பதினெட்டாம் நாள் போர் (குருச்சேத்திரப் போர்)
குருச்சேத்திரப் போரின் இறுதி நாள் யுத்தம், [[கௌரவர்|கௌரவர்களின்]] கடைசி தளபதி [[சல்லியன்|சல்லியனை]] கொன்றது, 99 [[கௌரவர்|கௌரவர்களை]] கொன்றது,[[திரௌபதி|திரௌபதியின்]] சாபம் நிறைவேறியது,[[பாண்டவர்|பாண்டவர்களின்]] சபதங்கள் நிறைவேறியது, [[பாண்டவர்|பாண்டவர்களால்]] கொல்லாமல் விடப்பட்ட [[துரியோதனன்|துரியோதனனின்]] நிலை குறித்து விரிவாகக் கூறுகிறது. இதனை சல்ய பருவம் என வில்லிப்புத்தூரார் '''வில்லிபாரதத்தில்''' பதிவு செய்துள்ளார்.&lt;ref name = &quot;one&quot;&gt; வில்லிப்புத்தூரார் எழுதிய வில்லி பாரதம்&lt;/ref&gt;
 ==சல்லியன்==
 [[மாதுரி|மாதுரியின்]] சகோதரன்,[[பாண்டவர்|பாண்டவர்களில்]] பின்னிருவர் நகுலன்,சகாதேவன் இருவரின் தாய் மாமன் [[கௌரவர்]] படையுடன் சேர்ந்து போர் செய்தது [[துரியோதனன்|துரியோதனனின்]] தந்திரமான ஏற்பாடு,அதாவது [[குருச்சேத்திரப் போர்|குருச்சேத்திரப் போரில்]] [[பாண்டவர்]] பக்கம் போரிட பெரும்படையுடன் வந்த [[சல்லியன்|சல்லியனை]] இடையிலேயே இளைப்பாற்றிட வேண்டிய ஏற்பாடுகளை [[துரியோதனன்]] செய்திருந்தான், இதை அறியாத [[சல்லியன்]] உண்டு களைப்பாறிய பின் [[சல்லியன்|சல்லியனுக்கு]] இது தெரிவிக்கப்பட்டது. தனது தவறு தெரிந்து [[சல்லியன்]] மிகுந்த வேதனையடைந்து &quot;உண்ட வீட்டிற்கு இரண்டகம் (துரோகம்) செய்வதில்லை&quot; என [[கௌரவர்]] பக்கம் நின்று போரிட்டான். உரிய மதிப்பு வழங்கப்படாமல் அவமானப் படுத்தப்பட்டான், [[கர்ணன்|கர்ணனுக்கு]] தேரோட்டியாக இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்தப் பட்டான். எந்த எதிர்ப்பும் இல்லாமல் அந்தப்பணியை செய்ததால் [[பாண்டவர்|பாண்டவர்களிடத்திலும்]],[[கௌரவர்|கௌரவர்களிடத்திலும்]] மதிப்பைப் பெற்றான். இறுதி நாளில் [[கௌரவர்|கௌரவப்படைக்கு]] தலைமையை கனத்த மனத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டான். [[பாண்டவர்|பாண்டவரில்]] தன் சகோதரியின் மகன்கள் என்றாலும் தன் சொந்த உணர்வுகளுக்கு இடமில்லை என உறுதியளித்தான்.&lt;ref name = &quot;two&quot;&gt; Jaya-An Illustrated Retelling of the MAHABHARATA-DEVDUTT PATTANAIK &lt;/ref&gt;
 
 ==கிருட்டிணன் சதி==
 [[அருச்சுனன்|அருச்சுனனிடம்]] [[கிருட்டிணன்|கிருட்டிணன்]] &quot;[[யுதிஷ்டிரன்]] [[சல்லியன்|சல்லியனுடன்]] தனியாகப் போரிட்டே ஆக வேண்டும்&quot; என்றார். [[அருச்சுனன்]] &quot;ஏன்?&quot; என்றான், ஆனால் [[கிருட்டிணன்]] அதற்கு பதில் சொல்லவில்லை. அவனது உடலுக்குள் ஒரு பெரிய அசுரன் இருக்கிறான், யாராவது அவனை எதிர்த்தால் அவனது சக்தி பல்கி பெருகிக்கொண்டே போகும்,எதிர்ப்பவன் எவ்வளவு பலசாலியோ அத்தனை பலசாலியாக [[சல்லியன்|சல்லியனுக்குள்]] இருக்கும் அசுரனின் பலம் அதிகரிக்கும். [[யுதிஷ்டிரன்]] அவ்வளவு ஆவேசமாக போர் புரிபவர் அல்ல அதிலும் குறிப்பாக ([[சல்லியன்|சல்லியனுடன்]] போரிடும்போது அதாவது தனது தந்தை பாண்டுவின் மைத்துனன்,தனது சகோதரர்களின் தாய்மாமன் என்ற உணர்வில் கோபப் படாமல்) [[சல்லியன்|சல்லியனை]] பலமிழக்கச் செய்து கொல்ல வேண்டும்.&lt;ref name = &quot;two&quot;&gt; Jaya-An Illustrated Retelling of the MAHABHARATA-DEVDUTT PATTANAIK &lt;/ref&gt;
 
 ==சல்லியன் மரணம்==
 போரின் கடைசி நாள் [[கௌரவர்|கௌரவப்]]  படைத்தளபதி [[சல்லியன்|சல்லியனின்]] முன் போய் நின்றார்,[[சல்லியன்|சல்லியனை]] ஆவேசத்துடன் நெருங்காமல், அன்புடன் நெறுங்கினார், [யுதிஷ்டிரன்|யுதிஷ்டிரனின்]] கருணை நிரைந்த பார்வையால் அசுரனின் பலம் பெருகுவதற்கு பதில் குறைந்து கொண்டே வந்தது. இறுதியில் அசுரன் பலம் முழுவதும் போய் அசுரன் மறைந்தே போனான்,[[சல்லியன்|சல்லியனும்]], [[யுதிஷ்டிரன்|யுதிஷ்டிரனும்]] நேருக்கு நேர் நின்றார்கள், [[தருமன்]] ஒரு வேலை எடுத்து எந்த கொபமோ,வெறுப்போ இன்றி [[சல்லியன்]] மீது எறிந்தார்,[[சல்லியன்]] சரிந்து விழுந்து இறந்தான்.[[கௌரவர்|கௌரவர்களின்]] கடைசித் தளபதியும் இறந்த பின் வெற்றியை பாண்டவர்களுக்கு எளிதாக்கியது.
 
 ==சகுனி மரணம்==
 தோல்வி நிச்சயம் என்பதை உணர்ந்த [[சகுனி]] தனது காந்தாரப் படையுடன் [[பாண்டவர்|பாண்டவர்களின்]] படையை பின்புறமிருந்து தாக்கினான். படையின் பின்புறம் என்ன ரகளை என [[குந்தி|குந்தியின்]] மக்கள் திரும்பிப் பார்த்தனர்,[[சகுனி]] தனது படையுடன் பின்புறம் தாக்குவது கண்டு பின்புறப் படைகளை காக்க அங்கே போவது முடியாதது. எனவே படையின் கடைசியிலிருந்த [[மாதுரி|மாதுரியின்]] மக்களான [[நகுலன்]], [[சகாதேவன்|சகாதேவனிடம்]],&quot;சகோதரர்களே இறந்த உங்கள் தாய் மாமனுக்காக நீங்கள் வருந்துவது எனக்கு தெரிகிறது, அங்கே பாருங்கள் கொடுமதி படைத்த [[சகுனி]] கோழைத்தனமாக பின்னால் இருந்து,தந்திர நரி மாதிரி செயல்படுவதை அவனை கொல்லாமல் விட்டால் இத்தனை வெற்றிகளும் ஒன்றுமே இல்லாமல் போய்விடும்,உங்கள் மாமன் இறப்பிற்கு பழிக்கு பழி அவனை கொல்லுங்கள்&quot; என்றார். [[நகுலன்|நகுலனும்]],[[சகாதேவன்|சகாதேவனும்]] தனது வாளுடன் சகுனி மீது பாய்ந்து மூர்க்கமாக சண்டையிட்டு [[சகுனி|சகுனியை]] கொன்றனர். தன் மாமன் அப்பாவி அவரைத் தந்திரமாக எதிரிகளுடன் சேர்ந்து போரிட வைத்து விட்டார்கள். ஆனால் [[சகுனி ]]அப்பாவியல்ல பதினான்கு வருடங்களுக்கு முன் அவர்களது இராச்சியத்தை இழக்க தந்திரமாக சூதாடியவன்.&lt;ref name = &quot;two&quot;&gt; Jaya-An Illustrated Retelling of the MAHABHARATA-DEVDUTT PATTANAIK &lt;/ref&gt;
 ==கௌரவர் மாண்டனர்==
 சூதாட்டத்தின் போது [[கௌரவர்|கௌரவர்களை]] &quot;கொல்வேன்&quot; என [[பீமன்]]சபதம் செய்த படியே, ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு சிலரைக் கொன்று வந்தான். [[கௌரவர்|கௌரவர்களின்]] எண்ணிக்கைக் குறையக் குறைய காந்தாரி தன் மக்களிடம் போரில் [[பீமன்|பீமனைத்]] தவிர்க்கச் சொன்னாள், ஆனால், [[பீமன்|பீமனோ]] தேருக்குப் பின்னும், யானைகளுக்குப் பின்னும் ஒளிந்த [[கௌரவர்|கௌரவர்களை]] தேடிக் கண்டுபிடித்து அவர்கள் கெஞ்சக் கெஞ்ச,தனது கதாயுதத்தால் தலையை பிளந்து கொன்றான். [[பீமன்|பீமனின்]] சபதம் நிறைவேற வேண்டும் என்பதற்காக மற்ற [[பாண்டவர்கள்]] வாய்ப்புக் கிடைத்தும் அதைத் தவிர்த்தார்கள். [[விகர்ணன்|விகர்ணனைக்]] கொல்ல பீமன் கொஞ்சம் தயங்கினான், [[கௌரவர்|கௌரவர்களில்]] அவன் மட்டும் தான் [[துரியோதனன்|துரியோதனனுடன்]] இசைந்து போகாதவன்,சூதாட்டத்தின் போதும், [[திரௌபதி]] துகில் உரியப் பட்ட போதும் எதிர்த்தவன், ஆனால் போரிடும் போது [[விகர்ணன்]] விசுவாசத்தோடு தனது சகோதரர்களோடு,சேர்ந்து போரிட்டான். [[விகர்ணன்]] மாண்டபோது பாண்டவர் அத்துனைபேரும் அழுதனர். பிறகு [[துச்சாதனன்|துச்சாதனனை]] கீழே தரையில் தள்ளி தன் கரங்களால் அவனது குடலை உருவினான், [[திரௌபதி|திரௌபதியின்]] சபதத்தை நிறைவேற்ற அவளை அழைத்து [[துச்சாதனன்|துச்சாதனனின்]] ரத்தத்தை அவளது கூந்தலில் தோய்க்கச் சொன்னான். அவ்வாறே செய்தவள் [[துச்சாதனன்|துச்சாதனனின்]] இதயத்தை எடுத்து கூந்தலில் பூவைப்போல சூடிக்கொண்டாள்.&lt;ref name = &quot;two&quot;&gt; Jaya-An Illustrated Retelling of the MAHABHARATA-DEVDUTT PATTANAIK &lt;/ref&gt;
 
 ==வெளி இணைப்பு==
 
 * [http://mahabharatham.arasan.info தமிழில் முழு மஹாபாரதம்]
 
 ==சான்றாவணம்==
 &lt;references/&gt;
 
 {{மகாபாரதம்}}