பங்கோர் உடன்படிக்கை 1874
{{History of Malaysia}}
 '''பங்கோர் உடன்படிக்கை 1874''' ([[ஆங்கிலம்]]: ''Pangkor Treaty of 1874''; [[மலாய் மொழி|மலாய்]]: ''Perjanjian Pangkor'') என்பது [[ஐக்கிய இராச்சியம்|ஐக்கிய இராச்சியத்திற்கும்]] [[பேராக் சுல்தான்|பேராக் சுல்தானுக்கும்]] இடையே 20 சனவரி 1874-இல் கையெழுத்திடப்பட்ட உடன்படிக்கையாகும். [[பேராக்]] கடற்கரையில், புளூட்டோ (''Pluto'') எனும் [[பிரித்தானியர்|பிரித்தானிய]] நீராவிக் கப்பலில் அந்த உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது.
 
 [[மலேசியாவின் முடியாட்சிகள்|மலாய் மாநிலங்களின்]] வரலாற்றில் இந்த உடன்படிக்கை குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த உடன்படிக்கை [[மலேசிய ஆட்சியாளர்களின் பேரவை|மலாய் ஆட்சியாளர்களின்]] மீதான பிரித்தானியக் கட்டுப்பாட்டை சட்டப்பூர்வமாக்கியது; மற்றும் [[பிரித்தானிய மலாயா|மலாயாவில் பிரித்தானிய]] ஏகாதிபத்தியத்திற்கு வழி வகுத்துக் கொடுத்து. 
 
 இந்த உடன்படிக்கைக்கு அப்போதைய [[நீரிணை குடியேற்றங்கள்|நீரிணை குடியேற்றங்களின்]] ஆளுநர் [[ஆண்ட்ரு கிளார்க்]] (''Sir Andrew Clarke'') என்பவர் ஏற்பாடு செய்தார். இந்த உடன்படிக்கை இரண்டு பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது: முதலாவது: [[லாருட் போர்கள்]]; இரண்டாவது [[பேராக்]] மாநிலத்தின் சுல்தானியத் தலைமைத்துவம்.&lt;ref&gt;Khoo Kay Kim, and Andrew Clarke, &quot;The Pangkor Engagement of 1874.&quot; ''Journal of the Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society'' 47.1 (225) (1974): 1-12 [https://www.jstor.org/stable/i40074087 online].&lt;/ref&gt;
 
 ==பொது==
 [[Image:SultanAbdullahPerak.jpg|thumb|left|பேராக் சுல்தான் அப்துல்லா|280x280px]]
 
 19-ஆம் நூற்றாண்டில் [[பேராக்]] மாநிலம் ஒரு முக்கியமான [[ஈயம்|ஈய உற்பத்தியாளராக]] இருந்தது. அதுவே [[பேராக்]] மாநிலத்தை  [[ஐக்கிய இராச்சியம்|ஐக்கிய இராச்சியத்தின்]] கவனத்தை ஈர்த்தது. அந்த நேரத்தில் [[ஐக்கிய இராச்சியம்|பிரிட்டன்]] ஏற்கனவே [[பினாங்கு]], [[மலாக்கா]] மற்றும் [[சிங்கப்பூர்]] மாநிலங்களைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து இருந்தது.
 
 இருப்பினும், [[பேராக்]] மாநிலத்தில் அடிக்கடி உள்ளூர்த் தகராறுகள் ஏற்பட்டு வந்தன. பொதுவாக இந்தத் தகராறுகள்,  [[லாருட் போர்கள்]] (''Larut Wars'') (1861-1874) என்று அழைக்கப் படுகின்றன. இந்தப் போர்கள் பெரும்பாலும் உள்ளூர் [[மலேசிய மலாயர்|மலாய்த்]] தலைவர்களுக்கு இடையே நடந்தவை. மேலும் [[மலேசிய சீனர்|சீனர்]] இரகசிய சங்கங்களுக்கு இடையே அடிக்கடி மோதல்களும் ஏற்பட்டு வந்தன. இவை அனைத்தும் பேராக் [[ஈயம்|ஈயச் சுரங்கங்களின்]]  [[ஈயம்|ஈய]] உற்பத்தியைச் சீர்குலைத்தன.
 
 ===சீன இரகசிய சங்கங்கள்===
 
 1871-இல், பேராக் சுல்தான் அலி மரணம் அடைந்தார். இருப்பினும், அவரின் இறுதிச் சடங்கில் [[பேராக் சுல்தான்|பேராக் முடியாட்சியின்]] வாரிசான ராஜா மூடா அப்துல்லா கலந்து கொள்ளவில்லை. ராஜா பெண்டகாரா சுல்தான் இசுமாயில் பேராக் சுல்தானாக அறிவிக்கப்பட்டார். அதே நேரத்தில், இரண்டு சீன இரகசிய சங்கங்களான, [[கீ கின் இரகசிய சங்கம்]]  (''Ghee Hin Secret Society'') மற்றும் [[ஆய் சான் இரகசியச் சங்கம்]] (''Hai San Secret Society''); ஆகிய இரண்டு சங்கங்களும்; பேராக் மாநிலத்தின் [[ஈயம்|ஈயச் சுரங்கங்களைத்]] தங்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவதற்கு ஒன்றுக்கொன்று தொடர்ந்து போரிட்டு வந்தன.
 
 [[கீ கின் இரகசிய சங்கம்|கீ கின் இரகசிய சங்கத்திற்கு]] சின் ஆ யாம் (''Chin Ah Yam'') என்பவர் தலைமை தாங்கினார். [[ஆய் சான் இரகசியச் சங்கம்|ஆய் சான் இரகசிய சங்கத்திற்கு]] சுங் கெங் குயி (''Chung Keng Quee'') என்பவர் தலைமை தாங்கினார்.
 
 ===பிரித்தானியர் பாதுகாப்பு===
 
 பின்னர்  இந்த இரண்டு பிரச்சனைகள் குறித்து பிரித்தானியர்களிடம் ராஜா மூடா அப்துல்லா முறையிட்டார். அத்துடன் ராஜா மூடா அப்துல்லா [[சிங்கப்பூர்|சிங்கப்பூரில்]] இருந்த தன் நண்பர் டான் கிம் செங்கிடம் உதவி கேட்டார். டான் கிம் செங் [[சிங்கப்பூர்|சிங்கப்பூரில்]] ஒரு பிரபலமான தொழிலதிபர் ஆகும். டான் கிம் செங் சிங்கப்பூரில் உள்ள பிரித்தானிய வணிகருடன் சேர்ந்து ஆளுநர் [[சர்]] [[ஆண்ட்ரு கிளார்க்]]கிற்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். ராஜா மூடா அப்துல்லா அந்தக் கடிதத்தில் கையெழுத்திட்டார். [[பேராக்]] மாநிலத்தைப் [[பிரித்தானியர்]] பாதுகாப்பில் ஒப்படைக்க ராஜா மூடா அப்துல்லா தம் விருப்பத்தை அந்தக் கடிதம் மூலமாக வெளிப்படுத்தினார்.&lt;ref&gt;{{Cite web |last=International Magazine Kreol |date=2015 |title=The Story of Sultan Abdullah's Exile in the Seychelles and Malaysia's National Anthem |url=https://kreolmagazine.com/culture/history-and-culture/the-story-of-sultan-abdullahs-exile-in-the-seychelles-and-malaysias-national-anthem/ |access-date=2023-02-21 |website=International Magazine Kreol |language=en-US}}&lt;/ref&gt;
 
 1872 செப்டம்பர் 26-இல், [[பிரித்தானியர்]] தலையிட வேண்டும் எனும் கோரிக்கை மனு முன்வைக்கப்பட்டது. அதில் ஆய் சான் இரகசிய சங்கத்தின் தலைவர் சுங் கெங் குயி உடபட 44 சீனத் தலைவர்கள் கையெழுத்திட்டு இருந்தனர். 
 
 [[தென்கிழக்கு ஆசியா]]வில் தங்கள் செல்வாக்கை விரிவுபடுத்தவும், ஈய ஏற்றுமதியின் ஏகபோகத்தை வலுப்படுத்தவும்; இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பாக அமையும் என [[பிரித்தானியர்]] கருதினர். இதன் விளைவாக, [[பங்கோர் உடன்படிக்கை 1874]] கையெழுத்தானது.&lt;ref&gt;{{Cite web|title=The Golden Chersonese And The Way Thither.|url=https://digital.library.upenn.edu/women/bird/chersonese/chersonese.html#perak|access-date=2020-07-20|website=digital.library.upenn.edu}}&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;{{cite book|last=Swettenham|first=Frank|title=Footprints in Malaya|date=1941|publisher=Hutchinson &amp; Co.|location=London, New York, Melbourne|page=33}}&lt;/ref&gt;
 
 == மேற்கோள்கள் ==
 {{Reflist}}
 
 ==மேலும் படிக்க==
 * Kim, Khoo Kay, and Andrew Clarke, &quot;The Pangkor Engagement of 1874&quot;. ''Journal of the Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society'' 47.1 (225) (1974): 1–12 [https://www.jstor.org/stable/i40074087 online].
 
 ==வெளி இணைப்புகள்==
 {{மலேசிய வரலாறு}}
 {{மலேசிய வரலாற்றில் பிரித்தானிய ஆட்சி}}
 
 [[பகுப்பு:பிரித்தானிய மலாயா]]