பகுபத உறுப்புகள்
தனிச்சொல்லை [[மொழியியல்]] நோக்கில் [[நன்னூல்]] பதவியல் &lt;ref&gt;நன்னூல் நூற்பா 128 முதல் 145&lt;/ref&gt; என்னும் பகுதியில் அணுகுகிறது. பொருள் தரும் தனிச் சொல்லை அந்த நூல் [[பதம்]] எனக் குறிப்பிடுகிறது. பதத்தை அது [[பகுபதம்]], [[பகாப்பதம்]] என இரண்டு பகுதிகளாக்கிக் கொண்டுள்ளது. [[பகுதி]], [[விகுதி]], [[இடைநிலை]], [[சாரியை]], [[சந்தி]], [[விகாரம்]] என்பன பகுபத உறுப்புக்கள்.&lt;ref&gt;
 பகுதி விகுதி யிடைநிலை சாரியை&lt;br /&gt;
 சந்தி விகார மாறினு மேற்பவை&lt;br /&gt;
 முன்னிப் புணர்ப்ப முடியுமெப் பதங்களும் (நன்னூல் 133)&lt;/ref&gt;
 
 == சில எடுத்துக்காட்டுகள் ==
 {| class=&quot;wikitable&quot;
 |-
 ! சொல் !! வினை !! பகுதி !! விகாரம் !! சந்தி !! இடைநிலை !! சாரியை !! எழுத்துப்பேறு !! விகுதி 
 |-
 
 | நடந்தனள் || செய்வினை || நட || ந் || (த்) || 'த்' இறந்தகால இடைநிலை, || அன் || - || 'அள்' பெண்பால் வினைமுற்று விகுதி 
 |-
 | படுத்தது || செய்வினை || படு || - || த் || 'த்' இறந்தகால இடைநிலை, || அ || - || 'து' ஒன்றன்பால் வினைமுற்று விகுதி
 |-
 | பட்டது || செயப்பாட்டுவினை || படு || 'பட்டு' ஆனது || - || 'ட்' இறந்தகால இடைநிலை, || அ || - || 'து' ஒன்றன்பால் வினைமுற்று விகுதி
 |-
 | செய்யாத || எதிர்மறை வினை || செய் || யகர ஒற்று இரட்டியது விகாரம் || - || 'ஆ' எதிர்மறை இடைநிலை, 'த்' இறந்தகால இடைநிலை, || - || - || 'அ' பெயரெச்ச விகுதி 
 |-
 | எழுதுதல் || தொழிற்பெயர் || எழுது || - || - || - || - || 'த்' || 'அல்' தொழிற்பெயர் விகுதி
 |}
 
 == திருக்குறள் சொற்கள் ==
 === 1 ===
 அகரம் முதல எழுத்து எல்லாம் ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு
 :அகரம் - [அ+கரம்] - அ (எழுத்தைச் சுட்டும் பெயர்ப் பகுதி). கரம் (எழுத்துச் சாரியை)
 :முதல - [முதல்+அ] - முதல் (முந்துதலைக் குறிக்கும் வினைப் பகுதி), அ (பன்மை வினைமுற்று விகுதி)
 :எழுத்து - எழுது (வினைச்சொல்), எழுத்து (வினைச்சொல் ஒற்று இரட்டிப் பெயர்ச்சொல்லாக மாறியது)
 :எல்லாம் - இடைச்சொல்
 :ஆதி - [ஆ+த்+இ] - ஆ (ஆதலையும், ஆக்குதலையும் குறிக்கும் பகுதி), த் (எழுத்துப்பேறு), இ (பெண்பால் பெயர்ச்சொல் விகுதி) &lt;ref&gt;பணிவுடையன் இன்சொலன் '''ஆதல்''' என்னும் பெயரில் 'ஆ' வினைச்சொல்&lt;/ref&gt;
 :பகவன் - [பகவு+அன்] - பகவு (பகுபடுதலைக் குறிக்கும் பெயர்), அன் (ஆண்பால் விகுதி)
 :முதற்றே - [முதல்+து+ஏ] - முதல் (முந்துதலைக் குறிக்கும் வினைப் பகுதி), து (ஒன்றன்பால் வினைமுற்றி விகுதி). ஏ (தேற்றப்பொருள் தரும் ஏகார இடைச்சொல்)
 இதனால் தெரியவரும் பிழிவு.
 :ஆதி என்பது ஆகுவதும், ஆக்குவதுமாகிய பொருள். இது பெண்பால்.&lt;ref&gt;பெண்ணானவள் ஆண் விந்துவை ஆக்கியும், அதனோடு தானும் ஆகியும் நாமாக இருப்பவள்.
 அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய்&lt;br /&gt;
 நின்றது மன்னவன் கோல் (திருக்குறள் 543)&lt;br /&gt;
 தானே மன்னவனாகியும், மக்களால் மன்னவன் ஆக்கப்பட்டும் ஆதியாகி நம்மை ஆள்பவன் இறை என்று வைக்கப்படும் அரசன்.&lt;/ref&gt;
 :பகவன் என்பது நம்மோடும் பேரண்டத்தோடும் பகுதிப்பட்டுக் கிடக்கும் ஆண்.&lt;ref&gt;
 எள் பகவு அன்ன சிறுமைத்தே ஆயினும்&lt;br /&gt;
 உள் பகை உள்ளதாம் கேடு (திருக்குறள் 889) எள்ளுக்குள்ளே இருக்கும் பகவு எண்ணெய்.&lt;/ref&gt;
 :இந்த ஆதியாகிய பகவன் உலகுக்கு முதல் &lt;ref&gt;தோற்ற வரிசையில் முதல். விளைவாக வரும் கண்டுமுதல்.&lt;/ref&gt;
 :இந்த இருப்பு, இயக்க அமைதியானது, 'அ' எழுத்து பிற எல்லா உரு எழுத்துக்களுக்கும் ஆதியாகவும், அவற்றின் உள்ளே ஊடுருவிக் கிடக்கும் ஒலியெழுத்தாகவும் உள்ளது போன்றது.
 
 === 2 ===
 கற்றதனால் ஆய பயன் என் கொல் வால் அறவன் நல் தாள் தொழாஅர் எனின். 
 :கற்றதனால் – [கல் (கற்று) ற் அது அன் ஆல்] – கல் (அறிவைத் தோண்டுதலை உணர்த்தும் பெயர்ச்சொல் - பகுதி), கற்று (கல்+ற்+உ), ற் (இறந்தகால இடைநிலை), அது (பெயராக்கப் பின்னொண்டு), அன் (சாரியை), ஆல் (மூன்றாம் வேற்றுமை உருபு)
 :ஆய - [ஆ (ய்) அ] -  ஆ (ஆதலை உணர்த்தும் பகுதி), ய் (உடம்படுமெய்), அ (பெயரெச்ச விகுதி)
 :பயன் – பயத்தலைக் குறிக்கும் பெயர்.
 :என் – வினாச்சொல்
 :கொல் - இடைச்சொல்
 :வால் – தூய்மையை உணர்த்தும் உரிச்சொல். சூரிய ஒளியில் ஏழு வண்ணங்களின் துகள்கள் சுழன்றுகொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் அந்த வண்ணங்கள் தன்னை வெளிக்காட்டாமல் பிற உருப்பொருள்களைக் காட்டுகின்றன. இப்படி உருவ, அருவப் பொருள்களையும் உயிரின் இயக்கத்தில் அறிவாக இயங்கிக் காட்டுவதுதான் வாலறிவு.
 :அறிவு – அறியும் இயக்கமும், அறியப்படும் பொருளும் அறிவு. (பெயர்ச்சொல்)
 :நல் – நன்மை தருவதை உணர்த்தும் உரிச்சொல்
 :தாள் – காலடி இயக்கமாகிய முயற்சியை உணர்த்தும் பெயர்ச்சொல்
 :தொழாஅர் – [தொழு (தொழ்) ஆ அ ர்] – தொழு (பகுதி), தொழ் என ஈறு கெட்டு நின்றது விகாரம், ஆ (எதிர்மறை இடைச்சொல்), அ (அளபெடை), ர் தொல்காப்பியம் காட்டும் பலர்பால் வினைமுற்று விகுதி), - [தொழு ஆ (அ) ஆர்] எனப் பகுத்துக் காண்பது நன்னூல் வழி காணும் நெறி – ஆ (எதிர்மறை இடைச்சொல் மறைந்து நின்றது), ஆர் (பலர்பால் வினைமுற்று விகுதி)
 :எனின் – [என் இன்] – என் (என்று சொல்லு என்னும் பொருள்படும் வினைச்சொல்) சிலப்பதிகாரத்தில் ‘என்’ என்னும் அசைச்சொல்லால் காதைப்பாடல்கள் முடிகின்றன. அவை வெறும் அசைநிலைகள் மட்டுமல்லாமல் என்று சொல்லு என்னும் பொருளையும் தருவன.
 
 இந்தச் சொல்லமைதி விளக்கத்தால் பெறப்படும் பிழிவு.
 :கற்றதன் பயன் அறிவின் முயற்சியைத் தொழுதல்.
 
 == மேற்கோள்கள் ==
 {{Reflist}}
 
 [[பகுப்பு:சொல்லிலக்கணம்]]
 [[பகுப்பு:மொழியியல்]]