கமகம்
'''கமகம்''' என்பது [[கருநாடக இசை]]யில் இசையொலிகளுக்கு அழகூட்டும் ''ஒலி அசைவுகள்'' அல்லது ''அலைவுகள்'' ஆகும். இதனைப் பழந்தமிழில் '''உள்ளோசைகள்''' என அழைத்தனர். [[சுரம்|சுரங்களைப்]] பாடும்போது அல்லது [[இசைக்கருவி]]களில் வாசிக்கும்போது இனிமையும் அழகுணர்வும் கூடுவதற்குச் சில குறிப்பிட்ட இடங்களில் தக்க ஒலி அசைவுகள் உண்டாக்குதலைக் கமகம் என்பர். இராகங்களின் சிறப்பு இயல்புகளைக் காட்ட இக்கமக அசைவுகள் மிகவும் இன்றியமையாதவை.
 
 ==பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் கமகம்==
 
 கமகங்களில் பல வகைகள் உள்ளன. பழந்தமிழில் [[சிலப்பதிகாரம்|சிலப்பதிகாரத்தில்]] கூறியபடி இவை எட்டு வகையாகும். அவையாவன ''வார்தல், வடித்தல், உந்தல், உறழ்தல், உருட்டல், தெருட்டல், அள்ளல், பட்டடை'' என்பன.
 
 :வார்தல் வடித்தல் உந்தல் உறழ்தல்
 :சீருடன் உருட்டல் தெருட்டல் அள்ளல்
 :ஏருடைப் பட்டடை என இசையோர் வகுத்த
 :பட்ட வகைதன் செவியின் ஓர்த்த
 :(சிலப்.17, கானல் வரி-12-6)
 
 [[பிங்கல நிகண்டு]] உள்ளோசைகள் ஆறு என்று கூறுகின்றது. அவையாவன:
 :முரல்வும் நரல்வும் தெளிரும் ஞெளிரும் 
 :விழைவும் நுணக்கமும் உள்ளோசை என்ப (பிங்கலம் 1436)
 
 பிங்கல நிகண்டில் கூறிய ''ஞெளிர்'' என்பது ஏங்குதல் இரங்குதல் போன்று ஒலிப்பது ஆகும். ''தெளிர்'' என்பது தற்காலத்தில் ரவை என்று அழைக்கப்படுகின்றது. &lt;ref&gt;முனைவர் சுந்தரம், வீ. ப. கா., ''பழந்தமிழ் இலக்கியத்தில் இசையியல்'', சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், [[1986]].&lt;/ref&gt;
 
 ==கமகங்களின் வகைகள்==
 கமகம் என்பது 15 வகைப்படும் என்றும் அவைகளுக்கு மாத்திரை அளவு உண்டு என்றும் ''சங்கீத ரத்னாகரம்'' என்ற நூலில் 13ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ''சாரங்கதேவர்'' குறிப்பிடுகிறார். அனுபவத்தில் பார்த்தால் எந்த கமகத்தையும் 1/4, 1/2 மாத்திரைக்கு உபயோகிப்பது சாத்தியமில்லை. வாய்ப்பாட்டில் குரல் வளத்திற்கும், இசைத் திறமைக்கும ஏற்றவாறு கமக அழகுகளைக் கூட்டிப் பாட முடியும். [[வீணை]], [[வயலின்]] முதலிய இசைககருவிகளில் கமகங்களை (உள்ளோசைகளை)ப் பயன்படுத்தி இசைப்பதைப் பார்க்க முடியும்.
 
 பிற்காலத்தில் 10 வகையான கமகங்களே பயன்படுத்தப் படுகின்றன. [[சென்னை]]யில் இருந்த சின்னசாமி முதலியார் அவர்கள் ஊக்குவித்தபடி [[முத்துசுவாமி தீட்சதர்|முத்துசுவாமி தீட்சதரின்]] தம்பி பாலுசாமி அவர்களின் பெயரரான [[சுப்பராம தீட்சதர்]] அவர்கள் 10 வகையான கமகங்களை (உள்ளோசைகளை) சீரமைத்து [[1904]] இல் புத்தகமாக வெளியிட்டார். அக் கமகங்களாவன: ''கம்பிதம், ஸ்புரிதம், பிரத்யாகதம்,  நொக்கு, ரவை, கண்டிப்பு, வலி, ஏற்றஜாரு, இறக்கஜாரு ஒடுக்கல், ஒரிகை'' என்பனவாகும். இவையன்றியும் பிற பெயர்களும் வழங்குகின்றன. கம்பிதம் என்பதைத் தமிழில் கம்பலை (நடுக்கம்) என்பர் (பிங்கல நிகண்டு 1441).
 
 ==இன்று வகைப்படுத்தப்பட்டுப் பயன்படும் கமகங்கள்==
 
 # ஆரோகண கமகம்: [[ஆரோகணம்|ஆரோகண]] வரிசையில் அமைந்துள்ள ஸ்வரக்கோர்வைகளில் அசைவினால் தோன்றுவது ''ஆரோகண கமகம்'' (ஏற்றஜாரு ஒடுக்கல்) ஆகும்.
 #* உ-ம் : ஸ ரி க ம ப த நி ஸ்
 # அவரோகண கமகம்: [[அவரோகணம்|அவரோகண]] முறையில் அமைந்துள்ள ஸ்வரக்கோர்வைகளின் அசைவினால் தோன்றுவது ''அவரோகண கமகம்'' (இறக்கஜாரு ஒடுக்கல்) ஆகும்.
 #* உ-ம் : ஸ் நி த ப ம க ரி ஸ
 # டாலு: பாடும் போதோ அல்லது இசைக்கருவிகளில் வாசிக்கும் போதோ கீழ் ஸ்தானத்திலிருந்து கொண்டே மேல் ஸ்தானத்தை எழுப்பும் போது உண்டாகும் கமகம் ''டாலு'' எனப்படும். (இது ''வலி'' என்னும் கமகத்திற்கு ஒத்தது)
 #* உ-ம் : ஸகா - ஸமா - ஸபா
 # ஸ்புரித கமகம்: ஜண்டை ஸ்வரங்களில் வரும் முதல் ஸ்வரத்தை சாதாரணமாகவும் இரண்டாவதாக வரும் ஸ்வரத்தை அடித்து பிடிக்கையில் வரும் கமகம் ''ஸ்புரித கமகம்'' எனப்படும். (இதனை தமிழில் ''அடுக்கல்'' என்பர். தமிழில் நான்கடுக்கு, ஆறடக்கு முதலியனவும் இரட்டை அடுக்கல்களாகவே வரும்)
 #* உ-ம் : ஸஸ ரிரி கக மம
 # கம்பித கமகம்: ஸ்வரங்களை தக்க இடங்களில் தக்க அளவில் கம்பீரமாக அழுத்தமாக அசைத்துப் பாடும் போது ஏற்படும் கமகம் ''கம்பித கமகம்'' ஆகும். (இதனைத் தமிழில் ''கம்பலை'' என்பர்)
 #* உ-ம் : [[தன்யாஸி]] இராகத்தில் ஸகாமபநிஸ், இதில் 'க' வும், 'நி' யும் கம்பீரமாக அழுத்திப் பாடப்படுகிறது. அதே போல் [[அடாணா]]வில் ஸ்நிதாபமகாரிஸ. இதில் 'த' வும், 'க' வும் அழுத்திப் பாடப்படுகிறது.
 # ஆகத கமகம்: ஸரி - ரிக - கம - மப போன்ற ஸ்வரக்கோர்வைகளை தக்க முறையில் அசைத்துப் பாடுதல் ''ஆகத கமகம்'' ஆகும்.
 # பிரத்தியாகத கமகம்: ஸ்நி - நித - தப - பம போன்ற ஸ்வரக்கோர்வைகளைத் தக்க முறையில் அசைத்துப் பாடுதல் ''பிரத்தியாகத கமகம்'' ஆகும்.
 # திரிபுச்சம்: ஸ்வரங்களை ஸஸஸ ரிரிரி ககக மமம என்று மும்மூன்று ஸ்வர அமைப்பு முறையில் பிடிக்கும் போது ஏற்படும் கமகம் ''திரிபுச்சம்'' ஆகும். (தமிழில் ''மூவடுக்கல்'')
 # ஆந்தோளித கமகம்: ஸரிஸதாத, ஸரிஸபாபா என்ற முறையில் [[வீணை]] போன்ற இசைக்கருவிகளை வாசிக்கும் போது கீழுள்ள ஒரு ஸ்வரத்தின் மேல் சிறிது நின்று பின் தந்தியை இழுத்தோ அல்லது விரலை நகர்த்திச் சென்றோ மேல் ஸ்வரத்தைப் பிடிக்கும் போது ஏற்படும் கமகம் ''ஆந்தோளித கமகம்'' ஆகும்.
 # மூர்ச்சனை கமகம்: ஸ்வரக் கோர்வையிலுள்ள ஸ்வரங்களை மிகத் துரிதமாக பிடித்து ஒவ்வொரு ஸ்வரக்கோர்வையின் கடைசி ஸ்வரத்தின் மேல் நிற்கும் போது ஏற்படும் கமகம் ''மூர்ச்சனை கமகம்'' ஆகும்.
 #* உ-ம் : ஸரிகமபதநீ - ரிகமபதநிஸா - கமபதநிஸரீ
 
 ==உசாத்துணை==
 &lt;references/&gt;