definißo. Quid deme: quid fœr. cum favem ita median m pu,
blitas tabulas feri, ut ille premata tramen auſtochel more ma,
102 contmerentur. non cultantur. non continui domi. ſed deſen
bi ſtatim ab omnibus libraryis, duendi paſſim, et perculitari,
atq[us] edi populo co. mipani, duſi toti italie, duſi m omnes pro
uincias euis median, e quo ſalus eſſet oblata oibus, expeſtez
eſſe neiern nolu. Iſtaq[us] duo nullu locum eſſe m orbe teſtarum,
quo m loco rei. pu. nomen ſit, quan eadem perſcriptum hoc m
dicti percuenerit. In quo ego tam ſubito, et exiſuo tempore ml
ta duuntus ita ut dixi, non mea ſponte p[ro]priidi. premium ne
qui poſſet tantum, aut de rei pu. aut de aliaus perſaudo me
inſiſſe quantum uellet. deme ne eu licebet, inqua repreſſe
dere illud median, aut temere crediti ceatari. Postemo ne quid
tam ame, ne quid ex meis commençariis quereretur, ne aut obliu
mea, aut memoria iuderetur mma, ne demq[us] aut negligenza tu
p[ris] aut diligenza cruclis pu[ta]cetur. ſed tamen abſtet ex
quate quero, am indicatus tuus inſimus eſſet, et eſſet euis rei
ſrequens ſenatus, et recens memoria t[er]ſis, tibi mo familiari,
contubeeram pr[im]s, etiam edituri median fuerint ſcribe mei ſi
uoluſſes, quem m codice duciere retuſſent. cum iudeces alij
ter fieri cur tatuſt[ri] paſſus eſ non mea, aut eu familiari
meo queſtus eſ, aut cur tam farile iueberis in armos waton,
dus, aut uehementus exponuſt[ati] tu. tu cum tua uor minqua
ſit aucluta. cum median leito, deſcripto, duuillgato quenueris,
tatueris, repente tantam rem ſenutiare audeas, et m eu loat
te deduros, ut antequa me commutati median coargueris, te ſu
me negligere, tuo median committum eſſe fateare. Mirni
amuſqua ſalus tanti ſuſſet, ut mea negligere per me ergo
necutatem pateſtam gtamnarinm aliquo mendacio. quenq[ui]
demq[us] ego iuuaſe/a quo, et crucliles miſdiatas in rem. pu-
factus, et in me poſtſinni consulem pu[ta]cerein. Ox ſi iaz eſſ
obliuus ſuencturis et conſtancte mee, tamen ne amens evam,
ut rum Ic[em] poſſuoratis cauſa repente ſint, que ibſtio obliuoi

esse possit, ego recentem putarem memoriamutem. Senatus comem
tario mee posse supavi: fero ego iam dudum te Torquate. fero
et non munita alius mehitatim ad ulteriori oationem tuâ. ve
uoro ipse, et reflecto. permitto aliquid watundue tue. do adolesc
entem. cedo aitnacae. tribuo parenti. sed insi tibi aliquem modum
iute constituevis. coges oblitum me mea amatie habere vōnez
mee dignitatis. Nemo unquae me tenuissima inspirione
perestinavit, quē non peruenveris. Sed inchi hor cedas belis,
non ius libentissime soleo respondeere, quod inchi videor facilí
me posse supare. tu quomam mimne ignoras consuetudinem
chendu meam. noli haec novia lemtate abuti mea patientia,
noli aculeos ovations mee, qui sunt reconditi, exauſſos arbi
teravi. noli id putare oíò ame esse omnium, si quid est tibi re,
innisfum, atq[us] concessinn, cum ille ualent apud me exauſationes
inuretue tue, iratus alius tuns, etas, amnitia meâ, tunc nōduz ſta
tuo, te iuruit satis huc, ut ego tibi luttari, et consueci debeat
qui si essds uſu, atq[us] etate robustior, esset idem qui soleo, ni
ſm laceritus. Nunc tecum fit aſtam, tulisse ut potus iuria,
q[ui] retulisse scariam incear. Nemo uō qui inchi waſtare in
telligere possum. Sed cp cum defendo quem tu tu actusas,
cur tibi quoq[us] ipse non ſutrenſes, qui actusas cum quem ego
defendo. Inſimam maus actusas meuz, et amitua ego deſe
do meuz, non debes tamen comutations queſtione defendere,
imo nemo magis, cum de quo inchi est ſuſputatus, q[ui] is
qui de alijis multa cognout, cur dixisti testimonium in alioey,
qua coactus, cur damnati ſint, qua vediti est. Reſum
est diſere in quem uelis, ac defendere quē uelis. ino ſerutu
est diſere in quē uelis, ac defendere quem uelis. Ac si
rave cuperis utemur hor magis mihi necesse fuerit, ſi
tibi intelliges te honestus mimitziaz modum
q[ui] me humamtatis. An uero cum honos
famhe iurē: hoc est consulatus parent
non ſutrenſut, famnhariffims ſine

89

89

defenderent et laudarent. Intelligebat hanc nobis amoribus eè
datam dilectimâ ut nullus amoritia ad propulsanda pericula
impediremure. Et erat huc inducio longe dilectimis illa contengos.
Tu afflito p. Silla, consulatus nobis pariebatur / sicut partus
est. honoris erat tertamen exep蒂 repretere. vos clamtabatis
ita ut iuci in campo / in foro intereetis. Tui qui contra uos pro huius
salute pugnabant amicissim iuri quibus non reaſtebam / cito in
latum nobis exirebant. honori uo repugnabant et tamen id
incolata urâ amoritia, miteo offito, ueteri exemplo atque miſi
tuto optimi cumque fariebant. Ego uò quibus ornamentis auer
ſor tuis aut au diſumtati urâ repreſjo. Quid est quod iam
ab hoc expeitas. honor ad patrem. mitegna honors ad te de
lata ſint. Tu ornatus huius crinumpis uems ad eit laterand
quem intereſti ego iarentem et ſpoliatum protego et deſt
do. Atque huc tu et reprechendis me qua defendeam et waſte
vis. ego aut non mo tibi non reaſtor, ſed non reprechendo de
factum tuum. te ems exisſimo tibi ſtatiffe quid fariendu putares.
et latis idoneum offici inducem posuſſe. At attuſat Cornely
filius idemq[ui] ualere debet, ac ſi pater mutaret. O patuez
Cornelium ſapientem qui quod preemi solet eſſe in inducio reliq
vit. quod turpitudins in confessione id per annationem filij
ſuſepit. ſed quid est tandem quod meditat per istum puer
Corneius. Si est causa inchi ignota cum Hortensio coriata,
reſpondet Hortensius ſin ut aſi illum Comtati Anteom et
Catilme cum in campo consularibus comitis que ame habita
ſint, cedem farece uoluerunt Anteom tum in campo iudamus.
en quid dixisse nos ego iuci. vos ems tum iuc. laborabatur
noque ſuputabam. ego tertus. preſidio firmo am Contract. Catilme
in eamque Antomj copias et conatum repreſſi. Tum qui e iſ
qui ame ducit in campum aspirasse Sullam. At qui ſi tui ſe
am Campis reate stedere comuuerat. ac ab eo diſcedebat,
are cum Anteom non cens. ac in paru causa non paria ſigna
cerimis repreſtutur. Quid quomod[que] Cornelius ipe etiam mir de

indurando dubitat, ut dianæ informat ad hoc aduimumbratum
indicat, filij. Quid tandem de illa notè dicit? cum inter
faltarios ad M. Lettam notè ea que consécuta est posset
diem non nout me consule Catilme denutnione guent, que
nox oSTS tempoz cœuratioms aterrima fuit, atq[us] aterrib[us]ima
rum Catilme dics exendi, tu ceteris manendi condireo, tu delip
ao tota per urbe cedis atq[us] moendioz, constituta est. Tunc
tus pater Corneli, id quod tandez aliquando confiteat, illa
sibi officioasam proculam depopulat, ut cum prima luce consule
salutatum nemret, mitomnus meo more atq[us] iure amane
me in meo letto truendaret, hoc ip[er]e cum aedevet aterrime cœni/
ratio, am Catilma egrederetur ad exercti Lentulus i urbe
elemqueretur. Cassius mendys, Cethegus cedi proponeretur.
Antonom ut occuparet &c. uturam preſcriberetur, at oïa ordi
narentur, instituerentur, pararentur. Obi fuit Silla Corne
li: m[us] rome: i mo longe ab fuit, m[us] m h[us] legibus quo se
Catilma inſerebat: multo etiam longus, m[us] m agro cæmenti,
preno: galiaco, quas oras maxime quaſi moebus quidem illus
ſavoris pernuaſcat, morib[us] uo numus, fuit em[us] ut iam ante
elxi Neapoli, fuit m[us] ea parte Italiae, que maxime ea ſiſpino/
ne caruit, quid exo[m] ma[n]at, aut quid aſſert aut ip[er]e Cor
nelius, aut uos: qu[us] ab eo hec mandata deſertis? Sladiato
ees emptos eſſe fauſti ſimulatione ad cedem et ad tumultuz.
ſta proſus interpoſit, ſim[ato]diatores, quos testamento pa
teris indemus debet. Arcepta eſt famlia, que ſi eſſet p[re]ter
miſa, posſet alia famha fauſt, numus p[re]ebere. Otinâ quidem
hec ip[er]e n[ō] m[ō] imquod iudic[ia] eſſet ſed equos, expeſtatorum
aſſatere posſet, preparat uchementer, cum longe tempus iu[n]
vs abeſſet quaſi uo tempus dandi numeris, non valde
pmquaret, nec opmante fauſto, rum is neq[us] ſa
let famlia eſt coru[n]pta, compata. At lit
quas ille p[re]etibus a. P. Silla p[er]ſit
ut hos ip[os] emat, neq[us] ſolenn

99

91

Cesaron. L. Pompeuſ. C. Menuſ, quorum de ſentencia tota res zetta eſt. Ac preſiut famlihe Cornelius, iam ſi in pa rácla famlia nulla ſiſpicio eſt, quod preſiut ml ad rem pecti net, ſed tamè munere ſexuli obtulit ſe ad ferzamenta p[roſp]ienda, preſiut uo minqua eaqz res per bellu fauſt, i[bi]beat, uo tempore adjuſſtreata eſt. Atqz emz Cintuſ eſt ab hoc m ulteriorem h[ir]pamà miſſus, ut eam p[ro]u[n]tam perturbaret, p[ri] miſ Cintuſ ad. L. ſulio. C. figulo consuli[bus] p[ro]ſeſtus eſt aliquanto ante furorem Catiline, et ante ſiſpicione h[uius] c[or]u[n]atio[n]s, deme eſt p[ro]ſeſtus non tum p[er]mi ſed am m Inſdem lotis aliquanto ante, eadem deca aliquot annis fu[ſſet] ac p[ro]ſeſtus eſt non mo[] ob tam[em] ſed etiam neciſtariam tam magnam vōne cum mauritāne vestr[ate] contracta. Cu aut illo p[ro]ſeſto Sulla p[ro]curuante eum[us] ſem et zevente p[lu]viums et pulchru[m]ms. C. Cintuſ p[re]cedijs uendit[s] eſ aliemz euſtè diſſol uſt[er] ut que etiam ceteros ad famliu[m]s impuſt r[ui]peditatiuſ re t[in]tende p[os]ſeſſioms a Cintio non ſuſt p[re]cedijs dimitti[s]. ſam uo illud q[ui] m[ex]cible q[ui] abſu[er]di[ui] qui vōne r[ed]em f[are]re que inflamare uellet h[ar]t urybem eum famliarit[s]ui ſui d[omi]nere ab ſe et mandare m ultimas terças uiru[m] quo famliu[m] vōme ea que conabatur eſtiteret, ſi m h[ir]pamà turbat[em] e[ct]. At h[er] ip[er]a p[er] ſe ſme ulla c[or]u[n]itione agebantur, an m tentis rebus tam nows consilips tam p[er]tuſul[o]ſis, tam turbulentis, homi[ez] amantrit[s]ui ſui famliarit[s]ui c[or]u[n]itiſt[s]ui offin[s] uſu c[or]uſe tu[n]dne d[im]ittendui eſſe arbitaretur. V[er]eſimile non eſt ut quem m ſeandis rebus quem m o[n]o ſeam ſemper habuſſet, h[uius]c[m] m aduerſis et m eo tumultu, qu[em] ip[er] comparabat a ſe d[im]ittet. Iſp[e] aut Cintuſ (non emz u[n]di] deferenda eſt c[or]uſa p[er] c[or]uſa atq[ui] hospit[s] ſs homo eſt, ut ea famlia, aut ſo c[or]uſi p[os]ſit, eum bellu rei, p[ri] ſare n[ov]ulſe, etc. d[ef]i[n]ant f[im]t[ui]n aut u[n]am ſm[ey]n, ſi n[am] offi[ci]o et fide, ſs ſibi neſarui di[u] putaret. C[ui]s eſ aliemm

iudemus iud. non libidme, sed nego, gavendi studio eê con
tractum. Qui ita vome debuit, ut in proinъys et in regns
maxime ei perume, deberentur quas cum peteret, nō cōmisit
ut sīu proculatores quicquā oneris absente se fuit, exeret.
De me omnis suas possessiones et patremomo se ornatus, immo sōli
axi maluït, ă ullam moram auă feri creditorō suos. A quo
genere iud. ego quidem minquā timu, cum in illa vei, pu. te
peſtate uerlaxer. Iſtud exat genus hoizu hozribule et pumelre
clinn, qui tanto amore ſuas poſſessiones complexi tenebant,
ut ab hīs menbra duella ntius at diſtrabi poſſe cederec.
Cintius minquā ſibi cognatione eſſe cum preclys exis, mauiu
ſus. ſtagz ſe non mo ex ſuprione tanti streleus uez etraz ex
ōi hoizu ſermone, non armis ſed patremomo ſuo uenduunt.
Jam uō qu. obuit pompeianos eê a Silla impulsos, ut ad ifrā
comuationem et ad hoc neſarui facimus accederevent. id auus
moī ſit intellugere non posſum. An tibi pompeiam aiurass
uclentur. quus hor. unquā dixit. aut que fiut istius xei, uel
immina ſuprione. diſugetit, quibat eos a coloms, ut hor. diſando
ac diffenſione facta, oppidu m ſua potestate posſet et pōpera
nos habere. Premu omnis pomperano, colono, diſentio
delata ad patronos est, cum iam tueteraſſet, ac multos ànos
eſſet exergitata, demde a patroms ita vēs cogunta est, ut
nulla m re a cetero, ſentenъys Silla diffenſeuit. Postremo
colom ipi ſic intellugunt non pompeianos a Silla magis ă
ſele eſſe defenſos. Atq. hor. iud. ex har. frequencia colono,
honeſt, ſimno, hoizu intelligere poterſis qui adſunt, labora
hunc patcomi defenſorem custodem illuvs colome, ſi m o, ſo,
tuna, atq. m o, honore nolumē habere non poterunt. In
has tamen ea ipa, ca qua affluctus iacet, per uo
ſeruari q. supunt. Adſunt pari studio
etiam m erimen uorantur, qui ita de
guys ſuis cum coloms diſſenſe,
trent. At ne hor. quidē.

pretereaunda esse nuctus. Q[ui] cum ab hoc illa coloma deduuntur fit et cum cōmoda colonoz, a fortumis pomperianoz rei. pu. fortuā duisecerit. I[sta] cæcus utrisq[us] atq[us] iocundus, ut nō alteros demo uisso fed utrisq[us] constituisse indeatur. At emz et gladiatores et omnis iſta uis roganoms Cæsar eā comparabatur. Atq[us] hor lobo m. L. Cæalum prudentiſsin[us] atq[us] ornatiſsin[us] iu[n] nehemem/ tez iuettus est, cu[n]s ego de nuctute et consanua iud. t[m] duo talem hunt m iſta roganone, quale promulgaunt, nō de tollen da fed de leuanda talamtate fecis ſiu fiusſe et consuſt t[ui] esse noluerit feci am re. pu. p[ur]nare noluerit. promulgauerit- impulſus amor e[cat]erno deſuferit. ſeatis autoritate deduto. Atq[us] m ea re p. L. Cæaliz, Silla auſſatur, m qua re est uterq[us] laudandus. Prinm[] Cæalus, qui id promulgaret, m quo vos modiſtus indebatur noluſſe resiudere ut ſtatiueret. Silla, veste comprehendit. Status emz rei. pu. marie iudi- tatis rebus continetur. N[ec]q[us] ego tantum ſcaterno amor clandum arbitror, ut q[ui]ſus de salute ſuon[] consulari cōmunez relinquat. N[unc] de iudino ſerebat, fed penā ambitus eā ſe/ rebat, que ſuicat miper ſuperioribus legibus constituta - I[sta]q[us] hat rogatione, non iudicium ſentencā, fed legis iudicui coriſtebat. N[emo] iudicui reprechendit n[ō] de peā queriur fed legem. clamano emz est iudinuz, que manebat pena legis que leuabatur. N[oli] igtur aiō[] eo[n] odinu[m] q[ui] p[re] ſint iudinjs, ſi[u]na cum gravitate et dignitate alienare a cā. N[emo] labefactare iudinuz est conatus. m[ehil] est euismodi promulgatiu[m]. Semper Cælius m talamtate ſeatis ſiu/iud/ ac poteratem perpetuandam legis acerbitare iudicandā pu- tam. Fed quid ego de hat pluva disputem: duree fortaſſe et ſaite et labenter durem, fed paulo etiam longus q[ui] fims quondam. ſi posuſulat, p[ietas] et ſcatermus amor mi[]L. Cæch[ui] prondem p[er]nups p[ro]varem ſenſus u[m]s/ umuſauiſq[us] m iudicem am ſu[m] ſenſu[m] p[er]petuam, peterevm erato uemaz. L. Ce- aliz et iu[n] ma[n]s iu[n] cōrui[m] iudicem atq[us] ex humamitate c[ui]r.

L ex dues fuit propofita pautos. ferui cepta, minquâ poli
ta est in Senatu ro. Lata est. cum in capitoluï nos Senatuï
corotassensium. ml est autum penus, et id mandato Sille. Q
Metellus pater se loqu dixit Sillam illam vocatione de se
nolle fere. Ex illo tempore. L. Cealus, multa de re p.
egit. atraue legr que tota ame repreehensâ, et abieta est.
Interessorem fœce perpeſſus est. Improbus largitiombus vestrut.
Senatus autoritatem minquâ impeduït. ita se gefſit in tribuna
tu, ut honore deſpoſito domefiti offing / mchil poſtea, mſi de
rei. pu. comodis cogitarit. Atque in ipa vocatione ne per viz
quid ageretur. Q uis c m mem Sillam aut Cealus ne
rebatur? Nuz ne omnis ille terror. oïs ſeditionis ſmor atque
opimo ex Antomij improbitate pendebat. eus noces / eue
mine ferebantur, eus aspectus, concufano. ſipano. gregres
hounz pectatoz / metum nobis, ſeditiones afterebant. ſtagz. p.
Sillam hor importuînimo tum honoris, tum etiam tulam
tatrs ſocio atque comite et ſeundas fortunas amicere coactus
est, et in aduerſis ſme ullo vemedio, atque alleuamento per
manere. Hic tu eplam meam ſepe venitas, quam ego ad
Cn. pompeius de meis rebus gefſis, et de ſuma rei. pu. inſi.
et ex ea trumen aliquod m. p. Sillam quæris. Et ſi fu
vorem mecedibilem biemo ante conceptum erupiffe, in meo
consulatu ſcripſi. de me hor demostraſſe dictis Sillam in illa
finſe ſuperiore comoratione, ſalutet ufum, qui exiſtimen. Cn.
Pisonc et Catilmaz, et Vargunteuï, et Antomuï, ml ſcelerate
ml audacter per ſele ſme. p. Silla fave re potuſſe, de quo etâ
ſi quis dubitaſſet antea, nuz id quod tu arguis cogitaſſet
Interfecto patec tuo consule, defendere kal, iamar, c in
ſuſtulſi, hanc ſuspicionem rum dixisti hunc ut Catilmæ
efficeret, contra patrem tuæ operas, et manu compasſſe
quod ſi tibi ego confiteor, tu miſch concedas
cum Catiline ſuffragaretur, ml de ſim
amſerat, per vini renipando

["famno[?] tantay / tam atrociu remen iud. P. Sille persona sule\npit. Iam enz famam cennibus ommibus, fere dissolutis, contra\natque in ceteris causis fieri solet / ut mir demq[ui] de iuta h[uius]\nac de moribus ducam. Et enz de principio studant auiis ot\neiere magmtudin remus. Satiisfatece expertanom h[uius] de\nme aliquid de ip[os] qui attusatus erat ducere. mir tam reno\ntandi eis[us] eo qu[em] uos. ip[os] causa etiam tacente me cogit a\nmmus. Ommibus in rebus iud. que graniores, maiores qu[em]\nsunt quod quisq[ui] voluerit cogitarit, adminicerit, non ex c[oe]\nfed ex moribus eis[us] qui arguiture est ponderandum. N[ec]\nenz potest causq[ui] n[im] subito fangi, neq[ui] causq[ui] repete inta\nmutavi, aut natura commecti, acutispite paulisp[er] mentib[us]\nuestris, ut alia omitamus hoste ip[os] h[uius]e, qui h[uius] affines\nstreleri affuerunt. Cateolina contra rem pu. comcunt, auiis\nauires unquam hoc respuerunt, conatu c[ui]e h[uius]em apnereaq\nnon solum intempantia, et streleve, fed etiam conflictudine,\net studio in oi flagitio, stupro c[ede] uersatum. Q[ui]s enz\ncontra patriam pervisse mirare, pervisse pugnantem? quem\nsemper o[es] ad cu[i]le latro[n]imus natum putanecunt: Q[ui]\nLentuh s[or]ictates, cum indicibus: quis infamas libidinum,\nquis peruen[am] atque impia religione recordatur? Q[ui]\nillum aut nefarie, aut stulte cogitasse m[orte]tur. Q[ui]s de\nCethego, et eis[m] in h[isp]am[as] proferitione, ac de uulnere. Q[\nMetelli pi[] cogitat: cui non ad illud pen[ato] taceer edificat[us]\neſſe uideatur? Omitto ceteros, ne ſit m[fi]ntuſz, tamen a nobis\npeto, ut tanti de o[m]bus quos couraſſe nobis c[ogn]itum eſt\ncoſitetis. Intelligetis innu[que]z eo[rum] p[er]us a ſua iuta, q[\n]ui a[u]a ſuſpione e[em] damnatum. I[ps]m illu Antcomuſz, quom[as]\neis nomen finitim[em] maxime eſt h[uius] p[er]cito, et crin[\n]ui\n]ui\n]ui\n]ui\n]ui\n

solitum facere. incnonu fama sinitot. vi, conati et arims
disturbare in dicta. in homs rebus omnes contemnere. in
mals, pugnare contra bonos. non vel. pu. cedere. no fortune
ipi subiibere. huus si ca non mamfstissimis rebus tenetetur, ti
eum, mores ipsus, ac ita commecerent. Agendum, conferte mun-
tum ills utam. p. Sille uobis, populoq. vo, notissimam ind. et
eam ante oculos uestros propomte. Et quod huus facta aut
cornissim non dictam audaxus, fed q. ang paulommus consolidatū
iudicetur. factum quero ierbum, et quod unquam ex oge eius ex
idit, uncle quisquam posset offendi. At uo in ulla gravu. L.
Sille historia, turbulentaq, quid. D. Silla minor, multoeru
huc uta e a. L. Silla deprecatus. Q. multi sunt hoeres,
et ornatussim, et mequestris ordims, quod, pro salute sedet
Sille obligant, quos ego notavem, neq. emx ipi volunt, et hui
aio gratissimo adiunt. Sed qua mains est beneficii, q. posse
debet eius, cum dare ideo auobis peto, ut quod poterit, cipori
tribuatis, quod feci ipi. Quid veliqua constantia ute to/
memorem. dignitatem, liberalitatem, moderationem, in prei
uatis rebus splendorem in publics, que ita afortuna deforma
ta sunt, ut tamen anatura intoata appaveat. Que domnis,
que celebratio quotidiana, que familiars dignitas, que studia
annexi, que ex quoq, ordine multitudo, hec dum multu, et
multo labore quela, una præpuit hova. Atrepit. D. Silla
ind. uilmus uehemens, et mortiferum, neq. emfmodi tamen q.
indetur eius uta, et natura accipere potuisset. honestas, et
dignitatis habuisse minus. magnā inictatus est cupiditatem.
quam si nemo alius habuit in consularu petendo, inictatus e
cupidior il habisse, q. ceteri. Sm etiam in alys nōmillis fu-
iste consularus amor, fortuna in hoc fuit fortasse grāmos, e̲
m ceteris. Postea uero quis. D. Sillam non mercerem de
innum afflictumque iudit, quus unquam est supebus huc ma-
gis, odio, q. pudore, huius asperum, lucis, inque, qui et inha-
haberet, intumenta urbis, et foro, propeque ſimâ studia aequi

que tamen ei sola in malis restarent, abfint ab oculis ueris et tu
lege retinetur ipse se consilis exilis pena multavit. In hoc nos
pudore iudicant et et in haruita tanto sceleri iacuit furie crediis.
Aspiate ipse contuemus of conferte cume tu uta, uſque ad hor tu
pus explata, aiz cume retroſonite. Mito rem pu que ſint
semper ſille carissima - hos ne amuos tales ueros, tam cupi
dos ſui per quos res eius ſeamde quondam ecant ornate, mit
ſubleuantur aduerſe crudeliffime perire voluit, ut tu Lentulo,
et Catilma et Cethego feciſima utam at inſeram turpiti
ma morie proposita deſeret, non miq cadit in hos mores, non
in hunc puclovem, non in hanc intam, non in huc houſi iſta
ſupero. Nona quedâ illa imamtas exorta eſt, mcedibilis ſu
it, ac ſingularis ſuor ex multis ab aduſtrenia collectis perdi
toy houſi utijs, repente iſta importuntas manditi ſcederis ex
arfit. Molite iud. arbiteavi houſi illum impetu, et conatum
furſe, neq emz illa gens tam barbara, aut tam imams unq
ſint, in qua non modo tot ſed ne unis tam crudelis hofis
patricie ſit tuentus. Bellue quedam ille ex portentis imanes
et ſere formâ houſi inclute extiterunt. Desperte chaz atq
etiam iud. mi emz eſt quod in har cã clari posſet uchemetut
pemtus mtrolpunte Catilme. Antomj. Cethegi. Lentuli refero
vive mentes quas uos in hif licidimes, que flagitua, quas
turpitudmes, quantas audivas. 4. mcedibiles ſuorves quaſ
notas ſclex, que media porviday, quantos ateruos famnoz,
reperictus ex magus et duiturms, et iam despatis rei p.
morbis iſta repente ius erupit, ut ea confetta, et cietta co
naleſtere aliquando et ſanavi cuitas posſit, neq emm eſt
quisqua qui arbitetur illis mcluſis in re. pu. peſtibus diu
fus horu ſtare potuiffe. Itaq cos non ad perſiendum ſcinus
ſed ad clauandas rei. pu. penas, ſurie quedâ mitauervit -
In hanc utatur geogem nos nur. p. Sillam iud. ex ys
quaum hori uſque mxeunt, honefuſimoz houſi greſibz
terentis et ex horu houſi nio ex har familiari dignitate m

mpioz partem atq; m paritda2 tedem / et mi3 tcafferetis.

Obi erit utitur illud fortissiij preſiduij pucoris : quo in loco
iuta nobis anteaita procerit: quod ad tempus eſtimatijs
parte ſeutus reſeruabitur ſi in extremo diſemme / ac dimen-
tione fortune deſeuit: ſi non aderit / ſi mde aduabit: Ouesſi
ones nobis ſeruoz / ac tormenta / actuſator minitatur. m quibz
quanqua ml perituli ſuſputamur / tamen illa tormenta gubnat
dolor. moderatur natura. cuuſa3 tum aſ / tum corporis ſegit
questor, fleſt it libido / corruſpit ſpes / mſremat metus / ut in tot
rez antuſtus / mchil ueritati loci reſimquatur. Vita. P.

Sille Torquate, ex ea queratur, non que occulteturḥibido -
non quid latet facimus: nuz que crudelitas. nui que audana.
ml erroris erit in ca neq obscuritatis iud. ſi auobis ute per
petue. uox ea que grauſſima debet eſſe audietur. nulli m har
taſa testem tmermus. mchil quandq; ſave. mchil indiſſe.
mchil. auſſe arbitramz. Si tamen mchil nos. P. Sille fortu-
na mouet iud. uſeſta moucat. uſeſta emz qui nuz ſiina clegara
atq; integritate uixisti. hoc maxme mtevest / non ex lidme /
aut ſimultate / aut leutate testui: cauſas honestiſmo2 ho2um
ponderavi. Sed in maqms diſquitiombus repentimſa3 p[er]liſ
utam umuſauiſa3 eſſe testem. quam uos iud. nolite acrmiſ
ſins ſpoliatam, atq; mudatam obreze debere iudie ſulſpnom.

Mumte cœz artem bonorum, obſtruite perſuagia improbo3.

Daleat ad salutem, et ad penā pluīmuz, quam ſolam uidetis
tpām ex uſua, natura3 ſarile perſpiti ſubito fleſt. ſeāq;3
non posſe. quid uò her autoritas? ſemper emz de ea durendi
est, quanq; a me tnumde, modu6 dicitur. Quid mā her auto
vitas nēa: qui acteris cœuratijs cauſis abſtimuſmus.

Sillam defendimus. mchil hunc tandem uuabit: graue ſi
appetimus aliquid, ſi cum ceteri de nobus ſalent. uò cern no met-
ipi tatemus graue. Sed ſi ledimus, ſi acuſamur, ſi iuicq;
uotarmir, profecto conteditus iud. ut nobis libertatem velmere
lceat, ſi minus, lceat diſunta. Actuati ſi ut uno note gulaeſ

ut iam indeatur honors amplissim, nomen plus iudie et digna
tis afferre. Affuerunt quid Catilme illius laudavit, milla
tamen patebat, milla ecat digna cœurato, defendebat amariz,
adecant supplii. Vite eius turpitudine, in sumis eius peri
culis non insequebantur. Qui etiam parens tuus Torquate
consil reo, de penimis vepetimis Catilme aduocatus fuit,
imprebo hoüs at suppli fortasse audax et aliquando amico
cui non adfuit post delatam ad eum pernà illa cœuratione, mihi
tauit se audisse aliquid non credidisse. At idem non affint
alio in indino, cum adessent ceteri, sed postea cœgnovit ipse
aliquid, quod in consulatu ignoraisset. Ignoscendum est hec
qui postea mi! audiverunt. Sin illa res perna ualuit, no iuete
rata, et retenet debet esse granior. Sed si tuus patens, et à
m illa suspicione periculi tui, tamen humamtate additus, ad
uocationem hoüs impreobissim, sella curuli, atque oibus ornamè
tis et fins, et consularis honestant. Quid est, quæobrem
consulares qui Catilme affuerunt veprehendantur. At iijes
hujus qui ante hunc causam dixerunt de cœuratione, non affue
runt tanto telere afferutus hoibus statuerunt, mchil a se ad
umenti mchil operis, mchil auxili ferri oportere. Atque ut
de eorum constancia, atque ario in rem pu. dixit, quorum tantam
grantas et fides de uno quoque loquutur. Neque cujusquam orna
menta oratioms desiderat, potest quinquam dixere unquam me
liores, fortores, constanteres, consulares fuisse et hujus tempo
tibus et periculare, quibus pene oppressa est res. pu. Quid
non de coi salute apertissime, quia non constantissime sentit.
quis non fortissime. Neque ejo preapue de consularibus
cito seu disputo. Nam her et homis ornatis imo, quę pre
tores fuerint, et unueri senatus cois est laus, ut constet
post homis memoriam, minquâ in illo ordine plus urtutus,
plus amoris in rem. pu. plus grantatis fuisse. Sed et sunt
descripti consulares, de hujus tantum in chidendu putam,
quod latius esset attestantem memoriam homi, neminem ce ex

illo honoris gradu, qui non oï studio, ictute, autoritate studi
crit ad vem. pu. consernandam. Sed quid ego qui Catilma
non laudat, qui reo Catilme consil non affiu, qui restiïmuz
de cœuratione dixi in alios, adeo ne nobis aliemus a famitate,
adeo oblitus constantie mee, adeo inmemor verum gestar, a
me esse indeor, ut cum consil bella gesterim tu cœuratis, mun-
eorum ducê consernare cupiam, et in auiz meditâ, ruus miï
ferruz reponderiz, flamâqz restimperim, eiusdem miï rausam/
utamqz defendere. Si medusiddius iud. nò me ipa rei.p.
meus laboribus, et periculus consernuata, ad gravitatem ai
et constantiam, ſna chieimitate renocaret, tamen hoc nã est-
miſtinn, ut quem tenueris, qui cum de iita, fortumqz contê
deris, cuus ex insidiis enaſeris, hunc ſemper odoris. Sed tu
agatur honof meus ampliſimus, gloria verum gestar, ſingu/
larus, am quotiens quiſqz est in hoc ſtrelece cœurtus, tonenç
renouetur memoria per me inente salutis, ego ſin tam demesf
ego cœmittam, ut ea que pro salute oiuſ gessi, raus magis, et
felicitate ame, qui ictute et consilio gefra esse indeantur. Quid
ergo hoc tibi ſimis, ducet fortasse quiſpiâ, ut quia tu defendis,
inocens iudetur. Ego uò iud. non mo mirni ml affimo, m
quo quiſpiam reputinet, sed etam ſi quid ab hoibus concedi
tur, id reddo ar remitto. Non me ea re. pu. uerſor. non
his temporibus capit mei obtuli, pro patre periculis oibusf.
non aut ita ſint extuti, quos iuri, aut ita gravi quos ſer/
nam, ut ego plus mirni appetere toner, qui quanti os minn
indiqz patiantur. Draue esse cum iudetur qui inestigavit
cœurationem, qui patefererit, qui oppreſſerit, cui ſenatus ſin
gularibus uerbis geaius egerit, cui um toſato ſupphatione
dereuerit, ducere in iudicio, nò defenderem ſi cœurasset
non duo id quod graue est, duo illud quod in ius cœpit rati-
ratioms, non autoritati affimaz, ſed putores meo. Ego ille
cœuratiom, inestigator, atqz uiler, ad me non defendes. Sulla
Si cœurasse arbitrarer.

cum quæverem omnia multa audaxem, non cederem oira, canere
oræ, dico hoc quod natio dixi, nullus indio, nullus sufi,
cione, nullus leis de ree, pu. Sille vem ullam ad me eê delatã.
Quamobrem uos diu patrij, ac penates, qui huc webi, atque
huc imperio presidetis, qui hoc imperuiz, qui hæc liberta
tem, populi, vo. qui hec tecta, atque templa, me consule
uestro munie, auxilioque seculaestis, testor integro me aio, ac
libero. P. Sille causam defendere, nulli ame siente fum
occultari, nulli scelus suscepti, contra salutem oSTS defendi,
ac tedi, mchil de hoc consul comperi, mobil suspiratis suz -
mchil audui. Itaque idem ego ille, qui uehemens in alio, et
merorabilis in ceteros eê usus sum persolui patrie quod debu-
veliqua iam ame, mee consuetudin perpetue, natureque debent-
tam sum inſeritor ſud. ę uos, tam mitis, ę qui leuſſimus -
In quo uehemens ſui nobis, cum nil ſea mi coactus, rei pu-
precipitanti ſubuem, patriam demeſam extuli, miserordia ad
dutu amuiz, tunc ſuumus tam uehementes, ę neeſſe ſuit. Sa-
lus est oSTS anniſa una noti, miſſet ſeuæcitas illa ſuſcepta.
Sed ut ad ſtelerator penaz amore rei, pu. ſum adductus -
sit ad salutem innoencuiz notuitate addutor. Nidhil iudeo
eê uid. in hoc. P. Silla odio digni, miserordia digna mi-
ta, neq, enz mi propulsande calamittat ſue canſa, ſupplex
ad uos confuſit, ſed ne qua gîn, ac nòi ſuo nota, nefarie tu-
pitudinis utatur. Ntam ipê quidez, ſi exi uestro indio li
bevatus, que habet ornamenta, que solacia iute, veliqua quibz
leravi, et perſeu possit, domus exi credo exornata, apientur
maior imagines, ipê ornatum, ac uelitui reaipabit. Oiã hec-
vid. anniſa ſunt, oiã gîn, nòiſ, et honorus miſigma, atque or
namenta, domus indirij calamitate caderimt. Sed ne exti-
tor patre, ne p[ro]ditor ne hostis appelletur, ne hanc labem
tant gîn in famlia velimquat, id laborat, id metut au ho
novi integros ſenctus non. Et ceditur, ne eterni memoria
decedunt velimquat, hit uot exi, iud. patreus, ut se aliquado

sinon interea fortuna, ut affluit patri suo gratulari smatis. Huc
imtero notiora sunt indinoru itnera et fori, ę disapliaz. non taz
de iuta. P. Sille ind. sed de sepultura contenditur. Vita
crepta est superiore indurio, miſ ne corpiſ euatatur laboramus.
Quid eſt huic veliqui? quod eiu m vita haſ teneat, aut
quid eſt quamobrem her auq iuta videatur? Nupex if homo
fuit in cuirate. P. Silla, ut nemo et ſe neq honore neq gla
neq fortums anteſſzet. Nume ſpoliatus oi dignitate, qne
crepta ſunt non repetit, quod fortuna in malis veliqui ſeat,
ut cum parente, cum liberis, cum ſeatve. cu huſ neceſſareys ui
gere ſuam calamitatem liceat, id ſibi ne expiatis iud. obſtita,
mur. Te ipſu am Torquate expleam huus inſeris pateat, et
ſi in alund Sille, ę consulatum abſtuliſſet, tamen eo uoſ con
tentos eſ oportebat. Honoris emz contentio uoſ ad cauſam,
non immiscie deduxerunt. Sed cum huic oia cu honore cetrat
ta ſint, cum in hae fortuna inſera ac luctuoliſſima deſtitutus
ſit, quid eſt quod expetſes amplius? Luſa ne hanc ufucam
cripere uis, plenā lacrimaz, atq meroris. quam cum mariō
crucatu, atq dolove vetmet, libenter reddiderit, adempta iſ
miſa fediſſim acuſ. An uo nmmct ut expellaſ auſ ex m
ſeris, ſi eſſes erudeliſſim uicndo ſentum caperes maiorem,
ę audiendo. O inſerum, et inſelicem illu diez quo consu
ommbus ſenturyſ. P. Silla veniBAT US est. O falſam ſpem.
O uolurem fortunā. O ecam cupiditatem. O prepoſteram
gratulatione, ę ato illa oia ex letia, et uoluptate, ad luttus
et lacrimas renderunt, ut qui paulo ante consu deſignatue
ſinſet, vetmeſt repente miſtum uelſigni prſiſme dignam
Quid emz erat mali, quid huic ſpolito honore. ſama
fortums deſſe uideatur, aut cu none calamitatis luis indu
velutus eſſet. Diget eadem fortuna, que
uiu merorem, non patitur hoiem calamis.
Vno m luttu perue. Sed iam mi
ne de huus inſita plura diu

cum percuto et sapientissimoz et leestissimoz invocat in dictu eee subeundum. Et emz quibus auctoribus et defensoribus omnz tum salutis eet non cuniz solum sed erat gentis defen sa at xetenta neimez quatuiputau per consipios percut lum huius fortunæ atque justicia creatur. Quod si esset aliquando futuri, ut aliquis de L. permisso cogitare poterit, existimam ind. D. Lumen optimi ueri filius, optima ipse preeditu sume ducuntur eam sustentat, attutonem que scelæ catoz cuniz poteris odio, et fueri et ipse iustitati atque iusti tute aduolemque vœuemet. Et emz cum a clavissimis ueris ustissimas mineras sepe cum benemeritis ambus depoitas indissim non sum arbitratus quod amaritæ rei pu. postea L. flavi amor in patria perspectus esset, nouas huc in minoriaf mulla atque iuris denicatur. Sed quomodù ind. multa nol et in neis cebus et in xe pu. fefellerunt, feri miſ ea que sunt favenda, tamen auobis petiis ut omnia rei pu. ſubſidia totum statum autatis ouiz tempore præter itum salutem, preſentis ſpernitiuocm in uera potestate in uelris ſentencis in hoc uno indicio politam eè et deſi xam putens. Sed unqúa rei pu. consilii, gravitate, ſapiè ciam prudentia in dictis implocaut hoc me tempore implo rat. Non eſtis de lidou aut inſo2 aut phragitui qui huc compulsi conatatis, uenerunt, sed de uiri xe pu. in dicta caturi de cimitatis ſtatu de cito salute de ſpe bono2 ouiz ſi qua velqua etiam nui, que fortu in cuny mentes consita tioneſa2 ſuſtentent, oia alia perſugia bono2 preſidha ino cencui ſubſidia rei pu. consilia auxilia uera cenderunt. Quem emz aliu appellem quem obtesser quem implo ſenatui ne. At in ſpe auxilii petit auobis et confirmacione auoritatiſcne ueſte potestati permittam eè ſent. An equites ro inbitabitur principes euiſ ordini quid cum omnibus ſenſeritis an de ſi am de bonis potestatem

mſi hoc loto, mſi apud uos, mſi per uos iud. non auctoris tate, que a
miffa eſt, ſed salutem uram, que ſpe exigna, extremaqz pendet,
temuermus, ml. eſt preterea, quo confuſeve poſſmus, mſi forte ą
vſe hoc iudicio temptetur, quid agatur, cu cauſe ianantur funda-
menta iud. non iudetis. damnatus eſt is qui Catilmā ſigna prie
imſexentem intereunt. Quid eſt cauſe, cur non iſ qui Catilmā,
ex uebe repulit pertimеſtat. vapitivc ad pena, qui iudicia coiſ
exitum cepit, aux ſibi confidat iſ qui ea pcoſerenda et pateſa
cienda curavit? ſonj consiliori, minſtri, comteſqz uexantur.
quid auſtores, quid ducers, quid prempes ſibi expectent? Atqz
utmaz immei uestri et bonoz ouiz, metum potuſ contende
vent utrum cum omnes hom duces nēi am comteſ fuerunt
ad commnē ſernandā salutem, hunc igitur un Leli, quibz
tandem vebus oppugnās. ſuit p. Servilio impatore i
Cilina tri. mil. ea vels ſaletur. ſuit M. P[.]ſom questore
m hispama. uos de quēſtura mulla eſt. Della[]t] cœtense ex
magna parte gessit atqz una eui ſumo impatore ſuſmut-
mita et huns temporis actus [actus]io, preture iuridictio resua
via, et multiplex, ad suspicionem et ſmultatese nō actingit.
At uō in ſumo et pernauſoſſimo tempore vei. pu. etiā ab
immei eadem pretura laudatur at testibus lecitur -
Antequo aquibus qua ſpe, qua ui, qua re contitatiſ
qua leuitate, qua eſſestate qua p[er]ſidia, qua audacia pre
diis. dictam de gne unuerſo et de conditaone ouiz n[em].
per deos ſmorta[]leſ iud. uos qu[em] ıſ qui anno ante vome uſ
dixerat anno poſt in Asia dixerit. A testibus queritis igno-
tis ip[er] g[er]tura mehil iudicabitis in tam uaria iuridictio
tam multa deceta tot homi[]z grati[o]z leſe iuolitatiſ
que etiam iacta non ſuſpito, que ſolet eſſe falsa ſed
et doloris. Et iſ eſt veuſ anaricem qui
compendit, maledicentiſſma auiſa
maledictu onuen non modo
que pretereunda non ſiut

98

multus huius in primis rebus factus, autem nullam ex peo-
maria contenaonem, nullam ex famihari foredem, posse prefer-
ent. Qui igitur testibus, ego hocque possim defutare miu iubis -
Thmolites ite, cananus hō nō mō nobus, sed ne inter suos quidem
notus uol doterit, qualis sit. L. flatur, quē nos moles乎s乎
adultesentem, proinæ maxime spectiſiūz unx, mei executus for-
tissimū miltitem, diligens ſimul ducē, temperatius legeratum,
questorem, cognoverunt. quē uol pīntes constantiſiūz ſena/
torem, uniflissimū pretorem, atq. amantiffiiz vei, pu. cuē iudi-
cantur, de quibus uol alys testes ec debetis, de hīs pī alios
testes audietis. At quos testes, primi dicam id quod est coe-
gerens, non quo natius huiu ego unuſ maxime fidez devotez.
Nam si quis unquam de meis hōibus a gne isto studio ac-
uolentate non abstrahi ſuit, me et eſſe arbitraz, et magis etiā
tum cu i plus ceat oar ſuſſe. Sed si ſiit m illo mīo multi hom-
domi prudentes, qui ad hoc iudicem deduti non ſiit multi,
imprudentes illiterati, lenes, quos navijs decaniſ i uideo comi-
tatos. Verutamen hoc dicto de toto gne geroz, tribno
illis hās do multa, artui diſiplinaz, non adīmo ſerimone,
leporem, ingemoz atumen, duciendi copiam, demq[ui] etiā si qua
ſibi alia ſiitui, non repugno testinomoz religionc et fidem
minquam isti natio coluit, toreriq[ui]s huiſſe vei, que ſit uſ[que]
auctivitati quod pondus ignovant. Unde illud est, da miu
testinomui mitui, non saluz, non hispanoz, putatur, toruni
illud geroz est, ut etiam qui gecere nesſu, hoc quibus uerbis
agere dicti soleat, ſiant. Iraq[ui]s uide te quo multu qua confi
demna dixant, tum intelligis qua religione dictum, ming-
uobis ad vogatū respondent, ſemper amſatori, plusq[ui] ad voga
tum, mīquaz laborant quæ admodum probent quod dictam, sed
quemadmodu ditendo ſe explent. Fratuis flato dixit M.
Luco, qu[em] ut ip[er]e aubat liberatis erat, em
demmatijs erat, mi dixit qu[em] ledit
reluſio, camen id quod dixit qu[em]

99

et palore dixermt ępromptus homo. P. Seculius, æratus de
indicio et ulicco tamen hepitabat, tamen cuius iracandie religio
nunquam reputnabat. Immeaus. M. Celius, qu cum in re maſterfa
putasset, nefas cœ publicanu iudicare, contra publicanu ſublatas
exat e miio recompator, tamen temut se, neqz attulit in iudiciz,
quæ ad ledendum msi voluitatem. Hujusmodi ſuſſent ac miſi
nisi maiures ac diſiplina plus valevent, ę dolor ac ſimultas, oſ
ſe ſpoliatas, ueratos fortam, euerobis cœ diuſſent. Secutus tefnus
cum ea voluitate proceſſit ut lectat, non curiſurandi ſed le-
dendi uerba meditatir. Imac reſelli, coarctu putat eſſe tue
puffinni, ad id ſe parat, miu curat alud. Staqz non optimie,
quiſqz neqz grauſſimus ſed impudentiſſimus, loquarimmiſque
lictitur. Vos autem in primatis minima, verum iudicis tefem
diligenter expenditis etiam ſi fortimâ hóis ſi nomen ſi tribum
noſtis, moreſ tru exquavendos putatis. Oui autem dict testiunis/ex nemi hóibus ut ſe ipse ſuſſentat, ut oia uerba moderetur ut-
tinet ne quid cupide, ne quid iracande, ne quid plus minus ne,
ſi ſt necesse dixat. Timu illoſ item putatis, quibus iuſurandú
epus eſſet iouſ est testiunomii iudus, exiſtimacio uestre tenore
laus, mercés greatia, greatulacio propoſita eſt oſ m impudenti
mendatio. Sed non dilatabo oratione mea, etemz poterſt eſſe
inſimuta, ſi miſi libeat totius gentis in testiunoms dicendis ex
plurare lentatem. Sed propus accedam de hujusmodi testibus
dicam. Nehementem attuſatorem nacti ſumis iud. et minuti
m oſ ſi nemi odiosinn ac molestum quem ſpero hujus ingeris fore
maſno uſui, et amicis, et xeri pu. ſed reſe inſiámatus, morendi
bili cupiditate hanc causam, attuſationem suscepit, qui comita
tus in moſurendo comitatum dico, immo uo quantus exercaſtis, que
laxura, qui ſumptus, quanta laſtito, que quanq[ur]i utilia ſunt,
tamen dico, qu[ur] uereor ne Lelius, ex hujus rebus, quaſ
n[am] putet aliquid oratione mea, ſermomis in
n[am] staqz hab[er] partem totam vel quinam tantus
audiſtis, cœi fama, atq[us] ſermone

de iis de manu de armis de copiis memoravit quatinus reviri audire
legere has recenti ac non census est quomodolibet committuimus contigu-
tutus. Sed ut hanc umm omnitam quanta illa sunt que quomodam
attusaturio aere et moree sunt facta reprehendere non possumus.
Queri tibi continuer premissi q[ui] distributus partibus sermo est to-
ta asis dissipatus. Cn. Pompeii q[ui] L. Flaccio est uehemen
ter imminens contendisse a D. Lelio patereno anno ac perneces-
sario ut hunc hoc indico accesseeret omnino et suâ autoritatez
gentiam copias opes ad hoc negoam confinendum contulisse id
hoc uerisimilis grecas hoibus indebatur q[ui] paulo ante in eade-
promittia familiarem Lelui Flaccio ind certain. Pompeij aut
autoritas au[m] apud omnes tanta est quanta esse debet tu
excellit ista promittia quâ nup[que] predomni et vestri bello libe-
rant. Actuixit illa ut eos qui domo exire uolchant testimon
denitiorione terueret qu[ia] domi stare non poterant l Facto et
liberale iux uatuco c[om]ponueret Sic adulet sen[m] ingemi p[lem]us lo-
cupletis metu temeris premissi stultus eriore promoult. Sic sunt
expeessa ista preclara sophi[m]mata non sententia nec autem ita
ibus declarata nec iure urando constituta sed pori genda ma-
m profundendo q[ui] clamore multitudinis concitate. O morem
preclarum di[sp]iplim[q] quâ a maioribus acceperim us si quidem
tenoremus. Sed nescio quo pario iam de mambus elabitur -
Nullam em[que] illi nec fantissim et sapientissim iuri iux con-
comis esse uoluerunt que sanciret plebs aut populus iubet
sûmota contione distributus partibus tributiz et centuriatim
descriptis ordiniibus classibus etatibus auclitis autoribus
re multo[s] dui[que] prenuligata et cogitata iuber ieteriq[ui] uolue
cunt. Recog[ui] aut tote vest pu. sedentis connotis temerari
administrare. Istaq[ui] ut hanc greciam que iam dui ius con-
lys pertulsa est et affluta omnitam. Illa ueru[m]que ius ondum
opibus imperio gloria floruit hoc uno tate immoderata ac literna conti-
ho[no]s rerum ou[que] vudes iug[em]

suscipiebant, tum sekitio solum hoës rei, p[ro]nun. prefunebant, tum op-
time meritos c[um]s, euntate euntebant. O, si hec Athense, tum
tum ille non solum in gladium, sed prope cumque gentibus emite,
bant, arrede[rum] s[unt] solita, qua moderatione putatis in p[re]legia,
aut in se auffesse contionis, nostris contionibus, illius nationis hoës ple-
ximq[ui]z perturbant, quid cum s[unt] ip[s]i, tandem fieri putatis.
Cessu est u[n]cis emens ille athenagoras, qui in fame frumentum
ex postare erat auius, data contra Lelio est, procrefit ille g[rae]
aut, et apud g[rae]cos, non de culpa sua dyat, sed de peá quætus
est, porregerunt manibus sophis mati est, hoc testimoni est, m[ui]
epulati, paulo ante omni largitione saturati p[er]legamem, qu[em]
tridates, qui multitudinem illam, non auctoritate, sed s[an]tate
nebat se uelle dyat, id futures, et zonarii condamarunt, hoc
testimonium est, c[um]tatis. Ego testes a Sicilia publique duxi.

Verum, ex [an]t. ea testimonia, non concitare contionibus, sed iura,
ti senatus. Quare non est iam miri contentio, cum testes, nobi
indendum est, s[unt] ne hec testimonia putanda. Aclulesc[er]s bonus
honesto loco natibus, dissetus, annis maximo ornatus, immo com-
tu, nemt in oppidu g[rae]cos, postulabat contionem, locutus ho-
mies, et gravies, ne s[ibi] actuere sunt, testimoni demitiatque
deterret, c[ess]entes, et leues s[pe] l[ar]gitionis, et matro publico
premiata etiam nemumitate com[mo]tet, opifices, et tabernarios
atque omnem illam fecerim c[um]tati, quid est nequaqua contitare p[re]
sertim in eum, qui imper s[um]o cum imperio fuerit, s[um]o aut
mamore esse propter nomem ip[s]i imperii non potuerit. Mi
vandui non est hoës col, quibus odio s[unt] neque s[ea]res, nomen ater
bitatis s[cripture] denme porto, mortis libenter arripete, farula
tem ledendi quic[ui]nq[ui]z det. Nementore igitur cum audietis s[do]
philippata, non audire uol, testimonia, audire temeritate uolги,
audire uocem leuſſimam, c[ui]nq[ui]z, audire ſtepit[i]m, imperato, et
que contentione, et contionem c[on]titutam leuſſimam nationem. Ita q[ui]
perſutam, peintas, adorat ionem, c[um]tum, iam mihi preter
ip[em] mihi, p[ro]eunt terrorem, ac minnas reperietis. In errario

methi habent auditæs, methi in uectusalibus, due rationes confin
ende pectime, aut mensura aut tributo, nec tabule ceditoris pro
feruntur, nec tributi confectio ulla vertatur. O super facie fal
sas rationes infore et in tabulæ quodamque tōmodum est referre
soleant. ex. Cn. pompeii Irīs ad Lypseum et Lypsa ad Pom
pōm missis, queso cognoscente. Litteræ Pompel et Lypsa.
Satis ne uobis coarguā, hīs autoribus dissolutā grecoz, consuetu
amè licentiamque mpudentem uademur, mi forte qui. Cn. Pom
peuī qui preſentem, qui multo mpellente fallebant, eos iestente
Lelio in absentem, et m. L. Flaccī, aut iudōf uiffe, aut ve
liuosos putat, ſi fuerint morzupte ke domi, niit uò qua hre
auctoretatem, aut quâ fidem possim, triduo lex ad preterem de
ſeu, miduī sigus obſignari inbet, truerefmo die iux deferuntur
ne corруpi tabule facie possim. Idem lex obſignatas in publico po
m noluit, at obſignantur corrupte. Quid reſert iſtutur tanto
poſt ad iudicem deferantur, an oio non deferantur. Quid ſi
testui ſtudui, am actusatore ſonatum est, tamen ne iſi tefes habe
buntur. Obi est iſtutur illa expectatio que uereſati in iudicis ſolz,
nan antea cum dyerit actuator acceiter et uchementer amque
defenſor ſupplinter, demiſſez reſponderit. Tertius ille exat ex
perſutus locus testui, qui aut ſme ullo ſtudio direbant aut eam
diſimulatione aliqua cupiditatis, hoc uò quid est una ſedent
ex actusatoz ſubſelijs ſurget, non diſsimulant non uerentur,
de ſubſelijs quæcoz, una ex domo prodeunt. ſi uebo tribuereſt,
quo reuerantur non habent. An quiſt esse testis potest quem ac
tuator ſme area interroget, nec metuat ne ſibi aliquid quod
ippe nolit reſpondeat. Obi est iſtutur illa laus oratoris, que
uel in actusatore antea, uel in patono ſpectari ſolebat, bene
testem interrogaunt, callide attessit reprehendit, quo noluit ad
duxit, comuat et elinuerim veddidut. Quid
tu ei domi, an proſcripſens, qui
nam aut oratio testui reſelli.

orationem refellam, euſi quidat dedmuſ, moril amplius in
homēz ditendim est. Iſtitur cum oratio argumetationem non hz.
quid dixam in iſnotum. Querendu est igitur, et deplorādu
id quod dudu facio de oi actuſations inquitate, primuſ de
coi ſnè, ducet emz natio imme in testinomys ditendis veliſi
osa, propuſ atredo, neſto eſſe iſta testinomá, que tu ipè ſophiſa
ta appellas, et ſcendum eſentui, et motum quèdam temerareui
gveaile connomis. Intrabo etiam magis, qui ſtessit non adeft qui
muaſſe dicitur, non est deductuſ, priuate hre nulle proſecuntur,
publiſe vetente ſimt in actuatoribus potestate, ſiua est in teſtribuſ
iſ miuui cum immaſ, adſimt cum aduerſavijs habiſtat nu at
actuatoribus. Utum hir tande disceptationè et recognitionè uerita
tis an ino centie aliquam labem, aut ruina fore puſtatis. Multa
emz ſimt euſmoi ind. ut etiam ſi in hoi ipò de quo argitur negli
genda ſimt tamen in conditione, atq[us] m exempla per ſimtēnda
ideantur. Si quem inſmo loco natum, ſplendore inte nulla
comendatione fame defenderem, tamen auè, a cuibus cois huà
intas, uire ac inſeritorcha deprecavetur, ne iſnotuſ teſtribuſ, ne
mcritatis, ne actuatoribus, confessoribus, quiuſ, contubernalibus,
ne hoibuſ leuitate gveas, cendelitate barbariſ, auè ac ſupplure
unz, dederitis, ne periculofam imitatione exempli religijs in poſſu-
prodereritis. Sed cum L. ſложi veſ agatur auus ex famlia
qui primuſ consil factuſ est, primuſ m haſ cuntaſte consil ſuit,
auus iuſtute, reſtribuſ exterminatis, libertas m re. pu. constituta
est, que iuſq[us] ad hoc tempuſ, honoſibus mperij, reque gſtrazj ſià
continuata permaſit, auſq[us] ab haſ pœmi, contexta q[ui] iuſtute
marior, nò mo non degenerauerit. L. ſложi, sed quod flore
m amuſ ſui gloria iuderat, landem patrie, m libertate iuſciturande
preveſ ad amarit. In hoc ergo veo ne quid permiſiſi exempluſ
prodiuio p[er]ſam, m quo etiam ſi quid eſſet, onneſ boi
comendim, eſt, quod quidè ergo non modo non
poſtulo, sed contra auè, et obſtor, ut totam cauſa, q[ui]
marime intenti ocuſe at
- testatuz, ml. ueritate -

- testatuz, ml. ueritate -

testatim, milueritatem fundatù, mil dolore expressum contra, quâ
corrupta libidine, warundia studio, precio, pericurio, repreietis.
Et emz iam u muerfa istocù, cupiditate coramta, accedâ ad ſin
gulas quereelas, cœmnationes, grecoz. Classis nomme peauaz
cuiutatibus imperatam queruntur, qu nos factam uic confite
mur. Sed si hoc crine est, aut m co est quod non liuiceit-
imperare, aut m co quod non opus fuerit nambus aut i eo
quod nulla hoc preetore classis namitarit, huc uſſe ut intelligat
conſuos, quid me consule ſenatus deriuerit, ni quidem mori
a ſupenoribus continuo, armoz, decetis, dereſſeat. SE
NATVS CONSVLTVM, proximù est exo, ut opus fuit
dasse, nec ne queramus utrum ſiſtur hoc gæa statuet, aut
ille extere nationes, aut uestri pretores, uestri dures, uestri
impecatores. Et quidem exſimo in eulmoi regione, atq[us pro
unia, que mari cimta, portubus diffimita mſulis occuicata
effet, non ſolum preſidi, sed etiam ornandi imperis, ſaſa
nauitandum fuisse, hoc emz ratio et magimido armoz,
m maioribus utiſt, ut tum m prenatil rebus, ſuſq[us ſump
tibus, mimno contenti, temuſſimo cultu inuerent, in impero
atq[us in publica dignitate, oïâ ad gloria, ſplendor, etc. venoarèt.

Queritur emz in ce domestica continenrie locus in publica
dignitatis. Quid si etiam preſidi, ſaſa classem habiut,
quiſ evert tam inquiſ, qui reprechendat: nulli excent p[ed]ones.
quid: nullus fore, qui preſtare poterat. Minus inqui-
gloriam Ponperj, imo tu auges molestram, ille emz classis
predomi, urbes, portus, receptatula, ſuſtruit, pate mariti,
ſuma iuタte, atq[us] morcibuli celeritate conſeet. Iſtud uero
neq[us] ſuſcepti, neq[us] ſuſpere debuit, ut si qua uſp[er]iam me-
cula predomi, apparuſſet, accuſandus iuſeretur. Hanc vero
in alia, cum oïâ, iam bella terra, maris,

tamen idem iſus cuiutatibus m
opuſ e[que] cum ipplus preſentis
effe poterant, quid cum ill

et farendu fuiffe. Quid nos hir: nù ne ipò Pompeio auro
tore Sillano et Murena consulubus, desseuntis ut classis m
italia nauiaret: nù ne ipò tempore am. L. flacci m Asia
rennetis impabat nos hir m mare superi, et mferi sextrari
rei et quadagres rotabamus. Quid postremo anno nòne
M. Curio et. p. Sextilo questores, pæuma m classem est
erogata: quid hoc: oì tempore equites m ora maritima non
fuerunt: illa est emz gloria diuina pompey, premu predo
nes eos qui tum cum illi bellu maritimi serendu datum est
toto mari dispereti uargabantur, redartus esse omnes m pate/
demu Siriam eè meam. Cilutiam teneri Cypriu ptolemeu
regem mchil audè, preterea acetam esse Metelli urtute maz
ml esse unde profinsantur ml quo renvertantur, omnes simis,
promontoria littora infulas, urbes maritimas, amplexibus
imperij nù contineri. Quod si flacto preteri, nemo i mari
predo fuisset, tamen huus diligenza reprehendenda non esset
iduco emz qu his classem habuisset, existimare nò fuisset. Quid
R. L. Eppi. L. Ager. C. Cest equitum ro. huus età da
vissim iuri. Cn. Domity qui m Asia tinn lestatu fut, tibi
memo docro eo ipò tempore, quo tu negas classem habendà
fuisse, complures apredombus eè cappos, tamen flacci con
filu m rennetis comparandis reprehendentur. Quid si età
octus est a piratis. Adramantem homo nobilis, auus est fere
nobis oibus nomen auditù. At m Aspulo olipiamres, hoc est
apud grocos, quoniam de eo4 gravitate diuatus prope mai
et gloriatus, æ rome truiphasse. At neinnem cepisti æmul
huc mari time clarissim iuri prefuerunt qui cum predone
nudà cœnsent, mare tam tutum prefaterimt. Causè emz
in cœpem huc eum cœnsent, octas cœntus, octatio defendendi, faciles est
latibulis, occultus, locus, sed età tepeftatu
Reliqui est ut quexatur ut? . Impiu tantù et litteris nami
test auus rei cumta testus

est asia / bipartito classam disteibutâ fuisse, ut una pars Ephe-
sum altera mrea Ephesim naugaret. hanc classe ute amplissim
M. Crassus ab euo in aliam his naubus flatur ex asia m
maredoma naufaut. In quo igitur est pectoris diligenzia
mquercnda 5 m miô nauniz et m descriptione equali fumptus
dimidiens quo Pompeus erat ufus impaut non potuit paz
tius descriptus aut petuaz ad Pompey ratione. que fuit ac
tômodata L. Sille descriptionem qui cum omnes afie avertes
proe poctione m proûna descriptiflet illam rationem m impado
fumptum et Pompeus et Flatur ſentuf est neqz 2 adhuc
ti ea ſuma completa. Non refert uo quid luxetur cum
emz gemis impate petue ſuſtepit id quod tu crinè eſſe vis
confittere. qui igitur potest preobari m ea petuâ non referê
da crinè ſibi ipm faceve m qua crimen eſſe nullu ſe referet.
At emz negas fratrem mei qui L. Flaco ſuſſeſit petuaz
ullam m remges impasse. Equidein. Q. fratris mei
laude deletor fed alij magis gcauoribus atqz maroribus-
alud quidâ statut alud idut exſimant quorùqz têpore
auditum quid eſſet de predombus quam vellet ſubito clas
ſem ſe comparatu. Demqz hoc premus frater meus et asia
ſert ut hoc ſumptu remgû cuitates leuaret. crinè autem
tum uideci ſolet cum aliquf ſumptus inſtitut eos qui antea
non exant inſtituti, uo cmi ſuſſor aliquid inmutat de iſu
tut prior. Flatur quid alij poſtea facturi exant ſore
non potuit quid ſeriffet uidebat. Sed qun de cot totine,
asie crin est dirtum aggrechar nam ad ſingulas avertes,
ex quibus ſit nobis perna auitas Aemonensis. Citat preco
uore maxima Aemonenses procedit omus Astlepadef pro
deant etiam ne pectorem mentiri coegiſt. Eit eutoe de
ur iste ut nuntatus nomen ſua autoritate
natus turpissimus induis domn noto
de probis aduiterijs ac ſup-
quas ego non ſolum propeſt.

turpissima obſeemtatem iuſeborum p[re]ſtetere undas p[er]to. dixit
publi[re] datum d[ra]ſtina[]. CCv. et dixit tantum, ml often
dit, ſed adjuſt id quod certe, quin erat domiſtai, docere
debruit ſe pruſatiz d[ra]ſmas. CCVn. ſe dediſſe, quantum ſi[bi]
ablatim homo impudentiſſimus d[rit]t, tantu[] m[u]nquin[]a e[ſ] auſi[s]
ut habereet optare. At, A. Stuphilo[d]us d[rit] ſe dediſſe, a ſuſ
ſcatribuſ potut dare Stuphiliuſ. N[am] ſcatres quidem c[olo]z
t[ef]ſi[nt] mendantat[us]. Audiamuſ iſtur Stuphiliu[n]. ſcatres de
m[qs] ip[ri] p[re]odeant, q[ui] nolent, impudenter mentantur, et quod
m[u]nquin[]a habuerimt, dediſſe ſe durant, tamen alijqud forſtasse co
tam produciti d[rit]nt, m[] q[ui] reſp[er]ehendantur. N[on] deduxi m
q[ui]t Stuphiliu[n]. c[edo]. tabulaſ, non deportam. ſcatres ſaltem
exhabe, non demitiu[n]. Q[ui]d e[ſ]to. Vom[is] deſlepiades, for-
tuna eyens, iuta turp[is], exſi[tu]matone dammatuſ, impudet[ia]
atq[ui] audacia feci[us] ſi[n]e tabuſ, ſi[n]e auctore leſerit id no[el]
q[ui]ſi crin[em]e aut teſtimonu[m] pertinenciu[m]ſ. I[ſem] laudationem
q[ui]n nos ab Aemonenſi[bi]uſ, ſlario datam p[re]ſerebamuſ fl[am]
ce diſebat auſi[que] laudationuſ iactura expeſtenda nobil[]ſut.
N[am] ut ſi[mi] publicum iſper[ut] p[re]eclaruſ iſte auctore, ſi[n]
cuiſante ſolere ſuos auſ, c[etero]z q[ue]cos ex tempore, q[ui]d opuſ
ſit, obſignare d[rit]. tu u[n] tibi habeto iſtam laudationem. N[er]
em[] Aemonenſi[bi]uſ laudatione iuta ſlario, et diſi[ntas] m[iti]t[ur]
das em[] mi[n]t, q[ui]d het ta[m] maxime poſtulat, mi[n]a[] g[ra]uſta
tem, mi[n]a[] ſo[n]ſtantiu[m], mi[l]um firmu[m] in q[ue]cos homi[b]u[n]
conſi[l]ui, mi[n]a[] dem[]q[ui] e[ſ] teſtimonu[m] ſidem. N[li]ſi u[n] hacte,
m[is] iſta formula teſtimonu[m], atq[ui] o[ra]tioniuſ t[ue] diſſeibui atq[ui]
d[u]ſimmi poterſ, ut ſlario abſenti alijqud cuiſateſ tribuſſe
durantur. L[eho] p[re]ſenti per ſe agenti, ut leſi[us] i[n]ce actuſa/
conſi[na]tibus p[re]ſterea ſi[n]uſ, terentiu[m] ac minanti, mi[l] t[em]poruſ
i[n]ca[m] iapide[m]e auſt obſignasse uſdeantur. E[ſ] quidem m[mi]
conſi[n]naſ u[n]di. u[n]. deprechendi ac tene,
que eſt anob[il]ſ p[re]colata lauda-
tura, que ſere eſt o[m]mbuſ

nota nobis, qua utuntur hoës, non mō m publicus, sed inprimatis. Inſ, quaſ quotadie iudemus muti, apublitamque ſepe unaq[ur] mēm. Neq[] em, testis ip[]e ſi[]nno, mſpecto, falsi[m] nos proſerie dyxit, sed leutat[em] totuſ alſe protutur, de qua noſ et libenter et ſaule conce dnniſ. Noſtra igtur laudano, quam ille tpris cauſa nobis datam dicit, ditam quidem confitetur, confignata, etc. eſt. In quo aut testinomio quod actuſatori dicitur datu, cerā eſſe iudi muſ. Inct ego iud. ſi nos Aemonenſi[n]uz decetiſ, ſi ceterorum pheati[n]i litteris promouere putarem, notiſerare et quantum poſſum uoce “contenderem, testare publicanos, excitarem negat. atores, uelſteam etiam ſa[n]tā[m] implorare, etc. deprechen[da] confide rem totuſ testinomii ſutā audacia, mamſſte comprohensam, atq[]uod preſſam tene[n]i. Nunc uero non inſultabo, uchementuſ, nec uolitato m hoc insolentuſ, neq[] m ſtum mugat[]ore tanq[]ua taliter quem testem mucher, neq[] m toto aemonenſi[n]uz testinomio ſiue h[]oc confiſtui, eſt ut appa[]et, ſiue inſi[m] domo eſt, ut dicitur, cor moebor. Et em, quib[]ul ego laudat[]iombuſ iſtā vemitā, q[]ui ſunt ut Aſſtepiades, dicit leues, horum testinomui non pertinensā.

Vemo miſ ad Aorilenſi[n]uz testinomui, qui produciti, tabulas ſe publicas, ad ſpelimuras, p[]eochidſſe dyerunt. O p[]aſtores, neſao quod cupidos littera[]z, ſi quidem ml iſt[]i præter hea[m] abstuleruſt. Sed alund eſſe cauſe ſi[]ſutamur, ne forte iſt[]i p[]acium uerſutuſ eſſe iudeantur. Pena eſt ut opmor Clorili, g[]rauiu[r], q[]ui apud alioſ falſa[]z, et corrupta[]z, littera[]z, ſi ueras protuſſet, c[]rimi[m] ml exat, ſi falſa[]z, exat ſpena. belliſſim[] putauerunt, d[]iſe amill[]as, quiſtat igtur, et me m hoc luceo ponere, et alund me ageu[m] patantur, non ſi[n]ut. Supp[]let em, ille neſao quiſ, et preuia[n]t, d[]ict ſe deuſſe. hoc uo[] ſe[n]vi nullo m[]o poterſt, qua de tabula[]s, publiſ[]que recitat[]ur, ies, qui m actuſatiom[]s poterſate fueru[n]t, ne debet h[]re[m] auctu[]ritatem, sed t[]u[m] iudicu[m] fieri ille ip[]e, auſſemodi ſunt proſeruntur. C. ueſtrum iudic[]t, unq[]ua nemo qui d[]iſt, dedi. Clubitari, iud.

nobilissimui cuæ uendueris. Atque huc eadem miper tris equi
tes ro. honesti et graves cum in tana liberali cum qui afferre
batur, cognati siui esse diceret, non cediderunt, qui hoc euem-
ut qui locuplex testis dolores et sanguinis siu non fuerit, idem
sit gravis auctor iuris publique. Atque huc doremnsis, miper cu
efferet magna frequenira, consensu quod mortis illius iudiaz
in flammum lelus confecbat, facta iste leli si putas periculo
nec uinece tuos contubernales preterit, quia mekligenza
fartum arbitemure. hui emis phragi qui arborè fit miqutà
indiffet, fitimam fitoz obicerit, cuus mors te ex aliqua parte
telenaut edatem uo hoiem permisse flaccro quid profuit
qui valuit tam diu dum hoc procluret, mortuis citoleo ià
dimissi, at dicto testimo no. At utinam cume orati oms tue Mi
teides postræq. bidui retentus testis, ac nobis efficitur
que uoluit ià reprehenvis, consitus, factus, differit. ambas
at cum lorica, metut homo dortus, et sapiens, ne L. flammus
nur se scelere allugeat, am am testem illum effingere non possit,
ut qui ante diu iestimonii se temperavit, am tamem aliquel
asseque possit, if nui id agat, ut ad falsum auere testi o m
uecum etiam malefit, utem aduigat. Sed de hoc teste, totoq
nudicatrico differint, et subtiliter et copiose. q. hortensius, nos
ut infratutus ad reliquia percutus. Caput est omnino gerox
contitandorum qui am atque atoribus sedet, herachides ille e
mitis homo meptus et loquac, sed ut sibi iudetur ita dortus,
ut eam magri aliou, se cito, et qui ita fit ambitiosus, ut
omnes uos, nos, quotidie per salutet. Tenemus, ad illa etate
nemus, senatu nemre non poterit, et qui arre ditendu traditur, et a
testes profiteatur. ipse omnibus turpissimis induis consus
et. Place fideitate, una legatus uemt Vitaceles, qui neq, m
fatum, conditione peruenire poterit, et firsti, et pro sano
damnare, etiam remittet legati oms. Lixanas adeptus est
ordine senatoz, sed tam miu. mmui amplenteretur petula
nomen amusit. huj etiam tres

erare nunc tabularum falsas esse nonzunt. Vlam feriis non se
proferi sunt habere, ac oï sive comite nemissent, decreto scribe-
do, premit, video affixisse. Lislamâ cum fecerit bona, quæ ipse
non soluebat, pretore flaccò publicè nemeruit. Preterea p[ra]
lippus est Lislame gener, et hermobius, cum frater Polistes
peanè publicè est condemnatus, ducunt se flaccò, et ius quos sibi
effent, dragimaz et decelle. Cum cuitate mihi res est aere
vima, et confidentissimaz leaz, et qua minimus mouerit, nullus
potest sive pretoribus quinque, tribus questoribus, quamor merita
viis, quæ apud illos apopulo ceeantur, ex hoc tanto mûo deduc-
tus est nemo, et cum illam peanaz noiatim flaccò datâ referat
maiorè etiam aliqua, cum hunc ydem darent, et eodem saceraz
restitendam se prosterpisse ducunt, quod minime cœnient.
Vlam aut oïa occulta referenda fuerunt, aut aperte oïa, ac
perscriptum noiatim flaccò, ml timet, ml uerentur, ac op[ri]
publido referunt, ydem hōc sibi eundem quem contempse
rant p[er]estimunt. Sed pretor dedit ut est scriptu aequioe
māunt questor a menfa publia, aut ex neeitutali, aut tributo
mīqua cito istud simile cœmis, msi inchi totam ratione oï et
persoonaz gne, et leaz, explicatil, nel quod est in codè decreto
scriptu, homès clarissimos cuitatis, amplissimis uſos honombus
hoc preterea, avanientos, ac iu neq, in iudicio adiunt, neq,
m decretò noiantur. Non emz cedo ligniſtaru iſto loco il
lum, quæ se exigit heraclidam. Otru emz m clarissimis est ac
ubus if quæ iudicatū ac dixit Herippus, qui hanc ipam
legationem quam habet, non aerepit a ſiis nullus, sed usq[ui]
timolo petiunt, ac nullus honos in ſua cuitate habitus est imq[ui].

Res autem ea que tenuissimis commitebatur, in una hunc
commisa est, autem T. Aufidio preterea in feunto publicè
positus, quæ cum a. p. Varino preterea penitus cœpit, cito
tut ſuolones, ultroq[ui]us ſiutum mirabilem, et alii, ac
litteris a. p. Varino miſſus ex
eodem de re. Cn. Lentruli.

litteras misisset heraclidem istum Temni, nemo poſtrea audit. Atq[ui] ut eum ip udenciâ proſpiciere posſit, cauſam ipiùs que leuſſim auż m ſlaturum metant, queso consolite. F[undum] oneum vome meraſtus eſt de populo mecaſomo, cum uerbis ſe locupletè faceret, habecet ml. preter illam impudenciâ qua uicetis, penuſz. ſumpſit mitu[n] a Sexto frolla inducere, hoc ne[rum] primario uiro, qui et rem aſnoſat, neq[ui] hoïem ignorat, qui tamen cœcedit. P[ro] ſulmi ueratiij leuſſim bo[us] fìſter. Is cum ſolueret ſumpſit a. C. N. a ſuſijs equitibus, vo. primarijs uiris, h[uius] herde Corma oculum ut dicitur, N[am] h[unt] h[er]vinnpp[ui] hominem eruditum auë ſiuz, au debet eſſe notiſſimus p[er]cùſit, euſemz fide a ſuſijs ſeaurus, h[er]vinnpus Temni profiſiſtur, cum iſte ſeſe p[er]cau[m]z, quam h[uius] fide ſumpſerat a diſtupulis ſiis, diſer[at] ſuſijs perſolutu[n]. habecat eu[m] rhetor iſte aduſcentes quosdam locupletes quo dimidio vedderet ſalioſel[em] ă a[nte]perat ubi mi[bus] p[os]ſent diſtere, mi[que] ignoranciam iràt[em], ne[m]ez quid[em] adeo m[af]uare porut, ut ei ni[n]nu[m]z illu[rum] cœcet. I[st]a[q]z cum romaz clam eſſet profettu[s] multo[s]q[ui] minuti[m] multiatu[m]bis fraudu[m]ſet m[ah]ſam uent. h[er]vinnpp[ui] p[er]econtanti de no[te] ſuſiano respondit ſe ommez, ut qua[ob]ecim iſta c[ui]ta[n]s neq[ui] ſeucre ſlaturu[m] oppugna vt neq[ui] bomgne defenderit, ſare posſitis, exat ei caſtruano no[te] nata, de quo toto respondit h[or]tenſi[s] m. iuta ſoluerat. Caſtritio p[er]cau[m]z iam du[m] debita[m]. h[uius] to[m]mi ochi[m]. h[uius] omni[ſ] offenſio, qui cum uemſſet Lelius ad irato[s] et illud caſtruam[mi] uulmi[s] diuendo reſtruiuſet. ſaluerimt pr[im]pi[c]es, neq[ui] in illa ro[no] ſione affuerimt, neq[ui] ipiùs d[er]cet, aut t[est]im[mi] autoreſ e[m] uoluerimt. Oſq[ui] eo orba ſuit ab optimatibus illa cont[io], ut p[em]p[er]s pr[im]pi[m]um eſſet Menanctu[m]s au[m]s lmqua, q[ui]ſi h[ab]ello ſediu[m]ſ illa tu[rum] eſt egentur conci uentilata. I[st]a[q]z c[ui]ta[n]s p[er]cau[m]z, ut ego ſenper exiſtimam[ui] uoluit, iſtum do[lo]cem et gravitut, ut exiſtimar[ui] uolimt, iſtum dolore, qu[em]e laſq[ui] consolite, que p[er]ſent apud ſe. ſlatur pati[rum] no[te], c[ui]ta[n]ibus h[uius] eſſe ab ſeu[m] am q[ue]rantur. Alio loco qu[er]a

quid luerit flaccu, nunc tantum atrialiam require, quia peac
mā aſe ablatam querantur, ſuam ne durant ſibi auctatibes colla
tam in usum ſui cupio audire. Non meut durimus, quid uti
tur, delatam ad nos credita nobis. L. flacci noire ad eius
dies festos, atque ludos, quid tum hanc te meut capere non
liant, iam id video, ſed primu illud tenebo. Querit grans
louples ornata cuitas, qu non vettet alienus, ſpoliatā se ducit,
qu id non habet, quod eius non fuit, quid hoc imprudentius diu
aut finis potest, deletus est oppidu, quo in oppido una prouiria
tota asia ad honores. L. flacci ponevetur. Hoc pecuā tota
ab honoribus translata m questrum et fenerationem occupata
est multus post anns, que cuitas facta est iuria. At moſtelę ſeit
cuitas, cedo annſum est emz pester ſpem, quod exat ſepe
deueratū lucti. At queritur, impudenter facit, non emz oā
que dolemnis eadem quæ iure posſumus. At actus uterſtra
inſumus non cuitas, ſed imperiti hoſs a Meandro concitati,
quo loco facite atque etiam facite ut recordem, que ſit teme
titas multitudinis, que leutal propria cresco, quid in conno
ne ſedit iſa naleat oratio, huc m haſ gramſtina et modera
tiſtina cuitate, cum est forum plemu iudicio, plemi magra
tui, plemi optimo, iuro, et cui, cù ſpeculatur atque obſidet
votis iuxor temeritatis et moderatix offiti curia, tam quan
tos fluctus excitari contione induens, quod uol fieri cenſetis.

Tchabibus. Anid quod p[]gamem, si forte hec cuities existi,
mari uolunt, familius una ſe epla. Nutridans mouere, impelliz
potuſſe ut amtitā populi, ro. fidem ſuaz, iura oā, officia
humanitatis quod nolarent, 5 ut filu[]m testimono ledevent, cu pa
tem arinſ pellentu a ſi us membus cenſuſſent. Quare
nolite mihi iſta noā cuatatū nobilu[]m opponere, quid emz hoſt
hec famlia contemſit, m[]qua eoſdem testes portendet. Vobis
autem est confitendum, si consiluſs principu neque cuatut[]que
non multitudinis temeritate, ſed orationem consilio bellu[]m ab iſaſ
cuitatibus, cum populo ro. em

tenderitate impior, excitatus patiam me delicta multo, apudblora
causa separe. At em, istam peanaz, huc tuncere non laut. Utim
multis pati flaccu luctus, nec ne: si laut situt texte laut, ad ho
nores em collata, ex quibus ipse meli capiebat, patris peanaz rete
abstulit filius, si non laut, tibi illo morio, non mo fihus sed
quibus huc vesti sime potuit auferre. At tibi quod tchalam, at
ipis gravis fenore, istam peanaz multos amos habuisset a flaccu
tibi orbi que non erant imperaneum, neq, tibi fuerat impudentes,
ut id quod Lelius dybit duree auferent hanc ab se peanaz abstu
lisse. Nitridatem in spolianct chalamis finisse, que quidem a
me si ut ducenda sunt ducentur, gravus agerem ind, et adhuc
egi, quanti asiatus tefribus fidem habere nos cœunnet, revocat
ven ais uris, ad imitandus bell. memoriam, ad illam unieſto
amuz, vo, per tot urbes uno punit temporis inſeram crudeleq
sedem pretores nros deditos, legatos in uinda comitos, nòre,
prope vo, memoriam, cum uestivo imperii non mo ex edibus
genero, ueru etiam ex tris eſse delatam. Nitridate deme illu
patrem, illum confermatorem afie, illum bromiz, nysuz, bachu
libey nonabant. Omu atq, idem ceat tempus, at. L. Flaccu
conſule porta tota afia claudebat. Capadocè aut illum, non
mo reaperbat ſin uribus, ueru etiam ilico norabat. Luteat
hoc nobis, si obliuſi non posuſtis, at tareve. Luteat mel
potus de leuitate genero, queri, de crudelitate. Autoritatez,
iſi habeant apud eos, quos eſſe oſi nonuerimt. Ita quos
q, inuerimt totatos interemerimt, nom nuſ, vo, quantum
in ipis ſuſtulerimt. In har itatur urbe ſe iattant, quâ oderimt
apud eos, quos iiniti indent, in ea re, pu, ad quâ opprimendos
non ame eis, sed ines deſuavit, et deſuerimt. Aspinat huc flo
rem legato, laucato, q, L. Flacci ex uera atq integra
crena, tu te ex expediant, tibi annuſ comparent, tum si ande
bunt diuine, intereponat ſua, adſunt Atheneſes unde hu
mant, dotem, cingere, iura, leges orte, atq in omne
ferat, deſcibate patum, et in urbis positione propter

pulchritudinem etiam inter deos certamen fuisse proditum est, que
uetustate ca est, ut ipa ex sepe suos cives genniuffe dicatur, et
decoru cadem terra parens altrix, patria dicatur. Autoritate
autè tanta est, ut iam fractiù prope et debitatim grecie no
men hius uredis laude intatur. Ad simt Lacedemoni, an
cuitatis spectata, ac nobilitata iuratus non solum natura corro
borata, nerum etiam disciplina putantur, qui soli toto orbe tes
rarù septimgentos iam amos amplius ums moribus, et miqüa
imitatus legibus munît. Ad simt ex Achia amittà multi legati,
boetia, thessalia quibus locis mipee legatus f-latus imp. Ne
tello prefunt. Neque uè te Massilia pretereo, que. L. flamin
imlitem questoremque consigni, cum ego auitatis disciplinam,
atque grantatem, non solum grecie, sed hanc fitio an cunieat ge-
tibus anteponendam urre ditam. Que tam procul agereoz
ouiz resiombus disciplinæ, Imponentes, cum m ultimis terris
imita salvo gentibus barbare flutibus abliatur, fit optimatù
tonsilio gubernatur ut omnes cum mstituta laudare fatilius possit
que emulari. Hic est utitur laudatoribus flatus, his inorene testi
bus, ut grecorum auxiro resiitamur, igitur quia ignorat, qui non
modo ut igitur medioriter res istas stice curavit, quin tria grecoz
gnà simt urre, quozù um simt Athemenis, que gens ioniùz habe
tur, colis alteri, doris terij nonabantur. Atque hæc amittà grecia,
que fama, que gloria, que dotrma, que pluribus artibus, que
etiam impio et bellita laude floruit, paruit quēdaz lotum,
ut sætis europe tenet, semperque temuit, asie maxima orâ bello
sipatam, emittu uredibus, non ut mumtam colomys illâ gentes,
sed ut obestam teneret. Quamobzem quæro auobis asiatic
testes, ut cum urre recordari uoletis, quantum autore
m inchani deferatis, uosmet ipi desiribatis asiam, ne quid aliam
gene de uobis loqui soleant, sed quid uosmet ipi de genere
uestro statuatis memnecitis. Neque ut eburneis asio una quia
ex phegia, nysia, caria, lichia. Utinam ignar nemus,
uostrum huc proverbius, phræ

quid de tota curia - nònne hot inæ uore multatum est / si quid num perì
culo expeèi uis / m ea re id potissiùs esse fariendù. Quid povo m
treco sermone tam tritum / atqæ celebrati est / et si quid despiratur
dicitur / ut introxy ultimus esse daturur. Nam quid ego dicam
de Lidia - quus unquæ greais comediam stripstit / m qua hunc
primay partui non Liduis effet. Quamobrem que nobus fit
suiscia / si statumus uero nobis induo standum esse de uobis /
E quidem michi iam satis suprabus dixisse indeor de asiatico gine
testim. Sed trì uem est uid. omnia que dix possimt in homiz le-
uitatem / m constantiam / cupiditatem / etiam si ame nnnus dixit
ueſtei ais / et consitacione comprehendè. Sequitur autem illa
dicia indiari. hot nimiç illud est quod non longe aſtrechibus au-
velis causa daturur ob crimen. hujusmodi abste Lelì atqæ illa
turba quesita est. Ias quanta fit manus / quanta concordia /
quantum nalet m contiombus / submissa uore agam tantì / ut-
ndicet auchat. Neqz emz desunt / qui istos in me / atqæ optimi
quæqz mitent quos ego / quo id fœnalus fatiàt non adunabo. Cu
udeoz noiz autum / quot annis ex Italia / et ex Æthiopis prouitis
ferosolimà exportavi solevet. Flatus ſanxit edito ne ex Asia
exportavi licevet. quid est uid. qui hoc non uere laudare possit.
Exportavi aux non oportere / cum pepe antea ſenatus tibi consule me
granissime inditavit. hujus autem barbare ſuper ſitum reſiſtere
ſenentatis multitudine udeoz flagrantem / non miqquæ m conno
mbus pro re. pu. contemnere / granitatis ſiime ſint. At. Cn.
Pompemis captis ferosolimis innot ex illo phano michi attigit
imprimis hot ut multa alia ſapienter ni tam ſuspitoſa ac-
maledica auitate / locum ſermom obteritatoz non veliquit /
non emz cœdo religionè / et udeoz / et homui impedimento preſ/
tantissimo mnp. ſect pudore ſuſſe. Obi ego crimè est: quan
doquidem ſutum inſquam reprebendus, edutum probas / indita
tam hominum quodam / et perlatum palam non negas / actum
eſe per uoces primas / et per ſeipas ipa declarat. Apperme mamſel/
to comprehensum autem preter notis / m foro expressum est.

a tyberi ad Caravi, quo loco etiam Agamenon cum exerctu erras
set inſi ducē Thelephni memſſet. Sed contedo id quoque plaum
offidu regio delectant emſſes. Amītas eſt grue, honore exſima
tione pecuā præmeps leutantis huus ſocu multe reueru mberuſ to
ſih, ſatis loanpletem pellerit. Deamns ad ſele et cum illa quod
ageretur neſaret in poſſione predioru famuli ſuā collocant
uxorem abduet ab Amīta pregnantem que peperit in diem cleram
ſilam hodieq apud cleram eſt et uxor Amīte et filia. Tu
quid hæc verum ame fingitur decane? S提 hor omnes nobles,
ſaut bom iuri ſaut demq uiri homines ſaut mediocres negotiatorés.
Exurge Amīta ſepere a decano no pecuā, non precha ſocum
demq ſbi habeat, reſtituat uxorem vedet et misero pati famuli me
bba que debilitant lapidibus ſuſibus ſeruo maus quas contudit
digitos quos confregit, nec uos quos conadit reſtituere non poeſt-
ſi am filiam mea exumnoſo pati Decane vedde. Hoc ſtaro
non probaſſe te invaris eu quas tandem probaſt emptioneſ fal
ſas predictz per ſcriptiones cum mulieribus apexa acaſcriptione
ſentu. tutoe huc uerbis grecor leſiubus aſtribendus ſiut. Polemo
ceatem ſcripſiſt meſt enaruit et admitti consilior tuor. adduſt
eſt miudiu Polemocates de dolo malo et ſtaude a Dione huic
pius tutile. noie qui contiuſus ex oppidu ſinomis undiq. quod
dolor auoq. que querela. Condemnatus eſt Polemocates ſenten
cus oibus. write uenditioneſ. uate ſcriptiones. non reſtituez
defers ad Pergamenos ut illi veapevent in suas leas publicæ,
preclavas ſcriptioneſ et emptioneſ tuas repudiat venaſt. Atq.
hoſe perſamem laudatores tu. ſtq emu miuq floriavi inſus et
aatione perſamenoz quasi honore mauez tuon ſeautus eſſe
et hor te ſuperviorem eſſe putabas & Leluq, op te cuaſus Pergame
miu honestior eſt cuaſus Pergamena & Smene. an ne ipi quidem diuſt.
Velleim tantum habere me ocij, ut posſem
recepte ſophi me. Summeneq. quod feceruſ in caſtricui moratu
lacu ſibi dare aipisse ut ficle ſab
dure. Nam quib emebat am re

emebat ut ad se transiret, quam partem tAusc tibi daremus, an
ut deminueres consilia Lely, qui testes ab eo producti, quid, nos
non uidebamus habitare una, quis hoc nesfit tabulas in Lely
potestatem fuisse non dubium est, an ne nehementer ne copio
se actuales. Timc factis suspensionem, ita em, dixisti ut nesfio
quid ad te impetratù esse uideatur. At em, Androm Stuplm
ho gravis iuris facta est et non ferenda, cp cum cest eufuxor
Valeria intertata mortua, sic egit eam vem Flactus, ad ipfì
hereditas pertineret. In quo quid reprehendas sere cupio quod
falsum intenderit, qui doces. Ingenua moat fuit, o peritù meus
hoièm, quid ab ingenuis mulieribus hereditates iure no uemunt,
m mamu m& cù uenerit, muì audito, fed quero usu coemptione,
usu non poterit. mi em, potest cle tutella legítima sime omni tuto
rum auctoritate dimittu, coemptione, omnibus exto auctorib,
m quibus Flacti fuisse non duret. Relinquitur illud quod uo
nferari non deftitit, non debruie, cum pretor effet sui negoat
agere aut mentionem fatere hereditatis. Máximas ancho tibi
L. Lucile, qui de. L. Flatto sentenciu laturus es proptua
eximia liberalitate, maximis quæ beneficis in tuos uemisse heredi-
tates, cum asiam proovaus consulari imperio obtineres. Si quæ
eas suas esse dixisset, contressi, Tu, T. Veti, si qua tibi
m afronta uemitt hereditas usu amates, an tuu multa auaritia
salua cluamitate vetmebis. At istus hereditatis iam Slobulo p[ro]
tore, Flacti nonc petita possesso est, non iugitur oppressio, no acu-
sio, non uis non tempus, non imperiu, non scaves ad iuris fa-
nendam Flacti amic impulserunt. Itaq, eodem. M. Turco iur
operim, meus familiari convercit acuereu testimonyj suu nes-
uit apertuaro peauas in proova pretorem petere oportet. C
tomelem. M. Turco, non oportet extorquere arripere contra
sus non oportet petere non oportere, immoà
ris, non luerre. An leuationes limere libera
et tu ipse nuper et multi iuri boni quod dictum est, etiam
ego non reprehendo soaos. Videlicet quod preterea sibique

pronuncia non velmquerit, non solum non reprebendendum, uerum etiam edele
nandum putat. Noti inquit, Valeria peanaz omnes suam dixercat,
mil doti istoz explutari poterit, msi oftendere illi tutella flacci non fu
isse. Si fit quendam sime hoc autore est dicta, dos mulla est. Sed in
Turtonem, quod proo sua dignitate moderatus est in testimoно ducendo
velispom sive tamen iwatum flaccu esse iudistis, necqur omniautut-
causam watamche sive nec veliendam putant. Quætus est liber
tum suus flaccu pretore esse damnatum. O conditiones mihas
admiſtrandaz pronunciaz, in quibus diligencia plena simultatum
est, negligencia intuperatomi, ubi ſeuveritas perutula est, liberali
tas inquieta, ſermo mſidioſus, affentario permittola, ſeons omniſs
familiars, multus auiſ iwarus, watundie ornulte blandire apre
nientes prectoves expottant, preſentibus inſeruit, abeutes deſunt.
Si omnitamus querelas ne nunc consilii in preetermittendis etichis
pronuntijs landare uideamur. Litteras miſit de ulico. p. Septi
miſ hoirs ornati, qui illius cedem ferват. Septimuz ardentem
watundha uidere potuſtis in Lurcom's libertum, iudicis ex eduto
dedit, hoſtis est Lurco, quid igitur? homz gratiоſoz, ſplendidoz
quibilibet ſiut asia tradenda, an simultates nesno quaſi, cum
libertis uris Flaccius exercet, an in uris uestro, quæ cauſis ſeuere
tat odio est, eandem laudatIS, cum de nobis iuditatis. At iste
Andro ſpoliatus bomſ ut dintis ad ducendu testimomu, no uent-
quid ſi uemat, decidiſms arbiter. C. Celus ſiut quo ſplendœ
ur, qua fide qua religione. Obſignator. C. Stuphulius Lur
comſ fororis filius, homo et pruſens et conſtant, et geauſ, ſi
ius erat, ſi fecuſ, ſi metus, ſi arcuſcipao, quiſ pactione fieri, quæ
adſse iſtos cœguit. Quid ſi uta ois peanua hunc aduſſeritulo
a L. Flaccu tradita est, ſi petita, ſi recdata, ſi per hunc
autem paternu, aduſſentis libertum ſem illi flaccu probans
fim in denim ne solum audivire cemen effingere, sed etiam libe
ſingularem, comez emz heredutate que
equaliter ad utriusque legu uerim, et conſeſſit aduſſenti anno ſuo
nund, ipse attigit de valeriam, ſom quod ſtateuerat, facere

adduitus huus pudore et non amplissimis paternomij copijs, id nō
solum fecit, sed etiam prolixe eumulateq fecit, et quo intelligi debet
cum contra leges pecunias non censisse, qui tam fuerit in heredita
te concedenda liberalis. At falciacham crimen misens talenta. L.
se flaccodiant cedisse, audiamus hoitem, non adest, quo igitur
dictur: eplam mater eius profect et alteram foro2. Scriptū ad
se dicit esse ab illo tanquam peanaz flaccodatā, ergo is qui si
avam tenens iuxaret, cedereet nemo per eplam, quod nolet iuxat
probabit. At qui ius 5 non amcus mulibus suis, qui paternomus
satis latu, quod his nobis laus confidere potiut, gererorum cōnunje,
mahut diffipare. Quid attinuit velimquere hanc iuxbē libera
te tam preclara clarere, adwe porculum naingandi, quasi hona
tōmesse vome non lueret. Num demus materiale sue festumus
filius, amicule numme suspiaose, puerat se per eplam, ut eam
peanaz quam teneerat non consimplisse, sed flaccodiewe
deatur. At feustus ist tehalianus2. Slobulo preterea uemexant.
Falcius emerat talenti, nomgentis milibus. Si tantam peanaz
dat flaccod, nempe idoneo dat, ut vata si empcio. Emt igitur
aliquid quod corte multo pluris esset dat de luco mi detrahit
de uno. Numus igitur luvi fact, aur albam uemre iubet. cur
mater preterea blanditur & aur eplis et forvis et matris mbealita
tem antipat. Posiremo aur non audimus ipse, vetmetur cedo
m provincia. mater negat. uemasset mquit si esset denudatuz-
tu corte cœgisses si ullu firmamenti, in illo teste potuiffes, sed ho
mey ab negoio abdurree nolueri. Matim exat ei certamen
propositum, marina cum greas contentio, qui tamen ut opinur
iuci iacent. Vlam iste unis totam aſiam maquntudine poe
lorum, bibendo 3 supaunt. Sed tamen qum tibi Heli de eplio
iftis indicant: muliebes negant se ſtire, qui iſ est iutur, ille
tibi, se ad matre et fororem stripſisse nareant. An eam ſeepit
oraſu tuo. At uio. M. Ebutuï constant, ſeu et pueſtum
hoitem falciary aftine meli inter
fide prediti. C. Naulu.

si esset data muthi audisse non possent. His tu igitur eplis Dena
ne recitatis, hujus mulierum productis, illo abnte, autore lauda
to, tantum te cœmen probat, uta si, preestimi cum ipse non de
durendo falcidum, indum feterie, plus falsam eplam habutem
ponderis. Et ipse puntu futam uotem, et simulatam dobre. Et
quid ego de eplis falacis aut de Andreone Stupholo, aut
de denarii senfa, tam diu disputo, postulo, de salute omni mem,
de fortum auctatis, de súma rei, pu. tareo, quâ uos umneerat
m hoc indicio, uestis in humeris ind. sustinet. Viderim quo
metu tempore, quanta in conversione rei, ac perturbatione il
semur, cum alia multa cœta hóies, tum hoc ul maxime moh
untur, ut ute quoque mentes urâ indita, uestre sententie optio
auqz infestissime, at immatissime reperiantur. Quænam indita pro
teni pu. disimitate multa de convocatoz, steleve fecerit, non putat
fatus convocam eê veni. pu. mi in eandem impioz penaz, op
time meritos detruserint. Oppressus est Antomus. Eo est habut-
quandam ille famina, suam, neqz tri ille ipse pro meo ute di
co uobis inducibus daunatis effet, auus dannatione sepulchri
L. Catilme floribus ornatum, audax simon, ac domesatoz hoffni
conuentu, eplihis celebeatù est. Jufta Catilme fatta sunt munc
a Flaccio Lentulo pene per uos expetuntur. Quam potestie
P. Lentulo qui nos in complexu libero, cœgnizq uran, tre
atadatoz, intendio patre sepelire conatus est, mattare utinam
granorem et scilicet L. Flaccio famine illus nefacui m ós adui
saturanecit. Litemuz ergo Lentulo, pentemus Cetheso reno
cemus eiertos mimic pietatis, et súmi amoris in patriâ uaitiz
nos penat si ita placet sufferamus, nos iam ab indibus no
mamur in nos cito finguntur, nos pericula còparantur,
que si per alios agerent, si deme per populi, nomi auiz,
impatoz, mulieridme contassent equore aito ferre posse
huius illud uio feceram non potest quod per senatores et per
equos eo, qui hec ait, ut alioque lute omni cor consilio una me
te, ac curabitque gessime, hanc eorum autores dutes

pemapes spolari omnibus fortunis, atque auctate expelli posse arbità
tur. Et emz si perfrauit eam mentem et uoluntatem obz rebus
quibus potest populus vo. sibi infirat, quid sentiat, nulla varietas e-
mter hoires optimis, nulla uoluntatis, nulla sevomis. Quare
si quis illuc me notat, nemo, populi vo. disceptatorem / non modo
non recuso, sed etiam deposto. Vis absit. ferru at lapides re-
moneantur, opera favestant. Seviunt siveant, nemo exi tam in
instis qui me acherit sit mo liber et auri quin potius de
premiis meis q[ui] de pena cogitandum putet. O diu imortales
qui hoc miseraus, nos qui. P[er] Lentulo ferru et flamaz de
mambus extorsimus, imperite multitudinis auroo confidimus
lectissimoy cuin et amplissimoy sentenares perbnesimus. M.
Aquuli pates nei multis auariae aribus, testimoniaq[ui] curritu/
qua cum fugitivis fortiter bellu gesserat, induo liberauecuit.
Conful nuper e[st]o defendi. C. Pisonem, quia qui c[or]sul fortis
constansq[ui] fuerat, mcolumis est rei. pu. resecutus, defendi
item consul. L. Murena, consulem designatum, nemo illo
indiau, clarissimus uaris atus antibus, audendu sibi de ambi
tu putant, cum bellum iam gerente Catilma, omnes me aut
tove duos consules kal. jama[que] s[an]tent eſſe oportore. Inmotens, et
bons ures et ombus rebus ornatus bus hoc anno me defendere
absolutus est. Thermus quanta rei. pu. ca. letrae populi vo.
quanta gratulatio conſentua est. Semper granul et ſapietis
indutris in rebus induandis quid utilitas auctatis, quid co[nt]s ſa
lus rei. pu. quid tempora poſterent cogitauecunt. Cum tabella
nobis datur ind. non de flato dabitur ſolum dabitur de du
aribus, auctoribus, q[ui] conferuande auctatis dabitur de ombu-
bomis auibus dabitur de nobis met i[ps] dabitur de liberis uaris
de uita de patria, de salute co[nt]. Ynon indufatim hac e[st]
de extevis natiombus, non de ſonis, de nobis et nea re. pu
indutatis. Et si pernunx nos ratio maris monet, q[ui] uta e[n]do
u[n] non mo[n] non recuso, sed etiam pernulo, ut proinſtitutus,
autoritate mqueam[que] etem.

magnâ partem eisdem proinde, que pro huus perculiis legatos
landatque insit, demu promittam galia, proinde alia húspes
maz, proinde Cretam. Dicere autem Lídis et phtignibus, et
nýsis, obsitent massilienses, vhodij Lacedemomj, Athemensidej,
amita achna, thessalia, boetia, Septimno et Celio testibus. p.
Serenius et M. Metellus huius pudeus, integratissque testes
reputiştabunt, asiatice justiciarii webana iurisdictio responde
bit. anni temporis criminionez, oïs etas. L. Flavi et perpe
tua ina defendit. Et si predeste. L. Flavi etc. quæ se tibi
mil. et quæstorem, quæ lectum impatoribus clarissim exeritibus
ornatissimis, proinde gravissimis chymis huius majoribus p[ro]fitur.
profit quod nobis incendibus in perculiis coribus oSTS aem sna
pericila cum meis cœpit, proposit honestissimam numeriocum
coloniam, quod latationes, proposit etiam senatus, populiz, ro,
preclara et nequa latatione. O nee illa que uere eternas huius
cuius tenebras attulisti, cum galli ad bellum, Catilina ad urbez,
cumurat ad ferut et flammaz notabantur. Cum ego te Flacre
celum, notemque contestans flens, flentem obestrabat, cum tue
fidei optime, et spentatissime salutem arbi et cœnis cœmèdabà.

Tu tamen Flacre pretor cois exiti núrios cepisti, tu melusam
m leis rei, pu, postem deprehendisti, tu perinuloz, mculia, tu fa,
lutis auxilia, ad me, et ad senatum attulisti. Que tibi tamen
gratie simt ame acte, quæ a senata, que abomin hoibus: quis tibi
quis. C. P[ro]comptino fortissimo uiro, quæque bom putaret unqnam
non salutem, ne honorem ullum denezatur. O none ille de
tembres, que me consule fustis, quæ ego diè neve natalè huius
uebis, aut certe salutorem appellare possim. O nee illa quâ iste
eſ dies consecutus, fausta huc urbi, miserum me, metuo ne fu
necia nobis. Qui t[em] auijs. L. Flavi? m[ehil] dicam em[em] de
ne, qui amor in patriciam, que iurtus, que grantas extitit.
Sed quid ea cœmena, cœnamque huius, et cœnamque terre testimo no in celu laudi
bul effigere bantur. T[em] nunc ne n[ò] m[ò] non proſmit.

— nee etiam aliquid obſint —

["verim etiam aligud obsint. Et temiz multo acciore improboz\nmemoriam interdum esse sentio, ă bonoz. Ego te si quid pra-\nuis actiderit, ego te mă flatte perdidevo. mea dexta illa\nmea fides, mea promissa, cum te si vem. pu. Fernar emus, quīz\nbonoz preſidio quoad iuereſ, non mo mumtum, ſed età ornataz\nfore potli tebar. putam ſperam, etam ſi hono r mē nobis ulior ſu\niſſet, ſalutem cetere caram futuram. At L. ſlartum quidem\nud. si id quod dij ſmortales omen auertant, graus iuris affli-\nxeoit, miq uaz tamen pcoſperiſſe uē ſaluti, consuluſſe uobis libe-\nris, cōmtribus, uēis fortuſs pemi te bit. ſemper ita ſenti et talez\nſe amiz, et ſeneriſ diuigmtati, et pietati ſue, et patrie deuuiſſe.\n\nNos ne pemi teat tali cum peperiſſe, per deos ſmortales iudireſ\nproui dete, quotus emz qui hanc rei. pu. ſecit ſequatur\nqui uobis, qui uēi ſimilibus plarece cupiat, qui optimi atep à-\npluſſim auiqz hois, atep ordinis au thoritatem magiſ pulet. illaz\nuaz ſibi iudent expediri orem ad honoreſ, et ad oiā que compue\nvunt. Sed cetera ſint eo z, ſibi heānt potenciaz, ſibi honoreſ\nſibi cetevoz rōmodoz pūmas facultates. Lireat biſ, ă her ſalua\nesse uolueri mit, ipiſ eē ſaluſ. Nolute ud. exiſtimare eos, /qz\nintergū est, qui nondum ad honoreſ acceſſerimt, nō expertare hu-\nins exitui iudisy, si L. ſlaco tantus amor in bonos omnes.\ntantū m re. pu. ſtudui, calamitati fuerit. Quē poſthar ta ame-\ntem fore putatis, qui non illa iuam iute, quam ante preepitem,\net luberitam eē dicebat, huc plane et ſtabili preponendam eſſe\narbitretur. Q. si talui cum nos ud. tedet offendite, miu-\ntabunt ſentenciam, qui potuerimt, constituent quid aſtant, qui\nbus integrus est. N. los qui iam progressi ſunis hunc exitum\nmēc temeritans feremus. Sin hoc aui ăplurimos eſſe multe\ndeclarabitus hoc iudico, quid ſenti aſſ. huc huc iudico\nueō ar liberoz uoz ſupplii ud. hoc iudino\nbitis, cui si patre conferuatus, quaſi debat eē muſ preeſa-\nbetis, ſi eripitvs, offenditus bone\nmiuſ anobis fructu iſſe pro\n\nproboz\n\nproboz\n\nproboz\n\npro

ut senſim iam perſipce poſſit et merore patiſ auxilii nondù pri
poſſit / ovat ne ſui luctum patris lacemſ patiſ merorem ſuo fleru
auſteat / Q. in etiam me maſetur me multu appellat mea quodat
mò flens fidem implovans repetit ea que ego pati ſuo quondà
pro ſalute patrie ſpoponderi. Nisereſi uſ, famlie, miſereſi for
tiſſimi patiſ, miſereſi fili nomen clariſſiz et fortiſſiz, uel gùſ
nel uetustans uel hoſs cauſa rei, pu, vesterate

W. T. Ciceromis orò pro M. Ceho morpit Soditater

I quid inducet forte miſ adſit utnavus lectù uidi
aor. conſuetauſi nòſtice, inſretur proſſero, que ſi
tantà auſtoritas humſte cauſe, diebus ſeſi, luciſq[ui]s
publiſs omnibus ſoſenſibus necto[rum] intermiſſis
omni hoc uidiu[n] exccrative, nec dubiter quin tatu
ſauiuſt reuſ acuſatione ut eo neſſento cuuſtore non poſſit -
[sem] au[m] audiat eſſe lectem, que de ſeditioſi ſeelecauſq[ui]s auſbus
qu[ui] armati ſenatù obſedermt, mag[ra]tibus q[ui]s u[m] attulermt, ſem.p.
opprugnarmt, quotidie queri uideat, lectem non impusbet, c[er]men &
uerſetur in udiu[n]o regu[r]rat, au[m] audiat nulli[] ſamuiſ, nullà auſa
[am] nullam u[m] in udiu[n]o uocari, ſed aduſſentem illuſteri u[n]ge
mo, induſtria, exa[n]a, acuſavi ab euſi filio quem ip[er] m udiu[n]o, et-
uoſet et uocavit oppugnari, he[rc] opibus meretrinjs Atreati nullus pu-
etem non veprehendat, muhebrem libidmez compreimondam puſet
uſoſ laboreoſo[rum] exiſtimet, quibus o[n]oſis, ne m c[ui] quidè o[n]o lueat e[ē].
Etem si attendere diligenter exiſtmare uere de o[m] har cauſa uo,
luxuiſt si conſtitutis uſ, nec deſſenſuz[que] ad hanc acuſationem
habeat, miſ alium, intollerabili libidme, et mm[u]s acebo odio mtere
tur. Sed ego Atreati h[uius]moſtimo, atq[ui]s optimo aduſſenti, meo
neces[ato]rio upnoſto, qui habet acuſationem uel pietatis, uel necesſi
tatis, nel etatis, ſi uoluit acuſare pietati tribuo, ſi uſu[m] est.

nec est itatur, si sperant aliquid, puerire, ceteris non mori, ut non poterit
dum, sed etiam acciter est resiliendum. At inchi quidem inietur
id, ut mitoitus defensionis aduolem. M. Celij, maxime corone
imme, ut ad ea que actus atores deformandi huus grata, detrahent
de, spoliantque diuimitatim grata dyserunt, primis respondeam.
obrietum est patri uare, quod aut paru, splendidus ipse, aut parus pie
trattant, a filio diceretur, de dignitate Celius notis, ac maioribus
natu, et sive mea operatione, et tantus farle ipse respondet. Quibz
autem propter senectutem, quod iam dui minuie in foro nobis iuxu
satur, non est coramus. Hic fit habeant, quod ius in equite ro, dist
mtat esse possit, que corte poterit esse maxima, etiam semper it. M.
Celo habitam esse, sumamque hodie haberi, non soli a suis, sed etiam
ab oibus quos poterit aliqua clerus, esse notus. Equus autem
ro, esse filius, criminis loco, pomer ab actuatoribus, neq, his induerit
oportuit, neq, defendentibus nobis. Nnam quod de pietate di
xistus est quidem ita ma exsultatio, sed induerit corte parentis.
Ouod non opmemur, auchetis ex iuris, quod patentes senti
ant, latime mittis,移edibilisque meros, squalor patris, et hec
presens meorum, quam cecimtis, lutrisque declarat. Nnam quod
est obiectum mun sapibus, eis aduorem tem non probatum suus
nemus unquam poni preteri maiores habuerunt honores. M.
Celo, quem absentem, in amplissimis ordine coapturunt, et ea
non petent, detulerunt, quos multis petentibus denegavit. Idemque
miis lectissimos ueros, et miu ordines equites, ro, cum ratione, ad
hoc induerit, etiam cum grauissima atque honestissima laudatone in
ferunt. Videor inchi recisse fundamenta defensionis mee que fir
miffima sunt, si mittitur adhuc suos. Neq, emus nobis fatis cor
mentata huus etas esse posset, si non mori parenti tali uero, uerum
etiam mittiamo tam illustri, ac tam gravis disputeret. E. jamdem ut
ad me reuertar, ab his fontibus per fluxi ad homines et meus
huc foreruit labor, intere vario demanant ad exsultationem hominis
paulo latius, commendationem ac inchoe meos. Nnam quod obtinu
est de pudicitia, quod ouis actus atque, non cœmibus, sed uel alios.

112

maledictus celebratum est, id mīquam tam aſtate feret. M. Ce-
lus, ut cum pemteat, non deſormē eſſe natum. Simt eteǐ ſita
maledicta peruiſtata in omnem, quorum in aduſtentia fiut ſo-
ma, et ſpenes liberalis. Sed alud est maledictere, et alud acuſa-
re. Accufano crimen deſiderat, rem ut diffimat, hoc et ut notet,
arifumento probet, telle confirmet. Maledictio autem meli het
proposiſi preter contumeliam, que ſi petulantus iactatur, guītu
ſi ſacetius, urbamtas nomiatur. qua quidem parte acuſatiomſ ad
mrratus ſum, et moſſte tuli, potissimū eſſe Atratno datam. neq
emz derebat, neq etas ulla poſſulabat, neq id quod auāduertere
poterat, pudor patiebatur optimi aduſtentis, m tali illi oratioē
uerſari. Wellem aliquem ex nobis robustioribus, huc maledicti
lorum susſepſſe aliquanto liberuſ, et fortuſ, et magis more nro
veſutoremis iftam maledicti licentiam. Tecum Atratme agam
leuſ, q[ui] et p[udor] tu[us] moderatur oratio[m] mee, et me[n] c[it]a te
parentem, tu[m] beneficui tu[em] deb[ue]. Iſt[ut] tantum te eſſe adom[
]tum u[n]o, primu[m] qua[l]is of, talem te eſſe exiſtens, ut quanti[m]a
verum turpitudine abeſ, tantum te a[n]e[bor]it libertate ſeu[n]tās
demde ut ea in alter[em] ne dura[m], que cum tibi falſa dutta ſint eu-
ſeſt. Ouis est emz tu[m] u[m]a ita non pateat, qui iſi etati alio[
]cham iſi diu[m]tati, non poſſit perſutan[ex] et ſme ulla ſuspitione
ac non ſme argumento maledictere. Sed iſtarum portu[m] culpa
est eo[m], qui te aſtere noluerimt. Laus p[udor]iſ tu[m] q[ui] ea te
in iux diu[ce]ce indebam[us] me[m]q[ui] q[ui] ornate, poſtque dixiſi -
Verum ad iſtam omnem orationem b[revi]ſ est deſenſio. N[am]
quod etas. M. Celi[que] potut ſuspicion[em] lorum, fiut primu[m]
piu[m] p[udore], demde patris diligen[cia], diſaplaq[ui] mu[n]ta, qui
ut h[uius] iu[n]ilem totam dedit, meli hoc loco de me tantum ſi-
quantem exiſtens, hoc duram, h[uius] apat[re] continu[m] ad me
eſt de dictum. Nemo h[uius] M. Celi[m] in illo etatis flore
nicht inſi tam patre[m] aut me[n] aut in M. C[raſſi] ca[n]ſiſtina
domo am[que] h[uius] homi[m]i[m] ſeru[n]dretur. N[am] q[ui] C[atilme]
ſam[que] orbi[m]a Ceho est longe ab ita ſuspitione abhorreve

debet hoc adulescente emz metum statis Cailmā consulatī petisse
ad quem si accerfit aut si ame discerfit unquam qæj multi bom adu
lescentes illi hōi nequam atque improbo studuerunt tu existimetur
Celuus Cailme munus familiaris fuisse. At emz poterat stinuſ, et
indinuſ esse hunc in illus annus quīu negat. Sed eſo illud tēpuf
etatis qu ipm sna ſponte infirmi alioſ libidme inſestum eſt id hoc
loco defendo. Fuit alidiuſ meam pretore me. non nonerat Cati
lmaz. Aſtutam tunc pretor ille obtinebat. ſecutus eſt amuſ. tanſam
de repetundis petunys Cailma dixit. metu exat. hoc illi ne aduota
tus quidē uemt unquam. demceps fuit amuſ quo eſo consulatum pe
tui. Petebat Cailma metum. munquam ad illum accerfit mīquam ame
recessit. Tot igitur annos uerſatus in foro ſme suspendone ſine inſa
ima ſtuduit Cailme utei petenti. Quem eſpo ad ſmē putaſ alio
diendā illam etatem fuisse nobis quidē olim annuſ erat omuſ ad
tohibendum breachu torta constitutus et u exercitanone ludoq[ui]am
pessu tuma uteremur. Eodemq[ui] erat si statim mereri ſuspendia
ciperamuſ caſtrenſis rano ac militavis qua in etate miſ qui ſe
ipe ſua xcanitate et caſtinoia et am disaplima domesita tum enaz
naturali quodam bono defenderet quo quo aſuſ custoditus eſt tu
mſaſmaz uera etſuſtere non poterat. Sed qui prima illa etatis mte
gea ſinolataq[ui] preſtituſſet de emuſ fama ac pudicua / cuſ iſ am ſe cor
roborauſſet ac uſr exat mteu uos nemo loquebatur. ſtuduit Ca
tilme cum iam aliquot annuſ eſſet in foro Celuſ. et multu hoc idez
ex oī ſmē ocdine atque ex oī etate fecerunt. habuſ emz ſitut mem
mſſe uos arbitroz permulta maximaz[ui] non expeſſa ſigna ſed aduibea
ta uteutum. Votebatur hominuſ improbuſ multuſ et quidē optime
uus dědutum ſe simulabat. Exant apud eum illeibec libidinum
multe exerant industrie quidā ſtimuh ac labovis. flac zabat
utia libidinuſ apud illum ugebant etiam ſtudia rei militari. Teq
ero unquam fuisse tale monſtrum in cœuſ puto illum ex eam exuari
dueris q[ui] inter ſe pugnantibus nature ſtudis eamdiuſque coram
Q[ui]s claroribus ueris quodam tempore formidato. quiſ turpior
bus cœuntior. quiſ tuuſ paruus arduus alijus quiſ teloer hortis.

113

1/3

huc aucti. quus in laboribus patiencior: quus in rapantate
auaxior: quus in largitione effusior. Illa uò iud. m illo hoë
imrabilia fiuere, comprehendere multos annitia, tueri obsequio
omnibus consive. quod habebat, seruere temporibus suos, omnis
peruâ, grâ, labore corporis, scelere etiam si opus esset audaxa
ueriæque suam, nãs, et teneere ad tempus, atque huc et illuc tor
quere et flertere, cum tristibus senè, cum vemitis iocunde, cum
sembus graviter cum unentute coiter, cum famorosis au
dacter, cum luxuriolis luxuviare unire, har ille tam uaria
multiplici, natura, cum omnes omnibus, ex terris homines
improbos, audaces, collegerat, cum etiam multo fortes iurof
et bonos, spè quodam inututis affimulate tenebat, neq, unq
ex illo huus. impi tam conscre cartus impetus extitisset miſi
tot iuxta tanta inaminta, quibusdam faritatis et patiencie
radicibus intereget. Quare ista condicio iud. vespратus, et
Catilme familiaritatis cœmen hæreat est et hoc coru multus
et cum quibusdam etiam homis, me ipse me ma quodam pe
ille decepit, cum et cujus me[n] bonus et optimus annus, acnpus,
et firmus annus et fidelis iudevetur. cujus eò facerora omi
lus p[er]miq[ui] opinione, mambus anteq[ui] suspicione deprehendi.
Cuus in magnum cateruis annito[], si fuit etiam Celiu[m] ma
g[ui] est ut ipse moleste ferat, erzasse se hacti nò minquas m
eodem hoë me quod[que] erroris mei penitet, q[ui] iſtu[m] annitare
cœmen reſoemdet. Œtaq[que] amaledutis pudicte, ad cœ variationi
indiam orò eſtuià deſlera. potu[n]ſis emz atq[ui] id t[em] titubanter
atq[ui] strictiz, cœ variationis, h[uius] propter annationem Catilme para
apem fuisse, m quo non inò cœmè hærebat, ſed iux diſverti adu
lectentis coherebat orò, qui et emz tantus fuerat in Celo, quod
buntum aut in moribus, nãs, nullus, aut in re atq[ui] fortuna.
Deinde in eba suspicione est nomen auditu[m] miniz, multa
de re, numme duba, ſenior, hoc t[em] duo, non mo[] si ſoau[n] com
tenant, ſed mi[n] immobilem. huus, scelers extitisset, minqua
co variationis, acſatione aducrebat, autem ſua potu[n]ſum cœmendare

noluminate testui collocaxi. millo mo smam / que facillime smagi nl
lo negoio flecti ac detorgueci potest argumentis agemus /
signs exi refellemus. refi re. tausa vatio ai vatione pugna
bit. staq alam partem cause fature patior graviter et ornate,
a. M. Craffo pectoratam de seditionibus neapolitani. de
alexandrom. pulsatione puteolana / de bonis palle. velle ducu
esset ab eodem etiam de Dione de quo ipso tamen quid est
quod expectetis qu if qui fecit aut non cimet, aut etià fatureur.
Est em2 veus qui autem dittus est et adutor et consue-
finstè. P. Affituis m inducio est liberatus. Quod igitur est
eusmodi trimen ut qui comfuit non neget qui negavit absolu
tus est: Id huc pertinensat, qui non mo ues etiam arostrâ/ius
putione absuit. Et si Afficio èa plus profuit 3 oberit iuris
huc notuit tuâ malecithum qui isti facti no mo fuscipone/
sed ne mafiam quidè est aspersus. At preuuaratione est Affi
cius liberatus, perfatile est iſi loco respondere inchi preſtim
a quo illa tausa delecta est. Sed Celius optimâ tausam Affiri
ce arbitatur. auinmoi aut fit cã putat eius esse seunctam/
neq solum Celius sed etiam adultescentes humanissim et dor
tissim reclusissim frudys atqz optimis arribus precedi. Titus
Camusq oi dotrma homo atqz humaitatis tur etià hospital
chom's tenebatur. Is apud. L. Luœuz ut auditis fuerat
em2 cogitutus Alexandrie qui aut huc aut fumo splendore
precedit us frater eius. M. Celia eſtimet ex ipis si produtti
eunt audictis. Et ergo huc remonentur ut aliqui m quovis
tausa mitur ad ea nemamus. Aiaeduerti em2 iud. audir
auobus meum farrihavem. L. hevemus pattente in quo si
magna ex parte misemo eius et direndi trine quodam tene
bani, tu nominquaz uerebar ne illa subtiliter ad onanduz
mducta ovo ad amicos uos ſensim ac lementis et -
dixit em2 multa de luxuria multa de auras unmentatim
ta de moribus ut in reliqua omni effect in hac ſuittat
te humamtatvs qua propè tam delectantur or

perrocinde soleret. Oburgavit. N. Celui sìut neíem unqùa par
ter. multa de incontinencia imtempangiá differunt. Quid
queatius uid. ignoſtibam uobis attente audientibus propitera qu
etomet tam tristè illud et tam asperu gemis orués homocham.

At prima pars fuit illa que me nimis morebat fuisse meo
necessario Befte Celui famihavem, cenasse apud euz nètitasse
domu studuisse pretuæ. non me hec moment que per spime
false fìmt. Etemz nos una cenasse dixit qui aut absunt aut
quibus nereſſe est idem durec. Negz uò illud me comonet
q[ui] ſibi in luperas ſodalem eſſe Celuz duriu. ſera gredà ſodali
tas et plane paltorina atq[us] agreeſis germano[] Lupero[]z
quo[rum] totus illa filiæſtus ante est constituta ă humamtaſ atq[us]
leges. Sed quidè non mo nomina fecunt mter ſocales ſed etià
rōmemorant ſodalitatem in actuando ut ne ſi quis id forte neſ
rat timere uideatur. Sed hec omitam. ad illa que matis
moneunt respondebo. Delicat[ur] oburgario fuit longa et ea
lemor plus disputacionis habuit ă atrofuitatis quo etiam
audita est attentus. Yam P. Clodius amicus meus eu
ſe tranſuſtme nehementissime iatteret et oia mflàmatus a
gerebet tristissimis uerbis uoce mayma tam eti probabam
eui eloquentià tamen non pertinestebam. Aliquot emx m
tausis cum uuderam ſeuſtra litigantem. Tibi autè Balbe
respondeo prìmiu pretario ſalutet si tas est defendi a me eu
qui nonullum commuiz inerit. qui umenta ſumpferit qui
Bapas inderit. E quidem et multos uidi m har autate
et audiu qui non mo p[ro]moribus labris gustarent gemis
hoc iute et extremis ut dicitur dicitus attigissent ſed qui
totam aduſtrentiam uoluptatibus deuſſent emerſſe alijq
et ad ſeuitem bonas ut dicitur recepisse tranſeaſt hores
et atq[us] illuſces ſuisse. Datur emz contessu oués huiu aliquis in
dui et iuà novus profundit aduſtencie arpiditateſ
que diu exuipint et aduſt ſiutam labef accident multus de
miu exuipant ſiues et eulteriabiles haberi soleant. Sed

tu mihi underis cotis mifanna iuuentutis aliquâ inudia Celio nelle
conflare. Istaq omne illud ſtancau quod est oratiom tue tribu
tum ſiut ob eam canſam, quâ uno eco proposito de multo7 uiris
togitabamus. ſacile est acuſare luxuicem diem iam me de
ſinet ſi que dixi in ſentenciam poſſimt ſoner exprimere. De
corruptelus de adulterijs de próteriutate de ſumptibus ſmen
ſa oratio est ut tibi reum nemico ſed iura proponaſ valtù
ipa et graviter acuſari potest. Sed uxe ſapiente est iud.
non abduti aroo nec quos atuleos heat granatas ſeuercitas quâ
cum uol acuſator exercerit in rem in iura m mores in tempora
ermittet ut hoïem et m reum cum iſ non ſuo rei ſed multo7
utio ſit in quoddam odui iuſtum noratus. Istaq ſeuercitatue
ut opinor reſpondere non au话o. Evat em? meu de prena
vitatione aduſtens uemam petere, non inqui au话o p[ro]ſutus
non uctor etatis conceſſa oibus iura dimittò tantù peto ut
ſi qua inudia cois hoc tempore aeris aliem petulancie libidinſ
iuuentutis quam au话o eſſe magnâ ne huc aliena perata
ne etatis atq[uo] temporâ iura noceant. Atqui eſpo idem qui
hoc poſtulo qui cùmbus que in hunc proprue infermittre
diligentiffime reſpondeam non reaſo. ſunt autem duo
reſimâ aurì et uenem in quibus una atq[uo] eadem persona
urgetur aurum ſumptum a Clodia uenem quęſitum quod
Clodre daveretur dicitur. ori sint alia non crâ ſed male
dutta urq[ui] petulantis magus ă publure quęſtions. adulter
impudicuſ ſequester est non acuſatio millum emz hoz trùz
milla fides uoces ſimt continueloſe temere arbitratu acuſ
toris millo autore erimit[em]. hoz duoz trùz au话o fontem
au话o autocem au话o certum nomen et capit auro opuſ
ſiut. ſumpſit a Clodia ſumpſit ſme teſte habiuſ ădaui
uoluit. Maxum au话o ſignu cuuſdam espècque ſanctu
famiharitatis necare eam uoluit quęſiut uenem ſoluitur
quos potut parauit lom[em] ſonſiut attulit. magnum autem
odui au话o cum reucluſimo duichio eximie. Reſ eſt œu

in hac et auid. nobis cum Clodia muliere, non soli nobili, sed etiam nota de qua ego mehil ducam, si depellendi eris, causa. Sed intelligis pro tua preestanti prudentia. Cu. Domiti cui harba rem esse nobis que si se aux Celio comodasse non dicit, si uenem fibi ab hoc paratur esse non arguunt petulanter faciunt, si matrem famlias fecerit, quæ matrona, fœs postulat notamui. Si in ita muhe ve, nec crimen ullum, nec opes, ad oppugnandam Celui illius relinqua tur. quid est aluct quod nos patrom fareve debeamus, nisi ut eos pu inestantur repellamus? quod quidem facerem uchementus, nisi intercederent mehi minime, au m istus mulieris uro. featè diuere volui, semper hæc ero. Timur agam modere, ne longa progestuerat, quæ mea me fides et ipa citoget, neque mehi mulieb s unquam imminutas mehi gerendas putam, preestetum cum ea, quam omnes semper amicta oSTS potius, cumque imminet putaveunt. Sed ex ipa quæam prieri utrum me fecit senere et graviter, et preſse agere maht, an remissè lement et urbane. Im illo auſtero more ac mo aliquis mehi ab inferis extitātus est ex barbari illi, non hec barbula, qua uſte deletatur, sed ulla horrida, quam in ſtatiuſ antiqui, atque imagiis uide mus qui obuget mulierem, et pro me loquatur, ne ita forte mehi ſutonſat. Exiſtat igitur ex hac ipa famlia aliquis ac potissimi rea ille, imminut eis dolorem capiet, qui istam nò uidebit, qui profecto si exerterit ſi aset, et ſit loquetur. Mi her quid tibi cum Celio, quid cum hoë adnleſentulo, quid cum alieno? Cur aut tam famliaris ſiutus ut auris accomoda res aut tam immuta, ut uenem ſimeres? non patre tuu uide, non patrui, non auu, attaui audiceras consulem ſuſſe, non demq, mo te. Q. Metellu mater moniui temnisse ſacbas clarissim ac forciſſim iuri, patriciq amantissim qui ſimul ac pedem limne cœtulerat, omnes tuæ iuertute gloria, eugerate ſui abat, cum ex ampliſſmo zne m familiâ clariffiæ imploſës. Cur tibi Celio, tam contractus ſiut cœnamui affi mi, iuri su fambari, mehi huc, quid igitur ſiut miſi

hanc causam tibi hunc puez parentis comendavit et tradidit ut in
amore et uoluptaribus aduſtantia ſua collotaret et hactuam
atque huc studia defendereſ. Et quo si quid iud. hoc robore at
atque hanc indele iustitij et continente ſiut ut respuevet omnes
uoluptates omnemque iute curſum ſue in ſabore corporis atque at
contentione conſuereſ que non quies non remissio no equa
hui studia non luci no comuna delectarent mchil in iuta ex
petendui putaret inſi quod et tum laude et honore et dignita
te comu[n]tis huc mea ſententia duumque quibusdam homiſque
tum atque ornati puto Et hoc ſiue arbitror ſuſſe Ca
millos. Fabrinos. Carios omnemque qui ex immuns tanta ſe
tecunt. Neu hoc glria iustitij non ſolus in moribus meus ſed
iam iux in libris reputitur. Carthe quoque que ille pristinaz
ſeveritatem contmebant abſolueunt neq[ui] ſolus apud nos qui
hanc ſectam rationemque iuta magis et verbis ſeant iu[n]nus.
Sed etiam apud grecos doctissimos homines quibus ati faceve
non poſſent loqu[ati] tam et ſcibere honeste et magnifere lice
bat. Alia quedam mutatis grecie temporibus precepta exti
tecunt. ſtag[us] alij uoluptatis cauſa ommá ſapientes facere di
xerunt neq[ui] ab h[uius] oratiom[us] turpitudine docti hoines refuſe
vunt. A li cum dignitate uoluptatem comu[n]tendam putauert
ut res inimine inter ſe repugnantes diſcendi facultate comu[n]tate
vent. Illud umi directum ite[rum] ad laude cum ſabore qui pro
bauervunt prope iam in ſeb[us] ſoli ſunt veluti multa eis blá
almenta natura ip[er]a gemit quibus ſopita iustiſ guuevet
et interdu[m] multa ſi[n]as aduſſerentem luberitas ond[it] quib[us] ill
inſiſtere aut miſſedi ſiue caſu aliquo aut prolapiione in
poſſet multatu[rum] reſi iocandiffimaz uarietatem dedit qua
mò hoc etas ſed etià corroborata caperetur. Quam
ſi quæ ſorte inuenitis qui aspernentur ocuſi pulchrae
non odore ullo non tactu no ſapove camaſt
omneſz ſuauiatatem h[uius] ego
pleriq[us] autem iro[u]tos putauer

atque inter alia iam frondibus et iustissimis velim quatur. deinde aliquid etati, sit adu乐encia liberio. non orã noluptatibus de nequeat. non semper siset uera ulla et directa ratio, iintat aliqui aequitas, noluptatque rationem domini ulla hoc trine p[er]trip to moderatoq[ui] teneatur. partat iuentus pudicitie sive non sputet alienaz, non essundat paternomui, ne senore truandet, ne marzat alterus domui atque domui, ne pro nobis estis, labem intereis, infamaz homi inferat, ne quem in teneat ne intereit, misedis, scelece cœbat. Posuemo cum paruerit noluptatibus, de derit aliquid temporis ad ludum etatis atque ad ianet haſte adu乐encia rupiditates, venocet se aliquando ad euræ rei domes[te] rei forensis, rei publique ut ea ratione qua ante no proſpere rat, ſaetate abieſſe experiendo contempſiſe uideatur. At multi et ira et patrui memoriaq[ui] maius midures, ſuum homines et clavissim ames ſuerunt, quos cum adu乐encia rupiditates deferubiſſent, eximie iustitie firmata iam etate existerunt et quibus neiques miſchi necesse est noire, uoſmetnobiſturae rebus. Nolo eme cumque fortis, atque illuſteſi atque ne minus, quidem errati cum moriam laude conutiſtere, quod ſi facere uellem multi ame ſuum atque ornatissim ame predicta ventur, quos partim mina libertas in adu乐encia partim profusa luxuries magmtudo eris aliam ſumptus libidines noiarentur, hec multis præterea iututibus obretta adu乐encia qui uellet auſtate defenderet. At uo m. N. Celo duram eme iã róſidetuis de ſtudiis euis honefus quondam audito quodam, nestra feciſ ſa mentia libere confiteri, nulla luxuries vepericutur, nullus ſump[ut]us nulli et aliemi nulla commo[us] ac iusti[us] ſibido quod ius intat iuentis et guttuſis no domo no iinitu etas obſed etam auget. Amoves eme, et hec deliſe que uorat, tur que firmore no prediſt, duntius moſtet non ſolent euerint, ut etiam eme atque domum eme inter deſlorenſt, minuātur impeditu, etiam eme pro e[mi]que dite, auſtis cum pro e[mi]que dite hec cauſa non g[lo]vandi.

loquor, genus orationis facultatem copiam sententiarum atque neque
rum, que mea pENDENCIA est PERSPECTIVIS. Atque in eum non solum
megenim elucere eum indebatur quod sepe etiam si industria non
aliter valet tis ipse suus auribus, sed mebat mi me propter him
nokencia fallebat omo et homs artibus instituta et extra et utillens
elaboreta. Atque fitore iud. eis cupiditates que obnuitur Celio
atque huc fructu de quibus disputo non farile m eodem hoc est
posse, fieri non potest ut auiis libibidim deo tu, amorce deside
vio cupiditate sepe minia copia mopia etiam nonminuam impedi
tus, hoc quicquid est quod nos fatimus, in dictendo quo quo mo
agendo, uerum etiam consitante possit sufficiente. An uol alia tam
esse putatil fur in tantis preemnis eloquentie tanta voluptate
dicendi, tanta gloria, tanta laude, tanto honore tam sint paura,
semperq fuerunt, quin hot labore uere sentent, obtervende sint
onnies voluptates, velinquenda fructu oblettarioms, lucibus iux
conueniz sermo etiam omni pene famulari deservendus. Quare
m hot grine labor confinendi hoines a studio deterret non quo
aut metema definiant aut dotrina periculat. Nam in se
uite isti dedisset consularem hoitem ad modum adultesens in in
dum notasset. Inci si laborem fugeret si obfuditus noluptatibz
tenexetur in hat acte quodie uersavetur, apperet immeninas
in indianu uotaret, subiret periculum capitut ipse inspectante pplo
vo, tot mensas aut de salute aut de gloria dimencet. Hs
chil utitur ulla incantatæ vedo et. mchil houiz fama mchil bave
demqo ipse loquitur. Ille no non loquitur solum nez etia psonat
humus umus mulieris libidine est prolapbam ut ea non mo soli
dme, et tenebras uerum etiam atque huc flagitiori tegmenta est
quarat, sed in turpissimis rebus frequentissima celebritate
darissima huc ueretur. Verum etiam si quis est qui meverti
amoribus intereui nuenti, negandu pulet est ille quodem valde
senevus, negare non possum, sed abhorreret nonnunquam est
hentia, uerum etiam amaror consue em, hoc non factu est, qui reque

demp funt, ut quod liet, non lieteret. Hic ego vem iā diffimā muliere nullā iam non norābo, tantum in medio velinquam. Si qua non iupta mulier domī ſua pateſederit ouīz cupidi, tati palamq, ſe m meretrina utia collorant, uiror aliemſſon, comuipſ uti deuereuicit, ſi hoc m ube, ſi m orte, ſi m baron illa celebritate fariat, ſi demq uta ſe ſe gрав, non mcreſſi ſolo ſed ornata atq comitatu, non flageanu oculo, non libertate ſermomſ, ſed etiam complexu, ofſulatione aqui, navigatione com, uipſ, ut non ſolum meretrix procaq, indeatur, cum hat ſi quiſ ſorte aduſſens fuerit, uteu m hir tibi. L. hevenm, an ama tor expuſnare pudicntā, an expleve libidmē uoluſſe indeatur. Obluſtor iam tuvijs Clodie, depono memoriā doloris me, que ate crudeliter in meos, me abſente facta ſunt, neſligo ne ſunt hoc m te dutta, que dixi, ſed ate ipa requiro, quomaz et crinē acuſatoris a te, et teſtem euis crinīs, te ipam dumt habere, ſi qua ſit euismoi mulier, qualem ego paulo ante deſ crupſi, tu diſſimliſ uta, inſtitutoq meretrino, cum hat aliquid aduſſentem hōez habere ratiomſ non tibi pecturpe, aut fla, gtoſum eſſe indeatur, ea ſi tu non es ſitut ego malo, quod eſt quod obiciant Ceho, ſin eam te uoluit eſſe, quod eſt, aux noſ crimen, ſi tu contemniſ pectimeſtamus. Quare nobis da ue máz, rationemq, defenſiomſ, nam aut pudor tuſ defendet ni chil a. N. Ceho petulanaus eſſe factum, aut impudicnta, et huc defendendi facultatem dedit. ſed qum emerſſe iā euam denſ et stopulos pectervutta uedetur orō mea, perſarilis imdum velquuſ euisuſ oſtenchitur. Duo emq ſunt trā, umi m muliere ſimoz, ſamno, auq, quod a Clodia ſumptum chitur, et uenem quod euisdem Clodie necande muſa parasse. Cehuſ ciantur. Huius ſimpſit ut duitis, quod L. Lutei ſeruſ daret, per quos alcheme, quo qui tunc apud Lucem habitat, necaretur. Mag in legatis niſichandis, nel m ſeam, ad hofpитеz dom neque p[er]ſentium, ne Clodie quamobvem auem.

tum fuerest an non dixit si non dixit aux dedit si dixit eodem se
conscienter sibiere deuſit. Tu ne aux er armario tuo promex au
ſa eſ tu ne uenex illam tuam ſpoliatrice ſpohare ornamentis. Ce
tex si ſives quanti ad farmus aux hoc quæzetur ad nes legati
ad L. Lutei ſanctiſſum hoſ atq. intererim labem ſedevis ſe
pитеm huc farmori tanto tua menſ liberalis conſid tua domus
populare minima tua dema hoſpitalis illa nemus aduitur eſſe no
debuit. Vidit hoc Balbus celatam eſſe Clodia dixit atq. Celia,
ita ad illam attulisse ſe ad ornatum lucoz aux quevere, ſi
tam famliar is exat Clodie ſ tu eſſe uſ cum de libidme euis
tam multa dins dixit proferto q. uellet aux ſi tam famliar
non exat non dedit. Iſta ſi tibi Celia uex dixit O inmoderata
mulier ſtens tu aux ad farmus dediti, ſi non e auſus dure
non dediti. O quid eſto nuſ argume nis iſt i crin que ſunt
inibiilia veſſitem. Posſum dure moſe. M. Cely longissime
ab atque tate tanti ſelexi eſ disu ntos imme eſſe credendam
hoſ tam megemoſ tam prudenti, minqua nemſe m mentem
rem tanti ſelexi igno nis aliemq. ſeuus non eſſe credendum.
Posſum etiam illa et ceteroz patro nox et mea conſuetudine,
ab acuſatore per quare de ubi ſit congreſſus cum ſeuus Lutei
Celia, qui er fuerat additus ſi per ſe qua temeritate ſi per
alut per que posſum omnes latebeaſ ſuspicioni patiare diſe
do non ca non locu, non faculta non conſuſ non perſidi
non occultandi maleſin ſpe non ratio ulla non uſituum
maxim ſarmoris reperietis. Sed hec que ſunt oxato r iſ p[ro]p[ro]
que non propter megnui ſed propter exer citationem mea
uſumq. ducendi ſeuctum aliquem ferre potuſſent au m ame eo
laborata proferi indecentur beate tatis cauſa rei nquo o[n]. Ke
emq. uid. quem uol ſoau u[n]e religi oms, uirſq. uendc. ſande
eſſe patiam. L. Luteui ſanctiſſui hoſe et exauſſui ſebe
qui tantu farmuſ in fama, atq. fortuna ſua neq. no au d
illatu a Celia neq. negueruſet neq. An ille uro d[ia]
humam tate pre diti uſuſſ.

ipiùs perinulum què propter studia dilugebat, negligenere potuisset et quod facinus alieno hòi illatum seue atque omnesset, uare m hoffite quod per ignotos actù, cum compisset doleret id a finis tentatum eſſe, negligenere quod m agtis locis ne publics facti reprechendexet, id m urbe at ſue domi reſtit eè lement ferret, quod in aliauiſ agerſtis periculo non potiſtiteret, id hò eudicitur in miſicis doriſſim hòi diſsimulandù putaret. Sed cur diutus ind. uos teneo, ipiùs ucati religionem auoritati peripite atq[us] oïa teſtimonijs verbæ diligenere cognoscere -

RECITA. TESTI. NONIA. LV. CEL. Quid expertatis amplius an aliqua uocem putatis ipam proſe cám et ueritati posse mitte? hec est inorennæ defenſie, hec ipiùs cauſe orò, hec una uos uerita tis. m cérè illo milla ſuppiau eſt. m re mechi argumenti in nego tio quod comuutum eè dicitur mullum neſtuqui ſeemomſ loci, tè poris, nemo teſtis, nemo conſuìs noiatù. Totum cérè ex m mea, ex miſam ex croudeli ex faruſoſa, ex libidmoſa domo domus illa que tentata ſcelerè iſto nefcio dicitur plena eſt mitegritatis, offiſi religiòm, ex qua domo rectatur uobis ucre urando deuita auoritatis, ut res immine dubitanda m contè none ponatur. Otrum temerearia, procax, irata mulier ſin xiffe cermen, an geauis ſapieuſ, moderatusq[us] uic religioſe teſtò mu dyuſſe indeatur. Reliqui est igritur cermen de ueneno, ni uis ego neq[us] premauui ſiuenee, neq[us] auuie exiſtù poſſum. Que ſunt em[que] quamobcem iſt[us] mulieri uenem[que] uellet dare Celiuſ, ne am[que] vedderet? ni petant, ne crinè hret. ni quis obiect: ni quiſ demq[us] feriſſet mentionez, ſi hec nem[que] nomen deuilibet, etiam hecem[que] duree auſtirſ uerbo ſe moſſum, nò futuq[us] ſe Ceho, miſteu cadem de re, ſuo familiari, abſoluto nomen etuiſſet. Credibile est igrure tantum faciuſ ob inillam cœ cœnnuſum, et uos non uideri ſuari ſceleris maximi armè eſſe cauſa indeatur. Cui demq[us] comiſſit. Quod quo consilio au tanti faciuſ, et eis ne mulieris, ſit eis obiecti.

est et erat ita demens his au iam uos interum cetere tribuisset ena
si cetera minima proe e defectibus ut onnes hias fortunas aliam
serui cœmmiteret. Atquebus serius refect ems magnope id ipse
bis ne quos intelligebat no cor conditione seruitus uti sed hincus
liberui familiæs cum dne unere. Qus ene hoc non udet
und. aut quis ignorat in euismot domo m qua materfamias me
tercio more unat m qua inclin gerantur quod proferendus sit m
qua luftra libidines luxurie owa demq maudita uita ac flagr
ia uersentur. Hic seruus non esse servus quibus orâ cœmictantur
per quos gerantur qui uersentur in isdem uoluptatibus quibus
otuita cedantur ad quos etiam aliquantulû ex quotidiame sup
ibus ac luxurie videlicet. Id untur Cehus non uidebat. Si
emx tam familiaris erat mulieris & uos aultis iftos quoq servus
familiæs dne eê strebat. Sin ea tanta consuetudo, quâta auobis
moditur non erat que cum servus familiaritas potuit esse tâta.

Ipplus autem venem que vano smittur ubi quesitum est quæad
modum paratum quo pacto au quo in loco traditum habuisset
autem dom uimq eius esse expertum m servio quod ad vem
ipam paxato auius pectelevi interitu eê ab hoc comprebatur
venemiz. Proh diu imortales aux interceli m streleibus ina
ximis conutus aut pitis fraudis penas in diez reseruants

Odi emx iudc et hausi illi dolorem uel aterbissimù m iuta
cum. Q. Metellus abfreahecetur e sini græmnoq patre/
cuiq ille iur qui se natu huc imperio putant tercio die postq
m auria qum vostris qum re. pu. floresisset integerrima e
tate optine habita, maximis uribus ex pœvetur dignissimæ
boms oibus atq umuerit auiti quo quidem in tempore
ille moriens aui iam ceteris ex partibus mens opprella esset ex
temui senium ad memoriam rei. pu. referuabat aui me interu
flentem figmentabat interuptis ac moriensibus uobus quibus
mpenderet procella urbi quanta tempora
am parietem lepe feriens cum
cois, crebro Catuli lepe me.

non se tam enori ſi spoliarì ſuo preſicho, tum patria, tum etiam
me doleret. Quemcunque ſi in ſulla ius repentim ſceleris
ſustulisset, quo nà mò ille ſerat, ſuere ſiuo patreui consulari
reſtulisset, qui consulem mapientem ſareere, atque tonantem ſua se
mam interfectus, audiente ſenatu dixi. Et hæc intuere domo
progreßsa ſita nuher de nenem teleritate ducere auſebit, nòne
ipam domu metuer, ne qua uocem eliciat, non paretes toſnos
non notem illam ſunestaz, ac lutnosam perhorſeſet. Sed rei
tur ad crimen. Sed emz hec facta illus clavissim et fortiſi
uri mentio, et uocem meam fletu debutant, et mentem dolöe
nmpedunt. Sed in nenem unde fuerit quemadmodum paimtum
ſit non dictur. Datum eſſe aut hæc P. Litio pudenti ad
leſtenti, et bono Cely familiari constitutum factu eſſe ài ſecus,
ut uemment ad balneas ſemas, eodem Lituiz eſſe uentur, atque
eide ueneri pisan de eè datuy. Ut prumù illud reque, quid
attinuerit illud fieri in eum locum constitutù. Cur illa ad Celiu
dominu non uenerant, ſi manebat illa tanta conſuetudo Cely
tanta familiaritas cum Clodia, quid ſubſuponis eèt ſi apud
Celiu mulieris ſeruus iusus eèt. Smautem tam ſuberat ſi
multas extima erat conſuetudo, diffiduâ extiterat, hinc ille
lacrima miniz, et hec rà eſſ ouiz hoc ſceley, atque trinummo
mquit, auſi ſeru ad domu vem istam, et maleſtu Cely detu
luffent, nuher moſemóſa precepit ſiis, ut orà Ceho pollare
ventur, sed ueneru, cum a Lituno tadeæctur ut mamſetto
comprehendi posset, constitui locu iusſit, balneas ſemas ut eo
interet annos, qui deliterereat, deme repente cu uemſet-
Lituus, ueneru tadeæcet, preſiuerit hoëm, comprehenderet.
O ne quidè orà iud. perſarile rationem habent reprehendens.
Cue emz balneas publicas potissim constituerat, m quibz non
temo que latebee toſatis hoiz eſſe posſent. Niam ſi eent mi
balneas, non latecent ſin se in mtimu cœytere nellent
sed patre comque ad eam, et ueniti id ſareere posſent et forſasse
non reaperentur iusſere in hæx potens quadrantaria illa

permutatione familiaris facta erat balneator. Atque equidem uhe-
mentes expectabant qui nam isti iuri bom testes huius mamfstes
deprehens iuemem ducemventur. Nulli emz adhuc noianti sed
non dubito quin sint pergeanes qui primum sint talis feci fui
haves demetc eam proculam susprempit ut in balneus contende
ventur quod illa msi amvis honestissimis ac plemissimis chym
tatis quae uelit sit potens munita impetuaiffet. Sed quid ego
de dignitate testunt istos loquar iustate eor dilecteque cogno-
sate in balneis delituerunt testes egrctios. dem temere prosi
licerunt hoines grantati deditos sit emz fingunt cum Liarnus
uemvet pistrtem tenetet in manu conavetur tradere nôtum
traduciſſet tu repente enolasse itos preclaros testes ſme noie.

Liarnuī hunc autem cum iam manu ad tradendam pistrdem
porreſſet retraxisse atque illo repetitmo homi ſe in fuga con-
uerre. O magna uis ueritatis que contra ouſi magema calli
ditatem solectiam contrae fuita ouſi miſchias fature ſe p[er]
ipam defendat ut hec tota fabula et ueteres plinum fabula
rum poctre et est ſme argumento et multi ſuenve exihi poterit.

Ond emz isti tot iuri. Nam necesse fuisse non pascus et
ut comprehendi fature Liarnus posset et res multo? eſſe odilis
testator, ac Liarnus de mambus annecerunt qui minus hoc Li-
cinus comprehendi potuit cum ſe retraxit ne pistrdem trade
vet et ſi traduciſſet. Exant emz illi positi ut comprehenderet
Liarnuī ut mamſſto Liarnus tenetetur aut in retenet ut
nemem aut cum traduciſſet. hoc ſint toti consilii mulieris hec
iſto? procula qui vociatis ſint quos quidem tu quanobre teme
cos ſi uſſe ditas atque ante tempus non reperio fuerant em
vogar fuerant ad hanc vem collocati ut uenemt ut miſchic
ut fatius demat ipse mamſſto comprehenderetur poterit
meliori tempore profilibe et cum Liarnus uemſſet cum u
mami tenetet uenem pistrdem que ſi nam tradita erat ec
uis enaſſent ſubito ex balneus mulieris amic Liarnam
comprehendiſſent implorare cum hanc atque a ſe illam

pisdem traditam pernegaret, quem quò illi comprehenderent, in
disse se dicerent primi ad se renorarent maximum factoris træz,
demde ipi indisse dicerent quò quo loco collorati fuerant, non poti
iffent indere. Tempore utitur ipò se offenderent, cum Lisi
miis nemfset pisadem expediret, mamí porriferet, uenemí da
ret. Nuns ergo est exitas, non fabule, in quo condenſula nò
fiuemtur fugit aliquis e mambus, demde ſtabella concrepant,
aulea tollimur. Quevo emz Linnu titubantem, heſitantè
redentem, fuerere conantem, imhebris mamis ſta, de mambus
emerſit, cur non comprehendit, cur non ipius confessione nuſ
tot, oaulis factoris demq; noce, tanti ſteleris amne expresserit,
an timebant tot umi valentes imberill; alacres pereſtitui ſi pa
re non poſſent, miſtum argumentum in re, miſa ſuſpicio m tu
miſus eritus trus reperietur. Iſto; hæc cauſa ab argumentis,
a coiectura, ab his ſignis, quibus necitas illeſtari naiet, ad
testes tota deduta est. Quos quidem ergo testes ind. nò mo
ſme ullo timore, ſed etiam cum aliqua ſpe delectationis ex
pecto, preſerit auus iam inde, permít laitos iuuenes mihe
viſ beate, ac nobilis familiareſ, demde fortes iuros, ab impa
trice in msidiys, atq; m preſidio balneay colloratoſ, ex quibus re
qurã quo nà modò latuermt, aut ubi alneus ne ille an equus
toramis fuerit, qui tot iuctos iuus nuhebre bellum gueſtes
tulerit, ac tederit. Illud nò respondere coram, cur tot uri, ac
tales huc et umi, et iam imberillem ſtudetis non aut ſtare
comprehendermt, aut fuerientem conſecuti ſint, qui mûqua pro
fecto ſi istum in lorum acceſſermt explirabut ſpulent m comuus
faceti ducres, nomina quæ etiam ad umi diſerit ſint. Alia fori
uſ est, aha tridimy, aha ſubſchoſ ratio, aha letoz, nò idem
idicui comeſatoz, q; conspectus. Lux demq; longe aha e ſohu
aha homoy. Quamobrem erutemus onmes iſto; dehitas, oſe
no p[ro]ſchevmt, ſed audivant, nauent alia opam aham
meant ſpaciam in alij ſe rebus offentent, uigeant apud ita
muhecem, nemſte domiſtura, ſimptibus hereant, iaceant/

fermant, capit uo ino centis, fortunis quæ pascat. At sim fœm illa,
de corinatoz nobilissimo, et clarissimo homi sentencia mausli.

Tandem aliqud inemimis ap ifa mulier de suor propinquoruz
fortissimo uroz sentencia, atq autoritate ferasse indeantur. Et
sere acro quid habeat argumenti ifa mamimissio in qua aut
est ermen Celio quæsitum aut quæsio subilenata aut multat
verum consuas fœruis at cœ primu persolutu. At propinquis pla
cut aur non placeret, cum rem tute ad eos non ab illis tibi al
latam, sed ate ipa compecta deferre dutees. Et età miramuz
si illam cœmenturam pistridem obsequissima fit fabula consentuta.

Nudil est quod in cœmodi muliebem, non cadere indeatur -
Audita et percorrebat fœrmombus res est. Decipit ais uod.

iam ducu quod uelim nel potus quod nolim ducere quod etiam
s est fœrum certe quidem a Celio non est factu, quod emz att
necat. Et emz ab aliquo fortasse adulescente no tam infilso
non uereando. Sed hoc si non est factu, non illud quidem
molestrum, sed tamen est non mafetum mendatui quod proferro
nominquia homi fœmo atq opimo comprobasset, msi oia que
cum turpitudine aliqua durexentur, in istam quodcunque uode
ventur. Dicta est ame uod. cœ et pevocata. Sam intelligit,
quantum iudicu submeatil quanta res fit cœmilla uobis. De
ui quocitis que lex ad miperu ad maestatem ad statuz pa
tre ad salutem oSTS pertinet, quam legem. O. Catoilis
armata diffentione cuu rei. pu. pene extemis temporibus
tult, queq lex sedata illa flama consulatus mei fœnamant re
hquas cœmationis extirpit. Hac lege Cely adulescentia non
ad rei. pu. pena fed ad muliebres libidines et delicias de
positur. Atq hoc etiam loco. N. Camurii et Corsoni dom
natio pectitur. O stultorum, stulticâ ne ducam, an impudem
cam singularum: audetis ne, cum ab ea muliere nemat, face
uroz homi mentione: audetis ne extitare tanti flagrity memor
non extirpam illam quidem, sed repressam natustate quo emz illu
vive, pectatoz pervierunt: nempe

ac tuncam. Nectario nefacio sunt frupco proscuti. Ergo ut audiretur ueri nomem in cito ut illa uetus mframa fabula referetur id two Camuray et Corfomj e tâ revocata qui eâ eâ longe de iu texto non tenebantur eo malefio tâ erâ implutati ut ex millibus legis laqueis emittendi ind者的entur. M. uo Celius. Cur hoc lovo in iudicium uocatur, cu neque proprium domum cœmè obtinetur nec uo aliquid eummoi, quod sit alege scuntu et cum uera seueritate committu, cuus prima etas dedita disipavit, fuit, insid est artibus quibus inſtituimus ad huc aſum forensem, ad tapeſtendam vêm pu. ad honorem gloriam dictimatê. Huc autem fuit amcatijs maiorit, natur, quor, imitari induſtriat, etiam erat, maxime uelit, huc equalijs fidejus ut eundem quem optimi ac no bilissim pêtere cursum laudis inderetur. Cum autem pauli um voboris ac reſſſet etati, etiam aftutâ profectus est. Q. p[.]o]perto posuere contubernalis caſtiffimo uro, atque ommi offiçij doli]enſiò. In qua domo cum rei evant et poſtiones paterne, cum etiam quidam proiuncialis non ſine cauſa amarioribus, huc etati tribus, diſteſſit illuc Pompeio inducio prebatus ſinnu, ut ipſume, testimoio cognosſentis. Voluit uetero inſtituto, cox aduſſerit, cum exemplo qui postea in cuatate ſuum, et clarissim ueri ex titerunt induſtriam ſuam apopulo w. aliqua illuftru acuſati, one cognosſi. Vellem alio cum potus ſtoriae cupiditæ detulisset, ſed huc hoc tempus quevele. Actuasunt C. Anto, mun collega meu, cui inſero clava in re. pu. memoria, m[.]hul profiut, noticnt opimo maleſtui corſitati, postea nem[.]i reſſit equali plus ut m. foro, plus m. negocijs uerſavetur, cauſis quod plus ut ualeat et inter ſuos gracia, quæ mi uigilâres hoijes m[.]i ſobri, m[.]i induſtrij, conſequi non poſſint, o]tâ la bove et dulcetia est conſeautus. In hoc flexu emx etatis m[.]hul cœntuano feci huâmâitate ac ſapiâ uca, pauliuz ſama aduſſerit, ad meaſ, noticia mulieris et m[.]felici uicuntate et in ſententia notata. Q[.]ue cum incluse cautijs, et prima cœte compasse, et consute fuerunt, ſubito ſe nonminuâ

profundunt, ac ecumuntur unuerse, qua ex iita, uel diva quo ex sermone nequaquaq, eme, tanti exat, quanti hoires loquebantur.

Verum ex eo quicquid erat emerlit totumque se eicit, atque extulit, tantumque abest ab illius familiaritatis infirma, ut eisdem munie abesse muniret, odinque protulisset. Atque ut iste interpoitius sed mo delictay, desidieq, moreretur, fecit me me herce euto, et multi repugnate, sed tamen fecit. Nomen anna mei de ambi tu tuli, quem absoluti insequitur venotat, nemnem obtepat est insolencior, et uellem. Sed ego non loquor de sapia, quę non adit in hanc etatem de impetu atque de cupiditate uincendi de ar dare mentis ad gloriam que studia iam in Inse etatibus nives, contrariora esse debeat. In adolescencia uo, tanquam in herbis firmifat, que iurutis maturitas et quante frugis industrie fit future. Et eme semper, magno miserno aduolestentes ve, ferenandi potius ahloria, et excitandis fuerunt. Amputanda su, plura illi etati, squalide est lovetut mecum landibus, q[ui]m erenda. Quare si cu minuie effecibusse indetar huius uel in sufficiet, dis, uel in gerendis muniretis, ius ferocitatis, si quem etiam munireo, minimoz, hoc aliquid offendit, si puerpue gemis, si anmtoz, catarue, si splendor si morio, iam ista deferit etat oia, iam vef, iam daf, intigavit. Conferuate usitur rei, pu. iud. uaez bonaz, avau, bonaz, partiu, bonoz, ueroz, promitto hoc uobis et rei, pu. spondeo, simo nos ipse rei, pu. satithecimus, miquss, hunc annis variombus, feciutu fore quod cu fvetus uea familiaritate promitto, tum q[ui]que ducimus, se ipse legibz ià obligavit. Neque eme potest, qui hoires consularem, q[ui] ab eo vem pu. molatam directe, uotavit ipé in re, pu. iuus eè tur bulentus. Non potest qui ambitu ne absoluti quide dat eè absoluti ipè impune quide dat eè lauritor. Habet a. M. Celio rei, pu. iud. duas attestationes, obliades percutu, uel pura uoluntatits. Quare oro, obestor q[ui] ut qua munitate pautis diebus h[uius] p[ro] Clodui, absoluti sunt, que re, biemú, aut ministru sedutionis

facias, qui censim populi ro. qui memoriam publicam suus mambus
mcendit, hoicem, sive re, sive fide, sive spe, sive sede, sive fortius
ore, lingua, manu, uta ei mquinatum, qui Catuli momentumibus af
flixit, nec domu dixunt, me fratriis mcendit, qui in palatio aut
in urbis oculis, seruicia ad cedem, et inflamandam ubem mutant, in
cum aitare ne patiam eum absoluti muliebentur. N. Celuzi li
bidim mulieris condemnatum, ne eadem mulier, cu suo domo est
fee, turpissimam latronem expirisse, et honestissim adultescuntem op
pressisse indicat, quod cum huius uobis adultescuntam propoerunt
et constituere uobis ante oculos etiam huius insequi senectutem,
qui hoc umco filio utitur in huius spe requiescit, huius umus raus
pertinensit, quem nos succedat uere insequeritque serui potestatis
obieti non tam ad pedes, quod ad more, sensus ueros, nel vecor
datione parenti uestros, nel liberos, iorniditate sufficientate ut
in alteris dolore, nel pietati, nel uere multaentem fermatis. Quo
te, aut hunc nã ipa occidentem, nel marueris extinguntur, uil
nere uero, quod suus fato aut hunc iam permittore florescentem firma
ta iam stire percutiunt, tanquam turbine aliquo aut subita repes
re peruertere. Confermate parenti filiu, parente filio, nec aut
senectute prope desfratam contempsisse, aut adultescens plenam
spei maxime non mo uol non abjecisse sed etiam poulisse at
affixisse indeam, quem su uobis, su suus, su rei, pu. conferuatis
adductum, deditum, obsequiis uobis ac liberis uestris habebit
sunt quod huius labos, neruos, uol potissimis indices fecutus ubere
dinturnos, et dictis.

125

M. T. C. oró pro. p. Quintio merciit

De rebus in autate due plurimis possunt he
contra nos ambe facti in hoc tempore ſi ſuma
gracia et eloquenza, quæ alteri. C. Aquilæ
necore alteram metuo. eloquentia. Q. hortéſi
ne me in ducendo impeditat, non mehil comonecor.

grá Sertí Néuſ ne. P. Quintio norat, id uero non medio
criteo per times to. Neq hoc tempore querendis uideretur hoc ſi
ma in illis eſſe ſi in nobis eſſent ſaltem medietra. Verá ita ſe res
habet ut ego qui neq uſu ſatís et meemo paru possit am pa
tono chedet illmo compáver. P. Quintus, au temes opes
mille fauitatés exiguë annoz copie ſunt, am aduerſavo zutotifi
mo contendat. Iſtud quoq nobis atticut in comoditú p. M. ſumus
qui hanc aliquotiens apud te egit ho et m aliſs cauſis exéitatus
et in har multu, ac ſepe uersatus hoc tempore abest nona larei
hone inpedit ſu et ad me uentuens est, qui ut ſi ſuma hæc cetera
temporis quidem cito uex ſatís habep in re tantam tot contro
ueriſs impliratam posſim cognosſere. Iſa quod mihi conſuamt in
ceteris cauſis eſ aduimento id quoq in har tu debit. Niam quo
miſus meemo possit subsidio mihi dilutenciu comparavi que
quanta ſit mſi tempus et ſpam datu ſit intellit non potest.
Que quo plura ſunt. C. Aquili eo te et eos qui tibi consilio
ſunt meliori mente mea uerba aucte oporebit ut multus ino
modus ueritas debilitata tandem equitate taluï uxor ſecreetur.
Ut ſi tu uider mulle preſidio fuſſe u德ere contra uim et
gratiam ſolitudin atque mope, ſi apud hoc conſilu ex opibus
non ex ueritate tu penderet, proſecto mehil eſt iam ſanctum
neq ſi nez in autate, mihi e quod hùlitare auſſi gratutis
et urtus miuus conſoletur. cito aut apud te et eos qui tibi ad
ſunt neritas nalebit aut ex hoc loco repulſa in et grá loci ubi
reſ consiſtat reperire non poterit. Non eo duo quo mihi
Aquili uenat in dubu tua fides et conſtanctia aut quo
quol tibi aduocuuiſt, uris eleſt illius cuitatís ſpem ſamam vire
Quintus debeat. Q. und exo

sümo timore hóez afficit quod uno inducio de fortum omnibus de
cerim idq, dum cogitat non immus lepe ei neant mentem prætis
q[ui] equitatis tue, propter ea, qu[em] omnes qu[am] in alteris manu iuta
posita est, sepuis illud cogitant quod possit if, auius in p[ra]tate ac
ditione sunt, q[ui] pos debeat facere. Semde habet aduerſavi p[er]
Quantius urybofum Sex. Neumz reuera hominæ etatis homines
differassimos fortissimos ornatissimos mea autatis qu[em] co[mi] ſtudio
ſumis opibus Sexti Neumz defendit, fi id est defendere arip[di]
tati alterius obtempare, quo il faruus que uelit inquo inducio
oppormere possit. T[em]am quod hoc inquiuſ aut meliſmiſ C.
Aquili duci, aut commemoravi potest, q[ui] me qui caput alterius
ſamaz fortinaſq[ae] defendam, p[ri]ovre loco cauſam diſtere. cum p[re]
ſertim. Q[ui] Horcensius qui hoc inducio partes accrufatoris ob
tinet contra ſit clutus au ſimum copná, facutatemque dicendi
natura lovetita est. Iſa ſit ut eſt, qui tella depellere et univer-
bus mederi debeam, tum id facere cons[ar] etiam telli aduerſa,
erus nullu[que] legerit. Iſſis aut id tempus impugnandi detur cu
uitandi illo[que] impetus porſtas adempta nobis erit et ſi qua
m[ur]e id quod parati ſunt facere, fatisu[que] crimen nenenat[ur] alí
quod tellum legerit, medicina ſtraende lauſ non erit. Id acu-
dit pretoris inquitate et muvia, primu[que] contra omne con-
fuctudem medici prins de probro, q[ui] de re malut fieri deide
q[ui] ita constitut ad ip[er]n indut[ur] ut reus, antequ[que] uerbi atraſa
tu[que] auſſet cauſam diſtere cogeretur, quod eſt uta atque po-
tenca factum est, qu[em] quasi ſua res, aut honu[que] agatur ita di-
luseret Serri Neum studio et cupiditati moru[que] gerunt et m
euſmo[rum] rebus opes ſua[rum] experu[n]nitur, m quibus quo plus propter
inututem nobilitate[que] possimt, eo n[on]miſque possimt debent ofen
dere, cum tot tantis[que] difficultatibus affectus atque affluat m
uiam. C. Aquili fidem ueritatem inſeru[er]diam p[er] Q[ui]
conſuuerit, cum adhuc ei propter u[m]m aduerſario[que] n[on] u[m]
p[er] u[m]m adu[n]t ptas eadem non matre[n]tus equiſ repeti po-
terit, cum ei ſimum, des miu[n]ta, ota[que] inimca, atque inſita fuerint.

Te. C. Aquila, noſq[ui] m consilio adeſtis orat, atq[ui] obſeruat ut multi ſturys iactatam atq[ui] arnitatã eqnitate m hoc tandem lo ro conſistere et confirmari patiann[em]. Id quo fature poſſitis, dabo operam, ut apr[m]apio res quæad modi[rum] ſtifta, et contracta ſit roſnoſtat[is]. C. Quinſtus fint. D. Quinſtus hius fecat sane ceteros, ceter paterfamlias et prudens, et attentus una in re. D. Paulo minuſ conſideratus qui ſoacetatem cum Ser. Neamo fecerit inuo bono neyetamen non ta inſtituto, ut iura ſoacetatis et offita recti patroſſamblias noſre poſſet, non quo ei deſeſit iſte muſ, nam neq[ui] p[ro]fateriis ſturwa Ser. Neamo, neq[ui] minuā miſ p[ro]ceto inquam eſt erſtinnatus. Q[ui]d ergo eſt cu[ju] natu[m] ml meſtus, q[ui] uocem cleduſet, p[ro]m[hi] preter libertate reſoluſet, uocem in quorum contulit, libertate uſus eſt, quo impumus di[no]x e[que] quare quidem ſoan tibi cum uelles adjuſtere ml orat miſ ut m tria p[er]cuiuā conſiſteret, qui pean[te] ſeutus eſſet tamem m[edi]tut[us] conſuetudine et familiaritate. Quinſtus fecit, ut dixi ſoacem tatem ear[que] que m ſalha comparabantur. E[rat] em, pe[ro] cu[mi]aria res ampla, et ruitura sane bene tult[ae] et ſeutuoſa. tol[itu]re ab atruſs limi[us] atq[ui] ap[ro]ſcomi[rum] conſeſſu m ſalha Neamo, et tranſalpes uſq[ui] tranſeſtur. Fit magna mutatio loci non m[edi]tu[m]. Nam qui ab aduſcentulo quorum ſibi inſituſſet ſi ne impendio poſtraq[ui] n[os]tro quid impendicht, et m co[ſe] rontulit me dioc[esis] quorum contentu[m] eſſe non poterat. Nec muſ, ſi uſ qui uocem uenalem habuerat, eaq[ui] uoc[em] quos eſterat, magno ſibi q[ui]s[mi] fore putabat. Iſaq[ui] h[er]c[le] hand medio c[rite]v[em] de c[or] quod q[ui]s[mi] poterat, ad ſe ad peu[mi]tã domi[rum] ſenocabat, qua m[]re ita dilut[ens] erat, q[ui] y qui magna fide ſoacetate g[er]e[cent], arbitrium pro ſoaco condemnare ſolent. Veru[m] iuſ de c[eb]u[m] non u[n]ceſſe habeo duci[que] ea que me. D. Quinſtus cupit c[om]emorare tamet[mi] c[ui] poſſu[n]tamen qua poſtrulat, non flagitat, p[re]terev[bo]. Cum annu[m] complutes ſoaceta[m] eſſet, et cum ſepe ſuſpectus Quinſtus, miu[m] eſſet uel ſuſſet, neq[ui] ita r[om]ode poſſet, e[n]converu[m] quaſi libidine, non r[atione] neſt.

Quintus, cum adhésit Neumus, et moritur repentine, here
dem testamento reliquit hunc. D. Quinti, ut ad quem
suum meorum morte sua uemebat, ad eundem suum honos quo
q[ui] proneniret, quod mortuo nec ita multo posse in taliam profi
ciasetur. Quintius, ibi cum isto Neumus familiariter imit-
amus fere una sunt, cum de soletate multa inter se continet de
q[ui] tota illa ratione atque re salutana, neq[ui] interea uerbis illius est
posset Neumus aut soletatem sibi quipsum debere aut prima
am. Quinti debuisset. Cum exis alhem aliquantum c[um] velituz
quinbus noibus peccatoribus velle earuam oportueret, autionem in g[alia].
D. h[uius] Quintius Marbone se factus est, ut profitur, eam
reque ip[s]us exisit private. S[ic]i tum iur optimus Sex. Neumus
h[uius]em multis uerbis dederet, ne autionetur, cum non ita como,
de posse eo t[em]pe quo professisslet uendere, Rome sibi mino,
fatuitatem e[m] quam si saperet, co[m]em existimaret, pro fideola
illa necessitudine et pro ip[s]us affinitate. Tim. D. Quin
consobrinam habet in matrimo[]io Neumus, et ex ea libera[]que
iux hominis facere oportebat id lapiebatu Neumus. Credidit
Quintus eum qui observatione bonorum mintabatur, facta quod
imtatur, autione ulla facte delectit. Romam profitur situtur
dederit ex g[alia] romam simul Neumus, cum peccatoribus. C. Qui
tus. D. Scapule debuisset, per te. C. Aquila decidit. D.
Quintus, qu[ip] liberis eum dissolueret, hoc eo per te atqueatur,
q[ui] propter eciam rationem, non s[at]is exat in tabulis imperiale
quant[em] debere etrebat, m[s]si ad quod s[er]re quod s[er]re solueretur.
Hec oram Quintus agebat autore, et consinafore Neumus nec
mi[n]s si eum uetabatur consilio, eum auxilium s[ibi] paratu p[ita]
bat. Non mori eme[m] pollitur exat in g[alia] sed rome quo
tidicem simul, atque h[uius] annuisset, miatur, se chrebat Quintus
P[er]o itum posse facere uedebat, debere mitturebat m[eh]tri, q[ui]
qui, ad nentiretur non exat, non putabat quas i numros domn
habeet, ita constitutus Scapule se datur, Neumui cesseret
faci[re] vobat ut aequi, quod dixiisset. Cum iste iur optimus

tum inſera, tamq[ui]na dacetur, ut aut ip[es] ſe rapit[s] dānaret
ſi ſatſlediffet, aut cauſam rapit[s] ſi ſpōſionē ſeuffet, priore
loco diceret, cum in altera re, cauſe ml effet, quin ſeuſ inſura
ret ip[es] de ſe quo inſurīn[us] g[rau]uſſinī, in altera ſpeſ effet, ad
talem tamen in2 inchre ſuemend[us], unde eo plus opus auſſa
ret, quo minuſ attuſſet ſtare. Conſionem fatere malut
ſeut, te inſitem. C. Aquili ſimpsit ex ſponſo eſit. In hoc ſi
ma inſinj, rāq[ui] tota constitut, ſudinī c[ui]e. C. Aquili, non clere
p[er]miu[n]aria, ſed de ſama, for[tu]mſq[ui]. D. Quinſt[us] inſes, eu
maiores ita constituerunt, ut qui pro capite diceret is poſte
viore loco diceret. Nos mandita c[ri]atione attuſato[rum], priore
loco ducere cauſam intelligit[s] eos pozo, qui defendere con
ſuenerunt, inſes attuſare et myſema comuerti ad permittem
que ante uersabantur in ſalute atq[ui] auxilio ferendo. Iſtud
etiam vefuterat, quod heſterno ch[ie] ſederunt, ut te inſis ad
ducrent, ut nobis tempus q[ui]d[ui]n d[ict]emem[us] p[ro]ſtitutuxſ, qu[ia]
verm faſſe apretore, mſi tu, quod eet tu[us] inſ et offinanz
ſteſſq[ui] doauſſes, neq[ui] nobis adh[ur] quinſq[ui] ſint p[re]ſter te, ubi
nem[us] inſ contra illos obtinere[mem] neq[ui] illuſ unq[ui]a fatis ſiut
illud obtinere, quod prebave o[n]ibus, poſſet. I[sta] ſime nuria po-
tentā len[ue] atq[ui] m[oe]pem eſſe arbituantur. Veru[us] quom[am] tibi
m[ost]at h[ort]ensin[s] ut eas in consilui ame poſtulat, ne d[ict]
do tempus abſu[m]az, q[ui]e[rit]ur priore patrono cauſam de
ſendente, m[in]qua[ta] poravi poſuſſe. non patiar ufam manere
ſusp[ion]ē, nos ves inſutari n[olle], neq[ui] illud inſinu armato[
me poſſe cauſam comoduſ demonstri[are] q[ui] antea demōſtrata
ſi, neq[ui] tu[m] multa uerba f[ar]iam, p[ro]p[te]rea q[ui] et ab illo q
id]uxit, i[am] inſormata r[am] eſt et ame, qui neq[ui] ex[con]tut[que]
neq[ui] p[ro]miu[n]are multa poſſum. breuitas poſtulatur, qui[n]chi
met, et annuſſima eſt. F[ar]iam quod te ſepe aiāduerit, ſaſſe
p[ro]ſent[em], totam cauſe d[ut]ionem certaſ in parteſ diu[n]da tu id
ſemper ſeuſ, qui semper poſt[em]. E[go] m[] har r[am] ſa[n]a prop-
tera q[ui] m[] har inſe poſſe fatere, quod tibi natura dat ut

semper possis id in ca consedit ut hodie possim. certos mihi fines
terminosque constitua extra quos egressi non possim si maxime
uelim ut mihi sit propolutum de quo dura et hortensius heat
exposita ad que respondeat et. C. Aquiliam ante aui possis
perspiciere quibus de rebus auditurus sibi. Legamus te bo
na. D. Quintys. Sex. Neui possedisse ex edicto ptores
in eo responsio facta est ondam primi causam non fuisse cur
a pretore postulare ut bona. D. Quintys possidere. dem
de ex edicto possidere non potuisset postremo non possedisse.
Queso. C. Aquilius quos qu egestis in consilio ut quod pol
lentus sum diligenter memorie mandetis etem quæ farius
totam actipetis si her memnecitis et me favele uva exis
matione venotabitis si extra hoc cantellos egressi conabore
quos ipse mihi eandem. Nemo fuisse causam aix postula
ret. Neuius ex edicto possidere potuisset neque possedisse
her tria cum dotuero porabo non fuit causa cur postulare
qui hoc intelligi potest qua Sex. Nemo neq ex foriora
tis ratione neq primatim quæ debuit Quintus Qus
huc rei testis est idem qui aterrimus aduerisque m hanc
dem te m qu testem Neui atabo amiz et eo dimitus post
mortem. C. Quintus fuit in glalia terum simul Quintus
doce te petisse ab eo ifnam nestio qua inubile percutas. doce
aligni mentione fecisse dixisse debuisset concedam. No
vitur. C. Quintus qui tibi ut ait certus nobus grangere
percutas debuit huc etius. D. Quintus in glalem ad te
ipin uem in aequo coem eodemque ubi non mo ees exat
ratio quoque igitur et onmes littere. Qus tam dissolutus
re familiari fuisse. quis tam negligens. quis tam tu se
dissimulus. qui cum rei ab eo qui cum contraxasset et ree
pisset et ad heredem peruenisset non heredè nui pini adiet
cerhorem farecet appellare racionem afferret si quod in con
trouersia uemret aut mira parietes aut sìmo iure exsere
fta ne est qu uti optimi fami. si quoniam propequt aut

Quantius bona mquit ex eduto pretorius possesse sunt ergo id ut confiteatur postulas ut quod minà facti ès indino defendi mus id prome quasi factu sit non indico confirmemus. Juncti ratio. C. Aquili non potest ut ad suus quosque apprimuimus meus cum quâna dederove infame permaeque deuemat. Profecto si quod debetetur pecteret non oïà inducia fieri mallet et unìdhid boni oïà inducia nafruntur quiniter tot annos non appellavit quod dem Quinti cum potestat esset agendu quotidie qui quo tempore præmi male atterea cœpit in uadmodis differendis te puse œe consumitur qui posset quos uadmodum missum fecerit huius p[ro]vidas ui de agro coi deuererit qui cum de re agendi multo recusante potestat fuerit. S[on]ditione de probœo maluererit qui cum reueretur ad incautum id unde hæc nata sunt oïà condignè equisimâ repudiet fateatur se non pernunz se de utâ et sægnunæ petere. Si non hoc palam dicit michi si quod debetur p[er]estem atque adeo iam p[er]dem abest. Si me in hoc tanto negoio michi tam mucho so indino michi tâ copiosa aduorati o[n]e uterex si petendu est ex[tr]orquendu est iuto atque megrat quod non debet eripendi. Atque exprimendi est de fortu mus oïbus. D. Quintus deturbandus est potestat diversi nobiles os aduorati sunt adhibenda uis est nectritati mine iastentur pericula mtendantur firmendus opponantur. In h[us] rebus aliquando iutus et p[er]terestui ipse s[ed]eat que me herde oïa t[ur] qui contra p[er]suent iudeo et cui illi consilium considero abesse atque impedire iudicem neq[ui]tari illu[m]o posse. Cum aut ad te C. Aquili a[n]us otulos, vetuli quo maiore conatu studio, aguntur eo lemuræ, in Bellona quæ ex irro. Nudius igitur debiut ut tu ipse predictus quod si de ius est contímo ne causa fuerit aux a pretore postulare ut bona possideat non opmor id quidem neq[ui]tus esse neq[ui] cuigna exponere. Quid igitur demonstrat uadmodum s[ibi] ait e[am] deo. Ante doceo id factu non se libet michi. C. Aquili ex officio racione atque ex consuetudine rem ip[s]am et factum

Imml Ex Teny consolidare.

Simul Sex. Neiij considerare. Ad uadamomu non uenerat ut
aus, if qui cum tibi affimatas, soretas, onnes demque caufe, et necessi
tudines ueteres intercedebant. Isto ne ad preterem we convemt.
continuo ne uex fuit postulare, ut ex edicto bona possidere lice
at. Ad hec extrema et immunitas iura, tam capide deare
rebat ut tibi ml m poſtez, quod granus, aut cendelus facere
posſes, reſoruarer. Et tam quod hoi potest turpius, quid uero
mſerius, quod atertus uſu uemre, quod tantum cuemre dede
cus, q tanta calamitas innumer potest, penuez, fi cupia fortuā
ademerit aut si aliauis ex puit muiria, tamen du exiſtmarie è
integra, farile consolatur honesta eſtetatem. At uero nemo
aut uognomia affertus, aut uidio turpi coniustus, bom quide
ſus utitur, alterus opeſ id quod mſeremui eſt, non expertat
hor tu in mſerius aduimento, et ſolatio consolatur. Cuus uo
bona uenerint, cuus non mo ille ampliſtine fortune, ſed etiam
utus uſtitutus, neceſtaruſ ſib preeone, cum dedecore ſubiety
eſt, if non mo exMO uero exturbatur, ſed ſi fieri potest,
mſca etiam mortuus mandatur. Et ems mors honesta ſepe
utam quos turpem exornat, uta turp, ne mortu quide hoestre
loti relmquiit. Et yo herde, cuus bona ex edicto possident
hiuſ ovs fama, et exiſtimacio tu bom ſimul possidetur de
quo libelli m teleberzimms lotis propomitur, huic ne perve quid
taate, obſureq, conſedatur, cu magci fiut, et du constituit,
qui qua lege, et conditione pereat, prominent, de quo hoie,
precoms uor preeurat, et preeui conficit huc aterbiffuiz uino
udentiq, ſumus indititur, ſi ſumis id habendu ſit, quo non
amori couemuit ad exequias tohonestanda ſed bonoz empfo
res, ut carmifes, ad velquas uite lacerandas, et clirabent
das. ſtago maiores mei, taro id accidere uoluerimt preeores
ut confidecate fieret comparauerimt. Vidi bom tu palā frui
dantur, cu experiendi potestat non eſt, timide tu et pedentim
iſur deſteduit, in, ac neceſſitate, cœan, multi nadum
mys deſertis ſepo illuſi, ac deſtituti, confidenciant emm.

et quantum sit alterius bona proscriptbere, ingulare ane ne ume quidem quosq[ui] bonus mult manut quidem rōmemorare se cum possit perdere peperciisse, qu[ia] cum parrere potuerit perdidisse. Hoc in hōres aliemssimos demq[ui] immoſsimos iuris boni famuit, et hōrum exiſtimatiom[us] et coriſ humamtatiſt cauſa, ut tu[m] mori ipi alteri ſcientes mo[m]modarnt mori ipi iure mo[m]modum ra[que] dere possit. Act uadimomu[n] non uemt. quiſ. ſocius etiā grans. aliquid em[que] debereſ concedere qui cum te aut uolitas conspice, gasset aut fortuna rōum[que]ſet. Act uadimomu[n] non uemt. quiſ. uis qui tibi ſemper preſto ſiut. ergo in eum qui ſemel hoc eru[i]msit, ut tibi preſto non eſset, tela orā coru[n]ſtri, que parata ſiut in eoſ qui permilta male agendi ra[m]t, ſcaudendi q[ui] fecerit. Si de predijs tuſ ageretur N[em]ui, si in aliqua re capit aliquid uere, non ſtatim ad C. Aquuli, aut eorum aliquem, cu[m] consulumtur curu[n]ſſes, cum tuſ amicare ſonetatis, affinitatis ageretur, cu[m] offin[s] rationem, atq[ui] exiſtimatiom[us] dua cōnemret eo tempore tu non mo[d] ad C. Aquuli, aut L. Luculi ſed ne ip[m] quidem ad te retulisti, non hec quidem tert[ui] locutus est, ho[ve] du[m]e fuerunt. Quatuſt[ur] ad uadimomu[n] no[m] uemt. quid ago? si me herc[que] hec tert[ui] duo uerba ſeru[n]ſſes, quid ago? reſ p[ra]ſſet cupiditas, atq[ui] audivi, paululi aliquid loci ratio[m] et consiſho deduſſet, tu ne colletu[n]ſſes, non in eam turpitudinem[em]ſes, ut hoc tibi eſſet apud tales ueros confinendus, qua[ ubi] uadimomu[n] non ſit obitum, eadem te hora consilui reſiſſe, hōui p[re]copinam fortunat[us] fundutus euernere. Ego pro te nui[m] hoc consiſho post tempus in aliena re[m]e, quom[am] tu in t[ur]a re[m]e tempus exat consuleve oblitus es. Quero abſte. C. Aquuli, L. Luculi, P. Quintili, M. Marcelle, uadimomu[n] et tu[m] non obi[t] quidam ſocius, et affin[s] meus, qui cu[m] mori necerſitudo, uctus controuersia de re pecuāria rerens intere. Et poſtulo ne a pretore, ut eum[m] mori possidere luctat, an eum[que] domu[n] eum[que] uxor I[ebu]i ſiut, domi[m] potuſ demīre? Ond[est] ąq[ui] habent tandem de re uobii poſſt iudeu[m] profecto si veste

(estra bontate, atque prudencia cogniti non multi me fallit, si
consulam quid sitis responsuri, primi expectare deme si laita
ve, ac dimitus luchifare undecatur, amos tõuemere quereve quis
procurator sit, domn deminuere. Quid ad hoc Neminif, et
der sitiuet iram amentia, quae uta sua ratione solum offioy de
fideorum, et instituta bono? uxor requiramur. Quid mihi
imquit, cum ista siuma famitunomia, et diligenca, underit me quit
ista offita ueri bom, deme tria ista confidezent, no quid habeaz,
sed quibus cebus menerunt querant et quoadmodi natus et quo
patro edutus sim mem. Detus est prouerbui de surna multo
fualus duitè, patem famliae fieri posse, nec ille sed uerbe
non audet, re quidem una palam loquitur. Et ems solum uxor
bono? instituto muere, multa oportet dixat, ac deducat quoy
illi etati utinque, diffirent est. Non dubitam, quod amodiu
desertu esset bona prostibere. Improbe utri quomod quib uti id
arogat, et contedu postula, concedamus. Quid si nunc quod
desertus, si ista causa abste totam per siuma fraude et malita
facta est. Si uadamomu ómo tibi am. P. Cum tio multus
fuit, quo te non appellemus, improbui, at etiam si desertu uadi
momiz esset, tamen in ista postulatione et proscriptione bono?
improbus imus reperiebave, mi malitiosum negat fraudulentum.
am id quidem arrogans tibi et preclaru puas atque cupidu
perfichiosum, uolentia, et obsoleta sim. res autem non atque
dita. Quid eego est, nequeor me hercule ne gramoneb utur
uebuis, gã nã fert, aut lemoribus gã su postulat, auſſe uadimo
miz desertu, quesuut ate statim ut doma redidt. Quotus
quo die uadamomu istud fatu et ducere respondisti, stati non
febo, duciens in memoriam redidt. Quintus quo die doma in
gaham sit profectus, ad ephemeridem venectitur, ſuemtur dies
profectus pericu. Ibi, febo, non solum febo, si vome fuit, cauſe
ml ducimus, quin tibi uadamomu promſerit. Quid hoc
iinem qui potest, profectus est una. L. Albius homo cujus
mi honestus ducet testimonio, profectus, domu famibares et-

Alby et Quintij testes tot quibus oibus tâ instissima est aut
sare potuerint mulla cur mentiantur. Cum a stipulatore tuo com
parabuntur in hac eummo cauſa. P. Quintus laboravit et
duittus in tanto metu inſer periculorum uereſabitur et nehemen
tus cum tere aduerſavi præteribit ă fideſ induit consolabitur.
Vitit emz ſemper maulte atque horride, natura trifi, ac veron
dita fuit. non ad ſolatû non in campo non in comiuy ſufatus
est. id eſit ut annos obſeuamra rem paresmoma vetmeret an
tiquâ offinj rationem dilexit. auſi ſplendor oibus hif moribus
obſolent. At ſi in tâ pari diſtedere inferior indevet tam eet
non mediocriter conquereſt, mut in cauſa ſuperiore ne ut pa
equidem ſit postulat inferior eê patitur du taxat uſque eo ne
ci bomſ ſama, ſo cum ſibis Sex. Neui cupiditati crudeli
tatior, deder. domu quod primi pollutus ſum. C. Aquilâ cæ
oio cur postularet non finſe, qu neq, peanâ debebatur et ſima
rime deberetur committu mch il eê quare ad itâ ratione pecue
meetur. Attende mut eduto pretorij bona Quintij posſidere
millo mo potuſſe. tractat edutum qui fraudatiom cauſa non
est if Quintus miſ latantur, qui ad negorû ſui voluto pro
curatore profectus est, au hereſ non extabit ne iſ quidê qui
erily cauſa ſolum uerecet. Quo tempore eſtimaſ oportuſſe
Neui absentem Quinti defendi aut quo tum ci postulaſ
ut bona posſideres, nemo affiut, neq, emz quinſt diuimare pote
rat postulatux, neq, quæq, attinebat id reaſare quod populi
vo, non fieri ſed eduto ſuo fieri uhebat. Cui loci igtur
absenti defendendi procuratori primi datus est? ci prôſtribe
bas, eego affiut, non paſſu est libelloſ delect Sex. Alphe
mi qui permis erat offinj tereadu ſernatus eſ a procuratore
ſume cum diligenca. Undeamus que deme ſunt conſeuta,
bog. P. Quinti deprehendis in publio conaviſ abdure
non paturi Alphanuſ in tibi ademt, cum ut domu redurat
ad Quinti, huc quoniam ſume conſtat procuratoriſ diligenſ
offiau debere tibi diu Quinti procurator negat, uadavi

interessisse appellato tribuno non morte, sed audivi causam. Quidem fit Alphemus ut omnes intelligere possent, induo defendi. Quintus ne qua subest aliena, aut ipius officio aut huus existencei suffit. Quos bonos complures adorat, testa tur isto audiente, pro cito necessitudine, id primi perece, ne quid atque s. p. Quintus absentem sime causa fatere co netur. Smaute immensissime atque inestissime contendere per se uerat, se paratu eam� recta atque honesta ratione defendere quod petat non debere se inducito, id quod edat atque per eum rei etiam omnino tabellat, obliquaverunt ueri homi complures. Quem dubium remeue non poterit, fit rebus obibus integris neque proscriptus neque possedit homis ut Alphemus promittat. Nemo sibi Quintum. Quidem ad uadimomum Quintus tunc res in controneus isto ma liumante biennu usque duumqum retur qua ratione res ab uistata consuetudine rederetur et in hoc singulare induci causa ois et clude retur. Quod officium Aquilii cœmemborari procuratoribus quod ab Alpheno preterecit eum indecretur? quod affertur, qua re p. Quintus absent negatur eum defensis. Annon id quod huc tenebat, qua imper iecit et qua Nemo ssemper id clamitus ditturus arbitror non finis. Nemo parent cœrationem tu Alpheo illo trere illud dnántibus. quod si uelim confitevi illud optio concedant non procuratorem. p. Quintus nequam finis, sed greatissim finis. Muti aut ad uicendum satis est finis, procuratorem qui cum experiri possit, qualis si fuerit si modo abitem defendebat per ius et magestatum, mi ad eum arbitror penece. Quatim quod illuc parturit, quid mi apud eum effectus, quod eum rederet, sicut tu semper sume concupitur. Sclere uolebat Alphemus, ea eum tibi cum eo par contentio erant. Bruti iuxt est famnaris itaqs, if intercedebat, tu contra Brutus, qui miuius deberebat, oisi demet, illoq, qui cum et poterant per ium et seculis pharum, et quod poterant id audebant. An omnes tuos intere象 male facti qui miui in utuntur tantopere laborant.

edisti Quinque, plura non duro, cum eo tu voluntariâ foreta
tem cohibas, qui te in hereditaria foretate fraudanerat et eu
uduro tuo comprehobabas, quę spoliatu fama, fortumq[ui] omnibus
arbitrabare. Diffidebam me herde. C. Aquili, satis ario certo
et confirmato, me posse in har cauſa consilere. Sis cogitabam,
aum contraditur etebet Hortensius et cum c[et] attente audi-
turus Philippus, foree uti multus innore probarez. Direbam
huc. Q. Rosno, cujuſ s[or]or eſt cum P. Quintio, cu
ame peteret et ſi me contemnerect, ut propmqui ſui defende
rem, moſte perdiffinde eſſe contra tales oratores, non modo
tantà cau[m] porare, ſed o[ui]o uerebu[us] ſare ſere conari, cu[u] cupidus
mſtaret h[uius] pro amicizia familiarum dixi, uideri ore duriſſi,
mo eſſe, qui p[ro]nte eo g[ra]ſum adſere conaretur, qui uero cum
ip[os] contendent, eo[ſ]cham ſi quid antea visti, aut nemiſt[ur]
habere mi[que] ſiunt id amitteze, ne quid inrhi huusſtemōi alide
ret, cum contra talem artificem ditturis eſſem me uereti.

Tum me[n]t[ur] R[os]niuſ et alia multa confirmandi me[n] cauſa dixit
ut me herde, ſi me[n]t[ur] ditteret t[em]tto, ip[os] offino et ſtudio &
habebat e[rga] p[ro]propmqui ſi[n] quemus componeret et em[]z cu[u] ar-
tifex huusſmoch ſit, ut ſolus diu[n]miſ c[um] uideatur, qui m[er]ſena
ſpectetur, tu[u] u[n]c euſmo[n]i eſt, ut ſolus diu[n]miſ uideatur qui eo
non accedat. D[er]u[m]t[amen] quod ſi me[n]t[ur] euſmo[n]i cauſam, ut
hoc t[em]t]u plain[m] ſit ſamend[ui] nei[m]m c[um] poſſit bidno, aut ad
ſi[n]mi[que] t[em]t]u ſeptimo[n]enta miha paſſi[n] ambulare, t[em]nem ne u[n]
vear[us] ut poſſis hoc contra Hortensius contencere, minime miſſ[
] sed quid ad rem ? minu[m] me[n]t[ur] m[]e cauſa consilift. qu[ui] docet
me euſmo[n]i rem et factu[m] ſinu[m] ſex. Neuiu[m] quod ſi ſolus pro
ſertur, ſat[ur] c[um] debereſt ap[er]b[us] te. C. Aquili et auobis, qui e[m]
m[] consilio, ut diu[m]enter attendat[us] profecto intelligeret eu[n]
inc[uo] cupiditate p[ug]nasse et auotaria, h[uius] ueritatem et p[u]t[u]
vem quoad potuerit reſtituſe. Dona poſtulaſ ut ex e[m]t[u]
poſſidere liceat quo d[ie] te ip[u]n ?

135

diem ante. v. Izal'. metalareſ, bene agis, & longe eſt hunc in saltu
uern taliterum meui te vago. dix. mulia paſſui. opere de saltu dei
atur. Quinuſ, quo dix, poſſuus hoc quod ex te audue. quid tu
eſ, dix maſ diem. pudet ducere. mtullus uet. et ſero et nequa
qua pudet. Deatur de saltu. c. Aquuli, izl'. metalaribus biduo
poſt aut ut statim de uue aliquip auiuuerit non toto triduo dix.
mulia paſſui confiatur. O vem moeidiſbilem o cupiditate meon
ſidexatam et nunti uolueré ac mimſi et ſatellitis Sequi, roma
teanſalpeſ in ſabagmeſ triduo uemuit. O homis fortunati qui
euſmodi munis ſeu poſtus perſaſ habeam. Ut etio in Ceaſi ós
cum Antomys exiſtant, si tu. L. Plinyppe qui mter illeſ flore
bas hanc cauſam uoles cum Hortensio diuere, tamen ſuperior ſim
necesse eſt. Non emz quæadmodi putatis orâ ſint in eloquiæ.
Eſt tamen quedâ uta perſpiaia ueritas ut eam inſiernave mulla
reſ poſſit. An antequ poſtulaſi ut bona poſſideres miſſe qui au
rarent ut duiſ de ſuo fundo ſua famlia in eueretur. utriuſet
elige alteri moeediſbile eſt alterum nefacut et ante hoc têpius
utriuſz manuclu. dix. mulia paſſui uſ eſſe decuſu bichó dix
negaſ. ante utitur miſſe. malo. si emz illud ducere improve
menti undere. cum hoc confiteri id te admitti conceſſi quod
ne mendatio quidem tereſe poſſi. hoc consilii Aquilo et calibus
uerei tam cupidi tam audax tam temerarii peobaturur. Quid
hec amicia quid het exisimatio quid hec imaturitaſtanta ſi
inſit. non uui. non ſceluſ. non laternuſ. non demuſ omma
poſtus & uſ & offinu & pudore. Nittis muſſu p[ro]ctoruſ quo
consilio uſiſt. ſiebas. quid cum uſſiſet cum muttere nò ne pote
tas poſt dres. xx. nempe ſi te m
impedet ſi uolumdas eadem maneret ſi ualeſe demuſ ſi uueret
p[ro]ctor ſi uſſiſet opmor ſi ucllet ſi ualeſet ſi uſ duceret ſi
tome secuſabet qui ex ipſuſ decereto et ſatidaret et indiu[n at
taceo ucllet demuſ orâ que poſtulaſe facere uoluſet quid a
gotuſtreuere cum quod in talia inſeraſ. At Inc equidem
tam de fundo expeſi uam a ſui d[omi]nus penatib[us] p[re]peſ evetus.

sua súma iudia maximo, periculo. P. Quinti fieri mallet
s[2] illud pecutavi nunc cui quod uno due transiti potest. Ex quo
uno hec oram nata esse et profecta concedit quo in loro conditi
onem tuli si uellet pecuia, petere. P. Quinti iudicatu solui
satisfaturos, du[1] ip[2]e si quid peteret pari conditione utevetur -
O stendimulta ante fieri convenerit s[3] h[4]o[5]s propinqui bona possi
deri postularentur, preestim cum vome domus eius uxor liberi
effent et provocator eque uteuisq[6] necesse, domui n[7]i deservi
eſſe ditat uadimomus, oſto uadimomui nulli ſuſſe quo die h[8]u
ſibi promiſſe ditat, eo die ne vome quidem eum ſuſſe id
testibus me pollutus ſum planu factur, qui et ſucre debarent
et rausam cur menirentur non haberent. Ex edicto aut
non potuſſe bona possidei demonstravi qu[9] neq[10] fraudandi ca
latitasſet neq[11] exilis ca[12] soli nextiſſe durevetur. Reliqui[13] est
ut eum nemo iudicio defenderit quod contra copioſſime deſen
ſum c[14]e contendi non ab h[15]o[16]e alio[n]eno neq[17] ab alio cahumatores atq[18]
improbo ſect ab c[19]uite propinquo atq[20] necesse o ſuo quem ip[21]
Nemus provocatores remanere antea conſuſſet neq[21] c[21]ui ſibi
buno[22] appellavit, idarco numus iudc cui pati p[23]aratu[24] ſuſſe neq[25] po
tenca procuratoris Nemo uſ exepti contra utum potencia ſua/
tu tantu[n]o ſuperiore ſuſſe, mi[n] nobis uſ vel spandi prato[d]e dare.
Quod siue cauſa ſuſſet, cur bona non uemſſent, cu[n] ex edicto
possiderentur clende illud quoq[26] reque[u]m in qua ratione ex tot
creditoribus nemo neq[27] cum idem fecerit neq[28] mi[n] contraditat
onmesq[29] pro. P. Quinto partniet preſerim cu[n] in tali mirno
testimonia credito[d] exiſtimentur ad vem maynne p[30]extmere. p[31]ea
ſum uſu[n] aduerſario testimono qui ſibi eum imp edicti ſo[n]ui
q[32]e qu[33]o mi[n] intendit, ne in uro[34]z quidem n[35]i demonstrate ſu
am illam credibilem celeritatem ſeu potu[n] audatia pro
alio[m] cumam necesse eſſe aut bidno der. mi[n]a paſſui eſſe
dum etiam Sex. Nemoi chiebi[37] compluribus am[38] in poſſessi
onem miſſe, s[39] poſtularet, ut ei litteret bona possidere p[40]lea
tentur ex edicto non poſſedisse, c[41]oſitevetur ex predo[42] or

detruisum esse Quinti oti aut bona possesse non cœ constitutu
op bono possesse spectetur non in aliqua parte sed univerbis quæ
renere ac possideri possunt. Divi domni rome fuisset quo iste ne
aliquam quidem fuerit complurebat ex quibus ista possederit neeDEM
ac atigerit quidem unum fuisset quæ attingere conatus sit prohibitur
fuisset quæuiusque in ipse Italia consuetu in precha primata Quinti
Sex. Neui non uemste. Demet ex hoc ipse saltu quæ per unum
expulso sibi possedit, fuerit primitus Quinti, omnino eactus ex quo
et ex reteris dictis factis cogitatissim Sex. Neui, quinque potest in
telligere, istum medium alud egisse neque nunc agere, nisi ut ium
per muniam per iniquitatem inchiety totu agere qui cœs est sump
fatere possit. Nunc perorata res ipse et per illius magnitudine c.
Aquili consere in集ur, ut te atque eos qui tibi in consilio sunt, ob
ferret obtineturq. P. Quintus per se ac senectutè et solitu
dine suâ ml alund msi ut ute nature hominis obsequium ut
cum ieritas horum famia plus huus mopia possit ad inferiorcia
q. illius opes ad teucldotatem. Quo die ad te inducere uemnus
eodem die ille quinque, quæs antea horzebamus negligere cernimus.
Si tâ cum cauſa contenderet, non meam perſatile auius probatòs
ſtatueremus quod ute ratio, cum ratione ute decernere. Id est
nobis etiam magis te ducere opus esse arbitratu ſumus. ea res emm
miit in discrimen uerſatur possit ne ſi contra luxuriæ atque lamen
tâ vusturana illa atque multa parſimomâ defendere an deforma
ta ornamentis oſibus ſpoliata muda petulanre cupiditatiqz ad
uiatur. Non comparat se tecum tis. P. Quintus Sex.
Neui non opibus non facultate contendit, omnino tuas artes,
quibus tu magnus es, tibi concedit, fatetur se non uelle ducere
non ad volunrate loqui posse non ab affluta amicizia tranſum
atque ad florentem aliam tranſuolare, non profusus ſupbriz unce
non ornare magnum ſplendideqz comuius, non habere domui
clausam pudori et ſamome potente atque exponerit acta
tati, atque uoluptatibz contra officii fide in choriennâ utinam omo
semper horridâ atque aridam. Etiamque coruina ſupremi

esse ac plurimis posse his moribus sentit. Quid exergo est non
usque eo tamen ut in capite, fortunis, huius honestissimis, dñentur
us; qui volieta bonorum virorum disciplina et quætùm et sumptùm calomy
sequi maluerunt. Atque etiam quod illi non erat, sicut eam aucta
tia perfidias, uxor eam, scilicet cum quæ est. Neumus non iussi
tur huius honesti locum, cum auctoritate mea, etiam ſi eam
ſi huius honesti locum, locus, mœus, cito, ſi eam respirore
P. Cum tuum contra mutum, cutionemque Neumus, ſi que pudore
ornamenta sibi peperit, poterit contra petulancia, et defendente
obtinebat. Spero est et hunc inſerit, atque felicem aliquando tandem
posse consilere. Sm et poterit Neumus id quod libet et er
libebit, quod non licet, quid agendum est, quod deus appellandus
nuis huius fidei imploranda est, quod deus, queat ius, quod me
diuus ſi ueneri in calamitate tanta poterit, inſerit, est deturbari
fortunis omnibus, univerſis est inuria, acerbius est ab aliquo acutu
ueniri, acerbius a prope quod, talia meo ſi cum cujus cuerni, ca
lamto ſiis cum delectore. Funesti est aforti uero, atque honesto
ingulari, funestus ab eo, cujus uox in precario queat, preſtitut.
Indigni apari sunt, aut ſuperiore, dignus ab inferiore atque
hujusmodi. Luctuosem est tracti alteri, cum bom, initio ſiis, mi
no, horrible est caufam capitis durem, hozibus priore loco di
tere. Orat uta iuxpexit. Cum tuus. Orat, pietatis est. C. Aquilam
non pretorem mo, aquo ius impeterare muere poterit, atque ad me
unde arbitratu quidem ſuo postulare, sed ne amtos quidem
Sez. Neumus quod ſepe et dui ad pedem iacutis, stratiis, obderam
per deos inortales, ut aut ſeu iure contenterent, aut inuiriam
ſine utoneminà sibi imponenterent. Sem quod ipplus minuti iussam
superbissimam subist, ipplus Neumus laterram, mamum p[er]hendit, m
propin quod bom superibendi exercentur, obseruam, per ſeis
in mortuam cruorem per nome, propinquitati, per ipplus regem
et liberos quibus propior. P. Quinto nemo est ut alijam
museorum, caperet aliquam, ſi non propinquitati, aut etatis ſue
in non huc at buonatatis ratione, ratione haberet, ut ſerum
aliquod miyero, ſua ſima, qualibet du mò tollerabili conditio ne

Que fuerit hesterno die. En. Pompey granitas in ducendo indi-
tes, que facultas, que copia, non opinionem tacita, utinam, autem, si persis-
ua, adulatione declaravi, indebatur. Nunc emz unquam audi-
ui quod mihi de uire subtilius dixi underetur. Nunc de mem-
tia, de more, de exemplis atutius. Nunc pernus de federibus,
muchi de illustriore autoritate de bello de re. quod granus, mithl
de ipso modestus. Nunc de causa, et cito ornatus ut mihi ià-
uerit, illud underetur esse, quod non multi etati, ac studijs dotremque,
dechti quasi quodam irreducible diuere indebantur ei qui oſſe aſſ
urbutes pemptus comprehendisset, uti que uellet, fatet et restat et.
Que emz in. L. Crasso poruit, hóre nato, ad ingulare quan-
da facultate, si hanc causam ageret maior esse ubertas, uarietas,
copia, qua fuit meo, qui tantum impetit, hunc studio temporis,
quantin ipse apuerit, usus ad hanc etatem, a continuis bellis,
et historis conqueuit, quo mihi differens est Ine exeritatus
porandi locus. Etemz si futundo orém que non pesterueta
sit aures utas, sed in aliis hóuus pemptus incederit, ut plus noluptat
ex recordatione illius orationis, quon non mo cornelio, auus ego uo
luntati, in eius peritutus, millo mo deſſe possum, sed in. En.
Pompeio, qui sive facti, sive indut, sive benefacti uolunt me eſſe
apud eosdem uolis induſſ, muper in alia causa fuerim, et predita
torem et autorem. At mihi quidem hoc dignus vel underit, hoc
debere huius excellentis uiti prestantissime glorie, hoc propeui
eſſe uiti offici, hor satis eſſe cause, ut quod feciſſe. En. Pom-
pem conſet, id onnes et lauſſe concedant. Etiam ueruus in
chil est, quod hesterno die dybit ipse, ita. L. Corneliu de
fortunis omnibus dimittare, ut nullus in delicti cive uoravetur.
Non emz furatus cœ auittatem, non gerus ſin ementitut, no
malquo impudenti mendacio delituſſe, no izepisse in censu
durare. Vivi obiturus, natus eſſe in tradibus, quod nesciat nemo.
Ceteri auafator fatetur hunc in hispamà duressimo bello, cum
C. Nerato, et C. Nennu, et in classè posse, et in exeru-
tu ſuſſe, et ut Pompeuus in hispamà uenerit. Nenniusque hre

autodem aperet, mīquam a Mēmno distessisset. Carignē eē profectus acervimus illis prelijs ec marimns Suarenſi et Durenſi interfuisset tum Pompēio ad extreemī bellu fuisset. Hec ſunt p[ro]h[ia] Cornely, talis in rem pu. n[am]m labor affidutat, dumque iuratus digna ſumo impatore ſpeſ peo periculīs p[re]emōt; prema quidem ipſa non ſunt in euiſ facto, qui adeptus est, ſed in euiſ qui dedit. Donatus est utitur ob eam cauſas a. Cn. Pompēio auſtate id actu ſator non nēſtat ſed reprechendit, ut in Cornelio cauſa euiſ pro betur, pena quexatur m Pompēio cā ledatur, pena ſit nulla fame ſit inocentissim hōis fortunat, p[re]ſtantissim impatoribus facti cōdēmnari noluit. Exigo m iudicāt apud Cornely, facti Pompēi uotatur. Hunc em[ur] m ea auſtate m qua ſit natus honestiſmo loco natu eſſe concediſt et ab iemt[em] etate edicti vebus ſuis orbius, m uſtir bellis n[em]ſ cū mpatoribus eſſe uerſatū, nullus labori nullus obſessioni nullus pericul i expeſtem fuisset. Hec ſunt o[ta] tum plena laudi, tum propria Cornely. Nec m h[is] vebus crinē est ullum. Wbi utitur est crinē, qu[em] Pompēi auſtate donavit, h[uius]c crinē mīme mi[que] hono[rum]mi utanda est. Cum ſitur re uersa nullus acroniſ atuſatori, euiſ umuſ qui donavit, qui ſi addu[n]tus q[ui]a uinuſ idoneu h[or]em p[re]emio aſſerisset, qui etiam ſi u[n]u[que] bonuſ ſed n[ō] ita meru[n]t, ſi dem[que] aliquid quod non conſteat ac lueret factu ducetur, ſed contra atq[ui] oportueret, tamē eſſet o[is] euiſ re p[re]he[n]to, auobus iudic[em] repudianda. Nunc n[ō] quid datur, quid ait atuſator ſenſſe Pompēi: quod ei facte re n[ō] luererit, quid ſtearnuſ est ę[que] ſi id factu ab eo ducet, quod non oportu n[ō]ſet, etiam ſi lueret. Q[ui]s quid n[ō] non lueret, non oportet ex [e]t. Nec exigo n[ō]t[ur] conſet ſi aſſe[re] iudic[em] non eſſe faſ de tari, qua quod. Cn. Pompēi ſenſſe constitut, id n[ō] decauſe, ſed debruſſe et fatemur. Q[ui]d em[] abeſt quod ſi abeſſet u[n]e ho[ra] et tribui, et concedi, p[ro]ut ne reu[n]t, qui p[u]erit ie temp[u]ſ extremi atq[ui] imp[ro]t; maximo, cum

O Cn. Pompej fit late longeq diffusa laus ut ems glor domn
cilu/ cōl imperij fīmbus orbis terrar termimetur. O nationes
urbes. populi tereate tyram testes. Cn. Pompej non solum
iustitij in bello sed etiam religijs in pace vos demq multe
religiones implore et sola terrar ultimam uos maria portus in
le litorarq. O ne eft emz ora qui laus in quo non extiterit
tu fortitudinm tu nō humamtatis tu amm tum consilij imperſa
uesſua. hunc quisquā concedibili quada atq maudita granita
te iustite constancia precliti fedex ſcientem nesſlexiſe molasse
rupiſſe durece auſebit. Bratſitatur mehi gessu amuſator. nesliere
Cn. Pompeu fecſe ſigniſcat quali uō leuſus ſit cum in tanta
re pu uersere et maximi ſegonij preſſi. ſatore aliquid quod
ſias non lice reu on onmo nesare quod liceat. E temz cu m hispa
ma bellu aterzmi et maximi gesserat quo ume graditana ātas
eſſe nesſebat. An auſi inguā populi non noſtet interprætano
nē federi non tenebat. ſignu quisq. Cn. Pompeu ignorasse diuę
auſebit quod medioſe aiſ quod mullo uſu mullo ſtudio militi
preduti quod library demq ſare profiteantur. E quidem contra
exſimo uſd. au m in ō gne ac uariate archi etiam illa7 que
ſme ſumo boe non facile diſtintur. Cn. Pompeu excellat. ſm
gularem quandā laudē ſuq et preſtabile eē ſeram in federibus
pactiombus conditiombus populoſ vefu et terrar natiomu oiuſ
demq bellu ume atq paſi miſ ſorte ea que noſ libri docit in um
bea et ono ea. Cn. Pompeu neq cu requeſteret lutece neq
cum vem gerevet regioneſ ipē docere potuerunt. Atq ut eſ-
fentio inducet tu dicta eſt ipſi magiſ ego miu ut hoc miq gne
uſque plura duram. E ſt emz her ſeuli label et marila iusti
tuſere et velle ipm florem duiuntatis inſuſere. Et emz ſi C
Pompeu ab hinc annō quincentoſ ſuſſet iſur a quo ſena
aduſtrentulo atq equite vo. ſepe cōl ſalutis auxilii ex
auſi reſ gerte omnes ſentes aui clariffima iutor
q3 pagcasset auſi reſ truipb1 testes eſſe
nō imperio teneu ſi miu am

cellis hofftui, qui dimitiori capitil, qui morti oblectent nulla ren-
ditione huus auitatis preerimis affici possit. Et temz in ppiln
ro. grane non posse uti socis excellenti urtute preeditus qui
uelmt nū percutilis nēis sua coriare. In sonos uō ipsōs et
m eos de quibus agimus federatos iurisnom et consutumque
est hīs preerimis et hīs honoribus exclusis esse fidehīsmodi et
conunitiſsimi sonos que pateant stipencharijs pateat hoffibus
pateant ſeruis. Viam et stipendiarioſ ex Africa, Senbia.
Sardima reterisq[ui] promittis multos auitate donatos iude
imis et qui hoffet ad nōs impatores profiugient et
magno uſui rei. p. nēe fußent. Amus auitate eē do
natōs ſeruos demq[ui] quoz. ius fontune conditio infima est
bene de re. p. meritos perſpe libertate idest auitate pu
blige donavi uidebamus. Hanc tu igitur patione fedez
ac federatoz conditionē statuſ zactamis tuſ aumbus not
quod hīs quos zactamis adiutoribus armis subegimus
atq[ui] m. dutionē nrām armis vedegeamis liceat si populo ro
promſerit ut ab ſenatu ab ipatorem nēis auitate donentur,
id ne liceat ipſi q[ui] ſui decretis legibus ue ſanriffet ne quis
ſuor cunī caſtra ipatoz pp[li] ro. invert ne quis ſe pro nō
ip[io] t. p[ir]culi capit[is] atq[ui] t. ute discrimē m[er]eret zactiōz
auxilys uti nū nелlemus nō licevet p[ri]uatus uō ne quis vre
et aion et urtute p[re]tellt pro nō u[pi]o p[ic]ulo ſuo dimitret
granter id iure ſeremus mmui auxilia pp[li] ro. debilitāi nōs
fortiffiōz iurōz aliemgenōz h. nos hōn[si] studijs atq[ui] p[er]na
iurute p[ri]nuari. Atq[ui] m[eh]li m[er]ſt incl. ut h[us] her federati ă
coſtiniat ut ne au liceat ex h[is] c[it]arib[iz] ad n[oe]z belloz p[ic]la
atedere am que nos eos c[um]bus iuratis ă tribuermus ea vata
cē nō possint. Vlihtl eīz matiſ utevemur h[is] adiutōrīb[iz] sublant
p[er]miſi iuratis. ą fi o[no] h[is] uerſavi t. n[ei]ſ bellus nō lice[t]. Et temz
nī p[ro] ſua patria p[au]na poſt gemiſ h[uius] natu reperti ſmt qui
nuiſi p[er]miſi p[er]miſi. iutā ſua h[os]tuī cellus oblectent pro
ahena re. p. qneq. forte p[ut]atis qui ſe opponat p[er]miſi

non mo multo proposito premo sed etiam interuto. Sed et eum illud imperitissime dictus, de populi fundis quod coe liberorum et populorum non proprii federatoz. Et quo intelliti necessitas est aut neitem ex sibi cunque fieri posse aut eam posse ex federatis. Tum uo ius omne quem iste magister mintande cuitatis ignorat quod eum dicitur non solum in leribus publicis põitum sed etiam in principatu, uo luntate. Sive eis non neque mutare cuitatem, quia tamen poteft ne qz ut velit mutare non mo astitatur ab ea cuitate, cujus esse se cuitatis uicht ut in graditam seuerint notant de aliquo cunque ut. ut fit ut ius cuitatis magnam poffit ut non cum mutande ut cuitatis, ne federe impedatur quo minus ex cunque vo. cujus graditatis possit esse duabus cuitatu, cujus uer eam uere cum nemo poteft. Non est huius cuitatis ius qui se alij cuitati ducarit poteft. Neque solum ditatione quod calamitate clausum ueris. Q. Maximo C. Lenati. O. Philippo muceno. C. Catom teratione equè. O. Cepiom. P. Antiqui simillum indimus atque huc solum cuitatis mutationem euertissent. Sed etiam postlimino poteft cuitatis fieri mutare. Neque ems fine causa de. Cn. Publio menandro libertino hoë quem apud maiores legati nemo in generali profiscentes interpretè securi habere uoluerit ad populi latos ut ut Publicus si domum renemasset et me devo maz vexysset, ne minus cunque esset. Multi etiam ſuperiore me moria cunque vo. Fua uolumitate idemmati et mc volumes hujus rebus velutis, aliaque se in cuitates contulerunt. Quod si cunque vo. licet esse gradatam fine exilio fine postlimino fine ratione huius cunque ut iam ad fedus nemâ quod ad causam mehe pertinet de cuitatis ems uere non de federibus disteptamus. Cum est quâobrem cum graditano in hanc cuitatem uemre non ceat. Et quidem longe feci sentio. Vam cum ex orbem leribus ma sit in meam, cumq[ui]s nemo in leribus pateat ad iter cuitates, tum uo ut que[s]s foretate amaraque porione, federe est rōuntta, ita me

premioz cuuitus contnere indetur. At qui certe cuuitatef omnes nò dubitarent / iròs omnes reapeve in sua cuuitatef / si idè nos ius haberevimus quod ceteri. Sed nos non possumus et huus eè am tatis et anis preterea ceteris concessum est. Istaq in grevis am tatibus indemnus Athens rhochos latedenomos, ceteros indiq aſtrix bi multiz / qz eo eòdem hoies cuitatù quo errore durtos indi etoimet nòmillos impitos hòes uòs cnes Athens m mò indutù atq ariopagitaz / cesta tribu / cesto mò cum ignòret si illam cuitate essent adepti hanc se perdidisse msi posthumo verupassent. Peritus uò nri moris ac iuris, nemo unquaz qui hanc cuitatem vermere uellet in alia se cuitate dutant. Sed he totus loci diffutariom atq oratiom mee ind pertmet ad toe ius mitandov cuuitatiz. mebil habet quod sit proprii religioms ac fedex. de fendo emz vem umùeram nullam esse gentem ex oì versione ter raz neqz tam diffidentem a populo vo. odo quod à atq distido neqz tam fide bemnolentiaq cuuitas ex qua nobil interdutù fit ut neqz aſtistere cne aut cuitate donare possum. O ura pre clava atq dumtus iam inde apremario vònam nòis a maro vibus ius comparata ne quis nùm plusq umus cuutatis esse possit diffimilitudo cuitatum uarietatem iuris habeat necesse est ne quis iutus cuitate mutetis neue in cuitate maneat in iutus. Nec sunt emz fundamenta firmissima uè libertatis su quæq iuris et vetrendi et dumtendi ee duni. Illud uò sime ulla dubitanone maxime nùm fundaut imperù et populi vo. nomen auxit q[ui] præreps ille creator huus urbis Romulus federe fabmo dotuit et hòſtibus reaperchis autisci cuitatè har oportere. Cumis autboritate et exemplo miq[ui] est intermissa amatoribus ius larisitio et coitatio cuutatis. Istaq ex lano mihi ut Tuftulam et Launy et ex ceteris generibus gentes um uere in cuitatem ſint recepte ut fabmoz uolſon hermoz quod cuitatibus nec coacti essent cuitate mutari si quinno butteus. Et si qui essent cuitate nèam beneficio populi vo. Etem quodà federa extat

ut Germanoz, helnetoz, quoz in federibus excepti est ne quis
cos, anobis cuns vecipiatur. Quo exceptio facit ne liceat msi
necesse est licere. Obi est utitur excepti federe traditano ne quę
populus vo. traditam vecipiat cuntate misquaz. At sic ubi
eſset lex illa geria et cornelia que diffimte potestate Pōpero
cuntatem donandi dederat ſuſtuliffet. Excepti est miſt fedus
ſi quidem farro ſancti est ignoſto tibi ſi neq penoz una calec.
Reliqueras emz cuntatem tuā neq uāſ potiſt leges inſpere-
ſpē emz re acogitione ſua indiro publico reſpulevint. Quid
ſunt in vocatione ea que de Pomperio a Belio et a Lentulo
conflata est in quo aliquid farroſantū exceptu inderetur. Pri-
nu emz farroſantū eſſe moril potest msi quod populus plebſ
ue ſanxſſent. Demde ſanctioneſ ſarrande ſunt aut genere
ipō aut obſtatione et conſeratione legiſ aut pene cu capit
eus qui contra fecit conſeratur. Quid habet utitur diuere
de traditano federe cumsodi utriu acapiti conſeratione an
obſtatione legiſ farroſantū eſſe confirmas. Ulihi orō unq
in uſto federe ad populi moril ad plebem latum eē diro de
quibus etiā ſi latum eſset neq legem neq penā rata ee ne
quę anē veciperemus tamen id eſset quod poſtca populus uſ
ſiſſet ratum neq quiqnd illuſ uerbis ſi quid farroſantū eſt
eſſe exceptu inderetur de huiu populus vo. moril unquam
uſſerit quiq audies diuere farroſantū ſiſſe. Nler uō hec-
orō mea ad inſirmandu fedus traditanoz inderes pertmet neqz
emz est meu contra uſ optime merite cuntatis contra opinionem
uetuſtatis contra auctuītatem ſenatus diuere. Duus eis quō
dam temporibus rei p[ro] me, cum prepotens terra marqz
Carthago n[ex]a duabus Hispamjs huiu imperio ſimnevet et eus
duo flumia neu imperiſ ſubito in Hispamaz. Cn. et. p[ro] S.
pioneu extinu[que] diuſſent. L. Martuſ præmpili centurio
tum traditam fedus feciſe diuitur. Quod tum mori t[er]di
illuſ populi uſtura trā uetustate demoz ip[ro] quā aliquo pu
bliro vmbulo religiōm tenetur. Sapienter homi - publici

uris periti graditam. M. Lepido. O. Catulo consiliorum a senatu de federe postulare sunt. Cum est cum graditam fedus uel renonatù uel utum de quo federe populus vo. sententia non tuat, qui in usu suo multo pacto pòr veligione obligavi. Ita ga ditana cunta, quod beneficis suus erga rem pu. neam consequi po tuit, quod impatorum testimonia, quod uetistate quod. O. Catuli sum mei autoritate, quod indico senatus quod federe conscuta est, quod publica religione sanciri potuit id habet. populus emz se nüquas obligant, neqz ideo est graditanor. causâ deterior geauslimus emz et plurimis rebus est fulta, sed uti dix putatorem certe mchil est loc. sacerosaniti emz mchil potest esse msi quod per populi plebemne sanitum est. Quod si hoc fedus quod populus vo. auctore senatu commendatione et indico uetusta tis voluntate, et sentencis suus comprobat idem suffrastus ro. probasset, quod ecat cur ex ipso federe graditanm in cuntaem. neam reapi non literet. Tchil est emz alud in federe. msi ut pia et eterna pax sit, quod id ad cuntae adunitu, illud etâ est quod non est in omnibus federibus maiestatem populi vo. comitem confrentem, confrentem. id habet hanc ium, ut sit ille federe mefi vior. Premi uecbi itemus hoc conferuandi, quo matris in leti bus, q[ui] m federibus uti solumis, impantis est, nò predictantis, deme cum alterus populi maestras conferuari iberetur, de altero stetitur, certe ille populus in superiore conditione ràq[us] pomtur. Cum maestas federis sanatione defenditur, m quo erat attributoris interpretatio indugna responsione, qu[ia] ita d[ic]ebat coiter, esse comiter. q[ui] uò peiſum aliquod aut molitudin uerb[us] interpretaretur. Comes bemoin, fariles, ſuaues ho[es] es[se] dicuntur, qui exzanti comiter monſtant maz benignè nò g[ra]nite. comiter quidem certe non cœuenit, et ſinnu absurda rei est. cuneri federe, et maiestatem populi vo. coiter conſentent. Id est ut vo. populus ſuam maiestatem esse saluâ neht, quod si ià ita eſet ut eſse non posset, tam de meâ maiestate, mchil de illo, tametentur. Quod h[uius] eſt meâ maestas, graditams benignæ.

sive demq; inter signa atq; in acte locus sit hujus gradibus after
suf etiam ad cuntațe. Et si aferit si fardit si Inspam agit
stipendioq; multat[ur] utute adipiscu huc cuntațe. Graditams
autem offinys uetustate fide pernalis, federe cōmuntis hoc idę
non licebit. Non fedus libi nobiscum, sed inquiffima le
res impositas a nobis esse arbitrantur. Atq; hanc iud. non a
me finge operatione, sed me diuere que graditam induerit, res
ipā declarat hospitiu mult[us] annu; hoc temporis ante an. L.
Cornelio graditanos fecisse publicè dicto proferam testes pro
feram legatos exato laudatores, ad hoc inducitur limnol homines
ac nobilissimos deprecatores huius pernali inoffensivis inducis,
ne demq; multo ante gradibus maudita fere. Et habuerit ab illi
peritulo actusatur. Deansima autem in istu auē ſui gradatiu
lenatis cōutia fecerim. Potut magis fundus populus ta
ditams fieri et hoc magnopere deletare utoque si tum fit
fundus, annuit at mea ſentencia uiscomprobat et cum
hospitiu facit ut et cuntațe illu mutat[ur] esse fatentur et uis
cuntațis honore delectiis induaret. Potut certus interponere
induram uolutat[is] ſue qui tum etiam actusatorem huius multa
et pena multat[ur] magis de ve inducere et ſi ad me[n] indueru
auē amplissimos legat[ur] testes huius uir[em] inter laudatores
periculi deprecatores. Et emz qui est tam demens qui ſenti
at hoc in graditam esse retmendu, ne interceptu sit huc ut
perpetui ad hoc amplissiis premiis cunta[ſ] et magnopere hujus
eſſe letandu huius L. Cornelii bennuolentia extra ſuos ve
manere gradibus trans et facultate rōmorandi in hac cunta
te uersari. Quid est emz me[n] au non illa cunta[ſ] sit huius
fudio alia diligencia cōmendatior. Omnit[us] quatuor ornamen
di populi istum. C. Celar c[um] eſſe in Inſpam pretor after
controneraſ sedarit iura ip[s]on permittu fraturu et iuere
etā barbariā ex graditanis moribus diſiplinaſ
in c[um] cuntațe huius vōratu beneficia et ſtudia
ane quotidie labore huius et

studo aut oíò aut certe factus consequantur. Itaq, et adhut p[ro]peſ, adſimt cautareſ et defendut amore, et ſu[n]t cu[n]e ſeſimono ut n[om]n officio ut nobiliss[us] h[os]pité ſtudio ut diligens ſtin[ut] defenſorem com[od]o[us] ſu[n]. An ne ip[ro] graditatiu[m] arbitentur q[ui] millo mo[m]modo afficiantur ſi liceat h[oc] c[ui]es, iux[t]it[s] c[ui] ne[m] cautate ven[ce] tamen in h[oc] ip[ro] inſeuus eſſe ſu[n] ſed uſ[que] reſe[]o[n]t consolabor et h[oc] p[re]ſteſ p[re]ſteſ u[n]oſ optimoſ et illa ſideſſimá atq[us] am[miſſimá cau[t]ate ſtrmul et u[n]oſ non i[n]no[ra] t[em]tud[em] adinonebo quod de u[n]e h[oc] iux[t]atu[m] constitutum ſet de eo[m] n[ui]qua[z] o[i]o eſſe dubitat[ut]. Q[u]oſ utitur prudé[]timoſ m[er]p[re]p[re]teſ fed[er], q[u]oſ peritiffimoſ bellu[m] u[n]iſ, q[u]oſ ch[ui]g[ent]ſi moſ m[er]q[ui]uend[is] conditio[m]bus cau[t]at[ui] atq[us] cauſiſ eſſe arbi tramur eoſ perſeſt[o] qui imperia, ac bellá g[er]ſecunt. Et em[]z ſi. Q. Scenuola ille auguſt cum de u[n]e prediato[rio] homo peritiffimoſ consu[m]toreſ ſu[n] n[on]n[u]qua[m] ad, et Casp[]dium prediato[res] re[n]ebat. Si n[om] de qua m[à] tuſtulana. M. Tugion[é] potuſ q[ui] C. Aquili[n] consuleb[am]us q[u] affidatu[m] u[n]iſ umuſ rei dedituſ et myem[n] et artem ſepe u[n]at. Q[u]uſ dubitet de federibus et de toto u[n]e paſ[]iſ et bellu[m] o[m]mbuſ u[n]i[que] p[er]itiffimoſ, impa[t]o[n]ſ w[om]n[que] enteferre ? Potuſim[us] ne utitur te prohare autorem ex[em] p[ro] atq[us] factu[m] illuſ quod ate reprehenditur. C. Mar[n] que viſ alioq[ui] g[ran]o[rum]e[m] conſtancio[rum] preſtano[r]o[m]e u[n]tute p[ro]clentia veligio[m] equitate. M. Amm[u]z Appi[n] fortiſſi[n] u[n]t, u[n]e tute preſidu[m] cau[t]ate dona[n]t. Cn. Camertin[n] fed[er], ſaetiffi[m] muſ atq[us] equiſtim[u] ſt[uc]et eſſe. Potest utitur u[n]. L. Corne l[u]s condemnati[e]que ut non. C. Mar[ci]y factu[m] c[od]emniſtur. Exſimetur ex[em] ille u[n]e poru[m]ex cogitatione u[n]a quomam re non potestu[m], consipratiſ em[n] mentibus, quomá oculiſ non poterſi[n]. dirat ſe non imperatu[m] federiſ, ſed xudem exempli non u[n]no[ra] bellu[m] ſuſſe. P. Africam diſipnuli[] at mi[n]que ſi p[er]pendiſe ſe legati[m]ibus bellu[m] exudatu[m] ſe p[ro] tanta bellá e[m]ſſet quanta g[er]ſit et content ſi ſub tot consu[m]tio[m] me[n]uſ ſet quotiens ipe consu[m] ſuſſet o[i]o u[n]e bellá, noto[que]

145

145

posuisset, sibi non fuisse dubium, quum nullum federe are pu. bene vende impediretur et retinensima atque anniversaria auctate fortissimum quęq. cœ deletum neq. Egnatius neq. Cameratu federe essè exceptum quo minus cor. cumbit apopulo vo. prema urctutis tribueventur. Itaq. cum pauris annis post hanc tinta tus donatoriæ aerumnæ de auctate questio Latina et muta legere uemisset, mûqui cor. qui de fedexariis cuntatibus cœtum tate donatus in incitum noratus esset. Ilam spolentius tuus Manentus unus ex his quos. C. Marus auctate donasset. dixit em. cœnam ex coloma Latina iisdem fixam et illutri quod tu dispectus homo. L. Antustus actusaret Spoletius di. xit fundi populi Spoletini non essè facti. Videbat em. populus de suo iure non de me fundos fieri soleere. Sed cum lege apudera colome non essent dedente qua lege saturemus. C. Mario tulerat ut in simulas colomas, temos cines vo. fatere posset nequeant hoc beneficium re ipa sublata nulere debere. Nunc habet simultuius ita actusario sed tibi tanta autori tas. C. Mario fuit ut non per. L. Ceaatum affinez sibi hortez irreedibili eloquencia, sed pauris ipse nervis illam sciam tate sua defenderet et probaret. Quis em. cœt. udicet qui impatoribus nôtis, in bello in are exercitum deletum urctutis, qui sibi quis fedexariis in defendenda re. pu. me sibi pereamur ex pro nullet: qu si multus Marij si uox si ille impatorius aedoe oculorum, si recentis truiphi si pnis nulam aspectus, nulam aucto vitas, nulamant res geste, nulamemoriam, nulamet clarissim et fortissim nunc nomen eternum. Sit hoc dilectimè inter gratias cives, atque fortes, ut illi iuxi fœnantur opibus suus huc etiam mortuus, huius impertis defensor mori potest, nunc moriis. Quid. Cr. Pompeij p[.e]vus italico bello maresi gestus. D. Cessuæ equitem vo. iux. bom. qui nunc rauenate fedem populo rome auctate donavit. Quid iux populo tibialis et iux auctore at modestia. Q. Metellus, timus, quid h[.]ui abest, a qu

her que ego mið percurro subtilissime sunt oiâ perpolita. 2. Caesius, nò duomenem federatû cumitate donaunt: homo tu ctra
utate et prudencia preestans, cum uel minuz parcais in larepere
da cuitate. Ine tu. Cii. Pompei benefini, uel potius indiari
et facti, infirmare conavis, qui fecit quod. C. Nativi fecisse au
derat, fecit quod. D. Caesum, L. Sillam, quod. Q. Ne
tellu, quod dem, domestin auctor patre suus facere uidebat.
Nepz uero m uno Corneto id fecit. Nlam et gaditanol haldru
bale ex bello illo afercano et mamertim obnof, et quosdâ utiren
res et sagutim Fabius cuitate donaunt. Etiam, ac reueris pre
mys dux, sunt qui cuitate ea donentur preo qua perutula at
tella subuerunt. Atq, utinâ qui ubiq, sunt propugnatorem huius
imperiy pojſent in hanc cuitate uenre, et contra oppugnatores
rei pu. de cuitate externimari. Nepz ille ſuum poeta noſterc
hambaliſ, illam magis cohortanone, & coem impatoz, uolut eſſe
hobitem qui ficest. Et vit inquit michi Cartagmensi, qui qui est
cuitatis, ſed id habent hoc leue, et ſemper habuerunt. Irag, et
riuſ fortissimorum undiq, fortes ueros conſiuerunt, et homi ignobi
lum iurute perſpe nobilitatis, metie pœtulerunt. habebi impa
toz ſimoz, et ſapientissimorum uroz interpretationem iuris ac fe
dez, dabo etiam iudicu senatus. Juchres cum ſepe ferrent palàq
loquerentur, quod eſſent lege papia de. M. Caesio m mamez
tinj repetentibus iuditaturi, mamertim publare suscepita causa
defunterunt, multi m cuitate recepta ex liberis federatis, pplus
nemo inquam est de cuitate acutatius, qu aut populi ſanduc
factus non eſſet aut qu federe cuitatis mutande ius impediret.
Audebo etiam hoc contendere, miq, eſſe cödemmandu quem
conſtaret ab impatore mo cuitate donatu. Cognosite mið
pulc ro, iudicuz, multi rebus interpoſit, atq, m maxis
re ipa atq, uſu comprobatu, cum latim oibus fedus eſſe
Sp. Caesio postumo Comino conſ, qui ignorat quod quodque
imper in coluina enca meminuſ poſt vobres matam et pietum
tum fuisse. Quo igitur lex eſ.

equitis ro. optinn atq. ornatisſimmi iuri dānato Celi quō ex eadem cuitate. L. Pompomus auſ ro. est factus noſtus. An lingua et ingeſmo patefieri actus ad cuitate potuit, manu et iuute non potuit. An quod adipisci poterant direndo, id eis asſequi pugnando non irebat. An actuatori maiores mei marora prema et bellatori eſſe uoluerunt. Q. si accerbiſima lege ſeruilia præmeps iuri, ac geauſſimis et ſapientiſimis cuaſ hanc latims. 1. federatis nās, act cuitate populi iuſtu patere passi ſunt. Neq. huc est hoc reprehenſum. Littera et muta lege, cum preſertim in ſemu iſp[er] maſſatoris, et momente euſ moi premiuſ, quod ne mo affequi p[ol]ſit, m[ati] ex ſenato[rum] tala imitate, neq. ſenato[rum] neq. bono ruiq[ui]miſ iocundu[m] e[m] poſſet dubitandu[m] ſint quin quo in ſenere iudicato[rum] prema c[ura] eſ ſent. m. ex. iudicia impato[rum] ualevent. N. um fundol igitur factol populoſ latinoſ arbitramur, aut ſeruilia lege aut c[er]tis quibus latims hoibus exat propositu alioqua ex re premiu[m] rui tatis. Cognoscite miri iudicui ſenatus, quod est iudicio popli[m] comprobatu[m]. Sarca Cæceris iudices ſuma maiores mei religioſe confiri, c[er]tnomáq[ui] uoluerunt, que c[er]t effent aſſumpta de g[ue]ria et per g[ue]taſ ſemper airata ſint ſarerdote[m] et g[ue]tera o[m] nolata. Sed c[er]t illa que g[ue]teni illud ſa[n]u monſtare[et] et facte ex g[ue]tera diligenter, tamen ſarca pro auibus ſat[em] c[ui]e uolueru[m], ut deoſ imortaleſ ſi[mi] p[er]eſt[er]ma, et externa me[m] te domesti[m]a et au[m] p[er]eſtare[et] h[as] ſarerdote[m] iudeo ſe[re] aut neapolitanas, aut uehenſeſ ſinſſe federato[rum] ſme dubio c[ui]tati[m]. Mitto uetera proxima d[ur]o ante c[ui]tate uehenſi[bi]ſ dat[am] de ſenatu[m] ſentencia. C. Valerui ſla[n]u p[re]to[re]e urbi[n]o[n]ati[m] ad populi[m] de Caliphena uehensi, ut euſi[rum] romana eſſet, tu l[ite]. N. iſtitur aut fundol factoſ eſſe uehenſeſ, aut ſarerdote[m] illa c[ui]e romaná factá non eſſe aut ſeduſ, et a ſenatu[m] et a populi[m] uiolatu[m] arbitramur. ſtelligito iud. m. tu[m] apta iu[n]n[am] chib[io] multo et p[lu]ca, et apluribus peritiſtimis e[m] dicta[rum] q[ui] v[el] p[ol]uare[m]et. Q[ui] id factum est, non ut nobis

rem tam perfптuā durendo probaremuf uex ut omz maluo loz,
ninqu0z ſuдоу арōs frangeremus. Qnōſ ut acutſator mnen
deret aliqui ſermones hōnz, aliemſ bomſ mheventū etā ad
mēaſ auſeſ permaneant, et m inſuio ipō vedundaret. Iſdō
illa m oī parte oratiomſ ſua arte aspeſtī indebat, tu peauaz
L. Cornely que neq, ſuchoſa eſt quantatūq, eſt euſmoi eſt
ut conferuata matiſq, corrupta eſſe indeatur. tu luxuriā que
non eriē aliquo libidinſ ſed coi maledicto notabatur. tum
Tuſulamiz quodq, Metelle, fiuſſe memmecat, et L. Cralſi
ſimul, illud neſnebat predicto, mullā eſſe cyeuem, emſtornkuſ
da ſolere pepe ad inſmo, non legibus tanquam tutelaſ pereuei
re. Obectum eſt etā q, m tribu cluſtumaz peruenereit, &
ht aſſecutuſ eſt leſiſ de ambitu premo minuſ inuioſo & q,
legi premis pretoria ſententia, et preterea toga cōſequentur.
et adopto Theopham agitata eſt per quā Corneluſ moril e,
preter q, propinqu0z ſu0z, hereditates aſſecutuſ quanq, uſtoruſ
aios, qui ipi Cornelo ſuident, nō e diffuſinni inſuyare.
Nove hōnz ſuident m couniuſ, vodunt m cculiſ. Iſdōto uel
litant, non illo inmiſto, ſed hoc maledicente carpit. Qui
amnſis. L. Cornely, aut inmiſa ſint, aut ſuident hi ſunt,
buſ multo uchememus pectimeſtendi. Yam huc quidē ipi,
qui eſt unquā ſuētus inmiſus, auſi fortune diſmaq, non
cerſit. Verratuſ in ſtima ſanſiliaritate hōſ potentiſſum
m oibus nēi maſi, atq, diſtoreuſ, neiem unquaz alterius
vatiomſ atq, partiſ non re, non uerbo, non multu demq,
oſſendu. ſint hor ſiue mei, ſiue ver. pu. fatu, ut etiam m
me umi, ois illa mcdmatio coiuz temp0z, tribuexit. nō mo
exultauſ m xuim, nēiſq, diſtoreuſ Corneluſ ſed oī offe
larrinſ, opera, consolatiune, omnis me abſente meoſ ſublenu-
quo0 eto testimoſo, at preenbuſ minuſ hor meritu huc
et ut aſprinpi0 dux, uſtā et debita grām reſero, pereoq,
induſ, ut eos, qui prempeſ fuerunt, conſuande habent,
aut diſmaſt, meo diſlitis, et

pro facultate hujus pro loco facta sunt, et quia esse nobis et pro hata. Non ipitur a sunt quos munis habet, sed a suos qui et multi et potentes sunt negetur immens. quos quidem hesterno die. Cu -
Pompeius copiose operatione et grans, fecit si uellent contendere uебат, ab hoc imperito certaine atque inforte contencione auo nbat. Et erat equa lex et nobis indreſ atque onibus qui nos familiaribus al familiaritati bus impliquantur uehementer utilis ut iraſ immensas ipi miter nos tyeramus, armis moſ autem tempeſtimus. At si mea auſtoritas ſat apud illos m haſ ve pon decus haberet, tum me preſertim vext uarietate atque uſi ipso peredortu uidecet etiam ab illis eos maioribus diſtortis auoare. Id em contende re miſ de ve. pu. uidentur tu id defendas quod eſ optimu ſentias et id fortu[n] incon et magno[] honi ſemper putam. Nec huc unquin labori offino munere, deuio ſed contentio tamdiu ſapiens est ądu aut profit aliquid aut ſi no[] profit non obedi uantati uolumus quod contendimus, expecti ſumus obtenta non ſunt dolore in alienoſ iuris meorum ſurrepimus. Cur ea que mutare non poſſumus connellere malumus ą tuexi? C. Cæsarem ſenatus et grue ſupradicti[] ampliſſimo ornant et mo[d] diex nonu. (Idem in angulatu[]s exari uiderem, executi[] ſupendio affect[]it. Impatuci dece legatos dereuerit lege ſempvoma ſuitedendu non cenſut. Ha[]z eſo ſentenciu, et princeps et autore ſui neq me diffenſiom mce p[]rſume putam poruſ affentur ą p[]rtimebus rei. pu. temporibus et consordie ro uemve. Non idem alij uide turpunt ſunt fortasse m ſententia firmores reprehendo ne[]e[]z ſed affentior no[] oribus neq[]s eſſe monſtantur p[]uto ſententia aliqua, tamquam aliquod nam quinque rei. pu. tempeſtate moderavi. Sed ſi qui ſunt quibus in iu[n]tui ſit odiu[m] m quo ſemel ſulſpetui ſit quos uideo eſſe no[] cum diuibus ipis, no[] tu comtatu, affentatoribus ą com[]ponere ſi fortasse p[]erpetuā nomiſi, uutate alij p[]utam em ſi in ſententia, et omne tem oſ[]c num exuſelitate comitatu, sed none iud. p[]latare poſſumus.

Defectus quidem aios cexte confidimus non orone mea sed huiàmitate
urà esse platonos. Quid emx est eur nò potus ad sùmà laude
huc, qù ad mimam fraudem Celsarum famiaritalis ualexer dehebat.
Cognoverunt aduſtens placent hòi prudenteriffimo m sùma annoz
copia cum famiariffinis euis est adequatus m prætina m cò
ſulatu perfectu faberù detulit consilii hòi comprobant. fidez
est complexus efficit obſervandamque dilectus. ſint huc multorum
illoz laboiz ſocius aliquando est fortasse. mut nonnulloz ptoepeſ
mocmodoz. que quidem ſi huc obſuevit apud uos nò intelligo
quod bomi cingat ſit apud tales ueros profutur. Sed quomod
C. Celsar abest longissime atque in bis mìt locis que versiones
orbem texant rebus illius gestis imperio populi ro. diffinuit.
Nolite per deoſ inmortales in actu hunc illi aterebi mütur uel
le deferri ut ſum perfectu faber ut hoëz ſibi carissu¿ et fa
mharissu¿ non ut ob ipuſ aliquod delictu ſed ob ſi am fa
mharavitatem uestet oppreſſu ſententis andiat. Miserauſe nis
qui non de ſuo perrato ſed huius ſum et clarissim iuri facto
non de aliquo crie ſed percutulo ſuo de publico uere disſep
tat. Quod ius ſi Cn. Pompeius pater ignorant ſi. A.
isre Ceaſſus ſi C. Metellus ſi L. Sulla ſi Detine
Ceaſſus ſi C. Narnius ſi ſenatus pplneus ro. ſi qui de
re ſimil induitarunt ſi federati populi ſi ſoey ſi illi àtiqui
lanm. Quid ete ne utiſus uobis et honestus ſit illis ductibz
ezace, qù hoc magque erudueri. Sed ſi de cexto de p[ra]ſpino
de urbi de probato de induitaro uobis uere eſſe constituèdi
indet. Nolite committere ut in re ta ineterata quicquam
nom ſenatus. Simil et illa uident orâ ante oculos nefuros
propomite p[mi]ni eſſe omnes etiam post mortem ueros clariss
illos ueros qui federatos cuicute donarunt deme ſena
qui perſepe hoc induitar populi qui uiffit ind. qui p[ra]
uerunt. Cum età illud cœpitate ſic amere ac iuri
lui ut aui ouiz p[er]catoz q[one]ſe ſint non de iuri
pena ſed de iustitij premó m