zaibutcooler/mini-burmese huggingface dataset:
ခြင်္သေ့သည် ပင်သီရာ လီအို မျိုးစိတ်(Panthera Leo) ဖြစ်၍ ကြောင်ကြီးမျိုးဖြစ်ပြီး၊ ကြောင်မျိုးရင်းဝင်များထဲ၌ ကျားပြီးလျှင် ဒုတိယအကြီးဆုံး ကြောင်မျိုးရင်းဝင်လည်းဖြစ်သည်။ ယခင်က အာရှတိုက်တွင်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်ဟု ခန့်မှန်းရသော်လည်း အရေအတွက်လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသော ကျားတို့ကြောင့် အာဖရိကတိုက်ဖက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်ဟု ယူဆရသည်။ ယခုအခါ အာဖရိကတိုက်တွင်သာ တွေ့နိုင်တော့သည်။ ခြင်္သေ့သည် ကျားထက်အရွယ်ငယ်သည်။ အကြီးဆုံး ခြင်္သေ့သည် အကြီးဆုံး ကျားထက် သေးငယ်သည်။ ခြင်္သေ့သည် တောဘုရင်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ လွန်စွာဣန္ဒြေကြီးသည်။ ခြင်္သေ့သည် လွင်ပြင်တွင်ကျက်စားရန် သင့်လျော်သော သဘာဝရှိပြီး ကျားမှာမူ တောနက်ထဲတွင်ကျက်စားရန် သင့်လျော်သော သဘာဝရှိသည်။ ကျား နှင့် ခြင်္သေ့သည် မျိုးနွယ်တူသောကြောင့် မျိုးစပ်နိုင်သည်။ အဖက ကျား၊ အမိက ခြင်္သေ့ဖြစ်လျှင် ကျားခြင်္သေ့ ဟုခေါ်ပြီး အဖက ခြင်္သေ့၊ အမိက ကျားဖြစ်လျှင် ခြင်္သေ့ကျားဟု ခေါ်သည်။ သိပ္ပံနည်းကျ မျိုးရိုးခွဲခြားထားမှု အောက်ပါ ဇယားကားချပ်သည် ဇီဝမျိုးခွဲပညာရှင်များမှ သိပ္ပံနည်းကျ ခွဲခြားထားသော မျိုးရိုးဇယားဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဗေဒင် ကြောင်ကြီးမျိုးစုဝင် တိရစ္ဆာန်များ ထိပ်တန်းသားရဲတိရစ္ဆာန်များ
ကိုယ့်ထက်သာ မနာလို သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အနက်အဓိပ္ပာယ် လူ့သဘောသည် ကိုယ့်ထက်သာသူကို မနာလို မရှုဆိတ် ဖြစ်တတ်သည်။ ကိုးကား မြန်မာဆိုရိုးစကားများ
နတ်ကျွန်း (တောင်)ရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ လက်ပတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၉၃၃ ဖြစ်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။ ကိုးကား ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မျောက်တံငါများကို အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရလေ့ ရှိသည်။ ရေကူးကျွမ်းကျင်ပြီး အမြီးသည် ခန္ဓာကိုယ်ထက် ပိုရှည်သည်။ ၃ နှစ်မှ ၅ နှစ်ခွဲတွင် အရွယ်ရောက်ပြီး ၁၅၉ ရက်မှ ၁၇၈ ရက် အထိ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သည်။ အသက် ၁၅ လ မှ ၁၈ လတွင် သားခွဲသည်။ သက်တမ်းမှာ (၂၀) နှစ် ဖြစ်သည်။ သိပ္ပံအမည် မာကကာ ဖက်စီကျူလရစ် (Macaca Facicularis)၊ မြန်မာအမည် မျောက်တံငါသည် ကမ္ဘာဟောင်းမျောက် (Old World Monkeys) ဖြစ်ကာ၊ ၎င်းတို့၏ ကျက်စားနေထိုင်ပုံကို တည်၍ မြိတ်နှင့် အနီးတဝိုက်တွင် ဒေသခံများက ကဏန်းစားမျောက်ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ ဒီရေဝင်ရောက်သော လမုတောများတွင် နေထိုင်သည့် ဒေသအခေါ် ဇရပ်တောမျောက်ဟူ၍ လည်းကောင်း လူသိများပြီးလျှင်၊ ရခိုင်ဘက်တွင် ဒီကျင်းမျောက်ဟု ခေါ်သည်။ ပြုန်းတီးမှု အန္တရာယ် နည်းသေးသည့် သတ္တဝါ (Least Concern, LC) အဖြစ် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ထိန်းသိမ်းမှုအဆင့် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့ရှင်သန်ရာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၌ အရေအတွက် အားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်လျက် ရှိသည်။ မျိုးစဉ် ပရိုင်းမိတ်စ် (Primates)၊ မျိုးရင်း စာကိုပစ်သီစီဒေး (Cercopithecidae)တွင် ပါဝင်သော ကဏန်းစားမျောက်သည် အမြီး အတိုအရှည် ကွဲပြားခြင်း၊ ပါးစောင်အိတ် ကြီးမားခြင်း၊ မေးရိုးရှည်ခြင်း၊ သန်မာသည့် သွားများ ရှိခြင်းနှင့် အစာအိမ် တည်ဆောက်ပုံ ရိုးစင်းခြင်းတို့ကြောင့် မျောက်ပတီး၊ မျောက်စပ်၊ မျောက်တံငါတို့နှင့် အတူ တဆင့်ခံ မျိုးရင်း စာကိုပစ်သီစီနေး(Sub family: Cercopithecinae) ၌ ထည့်သွင်းထားကာ၊ မျောက်တံငါ (Long-tailed macaque) အပါဝင် မျောက်ပတီး (Pig-tailed macaque)၊ မျောက်မြီးတို (Stump-tailed macaque)၊ အာသံမျောက် (Assamese macaque) နှင့် မျောက်စပ် (Rhesus macaque) ဟူ၍ မေကာ့မျောက် (macaques) (Genus: Macaca) ၅ မျိုး ရှိသည်။ ပင်လယ်ကမ်းခြေနှင့် နီးသော သစ်တောများ၌ နေထိုင်သော မျောက်တံငါများကို ဒီရေရောက်ရှိရာ မြစ်ကြောင်းတလျှောက်ရှိ သစ်တောများတွင်လည်း တွေ့နိုင်သည်။ အမြီးအလွန် ရှည်လျား၍ အခြား မေကာ့မျောက်မျိုးများမှ ခွဲခြားထုတ်နိုင်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် အမွေးအရောင်မှာ မွဲပြာရောင်မှ နီညိုရောင် ရှိကာ၊ ဝမ်းဗိုက် အရောင်ဖျော့သည်။ ငယ်ထိပ်နှင့် နဖူး၌ အမွေး နောက်ပြန်လှန် ထွက်ပြီး၊ ဦးစွန်ဖျား ချွန်သည်။ အထီးတွင် အသက်ကြီးသော မျောက်စပ်နှင့် အာသံမျောက်တို့ကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းမွေး ပါးသိုင်းမွေးများ ရှည်ရှည် ပေါက်ပြီး ရေကူး ကျွမ်းကျင်သည်။ နေ့ဘက် လှုပ်ရှားသွားလာသော သတ္တဝါများ အုပ်စု တစုလျှင် အကောင်ရေ ၁၀ ကောင်မှ ၄၅ ကောင်ထိ ပါဝင်ကာ၊ အကောင် ၈၈၀ ထိ အုပ်စုကြီးလည်း ရှိသည်။ လူများ အန္တရာယ် မပြုသော ဘုရားကျောင်းကန်များ အနီးတွင် မှီတင်း နေထိုင်တတ်သည်။ မာကကာ ဖက်စီကျူလရစ် တွင် တဆင့်ခံ မျိုးစိတ် ၁၀ မျိုး ရှိကာ၊ မာကကာ ဖက်စီကူလရစ် ဆောရုစ် (Macaca fascicularis saureus)ကို ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် အနောက်တောင်ပိုင်း Tenaaf ကျွန်းဆွယ်၊ မြန်မာတောင်ပိုင်း မြိတ်ကျွန်းစုနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံ အနောက်အလယ်ပိုင်းတို့၌ တွေ့ရသည်။ အစုံစားသတ္တဝါများ ဖြစ်ပြီး၊ ကုန်းပေါ်၌ သစ်ပင်၊ သစ်ကိုင်းသစ်ခက်များအတွင်း လှုပ်ရှားသွားလာ နေထိုင်ကြသည်။ ပင်လယ်နှင့် နီးသော သစ်တောများ၌ နေထိုင်သည့်အခါ ဒီရေကျချိန်တွင် ပင်လယ်ကမ်းစပ်ရှိ ကျောက်တုံး ကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင် တင်ကျန်ခဲ့သော ခရု၊ ကဏန်း၊ ကမာ၊ ယောက်သွားများကို လည်းကောင်း၊ ဒီရေရောက်ပင်များမှ အသီး၊ အစေ့၊ အပွင့်များကို လည်းကောင်း စားသုံးသည်။ ခရု၊ ကဏန်း၊ ကမာ၊ ယောက်သွား စသည့် သတ္တဝါများ၏ ကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော အပြင်ခွံများကို ကျောက်တုံးကျောက်ခဲများနှင့် ထုခွဲ စားသုံးခြင်း၊ ချွန်ထက်သော ခရုများကို အသုံးပြု၍ ကျောက်ဆောင်များကြား ထိုးဆွ အစာ ရှာဖွေခြင်း၊ ကျောက်ဆောင်၌ တွယ်ကပ်နေသော ခရင်းကောင်များကို ခွာစားခြင်း၊ ကျောက်ခဲ မရှိသည့်အခါ ခရင်းကောင် (ဒေသခေါ် ဂျင်းကောင်)များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထုရိုက်စားသုံးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်လေ့ ရှိသည်။ ကိုးကား မျောက်များ
ကျောင်းစုရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ အုတ်တွင်းမြို့နယ်၊ ဇီးဖြူသောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၈၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးဖြူသောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၉ ဦး၊ မ ၁၄၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား အုတ်တွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပတ်လုံ (အထက်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ငှက်ယောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၁၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငှက်ယောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၈ ဦး၊ မ ၈၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂွက်ကြီးရွာ၊ ကူးတို့ဆိပ် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဖက်လိပ်ပြင်ရွာ၊ ကျွန်းပေါက်ပြုစု ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဂေါ်ရီးလားမျောက်ဝံတို့သည် အာဖရိကတိုက် အနောက်ပိုင်းရှိ တောနက်ရာဒေသများတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ဂေါ်ရီးလားသည် လူနှင့်အတူဆုံးသော မျောက်ဝံမျိုး ဖြစ်သည်။ မျောက်ဝံ မျိုးအားလုံးတွင် ဂေါ်ရီးလားသည် အကြီးဆုံးဖြစ်၏။ ရှားလည်း အရှားပါးဆုံး ဖြစ်သည်။ ဂေါ်ရီးလား၌ အမြီးမရှိ။ ခြေ ၂ ချောင်း၊ လက် ၂ ဖက် ရှိသည်။ မတ်တတ်ရပ်၍သွားနိုင်သည်။ လူ၏ ခြေသည်း၊ လက်သည်းမျိုး ရှိသည်။ ဤသည်တို့ကား လူနှင့်တူသော အချက်များဖြစ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် လူနှင့်မတူသောအချက်များလည်း ရှိသည်။ ဂေါ်ရီးလား၏ ကိုယ်အနေအထားမှာ တုတ်ခိုင်၍ အချိုးမကျ၊ အရုပ်ဆိုးသည်။ ခြေထောက်များသည် တို၍ လက်များမှာ ရှည်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ခြေဖြင့်လျှောက်သောအခါ သစ်ကိုင်းများကို လက်ဖြင့်အားပြု၍ လျှောက်တတ်သည်။ အမွေးအမှင် ထူထပ်ပေါများသည်။ ရှေးက အာဖရိကတိုက် တောနယ်အတွင်း ခရီးလှည့်လည်သွားလာသူတို့သည် ယင်းတို့ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူရိုင်းတစ်မျိုးဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြလေသည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဂေါ်ရီးလားသည် ၅ ပေခွဲ၊ ၆ ပေခန့် ရှိသည်။ ကိုယ်အလေးချိန်ပေါင် ၄ဝဝ မှ ၄၅ဝ ခန့်အထိ ကြီးမားသော ဂေါ်ရီးလားများ ရှိခဲ့ဘူးသည်။ အသားအရေမှာ မည်းနက်၏။ ခြေဖဝါး လက်ဖဝါး၌ အမွေးမပေါက်သော်လည်း ခြေလက်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး၌ ညိုမည်းသော အမွေးကြမ်းများ ဖုံးအုပ်လျက်ရှိသည်။ ဦးခေါင်းမှာ ကြီးသည်။ လည်ကုပ်တိုသည်။ နှာခေါင်းပြား၍ မျက်ခုံး မို့မောက်သည်။ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားရှိသည်။ လူနှင့် တွေ့လျှင် ရှောင်ရှား ပြေးလွှားတတ်၏။ သို့သော် စိတ်ထွက်သောအခါနှင့် ရန်စခံရသောအခါမျိုးတွင်မူ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် ရန်မူတတ်သည်။ စိတ်ဆိုးလာသောအခါ ရင်ပတ်ကို လက် ၂ ဖက်ဖြင့် ထု၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်တတ်သည်။ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလှသဖြင့် ခြင်္သေ့ ၊ ကျားသစ်၊ ကျား စသော သားရဲ တိရစ္ဆာန်များတို့ပင်လျှင် ယင်းတို့အား အလွယ်တကူနှင့် ရန်မမူဝံ့ကြချေ။ ဂေါ်ရီးယားတို့သည် အလွန်နက်သော တောကြီးထဲတွင် တစ်နေရာတည်း၌ အတည်မနေဘဲ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လှည့်လည် နေထိုင်လေ့ ရှိကြသည်။ မိသားတစုတွင် အထီးကြီးတကောင် အမ ၂ ကောင်၊ ၃ ကောင်နှင့် သားငယ်၊ သမီးငယ်များ ပါဝင်တတ်သည်။ အိပ်ချိန်တွင် အမနှင့် သားသမီးများက သစ်ပင်ပေါ်၌ အိပ်ကြ၍ အထီးက သစ်ပင်ခြေရင်း၌ စောင့်အိပ်လေ့ရှိကြသည်။ ယင်းတို့၏ အစားအစာများမှာ သစ်သီးသစ်ရွက်များ ဖြစ်ကြလေသည်။ ဂေါ်ရီးလားကို လွယ်ကူစွာ ဖမ်းဆီး၍ မရပေ။ ဖမ်းဆီးရမိထားသော ဂေါ်ရီလားတို့သည် များသောအားဖြင့် အသက်ရှည်ရှည် မနေနိုင်ကြချေ။ ကိုးကား မျောက်ဝံ
နားမြိုင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ကောင်းအိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၃၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းအိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၃ ဦး၊ မ ၂၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသစ်ရွာ၊ ဘွဲ့ငူ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ပေါက်ကုန်းရွာ၊ ဝဲကြီးဝ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
အေကေ - ၄၇ ချေမှုန်းရေး ရိုင်ဖယ်ကို ရုရှား နိုင်ငံမှ မီခေးလ် ကလာစနီကော့ဗ် (Mikhail Kalashnikov) က ဒီဇိုင်းဆွဲ၍ ၁၉၄၇ ခုနှစ်၏ အကောင်းဆုံး မောင်းပြန်ရိုင်ဖယ် ဒီဇိုင်းဆုကို ရရှိခဲ့သည်။ AK 47 နှင့် AKS 47 ဟူ၍ နှစ်မျိုး ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၉ တွင် ဆိုဗီယက် တပ်နီတော်၏ တပ်များအတွက် စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယခင် ဝါဆော နိုင်ငံများ၏ အဓိက ချေမှုန်းရေး ရိုင်ဖယ် ဖြစ်သည်။ အေကေ-၄၇ ၏ စကားလုံးရင်းမြစ်မှာ တီထွင်သူ Avtomat Mikhail Kalsshnikov မှ ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် တီထွင်ခဲ့သည်ဟု အမှတ်အသားပြုသည့်အနေဖြင့် သူ့နာမည် ရှေ့စာလုံး A နှင့် နောက်နာမည်မှ K ကိုယူကာ AK-47 ဟုနာမည်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သွင်ပြင် လက္ခဏာများ အေကေ - ၄၇ ကို ရိုးရှင်းပြီး ထုတ်လုပ်မှု ကုန်ကျစရိတ် သက်သာအောင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းရေး ပြုလုပ်ရန်နှင့် အထွေထွေ ပြင်ဆင်ရန်လည်း အလွန်လွယ်ကူသည်။ လက်တွေ့ အသုံးပြုမှုများအရ အေကေ ၄၇ တစ်လက်၏ သက်တမ်းသည် နှစ်ပေါင်း ၂၀ မှ ၄၀ အတွင်း ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြု၍ ရကြောင်း တွေ့ရသည်။ ထူးခြားချက်မှာ ရေစိုဒဏ်ကို ကောင်းစွာခံနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း မျိုးကွဲများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မူရင်း သွင်ပြင်လက္ခဏာ ဖြစ်သည့် ရိုးရှင်းပြီး ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု လွယ်ကူသည့် ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဆက်လက် တည်ရှိဆဲ ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုသည့် နိုင်ငံများ ကိုးကား လက်နက် ရိုင်ဖယ်
ထန်းတောကြီးရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ ရွာသစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၁၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွာသစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၅၃ ဦး၊ မ ၇၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၆၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သဲကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းကိုင်းရွာ၊ ဩရမ(ခ) ရီးချောင်းပြင်လှ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
အမရိခိုဘူတာ (余子駅 အမရိခို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ဆခအိမိနတိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
၁၂၈၇ ၁၂၈၇ ခုနှစ် မှတ်တမ်း ဇန်နဝါရီလ (၁) ရက်။ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁) ရက်။ မတ်လ (၁) ရက်။ ဧပြီလ (၁) ရက်။ မေလ (၁) ရက်။ ဇွန်လ (၁) ရက်။ ဇူလိုင်လ (၁) ရက်။ ဩဂုတ်လ (၁) ရက်။ စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်။ အောက်တိုဘာလ (၁) ရက်။ နိုဝင်ဘာလ (၁) ရက်။ ဒီဇင်ဘာလ (၁) ရက်။ ကိုးကား ၁၂၈၇ ခုနှစ်များ
အူဂါအူဆီရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အူဂါအူဆီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၀၅၀ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သုဗြဟ္မာနှင့် သုဒ္ဓါဝါသ-ဟူသော ပစ္စေက ဗြဟ္မာ နှစ်ဦးတို့ ဘုရားရှင် သီတင်းသုံးတော်မူရာ ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သို့ လာရောက်ကြပြီး ကတမောဒကတိဿသည် “အကိဿဝ”-ပညာမဲ့သူဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထားသည့်သုတ်။ ကိုးကား သံယုတ္တနိကာယ်
တာမန်ဖိန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ လွယ်ဆင် (မ်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၀၅၅ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် ကိုးကား နိုဝင်ဘာ ၁၉၈၄ en:November 1984
ကျောက်တလုံးငယ်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ညောင်ရွှေမြို့နယ်၊ ကျောက်တိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၅၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်တိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၃၃ ဦး၊ မ ၁၅၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ညောင်ရွှေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မီးတိုင်တောရွာသည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ကော့သောင်းခရိုင်၊ ဘုတ်ပြင်းမြို့နယ်၊ မသေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဘုတ်ပြင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လုံခါးရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ နောင်မွန်းမြို့နယ်၊ ရပ်ဘော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၀၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရပ်ဘော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၆၃ ဦး၊ မ ၄၁၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၈၇၃ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား နောင်မွန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောက်လမုတန်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
စပါးရင်းတွင်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့နယ်၊ ရွှေပန်းတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၉၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေပန်းတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၂၈ ဦး၊ မ ၉၄၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထီဖောင်း (မြောက်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ တောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ထီဖောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၀၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထီဖောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၆၃ ဦး၊ မ ၃၆၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၅၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းပရိရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်၊ ရေတွင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၉၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေတွင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၅၄ ဦး၊ မ ၁၇၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ညောင်လေးပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား ဒီဇင်ဘာ ၁၉၀၂
သဲချောင်းမော်လဘီရွာ၊ သဲချောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ပါတက်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ ဝမ်ခုန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၀၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ခုန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၃၀ ဦး၊ မ ၆၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်မိုရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ နမ့်တောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၉၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်တောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၇၉ ဦး၊ မ ၁၃၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပတ်မကြီး ဆိုင်းဝိုင်း၏လက်ဝဲဘက်တွင် ပတ်မကြီးကို ထားရသည်။ ရှေးရိုးမူအတိုင်းမှာ ပတ်မကြီးကို သုံးချောင်းထောက် ဝက်ခွနှစ် ခုနှင့် ထမ်းပိုးထားသော တန်းတွင်ဆွဲသည်။ ယင်းကို ပတ်မ ထမ်းဟု ခေါ်၏။ မူလက ထိုပတ်မထမ်းမှာ ရိုးရိုးသစ်သားတန်း ဖြစ်သော်လည်း၊ နောင်သောအခါတွင် ထိုတန်းကို မှန်စီရွှေချ ပေးလေသည်။ ထိုနောက်၌ကား သက်သေတိုင်ဟုခေါ်သော လေးပေလေးလက်မခန့်မြင့်သည့် ပွတ်လုံးတိုင်တတိုင်ကို ဆိုင်း ဝိုင်း၌ကပ်၌ ချည်ပြီးလျှင်၊ မှန်စီရွှေချပတ်မထမ်းကို တစ်ဘက်၌ သက်သေတိုင်တွင်တင်၍၊ အခြားတစ်ဘက်၌ ဝက်ခွတွင်တင်ပြီး သော် ပတ်မကြီးကို ဆွဲထားသည်။ ထိုမှတစ်ဖန် ပတ်မထမ်း အတွက် အရင်းတုတ်၍ အဖျားရှူးသော ဝါးမင်းကိုအသုံးပြုလာ ကြပြန်သည်။ ထိုဝါးမင်း၏ အရင်းပိုင်းတွင် နဂါးခေါင်းကိုတပ် လေသည်။ ထိုမှတစ်ဖန် မှန်စီရွှေချ နဂါးခေါင်းဖြစ်လာပြီးသော်၊ နှောင်းအခါ၌ ပတ်မထမ်းမှာ နဂါးရုပ်၊ ပဉ္စရူပရုပ်၊ နရားရုပ် စသည်ဖြင့် တိုးတက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ များသောအားဖြင့် ထို အရုပ်တို့မှာ မှန်စီရွှေချဖြစ်သည်။ နရားရုပ်၌ ခွာလေးဖက်၊ အတောင်၊ အစွယ်၊ နှာခေါင်းစသည်တို့ ရှိကြသည်။ ပတ်မ ထမ်းသည် အရှည် ခြောက်ပေခွဲရှိရသည်။ ပတ်မကြီးတီးသူကို ပတ်မထိန်းဟုခေါ်သည်။ ရှေးက ပတ်မထိန်းသည် ပတ်မကြီးတစ်ခုကိုသာ တီးရသည်။ ထိုစဉ် အခါက မင်းပေါက်၏လက်ဝဲပြင်ဖက်၌ ဒိုးတီးတစ်ယောက်သက် သက်ရှိသည်။ ထိုဒိုးတီးသမားသည် မင်းပေါက်ကိုလက်လျှို၍၊ ဆိုင်းဝိုင်းတွင်းရှိ လက်ရင်းပတ်လုံးကြီးဖြစ်သော ဒုန်းခဲကို သူ၏ ဒိုးနှင့်တွဲဖက်၍ တီးရသည်။ သက္ကရာဇ် ၁၂၆၃ ခုနှစ်ခန့် မှအစပြု၍၊ ဒိုးတီးကို ဖြုတ်လိုက်လေရာ၊ ပတ်မထိန်းသည် ပတ်မကြီးအပြင် ပတ်လုံးခြောက်လုံးကိုပါတီးရန် တာဝန်ယူရ သည်။ ထိုနောက် ပတ်မကြီးသည် ပတ်လုံးခြောက်လုံး အပြင်၊ ပတ်စာနှစ်ဘက်တပ် စခွန့်ကိုပါ တီးလာရသည်။ ကိုးကား မြန်မာ့တူရိယာများ စည်းချက် တူရိယာများ ဆိုင်းဝိုင်း
ကုန်းခမ်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ဟိုပန်မြို့နယ်၊ မာအုံပါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၅၂၀ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဟိုပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်ဖူးရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ရမည်းသင်းခရိုင်၊ ရမည်းသင်းမြို့နယ်၊ ကျောက်ဖူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၅၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်ဖူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၀၅ ဦး၊ မ ၁၉၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၈၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရမည်းသင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျိတ်တောလေးရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ ဂျိတ်တောကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၀၃၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂျိတ်တောကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၃ ဦး၊ မ ၂၈၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရိယသာဝက၏ (၁) ရှင်ရဟန်းပြုခြင်း၊ (၂) ဗောဓိပက္ခိယတရား (၇)ပါးကို အားထုတ်ခြင်း၊ (၃) အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာပြစ်မှုတို့ကို အကြောင်းပြု၍ နတ်ပြည်တို့၌ နတ်တို့အချင်းချင်း ပြောဆိုသံ “ဒေဝသဒ္ဒါတို့ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်၏ဟု ခုဇ္ဇုတ္တရာက သာမာဝတီအမှူးရှိသော မိဖုရားတို့အား ဟောကြားသည့်သုတ်။ ကိုးကား ခုဒ္ဒကနိကာယ်
အိုင်းရရဝတီမြစ်ဟာ ဗမာလူမျိုးရဲ့ သမိုင်းဝင် မြစ်ပါ။ မြစ်ရဲ့ အလှတရား၊ မြစ်ရဲ့ စီးဆင်းမှု၊ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သဘာဝ 경관
ကွင်းကြီး (အရှေ့)ရွာ၊ ဓလင်းလှဲဆိပ်ဓ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
စွေ့ကျောညို (Heterophasia gracilis) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ဘူတန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
မိတ်သလင်ကုန်းရွာ၊ ညောင်ဝိုင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
မြန်မာနိုင်ငံ၏ အခြေခံအဆောက်အအုံ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် ရခ
နထိုးပြင်ရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
နားခဲကြီးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ ဟွေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၉၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟွေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၈၉ ဦး၊ မ ၂၇၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၈၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကိုးလံဘုံရွာ၊ ရွှေဦးကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဖူးကြီး ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ကပ်ဆီယိုပီးယား သည် မြောက်ကမ္ဘာခြမ်းမှ ကြယ်စုတန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒဏ္ဏာရီထဲတွင် ကပ်ဆီယိုပီးယားသည် မာန်မာနထောင်လွှားပြီး သူမ၏အလှကို လွန်စွာ ကြွားဝါတတ်သည့် ဘုရင်မတစ်ပါးဖြစ်သည်။ ကပ်ဆီယိုပီးယားသည် ၂ ရာစု ဂရိ နက္ခတ္တပညာရှင် တော်လမီ၏ ကြယ်စုတန်းစာရင်း ၄၈ ခုတွင် ပါဝင်ပြီး ခေတ်သစ် ကြယ်စုတန်းစာရင်း ၈၈ ခုတွင်လည်း ပါဝင်လေသည်။ ယင်းသည် တောင်ဘက်တွင် အင်ဒရိုမီဒါ၊ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ပါဆီးယပ်၊ မြောက်ဘက်တွင် စီဖျူး အသီးသီးဖြင့် နယ်နမိတ်ထိစပ်ထားသည်။ မြောက်ဘက်ကမ္ဘာခြမ်းတွင် ယင်းအား မြောက်ဘက် ၃၄ ဒီဂရီ၌ တစ်နှစ်တစ်ခါ မြင်ရပြီး စက်တင်ဘာလမှ နိုဝင်ဘာလအထိ ယင်း၏ 'M' ပုံစံအား မြင်ရသည်။ ကိုးကား ပြင်ပလင့် The Deep Photographic Guide to the Constellations: Cassiopeia The clickable Cassiopeia Star Tales – Cassiopeia Cassiopeia Constellation at Constellation Guide Warburg Institute Iconographic Database (over 150 medieval and early modern images of Cassiopeia) ကြယ်စုတန်းများ ကပ်ဆီယိုပီးယား (ကြယ်စုတန်း)
ယောင်ခင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ ဝမ်တာခက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၆၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်တာခက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၄ ဦး၊ မ ၉၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စန္ဒာမွန်းလီ ၊ လူမျိုးစုများရဲ့ အထည်အလိပ်တွေကတော့ အမျိုးမျိုးပေါ့ ။ ကာရင် လူမျိုးတွေရဲ့ အထည်တွေကတော့ တောင်တန်းတွေမှာ ဝတ်ကြတဲ့ ပိုးထည်တွေပေါ့ ။ လူမျိုးစုတွေရဲ့ ပွဲတော်တွေကလည်း ခမ်းခမ်းနားနား ကျင်းပကြတာပေါ့ ။
မော်ဂျမ်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ ပန်ဂျရော့ပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၇၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဂျရော့ပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၇၇ ဦး၊ မ ၇၁၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လနမ်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ ကွမ်းရှီး (ပွမ်းရှီး)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၉၁၂ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖားမိုက် (၁)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းဆတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဆတ်မြို့နယ်၊ မိုင်းတွန်း (တောင်ပေါ်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၂၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းတွန်း (တောင်ပေါ်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၂၁ ဦး၊ မ ၃၅၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းဆတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်လောင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ ဝမ်ဝပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၁၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဝပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၂၄ ဦး၊ မ ၂၆၉၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အနင်္ဂဏသုတ်သည် ဘုရားမြတ်စွာ ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့သောသုတ်မဟုတ်။ ရှင်သာရိပုတ္တရာနှင့် ရှင်မောဂ္ဂလာန်တို့ ဟောပြောခဲ့သောသုတ် ဖြစ်သည်။ ဤသုတ်တွင် အာဇီဝကဂိုဏ်းသား ပဏ္ဍုပုတ္တ အကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤသုတ်ကို မဇ္ဈိမနိကာယ်တွင် ထည့်သွင်းထားရသည့်အကြောင်းမှာ ဘုရားမြတ်စွာကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူသော ဒေသနာတော် မဟုတ်စေကာမူ ဘုရားမြတ်စွာကိုယ်တော်တိုင်၏ သဘောတူညီချက်အရ ညွှန်ပြသောသုတ် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သာဝတ္ထိမြို့ အနာထပိဏ်သူဌေး၏အာရာမ် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ အရှင်သာရိပုတ္တရာထေရ်က ရဟန်းတို့အား ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ (၁) မိမိသန္တာန်၌ ကောပ, အပ္ပစ္စယအစရှိသော ကိလေသာ “အင်္ဂဏ” ရှိလျက် “ငါ၏ အတွင်းသန္တာန် (စိတ်အစဉ်)၌ ကိလေသာ “အင်္ဂဏ ရှိ၏” ဟု အမှန်အတိုင်း မသိသောပုဂ္ဂိုလ်သည် “ဟီနပုရိသ”၊ (၂) မိမိသန္တာန်၌ ကောပ, အပ္ပစ္စယအစရှိသော ကိလေသာ “အင်္ဂဏ” ရှိလျက် “ငါ၏ အတွင်းသန္တာန် (စိတ်အစဉ်) ဝယ် ကိလေသာ “အင်္ဂဏ” ရှိ၏” ဟု အမှန်အတိုင်း သိသောပုဂ္ဂိုလ်သည် “သေဋ္ဌပုရိသ”၊ (၃) မိမိသန္တာန်၌ ကောပ, အပ္ပစ္စယအစရှိသော ကိလေသာ “အင်္ဂဏ” မရှိသည်ကို “ငါ၏ အတွင်းသန္တာန် (စိတ်အစဉ်) ဝယ် ကိလေသာ “အင်္ဂဏ မရှိ” ဟု အမှန်အတိုင်း မသိသောပုဂ္ဂိုလ်သည် “ဟီနပုရိသ”၊ (၄) မိမိသန္တာန်၌ ကောပ, အပ္ပစ္စယအစရှိသော ကိလေသာ “အင်္ဂဏ” မရှိသည်ကို “ငါ၏ အတွင်းသန္တာန် (စိတ်အစဉ်) ဝယ် ကိလေသာ အင်္ဂဏ မရှိ” ဟု အမှန်အတိုင်း သိသောပုဂ္ဂိုလ်သည် “သေဋ္ဌပုရိသ”-ဟု ဆိုအပ်၏ဟု ဟောတော်မူသည်။ ထိုအခါ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်က “အဘယ်ကြောင့် ဟီနပုရိသ, သေဌပုရိသမည်ကြောင်း” မေးလျှောက်ပါသည်။ အရှင်သာရိပုတ္တမထေရ်က ယင်းပုဂ္ဂိုလ် လေးမျိုးကို ကြေးခွက်လေးမျိုးပမာထား၍ ရှင်းလင်းမိန်ကြားတော်မူပါသည်။ တဖန် အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်က မေးမြန်သဖြင့် “အင်္ဂဏ-ဟူသည် ယုတ်မာညစ်ကျူ မကောင်းမှု အကုသိုလ် “ကောပ, အပ္ပစ္စယ’ အစရှိသော အလိုဆိုးကို ဆိုလိုကြောင်းနှင့် ကောပ, အပ္ပစ္စယပုဂ္ဂိုလ် (၁၃)ဦးအကြောင်းကို ရှင်းလင်း ဟောကြားတော်မူပါသည်။ ဆက်လက်၍ “ဤကောပ, အပ္ပစ္စယ အစရှိသော ယုတ်မာသော အကုသိုလ် ဣစ္ဆာစာရတရားများ ထင်ရှားရှိနေသောရဟန်းသည် တောထွက်၍ အိမ်စဉ်အတိုင်း ဆွမ်းခံဘုဉ်းပေးပြီး ပံသုကူသင်္ကန်းကို ဝတ်ရုံ၍နေသော်လည်း သီတင်းသုံဖော်များက မလေးစား မမြတ်နိုးကြပုံ၊ ယင်းအကုသိုလ်တရားများ ပယ်ရှားပြီးသူသည် ရွာနီးကျောင်း၌ နေ၍ ဒါယကာတို့လှူဒါန်းအပ်သော ဆွမ်း, သင်္ကန်းတို့ကို ဘုဉ်းပေးဝတ်ရုံနေသော်လည်း သီတင်းသုံးဖော်တို့က လေးစားကြပုံကို အကောင်ပုပ်များထည့်ထားသော ကြေးခွက်, သလေးထမင်း ဟင်းလျာအစုံ ထည့်ထားသော ကြေးခွက်များ ပမာထား၍ ဟောကြားတော်မူပါသည်။ ထိုအခါ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်က “ယာနကာရပုတ္တသမိတိနှင့် ပုရာဏယာနကာရပုတ္တ ပဏ္ဍုပုတ္တအာဇီဝကတို့ ဥပမာဖြင့် ပေါ်လာသော အခြေအနေတို့ကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြ၍” လျှောက်ထားပါသည်။ ဤသို့ ရဟန္တာအရှင်မြတ်နှစ်ပါးအချင်းချင်း သုဘာသိတဝါစာကို ဝမ်းမြောက်တော်မူပုံကို ပြဆိုရာသုတ်။ အဋ္ဌကထာ၌ -ပရမတ္ထသစ္စာ, သမ္မုတိသစ္စာနှစ်ပါးနှင့် ဒေသနာတော်နှစ်ပါး အကြောင်း၊ ပုဂ္ဂလကထာဟောတော်မူခြင်း အကြောင်း (၈) ပါး၊ အင်္ဂဏသဒ္ဒါ၏ အနက်များ၊ ဥပမာနနှင့် ဥပမေယျနှိုင်းယှဉ်ချက် အကျယ်၊ ဘုရားရှင်၏ ရှေ့တော်၌ အမြဲ နေလိုသော ရဟန်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကောပ, အပ္ပစ္စယဖြစ်ပုံများ၊ လူခစီဝရသုံးမျိုး၊ “ဇည ဇညံ” ပုဒ်အဖွင့်၊ သူပ, ဗျဉ္ဇနပုဒ်အဖွင့်တို့ ပါရှိပါသည်။ ကိုးကား မဇ္ဈိမနိကာယ်
လွယ်ခွန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လွိုင်လင်မြို့နယ်၊ နားယမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၀၇၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားယမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၂၇ ဦး၊ မ ၁၅၉၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၁၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လွိုင်လင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကသောရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ကသောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၂၅၂ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မောင်းရွာ၊ မောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ပင်မွန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်၊ ဘန်းယဉ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၄၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘန်းယဉ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၆၅၄ ဦး၊ မ ၆၉၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၅၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆီဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဂိုမဂဲ မယားဆဲ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အနက်အဓိပ္ပာယ် ကြက်ပွဲတွင် မဂိုကြက်မျိုးသည် ဇွဲမရှိ၍ မကြာခဏ ရှုံးတတ်သောကြောင့် ဤကြက်မျိုးကို မွေးမိပါက မယား၏ ဆဲဆိုခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။ ကိုးကား မြန်မာဆိုရိုးစကားများ
သခွားကုန်းရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ နှစ်ခြားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၁၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နှစ်ခြားကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၄၈၀ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၂၅၇ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆေးရှဲနိုင်ငံ၏ တရားဝင်အမည်မှာ ဆေးရှဲသမ္မတနိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာ အတွင်း ကျွန်းပေါင်း ၁၁၅ ကျွန်းပါဝင်သော ကျွန်းနိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ အာဖရိက ကုန်းမကြီး၏ အရှေ့ဘက် ၁၅၀၀ ကီလိုမီတာ (၉၃၂မိုင်) ခန့် အကွာတွင် ရှိပြီး မဒါဂတ်စကားကျွန်း၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ ကိုးကား နိုင်ငံ ကုလသမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများ အာဖရိကတိုက်ရှိ နိုင်ငံများ
မြေကြီးက နေ့တိုင်းပူနေတယ်။ ရာသီဥတုလည်း ထူးဆန်းတယ်။ မိုးခေါင်လည်း မရာ၊ ရေလည်းမလာ။ ကမ္ဘာကြီးက ပူနေတယ်။ လူကြီးတွေလည်း သတိထားသင့်တယ်။ သစ်ပင်တွေစိုက်ကြစို့၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်းစို့။
ဝမ်မတ်လုံ (၂)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ ဝမ်မတ်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၂၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်မတ်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄၀ ဦး၊ မ ၄၂၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၆၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စဝ်အောင်မြတ် သို့မဟုတ် ဦးအောင်မြတ် သည် မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရှမ်းပြည်နယ် လွှတ်တော်၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က ရှမ်းပြည်နယ်၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဦးအောင်မြတ်သည် ဓနုလူမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဦးအောင်မြတ်ကို ၁၉၆၃ ခုနှစ် ဧပြီ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ဖခင် ဦးညွန့်အောင်နှင့် မိခင် ဒေါ်ခင်ကြည်တို့က ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ ပင်းတယမြို့နယ်၊ ပွေးလှကျေးရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူသည် စစ်တက္ကသိုလ်မှ သိပ္ပံဘွဲ့ရရှိခဲ့ကာ တပ်မတော်တွင် ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး အဆင့်ဖြင့် အငြိမ်းစားယူခဲ့သည်။ ဦးအောင်မြတ်သည် ဒေါ်ဖြူဖြူညွန့်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သားသမီး သုံးဦးရှိသည်။ ၂၀၁၀ အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ရှမ်းပြည်နယ် လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်နေရာအတွက် ပင်းတယမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ် အမှတ် ၁ အတွက် ပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီမှ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီး အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီး ဝန်ကြီးချုပ်များ ပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီဝင်များ ၁၉၆၃ မွေးဖွားသူများ သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ မြန်မာ စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်များ
ဧပရယ်လ်ဖူးလ်နေ့ (April Fools' Day) ကို ကမ္ဘာတဝှမ်းတွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပလေ့ ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အောလ်ဖူးလ်နေ့ (All Fools' Day) ဟု ခေါ်လေ့ ရှိသည်။ ဧပြီလ ၁ရက်နေ့သည် အစိုးရ ရုံးပိတ်ရက် သို့ အထိမ်းအမှတ်ရက် မဟုတ်သော်လည်း ထိုနေ့တွင် လူတိုင်းလိုလိုသည် ဟာသများ ရယ်စရာများကို ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြသည်။ ထိုနေ့တွင် ရယ်စရာ အပြုအမူများ၊ မဟုတ်တမ်းတရား ကောလဟာလများ နှင့် အခြား တကယ်ဟု ထင်ရလောက်သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ပုံသဏ္ဌန် အမျိုးမျိုးဖြင့် သူငယ်ချင်းများ၊ မိသားစုဝင်များ၊ ဆရာများ၊ အိမ်နီးချင်းများနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို နောက်ပြောင်လေ့ ရှိကြသည်။ ထုံးစံအားဖြင့် နယူးဇီလန်နိုင်ငံ၊ အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ၊ ယူကေ၊ ဩစတေးလျနိုင်ငံ နှင့် တောင်အာဖရိကနိုင်ငံတို့တွင် နေ့လယ်မွန်းတည့်ချိန်ထိသာ နောက်ပြောင်လေ့ ရှိကြပြီး နေမွန်းတည့်ကျော်သွားပြီးမှ နောက်ပြောင်သူကို ဧပရယ်လ်ဖူးလ် ဟု ခေါ်ကြသည်။ အခြားနေရာများ ဖြစ်ကြသော တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၊ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရုရှားနိုင်ငံ၊ နယ်သာလန်နိုင်ငံ၊ ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ ဘရာဇီးနိုင်ငံ၊ ကနေဒါနိုင်ငံ နှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့တွင်မူ တနေကုန် ဟာသ လုပ်လေ့ ရှိကြသည်။ ဧပြီလ ၁ရက် နေ့နှင့် ရူးသွပ်ခြင်းကို တွဲဖက်တွေ့ရသော ပထမဆုံး မှတ်တမ်းမှာ ချော်လ်စာ (Chaucer) ၏ ကန်တာဘူရီဇာတ်လမ်းများ (Canterbury Tales) (၁၃၉၂) တွင် ဖြစ်သည်။ သမိုင်း အထိမ်းအမှတ်နေ့
အုံပုတ်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ လွိုင်ယဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၇၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်ယဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၁၆ ဦး၊ မ ၁၃၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား နမ့်စန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားရီး (အနောက်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ တောင်ကြီးမြို့နယ်၊ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၂၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၉၈ ဦး၊ မ ၄၂၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၂၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သောင်ခုံစွန်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ ညောင်ဝင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၁၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ဝင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၁၇ ဦး၊ မ ၁၆၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၁၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သဲကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇီးကပ်ရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ဆိပ်ဖြူမြို့နယ်၊ ချင်တောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၀၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ချင်တောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၈၄ ဦး၊ မ ၁၆၄၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆိပ်ဖြူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မုဌောရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပြည်မြို့နယ်၊ မုဌောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၁၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မုဌောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၆၃ ဦး၊ မ ၇၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပြည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားဆိုင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ လွိုင်ကျိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်ကျိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉ ဦး၊ မ ၁၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒေါက်တာသန်းမြင့် သည် စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးဟောင်း တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးအဖြစ် ၂၀၁၆ခုနှစ်မှ ၂၀၂၁ခုနှစ်အထိ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ၂၀၂၁ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁ရက်နေ့တွင် တပ်မတော်မှ အာဏာသိမ်းယူမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရသည်။ အစောပိုင်းဘဝနှင့် ပညာရေး ဒေါက်တာသန်းမြင့်ကို ၁၉၄၃ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁၇ရက်နေ့တွင် အင်္ဂပူမြို့နယ်၌ ဖွားမြင်သည်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ စီးပွားရေးဘွဲ့ ရရှိခဲ့ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ Pacific Western University မှ ဘွဲ့လွန်နှင့် ဒေါက်တာဘွဲ့များ ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဒေါက်တာဘွဲ့နှင့် ပက်သက်၍ ပြဿနာ တက်ခဲ့သည်။ ဒေါက်တာသန်းမြင့်သည် နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းဘဝ၊ ကုလသမဂ္ဂဝန်ထမ်း ဘဝများဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၂ခုနှစ်တွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အလုပ်အကိုင် ၂၀၁၅ ရွေးကောက်ပွဲ ဒေါက်တာသန်းမြင့်သည် ၂၀၁၅အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲတွင် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး လှိုင်သာယာမဲဆန္ဒနယ်မှ ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးကောက်ခံခဲ့ရသည်။ ဆန္ဒမဲပေါင်း (၁၀၃,၈၃၂)မဲ ရရှိခဲ့သည်။ထို့နောက် နိုင်ငံတော်သမ္မတအသစ်အဖြစ် ရွေးကောက်ခံရသည့် ဦးထင်ကျော်က တင်သွင်းသော ဝန်ကြီး (၁၈)ဦးစာရင်းတွင် ဒေါက်တာသန်းမြင့်ကို စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးအဖြစ် အဆိုပြုခဲ့သည်။ ပညာရေးနောက်ခံပြဿနာ အစိုးရအဖွဲ့ကို အတည်မပြုမီကာလတွင် အဆိုပြုထားသော ဝန်ကြီးများအနက်မှ စီမံကိန်းနှင့် ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီး ဦးကျော်ဝင်း နှင့် စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီး ဒေါက်တာသန်းမြင့်တို့၏ ပညာရေးနောက်ခံနှင့် ပက်သက်၍ ပြဿနာတက်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ရရှိခဲ့သည့် ဒေါက်တာဘွဲ့များနှင့် ပက်သက်၍ ထိုဘွဲ့များကို ပေးခဲ့သည့် အမေရိကန်တက္ကသိုလ်များသည် မှန်ကန်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ဒေါက်တာသန်းမြင့်ကမူ သူ့အနေဖြင့် ကုလသမဂ္ဂ အစီအစဉ်တစ်ခုဖြင့် အမေရိကန်တက္ကသိုလ်တစ်ခုတွင် အွန်လိုင်းစနစ်ဖြင့် ကြိုးစားသင်ယူခဲ့ပြီး ၁၉၉၉ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့ကြောင်း၊ ထိုသို့ပြီးစီးခဲ့ရာတွင် အထောက်အထားများရှိကြောင်းနှင့် ပြဿနာများသည် ကျောင်းဘက်မှသာဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းအား ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဖြစ် လွှတ်တော်က အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးဘဝ ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်မှ အတည်ပြုလိုက်သော ဦးထင်ကျော်အစိုးရအဖွဲ့သည် ၂၀၁၆ခုနှစ် မတ်လ ၃၀ရက်နေ့တွင် တက်လာခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ်အတွင်း ကျန်းမာရေးပြဿနာကြောင့် ယာယီအနားယူခဲ့ရသေးသည်။ ၂၀၂၁ခုနှစ် အာဏာသိမ်းမှုဖြစ်ပွားပြီးနောက် အခြားဝန်ကြီးများနည်းတူ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်း ခံခဲ့ရသည်။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ဝန်ကြီးများ
ပယ်ခိုခီးရွာသည် ကယားပြည်နယ်၊ ဘောလခဲခရိုင်၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်၊ မိုဆာခီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၈၄၇ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဖားဆောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြပ်ရွာ၊ အမ်းမြောက် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ရှင်ရဝ (၁၁၀၂ − ၁၁၈၄) သည် အမရပူရမြို့တည် မင်းတရားကြီး၏ သားတော် အိမ်ရှေ့မင်း ကိုးကွယ်ခဲ့သည့် ဆရာတော် ဖြစ်သည်။ ဘဝ ရှင်ရဝကို ၁၁၀၂ ခုနှစ်တွင် အင်းရင်း မုံတောရွာ၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ငယ်မည်မှာ ဦးပျော်ဖြစ်သည်။ အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ်တွင် သာမဏေဝတ်ခဲ့သည်။ သာမဏေဝတ်၍ ၈ ဝါအရ အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ်တွင် ရဟန်းပြုခဲ့သည်။ ဘွဲ့တော်သည် ရှင်ဝရ ဖြစ်သည်။ အမရပူရမြို့ကို တည်ထောင်သည့် မင်းတရားကြီး၏ သားတော် အိမ်ရှေ့မင်းသားက ကိုးကွယ်ခဲ့သည်။ အင်းဝမြို့ အရှေ့တောင်ထောင့် မိုးထိတိုက်မဟာမင်္ဂလာရွှေကျောင်းတော်ကို အလှူခံယူခဲ့သည်။ ဆရာတော်သည် မိုးထိဆရာတော် ပဉ္ဇင်းတက်သည့်အခါတွင် ကမ္မဝါဆရာတော်အဖြစ် ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။ ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်တွင် ပုံတော်ပြက္ခဒိန်နှင့် မူလပြက္ခဒိန် လက်ခံရေးကိစ္စတွင် သုဓမ္မာသဘင်၌ မူလပြက္ခဒိန်ကို ကြိုက်သည်ဟု မင်းမျက်နှာကို မငဲ့ဘဲ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စတွင် မင်းတရားကြီး၏ အမိန့်ဖြင့် လက်ဝဲသင်္ခဗိုလ်က မေးမြန်းခဲ့ခြင်းကို ဆရာတော်က ဖြေကြားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆရာတော်သည် သာသနာပြုဆရာတော် တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးတွင် ပါဝင်သည်။ ပျံလွန်တော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် သက်တော် ၈၀၊ ဝါတော် ၆၂ အရ ၁၁၈၄ ခုနှစ်တွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။ ထူးခြားမှုများ ဆရာတော်သည် အတိတ်ဘဝ သုံးဘဝကို ပြန်ပြောင်းပြောပြနိုင်သည်ဟု ဆို၏။ ပြုစုခဲ့သည့် ကျမ်းများ ၁။ ဝီသတိနိပါတ်ဇာတ်အဋ္ဌကထာနိသျ၊ ၂။ တိံသနိပါတ်ဇာတ်အဋ္ဌကထာနိသျ။ မှတ်စု ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ဘုတ်ထမ်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ဒီပဲယင်းမြို့နယ်၊ ခြုံရွာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၆၃၈ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဒီပဲယင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန်ဦးကုန်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ နတ်မောက်မြို့နယ်၊ ဆည်လည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၉၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆည်လည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၃၆ ဦး၊ မ ၁၈၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နတ်မောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရုပ်ရှိလျှင် ရုပ်ကိုစွဲ၍ မိမိသန္တာန်၌ သုခ, ဒုက္ခဖြစ်သည်-အစရှိသည်ဖြင့် ခန္ဓာငါးပါးတို့တွင် ခန္ဓာတစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီကို စွဲ၍ မိမိသန္တာန်၌ သုခ, ဒုက္ခဖြစ်ပုံကို မိန့်ကြားတော်မူပြီး အနတ္တလက္ခဏသုတ် ဒေသနာတော်နည်းဖြင့် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ ကိုးကား သံယုတ္တနိကာယ်
မဟေသီမဂ္ဂဇင်းကို အမျိုးသားစာပေဆုရ စာရေးဆရာ မှူးသမိန် ခေါ် တော်လှန်ရေးကောင်စီဝင် ဗိုလ်မှူးကြီးစောမြင့် (ငြိမ်း) က ၁၉၈၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ တွင် စတင်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ မှူးသမိန်က အယ်ဒီတာချုပ် အဖြစ် စတင်ထုတ်ဝေသည်မှ ၎င်းကွယ်လွန်သည်အထိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သမီးဖြစ်သူ ဒေါက်တာယုဇနစောမြင့် (ယုယ (ဆေး ၁)) က အယ်ဒီတာချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ တာဝန်ခံအယ်ဒီတာများ ဦးခင်မောင်မြင့် ဦးခင်မောင်ညွန့် ဦးဝင်းသူရ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ ဗိုလ်မှူးကြီး (ငြိမ်း) သီဟသူရ စိုးသိန်း လူသိများသော ဝတ္ထု ဆောင်းပါးများ ဝင်းဝင်းလတ်၏ အချစ်၏နောက်ဆက်တွဲစာမျက်နှာ မဟေသီမဂ္ဂဇင်းတွင် ၁၉၉၆ ခုနှစ် ဧပြီလမှ ၁၉၉၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လအထိ စာရေးဆရာမ ဝင်းဝင်းလတ် ရေးသားခဲ့သော အချစ်၏နောက်ဆက်တွဲစာမျက်နှာ အခန်းဆက်ဝတ္ထုရှည်ကို ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် လုံးချင်းဝတ္ထုရှည်အဖြစ် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး အမျိုးသားစာပေဆု (ဝတ္ထုရှည်) ရရှိခဲ့သည်။ ပတ္တမြားခင်၏ ကင်မရာကိုင်ခဲ့ရ ကျွန်မဘဝ စာရေးဆရာမကြီး ပတ္တမြားခင်၏ ကင်မရာကိုင်ခဲ့ရ ကျွန်မဘဝ အခန်းဆက်ဆောင်းပါးသည်လည်း လူအများစောင့်မျှော်ဖတ်ရှုခဲ့ကြသည်။ ဟိန်းလတ်၏ အင်တာဗျူးများ မဟေသီမဂ္ဂဇင်းတွင် စာရေးဆရာ ဟိန်းလတ်၏ ၁၂ နှစ်ကြာ ပြုလုပ်ခဲ့သော အင်တာဗျူးများမှာ ထင်ရှားသည်။ စိန်ခင်မောင်ရီ၏ ရုပ်ရှင်ဝေဖန်ရေးများ စိန်ခင်မောင်ရီသည် ကွယ်လွန်ချိန်အထိ မဟေသီမဂ္ဂဇင်းတွင် ရုပ်ရှင်ဝေဖန်ရေးဆောင်းပါးများကို ပင်တိုင်ရေးသားခဲ့သည်။ ကိုစောနု၏ ဂီတဝေဖန်ရေးများ ကိုစောနု၏ ဂီတဝေဖန်ရေးဆောင်းပါးများသည် ထိုခေတ်က အလွန်ပွဲဆူစေသော ဆောင်းပါးများဖြစ်ပြီး အဆိုတော် ထူးအိမ်သင်က ၎င်းအပေါ်ဝေဖန်သည့် ကိုစောနု၏ ဆောင်းပါးများကို မဟေသီမဂ္ဂဇင်းတွင်ပင် ပြန်လှန်ဝေဖန်ခဲ့ဖူးသည်။ ကိုးကား မြန်မာ မဂ္ဂဇင်းများ
မကျည်းကုန်းရွာ၊ ပန်းဖဲ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
မြင်းစုရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မြို့သစ်မြို့နယ်၊ ရုံးတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၆၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရုံးတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၉ ဦး၊ မ ၉၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မြို့သစ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ပထမပေါ်ပေါက်သော အများပြည်သူ ရှင်လူ ရဟန်းတို့အား အခမဲ့ကြည့်ရှုခွင့်ပြုသည့် စာကြည့်တိုက် ဖြစ်သည်။ တည်ထောင်သူ နှင့် စဦးတည်နေရာ အထက် မြန်မာပြည်ကို ဗြိတိသျှ တို့ မသိမ်းပိုက်မီ ၁၈၈၃ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၁ ရက်နေ့ တွင် ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက်ကို စတင် တည်ထောင် ခဲ့လေသည်။ ယင်းကို အောက်မြန်မာနိုင်ငံမင်းကြီး ဆာ ချား အက်ဒွပ် ဗားနတ် သည် မိမိပိုင်စာအုပ်များဖြင့် အရင်း တည်ကာ စတင် တည်ထောင် ခဲ့သည် ကို အကြောင်းပြု၍ ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက် ဟု မှည့်ခေါ်သည်။ စတင်တည်ထောင်စဉ်က ယခု ဗဟိုအစိုးရ တန်းမြင့်ကျောင်း တည်ရာ ရန်ကုန်မြို့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းလမ်း နှင့် ရွှေတိဂုံဘုရားလမ်း ထောင့်ရှိ နေရာတွင် ကိုယ်ပိုင် အဆောက်အအုံဖြင့် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ တိုးချဲ့ခြင်း ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက်သို့ ပထမဆုံး အဖိုးတန်စာအုပ်များ လှူဒါန်းကြသူများမှာ မြန်မာနိုင်ငံ တရားဝန်ကြီး ဂျာဒင်းနှင့် ရန်ကုန်ကောလိပ် ပါဠိ ပါမောက္ခ ချီလဒါ တို့ ဖြစ်သည်။ မြန်မာ လူမျိုးထဲမှ လှူဒါန်းသူများမှာ ရန်ကုန်မြို့မှ ဦးမြို့နှင့် ဦးဖိုးမျှင် တို့ ဖြစ်လေသည်။ ဦးမြို့နှင့် ဦးဖိုးမျှင်တို့က ငွေတစ်သောင်း တန် ပေမူ၊ ပုရပိုက်မူများကို ရေစက်ချလှူဒါန်းခြင်းပြုခဲ့၏။ ထိုနောက် ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် ကင်းဝန်မင်းကြီး ပိဋကတ် တော်များကို ငွေ တစ်သောင်း ငါးထောင် ပေး၍ဝယ်ကာ ဖြည့်သွင်းခဲ့၏။ ၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင် ပုဂံဝန်ထောက်မင်း ဦးတင် ၏ ပိဋကတ်တိုက် ကို ငွေ ငါးထောင် ပေး၍ ဝယ်ယူကာ ဗားနတ် ပိဋကတ်တိုက်ကို ချဲ့ထွင်ခဲ့ပြန်သည်။ စစ်ဒဏ်ခံရခြင်း ယင်းသို့ တစ်စတစ်စ စုဆောင်းလာခဲ့ရာ ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက်၌ စာအုပ်ပေါင်း ၁၉၆၈၃ မျှ စုဆောင်းမိပြီးဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ဒဏ်ကြောင့် ပိဋကတ်တိုက်၏ ပရိဘောဂ နှင့် စာအုပ် တန်ဖိုး ၉၀ ရာခိုင်နူန်း ဆုံးရှုံး လေသည်။ စစ်ပြီးကာလ၌ ဗားနတ် ပိဋကတ်တိုက် တွင် စာအုပ်ပေါင်း ခြောက်ထောင် လောက်သာ ကျန်ရှိခဲ့တော့၏။ သို့သော် အလွန် ရှားပါးလှသော ပေ နှင့် ပုရပိုက် များ အားလုံးလိုလို ပြန်လည် ရရှိသည့် အတွက် အထူး ဝမ်းမြောက်ဖွယ် ဖြစ်လေသည်။ တည်နေရာ ပြောင်းခြင်း ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက် ကို တည်ထောင်စက အစိုးရပညာရေး ဆင်ဒီကိတ်က အုပ်ချုပ်ခဲ့၏။ ၁၉၂၃ ခုနှစ်မှစ၍ အစိုးရက နှစ်စဉ် ခန့်အပ်သော အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့က အုပ်ချုပ်လေသည်။ အစိုးရက ကျပ်ငွေ ၈၀၀၀၊ ရန်ကုန်မြူနီစီပယ်အဖွဲ့က ကျပ်ငွေ ၃၆၀၀ ထောက်ပံ့ကြေးကို နှစ်စဉ် ချီးမြှင့် လေသည်။ ပိဋကတ် တိုက်ကိုလည်း မူလအဆောက်အအုံမှ ရန်ကုန်မြူနီစီပယ် အဆောက်အအုံ အောက်ထပ် အရှေ့တောင်ထောင့် အခန်းသို့ ရွေ့ပြောင်း လာခဲ့သည်။ ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက်တွင် ပိဋကတ် တိုက်ခွဲများမရှိခဲ့ချေ။ စစ်ပြီးသည့်နောက် ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက် ကို ၁၉၄၈ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ပြည်လည် ဖွင့်လှစ်သည်။ ရန်ကုန်မြူနီစီပယ်အဖွဲ့က ကျပ်ငွေ ၁၂၀၀၊ အစိုးရက ကျပ်ငွေ ၅၀၀၁ ထောက်ပံ့လေသည်။ နိုင်ငံတော် စာကြည့်တိုက် အဖြစ်သို့ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ဗားနတ် ပိဋကတ်တိုက် ကို မြူနီစီပယ်အဆောက်အအုံမှ ရွှေတိဂုံဘုရားလမ်း ရှိ ဂျူဗလီဟော အဆောက်အအုံသို့ ရွှေ့ပြောင်း ခဲ့လေသည်။ ယင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ ၍ ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက် ကို အစိုးရ သို့ ပေးအပ်လိုက်၏။ ထို ဗားနတ်ပိဋကတ်တိုက် ကို မြန်မာနိုင်ငံ အစိုးရ၏ ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီးဌာနက နိုင်ငံတော်စာကြည့်တိုက် အဖြစ်ဖြင့် ၁၉၅၂ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့လေသည်။ ကိုးကား မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း မြန်မာနိုင်ငံရှိ စာကြည့်တိုက်များ မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း
မြန်မာနိုင်ငံမှာ ရုပ်ရှင်သမိုင်းကို မျိုးနွယ်စုအလိုက် ကွဲပြားစွာ ကျင်းပကြပါတယ်။ အချို့မျိုးနွယ်စုတွေက ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွေမှာ ရုပ်ရှင်ပြသမှုတွေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုရှာဖွေပွဲတွေကို ကျင်းပကြပြီး အခြားမျိုးနွယ်စုတွေကတော့ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လေ့လာပွဲတွေကို ကျင်းပကြပါတယ်။
ပြသန်ကိုင်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ဆိတ်ချေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆိတ်ချေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၃ ဦး၊ မ ၁၂၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွန်းသုံးဆယ်ရွာ၊ တန်းတင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
တာဟန်းရပ်ကွက်သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ ကလေးမြို့နယ်တွင် တည်ရှိသော မီဇိုးတိုင်းရင်းသား Mizo (Chin) များ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၇ မှတ်တမ်းအရ တားဟန်ရပ်ကွက်တွင် လူဦးရေ ၃သောင်းခန့် နေထိုင်ပြီး၊ အများစုမှာ ခရစ်ယာန် ချင်းတိုင်းရင်းသားများဖြစ်ကာ ဗမာလူမျိုး၊ တရုတ်လူမျိုး နှင့် ကုလားလူမျိုး အနည်းစုလည်း တွေ့ရသည်။ ရပ်ကွက်ထဲတွင် လှပသော ခရစ်ယာန်ဘုရားကျောင်းများလည်း တွေ့ရသည်။ တာဟန်းရပ်ကွက်၏ ထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ ရပ်ကွက်ထဲတွင် တွေ့မြင်ရသော ကောင်းမွန်လှပသည့် လူနေမှု ရိုးရာကျင့်ဝတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤလူမှုဝန်းကျင်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် သီလသည် တလောမ်(ဂ)ငိုက်နာ "Tlawmngaihna" ဟု မီဇိုးဘာသာဖြင့် ခေါ်ဆိုသည့် လူမှုဘ၀ပုံစံမှ ပေါက်ဖွားလာပြီး ယခုတိုင် လွမ်းမိုးလျက်ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သောဆယ်စုနှစ် နှစ်စုလောက်မှစ၍ စီးပွားရေးဘက်တွင် အစဉ်တစိုက်တိုးတက်နေခြင်းကြောင့်လည်း လူသိများပါသည်။ တာဟန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများနှင့် နယ်စပ်ဒေသများမှ ကုန်စည်များဝင်ရောက်ရာ အချက်အချာဒေသတွင် တည်ရှိခြင်းသည် စီးပွားရေးကောင်းမွန်းခြင်း၏ အဓိက အကြာင်းရင်းဖြစ်သည်။ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး
ပတ်ကြားဝရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ကနီမြို့နယ်၊ တွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၈၀၀ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကနီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝက်ပုတ်ဈေးတန်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ ကြို့ပင်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၂၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြို့ပင်သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၁၀၁ ဦး၊ မ ၃၆၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၇၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သဲကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုဂံကျောက်စာတို့တွင် စဝ်၊ အစဝ်၊ စာဝ်၊ ဇဝ်၊ ဇာဝ် စသည်ဖြင့် ရေး၍ ယခုအခါ စောဟူ၍လည်းကောင်း၊ စော်ဟူ၍လည်းကောင်း ရေး ကြသော စကားလုံးသည်ကား တဲလူမျိုးစု၏စကားမှ ဆင်းသက် သည့် ရှေးဟောင်း မြန်မာစကားတစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ရှမ်းစာ တွင် စဝ်ဟူ၍ ရေးသည်။ ယိုးဒယားစာတွင် စောဟူ၍ ရေး သည်။ အသျှင်၊ သခင်၊ မင်း၊ ဘုရင်ဟု အနက်ထွက်သည်။ ခေတ်ဦး မြန်မာတို့သည် မြန်မာပြည် မြေနိမ့်လွင်ပြင်များသို့ မဆင်းသက်မီက တရုတ်မြန်မာနယ်ခြား ပေါရှမ်း(မောရှမ်း) တို့၏ တောင်ဘက် ယူနန်ပြည် နန်စောမင်းတို့၏ ပိုင်နက်တွင် နေထိုင်ကြသည်။ သက္ကရာဇ် ၂၂၅ ခုနှစ် (ခရစ် ၈၆၃)တွင် ရာဇဝင်ဆရာဖန်ချိုသည် မန်ရှုခေါ် ရာဇဝင်အခန်း ၄ ၌ မြန်မာ တို့အကြောင်း ဤသို့ရေးခဲ့သည်။ 'ထိုသူတို့သည် မိမိတို့၏အကြီးအကဲများကို မင်းဟု ခေါ်ကြ သည်။ ထိုမင်းကိုပင် နန်စောတို့က မင်းစောဟုခေါ်ကြပြန်သည်။ နန်စောဆိုသည်မှာ တရုတ်စကားနှင့် တဲစကား စပ်နေသော တရုတ်တဲစပ်စကား ဖြစ်သည်။ နန်ဆိုသည်မှာ တရုတ်စကား တောင်ဘက်အရပ် ဆိုသည်။ စောဆိုသည်မှာ တဲစကားမင်း ဆိုသည်။ တဲစကားစောနှင့် မြန်မာစကား မင်းတို့မှာ အနက်တူ ကြသည်။ အရှေ့သို့လားပြန်သော်၊ သံလွင်နှင့် မဲခေါင်မြစ် အကြား ဒေသတွင် မြန်မာနွယ်လူမျိုးများ ရှိကြပြန်သည်။ ထိုလူမျိုးတို့ကိုလည်း ရာဇဝင်ဆရာဖန်ချိုက မွင်စို သို့မဟုတ် ဝင်စုဟု ခေါ်ထားသည်။ ယင်းစကားတို့သည် မင်းစောနှင့် သဘောတူ ဒေသန္တရစကားများ ဖြစ်ကြသည်။ နန်စော မြန်မာ လူမျိုးတို့၏ ရှေးစကားတွင် ထင်ရှားသော ပျူစောထီးနှင့် ထီးမင်းစောတို့ကိုလည်း တရုတ်တို့က ပျူစုတိနှင့် တိမင်စုဟု ရေးကြသည်။ မူလထိုးကျောက်စာတို့တွင် အစောဆုံးတွေ့ရသည့် စောရဟန်းမင်း(စဝ်ရဟန်)သည် ဤနန်စောဘွဲ့ကို ခံယူထား သည်။ အနိရုဒ္ဒကိုလည်း ရာဇဝင်တို့တွင် အနောက်ရထာ မင်းစောဟု ခေါ်ကြသည်။ အနော်ရထာ၏သားတော်ကိုမူလထိုးကျောက်စာတို့တွင် မင်းလုလင်ဟုရေး၍ ရာဇာဝင်တို့တွင် စောလူးဟု ရေးကြသည်။ တရုတ်ရာဇာဝင်နှင့် မြန်မာရာဇဝင်တို့တွင် စေနစ်ဟု ခေါ်သော မင်းကို ကျောက်စာတို့တွင် မင်းလုလင်ဟုပင် ရေးကြသည်။ ကျစွာမင်းကြီးကိုလည်း မျက်မှောက်ထိုး ကျောက်စာတို့တွင် စောကြီး(စဝ်ကြီး)ဟု ရေးကြသည်။ ပုဂံခေတ် မိဖုရားနှင့် မင်းသမီးများသည် မိမိတို့၏ အမည် အစ၌ စော(စဝ်)ကို များစွာ တပ်လေ့ရှိသည်။ နားတောင်းများ မင်း၏ မယ်တော်သည် စောမြကန်သည် ဟူသော အမည်ကို ခံယူသည်။ အစောမင်းလှဆိုသော မင်းသမီးတစ်ပါးလည်း ရှိသေးသည်။ ဥစ္စာနာ၏ မိဖုရား သုံးလူလတွင် အစောကြွံ (အစဝ်ကြွံ = ဂျွမ်းတို့အသျှင်)ဟူသော သမီးတော်တစ်ပါး ရှိသည်။ ဤစကားလုံးပါသော မိဖုရားမောင်းမတို့၏ အမည် ကားများစွာ။ သက္ကရာဇ် ၅၆ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဓမ္မရာဇက ဘုရား၌ အလှူ ပြုသည်။ သက္ကရာဇ် ၅၆၈ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ ထို မောင်းမငယ်သည်ပင် အလှူပြုပြန်သည်။ သို့သော် အမည်ကို ကား မောင်းမ စောခင်မိငယ်ဟု စောဘွဲ့ဆင့်၍ ရေးသည်။ ထိုသက္ကရာဇ်နှစ်အကြားတွင် နရပတိစည်သူမင်းသည် ထို မောင်းမငယ်ကို စောအဆင့်အတန်းသို့ တင်မြေ|ာက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။ သက္ကရာဇ် ၅၂၇ ခုနှစ်ထိုး ဓမ္မာရံကျောက်စာတွင် မင်းသမီး အစောလတ် (အဇာဝ်လတ်)သည် မြန်မာစာ စံပြုရေးထုံးကို တီထွင်သည်။ ထိုကျောက်စာတွင် မင်းသမီးသည် မိမိ၏အမည် ကို အဇာဝ်လတ်ဟု ရေးသည်။ ဤအချက်ကိုထောက်သော် ထိုခေတ်ကပင် ဤစကားလုံးကို စော်ဘွား(ကောင်းကင့်အသျှင်) ဟူရာတွင်ကဲ့သို့ အော်ကာရန်သံနှင့် ခေါ်ဝေါ်နေကြပြီဟု မှတ်ယူ ဘွယ်ရှိသည်။ ကရင်လူမျိုးတို့သည် ယောက်ျားအမည်ရှေ့တွင် အမြတ်တနိုး ထည့်သွင်းခေါ်ဝေါ်ကြသော စောသည်လည်း ဤစကားလုံးပင် ဖြစ်ပေရာသတည်း။ ဂျီ၊ အိပ်၊ လု(စ်)။ ကိုးကား မြန်မာဝေါဟာရများ
အလာတပ်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ရမည်းသင်းခရိုင်၊ ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်၊ ဇဂျမ်း (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၈၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇဂျမ်း (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၃၆ ဦး၊ မ ၁၉၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘင်းတင်းချေားဘူတာ (弁天町駅 ဘင်းတင်းချေား - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာမြို့၊ မိနတိုရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ကြာအင်းရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ ကြာအင်းရွှေဒိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြာအင်းရွှေဒိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၇၈၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၀၃၀ ဦး နေထိုင်သည်။ ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာနခွဲ ရှိသည်။ ကိုးကား ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖလံကိုင်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပေါက်မြို့နယ်၊ ကျောက်တိုင်ခင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၉၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်တိုင်ခင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၉၅ ဦး၊ မ ၃၁၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၈၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှင်ဆွယ်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဆော့လော်မြို့နယ်၊ ရှင်ဆွယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၄၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှင်ဆွယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃ ဦး၊ မ ၄ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆော့လော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရေးပေါ်မီးသတ်ဌာန 191 {| |ဗဟိုမီးသတ်ဌာန |၁၂၉၊၁၃၁၊ဆူးလေဘုရားလမ်း၊ကျောက်တံတားမြို့နယ် |- |ဖုန်း-252011 , 252022
စေတီတော်၏အောက်ခြေမှာ လေးထောင့်ပုံဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက်၌ စေတီနှင့်ကပ်၍ လှိုဏ်ဂူတစ်ခုရှိကာ ကျောက်ဆင်းတုတော်တစ်ဆူလည်းရှိသည်။ သမိုင်းကြောင်း ဤစေတီတော်ကို မင်းဗာဘုရင်သည် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော ပညာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည့် သျှင်မြဝါအား လှူဒါန်း၍ရရှိသော ရွှေငွေပစ္စည်းတို့နှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပစ္စည်းများကို ဌာပနာပြီး သက္ကရာဇ် (၈၉၉ခု၊ ခရစ်နှစ် ၁၅၈၇)တွင် အရိုးဂူ၏ မြောက်ဘက်တောင်တန်းပေါ်၌ တည်ထားခဲ့ပေသည်။ သျှင်မြဝါအားရည်စူး၍ တည်ထားခဲ့သော စေတီဖြစ်သဖြင့် သျှင်မြဝါစေတီ ဟု ခေါ်တွင်သည်။ စေတီတော်ထားရှိသောတောင်ကိုလည်း "သျှင်မြဝါတောင်"ဟု ခေါ်တွင်လျက်ရှိသည်။ ကိုးကား ရခိုင်မဟာရာဇဝင်ကြီး [ထွန်းရွှေခိုင်(မဟာဝိဇ္ဇာ)] ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ စေတီပုထိုးများ
စေဟောင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ ဝမ်ခုန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၀၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ခုန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၃၀ ဦး၊ မ ၆၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သနပ်ကုန်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ စလင်းမြို့နယ်၊ သနပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၅၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သနပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၉၈ ဦး၊ မ ၁၄၁၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချစ်အဏုမြူ သည် ရှက်လွန်းလို့အမည်ရှိ ဝတ္ထုကို စာရေးဆရာ ဒါရိုက်တာဦးသုခကိုယ်တိုင် ဇာတ်ညွှန်းရေးရိုက်ကူးခဲ့သော အသံတိတ်ရုပ်ရှင်တစ်ကားဖြစ်သည်။ ယင်းရုပ်ရှင်ကို သစ်ဆန်းရုပ်ရှင်မှ စစ်ပြီးခေတ် ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် ရိုက်ကူးထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ဘချစ်၊ မျိုးချစ်၊ ခင်အုန်းမြင့်၊ ခင်ခင်တင့်တို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုးခန်း နှိပ်စက်ခန်း မပါ၊ သဘာဝကျသော အချစ်ဇာတ်ကား ဖြစ်၍ ကားကောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံစာရေးဆရာအသင်းဥက္ကဋ္ဌ မြို့မမောင်မှ စာရေးဆရာသုခအား ဤဇာတ်ကားအတွက် ရွှေတံဆိပ်ဆုချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ ကိုးကား မြန်မာ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ အသံတိတ် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ
ရှေးဟောင်းလူမျိုးတွေက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပုရဆန်းတွေလိုပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေက တိမ်တွေပေါ်က မြို့တွေလိုမြင့်မြတ်ပါတယ်။ အဲဒီခေတ်က လူတွေရဲ့ ပညာဉာဏ်တွေက ရွှေသီးတွေလိုအဖိုးတန်ပါတယ်။ လူသားတွေရဲ့ သမိုင်းမှာ ထာဝရမှတ်တိုင်တွေ ထပ်ထပ်ထည့်ခဲ့ကြပါတယ်။
သပြေချောင်းရွာ၊ ထန်းလေးပင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
နေရီရီ သည် စာရေးဆရာ ပီမိုးနင်း၏ ကျော်ကြားသည့် ဝတ္ထုစာအုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ Charle Gravice ၏ Just a Girl ဝတ္ထုကို မှီး၍ ရေးထားသည့် ဝတ္ထုကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်း နေဝင်းနှင့် ရီရီတို့သည် ဇာတ်ကောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤဝတ္ထုတွင် လူ့သဘာဝ၊ လူ့စရိုက်ကို ပေါ်လွင်အောင် ရေးဖွဲ့ထားပြီး ဆရာကြီး ပီမိုးနင်း၏ ကောင်းမွန်ပြေပြစ်သည့် အရေးအသားကိုလည်း လေ့လာနိုင်သည်။ ကိုးကား မြန်မာဘာသာစကား စာအုပ်များ
နောင်ကန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၄၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၈ ဦး၊ မ ၃၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘေဘာခိုရွာသည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်ခရိုင်၊ ဖရူဆိုမြို့နယ်၊ ရော်ဒေါ်ခေါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၈၉၅ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဖရူဆိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးပိချောင်းရွာ၊ ကျွန်းချောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ရေသာရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ညောင်ရွှေမြို့နယ်၊ သာလေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၅၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၆၈ ဦး၊ မ ၂၇၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၀၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ညောင်ရွှေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကမ်းပါးစောက်ရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ ရွှေတောင်ဘိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၅၉ ဖြစ်သည်။ အရပ်အခေါ်မှာ ကန်းပါးစောင် ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေတောင်ဘိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၁၇၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၅၂၄ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စိုက်ပျိုးခြင်းရွာ၊ မုဆိုးကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
တောကြီးရွာ၊ မဲဇလီဒလ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ပင်ဟုံးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လွိုင်လင်မြို့နယ်၊ ဟွေတောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၀၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟွေတောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၀၈ ဦး၊ မ ၂၈၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လွိုင်လင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ