zaibutcooler/mini-burmese huggingface dataset:
တောကြီးရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ ဝင်းကျန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၃၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝင်းကျန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၄၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၆၁၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 414 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ lenticular ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၆၇ အောက်တိုဘာ ၂၂ တွင် Hermann Schultz ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကိုးကား မိန် နက္ခတ်တာရာ
ကျော်သက်နိုင် ကို ၁၉၇၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၅ ရက်နေ့၌ အဖ ဦးတင်ရွှေ ၊ အမိ ဒေါ်ခင်ကြွယ် တို့မှ ထားဝယ်မြို့ တွင် မွေးဖွားခဲ့ပါသည်။ မွေးချင်း (၈) ဦးအနက် စတုတ္ထမြောက်သားဖြစ်သည်။ ပညာရေး လူမှုရေး အလုပ်အကိုင် နိုင်ငံရေး အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်၊ကော့သောင်းမြို့နယ်၊ ရပ်ကွက်အလုပ်အမှုဆောင် ဥက္ကဋ္ဌ မြို့နယ်ညီလာခံကျင်းပရေးအဖွဲ့ဝင် ၂၀၁၅ လူငယ်ညီလာခံကျင်းပရေးကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌ ၂၀၀၁၅ မဲစာရင်းစိစစ်ရေး ဒုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ
အေးရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်၊ သံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၆၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၀၆ ဦး၊ မ ၄၀၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၈၄၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျောက်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခမိ − နခဇတိုဘူတာ (上中里駅 ခမိ − နခဇတို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ခိတမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ် ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်သည် မူလက တနယ်တည်းဖြစ်သော်လည်း နောင်အခါတွင် မြောက်ကယ်ရိုလိုင်းနားနှင့် တောင်ကယ်ရိုလိုင်းနားဟူ၍ ပြည်နယ် ၂ နယ်ဖြစ် သွားသည်။ ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်၏ မြောက်ဘက်တွင် ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်၊ အနောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်တွင် တင်နက်ဆီပြည်နယ်နှင့် ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ်၊ အရှေ့ ဘက်တွင် အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာ ရှိလေသည်။ မြောက်ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်မှာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၅၂,၇၁၂ ကျယ်ဝန်း၍ လူဦးရေမှာ ၄,ဝ၆၁,၉၂၉ ယောက် ရှိသည်။ မြို့တော်မှာ ရာလေးမြို့ဖြစ်၍ လူဦးရေ ၆၅,၆၇၉ ယောက်ရှိလေသည်။ တောင်ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်မှာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၃၁,ဝ၅၅ ကျယ်ဝန်း၍၊ လူဦးရေ ၂,၁၁၇,ဝ၂၇ ယောက်ရှိသောကြောင့် မြောက်ဘက်ပြည်နယ်ထက် ငယ်ပြီးလျှင် လူဦးရေလည်း နည်းလေသည်။ မြို့တော်မှာ ကိုလမ္ဗီးယားမြို့ဖြစ်၍ လူဦးရေ ၈၆,၉၁၄ ယောက်ရှိလေသည်။ ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်များတွင် ဝါကို အကြီးအကျယ် စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်ကြ၏။ ကပ္ပလီလူမျိုးများလည်း အများအပြားနေထိုင်လျက်ရှိကြသဖြင့်၊ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းအတွက် အလုပ်သမားများကို ဈေးပေါပေါနှင့် ငှားရမ်းခိုင်းစေနိုင်ကြသည်။ ကယ်ရိုလီးနားပြည်နယ်များ၏ ရာသီဥတုမှာ စိုစွတ်ထိုင်းမှိုင်း၍ ဂွမ်းထည်ရက်လုပ်ခြင်းလုပ်ငန်းနှင့် အထူးပင် သင့်လျော်ပေသည်။ ထိုပြင် ရေတံခွန်ပေါများသောကြောင့် စက်ရုံ၊ အလုပ်ရုံများအတွက် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို စရိတ် သက်သာစွာဖြင့် ရရှိနိုင်လေသည်။ ကယ်ရိုလီးနားပြည်နယ် ၂ နယ်လုံးတွင် ဆေးပင်များကို အကြီးအကျယ် စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်ကြ၏။ ဆာဝေါ်လတာရာလေးသည် ၁၅၈၄ ခုနှစ်တွင်ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ နောက်တစ်နှစ်တွင် ထိုနယ်၌အခြေစိုက်နေထိုင်ကြရန် အင်္ဂလိပ်လူမျိုးများကို စေလွှတ်လိုက်ရာ ထိုနယ်ရှိတိုင်းရင်းသား လူမျိုးများက အဝင်မခံဘဲ ခုခံတိုက်ခိုက်သဖြင့် အင်္ဂလိပ်လူမျိုးများမှာ အင်္ဂလန်ပြည်သို့ ပြန်သွားကြရလေသည်။ တစ်ဖန် ၁၅၈၇ ခုနှစ်တွင် ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်သို့ လာရောက်ကြသော အင်္ဂလိပ်လူမျိုးတစ်စုမှာလည်း ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြန်၏။ ပထမ ချားဘုရင် လက်ထက်သို့ ရောက်သောအခါ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးများ ထိုဒေသတွင် အခြေတကျနေထိုင်နိုင်အောင် စီစဉ်ပြုလုပ်ပေးသဖြင့် ထိုနယ်ကို အင်္ဂလန်၏ကိုလိုနီနယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။ ချား ဟူသောအမည်မှာ လက်တင်ဘာသာဖြင့် ကယ်ရိုလပ်ဖြစ်၍၊ ထိုနယ်ကို ချားဘုရင်အား ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ကယ်ရိုလီးနားဟူ၍ အမည်မှည့်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယချားဘုရင်လက်ထက်သို့ရောက်သောအခါ ၁၆၆၃-ခုနှစ်တွင် ထိုနယ်ကို မှူးမတ်အချို့အား အပိုင်စားပေးသနား လိုက်သည်။ ထိုမှူးမတ်များက ကယ်ရိုလိုင်းနားနယ်ကို မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းဟူ၍ နယ် ၂ နယ်ခွဲ ခြားလိုက်လေသည်။ တောင်ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်နှင့် မြောက်ကယ်ရိုလိုင်းနား ပြည်နယ်တို့သည် အမေရိကန်နိုင်ငံသမိုင်းတွင် အတော်ပင် အရေးပါခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ မူရင်းပြည်နယ် ၁၃ နယ်တွင် ဤနယ် ၂ နယ်အပါအဝင်ဖြစ်၏။ ၁၈၆၁- ၆၅ ခုနှစ်များအတွင်း ဖြစ်ပွားသော အမေရိကန်ပြည်တွင်းစစ်ပွဲသည် တောင်ကယ်ရိုလီးနားပြည်နယ်၌ရှိသော ဖို့ဆမ္မတာ ခံတပ်မြို့ ကလေးမှ စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ ထိုပြည်တွင်းစစ်ပွဲမှာ သမ္မတကြီး အေဘရာဟမ် လင်ကွန်းလက်ထက်တွင် ငွေဝယ်ကျွန် စနစ် ပယ်ဖျက်ရေးနှင့်စပ်လျဉ်း၍ စတင်ဖြစ်ပွားလေရာ၊ တောင်ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်သည် လင်ကွန်း၏ဝါဒကို ဆန့်ကျင် ပုန်ကန်သော တောင်ပိုင်းနယ်များဖက်တွင် စတင် သဘောကွဲလွဲ ကတည်းက ပါဝင်ခဲ့၍ ပြည်ထောင်စုထဲမှ အဦးဆုံး ခွဲထွက်သော ပြည်နယ်ဖြစ်၏။ မြောက်ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်မှာမူ တောင်ပိုင်းနယ်များလက်သို့ ဖို့ဆမ္မတာကျဆုံးပြီးသည့်နောက်မှ တောင်ပိုင်းနယ်များဖက်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် တောင်ပိုင်းစစ်တပ်များအတွက် ဝေပုံကျပိုမိုသော စစ်သား အင်အားကို ရက်ရောစွာ ဖြည့်တင်းပေးခဲ့လေသည်။ ကိုးကား အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု
ကုလားကုတ် (အလယ်ဆိပ်)ရွာသည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ရေးမြို့နယ်၊ ကုလားကုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၄၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုလားကုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၆၉ ဦး၊ မ ၂၇၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၂၅၅ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အခုအိဘူတာ (鮎喰駅 အခုအိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုခုရှိမခရိုင်၊ တိုခုရှိမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ဖက်လျှားရွာ၊ ပေါက်တူး ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဝမ်ကွန်ကောက်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ ကျိုင်းလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၁၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျိုင်းလင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၁၇ ဦး၊ မ ၉၈၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိမဘရှိဘူတာ (今 橋 駅 အိမဘရှိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခဂါဝါခရိုင်၊ ဆခမဆွတ်ရှိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
Asia/Harbin သည် IANA အချိန်ဇုန် ဒေတာရင်းမြစ်၏ zone.tab ဖိုင်မှ အချိန်ဇုန်၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ပါဝင်သော ဒေတာများမှ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်- Asia/Harbin ရည်ညွှန်းအမှတ်မှာ ဟာရ်ပင်းမြို့ဖြစ်သည်။ လွှမ်းခြုံဧရိယာ ထိုအချိန်ဇုန်၏ လွှမ်းခြုံဧရိယာမှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ယခင်အသုံးပြုခဲ့သော ချန်ပိုင်းအချိန်ဇုန်ဖြစ်ပြီး UTC offset မှာ UTC+08:30 ဖြစ်သည်။ ကိုးကား tz ဒေတာရင်းမြစ်
တက္ကသိုလ်တင်ခ သည် မြန်မာနိုင်ငံသား စာရေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်တင်ခကို ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၇ ရက်နေ့၊ စနေနေ့တွင် သထုံခရိုင်၊ သိမ်ဆိပ်မြို့နယ်၊ ကတိုက်ကလေးကျေးရွာတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မိဘများမှာ အဖ ဦးချစ်ကျော်၊ အမိ ဒေါ်သန်းရင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ တာမွေအစိုးရအထက်တန်းကျောင်းမှ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ၊ သင်္ကြန်အထူးထုတ် မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာတွင် ပွဲသဘင် မနွှဲချင် သဘင်နွမ်းတာပ လေးချိုးကဗျာကို တက္ကသိုလ်မောင်တင်ခ ကလောင်အမည်ဖြင့် ပထဦးဆုံးအကြိမ် ပုံနှိပ်ဖော်ပြခြင်း ခံရသည်။ ၁၉၅၉ ခုနှစ် သက်လျာမဂ္ဂဇင်း ကဗျာပြိုင်ပွဲတွင် ပညာ လေးလုံးစပ်ကဗျာကို တက္ကသိုလ်တင်ခအမည်ဖြင့် ဒုတိယဆုရရှိကာ ပုံနှိပ်ဖော်ပြခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မြန်မာ့အလင်း၊ ဟံသာဝတီ သတင်းစာများတွင် ကဗျာ၊ ဆောင်းပါးများစွာ ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဝိဇ္ဇာအထွေထွေဂုဏ်ထူးဖြင့် (မြန်မာစာအဓိက)ဘွဲ့ ရခဲ့သည်။ ၁၉၆၀ − ၆၁ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ မြန်မာစာနည်းပြအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ အောင်ဆန်းသူရိယလှသောင်းကျောင်းတွင် (၁၉၆၀ − ၆၄) ခုနှစ်အထိ အထက်တန်းနည်းပြဆရာအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော်ဗိုလ်လောင်းသင်တန်း အမှတ် (၃၁) သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ (၁၉၆၅ − ၆၉) ခုနှစ်များတွင် အမှတ် (၉၇) ခြေလျင်တပ်ရင်း၌ တပ်စုမှူး၊ တပ်ခွဲမှူးတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် စစ်တက္ကသိုလ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရောက်ရှိပြီး နည်းပြဆရာ၊ လက်ထောက်ကထိက၊ ကထိက၊ ပါမောက္ခ၊ လက်ထောက်စာပေညွှန်ကြားရေးမှူး တာဝန်များကို အဆင့်ဆင့် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ − ၇၉ ခုနှစ်တွင် မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ် သုတစကားပြေကျမ်းများလေ့လာချက်စာတမ်း တင်သွင်းခဲ့သည်။ ရှုမဝ၊ မြဝတီ၊ ငွေတာရီ၊ စန္ဒာ၊ သောင်းပြောင်းထွေလာ မဂ္ဂဇင်းများ၊ လုပ်သားပြည်သူ့နေ့စဉ်၊ မြန်မာ့အလင်းနှင့် ကြေးမုံသတင်းစာများတွင် ကဗျာ၊ စာပေဆောင်းပါးများစွာ ရေးသားခဲ့သည်။ (၁၉၈၉-၉၃) ခုနှစ်များတွင် လုပ်သားပြည်သူ့​နေ့စဉ် (ယခု မြန်မာ့အလင်း) စာ​ပေအနုပညာကဏ္ဍတွင် မြန်မာစာ​ပေမှ ရှာ​ဖွေ​တွေ့ရှိချက်များနှင့် အခြား စာ​ပေယဉ်​ကျေးမှုအနုပညာ သုတ​ရေးရာများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ​ရေးသား​ဖော်ပြခဲ့ပြီး ၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင် ​ဆောင်းပါး ၃၄ ပုဒ် ​ရွေးထုတ်ကာ ​ဆောင်းပါး​ပေါင်းချုပ်စာအုပ်ကို မြန်မာ့ဇာတိမာန်အဘိဓာန် အမည်ဖြင့် ဂုဏ်ထူးစာ​ပေမှ ပုံနှိပ်ထုတ်​ဝေခဲ့သည်။ ပြင်ဦးလွင်မြို့စာ​ပေနှင့်စာနယ်ဇင်းဥက္ကဋ္ဌ၊ မြန်မာနိုင်ငံစာ​ပေနှင့်စာနယ်ဇင်းအဖွဲ့ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ(၁) တာဝန်များ ထမ်း​ဆောင်လျက်ရှိသည်။ ၁၉၉၃ ခုနှစ်၊ အမျိုးသားစာပေဆု၊ သုတပဒေသာ (ဝိဇ္ဇာပညာရပ်)ဆုအတွက် တက္ကသိုလ်တင်ခ၏ မြန်မာ့ဇာတိမာန်အဘိဓာန် စာအုပ်ကို ဂုဏ်ထူးတိုက်စာပေတိုက်က ဆွတ်ခူးရရှိခဲ့သည်။ ၁၉၉၅ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာနသို့ ပြောင်းရွှေ့ရောက်ရှိခဲ့ပြီး သတင်းနှင့်စာနယ်ဇင်းလုပ်ငန်း ဦးဆောင်ညွှန်ကြားရေးမှူး တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ မြန်မာ့အလင်း၊ ကြေးမုံ၊ နယူးလိုက်အော့ဖ်မြန်မာ သတင်းစာများ၊ နိုင်ငံတကာသတင်းဂျာနယ်၊ ရွှေမောင်းသံဂျာနယ်၊ နိုင်ငံဂုဏ်ရည်မဂ္ဂဇင်းနှင့် အခြားဂျာနယ်မဂ္ဂဇင်းများတွင် ကဗျာ၊ ဆောင်းပါးများ ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။ ကိုးကား ပညာရေး ဝန်ကြီးဌာန မြန်မာစာနှင့် ဘာသာစကားပညာရေးဦးစီးဌာန မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်များ မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ၁၉၄၀ မွေးဖွားသူများ မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ဇန်နဝါရီလ၊ (၇)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၇)ရက်မြောက် နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၃၅၈) ရက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၃၅၉) ရက်) ကျန်သေးသည်။ ဖြစ်ရပ်များ ၁၆၁၀ – ဂယ်လီလီယို သည် ကြာသပတေးဂြိုဟ် (ဂျူပီတာ) ၏ အရံဂြိုဟ် ၄ လုံးဖြစ်သော ဂန်မီဒီ၊ ကယ်လီစတို၊ အိုင်အို နှင့် ယူရိုပါ တို့ကို စတင်လေ့လာခဲ့သည်။ ၁၉၁၉ – ဆားဘီးယားနိုင်ငံမှ မွန်တီနီဂရိုးနိုင်ငံအား အကွက်ချသိမ်းယူခြင်းကို မွန်တီနီဂရိုး ပြောက်ကျားစစ်သည်များက တိုက်ခိုက်ဆန့်ကျင်ကြသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ၁၉၂၇ – ပထမဆုံး အတ္တလန်တိတ်သမုဒ္ဒရာ ဖြတ်ကျော် တယ်လီဖုန်း ဝန်ဆောင်မှုကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ နယူးယောက်မြို့ မှ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းနိုင်ငံ၊ လန်ဒန်မြို့သို့ စတင်ချိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၅ – ဗန်နီတို မူဆိုလီနီ နှင့် ပြင်သစ်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ပီယားလာဗယ်တို့သည် ပြင်သစ်-အီတလီ သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။ ၁၉၄၂ – ဒုတိယကမ္ဘာစစ်:ဗြိတိသျှ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဘားနတ် မောင်ဂိုမာရီ က ဘာဂီတိုက်ပွဲအောင်မြင်မှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၉ – အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ဖီဒယ်လ် ကက်စထရို၏ ကျူးဘားအစိုးရသစ်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ၁၉၈၄ – ဘရူနိုင်းနိုင်ငံသည် အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများအသင်း (အာဆီယံ)၏ ဆဋ္ဌမမြောက် အသင်းဝင်နိုင်ငံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၉၀ – ယိုင်နေသော ပီဆာမျှော်စင်၏ အတွင်းပိုင်းအား အများပြည်သူဝင်ရောက်ခွင့်ကို ဘေးကင်းစေရန် အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။ မွေးဖွားသူများ ၁၈၀၀ – မေးလာ့ဒ် ဖီးလ်မိုး၊ အမေရိကန် စစ်သား၊ ရှေ့နေ နှင့် နိုင်ငံရေးသမား၊ ၁၃ ဦးမြောက် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု သမ္မတ (၁၈၇၄ ကွယ်လွန်) ကွယ်လွန်သူများ ၁၉၄၃ – နီကိုလာ တက်စလာ၊ ခရိုရေးရှား-ဆားဘီးယား-အမေရိကန် လူမျိုး ရူပဗေဒပညာရှင်နှင့် အင်ဂျင်နီယာ (၁၈၅၆ မွေး) ပွဲတော်ရက်များ ပြင်ပလင့်ခ်များ ရက်စွဲများဇန်နဝါရီ
အနောက်ကုန်း (အောက်စု)ရွာ၊ ခရေဂန် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ရွှေခုံတိုင်ရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ထီးလင်းမြို့နယ်၊ အိုင်းမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၂၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိုင်းမကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈၆ ဦး၊ မ ၆၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ထီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျိုချောင်းရွာ၊ ကွမ်းသီးချောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
သတ်ပုန်းရွာ၊ သတ်ပုန်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
မြို့ပြပြောင်းလဲမှုနဲ့ ကျေးလက်လက်မှုပညာတွေကနေ သင်ခန်းစာတွေကို သတိထားမိပါတယ်။ မြို့တွေမှာ နည်းပညာနဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ တိုးလာပေမဲ့ ကျေးလက်တွေမှာ ရိုးရာလက်မှုပညာတွေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါတယ်။
ကုလား အချုပ်၊ တရုတ် အခြယ် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အနက်အဓိပ္ပာယ် ကုလားလူမျိုးသည် အဝတ်အထည် ချုပ်လုပ်ရာတွင် နိင်နင်းကျွမ်းကျင်၍ တရုတ်လူမျိုးသည် ပန်းချီ ဆေးခြယ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။ ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကုလား အချုပ်၊ တရုတ် အထည် ကိုးကား မြန်မာဆိုရိုးစကားများ
မုညင်းချောင်းရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ထောက်မရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့နယ်၊ ထောက်မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၈၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထောက်မကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၉ ဦး၊ မ ၉၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘာယေရွာ၊ ကမ်းဒေး ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဆရာအေးကုန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ငုက္ခလေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၆၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငုက္ခလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၅ ဦး၊ မ ၁၃၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆီအောရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ လောက်ကိုင်မြို့နယ်၊ ထင်ပါကျိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၅၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထင်ပါကျိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၅၈၅ ဦး၊ မ ၈၄၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၃၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လောက်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျုံတုံးကလေးရွာကြီးဘက်ရွာ၊ ကျုံတုံးကလေး ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဒင်းပုန်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့နယ်၊ ဇောင်းတန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၈၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇောင်းတန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၅၂ ဦး၊ မ ၈၄၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မှန်တန်းရွာ၊ ငှက်ကြီးကွင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
စစ်တစ်လိုင်းငှက် (Vanellus duvaucelii) ကို ချောင်းတလိုင်းဟူ၍လည်းခေါ်သည်။ ထိုငှက်သည် တစ်တီတူးနှင့်အတူ 'ဗင်နယ် လင်နေး' မျိုးရင်းခွဲတွင်ပါဝင်သည်။ ပါဏဗေဒအမည်မှာ 'ဟော့ လော့တာရပ်စပိုင်နိုဆပ် ဒျူဗိုး ဆဲလီ' ဖြစ်သည်။ အလျား ၁၂ လက်မရှိ၏။ တောင်ပံတွင် ထူးထူးဆန်းဆန်း အတက်ပါရှိသည်။ ထိုအတက် ကို နားနေခိုက်တွင် မတွေ့မြင်ရချေ။ မည်ကဲ့သို့ အသုံးချမှန်းလည်း မသိရသေးချေ။ စစ်တလိုင်း၏ အသံမှာ တစ်တီတူး၏ အော်သံနှင့်တူသော် လည်း တစ်တီတူးအသံလောက် မစူးရှပေ။ စစ်တလိုင်းသည် သဲထူထပ်သော မြစ်ကမ်းပါးတွင် ကျက်စား၏။ မြစ်ရေကြီးသောအခါတွင် ဥယျဉ်နှင့် မြက်ခင်းပြင်များသို့ ရွေ့ပြောင်း၍ နေ၏။ ရေကူးကျင်လျင်၏။ ယင်းကိုတောတွင်းရှိ ချောင်းများတွင်တွေ့ရသည်။ စစ်တလိုင်းငှက်ကလေးများသည် နွေရာသီတွင်ပေါက်ကြသည်။ အသိုက်ကို ကမ်းစပ်သဲမြေတွင်၎င်း၊ ကျောက်စရစ်အကြားတွင်၎င်း၊ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ တစ်မြုံလျှင် ၃ ဥမှ ၄ ဥအထိရှိ၏။ ဥမှာ တစ်တီတူး ဥနှင့် တူသော်လည်း အနည်းငယ် ပိုရှည်၍၊ အညိုရောက်များသည်။ ထိုငှက်မျိုးကို အိန္ဒိယ၊ မြန်မာ၊ အင်ဒိုချိုင်းနားနိုင်ငံများတွင်တွေ့ရ၏။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် မြစ်ချောင်းများ၌ ကျက်စားလေ့ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ တောင်များပေါ်၌ တွေ့ရသည်။ မေမြို့ရှိ ရေကန်များ၌လည်း တွေ့ရတတ်သည်။ ကိုးကား အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ စင်ရော်၊ ရေညှောင့်ကောင်နှင့် အလားတူငှက်များ
သုက္ကာထေရီ သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိသော ရဟန်းမိန်းမတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ဘဝဇာတ်ကြောင်း ဝိပဿီဘုရားလက်ထက် ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ရေတွက်သော် ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာအထက် ကာလတွင် ဝိပဿသီမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်တွင် သုက္ကာထေရီသည် ဗန္ဓုမတီမြို့တွင် နေထိုင်၏။ တစ်နေ့သောအခါ ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား၏ တရားတော်ကို နာကြားရကာ ရဟန်းဘောင်သို့ ဝင်၏။ ဤသို့ဖြင့် လူ့ဘဝမှ ကွယ်လွန်ခဲ့သော် တုသိတာဘုံသို့ ရောက်၏။ သိခီဘုရားလက်ထက် ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ သုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်တွင် သိခီမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မ၏။ ထိုအချိန်တွင် သုက္ကာထေရီသည် သိခီမြတ်စွာဘုရားထံတွင် ရဟန်းပြု၏။ ဤဘဝမှ လွန်ခဲ့သည့်အခါတွင် တာဝတိံသာ နတ်ဘုံသို့ရောက်ခဲ့သည်။ ဝေဿဘူဘုရားလက်ထက် ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ၃၁ ကမ္ဘာအထက်တွင် ဝေဿဘူမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူ၏။ ထိုဘုရားလက်ထက်တွင်လည်း သုက္ကာထေရီသည် ရဟန်းပြုတော်မူ၏။ ဤဘဝမှ လွန်ခဲ့သည့်အခါတွင် တာဝတိံသာ နတ်ဘုံသို့ရောက်ခဲ့သည်။ ကောဏာဂုံဘုရားလက်ထက် ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ကောဏာဂုံမြတ်စွာဘုရားသည် ပွင့်တော်မူ၏။ ထိုမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင်လည်း ရဟန်းပြုတော်မူ၏။ ကဿပဘုရားလက်ထက် ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ကောဏာဂုံမြတ်စွာဘုရားသည် ပွင့်တော်မူ၏။ ထိုမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင်လည်း ရဟန်းပြုတော်မူ၏။ ဂေါတမဘုရားလက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ရာဇဂြိုဟ်မြို့တွင် သူဌေးမျိုး၌ ဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတစ်ထောင်ခြံရံလျက် ရာဇဂြိုဟ်သို့ ကြွသည်ကို ချီးကျူးတော်မူ၏။ ထိုအခါ သုက္ကာထေရီသည် အလှူတို့ဖြင့် ပူဇော်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ဓမ္မဒိန္နာရဟန်းမထံတွင် ရဟန်းဘောင်သို့ ဝင်ရောက်၏။ ထို့နောက်တွင် သုက္ကာထေရီသည် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာမ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ
စပ်စီရွာ၊ စပ်စီ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဟွေရှန်လုံ (အောက်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းဆတ်ခရိုင်၊ မိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၅၂၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၂ ဦး၊ မ ၁၆၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာကို မယ်မွတ်ရွာမှ အမည်ပြောင်းလိုက်သည်။ ကိုးကား မိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖုတ်လူးရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ မိုးညိုမြို့နယ်၊ ဇီးပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၂၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၃၄ ဦး၊ မ ၂၁၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုးညိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နိဗ္ဗာန်ယာဉ် ပန်းကားသည် သေဆုံးကွယ်လွန်သွားသောသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာရုပ်ကလာပ်၊ရုပ်အလောင်းများအား သင်္ချိုင်း ၊ ရေဝေးသုသာန် သို့ ပို့ဆောင်ပေးသော ယာဉ်ဖြစ်သည်။ သင်္ချိုင်း ရေဝေးသုသာန် ကိုးကား
ဘန့်ဟင်ရွာမရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ ဘန့်ဟင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၇၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘန့်ဟင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၁၃ ဦး၊ မ ၂၇၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၇၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နမ့်စန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထိန်အင်းရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ရမည်းသင်းခရိုင်၊ ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်၊ သဖန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၀၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဖန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၇၄ ဦး၊ မ ၂၁၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန် (Virgo; သင်္ကေတ )သည် ဆဌမရာသီဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဟူးဂြိုဟ်သည် ကန်၏ ရာသီခွင်ဖြစ်သည်။ ဩဂုတ်လ(၂၄)ရက်မှ စက်တင်ဘာလ(၂၂)ရက်အတွင်း မွေးဖွားသူများသည် ကန်ရာသီဖွားများဖြစ်ကြသည်။ ဗေဒင်ရာသီခွင် သင်္ကေတများ
ကံဘူးရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံရေးနဲ့ စီးပွားရေးမညီမျှမှုတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သက်ဆိုင်ရာရပ်ရွာတွေမှာ အစဉ်အလာထုံးစံတွေ အများကြီးရှိတယ်။ လူမှုရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အခမ်းအနားတွေမှာ အစားအစာမျှဝေစားသုံးခြင်းတွေ၊ စုပေါင်းလုပ်အားတွေဖျော်ဖြေခြင်းတွေရှိတယ်။
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား ဇန်နဝါရီ ၂၀၀၄
အရှင်ပုလိနပူဇကထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်၏။ ဘဝဇာတ်ကြောင်း ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူစဉ် အခါက ဖြစ်၏။ အရှင်ပုလိနပူဇကထေရ် သည် ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား၏ ဗောဓိပင်ရင်းရှိ သဲဟောင်းတို့ကို ဖယ်၍ စင်ကြယ်သော သဲတို့ဖြင့် ဖြန့်ခင်းပေးခဲ့၏။ ဤသို့ သဲခင်းခဲ့သော ကောင်းမှုကုသိုလ်ကြောင့် အရှင်ပုလိနပူဇကထေရ်သည် ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာသုံးဆယ်ထက်တွင် မဟာပုလိနဟူသော အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ခဲ့၏။ ဤသို့ ဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ရေတွက်ပါက ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်တွင် သဲလှူခဲ့သည့်အကျိုးကြောင့် အပါယ်လေးဘုံသို့ လုံးဝမကျရောက်ခဲ့ရပေ။ နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ပုလိနပူဇကထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ
အိုင်ရီနိုမီ သည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ သဘာဝ ဂြိုဟ်တုတစင်းဖြစ်ပြီး ၂၀၀၀ ခုနှစ်တွင် ဟာဝိုင်အီ တက္ကသိုလ်မှ နက္ခတ္တဗေဒပညာရှင်များက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယင်းသည် အချင်းအားဖြင့် ၃ ကီလိုမီတာခန့်ရှိပြီး ၆၈၂.၈၀ ရက်လျင် တပတ်နှုန်းဖြင့် ဂျူပီတာဂြိုဟ်အား ၂၀.၅၄ မီလီယံ ကီလိုမီတာအကွာမှလှည့်ပတ်လျက်ရှိသည်။ ယင်းအား ယာယီအမည် ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ကိုးကား ဂျူပီတာ၏ ဂြိုဟ်ရံလများ
သက္ကယ်တောင်ရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၅၉၂ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တပည့်ကျင့်ဝတ် ငါးပါး ညီညာထကြွ၊ ဆုံးမနာယူ၊ လာမူကြိုဆီး၊ ထံနီးလုပ်ကျွေး၊ သင်တွေးအံရွတ်၊ တပည့်ဝတ်၊ မချွတ်ငါးခုသာ။ (သင်္ဂဇာဆရာတော်) ဆရာ့ဝတ္တရား ငါးပါး အတတ်လည်းသင်၊ ပဲ့ပြင်ဆုံးမ၊ သိပ္ပမချန်၊ ဘေးရန်ဆီးကာ၊ သင့်ရာအပ်ပို့၊ ဆရာတို့ ကျင့်ဖို့ဝတ်ငါးဖြာ။ (သင်္ဂဇာဆရာတော်) လင်ကျင့်ဝတ်ငါးပါး မထေမဲ့ကင်း၊ အပ်နှင်းဥစ္စာ၊ မိစ္ဆာမမှား၊ ဝတ်စားဆင်ယင်၊ မြတ်နိုးကျင်၊ ငါးအင်လင့်ကျင့်ရာ။ (သင်္ဂဇာဆရာတော်) မယားဝတ္တရား ငါးပါး အိမ်တွင်းမှုလုပ်၊ သိမ်းထုပ်သေချာ၊ မိစ္ဆာကြဉ်ရှောင်၊ လျော်အောင်ဖြန့်ချိ၊ ပျင်းရိမမူ၊ ဝတ်ငါးဆူ၊ အိမ်သူကျင့်အပ်ရာ။ (သင်္ဂဇာဆရာတော်) သားသမီးကျင့်ဝတ် ငါးပါး ကျွေးမွေးမပျက်၊ ဆောင်ရွက်စီမံ၊ မွေခံထိုက်စေ၊ လှူမျှဝေ၍၊ စောင့်လေမျိုးနွယ်၊ ဝတ်ငါးသွယ်၊ ကျင့်ဖွယ်သားတို့တာ။ မိဘကျင့်ဝတ် ငါးပါး မကောင်းမြစ်တာ၊ ကောင်းရာညွှန်လတ်၊ အတတ်သင်စေ၊ ပေးဝေနှီးရင်း၊ ထိမ်းမြားခြင်းလျှင်၊ ဝတ်ငါးအင်၊ ဖခင်မယ်တို့တာ။ မိတ်ဆွေကျင့်ဝတ် ငါးပါး ပေးကမ်းချီးမြှင့်၊ ကိုယ်နှင့်ယှဉ်ထား၊ စီးပွားဆောင်ရွက်၊ နှုတ်မြွက်ချိုသာ၊ သစ္စာမှန်စေ၊ ဝတ်ငါးထွေ၊ ကျင့်လေမိတ်သဟာ။ ကျေးဇူးခံ မိတ်ဆွေကျင့်ဝတ် ငါးပါး မေ့လျော့စောင့်လာ၊ ဥစ္စာစောင့်ရှောက်၊ ဘေးရောက်ကိုးကွယ်၊ ဘေးတွယ်မပစ်၊ သားမြစ်စဉ်ဆက်၊ မပျက်ချီးပင့်၊ ဝတ်ငါးဆင့်၊ ပြုကျင့် မိတ်ဆွေများ။ အလုပ်ရှင်ကျင့်ဝတ် ငါးပါး ဝစွာကျွေးမွေး၊ ပြုရေးစီရင်၊ နာလျှင်ကုစေ၊ ငှဝေရသာ၊ အခါကိုလွှတ်၊ အရှင်ဝတ်၊ မချွတ် ငါးခုသာ။ အလုပ်သမားကျင့်ဝတ် ငါးပါး အိပ်သော်နောက်ကျ၊ ထသော်ကားရှေး၊ ပေးမှယူအပ်၊ စေ့စပ်ဆောင်ရွက်၊ ကျေးဇူးမြွက်၊ ငါးချက် ကျွန်ကျင့်ရာ။ ဒါယကာကျင့်ဝတ် ငါးပါး မေတ္တာစိတ်သက်၊ ဆောင်ရွက်ချစ်ခင်၊ ခင်မင်နှုတ်ချို၊ လိုလျှင်ဖိတ်ထား၊ တတ်အားလှူစေ၊ ဝတ်ငါးထွေ၊ ပြုလေ ဒါယကာ။ ရဟန်းကျင့်ဝတ်ခြောက်ပါး မကောင်းမြစ်တာ၊ ကောင်းရာညွှန်လစ်၊ အသစ်ဟောကျူး၊ နာဖူးထပ်မံ၊ နတ်ထံတင်ရာ၊ မေတ္တာလည်းပြု၊ ရဟန်းမှု၊ ခြောက်ခုလွန်သေချာ။ နာယကကျင့်ဝတ် ခြောက်ပါး ထကြွနိုးကြား၊ သနားသည်းခံ၊ ဝေဖန်ကြည့်ရှု၊ ဤခြောက်ခု၊ ကြီးသူ့ ကျင့်ရာတရားတည်း။ ကိုးကား မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု
ဘာဂါးရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မိုးကုတ်မြို့နယ်၊ ကျပ်ပြင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၃၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျပ်ပြင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၁၉၅ ဦး၊ မ ၁၁၃၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၅၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုးကုတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝင်းစိန်ရတနာတောင်တောရ ဆရာတော် ဒေါက်တာဘဒ္ဒန္တကေသရ (၂၂ ဇန်နဝါရီ ၁၉၂၂ - ၂၆ ဧပြီ ၂၀၁၅) သည် မြန်မာ မွန် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ဖွားမြင်ခြင်း ဆရာတော်လောင်းလျာကို မွန်ပြည်နယ်၊ မုဒုံမြို့နယ်၊ လက်တက်ကျေးရွာ၌ ခမည်းတော် ဦးနိုင်ဖေ၊ မယ်တော် ဒေါ်တရုတ်မတို့မှ ၁၂၈၃ ခုနှစ်၊ ပြာသို လပြည့်ကျော် ၁ဝ ရက် (တနင်္ဂနွေ)၊ ၁၉၂၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ရှင်ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ခြင်း ၁၃၃၃ ခုနှစ်၊ တန်ခူးလဆန်း(၁၃)ရက်နေ့၊ နံနက် ၇ နာရီ ၄၅ မိနစ်အချိန်တွင် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်မြို့၊ ဈေးကြိုရပ်၊ ဇောတိကာရာမကျောင်းတိုက် ခဏ္ဍသိမ်တော်မြတ်၌ ဇောတိကာရာမကျောင်းဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တသောဘိတကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ပရိယတ္တိစာပေသင်ယူခြင်း ဆရာတော်သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မုဒုံမြို့နယ်၊ ကတိုးကော့နှပ်ကျောင်းဆရာတော်နှင့် ကျောင်းသစ်ကျောင်းဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝေပုလ္လ တို့ထံတွင် ပိဋကတ်အခြေခံကျမ်းစာများကို သင်ကြားတတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ကျမ်းအစောင်စောင်တို့ကို သင်ယူလေ့လာဆည်းပူးခဲ့သည်။ သာသနာရေးအားပေးဆောင်ရွက်တော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် သာသနာပြုသက်တမ်း နှစ် ၅ဝ အတွင်း မြန်မာပြည်အရပ်ရပ်ရပ်ရှိ သုဿာန်ပေါင်း ၁၃၃ ခုတွင် ကမ္မဋ္ဌာန်းအားထုတ်ခြင်း နှင့် ဓုတင် ၁၃ ပါးကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ပြီး ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ ဇာသပြင်သာသနာပြုစခန်း၊ မုဒုံမြို့နယ် ခပ်ရခပ်ယူ သာသနာပြုစခန်း၊ ကမာချိုင့်သာသနာပြုစခန်း၊ ကမာတာသာသနာပြုစခန်း၊ ကမာခရဲသာသနာပြုစခန်း၊ ကော့ဟဘင်ကွင်းကလေးသာသနာပြု စခန်း၊ ကွေ့ဝမ်းကျေးရွာ သာသနာပြုစခန်း၊ နိုင်းပြိုင်ကျေးရွာသာသနာပြုစခန်း၊ မော်လမြိုင်မြို့နယ်၊ ဖားအောက်ကျေးရွာသာသနာပြုစခန်းတို့ကို ထူထောင်၍ ပဋိပတ္တိသာသနာတော်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဝင်းစိန်တောရသာသနာပြုစခန်း တွင် အတောင် ၄ဝဝ ပြည့် ဇိနသုခရန်အောင်ချမ်းသာ လျောင်းတော်မူဘုရားကြီး တည်ထားကိုးကွယ်ခြင်းအပါအဝင် စေတီပုထိုးပေါင်း ၆ဝဝ ကျော်တို့ကို ပြုပြင်မွမ်းမံတည်ထားခြင်း၊ သာသနိကအဆောက်အအုံ ၃ဝ ကျော်တို့ကို ပြုပြင်မွမ်းမံတည်ဆောက်ခြင်းများအပြင် ပြည်ပနိုင်ငံများသို့ကြွရောက်သာသနာပြုခြင်း၊ အခြေခံပညာမူလတန်းကျောင်းဆောင်များ ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းခြင်းနှင့် ပရဟိတလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ အခြားဘာသာဝင်လူမျိုးပေါင်းများစွာကို ဗုဒ္ဓဘာသာသို့ သက်ဝင်ယုံကြည်လာအောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဘွဲ့တံဆိပ် အလှူခံရရှိတော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် ၂ဝ၀၁ ခုနှစ်တွင် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်အစိုးရက ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသော အဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ ၂ဝ၁၄ ခုနှစ်တွင် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသော အဘိဓဇအဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိက ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဘဝနတ်ထံပျံလွန်တော်မူခြင်း ဆရာတော်ကြီးသည် သက်တော် ၉၄ နှစ်၊ သိက္ခာတော် ၄၄ ဝါအရ ၁၃၇၇ ခုနှစ်၊ ကဆုန်လဆန်း ၉ ရက် (၂၆-၄-၂ဝ၁၅) တနင်္ဂနွေနေ့ မွန်းလွဲ ၂ နာရီ အချိန်၊ နှလုံးရောဂါဖြင့် ရန်ကုန် အာရှတော်ဝင်ဆေးရုံတွင် ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံ မဟာချူလာလောင်ကွန်း ဗုဒ္ဓတက္ကသိုလ်မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဒေါက်တာဘွဲ့ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းခြင်း မခံယူမီ လပိုင်းအလိုတွင် ပျံလွန်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ဆရာတော်ရုပ်ကလာပ်ကို ညနေ ၄နာရီခွဲအချိန်ခန့်တွင် မွန်ပြည်နယ်၊ မုဒုံမြို့သို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်သွားသည်။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ မွန်လူမျိုးများ ၂၀၁၅ ကွယ်လွန်သူများ ၁၉၂၂ မွေးဖွားသူများ
ဆင်ဆိုက်ထန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ ပန်လွမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၂၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်လွမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၆၇ ဦး၊ မ ၅၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အဝပြင်ရွာ၊ ဘူးရေမျက် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ရွာသစ်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ လက္ကောင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၀၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက္ကောင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၆၀၈ ဦး၊ မ ၃၈၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြားကျွန်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ ကြားကျွန်း (ကျွန်းကလေး)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၀၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြားကျွန်း (ကျွန်းကလေး)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၈ ဦး၊ မ ၁၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဒမ်ရွာသည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ တွန်းဇံမြို့နယ်၊ ဆွောင်းပက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၉၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွောင်းပက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၃၆ ဦး၊ မ ၁၀၀၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၃၈ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား တွန်းဇံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မကျည်းကုန်းရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မလှိုင်မြို့နယ်၊ ရွာသစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၁၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွာသစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၆၈ ဦး၊ မ ၈၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မလှိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အစ်ရှဘူတာ (一社駅 အစ်ရှ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ နဂိုယမြို့၊ မဲအိတိုးရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ကုန်းဆာရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ စယ်အူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၃၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စယ်အူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၄၅ ဦး၊ မ ၂၀၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဆင်ဇလုပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဇလုပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၂၀ ဦး၊ မ ၂၂၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းကုန်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ ဘုကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၅၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၄၉ ဦး၊ မ ၁၁၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ငေါင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ မန်တုံမြို့နယ်၊ နောင်ဆန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၈၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဆန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၈ ဦး၊ မ ၂၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မန်တုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထုံးဝရွာ၊ လိပ်ပေါင်ဆွဲ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
အိနမိမြို့ (稲美町 အိနမိ− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ခခိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မေလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၁၃၆၂ ဦး စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၄.၉၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ မြို့များ
လက်ပံခုံရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ကင်းဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၇၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကင်းဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၅၀ ဦး၊ မ ၃၃၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၄၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တောင်ငူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ကန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ ညက်ကာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညက်ကာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၈ ဦး၊ မ ၂၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဦးဒေါင်း (ကုန်တန်း)ရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
နမ့်မွန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ ပန်ဆန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၇၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဆန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၉၀ ဦး၊ မ ၁၄၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြပ်ကုန်းရွာ၊ ရွာသာကုန်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဆက်ရက် အမျိုးမျိုးကို မြန်မာနိုင်ငံအရပ်ရပ်၌တွေ့ရသည်။ အသွေးအရောင်နှင့် အလေ့အကျင့်ကိုလိုက်၍ ဆက်ရက်ငှက် အမျိုးမျိုးရှိကြသည်။ ထိုသို့အမျိုးကွဲပြားသည့်အလျောက်လည်း သတ္တဗေဒ(ပါဏဗေဒ‎) အခေါ်အားဖြင့် အမျိုးမျိုးကွဲပြားသည်။ သို့သော် ပုံသဏ္ဌာန်အရဆိုလျှင် တစ်မျိုးနှင့်တစ်မျိုးမှာ ခပ်ဆင်ဆင်ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၌ အများဆုံးတွေ့ရသောဆက်ရက်မျိုးမှာ သတ္တဗေဒ အလိုအားဖြင့် အက်ကရီဒိုသီးရီးတြိုက်တစ် ဟု ခေါ် သည်။ မျိုးရင်း 'စတာနီဒီး'ဖြစ်သည်။ ထိုမျိုးရင်းတွင်သာလိကာနှင့် စတာလင်ဆက်ရက်တို့ပါဝင်ကြသည်။ ဆက်ရက်သည် အများအားဖြင့် အလျား ၉ လက်မရှိသည်။ ပျံသန်းနေစဉ် အမြီးပိုင်းအဖျားရှိ အဖြူကွက်ကိုလည်း‌ကောင်း၊ တောင်ပံရှိ အဖြူကွက်ကိုလည်းကောင်း ထင်ရှားစွာမြင်ရသည်။ ဆူညံစွာ အော်မြည်နေတတ်သော ငှက်မျိုးဖြစ်သည်။ ဆက်ရက်ဖိုသည် ဆက်ရက်မအရှေ့တွင် ဦးခေါင်းကို တဆတ်ဆတ်ညိတ်၍ အော်တတ်သည်။ အစာစားနေကြစဉ် သွားရောက်နှောင့်ယှက်လျှင် အလန့်တကြားအော်၍ ထပျံတတ်ကြသည်။ ဆက်ရက်တို့သည် ကျီးကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့တတ်သောအမူအရာမရှိ၊ ရဲရင့်၏။ ရွှင်ပျဖျတ်လတ်၏။ မြေပေါ်၌ လျှောက်ကာအော်မြည်နေစဉ် အစာကို ရှာဖွေစားတတ်သည်။ အများအားဖြင့် ဆက်ရက်တို့ကို မြို့ရွာနှင့် မြို့ရွာအနီး အနားတို့တွင်တွေ့ရသည်။ အမြဲတမ်းလိုပင် စုံတွဲနေတတ်ကြ၍၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အထူးပင် ခင်မင်တွယ်တာပုံရသည်။ အတူတူ အစာရှာဖွေစားနေကြစဉ် တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် အမွှေးအတောင် ပြုပြင်ပေးတတ်ကြသည်။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရန်လုပ်တတ်သည်လည်းရှိ၏။ ညအခါတွင် သစ်ပင်အုပ်များ၌လည်းကောင်း၊ ကြံခင်းများ၌လည်းကောင်း စုရုံး၍အိပ် တန်းတက်လေ့ရှိသည်။ အိပ်တန်းမတက်မီ ဆူညံစွာအော်မြည် တတ်ကြသည်။ ညအခါ၌လည်းရံဖန်ရံခါ ထ၍ အော်မြည်တတ်သည်။ သားပေါက်ချိန်မှာ ဧပြီလမှ အောက်တိုဘာလခန့်အတွင်း ဖြစ်သည်။ အသိုက်ကို အိမ်ခေါင်မိုး၊ ရေတွင်း နံရံပေါက်၊ သစ်ခေါင်းတို့တွင်ကောက်ရိုး၊ သစ်ကိုင်း၊ အမွှေးအတောင်များဖြင့် ဖရိုဖရဲလုပ်တတ်ကြသည်။ စွန်၊ ကျီးကန်း၊ ရှဉ့်တို့၏ အသိုက်ဟောင်းများကိုလည်း ထပ်မံပြုပြင်၍ အသိုက် လုပ်တတ်ကြသည်။ တစ်မြုံလျှင်ဥပေါင်း ၃ လုံးမှ ၆ လုံးအထိရှိသည်။ ဥမှာ အပြာရောင်ဖြစ်၍ အစက်ပြောက်များ မပါရှိပေ။ ထို ဆက်ရက်မျိုးကို အန္ဒိယနိုင်ငံ၊ မြန်မာနိုင်ငံနှင့် သီဟိုဠ်ကျွန်းတို့တွင် အနှံ့အပြားတွေ့ရသည်။ သတ္တဗေဒ(ပါဏဗေဒ‎) အမည်ဖြင့် 'မိုင်နို ကိုရိုနေတပ်'ဟု ခေါ်သော ဆက်ရက်တစ်မျိုးလည်းရှိသည်။ ထိုဆက်ရက်၏ အလျားသည် ၈ လက်မ အထိရှိသည်။ အမွှေးအတောင်၌ ပြောင်လက်သော အမည်းရောင်နှင့် အဝါရောင်ရော လျက်ရှိသည်။ ဤဆက်ရက်မျိုးတွင် ရှည်လျားသောအမောက်၊ မျက်လုံးဘေးရှိအဝါရောင် အရေပြားနှင့် လိမ္မော်ရောင် နှုတ်သီးတို့မှာထင်ရှားသည်။ ထို့အပြင် 'အက်ကရီဒိုသီးရီး အဲလဗိုစင့်တပ်'၊'အက်ကရီဒို သီးရီး ကရစ်တိတ်တဲလပ်' စသော ဆက်ရက်မျိုးများလည်း ရှိသေးသည်၊ ယင်းတို့ကို မြန်မာနိုင်ငံအရပ်ရပ်၌ တွေ့ကြရသည်။ ကိုးကား စကားပြောသော ငှက်များ အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ စာကလေးနှင့် အလားတူငှက်များ
ရွှေတောင်ကျောက်ကြီးက ကျောက်တ
တိန်းဆပ်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းပုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၃၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၉၃ ဦး၊ မ ၁၂၅၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၇၄၃ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုးညှင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငပိုးကလေးရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ မိုင်းလွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၀၉၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြောင်မြီးတို သည် ကြောင်မျိုးရင်းဝင်ဖြစ်သည်။ ဥရောပတိုက်၊ အာရှတိုက်နှင့် မြောက်အမေရိကတိုက်တို့၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင်နေသည်။ ထိုဒေသများတွင် ယင်းကို ဟူ၍ခေါ်သည်။ ကြောင်မြီးတိုတွင် အမြီးငုတ်တို၊ ရှည်လျားသော ခြေတံ လက်တံ၊ ထောင်နေသောနားရွက်များရှိ၏။ ကြောင် မျက်စိသူငယ်အိမ်ကဲ့သို့ပင် ကြောင်မြီးတို၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်သည် နေ့ဖက်အလင်းများချိန်တွင် မျှင်⁠မျှင်ကလေး သေးသွယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၍၊ ညဉ့်ဖက်မှောင်ချိန်ရောက်မှ ကြီးမားဝိုင်းဝန်းလာသည်။ ကြောင်မြီးတိုသည် အလွန်မျက်စိလျှင်လေသည်။ ယုန်ပေါ သော အချိန်များတွင် ယုန်ကို ဖမ်းယူစားသောက်၏။ ယုန် မရသောအခါတွင် ကြက်၊ ငှက်နှင့် တိရစ္ဆာန်ငယ်တို့ကို သတ်ဖြတ်စားသည်။ သစ်ပင်အတက်၊ ရှဉ့်အလိုက် အလွန် ကောင်းလှသည်။ အသိုက်တွင်း ငှက်ငယ်များကို သတ်ဖြတ်ရာ၌၎င်း၊ တောကောင်ကလေးများကို ချောင်းမြောင်း ခုတ်ဖမ်းရာ၌၎င်း၊ ကြောင်မြီးတိုသည် ကျင်လည်သည်။ ဆောင်းရာသီကျရောက်၍ ရေခဲများဖုံးလွှမ်းသောအခါ အစာငတ်ပြတ်နေသည့် သတ္တဝါကလေးများကို ခုတ်ဖမ်း၏။ အစာ အလွန်ရှားပါးသောအခါများ၌ ငှက်သေများကိုပင် စားတတ်သည်။ အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရန် ကြောင်မြီးတို၌ ထူထဲသော သားမွေးရှိ၏။ ဆောင်းတွင်းအခါ ထိုသားမွေးသည် ပို၍ရှည်လာသည်။ ကြောင်မြီးတိုကို အချို့လူများက သားမွေးရလို၍ ဖမ်းဆီးကြ၏။ သို့သော် ယင်းကိုဖမ်းရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ အခုန်အပေါက် အပြေးအလွှားကလည်းမြန်၊ ရေကူးကလည်း သန်သောကြောင့် ကြောင်မြီးတိုသည် တမဟုတ်ခြင်း ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။ ညအခါ ကြောင်မြီးတို အော်လိုက်သောအသံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ စူးရှစွာ တစ်ချက်အော်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ထိုသို့အော်ရာတွင် အကြောင်းရှိ၏။ ကြောင်မြီးတိုသည် သားကောင်ကလေးများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသောအခါ သားကောင်ကလေးများသည် ရန်သူမမြင်နိုင်အောင် ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်နေတတ်ကြ၏။ ကြောင်မြီးတိုသည် ခုတ်ရန်ချိန်ရွယ်ထားပြီးနောက် စူးရှစွာ အော်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သားကောင်ကလေးတို့သည် ကြောက်လန့်၍ ထခုန်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခုတ်ဖမ်းလိုက်သည်။ ကနေဒါနိုင်ငံ၌ရှိသော ကြောင်မြီးတို၏ သားမွေးသည် မီးခိုးရောင်အောက်ခံတွင် အညိုပြောက်များရှိ၍ အလွန် အဖိုးတန်သည်။ ကိုးကား ကြောင်မျိုးရင်းဝင် တိရစ္ဆာန်များ
၂ဝဝ၅ ခု၊ ဇူလိုင်ထုတ် ရာပြည့် ဦးစိုးညွန့် စုစည်း တည်းဖြတ်တဲ့ '၂ဝ ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာ ၁ဝဝ အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျုဉ်း' စာအုပ်မှ စာရေးတွေရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျုဉ်း တွေကို ပြန်လည် ကူးယူ ဖော်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သခင်လွင် [၁၉၁၄ - ၁၉၉၆] သာယာဝတီ ခရိုင် ဇီးကုန်း မြို့ ၌ အဖ ဦးမောင်ကြီး၊ အမိ ဒေါ်သဲညွန့် တို့က ၁၉၁၄ ခု နိုဝင်ဘာ ၅ ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်သည်။ ၁၉၃၆ တွင် ၁ဝ တန်း အောင်မြင် ခဲ့သည်။ ခရိုင် ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင် (၁၉၃၆)၊ ရေနံမြေ အလုပ်သမား အစည်းအရုံး အတွင်းရေးမှူး (၁၉၃၇ - ၃၈)၊ ရေနံမြေ သပိတ် ရန်ကုန် ခြေကျင် ချီတက်ပွဲ တာဝန်ခံ တဦး (၁၉၃၈)၊ ၁၃ဝဝ ပြည့် အရေးတော်ပုံတွင် ရွှေတိဂုံ စခန်း အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူး၊ ၁၉၄၁ တွင် ဗြိတိသျှ ဆန့်ကျင်ရေး မြန်မာပြည် အလယ်ပိုင်း မြေအောက် တော်လှန်ရေး အဖွဲ့ ဗဟို စည်းရုံးရေးမှူး၊ ဖက်ဆစ် တော်လှန်ရေးတွင် မကွေး - မင်းဘူး ခရိုင် နိုင်ငံရေး တာဝန်ခံ၊ ၁၉၄၅ - ၄၇ တွင် အလုပ်သမား အစည်းအရုံး အဖွဲ့ချုပ် ထူထောင်ရာ၌ ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူး၊ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ စသည် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။ ၁၉၄၆ တွင် ပြည်သူ့ အရေးတော်ပုံ ပါတီ၏ ဗဟို အလုပ်အမှုဆောင်၊ ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ် တွင်လည်း အလုပ်သမား ဌာန အတွင်းရေးမှူး၊ ထို့နောက် တီယူစီဘီ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဖဆပလ အစိုးရ အလုပ်သမားနှင့် ပြည်သူ့လုပ်ငန်း ဌာန ဝန်ကြီး (၁၉၄၈ - ၄၉)၊ တီယူဘီ ဌာနချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၄၈ - ၅ဝ)၊ ကမ္ဘာ ငြိမ်းချမ်းရေး ကွန်ဂရက် (မြန်မာနိုင်ငံ)၏ ဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၄၉)၊ ဘီတီယူစီ ဌာနချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၅ဝ - ၆၄)၊ ကမႝာ အလုပ်သမား အဖွဲ့ချုပ်ကြီး၏ အထွေထွေ ကောင်စီဝင် အဖြစ် ၁၉၅၁ - ၅၄၊ ၁၉၆၁ - ၆၄ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၊ အင်္ဂလန်၊ အိန္ဒိယ၊ တရုတ်ပြည်သူ့ သမ္မတ နိုင်ငံ၊ ဆိုဗီယက် ယူနီယံ၊ ဩစတြီးယား၊ ဂျာမနီ အစ ရှိသည့် နိုင်ငံများသို့ သွားရောက် ခဲ့သည်။ တရုတ် - မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး ရွှေတံဆိပ်၊ ဆိုဗီယက် - မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး တံဆိပ်၊ လီနင် ရာပြည့် ရွှေတံဆိပ် ဆုများ ချီးမြှင့် ခံခဲ့ ရသည်။ ၁၉၆၉ - ၇၁ ခုနှစ်များ အတွင်း 'ရှုထောင့် ဂျာနယ်' ကို တည်ထောင် ခဲ့သူနှင့် အယ်ဒီတာချုပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အလုပ်သမား လောက ထူထောင်ကြ (၁၉၄၇)၊ သွေးမြေကျ တိုက်ပွဲ [မေဒေး သမိုင်း] (၁၉၄၉)၊ သခင် ကိုယ်တော်မှိုင်းနှင့် ပြည်တွင်း ငြိမ်းချမ်းရေး (၁၉၅၆)၊ ဦးဥတ္တမ လက်ရွေးစင် (၁၉၆၇)၊ မြန်မာ နိုင်ငံ အလုပ်သမား လှုပ်ရှားမှု သမိုင်း (၁၉၆၈)၊ ဂျပန်ခေတ် မြန်မာပြည် (၁၉၆၉)၊ အာဇာနည် အရှင် ဦးဝိစာရ (၁၉၇၁)၊ သေဖော်ရှင်ဖက် [ဘာသာပြန်] (၁၉၇၂) တို့မှာ ထင်ရှားသည်။ 'မြန်မာ နိုင်ငံ အလုပ်သမားများ လှုပ်ရှားမှု သမိုင်း' ဖြင့် ၁၉၆၈ ခုနှစ် အမျိုးသား စာပေဆု နိုင်ငံရေး ဆိုင်ရာ စာပေ ဒုတိယဆု ရရှိ ခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်က လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် (ပထမဆင့်)နှင့် နိုင်ငံ့ ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့ (ပထမဆင့်) များ ချီးမြှင့် ခဲ့သည်။ ဘဝနိဂုံး ၁၉၉၆ ခု ဒီဇင်ဘာ ၂ဝ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန် ခဲ့သည်။ စာညွှန်း ။ ။ ဒဂုန် ရွှေမျှား။ မြန်မာနိုင်ငံ စာပေဆုများ။ စာ ၃၂၆ - ၃၂၇။ ဒဂုန် တာရာ။ ဖျတ်ခနဲ တွေ့ရသော ရုပ်ပုံလွှာ ကားချပ်များ။ စာ ၁၅၈ - ၁၆၈။ ကန်တော့ခံ သက်ကြီး စာပေ ပညာရှင်များ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ (သက္ကရာဇ် ၁၃၅၈ ခုနှစ်)။ စာ ၄၂ - ၄၃။ မြန်မာ့ စွယ်စုံကျမ်း နှစ်ချုပ် (၁၉၉၇)။ စာ ၁၆၉။] မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင်များ မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ရမ်းဖိုရွာသည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ တနင်္သာရီမြို့နယ်၊ ဘန်းလမွတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား တနင်္သာရီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဲမြောင်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်၊ ရေပူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၃၉၉ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျောက်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေပေါ်ဥယျာဥ်၏ သင်ခန်းစာတွေက ကျွန်တော်တို့ကို သဘာဝနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ နေထိုင်နည်းကို သင်ပေးတယ်။ ရေပေါ်မှာ လယ်မြေလုပ်တာ၊ ငါးမွေးတာ၊ သစ်သီးဝလံ စိုက်တာ အကုန်လုပ်တယ်။ ဒါကြောင့် သဘာဝရဲ့ ကောင်းကျိုးကို ခံစားရင်း အကျိုးရှိရှိနေထိုင်နိုင်တယ်။
မန်ကောင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ နားဖန်းမြို့နယ်၊ နားလျန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၄၆၆ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား နားဖန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝဲကြီးရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ ညောင်ဝင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၁၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ဝင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၁၇ ဦး၊ မ ၁၆၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၁၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား သဲကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကမ္ဘာမီးလောင် သားကောင်ချနင်း ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှင်းလင်းချက် ကမ္ဘာမြေကြီး မီးလောင်သကဲ့သို့ အလွန် ပူပြင်းသောအခါ မိခင်ဖြစ်သူသည် မိမိသက်သာရာရစေရန် မိမိသားသမီးကိုပင် မြေတွင် ချ၍ နင်းသည်ဆိုသကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင် မည်သူ့ကိုမျှ မငဲ့ကွက်နိုင်၊ မိမိလွတ်မြောက်ရာ လွတ်မြောက်ကြောင်းကိုသာ လုပ်ဆောင်သည်ကို ဆိုလိုသည်။ ရှေးအခါက သဲကန္တာရကို ဖြတ်သန်း၍ ခရီးသွားလာကြသော လှည်းကုန်သည်တို့သည် လမ်းခရီးတစ်နေရာတွင် ညအိပ်ရပ်နားပြီး နံနက်အချိန် အဆောတလျင် ခရီးနှင်ကြရာ မိခင်တစ်ဦးနှင့်ကလေးငယ်တို့ ကျန်ခဲ့သည်။ နေမြင့်သောအခါ သဲပူလွန်းသဖြင့် ခြေဖြင့် မနင်းနိုင်ဘဲ တောင်းကို ချ၍ နင်းသည်။ တောင်းပူလာသောအခါ ခေါင်းခုအဝတ်ကို ချ၍ နင်းပြန်သည်။ ခေါင်းခုအဝတ် ပူလာသောအခါ ရင်ခွင်ပိုက်ထားသော သားငယ်ကို သဲပေါ်ချကာ တက်နင်းလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိခင်လည်း သေဆုံးရလေသည်။ ဆိုလိုရင်းတူညီသောအခြားစကားပုံ ကိုယ်မချိ အမိသော်လည်း သားတော်ခဲ -နှင့်အတူတူ။ မူလရင်းမြစ် "ကမ္ဘာမီးလောင် သားကောင်ချနင်း ဆိုသလို မတတ်သာလို့ သမီးလေးပေးရတာ ကံသာချပါတော့ မမိရယ်။" [၁၂၉၇] ဒဂုန်၊ ၁၈၆။ ၁၅၀။ ကျမ်းကိုး မြန်မာစကားပုံများ
ကျောက်ကပ်သည် ကျောရိုးရှိ သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ တစ်ခုဖြစ်၍ ကျောရိုး သို့မဟုတ် ကျောက်ကုန်းရိုး၏ ခါးပိုင်း တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် တည်ရှိသည်။ ကျောက်ကပ်၏ အဓိက စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သွေးကြောမှ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများအား ဆီးအဖြစ် စစ်ထုတ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတို့တွင် ကျောက်ကပ်တို့သည် မဲနောက်စေ့သဏ္ဌာန်ရှိသည်။ ပမာဏအားဖြင့် အလျား ၄ ၁/၂ လက်မ၊ အကျယ် ၂ ၁/၂ လက်မရှိပြီး ၁ ၁/၂ လက်မခန့်ထူသည်။ အလေးချိန်အားဖြင့် ၉ ကျပ်သားခန့် ရှိသည်။ လက်ယာဘက်ရှိ ကျောက်ကပ်နှင့် လက်ဝဲဘက်ရှိ ကျောက်ကပ်တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခပ်ကွေးကွေး ဆိုင်၍နေသည်။ လက်ျာဘက် ကျောက်ကပ်သည် အထက်၌ အသည်း ရှိနေသဖြင့် လက်ဝဲဘက် ကျောက်ကပ်ထက် အနည်းငယ် အောက်ကျ၍နေသည်။ သွေးကြောမ (Aorta) မှလာသော သွေးလွှတ်ကြောသည် ကျောက်ကပ်ထဲသို့ ခွက်နေသော နေရာတွင် ဝင်သည်။ သွေးပြန်ကြောသည်လည်း ဤနေရာမှ စ၍ထွက်သည်။ အာရုံကြောနှင့် ဆီးကြောတို့သည် ကျောက်ကပ်တွင်းသို့ ဝင်သောအခါ ကတော့သဏ္ဌာန် ကား၍သွားသည်။ ထိုကားနေသော အပိုင်းကို ကျောက်ကပ်ခွက်ဟု ခေါ်သည်။ ကျောက်ကပ်သားမှာ အတွင်းအပြင် မတူချေ။ အပြင်သားသည် ညို၍ ချောမွတ်သည်။ အတွင်းသားကား ဖြော့သောအဆင်းရှိပြီး အတွင်းဘက်သို့ ချွန်း၍ အမြှောင်းမြှောင်း ပေါ်နေသည်။ ကျောက်ကပ်တစ်ခုလုံး၌ အလွန်သေးငယ် မှုန်မွှားသော ပြွန်ကလေးများ ပြည့်လျက် ရှိသည်။ ထိုပြွန်ကလေးများသည် အပြင်လွှာ၌ တည့်တည့်တန်းလျက် စီနေသည်။ အတွင်းလွှာ၌ကား ခွေလျက် တည်ရှိသည်။ ကျောက်ကပ်သည် သွေးထဲမှ ကျင်ငယ်ရည်အား စစ်ထုတ်ယူ၍ ဆီးကြောမှတစ်ဆင့် ဆီးအိမ်သို့ ပို့ပေးသည်။ ကျောက်ကပ်အတွင်းရှိ သွေးကြောတွင် ဆဲလ်များစီတန်းလျက်ရှိရာ ဤဆဲလ်များသည် ဖြတ်သန်းသွားသော သွေးကြောများမှ ဆီးကိုစစ်ထုတ်ပေးသည်။ လူကောင်းတစ်ယောက်တွင် ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်နေ့လျှင် ၃ ပိုင့်မှ ၄ ပိုင့်ခန့်အထိ ဆီးသွားသည်။ ထိုဆီးထဲတွင် ကိုယ်ခန္ဓာတွင်း၌ မလိုအပ်သော အညစ်အကြေးများ ပါသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောက်ကပ်၏ စွမ်းရည်များကို ပျက်ပြားအောင် နှောက်ယှက်မှု ဟူသမျှသည် ကိုယ်တွင်း၌ အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေမည့် အညစ် အကြေးများအား စုဝေးစေရာ ရောက်သည့်အပြင် အသက်အန္တရာယ်ကိုပင် ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဥပမာ ဗရိုက်ရောဂါခေါ် ကျောက်ကပ်ရောင် ရောဂါ ဖြစ်သောအခါ ကျောက်ကပ်သည် မိမိ၏ ကိစ္စကို ကောင်းစွာ မဆောင်ရွက် နိုင်တော့ချေ။ ထိုအခါ ယူရီးယားခေါ် အဆိပ်တစ်မျိုးသည် သွားရိုးသွားစဉ်အတိုင်း ဆီးနှင့်အတူ ပါမသွားပဲ သွေးထဲတွင် စုရုံးလာပြီး လူ၏အသက်ကို အန္တရာယ် ဖြစ်စေတတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း ကျောက်ကပ်တွင် ကျောက်တည်၍ ဆီးကြောင်း ပိတ်သွားသဖြင့် ဆီးမသွားနိုင်ပဲ ဖြစ်တတ်သည်။ ထိုအခါမျိုးတွင် ကျောက်ကို လျင်မြန်စွာ ခွဲထုတ် မပစ်နိုင်ပါက မကြာမီ သေဆုံးသွားတတ်သည်။ လူတို့တွင် ဖြစ်တတ်သည့် ရောဂါ အားလုံးလိုလိုပင် ကျောက်ကပ်ကို အနည်းနှင့်အများ ထိခိုက် ပျက်ပြားစေသည်။ ထိုကြောင့် ရောဂါ တစ်ခုခုဖြစ်၍ ဆရာဝန်ထံ သွားရောက် ပြသသည့်အခါ ဆီးကိုချက်၍ ဓာတ်ခွဲကြည့်လေ့ရှိသည်။ ကျောက်ကပ်၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ချက်များ အက်စစ် ဘေ့(စ်) ထိန်းချုပ်ခြင်း သွေးဖိအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ဟော်မုန်းများကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း သွေး၏ ပစ်ဆေးအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ကိုးကား ခန္ဓာဗေဒ
မျိုးမင်းစိုး (၁၂ ဇွန် ၁၉၇၆ မွေးဖွား) သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်နာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၁၉၇၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၁၂)ရက်နေ့၌ မန္တလေးမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ မျိုးမင်းစိုးသည် မြန်မာ့ဒီဇိုင်နာလောက တွင်အောင်မြင်သော ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ရွှေသား ဝတ်စုံများ၊ ရတနာဝတ်စုံများ ဖန်တီးချုပ်လုပ်ခြင်းဖြင့် ထင်ရှားသည်။ သက်မွေးဝမ်းကြောင်း မျိုးမင်းစိုး သည် စက်ချုပ် လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သော မိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့သောကြောင့် ငယ်စင်ကတည်းကပင် စက်ချုပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး ရင်းနှီးခဲ့သည်။ စက်ချုပ်လုပ်ငန်းကို မိခင်ထံမှ ပညာအမွေ ဆက်ခံခဲ့သည်။ ၇ တန်း တက်ရောက်နေစဉ်ကတည်းကပင် နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်တိုင်း မိခင်ထံမှ စက်ချုပ် သင်ရသည်။ သူသည် ရတနာပုံတက္ကသိုလ် တွင် သင်္ချာမေဂျာဖြင့် အဝေးသင်တက်ရောက်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ဘွဲ့ရခဲ့သည်။ ဖက်ရှင်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဖက်ရှင်ပညာကို ဝါသနာပါခဲ့ပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းပြီးသောအခါ ဒီဇိုင်နာပညာကို စတင်လေ့လာခဲ့သည်။ သူသည် ၂၀၀၇ ခုနှစ်ကတည်းက ဒီဇိုင်နာလောက ကို ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဖက်ရှင်ဆိုင်ကိုလည်း ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ မန္တလေးမြို့တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ မျိုးမင်းစိုးသည် မန္တလေးမြို့ မှ ရန်ကုန်မြို့အထိ ခြေဆန့်နိုင်ခဲ့ပြီး ဒီဇိုင်နာလောကတွင် အောင်မြင်သော ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက် အဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။ ဟောင်ကောင်၊ ဘန်ကောက်၊ ချင်းမိုင် တို့တွင်လည်း သူဖန်တီးထားသော ဝတ်စုံပြပွဲနှင့်Show များပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မြန်မာပြည်တွင်း တွင် ဖက်ရှင်ပြပွဲ ၁၀ဝ ကျော်ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးရေးရာပွဲများ၊ Myanmar Fashion Week များ၊ နိုင်ငံတော်ပွဲများ နှင့် တခြားပွဲများတွင်လည်း မျိုးမင်းစိုးရဲ့ ဖက်ရှင်ဝတ်စုံများကိုဖော်ပြခဲ့သည်။ ဖက်ရှင်ပြိုင်ပွဲများတွက်လည်း ဒိုင်အဖြစ်လည်း လုပ်ကိုင်သည်။ထို့အပြင် မြန်မာ့ရုပ်ရှင် အကယ်ဒမီ ထူးချွန်ဆုပေးပွဲများတွင် ရုပ်ရှင်အနုပညာရှင်များနှင့် အတတ်ပညာရှင်များကို အဝတ်စားဆင်ယင်မှုအတွက် စပွန်ဆာပေးခဲ့သည်မှာ ၁၀နှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။ မျိုးမင်းစိုးသည် ရွှေသားများ စိန်များ ရတနာများဖြင့် တန်ဖိုးကြီးဝတ်စုံများဖန်တီးသည်။ သိန်း ၃၀ဝ၀ ကျော်တန်ဖိုးရှိသော စိန်ပုဝါ ကိုလည်း ဖန်တီးခဲ့သည်။ မျိုးမင်းစိုးသည် သူ့၏ ဒီဇိုင်နာဘဝဖြတ်သန်းမှု အတွေ့ကြုံများကို စာအုပ်ထုတ်ရန် စီစဉ်လျက်ရှိသည်။ ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ မျိုးမင်းစိုး gettyimages မြန်မာ ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်းနာများ
အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းခြင်း။ ။ သစ်ရွက်များတွင် အပင်စာဖြစ်သော ကစီချက်လုပ်ရန် ကလိုရိုဖီ၊ နေရောင်ခြည်၊ ကာဗွန်ဒိုင် အောက်ဆိုက်နှင့် ရေတို့ လိုအပ်၏။ အပင်များသည် ရေကို မြေဆီလွှာမှရ၍ ကာဗွန်ဒိုင် အောက်ဆိုက်ကို လေထဲမှ ရကြသည်။ အပင်စာ ပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းကြမ်းများဖြစ်သော ထိုရေနှင့်ကာဗွန်ဒိုင် အောက်ဆိုက်တို့ကို ကလိုရိုဖီနှင့် နေရောင်ခြည်တို့က သစ်ရွက်စိမ်းများတွင် အပင်စာ(သကြား)ဖြစ်လာအောင် ပြုလုပ်ပေးကြသည်။ ကစီချက်လုပ်သည်ဆိုရာ၌ ဦးစွာ ဖြစ်ပေါ် လာသော ပစ္စည်းမှာ သကြားဖြစ်၍ သကြားအားလုံးလိုလိုပင် ကစီအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤကဲ့သို့ သစ်ရွက်စိမ်းများ၌ နေရောင်ခြည် တွင် သကြားချက်လုပ်၍ ကစီအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းခြင်း(ဖိုတိုဆင်း သဆစ်)ဟု ခေါ်သည်။ သကြားနှင့် ကစီတို့သည် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်များဖြစ်ရာ ကာဗွန်၊ အောက်ဆီဂျင်နှင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင် ပါဝင်သည်။ အလင်း ဖြင့် ဖွဲ့စည်းစဉ်က ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက်သည် ကာဗွန်နှင့် အောက်စီဂျင်အဖြစ် ဓာတ်ကွဲသွားသည်။ ဓာတ်ကွဲလာသော ကာဗွန်သည် သစ်ရွက်တွင် ရေမှ အောက်ဆီဂျင် ဟိုက်ဒရိုင်ဂျင် တို့နှင့် ပေါင်းစပ်၍ သကြားဖြစ်လာသည်။ ဤဓာတ်ပြောင်းမှု တွင် လိုအပ်သော စွမ်းအင်ကို နေရောင်ခြည်မှ ရရှိသည်။ ကလိုရိုဖီသည် နေရောင်ခြည်၏ စွမ်းအင်ကို ယူနိုင်၍ သကြား ဖြစ်မြောက်ရန် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်သည့် သတ္တိရှိသည်။ ကာဗွန် ဒိုင်အောက်ဆိုက်မှ ကာဗွန်သာလျှင် သကြားဖြစ်မြောက်ရာ၌ ပါဝင်၍ အောက်ဆီဂျင်ကား လေထဲသို့ ပြန်ထွက်သွားသည်။ အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ကာဗွန်ကိုသာသုံးခြင်းကြောင့် ယင်းသို့ ဖွဲ့စည်းခြင်းကို ကာဗွန်ဓာတ် စုဆောင်းခြင်းဟုလည်း ခေါ်သည်။ အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ကွဲ၍ ထွက် လာပုံကို အောက်ပါစမ်းသပ်မှုဖြင့် ပြသနိုင်သည်။ ဖန်စလုံတစ်ခု တွင် ရေပြည့်လုနီးပါးထည့်ပါ။ ထိုရေတွင် ကာဗွန်ဒိုင်အောက် ဆိုက်ဓာတ် အလုံအလောက် ပျော်ဝင်လျက်ရှိစေရန် ဆိုဒီယမ် ဗိုင်ကာဗွန်နိတ်အပျော့ရည် အနည်းငယ် ရောထည့်ပေးပါ။ ထိုနောက် ရေထဲသို့ အလိုဒီယာခေါ် ရေတွင်ပေါက်သောသည့် အပင်မျိုး၊ သို့မဟုတ် အခြားရေတွင်အပင်မျိုး အနည်းငယ် ထည့်ပြီးလျှင် ပုံတွင်ပြထားသည့်အတိုင်း အပင်များပေါ်တွင် ဖန်ကတော့တစ်ခုမှောက်၍ အုပ်ပေးပါ။ ထိုနောက် ဖန်ကတော့ တံပေါ်သို့ ရေအပြည့်ပါသော စမ်းသပ်ဖန်ပြွန်တစ်ခုကို မှောက် တင်ထားပါ။ ပြီးလျှင် ယင်ကိရိယာတန်ဆာများကို နေရောင် ရသောနေရာတွင် ထားပါ။ မကြာမီရေထဲမှ ဓာတ်ငွေ့ပလုံစီများ စမ်းသပ်ဖန်ပြွန်အထက်သို့ တက်လာမည်။ ဓာတ်ငွေ့အသင့် အတင့် စုဆောင်းမိသောအခါ ဖန်ပြွန်ဝကို လက်မဖြင့်ပိတ်၍ ယူပြီးလျှင် မီးရဲနေသော ထင်းစကလေးတစ်ခုကို ဖန်ပြွန်ထဲသို့ ထိုးသွင်းကြည့်ပါ။ ထင်းစကလေးမှ မီးထတောက်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖန်ပြွန်အတွင်းရှိ ဓာတ်ငွေ့သည် အောက်ဆီ ဂျင်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ ကိရိယာတန်ဆာကို အဝတ်မည်း နှင့် ဖုံးအုပ်၍ နေရောင်ခြည်မရအောင် ပိတ်ပင်လိုက်သော် ဓာတ်ငွေ့ပလုံစီများ ထွက်လာခြင်း နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်၏။ ဤကား အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ကစီချက်လုပ်ရာ၌ အောက်ဆီဂျင်ဓာတ် လွတ်ထွက်သွားပုံ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဇီဝဗေဒသိပ္ပံ
လောက်ကိုင်ခရိုင် ( ၊ ) သည် ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ ကိုးကန့်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၏ ခရိုင် ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် ၃၂၅၁ ပေ (၉၉၁ မီတာ) တွင် တည်ရှိသည်။ လောက်ကိုင်ခရိုင်တွင်းရှိ လူဦးရေမှာ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၁၅၄,၇၄၈ ယောက် ဖြစ်သည်။ မြို့နယ်နှင့်မြို့များ လောက်ကိုင်ခရိုင်တွင် ပါဝင်သည့် မြို့နယ်များနှင့် မြို့များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။ လောက်ကိုင်မြို့နယ် လောက်ကိုင်မြို့ ချင်းရွှေဟော်မြို့ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ် ကုန်းကြမ်းမြို့ မော်ထိုက်မြို့ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံရှိခရိုင်များ ရှမ်းပြည်နယ်
နောင်ခါးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ လုံခုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၉၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံခုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၄၁ ဦး၊ မ ၁၉၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်ဆွိုက် (, ၁၉၉၅ ဩဂုတ် ၁၅ မွေး)သည် လျောင်နင်ပြည်နယ်၊ လင်ယွင်မြို့တွင် မွေးဖွားပြီး၊ တရုတ် တိုက်ကွမ်ဒိုအားကစားသမား ဖြစ်ကာ၊ ၂၀၁၆ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲ၌ အမျိုးသား ၅၈ ကီလိုတန်း ရွှေတံဆိပ် ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် အိုလံပစ်ဆုရ တရုတ်ပထမဆုံး တိုက်ကွမ်ဒို ကျားလက်ရွေးစင် ဖြစ်လာသည်။ ၂၀၁၇ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံပြိုင်ပွဲတွင် ရွှေတံဆိပ်ရသည်။ ၂၀၁၅ အစောပိုင်းတွင်မူ တတိယဆုသာ ရသည်။ ၂၀၁၈ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ၌ တရုတ်အလံကိုင် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ယင်းပြိုင်ပွဲတွင် ငွေတံဆိပ်ရသည်။ ၂၀၀၆ တွင် တိုက်ကွမ်ဒို စတင် လေ့ကျင့်သည်။ ၂၀၁၁ တွင် ကျန်းစူးပြည်နယ် (Jiangsu Province) တိုက်ကွမ်ဒိုအသင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်။ ရှီးနန်တက္ကသိုလ် (Southwest University) ၂၀၁၃ ဆင်း လေ့ကျင့်ရေး ထူးချွန်ကျောင်းသား ဖြစ်သည်။ ချစ်သူ ကျိန့်ကျူးယင်း မှာလည်း တိုက်ကွမ်ဒို အားကစားသမားပင် ဖြစ်ကာ၊ ရီယိုဒီ အိုလံပစ် အမျိုးသမီး ၆၇ ကီလိုအထက် တန်းတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရာ ရွှေတံဆိပ် ရခဲ့သည်။ ၂၀၂၁ ဇူလိုင် ၁၇ တွင် တရုတ်အားကစားကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့က အမျိုးသမီးဘောလီဘောအားကစားသမား ကျူးထင် (朱婷)၊ တိုက်ကွမ်ဒိုအားကစားသမား ကျောက်ဆွိုက်တို့ကို တိုကျိုအိုလံပစ်ဖွင့်ပွဲ၌ တရုတ်ပြည်ကိုယ်စားပြု အလံကိုင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်စေမည်ဟု ထုတ်ပြန်ကြေညာသည်။。 ကိုးကား ပြင်ပလင့် 2016里约奥运会 跆拳道男子58公斤级决赛 赵帅VS汉帕 တရုတ် အမျိုးသား အားကစားသမားများ ၁၉၉၅ မွေးဖွားသူများ သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ
ပန်ကောက်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ နောင်ပတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၃၄၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကတ်ဇင်း (၂)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းဇင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၁၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဇင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၂၁၅ ဦး၊ မ ၈၀၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၃၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်မိုင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ လင်ဟော်မြို့နယ်၊ လိုက် ကွာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၇၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လိုက် ကွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၇၄ ဦး၊ မ ၁၈၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လင်ဟော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အမေဇုံကုမ္ပဏီသည် အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ AI, Cloud Computing နှင့် E-commerce ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အမေဇုံသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံးသော E-commerce နှင့် Cloud Computing ကုမ္ပဏီဖြစ်သည်။ အမေဇုံကို ဂျက်ဖ် ဘီဇို့စ် က ၁၉၉၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၅ ရက်နေ့တွင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင်မှ ဗီဒီယိုများဒေါင်းလုတ်ပြလုပ်ခြင်း/streaming, MP3 ဒေါင်းလုတ်ပြုလုပ်ခြင်း/streaming, audiobooks များ ဒေါင်းလုတ်ပြုလုပ်ခြင်း/streaming,ဆော့ဝဲများ၊ ဗီဒီယိုဂိမ်းများ၊ အီလက်ထရောနစ်များ၊ အဝတ်အစားများ၊ အိမ်သုံးပရိဘောဂများ၊ အစားအစာများ၊ အရုပ်များနှင့် လက်ဝတ်ပစ္စည်းများ စသည်ဖြင့် စုံလင်လာခဲ့သည်။ အမေဇုံသည် အမေဇုံစာအုပ်တိုက်၊ ဖလင်နှင့် ရုပ်မြင်သံကြားစတူဒီယို၊ အမေဇုံစတူဒီယို၊ Kindle e-readers, Fire tablets, Fire TV, and Echo ကိရိယာများနှင့် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး cloud infrastructure ဝန်ဆောင်မှု(IaaS and PaaS) များကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ကိုးကား အမေဇုံ (ကုမ္ပဏီ) အန်းဒရိုက် ဆော့ဝဲလ် မိုလ်ဘိုင်းဖုန်း ထုတ်လုပ်သူများ အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ အွန်လိုင်းကုမ္ပဏီများ
သံဃာတိကံ အရိယဋ္ဌာနသန် စေတီယထေါ့ အမုကာစံ။ သံဃာ့ဗိမ္ဗေသကု သုဓမ္မသဳလ စေတီ။  ဓမ္မသက္ကန္တ စေတီသံ လှူပွေားသံ ပွဲနဝေါ်။
မကျီးစောက် (အနောက်)ရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ ရသစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၀၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရသစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၁ ဦး၊ မ ၁၈၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားယောင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ တောင်ကြီးမြို့နယ်၊ နန်းဟူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၀၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းဟူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၆၁ ဦး၊ မ ၃၃၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရက်မြောင် (အလယ်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၂၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၈၄ ဦး၊ မ ၂၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ