zaibutcooler/mini-burmese huggingface dataset:
ရန်အောင်မောင်မောင်(၁၉၂၉-၁၉၉၄) ၁၉၂၉ - ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ(၁၀)ရက်နေ့တွင်၊ ရမည်းသင်းခရိုင် ရန်အောင်မြို့၌ အဖ-ဦးမင်းကို၊ အမိ-ဒေါ်သိန်းတို့က ဖွားမြင်သည်။ မန္တလေးအမှတ်(၁)အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းမှ (၁၀)တန်းအောင်သည်။ ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်တွင် ဥပစာ-ဝိဇ္ဇာ(က)တန်း၌ ဆက်လက်ပညာသင်ကြားသည်။ ၁၉၅၀ - ပြည့်နှစ်တွင်ကျောင်းထွက်၍ မြန်မာနိုင်ငံအကျဉ်းဌာနတွင် ထောင်မှူးအဖြစ်ဝင်ရောက် အမှုထမ်းခဲ့ သည်။ ကျောင်းသားဘဝမှစ၍ ကျောင်းနံရံကပ်စာစောင်များ နှစ်ပတ်လည်စာစောင်များတွင် စာပေများရေးသားခဲ့ သည်။ ၁၉၅၁ - ဗမာ့ခေတ်သတင်းစာမှထုတ်သော ယု၀တီဂျာနယ်တွင် 'ရန်အောင်မိမိထွေး' အမည်ဖြင့် ဝတ္ထုတိုများ စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၅၃ - ယု၀တီကလောင်ရှင်ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။ ၁၉၅၆ - နိုဝင်ဘာထုတ် 'နှစ်ပတ်လည်မြ၀တီမဂ္ဂဇင်း'တွင် 'ရန်အောင်မောင်မောင်'အမည်ဖြင့် 'မြစ်တွင်း ထောင်ထမှုကြီး' ဝတ္ထုကို စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ အကျဉ်းဌာနဝန်ထမ်းစာပေလောကတွင် စာရေးကြသူများထဲ၌ ရှေးဦးကျသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဗန်းမော်မြို့၊ ခရိုင်အကျဉ်းစခန်းတွင် ထောင်မှူးကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်း ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၂ - 'မော'လုံးချင်းဝတ္ထု၊'အမှုတစ်ရာဝတ္ထုများ'စာအုပ်များထွက်ခဲ့။ 'ရန်အောင်မိမိထွေး' အမည်ဖြင့် ရေးသားခဲ့သော 'အချစ်ရူးလေး' အမည်ရှိဝတ္ထုကို မြန်မာ့အသံမှ ပေဖူးလွှာအမည်ဖြင့် ဇာတ်လမ်းပမာနားဆင် စရာအခန်းမှ ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။ ထိုဝတ္ထုကိုပင်'အေဝမ်း'ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီမှ 'မေတ္တာမွန်' အမည်ဖြင့် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးခဲ့ သည်။ ၁၉၆၄ - ဒေါ်အေးမြင့်အောင်နှင့်လက်ထပ်ခဲ့သည်။ 'ကြမ္မာရဟတ်တစ်ပတ်လည်' ဝတ္ထုထွက်။ (၎င်းဝတ္ထုကို စာရေးဆရာဒါရိုက်တာဦးသုခက သိကြားစေသက်သေညွှန်း အမည်ဖြင့် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးခဲ့သည်။) အကျဉ်းထောင် လုပ်ငန်းတစ်ရပ်အဖြစ် ရဲဘက်များနှင့်လမ်းဖောက်သည့် လုပ်ငန်းများကိုသရုပ်ဖော်ထားသည့် အသည်းကွဲစခန်း လုံးချင်းထွက်(၎င်းဝတ္ထုကို ညွန့်မြန်မာရုပ်ရှင်မှ သည်လမ်းနှင့်သည်စခန်းအမည်ဖြင့် ရုပ်ရှင်ရိုက်သည်။) ၁၉၆၆ - ကြိုးစင်ပေါ်မှမှတ်စုများဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်ထွက်။ (ယင်းနှစ်အတွက် အမျိုးသားစာပေဝတ္ထုတိုပေါင်း ချုပ်ဆု တတိယဆုရရှိ။) နရသိမ်စံအိမ်ထက်ဆီကစာအုပ်ထွက်။ မောင်မနမ်း၍နွမ်းသောပန်းဝတ္ထုထွက်။ ၁၉၆၇ - ဗန်းမော်မြို့ ခရိုင်အကျဉ်းစခန်းတွင် ထောင်မှူးကြီးအဖြစ်တာဝန်ထမ်း။ ၁၉၆၈ - မိနစ်(၂၀)မှအနှစ်(၂၀)စာအုပ်ထွက်။ ၁၉၇၀ - မောရရင်ခွင် မိုးသံလွင်စာအုပ်ထွက်။ ၁၉၇၁ - ထောင်ကြေးမုံစာအုပ်ထွက်။ ၁၉၇၂ - ဘဝမှောင်မှောင် ညမှောင်မှောင်စာအုပ်ထွက်။ ၁၉၇၃ - စောရအိုင်စိမ်း ဝတ္ထုထွက်။ (ထိုဝတ္ထုကို ဒါရိုက်တာဦးသုခက ချစ်စရာမို့ချစ်ပါသည် အမည်ဖြင့် ရုပ်ရှင်ရိုက်ခဲ့။) ရန်အောင်မောင်မောင်၏ဝတ္ထုများမှ ရုပ်ရှင်ကား(၆)ကားရိုက်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ - ထောင်တံခါးကြီးဖွင့်ပါအုံးဝတ္ထုထွက်။ ၁၉၇၅ - ဒုတိယထောင်ပိုင်။ ၁၉၇၆ - ကြိုးစင်နှင့်ကြိုးသမားဝတ္ထုထွက်။ ၁၉၇၇ - တမာမချို၊ငါမငိုဝတ္ထုထွက်။ မပျံတတ်ဘူး ဝဲချင်တယ်ဝတ္ထုထွက်။ ၁၉၇၉ - ထောင်ပိုင်အဆင့်(၁)။ လလူမိုက်-အမှောင်ကြိုက်ဝတ္ထုထွက်။ ၁၉၈၁ - ပဲခူးတိုင်း တိုင်းကောင်စီဝင်။ ၁၉၈၈ - ထောင်ပိုင်အဆင့်(၂)။ ၁၉၈၉ - သက်ပြည့်ပင်စင်ယူ၊ စာပေများဆက်လက်ရေးသား။ ၁၉၉၁ - ထောင့်တစ်သက်အတွေ့အကြုံစာအုပ်ထွက်။ ၁၉၉၂ - မြစ်တွင်းထောင်ထမှုကြီးနှင့် ထောင်ဝတ္ထုများစာအုပ်ထွက်။ ၁၉၉၄ - ဧပြီ(၉)ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ မရမ်းကုန်းမြို့နယ်၊ နေအိမ်၌ကွယ်လွန်ခဲ့။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်အေးမြင့်အောင်နှင့် သားသမီး(၉)ယောက်ကျန်ရစ်ခဲ့။ ထင်ရှားသောစာအုပ်အချို့ ထောင်တစ်သက်အတွေ့အကြုံ ကြမ္မာရဟတ်တစ်ပတ်လည် ကြိုးစင်ပေါ်မှမှတ်စုများ နရသိမ်စံအိမ်ထက်ဆီက မိနစ်(၂၀)မှ အနှစ်(၂၀) ထောင်ကြေးမုံ စောရအိုင်စိမ်း ထောင်တံခါးကြီးဖွင့်ပါအုံး ကြိုးစင်နှင့် ကြိုးသမား မြစ်တွင်းထောင်ထမှုကြီးနှင့် ထောင်အတွေ့အကြုံများ။ မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ပန်ဖိန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မန်မန်းဆိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်မန်းဆိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉၂ ဦး၊ မ ၁၂၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၄၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ပန်းရွာမရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ သီပေါမြို့နယ်၊ မန်ပန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၂၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ပန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၃၃ ဦး၊ မ ၆၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သီပေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခဲဆဲဖုနဘရှိဘူတာ (京成船橋駅 ခဲဆဲဖုနဘရှိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ ဖုနဘရှိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ဟန်ထက်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ ဟန်ထက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၂၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟန်ထက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၀၄ ဦး၊ မ ၁၇၁၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၅၁၇ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ ( ၊ ) သည် ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေ (၂၀၀၈ ခုနှစ်) ပုဒ်မ ၅၆ (ခ) အရ ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ ရွာငံမြို့နယ် နှင့်ပင်းတယမြို့နယ်တို့ကို စုစည်းပြီး ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ အဖြစ်ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓနုကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသတွင် ပင်းတယ မြို့နယ်နှင့် ရွာငံမြို့နယ် နှစ်မြို့နယ် ပါဝင်ရာ- ရွာငံမြို့နယ်တွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၈,၃၄၈ အိမ်၊ လူဦးရေ ၈၂,၅၃၂ ဦးရှိပြီး၊ ပင်းတယမြို့နယ်တွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၇,၅၄၄ အိမ်၊ လူဦးရေ ၇၉,၃၀၃ ဦးရှိသည်။ ပါဝင်​သော မြို့နယ်များ ကိုးကား ရှမ်းပြည်နယ် မြန်မာနိုင်ငံ၏ နယ်မြေအပိုင်းအခြားများ
နုံးချိုရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်၊ ဇောတိကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၆၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇောတိကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၂၁ ဦး၊ မ ၅၉၁ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၂၁၂ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုးညှင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပူမိုင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ဟိုတောင်းမြို့နယ်၊ နမ်ဒူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၁၅၁ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဟိုတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန်းနားစုရွာ၊ မျက်နီကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ညောင်သူများရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ ဘုတလင်မြို့နယ်၊ ထန်းတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၂၆၁ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဘုတလင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွဲခြံရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ ပွင့်ဖြူမြို့နယ်၊ မဲဇလီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၁၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မဲဇလီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၅၃ ဦး၊ မ ၄၁၆၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၀၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပွင့်ဖြူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အမှတ်(၉)လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ အောင်မြေသာစံ၊ နန်းတွင်းတွင် အခြေစိုက်ပြီး လက်အောက်ခံ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေးတပ်ရင်းများကို မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးနှင့် မကွေးတိုင်းဒေသကြီးတောင်ပိုင်းအတွင်း ဖြန့်ခွဲထားရှိသည်။ စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ် ၀၉
အုန်းပင်ကုန်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ခင်ဦးမြို့နယ်၊ ငါးတင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၅၈၈ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ခင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျုံကသောင်ရွာ၊ ကွင်းခြောက် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
အညာစုရွာ၊ မြဂိုးလေး ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ရေဝေရွာကြီး'သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ သထုံမြို့နယ်၊ ဒုံဝန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၅၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒုံဝန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၂၁ ဦး၊ မ ၃၉၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၇၇၅ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား သထုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သုခုမအနုပညာ၊ အသုံးချ အနုပညာ တို့နှင့် ကွဲပြားလျက်သော အလှဆင်ခြင်း အနုပညာ ဆိုသည်မှာ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်း၊ ကိရိယာတို့၌ အဆင်တန်ဆာ တပ်ဆင်မွမ်းမံသည့် အတတ် ဖြစ်သည်။ အသုံးလည်းဝင်၍ အမြင်လည်းလှသော အသုံးအဆောင်များကို ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆောင်အဦးများ၏ အတွင်းပိုင်း ပစ္စည်းများ၊ အိမ်တွင်းအလှဆင်ဒီဇိုင်းများ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။ ကြွေထည်၊ သတ္တုထည်၊ ပရိဘောဂ၊ ကျောက်မျက်ရတနာ၊ ဖက်ရှင်နှင့် အထည်အလိပ်အနုပညာ၊ ဖန်ထည်စသည်တို့သည် အလှဆင်အနုပညာ၏ အဓိကအုပ်စုများ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား စက္ခုအာရုံ အနုပညာပုံစံများ အနုပညာ မီဒီယာ ဒီဇိုင်း
စလင်းတောင်ရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ စလင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၁၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စလင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၆၃ ဦး၊ မ ၂၅၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၉၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငှက်ညိုလည်ဖြူ (Spelaeornis reptatus) အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံ၊ မြန်မာနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။ ကိုးကား တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
ဆင်ပေါင်ဝဲရွာ၊ ခနောင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဂန်းကျရွာ၊ ဂန်းကျ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
မြို့ဒင်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ မြစ်ကမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြစ်ကမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၃၆ ဦး၊ မ ၁၃၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကာဆီတောင်ရွာသည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၄၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၅ ဦး၊ မ ၄၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၇၂ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရာသီဥတုပြောင်းလဲနေတယ်။ မြန်မာပြည်မှာ ရေခဲကြီးကျတယ်၊ မိုးကြီးတတ်တယ်။ ကမ္ဘာပူနေတယ်၊ ရေချိန်မြင့်နေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သစ်ပင်တွေကို စောင့်ရှောက်ပါ။ လေထုညစ်ညူးမနေအောင် ကာကွယ်ပါ။ ရာသီဥတုသိပ္ပံဆိုတာ ဒါတွေပဲ။ မြန်မာပြည်သူတွေ သတိထားပါ။
ဘူတာကုန်းရွာသည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ ထားဝယ်မြို့နယ်၊ ဟိန္ဒားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ထားဝယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကဇူးရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ကဇူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၇၇၀ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်းစံခမ်း (အရှေ့)ရွာသည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်ခရိုင်၊ ဒီးမော့ဆိုမြို့နယ်၊ ဘုရားဖြူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၃၉၈ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထိုရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ။ ကိုးကား ဒီးမော့ဆိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ဘိုးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ဘိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဘိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၆၇ ဦး၊ မ ၁၉၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၄၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စမ်းဝရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ စမ်းဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၇၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စမ်းဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၀၈ ဦး၊ မ ၅၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်အိုးရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ လင်းကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၁၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လင်းကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၂ ဦး၊ မ ၁၄၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သိန်ကျောင်းမော်ရွာ၊ ငခူရေ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
သမ္ဘာချိုင်ရွာ၊ မုဆိုးကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
အာဖရိကတိုက် မြောက်ပိုင်းရှိ ဆဟာရ သဲကန္တာရ (, , ဘာဘာပြန်: မဟာကန္တာရ, အသံထွက်: ) သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံး သဲကန္တာရဖြစ်သည်။ မိုင်ပေါင်း ၃၂ဝဝ ရှည်၍၊ မိုင် ၁၄ဝဝ ကျယ်ပြီးလျှင် စတုရန်းမိုင် ၃၅ဝဝဝဝဝ ကျယ်ဝန်း၏။ အတွင်းပိုင်း၌ ပေ ၇ဝဝဝ မှ ၉ဝဝဝ အထိမြင့်သော ကုန်းမြေမြင့်များရှိ၏။ ဥရောပတိုက် နီးပါးမျှ ကျယ်ဝန်းသော ဤသဲကန္တာရကြီးသည် ရှေးအခါက အာဖရိကတိုက်၏ မြောက်ဘက် နံရံကြီးသဖွယ် ဖြစ်ခဲ့၏။ သဲကန္တာရကြီးကို ဖြတ်ကျော်မသွားနိုင်သဖြင့် ဥရောပတိုက်သားတို့သည် အာဖရိကတိုက် အကြောင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မသိရှိဘဲနေခဲ့ကြရသည်။ ဆဟာရ သဲကန္တာရကြီးသည် နေ့အခါ၌ တခါတရံ ဖာရင်ဟိုက်ဒီဂရီ ၁၅ဝ ကျော်အထိ ပူပြင်း၏။ ညအခါ၌မူ လွန်လွန်ကဲကဲအေး၍လာရာ ပြဒါးချိန်သည် ရေခဲသော အမှတ် ဒီဂရီအောက်သို့ပင် ကျဆင်းတတ်သည်။ ဤမျှလောက် အပူ အအေး လွန်ကဲကွာခြားသောကြောင့် ကျောက်များသည် အပူအအေးအပြောင်း အလဲဒဏ်ကို မခံနိုင်ကြသဖြင့် ကွဲအက်ပြီးလျှင် သဲမှုန်များ ဖြစ်လာကြ၏။ ထို့နောက် လေပြင်းတိုက်ခတ် သောအခါ အခြားကျောက်များနှင့် ရိုက်ခတ်မိကြပြန်သဖြင့် သဲမှုန်များပွားများလာ၏။ ထိုသဲမှုန့်များသည် တစ်နေရာ၌ ကျရောက်စုပုံနေသောအခါ သဲခုံများဖြစ်လာသည်။ အက်တစ်လက် တောင်တန်းများ၏ တောင်ဘက်တွင် ရေရနိုင်သော အိုအေးဆစ်ကြီးများရှိ၍၊ ထိုနေရာများ၌ စွန်ပလွံပင်အမြောက်အမြားရှိ၏။ လူနေထိုင်နိုင်သည့် နေရာအချို့မှာ အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံ၏ တောင်ဘက်နှင့် လစ်ဗျားနိုင်ငံ၏ တောင်ဘက်ဒေသများဖြစ်သည်။ ဆဟာရသဲကန္တာရ၏ အနောက်ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်း၌ တွားရက်ခေါ် လူမျိုးများနေထိုင်၍၊ မြောက်ပိုင်းတွင် ဗက်ဒူးအင်း လူမျိုးများနေထိုင်ကြ၏။ အနောက်ဘက်၌ ဗားဗားခေါ် လူမျိုးများကို တွေ့ရသည်။ ဆဟာရ သဲကန္တာရအတွင်း၌ နေထိုင်သော လူများသည် သိုး၊ ဆိတ်များ မွေးမြူ၍သော်လည်းကောင်း၊ အိုအေစစ်များ၌ ဂျုံ၊ ပြောင်းစသော ကောက်ပဲသီးနှံများ စိုက်ပျိုး၍သော်လည်းကောင်း အသက်မွေးမြူကြ၏။ အချို့မှာ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ကုန်များကို သယ်ယူရောင်းချကြ၏။ သဲကန္တာရထဲ၌ ကုလားအုတ်များနှင့် ခရီးသွား သောအခါ နံနက်အရုဏ်မတက်မီကထ၍ သွားကြရ၏။ နေ့လယ်နေပြင်းသောအခါရပ်နားနေရ၏။ ထိုသို့ ခရီးသွားရာ၌ လမ်းတွင် ရေပြတ်သွား မည်ကိုလည်းကောင်း၊ သဲမုန်တိုင်းနှင့် တိုးမိနေမည်ကိုလည်းကောင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ လူရိုင်းများ အတိုက်အခိုက်ခံရမည်ကိုလည်းကောင်း စိုးရိမ်ရသဖြင့် ဘေးရန်များလှ၏။ အနောက်ဘက် ကမ်းခြေရှိ နေရာအနည်းငယ်ကို ချန်လှပ် ၍ ဆဟာရသဲကန္တာရကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြင်သစ်အစိုးရကပိုင်၏။ ပြင်သစ်တို့သည် မြောက်ဘက်မှ သဲကန္တာရအတွင်းသို့ မီးရထားလမ်းများကို တိုးချဲ့ ဖောက်လုပ်၍ အချို့နေရာများ၌ အဝီစိတွင်းများကို တူးဖော်ကာ လူများနေထိုင်နိုင်အောင် စီမံ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိ၏။ မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ မော်တော်ကား၊ လေယာဉ်ပျံများနှင့် ဖြတ်သန်းသွားလာလျက်ရှိ ကြ၏။ မြို့များမှာ အများအားဖြင့် သဲကန္တာရအစွန်အဖျား၌ ရှိသည်။ ယင်းတို့အနက် တင်ဗတ်တူးမြို့မှာ အနည်းငယ် ထင်ရှားသည်။ ကိုးကား ဆဟာရ အာဖရိကတိုက်ရှိ ကန္တာရများ အာဖရိကတိုက်၏ ပထဝီဝင်
ဒီဇင်ဘာလ၊ (၇)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၃၄၁)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၃၄၂)ရက်မြောက်)) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၂၄) ရက် ကျန်သေးသည်။ ဖြစ်စဉ်များ မွေးဖွားသူများ ၁၉၁၆ - လေထီးဦးကျော်ရင် ပါမောက္ခချုပ် (၁၉၆၅ နိုဝင်ဘာ - ၁၉၆၆ မတ်)၊ မန္တလေးတက္ကသိုလ်။ ၁၉၉၉ _ ကွယ်လွန်သူများ ပွဲတော်ရက်များ ပြင်ပလင့်ခ်များ ရက်စွဲများဒီဇင်ဘာ
အုံးပင်စုရွာ၊ ညံကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
အောင်စေကုန်းရွာ၊ သာစည်ပြင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
မြင်းမိုရ်တောင်ကို ဝန်း (ဝိုင်း) ရံ၍ တည်သော တောင်စဉ် ၇-ထပ်တို့တွင် တစ်ခုသောတောင်မှာ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ဖြစ်သည်။ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်နှင့် နေလ နေနှင့် လတို့ ယုဂန္ဓိုရ်တောင် ထိပ်မှ ထွက်ပေါ်ကြသည် မဟုတ်ငြားသော်လည်း ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ထိပ်နှင့် ညီမျှသော ကောင်းကင် ခရီးဖြင့် လှည့်လည်သွား လာသောကြောင့် ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ကို နေ လတို့၏ တည်ရာဌာနအဖြစ်ဖြင့် ကြံဆ၍ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ထိပ်၌ နေနှင့်လတို့ ထွက်ပေါ်သည့် အနေအားဖြင့် “ယုဂန္ဓရမတ္ထကေ ဗာလသူရိ ယော”(= ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ထိပ်၌ နေလုလင်) စသည်ဖြင့် အဋ္ဌကထာ, ဋီကာဆရာကြီးများ ရေးသား သုံးနှုန်းတော်မူကြလေသည်၊ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ထိပ်၌ ဘုရားခြေတော်ချခြင်း မြတ်စွာဘုရားသခင်သည် ဘုရားဖြစ်တော်မူ၌ ၇-ဝါမြောက် ရောက်သောကာလ သာဝတ္ထိပြည်၏ အနီး ကဏ္ဍအမည်ရှိသော ဥယျာဉ်စောင့်သည် စိုက်အပ်သော သရက်ပင်၏ အရင်း၌ တိတ္ထိတို့ကို နှိပ်နင်းခြင်း အကျိုးငှာ ရေမီးအစုံအစုံ အစရှိသော တန်ခိုးပြာဋိဟာတို့ကို ပြတော်မူသည့်အဆုံး၌ (၁) သရက်ပင်ရင်း၌ လက်ဝဲခြေ ၁-ဖဝါး၊ (၂) ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ထိပ်၌ လက်ျာခြေ ၁-ဖဝါး၊ (၃) မြင်းမိုရ်တောင်ထိပ်၌ တနည်း—တာဝတိံ နတ်ပြည်၌ လက်ဝဲခြေ ၁-ဖဝါး။ ခြေလှမ်းအားဖြင့် ၂-လှမ်း၊ ၁-ဖဝါးအားဖြင့် ၃-ဖဝါးသာနင်းသဖြင့် တာဝတိံသာ နတ်ပြည်သို့ အရောက် ကြွတော်မူသည်။ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ပေါ်၌ ရဟန္တာများ အစည်းအဝေးထိုင်တော်မူခြင်း သာဂလပြည်ဝယ် ပညာရှိဆိတ်သုဉ်းသောအခါ ကုဋေပေါင်းမြောက်မြားစွာသော ရဟန္တာတို့ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ပေါ်၌ စည်းဝေး တိုင်ပင်ကြပြီးလျှင် တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ ကြွတော်မူကြ၍ အရှင်နာဂသေန အလောင်း ဖြစ်သော မဟာသေန နတ်သားကို လူ့ ပြည်၌ ဖြစ်ရန် တောင်းပန်တော် မူကြသည်။ ယုဂန္ဓိုရ်တောင်ပေါ်၌ ဟင်္သာညီနောင် နားနေဖူးခြင်း ဘုရားလောင်းဟင်္သာညီနောင်တို့ နေမင်းနှင့် အပြေးပြိုင်စဉ်အခါက ယုဂန္ဓိုရ်တောင် ထိပ်ပေါ်မှာ နားနေဖူးကြသည်။ ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် သီဒါ ခုနစ်တန် တောင်စဉ် ခုနစ်ထပ် ကိုးကား ၃၁-ဘုံ ဗုဒ္ဓဘာသာ
ကဒုန်းခူးဂါးရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ရှရဲအူမားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၁၄၇ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုပ္ဖိုချောင်ရွာသည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ သထုံမြို့နယ်၊ အုပ္ဖိုချောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၆၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အုပ္ဖိုချောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၆၆ ဦး၊ မ ၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၃၉ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား သထုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းတော်တို့ရဲ့ လှပတဲ့အချက်က သူတို့ရဲ့ ပဓာနကျတဲ့ မေတ္တာနဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေကို လူတွေဆီ ဖြန့်ဝေပေးတဲ့ သူတို့ရဲ့ စေတနာပါ။ သူတို့ရဲ့ ဝတ်ရုံနဲ့ တရားထိုင်ပုံတွေကလည်း အလွန်လှပါတယ်။
ဝီလျံ ပေါလ် သာ့စတန် သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသား သင်္ချာပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ဒိုင်မန်းရှင်းအနိမ့်ပိုင်း တိုပေါ်လော်ဂျီ (low-dimensional topology) ဘာသာရပ်တွင် စွန့်ဦးတီထွင်သူ ပညာရှင်အဖြစ် ထင်ရှားသည်။ သင်္ချာ ပညာရှင်များ ဖီး ဆုတံဆိပ်ရှင်များ
အောင်ဆိပ်ရွာ၊ အောင်ဆိပ် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
မိမိ၏ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရဖြစ်ခြင်း၊ နောင်လာနောက်သား ရဟန်းအများ၏ ဒိဋ္ဌာနုဂတိသို့ လိုက်၍ကျင့်သုံးကြခြင်းကြောင့် ရှည်မြင့်စွာသော ညဉ့်နေတို့ပတ်လုံး ဟိတသုခကို ခံစားနိုင်ခြင်းဟူသော အကျိုးထူးနှစ်မျိုးတို့ သိမြင်ခြင်းကြောင့် ဓုတင် ကျင့်သုံးခြင်း၊ အပိစ္ဆ, သန္တုဋ္ဌီ, ပဝိဝိတ္တ, အသံသဋ္ဌ, အာရဒ္ဓဝီရိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်အောင် ကျင့်သုံးခြင်း၊ ယင်းတို့၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းပြောဟောပါကြောင်း အရှင်မဟာကဿပထေရ်၏ သီဟနာဒကို မြွက်ကြားစေလို၍ “ဇိဏ္ဏောသိဒါနိ” အစရှိသော စကားကို ဘုရားရှင် မိန့်ကြားတော်မူသည့်သုတ်။ အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ် အကျယ်ဖွင့်ပြထားပါသည်။ ကိုးကား သံယုတ္တနိကာယ်
ပါးချိုင့် ( သို့မဟုတ် gelasin) သည် လူ့မျက်နှာရှိ ပါးပြင် သို့မဟုတ် မေးစေ့တွင် ရှိတတ်သည့် သေးငယ်သော သဘာဝအချိုင့်လေး ဖြစ်သည်။ ဝိသေသလက္ခဏာများ ပါးချိုင့်ပါသူများသည် ရယ်လိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ ပါးချိုင့်လေးများ ပေါ်လာတတ်ပြီး အလှအပတစ်ခုအဖြစ် ထင်ပေါ်စေသည်။ ပါးချိုင့်ရှိခြင်း မရှိခြင်းသည် မျိုးရိုးဗီဇနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။ လူအချို့တွင် ပါးချိုင့်တစ်ဖက်တည်းသာ ပါရှိနေတတ်ပြီး အနည်းစုမှာသာ ပါးပြင်နှစ်ဖက်လုံးမှာ ပါးချိုင့်ပါရှိနေတတ်သည်။ ပါးချိုင့်ရှိနေခြင်းသည် ဆေးပညာသဘောအရ မျိုးဗီဇချို့ယွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သန္ဓေသားလောင်း၏ အစောပိုင်းအဆင့်မှာ မျိုးဗီဇဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု မမှန်ခဲ့သောကြောင့် ပါးပြင်တွင် အချိုင့်လေးတွေ ရှိနေသည်ဟု ဆိုသည်။ ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Possible inheritance of dimples မျက်နှာသွင်ပြင်လက္ခဏာများ
ဒန်ဘူတာ (段駅 ဒန် - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခုမမိတိုခရိုင်၊ ယဆွတ်ရှိရိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ကွန်အယ်လ်ရှိုကာဖာ၏ မြေအောက်သင်္ချိုင်း (The Catacombs of Kom el Shoqafa) သည် အီဂျစ်နိုင်ငံ အလက်ဇန္ဒရီးယားမြို့ တွင် ရှိသော သမိုင်းဝင်ရှေးဟောင်းသုတေသန နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလယ်ခေတ်၏ အံဖွယ် ခုနစ်ခုတွင် အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ထိုသင်္ချိုင်းတွင် အလက်ဇန္ဒရီးယား မြို့သားတို့၏ ဂူများ၊ ရုပ်တုများ၊ ဖာရိုးနစ် အသုဘ အခမ်းအနားမှ ဟယ်လင်နှင့် အစောပိုင်း အင်ပီရီယယ် ရောမတို့ လွှမ်းမိုးမှုများ ပါဝင်သော သမိုင်းဝင် ပစ္စည်းများ တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကွန်အယ်လ် ရှိုကာဖာ၏ မြေအောက် သင်္ချိုင်းတွင် ရောမ၊ ဂရိ နှင့် အီဂျစ်တို့၏ ယဉ်ကျေးမှုများ ရောယှက်နေသည်ကို တွေ့နိုင်သည်။ အချို့ ရုပ်တုများမှာ အီဂျစ်ပြည်သား စတိုင်လ် ဖြစ်သော်လည်း ရောမတို့၏ အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်ပုံစံတို့ ရှိကြသည်။ အီဂျစ်နိုင်ငံ ရှေးဟောင်းသုတေသန
ပုထိုးသာရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ ပုထိုးသာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၁၅၄ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကရင်မြောင်ကြီးရွာ၊ ကညွှတ်ကုန်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဘီရှူးရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ ဘုတလင်မြို့နယ်၊ အုပ်ဖိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၂၄၂ ဖြစ်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဘီရှုး ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဘုတလင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုဂါန်မြို့နယ်မှာ ပင်လယ်စာ နဲ့ လက်မှုပညာ တွေဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေပါတယ်။ ပင်လယ်စာတွေကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေက သတ်သတ်လွတ်လပ်စွာ စားသုံးလေ့ရှိပြီး လက်မှုပညာတွေကတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာပုံဆောင်တွေကို အခြေခံထားပါတယ်။
မင်းသမီးရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ တမူးခရိုင်၊ တမူးမြို့နယ်၊ မင်းသမီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၀၄၄ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား တမူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တပ်ကုန်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ မန်ကျည်းပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၂၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ကျည်းပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၃၉ ဦး၊ မ ၉၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မယ်ကျက်မအိုင်ရွာ၊ သစ်ကုတ္တတောင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
၁၂၂၃ ၁၂၂၃ ခုနှစ် မှတ်တမ်း ဇန်နဝါရီလ (၁) ရက်။ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁) ရက်။ မတ်လ (၁) ရက်။ ဧပြီလ (၁) ရက်။ မေလ (၁) ရက်။ ဇွန်လ (၁) ရက်။ ဇူလိုင်လ (၁) ရက်။ ဩဂုတ်လ (၁) ရက်။ စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်။ အောက်တိုဘာလ (၁) ရက်။ နိုဝင်ဘာလ (၁) ရက်။ ဒီဇင်ဘာလ (၁) ရက်။ ကိုးကား ၁၂၂၃ ခုနှစ်များ
ကသစ်ကုန်းရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မလှိုင်မြို့နယ်၊ ဆည်တိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၂၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆည်တိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၆၀ ဦး၊ မ ၂၆၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၀၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မလှိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Computer programming တွင် Perl သည် high-level, general-purpose, interpreted, dynamic programming language ဖြစ်သည်။ Perl ကို ၁၉၈၇ ခုနှစ်တွင် နာဆာ တွင် systems administrator အဖြစ်လုပ်သော ဘာသာစကား ပညာရှင် Larry Wall က စာတမ်းဖြေရှင်းချက် များ ရေးရလွယ်ကူရန် ယေဘူယျသုံး Unix scripting language တစ်ခုအဖြစ် တီထွင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အမျိုးမျိုးပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ပရိုဂရမ်မာ များအကြား ခေတ်စားခဲ့သည်။ Larry Wall သည် Perl ၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်း တိုးတက်မှုက ထမ်းသိမ်းခဲ့ပြီး ယခုဆိုလျှင် Perl 6 အဖြစ်သို့ ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ ကျမ်းကိုး ပရိုဂရမ်းမင်း ဘာသာစကား
သမိုင်းဝင် ဗီဟာရကြီး အနီး၌ တည်ရှိသော ပုဂံနယ်၏ ရွှေရောင်ခြည်တောက်ပနေသော ပုလိဝုဒ် စေတီသည် ရှေးခေတ်မြန်မာနိုင်ငံ၏ အံ့သြဖွယ် ဗိသုကာလက်ရာများကို ပြသပေးသည်။ ထိုစေတီကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ခရီးသွားများသည် ကမ္ဘာအနှံ့အပြားမှ လာရောက်လေ့ရှိကြသည်။
၏အဓိပ္ပာယ်များ ကလယ်ဘာသာ ကလယ်အက္ခရာ ကလယ်လူမျိုး
ကျားကွင်း (အနောက်)ရွာ၊ ကြာကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
နောင်ဘိုမြောက်ရွာ'သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ သထုံမြို့နယ်၊ နောင်ဘိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၅၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နောင်ဘိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၁၆၃ ဦး၊ မ ၄၂၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၄၅၄ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား သထုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်အမ်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မိုင်းလွေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၉၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းလွေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၉၄ ဦး၊ မ ၁၅၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သူဌေးကုန်းရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ကျောက်စရစ်ကုန်း (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၁၇၈ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နှစ်ခွ ကိုးကား နှစ်ခွ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဒေါက်တာကျော်စိန် ကို အဖ ဦးစိန်ခိုင်၊ အမိ ဒေါ်သက်တို့ မှ ၁၉၃၂ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၁ ရက်နေ့တွင် ပဲခူးမြို့၌ မွေးဖွားသည်။ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပဲခူးမြို့ အစိုးရ အထက်တန်း ကျောင်းမှ တက္ကသိုလ်ဝင် စာမေးပွဲ အောင်မြင်သည်။ တက္ကသိုလ် ပညာသင်ဆု (Collegiate Scholarship) ရရှိခဲ့။ ၁၉၅၃ ဥပစာတန်း၌ သာဒိုးအောင်ဆု၊ ၁၉၅၄ ဝိဇ္ဇာတန်း၌ သဘာဝ သတ္တဗေဒ အသင်း ဆုများ ရရှိခဲ့။ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့နှင့် ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် မဟာ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ (စိတ်ပညာ) တို့ကို ရရှိ ခဲ့သည်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု နယူးယောက်မြို့ ကိုလံဘီယာ တက္ကသိုလ်မှ ပါရဂူဘွဲ့ (Ph.D) ရရှိ ခဲ့သည်။ စာပေပို့ချခြင်း ရန်ကုန် တက္ကသိုလ် စိတ်ပညာ ဌာနတွင် နည်းပြ ဆရာ (၁၉၅၄)၊ လက်ထောက် ကထိက (၁၉၅၇)၊ ကထိက (၁၉၆၇)၊ ပါမောက္ခ (၁၉၇၇) တာဝန်များကို ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။ ရန်ကုန် တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ် (၁၉၈၃)၊ မန္တလေးတက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ် (၁၉၈၅)၊ ပညာရေး ဝန်ကြီး (၁၉၈၈) စသည်ဖြင့် ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။ စာပေရေးသားခြင်း ၁၉၅၇ ခုနှစ်မှ စ၍ ရှုမဝ၊ ငွေတာရီ စသော မဂ္ဂဇင်းများတွင် စိတ်ပညာ ဆောင်းပါးများ ရေးသား ခဲ့သည်။ ပညာ ပဒေသာ စာစောင်၊ ပညာ လောက စာစောင် တို့တွင်လည်း စိတ်ပညာ ဆောင်းပါးများ ရေးသား ခဲ့သည်။ ၁၉၇၃ ခုနှစ် စာပေဗိမာန်စာမူဆု သုတ ပဒေသာ (ဝိဇ္ဇာ) ပထမဆုကို သင့်ဘဝတွက်တာ အသုံးချ စိတ်ပညာဖြင့် လည်းကောင်း၊ ၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ် စာပေဗိမာန် စာမူဆု လူငယ် စာပေ ပထမဆုကို လူငယ် လမ်းညွှန်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ၁၉၉၁ ခုနှစ် မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် ရှင်သန် ထက်မြက်ရေး စာပေပြိုင်ပွဲ ကျမ်းစာမူ ဒုတိယဆုကို တို့ချစ်သည့် တို့နိုင်ငံတော်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ၁၉၉၄ ခုနှစ် စာပေဗိမာန် စာမူဆု သုတ ပဒေသာ (ဝိဇ္ဇာ) ပထမဆုကို ဇော်ဋီကာ ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် စိတ်ပညာ သမိုင်းကျမ်းဖြင့် ပခုက္ကူ ဦးအုံးဖေ ကျမ်းစာမူ ပထမဆု ရရှိ ခဲ့သည်။ ဒေါက်တာ ကျော်စိန်သည် အမှတ် (၃၄/ဘီ) ကုန်းမြင့်ရိပ်သာလမ်း ခုနစ်မိုင်ခွဲ မရမ်းကုန်းမြို့နယ်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။ ဒေါက်တာ ကျော်စိန် ရေးသား ထုတ်ဝေခဲ့သည့် စာအုပ်များ ခေတ်သစ် စိတ်ပညာ (ဒုတိယနှစ် အတွက် တက္ကသိုလ်များ စာအုပ်ပြုစု ထုတ်ဝေရေး ကော်မတီ) - ၁၉၆၉ ခုနှစ် စိတ်ပညာ ရှုထောင့် အထွေထွေ (ဦးဖေချစ်၊ စိတ်ပညာနှင့် တွဲဖက်၍) - ၁၉၆၈ ခုနှစ် သင့်ဘဝအတွက် အသုံးချ စိတ်ပညာ - ၁၉၇၆ ခုနှစ် စိတ်ပညာ ဆောင်းပါး ပေါင်းချုပ် - ၁၉၉၇ ခုနှစ် စိတ်ပညာနှင့် ဆောင်းပါး အထွေထွေ - ၁၉၉၇ ခုနှစ် ဇော်ဋီကာ (ဆရာ ဇော်ဂျီ စာပေ အတ္ထုပ္ပတ္တိ) ၃ တွဲ - ၁၉၉၇ ခုနှစ် တို့ချစ်သည့် တို့နိုင်ငံတော် - ၁၉၉၃ ခုနှစ် ဖခင်ဘဝ ဇာတ်လမ်းစုံ - ၂ဝဝ၂ ခုနှစ် လူငယ် လမ်းညွှန် - ၁၉၉၂ ခုနှစ် ဘဝဟန် ပေါင်းသင်းရခက်သူတို့နှင့်အဆင်ပြေစွာ ဆက်ဆံနည်းများ ဆက်သွယ်မှုစိတ်ပညာနှင့် အတွေးမျှင်စာတန်းများ စိတ်ပညာသမိုင်း အထွေထွေ စိတ် ပညာ (တက္ကသိုလ် ကျောင်းသုံး စာအုပ်) ဆက်ဆံရေး စိတ် ပညာ (တက္ကသိုလ် ကျောင်းသုံး စာအုပ်) စိတ် ပညာ ဂိုဏ်းကွဲများ (တက္ကသိုလ် ကျောင်းသုံး စာအုပ်) အသုံးချ စိတ် ပညာ (တက္ကသိုလ် ကျောင်းသုံး စာအုပ်) ဒေါက်တာ ကျော်စိန် မြန်မာပြန်ဆို ခဲ့သော စာအုပ်များ သင့်ရင်သွေး မိမိကိုယ်ကိုမိမိ ယုံကြည်မှု ပျိုးထောင်ရေး - ၂ဝဝဝ ပြည့်နှစ် သင်သိလိုသမျှ စိုးရိမ်သောကအကြောင်း - ၂ဝဝဝ ပြည့်နှစ် ကိုးကား မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ မြန်မာ စိတ်ပညာ ဘာသာရပ် ပညာရှင်များ မြန်မာ တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခများ ၁၉၂၃ မွေးဖွားသူများ ၂၀၁၃ ကွယ်လွန်သူများ မြန်မာ စာရေးဆရာများ
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား ဇူလိုင် ၂၀၀၁
သရော်တောရွာ၊ အိုးဝ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဂဏန်းတောင်ရွာ၊ ဂဏန်းတောင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဆယ်လေးရေကျော်ရွာ၊ အိုးဘို ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဂန့်ဂေါ်ပင်ရွာမရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ ဂန့်ဂေါ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၃၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂန့်ဂေါ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၁၇ ဦး၊ မ ၁၃၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား အောက်မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လိပ်ယင်တောင်ရွာ၊ ပဒဲကော ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
လခရားကောင်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ တုန်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၉၃၀ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရင်ကို ဘုရားသခင် စောင့်ရှောက်ပါစေ (; တစ်နည်းအားဖြင့် ဘုရင်မကို ဘုရားသခင် စောင့်ရှောက်ပါစေ (God Save the Queen)) သည် ဗြိတိသျှ ဧကရာဇ်ဘုရင် (သို့မဟုတ်) ဘုရင်မ အုပ်စိုးရာ ဓနသဟာယနိုင်ငံများ၊ နယ်မြေများနှင့် ဗြိတိသျှ အာဏာသက်ရောက်ရာ နေရာများတွင် သက်မှတ်ထားသော တော်ဝင်နိုင်ငံတော်သီချင်း ဖြစ်သည်။ စာသား မူရင်းစာသား ဘုရားရှင် ဘုရင့်အားကယ်တော်မူ၊ ဘုရင်မင်းမြတ် သက်ရာကျော်ရှည်တော်မူ ဘုရားရှင် ဘုရင့်အား ကယ်တင်တော်မူ။ အောင်ပွဲများပေးလိုက်ပါ၊ ဘုန်းတော်တိုး ဖြိုးဖြိုးတက်ဝေ နှစ်ရှည်ကြာ‌စိုးစံတော်မူ ဘုရားရှင် ဘုရင့်အား ကယ်တော်မူ။God save great George our king, Long live our noble king, God save the king. Send him victorious, Happy and glorious, Long to reign over us, God save the king! စံပြုစာသား God save our gracious King! Long live our noble King! God save the King! Send him victorious, Happy and glorious, Long to reign over us: God save the King! O Lord our God arise, Scatter his enemies, And make them fall: Confound their politics, Frustrate their knavish tricks, On Thee our hopes we fix: God save us all. Thy choicest gifts in store, On him be pleased to pour; Long may he reign: May he defend our laws, And ever give us cause, With heart and voice to sing, God save the King! အလယ်ပိုဒ်ကို ၁၉ ရာစုနှောင်းပိုင်းကတည်းက ချန်လှပ်ထားလေ့ရှိသည်။ ဧကရာဇ်သည် အမျိုးသမီးဖြစ်သောအခါ "ဘုရင်" ကို "ဘုရင်မ" ဖြင့် အစားထိုးပြီး ယောက်ျားနာမ်စားအားလုံးကို မိန်းကလေးနာမ်စားဖြင့် အစားထိုးပါသည်။ လက်တင်မူ O Deus optime Salvum nunc facito Regem nostrum Sic laeta victoria Comes et gloria Salvum iam facito Tu dominum. ကိုးကား နိုင်ငံတော်သီချင်းများ
ကောက်စားရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်၊ ကောက်စားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၂၀၆ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဖောင်းပြင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဦးရှိန်ဝ-ခမီးရွာသည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ယီးလာဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၃၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယီးလာဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၄၆ ဦး၊ မ ၆၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၀၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သေမူဒိုးရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ဘိုခါလေးခိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၃၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘိုခါလေးခိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၃၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၃၃၈ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောင်းဇင်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ ငါန်းဇွန်မြို့နယ်၊ ကောင်းဇင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၂၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းဇင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၁၉ ဦး၊ မ ၆၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ငါန်းဇွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အမှု—တိုင်းတစ်ပါးဝယ် ရွံရှာဖွယ်ဟု သမုတ်အပ်၍ ဘေးရန် လည်းရှိသော အရပ်၌ အဖော်ကုန်သည်များ မပါဘဲ ဒေသစာရီလှည့်လည်သွားလာ။ အမှုသည်—ဘိက္ခုနီအများ။ ထိုသို့ သွားလာသူတို့ကို သေသောက်ကြူးတို့က ဖျက်ဆီးလိုက်ကြသောကြောင့် ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူရလေသည်။ သိက္ခာပုဒ် ယာ ပန ဘိက္ခုနီ တိရောရဋ္ဌေ သာသင်္ကသမ္မတေ သပ္ပဋိဘယေ အသတ္ထိကာ စာရိကံ စရေယျ, ပါစိတ္တိယံ။ မြန်မာပြန် မိမိနေရာ တိုင်းပြည်မှတစ်ပါး အခြားတိုင်းပြည်ဝယ် ရွံရှာဖွယ်ရှိ၏ဟု သမုတ်အပ်သော အမှန်လည်း ဘေးရန်ရှိသော အရပ်၌ အဖေါ်ကုန်သည်များ မပါဘဲ ဒေသစာရီလှည့်လည်သွားလာသော ဘိက္ခုနီမှာ ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ကိုးကား ရဟန်းမိန်းမဝိနည်းများ
ကောင်းဝိန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ ပုန်းထွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၅၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပုန်းထွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၀၇ ဦး၊ မ ၁၄၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စေတီကုန်းရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ မိုးကောင်းမြို့နယ်၊ နောင်ကိုင်ထော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၆၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နောင်ကိုင်ထော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၄၃ ဦး၊ မ ၃၀၇၁ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၉၁၄ ဦး နေထိုင်သည်။ ၎င်းရွာသည် တိမ်ကောသွားခဲ့သည်။ ကိုးကား မိုးကောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရန်ကုန်မြို့မှာ ဗောဓိဗျုဟ် ဘုရားကြီးကို နတ်က ကိုးကွယ်တယ်။ စင်္ကြံပိုင်ရွာမှာ ရွှေတိဂုံစေတီတော်ကို လူတွေက ကိုးကွယ်တယ်။ လူတွေက နတ်တွေကို ကိုးကွယ်ပြီး စင်္ကြံပိုင်ရွာမှာ ပျော်ပွဲရွှင်တယ်။
မဲရွာ၊ တန်းတင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဇမ္ဗူရာဇ်ရွှေသည် ဇမ္ဗူ့သပြေသီးမှ ဖြစ်သော ရွှေဖြစ်သည်ဟု ကျမ်းဂန်တို့တွင်ဆို၏။ ယင်းကို ဇမ္ဗူနဒရွှေဟု ပြသည်။ လူတို့ သုံးဆောင်ကြသော ရွှေမှာ အဘိဓာန်ဋီကာ၊ အင်္ဂုတ္တိုရ် စသည့်ကျမ်းတို့ အလိုအားဖြင့် အမျိုးမျိုးအပြားပြား ရှိကြရာ၊ ဇမ္ဗူရာဇ်ရွှေသည် အကောင်းဆုံး ရွှေတစ်မျိုးဖြစ်၏။ ဤကိုရည်လျက်၊ ဦးတိုးက ရာမရကန်တွင် 'ရွှေနာရနီ၊ သိင်္ဂီနိက္ခ၊ ဟေမစာရု၊ ဝေလုရိယာ၊ နာလာမုတ္တာ၊ အဉ္စနာနှင့် နာရကာ၊ နာရဝေါ၊ သီးသန့်၍ပြောလွန်းလျှင်၊ ကြောမစင်းတန်၊ ကြောစင်းပြန်မည်ကြောင့်၊ ဝေဖန်ခြားနား၊ ခေါင်းစဉ်လို့သွား ရော့မည်။ နဂါးရင်းမြစ်၊ မြေကဖြစ်နှင့်၊ ရွှေနှစ်ဇော်ဂျီ၊ နင်းခွက် ကျစီခဲ့သည်။ လောဟီတွင်းစံ၊ နီဖလံကို၊ ဟန်တမ်းခွန်ထူ၊ ပြိုင်ရည်တူသော်လည်း၊ ရွှေဇမ္ဗူရာဇ်၊ ပင်ကြီးဖြစ်ကို၊ ဦးသစ် ရောင်မှိုင်း၊ ရွှေမြင်တိုင်းတို့၊ မင်းတိုင်မှာဆုံရမည်ဖြစ်သည်'ဟူ၍ ဇမ္ဗူရာဇ်ရွှေကို ချီးကျူး ဖွဲ့ဆိုထားသည်။ သာရတ္ထသင်္ဂဟကျမ်း၊ မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ ဥပရိပဏ္ဏာသအဋ္ဌ ကထာ၊ တိကနိပါတ်၊ အင်္ဂုတ္တရဋီကာကြီးနှင့် အဘိဓာန်တို့အလို အရ ဇမ္ဗူဒီပါ တောင်ကျွန်းဦးတွင်သာပေါက်သော ဇမ္ဗူ့သပြေ ပင်တွင် ဆင်ပြောင်ကြီး ပမာဏ၊ အိုးစရည်းကြီးပမာဏရှိကုန် သော အသီးတို့ရှိ၏။ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်း သပြေသီးတို့ မှည့်၍ကျရာအရပ်၌ ရွှေအညွန့်၊ ရွှေပင်တို့သည် ပေါက်ကုန်သည်ဟုဆိုသည်။ ဤကိုရည်၍ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ ၏ ဘူရိဒတ်ဇာတ်ပေါင်းပျို့၌ 'ဤမှတဆန်း၊ ငါတို့ကျွန်း၌၊ မြင့်သွန်းယူဇနာ၊ တရာမျှလောက်၊ ဖြူဖြူရောက်သား၊ ပင် အောက်သပြေ၊ အသီးကြွေသော်၊ ရွှေတိဖြစ်ရှောင်း'ဟူ၍ စပ်ဆို ထားသည်။ ဇမ္ဗူရာဇ်ရွှေမှာ မီးနှင့်တူသောအရောင်ရှိသည်ဟု အဘိဓာန် ဋီကာပါဌ်၌ ဆို၏။ ထိုကြောင့် ရွှန်းပတောက် ပြောင်သော အဆင်းအရောင်မျိုးကို ဇမ္ဗူရာဇ်ရွှေရောင်ဖြင့် ဥပမာတင်စား ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည်။ 'နာလိမုတ္တ၊ မည်ထုတ်စသည်၊ ကမ္ဘာ့ ကျက်သရေ၊ ဆယ်ပါးရွှေ'ဟူ၍ ဘုံခဏ်းပျို့၌ စပ်ဆိုထားသည်။ သို့သော် ရွှေအကောင်းအညံ့အလိုက် ၁၂ မျိုးခွဲထား၍၊ ဇမ္ဗူရာဇ် ရွှေစင်အရည်မှီအောင် သာမန်ရွှေကို အဆင့်ဆင့်လှော်လျှင် ဖြစ် နိုင်ကြောင်း ရာဇောဝါဒကျမ်း၊ သမန္တစက္ခုဒီပနီကျမ်းတို့တွင် ဤသို့ဖော်ပြထား၏။ 'နီဖလံရွှေ ၈ဝ ကျပ်ကို ၆ဝ ကျပ်တင်အောင်လှော်သော်၊ နာရဏီရွှေဖြစ်၏။ နာရဏီရွှေကို ၄၅ ကျပ် တင်အောင်လှော် သော်၊ နာရဝေါရွှေဖြစ်၏။ နာရဝေါရွှေကို ၃၃ ကျပ် ၇ မူး ၃ ပဲ ၂ ရွေးတင်အောင် လှော် သော်၊ နာလိကာရွှေဖြစ်၏။ ယင်း နာလိကာရွှေကို ၂၅ ကျပ် ၃ မူး ၂ ရွေးတင်အောင်လှော်သော်၊ နာလိမုတ္တာ ရွှေဖြစ်၏။ ထိုရွှေကို ၁၉ ကျပ် ၂ ရွေး ၂ ဆန် တင်အောင်လှော်သော်၊ အဉ္စနီရွှေဖြစ်၏။ ထိုရွှေကို ၁၄ ကျပ် ၂ မူး ၁ ပဲ ၂ နှမ်းတင်အောင်လှော်သော်၊ အဉ္စနီမုတ္တာရွှေဖြစ်၏။ ထိုရွှေကို ၁ဝ ကျပ်သား ၁၆ မူး ၁ပဲ ၄ ရွေး တဆန် တနှမ်း ၃ မုန်ညင်း ၂ သန်းခေါင်းတင်အောင်လှော်မှ အဇတဝနီရွှေဖြစ် ၏။ ထိုရွှေကို ၈ ကျပ် ၁ ရွေး ၃ နှမ်း ၂ မုန်ညင်း ၁ သန်း ခေါင်း ၃ ကညစ်ချေးတင်အောင်လှော်မှ ဇာတရူပရွှေဖြစ်၏။ ထိုရွှေကို ၆ ကျပ် ၃ ဆန် ၃ နှမ်း ၄ သန်းခေါင်း ၄ ကညစ် ချေး တင်အောင်လှော်မှ ဥရဏီတာရွှေဖြစ်၏။ ယင်းကို ၄ ကျပ် ၂ မတ် ၂ ဆန် ၃ နှမ်း ၁ မုန်ညင်း ၆ သန်းခေါင်း ၂ ကညစ်ချေး တင်အောင်လှော်မှ သင်္ဂီနိက္ခ ရွှေဖြစ်သည်။ ယင်း ရွှေကို ၃ ကျပ် ၃ မူး ၁ ပဲ ၄ ရွေး ၂ ဆန် ၂ နှမ်း ၃ သန်း ကောင်း ၂ ကညစ်ချေး တင်အောင်လှော်မှ ဇမ္ဗူရာဇ်ရွှေဖြစ်လေ သည်။' ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာ ဆောင်းပါးတိုများ
ကျပင်း ဆရာဖီး(၁၈၆၀ - ၁၉၂၂) ဝေဿန္တရာ၊ ဘူရိဒတ်၊ ဥပကဆာဝါ၊ ကာလီဒါသ စသော ဇာတ်ချင်းများနှင့် မေတ္တာစာများ၊ ဟောစာများ၊ သိသိက်စာများ၊ တဘောင်စာများ၊ တေးထပ်၊ ကြိုး၊ သဖြန်များ စသည်တို့ကို နှစ်ပေါင်း ( ၄ ၀ ) ခန့်ရေးသားခဲ့သော ကျပင်း ဆရာဖီးကို ဆင်ဖြူကျွန်းမြို့နယ် ယခင်က ကြာအင်း ခေါ် ကျပင်မြို့တွင် အဖ ဦးဘိုးပြား ၊ အမိ ဒေါ်ကူတို့မှ ၁၈၆၀ ပြည့် နှစ်၌ ဖွားမြင်သည်။ မွေးချင်းငါးယောက်တွင် စတုတ္ထသား ဖြစ်သည်။ ဆင်ဖြူကျွန်းဆရာသင် နှင့် ခေတ်ပြိုင် ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်က ကျပင်းတောင်ကျောင်း ဘုန်းတော်ကြီး ဦးတသံမှာပင် အကနှင့် ကဗျာစပ်နည်းကို သင်ကြားခဲ့သည်။ ရှင်လူထွက်စ ဆယ့်လေးငါးနှစ် အရွယ်က ပင် ဗုံရှည်ရုပ်သေးကို စလာခဲ့သည်။ နွားကျောင်းသား ဘဝကပင် ထန်းရွက်ပေါ်၌ ကဗျာစပ်သည်။ နောင်တွင် အရပ်ဇာတိ ဆရာ ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် ရုပ်သေး မင်းသားကြီး ဖြစ်သည်။ ဆရာဖီး၏ စာကို ပြည်သူများ ချစ်အောင်၊ နှစ်သက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးသူမှာ နာမည်ကျော် သဘင်ပညာရှင် ရွှေမန်းဦးတင်မောင် ဖြစ်သည်။ ဆရာဖီးသည် သာမန် စာရေးဖွဲ့စီကုံးသည့် စာဆိုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ သံချိုဆရာ မောင်းထောင် ဦးကျော်လှကဲ့သို့ တခင်္ဏုပတ္တိဉာဏ်ဖြင့် ရုတ်ခြည်း လက်တန်းမှာ စာဆိုနိုင် စာစပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ဇာတ်စင်ပေါ်တွင် မင်းသားကြီး အဖြစ် ပြောဟန်ဆိုဟန်များ ၊ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက် စီစဉ်ပုံများ တွင်လည်း ထူးခြား ပြောင်မြောက်သူ ဖြစ်သည်။ ဆင်ဖြူကျွန်းဇာတ် ယောက်ျားမင်းသမီး ဦးအောင်ဗလနှင့် ကျပင်းဆရာဖီးတို့ တစ်ကြိမ်တွဲကာ မင်းသား မပါဘဲ မင်းသမီး နှင့် မင်းသားကြီး နှစ်ယောက်တည်း ဇာတ်လမ်းဆင်၍ ရန်ကုန်မြို့တွင် ကပြသွားပုံမှာ သဘင်သည်လောက၌ ပြောစမှတ် ပြုရသည့် အကြောင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဦး အောင်ဗလနှင့် ကျပင်းဆရာဖီးတို့ တွဲ၍ မင်းသားမပါဘဲ ကပြခဲ့သည့် ကျတ်သူတော်မောင်နှမ ဇာတ်ကြောင်းကို လူထုဒေါ်အမာ ပြုစုသော အောင်ဗလ၊ ဖိုးစိန်၊ စိန်ကတုံး စာအုပ်တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဆရာဖီးသည် ဇာတ်စာအများအပြားနှင့် အခြားကဗျာစုံ ရေးသားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မေတ္တာစာများ၊ ဟောစာများ၊ သိသိက်စာများ၊ တဘောင်စာများ၊ တေးထပ်၊ ကြိုး၊ သဖြန်များ ကို ရေးသားခဲ့သည်။ သိပ္ပံ မောင်ဝသည် စစ်ကြိုခေတ်က ကျပင်းရွာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျပင်းဆရာတော် ရှင်ဓမ္မရိက္ခိတ ( မြန်မာ ၁၁၇၇ - ၁၂၅၇ ) နှင့် ကျပင်း ဆရာဖီး၏ စာမူများကို တော်တော်များများ စုဆောင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂန္တလောက မဂ္ဂဇင်း ( ၁၂၉၈ ၊ နယုန်လထုတ် ) တွင် ကျပင်း ဆောင်းပါးကို ရေးသားသွားခဲ့သည်။ ကျပင်းဆရာဖီးသည် ၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် ကျပင်းရွာ၌ပင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကြွင်းကျန်သော ရုပ်ကလာပ်ကို ကျပင်းကျေးရွာသုသာန်၌ ဂူသွင်း မြှုပ်နှံထားသည်။ ကျမ်းကိုးစာရင်း မလိခ မြန်မာစာပေအဘိဓာန် တွဲ ( ၄ ) ရန်ကုန်၊ ဘဝတက္ကသိုလ်စာပေ၊ ပြကိမ်၊ ၁၉၈၅ ၊ ဇူလိုင် ၊ စာ - ၂၀၃ ။ စောရွှေဗိုလ် ကြာအင်းမြို့ဟောင်း တနေရာမှ လယ်သမားစာဆို ကျပင်ဆရာဖီး ၊ ရှေ့သို့၊ တွဲ ၁၁၊ မှတ် ၁၁ ၊ ( ၁ - ၁၁ - ၆၇ ) စာ - ၃၁ ၊ ၂၁ ။ မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ပျင်းစိန်ရွာ၊ လယ်တီ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဟန်ဆီရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ ရီနွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၈၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရီနွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၃၄ ဦး၊ မ ၈၆၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၆၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခံတက်ပင်ကို ကုန်းခံတက်ပင်ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ခံတက်ပင်များကို မြေပြင်အမြင့် ပေပေါင်း ၃၅ဝဝ မြင့်သည့်နေရာအထိ တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ခံတက်ပင်သည် အမြင့်မှာ ပေ ၃ဝ ခန့်အထိ ရှိတတ်၍ ပင်စည်လုံးပတ်မှာ ၃ ပေမှ ၅ ပေအထိ ရှိတတ်သော ပင်လတ်မျိုးဖြစ်သည်။ ယင်းကို အများအားဖြင့် စိုက်ပျိုးယူတတ်ကြသည်။ ခံတက်ပင်သည် နွေ ရာသီတွင် အရွက်ကြွေ၍ ဆင်စွယ်ရောင်အပွင့်များ ပွင့်သည်။ အသီးမှာ ဝမ်းဘဲဥအကြီးစားခန့်ရှိ၍ အခွံတွင် အပြောက်အပိမ့် များ ရှိသည်။ ခံတက်ပင်သည် သဘာဝအလျောက် ပေါက်ရောက်သော အပင်ဖြစ်သည်။ ပုံသဏ္ဌာန် အပင် ရွက်ကြွေပင်လတ်မျိုးဖြစ်၍ ပေ ၃၀ ကျော်အထိ မြင့်၏။ အကိုင်းအညွန့်များပေါ်တွင် အဖြူစင်းများ ရှိ၍ အပင်စည် အခေါက် မီးခိုးရောင်ရှိသည်။ အတွင်း သားမာဆတ်ပြီး အဝါရောင်ရှိ၏။ ရင့်ကအညိုရောင် သို့ပြောင်းသွား၏။ အရွက် ၃ ရွက်မြွှာပေါင်းဖြစ်၍ ရွက်လွှဲထွက်သည်။ ရွက်ညှာ ရှည်သည်။ ရွက်မြွှာများ ၃-၆ လက်မအထိရှည်သည်။ ရွက်ပြား၏ ကျောဘက်တွင် ရွက်ကြောများထင်ရှား စွာရှိသည်။ ရွက်ထိပ်ချွန်သည်။ ရွက်ရင်းသွယ်သည်။ ရွက်နားညီ၍ ရွက်ပြားချောသည်။ အပွင့် အချင်း ၂-၃ လက်မအထိရှိသည်။ အပွင့်ကြီးမား သည်။ အဝါနုရောင်ရှိ၍ မြောက်မြားစွာပွင့်၏။ အသီး အဝါရောင်ရှိသည်။ အချင်း ၁-၂ လက်မရှိ၍ ဘဲဥပုံ သို့မဟုတ် လုံးဝိုင်းသည်။ အသားထူသည်။ အခွံမာ ၍ကြမ်းသည်။ ကျောက်ကပ်ပုံ အစေ့များစွာပါသည်။ အသုံးပြုခြင်း ခံတက်သား၏အရောင်မှာ ဝါကြန့်ကြန့်ဖြစ်၍ အသင့် အတင့်မာကာ အသားညီသည်။ ထိုအသားကို အိမ်အသုံး အဆောင်များ၊ ဗုံများနှင့် ခေါင်းဖြီးရန်ဘီးများ ပြုလုပ်ကြသည်။ သေတ္တာများလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ခံတက်ရွက်နုများကို အချဉ်တည်ကာ တို့စရာအဖြစ်၊ လက်သုတ်အဖြစ် စားလေ့ရှိကြသည်။ ခံတက်ပင်၏ ဆေးဖက်ဝင်ပုံကား၊ အခေါက်ကို အနာရောဂါ သက်သာစေသော ဆေးအဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အရွက်နှင့် အမြစ်၏အခေါက်တို့ကို အရေပေါ်၌ နဂိုရောင်ဖြစ်လာအောင် အုံပေးလိမ်းပေးသော ဆေးအဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ ရေခံတက်ပင်သည်လည်း ခံတက်မျိုးဝင် အပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေခံတက်ပင်သည် ချုံယောင်၊ ပင်ယောင် အပင်ငယ်ဖြစ်၍၊ ယင်းတို့ကို မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်းတွင် တွေ့ရလေသည်။ ဆေးဖက်ဝင် အသုံးပြုခြင်း မြန်မာဆေးကျမ်းများ အလိုအရ ခံတက်သည် ခါးသက်သက်ရှိ၏၊ ပူသောဂုဏ်သတ္တိ ရှိ၏၊ ဝမ်းမီး ကိုတောက်စေ၏၊ ဝမ်းကိုအနည်းငယ် သက်စေ၏၊ လေနှင့်သလိပ်ကို ကြေစေ၍ ဆီးအောင့်ရောဂါ၊ ကျောက်တည်ရောဂါနှင့် သွေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်စေ၏။ အခေါက် သက်တန့်နှင့် အနာပေါက်နာတို့၌ အခေါက်ကို ပရန္နဝါ မြစ်နှင့် သွေးသောက်သော် လျင်မြန်စွာ ပျောက်၏။ အရွက် အရွက်ကိုကြိတ်၍ ရေနှင့်ဖျော်ပြီး မီးဖြင့် နွေးအောင်ပြု၍ ကိုက်ခဲနာကျင်ရာ၌ လိမ်းသော် အကိုက်အခဲများ ပျောက်၏။ ရွက်ကြိတ်ညှစ်ရေနှင့် ကွမ်းရွက်ကြိတ်ညှစ်ရေ ဆတူယူ၍ ထောပတ်နှင့်ရောသောက်သော် အဆစ်ရောင်ရောဂါ ပျောက်၏။ ခံတက်ချဉ်ထည့်စားခြင်း ၊ သုပ်စားခြင်းဖြင့် လေထိုးလေအောင့် ရောဂါပျောက်၏။ အမြစ် အမြစ်ခေါက်ကို ၄ ခွက် တစ်ခွက်တင် ပြုတ်သောက်သော် ဆီးချို ၊ ကျောက်တည်ရောဂါ ပျောက်၏။ ယင်းပြုတ်ရည်တွင် ကြံသကာ ရောသောက်သော် ဆီးအိမ်ရောင်ရောဂါနှင့် ကျောက်တည်ရောဂါ ပျောက်၏။ အမြစ်ကို အပြင်းဖျား ရောဂါကုဆေး၌လည်း ထည့်သွင်းအသုံးပြု၏။ ကိုးကား ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ
သပြုကုန်းရွာ၊ ရဲကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
မြို့ချောင်းလေးရွာ၊ မြို့ချောင်းလေး ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
မာလာကုန်းရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ မြောက်ကမ္မရိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၅၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြောက်ကမ္မရိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၉၆ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၉၈၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆိုင်းခေါင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ကုံးလုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၅၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုံးလုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၆၉ ဦး၊ မ ၂၁၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၃၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းလှမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး သရက်ခရိုင်တွင်ပါဝင်သော မင်းလှမြို့နယ်၏ ရုံးစိုက်မြို့ဖြစ်သည်။ သာယာဝတီခရိုင်တွင်လည်း မင်းလှမြို့ဟူ၍ အမည်တူ မြို့တစ်မြို့ရှိသဖြင့် သရက်ခရိုင်တွင်းရှိ မင်းလှမြို့ကို အထက်မင်းလှဟူ၍ ခေါ်လေ့ရှိသည်။ မင်းလှမြို့သည် ဧရာဝတီမြစ်၏ အနောက် သို့မဟုတ် လက်ယာဘက်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိလျက် မင်းဘူးခရိုင် နယ်စပ်အနီးတွင် ရှိသည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြို့ပေါ်ရှိ လူဦးရေမှာ ၁၂,၅၁၀ ယောက် ရှိသည်။ ထင်ရှားသည့်နေရာများ မင်းလှမြို့မှ ထွက်ကုန်ဟူ၍ ပြောပလောက်အောင် မရှိလှ၊ သို့သော် မင်းလှအိုးစည်မှာ နာမည်ကြီးပေသည်။ ဧရာဝတီမြစ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည့်အလျောက် သင်္ဘောများ ဝင်ရောက် ဆိုက်ကပ်ရာ ဆိပ်ကမ်းဖြစ်သဖြင့် ရေလမ်းကို ပို၍အားထားရသည်။ မင်းလှမှ တာကိုင်းသို့ ကတ္တရာလမ်း ၁၂ မိုင်ရှိသည်။ မင်းလှမြို့နယ်တွင် ထင်ရှားသော စေတီပုထိုးများမှာ ဒဏ္ဍဘုရား၊ မင်းလှ ရွှေစက်တော်နှင့် မဟာပိန္နဲ စေတီတို့ဖြစ်၏။ ဒဏ္ဍစေတီမှာ မင်းလှမြို့၏ တောင်ဘက် ၂၇ မိုင်၊ ရေနံမရွာ၏ အနောက်မြောက်ဘက် ၂ မိုင်အကွာတွင် တည်ရှိ၍ ပုဂံနရပတိစည်သူက မိမိတန့်နားသည်ကိုအစွဲပြုကာ တည်ထားခဲ့၍ တန့်နားစေတီဟု ခေါ်သည်ဆို၏။ တပေါင်းလတွင် ဘုရားပွဲတော် ကျင်းပသည်။ ရွှေစက်တော်ဘုရားသည် မင်းလှမြို့၏မြောက်ဘက် ၃ မိုင်ကွာတွင် တည်ရှိ၍ မန်းစက်တော်ရာ၏ ပုံတူဖြစ်ကာ နှစ်စဉ်ပင် ဘုရားပွဲတော်ကျင်းပသည်။ မင်းလှမြို့ ၏ အောက်ဘက် ၁၈ မိုင်အကွာ ဧရာဝတီမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ လက်ပံရွာမှ မဟာပိန္နဲ ဘုရားပွဲတော်ကို နှစ်စဉ် တန်ဆောင်မုန်းလတွင် ကျင်းပလေ့ရှိလေသည်။ မင်းလှမြို့သည် မင်းလှခံတပ်ကြောင့်လည်း သမိုင်းတွင် ပေသည်။ မင်းလှခံတပ်သည် မင်းလှမြို့ ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းထိပ်တွင် တည်ရှိပြီးလျှင် လေးထောင့်စတုရန်းသဏ္ဌာန် ဆင်ဆင်ရှိသည်။ မင်းလှခံတပ်မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်ဖြစ်၍ မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းတွင် ရှိသော ဂွေးချောင်းခံတပ်မှာ မြေတွင်းခံတပ် ဖြစ်လေသည်။ ဤခံတပ် ၂ ခုစလုံးကို သက္ကရာဇ် ၁၂၂၂-၂၃ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်၍ ၁၂၂၅ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့၏။၁၉ဝ၄ ခုနှစ်တွင် ခံတပ်အပြင် ဘက်နားတွင်ပင် ဈေးရုံတစ်ခု ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ သမိုင်းကြောင်း မင်းလှမြို့သည် မြန်မာမင်းလက်ထက်က ရွာငယ်ကလေးဖြစ်ကာ မလွန်အောက်တွင်ကျရောက်သော်လည်း မင်းလှရွာတွင်မြို့ဝန်နှင့် နားခံတော်တို့ နေထိုင်ပြီးလျှင် မြစ်စဉ်ဝန်က အုပ်ချုပ်၏။ အင်္ဂလိပ်တို့ အထက်မြန်မာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးချိန် ၁၈၈၆ ခုနှစ်တွင် မင်းလှကို မြန်မာပြည်အောက်ပိုင်း သရက်ခရိုင်အတွင်း သွတ်သွင်းခဲ့ပြီးလျှင် ၁၈၉၆ ခုနှစ်တွင် သရက်ခရိုင်တစ်ခုလုံးကို အထက်မြန်မာပြည် မင်းဘူးတိုင်း (နောက်-မကွေးတိုင်းဟု တွင်သည်) တွင် သွတ်သွင်းခဲ့သည်။ မင်းလှမြို့တည်ရာသည် ရှေးအခါက ကျွန်းဖြစ်ခဲ့၏။ ထိုကျွန်းပေါ်တွင် ရွှေဝနှင့် မမင်းလှမည်သော တံငါလင်မယား နေထိုင်ခဲ့ရာ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် နေထိုင်သူများက မမင်းလှတို့ နေသော ကျွန်းဖြစ်၍၊ မမင်လှကျွန်းဟု ခေါ်စမှတ်ပြုခဲ့သည်။ မမင်းလှကျွန်းဟူသော အမည်မှ စကားရွေ့၍ မင်းလှ ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုလေသည်။ ထိုနောက်တွင် ဧရာဝတီမြစ်သည် အရှေ့ဘက်သို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ စီးဆင်းသဖြင့် အနောက်ဘက် မြစ်ကြောင်းမှာလည်း ခန်းခြောက်သွားရာ မလွန်အင်း အဖြစ်ဖြင့်သာ ကြွင်းကျန်နေလေတော့သည်။ ယခု မင်းလှမြို့ကို ဒုတိယ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာစစ်အပြီး အင်္ဂလိပ်တို့ အောက်မြန်မာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး၍ နောက် တစ်နှစ်ဖြစ်သော ၁၈၅၄ ခုနှစ်တွင် အာမီးနီးယန်းလူမျိုး မက္ကတစ် ဆိုသူက တည်ခဲ့သည်ဟု ဆို၏။ မက္ကတစ်သည် အင်္ဂလိပ်တို့ လက်အောက်တွင် မနေနိုင်သဖြင့် မျိုးချစ်မြန်မာ တစ်စုကို ခေါင်းဆောင်ပြီးလျှင် စွန့်ထားသော ရွာဟောင်းနေရာတွင် မြို့တည်ခဲ့၏။ မက္ကတစ်သည် မြို့ဝန်ပင် ဖြစ်လာကာ မင်းလှမြို့မှာလည်း အတော်အရေးပါလာသည် ဆို၏။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့များ သရက်ခရိုင်
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား မေ ၁၉၇၅
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား ဩဂုတ် ၁၉၇၁
ဝတ္ထုဆိုသည်မှာ ရှည်လျားသော နောက်ကြောင်းရာဇဝင် တစ်ခုကိုသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် မိမိအာရုံ၌ ပေါ်ပေါက်လာသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းအားလည်းကောင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်သကဲ့သို့ လူအများနားလည်လွယ်ကူရန် စကားပြေဖြင့် ရေးသားခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ အချို့ ဝတ္ထုများသည် လူသားတို့ အတွက် သုတ၊ ရသများပေးစွမ်းနိုင်သကဲ့သို့ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း ပေါကြောင်ကြောင်နိုင်လှလေသည်။ အနောက်တိုင်း ဝတ္ထုအရေးအသားကို ၁၈ ရာစုနှစ်မှ စတင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင်မူ ပထမဦးဆုံးသော မြန်မာ့ကာလပေါ် ဝတ္ထုဖြစ်သည့် စာ‌ရေးဆရာကြီး ဂျိမ်းစ်လှကျော် ရေးသားခဲ့သော မောင်ရင်မောင် မမယ်မ ဝတ္ထုဖြစ်သည်။ ပြင်သစ်စာရေးဆရာကြီး အယ်လက်ဇန္ဒား ဒျူးမား ရေးသားသော ‘ကောင့်အော့ မွန်တီကရစ္စတို’ (မွန်တီကရစ္စတို မြို့စားကြီး) ဝတ္ထုကိုမှီငြမ်း၍ မြန်မာတို့၏ အခြေ၊ မြန်မာတို့၏ အမြင်နှင့် ဆီလျော်အောင် ပြုပြင်ရေးသားထားသည့် ဝတ္ထုဖြစ်ပြီး ၁၉၀၄ ခုနှစ်တွင် ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ထိုခေတ်က "မောင်ရင်မောင် မမယ်မဝတ္ထု"သည် အတော်လူကြိုက်များ၍ ခေတ်စားခဲ့သောကြောင့် ဝန်စာရေးဦးကြီး ရေးသားသော ‘ချဉ်ပေါင်ရွက်သည် မောင်မှိုင်း’ အစရှိသည့် ဝတ္ထုမှာလည်း လပိုင်းမျှ ခြား၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုခေတ်ထိုအခါက မောင်ရင်မောင် မမယ်မ ဝတ္ထုကို မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသန ဂျာနယ်မှ ဤသို့ဝေဖန်ခဲ့သည်။ ‘‘ ဝတ္ထုဟူသောအရာကို ခေတ်သစ် အဓိပ္ပာယ်အတိုင်း မြန်မာတို့က နားမလည်နိုင်ကြသေးသည့်အလျောက် စာရေးသူ (ဂျိမ်းစ်လှကျော်) က မောင်ရင်မောင် ထားခဲ့သော စာရွက်စာတမ်းများမှ ကောက်ယူ စီရင်ရေးသားသည်ဟုဆိုလျှင် သင့်လျော်မည်ဟု ယူဆပုံရသည်။ ဝတ္ထုဟုသာ ဆိုသည်။ ဝတ္ထုနှင့်မတူပဲ အကြောင်းအရာများ ဖော်ပြသော စာတမ်းနှင့် တူနေချေသည်။ ယင်းသို့ ဆိုရငြားလည်း ဤဝတ္ထုမှာ ပထမ မြန်မာဝတ္ထု ဖြစ်သောကြောင့် ရှေ့ဆောင်သူတို့ ရအပ်သော အခွင့်အရေး ရထိုက်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။’’ ထိုခေတ်က ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေခဲ့သော စာအုပ်မှာ လွတ်လပ်ရေးခေတ်မှ စာအုပ်များထက် ကျနသပ်ရပ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ပုံနှိပ်စက္ကူချောဖြင့် ဂရိတ်စာလုံးစီကာ ရိုက်ထားသည်။ အတွင်းရုပ်ပုံများမှာ ပန်းချီရုပ်ပုံများ မဟုတ်ပဲ ထိုခေတ်က အင်္ဂလိပ်၊ အမေရိကန် မဂ္ဂဇင်းများတွင် ပါရှိသည့်နည်းတူ လူစင်စစ်ကို ဇာတ်ကွက်ဇာတ်လမ်းအတိုင်း သရုပ်ဆောင်စေကာ ရိုက်ကူးထားသော ဓာတ်ပုံများဖြစ်၍ ထိုဓာတ်ပုံမျိုး ၁၂ ပုံဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားသည်။ မြန်မာ့ ဝတ္ထု စာရေးဆရာလောကတွင် ထင်ရှားသူများမှာ ဂျိမ်းစ်လှကျော် သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း ပီမိုးနင်း ရွှေဥဒေါင်း ဒဂုန်ရွှေမျှား ထီလာစစ်သူ မင်းယုဝေ လူထုဒေါ်အမာ ဂျာနယ်ကျော်မမလေး မင်းသိင်္ခ နှင့် အခြား အမြောက်အမြားရှိကြသည်။ ကိုးကား ဝတ္ထုများ
နမ့်ပွန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ နောင်ဖော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၉၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဖော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၄၃ ဦး၊ မ ၁၃၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၆၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တွီးပုန်းရွာသည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၄၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၅ ဦး၊ မ ၄၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၇၂ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အထက်ရှိန်းအန်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ခေါင်လန်ဖူးမြို့နယ်၊ လာတားကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၁၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လာတားကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၉ ဦး၊ မ ၆၂၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၂၀၇ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ခေါင်လန်ဖူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြင်းစိုင်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ ကလေးမြို့နယ်၊ ထောက်ကြံ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၆၄၆ ဖြစ်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။ ကိုးကား ကလေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှားပင်ဇင်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်၊ ရှားပင်ဇင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၅၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှားပင်ဇင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၂၇ ဦး၊ မ ၈၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရွှေတောင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန့်ဘလာရွာ၊ ကန့်ဘလာ (ထိန်တန်း) ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ကျောက်စရစ်ရွာ၊ ကျောက်စရစ် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဆီဆံရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ညောင်ရွှေမြို့နယ်၊ အင်းတန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၇၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်းတန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၃၁ ဦး၊ မ ၁၂၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ညောင်ရွှေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိဒခမြို့ (日高町 ဟိဒခ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ ဟိဒခတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၇၆၆၆ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၇၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၄၆.၄၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ မြို့များ
ကမ္ဘာစစ် သမိုင်းနဲ့ ကွန်ပျူတာ သမိုင်းတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ ဗမာယဉ်ကျေးမှုနဲ့ တိုက်ရိုက်မဆိုင်ဘဲ ဖြစ်ပေမဲ့၊ နည်းပညာတိုးတက်မှုနဲ့ ကမ္ဘာ့သမိုင်းကို နားလည်ဖို့ အထောက်အကူပြုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ မြန်မာ့သမိုင်းနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကို သိချင်ရင်၊ အင်္ဂလိပ်လို မပြောတတ်တဲ့ သမိုင်းပညာရှင်တွေအတွက် ခ
ရိုးနီဈေးရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
တနင်္လာသည် ရဟူဒီ(ဂျူးဝစ်)-ခရစ်ယာန်ပြက္ခဒိန်၏ ဒုတိယနေ့စွဲ၍ တနင်္ဂနွေနှင့် အင်္ဂါကြားဖြစ်သည်။ တနင်္လာဟူသော ဝေါဟာရမှာ ပုဂံရှေးရေး "တန်နှင်လာ" မှ လာသည်။ "လာ" ဟူသောပုဒ်မှာ အလွန် ရှေးကျသော "လ" ဟောပုဒ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် "တနင်္လာ" ဆိုသည်မှာ "နေ့လ" သို့မဟုတ် "လမင်းနေ့" ဖြစ်သည်။ လမင်းကို အစွဲပြု၍ ခေါ်သောနေ့ပင်တည်း။ ဂြိုဟ်အဆင်းအရောင် ဂြိုဟ်သက် (၁၅)နှစ်၊ ကျား၊ အရှေ့အရပ်၊ သောမဂြိုဟ်၊ အဖြူ၊ အဝါ၊ အဖြူရောသော အဆင်း၊ က၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ၊ ရှမ်းလူမျိုး၊ ကိုးကား ရက်သတ္တပတ်၏ နေ့များ
သူဌေးကြီးရွာသစ်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ သူဌေးကြီးရွာသစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သူဌေးကြီးရွာသစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၆၅ ဦး၊ မ ၂၂၁၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၈၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော်ကြာအုန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ကျိုင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၂၁၈ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၇၃၅ ၁၇၃၅ ခုနှစ် မှတ်တမ်း ဇန်နဝါရီလ (၁) ရက်။ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁) ရက်။ မတ်လ (၁) ရက်။ ဧပြီလ (၁) ရက်။ မေလ (၁) ရက်။ ဇွန်လ (၁) ရက်။ ဇူလိုင်လ (၁) ရက်။ ဩဂုတ်လ (၁) ရက်။ စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်။ အောက်တိုဘာလ (၁) ရက်။ နိုဝင်ဘာလ (၁) ရက်။ ဒီဇင်ဘာလ (၁) ရက်။ ၁၇၃၅ ခုနှစ်များ
ရေတွင်းလှရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ တလုပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၆၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တလုပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၂ ဦး၊ မ ၁၄၂၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၈၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွန်ဟုန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ နားဖန်းမြို့နယ်၊ မန်နောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၅၀၆ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား နားဖန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားရှင်က “လက်သည်းဖျားပေါ်၌ မြေမှုံ့အနည်းငယ်ကိုတင်ထားပြီး” ရဟန်းတို့အား “မိမိ လက်သည်းဖျားပေါ်ရှိ မြေမှုန့်သည် ဤကမ္ဘာမြေကြီးကို ထောက်ဆ၍ မရေတွက်လောက်မှ မနှိုင်းယှဉ်လောက်, အစိတ်အပိုင်းသို့လည်း မရောက်သကဲ့သို့ လူဘုံမှ အခြား(အပါယ်)ဘုံတို့၌ဖြစ်ကုန်သော သတ္တဝါတို့သည် လူ့ဘုံ၌ဖြစ်သော သတ္တဝါတို့ ထက် ပို၍များပုံ, သစ္စာလေးပါး အမှန်တရားကို မသိမမြင်ခြင်းကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရပုံ သစ္စာလေးပါးအမှန်တရားကို သိမြင်အောင်အားထုတ်သင့်ပုံ”ကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ ကိုးကား သံယုတ္တနိကာယ်