# Виктор Немыцкий

Виктор Владимирович Немыцкий (1900 елның 22 ноябре, Смоленск, Россия империясе — 1967 елның 7 августы, Чульча, Алтай Республикасы, ССРБ) — совет математигы, физика-математика фәннәре докторы (1934), профессор. Дифференциаль һәм интеграль тигезләмәләр, функциональ анализ, топология өлкәсендәге хезмәтләр авторы. Кызыл Байрак Хезмәт ордены һәм медальләр белән бүләкләнгән.
Хатыны — танылган математик Нина Карловна Бари.

# Виктор Немыцкий
## Тормыш юлы

Виктор Немыцкий 1900 елның 22 ноябрендә Россия империясенең Смоленск шәһәрендә гимназиядә математика укытучысы Владимир Васильевич Немыцкий гаиләсендә туган. Әнисе Анна Михайловна (тумыштан Калинская), шулай ук укытучы булган. 1904 елда гаилә Мәскәүгә күчеп килә, анда әтисе гимназияда укытуын дәвам итә. Урта белемне Мәскәүнең Воскресенский чын мәктәбендә ала, анда математика буенча беренче укытучысы ул вакытта билгеле математик-педагог Константин Николаевич Рашевский була.
1921 елда Мәскәү дәүләт университетының физика-математика факультетының математика бүлегенә укырга керә һәм шул вакыттан алып үзенең тормышын Мәскәү университеты белән бәйли. Лузитанияга керә. 1925 елда Мәскәү дәүләт университетын тәмамлаганнан соң Павел Александров һәм Вячеслав Степанов җитәкчелегендә аспирантурада укый (1925—1929).
1930 елларда Вячеслав Степанов белән бергә «Дифференциаль тигезләмәләрнең сыйфат теориясе» монографиясен яза (1947 елда гына нәшер ителгән). Анда дөнья фәнни әдәбиятендә беренче тапкыр, Мәскәү университеты каршындагы авторлар җитәкчелегендәге дифференциаль тигезләмәләрнең сыйфат теориясе буенча семинарның эше нигезендә, әлеге өлкәдә барлык төп журнал әдәбияты, шул исәптән авторларның һәм аларның укучыларының басылып чыкмаган мәкаләләрен дә кертеп, системалаштырылган һәм иҗади эшкәртелгән. Китап бөтен дөнья күләмендә танылган.
«Ляпунов күрсәткечләре теориясе» монографиясе аның укучылары Б Ф. Блов, Р.. Э. Виноградов һәм Д. М. Гробан белән автордашлыкта язылган. Анда Виктор Немыцкий җитәкчелегендә сыйфат теориясе буенча семинарда алар тарафыннан башкарылган һәм сызымлыга якын булган системалар чишелешләренең асимптотикасының төрле мәсьәләләренә караган авторларның эш нәтиҗәләре гомумиләштерелгән.
Виктор Немыцкий Мәскәү математика җәмгыятенең югары техник уку йортлары секциясе рәисе була. М. И. Слудская һәм А. Н. Черкасов белән бергә университет өчен «Математик анализ курсы»н язалар.
40 ел чамасы Мәскәү университетында укыта, «Гади дифференциаль тигезләмәләр» төп курсын укый, уку һәм фәнни семинарлар белән җитәкчелек итә. ССРБ фәнни мәктәбен оештыра, аның күп кенә укучылары күренекле математиклар булалар. В. Немыцкийның укучылары башка илләрдә дә бар (Польшада, Румыниядә, Кытайда).Студент елларыннан башлап, ул үз гомере дәвамында сәяхәтче була. Географлар арасында ССРБның биек таулы районнарын тикшерүче буларак билгеле. Кавказда аның беренче ачучылары Немыцкий һәм А. Н. Тихонов исеме белән аталган үткел бар. Корыган үсемлекләр җыелмасын җыйган һәм эшкәрткән. Мәскәү галимнәр йортының туристлык секциясе рәисе була. Туризм өлкәсендәге уңышлары өчен Виктор Немыцкийга 1950 елда туризм буенча спорт мастеры исеме бирелә.
1967 елның июлендә зур булмаган төркем составында Алтайга (Енисей һәм Об елгалары бассейннарын аерып торган Шапшак сырты районына) сәяхәт кыла. Диңгез биеклеге дәрәҗәсеннән 2200 метр биеклектә Чульча елгасының югары агымында 6 августан 7 августка карый төндә кинәт вафат була. Аның гәүдәсен Мәскәүгә алып киләләр һәм Введенское зиратында Нина Бари белән янәшә җирлиләр (8 мәйдан).

# Виктор Немыцкий
## Библиография

70 тән артык фәнни эш, шул исәптән берничә монография авторы һәм автордашы.

# Виктор Немыцкий
## Библиография
### География һәм туризм буенча басма эшләр исемлеге

* В хребтах Тянь-Шаня и Памира, сб. «К вершинам советской земли», М., Географгиз, 1949.
* Поездка в Заалайский хребет, сб. «Побежденные вершины, Год 1954», М., Географгиз, 1957.
* Чаткап, сб. «Побежденные вершины, Год 1951», М., Географгиз, 1952 (совм. с Е. А. Казаковой и С. М. Лукомским).
* В центре Тянь-Шаня, газета «Советский спорт», № 16, 1952 (совм. с Е. А. Казаковой).
* Новые данные об обледенении в хребтах Чакир-Корум, Барколдай и Кок-Шаал, Исследование ледников СССР, вып. 2—3, 1935 (совм. с А. А. Летаветом).
* Теберда (путеводитель), изд. Московск. Дома ученых, 1934 (совм. с Б. Н. Делоне, М. В. Зимиловой и О. И. Каленкиной)