zaibutcooler/mini-burmese huggingface dataset:
လေးဒေါင့်ကန် (အရှေ့ပိုင်း) ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
အင်မန်ခဂျန်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်မန်ခဂျန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၆၅ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမော်ကြီးရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ နမော်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၀၇၇ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသာကုန်းရွာ၊ ကွင်းကောက် (တောင်) ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် ကိုးကား ဧပြီ ၁၉၈၃
ပန်ဝိုင် (ထက်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ လွိုင်မွေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၃၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်မွေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၄၅ ဦး၊ မ ၃၀၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၄၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟဲရဝဒ်, သ ဝိတ် အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် ဟဲရဝဒ်ဟူသော အမည်သည် ကျောင်းသားသူငယ်တို့အတွက် မျိုးချစ်စိတ်ထက်သန်ခြင်း၊စွန့်စာခြင်း၊ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိခြင်း၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းစသည်ဖြင့်သူရဲကောင်းတို့၏အရည်အချင်းများ ကို ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်းရှိသော အမည်ဖြစ်၍ ၁၁ရာစု နှစ်အတွင်းက နော်မန်ဘုရင်၏ ကြီးစိုးမှုအောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းခဲ့သော အင်္ဂလိပ်မျိုးချစ်ခေါင်းဆောင်၏ အမည်လည်းဖြစ်သည်။ ၁၈၆၆ခုနှစ်တွင် နာမည်ကျော် စာရေးဆရာ ချားကင်းစလေက လူစွမ်းကောင်းဟဲရဝဒ်၏ စွန့်စားခန်းများကို ဟဲရဝဒ်, သ ဝိတ်အမည်ဖြင့် သမိုင်းဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့ လေသည်။ ဟဲရဝဒ်၏ မိဘမျိုးရိုးကို အသေအချာမသိရချေ။ အချို့က သူ၏ဘခင်သည် အက်ဒွပ် သ ကွန်ဖက်ဆား ဘုရင်လက်ထက်က အင်္ဂလန်နိုင်ငံအလယ်ပိုင်းရှိ နေရာအားလုံးနီးပါးမျှကိုပိုင်သောအားဘွဲ့ရ လီယိုဖရစ်ဆိုသူ ဖြစ်သည်ဟုဆိုကြသည်။ အချို့ကလည်းဟဲရဝဒ်သည် လင်းကွန်းရှိုင်ယာနယ်မှမြေပိုင်ရှင်ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည် ဟုဆိုကြသည်။ မည်သို့မဆို အီလီကျွန်းတွင်အင်္ဂလိပ်တို့ သည် နော်မန်တို့ကိုခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က သူ၏လက်အောက်တွင် အားဘွဲ့ရပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသော အက်ဒွင်နှင့်မော်ကားတို့ ပါဝင်ကြခြင်းကိုထောက်၍ သူသည်မြေပိုင်ရှင် သူကောင်းမျိုးရိုးမှဆင်းသက်လာသည် ဖြစ်မည်ဟုယူဆနိုင် ပေသည်။ အက်ဒွပ်•သ•ကွန်ဖက်ဆားဘုရင်လက်ထက်တွင် ပြင်သစ် အမျိုးသားတို့ကို ရာထူးကြီးများ၌ ခန့်ထား၍ ခြီးမြှင့်မြှောက်စားခဲ့သည်။ ဟဲရဝဒ်သည်ပြင်သစ်တို့အား ထိုကဲ့သို့ မျက်နှာသာပေးထား ခြင်းကိုမလိုမုန်းတီးသဖြင့် ဘုရင်ကိုအတိုက်အခံ ပြုမိသောကြောင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသည်။ သူသည် မျိုးချစ်စိတ်ပြင်းထန်သူဖြစ်၍ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆက္ကဆန်သူရဲကောင်းတို့၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိနှင့်စစ်ချီ တေးသံများကို စိတ်ဝင်စားစွာနားထောင်လေ့ရှိသည်။မိခင်ကသူ့ကိုဘုန်းကြီး ဖြစ်စေချင်၏။သို့ရာတွင်သူသည် လွတ်လပ်မှုကို နှစ်သက်သဖြင့် စည်းကမ်းအချုပ်အချယ်များသော ဘုန်းကြီးဘဝ၌ မနေလိုချေ။ ဟဲရဝဒ်သည် နော်မန်တို့ကို အလွန်မုန်းတီးသူဖြစ်ရာ၊ မိမိ၏မိခင်ပိုင် နေရာတို့ကိုသိမ်း၍ နော်မန်တစ်ဦးအားပေးအပ်ကြောင်း ကြားသိရလျှင်သိရခြင်း အင်္ဂလန်နိုင်ငံသို့ပြန်ခဲ့သည်။ ၁ဝ၆၉ခုနှစ် တွင်ဒိန်းလူမျိုးတို့သည် ကနွတ်ဘုရင်၏တူတော်ကို အင်္ဂလိပ်ထီးနန်း၌ တင်ရန်ရည်ရွယ်၍ အင်္ဂလန်နိုင်ငံသို့နောက်ဆုံး အကြိမ်ချီတက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဟဲရဝဒ်နှင့် တကွ အင်္ဂလိပ်မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကလည်း နော်မန်တို့ကို မောင်းထုတ်နိုင်ရန် ဒိန်းတို့နှင့်ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြသည်။ ထိုသို့တိုက် ခိုက်ကြရာမှ ဟီတာဗာရိုမြို့ကို ဖျက်ဆီး၍ ဘုန်းကြီးကျောင်းကိုလုယူကြသည်။ ထိုနောက်ဒိန်းတို့ သည်လုယူရရှိသော ပစ္စည်းဥစ္စာများကို ယူဆောင်၍ မိမိတို့နိုင်ငံသို့ပြန်ကြလေသည်။ထိုကြောင့် ဟဲရဝဒ်နှင့် နောက်ပါလူစုတို့သည် အီလီကျွန်းသို့ပြေး၍ အခိုင်အမာ တပ်စွဲနေရလေသည်။ ၁ဝရ၁ ခုနှစ်တွင် နော်မန်ဘုရင်ပထမ ဝီလျံသည်အီလီရှိခံတပ်ကို ချီတက်တိုက်ခိုက်ရာ ဟဲရဝဒ်တို့မခံနိုင်၍ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။ ထိုနောက်တွင်ဟဲရဝဒ်၏အကြောင်းသည် တိမ်မြုပ်ပျောက် ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။ ကိုးကား နိုင်ငံတကာ တော်လှန်ရေးသမားများ‎
ပုန်းလုန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ ဟိုအက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၉၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုအက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၄၃ ဦး၊ မ ၈၅၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၀၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေကျော်ဝရွာ၊ ကန်ချောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဟွေကပ် (ရွာသစ်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ တာချီလိတ်မြို့နယ်၊ လွယ်တော်ခမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၅၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်တော်ခမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၂၁၇ ဦး၊ မ ၄၅၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၈၀၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တာချီလိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယာကြီးတောရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်၊ ယာကြီးတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၄၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယာကြီးတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၇၆ ဦး၊ မ ၁၂၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဟူးပစ်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုးနဲမြို့နယ်၊ ဝမ်ဟေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၂၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဟေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆ ဦး၊ မ ၁၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုးနဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြက်တော သို့မဟုတ် ကြက်ပေါင်ခ သည် ကြက်တူရွေးငှက်အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ကြက်တောသည် မြန်မာနိုင်ငံ၌ တွေ့ရသော ကျေးမျိုးများအနက် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ကျေးဖောင်းကား ဟုလည်း ခေါ်သည်။ ကြက်သွေးရင့်ရောင် ပခုံးကွက်နှင့် အနီရောင်နှုတ်သီးရှိသော အစိမ်းရောင်ငှက်မျိုး ဖြစ်သည်။ အဖိုများတွင် လည်တိုင်နောက်ဘက်၌ ပန်းရောင်သန်း၍ မေးအောက်တွင် အနက်ရောင်သမ်းသော လည်ရစ်ရှိသည်။ ကိုယ်အလျားမှာ ၂၀"ရှိသည်။ ငှက်မနှင့် ငှက်ကလေးများတွင် အခြားကြက်တူရွေးများမှာကဲ့သို့ နှင်းဆီသွေးလည်ရစ်နှင့် နှုတ်ခမ်းမွှေးအနက်တို့ မရှိကြချေ။ ပေ ၃၀၀၀ ထိ လွင်ပြင်တောများနှင့် အင်တိုင်းတောများတွင် တွေ့ရသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ မိုးခေါင် ရေရှားရပ်ဝန်းတွင် အများဆုံးတွေ့ရသည်။ လူကြောက်သည်။ "သရီးယူ ကေအ ကီအိတ် ဂရက် ဂရက် "ဟု ခေါ်သံပေးသည်။ ဒီဇင်ဘာမှ မတ်လအတွင်း သားပေါက်သည်။ ဌာနေငှက်ဖြစ်သည်။ ကြက်တော၏ အင်္ဂလိပ်အမည်သည် အလက်ဇန်းဒရင်းကျေးကျုတ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မဟာအလက်ဇန္ဒားဘုရင်ကို အစွဲပြုကာ အမည်မှည့်ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းဘုရင်သည် ပန်ဂျပ်ပြည်နယ်မှ ကြက်တောအများအပြားကို မြေထဲပင်လယ်နှင့်ဥရောပတိုင်းပြည်နှင့် ဒေသများစွာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အဆိုပါနိုင်ငံများတွင် ကြက်တောကို မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ၊ ဂုဏ်သရေရှိလူကြီး လူကောင်းများနှင့် စစ်ဘုရင်များက အထူးတန်ဖိုးထားကာ မွေးမြူကြသည်။ မျိုးစိတ်ခွဲငါးမျိုး ရှိသည်။ ပထမမျိုးကို အိန္ဒိယအနောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်း၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရသည်။ ဒုတိယမျိုးကို အာဖဂန်နစ္စတန်အရှေ့ပိုင်း၊ ပါကစ္စတန်၊ အိန္ဒိယမြောက်ပိုင်း၊ အရှေ့ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်း၊ နီပေါ နှင့် ဘူတန်တို့တွင် တွေ့ရသည်။ တတိယမျိုးကို အိန္ဒိယအရှေ့မြောက်ပိုင်း၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရသည်။ စတုတ္ထမျိုးကို အက်ဒမန်ကျွန်းနှင့် ကိုကိုးကျွန်းတွင် တွေ့ရသည်။ ပဉ္စမမျိုးကို ဗီယက်နမ်၊ ကမ္ဘောဒီးယား၊ လာအိုနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရသည်။ ပုံများ ကိုးကား ကြက်တူရွေးများ
တံတားကြီးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ ပေါင်လင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၈၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါင်လင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၂၀ ဦး၊ မ ၄၉၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၈၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထိပ်ပုရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ မဲတင်းတိမ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၂၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မဲတင်းတိမ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၇၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၆၀၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
(၈၃)မိုင်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ တာချီလိတ်မြို့နယ်၊ မိုင်းကိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၆၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းကိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၃၀၈ ဦး၊ မ ၉၇၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၀၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တာချီလိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားကိုင်ရွာသည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ မြိတ်မြို့နယ်၊ မြိတ်တောင်ကျေးရွာအုပ်စု (Myeik Taung)၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177456 ဖြစ်သည်။ မြိတ်တောင်ကျေးရွာအုပ်စု တစုလုံးတွင် ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိမ်ခြေ ၇၅၃၇ ရှိပြီး၊ စုစုပေါင်း ၄၃၇၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မြိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နိုဝင်ဘာလ၊ (၁၅)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၃၂၀)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၃၂၁)ရက်မြောက်)) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၄၅) ရက် ကျန်သေးသည်။ ဖြစ်စဉ်များ မွေးဖွားသူများ ကွယ်လွန်သူများ ပွဲတော်ရက်များ ပြင်ပလင့်ခ်များ ရက်စွဲများနိုဝင်ဘာ
ခရှိဝဂိဒိုင်းရဘူတာ (柏木平駅 ခရှိဝဂိဒိုင်းရ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဝတဲခရိုင်၊ တိုးနိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ပေါက်ကန်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ပေါက်ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါက်ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၄၁ ဦး၊ မ ၁၈၁၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်မြောင်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ ကျောက်မြောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၃၅၆ ဖြစ်သည်။ ၎င်းရွာသည် ကျောက်မြောင်းမြို့ပေါ်ရှိ ရပ်ကွက်များ ဖြစ်သွားသည်။ ကိုးကား ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကိုးရီးယားလူမျိုး (တောင်ကိုးရီးယား : ၊ မြောက်ကိုရီးယား : ) သည် ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်တွင် မွေးဖွားသော အရှေ့အာရှ လူမျိုးစု ဖြစ်သည်။ ကိုရီးယားလူမျိုးများသည် အဓိကအားဖြင့် ကိုရီးယားနိုင်ငံနှစ်ခု တွင် နေထိုင်ကြသည်- မြောက်ကိုရီးယား နှင့် တောင်ကိုရီးယား (စုပေါင်း၍ ရိုးရိုး ကိုရီးယားဟု ခေါ်ဆိုသည်)။ ၎င်းတို့သည် အခြား အာရှနိုင်ငံများ တွင် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုထားသော လူမျိုးစုများဖြစ်သည်။ ၂၀ ရာစုတစ်လျှောက်တွင် ကိုရီးယားအသိုင်းအဝိုင်းများသည် အမေရိကတိုက် (အထူးသဖြင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နှင့် ကနေဒါ တို့တွင်) နှင့် အိုရှန်းနီးယား တို့တွင်လည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်စာရင်းအရ ကိုရီးယားနိုင်ငံပြင်ပတွင် နေထိုင်သည့် ကိုရီးယားလူမျိုး ခန့်မှန်းခြေ ၇.၃ သန်းရှိခဲ့သည်။ ကိုးကား ကိုရီးယားလူမျိုး
ကျိန်းပီးကွတ်ရွာသည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ တီးတိန်မြို့နယ်၊ ကျိန်းပီးကွတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၆၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျိန်းပီးကွတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၆ ဦး၊ မ ၈၄၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၈၅ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား တီးတိန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မချိ ငိုစတမ်း၊ မသိ ဆိုစတမ်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အနက်အဓိပ္ပာယ် စိတ်၌ ဖြေမဆည်နိုင်သည့်အခါ ငိုကြွေးလိုက်ခြင်းဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရနိုင်သကဲ့သို့ မသိသောအရာကို သိလိုသည့်အခါ ပြောဆိုမေးမြန်းခြင်းဖြင့် သိနိုင်သည်။ ကိုးကား မြန်မာဆိုရိုးစကားများ
ထွီးကျော်လှရွာသည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ မဲနသန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၆၀၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မဲနသန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၁၃ ဦး၊ မ ၁၇၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၀၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဘီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လာဘို့ရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ လာဘို့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၆၂၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Mac OS X Lion သည် အက်ပဲကုမ္ပဏီ၏ ၈ ခုမြောက်သော စက်မောင်းနှင်စနစ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပန်းသီးကုမ္ပဏီထုတ် ဆာဗာကွန်ပျူတာများ၊ လက်ဆွဲကွန်ပျူတာများ၊ စားပွဲတင် ကွန်ပျူတာများအား မောင်းနှင်ရန်အတွက်ထုတ်လုပ်ထားပြီး ၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၀ ၇က်နေ့တွင် တရားဝင်ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ ကျမ်းကိုး ကွန်ပျူတာ
ကုန်းဆာ (၂)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ လွယ်ဆာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၃၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ဆာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၄ ဦး၊ မ ၃၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စာနီစုရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ ကွမ်းသီးတပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၁၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွမ်းသီးတပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၁၉ ဦး၊ မ ၁၇၁၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၃၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြိုသစ်ကုန်းရွာ၊ သောင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ဆင်ဖြူရှင်လှစေတီတော် သည် စစ်ကိုင်းမြို့ရှိ စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။ စေတီတော်သည် ဧရာဝတီမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်း မင်းဝံတောင်တန်းတွင် ပါဝင်သည့် ရှင်ဖြူရှင်လှတောင်ထိပ်တွင် တည်ရှိသည်။ သမိုင်းကြောင်း သက္ကရာဇ် ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် အလောင်းစည်သူမင်းသည် တိုင်းခန်းလှည့်လည်ရာ မလ္လာကျွန်းသို့ ရောက်၏။ ထိုအခါ သီဟိုဠ်မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးတော်မူရာ ကျောက်ဖျာစွန်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ရှင်ဖြူဆင်းတုတော်တစ်ဆူ၊ ဇမ္ဗုသပြေသားဖြင့် ထုလုပ်ထားသည့် ရှင်လှဆင်းတုတော်တစ်ဆူ၊ သရက္ခန်ငါးဆူ၊ ဓာတ်ပေါင်းမဉ္စူတစ်ဆူတို့ကို မင်းကြီးအား ပေးခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် ဓာတ်တော်တို့နှင့် ရုပ်တုတော်တို့ကို အနယ်နယ်အရပ်ရပ်တွင် ဘုရားစေတီများ တည်ခဲ့သည်။ သက္ကရာဇ် ၄၈၀ ပြည့်နှစ်တွင် မင်းကြီးသည် ရုပ်တုတော်နှစ်ဆူကို ယူဆောင်ကာ ဧရာဝတီမြစ်အတိုင်း ဖောင်ဖြင့် ဆန်တက်ခဲ့သည်။ ဖောင်သည် စစ်ကိုင်းအထက် ချောက်မသို့ ရောက်ခဲ့၏။ ထိုအခါ ဆင်းတုတော်တို့သည် ကျိန်းဝပ်တော်မူမည့် နိမိတ်များ ပြလေ၏။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် ဆင်းတုတော်တို့ကို ဆင်ဖြူပေါ်သို့ တင်ကာ အဓိဋ္ဌာန်ပြုလေ၏။ ထိုအခါဆင်ဖြူသည် ကမ်းထိပ်သို့ တက်ကာ ဝပ်လေသည်။ ထိုနေရာတွင် မင်းကြီးသည် ရှင်ဖြူရှင်လှ ရုပ်တုတော်နှစ်ဆူကို ဌာပနာကာ စေတီတော်တည်ခဲ့သည်။ ထိုစေတီတော် တည်ရာတောင်သည် "နာဂဇေယျာ" ဟူ၍လည်းကောင်း၊ "နာဂရိမ္မာ" ဟူ၍လည်းကောင်း တွင်သည်။ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ဟံသာဝတီရောက်မင်းလက်ထက်တွင် ရှင်လှဘုရားတစ်ဆူ ပျောက်ဆုံးခဲ့၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားတော် ငစံဖြူနှင့် ရှင်တေဇောဒီပတို့ကို တောင်တွင်းကြီးသို့ ပို့ခဲ့၏။ ထို့နောက်တွင် ပျောက်ဆုံးနေသည့် ဆင်းတုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်တွင် ပျောက်ဆုံးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နန်းတွင်းသို့ ပင်ဆောင်ကာ ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် စေတီတော်ကိုလည်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ပုဂံမင်းလက်ထက် ၁၂၁၅ ခုနှစ်တွင် ရှင်ဖြူရှင်လှရေဆိပ်မှ ဘုရားခြေတော်ရင်းအထိ လမ်းဖောက်လုပ်ကာ စောင်းတန်းများ လှူတန်းခဲ့သည်။ ထိုလမ်းသည် တစ်မိုင်ခန့် ရှည်လျား၏။ ဗြိတိသျှလက်ထက်တွင် နန်းတွင်းမှ ရှင်ဖြူရှင်လှရုပ်ပွားတော်များကို ရွှေကျီးမြင့်ဘုရားတွင် ထား၍ ပြည်သူတို့ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၂၇၅ ခုနှစ်တွင် ရှင်ဖြူရှင်လှရုပ်ပွားတော်နှစ်ဆူ ကျိန်းဝပ်ရန် ဂန္ဓကုဋီကို ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီနှင့် ရေကန်ချောင်ဆရာတော်တို့က ကြီးမှူးကာ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ၁၂၇၈ ခုနှစ်တွင် အောက်အာလိန်ငါးဆင့်အထိ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ဆောင်းတန်းကြီးကို ပြုပြင်ခဲ့ရာ အလျား ၁၀၉၂ ပေ၊ အခန်းပေါင်း ၂၃၁ ခန်း ရှိသည်။ ၁၃၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလတွင် ဒီပါဧမြချောင်ဆရာတော် ဦးနန္ဒာသီရိ ကြီးမှူးကာ စေတီတော်ကို ထပ်မံတည်ဆောက်ရာ ရွှေထီးအထွတ် တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ကိုးကား စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ စေတီပုထိုးများ
ဒဏ္ဍာရီတွင် တိုးနယား သည် ခြေထောက် လေးချောင်းပါသော နဂါး အကောင်ဖြစ်သည်။ မြန်မာ့ ရိုးရာ ဂီတ ဖြစ်သည့် ပတ်မကြီး ကို တိုးနယားရုပ်ပါသော စင်ဖြင့် ချိတ်ဆွဲလေ့ရှိသည်။ တိုးနယားဟူ‌သော သတ္တဝါသည် ပန်းချီပန်းပုဆရာတို့၏ စိတ်ကူးမျှသာဖြစ်သည်။ ပန်းချီပန်းပုတို့၏ အဆင်တန်ဆာ အဖြစ်ဖြင့် တိုးနယား၏ သဏ္ဌာန်ကို အသုံးပြု‌လေ့ရှိသည်။ ပုံစံ အားဖြင့်ကြက်လျှာ၊ တံခွန်၊ အလံစသည်တို့တွင် တိုးနယားရုပ် များကို ‌ရေးခြယ်‌လေ့ရှိကြသည်။ ထို့ပြင်လည်း ယွန်းထည်၊ ပန်းပုပစ္စည်း၊ မှန်စီ‌ရွှေချ သားရိုးထည်တို့တွင် ရုပ်လုံး ရုပ်ပြား များကို ခြယ်လှယ်ရာ၌ တိုးနယားရုပ်ဖြင့် ခြယ်လှယ်ကြသည်။ ယွန်းထည် ကလပ်‌ခြေတို့ကို များ‌သောအားဖြင့် တိုးနယားဖြင့် ထုလုပ်ခြယ်လှယ်သည်။ တိုးနယား၏ ကိုယ်‌နေဟန်မှာ ‌ပြေပြစ် ‌ကြော့ရှင်းသဖြင့်၊ ‌ကျောင်း‌လှေကားလက်ရန်း၊ ‌စောင်း တန်း လက်ရန်း၊ ‌လှေကားထစ်၊ ‌လှေကား‌ဘောင် ဟူသည်တို့တွင် တိုးနယားဟန် ထုထွင်းမွမ်းမံကြသည်။ အုတ်တိုင်များ၌ တိုင် ဆင်းနယား ထုလုပ်ထားသည်မှာ အလွန်တင့်တယ်၏။ ‌ကျောင်း ကန်ဘုရား အ‌ဆောက်အအုံဆိုင်ရာ အနုပညာ‌မြောက်သည့် လက်ရာ‌ကောင်းတို့တွင် တိုးနယားရုပ်ကို ‌တွေ့ရစမြဲဖြစ်သည်။ ကုန်း‌ဘောင်‌ခေတ်တွင် မြန်မာဘုရင်များ သွန်းလုပ်‌သော ‌ကြေး ပိုက်ဆံ၊ ‌ငွေဒင်္ဂါး စသည်တို့တွင် တိုးနယားရုပ်ကို ထုလုပ်၍၊ ‘တိုးတံဆိပ်‌တော်’ဟု ခပ်နှိပ်သည်။ မြန်မာဆိုင်းဝိုင်းတွင် ပတ်မထမ်းသည် မူလကရိုးရိုးပင်ဖြစ်‌သော်လည်း‌နောင်အခါ၌ တိုးနယားရုပ်ဖြင့် ခြယ်လှယ်ထား‌သော ပတ်မထမ်းဖြစ်လာ‌လေသည်။ ‌ရွှေဘုံနိဒါန်းတွင် ခြ‌င်္သေ့‌ဖေါင်၊ ကရဝိတ်‌ဖေါင်၊ စာမရီ‌ဖေါင်၊ ဧဏီ‌ဖေါင်များအပြင် တိုးနယား‌ဖေါင်များကိုလည်း ပြုလုပ်မြဲဖြစ်‌ကြောင်း ‌ဖော်ပြထားသည်။ တိုးနယားရုပ်ပုံ‌ရေးခြယ် ရာ၌ ခြူးပန်း၊ ကနုတ်ပန်းတို့ကို အသုံးပြုသည်။ ‌ကော့ညွတ်‌နေ ဟန်ရှိ‌သော ကိုယ်ထည်တွင် ငါး‌ကြေးခွံများ ထုထွင်းထားသည်။ ‌ရှေးအခါမှစ၍ ယခု‌ခေတ်တိုင်‌အောင် ဘုရားပွဲ၊ အလှူပွဲ၊ မင်္ဂလာပွဲများတွင် တိုးနယားအကကို ကပြ‌လေ့ရှိကြသည်။ ကိုးကား ယဉ်ကျေးမှု အနုပညာ
ကတိုးရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ခန္တီးမြို့နယ်၊ စိန်နန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၃၆၀ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ခန္တီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငှက်ညိုလုံးလည်ဖြူ (Cinclus cinclus) ကို ဥရောပတိုက်၊ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ၊ ဗဟိုအာရှ၊ အိန္ဒိယတိုက်ငယ်များတွင် တွေ့ရှိရသည်။ ယင်းငှက်သည် နော်ဝေးနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားငှက်ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။ ကိုးကား အာရှတိုက်တွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ဥရောပတိုက်တွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
ဆွမ်ဂျပ်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ ဖားကန့်မြို့နယ်၊ နမ့်မဖြစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၇၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်မဖြစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၁၆ ဦး၊ မ ၂၆၀၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇၅၂၄ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဖားကန့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သက်ကယ်ကုန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ညောင်ရွှေမြို့နယ်၊ မိုင်းပျိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၅၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပျိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၁၂ ဦး၊ မ ၁၀၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ညောင်ရွှေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗမာစုရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ လှိုင်းဘွဲ့မြို့နယ်၊ ပတကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား လှိုင်းဘွဲ့မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြင်ယောင်းရွာ၊ ပြင်ယောင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ကီးမက်ဂျစ်သည် တကိုယ်ရေကွန်ပျူတာသုံး ကီးဘုတ်ဆော့ဝဲလ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ မြန်မာယူနီကုဒ် နှင့် ဇော်ဂျီဖောင့်ကို ရိုက်နိုင်သော လက်ကွက်ကီးဘုတ်ဖြစ်သည်။ အဓိက အသုံးပြုကြသည်မှာ ယူနီကုဒ်ဖောင့်နှင့် ဇော်ဂျီလက်ကွက်ဖြစ်သည်။ ထိုကီးမက်ဂျစ်ဆော့ဝဲလ်ကို ကိုသန့်သက်ခင်ဇော်က ရေးသားထားသည်။ ဝင်းဒိုး လင်းနက် မက် အတွက် လည်းထောက်ပံ ပေးထားသည်။ လင်းနက် အတွက်မှု ဒီဘီယံ ပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားသည်။ ကိုးကား အခမဲ့ ဆော့ဝဲလ်
ဝိုင် စင်တောရိ သို့မဟုတ် Y Cen (HD 127233, HIP 70969) သည် စင်တောရပ် ကြယ်စုတန်းမှ ပြောင်းလဲတတ်သောကြယ် ဖြစ်သည်။ ကြယ်၌ ပြောင်းလဲတတ်မှုကို ၁၈၉၅ ခုနှစ်တွင် ဝီလီယမ်မီနာ ဖလင်းမင်းဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး Third Catalogue of Variable Stars တွင် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ကြယ်၏ အကွာအဝေးကို သိရသည်မှာ မရေရာလှပေ။ သို့သော် လေ့လာမှုအရ အလင်းနှစ် ၉၀၀ သို့မဟုတ် ၅၈၅ ဟုခန့်မှန်းထားသည်။ ကြယ်သည် နေထက် အဆပေါင်း ၅ ထောင် ပိုမိုတောက်ပသည်။ ကိုကား စင်တောရပ် (ကြယ်စုတန်း)
တို့ဆီးပူးရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ လန်းဖားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လန်းဖားကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၅၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၆၆ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုတ်ရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
နားမုံရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ကုန်းစံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၅၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုန်းစံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၃၂ ဦး၊ မ ၁၂၀၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောရိန်းထရီရန်ပယ် အမိုးခုံး သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ အရှေ့တောင်ပိုင်း အောရိန်း ကွန်မြူးန် (မြို့နယ်) တွင် တည်ရှိသော ထရီရန်ပယ် အမိုးခုံး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို အမိုးခုံးသည် မည်သည့်အချိန်က တည်ဆောက်ခဲ့သည် ဆိုသော အချက်ကို အငြင်းပွားမှုများ ရှိနေပြီး လက်ရှိ သုတေသနများ အရ ထိုအဆောက်အဦးတွင် ရေးထိုးထားသော ခုနှစ်ကို သက်သေ အဖြစ် ယူဆကြပြီး ဩဂတ်စတက် အုပ်စိုးစဉ် (ဘီစီ ၂၇ မှ အေဒီ ၁၄ အထိ) ကာလဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို အဆောက်အဦးအား ဂေါစစ်ပွဲအတွင်း အမှုထမ်းခဲ့သော စစ်မှုထမ်းဟောင်းများ နှင့် လယ်ဂျီယို ၂ ဩဂတ်စတာ တို့ကို ဂုဏ်ပြုရန် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရောမဧကရာဇ် တိုင်ဘားရီးယပ်စ်မှ ရိုင်းလန်း အတွင်းရှိ ဂျာမန် လူမျိုးစုများအား စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဂျာမန်နီးကပ်စ်မှ အောင်ပွဲခံနိုင်ခြင်း အတွက် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုအမိုးခုံးတွင် အေဒီ ၂၇ ခုနှစ် တိုင်ဘားရီးယပ်စစ် ဧကရာဇ် အတွက် ရည်ညွှန်းရေးထိုးထားသော စာတမ်းများလည်း ရှိသည်။ မြောက်ဘက် (အပြင်သို့ မျက်နှာမူထားသော ) မျက်နှာစာတွင် တိုင်တန်းနဖူးစည်း၏ အောက်ဆုံးပိုင်းဖောင်းတန်း နှင့် နဖူးစည်းတို့ကို ဖြတ်ထုတ်ကာ ကြေးဖြင့် ရေးသွင်းထားသော စာတန်းကို ထည့်သွင်းထားသော်လည်း ယခုအခါ ပျောက်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုစာတန်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ အမိုးခုံးအား အမျိုးမျိုးသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရုပ်ကြွ အဆင်တန်ဆာများဖြင့် မွမ်းမံထားပြီး ၎င်းတို့တွင် ရေကြောင်းတိုက်ပွဲများ၊ တပ်ပျက်ခြင်း နှင့် ရောမတို့မှာ ဂျာမန်နစ် နှင့် ဂေါလ်တို့အား တိုက်ခိုက်နေပုံများ ပါဝင်သည်။ မြောက်ဘက်ခြမ်း စစ်ပွဲရုပ်ကြွတွင် ရောမ ခြေလျင်တပ်သား တစ်ဦးမှ လယ်ဂျီယို ၂ ဩဂတ်စတာ၏ ဒိုင်းကို သယ်ယူနေပုံ ပါဝင်သည်။ ကိုးကား ပြင်သစ်နိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ
ဗမာစာရေးဆရာများသည် မြန်မာ့စာပေတွင် ကြီးမားသောလွှမ်းမိုးမှုရှိသည်။ ၎င်းတို့၏လက်ရာများသည် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနှင့် သမိုင်းကို ပြည်တွင်းပြည်ပ လူအများနှင့် ရင်းနှီးစေသည်။ ထို့အပြင်၊ ၎င်းတို့၏လက်ရာများသည် လူငယ်များအား စာပေရေးသားရန်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်လည်း လှုံ့ဆော်ပေးသည်။
၁၈၈၈ ၁၈၈၈ ခုနှစ် မှတ်တမ်း ဇန်နဝါရီလ (၁) ရက်။ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁) ရက်။ မတ်လ (၁) ရက်။ ဧပြီလ (၁) ရက်။ မေလ (၁) ရက်။ ဇွန်လ (၁) ရက်။ ဇူလိုင်လ (၁) ရက်။ ဩဂုတ်လ (၁) ရက်။ စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်။ အောက်တိုဘာလ (၁) ရက်။ နိုဝင်ဘာလ (၁) ရက်။ ဒီဇင်ဘာလ (၁) ရက်။ ကွယ်လွန်သူများ မကွေးမိဖုရား၊ မင်းတုန်းမင်း၏ နန်းဆွယ်မိဖုရား ကိုးကား ၁၈၈၈ ခုနှစ်များ
နမ့်အွန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ သီပေါမြို့နယ်၊ မိုင်းလာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၃၅၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းလာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၈ ဦး၊ မ ၃၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား သီပေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မုဒုံ (၁)ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ ပူတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပူတောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၃၇ ဦး၊ မ ၁၃၂၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၅၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကိုးပင်ရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့နယ်၊ ချောင်းကောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၈၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ချောင်းကောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၆၇ ဦး၊ မ ၂၂၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၁၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မုတ်ဆိတ်ကုန်းရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ပိုင်ရပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပိုင်ရပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၄၆၆ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၁၆၆ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သင်းတီးရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ သင်းတီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သင်းတီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈၉ ဦး၊ မ ၇၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်မော်ရွာ၊ ဘားဘူတောင် ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
ဂလိုဘယ်ကျန်းမာရေးလုပ်ဆောင်မှုတွေကို မြန်မာပြည်သူတွေက သံသယစိတ်နဲ့ ကြည့်လေ့ရှိတယ်။ အနောက်နိုင်ငံတွေက ပေးတဲ့ ကျန်းမာရေးအကူအညီတွေမှာ လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်ရှိနိုင်တယ်လို့ ထင်မြင်ယူဆကြတယ်။
စွန်းလွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် သက္ကရာဇ် ၁၂၃၉ ခုနှစ်၊ တစ်ပေါင်းလဆန်း ၂ ရက်၊ တနင်္လာနေ့ နံနက် ၃ ချက်တီးကျော်အချိန်၌ အထက်မြန်မာပြည်၊ မြင်းခြံမြို့အနီး စွန်းလွန်းရွာ အဖဦးသန့်၊ အမိ ဒေါ်တုတ်တို့မှ မီးရှူးသန့်စင် ဖွားမြင်တော်မူသည်။ ကျော်စောထင်ရှားသော နိမိတ်များကြောင့် မောင်ကျော်ဒင်ဟူ၍ အမည်ပေးခဲ့သည်။ မောင်ကျော်ဒင်ကို ငယ်စဉ်က မြင်းခြံမြို့မင်းကျောင်းဆရာတော်ထံ အပ်နှံ၍ စာပေ သင်စေခဲ့သော်လည်း၊ ပါရမီနုံ့သောကြောင့် စာကောင်းစွာ မတတ်မြောက်သည်နှင့် ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် မြင်းခြံမြို့ အရေးပိုင်ရုံး၌ ဝင်ရောက်အမှုထမ်းစေသည်။ အရွယ်ရောက်သောအခါ တစ်ရွာတည်းနေ မရွှေရီနှင့် သင့်မြတ်၍ သားသမီးငါးယောက် ထွန်းကားခဲ့၏။ လေးယောက်မှာ ငယ်စဉ်ကပင် ပျက်စီးသဖြင့် သားတစ်ယောက်သာ ရှိတော့သည်။ အသက် ၃ဝ အရွယ်တွင် အလုပ်မှ ထွက်ပြီးနောက် မိဘတို့၏လက်ငုတ် တောင်ယာအလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးခဲ့လေသည်။ ဦးကျော်ဒင်သည် စာပေကျမ်းဂန်များကို မသင်ကြားရသော်လည်း၊ ကျွတ်ချိန်တန်သည့်အလျောက် ၁၂၈၁ ခုနှစ် တန်ခူးလမှစ၍ တရားအရသာကို ရှာခဲ့လေသည်။ ဦးကျော်ဒင်သည် ထွက်သက်၊ ဝင်သက်၊ အာနာပါဏ မှစ၍ ထိ၊ သိ၊ သတိ အစရှိသော တရားအားထုတ်မှုများကို သဒ္ဓါ ဝိရိယ၊ ဇွဲသန်သန်နှင့် နေ့ညမပြတ် အားထုတ်သွားရာ ၁၂၈၂ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့ ည ၁ဝနာရီအချိန်တွင် ပထမအကြိမ် တရားထူးကို တွေ့ရလေသည်။ တစ်ဖန် ၁၂၈၂ ခုနှစ် ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ စနေနေ့ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် ဒုတိယအကြိမ် တရားထူးကို တွေ့ရပြန်သည်။ ထို့နောက် ၁၂၈၂ ခုနှစ် တော်သလင်းလပြည့် ကျော် ၁၃ ရက်၊ တနင်္လာနေ့ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် မိမိခန္ဓာကိုယ်၌ ပြင်းပြလှသော ဝေဒနာများကို ခံစားရပြီးနောက် တတိယအကြိမ်မြောက် တရားထူးကို တွေ့ရပြန်၏။ ၁၂၈၂ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ အင်္ဂါနေ့ ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် တရားထူးကို တွေ့ရပြန်လေသည်။ ဤကား ထူးခြားချက်တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၁၂၈၂ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၅ ရက်နေ့တွင် ယာခင်းမှ နွားတစ်ရှည်းကို ဘေးမဲ့လွှတ်ခဲ့ ပြီးနောက် စွန်းလွန်းရွာ၊ ဘုန်းတော်ကြီး ဦးကျောက်ကျောင်းသို့သွား၍ သာမဏေပြု၏။ ၁၂၈၂ ခုနှစ်၊ တစ်ပေါင်းလပြည့်ကျော် ၁၂ရက်၊ တနင်္လာ နေ့ညနေ ၄ နာရီ ၉ မိနစ် အချိန်တွင် မိတ္ထီလာမြို့၊ ရေလယ် ကျောင်းတိုက်၊ ခဏ္ဍသိမ်ပ ရဟန်းအဖြစ်သွတ်သွင်း ချီးမြောက်ခြင်းခံရသည်။ ရဟန်းအမည် ရှင်ကဝိဖြစ်သည်။ ရဟန်းဘဝ၌ စွန်းလွန်းရွာတောင်ဘက်တွင် သွားရောက်၍ တရားအားထုတ်လေသည်။ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် တရားထူးကို ရခြင်းမှာ ယင်းရဟန်းဘဝနှင့်ဖြစ်လေသည်။ စွန်းလွန်းဆရာတော် ဦးကဝိသည် လာရောက်ဆည်းကပ်ကြသော ရဟန်း၊ ရှင်လူအပေါင်းတို့အား သမထ၊ ဝိပဿနာနှင့် ပဋ္ဌာန်းတရားတော်များကို သင်ကြားပြသခြင်း၊ တရားရေအေးအမြိုက်ဆေးကို တိုက်ကျွေး ခြင်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ၁၃၁၄ ခုနှစ်၊ ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၉ ရက်နေ့တွင် ပျံလွန်တော်မူသည်။ မြင်းခြံမြို့ စွန်းလွန်းဂူကျောင်းတိုက်အတွင်းတွင် ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်သွားသည့် စွန်းလွန်းဆရာတော် ဘုရားကြီး၏ ရုပ်ကလာပ် မှာ မပုဒ်မသိုး မပျက်စီးပဲ တည်ရှိနေသည်။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ
လောင်းကော်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မိုင်းတွေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၁၀၆ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 4639 သည် ဗာဂိုး ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၇၀ မီလီယံ ဝေးကွာပြီး ကြီးမားသည့် တွင်းနက် ပါဝင်သည်။ ကိုးကား ဗာဂိုး (ကြယ်စုတန်း)
ဖန်ခါးပင်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ ရှားဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၀၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှားဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၉ ဦး၊ မ ၄၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တပ်ရာ (ရခိုင်)ရွာ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ BotUpload
အလယ်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်၊ မယားမံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၄၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မယားမံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၇၂ ဦး၊ မ ၇၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရွှေတောင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဲဇလီဒေါင့်ရွာ၊ ကညင်ကိုင်း ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံ ရွာများ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ BotUpload
ကြက် သည် ငှက် တိရစ္ဆာန် တမျိုး ဖြစ်ပြီး ထပ်မံအမျိုးခွဲခြားလျှင် တောကြက်၊ အိမ်ကြက်၊ ရေကြက်ဟု အစားစား ရှိသေးသည်။ ကြက်သည် ငှက်အမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်သည့်အလျောက် ဥဥသော တိရစ္ဆာန် ဖြစ်ကာ အစောဆုံးသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်မျိုးအဖြစ် လူတို့မွေးမြူခဲ့သည့် အထောက်အထားများကို တွေ့ရသည်။ ကြက် မွေးမြူရေး တောကြက်များ
မုန့်ဟင်းခါးအစိုဆိုသည်မှာ သထုံ၊ မော်လမြိုင်၊ မုဒုံ၊ သံဖြူဇရပ်မြို့များရှိ မွန်လူမျိုးများ ချက်စားသော မုန့်ဟင်းခါး ပင်ဖြစ်သည်။ မုန့်ဟင်းခါးအစို ဟု ခေါ်ရခြင်းမှာ မုန့်ဖတ်ကို စားသုံးခါနီးမှ လုပ်ရသောကြောင့် မုန့်ဖတ်သည် လတ်ဆတ်ပြီး ပူနွေးနေသည်။ ဟင်းရည်တွင် ပါသော ငှက်ပျောအူသည် ရိုးရိုးမုန့်ဟင်းခါးဟင်းရည်မှာကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ အူတိုင်များပါ လှီးပြီး ချက်ထား၏။ မော်လမြိုင်မုန့်ဟင်းခါး (သို့မဟုတ်) ရေစိမ်မုန့်ဟင်းခါး ဟုလည်းခေါ်ဆိုသည်။ မြန်မာ အစားအသောက်
ခါကျသေရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၀၉ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိယောရှိဘူတာ (日吉駅 ဟိယောရှိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယိုကိုဟားမားမြို့၊ ခိုးဟိုခုရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ဖင်းမောဂျင်ရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ချီဖွေမြို့နယ်၊ ထန်းဒုန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၃၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထန်းဒုန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၈ ဦး၊ မ ၃၀၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၆၃၈ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ချီဖွေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခိုပျဉ်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ ခိုပျဉ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၈၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခိုပျဉ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၉၀ ဦး၊ မ ၇၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂွေးချိုရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မိတ္ထီလာမြို့နယ်၊ ဇရပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၉၂၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇရပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၉၉ ဦး၊ မ ၁၇၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိတ္ထီလာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်းဟန်နွဲ့ (ရွာဟောင်း)ရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ ကလေးမြို့နယ်၊ နန်းစောင်းပုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၅၄၇ ဖြစ်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။ ကိုးကား ကလေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။ သမ္ဗဟုလထေရ်တို့ မစ္ဆိကာသဏ္ဍမြို့အနီး အမ္ဗာဋကတောအုပ်ဝယ် သီတင်းသုံးတော်မူကြစဉ် ပင့်ဖိတ်သဖြင့် အိမ်သို့ကြွတော်မူလာကြသော မထေရ်မြတ်အား စိတ္တသူကြွယ်က “ဓာတုနာနတ္တကို မေးလျှောက်ရာ မထေရ်ကြီး၏ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဣသိဒတ္တထေရ်က ဖြေကြားပုံအစရှိသည်တို့ကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ အထက်သုတ်အတိုင်း စိတ္တသူကြွယ်မေးလျှောက်အပ်သော မိစ္ဆာအယူဖြစ်ခြင်း အကြောင်း၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိဖြစ်ခြင်း အကြောင်းကို မထေရ်ကြီး၏ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဣသိဒတ္တထေရ် ဖြေကြားတော်မူပုံ၊ ဣသိဒတ္တထေရ်နှင့် စိတ္တသူကြွယ်တို့ အဒိဋ္ဌသဟာယဖြစ် နေပုံ အစရှိသည်တို့ကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ ကိုးကား သံယုတ္တနိကာယ်
စုမြတ်ထက် သည် လက်ရှိစစ်ကိုင်းမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ် ၂ မှ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်အမတ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူ မြန်မာနိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းဘဝနှင့်ပညာရေး သူမသည် ၁၉၈၀ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူမသည် M.Ed, B.Ed, B.A, Eng အတွက် Dip, နိုင်ငံရေးသိပ္ပံအတွက် Dip ဘွဲ့များ ရရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ယခင်က Kid's Smile ပုဂ္ဂလိကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်ဆရာမအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် မြို့နယ်လူငယ်တာဝန်ခံအဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးလုပ်ဆောင်ချက် စုမြတ်ထက်သည် စစ်ကိုင်းမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်အမှတ် ၂ မှ ၆၀၉၈၁ မဲဖြင့် အနိုင်ရခဲ့ပြီး စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်အမတ်အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရသည်။ သူမသည်စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်နှင့် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး မြို့နယ် NLD ပါတီ အမျိုးသမီးကော်မတီဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူထားသလို အစိုးရ၏ အာမခံချက်များ၊ ကတိကဝတ်နှင့် တာဝန်ခံချက်များ စိစစ်ရေးကော်မတီတွင်လည်း ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည်။ ကိုးကား မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမားများ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ပါတီဝင်များ
ရှင်သုနန္ဒ (၁၁၆၁ - ၁၂၀၉) သည် “တလုပ်မြို့ဆရာတော်” ဟု သိကြသည့် ဆရာတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ဘဝ ဆရာတော်ကို ၁၁၆၁ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလဆန်း ၈ ရက်နေ့တွင် တလုပ်မြို့၊ ချောင်းတောင်ရွာတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ငယ်မည်မှာ “မောင်ရွှေသီး” ဖြစ်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အမည်မှာ မောင်ရွဲ ဖြစ်သည်။ အရွယ်ရောက်သည့်အခါ “ရှင်သုနန္ဒ” ဟူသည့် ဘွဲ့ဖြင့် ရဟန်းပြုခဲ့သည်။ စီးတော်မြင်းဝန် မောင်ရွှေနီသည် အမရပူရမြို့တော် အရှေ့တောင်ယွန်းကျောက်မြောင်းတိုက်ရှိ အနောက်ကျောင်းတိုက်တွင် ကျောင်းသစ်ဆောက်လုပ်ကာ လှူဒါန်းခဲ့သည်။ သာယာဝတီမင်းလက်ထက်တွင် မိဖုရားကြီးက ကိုးကွယ်ခဲ့သည်။ ဆရာတော်သည် “သုဓမ္မာလင်္ကာရာဘိဓဇမဟာဓမ္မရာဇာဓိရာဇဂုရု” တံဆိပ်တော်ကို ရခဲ့သည်။ ပျံလွန်တော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် ၁၂၉၀ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလဆန်း ၈ ရက်နေ့တွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ
နဘဲပင်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ သရက်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သရက်တောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၇၅ ဦး၊ မ ၇၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝါးတာရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ ဝါးမရမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၄၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝါးမရမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၈၈ ဦး၊ မ ၁၄၆၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပဲခူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လုံထဝမ်ဆုံရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ခေါင်လန်ဖူးမြို့နယ်၊ ဖီဇောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၂၀၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖီဇောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇ ဦး၊ မ ၂၆ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၃ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ခေါင်လန်ဖူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွဲမကိုင်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ ကျောင်းရွာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၃၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောင်းရွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၉၇ ဦး၊ မ ၆၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၆၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား အောက်မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်လျန် (အောက်)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ လွိုင်မွေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၃၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်မွေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၄၅ ဦး၊ မ ၃၀၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၄၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာနောင်လျန် (၁)ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဲဇံဖြူရွာသည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ သပြေညွန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၂၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သပြေညွန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၈၃၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၀၆၇ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိဝမိုတိုဘူတာ (岩本駅 အိဝမိုတို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဂွန်းမခရိုင်၊ နုမတမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ငယ်ကအချစ် အနှစ်တစ်ရာ မမေ့သာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အနက်အဓိပ္ပာယ် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက စုံမက်ချစ်ခင် မေတ္တာရှိခဲ့ဖူးသူအား နှစ်ပေါင်းများစွာ မမေ့နိုင် ဖြစ်ရသည်။ ကိုးကား မြန်မာဆိုရိုးစကားများ
ဒယ်လာဝဲလ် ပြည်နယ်သည် အတ္တလန္တိတ် ကမ်းရိုးတန်းတွင် တည်ရှိသော အမေရိကန် ပြည်နယ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အတ္တလန္တိတ် အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိသည်။ တောင်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် မေရီလန်းပြည်နယ်၊ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် နယူးဂျာစီပြည်နယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် ပင်ဆယ်ပေးနီးယားပြည်နယ် တို့နှင့် ထိစပ်လျက် ရှိသည်။ အင်္ဂလိပ် သူကောင်းမျိုးနှင့် ဗာဂျီးနီးယားကိုလိုနီ၏ ပထမဆုံး ဘုရင်ခံ၊ သောမတ်စ် ဝက်စ်၊ တတိယမြောက် ဒီလာဝါး ဘေရွန် ၏ အမည်ကို ယူ၍ ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုးကား အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပြည်နယ်များ
ဂလက်ဆီ အုပ်စု သို့မဟုတ် ဂလက်ဆီများအုပ်စု (GrG) သည် အဖွဲ့ဝင် ဂလက်ဆီ ၅၀ မှ ပိုနည်းသော ဂယ်လက်ဆီများဖြစ်ပြီး ဒြပ်ဆွဲအားဖြင့် အချင်းချင်း ရစ်နွယ်ထားကြသည်။ တစ်ခုချင်းစီသည် အနည်းဆုံ နဂါးငွေ့တန်း ဂယ်လက်ဆီကဲ့သို့ တောက်ပကြပြီး (နေထက် အဆပေါင်း ၁၀၁၀) ယင်းကဲ့သို့ အုပ်စုများ၏ ထပ်မံအုပ်စုဖွဲ့သော အစုအဝေးအား galaxy cluster ဟုခေါ်ဆိုသည်။ cluster များ ထပ်မံ အုပ်စုဖွဲ့သည့် အစုအဝေးကိုမူ supercluster များဟုခေါ်သည်။ နဂါးငွေ့တန်းသည် Local Group ဟုခေါ်သည့် ဂလက်ဆီအုပ်စု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝိသေသ လက္ခဏာများ ကိုးကား ဂလက်ဆီများ
မှော်အင်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ မှော်အင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၉၇၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မှော်အင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၉၆ ဦး၊ မ ၂၉၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၉၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းတို့ရဲ့ တန်ခိုးနဲ့ ပညာကို ပြသတဲ့နေရာ၊ ဘုရင်တွေရဲ့ ကောင်းမြတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ လှပတဲ့ လက်ရာတွေကို မြင်တွေ့ရပါတယ်။ ဘုရင်တွေရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေနဲ့ တန်ဆောင်းတွေက အလှဆုံးပါ။
သဘာဝကုထုံးများတွင် အများပြည်သူများ၏ ကျန်းမာရေးအတွက် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် ဓလေ့ထုံးများ အသုံးပြုကြသည်။ ဥပမာ- သစ်ဥယျာဉ်၊ ရေကုထုံး၊ မီးကုထုံး စသည်တို့ကို အသုံးပြုကာ ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းကြသည်။
ကြစု ခေါ် ဖန်ခါးငယ် သည် အပင် ပင်ကြီးမျိုးဖြစ်၏။ ပေ ၆၀ မှ ၈၀ အထိမြင့်သည်။ ဖန်ခါးထက် ပင်စည်ပိုဖြောင့်သည်။ အရွက်သည် ရွက်ဆိုင်ထွက်သည်။ ၃-၆ လက်မအထိ ရှည်၍ အရွက်ရင်းများ ပြောက်ချောတောက်ပသည်။ လှံစွပ်ပုံဗြက်ကျယ်၍ ရှည်မျောမျောထိပ်ချွန်ဖြစ်သည်။ ရွက်ညှာ ၁/၂ လက်မခန့် ရှည်သည်။ အရွက်နားချောသည်။ အပွင့်မှာ သေးငယ်သည်။ ဝါမှိုင်းမှိုင်း အရောင်ရှိသည်။ ပွင့်ညှာမဲ့ပြီး တစ်ပင်တည်း တွင် အဖိုပွင့်၊ အမပွင့် ပါရှိသည်။ တန်ခူး၊ ကဆုန်လတွင် ပွင့်သည်။ အသီးမှာ ၂ လက်မနီးပါးရှိ၍ ရှည်မျောမျော မှ လှံစွပ်ပုံ အထိရှိသည်။ ဖန်ခါးသီးထက် ငယ်သည်။ ၅ ထောင့် ရှိသည်။ ဆောင်းရာသီတွင် သီးမှည့်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ အနှံ့အပြား ပေါက်ရောက်သည်။ သဘာဝအလျောက် ပေါက်ရောက်သည်။ အသုံးဝင်ပုံ အာနိသင် မြန်မာဆေးကျမ်းများ အလိုအရ ကြစုသီးသည် ချဉ်၊ ဖန်၊ ခါး၊ ဆိမ့်၊ စပ်သော အရသာငါးမျိုးရှိ၏။ အဖန်သည် အားအကြီးဆုံးဖြစ်၏။ ဝမ်းမီးကို တောက်စေ၍ သွေးသောက်လျှင် ဝမ်း သက်၏။ ပြုတ်စားလျှင် ဝမ်းချုပ်၏။ ဖျော်စားလျှင် လေ၊ သွေး၊ သည်းခြေ ဒေါသသုံးပါးကို နိုင်၏။ အသက်ကို ရှည်စေ၏။ မျက်စိနာနှင့် သင့်၍ အသံကို ကောင်းစေ၏။ အသီး ပျားရည်နှင့် ကြစုသီးမှုန့်ကို လျက်ပေးသော် လေရောဂါ ပျောက်၏။ ကြစုသီးကို ထုခြေ၍ ဆေးတံတွင်ထည့်သောက်သော် ပန်းနာရောဂါ ပျောက်၏။ ကြစုသီးကို မုန့်ကျွဲသည်းကဲ့သို့ ကျိုစားသော် ဝမ်းတစစ်စစ် သက်သော ရောဂါ ၊ အစာမကြေ ဝမ်းသက်ရောဂါ ပျောက်၏။ အသားကျယ်ပြန့်စွာ စားတတ်သော အနာကို ကြစုသီးငါးခွက်တစ်ခွက်တင်ပြုတ်၍ ဖန်ရေဆေးပေးရ၏။ ကြစုသီးကို ရေနှင့်သွေး၍ ပျားရည်၊ နှမ်းဆီတို့နှင့် ရောပြီး မီးလောင်သောနေရာ ၊ ရေနွေးပူလောင်သော နေရာတို့၌ လိမ်းကျံပေးရ၏။ ကြစုသီးမှုန့်ဖြင့် သွားတိုက်သော် သွားဖြူ၏။ သွားရောဂါပျောက်၏။ အသီးကို ရှားစေးနှင့် ပြုတ်ငုံသော် သွားခိုင်၏။ ကြစုသီးကို ငါးခွက်တစ်ခွက်တင် ကျို၍ ပျားရည်နှင့်ရောသောက်သော် အမျိုးမျိုးသော ခံတွင်း ရောဂါများပျောက်၏။ ကြစုသီးနှစ်ကို ကြိတ်၍ ခေါင်းတွင် လိမ်းပေးသော် ခေါင်းတစ်ခြမ်းကိုက်ရောဂါ ပျောက်ကင်း၏။ ကြစုသီးကို တစ်ညလုံး ရေနှင့် စိမ်ပြီး နံနက်တွင် ယင်းစိမ်ရည်နှင့် မျက်စိကို ဆေးကြောပေးသော် မျက်စိအေး၍ အမြင်သန်၏။ ကြစုသီးမှုန့်ကို မုရားကြီးရွက်ညှစ်ရည်ဖြင့် ၇ ကြိမ်တေ၍ ၇ ကြိမ် နေလှန်းပြီး ပျားရည်နှင့် တေ၍လျက်သော်သွေးအန်၊ သွေးလျှံရောဂါ ပျောက်၏။ ကြစုသီးမှုန့်ကို ပျားရည်နှင့် လျက်လျှင်လည်းကောင်း ၊ ထန်းလျက်နှင့်တေ၍ အလုံးပြု စားလျှင်လည်းကောင်း၊ အစာအိမ်အချဉ်ပေါက်ရောဂါ ပျောက်၏။ ကြစုသီးကို နွားကျင်ငယ်ရေနှင့် ပြုတ်၍ သောက်သော် သွေးအားနည်းရောဂါ၊ အချိ၊ အဖောရောဂါ ပျောက် ။ ကိုးကား အပင်များ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ
ရဲလှေဝန်ကို တစ်ခါတစ်ရံ ရဲလှေတိုက်ဝန်ဟု တွေ့ရှိရတက်ပါသည်။ ရဲလှေဝန်သည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရေကြောင်းလိုင်းများကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲ ရသူဖြစ်သည်။ ရဲလှေသည် မြန်မာဘုရင်၏ ရေတပ်တော်တွင် အရေးပါလှသည့် လှေတစ်မျိုး ဖြစ်သည် ။ ညောင်ရမ်းခေတ်ကပင် ရဲလှေများကို အသုံးပြုခဲ့ကြ၏ ။ ဟံသာဝတီရောက်ရဲလှေ ညောင်ရမ်းမင်းဆက်၏ နောက်ဆုံးဘုရင် မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ ( ၁၇၃၃ - ၁၇၅၂ ) ကို ဟံသာဝတီပါမင်းဟု ရာဇဝင်ဆရာတို့က ဆိုကြသည် ။ ပဲခူး ဟံသာဝတီသားတို့က အင်းဝကိုသိမ်းပိုက်ကာ မင်း၊ မိဖုရား၊ သားတော်၊ သမီးတော်တို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသဖြင့် ယင်းသို့အမည်တွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိမင်းလက်ထက် မုဆိုးဘိုမြို့သူကြီးဖြစ်ခဲ့သူ ဦးအောင်ဇေယျက အလောင်းမင်းတရားကြီး အဖြစ် နန်းတက်လာသောအခါ ဟံသာဝတီပါမင်းဟု ပြောဆိုသူအား အာကိုဖဲ့ဟု အမိန့်တော်ထုတ်ပြန် တားမြစ်ခဲ့သည်။ မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိမင်း ဟံသာဝတီသို့ လိုက်ပါသွားရစဉ်က ရဲလှေများကိုလည်း တစ်ပါတည်း သယ်ယူသွားကြ၏။ ဤအကြောင်းကို မြန်မာရာဇဝင်ကျမ်းတစ်ဆောင်၌ လှော်ကား၊ သမ္ဗန်ရဲလှေ၊ စသောပြည်ကြီး၏ ကိရိယာအလုံးဆုံနှင့် တကွ မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိအမည်တော်ရှိသော ရွှေနန်းရှင်မင်းတရားနှင့် မင်း၊ မိဖုရား၊ သားတော်၊ သမီးတော်၊ ညီတော်၊ မှူးမတ်ပြည်သူအပေါင်းတို့ကို ဖောင်၊ လှေနှင့် ဟံသာဝတီသို့ ပို့လေသည် ။ ဟူ၍ ရေးသားဖော်ပြထားသည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ ရဲလှေဝန်ရာထူးကို ကုန်းဘောင်းခေတ်ဦးကာလ၌သာ တွေ့ရှိရသည်။ ခေတ်နှောင်းကာလတွင် လှေသင်းဝန်ရာထူး ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ရဲလှေဝန်ရာထူးကို ဖျက်သိမ်းပစ်ခဲ့ဟန်ရှိ၏။ ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ ဘွဲ့မည်သိရှိရသူ ရဲလှေဝန်တစ်ဦးမှာ နန္ဒဥဒိန်ကျော်ထင်ဖြစ်သည် ။ သူသည် ၁၅ စတင်ဘာ ၁၇၆၄ ခုနှစ် မြေဒူးမင်း( ဆင်ဖြူရှင် ) လက်ထက်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် ၅၀ တော်သွေးသော်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးဖြစ်၏။ ၁၇⁠၇၆ ခုနှစ် မြေဒူးမင်း ယိုးဒယားစစ်ပွဲ့ဆင်နွှဲနေချိန်၌မူ ရဲလှေဝန်ကို ရဲလှေတိုက်ဝန်ဟူ၍ ဖော်ပြပါသည် ။ သို့ဖြစ်၍ သာမန်အခြေအနေတွင် ရဲလှေဝန်ဟုခေါ်ဆိုပြီး စစ်ထွက်သည့်စစ်မက်ကာလအတွင်း ရဲလှေတိုက်ဝန်ဟု တွေးဆမိပါသည်။ ဗဒုံမင်းလက်ထက် ဘိုးတော်ဘုရား(ဗဒုံမင်း) နန်းတက်လာပြီးနောက် ဗုဒ္ဓါဘိသိက်အခမ်းအနားအပြီး ၁၂ ဇွန် ၁၇၈၄ ခုနှစ်တွင် ရဲလှေတိုက်ဝန်အား နေမျိုးကျော်ခေါင်ဘွဲ့ ပေးအပ်ခဲ့၏ ။ ယင်းနောက်ပိုင်း ရဲလှေဝန်ရာထူးကို မတွေ့ရတော့ပေ ။ ကိုးကား ကုန်းဘောင်ခေတ် မြန်မာ မှူးမတ်များ
မအူတိုင်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်၊ ထန်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၃၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထန်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၅၈ ဦး၊ မ ၂၆၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၉၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရွှေတောင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကူမင်းမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ယူနန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ တရုတ်ဘာသာအားဖြင့် 昆明 ဟုရေးသားပြီး အသံထွက်မှာ ခွန်းမင် ဟုဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေဦးရာသီကဲ့သို့ သမမျှတသောကြောင့် "Spring City" သို့မဟုတ် "City of Eternal Spring" (春城 ချွန်းချင်) ဟု တင်စားခေါ်ဆိုကြသည်။ ကူမင်းမြို့သည် ယူနန်ပြည်နယ်၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုတို့၏ ဗဟိုချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ယူနန်ပြည်နယ်၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအားလုံး၏ ရုံးချုပ်များ တည်ရာလည်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်းက တရုတ်စစ်တပ်၏ ဗဟိုချက်၊ အမေရိကန် လေတပ်၏ အခြေစိုက်စခန်းတည်ရာနှင့် မြန်မာပြည်သို့ အဓိက ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်း၏ဗဟို ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယူနန်-ကွမ်ကျိုး ကုန်းပြင်မြင့်ဒေသတွင် တည်ရှိပြီး အမြင့် ၁၉၀၀ မီတာတွင် တည်ရှိသည်။ နယ်ပယ်အကျယ်အဝန်းမှာ ၂၁,၅၀၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ရှိပြီး မြို့မဧရိယာမှာ ၆၂၀၀ စတုရန်း ကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။ ပျမ်းမျှလူဦးရေ ၅,၇၄၀,၀၀၀ ခန့်ရှိပြီး မြို့ပြလူဦးရေမှာ ၃,၀၅၅,၀၀၀ ခန့် ရှိသည်။ ရှေးမြို့တော်ဟောင်းဖြစ်၍ အုတ်မြို့ရိုးရှိပြီး ၁၉၂၀ခုနှစ်မတိုင်မီအထိ Yunnanfu (云南府) ယွန်းနန်ဖူ ဟုခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ယူနန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။ တရုတ်ပြည် အနောက်တောင်ပိုင်း၏ ကုန်းလမ်း၊ရေလမ်း၊လေလမ်းကြောင်းဗဟိုလည်း ဖြစ်သည်။ ဗီယက်နမ်၊ မြန်မာနှင့် လာအိုတို့သို့ မီးရထားလမ်းဆက်သွယ်ထားသည်။ တရုတ်ပြည်၏ စတုတ္ထ အကြီးဆုံး လေဆိပ်ကြီးကိုလည်း တည်ဆောက်အကောင်အထည်ဖော်လျက်ရှိသည်။ အရှေ့မြောက်ဘက် ကီလိုမီတာ ၆၄၀ခန့်အကွာတွင် ချုံချင့်မြို့ ရှိပြီး တရုတ်ပြည်၏အကြီးမားဆုံးသော ကြေးသတ္တုမိုင်းသည် ကူမင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ကျောက်မီးသွေး ထွက်သည်။ သံသတ္တုအနည်းငယ်ထွက်ပြီး ဓာတုပစ္စည်းများ၊ စက်ကိရိယာများ၊ ချည်မျှင်နှင့် အထည်များ၊ စက္ကူနှင့် ဘိလပ်မြေတို့ အဓိကထုတ်လုပ်သည်။ ဗီယက်နမ်သို့ မီးရထားလမ်းကို ၁၉၁၀ခုနှစ်ကတည်းကပင် ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ခရီးသွားလုပ်ငန်းဖွံ့ဖြိုးသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ခေတ်မီ အဆင့်မြင့်ဟော်တယ်ကြီးများ အမြောက်အမြားရှိသည်။ ၂၀၁၀ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ ၈သန်းခန့်ရှိလာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီး အရှေ့တောင်အာရှဒေသ၏ စီးပွားရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ဗဟိုချက်ဖြစ်လာရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။ သမိုင်းကြောင်း ပထဝီဝင်အနေအထားနှင့်ရာသီဥတု ကူမင်းမြို့သည် အမြင့်ပေ ၅၀၀၀ခန့်တွင်တည်ရှိသဖြင့် ရာသီဥတုမျှတသည်။ အနောက်ဘက်တွင်တျန်းချီရေကန်တည်ရှိသည်။ အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောင်များရှိသည်။ အုပ်ချုပ်ရေး စီးပွားရေး လူဦးရေနှင့်လူမျိုးများ ယဉ်ကျေးမှု ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကူမင်းမြို့အနီးတွင် ၁၉၉၉ ကမ္ဘာ့ပန်းပြပွဲပြုလုပ်ခဲ့ရာနေရာတွင် ပန်းခြံပြုလုပ်ထားပြီးနိုင်ငံတကာမှပြခန်းများ၊ အရောင်းဆိုင်များဆက်လက်ထားရှိသည်။ မြို့အပြင်ဘက် ကီလိုမီတာ ၄၀ ခန့်အကွာတွင် ကျောက်ဆောင်တော(Stone forest)ရှိပြီးခရီးသွားလုပ်ငန်းထွန်းကားသည်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း ကူမင်းမှ နိုင်ငံအလယ်ပိုင်းကွေ့ယန်-ချန်ဆားမြို့များသို့လည်းကောင်း၊ ယင်းမှတဆင့် မြောက်ပိုင်းပေကျင်းမြို့များသို့လည်းကောင်း၊ ၊ နန်နင်း၊ ကွမ်ကျိုးမြို့များသို့လည်းကောင်းမီးရထားလမ်းရှိသည်။ ယခုအခါအဆိုပါလမ်းများကို ကျည်ဆန်ရထားလမ်းများအဖြစ်ပြောင်းလဲရန်ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။ ကူမင်းမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားလမ်းကိုလည်းအကောင်အထည်ဖော်လျက်ရှိသည်။ လေကြောင်းလမ်းအနေဖြင့် ကူမင်းမြို့တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်ရှိပြီး နိုင်ငံအများအပြားသို့လေကြောင်းဆက်သွယ်ရေးရှိသည်။ ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကျမ်းကိုး တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့များ ယူနန်ပြည်နယ်
လှည်းလမ်းကူးရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ထန်းတပင်မြို့နယ်၊ လှည်းလမ်းကူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၀၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လှည်းလမ်းကူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၂၃ ဦး၊ မ ၁၂၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ထန်းတပင်မြို့နယ်၊ ပဲခူးရှိ ရွာများ
တောင်ပလို့ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ တော့ဆန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၂၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တော့ဆန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၄ ဦး၊ မ ၁၄၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သမိုင်းဝင်အမှတ်တရာ်တွေကို ဗမာလူမျိုးတွေက အများအားဖြင့် ကြည်ညိုလေးစားကြပါတယ်။ ရှေးဟောင်းစေတီပုထိုးတွေကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းပြီး နှစ်စဉ်ပွဲတော်တွေကျင်းပကာ ဘုရားဖူးသွားလည်လေ့ရှိကြပါတယ်။
ကာ တို့သည် ရှေးမြန်မာတို့၏ စစ်လက်နက် ကရိယာများ ဖြစ်လေသည်။ ကာကို မြန်မာမင်းအုပ်ချုပ်ပုံစာတမ်း စတုတ္ထပိုင်း၊ ၇၉ တွင် အောက်ပါအတိုင်း ရေးထားသည်။ 'ကာမှူးဟူသည်ကား ကာလက်နက်ကိုကိုင်ရသော အမှုထမ်း အစုသားတို့၏ အကြီးအကဲကို ဆိုလိုသည်။ ကာ လက်နက်ဆို သည်ကား သားရေကို အချင်းနှစ်မိုက်ရှိအောင် ဝိုင်းဝိုင်းခုံးခုံး လုပ်၍ သစ္စေးသားရိုး ကိုင်ပြီးလျှင် အနီနှစ်စု၊ ရွှေတစ်စု ခြယ် ထားသော လက်နက်ကိုဆိုလိုသည်။ ထိုလက်နက်မှာလည်း မြား နှင့်ခဲလုံး လှံလျင်များကို ကာကွယ်ရန် အသုံးပြုသည်။ ကာကို သိုင်းကသကဲ့သို့ က၍ခုခံသော အတတ်တစ်မျိုးရှိသည်။ ထို အတတ်မျိုးကို ရှေးအခါက ရှင်ဘုရင်များသည် ကိုယ်တိုင်တတ် သည်။ ကာချင်းဟူ၍ သီးခြားရှိသည်။ သို့ရာတွင် ဆရာယုဒသန်နှင့် ဒေါက်တာဦးလင်းတို့ကမူ ကာဆိုသည်မှာ ဒိုင်း၊ လွှား စသည်တို့ကိုခြုံ၍ ခေါ်သောအမည်၊ ပုံသဏ္ဌာန် အသီးအခြားမရှိဟု ဆိုလေသည်။ ထို့ပြင် ကျောက် တော်ကြီး ထွက်တော်မူခန်း ပုရပိုက်တွင် လေးထောင့်ပုံနှင့် သက္ကဒါန်ပုံနှစ်မျိုးကို ရွှေလွှား၊ ရွှေကာဟု ကမ္ပည်းထိုးထား လျက်ရှိ၏။ ကာဟူသည်မှာ လှံဖြင့်ထိုးလျှင်လည်း ကာဖြင့်ခံရသည်။ လှံတွင်မျှမက မြားဖြင့်ပစ်လျှင်လည်း ကာဖြင့်ခံရသည်။ ခဲလုံး ဖြင့် ပေါက်လျှင်လည်း ကာဖြင့်ခံရသည်။ ဓားဖြင့် ခုတ်လျှင် လည်း ကာဖြင့်ခံရသည်။ ဤသို့ ထိုးပစ်ခုတ်ထစ်သော လက်နက်တို့ဘေးမှ ကာကွယ်ရသဖြင့်လည်း ထိုပစ္စည်းကို ကာ ဟူ၍ခေါ်ခဲ့ကြဟန် တူလေသည်။ ကာအတတ်ကား ယောက်ျားကောင်းတို့၏ အတတ်ဖြစ် သည်။ မင်းညီမင်းသားဟူက ကာအတတ်ကို သင်ကြား တတ်မြောက်ကြသည်။ တောင်သူလယ်သမား ဆင်းရဲသား တို့သည်လည်း လွှား၊ ကာ အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်လိမ်မာစွာ တတ်မြောက်ပါမူ၊ တော်ကောက်ခံရပေသည်။ ကြီးပွားထွန်းကား နိုင်ပေသည်။ ပထမ မင်းခေါင်ကြီးသည် မင်းအဖြစ်သို့ ရောက် သောအခါ လွှား ကာ တတ်သူတို့ကို ရွေးကောက်၍၊ သား တော် ပြည်စားသီဟသူကို ပေးတော်မူလေ့ရှိကြောင်းနှင့် မဏိ ရတနာပုံကျမ်းတွင် တွေ့ရလေသည်။ ဒုတိယ မင်းခေါင်လက်တက်သို့ ရောက်သောအခါ၊ သျှင်မဟာရဋ္ဌသာရသည်လည်း မင်းညီမင်းသား ယောက်ျား ပီသသူများ လွှား၊ ကာ အတတ် တတ်ကြရပုံကို ကိုးခန်းပျို့ တွင်၎င်း၊ သံဝရပျို့တွင်၎င်း၊ တံတားဦးတည် မော်ကွန်းတွင် ၎င်း၊ ဖွဲ့ဆိုတော်မူခဲ့ပေသည်။ လွှား၊ ကာ အတတ်ကို ရှေးအခါက များစွာ အရေးပေးခဲ့ လေသည်။ လွှား၊ ကာ အတတ်ကို ကောင်းစွာတတ်ကျွမ်း၍၊ လွှားရေး၊ ကာရေး အပြကောင်းသူတို့ကို လူအများက ဝိုင်းဝန်း အားကျကြသည်။ ခြီးမွမ်းမြှောက်စားကြသည်။ ရိုသေကြောက်ရွံ့ ကြသည်။ သရက်မင်းဆက်တွင် ဆင်ဖြူရှင် သီဟသူသည် ကာက အလွန်ကောင်းသည်ဟု ကျော်စောလေသည်။ ဒိုင်း၊ လွှား၊ ကာတို့မှာ တဘက်ရန်သူ၏ ဓားချက် လှံချက် မြားချက်တို့ကို ကာကွယ်ရုံအတွက်သာမက စစ်ပွဲ၌ စစ်ဆင်များ ကို ခြောက်လှန့်ရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုသေးသည်။ ယင်း ကြောင့်လည်း ဒိုင်း၊ လွှား၊ ကာစွဲ သူရဲတို့သည် ဆင်တော်၏ ဝဲယာ ရှေ့နောက်မှ ခြံရံ၍ လိုက်ပါကြရခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်း ဒိုင်း၊ လွှား၊ ကာတို့ကိုလည်း ဝင်းတော် လေးမျက်နှာသားတို့ သာ အမြဲတမ်း ကိုင်ဆောင်ကြသည်ကို ရာဇဝင်များ၌ တွေ့ရ ပြီးလျှင်၊ တပင်ရွှေထီး နှင့် ဘုရင့်နောင်တို့လက်ထက် စစ်ပွဲကြီး များတွင် များစွာထည့်သွင်းအသုံးပြုခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင်ကား ဘုရင့်နောင်တို့ခေတ်မှာလောက် စစ်ဘက်အသုံးတွင် များများစားစား မတွေ့ရတော့ဘဲ မင်းခမ်း မင်းနားများတွင်သာ ဒိုင်း၊ လွှား၊ ကာကိုင်တို့ကို စီစဉ်နေရာချ ထားပေတော့သည်။ ဒိုင်း၊ လွှား၊ ကာတို့ကို သားရေဖြင့် ပြုလုပ်သောကြောင့်၊ အစာငတ်မွတ်သောအခါ၊ ချက်ပြုတ်စားကြရသည်ကိုလည်း မဏိရတနာပုံကျမ်းတွင် 'ဘုရင်မင်းခေါင် သားတော်မင်းရဲ ကျော်စွာ မြို့ကိုဝန်းရံသောကြောင့် ငတ်မွတ်လှသဖြင့် ကာ လွှား မောက်တို့တို့ကို ချက်ပြုတ်၍ စားရချေသည်။'ဟူ၍ တွေ့ရလေသည်။ ကိုးကား ပင်းယခေတ်
မရှော့ခူးရွာသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ခေါင်လန်ဖူးမြို့နယ်၊ မရှော့ခူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၂၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မရှော့ခူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇ ဦး၊ မ ၂၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၀ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ခေါင်လန်ဖူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ခမ်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းယကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၈၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းယကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၉၈ ဦး၊ မ ၁၆၀၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၀၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုပ်ဖိုရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ စလင်းမြို့နယ်၊ တောင်ရွာထန်းတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၄၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ရွာထန်းတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၅ ဦး၊ မ ၃၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ကုန်းရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ မယ်မဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၈၄၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်သာမြို့ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ဖြူးမြို့နယ်၊ ညောင်ပင်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၆၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ပင်သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၃၀ ဦး၊ မ ၆၈၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၀၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ဖြူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘွဲ့ အဆောင်အယောင်များသည် ဘုရင်များနှင့် ဆွေတော်မျိုးတော်များ၏ ဂုဏ်အရည်အချင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် စံသတ်မှတ်ချက်အနည်းငယ်မျှဖြင့် မတူညီသော အဆောင်အယောင်များစွာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤစာမျက်နှာတွင် ဥရောပရှိ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များအသုံးပြုသော အဆောင်အယောင်အမျိုးမျိုးကို အသေးစိတ်ဖော်ပြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆယ့်ကိုးရာစုတွင်ရောက်ရှိခဲ့သော နောက်ဆုံးအဆောင်အယောင်ဖြစ်သည်။ ] ဧကရာဇ်အနွယ်၊ တော်ဝင်မင်းသားများ၏ ဘွဲ့ အဆောင်အယောင်များ မင်းမျိုးမင်းနွယ် ဆွေတော်မျိုးတော်အဆက်ဆက်တို့၏ ဘွဲ့တော်များသည် မြင့်မြတ်တော်မူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို အမြဲစွဲကိုင်ထားနိုင်ကြသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် မြင့်မြတ်သောဂုဏ်ပုဒ်ကို မင်းသားကြီးများ၊ မြို့စားကြီးများ၊ နန်းစံမင်းသားများ၊ နန်းစံ မြို့စားများ၊ မှူးမတ် မင်းသားများ၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ၊ ၎င်းတို့၏ မိသားစုများ၊ ဧကရာဇ်မင်းများနှင့် ဘုရင်များ၏ ဆင်းသက်လာသူများကို ပေးအပ်ပါသည်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ် (ဧကရာဇ်မင်းများနှင့် မှူးမတ် မင်းသားများ)အားလုံးကို အုပ်ချုပ်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ပြင်သစ်နိုင်ငံသုံး ဘွဲ့အဆောင်အယောင်များ ပေါင်းစည်းဘုရင့်နိုင်ငံရှိ ဘွဲ့အဆောင်အယောင်များ အင်္ဂလန် ၊ စကော့တလန် ၊ ဂရိတ်ဗြိတိန် ၊ အိုင်ယာလန်နှင့် ပေါင်းစည်းဘုရင့်နိုင်ငံ ( မြင့်မြတ်သော မင်းမျိုးမင်းနွယ် မဟုတ်သူများ )တို့အတွက် ကျက်သရေအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ တင့်တယ်သော ဘွဲ့တော်ကို အသုံးပြုသည်။ (ဥပမာ (ကျားမ) -"ကျက်သရေအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ တင့်တယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်" သို့မဟုတ် "ကျက်သရေအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ တင့်တယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ)။ အမြင့် ၊ အစွမ်းထက်သော၊ အရိယာမင်းသား ၏ ပုံစံကိုလည်း ကိုင်စွဲထားသော်လည်း တရားဝင် အခြေအနေများတွင်ပင် ဤအတိုချုံးကို The Most Noble ဟု အတိုချုံးခေါ်ဆိုကြပြီး၊ အလွန်တရားဝင်သည်ဟု ယူဆဆဲဖြစ်သည်။ Marquesses နှင့် marchionesses များသည် The Most Honorable and Lordship (ဥပမာ "သူ၏သခင်ဖြစ်ခြင်း၊ "သူမ၏မိန်းမပျို"၊ "သင်၏သခင်ဖြစ်ခြင်း" သို့မဟုတ် "သင်၏မိန်းမပျို")။ အမွန်မြတ်ဆုံး ၊ ဂုဏ်အရှိဆုံးနှင့် တန်ခိုးကြီးသောမင်းသား ၊ စတိုင်ကိုလည်း ကိုင်စွဲထားသော်လည်း တရားဝင်အခြေအနေများတွင်ပင် ဤပုံစံကို အသုံးပြုခဲပါသည်။ Earls ၊ countesses၊ viscounts ၊ viscountesses၊ barons ၊ baronnesses၊ Scottish Lords of Parliament နှင့် Scottish Ladies of Parliament of the Right Honorable and Lordship စတိုင်များကို ဆောင်သည်။ စကော့တလန် Barons နှင့် Baronnesses တို့သည် The Much Honored ပုံစံကို ခံယူကြသည်။ ဘယ်လ်ဂျီယံ မြန်မာပြည် သီပေါမင်း၏ ဆွေတော်မျိုးတော်များသည် အမြဲတမ်း မင်း၏ တော်ဝင်မင်းနှင့် ကြီးမြတ်သော ဟန်ပန်များဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သောသွေး မင်းသားမင်းသမီး၊ ဣနြေ္ဒရှင်တော် ထိပ်တင် ( မြန်မာစာ :ထိပ်တင်) အမှာစကား။ ဂျာမနီတွင် မြင့်မြတ်သောပုံစံများ ကြည့်ပါ။ ကိုးကား ကိုးကားချက်များ အထွေထွေသတင်းရင်းမြစ် heraldica.org မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ပညာရှင်များသည် အားလုံးအတွက် တော်ဝင်အမြစ်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်။ မြင့်မြတ်မှု ဘွဲ့တော်
ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံရှိ ပုဂံ ဗိသုကာလက်ရာများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။ မိုးရာသီတွင် ရေစိုခံမှုအတွက် အထူးဂရုစိုက်ရသည်။ ပုဂံ ဗိသုကာလက်ရာများတွင် မိုးရေစိုခံရန် ကာကွယ်ပေးသော ဗိသုကာနည်းပညာများကို အသုံးပြုထားသည်။
မယ်ဟန်ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ မယ်ဟန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၆၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မယ်ဟန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၉၉ ဦး၊ မ ၃၂၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ