အိန္ဒိယပြည်သည် ဘာသာစကား ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ တည်ရှိသည့်မြေဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယလူမျိုးအများစုသည် အင်ဒို - ဥရောပ အင်ဒို - အာရိယန်မျိုးနွယ်၏အနွယ်ဝင်လူမျိုးစုများဖြစ်ပြီး (၇၇%)၊ ဒြဝီဒီယန် (၂၀.၆၁%), ဩစတြိုအေးရှတစ် ( မုန္ဒ ) (၁.၂%), သို့မဟုတ် စိနို တို့၏ဘာသာစကားများကိုပြောဆိုကြသည်။ ဟိမဝန္တာတောင် ၏အချို့ဘာသာစကားများကိုမူ လျှို့ဝှက်အဆင့် သတ်မှတ်ထားဆဲဖြစ်သော တိဘက် (၀.၈%) ။ အက်စ်အိုင်အန်လ် အသနိုလော့ဂ် သည်အိန္ဒိယအတွက်သက်ရှိဘာသာစကား ၄၁၅ ခုကိုစာရင်းပြုစုထားသည်။ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက် အိန္ဒိယ အလယ်ပိုင်းအစိုးရ တွင်အခြေခံဥပဒေအရအသိအမှတ်ပြုထားသော တရားဝင်ဘာသာစကား ၂၃ ခုရှိသည်။ ဗဟိုအစိုးရမှ ဟိန္ဒီ နှင့် အင်္ဂလိပ် ကိုတရားဝင်ဘာသာစကားအဖြစ်အသုံးပြုသည်။ ပြည်နယ်အစိုးရ များသည်၎င်းတို့၏သက်ဆိုင်ရာတရားဝင်ဘာသာစကားများကိုအသုံးပြုကြသည်။ ဟိန္ဒူ သည်အိန္ဒိယမြောက်ပိုင်းတွင်အများဆုံးပြောဆိုသောဘာသာစကားဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယသန်းခေါင်စာရင်းက "ဟိန္ဒူ" ၏အဓိပ္ပာယ်ကျယ်ပြန့်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသည်မှာ " ဟိန္ဒူခါးပတ် " ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိန္ဒိယလူ ဦး ရေ၏ (၅၃.၆) ရာခိုင်နှုန်းသည်ဟိန္ဒူဘာသာကို ၎င်းတို့၏ ၄၁% သည် ၄ င်းတို့၏မိခင်ဘာသာစကားသို့မဟုတ်မိခင်ဘာသာစကားအဖြစ်ပြောဆိုကြပြီး၊ ၁၂ ရာခိုင်နှုန်းသောအင်ဒီးယန်းများက၎င်းတို့သည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ကိုဒုတိယဘာသာစကားအဖြစ်ပြောဆိုနိုင်သည်ဟုကြေညာခဲ့သည်။ ဘာသာစကား ၁၃ မျိုးသည်အိန္ဒိယလူ ဦး ရေ၏ ၁% ကျော်နှင့်တစ် ဦး နှင့်တစ် ဦး အကြား ၉၅% ကျော်ရှိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေဆိုင်ရာသတ်မှတ်ထားသောဘာသာစကားများဖြစ်သည် ။ အင်ဒီးယန်းလူ ဦး ရေ ၁ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာပြောသောဘာသာစကားများမှာ သန္တလီ (၀.၆၃%)၊ ကက်ရ်ှမီးရီ (၀.၅၄%)၊ နီပေါ (၀.၂၈%), စင်ဒီ (၀.၂၅%), ကောန္ကာဏီ (၀.၂၄%), ဒေါဂြီ (၀.၂၂%), မေအီတေအီ (၀.၁၄%) တို့ဖြစ်သည်။ ဘို ဒို (၀.၁၃%) နှင့် သင်္သကရိုက် ၊ သက္ကတ (၂၀၀၁ ခုနှစ်အိန္ဒိယနိုင်ငံသန်းခေါင်စာရင်း၌ လူပေါင်း ၁၄၁၅၅ ဦး သာ သက္ကတသည်သူတို့၏ မိခင်ဘာသာစကား အဖြစ်ဖော်ပြခဲ့သည်) ။ "စီစဉ်ထားခြင်း" မဟုတ်သောအကြီးဆုံးဘာသာစကားမှာ ဘီလ္လီ (၀.၉၅%) ဖြစ်ပြီးနောက်တွင် ဂေါဒီ (၀.၂၇%)၊ က‌ေန္ဒသီ (၀.၂၁%), တူလူ (၀.၁၇%) နှင့် ကုရုခ် (0.10%) တို့ဖြစ်သည်။ ၁၉၉၁ခုနှစ်တွင်အိန္ဒိယလူဦးရေ၏ ၁၉.၄% ဘာသာစကားနှစ်မျိုးတတ်ကျွမ်း ပြောဆိုပြီး ၇.၂% သုံးဘာသာစကားသုံးမျိုးတတ်ကျွမ်း ပြောဆိုကြသည်။။ အိန္ဒိယတွင် Greenberg ၏မတူကွဲပြားမှုအညွှန်းကိန်း ၀.၉၁၄ ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာနိုင်ငံမှကျပန်းရွေးချယ်ထားသောလူနှစ်ယောက်တွင် ၉၁.၄% တွင်ကွဲပြားသောမိခင်ဘာသာစကားများရှိသည်။ ယင်းနှုန်းအဖြစ် အိန္ဒိယ 2011 ခုနှစ်သန်းခေါင်စာရင်း, စပီ၏အမြင့်ဆုံးအရေအတွက်အားဖြင့်ဘာသာစကားများအဖြစ်အောက်ပါအတိုင်းနေကြသည်: ဟိန်ဒီ, ဘင်္ဂါလီ, မာရသီ, ဂု, တမီး, ဂူ, ဒူ, ကန်နာဒါ, အိုဒိယ, မာလာယလမ် ။ ဌာနေဘာသာစကားပြောဆိုသူများ၏စာရင်း ပထမဘာသာစကားအဖြစ်ပြောဆိုသူများများကို အမိန့်ထုတ်ပြန်ပေးခဲ့သည်။ ပြောဆိုသူအရေအတွက်တစ်သန်းကျော်ရှိသည့် ဘာသာစကား ၂၀၀၁ ခုနှစ်သန်းခေါင်စာရင်းအရဘာသာစကား ၂၉ ခုသည်မိခင်ဘာသာစကားပြောဆိုသူ ၁ သန်းကျော် (စုစုပေါင်းလူ ဦး ရေ၏ ၀.၁%) ရှိသည်ဟုမှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ စာလုံးမည်း ဖြင့်ရေးထားသောဘာသာစကားများသည်စီစဉ်ထားသောဘာသာစကားများဖြစ်သည်။ (မိခင်ဘာသာစကားပြောဆိုသူ ၁ သန်းအောက်သာရှိသောဘာသာစကားသည် သက္ကတ ဖြစ်သည်) ပထမဇယားကိုသတ်မှတ်ထားသည့်ဘာသာစကားများအတွက်သာပြောဆိုခြင်းကိုကန့်သတ်ထားသည်။ * ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင်ဆီနီပူတီခရိုင်၏မဏိပူရ၊ မာအိုမာရမ်နှင့်ပါရူပုဒ်မခွဲများ၏ကိန်းဂဏန်းများကိုဖယ်ထုတ်ထားသည်။ ** မဏိပူရပြည်နယ်နီနာပါတီခရိုင်ရှိ Mao-Maram, Paomata နှင့် Purul ဌာနခွဲများမှအပ ၂၀၀၁ ခုနှစ်အတွက်ဘာသာစကားတစ်မျိုးစီ၏ပြောဆိုသူရာခိုင်နှုန်းမှာအိန္ဒိယနိုင်ငံ၏လူ ဦး ရေကိုတွက်ချက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြောဆိုသုအရေအတွက် တစ်သိန်းမှတစ်သန်း မိခင်ဘာသာစကားပြောဆိုသူစာရင်း ၂၀၀၁ ခုနှစ်သန်းခေါင်စာရင်း၏ ဘာသာစကား တစ်မျိုးစီသည် မိခင်ဘာသာစကား တစ်မျိုးသို့မဟုတ်တစ်မျိုးထက် ပို၍ ပါဝင်သည်။ စပီကာနံပါတ်များကိုဤမိခင်ဘာသာစကားများအတွက်ရရှိနိုင်သည်၊ ၎င်းတို့သည်သက်ဆိုင်ရာဘာသာစကားအတွက်စပီကာနံပါတ်များလည်းပါဝင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်တီဂူ ဘာသာစကား (စုစုပေါင်းစပီကာ ၈၁,၁၂၇,၇၄၀ ရှိသည့်) တီဂူ ဘာသာစကား (စပီကာ ၈၀,၉၁၂,၄၅၉)၊ ဗတ်ဒါရီ (စပီကာ ၁၉၈,၀၂၀) နှင့်အခြားသူများ (၁၇,၂၆၁ စပီ) တို့ပါ ၀ င်သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်သန်းခေါင်စာရင်းကောက်ယူမှုမှအထွေထွေမှတ်စုများက "မိခင်ဘာသာစကား" ကိုကလေးဘဝတွင်လူတစ် ဦး အားမိခင်အားပြောသောဘာသာစကားအဖြစ် "မိခင်ဘာသာစကား" ဟုသတ်မှတ်သည်။ မိခင်နို့စို့အရွယ်ကတည်းကသေဆုံးသွားလျှင်ကလေး၏အိမ်၌အဓိကအားဖြင့်ပြောဆိုသောဘာသာစကားသည်မိခင်ဘာသာစကားဖြစ်သည်။ " အောက်ပါဇယားစာရင်းကို 2011 ခုနှစ်သန်းခေါင်စာရင်းအရသိရသည်တစ်ဦးထက်ပိုသန်းပီရှိသည်သောသူတို့အားမိခင်လျှာ: အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ