ஆதிமார்க்கம்
{{சைவ சமயம்}}
 '''ஆதிமார்க்கம்''' என்பது [[சைவம்|சைவநெறி]]யின் இருபெரும் பிரிவுகளில் ஒன்றாகும். மற்றையது மந்திரமார்க்கம் என்று அறியப்படுகின்றது.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Clarke, P., Hardy, F., Houlden, L., &amp; Sutherland, S. (Eds.). (2004). The World's Religions. Routledge.}}&lt;/ref&gt;&lt;ref name=&quot;flood&quot;&gt;{{cite book | title=Flood, G. D. (1996). An introduction to Hinduism. Cambridge University Press.}}&lt;/ref&gt; சைவத்தின் இந்த இரு கிளைநெறிகளிலும் ஆதிமார்க்கமே பழைமையானதும் நீண்ட வரலாறு கொண்டதுமாகும். இன்றைக்கு மந்திரமார்க்கமே பெருவழக்காக இருந்தாலும், ஆதிமார்க்கத்தின் எச்சங்களை இன்றும் அங்கும் இங்கும் காணமுடிகின்றது.
 
 ==வரலாறு==
 {{முதன்மை|சைவ சமயத்தின் வரலாறு}}
 [[File:DevelopmentofShaivism.jpg|thumb|left|சைவ சமயக்கிளைகளின் வளர்ச்சி]]
 சைவ சமயத்தின் தத்துவ ஆராய்ச்சி பற்றிய தடயங்களை கி.பி 2ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன்பிருந்தே பெற்றுக்கொள்ளமுடிகின்றது.&lt;ref name=&quot;flood&quot; /&gt;   [[பாசுபதம்|பாசுபதர்கள்]] முதன்மையான ஆதிமார்க்கிகளாக அறியப்படுகின்றனர். பாசுபதர்களில் முக்கியமானவரான [[இலகுலீசர்]], பாசுபதம் வளர்ச்சி கண்டு, [[காளாமுகம்|இலாகுல பாசுபதம்]] உருவாகக் காரணமானார். இலாகுலத்திலிருந்து சோம சித்தாந்தம் என அறியப்பட்ட [[காபாலிகர்|காபாலிகம்]] வளர்ச்சியடைந்தது. இவை மூன்றினதும் உச்சக்கட்ட வளர்ச்சி, கி.பி 2ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கி.பி 5ஆம் நூற்றாண்டுக்கிடையே இடம்பெற்றிருக்கின்றது என்பதற்கான உறுதியான சான்றாதாரங்கள் கிடைத்திருக்கின்றன.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Frawley, D. (2015). Shiva: The Lord of Yoga. Lotus Press.}}&lt;/ref&gt;
 
 ==பாசுபதம்==
 {{முதன்மை|பாசுபதம்}}
 [[File:Mahakuta_Lakulisha.jpg|thumb|ஆதிமார்க்கிகளில் முக்கியமானவரான இலகுலீசர்]]
 கி.பி 4ஆம் நூற்றாண்டில் முழுமையடைந்ததாகக் கருதப்படும் [[மகாபாரதம்|பாரதக்குறிப்பு]] ஒன்றின் மூலம், பாசுபதர் அக்காலத்துக்கு பல்லாண்டுகள் முன்பிருந்தே வாழ்ந்து வந்தது உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Flood, Gavin (Editor) (2003). The Blackwell Companion to Hinduism. Malden, MA: Blackwell Publishing Ltd. {{ISBN|1-4051-3251-5}}.}}&lt;/ref&gt; காரணம், காரியம், விதி, யோகம், துக்காந்தம் எனும் ஐந்து கொள்கைகளிலும் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் இவர்கள் என்பதால், இவர்களை '''பஞ்சார்த்திகர்''' என்று அழைப்பதும் வழக்கமாக இருந்திருக்கின்றது.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Pande, G. C. (1990). Foundations of Indian culture: Spiritual vision and symbolic forms in ancient India (Vol. 1). Motilal Banarsidass Publ..}}&lt;/ref&gt; கேவலார்த்தவிதர்கள் என்ற சொல்லாடலும் இவர்களையே குறிக்கும். இந்தியாவில் மாத்திரமன்றி, [[கம்போடியா]], [[ஜாவா|சாவக]] நாடுகளிலும் பாசுபதக் கொள்கைகள் அவதானிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Michaels, Axel (2004). Hinduism: Past and Present. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. {{ISBN|0-691-08953-1}}.}}&lt;/ref&gt; மூன்று ஆதிமார்க்கங்களிலும் இதுவே மூத்தது என்பதால், இதை ஆய்வாளர்கள், வசதிக்காக &quot;முதலாம் ஆதிமார்க்கம்&quot; என்று அழைப்பது வழக்கம்.
 
 ==காளாமுகம்==
 {{முதன்மை|காளாமுகம்}}
 பாசுபதர்களில் முக்கியமானவரான [[இலகுலீசர்|இலகுலீசரின்]] கொள்கைகள் ஏற்படுத்திய தத்துவார்த்தப் புரட்சியை அடுத்து, பாசுபதர்களிலிருந்து கிளைத்த புதிய பிரிவினரே காளாமுகர்கள். இலகுலீசரால் பாதிக்கப்பட்ட மெய்யியலாளர் என்பதால் இவர்கள், '''லாகுலர்''' என்றும், '''மாவிரதியர்''' என்றும், '''பிரமாணியர்''' என்றும் அழைக்கப்படுவதுண்டு.கருஞ்சாம்பலை முகத்தில் பூசிக்கொள்வதால் '''காளமுகர்''', '''காலானனர்''' (கருமுகத்தோர்) என்றழைக்கப்பட்டனர்.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Lorenzen, David N. (1972), Kapalikas and Kalamukhas: Two Lost Saivite Sects, University of California Press, {{ISBN|978-0-52001-842-6}}}}&lt;/ref&gt; 8ஆம் 9ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இப்பிரிவினர் மிக முக்கியமான சைவத் தத்துவவியலாளராகத் திகழ்ந்ததற்கான சான்றுகள் கிட்டுகின்றன.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Nandi, Ramendra Nath (1973), Religious Institutions and Cults in the Deccan, c. A.D. 600-A.D. 1000, Motilal Banarsidass, {{ISBN|978-0-84260-564-9}}}}&lt;/ref&gt; காளாமுக சைவம், சைவ ஆய்வுலகில், &quot;இரண்டாம் ஆதிமார்க்கம்&quot; என்று அறியப்படுகின்றது.
 
 ==காபாலிகம்==
 {{முதன்மை|காபாலிகர்}}
 காளாமுகத்தின் அடுத்தகட்ட வளர்ச்சியில் உருவான &quot;மூன்றாம் ஆதிமார்க்கமே&quot; காபாலிகம் ஆகும். இதன் தத்துவச்செழிப்பு வைணவம், பௌத்தம் என்பவற்றுக்குப் பரிமாற்றப்பட்டபோது, அவை முறையே பாஞ்சாராத்திரம், [[வஜ்ரயான பௌத்தம்|வஜ்ரயானம்]] முதலான உட்பிரிவுகளைத் தோற்றுவிக்கக் காரணமாயிற்று.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Sanderson, Alexis. &quot;The Śaiva Literature.&quot; Journal of Indological Studies (Kyoto), Nos. 24 &amp; 25 (2012–2013), 2014, pp.4-5, 11, 57.}}&lt;/ref&gt; காபாலிகம் சைவ எல்லைக்குள்ளேயே மேலும் வளர்ச்சியுற்று, மந்திரமார்க்கத்துக்கும் [[கௌல சைவம்|குலமார்க்கத்துக்கும்]] வழிசமைத்தது.&lt;ref&gt;{{cite book | title=Ronald Davidson (2002), Indian Esoteric Buddhism, Columbia University Press. pages 202-218}}&lt;/ref&gt;  '''சோமசித்தாந்தியர்'' என்றும் அறியப்பட்ட கபாலிகர்கள், மது, மாமிசம் முதலான விலக்கப்பட்ட பொருட்களைக் கொண்டு தாந்திரீக நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவோராகவும, அவர்கள் அத்துவைதிகளாகத் திகழ்ந்ததாகவும், வேற்று நூல்களின் குறிப்புகள் சொல்கின்றன.
 
 ==உசாத்துணைகள்==
 &lt;references/&gt;