zaibutcooler/mini-burmese huggingface dataset:
ကြိုးကြာ (Antigone antigone) ကို အိန္ဒိယတိုက်ငယ်၊ ဩစတျေးလျ၊ အရှေ့တောင်အာရှဒေသတို့တွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။ ပျံသန်းတတ်သည့်ငှက်များ အားလုံးထဲတွင် အရှည်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကိုယ်လုံးကြီးမားကာ အလျား ရှိသည်။ ရွံ့နွံထူထပ်သော အရပ်တွင် တွေ့ရတတ်သည်။ အဖိုအမ တွဲ၍နေတတ်သည်။ တွန်သံမှာ သာယာသည်။ မြက်ထူထပ်သော ကွင်းပြင်၌လည်း နေတတ်သည်။ နားသည့်အခါ၊ ပျံသည့်အခါများတွင် အော်တတ်သည်။ အသီးအရွက် ပိုးမွှားနှင့် ခရုများကို စားသောက်သည်။ အုပ်လိုက်လည်း နေတတ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းတွင် အများဆုံးတွေ့ရတတ်သည်။ ကမ္ဘာ့အရှေ့ပိုင်း နိုင်ငံများတွင်လည်း တွေ့ရှိရတတ်သည်။ အဓိက သားပေါက်ကာလမှာ မိုးရာသီဖြစ်သည်။ ဥအုပုံ မြန်မာနိုင်ငံတွင်လည်း ကချင်ပြည်နယ်နှင့် ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်းတွင်တွေ့ရှိရတတ်သည်။ ကြိုးကြာခေါင်းနီငှက်များသည် အသိုက်ဆောက်လုပ်ခြင်းပြီးစီးပါက ကြိုးကြာခေါင်းနီအမသည် ဥ အုခြင်းကို စတင်ကြသည်။ ပထမတစ်လုံးအုပြီး ၂ / ၃ ရက်လောက်ကြာမှ နောက်တစ်လုံးထပ်ဥကြသည်။ လေ့လာတွေ့ရှိချက်များအရ ၂ လုံးအုပြီးမှ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဥ ၂ လုံးပျောက်သွားခဲ့ပါက အချို့ကြိုးခေါင်းနီစုံတွဲများသည် ဥ ပြန်အုသည့် ဖြစ်စဉ်များလည်း ရှိသည်။ ဥ အရေအတွက် ၂ လုံးအုပြီးပါက ဥဝပ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ဥဝပ်ခြင်းကို ကြိုးကြာ အထီးရော အမပါ နှစ်ကောင်စလုံးသည် အလှည့်ကျဝပ်ကြသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ကြိုးကြာတစ်ကောင် ဝပ်နေသည့်အချိန်တွင် ကျန်တစ်ကောင်သည် အသိုက်အနီးအနားတွင် အစာရှာစားရင်း ကျက်စားနေထိုင်သည်။ တစ်ကောင်နှင့်တစ်‌ကောင် ချိတ်ဆက်နိုင်သည့် အကွာအ‌ဝေးအနေအထားလောက်တွင်သာ အစာရှာ၍ နေထိုင်ကြသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ဥဝပ်ကြာချိန်သည် ၁ နာရီ နှင့်အထက်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် နေ့ဘက်အချိန်များတွင် အထီးကြိုးကြာက ဝပ်ချိန်များသည်ကို‌‌ လေ့လာမှုများအရ တွေ့ရှိရသည်။ ကြိုးကြာခေါင်းနီများ၏ ဥဝပ်ကာလမှာ ရက်ပေါင်း ၂၈ - ၃၁ ရက်အထိ ကြာသည်။ တစ်လနီးပါးကြာသော်အခါတွင် ပထမဆုံးအရင်အုသော ဥ ကစတင်၍ အကောင်ပေါက်လာသည်။ ၁ ရက်/ ၂ရက်ကြာ‌သော်အခါမှ နောက် ဥ သည် အကောင်ပေါက်သည်။ တစ်ခါတရံ ရက်အနည်းငယ်ပြောင်းလဲမူ ရှိသည်။ ကြိုးကြာအကောင်ပေါက်ကလေးများသည် ဥ မှထွက်ပြီး တပတ်လောက်တွင် စတင်ရေကူးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ကြီးထွားနှုန်းမှာလည်း စားရသည့် အစာပေါ်မူတည်၍ ကြီးထွားမူအပြောင်းအလဲရှိသည်။ မှတ်စုများ Myo Sandar Winn(MCT) Ye Htet Aung ကိုးကား အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကြိုးကြာ၊ ရေကြက်ဒုံနှင့် အလားတူငှက်များ
ဝယ်ဒလရွာသည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ရေးမြို့နယ်၊ ကနင်ကမော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၄၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကနင်ကမော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၀ ဦး၊ မ ၈၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၅၄ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်ကွင်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်၊ ရေတွင်းကောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၅၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေတွင်းကောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၁၃ ဦး၊ မ ၁၃၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ထန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ဟိုပန်မြို့နယ်၊ ကောင်းနင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၄၆၇ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဟိုပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘီးစပါတ်ကုန်းရွာ၊ ကညင်ဂဲ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား ဒီဇင်ဘာ ၁၉၄၈
Europe/Warsaw သည် IANA အချိန်ဇုန် ဒေတာရင်းမြစ်၏ zone.tab ဖိုင်မှ အချိန်ဇုန်၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ပါဝင်သော ဒေတာများမှ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်- Europe/Warsaw ရည်ညွှန်းအမှတ်မှာ ဝါဆောမြို့ဖြစ်သည်။ လွှမ်းခြုံဧရိယာ ထိုအချိန်ဇုန်၏ လွှမ်းခြုံဧရိယာမှာ ပိုလန်နိုင်ငံဖြစ်သည်။ ကိုးကား tz ဒေတာရင်းမြစ်
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် ကိုးကား ဧပြီ ၁၉၈၇
ငင်ဂန်ဂါးရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်၊ ဝါလန်ဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၉၉၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မချမ်းဘောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြိုးဆွဲရုပ်သေးရုပ်များ အမူအရာအမျိုးမျိုး ပြုလုပ်နိုင်စေရန်အတွက် ကြိုးများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ရုပ်သေးရုပ်များသည် အဆွဲခံရသော ကြိုးအနေအထားကို လိုက်၍ ကိုယ်ဟန်အမူအရာ ပြောင်းလဲဖော်ပြနိုင်သည်။ ရုပ်သေးပညာ
တောသာယာရွာသည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ ဘန္ဒနဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျွန်းစုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တင်းကုတ်ကြီးရွာ၊ မကြီးလဟာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
မူးသာရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ မူးသာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၀၄၂ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်လည်ရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ကနီမြို့နယ်၊ ဝင်မနားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၇၅၂ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကနီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရခိုင်ယဉ်ကျေးမှုသည် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရခိုင်တိုင်းတွင် ဓလေ့ထုံးစံ၊ ဂီတအက၊ စာပေ၊ အစားအစာ စသည်တို့၌ ထူးခြားမှုရှိသည်။ မြန်မာ့သမိုင်းတွင်လည်း ရခိုင်ယဉ်ကျေးမှု၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။
ဝမ်ဟေ့ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဟမ်းငိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၇၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟမ်းငိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၂၂ ဦး၊ မ ၃၀၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်မင်္ဂလာကွက်သစ်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ သာစည်မြို့နယ်၊ ညောင်ရမ်းမြို့မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၄၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ရမ်းမြို့မကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၆၂ ဦး၊ မ ၁၁၁၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သာစည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ကလာနွေးရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ကဆွန်ခေါ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၉၉၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား နန်းယွန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာထင်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ရမည်းသင်းခရိုင်၊ ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်၊ ရွာထင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၉၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွာထင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၇ ဦး၊ မ ၂၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခမတဲဘူတာ (鎌手駅 ခမတဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ မဆုဒမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
သောင်ရင်းမြစ် သည် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံကြားတွင် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသော မြစ်တစ်စင်းဖြစ်သည်။ ထိုင်းအခေါ်အားဖြင့် မူဟ်မြစ် (မိုအိမြစ်)ဟု လူသိများသည်။ သောင်ရင်းမြစ်သည် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ဖွတ်ဖလခရိုင်မှ မြောက်၊ အနောက်မြောက်အရပ်သို့ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းလာပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၊ ဘားအံခရိုင် နှင့် ထိုင်းနိုင်ငံ ဆွတ်မူဟ်ခရိုင်အနီးတွင် သံလွင်မြစ်အတွင်းစီးဝင်သွားသည်။ သောင်ရင်းမြစ်သည် ရှည်လျားပြီး ငါးမျိုးစိတ်များစွာကိုလည်း မြင်ရလေ့ရှိသည်။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြစ်များ
ဝက်ထိုးရွာ၊ သပြေကုန်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ကုန်းပန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ ဝမ်ထီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၃၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ထီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၃ ဦး၊ မ ၈၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွန်းကျော်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ကြိမ်ဂနိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြိမ်ဂနိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၇၅ ဦး၊ မ ၃၂၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။ အာရှလမ်းမကြီးဘေးရှိ လွန်းကျော်ရွာ မှာ ပဒေသရာဇ် ခေတ် ကတည်းက တည်ရှိခဲ့သောရှေးဟောင်းရွာတရွာ ဖြစ်ပြီး ကိုလိုနီခေတ် အထိ တရားဝင် ရွာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ လွတ်လပ်ပြီး ခေတ်တွင် ကြိမ်ဂနိုင်ရွာ အနီးမှ ရွာငယ်တရွာအဖြစ် ကြိမ်ဂနိုင်ရွာ နှင့် ရောထွေးကာ တရားဝင် ရွာစာရင်းများတွင် မပါဝင်တော့ သော်လည်း ရွာမှာ တည်ရှိနေသည်။ ရှမ်းပြည်နယ်အတွင်း စစ်အစိုးရ အဆက်ဆက်က တရားဝင် အသိအမှတ်မပြုသော မြို့ ရွာ များစွာ ရှိနေပါသည်။ လွန်းကျော် သည် ၎င်းတို့အထဲမှ တခုဖြစ်သည်။ လွန်းကျော် ရွာသားများက ရွာကို တရားဝင် စာရင်း ထည့်သွင်းနိုင်ရေး ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။ ထင်ရှားသောနေရာ လွန်းကျော်ရွာထိပ် အာရှလမ်းမကြီးဘေး လွန်းကျော်စေတီမှာ ရှေးဟောင်းစေတီတော် တဆူ ဖြစ်သည်။ စေတီကို နတ်များ စောင့်ရှောက်သည်ဟု လွန်းကျော်ရွာသားတို့ ယုံကြည်ကြသည်။ လွန်းကျော် ထုံးကုန်း မှာ နောင်ချိုမြို့နယ်အတွင်း အဓိက ထုံး ထုတ်လုပ်ရာ နေရာတခု ဖြစ်ပြီး နောင်ချို၊ ပြင်ဦးလွင်၊ မန္တလေး ဈေးကွက်များသို့ ထုံးများ တင်ပို့ ရောင်းချလျက်ရှိသည်။ ကိုးကား နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် ကိုးကား နိုဝင်ဘာ ၁၉၆၉
ဒေါင်းကုန်းရွာသည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ကျိုက်မရောမြို့နယ်၊ အံကရဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၉၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အံကရဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၁၈ ဦး၊ မ ၅၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၁၆ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျိုက်မရောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တန်ဂု ( တန်ဂု: တန်ဂူ၊ တရုတ်: ထန့်ကူ သည် တရုတ်ပြည် အရှေ့မြောက်ပိုင်းရှိ ရှေးဟောင်းတိဗက်-ဗမာနွယ် ဘာသာစကားတစ်ခုဖြစ်၍ တန်ဂုအင်ပါယာအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သော အနောက်ရှားနယ်တွင် တစ်ချိန်က ပြောဆိုကြသည်။ ထိုလူမျိုးတို့၏ စကားကိုအချို့ဘာသာဗေဒပညာရှင်များက ချီအန်ဂျစ် ဘာသာစကားအဖြစ်သတ်မှတ်ထားပြီး ထိုစကားထဲတွင် ချီအန်မြောက်ပိုင်း၊ချီအန်တောင်ပိုင်းဘာသာစကားများ နှင့် အဂျာလ်ရောင်း ဘာသာစကားများ အကျုံးဝင်ပါသည်။ တန်ဂုသည် အနောက်ရှားနယ်၏ ရုံးသုံးဘာသာစကားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး (တိဘက်ဘာသာဖြင့် မိညာဂ် နှင့်တရုတ်ဘာသာဖြင့် မိယောဝ်ဟု ခေါ်ကြသည်။) ၁၁ရာစုတွင် တန်ဂုလူမျိုးများက အနောက်ရှားနယ်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး စုန့်မင်းဆက် ထံမှလွတ်လပ်ရေးရရှိခဲ့သည်။ ၁၂၂၆ခုနှစ်ရောက်သည့်အခါ အနောက်ရှားနယ်သည် ဂျင်ဂျစ်ခန်း၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ တန်ဂုဘာသာစကားတွင်ကိုယ်ပိုင်အက္ခရာ၊ တန်ဂုအက္ခရာ ရှိသည်။ ကိုးကားချက်များ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ ဂျပန်ဘာသာစကား ပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ
UTC+13:45 သည် UTC time offset ၏ +13:45 တွင်ရှိသော အချိန်ဇုန်၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ နေ့အလင်းရောင်ထိန်းသိမ်းသောအချိန်အဖြစ် (တောင်ကမ္ဘာခြမ်း နွေရာသီ) အိုးရှန်းနီးယား နယူးဇီလန်နိုင်ငံ - Chatham Daylight Time ချာသမ်ကျွန်း ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် နယူးဇီလန်နိုင်ငံတွင် အသုံးပြုသော အချိန်များ ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ Find cities currently in UTC+13:45 UTC offset များ
ဝမ်ဟွေရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ယန်းကျိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၃၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယန်းကျိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၁၆ ဦး၊ မ ၁၀၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကလောရွာ၊ ကံလှ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
အိုခြင်းသဘော, ဖျားနာခြင်းသဘော, သေဆုံးရခြင်းသဘော, ရှင်ကွဲ သေကွဲ ကွဲရခြင်းသဘော, ကောင်း-မကောင်းသော ကံသည်သာ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာ, ကံ၏အမွေခံ -ကံသာလျှင်အကြောင်းရှိပုံ, ကံသာလျှင် ဆွေမျိုးဖြစ်ပုံ, ကံသာလျှင် ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်ပုံဟူသော တရားငါးမျိုးကို မိန်းမဖြစ်စေ, ယောက်ျားဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ, ရဟန်းဖြစ်စေ အမြဲမပြတ် ရှုမှတ်နေရမည်။ ။ သတ္တဝါတို့အား အရွယ်နုပျိုမှု “ယောဗ္ဗနမာန်၊ အနာကင်းကွာ ကျန်းမာမှုကြောင့် “အာရောဂျမာန်” အသက်ရှည်မှုကြောင့် “ဇီဝိတမာန်” ချစ်ခင်စုံမက် နှစ်သက် မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်သော သတ္တဝါ, သင်္ခါရတို့၌ ဖြစ်သောဆန္ဒ-ရာဂကို အကြောင်းပြု၍ ဒုစရိုက်ဆယ်ပါးတို့ကို ပြုလုပ်, ပြောဆို ကြံစည်တတ်ကြသည်။ ယင်းဒုစရိုက်တို့ကို ပြုလုပ် ပြောဆို, ကြံစည်ကြောင်းဖြစ်သော ယောဗ္ဗနမာန်, အာရောဂျမာန်, ဇီဝိတမာန် ဆန္ဒရာဂတို့ကို အကြွင်းမဲ့ဖြစ်စေ, အဖြစ်နည်းပါးအောင်ဖြစ်စေ ပယ်နိုင်ခြင်းအကျိုး၊ ယင်းဇရာသဘာဝ, ဗျာဓိသဘာဝ, မရဏသဘာဝ, နာနာဘာဝ -ဝိနာဘာဝသဘာဝ, ကမ္မသဘာဝတို့ကို မလွန်မြောက်နိုင်ပုံကို ရှုမှတ်ဆင်ခြင်နေသော အရိယာသာဝကအား လောကုတ္တရာမဂ်ဉာဏ်, ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ သံယောဇဉ်တရားတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်နိုင်ပြီး အနုသယတရားတို့ ကင်းပျောက်သွားပုံကို အကျယ်တဝင့် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ ကိုးကား အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်
တရဘာရွာ၊ သင်္ချီကိုင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
နှဲဝဲရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ နှဲဝဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၈၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နှဲဝဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၆ ဦး၊ မ ၂၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မြစ်သားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန့်ဘာလာရွာ၊ ကန့်ဘာလာကျွန်းညို ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဆင်ဝပ်ကုန်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ဒီပဲယင်းမြို့နယ်၊ တယ်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၅၅၇ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဒီပဲယင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုဏ္ဏားကြီးရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
သဘာဝတရားကြီးတိုးတက်ဖို့၊
ဆည်ကြီးကုန်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်၊ သဖန်းကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၈၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဖန်းကိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၆၇ ဦး၊ မ ၂၀၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျားခေါင်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ သနပ်ပင်မြို့နယ်၊ ကျားခေါင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျားခေါင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၅၂ ဦး၊ မ ၁၀၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သနပ်ပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းလှမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးတွင် အကျုံးဝင်သော သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီနယ်တွင် ပါဝင်သည့် မင်းလှမြို့နယ်၏ ရုံးစိုက်မြို့ဖြစ်သည်။ သရက်ခရိုင်တွင် ရှိသော မင်းလှကို အထက်မင်းလှ ဟုခေါ်၍ သာယာဝတီခရိုင်ရှိ မင်းလှမြို့ကို အောက်မင်းလှ ဟုခေါ်သည်။ မင်းလှမြို့သည် ရန်ကုန်-ပြည် မီးရထားလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ မင်းလှမြို့ ဘူတာရုံကို ခရစ် ၁၈၇၇ ခုနှစ်ကဖွင့်လှစ်ခဲ့၍ ပထမဆုံးဖွင့်သော ဘူတာရုံများအနက် တစ်ခု အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ မင်းလှမြို့သည် ရန်ကုန်မြို့၏ မြောက် ဘက် ၉၁ မိုင်နှင့် သာယာဝတီမြို့၏ မြောက်ဘက် ၂၃ မိုင် အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ပြည်မြို့မှ တောင်ဘက် ရထားလမ်း အတိုင်း မိုင် ၇ဝ ကွာဝေးသည်။ ရန်ကုန်-ပြည် မီးရထားလမ်း သာလျှင် မင်းလှမြို့ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ရန်ကုန်-ပြည် ကားလမ်းမူကား မြို့နှင့် ၂ မိုင်ကွာရှိ ရှမ်းတောကို ဖြတ်သန်း သွားသည်။ ရှမ်းတောသို့ မော်တော်ကားလမ်းတို့ဖြင့် ဆက်ထားသည်။ မင်းလှမှ လက်ပံတန်းသို့ မော်တော်ကားလမ်းတစ်လမ်း ရှိသည်။ မီးရထားလမ်း၏ လက်ဝဲဘက်ကဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်- ပြည်ကားလမ်းသည် မီးရထားလမ်း၏ လက်ယာဘက်က ဖြစ် သည်။ မင်းလှမြို့မှ မိုးညိုသို့ မော်တော်ကားလမ်း ပေါက်သည်။ သမိုင်းကြောင်း မင်းလှမြို့နယ်ဖြစ်တည်ပုံရာဇဝင်နှင့်ပတ်သက်၍ အဆို (၂)ရပ်ရှိပါသည်။ ပထမအဆိုမှာ ပုဂံမင်းဆက် နရသီဟပတေ့မင်းလက်ထက် တရုတ်တို့ရန်ကြောင့် အောက်ပြည်သို့ တိမ်းရှောင်ရာတွင်တူတော်သုံးပါး ဖြစ်သည့် မောင်မောင်ကြီး (သတိုးနော်ရထာဘွဲ့ခံသာယာဝတီမြို့ဟောင်း အားတည်ထောင်ခဲ့သူ)မောင်မောင်လတ်နှင့်မောင်မောင်ငယ် တို့ပါဝင်ခဲ့ရာမင်းလှမြို့ကို မောင်မောင်လတ်(ခ) မင်းလတ်မှ တည်ထောင်ခဲ့သဖြင့် မင်းလတ်၏ အမည်ကိုစွဲမှတ်၍မင်းလတ် မြို့ နောင်အခါမင်းလှမြို့ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရပါသည်။ ဒုတိယအဆိုမှာ မင်းလှမြို့ခေါ်အကြေဒေသမင်းလှမြို့မှာ ပုဂံခေတ်နှောင်းပိုင်းတွင်ထွန်းပေါ်ခဲ့သော ကျစွာမင်း၏အနွယ်တော် နောင်တော် သတိုးအနော်ရထာမင်း၏စစ်သေနာပတိချုပ် သတိုးမင်းလတ်စံမြန်းရာဒေသ။(ယခု ခေတ်ချိုကွင်းရွာ၊ မင်းလှကြီးရွာရှိ)ပဲခူးရိုးမတောင်ခြေမင်းလတ်ရွာ၊မင်းလတ်ချောင်းကိုအစွဲပြု၍ မင်းလှမြို့ဟုခေါ်တွင်ခဲ့ပါသည်။မူကွဲအားဖြင့် မင်းစသောအကြီးအကဲများကပင် ငေး၍ကြည့်ရလောက်အောင်လှသော မမင်းလှ၊သမိုင်းတွင်ထင်ရှားလှသော ကြေးနီရောင် ဆင်တော်လော်ရှိန်း(လောဟိတဟတ္ထိ)ကိုဖမ်းမိနိုင်ရေး အခါပေးဟောကြားသော လွန်စွာချောမော လှပသည့် အကြားအမြင်ရ မမင်းလှ(နတ်ဝင်သည်) နေထိုင်ရာအရပ်ကိုအစွဲပြု၍မင်းလှမြို့ခေါ်ကြောင်းသမိုင်းဟောင်းတို့တွင်လေ့လာတွေ့ရှိရသည်။ လူမှုစီးပွားရေး မင်းလှမြို့သည် ဆန်စပါးရောင်းဝယ်ရာတွင် ကြီးကျယ် ထင်ရှား၍ မြို့တွင် ဆန်စက်များရှိသည်။ ကြီးကျယ်သော အခြားလုပ်ငန်းမရှိသော်လည်း ကုန်စည်ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှု မှာ မြို့နှင့်လိုက်အောင် အသင့်အတင့်ဖွံ့ဖြိုးလေသည်။ လူဦးရေ မှာ ၁၉၆၂ ခုနှစ်သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၇၁၉၆ ယောက် ရှိသည်။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့များ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးရှိ မြို့များ
လီယိုနာ့ဒ် အလန် လော်ဒါ (၁၉၃၃ မတ်လ ၁၃ရက်မွေး) သည် အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဘီလျံနာ၊ ပရဟိတ သမားနှင့် အနုပညာပစ္စည်း စုဆောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။​သူနှင့် သူ၏ ညီအစ်ကိုတော်စပ်သူ ရော်နယ် လော်ဒါတို့သည် သူတို့၏ မိဘများဖြစ်ကြသော အက်စတီး လော်ဒါ နှင့် ဂျိုးဆက် လော်ဒါတို့မှ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော အလှကုန်ပစ္စည်း ကုမ္ပဏီ အက်စတီးလော်ဒါ ကို အမွေဆက်ခံခဲ့ကြသည်။၁၉၉၉ ခုနှစ်အထိ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီးနောက် လော်ဒါသည် အက်စတီးလော်ဒါ ကုမ္ပဏီ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆက်လက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ စီအီးအို အဖြစ် လုပ်ကိုင်စဉ်ကာလက ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ကုမ္ပဏီသည် နယူးယောက် စတော့ခ်အိတ်ချိန်းမှ တဆင့် အများပိုင် ကုမ္ပဏီအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အဓိက အလှကုန် အမှတ်တံဆိပ်များ ဖြစ်ကြသော အမ်အေစီ ကော့စမက်တစ်၊ အဗေဒါ၊ ဘော်ဘီဘရောင်း နှင့် လာမာ တို့ကို သိမ်းပိုက် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် လော်ဒါသည် သူ စုဆောင်းထားသော ကျုဘစ်ဆင် အနုပညာပစ္စည်းများကို မက်ထရိုပိုလစ်တန် အနုပညာ ပြတိုက်သို့ လှူဒါန်းရန် ကတိပေးခဲ့သည်။ ထိုစုဆောင်းမှုသည် ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံ ကျော် တန်ဖိုး ရှိပြီး ပြတိုက်၏ သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံး လှူဒါန်းမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘလွန်းဘတ်ခ် မှ ၂၀၂၀ ဒီဇင်ဘာလတွင် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၂၇.၉ ဘီလီယံ အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး သူ့အား ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၄၉ ယောက်မြောက် အချမ်းသာဆုံး သူဌေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကိုးကား အမေရိကန် ဘီလျံနာများ
စာကလေးအင်းရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မန္တလေးခရိုင်၊ အမရပူရမြို့နယ်၊ တောတွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၆၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောတွင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၈၆ ဦး၊ မ ၂၈၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၅၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား အမရပူရမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖရက်ဒရစ် အမည်ရှိ လူပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ဖရက်ဒရစ် လေတန် အန်ဒရေ ဖရက်ဒရစ် ကော်နန် ဖရက်ဒရစ် ရှိုပန် ဖရက်ဒရစ် ဖရိုင်ယာ
အွမ်အွတ်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်၊ အွမ်အွတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၀၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အွမ်အွတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၂၈ ဦး၊ မ ၁၈၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ယောင်လင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိုးရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊ ဆီဆုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၇၀၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆီဆုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၅၅ ဦး၊ မ ၁၇၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၆၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လုံကေးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ တောင်ကြီးမြို့နယ်၊ နန်းဟောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၉၉၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းဟောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၄၀ ဦး၊ မ ၄၂၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၃၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
(၃)သုတ် ရှိပါသည်။ ကောသလနိုင်ငံ၊ သာကေတမြို့ အနီး ကဏ္ဍကီတောအုပ်အတွင်း၌ အရှင်အနုရုဒ္ဓါ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ၊ အရှင်မောဂ္ဂလာန်ထေရ်တို့ သီတင်းသုံးတော်မူနေကြစဉ် အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ မေးလျှောက်ထားချက်အရ ကျင့်ဆဲသေခရဟန်းသည် သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးသို့ ကပ်ရောက်၍ နေထိုက်၏-ဟု သတိပဋ္ဌာန်တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီကို ဝေဖန်၍ အရှင်အနုရုဒ္ဓါ ဖြေဆိုသည့်သုတ်။ အထက်သုတ်နည်းအတိုင်း အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ မေးလျှောက်ထားချက်အရ ကျင့်ပြီးသော အသေခရဟန်းသည် သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးသို့ ကပ်ရောက်၍ နေထိုင်ပုံကို အရှင်အနုရုဒ္ဓါ ဖြေဆိုသည့်သုတ်။ စတုတ္ထသုတ်တော်အတိုင်း အရှင်သာရိပုတ္တရာထေရ်၏ မေးလျှောက်ချက်အရ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးကို ပွားများခြင်းကြောင့် မြတ်သော အဘိညာဉ်ရှိသူဖြစ်ရပုံကို အရှင်အနုရုဒ္ဓါ ဖြေဆိုတော်မူသည့်သုတ်။ ကိုးကား သံယုတ္တနိကာယ်
တောင်ကျရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ သပြေကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၃၃၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သပြေကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၀၅ ဦး၊ မ ၃၃၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၁၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုံတာရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ ရေလဲဇီးတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၀၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေလဲဇီးတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၀၂ ဦး၊ မ ၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၈၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျင်းသောင်ရွာ၊ ပုဇွန်ဖြေ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးကို ပွားများအပ်၊ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုအပ် သည်ရှိသော် ပညာ၏ မဆုတ်ယုတ်ခြင်းအကျိုးငှာ ဖြစ်ကုန်၏ဟု ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ ကိုးကား သံယုတ္တနိကာယ်
ဩဂုဏ္ဌိတသိက္ခာပုဒ် ၂-ပါး (ခမ္ဘကတဝဂ်) ခေါင်းခြုံခြင်း ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် မြို့ရွာအတွင်း၌ ဦးခေါင်းကို ခြုံ၍ သွားလာ-နေထိုင်ကြကုန်၏၊ ဦးခေါင်းနှင့်တကွ တကိုယ်လုံးကို (ခေါင်းမြီးခြုံ ကုလားမတို့ကဲ့သို့) ခြုံ၍သွားလာ-နေထိုင်ခြင်းကား ရိုးသားသူတို့ အပြုအမူ မဟုတ်သဖြင့် မြင်ရသူတို့က ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကြသောကြောင့်... (က, ခ) “န ဩဂုဏ္ဌိတော အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ”။ ဟု ဤသိက္ခာပုဒ်တော် ၂-ပါး, ကိုပညတ်တော်မူရလေသည်။ မြန်မာပြန် ဦးခေါင်းခြုံလျက် မြို့ရွာအတွင်း၌ မသွားလာ, မနေထိုင်အံ့”ဟု အလေ့အကျင့်ကို ပြုရမည်။ ကိုးကား ရဟန်းဝိနည်းများ
အမည်ရင်းမှာ ဦးခင်မောင်စိန်ဖြစ်သည်။ ၁၉၁၉ခုနှစ်တွင် အဘဦးချစ်၊ အမိဒေါ်မှုန် တို့မှ မွေးဖွားသည်။ မွေးရာဇာတိမှာ ရန်ကုန်တိုင်း၊ ထန်းတပင်မြို့နယ်၊သစ်ဆိပ်ရွာဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်မြို့၊ မက်သဒစ်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး အသက်၁၆နှစ် အရွယ်မှစ၍ သီချင်းများရေးစပ်ခဲ့သည်။ အေဝမ်းကုမ္ပဏီ အသံထွက်ရုပ်ရှင် လပြာသို ဇာတ်ကားတွင် သီချင်းစတင်ရေးသားသည်ဟု သိရ၏။ မယ်ဒလင်၊ တယော၊ ဘင်ချိုတို့ကို ကျွမ်းကျင်စွာတီးနိုင်ပြီး ဝိုင်အမ်စီအေအသင်းကြီးက ကျင်းပခဲ့သော တူရိယာအတီး ပြိုင်ပွဲတွင် မယ်ဒလင် ပထမဆုရရှိခဲ့သည်။ လက်ဦးဆရာများမှာ ဘဏ်မန်နေဂျာ ဦးပြုံး(မယ်ဒလင်)၊ ဒေါ်​စောမြဧကြည်နှင့် မန္တလေးမှ ဆရာဘကလေး (အဆိုပညာ)တို့ ဖြစ်၏။ စာရေးဆရာကြီး ရွှေတိုင်ညွန့်ထံတွင် သီချင်းအရေးပညာကို လေ့လာဆည်းပူးခဲ့သည်။ အေဝမ်း၊ ဗြိတိသျှဘားမားနဲ့ ကိုလံဘီယာဓာတ်ပြားကုမ္ပဏီတို့တွင် တေးသီချင်းအများအပြား ရေးသားခဲ့၏။ ခင်ခင်ရီ၏ ဖန်ပေါင်းချောင်၊ စိန်ပါတီ၏ ဝတစ်လုံး၊ ဥဩဘသောင်း ၏ မဟာဒုက်၊ အလောင်းတော်ကုသ၊ ဘိလပ်ပြန်သန်း၏ လသာတဲ့ည၊ ပြည်လှဖေ၊ မေရှင်တို့၏ မိန်ရာသီ သီချင်းများမှာ ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။ မူလက ရွှေဂုဏ်စိန်အမည်ဖြင့် ရေးသားသည်။ ဓာတ်ပြားခေတ်တွင် ရေးသားသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသီချင်းနှင့် လွတ်လပ်ရေးသီချင်းတို့မှာလည်း ရန်နိုင်စိန်၏ ထင်ရှားသောတေးများဖြစ်သည်။ ၁၉၄၄ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှဘာမား ရုပ်ရှင်မင်းသမီး အဆိုတော်ခင်ခင်ရီနှင့် အကြောင်းပါ၍ သားတစ်ယောက် ထွန်ကားခဲ့သည်။ မြန်မာ့အသံတွင် ခေတ်ပေါ်တေးဂီတ စိစစ်ရေးအဖွဲ့၊ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၆ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်သည်။ နိုင်ငံတော်အစိုးရက ချီးမြှင့်ခဲ့သည့် ဝဏ္ဏကျော်ထင်ဘွဲ့ကို ရရှိသူဂီတစာဆိုတော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရည်ညွှန်းကိုးကား မြန်မာ တေးရေးဆရာများ
ကျောင်းကုန်းမြို့သည် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျုံပျော်ခရိုင်တွင် ပါဝင်သော [[ကျောင်းကုန်းမြို့နယ်] ဖြစ်သည်။ မီးရထားလမ်းမြို့တစ်မြို့ မဟုတ်ငြားသော်လည်း ပုသိမ်မြို့နှင့် ဟင်္သာတမြို့များသို့ အသုတ်မြို့မှ တစ်ဆင့် မီးရထားလမ်း ပေါက်သည်။ ပုသိမ်မြို့ နှင့် ရေကြောင်းသင်္ဘောလမ်းလည်း ဆက်သွယ်လျက် ရှိသည်။ မော်တော်ကားလမ်းအားဖြင့်မူ ဟင်္သာတမြို့မှ ကျောင်းကုန်းမြို့သို့ မိုင် ၆ဝ ခန့် ဝေး၍ ကျုံပျော်မြို့၊ ရေကြည်မြို့၊ အသုတ်မြို့ များကို ဖြတ်သန်းသွားရသည်။ ကုန်လမ်း ရေလမ်း ရှိသည့်ပြင် ဆန်စပါးအမြောက်အမြားထွက်ရာ ဒေသဖြစ်သည့် အလျောက်၊ ကျောင်းကုန်းမြို့သည် တစ်နေ့တခြား စည်ကား တိုးတက်လျက် ရှိလေသည်။ ကျောင်းကုန်းမြို့ကို ဒကချောင်းက တောင်နှင့်မြောက် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းလျက် ရှိသည်။ ချောင်း၏ လက်ဝဲဘက်ကမ်း မှာ စည်ကားရာမြို့၏ အချက်အချာ ရပ်ကွက်ဖြစ်သည်။ လက်ယာဘက်ကမ်းတွင် တရုတ်ကုန်း ရပ်ကွက်ရှိ၍ လက်ဝဲ ဘက်ကမ်းကဲ့သို့ မစည်ကားချေ။ မြို့၏အလျားမှာ ၁ မိုင်ခန့် ရှိ၍ အနံမှာ ၃ ဖာလုံခန့် ရှိသည်။ ၁၉၅၃ ခုနှစ် သန်းခေါင် စာရင်းအရ ကျောင်းကုန်းမြို့တွင် လူဦးရေ ၄၃၈၄ ယောက် ရှိသည်။ မြို့၏မြောက်ဘက်တွင် မြောက်ပိုင်းဘုရားဟု ထင်ရှား သော မိုးကောင်းဘုရားနှင့် စဉ့်ကူးဗိုလ်တည်ထားခဲ့သည်ဆိုသော ဘုရားတစ်ဆူရှိသည်။ တောင်ပိုင်းတွင် ပြည်လုံးချမ်းသာဟု ထင်ရှားသော ဘုရားဆင်းတုတော်တစ်ဆူ ရှိသည်။ မိုးကောင်း ဘုရားနှင့် ပြည်လုံးချမ်းသာဘုရားပွဲတော်များကို နှစ်စဉ် တန်ဆောင်မုန်းလအတွင်းတွင် ကျင်းပလေ့ရှိသည်။ မြောက်ပိုင်း ဘုရားပွဲတော် ကျင်းပစဉ်တွင် မိုးရွာသွန်းလေ့ရှိသဖြင့် ထိုဘုရား ကို မိုးကောင်းဘုရားဟု ခေါ်ကြသည်။ ကျောင်းကုန်းမြို့ တောင်ဘက် ၂ မိုင်ခန့်အကွာ ရေကလုပ်ရွာတွင် ရေကလုပ် ဘုရားဟု ထင်ရှားသော ရှေးဟောင်းဘုရားတစ်ဆူ ရှိသည်။ ထိုဘုရားကို ပုသိမ်ဘုရင် သမုဒ္ဒဃောသ၏ မိဖုရား ဥမ္မာဒန္တီ တည်ထားခဲ့သည်ဟု ပြောစမှတ်ပြုကြသည်။ ကျောင်းကုန်းမြို့နယ်တွင် သူကြီးပိုင် ၆ဝ ခန့် ပါဝင်၍ ရေတက်ရေကျရှိသော ချောင်းငယ်မြောင်းငယ်များ ကွန်ချာ သဖွယ် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းလျက်ရှိသဖြင့် မြေဩဇာ အလွန် ကောင်းမွန်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤမြို့နယ်သည် ပုသိမ်ခရိုင်၌ ဆန်စပါးအထွက်ဆုံး မြို့နယ် ဖြစ်သည်။ နှစ်စဉ် စပါးတန်ချိန် ၁၅ဝဝဝဝဝ ခန့် ထွက်သည်။ ပြုတ်ဆန်ကောင်းကောင်း ထွက်သော မြို့နယ်လည်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး မဖြစ်ပွားမီက စတီးဘရားသား၊ အေ ဘီ စီ၊ စသော နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီကြီးများက အဝယ်ဒိုင်များ ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့သည် သာမက အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ ဆန်စပါးရောင်းဝယ်ရေး ကုမ္ပဏီကြီး ၅ ခု၏ ကိုယ်စားလှယ်များ တိုက်ရိုက်စေလွှတ်ကာ ဆန်စပါးများ ဝယ်ယူစုဆောင်းခဲ့သည်။ ကျောင်းကုန်းမြို့တွင် ဆန်စက် ၈ လုံး ရှိ၍ ဆန်စပါးလုပ်ငန်း များဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း သူ ပေါများသည်။ ကျောင်းကုန်းမြို့ အနီးအနားတွင် ငှက်ပျော နှင့် ပြောင်းဖူးများကိုလည်း အသင့်အတင့် စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်ကြ လေသည်။ ကျောင်းကုန်းမြို့ပေါ်တွင် အထက်တန်းကျောင်း၊ ဆေးရုံနှင့် စာပို့တိုက်များရှိသည့်အပြင် မိခင်နှင့်ကလေးများ စောင့်ရှောက် ရေးအဖွဲ့ တစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ပြည်တော်သာစီမံကိန်းအရ ကျောင်းကုန်းမြို့ သင်္ဘော ဆိပ်ဘောတံတားကို အသစ်ပြုလုပ် ပြီးစီးသည့်အပြင် အဝီစိတွင်းများလည်း တူးလျက်ရှိသည်။ မြို့ပေါ်တွင် ဦးပေသီးအထိမ်းအမှတ် စာကြည့်တိုက် ပိဋကတ် တိုက်အမည်ဖြင့် စာကြည့်တိုက်တစ်ခုရှိခဲ့ရာ ယင်းမှာ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ကြီး မဖြစ်မီက ဦးပေသီး၏သားမြေးများက ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို ရည်စူး၍ လှူဒါန်းထားသော အခမဲ့စာကြည့်တိုက် ဖြစ်သည်။ မြို့ပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့မှာ ဗုဒ္ဓအယူဝါဒီ ဗမာအများ ဆုံး ဖြစ်၍ ဗမာမွတ်စလင် အတော်အသင့် ရှိသည်။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့များ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ မြို့များ
ကျုံစိန်ရွာသည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ကျိုက်မရောမြို့နယ်၊ ကျုံစိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၀၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျုံစိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၀ ဦး၊ မ ၈၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျိုက်မရောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်ပွင့် သည် တရမ္မယ်လာ ဖက်စီဖေါမစ် (Tremella fuciformis) ဟု ခေါ်သော မှိုမျိုးဝင် ဖြစ်သည်။ အဖြူရောင် ခပ်ဆတ်ဆတ် အစေးခဲသို့ ရှိ၏။ ရွက်ဖားပင်များ၏ ကိုင်းခြောက်တို့တွင် အများဆုံး ထွက်သည်။ စီးပွားဖြစ်စိုက်သည်က များပြီး တရုပ်တွင် စားစရာအဖြစ်ရော ဆေးဝါးအနေပါ သုံး၏။ ကျောက်ပွင့်သည် ကပ်ပါး,တဆေးတမျိုး ဖြစ်ပြီး ကနဦးတွင် ချွဲကဲ့သို့ အလွှာပါးသာတည်း။ နောက် သဘောတွေ့သော အခံကိုယ်နှင့်ဆုံလျှင် ကြီးထွားမှုစတင်ကာ အခက်များ ထွက်လာသည်။ စားသောက်ကုန်အဖြစ် သုံးမှု တရုပ်ဟင်းတို့တွင် ကျောက်ပွင့်ကို အချိုပွဲတို့တွင် ထည့်သည်။ အရသာမရှိသော်လည်း အရောင်အမြင်တင့်ပြီး ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းစေသောကြောင့်တည်း။ အသုံးများသည်မှာ ကန်တုံစာ ခေါ်သော လုမေ (六味) အမည်ရ အပြုတ်ရည်ချို (စားရသမျှ အကုန်ထည့်သည့် သဗ္ဗဒါနံအပြုတ်ရည်) လုပ်ရာတွင် ဖြစ်သည်။ အချိုရည်တို့တွင် ထည့်တတ်သည်နည်းတူ ရေခဲမုန့်တွင်လည်း သုံး၏။ ဗီယက်နမ်တွင် ဂျဲ (Chè) ခေါ် ဗီယက်နမ်ရွှေရင်အေး၌ ကျောက်ပွင့်ထည့်သည်။ မြန်မာတွင် ကျောက်ပွင့်ကို အသုံးများသည်မှာ အသုတ်တွင် ဖြစ်၏။ မြေပဲ၊ သံပရာရည် (သို့) ရှောက်ရည်၊ ကြက်သွန်နီတို့ ပါသည့် ကျောက်ပွင့်သုပ်မှာ ယမကာလုင်တို့ အစဉ်နှစ်သက်သော စားဖွယ်တည်း။ အလှကုန်အဖြစ် ဆေးဝါးအဖြစ် သုံးမှု ကျောက်ပွင့်ကို အနှစ်ထုတ်ကာ တရုပ်၊ ကိုရီးယားနှင့် ဂျပန်တို့တွင် အမျိုးသမီး အလှကုန်ပစ္စည်းများ၌ သုံးသည်။ ယင်းသည် အရေပြား၏အစိုဓာတ်ကို ထိန်းပေးပြီး အရေပြားအောက်ရှိ သွေးကြောကျဉ်းမှုကို တားသဖြင့် အရေပြားတွန့်ခြင်းကို ကာကွယ်၏။ တရုပ်တိုင်းရင်းဆေးတို့တွင် ကျောက်ပွင့်ကို အဆုတ်အားကောင်းစေကြောင်း ညွှန်းသည်။ ကိုးကား စား၍ရသော မှိုများ
ဆင်(မ်)ဆရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ တနိုင်းမြို့နယ်၊ ဆင်(မ်)ဆကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၂၆၅ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား တနိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လုံကယ်တင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ လင်းခေးမြို့နယ်၊ နားကန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၁၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားကန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၁၄ ဦး၊ မ ၃၃၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၅၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြံ့သူတော်သည် အရွယ်အစားကြီးမားသော အသီးအရွက်စားသတ္တဝါ ဖြစ်သည်။ ဝက်နှင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ချင်း ဆင်တူ သည်။ တိုပြီး လှုပ်ယိမ်းနိုင်သော နှာတံ ရှိသည်။ ကြံ့သူတော်ကို တရရှူးဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ကြံ့သူတော်များကို တောင်အမေရိကတိုက်၊ ဗဟိုအမေရိကနှင့် အရှေ့တောင်အာရှတို့ရှိ သစ်တောများနှင့် တောအုပ်များတွင် တွေ့ရလေသည်။ မျိုးစိတ်ငါးမျိုး ရှိပြီး အားလုံးသည် တာပီရီဒေးမျိုးရင်းတွင် ပါဝင်လေသည်။ ယင်းတို့မှာ ဘရာဇီးကြံ့သူတော်၊ မလေးကြံ့သူတော်၊ ဗဟိုအမေရိကကြံ့သူတော်၊ ကာဘိုမာနီကြံ့သူတော်နှင့် တောင်ကြံ့သူတော်တို့ ဖြစ်သည်။ ကြံ့သူတော်များ၏ အနီးစပ်ဆုံးဆွေမျိုးများမှာ ခွာမစုံသောစားမြုံ့ပြန်နို့တိုက်သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး မြင်း၊ မြည်း၊ မြင်းကျားနှင့် ကြံ့များ ဖြစ်သည်။ သွင်ပြင်လက္ခဏာ ကြံ့သူတော်သည် ဆင်လည်းမမည်၊ ဝက်လည်းမကျ ဖြစ် သောကြောင့်၊ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ အတော်ပင် အချိုးမကျချေ။ ယင်းတွင် နှာမောင်းတစ်ခုပါရှိရာ၊ ထိုနှာမောင်းမှာ အတိုစား ဖြစ်သဖြင့်၊ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ကြည့်လျှင် ကြံ့သူတော်သည် ဦးချို မပါသော ကြံ့နှင့် ဆင်တူသည်။ ကြံ့သူတော်၏ကိုယ်တွင် ချော မွတ်သော အမွေးတိုများ ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိ၏။ အာရှတိုက်ရှိ ကြံ့ သူတော်မျိုးတွင် ခြေလက်နှင့် ကိုယ်ရှေ့ပိုင်းတို့သည် အနက် သို့မဟုတ် အညိုရင့်ရောင်ရှိ၍၊ ကိုယ်ဘေးနှင့် နောက်ပိုင်းတို့၌ ဖြူညစ်ညစ်အရောင်ရှိသည်။ အမေရိကတိုက်ရှိ ကြံ့သူတော်များ၌ တစ်ကိုယ်လုံးပင် အညိုရောင် သို့မဟုတ် အနက်ရောင် ရှိကြ သည်။ တောင်အမေရိကတိုက် ဘရာဇီးနိုင်ငံရှိ ကြံ့သူတော်မျိုးမှာ တောထူထပ်သောဒေသများတွင်သာ နေလေ့ရှိသည်။ အန်းဒီးတောင်တန်း၌ တွေ့ရသောအမျိုးမှာ ပေ ၇ဝဝဝ၊ ၈ဝဝဝ ကျော် မြင့်သော ကုန်းမြင့်ဒေသများ၌ နေလေ့ ရှိသည်။ အမေရိကတိုက် အလယ်ပိုင်း၌လည်း လူသိနည်းသော ကြံ့သူတော် တစ်မျိုးရှိသေးသည်။ အစားအစာ ကြံ့သူတော်တို့၏ အဓိကအစာမှာ သစ်ရွက်နုနှင့် သစ်သီး သစ်ဖုများ ဖြစ်သည်။ ကြံ့သူတော်သည် ရှေးကျသော တိရစ္ဆာန် ဖြစ်၏။ ယင်းတို့သည် တစ်ခါက မြောက်ကမ္ဘာလုံးခြမ်းတွင် အနှံ့အပြားနေထိုင်ခဲ့ကြဘူးသည်။ ထို့နောက်မှ အမေရိကတိုက် နှင့် မလေးရှားကျွန်းဆွယ် အစွန်အဖျားဒေသတို့သို့ အပျံ့အနှံ့ ရောက်ရှိ သွားကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အလေ့စရိုက် ကြံ့သူတော်သည် ကြောက်တတ်သော တိရစ္ဆာန်မျိုး ဖြစ်၍ တောနက်ကြီးများထဲ၌ တစ်ကောင်ချင်း အေးအေးဆေး ဆေး နေတတ်သည်။ နွေးသော ရာသီဥတုကို ကြိုက်နှစ်သက်သဖြင့် ယင်းတို့ကို ကမ္ဘာဟောင်းကမ္ဘာသစ်ရှိ ပူအိုက်သောဒေသများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။ ယင်းတို့ကို မလေးရှားကျွန်းဆွယ်၊ အမေရိကတိုက်အလယ်ပိုင်းနှင့် တောင်အမေရိကတိုက်တွင် အတွေ့ရများ လေသည်။ ကမ္ဘာဟောင်းရှိ ကြံ့သူတော်တို့သည် ကမ္ဘာသစ်ရှိ ကြံ့သူတော်များထက် ပိုမိုကြီးမားကြသည်။ မလေးရှားကျွန်းဆွယ်ရှိ ကြံ့သူတော်သည် အလျား ၈ ပေခန့်ရှိ၍ ပခုံးအထိ အမြင့်မှာ ၃ ပေ ၃ လက်မမျှ မြင့်၏။ မြန်မာနိုင်ငံ၌၊ ထားဝယ်နယ်၊ မြိတ်နယ်ဖက်တွင် ကြံ့သူတော်များကို တွေ့ရသည်။ ကြံ့သူတော်တို့သည် တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ကောင်ကျသာ မွေးလေ့ရှိသည်။ အရွယ်မရောက်သေးသော ကြံ့သူတော် ကလေး များတွင် အနက်ရောင်ရှိသော ကိုယ်ပေါ်၌ အဝါနှင့်အဖြူအစင်း ကျားများ ပါရှိလေသည်။ ကြံ့သူတော်တို့သည် အကြောက် အလန့်ကြီးသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ကြံ့သူတော်သားအုပ်မ တို့ကား၊ မိမိတို့၏သားငယ်များကို အသက်ပေး၍ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်လေ့ရှိကြသည်။ ရှင်သန်ဆဲ မျိုးစိတ်များ ကိုးကား ခွာမစုံသော တိရစ္ဆာန်များ
မာလူလဲ့ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ မာလူလဲ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မာလူလဲ့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၀၀ ဦး၊ မ ၁၂၁၄ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၄၁၄ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စက်ကုန်းရွာ၊ အုပ်ရှစ်ကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
သူဌေးမင်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ ပဒူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၁၁၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်မန်းကောင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၂၅ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ဆွတ်ဖန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ နားဖန်းမြို့နယ်၊ နားဖန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၄၅၈ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား နားဖန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကီးတူးမြောင်းသည် ဒိန်းမတ်ကျွန်းဆွယ်ကို ဖြတ်ကာ မြောက်ပင်လယ်ဘက်ရှိ အဲ့လဇ မြစ်ဝကျယ်နှင့် ဗောလတစ်ပင်လယ်ဘက်ရှိ ကီးပင်လယ်အော်တို့ကို ဆယ်သွယ် ဖေါက်လုပ်ထားသော တူးမြောင်းဖြစ်၍၊ ပထမကမ္ဘာစစ် အတွင်းက ဂျာမန်ရေတပ်ကြီး လျှို့ဝှက် စခန်းချရာ ဒေသဖြစ်လေသည်။ ဂျာမနီနိုင်ငံ ၏ သင်္ဘောဆိပ်မြို့ကြီးများသည် အများအားဖြင့် ဗောလတစ် ပင်လယ်ကမ်းခြေတွင် ရှိကြ၍၊ ထိုပင်လယ်မှ မိုင် ၂ဝဝ ကျော်ခန့် ရှည်လျားသော ဒိန်းမတ်ကျွန်းဆွယ် ကမ်းခြေ ကို ပတ်ကာ မြောက် ပင်လယ်သို့ ကူးပြီးမှသာလျှင် ဗြိတိန်၊ အမေရိကန် စသော နိုင်ငံကြီးများသို့ ကူးသန်းသွားလာနိုင် သည်။ ထိုသို့ကွေ့၍ သွားရသဖြင့် မလိုအပ်ဘဲ ခရီးကြန့်ကြာ ခြင်းကို သက်သာစေရန် ဤကျွန်းဆွယ်၏ တစ်နေရာ ဖြစ် သော ဂျာမနီပိုက်နက်အတွင်းသို့ ထိုတူးမြောင်းကြီးကို ဖေါက် လုပ်ခဲ့ရာ၊ ၁၈၉၅ ခုနှစ်တွင် စတင် ဖွင့်လှစ် နိုင်ခဲ့လေသည်။ ထိုတူးမြောင်းမှာ အလျား ၆၁ မိုင်ရှည်၍ အနံမှာ ၃၃၅ ပေ ကျယ်ပြီးလျှင် ၃၇ ပေနက်၏။ ထိုတူးမြောင်းကြီးကို စတင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့စဉ်က ဤမျှလောက် ကျယ်ဝန်းနက်ရှိုင်းခြင်း မရှိသေး သော်လည်း နောင်အခါတွင် စစ်သင်္ဘောကြီးများ၏ ပမာဏ သည် ရှေးအခါကထက် တိုးတက်ကြီးမားလာသည့်အလျောက် တိုးချဲ့ ဖေါက်လုပ်လာခဲ့ရာ၊ ၁၉၁၄ ခုနှစ်တွင် ပြီးမြောက်ခဲ့ သည်။ တူးမြောင်း တိုးချဲ့ဖေါက်လုပ်ရာ၌ ပေါင် ၁၀၀၀ဝဝဝဝ မျှ ကုန်ကျခဲ့လေသည်။ ပထမကမ္ဘာစစ် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ ဗာဆေးစာချုပ်ပါ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများအရ၊ နိုင်ငံအသီးသီးမှ သင်္ဘောကြီးများသည် ထိုတူးမြောင်းကြီးအတွင်းမှ ဖြတ်သန်း သွားလာနိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း မဟာမိတ်တို့၏ လေတပ်များက အကြိမ်ကြိမ် ဗုံးကြဲဖျက်ဆီး သည်ကို ခံခဲ့ရသောကြောင့် အတန်ပင် ပျက်စီးခဲ့လေသည်။ သို့သော် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့ရာ၊ ၁၉၄၅ ခုနှစ်မှစတင်၍ တူးမြောင်းအတွင်း ယခင်ကကဲ့သို့ ကူးသန်းသွားလာနိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ကိုးကား တူးမြောင်း
မင်းလမ်းကူး (မြန်မာ)ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ဖြူးမြို့နယ်၊ မင်းလမ်းကူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၇၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မင်းလမ်းကူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၅၁ ဦး၊ မ ၁၁၀၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဖြူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စက်မှုခေတ်က မြန်မာနိုင်ငံမှာ သင်ခန်းစား အများကြီး ရနိုင်ပါတယ်။ ကိုလိုနီခေတ်မှာ စတင်ခဲ့တဲ့ စက်မှုထွန်းကားမှုဟာ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး အပြောင်းအလဲ အများကြီး ယူဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။
ကျောင်းစုရွာ၊ သက္ကယ်ချောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
စာဖြူစုရွာ၊ နွားခြံ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဟိုဆော်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၃၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၇ ဦး၊ မ ၉၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွိုင်စတီ (ထက်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၈၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၈ ဦး၊ မ ၁၂၁၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်လပ် (တခေါင်း)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်၊ ပါလောပါကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၃၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပါလောပါကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၇၇၀ ဦး၊ မ ၁၂၈၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၆၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆီဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မာဠိဂါဝိလဗုဒ္ဓရရုပ်ပွားတော် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတွင် တည်ရှိသည့် ရပ်တော်မူဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။ အဂ္ဂဗောဓိမင်းသား (Aggabodhi) သည် ၇ ရာစုက ထုံးကျောက်ကို ထွင်းကာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ရုပ်ပွားတော်သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ ရပ်တော်မူတည်ရှိနေသည့် ရှေးဟောင်းရုပ်ပွားတော်များတွင် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ၁၉၅၁ ခုနှစ် ရုပ်ပွားတော်ကို တွေ့ရှိခဲ့စဉ်အခါက အပိုင်းအစများစွာအဖြစ် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးလျက်ရှိသည်။ သမ္မတ Ranasinghe Premadasa ၏ ညွှန်ကြားမှုဖြင့် ၁၉၈၀ ခုနှစ်တွင် ရုပ်ပွားတော်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း၊ မတ်တပ်ရပ်နေဟန် တည့်မတ်ခြင်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ အသွင်အပြင် မာဠိဂါဝိလဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ဥဝါစီရင်စု (Uva)၊ မိုနီရဂလ (Moneragala) ခရိုင်ရှိ မာဠိဂါဝိလရွာအနီးတွင် တည်ရှိသည်။ ရုပ်ပွားတော်သည် ထုံးကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ ရုပ်တော်မူရုပ်ပွားတော်များတွင် အရှည်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ထားကြသည်။ အမြင့်သည် ၃၇ ပေ ၁၀ လက်မ (၁၁.၅၃ မီတာ) ရှိသည်။ အာဝုကနဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်နှင့် ဗုဒုရုဝဂလဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များနှင့်အတူ မာဠိဂါဝိလဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည် ရှေးခတ်သီရိလင်္ကာရှိ ရပ်တော်မူဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များထဲမှ အကောင်းဆုံး နမူနာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤရုပ်ပွားတော်သည် အဝုကနဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်နှင့် နီးစပ်စွာဆင်တူလျက်ရှိသည်။ အဘယမုဒြာ၏ ပုံစံကွဲတစ်မျိုးဖြစ်သည့် asisa မုဒြာပုံစံခြင်း ဆင်တူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုပ်ပွားတော်၏ ညာဘက်လက်သည် ပခုံးအမြင့်ထိ မြှောက်ထားပြီး ဘယ်ဘက်လက်သည် သင်္ကန်းကို ဘယ်ဘက်ပခုံးနှင့် ညှပ်ထားသည်။ ရုပ်ပွားတော်ပတ်လည်ရှိ အပျက်အစီးများသည် ရုပ်ပွားတော် သီတင်းသုံးရန် ပတ်လည်၌ ကျောင်းတော်တည်ဆောက်ခဲ့သည်ကို ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အလျားနှင့် အနံ ပေ ၈၀ ခန့် (၂၄ မီတာ) စီ ရှိသည်။ နံရံမှာ ၄ ပေ (၁.၂ မီတာ) ထူသည်။ အမြင့်သည် ၆၅ ပေ (၂၀ မီတာ) ခန့် ရှိသည်။ သမိုင်းနှင့် ပြင်ဆင်မွမ်းမံမှု စာပေများ von Schroeder, Ulrich. (1990). Buddhist Sculptures of Sri Lanka. (752 p.; 1620 illustrations). Hong Kong: Visual Dharma Publications, Ltd. ပြင်ပလင့်များ News article with photos of statue ကိုးကား သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမှ စေတီပုထိုးနှင့် ဘုရားကျောင်းများ
တုံဟုန်းခမ်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုးမိတ်ခရိုင်၊ မိုးမိတ်မြို့နယ်၊ လွယ်ယားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၇၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ယားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၁၁ ဦး၊ မ ၃၄၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုးမိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယန်းထူးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းဇင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၁၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဇင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၂၁၅ ဦး၊ မ ၈၀၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၃၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ယန်းလူး (ရှမ်း)ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသစ်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ သနပ်ပင်မြို့နယ်၊ အောက်တကဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောက်တကဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၀၁ ဦး၊ မ ၁၁၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သနပ်ပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဲကုန်း ကိုးကား သဲကုန်း ကိုးကား သဲကုန်း ကိုးကား သဲကုန်း ကိုးကား သဲကုန်း ကိုးကား သဲကုန်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ထိမ္ဘလားရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ထိမ္ဘလားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထိမ္ဘလားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၁၆ ဦး၊ မ ၅၀၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဥပလရာဇဓာနီတက္ကသိုလ်သည် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ တက္ကသိုလ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့် ကောလိပ်များ ထိုင်းနိုင်ငံ
ပုပ္ပါး ကိုးကား ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ
ဘောဒလီ (၂)ရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
တာဝကုန်းစုရွာ၊ ပါလှဲ့ (အထက်) ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ရမ်းဗြဲမြို့နယ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ကျောက်ဖြူခရိုင်ရှိ မြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ရမ်းဗြဲမြို့ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ မြို့နယ်များ
တောင်ကြီးရင်း (မိုးသီးနတ်တောင်)ရွာ၊ မိုးသီးနတ်တောင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
အိုင်းမရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ မင်းဘူးမြို့နယ်၊ အိုင်းမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၀၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိုင်းမကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၅ ဦး၊ မ ၁၀၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မင်းဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြင်းကပါရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ မြင်းကပါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၃၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြင်းကပါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၁၇ ဦး၊ မ ၃၂၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။ သမိုင်းကြောင်း မြင်းကပါရွာသည် ပုဂံမြို့ဟောင်း တောင်ဘက်ရှိ သမိုင်းဝင်နယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်သလို ယွန်းအနုပညာကြောင့် လူသိများသည်။ ပုဂံခေတ်ဦးပိုင်းက ရွာကြီး(၁၉)ရွာကို စုပေါင်း၍ ပုဂံနေပြည်တော်ကြီးကို စတင်ထူထောင်ခဲ့ရာ မြင်းကပါရွာသည် အဓိက ပါဝင်ခဲ့သည်။ ရှေးက အနုရာဓ ဟု ခေါ်ခဲ့၏။ သက္ကရာဇ် (၆၀၀)ခုနှစ် ပါ “မြင်းကပါဗီဇယ်တို့” ကျောက်စာတွင် “မြင်ဂဗာ” ဟု ရေးထုံးကို အစောဆုံး တွေ့ရသည်။ မနူဟာမင်းကြီး ကျောက်စာတွင် “မြင်းကပါရွာ သူဋ္ဌေးထံ လက်စွပ်ကို ရောင်းချကြောင်း” တွေ့ရသည်။ မြင်းကပ၊ မြင်းပုဂံ၊ မြင်းကမ္ဘာ၊ မြင်းကပါ ဟု ရေးထုံး အခေါ်အဝေါ် ကွဲလွဲမှုများ ရှိသည်။ အနော်ရထာမင်း လှံချက်ထိသွားသော နောင်တော်စုက္ကတေး မြင်းပေါ်က ကျသည်။ စုက္ကတေး၏ မြင်းသည် ကကြိုးတန်ဆာ အစုံအလင်ဖြင့် ယခုမြင်းကပါအရပ်သို့ ပြေးလာသည်။ ထိုအရပ်ရှိ လူများက ကကြိုးတန်ဆာသာပါသော မြင်းကိုပဲ တွေ့ကြရသဖြင့် မြင်းကသာပါလာတော့သည် ဟု ပြောကြရာမှ မြင်းကပါရွာ ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ စေတီပုထိုးများ မြင်းကပါရွာတွင် မြင်းကပါပုထိုး၊ မြစေတီဘုရား၊ မနုဟာဘုရား၊ နန်းဘုရား၊ ဥတ္တမဘုရား၊ ကျဆင်း ဂူဘုရားတို့ အဓိကရှိသည်။ အပါယ်ရတနာ၊ နဂါးရုံ၊ တာမုနီ အုတ်ကျောင်း၊ မင်္ဂလာစေတီ၊ ဂူပြောက်ကြီးနှင့် အရှေ့ ဖက်လိပ်စေတီ၊ အနောက် ဖက်လိပ်စေတီ၊ စသည်တို့သည်လည်း မြင်းကပါနယ်အတွင်း လေ့လာစရာများ ဖြစ်သည်။ မြင်းကပါရွာတွင် မူလက ရပ်ကွက်ကြီး သုံးခု ရှိသည်။ အရှေ့ကုန်း၊ အလယ်ကုန်း နှင့် တောင်ကုန်းတို့ ဖြစ်သည်။ အရှေ့ကုန်းမှာ အကြီးဆုံးဖြစ်၍ ရပ်ကွက်(၅)ခု ရှိသည်။ မြို့မရပ်၊ သမင်ခြံရပ်၊ သရက်ခြံရပ်၊ မြို့ရှေ့ခေါ် ကုလားကျောင်း နှင့် မြို့ညွန့်ရပ်တို့ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာသိ ယွန်းရွာ မင်္ဂလာစေတီ ရှိရာ မြင်းကပါရွာ မြောက်ဘက်အရပ်ကို ရှေးကပန်းပွတ်ရပ်ဟု ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားဒါယကာ နရသီဟပတေ့မင်းသည် ပန်းပွတ်သည် မျိုးရိုးဟု ရာဇဝင်တို့ကဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် မြင်းကပါရွာသည် ပန်းပွတ်ပညာ(ပန်းယွန်းပညာ)ရှင်တို့ အခြေချခဲ့သော နေရာဖြစ်သည် ဟုဆိုနိုင်သည်။ ထိုမျှသာမက ရွှေလိမ်းခြင်း၊ ရွှေပြားကပ်ခြင်း၊ စဉ့်ကိုင်ပညာရပ် တို့ကိုပါ တတ်ကျွမ်းခဲ့ကြောင်း တွေ့ရသည်။ ရှေးက မြင်းကပါရွာ ယွန်းပညာရှင်တို့သည် လုပ်ခကို ဆန်နှင့်သာ ချေယူကြရသည်။ ဘုရားပွဲများတွင် လုပ်ခကြိုတင်ယူလိုပါက အလုပ်ရှင်ထံ ရေခပ်၊ ထင်းခွဲ၊ အမှိုက်လှဲပေးရသည်။ မိမိဝယ်လိုသော စားကုန်ကိုလည်း ဆန်ဖြင့်သာ လဲလှဲခဲ့ရသည်။ မြင်းကပါသည် ယွန်းအလုပ်ကို တစ်ရွာလုံးလုပ်သောကြောင့် ယွန်းရွာဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ယွန်းပညာရှင်များစွာကိုလည်း မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ကျမ်းကိုး ပုဂံ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပိုးချည်သည် ဝါချည်ကဲ့သို့ အပင်မှရသော ချည်မျှင်မျိုး မဟုတ်ပဲ ပိုးကောင်မှ ထွက်သော ချည်မျှင်မျိုးဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက ပိုးချည်ဖြင့် ရက်လုပ်သော အဝတ်အထည်သည် တန်ဖိုးအလွန်ကြီးသဖြင့် ဘုရင့်အထည်အလိပ်ဟုပင် ခေါ်ခဲ့ကြသည။် ပိုးချည်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်း များစွာကပင် တရုတ်လူမျိုးတို့ စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပိုးချည်စတင်တွေ့ရှိပုံနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ရှေးဟောင်းပုံပြင် အများအပြားရှိခဲ့သော်လည်း တရုတ်ဧကရာဇ် ဘုရင်တစ်ပါး၏ မိဖုရား ဆီလင်ရှီနှင့် ဆက်သွယ်နေသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကိုကား လူသိများ၍ အများလက်ခံကြသည်။ ဘီစီ ၂၇၀၀ ခန့်က ဆီလင်ရှီ မိဖုရားကြီးသည် ဥယျာဉ်အတွင်း၌ လက်ဖက်ရည်ကြမ်း သောက်နေစဉ် ပိုးစာပင်တစ်ပင်ကို မော့ကြည့်မိရာ ဖြူဖြူတုတ်တုတ် ပိုးကောင်တစ်ကောင်သည် ပါးစပ်မှ တောက်ပသော ချည်မျှင်ကလေးများကို ထုတ်ကာ မိမိကိုယ်ကို ပတ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် အံ့ဩစွာကြည့်နေမိသည်။ ထိုနောက် ပိုးအိမ်ကို ဖြုတ်ယူပြီးလျှင် သူမသောက်နေသော အကြမ်းရေတွင် စိမ်လိုက်သည်။ ပိုးအိမ်ပျော့သွားသောအခါ ပိုးမျှင်တစ်စ်ကို ရှာ၍ ဂရုတစိုက် ဖြေကြည့်ရင်း ထိုပိုးမျှင်ဖြင့် အထည်ရက်လျှင် ကောင်းမည်ဟု စိတ်ကူးပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် မိဖုရားသည် နန်းတော်ထဲသို့ဝင်ကာ ပိုးစာပင်စိုက်ရန် ဘုရင့်ထံမှ မြေကွက်တောင်း၍ ရသောအခါ ပိုးမျှင်ကောင်များကို မွေးလေသည်။ ယင်းပိုးမျှင်ကောင်များမှ ရသော ပိုးချည်မျှင်ဖြင့် အလွန်လှပသည့် အထည်ရက်လုပ်ကာ အဝတ်အစားများ ချုပ်လုပ်ရာမှအစ ပိုးထည်များ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု အဆိုရှိသည်။ ထိုမိဖုရားအမည်ကို အစွဲပြု၍ ပိုးထည်ကိုလည်း တရုတ်ဘာသာဖြင့် ဆီ (絲) ဟု ခေါ်လာကြလေသည်။ အထက်ပါပုံပြင်သည် အမှန်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်ကို မည်သူမျှ ဒိဋ္ဌမပြောနိုင်သော်လည်း ဆီလင်ရှီ မိဖုရားခေတ်နောက် အနှစ် ၂၀၀၀ ကျော်အထိ ပိုးချည်ထုတ်လုပ်နည်းကို တရုတ်လူမျိုးမှတပါး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်လူမျိုးမှ မတတ်မသိကြသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သည်။ ပိုးချည်ထုတ်လုပ်နည်းကို တရုတ်လူမျိုးတို့သည် အထူးလျှို့ဝှက်ခဲ့ကြသည်။ ပိုးကောင်နှင့် ဥများကို ခိုးယူသူအား သေဒဏ်အပြစ်ပေးခဲ့သည်။ ပိုးချည်များကိုမူ အနောက်နိုင်ငံများသို့ ကုန်းလမ်းဖြင့် တင်ပို့ရောင်းချရာ ယင်းလမ်းမကြီးကို ပိုးချည်လမ်းဟု ခေါ်စမှတ်ပြုကြသည်။ အေဒီ ၅၅၀ ခန့်တွင် ဗိုင်ဇင်းတိုင် ဧကရာဇ် ဂျပ်စတင်းနီးယန်း ဘုရင်သည် တရုတ်နိုင်ငံသို့ ရောက်ဖူး၍ ပိုးချည်ထွက်သော ပိုးမျှင်ကောင်များအကြောင်း ကောင်းစွာသိသော ပါရှန်းဘုန်းကြီး ၂ ပါးအား တရုတ်နိုင်ငံသို့ သွားရောက်၍ ပိုးဥများကို ခိုးထုတ်ခဲ့ရန် မှာကြား စေလွှတ်လိုက်သည်။ နှစ်အတော်ကြာမှ ထိုဘုန်းကြီး ၂ ပါးသည် ပိုးမျှင်ဥအနည်းငယ်ကို ခိုးထုတ်လာနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့အနီးတွင် ပိုးမွေးမြူရေးလုပ်ငန်း စတင်လုပ်ကိုင်ကြသည်။ ယင်းမှတဆင့် စပိန်၊ အီတလီ၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံများသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ယခုခေတ်တွင်မူ ပိုးမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းသည် တကမ္ဘာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားရာ ဂျပန်နိုင်ငံသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပိုးချည်ရိုင်း အထွက်ဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်လာသည်။ တရုတ်နိုင်ငံမျာမူ ဒုတိယအများဆုံး ထွက်သောနိုင်ငံဖြစ်သည်။ တရုတ် တီထွင်မှုများ အင်းဆက် ထုတ်ကုန်များ ပိုးချည်
အိရှိခဝချေားဘူတာ (石川町駅 အိရှိခဝချေား - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ယိုကိုဟားမားမြို့၊ နခရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ပုဏ္ဍကရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်၊ ကနန်းဟဲကွီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၈၄၂ ဖြစ်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။ ကိုးကား ဗန်းမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား ဇူလိုင် ၁၉၂၂
၁၉၁၇ ၁၉၁၀ ဆယ်စုနှစ်
ခနောင်ရွာ၊ ကျွဲဒလင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဟိဂရှိ − အိုးဘုခဲဘူတာ (東大更駅 ဟိဂရှိ − အိုးဘုခဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဝတဲခရိုင်၊ ဟချိမန်းတိုင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ဘက်သ်ဂရောင်းဝါးတားသည် ဝတ္ထု ၃ အုပ်ရေးသားခဲ့သော အမေရိကန်စာရေးဆရာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပထမဆုံးဝတ္ထု A Real Basket Case သည် ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် Best First Novel Agatha Award အတွက် အမည်စာရင်းတင်သွင်းခံခဲ့ရသည်။ သူမသည် Mystery အမျိုးအစားကို အဓိကရေးသားသော်လည်း သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုကိုလည်း ထုတ်ဝေထားသည်။ စာရေးခြင်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ဂရောင်းဝါးတားသည် ပဉ္စမတန်းတွင် စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုကို စတင်ရေးသားခဲ့ပြီး အထက်တန်းကျောင်းတွင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာကို သီးခြားလေ့လာခဲ့သည်။ သူမသည် William and Mary ကောလိပ်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် စိတ်ပညာ နှင့် ကွန်ပျူတာသိပ္ပံ ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် Virginia Tech မှ ဆော့ဖ်ဝဲအင်ဂျင်နီယာ သိပ္ပံ ဘွဲ့ကိုရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ၁၉၉၉ ခုနှစ်အထိ ဆော့ဖ်ဝဲအင်ဂျင်နီယာအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး စာရေးဆရာဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ စာရေးဆရာများ၏ စည်းဝေးကြီးများစွာကို တက်ရောက်ပြီးနောက် ဝတ္ထုတိုများ စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ သူမ၏ပထမဆုံးဝတ္ထု A Real Basket Case ကို ထုတ်ဝေရန်သဘောတူခဲ့သောစာပေအေးဂျင့်တစ်ဦးနှင့်မတွေ့ဆုံမီတွင် ဝတ္ထုတိုခုနှစ်ပုဒ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၎င်းကို ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် Best First Novel Agatha Award အတွက် အမည်စာရင်း တင်သွင်းခံခဲ့ရသည် သူမ၏ ဝတ္ထုတိုများထဲတွင် ပါရှန်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုထားသောဝတ္ထုအပါအဝင် ဝတ္ထုတို ၉ ပုဒ်ကိုထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဂရောင်းဝါးတား၏ နောက်ထပ်ဇာတ်လမ်းတိုများကို တိုက်ရိုက်ပြဇာတ်တင်ဆက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲထားပါသည်။ သူမ၏ နောက်ဆုံးဇာတ်လမ်းတို "Fatal Fish Flop" ကို ၂၀၁၁ ခုနှစ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စာအုပ်ဖြစ်သော Fish Tales တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဆုများနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှု ဂရောင်းဝါးတား၏ ဝတ္ထုတိုများသည် ပြိုင်ပွဲများစွာတွင် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ဝတ္ထုတို "နယူးဇီလန်" သည် 2003 PPW Paul Gillette Memorial Writing Contest တွင် ပထမနေရာရရှိခဲ့ပြီး Rocky Mountain Fiction Writers Short Story Anthology ပြိုင်ပွဲတွင်လည်း အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ "Flamingo Fatality" သည် ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် Great Manhattan Mystery Conclave Short Story Anthology ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရခဲ့ပြီး သူမ၏ ၂၀၀၅ ခုနှစ် "Lucky Bear" ဇာတ်လမ်းတိုသည် Storyteller Magazine Flash Fiction Contest တွင် ပထမရရှိခဲ့သည်။ ဂရောင်းဝါးတား၏ ပထမဆုံး ဝတ္ထုနှစ်အုပ်သည် ဆုရွေးချယ်ခံရသူများဖြစ်သည်။ Real Basket Case သည် 2007 ခုနှစ်တွင် အကောင်းဆုံး ပထမဆုံး Novel Agatha Award အတွက် အမည်စာရင်းတင်သွင်းခံခဲ့ရသည် To Hell in a Handbasket သည် Colorado Romance Writers' 2010 ဆုအမျိုးအစား၊ Mainstream with Romantic Elements တွင် နောက်ဆုံးအဆင့်အထိပါဝင်ခဲ့သည်။ ဝတ္ထုနှင့် ဝတ္ထုများ Claire Hanover၊ Gift Basket Designer၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စီးရီး A Real Basket Case (2007) To Hell in a Handbasket: A Claire Hanover, Gift Basket Designer, Mystery (2009) Rocky Mountain Outdoor Adventures လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စီးရီး Deadly Currents (2011) Wicked Eddies (2012) အခြားအလုပ်များ The Epsilon Eridani Alternative (2009) ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ Beth Groundwater ၏ဘလော့ဂ် စာကြည့်တိုက် Works by or about Beth Groundwater တွင် အလုပ်လုပ်သည် မွေးဖွားခုနှစ် မသိရှိရသူများ (သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ) သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ အမေရိကန် စာရေးဆရာများ
ပဲပဒုံရွာ၊ အမ်းတောင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ယောင်ထူးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ လုံထန်မြို့နယ်၊ ယောင် ပန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၇၉၈ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား လုံထန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားကြီးကုန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ရွာငံမြို့နယ်၊ ဘုရားကြီးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၉၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုရားကြီးကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၉ ဦး၊ မ ၁၀၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရွာငံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကမြရွာ၊ အောက်မအူထုံး ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဒစ်ပလိုဒိုကတ် သည် ဆော်ရိုပေါ့ (Sauropod)အုပ်စုမှ ဒိုင်နိုဆောတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ဂျူရာဆစ်ယုဂ်နောက်ပိုင်းတွင် ကျက်စားခဲ့၏။ ၎င်းသည် ဆော်ရိုပေါ့အုပ်စုများတွင် အကြီးမားဆုံးသတ္တဝါဖြစ်သည်။ သေးသွယ်ရှည်လျားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ၂၅ မီတာထက်ပိုရှည်သော်လည်း ၁၀ တန်ခန့်သာလေး၏။ အမြီးအလွန်ရှည်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အရှည်၏ ထက်ဝက်ခန့်ရှိသည်။ သေးသောဦးခေါင်း၊ သေး၍တုံးသောသွားများနှင့် ဆော်ရိုပေါ့အုပ်စုမှ အခြားဒိုင်နိုဆောများမှာကဲ့သို့ရှည်လျားသောလည်တိုင်ပါရှိသဖြင့် ဦးခေါင်းကိုပေါ်ရုံမျှဖော်၍ ရေထဲဆင်းနေနိုင်သည်။ ကိုးကား ဒိုင်နိုဆောများ
ရှမ်းကိုင်း (အနောက်)ရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ တရားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၀၅၁ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပွင့်ထီးရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
သစ်လျှောက်ငှက် သည် မြောက်ကမ္ဘာလုံးခြမ်းနှင့် အာဖရိကတိုက်တွင် ကျင်လည်ကျက်စားသည့် ငှက်မျိုးနွယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယင်းငှက်မျိုးတွင် Certhia နှင့် Salpornis ဟူသော မျိုးစု ၂ ခု ရှိသည်။ အစာရှာရန် သစ်ပင်မျက်နှာပြင်တွင် တွယ်တက်တတ်ကြသည်။ ကိုးကား သစ်လျှောက်ငှက်များ ငှက်မျိုးရင်းများ
တာမန်နောရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်၊ ကျွမ်ထိုက် (လန်ဖြီလင်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၇၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွမ်ထိုက် (လန်ဖြီလင်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၇၅ ဦး၊ မ ၃၂၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၄၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းဘဲတောရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ဝက်လက်မြို့နယ်၊ ဘူးဘကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၇၈၄ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဝက်လက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရင်းတိုက်စမ်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ ဘွတ်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၁၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘွတ်တောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၇ ဦး၊ မ ၁၁၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဟောရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်၊ ကနန်းဟဲကွီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၈၄၁ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဗန်းမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ