mnia. Calib; et peiorib; mund; iste replene abundat hor-
tus. et sefsmatics. p[.s]fidie & tyrains. Symomatics. et p[.y]
critie. ambiaofis. et apidie. vaptorib; et podomb. violeus
et exictorib; ofuratiye. et falsatiye impue et sacerilegis
p[.r]oditorib; et menda tib; adulatorib; et fallatib;
tgar; ulie et versutys. calofis. et chriofis. adulteris
et mecestuose mollib; et imidi[s]e. p[.g]ive et neghi
tfentib; wame et prodigis i[.p]ctuose. et avogitib;
meredulis et desperatis. deme vini[s]is vitas u
relitie. porio s[.f]icant desfieit fune. desfieant. si s[.f]ait
fluit o[.r]ia a facie uti[s]. si p[.e]eant p[.t]i[.o]res a facie

De dolerib; quos mali patiunt in morte

de

ali siguide quatuor dolores patiunt in morte
prim[.]o dolor e angustia corpea tata et tam
graus quanta ull'qualis nò fuit.nec e m[.]p[.]e
senti vita an dissolucem illa. Quod in gloria
et si non in oib; apparet p[.]r immo dolore se p[.]xe di
crertib; foris ei i[.c]omparablie e violencia qui
nevus illi p[.]laisitalee nodi me corp[.]e et animam
disrumpit. Onde propha lamentando aut
Curando deruit me dolores mortis. Nota circa
de dictu me. non e mebra non est artiaut? in
to: p[.]xe qu[.]d nò inuoluerit illo i[.c]onplicabli dolore
Secundus dolor e qui i[.a] plene de fatigato corpore
et suis exhuisto corpe virib; a iu multo libuis
videt tume in momento occuere o[.a] opa bona
vel mala q[.]ufecat q[.]uiare reducunt: ante oculos
interiores. Dolor iste tant, et retrattio ista tam
graue e q[.]ui plinii tutura cogitur qui senz;
odisse vii d[.]s. Torrentes miqutatis cotinuuerit
me Nota Torrentes ei aui matno i[.p]ctu i[.d]emunt
et vident diuere o[.a]. Ista in morte videbit mal[.]

sia subito quæcunque fecit, opera mala ille bona. Taus
dolor est, qui aia iam mapit, ta uiste diuidi caret et
sibi p[ro]o inquitatib[us] s[ui]eanadubitagelen
ne videt iminere, vn[que] c[um]tandederunt me dolores
morte. Quartue dolor est qui aia ad huc in corpore
posita video sp[ius] malignus ad impediendum se m[
ratos] obitant[que] dolor est z timoz qu[em] misera aia huc
eyitura quod iui pot refugiat et s[ui]e eaptuittatis
redu mat, an[que] de corpore c[oe]vat. Didet c[ui]a ta l[ui]
q[ui] malus an[que] aia egredi at de corpe v[ui]n]n au
ce pos[itu] malus ad c[oe]fusione, vt erulescat se n[ò]
esse redu[ment] s[ui]a calpa evigete s[an]tiume v[ui]
bonue v[ob] videt ad evultac[oe]z. Et h[ui]s ex obis
apli qui ait v[s]q; in die aduètue eui. id est v[s]; in
dicemorte qui apparet ta l[ui]que q[ui] mal v[ui]que i
acce pos[itu]e. De putredine cadaveret.

XIBIT SP[US] EUM. Z TEATUITUR IN TRAM SUAM
IN DIE ILLAPIB[UT] DEE COGITAT[ES] EOC[] Z QUOT
ET QUATA MORTALEE DE MUNDINE PROMISIOH ET CA-
ATUDINE COGITANT. SED SURREP[ET]E SUBITO VENIETE
MORTIS ARITULO REP[ET]E AMATA QUACOGITAT, ENI
NE SAINTE SITAT VMBRA ACEDIMAT. ABLATI SE EX
EUSIIS SEIT LOUCISTA. EVIGIT EUGO SP[ET] N[ò] VOLUTAM
H[UI]N? QUIA C[UI] DOLORE DMINITIT, Q[UI] AMORE POS
SEDIT AC VELIT NOH[AT] CO[STITUT] E EIT EMM? Q[UI] P[ENIN] N[ò]
P[OTAT]T, IN QUO TUA REUTETUR ET TRAM. S[AC]P[NT]U E AI
TIA E[S], ET ET TRAM IBIS. NATURALE SI QUIDEM ET MA-
TERATUI IMATIAM REUTAT. AU[S]CET EUGO SP[EN] EOC[
Z] DESIET, ET IP[LU]EIE CORU REIITENT. CA AUCT MORIET
H[OC] HEREDITABIT. BESTIAT S[PE]TOS. ET VONES OES I P[UL]UE
D[OR]MENT, ET VONES OPEENT EOC. S[QU]AIT VESF[MENT]TISIE
COMEDET EOC VENIMET, ET S[IC]UT IANÀ S[IE] DENOVABIT

ex mea, quas ipse dicto, finem sinn etiam destinam, et comeditur, ut mea putridum divi, p[ro] me mat mea, et foro mea vini: lomo, putrido, et filio meo, unum. Qua turpere p[ro]que velle meq, quod abest, etiam. Conceptus est h[uius] de sanguine p[ro]dicto, et h[uius] de putre factum. Currente cadentem, quas finem, et mea venes affixet. Uine, exsultans et lumbrosus mortuus est, cesserit. Verme, et mucae viniæ produxit, stetit et domni mortuus produxit, patre d[omi]ne, et fecerunt vires, quodem p[ro]mitti, ipse dicti mortuus venes multos ipse habebat. Quid ergo fecerunt humani caecaverunt, quod h[uius] morio, h[uius] vobis, cum gratiæ sinn erat, aplevus in vita, h[uius] moribiliter asseque in morte. Quid et s[an]p[ro]futuram dicti, epule, quid h[uius] vobis. Duitque ei non libenter amotur, epule, non deffendet, a vini h[uius] vobis non deffendet, a feceret. Qui modò gloriosus in throno meo, lateat, se p[ro]mittens in tumulo. Qui modo fulget, lateat, et ornat, in aula modo fordet, mid in ful盛. Qui modo deffendet, delectus in cenaculo modo consunt, a verbo meo, in se yldet.

De tristis memoria d Liminator

Indita carme ipso verme et velleque duplex interio, qui rodit et vêt et, et vêt et vobis, et vobis in mea quidem coram me morerit et velle me exsultabit, dabit me h[uius] vinos in carnes exsultantur, et senciantur usque in se, et se p[ro]mittentur, etiamque litteras litteravit. Affliget memoria turbabit pena, et quod h[uius] antiqua, quem emi ad me iudicem, in consita cœ propter suos turridi et trâs ducet illos, et aduerse inquit, et cœ dictis. Quid p[ro]fuit nobis, s[an]supb[us] et dimittis iattantur. Quid continet nobis, etiamemur, etiamemur illa s[an]p[ro]fuit vini, etiamemurque s[an]p[ro]fuit

inuenre vestigii. Sienoe nati continuo de imm¹c ee vtutis,  
signu nullu vulem¹ ondete sz et malignitate nia prespiti  
sum? Cui ingenti turkluc recogitabt qqu tu imma de  
lettaco gesseim vt stimls meorie pungat ad penam  
quos aculeus neqiacc surnilauit ad culpum.

De iiniti pemptenta damnatorz

itent miatae puitencia aqentee. erruum¹ i dia de  
uitans z iustie lumè no illuvit nob. Tuc inpient  
ducir montib, cadite sup nos. Pemtebunt ad penam  
sed no convertitur ad renam. Justu è emm de quia  
noluerunt cum potuctunt. cu velint no possunt  
Oedit em deus eis loci pemptetie et ipi abusi sunt eo  
propriae dues ille qui erucialbat m flama. dicdat  
ad abraha. Kogo te pater vt mittas layarum in domo  
pateris melko emm quinç: fide vt testetur ill. ne ipi  
ve mant in hie loci tormentoz cui ab alzaham  
rindissent lubent morson z pphac audiat illos sub  
unvit. Non p abraha. si si quie ev moriens  
ecut ad eos pemptentia ayent. Atque et ipe pem  
tentaam M ifeino. Sz quia cœgno seclat illa inu  
lam regalat vt annunca aretur huc frub: quatin a  
geret pemptentia in hoc sclo fuituosa. Quia prodeft  
nbi pemptere cum potest ipe pectare.

De meſſabili antiquità damnatorum

Jdentes turklauunt tiore hortibili tſementees  
panguſtia ſſe et dicentes. Hic ſint qve alijn  
lubunn¹ m derrisum z i ſiluſiditz impzoperi nos  
mſenſati vità illoz puitabam¹ iſamà et ſme eož  
sme honore. Et ce quorum computati ſi mit filios dei  
et inter ſanctos forz illorù è. Suppliciu utit ma  
loru mtuer ghan, beatoz licet forte poff fine iudi  
aq beati quide viſuri ſt reſrobos in tozmetis ſedm

illud letabitur uſtus eu bident omnitam peprolyz
Reprobi vero no ſunt bi ſuri keates in glaja ſedim illud
Tollatur impuſis ne videat gloria mei. Tali dict
in inferno pcozes qui ſpres impuſ tamq[ui]am egoque que
ad vento tollitur, et tamq[ui]u spuma gracilis que a pcella
dispergitur, et tamq[ui]u ſumus ad vento diffuſus et taq
memoria h[ab]pitis omnis diei

De duerſie pems inſem

ene autem inſerna lees ſedim duier la peta ſunt duerſe. Prima ſpenſa ęt igms. ſeda fruſt
Ex his dict diſs. Ibi erit ſletus et ſtridor dentium
ſletus uop[ro]t ſumſ ęt igms. ſtridoz detui pp[ro] ſruſt
teria ſpen dict fetoz. De his trib. dz ęt igms ſp[ro]c
pracellat. Quarta vermes inſefientes. Unde di
ernne eoz no morit. Quinta flagia pectat
on di Parata ſt. iudicia blaphema torib. et pate
tae mallei stultoz. eorpib. Sevta tenebze jui p[ab]i
lee et exteriores et interiores. Vn illud. terra in
ſere et tenebza. Ubi umbra mortis. Et illud me
terni no videbit lumen. Et illud impuſ tenebns
confiſſeſcent. Septia ſuſiſio p[ato]z. Turc ei ut legi
erunt libri apti id e ęſtate hom oib. erit maſſeſte.
Et aua horribil visio demoni qui videbit in excauſe
ſlamaru de igne aſcedeu. Nona ęgnee cathene q[ui]
impu ſmguſi mebriſ aſtungetur. Prima e[] co
aipiſeau. ſeda. maliaſoſ. Teria luvuniſoſ. q[ui]
ta iudoz et duibnau. Quita eoz q[ui] m[oe] ſelo p[ra]
gella no meruerit caſtigari qui evacterunt dim
p[ato]z ſedim militudieſ ne ſue no q[ui]et. Sevta eoz qui
teneb[us] abulates ad lumè veſaſi. ad vini venire
cotepſerut. Septia confiteau peta ſua et penitenteia co
temteau. Octana eoz qui libeter in h[oe] ſelo vid[et] ma

la et fatuit. Non aez qui p[ro] singula victa est de fluxu i[que] ambulat in desideriye suus et suit post occupi[scias] suas

De uигe chelennali

T[he] gme chelennalis nec lume nuttut, nec flammis succendit. H[uius] a[que] creatus est mevertiguiblis ab origine miud. Sicut scriptu est, deuorabit e[ui] uigme q[ui] non succendiz. Cr[editur] autem sub ture e[que] s[bon] illud p[ro]phetici. Infernus subter contundit, est in occursu i[mi] aducte. H[uius] loci v[erb] est penal, qui s[po] deferunt cruicatu[m], et ubi? certa se tormentu i[mi] auritut. Produc[am] quid utinam de medio tui qui com[edet] te. I[gnis] aut e[chene] s[po] au[de]nit & miuq[que] lucebit. s[po] v[ret] & miuq[que] consumet. s[po] affixet & miuq[que] defixet. H[est] enim a[po]ud in[fero]e su[m]a tenebrar[que] ob[st] utas imen s[po] penar[que] accebitas. In[fi]mita in[ferar[que] et mtas. l[ug]atis in[qu]it mamb[que] & pedib[que] nitite e[m] te nebras extiores. I[bi] e[ut] flet[que] & sturdo[d]erunt. Sin[gl]a me[bra] pro su[m] p[er]tis pro[pr]ia sustineb[unt] tormeta ut in eo p[um]inavitur. In quo p[er]tuerunt. S[criptu] est enim per que p[er]tuerat h[ui] per l[ec]t. & torquetur v[ride] qui in[fer]ua p[er]tuerat. torq[ul]atu[m] in in[fer]ua p[ro]ter q[ui] p[er] clamab[er]t. P[ro] ab[ra]hali in[ferer]t me[m]. & nitite lazarui ut mem. grat extre[m]ui d[igit]iti s[ui] maqua ut refrig[er]et in t[ua] me[m] quia ev[auo]z in h[ac] flama, p[er] d[igit]iti in tellogitur op[atio] d[igit]itis e[m] operam. quasi dicat s[ui] min[m]ui operum lazarui habere[m]n[ore] penam.

De tenebras in[fer]m.

E[p]ro[n]bo[d]ero n[os] solu[m] extenorib[que] teneb[que] in o[m]nui aur[que] quia sp[un]ali luce pit[que] & corpali carebit. S[py]tui est ei tollatur ip[m]ue ne videat e[m]n[ia], dei qui solus in[fer]it in luce sempe[ter]na. T[anta] autem in p[em]e re[pro]b[it] tollerabit angustia[que] ut viv aliquid cogitare d[ilem]ant. p[ro]ter penam. s[ui] illud d[urg]ent ip[m]ecit cogitacione v[bi] sen

nascant ad pastu. Sic ipf quasi morte depasti reui
incent ad morte ut eterniter moriatur. Sic et i
conſupti tis ſp[er]s renaſſes no perit vt p[os]ſit ſepe
p[re]icar. T[ue] c[it]t mor[s] in moriatur t[ue] v[n]ict mori\qui v[ite] ſt moriunt. q[ui]et mor[è] z no in[]c[]ent q[ui] vit[ae]
habuerunt z p[ro]dicti. Aud[ui]que apocalipsis dict[em] In
dich[] ill. q[ui]et v[ic]es mor[è] z no in[]c[]ent e[n] z deſiderat
bi mori et fugi[et] mor[è] ab e[n]. O mo[er] q[ui]dil[as] c[et]
qui[que] ta[n]nara ſuiſt. Te ſola deſiderato[rum] optat[ur]
qui[que] ſolam i[n]elementer oderunt.

Cur reprobant n[unc]t liberantur a p[er]me

ullus ergo ſibi blandiat. et dictat q[ui] de n[ò] v[ob]s et
ſme uſaſſatur. nec me[n] ma[n]dignabit ſ; in
ſeratio e[m] ſup[er] o[n]a o[m]a ei? qua e[n] mature eſt. n[ò]
obliuſſat inſereer. Nee quid[que] e[ſ] q[ui] ſeat odimit a[n]
ſume[n] ma[n]gumentu[n] e[r]u[r]is q[ui] ait di[n]s p[ro]phe
tã. Congreſtabut in congreſſa[cc]e vn[] falſi et la
ti et claudent in cartem, z p[os]t mi[l]toe diſe. viſita
bunt. h[o] n[am]q[ui] peccatut ad t[us]n[ò] e[r]go p[ug]met de
me[n]u. O p[es] mame, o fal[s]a[n]p[ux]io. N[ò] t[red]at ſui
ſtra e[r]rore deceptus quo aliquo p[ro]xio redimend[us] ſit
q[ui]n in iſerno n[ulla] e[re]de p[ro]xio. Congreſtabut e[r]go p[er]
catozez in loco, et claudentur in cartere ſal[iz] et inſe
no. in quo ſme corpib[us] v[ob]s ad di[e] u[n]di[cy]. to[que]b[ut]
et p[os]t multos diſe. viſitabunt p[os]t[que] videb[us] et ſi
ſent e[n] corpib[us] in nouſſio die viſitabunt non
ad salut[e] ſi ad u[m]dit[u]ta. q[ui] p[os]t die u[d]iti[u] grau
p[u]ment e[n]c et alibid[em]. Viſita[bo] in diu[m]a inſtate
coru[n] z in verberib[us] p[er]a e[ſ] predeſtmati e[r]go de u[n]
ſat. t[em]p[al]it q[ui] flagellat e[ſ] fili[n] qui recapt[ur] de q[ui]
illud acipit. N[ò] in ſme u[n]ſat et Reprobiro[u]t de
u[n]ſat eterna[n]t q[ui] uſtui e[nt] q[ui] d[um] ip[u]s in ſuo p[ru]varicat

cito des vlistat in suo. Ilam h. pectadi facultas illu dimnetat pe th no dimnitie voluitate pectadi. Svy tui e em supbia eor qui te oderit ascedit sp. No hui habuit reprobii ad spatii de venia sz malignitas odi tim illis evocet. Ut velit illu oino no esse p què seuit se ta infeliter eedanatoe. Maledicti altissimo z blaphe m abit exelsum coquere t et eu e malignu qui caiut eoe ad pena z nuç medmet ad venia. Au di olem in apocalipsi dicit em. Grando magna de sce dit de celo i hoice z blaphe m au circuit deui pp plangam quâ dimme. qui magna facta è vellemet voluit as ergo dænati h. amiserit p[at]atis effectu sp th huiut malig tatis affectu. et ipa eurt m iserno supplianz q[ui]at et mido p[at]im h. forsan ibi p[at]im sit sz no meruit xe ne. Jnpiq[ui] ergo qr sp habat i se watu ev clpia sp seact se crutiatu ev pena qr qu[ui]e p[er]puncteua no dèleut de p[ro]mdulgeat à no remittit. Ad magnæ q[ui]t net uistiam uideatis vt nuç cavarant e[non]ali supphao qui nuç m hac vita voluerit caer pro voluisset itaq[ui] si possent viuere sme fine vt po tui ssèt sme fine pectare. Ostendit em in q[ui] sp in p[ato] viuere cupuit qr nuç desmuit pectare. Du vununt

C E ESTIMOMA DE SUPPLIÆS ETERNALIBI,

us inquit j[oh]sias potuit habitare de nobis et ardorib[us] sepitime. Illie finn q[ui] aut in favore meo utino aird[us] tota notio et die no extingueret s[an] ascendeo. Fumus eui et semper tui. J[oh]ennae cabo vobis in obpybrui sepiternui et ignomniam etna q[ui] miç oblatione debet. Anmel qui doznerit in tre plueret entiglabit. Alii in vita etna aly in obpybrui vt viuat sp. Salomè moztuo in p[ro]hōie nulla s[ui]s de eo eurt. H[ui]t evi[ta]plo vêiet p[re]diio sua et subito eo

teret. nec hebit ultra mediana. Et obis apس i apx
tahpsi. Enqis a dorait bestia. et p magne ei hic bi
bet de vino ire de. et trutabit igne z sulphure z
fum qu tormentuì a scè det i scia scloz. nec hebit
requie die ac note. q adorait bestia z vinagme
Cofurna huc bitas q danandos i iudiao replabit
dicene. Ite maledi i igne eternu q juxta est dpa.
et atque ei. Sisciz iudicu dimi i ore duor vel triu
testui stet de vbi juxta mag i ore tot z fatoz viror
deposita veritate constabit.

De die iudicq

E
cte ergo dies dom veiet trudel z indignacione
pleno ire z fueris. ad ponenda terrà m soluti
d me z ptores eius coterè dos de ea qm stelle celi et
splendo eaz. no expindét lumè suum obtenebra-
tus è. sol z luna no splendebit m ortui suo z vi
sitalo sup orbe mala et cota ipos inguitate?
eoz z requiescè facià sup bià ifidelii z a triogà
taa fortoz huilabo. ppea oes manz dissolucur
et œ cor hois tabescet z coteret. tor caces z dolores te
nebit eos q pturiente: dolebüt vnusquisqz ad
p vini suum stubebit facies cobiuste vult? eoz dies
illa dies ire. dies tribatoz z angustie. dies calann
tatis z misere dies tenebraz z caligine. dies
nebule z turbie. dies tube z flâgorie. qz cœsima
aoc faciet dne tu festmaoc eutut bitantibz m
tiam. z repetim ad dies illa supineiet taep laquus
i oes qui scedet sup faciè ois tre. Qm sient fulgur
erit ab oricte z apparet vsqz m occidetem ita erit
adjuætus filu hois dies ei dms ciasit fur i noce ita
remet. Cum divert puv z searitas tunc repetim
ere supemiet itit? sult dolor i vtò huiti z no effugi
crit

De precedente tribulatione

recedit aut tribulatione meile qual'nique fut
ab maio mudi vsq. modo nec fiet. Et n'abre
uiati fuisset dies illi non fiet salva oie caro. Singet
ci gene contra gete, z regni adiui suus regni z ire
motus erut per loca z pestilencie z famiae froresq.
de celo z tene statee et erunt signa in sole z luna et
stell. et in tris pessuma geraui pre cofuioe sont ma
ris z fluctui arescetibz libiz, pre timore, et expectacione
a supueiet omnuo orbi. Surget pendo uqi pseudo pphote
et dabit signa magna et prodigia ut evrore iucuat
sifi possit etia electi tunc velenabitur h[uius] filius perdi
cioms qui adiuserit, et evollit sup de quod aut colit
deus ita ut in templo dei sedent ondene se tamen sit de
que dne iis iter faciet sibi oris sui. Mutetur autem kelme, phri
plus q[ui] demat diez dom magni, et lorabat. 2 concertet
corda p[ro]m in filios, et cor filior ad yce coru atque
vemet 2 enoch, et prophabunt diebr mille ducere sera
tinta annuit favie. Et eui fimerit testium domui
bestia q[ui] altedit de abrasso faciet adiui ullos bellu, et vicet
ullos, et occidet et corpa coru iacebunt i plateis a utatie
magne obidne illo, et cruciavit e, et post tunc diet et di
mudi s[ui]s vite mterabit in eoe.

Qualiter vemet d[omi]ne ad iudicium

Etatim autem post tribulacione coru diez s[an] obsecumbit
et luna non dabit lumie ulx sp[er]tend[ur]e dom. et stelle a
dent de celo, et vitutes celorum mouebit, et tunc appud
signu filijs h[uius] celo et p[la]setet frui o[mi] trib; rei reges, et
principes ibi, et duitee z fortes, z o[mi] suus z lib[us] ab so
det se m sp[er]tuncie, et m[ixtare] montem, et dicet montis,
et p[er]ne cadite sup nos, z abscondite nos a facie sedentem
sup thronu, et ab una agn[em] q[ui] vemet dies magni, ut

inquit et quis poterit stare, ut unum angeli aitum, et hoc magt
congregabat elestas de iis a quatuorPasca celi a finnis celo,
usque ad timos et us. Tunc ipse dnis eum iussi, et in uere angeli
et iiii tuli de iis de secedet de celo, et cœs qui in monometie sunt
audiet voces filijs de, et procedent boni in rebus actionibus vire
mali, et in rebus actionibus iudicant. Hoc et iste non dabeat mori
noe suoe qui in iis eruit, et videbit quæ oduc. et igitur pu
puterit film viob venientem in nubib, celi au vultute
maagna, et maestate. Veriet autem dnis ad iudicium non so
lum aui angeli suis sed am senorib, iplus sui. Nobil i port
qui sederit au senatorib, iplus sui. Nobil in portis qui sederit
au senatorib, ete. Fedebruit ei et iuri sedes sup duodecim iudicat
ouodam in th. isme. Aspiciens miqut donec throm p[ro]firi
sunt et antiquis dicitur sedit. Destinæum eum qui in
candidate, et capilli capit ei, qui lana müda. Chronæ
quasi flama ingens accensi vocatione eum qui ingens accensi
flumus utinam expidi, qui eustrebat, a facie ei, Milia
mlui inſtraluit ei, et magnum ſſte viret de, et in nò
filebit. Ictus in conspectu ei, evanqueſet, et in curium ei,
tepeſas valida. Nucleſ et caligo in curium ei, iustua
et iudicam p[ro]priio sedis eum. Et ad uocat celi de ſursu et
tium discernere iſp[er]mi ſui. Non consignabat aut eum
omnes eis, et ſexabat eos ab iutem ſicuit ſepit p[er]ſor oues
ab edis. Et ſtatuet quidem oues a devotè bedes aut a finnis.

De potèa et sapia et justa et iudita

Quantum tunc erit timor et tremor, quatuor erit
ſletus et theitue. Naui colu[n]ne celi contemnſet
et pauciaut adueni eum et angeli patie amare flebit
p[er]tores aut quid faciant. Si iustus viv salubri ipse
et p[er]to: ubi p[er]ambit p[er]ea clamat p[er]ha. Ne itres in iudicui
qui ſeruio tno qua non iſtinaſtabitur in conspectuio o[n]mis
vones. Si miqutates obſeruantes d[n]e, d[n]e qu[em] ſusti

estimur. Non est testes in illo undicto necessarii quod tunc
manifesta erunt ab scodita tendentur, mekl emitt
erit actum quod non veniет. Timc libri c[om]fear erit ap
te et unditabunt moztui ex h[]ne igitur scripta se i libris
scilicet opera coram. Quant[ur] erit p[]ud[]or iuxtoribus, quanta
consilio, a[]que nephandifficua trimma, c[]utatis
erunt liquide manifesta. Neat[ur] qu[ia] nonn[]sse sunt et
ab illa sententia nunc poterit propositi qua pat
undici omne dedit filio, qui davit et nemo aperit
qui aperit nemo davit. Oe ei diu locutum est

Quod mekl proderit dammande

tunc non proderat dammandis opes non deffendet lo
nores, non suffrigitabunt anima. Scripui e[m]n
argentum non valebit likerare eos, nec auris i die
sui oris domini sclebunt et planavit reges t[]re cui vi
derint finem mendu p[]ro tiorem toz meto z eme
Quod ergo facietis in die visitationis z calamities
De longe vementis ad eum fugietis audivi vi n[]
quisq[]us su[m] portabit, a[]na q[]ui p[]ropter erit i[]p[]ro mo
vietur. O distrut[]u undici n[]i qu[]o non soli de futuris
ſ[]z de o[m]n verbo octoſo q[]uod amq[]us locati fuerint honn[]ies
reditur ſunt matione n[]i qu[]o vſo[]z ad ex tremum qua
dante evigetur debiti ai vſuris, quis et fug[]e poterit
ab me vetum mutet ergo fili[]o[]vis angelo[]s suos
et colligen[]t de regno ei n[]i o[n]a ſea dala et eos q[]ui faciant
miq[]uitate et alligabunt fas[]catu[]los ad c[]ohu[n]endu
et mitent eos n[]i c[]amn[]in utin[]que ardettis ibi erit
ſcutus z strido[]z decidi, z genn[]t[]e z euilat[]z et villulat[]
luct[]z et cruatiat[]z. Strido[]z damoz timo[]z et tremo[]z do
lor et labo[]z cardoz et fetor obſaritatis et anvietaz
acerbat[]as et asperit[]as, calamities z egestat[]as, agu
ſtia z tristia, oblumo et consuio, tora[]ones z p[]u[n]ios

In apunt meditaciones beati Bernardi p[er]m
abbatis clarevallei[s].

I am multa saunt. et semetip[s]us nesaut
Alice m[s]piaut. et semetip[s]us desfruit. Deu
querunt p[er]sta exteriora. deserent ee m
terio[a] sua quib[us] intenor est deus. Id cito
ab exteriolib[us] reda ad mtiora. et ab m[ti]orib[us] ad su
p[ra]ora ascendam. Ut possum cognosce unde veno aut
quo vado. quid sum aut unde sum. et ita per cogni
tionem mei valeam p[uc]em ex ad coquinam dei
O nto namq[s] in coquinone mei proficio tato
ad coquinco: dei accedo. Et sedim emi m[ti]ore[rum
tria in me[re] mea iuemo p[ro]que deu iteolo co[sp]io
et conaipisco. Sut aut hec tria. memoria. intelli
gencia. voluntas s[ui]e a[n]or. p[ro]memoria rem
m[s]coz. p[er] intelliqa mtueoz. p[er] voluntate
a[m]plettoz. Cu[que] rem m[s]coz m[em]oria mea
cum iuemo. et m[ec]a de eo. et m[ej] delettoz sedim
q[ui]e in doma[re] dignetur. Intellige[m]a mtueoz
quid s[ui]e deus m[s]c[ip]o. quid m[am]telis. quid i[mi]
turis. quid m[bo]ib[us] in m[s]p[er]que sensibilis q[ui]
principui et s[ui]e. p[r]incipiui s[m]c[ip]rncipio s[ui]m
s[ui]e s[ui]e. Ex me intelliq[ui]o q[ui]e co[mpl]ensibilis s[it]
deus. qui meip[m] intelligere non poss[i]u qu[em] n[ot] feci.
In antefato est de s[ide]rabilis q[ui] in me[n] desiderat pro
spitez. In s[an]tis est deletab[li]s q[ui]m eo affidue
felices letantur. In c[it]atunt est admirabilis quia
omnia potenter c[ir]at. sapient quib[us]at bemgne
dispensat. In h[o]ib[us] est amabilis. q[ui] eor[u] deus est
et ip[s] sunt populus ei? h[ui]e in eis habitat tam
m[ec]iplo suo. et ip[s] sunt teplum eius. Non dedit
s[m]gulos neg[s] v[m]i s[oe]. Quisquis emi memmunt

eumque intelligit ac diligit cu illo est. Diligit eum debemus quin ipse prior dilevit nos, et ad p imaginem similitudinem suam nos fecit, quod nulli alii creature donare vellunt. Ad p imaginem dei facti sunt huc est ad intellectum et noticiam fili p quę intelligimus prens et cognosquam et accessum habemus ad eum. Tanta cœtuitque est inter nos et dei filium quę ipse p imago dei est, et nido ad p imaginem eius facti suntque, quantum ad cognitioem ipsa similitudo est statur qum non solum ad p imaginem s est ad similitudinem eius facti sunt. Oportet ita quod quod ad vini gine est cum p imaginem comemire, et non in actuum no men p imagines pietatque. Representem ergo in nobis p imaginem eius in appetitu paucis in actuatu pictatis manere taritatis. Teneamus eam in meora portem in consua et obiis p iemem venarimur. Aens si qui dem nunc eorum eius p imago est quo eius capax est eis quæ p iaceps esse potest. Non propter ea eis p hægo est quia sui memmim mens sequi intelligit et dilegit. Siz quia potest memmisse et intelligere a quo facta est, quod cum facta s apes i ha fit. Nihil emittat s ille et illi sunt e s apes q mens racionalis q per me moriam intelligem am et voluntate m ulla iewe bili timitate consistit. Consistere autem illa non poterint. Aemnem erit itaq cum ad eum p imaginem s est eumque intelligat ac diligit atque colat. Am quo s p pot est keata m a apud quę requie inuenit et in eum tabernaculo requiesat. S iata quod dicere poterit. Et qui cito autem me requieamet me in tabernaculo meo. Ne quia si quidem et quæ celi ei non poterit. Cur ergo nos de semus, et in his exterioribus: deus quinque, qui apud nos est. Si nos volumus ec apud illu reueram nobiscum est.

et in nobis. Sed ad huc per fide donce mercamur
videre p[ro]specere. Nonum? in quit apler[se] h[uius] v[erb]m per
fidem in cordib[us] n[unc]s qu[em] v[erb]n[us] in fide, fides i niente
menc in corde cor in petto re per fide recolod[ui] creato
ren in adoro redens[ur]ptore, expeito salutator[em]. Credo videre i
omnib[us] t[em]que utaturit habere in meipo. Et quod h[uius] oib[us]
teffabiliter iocandu[m] atque leaturit est cognosce i ferro
patre namque et filium cum se[mp]n tognoscare dito
est eterna vitand[us] p[ro]fetis f[us]ma voluptat[em]. Ouius
non vidit nec auius audivit nec in cor h[uius] aste
dit, q[ui]ta claritas, q[ui]ta suavitas, et q[ui]ta iocanditas
maneat nos in illa v[isione] q[ui] deum facere ad fa
cem videbimus, qui est lux illuminato[rum] requies
eritato[rum], patia redeuntur vit[us] vtilenca[m]. corona
vincencium. Ita in m[ente] mea q[ui]dam p[er]nagite
illuis f[us]mme trimtatis reperro. N[ot] qu[ia] f[us]mme
timtatem recolendam in sp[er]tendam, z dilugida
ot eius recordet ca[m] delecter, et e[m]t contempler est to
tum id quod viuio debet referre. h[uius] mea p[er]naso
dei e[m], in qua f[us]m hec tria. s. memoria, intelligen
tat[us] z voluntat[em]. memorie tribu[n]m illud qu[od] f[us]
etat[us] si non in de cogitemus. Intelligentem tribu
mus. de qu[od] verum cogitando iu[n]nus ut me
innim[que] qu[od] z memorie comendam per me
m[or]iam patre f[us]mles f[us]m[s]. per intelligentem
filio. per voluntat[em] sp[er]n[ui] sanito. s. uthil in nobis
tam fil[em] est. q[ui] voluntat[em] vel am[no]z f[us]me dilectio
q[ui] excellent[io]z voluntat[em] est dilectio dei domui est
ita q[ui] null[ui] hoc dono dei est excellent[em]s dilectio ff[us]
sancti nag[que] ex deo est, et deus p[er]scie sp[er]n[ui] s[anct]
dicatur p[ro] quam caritas dei diffusa est in cordib[us] n[unc]
per qu[ia] tota trinitat[em] in habitat in nobis.

["Considératio exterioris hominis", "Et si in exterioris hominis cito, quod interior est, et in interior est, quod est exterioris. Et si in interior est, quod est exterioris, et in exterior est, quod est interius. Et si in exterior est, quod est interius, et in interior est, quod est exterioris. Et si in interior est, quod est interius, et in exterior

quicquid hic diffimulando pilpamnis toti ille
vmdex flama comburet. Nam igitur ubiq; favor
ruptis regnabit haleme. Quanto duntue deus nos
expectat, ut emendamus, tanto districuus viriditabit
si neglexerim. Cur ergo tantopere vitam ista deside
tantus in qua quanto ampluis sumi, tanto
plus pectamus. Quanto vita longior tanto cull
pa numeri sior. Quotidem nag; tresaunt mala et
subito labuntur lona. Assidue variatur h[oe] p[ro]f[u]
et adiisa et ignorat qui moriat. Sicut ei stella
m telo chroisane velociter au rit repente deficit
siaut sittalla igitur subito extinguitur. et in
ceteri edisseritur. Sic ato smittam datur ista tene
vitam. Dum emm libenter ac iocundissime mo
tatur in mundo. duiq; se vitum iu arbitatur. ac
multa in longa t[ia]a disfoint agenda subito. et ev
ipso iu so auferitur a corpore. 2 Deruntin ca; magni
metu; magnisq; dolorib[us] sepitur alia a corpore.
Demunt emm antechi assunere illa; et p[ro]ducat
illam. ante tribunal iudicis metuendi. Et tunc
illa memorize opa sua mala et pessima q[ui] die
noctu q[ui] gesiit contremisat et q[ui]t illa fucere
iduas q[ui] petit dicetis date in vel in h[uius] h[oc]e
f[ui]nam. Tunc quasi smilloquea a ei q[ui] opa dicent. Tu nos
egiti opa tua simuis. non te de scirem q[ui] s[te]tu sepi
ermi; tetu; p[ro]gemq[ui] ad viduam. Diaa quod; eam
multis et multiplicibus; emmimb[us] accussabit mi
quiq[ui] falsa testioma aduerfus ca inuenit quaq[ui]
veram ad damna c[oe]z eius fatis possent sufficere.
Demones vero vultu terribili et horribili aspectu ca
terrebunt. fringenti fuore cam p[re]sequentur; comp
hendant tam terribiliter op[er] horribilit; wolent[ur] re

tunc et possidere nifi sit qui eripiat. Timc alia iuemnes
oculos dainos, et os aliosq[us corporis] sensis p[ro]que solebat
egredi et delectari in his exteriorib[us] reuerret ad se. Et
videns se solam et nuidam ingena horiore continua des
p[er]iatque deficit super se et cadet sub se. Et quia amoze
mundi et carnis voluptate deri amoze derel inquereat
derel inquetur ad[uto] misera in hora tante necessitatis al[is]
de momb[us] tradetur in inferno crucienda. Sit alia p[ec]
catoris in die qua ignorat, et hora qua nesat c[ap]it
a morte, sepatur a corpori per se nit misera plena tre
mens et dolens. Et cum nulla extra facio[m] habeat
p[ro] p[ro]petis suis possit ostendere contab[us]at et p[in]ne
sat ante deum apparere ingenti horiore scutatur
z multiplicibus cogitati[m]orum est[ub]a agitatur, cum
ingente soluzione carnis, et subdutis in medio o[m],
se et illum tantum considerat, cum a p[ro]p[ro]p[ro]m quatu
Et post paululam hoc iuemt, q[od] n[im]petui no potuit
imitari. Considerat plane eternus iuder quam distin
temat z ante seueritque tante juste quas iu[n]tiones
vite s[ui]e ponat. Siem cumta opera que intellige
potuit deputavit, ventura tamen coram distrieto
indice illa magis que in se ip[s]a non intelligit p[er]ti
mesat. Crescat p[ar]uor cum cogitat q[u] viam vitate huius
nequaqua[m] s[me] c[ul]pa transire potuit ne hoc quidam
q[u] laudabiliter vivit s[me] reatu. aliquo e[si] remota
pietate indicetur. Quis enim considere valeat, q[ui]
ta mala p[ro] moneta trans perpetramus, et quin
ta bona facere negligimus. S[ic]uit enim p[am]n e[si] per
petracio mali, s[ic] de delitione e[si] defectio kom. Grant s[ic]
quidem iactura est, cui nec bona factum nec consitam
s[si] cor n[im] per h[uius]a et iutilia deserit, wагare si
n[im]s tamen difficile e[si] cor tenere, et ab illiata cogi

tatione observare. Quam etiam difficile est trenas-
occupaones abſo, petis instiare. Qua propt nullis
ſemetipin diuicare et comprehendere potest ſi multis
cogetatoib, occupatus e metipin aliquomodo manet
mocetne. Ut oio qo tollat nesnat, quaſp[ur] magni exi
tu ſubtiliori terretur motu. quia et ſi illa q[ui]a
p[ro]nunco se p[ro]tenisse memnuit formidat i[mi] ea q[ui]a nesnat

Quomodo gravat caro ammam.

Inma inſaginta dei p[ra]magme decorata ſilitudi-
ne deſpontata ſide. dotata ſp[u]n redepta ſanginie
deputata cum angelis. capax bitudmis heres bom
tatis racioms p[ar]ticeps. quid e c[ui] carne. unde ista
pateris p[ro]pter carnem aliena p[ata] e iputantur
ut tue iuſtio p[ar]mus menſtuate reputent. atq[ui] tu
ip[us] ad inſilium et ian[ec] reputata. Nid[ui]l al[ui]d eſt
caro cum quaſtibi tanta e ſocietae. ſi ſp[uma] caro ſi]a
fragili venita de c[oe]ze. Sed e[rit] q[ui] e[rit] cadaver inſeru
z putridum et ab: verm[ui]. Nam qua[ca]nq[ui] extolla
tur ſp[ar]vo eſt. Si dilugenter consideret quid per os
z nates et ceteros corporis incatus egrediatur viliq
ſteri[ui]nui nunco vidisti. Si ſingulac[que] eius inſe
tias enumerare de li[is] q[ui] ſit onerata p[etis] urretita
viac[us] p[ac]iens. con capi p[is]eens occupata p[ass]ioib[us] pol
luta illusiomb[us] praua ſemp[ui] malum. et i[mi] de
vitium p[ro]chuire plena omn] confuſide z ignomina
in mem[es] carnem. ho vamtati ſi li[is] factq[ui] e. qua e[x]
illa vitium conti p[is]cere travit. quo captuus te
net. et iauruat ut diligat vamitate. z miq[ui]tatem
opertur. Attende h[ui]o quid ſuſt iante ortui et quid
es ab ortu v[of]q[ui] ad octaſi atq[ui] quid e[ris] p[ost] h[ui]c vita
p[ro]ſetto fuit q[ui] non e[ras] p[os]tea de vili materia ſeu
et in viſissimo p[ar]no inuolutus. m[es]truali ſanginie

in vito materno justi nutrit, tunica fuit pellucida. Sit indut, et ornat, vestrus ad nos, ARMOR est quod sit viles origo tui. Forma fano, ppi feno, unumque opes quæ. Suripuit huius uscere quid sit huiusmodi, et alid est huiusmodi, sætus est, et eibus vestrus, post hoec vertitur, oicibus. Cur ergo supbis huius attendens, quæ justi vile semen et sæguis cœgulato, in viterbem inferie, vite huius expositus est, pecto, postea vestrus et alii vestrus futuris in tumulo. Quid supbis pulens, etiam conceptus cula, nasca inferia, vulnere penam, et angustia. Cur tarmem tuam precione, ipse quæ adoræs, qua post puicos dies vestræ deuotatur, st in sepulchro, aiam vestram non oræ, bonis opibus, quæ deo et angeli eis presentendis est celis. Quare uti, amar Villipendis, et ei carne prepone, dænam am allari, et anallam dænam maqua abufio. Totus si quidem iste mundi ad omnia, alicui est, etiam non poterim, ad vestrę, aiam suam dare voluit, quod pro aïa humana dedit. Subiit, et ergo alicui pre cœnam, quæ non inibi sæguione vêrredim poterim. Quia et ego committendum dabis pro aïa tua, qui pro mehilo dæ illam. Nònc dei filiis, et esset in mea pietate a regali bus sedibus pro eam descendit, ut illa liberaret a pietate dæra hui. Qua, ad vidisset, fumbit, pectorum utevit, etiam iamque demombiz tradendam, ut moreret, perpetua damnaretur. Fleuit sup illam, que se fleat, necesse, lat. Qee solum fleuit, sæ etiam, et adi pumis, ut p[ro]ciso sæguere, sui precio eam rediret. A spite mori talie propter dittur, hestia talie. Agnoscedet huius nobilis est anima tua, et quæ eirum suæ vulnera p[ro]que, necessitas fuit, utimamque vulnerari. Sinocuit hec ad mortem, et moreret, semper eam nunc pro eorum

remedio dei filmi mo:ectur. Soli ergo dilipiderit tue aie
passionem, au a tanta maiestate tanta videe exhiberit
compassione, fudit ipe lacrimae pro te laua, et tu per
singulas notes leti tui co'dis compinitae z lacri
mariri affiditate, fudit ipe sanguis sui, funde z
tu tuum, quotidiana corporis afflittiae. Qua si semel
pro vocatione non potee, saltem immo:i quod s: longior
martire pone. Soli attendere quid caro velit si quid s:is
possit. Tunc emittens eis, arm ad deu suui redierit
ita tamen si e corpori secul i immuii tulent, et detersent
omnefordidi. Siveo dictis, durus est iste semo, no pos
sunt mundi spere, et carnis mea odio habere. Sic
in obi sunt amatores mihi, qui ante prout ea
nobisam erant. Nihil ev eis remansit iis ameres,
et vermes. Actende diligens quid sunt ul qui fuerit
hores, fuerunt sitt z tu. Comederunt, bilerunt, et sert
duxerunt in bonis dies suos, et in punito ad ifeina
de scenderunt. Hic caro eorum dermbz, et ille aia
rmbz, deputatur donec rursus in felici collectio colli
gati sempiter me inoluantur, incendiye, qui scon
suerant in dias. Ona namque pena implicat, quos vn
amoz in trimme ligat. Quid profuit eis inme-
gha, brevis leticia, mihi potencia, carnis voluptas
false duite, magna fidelia, et mala gaudiscia.
Obi rius, vbi ioar: vbi iactantia vbi ariogancia
de tanta leticia quinta tristia, post tanta voluptate
tanta misera, de illa exultante occiderunt in grane
vel grandem rumam. Que tormenta. Quid quid illi
actadit tabi accidere potest, quod est, h: de humo, limus
de hmo, terra es, et de terra vius, et in tri remittet
qui venum dies ultima que subito vent, et hodie for
sita est. Certi est qu moriens. S: incerni quado, aut

quod vel ubi. Qum more vbiq[ui]r et expertat. Du quos lisa
piens et eam vbiq[ui]r expectabis. Si carne insequerit
punteris in carne. Si in carne delectaris cujusque
in carne. Si cariosae vestet requitis pro ornatu
vestum sub te steumentur mee. et opinionem tum
erit venies. uistia emmderi aliaud uidecere non jube
misi q[ui] merentur opa mi[que]. Qui emm plus diligat
mundum q[ui]deum. sem q[ui] daustrui. gula q[ui] abstine
etiam. Laxamam q[ui] castuatem sequitur d[omi]boli et
ibit cum eo in supplicati etc. ninn. Qute putae tunc
merviz erit qui[s] luttue que tristia a cum separabit
impi a consortio sanctorum et a visione dei z tri-
diti in potestate demonu ibunt e[ui] ip[s] in igne c[ui]
ibiq[ui] s[pe] erunt s[me] s[me] in luctu z g[em]nai. Pr[oc]ul q[ui]pe
exilati a beata paradisi patria. opera abutitur in se
hema nu[n]q[ui] lucem bisuri perpetuam nim[n]q[ui] vestrge
rum adeptur. s[fi] per milia milu[m] annu[m] s[fer]no
cuiq[ui]ndi nec inde v[n]q[ui] lideu[n]di. Ubi nec qui torq[u]
align fatigatur s[di]mblume. nec qui torquetur alij[ui]
moritur. Sic emm up[s] ibi consumme vt se[m]per
vesset. Sic tormenta aguntur vt s[pe] renouentur
uxta v[er]o qualitate culpe penam s[fi]stmebit vnus
qui[s]q[ui] g[eb]emne. Et s[fi]he culpe rei s[fi]s smub: u[n]ge
aur cringandi. Ul aliaud illi audieatur msi fler[que]. et
plantus. g[em]nitue et vlulatus. mervizes atq[ui] fru[n]des
Dentui N[ichil]q[ui] videbitur msi verines z larualee fa-
caes to[ra]toz atq[ui] teterinnu mon stiva demonozum
2 D[er]met crudeles mor[de]b[at] utu[m]a cordis. h[ui]s
dolor. inde p[ai]noz. g[em]nitat stupor et timor horis
Ar[de]bunt[or] m[sc]ri in igne eternu meternum et
ultra. In carne opera abutitur p[er] ignem. n[im] s[pi]n[u] per
consue vermen. Ibi erit doloz. me[oler]abilis. f[eto]t[em]

parabilis finer lyrebithe, more comparabilis zare
sme spe vone z mine. Sic tamen morient vt sp. vobat
et sic vident vt semper morientur. Itag: alia p[ro]toris
aut in misero propeccatis erutabit, aut in p[ro]pri
so probome coronatur vel collocatur. Sic e[ra]s o viu
De duob[us] eligenus aut semper erutari cum m[ur]p[er]
perpetualiter letari cum s[an]tite. - 25. num si quid
et malum morz, et vit[as] ante nos sunt posita vt ad
quod voluerim, manu extendam. Sit ornit[as] uo
terent nos s[an]tè mutent prema.

Quedam explanatio celestium gaudiorum
Renni est videre deu. Vuiere cum deo. Vuiere
de deo esse cum deo. Et in deo quidem obi
Habere deu qui est sumu boni. Obi sumu boni
ibi est ſuma feliſat. ſuma iocanditas. Veri h[ab]erta
perſecta caritas. Et tina ſeanitae. Et ſeura eterita
ſbi et vera leticia. plena ſi[na]. omnis pulchritudo et omnis
bitudo. Ibi pav. p[ie]tæ. bonitas. lux virtus. bonestæ.
Gaudia letitæ dulatedo. vitæ phenome. Gloria l[ant]e re
quiæ. amor et concordia dulæ. Sit aim deo beate e[rr]
in amicæ cons[it]æ p[er]tin m[ui]entum non ſi[ut]e. Videbit eu
ad voluntatem habebit ad voluptate. fruetur ad iocun
ditatem. meterim v[or]gebit. in claritate fulgebit. Et
bomtate gaudebit. Siut habebit p[ro]mittendi etern
tatem ſit cognoscendi facilitate. et requiſcendi ſi[na]
litate. Eui si quidem e[rr] illa cuitas eu? angeli ſi[ut] eui
Deo pati templi filius eui splendor. ſp[ue] ſancti cari
tatæ. O cuitas celeſtis m[ans]io ſeura patna totu con
tinens quod delectat populus ſme murmur incule
quieti homines null[am] indigent habentes. Om
ghosaduta ſunt de te cuitas deu. Siut letanu[m]om
habitacio est te. Omnes letentur in letitæ et ex

ultatque. Quinque delectant de do. cum a patre pune. sates decorat a clauini dulce. Delectabiles est ad videndui. suus ad habendui. dulas ad p friendu. dulat ipx. per se placet. propter se sufficit ad meriti. sufficit ad p ximi. nec exteri illum. quidem alid queritur. qu totum in illo tue intur qui quid desideratur. Scipper libet illu a pio rete. s pere. se imp delectari. et illo p fui. In illo clau fitatur itelle ctus. et purificatur affectus ad cognoscendis. et intelligen dam veritate. Et hoc est totu bonu hort nosse. s. et amare creatorem sui. Que ergo nos angit desama vices sen ture absque et huius mundi sequi nautifragui vitela bentis pati in fortunui ipse tranndis ferre diuui. et magie consolare ad sanctoru felicitate. ad angeli soicitatę ad solémitate supine letiae. et ad iocanditate contéplatue vite vt possim intrare in potenciais dom et videre supabundantes diuicis illas hom tatis eum Ibi vacabim et videbim et quid duc et et maius multitudo illius. Videbim glüe dote. sciamus splen dore. et rectie potestatis honorem. Cognoscem patris potencia fili. sapiam spuiffanti bemigmentem deme nia. et ita habebimus noticis illius ſume intatis. et corpora per corp9 videm9 p. magmes etiam corporum ſpui ceverim.2. time vero p[ro]am veritate pure mentis mtutu. Obona visio videre deu in serpo. videre in nobis et nos in eo felis totimditate. et iocanda felicitate. Qui quid desiderabim totum habebim michi am plus desiderantes. et quicquid videbim amabim ipso amore leati dulcedine amoris et suavitate côte placons. Hec erit ſuma illius felicitatis. qui intellget in suopuro effe ſinecta diuotas. complendet modo in prehensibilis trimitas patebunt archana diutat. et debitur et amabitur deus. et hoc visio et dilectio totu

conſiſtacio. Dna erit omnimقا uibulacio inſeffa
omne affectus. amor. eternis patebit ventas implebit
cantae. et erit mecum, corporis et alie ſonetae. ſulgebit
ſicat sol humantae. ſglorificata. quieta erit et cœores
cavine et ſpè ſanitas. Angelorum et hominivinum erit qau
drum. viiij. colliqui. viniij. cœmium. Non lugebit
amor. nec liqueſiet dilectio. p[ra]tib. oib. homi nulla
erit dilatome affectio. q[ui]m keatifica duine maiestà
tis p[ra]tia. Onimbi. erit omnia. et erit ſimme omna
onipotenaa. ſapna. pay et justia. et intellugëtia. No erit
in illa p[ra]cc. diuſitas Imiquar. ſ[pa]caſica et cœses. cœordia
moz. z affectui. In torrente illius voluptatis mebi
oltra appetet. cumulata ſacietae. tanta erit felicatae.
Ibi ſiquidem erit annulus felicatæ ſupemmes et h[u]
et ſupabundam leucam. Sed ad h[oc] q[ui]s p[do]neq. p[ro]
ſette verue p[er]miſe. bonus obedièt. fidehe ſeruie omna
bilie ſocius. verue p[er]miſens. ſempeſt in labore et dolore
colet de preterite. lab[or]at p[ro]futuris cuendie. Vêra
ſiquidem p[er]miſtæa è ſiue inſtituſione de p[er]ſitie. dolere
Sic plangit commisa ne comittat plangida. Ibi is[]or
namq[ui] è. et n[ò] verue p[er]miſene. q[ui] ad h[ue] aſſit q[ui] p[er]
inteat. Si ergo vis verue p[er]miſene eſſe. cœſſa a p[er]to
et non amplius p[er]ſare. q[ui] maui p[er]miſtæa q[ui] ſonime
comquimat culpa.

De Bono obediens.

omne obediene dat ſui nolle et ſui velle ut p[er]
ſit dictare p[ar]atum coz meu. eciam quocunque
præperis facere, p[ar]atum ad nuiu illius cui obedit.
p[ar]atum tubi utare z p[ro]vino inſtare mep[ro]
custodire et in contemplatione celestium requiesc.

De amabili ſoio

es illas propter Iustitiari iure tenanæ et angelo a istodia

Necessaria examinatio tuta dite prie cognoscem
integritas tue curiosus explorator vitæ tuæ quo
indiana disassione examina. Attende diligerer
tum profiæ. Vel quantum deficit qualis sic in moribus
et qualio in affectibz filis sibi deo. et diffilis. ppe vel
longe non locorum actualis s. moz affectibz. Stude
cognoscere te quia multo melioz et laudabili et si te
cognoscet. si te nego eito cognoscere aurofusus
votus herbæ. complexios hom. naturæ alium
et Inflexes omn. celestium, et terrestri sænam. Redde ego
te tibi. Et si non simp aut sepe saltem interdum, rege tu
os affectus. et dugeo attus. corvise excessit. Mil me te
mancat inter seiplmati pone omne transgressioæ
tuæ. ante aculos tuos. statu te ante te tamq alii. et
sic temet ipse plange. Plora miquitatee et pita qbz
dem offendi. Indica et inferiae tuæ ostede ma
heas auferionum tuaz. Cujus coram eo et laernis
mattaveris. precoz et ut incoz sibi mei. Ego eme q
cognouite vjo diligote. Et illuc mentione tu deero
obi et illucita cognitatio supplicii. et homesta metetur pre
minim. Ad altare namq dom. cum p[ro]to flo. s. sacre
tua me committet. memoria. Tu deo in viole eddæ si
me amauere et oromin tuaz me participem fecis.

Ibi recor datione tectim presens esse desidero. Ibi p[ro]te
et tuis familiarib[us] denotas p[re]cete coram deo s[an]dis. Nec
inneris si divi presens q[ui]n si me amas ido q[ui] p[ro]ma
to dei sum. ita t[em] presens s[ui]m ut tu p[ro]t. Quidam em
tuee substantialib[us] inc ego s[ui]. Imago emi de em omne
amnia rationalis p[ro]inde qui m[em] se p[ra]magmi de i[mi]rit
et qui illam quicendo nuemt in omni h[or]ie ca cognoscat
Disio emi animem intelleat. Si ergo te vidæ me vidæ

qui inhil aluit diligie, et ego sum qu[ui] tu. Et si dui
diligie me p[ro]magincm dei diligie, et ego diligendo dei
diligo et te, ita deum vnum q[ui]m? et ad vnum ten
dimus. Semprobis incitem p[ro]tes sum, et i[mi] deo
m[ano] nos diligimus.

In exaltatione deo totaliter intendam,
sum ad orandum s[me] ad p[fallent]ri in e[cc]ia
intrancris, flutnantur cogitationum tu
multum exterris religie, cura[que] exterris o[
mus p[er]mittis obliu[m]scie ut soli deo possit utare
s[am] emui non pot. ut e[m] deo alij[us] loquatur qui
ecciam tu toto inm[odo] facere fabulari. Inte[re]
e[cc]o illi qui intendit t. Aud[ie] illi loqu[em]t. ut
t[ur] exundat te loqu[em]t. Ita f[iet] si diu[m]
landib[us] solvendis debita reuerentia z solvandie
assistas si singula verba diu[m]ne scripture diliger
tendas. Non q[ui] ego ista fatiam d[ic]o s[quod] faci velle
et non fecasse p[er]mittet et non fatere piget. Tu vero
am mai[us] gratia concesse t. was z de notis, p[er]vib[
pias] alij[us] diu[m] ad te f[lette] lacrimis z s[up]p[er]mi[
pr]otine excessib[us], et mi[n] clementer ex: a. atq[ui] c[ui]
cie sp[er]alib[us] in omnib[us] operib[us] s[ui] illi landa z s[gu]
risica. Q[ui] emui mag[is] s[up]p[er]mi c[ui]s spectari b[us]
mi[n] s[ui]mo regi iux[am]dius ex h[ui]lvetur. s[fac]it t[ur] testat
S[acri] f[ian]i landie h[no]t[ur] sicabit me. Q[ui] f[el]ip es
si sp[er]tialib[us] oculis mi[n]tueri possit. quo modo p[u]em
int p[er]map[es] c[om]nunti p[fallent]ib[us] in medio i[m]
ailari t[im]p[ain]striari. Didens p[ro]cauldubio qua
an[da] quo de trip[udio] inter s[im]t c[ant]antib[us] assi
s[unt] oz[ant]ib[us] assunt meditantib[us] s[up]sunt qui
escentib[us] p[ro]identib[us], atq[ui] c[ur]antib[us] p[res]sunt si[qu]
dem dilagant s[uios] conanes s[up]p[er]ne potestates, et

prohne qui hereditate capit salutis soliite confaudet
confortant instrument protegunt pustet, hoibz oeo
obiz. Ipsi em desiderant aduentum num. qui de nobis
oportant auittatis sue ruinae vestam atque diligenter
qularunt. et libenter auunt vla bona de loms. Sollit
te disaerunt medj int nox et deu nives gerunt ad euj
fidelissime portantes. Non de digna buntur eske soq ni
quriam facti sunt ministri nij. Cultare coe fecit
qui connersi sunt us ad contentiam. festinat in 9
de nobis cori letita ad iaplere. Ut tibi quisquis es qui
desideras reueri ad domnum vedut ad luctu pultas
ne placatos habebis in judicio. quos tanto et ta spato
pruare vix gaudie. Evituerunt qui denuis ad
vchione tandem sup his quos ab ipa inferi
reucatos. Quid vero nunc erit si ab ipa puradifi
iama viderunt reduct et retro: si abut eos quia
alterum pedem habent in celo. Hinc ergo si corpor
inferuis et co: ad suum habeam. 2. Cuiram ergo
non passibiz corporis sz affertibiz sus et desiderat
qui non soli angeli, sz angelos creator nos expectat.
Expectat nos deus pater tempe filios et heredet. Ut con
stituat nos. sup omnia bona sua. Expectat nos dei fili
tamque fide et coheredes. Ut firmum natuitatis sue
et precii sanguis ino deo p[er]i offerat. Expectas nos
spuit sanitas. Ipe siquidem e caritas et bemignet
in quo ab eterno p[re]destinata sunt. Nec dubi quin p[re]
destinatoez suam ad ipleri velit. Ergo quia omnes
celestis auria nos expectat et desiderat. Desiderem
eam quanto possumus desiderio. Cu magna naq[ur]
confusione et rudo: ad illam demet quisque eam
vexmenter. Videre non desiderat. Quiaq[ui]z vero
uiqi ozone et affidua cognitaco: m illa qui satur

et seauris hinc egredietur, et illa cui magna letiaa
fusapietur. Obnauq; ergo fuit intra semetipsum ora. Si
lonise fuerit ab oratorio noli locam quareque q[ui]tui ipso
cus es. Si fuerit in letto aut in alio loco, ora et ibi t[em]pli
frequenter ozandri e[rum]vo corpora mens est exigenda, ad dei
S[ic]ant emi nullu est momentui quo h[uius] no vtatur vel
friatur homitate dei z mia, sic nullum debet e[rum] momenti
quo e[rum] presente non habeam in memoria. Sed sic dittis
Ego quotidie oro, z orois me[n]nullu fructum video sed
fuit accedo ad illam ita video. Nemo michi respondet
nemo loquitur. Nemo quippià donat, sed in castris la
borasse videoz. Si loquitur humana stultiaa no ac
tendens quid in de veritas promitat dicte. Amie di
co lobie, quia quicquid orantes petias credite quia
acpietis et fiet w[or]. Noli ergo vilipendere oroez tua,
q[ui]m ille ad quic[em] non vilipendit ca. Sed an[que] eg
diatur de oris tuo ipe scibi eam uibet in libro suo. Et
um ex duob[us] dubitantur. S[ic]pue debem[us] q[ui]m aut
sabit nob[us] quod petim[us], aut quod nout est utili. Cogni
ta itaq[us] de deo quicquid i[n]necius potes, et de te quic[em]
deterius. De illo e[rum] amplius credere debes qua cogita
te potes. Omi[ne] t[em]s in quo de deo n[on] cogitas, hoc c[oe]pu
ta perdidisse. Omnes s[iquid]eves aliena est a nobis
Tempue e[rum] m[ui]n[e]. Vaca ergo et ubi auq[us] fuerit tut
questo. Noli te ic[em]z trad[em]. S[ic] comenda te. Quo auq[us] loco
s[if]tis. collige cognitaco[d]e tuac. tratta z aliquid saluta
te in alio versus. Omnes s[iquid]e locus ad meditat[i]di
congruere. totaq[us] facititate amn[ui]m colligenes
ukere team habita et in latitudine cordis tu[rum] dea
bulans ibidem cenaculum g[ui]n de stratur x[em]po
exire axens namq[us] s[api]etis. Semper e[rum] apud dei
illum semper ante ocule[s] h[uius] dehebemus per quic[em]

fumus viimus et sapimus. Jpm.naqz. ut cem9
habemus accorè pim etia sapientes fumus. deo9
libere doctorem. et ut biſsim9 eteme suavitatis lai
gitorè. et in hoc magne illi9 ſi me trimtatis in
nobis cognosco9. nam ſi ac ille et ſapièz bon9
est. ſac et noë pro modulo non ſum9. et noë êc ſam9
et id esse z noſſe diuſmi9. utere te igitur tempore
qui
dici templo p[ro] illud quod iust ê ſilê deo. honori ſi qui de
ſumis ê deo. illu[m] venerati z mitati. J[im]tare[que] p[ro]
et teplin enm ſanctu ê deo mens p[ro]z alta opti
mi[n] cor eius. veneratis ſi inſerito[que] et ſi ac t[re]
et omnib[us] inſerito[que]. hostia ſi quid[em] acceptabilis est
deo bene facere omnib[us] pro deo. fac io[na] ſi ac t[re] films der
ut digni[es] ſi deo quid[em] dignat9 ê film[us] utacur. In
omnib[us] vero que actis deu[m] esse p[re]ntem cognosco. Ca
ue ergo ne in eo quod male delectat vel viſio tua[] del
cognitio tua[] reuocetur. Ne dicas ne facias quod
non licet z ſimlib[us] ne aliquo fatto, aut ſigno
Deum offenda[que] qui obi[que] p[ro]s cerim quicquid
faci[que] a digna a istodia tibi necessaria ê. qui ante
oculoc ndic[que] vii[m]s ameta cernentis. Cu illo t[em]
ſemper e[que] ſecurit[que] ſi te talè preparanteris ut tec[mi]
adesse diſnetur. Si tec[mi]n non ê p[ro]ſi[am] atque p[ro]
vindutum. Sed xe tibi si ita tec[mi]n non e[ſi] illi n[on]
uris ſatur deus qu[em] p[er]petante non flagellat. Na[te]
qu[em] flagellando non emendat illu[m] inſuturo
damnat.

Otilis erudicio contra mor

tem corporalem et inſidias drakola.

et c[um] è p[ro]mo[ſis] obi[que] te comitatur. diu[mb]ulus
inſidiatur ut rapiat al[ia]m tuam q[ui]n egredie
tur de corpore. Tu vero noli timere. q[ui]n deus qui te
habitat eripiet te. et a morte et a demone. fidelis

enn sconis est e. nec deserit sperantes in se mbi p[ro]s
desectur. Deseritur autem cor per pranas et iustitie
cogitationes mea mente disaurit. Isteo omni soli
citudine et iustitia cor nim eustodine et teneere debem
ut millo deus requiescere possit. In omnimamque
creatura qu[ia] sub sole jamnatib[us] mundim[us] occupat
mehl humano corde sublimus vel nobilis in
chilq[de]o similis reperitur. Quap[pe] mechil alud
querit at e msi cor tui. Munda e[rgo] illud p[ro]vera
et affidu[m]a confessione et o[d]ez. Ut mudo corde deni
videre possit p[ro]continu[m]a curiis p[ro]fet[s]ez. In omn[ibus]
esti et subditus z. intent[us] Copone morces tuos ut
sis in te placatu[m]. dilige o[m]e lo[ve]ce. et o[b]i[bus] amabile[m]
te exhile[que] ut s[ic] p[rae]ficiis et dea vitae. Sic eris bonus
monachus s[an]tus et humilis et rectus. Et c[um] talis
fueris memento me. De mech[que] ista die et
ista non facto. et si alij[que] facio. non dui p[ro]seucri. ista
habeo in memoria et non ferio in vita. Habeo in
ferimomb[us]. et non in morib[us] lego in corde et ozo
tota die. rumno et contraria legi ago. Lego in ea
de religione z plus d[il]igo lectio[m]e z p[ro] omn[ibus]. De
imptam[que] mi[bus] alud docet me tota du[m]ina s[an]p
tura m[hi]s religion[m]e amare. Veritate feruare ca
ritate habere. Ego autem misera[m] et misera[bilis] am
 cu[ro]z ad lectio[m]e z p[ro] ad or[ione]. libencia[m] wololege
 q[ui] mis[s]a[m] a[s]fa[ultate]. Expetat me aliquis wolens
de necessitate sua loqui mech[que]. Ego vero librum
aliquem acapio. qu[em] ille n[il] ille vellet habere. Lessi
 eo z legendo p[ro]eamtatis frutus p[re]tatie affect[us]
 copuncti[m]es fletus mis[s]am[] utilitate[m]e c[ele]stui
 contemplacion[m]. N[il] tramin[m] in h[is] vita d[ul]ia z sen
titur mi[bus] aludus sumitur. mi[bus] in ea ita mete

ab amor: mundi separat michi sic ammi contra ten
tarones roborat, mil ita hores, evitat et aduuat ad de
opus et ad omnem lacuorem

2 Et in oratione sit homo intentus deo

fficere mea Deus qum plus ibi peco vbi pita emen
dare deo in monasterio namq: sepe du ozo. no
attendo qd' dico. Ore quide ozo s: mentem foris vacate
orosis frutu pruio. Coz pore sum interus. s: corde exa
et ideo pso qd' dico. Parum ei prodest sola doce. cantare si
ne cordis intencione. pro optera magna puer sitas
pno magna msama est qunm dom majestatie loqu
mo zone pre sinnim. Et msensati aur: autm et
nesao ad quas mepias cor convertim. avitna qu
msama. et gravit vmdicanda. cu vilissim. pudens
loque ntem ad se dedignatur audut creatore vnmenti
tatis meffablie vero e diune dignacio lomtatis que
quotidie conspiciat nos msfelices aures auertentes. et
non attendentes. et non obturantes. corda et michi
lominus clamat ad nos dicés. Reddite preuari ta
tores ad eoz. vacate et videte quia ego sui deus. Deus
loquitur in m psalmos. et ego illi. nec tamen cui psal
mum dico attendo euus psalmus sit. Iccurro magna
miriam deo facio cu illu ptur vt prece mea exau diat
qu quia ego qui fundo non audio. depreco illu. vt
mchi intendat. ego vero. nec in. nec illi mtedo. Sed
qo deteruit e imunda. et iutilia m corde vsando
fetore voribilem eius aspetib. niger o

Consideratio acta corris mobilitatem

ichil est in me corde meo fugatius. Qo quo
caens me desecut et p prauas cogitacioes de fluit
tocens deu offen dit. Coz meu. cor vartu - uui. et
in tabile dum suoducitur. arbitrio et duino caret

consilio in serpo non pot consistere. Sed omni mobili, mo-
bilius p[ro]infinita distrahitur, et h[ac] illac[que] p[ro]inme-
ra di s[av]rit. Et d[um] per d[ui]era requenit q[uit] non u[ment]
s[ic] m[l]abor[es] mi[ser]um areque vacuiu[m] manet. G[ibi]
non concordat a se dissonat a se resfilit. Voluitates
alternat, consilia mutat, edificat novam. Destruit de-
tera destrueta edificat, eade[m]que item, atque item aliom
et alio mutat et ordmat, quia ultra et non ultra.
et mi[n]p[ro] me deo statu permanet. G[ra]it enim mol[di]
nim[que] d[elo]cater voluerat, et michil respunt, s[ic] quicquid
im[po]nitur molit, si autem mi[ll] apponat. serp[en]t c[ot]ent
sit cor me[n] sempe[st] in motu[m] et min[que] requiescat. D[am]
s[ue] dormi[n]a s[ue] vigil[em] s[om]mat et cogit[s]at quicquid
illu occurrat. Et s[it]at molendin[m] h[are]na s[ip]onatur
exernim[at]. p[ro]v[m] quinat j[ulea] occupat, s[it] cor me
um cogit[s]io a mara turbat, et im[munda] macular
[uma] m[ui]etat, et fatigat ita cor me[n] d[um] futur
non aurat g[aud]ui nec diu[m]i q[uit] auvil[i] ab a
moze e[ele]stui elongatur, et amor[e] terrestri[m] octu
p[atu]r. Cum el abitur ab illis et inoluitur mi[n]stis
xamitas illud recapit e[uri]ositas deduat, cupiditas
alliat. Voluptas sednat, iu[m]v[i]na polluit torquet i
d[ia] turbat macandia, truciat tristia. G[is]q[m]n
feris e[a]sib[us] subv[ing]itur omnib[us] vias, q[m]n omni deum
qui ei sluffietre poterat d[m]nis[it] p[ro]multa di[s]p[ug]itur
et h[uc] illuc[que] qu[er]it v[b]i requiescere possit. Et mich
[u]nent q[do] ei sufficit, donec ad ip[m] vedat. A cogit[s]
cione in cogit[s]atione d[u]nat. Et per v[nar]as effec[t]es
variatur ut salt[em] iurit[s]ate i[n]arum re[m] i[pleatur]
quarum qualitate s[ac]iar[em] non pot. Sic labitur
co[m]dis m[is]er[u]a subtratta diu[m]ina t[em]a. C[ui]que ad se
reueritur et discutit quid cogitatur michil reperit

quam non opus fuit. Sed cogitatio que copiant multa
de mehilo. Sic demq; decapit p magnatio qua de
monum format illiusio. Imperat in deo et p leam
ili tor meum. Et quia imperanti deo non s i obediene
et subditus in sum xedellis z continuus. Wnde in subu
yari non potero. donec illi fueri subbett 9 mehilq; ser
iam volens. qui ei nolo seure. Iccerco plura machi
natur coz meu uno momento. q; omne hores p fice
possent uno anno. Cum deo non sum vint; et ideo
n1 meipo s u duisus. Cum illo vero wina non possi
insi per caritati nec subna msi p huiilitate. nec ver
huius esse msi per ventate. Expedit ergo vt in verta
te me discutiam z cognoscam. q; viles q; fragilis z q;
labie s u deme carri ces mises at cognouero neces
se e. vt illi mhera p que sum. s me quo mehl s u. et
undl fatere possi. Et quia adeo pectando recessi n
per vera confessioem ad illum vedre no possu. fateri
ergo oportet. qu fatend est. quia nuq; eo modo aut
ea intencione qua pectam pcta confessus su. Nec
omn recorват us sum. aut propter detustate. aut
propter multitudiem. Qd aut confessus sum no
pure s u confessus p p turpitudine. Confessione etia
mea duis propter hoc. et diueris sacerdotib. diu
sa manfestare. Et ita rema carri ad qua p partes
putavi pucire. Execranda namq; fictio e pectata
duicere et supfaec tenus eradicere non meimecus
eradicare. Non eimn e v ilis confessio n i sit oris
ventate. et cordis puritate. Et vt s ieces quitesti
monui nobis dicant in eclo pat z filius z sp. s etus
adnue tere testes cordi et ori. vt in ore duoz vel
truum testui sit omne verb. Ez dias suffiat in
soli deo confiteri. quia sacerdos s me eo a patis me

ab solvere non pot. Ad qua non ergo ſi beatus iacobus et
pondet dicens. Conſitum alter utrius peta viza. Cōue
mens nāqūvilde e. vt nos qui pectando deo contiua
ces ſuumus peintendo ſuppliæ ſacerdotibus et minſus
eus ſim. Et h[uius] qui ad dei grām. ſeruandam mediato
re non eguit iā eam recapere no pot. i[mi]p mediatoRE
h[uius] possit. C[er]mat g[ui]z ſuſpueſt anyus p[ro] p[er]to
timeat et exproiueſat ſolliatue diſturzat auſilia
toree z interſtores querat. Posternat ſe huilit h[ui]
qui neſligenter a ſtare woluit creatori. Iam z h[ui]e ſaui
kerriu[n]i est vt corde peiteat et oſe delicti ſui eſiteatur
q[ui]tus deus qui p[er]9 aſſt p[er]grām. cor ad p[er]messeru
compungat. deinde aſſit. Ut conſitenti p[ro]z vena
tubuat. Q[ui]d ſi forte p[ater] were peinteat ſi intercurieth
artiaulo neceſſitatis ad confessione p[u]enme. no pos
ſit confidenter, a[cre]dere delemo qui ſuumus ſacerdoe com
plet m[odo] q[ui]d mortalis no potuit. et i[am] apud deu[m] ſaui
conſtat q[ui] h[uius] quid[em] were woluit. ſi no[te]u[al]uit ad i[mi]p[er]tate
qui a[con]ſessione non contentus excludi ſit ſed neceſſi
tis impediu[n].

Quid in capitulo reddendum ſit.

In capitulo ubi p[et]a mea emendare debu p[et]iſ
p[et]a addid[ui]tui de illis cl[ui]matus aut aliquom
actu atque ſui aut ev toto negau. aut q[ui]d etemus est
ſendi et i[mi]p[aci]ent[er] i[es]p[ondi] vel i[mi]ſp[enderi]. Et cum
n[ull]i ſit p[er]mi a quo no[rum] aliquomodo contamn
natus aut contaminari no[rum] possi[mi] justi est ut remo
ta si occasione emendato[m] promittam. Sp[ex] et
ubiq[us] clam[em]t ut ſica p[er]to perp[er]trato vel perp[er]trado l[ite]

Quid in capitulo ſit a[ge]ndum

ran i[mi]le[m]
ultitudinem
inquitat[ui] mea
expulſſes alioz
transſſio[n]c[ia]s
replende timui,
et io moris aut[ur]

ertutu quia vintes quod erclamando expellere poterit non
expulit. Indignatise sum adiisne alios quinque debi
cias meis interdendunt et quos amare debui odui
illa quin nacchunt vel disylicetant desideravi ut non esset
Sacbam tibi in natura sua essent bona et alioque facta
Sed id in nacchunt quia malus erat z male est
vtdar. Nihil em in continuo est in eo ipse dixi est
quiequid nunc erat et egeste in farina su. Optant
eciam ut deo petia mea nec sicut aut pumme nollet vel
non posset et ita voluerim deum esse in spicemque iustum
et ipso tem. Qd si esset deus non est. Non est supbra
snp supbra mea propter ea longe a salutem mea illa
verta delato: meo. Sufecta si quidem deo sibra
nec fieri poterit ut cito deo in grum reuerantur diu su
Vitaz vospiciam nec meodè cohabitat aio. quibz non
liuerit cohabitare metlo. In celo nata est supbra sed
velut in memoz ita in deula cecidit illuc postea redi
re non potuit. Cum aer pluia vel minio frugore
aut calore turulatus fuerit. Contra deu mique
inmuravit. Ota nàque que ad usi vite acceperam
ad eum culpe comitum. Quapro iusti est ut qui in
cumque pectantur in cimitis feriamur. Sepe ad
sattrum inferium voci meam fregi ut dulcis
cantarem. Actis delectabar in wic modulace
iis in cordis copuntæ. Denus vero cum non abscindit
quicquid illiatu pectatur non quert was leuita
tem. Sz. cordis pravitate. Ram diu cantor multet
populu wabz deum witat praus moribz. licen
aam loquendi vel aliquid faciendi sepe minna in
poztuntate vel caliditate a prelatis meis tato: si
non attendens miser quin ipse se decapit qui apte vel
occulte satagit ut hoc ei piter spinais iungat

qipe desiderat. Aui vel aultellu vel alud vilemultocies
nimui desideravi nec confessus sinn, quia spectatim no
estimabam, sicut rei vilitatem. Quin non multu di
stat, queamur substantialia am velle vel pietiosaeque iur
aturi, et qualiter sit cortortue affecto. Non enim
cultellue viam sed aultelli erupitutes nec autu vi
eam si auri erupitutes. In labore non laboravi, ut de
bui et quod potui. In silenao enim sui ociosue quod est
maximumpectatim. In silenao namque nemo sic delect
esse ociosue ut in eodem octo viti litatem non cogi
tet provinci. Nec sic attuosue ut contemplatoe,
non requirat de, Parium enim proficit qui alteri
am potest non prodest de viiye me iattati putas
este m signinge virtutie debierat lapsus erimine. De
virtutibus eis vitia feci. Justiia nasci dunn sinn modi
excedit audivitatis vitui quid ut et minima pie
tat dissoluerim disaphine partimut. Sic sepe viam
est quod virtus putatur. Slait renissa segnances
mansuetudo e creditur, et pittigie vitium quiets
dimitute immutatur. Fui me esse quod non erat, divi
me velle quod nollet am. Almid oze dicelam, et almid
in corde wilea, et ita sub ocina pelle vulpina co
sciam abscondelam. Oulpma plane consilia tibi
da est consilio animalis cogitatio fiet a cessione
brevis et una compunctio, obvia sime denotione
zo sime interclione. Iestio sime edificatione. Sermo
sine curiispeciose. O quod dura in sinn ista quod
quin menmetim loquendo serio. Deruntin quan quo
me pietorem netto. Sed patim mei cognosco erit
forte apud deum puim in directe inextratio velle
ipu cognatio alpex. Dicam eis toto dicam imisera
meam si forte sua magnam pietas mousavi illu

Dica p[ro]tin me[n] quin notitia p[ro]tin, initu [e] salutie
in magnam portu coronam, et vest[er] rotonda regula,
servi emittor[u]m statutu p[s]sallo horis. Ex qu[er] me
um longe est ad o[m]ce. Eteter[or]n me[n] s[up]fide mitt
ene salta mitt[ia omnia arbitior[em] non sentens verme
 mitt[ere] qui interio[ra cor]vodit. Comedunt aliam in
bor me[n] et ignorant, et ideo totam p[er]gens m[]e que
fortis sunt et ignar[us] mitt[or]u me[]s f[ut]it aqua
effusus su[m] et ad mitt[ui] vedat[us] f[u]p[er]tior[u]m obli
m[isc]ens p[ra]tium negligens futura non proudene
ignoratus sunt ad beneficia pr[on]tis ad mala tar
dus ad l[ona] [seal] Consideratio sui p[ro]s.

Et me non inſpiro n[os]ao me[n]p[ro]. Si aute[rum] me inſpiro tolerare me[n]p[ro]n[ote]ſu tata iu[n]no m[]e que digna ſunt p[er]chena[ce]z c[ofu]ſione. Et q[ui]to ſeu[n]us z[ui]btilu[n]s me diſcutio tanto p[lu]res abvoiaco[m]e m[ang]u[m]e cordie me[n]nu[m]o

Ex quo namq[us] p[er]cutre mitt[ui] nu[m] qu[m] d[ui] ſi d[ie] ſme p[ro]to tranſit p[ro]u[m]. Nec ad huc p[er]cutre c[ess]o. ſz de d[ie] m[] diem p[er]ſie p[eta] addo et ea que p[re] c[ui]ulis habeo non t[em]no. Embeſcenda video nec emuſco do[d]ea mitt[ui]z nec do[co]. q[u]d est mor[ti]s ſigni[m]. z[ui]na[t]o[n]i u[d]ia[m] axinbru[m] em[n] ad d[olo]re non ſentie mor[tu]m e[m]. Et morb[us] inſenſibl[is] est metuabli[s]. leu[m]s e[n] ſum et diſſolutu[n] nec me coru[n]go. ſz ad p[eta] que c[on]ſessu[n] ſum quotidiem re[d]o. nec e[u]co ſoue[m] m[] qua d[el] e[m]o c[ea]di d[el] al[u]m c[ad]e vid[ui]. E inq[us] p[lo]ra re et orare debere pro malis que ſea z[ui] m[]e q[u] facere negl[i]er[u]. proth[olo]z vers[u] est mitt[ui] m[] contrariu[m]i

Nam te[n]p[ui] et frigui a ſeruore o[ro]me. et iam ſme ſenſu frigidiu[m] et m[ar]ſi. Et deſlere me[n]p[ro]n[ote]ſu q[ui] lacrimaz q[ui]a receſſit a[m].

Qne decimemta facit peta senp cœommtada
ectita mea cclaire non possi qunbbecimq
vado consita mea id secu portane quicquid ea
posui sive boni sive malo. si secu viuio restitut de
funito depositu, quod saviandù acceptit. Si male facio
adest illa. Grant bene facè videoz et inde extollo adest
illa. Adest viuio. Sequitur mori tui. Obiqs in gloria
vel confusio insepibilis pro qualitate depositi. Sic
sit in domo propria, et a propria failia balvo atui
satores. testes iudicè et tortores. Actuafat me consua
testis et meoria tatio iuder. Wluptat earter. timoz
tortoz pena oblettametim. Quotat näqz fuerunt
oblettamenta mala tot erunt tormenta. S. à ide
pummur vnde delectanur.

Implozaco duimt auvily cœtra tres hystes
duimia me dne deus meq, qun imma mei
naiaz mea cartindeam corpx. s. munds, et
Drivolus. Corpne fugt non possi nec fugare tui
confeire teneoz quod necessc e. quallitatim è in
pnone non licet sustentare cogoz. Cui illud ipسgo
hostem mei adiussi me nitrio. Si ei satie co
medendo illud robusti fuerit eius famitas in adu
satur.
a. munds, vo cartucinpit z obedit me vndiqz
per quinç portas quinçz didelicet corpse sensue
sagittis suis me vulnerat et moro intut p sc
nestras meas respici caillue z sensus mentis adu
tit. Audit auris z intencçs cordis inlectit. Od:ra
tus cogitatiem impedit. Os loquitur z fallitur.
Aidor libidis pro aligua pna occasione exitatur
et msi ilito respnatur z expellatur subito totum
corp) octiprit z estuat vrit z intendit. Primo car
ne cathinodine titillat. Demid de lettac œ corpi

mentem comaculat ad extremum, p[ro] consensu præpositus est, nisi submittat, propter divinum quod vide non possunt, et ideo minus cœpit, tetendit, artu suum, et ideo præpositi sibi sunt, ut saggittæ suæ, ut saggittet in me, narravit ut abscondit, laqueus et diut. Quid videbit eos, laqui posuit, mauro et ardentem, et oibz quib[us] abbatem. Cum ille male delectantur illagam, nec soli laqui po[s]uit, s[ic] et vis est. Dicunt, eam amor possesse, affectus cognationis, aripiditas, honorus et carnis, voluptas, obviam, amabilitur, et utetur me, permis contemplo, p[ro]plateas supine, s[on] disaurere possit. Sagittate dimitto li sunt, in, iudia, luxuria et cetera, quib[us] alia vultueratur. Et quis e[rum] laculae e[m]tque possit evit, gare, protholos, his telus superatur sepe fideli, heu quin vndiq[us] bellam vndiq[us] tellam dwlant. Vndiq[us] totame ta vndiq[us] piculam. Quatuor, me verti, milla securitas, et quin multe et que molestant me[n]uo. Et esuriet et refecto et sommus, et vigilie et labor, et quiet, un[us] litant contra me. Non imitti, imno, sus, se est iuxta quin. Multos, si quidem, iocando scandam, nam nec minus, rebor, proſse quod ad iſa. Proſse nāq[us] ſuavit, me in tantum decapit, aduerſa vero quia aliquid amaritudine habent, belut p[ro]vo amara, me suspecta, et timidi facit, avagio timeo malu, quod facio in abscondito, quod in apud alium nāq[us] quod illus videt, nullus vep[ro]chendit. Et ubi non timetur replem, ſe carus accedit tentato, facilis perp[er]tatur, inquit as. Et i[n]nuram vrob[us] periculam, vrob[us] timendam Et s[ic]at in lostibus, regione, luc illag[us] certaini p[rae]cent. Cum et, et ad oem[em] strepitum curiagenda cœpit. Ca[ta] ro suggerit in molia, midu[m]a vina, divinum a

mara. Quoacir aliqua carnalis cogitatio mentem me
am iportune pulsat de cito de potu de Sono. cetisqz
similibz ad carnis causam pertinentibz eamo in lo
quitur. Cum vero de ambraone sibi de iactantia
De aragantia cogitatio vina in corde versatur,
de:mindo e. Quando autem ad utinam ad nuncandia
et ad amaritudinem ammproauacor. dyabolica
sugestio cum non aliter quab ab ipse danna cito. De
monum est sugestiones malat intertere num
et illis non consentitur. Nam quociens resistimus
Drabolum superatque angelos letitiam. Deo ho
nozificamus. Iste emm nos hortat ut pugnans
aduuat ut vincarnus. Certantes spectat eti-
aentes sublebat vitrentes coronat.

Quid facuit tres hostes.

sunt mea de luto est, et ido lutosa et voluptuo
sas cogitationes ab illa habeo vinas et oao
sao de nuldo a drabolo amaras et malacosa.
Istiter nimma me pugnant et sequuntur. Sui
quidem apte. Nunc vero acutè sp aute maliaose dr
abolus vero plus confidit in adiutorio carnis. quan
guass noket domesticus hostis. Illa vero ad subier ho
nem meam cum illo sedue miyt vt poter de pito na
ta. et in pito vullen. et corrupta ipse origine 5z
multo amplius viciata prava consuetudine
hinc est tam a citer consupiat aduer sus spm
op affidue murmurat et ipse est disipline qu
illiaci suggerit nec obtemperat pacio nec in
letur villo timore hinc accedit hanc aduuat. Hac
votitur tortuosus ille seipens hostis humani quin
sui nullum est alud desiderui nullum net dignum
lui studui non podere aias numis. Hic est qui iugit ma

lù machinatur argute loquitur artificiose suggerit callide decipit. Illiatoe motus insufflat, et venenatae cogitationes iflamat avoet bella, nutvit odia, mai tat gulam, mouet libidine, de sideria carme infugat pati octafionem purat, et ille nocendi attibz corda homin pulsa non cessat. hie e qui lauilo nùvo nos cedit. Et manus nives proprio cingulo ligat ut caro que data e nobis in adiutoriu. fiat nobis in ruina et scandalum. Gravis lutta zigrande prauli aduer sus hostem domesticum pugnaire mave e cù nos adue ne sumus, et eue illesus inhabitet regione nos exultee sumus et perestin matinu quæ disante aduer susribolice fraudis ascitias ta creditoe i mo continuo hie misultus. Quam tamen ascita am fecit tam natum subtil' qu longa evocatio malie munie.

## Supplicatio ad deum contra minces.

Ere me demimmae deus me et ab me et deo unent me quin confortati sunt supine. Ego vero qui usque ad hanc diem contra me vivi am amptuam grâm in viniere mapiâ. Sic enim vui delemue. Et eum corpos a verribz excent deuorari eua in sepulchro aia leteur cui sæt in celo illuc spue dari egendus est quo est ituris illud festinare delemue et s p duiam et et nuiqù amplius mori timcam. Si sic amamus ista labilem z caducâ vitâ ubi cu tanto laurore viniun ubi comedèo bibendo domnèd viv necessitatib carme satisfacim multomagie amare deberein eternâ vitâ ubi nullu traborê su stimebimus ubi suma s p iocanditas fuma feliatae felix libertate et felix beatitudo ubi files etunt huc ex angeliis dei et fulgebunt uisti sicut sol in regno pu

tris ſui. Qualis pittane. time erit ſplendo. aitaz qui
ſolens ſplendo. em ſupabit luv coprinn. Nulla erit ibi
tuſtia. nulla anguſtia. nullus iki timoz. nulli labo-
nilla moſe. ſz p[er]petua ſamitae ibi p[er]ſeuerc. ſo ſiurget
ibi malicia nec carine imſera. nulla e ibi eſtituendo
nilla ommno neceſſitas. Non e ibi fameo. no ſiis
non frutis non estis non laſſitudo ieninu. nec vlla
tentatio minna nec p[er]candi voluntas. nec delmquedi
facultas. ſz toti letitia tonum evultatio p[er]ſidigitur. h[uius]
angelis ſociati ſine vlla carme inſunitate iuxtuni
vernalisme. Ibi erit ieminditas iſſinta. keatitudo ſe
pitentia in qua quod ſeinl adipi ſatur ſemp[er] tene
nur. Ibi e required a laborib[us] p[ar] ab hostib[us] amem
tas de nouitate ſeauritas de eſtitate. ſuauiſtas atque
Suleedo de dei vſionc. Et qui non illuc beate meter
tabitare deſideret et p[er] ameintate. et p[er] eſtentate
et p[ro]opter dei vſionem. Nulluc e ibi p[er]eſtinn? ſz
quitang[us] illuc venie merentur. ſiut in p[ro]p[er]a
p[atria] manebunt. ſeper leti ſemp[er] ſauiati de vſione
Dei. Et q[ui]to amplus aliquis deo obedienc fuent ta
to amplus merced in ibi recipiet. Q[ui]tatur deu am
plus amabit. tanto p[ro]p[er]s videbit ſine fine

De h[er]zentate dictum hominum.

Jes h[ui]s ſiclit vmba ſup terram. et nilla e mo-
in. Et time p[ro]p[er]c mebile e cui ſtare videt. Tur
h[ui]s amuſat intera cui ſine dilacce tru[n]ſent et illud
id colliſitur. Et ip[er] qui colliſit. Et tu h[ui]s que ſiutu
e[per]tutus in mindo auile ſiutus iuina e. au[que] ſine
moſe e. notam ſapere et ite ligerere. ac p[er]ſidenter no
uſſima p[ro]videntes. S[uo] quendam qui p[er]annos p[lu]mo[
tecui familiarit. vivit ad mensa tuam ſeuit. cibis de
manutua ſump[er]ſit in ſinu tuo deu minut qui voluſt

teni colloquii habuit hec iure hereditario suus
eſt. Sed quia ab mecum etate delicate nutrifi eum et
urge peperi contumavi effectus e. euamut taliter
im sup capit tui. et te in ſeruutute reducit et tui ten
deliter diuatur. Sed fortaſſe diac. Quid eſt hec et actus
huius qui cœulat at ſpitiuum qui pro mehno habet
terora deſideribili qui ſola qui carni ſunt ſapit. huiſte
a natuutate cœnae e. ſed et ſiurie et iutue inmete
iatus diem malorum rebelhe virtute et vertuti ſimuli
ens eacne v. dederet inſeemt et tui ſeunte. Gipha
tet ambulat in magne et in immilib: ſupra ſe adro
ſancia eue plusq[ui]a fortutudo eue nullu renetur dicit
mſipientia ſua non eſt deus. Tabeat homs et malie
paſſatur alieme. ſimulindie coqitationib[us] p[er]ſatur
no fatigabitur in illie tranſigredi es q[ui]a ad ſine. Sic
ſp[er]git et diffiput proſua ſiut proſidu[us] cupit et ſapit
aliena. Siutauarue turpitudie, et iugonima con
gregat e ſimiles. et calidue prouoat nae deu. huiſte
tous in p[er]ſus natus e. et ſie mitritus amic[us] miſquit
tae filius mortis ue ne in contumeha aptus admiſter
tum. Qui cum talis ſit. enarat iustiae deu et affu
mit ſtamentiui eue p[er] ſui. O dit diſupina p[er]ſat
onm poſt deu ſui. Cui videt ſiue aurit e[mo]. et tam
adulterie p[er]ſoem ſua p[er]ſo. Adiſus filio[rum] maſe ſue
nutrit ſcandalu ſupra ſe thejauuat nam deu et iſdie
ue vult a te hereditate tua toller. et de ſuperten[ia] te
auſſevre. et tu tamen iu[n]na no vmditae ſi diſſim
lae nec ei duri vbru laque. nec vultu iu[rat]u no[que] ostendis
ſed blandienti t arides. Iudis tu illuſo[re]. P[er]ſis quia
p[er]ſuabe] e qui tenei iudit. Iud[que] iſte non e p[er]miſteae nec
ſinplicitatie vel iu[n]ſenae. ſi illuſio e aſt et p[er]ſecutio
Sed mori iam te in ſouca qua ſecit p[er]capit aui ſi

vulnereus et, iam uigo inſene. et ſuitutis preſſus
ſub pedibus euis viliter conailtatis. Omſer et in
ſerabilis hó, qui te libera bit de binailo huiú mperiy
Exurgit deus, et cadit armatus iſte cadat et content
innimcais. Hó est conceptor dei amator ſui. anna is
mundi. ſuie dyaboli. Quid tibi videtur si reſte ſen
tis. ſi mea cum dias. Reus è mortis. cruciſat. Roli
eiyo diſſimulare. noli diſſere, noli pecter. ſ. festina te
auditer inſtanter cruciſe hóic. illum. Sed cruce
hó. in quo ſalus è. et vita dixi què si ex corde clamauc
rit truciſus tuie, audiet bemigne reſpondè te. Ho
die mea cum eis in paradiso. O p[ro]pi pietas iopmata
crat ſalus inſerit. Sed tam magni uta atque probata è
dilectio dei. ſa mopmata dignatio. ſa stipendi dul
tedo. ſa miutta man ſuetudo. de qui ad eum da
mauerit exaudiat illu. qui in inſe re voré è. O quita eſ
mía dei. ip[ro] ieffabilis mutario dextere excelſi. heri
erat in tenebris. hódie in ſplendor e luteis. heri i[no]re
leonis. hódie in manu mediatoris. heri in porta
inſerim. hódie in] delitijs paradisi. Sed quid pròſunt
h[ue] luter[ie à]non iaoitè. mſi de leas de libro c[ó]ſat tue
luter[as] mortis. Quid proſest h[ie]c ſcriptura. etiam itel
lecta in temet ſum legas z nitelligas. Da iſtitur
op[er]am intere lectioni vt leſas z cognoscas temp]
dt leſas z nitelligas. et diligas deum. vt p[u]gnee
et vintas mundam. et omne nimmo quid[am] laus
tuus comuertatur in regi men, luctus in gaudiu
et post tenebras huius vite vides ortum ſui ſetis
aurore. vides etiam metidiè ſolem ſe[pt] uſtucie. In quo
ſponſum cum ſonſa per ſpiciet et unum eundem ſe[pt]
Domnum glozie. Qui vuit cum deo patre in vinta
te ſp[u]s ſaniti deus per omnia ſecula seculo[s]t.

Omnium quod specialem ame pectatricis in se
bitur. In apud felicem.

Antes vimitatim et omnia vamitas dixit
Ecclesiastes. Alium ut ait eorumque dicto
sanctus Greiforius. Non est deo a cœptabi
huc sacrificalium quod elus id est amor animar
idem exordiensis auctoritatis, sanctorum doctorum ecclesie
presente trattatuli in vobis collegi. Ut pectatricia
Dei utta per hæs sanctas auctoritates, et amomino
nes ad num veritatis et justitie lumen, sicut ovis q
perietat, et qmultum evraut spu! sancte in SPIRITU
Deum venuoetur et statum suum cognoscere per
aum eroge imundum tatta dolore mitis secus ad Dei
se convertat, convenera pectentem amat, et tandem
am omnibus sanitis vitam possideat eternam. Sì quod
dem ut dicta aurofostomus. Punt precatue illudit va
ntas vimitatum et omnia vamitas huc versum
qui in delictis et diuitys versantur in pietibus
omnibus et in vestibis, sius scribere deberent in domo
miamus et megregiibz et ante omnia in consue
chis sius ut eum semper pre oculis tenentur et corde
sentent. Et qui multe sunt imaginæ quæ decipi
unt incantos, oportet hoc quotidie curationem saluta
et in prandys ceme, et omninoque, comuaz ei uis
cetue amere, et a proximo lilenter audire. O qua
Vimitas vimitatim et omnia vimitas. Omina quæ
prætereaunt præter amare deum, et illi soli seutre,
het aurofostomus. Continet autem presens
tratatutulus, septem capitula ultimæ senæ eldo
made. Ut pectatricia ame pectatricis deputata, qualibet
die specialem capitulum tam quod nowi specialem atque
at in quo factem suâ consideret. Premum

ern de vilitate et insera boie.

Sed in de p[ro]

m e[m]n[um] et q[ui]n[um] per p[er]tui mar[v]ni sp[u]na
lia detrimenta s[ui]e d[ina] T[er]ca[ui]m de p[en]ten
cia a to facienda.

T[er]ca[ui]m de p[en]ten-
cia a to facienda.

do. et odiendo.
Quintà de caduas mundi di-
uis. et falsi eui[que] honorib[us] potentiis et dignita
tib[us] contemnendis.

Quintà de caduas mundi di-
do. et odiendo.

Sextam de morte sempe
et obiq[us] trinenda.

Septimam et ultimam de
gaudiis paradisi et p[er]mis in sei[m]

De vilitate et insera homis

Capitulación

erba serpentine, prospette, quadruple de vulua
matris et cressus s[im]m ut videre labor[em] et do
lorem et ut consumerentur in confusione d[ur]t-
que. Si talia loquitur de senp[ro] qu[ue] s[an]tificat[ur]
dele m[ter]o matris s[ue] qu[al]ia loquat[ur] de m[er]p[ro]
qu[ue] mater m[ea] genit[ur] m[进]pectato Et p[er]n[am] ac
Stude cognoscere teip[m]m Quia multo laudabil[em]
es si teip[m]m cognoscat[em] si te negleato cognoverre
car[s]us s[per]diu[m] viret herbari, complexi[d]es h[uius]
nialim naturat et habentes omn[m]m terrestri[m]
s[ic]iam Attende ergo diligenter Oh quid fust
ante ortu[m] et quid ec post ortu[m] v[s]q[ui] ad occasi[m] et quid
erit post h[anc]e bitam pr[os]fetto fusti sp[er]ta[ss]mi
sperma et vile scenim conceptus m[进]putredine
car[m]s m[进]fetore libidine m[进]fervore lumine et
quod d[eter]nis e[m]lalque p[er]t[em] Sed attende quo c[it]o m[
]ntero materno nutritus s[is] pr[os]fetto s[an]guine
menstruo[s]o qui t[ess]at m[进]femina post concep[m]
ut ex eo nutratiu[m] conceptus m[进]ntero qui quid
s[an]guis ut seitur etiam tam de testabilis et m[
]mundus est ut eui[que] tartu[m] fructus non gerimment
ar[esc]ant arbustas moriuntur herle amittunt

nloreſt fetus. ſi canes inſe comederint in rabiem
cſſienantur. Posita plozans et vlulans, traditus et
huius mundi exilio ad labore, tmoſe et dolore et
qſo grauus ad morte, formant ergo diſs de hnoſ,
de Inno teze, que terra ceteris e indigmoſc elementis.
Planetas autem eviſne ſeit et stellat flatus
et ventos ex aere et volucres. Pisee ex aqua hoiſ et
umenta ſeit de terra. Conſiderans itaqz aquati
ta, te vilem tuemet, conſiderunt aera te viſioem
cognoscee. cognosceas uſnea te viſſinni reputa
bis, nec valebis te parificare celeſtibz, nec anſebit
te preſere terrems. Te computans umentis tehis
ſinnimú menues cognosceas cp vnuis tſt hom et
umentorú mterutus et equalis ventuſq; ediao
am mi labeat amplius homo umento. De tura
orta ſunt et in terra pariter reiitentur qſa it ſapie
tiſſ minus. Salomon. Si ergo o homo qnitiveaugz,
nobilit diceris ad hunc mindum venisti nec me
mores q[ui] bilis origo tu forma favio p[ro]p[er] ſeroz.
Juiemlis op[er]ſq; ſurpiciere tibi lec. Noscere quid ſit
h[uius] ſi capre ſtellam doctorú. Augustinú de h[uius] loco
tem audit[us] leu miſer quid ſui ego ſum me ſtergii
miú, concha putredin[em] p[le]miſ fetore et horiore. te
tus, pauper midus, plurimis neceſſitatib[us] ſubdi
tus ignorans introitúi et evitum, meu miſer et mor
talis cujuſ diſe ſicut vimbra præterit tu vita ſi
tat lima eu[n]aſat ſicut ſolui in arloze a[re]ſat
et ſtatim marcesſat. ſu terra miſerie, filius ire
uis aptú in contumclia, gemtus p[er]miſiditiam
vulc[em] in miſeria, moriturs in onſtuitia. Iſte
ſer. Quid aliaud e h[uius] q[ui] ſpina fetidu[us], ſactus ſter
torum, cibus vermiú. Si diligenter consideres

quid per os et nare cetero, quæ corporis meatus estque diatur. Vilius stergulorum, niq. vidisti. Et inno cencaus papa. Ob ille conditio, omne humani dignitatis, herbae et arbores inestiga, ille de se producunt frondes flores, et frutus, et tu de te lendes peditu loës, z. lumbricos, ille de se fundat, omni oleu, et balba mi, et tu de te spuit, utramque stertus. Ille de se spuit, suavitate odoris, et tu de te reddis, abvominata ne fetozis. Qualis est arbo talis est frut? eis. Quem potest arbor, mala frutus bonos facere. Quid aliquid est hó sed, forma mi, si arbor, enerfa cuus in diu, sulte times trumcaus est caput tu collo stipes est petus, ac asteollis, rame sulte, velle cui tibus frondes sulte, digiti ac articulis, hó est, solus quod aven to impitur, et stipula que a sole sittatur. Unde Job homo natus de muliere, hæc vives, tis repletur multus, misera, qui quasi flores egredit, et conte ritur, et fugit, velut umbra, et nunc in eodem sta tu pmanet, hæc et deus mquit ad bolem, Genem. III. Quia puluis es, et in pulvere reneteris. Et ob. Domme memento quia sicut lutum feceris me et in pulueret reducere me. Quid ergo luti supbis de quo puluis extollers, unde times gloriam, cuus concepso tuipso est, et nasa pena, labor vita, mori ne tesse. Cur carneim tuam preciis rebus impiguis et adornas, qua puerco post dies vernes in sepulchro deuoratur, st. immà vero non ornas homis opibz q[ui] deo presens tenda est, et angeli eis in celis. Quare aliam tuam vilipendis et ei carne prepo mis. domna antillar, et an callam domnari ma gna abusio est. O amna hulæ, minmam domestam, amn. amnem aduerfatam, qui malu pro bono

reddit, et sub specie amicæ cœderelior, exstit mi
nitus hic hostis. O caro tu inſedix et inſera multi
tamen dilectus hanc tu pauperi, immaec contate
eresti, hanc aui oznasti, immaec contra te arma
ſti. Hanc cum ferar variis et preciſis indumentis ve
ſtiſti omnibz celeſtabz indumentis te ſpoliaſti. Conſi
derate et attende o homo pectatoz quid eris post hanc
vitam. Eus ve vera caduerit inſerum z putridum
et abz vermum inſpite corpa eoz qui morte corporis
hinc exerunt, et midil muemes meus inſi ane
tem z vermen, fetozem z horiorem, quod tui ee illi ſue
runt et quod iu[n]n ſunt tu eris, h[uius]e fuerunt ſiut tu
comederunt, biberunt, iſerunt duxerunt in homs
Dies ſuoc et in minuto ad inſerna descenderunt
hic caro eorum vermibz et illic aui eoz deputat
ugm donec cufu inſeha transacti sempitè me mol
uantur, mendys. Ouid p[ro]ſuit mame glia qui
ſoci fuerunt in viis. Dna namque pena iſplicat,
quos vnus amor in amme ligat. Ouid p[ro]ſuit
illis breuis letiaa mundi potenca, carnis volup
tas, false duiacæ, magnæ concapiscencæ. Obi r[is]uſ
obviocais obi iattantia obi avroqanæa de tanta
letiaa quanta tristia post tantillam voluptatem
tam gravie inſera de illa exultat: œc cætiderunt
m grande ruinam z magnatormeta, quicquid
illis accidit, tibi accidere pot. quia h[uius] es, homo de
homo, humus de homo, limus de terra de terræ de
me et in terram p[er]uerteris, qu[ia] vestr[um] moriens
ſz, interim et qu[ia] quomodo et obi, qu[ia] morz tebbiqz,
expectat. Tu qu[ia]z si ſapiens fiuſ, vbiq[us] ea expectat
de iſtis quippe mundi amoraribz, ait p[ro]ſidorus. Di
letissim penſare debem, qu[ia] breuis è mundi felici

tat. quæ modica è huic felicgha quæ caduca. quæ fragilis
tulie potencia. dicat qui poterit ubi sunt regeet. ubi
sunt prinaxes impatuez. ubi tamen locupletes. ubi
potentee seli. ubi duiite mui di. qua si umbra trā sic
tunt et velut sommi enanierunt. quicuntz no
sunt. Quid dicimus ad huc regeet obierunt. et
prinaxe mortu sunt. multi tamen putabant dui
vuiere et quasi miqam morte cadere de piant vita, cer
te non sic impu no sit. vos autem sicut hōice moriemi
et sicut vinas de prāmapibz cadetie. Sed de conditione
hōie post mozte lec inquit. Bernard. Quid fetidi
himano caduere. quid hōribiluie hōie moztuo.
m bita erat gratiſſum emplevus. fit in mozte hoz
ribiliffimo aspectus. ido subdit. Post hōiez verme
post vermen fetor et horroz. Quid eſto profunt duu
cic. quid delue. quid honozez. Siuiac non liberant a
morte. nec delitie a verimben. nec honozes a fetozc.
Crifosto aut. Quid profuit ill. qui in luxuria corpiſ
et piantis vite voluptatibz vſoz ad ultimù diè per
manseruit. Intuere nunc sepulchra eoz. vide si est
aliqud iastancie vestigiu. si aliqua diuiciaz del luvi.
signa cognouere. Requie nunc ybi vestes. et ozna
menta pulcherima. Obi nunc e spectatuloz wup
tas. vel affedaru turba. et commuaz tefſit epulataa
riſue. locis. et imoderata atqz effrenata leticia
Quo abyt. quo reſeſit. ubi illa nunc et obupi. quiſ
ſime vtroruqz. intuere diligenter. actende propius
ad ſingulorù sepulchra. videtemercē ſoloc et fetides
xerimù reliquias et recordare nunc carorim eſſe fi
nem. etiam si in leticia. et deliayc. etiam si in labo
re et continentia tranſegerunt hie vitā. vitā
cuta hec tria vigil. meditatuisqz. verſeris. Sed proth

Dolor in felices quippe fili. Adam omnes vers et salu
taribus studiis ceduca potius dantablia et trastoria
querunt. Siti kine rummant in torde vilitate tuæ
et inferia sedis eotenorem hoizez sattare humilitate fuge
supbram scatnes q. supbia est signi quodialibus distm
tiut suce ab alis. Or iob. xlv. Ipe e rex sup omnes filios
supbre et ut dict Gier. Cui deffsumi repzoboz fustui
supbia deato:ui humilitas q. duci quis halvat consnosatur
sub quo vesse sit vel militet salicet xpo vel dibolo. Und
fido:us. Amma supbi a deo deelmiquit et fit de domi
hitaulum. Excaſſes. Odibilis deo. et hoibz ſuperva be
pitiet. Supbia emm luciferu de celo eicat adam de pa
tadis repulit. Pharaonem et exatiis suis submersit
Suil de regno eicat. Rabugodonoz m. bestia tranſ
imitant. Pzopter supbram antrebus vile moz
tuis est. Herodes ab agelo paſſue.

De pectato m. comm. et actum per pectatum
maurinus spina ha determineda seu dina. Capit. ii.

in factum p[at]im a dibolo est qui pectavit ab
miao. Scritur emm. i. 1ohis. ii. ca. Pec
tatum e omnis q[ui] celum non fustmet nec trauſtimo
fustmebit. ſi descendet ad infernum cum fattore suo
Et ſaendum ſedim auſtiumú. q[ui] ome dicti fitim
vel con capitui. contra legem dei est p[at]im q[ui] debet mul
tum qui saluari t[ui]p[iti] ac ſuma diligena vitare
Et hoc precapue p[ro]p[te]t tria p[ri]mo. qui a deo diſ
p[li]cet ſume fecundo. qui a de momb[us] vild[em] p[la]cet.
tercio qui a homini valde noct. Divit p[ri]mo o h[ui]s
debe vitare ac ſuma diligena omne p[at]im q[ui]
deo creatori tuo ſume diſplicet. et ad hoc debet consita
re quid deus fecerit p[ro]p[te]t odum p[at]im Ipe quippe pp[er]
p[at]im ſere diſſpant ut o[ui]a opa ſua. s. toti mi[d]ui p[er]

Dilinuum, ut hecur gene. vltio. Alii autem reges et potètes m previditum immitorum suos depopulantur corum. deus autem dissipant. Alii autem reges et potètes m previditum immorum suos depopulantur tantur coz. Deus autem dissipant terram præam quia pectatum mitioriat terram suam. Jtc dens non solum halet odio p[ro]tin ip[ro]tum derunt etiam quicquid pectatum tan sit. Alii autem h[oc]ies s[in]b mi[n]us corruptus non proscuntur m mare vasa auta vel aigentur. Si servant vasa z fundunt vnui. deus vero non modo pectatum. Si eciam vasa peti. egesturis uva onalec- es. animas ad p[ra]maginem suâ fittas et cum suo preco so sanguine vederintas in odum p[ro]tum p[ro]sciret et occa ms m[or]tem ideo d[ur]s sapie r[ro]. Odio sunt do m[ur]p[ur]s z ip[ro]t etas eius. Unde deus non halet tam bonum amatu nec in celo. nec in teora qu[em] non h[oc]et odio v[s]que ad mortem si in eo reperiet vnui pectatum mortale. Unde petiis li cet aenaticus amaret x[mi]n. ceteris aplus tamen x[mi]x eum condênasset. si duci esset et in pectato tempe nega acorns. Sed[que] q[ui]num deus odiat p[ro]tum ostenditur. c[um] s[in]p[ro]tata mundi sui vingentui innocentem interfecit quod testatur y[ui]sias l[ui]. d[ic]ens. Propter s[ed]lus p[ro]pri p[ro]pri eum. s[in]p[ro]met n[ec]pe dei filius et pectatu interficeret et occideret. tradidit in moxem aliam suâ ut diat[em] y[ui]s ac l[ui]. Nullus autem iucmentur qui tantâ odiat m[ur]m am si[n]n qu[em] odio eius vellet m[or]fitate vingentui proprui. T[em]cio hoc id est ostenditur. quia deus p[ro]scut est pectatum ab initio in tantu q[ui] protecet cum de celo. et videns q[ui] remanerat. In terra sch[ia]. in mundo ip[ro] in propria persona de scendit in mindum. Et ip[ro] fugaret p[ro]tin et tandem in die uidia p[ro]sciret et concludet ip[ro]m m[or]tem. Unde indее vltio

Proruit in profundum maris petra nua. Quarto quod Deus odiat sume pectin pietet hanc fidelidme. qui bona mater videtur multum odere illud propter quod puerque suum poneret in chibam ardentem. et nunc et nide tuleret. sicutque propter odui peti filios suos quos tamen dilectus pro pro illis mori voluit magnem mecum quibilem proior et si muenevit me est pectin mortale. Sic ergo. O peccativ amma legisti quin tu deus odio habet pectin. Tu ergo si placent ei aピス sume vites pectatum. Et me non habeam. mulier emm cœt mul tam infidelis que hocem habebet in leco suo quem vix sume odio haberet. et per quem vido suo milta mala tue missent. sic ergo pectin est sume odit vestr ammarum sponsum. et p[er] quod est multa mala acuerit et tandem ipse moris. Quare. O carissime montione, daudic sequensque. Cor meundu cstra m me de est. Semdo de les suma cum diligencia dittare pectin ma vime mortale. quia sume drabolo placet et ipse leti cat. quod tripli signo referantur. Primo quia m nullo alio delectatur. Nam neque balneum alid neque ar gentium neque aurum quenit. s[an] tantum alias. unde. Genit. in persona eius dicitur. Da in alias. ceteras. Tolle tibi. Et greg. ibide. Richil se fecisse estimat ei amma no santiat. sicut emm nopro aus cor precie. sic drabuloc hōis aliam maxime cupit. Sedidum si gnem. quia drabulus sume diligit pectin ipse eus affiduam tentatoem. Et quia m pectando pectin i cessanter perpetraut. nec fatigatur s[an] nova pro curare ideo et deus eum iob primo interrogavit di cent. Unde vems. respondit. Cito nui teora et p[er] am bulam eam tantum emm occupatur in p[er]tis suggerent. Dis quoniam et i sonnui capere mixta illud iob ni

Qui me comedat non dominitum. Tertium signum quæ pectatum súme drabolam letificet, est quod nunc potuit sacerdari pectane. Nam infmita milia homin patis iam denotavit, et tamen ad huc famelicus est, et sicut leo vugies arcuit, quænque deuocet ut diat. 1. pet. v. et non solus famelicus. S: et sitibundus. Job. Abborresat fluminis zno im habitur. et lubeet fiduciâ quia influat iordâmes in œcire. Id est in inferni fluminis quæ absorbet drabolue et non inmatur súme pectores tibi impetu evirientes in œcere. quæ súme desiderat absorbere. Exempli in vins pietum in capitulo demoni qualiter eoz vnº laudatus et honoratus e a prima pe demonum et meathe. Dram locatue. quam fecerat formcari unum mona chum. quis xdim. amne vir tuuerat ad pectatui. Et ego anna pectatric plora amate eo pectores letificasti, contrae ninnoces tuos. S. de monce quociam pectasti mortaliter, et de cetero per puram con fessioem, et dignam satisfactionem fac gaudere super te deu tuum, et angelos eus. Gaudium est em angeli de sup. uno pectatore puntuariâ agente. luce xv. Tertio debes súmo studio vitare onmecptim, quibuscumque notet. Nam primo per pectatu semanur ab amorc de. et effici muu eius minimi. P. sale vi. Imquitate nite duri serunt interno et deum, et pecta niti prohibuerunt facere eius a nobis. Et in quicquam sæus in celo existens sú pectaret statim decideret, et de annuit ad eum dissoluerentur. Dun. aug. Qui pectat manitum deris súminim et fidelissimù de vituperabile. Qui vò pectat in deum potentiissimù. Et præm pessimum quomnon eit vituperabile et abominabile. Quarto per pectatum obligatur pectator et ad iudicatur piti bulo inferm. Et quia lex duuma non multus diserat.

a. humana et deo omnino legalio decet iuxtque foret vel maiestatam regie contemptorces id est oec pectore me mentur intere suspendio sibi quod significatim et eisda xim. et in decerto dixi. ubi diatur sic Et deniactur ut quicamque transfugi fuerint aut quod e vice q. scripta sunt quantum ad paxi commissione aut spuerint quinam p. pectatu omnissimis accepiatur luctum de sulte proprue i. de orto proprue consue ibi cito acrat luctum quo pectato suspenditur et suspenditur. bona quod sua aferbantur sibi cim vedit ad gloriae regie telestie pectata repzoboru siat et gloria bono Et e hinc quod lex humana cor porantur facte huc spuliater lex dina I de fere lesgitur hester vii. Suspendite aman in patibulo. Aman mitt ligitur inquisi. et per hunc pectator intelligit quod iuxb celestis iubebit suspendi in patibulo in sevim si eum in pectato mortali inueniret. Quinto ei pectim spoliat huiem omnino huo est in pecti et glori in futuro puer. xii. viserio facit huius pecti. est eim pater pater per quia mittet et ino per pecti mortale sepius ammisit. et in seviturque dnalui tranfit ut pauperib qu mittet pot lucari eo quod opera merito la vel deo egrata talistati facere no pot. et z pauperim q. quia mi pot et dani. Nam bona facta pro ipso non prosiunt et ad salutem quia no vuit insi quo ad corpue. Unde diat hucvis. u. m. de tonso. Uomo praeus no est insi sicut hui mortuus. hui em per pectim seporat alunne uisorum et executur atque obtenebrat. sopho. i. Am bulabunt ut eca quidno pectauerit et in psal. Re facerunt neque intelleverunt qui intenebze ambiu lant. et hero. Deprimitur plane aua per pectatu pol luta interue. ne taleat suspicere sibiue huc pectin e sicut putredo in pomo. sicut eim in pomo putredo au

fert valor em. deo etem. colozen. et odere. odere fame vilo
rem glorie coloré forme et sapere estratie sse putredo est
omne pétin. nam de eo dicitur vtaie. ab. qui facte illud
luto villor e vita eme. et ait. ait. Tolerabilis eam
putridus fetet homib. quia pectatry ideo in quodam
fermone verbi ait. quib: quenda labratui a perto ve
travit. Quid prodest plena archa si mams e costia
bona vis hibere. et bonis esse non vis non pote etu
besseit cui domus tua plena est homis et tu malis quod
eam est quod relus malum habere dic in michil oino
non dxozem no filii. non serui non ancill a non tu
mam postemo non caligam et tamen vis habere
malam vitam. Rogo te prepone vitam tua calige
omma qurcum patent oculis tua elegancia et
pulchra et cara sunt et tu tibi ulis et feti duri es
si possent tibi respondere bona tua quibz plena e
domus tua non e damarent sit tu bona mia vie lu
bere. sic z nos volumus dim boni hie tanta hoc i
want dim deu contra te. Et ce tanta bona dedisti
huc et per malus quid prodest eme ei quod habet
qnon eum qui omnia dedit non habet. Devot per
petin nasatur bestialis vii. hoc. im. de còso. phe.
homo probus probitate delecta in beluam convertit
Et phus in ethitis dictit qu est peior qu bestia quibus
concordat dand dicens ho cum in honore eet id est
in gratia gratu facete non intellevit cœpit?
est iumentis insipientib. et filis factus e illis.
Septimo z vlemno ev perto nasatur draboli serui
lis filialitas. vii. 2. iohis in. Qui facit pétin a drabole
est. prohiso ommb. o in felix pectatoz in seire amme
tue. et noli pectatui inducere supt eam sed que leesti
tanta mala offensam videlicet dei letitiam minm

a. et dannum proprui memorare Agnoſte igitur. Oly
nò nobilis e aia tua et q grama fuerunt illa vulnera
eus pro quib; necesse fiut illi dim vulerant. Si no
effent hec ad in morte eterna. Nihil pro coru venedio dei
filius mortuus est. Noli ergo vulpendere aie tue pris
ſione, au atanta maſſate tanſa vides exhiberit co
passione, ſuſt ipe latrinas pro te lana, et tu p ſingu
las noſſe lectu eum compuſione, et latrinarium
aſſiduitate ſuſt ipe ſanginæ; ſui prote ſuſe et tu
tuum quotidiana cor di afflicione. Noh attendere
quid caro belit. ſi quid ſpùs poffit. Nam ut diac. greg.
Onde caro ad tis ſuaui viuit. Inde ſpùs metterni
cuaatur. et quo plus caro pumtuov in huc vita, ta
to pluie gaudebit in futura. Aug. Voluntarie huc
poffponamus pro xpo qnqz dimittenda ne quod
abſit pro tranſitorye immittamur eterna. ſienni
tibi diceretur. Cairn voluptatib; ſiueri ſiueri piant
ea tamen tondicione op postea tibi oculi eruent ſeu
op omne solacui tollatuo tibi toto tpe vite tue, et op i
ſame z ſiti et in omn. cuaatu, et inſeria viuas. ni
quiatale bonum habere, te velle ſuſpexere. Et quid to
ta hec vita obin meti nſi e est nec vinus diu vel huc
ſpumus ad illius eterni inſelicitationi inſermi co
ſuratione tu neq; ſimis est. neq; pena ſimilis nie
mtuo hec auguſtum.

De pectenția cito ſa cenda.

Capitulù teram

in non acupit tuæ, et seguitur me non e me
dignis. Matheu xmn. per hanc crute pectența
ſignatur, quam de necessitate, cuilket pater de he
ſusapere, et per se eranter tolerare si meterna bitu
dine cum xpo aripit et cignare. Unde ibi in 19 in epla
ad ſusannæ. Recta est pectenæra que aut equat

cimma aut eure excedat Et ansi. Quidque deliderat
saluari, quicquid post puri kaptismi trant. oportet quod
abnuat saltem latrinie mentie. Sed forte dicta. Dir*
que huc semno. Non possum mindi spueret. et cume mea
odio huc et castigare. Audi no mea, s. gliosi i. non
responsione sup. Impossibile est ut, ut e. p[ro]ibus
et futuris. Fuitur velle, ut huc venire ibi mentem in
pleat. ut de delictis ad delicta transeat. Et mea qu[]
sed videl. in celo z interza apparat e. h[os]uo. Qua
hontim. s. iam c[om]fumat keat. G. dictes. multi
capuit euolare de justicia exilu p[ro]mis vite ad eg[]ui
dia paradisi. s. nolunt c[oe]tare oblectantemus mindi
notat eos g[ui]a xpi. sed rei ucat. eos c[oe]cupis[s]a s[ci] tui
nit. mori morte Histori. s. nolunt vita e[]z. Et hi
mectnum peribunt. quia opa illoz sequitur illos
Item Bernardus. Austertas conversacione Johannis
kaptiste p[ro]tib[us] delia ofe durus e. mi[n]us et c[ui]e mo-
tis. Quid e[m] utra conalee fere veptilia t[em] fam
mas. cui ille quo inter nates mulierum nemo s[ur]ve
n[ut] maioz. innoecutissimi corpos su[m]e s[ic] affixat et
no[m]i p[re]ciosis vestib[us] festinamus. z. splendide
laute delicate[que] epistolar. Non s[ic] impu non s[ic] etur
ad a[sh]a. Demet. videlicet purab[ile] vel historice de di-
nite qui d[um]s fuit tantari in op[ut] qui purpura idut[em]
et bisso v[nam] eg[ui]ta aque non potuit obtinere pro
s[ui]o refrigerio. h[im]que c[ui] c[et] in a[rd]or[i]n necessitate
constitutum. nec recordare annoce mi et age p[er]mittentia
dui tempue e[]. N[am] ut inquit G[rat]ius. deus et si p[er]
tenacem tantam demam s[po]pondent p[ex]stanti tamen
c[ra]stum diem non p[ro]misit. p[er]mittencia igitur
eut p[re]terita mala plangere. et plangenda item
no[] comittere z. prop[os]ui c[on]nictendi non habere

Lui aug. in suis soliloquiis. In name è p[ro]ma qua sequeris
culpa. quinquitat in chil profunt lamenta si repluta
tur p[ra]ta. in chilulet a malis vena postere et malat
demno iterant. Sed pro ampliora declaracione Nota
¶ sunt tres p[ir]teo integrales p[er]tectae. 6. cor di c[or] tri
tio. oris confessio, et op[er]t satisfacio. qu[in] c[ui]m deum
tribus modis offendim delectacione cogitatiome.
Impudentia locatiome, et supbia op[er]e. et quia corona
ria contrarye auantur. tubus modis oppositae sa
tiffacimus delectacioni cogitatioie opponendo con
tuacione impudicacui locatiome cofessione superbe
op[er]t opponendo satisfacem. De contratione aute
primo videlicet. Oni contratione è doloz pro p[er]tatione
voluntate affini impate ei proposito abstinendi c[or]si
tendi z satisfacendi. Et ut dicit ser. triplex debet esse
doloz iste. ater. accioz et a c[er]rim. 3. A c[er] debet c[ui] qu[in] de
nimini de u nim et c[er]atoz em omn offendim. A c[er]io
qua p[er]n timi ecc[es]tem, qui nos multa p[er]scit
ip[er]gnanum et in hoc p[er]tio zee camb[us] summe. qui pa
scer[es] se diliqunt. et sc[er]vuntur. A c[er]rim. 3. qu[in] re d[ex]
t[ex] c[ui]m qui n[oe]t edemitt propter s[an]gine z a p[er]coru
vocatui liberamit et a crudelitate demoni z acerbitate
gebene. eriput. q[ui]tum in nobis è iete. acui s[an]gine 9
Sed et de tribus deemus dolere. 6. de c[or]n[fi]sso p[u]ro de lono
omn[fi]sso. et de a[n]n[fi]sso p[er]t. De virtute z qualitate h[ui]
contratione sic ait. Aug. Plus chil et cor di c[or]tnaio
¶ faciue mi ffi p[er]gimacio. Item quod a gloria sup [p]s.
X d d[im]n ai tribularer. Nefat d[ui]e differere qu[ie] com
p[u]tum cor de. 6. s[en]ſent ſupplicare. Et c[ur]ſo. Sola è,
compunctio que facit aliam h[or]at ſeere p[u]ruram
d[es]iderare aliaui. amare lacrimae. fugere r[is]um. Ic[te]
ichil conclutimat z vinit deo. Ut lacrimae p[er]ten[en]

tis. Contra vero vt dict ang. Actio: ce dixit, vlo dolore: non infigi n. 1. qu. cum plagae p[ro]orum n[or]um confitedo et xe intendo sanamus. Sed leu cum tanta lona p[ro]piam consequanur. p[ro]pri tamen pi[am] am[que]t de quodn[us] conqueritur dicte per h[erem]na dicente. Nemo qu[od] bo n[im]m est loquitur. Nullus e[ qui] agat pi[am] s[up] p[ro]to dicene quid feci. Sed n[im] videlicet confessio solet de s[an] bi sic. qu[od] e[ legitima] coru sacerdote p[ro]orum declaratio. Unde ethnologisatur confessio quasi s[milis] vel ex toto vel vndiq. fassio. Nam vere confitecur qui toti fatetur. vel vt dict Isidorus. libro ethnologiarum. Confessio est per quam latens morbus a[n]e s[ub] s[pe] veme consequende in der laude apertur. De a[n]e v[n]tute m[qui]t Ambro. s[up] p[ro]. Beati inmaculati. Cessat vndita d[ina] Si e[confessio] precaturat humana. Et cassiod[ro] s[up] p[ral]. Confiteantur et pli[deus]. I[llie] non i[n]dex sed aduocatis e[ v[n]pe. qui s[ef]propria confes[]ione dimarunt. Et leo p[apa] Non remanet i[n]duo condénand[ui]. qu[od] s[ui]t in confessione purgat[ui]. Et aug. in li. de p[ro]. Confessio e[ salus] a[n]ez. diffipat[ro] viator[ui] restitut[ro] v[n]tut[ui]. oppugnato demoni. Quid plura obstruit os m[se]m. por[tae] apit p[adi]si p[ro] h[ne] o[n]bi k[n]me i[n]pta consilui. I[s]aue dic tuas m[ui] quitatee vt justificeris m[ac]num u[n]stie. confessio p[re]catorum. O por[te]t em[mi]t e[ confite]r om[n]a tua por[ta] qu[or]ui n[ec]oriam h[al]tes integre v[m]i s[ac]erdot[em] de h[is] te absoluendi p[ate]m h[al]enti ita qu[od] non v[n]na p[re]tant[ui] tuor[ui] p[ro]orum v[m]i s[ac]erdot[em] dicte. et alter[em] alteri qu[ia] neuter s[ac]erdos posset e[ sic] confiteiri da remedi. I[de]o diut Ber. Qui confessione s[ui]am dictis e[confess]orib[us] diu[i]d[it] v[er]na caret. Exران da nam[os] f[ictio] e[ p[et]in diu[i]d[it]. et s[up] f[act]ien

nidebat et non inimicæ evaditque et talet recipiunt
eccumintacque pro absolutione maledictioνe pro le-
nedictæ talibet namque duisio confessioνs fit sepius
per seipsum quæ græcia pæta dixit ignotis sacerdo-
tibus et illi cum quo sepius versantur leuioza nat-
tant. De quibidat Augustini et pœnitur in decetis
Qui confessionem nondit laudanduo non est quod vix
ccelat alter reuclat quod est sepius laudare et ad pax-
caisum tendere. Satisfactoνm quæ autem diffineat dis-
cutiamus tamquam tercia pœnitentia pœtim. In quid
cimam Satisfacio è pœ causas et cedere, et co-
sugestiom: aditum non indulte, Nam ut dicit
Grazio. Nequaqua Satisfacimus si ab inquitate cesser-
mi si voluntate quas diligimus cum e contrario
oppositus lamentis msequamnuo. Et ut dicit Gris-
Qualis precessit offensio. talibet insequi recc-
tatio tano promis ad lamenta quanto fiusti pæzo-
nus ad culpam. Qualis fuit ad pœcandum pœnitio
talibet sit ad pœnitendum deuocio. Græcia pæta græa
lamenta de siderant. Quia ut ait. Eusebuis episc.
Non leu contra one attendu est ut debita illa redi-
namam quibuscumque eternam debetur. Nec pœtera op-
est satisfactione pro malis ume pp que xurat et. Et uis
ignis. Sed heu multi statim fatigant in hæc vita
et a via satisfacione retro aspiciunt eum vestræ loci
contra quos est. In quodam simone ait. Qui pessit
senſent onus pæti et aue leſionem ille aut pati ſenſerit
mit oio non ſenſerit corporis penæ nec reputabit
laborem quo pæta nouerit de leri pœterita cœmeri
ſutura. Et ang. ſup. p[.]s. al. ſunt multi quos pæta
re non puderit aſſere pœnitentia puderet. O mardi
bilie misera de vilneret non erubes, nòne

vulnus feridum et putridum est; confuge ergo ad mediam age penitus, die iniquitate meam cito cognosco. Et pectatù mei contra me est semper. Tibi soli etiam quæ solue sme pto ec. Consiſit autè ſatiffacto inibus m ozone, elemosina, et icuno, ut iste tibi meus contra illud meſarum dibullicii opponatur. Ozo contra ſiperbiam returni contra carnis concupisam elemoſma contra ananua vel ſie. Dinne peti vel in dei committitur, et contra hoc ordinatur ozo, vel in pro returni et contra hoc ordinatur elemosina, vel in nos p[ro] elemosina et contra hoc ordinatur returnum. Et p[ro] amplio cum ſatiffactione declaracem, modiæ de elemosina tam ſtamine, Diatur nepe ab elemen[io] quod ès mea, et ſyna quod est mandati quafi mandatum me, et ſie ſcribe dum è per e. Sotet eciam ſerbi p[ro] i. et tunc dz quafi mandati dei. Ixè et p[ro] opro ore eam mandavit fieri. Onde ilerem as Date elemosinas, et eate omnia ſunt muntonibus vel aliter. Elmoſina dz ab el[io] quod eis et more aqua quafi aqua dei ſiat etiam aqua eternit. Guit eam ſi elmoſina p[er]mi. Hec cauſible. Et autè tria p[er]capie q[ui] nos ad elemosina et op[er] p[er]a debent p[ro]oucare. P[er]mi p[er]mi mia mea, eduntur tibi p[er]ouer. xbi. alia z vertitate eduntur inſiutae, et du melis. im dz op mulier que conſtragant in domo ſua, ſa vaucua non p[er]mi olei quod h[uius]mo ſua dimiſit, et ſie teneat olem per quod mulier acere ditore liberatur. Aſa mea ſunt p[er]puxer[es] quos i domo delemue conſtragant, p[er]ſaie. Im. Est nos vagoq[ui] midue in domum tuam, p[er]mi autè olei p[er] ota inſa disti buntur. Iuvita illud, thobie. Im. Si evigui et ſuit etiam evigui libenter impartiri ſtude, tunc olei mine cre sat. c[ui] p[er] meati et q[ui]am alia p[er]catri p[er]editoria deo

De potatis fuerit satisfact. Deo elemosina trilla
bona multiplicat. Deo ergo modiulo. Teneo
substance p[ro]h[oe]q[ui]pib[us] distribuitur multiplicat
ur. Exempli habemus. In regno xbi. in vidua que
lexium p[ro]uit. et propter h[us] d[omi]n[us] f[am]inam et olem
multiplicavit per quod datur mittens q[ui] p[ro]p[er]s m[art]is
passant elemosinarios q[ui] contra. Tercio elemo
s[na] s[ui]c opus n[unc] m[orte] elemosinam et stodit
et al[ia]m e[m]s c[ui] claritate ad regnum cel[us] p[ro]dict
v[n]n. dict ambro. Sola n[unc] comes e[de]ffunctus. O q[
]n[us] q[ui] necessarius morienti. comes elemosina
Noli ergo tale famulum dimitt[em] vel tale aduod
catu post regnum retinuerit. si[nt] illi quinque suas
auare retinente[m]. midn[em] in vita sua per manue pro
p[ri]as p[er]nepribus distribuunt. s[ile]s illu q[ui] post te
sim vult portare lucernam c[ui] dictat. Et c[ess]itque
Ximino tuo id est v[mo] vel a[ie] tue. vel p[er]nepri ne dictas
vade et reuertere. et traxi d[ab]it. cum statim possit
dat. Unde s[an]di[n]i q[ui] diu[m]s a quo p[er]nuntur elemosi
na debet considerare tria. primo quis c[ui] petit. qua
t[em]et d[uni]s qui tant[us] d[iler]it p[er]nepere. q[ui] quic[ui]nd
p[er]nepri feceret p[er]amore[m] su[m]. reputat et factum
nath[e]i m. Q[ui] v[m]n ex num m[ine] l[us] feastis. in feastis
petit ergo elemosinam d[uni]s per p[er]nepere su[m] a quo
diu[m]s in or[ione] quotidianam petit regni. Et ido cum
p[er]nem negat elemosina diu[m]es. timere debet q[ui] de n[ò]
frandiat e[m]. cum petit ab eo regnum cel[us] diat
em[n] p[er]nem. x[m]. Q[ui] obdiorat aur[em] ad damore[m] p[er]
per[m]. et t[em] etiam habet et non audietur. Secundo debet
diu[m]es considerare quid petit d[uni]. q[ui] elemosina m
s[ui]s p[er]nepib[us] p[er]nit. p[er]nit uti[que] non num s[ui]m. et ido
infratutis e[que] valde deo qui p[er]nepri negat necessaria

elemosinam, cum de cibis de abeat habuerant, et hoc
considerant, dandù qui prìmo paralipò, xix diat. Tua
sunt oïa dìcè, et que de manutuâ acceperunt, dedùm et
petit re veri per puerem suum deu non ad dandù, sì ad
mutuandù, nec ad triplù, sed ad centuplù vísuris. Unde
diat Auguò, ò hyno quid seneratis hù, senerunt deo vísuris
et centuplù acapies, et vitam cteniam, possidebis, et
id cito nmine è migratue qui ad tales vísuras nò vult
comodare deo ad quales mutuaret ideo ul sarracno
prò hùs omnibz kinne thezauriza, paupères in celo tuæ
m tuto loco opa mìe faciendo non in terra. Cor anat
est quasi fouca sìne fundo, et quo plus recapit quo plus
concepisat ut minq videatur, impleta uixta illud
Ecedesia, vii. Auarus minq implebì pecunia Actède
q[ui] cor sequitur thezamui. De aute illi qui in terra thezai
risat, qui persequens cor suum in terra, tam percuto
se exculant illie. Etso diat. cito sostomus. Contreza
substanciam tuam obi patriam tuam habes, qui
cenni collocat the, aurum suum in terra non habet
quid speret. Et quid emm acapit in telo obi michi
habet reposicium illud solum tuum reputa quod pui
peribz evzogafti. Non emm sìnt hóis bona q[ui] feci
Desfere non pot. Et ambrosius. Aichil tantù come
Datur, q[ui] inseratio caritatis. Non memm me legis
se mala morte mor tuì qui libenter exertuerit opera
pictatis. Et leo papi. Addim intergus frut premittit
a quo minq paup tristie recessit. Tanta è virtue mìe,
ut sìne illa alie virtutes si sìnt, pro deo non possit.
Quamuis emm quis fidele sit. Hùmils castus z sobrantes
et maioribz alys virtutibz, p[ro]editus si tamen inſe
ticors non est inam non iuicmet. H[oc] in favore p[ro]
perù de virtutibz elemosine et ópm mìe dicta ſuffia

ant. mine ad proponere redeam. Qui non accipit an
cem suam. et sequitur me. non est me dignite. ista criv
pemtenae cto assumenda est. et tempore unentie-
qua cume hoi magis proest. et deo magis placet. iuvta
illud Ecclesi. q. aeximento creatoribus tu. in diebus. iuxta
tus tu. item diat id. fili ne tardes cœuari ad domz ne
differas de die. inter me. subito eam et 19 venum ura. et
in tempore vindicite disjexerit te. Sed contra hoc salu
bze sapientis consilii. symbolus immitit hoi malam
fseim longioris vite dicente. Juventis et. vices et fa-
cee pemtenaam. et ibis ad confessionem. multi
nimes cardunt isti aduocato. quia repromittunt
s longam vitam. proponentes se in senectute eme
dare. quos moris repentina rapit et dannant vnde
diz. eccle. xxix. Repromissio nequiffima multo puit
Est eisio notandu ac talis repromissio symboli lon
gioris vite. et in senectute pemtendi nequa e. qu
contra uis et racionem nequoz. quia contra ipf
patozem. sed nequiffima. quia contra dei bomate
Qd sit nequa et contra uis et iœnem apparet tribz,
evemplit. Pormui est. quia quis haberet dece asi
noe. et totum omne imponeret debiliori. faceret contra
iustam et racionem. sic ille qui toti omne pemtenae
pecatorum q. committ in quatuor etatibz. adolescens
juventute. virili etate. et senectute. vult soli senectu
ti imponere. quado iam debilis est. et non pot labora
re. et tales incerentur maledictione. sicut diatur
zachare p[ro]mo. et aledictus dolosus qui habet in
gige suo masculum et immolat debile. sic ille
qui fortitudine sue etatis transfist. et debilitate sene
tutis sue proponit immolare deo. Iffideque. Q. tempie
confrumim pemtenie perdit. frustra ante der ja

nua cum precabz. exim. Sed exemplu est qui nò pos
set leuare unius onus qui multo fortoz et pectoroz et
wellet illud leuare qui multo manis esset et ipe debiloz
fattus fui set mento stultus. et justus reputaretur. sic
est de illo qui onus pectorum et pemtenae qui unno est. et
ippe fortoz salutem iustitute non vult portare z credit mehe
portare. qui onus erit augmentatu. et assuntatur isti stul
to de quo in vitis patrui dix. qu sindebat ligna et de illis fa
ciebat sartina. et postea temptabat leuare. et cum vi
delut qu non poterat de fatili portare. iteru sindent
alia ligna et apponiebat ad sartina. et postea temp
talit et quinto plus ponderatut tanto plura addebat
sic facunt pectee qui primo sumus pondus pectez
et pemtenae statu deponut. et pecta pectis addunt. Or
siant Ezeo. diat. pectatu qu per pemtenià no delect
tut mor suo pondere ad alium trahit. E cecui exer
plum Ille qui per totam vitam suam cito magne ca
stodibz parat & domum ubi non intenderet morari
villo modo et domui qu optat et cripit per petuo hatare
destinaret pro posse suo. talis apte faceret contra ta
cione. et meuto stalite z misante deberet reputari
sic eaam est pect qui usque ad mortem differt converti
ippe emu per totam vitam suam purat domui sua
inferno cum tamen multo modo velit ibi habitare
ideo timeat sinnam pauli dicentis. Qui facte contra
consaui edificat ad gehamme. Sed qu ista longio
lie vite proinffio nequio sit contra ipse pecte
apparet per duo exempla. primu est quia qu plus
se diligeret miſiem qui ſam. ſeru qu liberu. meh
hitem qu omn bono z ptime talis inqui est effet
contra ſeipm talis est piet qui tardat agere pente
aam. quia plue diligit se eſſe in pieto qu est miſur

intae spiritualis vel potius moze dicenda est vel in tanti
pater impure est contra sepius eo quod maquis se diligit
mortui quod vunti, serunti quod liberi, malu quod boni sunt
dicti Jo. in sua canonica. Qui facit peti, serunt est
peti. Et aug. Somet hanc eam si servit liber est, malus hinc
cuiam si regnat malus est, sed quod est peine
tot domini orui quoniam viceri secundum exemplum
ille qui deleret magnam pecunià ad vinae quod ciret
ret quotidie nec possint solvere et tamen tardi est quod
sunt possunt talis faceret contra sepius sic est in propo
sito morari in pete quantum debite avertit ad vinas quod
qito duitus fuit in pato, tanto plus solvet de pena
Apeca xiij. Quidam se glorificant et in delictu fuit tibi
date et tormentu et lucent. Tercio quod ista promissio
longioris vite sit nequibus ma, quia contra dei boni
tatem apparet per tria exempla, quod si aliquis
unum diu solum au frumenti tenetur et a quo ota
bona sua hiberet per totam vitam suam impugna
et, et munco diu sui servaret et postea semo consue-
m sive vite suellet drio suo servire et sui fuitum
ei offeret, inquiis contra diu suli est nec multu
tale servientur drio suo placaret, sic est pater qui pectato
offendit deum et servit munco drabulo in unentute
et in senectute propone fuit deo. Sedem est aliquem
recepisset dona marita adno suo, ad multiplicari
et lutrandum, et luca quod nunc deleret huc suprime, ex
penderet et promisero dicti in contemplatione meae
argent. et contra curavitatem domui sua integrat, et esset
sit est qui corpus et aliam senuis acie, direc co
vorie, famia bona, sanguis vire, et alia multa, et
magna benefica recepit a dom. et onnia ista appendit in
continuam citoeratis pectando multiplicat apreque

funendo contra hominens dei. De alia quippe q[ui] tradita
est nobis a deo quasi thezaurijs p[re]cosus sic d[ia]t
Oz[eg]o. De i[ni] s[ita]lentium in traditum manu[m] me
am negligeniter s[er]nialiter q[ui] presio so s[an]gumente
agin incontaminati appreciatu[rum]. De t[he]s diu[m] id[em]
Oz[eg]o. Non e[t] s[pe] t[ib]i impensu[que] non ate exs[ag]getu[rum]
qualiter expensum f[ui]t. T[er]e[n]um exempli e[rum] s[he] alij[que]
s[er]nus dispensator[em] honor[u] alij[que] domi qui homi p[ane]
et homi homiui. et meliora c[il]una d[are]t ev[tr]anei[que], et
innuncie di[mi] s[ui], et domino suo d[are]t de p[ane] com[up]
to, et de su[fr]ute ad comedend[ui], et c[ea]nam de putridi[que]
carnibus z[ui] fab[us], d[are]t qu[ae], et ad potand[ui] de homi
s[ui] feci[que] impie agere[et], et contra di[mi] s[ui] sic est
p[er]cato[rum] illud q[ui] p[ul]d[ura]que et melior est de vita sua
et minuitate et fortitudine s[ui]andat mundi et d[ura]
b[olo] qui sunt innuncie xi[que], et q[ui] pei[s] est nonu[n]si
innui vite s[ue] propter deo suo d[ari]. Non sic facere
bat d[am]d[ui] am[n] dicent[ur] fortitudinem int[em] ad te
custodiam, t[em]. ad s[er]vientu[rum] t[ib]i. Ecc[]h[ast]. N[oli] af
s[are] d[ui]o feces s[en]ecutut[em]. sed homi libani[m] FLORID[IA]
innuitut[em]. Et de p[er]cato[rum]i[que] p[en]tentia differe[n]
tib[em]. Ix[em] ait. Greg. S[atis] alij[que] s[he] afide qui ab a[n]
d[um] p[en]tentiam t[he] s[en]ecutut[em] exp[er]itat, am null[u]
d[iem] vite s[ue] i[mi] sua h[ear]t p[iate]. I[d]o[rum] i[mi]ta cosi
li[u] i[s]id[or]i, festinare debet homi qu[ui]que, ad de[n] p[en]t[em]
d[um] p[en]test. si d[ui] p[en]test noluerit o[i]o, am voluerit
tarde n[os] possit. I[sc]itur festina ad p[en]tientiam, ca
r[is]s[ine] nec tardueris ut non am[] fatis vi[ri]
ibus finaliter excludaris.

De contemptu et odio mundi.

E

olite diligere minndu neque ea q[ui] in[us]

Si quis diligit mundu non est caritae deum

Cap[itu]l[m]. m.

S[in]quis diligit mundu non est caritae deum

m eo. Et mind? transit et conancipſa a eus. prima so.
1. Et hec verba petrattans, b[em]s auſſ. att. Oui d[ur]vo. uti
amare ſp[ali]a et transſae cum e[re] am mindu non amare
et mettemu diuere eu deo. amas ſeauu abſorbe bit te
amatores ſuoc]are nouit non p[or]tare. mindu nempe
quasi exco[ritatus e qui a ſi ait p[ro] exco[ritato non orat]
metetha. ſic nee up[us] orat p[ro]uto [mi]do qui tu p[ro] ſui]
ca uſi vorib[]z orauit. q[ui] ſtultu est etiam tali diu ſeru[n]
qui in ſui ſeru[n] n[ud]u et ſi ne merc[ede] eyo[re]e c[os]u
nit ſi u it ſa c[]at mind? vnde loq[ui]t ur ad ſoldanu ter
babilome. cum apud damas c[um] in ſu[n]iare tur uſz.
ad mor tem. et ſa uet e mo[tem] immere ſigni ſeru[n]
ſui] vocat d[ic]ens et. Tu ſolee ſe re devilla mea ad
bella ſer n[ui]ne mosti nee devillu[n]. t. h[oc] p[am]ncau
l[u]m. Sinile ſe re legi tur q[ui] d[ui]a rev lotho[mg]ie
nuiens c[um] eſſet in ev[tem]ne res p[ri]c iene ſua p[ar]
lața. et domo[] ſuas d[iv]it p[lu]m[ib]z au dien tib[raz]. O
domine h[ui]n. q[ui]tum contemnendus e muiu diu
iste. ecce quitot habui p[ala]a a et h[os]p[ici]a ne ſa c[ui]
de c[am] h[ac] n[ot]e ne v[el] qui delect u[ne] h[os]p[ici]o ſu
ſa p[er]e. R[eli]mque ergo o p[ato]z dum tu[n]. 1. h[uc] nu
[di]n. ante q[ui] in tanta p[ar]uptate re mi nq[ui]aris ab
eo. Jacobi. 1. Qui annu e est h[ui]n? mindi deu in
mais constitutur. Et g[reg]. Tanto deo qui e
p[er] minus. q[ui]to ab amor e mindi est au ien[ne]. Ad
q[ui]o ſigni ſicandu v[ui]n[us] n[ud]us extra cu iate p[an]
voluit et au c[is]i ſi ut ostenderet e m[di]n] ſeſe com
m[ui]ne cum mindo et q[ui]ta n[que] voluerit ſeq
p[er]ſi ome ſu[rit]um debet e[re] m[und]u m[ui] ſa t[er]e p
aſſe t[ui]n. et mindanam conu et ſac[em]. Vnde d[
]t
diu]s i[he]r eme ſu iſte de babiloma. et ſa uet b[ui]n[que]
aui n[ui] ſua m. Sabr[on] ſi m] th[om]mi inter p[ra]tatur

["dom, consuhois, et significat hunc munctorium, quod iam ubi quod consuho recognat tamen in cloaca, in ploce, et in religiosis, et in sédaribus, et in seminis, et in unione, et in velle et in mulieribus, ita ut invenit, dictat nobis in canonicæ suæ. Notus, mindem, in maligno positu est, et id cito consulit, bemfugiendo et adviu, religiosam dicentem, fugit de medio, babilonem id est de seculo, et salutem, aliosque vobis, consolate ad your best. Et si id est ad vitam religiosam, ubi possitis de preterite, agere, permitentur, et futura gloriam fidei cialitati postulare. Non usus permitentur auferentes, deereat, quia non sunt condigne passionees, hujusmodi ad preterita cula, que reimitur, et ad futura gloriam promittit. Sed quidem munctorium debemus fugere propter quatuor. Pudo em solent sapientes, ut dederem a loco infeito, pestilenta vel fetore, et maxime quando ule egros se fecerunt vel egrotaturos, se actus sunt, talis est mundi, quod ut ma la pectaneam haliet. Didemus em tot fetores, infidelibus aliam, etiam quos recapimus id cito, et pectin sit mori, et ius contagiosum, fugiendo et soletas malo, quia non est tutum solum cum leprosis hinc. Et eodem, ut dixit, Qui tetigerent pite, inquinabat, ab eam. Et qui concionat eis, sicut in dicto supbrum. Et hujusmodi concionem, et hoc quod nos, et hoc quod nos, et hoc quod

tem. Dua muere dimensio affluere. Et ut certe vides
cam roto bonus vel malus efficitur, et ob soletant
caufam. Puer emor coram tabula quæ in qua midu de
pictum est, fore dictur. Illud emor quod a soletate recitat
vobis ad senectam recitat, sive boni aut deo vini? Si
ne malum. Deinde erato nos elongate a midu
malo propter malavit molesiam. N illue aute
vivamus ita poterem noxere sicut vrantas porum quos
mundue plenius est. Scando solent sapientes recedere
alocie in quibus timent se tradi in mamb. immoque
suorum quod sicut mundus sibi quod est, congruit illud
ul de tradito re. Quæcunque, osailatus sive per se tenet
eum que verbam diat mund demomb. Alum quod
mundus osailatur in puntu id est exaltat honoribus
hocibus, eius salicet demomb. tradit. Onde hervor.
Sed quin iama feste datione me est in hoc mundo
sua bene plaata, affe quin et a mundo dilige, euat
in via qui p[ro]diuitas et delictas festimare est, hoc
hervor. Tertio solent sapientes se elongare ab aliq[]
loco sibi aliquod p[ict]ulorum mundi autem loco est p[ict]ulo
siffumi quiAREDZ. Unum salut. Et de martiri magmi
et sp[aci]osum namib. p[er]culum h[uius] midi sive manu
uiuta verbis b[em], probat transeuntur rari et
p[er]estimam multitudem. In mari matris hec quod
namib. dix et evertit vna. In h[uius] mundi mari
de quatuor annuab: vii salutem vna. quatuor emitt
locus dictum est, mund iste, et bi p[er]mi. Respectu pe
reincui salutem. Et mundi est sicut for. nay babylö
inca igitur m[ale]nali succens a ideo velle timent
dum est h[uius] mundi quod ad s[pi]b[ula]m vini verbi attendit
igne ire ad omnes. Multicavis aspectu igitur iugendi velle
ad aspectum v minus rei p[rae]ciose igne contuspiscere

Et nartes lonfat selo diffidatue ab aliquo propter
imma capitale timore. Immacue me capitale e
dpalolus prantepe mundi. qui morte nam inmat
a quo nos elongamus du mundi desermi. Ectia
w. Longe esto ab loie potestatem habente occidendi. ho
iste est dpalolus qui sic diatyr. quia ab loie deuicat
arath. xxx. Jinxtais ho lve facit. Propterra sciend est
q inter non pot perfecte vince mundus msi p evin
ab eo. Unde legitur in vitie patri q beati acimi
ad huc in palatio impatorum eustes. Rogant deondicte
D sic obsecu dirige me ad salutè. et item wu dicit
et. Iarne fuge hoies z saluabere. Ipe autè stati ad
monachale vint vitam. Item deum oz aut dicens.
Domne dirige me ad salutè. et voy iter divit. Acti
me fuge vinte. tace. quiesce. hec ei sive radies no
pecandi. N am in fuga vincitur consilia carne.
silenoa supbia vite. quiete desiderior auaricia.
Iste fidorus ad contectum mundi nos evoluerat
ait. Si vis esse quetus. inhil sèli appetat. abyt
abste quicquid bonum propositum impedire poterit
esto mortuis mindo et mundi tibi. ayundi tito
iam tam. mortuis non a spicis vices conté
ne. qu post morte non poteris habere. De huius
mundi vita dicit iheio. © vita mihi. no vita sed
mors. vita fallax. vita onusta tristiusque imbecilis
et vitrifica vita mendax. munie ve flores stati
arescens. priuab vitâ eu me est. vita fragilis vita
momentanea et caduta, q quittatis aresas. ta
tomagis de ciasc. eu pluse procedie. plus ad morte
approymantas. © vita plena laqueie. quon imm
do hoies illa que aris. quon p te iam su stinect tor
menta iferna ha. q beatus quitas agnoscat

fallacas. quæ beatioz qui de eius non curat blanditiis
quæ beatiFFini qui ate bene pruiatus est. aundi la
mat ego defictiam. caro damat ego infica. miser
que sequeris. carissime si hec que à legisti non te
moncât ad conceptu miudi et eoz quæ o est. audi
bernardu de amatoribus mundi dicentè. We illis abz
prepxatur doloz vermúi ando. flàmaz. sitis con
tinua fleus z stridor denarii. horribilet facit De
monúi. ibi more optabitur. et non dabitur et vii. 9
ordo s[an] sepiternus h[or]tor. qui sputas tunc erit me
vor. que justis. quis luctus. qui separabit iustus
a consorzo iustorùi. et tradentur iusti p[ra]tati de
monúi et ibunt atque ad etanu supphaii et audia para
disi num quod suſceptur. sed per[J]etuo cariandi ibi toz
queb[us] nec per[J]imens fatigabitur. qui eorquebit no
morietur s[an] ſine ſpe velle duliet z non morient. mo
rentur. et nobis consinuentur. Iſi d[omi]nus ſi h[oc]es ſapiam
ſalomons. fortitudinem. ſampſoins. ſi longitudinem
vite enoch. ſi p[er]tholomei p[ra]ſtem. ſi duicias exſi.
quid prodeſſe tibi ſi caro tua daretur vermib[us]. aſa
demontib[us] carianda cum duite ſine ſine. Iſte
monere te debet ad despitaendu mine miudi z ea
que in ipo ſunt breuitas tr[is] et v 得. z meetitudo
morte. 20. e[mi]re. Reproborum m[é]tæc id caro multane
quitet agunt quia ſe lne viuere duicius arbitrat
iusti. uero quia breuitate v 得 ſue consi derant cl[ato]
miſs z intendiæ tailp[us] dedinant. De breuita
te h[uius] v 得 diat bt[us] iacobus. in. cap. tanioſa
ſue. Quid e[mi] v 得 n[um] inſi vi[po]z ad modi[i]i appat[us]
sempeſ ex[te]rimmab[us]. Et augu. v 得 h[oc]is uta b[re]
miſ est ab m[afan]a v[ſo]z ad de[re]pitã ſenectutè. Adu
ſi ad h[uc] viuereſt. et h[oc]e moreretur. quid illi lo

gutudo vite profunisset. Iste quicquid est velle de Spino
vivit, et denimatur ut dixi, quod in eis sit vita pneuma,
airis ad mores in quo nemo stare pulchri vel tardi,
ne pimitur sì uzgentur omnes pari motu singuli
lie dieb, facere dietam ad corporis mortis. Seneca
Quotidie morimur, quod si deimitur aliquem ex
vite. Etenim dilectissime filene te inспonit et verba tibi
tam dicta ac eciam postea sitibenda cordis aumbis, di
hugenter perperit, potius debite dictare. Ego vado ad
moriendum quod credere p longum pue viret
Et forte dictare hec verba vitam inuo ad morendu
tu ante estimas diu viret, et hec p[ro]huiha bona et mi
dana gaudia annie multe in delitu possideat sì
hinc non sic h[uius] enim ut ait psalmistri videntem
filic factum est dite emis facte vimbra p[ro]estentem.

De falsa numdi glozia poterit et dignitate
et cadentis emis duntijs contemnendis. Cap. vii.

Et bi sunt primæs genaum qui dianet sup
lestias que sunt in terra, qui in aumbi cœli
sunt, qui argentum thezannant, et aurum in
suidum sunt, et non est sunt aliquis em co-
ercerunt, et non est supine coram eis,
Exterminati sunt ad infece descenderunt et alii
in loco eorum sunt evertunt ut sibi in hujusmodi
et hec per h[uius] tractant in solum sive sic ut dicit in
suprabiles oratores, ubi qui commemorant festa
di[s]p[ro] nehmunt ybi quod i[n] spesiendi nutruto et ubi
erat i[n] duce et ab satiis et tura inn. S[sic] onem
pulchra et famille, nōnem in p[er]miacis ut sib[us] est eorum
memoria vīte, respice sepolchra eorum et videt[ur]
quis s[er]uus, quis d[omi]nus, quis duces, quis p[er]p[er]
et diſcere ſi poterit villam a regno, for[te] a debili pulchru
a deſor[u]m. Saevend[us] c[um] humana g[ui]na ex quinque

re prouemat est fugiendi. primo quinabilissima est in sua condicione. sed quia falcissima in promissis tertio quia winshia et fragilissia in dicta, qito quia malignissia in retributione. Dico primo quod nunc dana gloria nobis est ideo fugienda, quia vilissima et huc de sui natura. Sabitur enim primo mathu beorum h. Gliâ euo stantus et verme, hodie extollit arcu no inentur. Quid in rebus stentore detestabilis quid in animalibus, verine viribus, ergo si in ame gloria hâre in stentore, et verine consitit. hominibus non est appetenda sed fugienda. Est autem mundi glâ putrido ligno smilina, de quo phnis docet, et exsrentia coprolatur, quod de notte lucet. Hoc putridum apaturet in die. Quid enim est putridum huc unaqâ de notte lucet hâre in huc tipe, quod noti vino se est smilinum ghosus medere et lumnosus in finem oculis apparere. qui non pult msi sedi ea que foris sunt urticare. s. quid dies videlic aduenent in quo de illimitabit abscondita tenebrarum, et mainstat consilia cordui tunc quin nume vident. ghosi, appa rebunt putridi vilissim et peintus non curandi. Item tales mundi potentes sunt lupeite smiles à vlando in notte lucet et in die latec ac tota ingra apparet. Osi hec attendentur qui in caducis suis diutius egloriantur, quiaque quadam fetiditate carme post modum reuerunt in cenerem, nobilitate potencia, et dignitate extolluntur, et contemnendo alios depuntur qui in futuro vilissim ingri et putridi apparerunt non puto quum modo cordiauf detestarentur. Ifloria huius mundi trâlem, hoc scientes quod imposse bile est sicut diut ihevo, ut hâc in celo et in terra appareat glorio sus. Sed ditebat. quâ gloria mundana e nobis

fugienda, quia est fragilissima, nec est vella stabilitate
surmata. Sic nam quod est defettiua ut quelibet vaperosa
vel fumosa substansa. Fumus emin quito plus se i
altum erigit, tento plus desunt donec pectus eu
nesat, flos magni odoris, et ad tis immevabilis
venustatis ad modicu tactum venti vel solis arebat
et ois ghia eius perit. Sic mundi gloria Isae m.
Omnes caro seni, et ois ghia eius sicut flos sen, exa
vuit seni et flos ceadit, et ois ghia eius perit. Ama
tores eisso huius corporis ghe siniles sunt seno tetto
qd priusq evellatur exaruit. Unde ecclesiasticus
Omnes potenca ois vita rei est hodie, et aas moriut
lam obi est nunc gloria regis assueri, qui p centu
et viginti provincias impabat. Obi illius gloria
magm alevandri, in cujus conspectu omne terram
sunt, ad chalroiz i. Obi nunc gloria toaus imperii quod
ad modum sere omnia regna teore pnomuit. Obi
sunt primapes midi, qui dommam Kantuo supe be
stas, nòne omnes tam peregestem h ospites v minus
diei veloci fine transiretunt. Derec sic. Ilam vnu
ex eis non remansit, quia in iummitate de fecerunt
dies eorum et ann eorum cum festinacione. Nam
cum viuere mora, mors nulli parat. Ikonu, avre
fera mors nequa, mors nenni pect vnq. Et dat
ametis legem, tollit cum paupere rege. Cito in
dama gloria est nobis ideo fugienda, quia falassà
muli seruane promissa, sed omnes hores falles in
via. Quæ emm impatorù quæ primapum non de ce
pit, longam emm z Ikonozabile vitam pacificam et
secura potenca promittit, sult. ac ynù momen
tum temporis vire addere non possit. Quis in tem
prali gloria alevandro filis quinque vellù bella

perdidi. sed amputae multitudine, deviat nulla cum
tatem ob sedit quâ non cœperet, nulla proximâ inasit
quâ non sue domnatio subire fit et tamen quando
omnia se subiuitasse credidit et paci sive vitam ducere
fixavit, time in momento veneno deperit. Quid uti
hinc mundi gloria me sequuntur, a quam morte uniri
non poteris. Unde petrus Blesensis in quâda eplà.
Glia mundi fallax et seductus suos decipit amato
res. Quicquid emi ut in futuro præmiet, vel in pre
senti pretendit totum ad mehmi deuomet tamquam
Dei viris. Quarto mindana gloria nobis est ideo fugi
enda et conténenda quia malignissima retribuere
quia non perduat ad gloria, sed pœna et confusione
sempiternâ. Unde O see quarto. Gloria dignomna
seu confusionem poterat, et in potencia me spina
stulta. Et omne dilectio in mayma pœna. Nam
et uixta mensuram tulpe, eitt mensura pene. Ile
vomi? ei illos alloquitur spalis et glorie amatorces dictis
Deo ut eubis qui ad celorui regna ad meatiarui ibi mere se
stmatis, quando facti us et camelus intra p[ro] fora
men acus quod duitè intrare recogni celorui. Non mea
hec verba fit. sed vomi. si hec revocabilis estiam, vps
omnino è deus. celum miqut et teora transfubunt
verba autem mea non transirent. Quilate odos mi
ser vento instabile. fortune nobiles et potentes
qui alios confunditur, et tamquam us nobiles contula
tus, et huus mihi amittatib. honorumque et falsarui
digimatui fumo obectati, ac vêre vite bensuisse tela
morte velut atvente, forte huc notè scindetur in inferno
fine inter inmati p[ro] alios cruciabatur còtinue mori
endo vuentes in laborib. h[uius] i in illido non estis in mo
nò soli ac iuris, labores non fertis. sed Alborantes viue

nò p[ro]nun[ti]tis id cur[io] non tu[] Iovin[b]iz: s[in] cu[n] diabolie
flagellab[ui]. Q[ui]to emui m[] mundo in[no]r su[er]t
glia z leticia, tanto m[] in[fe]no p[re]parata pena. Sed
quid dicta duodenni fatemur v[ér]m ap[os] electisſſe
quorui omnibus ſolus kurtolomeus carme origiſt
ſuit nobilis et ſanctus matheus d[u]nais, ar[ui] q[ui] recapt
ap[la]tum m[]ſi ſtelat, ceteri vero erant paup[es] p[is]ſa
to[re]. Cur hec retuli audiatis. Si v[ér]p[o] e[ra]v, et o[ui]
q[ui] ev[or]e eius audivi mendacia non ſunt, huius
mundi Iovin vir vnus aptus reperiru ſub n[ui]be qui
were eor[u] v[i]te mundi credant ſed p[os]t modium t[pi]ns m[
]tormentie ſenacient ſe p[os]ſitos. Sed forte qui [en]tatis
lumme cecus in[m]lib[iz ad qu[em] et[go] ſi ev[or]c me interro
garett reſponderē. Nonne v[m]co c[red]ni9 damnari h[]
m[n]mē mor[t]alip[ato] ſed ſi h[oe] m[]quiet ita est. v[m]or ſalua
bitur dm[n]us de centu[m]lib[iz. Sed quid d[ui]es et mor[
]talis ſame aur[a] p[as]tus alui d[est q[ui] quoddi[om]n p[er]
us p[ier]id[n]. obi ſup[bia] e[ra] v[m]luvura. obi audiva
nònc[]e m[]diutib[iz; nobilib[iz; poten]tib[iz; nònc[]e z latron[es]
sunt qui paup[er]ui merc[ed]e v[ol]enter dep[re]dant et
eos dep[re]munt at[que] nec [an]t. q[ui] ev[or] vertate domui
S[on]ni fac[ui]nt. qui v[et] paup[ib[iz; ne]cess[ia]na ord[ina]
rent re[pe]terunt. Certe p[er]ſufluitate vest[ment]o[rum;]
ſupe]fluitati rume add[unt]. de paup[ib[iz; frug]o[e] z mm[
]ditate mor[en]tib[iz; non c[ir]an[te]s. p[ala]tia z magna
erigunt ediſſa vt humane ocuius contéplent
et paup[er]et m[]plateis mor[iantur] i[com]modi. con
uiu[a] alius freq[u]cter p[re]parant diutib[iz v[t] fertuſis
d[el]itaſſimis ſua ventis repleant ingluui[em. q[ui]
paup[es] ſame p[en]t. Q[uid] alui d[est. di]ct in q[ui] p[eta]
uita e[or]u[m. Si v[enter] repletui e[ra] tanta c[abo]z copia
nònc[]e a[deſt ad for[es] luvura. quid cargo ap[lu]is l[oe]p[er]

omnino est moratuil Lingua dicitur et peta quæ fecerunt
intimatec nec deu[m] inſi ſo[n]ando cognoſtant nec ſe
ut puto moriur[que] arbitiantur. Iſle em[] faci[]le in præſ
labitur, qui ſe moriur[que] nò cognitat, et deu[m] ſe ſore iudi
cem igno[]rat. Vêre nnn[em]e miles, et inſer em
lur[m]i nò e[m] memoria. Si tamen dmbolica teſtamente
tra nò faci[]le vilupendit. Iod[arco] vere dicta ſi deu[m] ſui in
ſicem vere a[n]noſcent, et ſi ſem[]ora tredere[n]o peta
rent ſaltem tam ſeare. Cur in inſerim ad eade[m]
ſi[]ac properant ut diu[m]em interſint misterijs an
ut contempletur mulier[m] inlore[m], hec ſua medita
tio. hec ſua p[ar]dicio[m], hec dei cognitio[m], ſic diu[m]a p[ar]
ctantur leg[em], ut p[er]cui[n]am terras et mari pagi[n]tæs
cerær[is] vigilijs z. meditationi[m]b[us] et fulijs ſi[m]e diu[m]
tas e[n]ſtire[m]ent certante[m]. Vêr[n]ineta ſua in ſocie
tate mita arti ſi[m]a variate frequent[em] mutat[em] qui z
lud[m] hastilandi, d[ur]e[m] p[ro]catione[m], ebr[ate[m]]es ma-
[gn]a c[om]ma, delicata ſeritula ſi[m]e al[em]nati e[con]lre[m]
ſoladibus mulier[m]e ad ſua wuuptat[em] evyplenda[n] ſuffi
center habent. Sed vere inſer em[] quid ſaſtis nò a[n]no
ſatis, c[or]pus ante ſi[m]e deſtitutis, et al[ia[m] inſuitis
onde inſurritates et mor[m] ta tempeſtua inſi ex
nimm[]a c[abo[]r[us] to[n]pia et ſi[que]tui mulier[m] uſu. deu[m] de
ludere t[er]editie, certe de l[ui]ditie u[m]e mittip[oe], p[er] c[or]pore
obluijsa[m] ai[m], et e[m]e c[or]pus cum anima[m] an[]
tempeſtus deſtitutis, et i[do] gaudete iecunda[m] et le
tam[m]i in u[m]e breuiſto t[em]p[er] ſua quod habentis. Ut
p[os]t mod[m]i cum dmbolo ſi[m]e ſi[m]e t[em]p[er] lugtatijs. Od
ſaſtis ne diſſerat[ie], ſi[que]ntiſſme vestinenta p
imitatis, ne ſorte diſp[er]tat[em] nobilitat[em], ne ſint q
v[os] excedant. Ut in ſi[fer]o veic[]and[ia recipiens et c[or]
fusionem, u[m] c[om]ma u[m] delicata ſeritula, u[m] v[m]na

precaiosa, et invota aiorumque oppide, epulemim
et mebrionem, non enim post morte, amplius huc
facietis. Sed cu diuque qui quotidie epulabit, splendi
De: in gehenna gutta aque minam poptabitis, nec
habere poteritis, seiate in corrupcione, et de corrupcione
colligebis in die udias cui vobis dicitur. Iste male dicti in igne eterni
qui paratu est drilolo et angetis euis, heu cor lapidei
silluni diem expetatis, diem terribile et lenti ibile, in quo non soli
de luvirius vestibz, ebractatibz, et comes faciantur et de
tempore commisso quo vixisti. Sed etiam oppræbit de qua
libet locutione una reddere tamen. Cur non emendantis
cui moraris iniser de die in diem converti ad dinni, cur
te iam malorum non peintet, etc. moris propeat
vite conterat die noitez alvrens, etc. dimbolus ia
propeat, ut te recusat, etc. duutie tuc dæsiaet, etc.
varius corpus quod tantam mitis diligenzia expectat
ut illud rodant quouſa, cœumetim aie cum illa
piter penas hibat inſuntas. Quid etando per
huis vitam scius in vamtatib, petio solatia, duiteas
gloria zic. tibi placita non menes hec, quia hænon ſut
ſi ſi vera quæo gaudia ad illa teleſtægloria quæ tunc
proxera, certe illa gaudia veni ſunt, quia oculi us non
vadit, nec aures audivit, nec in cor hoüs ascendit, di
inete queſo caduta et momentanea ut hibere in
leas perpetua et eterna. Sed quid eis qui nec tiore
nec dei amorc, nec mortis nec tormentor subſe
quætum cu timore apetis ceſſant. sed dolent, s. qu
ut optant præuà non possunt ducere vitam. De de
inſer qui hæc videtis, quia piantetis, de qui ista op
tare tisilia gaudia, quia vobis mutis sustinebis
tormenta inſernalia. Ecte vobis vestat medium
temporis inſplete mensuram veari inſeriam

Sed maliciarum demnat sicut omne dignitatum. Salutem finiammi huc paruo se ius et chrietaibis, pزلus contentioibis, chreis et præatioibis, nec xuiam præterre tempus punitate. Quid morammi dui viias, congregate filius dom. lonores diutias et poterias. Ornam autemitate nobilitate et famè ut et filiVM possint q[ui]e sæstis evcomplete qu[ato] cum illis n[isi]sano an illi ora patiammi tormenta. Sed forte q[ui]s dictet zemgnus est Deus et inferiores, qui omne pecta torem ad se redeuntè recapit et indulget. Quam hoc quidem esse fato[que] q[ui]bem timor et d[omi]nis q[ui]c[um] crediter et vinci quod parit ad se, et cum delect redeunt. Nòne bemgnissimus est d[omi]nis qui tantas iurias tolerat apectato: ibidem eis t[em]p[er]is spatium utemendant. Sed hoc n[ou]eris qu[ia] s[ic]iut bemgnus è tolerando ita justus est p[r]umendo. Sed quis iterum dictet q[ui]n totum ex [p]ropter vixerit n[ome]m benefecit m[ortis] tamen aritulo accepta p[em]tentia a deo deinâ obtinectit. hec q[ui] vana suspiratio et falsa meditatio divinestinu illib[us] h[uius] quorù mala s[ui]t vita mere bitur indulgentiam h[uius] domis ut totus m[ort]us p[er]to g[ent]us et emeritus, qui non fin de[mi] vivit, nec cognout, nec de eo au[di]e voluit, nec se p[ect]are a g[no]sit nec quid p[em]tentia s[it], m[si] forte d[omi]n[us] endo n[ou]it totus ad h[uius] s[da]r ibi: inodatus ne g[oe]s qu[em] angustia p[re]nunt. filiorum qu[em] d[ef]it qu[em] infurintas conterit q[ui]e d[olo]z diutiarum et præalium bonorum concitit. Alii eis non posse à plus frui se c[er]imt qu[em] a deo accipiet p[em]entia, qu[em] non acciperet si ad h[uius] sanari crederet. Certe concludam qu[em] dum sanus è et unum deum offendere non f[or]mndat m[ort]e non mercabitur diutinâ obtine

indulgentiam. Que nasci est punitencia qua soli
quis actipit. quia se vinere amplus non posse
cerim qui si ex miseratione commalescet per se quæ
fieet. Sicut enim modius pannosus in mores at
ticulo accepta punitencia commalisse corpora et per
assate vita. Iste teneo huc verum puto. huc multiplia
experiennae didicta. quod non est bonus fuis. quibuscum
ala fuit vita. qui pectare non timuit sibi minder am
tatibuscum vivit hec omnia theo. Pro hanc omnibus dilectis
sine mi. sitecte sapere. sitecta lumen aculeo est con-
tenue et remque hec omnia sак caducas mindi
sunt quae falsam eum et gloria meam propter eum quid est
super omnia. Et quid proest huius sueretur vnque
sum munimque velle sue deminuerat paciatur. Si
tote hocem et honorem hujusmodi esse excederet et quod
deterius est pemptozii salutis eterne qui eme legimus
a secularib dehinc ad eternas delicias demittat esse
Obat fallax et vana est gloria quam hoc est abnuem
penitent actipunt. et gloria me que asolodex non
querunt homo si alius vult preferri. nòne collatis
est eum qui divit. Ponam sedem mea ab aquilonem
salis ero. iltifido sed cum ascendit cathedra eisdem
tineat precipitan et rumina Augu. Obat felix et bene
qui solo desiderio eternitatis mordebat qui nec pro
pentate attollitur. nec aduer sitate ca ssatur. et dum
in huket meo mindo quod diligat. In eo munde
quod puntuat. Glia huius mundi. mehil alid est quod
vana aurum inflano. O cito qutum executate et si
huius schi gloria me igitur. Nam ut ait amelius. No
potes esse in honore sive labore. in prelatione sive
turba acione. in sublimentate sive amitate. Et ut ca
rissime si prudenter pitulù tuâ quod de patre miudi

nunc maius aduerunt p[ro]culdubio a[que] scilicet unica
tibus te cibare

De morte s[an]t[em]edat et obi[que] expectan[da], Capit. vi,
e mo[] est quin mor[s] non tardat, s[er]bit e[ccle]si
astici q[ui] multa bona confecat h[uius] meditatio
memoria mortis q[ui] in multis sacre scriptura locis
declaratur. Or etc. 1. et 2. a[m]no[rae] nouiss[ia] z meter
num non p[re]ccab[us]. Vb[ic]er, ita aut S[um]a felicitas est
meditatio mortis affidua. H[uius]que sectioni obi[que] por-
tet, et meter[non] p[re]ccabit. Et auq[que] h[uius] tam
s[ic] reuerat a p[er]tio s[ic]uit fixius meditatio mortis
t[em]que emm illa que factat h[uius] summam, o[n]ta con-
tenere z p[re]mittentem a ge[re] s[ic]ne acceptare. Et h[ui]
fa[ta]le contemn[t] o[n]ta qui s[ic] p[re]s c[or]ritat moritur. Na-
contip[er] a[m]itorium contemnitur, q[ui] quis cogitat
se tam h[uius]citer a[m]nia velittur, concep[ia]ta tar-
mas, q[ui] quis c[on]fid[er]at q[ui] c[or]pus s[ui] propter q[ui]
in instanti erit tib[us] verum, s[up]bia bite dim-
lus, q[ui]s c[or]ritat q[ui] ille q[ui] vult in[no]ce s[up] alios
p[on]citur in terram s[ub]tus pede[m] omnino[m]. Ornamant[ur]
derent omnes reges et principes de dominiis habundat
t[em] in h[uius] minimo[], quo a t[am] amplie p[ala]nis s[ui]t
de factori ad sepulchru[m] tam stricti[m], et a p[ala]nis tam in-
minois et fulgidis, ad sepulchru[m] tam horridi[m], et.
obscuri[m], et a p[ala]nis p[ittie] floz i[b] et p[rae]minibue
ornatis, ad sepulchru[m] tam fetidii[m], et a p[ala]nis s[ic] re-
bus omnib[m]que r[es]ertis, ad sepulchru[m] tam indiget et
ege[n]ii[m], et a p[ala]nis f[ili]es, et famuli ordinatis ad
sepulchru[m] s[ic] vatum, et s[ic] f[ili]es, et famuli d[omi]litu-
O vbi[que] illa pr[ester]ita p[on]nque vbi pr[ester]ita gloria vbi
famili[orum] sequentium t[ur]tum, vbi vestigieta illa
tam fulgid[ia] vbi cultura illa nam qui p[ru]iloante

vulbat in deliase in palacio totus manducatur aeri
mbz in sepulchro. Et innozen. Deufris attendite etce
qui paulo ante, inditus et diues residebat in domo
etce q[ui] paip iacet in turnuto, et qui gliosus incede
lat in aula, etce q[ui] deforunt et despectus iacet in tu
ba, et qui descebat in deliase in tenaculo etce q[ui] sult
verimb, in sepulchro. De hac eciam memoria mori
tis sic scribite petrus danmanus ad quandi committat
pen sandum sepe est, cum iam pectativo aia duculo
intipit carnes absolu q[ui] amaro timore conaitur
quantis mor datys consue stimulis laceratur, re
colit vetita q[ui] comm fit. Votidemandata q[ui] negliget
implere contemp fit. Dolet multa pectora q[ui] sefe
mam t pœpit se plorat in mobile distitute vulti ms at
tia lui meutabiliter minere satagit eure copulat
repare vult t[ui]a p[ro]dita. S[ic] non audietur, post tena
respraens tocaens transatte dite eum sum, velit omo
breu s[im]ui temeris deputat passi, ante se caulos
dingit, et in finite phæmaticæ spriaa deprechedit
plorat itaq[ui] q[ui] tam breui t[ui]s spacio acquite po
tut, omn letit iæ s[or]um, deflet ea am se propter t[ui]
breuis illecebræ voluptatis manabile p[ro]tue s[ua]
uitatis annis s[se] dulcedem em ambest quia prope
carnè que verimb, erit obnovia a[nam] negleat q[
choris angelias erit deferenda, iam viros metis
attollit et ca[]duntas in mor talui con[te]plat, ea s[qu]
pp hui[que] bite l[opi]na se perdidisse confunditur. Cu[que] sub
se reflettit caulos ad hui[que] mundi velle, te vestræ caligi
nem, sup se vero miratur iterum h[uius] claritate iuxta
deprehendit q[ui] nox erat et tenebræ, q[ui] m[ur]c[ui] mundo
amavit, interea cauli contabescant, et vertant in
capite, p[er]cutis palpitat, ranci gutur anhelat

pulatim. dentes ingre scint pale scint ora. mebza
cunta rige scint. venc rumpitur in corda. cor sci
Ditur in doloze. dum hec itaq, et hui, mōi tam
vitum mortu precedenaa simulantur offia. affut
omnia gesta simul et verbam net etiam ipse cogitacces de
sint que oia amavi, aduerfue attore. reddit te
fingo num. coacervantur cunta ante iespiactis
oculos et qui confpitere refugit. coactus et iutus
attendit. adest preterea huc houvenda demonum
tunta. illie vintus angeli ta millo qui medus e
liquide depre hendit. cumptmēcne ipa poſſessi uidi
cetur. Ram si in eo pictatis iuemutur m ſigma
visitaioines angelice blandiajs de limtuo. atq.
narmomce et melodie ne exeat pucatur quod em
ſinſtre pauti mentoru ingredo. et feditatis ſea
io: aduicet intollerabili. mox terrore concutit
repetit. impetus violencia pturbat. precapta
tur iuaditur ac de misere tams erga ſtulo viole
ter eorum compellitur. ſunc anna vadit ad labia
et introgant labia. quid vis o nia: vespondet aia
et dictet. evit me opor et dictant ei non pev noe m
tinſt, nec pev nos eoribis. vadit ad aures. ſimulat
et ad nates que respondent ſicut labia. tandem ve
met ad oculos pev quoc evit quę ſpere intuunt. poſ-
ca reſidet ſup verticem capitis. et cairi spicæ hue z
illud acapit magi à tristiam si è damni à da di-
cens ad seipam. otu maleditta aia. excoiciti latro
mis. furis. adulteri. fornicatorie puiri ſen evatoris
qui ſic arcuſpiaat illa nſeliv anima. videt vest ſua
quam habuit in ſonte bapſimatis. candida z. mi
maculata ingnozem pite z coruo. tunc inſerabi
liter ſuſpumat dioces eu horribili fletu z clamore

Et quod uti quis mutavit vestę meam, none vestis
mea candidior erat meu. Et modo in mundior est me
et megtior corio, tunc et apparet dibolus ile qui eā se
dinuit et quę pā scuta est in hoc mundo, angelius sitz
sathanas dicent ei. Noli mihi aia mea ego sum
qui prevarium hanc vestę. Si tu non sola est tali vestę
induta, si maner parer mūdi. tunc dictat aia quae et
tu. dibolus respondet. none ego iam diu. quia ego
sum qui juxtaui tunc vestes, et vià mea ostendit tibi
imedi quod in omnibus obediosti. et credidisti z labo
tasti metuam et omne consilium meu fecisti. et ideo habi
tabes metuam in trifno. obi justiā me letiua. obi
famet me tibi. obi fitie me poti. obi tenebze sultie
obit fetor me bono odore. obit vobis me solacio. obi plā
tatis me remedio. obi fletus me modulatio. obi da
mor in silenio. vulnaturs me modulantia. obi ugm
mectingubilis me refrigero. obi venti validus
sme tranquillitate. obi fugi. sme medio. obi calo.
sme tamino obi omne malu. seme omnino. O
amna siurge vēm metuam. ecce angeli inferi venit
obuā tibi. et cantiunt tibi carmen doloris et tristie
cantuam amarum valde. Tunc euam apparavit ei an
gelus dea cuma sultō commissa ad me et ducit. Scati qui
vitant hanc inundo vestę turpissima. O q[ui]s felis
cb amna dibola. o maleditta creatura. q[ui] deo omn
potenti es maledīa. tenui fin et non vidisti me. ducu
te et nolliſt me intellitere. consulit te et nolliſt
audite me. quæ ergo minuus demonu et yale in loca
tor mentorium qui pārit et iam ev opibus tunc uidi
aris. Et me vevo quīs explicat vuleat. q[ui] amare
inquietum spiſum acce miſidiye lateant. qui ſi
mentet c[ui] infernalibus telis instructi tunc iſinguī

a quib[us] in se flexerit, ad eam supphina cum amaritudine
protrahitur, et deri forze in prope nitibus, p[ro]ta sua et dictis
obediens, quibus fiti quosque, obque splendide epilatrat, et o p[ro]
comis reſtituas fiti, o q[ui] fortis, q[ui] felix fiti, dic nobis
cum non modo epulari, cum non vire deſtitis, cum non h[uius]
aro[m] de diutis tius, cum modo non consolaris cum
vive tua, cum fide z filiab[us] et annatis, cum non loquis
cie. Amma v[ivo] misera, corpi suo maledicta ita dicta
O te p[ro]lui maliv[us] opaca tua, polluerit me. O maledicta
terra. O hitac[io] sathane, ſunſe cato, vel in me[m] ut bi
deas loca tormentorum, q[ui] ſunt in prepata p[ro]te in quib[us]
eſto e[m] v[s]q[ui] m[edi]tum, tu d[omi]nus evocunt n[unc]
cum diuina c[or]nato[m]e, metu[m], a[que] m[ale]dicta ſunt odi[tui] q[ui]
noluerunt videre luc[em] veritatis, et via[rum] uſtice de[m] ma
ledite ſunt au[m]tis t[ue], q[ui] noluerunt au[dite] verbi e[m]tne
vit[em]. m[ale]dicta ſunt n[am]tis t[ue], q[ui] noluerunt odorem
ſametar[m] ventutum, admite e[m]. A[que] m[ale]dicta ſunt
labia et im[m]na tua, q[ui] non g[ust]aue[n]t et[em] p[ri]e
g[audia] et q[ui] non a[pr]uetunt ofſtum laudis ad laude
ſui c[er]atorum. m[ale]dicta ſunt m[ani]us t[ue], q[ui] p[er] c[as] non
ſunt p[ro]creata p[er]nib[us] c[le]noſme, m[ale]dicta ſunt
two[m]m[us] inſarum p[re]c[ordia], q[ui]a eructauerunt p[ess]ia
conſilia, a[que] m[ale]dicti ſunt p[ed]es t[ui], q[ui] c[el]ic v[ivo] n[ò] viſi
tu[n]erunt l[im]ma, m[ale]dicta ſunt m[è]bra tua omnia
q[ui]a c[el]or[u]m n[ò] ev[em]erunt g[audia, m[ale]dicta ſunt opa
tua omnia, q[ui]a a[de]pta ſunt e[m]tina ſupphina. E[cc]
l[im]me de quanto p[er]titulo te p[ote]s liberare, de quanto ma
tino innoxe arrupe[m], ſi modo ſp[tim]oratus ſui[s], et de
morte ſuſpect[em] stud[em] n[unc] taliter viuere, ut m[]o[n]za mo[m]
tis v[i]leas p[ot]uis q[ui] a[dite] c[or]tinet, diſte n[unc] mori m[udo]
ot ſunt m[apias] viuere cum x[p]o, diſte n[unc] omnia con
temnere, ot t[um]e p[os]ſis libere t[um] x[p]o ad q[ui]iam festi

nare. Castiga nunc corpus tuum per puntuari. Ut tunc haleas certam confidenciaam. Oçp felix. quæ prudæ qui talio nunc esse imtitutat in vita, qualis opeat in uemiti et morte. Age cum quicquid potes, quia nesae qui moriens nesae eciam quid tibi post mortem sequitur, noni confidere sup. annos et provinœs quita acius obliuſcere tui quæ estimas. Si noës ſollicitus pro terpimodo, qui erit soli citus in futuro. melius è nunc têxture prouidere et aliquid lom prenntere quæ ſup. alioru auxilio ſpare diu tis hales congregata duicaab in moſtale elemosi nari largiaone. ſat nunc annos tibi veniandæ dei ſanitœ et cim beneſecuris miac vita recapien tem eternu tabernaaila. vii. Greg. Curindu nobè est. et cito ma imis quotidie ſletib cogitandu quæ ſeuus ſua in nobis opere requiret. in die nunc evitue præcepis hù midu. dam venum. Et keri. Quis erit pauorille o alia mea cum diuſſis omnib quorùtè tibi iocanda tâ pœnta quæ gratus aspett. ſola pènitus meoſtata regioez ingre diere et cœursanctia t coteriati uruere corrua illa monſtra videbis. Quis in die tante neceſſitatis occuaret. qui teuebitur a rugietib: prepatus ad eſtæ qui consolabz. qui deducet. sed occuereat utinam alia? uſtorum angeli ſaniti dei nones arrendo ne illas ereuntes iſpediant. ac pias au gaudio in celos de ſerendo. 20. nde de ammaz inquam inſtitu diut. ſeru. qui illis loror in evitu in turniſtui puroz et in conspectu glie magi dei confusio. 20. i. p[ro]ſ. 11. uorè p[ro]torum p[er]ſima mala in amnſſiœ midu peior in corporis et alie ſeparuitè p[er]ſia in uermis to p[er]nuncione et igeo conceruatoz. et quod omnij p[er]ſmiu est in diuine contéplac[i]o separa c[]o. Conſidera ergo kiu[n]c freepter quæ morz non p[os]t dechari h[]ora

moris non pot est fugiat. quia adeo pordmati non pot
mitari. cui vita seami optatim et ann devoaone atque
tatim. Sbona si quid est moro iusti propter requie. me
lior propter nonitare optia propter seavitatem.

De gaudiu paradisi. et pemi in ferm que de
bet notare omnes peccatoz

Capitulum. vii.
culus non vidit. nec auri auduit. nec i cor
homis ascendit que jspauerit dne his. qui di
ligunt eu. i. ad corinthios. v. 2. amna peccatim
et misera vt tibi ia vilescant omnia que sunt m
teris attende diligenter. que et quita sunt que
spantur clettis dei in celis. Unde sien du e tot
et tanta sunt in celis et audia. qu omnes arithme
tia no possunt numeris eu acuare ul calabitare
omnes geometria non possunt eade men finare
omnes iurismatia. dura lettic. ac rethoriz. no p[ro]n
ei pa sevimbom. explicare. qua oculue no vidit nec
aunt auduit. nec in cor ho[is] ascendit zt. Gaud[ie]
bunt quippe omnes saneti sup[er]a se de dei vi sioe i[ff]ua
se de celi et aliam et ratim ar sp[itu]ali pulchritu
dme. intra se de corporis i[glor]ifica[ce] i[ui]ta se. de
ingelorum z homi assoc[iatione]. Inse[mus quin[que]
point septem dona a[ie] que iusti habeb[unt] i c[ele]stis
p[ri]e beatitudine. Et p[rimo] point bona corporis
q[ui] sunt pulchritudo. velo[ta]s. fortitudo. libera[t]e. sa
mtas. Wluptas et etermitas iustoz. ditit e[ui]o]t 7
illa iuta iustoz. pulchritudo solis pulchritudine
septempli[ater] q[ui] modo sit specio[s]o z a[d]equabit
q[ui] testat[ur] s[criptura] dicent e. fulgebunt iusti sunt
sol in regno patris e[or]inn. velo[ta]s tanta e[os]de
comitabitur. ut ip[s] amgelie dei eque similes si
mus qui a celis ad terras. et a terris in celu di

qito actus dilabantur. Hincus igitur veloxatæ exemplum
in radio solis solet intuèt. quin statim orto iam solem
plafra orientali pettingit vultum plage occidentali
et in hoc fieri demus non est impossibile. quod de illud
cinus veloxatæ futurim. cum in rebus amnatis
solet esse maior veloxatæ quod in tailætis et fortitudine
seu vribi prenalebunt. quicunque sibi mecum supine
cumque sociari in tantum ut nullatenus illis obfistere
qui am quod vileat. vel si moie dox ei euertend o volue
int quod a suo statu quo cingat, diuitere non ilio cedat
nec in co quod dictum majori conatu labo abut quod
modo in motu oculorum in vorem ne queso excedat ac
qua adipisatur angelorum similitudo quatinus si
hoc au his que daturi sumus alid exemplum no se
aurit. sibi occurat a quod in quibet angelus valere costi
tent eciam nos inere p[ro]obet et afferat quicquam euto
fuerint angelorum sibi idiem affeauti eorumque seu
utatè et libertatè necessario affequantur. Ita quod siut
ametelis in hinc obfistit nec aliquid cos impedire vel
construendo potest. quod pro velle suo amatu libertati
me p[er]petrent. ita non erit obstaculum unum quod nos
retardet. nec clau suna quod nos detineat. nec elementu quod
nos velle parum obfistat. De famate quid melius p[ro]
terit quod p[ro]estabunt. Salus inquiæ in isto adno ob;
aute m fuerit viva salus que subire poterit ifurritas
re dixi et manutanter a funere lucet famate vowe
future ita ingemina et icomutabile ac inmovile fœx
ut ineffabili quodam atque sensibili famitatis dulcide
totum huiem repleat. et de quod alacritas victis ſtitudine
tabulatæ. aut leſiomæ ſuspitionæ p[re]tendere qat
præcul arrebat atque repellat. In illa futura vita meſu
mobilis quodam voluptas bonos mebriat et dulce

dome hui totos eos me stimabili ex miidana faciabit. Qd
dixi totos œulos, aures, narec, os, mamile, pedes, gut cor
ietur, pulmo, offa, medule, extra etiam p[ro] et a mitis si
tillatim singula queq mebra coru in communi tam ie
stimabili z innumerabli dilectionis z dulcedis senatu re
plebuntur ut fere totue vò torrente voluptatis dei potet
ac ybertate domi de mebretur qui ergo bona h[oe] su
erit adeptu nò intellito ad quid s[ui] pro incomodo
ulterius porrigatui affect[us] Septimo a derunt eis q[ui]
aictus appotere dictuq duituimtae vite. S[ic] ista q[ui] pen
itae d[um] illus decent mine qu[ia] justi meter mi[mi] vident
Sunt etiam alia q[ui]am h[is] q[ui] digestim adiataeda
que nò minus amantur sed ad amma s[ic]ut illa ad
corpus referuntur que inchoam in n[um]o septe
nario constituta nò modiai placent menti q[ui] poru
s[an]pore fuit mibuta. Sunt aut h[ec] amicam, sap[ia]
concordia, potestas, hon[or], scavitae z gaudium. Sap[ia]
ergotanta in futura vita h[om]e erit. Ut e[rum] q[ui] s[are]
voluerunt meli s[it] q[ui] ignorét. S[ac]ent em a unita q[
]saenda sunt. H[ui]s em deus t[am] ea p[re]tenita q[ui] futura t[am]
preſuma ibi a singulis o[en] ab o[ib]; sing[ui] cognosam
tur. Nec qu[em] illorum latabit o[n]io qua p[ri]a, qua
gente qua ſup[er] editus qui[s] fuit. Vel quid in vita
ſecurit. Annacia t[in] smigulorum ſtema g[ra] a smigulos
ſuo amore et ſerviore c[om]p[le]bit ut cui q[ui] amor i qu[em]
ſufficiat auq. p[re]ſertim. Cui o[en] ſint omi corp[us] v[er] et y[ui]
qui è pav ip[ro]a s[it] o[n]m caput. nec i[n]n[or]i affectu co
pleantur q[ui] mebra v[n]imus corporis e[m]utem copulatui
amabat ergo o[en] ut term[im]. amabere ab o[ib]; ut ip[ro]
a ſe, p[ut]a[em] abundant e[m] in dilectione. Quomodo
hoc i[mi] fuit in possessione, ac tamen ip[ro] transi, et con
templare eu p[ro] qu[em] h[ec] i[mi] omnia p[uc]mre peripres

q[ui] plus q[ui] temp[ulo]m meffabili qu[d]i juauitate ip[m]m ama
bis sic itaq[us] tanta erit concordia ut in nullo sæc[]es
aliquem disfaep[are] ab eo q[ui]d te constiterit velle corp[us]
unum erimus àna vna etimus. s[on]sa v[ul]p[er]icem
quiac[que] etimus ibi. Non ergo maior discordia int
noe erit. q[ui] nunc inter v[n]m corporis membra, 2 exim[i]
siut vides in motu ocularum q[ui] illuc quo v[n]n[am] ver-
titur mox alius sequeatur, ita quocumque velle tui, 3 co
uerterio velle omni s[ui]e disfaep[are] tibi illito p[ro]sto ha-
lebis quid divi omnium ip[er]a voluntas dei non deerrit
a tua diu[er]sa f[us] sicuit tu q[ui]d ille, ita z ille ma[n]tus q[d]
tu, caput n[am]que, quomodo a suo corpe disfaep[are]t ai
itaq[us] deum z ho[ve]s voluntati tue concordes huerie.
p[ro]fato inl wles q[d] non possis. omnis ergo erit voluta
ti tue q[ui] ip[m]m omnipotentem habebis in omnibus con-
cordante volutati tue itaq[us]; cu[que] t[em]ta pt[em]tus af-
fuerit honor decens pt[em]tati, n[im]mme deerrit dui usit?
possessione bonorum que d[u]geffim[us] felix fuerie, none
sufficiens et videlicet[m] viam me iniquene. Iта[q]us a[i]
ip[er]a vita perpetuo d[ur]it in vita illa, et hoc omnia tibi
halent[ia] secutitas illa m[ir]p[er]nue non perpendi certa
ar[bit]erit, obsecu[que] quid est me tibi erit. h[oc]t[em] ergo
tant[que]rum bonorum perpetuo eris, nec alia u[m]ie et aduer
s[am]n violentem nicar[ui] timieb[us] p[ro]t nec ergo illi
q[ui]tandis modus a quocumque ho[ve] penetrari cum volu-
mille illia et deac[que] milles centena illia in
numerabiles ibi sint, et onmec eade[m] beatitudie
p[er]fuantur, nec illuc corum sit qui non tantum
de b[us] alterius g[aud]iet q[ui] de suo, p[re]cerea viden
tes ip[m]m de[n]que ip[er] sup[er]a se amabunt ip[s] aman
tem z intelligentem mirabiliter plus q[ui] semet ip[s]os
illuc amante[m] in gloria e[m]uis innu z meffabili ex

ultacque exultabunt. Cum ergo inisti fuerint tanta
felicitate beati. restat ut inisti p[ro]contrarii sit mesti
mabili quodam m[isc]chatate miserit. siat ei iustus
mnia p[ro]milichitudo. vel poterat fortitudo heritas sam
tatæ. voluptæ alacres et m[isc]lantes facta est ita z iustos
mestimabile s[er]ditas t[em]tare m[isc]callitas. s[er]vunt
l'angor atque dolor mentes reddit e[que] emulantes.
Sane dimitur iustitati vowe quæ iusti pro wuèdie
home s[ui]mopere completentur iusti pro interim
nabili pena torquibuntur q[ui]m merit illi qui s[ui]
mo odio exsacribuntur. De sapientia vero quod dicta
quia sunt iustis erit in gaudium zlonorem. ita et
iusti quicquid s[er]t. erit in meorum et confusio
nem. Amictia autem qua iucem pu[er] s[ui]ma iuxam
ditate copulantur s[ic]qua in impus erit in toz
mentis illis erit quo enim magis quis? ama
bunt ec magis me[que] p[er]nadolebunt. discordia ha
bebunt. cum omnino creatum. et ois creatura discor
dabit e[ui] illis h[uius] erit pro potestate honorum tanta
ip[s]sita erit et e[que] sequitur ut omnino m[isc]bil coru
que voluerint posset et quicquid habuerint notum
Igitur pro l[on]ore s[con] obtingebunt ph[er]nem ob[ro]
bur[us]. et hoc s[me] s[me] claudentur. Unde s[it]at anna
Dei securi erunt s[en]nibus annisfures bona s[ua] ita
isti minna dei omnino desperabunt s[ea] amplius
iamp[er]dituros h[oc] n[iala] pro eterno ergo. et i[ec]ffabi
li g[aud]io bonorum l[er]creditabunt m[isc]citabilem tri
sticam o[es] qui pro ip[s]entundine creati transi
tur i[s]unt in s[oc]iatate in deo moni. h[oc] Anselmus
In illa ergo futura beatitudine. ut diat h[ec]t aug.
deus omnino s[ens]us keatorium sp[er]nali z meffabi
li deletatione resicet. e[n] ip[s] o[mn]i s[en]fui s[it] ob

reptum futuris erit nascens dens speculam visum enthanas au
ditum in Christum, kalsamum olfattum, floe tattum, quæ preterea
huc fattus est, ut totum hortez in se beatificaret ut sensus inte
votz in contemplatione humantatie, et brevetur sedem
augui. Et grego, tanta est ibi pulchritudo justicie, tanta
iocunditas latis eterne ut eciam si non literet ut ea am
plius viuere seu manere quantum vunst diei mora est
p[ro] hoc numerabilee huius inter dies p[er]nominati
et artis fluensia temporalem honorem merito
retentus, contemnentur. Non enim falso aut p[ro]
affektu dictum est quod melius est dies una matris
tius sup illia. Acta. Qui in hac vita p[er]sane
potest. quanta sit illa felicitas beato: videre deu
villere eu deo, deo esse qui erit omnia in omnibus
halere deum qui est summum bonum, et ubi est
bonum, ibi est s[uum]a felicitas, s[uum]a iocunditas. Viva
libertas, p[er]fetis caritas, etc. etiam s[ac]etis, et securitis
eterna, augui. O gaudiu sup gaudiu, videre deu qui
secit eum, qui saluam eti, qui glorificam eti, videre
fruere dei sui, quod est s[uum]um boni gaudii, angeliorum
atque omnino sedorum. Sunq[ui] Deus, s[ui]m greca, ta me[m]na
bilis pulchritudinis est ut angeli qui s[ol]é se[pt]empli
s[ui]a vununt pulchritudine iustiter me cum s[ac]iabi
liter desiderant p[ro]spicere. Actem Aug. Nulla i[s]ur
get malia, nulla carnis inſeria, nulla in p[er]ccordi
voluntas, nec delinquendi potestas, sed totum evultano
totum leticia, hec possidebunt hortes angeli[s]e s[ac]ari. O
amma mea iam audivi quanta s[ui]t iustorum gau
dia quod gaudis letia, quita ſerentis, q[ui]tatis iocundis
ullus supine c[ui]nitatis. O felix iocunditas, o iocunda ſe
littas, ſancte videre deum habere metermi et. Si nos
quotidie oporteret tormenta perſere, si nam g[eh]en

niam longo etque tollerare, ut vpin m sua glia videre jus
se tineat, et sanctis eis sociari, nōne dignum erat pui
onme quod triste est ut tante glorie tantus: vobis ptici
pes haberemur. Qua s pe amma mea a turba terrenōz
desideroz sccessum mentis petamus et mea a secreto
cordie illititanum consitacionum tumulto expellentes
supine patti e m amorem, intume quiete anhelato
reueruntur ad cuuitate celestem in qua scripti su
nus et eues decreti. Sicut ergo cutes scon z dome
fia dei, et sicut heredes de, cohe redero aut vpi. Ut ad eum
tato puemne valeam? Si queramus quio huc fi potest
vel quibz, medijs uſ auvilye, audi re ista posita e m
voluntate fatisntis, qum regnī celorui dom patie et bi
olenti rapunt illud. Non e m quicrit alud precati ap
terpim. illi ergo qutum ec te da et habebis illud. Quid
turbaris de precio vplus sertim tradidit ut acquireret
regnum deo pni, da te illi, ut regnī eus sit m te ac
non regnet peti m tuo mortali corpore f, ſpnes m
acquifione vite. O alia pectatri v mſera, ſi huc que
iam diu de et alidys, et excellentis quibz, ſancti et
eletti dei meternum et auſebunt in regnī celoz. no
te moucant ad promerenduih p pectenca et per
opera virtuosa ei eſta dei regnī celeste, timens
et panteas atq, timendo conſidem inſubilem edd
tionet, et pénalitatee inſern cuuitatis diboli vt
tinore et panoze resurſae, z comuertere ad dim
deu tui toto corde. De quibz, ſaendui q ei dānatis ſit
duersitas pectatorum ita erit duisitas penaz. vii.
eſreg. Onue quide igme qetene e aedend, f non
mo modo evert ac pcoez. Vnifque ſi qutui evi
git cuipari ſantum ſeneuet de pena, ſiuit ab eud igne
aliter vemit pulea, aliter liginim, et aliter ferrim

Iste igitur taliter inſiamaus estab uta uiditis ſuccesus
ip nouo meendio non midigebit usque in ſempitum. Job xvi,
Deuorabit eos igitur qui non ſuettendetur. De aequibatela h'
igitis diat beate seſastiamis cum angeli ad autem
ſtabit. quid iste igitur ſensibilis ita ſe illet ad geſch.nale
itnem. ſiuit igitur in parieta deputus ad istum ſenti
bilem. Et pſidorus ait. In inferno erit aliquid obſau
ri lumis quo diniti videre possint ut oleant non vnde
letentur. Eos quiſpe quos reſcribri nunc mozdinate
diliguntur ſecim tunc into mentis videbunt ut pe
nam propriæ conditionis exagiferent carnaliſs to
ſtatio autori preſſita pari ante oculos volione
damnata. Idie solet queri in dammati videt at egis,
sanctori. Ad quod reſpondet. Grecio, in omel. de duu
te epulone dicens. Credendum est ante reſtribucr,
extremi idiai muſti quosda iustos in reque reſpi
cunt et eo videntes in gaudio non ſolum de ſupphao
ſi cecam de aliorum hno curiavitur. uſtii aute ſemp
vident iustos in to mentis ut hine coru quaudam cre
ſcat. qua malum conspiciunt quod miſciter euſe
runt tantos, maiores, creatori suo egis reſerant
quinto vident in alies quid eperpeti. ſi eſſent relati po
tuſſent. Et ut idem alibi ait. Non frustabit beati
tuamem iustorum aperta pena reſpoſo: qſin ibi in
comprissio miſerie non erit beator, et eorum innume
titia non valebit. Et si in natura ſue hominis
uiam habent iam tunc autore ſui iusti eomni
tanta reſtitudine cœuingent. ut nulla ad reſpoſo
co paſſione moucantur. Et addit proſper. quæ
cui hori parentum zœuſum miſera beatoe contri
ſtare non poterit. Videbunt aut dammati beatoe an
iudicat diem non huc modo quod eam eoz qualibet ſit

agnos cantat, sibi solutum modo cognoscent eos, eis in quadam mestimabili glia ev hoc eum habuntur, tamen iusti, muidiam dolentes de feliatateboron, qua divisione pruabuntur, nec tamen ev hoc est, penaminnem suagebitur quia in memoria habebunt gloria bea torum: quam in iudicio vel ante viditur, viderunt et hoc erit eis in tormenitù sibi ius affluerit in hoc quid videbunt se indignos reputari eam videre glia, suam quam saneri vident. Item solet quern an dicti vidcant ea que in hoc immundo asequuntur. Ad hoc respondet Greg. in sedo libro moralium tractatus illud iob ix. Si nobiles sunt fidei eis suie ignobiles non intelligunt. Si hi qui ad huc venientes, sunt mori etiamque quo loco habentur ignorant ita in ea cui vita in carne venientur post eos qualiter discomit, ne saunt, quia vita sibi longe eam vita cito me quod de animabus sanitis saendus eis quia qui inte oipoten tis claritatem vident, multo modo cedendum est quod sunt foris alia quia ignorent. Solum ergo vident que sunt arcas eos, mali autem non. Et si dictae magio distat damnatis gloria isto quia ea in immundo asequuntur, sed tibi non vident ea que arcas nos aquentur, eis toto multo possunt videre gloriaHAM biorum. Dico ea quia huc aguntur, non ita affluerent dannatos in inferno, si videlicetur sicut fecerunt glia in sepetta. Unde non ita ostenduntur damnatis ea quae huc aequunt, ostenduntur autem eis ea quae huc etiam auferere possunt huc per se non vidcant. Item quicuntur an damnati velicent in inferno omnino alios esse damnatos. Ad hoc dico quod sicut sanitis in patria erit per se fectissima caritas. Ita in damnatis erit perfectissimum diuui, unde sicut sanitis gaudebunt de omnibus homis

ita mali de ôibz loins dolebunt. Unde felicitas sêorù ab illis
considerata eos mavime affligit ideo vellent keates eſſe et
damnatoc. tanta eim cœu erit in India q[ui]a p[ro]p[ro]inquitur
suorù et lor[ie] indebunt ei ipi in misera ſuna ſint
et eam m hac vita loe adiut crescente in India ſi tam
minime in[i]dent p[ro]p[ro]inquit e[ui]e qu[ui]e et maio[]c e[ui]e cœu ſena
ſioc[ee] prop[ro]mqui damnarentur et aliy ſalutarentur q[ui]
q[ui] aliqui de ſiue prop[ro]mqui ſalutaretur. Exemplu[que]
q[ui] d[omi]es p[ro]tut fratres ſuoc[que] ad damnatoc erip[que] ſaerunt ei
q[ui] aliqui erip[er]entur malinſſet tu[]n fixi[res] ſuoc[que] no[mi]
cui alij[us] damnari. Et ſiue q[ui]us ev damnator[us]
multitudine ſena ſingulo[]rù a uſgeatur tantù[m], tam
ſup[er]ſat odum z in India e[ui]que magis Aliq[ui]nt to[]ſtri
cui multis q[ui]cui vno ſolo. Queri etiam ſolet am inor[
]tui mavie damnati ſaenit vel re[c]ordentur cœu que
ſauerunt. Ad h[oe]dioc[esis] m damnatis erit conſideratio
cœu qui p[ro]pri[e] ſauerunt vt cauſa materialis tristie,
non autem vt delectacione cauſa conſiderabunt emm
z in ala q[ui]e gesserunt exq[ui]b[us] damnati ſunt et lo
na q[ui]e anniſerunt et exi[ut]ro[]z to[]ſquebunt. P[ro]terea
ſiue q[ui] dip[lo]p[er] ſena in inferno erit p[er]pena d[am]mi z p[er]
na ſenſus quas tangit v[ir]pe, math. vii, vii, d[ie]cit. O mi[n]
no[m]ro[]z q[ui]e no[mi] facit fructu[m] evadentur. et in iſt[em] mittet
De p[er]pena ſenſue q[ui]e multipler eſt. ſic d[ie]t g[reg]eo. ſup[
]illud. math. vii. Et i[ct]etur in tenebr[as] exte[]terior[es. In
inferno erit frigus in ſup[er]abile. ut[em] meetingin[b]i[us]
verme in[mortalie, fetor[em] tolerabilie, tenebr[es] pal[ha]
bile[es, flagella edencium, bor[ida] visio demonum
conſi[u]io p[ato]z, et de ſp[er]atio omn[ibus] bono[]z, i[ta]q[ui]z, d[am]ati
plem[er]erunt on[i]mitti[st]ia z doloz. Et d[al]ebunt e[i]ſetui
m ocui[m], sti[nd]ore[m] in dentib[us], fetor[em] mu[n]ib[us], g[e]itu
m weib[us], terri[re] m aurib[us], v[n]taula m manib[us], et

perdib. igne: ardoem in mebrue sulte oib. Or quidam aut
infermis e souca morti sera peime omnib. z inſens reſer
tatibi. vt ſaribunt ſaie xiij. Duiſquez ad p[ro]vimui ſuii
ſtupetib. ſaie combuſte vultae eoz. Et Saruch q. ſugre
ſunt ſaie corum a ſumo. Nam omne vultue p[ro]torz
dedigentur. in ſolam: ut haſetur iohelis ſeb. Item acer
bitas penarum in ſenatalium p[ot]t considerant ex ſletu z
ſtrido: de miu. ex deſiderio mortis ex manducatione li
tuarii z blaphema creatorie. et ex ſimlib. alys he que
omma ſuit ventura ibidem vt patet ex lume locis ſarp
turarii. Ubi apud. vii. Comederunt linguas ſuas pre
nimmo dolore. z blaphemant deu celi pre dolorib. et
vulnereb: ſuis. Tanta erit acerbitas penaz: op p[ro]toris
vita, qua œc appetunt. ſpreta et contépta. morte qua
œs fuguit. ardent deſiderio affectabunt. apota. iv. In
debus illis. Querent h[oc]es morte. et non muement
cam. deſiderabunt mori et morer fugiet ab eis. Et caro.
Ibi quid agemus. quid respondebimus. michi erit ibi
inſi ſtrido: dentium, inſi vlulatius et ſletius et ſera pe
intenaa ceſſantib. vndiq. auvilys et inuales ſentib.
vndiq. peime ſed nec ſolacium quidem vſo[]quaq[ur]. Ibi ei
nelli occument occules iuſe inſi ſolum penaz immſtr
et ſauee vndiq. tortori. et q[ui]d est determin o[m] net aens
ip[er]mi. Illum ent ſolacui aut lucas. In h[oc] aut p[ro]ſus
quis tremor imo q[ui] reſoluto viſcenti e. duilſia[]z me
b[ro]ui que quales aut quante omnibi ſenſib. erucib
nelli poterit h[ui]ne ſamoné explicare. De dam pe
na ſi diat caro. Domilli imperito: am putabunt
ſalz eſſe ſatis. et optabile videri ſigelèna tantummodo
carant. eto aute: multo magne gravior eſt q[ui] c[eh]m
nam dico eſſe eruciatius. et remouer et abiſa et ab
illa gravia excludi ab illis lume q[ui] p[ar]ata ſunt