முதுகூத்தனார்
'''முதுகூத்தனார்''' [[சங்ககால புலவர்கள்|சங்ககாலப் புலவர்களில்]] ஒருவர். இவர் '''முதுகூத்தன்''' எனவும், '''உறையூர் முதுகூத்தன்''' எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறார். சங்கநூல் தொகுப்பில் இவர் பாடியனவாக ஒன்பது பாடல்கள் உள்ளன. அவை:
 * [[அகநானூறு]] 137, 329
 * [[குறுந்தொகை]] 221, 353, 371, 390
 * [[நற்றிணை]] 28, 58
 * [[புறநானூறு]] 331
 
 ==பாடல் சொல்லும் செய்திகள்==
 ===அகம் 137===
 :தலைவன் பிரியப்போகிறான் என்னும் செய்தியைக் கேட்ட தலைவியின் நெற்றி சிறப்பு குன்றியது, தோள் வாடிற்று என்னும் செய்திகளைக் குறிப்பிடும்போது இந்தப் புலவர் வரலாற்று நிகழ்வுகளை உவமையாக்கி விளக்கியுள்ளார். 
 *சோழர் காவிரியாற்றின் இரு மருங்கிலும் உள்ள உறையூர், திருவரங்கம் ஆகிய இரு ஊர்களிலும் '''பங்குனி முயக்கம்''' என்னும் விழா கொண்டாடி முடிந்த மறுநாள் கொண்டாடப்பட்ட இடம் வெறிச்சோடிக் கிடப்பது போல நெற்றி வெறிச்சோடிப் போனதாம்.&lt;ref&gt;
 :வென்று எறி முரசின் விறற் போர்ச் சோழர்
 :இன் கடுங் கள்ளின் உறந்தை ஆங்கண்,
 :வருபுனல் நெரிதரும் இகுகரைப் பேரியாற்று
 :உருவ வெண் மணல் முருகு நாறு தண் பொழிற்
 :பங்குனி முயக்கம் கழிந்த வழிநாள்,
 :வீ இலை அமன்ற மரம் பயில் இறும்பில்
 :தீ இல் அடுப்பின் அரங்கம் போல,
 :பெரும் பாழ்கொண்டன்று, நுதலே&lt;/ref&gt;
 *பாண்டியன் பொதியமலை மூங்கில் போல் இருந்த தோள் வாடிப்போயிற்று.&lt;ref&gt;
 :தோளும்,
 :தோளா முத்தின் தெண் கடற் பொருநன்
 :திண் தேர்ச் செழியன் பொருப்பிற் கவாஅன்
 :நல் எழில் நெடு வேய் புரையும்
 :தொல் கவின் தொலைந்தன; நோகோ யானே.&lt;/ref&gt;
 
 ===அகம் 329===
 :கண்ணும் நுதலும் பசப்பக் காதலி உயிர் வாழ்வதால் அவரைப் பிரிந்து சென்ற காதலர் சிற்றூருக்கு உப்பு கொண்டு செல்லும் உமணர்களுடன் இளைப்பாறிச் செல்வார் போலும் என இந்தப் பாடலில் குறிப்பிடுகிறார்.&lt;ref&gt;
 :காதலர்
 :குவிந்த குரம்பை அம் குடிச் சீறூர்,
 :படு மணி இயம்பப் பகல் இயைந்து, உமணர்
 :கொடு நுகம் பிணித்த செங் கயிற்று ஒழுகைப்
 :பகடு அயாக் கொள்ளும் வெம் முனைத் துகள் தொகுத்து,
 :எறி வளி சுழற்றும் அத்தம், சிறிது அசைந்து,
 :ஏகுவர்கொல்லோ&lt;/ref&gt;
 
 ===குறுந்தொகை 221===
 :முல்லைப்பூ பூத்துக் கிடக்கிறது. பாலைக் கொண்டுவந்து கொடுத்துவிட்டுக் கூழை வாங்கிக்கொண்டு பசு மேய்க்கச் செல்லும் இடையன் கூட முல்லை மொட்டுகளை அணிந்திருக்கிறான். அவர் இன்னும் வராமையால் என்னால் முல்லைப் பூவை அணிய முடியவில்லையே எனத் தலைவி வருந்துவதாக இந்தப் பாடல் உள்ளது.&lt;ref&gt;
 :அவரோ வாரார்-முல்லையும் பூத்தன;
 :பறியுடைக் கையர் மறியினத்து ஒழிய,
 :பாலொடு வந்து கூழொடு பெயரும்
 :ஆடுடை இடைமகன் சென்னிச்
 :சூடிய எல்லாம் சிறு பசு முகையே.&lt;/ref&gt;
 
 ===குறுந்தொகை 353===
 :பகலில் அவன் மார்பைத் தழுவிக்கொண்டு அருவியில் நீராடுவது இனிமையாக இருக்கிறது. ஆனால் இரவில் அன்னை என் பின்னலையும் முதுகையும் தழுவிக்கொண்டு தூங்குவதுதான் கொடுமையாக உள்ளது - என்கிறாளாம் தலைவி.&lt;ref&gt;
 :ஆர் கலி வெற்பன் மார்பு புணை ஆக,
 :கோடு உயர் நெடு வரைக் கவாஅன், பகலே,
 :பாடு இன் அருவி ஆடுதல் இனிதே;
 :நிரை இதழ் பொருந்தாக் கண்ணோடு, இரவில்,
 :பஞ்சி வெண் திரி செஞ் சுடர் நல் இல்
 :பின்னு வீழ் சிறுபுறம் தழீஇ,
 :அன்னை முயங்கத் துயில் இன்னாதே.&lt;/ref&gt;
 
 ===குறுந்தொகை 371===
 :அவன் அருவி நீர் பாய்ச்சி ஐவன நெல் விளைவித்துக்கொண்டிருக்கிறான். அவனை அணைக்காமையால் என் கையில் வளையல் நிற்கவில்லை. உடம்பு 'பசபச' என்னும் உணர்வோடு பசப்பு ஊர்ந்துகொண்டு இருக்கிறது. இது காம மிகுதியின் அடையாளம் - என்கிறாம் தலைவி.&lt;ref&gt;
 :கை வளை நெகிழ்தலும் மெய் பசப்பு ஊர்தலும்,
 :மை படு சிலம்பின் ஐவனம் வித்தி
 :அருவியின் விளைக்கும் நாடனொடு,
 :மருவேன்-தோழி-அது காமமோ பெரிதே.&lt;/ref&gt;
 
 ===குறுந்தொகை 390===
 பொழுதும் போய்விட்டது. வழிப்பறி மக்களும் வேலேந்திக்கொண்டு தண்ணுமை முழக்கத்துடன் வருகின்றனர். இனி பேலும் செல்லவேண்டாம் - என்று பொருள் தேடச் செல்லும் தலைவனை வழியில் கண்டோர் தடுப்பதாக இந்தப் பாடல் உள்ளது.&lt;ref&gt;
 :எல்லும் எல்லின்று; பாடும் கேளாய்-
 :செல்லாதீமோ, சிறுபிடி துணையே!-
 :வேற்று முனை வெம்மையின், சாத்து வந்து இறுத்தென,
 :வளை அணி நெடு வேல் ஏந்தி,
 :மிளை வந்து பெயரும் தண்ணுமைக் குரலே.&lt;/ref&gt;
 
 ===நற்றிணை 28===
 :அவன் அவள் கைகளைப் பிடித்துத் தன் கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டானாம். அவனுடைய கைகளால் அவளது நெற்றியைத் தடவிக் கொடுத்தானாம். தாய் போல இனிமையாகப் பேசினானாம். ஆனால் திருடன் போலக் கொடியவனாக மாறி அவளைத் திருடிக்கொண்டானாம். - இப்படித் தலைவி கூறுவதாக இந்தப் பாடல் உள்ளது.&lt;ref&gt;
 :என் கைக் கொண்டு தன் கண்ஒற்றியும்,
 :தன் கைக் கொண்டு என் நல் நுதல் நீவியும்.
 :அன்னை போல இனிய கூறியும்,
 :கள்வர் போலக் கொடியன்மாதோ&lt;/ref&gt;
 
 ===நற்றிணை 58===
 *தன்னை அடைய தலைவன் வரும் தேரில் பூட்டிய குதிரை மெதுவாக நடக்கிறதாம். அதனை நன்றாக அடிக்கவேண்டுமாம். சிறுவர் முழக்கும் பறையில் எழுதப்பட்டுள்ள குருவி அடி படுவது போல அந்தக் குதிரைகள் அடிபட வேண்டுமாம்.&lt;ref&gt;
 :பெரு முது செல்வர் பொன்னுடைப்புதல்வர்
 :சிறு தோட் கோத்த செவ் அரிப்பறையின்
 :கண்ணகத்து எழுதிய குரீஇப் போல,
 :கோல் கொண்டு அலைப்பப் படீஇயர்மாதோ&lt;/ref&gt;
 * [[வெளிமான்|வீரை வெளிமான்]] முரசத்தில் மாலையில் விளக்கேற்றி வைக்கப்பட்டதாம்.&lt;ref&gt;
 :வீரை வேண்மான் வெளியன் தித்தன்
 :முரசு முதல் கொளீஇய மாலை விளக்கின்&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;இது திருவண்ணாமலைத் தீபம் போலும்&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;வீரகனூர் வெளிமான்&lt;/ref&gt;
 
 ===புறம் 331===
 :வாகைத்திணையின் துறைகளில் ஒன்றான 'மறக்களவஞ்சி' என்னும் துறையைச் சேர்ந்த பாடல் இது. போர்வீரன் ஒருவனின் மறம் இதில் கூறப்பட்டுள்ளது. 
 *இடையன் தீ மூட்டும் ஞெலிகோல் போன்று ஒளி தர வல்லவன்.&lt;ref&gt;புல்லென் மாலைச் சிறு தீ ஞெலியும்&lt;br /&gt;கல்லா இடையன் போல, குறிப்பின்&lt;br /&gt;இல்லது படைக்கவும் வல்லன்&lt;/ref&gt; 
 *இருப்பது சிறிதே ஆயினும் வந்தவர்க்கு ஊட்டும் மகளிர் போல வழங்கவும் வல்லவன்.&lt;ref&gt;
 :உள்ளது
 :தவச் சிறிது ஆயினும் மிகப் பலர் என்னாள்,
 :நீள் நெடும் பந்தர் ஊண் முறை ஊட்டும்
 :இல் பொலி மகடூஉப் போல, சிற் சில
 :வரிசையின் அளிக்கவும் வல்லன்&lt;/ref&gt;
 *அரசன் வழங்கும் பெருஞ்சோறு போலப் பகைவர்களை வெட்டித் தூவவும் வல்லவன்.&lt;ref&gt;
 :காவல் மன்னர் கடைமுகத்து உகுக்கும்
 :போகு பலி வெண் சோறு போலத்
 :தூவவும் வல்லன், அவன் தூவுங்காலே.&lt;/ref&gt;
 
 ==அடிக்குறிப்பு==
 {{Reflist|2}}