அபிநவபாரதி

 '''அபிநவபாரதி''' (''Abhinavabharati)'' என்பது பண்டைய [[இந்தியா|இந்திய]] எழுத்தாளர் [[பரத முனிவர்|பரத முனியின்]] நாடகக் கோட்பாட்டின் படைப்பான [[காந்தர்வ வேதம்|கந்தர்வ வேதத்தின்]] வர்ணனையாகும். இது இந்நூலுக்குக் கிடைத்த மிகப் பழமையான வர்ணனையாகும். சிறந்த [[காஷ்மீர்|காஷ்மீரி]] [[சைவ சமயம்|சைவ]] ஆன்மீகத் தலைவரும் ஒரு யோகியுமான  [[அபிநவகுப்தர்]] (சுமார். 950-1020 [[கி.பி.]]) இதை எழுதியுள்ளார்..
 
 [[பரத முனிவர்]], நாட்டிய சாஸ்திரம் எனும் காந்தர்வ வேதம் எழுதியவராக கருதப்படுகிறார். கந்தர்வக் கலை கிமு 500 முதல் கிபி 500 முடிய வளர்ச்சி அடைந்ததாக கருதப்படுகிறது.{{Sfn|Wallace Dace|1963|p=249}}. காந்தர்வ சாத்திரம் 6,000 சுலோகங்களும், 36 அதிகாரங்களும் கொண்டது. அதில் இசை, நடனம், நாடகம் என்ற மூன்று இருந்தன. இன்றுள்ள கந்தர்வ வேதத்தில் [[சங்கீதம்]], [[நடனம்]], நாட்டியம், [[நாடகம்]], [[கவிதை]] அடங்கும்.&lt;ref name=katherineyoung20&gt;{{cite book|author1=Katherine Young |author2=Arvind Sharma |title=Her Voice, Her Faith: Women Speak on World Religions |url=https://books.google.com/books?id=xUoEw0IQvPEC |year=2004|publisher=Westview Press |isbn=978-0-8133-4666-3 |pages=20–21 }}&lt;/ref&gt;&lt;ref name=&quot;GuyBeckp138&quot;&gt;{{cite book|author=Guy L. Beck|title=Sonic Liturgy: Ritual and Music in Hindu Tradition|url=https://books.google.com/books?id=UzUMCAAAQBAJ |year=2012|publisher=University of South Carolina Press|isbn=978-1-61117-108-2|pages=138–139 |quote='''Quote:''' &quot;A summation of the signal importance of the Natyasastra for Hindu religion and culture has been provided by Susan Schwartz, &quot;In short, the Natyasastra is an exhaustive encyclopedic dissertation of the arts, with an emphasis on performing arts as its central feature. It is also full of invocations to deities, acknowledging the divine origins of the arts and the central role of performance arts in achieving divine goals (...)&quot;.}}&lt;/ref&gt;   
 
 இந்த நினைவுச்சின்னப் படைப்பில், ஆனந்தவர்தனின் (820-890) படைப்பான த்வண்யலோகத்தில் (&quot;அழகியல் பரிந்துரை&quot;) முன்வைக்கப்பட்ட அபிவ்யக்தி (வெளிப்பாடு) கோட்பாட்டுடன், அதே போல் காஷ்மீர் பிரத்யபிஜினாவின் கோட்பாடுகளையும் அபினவகுப்தர் பரதத்தின் ராசசூத்திரத்தை விளக்குகிறார்.
 
 அபினவகுப்தரின் கூற்றுப்படி, [[அழகியல்]] அனுபவம் என்பது சுயத்தின் உள்ளார்ந்த மனோபாவங்களான அன்பு மற்றும் துக்கம் போன்ற சுயத்தின் வெளிப்பாடாகும். அறிவாளியின் சுயத்தின் பேரின்பத்தைப் பற்றிய சிந்தனையால் இது வகைப்படுத்தப்படுகிறது. [[கலை|கலைப்]] படைப்பில் சித்தரிக்கப்பட்ட பாத்திரங்களின் அழகியல் சிந்தனையின் போது உலகளாவியமயமாக்கல் செயல்முறையின் காரணமாக ஒருவரது வரையறுக்கப்பட்ட சுயத்தின் வரம்புகளை ஒருவர் மீறுவது ஆன்மீக அனுபவத்திற்கு ஒத்ததாகும். அபினவகுப்தர் இந்த ''ரசம்'' (உண்மையில், ''சுவை'' அல்லது ''சாராம்சம்'', இறுதி முடிவு) &lt;ref&gt;of the various constituents of an artistic or theatrical performance, has been a central concept in Indian art and aesthetics from ancient times.&lt;/ref&gt; அனைத்து இலக்கியங்களின் ''மிக'' உயர்ந்த அல்லது இறுதி நன்மை ஆகும்.
 
 == நூல் பட்டியல் ==
 பரதமுனியின் நாட்டியசாஸ்திரம்: அபினவகுப்தாசார்யாவின் அபிநவ பாரதியின் உரை, வர்ணனை மற்றும் புஷ்பேந்திர குமாரால் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு/திருத்தப்பட்டது. எம்.எம்.கோஷ் மொழிபெயர்த்துள்ளார். புது தில்லி, புதிய பாரதிய புத்தகக் கழகம், 2006, 3 தொகுதிகள்., 1614 பக்கம்
 
 == சான்றுகள் ==
 {{Reflist}}
 {{இந்து தர்மம்}}
 
 [[பகுப்பு:சமசுகிருத நூல்கள்]]
 [[பகுப்பு:இந்து சமய நூல்கள்]]
 [[பகுப்பு:இசை]]
 [[பகுப்பு:இந்தியாவில் நடனம்]]