யசோவர்மன் (பரமார வம்சம்)
{{Infobox royalty
 | name         = யசோவர்மன்
 | title        = மகாராசா
 | succession   = [[மால்வா, மத்தியப் பிரதேசம்|மால்வாவின்]] அரசன்
 | reign        = {{circa|1133|1142 பொ.ச.}}
 | predecessor  = நரவர்மன்
 | successor    = முதலாம் செயவர்மன்
 | issue        = {{Plain list|
 *முதலாம் செயவர்மன்
 *இலட்சுமிவர்மன்
 }}
 | regnal name  = யசோவர்ம தேவன்.
 | father       = நரவர்மன்
 | religion     = [[இந்து சமயம்]]
 | dynasty      = [[பரமாரப் பேரரசு|பரமாரர்]]
 }}
 '''யசோவர்மன்''' (''Yashovarman'') ஆட்சிக்காலம் பொ.ச. 1133-1142 ) [[மத்திய இந்தியா|மத்திய இந்தியாவின்]] [[மால்வா, மத்தியப் பிரதேசம்|மால்வா]] பகுதியில் ஆட்சி செய்த [[பரமாரப் பேரரசு|பரமரா வம்சத்தைச்]]  சேர்ந்த ஒரு இந்திய அரசனாவான். இவன் [[சோலாங்கிப் பேரரசு|சோலாங்கி]] மன்னன் [[செயசிம்ம சித்தராசன்|செயசிம்ம சித்தராசனால்]] தோற்கடிக்கப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டான். மேலும் பொ.ச. 1134க்குப் பிறகு சோலங்கியர்யர்களுக்கு அடிபணிந்து ஆட்சி செய்ததாகத் தெரிகிறது.
 
 
 == ஆரம்ப கால வாழ்க்கை ==
 யசோவர்மன் தன் தந்தை நரவர்மனுக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்தான். இவனது பொ.ச.1135 ஆண்டு [[உஜ்ஜைன்]] கல்வெட்டு இவனை மகாராஜா யசோவர்ம தேவன் என்று குறிப்பிடுகிறது. இந்த சமசுகிருத மொழி கல்வெட்டு ஒரு கிராமத்தின் மானியத்தை பதிவு செய்கிறது. {{Sfn|Harihar Vitthal Trived|1991|pp=126-128}}
 
 பொ.ச.1134 வாக்கில், [[சந்தேலர்கள்|சந்தேல]] மன்னன் மதனவர்மன், [[பேட்வா ஆறு|பேட்வா ஆற்றங்கரையில்]] அமைந்திருந்த பரமரா இராச்சியத்தின் கிழக்குப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினான் என அவனது அவுகாசி மானியக் கல்வெட்டு மூலம் தெரிகிறது. மேற்கு எல்லையில், யசோவர்மன் சோலாங்கிய மன்னன் செயசிம்ம சித்தராசனிடம் தோல்வியடைந்தான்.{{Sfn|Arvind K. Singh|2012|p=22}}
 
 == செயசிம்ம சித்தராசனிடம் ஏற்பட்டத் தோல்வி ==
 யசோவர்மன் குசராத்தின் சோலாங்கிய மன்னன் செயசிம்மனால் தோற்கடிக்கப்பட்டான் என்பதை பல வெளியீடுகள், கல்வெட்டுகள் உட்பட பல ஆதாரங்கள் நிரூபிக்கின்றன. யசோவர்மனின் தந்தை நரவர்மன்தான் செயசிம்மனால் தோற்கடிக்கப்பட்டதாக சில சரித்திரங்கள் கூறுகின்றன. சோலாங்கிய-பரமரா யுத்தம் நரவர்மன் காலத்தில் ஆரம்பித்து யசோவர்மனின் ஆட்சிக் காலத்தில் முடிவடைந்ததாகத் தெரிகிறது. {{Sfn|A. K. Majumdar|1956}}
 
 சமகால சோலாங்கிய அரசவையில் இருந்த [[சைனம்|சைன]] அறிஞரான ஹேமச்சந்திரரின் கூற்றுப்படி [[உஜ்ஜைன்|,]] செயசிம்மன் புனித நகரமான உஜ்ஜைனிக்கு செல்ல விரும்பியதால் பரமரா இராச்சியத்தின் மீது படையெடுத்தான். {{Sfn|A. K. Majumdar|1956|p=72}} 14ஆம் நூற்றாண்டின் எழுத்தாளர் மெருதுங்கா தனது ''பிரபந்த-சிந்தாமணி'' என்ற நூலில் போருக்கான வேறு காரணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். மெருதுங்காவின் கூற்றுப்படி, செயசிம்மன் யாத்திரைக்கு சென்றிருந்தபோது யசோவர்மன் சோலாங்கிய தலைநகர் மீது படையெடுத்தாரன். அதற்கு பதில் செயசிம்மன் பரமாரவின் தலைநகர் [[தார் நகரம்|தார் நகரின்]] மீது படையெடுத்தான். {{Sfn|K. L. Hazra|1995|p=209}} மெருதுங்காவின் கணக்கு நம்பத்தகுந்ததாகத் தெரியவில்லை. ஏனெனில் இந்த நேரத்தில் பரமாரர்கள் சக்தி வாய்ந்த சோலாங்கிய இராச்சியத்தின் மீது படையெடுக்க மிகவும் பலவீனமாக இருந்தனர். {{Sfn|A. K. Majumdar|1956}}
 
 பொ.ச. 1139 ஆண்டு [[தாகோத்]] கல்வெட்டு, செயசிம்மன் மாலவாவின் (தற்போதைய [[மால்வா, மத்தியப் பிரதேசம்]]) மன்னனை சிறையில் அடைத்ததாகக் கூறுகிறது. {{Sfn|Arvind K. Singh|2012}} இது ஹேமச்சந்திரனால் ஆதரிக்கப்பட்டது. {{Sfn|Pratipal Bhatia|1970}} இந்தத் தோல்வியின் விளைவாக, அதன் தலைநகரான தார் உட்பட பரமரா இராச்சியத்தின் பெரும் பகுதி சோலாங்கிய ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. செயசிம்மன் மகாதேவனை [[அவந்தி நாடு|அவந்தி]] - மண்டல (மாளவா) ஆளுநராக நியமித்தான். {{Sfn|K. C. Jain|1972}} சோலாங்கிய மன்னன் அவந்தி-நாதன் (&quot;அவந்தியின் இறைவன்&quot;) என்ற பட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டான். இது அவரது பொ.ச.1137  காலா கல்வெட்டு மூலம் சான்றளிக்கப்பட்டது. {{Sfn|Arvind K. Singh|2012}}
 
 பொ.ச. 1136-1143 காலத்தில் தார் நகரமும் உஜ்ஜைனியும் சோலாங்கியர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. {{Sfn|K. C. Jain|1972|p=362}} யசோவர்மனுக்குப் பிறகு முதலாம் ஜெயவர்மன்  தார் நகரம் அல்லது குறைந்தபட்சம் முன்னாள் பரமாரப் பிரதேசத்தின் ஒரு பகுதியையாவது மீட்டெடுக்க முடிந்தது. {{Sfn|Arvind K. Singh|2012|p=22}}
 
 == சான்றுகள் ==
 {{Reflist}}
 
 == உசாத்துணை ==
 {{ref begin}}
 * {{cite book |author=A. K. Majumdar |title=Chaulukyas of Gujarat |url=https://books.google.com/books?id=ffAdAAAAMAAJ |publisher=Bharatiya Vidya Bhavan |year=1956 |oclc=4413150 }}
 * {{cite journal |author=Arvind K. Singh |title=Interpreting the History of the Paramāras |journal=Journal of the Royal Asiatic Society |volume=22 |issue=1 |year=2012 |pages=13–28 |jstor=41490371 }}
 * {{cite book |author=Harihar Vitthal Trivedi |title=Inscriptions of the Paramāras (Part 2) |series=Corpus Inscriptionum Indicarum Volume VII: Inscriptions of the Paramāras, Chandēllas, Kachchapaghātas, and two minor dynasties |url=https://books.google.com/books?id=8B4LAQAAMAAJ |year=1991 |publisher=[[இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம்]] |doi=10.5281/zenodo.1451755 |ref={{harvid|H. V. Trivedi|1991}} }}
 * {{cite book |author=K. C. Jain |title=Malwa Through the Ages, from the Earliest Times to 1305 A.D |url=https://books.google.com/books?id=_3O7q7cU7k0C&amp;pg=PA354 |year=1972 |publisher=Motilal Banarsidass |isbn=978-81-208-0824-9 }}
 * {{cite book |author=K. L. Hazra |title=The Rise And Decline Of Buddhism In India |url=https://books.google.com/books?id=N3wEAAAAYAAJ |year=1995 |publisher=Munshiram Manoharlal |isbn=978-81-215-0651-9 }}
 * {{cite book |author=O. P. Misra |title=Archaeological Excavations in Central India: Madhya Pradesh and Chhattisgarh |url=https://books.google.com/books?id=o0ISjDDWJwQC&amp;pg=PA13 |year=2003 |publisher=Mittal |isbn=978-81-7099-874-7 }}
 * {{cite book |author=Pratipal Bhatia |title=The Paramāras, c. 800-1305 A.D. |url=https://books.google.com/books?id=a5gcAAAAMAAJ |year=1970 |publisher=Munshiram Manoharlal }}
 {{ref end}}
 
 [[பகுப்பு:குசராத் வரலாறு]]
 [[பகுப்பு:இந்திய அரசர்கள்]]