தொல்காப்பியம் வினையியல் செய்திகள்
{{விக்கிமூலம்|தொல்காப்பியம்/சொல்லதிகாரம்/வினையியல்}}
 [[தொல்காப்பியம்]] எழுத்து, சொல், பொருள் என மூன்று அதிகாரங்களைக் கொண்டது. சொல்லதிகாரம் சொற்கள் இணைந்து பொருள் தரும் பாங்கை உணர்த்துகிறது. இந்தப் பாங்கை நாம் வாக்கியம் என வழங்கிவருகிறோம். '''வினையியல்''' சொல்லதிகாரத்தில் ஆறாவது இயலாக வருகிறது.
 
 [[தொல்காப்பியம் கிளவியாக்கச் செய்திகள்|கிளவியாக்கம்]], [[தொல்காப்பியம் வேற்றுமையியல் செய்திகள்|வேற்றுமையியல்]], [[தொல்காப்பியம் வேற்றுமை மயங்கியல் செய்திகள்|வேற்றுமை-மயங்கியல்]], [[தொல்காப்பியம் விளிமரபுச் செய்திகள்|விளிமரபு]] என்னும் முதல் நான்கு இயல்களும் வாக்கிய அமைப்பை உணர்த்துகின்றன. அடுத்து வரும் [[தொல்காப்பியம் பெயரியல் செய்திகள்|பெயரியல்]], [[தொல்காப்பியம் வினையியல் செய்திகள்|வினையியல்]], [[தொல்காப்பியம் இடையியல் செய்திகள்|இடையியல்]], [[தொல்காப்பியம் உரியியல் செய்திகள்|உரியியல்]] என்னும் நான்கு இயல்களும் வாக்கியத்தில் வரும் சொற்களைப் பாகுபடுத்திக் காட்டுகின்றன. ஒன்பதாவதாக உள்ள [[தொல்காப்பியம் எச்சவியல் செய்திகள்|எச்சவியல்]] 8 இயல்களில் சொல்லப்படாத எச்சமிச்சச் செய்திகளைக் கூறுகிறது.
 
 :செய்திகள் நூற்பா வரிசை எண்ணுடன் தரப்படுகின்றன
 ==வினையின் செயல்==
 வினைச்சொல் வேற்றுமை கொள்ளாது காலம் காட்டும் -1-&lt;br /&gt;
 காலம் மூன்று வகைப்படும் -2-&lt;br /&gt;
 [[இறந்தகாலம் (இலக்கணம்)|இறந்தகாலம்]], [[நிகழ்காலம் (இலக்கணம்)|நிகழ்காலம்]], [[எதிர்காலம் (இலக்கணம்)|எதிர்காலம்]] என்னும் மூன்று காலமும் தெரியும்-நிலையிலும், குறிப்பு-நிலையிலும் தோன்றும் -3-&lt;br /&gt;
 வினைச்சொல்லானது [[உயர்திணை]]க்கும், [[அஃறிணை]]க்கும், இரண்டிலும் விரவும் பெயர்க்கும் உரிமை உடையது -4-
 
 ==உயர்திணை==
 உயர்திணையில் தன்மைப்பன்மை வினைச்சொல் 8 ஈறுகளில் முடியும் -5-
 # அம் – யாம் வந்தனம்
 # ஆம் – யாம் வந்தாம்
 # எம் – யாம் வந்தனெம்
 # ஏம் – யாம் வந்தேம்
 # கும் – யாம் உண்கும்
 # டும் – யாம் உண்டும்
 # தும் – யாம் வருதும்
 # றும் – யாம் சேறும்
 தன்மை-ஒருமை வினைச்சொல்லின் 7 ஈறு -6-
 # என் – யான் வந்தனென்
 # ஏன் – யான் வந்தேன்
 # அல் – யான் வருவல்
 # கு – யான் உண்கு
 # டு – யான் உண்டு (உண்கிறேன்)
 # து – யான் வருது (வருகிறேன்)
 # று – யான் சேறு (செல்கிறேன்)
 செய்கு வந்தேன் (செய்துகொண்டு வந்தேன்) என மற்றொரு வினை கொண்டும் முடியும் -7-
 படர்க்கை-ஒருவர் 4 ஈறு கொள்ளும் -8-
 # அன் – அவன் வந்தனன்
 # ஆன் – அவன் வந்தான்
 # அள் – அவன் வந்தனள்
 # ஆள் – அவள் வந்தாள்
 படர்க்கை-பலர் 3 ஈறு கொள்ளும் -9, 10-
 # அர் – உண்டனர்
 # ஆர் – உண்டணார்
 # ப – உண்ப
 # மார் – ஆர்த்தார் கொண்மார் வந்தார் (ஆரவாரத்தோடு வாங்கிக்கொண்டே வந்தனர்)
 இந்த 23 ஈறுகள் பன்மையும் ஒருமையும் ஆகிய பால் உணர்த்திக்கொண்டு உயர்திணையில் வரும். -11-
 :(மேலே காட்டப்பட்ட 24-ல் மார்-ஈறு பன்மையையோ ஒருமையையோ காட்டாமையால் அது விலக்கப்பட்டு 23 என ஈறு வரையறுக்கப்பட்டது)
 வந்தனம், வந்தாம் தொடக்கத்தன தன்மையொடு முன்னிலையையும் சேர்த்து உணர்த்தும் -12-
 யார் என்னும் சொல் 3 பாலுக்கும் உரியது. -13-
 :அவன் யார், அவள் யார், அவர் யார்
 பால் உணரும்படி வந்த உயர்திணை ஈறு மூன்றும் செய்யுளில் ஆ&lt;ஓ ஆகும் -14-
 :வந்தான் – வந்தோன்
 :வந்தாள் - வந்தோள்
 :வந்தார் - வந்தோர்
 முன்னிலையில் வரும் ஆய் என்னும் சொல்லும் அவ்வாறு வரும் -15-
 :வந்தாய் – வந்தோய்
 ===குறிப்பு வினைமுற்று===
 குறிப்பு வினைமுற்றில் காலம் குறிப்பால் உணர்த்தப்படும் -16-
 # உடையன், உடையள், உடையர் – அது என்னும் ஆறாம் வேற்றுமை
 # நிலத்தன், நிலத்தள், நிலத்தர் – கண் என்னும் ஏழாம் வேற்றுமை
 # பொன் அன்னன், பொன் அன்னள், பொன் அன்னர் – உவமைப் பொருள் பற்றிப் பிறந்தவை
 # கரியன், கரியள், கரியர் – பண்பு பற்றிப் பிறந்தவை
 # அல்லன், அல்லள், அல்லர் – அன்மை பற்றியவை
 # இல்லன், இல்லள், இல்லர் – இன்மை பற்றியவை
 # உளன், உளள், உளர் – உண்மை பற்றியவை
 # வல்லன், வல்லள், வல்லர் – வன்மை பற்றியவை
 # நல்லன், நல்லள், நல்லர் – பிற
 # தீயன், தீயள், தீயர் – பிற
 # மூவாட்டையன், மூவாட்டையள், மூவாட்டையர் – பிற
 :இங்குக் காட்டப்பட்ட படர்க்கைக் குறிப்பு வினைமுற்றுகளைத் தன்மையோடும் ஒட்டிக்கொள்ள வேண்டும்
 உயர்திணை வினைமுற்று ஈறுகள் 23 என்று கூற்றப்பட்டன. அவற்றிற்கும் இந்தக் குறிப்பு வினைமுற்று ஈறுகளுக்கும் வேறுபாடு இல்லை. -17-
 # வடாஅது வேங்கடம்
 # தெனாஅது குமரி
 இவற்றில் வடாது, தெனாது என்பவை குறிப்பு-வினைமுற்று
 
 ==அஃறிணை==
 பலவற்றுப் படர்க்கை ஈறுகள் 3. அவை: அ, ஆ, வ – என்பன -18-
 # உண்டன, தின்றன – அ
 # உண்ணா, தின்னா – ஆ
 # உன்குவ, தின்குவ - வ
 ஒன்றன் படர்க்கை 3 குற்றியலுகர ஈறுகள். அவை து, டு, று -19-
 # உண்டது – து
 # குருதிப் பூவின் குலைக்காந்தட்டு – டு
 # ஓடிற்று – று
 இந்த 6 ஈறுகள் அஃறிணையில் பால் உணர்த்துவன -20-&lt;br /&gt;
 எவன் அது, எவன் அவை என எவன் என்னும் சொல் ஒன்றன்பாலுக்கும், பலவின்பாலுக்கும் பொதுவாக வரும். -21-
 ===குறிப்பு வினைமுற்று===
 அஃறிணைக் குறிப்பு வினைமுற்று -22-
 # கோடின்று, செவியின்று – இன்று-பொருள் (கோடு இல்லாதது)
 # கோடில, செவியில – இன்மை
 # கோடுடைய, செவியுடைய – உடைமை
 # நாய் அன்று, கரி அன்று – அன்று பொருள்
 # கோடுடைத்து, செவியுடைத்து – உடைமை
 # உழுந்தல்ல, பயறல்ல – அல்ல பொருள்
 # கரிது, கரிய – பண்புகொள் பெயர்
 # உழுந்துள, பயறுள – உள என்னும் கிளவி
 # குறுங்கோட்டது, குறுங்கோட்டன – பண்பினாகிய சினைமுதல் கிளவி
 # பொன்னன்னது, பொன்னன்ன – ஒப்பொடு வரூஉம் கிளவி
 
 ===விரவுவினை===
 விரவுத்திணைப் பெயர்கள் -23-
 # முன்னிலை
 # வியங்கோள்
 # வினையெஞ்சு கிளவி (வினையெச்சம்)
 # இன்மை செப்பல்
 # வேறு –என்னும் கிளவி
 # செய்ம்மன
 # செய்யும்
 # செய்த
 :ஆகிய 8 சொல்
 ஒருவற்கும் ஒன்றற்கும் பொது -24-
 # நீ உண்டி, நீ தின்றி – இ
 # நீ உண்டனை, நீ தின்றனை – ஐ
 # நீ உண்டாய், நீ தின்றாய் – ஆய்
 # நீ உண்மின், நீ தின்மின் - மின்
 பல்லோர்க்கும் பலவற்றுக்கும் பொது -25-
 # நீவிர் உண்டனிர், தின்றனிர் – இர்
 # நீவிர் உண்டீர், தின்றீர் – ஈர்
 # நீவிர் உண்மின், தின்மின் – மின
 முன்னிலை அல்லாத ஏனை ஏழும் 5 பாலுக்கும் உரியன -26-
 # யான் செல்க, (யாம் செல்க என்று சொல்வதில்லை), நீ செல்க, நீயிர் செல்க, அவன் செல்க, அவள் செல்க, அவர் செல்க, அது செல்க, அவை செல்க – வியங்கோள்
 # யான் செய்த பொருள், யாம் செய்த பொருள், நீ செய்த பொருள், நீயிர் செய்த பொருள், அவன் செய்த பொருள், அவள் செய்த பொருள், அவர் செய்த பொருள், அது செய்த பொருள், அவை செய்த பொருள், - வினையெச்சம்.
 # யான் இல்லை, யாம் இல்லை, நீ இல்லை, நீயிர் இல்லை, அவன் இல்லை, அவள் இல்லை, அவர் இல்லை, அது இல்லை, அவை இல்லை, - இன்மை செப்பும் சொல்
 # யான் வேறு, யாம் வேறு, நீ வேறு, நீயிர் வேறு, அவன் வேறு, அவள் வேறு, அவர் வேறு, அது வேறு, அவை வேறு, - வேறு என்னும் சொல்
 # யான் செய்ம்மன, யாம் செய்ம்மன, நீ செய்ம்மன, நீயிர் செய்ம்மன, அவன் செய்ம்மன, அவள் செய்ம்மன, அவர் செய்ம்மன, அது செய்ம்மன, அவை செய்ம்மன, - மன ஈறு
 # யான் செய்யும் பொருள், யாம் செய்யும் பொருள், நீ செய்யும் பொருள், நீயிர் செய்யும் பொருள், அவன் செய்யும் பொருள், அவள் செய்யும் பொருள், அவர் செய்யும் பொருள், அது செய்யும் பொருள், அவை செய்யும் பொருள், - செய்யும் என்னும் பெயரெச்சம்
 # யான் செய்த பொருள், யாம் செய்த பொருள், நீ செய்த பொருள், நீயிர் செய்த பொருள், அவன் செய்த பொருள், அவள் செய்த பொருள், அவர் செய்த பொருள், அது செய்த பொருள், அவை செய்த பொருள், - செய்த என்னும் பெயரெச்சம்.
 வியங்கோள் மன்னா இடம் (சிறுபான்மையாக வருமிடம்) தன்மை, முன்னிலை -27-
 :யான் செல்க, நீ செல்க, நீர் செல்க
 செய்யும் என்னும் நிகழ்காலச்சொல் வருமிடம் -28-
 :அவன் உண்ணும், அவள் உன்னும், அது உண்ணும், அவை உண்ணும் –ஆகிய நான்கில் மட்டுமே வரும்.
 வினையெச்சம் -29-
 # செய்து
 # செய்யூ
 # செய்பு
 # செய்தென
 # செய்யியர்
 # செய்யிய
 # செயின்
 # செய
 # செயற்கு 
 :ஆகிய 9 வாய்பாட்டுச் சொற்கள்
 மேலும் வினையெச்ச ஈறுகள் -30-
 # பின் 
 # முன்
 # கால்
 # கடை
 # வழி
 # இடம்
 :ஆகிய 6
 செய்து, செய்யூ, செய்பு ஆகிய 3 வினையெச்சங்கள் வினைமுதல் வினை கொண்டு முடியும் -31-
 # உழுது வந்தான்
 # உண்ணூ வந்தான்
 # நகுபு வந்தான் (= சிரித்துக்கொண்டே வந்தான்)
 இவை மூன்றும் சினையொடு முடியா -32-
 # அது கை இற்று வீழ்ந்தது
 # அது கை இறூ வீழ்ந்தது
 # அது கை இறுபு வீழ்ந்தது
 செய்தென என்னும் வினையெச்சம் -33-
 # மழை பெய்தென வளம் பெற்றது
 # மழை பெய்யப் பயிர் எழுந்தது
 # மழை பெய்தென உலகம் மலர்ந்தது
 # மழை பெய்தென மரம் குழைத்தது
 # உழுது வருதல்
 # உழுது வந்தேன்
 வினையெச்சங்கள் பலவாகவும் வரும் -34-
 :உழுது உண்டுத் தின்று ஓடிப் பாய்ந்து வந்தான்
 செய்யும், செய்த – பெயரெச்சங்கள் -35-
 # அவன் உண்ணும் இல்லம், அவள் உண்ணும் இல்லம், அது உண்ணும் இல்லம், அவை உண்ணும் இல்லம் – பொருளொடு முடிதல்
 # அவன் உண்ணும் காலை – காலமொடு முடிதல்
 # அவன் எறியும் கருவி – கருவியொடு முடிதல்
 # உண்ணும் அவன் – வினைமுதலொடு முடிதல்
 # அவன் உண்ணும் ஊண் – ஊண் என்னும் வினைப்பெயரொடு முடிதல்
 
 # அவன் உண்ட இல்லம் (இதனை முறையானே ‘செய்த’ வாய்பாட்டுப் பெயரெச்சத்துக்கும் பொருத்திக்கொள்க)
 மூவிடப் பெயர்க்கும் கொள்க -36-
 # யான் உண்ட இல்லம்
 # நீ உண்ட இல்லம்
 # அவன் உண்ட இல்லம்
 பெயரெச்சமும், வினையெச்சமும் எதிர்மறையில் வந்தாலும் காட்டிய வழியில் இயையும் -37-
 # உண்ணாச் சாத்தன் – பெயரெச்சம்
 # உண்ணாது வந்தான் – வினையெச்சம்
 இவற்றிற்கு இடையில் வேறு சொல்லும் வரும் -38-
 # உப்பின்று புற்கை உண்கமா கொற்கையானே – இலைதழை உணவைக் குறிக்கும் புற்கை என்னும் சொல் வினையெச்சத்துக்கு இடையே வந்தது.
 # அட்ட செந்நெற் சோறு – இதில் செந்நெல் என்னும் சொல் பெயரெச்சத்துக்கு இடையே வந்தது.
 செய்யும் என்பது செய்ம் எனவும் வரும் -39-
 :வாம் புரவி (வாவும் புரவி) (வாவும் = தாவும்)
 செய்து என்பது நிகழ்கால வினையெச்சம். இது எதிர்காலத்துக்கும் வரும் -40-
 :உழுதுவரும் சாத்தன் 
 இயற்கை நிலையை நிகழ்காலத்தால் சொல்லவேண்டும் -41-
 :மலை நிற்கும்
 விரைவு கருதி நிகழ்காலத்தையும், எதிர்காலத்தையும் இறந்தகாலத்தால் சொல்லலாம். -42-
 :வந்தேன் (வருகின்ற ஒருவன், அல்லது வரப்போகும் ஒருவன் விரைவு கருதி இவ்வாறு சொல்வான்
 உறுதிப்பொருளை நிகழ்காலத்தால் சொல்லவேண்டும் -43-
 :அளவறிந்து உண்பான் நலம் பெறும் (இதில் பெறும் என்பது நிகழ்காலம்) அறம் செய்தான் சுவர்க்கம் புகும் என்பது உரையாசிரியர் இளம்பூரணர் தரும் எடுத்துக்காட்டு)
 இது செயல்வேண்டும் – என்று சொன்னால் அது செய்வானையும், அதற்குத் துணைநிற்கும்படி பிறரையும் வேண்டிக்கொள்வதாக அமையும். -44-
 :சாத்தன் ஓதல் வேண்டும் – என்று சொன்னால் அது சாத்தன் ஓதல் வேண்டும் என்பதோடு, பெற்றோர், ஆசிரியர் முதலானோர் அவன் ஓத உறுதுணை புரிதல் வேண்டும் என்பதனையும் உணர்த்தும்.
 வற்புறுத்த வரும் வினாவிடை எதிர்மறுக்கும் பொருளையும் உணர்த்தும் -45-
 # வைதேனோ – என்பது வைதது தற்செயலாய் நிகழ்ந்ததை உணர்த்தும்
 # வைதேனா – என்பது வையவில்லை என்னும் பொருளை உணர்த்தும்
 இறந்தகாலத்தால் கூறப்படுவன -46-
 # எறும்பு முட்டை கொண்டு தெற்றி ஏறின் ‘மழை பெய்த்து’ – இது தெளிவு பற்றியது
 # முள்ளுக்காட்டில் செல்லின் ‘துணி மாட்டிக்கொண்டான்’ – இது இயற்கை
 செயப்படு பொருள் செய்தது போலவும் சொல்லப்படும் -47-
 :இல்லம் மெழுகிற்று, சோறு அட்டது
 மயங்குமொழிக் கிளவி இறந்த-காலத்தையும், எதிர்காலத்தையும் உணர்த்தும் -48-
 :யாம் பண்டு விளையாடுவது இக்கா – என்னும்போது பண்டு என்னும் இறந்தகாலத்தையும், விளையாடுவது என்பது எதிர்காலத்தையும் உணர்த்திக் காலம் மயங்கிற்று.
 மயங்குமொழிக் கிளவியில் நிகழ்காலமும் மயங்கும் -49-
 :யாம் பண்டு விளையாடும் கா இது – என்னும்போது பண்டு என்பது இறந்தகாலம். விளையாடும் என்பது நிகழ்காலம்
 
 ==கருவிநூல்==
 # தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரம் இளம்பூரணர் உரை, சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழக வெளியீடு, 1963
 # தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரம் சேனாவரையர் உரை, ஆறுமுகநாவலர் பதிப்பு, 1934
 # தொல்காப்பியச் சொல்லதிகாரக் குறிப்பு, டாக்டர் P.S. சுப்பிரமணிய சாஸ்திரி எழுதியது, பிரமோத ஆண்டு, 1932
 # தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரம் நச்சினார்க்கினியர் உரை, சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழக வெளியீடு, 1962
 # தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரம் கல்லாடனார் விருத்தி உரையும் பழைய உரையும், சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழக வெளியீடு, 1964
 # தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரம் தெய்வச்சிலையார் உரை, சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழக வெளியீடு, 1963
 ==இணைப்பு==
 # [http://ta.wikibooks.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%BE%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%BF%E0%AE%AF%E0%AE%AE%E0%AF%8D தொல்காப்பியம் மூலம்]
 # [http://vaiyan.blogspot.com/2018/06/verbs.html தொல்காப்பியம் வினையியல் மூலமும் செய்தியும்]
 # [http://pm.tamil.net/pub/pm0100/tolkap.pdf தொல்காப்பியம் மூலம்] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110724092057/http://pm.tamil.net/pub/pm0100/tolkap.pdf |date=2011-07-24 }}