# Клод Виньон

Клод Виньон (француз телендә: Claude Vignon; 1593 елның 19 мае, Тур —1670 елның 10 мае, Париж) — академик юнәлешле француз живописецы, рәсем ясаучысы һәм гравёр, иллюстратор. Король Людовик XIII-нең сарай яны рәссамы. Дусты Симон Вуэ белән Людовик XIII заманнары иң мәшһүр француз рәссамнарының берсе, Никола Пуссенның замандашы булган.

# Клод Виньон
## Тормышы һәм иҗаты

Клод Виньон Турда бай гаиләдә туган. Ул Элизабет Папийонның ире, корольнең ординар камердинеры, аның көмеш тәэмин итүчесе һәм салым контролёры күптән түгел католиклыкка күчерелгән гугенот Гийом Виньонның икенче улы һәм Пьер Виньонның оныгы булган. Аның абыйсы — Гийом Виньон Обюссонда протестант пасторы булачак. Аның әтисе сызыгы буенча абыйсы — Франсуа Виньон, Арланкның рәсми юстиция прокуроры, королева Мария Медичиның киңәшчесе һәм сәркатибе.
Клод Виньон Парижда «Фонтенблоның икенче мәктәбе»нең мәшһүр рәссамы Жакоб Бюнель остаханәсендә живопись өйрәнгән. В 1610 елда уналты яшендә остазын калдырган һәм Римга киткән, анда Караваджо иҗаты йогынтысы астында яктылык-күләгә эффектлары белән тенебризм алымнарын үзләштергән.
1616 елда Виньон Франциягә кайткан, анда Париж живописецлар гильдиясенең (guilde des peintres de Paris) әгъзасы булган. Киләсе елга ул Римга икенче мәртәбә Клод Меллан, Шарль Меллен һәм Симон Вуэ белән бер вакытта король пенсионеры буларак барган. Ул картиналарына гравюра ясаган Симон Вуэ белән дуслашкан. Римда аңа Караваджо һәм аның төп өйрәнчеге Бартоломео Манфреди әсәрләре йогынты ясаган. 1623 елда Франциягә кайткач, киләсе елда Клод Виньон гравёр Тома де Лё кызы Шарлотта де Лёга өйләнгән. Тиздән ул сарай яны живописецы булган. Король Людовик XIII һәм кардинал Ришельё заказлары буенча Лувр һәм Пале-Рояль сарайлары өчен картиналар ясаган. Чиркәүләр өчен алтарь картиналары һәм шулай ук портретлар турында онытмыйча тарихи һәм мифологик сюжетларга әсәрләр: борынгыларны һәм заманчаларны ясаган. Ул Испания буенча сәфәр кылган, сәнгать әсәрләрен сату белән шөгыльләнгән нәшир һәм коммерсант Франсуа Ланглуаның сәүдә партнёры булган. Ул вакытның эре декоратив проектлары 1627 елда Франциягә Италиядән кайткан Симон Вуэ кебек башка рәссамнарга бирелсә, Виньон Отель де Рамбуйеның мәшһүр әдәби салонының даирәләрендә абруйлы булуын дәвам иткән. 1651 һәм 1653 еллар арасында Анна, герцогиня де Лонгвиль аңа Ториньи кальгасының галереясен бизәргә кушкан. 1623 елдан 1638 елга кадәр ул Париж Богоматере Соборы өчен берничә картина ясаган.
Виньон 1648 елда нигезләнүеннән бирле Король живопись һәм сынчылык академиясенең әгъзасы булган, әмма аңа профессор буларак биш ел узгач кына кушылган. Аның соңгы эше 1656 ел белән даталана. Аның живопись композицияләре колорит буенча җемелди торганга охшаш, алар өстенә сәер, әллә кабер, әллә ай яктылыгы «түгелгән». Бу үзенчәлеге өчен Виньонны кайвакыт прерембрандтист дип атаганнар. Тормышы дәверендә Виньон гравёр буларак та, күбесенчә офорт техникасында эшләгән. Ул Франциянең XVII гасырның иң мәшһүр гравёрларының берсе булган. Ул шулай ук “Зәркән әйберләре” (Préciuses) әдәби түгәрәге француз язучылары публикацияләре өчен иллюстрацияләр ясаган. Виньонның ике хатыныннан егерме дүрт баласы булган (төрле чыганакларда мәгълүмат төрлечә), шул исәптән Клод-Франсуа Виньон (1633—1703), Филипп Виньон (1638—1701), Шарлотта Виньон (1639- 1672 елдан соң), Робер Виньон (1644 елда туган) һәм Франсуа Виньон (1653 - 1716 елдан соң), алар барысы да аның эшендә катнашканнар К. Виньонның картиналарын хәзерге вакытта дөньяның күп эре сәнгать музейларында күреп була.