zaibutcooler/fine-burmese huggingface dataset:
မကြီးကြပ်ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ ငါန်းဇွန်မြို့နယ်၊ မကြီးကြပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၂၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကြီးကြပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၃၅ ဦး၊ မ ၂၀၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၇၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ငါန်းဇွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဧရာဝတီယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်း သည် မြန်မာဘောလုံးအသင်းတစ်သင်းဖြစ်ပြီး ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ပုသိမ်မြို့ကို အခြေပြုတည်ထောင်ခဲ့သည်။ အိမ်ကွင်းမှာ ပုသိမ် အားကစားကွင်းဖြစ်သည်။ ၂၀၀၉ ခုနှစ် မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ်စတင် တည်ထောင်ခဲ့စဉ်ကတည်းက ပါဝင်ခဲ့သော အသင်းတစ်သင်း ဖြစ်ပြီး ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စတင်ကစားခဲ့သော ၂၀၀၉ မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ်တွင် အောက်ဆုံးအဆင့်သာ ရရှိခဲ့သည်။ ဒယ်တာယူနိုက်တက် အသင်း၏ ပိုင်ရှင်သည် လေးကြိမ်မျှ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးမှ လုပ်ငန်းရှင် ၂၆ ဦးသည် ကလပ်အသင်းအား အောင်မြင်စွာ မောင်းနှင် ဆောင်ရွက်နိုင်လာခဲ့ကြသည်။ ဧရာဝတီယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်း ၂၅ ပွဲ ရှုံးပွဲမရှိပဲ ဒုတိယနေရာကို ရရှိခဲ့သည် မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ်၏ ပထမဆုံး အသင်းတစ်သင်း ဖြစ်သည်။ ရှုံးပွဲမရှိစံချိန်သည် ဇေယျာရွှေမြေ ဘောလုံးအသင်းနှင့်ကစားသောပွဲတွင် ကျိုးပျက်ခဲ့သည်။ ကလပ်အသင်းသည် မူလနာမည် ဒယ်တာယူနိုက်တက်မှ ဧရာဝတီယူနိုက်တက်သို့ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ပြည်တွင်လိဂ်ပြိုင်ပွဲ အောင်မြင်မှုများ ၂၀၀၉-၁၀ မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ် : ဒုတိယ ( ဦးဆန်းဝင်း/ နည်းပြချုပ် ) ၂၀၁၁ မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ် : ဒုတိယ ( Mr. Jozef Heral / နည်းပြချုပ် ) ၂၀၁၂ ရန်ပုံငွေဖလား Myanmar Super Cup 2012 : ချန်ပီယံ ( Mr. Jozef Heral / နည်းပြချုပ် ) အော်ရီဒူး ဖလား MFF Digicel Cup 2012 Myanmar National Cup 2012: ချန်ပီယံ ( Mr. Marjan Sekulovski / နည်းပြချုပ် ) ၂၀၁၃ ရန်ပုံငွေဖလား Myanmar Super Cup 2013: ဒုတိယ ( Mr. Marjan Sekulovski / နည်းပြချုပ် ) အော်ရီဒူး ဖလား Myanmar National Cup 2014: ချန်ပီယံ ( ဦးဆန်းဝင်း / နည်းပြချုပ် ) ၂၀၁၅ ရန်ပုံငွေဖလား Myanmar Super Cup 2015: ချန်ပီယံ ( Mr. Marjan Sekulovski / နည်းပြချုပ် ) ၂၀၁၅ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဒိုင်း Myanmar National Cup 2015: ချန်ပီယံ ( Mr. Marjan Sekulovski / နည်းပြချုပ် ) အေအက်ဖ်စီဖလား အေအက်ဖ်စီဖလား: ၃ ကြိမ်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ {| class="wikitable collapsible collapsed" |- | ၂၀၁၂ | align="left" |အုပ်စုအဆင့် (Mr. Jozef Heral / Head Coach) |- | ၂၀၁၃ | align="left" |အုပ်စုအဆင့် ( Mr. [Marjan Sekulovski / Head Coach ) |- | ၂၀၁၅ | align="left" |၁၆ သင်းအဆင့် ( Mr. Marjan Sekulovski / Head Coach ) |} ကမကထပြုကုမ္ပဏီများ ကစားသမားစာရင်း (၂၀၁၆) ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ ဧရာဝတီယူနိုက်တက် First Eleven Journal Soccer Myanmar ဒယ်တာယူနိုက်တက် မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ် ဘောလုံးအသင်းများ
မင်းလမ်း (သောင်းဆည်)ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်၊ သဖန်းကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၈၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဖန်းကိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၆၇ ဦး၊ မ ၂၀၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လယ်ကိုကိုရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ခန္တီးမြို့နယ်၊ ဟတ္တိကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၃၄၅ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ခန္တီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သတ္တမသုတ်၊ အဋ္ဌမသုတ်၊ နဝမသုတ်။ ပထမသုတ်၌ -အဂတိတရားလေးပါး (မပြုလုပ်သင့်သည်ကို ပြုလုပ်ခြင်း၊ ပြုလုပ်သင့်သည်ကို မပြုလုပ်ခြင်း)ကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏အခြွေအရံ၊ ကျော်စောထင်ရှား မှုများ လဆုတ်ပက္ခလကဲ့သို့ လျောကျဆုတ်ယုတ်ပုံကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ဒုတိယသုတ်၌ -ယင်းတရားလေးပါးသို့ မလိုက် (မပြုလုပ်သင့်သည်ကို မပြုလုပ်ခြင်း၊ ပြုလုပ်သင့်သည်ကိုသာ ပြုလုပ်)ခြင်းကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ အခြွေအရံ ကျော်စော ထင်ရှားမှုများ လဆန်းပက္ခလကဲ့သို့ တနေ့တစ်ခြား တိုးပွားလာပုံကို ဟောကြားတော်မူပါသည်။ တတိယသုတ်၌ -အထက်နှစ်သုတ်ပါတရားတို့ကို တပေါင်းတည်းပေါင်း၍ ဟောတော်မူသည်။ ကိုးကား အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်
ဒကားဒေရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ ပန်ယောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၃၀၈ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သောမတ်ယန်း (Thomas Young)(ခရစ် ၁၇၇၃-၁၈၂၉) သည် အင်္ဂလိပ်လူမျိုး ရူပဗေဒပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်၏။ အီဂျစ်ရှေးဟောင်းပညာရှင်ဘက်၌လည်း ထူးချွန်သူဖြစ်ပေသည်။ အသက်အရွယ် ငယ်စဉ်ကပင် သိပ္ပံပညာနှင့် ဘာသာစကားပညာတို့၌ စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ လန်ဒန်မြို့၊ ကိမ်းဗရစ်မြို့၊ အက်ဒင်ဗာရာမြို့နှင့် ဂျာမနီနိုင်ငံ ဂေါ့တင်းဂျင်းမြို့များ၌ ဆေးပညာကို သင်ကြားပြီးလျှင် ဂေါ့တင်းဂျင်းတက္ကသိုလ်မှ ဆေးပညာဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့လေသည်။ ယန်းသည် ၁၇၇၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၃ ရက်နေ့တွင် ဆမ္မာဆက်ခရိုင် မီလဗာတန်မြို့၌ ဖွားမြင်သည်။ ပညာဉာဏ် ထူးချွန်သူဖြစ်၍ အသက်ငယ်စဉ်ကပင် ဂရိဘာသာ၊ လက်တင်ဘာသာ၊ ပြင်သစ်ဘာသာနှင့် အရှေ့တိုင်းဘာသာရပ်အချို့ကို လေ့လာဆည်းပူးခဲ့၏။ သဘာဝသိပ္ပံပညာနှင့် သင်္ချာပညာရပ်များကိုလည်း သင်ယူခဲ့သည်။ ၁၈ဝ၁ ခုနှစ်တွင် တော်ဝင်ကျောင်း၌ သဘာဝ ယထာ ဘူတပညာ(ရူပဗေဒ) ပါမေက္ခအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရလေသည်။ ယန်းသည် မြင်မူပညာနှင့် စပ်ဆိုင်သော သုတေသနလုပ်ငန်းအတွက်ကြောင့်လည်း ထင်ရှားသည်။ အရာဝတ္ထု အနီးအဝေးကိုလိုက်၍ မျက်လုံးမှ လင်းမှန် ပြောင်းလဲပုံကို တော်ဝင်အသင်းသို့ တင်ပြခဲ့၏။ အလင်းလှိုင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ယူဆချက်သစ်များကိုလည်း ထုတ်ဖော်ခဲ့၏။ သောမတ်ယန်းသည် အီဂျစ်နိုင်ငံမှ အင်္ဂလန်နိုင်ငံသို့ ယူ ဆောင်လာသော ရိုဇက်တာကျောက်စာပေါ်ရှိ ဟိုင်ယာရို ဂလစ်ဖစ်ရုပ်ပုံစာကို အစဖော် ဘာသာပြန်ပေးခဲ့လေသည်။ သောမတ်ယန်းသည် ၁၈၂၉ ခုနှစ် မေလ ၁ဝ ရက်နေ့ တွင် လန်ဒန်မြို့၌ ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်သည်။ ကိုးကား ရူပဗေဒ ပညာရှင်များ
ကွယ်လွန်သူ စာရေးဆရာများ မြုပ်နှံသဂြိုဟ်ရန် ရန်ကုန်မြို့ တာမွေသင်္ချိုင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော သင်္ချိုင်းနေရာဖြစ်သည်။ ထိုသင်္ချိုင်းတွင် မဟာဆွေ၊မောင်ကြည်လင်၊ ငွေတာရီ၊ ဝဇီရာ ၊ရွှေဓား၊ ယုဇနမောင်ခိုင်နှင့် ကာတွန်းဦးဘဂျမ်းစသော စာရေးဆရာများ၏ သင်္ချိုင်းဂူနှင့် သင်္ချိုင်းနေရာများရှိသည်။ ယခုအခါ တာမွေသင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံး ဖျက်လိုက်သောကြောင့် စာဆိုတော်များ၏ သင်္ချိုင်းအုတ်ဂူများ ပျက်စီးသွားခဲ့ရရှာသည်။ စာဆိုတော်ငွေတာရီ၏ အုတ်ဂူကိုသာ မိသားစုက အချိန်မီကြံတောသုသာန်သို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုတစ်ဖန် ကြံတော်သုသာန်ဖျက်လိုက်သောကြောင့် ငွေတာရီ အုတ်ဂူကို မြောက်ဥက္ကလာပ ရေဝေးသုသာန်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းရွှေ့ဂူသွင်းခဲ့ရပြန်သည်။ သမိုင်း
မြို့အုပ်မင်းမြင်း ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။ သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။ အကြောင်းအရာ မြို့အုပ်မင်းမြင်း အရင်းခံ မြင်းပျံမျိုးတွင်မှ၊ ဈာန်ကမ္မဇ တန်ခိုးရှိန်၊ သိရ်တေဇာနှင့်၊ စိုင်နီပါစိုင်ပြာဖက်လို့၊ စိုင်ကျလက်ပြင်သမင်ငန်းနှင့်၊ ဆယ်လွန်တိုင်စိုင်ရေွှဝါတို့၊ စိုင်တွေတကာ၊ ဝေလာဟကတဲ့၊ မြင်းကြန်အရမှန်လှချေ။ ထိပ်ကွက်ဟာ ကြာမဟုတ်ဘူး၊ ရင်အုပ်ဆွယ် လယ်တိုင်အောက်တွင်မှ၊ ဗွေရောက်လှာ၊ ကြာဗွေညွန်တဲ့၊ ဇာနေမွန်ခွာရွှေဖလားနှင့်၊ ငွေနားကြူချွန်၏ အဖျားစွန်၊ ဗွေတန်ဆောင်တဲ့၊ ရွှေစိုင်ဘောင်၊ ခွေမျှောင်ကြုံလို့၊ မြုံးပုံခွင်၊ တင်ရင်ကျယ်လို့၊ မှင်သွယ်သွယ်၊ လည်ဆံသေးနှင့်၊ ဟန်ရေးယူငင်လို့၊ မပြေးခင် ဆင်ရန်တွက်လိုက်ရင်၊ ကွေးလက်ကခွေ။ ဂယ်လောင်းအမည်တွင်တဲ့၊ ကြည်လင်စွာ ကြွက်တနှုန်းသို့၊ မျက်လုံးဟန်မျက်ဆံပြူးနှင့်၊ နဖူးမှာ ယုန်ရေဆုတ်သို့၊ ရွှေနုတ်တကာ အာနေပုံနှင့်၊ နာအုံမှာ ကြာပဒုံနှစ်ပွင့်လိုပ၊ စီးပြန်လျှင် မြီးဆံပင့်လိုက်လို့၊ ခရီးအမြန်ဖြင့်၊ လူ့တိုင်းပြေ၊ တုမနှိုင်းပေကြနှင့် စံလွတ်ကင်း။ အပြေးလွှတ်လိုက်ရင်၊ ကွေးညွတ်ကာ လက်နှစ်ချောင်းက၊ ထက်ကောင်းကင် တိမ်ခြေကို နင်းမည့်နှယ်၊ ရေွှမြင်းမိုရ်တောင်အာလိန်နှင့်၊ သောနဒိန်ဘုံစဉ်သို့ရောက်တော့၊ တင်လျှောက်ကာမတလိက၊ နေမိယူဆောင်ကျင်းတော့၊ တောင်မြင်းရေထွေထွေအမျိုးတို့၊ ရွှေကြိုးသွယ်ကိုင်တဲ့ဇက်ကယ်နှင့်၊ ကိုးမျက်စုံစိန်စီမြွှာလို့၊ ကြိမ်ကသာနှင့်တံဆော်တဲ့၊ စိုင်နီရော် ဝေလာဟကလိုပ၊ ဌာနအခြေပြုတဲ့၊ လင်နဂရေ၊ တင်ရွှေဗုတွင်မှ၊ မနုကျော်၊ ခေါ်သမုတ်လောက်တဲ့၊ အဆုံးခရိုင်၊ ရုံးတရားပိုင်ချုပ်ပေတဲ့၊ ဘုန်းမြို့အုပ်မင်း။ ခက်ဆစ် ၁။ ကမ္မဇ = ကုသိုလ်ကံ၏ သတ္တိ။ ၂။ သိရ်တေဇာ = သီရိ၊ တေဇာ၊ ကျက်သရေတန်ခိုး။ ၃။ ဝေလာဟက = တိမ်ညွန့်သို့ပျံသောမြင်းမျိုး။ ၄။ ဇာနေမွန် = အာဇာနည်မြင်းမျိုး။ ၅။ ဂယ်လောင်း = ကြွယ်အငယ်စား။ ၆။ စိုင်နီရော် = စိုင်နီမြင်းမျိုး။ ၇။ လင်နဂရေ = ဘုတလင်ကိုပင် ဆိုလိုသည်။ မှတ်ချက် ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မောင်းထောင်ဦးကျော်လှ၏ ကဗျာများ
ကန်နီရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၆၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၈၄ ဦး၊ မ ၂၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရှင်ပုလိနစင်္ကမိယထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ဘဝဇာတ်ကြောင်း အကျိုးခံစားရခြင်း ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ပုလိနစင်္ကမိယထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ
ယထာသန္တတိဓုတင် ဆောက်တည်မည့် ရဟန်းသည် မိမိအား ချထားသော ကျောင်းအိပ်ရာ နေရာ၌သာလျှင် နေရ၏။ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ၌ မက်မောသော တဏှာဖြင့် ချထားပေးသည့် နေရာအတိုင်းမနေပဲ မိမိစိတ်ကြိုက် ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ၌ မနေရပေ။ နေရာ၌ နေလိုသော တဏှာဖြင့် ရဟန်းငယ်များကို နေရာမှ ထသွားအောင် မပြုလုပ်ရပေ။ ဆောက်တည်ပုံ ဤဓုတင်အား ဆောက်တည်မည့်ရဟန်းသည် သေနာသနလောလုပ္ပံ ပဋိက္ခိပါမိ ဟု ပါဠိဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ၌ မက်မောသော တဏှာကို ပယ်ပါ၏ ဟု မြန်မာဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယထာသန္တတိကင်္ဂံ သမာဒိယာမိ ဟု ပါဠိဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း၊ ချထားပေးသော နေရာ၌ နေလေ့ရှိသော ရဟန်း၏ အကြောင်းစေတနာကို ဆောက်တည်ပါ၏ ဟု မြန်မာဘာသာဖြင့်လည်းကောင်း ရွတ်ဆိုကာ ဆောက်တည်ရ၏။ ဓုတင်ဆောင် ရဟန်း ၃-မျိုး ဤ၌လည်း (၁) အမြတ်စား (= ဥက္ကဋ္ဌ) ဓုတင်ဆောင် ရဟန်းသည် မိမိအတွက် ရောက်လာသော ကျောင်းကို ဝေးလွန်းသလော၊ နီးလွန်းသလော၊ ဘီလူး, မြွေစသော ဘေးရန်ရှိသလော၊ ပူသလော၊ အေးသလောဟု မေးရန်အခွင့်မရှိ ချေ။ (၂) အလတ်စား (= မဇ္ဈိမ) ဓုတင် ဆောင်ရဟန်းသည်ကား မေးခွင့်ရှိ၏။ သို့သော် သွား၍ မကြည့်ကောင်း။ (၃) အညံ့စား (= မုဒုက) ဓုတင်ဆောင် ရဟန်းသည် သွား၍ ကြည့်ရှုပြီးသော် မနှစ်သက်ခဲ့လျှင် တခြား ကျောင်းကို ပြောင်းယူနိုင်ခွင့် ရှိ၏။ ယင်း ရဟန်း ၃-မျိုးလုံး ကျောင်း၌ လျှပ်ပေါ်မှု တဏှာဖြစ်ခဲ့သော် ဓုတင်ပျက်၏။ ဓုတင်ပျက်စီးခြင်း ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ၌ မက်မောသော တဏှာဖြစ်ကာမျှ၌ ယထာသန္တတိဓုတင် ပျက်၏။ ထိုသို့ ဓုတင်ပျက်ပါက ပြန်၍ ဆောက်တည်ကာ ကျင့်သုံးနိုင်၏။ အခြားသော ဓုတင် ဤအတိုင်း ဖြစ်၏။ ထိုဓုတင်ဆိုင်ရာသည် သံဃိကကျောင်းများတွင် သံဃာဝါစဉ်အလိုက် ကျောင်းနေရာ ခွဲဝေချထားရာ၌သာ ဆိုလိုသည်၊ ယနေ့ခေတ်၌ ထိုသို့ကျင့်သုံးခြင်း မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်၍ သင့်တော်သလိုသာ ဆောက်တည်ကျင့်သုံးကြရာ၏။ ထိုသို့ဓုတင်သီးသန့် မဆောင်သာသော်လည်း၊ မြို့ကျောင်း၌ဖြစ်စေ၊ ရွာကျောင်း၌ဖြစ်စေ၊ တောရကျောင်း၌ဖြစ်စေ၊ ရိပ်သာကျောင်းများ၌ဖြစ်စေ မိမိသီတင်းသုံးရာ နေရာ အဆောင်အဦ တို့၌ဖြစ်တတ်သော လောလုပ္ပတဏှာကို ခါတွက်ရန်မှာ ဤဓုတင်၏လိုရင်းအနှစ်သာရ ဖြစ်ပေတော့သည်။ =ယထာသန္ထတိကဓုတင် ဆောင်ရကျိုး (၁) ရသမျှဖြင့်သာ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ရမည် ဟူသော ဘုရားရှင်၏ ဩဝါဒကို လိုက်နာခြင်း၊ (၂) သီတင်းသုံးဖော်တို့၏ အစီးအပွါးကို လိုလားရှာမှီးသူ ဖြစ်ခြင်း၊ (၃) ညံ့၏ ကောင်း၏ဟု အထူးကြံမှုကို စွန့်ပယ်နိုင်ခြင်း၊ (၄) ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်းကို ပယ်နိုင်ခြင်း၊ (၅) အာရုံမျိုးစုံ၌ တပ်မက်ခင်မင်မှု တဏှာ၏ ဝင်ပေါက် တံခါးကို ပိတ်နိုင်ခြင်း၊ (၆) အနိစ္စတာ စသော ဂုဏ်တို့အားလျော်သေ အသက်မွေးမှု ရှိခြင်း ဟူသော အကျိုးများကို ရနိုင်သည်။ တိုက်တွန်းချက် ယထာသန္တတိဓုတင်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိရအပ်သော ကျောင်းဖြင့် ရောင့်ရဲလွယ်၏။ ယုတ်မြတ် ဆိုးကောင်း ရွေချယ်ခြင်းမရှိသဖြင့် မြက်ခင်းပေါ်၌ပင် ချမ်းသာစွာအိပ်စက်နိုင်စွမ်း၏။ မွန်မြတ်သောကျောင်း၌လည်း မတပ်မက် ညံ့ဖျင်းသောကျောင်း၌လည်း အမျက်မထွက်။ (ဝါငယ်သူတို့အား) နေရာမှဖယ်ကြပါ၊ သွားကြပါ ဟု ပြောဆိုနိုင်လျက် မပြောဆိုခြင်းဖြင့် သီတင်းသုံးဖော်တို့၏ အကျိုးကိုလိုလားသောစိတ်ဖြင့် သနားစောင့်ရှောက်တတ်၏။ ထို့ကြောင့်… မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ချီးမွမ်းတော်မူအပ်သော၊ အရိယာသူတော်ကောင်းတို့၏ အလေ့အကျင့်ဖြစ်သော မိမိအားညွှန်ပြချပေးသော ကျောင်း၌သာ မွေ့လျော်သည်၏အဖြစ်ကို (ယထာသန္တတိဓုတင်ဆောင်သူအဖြစ်ကို) ပညာရှိသော ယောဂီရဟန်းသည် နှစ်သက်မြတ်နိုးစွာ ကြိုးကုတ်အားထုတ်အပ်ပေသတည်း။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာ အလေ့အကျင့်များ
စီဒီအမ်အေ (CDMA or Code Division Multiple Access) ဆိုသည်မှာ အမျိုးမျိုးသော ရေဒီယိုဆက်သွယ်ရေး နည်းပညာများတွင် အသုံးပြုသော ချန်နယ် ဝင်ရောက်သုံးစွဲသည့် နည်းလမ်း တစ်ခု(Channel Access Method) ဖြစ်သည်။ လက်ကိုင်တယ်လီဖုန်းများတွင် အသုံးပြုသောသော CDMAOne နှင့် CDMA2000 စံနှုန်းများကို စီဒီအမ်အေဟု ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိကြသော်လည်း အမှန်မှာ ထိုစံနှုန်းများ၌ စီဒီအမ်အေ ဝင်ရောက်သုံးစွဲနည်းကို အောက်ခံအနေဖြင့် အသုံးပြုထားခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။ အချက်အလက်ဆက်သွယ်ရေး (Data Communication)၏ အခြေခံသဘောတရားတစ်ခုမှာ ထုတ်လွှင့်စက် အချို့ကို ဆက်သွယ်ရေးချယ်နယ်တစ်ခုအတွင်းတွင် တစ်ပြိုင်တည်းထုတ်လွှင့်ခွင့်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ဤသဘောတရားကို အသုံးချခြင်းအားဖြင့် အသုံးပြုသူအချို့အနေဖြင့် ဆက်သွယ်ရေးချယ်နယ်အတွင်း ရရှိနိုင်သော ကြိမ်နှုန်းများ ၏ လေလှိုင်းပမာဏ (Bandwidth) ကို ဝေမျှသုံးစွဲနိုင်သည်။ မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေး နည်းပညာ
ဒုကနိပါတ် - ၈။ ကာသာဝဝဂ် -(၂၃၀) ဒုတိယပလာယိတဇာတ်။ ။ စစ်အင်္ဂါလေးပါးဖြင့် ဗာရာဏသီကို တိုက်ခိုက်ရန်လာစဉ် ဗာရာဏသီမင်း၏ ရွှေပြားနှင့်တူသော နဖူးကိုမြင်လျှင် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်ကာ ထွက်ပြေးသော ဂန္ဓာရမင်း အကြောင်း။ ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု မျက်နှာမြင်ရုံ ထွက်ပြေးပုံ နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ပရိဗိုဇ်တစ်ယောက်သည် မြတ်စွာဘုရားထံ အယူဝါဒ ပြိုင်ဆိုင်ပြောဆိုရန်လာရာ၊ ပရိသတ်တို့အလယ်တွင် တရားဟောတော်မူခိုက်ကြုံသဖြင့် လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ တင့်တယ်သော မျက်နှာတော်ကို လည်းကောင်း၊ ရွှေပြားနှင့်တူသော နဖူးတော်ကို လည်းကောင်း မြင်လေလျှင် “ဤသို့သဘောရှိသော ယောကျ်ားမြတ်ကို ပြိုင်ဆိုင်ပြောဆိုသော်လည်း အောင်နိုင်ခြင်းငှာ အဘယ်သူ တတ်နိုင်မည်နည်း” ဟု ပြောဆိုကာ ပရိသတ်အတွင်းသို့ မဝင်ဝံ့တော့ဘဲ ပြေးလေ၏။ ထိုအခါ လူတို့သည် ထိုပရိဗိုဇ်၏ အကြောင်းကို လျှောက်ထားကြရာ မြတ်စွာဘုရားသည် “ဒါယကတို့ ... ထို ပရိဗိုဇ်သည် ယခုအခါ၌သာ ငါဘုရား၏ မျက်နှာတော်ကို မြင်၍ ပြေးသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း ပြေးခဲ့ဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။ အတိတ်ဝတ္ထု ဗိုလ်ပါပေါများ မာန်ထောင်လွှား လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဘုရားအလောင်းသည် မင်းပြုလေ၏။ တက္ကသိုလ်ပြည်ဝယ် ဂန္ဓာရမင်းသည် မင်းပြုလေ၏။ ထိုအခါ ဂန္ဓာရမင်းသည် ဗာရာဏသီပြည်ကို ယူမည်ဟု အင်္ဂါလေးပါးရှိသော စစ်သည်ဖြင့် ခြံရံကာ လာလတ်၍ မြို့ကိုဝန်းရံကာ မြို့တံခါး၏ အနီး၌တည်လျက် မိမိ၏ စစ်သည်ဗိုလ်ပါကို ကြည့်ရှုကာ - “အချင်းတို့ ... ဒေါင်းတောင် စိုက်ထားသော တံခွန်ဖျားသည်ပင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် များလှ၏။ ဆင်ဤမျှ၊ မြင်းဤမျှဟု မရေတွက်နိုင်၊ မဆုံးသော ကမ်းရှိသော သမုဒ္ဒရာကို ကျီးတို့သည် မလွှမ်းမိုးနိုင်သကဲ့သို့ ငါ၏ စစ်သည်ဗိုလ်ပါကို ရန်သူမင်းတို့သည် မလွှမ်းမိုးနိုင်ကုန်၊ လေသည် ကျောက်တောင်ကို မတုန်လှုပ်စေနိုင် သကဲ့သို့ ငါ၏ စစ်သည်ဗိုလ်ပါကို တစ်ပါးသော စစ်သည်ဗိုလ်ပါတို့သည် မတုန်လှုပ်စေနိုင်၊ ဤကဲ့သို့ စစ်သည်ဗိုလ်ပါအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံသောငါ့ကို ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့သော စစ်သည်ဗိုလ်ပါအပေါင်းသည် မလွှမ်းမိုးနိုင်” – ဟု မိမိ၏ စစ်သည်ဗိုလ်ပါအပေါင်းကို ချီးမွမ်းကာနေလေ၏။ လောင်းတော်ခြိမ်းခြောက် မာနပျောက် ထိုအခါ ဗာရာဏသီမင်းသည် ဂန္ဓာရမင်းအား လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ သရေရှိသော မျက်နှာကိုပြ၍ - “ဟယ် - ငမိုက် ... သင်သည် မိမိ မိုက်သည်၏ အဖြစ်ကို မမြည်တမ်းလင့်၊ အမှန်ကား သင်၏ စစ်သည်ဗိုလ်ပါအပေါင်းသည် သင်ကြံစည်တိုင်း ဖြစ်မည်မဟုတ်၊ သင့်ကို ရာဂ၊ ဒေါသ စသည်တို့သည် ပူလောင်စေအပ်၏။ သင့် ငါကဲ့သို့ တားမြစ်သော သူကိုမရရာ၊ ငါ့အနား ချဉ်းခဲ့ပါ၊ တစ်စီးတည်းသွားလေ့ရှိသော ဆင်ပြောင်ကြီးသည် ကျူတောကို ခြေတို့ဖြင့် နင်းသကဲ့သို့ ငါမင်းသည် သင့်ကို နိင်းနှိပ်လတ္တံ့” – ဟု ခြိမ်းခြောက်လေ၏။ ဂန္ဓာရမင်းသည် ဤသို့ ခြိမ်းခြောက်သော စကားကိုကြား၍ ကြည့်မျှော်လတ်သော် ရွှေပြားနှင့်တူသော မြတ်သောနဖူးကို မြင်လျှင် မိမိကိုဖမ်းအံ့သည်မှ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ရကား - ထိုအရပ်မှ ပြေး၍ မိမိနေရာ တက္ကသိုလ်ပြည်သို့ သွားလေ၏။ ဇာတ်ပေါင်း ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် - ရဟန်းတို့ - ထိုအခါ ဂန္ဓရမင်းသည် - ယခုအခါ ပြေးသောပရိဗိုဇ်။ ဗာရာဏသီမင်းသည် - ယခုအခါ ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ - ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။ ဆောင်ပုဒ် (၁) စသည်ကိုချီး၊ အထင်ကြီး၊ ချည်းနှီးကြုံးဝါးပေ။ (၂) ဗာရာ့မျက်နှာ၊ မြင်သောခါ၊ ဂန္ဓာပြေးဖူးလေ။ ဒုတိယပလာယိတဇာတ် ပြီး၏။ ကိုးကား ဗုဒ္ဓဘာသာ
ခတ္တမန္ဒုတောင်ကြားသည် နီပေါနိုင်ငံတွင် တည်ရှိပြီး ရှေးဟောင်း အာရှ ယဉ်ကျေးမှုလောကများ၏ လမ်းဆုံတွင် တည်ရှိကာ အရေးကြီးသော အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အဦး အနည်းဆုံး ၁၃၀ ခန့် ရှိပြီး ဟိန္ဒူဘာသာ နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာတို့၏ ဘုရားဖူးရာနေရာ အချို့လည်း ပါဝင်သည်။ တောင်ကြားအတွင်း ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ ၇ ခု ရှိသည်။ သမိုင်းကြောင်းအရ တောင်ကြားနှင့် ဆက်စပ်နေသော ဒေသများသည် နီပေါမန္တလ ဟု ခေါ်ဆိုသော နိုင်ငံတော် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၁၅ ရာစုအထိ ၎င်း၏ မြို့တော်မှာ ဘာတပူမြို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အခြားမြို့တော်နှစ်ခု ဖြစ်သော ခတ္တမန္ဒု နှင့် လာလစ်ပူ (ပတန်) မြို့တို့ မတည်ထောင်ခင် အထိပင် ဖြစ်သည်။ ထိုတောင်ကြားအား ဂေါ်ရခါးနိုင်ငံတော် အတွင်း သွတ်သွင်း၍ နောက်တွင် တောင်ကြားအား အင်ပိုင်ယာ၏ မြို့တော်အဖြစ်ပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့ အောင်မြင်သမျှသော နယ်မြေအားလုံးအား နီပေါဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။ ခတ္တမန္ဒုတောင်ကြားသည် နီပေါနိုင်ငံအတွင်း အတိုးတက်ဆုံး နှင့် လူဦးရေ အများဆုံး နေရာဖြစ်သည်။ ရုံးများနှင့် ရုံးချုပ် အများစုသည် တောင်ကြားအတွင်း တည်ရှိသဖြင့် နီပေါနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး အချက်အချာနေရာ အဖြစ်တည်ရှိသည်။ သီးခြား ဗိသုကာလက်ရာများနှင့် ဂျာထရာခေါ် လမ်းမပွဲတော်များ အပါအဝင် ကြွယ်ဝသော ယဉ်ကျေးမှုများကြောင့် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ အကြားတွင် ထင်ရှား ရေပန်းစားသည်။ ဗြိတိသျှ သမိုင်းဆရာတို့က ထိုတောင်ကြားအား နီပေါမြို့ဟု ညွှန်းဆိုလေ့ ရှိကြသည်။ ကိုးကား နီပေါနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ
ဟိုပန်ခရိုင် ( ၊ ) သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်းရှိ ခရိုင် ၂ ခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် ၁၅၈၁ ပေ (၄၈၂ မီတာ) တွင် တည်ရှိသည်။ ဟိုပန်ခရိုင်တွင်းရှိ လူဦးရေမှာ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၃၂၆,၈၄၅ ယောက် ဖြစ်သည်။ မြို့နယ်နှင့်မြို့များ ဟိုပန်ခရိုင်တွင် ပါဝင်သည့် မြို့နယ်များနှင့် မြို့များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။ ဟိုပန်မြို့နယ် ဟိုပန်မြို့ နမ့်တစ်မြို့ ပန်လုံမြို့ ပန်ဆန်းမြို့နယ် ပန်ဆန်းမြို့ မန်ကန်မြို့ နားဖန်းမြို့နယ် နားဖန်းမြို့ ပန်ဝိုင်မြို့နယ် ပန်ဝိုင်မြို့ မိုင်းမောမြို့နယ် မိုင်းမောမြို့ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံရှိခရိုင်များ ရှမ်းပြည်နယ်
နမ့်ရွာယွန်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ငှက်ယောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၁၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငှက်ယောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၈ ဦး၊ မ ၈၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန့်နူးဖိုင်းရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဝမ်ဟွေလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၄၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဟွေလုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅၆ ဦး၊ မ ၁၅၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟွေယားခါး (၂)ရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ နမ့်ရှိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၃၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ရှိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၃၀ ဦး၊ မ ၁၃၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခင်မောင်၊ စန္ဒရားအေဝမ်း(ခရစ် ၁၉၁၆-၁၉၈၅) ဂီတလောကတွင် ထင်ရှားသော စန္ဒရား အေဝမ်း ခင်မောင်ကို ရန်ကုန်မြို့၊ ၁၂ လမ်း၌ အဖ ဦးဘရှင်၊ အမိဒေါ်ကျော့တို့က ၁၉၁၆ ခုနှစ် မတ်လ ၆ ရက်နေ့ တွင် မွေးဖွားသည်။ ၁၉၂၅-၂၆ ခုနှစ်အချိန်က ရန်ကုန်မြို့၊ ရုပ်ရှင်ရုံများရှေ့ တွင် ရုပ်ရှင်မပြမီ လူခေါ်မောင်းဆိုင်းဖြင့် ဧည့်ခံ လေ့ရှိရာ အေဝမ်းခင်မောင်သည် ၁ဝ နှစ်သားအရွယ်ကတည်းက လူခေါ် မောင်းဆိုင်းတီး ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တီးမှုတ်ရသူ ဖြစ်သည်။ တီးဝိုင်းမှအစ လူပြက်နှင့် မင်းသမီးပါ ကလေးများသာ ပါဝင်သော ရန်ကုန်အနောက် ပိုင်း ကလေးအငြိမ့်တွင်လည်း ကလေးတီးဝိုင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ အေဝမ်းခင်မောင်သည် ရုပ်ရှင် တီးဝိုင်း လောကသို့ စန္ဒရားဆရာများ၏ လက်ထောက် သံပတ္တလားတီး အဖြစ် စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး စန္ဒရား ဆရာထောက်၊ စန္ဒရားရွှေပြည်အေး တို့ထံတွင် စန္ဒရားတီးပညာ သင်ကြား ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အသံတိတ်ရုပ်ရှင်တီးဝိုင်းများတွင် တီးဝိုင်း ခေါင်းဆောင် စန္ဒရားဆရာဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အေဝမ်းရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီမှ သံစုံသွင်းရုပ်ရှင်ကားများ စမ်းသပ် ရိုက်ကူးစပြုရာ အေဝမ်းခင်မောင် သည် ၁၉၃၇ ခုနှစ်တွင် ရုံတင်သော မောင့်ဝိညဉ် သံစုံသွင်းရုပ်ရှင်ကားမှစ၍ နောက်ခံတေးသွင်း စန္ဒရားဆရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမှစ၍ သံစုံသွင်း စန္ဒရားဆရာအဖြစ် အေဝမ်းရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီတွင် လခ ၇ဝကျပ် ဖြင့် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် မြန်မာအဆွေအေဝမ်းရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီမှ "သဘင်ဝန်တံဆိပ်" ဓာတ်ပြားများ ထုတ်လုပ်သည်။ ဓာတ်ပြားများထုတ်လုပ်ရာတွင် အေဝမ်းသံစုံတူရိယာအဖွဲ့ တီးဝိုင်းခေါင်းဆောင်မှာ စန္ဒရားအေဝမ်းခင်မောင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့တီးမှုတ်ခဲ့ရာ စန္ဒရား အေဝမ်းခင်မောင်ဟူ၍ ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ အေဝမ်းခင်မောင်သည် နားပြောင်း နားလွှဲဖြစ်ရန် စန္ဒရား တကျော့၊ ဂီတတကျော့၊ မယ်ဒလင်တကျော့ စသည်ဖြင့် တီထွင်တီးမှုတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ပြည်လှဖေ သီဆိုသော နတ်ရှင် နောင်၊ ပပဝင်း သီချင်းများတွင် အေဝမ်းခင်မောင်သည် နရီ အထားအသို ကောင်းမွန်ပိရိစွာ စန္ဒရားလက်စွမ်းပြခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မေရှင် သီဆို သော ကျေးစေတမန်သီချင်းတွင် စန္ဒရား ကို တီးလုံးတီးကွက် ပြွတ်သိပ်နေအောင် မတီးပဲ လူတိုင်းနား စွဲရန် လက်ပိုင်သမျှကို အထားအသိုလှပစွာ တီးခတ်ခဲ့သည်။ အေဝမ်းခင်မောင်သည် မြန်မာ့အထာနှင့် မြန်မာ့ဂီတခွင်ကို လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံခြားအသုံး တီးလုံး တီးကွက်များကို လည်း ကောင်း ကောင်းစွာနားလည်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စန္ဒရား တီးခတ်ရာတွင် ဂီတ သင်္ကေတများကို အသုံးမပြုခဲ့ချေ။ အေဝမ်းခင်မောင်၏ ငယ်ဆရာများမှာ ဆိုင်းဆရာကြီး ဆရာကြံ၊ နှဲဆရာကြီး ဗူးကိုတင်၊ ပတ္တလားနှင့် စန္ဒရားဆရာ ဆရာခန့်၊ စန္ဒရား ဆရာတောက်၊ စန္ဒရား ရွှေပြည်အေးတို့ ဖြစ်ကြသည်။ အေဝမ်းခင်မောင်သည် မြန်မာညွန့် ဦးချစ်မောင်ထံတွင်လည်း သီချင်းကြီး၊ သီချင်းခန့်များကို တက်ယူဆည်းပူးခဲ့သည်။ စန္ဒရားအေဝမ်းခင်မောင်သည် လူပျိုကြီးဘဝနှင့် နေထိုင်ယင်း ၁၉၈၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၄ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ကိုးကား မြန်မာ ဂီတပညာရှင်များ
အင်းတော်ကြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် ဘေးမဲ့တောသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းမြို့နယ် မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ အင်းတော်ကြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ဘေးမဲ့တောသည် Important Bird Area (IBA) ဖြစ်ပြီး အာဆီယံ အမွေအနှစ်ဥယျာဉ်လည်းဖြစ်သည်။ တည်နေရာ မြောက်လတ္တီတွဒ်၁၅°၅၁'၊ အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၄°၁၆'၊ ကချင်ပြည်နယ် မိုးညှင်းမြို့နယ်တွင် တည်ရှိပြီး အကျယ်အဝန်းမှာ ၈၁၄.၉၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ (၃၁၄.၆၇ စတုရန်းမိုင်) ကျယ်ဝန်းသည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၈ ရက်နေ့တွင် အာဆီယံ အမွေအနှစ်ဥယျာဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ အင်းတော်ကြီးအိုင်အပါအဝင် ဆက်စပ် သစ်တောကြိုးဝိုင်း ၅ ခု၊ စုစုပေါင်းဧရိယာ ၂၀၁,၃၈၉ ဧက (၈၁,၄၉၉ ဟက်တာ)ကို အင်းတော်ကြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် ဘေးမဲ့တောအဖြစ် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သဘာဝအရင်းအမြစ်များ ဘေးမဲ့တော၏ ၅၀%သည် ရွက်ကြွေတောများ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၃၀%ကို wetland(စိမ့်မြေတော) များက ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အခြားသစ်တောအမျိုးအစားများမှာ အမြဲစိမ်းတော(Riverine)၊ ရွက်ကြွေတော(ဝါး)၊ တောင်ပေါ်တော(ထင်းရှူး) ဖြစ်သည်။ စာရင်းဇယားများအရ (၁၆၅)မျိုးသော သစ်ပင်နှင့် ဆေးဘက်ဝင်သစ်ပင်မျိုးစိတ်များ၊ နို့တိုက်သတ္တဝါ(၃၈)မျိုး၊ ငှက်မျိုးစိတ်(၄၄၈)မျိုး၊ တွားသွားသတ္တဝါ (၄၁)မျိုး၊ ကုန်းနေရေနေ သတ္တဝါ (၃၄)နှင့် လိပ်ပြာအမျိုးပေါင်း(၅၀) ကျော် ရှိသည်။ ပျက်သုန်းလုနီးအန္တရာယ်နှင့်ရင်ဆိုင်နေရသော White-rumped vulture(Gyps bengalensis)နှင့် မြန်မာနိုင်ငံတွင်သာတွေ့ရသော အန္တရာယ်ရှိမျိုးစိတ် ဖြစ်သော နဖားကြူး(Crypsirina cucullata) တို့အပါအဝင် ငှက်မျိုးစိတ် (၁၀)မျိုး ရှိနေသောကြောင့် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် Important Bird Area (IBA) အဖြစ်သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ခြိမ်းခြောက်နေသောအန္တရာယ်များ တရားမဝင်အမဲလိုက်ခြင်းများ၊ ရှားပါးအပင်များကို စုဆောင်းခြင်းများ၊ သစ်ခိုးထုတ်ခြင်း၊ ရေလုပ်ငန်းများ၊ သတ္တုနှင့် ရွှေကျင်ခြင်းလုပ်ငန်းများ အစရှိသော အရာများက ဘေးမဲ့တောကို ထိုးနှက်နေကြပါသည်။ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်းလုပ်ငန်းများ ၂၀၀၉ခုနှစ်မှ ၂၀၁၀ခုနှစ်အတွင်း ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲနှင့် သဘာဝထိန်းသိမ်းရေးအသင်း(BANCA) မှ Gibbon project: evaluation of the status of Hoolock Gibbon လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ခရီးသွားလာရေးလုပ်ငန်းများ နှစ်စဉ် ဒေသတွင်းနှင့် နိုင်ငံခြားသားခရီးသည်များစွာလည်ပတ်လေ့ရှိသည်။ အင်းတော်ကြီးအိုင်၏အလယ်တွင် ရွှေမဉ္ဇူဘုရား တည်ရှိနေသဖြင့် မြန်မာပြည်၌ အသွားများသော နေရာထဲက တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ရန်ကုန်-မြစ်ကြီးနား လေယာဉ်ဖြင့် (၁)နာရီ မြစ်ကြီးနား-အင်းတော်ကြီး ကားဖြင့် (၇၀)မိုင် ကြည့်ရှုလေ့လာနိုင်သောအခွင့်အလမ်းများ ကချင်ပြည်နယ်၏တန်ခိုးကြီး ရေလယ်ရွှေမဉ္ဇူဘုရား ဖူးမြင်ခွင့် ရရှိခြင်း၊ အရှေ့တောင်အာရှ၏ အကြီးဆုံး ကုန်းတွင်းရေအိုင်ကြီး တစ်ခုကို ရှုမြင်ခံစားနိုင်ခြင်း၊ ရေတိမ်ဒေသ ဂေဟစနစ်ကိုလေ့လာနိုင်ခြင်း၊ ဆောင်းခိုငှက်များကို လေ့လာနိုင်ခြင်း၊ သဘာဝ သစ်တော ကြိုးဝိုင်းကြီးများ၏ သားငှက် တိရစ္ဆာန်၊ သစ်ပင်၊ ပန်းမာန်မျိုးစုံတို့ကို လေ့လာနိုင်ခြင်း၊ ဒေသခံ ရှမ်း၊ ကချင်ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံနှင့် လူနေမှုစနစ်ကို လေ့လာနိုင်ခြင်း။ ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများကြွယ်ဝမှု၊ သစ်တောဦးစီးဌာန အင်းတော်ကြီး ဘေးမဲ့တော Report: Myanmar Protected Area (2011) မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဘေးမဲ့တောများ ကချင်ပြည်နယ်
ကနင်ကမော့ရွာသည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ရေးမြို့နယ်၊ ကနင်ကမော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၄၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကနင်ကမော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၀ ဦး၊ မ ၈၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၅၄ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆောင်ကြာမြိုင် ဝေါဟာရအသစ် ဖြစ်ပေါ်ခေတ်စားခဲ့သည်မှာ ပဒေသရာဇ် ခေတ်နှောင်းပိုင်းမှာပင် ဖြစ်သည်။ မင်းတုန်းမင်းခေတ်မှသည် ကိုလိုနီခေတ် ဖက်ဆစ်ဂျပန်တို့ စိုးမိုးခြယ်လှယ်သော အချိန်တို့တွင် သုံးနှုန်းခဲ့ကြသည်။ ဆောင်ကြာမြိုင်ဟူသည် ပြည့်တန်ဆာတို့ အလုပ်လုပ်ရာ အိမ်ဟု မြန်မာအဘိဓာန်ကျမ်းတွင် အနက်ဖွင့်ဆိုသည်။ ဆောင် ၏အနက်၌ အဘိဓာန်ကျမ်းတွင် နန်းတော်၊ အိမ်၊ ကျောင်း စသည့် အဆောက်အဦတို့တွင် ပါဝင်သော အမိုးသီးခြားရှိသည့် အစိတ်အပိုင်း၊ အဆောင်ဟု ဖွင့်ဆိုထားသည်။ ဤ၌ နန်းတော် အိမ်တော်၏ အဆောင်ကိုပင် ဆိုလိုရင်း ဖြစ်သည်။ ကြာ ကိုအနက်ဖွင့်ရာတွင် အဘိဓာန်ကျမ်းတွင် ရေတွင်ပေါက်သော အပွင့်ဖြူ၊ နီ၊ ညို ပွင့်တတ်သည့် အပင်တစ်မျိုးဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သည်။ သို့သော် ဆင့်ပွားကြာကို မန္တလေးခေတ်အခါ၌ မိန်းကလေးများကို ရိပ်စားသုံးနှုန်းကြရာမှ (ကြာမျက်လုံး၊ ကြာကြည့်၊ ကြာခို၊ ကြာခြည်၊ ကြာခြည်လှစ်) စသည့်စကားပွားများ ဆင့်ကဲခဲ့ကြသည်။ အရှင်းဆိုရသော် ကြာပန်းအမူအရာနှင့် ကြည့်သောသူ၊ သူတစ်ပါး၏မယား၊ ဇနီးကို တိတ်တဆိတ်ပေါင်းသင်းနေထိုင်တတ်သူကို ကြာခိုသူ၊ ကာရံထားသော ခြည်ထောင်အား လှစ်ဟဖွင့်ကြည့်သူကို ကြာခြည်လှစ်သည် စသည်ဖြင့် ထီးရိပ်နန်းပါ စကားဆိုခဲ့ကြသည်။ နန်းဓလေ့မှတ်တမ်းနှင့် ရွှေဘုံနိဒါန်းတို့တွင် ဆောင်ကြာမြိုင်ဟူသည်မှာ နန်းတော်၊ အိမ်တော်၊ မိဖုရားများ၏ အဆောင်များနှင့် သက်ဆိုင်သော ကဏ္ဍတစ်ရပ်ဟု ဖွင့်ဆိုသည်။ လှိုင်ထိပ်ခေါင်တင် ရေးဖွဲ့သော စိန်ခြူးကြာညောင် ဘောလယ်တွင် စိန်များဖြင့် ခြယ်သထားသော ခြူးပန်း၊ ခြူးနွယ်များဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော သလွန်ညောင်စောင်းတွင် ကြာပန်းများနှင့် ညောင်ရွက်ပုံများလည်း အလှအပအဖြစ် ထွင်းထုဆင်ယင်ထားကြောင်း ရာဇဝင်ဓလေ့ထုံးတမ်းအဖြစ် တွေ့မြင်ရပေသည်။ မြန်မာတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုအဖြစ် ပန်းပုလက်ရာများတွင် ကြာနှင့် ကနုတ်များ ပါလေ့ရှိကြောင်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများတွင် ယနေ့တိုင် မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။ ဇာတ်ကြောင်းများ၊ ရှေးရာဇဝင်နိပါတ်တော်များကို သရုပ်ဖော်ရာတွင် ကြာရွက်၊ သလွန်၊ ညောင်ရွက်များ တပ်ဆင်ရေးခြယ်ကြကြောင်း တွေ့ရသည်။ မြန်မာ့ရိုးရာ အနုပညာရပ်များတွင် ကြာ၏ သဘောကို ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အဆောက်အဦများတွင် တွေ့ရသည်။ အိန္ဒိယပြည်မှ ဆင့်ပွားပြန့်နှံ့လာကြောင်း တွေ့ရပြီး မြင့်မြတ်သိမ်မွေ့သော အရာဌာနနှင့် အဖြစ်အပျက်တို့တွင်လည်း ဆောင်ကြာမြိုင် ဟူသော စကားကို သုံးနှုန်းလေ့ရှိသည်။ ဆောင်ကြာမြိုင်ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည်ယခင်က ထီးရိပ်နန်းရိပ်တွင်သာ သုံးစွဲခဲ့ကြသောလည်း စစ်မဖြစ်မှီ စစ်ကြိုခေတ်နှင့် ဂျပန်ခေတ်ရောက်သည့် အခါတွင် ပြည့်တန်ဆာများနေရန် ဖွင့်လှစ်ထားသည့် အိမ်အဖြစ် လူသိများ ရေပန်းစားခဲ့သည်။ ယခုခေတ်တွင်ကား ဆောင်ကြာမြိုင်ဟူသည့် စကားသည် (ပြည့်တန်ဆာအိမ်)ဟု ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်ထားကြောင်း သိကြသည်။ ဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းတရား စစ်ပြီးခေတ် အမျိုးသမီး ကယ်ဆယ်စောင့်ရှောက်ရေးအသင်း၏မှတ်တမ်းများ၌ ဆောင်ကြာမြိုင်မင်းသမီး ဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းတရားတို့ကို သုံးသပ်တင်ပြထားသည်။ ဆင်းရဲမှုနှင့် အတူ ဝမ်းစာရေးကြောင့် ဖြစ်ရခြင်း။ မိန်းမထိန်း (အဆွယ်)များ၏ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ရခြင်း။ အုပ်ထိန်းဆောင့်ရှောက်မှုချွတ်ယွင်းကင်းမဲ့၍ ဖြစ်လာရခြင်း။ အခြေခံပညာမဲ့၍ ဟီရိဩတ္တပ္ပတရားကို နားမလည် စိတ်ဓာတ်ညံ့ဖျင်း၍ ဖြစ်ရခြင်း။ အဝတ်အစား လျပ်ပေါ်လော်လီ၍ အပျော်အပါး လိုက်စားလွန်း၍ ဖြစ်ရခြင်း။ ကာမဂုဏ်အရာတွင် ဝါသနာထုံ နစ်မျော၍ ဖြစ်ရခြင်း။ စီးပွားဖြစ် ငွေရလိုမှုကြောင့် ဖြစ်ရခြင်း။ ဤကား ဆောင်ကြာမြိုင်မင်းသမီး ဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပြည့်တန်ဆာ
ကင်းတုံ (၁)ရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊ မီးသွေးဘုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၂၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မီးသွေးဘုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၀၄ ဦး၊ မ ၄၂၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၆၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခပေါင်းရေကြည်ကို ရုက္ခဗေဒသညာ အားဖြင့် စထရိခနို့ပိုတက်တိုရမ် (Strychnos potatorum) ဟုခေါ်သည်။ ခပေါင်းရေကြည်ပင်သည် ရေကို ကြည်လင်နိုင်စွမ်းသော အစေ့ရှိ အသီးသီးသော အပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအပင်မျိုးကို မြန်မာနိုင်ငံ ပဲခူးနှင့် တောင်ငူခရိုင်များတွင် အများအပြား တွေ့ရသည်။ အသီးတွင် အစေ့ တစ်စေ့သာ ပါသည်။ အပင်မှာ ရွက်ကြွေပင်ကြီးမျိုးဖြစ်သည်။ ပေ (၄၀) ခန့် အထိမြင့်သည်။ မီးခိုးရောင်အခေါက်ရှိပြီး အခေါက်တွင် အမြှောင်းများပါသည်။ အရွက်မှာ ဘဲဥပုံ ရှည်မျောမျော ရှိ၍ အရွက်ထိပ်ပိုင်းမှာ ချွန်သွယ်ပြီး ရွက်အရင်းပိုင်းမှာ သွယ်သည် သို့ ဝိုင်းသည်။ ရွက်ပြားချော၍ အစိမ်းရင့်ရောင် ရှိပြီး ရွက်အနားတွင် အတွန့်များရှိသည်။ အပွင့်မှာ ဖြူပြီး မွှေးသည်။ ပွင့်ညှာအလွန်သေးပြီး အပွင့်တွင်း အမွှေးများ ရှိကာ ခေါင်းလောင်းပုံ ဖြစ်သည်။ အစေ့မှာ တစ်လက်မ၏ ၄ ပုံ ၁ပုံမှ ၁ လက်မ ၏ ၃ ပုံ ၁ပုံ အထိ ရှိတတ်သည်။ လုံးခြမ်းပုံ ရှိပြီး ရွှေရောင်အမွှေးနုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ရေကြည်အောင် ပြုလုပ်နည်းမှာ ရေထည့်ထားသော အိုးအတွင်းဘက် ဖင်ပိုင်းကို ခပေါင်းရေကြည်စေ့ဖြင့် တိုက်ပေးရသည်။ ထိုအခါ အစေ့မှ အဖတ်ကလေးများသည် ရေထဲသို့ ပါသွားကြသည်။ အဖတ်များများ ထွက်နိုင်အောင် စဉ့်မသုတ်ထားသော ရိုးရိုး မြေအိုးကို သုံးလျှင် ပို၍ ကောင်းမွန်သည်။ အစေ့မှ ထွက်သော အဖတ်ကလေးများသည် ရေထဲရှိ မြူမှုန်၊ ညွန်နှစ်များကို သယ်ယူ၍ အနည်ထိုင်သွားသောအခါ ရေသည် ကြည်လင်သွားသည်။ ခပေါင်းရေကြည်စေ့၏ အခွံကို အမှုန့်ပြုလုပ်၍ အန်ဆေးအဖြစ် သုံးရန်လည်းကောင်း၊ ဝမ်းကိုက် ပျောက်ဆေးအဖြစ် သုံးရန်လည်းကောင်း သင့်လျော်သည်။ ဝမ်းကိုက်ပျောက်ဆေးအဖြစ် သုံးပုံမှာ ခပေါင်းရေကြည်စေ့ခွံကို အမှုန်ပြု၍ ယင်းအမှုန် ၁၀ ဂရမ်မှ ဂရမ် ၂၀ကို ဘိန်းစေ့ တစ်စေ့နှစ်စေ့ဖြင့် ရော၍၊ အလုံးကလေးများ လုံးရသည်။ ထိုဆေးလုံးကို ၃ နာရီ၊ သို့မဟုတ် ၄ နာရီခြားတစ်ခါ တိုက်ကျွေးလျှင် ဝမ်းကို သက်သာသည်။ ခပေါင်းရေကြည်ပင်၏ အနွယ်ကိုလည်း မျက်စဉ်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သေး၏။ ရခိုင်လို ခမောင်းခါးပင်ဟု ခေါ်သည်။ ကိုးကား ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ
တောင်ဟျှိုးရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ တောင်ဟျှိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၈၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ဟျှိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၄၈ ဦး၊ မ ၂၀၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၈၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြို့ကုန်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ မိုးညိုမြို့နယ်၊ ပတ္တော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၃၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပတ္တော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၁၈ ဦး၊ မ ၁၅၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား မိုးညိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပလုံတွီရွာသည် ချင်းပြည်နယ်၊ မင်းတပ်ခရိုင်၊ မင်းတပ်မြို့နယ်၊ မနာတာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၈၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မနာတာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၄ ဦး၊ မ ၄၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၅၉ ဦး နေထိုင်သည်။ ကိုးကား မင်းတပ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုတ်ဖိုရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ အုတ်ဖိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၁၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အုတ်ဖိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၆၇ ဦး၊ မ ၁၇၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Landsat 9 သည် Vandenberg Space Force Base အခြေစိုက်စခန်း ရှိ အဆင့်မြင့်အာကာသလွှတ်တင်ရေး ကွင်းအမှတ် Space Launch Complex-3E တွင် Atlas V 401 လွှတ်တင်ရေးယာဉ် ပေါ်ရှိ မှ 27 စက်တင်ဘာ 27 ရက်နေ့တွင် လွှတ်တင်ခဲ့သည့် ကမ္ဘာမြေစူးစမ်းလေ့လာရေးဂြိုဟ်တု ဖြစ်သည်။ ဂြိုဟ်တု တည်ဆောက်ခြင်း၊ လွှတ်တင်ခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်းများကို NASA က တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ပြီး၊ ဂြိုဟ်တုကို မောင်းနှင်လုပ်ကိုင်ခြင်း၊ ဒေတာများ စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် ဖြန့်ဝေခြင်းများကို United States Geological Survey (USGS) ကဆောင်ရွက်သည်။ ၎င်းဂြိုဟ်တု သည် မြေကမ္ဘာဂြိုဟ်တု Landsat အစီအစဉ် တွင် ကိုးခုမြောက် ဂြိုဟ်တုဖြစ်သည်၊ မြေကမ္ဘာဂြိုဟ်တု အမှတ် (၆) (Landsat 6) သည် ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းသို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပါ။ အရေးကြီးသည့် ဒီဇိုင်းအပိုင်းသုံးသပ်ခြင်း (Critical Design Review (CDR)) ကို 2018 ခုနှစ် ဧပြီလတွင် NASA မှ အပြီးသတ်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး Northrop Grumman Innovation Systems (NGIS) ကို ဂြိုဟ်တုကို ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုပေးခဲ့ပါသည်။ Landsat 9 ၏ ဒီဇိုင်းနှင့် တည်ဆောက်မှုကန်ထရိုက်ကို NASA မှ 2016 ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် Orbital ATK သို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဝယ်ယူမှုကုန်ကျစရိတ်မှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၂၉ ဒသမ ၉ သန်းဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီနှစ်ခုကြား ငါးနှစ်စာချုပ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။ Landsat 9 အတွက် ကနဦး ထောက်ပံ့ပေးသော ဘတ်ဂျက်သည် အနာဂတ် Landsat ဟာ့ဒ်ဝဲအတွက် စျေးပိုသက်သာပြီး အရွယ်အစားသေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းများကို သုတေသနပြုလုပ်ရန် ပါဝင်သည်။ Landsat 9 သည် ၎င်း၏ ရှေ့က Landsat 8 ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အများအပြားကို ရယူအသုံးပြု ထားသည်။ Landsat 8 ၏ အလင်းနှင့် အပူဆိုင်ရာ အဝေးမှအာရုံခံကိရိယာများ ဖြစ်သော Operational Land Imager (OLI) နှင့် Thermal Infrared Sensor (TIRS) တို့ နှင့်ထပ်တူနီးနီးတူသည့် အစိတ်အပိုင်း များ ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့ကို OLI-2 နှင့် TIRS-2 တို့အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးထားသည်။TIRS-2 ကို အန္တရာယ်အဆင့် B အကောင်အထည်ဖော်မှု (ဦးစားပေးမှု၊ နိုင်ငံတော်အဆင့်အရေးပါမှု၊ မြင့်မားရှုပ်ထွေးမှု) သို့အဆင့် မြှင့်တင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး OLI-2 တွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှမပြုလုပ်ထားပါ။ တစ်ခုတည်းသော ဝယ်ယူမှုအရင်းအမြစ်မှတဆင့် OLI-2 ကိရိယာကိုပံ့ပိုးပေးရန် NASA မှ Ball Aerospace & Technologies ကိုရွေးချယ်ခဲ့သည်။ OLI-2 သည် panchromatic လှိုင်းအုပ်စု အတွက် မြေပြင်နမူနာအကွာအဝေး ၁၅ မီတာ (GSD) နှင့် ကျန်ရောင်စဉ် အုပ်စုကိုးခုအတွက် မြေပြင်နမူနာအကွာအဝေး ၃၀ မီတာ (GSD) ရှိသော ဒေတာများကိုစုဆောင်းပါသည်။ NASA သည် Goddard Space Flight Center (GSFC) သို့ TIRS-2 ကိရိယာအားတီထွင်ရန် ညွှန်ကြားတာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ Landsat 8 ရှိ TIRS တွင် ကြုံတွေ့ရ သော အလင်းရောင် နှင့် Scene Select Mechanism (SSM) ကုဒ်ဒါစနစ် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် ရည်ရွယ်ပြီး TIRS-2 တွင် ဒီဇိုင်းပြောင်းလဲမှုများပြုလုပ်ခဲ့သည်။ TIRS-2 ကို စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် အကဲဖြတ်ခြင်း ပြုလုပ် ပြီး အလင်းလွင့်ပြင်းအားကို 1% သို့ လျှော့ချလိုက်ကြောင်း သရုပ်ပြခဲ့သည်။ Landsat 9 ကို 27 စက်တင်ဘာ 2021 တွင် 18:12 UTC တွင် လွှင့်တင်ခဲ့သည်။ ၎င်းအချိန်သည် Landsat 7 မစ်ရှင်၏ ဒီဇိုင်းသက်တမ်းကုန်ဆုံးပြီးနောက် 4-5 နှစ်အကြာနှင့် အဆုံးစွန်သက်တမ်းဆုံး (ဆီပမာဏအရ) ကုန်ဆုံးခါနီးဖြစ်သည်။ Kennedy Space Center (KSC) မှ Launch Services Program (LSP) က Vandenberg Space Force Base မှတဆင့် လွှတ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းကို ထိန်းချုပ်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည် ။အရီဇိုးနား ရှိ အာကာသယာဉ်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းအပေါ် COVID-19 ကူးစက်ရောဂါ ၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် Landsat 9 လွှတ်တင်မှုကို 2021 ခုနှစ် စက်တင်ဘာလအထိ ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ Gallery Sentinel-2B ၊ ဥရောပအာကာသအေဂျင်စီ (ESA) မှ လုပ်ဆောင်သည့် အလားတူ ဂြိုဟ်တုဖြစ်သည်။ USGS Landsat ဝဘ်ဆိုဒ် နာဆာ အာကာသ စေလွှတ်မှုများ
အနောင်ဝရွာသည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ဆမီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၅၁၇ ဖြစ်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချင်းဒေသကာကွယ်ရေးတပ်မတော် (အတိုကောက်: CDF) သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ချင်းပြည်နယ်ရှိ တော်လှန်ရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ် မြန်မာအာဏာသိမ်းမှု အား တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ချင်းပြည်နယ် အား စစ်အာဏာရှင် လက်မှ ကာကွယ်ရန် ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ CDF က ၎င်းတို့သည် စစ်တပ်အား အကြောင်းမဲ့တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြောင်းနှင့် အကျဉ်းသားများကို လွှတ်ပေးရန်နှင့် အရပ်သားများကို အကြမ်းဖက်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရန်ကဲ့သို့သော သတိပေးချက်များကို အမြဲတစေထုတ်ပြန်ထားကြောင်း ဆိုသည်။ အကယ်၍ စစ်တပ်က မတုံ့ပြန်ပါက ပြောက်ကျား သို့မဟုတ် အခြားလုပ်ဆောင်မှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်ဟု ဆိုသည်။ တော်လှန်ရေး အောင်မြင်ပါက လက်နက်များ ပြန်အပ်က အဖွဲ့အစည်းအား ဖျက်သိမ်းမည်ဖြစ်ကြောင်း CDF က ကတိပေးထားသည်။ သမိုင်းကြောင်း မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဖေဖော်ဝါရီလ အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း ပုန်ကန်မှုများ အများအပြား ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အာဏာသိမ်းဆန့်ကျင်သူများသည် ညဘက်တွင် အိုးများနှင့် ဒယ်အိုးများကို တီးခြင်းအပါအဝင် အခြားအွန်လိုင်းနှင့် အော့ဖ်လိုင်း သပိတ်များဖြင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆန္ဒပြခဲ့ကြသည်။ စစ်ကောင်စီသည် ဆန္ဒပြပွဲများကို ချေမှုန်းရန်အတွက် နိုင်ငံသားများကို ဖမ်းဆီးခြင်း၊ မိသားစုများ၏ နေအိမ်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းစသော အကြမ်းဖက်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံအဝှမ်းရှိ ပြည်သူများသည် မိမိတို့နယ်မြေလုံခြုံရေးအတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ချင်းပြည်နယ်တွင် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်နေသည့် တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုရှိပြီး ချင်းအမျိုးသားတပ်ဦး ၏ ချင်းအမျိုးသား တပ်မတော် နှင့် ဇိုမီးတော်လှန်ရေး တပ်မတော် တို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အဆိုပါအဖွဲ့များသည် ချင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ မြို့နယ်များသို့ ထိရောက်စွာ အကာအကွယ်မပေးနိုင်သဖြင့် ချင်းဒေသကာကွယ်ရေးတပ်မတော်ကို ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဧပြီလ ၄ ရက်နေ့တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ပန်းတိုင် ချင်းဒေသကာကွယ်ရေးတပ်မတော်၏ ရည်မှန်းချက်များမှာ အရပ်သားများအား စစ်ကောင်စီလက်မှ ကာကွယ်ရန်၊ ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေကို ဖျက်သိမ်းရေး၊ အာဏာရှင်စနစ် ချုပ်ငြိမ်းရေးနှင့် ဖက်ဒရယ် ပြည်ထောင်စု ထူထောင်ရန်တို့ ဖြစ်သည်။ လက်နက်များ ချင်းဒေသကာကွယ်ရေးတပ်မတော်သည် M-16၊ AK (Kalashnikov) နှင့် တူမီးကဲ့သို့သော အပေါ့စားလက်နက်များကို ဝယ်ယူပြီး အဖွဲ့ထဲဝင်ရန် စိတ်ပါဝင်စားသူတိုင်းကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးသည်။ နိုင်ငံတကာမှ လက်နက်တင်သွင်းသူများသည် M-16 နှင့် AK-47 ရိုင်ဖယ်များကို မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းသို့ တင်သွင်းလာကြသည်။ ကိုးကား ချင်းပြည်နယ် မြန်မာလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းများ
ဇော်ဝင်းထွဋ် (၂၁ ဇန်နဝါရီ ၁၉၆၄ မွေးဖွား) သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ရော့ခ်အဆိုတော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဇော်ဝင်းထွဋ်သည် အင်ပါယာ တေးဂီတဝိုင်း၏ တည်ထောင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းဘဝ ဇော်ဝင်းထွဋ်သည် ဂီတအနုပညာမျိူးရိုးရှိပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးကြည်ခင်သည် ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူဒေါ်တင်အေး (ခေါ်) အဆိုတော် ထား အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသော မြန်မာ့ဂန္တဝင်အဆိုတော်ဖြစ်သည်။ သူ့မိခင်အဖိုးဖြစ်သူ ရွှေတိုင်ညွန့်သည် ဂန္တဝင်မြန်မာ့ဂီတ တေးရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဇော်ဝင်းထွဋ် ၏တခြားအမည်မှာ ညီထွဋ်ဖြစ်သည်။ ဇော်ဝင်းထွဋ်သည် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ သတ္တဗေဒ ဘာသာရပ်ဖြင့်ဘွဲ့ရရှိထားသည်။ အနုပညာလုပ်ငန်း ဇော်ဝင်းထွဋ်သည် မွေးချင်းနှစ်ဦးအနက်မှ ဇော်ဝင်းထွဋ်သည် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူနှင့် အသက်တစ်နှစ်ခန့်ကွာသော အကို​ဖြစ်သူ ဇော်မျိုးထွဋ် နှင့်အတူ တေးသီချင်းများ သီဆိုခဲ့သည်။ အိုအေစစ်တီးဝိုင်းတွင် ဒရမ်မာအဖြစ် အနုပညာလုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၀ခုနှစ် တွင် အဖေဖြစ်သူ၏ အားပေးကူညီမှုကြောင့် အင်ပါယာ တေးဂီတဝိုင်း ကို အစ်ကိုဖြစ်သူ ဇော်မျိုးထွဋ် (လိဒ်ဂစ်တာ)၊ ကျင်ခမ်းဖုန်း (ဘေ့စ်ဂစ်တာ)၊ ဝေထွန်း (ဒရမ်)၊ မောင်မောင်လွင် (ကီးဘုတ်) နှင့် ဂျွန်အိုဟားရား (အကော့စတစ်) တို့ဖြင့် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဇော်ဝင်းထွဋ်၏ အစောပိုင်းဂီတပုံစံများမှာ ကန်းထရီးနှင့် ရော့ခ်အင်ရိုး အဆိုပုံစံများ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပထမဆုံး အယ်လ်ဘမ် မာကျူရီည ကို ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် ဖြန့်ချိခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှုမရခဲ့ပေ။ လမ်းသစ်၊ ကြယ်တံခွန် နှင့် အချစ်စွမ်းအင် အမည်ဖြင့် နောက်ထပ် အယ်လ်ဘမ် သုံးခု ထပ်မံဖြန့်ချိခဲ့ရာတွင်လည်း အထိုက်အလျောက်သာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် သူ၏ ဇော်ဝင်းထွဋ်၏ အကောင်းဆုံးတေးများ အယ်လ်ဘမ်ဖြန့်ချိသည့်အခါတွင်မှ အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့ပြီး ရော့ခ်စတားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝ ဇော်ဝင်းထွဋ်သည် မေခိုင်အုန်းနှင့် လက်ထပ်ထားပြီး ၎င်းတို့တွင်သားသမီးဖြစ်သော အဆိုတော်တေးရေးဆရာ အီတိုး (ခေါ်) ဝင်းထွဋ်သော်တာ နှင့် သမီးလေး ချမ်းချမ်း (ခေါ်) ဝင်းထွဋ်တာရာ တို့ ဖြစ်သည်။ ဇော်ဝင်းထွဋ်သည် ဂီတအနုပညာအပြင် သိုင်းကစားခြင်းကိုယ်ခံပညာနှင့် ပန်းချီဆွဲခြင်း၊ပန်းချီကားများ စုဆောင်းခြင်းကို ဝါသနာ ပါသည်။ သူ့တွင် နာမည်ကြီး ပန်းချီဆရာများ၏ ပန်းချီကား ၁၀၀ ခန့်ကို စုစည်းထားသည်။ ကိုးကား မြန်မာ အမျိုးသား အဆိုတော်များ
နမ့်စံရွာ သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ ဘန့်ဟင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၇၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘန့်ဟင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၁၃ ဦး၊ မ ၂၇၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၇၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား နမ့်စန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုးကြိုးလွှဲစနစ် (Lightning Protection System) ဆိုသည်မှာ အဆောက်အဦးတစ်ခုအား မိုးကြိုးပစ်သည့်အခါတွင် ထိမှန်ခံရသည့် အဆောက်အဦးအား ပျက်စီးမှုမရှိစေရန် ဖန်တီးတပ်ဆင်ထားသော စနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးလွှဲစနစ်သည် ပြင်းထန်အားကြီးလွန်းသော ဗို့အားမြင့် မိုးကြိုးလျှပ်စီးကြောင်းအား မြေပြင်ထဲသို့ ဘေကင်းစွာ ရောက်ရှိသွားစေရန် ဖန်တီးပေးသည်။ မိုးကြိုးလွှဲစနစ်တစ်ခုတွင် ထိမှန်လာမည့် မိုးကြိုးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော မိုးကြိုးဖမ်းညှို့တိုင် (Air Terminal) ၊ မိုးကြိုးလျှပ်စစ်စီးကြောင်းကို သယ်ယူသည့် မိုးကြိုးသယ် လျှပ်ကူး (Conductor) ၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးကြောင်းကို မြေပြင်ထဲ ရောက်ရှိစေရန် မြေပြင်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဆက်သွယ်ထားသော မြေစိုက်လျှပ်ငုတ် (Electrode) တို့ ပါဝင်သည်။ ကိုးကား နည်းပညာ
တင်းတိမ်ရံ (ရွာမ)ရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရေဦးမြို့နယ်၊ တင်းတိမ်ရံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၄၁၃ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ရေဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၂ဝဝ၅ ခု၊ ဇူလိုင်ထုတ် ရာပြည့် ဦးစိုးညွန့် စုစည်း တည်းဖြတ်တဲ့ '၂ဝ ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာ ၁ဝဝ အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျုဉ်း' စာအုပ်မှ စာရေးတွေရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျုဉ်း တွေကို ပြန်လည် ကူးယူ ဖော်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရွှေဝယ်ဧ [၁၈၉၃ - ၁၉၇၈] တနင်္သာရီတိုင်း ထားဝယ်မြို့ ဇရစ်ရပ်၌ ကုန်သည် ဦးရွှေသောင် - ဒေါ်မြိုင်သူ မိဘ နှစ်ပါးက ၁၈၉၃ ခု မတ် ၂၄ ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်သည်။ မွေးချင်း သားယောင်္ကျား သုံးဦး အနက် သားလတ် ဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ ဦးဘအေး ဖြစ်၏။ ငယ်စဉ် ကတည်း ကပင် စာပေ ဝါသနာ ကြီးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထတန်းတွင် သင်ကြား နေစဉ် မှာပင် ဟံသာဝတီ သတင်းစာပါ ဆောင်းပါး၊ ကဗျာ များကို လေ့လာ မှတ်သား ခဲ့သည်။ ပါဝင် ရေးသားရန် စုံစမ်း မေးမြန်း ခဲ့သည်။ မြန်မာ သတ္တမတန်းနှင့် အလယ်တန်း ဆရာ ဖြစ်သင် စာမေးပွဲ အောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထားဝယ် မြို့မှာပင် အလယ်တန်းပြ ဆရာ အဖြစ် အမှုထမ်း ခဲ့သည်။ ဂျပန် ခေတ်တွင် ကျောင်းဆရာ မလုပ် တော့ဘဲ အခြား အလုပ်အကိုင်ဖြင့် အသက် မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုခဲ့သည်။ စစ်ပြီးနောက် ထားဝယ်မြို့ ရှမ်းမလည်ဆွဲ အရပ်တွင် မူလတန်း ကျောင်းအုပ် အဖြစ် ပြန်လည် ထမ်းရွက် ခဲ့သည်မှာ ၁၉၅၂ ခုနှစ် အငြိမ်းစား ယူသည် အထိ ဖြစ်သည်။ ၁၉၁၂ ခု ဝန်းကျင် ဆဋ္ဌမတန်း ကျောင်းသား ဘဝ၌ပင် "ထားဝယ်သူ မပြုံးကြည်" ကလောင် အမည်ဖြင့် ဟံသာဝတီ သတင်းစာတွင် ဆောင်းပါး၊ ကဗျာများ စတင် ရေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူရိယ၊ ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး၊ လစ်ဘာတီ၊ အောင်မြန်မာ၊ သစ္စာဝါဒီ သတင်းစာ များနှင့် သူရိယ မဂ္ဂဇင်း၊ ကောဇာသစ် မဂ္ဂဇင်း များတွင် ဆက်လက် ရေးသား ခဲ့၏။ စစ်ကြိုခေတ် (ဂျပန် ဝင်ခါနီး) အချိန်၌ လူထု ဦးလှနှင့် စာရေးဆရာ အချို့၏ အကြံပေးချက် အရ "ရွှေဝယ်ဧ" ကလောင် အမည်သို့ ပြောင်းကာ၊ ကြီးပွားရေး မဂ္ဂဇင်းတွင် စတင် ရေးသား ခဲ့သည်။ စစ်ပြီး ခေတ်တွင် ဟံသာဝတီ၊ ပြည်ထောင်စု၊ မဏ္ဍိုင်၊ လုပ်သား ပြည်သူ့ နေ့စဉ် စသော သတင်းစာများ၊ ဂျာနယ် များနှင့် ရှုမဝ၊ သွေးသောက်၊ အလင်းရောင်၊ လူထု ပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ စာပေ ဗိမာန်၊ မြဝတီ၊ ငွေတာရီ၊ စန္ဒာ မဂ္ဂဇင်း များတွင် စာပေ၊ ဂီတနှင့် ရိုးရာ ယဉ်ကျေးမှု ဆောင်းပါး များကို ရေးခဲ့သည်။ ထားဝယ် ယဉ်ကျေးမှု၊ ထားဝယ် ဒိန်းသံ ဆောင်းပါးများ ရေးခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ထားဝယ်၏ ဘာသာရေး၊ သာသနာရေး၊ ရိုးရာ ဓလေ့ ထုံးစံများ၊ စကား အပြောအဆို အသုံးအနှုန်း၊ စာပေ အရေးအသား၊ သမိုင်းဝင် ဘုရားများ၊ အဆောက်အအုံများ၊ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များ အစ ရှိသည် တို့ကို မှတ်တမ်း တင်ထားသည့် ထားဝယ် ရာဇဝင် သမိုင်း (၁၉၇၄) ကြောင့် ထင်ရှား ခဲ့သည်။ ဆောင်ပါး ပေါင်းချုပ် ထုတ်ဝေရန်လည်း တာစူ ခဲ့သည်။ ရွှေဝယ်ဧသည် လူပျိုကြီး တဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသက်အရွယ် ကြီးလာသော အခါ တပည့် ဖြစ်ခဲ့ ဖူးသူ သဗြေချောင်း ဘုန်းတော်ကြီး ကျောင်းတွင် နေထိုင်ရင်း ကျောင်းသား ကျောင်းသူ များကို စတုတ္ထတန်း အထိ စာသင် ပေးသည်။ ၇ နိုဝင်ဘာ ၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် ထားဝယ်မြို့ ရှမ်းမလည်ဆွဲ ရပ်ရှိ နေအိမ်၌ ကွယ်လွန် အနိစ္စ ရောက်သည်။ စာညွှန်း ရွှေဝယ်ဧ။ ထားဝယ်ရာဇဝင်သမိုင်း (၁၉၇၄)။ စာ ဂ-ဃ။ မြန်မာ့ စွယ်စုံကျမ်း နှစ်ချုပ် (၁၉၇၉)။ စာ ၂၃၈-၂၃၉။ ရှုမဝ စာတည်း အဖွဲ့။ ဝမ်းနည်း မှတ်တမ်း၊ ရှုမဝ (ဒီဇင်ဘာ ၁၉၇၈)။ စာ ၁၅၄။ ရွှေဝယ်ဧ။ နရုပ္ပတ္တိ အကျဉ်းချုပ်၊ မိုးဝေ (ဒီဇင်ဘာ ၁၉၇၈)။ စာ-။ မောင်သန်းဆွေ (ထားဝယ်) ၏ မှတ်စုများ။] မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ မြန်မာ စာရေးဆရာများ
နောင်သဲရွာ သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၅၉၆ ဖြစ်သည်။ ကိုးကား ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အချက်အလက်သိပ္ပံပညာ သမိုင်းကြောင်း ဒိန်းမတ်ကွန်ပျူတာသိပ္ပံပညာရှင်၊ ကွန်ပျူတာသိပ္ပံလောကအတွက် နိုဘယ်လ်ဆုလို ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှတဲ့ တားရင်းဆုရှင် ပီတာနော Peter Naur (25 October 1928 – 3 January 2016) က၊ ကွန်ပျူတာသိပ္ပံ ဆိုတဲ့စကားလုံးကို အစားထိုးဖို့ဆိုတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ၁၉၆၀ လောက်ကတည်းက စတင်သုံးစွဲခဲ့တာပါ။ အချက်အလက်သိပ္ပံ ဆိုတဲ့ဝေါဟာရကို အချက်အလက်ဗေဒ (datalogy) ဆိုတဲ့စကားလုံးနဲ့ အပြန်အလှန်ဖလှယ်ပြီး စတင်အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ပီတာနော ၁၉၇၄ မှာ ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ "ကွန်ပျူတာနည်းလမ်းများအား တိကျစွာ တိုင်းတာစစ်ဆေးလေ့လာသုံးသပ်ခြင်း" (Concise Survey of Computer Methods) ဆိုတဲ့စာအုပ်မှာ အချက်အလက်သိပ္ပံဆိုတဲ့စကားလုံးကို တရားဝင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သီးသီးသန့်သန့် စတင်သုံးစွဲခဲ့ပါတယ်။ ညီလာခံခေါင်းစဉ်ကြီးတစ်ခုထဲမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထည့်သွင်းအသုံးပြုခဲ့တာကတော့ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာအသင်းများအဖွဲ့ချုပ် (International Federation of Classification Societies - IFCS) က 1996 ခုနှစ်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကိုဘေး (Kobe) မြို့ မှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့ " အချက်အလက်သိပ္ပံပညာ နှင့် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းပညာတို့နှင့်ဆိုင်သော နည်းလမ်းများ" (Data Science, classification, and related methods) ဆိုတဲ့ ညီလာခံကြီးမှာပါ။ အဲဒီနောက် ၂၀၀၁ ခုနှစ်မှာ၊ အမေရိကန်နိုင်ငံ အင်ဒီယားနားပြည်နယ် ပါဂျူးတက္ကသိုလ်ရဲ့ ကွန်ပျူတာသိပ္ပံပါမောက္ခ နဲ့ စာရင်းအင်းပညာပါမောက္ခ ဝီလီယံ အက်စ် ကလိဗ်လန်း William S. Cleveland (၁၉၄၃ ခု မွေးဖွား) က တိုးတက်ချဲ့ထွင်ထားတဲ့ စာရင်းအင်းပညာကို အဆင့်မြင့်တွက်ချက်ခြင်းပညာရပ်နဲ့ပေါင်းစည်းပြီး အချက်အလက်သိပ္ပံပညာကို သီးခြားပညာရပ် သီးသန့်ဘာသာရပ်တစ်ခုအဖြစ် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ ဧပြီလထုတ် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စာရင်းအင်းပညာသုံးသပ်ချက် International Statistical Review (အတွဲ-၆၉၊ အမှတ်-၁) စာစောင်မှာ "Data Science: An Action Plan for Expanding the Technical Areas of the Field of Statistics" ဆိုတဲ့ဆောင်းပါးနဲ့စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ် ဧပြီလမှာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာသိပ္ပံကောင်စီ ရဲ့ အချက်အလက်သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာကော်မတီ (The International Council for Science: Committee on Data for Science and Technology - CODATA)က အချက်အလက်သိပ္ပံပညာဂျာနယ် ကိုစတင်ထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်။ လျှပ်စစ်နှင့် အီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာသိပ္ပံ (IEEE)က ၂၀၁၃ ခုနှစ်မှာ " အချက်အလက်သိပ္ပံပညာ နှင့် အဆင့်မြင့် သရုပ်ခွဲဆန်းစစ်လေ့လာမှုပညာ Data Science and Advanced Analytics" လုပ်ငန်းအဖွဲ့ ကိုစတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ်မှာ အချက်အလက်သိပ္ပံပညာနဲ့ဆိုင်တဲ့ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ညီလာခံကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ်ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။
ကုလားချောင်းရွာ သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ ဘဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၁၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၁ ဦး၊ မ ၁၅၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အသုံးအဆောင်၊ အဝတ်အထည်တို့ကို ရွှေခြည်ငွေခြည်၊ ရွှေကြယ် ငွေကြယ်တို့ဖြင့် ပုံဖော်၍ထိုးသည့် လုပ်ငန်းကို ရွှေခြည်ထိုးလုပ်ငန်းဟု ခေါ်သည်။ ရွှေခြည်ထိုးပညာသည် အလောင်းဘုရားလက်ထက်ကစ၍ ထွန်းကားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုခေတ်က ရွှေခြည်ထိုးထည်များသည် ယခုခေတ်အထည်များကဲ့သို့ လက်ရာနုသည် မဟုတ်ချေ။ ရွှေဒင်္ဂါးအပြားလိုက်ကို အထည်ကြမ်းကြမ်းပေါ်၌ ကပ်၍ထိုးခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် လက်ရာကြမ်းသည်။ အလောင်းဘုရား သားတော် ဆင်ဖြူရှင်မင်းလက်ထက်တွင် ယိုးဒယားကို နိုင်သောအခါ ယိုးဒယားအနုပညာသည်များကို ခေါ်ခဲ့ရာမှအစ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရွှေခြည်ထိုးပညာသည် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အခက်အလက်အရွက်နှင့် ပန်းနွယ်ပန်းခက်ပုံများ စတင် ထိုးတတ်လာကြသည်။ အရုပ်များ ဖော်လာတတ်ကြသည်။ မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် ရောက်သောအခါ အနောက်နိုင်ငံမှ ရက်လုပ်သော ကတ္တီပါထည်နှင့် နန်းတွင်းရက်ပိတ်ချောထည်များ ထိုး၍ အသုံးပြုလာခဲ့ကြသည်။ ယခုခေတ်၌မူ ပိုးထည်ပေါ်၌ အထိုးများသည်။ မြန်မာဘုရင်လက်ထက် ရွှေခြည်ထိုးပညာသည်များသည် ရှင်ဘုရင် မိဘုရားတို့ ဆင်မြန်းသော မင်းမြောက်တန်ဆာမှအစ အိမ်ရှေ့မင်း၊ ဝန်ကြီး၊ ဝန်ထောက်၊ မှူးမတ်၊ မတ်တော်၊ စစ်သူကြီးနှင့် ရာထူးရာခံ ရှိသူအားလုံးတို့၏ အဝတ်တန်ဆာမင်းခမ်းတော်များကို ရွှေတိုက်ဝန်၏ အမိန့်အတိုင်း ရွှေတိုက်စာတမ်းနှင့် ကိုက်ညီစွာ ရာထူးအလိုက် လုပ်ဆောင်ကြရသည်။ နောက်မှတစ်ဖန် ဘုရင်းမင်းမြတ်သည် သာသနာတော်သို့ ဝင်ရောက်မည့် ရှင်သာမဏေလောင်းတို့အား၎င်း၊ နားထွင်းမင်္ဂလာပြုမည့် သူတို့အား ၎င်းမင်းဝတ်တန်ဆာနှင့် ဆင်တူရိုးမှား ဝတ်ဆင်နိုင် ခွင့်ပြုသဖြင့် ဝတ်ဆင်ကြရသည်။ မန္တလေးမြို့ရှိ ရွှေခြည်ထိုးရပ်ကွက်သည် ရှေးမြန်မာဘုရင်များလက်ထက်အခါက ရွှေခြည်ထိုးပညာသည် အမှုထမ်းများ နေထိုင်ရာ အရပ်ဖြစ်သည်။ မြန်မာမင်းများလက်ထက်က ဘုရင့်ရွှေခြည်ထိုး ပညာသည်များသည် ရွှေတိုက်ဝန်၏ ဝန်စုအမှုထမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။ မင်းတုန်းမင်းနှင့် သီပေါမင်းလက်ထက်တော်၌ ရွှေခြည်ထိုးအမှုထမ်း လူ ၂ဝ ခန့်ရှိ၍ တစ်ဦးလျှင် ရိက္ခာတော် စပါးတင်း ၃၃ဝ အသနားတော်မြတ်ခံရကြောင်းဖြင့် ဆိုကြသည်။ အခြားရာထူးခံ ပုဂ္ဂိုလ်များ၌လည်း ရွှေခြည်ထိုးပညာသည် သီးသန့်ထား၍ မိမိတို့၏ အဝတ်အထည်ကို ရွှေခြည်ဖြင့် ထိုးလုပ်စေသည်။ မြန်မာဘုရင်လက်ထက် ရွှေခြည်ထိုးပညာသည်များသည် ဘုရင့်မင်းမြောက်တန်ဆာ၊ မိဖုရားကြီး၏ မဟလ္လတာတန်ဆာ၊ အဆောင်ရ မိဖုရားများ၏ ဃနမဋ္ဌကနှင့် မလ္လိကာတန်ဆာ၊ ဝန်ကြီးမှူးကြီးများ၏ သိုရင်းဝတ်လုံနှင့် ဗောင်းခေါင်းဆောင်းများအပြင် ကန့်လန့်ကာ လိုက်ကာ စသော အသုံးအဆောင်များကိုပါ ပြုလုပ်ရသည်။ ရာထူးရာခံမရှိသူများအတွက်မူ ရွှေခြည်ငွေခြည်၊ ရွှေကြယ်ငွေကြယ်တို့အစား လချေးကြယ်စေ့များကို ရိုးရိုးခြည်ဖြင့် ထိုး၍ ပြုလုပ်ပေးရသည်။ ယခုခေတ်၌မူ ဇာတ်အငြိမ့်ပွဲများ၌ မင်းသား မင်းသမီးများ ပုဆိုး၊ ထဘီ၊ မကိုဋ်၊ ခြေနင်း စသည်တို့နှင့် ရှင်ပြုနားသပွဲများတွင် ရှင်လောင်းနှင့် နားထွင်းမည့် အမျိုးသမီးတို့ ဝတ်ဆင်ရန် ပုဆိုး၊ ထဘီ၊ ခေါင်းဆောင်းစည်းပုံ စသည်တို့လောက်ကိုသာ ရွှေခြည်ထိုး ချုပ်လုပ်ကိုင်ကြရသဖြင့် ယင်းလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူ အလွန်နည်းပါးလေသည်။ ကိုးကား ဝတ်စားဆင်ယင်မှု
စောမင်းဝိုင်း (ဖွားစော ဟုလည်း သိကြ) သည် ပုဂံခေတ် နရသိင်္ဃ ဥဇနာမင်းသား၏ မိဖုရားနှစ်ပါးအနက် တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ နရသိင်္ဃကို မည်သည့်ရာဇဝင်ကျမ်းကမှ ပုဂံဘုရင်အဖြစ် ဖော်ပြခြင်း မပြုသော်လည်း အိပ်ဂျီလုစ် နှင့် ဒေါက်တာသန်းထွန်းကဲ့သို့သော သမိုင်းပညာရှင်အချို့က နရသိင်္ဃကို ဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ဒေါက်တာထင်အောင်နှင့် မိုက်ကယ်အောင်သွင်ကဲ့သို့သော အချို့သော သမိုင်းပညာရှင်များကမူ နရသိင်္ဃအား ဘုရင်အဖြစ် အသိအမှတ် မပြုကြပေ။ ကျောက်စာအထောက်အထားများအရ သူမသည် နရသိင်္ဃနှင့် အေဒီ ၁၂၁၂ တွင် လက်ထပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ပြီး အသက် ၁၈ မှ ၂၀ နှစ်အတွင်း ရှိနိုင်သည်။ သူမသည် နရသိင်္ဃ၏ ပထမဆုံးဇနီး (သို့မဟုတ် မိဖုရားခေါင်) မဟုတ်သော်လည်း မိဖုရားခေါင်၏ သားတော်နှစ်ပါးထက် သူမ၏ သားတော် ဥဇနာက ထီးနန်းဆက်ခံသည်ကို ထောက်ရှု၍ သူမသည် ဩဇာအာဏာကြီးမားသူ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရသည်။ မိဖုရားစောမင်းဝိုင်း၏ နောင်တော်နှစ်ပါးမှာ အထက်တန်း အုပ်ချုပ်ရေး အရာရှိများ ဖြစ်ကြသည်။ ဒုတိယနောင်တော်မှာ မနောရာဇာ (မဟာသမန်ကြီး ဟုလည်း သိကြ) ဖြစ်ပြီး ကျစွာနှင့် ဥဇနာမင်းများလက်ထက်တွင် အမတ်ကြီးအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမလှူဒါန်းခဲ့သော မင်းဝိုင်းဘုန်းကြီးကျောင်းရှိ ကျောက်စာအရ သူမသည် အေဒီ ၁၂၇၃ ဖေဖော်ဝါရီ ၉ ရက်နေ့အထိ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အခြားကျောက်စာတစ်ခုအရ သူမသည် ၁၂၇၇ အောက်တိုဘာတွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမသည် ပုဂံခေတ် မိဖုရား ဖွားစော သုံးဦးတွင် ပထမဆုံး ဖွားစော ဖြစ်သည်။ အခြားနှစ်ဦးမှာ ဥဇနာမင်းနှင့် နရသီဟပတေ့တို့၏ မိဖုရားခေါင် စောလှဝန်းနှင့် ကျော်စွာဘုရင်၏ မိဖုရား စောသစ်မထီးတို့ ဖြစ်ကြသည်။ မှတ်စု ကိုးကား ကျမ်းပြုစာရင်း ပုဂံခေတ် မိဖုရားများ ၁၁၉၀ ဆယ်စုနှစ် မွေးဖွားသူများ ၁၂၇၀ ဆယ်စုနှစ် ကွယ်လွန်သူများ
မကျီးတိုင်းရွာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ မကျီးတိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၉၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကျီးတိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၁၈ ဦး၊ မ ၁၀၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ကိုးကား ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တကျော့ နှစ်ကျော့ တေးကိုသီသည် ၁၉၇၁ခုနှစ်တွင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သည့် မြန်မာရုပ်ရှင် တကျော့ နှစ်ကျော့ တေးကိုသီ၏ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ဝင်တေးဖြစ်သည်။ ထိုရုပ်ရှင်၏ အဆုံးသတ်တွင် တေးသံရှင် တင်တင်မြမှ သီဆိုထားသည်။ ဂီတလုလင်မောင်ကိုကိုမှ ရေးစပ်ပေးထားသည်။ သီချင်း၏ အစပိုင်းကို ဆရာကြီးမင်းသုဝဏ်၏ ပန်းသည်ကဗျာ၏ ပထမ (၂)ပိုဒ်ကို ယူ၍ ရေးစပ်ထားသည်။နောက်ပိုင်းတွင် တေးသံရှင်များမှ ပြန်လည်သီဆိုခဲ့ကြပြီး လူကြိုက်များနေဆဲ ဇာတ်ဝင်တေးဖြစ်သည်။ ၂၀၁၉ခုနှစ်တွင် The Voice Myanmar အဆိုပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးပွဲစဉ်တွင် ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦးသည် ဤသီချင်းဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ သီချင်း၏ မူလပုံစံနှင့် ကွဲထွက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစွာ သီဆိုခဲ့သည်ဟုဆိုကာ ဝေဖန်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မူရင်းအဆိုရှင် တင်တင်မြသည် ၂၀၂၀ပြည့်နှစ်တွင် ပြုလုပ်သည့်မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ရာပြည့် အထိမ်းအမှတ် အစီအစဉ်များတွင် ဤသီချင်းအား ပြန်လည်သီဆိုခဲ့သည်။ ကိုးကား မြန်မာသီချင်းများ