கைகையவன்சி இராச்சியம்
{{Infobox country
 | common_name = இரத்னபுரியின் காலச்சூரிகள்
 | conventional_long_name = இரத்னபுரியின் காலச்சூரிகள்
 | year_start = 11&lt;sup&gt;ஆம்&lt;/sup&gt; நூற்றாண்டு
 | year_end = 12&lt;sup&gt;ஆம்&lt;/sup&gt; நூற்றாண்டு
 | government_type = முடியாட்சி
 | capital = [[இரதன்பூர், சத்தீசுகர்|இரதன்பூர்]]
 | p1 =இரத்னபுரியின் காலச்சூரிகள்
 | s1 = னாக்பூர் ராச்சியம்{{!}}போன்சலே வம்சம்
 | today = [[இந்தியா]]
 }}
 {{Location map+
 |India
 |float      = right
 |width      = 280
 |caption    = நவீன இந்தியாவில் வம்சத்தின் தலைநகரங்களின் இருப்பிடம்
 |nodiv      = 1
 |mini       = 1
 |places     =
 {{location map~ |India |lat=21.2587|N |long=81.6311|E |label=Raipur |position=left}}
 {{location map~ |India |lat=22.2862|N |long=82.1623|E |label=Ratanpur|position=right}}
 }}
 '''கைகையவன்சி இராச்சியம்''' (''Kingdom of Haihaiyavansi'') என்பது கிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள [[மகாநதி]]யின் மேல் பகுதியில் இருந்த ஒரு பேரரசு ஆகும். இது இன்றைய [[சத்தீசுகர்]] மாநிலத்தையும், மேற்கு-மத்திய [[ஒடிசா]]வின் மத்திய பகுதியை உள்ளடக்கியிருந்தது. பொ.ச.12 முதல் 18-ஆம் நூற்றாண்டு வரை கைகையவன்சிகளால் இந்த இராச்சியம் ஆளப்பட்டது. இவர்கள் [[திரிபுரியின் கலாச்சூரிகள்|திரிபுரியின் காலச்சூரிகளின்]] ஒரு கிளையினராக இருந்தனர். மேலும் பல ஆண்டுகளாக தாய் வம்சத்தின் அடிமைகளாக ஆட்சி செய்தனர்.
 
 == இராச்சியம் ==
 மேல் [[நருமதை]] பள்ளத்தாக்கில் மையமாக இருந்த பத்தாம் நூற்றாண்டு [[திரிபுரியின் காலச்சூரிகள்|காலச்சூரி]] அல்லது [[சேதி நாடு|சேதி நாட்டின்]] கிழக்கு மாகாணமாக இந்த இராச்சியம் உருவானது. நவீன [[ஜபல்பூர்|ஜபல்பூருக்கு]] அருகிலுள்ள [[தேவார், மத்தியப் பிரதேசம்|தேவாரை]] (திரிபுரி) தலைநகராகக் கொண்டு காலச்சூரிகள் ஆட்சி செய்தனர்.&lt;ref&gt;{{cite web
 |url=http://gloriousindia.com/history/kalachuri_dynasty.html
 |title=Kalachuri Dynasty
 |publisher=
 |accessdate=2009-03-31
 }}&lt;/ref&gt;  பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் [[இரத்னபுரியின் காலச்சூரிகள்|இரத்தினபுரி கிளை]], மேல் மகாநதிப் படுகையில் குடியேறியது. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் அது சுதந்திர அரசானது.{{Sfn|Om Prakash Misra|2003|p=14}}{{Sfn|Richard Salomon|1996|p=154}} ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக மகாநதியின் மேல் பகுதி இரத்தினபுரி காலச்சூரிகளின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த கைகையவன்சி மன்னர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. இந்த இராச்சியம் வடக்கு மற்றும் தென்னிந்தியாவிற்கு இடையேயான முக்கிய பாதைகளுக்கு கிழக்கே அமைந்திருந்தது. மேலும் 13-16 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் முஸ்லிம் படையெடுப்புகளில் இருந்து தன்னைத் தடுத்துக் கொண்டது. பதினான்காம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஒரு வம்சப் பிளவு இராச்சியத்தை வடக்கு, [[இரதன்பூர், சத்தீசுகர்|இரதன்பூரில்]] உள்ள பழைய கிளைக்கும் தெற்கே [[ராய்ப்பூர், சத்தீஸ்கர்|இராய்ப்பூரில்]] உள்ள இளைய கிளைக்கும் இடையில் பிரித்தது.
 
 18-ஆம் நூற்றாண்டின் [[மராத்தியர்|மராத்தியப்]] படையெடுப்புகளுடன் இராச்சியம் முடிவுக்கு வந்தது. [[போன்சலே]] குலத்தைச் சேர்ந்த மராட்டியர்கள் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பெராரில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டனர். மேலும் 1743-இல் அண்டை நாடான கோண்டு இராச்சியமான [[தியோகர், சிந்த்வாரா மாவட்டம்|தியோகரைக்]] கைப்பற்றினர். போன்சலேயர்கள் [[நாக்பூர்|நாக்பூரைத்]] தங்கள் தலைநகராகக் கொண்டு, கிழக்கை கைகையவன்சி இராச்சியமாக விரிவுபடுத்தினர். மேலும் கிழக்கே [[வங்காளம்]] மற்றும் [[ஒடிசா]]விற்குள் தாக்குதல் நடத்துவதற்கு ஒரு தளமாகப் பயன்படுத்தினார்கள். இராய்கர் 1741-இல் போன்சலேக்களிடம் வீழ்ந்தது. மேலும் 1744 வாக்கில் மராத்திய அரசின் மீதான கட்டுப்பாடு உறுதியாக நிறுவப்பட்டது.
 
 == இதனையும் பார்க்கவும் ==
 
 * [[ஹேஹேய நாடு]]
 
 == சான்றுகள் ==
 {{Reflist}}
 * {{cite journal |author=Richard Salomon |author-link=Richard G. Salomon (professor of Asian studies) |title=British Museum stone inscription of the Tripurī Kalacuri prince Valleka |journal=Indo-Iranian Journal |volume=39 |issue=2 |year=1996 |pages=133–161 |jstor=24662062 |doi=10.1163/000000096790084999 }}
 *{{cite journal |Hunter, William Wilson, Sir, et al. (1908). ''Imperial Gazetteer of India'', Volume 6. 1908-1931; Clarendon Press, Oxford.}}
 * {{cite journal |McEldowney, Philip F. (1980). ''Colonial Administration and Social Developments in middle India: The Central Provinces, 1861-1921.'' Ph.D. dissertation.}}
 [[பகுப்பு:இந்தியப் பேரரசுகள்]]
 [[பகுப்பு:மத்தியப் பிரதேச வரலாறு]]