இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம், பிரிவு 368
'''இந்திய அரசியலமைப்பு பகுதி XX, பிரிவு 368'''&lt;ref&gt;[https://indiankanoon.org/doc/594125/  Article 368 in The Constitution Of India 1949]&lt;/ref&gt;, [[இந்திய நாடாளுமன்றம்| இந்திய நாடாளுமன்றத்தின்]] அதிகாரங்களை வரையறை செய்யும் பிரிவாகும். மேலும் இப்பிரிவு  [[இந்திய அரசியலமைப்பு|அரசியலமைப்புச் சட்டங்களில்]] [[இந்திய அரசியலமைப்புத் திருத்தச் சட்டம்|திருத்தம் மேற்கொள்ளவும், புதிதாக பகுதியை சேர்க்கவும் அல்லது இருக்கும் பகுதியை நீக்கவும்]] [[இந்திய நாடாளுமன்றம்|இந்திய நாடாளுமன்றத்திற்கு]] அதிகாரம் வழங்கியுள்ளது. இந்தச் சட்டப் பிரிவு 368, நாடாளுமன்றத்திற்கு, [[இந்திய அரசியலமைப்பு|இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டங்களில்]] திருத்தம் மேற்கொள்வதற்கு வழிகாட்டுகிறது. நாடாளுமன்றத்தில் [[இந்திய அரசு]] கொண்டு வ்ரும் அரசியலமைப்புச் சட்டத் திருத்தத் தீர்மானம் வெற்றி பெற [[மக்களவை (இந்தியா)|மக்களவை]] மற்றும் [[மாநிலங்களவை]]யில் சாதாரனமான (51%) பெரும்பான்மை வாக்குகள் பெற்றால் போதுமானது.
 
 ==வரலாறு==
 * 1967-இல் [[கோலக் நாத் வழக்கு|கோலக் நாத் வழக்கை]]&lt;ref&gt;[https://en.wikipedia.org/wiki/I.C._Golaknath_and_Ors._vs_State_of_Punjab_and_Anrs.  I.C. Golaknath and Ors. vs State of Punjab and Anrs.]&lt;/ref&gt; விசாரித்த [[இந்திய உச்ச நீதிமன்றம்]],  இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தில் வழங்கப்பட்ட அடிப்படை உரிமைகளை குறைக்கவோ, கட்டுப்படுத்தவோ [[இந்திய நாடாளுமன்றம்|இந்திய நாடாளுமன்றத்திற்கு]] அதிகாரம் இல்லை எனத்தீர்ப்பு வழங்கியது.
 
 ** இத்தீர்ப்பினை முடக்க [[இந்திய அரசு]] 5 நவம்பர் 1971 அன்று நாடாளுமன்றம், 24-ஆவது அரசியலமைப்புச்  சட்டத் திருத்தம் மூலம்&lt;ref&gt;[https://en.wikipedia.org/wiki/Twenty-fourth_Amendment_of_the_Constitution_of_India  Twenty-fourth Amendment of the Constitution of India.]&lt;/ref&gt;, அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 13 மற்றும் 368 ஆகியவற்றில் கூடுதல் பிரிவுகள் சேர்க்கப்பட்டன. இந்த திருத்தங்கள் வாயிலாக அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் எந்தப் பகுதியை வேண்டுமானாலும் திருத்துவதற்கான அதிகாரம் நாடாளுமன்றத்திற்கு அளிக்கப்பட்டது. மேலும் 1972-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரலில் அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 31-இல் கொண்டு வரப்பட்ட 25-ஆவது திருத்தத்தின் மூலம் தனியார் நிலத்தையோ, அசையாத சொத்துகளையோ பொது நலனுக்காக அரசு கையகப்படுத்தும் போது இழப்பீட்டுத் தொகையை முடிவு செய்யும் இறுதி அதிகாரம் நாடாளுமன்றத்திற்கே உண்டு என்றும் உறுதி செய்யப்பட்டது. 
 
 * 1973-இல்  [[கேசவாநந்த பாரதி வழக்கு|கேசவாந்த பாரதி வழக்கில்]]&lt;ref&gt;[https://en.wikipedia.org/wiki/Kesavananda_Bharati_v._State_of_Kerala  Kesavananda Bharati v. State of Kerala.]&lt;/ref&gt;, இந்திய உச்ச நீதிமன்றம்,  மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாடாளுமன்றத்தில் அனைத்து உறுப்பினர்களும் ஒரு கட்சியின் உறுப்பினர்களாக இருந்தாலும் கூட அவர்களால் எந்த எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டு சட்டங்களை இயற்ற முடியாது எனத்தீர்ப்பு வழங்கியது.
 
 **இதன் எதிரொலியாக இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் வழங்கியுள்ள  அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்றான சொத்துரிமையை மட்டும் நீக்கி, நாடாளுமன்றத்தில், 1976 ஆண்டில் 42-வது அரசிலமைப்பு சட்டத் திருத்தம் மேற்கொள்ளப்பட்டது.&lt;ref&gt;[https://en.wikipedia.org/wiki/Forty-second_Amendment_of_the_Constitution_of_India  Forty-second Amendment of the Constitution of India.]&lt;/ref&gt;இதன் மூலம் அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் கீழ் சொத்துரிமை அடிப்படை உரிமை அல்ல தீர்மானிக்கப்பட்டது. மேலும் பொதுநலக் காரணங்களுக்காக அரசு கையகப்படுத்தும் தனிநபர் சொத்துகளுக்கு போதிய நஷ்ட ஈடு வழங்க வேண்டும்.
 
 ==இதனையும் காண்க==
 * [[இந்திய அரசியலமைப்புத் திருத்தச் சட்டம்]]
 
 ==மேற்கோள்கள்==
  &lt;references/&gt;
 
 ==வெளி இணைப்புகள்==
 *[https://www.youtube.com/watch?v=q1dR_6ddOr4&amp;feature=youtu.be  அரசியலமைப்புச் சட்டத்திருத்தம் – காணோலி]
 [[பகுப்பு:இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம்]]
 *http://pamarankaruthu.com/the-case-that-saved-indian-democracy-kesavananda-bharathi/