தமிழ் வட்டார மொழி வழக்குகள்
{{தமிழ்}}
 தமிழ் மொழிப் பேச்சு வழக்கில் இடம் சார்ந்து அல்லது சமூகம் சார்ந்து அல்லது தொழில் சார்ந்து வழங்கும் [[வட்டாரமொழி வழக்குகள்|வழக்குகள்]] '''தமிழ் வட்டார மொழி வழக்குகள்''' ஆகும்.
 
 தமிழ்நாட்டில் வட்டார வழக்குகள் பல இருப்பினும் &quot;[[கன்னியாகுமரி]], [[திருநெல்வேலி]], [[மதுரை]] மற்றும் [[சென்னை]]&quot; வட்டார வழக்குகள் குறிப்பிடத்தக்கவை ஆகும்.
 
 தமிழகத்தில் மட்டுமல்லாது உலகளவில் தமிழில் &quot;22&quot; வட்டார வழக்குகள் இருப்பதாக ''எத்னொலோக்'' (''Ethnologue'') என்ற உலக மொழிகள் பற்றிய பதிப்பு நிறுவனம் தெரிவிக்கிறது. அவையாவன [[ஆதி திராவிடர்]], [[ஐயர்]], [[ஐயங்கார்]], அரவா, பருகண்டி, கசுவா, கொங்கர், கொரவா, கொர்சி, மதராசி, பரிகலா, பாட்டு மொழி, [[இலங்கை]] தமிழ், [[மலேசியா]] தமிழ், [[பர்மா]] தமிழ், [[தென்னாப்பிரிக்கா]] தமிழ், திகாலு, [[அரிசன்]], சங்கேதி, கெப்பார், போன்றவைகளாகும்.  [[கொங்கு]] மற்றும் [[குமரி]] ஆவன வேறிரு தெரிந்த வட்டார வழக்குகள்.
 
 இவ்வட்டார வழக்குகளில் சமூகம், தொழில், பண்பாடு, சாதி, மதம், அந்நிய மொழி சார்ந்து வட்டார வழக்குகள் வேறுபடுகின்றன. 
 தொலைக்காட்சி இணையம் தொடர்பான முன்னேற்றம் காரணமாக புதிய வழக்குகளாக இன்று பெருமளவுக்கு [[ஆங்கிலம்]] கலந்த சொற்கள் வட்டார புழக்கத்துக்கு விடப்பட்டுள்ளன. மேனாட்டுக் கல்வி மற்றும் அறிவியல் வளர்ச்சி தொடர்பில் புதிய சொல்லாக்கம், கலைச் சொல்லாக்கம் முதலிய அம்சங்களில் ஒருங்கிணைவு அற்ற முயற்சிகள் வேறுபட்ட மொழி வழக்குகளை உருவாக்கியுள்ளன.
 
 == வரலாறு ==
 * &quot;தொல்காப்பியச் சான்றுகளிலிருந்து இந்நூலசிரியர் 13 தெளிவான பிரதேச மொழிகளை ஒப்புக்கொள்வதாக கருத இடமிருக்கின்றது. இவற்றுள் ஒன்றை அவர் செந்தமிழ் என்று குறிப்பிடுகின்றார். மற்ற 12-ஐக் குறித்து அவர் பொதுவாக &quot;செந்தமிழ் நிலத்தை ஒட்டியிருக்கும் 12 நிலங்களின்&quot; பேச்சு வகைகள் என்று பேசுகின்றார்.&quot; &lt;ref name=&quot;ReferenceA&quot;&gt;கமில் ஸ்வெலபில் ஜனவரி 1962 எழுதிய ''தமிழின் வட்டார மொழிகள்'' என்ற கட்டுரையிருலிருந்து: நூல்: வ. விஜயபாஸ்கரன் தொகுத்தது. (2001). ''சரஸ்வதி களஞ்சியம்''. சென்னை: கலைஞன் பதிப்பகம். பக்கம் 219.&lt;/ref&gt;
 * தொல்காப்பியத்தில் செந்தமிழ் நிலத்தில் பேசப்பட்ட சொற்களை இயற்சொற்கள் என்றும் 12 மற்ற தமிழ் நிலங்களில் பேசப்படும் சொற்களை திசைச் சொல் என்றும் குறிப்பிடுகின்றார்&lt;ref name=&quot;ReferenceA&quot;/&gt;.
 
 == வேறுபாடுகள் ==
 === ஒலிப்புமுறை ===
 தமிழில் வட்டாரமொழி வழக்குகள், பெரும்பாலும் சொற்களை ஒலிப்பதிலேயே மாறுபடுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, &quot;இங்கே&quot; என்ற சொல், [[தஞ்சாவூர்]] பகுதிகளில் &quot;இங்க&quot; என்றும், [[திருநெல்வேலி]] பகுதிகளில் &quot;இங்கனெ&quot; என்றும், [[இராமநாதபுரம்]]  பகுதிகளில் &quot;இங்குட்டு&quot; என்றும், [[யாழ்ப்பாணம்|யாழ்ப்பாணப்]]  பகுதிகளில் &quot;இங்கை&quot; என்றும், [[கன்னியாகுமரி]] மற்றும் [[மட்டக்களப்பு|மட்டக்களப்பில்]] சில பகுதிகளில் &quot;இஞ்ஞ&quot; என்றும் வழங்கப்படுகின்றது.
 
 === சொற்கள் ===
 பெரும்பாலான வட்டார மொழி வழக்குகளின் சொல் அகராதியில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் இல்லை என்றாலும், சில வழக்குகள் பெரிதும் மாறுபடுகின்றன. இலங்கையில் பேசப்படும் தமிழின் பல சொற்கள், தமிழகத்தில் அன்றாட வழக்கில் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. &quot;பாலக்காடு ஐயர்&quot; தமிழில் பல மலையாள சொற்கள் கலந்திருக்கும். சில இடங்களில் மலையாள வாக்கிய அமைப்பும் காணப்படும். இறுதியாக, ஹெப்பர் மற்றும் மாண்டையம் வட்டாரங்களில் பதினோறாம் நூற்றாண்டில் புலம் பெயர்ந்த வைணவ கோட்பாட்டைப் பின்பற்றும் தமிழர்களால் பேசப்படும் தமிழில் [[வைணவ பரிபாசை|வைணவ பரிபாசையின்]] எச்சம் காணப்படுகிறது.
 
 தமிழில் வழங்கப்படும் சில சொற்கள் சில வட்டாரங்களுக்கு சொந்தமானவை. எடுத்துக்காட்டுகள்:
 
 *மதுரை:எல அவிங்க எங்கிட்டு போனாய்ங்க?
 *திருநெல்வேலி:எல அவுக எங்க போனாக?
 *கன்னியாகுமரி:மக்கா அவாள் எங்கடே?
 *சென்னை:ஏய் அவனுவ எங்க போனானுவ?
 
 இப்படியாக ஒலியும் சொற்களும் வட்டாரத்திற்கு வட்டாரம் வேறுபடுகின்றன.
 
 == வகைப்பாடுகள் ==
 
 === தமிழ்நாடு ===
 * தெற்கு கிளைமொழி: [[மதுரை]], [[இராமநாதபுரம்]], [[திருநெல்வேலி]], [[கன்னியாகுமரி]] மாவட்டங்கள்
 * மத்திய கிளைமொழி: [[திருச்சி]], [[தஞ்சை]], [[புதுக்கோட்டை]], தென் ஆற்காடு மாவட்டங்கள்
 * மேற்கு கிளைமொழி: [[சேலம்]], [[தருமபுரி]], [[கோயம்புத்தூர்]], [[ஈரோடு]], [[நீலகிரி]] மாவட்டங்கள்
 * வடக்கு கிளைமொழி: வட ஆற்காடு, [[செங்கல்பட்டு]], [[சென்னை]] மாவட்டங்கள்
 
 === இலங்கை ===
 {{முதன்மை|இலங்கைத் தமிழ் பேச்சு வழக்குகள்}}
 
 * [[யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத் தமிழ்]]
 * [[மட்டக்களப்புப் பேச்சுத் தமிழ்]]
 * திருகோணமலை
 * தென்கிழக்குத் தமிழ் (சோனகத்தமிழ்)
 * நீர்கொழும்புத் தமிழ்
 
 === சமூகங்கள் வாரியாகப் பேச்சுத் தமிழ் ===
 சாதிசார் அல்லது சமயம் சார் சமூகங்கள் வகையாகவும் சில இடங்களில் பேச்சுத் தமிழ் குறிப்பிடத்தக்க அளவு வேறுபடுகிறது. 
 
 * [[அரிசனப் பேச்சுத் தமிழ்]]
 * [[பிராமணத் தமிழ்]]
 * [[முஸ்லிம்கள் தமிழ்]]
 * [[நகரத்தார் பேச்சுத் தமிழ்]] 
 * [[பிரமலைக் கள்ளர் பேச்சுத் தமிழ்]]
 * நடுநாட்டு பேச்சுத் தமிழ்
 
 === பழங்குடி மொழிகள் ===
 * [[கரையோர வேடர்கள்]] (இலங்கை)
 * [[வாக்ரி மொழி]] - நரிக்குறவர்
 * [[இருளா மொழி]] - இருளர்
 
 == ஆய்வுகள் ==
 * [[தொல்காப்பியம்]]
 * கசுட் (1866) - தமிழின் கிளைமொழிகள் பற்றிய ஆய்வு - {{ஆ}}
 * யூல்சு பிளாக் (1946) - {{ஆ}}
 * இராம. சுப்பையா - ''Lexical Study of Tamil Dialects'' - {{ஆ}}
 * ரா. பி. சேதுப்பிள்ளை - ''இலக்கியத் தமிழுமும் பேச்சுத் தமிழும்'' (''Tamil Literary and Colloquial'') - {{ஆ}}
 * கிளைமொழி வரிசையியல் - அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் - 12 நூல்கள்
 * கோ. சீமிவாச வர்மா - கிளைமொழியியல்
 * வி. ஐ. சுப்பிரமணியம், ச. அகத்தியலிங்கம், முத்துச்சண்முகம் - நாஞ்சில் நாட்டுத் தமிழ் பற்றிய விரிவான ஆய்வுகள்
 * கருணாகரன், சிவசண்முகம் - ''Social Dialects of Tamil'' - {{ஆ}}
 * சு. சக்திவேல்
 * செ. வை. சண்முகம் - கல்வெட்டுக்களில் காணப்படும் தமிழ் கிளைமொழிகள்
 * [[கமில் சுவெலபில்]]
 
 == அகராதிகள் ==
 {{தமிழ் வட்டார வழக்கு அகராதிகள்}}
 
 == மேற்கோள்கள் ==
 {{Reflist}}
 
 == உசாத்துணைகள் ==
 * [[வாழ்வியற் களஞ்சியம்]]. தொகுதி 14. பக்கங்கள் 307-308.
 * சு. சக்திவேல். (2003). ''தமிழ் மொழி வரலாறு''. சென்னை: மணிவாசகர் பதிப்பகம்.
 *மொழி நூல்,ச.அகத்தியலிங்கம்
 *தமிழண்ணல், இனிய தமிழ் மொழியின் இருவகை வழக்குகள், மெய்யப்பன் பதிப்பகம், சிதம்பரம், 2008.