၁။ စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ယေဇကျေလ တွေ့မြင်ခဲ့သော “လှည်းဘီးနှင့် အရိုးခြောက်များ” ရူပါရုံအားဖြင့် ဤအနာဂတ္တိကျမ်း ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အထူးထူး အပြားပြားသော ဝိသေသလက္ခဏာများကို သန်းပေါင်းများစွာသော လူတို့အား ဝိညာဉ်အမြင် ပွင့်လာစေသောကြောင့် ယေဇကျေလကျမ်း၏ ကျေးဇူးကြီးမားလှသည်။ ပရောက်ဖက်ပြုသော အကြောင်းအရာမှာ နက်နဲလှသဖြင့် အသက်တာပြောင်းလဲခံစား သူများ အတွက် မသင့်လျှော်သော်လည်း ကျမ်းစာကိုဝါသနာပါသူများ အလေးအနက်ထား လေ့လာဖတ်ရူသင့်သည့် ကျမ်းဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလကျမ်း၏ ထူးခြားချက်မှာ (ယေရမိ၊ ဟေရှာယ၊ ပရောက်ဖက်ငယ် ကျမ်းများနှင့် မတူဘဲ) ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း အကြောင်းကို အထူးအလေးထားမူ မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းအစား ဘုရားသခင်၏လူများတို့ ငြိမ်သက်ချမ်းသာခြင်း ရရန် နှစ်သိမ့်အားပေး ထားသည်။ ယေဇကျေလသည် ဤကျမ်း၏ ပြည်တော်မှ ဝေးကွာသော ဗာဗုလုန်နိုင်ငံ ခေဗာမြစ်နံဘေးတွင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံ ဂျူးလူမျိုးများအား ချွေးသိပ်ရန်၊ နှစ်သိမ့်ခွန်အားပေးရန် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၂။ ကျမ်းရေးသူ ယေဇကျေလ (ဘုရားရှင်၏ ခွန်အား−သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်က ခွန်းအားဗလ ပေးထားသူ ဟုအနက်ရ) သည် ဗာဗုလုန်နိုင်ငံသို့ ဒုတိယအသုတ် ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားခံရသော ဣသရေလလူစုထဲတွင် ယေရုရှလင်မြို့တော်နှငိ့ ဗိမ္မာန်တော်လုံးဝ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသည်။ ၁၉၂၀ ခု တိုင်အောင် ယေဇကျေလ ပရောဖက်ကျမ်းမှဦ တက္ကိက (ကျိုးကြောင်း ဆင်ခြင်မူ) ဝါဒီပညာရှင်များ၏ စောကြောမှ ကင်းလွတ်နေခဲ့ ကြသည်။ ထိုကြောင့် ဂိုဏ်းဂနစွဲ ကင်းသော ကျမ်းစာလေ့လာသူ အချို့အဖို့ ကျမ်းရေးသားသော အချိန်ကာလ။ ရေးသားသူတစ်ဦးတည်း ဟုတ်မဟုတ်နှင့် ပက်သက်၍ အမေဘုတ်ကဲ့သို့ သူ့ချည်ခင်နှယ် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ စင်စစ်တွင် ယုဒ−ခရစ်ယာန် Judeo-Christian ရေးသားဟန်အရ ကျမ်းရေးသူသည် ရှေးလင်္ကာဆရာ ပရောဖက်တစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုသူက ဗုဇ၏သား ပရောဖက် ယေဇကေျလဖြစ်သည်ဟ ယူဆမည်ဆိုလျှင် ကျိုးကြောင်းဆီလျှော် မည်သာတည်း။၁ John B.Taylorက ကျမ်းရေးသားသူမှာ တစ်ဦးတည်း ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းပြချက် (၆)ချက်ဖြင့် တင်ပြခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ− ၁။ ကျမ်းစာစောင် အစမှအဆုံးထိ တစ်ဆက်တစ်စပ် တည်းရှိသည်။ ဦးတည်ချက်တိကျသည်။ ၂။ ကျမ်းပါ အကြောင်းအရာများသည် အကျိုးအကြောင်းလက်တွေ့ကျသည်။ ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်သုဉ်းခြင်းနှင့် ဗိမာန်တော် ပျက်သုဉ်းခြင်းများ မှန်ကန်သည်။ ၃။ စာရေးဟန်နှင့် ထူးခြားသော စကားစုသုံးနှုန်းမူ တစ်မူတည်းဖြစ်သည် (ဥပမာ− “အချင်းလူသား”၊ “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ဆီသို့ရောက်လာ၍…”၊ “ငါသည်ထာဝရ ဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သိရကြလိမ့်မည်”။…) ၄။ ပရောဖက်ကြီးကျမ်း၌ ယေဇကျေလ ကျမ်းသည် သမိုင်းစဉ်ဆက်ဖော်ပြရာတွင် အစီစဉ်တိကျမူရှိသည်(ဟေရှာယ၊ ယေရမိတို့နှင့်ယှဉ်)။ ၅။ ပထမပုဂ္ဂိုလ်နာမ်စား ဧကဝုစ်ကိန်း “ငါ”ဟူ၍ သုံးနှုန်းထားခြင်းမှာ ပင်ကိုရေး အတ္ထုပ္ပတ္တိဆန်သည်။ ကျမ်းရေးသူ ယေဇကျေလ ဖြစ်ကြောင်းကို ၁:၃ နှင့် ၂၄:၂၄၌ ဖော်ပြထာသည်။ ၆။ ယေဇကျေလ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်တွေးနှင့် စရိုက်လက္ခဏာမှာ အခန်းတိုင်း၌ လိုက်လျောညီထွေမူရှိသည်။ ၎င်းမှာ− စိတ်ထက်သန်မူ၊ သင်္ကေတဖြင့် မေတ္တာသရုပ်ဖော်မူ၊ အသေးစိတ် ဂရုစိုက်မူ၊ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းနှင်း သာလွန်ထူးကဲ့ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့မူတို့ ဖြစ်သည်။၂ ၃။ အချိန်ကာလ ပရောဖက်ပြုချက်တိုင်းကို နေ့ရက်အတိအကျရေးထိုးသည်။ ပထမပြုချက် (၁:၂)မှာ ဘီစီ−၅၉၃ ခုနှစ် ယေခေါနိ (ယောယခိန်)မင်း နန်းကျ(၅)နှစ် ဖြစ်သည်။ သူသည် ယဇ်ပရောဟိတ် တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် အသက်(၃၀)အရွယ်၌ စတင်အမူဆောင်ခြင်းဖြစ်၍ အသက်(၅၀)ကျော်တွင် ပရောဖက်ပြုခြင်းကို အဆုံးသတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၄။ နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ပြည်ပသို့ ဖမ်းဆိးကျွန်ပြု မခံရမီနှင့် ဖမ်းဆီ:သွားသည့်ကာလ တလျှောက် ဘဝတူ ယုဒလူတို့အား အနှစ်၂၀ခန့် အမူဆောင်ခဲ့သည်။ အစောပိုင်းတွင် ယုဒလူတို့က ယေရုရှလင်သို့ ပြန်ခွင့် ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မှားနေကြသည်။ ထို့ကြောင့်ယေဇကျေလက ယေရုရှလင်သို့ ပြန်နိုင်ရန် ရှေ့ဦးစွာ ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ စုစည်းလှည်းပြန်ကုရမည်ဟု သွန်သင်သည်။ ယေဇကျေလ၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများကို သုံးပို်င်းခွဲခြား လေ့လာနိုင်သည်။ ပထမဦးဆုံး အပိုင်းမှာ ယုဒများအပြစ်ဒုစရိုက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်နှင့် ကျရောက်လတံ့သော ပြစ်ဒဏ်တည်း ဟူသည့် ဖမ်းဆီးကျွန်ပြုခံရမူနှင့် မြို့တော်ကြီး ဖျက်ဆီးခံရမည့်အကြောင်း သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် မဟုတ်သော ရူပါရုံကို သင်္ကေတနိမိတ်ဖြင့် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ထုတ်ဖော် ပြသားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် မျက်မှောက်တည်ရှိခြင်းကို ပုံဆောင်သည့် ထွန်းလင်းတောက်ပသော တိမ်တိုက်ကြီးသည် ဗိမာန်တော်အပေါ် လွှမ်းခြုံရစ်ဝဲနေရင်း တုံ့ဆိုင်းနှေးကွေးစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ၎င်းမှာ လူသားများ၏ အပြစ်ဒုစရိုက်များကြောင့် သူတို့အကြားတွင် ဘုရားရှင် ကြာရှည်စွာ ဆက်လက် မကိန်းဝပ်နိုင်တော့ပါ။ တရားစီရင်ခြင်းဓားသည် မကြာမြင့်သော ကာလ၌ ညစ်နွမ်းသော ဗိမာန်တော်ပေါ် ကျရောက်လာတော့မည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဆိုသည့် သော့ချက်စကားကို ယေဇကျေလကျမ်းအနှံ့တွေ့ ရသည်။ ဒုတိယပိုင်းတွင် ယုဒတို့၏ အိမ်နီးနားခြင်းများအား အပြစ်စီရင်မည့်အကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ရုပ်တုဆင်းတု ကိုးကွယ်သည့်အပြင် ဘုရား၏ လူမျိုးတော်ကိုလည်း ဖိစီးနှိပ်စက်ကြသည်။ သူတို့က အမ္မုန်၊ မောဘ၊ ဧဒုံ၊ ဖိလိတ္တိ၊ တုရု၊ သောဒုံနှင့် အဲဂုတ္တု လူမျိုးများဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအပိုင်းတွင် ဣသရေလနှင့် ယုဒလူမျိုးများ ပြန်လည် သင့်မြတ်စုစည်းမိ၍ ကောင်းစား ကြမည့်အကြောင်း ဖြစ်သည်။ မိမိတို့ အပြစ်ဒုစရိုက်များအတွက် နောင်တရကြလျှင် ဘုရားသခင်က သန့်ရှင်းဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းပေးမည်။ မေရှိယသခင် ကြွလာပြီး၊ ရန်သူများကိုအပြီးတိုင် ချေမုန်းသုတ်သင်ပေးမည်။ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ကြလျက် ဘုရားဘုန်းတော်ကိန်းဝပ် စံပယ်မည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံလာခြင်းမရှိပါ။ သို့သော်လည်းကမ္ဘာမြေပေါ်၌ ယေရူခရစ်၏ အနှစ်တထောင်နိုင်ငံတော် ထူထောင်စိုးစံသောအခါ ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ အခြားပရောဖက် ကျမ်းများနည်းတူ ယေဇကျေလကျမ်းသည် ပြည့်စုံသော ရာဇဝင်ကျမ်း မဟုတ်သော်ငြားလည်း ဟေရှာယနှင့် ယေရမိထက်များစွာ ပြည့်စုံသည်။ အခန်းများစွာအစပိုဒ်များ၌ ရေးမှတ်ထားသည့် ရက်စွဲအချိန်ကာလတို့ကို မှတ်ထားသင့်သည်။ အဆိုပါ ရက်စွဲပက်သက်၍ Albert Barnesက အောက်ပါအတိုက် စီရင်ထားသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်များကို အခန်းအသီးသီးတွင် အချိန်ရက်စွဲသတ်မှတ် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း အုပ်စုခွဲခြားနိုင်သည်။ ရက်စွဲမပါသောအခန်းရှိ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် နောက်ဆုံးဖော်ပြခဲ့သည့် အခန်းကြီးနှင့် တစ်ဆက်တည်းပြုသော ပရောဖက်ပြုချက်ဟုမှတ် ယူနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အနီးဆုံးအချိန်ဟုမှတ်ယူနိုင်သည်။ ၁။ ယေခေါနိမင်းနန်းကျပြီး ၅−နှစ်။ အခန်း ၁ မှ ၇၌ ယေဇကျေလအား အမှုတော်တွက် ခေါ်ယူခြင်းနှင့် ကျရောက်လာတော့မည့် ပြစ်ဒဏ်စီရင်မူ တည်းဟူသော ယေရုရှလင်ဝိုင်းရံခံရမည့်အကြောင်း တင်ကြိုပြောသည်။ ၂။ ဆဌမနှစ်။ အခန်း ၈−၁၉ တွင် တင်ကြိုပရောဖက် ပြုခဲ့သော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းအတွက် လူမျိုးနှင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို စစ်ဆေးခြင်းဖြစ်သည်။ ၃။ သတ္တမနှစ် အခန်း ၂၀−၂၃ တွင် အသစ်ထပ်မံပြစ်တင်ခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ထပ်မံ ဗျာဒိတ်ပြုသည်။ ၄။ နဝမနှစ်။ အခန်း ၂၄၌ ရန်သူများစတင်ဝိုင်းရံခြင်းနှင့် မြို့တော်မြေလှန်ခံရမည့် အကြောင်းဖြစ်သည်။ ၅။ ထိုနဝမနှစ်။ အခန်း ၂၅ တွင်မောဘ၊ အမ္မုန် နှင့်ဖိလတ္တိတို့အတွက် ပရောက်ဖက်ပြုသည်။ ၆။ ဧကဒသာမနှစ်။ အခန်း ၂၆−၂၈ မှာ တုရုအတွက် ပရောဖက်ပြုချက် ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ထဲတွင် တစ်ဆယ့်ရှစ်လ ဝန်းရံခြင်းခံရပြီ:နောက် ယေရုရှလင်မြို့ ကျသည်။ ဗိမာန်တော်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရသည်။ ၇။ ဒသာမနှစ်။ အခန်း ၂၉:၁−၁၆ တွင် အဲဂုတ္တုပြည်အတွက် ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ ၈။ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အခန်း ၂၉:၁၇−၃၀:၁၉ မှာလည်း အဲဂုတ္တုတို့အတွက် ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ ၉။ ဧကသမနှစ် အခန်း ၃၀:၂၉−၃၁:၁၈ သည်လည်း အဲဂုတ္တုတို့အတွက် ပရောက်ဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ ၁၀။ ဒွါဒသမနှစ်။ အခန်း ၂၃ အဲဂုတ္တုတို့အတွက် ပရောဖက်ပြုချက် ဖြစ်သည်။ ၁၁။ ထိုဒွါဒသမနှစ်။ မယုံကြည်သူ အုပ်စိုးသူမင်းများအတွက် ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ ၁၂။ ဒွါဒသမနှစ် သို့မဟုတ် ဒွါဒသမနှစ် နှင့် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အကြာ။ အခန်း ၃၅ တွင် စိရတောင် တရားစီရင်ချက် ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ ၁၃။ ထိုဒွါဒသမနှစ်။ အခန်း ၃၆−၃၉ ၌ နှစ်သိမ့်မှုပေးခြင်းနှင့် ဂေါဂ လူတို့ကိုပယ်ရှင်းမည့် အကြောင်းဖြစ်သည်။ ၁၄။ နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်မြောက်။ ယေဇကျေလနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဆက်နွယ်မူမှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည်။ မိုင်ပေါင်းရာထောင်ဝေးကွာသော ဗာဗုလုန်ပြည်မှ ယုဒပြည်အထိ ရှည်လျားကြောင်း Daily Notes of Scripture Union က ဤသို့ မှတ်ချက်ပြုသည်။ ယေဇကျေလပရောဖက် ပြုချက်၏ နယ်နမိတ်အတိုင်းအတာသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ကိုယ်တိုင် ဗာဗုလုန်၌ သုံ့ပန်းဖြစ်နေသော်လည်း ပရောဖက်ပြုချက်မှာ ယေရုရှလင်လည်း ပါဝင်သည်။ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး အလှမ်းဝေးကွာသော်လည်း ဗာဗုလုန်အာဏာ စက်အောက်၌ စုစည်းခံထားသဖြင့် မိမိမွေးရပ်မြေနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိသည်မှာ သေချာပါသည်။ ဆက်သွယ်ပြန်ကြားသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သတင်းစကားကို လင်္ကာတေးသွားအဖြစ် မှတ်သားသိမ်းဆည်းလျှင် မေ့လျော့ပျောက်ပျက် နိုင်သည်။ စာသားဖြင့်ရေးလျှင်လည်း အာဏာပိုင်များကို သတိပြုမိစေမည်။ ထိုကြောင့် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင် သင်္ကေတ လက္ခဏာဖြင့် မှတ်တမ်းပြုခြင်းဖြစ်ပေမည်။ ပါဝင်သောအချက်များ ၁။ ယေဇကျေလအား ဘုရားရှင် ခေါ်ယူခွဲခန့်ခြင်း (၁:၁−၃:၂၁) (က) ယေဇကျေလ၏အခြေအနေ (၁:၁−၃) (ခ) ပလ္လင်ပေါ်၌ ဘုန်းတော်ဖြင့် စံပယ်သော ဘုရားရှင်ရူပါရုံ−ဘီးနှင့်ယာဉ်ရထား(၁:၄−၂၇) (ဂ) ဣသရေလလူမျိုးသို့ ပရောဖက်ပြုရန်ခန့်အပ်ြခင်း (၁:၂၈−၃:၂၁) (၁) လူများ၏အကျင့် လက္ခဏယ − ပုန်ကန်ခြင်း (၁:၂၈−၂:၇) (၂) သတင်းစကား၏သဘာဝ − စာလိပ်ကဖွင့်ပြသော တရားစီရင်ခြင်း (၂:၈−၃:၃) (၃) လူ့သဘောသဘာဝ − ရိုင်းပျခြင်းနှင့် စိတ်နှလုံးမာကြောခြင်း(၃:၄−၁၁) (၄)ပရောဖက်၏အခန်းကဏ္ဍ − ကင်းစောင့်သူ (၃:၁၂−၂၁) ၂။ ယုဒတရားစီရင်ခြင်းနှင့်ယေရုရှလင်၏ သရုပ်သကန် (၃:၂၂−၂၄:၂၇) (က)ကျရောက်လာမည့်စီရင်ခြင်းကို သရုပ်ဖော်မည့် အထောက်အကူ (၃:၂၂−၅:၁၇) (၁) ဘုရားသခင် ခွင့်မပြုမခြင်း ဆွံ့အဟန်ဆောင်ခြင်း (၃:၂၂−၂၇) (၂) ယေရုရှလင်မြို့ ဝိုင်းရံခံရမည့်ပုံစံကို အုတ်ပြားဖြင့် ပုံစံသရုပ်ဖော်ခြင်း(အခန်း၄) (၃) လူတို့၏ကံကြမ္မာအား သင်ဓုန်းဓားနှင့် ဆံပင်မုတ်ဆိတ်တို့ဖြင့် ပုံရိပ်ဖော်ခြင်း (အခန်း၅) (ခ) ရုပ်တုဆင်းတုများကိုပယ်ရှင်း၍ ကျန်ကြွင်းသူများရှိစေမည် (အခန်း၆) (ဂ) ဗာဗုလုန်တို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်အံ့ဆဲဆဲဖြစ်ခြင်း (အခန်း၇) (ဃ) ဗိမာန်တော်ထဲ၌ ရွံ့ရှာဘွယ်ရုပ်တုကိုးကွယ်မူ ရူပါရုံ (အခန်း၈) (င) ဘုရားသခင်ခွဲခွါသည်နှင့် ဖျက်ဆီးမည့် ရုပ်တုဆင်းတုများ ကိုးကွယ်မူ ရူပါရုံ(အခန်း၉) (စ) ယေရုရှလင်မြို့အား တရားစီရင်ရန် ဘုရားရှင်ဘုန်းတော်ဖြင့်ကြွလာခြင်းရူပါရုံ (အခန်း၁၀) (ဆ) ဆိုးညစ်သောမင်းများ၏ တိုင်ပင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ခြင်း (အခန်း၁၁:၁−၁၃) (ဇ) ကျန်ကြွင်းသူများ စောင့်ရှောက်မည့် ကတိတော် (၁၁:၁၄−၂၁) (ဈ) ဘုရားဘုန်းတော် တိမ်တိုက်သည် သံလွင်တောင်ပေါ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း (အခန်း၁၁:၂၂−၂၅) (ည) ယေဇကျေလ ပြည်နှင်ခံရမည့်အကြောင်း နိမိတ်လက္ခဏာ (အခန်း၁၂) (၁) ဥစ္စာပရိကံ(အထုပ်အပိုး) (၁၂:၁−၁၆) (၂) ယေဇကျေလတုန်လှုပ်ခြင်း (၁၂:၁၇−၂၈) (ဋ) အတုအယောင်ပရောဖက် မိုက်တို့၏ ကြမ္မာဆိုး (အခန်း၁၃) (ဋ္ဌ) ရုပ်တုဆင်းတုနောက်လိုက်ကြသော သက်ကြီးသူများအား ကြိမ်းခြင်း(အခန်း ၁၄) (ဍ) အသီးမသီးသောစပျစ်ပင် ပုံဥပမာ (အခန်း ၁၅) (ဎ) ယေရုရှလင်မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ ပုံဥပမာ (အခန်း၁၆) (ဏ) လင်းယုန်နှစ်ကောင် ပုံဥပမာ (အခန်း၁၇) (တ) စပျစ်သီးချဉ် ငြင်းပယ်ခြင်း ပုံဥပမာ (အခန်း၁၈) (ထ) ယုဒဘုရင်နောက်ဆုံးများအတွက် မြည်တမ်းစကား (အခန်း ၁၉) (ဒ) ဣသရေလလူများအား သင်္ကာကင်းစေမည့် စစ်ကြောခြင်း (အခန်း၂၀:၁−၃၂) (၁) အဲဂုတ္တုပြည်က ရုပ်တုဆင်းတု (၂၀:၁−၉) (၂) ဥပုသ်နေ့ကို ညစ်ညမ်းစေခြင်း (၂၀:၁၀−၁၇) (၃) ကန္တာရတော၌ ပုန်ကန်ခြင်း (၂၀:၁၈−၂၆) (၄) ရုပ်တုဆင်းတုကိုးကွယ်ခြင်း (၂၀:၂၇−၃၂) (ဓ) နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည်စုစည်းသင့်မြတ်လာစေမည့် ကတိတော် (၂၀:၃၃−၄၄) (န) ကျူးကျော်ခြင်းခံရတော့မည်အကြောင်း နိမိတ်ပုံရိပ်များ (၂၀:၄၅−၂၁:၃၂) (၁) တောမီးနိမိတ်လက္ခဏာ (၂၀:၄၅−၄၉) (၂) တထက်မြက်သောဓား နိမိတ်လက္ခဏာ (၂၁:၁−၁၇) (၃) လမ်းနှစ်ခွ နိမိတ်လက္ခဏာ (၂၁:၁၈−၃၂) (ပ) ယေရုရှလင်ညစ်ညမ်းခြင် ဗျာဒိတ်တော် (၃)ပါး (အခန်း၂၂) (ဖ) ပြည့်တန်ဆာညီမအစ်မ ပုံဥပမာ (အခန်း ၂၃) (၁) အစ်မ−အဟောလ (၂၃:၁−၁၀) (၂) ညီမ−အဟောလိဗ (၂၃:၁၁−၂၁) (၃) ဗာဗုလုန်တို့ ကျူးကျော်လာကြခြင်း (၂၃:၂၂−၃၅) (၄) အဟောလနှင့် အဟောလိဗတို့အား စစ်ကြောစီရင်ခြင်း (၂၃:၃၆−၄၉) ၃။ တပါးအမျိုးသားများအပေါ် ပရောဖက်ပြုချက် (အခန်း၂၅:၃၂) (က) အမ္မုန်လူမျိုး (၂၅:၁−၇) (ခ) မောဘလူမျိုး (၂၅:၈−၁၁) (ဂ) ဧဒုံလူမျိုး (၂၅:၁၂−၁၄) (ဃ) ဖိလိတ္တိလူမျိုး (၂၅:၁၅−၁၇) (င) တုရုလူမျိုး (၂၆:၁−၂၈:၁၉) (၁) တုရုလူမြို့ပျက်ဆီးခြင် (ခန်း၂၆) (၂) အတုရုမြို့အတွက် ငိုခြင်း (အခန့း၂၇) (၃) တုရုမင်းကျဆုံးခြင်း (၂၈:၁−၁၉) (စ) ဇိအုန်မြို့ (၂၈:၂၀−၂၆) (ဆ) အဲဂုတ္တုပြည် (အခန်း ၂၉:၃၂) (၁) ဖာရောနှင့် သူ၏တိုင်းသူပြည်သားများအား ခြိမ်းခြောက်ခြင်း (အခန်း၂၉) (၂) အဲဂုတ္တုကျဆုံးမူအတွက်ငိုခြင်း (၃၀:၂၀−၃၁−၁၈) (၃)ဖာရောကျဆုံးခြင်း (၃၀:၂၀−၃၁:၁၈) (၄) ဖာရောနှင့် အဲဂုတ္တုတို့အတွက်ငိုခြင်း (အခန်း၃၂) ၄။ ဣသရေလတို့ပြန်လည် ထူထောင်ခြင်းနှင့် ရန်သူများကိုနှိမ်နှင်းခြင်း (အခန်း၃၃−၃၉) (က) ပရောဖက်အား ကင်းစောင့်သူအဖြစ် ခန့်ထာခြင်း (အခန်း၃၃) (ခ) အငါှးသိုးထိန်းနှင့် သိုးထိန်းကောင်း (အခနး၃၄) (ဂ) ဧဒုံပြည်ပျက်သုဉ်းခြင်း (အခန်း၃၅) (ဃ) လူများနှင့်လယ်ယာမြေ ပြန်လည်ခွဲဝေခြင်း(အခန်း၃၆) (င) အရိုးခြောက်များစုပုံရာ ချိုင့်ဝှမ်းမြင်မက်ခြင်း (၃၇:၁−၁၄) (စ) ဣသရေလနှင့်ယုဒတို့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသင့်မြတ်ခြင်း (၃၇:၁၅−၂၈) (ဆ) ဣသရေလ၏ အနာဂတ်ရန်သူများ ပျက်စီးမည့်အကြောင်း (အခန်း၃၈၊ ၃၉) ၅။ အနှစ်တစ်ထောင်ကာလ မြင်ကွင်းကျယ် (အခန်း ၄၀:၄၈) (က) ယေရုရှလင်တွင်ရှိသော အနှစ်တစ်ထောင်ဗိမာန်တော် (အခန်း ၄၀:၄၂) (၁) မျဉ်းတံနှင့်လူ (၄၀:၁−၄) (၂) အပြင်တံတိုင်း အရှေ့တံခါးပေါက် (၄၀:၅−၁၆) (၃) အပြင်တံတိုင်း (၄၀: ၁၇−၁၉) (၄) အပြင်တံတိုင်းရှိအခြားတံ​ခါးပေါက်နှစ်ခု (၄၀:၂၀−၂၇) (၅) အတွင်းတီတိုင်းသို့ဝင်ပေါက်(၃)ခု (၄၀:၂၈−၃၇) (၆) ပူဇော်စရာတန်ဆာပလာများ (၄၀:၃၈−၄၃) (၇) ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် အခန်းများ (၄၀:၄၄−၄၇) (၈) ဗိမာန်တော်မုခ်ဦးဆောင် (၄၀:၄၈−၄၉) (၉) သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့်အသန့်ရှင်းဆုံးဌာန (၄၁:၁−၄) (၁၀) ပရဝုဏ်ဘေးနံရံ အခန်းများ (၄၁:၅−၁၁) (၁၁) ဗိမာန်တော်အနောက်ဘက်ရှိ အဆောက်အဦ(၄၁:၁၂) (၁၂) ဗိမာန်တော်၏ အတိုင်းအတာများ (၄၁:၁၃−၁၅) (၁၃) ဗိမာန်တော်အတွင်းပိုင်းမွမ်းမံပြင်ဆင်ထားပုံ (၄၁:၁၆−၂၆) (၁၄) ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ နေရာထိုင်ခင်း (၄၂:၁−၁၄) (၁၅) အပြင်တံတိုင်း၏ အတိုင်းအတာပမာဏ (၄၂:၁၅−၂၀) (ခ) အနှစ်တစ်ထောင်ကာလ၌ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း (အခန်း၄၃၊ ၄၄) (ဂ) အနှစ်တစ်ထောင်ကာလ၌ စီမံအုပ်ချုပ်ခြင်း (အခန်း၄၅:၄၆) (ဃ) အနှစ်တစ်ထောင်ကာလနယ်မြေ (အခန်း၄၇၊၄၈) (၁) အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေသော စမ်းရေထွက်(၄၇:၁−၁၂) (၂) နယ်မြေ၊ နယ်နိမိတ်များ (၄၇၊၁၃−၂၃) (၃) နယ်မြေပိုင်းခြား သတိမှတ်ခြင်း (အခန်း၄၈) TAGS: ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ကိုးကား သမ္မာကျမ်းစာ ခရစ်ယာန်စာပေ ခရစ်ယာန်ဘာသာ