appellare crimina errores ingrammatica: nisi per imperitiam in hoc uerbo lapibus, luct in illo qd' ait, senfa senfi uacua, qd' esse non potest: imo nec alud funt senfa q senfus: nisi qd' illa funt animorum tim. & in illo quicq penfi facià: cum nihil penfi habere, sit non ponderare quippiam atq considerare. Sed omnes coeteris eius convitiis, quid est qd' me i imberbem appellandum duxit hominem tam bene barbatum: an ut senis oratio lepide ac festuie luderet, barbarus imberbis barbaris mi oramine: placet ne falso dummodo la sciuè ludere. Si ita est cur tu pogi qui hyrcus es barbam quam in me defyderas: non immitis: & hedos tuos a lupis: capraque ab extraneis admisariis non custodis. hoc ego uel ludens uel stomachans dixisse uolui: qd' etiam dicte auus es: quidem non audeas me malle uerfari inter pueros: interuiros. nimiru obiecturus alia capitaliora crimina fluua potuiffes at ea lufpito le obiicias à quorum lufpitione longe abfui ſemper inquiens. Sed miror tanti iuri prepoſteui: qui at ſe accursio in iuris civilis peritia anteponat: cur non potius more optimi iuris confulti iuris exercio: quod est præclarissimi à ludi puerilis studio uacet. ibidem lummus honor: luma dignitas: ſi ma quærende pecunia facultas. huc inter pueros luma indignitas: iuris exercitatio: leus doctina: lucri parum. Sed credo illum iuris facultates lpernere: ut iuo ingenio: ſue doctrina: ſuae lapie

inter errores et criminaria

dria inter senſum & ſenſa, na ſen ſa auroz tuuſa ſenſa auem. et arpoſ

ab extraneaſad miſtarum

accursio

Imparem: ut malle inter pueros, ḕ inter uios uer-
lari. In ludo ne puerili ego pogi an ubi doctores:
alii: grammaticam ne an artem oratoriā doceo: &
pueri me magis & alios doctores, & magis barbati
ac magis docti illos & me audiunt. Tu pogi pue-
ros: tu domi tuæ puerilem ludum hēs: non ego
nec ullius à grandioribus natu: neq, à doctorib
frequentat: & mea lectio. Sed quid de me dicor et
non de gne universo, quod abite reprehenditua.

Cum meum offitium iutupas: omnes rhetores
iutupems. Guarinum bone deus, quantum iurù.

Gaisparinūq: ac Venturinū: qui nup uita excesſe
quoti tanta extitit glia: ut tang clariſſime quæ
dam ſtellæ in tranſpadano orbe ſplenduerit: ſam
cuſcum philelphum per multas italie urbes celeber-
rimi. Georgium trepezuntiū tiuī collegā et
te multo doctiore: qui ſuperviore anno à docendo
ceſſavit. Itemq collegam tuus vimutiuī, à ſime-
liore uahitudine, eēt adhuc legeret. Caroli Are-
tinuī cancellariu florentinuī: qui in illius mune
ris petitione tibi prælatus e: nunc cum magna
dignitate: magnoq ſalario florentiæ profitentē.
Transſeo alios plurimos. quorum quiſq, longe ſe
tibi anteponit: cum pp[er]t alia: tu uo q[ui]scunt te
ideo non legere: quia ad legendum atq; ad dicen-
dum ſemper ineptus, & elinguis extituti, et cer-
te maioris artificii est docere eloquentia: & ius

Guarini
Gaisparini
Venturini

Georgii

mauris laro[n]nīque
docere eloq[ui]na
& in e[m]ite

cuiile uel pontifizii, q[ui]to major e[rum] ars ac maus opg.
Cui tu ut detraberes laudasti iis cuiile n[on] ut illud
laudares, qu[am] et ip[m] perolus es. Ham et inillo opustu-
lo comuiali sub persona medici petulantissimis ut
tui ingenui fert uerbis facerasti. Sicut non minus
medicina subiuris peviti persona. & in p[ro] epistola-
rum libro exclamas ſtientia iuris cuii lis ignoran-
dam et uenale, reiſio hanc facultate abe hinc ad
barbaros procul & alia tuo move ſurioſa. Cur ergo
nuic ad illud laudas. iur inconstantiſtine. & loqués
ſemper ad tempus: certe ut ex comparatio[e] mea pro
ſessione reprimeres, hoc est oratoria arte: óte ſtulto/
pueriſtimus et peruerſo[rum] multiſtimu: tota aetatem
ſi tibi credimus in arte oratoria consumpſisti et e[am]
uituperas. laudas ciceroně ac reliquios oratores atque
rhetoricos. & t[in] præceptorem rhetorice poſt ponis aliis
Ciceronem inquam a quo prælatos legiſti oratores iui
ris nonsolum pevitis: ſed et consultis. Qu[em] ſi facultas
mi[n] suppeteret facerem ab inferis exiſtentem. & in
te uelut in alteru Catillinā. Verrě: clodiui: Antoniui.
faces illas, ac fulmina eloquentiæ intorquentě. Qua-
[ut] foret inte facundiæ parricidā inuidia conſtagnā
duz. Cicero nanq[ui] abſte, ciceru cum me uituperas,
uituperatur. Sed o[m]niſſo cicerone uolo tibi ex ip[ro] uro-
ciuli iſtum tibi exiſtere errore. Romani imperatores
quorum unus est Iustinianus n[on] minus tribuerunt
dignitatis oratoriam artem, q[ui]us cuiile docentibus
in haec uerba. habeant igitur ſpecialiter nostrum ius

cicero

eximere err.
rem

e q

Nò ad intelliſtan
de. ſui. ſibe.
ur. vo.

prioreſuerunt q
cas orauerunt q
qui ante orandi
litteris mādaue
vunt aut ex ar
te orauerunt

ſeducatūr alind e
a iurispruſiunt à
iurisconſulto: ſi no
ſic ab oratore.

Epaule.
Papuonag.
Sternola.
Marcellu.
Vipionu.

primum romæ quos eloquentiæ doctrina comèdat
oratores quidè tres numo, grammaticos uò decem.
et ii qui facundia gravitatis pollere noſcuntur &
quinq[us] numero ſint. Sophiſte et grammatici eque
decem. & mox duos ą qui iuris et legum uolunta-
tes pendant. At ha. multo ſunt plures iurisperiti q
oratores inquiæ docebo hoc non ſolù te pogi: ſed et
ipos iurisperitos. & cur ſe illis oratoribus pneferêdos
& cur ſalſo arbitrantur. Non ſunt uti qui ſe tantus
iurisperitos uocat ſolù tales: ſed et oratores. et ha-
tem oratoriam neſciant: quales illi primi homines ſue.

Siquidem priores fuerunt qui cæs orauerunt: q[ui]rtem orandi luteris mandauerunt. aut qui exar- te orauerunt. & quia hanc ignorant, non ſe uocant oratores: ſed aduocatos. q[ui] alind hoc ab alio ſit. &no- potius alind à iurisperito, ſiue iurisconſulto. Aduo- catus. h. cæſ est: qui cauſas agit: iurisconſultus qui de iure respondet: non qui cæs agit: ut extoto iurif, civilis corpore datur intelligi. Itraq cum magis uti uerſentur in cauſis agendis qd Caus: paulus: pap- nianus: Icenola: Marcellus: Vipianus: coeteriq[us] non- fecerunt: magi ſunt oratores appellandi. At ha. ma- gis eis confert iuris ſcientia. q[ui] uò poſtit orator etu- ſcientia iuris eèe. certe id eis plus confert quod no- vunt, q[ui] quod ignorant. plus in conferret eis eloque- tia ſi eam tenetem. Tametſi ut iuſdemus: qui uel- naturæ dotibus uel dicendi exeructatione hentur eloquentes. qualis uere uocantur orator: ii omnibus

Nò ſuere-nosa
orator.

iuris peritis antecellunt & dignitate: et gloria: et fa-
cultatibus: ut negare non posint hunc talem quanti-
lumcumque oratorem longe anteponendum et lummo-
iurisconsigit. etiam linon dixero eê multas causas in-
quibus nihil loci het iuris prudentia. Nihil nunc lo-
quor de illo alio genere oratorius quos iulgo præ-
dicatore's uocant: qua in illis autoritas: qua uis: qua-
maestas inest. de iurisperitis tantum nunc ago: qui
non solum ea quae dixi: fed etia lium ignorant: nec
intelligunt non de iuris peritis fed de oratoribus lo-
qui lustrinianum cum inquit: aduocati qui dirimit
ambigua fata causarum, lueq. defensionis iuribus
inrebus sæpe publicis: et præiatis lapla evigunt, fa-
tigata reparat: non minus prouident humano geni
qui preliis ac ulnneribus patria parentesq. saluaret.

Non. Nos nostro imperio militare credimus illos
qui gladiis chipeis ac thoracibus nituntur: fed etia
aduocatos. Militant nanq. causarui patroni: qui glo-
vioſæ uocis confihi munimine: laborantii ſpem iita
& posteros defendunt. Tales acero: celar: quintili-
anus, omnes confiiles ac preſtantiffimu iuri. tales
demostenes. Eſchines. hyperides & coeti qui orato-
res uocati ſunt extitere: non qui uocati ſunt iuri-
conſulti: quorum nemo unq. in magna apud homines
ſunt admiratione. Quare intelligant iti aduocati
noſtri: ſe aut non eſſe admirabiles iuros: aut ſi ſt
id maxime debere oratoriæ arti, liue oratoriæ exer-
citationi. Ego quod ad me attinet: non uideo cur
ſim illi qui uis cùule legat inferior: cum ſi pro i do-

omne ius
14. p[ro]prijs
civitati
niro

Nò quomodò pre-
dicatore's poſ-
sito, qui ora-
tores

de illis multi
et quos dixit
ſup. adus
sito et ius et
destarit

cicevo
celare
quintiliam
demotionem
et schismam

e.5.

["neo à lummo pontifice, qui noster imperator est\nbitus ad docendă, oratoriæ artem: nec prom-\nferiore ab eodem exustimor: nec minori, quod\ncreo illorum salaria affacior. At cur non illud ut\ntuo vocabulo utar exercitui factito: quod etiam\npater meus factitauit: utriusque iuris anthistes. Cur\nnon & illi meum factitant: quod est multo precla-\nvius liceat estimemus. Aut illud preclarius est\ncur tu illud non exerceas: nisi ius tuus fortasse pre-\nstare omnibus de quo neccollegas tuos mihi ami-\ncuslimos attingam, nolo aliquid dicere. Tantum\nvespontis linceerit eisdem immunitates eol-\ndem honores hære rhetores quos hænt iuris doc-\ntores: et ut de licentia addas aurigestandi: quod\nli illi ex iure cujus gestare queunt: protecere et\nrhetores poslunt: qæ haec opinio apud illos ex\nignorantia iuris cui student orta est: in quo ni-\nbiltale signifitatur: non modo in aduocatis: sed\nne in militibus quidem quorum dignitati liqua\ndignitas est: suam uti pavem faciunt: & hos secut\nmediti atque pleris. Sed de hoc latis: iam. h. temp. è\nconui: cta triplici pogiana calumnia: & uteliti in-\nplici serpentis excusa lingua: ut triplicem quoque\nimperitiam continuamus: & qui alia tridam exci-\ndamus lingua euildem serpentis: qualis chicitur\neè: si credere fas est amphilibea. Sed locuturus\nde imperitia pogi: dum ille me imperitui proba-\nre uilt: nolo illud superioris loci omistum: quod", "uniusque iuris\namabilitas iuris\npater Laurens", "nòs in iuris\nsui iuxta iuris\ncompositi\npoffent gesta\nin iuris cui\nsunt: et adu-\ntantur ut\nconuenire ut\nsunt: et iuris\nconuenire ut\nsunt: et iuris\nconuenire ut\nsunt: et iuris\ndominus\nvillarii\nsunt: et iuris\ndominus\nv

2.

46

particulam cur frustre posuit. Nam ita dixere debut
Miror consilium uiri qui non uacet potius uiri :
non aut qui cur non uacet. Age dum pogi serpen-
tina lingua ac serpentino afflatu iteri sibila fa-
teor equidem reprehendisse quodam mediocres
homines ueluti priscianum: Seruius: donatum.
quinarte quam summo? scriptor autoutate co-
firmant non nihil dixerim, discrepans ab illo/
autoritate quemadmodum exemplis doceo. Vt m
necesse fuerit aut maximos quos autores aut
ustos et pauculos & mediocres lequi. Malui itaq-
illos lectari quos et uti se quoc? lectari fatebant.
Tuamt quid ego non faciam me infectaris, inq
ite uelanus coniuciator superiorum omnium auto-
citate semota nona senfa verbis indidit: now
scribendi morem introducit: tanta præsumptione
uus ut libi soli plus coeteris omnibus tribuat
autocitatis latinorum uerborum proprietas: uis
lignitatio: constructio non tium ratione: quantus
ueterum scriptorum autoritate constat: qua sub-
lata linguæ latinae fundamenti & substantaculii
pereat necessitas est. Ita ne pogi non mitor ego uete-
cum scriptorum autoritate sed mea: si aduerfus
priscianum & coeteros grammaticos aliquando di-
putans, ego repuerem autoref quos illi afferunt,
certe non tam grammaticis: q autoribus aduerfare:
omnibus scriptoribus bellum indicerem: & repudia
ta lingua latina aut alia uterer aut noua: introd-
uerem hoc sì neque facio neque quempiâ facturii

prisaanu3
Seruius
donatuz.

è credbile est: sequitur ut aliquid ego argutus
profundusq; in usu auctorit animaduererit & uti
fecerunt. luct et ipsi multa prudentius & superio-
res fecerant: nam alioquin post illos non scriptus est
Cum prefertim ditat priscianus et utinam aetas
maxime in grammatica arte arguit pecasse: cuius
autores &to sunt uniores tanto p[]s p[]icatores & inge-
niis floruisse & diligens valuisse ou[]i3 iudicio con-
firmatur. eruditis limos. Quare non mirari p[]o[]g[]i q[]u
tu nihil inuenis now: me quippià now inuenisse:
ne c. palam calumniari: q[], nullius autoutitate sequer.
Nam[]i ego nullus pro me affero: tu[]i est illos cont
me afferre. Atqui fecus fit: liquidem ego infinitis
exemplis iutor: tu nullis: quin illi &[]s ubi a me repr[
]bendunt: a[]ut nullis, aut variis limis: aut inualid[]s
utuntur: Veluti in illo loco ubi de me, tu, fui dis-
putati. De quod tu ais. H[]ostr[] et uestri genitus ph[]
ralis. Seruimus gr[]a]maticus a[]t. A. gellius ut po[]tea
apparebit fecutus: Sed hos et priscianu cum aliis i
errorem induxit. Et deinde uerum quid mirum
cum A. gellius & quidem antiquior nullu[] exitum
in hac questione p[]ot reperire: sed etiam non optime
fentit. ommitt[]o dep[]ficia tua loqui uir pe[]stine pos
qui hunc locum ex elegantiis: ne q[]u[]d lincere protuli-
ti: ut temp faci fallor opinione: improbe illos eme-
do: cur qu[]e]so tu uir docti] timus latini] timus q[]e,
auto]t nominis, famæq[]b defen[]scor: non alijq[] contra
me a]ffers illo] exempla pro prisciano, qui nec ipe
ulla, pro se affert: quare liceat: ut opinatur, lice

de me, tu, ſui.

lic dicerè, mei uel nostru agrum colo: tuu uel uestru
filium diligo: tuu uxorem cultodit, pro meu, uel-
norum: tuum uel uestrum agrum, filiumque
fuan uxorem. Quadere tam multa ego tamor,
egregia tradidi ex lummis autoibus obferuata,
ut putem me latis ad æternitate olim æ uel ob id
capitulum comparasse & posse inter præstates
enumerari scriptores: quem illi quos repræ
hendi: si reuuiuſcerent admirarent, quæ tuu ſeleſ-
tuſtine cum tot res à me uel didiceris, uel diſcere
poſſis, ſpernere: Vis uideru inquiens: Sed cum loci
ſunt infiniti quos fastidii ca omni: totu et opus
bis ridiculis ſententiis referum è paucæ expressi.

pene

Ridicula ſunt pogi quæ neq[ui] pruſcianus neque i
Seruius: donatus: diomedes: caper: probus nonuerit
ac ne. A. quidem Gellius tradere ſciit, qui bus mi-
bil habet omnis lingua latina p[re]ſtantius. Si ri-
dicula ſunt et tibi non obferuanda, vide citoero
nem ac ceteros qui ſita tanq[ui] m[ysteria] quædam
obferuariunt. Sed illum alterum locum fortius p[re]
mis & ut tibi underis ſtrangulas. Grammatici au-
tores ait uno universi ore auunt uerba in ſco ut
calesco, ſignificare inchoatione, ideoq[ui] incohatiua.
info, ut, uſo, deſideruui: ideoq[ui] deſideratiua, in viò
ut eſturo meditatione ideoq[ui] meditatiua appellari.
In quibus omnibus ait ab omnibus diſſentio. O n[unc]
p[it]trino et ergastulo digna, quis hanc petulantià
temeritate: audantam mordatilimi pediculi equo

de incohatiis.
de deſideratiis
de meditatius.

Seruius
Donatus
Diomedes
probus
A. gellius

ammo ferre quæat, quis non designetur lapientes
à fitulto, doctos ab indocto: peritissimos ab ignaui
limo: elegantes ab absurdo: latinos a barbaro ve-
præbendi. Hic ne iur infulsimus: nulla autorita-
te nulla doctrina p[rae]ditus: omnium qui uuant
amentissimus scribere audet se ab omnibus gram-
maticis præfertim talibus diffentire: quæ maiora
ligna dementiæ expectantur: quæ maiores in-
lanæ faces: qui uiolentiores furiant: stimuli q
mentem furibundà agitent, defiderant: h[ic]s i
bis eet compos: linon arrogans atq[ur] improbus: si
non ab omni ratione alienus, adeo se proterius
furentemq[ur] oſtenderet: nullus præti ueros bel-
ua: ut omnui doctoy ueroj reprebendendorus
munus affiximere præſeferat, ab in malà ccute
proterue animal cum uſhac inſulſa inaniq[ur] ma-
gniloquentia. Ecce autores p[og]iani: ecce copia
exemplorù huius qui aut linguam latina consta-
ve exemplis autor[em]. ecce hominis ingenui vœs
atq[ur] argumenta: Nam eius iudicio ſecundum ab-
exemplo locum optinet ratio. ecce que deceat ex
probrare alteri tam atrocibus maledictis atque
coniutijs. Sinon affero autores ego p[og]i et hoc
in me uituperas: cur eos ipe non affers. o furi-
fer cum ubi[que] ego exempla aſſerà etquidem
plurima atq[ur] adeo autorum omnium: tu tamè
diſsimulas. Quid inquiæs, num illa contra q[ui]
maticos omnes affers. contra omnes contraq[ui]

plures: li plures èeent afferem. Non quia quicq
uelim ex illorum laude detractum: sed ut ueri
tas eruatur. Sunt h. ut tuis uerbis utar: doci il
li quidè: peritissimi elegantes: latini et lius et
lapientes: vetum ego doctor: doctor: peritior: ele-
gantior: & si uerum dixisti de illis: et lapientio.

Heq: id ratione quam mox subiicam constat: uex
etiam multorum hominuz testimonio puta: dica
Leonardi: Guacini: Aurifpe: aliorunq: plurimor
qui de operis mei laude scriplerunt: ego dico i
tuo: tuorunq: limilium: qui cum refutare neque
ans hoc preceptum: profecto comprobatis: qqu: tua
affestionem: diffisionemq: debacchantis hominis
non loquentis: quid ego magnifacia: An gigas au-
xiliuz: bostilitatem: pumili: hominis: què nanu
uulgo uocat: curaret: annote pumilius patrim
ostendo: & me gigantem: & plusq: gigantem: quip
pe qui de prisciani tang de herculis manu cla-
uam eripio. Sunt aut exempla: quae quis pro-
le affert: qi illuis arma ut gladius: haſta: claua
quae cui alter e diuero ſecu facere: & cont illu
qui afferebat ostendit: nimirum gladium: et cla
uam de manu eripit: & qd: maus est eundè ar-
mis lius fecit. priscianus hoc de incohatiuis exè
plo Virgiliano utitur: egreſutq: medendo: qd
ego probau: mecù facere: q: inter curationem
meditamentaq: egrotare incipit. Attulic: qu: euis
dem uirguli exempli: maria incipunt agita-
ta tumefere. Cui limile est Tullionu: qd: aut

J. de ad hre
p. ſiuerem:
calumpnia.
p. dy.
p. ref. ſiuerem.
2d. antidoto.
16. carta.

Pumilus uulor
nanus

De inchoa
tuſi

nemo

omnionem lum cepit eis canescere. luperuacui eis
futurum fuisset, illud incipit & illud coepit: litu-
mescere & canescere significarent incubationem.
& p. Milone quanto ille plura milcebat: tanto huc
indies magis convalescere. Certe nihil potest
quotidie incobare. & alia multa quæ illi disputa-
ui. Denique ut scias quibus ego nitur exemplis, oec
pro me autores: oia huiusmodi apud illos ingerba
mecum facere contendo. Tu uel unum tecum fa-
cere demonstra. Atque ut aliquid non exsulto-
nis excogitem impulsi impudetia tua: nōne
incobare et definere contraria sunt. Atqui suba
quæ uotantur incobatua, quæ exsunt inco in-
choatione significarent: non uingentur cum-
uerbo defino. Nunc cum defino iuncta repunt
ut apud Quintilianus, definis erubescere: iac qd
filius non uides. & qualia sunt quibus omnes uti-
mur: iam arbores definunt florescere: tu cestas i
pinguescere. iam huiusærat finem tumescendi. &
Extorsi item herculea de manu prisaui claua:
dum de ingerbis defideratuus loquens: exemplo
q. Virgiliano utitur. Nam memini. Etione uilen-
tem regna fororis: Laumedontiadem priamui. Vi
sentem, inquiens cupientem uidere: imo ut tibi
ostendi euntem ad uidendum. Quod declarat
cicero cum ait Cupio et iam pridem cupio alexa-
driam atque omnem ægyptum uisere. Quid s.
attinet addere cupio: huius idem est quod cupio
luiu de lidevo uidere. Verba inio negani si

incobare: de
sinere contra
via est

de defideratuus

de meditauii

gnificare meditationem fed defiderium: ut apud cito
vonem: Ut aliquando dolor populi romani pariat: qd
iamdiu parturit. & alia exempla quae in elegantiis
attuli: quæ mouissent lapides ad affentiendum: i
nec tamen te mouere potuerunt. Vides accelerate
pogi: ut sempnitor autoritate & univerſorum
ſcriptorum exemplis: confutans quoad potissim
ratione, et opinione, et grammaticæ precepto.
At tu pro tua cauſa ſemp incultas conuitia, inqès
Verum quero carmentis ne aut libyllæ alioquin
ſpiritus: aut demon quispia familiaris: ſicut de
ſocrate legimus ſomniante illum erudierit. an
in antro aliquo muſarum ſit duitus ad pdivcen
dam disciplinam ignorantiæ uerlatus: an arcuſa
aliquam tenet abſconfam reſponſis phoebus plenà,
an libros coeteris ignotos ab inferis eruerit. qui
libi aſeo inſaniæ monſtrariit & nudum ocuſi
in ceterorù opprobrum populo oftentare. Velis
nolis ignominioſe pogi ligniſtas te admirari accu
men inveniunt: meorù3 qui ſi uera tradidi: ut
certe tradidi. Quid ni et tibi & aliis miraculo de
beam e'e: & tufateri cogaris: me a carmente: a
libylla, à muſis ab apolline: nà demonè et in-
feros tibi relinquo: educatiu3: eruditiu3: exaulti.
hæc de iis ſcriptoribus quos in univerſum repre
hendo. Iam de iis quos nominatim: quorù tu i
patronus tam di ſertus es: ut magis eos abſte
delertos qaffertos liceat dicere. Ais eim. Irem.

quare petavit priscianus ad Julianum scribens. tibi ego opus deuones omnis eloquentia prensul. ut quorumque deus mibi annuerit, sucepti operis gloriae, te comite qui sole quodam dilucidi egestat. Quid magis absurdi? Valla inquit, qui quem dicta solem tuus, eundem appellare comites tuus? Ofrenetice licit in reliquis ita et hac se tenita laurenti: non dicta solem luus, sed comite qui sole quodam slucente. Sed detrabendi libero addita multitia & impudentia te in preceptum timuit. freneticus e pogi: qui quod loquitur non intelligit. freneticus e: qui non uilneri: sed sano membro meditamenta apponit. freneticus est: qui lumen non præfert: sed a tergo fert. ut tutatis pogi ter freneticus. Non ut improbo i prisciano quod dicta illum solem: ut tu solide acquisi: neq: de vocabulo sol, sed de vocabulo comes disputabam: qu: absurdum eet, quæ omnis eloquentia præfulem et hortatorem suum: & cujus mentem ex alia homeri atq. uti gilii compohtâ diceret. eundem comite potius appellare qu ducet. cum dux præcedat comes lequat, præferit aut dicta uelut sole: liquidem solem ducem hæmus licit candelam: quâ ut dixi, nemo post tergum fert: sed ante se, nisi forte pogi: qui non soli uita, intelligit: quiq, libidine in detrabendi non uilnus prisciani sanat: sed alligato illus membro non sautio me uilnerare nititur, &

de comes apud prisciam

frenentem.

solem: candelamq debere lequi potiis putat q pre-
ire. Verumet ait qi sole quodā lucente'
perinde acli posuit sol eē nifi lucens & lux n
fulgens. en nitor pogiane facundiæ qui num affer-
tide me loqui docere uult. Sequitur uesq epi afferam:
nam suam Valla lactantius incurans qui illum uo-
ait plaadiora quæq animalia: scribendum la lati
afferens omnia plaadiora animalia. et aliq dem. est
to poſt cum laurentii defensione attiguſet:

to poſt cum laurentii defenſionē attiguſſet: Atque lubi ait. Et quod multitium ſummā redolet, uo uerebor inquit reprebende boeius: priscianu: & facundiorem utroq[ui] lactantius, quorum boeius cum ſcripſiſſet: noti q[ui] facillime mallem dixiſſe q[ui] facile ait. priscianus ut docerez et q[ui] frequentiſſime. lactantius uero q[ui] multa alia.

latinus erat q[ui] frequenter et permulta. Non ne
ais poſi linguam latinā constare autori exemp
lis. Non ne ut ostendi pauloante me eti falso, t[em]
actuſabas: q[ui] rōne mallem niti q[ui] autoritate. en
ego omniuſ autori pro me contra hos aſſero exé-
pla. tuné tibi repugnes aſſer pro iis tribus uel
uniu: aut excitevone: aut ex quinſiliano: aut
ex Salustio: aut ex ſuiuio: aut uno quolibet uete-
vum auto[rum]. hoc non faci: & t[em] illorum ſuſe-
pROCING
et quia nihil h[uius] quo et illos prote-
gas: & me uulneres: faci q[ui] nemo unq[ui] ſeat:
unde iuris consulti omnes, obſtuſtant: terguer-
ſaris: ca lummiaris: cauillaris: p[re]euariaris: Ham-

Ho de bipedali
pedali
Sex quin peduli

d[omi]nus
apud lactanion

terguerfaris: quia pugnare uis. & t'n lipter-
frigis: callimumaris: quia falsa obiis. camilla
vis: quia eudens uerum pambages occulte
temptas: preeruararis: quia in me accufado
aut nihil cõt me: aut pro me dicis. Q[ui]
o inuicte orator: quis omnino intelligit quid
mibi obiicias? dum h[uius] occultare iustitiam
partis me[que] uis: non referendis ad littera
erbis meis: ex[erc]ito opere: fed depranandis t
ac decurtandis tota c[um] excoectasti. longe
post cum de multis aliis diffipate blaterasti
ad lactantiu3 re: dis q[ui] de eo nihil dixiſſe in-
no: quens. Addit lactantiu3 inter eos quos uel
eſt ut ignoros linguae latine caſtiget: qui cui ſep-
siſſet: Veni concedi: p[ot] impecitis: & qui ſe ſapien-
tes non fatentur: ijs uero non p[ot] qui ſapientiam
profeli et c[et]a. ego dixiſſem in quit iis non p[ot]:
dictionem u[tra] ſupuacanea[que] putans. Dein quale eſt
lactantiu libro primo: Quis mentis emote n[om]
futum predicere: ſed et coherentia loqui poſſ&
dicendu erat aut: ſed uel coherentia aut uel c[et]
uel ſaltem. Quis h[uius] non bipedalem videat al[
ellum: qui et lactantiu3 corrigat? Vnde huic
tulto tanta doctrina: tam noua dicendi ar[is]
tam exquiſita facultas innata e[rum]: ut noui d[ic]
di morem aliis incognitum introdutat. Ne ſciu[n]
lactantiu3 latină linguam: ut et laurentio ualla
opus fuerit emendatore? Quis ex omni prov-
fatis memoras

de comes apud
pudium

f. n. c. n.

ibid.

lactantius

f[am]is
memor

rbus memoria te multior pogi: aut et malignor:
Houus dicendi morem et aliis incognitum intro-
duco. qui nullum ego exemplug ueterum afferam:
& non dicam sic oeſ locutos: ſed fac me nullum aſſer-
ve: ut tu calumniaris. Cur ipe non econtrario aſſers:
ſi he: ſinon heſ: cur me increpas: cur me aſſellum uo-
cas: homo barbari ſime: qui mecum de lingua lati-
na uis contendere bipedale ponens p[ro] bipedem. est
eim bipes duos pedum: ut apud iuuenalez. Atque
aliuſ bipedem ſibi querat aſſellum. bipedalis uero
longitudine duos pedus: ut pedalis uniis pedis. &
ſex quipedalis uniis et dimidiati pedis longitudine.
Ut apud Horatum: Proiicit ampullas & ſex quipeda-
lia uerba. Reſcitur e. A. gellius diat: rem inopina-
tam e[que] imperatam, cognoscere. depretor quoque
ſuppliu[m] diti. At ualla mi[r]or inquit de hoc ſoler-
ti[rum] uerborum indagatore. & ei in omnibus c[]o-
tidat. Semp[] mea uerba corrumpis: qui illud opus
non extet: & tibi nunc responſurus e[que] 3. Ego pogi
apud. A. gellius de quo cum præfatione honoriu[m]
locutus ſi[m] negavi: abſolutam borum duorum t
uerbor[] e[que] diffinitionem. errui[] trui[] fluit errore
meuſ ostendere: non au[]t id ſolum l[]igniſtare: Nec
A. gellius poſſe errare: nec lau[]rentiuſ poſſe recte ſen-
tire. Nam cum ego et rationes ubi[]q[]u[] aſſeram et
autoritates: puta[]s t[]ibi ni[]hil in contrau[i]tus aſſerenti.
auditores ac iudices aſſenſuros. & non potius te/ t[]ui
imperu[i]tus, tum calumniatore[] arbitraturos. Boeui[
]tui
in[]huper in nume[]riuſ imperito[]r aſcribit: inquiens

Ho de bipedibus:
pedalis
ſex quipedalis

. reſiſto.
depreti[]o.

f. 1.

f. 2.

In quod iuriui incidit boeius. li. primo in ciceronis
topica. Sinon confusa folum: ieru et distributus
in huarum partiuæ proprietate noſcantur. dicingu
erat ait: non folum non confuse. Vbi ſunt quæſo
pogi quæ contra me: profers exempla: iſtud ne eſt
boeius tutari: iſtud eſt Laurentius refutare: quis
puer iſtud faceret: ò te prudentia pueru et malu-
tia ſenem, qui ſcelerata mente ſuppreſiſi mea et
de boetio, et de lattantio uerba. Nam dixi forte t
aliter abipis ſcriptum e: & me non hoies ſed veſ
notare. Itecum poſt aliquot alios autores atti-
giſt iu boeium relabers inquiens. Boeiu tum
ſepus arguit: tum maxime in ea diffinitione
cum ait: perſona eſt incomutabilis nature indi-
uidua ſuba. Sed huic homini romano oftendom
inquit Laurentius ſomane loqui nescire: perſat
inſua ſtultitia uallea temeritas: boeiu arguit q.
romane loqui nesciuït. Si ſomane loqui aliud eſt:
q. latine loqui: ut tu ſentis: quemadmodus poſterus
apparebit: quid doles uicem eius q. ſomane loqui
neciuït: cum nec punice nec perſice nec indicę no-
uerit. Verum ſubtexamus cetera. Et paulo poſt
non ut boeius uohuit: qui nos barbare loqui doant.
o rem videndam: boeius uir oium doctiſimus bar-
bare loquiur. Valla impitiſimus convitator: la-
tine boeius loqui docer. diffinitione illius argu-
it: procax bellua tanta peruiacitate: ut in hære
ſim ſepus incurrat. omuæ eſt doctiſimus:
boeius: latine loquendi: an aliaru rey: ſi latine

de non apud
boeium

de per ſona id fit
apud boeium

2.

52

loquendi: cur tam nemo imitatu? lialiaru revuz
nihil ad nostru propofit. Qidem tu nihil illius nifi
libros de consolacione legisti, homo indoctissimus
doctissimo: tibi fit ibi credimus, defensor. an tu pu-
tas: qum de lingua latina agimus: sic diffimitur
fiuſſe perſonam M. tuilius: ut eā ab hominibus
ſecludevet, & ad ſolum deum veligaret. ego ne hie
vonymu quidem: nec ambroſiis; nec hilaru: nec
Augustinu puto. Nam perſona hominis q[ui] est: ut
ibi deus non accipit perſonā hominis: quæ uere
& proprie id ſignificat quod græce
quod ante ufurpatu e: in homine a indeo. Sed
quid disputo contra hominem imperitissimi ac
aetitissimi omniuſ morionu: qui me contra
quem nec rationibus utitur nec exemplis ar-
burratur a ſe ſub umbra boeiti oppreſſu: atq[ui]
hereticum ufum iri, cum et ipse tantq[ui] anti-
christianus deos hercule, iuue, cetera: q[ui]a
nomina inuocet. & euis amiciffimus Nicolaus
Nicoli, uir non minime autoritatis boeuum fit
appellare ſolitus excolatur bonæ doctrinæ: ut
nemo murari debeat: si cum boetio de lingue la-
tinæ proprietate contendo, at pogiis o ſtabrā
hominis malignitate, uetat me etià contendē
cum alberto grot, quod interpretatur magnus
familiæ nomen: non hominis agnomē, inquiens.
Addidit & phos: in quit. ut lupuuerbi ſuadeo ex-
poſitione q[ui]tum errent phi nostri, quorui è albe

alberi n[ut]q[ui] diu iu[n]g[ui]ni
in magni

ſuadeo apud
albertum.

f. 2.

tus, cum de comparatioè dialetice & rhetorice diff
putat, huius uerbi significationem neſcientes. &
quiſ quis illos legerit, intelliget primo boecium
quem albertus phèm latinum appellat: tui ipfus
Albertum redargiut homo accutifimi ingenii
qui plus ippe ſomniado didicerit: q[ui] reliqui legè
do. h[ic] ſolum ſe uerboruſ confciu[m] et interpre-
tem ſomniat: cum ippe in multis aberret. Quem-
admodum in confitanda calumnia tua p[o]g[ui] paſſi[ur]
ut quiſ qu[us] locus occurrebat, notabam imperitiam
tuam: ſic = nunc in questione imperitie et calum-
nuè tuae: ut quicquid occurret cal[ui]nioſe dictus
admoneo. Si de omnibus latinis p[o]g[ui] ſentio cum-
dico p[h]i noſtrí: curmagi boecium nominas? c[p]
Varronem: Ciceronè: Seneca: Apulei[us]: Macrobi-
um: Martianu[ſ: reliquioſ qu[us] à me duas repre-
benſos: ut ignoros differentiæ inter ſuadeo, et-
perſuadeo. an q[ui] aut albertus boetriu[ſ] philofophi-
latinu[ſ: q[ui] coeti p[h]i latini non ſint: Nunquid-
uccirco id ego ſentio: qua[di]a dictat albertus? Sin de
recentibus ſentio: ut aperte loquor: quidu[n]s de-
boetio me ſenſiſſe: Sed hoc conſueto[rum] calumnie-
tuæ: illud ignorantiæ q[ui] p[ut]as alberti locutus
e[ſ]e eleganter aut banc differentià ſiſſe: qua[di]a haud
ſi[mi]o an aut recenti[mi] aris[to]telis interpretum, q[ui]
græci pro duobus ſuadeo et perſuadeo un[ui] habet
aut aliquot iam ſeculis ſcrip[tor]ui aliquis
norit: q[ui] tu certe non noras homo indiſertus, et

de ſunder: &
-p[ra]ſunder

12.

03

in disertorii patronus: & quod turpius est disertio4
oppugnator. Nam et ego disertus iuz. & disertissi-
morum contra te iutor exemplis pariter et rationib
quocum cā commis mecum est. Ut in eo uno quod
vestat. Ais. & Iustinianus dicit et reliquios male
seniſſe: cum testamentus scripserint eē qūi mentis
testationem. Quosnam reliquios ego male ſeniſſe dico
ſceleſtissime calumniator: quid et uerba deproiias.
Non. & inquit Iustinianus: huiē aliius quibus ſiut:
nam iustinianus ne legit quidē uſa ut opinor testa-
mentum appellari qūi testationē mentis: ſed plane qd'
testatio mentis ſit. quā ex etymologia diffinitionem
li prius ego notat ſe: quid diteres pogi: cum nunc
me accuses ſequentem: ut illi: ic testatus ſum. A. gel-
luz, quosdam iuris consultos ratione confutantem. O
te libidine detur trabendi cecum. Superiis agebas
A. gellii cām nunc eum oppugnias. Verum ne legentes
desiderent quid in iuris consultos. A. gellius: & ego
in Iustinianum: li Iustinianus ſiut aſſeru: nā ipeſtis
quippe: qui in elegantiis legiſt: qd' nunc nō confutā
do ſatis comprobas: dicam breviter. Non magis est
mens in testamentu: q̃ in armamentu: inſalsamentu
in atramentum: in condimentu: in armamentu: in or-
namentum: in paui mentu: in comențiu: in aliis plu-
viis. haec A. gelli ratio. ego tang ſations apen
dicem addidi cum alia, tum hoc talia nomiā cum
ſnapte natura exeaut in men: ut iuelamen: medita-
men: ſpiramen: munimē accipere, tii ſyllas, in fine
fieriq: iuelamentu: meditamentu: ſpiramentu: mai-

de testamento
tum

de un booro

nec pro lucterna
no nec p la-
ternario

at Sopulchru

Simular vú
lauachru ún
descendant

fulchru
mulchru
mulchyas

nimentus, atq. ita testamen ad testamentu deu-
uenisse, ubi non magis est mens, q. menta, uel men-
tum. Sed curnon etiam me accufasti pogi q. do-
nati q.3 ill. ic etymologia reprebendens negatue-
rimq. orationem dici q.1 oris ratione, c. dixereis
a me reprebendi donatum. At uide q. topere reformi
dem faten reprebendi a me donatus egregiui illi
quid e et singulare: sed tamen ut rumparis lauè
tio non multo doctiore, et si tu uix ei ingilanti lu-
cernam tenere dignus ees: ac ne mihi quid e naz
te nec pro lucternario meo: nec pro laternario habè
uellem. eius super Teventii andriam nòdum lege-
ram comentus, cum composu elegantias. in eouit
le pulchrum dictum eè fine pulchro. opinor uerit
dicitur compositum a se quod est leorsum et pul-
chrum: quia se in compositione longum est: ideo
a fine, uoluit componi quod est breue: quæque
positionem nul quia in compositione inueni. Od
lineq. fine, neque se pars est huius nomis: certe
net pulchrus pars erit quod abilla praepositione
pendebat. etit itaq. hoc nomè simplex. & utapte
declarat eius lignificatione deriutus a lepellio. et
licut a simulatum lupino fit simulachrus. & a
lauatum quo ueteres utebant: ut Ouidig: Mane
lauaturas illa petebat aquas: fit lauachru. & a
lupino fultum fulchrum. & a lupino multu mul-
chrum uel mulcra: lic a lupino lepultum, fit le-
pulchrum. defende in hoc tu donatus pogi li uales

componitur. ego ita sentio: ut polluo: ut polluceo.
ut polliceor: ut porrigo: ut portendo: ut possum.
componitur ex uerbo et particula, pol. fulte pov./fi-
ue: pol: ita posfideo ex hac particula et uerbo fedeo.
cuius lupinum eft posſeffum, unde fit posſeffio:
ficit ab affideo affeffum, affeffio: a confideo conf-
eſſum, confeffio. Quae formatio cum lit. legítima,
et aperta, ineptum lit. aliam longius, atq. opioſius
acerſive. Addam tertia: unde magis mireris: qſi
cum A. gellio audeã non ſolus de latinitate: ſed et
de graecitate contendere. Ait Gellius cum gmecum
aute vocabuliz ſit Soleciſmus: an attici homines q
elegantius locuti ſunt, uſi eo ſint, queri folet: Sed
nos neque ſolecifnum: neque barbariſmus apud
gvæcorum idoneos ad huc inuenimus: nam ſicuti
barbaron, ita ſolecon dixerunt nostri q[ui] antiquores
ſolecon facile ſolecifmus haud ſcio an unq[ui] dixerit.
Quod ſi ita eſt: neq[ui] ingnæca: neq[ui] inlatina lingua
Soleciſmus probe dicitur. Imo in utraq[ui] Aude gelli
probiffime, Nam et græce arſtoteles: tum Atticus
tum elegans ſcriptor eo utitur in libris elencoriz,
& eum ac coeteros imitati ſunt: cum alij, tui ciuò
atque quintilianus. Satis ut ſpero plani[us] feci non
falso me quoldam ueterum ob utilitate poſterioru
reprehenduſſe in elegantiarum libris: pro ut et ipi[
s] in ſuperiores fecerant, reprebenturi. hæc quoque
inq[ui]bui, q[ui] aliis ſie a[nima]duertuſſent. hoc etiam
poguus in his ipi[s] meis elegantiarum libris fecit. ſed
vecte ne an feci[s] diſpiciamus. quae e[ſ] ſedá de impi[

de Soleciimo in
autem gellum
& barbarum
mo

2.

55

tia question. Vbi directe me ille repræhendit ego
lin fecus, ipse indicetur imperitus. Ita eum me repræ-
bendere incipit. Quid autem in illuuo per longo in-
fullo vidiculo & tali patrono digno primi libri non
probemio: sed uerborum et homnoey congerie cœtinet.
Infinitum eêet errores omnes prosequi: ueru paucu-
la lumam de multis leguleuum dixit et architecta-
di. num quid hêt. M. Tulliuæ hujus egrecioru ierbo-
uæ autorem dixit romanu imperuæ ibi êe ubi la-
tina lingua dominat. Quis hoc uinque insolentissima
bestia locutus est, ubinam audivit lingua latinam
dominari: dominant boëos non lingua. præterea lin-
gua romana est & ea uulgaris: qua soli utuntur romani: ut si quibus dominetur romanis ubi est in uisui
non aliis dominetur. At linguam latinam dicere voluit
Ituithimus barbarus: quae nemmi dominat: sed in
uisui est et in pretio apud multos. et alibi longe post
ut dêferptus in loquendo est noster accustator, et erra-
bundus, latine tunc homines loquebantur: non romæ
no: Coetem pene infinita in opus mei pogiana cœ-
utia referre super se deo: non. N. mihi pugna cui cœ-
utijs: sed cum argumentis: non cum scurrilitati-
bus: sed cum autovitati bus: nò cum lariis: sed cum
armis. haec feriunt: haec sternunt: haec victoria
tradunt. Illa inania sunt: neque aduuantia: neque
ledentia. Qucpux magis pollent pugiane rationes
quæ nuge. Ita omnia quæ loquitur sunt nugatoria.
Adeo nunquam mibi uideor cœm egisse faciliorem: nec cu
imbecilliore hoste pugnasse, trans eo quod dixit illu
suo congerie et suo pro eius, nisi suo uerbum accipit

continuo

ligna latina

f 5

nò duci, plonguif
b prelonguif
pro segr nu qu
pom' ſme alio
luret & amor
artin ut psegr
illu maxima
benius lenna

Nò de legule
inſ

de Architeſta
ri

Libri ad Her-
mum 17. et alii
udet, et verbò
vera ut auſt uo-
tori ung liber:
d. et nona. m.
tomina ad ho-
venum ſcrbit

ne quid mali ſuo ſuat capit. & per longo, pro prenon-
go, & proſequitur qùc nunc ponitur ſine ablativo,
pſequitur. Negat apud M. Tullium reperiri leguleis
qù ſialium autorem aſſeram ſim ſuo iudicia inſolen-
tiffima beſtia, parebo ſtomacho eius: qui aſeo deheu-
et: ut nunc igitur uidetur libros de oratore legerit.
In quo[rum] primo hæc uerba ſunt, ita et tibi uiruſſoſult
ipe perſe nibil niſi leguleus quid[am] cautus et acut
priego; tantor te ularium: auceps ſyllabarum. Idem faci
inarchitectari, q[ui] autores reſpueat; ut ciceronis testi-
monio utar. Is ita in ſecundo deſinibus libro ait. t
An q[ui]ta classidas: ut optime poſſit architectari uo-
luptates. & in libris ad Herenium: quoc[um] quatuor
ſint: tu ſex facis: quoc[um] ſuperius in manibus tuis
tunc ſuſſe dicebas. & in ea ſitui loci cuiusd[am] ad ſui
uſium: comodus & arbitrius fabricari. & architectari.
I te: ſuſſium pogi. qui uel alios autores pro niſi
lus h[uius]c: uel ip[m] quem tanti facere uideri uis, niſi
li facis. ciceronem. Cum eum in meo ſermone
uituperas. Sicine ſentis hæc uerba inſulta: vidu-
cula: ſonniculoſa e[rum] an quae te inſuſium oſten-
dant: vidiculum reddant. & a ſonno quo hebrei
ſemper opprimeris excitent. At in lingua romana
non me ad unu[us] cicerone aſtringis. Igitur aliorum
q[ui] testimonia poſſum repetere: quod priuſq[ui] facio
paucis ad tuas rationes reſpondebo. Latine inſi[ne]
tunc homi[es] loquebant: non romane. Ita ne pogi
ſolertiffime, greci, grecce: barbari, barbaræ: hebrei,
hebraice: puteolani, puteolane: campani, campane
loquebantur: romani, romane non loquebantur.

2.

aut nunc romana lingua dicetur: ut a19: qua utunt
vomani: et non dicetur fluisse lingua romana qua+
tunc romani utebantur: quid hoc dicti possit abswir
dius? At inquies: ea fuit lingua latina non romana:
ficit nunc lingua romana non est latina: sed uliga-
vis: quae uligaris olim non fuit. An fuerit diuerſa+
olim lingua etuditorum et ineruditorum, quâ tuque
ſtionem inſcientiffime tractauſt in libello conuua
li: ats disputabimus. Certe quæ nunc lingua i uſu
romanis est: latina appellanda è: & si multi dege-
nevauit ab illa preſea: non-ut credibile est alia quâ
dam: neſcio unde uenisse lingua et illa ueterem
e poſſemonc deleciffle & in exilium velgassc: atq
in inſulas deportasse. Cum uideamus idem conti-
gisse in lingua grammatice loquentiuz: quâ tula-
tină uocas: quae aſeo ab illa ueteri diuſert: ut uix
eam cicer: lia mortiuz redeat: queat intelligere.
est utaq: et olim fuit romana lingua latina: & lati
na romana nifi dicimus latinam: ut genus: romană
ut ſpem: ita romana utiq: latina erit: qd querimus
latina non protinus et romana. Latina quidem qua
latinorum fuit unde romani oriundi ſunt: rom-
na aut propter romanor: maieſtatê propagata è:
& dignitate accepit. & preſertim quod neceſſariu
est linguam ciuitatis ab ipa ciuitate nomê accipě.
ut florentină a florentia, & ſenense a ſena, & capa-
nam a capua: ita romană a roma. eoq. greci: ut
ad exempla iam ueniaz: nunc ſcripſere linguă lati-
naz, fed romană: & nostros homines dixere romane

de lingua romana
na p. lingua
lacina cl. uide

T. 2. antido-
to. ex. T. VI.

car.

3-6

vulgatn

latinos, lignis
ficant non
qvitæ

Seneca

loqui non latine: & romanos scriptores non latinos.
Quale est illud: ut notissimus locum afferamus: scop-
tum erat græce: hebraice: & latine: qd est romane.
At cur interpres translit latine: quia nihil inter-
erat utromodo transfert: nam et romane: transferre
poterat. At non translit: ut appareat: & græce
licet lic dicere: non tón latine licere. Afferamus igit-
latinorum testimonia: Cicero in bruto: Voce erudita
& romanis grætis auribus digna: Nempe latinis
auribus & grætis. Virgilius in Georgiis Altreumque
Cano romana p'oppida carmē. Non romanam poten-
tiam sentit: sed latinas Vrbes. Hominis de arte po-
etica: Et data romanis ueniam est indigna poetis.
paucissimi romani poetæ fuerunt: et alioque latinos intel-
ligit. Propertii: Cedite romani scriptores: cedite
grat. Hic quæ de poetis loquens eos ingrecos roma-
nos, partitur: certe latinos lignificans non quivit.
Nam nec Virgilius quę laudabat nec ipe: Nec hom-
tiis nec ouvidis nec Ennius, nec plautus, nec Te-
rentius: nec alius quid fere cius romanus fuit
forfită cuiutate donatus. Lucanus in xi. romani ma-
ximus autor Tullius eloquii. Certe latini. Nam
latine tunc loquentes et non romane loquebantur
non dixisset romani eloquii, sed latini. Seneca lo-
quens de et et. Quid proderit fa-
cilitas, cum ecce id nullum latine exprimè posse
ppt quod linguae mee coniutum fecerim. magis
damnabis angustias romanas niſi ſcieris unam
ſyllabam eè quam imitari non possum. Cernis ut

2.

57

eandè ditat latinam et romana et hiam et lingua.
Quintilianus: fed hæc dimidio mea ad græcum fermo-
nem precipue pertinet. Nam et maxima exparte ro-
manus inde converus est. & de uerbo epyrium
loquens inquit: Nam cum fit epi prepolitio græca,
veda gallicum, nec græcus tī, nec gallicus utitur
composito. romani luum ex utroq[ui] fecerunt. Vides
ut fermo romanus idem qui latinus è, & epiredui
uox romana: q[ui]t[em] est uox latina. & iterum de auto-
vibus loquens inquit. idem nobis per romanos auto-
res ordo ducendus est. itaq[ui] ut apud illos homerus
h[uius]c[um] apud nos uirgilius auſpaticiſimum dedit exor-
dui. Curnon dixit latinos autores. & paulo poſt
Terentius Varro iur romanus etudiiſimus plurimos
h[uius]c[um] libros et doctiſimos compoſuit. & ibidè ideo ut
mihi fermo romanus non recipere indeatur illam
ſolis conceſſam atticis, uenerem. Quis est h[uius]c[um]
fermo romanus uulgaris ne: ut duo utar uerbo. At
tunegas tunc ſiinſe uulgarè: t[em] et ſi fatereris no
nifi de latino loqui quintilianus est exiſtimandus.
& aliquanto poſt in eodem loco: ſup[er]unt qui dephia
ſeripſerunt. Quo ingenere pauciſimos ad h[uius]c[um]
loquentes luteræ romane tulerunt. Quæ nam ſunt
pogi luteræ romane nonne latine. ergo lingua ro-
mana eadem quæ latina. quod fatetur Macrobius
in eo qu[em] ſup[er] attigi loco cum inquit: Ne ſi habi nos
ſub alio orto c[el]o latine linguæ uena non adiuu&
ut equi homq[ui] consilant & in neo ſermone nativa
romani oris elegantia deſideretur. h[uius]c[um]us ſup[er]

quinque linearum

epistFormula

homerus

Varro

macrobius

hieronymus

Vespasianus

boetius

dies me deffixi
ciet ota illo
exempla repre
tentem

romanam lingua
dominari

pro romani
lingua romani
tropis

Vide ad h. q. de
dixi. c. 1. car.
XVI.

Ioel. Quod Vespasianus et Titus romæ templo paeis edificato uasæ templi et univerſa donaria in delubro illius confecratunt: quæ græta et romana narrat hiftoria. Boetius lufi librum perſ菜单us comento. 2. ergo ome aruſtotelis opus quodcunque in manu uenerit in romanu ſtilum uertens euy omniuſ comenta latina oratione perſcribam. Qd dictam. A. gellium: diomedè: donatum: Seruium priscianuſ, & alios plurimos ita locutos. dies me deficiet: ota illorum exempla tepetente: quibus univerſis tu pogi: qui te facis eorum patronum: ă tradicis: cum mihi contradicete uis. ergo cu te re fello: non quidè illis patrocinuſ preſto: ſed ab eis patrocinuſ posco. Hactenus de repreuſione ubi: Nunc de repreuſione rei. Negas licete dicte romæ nam linguam dominari. li hoc non licet. quia hœiel non lingua dominantur: curais linguam romana dominari romanis ubi inuſu e? li licet cur me ita dicentem inſectavis? Nili forte lingua romana lius dominari poterit: alienis non poterit. imo lius non pòt: ſic nec romani dominantur libi ſed alius. Ham pro romanis dixi linguam romanam tæ qtum ad propugione linguæ romane ptinebat: qui tropus eſt: uel frequentissimus: ſed tibi utceta bona, ignotissimus: qui puta uenuſtus dia ex britannis pro ex britania: qui tropus eſt inſolenſtior. de quo mox dichta: ubi pauli de calunia tua dixevo. Non tu. ita abrupte: illa uerba dixi: ſed quemadz Cicero poſt multa de moſte ſeruıſ ſulpi

tii qui initinere Ad. M. antonii fuerat defuc-
tus intulit. Is enim profecto morte attulit: qui
ta mortis fiut. Sic ego post illa, et hæ gemma,
aureo inclusa anulo, non deornamento est: sed or-
namento: ita noster fermo accedens alioru fermoí
uernaculo contulit ſplendorem non ſustilit: neq,
t. armis: aut cruore: aut bellis dominatù adept
est, ſed beneficiis: amore, concordia. & mox ami-
mus romà: amilimus vegnum atq. dominatù: tam
esti non nostra ſed tempot: culpa, uetù tamè per
hunc ſplendidiorè dominatù: in magna adbuc or-
bis parte vegnamus: nostra è Italia: nostra gallia:
nostrea hispania: Germania: panonia: dalmatia:
Hirycum, multæq alie nationes, intuli ibanq:
romanum imperii est, ubicungque romana lingua
dominatur. de quo dicendi tropo, cicero ita intio
de oratore tradit. Neilla quidem traductio atq.
imutatio inuerbo quandæ fabricatione hæc ſed
in oſone Africa terribili tremit horrida term tu-
multu pro aftis est lumpta aſtrica. Deline coma
tuos hoſtes testes ſunt campi magni. Graus est
modus in ornatù orationis et ſæpe ſumendus. exq
genere hæc ſunt. Martem belli eæ comunè: cere
vem pro frugibus, liberum appellare pro uno: t
tæptum pro mari: curià pro ſenatu: campu pro co
mitiis: togam pro pace: arma, & tela pro bella. &
alia plum. Sed multo plura Quintilianus, cujus
unus quod e' cicerone ſummit exemplum fluffeat

germanna
panemia

pumtilianu

58

Quid eTIM tuus ille Tubero inacie pharalita gladiag
agebat. cuius latus ille mucro petebat qui senſus
erat armoru tuot. Quanto audatis est pogi duce
qui ſenſus erat armorum tuorum: a romana lingua
dominatur. quod conuenit cum illo pro archia: hæc
studia littera[rum] nobiscum pernoctat: peregrinantur
vustantur. & alia infinita exempla. Sed res coecat
q[ui]t inquit plato clara est. Cetera exequamur.
Sed prisciano inquit eruditorum nuperrimo potis
ſimus reſpondebo. Cur qui de latine ſigue elegantia
ſcripturum ſe p[ro]ſitetur tam inelegans: tam elin-
guis est: tam barbarus: tam ignarus: omni erudun-
one: carens & elegantia. Nuper tempus pauloante
præteritur ſignificat: nuperrimu uo uerbum ab
eoſolo male compoſtus: num octingentovu amp-
lius annoy tempus ſignificare p[ot]t. Sed ubi n[am]
belua infana nuperrimu hominè ſcriptum legit.
Nunquid apud ueteres Tutu[rum]u: Salutium.
aut Quintilianu dwitias ſuas: per cauſus declina-
tum comperit. Non dico q[ui]ndocte: q[ui]nſcite: q[ui]mp-
rudenter: c[ui] falbo ſua illa cœruina leuitate ſe t
nihil ſcure demonſtrat: cu[li]tus tantorum q[ui]
roſ autoritate & doctrină ſuae inſuſiſtimæ p[ot]
ponit opinioni. illud potuſs quæro unde aut a q[ui]
autoribus hæc monſtuosa uerboru portenta lit ex-
p[u]ſatus. Q[ui] uerba p[og]i ſemp ſententias q[ui] inuoluis
necesse h[eo] redigere ad capita quæ obiicis. obiicis
q[ui] nuperrimu ſolus ego compoſueri: q[ui] compoſi-

de nuperrimis.
Et n[am]

nuperrimu

Tutu[rum]u
Salutiu[rum]
q[ui]n[am]mu

n[am]tus
po[ritu]r.

d[ur]ia inter co
poſtum: Et devi
natum

tum non est: sed est dixeris derivaueris: quod eius lig
fitatione abusus lum qui recte quis uti quæat uerbo
quo uti non debet tantæ male formato: igitur, mmo e
usus. Accipere cur recte & devinatū lit hoc supelatium
non ame: sed ab aliis & ame usurpati: priscianus
cuius tu pogi aduocatus es: imo cuius caput: ut uil-
go diatur: feugis affidue: ita in. g. alt. Nuperrimus
et superlatiū proferebant antiquissimi: qui super-
latiūs magis ab aduerbio iner. definente iudetur t
nasci. Nomen. N. politiūn inus definit: ut capro iudet:
nuperus cuius acculatium plautus profert incaptiūs
recens captum hominem nuperiz & novituz: & bi
ut super superus: lic nuper nuperus debet e: e. Vides
ut tria quae ame exigis priscianus prodat nuperi
muz recte formari: & hominem significare: idq
non modo apud ueteres, sed etiam apud ueterimos
reperiri, et quintiliano: liuio: Salustio uetustiores.
quos cur nunc nominaveris non facta ciceronis me-
tione nefio: nisi dubitabas hoc apud illum inueni-
ri: ut Herenniz aut quod ille nuperrime dixerit
i. ultimo & nouissime: & poitea queris, Vnde mo-
struosa uerborus portenta expiscatus lum: porten-
toſe ne loquitur cicer: cum utitur leguleius: ar-
ditectari: nuperrime: Tumelius qui monstruosa
portenta aſi: non fecus acſi diceres monstruosa mon-
stra, & portentosa portenta. Taceo quod inquis mon-
struosa pro monstrosa. At non de tam longo tempo-
ris ſpatio duci potest nuperrimus. hoc facit imperitia
tia pogi qui ſentis nuper significare tempus paui-

priscianus

nuperrimus

nuperus

ut sup. ſupern
ut & muper
nuperus
nupium hanc
dicung

leguleus

monstruosa
portenta
in
sua
ut
nus
& me
trus
sa
non
sua
ſa
nus

2.

60

fip yroniam lentio eſe dictum contra me ipfum loq.
Quonam id modo probas pogi pueris puerilior: ut
femper quod aliis obiicis inte ipſum recidat. Nú
quid uerba pýroniã dicta: non idem quod ſine t
ýronia ſigniſtant. Vtli dicam ó doctum ó accutú
ó ſobriuz pogiump: tametſi ego inalium id ſenſum
loquor: non ne hæc tria adiectiua ſuiu3 ſigniſtatú
retinent: idem fit in illo Tulliano. Sed quia nò de
claritate tunc agebatur: quæ nec inlupum cadit
nec in paſtore delideratur: ſed de bonitate: dixi per-
inde dictum eſe, ó preclarum custodem: acſi dic-
tum eét ó bonum custodem. Vides ut ýronia mihi
mutat. Ergo quare ciceró dixit ó præclarum et
non ó bonum custodem: nempe quia idè hæc duo
ſigniſtant. hoc eſt qd ad monere uolui præclaru3
actip1 pro bono: quod tu preclarus emendator uiti
perandum duxiſt. Ut non querat quæadmodum
Cicero inquit, quem appellet ineptum qui pogiuz
cognouerit. Principiu3 probemij libri elegantia3
quinti ampulofum e & uanitate plenuz. Tertig
mihi ait et ppe quartus annus agitur peregrinat
femp & per omniá maria uolitanti, proxima etiá
æſtate & quidè tota militiá experto. Quod utriu3
honestiore an magis neceſſaria cauſa fecerim neſao.
Atego ſcio te neceſſitate coactum Regē aragoni
edendi neceſſitate ſecutum fuisse. Ais ampulofus
principiu3 & uanitate plenuz in quo de neceſſitate
mea confiteor. Ille ampulose et gliore' loquitur qui

de propè deq
uohbare.

le iactat: non qui le peregrinari: nam quare: militi,
expivi coatum tuiffe naxrat. Nam coactum me poti
quón honesta cauſa ductum, tu et si neſtis affirmas: &
te ſare ais: me ſecutum èe regem aragonuſ neceli-
tate edendi. Quid tu papam tandiu ſecutus efcer-
te neceſſitate potandi. et quod ſamaritana petiit
a xpo & forſitan impetrauit: id tu abeus iuarió
priuilegiuſ (ut auunt) impetraſt: ne unq[ui]tires, niſi
ut ebrii ſolent. hoc ſi impetrare non dico non potui-
ſt: ſed noluſt, ne unq[ui] temulentus èes. Sed redda
mus cætera tua uerba. Q[ui]us quis barbarus è locu-
ut tertius & ppe quartus annus agitur, dicat: quod
hoc è emigma: ſere non prope dicendu ſiit. Quo è
H. modo annus quartus prope tertiu loco ne antpe:

Sitempore exprime illud q[ui] ſit propinquitate. Vere
enigma loquor, uotabula noua, dura abſobeta. dict
quæſo p[ro]hèrculem, imo p[ro]liberum, prope quid ſit no
intelligis tanq[ui] enigma: ſi hoc ita est: quid illud ex-
ponis q[ui] intelligas: cum p[ro]contaris q[ui] propinquitate'
annus quartus è prope tertius. Atq[ui] ut ad interroga-
ta reſpondeam ea propinquitate est quartus annus
prope tertius: q[ui] tertius prope quartum. hoc tu dubi.
tas temulènte: hoc t[em] quevendum putaſ, quomodo
tercius ſit prope quartum: huc ſermonè in me-
p[ro]bendis: ò cucurbitarui cerebrus: quæris de tè-
pore an aliud ſit alii uicinuſ loco ant tempore. Qc-
modo p[ot] propinquitas loci aut longinquitat cadè
intempus: quæ diuerſa statut Aristoteles p[re]ad-

deppe.

o cucurbitarui
cerebrum

camenta.

camenta. et de tempore sic interrogasse multius. Sed
nuńputo: an tempus tempori uicumus fit tempore. Sed
quanto patio temporis. Sed nunquid aristoteles idem
sic disputare re docuit: ut duabus prepolitis partib
una et quidem priorè ommittas. loco ne inquis an
tempore. cur mox nihil de loco loqueris. sed tis de
tempore. Sed quid plura de ineptia tua? Vtaut
de re breviter respondeam: sic illud dixi: ut dicere
pogius est septuagenarius & prope octogenarius.
pogius solidum prope annu consumpfit in fabricada
innectua. pogius est prope decrepitus. pogus est
prope demens. pogius est prope lingulari multitia.
qualia sint infinita exempla & omnibus nisi uni
pogio nota. Subdit q. Nam pmaria uolitanti quis
unq uolitare se per maria dixit. nisi dedali more alis
lumptis per tot maria uolitavit: rectius cerebrum
liu3 ex plumis confectum dixisse. pmaria uolitasse.

nolitasse

Ego pogi alas hæo quales uel mercurius, uel per seus
fertur huiſse: tu in brachii quas hircinas uocant:
nam hircus es: & illis dedaleis maiores, & ià albi
plummis ſimiles. Vetiile caper quando latina lingua
dulces. uolitare et de non uolantibus dici, idq[ui] fre-
quentius, docet cicerò in primo de omvore. Nà uoli-
tare inforo, hérere in iure, atq[ui] prætorum tribuna-
libus & Quintilianus, me p[ro] omnia maria uolitare
ut plus filio relinquerè, circumuenit ſeuus ip[ro] ma-
vi latrocinii3 & alii complures autores, quos cere-
brum explumis confecti, eè ius p[ro] illorum causæ
defenſor, oftendi tibi quis dixit hominè uolitave

nichtaſſ

3. 1.

uolueret uó
p. maria: fed
lup' maria
uolant

SteABIT apd
pogius
laurea corona
& lamina

Venerat deo
nem.nu re
perit. re
.n. seren.
pnemone
fùmù suá
prima sa
lure: impu
grato

per maria. Nam dedalus licut uolueres nòp maria
ut tu uolueris dicis: fed lupu maria uolant. tu-
mhi oftende quis unà dixit strabitur: ut qui ais.
Hon tapetibus fed pellibus strabitur hincis. et po-
stea miraris te repræbendi á pueris. ego ne coroná
quidé laureá dicerem: cum laurea lit substantu!
Ham cum ais lauream coroná, lauriná intelligebas.
illud q[ui] uelum oftendas ubi repetisti. Cum h[uius] nýmpe
Aluestres: & maris accolæ monstrea ingentia ho-
novem l[ui] generis homini impartirentur. Accola
cum dictur quia inberta loci colit: non quia i loco
& impartior deponens apud quos ueterum inueni
st. Hunquid Salustiu: liuus: quintilianu: cicer-
nem? Ham illud iam aliquotiens repræbendi. Scio
hæc libi plurimù diſplicebunt: op libi ponis pro ei.
illud q[ui] turpe est. & hæc illibac circunferens, pro-
buc. illbuc: q[ui] quibus puer repræbenderet: nedù
ille ut mea ætate latis excultus. Veru ià ad ex-
tremu nolo hæc à me: neq[ui] ſuperiora êe inpogiu:
repræbenſa. Químo laudo pogi, & ſimihi num-
ciſtimu: in doctiſtimu: eruditiſtimu: facundiſtimu,
pnédico. Ham alioquin quæ laus mea foret: ſitaq[ui]
Sapio, Siphatem non Anibale: deuiciſsem. Esti
cum quo pogi uelut Ambal aut pyrethus qui
bellum romano populo intuìt. h[uius] tamen tam h[uius]
tam fortis: ut ſic dicam, eloquentiæ impe-
rator nihil uſp[er] mea: copia profugavit: coepit
fugavit. h[uius] t. lunt omnino quæ obiicienda op[er]t.

meo putavit: quæ fruisset obi ecit: quæ et utopi
nor obi ecusse iam poemetet. ó igitur opus ipse prie
clarum: ó libros omnium lectione dignos. ó aurea
laurentii priecepta: quae in aidentiffima fornice
pogiana nihil tridamni fecerunt. Quantù ego
debeo pogio meo: non possum non gravas agere. Quis
ille non facile patitur: ut me libi debere prieedices:
doletq; iactari benefituiz liuz: & hanc qui inanem
gliam respuit. ego tamen offitio meo fungar: et
cui debeo me debere confitebor. pate mea duxerit
amici mei & si prestantiffimi uiri: plus um pogio
debeo quibus uobis omnueris: quippe qui de opere meo
melius quos meritus è: quoq id animo facit. Vos
it. cum libros meos laudatis: non magis iudicte qu
amore humanitate. studio. obsequio. gratitandati
deniis gravia laudave iudemini. At cuius quis i
odio. muadia. emulatione. norend. audivite: ut
nunc pogius reprehendere nititur. captat. laborat.
& quamlibet ueluti corporis partem. fecere. nec op-
test: quae tandem maior laus defideratur. laudat
enim & maxime laudat: qui utiuperandi cupidissi
mus: utiuperare non pot.

Libere tertius mapit

Rotliguumus pogianas iam quinque legios
cum ipso pogio latronum ac barbaro cum dure
tres quidem sub lignis calumniæ: eis quæ at
sub imperitie uexillis. Supeest lextum quod
in nostra partitione promisimus: ut de superato cap

Hoc moreret po-
dius: & i. velvo
det Laurentii.
T. 2c. Anecdote
T. yours. car.

No

62

53

toq[us] boſte triumphemus. Verum q[ui] bic ante pug-
nam inſiuis cauſtris tanq[ui] de me iucto triumphauſt
liue me' qui uere triumphaturus non e[rum] p[ro]ludibruiſ
ſecut triumphante refera qu[ui]s fuerit ille p[ro]gianus
cuius ex comparatioe fiat iuſtiiiior laurentianus:
ut nemo non iuſtituturus ſit illum triumphum p[ro]
q[ui]o autore & machinatore dignus. Cujuſt
ſp[es] h[ac]e quemad[que]o defcribitur. Itaq[us] ut florenti
miſolent inſeſtis ſiuis aliquando curru triumphali
i[n]ſanos uehere q[ui] est iocundiſtimu iſpectaculi: ita
nos iſt[ui] triumphum decernamus tanq[ui] doctorum o[n]us
iuctori ob omnes gentes ingenui accumine i[n]peratas.
Curvus itaq[us] erit non ex ebore. nam id quidem uilga
re iudetur: ſed ex gigantui oſſibus compac[t]us: ut
homo imanis immanuii corporui robore uehat. n[ot]
tapetibus ſed p[ellibus] ſtrabitur h[uius]cunque tru[mphantiis
naturam redolentibus. i[pe] aſtans: alteraq[us] manu+
lp[ingem]: altera ſenicem gestans alluicinanti p[er]miſis
oculosq[us] ſanaticos h[ac] illh[ac] circunferens. coronaz
geſtabit i[n]capite ex ſoliſs lauri de coctis. lucanatis
i[m]mixtis ut alio[quio] ſuau[us] odore nauiſantis comiti
ſaſtudio mens ſeſſa r[ef]icatur. Coru[n]i in l[]ponda curri
noce perblanda novell[]o philofopho alluſent. noctu[q]
acbubones circumuolabunt. & alia h[uius]cemo[d]i cen-
tum ſerm[é] uerſijs, qu[ae] ne ue operi meo ueluti ſondes
aſpergant, ne ue gravium ac proboriu hominum au[n]tes
offendant: non o[n]a muhi ſubiicienda duco. p[og]ium
iſta decent: qui librum de iſp[ur]citiis ſcripſit. ego ab-
oſcens i[n]om modolinguam continere: ſed et auiſ

p[og]iu[m]

3

63

oculosq[ui] auertere consueui. Si quis in coetera ducere
vult apud illum potius legat: quem nihil foedum i
nec diceret nec audire: quem nihil nec iudeve nec sc-
bere: quem nihil nec agere nec pati pudet. Nam et
in his olcentatibus facundum se ad extremu fluisse
gliatur inquiens. Credo iis qui hæc legent: nò barba-
ve fed latis latine, latis aperte, latis facunde putab-
unt à me eius ignorantia: amentià: infamia: proacti-
tate: temeritatez: proterciuâ eê descriptam. Satis lati-
ne pogi fateor: qui datiui pro nominativo poliusti
sive ierbun pu tabut pro iudebitur. Quod si hæc
illi parum belle à me compacta iudebunt: afferam i
alia in alio dicendi gne/ et longiori forsan orutione t
alii deternemus triumphu: ut ampliore illi vespon-
dendi nos materiam præbeamus. Et alia multa quib-
liquid tibi respondero, scripturi/ minitaris, & a vespo-
dendo deterres. Sed cur quælo pogi minitaris mihi
elaborasti ut latine et eleganter: ut facu[de] scriberes.
ne quam mihi præberes ad te reprebendendi ansam.
& tanq[ui] hoc confecutus s[и]s de me triumphasti: me cap-
tuum alligatumq[ui] per om populo[rum] deduxisti.
Quid ergo nunc opus est minis: atq[ui] minatis ut pla-
utus ait: Turpe est iuctori iucto imsc[ui] et minari:
ac metum ostendere timoris est signum. Generous
animus: & s[и]ue s[и]bi iuctus conscius non uerbis ab-
terret hostem: nec se magna facturi iac etat. Canis
cum latat: non latis se audere significat. Itaq[ui] cum
me à vespondendo tibi pogi deterres: non in scid t
ipi consulere iuderis: & detuo s[и]olius periculo eê solli

J

63

citus. Sed quid faciam pogi: an mihi denegare tri-
umphum potes post victoria: qui ipe ante conf-
pectum hoitem triumphasti. Tecum pugnau: te
uici: te coepi: quid mihi ut detanta victoria trui-
phum reportem superest? Annete captum in tel-
umpho ducă obsecras: qd persa rex ab æmylio
paulo obsecraut: Tribuerem tibi istud. nifi te re-
bellaturum ostenderes: & te mihi immane: seni:
barbaruniq: hoitem præbuiffes. Triumphabo ig
de te: cui tu per infană triumphu Dominatus
es. Nec in integru est ab hac re superfed: cu3
fenatui populoq vomano pollicitus lim omnes
me captuos illis in media urbe representatuy.
ideft uidicibus quæ nam ui te reprehenduſſem:
lireprehenſor tuiffe: demonstraturu. distingua
aut bunc honore meu in ostentatione ducis ca-
ptui: & captuos coeteros. ostentatio captui du-
cis lit demonstrave eum breuiter abomi eloq-
uentia alienuz. Qualem Leonardus aetinus de-
fcribere folebat: cum diceret pogi ligone aptio
vem ee q Calamum. Non quæam longius docu-
menta infantia pogianc: ne émultis oportuni-
lum reprehenſioni locum deſumpſſe uideae
ex: po statim inuectuæ principio. & si alia ſunt e
multa aptiora loca: hoc licet planum manifestiūq
faciamus. Sic ut incipit. Siquibus in rebus ho-
neſtum e: conſenſuq omnùz permiffum iniurç
propuſare in iis maxime pudentiſ offitiu homi
ee debet: ut contumeha depellat: in quibus ho

pudentis hoüs officiis

notis et exustimationis laus, aut ingenii fama à maluolis indiscrime adduci uideatur. Conſtu eis eorum quae obiiciuntur ſe facere eximatur: q. taciturnitate utitur pro defenſione: qum cenſetur q. conscientia ductus non eſſe ausus improborum maſtedicentia reſpondere. In iis pauculis uerſiculis q[ui] uti: o[m]itto q[ui] exametri mitio orſus e: & quides tam inſigni quod uetatur: q[ui]d[am] accomodatius emt in iis cere, uel in iis, profecto, q[ui] in iis maxime priu[m]um dixit e[rum] debet pro e[m]t: aut pro uideri debet. Hon. nunc p[ar]pта dantur boni uti qualis debeat. e[m]t: ſed qualis ſit. Deinde id totum ſuperuataneum e pudentis hominis offitiu[m] e[m]t debet. Nam quid attin[et] uſta dicere, ubi dixeris liquibus in rebus honesti est: an non honestum cum dicis p[er]pudentis hominis of[eri]us complecteris: quid nunc uariare uerba c[or]puit, & mutare illud propuſare in depellere, et inu[i]tia incotumelha, & cum dixeris contumeliam tor uerba incultare contumelha declarantia in q[ui]b[us] honoris & coeta: deinde cur p[er]distributiu[m] dictum est illud aut ingenii fama: q[ui] ingenii fama n[on] p[er]tineat ad exustimationem: & aliud ſit fama q[ui] exuſi matio. Deinde quid est exustimationis laus? N[ome] cum quis dicitur e[m]t magnæ exustimationis: id dict q[ui]d[m] magnæ famæ ſit, ac magnæ laudis. Ablurdum igitur est dicere honoris et exustimationis laus. Et Deinde q[ui] ille i[u]p[es] res inqui[b]us ais discrimen uſari honoris: exustimationis: laudis: ingenij: famæ, nihi[]l aliud ſunt: q[ui] haec i[u]pa honor & reliqua: ut

64

3.

ingenij fama

94

nequeant in se ipsi adduci indiscriminen. deinde qd
illud à maluolís redundat. Nam nifi à maluolís
alicuius exustimatio in perculub addutatur: profes-
et non est iniuria. Deinde qd pro adducitur dixit
adduci iudeatur: minus pecaturus si dixisset iudet.

Nunc et superflue id uerbum addidit & ut amplior
sonus foret extendit more ullo, quos Quintilian
deridet arbitrantes si in clausula hoc possint et se-
udeantur. Nec intelligit ſua se loquendi ambitio-
finem exametri, & pene totum exametrum admitti-
ſe. Quæ uita ideo noſter pogiis incurrit imoac-
cerfit: nam in nullo maus est idest ma-

la affectatio qd laborat ea ambitione: quam notat
quintilianus idem cum inquit. Eſt et inquibulda
turbainanium uerbo: qui dum comunè loquedi
movem reformidant ducti specie nitons circueunt
oia copioſa loquacitate quae dicere volunt. Nam
nifi hæc pogiun peruertiſſet ambitio, ſic dixiſſet.

Siquando honestum est: conſentus omnium pmiſſi
iniuria propuſare: tunc certe honestum: pmiſſiq
est: cum honorem et exustimatio inſcrimen adducit.

Non minus inſigne est hoc uitium in eo quod ſeq-
tur: nam pro ratione propoſitionis ipam propoſito-
nem repetit: uerbis tamen mutatis. Ibinamque poſut. n.

hic quoniam: ibi exustimatur: hic cenſetur. ibi cò-
ſium se facere: hic qui confidentia ductus. ibi taci-
turnitate utitur pro defenſione: hic non est auſus
vespondere. ibi eorum quæ obiciuntur: hic improbo
maledicentur. Totus est talis pogiis: ut eius prope

ſe loqui
sullide

n. uti in qd
notat Quin
tilianus

3

65

plura lunt e̲rata: q̂uerba. q̂q hoc utiu[m reperedi et
sententias ac uerba eodem tendentia inculcandi
apud indoctos, peperit eialiquid fam[ie] facile dicendi.
quae est potius negligentia: supinitas: imperitia di-
cendi: atq[ui] ut dixi mala affectatio. Ostendi latronu
ducem: niic ip[s]os latrones quos in proelio hui[us] quo[s]q[ui]
insuius quas expugnaui[mus urbibus collocauerat.
lib[us] ferro deinceps ostendamus. Ex libro primo. post
uerba quæ primo congeſſu cōmuniter h[uius] ſolent.
comuniter accipis more barbare loquentiui pro ſere
de quo dixi in elegantijs: nam communiter est parit
omnes: ut communiter in h[uius] banc rem concurrunt. Qi-
admodum ſoliciti atq[ui] intenti exiſtunt. ſolitati p-
diligentes accipis & exiſtunt pro lunt: q[ui]d'uerbum
ninq[ui] participio iungitur. ſignificat[ur] apparere po-
tiuis et extare: ut inelegantijs. Si quibus quid aga-
statur. Male terentiui es imitatus. qui ait quid agi-
tur statur: qu[ui]s utud tuum dixuſet, quid agă [sto].
q[ui]s[que] ſtare barbare accipis proniſbil agitur. Conduxi
domunculă penes flumē: penes flumē p[ro]iuxta aut
prope aut ſecundum: aut ad aut ſecus ut quidă
utuntur, ubi reperisti? Melones absq[ui] intermedio
emendos c[ui]ſebat intermrdius in citeronis oratore
duntaxat: q[ui]tum memini legi: & haud ſcio an[hi]t e-
mendate ſcriptum: ſed ibi adiectiuiu[m est. Nam iba
hæc lunt. Est aut quidă interiectus intermedius
et q[ui] temperandus: h[uius] apud te ſubstantiuiu[s]. Nulla
h[uius] audio ſnona, proniſbil ſnoni, dictis nulla ſnona, uide

ex libro primo

committ[ui] p[ro]fero
n[os] d[omi]n[i]que
p[ro]ſimul

ſolenti, p[ro]ſimuli

exiſtunt p[ro]ſimui
n[os] d[omi]n[i]que
ut iu[n]gunt

ſtatim p[ro]ſto.

ſtare p[ro]nib[ui]l
ap[ro]s barbaras

penet p[ro]iuxta
n[os] d[omi]n[i]que

intermedius
n[os] d[omi]n[i]que
repeti

n[illa] ſnona p[ro]
nib[ui]l ſnoni

85

ſectionem pro
deſectionem, ſi
ut reſbellio
ut-

loaſſez pro de-
ſuxiſſez
poſtremo.

poſtea ă p qm

ſohatantv

ſoſuntatio-
p diſhigna-

oſim.

indiem.

enim no opuſentſi

dudum pro
nuper.

ut plurimui

ppendo pro
intelligo, no
verde.

eét pinteſſer.

licet accipis nouum pro nuntiis ut uilgus interut. Nefcio quod castellum ſectionem parat. defectionem ſiue rebellione dicere debebas. ſection ſit olim plebs romana a patribus dicimus & quę ſunt id genus: non aut ſection ſit castellu aut urbs. Deinde ſociſſem te uſq[ui]b[us] admontem: qui minet urbi: tum poſtremo obtulifſem tibi pogi[ui] tuum. ſociſſem dixuti pro deduxiſſem ſiue comutatus et e[em]. & poſtremo ſuperuacu[em]. Sed credidi te reduci[ur] ad curiam: q[ui]d poſtea, c[ui]p[ro] factum n[or]e, cur tam ſæpe ponis poſtea q[ui] pro quoniam. Non ſolicitante me, ca[mi] vem coepisti. et iterum, putabam c[ui]p[ro] poſt diſceſſui tuu[que] te abſq[ui]b[us] ſilla ſolicitatione mea quod coeperas perſecuſſes. Solicitare miſſes aliter ponis c[ui] docti conſueueru[t]. Scripſiſſem ad te olim: ſed expectavi indi[que] à te luteras. Indiem ponis pro propediem q[ui] in elegantiis traditur differentia. Vir ingeniis mi[n]ime opulentis, opulenti aut tu ſcribere debuſti aut ſibrarius. Scripſi dudum poſt redi[ur] ad curiam ex britannis, dudum uix ultra horu[m] tempus ſigniſtati: ut dixi in elegantiis. Vt plurimui, cur t[ur]a ſquenter uteris ut plurimuz: q[ui]d n[uſq[ui]b[us] apud ciceronem reperiſti. p[pendo] pro intellugo non reſte cu[que] uilgo accipis: cum ſignificet ponereare & estima[re]: ut in elegantiis tradidi. Non quid coeti faciunt mali: ſed quid boni n[or]u[m] eét facere confidere? eét poſuit pro intereét. Petrii de pisanis admodum

3.

66

diligo tum propter eius probitate: tum pp in me obferuantiâ. iuderis dicere pp obferuantiâ. ego dicendum erat: pp eius siiue pp liam: tum probitate: tum in me obferuantiâ. rogauit ut liquod ad me scripseris reſcribam. Siqd pro liquid. At ipe nedù orationis remiſit: ſed ne ierbum quidem remiſit ul lum. dicendum erat at ipe non modo orationes no remiſit, ſed et cætera. Nam nedum ſemper in ſcd o membro hét locu: quemad m in elegantiis docui q[ui]le eſſet. At ipe ntilum ierbum reſpondit. nedù oratio-nes non remiſit. ex quo conſtat una c[]p a pogio t ômuſſam negatione. ipe modicu expendit in nutri-ce talis. expendit pro impendit politu eſt, & talis pro illius. Non mi. reſcolo: ſed nihil deuians diſita-te. eſt ne hic reſcolo pro recordor: an ut cicer o ait apud quem dic ubi reperiſt deuians. c[]p ſime c[]ve-deve ſibi debuſſe putaſ uebementer erras ne cul-pam omne in me reſellas. ſibi pro ei politu eſt. reſſellere eſt conſutare et redarguere: hic autem t quomodo acti piatur n[]efcio. litteras quaſ dictis dudus ad me ſcripſiſſe: ſi unq huſſem reſpondiſſem tibi p[]ſecto. dudum pro nuper politu e, & huſſem paſſe-puſſem: inſuper d[]eſt te, ut e[]eſt ſcripſiſſe te. Ut per-cipia ex eis qua cupio iocunditate: Non percipitur iocundit: ſed uoluptas: l[]ætitia: gaudiu: delectatio: At tu putaſ i dem iſta ſigniſitare q[]d iocunditate, cum multum diſſerat: neq. h. iocundus homo eſt qui delectatur: ietatur: gaudet: uoluptate fruitt.

pp in me obferuantiâ

liquod p[]liquid.

nedum prononſi
in ſecundo loco.

T[]expendi p[]iſpendi
no diu

T[]reſclo pro recordor.

T[]tuians ap[]d
C[]trenonu no
reſp[]e.

T[]ibi pro ei.

T[]refellere.

T[]ndum pron uſer.

T[]huſſem p[]aſſe
p[]uſſe.

T[]percipitur u[]t

n[]on iuſtio.

B[]uoluptat[]

ad differat
ocuſitutat
& uoluptaſ

inultus ſb.m.

n. vepi 2 k.

dubit. & re
ſedatm. pro
ſot. uta
pud. uta
poſt. ſerot.

datur.

pointi

dolert

ſimil. ſturatut:
uitas cultus
Et i. i. ottot.

ſpexi pro pev
ſpexi.

Johm pro nuper.
recepti præcepi.

j.

ſcommenda pro
comenda nu
inventur.

ſumidu pro
nuper.

pridie promp-
nemo miſ-
barbaruſ
pont.

ſed qui cauſa eſt alteru utille gaudeat & litere
iocuſinde dicuntur: quæ non gaudent & oratio loci
da et aspectus non ſolum amici filius ſit: ſed inter
dum inimici vocundus eſt: ſi tritus fuerit. Itaq. io
cunditas in eſt ipi rei ex qua nos capimus uolupta-
tem. Cuus negligentia atque incultus nobis lue
dus e incultus ſubstantiuu ubi repentur. Dicte
executorem testamenti iob: et poſtula parte ſua que
pro illius anima dedatur. poſtridie tuos 45 octo groſ
los poti ſumus. miror adolescentem, non annotasse,
hoc potiti tuos octo groſios. Nam dedatur pro detur
necio an ſaunt male pom. ſuam quoque pro eius no
uident. An nuevo ad executorem testamenti ipectet
an ad heredem poſtulare quæ ſunt heredatius ipse
uideris. Illius no dicidi tatis recte cau[m] proſpexi
ex primis luteris quas olim recepi à nicolao. Nib[ui]
putas differre inter perſpexi et proſpexi: cum illa
lit penitus et perfecte, hoc aut longe etante alpexi.
Sic cicevonem ſequeris: quinunq[ui] dixit recepi luteris
cur ipse ſic 4tribis & non potius accepi luteras. ab
homine tibi amant uſtimo. mallem dicere tui. Reco
menda me domino. pro comenda crebro ais recomé-
da quod non inuenitur. S[cri]bendi conſuetudines
iamdudin[que] intermiſſaz. Conſule cicevonem & ch[es]es iamd[\]u
dum quin una, duas ue horas tranſcendere. Vellemſi
miles mihi homines indiem daru. indiem pro indies
ſiue p[ro]vo quotidie uſurpas. Cum eſſem pridie in cancel-
laria acceſſit ad me antonuus luſens. Nega nunc te

3

67

quid pridie significet ignorare: qui ab eo narrare
incipias. poliusti igitur pridie pro nuper: quod ne
mo nifi barbarus fecit. Magnum est oblitere iuni
is quae in diem magis lubeunt. Nemo sic est iusus idie
iit tu. Multi tni tuq; in primis opinant me diu ires
dicendum fiit, multi tni tuq; in primis opinaris, sive
multi tam e quorum tu in pmis opinatur. Nec tibi
doctus atq; indoctus dicit, boni inlimul acmali.
ubi repereris inlimul doce. Verum non ediscuntur
hic iitia fed quandoq; exercentur. discuntur dicte
dum fiit: nam ediscere est memoret aliquid scriptus
dictum ue complecti. Ex quo perfuis finxit nos por
tare duas mantitas ad collum pendentes: a collo di-
cendum fiut. De panno quod totiens iteras ego iam
dudum pluribus litteris scripti. Iamdudum frequen
tisfime abuteris. nam cum venoluens teagoedias sene
ce legendi studio. euoluenb tibi dicendum fiut. hui
paulum a legendo. cestauia a legendo dicè debuisti
non hest. & hitauit plurimum apud fonte forge.
Naiades apud aquas. i. in aquis hitant nò homines.
econtra hoc ita composition aduerbum apud cicerò
nem non inuenisti. Vt sit tanq; iaticu future iatici
uderis accipere prouia, cum fit pecunia, aut aliu d pe
cuniæ instar adviciti in itinere faciendo. Non nullit
phiam eatenus attingunt, quatenus magistri accipi
ant gradum. Aut move imperitoribus iteris quatenus
pro iut aut li pro inquantum accipis dure affecta
teq; poliusti. dimitto medicos. dimitto pro oinmitto
sive mislos facio, sive transeo. ipi met legum doctore!

indem, p. indiét

opinant pro
opinare

inlimul pro
limul.

Ediscuntur pro
discunt.

Ibidem, pro a. colla

Iramdum, promp

Trenolvens pro
euolvenb

Vest. pro cestum

Ibidem, p. ixta. nò
dio. B. in iut
apud. urban. t.
in urbe. p.
retra. nò dix

Iuaticum pro
pecunia. dixi
pre. iuxa

Iquatenit pro
in iuxta.

dimitto, domnus

["Iporum pro lue.", "Ex. i. libro.", "abhorvere abhore dicimus, non hæc rem", "reus cum imis: 4 videt. 4. a. 4. mihi et 4. ut et 4. h. 4. 4. 4. 4. 4. 4. 4. 4.

putauí. domitianus Augustus uir malus ad reliqua
illud ad reliqua malus insueti sermonis est: melius
futurum line prepositione: ut uirgius. At cetera qua-
uis. qui modus loquendi et inprosa otonc reperitur.
Quos et abhorrebat scelestus imperator. nec senfi:
neu constructione huius uerbi recte es uſus. ite qto
tus ad fauces auerni. excedite anobis. exce quanto
tius duerio ab illo ſuperiori modo: quia unu uerbum
tinm adeſt. ergo illibc unu uitiu est: hic euisdem uo-
cis alterum. illud quoq. excedite. ego dixiſſem potis
abſcedite: nam excedere est e loco diſcedere homines
aut nunc loca nunc loca non ſint. Ut affeſet ad te
litteras meas. non hét nunc locu affero: ſed ſero uel
perſero. Cum uidiffet principes: et ſtrae pas nostrus
obumbratus magnitudi coeterop oblitus è. pogi pa-
rum latine politum è illud obumbratus. ut testimoſo
meo eum excufes ſiqui de illo obloquentur. Nam
pridie mibi retulit ſcriptum eé ſibi dict a quibuda
eum hic manere nescio cuius foemince cauſa hoc
ſalſum è: nam noui hunc latis recte: et uitam ſiá.
Non dico non eé amicum dimona caterina diime
ri: ſed caute & ita utego. en puidie quod te melius
me ſcare iactabas non recte politum: nam ubi reſi
ſi iſto modo uſiurpatu: ubi item ſic uſiurpati oblo
qui: ubi eum proſe. ubi econtroio ſuam pro euis.
ubi amicum pro amatore: exiſtimo te habere uo-
lumen qidda operum ſenece: quod fiut ohim coliti no-
ſtei comunis paventis doctoy hominu. id ſi ita est

ad reliqua

abhorrebat.

ſtocius iide de
ſi vocabulo qa-
dict. S. p[ro]
lió x. carta

ſcedere y alſo
duic iis eis

aſſeret p[er]ſero

obumbratus

eum p[ro]
puchi
obloqui
eum p[ro]

Jam[que] pro
amatore, no
amator ſi
illius tu: au
utro t[em]no

nohmen

ohm p[ro] q[ui]dam
bavare p[er]ſi-
tum

De volumen
Vide et addi
car. s. pximo
li. car. by. et
huc potuf norm
re. tu diſſe
vat volumc et
opuf et pco
dampt libri
volumc

pro eo qdc eque
tenebo quoad
vrasq. prero
necum.

linguam
lingillatim.
covam induc

emuloſpim
mo.

ſuam pro eum

te vogo maiore inmodi: ut librum ad me mittas ɔ̈
ad illum faciam tranſcribi. opus frequent habet
plura volumina: pluresq[bras] libros. Quo modo igitur
potest unum uolumen: unus ue liber plum contine
opera. Quid ait ita ſignificant apud elegantly
meat opus ſex uoluminum ſine librorum requirito.
Olim ɔ̈b[us] barbare politum ē. quiſ.ti. ſic dixit: marua
clim cathonis, hoc eſt iam defuncti catonis. Illud et
indiligentis ſcriptoris eſt. mittas quoad illi transſop-
ſero: nam tranſcribi faciă parum nitidu̇ est. Sed ut
lunt nulla uel ita mendofa: ut nedum intelligi: ſed
ne legi quidē latine poſſint. prepoſtere dictum eſt.
nam ſic erat dicendu̇: ita mendofa ut legi latine no
poſſint: nedum intelligi. Singulatim citentur co-
vam equo inducē: uel pudore ſileant: rei cauſa qui
eos in cauſam ſuam adduxerit. Singulatim non dictu̇
ſed ſingillatim: quod nec ipſm ēét hoc loco idoneus.
item covam inducē citari vusticanus ſermo eſt: ɔ̈ſi
non ad inducem citetur: ſed inducē ſpectante. etiam
in cām ſuā pro in cauſa ſua. eos ɔ̈b[us] pro ſe dictum eſt.
Vides quanta eſt mundicia: ac uere elegantia ſup
pellectilis linguae latine, lege utam ſuā: lege mo
ves: lege ſemulos atq[us] obrectatores eius. quid ita
de uno eodemq[us] loquens, tam conjunctis uerbis ais
uita ſuam & ſemulos eius. quov[us] alterum certe ma-
le poſuisti. ſed mox utrunq[us] dum inquis. brutus
liquis voger ſententia ſuā uereor ne ſibi a te qua-
dem inuiriă fieri clamet: qui eum inter actores t

3.

69

ponas. Cum dicere deberes sententia eius, aut certe id totum superuacium est, sententia suâ vel eius & qui se inter actiones ponas. Non ideo sunt laudandi quia instar aliorum scriptores. Inuenies. H. perplures luxu vios. Instar male usurpas pro ad limititudinem. & plures pro complures: nam pplures non inuenitur. Ut scilicet deinceps graviora quæda mediteris. graviora aliqua dicere maluisset. Librarius meus iamdu dum à scribendo uacat: negligentia cosmi ut opinur. Iampridem non iamdudum dicendum fuit. Neque confidas inuerbis cosmi: redundat prepositio. Scrip fitti ad me dudum inquada eplâ. dudum pronuper e politum. Voganit me pridem cardinalis Sancti Marcelli arméet satisfactum de bulla fauentina cui portionem suâ misisses. pridem pro nuper po fuit. & quam pro eis. quâboc milies. Vtri fuit digniori gradu ponendi penes pontificem. penes pro iuxta nunc non recte. multa aut quocumque repondet. quocumque iamre pre hendi. poſtea quæ receſt i à nobis, nihil dete intellige. intellexi pro audiuii nemo dixit eruditus. Quibus te latis abunde excufas. latis abunde quidem ſiue latis abundanter: non latis abunde ut tu ſæpe usurpas. & cum ruris inpublicum prodiret: atque eadem ſibi navrearentur: inquit. uxor mea testata e hoc falso in eam dicti. eadem ipi navarent, dicendum fuit. & hoc falso in se aut in ipam dicti testata quæ pro dixit male est politum. qui non fecus aff积ô honori et comodis tuis, ac meis propriis. Affiti or tuo honori et quo gne loquendi frequentissime iteris inelegans

instar.

pplures non plures

iandudin pro iandiden.

to daf inuerit
no din. ſi co
ſat daf uabas

iandum promp

ſpudem puper

Tpenet p mixta

Tantelexi pro
andui milg den
ſat abunde. ad di
ſi ſanſabas
dantur et

Tnarent. ipi uo
ſibi

Tse ut i ipam
dam du fuit no
tam

Tafficior honori int
legas ſimis et

mais propriis
no est elegerat is
meis ipsi

Neluti propter

congratulari

quid pro quid?

recomenda

iudicium

illeguidem

fermo est. illud enim meis propriis: cuero dixisset meis ipius. At postea cum acceperim, tibi omnia conceſſa eſſe libera: ueluti colutius nunc huius uolui tecum congratulari. ueluti pro ficuti male est politi, cujus alterum ſit imaginis: alterum ſimilitudinis. Ut laſte in elegantijs. Tecum uolui congratulari influetis ſermo est. Conſuetus ait et pinde latinus uolui tibi gratulari. ambo tamen unu quid fere iudentur ſignificare apud doctiſſimos linguae latine autores. unum quidda dicunt linguae latinæ autores, non unum quid. memini me recomendaſſe tibi dominu Iohanem de cruellis. erat enim tunc controuerſia quæda debeneficio ſuo quod eſ unforo iulijs. Nunc uero cum ſuper ea iamdudum compositum eét denuo parantur ſibi unpedimeta. recomendo non est latinum uocabulum: iamdudinuero & ſuo, et ſibi latina illa quid e: ſed non latine polita: quæ litotiens a te barbare polita repreſſe dere uelim. quotiens reperio: faciam vem non m legentibus: ſed mibi ut scribe ni odioſa, ut etiam potiſſime pro potiſſimuz: & extimo pro exiſtimo ut plurimù: et permaxime. Reddite ſunt mihi nudius tercius litteræ tuæ optatiſſime ille quid & quæ abunde mihi latifſerunt. ego de reditui græam non ſum admiratus. Aiebas me pogi repreſhendeve a cerone in illo, qui ait in iuſtute ſumum bonum ponunt: præclare illi quid e: ſed hæc ipa iuſtus amiciciam et gignit et continet. at-

["3.", "70", "ego maluisset te cicerone flusse imitatius qui cui exceptine fere loquitur: quod tu non facis: quinodum nosti usum conjunctionis quidem. ego tecum loquens abſens per litteras veluti coramFootnote:Footnote:Footnote:Footnote:Footnote

lamdudin

dudum.

Ipridem

Tinper, lute, proxime accepti, lutevas, non duplecatas; sed, eodem quod duplecatas, non sicuti ficer, cōplexas; et, implitatas.

Instar, mo
sura, pigni
fusar, non
similudin

Quantum

Tinffultus

discere: cum lit fas et ab hoste doceri. Cum quo est mihi iamdudum abadolescentia, lumma intere confiuetudo. iamdudum improprie politum est, prefertim cum dictatur abadolescentia. Ego dudum rogatus ab antonio, fea fuplicationem iuxta luteas tuas pro archipresbiteratu. Venetias scribis et ais dudum, quod est unius horæ duarum ue. pridem huii lutteras abste ex chyo duphcatas: antea habueram alias quibus respondi. Nibil differentia statuis inter pridem: iampridē: nuper: dudum: iamdudii & quaedam alia. Quis unq. scrip lit pridem bui luteras pro nuper accepti luteras: ego more: ueterum dixi flem nuper, lute proxime dixi flem accepti, abste luteras eodem exemplo: Nam duplitatas luteras quid poslit lignificare non intelligo: nisi complexas & immovem anguium implicitas. licet. H. nāta ipa excellentior sit iis quæ instar eius sunt, num quid hie tu uteris instar: ut cicerò qui: perfuadēt H. mathematici terrā in medio mundi politā ad iuniversi celi complexum qui puncti instar obtinē. uides ut instar menſurā lignificat: nō ad ſimiliudinem ut tu accipis. Cupiebā certe alas mihi de: ut quantotiis maria posſem treaijcere: tumbi committas, quin his rebus ſuffultus uenias. In luteris quas ad exemplu3 imitari uolentibus referendas inlibros cenſuſi: utrum ciceronē, an uulgo imitaris: ut dicas qtocius: & ſuffultus p[ro]muntus

Tinper plen

3.

71

lue plenus, lue instructus. Scias pistorum perma-
gnam fuisse pesset præterita estate. Nescio an pro
la oratione repererim præterita pro proxima. Sum
mas alicunde mutuo lib fide mea: nam presto eru-
unt tibi lib creditu tuo et paulo post. hos limme
prolibito: nam tibi presto erunt: quemadmodus
pollicitus est: presto pro prompti quis nisi indoctus
dixit: et lib fide mea non auſim dicere/cui twi-
ale illud lib rediti tuo undetur a triuno uelle
recedere: fed alschola magiſtrorum aberravit. di-
cendum eim erat per accufatiuam lib creditu
tuum. Et h. cum in contrahenda amicizia neces-
le fit alterius beneficuus procede: uelle, is êe a q
primo initium benefiiti prodiret. pevea ſiullum
buin ſcemodi vocabulus quod unius ignomt. ni
noſt: quomodo. H. barbarius potuit poni quippe:
quod ſemper cauſe reddituum est. primoq. aut ſu-
peruacuiu est: aut ducendu ſiut potius piove. ma-
xume uo impuſius ſum nimia quadam cupiditate
eius modi res potuendi ambitioſe fortasse ero. aut
importunior ſhit equum. potiundi res pro rebus
non ſemel dixisti. ambitiohus q[ui] de glia non de li-
bris, aut numilmatis ſimilibus ut dicitur. Importu-
nuſ et apud doctos pro infestus ac moſtus uelit
cavens portu locus uſurpatur. Vereor ne succumbat
inſidiis multorum: qui ei tendiculas diuerſis locis pa-
vant. impediunt certe ſanctum propoſitum ſiuu:
cum ſenſerint te aduerſum eorum notis. ſuii pei?
et eorum pro ſuis politum est. Subunde admoneo

præterita p[ro]p[ro]ſima

presto p[ro]p[ro]mptu
in ſide

1 appe
quippe p[ro]q[ui]dem
p[ro]m p[ro]p[ro]e.

potenti res
pro rebus

ambinos de
ſlavias. Fui di-
nu[que] corriu.

ſu[n]m p[re]ſi[n]t

Submiſte admvſo
huius p[ro]ſi

Ili quidem

indiem pro
indiet

nup[ro] p[ro] proximi

ad ſumu den
devé. no diu
ſleganter-

huius pecati, tum ne omnino non pecasse amplius
putavetur p[og]ius, ſi omnino nihil aderemus: tum
quia non ſolum p[og]ii repreſhendendi ča hæc anno
tauius: ſed et docende iuuentutis. Tum mores
p[ſi]miles illi quidem mutua beniuolentia deuinxerunt.
Q[ui]obrem ſemp ſincere colui banc nostram amiciciā
auctā ſemp indiem. ego ut ſuperius testatus ſum
maluiffem dicere illi quidem p[ex]ceptionem: ut
intelligas te mentir: cum ais me tale dicendi gen'
improbare: indiem ſemp auctā amiciciā nulſo legi
dicimus eim ſere ſemp: ut dixi inelegantiſ indiem
uiuo: exiſtimo te aliorum lutteris debere fieri certi-
orem: qui ſcribit: quæ alii iinitentur, is ſe magiſtrui
uulgi profitetur: tu auct ſcriptor egvegire uulgus
magiſtrii h[es]: cum ais exiſtimo te debere fieri cen-
ciorem: nam quid ſibi uult illud debere? Sic eim
indocti locunt: mandamus tibi quatenus debas
uſtra decenniu[3] uenire coram nobis. quare debas
p[og]i: et quatenus pr[or]it, uſtra p[ro] intra, & dece-
niu[3] p[ro] decem dies: & coram nobis p[ro] ad nos u-
nire, uulgo autore dicere, ſiue autoribus quibus-
dam ſcriptoribus nihil a uulgo differentibus. S[pi]
li tibi nup præteriti pontificio obitum. ego dixi:
[ſem] potius proximi uel ſuperioris, obitum. ad ſi- p[ar]chal
mum miſeriæ deciderunt. ad ſummui eſt inaltiſ-
mum: decidere eſt deorſum: quae ſunt interſe
oio contraria. dixiſſes tollerabilius in ſummui me
liis ad iimum, optime in iimum miſeriæ deciderunt.

3.

72.

vel ad lüumum miseræ pervenerit: liue deuene
vunt. & ego pacem non solum spero fed opto. Qui
sperat etiam optat: quoniam de bono quod opta-
bile est spem hæmus. itaq. non dicitur isto modo
fed illo. ego pacem non solum, fed spero. uel ego
pacem non solum non spero: fed ne opto quidem t
qui hiuc honori tuo exanimo gratulantes. Gra-
tulari ex animo nunq. legi: qm gratulari è sioni
fitare te gaudere bono alicuius: liue gaudeas:
liue non gaudeas: itaq. gaudium ad animu per-
tinet, non gratulatio. uti q. honori potuus: quic
dicendum fuit: nam hiuc de meo dicitur. uti
detuo ut in elegantis: mibi aut cuineque eam
copia supeft: & meis rebus contentus lum: haud
vaco amplioribus. ubi suppolitum è illius lum co-
tentus: cogita quid tu: amici de hac re: donatus.
Sed uus priscianus dicturi essent: s te audivent.
Magnum quid est: & supra multo: uires èe unu
in quem multi sperent: quid pro quid dà ut tu uis
non reperitur: huc huperius dixi: fed pro aliquid.
et in quo dicendum est non in quem. Vt aut dicé
solebat lucilius sub bordo do palliolo latere qua
doq. sapientia: lic soluberrimù est cogitare sub
vubo equo & sub streamineo pileo quandoq. sti-
titum latere posse, dignitatis nang, et amplitiu
dinis/non utitutum & fuscus & rubicundus pi
tens hentur insignia. Non sub equo et sub pallio

de opto: &
spero

gratulari ex auq. uo
din

de gaudiu, et
gratulare qum
differunt

quid pàddà

sub pallio

sub equo

recte dicitur: cum luper equum non lupter equi
ledeamus. Nec equum vubeum uidi nifi pictum.
nec pileus dicitur rubicundus, fed rubeus, lue eu-
ber, quem cardinales ferunt. nec quem coeteri t
praelati fuscus, qui est color inter album et nigry.
Tutamen accipis fucsum pro nigro, deceptus mo-
ve loquendi de colore homis, quem ab albo ualde
recedentem pro fucso nigrum uocamus. cum uere
nigri lunt ætyopes: ut apud Virgilium: Quamus
ille niger chius tu canditus ees. non hi. coloris et-
hyopici menaliam illum fuisse fenciebat: fed fusci,
ut ineodem libro de alio puero. Quid tu fucf-
cus amintas. & qi nigrum dixi fet nò fucsum lib-
ungit. Etnigre uole lunt et vaccinia nigra. cer-
te nohuiit amintas colorem violay: lue vaccinioy
non hi. erat æthyops/dicimus itaq pro fucso nig-
led non econtinuo: ut tu facis pro nigro fucum.S3
cum te incensum ftiam ad illuftrandà hane tuaz
dignitatè. ad istaz tuam dixi fet cicero / exi f ut
aute nonnulli ignari illi quidem. int exi funt
et lunt: ut uulgus nihil exi fumas interce. et illi
quidem proprie defiderare exceptione ignoras
domino meo lingulariffimo. ubi legisti lingulari
fimum. Sed indiem meliufcule le het. Quae in
oculos incurrunt non uides: millies hi. legisti m-
dies cum compatiiuo: nınquam indiem. Sed cupi
ditatem meam luperant pudor quidam rufticamus

nò inuenitur equi
rubeus nifi picius
nec pileus cardina-
lum din rubriu
dus: frubeus, lue
rubei

Nòt quod fit fucsum,
& quod niger, more,
dum dictum & fuc-
co nigrum, no ame-
g

exi fumt prole

Simulareffig no
dicti. Inde proindie.

cupidibus

3.

73

inter
per
no

uerentem ne longa admodum tum locorù: tumùi
temporum intercapedo exanimo tuo pogi memo
viam omnem exclusiflet. Verentis dicendum erat
liè H. dicunt qui latino locuntur. quia cupiditate
mei dicere non poſſumus: ut late in elegantiis dil-
putaui: non H. cupiditas mea ueretur: ſed ego er-
go uerentis dicendum flut. Intercapedinè autem
pro quolibet interuallo accipimus. in nominatuo
pro illo interuallo quod nemo magis q. pogiis no-
uit & li ipius nome ignorat: quoqi deformi ucca-
bulo nemo ſere utitur. Ut liquid offenſionis apud
te ſilentium meum contraxit: is pro patrono int-
cedat penes tuam humanitatem: teqz mibi eun-
dem restituat. quidudum èe conſueueras: ut in
tercedo is offitio ſungi poſſu uideatur. pro eode
acipis: ut imperiti faciunt apud et penes: nà quis
unq dixit penes humanitatem tuam: dudù aute
te male utentem iam carpere deſtitì. intercedè
an ita: ut M. Tullius accipit: pro eo quod est adm-
pediendum interuenire; tu accipias ipe indicato.
impedior non ſolum dolore: ſed et lacrymis reſe-
vens mentem ad eorum pro quibus intercedo in-
quà uicem. refero mentem ad iniquam uice tuaz
non uideor mibi legiſſe: ſed doleo: ſed piget: ſed
pudet me uicem tuam. & nifi aliquocum miſerìco
dia eis opituletur. in carcere: in compedibus miſe-
ve perrant licebit. Quid est licebit: nempe licitù
evit atque permiffum. quod quantopere nunc
dicere deceat: tuæ aures inducent. Quinouiter

He bus poſſum
ad modiipina
elegane prono
cupiditate mora
nerens: ſit di-
no tia p[ro]
amma proli
bit ſlachy no
tu p[ro] ſi ap
no poſſum di-
no mori t[em] ma
dring utent

penes pro apud
dudinam tip.

ſi de intercedo
p[ro] ampia cr-
cero h[uius]b[us]

referens p[ro] delenim
n[am] v[olo]ri

doleo
p[ro]ut
p[ro]dèt

mè uicem
nuam h[uius]

licet

h.3.

nunc p[ro]estentur diebus

id est plurius significat non aste

nomen publicum

impertiores
pluriorio

plurior
deuium

extirpere, in præcipio non jumpere

1. de figura meraphoræ

in deuiis aberrantibus in lubricibus plabinantibus

quid diximus

certus sumus
e cumque hinc
ad significent

ad curiam uenit, nonuit non puto latini: dicunt ut latine loquentes proxime, nuper, recens, supe-rioribus diebus. Quae mihi impactionis fueris. ubi apud ciceronę ciceronis, scilicet inuenisti impar-tiores deponens: plurias eodem deuiu prolapsus lug: attamen nulla extitere erroris, uestigia imperſſa, ut qa[rum] tegunt errata pro infectis apud homines habeantur. apud eodem quos dixi: ubi legi: plurius ubi deuium habiantur. ubi existeret cujus participio: ubi infectum nui: pro re quæ cum ſperaretur posse confici: incepta, quod fieri posse tibi poſtea deferetur. Tanquam quæ fieri non posſit: nam tua uerba non ſunt similia illis terentianis factus infectum. Pre terea non uides indecentia meta-phore: cum aſis in deuiu prolapsus lum. indeuijs aberramus: in lubricis prolabimur. Qui uilibus indumentis capite ad collum reflexo pauperem coram profitentur. collum reflectur magis quam quod quomodo ad collum reflecti posſit. magis quam ad tergum non uideo ſet cum uellem imen lit: qd[rum] rectum eſt: t[rum] non exiſtat perſicere, ne bi[rum] diceres lit. dixisti exiſtat: q[ram] hæc duo idem ſignificant: quæ non idem ſignificare ſuperius oſtendi. pmagnum quid altiſimo debent. idem exiſtud qd[rum] pmagnum aliquid altiſimo debent: q[ram] nemo diſertus diceret. ego quidem pecuam q[ram] potui occultus: q[ram] potui occultiſume dicendi ſut: ut in elegantiis tradidi. certus lum te ad id como-

ueri, certum h eo ego dixiſſem. Nam certus liu
est idem q d iam decteu i et fixum est mihi. Ut
uiſgiliuſ iam certus eundi carpebat ſomnos. i
augeri ſatagunt proprias uires. Satagere est eon
qui in periculo aut in aliqua anxietate præſefe
vunt ſolicitudinem ſiã. ut qui diſcurrunt ne
urbes aut caſtra capiantur. ut quiſq. h. uirbo
nus est: ita alios minime improbos liuſpitiatur.
hinc erat: cur illud donati, q d tu terentii menti
ebaris e e repreſhendi nolebas: non illuis uicem
ſed tuã dolens: cum deberes p ſuplatiuum loqui
non p ſoliuuiuſ ſic: ut quiſq. iuſ optimus e: quia
liunt uerba ciceronis in.

Quo uno ſolo perfectam conſequemur ſcientus,
recte dicendi. quid agit illud ſolo additum
uno dolendum quippe erat: ſed eo magis nunc
est congratulandum. quippe pro quidem barba
re accipis: & congratulandum pro gaudendu: quæ
quid differant elegantiæ me te docebunt. Nam
me hercule nili nos auxilium tuliſſemus. hercules
tibi pro auxilio lato auxilium ferat cum descendes
ad inferos: ut tuli t theo. Mestus quidem ipe erat
& ſordidatus, tanq mortis rei ſolebant. Tanq proſi
cut accipis omniâ quæ ſunt confinâ pro comunib
beïs. Mortis rei nemo eorum quiurauere per ber
culem dixit. fortuna quaedæ ſiut tum ſua: tum
maxime nostra. maxime de multus partibus dicit
non de duabus: ut dicendu fuerit: tum uero nostra

ſatagunt

quiſque

uno ſolo no dixi
en alteru redu
det

Tiquippe p quidem
congruatulandhi

auxiliuſ

tanq p ſicunt

maxime de multis
conſiuerit

h4

reclusus p[ro]inclusus

unum pro eugdom
recluserentem
pro nihilo
fundus maris
eae du
no
turis

ad pre sentem,
habemus producere,
turris mittente,
pro mito

maxime p[ro]nugis.

Sua q[ui] pro ip[ro]nui[que] fine eius non latine est dictum. Q[ui]o
ille est reclusus tenebatur. Virgilius reclusus pro
apertus poliut: cum inquit internas referet ledes
et regna reclusat pallida. u[n]tinus t[em] ponens re-
lusus pro clausus nefcio quem fecutus lit: liciut
aliis quibusciam indictionibus. Inte[rru]mo et ob-
scuro carcere fundo felicet unius turris: quone
capitalis quidem rei damnati recluserentur
en iterum recluserent pro includerent: fundus
turris non au[n]tim dicere: ut fundum maris: ut
dolii: ut aliorum simuli: illud unius nefcio quid
aduuiet: q[ui]t[em] teres ne duarum turrii, intelli-
geremus: fed u[de]liicet posuisti unius pro cuuiu-
dam, more justice loquentium. ego et illud feh-
cet non posuissi. b[es] quod tibi ad pre[s]ens tribu-
potest. dic quo autore dixeris ad pre[s]ens. Velles
et potuissi librum tran[s]mittere. opus duodecim
librorum librum uocas. nuli forte pro codice ip[ro]
loquens: qu[em] nunc te lentire non exis[t]imandum
est: quia de libris non de codice feci suPerius,
mentionem cum dixebas. Erant h[uius] non inbiblio-
theca libri illi ut eorum dignitas posu labat: s
inter terrimo quodam et obicuro carcere. etiam
tran[s]mittere hoc loco parui mihi probatur: fed mit-
tere. Tum p[ro]pter rei gravitate: tum maxime p[ro]
eloquentiam hominis. negavi suPerius loci et
suplatis inter duo: quare dicendum erat eus
p[ro]titer gravitate: tum u[no]: fine tum magis propt

3

75

hominis eloquentiā. hoc pro me loquor qui mor
talis exisito. Non dixilet citoero mortalis exisito sed
sum. Ut primi ad errores qui in eum conferebat
responderet. quis unq dixit conferri errores in
aliquem et ad errores respondere ad crimina
respondemus: quæ nobis obiciuntur. legebantur
ex pulpito lingula capitæ accusationis. pulpita fit
qualia olim erant loca. ubi hustriones agebant co
moedias, tragoedias: quæs is te locus non fuit.
suggestum opinor te signifitare uoluisse. Nulla
in eum nedum mortis causa inuenivi iusta posse
fed ne quidem leuillime offensionis. Nedum ma
le lic iusurpari superius admonui: nunc reprehé
dere hæo ne quidem: quæ duo nunc iuncta repre
viuntur. illud q[ui] reprehensione dignum e: ut in
consequens: nulla causa non modo mortis: fed ne
offensionis quid e. quasi offensio lit pene genus.
Omnia falsa esse dicebat. omnia criminá confic
ta ab æmulis liis. æmulis pro aduerariis hosi
bis q[ui] ponis: ut nunc parum docti solent. itaque
li eorum verbis fidem dabutis: nihil est quod de
mea salute fperandum. fidem dare ponis, pro fide
bère: cum illud lit cum fide pronutere: hocauit
cvedere: ut fidelí: ut apud Terentii: granuendaq
farta fidem dat sibi uxorem fore banc. malorum
operum effectores. ubi reperisti apud netustatem
effectores malorum operium. postea ovationem pro
lequebatur: omnes atq[ui] obtestans: ut eum loqui

conferebant

expulpere e

nunc ius

q[ui]

nedum

emulus, padúlarum

fremam dabeat

effectus

p[ro]ferrebat

eum p[ro]ferre

tercentum & trucentis.

ut

libi pro e[st].

per conch[ionem] & o[rum] combluit.
igni combustit. in e[legi]s et
nunc possit. et obviis miſsurae
sunt et iſet uti. aduri: p[ro]pri
et de u[n]ero diuina. & senatu
per senat[i]um. p[ro]mittens
tenent pro spectee tenent.
minutula pro minuta.

T[em]nus

crassa l[igna] di
s[ing]no grossa

perſidiam &
perſidiam & diu
et q[ui] & ut

paterentur: cum se non e[est] amplusiis audituri. proſequor, pro perſequor ponis: ut dixi q[ui] utamini bil differant. eum q[ui] pro se timens ne bil se utereris: cuius rei facile erat remedui, fi di[x]iff[er]res orans, atq[ui] obtestans: ut se loqui patetem quem non eſſent amplusiis audituri. Tercentum quadraginta diebus, curtotiens ais tercentu po[t]tuis: q[ui] trecentis diebus: quod est uti[rat]us: illud ſen[ate] po[eticus]. Ut alterum catone dixiſſes. ego ſi ne particula, adi[x]iffem. Sed u[er]e[or] ne h[ae]c omnia in peſtem h[ui]am ſibi fuerint a[natura] conceſſa: ei, non ſibi dicendum ſiut. per conciliuſ herelio damnatus est et igni combuſtus. quid attinebat addere igni: an u[er]e[bar]is ne aqua aut gelu c[]oburi quis poſſit: uri: aduri: peruri: et de u[n]ero et frugore dici potest: non autem comburi. d[am]natus et quis dicitur a concilio a Senatu: di[x]idicibus, non p[er]iudices p[er] Senatu p[er] conciliuſ. l[igna] deinde circumpoſita pectus tenus: non minuſcula ſed grossa p[ale]cis interiectis. te recte di[x]iſſe pectus tenus p[ra]ſcianus, cuius patronus es negavet. ego nec minuſcula, pro minuta nec grossa p[ro] crassa dixiſſem. Vidi h[unc]e exi[t]u: lin[g]ulos actus inſpexi, line perfidia, ſiue pertinacia id egerit. perfidia e[odem] modo actuis: q[ui] illi qui appellant perfidos iudeos: cumpſidi ſi ut qui fidem dat[am] fallant. Quinon minuſis q[ui] philel-

["3.", "76", "plus contumeliam abborrent. Neq construictus\nhuus uerbi neque significatione recte uteris: Si\nquidè accipis abborvere pro horvere: cum signifi\ncet alium eê: ut à quo fateor nullum ætatis mec\ntempus abboruisset. quo ciceronis exemplo, et si-\ngnificatio et constructio declaratur. et accufare e-\nme tanquam aliquis erroris aut criminis reum: reu\npro fontem accipis: qd duci non duciit, erroris aute\nreum duplex utium est. magnifico domino meo\nleonello equiti. magnà p castorem & pollucem: ut\nmoree tuo iurem laus est. marchioni addè titulum\nequitis. cum eques lit qui aut equo mevet. autre-\nmanus ex ordine equestri. qui debet equo milita-\nre: non.H. est dignatio aliqua equitis: ut tu lentis\nhoc vocabulo pro dignatione sæpissime utens. Int\nloquendum incidi in eum sermonè: nòne loqui è\nsermonè facere: quomodo ergo sermonè factens incidit\nsermonè non fecus ac si dicas interloquendum lo-\ncutus lum. igitur alia debet eê actio hæc atque\nilla: Ut apud virgillum. Atq interagendù occur-\nfare capro cornu ferit ille caueto. & apud quin-\nliarı bibere aut aut etià eê interagendù: quod\nmultis moris fuit: & est quibusdæ: ab oratore meo\nprocul abest. Ideo hæc exempla potissimi affero:\nquod pogio conueniit: qui ut taper cornibus fe-\nviens cauendus est. & si causas oravet. sepe conti-\nneve non possè quin potavet: non t'n aqua. Sêtiat.", "abborvent phorens", "Apud S. In\njustum\nvortis pe-\nnem et\nreuerunt\nsua\nin\nno\nsua\nre\nin\nno\nsua\nre\nin\nno\nsua

plutarchus quid velit et græcos latinis comparet. i
tu ne quos illos extollere uerbor magnificentia pot
ut non excellant nostri interuos, qui sunt niv-
certe latini, interuos ait idem est quod inter nof
tros: liue inter latinos. Quo igitur pacto latini
excellere inter latinos queunt: illud q[ui]s velit ch-
cendum est aut quod velit aut quicquid velit.
polit[us] hæc scripiti: uenit inmentem forte poguiz
ut barbarus est accipere lios pro græcis: hoc est
pro iplus homines. Nam insolentia loquendi me
deceperat: ut appareat q[ui]topere hoc iiti deuii
dum est. Itaq[ui] sita est non illud quod notuem:
led alterum iitium evit. Quæ nuper intellexe-
ram prodire à mantua. intelligo pro audio fræ-
quenter uſurpas nullo ni[hi] uulgo autore. Est t[em]
fræquens conſuetudo. plu[ius] inquadam epistola
inquit est mihi fræquens disputatio: ut ille bene-
ita pogiis male: magna H[uius] multa dicitur co-
ſuetudo: non fræquens. Nihil est quod magis ap-
petam inquo magis consolér, qu[em] h[uius] e[mplures
mihi beniuolentia et cavitate coniunctos. Q[ui]p[ro]
ut ſuperius diximus non inuenitur: et consolor ab-
ſolute politum: ut lætor et tristor non inueni. I[ps]e
est mihi testis. me ſemper exhortat[i]i è[que] eu ad ho
nestatem et iurtutem. exhortat[i]i è[que] ſe divendus
fuit. reſepi prid[em] a te luterus ſemilateras atque
ita corruptas multis in locis: ut uix legi poſt[et]

notum int[em] inno.

intellugo pro
audio

ſteque[n]i conti-
nui p[ro]miſte
in i[mi]t[em] ſi
ſi ſi [n]ui
tudo

conſolox
q[ui]p[ro]viſ.

Exhortatum è[que]
ei[m] p[ro]viſ.

reſepi p[ro]miſte
p[ro]viſ
p[ro]viſ p[ro]miſte.

3

77

ut uix legi possent culpa portitoril/ut puto. pride
pro nuper lue pronudius tercius. non recte ponit a
docui. Recepi litteras cum te acerbonem profitearit
sequi; cur dicis: qui ſemp accepi litteras ait: ut in
elegantiis tradidi. Apud quem ne portitorem qde
pro tabellario unq legiti. Siquis autè pro tabella
vio accepit: eum ego sequi non auſim: eſt enim
portitor qui portus eſt cultos, et portorius exigit.
Ne ſcio ante et aliquos deceperit: qd apud teren-
tiu3 legitur: quod lutere late ſunt ad portitorem.
qui ille qui dicitur portitor portavit leas: qd neqqu-
ita eſt: ſed portator. Quine minimis quidè labijs
aliquam partem nunq attigit phie. Nunq pro unq
eſt politum. qd recte politum eſſet: ſi hinc incepſ-
ſet oratio: quinunq aliquam partem phie ne p[mi]ſis
quidem labijs attigit. ideo dixi primis: quia mi-
nimis non auſim dicè. Quo in loco olum romani
imperii p[trium] uivos partitio facta exית. neq-
existo: neq: exto quæ idè præterit[ui] bent: iungit
cum huiusceò participio. Sed cum nouè muſæ a poe-
tis eè ducantur: ijuo quibus fortio eorum còtigit
quatuor exiſtant duas quilibet fortietur. miſi
aluid putaſ pogi existere lignificare: q eè: nec quiſi
bet q[ui]ſiſq[ui] de exiſto iamdixi: dequilibet alij
quid exemplorum aſſeram. & ſi alibi exposi: ut
intelligas me magis intelligere ius cuiile: q[ui] acur-
ſiuj: bartolum. baldum: quor tu tanq[ui] magnocum
quorundà miſi umbram opposi: & q[ui] coeteros.

portitoris stabeliari

portatore q. poz-
ty e cult. et
portuum exi-
git

nunq pro unq

minimis labijs
no duq. ſi p[mi]s

exiſto et exto p[ro]
idè p[rem]it
bent & no ingu
T. præp.

exiſtant p[ro]mi-
quilibet q[ui]
& q[ui]mò deſse
rant

iuris studiosos qui non intelligunt uerba illa
apud paulum de conditionibus institutionum.
Si heredi plures conditiones coniunctum datur fit:
omnibus parendum e: quia unius loco hent; sifdi-
unctum cuilibet. hæc indigestis. Eadæ pene uba
apudi iustinianus in institutionibus. Si plures co-
ditiones institutioni a scriptæ sunt: sì quidem co-
unct im fuerit: ut puta sì illud, et illud fuerit:
factum omnibus parendum e. Suo separatum ue-
lit, illud aut illud factum erit: cuilibet optempe-
rare latis est. Et iustianus de adoptionibus & ema-
tiparionibus, fact. & hoc quæ quilibet non quæ auus
& quæ ratione quæ ex quolibet natum pot adoptare:
ita pot est quæ ex altero filio. Etalia multa exempla
quibus constat quilibet lìgnìtare unis quæ uis:
non quid quæ. & licet in hoc vocabulo cuncti pené phi
novi erat: tis ut in iure cui uìli ita in nomi acu-
totelis tranſlatione saltem logice p[]h[]ylicorum metaq
p[]h[]ylicorum ac ſimilis ſemper quilibet reſuì
particulare non univerſale. In libro Quinto,
quæ coeteri graviter et iniqui: ſerunt, cur non
ut Salustius gravit et iniquo animo. Audiebat
præcepta et instituta ſapientus, quia cicero ait,
Q[]uiq[]te Marce fili annum iam audivente cratippu
id est Athenis abundare oportet precepti institu-
tus, p[]h[]iæ p[]p[]t flummam et doctoris auctoritate
et Vrbis. puta s id est e[]c præcepta et instituta
Cum instituta ſint moves ratione flumpti: ut i

liores quinto.

gratit & imque p
ing. &c.

præcepta et inſtit
ut a.

3

78

elegantijs tradidimus. Atque harum quidē rerū
posseffio: qŭn uta tua propria extitit: ut neque
uiuo neque mortuo quidē auferri queat. Heq
quidē nūq dicimus: fed nequidem, qd necipsum ne
locum heret. cum antecesserit neque uiuo. Hemo
ti. lic locutus est. Vt neq uiuo ne mortuo qdem
auferri queat. Tua ipus ego dixiſſem nō tua ppa.
nec exiſtit: fed est. Comperies parum quid noauil-
ſe aut potius profuſſe. Quid pro quiddā male
uſurpas. Heq primum q[ui]b[us] te exiſtisse: neq posre-
mum fore. Quid facit illud q[ui]b[us] certe nihil ex-
titſſe recte quidē uſus es non tamen ſciens: nā
te profuſſe illud accipere declarat fore. Non ſuc-
cenſere: fed gratulari te potius fortunæ decet. q[ui]
unqua gratulari fortunæ dixit: proo g[ua]s ag[ue], t[ā]t[us]i
vomani parta de hoſtibus iuctoria dijs gratulatū
in capitoliuſ ibant: ut in elegantijs tradidimus t.
Longe me abhorre hoc uiti genus: iam diximus t
abhorere cum ablatiuo coniungi et præpolitione.
ferrem tamē leuius: quæ èent a mei ipijs incomo-
ditate ſeuincta. lege elegantias meas p[og]i: aut po-
tijs quia legiſt iam imitare: mei nunq[ui] ponu n[ui]
paffiue. ergo dicendum ſuſſe nunc ubi nulla est
paſſio a mea ipijs. Vt ſatijs ſuſſet nunq[ui] uſhoc
conaliuſ conſuegant. ego dixiſſem a[deo] ſatijs ſue-
rat: ſuiu ſuſſet: utel ut ſatijs futurū fuerit. di-
lige loquentem tecum ex animi ſententia. est at
ſententia: est aduotum, ſuiu ex uoto: ut habeo

neq quidem
nequidem.

fna. ip[ig]no tua
propa dicim: ut
uide q[ud] d[um]
h[oc] cor. v[n]g. ad
poſi[ut]e
q[ui]nd p[os]da

quod
exiuſſo.

gratias fortu-
p[ro]uius ag[ro], no
d[ui]t.

abhorere, p[ro]horere.

mei p[ro]mea

meri ſemp[ur] pa-
ut ampi

ut pro a[deo]

exanu[m] ſna

temporaneum
et temporaria

temporaneum
et temporaria

extitere pro
fuere
uero proauit
appello palloqu
ad ipse suum
acte appello

tu pro tua

uxorem ex animi sententia: qui senius hoc loco non
conuenit: sed ex animo. Ut meroris præteriti quo
et iipe particeps fiu, memoriâ pre sentis gaudij mo-
destia consolemur. quo particeps pro cujus particeps
quo auotore dixisti? Neq2 in ipis diuturnâ: sed tè-
poraneâ quanda: et fragilem debere adijci gratu-
lationem temporarii3 dixerunt ueteres illi ele-
ganter locuti pro temporum conditioni adaptatur
& ad temporur3 imitationem instabile: ut illius &
gentis sunt temporaria ingenia. poſteriores quidâ
dixere temporaneum: ut illud pluia temporea
& ſerotina: 1. in tempore uenientem: quorù neu
huic loco competit: ubi tu de temporis breuitate &
sentis. congratulandi neliio an uilq legerim: utq2 cu
unus uni gratulatur. Multi e nostris cuibus exac-
ti quondam patria extitere. ſuere dicendum ſut
non extitere. Tu unus: cum uero de te loquor: et iuare
q2 tuum appello. aut non uero/ solem in parentibus &
adhiberit. appellare non idem est: quod loqui de aliq:
ideoq2 tollerabilius dixiſſes: cum te/ alloquor frutre
q2 tuum appello. Verum non est idem appellare qd'
alloqui: ſed uocare atq2 inquirere: quo modo cicer
pro milone: Vos appello centuriones. Reluquorun
abſentium tulit & quo animo ciuitas tui abſentis &
uiututè ſummo studio concupiuit. lege pogi lege
elegantias meas: utdiſſas: aut li legiſi obtempera eus.
quod a nullo grammatico3 diſcere potes: tuam abſentis
dicendum ſuisse, non tui, ſi e q2 non alit latinus q2fi

3.

79

opera mea lectitauevis. Ampliavitque anterioris
utem ornamenta. anterioruita diceretur hyppo
liti aut lazari: quovum alter fertur egisse: alter
egit duplicem uta anteriorem posterioremque.
Excellens dignitas atque coeterarii preclarissima
apud Homerum: apud Tucydidem: apud Herodotum:
apud Xenophontem: apud platonem: apud
Aristotelem multosque alios græcos animaduerit
talē superlativum: ut id quod superat non sit numerum
superatorum. apud neminem tam latinum duntaxat eorum
quos nobis adimitandum proponimus. Ham quid interest
ditas ne achyentes coeterorum græco7 an troianoy fluit
fortissimus: cum non magis lit e numero græco7 e numero
troianorum. Ideoq. ſemp. legimus per comparatiuſz
choi hunc ſenſum: tu es fortior coeteris: tu es me-
lior reliquiis. ergo tibi dicendum fluit aut coetis
præclarior aut omnijus preclarissima: de qua re
disputauī in elegantiis copioſe. Cuius ſingularis
erga te affectio atque amor. Millies affectione
uteris & nunc ut cicerò. Hæc studia humanita-
tis aboleſtant penes principes ac dominos nostros
penes pro apud & apud pro penes indifferenter
uteris. Cum tina natura mea ſacerdocii ſemper
abhorruis: mirum nunc te uti hoc uerbo niſi
cum accufatiuō: aut h[uius] quando uteris turpior è
ut a inconſtantia. Siquidem ad punctum & horæ
momentum: tanquam naſcuntur qui ad clerum af-
piant dignitates maximas affecuntur. tanquam

anterioris utemur etiam autem uti

præclarissima et
nunc utemur etiam suplato-
ua, debat uo
et de miu5 ſupr
trax an ſic et uo
h[uius] ad inreliptas
elegantes. Et de
cuiamur et
suplatoiſt

affectio.

penel proapud.

abhorruis fluit &

aſpumet
tanquam
proſicunt

pro liceat accipis: quod nemo unq fecit. ad nomen-
tumq; hovæ pro intra momentu3 ponis. nec asp-
rant politum est exuſu eruditorum: quale est
ciceronis: ad eam laudem alpirare non poſſunt.
hoc est non poſſunt proxime accedere, ne afflaci-
quidem. duxi uxorem etquidè exanimi mei ſe-
tentia: nam ita in ea conſolor, atq; ita acquiesco
indiem: ut deo quas agam continuo. conſolor et
inſigniſtatioe male uteris & in conſtructione: na
conſolavi est ſermone quempiu in calamitate mo
leſtá ue politum lenire atq; erigere: constituïq;
cum accuſatiuo: nec unq ponitur absolute indiè
q; magis pro indies dixisti. Id eè tale: ut ſialit
conditum eèt: futurù non ſuſſ& boni. ieidè m
accidit in uxore: quæ talis exisſit: ut nihil ſibi
ueſ adèe cupiam: ue abèè. ego ſic dixiſſem: Au-
tum non ſuerit bonum: itidè in uxore mihi accidit
quæ talis est: ut nihil ueſ addi ei cuipia: ue abea
auferri. Ham exisſit et ſibi non latine ponuntur.
& nihil adèe bonæ uxori cupere inſanù est: et
nihil abesse ueſ magis inſanùz. Nam ne utilia
quidem: ut pogiæne loquamur: uxori aberit ſi
nihil aberit. tametli muliebria q; deuunt ei ſi
nihil affuerit: nec ocuſi dentes et cetera huiu
ſe modi. Redegi in parium udumè: nonnihilus
epistolas quas olim ad te ſcripſi. id destinare çà
ſtitui ad quendà ſeant ſeu fermari enſem et epi-
ſtolà addidi in principio: cujuus copia ad te mitto

conſolor
indiem p
indis

conſi
indis
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi

non
ſuſſet
pruſſet

exisſit p[ro]ſt
ſi
p[ro]ſt

conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi
conſi

volumen
destinare
totam
epistola
exemplari.

3.

80

ium volumè pro opere multoß libroß & destinare
promutere: & copiam pro exemplari, huc exemplo
oftendi non latine dicti. nam eïi qui inistit ſenſum
utitur non legiſti, etiam addidi in principio epito-
lam non nitide dicitur. exhortatus ſepius atque im-
pulſus à te. exhortatus paſſiue uelim doceas ubi
repereris: alter prei militario exercitiu: alter pev
otuum luterarug: non diſcutiã nunc uter alteri ſit
pneferendus. apud A. gellium et quosdam alios reſi
exercitiu[m. apud ciceronem atq[ui ullos lummos non
uideor reperiſſe. uter alteri ubi inuenerim nò memi
: ſed uter utri: luct é diuerso uterq[ui alteri et ne
uter alteri. Quare te oro atq[ui obſecro: ut eas con-
quiras diligenter: q[ui apud te èe confido: cum du-
dum quaſdam mibi tradidiſſes. dixuti neſcio quem t
hiuſſe à te perplures. non damno nunc apud ſedno
minus apu[m hiuſſe futurum penes arbitror. dudù
pro nuper: & perplures pro complures damno. et
hiuſſe pro accepiffe parum apte dictum contedo.
In ſexto. Cum uerbis tecum agere potuiffes miſo-
cundiſſime pater ea quæ ſum ſcripturus: t[em cum
uerba cito defliant, & minově autoritate h[ere
uideantur: decreui in hoc meo gratulandi muně
epuſtola potius q[ui ſermone uti apud te: qui ſcriptis
quaſuis nulluis opere pretii plurimii delectaris. Et
eim ſi ad alium quempiam ex his notis nostris li-
milis dignitas delata extitiffet: beſitar[em paulum
aſcribendo: ueritus gratulandus ne ſibi exiſtimare

ſcopia p[ro]ſcripti
ſiut exponens
bne ponens

ſexhortatus a vno
din[no] ſuocedat
ſiua

ſute alteri pro
uteri, ſi non ad
inueri, ut et
ne loquens de
bey

ſi eram p[er]ſa
citatum t[em]a

apud p[er]ſon
idem p[er]ſon.

apud p[er]ſon
pročo
p[er]ſon.

cum p[er] qui
agnorribat

delata exiſtitut[em]

an potiuf condolendum. quæ paucis inuerbis quor iuria?
primi cum pro quæ uis iunctum plus perfecto &
lubiunctiui non uideor m reperiffe. deinde uerbis
inepte politum est: dicimus h. ago tecum: non autem
ago tecum uerbis: Ut cicerò Cum h. læpe mecug
ageres ut aliquid de amicizia scribere: salte dixi.
les cum tecum coru agere potuerim. Deinde qd
est defluere cito. e memoeia ne audientis: atqui
lectio non tardius elabitur. an ex ore loquentis: atq
lectio qu cito defluit. ex oculis legentis. forfita fen-
liti litteras repeti posse et duo durare. at hoc non-
exprifiti. deinde cur uerba minorem autoritate
habeant & epiftola: cum uerba pronuntiatio: gestus
et ipius hominis dignitus, maletas qu cœmendet. de-
inde cum dictis decrevi epiftola potius & fermone uu-
redundat illud quæ luteris lum scripturus, hæc
non evam notaturus. Nam ubi qu pogius his iitijs
utitur: sed prætereunda non putavi ubi de apertis u-
borum iitijs agebà: quorum unu fuit incum: altey
in opeve preti quod hoc loco non conuenit. est eim:
opere pretiuz fructus ex opera. luteræ aut lüe fcripa
cum lint ipa opere non possint uotari opere pretium.
Tertius in delata extirpét. quod ià oftensum est
utiolum lit. Quartum a scribendo hefitare. a scribê-
do uacare: cessare. definere. & quæ lunt id genus di-
citur quis non hefitare. Quinti libi pro ei. Sextus
condoleo tibi: dicimus. h. doleo uicem tuã non cœdoleo
tibi. ad pastum ac solum ueluti mutu animal uq-

concej

cantes. uaco ad pastum, ad somnum, mulct q[ui]n meminu
andati. muta quoq animalia potius dixiſſem: ut Sa-
lutiis ueluti pecora: ut plumliſ numeris plurali c[om-
varetur. p[og]ius t[em] diſſimulare furtu[n] uolens: more
puero[], u[a]ta diſſimular: ut ipa diſſimulatio ſit furti
indiciu[]. licet uere et ex animo gratulari: tum felu-
citati tuæ: tum uio maxime virtuti. de multis di-
ciur maxime, ſaltem tribus non de duobus: quia
ſuperlatiuiu est: ut iam aliquotiens diximus. Ad-
est acre tibi ingenui: ad ſunt Studia litterarui quib-
abineunte ætate deditus extitisti. potius d[ic]ere
est acre tibi ingenui. certe ſtudia litterarui ad ſſſe
dicenda non ſunt. deditus aut extitisti crebro ad-
monuimus, non d[it]a latine. Ut non uilgari ac no-
ta epiſſorum uia tibi ducas profiſcendus. profi-
ciſcor unde et quo dicamus: n[ò] qua: ſiue profiſcor hi[c]
et huc non h[ae]: de loco in locum, non pev locum: ut
in elegantijs. Quod eternæ ſit gloriam preſtatur.
Quia aliqui dicunt preſtationes, tu putasti poter-
dici preſtatum. Diſtas igitur ex meis elegantijs
cur dicamus domationem à domiti & alia ſimilia
ſic et preſtationes non preſtaturum. quia nec do-
maturum: tam eti reſpiatur constatura fides ſupe-
rum apud lucanum: et apud alios quos d[à]ta. Quod
quidem ſi[mi]brio imputarem: niſi t[ur] in maioribus
quandoq[ur] labereris: quale eſt a[trabitur. Scio quod a-
bore et diligentia rem quam ſolicutabas confec-
t[ur]. Non reprehendo nunc cp male utaris ſolicito-
n[à]ſup[er] id ſeq[ui]t

V. ac ad ſomp-
mum n[ò] diu-
s ſomp[ui]n.

Nò vogo

maſſum
de multiſ

aſſt p[ro] ſi n[ò] l[ant]

ſedimen extitith

ſt profiſcencijs ſi n[ò] diu-
ſc quod n[ò] ſom[ar]s

preſtaturis

ſchirraba

81

11

sed quod cirebro utaris qui te latine loquendi omnib
proponis exemplu. Iccirco debitum solue et appen-
mum alias te notum vedda non solum domesti
cis sed externis: alias ponis pro alioquin flue
aliter. Vtaliqunda ad te luterarum darem.nä
id pergratum eét tibi futurum: fumpli ex luiis.
uerbis ueluti argumentum qidda ad te scriver-
di: ut poitea & coram uerbis fieri nequiuıt ab
lens p luteras me tibi deditum ee cognoltas.
eét barbare politum est: tu. & subaudim chro
uerba uis, dicebat quid ut fiat/ nam dicebat quid
pergratum eét tibi futurum: elegantes pufni-
nutuz hoc loco solent loqui: ut in elegantis tu-
didi: nam id pergratum ee tibi futuri: fuet.
nam pgratuz tibi id fore. Suus aut pro eius uia
ose diti iam sæpenumero admonuimus. etiam
poitea & pro quoniam tam cirebro uturpari quæ
non improber: Verbis quid attinebat addere
cum dixiſes coram hie et tibi pugium offere-
bat, puſillum hominem atque umbecillum et
præsto omni in re latifacturum pro faculta-
ribus muntiabit. presto pro prompto utur
bare loquentes accipis: cum: de dem fit quod
præſens nec iungatur niſi cum uerbo libitam-
tinuo. Modo cum domum notu rediffez offen-
di luteras suas, et ſimul libelios quos remiſi.
Retulit in ſuper quidæ ex domesticis illum

ahis pro ahoqui
era, diotis et aliaq; et
in re et aetate ab
p. grati eét ab

presto facturis

qui detulerat dixisse: se postridie mane adte
uelle proficisti: liquid vellem respondere: ut
præsto id eét. & acer est: pogi uerborum quae ca-
ptas examinator: qui postridie p[ro] c[ras] accipis.
Nam cum dicis modo: certe bodie significas:
cum illum ais mane: uelle proficiai: certe cra-
stinu[]z diem lentis. Atqui nemo de crastino die,
lue de eo qui hodiernum lequitur, dixit po-
stridie: quod idem est, qu[è] poſtero die: ſiue leq-
uenti die: quod dicitur de alio tempore: ut in
elegantijs latius: preſto p[ro] promptum te male
accipere iam dixi. itaq[us] ſi rem mibi grata: ſi tibi
tuoq[us] ingenio dignam cupis facere. dati[uo] p[ro]
ablati[uo] uteris: in quo dabo tibi ueniu[]s: ſi unum
locu[]z: nam pluriu[]z non memini; notaſti apud quæ
dam ſané antiquum ſcriptore[]z. ubi datiu[]s acco-
modatur huic adjecti[uo] dignus. Quitermé con-
tinuo domiman[]. continuo p[ro] ſemper accipis
ſiue p[ro] affiduo: cum significet protinu[]l. cum
ad id ſolum uacent. ſepenumo ita loqueu[]s: cu[]z
doctiſſimi dicant huic ſoli rei uacet. Summabe
niu[]tolentia quam h[]eo ad archiepiscopi p[]isanu[]z:
me cogit ut ad eum ſcribere tam ſeru[]que uide
bantur & è in honorem ſiu[]z: non quid[è] mea ea
ciu[]s ea nihil referebant: ſed ſua. beni[]tolentia
quam h[]eo ad te geniu[]s ſermoni[]s est inauditi
mibi: nihil memoriu[]a excidit: gero. ut. m[]te ut

poſtridio p[ro] cr[as]

mihi p[ro] me

continuo p[ro] protinu[]l

uacet.

beni[]tolentia ad
archiep[]

12

erga te beniuolentia dicimus. Refert pro interest
pluralem non agnolit. Suum aut et sua pro eius:
ta cuncti deprehendunt uitioſe dictum. Gaudet
doctrina atque eloquentia tua indiem magis. Cur
indiem magis ſæpe dicis: & non indies magis ut
pulſi dixerunt: quorum te perſtudioſum profite
ris: Qd percepta preterito temporem historia ue
villime diuſuas ac perpendis illuſtioru5 uorui
præſtantiam qui hactenus claruerunt. na cum p.
derm pro nostra conſuetudine uariis de rebus collo
queremur. perpendis non pro ponderas examinatq.
accepi: fed pro diſcernis atque intelligis, quo modo
no loquebantur ueteres. & pridem pro nup. ſiue proſu
perioribus diebus. et refert plinius in ea oratione
quam adepto conſulatu de ius laudibus conſcripſt.
& certe ſiue illam orationem legeris: ſiue veri ſua
eam portiunculă quæ hætur in hiftorijs. quis non
crederet de laudibus plinii ſentire pogiis cui in quit
liis et ſuarum. At id fecus est: Nam iotabor hic al-
quem fortamis intelligere de laudis liis hoc est de la-
udibus porci: qnqdem non de plunianis intelliugendi
est. de Traianu ſentit pogiis: no aüaduertens qto
pere obſcum ſit oratio ſiue ambigua: et ſi latine
poffit illud liis ad Traianum referri. Grandem
dolorem ſiſcepi. accepi potius ego dixiſem. Cum
meptitudine ſuam ſeribendo propalarint. palatam
uința legimus á palis quiſbus ſiileta est. inde forte
palati et palantes milites. & apud Virgilium Palantes
polo ſtellas, ſparſe et diſtantes inmodus palorum

reſerit p[ro]ſo
innovalt

indiem p[and]or

ſpendit.
p[ro]ſi
p[er]miſ

de ſuiu p[er]miſ

luctep[ro]p[er]miſ

propalarunt ne
diemur & ne
dominata à pa-
lior palata ui-
na: et p[er]latis
ſtelle & à pa[la]
p[er]latis ſiueri
nei uenilatu uenno
an p[er]ſir ſormiri
ſi à palam ne ſon
ma p[er]palave

cuus prima syllaba longa est. A pala netcio an forma-
vi posset palare: ut palatum frumenti, i. inentilatug.
A palam uero lute propalam brevi priore syllaba, pro
palare non memini apud ueteros me legiſte. Expec-
tabam uo indies ut aliquis ex iis nostris ſcribere ali-
quid inlaudem eius. Nunc ais indies pro quotidie:
Nam lic utimur indies. Tres indies deterior effi-
ceris indies magis ſeuus. quæ exempla ſunt infini-
ta. Sûma h. ſuſſet impudentia uoluiffe mendacem
éé apud eos. penes quos ſemp uicevar, et oratio:
habetur. en pogiana elegantia variandi vocabula
quæ idem ligniſtant: Ham quæ ineptia è cum di-
xeris mendacem èé apud eos, dicere penes quos et
non apud quos hétur oratio. dicere h. apud aliquos
et hère oationem idem est. hie ut dixi ineptiæ er-
tor, alter latinitatis: cum putes bas duas ppoſitiœs
idem ualere: cum barbare dicatur de homine libe-
ro eum penes alios uixiſte. & óronè penes aliquem
haberi. I taq trudidi ei et oratiuncula, quas deſ-
bi & ad te deferri procuraret. Nitidus ſermo et-
ſolo pogiо dignus procuraret deſcribi, atq deferri
cum dicere debeat us ad imitatione ueteri: quas
deſcribendas et ad te deferendas curaret. Ut plura co-
tinentiffimo uiro minime contulisset. ego line par-
ticula ut dixiſſem: aut lic ut non fuerit plura colla-
turus. Ego quidem indiem conſolor magis, poſt quia
in conuigio uixi. Cum in alium q debeas ſenſum uta-
vis indies, necesse est aliquo vocabulo in locu huic
abutaris. Ais tt. indiem pro indies. & conſolor ut ſu-

penes ſpud.

aet boiis libere bar
barbaris du2 eu penes
alios uixiſte—

et eplaz:

deſcrib
deſervi.

no jnra
ret: ſc eu
muit.

indom conſolor.

13.

3

Guarini diligat et odiat georgii et unius electificari velit alterum exagitare. alio maxime nunc ego dicere non altero, et derit non odiat nam quis doctorum dixit odire. Liis aut peius dictum iam notare me piget, quod non notatem nisi cum alios notandis incurvus et. Sequoq luptatio usus es. dicendu. H. erat unielectificari velit. decepit. H. te sultat imitatio. Cum enim dicat cicero. Quis papeio electificari putant. existimasti duci posse electificari se uolunt. quod fieri non debet. quia non dicimus uilu pompeius se mihi placere. lict dicimus pompeius putat se mihi placere, et si uil ut ille se multis codices illos non eet tanti existimandos. Si miſſe te loco muneris quicquid dabe præt extra- matione. miror tam æquos libroru lictatores feri. ut reperis. tanquam ibi eſſe foleat excellens idam librorum uendendoru officina. lictatores pro ex- timatoribus. ſiue ut ſic duci appreciatoribus (ut uulgus accipis. cum Lictari ſit preci offere ab emere uolentibus. ut copioſe inelegantijs diximus. prætēvea officina non est ubi res uenduntur. led ibi ſiunt. ut in elegantijs dixi. ibi quod pro ſthic poſiuti. lict barbari ſolent. de quo item in elegantijs in ſeptimo. Sapientis eſſe ui- detur accómodata ſingulis rebus diſcrezione & preſentibus rebus conſulere & proſpice futuris. neque una quada in ſententia eſſe ita fixu

altero palio
odiat podent
liuſ peuſ
ſetupuamur

ſaperuſ mult ſe
mihi tranſentur,
nu dixi: ſi, 10 mo
putat ſe peuſ
mihi electificam
ut ſe mihi plaſe

lietari
officina
ibi in iſus.

14

dixit et
sunt et
sunt et
sunt et
sunt et
sunt et
sunt et
sunt et
sunt et
sunt et
sunt et

prospicere futuris

passio non dant
per urbanum
inni suus affor
nonnem suus af
fertur

Difcretionem nunc repetisti apud ciceronem in huc
lenhum aut quadam pro aliqua. Sed cur non
fuisti contentus uno uerbo consulere adhuc dictus
prospicere quod idem significat. quod linolum
idem significare, dicere debueras propagare
futura et non futuris. Durantur et continuus in
actionibus suus aliqua passione perguamur quae
illos ledutat a recta inia. Ciceronem uole basi
deri contra me defendere: quem ut inaliis ita
nunc non imitaris in hoc uotabulo. is et ait dicte
dum esse perturbationem: non morbi sive passione,
defendis item litibi credimus, plinum: quintilia-
num. A. gellium: uiris confultos: Macrobius.
at hi non passione dicunt, sed uel affectum, uel
affectionem. Defendis hieronymum: at is negat
dici posse latine passionem: inquiens luperdamie
le quod græa uant nos perturba-
tionem et passionem rectius integrætamur et sup-
Elaiam ebrietas omnes infe uicioru continet
passiones, quas rectius latino lermone perturba-
tiones possumus dicere: quod statu mentis eu-
tant et eboros faciunt nescire quid agant et
tur q[ui]li dixi fet Hieronymus rectius dicti latino
lermone in eadem eplu passionem inculcas. Hoc
in uerbo illud in elocutione uicui e: quid cum ut-
deam dicere diuersa: t[em] eadem repetis plum-
mam homnolentia. durantur illi aliqua passio
et aliqua passio ledutur illos quid differunt.

contra elocu-
tionem.

["At illa differunt inquies inactionibus lius & à recta ſinia utherbis quidem differuit non re: tâ et li preæpiterum est: prius de actionibus, ópde ſententia facere mentionem, nec in actionibus du- cuntur, ſed ad agendum et ante actiones, hoc è a ſinia. Nam quicquid agunt recte an perperam laudatur ab omnibus, ſadhuc ignoras utimè adu- biit an quod differit ab aut uel aue qua non habet locum niſi ubi aut interrogantes aut dubitantes aut neſcure confitentes nobis loquumur, quod hie non- fit: ut in elegantiis tradidi, ita quod dicere debebas, et vecte aut perpera, ſiue recte perperamuerit. Rebellè patri, rebellis dicitur qui mouet bellum in eum cu- uis diuioni ſubiectus est: qualis non est filius in patrem hominè priuati: ſiue qualis uſte tuus no est, et li dicantur metaphborice aliquando uicia re- bellare. euenſtugia ad extrema et deplorata remedia descendisti, morbi et egroti dicuntur deplorati, no remedia quale est ingenuus, cuuis exemplum poſtea inbac ipa e pultola è Seneca affers, quo turpius est te hoc vocabulo uti neſcille, ait: H. Seneca discernè da ſunt deplorata ingema, abiis quæ ſanari poſſit, ut appareat omnia te uelle imitari & nihilimita- vi ſcure ſunt: H. deplorata, quæ uulgo dicuntur & deſperata, qualia non ſunt remedia. Relectus è à patre filius abdiſtus, reſegutus, reuſs capitis ui- diſtus: quid hoc asperius, quid truculentius, etià erga facinorolum externu quendà potuit excogni- tari? ſuum capitis facere non è iudias: ſed accuſa", "San paut: n. 1. et 2. ad modi: ſinà elegane de an & aut: et uode ad poffu: q. 1. 5. 1. 2. 7. c. 1.", "Trebellem, et no: ad ſt. pp. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. 47. 48. 49. 50. 51. 52. 53. 54. 55. 56. 57. 58. 59. 60. 61. 62. 63. 64. 65. 66. 67. 68. 69. 70. 71. 72. 73. 74. 75. 76. 77. 78. 79. 80. 81. 82. 83. 84. 85. 86. 87. 88. 89. 90. 91. 92. 93. 94. 95. 96. 97. 98. 99. 100. 101. 102. 103. 104. 105. 106. 107. 108. 109. 110. 111. 112. 113. 114. 115. 116. 117. 118. 119. 120. 121. 122. 123. 124. 125. 126. 127. 128. 129. 130. 131. 132. 133. 134. 135. 136. 137. 138. 139. 140. 141. 142. 143. 144. 145. 146. 147. 148. 149. 150. 151. 152. 153. 154. 155. 156. 157. 158. 159. 160. 161. 162. 163. 164. 165. 166. 167. 168. 169. 170. 171. 172. 173. 174. 175. 176. 177. 178. 179. 180. 181. 182. 183. 184. 185. 186. 187. 188. 189. 190. 191. 192. 193. 194. 195. 196. 197. 198. 199. 200. 201. 202. 203. 204. 205. 206. 207. 208. 209. 210. 211. 212. 213. 214. 215. 216. 217. 218. 219. 220. 221. 222. 223. 224. 225. 226. 227. 228. 229. 230. 231. 232. 233. 234. 235. 236. 237. 238. 239. 240. 241. 242. 243. 244. 245. 246. 247. 248. 249. 250. 251. 252. 253. 254. 255. 256. 257. 258. 259. 260. 261. 262. 263. 264. 265. 266. 267. 268. 269. 270. 271. 272. 273. 274. 275. 276. 277. 278. 279. 280. 281. 282. 283. 284. 285. 286. 287. 288. 289. 290. 291. 292. 293. 294. 295. 296. 297. 298. 299. 300. 301. 302. 303. 304. 305. 306. 307. 308. 309. 310. 311. 312. 313. 314. 315. 316. 317. 318. 319. 320. 321. 322. 323. 324. 325. 326. 327. 328. 329. 330. 331. 332. 333. 334. 335. 336. 337. 338. 339. 340. 341. 342. 343. 344. 345. 346. 347. 348. 349. 350. 351. 352. 353. 354. 355. 356. 357. 358. 359. 360. 361. 362. 363. 364. 365. 366. 367. 368. 369. 370. 371. 372. 373. 374. 375. 376. 377. 378. 379. 380. 381. 382. 383. 384. 385. 386. 387. 388. 389. 390. 391. 392. 393. 394. 395. 396. 397. 398. 399. 400. 401. 402. 403. 404. 405. 406. 407. 408. 409. 410. 411. 412. 413. 414. 415. 416. 417. 418. 419. 420. 421. 422. 423. 424. 425. 426. 427. 428. 429. 430. 431. 432. 433. 434. 435. 436. 437. 438. 439. 440. 441. 442. 443. 444. 445. 446. 447. 448. 449. 450. 451. 452. 453. 454. 455. 456. 457. 458. 459. 460. 461. 462. 463. 464. 465. 466. 467. 468. 469. 470. 471. 472. 473. 474. 475. 476. 477. 478. 479. 480. 481. 482. 483. 484. 485. 486. 487. 488. 489. 490. 491. 492. 493. 494. 495. 496. 497. 498. 499. 500. 501. 502. 503. 504. 505. 506. 507. 508. 509. 510. 511. 512. 513. 514. 515. 516. 517. 518. 519. 520. 521. 522. 523. 524. 525. 526. 527. 528. 529. 530. 531. 532. 533. 534. 535. 536. 537. 538. 539. 540. 541. 542. 543. 544. 545. 546. 547. 548. 549. 550. 551. 552. 553. 554. 555. 556. 557. 558. 559. 560. 561. 562. 563. 564. 565. 566. 567. 568. 569. 570. 571. 572. 573. 574. 575. 576. 577. 578. 579. 580. 581. 582. 583. 584. 585. 586. 587. 588. 589. 590. 591. 592. 593. 594. 595. 596. 597. 598. 599. 600. 601. 602. 603. 604. 605. 606. 607. 608. 609. 610. 611. 612. 613. 614. 615. 616. 617. 618. 619. 620. 621. 622. 623. 624. 625. 626. 627. 628. 629. 630. 631. 632. 633. 634. 635. 636. 637. 638. 639. 640. 641. 642. 643. 644. 645. 646. 647. 648. 649. 650. 651. 652. 653. 654. 655. 656. 657. 658. 659. 660. 661. 662. 663. 664. 665. 666. 667. 668. 669. 670. 671. 672. 673. 674. 675. 676. 677. 678. 679. 680. 681. 682. 683. 684. 685. 686. 687. 688. 689. 690. 691. 692. 693. 694. 695. 696. 697. 698. 699. 700. 701. 702. 703. 704. 705. 706. 707. 708. 709. 710. 711. 712. 713. 714. 715. 716. 717. 718. 719. 720. 721. 722. 723. 724. 725. 726. 727. 728. 729. 730. 731. 732. 733. 734. 735. 736. 737. 738. 739. 740. 741. 742. 743. 744. 745. 746. 747. 748. 749. 750. 751. 752. 753. 754. 755. 756. 757. 758. 759. 760. 761. 762. 763. 764. 765. 766. 767. 768. 769. 770. 771. 772. 773. 774. 775. 776. 777. 778. 779. 780. 781. 782. 783. 784. 785. 786. 787. 788. 789. 790. 791. 792. 793. 794. 795. 796. 797. 798. 799. 800. 801. 802. 803. 804. 805. 806. 807. 808. 809. 810. 811. 812. 813. 814. 815. 816. 817. 818. 819. 820. 821. 822. 823. 824. 825. 826. 827. 828. 829. 830. 831. 832. 833. 834. 835. 836. 837. 838. 839. 840. 841. 842. 843. 844. 845. 846. 847. 848. 849. 850. 851. 852. 853. 854. 855. 856. 857. 858. 859. 860. 861. 862. 863. 864. 865. 866. 867. 868. 869. 870. 871. 872. 873. 874. 875. 876. 877. 878. 879. 880. 881. 882. 883. 884. 885. 886. 887. 888. 889. 890. 891. 892. 893. 894. 895. 896. 897. 898. 899. 900. 901. 902. 903. 904. 905. 906. 907. 908. 909. 910. 911. 912. 913. 914. 915. 916. 917. 918. 919. 920. 921. 922. 923. 924. 925. 926. 927. 928. 929. 930. 931. 932. 933. 934. 935. 936. 937. 938. 939. 940. 941. 942. 943. 944. 945. 946. 947. 948. 949. 950. 951. 952. 953. 954. 955. 956. 957. 958. 959. 960. 961. 962. 963. 964. 965. 966. 967. 968. 969. 970. 971. 972. 973. 974. 975. 976. 977. 978. 979. 980. 981. 982. 983. 984. 985. 986. 987. 988. 989. 990. 991. 992. 993. 994. 995. 996. 997. 998. 999. 1000.", "deplorata, remedia, 2. deplora, remora, 2. deplorati, remediati, 2. deplora, remora, 2. deplorati, remediati, 2. deplora, remora, 2. deplorato, remediato, 2. deplora, remora

indulget quod su
no. 2. exeruit
et spice
coequalis.

Nò. 2. elegans de
indulger

recitare.

exorans.

por. propter unum
S. positum: sì est aut
compativo & uides,
quod dixit de hac dictis.
S. 2. xvi. 4. 2. vij.
&c.
filum tectum
exsultationem
bemonge accipere.

toris. quendà etià pro aliquè posuisti. Non ne ado
lescentræ indulgendum: non ne erroris ratio ha
benda, prospice quid sentiam, hanc ego animi ma-
gnituchnem qua coequaliùs studia reliquit. Indul-
gendum proparcendù accipis: cum lit indulgere
moliter permittere: nec erroris vò hæc: sed fame
fed facultatù: fed utæ, similiumque, prospice qùs
pittas idem esse qù perspice. Coequalis mihi aut-
inauditum nomen est aut excidit, lectù apud
bonos autores. Ideo tu in memoriâ redige: equalis
H. læpe legi: tu ubi legeris coequalis doceto. ad
nua hunc tu qù utrum in consiliùs amicorum, recta
crimen: poena inquie. Recitare est aperta uo-
ce vem scriptam uel legere: uel memoriter pron-
untiare: ut in elegantiis. adest: vogat: obsecrat
filius patrem lachrymis compellat exorans. quis
tam indoctus puer est: qui terentium legerit iſ pna
comœdia. Cinatam ut det ovo, iuxçb id exoro.
qui nefciat aluid eè orare, aluid exorare, hocè
exorare esse effectùi vogandi: ut diximus i ele-
gantiis me per se per se, ac dere cogitante: quid
agis pogi etiam ne per, compatuo coniungere
audes. Nullam aliam ob cám tanditi tecum
lilui pater optime puer ea quam tibi aliis in
litteris descripiti, quia te exsulatione benigna
accepte lætor. Filere cum alio mihi alio nibh
est aluid eputrungb filere, attu uolebas dicere

te siliuſſe apud illu: quia nihi! diu ſcripſeras. il-
lud q[ui] benigne parum apte eſt poſitum: dicitur
euq[ui] accipere excufationem: cum id quod alt
dixit admittit: ut ſupernacui ſit addere benigne.

Vtmultis præſtaret propriè ſaluti consuluſſe: q[ui] ſuſcepſſe coetero[ur] cura. Deboc[ia]m aliquotiens

dixi: dicendum ſic ſiſſe: ut fuerit ſatius futu[us] multis ſuæ ipso[rum] ſaluti consuluſſe. Sed præteri

tam negligentia recompenſabimus fræqüentib[us] litteris: ſitu q[ui] reſcripſeris: alias torpeſet no ſol[ui]

ingenum ſed et manus. littere tuæ mihi ſiteru[n] gratiſſimæ multis de cauſis ſed maxime uſiſus ſum loqui tecum cum eas legi. præterea tua[] illam antiqua[] recognovi humanitate: neque ita elatam ut deſpiciat inferiores. ego nonnlla

edidi quæ poſtea q[ui] deſideras. dabo operam ut
transcribantur. putabat tibi iu[n]erbum compenſare
ideo maluisti dicere recompenſare et agnoſcere;
ideo dixisti recognoſcere. & alioquin ſiue alit.
ideo dixisti alias. & q[ui]m ideo maluisti dicere po
ſtea q[ui]. Sed nunquid dormitabas cum dixisti i
dum legis alterius litteras uideri tibi cum illo
te loqui: poru[n]is. q[ui] illum loqui tecum: quis etna
dixit humanitate elata aut inferiores deſpici-
entem. cum hec non humanitatis ſint officiu
led in humanitatis hoc factu eſt quia neſt[ie]bas
illam elegantia perquam dicendi erat elati hoc
eſt humanitatem tua[] nunc elati de q[ui] velate i

omum præfaturis
mi
en præis
sicut dicitur
et alii diximus

libip ec.

intererit in hac
sua pœiis

abhorret hæc.

copia libelli
et exemplarum
ecclesiæ.

cora
in loqueùs fumo
fina ab / ab
affectus con
folatione.

Tum sunt meculæda us
conculsa idem sigilli
cuma.

elegantius. Legatūi ہę cum uideris, nosti quę dux
uirum é nostris omnium præstantissimi me libi
comenda. Tatis erut é nostris line illo omnibus
Ham illud lic ego dixissem. legato ہę cum eú uiri
deris me et comendato. Nam libi proet positis
est. Meq et intèferit in hæc fabellam, tanquam aut
lima confecu us maleficior, luor aut delectatus
lua maledicta centia: neui de earis particeps êë eam
verum quas solent boni uiri maxime abhorre-
re. Interferit in hæc fabella dicendum fuit, aut
potuus inderit. fluorum ہę et sua pro eis et abhor-
vere cum accufatuio, per se patet iam êë uiciosa.

Libellus vero caue perdatur: quin nulla est apud
me illius copia. pro exemplari posuisti copiam.
atuo postea ہa nobis recolisti: dicti est mihi cu
aliquando cora te lermo interloquendus de me
incidisset: te id audivi: e line villa molestia. & abſa
illa indignatione me et certa in re collaudaſte:
baec cum audivi magna affectus lum consola-
tione. interloquendi lermo inadit. nam often-
di barbarum êë. en comi qua præpositione te
uti ſcare dicebas: cora eo. it. ſermonè biti ducis
qui ipse colloquebatur. magna lum affectus con-
folatione nemo facundus dixit. Nam illud po-
giane facundie est incultare notabula idè ligni-
ſtantia line et abſa, quorum posterio re læpius i
uno libello uteris ہę omnes ſcriptores in omnib
libris. Neq ego aliter locutus effem hifiſſem

3

87

locotui. loco tuo dicendu fuit non tui. ut dicit ex elegantius potes. ego quid nihil fit quod ad puer scribebendum uideatur: quod filui tecum duntus. ad preſens pro impreſentia ponis, et filui tecum p non ſcripſi ad te. Signum quod ad me destinare cu piebas. est ne hic destinare ut apud virgulam et me destinat aræ. Munificula quæ præclarifi ma foemina uxor tua ad mea uxove destinavit: Nihil bent, epiſtolæ poganæ nifi emendationem munerii ab omnibus notis, attæ ignons. pro hibero tibi litteris græs, quæ quidem ve ipa non poſſus. Inuerbis est agere græs, inſacto referre. ergo dixere debebas quæ quidem referre non poſſus. ſed opiniu- nor te ſigniſitare uoluisse non potuiffe agere ut piti græs ideo te agere abſenti per litteras. ergo dicendum fuit quæ quidem cora non poſſum. donatua pontifici me intermedio ſunt veduta: quæ ille gra- to animo cepit. de intermedio iam diximus. grati animum uotamur in vedendo muné: ſiue iuolun- tate veddendi uicem non inaccipiendo. diſpen- ſationem pro filia tua nubenda ego ſolus protu- vavi. ego dicerem potius nuptura. Vellè tecum aliquid verum mea: partitapare. ſed aliitradaz nectio. partitapare est parte capere non dare. uer- ba inepta: latinitas mala. latinitas non fecus diu- mala quæ mala facundia. mala eloquentia, mala facultas: quæ dicitur à recte loquentibus. nulla facultas: nulla eloquentia: nulla facundia. Qui in latino ſermone ut puerulus labitur. ego malle-

tui ptuo
ad p[ro]ſenția
filiatecii.

destinave

destinaur

re ipa cora

grato euo cepti

nubenda dixi
sua me
et ipsa de
præpi.

ſtopare inde
q[ui]ſi

ſtatim: mala
nulla.

putentur

puellus
magistellus
doctorculus

destinavit

mostano

infulsat

emperat

tema et dian
heteronario

infranotum
nò dia: flim
summa &
super idem

Nevi vellebant ele-
menta

dicere puellus: nam ut a magister fit magistellig
ita a puev puellus. quidam indocti dicit
puêculus et magisteculus. sed idem fere qui
dicunt doctorellus pro doctorculus. epistolam ad
te definuit. mirum in modum urgiliu imitaris
pogi. ut mercito eius testimonio utaris. in libro i
octano. cuius epiám prima sub nomine candidi
 scelestissime inhomam veatinu edidisti. quae
tuum nomè tam proterue petulantèq. infulsat. in-
sultave tibi dicimus alterius calamitate ut prob-
rum illi obi cere. seaturè eius adolescentem sedu-
xit. eius pro limum: quemadmodi et contrario miles
limum pro eius posuisti. lutianus cum econtra col-
laudaret. econtra pro et contrario ubi legisti re-
legi tuas epistolas limma cum uoluptate tanç
tecum loquens. cum scribis epistolas tunc qùi
loqueris. cum scriptas ad te legis tunc qùi audiis
ergo tanç te audiens dicere debuisti. Ut perem
intra sex meninges patrem futurum. intra sex men-
les dicimus non infra: ut multi nunc locuntur: na
infra et suiter idem pené sunt. quia de tempore lo-
cutus lum uenit in mentem uerboum ciceronis
pro lege manilia. At hercule aliquot annos conu-
nos ante legem fabiniam ille populus romanus
cuius uisa ad nostra memoria nomè invictum
in naualibus pugnis permanerat magna acmi-
to maxima parte non modo utilitatis. sed dign-
tatis atque imperii caruit. ex quibus uerbis dæc
intelligi: nihil dicere eos qui uolunt per accusa-

tiuii significavi tempus continuati: p[ro]ablatiuii uero interruptum. Nam quid attinebat addere continuos h[uius] citra hoc adjectiuii significabatur et continuum tempus p[ro]acculatiuii aliquot annos. quale est apud iurisii: h[uius]am tercentui totos regnabitur annos. ergo utebantur illi i[mo] et i[pi] utimur indifferent ablatiuno quidem tanquam lato more: acculatiuo aut tanquam græco: unde ex maxia parte lingua lingua fluxit. nam græta ablatiuno c[er]ret. dixissent t[em] comodius qui hoc præcipiebat. luta dixissent: cum de parte, non de toto t[or]pore loquimur quod nuncupamus non licere p[ro]culatiuii loqui: fed per ablatiuii quale est ego hoc anno ad te ueniam. i. aliquo tempore i[st]uis anni. quod non recte ditas h[uius] annuum ad te ueniam. S[ic]s me non e[est] nonicium intalibus rebus. N[on]icuii proprie dicuntur ſerui: uti[que] l[inea] appoſto qui t[em] uenales ſunt et liquidam h[ic] dicant, n[on]icuii ph[os] ſpectatores. & quædam ſimilia. burſas quas miſiſt iuxor h[uius] c[um]bas: quæ ſunt pulchrumme: & ſibi adn odum p[la]cent. pro h[is] et n[om]ine ſuo, et meo t[ibi] geas ago. recte quidem et amice feciſt. bilſcon noſter mecum ſilet: ne reſpondendo conſtur aliquid d[are]. recomenda me t[em] caritati ſua, ditas me diſtovem e[est]. burſas ubi legiſt: ubi recomenda: ubi h[uius] pro]accepit: ubi metu[que] ſilet pro non ſcribīt miſi. Taceo q[ui]d h[uius]c[um]tuii dicas imperatiu[m] recomenda ſubiecisti: & q[ui]d ſibi pro ei et ſuo ſuaq[que] pro e[m]us dixisti q[ui] d[ed]uta

græci unius actum, v[est]ituārum h[uius] c[um]tque dicti, ſi in meo iuxta imperatiu[m] est, et non iuxta mea, s[in]ce p[ro]fluctuārum lingua, et græta

nuncium ſi[mi]l[ite]ro, dicti ſi[mi]l[ite]rum, v[est]ituārum

burſas n[on] iuxta

ubi p[ro]prijs

ſac et d[omi]nus

mea[que] ſileri

recomida

ſup. pro e[m]i.

h[uius] est p[ro]prijs, et ę[s]t d[omi]nus, p[ro]prijs

Nuncium h[uius] c[um]tque dicti ſi[mi]l[ite]rum, v[est]ituārum

opera male loquarís. Nec miru cum maternæ epi-
tolarum ſit ſordida et neqqu digna quæ noſtanur
abaliis. Ubi ſemper pétis: ſemper menditas: ſemper
extorques. Illo marito impudentior de quo apd
iimenalem. Hic petit abſenti nota iam callidus
avete: Oſtendens uacuã et clauſam pro conuige
ſellam. Galla mea eſt inquit 15. Sed uide ne-
tius amor fallat iudicu: quod ſers de rebus meis.

Nóde marito im-
pudente apud
iimenalem

ſtibo deinde
meßt die me
nicht din

quis dixit unq iudicius ſers de rebus meis pro
iudicium de me: ſue opinionè quam bès de me
ſue de ſcriptis meis: Nam res noſtæ et canes: eg.

excuſe tardiut.  
no diu

gallinæ: armenta: ſunt: de quibus ab illo
iuditandis nunquid ſentis: Nec eſt opus: ut te
excuſes tarditatis: accuſare tarditatis: quis dicitur

ſcufave morbum
ſediciu: ut ex-
cufatione adduec
ſue afterre

non excuſare dicimus tâ excuſare morbiu. exa-
fare tempeſtatem: hoc eſt in excuſationè afterre
morbum tempeſtatemue: ut in elegantiis. ita

forte hic accipiendum eſt: cum quis natura tar-
dus è: ut poſſit excuſare tarditatem ſua. epiſto
la tua hodie mibi ſuit reddita: & is qui attulit
ſe poſtrudie receſſurum affirmanuit. idem quod

ſtibo deinde pro
ceru no diu
nùs poſterodie
ſummi pos-
vo die ſi poſ-
die urbi: ſe
qui pagina di
cit: ex uide
pro meſtis tu
elegane

ſuperius notani uicum is qui attulit idem eſt
qui reddidit litteras, ſue tibi: ſue alteri pro te
nec id ante hodiernum diem: Nam alioquin ve-
ceſſet: ut ipe affirmitabat poſtero die ſe receſſu.

Nunc cum per eum ſcribas de craftino locutus es
die: quem tu poſterum: ſue poſtrudie appellasti
quod fieri non potest: quia nunc poſtrudie de cru-
stino die dicitur ergo dicere debebas cras: cù ho-

dite nuncupauers. Oeliquis denuo adnos ueniat.
ego dixiſſem iterum: nam denuo idem est: quod de
integro, bodie accepi a'te luterus: & 19 qui attulit
dixit ſe in poſterum diem ſe receſſurii. Si poſtridie
et poſtero die idem ſunt: ergo idem hie: quod illibc
pecatum: cum dicendum fuerit cras: facta mentione
aduerbi hodie. dicimus quoque poſtero die diſcoſſi
non in poſterum diem. est mibi et: atq[ui] etia ſi me
gratum. quid opus est addere ſi me, cum dixeris
etiam atq[ui] etia. Quos inter non odio et crudelita
te cerimtum extit. inte autem nedum odiii ullaſ
non oftenderunt: ſed etiam antiquos et veliſq[ui] miſ
es vepwehendam ſi ſemper uelim reprehendere: qui
ens extitit ponis cum participio. Nedum q[ui] paſa
est te inepte uſurpare. hæcomnia accepra refera-
mus a lola libertate. acceptum tibi refero. diam
nonate. Q[ui]a igitur lænta, c[apta] consolatione, c[apta]
alacritate me affectum. consolatione, et alacritate
te affectum ſuiffe legi neminem. et ſumpta cala-
mus pervgeandis uidetur palus. Quia non nullı
penna qua ſcribunt, appellant calamum: tuauida-
cius et genus penne in calamii tranſtituti. fecitque
ſumpta calamus, pro ſumptus. Ibi me oblecto
cum libellis meis: querebant: H. pauli me tandiu
ab illis abſuiffe. itaq[ui] in eorum consuetudinem redi
ens do eſi pauli ſper opere uacius curis. cur io
non dixiſt i ſe potius q[ui] ab illis: Cur pauli ſper
opere qu[ia] avs grammatica uetat: ut iſte g[is]

denuo idem
e iſt ac i
tepro

in poſterum, diem
aſſteſt i. nondi
poſterro

ſiimene græus, nò
aui prætère et
atq[ui] et

c[er]itatiu] extitit
n[ed]um.

accepra refera
muſt tibi non
iv

consolatione
aſſerim.

impta calami
& ſumptus relam
& nò de p[en]a.

regatur abillo a duerbio: se fellit te: quod noluerit
iterum dicere paulum. Atqui hic magis: quid illibet
conueniebat istud non aduerbum mine: sed non-
men dicere quod debuens do eis paulum opere. At-
tamen litteris quod aliquid nomini tuo impior: do-
ce ubi inuenere deponens hoc uerbum. Necdum
corpori: sed neque ipsi anime consilere possunt.
per sepe admoneo non cum primo uerbo: sed cuj
lequenti wingendum esse nedum. Curia uero
romană a longe colerem. ubi legi sti a longe ac
tali præstum uerbo. At uero is paterna iurute
& moribus degeneravit uno et sionno deditus
ut unimaxime tullio præstiterit filius caruiffe.
affirmat et idem negat pogiis: nambac ver-
ba significant utilius finisse. Tullio caruiffe fil-
is quod nec ierum est: nec ipe sentit. dicendus
igitur sinit. ut fatius futurum fuerit: uel præfi
terat: sive fatius fuerat filius caruiffe: ut in Tu-
scularis cicer. His fuerat non dicucisse melius.
Summa igitur uoluptate suscepi in tuos litteris.
ego dixi ssem summa uoluptate accepi ex luteris
tius. Itacq cuilibet actati ius sium tribuendi è.
cuius dicere debebas non cuilibet. ut superius pro-
bau. quia facultatem vocandi pueris liquis pue
vipere conetur: ved det illos profecto stultores.
In aureo leculo natuæ es pogi: de iurisglioru at
omnio ferat, oia tellus. Nam oë vocabulum apd
te nihil ab altero differt. puta quod idem eè pue-

Tres lincei. A. longe
sive ut: & iis
faciebat qui est

nepitomi

Rustepi patro
n. 10. 1. 10.

et præeruere et
cripere qmoc
degerat

episcopio quod eripio: cum preci ripen lit aliquid iusti tuum alteri eripere: sicit in elegantiis tradidi. Incolis suppeditat: incolas nihil ab oppidanis putas differre: cum oppidani sint appellati a suo oppido. incolle sint: qui in alieno bitant oppido: ut diximus in elegantiis. Attamè quæcunque causa te detinet honestam illam et necessitariam puto. eam non illam fuisse dicendum: elegantiæ docent. Recepi litteras tuas & simul copiam epistolæ quæ dictis te scripisse ex mediolano: fuit mihi utraque gratissima. Sed superiorem nullus antea ad me attulit. de recepi pro accepi. et copia pro exemplari superius ad monuimus. Nunc quero utraque et superior quo referuntur: nempe ad nomen litteras. ex quo aut grammatica uiciatur. Sic dictamus superior littere: aut elegantia. Sic dictamus superior littera. Qum pro epistola littere dicuntur: non littà nifi apud poetas: ut in elegantiis. Itaq. ego solus ad magætum accesse datis litteris dixi quae in rem iudebant conferre. responsum breue tuli.

Non dictunt docti dare litteras nifi tabellario: aut cuicungus tanquam tabellario, qui illas perferat, redere aut cui mutunt: ut in elegantiis. Itaq. reditis litteris dicere debuisti: ut in alia epistola factis. in qua inquis. predie veddite mihi sint littere: a secretario tuo. quibus significat ate epistolam ad me obliquandæ: ut sius verbis utae recepisse: quæ minime ad me delata est. Et si mul sius luteris interclusit cedulam quandam

incolis & iude
sæ semificer
opidans

inueno.

illû pro ea. ut in
elegantiis

daci preddat

pudite
signatim
delata
suo pessi

incolis p[ro]coluntur

k1

huc dictum est:

est non significat ut ait, non inclusit, non interclusit

sedula a scripta non cedula.

sic ut si quod

scribendi videlicet actum, non passim, ampiat, ut etiam

imprimis.

ut et alio, ut dicta, ut dictum, ut dictum, ut dictum, ut

inter alia:

candidi libi a te mustam, ut litteris tuis interclu-
deret, egomni pater dudum a te accepi litteram
perquandem. In hac tâ dicendum erat veduta in
liue plata ad me non delata, & hervi non pridie et
ait, non signifit, & inclusit, non interclusit: et
eius nonius: et cedulam, non cedulam: et nuper
non dudum: & litteras non litteram. ex quo palâ
est ineo quod paulo ante dixi, te, cum dicebas lup-
ior & uterque nûo lingulari, huius nomis contra
elegantiam usum esse. Sifacultatibus iis essent qub-
esse deberem, liq. mibi mee copie absque ullo esti
latus essent. Sinunêp cum encletica reperi unctus,
exempla epistolarum lunt penes amicum scribêd
gea. scribendi pro eo accipis quod est ut scribat,
quod non reperitur: sed pro eo quod est ut scrib-
ant, hoc est actum non passim: ut in elegantiis &
Viro doctissimo, mihis inprimis amicissimo, p-
mus luplatuum est: ideoque mallem dicere ipseus
amito: ut in elegantiis tradidi. ut benedictus p-
futuro anno eligatur. in futurum annu ego dixi
sem, ut quintilianus iam et infrequentem annum
famem timeo. Non eum pro anno sed pro duca-
pulo in unu annum magiter et doctor eligi.
Non etas ineo, sed scientia et iurtus animu in-
ueftigari debent. in uno bis pecuniuo erbo se-
mei quod nihil pufta: interesse interueftigo
et inueftigo: cum inueftigare fit effectus: hocê
inuenire quod ueſtigabamus. tu autem de ueſt-
gando ſentis. iterum quod dicendu emt inq

3

vi, aut requir aut considerari: non uestigari Ham uestigare est per uestigia, sive qi per uestigia ſequi. Virtus est aduocanda, et ſe referendum adeat studia. est referendum ſe ubi tale genus locutionis inueniti? miror quare non et ditas mibi mederi ſuit: et quædam ſimilia, quæ quidā ineptissimi græmatici pueros docent. memor hæc noce cum domum redußem ſapientissimi coſuli tui, cepl aliquam occasionè ſcribendi. Curaaliquam pro quūdam dixisti, cur occasionè ut uilgus facit pro cām: idq[ui] perlæpe. Neque ego hanc ludorum locunditate: mimoruq[ui] uſum & curarum intermiffionē interdico. Interdico non accufatiu[m] poſtulat: ſed ablatiui[m] ſic interdico tibi aqua et igni, quemadmodu[m] in elegantiis. Et remiffionem dicere curarum potius q[ui] intermiffionem: intermutimus. Et studia bella, litres cetera[que] actiones interquas non numeratur curq[ui]. Sed vereor an ita constans lis futurus: ut totus libellum perlegas. Animaduerte mundiciā: nitorem, latinæ linguæ interdum ſuperantē ip[s]a[que] græci ſermonis græam. est. Et perlegē totu[rum] legē ut in elegantiis latius diſputaui[m]. quod græaci i uno uerbo non bēnt. ergo ſuperuacuum ſuit t[em]p[ro] te addere totum. Vereor q[ui] non poſtulat poſt ſe an ſed ne: ideoq[ui] dicere debebas, vereo ne ita constans. uerum uidebatur e[ē] hæc o[no] tuæ ſinæ contraria. Sic. Et loqui ſolemus quando

referendu[m] ſe uo d[omi]n[u]que referendo

occafione[m] impufat ac cipit q[uod] cam

Interdico abtui[m] poſtulat uo actum

Intermitting frons bella et: cavaſque vo remittimus: uo autem invernitur

anq[ui]ne plegat totum: uo diſi n[ot]que erere ſit totum legere q[uod] eveni uo uerbo uo bēnt

Vereor uo poſtulat poſt ſe an: uo d[omi]n[u]que ad 1½ q[uod] du. 7½. Et ad 1½ q[uod] su. 7. Et ad 1½ q[uod] su. 3½

k1

aliquid putamus futurum: non quando non futurum: ut uereor neboſtes ueniant: ſeuicet quod nollem eos uenire. Tununc uelles bune fore: constantem eoß noluisti dicere uereor ne: ſed uereor an: de patella ut auunt inprunà delap plus. Nam maus est flagitium pan, Æp pne uſtà dixiſſe ſententia. ſed cur homo rudis hoc nò u disti remedium ut diceres Vereor ne nò ita constans lis futurus. ut dotti loquintur. ego quod potui officium mortuo præſuti. tui est hominis famà nota veliquis facere. tui est niuò est auditum: ſed tuum est. tui ut ſemp acapit paſſiue: ut ueni buca more tui. de quo latiſſe inelegantijs. Vides pogi ut de te mex trium phant elegantiæ: me hortabatur atq[us] orabat ut Æpuberes literns conficere. probaui lupus ex elegantijs meis dicendum fiuſſe Æpuberi mas. Noluït ipe accedere: ſed alium deſtinavit ethic urgilus utalibi imitatus est pogi. et quierebam pridie a[R]. nostro an recentiores al- quaſ ſeaf à te recepiffet. & quomodo ualeres. At il respondit ſe pridie euſdiei eſtam à te habuiffe: qua ei ligniſtabas te nondum latis firma ualitudine ee, quod mihi lane moſtullum fiit. uel maxime imperiouæ lignu ë opiniari plæraq[us] uocabula aliter atq[us] aliter accipi quod ex hoc fit, quotiens neſcimus ium uocabu-

de patella ut auunt
pruna delays

tui e[m]nque ſtur
audite: ſi tui

puber[er]

deſtinam[ur]

pudio
recepti

p[ro]ducuntur

ſignificab[ur]

ſane moſtul[ur]
tum

in diffinitio complete. Nam quid ita pogi dicis
pridie querebam, et pridie eius diei, sipriche, acci
pis pro heri querebam. erat tunc prudentia cogita-
ve duo hæc aduerbia duas debere hære significa-
tiones. Quam utrinque. Sin autem pro nuper, hoc est non
pridie hodierni precedente, cur ruris accipis p-
precedenti cum inquis pridie eius diei. Ad littas
recipere potius accipere, & lutevas hære: et fi-
gnificabas pro dicebas malueris dicere: superi ad
moniti in non probati: qui et sane molesti dixisse
potius sane molestissimi. At te auellatur funditus
postmodum uero nemine de tuis iudi quin de te
rogem. quem non rogem dicendum fuit: vel po-
tius quem non rogari. Sin diceres neminem de tuis
uideo, dicendum foret quem non rogem. illud non
reprehendo funditus: sed ego dixissim. indicitus t.
pridie uero Samuel nofter cum de percontaver: in
dixit tibi pristinam qualitudinem vestitui, & indie
fievi meliorem. Iam piget me totiens notare, quo-
tiis male uteri pridie quod aduerbum me nes-
cire aiebas. qui tuscites. indiem in pro indies non
minus sæpe barbaræ ponis. Sunt et publicè res et
indiem variæ. Teftatus cum ppe sepe coniungi i
diem cum uerbouiuere: ut in elegantiis, ditendu
igitur erat quotidie. Nos quidem multa pastam
conficimus, nullus panes. qui pastam dicis mirae
cur non potius pizzas aut schiatiatas dixeris. Nihil

querebat

j.

fundus
quid dote

fratres et tuæ p[ro]priæ fundat[ia]s dicuntur

indem

indemque tempore
conguntur amicis
do minore

pastam dicit cum
debevet dicere
mollam

tambomines impedit ad lapientia peruenire. Cetæ
rem qui fuit elegantissime loquendi / studiobus au-
dire uideor: cum poguum audio. Q.ui quæso, mi
qui in loquendo utitur pasta, sic loquitur, impe-
dit peruenire: & non potius impedit quominus
ad lapientiam perueniat. in decimo, fuit. n. lungio
quodam lacessit us. litigiosum apud ciceronem in-
ueni, litium me inuenisse non memmi. Quæ
in manus eorum adire mereantur. cur non potius
quæ in manus eorum ire. est. h. honestissima præ-
cæteris. Curnon honesta præcæteris potius dicibus.

Neque nunc quidem quicq est noni. perplexus lo-
queris. apud Terentii daisis, eque quicq nunc
quidem. quin non commixit nec cum quide. Cui
ture lum maxime tum paulo uaco litteris. (Axi pa-
ulo comungi comparatiuio non uerbo: sed paulum.
quinque sententia libi ipi repugnat. quo. h. modo fieri
pot: ut cum maxime uacas litteris, tibi paulum
uaces: nam cum minimuz uacas tum paulum ua-
cas, non cum maxime. ergo illud maxime fuit
tollendum. Harum ineptiarii plenus est pogius
quas ego non attingo nihiquatenus cum reprehe-
sione occurrunt barbarorum uerborum. Quonc
utrumque cum pluris extimandum lit uduntas e-
præferenda maxime, bis male ponis maxime: p-
mum qd non hæt locum int duo ut nunc duo
lunt. deinde qd superuacius est: cum dixeris.

in decimo.

tum quod non dixi

nec in litteris est. h. honesti. adire.

adire

honestissima

Hoc de locutione de
in apud Terent. eorumque litteris

quidem. ut

maxime

3.

93

præferenda. Non. ut. huc sunt multa præferenda
fed unum. ergo nihil est, nec maxime, nec magis
præferendus. Libellum confabulationis, cui uic
nescio quis nequa mutuo à me petiffet. Comodato
nunc dicendum fuit: ut ut. æthimologia iurisconductorum
sultorum ostendit, mutuus dicitur cum fit meus
etuo. huc êmeo tuum: ut in pecunijs frumento:
uino cæteracb huiuscemo: qualis liber non est.
ergo comodatur non mutuatur. quæ opinio uera
an falsa fit paucas huit lectatores. Inomni ubi
laberis studio imitandi bene loquentes: ut in nullus
magis quâ inter cadat illud Horatianus. In uicum
durit recti uia huc caret arte. non. ut. nunc lo-
cum hêtan, fed hûe: ut êet hûe uera hûe falsa
hît, aut uel sicut, uel uera uel falsa hît, aut ue
huc uera falsa ue hît. ego tamen p hûe aut p seu
locutus esset / filium qui hît futurus paternæ
iocunditatis. iocunditatis pro voluptatis: ut hup-
uis hûm testatus: male uteris: quia non idem signi-
fitant. Cyrus perfarum rex ille à xenophonte
celebratus, gloriari, solitus est ortum hûs mani-
bus confertum, & arbores in ordine politas. con-
fertum pro consitum barbarissime accipis: conspè
dicuntur manus. non arbores: nisi deramis ear
implitatis loquamur. orti quâ ubi sunt arbores co-
lite dicuntur, ut in elegantijs. Cyrus êt à xeno-
phonte celebratus fuit ille maior: iste qui artos

mutuo

Nò vogo

ortum, portus
conferens pro
conferens.

Ortus p hûs d iu
arboribas est
nò ortus

123

125

confeuit qui in proelio a theatre artaxerse rege
perfarum infectus est. fuit minor cyrus in
asia Satrapes decuius morte idem xenophon
in Anabasi. et uix singulum lingulis læculis
extitisse. cur pudet te fateri imitari quę imita
vis: an ne fur éé uidearis? At istud plane furari
est, cum diffimulas quod uidereris fluisse mutu-
atus: nifi diffimularés. Ciceron. inquit uix fi-
ngulis ætatibus lingulos oratores extitisse. bac
tu uestem tullianam noluisti tibi: ut erat in-
duere: fed ne tulliana uideretur reconcinnare
maluisti: fecit ius de tulliana pогianas: hoc est
de latina barbaram. Nam quis dixit linguli
hominē pro lingulos homines. qæp. miror te no
dixisse: ut omnia mutures: & oratio sibi ipi cò
ueniret: uix singulum lingulo læculo. Quaeta-
lis est suapte natura: ut et bonos reddat malos
uſu eius et confuetudine. Si dixit ſes uſu ſuo:
et ſi ebes es: t'n intellexit ſes absurdum fore: ido
dixisti uſu eius cum ducere deberes uſu ſui. Sa-
as mihi filiuz nuper éé natum. Itaq. quartæ pro-
lis iam pater factus: uere pater familiás appellati
queo: tum propter liberos ſusceptos: tum maxie
pp. ætatem. es quidem paterfamiliás: fed neutra
iſtax auſiarum. itaq. quid ſit paterfamiliás. 1. quę
tulís: qám nefus ex me ſtuas: hicebit. Qui pater est
non continuo et paterfamiliás est, et ſiquis cente-

singulum, p.
singulum, po
sui

Hoc est Cicero
ux lingulis et
bul lingulo o
vare et extitisse

recoemare

eufpui

paterfamiliis
matime

3.

94

narius foret: posset tún non paterfamilias eê. diat
H. non patrfamilias qúi dominus familíæ hocê bono-
tus Vnde familíæ herciscunde titulus in iure cuiu
li. 1. bonorum diuindundont. Simihi non credis au-
di quid dicat ulpianus. familíæ appellatio qualí-
accipiatur uideamus. et quidem uarie accepta eê-
nam et in ves. et in personas diducitur. in ves ut
puta in lege. XII. tabularium iis uerbis. aignatus t
proximus hěto familiam. et mox. pater ait fami-
lias appellatur qui in dominui hět: recteop hoc
nomine appellatur: quus filium non hět. deniop
et pupilluz patremfamilias appellamus. Idemq
eueniet in eo qui emancipatus est. nam et hie
lui iuris effectus propriam familiã hět et alia
multa. Vides pogi: ut hinc colligitur: qui fili,
familias est. hoc est dominius in domo nō hět:
ut puta patre iuiente. et si pater ſit: eum tamè
non eê patre famílias. et ut ſentio posset quis êê
filius familias patre famílias pater. dequo ne ló-
gior ſim: ſuplifiedo disputare. et if qui nihil bono-
tum hět: et si et pater et centenarius ſit: tún patrè
familias diti non posse. Maxime et int duo posui
ſt: quod et aris gràmatica et iſus autorum ue-
tat: ut oftendi ergo dicendu tibi evat: cui p[]pt
liberos ſuſceptos: tum uero p[]pt ætate. Cum uelu-
ti expuimus pentes amicos. apud nunc dicerent

Hō ad deculava
tionem us cabu
li familiam
ciscunde

Hō ad I.
Familias
de N.
si

domo

penes pro
apud

kq

k5

2.

in iurum uereli tu inquint optimis uxoris,
curator eris, redemnibus igitur illis cum iur uxo-
rem cognouisset: mens pristina redit. Hæc optia
ad mulierum infamiam medela. morale præceptu
& auveis litteris scribi dignum. & li me homines &
audient has tam morales fabellas cum illis cœopi-
anis eodem in codice copulabunt. dum tamen uer-
ba in quibus podius cætus, aut cœtutens deprebe-
ditur prius emendent quale est caufaisset pro cau-
lata fuisset. & phanaticus, quo nomine podius mi-
mis læpe utitur. & pinde læpe abutitur, pro eo
qui agitatur à demone, cum is lit qui caput iac-
tet, ac votet, quales funt galli cybelles, ut lus-
nus in primo. Cunemque rotantes sanguineus
populis cœcinerunt trustia galli. & quintiliam
in undecimo. Adeo iactare caput & comas exai-
cientem rotare, phanaticum e. & ilpianus de
ebulitio edicto apud iuianum queritur iſet-
us inter phanaticos non ſemp caput iactaret.
Cæteros barbariſmos lectoru notandos relinquim?
qualis est cpæpvis dixit alter pro alius. Non
dum diſcedamus à patria podiana, uel natua
uel aſcita. Homo e nris rúſticanus & hauſ mul-
tum pruïdens, certe in coitu mulierum rudis ſiſ-
ta uxore, cum illa aliquando in lecto venes iſ
iurum uoluens nates in eius gremio potuisset;
erecto telo uxorem caſu cognouit. Admiſtatilg
poſtmodum ac rogans mulierem an dios cum

caufaisset, caufa
in fuisset barbara
posita.

No quidem pha-
naticus

de iuro podi
conterranco

aundotum

nos heret cum illa annuisset, obhe inquit unus
mibi satis est alter uero superfluis. Tum callida
uxor quæ a Sacerdote parrochiano diligebatur
possum us inquit ex hoc altero elemosinam facè
demus eum eccleſi & ſacerdoti nostro cuires hæc
erit gratijſima & tibi nihil oberit: cum unus ſuſ-
ficiat tibi. Aſſentitur iur uxori, & in gratiam ſa
cerdotis ut ſe onere ſuperfluo leueret. Igitur
eo uotato ad coenam cauſaq expolita, cum ſup-
to cibo lectum unum tres ingredentur, ita
ut mulier media eſset iur anteriores parte, poſ-
teriori alter ex dono uteretur. ſacerdos famelica
concupitiq cibi auidus prior aggreditur atem
ſibi committam quin re uxor & ſubmurmurata
ſtrepitum quendam edebat. tunc iur timens
ne partes ſuas aggrederetur: ſerua inquit, aſte
inter nos commenta, & tua portione ute, mea
tactam reliquens. huic ſacerdos, det miſi gea
tiam deus, ut bonis eccleſi tîm uti posſim: na tua
paruſatio. His verbis acquiescens ſiultus ille
qdc eccleſi conceſſerat libere uti inſiſt. hoc est op-
ex quo ſibi promittit immortalitatem podiut &
non modo apud homines atq nationes: gallow, bil-
panos, germanos, britannos, caeterosq, ſed eti
apud angelos dei. Qdc. h. melius de genere bui
mano mevetur opus & hoc podianum, erat in
oppido uero terre nouè iur nomine quillielmus
faber lignarum priapea ſupellectili ſatis copioſa
duulguuerat hoc uxor inter iirinas, en mor

de contentero
pody.

tua duxit aliam uxorem inuencula limpide
antoniam nomine quae delponfata preæſenſe-
rat ex uicinis ingens uiri telum. Qua ergo
nocte primum cum uiro concubuit: tremebi
da nolebat berere uiro neq coitum pati. Sêſit
uir tandem quid timeret adolescentula con-
ſolatusq[ui] illam uetum ee q[ui] audiem, aut ſed
duas ſe mentulas here paruam & maiore qua-
dam, ne te ergo offendam aut: utar hac nocte
parua quae te minime nocebit. poſt modum
maiore ſitibi uidebitur. Conſentiens puella
obſecuta eſt uiro abſque clamore aut nocumeto
aliquo, poſt menſem uero facta eſt ſiberior atq
aidentior cum noctu uiro luo blanduet: mi
uir inquit ſilibet: maiore iam illo ſocio utaris
liet. Ruſit uir cum ſeminaſſus in ea re ui-
deretur: bonum uxor is appetitù. hoc poſtea na-
rantem audiu inaliòrum c[etu]. Cum has con-
fabulationes podianas lego: chalogum gregorij
ubi multa miracula narrantur: iudeor legere,
florentiæ iuuenis quidam cum nonueram
ſabi ſubigeret: ac ſuperueniens pater filiu in
ſtrupo uxor is de prehendiffet: vei nouitate
indignitateq[ui] p[ro]motus clamando obuigare
acriter filium coepit. ille tergiversando pe-
catum excuſabat. Cum diutius clamoliorib
uerbis ambo concertarent: clamore excitus
ſuperuenit uicinus quidam ad iugria com

de Floremino
qui rem bit
comnóreca

autem

146

ponenda ignorus vel. Cum peteret contenans
cam illis ob domesticam turpitudinem filiou-
bus instabat iucinus nebementius: ut cœm
noſceret. Tandem cum pater in filio culpaz
reiceret: tum filius prior: his pater meus admo-
dum indiſcretus inquit miles matre mea ſut-
uit, me et tacente: nunc quia ſemel uxorem
ſiam cognouit, ut ruerit atque inconfultus cœli
clamoribus ueluti infanus replet. Rist ille
facetum fili responſum & patrem quoad potu-
it ſolatus diſſeſt. ita cupit patriam ſinæ exu-
uis præconijus, decorare poduus: ut que aut
alibi facta aut ſicta ſunt ambicioſe attributat
uel florentiæ uel tergenouæ. Nili præſtitutia
putet illic oïa hæc ſuſſe gesta. Verum ne ego
duus in delecto florentiæ uerſer: alio tali-
tum faciam & uno ero contentus exemplo: ne
bis obſentatibus quod abſit delectari nidear.
In piceno eſt oppidum Elis nomie, in eo mona-
chus quidam, qui lupus uocabatur: amabat me-
ginem adolescentiorem: cui cum multis uerbis
cortum ſi aſſet: censit illa tandem precib.
ſed cum iurita eſset ne nimio dolore trinſo-
deretur paniunæ, heſitaret monachus tabu-
lam lignam, p cuius foramen telum emit et
intermediam, ie politurum dixit. dehinc ta-
bula biegna quæ ptenuis erat quiſita ac

de monado
picent

paulum pforuta ad puellam clanculii abiit et
missioq p foramen priapo qui adhuc dormie
bat: cum puellam deolectari liautet coepisset
liblatis uestibus eibus concenbitus querebat.
Virga uero liauitate oris & inferioris partis
tactu expergetacta coepit admodum & pret
montiream foraminis timeliere: adeo utual
de constricta teneretur, res ita inarcto erat
ut neq ingredi neq egeedi abeq magno do-
lore posset. Uerfa indolorem uoluptate clama-
ve: & gemere monachus coepit minio nexatus
truciatu, exterruta puella cum oculo solari ho-
minem uellet: & rem optatam perfiteve i dolo
vis leuamen tormentu augebat. Nam cui ea
ex re urga tumentioru fieret: eo accums toq
batur, cruciabatur miſer petens aquam frugi-
dam qua abluto telo tumor ille vefideret. urgo
que domesticos timeret: aquam petere non ande
bat. Tandem hominis clamore: doloreq percita
aquam aduexit ea perſulo inguine & ea pte
que tabulae inferta erat paulum tumor abiit.
Monachus cum iam strepitum quendà domi-
eri perſentiret, abeundi cupidus étabula mem-
brum eduxit maiori ex parte decoriatum, me-
dicum cum morbo queliflet: fabula palum facta
eit. Jó tempora, ó mores quid est luch Horace
li hoc non est. Solebant ohm in honorem dea

flore.

aunt dotini

149

flore quæ fuerint nobilissima meretrix: ea ui-
delicet quæ populum romanum scripserit herede
nudatè meretrices ante ora populi impudicis
gestibus ludere, quo cum aliquando ueniffet
cato, intermissi sunt præpudore ludi. & preſen-
tium catonis iuuentus erubuit: ac tacito, util-
le abscederet precabatur. quam obſenitatiè cau
cum emendare non posset: abscessi huo impro-
buit. Nunc quis non intelligit podiri ueluti
floralem aliquam meretrice: non modo in con
ſpectu romance iuuentutis: ſed tot latine lo-
quentium nationum, nudatam impudentissimis
ludere gestibus: omnes. H. qui ita legunt libi
ipi rem pingunt & podiana floralia cernere t
uidentur. Non hoc facti meretrix: non mulier
non iuuenis aliquis aut uir plebeius: ſed podig
octoginta amplius natus annos homo luterat
& ſi ei credimus, eloquentiæ princeps apostoli-
cus Secretarius, cui ueluti catoni occulos; aut
aures tantæ obſcenitati præbere deforme eet.
Hos ludos nobis agendos preebuit. haec feta
floralia nationes docuit. hanc morum insti
tutionem tanco optimam hereditatis parte3
filie relinquit. hoc opus multo: ei instar lib-
rorum ad tecentas fabellas, lue fatetas. I gre-
cam linguam quòdam ut tranſſerant. hortat
quòdam, ut ingallitam. quòdam ut in hi/pa-

q.1

nam quodam ut in germania quodam
ut in britanicam, & item in cætems linguas.
Qd'ifiat quid alud Iperandium est: Eut
lue lecta qualibet fiut epicurea: Stoica: peri-
pathetica. lue nequitia qualibet illa gnatonitæ
lue institutio qualibet predicatorum: minoru
monacorum podiua dictatur: ó te fortuna-
tum foelicem beatum atq. immortalé pati
qui tot uel discapulos uel lectatores uel imi-
tatores biturus es Ut in cælo cum dea flori
tand coniuge colloceris & una cum illa te
clerus omnis elata uoce comprecetur. Sète
padi et sancta fiova orate pro nobis.

FINIS:-

Dialogi Latvēlāji pēdium
Prællumium incepit-

VDIO Podium alteram inmeç poſintle inaeccuā longe priore acce biorem in qua nihil ad me deuure caufæ ſiue diſputat, qui plenè iuctus ſupera tuis, ſed totus in maledictis: connicus que uerſatur, eam ego nondum hære potu in terea peragam triumphum meu, aut poterit iterum triumphabo vitu eorum imperato[rum] quibus unus diés ad triumphandú non ſuiſ ſaturs atque eo auſtaturs id facete poſtum, ap uam ipse confessione victoria lum adeptus. Qui eum aduerſus argumenta, vationes, probationes, non argumentus, ſed oppro bryus: non vationibus, ſed coniutus: no probationibus ſed ipfucius agit: is certe de cluaret ſe imparem ac iuctum eſ: & ueli canem a fortiore ſacevatum plagas ſuas ululatn, latratuq, ſolari, & huc saltè uin diete qne immicium tuum uiciti, et qua e preliò iusto non potuit diſcedere ſuperio: ſperat ſe ſuperiorem exinuisto. Nam quic non dico ſtrenuus: fortus & in bello uam iuctu, ſed probus modèſtus uelit còre dere cur auaro de anaritio: cum ebriolo de ebrietate: cum proditore de prochione cum libidinolo de libidine: certe nemo, ita

nec cum maledico de maledicentia, de iutu-
tibus est exiggiis iuris, non de iiciis cumbo-
nestis, non cum factinoroſis certamen et a-
emuloio. Loquatur itaq; podius quanti uelit
obſcene et ſpurce, ſatit quid ſuum e: ſui ſemper
est ſimilis pugnator peſſimus / calummator in-
lignis, cuius dictatatem contemnere ac dam-
nare me non imitari decet. Iicet non ita de
ipo ſummer itus: ut inme carpendo pergè
debuent: liquidem cum promiſſem me ſef
libros euis recogniturū & eoß iuria in triu-
pho tanq; captionis exhibiturum: id tamen
non feci molitia quadam animi vetentus: qui
ſatius hævem iuria epiſtolarum oſtendiffe. Sed
qam hoſtis me cogit: ſimodo hoſtis appellandus
qui iuctus atq; captus est. pagamus ultiome
ac ueluti proprio die triumphemus. & quia
debellatum est aliquanto ilариus repreſentare/
quodam illux romanorum movem triumphadi.
Nam incepimus intermensas quas cuiſ puinas
eſculentis poculentis ſo refererant exercitus
iuctorem comes ſabundum, potabundu tranſi-
ſe. ſic nos qui edentes atq; potantes aut certe
videntes triumphamus, poſtea alio modo de-
uctoria triumphaturi. decet u. iuino; ebrioſo;
hoſte ſuperato, talem nos agere triumphum.

Dialogus incipit

149

Nec iipientes ab epistolis ad Nicolau moni
missis: sed quo res sit locundior legentur
lub apologo tangit guarinus cum scola
sua atque domo ad sit. Sit aut uel apologus ut
fremus quidam actus Laurentii Salutis li
guarine. G S alue Laurenti et tu pogi licet tace-
al: sed cur taceat. P. utinam tamen bene loquerer:
quod taceo. L at cur non scepimus taces, quod loqueat.
P. quid qui male loquuntur variis tacent. Latque
nunc bene loqueris, quod est multo fatius et tace-
cur ergo guarinu non salutati. P Non duo me
male loqui: quod loqui nefciam: sed quod de aliis
male loquar: ideoque ad salutandum sum tardus.
G ego me ab te salutatum puto: quid multis. L.
Guarine queso te pro tua singulari & humanitate
& eruditione te huc facto indicem præbeas: tui
& artificiali est, delingua launa agimus in quæ ten-
denda tu principatum obtines. G ego uero iste
libens. Imodo pogi us forum non decinet. P. quod
ego forum decinem quod semper amavi & colui
quuppe in quo tot res ad oblectandum gula pertin-
entem emere Solemnis: non dico lecturas, cauteles,
allia: sed perdices, fastianos, ansares, anates, gal-
linas, columbos, turdos, ficedulas. Item, oratam
umbrenas, congos, millios, pastillos, copulos, sal-
lamenta, & ante omnia duo de triginta genera ex re
uni: quae si multis enumerabo. G ista forma tibi
velinquitus colenda pogi: ego de illo loquor for

93

A. pologuf

unde dicuntur cauſæ focentſel. P. Relinquis, mihi hæc fora & relinquae uolo: malo eum ſi ceduias colere ſpures, caupones, ſp cauſas, itaq. forum cauſarum pme uos colatis licet, i deo uobis colendum relinquo. G. Geramus podio morem: non te inſorum ad iudicem pogi ſed in ſcolam ad magiſtrum uocari existima. P ego me puer aut adoieſcens ſcolam adu: quomodo minc adibo decrepitus. G. Non dico uta diſſas ſed ut cum lauſentio diſputes. P. Quis me ad diſputandum adiget. G. Honestas ratio: pu. dor. P. ſi de ſaporibus diſoutandum ſit non rea. lo. G. quid de ſonu: an p[u]luris est g[u]tus, ſp. auditus: P. quidni ſine ſono ſui p[u]ſtits, ſine ſapore non p[u]ſtits. G. iſtud lauſentiu interest non mea: ego p[u]ro uidire uocatus ſi[u]m: non p[u]ro i[ut]igatore. itaq. iuſerunt non addo: tu modo p[u]gi uideto, nedum uſta diſa[ur]g[u]erſavi ac ſubterſuſgere iuſe caru[n]. P. ego nec ſubterſuſſe[n] nec terguerſavi uel[mi: qui nunc[que] t[u]gi nec t[em]ga ueri, qui uictu[rum] p[ro]ſi[t]utusq[ui] nunc[que] me ſateor uictu[rum], contraq[ui] mihi incu[m]benti u[n]guibus: dentibus, p[u]gno: i[de]oq[ui] non eſt cauſa cur nos auſiā altercantes. L. Tu uero p[u]gi dummodo p[ro]ſternaris p[u]gna ſp[u]tum uſe u[n]guibus dentibus: non.n[ot]u. p[ar]duus es: aut leo: ut u[n]gues ru[m] aut dente[s] ſint reſo[r]mi[dandi] p[rae]ſertum h[uius] duriſſimam p[er]ſlem. Si t[em] ſateri uis mei ſi[n]t

Laurentii

inte pardini leommiqs dentes & ungues. ceterum nolo tecum pugnare Guarinus modo lit exeminator epistolarum tuarum adnec laum: me nihil iuorborum facturo: nifi hoc iunum ne culpam in librarium reicias. est ne hic codex tuus? Po quid linegem meum esse. L Sinegaueris meum ego dictam ee. p hic furtuſe alligat. L iemo est fur vel chio carentis. p ego iſtuus codicis dominus ſum: & tu eius ſur. L Non dixi bunc librum eſſe meum: ſed dicturum ſituum negatſſe. qdc iſeceris iam huius libri ſur non ero ſed dominus: tu uero non dominus ſed mei calumniator. Pimo iſpe ſum dominus libri non tu: quem tu ſiuarus es illi cui comodaui tranſcribenda: nifi ab eo tu comodato accepita: licet hoc illutuevim. L Iam culpam in librarium refundere non poter[t]a[n]q: liber in emendate ſit ſcripta quem tradis etiam non amicis tranſcribenda.uerum quid ita uetimuit homine mibi como[dare: an ne te repræbendere? p tu me re prebenderes homo maxime repræbende dius. L an iſtud poſſim experientur guari no iudice & disputatore in pluribus ut opinor era[n]t. P mentiris. Lanmerriae cognitas uelum: en loco[rum] annotavi ut eramuerit eum cenioria auctoris tate miſtet: placet ne iuxtibi: P cur non pincet mibi te repræbendi. G Multis ne me cama

Anologus

gare cenforié uel te laurenti calumnianté, uel  
te pogi male loquenté. P. accipio conditioné dû  
laurentiuz more pogiano fis quid dico inſteſte-  
ris. L. ita uolo, ſed ut tu uiciffim guarine lufi-  
nens partes nostras ommiſſis tuis: ut ſicubu in-  
uenies pogium barbaræ loquentem non iudicé  
agus ſed accuſatorem. G. ita flet: igitur lega-  
mus locos abſte laurenti annotatos. Illud auſ-  
diligenter annotatiu nullo modo licere Sacerdon  
capere exaltari quicquæ p[re]t iuſtù et uſſitum  
cp[li] plura ſirem dicunt & latronem. unde ped&  
ilná pogi c[pli] plura: uerum hoc donemus: nemo  
est qui in iſs uicuis aliquando non erret incuria  
quadam. hoc mihi molestiæ p[rae]cettens plus  
aſſert. quid s uilt p[re]e et plus: Cicero ſic dixit,  
poſt quin denam ab his partibus duſcedam. Co-  
cum Itabulariumq[ui] meos ſic ſi pepe audio loquietés:  
udo ire ad partes: uenienti multi de partibus  
meis, quos loquentes & ſi non italicos: ſi vid[è]  
ſeleo. quin dena autem n[ui]nq[ui] in ore illorum au-  
dui. hoc ſi licet non iudeo c[ur]non ſi ceat dic[è]  
dozena: quarantena: & qu[ec]edam alia more idio-  
tarum. Conſtitue te in locum meu[]z. Transfer  
te in locum meum, aut perge, aut confer diu-  
mus, mane ſede p[one] te in loco meo dicamus:  
non conſtitue. Cum de p[ro]ximo inſtet corona-  
tio regis, de p[ro]ximo coqui mei ſte acſtabula-  
ri: ſermo est: ubi bis pecatium est: op[ne]que

de proximo dictum & sicut erat dicere inita -
bat dies coronationis hoc est adnemtabat et
proxima erat dies, ut Cæsar comentario pmo
diem exdie educere hui. Cæsar ubi se duri'
dua intellexit, & diem instare quo die frumè
tum militibus metiri oporteret. Lucanus in-
stabat dies quidat noua nomina fastis. et mox
dum in emeriti vemanet pars ultima uris.

Vitæ igitur consilium et sæ incipere cœptus fit
posset mibi crede libri sacri quos legi et quodie
lego refergerunt pristinum studium humanita-
tis. Cœus meus parmeno & stabularius chromo
ficemecum loquuntur, nec eos dedocere posse
quin auribus meis inculcent quantotius exsulti-
mantes fic se loqui peleganter at referxit clau-
nunçp dixerunt. Adefum dyomli adolescens
ignis caleti, manus meas dicatur nelatine. D-
minime mi magister. G. Curita D quia t-
choatua hunc caSIM reſpuit. G nota queſo
pogi filios tuos qui & li pueri, miſi hoc ſiant
uerberandi ſint. non posse dia lectio refrige-
ſit Studium. qd ergo in pueris uerberibus
dignum est: id in te pogi caſtigandum erit.

Quid fiet lib diu. Si geæta nostre: ut noſſe
iuderi uis ſub dio dicere: 1. ſubione VITOTo udi.
non ſub diu. Revum quaſi miſſetim pufas p-
unam natiem quæ ut certum est inſiduum
appulit in portu. uuiu pro quomda ut inueni

apologuf

bodie quendam homine amicum meu tenepe
ex parmenone audiuu et dvomone lamdauiu
pro iampridem appulit in portu pro appulla
est nunq audiuu: homo potius aut uentus
appulit apnais. Nam lignum est aliquem
memoriam remansisse. plura ego a parme-
none barbare apille a me latina didict ali-
qualis aliqualiterq nollem didicisse ne in
iis uteretur ut tu facis quae nunq a tuo coio
didicti cum quo gne hominu maior est t
apmibi consuetudo. rogo ut me certitice/
& hoc culinatum est. Ne deuenerunt in ma-
nibus fratris. parmeno adef huc: daturne
hoc gramatice deuenerunt in manibus tis.
pa. mi domine quis hoc dixit. G. Heinpe huc
pogius, pa certe pogius quis est ite pogius
peius me loquitur qui coquinaria factio
quelo mi domine pro me pogium cocum faci-
to: Nam ad hanc rem uidetur mihi lane ido
neus ut multus promittit aut cellarum na
nestio quid unaticum presefert. G. Abi-
vinc improve parmeno in culinam tuam.
Naturis inuenire modiu quo tua fruistrecula
panni exportentur. vedi parmeno vedi
fruistrecula panni inquit pogius: tuquam
diceres pa ego temp fruistrecula tuam et
pannis dico. hui libcoque pogi ueni eu-

bodie
appulit
no nautis ut aet
Teren. I. Andri.
poeta, cum
animi ad scribe
atu appulit

linam meam non festrulo panis, sed fustis
pro pane carnem tuæ factabo. Gace iam par-
meno. Scripti ad te me iturum aduos hoc
menile mai: aut amplius ad festum mai.
amplius in istum senillum ubi reperisti? cito-
cuus te cultorem ais ad summus lolet dico.
Dilectiamus diligenter hoc fasciculi cogita-
tionum nostarum. hoc fasciculum dixisti
pogi: pa. mi patrone ego quem tup contemp-
tum appellas parmeno-né non sic dixistem
lempq[us] fasciculos faleoloy, feniculi herbulay qui
dico tibi me attuliste de foro non fascicula.
forte hic de paruis falcis loquutur quibus con-
gitationes lias inuoluit. uerum tunc fiet
fasciculum hoc aftas deviatur, cuus gts est
ut iste uult falcis. G iam odiorus et parme-
no. pa. ego iura huc coenæ condimentum
q[ui] est meq artis adisciam. ideo te rogo ut
tillos libros ad me apprumum mittas. fillos hef
sinaute summas mutuo à nicola. Sin p[ra]fino
ubi apud ciceronem legisti. puquid illud mi
domine ſiimme librum mutuo. ego nonnúg
oleum falem acerum, panem, uinum, munye
a utinque: non ſartaginem, ollam, pistilum
mortarium, lebetem: sed comodato accipio.
G tuam utro me factus es index. paſſeſſoe
tuus ero ſi libet aut certe testis meq doc-
temæ. quam me hercule non computaveris

hic fasciculus
dixi; non tafami.

cum pogiana: fac quælo periculum uter doc-
tior. G. apageſis uno caſe¹ pa at hic unum
olet. diſ to perdant pogi ut uehementer i
crapulam exalasti. G non hinc abis paſime-
irritas dromonem uotabo. G poenitet me-
hinc uocatſe foras: nam cotum cujuſ inma-
ni tua uita est: came ne lædas, quicu cum oth
ſint gravia, tam mihi preſertim conſueu-
unt eſſe graviffima. quid ita pogi aſtr tu
& preſertim & graviffima: mallem dixuſſe
quæ cum omnibus, tum uero mihi graviffa
eſſe conſueuerunt, eoq[ui] magis opſint lubuic
timi modi est, conſueuerunt indicatim Nefteſ
illas attreitas, quicu penes te ſunt: cupio utue-
dantur. pa li cet ne domine. G minime tace
ſi ſapio. p[er]ego ſapio ſed hic ſermo non mihi ſa
pit, fatuus. H. eſt & influſtus. G abi hinc abi
inčp. pa non abeo dromo dromo. G non tareſ.
p[er]dromo herus te uocat. D. quid uis here. G
hic tuus herus est, ut uibeat quid uelit, qu
mihi nihil obtemperat. pa Sublimem huc it
ape, quantum potes inſtabulum tuui. D que
pa, poguīn hunc. D. čp[ob]rem. pa ut inſtabulo
tibi ſubſerviat, mihi q[ui] in culina. D. quid ſe
cit. pa latinitate g[ram]matičq[ui] tančp ollas
ſteangit quem niſi probibemur actum est.
de lingua latina & poſtea italici tranſalpiſ
barbaros uocant, cum nemo italicu præt

hunc nostrum herum grammaticus lit. Dquid
ite dixit, p[]cupio ut uestes illas attritas iudet.
D magis ipe attritum caput het c[]p ille uestes
fuerunt. Sed quid iubes h[]ere. huncine con-
teactorem latinam ollarii instabili[]i rapio ut
cum caballo & a[]sino utam degat G h[]uic tu
a[]fine credis caballo apagete ambo. trim quia
udi paulo comotum pp. litteras ad te meas+
quia diffigitur tolluntur. paulo comotiores
chamus non pauli. item comotum pauli non
paulo. & diffiale difficulter non difficulter.
p[]ste lunt luptilitates italicorum uang in
quibus nullum petati[]i est, tunc uere petatum
qui grammatica tan[]c bonum pulmenti fecor
dia coqui corruuntur. G tu ergo illa indicato
baec ego: quib[] miuſſumeo ac partibus repu-
gnantibus factus es i[]ndex. p[]nunquid h[]calt
reculat iudicem. L ego uero te nec iudicem
nec aſſeſſoem nec testem, nec aduocati[]i re-
cuſanerim: ita mihi iudemi coquinomniu[]s
quos iud doctiſſimus. Sed iude ne h[]c lunt:
qui[]bus magis placet. manus tua c[]p lingua
pa. quid tupitas boni coqui ee ſi[]ne ſigna.
& palato, mihi crede, boni coqui magis
lingua palatumq[] agit c[]p manus. no uideſ
ut magiſter coquorum quem h[]eris meis
tuat archimageri, non manibus uti[]t, sed
lingua et palato: quare ſi l[]apis ſi[]ne tan[]qua

archimagerii uti lingua in hunc libcoquin
meus qui barbara linguam hêr. utinam
possem & manibus uti scis neque Archimager
utitur manibus qn petantes libcoquos nev-
bevat. Giam me enetas lingua tua parme-
no referua ista ad tua pulmenta: uereor
ne hic eam li defatiges, ut postea ni intel-
ligat. mi mi here cum lingua loquendo ue-
luti pinfando defessa est: tunc calefacta p-
capue lapoves intelligit, uini praesertim
li non credis mihi poguim interrogato qui
lingularis mihi uiderur uindex ac censur ui-
nahoy. G. iam define. Nec nunc aij mitto
fed infra paucos dies certum quid iete3
hoc iicuum tu non uides parmeno pro ne nuc
qd' dictum est, nec aij nunc & insta paucos
dios pro intea paucos dies. melius est peca-
ve in hanc partem cp esse oio incredulus.
quid nunc dictis parmeno: pa Nestio quid
uias uidere uideor, dic tu chromo. D quid
non uides bestia illud incredulus: pa p iouem
istur ipsum animaduertebam fed dubitaba.

D uero bestia nam quid dubdubitare opor-
tut an dicendum effet incredulus an in-
credulum, sic it. construatur esse oio uere-
dulum. hominem est peius cp eum pectare
in huc parte: nam ita construendus esse
mage meus Rodoifus echethopnos do-

not nunc

nec
in
reduci
s
in
domi
nem
s
in

cbat, aristoteles dixit, demorantia oibus venorem, quid hie parmeno et dromo, nā medicum numerus creuit et testum, certe oibus peccatum est, dixi: ssem non peiorem, sicut hie homo est, omnium peccatum non oibus peior, ne se ipso quoque peior est, dixi: superlativum ad ea quae sunt eisdem gereris comparat: comparatiu[n] iero ad eum, et, etc. G. dignus es dromo qui tam docte loqueris: ut de itabulo inalid honestus te transferam ministerug: led quis cабал- lum tuus & alinum curabit: D. qui dicit quos euret, en pogium tibi dignum mebercule qui alinum agitet. G. mute contu mebas. Summa cum animi iocunditate. non h[]ic loquutum p[]oſi: cum uoluptate dimus, ut non cum iocunditate, dicimus e[]t locutatatem uocie oronis, aspectus q[]ui t[]am amenitatem, hoc est illud unde nascitur uoluptas. Noncupio diuitem fieri hoc e[n]t ad opulentum. Nec hoc tacebit parmeno. pa. modo ditebat incredulus pro incredulo[m]umeat diuitem pro diuibus, an ne putat futum h[]uperius emendasse posteriore. et meditans non alio modo q[]uod fecit nuper h[]oc meus in coquendis e[]pide nuptialib[]que i[n]pranio carnes quaſdam parum e[]nux

suplacionem ad ea q[]ui s[]i ſupr. notis, commissa comparatiu[m] u[]n]vo ad ea q[]ui diu[n]si

illud unde, ut uoluptas, u[m]no, ſonuit, & ſic dixit, & dixit e[]n]t, & amonat, & amonat e[n]t, & ſi dixit e[n]t, & ſi amonat e[n]t, & ſi

in prandis

let, uesperi cum affaret gallinas, pene com-
buſtit, idez op à me reprehensus respondit
minus & nimis ſicomisceantur efficere temp-
amentum: ut ſi nimis temperatù aq uibus
cum meratiore comisceatur: fit tale uinuz
quali uti ſolemus. quo responſo perturbatus
ego, fateor non lingua ſum utus: ſed manib
totus pugnis hominem contundi: ut omne
qde curbillaiat uinuz: coegerim euomere. qd'
item ſi lueret in pogium facere: qui cu ſemi-
cendis, ſemiusta permilbet que conuiuit ſuis
apponat: credens ſe iutium iutio emendare

CI. p[actis ex]more ſolemnís pluuiah ueste in-
dutus est, inde t[um] pontifex, t[um] imperator
equos ascendentes una uerſus ponte adriani
proficiscuntur, eodem modo locutus est: quo
quidam qui librum ſuum inſeeplit de ini-
gn[io] et armis, cum dicere debet inſignibus
& ita ſolemnibus dicendu. uerſus c[um] ponte
negant grammati chia posse ſed pontem
uerſus. illud quoque equos conſcendentes, ego
maliuſſe, dicte equis conſcensis. Su[p] pontem
autem cum tranſirent deſcendens ex eo[quò]
apphureſ venuos uibus atque adolescent[em] mi-
litaribus inſignijs donauut. en tu c[um] p[ogi] ch
xisti inſignijs pro inſignibus ſicut ſolemnil
pro ſolemnibus: & apphures chociu[m] p[comphu]

mimil

ſolennib[us] ſi
aut ſolennijs

equiſ conſec[ur]
nò u[n]t af[con-
dent]ſequoſ

res. ubi. h. legiſt i ſpplures: P. utud ego fræquiet
audii. L. ubi legers queſo, nam et ſupra po
tem tranſire magis eſt auum ſp Dominum bo
mines. H. ſupra ſlumen tranſeunt ſed per ponte
& niſi eſſet mendolitas exemplariorum non
eſſem moſtut leonardo bellum lucanii ſuma
ſtultita coepit, neſao quem finem habebit
tyrannus ille lucanus qui tandiu urbem illa
oppreſſit. exemplariorum ſimile eſt inſignijs
& ſolemnijs. an puſas haeclimitia eſſe illis que
macrobius colligit quale eſt ſaturnalui et ſa-
turnalioz. bellum ɔb lucanum pro lucentè po
ſuisti proinde acti poneres reginum pro regi-
ente. alij. H. ſunt lucani a prouncia ſupra nea-
polim poſita: alij lucentſes à luca quæ e ſupra
puſas. pp inopiam exemplarioz, ut preſto poſſe
duſcedere: iteru exemplariorum pro exempla-
tum. preſto ɔb pro cito poliſti, cum ligniſet,
preſen ſemp ɔb politum reperiatur cù uerbo
lubstantiuo: ut preſto ſum. ego dioc li bi ipe
aut cogit me ire adeum abite parmeno et dro-
mo hinc pauliſper ne contra me teſtimoniù perbi-
beatis. pa. quid ita hère: G. quia contra nos diu
ſemper ita loquentes. pa. doce nos obſecro. G do
cebo qui alijz coquum uerberas aut nimis aut-
minus coquentem cibos, te multo magis eſſe
uerberandum, cum te dico & dromone, et po-
guum dico qui cibos non coquendos coquiſt p. uſt'd

tareca fit, ut
conſiſt iu
cauq, quæ e
illis cuit
aliter,
priuția ſub
u apolym.

preſo/emp cum
verbo/bo/sum
pou'.

Lau.

ego nunḡ ſen: an hoc nor factis cum pro ei
dicuis ſibi & pro ſe dicatis eum. dicendum
et. igitur erat ego dixi ei, ipse autem cogit me
we ad ſe. pa here miror cur non moriamur
omnes. G quid ita pa. quia nemo te excepte
est qui non edat cucurbitas crudas & pe-
pones coctas. G quid utinam est pa. non intel-
ligis utinam ipse qui dictis de cibis coquendis
& non coquendis. Nam cum dictus ſitibi
ſicibus henda est, ego dixi ſibi, pepones coqui-
mus, cum rurus cogit me we ad eui crudas
cucurbitas edimus. G Sile tam atque audi.

Nec miror accolas circummanet. demut ut
circumuitinos repetuatur, qui ſunt alij acco-
læ qui circumuiti: penë namq[us] idë ſunt
qui ſiniti, incolas opinor dicere uolebas.
utud ego mi here ignorabă tribus fere ſta-
thys ex eo loco wheni cadentis rumor exau-
ditur. D. at utinam non ignoro vomi here i quo
ut nunc poggus ita plæriq[us] Italia errat ei
apud nos nemo erret. nos igitur dictus rumo-
rem unde rumigerulus pro uilgi levmonē
de re aliqua noua: nos uero pro ſpiritu et
ſeagore: qualis est them qui non longe à pa-
teria mea demontibus cadit: ſea utre portus
quonam uocatur nomine pa. poggus. D. ıste

Taccule: 1 fini
timi id est ſunt

pa

rumor pro mi
et ſermone no
pro ſpiritu. 4
Et avarum

apologuf

inçp lue pogus lue porcus non ruminat ei
vunorem initum lentum accipit fenestrell
perplures dimille an igneus mi pogi fensa-
tem illum uocatum est fenestellam a fenest
cur tu ergo 1 impoiliusti perplures qu5 nondi
ai led complures ad monii & fenestre non
dimitruntur tanitelle & funes p fenestras
tu aut significare uolebas ut opinur ilas i
fluisse femp propinquas. compofta menfa
deluper aquam natantem deluper aquam
tu dixiſſes dromo. D quid niſmentior adue-
bum est delup non prepoſitio ideo caſui no
delermi. G dyonili dic auq uod e uralio
exemplum huiusmo diuſionis deluper. D de-
luper alcides telis præmit deluper aquam
fluitantes. en iterum deluper aqua dyonili
dic aliquod aliuſ exemplum. D Tum ſi lufiſ
ſua coruſcas delup coruſis acuum nem
immunet umbra qui eam pilam capi potior
betur. ufque iterum proicit ad eam perſonai
ſibi acceptiore cum illam multi petant. pe-
ſonam pro corpore hominis quale est mutu
pilam ad perſonam ubi legiſt i tu dyonili t
utrum hæc dixiſſes potior & acceptior an
potuſſimus & accepuſſimus. D nempe reu-
luperlatuum de compluribus ſermo est ufat

ſuper aduer-
bum et eam
circumſi-
fuit

eufdem gnis. D. mihere huc adolescens discipulus tuus senex est: ille uero senex adolescens et puer. S3 qui iam discipulus esse debet discere amplius non potuit. P4. minus dediscere: nam nihil amplius de- distat. G. Sinute respondere adolescentem. Michi credo abiet inludores. est ne hic quippiu uti. Di- abiet pro abibit: eo. u. futurum faciet ibit noniet. uolebam lucretius pro quindecim diebus. quomodo tu dixisses. Duad quindecim dies. G. curita. duqua lic diceretur pro quindecim diebus ut pro amicis meis quuppe eare indigentibus: at dies non indiget libro. Nihil. H. unçp dete noni plus inuestigave- uerim. quid differunt dyonuhi uestigo & inuest- go. D. uestigo qui per uestigia quero: inuestigo ue- stigando inuenio. Ipe hitas penes sanctum petui ego prope curium. Tune dyonuhi ita dixisses Du- quid ita dixissim penes et prope cum prelatis exte audierim penes esse, aliquid in arbitrio & qui in manu esse. Neque tantum damna esti- manda lunt quantum dedecus & ignomnia. & hoc ita dixisses: di minime fedtanti & quunti ut te semper audio loquentem. Dr Nunc taceo qm audio a puero senem doceri. p[ro]caballo: & asino ne- gabas, modo hunc posse dicere: nunc contra do- ceri ais. De d ocetur quidem pogiis: fed non di- fit: anputas omnia quere magister docet audi- etes discere: 'me uinis, itaq[us] intellige me non

dormire.

nolo libru ad tor- dief no j tor dir- buſi, h[uius] nolo li- b[us] pannis no ad amicos

uestigo: et inuen- tido quomod[us] differ- rant

Nò de penet: et prope

Nò diemus tuu- estimo uo fatu-

apologuf

dormire aut ute nunc paucere & inani pollutatioe
ut ceteri. hie ego pro dyomiso respondebo hoc
tale uitium est quale superius nominato pacto
itaq hunc nim accusabo, che pogi curric barbare
loquens: ut barbam tibi prope uellam. G. caue
ne uellas: uerbevo. hæt ortum egregium i quo
eft fons urriguus. ha pogi fontem urrigui duos
qui appellas ortum. tu dyonis qui diceres. D.
ego ortum dicerem urriguum: qui urtagaretur
a fonte. Venum apud urgilium legimus urri-
guum fontem inquarto georgicorum. Irri quu
umq bibebant iudaria fontem. G. hæc qd pay
cantos fallit. qd putant idem s licere quod poeio
diat ut. idem urgilius Sedere caving omnes
mnocuæ hoc qd fracte non sunt, ita hie polit
actum pro passuio: nam inocius est qui non
nocet, qd nunc politum est pro qd nautibus
a terra nocuum non est. ita ille p passum pate
est. h. urriguum quod urtagatur: non qd urrigat.
Sed quæ inculpanda auaritia facerdotum bi
potissime apti identur, quos illi significant.
certifices me item liqui libri patriarchæ sunt
uenales inter illos libros collunt. tunc diceret
dignificat certificant: D egone potissime qdè
dicernem fed potissimum & dignos faciunt suæ
producis hænt. & certiorem me facias. Sed is
presto scribit, & ego aduus preest oeniu. Qd
hoc sic tu diceres: D minime: fed is celeriter

Nò de uriguiis qd
e lonicis, quæ
nù q urrigat.

Nò de innumeris
& non de quibus
nù nocet.

Nò significant
& certificant bar
bare-potissimum

["Lam.", "propre\nscleriter", "que pro quanbu\nno dictur", "sive initu\nno iustitio", "sive inibus\nnec utinque\nin sebeam\nsive in\nut uapiti\nsive est\nsive in\npius in\npassionem\nsive in\nsive ad\nsive ut\nsive in\nsive ut\nsive in\nsive ut

apologuf

re ad for. Saculum accepi in quo membra
ne evant una cum finiculo quem iam mai-
vi exparte amias dech. pa tu nos repræchébs
dyonisi qui magbi aut certe repræbenfores
huius iuri lumus. mi here hoc contrarium
ibi iutium est qd pogius superius admisit
nam ut ibi dixit hoc fasciculus pro hie fasci-
lus ita hic e contrario hio finiculus hoc fe-
niculum hoc profecto est iutium uerberit
plagiis dignum non illud quod in nobis est
repræbendit. G num quid alud iudel pa ego
non alud. G quid tu dyonisi. Di opinoc dicc
dum femiculum non finiculum. G vecte lentis.
Nicola ne eo est longius nam cum velnis linu
uacandum fiut quid hie nos iutu iudens
dic tu pavmeno qui uendicas tibi facultateg
pogium repræbendendi pa dictu dromo.D
audiamus dyonisium: forte qd dicet nibh
evit. Vbi sunt hæc cum tum ibi est temp
idem suppositum: nunc non pot illud nichola
suppositum esse illius uacandum fiut: qm di-
cendu fit nicolte uacandum fiut. D. istud
qd ais dyonisi nec ego curo nec aliquid est
nisi fecus herus lentit. G ego cum dyonisio
fentio & ea re ipfum interrogam. uerii in-
hoc malo te interrogare dromo qd sequitur
Sis contentus hibemcula castrateleth. qualis

hoc femiculum
& finio in fine
marato

nervculus dim
initium a neu

sicut fit à liber
libellus: ita a
libra libella

Hödr immitt
re & cœmua
n

lectica e pug
lectus

Nögd sit hulorù
et leth

Nöfotefisf eyne
Et pereprima bar,
bare posutum

tibi lermo hic iudetur. Dr de castratello loquens G.
& de ito et de alio. D mallem te interrogare'
parmenonem qui carnè castratinâ & emere lo-
let et coquere. lic. H. nos appellatis italici, an
hoo est qd me interrogas, qd castratum dixit
pogius pro ueruece, ueve est uerueex, qui prouer-
ueculo dixit castratellus. G. Nunquam est alij-
ud: Dr. libruncula non placet mihi & nefcio qve
nam ego potius dicerem castracula & libruncu-
la: Siut. H. non dicimus libunculus, ita nec
libruncula dicti debet. C. quomodo ergo proli-
brui dixit librum paruum. D. certe libellus. G.
quam
Sic ergo de parua libra dicas, male libricula,
dicti sentis. D. haba intelligo libella dicendus,
sicut de libro libro libellú. dij tibi pogi de istis
tuis ueruecimus lue castratums labellis et lab-
vis, non unam libellâ: sed duas carnis auferat:
ut linguam oftendas, quæ tam barbaræ loquit.
te aut non potui comminari: quia domus erat
mepta. quid est dyonis iuty? Di. quia commu-
ti deponens est non inutare alium in commuo:
sed in commuo esse. emas mihi lectitame, uel
nouam, uel ueterê: nam indomo lum tanquam fo-
renlis. G. quid est iuty? Di lectitam qui est paruus
lectus pro filtris accipit, quæ sunt tabulae co-
pacte, lup quas lectus ponitur. I. tem fororense
pro extraneo et peregrino. Sed ita temp parmeno

apologus

loquitur & dromo ideo utius hoc non underunt
Verum hi motus parantur: ut unu quæque reuat
conditio fortunæ luce. At hoc utiium fortatis
ustu debunt. pa. ego ideo petavit quia. D.
et ego ideo mute me potius parmeno dicere:
pa. imo me tu potius qui prior coepi. D non de-
buisti in apere, expectare alterum fiuſſet mo-
destiis. Pa cur ergo tu me non expectas. D qa-
tu prior non me expectaras. G quid tempus
teritis quod alter dixerit. utruncq dixi ſte exa-
timabo. tu dromo concede coquo, pernitiſa
res est coquum here unimicum: saliberrimi uo
atque delitioliffimum here amici. D recte admo-
nes here: dic tu mi parmeno. pa. qui ſniti ieruex
atque caſtratus diceret isto modo: quid uult mi
dromo ante ſe ierbum tedet. D. accufatiuim.
Pa Nunquid hæt D. accufatiuim. Pa ergo ambo ho-
minem accufemus. D. imo ierberemus. en dormu-
pa. pol dormit: ut opinor usq dormiuit. G. ex-
citate hominem. pa. euigila pogi. D. dormit ap-
tis occulis. ſurge pogi ſurge po. quid me per-
cutitis: quid me excatatis. D quia apertis occu-
us dormis ut lepus. po. ſemp ſic dormio. D. ita
ne cum dormis occulos hæs apertos: qn quis te
cum loquitur aures hæs clausas. po. qui8 meci
loquitur. D. Guaſinus. po. ubi is est. D. en-
po. tu hic eras quarine. G. imo tu hic aberas pogi.
po. per caſtor nihil liquid dixisti audiui. G at-

cogni me diluendis criminibus impendere:
sane igitur molestum est: & in magnæ iactuæ
loco ponendum Rursum streatis, fugatis, cœlis
captis hostibus multi ex ipse victoria uolupta-
tus capio. non homines de me male meritos
ultus lum: quorum uicem etia misereor: sed quod
existimationem ac gloriam meam: non modo
vestitutam ierum et corroborata aucta: illud
tratam intelligo. quae uoluptas & si duitur
nior est: quod molestia fuerat, in uebementius it-
mitia affixit molestia quod uoluptas. certe pop
tarem semp & mallem pace fitui: quin nunc
tum venire victoriae. Verum nume laboribus
periculis quod bellis defunctus atque aliquot uic
torvis potius: fas est iacessito post victoria
gloravi: non equidem heo græmus quia me la-
cesserunt: sed in græs ago: quod laudavi mee co-
luerunt: cum non consiluerint luce. Quoque
nemo est quem non penitus est melacessit.
quo magis miror, benedictum morandu ut
aunt tabellionem iure cujus non nihil tuncu
alioqu tuina non truusse deterritum a me op-
pugnando. minus illum quidem contumelio
lum quod cæteri: sed pro rei conditione uel co-
tumelioliorum. Neque utem me lacessitum
este ut alij fecerunt fingere potest: sed a me
lumum lacessitum obiect: quod ab eo una topic
mone diffentiam: cujus noxer quod minuas

necesse

Lau.

fando cogniti est: poenam à me excigit capitæ
& quidem apud lumum pontificem: qui religio-
lum profanuerim. Neque id quia romanus,
ut ad eum de romana historia pectineat. non
quia piquimus: ut tutanda sit er. patræ digni-
tas. Non denique quia hstoricus: ut historici
nominis doleat iucem: sed quia notarius est.
Nam huius si huiic credimus: notarius est i.
romanæ historiæ. ut merito quemadmodum
cicero consilior: murenam consulem defendit.
sic benedictus notarius Titum huius notari-
um defendere debeat. Stulta uta notare &
notari digna est ratio: unde tibi favorem con-
ciles. Stultum fingere te dolere: ut in me
confles odium. quid tanto uiro detrabam. No
it: ut tu invidia mei: sic ego invidia huius duc
tus lum: quem amo: quem ueneror: quem imi
taristuodeo: cuius et lex libros de secundo bello
punico. quid multi facere conati fuerant meo
maximo labore: ita pristinæ linceritati restiui:
ut ne sylTABam quidem ommiferim. cuius de
nique in libello meo pie ſemper atque reueret
feci mentionem. Quo fit ut nequa plus ne
ſtومachı anvisus mibi moueant tragoedie
tuæ: qui de cauſa cuius criminalem facis.
Vitam benedictę potus bндiceres: & benedic-
tus uocarevis & pro morando moratus homo

In morandum

homo esset: necesse cum uteque odio bacchum incendere ius: more ligurum, et us tuum incideres nec latratibus tuis ac moribus lacentem inter Leonem irritares: adhuc exaliorum canum sanguine cruenta ora hæntem, an non tu lanteas: & ueluti canicula mordere leone ius et Namqid aliquid est quod latrare, & Leonem nam Leonem me experieris, canino morio apporetè. Sic dicere: ut condemnes poena falso delatoris quod Luum iam defuncti, notarum veri et manum: quem omnes supeiores docti si mi uiri laudatut atque admireati sunt: men-dacem et falsorum scribat: accufet: predictum eumque famam et honorem supeamille quin- centos annos hactenus illibate celebantam minuat: mordeat: latedat: labefactet: obscuret. & propter ea ad retractationem publicam cogitat & compellas me paratum offerens talionis pè-nam lubire: egone nondico: sed delatoris non-mine appellandus lum: differentes ab aliquo auctore, id uero delatoris est: & proterea pu-blicè & lumino cogente pontifices retractādu-ego nefalsorum lumum predictum. Tete ego delatorem: te falso delatorem: te licet hab illio lis: falsorum predictum. Si quidem delatorem te esse inficiari non potes: qui apud lumnum pontificem me criminaris: offerens te lubire poena talionis. Falsorum vero te, &

cruenta ora
habeantem

illibarè

cognat et supròlè
relacionis per se
et offe- et
relati unis pro-

falsorum predictum

In

cbid poenæ talionis obnoxium probant, ipa
opusculi mei ierba quod ita incipit. Cum
Titum luumn quotidie romanorum historiæ
cox eloquentissimus aut andias aut legalis
emulator ueterum in omni gne iurtutus,
uehim iudices an recte deloco quod læntia
huius autoris: quæ res adregem ut tu es
pertinet. Atex ita finit. Hæc sunt optime
reex cur T. liuio non acceda. Tarquinum
priscum patrem fuisse tarquini superbi, in-
quibus tu quem potissimum in hac questioe
mihi deligendum putam iudicem. Limeu
lentis breni epistola respondebis: fin duse
tes longiore: ut rationes meas tus mehor.
bus refellas. udes ut tibi tacite blandior: quæ
fuadæm nelaborem lubeas me refellendi. I.
ut mubi affenturis. Verum abit hoc abutis,
nostrum: nam neq: meum est falsa quem-
piam velle acculatione damnare: neque
tuum aut labori cedere. cuius sempevexu
tisti victor: aut clarissimos ueros quorum
interprimos est liuus quondam falso actu
fantur pati defertos. hoccine est delatore
essé liuie: hoccine ilum appellare falsorum.
hoccine eundem carpere: damnare: dete-
stari: ut posterius ais. Iam palam factu e
beatissime pater Laurentium Vallam unq.

Benediction of the Virgin Mary

carpere damnare & detestari parente hitho-
tiæ notariumque rerum Romanarum. T. liuum
hocine poenam capitale meretur, hocine abste
tantopere rogandum fiut: ut plecteretur. Hoc
N. tua sunt uerba: quobrem supplex te imploro
precor, obtestores beatissime pater, ne inul-
tum iam tot annos absentem liuium linas
ac patiariis tam crudeliter eius fama minui
lech: labefactari deia, et existima tuæ bea-
tudini dedecori fore Laurentii impunitate
que infamem eius accusationem in liuium
tacte iudetur homologare. & ita inclemet
doctissimos & clarissimos uiros haud tollera
da affectos ignomnia: tuepe est multos prie-
terire. Neque tین quoad lex iubet, de eo sta-
ti peto: quid tuæ diuæ clementiæ latius ad-
ueratur? & H. poena capitis eum lex dam
nat-intestabilemque decernit. O mivam ài
barbariem. Ó dementiam linguiarum non esse
contentum à se ut libi persuadet liuium fa-
tis abundeque defenandum & de me iustitiam
reportasse ac triumphum: sed poenam capitis
aut poiscere, aut poiscendam putare, atque
ut ei credatur loca uiris recitat: & quidem
leseme quid apud summus pontificem, cuius le-
scriptorem fuisse ait, quem tu unq iudisti
lumino pontificia iura recitante: 'qui neficiet.'
Sed uere tua ista: ita summus pontificex nefat
quæ hominem poena capitis plectunt, qui

In

nul miſpo iure, nul inmedicina, nul in phia, nul
qualibet in arte, atque ſcientia ab aliquo ſuperi-
orum ſcripſorum ullo in loco diffenſerit. A. 19. n.
Vt. 1. liquiſ famoſum libellum. C. de famoſiſh-
bellis. & L. lex cornelia circa finem. ff. de in-
iuris. & L. item apud labonem in. 5. aut pre-
tor eo. ti. famoſus ne meus libellus est. an
tuus homo nequifſime quite offers paratum
poenam ſubire talionis. Ista ne iura facti mei
puniunt: an tuum potius iur inuiſte. & non ſo-
lum ab historiæ: ſed etia ab iuris intellectu re-
motiſtme. Quid hoc qo[rum ego facio: non factutauit:
quis in iure cuii non aliqua in parte a quopià
ſuperiorum non diffenſit: quiſ in phia: quiſ t.
arte oratoria: & item in cæteris: Adeo non ſo-
ret cauſa poſterioribus ſeribendi quodammodo
ſinibil effet inquo ſuperioribus aduerſaremur.

Annon eſt talis historia: imo nihil magis. inſo-
nun[que] inuenti ſunt duo, qui eand[em] v[er]getas
narrantes inter ſe omnino conuenerit. At. 11.
poena excepſione tempeſas inquiſēs. Sed om-
misſo iuris hoc vigore mitiis in hunc libell[ut]
auctorem tua adjuvertat clementia: ſi t[em] ea
ſe dignum ſua confessione redid[er]it. Satis-
ſatat pm[ui]u ſuio, quem offenſit, damnavit, reſo[na]t
publice quæ cont[em] eum ſcripſit: ſe t[em] falſo illu-
tandem inſimulaſſe profitat. alius debet
echeto tua ſanctitas: n[ut] ut erronea ſcripta,
Laurenti contra T. liu[um] deternere enſo[rum]

Adro no' forſt ea
cit.

in historia n[ut]g.
inuen ſt du[em] ca.
dem v[er]m p[er]ſt
narrat[ur] vi[cti]
re-

atque
narrant.

Morandum

falli delatoris detractoribus affugi poena iube.
& quo magis mouteas religiose ratione lumii
pontificem addis. Nec cum laurentii pro tua
in eum clementia servare uolueris in id geng
inultitae decidas, quod cum possi non pro-
pulles inuiriam, & apud elyftos campos et
a me na. piorum concilia de te liuus quat.
Quod ut facias te omnes docti: te ipa ierita:
te tua dignitatis officium: te moriti detract
onis oſſa contrita liui: te omnis hiftoria reo-
mana: quam laurentius corrumpit atq, &
labefactat: ſupplices orant et preecantur. Si
ego tantu poenam moreor qui liuium lego.
çpta tandem tu impie ac ſeleſte dignus el q
ledis tuam religionem: approbans gentile iq
ſunt campi elyſij & amoena piorum concilia
ſi tibi credimus: qui lædis maiestate lummi
pontifici, quem facis gentilem: qui lædis oes
qui auđuunt ac legunt, inſigni blaſphemia.
quo nomine te apud calistum lummi pontifi
cem impietatis reum facio, atq ad poenam t
capitis uoco: ieram inq ad poenam capitis uo-
co: non ut tu ad falsoam ac ſtultam. dabis itaq
dupplices poenas talionis paver et læſe i
maiſtatis: laſe patre: leſe religionis: i
Ut tibi ad ſupplicitum non una ſufficit uita.
Vides in quos laqueos te indueris demens.

Inuenina.

Sed ommuſis utrumque criminiſbus: inſpicia
mus cujuſter quid mihi obiectas. Nempe
qdc ſuum ſim auſus reprebendê antu eu
nuſap reprebendi poſſe exiſtimas. itaui
deris exiſtimare: cum inquis. Quemoeſ
ſuperiores doctiſſimi uiri laudarunt: pro
barunt, atq[uo] admirati ſunt: euſus famaz
& bonorem ſupra mille quingentos annos
bactenus illibate celebratam. Non dicamt
q[ui] nemo antea inuenit: ud tamè a poſterio
tibus inueniti poſſe: cuius rei inſinita
ſuppeditant exempla: quæ breuitatis ca
praetereo: non dicam pares liuo, atque
etia ſuperiores, aliqua petauiffe, qua hact
corpora ita animi nulli reperunt: quin
aliqua in parte ab alio ſuperiore ſuperet,
quæ et longa foret ad disputandum ma-
teria. Vnde Horatijs de Summo poetay
ac de ſummo pene ingeniorem inquit: &
læpe bonus dormitat hominis. & inde-
moſthene atq[uo] cicerone ſummis oratorib
non nulla defiderantur. et in platbone atq[
Aristotele phis maximis aliqua notantur.
Ditam te diligenterè eſſe tabuła: exper-
tiorem tabellionem: meliorem: notarium
malefico[ur], ch ueterum historiarum lecto-
rem: qui in cauſa nugatoria tanq[uo] i ta

Hoc illud Horatius
et Sepe bonus
dormitat Home-
nus

in de moſthene
atq[uo] cicerone
ſummis oratoriib
nò nulla deside
ratum

Lau. In Morandum

164

malet against uocabilis uteris erronea illibate
successive nullibi. nullatenus posterare ante
acti pontifices correspondent: alias pro alioq
octuagenarium, ingenarium pro octogenarii
& iucenarium. Item cogas et compellas me
offerens qui papa te offerat poena subire talio
mis. Nam ut tatea quod grauius est elegatius
liui apollone afino notatan: cum inquit in
liuo finisse quandam patauintate. certe ne
plura afferam flauus uopifcus historicus ait
neminem non historicorum cœptum ad historia
pertinet aliquid esse mentitum. Additque
proderem quinet in quo liuus: in quo Salustii
in quo Cornelius taclus: in quo deme, trogus
manifestus testibus coniunceretur. an quod
Vopifcus potest: nemo poterit: quid hincam
hunc quem ego notavi notaverat Vopifcus.
At. h. Vopifcus ageret testibus. Nunquam de
terius est rationis hominis testimonium.
Nam ita ais. tu autem nullus autoritate
tractus sola tua voluntate liuium damnasti.
An melior illus autor est ratio: ut
exemplari tuo quod româ attulisti: quod nunc
penes me est constat, ego nullâ fecerâ me-
tionem luti flori qui limpiditer Supecbus
prisa Nepotem uocat: in aliquot annis post,
quod p. obliuonem omiserà addidi de lutio

Al SIMUS pollio dixit
T. Lituus fuit qua-
dam patræanitati
Et nòt quid dicti
de Salustio: Cor-
neliano: & Trosa
flavius Vopifcus.

Lau.

floco, quem codicem quia bononiae tibi uir erudimimus Nicolaus perotus ondit: tuais plus te fidei liuo hère ǒp flovo tançp lint duens i historici, abreviatoriui diciture Florus fiusseque a magistro ut sic dicam, luo & si quodam modo magistro admirabilior est: tançp a mentienti hac parte defectuit. Tradit hoc idem piso ut teatur dyonilius balhcarnaeus: probat dyonilijs ipe ut in sequentibus probabo. quem qd non a prinapio fed nuper legi pdeum fato quodam reor contiguſſe meo p[ro]ſpero: ut mirarent h[uius] ingenium meum pene incurrenti in eadeque dyonilius, tum ex ſe: tum ex pristis h[uius]torius, autnuit argumenta atq documenta, tuo p[ro]ſpero atq infelici: ut eo tempore te mibi obiſceres q[ui] ego dyoniliamum nactus fulmè, inte coactus tua importunitate torquere. Quare ſilius, iſ eque repræbendi potest in h[uius]toria. ſi a quibusda repræbentus est, ſi et ego ita ineruditus lum: ut non aliquid pro mea iuili, liquid notandù et, notare posſim: tibi non ſolum p[ro]me: ſed etiam pro rei iuveritate reſpondebo. Ut optima ſit b[ac]c noſta particio: primum ut non eſſe uerilimile Tarquinù luperbum fiusſe tarquini pristai filii probem, coniunctanq & id meo marte, deinde nec uerum eſſe id q[ui] non meis ſed dyoniliy copijs quibul omneſt uice ſommiculoſe ac pene trene

Et id meo marte -

Et iacu

in B. Morandum

tice opiniones confutantur. Nec quod uero lperes bene
dicti quod ad prima parte pertinet: ut soliite anxieq
 tua argumenta confitem: quæ se ipsa redarguunt
 ut te dignum putem cum quo collucter omnibus
 membris. En tandem, milo ille crotomata luper cene-
um fecutum stans portigo dextera, qua tu duabus
 tuis appartenat, fit toto corpore annixus me abinstituo
 uestigio moueris, aut à statu dimoveris uicille te co-
fitebor. Stare autem eodem in loco putabor. Solum ma-
tum meas eisdem rationes referam: tuas et illis op-
 ponam. Et ipas lummatim, cur parua lignificatione-
cur mee uahide lint: tuæ inualide, ut agnolant.
 I spectatores iter Laurentius an benedictus luetator
 lit & athleta preestantur. Maloluctatore athletaque,
dicere ہو gladiatorem & li tu gladiatorio animo, gla-
diatoriis armis in me urreuisti. Ego uerisimile ne-
go esse turquunum priscum li duos ex uxore tana-
quillide habebat liberos, genevo potius & ei ferua
 nato regnum per manus tridere destinaile. Tu
 hoc ais esse uerisimulus, idq[ui] pro ratione affers,
 qd quicquid liuus tradit id ab aliis mutuatus
 est. & ab ille preestertum quos ipse magis probaut.
 quod ego fecus faciam, qui nullius autoritate
ductus, mea solus voluntate liuium damno, fa-
tor nullius lum fecutus autoritate: sed ostendo
 Liuium est h[uius] uera loquitur: non t[em] uerisimilit
 loqui: quæ tu facis et multominus uerisimilia
 cum lentias non admodu senem tuille turquunu
dum interfecutus e. Ut cum lperaret se filios ad

no intereſt in
& athletam e
gladiatorem

P. 1

In.

ultos uisurum: minus credibile lit destinasse
regnum genero, uel tradere uel fiduciarium co
mutere. ego nego credibile eſe adeo alium
ſuisse tarquium à caritate liberorum: ut et
Servio extincto alium ſibi generum fuerit aſa-
turus cui regnum relinqueret. Tu ais credibi
le nulla alia ratione & ſuperiore quæ nulla e-
utens & hoc impudenti mendatio qd' dictis au
lummam imperii permittet ſeuius ita ut
priscus nomine ille actu rex iideretur quod
liuius nec ait, nec ſentit. Nam quod inquit illu
& apud regem: & apud patres plebemque longe
maximo in honore ſuisse ne putes idè eſse pene
quod regnare, eundem honorem ait liuius hoc
extincto quencunque alium generum ſuisse af-
ſecuturum. Neque est qd'tanq de crepitum ſin
gas Tarquinium mandasse genero huc & cuih-
bet alti procurationem regni mandaturum
ſuisse. Si tibi credimus adhuc viridis ætatis rey
erat, mibi credibilius videtur ſi fili parini
Tarquino & Tanaquillidi ſuſſent: non ſutny
eis cariorem unum generum & duos filios ti-
bi contrarium credibilius: cum pp alia videlic-
la audiu: tum uero quia Tanaquil ſmemor
filios necessitate ducta regnum iinducte i
præmium ſervio propoſint. Quod miſi feciſſ
actum erat de filiis & regno: eum ego agam

MORAN.

de utriusque parentis uoluntate atque propoſto he-
redis in poſterum instituendi. Tudepiti neceſſitut-
Tanaquillidis poſt necem iuri loqueris. res inter-
ſe ſunt longe natura diuerſæ neceſſitas et uo-
luntas illa uero ſi generum non huusſet idè in-
futrem in propinquum: in amicum in hoſpite
denique fecuſſet: ne id quod rex cum alij tuï
ſili paterentur. quos tu immemore illa uocas.
cum maxime eis proſpiceret. Nequno tuo mar-
chionis estenſis vel pondeo exemplo: nequid
de principibus ſeculí nostri niſi honoris greatia
loquar. tantum dixerim infam: eſſe hominis
credere utrius parenti cariorem eſſe generum
et duos infantes ſiue pueros filios. Mihi uidet
iudem parentes ſperaſſe populum romanï obſ-
quentiorem ſove regiis liberis et regio liberto.
Et hi testamentum facere potuſſet tarquinus
potius fiduciariã regni tutelam genero commissi-
tus et heredem eum facturus. Tibi non uidet
nec tarquinus daturus tutorem filiis ſerviium
ne fraudavet illos regno ut ipe fraudasſet fi-
lios anci. nec Tanaquil ablatura regni Seruio
quod ei flamma quæ circa pueri caput arſent
portenduſſet. omnia contra naturam loqueris. ut
taceam quod gener erat Seruius & libertus Tarqui-
ni quod ipe Tarquinius non huusſet anco certe-
timor male Tutelæ & ofentum futuri regni

fideliviam
regni tutelæ

Lau.

magis caufam attulisset occidenti. Seruiij: quod heredis
relinquendi. Sed cum esset opus tutore pupillis
nullus magis idoneus quod gener uidebatur. et flā-
ma quæ in capite fulxerat: auxilium non exti-
dum tarquinianæ domui portendebat. mihi non
circa finem: sed magis inter initia Seruiani re-
gni contracta matrimonia uidentur inter filias
Seruiij & tarquinijs iiiienes. cum scribat liuy
tum palam factum, & comploratione integrafta
Seruius preæfido armio munitus, primus iniusti
populi uoluntate patrum regnavit. Anca liberi
iam tum comprehenʃis sceleris ministeris ut iuiuè
regem, & tantas opes Seruiij nuntiati est. Suef-
lam pometiæ exulatum ierant. Nec iam publicus
magis consiliis Seruius & priuatis munire opes
& ne qualis anca liberu animus aduerſus Tarquinu-
tahs aduerſus ſe Tarquinij liberum effet duaf
filias iuiuembus regijs iutio atq. Abru[n]t Tarqui-
nijs iungit. & aliquanto post: forte ita indererat:
ne duo uiolenta ingenia matrimonia uingeret:
fortuna credo populi comani: quo diuturnijs
Seruii regnum eet: constituijs ciiiitatis mores
poſſent. Tibi placet circa finem regni. Seruiani co-
teacta matrimonia & ingenita tibi leuitate: ſui-
titia: temeritate conavis probare filias nōmni
regnanti. Seruio genitas, hoc argumento quod liuy
ait Tarquinium huic filiam deſpondisse, non nup-

tum tradidisse: qui postea factas nuptias repia-
mus. ideo autem non tradidisse, quia tenetro
erat. Servius: c[p]h ut coire cum foemina posset.
Cum liuus ditat iuuenis euafit uere indo-
lis regi[que] nec cum querevet gener tarquiniο
quiſa[] romanæ iuientutis illa arte conferti
Sertuio potuit filiamb[us] liam rex ei deſpondit.
Huccine tibi tenellus uidetur adolescentulus et
aut puee: ad[li] uttu fateris filiá regis nubi-
lis erat: quouſq[us] uis dilatas ſuiffe nuptias: cu
peces[]ertum ambo in eadem domo eſſent aut
quid aſſers curnon ſub Tarquiniο duodecim
aut ſaltem detem annos in coniugio fuerint
& inter initia regni Sertuanı filias nubileſ
buerint. Initia regni ſeruiani q[ui] fiut q[ui]or
& quadraginta annorum uoco uſq[us] ad detem
annos & amplius aut linonius uocari hæc ini-
tia faciam quinquennium quadriennium trien-
nium. Nam eo tempove poterant nubere Ser-
ui filiæ: quo tempore linupſerunt iuuenibus
tarquiniis: concedis id quod peto. illos iam ſb
exitum patris adultos ſuiffe & pati potuiffe
ſuccedere. Hoc loco tu cauillando queris an ego
pro obstetrice fuerim in partu Tanaquillud[que]
uolo maiorem natu ſuiffe lucius argumentarif[us]
potius minorem ſuiffe. Arruntem uero maiore
qui non fatis aperte liuus ip[er] declaret maiusde

Lau

naturę esse quem prius nuncupat, minorem quę
posterius. At legitimum apud Iuium minorem Tulliam
nupffisse lutio, ut colligi possit & ipse lucem min-
orem flusse tarquinium, anid in omnibus edito-
nibus lepatur nefcio, ego utalia plurima i lutatis
codicibus depreuata correci: ita hunc locum et
mitatæ minor in maior. Et ne plura de mendis
librorum dicam: uno cum contentus, eure ciuili
cuius te peritum lignitare passim laboras, exéplo
quod ad hanc rem pertinet. Pomponius iuris con-
lutus de origine iuris inquit, quæ omnes consp-
te extant in libris Sexti papavi, qui fuit illis
temporibus quibus Superbus Demarati corinthij
filius. Hic quis non uidet: mendam esse libri? ita
in illo loco iuri qui pp. limitudine litterarum
facile corrumpi potuit. & omnis iuri narratio
lutij regnum a Seruio repetentis tang maiores
natur est. nihil Arrunte conquerente, quod pro-
fecto non fecisset, & si miti ingenio iuuenis, ac
iur potius, si maior natu flusset. Mibi non fuit
uerisimile priscum Tarquinium, dum com-
grauit flusse adolescentem: cuius feater natu mi-
nor ante mortem patris decet, flus & uxicore grau-
da relucta, & de quoliuus fecribit. Lucumo iur
impiger ac diuittis potens Romam committ
cupidine ac ipse magni honoris: cuius adipisci
coram iis: nam ibi quæ peregrina stripe oriundus

ut erat facultas non fuent. At ne puella quidem tanaquillidem flisse: quæ sperni iuruz ut aduena terre non posset: quæ peritissima esset augurandi, certe marito peritior & ipo tarquiniis nato, quæ dum maritum uideret honoratum et cœtera pos haberet: quæ etiam autor iuro esset natale solum relinquendi. Tibi uerilimiluus fit & illum adolescentem flisse, & hanc adolescentem licet adeo peritam, quia tu in hSPAIIa conspexeris puellam inter pueros pastores nesio quid de pluia ariolantè: quia picus tunderet arbovem, prorfus vem ineptam & te pietvio iuro dignam, qui in hSPAIIa doctiores sint puellæ & mationæ: & foeminae & iuri. inquo tumagis loquendo iusus es ariolari & ulla ut puella, uel anus. Mibi placet non ita propemisse Lucumonem relinquere facultates ius uti alenam patriam commugraret: cum nò tendet ad certos honores romæ optinendos. Tibi placet omnia debuiffe putare post habenda pum quia ueterum patrimonia nò ialiis rebus & in pecudibus consiliterint. Vnde lit dictum peculu, qii non et domo et agros et lupellectrilem ueteres habuerint, præt têpla & lepulchra maiorum, & solum natale, taceo peculu, non pro patrimonio, a iuris consulti uti, exponi. deinde quia hæc res eimagnopere corchi erat. Hæc, tuâ sunt ierba. Et ambitio deproperare cogebat, neque magni

in Morandum

non seditionum lignifitans autorem. Cito
ero quod Cypsellum tyrannum ferre nò pos
et quen diyonisius halicarnaeus principè
corinthiorx trachit. Mihi placet aliquot an
nos romæ fluisse lub Anco Lucumonem aut
decem aut corte quatuor: ut disceret lin-
guam romanam: ut mores & ritus: ut sech
gnum redderet qui potissimum deligeret
filius tutor. cum eum faciat liuius locutus
bis uerbis. Se ex quo liu potens fuerit romà
cum conuige & fortunis omnibus comignis
le maiorem partem ætatis qua cuilibus of-
ficiis fungantur homines romæ se quinpa-
tua uxiffe. Tibi magis placet decè eum
mensis aut decem dies romæ fluisse. ego
nego huius & Tanaquillichis filium potuiffe
infante esse post duo dequadraginta años
quæ regnare cœperat pater. Tu bimuli aut
trimulum maiore, minore uero aniculum
lignifitas esse potuiffe. Et cum macrobium
in testimonii afferas dicente bello Sabino quod
belli ut e liuio nonsolum, e Dyonisio constat
gestum est cæa principia Tarquiniani regni
aliu3 Tarquinii annos. xmi. nati, bulla preæ-
texta, patre donatum fluisse, quin vœ pita-
re potes euri dem matrem post teiginta an-

In

amplius annos enixà tuisse? ut lexagenariam
uelis puerperù extitisse. Me admiratio subit
Virum phisó nonagenarii prima in acie luos+
hortantem infesto telo in dictatorem postumus
incurvisse. Tu admiratione meã derides: quasi
quotidiani hoc fit: & more tuo refers illa exépla
ut ipropeia ita falsa, & ridicule interrogaſt quæ-
ens. Responde hic lauventi li tunc iuuenis erat
ut eum autor uocat & tuaſſentiris, quæ dixisti
iugenarium antea tuisse tempore mortis Tar-
quinij, quatuor et quadraginta annis in præ-
mortui: quomodo centum annos agere potat
dum concurret in aciem. cum dictatore posti-
mio: quid tua ineptus interrogatione beneduc-
te: ego dicebam li iuuenis erat ſuperbus cuj
Seruium evertit non tuisse tarquinij filiz, li-
senex non recte à limo appellati tuisse iuuen-
nem, nec à patre exheredari tradito tuto-
ve potuiffe: quia ipm pater heredem potius
destinaſſet. ego absurdum dico et romanis
moribus inſuetum foeminas nubere auuncu-
lis. Tunegare non potes inſuetum: ſed abſur-
dum negis: quia abſurdius ſit rapeve iur-
gines & hóspiti iura iuolare, qd'omulus
ſeat. ſocetum ſtratě interinè quod fecit
Superbus Tarquinius, clarifiniz veru ro-
manus. Icriptoè præter morem aliorum d

11

uxore

Movida

Cine' romano damnari: quæ ego feci, o præclam
iuris consultum, ó eximum liuij adnORatUM
ubi sunt tua iura: quæ totiens incultas: cuj
abſte iuris exempla poſtam: tu profers exé
pla inuiriæ. Scio ut apud ahos populos, ſic apd
romanum ſuſſe cedes: uenena: inceſt: ſacn
legia: pavricidia: rapinas: proſitiones: talum
nias: ac cætera ſaſtinora. Vex ego de bonis et
moribus ago non de ſceſtis factis. Quis ut
ſic defendit crimen: ut quia ſe alia maiora
hoc ideo crinè non eſſe. Romulus tâ exuſat
neteſſitate. Tarquinius negat ſeattris uxorſq
necem. Sacer iero uſtam eſſe defendit, et
Ego nego me damnare liuum: ſed una i re
ab eo diſſentire: ut alii plurimi ab alij diſſe
ſerunt: ut a cæteris historijs p[ro]ſo. ut dyo
mius balicarnaſens. ut Luauſ florns. ut Vo
p[ro]ſus & ante omnia ipa ratio. Tu prote af-
ſers. A. gelliuſ qui de hære non diſputat: ſed
tâ nominat ſuperbum ſuperioris Tarquiniij
filium, qui aut[em] non eſt tam argutus ut albi
videtur, qui multa potius ſp[ro] multi lectitamit,
quem ego cum alibi: tum iero in chaleciſ &
meis tan[que] falſo ſentientè repreſehenti. Aſſers
preſea prote Eutropium historici quidem t
ſed gregariiſ & qualia cunque in liuio ſepent
colligente. Aſſers in ſuper iuigiliuſ, h[uius] eſt

A. gellius multa
potius ſp[ro] multa
lectitamit

hereo. huc iactum me faterov. ad huus nonem
huc cere non audeo. iam clo manus. iam ca
cedo & tecum iuss facere plane confiteor.
Art. u. Vis et Tarquinius reges, quod tu
interpretaris de patre et filio tarquinijs
dia. elegans protecto interpretatio. Qd
affers iur eruditissime, cur de patre et fi
lio Virgiliu sentiat potius 4 de patre et
Nepote. quid ipse de uno oio tarquiniu sup-
iove ut egregio rege possum accipere chc
tum in nuo plurali: ut de aliis. Extulit:
hæc detios. Marios: magnos 4 camillos. de
mjq ut partie prime finem faci mihi pla-
cet neminem uocari priscum nifi nepotum
ætate huusq rei attuli exempla. tu nullis
autoritate sed tua paruntatio feetus asse-
ueras priscum etiam antea potuiffe uocari
nunq nec uera nec uerilimilia loquens: ut
nesiam am unq m in dear hominem, audiffe
præpofterum. Habeß benedictc curuig
non uerilimilia loquat: hoc est cur tu non
uerilimilia defendus. Accipe cur non uia
ex dyomio halitarnaleo qui fuit romæ
eu'dem quibus Luig tporib uiro docillmo
atp eloquenti/fimo. ſummec4 apd omne au-
ctoritatis et si libertus fuit M. terentit t

Hota hoc

nunc iucq pyifig
nifi nepotu etn.

MORANDIUM

171

Varronis quem auunt romanoy finisse eruditissimum. huius creationis e quarto romanæ antequitatis libro aduerbum transferam. Volo autem quæ aduerti rationem veddè cœbrem neq[ui] fabio accesse, neq[ui] historicus alijos filios furisse. Tarquinii pueros ab eo rehicios: nequibibliorum historias nacti me abestare Historiæ scribe pueros esse, non filios illius finisse sed nepotes. Æo. u. inconsiderate atque indigitæ prodiwere, qui banc de illis historia conscripere: non timavi rei impossibilem esse pariter atque inconstantes: quæ se ipse euerunt, quæ lingula pana se ego plana facere conabore. Tarquinus et tyrenia demigrat, composita omnino familiari, cum esse in optima ad lapiendum etate. Siquidem administrande vela. p. & magisteribus gerendis & muneribus cuitatis oboundis idoneus finisse traditur. & illi, incipit demigraisse: quis nihil in ea urbe honoris adipisceretur, et alii quidam aliquis huc salutem triginta nati annos constitueret, cum et tyrenia demigavit, et ab hac. etate legere uocant eos quomagistratus gerere uolunt & rem. p. capessere. Ego vero quinque et solidis annis minore, et constituo & quinque ac uiginti natum anos.

Dyonisii iba.

cum hinc profectus, quem ad huc patre unumque
dixisse tyrremide universi qui Romanas conscriptis
historias confitentur. Commeat autem Anco mar-
tio rege ut Gellius quidem in historia tradit. primo
illius regni anno: ut uero littera scribe bit octavo.
esto lante ut hoc ipso anno quo Littera scribe bit ut-
nerit: nam certe post erius non aduenit. Quod si
nono Ante imperii anno, ut ambo scriptores auiunt:
præfectus equitum bellolatino abrege mutitur.
Nec minor natu quinque et iuginti annis romæ come-
ant: & anco regi circa octauum imperii annis ait qu
extitit profecto detem et septem reliquios annos apd
ipm diuerlatus est. Quatuor H. et iuginti annos re-
gnaiit Ancus. ipe uero ut confitentur omnes regni
duo de quadraginta annos tenuit. ita octogenariis
erat cum obiit. Ex supputatione nanc hæc annovit
summa colligitur. eius uxor quæ quinquenio minore
erat quemadmodum consequens e quintum & septu-
gesimù agebat annu sub exitum Tarquinii. quæ h
minore natu filorum ultimù enova est quinquad
annos nata. quuppe post hoc tempus non concipit t
mulier. sed hie est ipe pariendi terminus. litteri su-
biunt qui ita indagauerunt. non igitur erat hie quæ
c minor annis quinque et iuginti sub obitum patris: liti
uero maior natu non minor septem et iuginti. Quo
fit ut eos non reliquerit paruilos pater ex hanc mi-
here genitos. Qui liminurilem adoleuerant aetate

Morandum

172

dum pater oppetit morte: profecto neque mater eorum
ita tulisset infoelix atque uelana: ut quod imp
um pater filius reliquisset id ipse mater eriperet
& extero exanallaq nato gratificaret: neque
ipi paterno imperio fraudati munia regniter ac
lente tulissent. idq[ui cum essent inætatis robore
tum ad dicendum, tum ad agendum. Neque Tullius
aut nobilitate eos antecellebat, utpote feruanae?
aut ita multum differerebat ætatis dignitate:
led tribus omnino annis altero maior natu enat.
Ut non fuerint huic regnum libenter illi cœmuri.
Habet aut & alias quasdam hocnecnoni abest
ditates: quas ignoraverunt cuncti qui res roma
nas condidere: præter unum cujus paulo post
efferam nomen. Nam constat post Tarquinii ne-
tem Tullium quod coepit regni ad quatuor &
quadraginta tenuisse annos: ut perid tempus
major Tarquinæ cum septem et uncenti annos
natis regno fraudatus esset septuaginta annis
grandior fuerit. dum Tullium interevert. At
eum robustissima in ætate tuic filiisse lespiores
tradidere. Inquiuntq[ui]e Senatu lustruille Tullii
forasq[ui] portantem e gaudibus deturbasse. Ipplus
uero ex imperio delecto intereimo quinto post hæc
omno extitit. Eoq[ui] anno in expeditione agens et
adueri[s]us Ardeates inducatur, omnia per se belli
minera obiisse, quod ab ratione abest in bellis
ueri[am] sex & nonaginta annos natum quinæt

In

amollo imperio etiam bella cum romanis nò minus qua — tuordecim annis gestisse p[ro]seste negotia exequientem ut aiunt præter comines est omnino opiniones & tempus iute eius esse maius centu et decem annis, quod spacii iute non terunt loca nostratia. has absurditates i quidam romanorum scriptorum animaduertentes合同iunt alii[is] absurditatibus soluere, negantes horum puerorum tanaquillidem matre, sed regniam quandam fuisse de qua nullam accepimus historiam. Et nihilominus immaturi[us] foret et velleb[us] coniugium Tarquinii prope octogenarii. Et iuris tanto natu[rum] facultatem adesse gigündi fide caveret. Ne que uero orbis liberis evat, ut quoquo modo liberos concupi, steret, cui forêt tihæ duæ, eæq[ui]uris iam locatę. Hoc lingula & impossibilita & inconsiderata colligens nego filios Tarquinii fuisse, sed nepotes accedens luctio p[ro]sum frugi qui in annahibus solus hoc memos vire prodidit. Ni si forte pueri erant stirpe q[ui]de nepotes adoptione uero fili[us], quæ fuit causa et erroris cæteris omnibus romanarum historiarum scriptoribus, hæc dionisius halicarnassens qui paulo ante cuius hi tili[us] fuerint te ad i[n]gens de Tanaquillide post necem Tarquinii. Evat autem ei iunen[i]s fili[us] non ita pridem defunctus ex quo duo fili[us] velici evant pati[i]li de quibus ita

Morandim

173

eandem loquentem apud Seruius Dyomnium facit. Tuv
quinius rex Tulli apud quem edutus est atque eru-
duus, ex omnibus amas atque cognatis maxcune in
honore hunc nobis ille quidem maligna passus fato
functus est, nullus rebus neque privatus惑disputis in
commibus ac publicas delegatis, qui nec salutare
quempiam nostrum & alloquia extremis mandatis
potuit. Hic autem pueri desolati & pupilli infoleti
ces religiosi sunt non minimum utaeque citoecim ad untes. & cum multa dixisset, intine orationis
inquit, debes autem tulli edutus a nobis et eterni
datus & omnibus bonis impartitus, quae citoque filius
a parentibus accipiunt & nostra filia in matrimonia
ducta: & hinc et filias romanorum, meq[ui]b[us] in lxxx.
annitente, paternam h[uius] pueris benioletam exhibe
& cum muirilem adoluerint, etate: & idonei ad rep.
administrandam extiterint, eorum maiorium iustitium im
peruum romanorum reddere. H[ae]c loquens: & iustum
puerorum inilnas generi ac filiæ porrigens ingere
exambobus excuit lamentationem. aliquandoque post
auctorem idem facta Tulli oreat ad populum, tanquam
tutore, puerorum & penę sola illorum miseratione ad iude-
dum ei pp[er]tus fuisse inductus. quæ q[ui]m evăt longe r
missa feci: fatis h[ae]c perans abundeque justificerem
ut constaret iustum, ut non uerisimilia utanec
neda dixisse: meq[ui] eum erit et h[uius] uerecunde id
feci notare potuisset. Q[ui]d[um] h[uius] me qui multa
q[ui] apud dyonisium sunt, q[ui] diuinaui, putat legiisse
tunc istum auctore cum illud opustum condidit

is erit, qui neque me dui cognitum hêr: neq
illos aduerfarios qui post editum illud opus+
quod supra decem annos iam læſſe famam ſuij
benedictus ait. obiictebant mihi non ſuſi tincti
me geæſi luteris eſſe, neq locum ubi illud co-
poli inſt neapolium, qua murbe Dyomili ha-
licarnaei historiæ nomen nostro ſeculo nean-
ditum quidè unq fluitte arbitror. Qoq ſiquis
ataduerit at ipm meum ſubellum intelliget pia-
ne conditum ab homine eſſe qui dyoniſii no
legerat. Nam alioqui cur non euis ad ſentetii
mea confirmandæ feciſſem mentione. An ita
devens eſſem uti eum autorem compilafſem
cere ierem ſurta mea celatumiri: potius q[ui cum
meo dedetore depreſſentum. Si qui uſa non t
credit uſo me istum auctore ſex amplius ánſ
ab editione illius opuſculi nunc in hac parte le-
giſſe: ne ab alij quippiam de hoc loco auſſe
& meo ſoliuſ ingenio feretii ea disputaſſe. Intel-
ligis nunc benedicte id quod crimini das mihi
quanta lit laude dignum quod admirabiliuſe
q[ui] ut credi poſſit. Quare non expectes ut chà
me ex hac pugna duciſedere iuctorem. No est
ut de iuctoria tui gloriſer. non est ut me medio
cribus iam iuris compare: non est ut magnus au-
toribus ant ipi ſuio cedâ. Iuuat me qui poetico
inflatum ſpiritu cu hocatio chcece. Summe ſip
biuam queſtam meruit: & mihi delphiu lauro

cunge iuolens Melpomene comán. Non flum nō flus
benedicte in hæc parte Iuio minov, etiam hæc pa
vis. Nervum dico non flum in hæc parte Iuio mi-
nov nec minoris ingeniij minorijs iudiciij. Rú
pere iniudia non flum inferior historiciis omnib-
quos hoc non depræhendisse dyonitijs ait: nò
ipo deniqs dyonitio quinon illius ut ille ad-
mariculo adiutus meis pedibus oursum istius
qui equo uehebatur æquamui. & tu non tabellio
fed tabellane obrem pene miraculo digna acac-
las apud flummus magiſteati & actionem ca-
pitis intendis, & me abſte iactu damnatuma;
etiam carmine gloriatis ut ex epiſtola conſat-
quam ad præluistem iirum ſuperioribus deo,
Iacobum geatii bononienſum legatii dediti de
iens aptamille deme bene ſentit et atq. iocueret
iustitijb ut miſi eam oftendereet in hæc uóda
S. iſibi damnatum glufit demenна Vailan
Tutavi: quiſ tafſa refers coniuncta ſolue Argo-
menta tuum quæ conciſſeve magiſteui. Si cume
potes miſſa eſt defenſio cauſe ac veliqua hæc
góp Barbara metra, tń quia bonomæ facta mul-
tisq[ula] oſtenſa & huc ad iantum iirum miſſa,
ita me iuitarunt ut iuriſe egreqijs & inter
primos doctijs Valerio bononensi et artonio
trudento communes amicis admodum ſuccentè-
vem ap[ro]tandui totiensq[ui] promiſum accufationis

tuæ exemplar non representaret. itaq. adij ho
minem penes quem dicebant illum coditem eſſe
quo impetrato duas refutando ei lucribatunci-
las impench. neq. hi. ad te coniunctiui maiori
temporis ipatio opus fuit. Vigilam itaq. ite pu-
mendo binotium cum antea ſecuris i dextram
aurem dormive. cp crederem te rem ipam deſiſto
Nicolaos pontiſce pro derelicta huituri. excitaſi
gleonem canicula dormiente: ut inſte ſeuivet.
Antibi ego non uideor leo? certe tu mihi uideris
tanq. leoni canicula ſi canicula iam appellanda e
quæ ita leoninis dentibus unguibusq. lacerata
est. ut iux in ea iam canis figura aut aſtalis ap-
pareat. exigebas a me canicula poenam capitis
q[ui]tam[que] ſi libellum in moctuii ſcripſeram. Si-
ille famolus h[ab]ellus est, en ſte iinum nel ma-
gis famolum libellum ſcrivo. nec iutin poſt h[ac]
audebis & ſi te iuriſperit[i]i oſtental meci iuge-
mur iuram & mentionem facere famoli libell[us].

FINIS..