euſi desideravi uutnuſ amoui
portat in pectore. Hinc rurs
aw. Anima mea liquefacta
est. ut dilectus loquutus est
Mens namq[ui] hominis condi
toril ſui ſpitiem non queren
ti. male duia est. quia in ſe
met ipa remanet frigida. At
ſi ame la desiderio cesserit. ad ſe
quendum quem diligit lique
ſatta per ignem amoris curare
ſit desiderio anxia. uleſcunt et
ſeculo cuncta que placebant.
Sic il est quod extra condito
rein libeat. et que prout delecta
bant animum. ſi ne pos
modum uel elementer onero
ſa. ſul euſi inestitam conſo
latur. quouſt[ur] adhuc quidem
ſideratur non alpiciatur. Ne
vet menſ. lux ipa fastidio est.
Tali q[ui] igne in mente decano
tur. rubigo culpe. et ſuccesus
animus quali auri more q[ui]

per uſum ſpitiem peididit?
per intendum clareſcit. ſta
ita q[ui] que ſicamat. que ſe ad
monumentum q[ui] per ſpitiem
rat iterum inclinat. videt
mus quo ſtructu uſi amoris
in ea ingemmat opus inqui
ſitionis. Sequitur. Vidit du
ol angelus in albi sedentes. u
num ad caput et unum ad pe
des. ubi poſtum fuerat corp
ithu. Quid est q[ui] in loto domi
nici corporis duo angeli uide
tur. unus ad caput atq[ui] al
atq[ui] alius ad pede sedent. miſ
q[ui] latina lingua angelus nū
cius dictur. et ule ex paſſione
ſua nunciamuſ erat qui et
deus est ante ſecula et homin
ſine ſeculorum. Quasi ad ca
pud sedet angelus cuin per a
poſtolos predicatur. quia in
principio erat uerbū et uſbū
erat apud deum et deus erat

uerbum et quali ad pedis se
det angelus. cum dicitur ut
bum caro factum est et habi
tant in nobil. possumus etiam per duos angelos duo te
stamenta cognoscere. utui
puius et aliiud sequens. Quid
videlicet angeli p. loci diu
complet sibimet lunt continet
ti quia unirum utraque
testamenta dum pari se
si in carnatum et mortuam
acresur exis se dominum
nun ciant. quasi testamen
tum puius ad capit. et testa
mentum posterius ad pedes
sedet. Unde et duo cherubis
que propiciat um cecunt.
se se inuicem aspiciunt uer
sit uultily in propiciat um.
Cherubin quippe plemitudo
scientie dix. Et quid p. duo ch
cubin nisi utraque testat ſta
ſquantur. Quid vero p

propiciat um miſi in car
natuſ duiſ figuratur. de qu
iohannes aer. ipe est eum p
piciat io p[ro] p[ro] caturi nostris. ut
dum testa ſtum iuctus ut er
ciedum denim iat. quod test
mentum novum de domi
factum clamat. et quali v
cherubin ſe inuicem aspici
dum uultus in propiciat
utunt. quia dum inter ſi
ſitum in canat um domi
vident. a ſuo aspectu non d
crepit. que clausuratom
euiſ iusterui conſidere n
rant. Requirunt mauiam
angui dicentes. Mulier qui
p[lo]raſ. Et dicit ei. Q[ui]a tu
runt domini mei. et cito
ao ubi posuerunt eum. fi
nainc[que] ſatia e[lo] quia que
nos lacrimas amouſ exer
easdem lacrimas conſola
dum nobil. re dem p[ro] tui

ſpectem promittuntur. Notat
dum uixta hystonam est quod
mulier non ait tulerunt cor-
pus domini mei. Et tulerit
dominum meum. Ueiusnæ
quæ sani eloqui est ut aliquando
ex parte totum aliquando uero
ex toto partem ſignifice et ſy
parte etenum totum ſignat. Si
cur de iacob filiis scriptum est:
qua descendit iacob in egypti.
In aianz septuaginta siep eni
in egypthis aie ſine corporibus de
tenderunt. Et solam aiam to-
tus homin ſignatur. Quia ex
parte totum expimitur. Et
solum communicum corporum in
monumento iacuerat et maria
non corporus domini. Et sublati
diin quebat. Unde ieret ex to
to de ſignant partem. Hec cum
dixit. Conuerit a retroſium id
ihin ſtantem et nescliebat quod
est. Notandum quod maria

que adhuc de diu refurret io
ne dubitat. retroſum con
uerit est ut iudeet ilium qui
a iudeet per eandem dubi
tationem ſuam. quali tergi
in domini faciein inferat. quæ
refurrexſſe immine credebat.
Sic quia amabat et dubitat.
udelbat et non agnolabat eui
et illi et amor ostenderat et du
bieta ab ſondebat. Euiſ ad
huc ignorantia expimitur et
inferunt. Et nescliebat et ille es
ſet. Qui dicet et Mulier. Qda
plorat. Quem queret. Inter
vogatur dolos taula: ut auge
atur desiderant. quatinus
cum nominaret quein quere
ret. In amor euiſ aidenti ſe
ſtuaeret. Illa existimant quia
ortolanus eet. dicet ei. Dine ſitu
ſustulisti eum. dicitur inchi u
bi poliisti eum. et ego eui tol
lam. Forſitan nec errando ſet

mulier erravit. que him in ortolanum credidit. In non et
spitaliter ortolanus erat: qui in eis pectore per amorus su
semina iuritum iurentra plantabat. S; quid est quod u
iusto eo quem ortolanu credi die. an nondum dixet at quę
querelat at. Duine si tu sustulisti enim. Quasi enim iam di
xisseret ex cui desiderio plange vet. eum dicit quem non di
xerat. S; uil amorus hoc agere lolet in aio. ut quem ipe sem
per cogitat. nullum alium ignoare credat. Rette et hec
mulier quem querit non dicit. et tainen dicit si tu sustulisti eum. quia alteri no pu
tat in cognitum: quem sic ȋp̑a continuo plangit deside
ro. Dicte ei ihe. Maria. Post
quin eam communi vocabo appellavit ex sexu. et agnitus

non est uocavit ex nomine. Acti apre ducar. Recognosere
um. à quo recognoscent. perfecto quoque uiro dictur non
ex nomine. qu. homo communem. nostrum uocabilum est. moysel uero pugn
um. Cum tecte dictur qua ex noie scitur. Acti et apre duc
minus dicit. Non te generat. ut octol. & specialiter. In
Maria. Hugio qu. uocatur. qu. noie recognosit autem
atque eum protinus habuit. est magistri uocat. qu. qu.
ipe erat qui querelat. qu. tekuiſ. et ipe qui eam intem
ut quereret. docelat. Jam ab euangelista non subdiu
quid mulier fecer. sed ex immuitur quod audiu
dictur. noli me tangere. dum enim ascendit ad me
meum. In his namque ubi

lo quippe attestante dictam
xpm dei virtutem et derapi
cutiam. Dui ergo filium mi
norem putat patir speciali
derogat. tuus sapientiam
ee et inequalem fatetur. Is
enum homo potens equam
miter ferret si quis et dict
magnus quidem es: s. tam
sapia tua te mino est. Ipe
quoq Dominus dicit. Ego z
pater unum sumul. I; ku
usul ait. Pater maior mee.
De quo etiam scriptum est
quia subditus erat parentib
suis. Quid ergo mirum st
ex humanitate sua immoie
le patre afferit in celo? et q
subiectus erat etiam paren
tib in terra. By qua huma
nitate nume marie dicit.
Nede ad fratres meos et dic
eis. Ascendo ad patrem mei
et patrem uestrum ad dei

meum et ad deum uestrum
Cum meam dicat et utinam
don commutiter dictur
strum. I; distincte lo quit
indicat. quia eundem pat
er deum et deum diffimit
haleat ipe qum not. Ascendo
patrem meum uidelect
naturam. et patrem uisim
grat. Ad deum meum qu
descendi. ad deum uestrum
quia ascenderis. Oma et
& ego humo deus michi est
not ab euloie liberi deus et
vif. Distincte ergo michi pa
et deus est. quia quem am
secula deum genitur. Iymui
in fine seculorum me meci
uit. Venit maria magdal
ne annuncians disapostol
undi diu. et hoc dixit ich
loe humam genis culpa. qu
absconditur unde procede
Oma etiam in paradiso mi

er inno ractifso propriauit moi
tem: a sepulcro mulier uirſ
annunciat utramque dicta
ſui iuſſicatoſ natiat, q[ui]mo
ſueri ſerpenſi uerba nata
uerat. Ac ſi humano genet
non uerbil dominul ſi reß di
cat. De qua manu uobif illa
tul est potuſ mortu: de ip[am] ſui
ſapite poſculum uite. Hee de
expositione lectioniſ euange
lic[ue] ſuccinete tranſcurrem-
numpopitulante eodem de q[ui]
loquumur domino et resur-
ſationiſ euſi gl[iam] et pieta
tul uisera cons[it]eſul. Cui
enn am morte voluit ſurge-
ne nostra diu anima in in
ſidelitatiſ mori remaneret.

Unde bene quoque p[ro]p[alm]uiſ
dictur. De torrente in una
biber[io] prop[tea] exaltabit cap[us].
In humano quiſſe genere ab
ip[ro] mundi inſcio torrens inov

tus effluerat. S[anctus] de h[oc] torren
te dominus in una bibit: qua
mortem in trastitu gustavit.

Atque ideo exaltavit caput quod h[oc] quod movendo in sepulcro p[ro]ſuit: 2. ſurgendo ſup[er] angloſ, eleuavit. 3. inde antiquum h[ostem] ineterinum perculit: unde ſeuere manu p[ro]ſequerit; 4. temporaliter p[ro]culit. Old ap[re] dominus beato iob in dicat dicent. 5. Unquid ca[pi]ſe levatam h[amo]. Per le ma[n]than quiſſe quod adli tamentum eorum dictur: cecui ille deuorator, humam geniſ designatur. Qui d[um]n[sc] le d[ui] mutatem h[ui]n[im] adſi ſip[on] dit: immortalitatem ſultulit. Qui p[ro]p[ationi]ſ quoque cui p[am] quam p[am]o h[ui]n[im] p[ro]mauiſ d[um]n[sc] le ſequentibus p[er]ſima p[ro]ſuasione multipli cat: p[en]ſal euſi ſine cefſatione

conakuat. Ilamo autem et
ca ostenditur: aculeus occul
tatur. Hunc ergo pater omnium
portens hamo cecit: quia ad mor
tem eius unigenitum filium
incarnatum justit. in quo et
caro posset underi passibilis et
duimitat: impassibilis underi
non posset. Cum quin eo sevo
penaliste per manum psequen
um estam corporis moroidit.
duimitat: illum aculeus p
foravit. Prout vero in inita
culis eius deo cognoverat:
de cognitione sua ad dubita
tionem occidit: quando hunc
passibilem underit. Quasi hanc
ergo faucel deglutientem tenuit
dum in illo estca carnis patuit.
quam deuovator appeteret et
duimitat passionis tempore
latuit que necaret. In hamo
eius incarnationis captus est:
quod dum in illo appetit escam

corporal: transtixit est autem
o diuimitat. Sbi quidem me
rat humanitas que ad se de
uovatorem duceret. Sbi dum
tal que per foraret. Sbi aptam
sikritas que provocaret. Sbi
occulta wiclus que raptus
faucem transfigeret. Sibam
igitur captus est: quia me
interit unde moroidit. Et
quod una tenet ut morales
didit: quia cum in quo uil
non habuit mortis. apperat
in mortem presumpit. Hic
est etiam quod hanc ipse de qua
loquimur maria uunt quae
ille pro humano genere quin
morte uichil debent occuobu
it. Hunc est quod non condire
ad uiam post culpas reuerunt
mur. quia ad penam uam
conditior sines culpa descendit
hoc iam antiquum postea
de humano genere cepat

spolia amort. Supplantatioſt
ſue inſoriam p[er]didi. Notici
et p[er]catores ad iutam rederit
condie de euiſ ſaucib[us] reſemp
tons in manu rapu[n]tus. On
de bene quoſ[us] ad leatu[n]m iob
uoc[em] d[omi]na iterum dictur.

Aut armilla p[er]ſorabit maxil
lam euiſ. Armilla ubi pon
tur, anbiendo constru[n]git.

Quid igitur per armillam
miſi duima m[ia] deſignat?

Que leuathan iſtuſ maxil
lam p[er]ſo[r]at. dum nobil poſt
perpetrata que p[ro]hibuit ad
huc penitentie remedum
oſtendit. Armilla d[omi]na
uillam leuathan p[er]ſo[r]at. - qui
meſſabili miſe ſue potentiá.
ſic malitie antiqui h[oc]t[s] ob
uiat. ut aliquid eoſ quod iſ
cepere amittat. Et qualiſ ab
ore illuſ cadunt. qui poſt
perpetrataſ culpaſ ad inno

centiam redeunt. Qui eni
ore illuſ ſemel rapuſt maxil
lam euiſ euadereſt. si perſo[a]
ta non eſt; In non in ore pe
trum tenuit cum negavit.
In non in ore d[omi]na tenuit
cum in tantam ſe luxurie
uoraginem merſit. S. d[omi]
uterat[que] per penitentiam ad
uitam reſut. leuathan uſt[em]
aliquo modo qui per maxille
ſue foramen am[bit]. p[er] ſo[n]
eito maxille ab euiſ ore ſub
tracti ſunt. qui poſt perp[er]
onem tante nequitie penit[em]
do reſchekunt. Qui autem ly
numm[us] leuathan iſtuſ ol
euadat. ut illicita nulla co
mutat. S. h[uius] c[ognos]em
q[ui]ntum redép[ont]i humani ge
neriſ debito[rum] ſumus. qui
non ſol[u] nos in ore leuath[à]
ue p[ro]hibuit. ſi ab ore etiam
reſurre conceſſit. Qui ſi[mi]l[ite]
perca

tori non abstulit: cr. maxillā
eius ut euadendi iam trib
ueret, p[ro]foavit. et ut saltem
post morsum fugiat: qui i
cautus prout ne moruerunt
cuere noluit. ubi[que] ergo no
bil occurrit supina medicina:
quia et dedit homini preterey
tum ne peteet. et tamen pe
ccanti dedit retmedia ne de
peteet. Unde cavendum su
mopere est: ne quis delecta
tione peccati leinathan igitur
oe vaptatur. Et tamen si
kaptus fuerit non despect-
quia si peccatum perfecte lu
geat: adhuc foramen i ma
xilla eius inuenit. p[ro]quod
euadat. fideat testis divinæ
mæcæ hec ipse de qua loquitur
maria: de qua phariseus dui
pietatis fontem uellet obtruere
dicelat. Hic si eet pro
plu. sciret uti[que] que et qua

li[que] est mulier que tangit
um: quia p[ro]catraix est. Si
lant lacrimat[ur] maculat[que]
dis et corporis: et redemptionem
sui vestigia tenebitur: que s[in]
tinera prata derebitur. S[in]
debat ad pedes illi: vebbitur quod
oe illius auiebat. Unde
adheſerat: mortuum quern
bat: inuenientem vixi[que]
mortuum quesuit. Tantæ
quæ apud eum locum gire tu
nit: ut hunc ipse quoque ap
stolus eius videlicet nuncius
ipse numeraret. Quid uta[n]s
quid in hac re delemus aspere
cere ni[s]i munensam iam
conditorem; qui nobis ut
lur in ligno ad exempli p[ro]
nientem posset eos: quos p[er]
penitusiam utuere post lapis
fert. Perpendo etem
petrum: et consid[er]ationem
alpicio zacterum: intueor

maxiam et michil in hujus aliud video, nisi ante oculos noſtros posita ſpei et penitentie ex empla. Fortasse enim in fide lapluſ est aliquiſt. aspiciat petrui-qui amate fleure qd simide negauerat. Aliuſ contra p[x]umum ſinum in malicia truſi, delitatiſt exarſite, aspiciat latè nem qui et in ipso mortis an[]tulo. ad uire p[]rima p[]entend[]o p[]uenerit. Aliuſ auariuſt estiby an el anſ aliena diuipuit: aspiciat zacheum q[ui] ſi quid a ſiem abſtulit: quadrup luum reddidit. aluſ ubi diuſiſ igne succens. carniſ munditiam p[]dидit: aspiciat mariam que in ſe amorem carniſ igne dui in amoruſ exopuit. Coe omp[]er deuſ ubi q[ui] ocuili ſnil quod unitati delectamui obici: u biq[ui] exenipla ſue mi[]e opponit.

Mala ergo iam diſplicitant uel expta. Libenter obliuſat tur omp[]er deuſ quod notcet ſiuiuſ: paratuſ est penitè tiam mi[]am nobil ad inno centiam deputate. Inquia ti p[]os[]t aqual salut[]i venal carni[]r ex lacruuſ. Ita q[ui] xta p[]rimi p[]astor[]i uotem ſi cut inodo geniti infantes lac conſupiteſte. Redite paruli ſi u[]i ad ſinum inat[]iſ u[]i ete: ſapiente: ſuggite: tar ga ubi p[]ietat[]i deu: tranſac ta p[]langite: uſu[n]entia u[]i tate. Redempt[]or ni[]e momen taneoſ ſletuſ nost[]uſ eterno consolabitur gaud[io]. Qui uuiuſ et regnat cum patre in unitate ſi[]r ſa deuſ pek omin[]a ſecul[]o[]p. amen.

In p[]aleth. Sed[]m Joh[]em. xvi[]. ſi ullo ſ[]k Vna ſablati mari a magdalene veuit mane

c[]c]ne

ub[]erg

J

uxta intell ectum vero mi-
sticium requirens lignatur
intelligentia, Maria teni
auctorem omnium quem
came uiridat mortuum: que
velat in monumentum. Et
quina hunc minime muen-
suratim credicht: adhuc
engo erant tenebte: cuj venit
ad monumentum. Lucur:
rit actus: diu apulix nunc
aut. S; illi pie ceteris citur
verunt qui pie ceteri amave-
runt: videlicet petrul et iobus.
Cumebant autem duo limi:
S. Iohannes curatione actus
petro. Venit prior ad monu-
mentum: et ingredi non p
sumplit. Venit uero postero-
petrul: eo intraut. Quid fiés
kini quid curatione tilte ligni-
ficat. Sin quid nam lex ta
subtilis evangeliste descrip
to a mistequi uacare crede

da est: Minime, seque enim se
iohannes et prieisse et non intu
se ducet: si in ipa ſua trepidati
one myſterium deſtuit ſe
diduſet. Quid ergo per iohem
nli ſynagoga? Quid per pe
cruim nli ecclesia lignatur?
ſec mirum eſ videnatur quod
per iuiolem ſynagoga per
ſeniolem uero ecclesia ſynari
p[er]ibetur: qu et li ad dei cultu
prior est ſynagoga q[ui] ecclesia
gentium: ad ufum tamen
ſetuli prior est multitud[em] ge-
tium q[ui] ſynagoga: paulo
atteſante qui ait. Quia nob
prius quod ſp[it]ale est: S. qu[]
anumale. P[er] ſeniolem ergo pe
cruim ſignificatur ecclesia ge-
tium: p[er] iuiolem iohanne
ſynagoga videlicet. Luciure
runt ambo limul: qu ab orbe
ſui tempore uſque ad occafum
pari et communi via: et ſi n[

infirmitas animi ipso suo
terore cruciata pungitioz
ad inuenendum fiat et
tanto validius teneat cum
muenerit. quinto tardiuis in
uenit quod querebat. Hec
sub brevitate statet kini de
evangelica lectio ne transcur
timus: nunc restat ut de ipsi
tante sollempnitatis nobili
tate aliquid loquamur. Hac
enim recte nobilitatem solle
punitat is dicam: quod sollemp
nitat is ceteral antecedit. Si
cut enim in sacro eloquo
sc&Auml;a lo&acirc;y uel cantica cantico&acirc;y
pro sui magnitudine dicti
cui ita hec festivitas recte ch
et potest sollempnitas solleп
nitatum. Ex hac quippe solle
punitate exemplum nobis re
surrectionis datum est: sors
celestis patre ajta: et facta su
perni regni iam pre&ucirc;ipscibit

gla. Per hanc electi quinque i
tranquillitatis linu tamen a
pud inferni claustra tenebi
cur. ad pradisi amena reduct
qui sunt. Quod ante passione
dixit in resurrectione sua do
minus implevit. Si exalta
tul fuero a terra omnia tra
ham ad me ipsum. Omnia ete
nimi craxit qui de electis lu
is apud inferos nullum ve
liquit. Omnia abstulit un
qu electa. Neque etenim in fide
les quosque et pro suis crimi
nibh eternis supplicis dedit
tus. ad uemam dominus re
surgendo reparavit. Et ullo
ex in fermi claustris napuit
quos suos in fide et actibh re
cognoverit. Unde recte per o
see etiam dicta. Pro moris tua
omnes evo moris tuus in
ferne. Id namque quod axidi
mus: agimus ut penitus si

ſic. Ex eo enim quod morDEM partem abſtahimul. partem q[ur] vel in quiuſul. Quia ergo i electi ſui fundiui occidi mo[]tem. moſt moſtis exi[]tut. 2. à uero ex inferno partem abſtu lit et partem reliquit. non occidi[]t ſonditul i; mori[]di[]t inſernum. ſic ergo. Lio moſ tua o moſ tua o moſ. Aſſi a pente ducat? quia in electis mei[]s te fundiui p[]mo. Lio moſ ſui tu[]li o inſerne. quia ſublant eti[]s te ex parte tranſ figo. Quæ eſt ergo iſta ſollep nita[]ſ que inſerni clauſtra de ſtrixit. et ſanual regni cele ſtul aperuit. Inqui[]ratur no men euſ ſubtiliui: reque iur tur egvegni[]l predicato[]r: tu deamui quid de euſ estui tione denuntiet. Ait enim. ßtenum paſcha nostrum i molatiuſ est x[]p[er]. Si gitiur

paſcha x[]p[er] penſandum nob[] est. quid de paſcha ler loqu tur. ut in dage[n]ui ſubtil[]e an de x[]p[er] dicta uideantur. Mo[]y[]es qui[]p[er] ait. ſumet[]r de ſanguine agni acjonem ſup[]er utrumq[]u postem. et in ſupliminarib[] domoy[]t d[]o]b[]z comedent illum. ſe edent carnel nocte illa aſſa[]ligni et az[]moſ panes cum lat[]ci[]l agvestib[]z. ſon comedet ex eo crudum quid nec cu[]tum aqua. ſ; aſſum tantum igni. Caput cum pedib[]ui, eu[]t et interiui ſuorabitur: nec re[]manebit ex eo quic[]q[]ui nſa[] mane. Si quid resti[]luiu[n] erit. igni comburetib[]i. Vbl et adli[]tur. Sic autem com deti[]l illum. Renes vestui al[] ingeti[]l. et cailcamenta hal[]vib[]i in pedib[]i: tenetits la[] l[]o[]ſ in manib[]i: et comedentib[]i.

stinantes. Que inderluoe cunc
ta magnam nobil edificatione
prout ut fuerint mystica int
pietatione disserita. Quid nunc
sit sanguis agni non tam au
diendo s; bib endo didicisti. Qu
sanguis supera utriusque posse
punitur. quido non soli ore cor
pens. s; etiam ore corde(s) hauri
tur. In utroque eteium posse ag-
m sanguis est politus. quâdo
sacraneurum passionis illi
cum ore ad redemptionem su
mitur. ad imitatione quoque
intenta mente cogitatur. Sâ
qui sic redemptionem su sangu-
nem accipit ut unitari passi
onem illius nequeum velit. 1
uno posse sanguinem posuit?
qui etiam in supe(rit)minari
b: domov ponendus est. Und
enim spiritualiter domus uti
mentet mâl accipitur. 2 in qu
b: p cogitationem habita

mus. Inuis domus suplimi
nare est. ipse intentio que pie
minet actioni. Qui igitur i
tentionem cogitationis sive
ad imitationem domine(s) pa-
sionis dirigit. in suplimina
re domus agni sanguine po-
mit. vel certe domus nere ipse
sunt corpora. in quibus quibus(i)ui
inmus habitamus. Et in supe
liminare domus sanguinem
ponimus. quodem passionis
illius in fronte portamus. De
quo adhuc agno subditur.
Et edent carnes nocte illa affal
igni. In nocte quippe agnum
cometimus. quia in sacram
no modo dominicum corpora
accipitur. 2 quando adhuc
ab inuicem nostras conscien
tias non uidein. 3 tamen car
nes agni affandi sunt. quia
n imirum dissolute cænes
qualis aqua coxerit. 4 qualis uo

ignis sive aqua excoquie. vo
borat. Carnel itaq: agni níi ig
nis exborit. quia cum ipa urs
passionis illius ad resolutio
nem ualentioem redactio.
atp: ad in corruptionem volu
ta ur. Qui enim exmorte co
ualuit. widelicet caines illius
ab igne duruerunt. Unde eti
am p[ro]psalmistam dicta. Hæa
kuit uelut testa uirtus me
a. Quid namq: est testa an
te ignem. níi molle luti.
S; ei exigne agitur. ut solide
tur. Virtus ergo humanitatis
eius uelut testa exaruit. qui
a ab igne passionis ad virtu
tem in corruptionis creuit. S:
sola redemptionis níi p[ro]cepta la
cramenta ad uetam sollemp
nita tem mentis non sufficit.
níi et quoq: et h[uius]a qua uíi
gantur. Quid enim prodest
corpul et sanguinem illi ore

peripere. et et p[ro]culis morib.
contraire. Unde bene adhuc al
tomedendum subditur. Et al
mol par[es] cum lactu[m] agrot
lb. Panel quippe s[ine] ferme
comedit. qui recta opera s[ui]
corruptione uane g[le] exerct.
qui mandata m[ie] s[ine] admi
tione p[er]mittet. ne p[er]
dramatam q[ui] quali v[est] diu
fat. Hoc quoq: p[er]mittet
bon[em] s[ue] actioni miſcuerim
quib[que] propter uoc[em] in c[ir]am
onein dominus dicebat. De
nite ad b[eth]el et unip[em] agn[
Atq: post p[au]ca. Et s[ac]rificat
de ſerimento laudem. De ſerin
to namq: laudem in immola
qui deo ſacriſticiu[m] de tapu
parat. Lactate u[er]o agnetes
ualde amare ſunt. Carnel en
go agni cum lactu[m] agret
lb: ſunt edende. et c[um] c[um]
redeemptus occupu[n]t: u[n]o

percutat nostris in flelibet affli
gamus: quatinus amariti
do penitentie ab stigmatis a me
sit stoma co peruenque humo em
uita. Obi et subditur. Non co
medetis ex eo crudum quid:
net coctum aqua. Sœc iam non
iama uerkba hýstone ab in tellec
tu hýstono co pelluntur. Si quid
statet kum utahelitus eus ille po
pulat in egýpto constitutus.
comedere agnum erudum con
sueverat ut et lex dicit non
comedit ex eo erudum quid.

Obi et additur. S陸 coctum aq.
Sʒ qo aq? humanam scien
am designat. "Juxta hoc quo
per salomonem sub hec toco
uoc dicitur. Acque furtive
dulcior est. Quid crude ag
m carnes et insi in considitâ
ac sime venefetitia cogitatio
us relictam illius humam
tatem." Dimue enim qo sub

tiliter cogitamus: quali me
te coquinuſ. S; agni caro nec
cruda edenda eſt. nec aqua cor
ta: quia reſempior ni nec pu
trus homo est imanduſ eſt. ne
q; per humanam ſapientia
qualiter incarnari deuſ potu
ut cogitanduſ. Omnes eni qui
reſempior em ntim purum
hummem credit. quid uſte
aliud qum agni carnes crudel
comedit: quaſi videlicet coq
te per dimittatis eius intel
ligentiam noluit. "Omnis
uevo qui in carnationibus eius
mitteria uicta humanam
ſapientiam discentes conat:
carnes agni aqua vult coque
re: id est dissensati omneſ
mystetium per dissolutam vult ſi am
penetuate. Oui igitur paleba
gaudu sollempnitatem cele
biare desiderat: agnum neq
aqua coquat: nec erudum

comedat: ut neq; per huma
nam lapientiam profundi
tatem incarnatiOnis illuis pe
netrare apperat: neq; in eum
tanquam in lyminem purum
credat: 5; affas igni carnes co
medat: ut dispenſaxi omnia
per ſp[er]c[ie] ſci potentiarn ſciat. De
quo adhuc recte ſub ingitur:
Caput cum pedibus et intesti
nisi uorabitur. qua redép[tor]
noster est alpha et co. deus
widelicet ante ſecula: et lymo
in fine ſeculorum. Caput eulo ag
nuorare est: dimittat illi
ſide p[oe]pere pedis uero agni uo
rare est: uel sigia humanita
ti euiſ amando et imitando
per quinque. Quid uero ſunt i
testina: et nifi uer bov illius o
culta et myſtua mandata:
Que tunc uoramus: cum ſi
ba uite cum audivitate ſunt
mul. In quo devot[atio]n[us ſi

bo quid aliquid q[ui]n pigmenti
ster torpore deprehendimus,
qui euiſ uerba atque inſteru-
et per nos met ip[s] non reque
rinnuſ. et dicta ab alioſ aud
muſ multi. Nee remanebit
co quicq[ui]n uſque mane: quę
dicta magna ſunt ſollicitu
ne diſcutienda: q[ui]n uſ p[ro]
q[ui]m dies reſub directedi ſap-
at. in hac presenti ſunt uo[n]
omia mandata illuis inſte
gendo et operando penetraunt
S; quia valde est diſſicule et
diſſicule ut omne sacrum elu
q[ui]rum poſſit intelliſt et om
ne euiſ inſteru[m]m penetra-
nte ſub[um] g[it]ur. Si quid
autem remanerit: igne et
buretis. Quod ex agno rema
net igne combi[n]nuſ q[ui]
hec q[ui]d de inſterio incar[na]
niſ euiſ intelliſt et penet
re non poſſu[n]nuſ: poterat

lpe humiliter reſentuamulſt,
ut non ſupere quiſaudeat
vel contempneere vel deniſt
are quod non intelligit. Et ixe
igni tradat, quod ſoſ lipi reſer
uat. Quia igitur qualiter e/
dendum ſer paſcha cognovim-
mune a qualib; edi debeat ag-
noseamul. Sequitur. Sic au-
tem comederit illum. Renel
uris acutin getil. Quid in re/
nib; nſi delectatio carnit ac
capitur. Unde et p[al]miſta
poſtulat ducens. Ure reneſme
of. Sremm uoluptatem libi
dinis in renib; eſe neſeneſt eos
uris minime petiſſet. Unde qu-
protestal diaboli in humano
geneere marrine per luxuriā
p[u]alunt. De illo uoce donum
ca dicitur. Protestal euiſ in lū
bil euiſ. Qui ergo paſca come
dit. Habere reneſ accutent of de-
bet. Ut qui ſollemnitatem

reſurrectonis atque corruptōnis agitur,
corruptōm. Tain p[ro]priā non
ſubiaceat. Voluptatis edomet
carnem a luxuria restringat
ſleque etenum cogno ut que
ſit ſollemnitat corup-
tionis qui adhuci per in
continentiam corupcionem
ſubiaceat. Hec quib[us]dam du-
ra ſunt. Et anguſta p[or]ta eſt
que ducit ad utam. Et h[ab]e
mus iam multa exempla cor-
tinentium. Unde et bene ad
h[uc] ſubditur. Calciamenta
habebitur in pedibus. Qui ſunt
etenum pedes nostri nſi opa-
Quid uero calciamentam nſi
pelles moratuə aſialum?

COTI

Quo[rum] in exempla conspiciu
mus. nūri operis pedes munim.
Calsiamenta eugo in pedibus la
bere est. mor tuor viitam con
spicere. et miã uestigia a pecta
ti vulnere custodue. bene
tes la cuulo in manibus.

Quid lex per laculum miſi pa
storialem custodiam deſignat.
Et notandum quod p[rae]miſi p[er]ci
mur regn[ae]ſ actingere post
modum baculol tenere. qu[em]
illi debent p[ar]ſtoralem cuius
ſuſcope qui iam in ſuo cor
p[er]ſaun[em] ſi ſupra luxurie do
mare ut cum alit ſonu[m]a pie
dicant. ip[er]i deſideriſ molli
b[us] eneruiter non succubat.
Bene autem ſub dicitur. Et co
medieti festinantes. Notate
ſi atque notate quod dicitur.
festinantes. Mandata de mi
ſteria reſemp[itu]ſi celeſtis pa
tie gaudia cum festinatio

ne cognoscite. et p[er]cepta ute
cum festinatione implete
rate. Quia enim adhuc h[uius]
cuius liceat ignoramut. ſe-
tes eugo paſcha comedit. est
ad ſollempitatem patre
celeſtis anhelate. ſlemo in hi
uiſ utre itine totpar. ne mu
tua locum p[er]fat. ſlemo mo
ras ad appreſenda ſtudia un
tat. et p[er]cepta p[er]ſicat. ne num
me liceat impleur q[ui]n in
ſi ad amorem dei pigti n[on]
muti. adu[n]iat u[er] quem a
mus ille x[er] d[um]s n[ut] qui un
et regnat cum p[er]utem un-
tate ſi[mi]l[ite] ſi[mi]deut. pon[am]a ſen
la ſeculoy am[que] lectro ſi[mi]en

Nigelus fecim Johannis
Nullo k[ym] qu[em] effeſſo
die illo una sabbat[us] et ſon
effent clauſe ubi erant du
puli congregati proprièn

in corruptibile et tamen palpa
bile demonstravit. Jam et cor-
kumpi necessitas est quod palpa
tur. Et palpari non potest quod
non corruptitur. S; mihi
modo atque inestimabili redem
pto2 noster et in corruptibile
post resurrectionem et palpa
bile corpus exhibit. Ut non-
strando in corruptibile unu
tart ad premium et prebendo
palpabile formaret ad fidem.
Et in corruptibile se est go
et palpabile demonstravit:
ut profecto est resurrectione
suiam ostenderet corpus suum et
eisdem nature et alteri gre-
Dicit et al. pax uobit. Sicut mi-
sit me pater. Et ego mitto uo:
est sicut misit me pater de
deum et ego mitto uol ymo
homines. Pater filium musit.
qui hunc pro redemptione ge
neris humam incautur qu

fatur. Quem videlicet in
mundo venire ad passionem
uoluit et tamen amavit
lum quem ad passionem est
Electos vero apostolos de
non ad mundi gaudia est
iure misus est ad passionem
mundum mutur. Qua est
et filius amavit apud eam
men ad passionem mutam
uta et discipuli amavit
Domino. qui tamen ad pa-
sionem mittuntur in mi-
do. Iraq; dicitur. Sicut mi-
me pater et ego mitto non
veste ea uol caritate dligi
cum inter se sandala p[er]que
tox mitto: quia me canu
pater dilligit quem uet
ad tolerandam passiones su
qumus mitti etiam uerat
curam divinitatis posse
telligi. Lo enim iu a pati
filus mittu filius dicit.

q[ui] a patre generatur. Flam
sc[im] quo[que] sp[im] qui cum su[er]
coequ[aliter] patir et filio non
tamen incarnatur est: idem
se filius mittere perch[it] ut dict[es].
Cum veniret paradiat[ur] qu[em]
ego mittam uob[us] a patre.
Sic[rum] mitti soli[modo] iac[
nu]t delectet intelligi: sanct[us]
procul iub[ro] s[ic] nullo modo
diceretur mitti: qui neq[ui]m
incarnatur est. S[ic] eius mi[s]
sio i[ps]a processio est: qua de
patre procedit et filio. Sicut
ua[que] s[ic] mitti dicitur qu[em] pro
cedit: ita et filius non incon
gue mitti dicitur: quia ge[
neratur. H[oc] cum dixis[s], in
sufflavit et dixit e[m]. Accepi
te sp[im] sc[im]. Quemad[em] nob
est quid est qu[od] sp[im] sc[im] domi
nus noster et semel dedit in
terra consitens: et semel celo p[
lidem]. Sic[que] enim alio in loco

datu[s] s[ic]c[es] aperte monstrat[ur].
misi tunc cum per insufflatu
onem percapitur: et postmo
dum cum de celo veniens in
linguis variis demonstrat[ur].
Cur ego p[ro]mi[s] discapulat[ur] in
terra datur. postmodum de
celo mittitur: nisi quod du
o[s]unt p[re]cep[ta] c[aut]at[ur] di
lectio iudicet de et di[lect]
o proxim[em]. In terra datur
s[ic] ut diligatur p[ro]xim[em].
e celo datur. s[ic] ut diligat
delic. Sicut ergo una est ca
ritat[em] et duo p[re]cep[ta] uta un[
est s[ic] et duo data. p[ro]mi[s] a
consistente domino in t[ia].
postmodum e terra: quia in
p[ro]xim[em] amove dicitur: q[ui]
liter p[er]uenire delectat ad atmo
vem de. Unde idem Johannes
dicit. Q[ui] non diligat frat[em]
sui[m] quem videt: deu qu[em]
non videt quomodo p[ro]test

diligere. Lante quidem dilipulo, mentib; idem sibi vitutus, merat ad fidem. Et tandem manifesta datio non nisi post resurrectionem datus est. Unde et scripti est. Non dum etat sibi datus. Quia ille non dum fuerat gliscatus. Unde etiam per moysen dicitur. Super ut mel de petra. Et oleum de firina petra. Neq; enim quicquam tale uirta hystoriam legit: si tota testamenti ueteris, seuel recent seatur. Nullam de petra mel. Nullam oleum ille populis suxit. S; quidem paruli uore petra etat xpi. mel de petra suxerunt. Quem deo redemptionis nostris facta et miracula uiderunt. Oleum uero de firna petra suxerunt. Quo effusione se iis sibi post resurrectionem eisungit

meruerunt. Quasi ergo ut in ma petra mel decuit. Quam adhuc mortalis committuere, cito, vel, ducendam cito, vel, osten dicit. S; firmatia oleum fuit. Qua potresurrectionem suam facturam impassibilibus per afflationem suum domini Icorum unum emanavit. De huc oleum propiam dicitur. Completur et iugum a facie oleum. Sub huc quidem tenet amicorum domini domini Icorum, uncti, suum, oleum sibi sannest. Et quod nos grata liberigantur, domini domini demones in gum puterunt. Paulo attente qui ait. Uti sibi de libertate. Sua demum uero ex quod huiusmodi sibi sempru buerunt. Ut et ipsi innominauiuevent. Et in pede mea one quibdam prodeleuit.

idemco hunc post resur集 rett
onein domini potenter acc
perrunt. ut prodeſſe non paui
alib. plumbib. poſſent. Unde et
in hæc ſiā datione ſiſc. dictur
Quoſ remuſerit il peccata re
mittuntur eti et quoſ rei
nuereit il reentea erunt. Libet
mtueri ulti diſcapuli. ad ta
ta hyniā huμilitatil uocati
ad qntum cuilmen gle ſint p
ducti. Loœ non ſolum de ſemz
ipſi ſecuri fiunt 5; etiam a
liene obligationi potestatè
ac relaxatiomis occupunt: p[ro
cupatuu ſupin vidicu ſortit
tur. ut wice der quib[da pec
tata retineant. quib[da re
larent. Sic ſic eſt a deo debat
erigi: qui tantum p[ro deo co
ſenſerant huμiliari. Loœ qui
distuctum deu iudicium me
tuunt alia[ rei uolucel ſiunt et
Alioſ dampnant uel libant.

qui ſe met ip[ro dampnant me
tuelant. H[ui]z p[ro]ſe cut nu[que]
ecia epi locum tenent. ſolue
di a[cligandi aucturatè ſui
capunt. qui gradum regi
minis ſortuntur. Grandiſ
honor 5; gue ponduſ ulti eſt
hono[]r[is. Durum qui eſt ut
qui nes[ar] tenere moderam
na uite ſue uide[]x ſi at uite
aliene. Et p[le]kunt: contin
git. ut hic uidi ad locum te
neat. cuu ad loci uita mun
me concordat. Ar sepe agri
ut uel dampnet immeri
to[]s uel Alioſ i[pe] ligatui ſol
uar. Sepe in ſoluend iſ a[cligā
diſ ſub diſi ſue voluntat is
motuſ: non autem cauſa[]
merita exerqui tur. Unde
ſit ut i[pa] h[ac] ligandi potest
te atq[ui] ſoluend i ſe p[nu]uet: qui
hanc p[ro] ſui ſu[li]n]t atib; et
non p[ro] ſub i]e[]t o[]morb[us] exerct.

Sepe fir: ut etga quemlibet
proximum odio vel gratia
moueatur pastor. Judicare
autem digne de subirettis
nequeunt qui in subdito
tum caufis sua vel odia vel
grām sequuntur. Unde vate
per iopiam dictur. Mor
tificabant aias que non mo
riuntur. et unificabant
aias que non unum non
moventem quippe mortifi
cat qui iustum dampnat.
Et non wicturum unifica
tur natur qui reinn suppli
cio absoluere conatur. Cau
se eyo pensande sunt et cito
ligandi atque solvendi porres
tat exirenda. Videndum que
culpia aut que sit petentia
secuta post culpam ut quod
omne deus per compunctioril
grām uisitat. Illos pastors
sententia absolvat. Cunc emi

uera est absolutio pesside-
cum in eam sequitur abh
trium indicis. Quod lene que
triduani mortu resufita
ilia significat. que in deo
demonstrat. qui aui ch
mortuum uocauie et unu
cant dicens. Lazaro veni
tat et postmodum il qui u
egressus fuerat a discipul
est solutus sicut scripti e
Cum quę egessus est qui su
eat ligatus in situ: tum
yet discipulat suus. Solum
um ec finite abus. Sore illu
discipuli iam uuentem sol
uunt quem in agitea, ut
secuta uerat mortuum. Dic
discipuli mortui lazui, ut
uertent fetorem magis ob
derent qum uktuem. Ex
confidatione intuendum
qo illos nos debemus per
storalem aucentatem sol

quos actorem nostrum cogno
scimus p[ro]sفتantem gravim ut
inficare. Que numquam utui
ficatio ante operationem ut
atudinil[is]. in ip[ro]nam cognos
catum confessione p[ro]ccatrici. Unde
ethuic ipsi mortuo laza[ro] ne
q[ui]m dicatur reiunil[is]. S[in] uem
foial. D[omi]n[us] quippe p[ro]ccator dom
culpam suam intra consci
entiam abscondit. interius la
tec in suus penetralib[us] occulta
u[m]. S[in] moriuius venit for[al]
cum p[ro]ccator nequitiam suas
sipnte confitetur. Lazaro er
go dictur uem for[al]. Acti aper
te nullatenus mori tuo in culpa di
certum. Cur reatum tuum
utra conscientiam abscon
du[m]. For[al] iam p[ro]confessione
equirede. qui apud te interi[us]
negationem latem. Veniatur uta
qu[em] for[al] moriuius. est tu c[ul]pa
confiteatur p[ro]ccator. uennuem

tem uero for[al] solvano diu
p[ro]li[is]. ut pastore[s] eccle[ie] et pen[am]
d[erat] amone qu[am] meruit. q[ui]
emittat. s[ic]teni quod secit.
H[ec] de solut[i]onibus ordine b[re]
inter d[omi]n[us]. ut sub mag-
no modetamine pastore[s] eccle[ie]
uel solvere studiant vel liga-
re. S[in] utrum uiste an uiste
obliget pastor-pastoris tam
sententia gregi timenda est-
ne il[] qui sub est et c[um] uiste
for[al]itam. ligatur. ip[s]am ob
ligationis lue sententiam ex
alia culpa merratur. Pastor
ergo vel absoluere indiscr
te timeat vel ligare. et autem
qui sub manu pastoris est li
gari timeat vel uiste. nec
pastoris sui indicium temere
reprehendat. ne et si uiste
ligatur est. ex ip[ro] tumque re
pietessionis s[up]b[ia] culpa q[
ui] non erat fiat. S[in] qu[em] b[re]u

ter p[ro] exessum diximus: ad ex
positionis odinem regeamus.
Thomas autem unus ex duode
 cum qui dicitur chidimus: it
evat cum eis qu[ia] uenit ihe.
Iste unus discepulul deffinit-
reuerens qu[ia] gestum est audi-
uit: & audita credere venit.
Venit itetum dominus & no
credenti discepulo latus palpa
dum pebuit: manus osten-
dit: & osten[s]a suoy cicatrice
wilnetum: infidelitatis ills
wilnus sanavit. Und fr[es]
carissimi quid inter h[oc] am
mad[um]titil: *suum quid cau-
gestum creditis: ut electus
ille discepulul tunc deffet:
post autem uenens audiret.
audient dubitaret dubitat
palparet: palpan[que] credet:
Non h[oc] cau[s] & duina dispe-
satione gestum est: & ut n[am]
muo modo su[p]na clementia?

ut discepulul dubitans,
dum in magistro suo palpa-
uln[am] carnis: in nobis cum
nera sanaret infideliter,
emim chyme infideliter ad
dem quin fidel credentium
capulo[rum] profuit: quod
dum ad fidem palpando redunt
nostra men[s] omm dubit
tione postpositionem in fide sol-
tur. Sic quippe discepul[
post resurget ionem suam
dubitare permitt: nec tamen
in dubitatione desiderat,
ante natu[ritatem] suam,
bere maziam s[bonum] uol-
it: qui tamen ad eum n[am]
tial non p[uenit]. S[am ut]
cutis est discepulul dubit
et palpan[que] testi uere resur-
tionis: sicut s[bonum] man
suerat custos integritim
gimitatis. Palpavit autem
exclamavit. D[i]n[us] me[n]t:

deus meus. Ditt et ihe. Quia
idusti me choma credidisti.
Cum paulus apostolus dreat
est enim fidei spandæ subştæ
tia reque argutmenti non
apparentium: perfecto liquet
quia fidei illarum reque aequi
mentum est que apparere in
possum. Que etenim apparer-
tam fidei non habent. Sed
agutionem. Dum eigo in
dit chomas dum palpaure:
cur et dicitur quia idusti me
credidisti. S. alium idit a
lure credidit. Amortali qui
he homine dimittas iude
non potuit. Hominem igni
tur idit et deum confessi
est dicit. Deus meus et deus
meus. Videndo enim credidit.
qui considerando verum homi
nem hunc deum quem iude
re non poterit exclaimavit. Le
nificat valde quod sequitur.

Beati qui non inderunt etare
diderunt. In quanquamur
sint ea non specialiter signati
sumus: qui cum quem carne
non indimus mente retine-
mus. Sot signati sumus. Si
fidem nostram opibus sequi
mur. Ile etenim uere credie
qui exerere operando quod cre
dit. Duo contra de his qui si
dem nomine tenus retinent.
paulus dicit. Confitentur le
nolle deum. factis autem ne
gant. Hinc iacobus air. fides
sine opibus mortua est. Hinc
ad beatum iob de antiquo
hominis generis humani domi
nus dicit. Absorbebit fluviu
um et non murabitur. Et ha
bet fiduciam quod influat ius
damis in of euil. Quis est eni
p fluvium designatus? insi
humani generis fluxus. Qod
undelictus genus ab ortu ad

finem deffluit: et quali aque
more ulcra ad competentem et
minim ex carnil liquore per
currit. Quid per iordametn i
baptizatoxy forma signatur:
Quia etiam in iordane flumí
ne iux aucto2 redemptionis no
stre bapτizari dignatus est re-
cre iordamí nomine eoy miní
tudo expiravitur; qui inra
sacramentum bapτiſnatil
tenentur. Incontinul etyo hysti
generil humani fluumum ab
ſorbuit quia a mundi origi
ne ulcra ad redemptionis adue
tum uix paucil elemtis euadé
tib. in ventrem ſue malicte
genus humanum cripit. De
quo recte dicitur. ab ſolrbit
fluumum et non mutabitur.
quia p[ro] magno non halet
cum inſideles rapit. S[in] grane
est ualde quod ſub dicitur. Et
halet fiduciam q[ui] influat io2

damí in of euil: qu[em] p[ro]ſiſum
ſideles quoſo, a mundi origi
ne rapuit; adhuc ſe ipſo ſe
cipere etiam ſideles p[er]ſiſi
n[am] oſe p[er]ſiſere per ſua ſi
eoſ cotidie deuorat; in qua
conſeſſione ſidei repóba in
diſcordat. H[oc] eŋgo ſtatues
uſſimi to ta intentione p[er]
meſcute; H[oc] apud uol [con]
ta mente cogitate. H[oc] p[er]ſa
ha ſollempma agiutur: ſol
ta un[em]dum un nobil eſt: u
p[er]uenire ad eterna ſtita in
mur. Tranſeunt cuncta: qu[ae]
temporaliter ſ festiva celebá
tur. Curate qui h[uius] ſollemp
nitatib[us] interestilne ab ena
na ſollempnitate ſeparant.
Q[uid] p[ro]ſeſt inter ſeſſe
hominum ſi decé contingat
ſeſiſ angelos? Vmbia uem
re ſollempnitat[us] est ſolle-
nit[us] p[re]ſent. Iocirso lant a

nue agimus, ut ad illam que non est annua et continua p[ro]ducantur. Cum hec statuto te p[ro]e getantur, ad illius deinde cum memoria m[à] referat, frequentatione ergo gaudu[n] temporalis ad e[ter]na gaudia m[el] malescat, et fruereat, ut ex utate lentie p[ru]duatur in par[ia], quod de umbra gaudu[m] me datur in via. Vitam igitur uestram fratre[m] more[m] quod com[pon]ite. Si quidem resurget ex more[m], quid dittere[m] in ui[di]o venat premodete. Certe[m] in die trediendi examinu[m] su[m] cum angelu[m], cum arclangelu[m], cum chronu[m] et domini[ati[m]] b[us], cum principatu[m], ac potestat[ia], apparetur: ceteru[m] ac terru[m] arclentib[us], cumque videlicet elemen[t]t[em] in su[m] obsequi[em] terrae com[mo[d]tis. Hunc ergo tanti pano[m]ris indicem ante oculos p[on]t

que. Hunc venturam timete; ut hunc c[um]n venere[rum] non t[em]idum, secutur, uideat. Timen d[ur]u[m] ergo est ne t[em]tatur. Tenor eius, nos ad usum bone o[pe]rationem exereat. Metu[m] liu[m] utam nostram apudium tate comprebat. Michi frates credeat et quod tunc et tunc secut[er] de eius presentia, quin tunc esse sataginu[m] s[us]pectu[m] de culpa. Certe[m] si aliquem uestrum c[um] su[m] ad u[m]sario cau[m] s[am] dictur, in meo viducto die crastina e[m] ex hibent d[ur]totam fortasse noctem in u[m]sone, nem d[u]ceeret, quid s[ibi] dicta[que] posset, quid oblationib[us] respondeeret. S[ec]tum sollicita et e[m]ante, in me vestraret, ne me t[em]veniret, aspектum uel xmenter metueret, ne apud me apparet, nec noxius formidaret. Et quid ego a[m]que quid ego? Summum

non longe post futurum, post
hominem verbum atque post
verbum pulsum. Si ergo ta
ta cito ptimecitur indicum
pulveril- qua intentione
cogitandum est qua formi
dine proundendum tante in
dicium maiestatis. S[ic] qua
sunt non nulli qui de resur-
rectione caulis incerti sunt.
et cito rectus docemus si eti
am corium nestivus occul
til questionibus occurritur.
pauca nobis de resurrectioni
fide loquenda sunt. Multi e
num de resurrectione dubi
sunt et nos alindo sumus
dum carniem in putrescimè
ossa qu[em] puluerem rechigi
per sepulcra conspiciunt re-
parari ex puluere carnem et ossa
diffidunt. Sic apud se quali-
ratio cimantem dicunt. Ond[em]
ex puluere hymo reducunt:

quando agitur ut cito annu
tur. Q[ui]b[us] breviter relph
demus, qu[em] longe deo mun
reparare q[ud] fuit: q[ui]m arat
q[ud] non fuit. Aut quid mi
s[ui] hominem ex pulvere tr
at. et qui simul ex uchilo
aravit. N[oti]vabilius nam qu
est celiu[m] et terram ex nu
existentibus, condidisse, qua
ipsius lyinnem ex terra
parare. S[ic] cito attendit
et in carniem posse redire
terратur. Et duine oporti
wirbelis comprehendi qua
ex ratione queritur. Q[ui]s
ticeet h[ec] occido in s[ui]s cogit
tionibus, dicunt: quia eis qu
diana muacula deu ex aliis
tate uiluerunt. Si am att
uno grano prout illino sem
nisl lateet tota que nascunt
est arboris moles. Conſi
mus namque ante oculo d

in silibet arbori miram mag-
nitudinem; et cogite minus un-
de orendo cepit: que ad tam
tam molem crescendo puer.
Inuenimus quod clubio eius
oiginem pruissimum in se-
men. Considerimus nunc ubi
millo paruo grano seminis
later fortitudo ligni. aspitalis
corticis. sapris odoris quæ mag-
nitudo. et ubentals quæ fructui-
winditalis folioy. Contractatū
namque seminis granum: it
est validum. Unde ergo pio
cessit lignum ducera: Non est,
aspium. Unde aspitalis cortis
einipit. Non est sapio. Unde
sapor in fructibus. Olfatum
nul redolet. Unde odor in fric-
tibus fragiat. Sibique in se uride
ostendit. Unde folioy uridit
tal exiuit. Lunca hec in se
mine ergo simul latent: que
tamen ex semine non simul

prodeunt. Ex semine quippe
productur radex: ex radice
unigulam podiet: ex wurdul
to ortur fructus: in fructu e
tiam productur semen. Flu
diamus eigo quia et semen
latee in semine. Quid igitur
mutum si ossa nequod canere
capillos quæ reducae ex puluere?
qui lignum fructus folia in
magna mole arboris ex patuo
cotidie semine restaurat. Si
ergo dubitans animus de re
surrectionis potencia ratione
quetur: eam questiones infin
de sume: que et mefflanter si
une. Et tamen ratione com
pehendi nequaqua possunt ut
dum non valet ex uisione rei
penetrare quod conspiciet de pro
immissione divina potentiæ est
dac quod auctor. Illa eigo uobis
cum fieri caussim promissa
cogitate que pمانين: que

uevo cum tempore transeunt
uelut iam omitta despitite:
ad huius resubjectionis gl棠
quam in se ueritals ostendit
tota intentione festinate:
terrena desideria que ab auc
tore se parant fugite: quia
tantum altius ad conspectu
de omno potentil pectin gilis.
qinto mediatoine dei et ly
minim singulatiter ama
tis qui uuiur ec regnat cuj
patre in unitate s pe s c il deus:
per omnia se cta seco loz amen.

Said in Johannem. x viiij.
Sillo ke D yce i he di c apu
lit s uil. Ego sum pasto z loni.
Bonil pasto z animam suâ
ponie pro oubz s uil. D iet
er de vri ggt pape li
ta ad ppiln in bis il
b vi petr a pli.
Vd ilis fiés carissi
mi ex lectione e

uangelica erudionē uſali
audilis ex lectione euang
ca periculum n r m. Lo e eu
il qui er accidens dono 5. eſt
tialiter bonil est dicte. Ego
sum pasto z bonil. Atque eu
dem bonitatiu formam que
nol imitemur ad unguic
cens. Bonil pasto z anima
suam ponie peo oubz ſui
ſecit quod in monu n ostend
quod uilſit. Bonil pasto z a
mam suam pro oubz ſui
poſu iur in ſacram ento u
two corporu suum et ſang u
nem u erteet. et ouel qua
re demerat. cau uel aluni
to ſacuaret. Osten ta nobil e
de contemptu mori uia qu
ſequamur. apofita forma
cui impri matu r. Priu
nobil est ex certe oria nã u
ri conditek oubz eius imp
dere. poſtremu n uero su

cesse fit etiam mortem utam
pro eisdem ouib; ministrare
A primo autem hoc immo-
yuendum ad postremum ma-
ius. S: cum in comparabili
ter longe sit in melior amma
qua unumque terrena subitâ
tia quam exteriue possiden?
qui non dat pro ouib: subitâ
tiam suam quando pro his
daturus est aliam suam. It.
sunt non nulli qui plus ter-
renam sub stantiam qum o-
uel diligunt. Huiusmodi no-
men pastoribus sunt De quib-
propter subditur. Mercè
nauis autem et qui non est
pastor cui non sunt ouel y
pue. Uide lupum venient-
et dimittent ones et fugie. Sì
pastor est; mercennarius uo
catur: qui non pro amove
intimoque domini cal ed
ad temporales mercieds pasce.

Mercennarius quippe est quod locum quidem pastoris tenet e; lucra alia: non quidem: ter reni commodis in hyacinthe, non re prelationis gaudet: tempo talib: lucis: pascentur: impe s: libitab hominibus: reuerunt: tia letatur. Iste sunt etenim mercedes mercennarii: ut pro eo ipso quo in regimine habet: huc quod quidem inuenit at: et ab hereditate gregis in postremum alienis existat. Vestrum vero pastorum sit auem mercennarius cognosci utacirerem non potest: si necessitatibus occa sio deest. Tranquillitatis etenim tempe: plerumque ad gregis cu stodiam sicut uerutus pastorum: sic etiam mercennarius stat. S: lupus venientis indicat quo quisque: ario super gregis custodiam stabitur. Lupus etenim sumpque uerut: cum quilibet in

uistul et raptor. fideles quosq
atque humiles opprimur. S. il
q[ui] pastor et iudeatur et iis statut
ouet fugit. quod ab eo p[ro]diu[n]imur
irritate ei in me[n]sibus. Fugit ali[n]no
mutando locum. L[ui] subter
hendo solatium. fugit quia
muiti[sc]iam iudic[ur] et tacuit.
fugit qu[em] se sub silencio abs[i]o
dit. Quib[us] bene p[ro] p[ro]p[ro]p[ro]lam od
No acce[n]tu[n] ex aduer[so] neq[]
oppos uistul murum p[ro] domo
il[ia]ael. ut statu[t]is in pelio in
domi[n]que domini. L[ui] aduer[so] qu[em]
ascendere est. quib[us] l[ui]et p[rote]
statu[s] p[rae] agentibus. rati[or]is
lib[us] voce contra uer. Le in die
domi[n]que domi[n]que iis in p[li]io
statu[s] ac iu[m]rum opprimi?
li fideles innocent[em] contra p
uer s[on] qu[m] uisticiam ex uist
cie auctu[rate] indicam[ur].
Quod quia me[n]tenantur iis
faci[em] cum uem uentem l[ui]p[u]

opposuistil murum p[ro] domo
il[ia]ael. ut statu[t]is in pelio in
domi[n]que domini. L[ui] aduer[so] qu[em]
ascendere est. quib[us] l[ui]et p[rote]
statu[s] p[rae] agentibus. rati[or]is
lib[us] voce contra uer. Le in die
domi[n]que domi[n]que iis in p[li]io
statu[s] ac iu[m]rum opprimi?
li fideles innocent[em] contra p
uer s[on] qu[m] uisticiam ex uist
cie auctu[rate] indicam[ur].
Quod quia me[n]tenantur iis
faci[em] cum uem uentem l[ui]p[u]

undere fugit. S. est alii[us] l
s[n]i[que] estat[ur] corvidie non com
l[ui] mentes dilamat: maligni
uidelicet s[ui] qui cau[m]al f[or]
um insidians cartur. et un
tem animax querit. De qu[em]
lupus mox sub dicitur. Le lupu
rapit et di[sp]ugit ouet. Lupu
uenit et me[n]tenantur. Fug
qu[m] maliguis s[ui] mentet f[or]
um in temptatione dilat[em]
et i[que] locum p[ast]or[s] ten
curam sollicitudinis non
habet. In me[n]peunt et iu
de terrenis co[m]modis letam
lupus rapit et di[sp]ugit ouen
cum alium ad luxuriam a
cendit: alium in supe[m]
rigit: alium per vacundit
diutidem. Hunc invidiam l[ui]
lat: illum fallatiam supe[m]
tat. Quali eivo gregem lui
di[sp]ipat: cum fidei[rum]pp[ro]
di[al]vul[s] p[ro] temptationibus n

car. S, contra hæc metremnia
tuus nullo zelo accenditur:
nullo feriove dilectionis exei
tatur: ex quod sola exterrora
comoda requirit, interiora ggis
dapna negligencium. Unde et
morat ad ingitur. Mercoffa,
tuus autem fugit quia me
cennarius est et non ymnet
ad eum de oubh. Sola ergo cau
sa est. ut me cennarius fugi
at: ex micerrantur. Et Acta pro
ictur. State in periculo omni in
justit. qui eo quod oubh prodebt. Et
nun
euol diliget, si tenentur lictur
queret. Dum enim honorem
amplectitur, dum tempiali
bis commodis letatur: oppone
se contra piculium crepidat ne
hæc quod diligat amittat. S, quia
reemptorur, nec culpas fici paſto
ris mnotuit. Iterum formam
cui debeat, uirpum osten
dit ducens. Lgo suum paſtorum

nus. Inq; ad unxit. Et cognosco
mea: et cognoscam me mee.
Et cognosco mea hoc est diliget,
et cognoscam me mee. Acta pa
tenter dicat. diligenter obse
quuntur. Qui enim uerita
tem non diliget. adhuc imui
me cognoscat. Quia ergo au
distil fiat et carissimi pericu
lum nostrum. pessate in uer
bis cominacal etiam picului
utin. Videte si oues eius estis
videte si eum cognoscat. In
dete si lunti ueritare
scit. Scit autem dico: non
per fidem si pamoem. Scit
dico non ex credulitate, exo
peratione. Jam idem ipe qui
loquitur. Johannes euangeli
sta. testatur ducens. Qui dic
se noſſe deum et mandata eius
non custodit. mendax est. Qu
de ecipot in loco domini piet
nus protinus sub dict. Sicut no

uit me pater. et ego agnolco
patrem. et aïam meam pno
pno oubz meik. Iacifi aperte di
cat. In hoc constat quia et cog
nolco patrem et cognolcora pa
tre quia animam meam
pno pno oubz meik. idest ea
caritate per quam pno oui
bis monor. quantum patrem di
ligam ostendo. Quia vero
non solum iudeam h. etiam
gentilitatem redumere ue
nerat. advingit. Et alia so
ues habeo que non sime ex
hix ouili et illas opvertet me
adflucere et uocem mea au
dient. et fiet unum ouile et
unus pastor. Redemptione
nostram q[ui]am ex gentili po
pulo venimus dominus aspe
xerat. cum se adflucere et alia
ones dicerat. Hoc cotidie fieri
fiaties aspiciens. Ix reconsilia
tisin gentib. factum lydie ui

dein. Quali ex duobz gregibus
unum ouile efficit. quinam
daecum et gentilem popui
in sua fide comum. et paul
attestante qui att. sse elb
nita qui fetur utra cip utin
Dum enim ad eternam u
tam ex utraque natione su
plucel eligit. ad ouile pro
um ones deducit. ad De
bis pro fecto ouibz rursum
cat. Dues mee uocem mea
audiente. et ego cognolco et
et sequuntur me. et egou
tam eternam in do eis. De qu
bis et paulo supinus diet. por
me si quis introюerit salut
bitur. et ingredietur ex
dietur. et pascua inueni
Ingre dietur quidem ad fide
egredietur vero a fide ad h
caem. a credulitate ad com
plationem. Pascua autem
ueniet. in eterna refecti

Duet eigo euis pascua inuen
ent: quia quisquis eum conde
simplici sequitur. eterne ui
to itatil pabulo nutritur. Q
e autem sunt ustax ouium pa
cua: miſi interna gaudia ſe
piterne iuuen tis paradisi.
ſaſcuenamq[ui] electorum ſuit
uittus preſens dei: qui dum
ſine deſſectu conspicietur: ſine
ſme men ſuite cibo ſatiatur.
Inſiſt paſcuiſ de eteriitatiſ
ſatietate letati ſunt: quiq[ui]
iam laqueoſ uoluptuose ſe
p[ro]luitatiſ euas et iu[n]t. Ibi hi
nidici ang[or]i: ch[or]i: ibi ſor
et al ſupno[]z: cu[tr]uium: ibi dul
al ſollemnitat. a p[er]eſtina
uom[]i huus trusti Iabore rede
untium: ibi p[u]idi p[ro]blam
chou: ibi iu[de]x ap[lo]z nume
ruſ: ibi innuma[bi]lium ui
cor ex[ut]us martirui in tato
illic letior: q[ui]nto h[ic] d[ur]tus

afflittus. Ibi confess[us] consta
ta: p[er]miu ſui p[er]ceptione con
ſolata. Ibi fideles viri: quod
a viri d[it]atil ſue roſore uolup
tat ſeculi emollire non potu
it. Ibi ſt[he] mulieres: que cum
ſeculo et ſexum iuicunt. Ibi
puer[que] qui h[ic] annot ſuol mo
tib[us] transenderet. Ibi ſenes:
quod h[ic] et etal deu illes redit
diu: et iuittus op[is] non reli
quit. Queramus eigo iac fitis
hec p[as]cua: in quib[us] cum ta
toy: cu[trui]m ſollemnitate
gaudeam[us]: p[er] nos letanti
um festi[na]t al muiter. Certe
ſicui[que] p[ro]pulus nundinaſ ce
lebaret. Si ad alio[rum] eccleſie de
duacionem denuntiata ſollep
nitate cuit[er]et. festinaremi
omnes ſimul muicim[que] in
teress[se] unuſ quiſque ſarag[et]
graviſe dampno afflittum
cited: ſi ſollemnitatem co

numis letitie non underet. Se
te in celestib. electio/ cinium
letitia agitur. in cissim de se
omnes in suo conventu grui
lantur. et tamen non ab amo
re estermitatis tepidi nullode
siderio audivis. et interesse
tante sollempnitati non que
timul. priuamur gaudis.
et leti timul. placendamul
ei go animum fixat. reca
lescat fids in id quod credi
dit. in arcu scan ad superna
desideria. et sic amare iam
ur est. ab interne sollempni
tatis gaudio nullanotad
uitas revocet. quia et si qui
ad locum propofitum ur de
siderat eui desiderium quae
becta sepitat non immutar.
nulla nos prospitas blandies
leducat. quia multus uratoi
est qui initine amena pa
ta conspiciens. obliuſcitur

quo tendebat. To to eoego deo
tio ad supernam patrem a
numul audivet. nunc in
hoc mundo appetat quod ei
stat quia citius relinquat
uris celestis pastoris uta cum
ouel timul. ex una de let
tione non figimur. eternu
pascuis puentione sanentur
Secundum Marcum. xir.

In illo 1x. Recumbently
undecim disciplin. affutus
vitillat. thec et expio braunus
aedulatatem illoy et dume
cordat. quia hiris qui underat
eum resuruerit. non cred
derant. Omne lectio ille
bi gga pipe hita ad piliu
filica bati peti apli die al
fios domini.

wod resurrectu
nem domui
discipuli tati
crediderunt.

tam illorum inerrimitat: quam no
stra ut uta dicam futura fir
mitat, fuerit. Ipsa namque resur-
rectio illius dubitantibus, p[ro]mu-
ta argumenta monitata est:
que dum nos legentes agnos
tinuls, quid aliquid quam de illo/
tum dubitatione solidam."
S[in]minul enim unam maria
magdalene prestitie que est
credidit. quam Thomas, qui dum
dubitavit. Ille et nunc dubitan
do wilnerum catarum retin-
et, et enostro pectore dubitatil
utinam amputavit. Id insi
nuandam quoque veritatem do
minime resubjectionis nota
dum nobis est, quod lucas refat
dicent. Conueniens preceperit
eis ab igitur solimis ne ducere
derent. Et post paucas, videns
b[us] illius elevatil est et nubes
suscipit eam ab oculis eorum.
Nota: uerba, signate in littera.

Conueniens elevatil est. Con-
edit et aliquid ut iudicabitur,
effectum comestionis uerita
patesceret carnis. Marcus uero
prinque cœlum dominus alce
est eum de cordis atque infideli
tatis dutius in carapassate diu
pulso memorat. Quia in re
quid confidandum est, nisi
quod idcirco dominus tunc
discipulos interpavit cum cor-
poribus, rei quidem ut uerba
que recedens ducit, in corde au-
dientium acius impesset re-
manerent. Incorpata igitur
eorum duaita, quid admonen
do dicar audiamus. Cumque
in munimine unum suum, pie
dicate evangelium ommur ac
ature. Cum quid fures mei san
cctum euangilim vel in senatil
rebus vel brutes alialib[us] fuerat
piede canum est, ut de eo diu-
pulit dicatur, predicate euagiiui ei

creature. S; omnibus creature no
 imine signatur homo. Sunt
 namque lapide. E necuiunt
 nec sentiunt. Sunt herc et
 arbusta. Urunt quidem E;
 non sentiunt. Vunne dico
 non per aiam E, per widita
 tem. Q[ui] et paulus dicit. Insi
 piens quod tu semina non
 unificatur. Insi p[ro]ins mon
 atur. Vunt ego q[ui] montur.
 ut unificatur. Lapides itaq[]
 sunt E; nonuiunt. Subusta
 sunt. Ununt E; non sentiunt.
 Bruta vero alia[]ia sunt. U
 sunt. Sentiunt E; non disser
 nunt. Singi etenim su[]t. U
 sunt. Sentiunt. et discernit.
 Omnibus autem creatura aliq[ui]
 halet homo. Halet namque com
 mune esse cum lapide. U
 uere cum arborib[us]. Sentire
 cum animalib[us]. intellige
 cum angelis. Siigitur com

mune aliquid halet cum
omni creatura homo. Ux[er]
aliquid omnibus creatura li
Omnibus ergo creature pede
tur euangelium. cum soli-
mini predicatur. Q[ui]a ill
videlicet dictur. propter qu
in terra cum c[]eta cirata sunt
et a quo omnia per quan-
similitudinem aliena est
Potest etiam omnibus crean
ve nomine. omnibus nato
tum designari. Sunt etem
dictum fuerat. in uam p[]
tium ne abierit. Sunt al
tem d[omi]nicare e[sa]guo omn
creature. ut scilicet p[ro]in
uidea apostoloy. repulsa u[
dicatio cum nobis in adi-
tium fieret. cum hanc illa
dampnationis s[]ue testa mo
in. Supba repul[s]set. S[]s
discipulat ad predicandu
vitat mitat. quid alio[m]

do facit, tuli grana seminil
spargit. Et pauca grana mit,
tit in semine. Ut multax me-
sium fruges recipiat ex nis fi
de. Flec; et enim in unum cum
mundum tanta fidei mef
sif exuigeret. Si de manu domu
mi sup rationalem terram
illa electa grana p[ud]canti
um non uemklent. Sequitur:
Qui crediderit et bap[ti]zatus
fuere. Saluus erit. Qui vero
non crediderit, condempna
bitur. Fortasse umus quisque
apud semet iym ducat. Ego
iam credidi. Saluus ero. Ve-
rum dicit. Si fidem operib[us] te
net. Vera etenum fidei est. que
in lye quod uerb[us] dicit. Moni
h[us] non contradict. Hinc est eni
quod de quib[us]dum falsi fidei
h[us] paulus dicit. Qui confiren
tur se nostre deum. Factis autem
negant. Hinc iolannet aut.

Qui dicte se nostre deum et ma
data euf non custodit. Medax
est. Quod cum ita sit. fidei no
stare veritatem in unitate nostre
considatione debemus agnosce.
Tunc etenum ueracter fideles
sumus. Si q[ui]d[ie] uerb[us] promit
timus. Operib[us] implemus. In
die quinque bap[ti]smati omnib[us]
nos antiqui h[oc]quis operib[us] ac
tus omnib[us] pompis abrenua/
are promisimus. Istac[que] unus
quisque uestrum ad considera-
tionem suam mentis oculol
reducat. Et si seruat post bap-
tismum q[ui]d[ie] ante bap[ti]smi
s[ui]p. pondit. Certus iam qua
fidelis est gauderat. S[ic] est quo
promisit inimicem seruaut.
ad exerenda prava opera ad co
tupiscendas mundi pompis
dulap[s]us est. Uideamus si iac
serit p[ro]langere quod erravit.
Apud misericordem namque ei

diocem nec ille fallax habebit
tur qui ad ueritatem rehit
etiam postquam mentitur: qu
omitted deus dum libenter no
stram penitusiam sufficit:
uè suo judicio hæ quod errant
mus ab condit. Signa autem
eos qui crediderunt hec sequè
tur. In nomine meo demota
eientur. Linguis loquentur
nouibus: serpentes collet. Et si
mortiferum quid viberit:
non eos notabit. Supp egios
manus component: et bene
habebunt. Cum quid nam
fietes mei quia ista signa,
non facitis minime crediti.
S. hæ netessaria in exordio
ecclesie fuerint. Ut enim ad
fidem creare et muraculam su
erat nuttienda: quia et non
cum arbuta plantamulam:
tam diu ei aquam sibi di
mus: quouſque ea in terra co

ualiusse videlicet amicis. Hoc est
melius radiocin fixerunt: alio
citando cesserunt. Hinc et
etem quod paulius dicitur
Lingue in signum sunt uti
fidelibet. Et infidelibet. Hinc
de hujus signis atque utinam
que ad huc subtilius cont
re debeat. Sancta quæ
ecclesia condue spiritualiter
cit. quod tunc p[ro]posito loquutus
littera facte sunt. Etam facte
tes eius cum per exordium
manum credentibus, imponunt
habitare malignos fixos in
mente contradictum: quod
alid faciunt. Nisi demon
a eorum. Et fideles quibus
tam uti et ueritur semblant
uebant. Et deinde quidem
autem imitекnia in sonam
conditours sui laudes et p[ro]
tam quantum p[ro]currebat
narrant: quid alid faci

unt. nisi nouil linguis loci
cur. Qui dum bonum suum
elaborationem maliciam de
alienit condibus auferunt. sed
pentes tollunt. Et dum pesi
feras p[ro]suationes audiant.
si tamen ad operationem p[ro]
manum p[ro]trahunt. Moribse
rum quidem est quod bibent.
si non eis notebit. Qui quo
tenkt proximam suam in lono
opere infirmari conspiciunt
dum eis tota virtute coecur
tunt. et exemplo s[ui]e opatio
nus illo[rum] vitam roborant. qu
in propria actione coluberant?
quid aliud faciant. nisi sup
egios manu in pomme ute
bene haleant. Due numitum
muac[ia] tanto maiora luct
quinto sp[al]ia. Tanto maiora
lunt. quinto p[ro]ec non cons
bis aie suſcitantur. Hec ita
fris kimi auctore deo su mult

uol factum ex illis enim extre
vorb[us] s[igni]s obtinere wita ab
hec operantib[us] non valet. S[ua]
corpus illa muac[ia] osten
dunt aliquid sanitatis. h[uius]
autem faciant. H[ec] uivo sp[ri]
talia que aguntur in me
te. virtutem uite non ostet
dunt. faciant. Illa h[ab]e et
mali possunt. uti autem p[
frui n[isi] boni non possunt.
vide de quib[us]dam uterial di
cir. Multi dicent michi illa
die d[omi]ne d[omi]ne nonne in no
quo prop[ha]nitus. et in no
quo demoma e[cc]imulus. et in
tuo no[mi]e virtutis multus se
cimus. Et tunc confitebor il
lis. qu[em] nonq[ui]m nowi uol. Di
cedite a me omnino qui op[
mimi inquitatem. Solite ek
go fr[es] kimi amare s[igna] qu
possunt cum reproduct h[ab]e
ra communia. Et h[uius] modo

diximus cattutatil atque pieta
ti mutatila amate. que tâ
to securiora sulte quinto et occil
ta: et de quib: apud domini
eo maior lit retributio quo
apud hominem minor est
gia. Sequitur. Le quidem
duli the postiqm loquitutis
est et assumptus est in celu:
et sedea dextris dei. In ueteri
testamento cognovimus:
quo delyas sit raptus in ce
lum. S; aliud est celum ae
rum. aliud ethretetim.
Celum quippe aerium terre
est proximum. Unde et ane
celi dictimil quia eam in
aere volutare videmus. In
celum utat aerium helyas
subileuatil est ut in seare
ta quadam terre regione re
pente duceretur. ubi in mag
na iam carnis et spic quiete
wueret. quouſtis ad finem
mindi.

vederat et mori debite solus
ille etenum movente dittu
non enasit. Redemptor aut
noster quia non dittius
puit eam qui rebus genus
sumpue et resurrexit om
sue gloriam ascendindo et
claravi. Notandum quod
quod est quod helyas in curu
gitur. Ascendisse ut ad
cet aperte montearetur
opulo purus ad iustitu
indigebat alieno. Per au
gelos quippe illa facta est
sa sulte aduimenta: quin
ad celum quidem aetati pe
se ascendere poterat. quia
tura sue infirmatil gis
bat. Redemptor autem ni
curu non angli subilea
tus legitur. quia ut qui
cerat omnia nimitur
super omnia sua iurum
rebatur. Illo enim remet

ubi erat? et inde redibat ubi remanebat. quia cum p[ro]hui
manitatem ascenderet in celum; p[ro]dimitatem suam et
terram pariter continebat et celum. Sicut autem i[oh]seph
aftatribus venditutu[rum] venditio
nem n[on]t redemptionis figura
vit: sic enoch translatus at
qu[em] ad celum aetrum h[el]yas
sublevatus. ascensionē d[n]ni
cam designavit. Ascensionis
ei[go] s[ui]e d[n]ni p[en]untiōs et
testes habuit: unum ante
legeam alium sub lege: ut q[ui]
d[um]q[ui] ueniret i[u]e qui ueriact
celo[s] p[en]etrare potuisset. Un
de et i[u]e ordo in e[om] quoq[ui] uti
rumq[ui] sublevatione per q[ui]da
incrementa d[n]sim guittur.
Nam enoch translatus: h[el]y
as uero ad celum sub uero: tu[]
ce memorat[ur]: ut ueniret
postmodum qui nec trans

latu[rum] nec subiectu[rum] celu[m] e
ch[re]u[m] sua viro[tute] penetra[
ret. Q[ui] nobi[s] in se c[ir]dentib[
qui carni[s] quoq[ui] munditi
am largiretur. et sub eo per
incrementa temp[or]i[que] virtut
castratut[em] ex [sc]eret. in i[u]a quo
c[um] e[om] translatione qui al
censionem dominicam ut
videlicet famuli designau[e]
runt et in se i[u]o qui ad celu[
ascendit d[n]ni ostendit. S[an]
enoch quidem up[ro]tem et fi
li[i]o[s] legentur habuisse. p[en]sa
te ei[go] quomodo per increment
ta treuetic mundicia s[an]t
tutat[em] quod et peu[rum] transla
tus famulus et per ascenden
tus domini p[er]sonam paten[t]
oſtenditur. Translatu[rum] na[
que est enoch et per coitū[rum] ge
nitut[em] et per coitū[rum] genan[t].
Bapti[tur] est h[el]ya[s] per coitū[
genitut[em]; h[uius] non iam per coi

Habuit. helius
nemo[que] iux[ro]
rem neq[ui]
filos

tum generant. Assumptus uero est dominus nec per co- itum generant: nec per co- itum generat. Considera- dum uero nobil est: quid est quod marcus ait: Sedet a de- xtris dei. Et stephanus dicit: Video celot apektol. et filium hominil stantem a dextir. der. Quid est quod hunc marcus sedentem stephanum uero stante se videre testa- tur. S: scatil fratres qu. sede te indicant est: stare ue- wo pugnantur. ut adunaxi. Or. g redemptor noster assumpfus in celum et nunc omnia ui- dicat. et ad extremitum uider ommum venit. Hunc post assumptionem marcus se dere describit: quia post alce- sionis fve glori index in fi- ne videbitur. Stephanus uero in la vice certamnis

politus: stantem vidur qui adiutozem habuit: qua u- ute in terra per se quatuor in fidelitatem uincert: pon- lo de celo illius gratia pug- urt. Sequitur: Ilii autem feci predictauerunt ut sic immo cooperante et se amu- nem confirmante sequi- signi. Quid in hujus con- tandum est: quid memor- commendandum: nisi q- pieceptum obediensia. ob- dientiam uero signa leque- ta sunt: S: quia acrone tu- venter lectionem euang- licam exponendo tran- sem. restat ut aliquid ce- tan te consideratione solle- nitatis dicamus. Hoc autem nobil primum quetend- est: quid nam sit quod u- to domino appatuerunt angli. et tamen non legi

tur in albiſtib. apparuit. Ascendente autem d[omi]no.
missi in albiſ angeli legunt. tur uestib. apparuit. Sic e-
num scriptum est. Videntib. illis elevatut est: et nubes
suscepit eum ab ocuſi eorum. Cum q[ui] intueerunt in celu-
euntem illum ecce duo ut
ut aſtiterunt utra illo in-
uestib. albiſ. In albiſ autem
uestib. gaudium et ſollép-
nutal mentis attenditur.

Dum est eigo quod nato do-
mino non in albiſ uestib.
ascendente autem domino
in albiſ uestib. apparent.
ni
q[ui]d magna time ſollempn-
tal angeliſ facta est. cum ce
lum deus lymo penetrauit.
Quia naſcente domino in
debatur diuinitas humili-
ata. ascendente autem d[omi]no
est. Humanitas exaltata.

Fide etenim uestes exaltatio-
nimagis congruunt quam hu-
mulationi. In assumptione
ergo eius angeli in albiſ ue-
ſtib. underi? debuerunt:
quia qui in natuitate ſua
apparuit deus humiliſ. in af-
censione ſua oſtens est lymo
ſublimis. S[ic] h[oc] nobil mag-
nopere ſi atres km[ui] in hac ſol-
lempnitate penſandum est:
quia deletum est hodie ana-
die cyrigraphum dampna-
tionis noſtre. mutata est ſen-
tentia correctionis ſi re. Illa
enim natura cum dictum est
terra es et in terram ibi: ho-
die in celum ut. Pro hac iſa
namque carnis ſi re. ſubtenat-
one. per figuram batuſ iob
dominum autem uocat. Da-
enim ascensionis eius miſte-
rum videtam non in telige-
re conspexit. De infidelitate ei

sententiam potulit dictos. Semitam ignoravit autem. Alium enim recte appellatum est domnum. quia corpus carne um ad echera libraurit. Cui autem semitam ignoravit. quod etiam ad cœnam ascendit. se non creditur. De hac sollempnitate per psalmistam dictum. Dieuata est magnificence tua super celos. De hac urinam. suli ait. Ascendit deus in ubi latione. et domnus in uoce tibe. De hac urinam dictam. ascendens in altum captuam duxit captuittatem. dedit doma hominibus. Ascendent qui ppe in altum captuam duxit captuittatem. quia coeptionem nostram virtutem sive incorruptionem ab so VRIT. dicit uero doma hominibus quia unis de sup litu a. lu semnonem sapientie alij

sermonem scientie. alii geraunt virtutum. alii granderationem. Alui generalis guez. alii interpretationem. sermonum tribuit. Dedicato domna hominibz. dum per gratiam eorum virtutem in munde eorum exirent. De hac ascendentibus grata estiam alacritat. Dieuatus est sol et luna stetit in ordine suo. Duique solis nomini iuli dixi. et quae lune nomine iuli ecclesia testatur. Quosque eum unum ad celos ascendit. hinc eius ecclesia ad uisa mundi est. aperte priedicant. quod occulte crediderit. Dieuatus ergo sol. et luna stetit in ordine suo. quia cum domnus etiam petunt. se ea eius ecclesia auctoritate priedicanunt.

creunt. Huius eisdem ecclesie uo-
ce pek salomonem dictum. Lc
ce iste venit salienl in monti
h; et translienl colles. Consi
derant namque tantay operu
culmina; et act. Acte iste venit
salienl in montibz. Vemendo
quijs ad redeptione in miam
quoſdam ut uta dyerum sal-
tul dedit. Ovulli fratrel knui
ipso euiſ saltul agnolocere."
Decelo venit in uterum de u
tero venit in preſep cum de p
ſepio venit in crucent. De cru
ce venit in ſepulerum de ſe
pulcro vedit in celum. Acte
ut noſ post ſe curret faceret.
quoſdam pro nobil saltus
manifestata per canem ue
titas dedit. quia et exaltant
ut giga ad currendam iua;
ut noſ ei ex corde diceremul.
Trahe me post te curremul
in corde unguentoy tuoy.

Vonde frues knui operitec ut illuc
sequamur corde ubi cum cor
prie ascendisse credimus. Desi
deria tertiena fugiamus; nil
nos iam delectet in infinis. qui
patrein habemus in celis. Lc
lyc nobil est magnope penſa
dum. qu[ui] qui p[la]ciduſ alſce
dit ceteribus vedit. et quicq[ur]
nobil cum manuenduſe pic-
cepit. Hoc anobil cum distre-
tione exigeret. Nemo eigo indul
ta p[re]intentie temporis p[ri]uip[es
dat. Nemo cujus du[um] ſualet
agere negligat. quia redepton
noter tanto cunc in iudicui
districtor veniet. quinuo nob
ante iudicium magnam pa-
tientiam pervogavit. Hec uta[que]
uobiscum fratrel agere hec i
mente ſedula cogitatione u
ſate. Dimus adhuc rerum p[
culbationib[us] animus fluctu
et. Iam tamen ſi ex n[or]re ancho

S. ex eis si unul quilibet vestri requeatur, an diligat deum tota fidutia et secura mente responderet. Diligo. In ipso autem lectio, exordio, auditum quod veritas dixit. Si quid diligat me, semonein meum seura bit. Probatio eivo dilectionis exibito est opus. Hoc in e. pustola sua idem Johannes dicit. Qui dicit quia diligo de um et mandata eius non cu lnodit. mendax est. Vere eni diligens. Si mandata ser uamus. Vere diligens. Si ad mandata eius a nostris nos uoluptatiby coartamus. Et alia qui adhuc per illicita delide via deffuit, profecto deum non amar quia in sua uolitate contradicit. Et pater meus di liget eum et ad eum venie muſ. Et manſionem apud eum faciemus. Penſate fitis

kimi quæta ſit iſta ſollempnit al. habere in cordi I. I. v. I. p[ro]ſiio aduentum de. Leite ſi domui utam quib[us]quam diuſ ac p[er]p[er]ten[] ſamicus intra iet omni festinantia domui to ta mundaretur. ne quid for tasse eet q[ui] ocuſ ſo amic i[n]tis ſoffenderet. Teigat eivo ſor del p[er]p[er]t opus. qui deo prepa ratur domui mentis. S. uide te quid ueritas dicit. Vente muſ et manſionem apud e um faciemus. In quodam etenim corda ſene et man ſionem non facit. quia per comp[u]n[ct]ionem quidem de respectu[m] p[er]p[er]tine. Et temp[er]ationis tempe[]l h[oc] ip[er]m q[ui] comp[u]n[ct]i fuerant obliuſ cum tur. Sic qu[em] ad p[er]p[er]ianda p[er]ccata redeunt. acſi h[oc] minime p[lan]tixſent. Qui eivo ue re deum diligat qui eius m[à]

data custodit; in eius corde do
minus et venit et mansionem
facit: quic est eum dimittatil
amor penetrat, ut ab h[or] amo
re temptationibus tempore non
recedat. Ille eго vere amat:
cuius undelicet mentem dele
ctatio p[ra]tua ex consensu no
superat. Flam tanto quicq[ur]
a superno amoe disungitur:
quanto inkerius delectatur.

Vide et adhuc subditur. Qui
non diligat me. Sermones
meos non sekuat. Ad uolim-
ibus ęs. Kim inboribus re-
dite. Si deum vere amatil ex
quirite. Sec tamen sibi ali
quis cedat quicquid sibi a
numus s[ine] operil attestati
one responderit. De dilectio-
condit[i]us. Lingua mens et
uita requir[tur].rumque
der amor osi[s]ul. Opatur ete
num magna si est. Si vero o

peran remitt. amar non est.
Et sermonem quem auditi
non est meus: t. eius qui nu
s[ic] me patris. Scit s[ic] kei
q[ui]a ipe qui loquitur unq-
nitil filius uerbum patris
est et ideo sermo quem loq
tur filius non est fili t. p[ro]
qui aipe filius uerbum est
patris. Hec loquitur sum
uobis. apud uos manent. ut
do non maneret apud eos q[
]ui allearu[s] in celum pro
nit dicerit. ecce ego uobis
s[ui]m omnib[us] chieb[us] u[s]q[ui]
s[ui]mationem seculi. S[er]
bum incarnatum et matur
et recedit. Receditque
net divinitate. Apud eos et
go tunc manasse se phylke
q[ui] in uisibili semper poter
te presens erat corporali
tuone recedat. Paracui
autem s[ic] s[es] quem nitur

pater in nomine meo: ille
uol dœbit omnia et suggiteret
uobif omnia quorumque dure
wo uobif. flostif plurimi fris
met qo'd grecalo quinione pa-
ta elituf. latina aduocatul di-
citur vel consolato2. Qui id
cito aduocatul dictur. qui
a pio eitore delinquentium
apud justiciam patris inter-
uenit. Qui unius subitanti
e cum patre et filio exoriate p
delinquentib. phibetur. qu-
eol quos repleuerit exorates
facit. vide et paulus dictat. Iste
enam fixe sès postulat pio nob
gemitib. menarhabilibet. sси-
nor uero est qui postulat. qum
qui postulatur. Quomodo er-
go fixe postulaire dictur qui
minors non est. S. ipse fixe po-
stular. quia ad postula ndù
eol quos repleuerit inflam
mat. Consolator autem idè

fixe uoratur. quia de perrati p
petratione merentib. dui fpe
uenie preparat. ab afflicto
ne terstitie in sentem leuat.
De quo racte promittitur. ipse
uol dœbit omnia. quia nufi
wem fixe cordi ad fit audiens.
otiosul est sermo doctorul. fle
mo ergo docenti lymni tui
buar. qo'd ex ore docentis intelli
gur. quia nufi intus sit qui
doecat. Doctorul lingua exteri
muacuum laborat. huc unà
loquenti uocem omnis parit
audit. nec pariter tamen
sensum audite uocis papit.
Quam eivo uox dispar non sit
cur in condib. urib dispar est
intelligentia uocis. nufi qu
per hæ cibus uox loquentis cor
mumiter ammonet est ma
giter interior qui de uocis i
telligentia quodam sgetia
litera docet. De har unctiose

ſi[rum] rurſulſ per iohannem dicti
tur. Sicut unctio euiſ dخرuſ
de omnibz. per uocem ergo non
inſtritutur: quando menſ p[er]
ſi[rum] non ungitur. S[ic] cur iſta
de doctrina hominum loqui
mur: quando et iſe conditior
non ad eruditionem hominſ
loquiurik ſi eidem homini
per [actionem] ſi[rum] non loq
tur. Certe capi p[ro]ſi[que] ſi
triciu[m] per [petrati], opere-
audunt. Peccati quiſſe. S[ic]
q[ui] c[um] p[ro]ſi[que] ex [higentibus] uoſ est
ad monitum non [unctione]
audure de iu[er] la potuit: ſed
ſeuare contemplet. Requi
vendum u[er]o nobis est car
de eodem ſi[rum] dicatur: ſug-
gere et uobis omnia: cum ſug-
gere et eſſe ſoleat minuſ.
S[ic] qui[am] alij[que] ſuggere re
dicimus ſubministare. in
uiſibilis ſi[rum] ſuggere re dicti.

non quod nobis scientiam al
uno inferat. S[ic] ab ortuo. p[er]
cem relinquo uobis: pacem
meam do uobis. H[ic] reliqui
ulic[que] do. Sequentib[us] relinqui
peruenientib[us] do. C[are] ſi am
kni[u] uerba ſatire letionis tu
breuitate diſcufſimul: tu
in contemplatione tante ſi
ſtritutat[is] annu[m] tranſi
ramul. S[ic] qui[am] lecitu
euanglica nobis est etiam a
tum ap[ostolo]p[[er] lectio ven
tata: er eo ergo aliquid mu
ſum nostrę contemplatio[
trahamul. Audito[rum] et enm
qui[am] ſi[rum] ſes ſuper diſcipu[
ligneil in linguis appurunt:
omnium q[ui] linguaz: ſeuem
am dedit. Q[ui]o[d] ſeuic[er] u[m]
taculo deſignanl. miſi quod
ſancta eccl[es]ia eodem ſi[rum] reſu
ta: omnium gentium etat
uoſe loquitura. *Dui u[n]to*

contra deum tuum edifica
re conati sunt: communiionem
unum lingue perdiderunt.
In hujus autem qui deum hu
militer metuebant: lingue
omnes unite sunt. Hinc ergo hu
milites iaktiem metuunt.
illic sicutia confusionem. S2
querendum nobis est cur sibi
sunt patris et filio coeteruß in
igne apparuit: cur in igne su
mul et linguis: cur aliudndo
in columbia, aliudndo uero in
igne monstratur: et sic super
um genitum filium apparu
it in columbia specte, et sic dis
capulosa in igne ita ut nee? su
per dominum venire in ig
ne: nee? super discipulosa mo
stratur in columbia. Per quod
or utacibet ut etiam que propter
sollvendo vederam. Patris nã
que et filio coeteruß sibi in ig
ne monstratur: quia in eo

poreus etiam effabilis atque iuri
sibilis, ignis est Deus attestate
paULO. Deus noster, ignis, consu
mens est. Deus quippe ignis di
citur: quia per hume pectorat, u
tubigo consumitur. De hoc
igne veritas dicit. Ignem vesci
mittere in terram; et quid
uolo mihi ut ad Deum. TERRA e/
num vocata sunt corda tenea?
que cum semper infirmam in se
cogitationem congerunt: amar
ignis spargit, conciliant.
S2. Ignem dominus interram
mittit. Cum afflatu sibi sibi cor
da carnalem inflammat.
TERRA utacibet accenditur. Cum
cor carnale in suis pruis uolup
tatibes frigidum, relinquit cor
cupiscentia, presenti seculi,
et ardet per amorem de. Bene
ergo in igne apparuit. Spuit?
qui ab omni corde quod re
plet. torvorem rigorem executi

et h[oc]m[us] in deluderio s[ue] eternita
ti[que] accendit. In igneis autem li
guis monstratiu[s] est: quia
dem s[ic]p[ro]e c[or]tnu[s] est filio: et
h[ab]eret cognationem maxima
lingua cum u[lo]verbi qui
pp[ro]e patro[m] fili[m]que et quia una
est s[ic]p[ro]e u[er]bi substantia: et
dem s[ic]p[ro]e monstiar debuit in
lingua: vel certe quia per li
gam procedit u[er]bum in li
guis apparuerit s[ic]p[ro]e quod s[ic]p[ro]
tantur. Dei u[er]bi
iudet unigenitum filium con
fuditur. Et negare de iu[er]bi
non u[er]let: quia iam s[ic]p[ro]
lingam h[ab]eret. Vel certe in lun
guis igneis apparuerit s[ic]p[ro]e quia
a omni quos repleuerit: aiden
tel pariter et loquentel facit.
Lingualigneal dictolet h[ab]eret:
c[or]dum deum amando predict
cant: corda audientium in
flammant. Sin et oco[s]us

fermo dictolet est: s[ic]p[ro]e
non u[er]let in c[or]ten diu[m] amo
ti[que] h[oc] doctrine in c[or]ten diu[m]
ab ip[s]o u[er]nitatiu[s] o[ne] concep-
qui dicelant: s[on]ne co[no]
strum a[den]i s[er]at in nobi[m]
dum loquev[er]tur in via: et
apperueret nobi[m] s[er]iptura[m].
Et audito quippe sermo ne tu
arderet animu[m] torpor[u[m] ke[y]
recedit: fit meis in supe[m]ro
deluderio am[ria]: a contemp[ri]
ti[que] c[or]tenem ali[n]ena: Amo[u]
tur qui h[anc] repleueret s[ic]
tib[us] cruicat: et dum tali at
te cruicatur: ip[s]u[m] tu[m]
atib[us] p[as]citur. Audire et lo-
prepta celestia: et quor[m]a
dat[i]s m[istr]itur: quia[i]s tor[
ib[us] inflamatur. Et que mo[y]
bat p[ro]priu[m] p[ro] deluderia: a[de]p[
[rit]imodium per u[er]bi: u[n]d
ne p[ro]mo[y]s en dicitur. In a
tera eu[m] ignea lex. Simila

quinque repreobit qui ad similitum ponendi sunt. dextera autem der appellantur electa. In dextera ingo der lex ignea est. quia electa mandata celebra a nequaquam firmido cœde audivunt. Et ad hoc amoui intimi faciBAT inARCISCNT. Sermo ad autem ducitur. Et meus eorum mys nata vita. ex intere ne ducendum flamina conaremur. In columba uero sicut et in igne monstratut ê quia omne quos repleuerit simplices et ardentes facit. Si plicet puritate. ardentes emulacione. Scep. etenim placeret Deo autem pluvias sines zelo. aut zelus sines simplicitate. Hinc ipse veritas dicit. Sitote ingo prudentes sicut serpentes. et plices sicut colûbe. Quin re notandum est quod dixi capulos suos de columba sines

serpente nec de serpente sines columba voluit dominus ammonete. quatinus et columnæ simplicitatem altæ cia serpens accendens et serpens astatiam columnæ sìplicitas temporet. Hinc paillus aut solute pueri effectus sè lib sæt prudentiam serpepit audax unum de sìm plicitate columnæ moneam. De malitia parvuli estote. Hinc de beato iob dicitur. Sæt vixr simplex et rectus. N est autem rectitudo sines sìm plicitate aut que sìmpletals sines rectitudine. Nua ingo et rectitudinem docet ute sicut et simplicitatem et in igne monstrari debuit et in columba. quatinus omne cor quod eius grâ tangitur et mansuetudinis lenitate tranquillum et zelo in sines

acceſum fiar. Ad extremum uero queerendum est. cur in ipso redemptione nio mediato rei et hominum per columba apparuit. In diſcipulis uero p[ro]ignem. Certe unigenitus de iſiulis iudex est generis huma ni. S[ic] qui euiſ justiciam fer ree ſi priuſq[ui]m noſ per m[ā]ſu etudinem colligeret. Culpal m[ā]ſl per zelum rectitudinis examinare voluerit. Hom o ergo p[ro]hominib[us] factuſ mi tem ſe p[ro]hominib[us] pebuit. noſ uue p[ro]secutores ſerue ſi, col ligere. P[ri]uſ voluit manſue te corrigere. ut h[ui]et q[ui]s p[ro]homin iudicio saluaret. In columba eugo apparei re ſup p[er]mi debu iux[er]. qui non uemielat ut p[er]cata iam p[ro]zelum p[er]cuteiet. ſi ut adhuc p[er]manſuetudinē toleraret. A[e] contra ſup p[er]diſt pulos in igne debuit iux[er] ſan

ctus demōſtrati. ut h[ui]t qu[em] iant ſimplíciter homine. ac q[ur] ideo p[ro]secutores eos contra ſe met ip[s] ſpiritaliſ ſeruio au cenderet. et p[ro]ccata que deuſ per manſuetudinem p[ac]ter ip[s] in ſe p[er]penitentiam p[en]tient. ſec ip[s] q[ui]p[er] et p[ro]cione p[ro]ccato qui adheterat celesti magisterio. Johanni attreſante qui ait. S[ic] d[omi]nus q[ui]a p[ro]ccatum non h[ui]bemus. noſ ip[s] ſeducimur et ueritas in nobil non est. In igne eugo uenit in homi in columba uero apparuntur domino. ac p[ro]ccata nostra p[ie] diſk p[er]manſuetudin tolerat. noſ p[er]zelum tru citudinis debemus tunc c[ol]ere. et ardu[em] ſemp[er] penitencie a[cre]inare. Iſtimur per colu bam iux[er] in redemptione n[ot] tuſ est. p[ro]ignem uero in hi

qna quinto nſi indiſt facta
et ſeuſaſ temperata; tanto
erga ſe debet fieri maſſiſmi
taſ accenſa. Quatuor ita[que] pro
ſpositionum expleta ratioun-
ad ſona euſdem ſi[le] conſtem
planda tranſeamuſ. De uto
quiſſe ſp[u] ſcriptum est. ſp[e]
euſ ornauſ cel[os]. Ornamen-
ta quiſſe cel[os]; ſunt iuſtu
tes ſp[ic]icantium. Quae uſſeliz
ornamenta pauluſ euſu[n]at
dicenſ. Alu datin[ur] per ſp[em]
ſemmo ſaprentie; alu ſermo
ſcientie. ſobin euſdem ſp[em]
ſi[n]i fides. in eodem ſp[u]. Alu
gia ſanitatum. in uno ſp[u].
alu operatio iuſtutu[n]; alu
[phra: alu] diſe[utio] ſp[uum].
Alu genera lingua[ze]; alu m
terſtatio ſermonum. Hec
autem omnia operatur unu[n]
at[que] idem ſi[pe] diuidenſ ſingu
liſ prout uſt. Quot ergo ſuit

bona predicantium: tor ſuit
ornamenta cel[or]. Hinc rur
ſum ſcriptum est. Verlo domi
ni celi firmati ſunt et ſp[itu]
ors euſ omniſ iuſtuiſ eor[
verbum enu[m] domui: fili
est patr[i]ſ. I[que] eos dem cel[os] in
delicet lo[os] apostolo[s] ut cota
ſimul trinuaſ oſtendatur.
opetata: repente deſt iſp[er] diu
nitate adiuv[n]itur. Et ſp[u]
ors euſ omniſ iuſtuiſ eor[que]
lor[que] iuſtatur iuſtuiſ de ſp[u] ſu[n]
ta eſt: quia mundi huuiuſ po
testatib[us] contra uſ non p[er]ſu
me[n]ent. niſi eos ſci iſp[er] forſi
tudo ſolidall; Quales nam[que]
do[tor]es lo[que] eccl[es]ie ante aduen
tum huuiuſ iſp[er] fuerint ſenti[
et post aduentum illuſ cur
ſoſtitu[i]tuiſ ſint ſacti consp[i]
cituſ. Certe iſte iſp[er] p[ast]or et
cl[es]ie ad curuſ ſanctiſſimum
corpuſ ſedemuiſ. Q[ui]nte debili

et iudicem senum facit. Imple
piscatorem et predicatorem
facit. Implet persequitolem
et doctorem gentium facit.
Implet publicanum et euā
geliam facit. Qualis est
artifer iste sīc silla ad dī
cendum mora agitur in om
ne quod voluerit mori ut cedige
ut mentem docet. Solum qu
cedigisse docuisse est. Siam hu
manum animum. Subito
ut illustrat. Immutat. Sib
negat hunc repente quod erat
exhibet repente quod non erat
pensemul cœl. predicatores
nostrol quales h odierna die
repetit et quales fiet. Ex
te qui in uno concludi pro
wideo metu residenbant. Na
turatil sue singuli lingua
nouetant et tamen nec etip
s lingua quam nouetant
apekte xpm lo qui presume

bant. Venit sīc et in ore eos per
duisitatem linguæ docuit.
in meute autem et auctuitate
woborant. Seperunt et in alie
na xpm eloqui qui de iio pri
et in sua lingua loqui metu
ebant. Juflammatum etem
con delerit tormenta corporis
que ante metuebat. In car
carnalis formidibus. Pre
amore condit oral. Et qui pri
sui aduer sarus suib cumbe
bant foundidine. Ei iam pre
erant auctuitate. Qui eigo
in tante eos cœsitudinis cul
men ererit. quid alid dy
etim nisi quod mentes terreno
tum hominum celi m fetit.
Penate sibb. km. post incar
nationem unigeniti fili qu
lis sib h odierna sollempnita
de aduentu sibb. Sicut eni
illa ita quoq. et hæc est mura
bilis. In illa quippe deus in se

permanens. Sed meti p[ro]m c[or]u
uit hominem. In ista uero
homine s uementem desuper
sui cœperunt deum. In illa de
naturaliter factus est homo.
in ista autem homine factus
per adoptionem du. Si ergo
manere carnales in more
nolumus. Hunc fit[es k[ui]m ui
w[i]ficantem sp[ro]m amemus.
S; quia caro sp[ro]m nescit. Et
cat fortasse carnali cogitationo
ne apud se aliquis. Quo[u]mo
do diligere valeo quem igno
ro. H[ec] et nol[que]n edictumur.
quia men[s] w[i]sibilit[es] inten
ta. videre nescit insibilité.
Nulla enim mi[s] w[i]sibilia co
gitat. Ea qu[em] et cum non agit
eo[rum] imaginis intu[i]sul t[ur]
hit[que] dum qu[em] in imaginib[us]
corpo[re]s iacet. Sui gere ad i
corpo[re]a non valet. Unde fit
ut tantod[est]eius creatorem

nescit. quanto in cogitationu
ne sua familiaris corporaum
creaturam p[ro]tat. S; cum de
um videre non possum.
habemus aliquid quod aga
mus. unde iux[er] fiat. quo ad
eum n[on] intelligem oculi
uemat. Cui[que] quem in sen
dere nullo modo valemus,
in se iux[er] s[ui] videre iam
sumus. Quod dum muta
sp[ro]cimus agere certum i
bis fit in eo[rum] mentib[us] deo
bitare. In re autem incomp
rea a rebus corporalib[us] uſum
citamur. Nemo eternum
strum onentem clare solen
in ſpera illius intendero
ualet conspiciere. quia t[em]
in eius radiis oculi reſi
tur. S; ſole illustratoſ
montes alp[ic]imus et qua
iam ſol ortus est iudemus.
Quia ergo ſolem iusti

se ipso videre non possuntur. Illustratores montes claritate
illuvis uideamus. Sanctos inde
licet apostolos qui iustitiam
emericant. Muculibus coruscant.
quos nati solis claritas p[ro]dicti
et cum in se ipso sit multitudin[
per] eos nobis qualiter illustrata
sollentes se illibetem pre-
buit. Autem enim dunnus
tul in se. Qualibet sol in celo est.

Autem dunnus tatur in h[uius]  
nib[us]. Sol in terra. Solem er
so justicie intueamur in t[em]  
ta quem videre non possunt?  
in celo. ut dum moffenso pe
re opis p[ro]huncit in terra gradis
mur. ad intuendum illum  
quandoq[ui] oculos et in celu[m] le
uetur. S[ic] moffenso pede iter
noscunt in terra agitur. Si
deus ac proximus integra me
te diliguntur. See deus eni ue
re s[ine] priorum. nec proxim

ere diliguntur s[ine] deo. H[ic]
est quod s[ic]ut in alio s[er]monere t[am]
diximus. Idem s[ic]p[ro] secundo legi
tur disceputis datis. prius a
domino in terra degente. post
modum a domino celo p[re]
sident. In terra quippe ut di
ligatur proximus. e celo ve
wo ut diligatur deus. S[ic] cur
prius in terra postmodum
in celo. nisi quod pariter
datur intelligi. quia u[m]ta
iohannis uo c[em] qui f[er]em
non diligat quem videt. deus
quem non videt quomodo po
test diligent. Diligamus er
go proximum fixares? ame
mus eum qui u[m]ta nos est
ut p[er]uenire valeamus ad a
morem illu[m] qui s[up]nos
est. Medite t[ur] men[s] in pro
ximo quod exhibitur deo. ut per
fecte inerratur in deo gaudet
re cum proximo. Tunc ad

till am superne frequentie le
titiam puenimus. de quanre
scilicet pignut acceptimus. Ad
istum finem toto amoore tê
damus: in quo sime fine leta
vimus. Sui supernox cui
un socialis scâ. et ibi sollem
pnitala cora. ibi requies se
cura ibi parueta: que nob
iam non relinquitur. sed da
tur: p. domnum nunc ille
sum xum qui unie et reg-
nat cum patre in unitate
spx scâ deus: per omnia secula
seculoy amen. Sedem lucâ
n. illuor. Orat. xxi.
the turbis videop et phari
seop parabolam hanc. Homo
quidam erat diues. et indu-
elatur purpura et bysto.
et epitulatur cotidie sptê
dixi. Omelia lectionis eisem
bi ggg. pape hita ad ppim in
baslica beati laurentii

marii.
N. uerbis sacer eloqui sibi
kniu puius servanda est ut
ritas hystore: et postmodi
requirenda spitalis mirellu
gentia allegore. Cunc nunc
allegore fructus suarum
carpitur: cum puius per
storiam ueritatis radicem
ludatur. S: quia non non
allegora fidem edificat et
storia moralitatem: non
auctore deo iam fideliby lo-
mur: non abest cardinale
li xum lo quendat ordinem
postponamus: quatinus
fidem iam firmam renunti
puius de allegora aliquod
uiter audire debeat: et quod
uobis de moralitate hystore
ualde est necessarium homi
expositionis me ordine se-
tur extremum: quia ca
rumque solent melius reor

que continget postmodum au-
diri. Sensus ergo allegoricos
sub brevitate transecutimus:
ut ad mor alitatis latitudi
nem citiis uemure valeamus.
Homo quidam erat duiet qui
induebatur purpura et bys
so: et epulabatur cotidie splê-
dide. Quem fides km quern
duiet iste qui induebatur p
pura et bysso. et epulabatur
cotidie splendide. nisi vidat
cum populum signat qui
cultum iste exterius habu-
it. qui accepte legis delictus
ad innoem uisui est non ad u-
tilitatem. Quem uero laza
rus ulcetib: plenius: nisi gei
lem pblin figuraliter expu-
mit. Qui diu coniisui ad
deiu pecata sua confiteri ni
erubuit: huc wilnus in cu
te fuit. In cutis quippe uulnè
uris a uiscerib: trahitur: et

fora erumpit. Quid est ergo
pecato? confessio: nisi quedam
vulnereum ruptio. Qua pec
atu wirus salubniter apperit
in confessione: quod pestifere
latebat in mente. Vulnere ete
num cutis: in superficiem tra
hunt humorem putredinis.
Et confitendo pecata quid ali
ud agimus: minimalum quod
in nobis latebat apertimul. Ha
aris vulnernatus cupiebat
sanvari de micis. que cadelat
de mensa duntis. et neimo il
li dabat: quia gentilem quę
qp ad cognitionem legis admitt
tere superib: ille populus despi
ciebat. Qui diu coturnam
legis non ad cœlitatem habuit
ſ; ad elationem: quasi de accep
tis opib: tumuit. Et quia ei uer
ba deffluebant de scientia: qui
mio cadelant de menſa. Ac
contra: iacentis pauperi ſu
l

nera lingelant canes. Nonnù
quin solent in sacio eloquio per
canes predicatores intelligi.
Canum etenum lingua uil
nus dum lingit cinar. quia
et doctorel sancti dum in con
fessione peccati mi nosintiu
unt. quas! uilnus y lingua
tangunt. Et qu. nos loquedo
apeccatil eripunt. quali ta
gendo wilneta ad salutem
reducunt. Quia enim canu
nomine predicator lingua
signatur. dno y p[.]salmista
dicitur. lingua canum tu
or ex unum ciasp. ex mi
des quippe insideli[b] sancti p
dicatores electi sunt. qui in
affectione ueritatis contra
fures latroneque mentel. ma
gno s[.]p[.]o domino ut ita dicà
latratus dederunt. Quo con
tra de quor dam repolati
one dicitur. Cane! muti il

ualentes latre[ur]. Qua igitur
plicatores sancti p[.]ecora d[.]am
nant. confectionem uero p[.]
cato[ur] approbant dioc[.]esis.
confitemm alterutum p[.]
cata u[.]ta. et orare p[.]ro imu
ut salutem. ulcera lazari
canes lingunt. Sancti eteni
doctores dum gentium o[.]
fessiones acipuit. menti
wulnera salut restituunt.
Vide bene lazarus interp[.]
tatur adiutus. quia ip[.]li
ad e[.]reptionem uuant. qu
eius uulnera per lingue co
reptionem curant. poter
tram per l[.]inentionem cani
lata adu[.]lantium lingua
signat. Adu[.]lantib[us] enim
wulnà nostra lingere est. n[.]
pletur q[.]. solent etiam ip[.]
mala que nos in nobis repre
lyndimus. imprimò fauorè
udare. Coniugit uere ut im

cq morerunt. Dues qui idu-
elatur purpura et bysso se-
pultus est in inferno. In si-
num uero abbatem Lazarus
ab angelis ductus est. Und-
abbatem sinu nisi secretam re-
quiem significat patris. De-
qua veritas dicit. Multi ve-
ment ab oriente et occidente.
et retumbent cum abbati
ýsaac et Iacob. in regno celo-
zus autem regni evertentur
in tenebís extiores. Quemlibet
ta mebus & rebus regni fili uo-
cat. Qui de longinquo ad u-
dendum lazaret oculos leuar.
quia cum per dampnationem
sue supplicia infideles in imo-
sunt. Fideles quosq; ante diē-
extremu videlicet supine in reçě
attendunt. quos post gaudi
a contemplari nullatenus po-
sunt. Longe uero est qo;& con-
spicunt. quia illuc p[ro] meki

cum non attingunt. In lin-
gua autem amplius auere
ostenditur. cum dicit. Mit-
te Lazarum ut intinguat ex-
tremum digiti sin in aqua.
et refrigeret. linguam meam.
qua crucior in lacu flamina.
Infidelis populus verkba legis.
in ore tenuit. que opeserua
re contempit. Ibreigo ampli-
aidebat. ubi se ostendit sere
qo;& facere noluit. Quapropter
bene de coccis et negligentib-
que salomonem dicitur. Om-
nis labor hominis in ore eius.
si atra illius non implebitur.
quia quisquis huc solutumodo
laborat ut sciat quod loqui de
bat: ab ipse refectione sue sci-
entie mente vacua teunat.
Ab extremo digiti se tangit de-
derat. quia eternus supplicat
datus optat operatione uistoy
vel ultima participare. Sui re

spondentur quò in hac uita lo
na receptt. quia omne suum
gaudium felicitatem transi
toram puravit. Habere huc
etem posse et uti bona
net tamen hec in recompen
satione recipre. quia du me
liora west etекна appetunt:
eorù vidicio quilibet bona af-
fuerit. cum scilicet deliderunt esti
ant. Bona minime indent.
Vide dauid propria. qui reg
n diutius multius; obsequi
fulcrobatur; qumque et hec
ad necessitatem bona eè co
spiceret. uni tamen singu
lariter bono in hyanter estu
abat dicens. Michi autè ad
herere deo bonum est. Intek
hec vero notandum est quò
e dictur. Memento fili. loe
enim abbraham filium uo
cat. quem tamen a tormento
non libet. qum huius infide

lul populi pietentel patres
sideles. quia multo alia fit
deuasse considerant: eos nu
la compassione a committet
ripiunt. quos tamen per ea
nem filios recognosunt. I
tormentis autem duel pot
tis quinque fratres hære pl.
bet. quia suib. deimendam
populi. qui ex magna am
pate dampnatus est. secut
essuol quos suy terram
quit. quinque: subornis moysi
naliter intelleci quinque
sib. compiles dectio nout.
Quamio ergo numero ha
tres quos vel quedar ergun
quia eos ad spuitalem intu
gentiam non affugere. mi
ferno politus gemit. petir
ad eos Iazarus mittatur. ex
quia moysen et propius hy
beant dictur. S. atque non
credunt. nisi si quicquid

is resurrexit etiam. Cum p
tinus respondetur. Si moYOSE
et propler non audiunt ne
es si quis ex mortuis resurre
xerit, cito et. Certe de moYSE
ueritas dicit. Si cardesis mo
ybi. carderetil uti et michi.
De me enim ille scriptus. Im
pletur eivo quod habere
responsionem dicitur. ex
mortuis enim dominus re
surrexit. S. videlicet populi
qui moY si credere nolunt?
et etiam qui ex mortuis ne
surrecit. credere contemplit.
Cum 5 moY si verkba spuita
luer intelligere contemplit
ad eum de quo moY se lo quu
tis fuerat non puent. Hoc
not fratres kimi pro indagan
dis allegorunt. multe suffic
te tranxisse sufficiat. nunc ad
intuenda latius rei geste mo
talitatem. annuis recurrit.

Homo quidam erat dixi. qui induebatur purpura et bysso. et epulabatur cotidie. splendide. Le erat quidam me dicunt nomine Lazarus. qui tacebat ante Ianuam ulceris. plenius. Non nulli putant.非 ceptat ueteris testamenti di. strictiora ee quin novi. Huiusmodum improvida constetatione falluntur. In illo enim non tenacia. Hanc multatur. ibi us miistc. sublata restitutione quod pultu punitur. Hoc autem diu ute non abstulisse alie na reprehenditur. Hujusprope non deditse. nec dicitur qui a vi quem quin oppessisset. Hoc inacceptris. rebus se extulit. Hinc ergo hinc summopere colligendum est qua pena multandus sit qui aliena ditipit. Si infermi dampna

tione p[ro]c[ult]itur. qui propri
anon l[arg]itur. Nemo enim se
curum se est met d[ic]ens. et ce
aliena non rapio: s[]i con c[]essit
licet tek reby: finol: quia d[]u
ste non i[]ocurro p[]unitus est qu-
aliena ab stultit: s[]i quia accep
tur reby: set met i[]p[]in male d[]eliq[]t.
Hoc q[]ui s[]int quod h[]unc in i[]s-
no tradidit: quia in s[]ua felici
tate timidus non s[]int quia
peac[]cepta l[]ona ad u[]s[]um ar[]vo
gantie in flexit: quia u[]scer[]a
pietatis ignorantur: qu[]i p[]ecia su
a rechme[]re etiam cum s[]ibi ha
bundaret p[]ietum noluit. h[]
s[]int non nulli qui cultu[]s su
btilium p[]ietosar[] qu[]i u[]estit:
non p[]utant e[]e p[]etratum. Q[]d
s[]i u[]delicet culpa non e[s]; ne
qua[]q[]ui in sekmo de i[]tam u[]g[]i
lanter exprimeret: q[]d[]o d[]u[]e
qui conquebatur apud i[]fe
ros bys[]so et p[]urpura i[]ndut?

sufflet. Nemo quippe uestim
ta p[]eriola in[s] ad manem gl[]
querit. u[]delicet ut hono[]rab
lior c[]eteris e[]e u[]deatur. J[]a qu
a p[]ro s[]ola inam gl[]a u[]estim
tum p[]ietosus qu[]eritur: re
ip[]a testatur quod nemo u[]
ibi p[]ietosus u[]estib[]us indu-
ab alius non posse audax
u[]el u[]deri. Quam culpa p[]
simus melius etiam ex di-
colligere: qu[]i su ab e[]cto u[]l[]is
indumenti u[]ertus non e[]
enangelista vigilante c[]en
hanno non dicent. h[]at ma-
tus p[]ilis camelos. S[]; notat
nobis magnopere est: in ou
uekitatis de s[]up[]p[]o diu[]er
humili paupe q[]uius s[]ic ob-
narrationis. h[]oc enim ch[]
tur. h[]omo quidam et ar d[
ues. h[]e protinus sub iu-
Et erat quidam mendicant
mme l[]azarus. C[]ente in p[]

temptationes creditus in sua
cogetatione tolerasse: cui ipse
egeret piane et non habueret e
tiam salutem attu; ante se di
vitem habet: salutem denas habet
re cum voluptate: se dolore
et frigore affica: illum gaudet
re conspiceret et bysso et pur
pura vestiri: se deputi ui
neterib: illum diffultare acce
pens rebus: se egere illum no
ille laic giri: Quidus putam
statim kimi tunc in cordi
pauperil cumul tuil temp
tationis fuit: Lui certe po
terat ad penam sufficem pau
pertas etiam si sanus fuissi:
et turfsum suffecissi egritu
do. etiam si sub solidum ad
esset. S; ut plobaretur am
pluie paup. cum hunc et
paup tal et egritudo talib se
cir. attu: insup inderat pce
dentein diuitem ab obsecq.

tib: circumfulti: et se mi
fumitate et mopia amillo
uſitari. Nam querno et al
uſitandum aderat testa
tur canes. qui licentia in
nera euis lingebant. Et in
ergo re omni deus duo ut
cia exhibiunt: dum lazar
pauperem ante diuins tam
am iacere pumſit. ut et du
impus dampnationis
augeret ultionem: et re
tus pauper creſet ad tem
nerationem. Conſpiciunt
ille corvidie cum inſerentur
udefat iste de quo polum
tur. Duo inſerens corona h
nus deſup in ſpecto qui eri
temptando erant eccl[esi]ar
tiam et illum tolerando
c spectralat ad penam. Jam
quitur. factum est autem
ut inoruerunt lazarus: et
taretur ab angeliis in ſu

abbate. Mortuus est autem et
dies: et sepultus est in inferno.
no. Quin minimum diues eti
qui in hac vita misereri non
uoluit: in suo iam supplicio
politus pationum queret sicut
ette subiungitur. Dicu elevat
oculo cum esset in tormentis
vidit abbatiam a longe et la
zax in sinu eius. Et ipe clamant
dixit. Paten abbatiam misere
reuerunt et mutte lazari ut
intingat extremum digitis
sin in aqua: ut refrigeret li
guam meam: quia cruciol
in hac flamme. Dicenta est
subtilitas videlicet dei: o qum
districte agitur bono et actum
malo et corributio. Sed
te superius dictum est quin
hac vita lazarii cadentes mi
cal de mena diutus queret ut
et ne me illud dabat: nunc de
supplicio diutus dictur: qu

de extremo digitis dictis la
zari distillari aquam in ore su
o concipiscie. Hinc eivo hunc
fratres colligite. Quidam sit dis
trictio seueritatis dei. Diues
enim iste qui vulnereato pau
peri mense sive vel minima
dare nolunt. In inferno poli
tus uiso ad minima queret
da pervenit. Sam guttam a
qui petit qui micas panis ne
gave. Si notandum valde
est quid sit qo diues in igne
politus Imguam suam refnu
gerat petit. Nos quinque est
sacti eloqui: ut aliquidando a
liud dicat. Si ex eodem dicto
alid innuat. Superius aut
hunc supbium diuitem dui
non lo quid citati vacantem di
xerat. Si supflue commuere
neque hunc de lo quid citate na
tavit. Si cum elanone et tena
cia. De edacitate petrasse. Sed

or habundare in communi
loquacital soleat. il qui huc
male commu natut dicit apud
infernum gravus in ligna
axdere phletetur. Prima nunc
male commuantibuscamui
latur culpa loquitur post
loquacitate in etiam ludendi
leuitas sequitur. Nam quia
committet ludiv sequitur,
testatur facia scriptura quæ
ait. Sedit populus mandu-
care et bibere et surire ruit
ludere. Sipuissim ad ludiv
moueatur corporu ad iora
ad verba unam mouetur
lingua. Unde ergo est quod
nuitur quin tomentus po-
situs dures. Linguam suam
refrigerari postuiarum quod
ilium in commuando ma-
gis de lo quacitate recitatur
per retributionis justicia
in lingua atqueius dictum.

Sicum gravialde est p[ro]
re pen sandum. Ioc quod
per alboale respon-
dicitur. Sili recordare qua-
recepistibona in iuta tita-
lazarus similiter malat
hic consolatur. Tu uero in
ciau. Ita fidei kum securi-
piano e portus indiget. Quo-
positione. Nam si quis edat
in hoc mundo exterius aliquid
accepistat. Uspit
ita dicam exterius domu
p[er] timesque debet. Ne uolit
per quod dant actum uti
recompensacione sit dant
ne iudex hic bona exعي
ora restituit a retributione
bui intimi repetant. Ne h[uius]
nobis huc vel duntue non ad
iumentum iactum. G[ui]
numeratione sit labor. Et
enim dum dicitur reque
bona in iuta tita. Indom

et dures iste boni aliquid ha
binisse. ex quo in hac iuta bo
na recepit. Rursum q; dum
& lazaro dicitur qua recepit
mala. pro fecto monstratur
et lazarus habuisse malu a
liquod quod purgaretur. I;
mala lazarui purgavit; igitur
mopie. ec bona duntis remu
nerat, ut felicis transeunt
utre. Illuin paupertat affixi
xer et tekbit. utinm habuſa
ta remunerat ut et repulit.
Quicquamque ego bene in h[.]
xuulo habet. cum uol bene
gisse recolitur. ualde de ipf[.]
timecite; ne convecta uol
eoydem remuneratio lie bo
nox. ut cum quoslibet paupe
res non nulla replehenſibili
a perpetrae conſpiciat. noli
tedelspice. nolite despetare.
qua fortasse quod ſupſui
tal tenuissime pavitatis i

quumar. camnus paupertat
iſ purgat. De nobis omnino
p[er]timecite: qu[em] non nulla eti
am male acta. proſpa. iuta
sequita est. De illis uero sol
licite penſate: qua eoy uitã
magistra paupertat cruciat?
quouſt[ur] ad iute vertitudinem
p[er]ducat. Sequitur. Et in h[.]
u[m]b[us] inter noſ et uol cha
ſol magnum firmatum est.
ut h[uius] qui voluit ad uos
tranſure non p[er]ſint: nequa-
inde h[uius] tranſmeare. Qua i,
re ualde querendum est: qu
mo[d]o dicitur h[uius] qui voluit
ad uol tranſure non p[er]ſint.
Qua enim h[uius] qui in infer
no ſunt ad latos ſortem tra
ſure cupiunt. dubium no est.
Quod vero iam in beatitudinis
ſorte ſuſcepti ſunt. quo pacto
dicitur. quia tranſure ad eo
qui in inferno cruciantur voluit.

S; licur reproubr ad electol t commission, ide est ad supplica
sire curiunt. est ut supplici
or? suor afflictione migrare.
ita ad afflictol att: in tornè
til politol transire uti to est
mentem ire per imam. eos qu
uelle liberare. S; qui volum
de bato? sede ad afflictol att:
in tormentil politol transire
non possunt: quia uti to a
nine q[ui]n il in sue nature
bonitate mus cardiam haleat:
am tunc auctoris suus justi
e comittet. tanta rectitudine
constringuntur: ut nulla
ad republos compassione mo
ueantur. S[an]p[er] quippe id pro
cordant au in ierent: et eis quos
erpare non posset nec ex mi
sedia condens dunt: qu[em] tationi
illo[s] tunc a. se inde sunt extra
neos: quito et ab eo quem diu
gunt auctores suo conspiciunt
repulsos. S[an] nec in multi eigo ad

baton sortem transeunt. quan
a dampnatione perpetua con
stringuntur: nec inhi tran
sire ad republos possunt: qu
erecti am per justinam ut
dicti. eis nullo modo er alio
passione iustitentur. S; po
quin axenti dunti de se speci
litur: euis an ius ad pagi
quos reliquetat recuntur: qu
a republos mentem penat
quinque iustitieri eruditi
caritatem. ut iam tunc ei
suo spiritualiter diligant. qu
hic dum p[er]cata diligere
nec se amabant. Unde mi[n]
catur. Rogo eigo tepate, ut
mutat eum in domo patris
habeo enim quinque statues cu
testetur illius lazaui: nec ei
uemant in h[uius] loci torni
to? Qua in re notandum:
axenti dunti quinta ad ius
cum cumulantur. Ad p[er]

namque suam ei et cognitio seruatur et memoria. Logno sicut enim lazax quein despxit, fratum quocum suoy memine quos reliquint. Perfecta ei quinque ultio de paupere non esset. Si hunc in retributione non re cognosceret. Le perfecta pena in igne non esset. Si non lox quod ius pati et suus timet. Ut ergo pectoratoel in supplicio am plus pumiantur et eorum ut dem gravam quos contempsetur et de illo etiam pena torquent. quos inutiliter amauerunt. Brevendum uero est quod antedributionem extremi viatici, multi in requie quosdam multos 95 pietunt. Ut eorum iiden tes in gaudio, non solus de suo supplicio, sed etiam de illo lo no crucientur, multi uero seppu in tormentis intuentur iusti. Quemque gaudiu crescat.

quia malum conspiciunt quod misero conditer euas erunt, tâ to quæ maiores redempcion suo grâl refferant. Qûndo uident in aliu quid ius perpe ti si eem e relicti potuerint. Sec illam tante beatitudinis claritate a pud iustoy animum fulscat aspecta pena reproboy. Qùna ubi iam compassio miserie non erit, sed minuere poterit. Du bio huc to? Letitiam non uale bit. Quid autem mirum si dum iusti iustoy torneta conspiciunt. Hoc eis enemat in obsequio gaudior, et quid et in pictura niger color sub sternit ut albus uel rubens clarius iudeatur. Et sicur diectum est tanto bonis sua gaudia exsarcunt. Qûto eorumque lis dampnato? tormenta subter iacet, que euas erunt. Le qûmus eis sua gaudia ad per

fruendum plene sufficiant.
mala tamen reprobat; absque
dubio semp adspicunt et ex-
qui creators sui claritatem
vident; nihil inceratum agit
tur. quod indere non possint.
petenti autem dimiti ut la-
zarus mutatur. ab abbate
protinus respondetur. Habeet
moy sen et prophal. audiatur
illo s. s. qui veka de delpeste
tat. hec audire non posse su
ol sequeat estimabar. unde
et respondit diu e s. non pa-
ter mi s; su quis ad eol ex
tuus ierit. credent. Cui mor
uerat sententia dictur. Si
moy sen et prophal non au-
dunt neq s. su quis ex mo-
tus resurrexit credent et qu-
numque qui veka legis
delspicunt et redepunt preepta
qui ex moratuus resurrexit.
quinto subtiliora sunt. tanto

hec difficiluus implebunt. Si
nuil est enim quicquid per-
legem dicitur. quam huc quod
p dominum uoretur. In e-
num dati decimal preepet-
demptov uero nostek ab hujus
tur. per sectionem sequuntur
omma dimiti uoret. In qua-
cata carni resecat. redeem-
uevo nostek illucat etiam ex-
gitationes dænam. Si eum
moy sen et prophal non alio
dunt. neq s. su quis ex mo-
tus resurrextur credent ex-
quia hu qui willora legiti-
cepta implere negligunt. si
saliat ou niti mandati alio
orib. obecte quidom consue-
cunt. et numquam constat
quia cuius implere dicta est
nuunt. et procul dubio crœ-
retant. hec uol de ipse ex
ste consideratione dyosite su-
ciat. S. uol fures mihi et rei

lazarit et penam diu[n]til cognoscentes soller tek agite: culpay ut[ar]z intereſſoies querite; atq[ur] aduocatol uobis in die judici procurate. Multol[que] num nunc lazaroſ habetil: ante ianual ut[ar]z iacent atq[ur] hu[us] indigent. que uobis iam ſaciatil cotidie de meſa cadunt. Verba ſacre lectio[s]. Debet nos iuſtruete ad iſplen da mandata pietatil. Cotidie lazarum ſi querimul. inuenimul: cotidie lazar[que] ſi non querimul cernimul. Lice et p[ro]tine ſe pauperes offertut: wogant not qui cume pro nobil intereſſores uemant. Leter te noſ onmno wogare debu imul: et tamen wogamur. Videte ſi negare debemul q[ui]tumur: quando patro[n]i lunt qui p[er]cunt. Nolite eigo mi[que] tempora peſidere: nolite

atcepta remedia diffimula[rum]: ſinte ſupplicium cogitate de ſupplicio. Cum quoslibet in hoc mundo abiecto[rum] al[i]piciuſt: etiam ſi qua reſp[er]ſibilia eorum eſt uideantur. no lite deſpiciere: quia fortasse quos in eorum ſirmitat[ur] miluerat: in[ed]icina paupenta curat. Q[ui]que ſi qua ſunt ta[lia] que delectant uue reſplen diu: hec ſi multus ad uſui uere incedi inſlectiui: ut ex uſiſe oportu[n]i. cumulentur uob incrementa pietatis: q[ui]tum[que] panem patiter deſi et uerbui. ſanem reſſationi: cum uteu correctioni. Et duo auobis alimenta p[er]cipiat qui unu[que]bat: dum extekui cibo. interui ſatatur eloquio. pauper ergo cum reſpenſibilis cernitur: moneri debet et delpici non debet. Si uero reſpe

Hensionis nihil habet. necia
ri summorum sicut intercessio,
debet. S; etc. multos censim?
quis cunque sicut mina nefctum.
Omnino ergo usnerandit sunt-
tanto quod necessitas est ut onibus,
te humiliter dealest: quinto qus
sit uter ignorat. Rerim fides
refero. quam bene ut qui pie-
sto est ut et cœp发生biter me.
speciofuls nout. Lociem tempore
quo monasterium peti: an
quedam redemp ta nomine
in sanctimoniali habitu co
stituta. in urbe hanc auxile
ate marie sEMP uRGimus ec-
chiam manebat. Her illius hi
rundus discipula fuerat. que
magnis urkutiby pollés
super penesinol montes
uitam heremiticam dimid
se fevelatur. Huc due in eo
dem habitu discipule adhuc
bant. una noire tomula et

altera que nunc adhuc sup
est. quam quidem facere feci:
s; nomine nefcio. Tres ita p[ro]
uno habita cito commo:
tes. mox quidem duotus
plenam est. et tamen rebus p[er]
perem utam ducelunt. Hoc
autem quam prefatis sum
tomula. Aliam quam predicta
xi condiscipulam suam me
nus uite meti tis ante batur
tat quippiem patente
sui me obedientie. custos ei
sui ad silentium. Studiata
ualde. et ad continue oan
onis usum. S. quia p[le]mi-
ny quos iam perfectos homines
estimant. adhuc in celis ut
mi opificiis. aliquid impax
fectiojis habet: sicut sepe in
petiti homines necdum p[re]
te scilicetium sigillis coni-
cimus. et iam quali p[re]
laudamus. et quod adhuc autem

confiderat et limat. laudant
sam audit. et tamen eum ton
dere meliorando non desinit.
per quin prediximus
ea quam grito uorabulo me
dicti paralisim vocant mo
lestris corporali pessuosa est.
innlsq. annis in lectulo decu
lant. pene omni iacebat me
buz officio destituta nec tam
per eadem euis mentem ad i
pantentia flagella pessibus
salam ipsa ei destruisset
sum facta fuerant intermitta
wurતutum: quia tanto sibi
diosiis ad usum orationis luc
neuerat: quinto et alii ut quod
libet agere nec quod ualebat. flotte
igitur quadam eadem veder
ptam quam prefatu s sum
que utrasq. discipulak sual
filiax loco nutriebat. uorau
ducens. Mater uem. mater
uemi. Due mori cum alia ei

cum discipula subirexit. sient
utrisq. referentib. et multus
res eadem claus uit. et ego qub
in eodem tempore agnori. Cum
cus notus medio lectulo iaceat
assisterent. subito celitus lus
emissa. omne illius cellule
spatium impleant. et splen
dor tante claritatis emicit.
ut cora assistentium esti
mabili pavo e pسطحة:
atque ut post ipse referebant om
ne in eis corpus obriges ceter
et subito in stupore venane
vent. DepUt nam quas quali cui
dam magne multitudinis et
gredientis sonitus audiri.
ostium cellule conti. adi
ingredientium turba p[re]me
retur. Atque ut dicebant iuss
 cum multitudinem sente
bant. & minnetate tumorem et
luminis videre nul poterant.
qu. eaque oculos et pavo depesse

rat. et ipse tanti luminis clau-
titas reuerberabar. Quia lu-
cem potinuſ est in odonuſ
fragrantia subsequita. ita
ut eam annum quaſhuc e-
nuſa terruerat. odonuſ suam
tat refoueret. I; cum uim cla-
ritatil illius ferre non pos-
sent: cepit eadem romula a
ſſistentem et trementem re-
demptam. ſuor: mo: magt
ſtram. vlanda uoce consola-
ri ducens. ſoli tunere mat-
non monor modo. Lui q: hoc
crebro duceret. paulati lux
que fuerat emuſa subtita
est: I; il qui subsequiut est
odor remansit. ſic q: die secu-
dul et terciuſ tranſit: utat
per ſa fragrantia odonuſ irina-
neret. ſlocte igitur q: ita ean
dem magiſtram suam iteru
uocavit. Qua veniente ma-
ticum peti: et accepi. ſecul

uero eadem redempta vel a
lia euiſ diſcapula a leto iac-
ti abſefferant. et eorum ſubmo-
in platea ante euſdem cellu-
le hystiun duo chori pfalli:
tium constituerunt. et ſicu-
ſe dicebant ſeuil ex uocibus. ch-
creuſſe. pſalmodie cauti:
dicebant uir: et ſeimene:
pondebant. Cum q: autem
ves cellule exhiberentur:
leſet exequie. ſancta illa
nima carne soluta est. Qua
ad celum ducta: quinto chori
pfallentium aliiuſ alio:
bant. tanto cepit pſalmot:
a lenuſ audiri. quouſo:
et euſdem pſalmodie ſon
tuſ. et odonuſ suavitas elon
gata finuretur. Hec igitur
q: in diu iuxit in corpore. qui
illam habet et in honore. in
digna cunctu: omnib: de-
ta uidebatur. Quis ad illa

accedere quid ad illam venire dignaretur. S latebat in illa sterquilibrio margarita vel. Sterquilibrio fides hanc ipse corruptibilitate carnis appello. Sterquilibrio ab iec nonem pauperatilis noni no. Illiupat est eulo marga vita que latebat in sterquilibrio. et potita est in celestis regis ornamento. Jam inter supnol cuel emicat. iam it quinque illos lapides etermi diadematis choris cat. Duol qui in hoc mundo uol dui us aut esse credutil aut est. conferte si potest il fallas dui nata utas ueris diutius domu le. Volin huius mundi viva. omnia amissi. posset ille. illa nichil quos iust in itinere et omnia muent in pue none. Vol letam utam dui ul. trustem mortem timet ille.

illa trustem mortem ptilit. ad letam utam peruenit. Vol ad tempul querutil obsequium hominum illa despe cta ab hominibus, muent lo ciol choro angeloy. Disciter gutur fratres temporalia cui cta delspicere, discute ignorat transeuntem contemnere. eternam glam amare. Ho nozate quos pauperes cerniti. et quos foris contyicitur des pectos feculi. intus arbitra muni amicos de. Cum hujusmodi amicis quod habet il hoc quondam dignentur uobis cum participari quod habent. Pensate quod ore magistri gentium dicitur. In hoc tem pore uta habundantia illo? in opiam suppleat. ut et illo? habundantia uti inopie sit supplementum. Pensate quod iis ueritas p se dicat. Om

dum fecistil um dehil fratrib;
mei minimil-michi feci
stil. Id tribuendum eigo pi-
gui cur eust. quido hoc quod
tacenti in terra purigenl se
denti in celo dati. S. líc om
nuptens deus. que per me
in vestris auriby loquitur.
per se in uribus mentiby loquit;
quiuiit et regnat cu i pire
in unutate sij scil deus p ota
secula seculoy amen.

secu

dum lucam. XXU.

In illo ex. D. puit ille turbil
similitudinem hanc. Homo
quidam fecar cénam mag-
nam. et uocauit multos.
Et imbit seruum suum ly
ra cene. dicere inutatis ut
uenient. quia iam parata
sunt omnia. Omne le. euis
dem bati gyt pape. hita ad
appiu ut basilica lye aplyz
peti et pauli.

oc dustaur multis
kmui inter de
lucias coupil
et condil soler-
qo compales de
lucie cum non halentur. quæ
ue in se desiderium accedat,
cum uero habite eduntur
comedentem pronus in fa-
stidium ventuntur. S. líc
tatem. Ar contra spitales
lucie cum non halentur
fastidio sunt. cum uero
ventur in desiderio. Tantam
a comedentem amplius estur-
untur. Quo et ab eis utem
te amplius comeduntur.
In illi appetitus placet. ex-
tientia dispiacet. in iis ille
petitus utiis est. et expe
tia magis placet. In illis ille
petitus saturitatem. Sam
tal fastidium generat mi-
stis autem appetitus sam

tatem. saturitas appetitum
parit. fugent enim spiritales
delme deluderunt in mente
dum satisant. quia quinto
magis eorum sapor participatur.
eo amplius cognoscitur quod
audax est ametur. Et idem non
habite amari non posset.
sunt. quia eorum sapor ignora
ur. Quis enim amare uale
lear quod ignorat. Proinde
palmusta non ammonet diem.
Gustate et videte quo
main suauis est dini. Acti a
perte dicit. Suavitatem est
non cognoscitur. Si hanc mi
nine gustasti. Si cito in
te er palato cœpit tangit.
ut probantes eius dulcedinem
amare valeat. Haec autem
homo delitias tunc amavit.
cum in paradiso peccavit.
Et haec exerit. Cum of acibo est
in dulcedinis clausit. Unde

nol quoque nati in humani peregrinationis erumpunt. Huc fastidio iam uenimulæ ne scimus quid de sibi debram? Tanto cito fastidu nis se moribus amplius eraggere. quinto ma gis ab eis illius dulcedinis elogat. Et eo iam internas delitias non appetit. quo eis co medere longe? qui desueunt. fastidio eго nis tabestim? et longuam edie peste fatiga mur. Et quia gustare intuìs noluimus pariatam dulce diem. amamus solum mi seri famem nostram. Si su pna nos pietas nec deserventes se defecerit. contemnens enim illas delitias ad memorem nis oculorum revocat. eis cito nobiscum ponit in repromissione torporem executis. aut ut fastidui nostrum expellere debramut muittat. Act namque. Homo

quidam fecit cenam magnâ. et vocavit multos. Quis ite homo est miſi ille de quo pro pham dicitur et lymo est et quid cognosceat eum. Qui fecit cenam magnam qui a ſatietatem nobilis interne dulcedimis ſparavit. Quo uo cat multo ſ; pauci veniut quia non núq[ui]m qui ei per fidem ſub iecti ſunt etemno eius continuo male uiven do contradicitur. Nis ite au tem ſeruum ſuum lyra ce ne dicere inuitatis ut ue nuent. Quid lyra cene- hi ſinil est mundt. In quo ni mirum noſ ſumus. ſicue iam duorum paulus testa tur ducens. Noſ in quos ſine ſeculoy deuenerint. Si eigo lyra iam cene est cum voca mur tanto minus debem noſ excusare a continuo der-

q[ui]nto prop in quaſſe iam cenimul ſinem ſeculi. Quo uti penſamus qu[em] ch[ui]l est quo restat. eo debemus ytineſſe ne tempus g[ui]re q[ui]d p[er]ſto est peat. Id caro aut[em] l[oc]e comu ium de non prandium, et na nominatur. quia pot p[ra]ndium cena restat. pot ſeruam uero continuu[m] miſi restat. Et quia etemui de continuum nobil in exmo p[re]parabitur. Rectum ſiut ut l[oc]e non p[er]nduum, cena vocaretur. I; quid p[er] hunc ſeruum qua p[ar]tula milia[] ad inuitandum uti tur et niſi p[er] cato[ur] odo ſi natur. De quo inderuerit, o[dine] q[ui]muſ ad h[ui]c indigre exiſtimuſ. ? q[ui]muſ p[er]ato[ur] mor[io] p[on]deti[bi]z gravamur et noſ tamen in iſtil diely ſumus. Et c[ui] œ edificationem

uita uobis aliquid loquat:
lyc est quod ago. Seruimus eni
sinn suum patris familias.
Lum uol ad moneo de contem
ptu seculi: inutare uolue
mo ad cenan dei. Nemo me
popter me in lyc loto despi
ciat. Et si ad i in tandem ne
quaerim dignus apparo: E
tamen magnes sunt delitie
qual promitto. Sepe fræs mi
solet euenire qo dico: ut per
sona potens famulum hale
ar despectum. Lum q[ui] p[ro]eum
sunt forte vel extra neis alioq[
res]ponsum mandat: non de
picitur persona loqutis ser
it: quia seruatur in corda re
uerens amittetis diu. Nunc p[ro]
ca. nr qui audivunt p[ro] quem:
s; quid vel a quo audiant.
Ita ergo fræs ita uol agite: 7
sino forsit an digne despi
ti: in mente tamen ura uo

cantil diu reverentiam seruare. Commue fieri summi patris familiaribus obedite libeter: corda ura discentite: atq[ui] ex eis morale fastidium p[ell]ite.
Ad repellendum namq[ui] fastidium n[om]m: iam prata sunt omnia. S: si adhuc carnales estis: forta f[er]se epulat carnales inquiritur. Con i[pe] carnales epule: in spiritale almentum uobis conu[n]t se s[it].
Ad extergendum namq[ui] in tis vestre fastidiis: in c[ena] de ille uobis singulis a[n]gnus occisus est. S: quid agnos? qui hoc q[ui] subvivuntur si e[r]i adhuc a multis uide[m]?
Et c[ep]erunt s[in]ul omni exsultare. Offert Deus quod rogat de bu[que] non rogat uide vult: quod uix si[an] poter: quia dignaretur laungiri postula tis. Contemp][ub]z uero p[ata]s

delitias refectiovs eterne de
vuntiat. et tamen simul
omnes excuſant. Ponamul
ante ocuſol. mentis munim-
ur poſſimul digne penſare
maiora. Si quisprain potes
ad inutandum quemlibz
pauperim mutteret. quid
ſtaturis rogo. quid pauper
ille feciſet. miſi de eadein ſita
m in tatione gauderet. reſpo
ſum humile redderet. ueſte
mutaret. ur quinotiul ſesti
naret. ne prior ſe ad poten
tiſ conuillium alter occuſ
rert. Homo ergo diuſ in
vitat. et pauper occuſi ſe
ſtinar. ad dei inutamur
conuillum. et excuſamul.
S. etne inter lex estimare po
ſimul. quid ſibi corda no
stra reſpondeant. Occultaſe
nim ſoſtasse ſibi cognitamot
h. dicunt. Exculare nolum.

Ad illud enim ſupere reſt
ctiom. ſonuimur et uocant
er peruenire gratulamus.
Loquentib. uobis talia men
tes ſi er verum dicunt. ſi ſi
plus terrena qum celeſta ch
ligunt. ſi non ampliſt er
bis corporalib. qum ſpitalib.
occupantur. Unde h[ic] quo
ſa ipa excuſantium cauſa
ſubiungitur. cum poter
ſubiſſertur. Primul dy
villam emu. et neceſſe lalm
exire. et videre illam. Rogo
habe me excuſatum. Quid per
villam. inſi terrena ſub ſi
tia designatur. h[ic] eſto in
dere villam qui ſola eſterno
ra cogitat. propter ſubſtan
am. Al. ter dixit. Juga lum
emu quinque. et eo pro h[ic]
Rogo te. habe me excuſam
Quid in quinque inguſt ut
inſi quinque. corpori ſentim

acceperimus. Qui recte quos iuga vocati sunt. quia in utroque sexu geminantium. Quiidelicet corporales seculis quia interna compellende nesecutent. Si sola exteriore co quos cunt et delectentur inima ea que extra sunt tantum. recte per eos curiositas designatur. quod cum alhe nam quecunque dictum est, semper sua intima nesecesse. huc exteriorem cogitare. Quaque namque curiositas est iucium. que cum curiislibet mentem ad investigationem utam priorium exteriuerit, duur. semper ei sua intima ab sibi condite. ut aliena seienit, se uel carit. et curiosi animus quinto perituf fuerit alieni, meriti. tanto fiat ignarus su. Propter hoc namque et de eisdem quinque iugis vatum

dictur. eo probare illa. Ko go telabe me excuſatum. Sipfa enim excuſantis uerba a meu ſui aſignificatione no discrepant. dum dicte eo pro bave illa. quia uidelicet alio quando pectinere probatio ad curiositate sibi notandum qubùs q[ui] p[ro] illâ et is qui propter pro banda iuga vatum acena ſui unutatorius excuſat. humi litatis uerba pernisoet dioc[esis]. Aogo te. habe me excuſat. Dum enim dicte vogo et tam uenire contempnit. humiliat ſonat in voce. ſupbram actione. Et ecce hoc diu iucar p[ra]uus quinque cum auditur, tamen ea que diu iucar age re defestat. Jam dum cunib[us] peruerse agenti dicimus. co uertere. deum sequeque mun dum relinque ubi h[uius] nifi ad dominam cenam uoca.

mul. 5; cum responderet orat p
me quia peccatorur sum. Hoc
facere non possum: quid a
lud agit mihi et rogat et ex-
cusat. Dicens namque perra-
torur sum. Humiliteratim mihi
nuat: sub umgenl autè co-
verti non possum. Supbrìa
demonstrat. Rogando igitur
excusat. qui et humiliteratè
superducat in uoce et super
viam ex ceteri in actione. Huius
autem dixit. Uxorem domui et
totò non possum uenire. Id
per uxorem mihi voluptat cal-
nit acceptur. Jam qum uis
bonum sse consanguis atque
ad propagandam sobolem
duina providentia consil
tutum: non nulli tamen ut
per hoc fecunditatem proliſ-
l; desideria expetunt volupta
til. Et id canco per rem insta-
significari potest non inco

grue res inusta. Ad cenan
uolergo eterni continuè li
mus paterfamilias inusta-
l; duin alius audivite aliu
curioſitati alius voluer-
ti carnis est delectus: nunc
reprobi ſumul omnes eorum
ſant. Dum hunc tènà cuna
occupat- illum aliem acti
ſagax cogitatio duastam
alterus etiam mentem
luptat carnis inquiam.
Studiosuſ quicpù ad eternam
uite epulat: non festinat
quitur. Reuerens ſerunt
nu[n] neciant hec duò ſuo. Si
ratul paterfamilias dixu
ſeruo ſuo. H[uius] cito inſi
et uocò cimitat: et p[ro]p[er]
ac debilel: cecò et clauol in
troduchuc. Lo[que] qui cænnt
subiit an he plus wito
bat: uenire ad domine
cenam recusat. Qui lation

amio sitatil in sudat. Æpura
ta ute alimenta fastidit. Qu
canalib, desideriis inferuit.
spitalis communie epulat re
puit. Quia ergo venire su
erabat renunt. pauperes e
liguntur. Cui hoc. Dura
uxta pauli voce in infin
ma mundi elegit deus ut
confundat forta. S, nota
dum nobis est quomodo
describantur qui ad cenâ
tocantur et uenunt pau
pares et debiles. Debiles di
cuntur qui indicio suo a
pud semet ipse infirmi sunt.
S am pauper et quasi fortes
sunt qui et positi in paup
tate supbrunt. Seca uel tot
quunullum in genu lum
habent. Claudi quoque sunt
qui rectos gressus in opatio
ne non habent. S, du mo
ntra in mein brot debili

tate signantur. perfecto
liquet quia sicut illi pec
catores fuerunt qui voca
ti venire noluerunt. ut hu
peccatores sunt qui mun
tantur et uenunt. S, pec
catores supbriores sunt:
ut pectorces humiles eli
gantur. Hoc itaq. elegit
deus quos despicit mund?
quia plerumque ipse despe
cio hyminem revocat ad
semet ipse. S. enum qui pa
trem reliquit et parte m su
bstantie quam pecterat
prodige expendit. postquam
esurirecepit in se reclus
dixit. Quidi mœnari i domo
partis met habundane pa
nib. Longe quæque a se di
cesserat. quod peccabatur. Et si
non esuriss. in semet ipse
munie recluset. quia post
quam termini rebus indigunt.

tunc cogitare cœpit quid
delispitalib; amabilit. Paupe
res ergo et debiles. Cœci et
claudi uocantur et uenum
unt. quia infirmi quicq
atque in hoc mundo despecti.
plerunt; tanto celeriis vo-
cem dini audunt. cito et
hoc mundo non habent un
de delectentur. Quod bene
amalechutha puer ille e-
gyptius designat. qui a
malechitil, piedantib; at
quis currently. eger reman
sit in uia. fame sibi in aru
it. Quein tamen dand in
uemit. ei cybium potum et
pribuit. Duin illico conuale
scens dux dand factus est.
Communantes amalechital
reperit. et eos qui se debilem
reliquerant. cum inagna
fortitudine prostravit. A
malechita quippe popul?

Lambenf vocaturur. Et quin
perambrentem populi nit
mentes secularium delig
naturam. Que terram cum
ta ambiendo quatuor lambi
dum solis temporibus delect
tantur. Quali enim popu
lus lambenf pietam facti
dum terram diligens tu
era de alienis dampnitque
gerat. S. puer egypthis
in uia relinquitur. quod
pecator quicq; dum infu
mari abhuius inundi ha
tu cœperit. inox secula albi
mentib; in despectu venit
Quem tamen dand inu
nit. et et; album et potum
pieb et. et. manu foras tu
inuiis abiecta mundi in
despici; et pletumque eis
mundum sequi ualentes
inimine quatuor in uia ven
ient. ad amouf sin grati

conuerit. eis q[ui] vekbi sin cy
bum potum cy porigit. et
quali dutes sib in una elig-
dum suos etiam predicatore
facit. Dum eum xpi in perra
tox cordib[us] inferunt. quasi
dam d[um] super loſtel ducunt.
Qui commuantes amalechi
tat velut d[am]d gladio feri
unt. q[ui] super loſt quoſt[ur] q[ui]
le in mundo desperare ant. do
mihi unte p[er]fernumt.

Puer ergo egyptius qui in
ua remanserat. amalechi
tat inter f[act]r. quia p[let]tus
qui mentet feculari p[re]duc
do supiant. qui p[ro]ins cum le
culbiib[us] in hunc mundi
mittere non ualelant. S[ic] de
ductis ad cenam pap[er]ib[us].
quid p[er]uenkenga audi
amut. Domine factum est
quod imperasti. et adhuc lo
cui est. illi[mi]tales ad cená

d[um]cam ex u[ide]a collecti ſiut.
ſi multitudo que ex uſi abeli
tico populo credidit. locum
ſupert[em] convivium non ſple
uit. J[ux]ta ut tam fire quætia
u[d]eor[us] ſi ad h[uc] loci ſuacar
in regno. ubi ſui ſapi de lea
num erоſita ſal gentium. On
de et eodem ſeru[m]o d[ic]utur.
B[us] in u[m]a et ſeps et compel
le intrare. ut impleatur.
domus mea. Cum de u[m]a et
plateis ad cenam quoſdam
d[um]s imutat. illum u[d]eli
cet populum de ſignat. qui
tenere legem ſub u[m]bana co
ſatione noverat. C[um] u[n]o
convivial ſu[n] colli gi ex u[m]
et ſepib[us] p[ap]it. n[um]itum
agrestem populum agri est
colli gere. i[de]st gentilem qui
de cu[i]us ſignifi catione pa
p[al]miſt am d[ic]utur. T[ue]
exultabunt omnia ligna

sìluar: a facie domini: qinque
nit. Ligna enim silue gettes
uocate sunt: quin insideli
tate sua terte et infructuo
se semper fuerunt. Qui er
go ex illo agresti usu coru
si sunt ad cenam dominicæ:
quali ex sepiib: venerunt.

Notandum uero qd in hacti
vitatione tertia non dicit
nuita: 15 compelle mitrae.

Alu enim uocantur et ue
nur contempnunt: aliuocà
tur et uenumunt. Alu autem
nequm dicitur qu uocant.

15 compelluntur ut intret.

Uocantur et venture contep
nunt qui donum quidem
intellectus accipiunt: 15 eum
dem intellettum operib: no
sequuntur. Uocantur et ue
nunt qui acceptam intel
lectus grìam opando paciunt.

Quidam uero sic uocantur

ut etiam compellantur. 15
sunt nonnulli qui lona faci
enda intelligunt. 1; lex facie
delistunt. 2. idemque agendos
ant. 1; lex et de scio non 1
quintur. 3. hujusmodi 4
ximuiis p[er]uinc[que] contigur.
ut eos in carnalib: delistur
sui mundi. 4. hujusmodi 5
ad uisalit et nat. 6. apposuendos
temporem. 7. grìam conentur et neque
et dum p[ro] alta pelagi quia al
grandior est cura est hujusmodi
li navigatione proponunt. 8.
ad uisal flatib, ad delectionis
sue littera repellantur. 9.
15. se frangit in delistur sunt
ad uisante mundo conspici
quid de se auctio suo dè
correspondantur et ut ut ad
um erubescentes redeant. 10.
eum supbientes p[ro]mum
amore delerant. 11. sepe nunc
nonnulli ad temporem gl

am proficere volentes. aut lo
gua egritudine tabescunt aut
afflicti inimuris concidunt:
aut pessu gravibz dampnif
affliguntur et in mundi do
loreat quod mihi confide
re euis uoluptate debuerit.
se quod in suus delictus reß
sendentes ad domum corda co
itunt. De his quippe duli per
propham dicit. Loe ego sepiā
am tuam spinif. et sepiā
cam macerat et semita slua
non inueniet et sequetur a
matres suol et non appre
hender eos que et non in
ueniet eos et dict. Vadam et re
itam ad urin meum pno
rein quod bene michi erat tunc
magis quam nunc vir unul
conque fidei aere deus est quod
undecet et est conjuncta per
fide. S it illa que conjuncta
fuerat deo aia amatores suol

sequitur: quinomenque i
p fidei credidit adhuc se im
mundi spinibz in operatione
subtermit mundi glab
querit carnali delectatione
pascitur exquisit volup
tatibz nutritur. S. pletur qu
omne deus talem aiam muie
et condite respicit et eum uo
luptat tib amantudines p
misest unde dicit. Loe ego se
piam uial tua spinil. vie
enum nere spinul septe sunt.
Quando in huc quod male cu
pimul do lo quæ punctione in
uenimul sepiam eam ma
ceria et semita sua non i
ueniet. Vie nere macerat sepi
untur cum delictus nris
dure in huc mundo obiecti
onei resistunt. Et semita no
stras muenire non possum.
Et huc quod male querim
adipisci prohibemur et se

quetur amatorres suol et nnn
apprehenderet eos querec et
non inueni ec eos quia ma
lignos sij quib, se in suus deli
derus anima sub didit ad
desiderat, suos effeetum mi
nune complehendit. I; de
hac salubri aduer sitate q.
ta utilitas nascatur admi
git cum sub dittur. Et di
cet uadam et reuerunt ad
ursum meum pio ream-
quia bene in erat tunc ma
gil q[ui]n nunc post q[ui]m eigo
uas suas spuri sepa rres
ur post q[ui]m amatorres suol
appre li ndere non uulet ad
amorem viri prioris redit:
quia p[ro]letum, posq[ui]m in h[]
mundo non possum us obtr
nere que volumus posq[ui]m
in terremus deliderus de impu
slibitate laillamur: tunc
ad me tem deum reductum?

tunc placere incipit qui ei
plitebat et il cujus nobis a
mata fuerat, precepit, etc.
te d[um] c[um] scit in memora-
peccatrix a[i]a que adulta
conata est, esse nec tamen
per to op[em] poterit, decemur
tidelicet commixt. Qui ergo
mundi ad iis utatib[us] statu-
der amorem redeunt, atque
presentis inter delidus cor-
guntur. Q[ui]d uti fides la
nisi compelluntur ut in
S; ualde est tremenda effe-
tentia, que pro cujus sub-
ferunt. Intenta hanc com-
aure percipite: statis et dom-
ni mei. In quantum p[er]co-
fr[es] mei in quantum incho-
mini mei. Intenta hanc al-
re petr ipite: ut tunc c[um]
nus sententat in examin[
quinto nunc auditus formu
losus in p[red]icatione. An

enn. Dico enim uob q d'
nemo uroy illo? qui uoca
ti sunt gustabit cenam me
am. Loe vocat per se. vocat
prangelos. vocat per aposto
lol? vocat per pastores. vocat
tam in nos. vocat et iâ p
mitracula. vocat pletuq
per flagella. vocat aliqndo
per mundi huus prospa-
vocat aliqndo per aduerfa.
Semo contêpnat: ne dum
vocatul excufat. cum volu
cit intrare non valeat.
Audite quid sapientia di
cat. per salomonem. Tunc
nuocabunt me et non ex
audiam. mane confurget
et non muement me. Hic
est quod fatue virgines târde
uementes clamant. Dne
Comme: apperit nobil. Si iâ
tunc aditum quetentib
dictur. Amen dico uobil
necno uos

Quid inter hæs fâs kui n
relinquer omnia debem?
curâs mundi postponere?
desiderat eternis inane?
S: hæc pautis data sunt. Am
monere uos uolo. ut reli
quatuf omnia: 1, non p[ui]
mo. Si ergo cunta mundi
relinqueret non potest: sic
tenet e que huius mundi
sunt. ut tamen p[ea] non
teneamur in mundo: ut
terrena res possideatur. n
possideat: ut sub mentis ne
stre sit domino quod hâle
til: ne s[ui] mensurâ terrena
rum rerkum amoque una
tur. a rebus suis magis ipse
possideatur. Sit ergo res te
proralis in usu: eterna in de
siderio. Sit vel temporalis
in finem: desideretur eter
na in pernientione. Quasi
ex laterâ respiciatur. quic

quid in hunc num dūn agit.
Ante nos autem tendant me
tis oculi dum tota inten-
one illa conspiciunt ad q-
puentius. Lucturpentur su-
ditus utra non solum ab
actu opus. S. etiam a cogita-
tione cordis civilis. Non no-
uoluptat carnis. Non solli-
citudo curiositatis. N. est ut
ambitionis ad dominā
tenam prepediat. S. ipse quod
que honesta in mundo agit
mus. Quali ex quodam m-
tis latere tangamus. Ut ter-
tena quolibet sic nolit. Cor-
por SERVANT. Quius corди
immune obstant. Non et
so fratres audivimus uobis
dicere ut omnia relinquent.
S. tamen suus omnia etiam
retinendo relinquent.
Sic sic temporalia getit is. Ut
tamen tota mente ad etna

tendat. Hinc etem. jam pa-
lus apostolus dicit. Temptat
bveue est. Reliqui supекete.
ut qui habent uores tang-
non habentis. Sint. et qui est
tanquam non flentes. ecquin
dent tanquam non gaudent.
et qui emunt tanquam non po-
sidentes. et qui utuntur. ut
mundo tanquam non utent.
pretet et enim figura ly-
mundi. Uxorem namque h
bet. S. quali non habent. qu
sic sit debita carnis expul-
ent. ut tamen per eam mundi
mente non cogatur. In
Nam cum ideo in Rucke eg
guis predicato dicit. qui
bet uxorem cogitat que fur
huius mundi. quomod-
ceat uxorem. Ille uxorem
tenet quali non habet. qu
stetet placeat. Conjugi
tamen non dilюcat cor-

tui. Act quoq; sed tauiq;in non
sleat; qui sic temporalib; dâp
tus affligitur. Ut taui; de et
us boni semp animam co
soletur. Slaudet uero h; tang.
non gaudeat; qui sic de têpi
lib; boni hylarest; ut taui;
semp perpetau tormenta co
sideret; et in h[oc] quod m[em]tem
gaudio subleuat; h[ane]c con
annu p[on]dere p[ro]di t[im]no
tus p[re]mat. Limit autem h[uius]c
non possiden: qui et ad u[al]i
trenna preparat; et tamen
cauta cogitatione p[u]idet
quod h[oc] c[it]ui[s] relinquit.
Nunco quoq; utitur h[uius]c
non utatur; qui et necessa
ta c[um]cta ex[ter]ui[s] ad u[al]t
sue ministeriui redigit; et taui
h[oc] eadem non s[ui]t sue i[n]ti
dominari ut subietta f[us]
sekuiant; et non q[ui]m i[n]ten
nonem animi ad alta t[em]d[em]

tus frangant. Quicumque i
gitur tales sunt: eis profect
to terrena omnia non ad
desiderii h[uius]c ad u[al]i[m]m affluit.
quia rebus quidem necessitas
utuntur; h[uius]c nichil habere cu
peccato cupunt. De i[ph]il q[ui]s
rebus habitus corvidi incedes
querunt; et plus gaudent
bono opere: q[ui]m bona possef
sione. Acte aliquib[us] uta d[omi]n
ciilia e[que] vidrantur. rem de
p[er]sona refero. quam multi
i[n]m nouetunt. Quamui
delicet rem i[ph]e ante trienni
um in centum cellens i urbe
ap[ro]sonis fidelib[us] chidici. flui
p[er]namque in eadem c[iv]itate
theophanius comel s[ui]tur. ur
imme actus; decit u[al]i[m]. boni o
perib[us] inten t[us]; h[uius]p[ra]ciali
tati p[re]tium est. studens. exen
cendi comitatus actus; occu
pati[s]. Agebar temporalia et

TINIO

et tamen non monitatur
in ope: quod et sol cum nube te
gitur non videtur in terra:
et tamen axdet in celo. Sic sic
ее occupata caritas solet: et i
tus uim suu aedovil exerit: et
souf flammal operis non
ostendit. S[ebt] ut nunc ad loqu
dum tempus reduit uia me
studia attendet ut in tanto à
pluie loqui libet: quinto hoc
uiu mentes desidabiluil er
pectant. Auctus in letione
euangelica fides mei. qu[em] per
catores et publicam accesse
vunt ad redemptorem urim.
et non solum ad colloque
dum s[ebt] etiam ad convocet
dum recepti sunt. Q[ui] uti
tes pharuleri: deignati s[ui]
H[uius] qua re colligit e[ra] quia ue
ra justicia compassionem
habet: falsa justicia deuig
nationem. q[ui]nus et justi

soleat

recte parricatibus indignat.
S[ebt] aliquid est quod agitur
typo superbire aliquid quod
zelo discipline. Deditur
tur etenim s[ebt] non delectus.
despane s[ebt] non despecta
tes: p[ro]sequiuntur commu
vent s[ebt] amantes. qu[em] uti
tis interpellantes p[er] diu
plinam eraggetur. ut
tamen dulce diu[n]em p[er]
uitatem sekuant. prepi
s[ui]b in antino ipso p[er]
quo[s] corrigunt: melior est
xistunt et quos quod
dicant. Quod videlicet ac
tes: per disciplinam s[ui]
tos et per humilatam in
stodunt semetipos. Ar quod
hu[us] qui de falsa justitia in
bure solent ceteros quos
p[ic]iunt: nulla inſimam
tib[us] misera condensat
Et quo se p[er] catores eri

tendunt. eo determini pectato
tel sunt. De quo? proposito nu
meto pharisei extiterant. q
sunt dictantes domini quod
generales suscipietur. arentur col
vivem fontem mei repelen
sunt. huiusmodi etiam erant i
ta ut egvis se esse nescirent.
quinus quod erant agnosce
vent. celestis eos medicus blá
dis somentis curat. Beati nni
paradigina obiunt. et in eop
conde iustitium tume ierit
Et nam q. Deus exuvobis ho
mo qui habet centum oves.
si pasciderit unam ex ille
nonne dimitur nonaginta
nouem in deserto. et uadit
ad illam que peterat. huc
mura dispensatione pietatis
summi tudinem ueritas deder
quam et in se ipe homo recog
noteret. et tamen hæc speciali
tur ad ipsum auctore homin

pertinerec. Quia enim cen
tenaxi perfetut est nume
rui: ipe centum oves habu
it cum loco anglo? sub ita
tam et hominum cirauit.
S. una ouis tunc perut. qui
do pectando lymo pascua ui
te reliquit. Dimitt autem
nonaginta nouem ouel in
deserto. qu illos summo an
glo? choro s rei quit in celo.
Cur autem celum desektu
uocatur? nisi quod desektu
dictur deteli cum. Tunc
autem lymo celu desetuit.
cum pectavit. In deserto au
tem nonaginta nouem oue
remanetant. quido in qua
diis unam queveat. qui
a rationali creature nume
rui angelos, videlicet et ho
minum, qui ad iudendu
deum conditut fuerat. pe
unte homine erat imminu

tus. Ut ut perfecta lūma ou
um integraretur in celo. Ho
mo perditus querebatur in
terra. Jam quod lyc evange
lista dicit in deserto. Alius di
cit in montibus. Ut significet
in excelstit. quia numerum o
ues que non penterant in sub
limbibus stabant. Ut cum mue
nerit ouem. Imponit in hu
meretur suus gaudens. Quem
humeris suus impostit. Qua
humanam naturam suscipi
ens. Peccata mā ipe portant.
Et uenient domum uo car os
amicos et inimicos dicit eis.
Congratulamini michi. Qu
mueni ouem meam que pe
rierat. Immenta oue ad dom
redut. Qu pastor noster repa
rato homine ad regnum te
leste redut. Sui amigos et in
tinos muieut. Illos videlicet
angloþ. chros quin amici ei

sunt. quia volutatem eui
tine in sua stabilitate eub
dunt. Vicem quos eum sibi
qua claritate unionis illu
sua affiditate. Propter utus
Et notandum quod non d
cat congratulamini muie
te ou i; michi. quia uolit
cet eius est gaudium iura
stra. et cum nos ad cedum
ducimur. Sollempnare
letitie illius implemi. Et
uobis quod uia gaudium
in celo suum uno pectur
nitentiam agentem. Qui iu
nonaginta nouem iuxta
cum indigent. Pecutem
siderandum nobis est fide
cur diu de consilii plus
vib; qum de statibus iuxta
lo gaudium esse factam
nisi hoc quod ipse per con
anum unionis expune
noutius. quia pletur

qui nullius se opessos pectoratoy
molib: scunt: stant quidem
in una justicie: nulla illita
præpetrant: hæ tamen ad cele
tem patram amicæ non sane
lant. Tanto cæ sibi in rebus luci
ut utinum prebent: quanto se
præpetrasse illita nulla me
minerunt: et pleturque præ-
tinament ad exercedenda lo-
na opeta precipua: quia ual
deliberi securi sunt: quod nulla
commiserunt malæ guio-
ta. Acta contra non numqum
huius se aliqua illita egil
se meminerunt: ex iusto do
lore compuncti. Inadelectus
ad amorem deo se elec: in mag-
nis iustitibus exercent: et sic
ta et difficilia se certam est
appetunt: omnia mundi dere
inquunt: honores fugiunt.
acceps contumeus letatur.
flagrant deliterio: ad celestem

patriam hæmelant. Et quia se
erasse ad Deo considerant: dæ
pna precederit lucris scirent:
tib: recompensant. Nunc enim
de pectorore consilio qum de sta-
te fito gaudium fit in celo:
quia ec dux in pietate plux e-
um multeim diliget: qui post
fugam reuerens hostem for-
titer pascit: qum illum qui
nomqum tekga pribuit: et
nonqum aliquid fortiter fecer.
Sic agtucola illam amplius
terram amat: que post spinal
uberes frugis proferet: quam
eam que numqum spinal habu-
nt: et numqum ferkilem mellè
product. Et inter hec scindit
est quia sunt pletus wusti in
quoque vita tantum est gau-
dium: ut et c. quodlibet pectoroy
penitentia prebom nullatenus
posset. Nam multi et nulloy
liberaloy sunt consue et ta