பழந்தமிழ்
{{Mergefrom|பழமையான தமிழ்மொழி}}
 தொல்காப்பியம், பத்துப்பாட்டு, எட்டுத்தொகை ஆகிய நூல்கள் கையாளும் தமிழை இங்குப் ''பழந்தமிழ்'' என்று குறிப்பிடுகிறோம்.{{cn}} பிற்காலத் தமிழிலோ, இக்காலத் தமிழிலோ கையாளப்படுவனவற்றை ஒப்புநோக்கத்துக்காக மட்டுமே பழந்தமிழ்ப் பாங்கினைத் தனியாக எடுத்துக்காட்டிக் குறிப்பிடுகிறோம். சங்கநூல் பாடல்களும், அதற்குப் பெருமக்கள் எழுதியுள்ள உரைகளும் இவற்றிற்குச் சான்று மூலங்கள்.
 * இக்கட்டுரை விரியும்.
 * [[சங்கநூல் தரும் செய்திகள்]] என்னும் கட்டுரையின் பகுப்பு இது.
 
 == பாகுபாடு ==
 * [[சொல்]]லைப், [[பெயர்ச்சொல்]], [[வினைச்சொல்]], [[இடைச்சொல்]], [[உரிச்சொல்]] என நான்காகப் பாகுபடுத்திக் காண்பது [[மொழியியல்]] பாகுபாடு.
 * சொல்லை [[இயற்சொல்]], [[திரிசொல்]], [[திசைச்சொல்]], [[வடசொல்]] என நான்காகப் பாகுபடுத்திக் காண்பது வழக்கியல் பாகுபாடு.
 
 == செஞ்சொல் &lt;ref&gt;எஞ்சு பொருட் கிளவி '''செஞ்சொல்'''ஆயின், பிற்படக் கிளவார், முற்படக் கிளத்தல்!. (தொல்காப்பியம் 2-284)&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;தன்மேல் '''செஞ்சொல்''' வரூஉம் காலை, நிகழும் காலமொடு வாராக் காலமும், இறந்த காலமொடு வாராக் காலமும், மயங்குதல் வரையார் முறைநிலையான (தொல்காப்பியம் 3-437)&lt;/ref&gt; ==
 செஞ்சொல்லை இலக்கண நூலார் ''செந்தமிழ்'' என்று குறிப்பிடுகின்றனர். வட்டார வழக்கில் திரியாத சொல் என்று இதனைக் கூறலாம். [[தொல்காப்பியம்]] இதனை '''இயற்சொல்''' &lt;ref&gt;இயற்சொல், திரிசொல், திசைச்சொல், வடசொல், என்று அனைத்தே-செய்யுள் ஈட்டச் சொல்லே. (தொல்காப்பியம் 3-397)&lt;/ref&gt; என்று குறிப்பிடுகிறது.  வட்டார மக்கள் வளைத்துக்கொண்ட சொல் கொடுந்தமிழ். கொடுக்கும்போது கை வளைவது போலப் பேசும்போது வளைந்த சொல் [[கொடுந்தமிழ்]].&lt;ref&gt;இருக்கிறது என்பதை 'இருக்குது' என்றும், 'கீது' என்றும் சில வட்டாரங்களில் பேசுகின்றனர். இது சொல் வளைந்திருக்கும் கொடுந்தமிழ்&lt;/ref&gt; [[பெயர்ச்சொல்]], [[வினைச்சொல்]], [[இடைச்சொல்]], [[உரிச்சொல்]] என்பன இதன் பாகுபாடுகள்.
 === பெயர்ச்சொல் ===
 குழந்தைகளுக்கும், மக்களுக்கும் இடுகுறியால் பெயர் சூட்டி வழங்குவது போல, பொருள்களுக்கு மரபு வழியில் பெயர் சூட்டப்பட்டு வழங்கும் பெயரைப் ''பெயர்ச்சொல்'' என்கிறோம். இதனைத் தமிழ்மொழி [[உயர்திணை]], [[அஃறிணை]] என இரண்டு திணைகளாகவும், ஆண்பால், பெண்பால், பலர்பால் என உயர்திணைச் சொற்களை மூன்று பால்களாகவும், ஒன்றன்பால், பலவின்பால் என அஃறிணைச் சொற்களை இரண்டு பால்களாகவும் பாகுபடுத்திக்கொண்டுள்ளனர். மோலும் அவற்றைத் [[தன்மை]], [[முன்னிலை]], [[படர்க்கை]] என மூன்று இடப்பெயர்களாகவும், [[ஒருமை]]. [[பன்மை]] என இரண்டு எண்-நிலைகளாகவும் பாகுபடுத்திக்கொண்டு அவற்றிற்கு ஏற்ற [[வினைச்சொல்]] முடிபுகளைக் கொண்டுள்ளனர்.
 
 உயர்திணை
 :மக்களாக மதிக்கப்படுவோரை 'உயர்திணை' என்றனர். எடுத்துக்காட்டு:
 * இயவர் = இயம் முழக்குபவர், முரசு முழக்குபவர் &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 17&lt;/ref&gt;
 * கூளியர் = படை செல்ல வழி அமைத்துத் தருபவர் &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 19&lt;/ref&gt;
 அஃறிணை
 * ஐம்பால் = ஐந்து பகுதிகளாக ஒப்பனை செய்யப்பட்ட தலைமுடி ப&lt;ref&gt;திற்றுப்பத்து 18&lt;/ref&gt;
 * திற்றி = மென்று தின்னும் கறி &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 18&lt;/ref&gt;
 * நசை = நச்சும் பொருள், விரும்பும் பொருள் &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 18&lt;/ref&gt;
 * புழுக்கு = பொங்கல் சோறு &lt;ref&gt;பொங்கல் சோறும் கறிக் குழம்பும் (பதிற்றுப்பத்து 18)&lt;/ref&gt;
 
 ==== சொல் ====
 சொல்லை ஒலி நோக்கில் மூன்று வகையாகப் பாகுபடுத்திக்கொண்டனர். அவை [[ஓரெழுத்தொருமொழி]], [[ஈரெழுத்தொருமொழி]], இரண்டு மாத்திரை ஒலியைக் கடந்து ஒலிக்கும் 'பொதுமொழி' என்பன.&lt;ref&gt;ஓர் எழுத்து ஒருமொழி, ஈர் எழுத்து ஒருமொழி, இரண்டு இறந்து இசைக்கும் தொடர்மொழி உளப்பட, மூன்றே, மொழி நிலை-தோன்றிய நெறியே. (தொல்காப்பியம் 1-45)&lt;/ref&gt; சொற்கள் புணரும்போது நிகழும் மாற்றங்களிலிருந்து இந்த முந்நிலைப் பாகுபாட்டின் இன்றியமையாமையை உணரமுடிகிறது.
 
 பாகுபாட்டின் பயன்
 * 'நா' என்பது நாக்கைக் குறிக்கும் ஒரெழுத்தொருமொழி. &quot;நா'''ச்'''செற்று விக்குள் மேல் வாராமுன்&quot; என்பது திருக்குறள். இந்தத் தொடரில் நா என்பது எழுவாய். அஃறிணை. செற்று &lt;ref&gt;அடங்கி&lt;/ref&gt; என்பது அதன் வினை. எழுவாய்த் தொடர் ஒற்று மிகாமல் இயல்பாக வருதல் வேண்டும். ஆனால் இங்கு ஒற்று மிக்கு வந்துள்ளதைக் காண்கிறோம். பூ என்பது ஓரெழுத்தொருமொழி. ''பூ பூத்தது'' - இங்கு ஒற்று மிகவில்லை. ''பூப் பூக்கும் காலம்'' - இங்கு ஒற்று மிக்கது. இவ்வாறு ஓரெழுத்தொருமொழி ஒற்று மிக்கும், மிகாமலும் உறழ்ந்து வரும்.
 * 'கடு' &lt;ref&gt;நஞ்சு&lt;/ref&gt; என்பது ஈரெழுத்தொருமொழி. 'புளி' என்பது மற்றொரு ஈரெழுத்தொருமொழி. இவை 'கடு தின்றான்', 'கடுத் தின்றான்' என ஒற்று மிக்கும் மிகாமலும் புணரும். புளி என்பதும் அவ்வாறே 'புளி தின்றான்', 'புளித் தின்றான்' எனப் புணரும். பொருளில் மாறுபாடு இல்லை.
 * 'நிலா', 'கனா' என்பன இரண்டு மாத்திரையின் மிக்கு வந்த பொதுமொழி.&lt;ref&gt;எழுத்தால் ஈரெழுத்து. ஒலியால் மூன்று மாத்திரை&lt;/ref&gt; இது 'நிலா தோன்றிற்று' என எழுவாய்த் தொடரில் இயல்பாக மட்டும் வந்தது. 'கனாக் கண்டான்' என அஃறிணை இரண்டாம் வேற்றுமைத் தொகையில் ஒற்று மிக்கு வந்தது.&lt;ref&gt;அஃறிணை இரண்டாம் வேற்றுமைத் தொகையில் ஒற்று மிகாது. 'தமிழ் படி' என வரும்&lt;/ref&gt;
 {{முதன்மை|ஓரெழுத்தொருமொழி}}
 {{முதன்மை|ஈரெழுத்தொருமொழி}}
 பொதுமொழி - காண்க [[சொல்]], [[பகாப்பதம்]], [[பகுபதம் (இலக்கணம்)]], [[பகுபத உறுப்புக்கள்]]
 
 === வினைச்சொல் ===
 * கொட்கும் - கால் கொட்கும் - (கடல் நீரைக்) காற்று முகந்துகொண்டு செல்லும் &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 18&lt;/ref&gt;
 * வணர் - வணங்கித் தொங்குதல் - (இருள் வணர் ஒலிவரும் புரி அவிழ் ஐம்பால்) &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 18&lt;/ref&gt;
 
 ==== துணை வினை ====
 * '''வா''' - ஒலிவரல் &lt;ref&gt;ஒலி = தழைத்தல்&lt;/ref&gt; ஒலிவா - 'வா' துணைவினை &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 18&lt;/ref&gt;
 
 === இடைச்சொல் ===
 ==== பின்னொட்டு (வினை) ====
 * '''மார்''' - அனையை ஆகன்மாரே - ஆகல் + மார் &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 80&lt;/ref&gt;
 
 ==== பின்னொட்டு (விகுதி) ====
 * '''அம்''' - கவிரம்(மலை), குன்றம், மன்றம், முதிரம்(மலை)
 * '''அல்''' - தென்றல், மன்றல்
 * '''இல்''' - அரிசில் &lt;ref&gt;சோழநாட்டில் ஓடும் ஓர் ஆறு - அந்த ஆற்றுப்படுகை அரிசியின் இல்லமாக விளங்குகிறது.&lt;/ref&gt; பரிசில், குரிசில், அந்தில், அன்றில், செந்தில், முன்றில்
 * '''இரம்''' - ஆயிரம், பாயிரம், பைதிரம் &lt;ref&gt;பசுமை கொண்ட நிலம் (பதிற்றுப்பத்து 19)&lt;/ref&gt; மாதிரம் &lt;ref&gt;வானம் (பதிற்றுப்பத்து17)&lt;/ref&gt;
 
 === உரிச்சொல் ===
 {{முதன்மை|உரிச்சொல்}}
 
 == சேர்சொல் ==
 செஞ்சொல் என்னும் செந்தமிழ்ச் சொல்லோடு சேரும் சொற்களைச் சேர்சொல் என்கிறோம். இது செந்தமிழ்
 === திரிசொல் ===
 {{முதன்மை|திரிசொல்}}
 
 === திசைச்சொல் ===
 {{முதன்மை|திசைச்சொல்}}
 
 === வடசொல் ===
 {{முதன்மை|வடசொல்}}
 
 == சொற்றொடர் ==
 அவ்வினை = அவ்வும் வினை - வினைத்தொகை, அவ்வுதல் = மண்ணாசை, பொன்னாசை (19)&lt;br /&gt;
 == பொன்மொழித்  தொடர் &lt;ref&gt;பொருளை விளக்கும் பொன் போன்ற தொடர்&lt;/ref&gt; ==
 * ஆறிய கற்பின் அடங்கிய சாயல், ஊடினும் இனிய கூறும் இன்னகை &lt;ref&gt;[[பதிற்றுப்பத்து]] 16&lt;/ref&gt;
 * ஈத்துக்கை தண்டாகு கை கடுந்தும்பு &lt;ref&gt;[[பதிற்றுப்பத்து]] 15&lt;/ref&gt;
 * கண்ணின் உவந்து நெஞ்சு அவிழ்பு அறியா ஒண்ணார் &lt;ref&gt;[[பதிற்றுப்பத்து]] 20&lt;/ref&gt;
 
 == பொருள் விளக்கத் தொடர் ==
 பூணா ஐயவி (புனிற்றுமகள் பூணா ஐயவி) = கோட்டைக் கதவுக்குப் போடும் குறுக்குமரத் தாள்பாள் - பூணும் ஐயவி = வெண்சிறு கடுகு எண்ணெய்.&lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 16&lt;/ref&gt;
 === அரிய சொல்லாட்சிகள் ===
 சுரிநம் = ஆமை ஓடு &lt;ref&gt;நற்றிணை 280&lt;/ref&gt;
 ==== அரிய பெயர்ச்சொல் விளக்கம் ====
 ==== அரிய வினையாக்க விளக்கம் ====
 ===== அல் - இடைச்சொல் =====
 * படிமுறை வளர்ச்சி 1 - உடன்பாட்டுப் பொருளில் மட்டும் வருதல்
 :ஈ என இரத்தல் இழிந்தன்னறு, அதன் எதிர்
 :ஈயேன் என்றல் அதனினும் இழிந்தன்று
 :கொள் எனக் கொடுத்தல் உயர்ந்தன்று, அதன் எதிர்
 :கொள்ளேன் என்றல் அதனினும் உயர்ந்தன்று.&lt;ref&gt;புறநானூறு 204&lt;/ref&gt;
 * படிமுறை வளர்ச்சி 2 - உடன்பாடும் எதிர்மறையுமாகத் தனித்தனியே வருதல்
 :பயனில்சொல் பாராட்டுவானை மகன் எனல், மக்கட் பதடி எனல்  &lt;ref&gt;திருக்குறள் 196&lt;/ref&gt;
 * படிமுறை வளர்ச்சி 3 - உடன்பாட்டிலும் எதிர்மறையிலும் சிலேடையாக வருதல்
 :ஆர்கலி உலகத்து மக்கட் கெல்லாம், ஓதல் சிறந்தன்று, ஒழுக்கம் உடைமை (= சிறந்தது) &lt;ref&gt;முதுமொழிக் காஞ்சி 1&lt;/ref&gt;
 
 ==== அரிய தொடர் விளக்கம் ====
 தொலையாக் கற்ப - கற்பு = கற்றல் &lt;ref&gt;பதிற்றுப்பத்து 80&lt;/ref&gt;
 
 == அடிக்குறிப்பு ==
 {{Reflist}}