zaibutcooler/mini-burmese huggingface dataset:
ခင်း - ဆိုးဂိုး - အွန်းဒိုးဂျေားဘူတာ (県総合運動場駅 ခင်း - ဆိုးဂိုး - အွန်းဒိုးဂျေား- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ရှိဇုအိုခမြို့၊ ဆုရုဂရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ဝမ်ကျန်ပါရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၈၅ ဦး၊ မ ၁၉၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြန်မာပွဲတော်တွေမှာ ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကတော့ သိပ်မများပါဘူး။ သို့ပေမဲ့ ပလတ်စတစ်နဲ့ သတ္တုတွေကို ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းအတွက် လှုံ့ဆော်မှုတွေရှိနေပါတယ်။ ပွဲတော်တွေမှာ အသုံးပြုတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်တဲ့နည်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
ထုံးကြီးရွာ၊ လေးအိမ်တန်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
အိန္ဒိယနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်း ရာဂျက်စသန်ပြည်နယ်တွင် ပျံ့နှံ့တည်ရှိသော တောင်ကုန်းခံတပ် ၆ ခုသည် ယူနက်စကို ၏ ကမ္ဘာအမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ်ပေါင်းစုတည်ရှိကြသည်။ ထိုခံတပ်များသည် အာရာဗယ်လီတောင်တန်းများပေါ်တွင် အဓိကအားဖြင့် တည်ရှိပြီးအများအားဖြင့် ၅ရာစုမှ၁၈ ရာစုအတွင်း မတူညီသောမင်းဆက်များမှ ရာ့ဂျ်ပွတ်ဘုရင်များက တည်ဆောက်ခဲ့ကြဖြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုခံတပ်များတွင် ချစ်တောဂါး ရှိ ချစ်တောခံတပ် ကွမ်ဘယ်လ်ဂါးရှိ ကွမ်ဘယ်လ်ဂါးခံတပ် ဆဝိုင်း မဒ်ဟိုပါး ရှိ ရမ်သမ်ဘိုးခံတပ် ဂျာလဝါရှိ ဂါဂရွန်ခံတပ် ဂျိုင်းပါး ရှိ အေမာခံတပ် ဂျိုင်းဆယ်လ်မာရှိ ဂျိုင်းဆယ်လ်ခံတပ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဤခံတပ်အချို့မှာ ၂၀ ကီလိုမီတာ အထိပင် ရှည်လျားသော ကာကွယ်သည့် ခံတပ်များဖြစ်ကြပြီး မြို့ပြဒေသ အဖြစ်တည်ရှိကြကာ ရေရယူရန် အတွက်လည်း အသုံးပြုကြသည်။ ပြခန်း ကိုးကား အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ
NGC 252 သည် အင်ဒရိုမီဒါ ကြယ်စုတန်းမှ lenticular ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၇၈၆ တွင် ဝီလီယံ ဟာရှယ် ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကိုးကား အင်ဒရိုမီဒါ (ကြယ်စုတန်း)
အပူကူးပြောင်းခြင်း သည် အပူပိုင်းဆိုင်ရာ အင်ဂျင်နီယာဘာသာရပ်များထဲက ဘာသာရပ်ခွဲတစ်ခုဖြစ်၍ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အရာဝတ္ထုများ (သို့) (အပူ) စနစ်များကြားရှိ အပူစွမ်းအင် ဖလှယ်ခြင်း၊ ပြောင်းလဲခြင်း၊ အသုံးပြုခြင်းနှင့် ထုတ်လုပ်ခြင်းများနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ဘာသာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အပူကူးပြောင်းခြင်းကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ရာ ဥပမာအနေဖြင့် အပူလျှောက်ကူးခြင်း (heat conduction) ၊ အပူစီးကူးခြင်း (heat convection)၊ အပူဖြာကူးခြင်း (heat radiation) နှင့် အရာဝတ္ထု၏အခြေနေပြောင်းခြင်း (phase changes; ခဲ၊ ရည်၊ ငွေ့ အခြေနေ) ဖြင့် အပူကူးပြောင်းခြင်းဟူ၍ ရှိနိုင်သည်။ အင်ဂျင်နီယာများက အပူကူးပြောင်းခြင်းကို "အပူကူးပြောင်းနိုင်ရန် ပူသော (သို့) အေးသော မတူညီသောဓာတုအမျိုးအစားရှိသည့် အရာဝတ္ထုများ၏ ဒြပ်ထု (mass) ကူးပြောင်းခြင်း" ဟူ၍လည်း ယူဆကြသည်။ ဤ အရာဝတ္ထုများ (သို့) ယန္တရားများသည် မတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဖွဲ့စည်းစနစ်တစ်ခုအတွင်း၌ တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ အပူလျှောက်ကူးခြင်းကို အပူပြန့်နှံ့ခြင်း (heat diffusion) ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြကာ အပူလျှောက်ကူးခြင်းဆိုသည်မှာ ဖွဲ့စည်းစနစ်နှစ်ခုကြား အမှုန်များ၏ အရွေ့စွမ်းအင်၏ တိုက်ရိုက် အနုစိတ်/အသေးစိတ် ဖလှယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် (သို့) အခြားအရာဝတ္ထုတစ်ခုနှင့် အပူချိန်မတူညီသောအခါ အရာဝတ္ထုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တို့ တူညီသောအပူချိန်ရရှိရန် သဘာဝဖြစ်စဉ်အတိုင်း အပူသည် စီးဆင်း၏ ။ ပူသောအရပ်မှ အေးသောအရပ်ဆီသို့ စီးဆင်းသွားရာ တူညီသောအပူချိန်ရောက်ရှိလျှင် ထိုအနေအထားကို "အပူမျှခြေ" (thermal equilibrium) ဟူ၍ ခေါ်ဆိုသည်။ ဤသဘောတရားကို သာမိုဒိုင်းနမစ် ဒုတိယဥပဒေသတွင် ဖော်ပြပါရှိသည်။ ငွေ့ရည် (fluid) တစ်ခု၏ သိသာ/ကြီးမားသော ရွေ့ရှားစီးဆင်းခြင်းက အပူကို ၎င်း၏ဒြပ်ထုနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားသောအခါ အပူစီးကူးခြင်းဖြစ်ပေါ်၏ ။ ငွေ့ရည်၏ စီးဆင်းမှုကို ပြင်ပဖြစ်စဉ်များက အားသက်ရောက်နိုင်သည် (သို့) ရံခါတွင် အပူစွမ်းအင်သည် ငွေ့ရည်ကို ပြန့်ကားကြီးမားစေသောအခါ (ဥပမာ မီးလျှံဖြာထွက်မှုသဘော) ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပေါ်နိုင်သည့်ဂုဏ်သတ္တိ (buoyancy: ဖော့ဂုဏ်သတ္တိ) အားများကလည်း ငွေ့ရည်စီးဆင်းမှုကို (ကမ္ဘာမြေဆွဲအားစက်ကွင်းအတွင်းတွင်) အကျိုးသက်ရောက်နိုင်ပေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ငွေ့ရည်သည် အပူကြောင့် ၎င်း၏စီးဆင်မှုကို ၎င်းကိုယ်တိုင်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဤဒုတိယဖြစ်စဉ်ကို သဘာဝ စီးကူးမှု (natural convection) အဖြစ် သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုကြသည်။ စီးကူးမှုဖြစ်စဉ်အားလုံးသည် အပူကို တစ်ပိုင်းတစ်စပြန့်နှံ့သွားစေခြင်းဖြင့်လည်း အပူကို ရွေ့ရှားသွားစေသည်။ နောက်ထပ်စီးကူးမှုပုံစံတစ်ခုမှာ အားသက်ရောက်သော စီးကူးမှု (forced convection) ဖြစ်ပြီး ငွေ့ရည်ကို ရေစုပ်စက် (သို့) ပန်ကာ (သို့) အခြားစက်ကိရိယာများက အားဖြင့်သက်ရောက်သည်။ အပူဖြာကူးခြင်းသည် လေဟာနယ် (သို့) အလင်းပေါက်ကြားခံနယ်များဖြစ်သည့် (ခဲ၊ ရည်၊ ငွေ့) တစ်ခုခုတို့တွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ အပူဖြာထွက်ကူးပြောင်းခြင်းသည် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းများမှ ဖိုတွန်အမှုန်များ နည်းလမ်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်ကြသည်။ ကိုးကား အပူကူးပြောင်းခြင်း စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်
စက်မှု စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းများ (Mechanical Components) အင်ဂျင် (Engine)
ကျုံတုံးဝရွာ၊ ကညင်ဂဲ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဓနုံးရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မန္တလေးခရိုင်၊ အမရပူရမြို့နယ်၊ ဓနုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၆၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဓနုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၉၅ ဦး၊ မ ၂၂၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၆၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား အမရပူရမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရင်းရွာမရွာ၊ အနောက်ဒရင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဟားဖူဒေရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းဆတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဆတ်မြို့နယ်၊ မိုင်းတွန်း (တောင်ပေါ်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၃၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းတွန်း (တောင်ပေါ်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၂၁ ဦး၊ မ ၃၅၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းဆတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခမိမအဲဇုဘူတာ (上前津駅 ခမိမအဲဇု - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ နဂိုယမြို့၊ နခရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ဟိုနောင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ ဟိုင်းဖတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၆၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုင်းဖတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၉၇ ဦး၊ မ ၂၀၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား နမ့်စန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိုင်သာရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ဇဝင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၆၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇဝင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၀ ဦး၊ မ ၁၁၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လုထောင်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ဝေါ့ချုံ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၃၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝေါ့ချုံ့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၆ ဦး၊ မ ၂၇၅၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၇၃၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငနယ်ရွာ၊ ဂနိမ်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဘုရားရှင်က ၇-နှစ်အရွယ် ရှင်ရာဟုလာအား ကလေးသူငယ်ဘာဝ မုသာဝါဒမှ ရှောင်ကြဉ်ရန်အတွက် ရေခွက်ဥပမာ, စစ်မြေပြင်ဆင်ဥပမာ နှစ်မျိုး, ကြေးမုံ(မှန်) ဥပမာတို့ဖြင့် ဩဝါဒပေးတော်မူပြီး ရှေးခေတ်, ယခုခေတ်, နောက်ခေတ် သမဏ, ဗြာဟ္မဏများ ကာယကံ, ဝစီကံ, မနောကံတို့ကို သုတ်သင်ကြပုံ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ အဋ္ဌကထာ၌ -ဆူးဥပမာဖြင့် ရှင်ရာဟုလာ၏ ထက်မြက်ပုံ, ရှင်ရာဟုလာ ရှင်ပြုပုံ, ရာဟုလောဝါဒသုတ်တော်များ ဟောတော်မူပုံကို ပြဆိုထားပါသည်။ မိမိ, သူတစ်ပါးနှစ်ဦးသား ချမ်းသာရန် ရာဟုလာ . . . ငါ မေးမည့် စကားကို သင် ဘယ်လို သဘောရသနည်း၊ ကြေးမုံမှန်ပြင်သည် အဘယ်အကျိုး ရှိပါသနည်း ရာဟုလာ၊ အပြစ်ကိုဆင်ခြင်ခြင်း အကျိုး ရှိပါသည် ဘုရား၊ ရာဟုလာ . . . ဤနည်းအတိုင်းပင် စဉ်းစားဆင်ခြင်ကာ ကိုယ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ရမည်, နှုတ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ရမည်, စိတ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ရမည်၊ ရာဟုလာ . . . ကိုယ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်မည်ရှိသောအခါ ငါ၏ ဤကာယကံမှုသည် မိမိအတွက်လည်း ဆင်းရဲပင်ပန်း, သူတပါးအတွက်လည်း ဆင်းရဲပင်ပန်း, မိမိ သူတပါး နှစ်ဦးသားအတွက်လည်း ဆင်းရဲပင်ပန်းဖို့ ဖြစ်လေမည်လားဟု ဆင်ခြင်ရမည်၊ ငါ၏ ဤကာယကံမှုသည် ဆင်းရဲကို ဖြစ်စေ၍ ဆင်းရဲသောအကျိုး ရှိသော ကံများဖြစ်လေမလားဟု ဆင်ခြင်ရာ၏၊ ရာဟုလာ . . . အကယ်၍ သင် ဆင်ခြင်သောအခါ မိမိလည်း ဆင်းရဲ၊ သူတပါးလည်း ဆင်းရဲဖို့ ဖြစ်သည်၊ ဒုက္ခကိုဖြစ်စေ၍ ဆင်းရဲသော အကျိုးရှိသည်ဟု သင် ထင်မြင်လျှင် ဤသို့သောကာယကံကို သင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မပြုသင့်၊ ရာဟုလာ အကယ်၍ သင် ဆင်ခြင်သောအခါ မိမိလည်း ဆင်းရဲ, သူတပါးလည်း ဆင်းရဲဖို့ မဖြစ်၊ ချမ်းသာခြင်းကို ဖြစ်စေ၍ ချမ်းသာသောအကျိုး ရှိသည်ဟု သင် ထင်မြင်လျှင် ဤသို့သော ကာယကံကို သင် မချွတ်ပြုရမည်။' (ဝစီကံ, မနောကံ အလားတူ)။ ကိုးကား မဇ္ဈိမနိကာယ်
ဟိုပုံရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းယပန်ဆပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၈၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းယပန်ဆပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၈ ဦး၊ မ ၃၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ကျန်ရွာသည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ သထုံမြို့နယ်၊ ဆင်ကျုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၆၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ကျုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၄၇ ဦး၊ မ ၁၅၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၃၂ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား သထုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွန်အိုင်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ လွန်အိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၈၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွန်အိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၁ ဦး၊ မ ၄၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဦးနှောက်ရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ ဦးနှောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၁၃၄ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
'ဝ' လစ်ဘရယ်ဒီမိုကရက်တစ် တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီ သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ နိုင်ငံရေးပါတီ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံရှိ နိုင်ငံရေးပါတီများ
ဘိုးခွေးကြီးရွာ၊ ညောင်ချောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဘုမ္မတီးရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ထန်းတပင်မြို့နယ်၊ ဘုမ္မတီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၀၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုမ္မတီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၃၄ ဦး၊ မ ၁၁၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ထန်းတပင်မြို့နယ်၊ ပဲခူးရှိ ရွာများ
သာစည်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ သာဂရကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၁၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာဂရကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၄၅၀ ဦး၊ မ ၆၉၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၄၁၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိုက်ပါနိုဗာ ဆိုသည်မှာ သာမန်ဆူပါနိုဗာထက် စွမ်းအင်ပိုမိုများပြားကာ ကြယ်တစ်စင်းပေါက်ကွဲသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ တနည်းအားဖြင့် အင်မတန်တောက်ပသည့် ဆူပါနိုဗာ (SLSN) ဟုခေါ်ဆိုကာ ယင်းတို့သည် ဂါမာရောင်ခြည်တို့၏ ပင်ရင်းဖြစ်သည်။ ဆူပါနိုဗာများကဲ့သို့ပင် ဟိုက်ပါနိုဗာများသည် မတူညီသော စတီလာပေါက်ကွဲမှုများကို ထုတ်လွှတ်ပေးသည်။ ဆူပါနိုဗာ type Ic နှင့် type IIn အမျိုးအစားများအား လေ့လာချက်အရ များပြားလှစွာသော ဟိုက်ပါနိုဗာများကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သမိုင်း ၁၉၉ဝ ခုနှစ်မတိုင်ခင်တွင် ဟိုက်ပါနိုဗာ ဆိုသောအခေါ်ဝေါ်အား အင်မတန်ပေါက်ကွဲအား များပြားသည့်ကြယ်များအတွက် သုံနှုန်းရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် ဂါမာရောင်ခြည်ထုတ်လွှင့်မှုနှင့် နုနယ်သော ကြယ်တာရာကြီးများနှင့် စာတမ်းတစ်ခုသည် ချိတ်ဆက်မိသည်။ ယင်းတို့အား ဟိုက်ပါနိုဗာ ဟု ခေါ်ဆိုရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မှစွမ်းအင်သည် ဆူပါနိုဗာများထက် အဆပေါင်းရာချီကာ များပြားလှသည်။ ဆက်တိုက်ဆိုသလို များပြားလှစွာသော တောက်ပသည့် ဆူပါနိုဗာများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယင်းဖြစ်ရပ်များအား သာမန် type Ia ဆူပါနိုဗာထက် အဆပေါင်း ၂ဝ ပိုမိုတောက်ပသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယင်းအဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်သည် ဟိုက်ပါနိုဗာဟု ခေါ်တွင်စေလေသည်။ အခြားကြည့်ရန် ဆူပါနိုဗာ နိုဗာ ကျမ်းကိုး နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များ ဟိုက်ပါနိုဗာများ ကြယ်အမျိုးအစားများ
ငြိမ်းကျော် (၁၉၄၃-၁၉၉၅) သည် မြန်မာနိုင်ငံသား စာရေးဆရာ ဖြစ်သည်။ ငယ်ဘဝနှင့် ပညာရေး ၁၉၄၃ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၀ ရက်တွင် အင်းစိန် ပေါက်တောရပ်နေ ဦးအေးမောင်၊ ဒေါ်အုန်းတို့မှ မွေးသည်။ ငယ်မည်မှာ အပါ ဖြစ်ပြီး အမည်ရင်းမှာ မောင်မောင်ကြီး တွင်သည်။ ၁၉၄၉ ခုတွင် ဒေါ်ချစ်မေကျောင်းတွင် ပညာစသင်ပြီး ဦးငွေထွန်းကျောင်း၌ စတုတ္ထတန်း ပညာသင်ဆုရသည်။ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းကို ၁၉၆၄ ခုတွင် နည်းပြသိပ္ပံ အလွတ်ပညာသင်ကျောင်းမှ အောင်မြင်ပြီး ၁၉၆၅ ခုတွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင် မြန်မာစာအဓိကဖြင့် ပညာသင်သည်။ ၁၉၇၄ ခုတွင် မြန်မာစာတန်းကို စကားပြေအထူးဆုနှင့် အောင်မြင်ပြီး မဟာဝိဇ္ဇာတက်ရန် အဆင့်မီသည်။ စာပေလှုပ်ရှားမှု အထက်တန်းအောင်ပြီးနောက် ဝတ္ထုတိုများ၊ ကဗျာများ ရေးခဲ့သည်။ မောင်ယမုန် ကလောင်နှင့် ပို့သည့် ချစ်သည်သာဆိုရုံမျှ ဝတ္ထုတိုမှာ မြဝတီမဂ္ဂဇင်း၌ ဖော်ပြခံရသည်။ ငြိမ်းကျော် ကလောင်ဖြင့် ပို့သည့် ကိုဘောဂ ဝတ္ထုလည်း မြဝတီ၌ ပါလာသည်။ ပထမနှစ်ကျောင်းသားဘဝတွင် ရေးသည့် မြန်မာ ပြဇာတ်ရေစီးကြောင်း ဆောင်းပါးကို ပညာပဒေသာ စာစောင်တွင် ဖော်ပြခံရသည်။ ၈၀၂ ခုနှစ် သရေခေတ္တရာ တရုတ်နိုင်ငံရောက် ပျူဂီတအဖွဲ့၊ တူရိယာနှင့် စကေး စာတမ်းမှာ ထင်ရှားသည်။ ၁၉၇၂ ခုတွင် မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသနအသင်းတွင် လက်ထောက် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးအဖြစ် လုပ်ကိုင်သည်။ ရေးသားသော စာအုပ်စာတမ်းများ အိမ်ထောင်ရေး ၁၉၆၆ ခုတွင် ဒေါ်ခင်သန်းနှင့် လက်ထပ်သည်။ ဘဝနိဂုံး ၁၉၉၅ ခု၊ အောက်တိုဘာလ ၁၇ ရက်တွင် ကွယ်လွန်သည်။ ဇနီး ဒေါ်ခင်သန်းနှင့် သားသမီး (၇) ယောက် ကျန်ရစ်သည်။ ကိုးကား မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ အမျိုးသားစာပေဆုရှင်များ မြန်မာ စာရေးဆရာများ
မန်ပန် (လွယ်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ နမ့်ခမ်းမြို့နယ်၊ မန်ပန် (လွယ်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၄၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ပန် (လွယ်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၈၅ ဦး၊ မ ၁၃၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နမ့်ခမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံကြီးဒေါင့်ရွာ၊ ကံကြီးဒေါင့် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
မင်းဇူးရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ မင်းဇူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၆၃၉ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အထက်ပန်းတော်ရွာ၊ အုပ်တွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ခမိခန်းဘိုင်းဘူတာ (上神梅駅 ခမိခန်းဘိုင်း - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဂွန်းမခရိုင်၊ မိဒိုရိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ကောလိုင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ရင်ဖန့်မြို့နယ်၊ ကုန် မန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၀၄၉ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ရင်ဖန့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝါဒိုလာ မူအစ်ဇာဒင် သည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ၏ ဘုရင်ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မကြီး ဒုတိယ အယ်လီဇဘက် နတ်ရွာစံပြီး​နောက် လက်ရှိတွင် ကမ္ဘာ့နန်းသက်အရှည်ဆုံး ဘုရင်ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ၁၉၄၆-ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၁၅)ရက်​နေ့တွင် ဘရူနိုင်းမြို့ (ယခု ဘန်ဒါဆရီဘဂါဝမ်မြို့၌ မွေးဖွားသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတွင် ဦးစွာ ပညာဆည်းပူးခဲ့ပြီး​နောက် မလေးရှားနိုင်ငံ၊ ကွာလာလမ်ပူမြို့သို့ သွားရောက်၍ ပညာဆက်လက် ဆည်းပူးခဲ့သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ၁၉၆၆၊ ၆၇-ခုနှစ်တွင် ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းနိုင်ငံ၊ ဆင်းဟတ်စ်မြို့ရှိ ဘုရင်စစ်သက္ကသိုလ်တွင် အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ်သင်တန်း တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၁-ခုနှစ်၊ အသက် (၁၅)နှစ်အရွယ်တွင် အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်း ခံရပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ ဘုရင်ကြီး အယ်မာဟွန်၊ ဆူလ်တန်၊ ဟာဂျီ၊ အိုမာအလီ၊ ဆိုင်ဖူးဒင်း၊ ဆာ့အဒူ၊ ခိုင်ရီ၊ ဝါဒီယန်က ထီးနန်းကို ၎င်း၏ သဘောဆန္ဒအရ စွန့်လွှတ်လွှဲပြောင်းခဲ့သည့်အတွက် ၁၉၆၇-ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ (၅)ရက်န​ေ့တွင် ဆူလ်တန်ဘုရင်မင်းမြတ် အရိုက်အရာကို အပ်နှင်းခံရပြီး ၁၉၆၈-ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ(၁)ရက်န​ေ့တွင် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ၏ (၂၉)ဆက်မြောက် ဘုရင်မင်းမြတ်အဖြစ်သို့ ဘိသိက်ခံပါသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်တာဝန်ကို၎င်း၊ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးနှင့် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး၏ တာဝန်များကို၎င်း ပူးတွဲထမ်းဆောင်သည်။ ထို့အပြင် ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ၏ အမြင့်ဆုံး အုပ်ချုပ်မှုအာဏာပိုင်ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ တာဝန်ယူ စီမံအုပ်ချုပ်မှုကို ဝန်ကြီးများအဖွဲ့ကောင်စီ၊ အရိုက်အရာ ဆက်ခံမှုဆိုင်ရာကောင်စီ၊ အကြံပေးကောင်စီနှင့် ဘာသာရေးကောင်စီ စသည့် ကောင်စီများ၏ ပံ့ပိုးထောက်ကူမှုဖြင့် ဆောင်ရွက်သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ၁၉၇၈-ခုနှစ်တွင် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ လန်ဒန်မြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ဘရူနိုင်းဒါရုဆလမ်နိုင်ငံအား အချုပ်အခြာအာဏာ ပိုင်ဆိုင်သော လွတ်လပ်သည့် နိုင်ငံအဖြစ် ပြောင်းလဲ အသိအမှတ်ပြုရန် ဗြိတိသျှ အစိုးရအဖွဲ့နှင့် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ယင်းဆွေးနွေးပွဲ၏ ရလဒ်မှာ ဘရူနိုင်းဒါရုဆလမ်နိုင်ငံနှင့် ဗြိတိန်နိုင်ငံတို့အကြား ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု သဘောတူစာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စာချုပ်အရ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ဘရူနိုင်းဒါရုဆလမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ရယူထားမှု အားလုံးကို ၁၉၈၄-ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၁)ရက်နေ့မှ စတင်၍ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် မိဖုရား ရာဂျာ၊ အစ်တရီ၊ ပင်ဂျီယန်၊ အနတ်ခ်၊ ဟာဂျာ၊ ဆယ်လ်လီယာနှင့် ကြင်ယာတော် ပင်ဂျီယန်၊ မစ်တရီ၊ ဟာဂျာ၊ မာရီယမ်တို့နှင့် လက်ဆက်ခဲ့ပြီး သားတော် လေးပါးနှင့် သမီးတော် ခြောက်ပါး ရှိသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ပိုလို၊ စကွပ်ရှ်နှင့် ကြက်တောင်တို့ကို ကစားသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ရဟတ်ယာဉ်မောင်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် Sovereign and Chief of the Family Orders of The Crown of Brunei (DKMB) ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပြင်ပမှ အခြားဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များနှင့် တံဆိပ်များကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ကိုးကား ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်များ
၁၉၅၇ ၁၉၅၀ ဆယ်စုနှစ်
ဝမ်လပ်အွမ်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းယွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၅၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းယွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၄၉ ဦး၊ မ ၁၃၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အထက်ငှက်ပြောချောင်းရွာ၊ အထက်ငှက်ပျောချောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဟေရှောင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်၊ တာကုန်းကြမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၇၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာကုန်းကြမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၈၈ ဦး၊ မ ၅၆၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၆၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒစ်ဂျစ်တယ် အရာဝတ္ထုများ မှတ်ပုံတင်စာ ဟု အနက်ဖွင့်နိုင်မည့် DOI ဟုအတိုခေါ်သည့် Digital Object Identifier ဆိုသည်မှာ ဒစ်ဂျစ်တယ် အရာဝတ္ထုများ၊ အများအားဖြင့် အင်တာနက်ပေါ်တွင် တွေ့ရှိရသည့် ဂျာနယ်စာတမ်းများ၊ သုတေသန အစီရင်ခံစာများ၊ သတင်းအချက်အလက် အစုအဝေးများ၊ အစရှိသည်တို့ကို သတ်သတ်မှတ်မှတ် ရှာဖွေမှတ်သားနိုင်ရန် အိုင်အက်စ်အို (ISO) မှ စံအဖြစ်သတ်မှတ်ထားသော မှတ်ပုံတင်စာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာနယ်ဇင်းထုတ်ဝေရေး
ဖန်လိုင်း (အလယ်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ လင်ဟော်မြို့နယ်၊ လိုက် ကွာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၆၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လိုက် ကွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၇၄ ဦး၊ မ ၁၈၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လင်ဟော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယောင်အွန် (အထက်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မန်တွန်းမြို့နယ်၊ မန် တွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၈၃၉ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မန်တွန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကမ္ဘာလုံးမြေပုံကိုကြည့်လျှင် အီကွေတာမှ မြောက်နှင့် တောင်ဘက်များသို့ မျဉ်းပြိုင်များဆွဲထားသည်ကို တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ အဆိုပါ မျဉ်းပြိုင်များသည် အမှန်ရှိသော မျဉ်းပြိုင်များကား မဟုတ်ချေ။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် တစ်နေရာနှင့် တစ်နေရာ၏ အကွာအဝေးကို တိုင်းတာနိုင်ရန် ပထဝီဝင်ဆရာများက စုပေါင်း၍အကြံထုတ်ကာ ရေးဆွဲထားခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။ ထိုမျဉ်းပြိုင်များကို လတ္တီတွဒ်များဟုခေါ်သည်။ လတ္တီတွဒ်မျဉ်းတစ်ကြောင်းနှင့်တစ်ကြောင်းကို များသောအားဖြင့် ၁ဝ° (၁ဝ ဒီဂရီ) စီခြား၍ ဆွဲထားကြသည်။ အီကွေတာ၏မြောက်ဘက်ရှိ လတ္တီတွဒ်များကို မြောက်လတ္တီတွဒ်များဟုခေါ်၍ အီကွေတာ၏ တောင်ဘက်ရှိ လတ္တီတွဒ်များကို တောင်လတ္တီတွဒ်ဟုခေါ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးသာ တိကျစွာ လုံးဝန်းလျက်ရှိလျှင် ဒီဂရီတိုင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကွာအဝေးချင်း အတူတူ ဖြစ်ရပေမည်။ သို့သော် ကမ္ဘာကြီးသည် မြောက်နှင့်တောင် ဝင်းရိုး စွန်းနေရာများတွင် ပြားလျက်ရှိသဖြင့် ဝင်ရိုးဒေသများနှင့် အီကွေတာအနီးရှိ ဒေသများတွင် တစ်ဒီဂရီ၏ အကွာအဝေးသည် အနည်းငယ်ကွာခြားလေသည်။ အီကွေတာမှ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းအထိကိုလည်းကောင်း၊ တောင်ဝင်ရိုးစွန်းအထိကိုလည်းကောင်း ၉၀° စီခွဲခြားထားသည်။ အကွာအဝေးကိုတွက်ရာတွင် အီကွေတာမှစ၍တွက်သဖြင့် အီကွေတာကို ဝ°(သုညဒီဂရီ) ဟု မှတ်သားထားကြသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှေ့နှင့်အနောက်ကိုလည်း တိုင်းတာရန်လိုသေး သည်။ ထို့ကြောင့် ပထဝီဝင်ဆရာများက ကြံစည်ကြရာ ဗြိတိန်နိုင်ငံ၊ လန်ဒန်မြို့အနီးတွင် ၁၆၇၅ ခုနှစ်မှ စတင်၍ တည်ထောင်ခဲ့သော ဗြိတိသျှတော်ဝင်နက္ခတ်မျှော်စင်ထားရှိရာ ဂရင်းနစ်အရပ်ကို ဖြတ်၍ဆွဲထားသော မွန်းတည့်မျဉ်းမှ အစပြုကြရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် လတ္တီတွဒ် တိုင်းတာရာတွင် အီကွေတာကို သုညဒီဂရီဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ ဂရင်းနစ် လောင်ဂျီတွဒ်ကိုလည်း သုညဒီဂရီအဖြစ် သတ်မှတ်ကြရန် သဘောတူကြသည်။ ကိုးကား သွားလာရေး ထိန်းချုပ်ခြင်း
ဟိုတိရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ ဝမ်ဟိုင့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၇၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဟိုင့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၅၅ ဦး၊ မ ၁၄၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၁၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၉၇၅ ခုနှစ် အရှေ့တောင်အာရှကျွန်းဆွယ် အားကစားပွဲတော်သည် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ဘန်ကောက်မြို့တွင် ၁၉၇၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၉ ရက်မှ ၁၆ ရက်နေ့အထိ ကျင်းပသော အားကစားပွဲတော် ဖြစ်သည်။ တောင်ဗီယက်နမ်၊ လာအိုနှင့် ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံတို့မှာ နိုင်ငံရေးပြဿနာများကြောင့် ပါဝင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ဤပွဲမှာ ကျွန်းဆွယ်အားကစားပွဲအမည်ဖြင့် နောက်ဆုံးကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရင်ကြီး ဘူမိဘောအဒူလျာဒတ်မှ အားကစားပွဲတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုင်း၊ စင်ကာပူ၊ မြန်မာ၊ မလေးရှားတို့မှ ဆုတံဆိပ်ဇယားတွင် အစဉ်လိုက် ရရှိခဲ့သည်။ ပွဲများနှင့်အားကစား ပါဝင်သော နိုင်ငံများ ပါဝင်သော အားကစားနည်းများ ​ရေပိုင်းဆိုင်ရာအားကစားနည်းများ ပြေးခုန်ပစ် ကြက်တောင်ရိုက် ဘတ်စကက်ဘော ဘိုလင်း လက်ဝှေ့ စက်ဘီးစီး ဘောလုံး ဟော်ကီ ဂျူဒို ရက်ဘီ ရွက်လှေ ပိုက်ကျော်ခြင်း သေနတ်ပစ် စားပွဲတင် တင်းနစ် တင်းနစ် ဘော်လီဘော အလေးမ ဆုတံဆိပ် ဇယား Key အိမ်ရှင်နိုင်ငံ (ထိုင်းနိုင်ငံ) ကိုးကား အရှေ့တောင်အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ကျင်းပသော နိုင်ငံတကာ အားကစားပြိုင်ပွဲများ
အညာတောရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ မင်းရွာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၁၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မင်းရွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၉၉ ဦး၊ မ ၁၃၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရက်ဒ်ဝုဒ် အမျိုးသားနှင့် ပြည်နယ်ဥယျာဉ်များ (အာရ်အန်အက်စ်ပီ) သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကတည်းက ပေါက်ရောက်ခဲ့သော သမပိုင်း မိုးသစ်တော ဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းတွင် တည်ရှိသည်။ ဒဲလ်နော့ ကမ်းရိုးတန်း ၊ ဂျက်ဒီဒိုင်ယာ စမစ် နှင့် ပရေရီ ခရိ ရက်ဒ်ဝုဒ်ပြည်နယ်ဥယျာဉ်များ ပါဝင်ကာ စုစုပေါင်း အကျယ်အဝန်းမျာ ၁၃၉,၀၀၀ ဧက (၅၆၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ) မျှ ရှိသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ
သင်္ဃန်းကျွန်းကြီး ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
စာပေဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆု သည် ဆွီဒင်နိုင်ငံမှ ချီးမြှင့်သော စာပေဆု တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၁၉၀၁ ခုနှစ်မှစ၍ နှစ်စဉ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ မည်သည့်နိုင်ငံက စာရေးဆရာ မဆို ရရှိနိုင်ပြီး ဆွီဒင် စက်မှုလုပ်ငန်းရှင် အဲလ်ဖရက် နိုဘယ်၏ သေတမ်းစာအရ "စာပေနယ်ပယ်တွင် အကောင်းဆုံးလမ်းပြ၍ အပြောင်မြောက်ဆုံး လက်ရာ" ကို ဖန်တီးနိုင်သူ ကို ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်ရာတစ်ခုချင်းစီကို အသိအမှတ်ပြုစရာ အဖြစ် ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသော်လည်း ဆုသည် စာရေးဆရာ၏ ဖန်တီးမှုအားလုံးကို ခြုံငုံ၍ ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆွီဒင်အကယ်ဒမီမှ မည်သူ ဆုရရှိမည်ကို ဆုံးဖြတ်လေ့ ရှိသည်။ အကယ်ဒမီသည် ဆုရရှိသူအား အောက်တိုဘာလ အစောပိုင်းတွင် ကြေညာလေ့ ရှိသည်။ ထိုဆုသည် ၁၈၉၅ ခုနှစ်၌ အဲလ်ဖရက် နိုဘယ် စတင်ခဲ့သော နိုဘယ်ဆု ၅ခု အတွင်းမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား စာပေဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆု
အဲအိဟဲအိဂျိမြို့ (永平寺町 အဲအိဟဲအိဂျိချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖုခုအိခရိုင်တွင် တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၆၂၆၂ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၀၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၉၄.၄၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ ( ၃၆.၄၆ စတုရန်းမိုင်) ကျယ်ဝန်းသည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ မြို့များ
မုံညင်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ချောင်းဆုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ချောင်းဆုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၃၉ ဦး၊ မ ၃၅၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လခရန်ကထောင်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်၊ ထိန်ဘူဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၀၃၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မချမ်းဘောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မွတ်လုံရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ လင်ဟော်မြို့နယ်၊ ယောင် ပန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၇၆၇ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား လင်ဟော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွန်သီးတော် ဆိုသည်မှာ အသီးအခြား အမြတ်ထားအပ်သည့် ကျွန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဘုရားကျွန်၊ ကျောင်းကျွန်၊ ပိဋကတ်ကျွန်၊ သိမ်ကျွန်ဟူ၍ လေးမျိုးရှိသည်။ ဘုရားကျွန် ဘုရားကျွန်မှာ ဘုရား၏ ဝေယျာဝစ္စကို ဆောင်ရွက်ရသည်။ ဘုရားဆွမ်းတော်၊ ပန်းတော်တင်ရသည်။ ထက်ထက်မြက်မြက် အမှုထမ်းရသဖြင့် ပုဂံခေတ်က ၎င်းကို (မြက်ရကျွန်)ဟု ခေါ်သည်။ မြတ်သောနေရာက ထမ်းရွက်ရသဖြင့်လည်း (မြတ်ရ)ဟု ခေါ်ရာမှ ကာလရွေ့လျော၍ မြတ်ရမှ မြက်ရသို့ ပြောင်းလဲလာဟန်တူသည်။ ပြောင်းပုံမှာ မထူးဆန်းလှ၊ စာရိတ္တမှ စရိုက်ပြောင်းသကဲ့သို့ ရှိမည်။ ကျောင်းကျွန် ကျောင်းကျွန်မှာ ကျောင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဝေယျာဝစ္စကို ဆောင်ရွက်ပေးရသော ကျွန်များဖြစ်သည်။ ကျောင်းဝန်းအတွင်း အမှိုက်လှဲပေးရခြင်း၊ ရေခတ်ပေးရခြင်း စသော ဟတ္တကမ္မ အလုပ်တို့ကို ဆောင်ရွက်ပေးရသဖြင့် ပုဂံခေတ် အခေါ်အားဖြင့် ၎င်းတို့ကို (အမှုရ) သို့မဟုတ် (မှူးရ) ဟု ခေါ်သည်။ ပိဋကတ်ကျွန် ပိဋကတ်ကျွန်များမှာ ပိဋကတ်တော်များကို မပျက်မစီးရအောင် ထိန်းသိမ်းသည်။ ၎င်းတိုသည် ပိဋကတ်တော်များကို ထိန်းသိမ်းရင်း စာပေများကို ကျက်မှတ်ခြင်းဖြင့် ဘုရားပန်းတင်၊ ရေချမ်းကပ် ဝတ်တက်ရာတွင် သံနေ, သံထားဖြင့် ဆိုတတ်ကြခြင်းကြောင့် ပုဂံခေတ်က ၎င်းတို့အား (စာတတ်) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ပုဂံခေတ်အခါက ဘုရားကျွန်သီးတော်များက အလုပ်အကိုင်အားဖြင့် အထက်ဖော်ပြပါအတိုင်း (မြတ်ရ)၊ (အမှုရ)၊ (စာတတ်)၊ (ဖုတ်ရ)၊ (အို့ဖုခိ) ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ခေါ်ကြသည်။ (ဖုတ်) ဟူသည်မှာ ကျောင်းကန်များတွင် ရဟန်း၊ သံဃာများအတွက် မီးဖြင့် စ၍ ဖုတ်ပေးရသူ (ဝါ) ချက်၍ပေးရသော ထမင်းချက် အလုပ်လုပ်ရသူကို ခေါ်ဟန်တူသည်။ (အို့ဖုခိ) ဟူသည် ဥပုသ်ခိ ဟူသော စကားပင် ဖြစ်ဟန်တူ၍ ဥပုသ်ရက်ရှည် သည်းခံစောင့်သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ ခိမှာ ချိဟူသော စကားဖြစ်သည်။ ကျောက်စာတို့တွင် ဤကျောင်း၌ သည်းခံသော သံဃာတို့အား အရေးအရံ ဖြစ်စေသောငှာ ဟု ရေးသားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့်၎င်း၊ ဥပုသ်ကို မွန်ဘာသာစကားဖြင့် ဥပုတ်ဟု ရေးသည်က တကြောင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သိမ်ကျွန် သိမ်ကျွန်မှာ သိမ်ကိုစောင့်ထိန်းရသော ကျွန်ပင်ဖြစ်သည်။ ကိုးကား
နွားတင်းကုတ်ရွာ၊ လမုန့်တိုင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ပင်းတလဲရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ပင်းတလဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၆၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပင်းတလဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၅၉ ဦး၊ မ ၃၂၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၆၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်ပံရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်၊ နန့်မားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၈၁၇ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဗန်းမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖာလမ်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဟမ်းငိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၆၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟမ်းငိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၂၂ ဦး၊ မ ၃၀၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြက်မျိုးဖြစ်ပြီး အမြစ်မှသာလျှင် တပြိုင်နက် အကိုင်းအခက်များ ထွက်သည်။ အရိုးသည် ၆ ပေ မှ ပေ ၂၀ အထိ မြင့်တက်၏။ အရွက်သည် အလွန်ပါးပြီး ရှည်သည်။ အပင်ဖျား၌ ဖြူသော အပွင့်များ ပွင့်သည်။ ကိုင်းပင် တစ်မျိုး၌ မှိုရောဂါကျရောက်၍ ဥ အလုံးကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်ကို ကိုင်းဥ ဟု သမုတ် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ကိုင်းဥသည် လွန်စွာ အရသာရှိပြီး ချိုဆိမ့်သည်။ ကိုးကား မြက်ပင်ရှည်
သစ်တောမရှိ သစ်ရင်းမရှိ ရေမရှိ ငါးမရှိ ဆိုသလို သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်းတာက အနာဂါတ်အတွက် ကြိုးစားရမယ်။ လယ်ယာမြေမှာ မြေဩဇာမလျော့စေရင် မျိုးဆက်သစ်အတွက် အကျိုးပေးမှာပါ။
စယ်အူအွန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ စယ်အူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၄၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စယ်အူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၄၅ ဦး၊ မ ၂၀၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်သရက် (Taung-Thayet) ၏ ရုက္ခဗေဒ အမည်မှာ Swintonia floribunda ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်များ မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ
ထိကိုင်းပုံရွာသည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ပုလောမြို့နယ်၊ ပုလောဖျားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပုလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝါးအော်ရွာသည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ စခန်းသစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျွန်းစုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရဲတိုက်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်၊ အိုးထိန်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၄၅၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိုးထိန်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၁၆ ဦး၊ မ ၈၅၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရွှေတောင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် တိုင်းပြည်ကို စစ်တပ်က ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် နိုင်ငံရေးသမားများ ထောင်မှ လွတ်မြောက်လာပြီး ဒီမိုကရေစီ အသံ မြင့်လာသည်။ လူငယ်များ၊ ကျောင်းသားများ၊ အလုပ်သမားများနှင့် ပူးပေါင်းကာ တိုင်းပြည်ကို ဒီမိုကရေစီ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအတွက် အာဏာရှင်များကို တော်လှန်ကြ၏။
စေတီပုထိုးအမှတ်=၁၆၀၀/၉၀၈ နတ်လှောင်ကျောင်းသည် သဗ္ဗညုလိုဏ်ဂူ၏ အနောက်ဘက်၊ ပုထိုးသားများ လိုဏ်ဂူ၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ ထို အဆောင်အအုံသည် ပုဂံရှိ ဗြဟ္မဏဟိန္နူဝါဒ၊ ဗိဿနိုးဂိုဏ်းဝင် အိန္ဒိယတိုင်းရင်းသားများ ဝတ်ပြုရာ ဘုရားကျောင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုကျောင်းမျိုးသည် မြင်းကပါဘက်၌လည်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ပြင် မြင်းကပါဘက်တွင် တွေ့ရသော တမီလ်ဘာသာထိုး ကျောက်စာတစ်ခုတွင်လည်း အိန္ဒိယတောင်ပိုင်း မလေမဏ္ဍအရပ်သားတစ်ဦးသည် ဗိဿနိုးဘုရားကျောင်းအတွက် အာရုံခံ (မဏ္ဍပ)၊ တံခါးဆီမီးတိုင်၊ ဝတ္တုပစ္စည်း ၁၉ ခု လှူဒါန်းခဲ့ကြောင်း ပါရှိလေသည်။ ဤသည်ကို ထောက်ထား၍ ပုဂံခေတ်၌ ဗုဒ္ဓဘာသာအပြင် ဗြာဟ္မဏဟိန္နူဝါဒ ဗိဿနိုးဂိုဏ်း လည်း ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သိရလေသည်။ ဗိဿနိုးဂိုဏ်းဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ပုဂံခေတ် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များကလည်း လေးစားကြသည်။ ကျန်စစ်သားမင်း၏ နန်းတည် အခမ်းအနားတွင် ကြံ၊ ငှက်ပျော်၊ သင်ပုတ်၊ ဒေါင်းလန်း၊ ဆီမီးတိုင်တို့ဖြင့် ဗိဿနိုးနတ်မင်းကို ပူဇော်ကြောင်း ပါရှိသည်။ မင်းများ ဘိသိတ်ခံခြင်း၊ သင်္ကြန်တော် ခေါ်ခြင်း၊ အမှုများတွင်လည်း ဗိဿနိုးဂိုဏ်း ထုံးတမ်းအရ ဆောက်ရွက်ကြသည်။ ဗိသုကာလက်ရာများ နတ်လှောင်ကျောင်း အဆောက်အအုံသည် နှစ်ကာလ ကြာညောင်းခဲ့သည်နှင့်အမျှ ဟောင်းမြင်းယိုယွင်းနေ၏။ မူလအာရုံခံ (မဏ္ဍပ) နှင့် အဝင်မှာ မရှိတော့ပြီ။ ကျန်ရှိနေသည်မှာ အတွင်းဆောင်နှင့် ကွမ်းတောင်စသော အပေါ်အလုပ် အဆောင်တို့ပင် ဖြစ်သည်။ အဆောက်အအုံ၏ အပြင်နံရံမှာ မူလက အတွင်း၌ ရှိခဲ့ဟန်တူ၏။ ထိုနံရံမုခ်ကပ်များတွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်း၏ (ဖြစ်တော်ပေါင်း အဝတာရ) ကိုယ်ပွားရုပ်တုအချို့သည် ယခုတိုင် ရှိနေသေး၏။ ထိုရုပ်တုများသည် မစ္ဆ(ငါးမင်း)၊ ကုရ်မ(လိပ်မင်း)၊ ဝါရဟ(ဝက်မင်း)၊ နရသီဟ(လူခြင်္သေ့မင်း) စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ လူသတ္တဝါတို့ကို ကယ်ဆယ်စောင့်ရှောက်ရန် မိမိဘဝကို အခါအားလျော်စွာ စွန့်၍ လူ့အသွင် တိရစ္ဆာန်အသွင် ယူခဲ့ခြင်းသဘောပေ။ နတ်လှောင်ကျောင်းအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်လျှင် စင်္ကြပတ်လမ်းကို တွေ့ရမည်။ အတွင်းဆောင်၌ အလယ်မဏ္ဍိုင်ရှိသည်။ အလယ်မဏ္ဍိုင် ပတ်လည် မုခ်ကပ်များအတွင်း၌ ကြာပလ္လင်ထက် (ပဒုမာသန) တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော သီဝနတ်ရုပ်နှင့် စက်(စကြာ)၊ ခရုသင်း(သင်္ခ)၊ ချွန်းတောင်း(ဂဒါ) စသည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မတ်ရပ်ဗိဿနိုးနတ်ရုပ်များကို တွေ့နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဂဠုန်ငှက်ပေါ်၌ ထိုင်နေသော ဗိဿနိုးနတ်ရုပ် နှစ်ခုအနက် တစ်ခုကိုလည်း တွေ့နိုင်လေသည်။ ဤတွင် အဓိကနတ်ရုပ်ကို တစ်စိတ်တပိုင်းသာ တွေ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုပုံမှာ ကမ္ဘာလောကကို ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီး အသစ်ဖန်ဆင်းပုံ သရုပ်ဖော်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုပုံကို အပြည်အစုံပုံဖော်ရလျှင် သမုဒ္ဒရာရေပြင်၌ ထာဝရတည်နေသော ကာလနဂါး(သေသျှ) အပေါ်၌ ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီး လဲလျောင်းနေသည်။ ထိုနတ်မင်းကြီး၏ ချက်မှ ကြာပေါက်ကာ (ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုး၊ သီဝ) နတ်သုံးပါး ပွားလာခဲ့လေသည်။ ထိုပုံတွင် ကျန်နေသော အစိတ်အပိုင်းသည် ကာလနဂါး၏ တွန့်လိမ်နေသော အမြီးပင် ဖြစ်သည်။ ဓာတ်ပုံများ ကိုးကား ပုဂံရှိ စေတီပုထိုးများ
သရက်တောရွာ၊ သစ်ဖြူကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ရွာသစ်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ အုတ်ဖိုမြို့နယ်၊ ဘလားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၅၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘလားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၃၉ ဦး၊ မ ၁၂၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား အုတ်ဖိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်အွေ့ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ကတ်ထိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၉၁၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတ်ထိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၆၅၅ ဦး၊ မ ၃၆၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဝမ်ဟေ့ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိချောင်းအိုင်ရွာ၊ မိချောင်းအိုင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား မေ ၁၉၅၁
ဇီးကုန်းလေးရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ အုတ်ဖိုမြို့နယ်၊ ဝင်းသရက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၆၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝင်းသရက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၀၈ ဦး၊ မ ၁၆၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား အုတ်ဖိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကနစိုးပင် သည် အမြဲစိမ်းပင်မျိုးဖြစ်၍ အထက်နှင့် အောက်မြန်မာပြည် မိုးများသော ဒေသများတွင် ပေါက်သည်။ အရွယ်မှာ အလတ်စားမျိုးဖြစ်သဖြင့် အမြင့်ပေ ၄ဝ မှ ၅ဝ အထိ၊ ပင်စည်လုံး ပတ် ၃ ပေမှ ၅ ပေအထိသာ ရှိကြ သည်။ ကနစိုးသား၏ အရောင်မှာညို၍ အသင့်အတင့် မာ သည်။ တပို့တွဲနှင့်တပေါင်းလများတွင် ပန်းပွင့်၍ တန်ခူးနှင့် ကဆုန်လများတွင် အသီးများမှည့်ကြသည်။ ထိုအချိန်၌ တစ်ပင် လုံး ဝါးဝင်းလုမတတ် လှပစွာ တွဲရရွဲသီးနေသော ကနစိုးသီး တို့မှာ မြင်ရသူများအဖို့ သွားရည်ကျစရာ ဖြစ်တော့၏။ စပျစ် သီးခိုင်ကဲ့သို့ အပြွတ်လိုက်၊ အခိုင်လိုက် သီးသဖြင့် အင်္ဂလိပ် လူမျိုးတို့က မြန်မာစပျစ်သီးပင်ဟူ၍ပင် အမည်ပေးထားကြ သည်။ ကနစိုးသီးသည် မမှည့်သေးမီအချိန်တွင် အစိမ်းရောင်ရှိ၍ မှည့်လာသောအခါမှ ဝါလာသည်။ အခွံဝါ အတွင်းရှိ နှင်းဆီ ရောင်ဖျော့ဖျော့ အမြွှာသုံးခုကို လူတို့စားသုံးကြသည်။ အမြွှာ များအတွင်း၌ အစေ့တစ်စေ့စီ ပါရှိ၏။ ကနစိုးသီးတွင် အချို့ သို့မဟုတ် ချိုချဉ်မျိုးနှင့် အချဉ်မျိုးဟူ၍ နှစ်မျိုးထင်ရှားရှိသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၌ အစေ့များကိုသာ စိုက်ပျိုးကြသည်။ ဒပ်ချ် အရှေ့အိန္ဒိယကျွန်းစုတွင်မူ အကိုင်းဆက် နည်းဖြင့် မျိုးပွားစေ သကဲ့သို့ မြန်မာနိုင်ငံ၌လည်း စမ်းသပ်ကြည့်သင့်ပေသည်။ မိုးဦးကျ ဥတုပြောင်းချိန်တွင် ကလေးသူငယ်များသည် ကနစိုးသီးကို အလွန်အကျွံ စားမိရာမှ ဝမ်းကိုက်ခြင်း၊ ဓာတ် လျှောခြင်းများ ဖြစ်ပွားတတ်သဖြင့် လူကြီးမိဘလုပ်သူများ သတိထားဖို့လိုသည်။ ကနစိုးသားမှာ လူအဖို့ အသုံးမဝင်လှသဖြင့် ဤအပင်ကို အသီးရရန်အတွက်သာ စိုက်ပျိုးလေ့ရှိကြသည်။ ကိုးကား အင်ဒို-ချိုင်းနားတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ
လာတူးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ ခေါင်းအီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၇၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခေါင်းအီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၂၀ ဦး၊ မ ၃၅၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဘော်ဟွန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ လုံခုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၉၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံခုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၄၁ ဦး၊ မ ၁၉၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 7537 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိန် နက္ခတ်တာရာ
သပြေစမ်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်၊ ချိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၀၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ချိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၃၅ ဦး၊ မ ၁၄၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရေနံချောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စနှိုက်မိုရ်ကိုရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ အလယ်ပဒေါင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၉၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အလယ်ပဒေါင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၃၈ ဦး၊ မ ၃၃၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြိုးကြာကွင်းရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ မိုးကောင်းမြို့နယ်၊ ပင့်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၇၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပင့်သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၂ ဦး၊ မ ၅၆၁ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၀၅၃ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုးကောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟွေကျားပါးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ မိုင်းလျှန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၆၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းလျှန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၈၈ ဦး၊ မ ၉၄၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှင်ဝိနန္ဒာသဘ (၁၁၃၈-၁၂xx) သည် သာယာဝတီမင်းလက်ထက်တွင် "တတိယနံမော်ဆရာတော်" ဟု ထင်ရှားခဲ့သည့် ကျမ်းပြုဆရာတော် ဖြစ်သည်။ ဘဝ နံမော်ဆရာတော်ကို ၁၁၃၈ ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်အခါကပင် သာမဏေဝတ်ခဲ့၍ ပျို့များစွာကို ရေးသားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ဥဘတောဝိဘင်းပြန် အရှင်အာသဘာလောကကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ရဟန်းပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် မင်းကြီးမဟာသက်တော်ရှည်တိုက်တွင်လည်းကောင်၊ ဆင်တဲဆရာတော် အစရှိသည့် ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များထံတွင် ပိဋကတ်ကို သင်ယူခဲ့သည်။ ဆရာတော်သည် ဝိနည်းကို အထူးလေးစားတော်မူ၏။ ဆရာတော်သည် မန်းကျည်းချောင်းရွာကျောင်း၊ မြစ်သားမြို့နယ် ခြံကြီးကွေ့ရွာ အုတ်ပြာသာဒ်ကျောင်းများ၌ သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ရှမ်းပြည် ရပ်စောက်မြို့၊ ရွှေအင်တောင် အနောက်ခင်ရိုးရွာတိရွာ ပန်တင်ဂူ (ပဏ္ဍင်္ဂု) အနီး နံမော်ရွာကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့သည်။ ဆရာတော်သည် ဒုတိယနံမော်ဆရာတော်၏ တပည့်လည်း ဖြစ်သည်။ ကျမ်းများပြုစုခြင်း ဆရာတော်သည် အောက်ပါကျမ်းများကို ရေးသားပြုစုတော်မူခဲ့သည်။ သီလဝိသောဓနီ (၁၁၉၉) ကထိနဝိနိစ္ဆယ သီမဝိနိစ္ဆယ ဒေသနာကံ၊ ဝုဋ္ဌာနကံအစီအရင် လောကဓမ္မပျို့ (၁၁၅၃) (နာထာနာထချီ) ပရာဘဝပျို့ (ဌာနဌာနချီ) သာဓုစာရီပျို့ (နရာနရချီ) သင်္ကပ္ပပျို့ (မဟာဝံသချီ) မဃဒေဝပျို့ (အနောပမချီ)။ မှတ်စု ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ
တီယာသည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းရှိ ရှေးဟောင်းသုတေသနဒေသ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဒစ်အဘာဘာမြို့ တောင်ဘက်ရှိ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ၊နိုင်ငံသားနှင့် ပြည်သူ့ဒေသရှိ ဂူရေ့ဂျ်ဒေသတွင် တည်ရှိသည်။ အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ
ဤသုတ်ကို နှစ်ကန့် ကန့်ထားသည်။ ပထမအကန့်တွင် ဘုရားမြတ်စွာသည် နိဒါန်းအနေဖြင့် အာမိသဒါယာဒနှင့် ဓမ္မဒါယာဒ ဘိက္ခုနှစ်မျိုးအကြောင်းကို ရှင်းလင်းပြထားသည်။ အာမိသဒါယာဒဘိက္ခုဟူသည်ကား တရားကျင့်သုံးရန်အတွက် ဆွမ်းဘောဇဉ် စသည်တို့ကို ခုံမင်သောရဟန်း ဖြစ်သည်။ ရောင့်ရဲခြင်းနှင့် စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်းသည် ကိလေသာအညစ်တရားတို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ခြင်းကြောင့် ဘုရားမြတ်စွာက ဓမ္မဒါယာဒဘိက္ခုကိုသာလျှင် ချီးကျူး၏။ ဒုတိယအကန့်တွင်၊ ရှင်သာရိပုတြာက ဆိတ်သုဉ်းရာအရပ်၌ တဦးတည်းနေကာ ဈာန်ကျင့်သုံးခြင်းကို သွန်သင်ညွှန်ကြားခဲ့၏။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတည်းဟူသော တရားတို့ကို ပယ်ရှားရန်နှင့် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ရှင်းလင်းခဲ့ရုံမက နိဗ္ဗာန်ရောက်ရာရောက်ကြောင်း ကျင့်စဉ်ကိုလည်း ဤသုတ်တွင် ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်ဝယ် သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် လာဘဂရုကရဟန်းတို့ကို အကြောင်းပြု၍ အာမိသဒါယာဒ မဖြစ်ကြရန် ဓမ္မဒါယာဒသာဖြစ်ကြရန်၊ အာမိသဒါယာဒရဟန်းတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားရှင်နှင့် ရဟန်းတို့ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ဖြစ်နိုင်ပုံ၊ ဓမ္မဒါယာဒရဟန်းတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားရှင်နှင့်ရဟန်းတို့ ချီးမွမ်းခံကြရပုံ၊ အာမိသဂရုကရဟန်းနှင့် ဓမ္မဂရုကရဟန်းတို့ ခြားနားကြပုံ၊ ဓမ္မဂရုကရဟန်းကိုသာ ချီးမွမ်းထိုက်ပုံကို ရဟန်းတို့အား မိန့်ကြားတော် မူပါသည်။ အရှင်သာရိပုတ္တရာက ဆက်လက်၍ ထေရ, နဝ, မဇ္ဈိမရဟန်းများ၏ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်သုံးမျိုး၊ ချီးမွမ်းဖွယ်သုံးမျိုး၊ မဇ္ဈိမပဋိပဒါ၏ အကျိုး(၆)မျိုး၊ မဇ္ဈိမပဋိပဒါကို ကျင့်သုံးခြင်းကြောင့် လောဘအစရှိသော တရား(၁၆)ပါးကို ပယ်စွန့်နိုင်ပုံကို ဟောကြားတော်မူပါသည်။ အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ အထူးမှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိပါသည်။ ကိုးကား မဇ္ဈိမနိကာယ်
နှံးကနိုင်ရွာ၊ သင်္ဃန်းဒေါင့် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
နောင်ခမ်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ နောင်ခမ်း (မိုင်းမား)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၉၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ခမ်း (မိုင်းမား)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၇၅ ဦး၊ မ ၁၅၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုံးသာနန်းပေါ်စင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ညောင်ရွှေမြို့နယ်၊ ပုံ့မူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၇၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပုံ့မူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၈၁ ဦး၊ မ ၂၉၈၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၇၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ညောင်ရွှေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အေးကျွန်းရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ရှင်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၀၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှင်လှကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၄ ဦး၊ မ ၉၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒီမိုကရေစီဆိုသည်မှာ လူတိုင်းညီမျှသောလွတ်လပ်မှု၊ အများဆုံးသဘောတူညီမှု၊ တရားမျှတမှုတို့၏ ပန်းပွင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြည်သူ့ဆန္ဒကိုဖော်ညွှန်းသောမင်းဆက်၊ အရည်အချင်းရှိသူအားလုံးကိုတန်းတူမှတ်ယူသောစနစ်၊ ပြည်သူအပေါင်းတို့အတွက်အကျိုးပြုသောစီမံခန့်ခွဲမှုဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်သောလေပြ
Miss Global Myanmar သည် ထိုင်းနိုင်ငံ အခြေစိုက် Mister Global ပြိုင်ပွဲသို့ ဝင်ရောက် မြန်မာကိုယ်စားပြု ရွေးချယ်ပေးသော အလှမောင်ပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။ Winner နိုင်ငံတကာ ပြိုင်ပွဲများ
မေဝင်းမောင်သည် ၁၉၇၃ တွင် ဒါရိုက်တာ ဦးချစ်စိန်(ရှူမဝ) ရိုက်ကူးသော လှချင်ရက်စက်စက်ယိုဇာတ်ကားဖြင့် အနုပညာလောကထဲ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဇာတ်ကား ၆၀ ခန့် ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး ၁၉၈ဝ ခုနှစ်တွင် ယမုံနာ ရုပ်ရှင် ထုတ်လုပ်ရေး၊ ဒါရိုက်တာ ကြီးမြင့် ရိုက်ကူးသည့် “ကြည်ပြာ” ရုပ်ရှင် ဇာတ်ကားဖြင့် အကောင်းဆုံး အမျိုးသမီး ဇာတ်ဆောင်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းသည်မှာ ဦးသက်ဝင်းဖြစ်ပြီး၊ သား သိင်္ဂါမောင် သူရဝင်း နှင့် သမီး မေသန္ဒီနဝရတ်ဝင်း နှစ်ဦးထွန်းကားသည်။ လက်ရှိတွင် အမေရိကန်နိုင်ငံ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်မြို့ တွင် မိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်သည်။ ရိုက်ကူးခဲ့သောဇာတ်ကားများ ၁၉၇၃ - လှချင်ရက်စက်စက်ယို (ကျော်ဟိန်း) ၁၉၇၄ - စိမ် (သို့မဟုတ်) စိန် (ကျော်ဟိန်း) ၁၉၇၅ - သုံး သို့မဟုတ် လေး (မောင်သန်းဝင်း)၊ ရွှေလက်မြဲမြဲတွဲပါ့မယ် (ကျော်စွာဝင်း) ၁၉၇၆ − ဒီလိုဆို ချစ်ဘူးကွယ် (လင်းထင်)၊ ခေတ္တရာခရီးသည် (ကိုမြင့်) ၁၉၇၇ − ကျွန်းကလေးမှာ နှစ်ယောက်တည်း (ကျော်မောင်မောင်သွင်)၊ ရွှေတံခါးကြီးဖွင့်ပါဦး (လင်းထင်)၊ အပေါ်ထပ်နှင့်အောက်ထပ် (မောင်သန်းဝင်း)၊ မိန်းကလေးရှင်ရဲ့ဆန္ဒ ၁၉၇၈ − ပုလဲအရောင်မမှိန် (ခင်မောင်ချင်း)၊ အတ္တမဆန်သောအတ္တ (ညွန့်ဝင်း. သုမောင်) ၁၉၇၉ − ယုန်ထောင်ကြောင်မိ (ညွန့်ဝင်း)၊ စုံနံ့သာမြိုင် (ညွန့်ဝင်း)၊ ကျွန်တော်မောင်စပ်စု (စပ်စု)၊ ဇမ္ဗူ ပေါ်လူကျော် (ခင်မောင်ချင်း) ၁၉၈၀ − စိမ့်မြိုင်က စောင်းသမား (တေဇာမင်း)၊ မျဉ်းပြိုင်ကြားရွှေမင်းသား (ခင်မောင်ချင်း)၊ ချိုကြီးချိုလေး (ညွန့်ဝင်း . လင်းထင်)၊ ဖေဖေ့သား (ကောလိပ်ဂျင်နေဝင်း) ၁၉၈၁ − သူရဲကောင်းလေးများ (ဇော်ဝမ်း)၊ ကံကောင်းလို့ခေါ်ပါ (ထွန်းထွန်းဝင်း)၊ မမေ့ဆယ်ကမ္ဘာ (ကျော်ဟိန်း)၊ လိုရာဆန္ဒပြည့်ပါစေ (အောင်အောင်)၊ ပုဝါနီနီ (ကျော်ဟိန်း . လင်းထင်)၊ ကြည်ပြာ (ထွန်းထွန်းဝင်း) ( * ) ၁၉၈၂ − အချစ်သစ်ပင် (ကျော်ဟိန်း)၊ ချစ်ပါရဲ့လားမေးစမ်းချင် (ကျော်ဟိန်း)၊ ဝေလု (ဝင်းဦး . အေးမင်းဝင်း)၊ ရှံစားရဲ့ရှံစား (အောင်အောင်)၊ ကိုကိုလူလည်ကြီး (ကျော်ဟိန်း)၊ ဒေါက်တာဖေငယ် (ညွန့်ဝင်း)၊ အရွယ် (ဇော်ဝမ်း . သုမောင်)၊ ဇော်ဆွဲ (အောင်အောင်)၊ ခိုင်ငြိမ်းအေး (အောင်အောင်. သုမောင်)၊ နှစ်ယောက်တည်းနေချင်တယ် (ဝင်းဦး . အေးမင်းဝင်း) ၁၉၈၃− ချစ်တဲ့သူငယ်လေ (မောင်ရူပ)၊ သွေးသောက်ကျော်စွာ (အောင်အောင်)၊ မုန်းချင်သလောက်သာမုန်းလိုက်စမ်း (အောင်အောင်)၊ ဟေ့ ချစ်ချစ် (စိန်မြင့်)၊ အလယ်လူ (ဆိုးပေ. မောင်မဲ)၊ ချစ်အိမ်ထဲကမိသားစု (ညွန့်ဝင်း)၊ လူသစ်စိတ်သစ် (ထွန်းထွန်းဝင်း) ၁၉၈၄ − ဂျက်မ (ကျော်ဟိန်း)၊ ဆန္ဒရဲ့မျှော်လင့်ချက် (ကျော်ဟိန်း)၊ ဝိုင်းကြီးပတ်ပတ် ဒူဝေဝေ (တိုးညွန့်)၊ သဘင်သည်မဝင်ရ (ကောလိပ်ဂျင်နေဝင်း. စိန်မြင့်) ၁၉၈၅ − လူထဲကလူ (ကျော်ဟိန်း)၊ သစ္စာသည်သာ (စိုးသူ . ဇော်ဦး)၊ ရတနာကျွန်း (ကျော်သူ) ၁၉၈၆ − ပန်းကလေးများလို လန်းဆန်းပါစေ (ကျော်သူ)၊ သိန်း ၃၀ နှင့် လူစိမ်းတစ်သိုက် (ကျော်သူ)၊ ဒီမျက်နှာလေးကို ချစ်တာ (ပြေငြိမ်း) ၁၉၈၇ − သားတို့မေမေ (စိုးသူ)၊ လူနောက် (ဇာဂနာ)၊ နွေဦးရောက်ပြီကိုကို (ရန်အောင် . လွှမ်းမိုး)၊ မုန်းစကားမဆိုနဲ့မိမိမုန်း (ကျော်သူ) ၁၉၈၉ − အလွမ်းပြေပေါ့ကိုကိုရယ် (ပြေငြိမ်း)၊ ဒိုး (ကျော်သူ) ၁၉၉၀ − မလိမ်မိုးမလိမ္မာ (ပြေငြိမ်း) ကိုးကား မြန်မာ အမျိုးသမီး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ မြန်မာ့ ရုပ်ရှင် ထူးချွန်ဆုရှင်များ
လွယ်ပါးမားရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ လွယ်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၁၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၁၇ ဦး၊ မ ၁၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပျူ လူမျိုးတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်က မြန်မာ ဟင်းလျာကို သိသိသာသာ လွှမ်းမိုးမှုရှိပါတယ်။ ပျူ လူမျိုးတို့ရဲ့ စိုက်ပျိုးမှု၊ ငါးဖမ်းမှု၊ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူမှုတို့ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေက မြန်မာ ဟင်းလျာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပါတယ်။
နတ်ရေတွင်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ နတ်ရေတွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၄၂၅ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိဂရှိ − ခါနာဂါဝါဘူတာ (東神奈川駅 ဟိဂရှိ − ခါနာဂါဝါ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ယိုကိုဟားမားမြို့၊ ခါနာဂါဝါရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ကိုင်ရိုမြို့သည် ခေတ်သစ်အီဂျစ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်၍ အာဖရိကတိုက်တွင် လူဦးရေ အထူထပ်ဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။ နိုင်းမြစ်၏ အရှေ့ဘက်ကမ်း မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ ထိပ်ခွဆုံ၏ အထက် ၈ မိုင်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ အလက်ဇန္ဒရီးယားမြို့မှ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ မိုင် ၁၃၀ ကွာဝေး၍ စူးအက်မြို့မှ အနောက်ဘက်သို့ မိုင် ၈၀ ခန့်ကွာဝေးသည်။ အာဖရိကတိုက်တွင် အကျယ်ပြန့်ဆုံးမြို့ဖြစ်၍ နိုင်းမြစ်အရှေ့ဘက်ကမ်းတွင် ၅ မိုင်ခန့် ရှည်လျားစွာ တည်ရှိသည်။ မြို့တစ်ပိုင်းမှာ နိုင်းမြစ်ဝှမ်း၏ နုံးတင်မြေနု ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ကျရောက်နေ၍ တစ်ပိုင်းမှာ မိုကက်တမ် ထုံးကျောက်တောင်များ၏ ဆင်ခြေလျှောပေါ်တွင် ကျရောက်နေသည်။ အလယ်ခေတ်အတွင်းက ကိုင်ရိုမြို့သည် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ၇ ရာစုနှစ်အတွင်းက အာရပ်လူမျိုးတို့ အီဂျစ်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်အောင်မြင်သောအခါ မွတ်စလင်ဗိုလ်ချုပ်သည် သူ၏ ခံတပ်အနီး နိုင်းမြစ်ကမ်းပါးတစ်နေရာတွင် မြို့တစ်မြို့ တည်ဆောက်၍ အယ်-ဖော့စတတ်မြို့ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ၁၀ ရာစုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ ဖက်တီမိုက်ဘုရင်များက မြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ အနည်းငယ်တိုးချဲ့ပြီးလျှင် အယ်-ကဟီးရား (စစ်နိုင်မြို့) ဟူသော အမည်သစ်ဖြင့် မြို့သစ်တည်ခဲ့ပြန်သည်။ ထိုနေရာမှာ ယခုခေတ်သစ် ကိုင်ရိုမြို့နေရာပင် ဖြစ်လေသည်။ ရှေးခေတ် အီဂျစ်လူမျိုးတို့၏ လက်ရာဖြစ်သော ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံများစွာကို ကိုင်ရိုမြို့တွင် တွေ့ရသည်။ မြို့တံခါးများ၊ ပြတိုက်၊ ရဲတိုက်နှင့် မျှော်စင်ကြီးများ၊ ပလီကြီးများမှာ မြို့၏ ကျက်သရေဆောင်များ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ပြင် အီဂျစ်ဘုရင်ဟောင်းများ၏ သင်္ချိုင်းရာများဖြစ်သော ပိရမစ်အဆောက်အအုံများကို မြို့အပြင်ဘက်တွင် တွေ့ရသည်။ ကိုင်ရိုမြို့ ထင်ရှားသော အဆောက်အအုံများတွင် အယ်အက်ဇဟာပလီနှင့် တက္ကသိုလ်လည်း ပါဝင်သည်။ မြို့၏ ခေတ်မှီရပ်ကွက်သစ်များတွင် ခေတ်သစ်အဆောက်အအုံများနှင့် လမ်းမကြီးများကို တွေ့နိုင်သည်။ ကိုင်ရိုမြို့ကို တဖြည်းဖြည်းချဲ့ထွင်လာရာ ယခုအခါ နိုင်းမြစ်လယ်ရှိ ဂျဇီးရာကျွန်းနှင့် ကိုင်ရိုမြို့ ဗဟိုရပ်ကွက်များကို တံတားကြီးများဖြင့်ပင် ဆက်သွယ်ထားရှိသည်။ မြစ်အနောက်ဘက်ကမ်းတွင်ကား ပိရမစ်အဆောက်အအုံများရှိသော ဂီးဇာမြို့ တည်ရှိသည်။ ကိုင်ရိုမြို့သည် ဥရောပတိုက်နှင့် အရှေ့တိုင်းပြည်များ၏ ဗဟိုတွင် တည်ရှိ၍ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးတွင် အရေးပါသော မြို့ဖြစ်သည်။ အာဖရိကတိုက်မြောက်ပိုင်းနှင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသအတွက်ကား ကုန်သွယ်ရေး အချက်အချာသဖွယ် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းများ အထူးတိုးတက်ခဲ့သည်။ ထိုမြို့တွင် နေထိုင်သူများမှာ အများအားဖြင့် အာရပ်လူမျိုးများ သို့မဟုတ် အာရပ်တို့နှင့် သွေးစပ်သော လူမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားလူမျိုးများမှာ ဂရိ၊ အီတာလျံ၊ ဗြိတိသျှ၊ ပြင်သစ်၊ တူရကီနှင့် ဆီးရီးယန်းလူမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ မြို့လူဦးရေမှာ ၂၀၀၆ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၆ သန်း ၇ သိန်းကျော်ဖြစ်သည်။ ကိုးကား အီဂျစ်နိုင်ငံရှိ မြို့များ အာဖရိကရှိ မြို့တော်များ
၁၅၈၃ ၁၅၈၃ ခုနှစ် မှတ်တမ်း ဇန်နဝါရီလ (၁) ရက်။ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁) ရက်။ မတ်လ (၁) ရက်။ ဧပြီလ (၁) ရက်။ မေလ (၁) ရက်။ ဇွန်လ (၁) ရက်။ ဇူလိုင်လ (၁) ရက်။ ဩဂုတ်လ (၁) ရက်။ စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်။ အောက်တိုဘာလ (၁) ရက်။ နိုဝင်ဘာလ (၁) ရက်။ ဒီဇင်ဘာလ (၁) ရက်။ ၁၅၈၃ ခုနှစ်များ
မက္ခလိဂေါသာလ ဆရာကြီး (မက္ခလိသည် ရှင်တော်ဂေါတမနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည့် ပူရဏကဿပစသောတိတ္ထိဆရာကြီး ၆-ဦးတို့တွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွှံ့ညွှန်ရှိရာ မြေပေါ်၌ ဆီအိုးကို ယူသွားခိုက် သခင်က “ချစ်သား မချော်လဲစေနှင့် ဟု ကြိုတင်သတိပေးပါလျက် ချော်လဲခဲ့ရာ သခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးမည့်ဟန် ပြင်စဉ် သခင်က အနီးသို့ပြေးသွားပြီး ပုဆိုးစွန်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။ သူသည်ပုဆိုး ချွတ်ထားခဲ့၍ ကိုယ်တုံးလုံးနှင့်ထွက်ပြေးသွား ပြီးနောက် အဝတ် မဝတ်ဘဲ နေလေသည်။ ယင်းသို့နေသဖြင့် လူအများက အလိုနည်းသူ ရဟန္တာဟုထင်မှတ်ကာ ကြည်ညိုကိုးကွယ် ဆည်းကပ်ကြကုန်၏၊ ထိုအခါမှ စ၍ နောက်လိုက် တပည့်သာဝကများ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာရာ ၅-ရာအထိ ရှိလာသည့်အတွက် အစေလကတိတ္ထိယဆရာကြီးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ “မာခလိ-မချော်လဲစေနှင့်” ဟူသော စကားကို အစွဲ ပြု၍ “မက္ခလိ” ဟူသော အမည်ကို ပဌမ ရရှိသည်။ ဂေါသာလရွာသား ဖြစ်သောကြောင့် တစ်နည်း နွားခြံ၌ မွေးဖွားသောကြောင့် “ဂေါသာလ”ဟူသော ဒုတိယအမည်ကို ထပ်ဆင့်ရရှိသည်။ ယင်းပုဂ္ဂိုလ်သည် သာဝတ္ထိအနီး သာရဝါန၌မွေးဖွားသည်။ သူ့ဖခင်၏ အမည်မှာ မင်္ခလိဖြစ်၍ မိခင်မှာဘဒ္ဒါဖြစ်သည်။ သူ့ဖခင်မှာ မင်္ခ = အရုပ်ကားရောင်းချသူ, နွားများစွာမွေးသူ, နွားများစွာ ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်၍ သားဖြစ်သူကို ဂေါသာလမင်္ခလိပုတ္တဟုခေါ် သည်ဟူသော ဥဗာသကဒသာအိုခေါ် ဂျိန်း CS ကျမ်းစာ၏ အဆိုကိုလည်းကောင်း၊ မစကရိ (န်)သာ ၎င်း၏အမည်ရင်းဖြစ်ဟန်တူသည်။ မစကရိ(န်) = ဝါးတောင်ဝှေးကိုင်သူဟု ပါဏိနီဆရာ အနက်ဆိုသည်ဟူသော ဒေါက်တာ ဘရူးဝါး၏အဆိုကိုလည်းကောင်းD-P-P-N၌ ဖော်ပြထားသည်။) မက္ခလိအယူ ဝါဒ (“ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံနှင့် ယင်း၏ အကျိုးမရှိ။ ကုသိုလ်, အကုသိုလ်ကံကို ပြုဖွယ်မလို၊ အားထုတ်စရာမလို” ဟူသော အယူဝါဒကို မက္ခလိအယူဝါဒဟုဆိုသည်။ မက္ခလိသုတ် ခေါ် ကေသကမ္ဗလသုတ် (ဤသုတ်၌-အဝတ်အထည်များတွင် လူဆံချည်ဖြင့်ရက် လုပ်ထားသော အဝတ်အထည်များကို စက်ဆုပ်ဖွယ်ဖြစ်၍ အယုတ်ညံ့ဆုံးဟု ဆိုရသကဲ့သို့ အယူဝါဒများတွင် ကံကံ၏အကျိုးမရှိစသည်ဖြင့် ခံယူထားသော မက္ခလိအယူဝါဒကို လူ အများဆင်းရဲကြောင်းဖြစ်၍ အယုတ်ညံ့ဆုံး အယူဝါဒဟု ဆိုရသည်ဟူ၍ လည်းကောင်း ယင်းဝါဒပိုင်ရှင် မက္ခလိကိုလည်း ငါးထောင် မြုံးနှင့် တူသောကြောင့် လူထောင်မြုံး ဟူ၍ လည်းကောင်း ဟောတော်မူသည်။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာ
ယာကြီးပြင်ရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ တောင်စုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်စုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၄ ဦး၊ မ ၂၃၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံလည်ရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်၊ တိုင်တားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၃၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တိုင်တားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၈၆ ဦး၊ မ ၇၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၈၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မင်းတုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တံတားမိုးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ လွယ်ကိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၉၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ကိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၃၄ ဦး၊ မ ၁၄၀၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၃၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သစ်ရုံရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ မြင်းခြံမြို့နယ်၊ သစ်ရုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၂၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သစ်ရုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၀၆ ဦး၊ မ ၁၂၀၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မြင်းခြံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စွန်းလွန်းရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ နန်းတော်ကျွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၁၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းတော်ကျွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၉၉ ဦး၊ မ ၁၅၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ကန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ဟိုနားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၇၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုနားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၀ ဦး၊ မ ၇၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျားတောင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်၊ လွယ်ပွတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၄၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ပွတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၅၃ ဦး၊ မ ၇၉၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၄၂၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆီဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 7007 သည် နှစ်ဘက်ခုံး ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၁၄၃ အကွာရှိ အင်းဒတ် ကြယ်စုတန်း၌ တည်ရှိသည်။ NGC 7007 အား ၁၈၂၃ ဇူလိုင် ၈ တွင် ဂျွန် ဟာရှယ် ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကိုးကား ပြင်ပလင့် အင်းဒတ် (ကြယ်စုတန်း)
မတ်မန့်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းယုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၇၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းယုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၇၆ ဦး၊ မ ၁၈၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယောင်လိုင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်၊ ဗလကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၇၀၆ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖေသာပြင် (အောက်)ရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload