et meis labor in prinazo, picaus caſe integri, nerſatus ex uto
uditio fruettum est ampliſſimi ſonſentus. Flam cum propter
dilationem comitioz ter preſor p[er]miſs centurys ſuntis ve
miſnatus ſum, ſarile m[el]lexi. Quivites et quid de me indita
retis et quid de alys preſſuberetis. Nunc cum et auſtoria
tis m me tantum ſit quantum nos honoriſbis mandandum eſe
nolueris et ad agendu famiſtatis tantu quantu h[uius] uſuarii,
et forensi uſu prope quotidianu exercitatio potuit aſſerze
certe et ſi quid etiam direndo ſonſequu. posſum h[is] oftenda
potiſſimi qui ei quodz rei ſeufru ſuo induro tribuendum
tenſuerunt. Atq[us] illud i[pr]p[er]miſ miſbi letandu m re eſſe
im[eo]o q[ui] m ha[tr] mſolita miſbi ex hor loro ratione diuendic ca t[ui]s oblati
p[ō]pei ſingulari eximaq[us] iuſtute. Huius aut[em] oratiu[m]s diſſi deſſe p[er] d[ur]
alis est exi[tu]m q[ui] p[r]priu[i]t mu[n]emt. Jeta miſbi non tam eo q[ui]s de Bn[ei]
p[ia] q[ui] modus m diuendo est. Atq[us] ut m[ade] oratio mea pro
ſiſtur inde her rauſi omnis duat[que] bellu[que] grane et p[ir]culaſi,
noster u[n]tigalib[us] atq[us] ſoays a duobus potentiſt[i]mi regi[bi]
miſtur. Nitidate et trigrane quodz alteri ſelutus alter
lacuſt[i]us orationem ſibi ad occupandam aliam oblatam eſſe
arbitratur. Equi[tabus] romam honestiſt[i]mi iuſu aſſerimt
ſex alia quondie littere quod[m] magne ves aguntur m u[n]ſtris
u[n]tigalib[us] exerendis occupate qui ad me pro nereſſit[i]diſe
que miſbi est a[mi]llo ordine, cauſam rei pu. p[er]culaſz rei
suaz detulerimt. But[am]re que i[n]n[er] n[er]ſta prouința e
vires eruſtos eſſe complures. Regnui ariobarzams quod ſi
intu[n]ſt u[n]tigalib[us] totum eſſe m h[os]ſu[n] potestate.
Lucullum maq[m]s rebus u[n]ſtis ab eo bello diſreſeve. H[ui]t
qui ſuſtuererit non ſat[i]s eſſe p[ar]ati[i] ad tantu bellu[que] adi
mſtrandum. Vom[mi] ab omniſbus ſoays et cu[n]bus ad id bel
[ui]m Impatorem depoſt[er] atq[us] expeſt[i]. H[ui]t v[m]i h[os]ſubus me
tu[n] preſterea nemnien. Cauſa qu[em] ſit videtis. mir qui ag[e]
dum considerate. P[ri]mi miſbi indetur de genere bellu.
dicte de maq[m]tudine. T[um] de imperatore deli[ga]zendo
direndum. Demus est e[m] emi[n]ochi quod maxme
u[n]ſtrato[m] nos exi[ta]tare atq[us] m[ſ]ſi[m]are debet. Tradita e

igitur filius sacerdos atq. auctor pro qua multa maiores uiri magna/
et grama bella gesterunt. Aguntur certissima populi romam nettigalia
et maxima quibus ammis et paus ornamenta et subsidia belli reque
ratis. Aguntur bona multo2 cum quibus est a nobis et ab impa
toribus rei pu. consilench. Et quoram semper appetentes glorie
prier ceterus gentes atq. ambi laudis finis, delenda e uobis
illa macula mitridatico bello superiore sulceta, que penitus iā
medit atq. mueterant m populi romam nomine qu is una
die tota alia tot m cuntatibus uno mitio atq una lignificatione
litterar. nunc romanos netandos, trudandos, denotavit no
mo adhuc penā millā ſuo dignā ſtreleve sulcepit. Sed ab illo tem
pore annum iam terru et meſsim vagnat et ita vagnat ut ſe
non ponto neqz capadone latebris occultare uelit. ſed emergere
patro vęno atq. m uris nettigalibus, hoc eſt m asie luce uer
ſari. Et em adhuc ita uiri cum illo vege contenderunt impatoſe
ut ab illo mſigma iutorie non iutoriam reportarent. Trinupha
uit Lutius Silla, truiphait Lutius Murena de Mitridate duo
fortiſſim et maxim impatoſes. Sed ita truipharuit ut ille pul
ſus ſupatus q. vagnaret. Veritamen ills impatoribus laus
est tribuenda q. egerunt uema danda q. velinquerunt, prop
tecea q. ab eo bello Sullam m ſtabam res pu. Murena Silla
renorant. Mitridates antem omne reliqui tempus non ad
oblimonem ceteris bell. ſed ad comparationem now rotulit
qui posteaq. maxmas edifraſſet ornafſet q. classes exatusq.
permagnos, quibnurimq. ex gentibus potuſſet comparafſet
hoforams finitimus ſus bellu mferre ſimularet, uſq. in hispamā
legatos electam misit ad eos dures quibus cum tum bellu gere
bamus ut cum duobus m locis diſiunctiſſim, maxime q. di
uerſis uno consilio abrims hoftu copus bellu tera maris ac
retur. Vos antipiti contentione diſtricti de imperio domi
Sed tibi alterus partis periculī Sertoriane atq. bell.
que multo plus firmamenti at roboris habebant
duino consilio at ſingulari iucte depulſum
ita res a. L. Lutullo ſuMO uivo eſt admi
gestay rez magna atq. pēdara non ſu

Sed tibi alterus partis periculī Sertoriane atq. bell.
que multo plus firmamenti at roboris habebant
duino consilio at ſingulari iucte depulſum
ya res a. L. Lutullo ſuMO uivo eſt admi
gestay rez magna atq. pēdara non ſu

her aut extrema que nup atriderant, non culpe, sed fortune tribu-
enda esse incendentur. Sed de Luauillo dictam alio loto et ita dictam
quixites, ut neqz uera laus ei detratta, neqz falsa, ac fuita esse uide
atur. Sed pro uri imperij dignitate atqz gloria, quoniam is est
exorſus oratioms mee. Videte quem nobis alij ſuſtripendim pu-
tetis. Navores ueftri ſepe merratoribus aut nauiuilatoribus
miuioſiis trattatis, bella gesserunt. Vos tot annum romanorum
mlibus, uno mintio, atqz uno tempore necatis, quo tandem aijò
esse debetis. Legati exant qu appellati ſuperbus Zornthi pa-
tres ueftri totius gretie lumen, extimtum esse uoluerimt vos
cum regem iultum ce patienn, qui legatum populi romam con-
fularem iuiculis at uerberibus atqz omm ſuppliio necatiu ex-
trutiant. Ili libertatem cuiu romanoz immittam non tulerut.
Vos utam ereptam neſligetis. Ius leganiom, nerbo molatum
illu perſeauti ſint. Vos legatum omm ſuppliio interſertu reſmque
tis. Videte ne ut illis pulchernu ſint, tantam nobis imperij
gloriam reſmquere ſic nobis turpiflimu ſit id quod acceſtis,
tueri et conſernare non posse. Quid, qu salus populoz ſuum
m periculum, ac diſtrinu norant. Regno expulſus est Arnobera-
nes rer ſotius populi romam atqz annus. Imment duo reges
tur Asie, non ſolum nobis immiſſinn, sed etiam ueltris ſotius
atqz annus. Timitates auſt omnes, amita Asia atqz grecia bem
auxiliu expertare, propter perillu magmtudin, rogiutur impato
rem nobis tertum depoſtere, cum preſertim uos alij miſeritis, neqz
audent, neqz ſe id facere ſumo ſme periculo posse arbitrantur.
Vident, et ſentuſt hor idem, quod uos, vim esse iurum, m quo
ſuma ſint omna, et cum prope esse, quo etiam tarent eſcius,
anns aduentu ipo atqz noie, tam et ſi adamantim belluin mue
t, tam impetus hoſtu repreſſos esse intelliuunt, atqz xetar,
bij uos quoniam libere loqui non licet, tamite rogant ut ſe
reteraz, proumraz, ſotios dignos exiſmetis, quorim
in uro comendetis, atqz hor etiam magis q[ui] reteros
in proumna hoines cum imperio mitimus, ut etià ſi
audient, tamen ipoz aduentus in urbe ſonoz, non
pugnatione differant. Imc audiebat

3

antea, miſt p[ro]tem videt, tanta temperantia, tanta maniſuetudine,
tanta humilitate, ut h[uius] beatitudine eſt, indeantur apud quos ille
dintiffime comoratur. Nuare ſi propter ſotios milla ip[er]diu/
via laſſiti maiores uſtri cum Antiocho, cum philippo, cum etholis
cum p[er]mis, bella g[er]ſerunt, quanto uos comenit m[ur]wys prouora/
tos ſotiorum salutem. Vna cum imperij uſtri dignitate defendere,
Prefertim cum de uſtris maxmis uettigalibus agatur. N[am] ce
teraz, prouintiaz, uettigalha Quirites tanta ſunt, ut ijs ad ip[s]a
tutandas uij contenti eſſe p[os]ſimus. Aſia neco tam opina eſt et
fertilis, ut m[] ubertate ag[ro]z, et narietate frutui, et magmi/
dime paſtions, et multitudine e[ra]z, e[r]z que exportantur ſatle
ommbus terris antecellat. Iſtaq[ae] h[ec] nobis proumnia Quirites
ſi et belli utilitatem, et p[ar]nis dignitate ſiſtmore multis, non mo/
a calamitate, ſed etiam ameti calamatis eſt defendenda. N[am]
m[er]teris rebus cu[u] uemt calamatis, tum detrimentu[a] atripitur.
At m[em] uettigalibus non ſolum aduentus mali, ſed etiam metus ipe
aſſert calamattatem. N[am] cum hom[i] copie non longe abſiſt
etiam ſi n[ru]p[to] milla ſatta ſit, tamen perora reſmquintur, agri/
cultura deſeritur, m[er]tatorum namgario conſu[n]ſat. Iſta neq[]z
er portu, neq[]z er de[n]mis, neq[]z ex ſcriptura uettigal conſeruari
poterſt. Nuare ſepe totus anni frutus, uno vumore percuti
atq[ae] uno belli terore amititur. Quo tandem amīno eſſe
exiſtmatis, aut eos qui uettigalha nobis p[en]ſitant, aut eos q[
]exercent atq[ae] exi[zu]nct, cum duo rege[s] cum maxmis copi[
]pe p[er]ope adſi[n]t, cum vna exeruio equitatus pezbrem tempore
totus am[n] uettigal auſſeare p[os]ſint, cum publicam fami[la]s
maxmam quas m[ur]wys habent, quas m[ur]wys, quas m[pe]ro/
tubus, atq[ae] uſtrodys magno periculo ſe habere arbitrentur. Du[
tatis ne uos illi rebus frui posſe, inſi eos qui nobis frut[no]
sint conſeruaretis, non ſolum ut antedicti calamitate, ſed et
calamattatis forimdime liberandos. At ne illud nobis neq[
]gendum eſt, quod mi[n]ch[er] ertremu[n] propoſuerem, cum eſſe
belli genere d[ur]tus, quod ad multo[]z bona, cum
pertinet, quorum nobis pro uſtra ſapien[ta] da eſt ch[ul]genter ratio. N[am] et public

suas rationes et copias in illam proponunt, consulerunt, quod ipse
per se res et fortune uobis cure esse debent. Et emi si uetigalia
nernos esse rei pu- semper diximus, eum certe ordine qui exer
cet illa firmamenti certum, ordini reate esse ditemus, deme
ceteris ex ordibus homines gnam et industry partim in alia
negociantur quibus uos absentibus consulere debetis, partim
eorum in ea proponcia, perumas nagnas collatas sunt. Et ut
igitur humamtatis uere magni eorumui num calamtate prohi
bere sapie uide multo, cuui calamtatem are pu. seuntua esse
non posse. Et temm illud primu parui refert, nos publicus
amnis uetigalia, postea iutoria recapere, neq. insidem redime
dus, facultas erit propter calamitatem, neq. alis voluntas prop
ter timorem. deme qu nos eadem alia, atq. idem uite Mitridates
mitio bellu asiatica docuit id quod certe calamtate dotti memora
retinere debemus. Nam tum cum in alia res magnas permulti
amplexant, firmus vome solutione impedita fide concidisse. Non
enn possunt una in cuicula multi rem ar fortunam amittere, ut
non plures seu in eadem trabant calamitatem, aquo periculo
prohibe te rem pu. et mihi credite id quod ipi uidevis. Nec
fides atq. ratio pectimam, que vome, que in foro uersatur impli
ata est cum illis pectunys asiaticus, et roherret. Kueve illa non
punt ut her non eodem labefatta motu contridant. Quare
uicete num dubitandum uobis sit. omm studio ad id bellum
mcumbere in quo gloria nois uesti, salus bonae, vertigalia
maxima, fortune plurimam, cunium cum re pu. defenduntur.
Quonam de genere bellu dixi, min de magmtudine bellu
pauta dixit. Potest emu hor dixi bellu genus eel ita necurz
ut sit gerendum, non esse ita magni ut sit pectime mendis
in quo maxime laborandum est, ne forte anobis que diligens
nostra prowdenda sunt contemnenda esse uideantur. Atq. ut oes
me. L. Lucillo tantum impartire laudis, quantum
de sapienti sùmo hoi, et magno impatori deheatur,
maximas Mitridatis copias omnibus rebus
naturamque, urbemque, asie clarissimam, uobisque am
nam. Quo cito, chessam esse ab ipso rege maxima multitudine.

euas erat, fam lonicletissim, et religiosissim dixiendi cauſa in eis
orais nunc exercitù eſſe aduerſum. ſta nationes multe atque magne
novo quodam terrore ac metu concitabantur. Nolſter aut erant
et in urban ex tigraſis regno reperat, et prelijs uſus cent ſeru-
dis, tamen ſimma longimquitate lozo, et deſiderio ſuor como-
nebatur. Hic iam plura non dixam, ſint emm illud extemuz
ut ex ily locis amplitibus nris veditus magis maturus, ſt
processio longior quereretur. Mitridates autem et ſiã manu
confirmavit, et eorum qui ſe ex euis regno collegerant, et mag-
ms aduentijs multo, regum et nationi unuabat, hor iã ſere
ſi ſic fieri ſolere attermiſs, ut regi affutre fortune farile mul-
to, opes alluitant ad inſericordia, magnum eon qui aut re
geſ ſint aut vuiit in regno aut regale ily nomen magmi et
ſancti indeatur eſſe. Iſtaq, tantu butus efficere potut, quanti-
molums miq, eſt auſus optare. Nam cum in regni ſui ſe
repetiſet, non ſint eo contentus, quod ei preter ſpem adidem-
ut illam poſtea qua pulſus erat terram unj attingeret, ſed
in exercitum nunc clau atq, victore impeti ſerit. Sinque hoc
loco Quirites ſiut poſte ſolent qui vês romanas ſcribuit pre-
terne me uſtram calamitatem que tanta ſint, ut eam ad au-
res. L. Luculli non ex prelio miſtis, ſed ex ſermonê ſumor
aſſeret. Hic in illo ipso malo, granuſſima, bellu offenſione
L. Lucullus, qui tamen atq, aliqua ex parte ily mccomodis
mederi fortaſſe potuſſet, uſtro uſſu coactus, ily mpy duntur
mtati, modi statuendi, veteri exemplo putauſtis, parte militi
qui iam ſtendys confeti erant, dumſit, partem Habriom
tradidit. Multa pretereo consulto ſed ea nos comectura
perspintis quantum illud bellu factum putetis, quod couiſant
reuerens potentiſſim renouent agitate nationes, ſuſpiant, mite
que gentes nouis mupator nolſter acipiat, uetere expulſo
conuenere ipso eſſet necellari, magmtudine perculoſum,
conuenere ipso de imperatore ad id bellum delugendo ac tantis
conuenere, etiam durendi eſſe indeatur. Vtmâ Quirites
inmorenti copiam tantam haberetis, ut

her uobis deliberatio difficultis esset, quę nam potissime tantis rebus
ar tanto bello prefatendum putaretis. Nunc vero cum sit omnis. Ene-
pom. qui non mō eo? houż qui miunt sunt gloriam. sed etiā antiqu-
tatis memoriam iustitite ſuparit, que ves eſt, que auſiſſi autem
m har cauſa dubni farece possit. Ego emm ſit eſtimo, mſuimo
impatore quatuor has ves meſſe oportere, ſtram rei militaris
iustitem auctoritatem felicitatem. Quis igitur hor homē
ſienient unq aut ſuit aut eſſe debuit, qui e ludo atq. pueri/
rie diſiplina bello maximo atq. aeremnimis hoſtibus ad patris
exercitum atq. m militie diſiplinā profectus eſt, qui extrema
puericia miles ſumi ſuit impatoris, meunte adolesſtencia ma-
xim ipe exercitus impator qui ſepus cum hoſte conſlyxit/
q. quiſi au m nmmco concertant, plura bella gesſit q. ceteri
legerunt, plures prountias conferit q. alij, ſupuerunt, cunis
adolesſtencia ad ſieniam rei militaris non aliems preceps
ſed ſins imperijs, non offenſiombus bell, ſed iurorijs, no-
ſupendis, ſed triumphis eſt tradita. Quod demq. genus bel-
li eſſe potest, m quo illum non exercuerit fortuna rei p.
amle africant, tranſalpni, hispanenſe mxtum ex cuntatib
atq. belluſi ſiſſimis natombus ſeruile, nauale bellum, naria et
dunersa ſenera, et belloz, et hoſtuī non ſelum gesta, ab hor
uno uro, ſed etiam confecta nullā rem declarant eſſe iuſi
imlustri politam, que humis viri ſieniam fugere possit.

Jam nero iustiti Œnei, pompei que potest, par omnino ſ.
Quod eſt quipſi aut digni illo, aut uobis noni aut anq
mauditi posſit alſſere. Neq. emm ille ſunt ſole vichtites
impatorie que unſo eriſimantur, labor m negecijs, forti-
tudo m periculis, mduſtoria m agendo, celeritas m conſi-
endo, consilium m promdendo, que tanta ſunt in hor uno
quanta in rei quin ommbus impatoribus, quos aut au
aut audiunim non ſuerimt. Testis eſt ſtalia, quam iu de
iuror. L. Silla hums vichtite et ſubſidio conſeſſus et
beratam. Testis eſt ſtalia, quam undiq. milites
periculis, non terore bell, ſed celeritate conſi,
Testis eſt Africa, que magi oppreſſ

ipso linguine redundant. Zestis est gallia per quâ legionibus
moris in hispamâ iter galloz, mtensione patetatum est. Zestis est
hispama que sepiſime plurimos hostes ab hor ſupatos profitatoſq
asperit. Zestis est ite, et sepius ſtalia, que cum ſeruili bello,
tetro, periculoſoq, premeret, ab hor auxiliu absente expeſtum,
quod bellu expertatione pompei attematum atq, mmmitu
est aduentu ſublatum atq, ſepultu. Testes uere iam oê, oce
atq, omnes extere gentes at nationes demq, maria omnia tu
umuerſa, tum in ſingulis oris oê ſimis atq, portis. Qus
ennm toto mari locus per hos amos, aut tam firmu habuit pre
ſidu, ut tutus eſset, aut tam ſint abditus ut latezet: quus
namzant, qui non ſe aut mortis, aut ſeruutus periculo ro
mitteret, cum aut hieme, aut reſerto predomu mari nauga
ret: hor tantum bellum tam turpe, tam uetus, tam late di
uſum, atq, diſperſum, quus umq, arbitratetur, aut ab oibz
impatoribus uno anno, aut omnibus annis ab uno impato
re romano conflict posſe. Quam prouontiam temuſtis a p,
dombus liberam per hoſte annos: quod uertigal nobis tuti
ſint, quem ſoau m defendiſtis, cum preſidio classibus uris
ſuſtis, ă multas exiſtimaſtis inſulas eê deſertas, ă miſtis
aut metu relutas, aut apredombus taptas urbe eê ſonoz.
Sed quod ego longmqua commemore: ſint hor quondâ, ſint
propreu populi romam longe adomo bellare, et propugnatu
hs imperij non quiden ſua tetra, sed ſonoz fortinas defende
ſoays mûs mare dansum per hoſte amos ſuſſe duram, at exer
citus ni, abrunduſio miq, mſi ſumma hieme tranſuſermt
quid ad nos cum ab exters natiombus uemrent taptos que
tam: cum lezati populi romam redempti ſint mertatoribz:
tam mare ſuſſe duram, cum xij. ſeues in predomi ptate
peruenuerunt: quod aut Colophonem, aut bayum nobilſſimas
urbe eê, imâbiles q, alias taptas eſſe rōmemorem: cum uros
atq, eos portus, quibus uitam et ſpiritum duritis,
com, cum ſuſſe potefrate ſiatis. An uero ignoratis porti
vivi, atq, plemſſumu namuz ſpectante pretore
vivendo, et dureptum: Ex Miseno aut eus iſpius

liberos qui cum predombus antea id bellum zesserant apredombz
eſſe ſublatos: Nam quid ego oftenſe inſomodu atqz illam
labem atqz iſnomimam populi ro. quities / cum prope ſperſu
tibus uobis / classis ea / au ſonſul populi ro. prepoſitus eſſt,
apredombus capta atqz oppreſſa eſt: Prob dy immortales
tanta ne unus hoſs mcredibilis / at duina wortus. tam bren
tempore inſitem aſſere vei pu. potut / ut uos qu modo ante
hoſtum trberimiz classem hoſtum indebatis / huc munt nullam
mtra ocream hoſtum predomī nauem eſſe audiatis: Atqz her
qua celeritate zelta / q̣̑ q̣̑ uidetis / tamer ame in diendo prete
reunda non ſunt. Quis emm unq̣̑ / aut obeundi negony / a
conſequendi queſtus ſtudio tam bren tempore tot lora adre
tantos airus confitere potut / q̣̑eleriter ſne. pom. duce
belli mpetus naugamt / qui Sicliam adiſt. Aſtram explo
rant. Jnde Sardimam cum classe uemt / nundum tempeſtmo
ad naugandum mari. Atqz her tria frumentaria ſubſidia. r.
p. firmiſſims ſubſidijs / classibus qz nummiſt. Jnde ſe cum
m ſtaliam recepſſet duabus hispamys ac gallia calpma
přeſidijs at naubus confirmata miſſis item moram illuy
i maris et m archiam ommem qz gretiam naubus. Italie
duo maria maxima ſubſibus firmiſſims qz preſidijs ador
nauiſt. ſpě autem ut a brundulſo profectus eſt unde quin
quageſtmo die totam ad imperium populi romam Sicliam
aduuiſt omnes qui ubiqz predones fueriſt partim capti
mterſeſtqz ſint / partim unis huius imperio at potestati ſe
dederunt. Item cretensibus cum ad eum uſqz m panphiliam
legatos deprecatores qz miſſent / ſpom dediions no ademit
obſides impauiſt. ſta tantum bellum / tam duiturmi / tam lóre
lateqz diſpersum quo bello omnes gentes / at nationes præme
bantur ſne. pom. extrema hieme apperuit / meunt
pit media eſtate conſeat. Et her duina atqz in
wrtus impatoris. Q̣̑ und retere quas paulo ant
rare reperam q̣̑ute q̣̑ atqz multe ſint. Y
bellandi wrtus ſolum in ſunmo at perſecto m
eſt / ſed multe ſint artes eximè huius

["Virtutis. Ac primi quanta Innocencia debent eê mpatores, quia\ndemde omnibus in rebus temperancia, quanta fide quanta\nfarditate quanto ingemo, quanta humamitate que breenter\nquidia sunt in One, pom. consideremus, summa emm orã sunt\nquarites, sed ea magis ex alioz contentione, ipa per sele tog\nnosti, atq. intelligi possunt. Quæ emm possimus impatoz,\naliquo in nûo putare, auus in exercitu vemant centuriatus\natq. vemerit, qui hunc homæz magnu aut amplun de re\npu. cogitare, qui pectum ex erario depromptam ad bellum\nadministrandum, aut propter aupiditatem provincie magrati\nbus diuiserit, aut propter anariciam vome in questu religue\nvit. Vefra admurmuracio facit quurites, ut agnoſtere vide\namm quu hec fecerit, ego autem nomno nemnem quare\nreali mihi nemo poterit, msi qui ante de se uoluerit ſriteri.\nIstaq propter hanc anariciam impatoz quantas calamitates,\nquocunque, uentum ſit, ni exerciseit ferant, quus ignorat. Itme\nra que per hofte amos in Italia per agros, atq. oppida auum\nromanoz, ni impatores fecerimt recordemmi, tum farilus\nstatuetis quid apud exteras fieri exisit metis, utrum plures ar\nbitraimn per hofte amos nulutum uelroz arms hoftu urbez,\nan hiberms foroz esse deletas. Neq emm potest exercitum\nis contmere impator qui ſe ipti non contmet, neq ſeuere eê\nin auditando, qui alios in ſe ſeueros eſſe indures non uult. Hic\nnunquam hunc hominè tantum excellere reteris, auus lezioès\nſt in Aſlam peruenerimt, ut non mo manus tanti exercitus\nſed ne uelſu quidem cuj paſato noruſſe datur. ſam uero\nquemadmodum multes hibernent, quodie ſermones ar littere\nperferimt, non modo ut ſumptum faciat in multem nemn\naffectur, ſed ne auienti quidem cuj perimititur. Hiberno\nam non anaricè perſuagum maiores ni in foroz, ac armoz,\nteme eſſe uoluerunt. Age uo reteris in rebus, quanta ſit tempe\nconsiderate, vnde illam tantam toleritatem et tam mere\nin eum inuenit, et in eum inuenit, et in eum inuenit,

que ceteros remorari solent non retardarunt non anaritura ab in
stituto curis ad predam aliquam renorunt non libero ad uolup
tatem non amentas ad delectacionem non nobilitas urbe,
ad cognitionem non demq[ui] labor ip[er]e ad quietem. Postremo
signa et tabulas ceteraq[us] ornamenta grec[que] oppido[que] que ceteri
tollenda esse arbitrantur ea sibi ille ne visenda quidem existima,
ut staq[us] omnes quidem munt in us lors Dne. pom. sicut alque
non ex h[ar]b[us] urbe missim[us] sed de celo elapsim intuentur. Nunt
demq[us] mripunt exedere fuisse homines romanos ha[]s quondam
abitionna[que] quod iam natibus exteris incredible ac falso
memorie proditum indebat. Nunt impuj n[ō]ri splendor illis ge
tibus luet. m[ō]ri intellizunt non s[ī]me cau[s]a maiores suos. tum
am[]n ha[]s temponia mag[er]tus habeanus. seruere populo. v[ō]n
pare alij[s] maluſſe. ſam n[ō] ita fariles aditus ad eun[]p[riator]
ita libere quernmone de alio[rum] miurys esse dituntur ut is qui
digintate premapibus excellit faritutate par[m]ſim[us] esse inde
atut. ſam quantum consilio durendi gravitate et copia nale
at in quo ip[er]o meſt quedam diſigntas impatoria. vos quarites
hoc ip[er]o in loco ſepe cognosſatis. Fidem n[ō] eus m[ō]ter ſon[os]
quantam exiſtimari putatis quam hostes omnim[us] genti[m] ſant
biffim[us] inducant. humamtas iam tanta eſt ut difficile dictu
ſi[nt] utrum hostes mag[er]t[em] eus p[ug]nantes timuerint
an mansuetudinem v[īt]i dilexerint Et quiſq[us] dubitabit qu
hui[us] tantum bellum hoc transimittendum ſi[nt] qui ad o[ra] velle
memorie bella confinenda diu[m]o quodam consilio natu[s] esse
udecatur. Et quoiam auſtoritas multu[m] quoq[us] in bellis adm
m[+]ſtandis atq[us] imp[io] militari nalet certe nem[+]in dubium eſt
quin ea in re idem ip[er] impator plurim[us] possit. Vehementer
autem pertinere ad bella adu[m]ſtranda quid hostes
ſon[us] de impatoribus ueſtus exiſtiment qu[us] ignorat. cum t[em]
mus homines in tantis rebus ut aut contemnant aut o[der]mi[n]t aut ament opinone non minus fame
alia ratione commoner[em] quod igitur unq[ui] nomen in c[oe]te re
raz. clarus ſiut cu[m]s res ges[te] pares de quo homine id quod maxime fact[ur] auſtoritate[m] t[ant]a
ut pu[l]

quantum apud veteras nationes ualitura esse existimatis. Reli
qui est ut de felicitate quam preestare de se nemo potest, meam
misse et cōmemorassc de altero possimus sicut equum e homis
de potestate deoß tumide et pauta ducamus. Ego emm sit
existimo Maximo. Marcello. Sapiom. Mario. et retis magis
mpatoribus, non solum propter uterutem, sed etiam propt
fortunā sepus mpia mandata, atq. exstutis esse commissos.
fuit emm profecto quibusdam sūmis uris, quedam adAPH
tudinē et gloriam, et ad res magnas bene gerendas duni intg
aduimcta fortuna. de huius autem homis felicitate quo de
nunc agimus, har utar moderatione dictendi non ut in illus
potestate fortunā pōitam esse duram, sed ut de preterita me
minisſe relqua ſperare indeamur ne aut iuſa dys ſmortalibz
orō irā, aut inegrata esse indicatur. ſtaq. non ſum predicitus
quantas ille res domn, miltiæq, terra, mariæ, quantaq, ſe
ſlicitate gesserit ut cms nobitatibz ſemper non modo tunc
aſſenſermt, ſoaj obtempauermt, hoſtes obediernt, ſed etiam
uenti, tempeſtates, obſcoundarmt. hor breuſſime dicam ne
minem unq tam impudentem ſuſſe qui adys ſmortalibus
tot et tantas res tantus anderet optare, quod et quantas
dys ſmortalès ad Sne. pom. contulerunt, quod ut illi proprui
at perpetui ſit quivites, tum comis ſalutis, atq. mpy, tum
ipuis homis cauſa, ſiuci facitis, uelle et optare debet. Qua
re cum et bellum ita ſit neceſſarum, ut negliſi non poſſit
ita magmi ut acuраſſime ſit admimſtranchum, et cum ei mp
atorem preſicere poſſitis, m quo ſit exima bellō ſingula
ris urtus, clarissima auſtoritas, eſſezia fortima, dubitatis
quivites, quin hor tantum bom, quod a dys ſmortalibus o
latum et datum est in rem pu. conferiandam atq. am
ſandam conferatis. 2. ſi ſtome. Sne. pom. p[ro]m
hor tempore, tamen ad tantum bellum is erat deli
atq. mittendus. Nunc cum ad veteras ſiūmas cœpit
her quod oportuntas adungatur, ut in ius ipse lores
habeat exercitum, ut ab hijs qui habent acipere
poſſit quid expectamus: aut aut non ducibus de

eadem au cetera ſiina am salute rei pu. commisa ſint hoc quoz
bellum regium comittamus. At emi ur darissimus rei pu. et
ueſtis beneficis ampliſſmus effeſtus. Q. Catullus Item
ſiis ornamentis honoris fortune urtutis mgem predi
tis. Q. hortensius ab hac oratione diffentiit quoz ego
auctoris ſupradicti apud nos multus locis plurimis ualibſſe et
vaſſe oportere confiteor ſed in hac paſſa tam et ſi cognolat
auctoris ſupradictis contrarias fortiffimoſ uiroz et clariffimoſ
tamen omſſis auctoris ſupradictis ipa re et ratione exquere re
poſſiis ueritatem atq. hor ſacaliis q. ea omma que ame
adhuc dutta ſint idem iſt. eſſe uera contedut et neceſſat
um bellum eſſe et magmi Et in vno Sne. pom. ſiina eſ
omna. Quid igtur. ait hortensius ſi vn omma tribuenda
ſint vnī diuſſimi eſſe pompei ſed ad vnum tamen
omna deferi non oportere obſoleut iam iſta ratio re multo
magis & uerbis refutata. Nnam tu idem. Q. hortensi ml
ta pro tua ſiina topia ac ſingulari facultate ditendi et in
ſenatu contra uirum fortem Aculum Babmi grantez ornatez
diſt i. am is de vno mpatore contra predones conſtituido
legem pronuſſaſſet et ex hoc ipō lato permulta idem contra
legem uerba feciſt. quid tum per deos ſmortales ſi plus apd
populi ro. auctoris tua. & ipiis p. r. ſalis et uera am
ſa ualibſſet hodie hanc gloriam atq. hor orbi terre impuz
teneremus. An tibi tum impuz eſſe hoc uidebaf cum p. ro.
legati pretores, queſtoreſq. capiebant. cum ex omnibus pro
unam comeatu et pruato et publico probi bebum. am uta
ciaſa eant nobis omna maria. ut neq. pruata rem maximā
neq. publicam iam obre poſſiis. que cuntas unq. antea ſint
non dico athemensium que ſatis late quondam mave temuſſe
conſtre. non Cartageneriis qui permultum classe mariti
que ebus valuezunt non rhodiocum quoz uſq. ad nq. ad
aiplina nauali remansit. que cuntas antea
temus tam parua inſula ſint que non portus lios
et veliquam partem regioms atq. ore maritime per
cum defendere. ut herde aliquos amos conſinuos ante

legem zabimam lle. p. r. cum us quod ad nostram memoria nomen
inquitur in natalibus pugnis permanens, magna ac multo ma-
xima parte, non mo utilitatis, sed dignitatis atque imperiy ca-
ritur. Nos quod maiores antrochum regem classe per sequez,
supracunt, omnibus et natalibus pugnis cartaginenses homines
in maritimis rebus exercitatissimos, paratissimosque interunt,
Hic multo in loto iam predombus pares esse poteramus. Nos
quoque qui antea, non mo Italiam tutam habebamus, sed oes
sorios in ultimis oris autoritate mei impudicam salutem preestare
poteramus. Tum cum multa delos, tum procul anobis ieo
mari polita quo omnes undique cum merribus atque oneribus
comeabant, referita dumetis parua, sive nuero, in hilum timebat,
idem non mo proculiis atque oris stetit maritimis, ac portubus
turis, sed etiam apia via iam carebamus. Et his tempo
ribus non putabat magرات populi ro. in hunc ipse loca ad se
dere, cum eum uobis, maiores uti eximys nauticas et classi
spolys ornatum veliquiffent. Dono te aito, tum Q. hortensi
p. romam et ceteros qui ezant in eadem sententia dicere e
xistimant ea, que sentiebant, sed tis in salute communi idem
p. ro. dolori suo maluit, q[ui]a autoritati uestre obtemperare. Ita
bna lex uonu vir, uonu aui, non mo vos illa misera at
turpitudine liberant, sed etiam effeet ut aliquando uere
underentur omnibus gentibus ac natiombus terra maris qu
impare. Quo mihi etiam dignus indetur obtentiatum
esse adhuc zabmo ditam an ne pompeio, an utriq[us] id quod
eft ueruus, ne legaret. A. zabmus, s[ine] pompeio expetenti,
ac postulanti. Verum ille qui postulat legatum ad tantum
bellum quem uelit idoneus non eft qui impeteret, au[m] ceteri
ad explirandos sorios divipiendas qu[us] proculiis, quos uoluer-
legatos eduxerimt. An ipse cum lege salus at dignitas
ac omnibus gentibus constituta eft expers esse debet celu-
eus impatoris, atque eius exercatus, qui consilio eum
tulo eft constitutus. An. c. faladine. D. Metella.
Cellus, latenenses. C. lentulus quos omnes homos
nomno, cum tribum plebis fuissent anno

potuerunt. In hoc vno Sabmo sunt tam diligentes, qui in hoc
bello quod lege gabina geritur in hoc impatore atque exstitu
quem per se ipse constitutus, et præperus ute esse deberet, de
quo lezando consules spero ad senatum relaturos, qui si dubi
tabunt aut gravabunt, ego me proffiteor relativi, neq[us] me
mpediet quurites minicum, editum quo minus fletus nobis
uestrum ins, beneficatque defendam, neq[us] preter intercessione
qui[que] considerabunt audeam, de qua ut arbitroz ifri ipi
qui minantur, etiamque atque etiam quid liceat considerabunt.
Nea quidem sentencia quurites unus. A. Sabmus bellu ma
vitum, vel quę gestarum. Sine pom. attribitur, p[ro]ea q[ui] alter
vm illud bellum sustipendum vestris suffragijs detulit, al[que]
delatum sustepitumque conferit. Reliqui est ut de Q. Catulli
autoritate et sentencia dictendum esse uideatur, qui cum ex
nobis quicueret si in vno Sine pom. omnia ponecet, si quid
de eo factum esset, in quo sp[er]e esset habituri, c[ep]it magnum
s[ui]e iurtutis fructum ar[que]guntatis cum omnes prope vna uoce
in eo ipso nos sp[er]e habituros esse dyüs. Et emm talis est
v[er] ut mulla res tanta fit, ac tam difficilis quam ille non et
confilio reges, et integritate tueri, et iurtute confitere possit.
Sed in hoc ipso uebementissime diffensio, q[ui] quo minus certa ho
minu, ac minus dinturna uita hoc magis vel p[er] diu per deos
imortales luet, frui debet ſi[mi]m homis uita atque iurtute. At
emm inbi[li]nou fiat contra, contra exempla, atque instituta ma
io[que] non duo hor loto maiorens ur[bi]s, semper in pare consuetudin
in, in bello utilitati paruit[ato], sempe[ra]d nou[bis] ratus temp[or]io,
no uo[que] consiliorum rationes accommodauſſe, non dudam duo bell a
maxima, p[ur]maum et buspaménſe ab vno impatore ee conferta,
duas urbes potentiſſmas, que huiu imperio marime minitabant.
Nemem atque Numantiam ab eodem ſi[p]ione esse deletas.
conmemorabo in[mi]p ita nobis, pluribusque ueſtis esse iuf[ui]n
Nario ſp[er]s imperij ponezetur ut idem cum iugur
in Cambris, idem cum teutons, bellum admiſteret,
Sine pon. in quo nou[m]i constitut[i]m inbi[li]nuit. Q. Catullus
inquit: 'Non mea Catulli uoluntate constituta recordamè.'

Quid tam namque adolescentuli pruatur exeratam diffiri rei
p. tempore conficere, confeat, pessu, poffut, ven optime suo cluatu
gereze? gesfit quod preter consuchidme, ę hom paedolesteri au
a senatoris gradi etas longe abefset imperium atque exeratiz
davi? Sualia permitti atque Affricam bellus in ea admiſtrau
suit in us prowards ſingulari inobscia gravitate iustate bellus
in Africa marmi confecit vittorem exeratam deportaut -

Quid uo tam manditum ę equitem wamam truiphare. At
tam quos? vem populus ro. non mo udit sed etiam ommi
ſudio bisendam putaut. Quid tam ſulitatum ę cum duo
conſules clavissim fortissimque eent eques. ro. ad bellu ma
ximi forindoloſſimique pro ſonſule mittexet - mittus eſt
quo tempore - cum eſset no nemo in senatu, qui durevet non
oportere muti hoitem pruatum pro ſonſule L. philippus
dixiſſe dictur, non ſe illum ſua ſententia pro ſonſule ſed
pro conſulibus mittente tanta in eo rei pu. bene gerede ſpes
conſtituebatur ut duos consilium munus omnis adolescens
iuruti comitteretur. Quid tam ſingulare ut ex S. C.
legibus ſolutus consil ante fieret ę nullum alui magratu
per leges capere licuſſet. Quid tam mercedibile ę ut utez
eques wo. ex S. C. truipharet. que in omnibus hoibz nona
post hoiz memoriam constituta ſunt ea tam multa non ſut
q. hec que in uno hoc homi videmus. Atque hec tot exépla
tanta at tam nona perſetta ſunt in eudem hominem a
Q. Catullo atque a ceterorum eudem dignitatis ampli
ſimorum hoiz auctoritate. Quare uideant ne ſit
permiuquiz et non ferendum illorum auctoritatem de S. ne.
pom. dignitate auobis comprobata ſemper eſse veftrum ab
illis de eodem homine iudicis populi qo. auctoritatem
improbari preſertim cum iam ſuo iure populus ro. in
homine ſuam auctoritatem uel contra omnes qui diffentam
posſit deſſendere, propevea q. istis reclamantibus

omni ex omnibus delegatis quem bello predomini
tis. Nec si nos temere featis et rei pu. pariumque
recte isti fructu ueftra ſiis consilibus regere conantur

aurem nos plus in re pu. induftis vos his repugnantibus per vos
met ipos dignitatem hunc impi salutem orbi terrar attulifis.
Aliquando isti principes et sibi et ceteris populi ro. unneri aut
toritati paretndum eſſe fateantur. Atque m hoc bello Asiato et
regio non ſolium militaris illa virtus que eſt m ſone. pompo.
ſingularis ſed alie quaſi iuritutes amn. multe et magne requi
rimare. diffiſcule eſt in Asia. Sialia. Swia. regnique interio. na-
tioni ita uerſari inmi impatorem ut mchil alund q. de hofte
at de laude cogitet. deme etiam ſi qui ſunt pudore at tepana
moderatores tr. eſſe eos tales propter multitudine acridorum
hociz nemo arbitratur. diffiſcule eſt dictu quirites quanto iodo
ſimus apud exteras nationes propter eoz q. ad eas hor amo
tum impi inſimus murias at libidines. Quod emm famum
putetis in ills terris tris magratibus veligroſum: quam cunta
tem ſantam: quam domi ſatis clausam at. numtam fiuſſe.
Vrbes iam locupletes et copioſe requiruntur. quibus ta belli
propter chirurgicem cupiditatem mferat. Libenter huc coru. Q.
Catullo. et. h. hortensio disputarem ſunns et clausiſtue,
viris. I. Touerunt emm ſonoz unncra uident eoz calami
tates quernotmas andunt. Pre ſonis vos contra hoftes exer-
ctum miteze putatis: an hortu. ſimulatione contra ſonos at
q. amros: Que cuntas eſt in Asia que non mo impatoris
aut legati ſed omus tribum militum amnos at ſpem capere
poſſit. Quave etiam ſi quem habetis, qui colatis ſi. exerci
tus regos ſupere posſe uideatur. tamen mi erit idem, qui ſe
apeſumys ſonoz, qui ab eoz comzibus ac libens qui ab auro
ſaza q. regia. manus omlos auiſ cohibere poſſit, non erit ido
neus qui ad bellum Asiaticum reguiſz mutatur. Et qua
putatis cuitatem paratam ſuſſe, que locuplex ſi, et qua eſſe
locupletem que istis parata eſſe uideatur. Ora maritima.
Onc. pom. non ſolium propter rei militaris gloriam ſed et
propter at contentiam requiſint. Videbat emm populus ro.
que etari quot amns pecuna publica preter paucos, neq. eos
auiſ affequi classi. q. nomme, mi ut detrimentis in
andis. maiori affici tarpitudine underentur. Tim

equa cupiditate:-

quapceditare homines in proverbia quibus iacturis quibus cito
dicombus proficistantur ignorant ut iti qui ad omne deo
renda esse omnia non arbitrantur quas iero Sine pom. no
cum sinni iustitibus tu etiam aliens vitiis magni esse in
deamus. Quare nolite dubitare quin huc omne credatis
omnia qui inter annos tot omnis iuentus sit quem sibi iur
bes sias cum exerctatu velle gandeant. O si auctorita
tibus hanc causam quivides confirmatam putatis est nobis
auta vir bello onnimum maximam quod rei peritiisimus p.
Seriulus, cunis ante res geste, terra, maris extiterunt ut
cum de bello deliberaretis autem nobis granor nemo esse de
beat. Est C. Turio sinnis uelris beneficis, maximis quod
rebus gestis, sùmo ingemo et prudentia preclitus. Est
Sine Lentulus in quo omnes pro amplitisimus vris honoribus
sùmù consiluz, sùma gravitate esse cognoscatis. Est C.
Cassius integritate virtute constantia singulari Quare
undate ut horum auctoritatibus, illorum oratione qui diffen
tunt respondere posse uideamur. Que cui uta sint. C.
Manu, pùmù istam tuam et legem et voluntatem et sente
tam laudo uechementisimeq comprobo, deme te hortor,
ut autore populo vo. maneas in sententia ne de auusq. vbi
aut minas pertinestas. Prumù in te satis esse amm con
stanteq. arbitror deme cum tantam multitudineui tanto
studio adesse uideamus, quantum non itex in eodem homine prefi
tiando uicimus quid est quia aut de re aut de perfectiendi
faciitate dubitemus. Et ego antem quicquid in me est studi
consilii labours, mgem quicquid hor beneficio populi vo. atq. hab
potestate pretoria, quicquid auctoritate fide constantia possim
id omne ad hanc rem confinendam tibi et populo vo.
ar defero, teſtorque omnes deos et maxime eos qui huc
ploq. president, qui cujus mentes eos, qui ad vem
maxime perspicuit me hor neq. vobatu facere
Sine pom. gravam inchi tonaliari putem nec
auusq. amplitudine aut preſidia per viis
noribus queam prope tere qu pericul

["oportet, inorentia reperi pellemus, honore autem neque ab uno, neque ab hoc loco, sed eadem illa autem laboriosissima ratione ute, si uestra voluitas ferret consuequam. Quamobrem quidem habet, causam mihi suscepitum quivides et omne me rei pu. et sufre pisse confirmo, tantumque abest, ut aliquam bonum quamque quilibet uidear, ut multas etiam affixantes partem obstruras, ut apertas intelligatis mihi non necessarias, uobis non mutiles suscepisse. Sed ego me honore predicti, tantis uestris bene, furis affectum statu quivides uestram uoluntatem et reip. dignitatem et salutem provinciarum, atque foroque meus omnibus ōmodis et variombus preforre oportere.", "M. T. Ciceronis orationis pro Milone", "Tua Amicti Nulo autem eo, filiusque Amicti et munis, et amictius, et filius. Clodunius huiusmodi nunc hoc quid aliter erat, si rei pu. sibi sibi sibi non erat. Nulo consilii amici, amici, amici, etiam amici. Etiam huiusmodi consilii amici, etiam huiusmodi consilii amici, etiam huiusmodi consilii amici. Etiam huiusmodi consilii amici, etiam huiusmodi consilii am

neq, ut solum queto, sed etiam ut magno auro simus hortant
neq, ansilu, mò defensiom mee, uex etiam silentium pollent.
Reliqua nero mulatudo, que quidem est cimù, tota me à est,
neq, eoz, quifq, quos undiq, mmentes, unde aliqua parte
forti aſpia potest, et hir neq non videtis expectantes, non
tantum iurtuti Miloms fauet, tu de se, de libers fins de
patria, de fortums, hodieno die derertari putat. Omim
gemus est aduerſum mſeſtumq, nobis eoz, quos. p. Clody
kuroz vapmis et mcendys et omnibus exitys publics pa
tut, qui heſterna etiam contione matati ſimt, ut uobis uoce
prevent, quid iudicarets, quoy clamor ſi quis forte fucut
admonè nos debebit, ut eum ane vetneatis, qui ſemp gen
illud houß, clamoresq, maximos, pro vrâ salute negleit.
Quamobrem adefte ais ſuſ, et tnoREM ſi quem habets
depomte. Nam ſi unq de bom, et fortibus uvis, ſi unq
de heneineritis cuibus potestas nobis iudicandi fuit, R
demq, unq locus ampliſſmo, ordin, deletis uiris datus
est, ubi ſua ſtudia, erza fortes et bonos cines, q multu
que uerbis ſpe ſigmuſſaſſent, ve et ſentencys dedamarét
hor proferto tempore, eam potestatem onmem, nos habets,
ut ſtatrat, utrum nos, qui ſemper nesſte auſtoritati dedit
ſumus, ſemper inſeri lugeamus, an duu uexat, a perdi
tuſſimis cuibus, aliquando pez nos, ac per uram fidem
iurutem, ſapientiamq, vereemur. Quid emm nobis
duobus ſudicés labovioſus, quid magis ſollutu, magie
exeritum diu, aut ſing potest, qui ſpe ampliſſmo, pre
mo, ad rem pu. adduetti, metu crudeliſmo, ſupplurio,
caree non poſſumus. Et quidem ceteras tempeſtate
procuras m ills dum taxat fluctibus concioni ſenme
tau, Milom, eſſe ſubeundas q, ſemper bom, cont
bos ſenſerat, in ſudicio uero et m eo consilio
cuntis ordinibus ampliſſim, viri iudicarent
ſpen ullam eſſe habituros Miloms mm
ſalutem, non mò extinguendam, sed etiam
viros inſingendam, q q, m ta ſuſ

rebus omnibus pro salute rei pu. gestis / ad eus crimins de
fensionem non arbitremur / nisi omnibus underetis misdias Mi
loni a Clodio factas. Ner deprecaturi limus / ut crinè hor
nobis / multa propter preclara m rem pu. merita cedonens/
ner postulaturi si moris. p. Clodius salus neâ fuerit. scio eis
virtuti Milonis potuß potuli ro. assignetis felicitati. Sed
si illius midsie claviores har lute fuerint / tum demet obse
ctabo / obtestabor qu nos fuit / i cetera amnimus / hor salte nob
ut remquatur ab minimo et adia / telus / uta ut impune
huc defendere. Sed ante qu ad eam rationem veman / que
est propria nre questijs / videntur ea esse refutanda / qu
m senatu sepe ab minibus / ab improbis spe iactata sunt / et
m contione etiam paulo ante ab actus a toribus / ut omni ter
rore sublato / rem plane que vemt m iudicûm undere possitis.
Negant intre iu lute m fas eè ei quia se homès ostinè fata
atur. In qua tandem / hor homès fortissim disputant / nem
pe m ea que iudicûm de tapite audit Marti Ora ti fortissim
rei / qui mindum libera cimitate / tì populi ro. comitis libe
ratus est / cum ſua mani ſorem esse interfecta kiteretur ~
An est quu qui hor igno ret / oin de homè octiso queratur
aut negari dolere ommo esse fattum / aut rede / aut iure fas
tum esse / defendi nisi uero existimetis dementem p. Aſtrita
mi fuisse / qui cum a C. Corbone tribumo plebis m contione
feditioſe mterwogavetur / quid de Bradu morte ſentiret /
respondit iure resum underi. Neeq emm posset aut Ala ille
Seriulus / aut p. Vlasita / aut L. Opimus / aut C. Mari
us / aut me consule ſenatus / non nefarimus haberi / ſi ſtetera/
anes interſi nefaſ effet. ſtagz hor inl. non ſine ſanſa
fabulis dotuſſimi homines prochidezunt / eum qui priſ
ſanſa / matrem neanſſet / variatis homi ſentencys
inna / ſed etiam ſapientiſme dees ſentencia li
ſi xij. tabule notur mi furem / quo quomodo/
N tello ſe defenderit interſer impune uo
ſt qui quis quomodo quis interfectus ſit,
adeat aliquando eftadu[n nobis ad

occidendum hoëm ab ipis porrigi legibus. At qui si tempus est illum
ure homis necandi, que multa sunt / certe illud est nò mo uistum/
necum etiam necessarit cum vi / vis illa defenditur. Pudicitiam
cum exiperet militi tribumus mutaris / in exercitu. C. Març
preopinquis emis impatoris interfertus ab eo est / cum um affe/
rebat. fateze emm probus adolescens percutere / qù perpetitur
piter maluit. Atque hunc ille sumus ut / scelere solutum pirolo
liberamit. Insidiatoci uero et latromi / que potest affeiri ner.
quid comitatus neri: quid stadii volunt. quos hère certe non
litteret, si uti illis / nullò petito lueret. Et igitur hoc fudi/
tes non scripta, sed nata lex / quam non ducimus / accepi
mus, legimus / verum etiam ex natura ipa auxipimus auxi/
mus, expressimus / ad quam non dori, sed facti no mstituti,
sed imbuti sumus, ut si iuta nã in aliquas insidias / si in
vom / in tella, aut latromi, aut imminor, midisset, omnes
honesta ratio esset expediende salutis. Silent emm leges
inter arma, nec se expetari ubent, cum pez emm qui expect
tare velit, ante iusta pena luenda sit / qù iusta repetenda -
Et si plapienter, et quodam mò tarite / dat ipa lex potestà
tem defendendi, que non mò homèz occidi, sed eè cù tello
homis occidendi causa uetat, ut cum cã / non tellù quere/
retur, qui su defendendi causa, tello esset uſus non hòs
occidendi causa, habuisse tellum indutaretur. Quapropter
hoc maneat in cã judites. Non emm dubito quin probatùs
sim uobis defensionem meam, si id memineritis / quod obli
iusta non potestis, insidiatorem uere interfiri posse. Sequitur
alid / quod ab minimis Millions ſepultus me dicitur cedem
qua p. Clodius cefus est, Senatum iudicasse / & rem p[ro]
factam. ILLam uero Senatus non Sententis sin solv
etiam studiis comprobarant. Quotiens est em
m Senatu, anobis acta, quibus affensiombus vobis
ms. qù nec tanitis / nec occultis: Quando emm fru-
tissimo Senatu, ad ſumiz quinque, ſunt numera
taſam non probarent. Declarant hoc quibuscumque
plebis, ille intermortue contiones quibus quod iure

potencia indioscracinabatur, cum dutebet senatu, non quod sen-
tiret, sed quod ego uellem de re deremere, que quidem poten-
tia est appellanda, potuis aut propter officiosos labores,
meos, non nulla apud bonos coram appelletur. Iste sane dum mo-
ca nos utaumur, pro salute bonoy, contra amentias perditoy.
Hanc vero questionem et si non est inqua, mungo tu senatus
constituendam putant. Erant emm leges, erant questio-
nes, uel de rede uel de vi nec tantum mezorem at luttu se-
natum, mors. P. Clodius afferebat, ut nona questio constitue-
retur. Tum emm senatu, de illo melito stopro, inditum
deremendi potestas esset crepta, de eum interitu, quis pot-
tedere, senatum inditum noni constituendum putasse. Cum
igitur incendium curie, oppugnationem edunc, Marti lepidi
tedem, hanc ipam contra rem pu. factam, esse deremet, qua
milla vis est, midu in libera cuitate suscepta, mter cives, non
contra rem pu. Non emm solum est illa defensio contra vim
ungo optanda, sed nomen est necellaria. Ne si uo aut ille
dies, in quo T. Brachus est reclus, aut ille in quo C.
Amnus, aut quo arma Saturmin, non etiam si e re pu-
oppressa sunt, rem pu. tu non vulneruerunt. Ita quod ego ipse
deremt, cum cedem in Appia factam esse contaret, non en qui
se defendisset, contra rem pu. fecisse, sed cum meffet in re
ui, et msidie crimen induo reeernam, rem notam. Q. si per
furiosum illum Tribum senatu, quod sentiebat perfirere li
nasset, noua questionem, nunc nullam haberemus. deremebat
eim mtuentibus legibus, tantum mo extra ordem querezetur.
Dum sa sentenca est postulantem nestio quo. Nihil emm ne
est, ouia flagina proferre, sic reliquia autorectas, mepta
inferreeione sublata est. At emm Sne. pom. vōne sua, et de
et de eis induerant, tulit eis de rede que in appia via facta
. Clodius occisus esset, quid ego tulit? nepe
querebet quid porro querendum est, factum ue sit, at cōstat.
etiam in confusione facti, uiris tām
et in indisset posse absolui cum
inderezet nos fateri, nec quere ungu in矣sset/

ner nobis tam salutarem / hanc m indurando lrám / ę illâ tristem
dedisset. Muchi uò Sne. pom. non nmodo mchil graminis / cœtza
Milonem inducasse / sed etiam statuisset indetur / quod uos m indi
tando spectare oportet. T am qui non penâ confessionem / sed de
fensionem dedit / is tam mterutus querendam non mteritum pu
tant. Sam illud ducet ipê profecto / quod sua sponte fecit. p. ne
Clodio tribuendum putet / an tprî. domî súe nobilissimus senatû
propugnator / atq. illus quidem temporibus pene patromis am\i
culus húus vri indutus fortissimi vtri Catonis tribui plebis.
M. drusus ortus est / mchil de eúm morte populus consilius
milla quoſtio debet a ſenatu est. Quantum luctu m har ubbe
fuisset / atq. rís patribus atreptus / am. p. affutano domî súe
questenti / illa nocturna vis eſset illata: quis tu non gemuit :
quis non arſit dolore. quem imortalem ſi fieri posset / omnes eê
cuperent / eúm ne necessariam quidem experëndam eſſe moſtem.

Nûi igitur ulla quoſtio de affutam morte lata eſt? certe illta/
quid ita. qua non alio famore / clari homès / alio ob ſcuri
necantur. Interſit mter iute dignitatem ſiimoz. atq. mimoz.
mors quidem illata per ſtelus / uſdem pems teneatur et legzbz
nisi forte magis erit patricida / qui consularem patrem / ę
ſi quis humlem necuerit / aut co mors atrocior eut. p. Clo
duj. p. is m momentis maroz. ſuorum interfectus. Hor emm
ſepe ab ſtis duntur / Promde quasi Appius ceaus minimuerit/
non qua populus utectur / sed impune ſui posten latrosmare
tur. Iſtag. m eadem ita Appna via / cum ornatus ſimil equitem
romam. M. Papirum odiuſſet non ſut ſtud famus pum
endum. Homo emm nobilis m ſuis monumentis equite xoma
nù omderat, miu eúdem Appie nomen quantas tragedie
exitat, que cuenatą anta cede honesti / at inoentis
ſlebatur / eadem nù crebro uſurpatur posteaç latomis et pa
triadie ſangume imbuta eſt. Sed quid ego illam comanero,
Comprebensus eſt m templo Castoris ſeruus. p. Clodio, quem
ille ad interſiendum Sneum pom. collo
conſitent. ſita de mambus. Laruit foro p. pom.
caruit ſenatu. caruit publico. ſama le ar patrebus.

legum indinoz quæterit. Nei que voganò lata, ni que nona
questio deceta est: At qui feres si iux, si tempus illud digni
fint terec hec in illa cæ fùma omna fuerunt. Insidiat or ecat in
foro collotatus atque in uestibulo senatus eius in intra nitebatur
salus cuitatis. Eo porro rei pu. tempore, quo si vimus ille omni
diffset non hec solum cuntas sed omnes gentes contidissent miſi
forte quæ perfecta res non eſt, non fiut pumenda. promde qui
exiſtus recum, non homi consilia lezibus inducentur. Minus do
lendum fiut re no perfecta, sed pumendum tere inbrilominem.
Quotiens ipè ſud. ex. p. Clodio tellis, et ex cœments eius ma
mbus effugi: ex quibus si me non mea, nel rei pu. fortuna ſeruaſ
ſet quis tander de interitu meo questionem tulisset. Sed ſulti
ſumis, qui dresim, qn aftiram, pompeu, noſmet ipòs, cum
p. Clodio conſuere andeamus. Tolezabilia fuerunt illa p. Clo
dis morte, eqno aido ſeve nemo poterſt. Luget ſenatus, mevet
equeſter ordo, tota cuntas conferta ſemo eſt. Squalent munipia,
aſſlantantur colome, agri deme ipi tam bemſcitur, tam salutarez
tam manſuctum auem deſiderant. Non fiut ea cæ ſud non
fiut cur ſibi tenſeret pompeus questionem ſerendam, ſed homo
ſapiens et alia quadam mente predictus multa inducit. ſuſſe illi
ſibi minicium familiarem Milonem, in coi omni lenſia, ſi etiam
ipè gauderet timuit, ne underetur mſirmoz fides reconſiliate
gratie multa etiam alia inducit, ſed illud maxime quæus a
trociter ipè tulisset, uos trì fortiter induitatur os. Iraqz elegit
e florentiſsimis ordimbus ipa lumina. Neqz uò quod non
nulli ductant, ſecent m induitibus legendis ameros meos.
Neqz emn hoc cogitantur vir inſiſtissimus, neqz m bons viris
cordis id non affequi potiſſet, etiam ſi capiſſet. Non em
gratia familiaritatis continetur, que late pateze non
optereat quæ consiuetudines iutus non poſſunt eſſe
ex quibus ille cum optimos iuros legeret, idque ma
nò te. L. domiti, hunc questioni preſſe ma
inſi utinam, gravitatem huma
ſularem necesse eſſet. Credo quæ p[er]napi

mun9 eê durebat resiftere et leutatù multitudins / et perditor
temeritati, ex consularibus te cœant potentißmnù. dedens eis
q̧ contemneres, populares msfias, iam ab adolescens domum
ta maxma. Quamobrem indures ut aliquando ad rausam/
trimenq̧ demamns, si neq̧ oïs confessio fatti eê uſitata, neq̧
de rausa quirtã meã, aliter ac nos uel leuus alenatu induratù
eſt et lator ipse legis, cum eſset controucilia milla fatti, iuris
tamen diſtrepationes eſſe voluit, et electi indures iſt prepoſiting
queſtrom, qui hæ uſte ſapienter q̧ diſtepter. Reliquiù est-
udires ut moru iam alud quezere debeatis, mi utez utri
msfias, quod quo faciuus argumentus peſtitere positis, rem
gestam nobis, dum brecuerit expono, queso diligenter attendi
te. P. Clodus, cum statuſſet, omn ſielle m pretura dexa
re rem pu. uderet q̧ ita tracta eê comitia, anno ſupròre ut
non multos mensles, preturam gezere posſet, qui non hono
ris g̈radu ſpectaret ut referi, ſed et Lutuì pauli collèga,
eſſulgere singulari virtute, quê et amuſ mteq̧ ad dularerădă
vem pu. quezereſ, ſubito reliquit amu ſiuſ ſeq̧ m amuſ proxi
mu̇ tranſulit, non ut religione aliqua, ſed ut hæt/qd ipè
durebat ad pretura gerendam, hor eſt ad euertendam vem
pu. plemu annu atq̧ intergrum + Otruzebat macram, ac debi
lem futuram preturam ſuam, Conſule Milone. Eò pozo ſumo
consensu populi vo. fieri indebat. Contulit ſe ad eius competito
ves, ſed ita totam, ut preturam, ipè ſolus, etiam minuſ illu̇
gubernaret, tota ut comitia, ſiu ut dudabat uel dittubabat-
bumeris ſuſtinezet. Tomocabat tribunos, ſe interponebat coło
mam nonam, delectum perdutuſtimor ſtribebat amu. Quato ille
plura uſtebat, tanto magu hæ m diu comualesrebat. Nol
uſit homo, ad omne fatuus paratiffimus fortiſſimù
mmntuſſimù ſiuſ, tertuſſimuz consulem, id q̧ mte!
lum ſermombus, ſed etiam ſuffragijs populi re
tum palam ageze repit, et apte dureze omnde
Sexuos agresſes et barbaros quibus ſlu
latus erat. Etruciam q̧ uexerat, ex apud meu
udebatis, res erat nmme obstura. Eò

conſularium Milom ecrip non posse vitam posse. Sigmſit aut
hor ſepe in ſenatu, dixit in contione qui etiam qua ſpe furét
Milone vius reſpondit triduo illum ad ſiūmi quatriduo periti
rum quam uocem euis / ad hunt. M. Catonem ſtatim ſanom
us deſtitit. Interim cum ſtaret Cloduſis neq[us] enim exat diſirile
ſare iter ſolennem / legitumui nereſſarui / ante diem. xni. kl. ſe
b[re]. Milom eſſe lambium / ad Flammem p[ro]ſedendum / q[ui] exat
diſtator Lambij Milo. Romam ſubito ip[er] [pro]ſectus pridie
eſt ut ante ſiui fundum quod re intelleſtum eſt. Milom
inſidias colloraret. Atq[us] ita p[ro]ſectus eſt / ut contione tur
bulentium in qua euis ſuoz deſidezatus eſt que illo ip[er] die
habita eſt / reſinque[et] quam inſi abiſe farinoris lori / tempus
q[ui] noluſſet niq[us] velquuſſet. Milo autem cum in ſenatu ſu/
inſſet illo die quo a ſenatu eſt diuſſus / domuz / talceos / et uſtui
menta mutant. Pauliſper dum ſe / ut fit vz[or] comparat / ſo
moratus eſt / deme p[ro]ſectus id temporis / cum iam Milo
ſi quidem eo die ſomam venturus exat / vêdure potuſſet / obn[us]
fit ei Clodiuſis expeditus in e[no] / mulla ſeda / nullis impedimètis
muſſe g[re]ne comtibus / ut ſolbat / ſme vz[or]e / quod niq[us] ſere
cum h[ic] inſidiator[em] / qui iter illud ad c[edem] fariendam appaſſ[
s] cum vz[or]e beheretur / m ſeda p[em]ulatus / vulgus magno / et impe
dimento ac muliebri / et delirato / an[til]a / p[ue]z[us] q[ui] comtatu
fit obn[us]am Clodio ante fundum euis hora ſere. xj. aut ſo mito
ſeans / ſtatim compluſes / cum tellis / m h[unt] facuit / de loco ſu/
perioze impetum / aduerſi ſedarium occidunt. Cum autem h[ic]
de ſeda / veneta penula / deſuſſet / ſeq[ui] acui ſo defenderet-
illi qui exant cum Clodio gladys edutis / partim recurreze ad
[re]dam / ut atergo Milonem adorrentur / partim q[ui] h[unt] i[n]
[re]sum putarent / c[edere] mapu[n]t e[ui] ſeruos / qui poſt erat
[re]que fide li / m diu[n]erant / et p[ines] fueru[n]t / par
et partim cum ad ſedam p[ug]nari inderent /

uoliffet. Hoc sicut exposi, ita zetta sunt iudices. Infidiator
supatus in dicta vix, nel potius oppressa, iurite, audacia est.
Irrbil duo quid vix pu. consecuta sit, michi quid vix mihi
quid omnes bom, michi sane id profit. Milom, qui hoc fato
natus est, ut ne se quidem servare potuerit, quod vix rem p.
vobz. servuaret. Si id iure non posset, michi habeo quod defen
dam. Sm hoc et non dicit, et necessitas barbaris et mos greti
bus, et feris, natura ipa preestripit, ut oez. semper vix qua
tinqz ope possent, a corpore, a capite, de iura sua propincharèt
non potestis hoc factum improbium inducere, quod simul inducens
omnibus, qui in latrones mecezunt, aut illoz tellus, aut ueris
sententis esse peundum. Qui si ita pittasset, certe optabilius
Milom fuit, dare ingulum. p. Clocho, non semel ab illo, nec
tum p[ro]mium peti, qu[ia] iugulari a uobis, quia se illi non ingu
landum tracidiasset. Sm hoc nemo vix ita sentit, illud iam
in induci, bemt, non octibus ne sit, quod fatemur, sed iure, an
mira, quod multis antea me, transi iam quosdam est. Infidi
as factas esse confrat, et id est quod senatus contra vix pu.
factum inducunt, ab utroque facte sunt, mœztum est, de hoc
igitur lati est ut quereretur. Ita et senatus vix, non homиз
notant, et Pompens non de iure, sed de fatto questione tuli.
Nunquam alid in induci uem, nisi uter uteri m[idi]nas fecer
vit: profecto michi si h[uius] illi, ut ne sit impune, si illè h[uius]
nos scelere soluamur. Quoiam igitur parro probari potest, m[idi]nas
Milom feassè Cloqui satis est quidem in tam audaciam tam nefaria
belua, docere magnâ et causam, magnam spem, in Miloms moz
te propositam, magnas utilitates fuisse. Ista[que] illud Cassianu
tu bono fuerit, in his per[s]oms, ualeat. Et si bom multo em
mento impelluntur in fraudem improbi sepe paruo. At
lone interfecto, Clocius hoc assequebatur, non mo
eſset, non eo consule, quo scelersi michi facere
etiam ut in his consolibus p[re]cotor eſset, a
uantibus et committibus, certe spasset,
ille suus cogitatis fueribus, tuus illu
onabat, nec i cuperent, reprimere posset, ut iantrum

cise decere arbitrentur, et si uellent fortasse vi possent frangere homnis streleratissim / corroboreatam iam uetustate audantã. An uo fuc / nos soli ignoratis vos hospites / m har urbe neciamim / vre perezremantur aures neq / m hor peruagato ruitatis fermone veiantur / quas ille leges / si leges noriande sunt / at nò faltos urbis. postes rei pu. fuerit impoliturus nobis ab oibus / atq. iusturus. Exibe queso Sexte Clod. Exibe librarui illud legum nunc / quod te aui erumpisse e domo et e medys arms / turba q. notturna / tanq palladui suftulisse / ut p[ra]rum idem mun / ar m[sc]rumetum tributus / ad aliquem si nartus esses / qui tuo arbitrio tributatui gereet deferre posses. Et asperit me quidem illis oculis quibus / tum solebat / am oib. mnabatur. Monet ne quippe lume curie quid tu me iratum Sexte puta s tibi / cuns tu immittissim / multo crudelus erà p[ut]tus es / erat Inimamtatis mee poftulare. Tu. p. Clody truentum cadaneu eirci domo / tu m publicum eirci / tu spoliatum imagibus / exequijs / pompa / laudatuo m felicitati / ms. Inq[ui]s semistitatum / nocturms cumbus dillamandu reliqui. Quare et si necessarie feci tamen quomam i m eo immiro / crudelitatem expressi tuam / laudare nò possit iras te non debo. P. Clody p[re]turam / non s[mi]naxio rerum nonnay motu / propom solitam fore iudebats / mi[ss] effet is consil / qui eam audezet / posset q. confirmere. E[u] M[ul]onem esse cum sentiret umuereus populus co. qui du bitare suffragio suo / se metu / perutulo vem pu. liberare. At non. p. Clodio visitatis iam rebus / emendu est Milom ut tuentur dightatem suam / singularis illa huiu vii con rassa gloria / que quotidie frangebatur / frangendis furori huius Clodiam[s] / iam Clody morte occidit. Vos adepti estis hec quæsita cume metueritis / hit exercitationem virtutis / suf consilatus / fontem perennem glorie s[ue] N[il]oms consilatus / qui vuo clodio / labe

fuit ultor inure, pumtor doloris fin. Quid? si her nō
dico, maiora fuerunt in Clodio illi m Milone, sed in illo
maxima, milla in hoc, quid ultis amplius: quid emm
odisset Clodii? Milo: segetem ac materem sive glorie, p/
ter hor cīnle odiu, quo omnes improbos odinmis, ute erat
ut odisset primo defensorem salutis mee, demde uexato
rem furoris, domtorem armo, suos, poſtremo, et ac
aſatorem ſinn. Reus emm Miloms, lege ploctia fuit
Clodius quoad vixit, quo tandem auō, hoc tyrannu tu/
lisse tcedutis: quantum odius illus, et in hoiere muſto/
q[ui]eſſet inſum. Reliqui[que] eſt, ut iam illum natura ipuſs/
conſuetudo[que] defendat. Num autem her eadem roar/
guant, mchil per uim vno Clodius, omna p bīm Milo,
quid ergo ſudires, cum mecentibus uobis urbe reſſi, non
ſeruos, non arma, non bīm, que ſuſſet igitur cauſa re/
ſtuendi mei, miſ ſuſſet una eutendi, diem tredo in
dixerat, multam uzogarat, actionem perduelloms mtende
tat. Et miſu ſud in rā, aut vra mala, aut mea, ne-
preclariffma, et iudicii ſtendum ſint ſeuoz, et eſt etu[i]
rum, et fatimovso, acrimis meis tuos, meis consilijus/
periculis qu[ae] ſeruatos, pro me obui nolu. Vidi emm. vidi huius
ipm. Q. hoztenſuiz, lumè, et ornamentum x. p. pene mtez/
ſur ſeuoz manu, cum miſu aſſet, qua in turba. C.
Vibiemus ſenator vir optimus, cum hor tīn eſſet una, ita
eſt multatus, ut intum amſerit. Iſtaq[ae] illus poſtea ſiRA
illa, qua a cauſima conceperat, ſonqueat, her intentata
nobis eſt. huius ergo uos, ego obui, pro me, nō ſinn paſſe
her inſidiata Pompeio eſt, her iſtam Appiam, niomumen
tum ſui nois, nere Papiry cenuentaut. her eadem
interuallo, comierſa vuesus eſt in me, miper quidem
ſutis, me ad vegiam pene confent. quid ſi[m]le
aums vis her onm[s] ſempez ſint, ne, p. Clodius, c[ui]s
iudicui detrahi non poſſet, in oppzessam
quem si interſitere uoluit, quante quoque oculiōs,
q[ui] preclare fuerunt: Potuit ne cum domui ar deo domu.

17

17

suros, illo oppugnante defenderet, uire se ulteri? potuit ne cum exequio fessi. p. collega sua munera to. Potuit ne fabito viro optimo, cum de reditu meo legem ferret, pulso, ceudelifsi ma in foro fatta? Potuit ne Cæcily infuſſim, fortuſſimæ p[ro]toris oppugnata domo. Potuit ne illo die, cum eſt lata lex de me, cum totus ſtale conturſus, quem mea ſalus conſitarat, facti illius gloriam libens agnouſſet, ut etiam ſi id Milo feasset, aucta auctas eadem, pro ſua venditaret. At qui erat tempus, claruſſimus et fortuſſimus consil immutus Clodio. p. lentulus uſtor ſteleris illius, propuq̑nator ſenatus, defensor me, voluſtatis, patro[n]us illius, publici consuſtus, reſſtitutus ſeu lutus mee, et dux mei reditus, illius hostis, cumus ſententaz, ſenatus omnes de ſalute mea granuſſimâ, et ornatuſſimâ, ſe catus eſt, qui populum comam[]i eſt cohortatus, qui cum de me decetum capue ſerit ip[er]e atate ſtale cupient, et euis fidem implanteri ſigmi dedit, ut ad me reſſituendum, for[em]am conturuerent, omna tum demq[ui]s, in illu[m] odia cuin ar[em]ebant, desiderio mei, quem cum intereuiſſet, non de impu[rit]ate euis, ſed de precijs cogitaretur, tamen ſe Milo con[ſi]tuit, et p[er] Clodui ad iudicui bis, ad whom u[m]q[ui] vorauſt, quid pernato Milone, et reo, ad populum attuſante. p[er] Clodui, in Œneu pompeui pro Milone durent[em] ip[er]ctus factus eſt, que cum non mo[]octaſto, ſed etiam cauſa illius opprimendi ſuit. Nuper u[m]o cum M. Antonius ſumam ſpem ſalutis, bom[]s omnibus attuſſet, granuſſimæ adolſſes nobuſſimus, rei pu[m] partem, for[ti]ſtine, ſuſtepiſſet, atq[ui]s illa belu[m] am iudic[ui] laqueos delectantem, iam urretam tentet, ſeu in ſtallat, tenebris abdiuſſet. Magnu[m] Milon[]u[m] ſuit ro[m]ſum, estem mulla ſua muidia. Antonius u[m]ero maxima gloria, quid comitis in campo, quotiens potestas ſuit, cu[m] ille mepra tuillet, ad diu[m]ios diſtinkendos, lapides latiendos, ara[em]t, deme fabito multu. Milon[]us perſterutus fuzeret, ad e[m]n bos, et omnes bom[u]ta feciſt, ut Milon[]u[m] uti inſu[m]tate ſua liberet. O ne igitur, cum omni granu[m] uti noluit,

hunc uolit, cum aliquo + querela? quem uire que loco què
tempore quem impune non est ausis, hunc imuria, inquo
loco alieno tempore, peritulo capitis, non dubitaut oondere.
preesertim judi ca honoris amplissim. contentio et dies comiti
orù sibeset, quoquidem tempore, huo emm, ętimida sit ambi
tio, ętaq, et ęsolitati aupiditas consulatus omà non mo/
que reprehendi palam, sed etiam obstreque cogitari pnt-
tinemus rumoran, fabulam futam, falsam perhorefimus,
ora ouz, atq otulos mtuemur. Michil emm est ta molle/
tam teneru, tam aut fragile, aut flexibile, ę uoluntas ex
sa nos, sensus quæ amu, qui non mo improbitati iustitutur ca
dictator, sed etiam rete factis, sepe fastidit. hunc igitur
diem campi operatum, atq exoptatum, sibi preponès Milo,
truentis mambus, spelus, et farimus, pre se ferens, et consi
tens, ad illa angustia, centurias, auspria uemebat, ę hoc
non credibile, ę idem in Clodio non dubitandu, qui inter
fecto Milone regnatuzt, putaret, quid, cp capit quidem e/
jus quos ignorat maxima ultierebram esse pectandi impum
tatis spem. In utro igitur hoc fuit. In Milone qui etiam
in reus est facti, ant preclavi, ant certe necessari, an in
Clodio qui ita inducia, penamq, contemnereat, ut eum michil
delectaret, quod aut per naturam fas effet, aut per leges
litteret. Sed quid ego argumentor, quid plura. disputo?
Te. Q. Perili appello optimu, et fortissim uane, te. M.
Cato testor, quos michi dima quedam fors dedit testes indugas.
Vos ex. N. famo, andis Clodis sibi dixisse, et an
distis uno Clodio peritu. Milonem triduo. Post die te
tu, gesta res est, quam dixerat, cum ille non dubitore,
vere quid fateret. Quemadmodum igitur cum
fesellit, dixi equidem mo dittatoris Lamuuiu,
ficia nostre negoti michil erat, vidit necessè
fisiti Lamuuiu illo ipso, quo profectus est, die,
tit, at quo die, quo ut ante dixi, inam fima contio
ipius mertenario tribuno plebus concite ta, quem diem,
quam contionem, quos clamores, in ad cogitati famam

appareteret, nunc veliquiffet. Ergo illi ne in quidem itineris/
etiam causa manendi. Milom nulla facultas exerendi non cito/
solim, sed etiam necessitas fuit. Quid si ut ille sibi Mio/
nem fore eo die in via, sic Clodui, Milone suspiravi quidem
potuit. Primi quero, quis sibi potuerit, quod nos idem
in Clodio quereere non potestis, ut emm nemus alii msi Pa/
tnaz familiareffimi suus vogauffet. Sibb potuit illo die ipso
lamini adittatore Milone prodi flauum, necesse esse sed
erant permulti alij, ex quibus id famillne sibb posset omnes
saliet. Lamini, Nido de Clodii, rediti unde queamque que/
flerit sane, videte quod iubis largia? ferum etiam prout/
Arus meus amicus dixit, corrupt. Legite testimonia testui
uestro? dixit. C. Causimus, cognomine stola minus famili/
aris meus, et idem comes Clodii, cujus iam p[ro]dem testimo-
no Clodius eadem hora interana fuerat, at. R. p. Clodui illo
die in Albano mansur, fuisse, sed subito ei esse mitterum. Cui-
architectum esse mortui. Stag, vobis repente constitutus, se Pro-
finsti, dixit, hor comes item p. Clodii. C. Clodius videte in/
dues, quante res his testimonys sunt confecte. Primi ceste
liberatur milo, non eo consilio profectus esset, ut insidiare-
m in via Clodio. Quippe si ille ei obiunt futurus omno non
erat, deme non emmi video, et non meui agam negotium.
Stitis fuit, fuisse, qui in har vocatione suadenda ducerent. Mi-
loms manu cedem esse fattam, consilio uero maioris aliume,
viz me latronem, ac scaturium abieti homines, et percuti destru-
bebant. Sarent suus testibus hujusmodi Clodii eo die romam mi-
de Cuo, auditu, ceditur. Respiravi liberatus cum nò uereor
ne quod ne suspiravi quidem potueram videar id cogitasse.
Etiam persequar cetera. Nam occurrit illud, ne Clodius quid
coget, cogitavit, quomam fuit in Albano mansuris, si qui/
dem omnino ad cedem e villa non fuisse. Video eis illum
in diutur de Cyri morte mittisse. Nam quid de Cyri
nigurare quem Clodius romam proficiens rehquerat morien/
si, ut auctoritate mea, rei patreque simul obfignani cum Clodio, testa
mentem autem palam fecerat, et illum heredem et me s[]ipbat

Quem preidie hora tercia auam efflantem reliquisset eum mori
tui posuerit, hora demna ei mitti abatur. Age fit ita fatius
que tâ cur româ propezaret: cur in nortem se conszeret, quid
afferebat festinationis quâ hæres esset. Premiuerat michil cur
properato opus erat, demde si quid esset, quid tandem erat,
quod illa notè conseque posset: amittere ait si posuerie mane
comâ bemisset, atque ut ille noturmi ad uredem ad uredem
vitandus potus est expectendus fuit, sfr Milon cum mediatoz
esset, si illum ad uredem notè attessit, sibat, suffitendu atque
expectandum fuit. Nemo emm neganti non credidisset,
quê esse omnes salutem etiam confitent voluit. Sufterminset hor
hor crimen, primum ipê iledes latrom dictator et vestròz loris
demque muta solutudo meditatset, neq cæa nor ostendisset.
Milonem, demde ubi multi ab illo iudizi, spoliati homis exspt
si multi etiam hoc timentes in suspessionem, caderent tota
demque rea citaretur eturia, atque illo die certe Aritia redi
ens, duretit Clodius ad Albam, quâ mi sciret illum Milo,
Aritie fuisse, susputari tamen dehuit, eum si comâ eo die vener
ti uellet, ad illam suam que viam tangeret dumezliuz. Cur
neq ante oculit, ne in villa resideret, nec eo in loco subsedit
quo ille notu uenturus esset. Video ad hor contrare omnia huc.
Milon etiam utile fuisse Clodui vinere. Illi ad ea que contemp
erat, optatissimù mteritum Miloms fuisse, odiù illus m huc
aterchissimù in illum huius mulium, consuetudine illius perpetuâ
m vi inferenda, huius tantum in repellenda, mortem ab illo
demittam palam Milom et predictam, michil unq audi
tum ex Milone. Profitiorium huius diem illi noti veditur,
illius huc ignotum fuisse, huius iter necessarui illius etiam
potus alchemiz, hunc pre se tulisse illo die comâ exitur, illum
eo die se diffimilasse veditur, nullus rea mutasse consilior
râ mittendi consilii fuisse, huc si mediaretur, notum peopre
uredem expectandam. Illi etiam si hunc non timet, et in aereffus
ad uredem noturmi fuisse metuendum. Videmus miit quod
taput esset. Lotus ad miichias ille ipê ubi conscelli fuit, et
tandem fuerit aptior. Id uero huc etiam dubitandum et

duntus cogitandum est / ant fundum Clodii / quo in fundo
propter infanas illas sustrutiones / farile homi mulia uerfa
bantur / ualentur aduerſari / At qui excelſo loco ſupervocem ſe
fore putabat Milo / et ob eam rem / eum lotum ad pugnam apti
tuſſimi / an in eo loco potus expectandum ab eo / qui illius lor
ſpe facere impetum cogitaret: Res loquitur ſi ut ipa que ſem
per uulet plurimi. Si her non gefa audivetis, ſed pita inſere
tis / tu apparezet uter eſſet mſidator / uter mchil cogitaret ma
li / cum alter uebecetur in reda pemilatus / una ſederet hix
quid hoz / non impeditiſſimi uſſtitus / an debutulim / an comes
quid minus ad pugna / cum pemula renetus / reda impeditus
uxore pene conſtrittus eſſet: Videte miu illum primu egeſi
entem e villa ſubito / quid uesperi: quid nereſſe est tarede:
qui ſouemt preſertim id tpius / duertit in ullam Pompel / pò
peni ut videtet: Srebat m Alienſi eſſe illa / ut proſpiteret
mihes m ea fuerat / quid ergo erat more / et tergneratioſis?
dum huc bemvet loqui velinqueze nolunt. Age miu iter expe
diti latroms, cum Miloms impedicomparet. ſemper ille an
tea cum uxore / tum ſine ea / miſq non in reda / tu in equo
comites gretuli / quocunque ibat / etiam cum in ſaſſa etruſa
properabat, tum miſq in comtatu mchil. Milo qui miſq
tum cau pueros ſmphomatos uxoris durebat / et anillay grec
zes. Iſle qui ſemper ſetum ſtoita / ſemper exoletos / ſemper li
pas durezet, tum neminem mſi ut virum / a viro lenti eſſe
dicres. Cur igitur vutus est: qua non ſemper alatrone
nòmiſq etiam latro / a viatore otriditur / qua qſq paratus
in imparatos Clodius / tamen mulier madezat in viros /
ner no ſt erat unq / non paratus Milo contra illum / ut nò
tatis ſere eſſet paratus. Semper ille / et quanu mtezeſſet
P. Clodii ſe perve / et quanto illi odio eſſet / et quantum
ille audiveret cogitabat. Quamobrem utam ſuam / qma
ntem prenus propositam / et pene aduutam ſiebat, miſq
operitum ſine preſidio / et ſine cultodia prouehebat
Addo tafus adde meertos exutus pugnax / martemq / co
imine qui ſepe ſpohantem iam, et exultantem euertit / et

per tullit ab abieto. Adde inſtituam pransi poter ofſtantis duis, qui cum atergo hofftem interclusum reliquiffet, m chil de euis extremis committis cogitant, m quos mæsdis ira, utamq[ui] diu desperantes, cum madiffet hest in ijs pe ms, quas ab eo vi fideles pro diu uita expetuerimt. Cur igitur hos mamumſit? metuebat. S. ne inſtaretur, ne dolore perfere non poſſent, ne tormentis cogeventur otrisum eſſe a ſeruus Miloms m Apia via. P. Clodui confiteri. quid opus eſt tortore? quid queris occiderit ne? occidit iure, an muoxia, mchil ad tortorem, fauti eimn m ealeo queſno eſt, iuvis m indito. quod igitur m ca quiverendum eſt, id agam?9 hor quod tormentis muemre vis id fatemur. Mami uero cur inſerit ſi id queris, potius, 6. cur parum, amplis aftace rit p[er]mys, nefus minuta factum reprechendere, dixit eis, hot idem qui omnia, ſemper confutanter et fortiter. M. Cato dixit qu[ui] turbulenti contione, que tamen huius auτocitate planata eſt, non libertate ſolum, ſed etiam ommb[us] p[er]mys chiguffimos fiuſſe, qui diu caput defendiſſent. Quod eimn p[er]emui ſatis magni eſt tam bemuohs, tam bom, tam ſi delibus ſeruus, p[er]opter quos vunt. Et ſi id quidem non tan[que] eſt, 6 q[ui] p[er]opter eosdem, non ſanguine et vulnèribus ſin, trudeliſſim, minuti mentem, otulos q[ui] ſatiant, quos mſi mamumſſet, tormentis etiam dedendi fuerimt, confer natores diu, ultores ſieleris, defenſores neis, h[uius] vero mchil habet m h[uius] malis, quod minus moleſte ferat, 6 età ſi quid ip[er] attidat, e[am] tamen ills p[er]emui ſerſolutum. Sed quæſtiones urgent Milonem, que ſiut habite mi[n] m atrio libertatis. Quibusnam de ſeruus xogas, de p. Clodij, qui eos poſſulant. App[er]us. Q[ui]s p[er]dutyit? App[er]us. Unde ab App[er]io, diu bom, quid potest agi ſeneruus, de ſeruus malia eſt m diu[m], mſi de interitu, ut ſiut m Clodui, p[er] os aſſeſit Clodui, quod pr[er]us quanti, am, ad p[er]pene trarat, auiis de morte tanq[ui] de cermomis, molatis quæcunque Sed t[em] maiores n[em]i, m diu[m] de ſeru[m] quæ, nequeuntur, quæ non poſſet neq[ui] muemri, ſed quæ uidebant m[edi]t

20

20

esse et diu morte ipa tristius. In venum de seruo attuſatoris
cum queritur nez muemui potest. Age uo que erat, aut qua
his quesſto, heus ubi responſo ubi u. Clodius miſichas ſent
Milom, ſeat certa cux, millas ſeat ſperata libertas. quid
har queſtione tristus. ſubito arrepti in queſtionem, tis ſepeſt
a teſtis, et in artas comjaſtur, ne quis cum ys colloqui poſſit.
bi centum dies penes attuſatorem cum ſuſſent, ab eo ipa attuſa
tore produci ſint, qnd har queſtione dix poſſet integrius.'

quid meoruptus. Quod ſi mundum ſatis cermis, am res
ipa tot, tam claris argumentis, ſignis, luceat pura mente
atq. mtegra Milonem, millo ſtelere mbuti, millo metu pez
teritum, mulla conſcientia examinatum. Romaz tenet ſſe
recordann, per deos ſmortales, que ſint reueritas creditus
eus, qui mgreſſus in forum ardentem eum, que magmtu
clo ai, qui vultus, que ovatio: neq uo ſe populo ſolum, ſed
etiam ſenatu, neq ſenatu mo, ſed etiam publics preſidys
et arms, neq ys tantum, verum etiam ei potestati, au ſena
tus totam rem pu. omnem ſtate pubem, amna populi, ro.
arma comſerat, au muiq. profecto tracidiſſet, mi ſanse ſue
confideret, preſertim omna auclenti, magna metuenti,
muita ſuſpiciunt, noſmilla cedenti. Magna ins est conſtre
ſud, et magna m uttram partem, ut neq timeant, qui
mobil comſermt, et penam ſemper ante oalos uerſari puleſt
qui pectarunt. Neq uero ſine ratione certa, ra Miloms
ſemper a ſenatu probata est. Videbant emm ſapientiſsim ho
mines fari rationem, pitiar amm, defenſions conſtancaz.
An uero obliti eſt, ſud recenti illo mito nens clodiane, non
mo inmiro, Miloms clamores, ſermones, et opiniotes, ſed
homilloz impitoz. Neq abant emm eum romaz ee creditu
ne e illud aio irato, ac percluo feriſſet, ut menſus odio teu
commiu, arbitrabantur eum tanti, mortem. p.
Cloac, pucile, ut equo aio patria tarezet, cum ſanſtuic
nunne expleſſet odium ſinſ, ſue etiam illuis morte patria
liberare noſſer, non dubitatuz, fortem, quin cum ſuo
ſerando ſalutem, romam populi, attuſſet, cederet equo aio

: legibus ſean auſſeret..

legibus senam auferet, gloriam sempiternâ, nobis her fruenda, velisque et
que ipse feruisset. Multi etiam Catilma, atque illa portenta loquENDATUR.
Erupeb. occupabit aliquem lorum, bellum patrie faset, inferos mt/
dum cives, optime de re. pu. meritos, m quibus homines, nò mò
res preerat. sinnas obliuistuntur, sed etiam nefarias suptantur.
Ergo illa falsa fuerint, que terte uera extitissent, si Milo
admiſſet aliquid quod non posset honeste, uere qz. defendere-
quid, que poſtea ſunt m eumqueſta, que quâus etiam medio
cui delictz consiencia perſtilſſent, ut ſuſtinuit, diy imorta
les ſuſtinuit, ſmo uero, ut contemſit, ac pro meliio puitaut,
que neq. maximo amino nocens, nec inocens miſ fortiffime,
wir negligere potuſſet. Sautoz, gladioz, frenoz, piroz, qz.
etiam multundo deprehendi poſſe, indiſabantur. Tullum m
urbe vitum, nullum angioſportum eſſe direbat in quo Milom
non eſſet conducta domus, arma m willam otterulanâ deuetta
tyberi domus in chilio capitolmo ſantis reſecta, plena oïa ma
leoz, ad urbis mendia comparatoz, nec nò delata ſoliz, ſed
pene credita, nec ante repudiata ſunt, qz quelita. Laudabam
equidem credibilem diligenciam. Sne. pom. ſed duo ut ſentio
Juci nims multa audire roſimur, neq aliter facere poſſunt
hujusmodi tota commissa eſt res pu. quetiam audiendus ſit pa-
polutius, neſtio quid deſit, reo maximo, ſernos Miloms, a
pud ſe ebrios factos, ſibi confessos eſſe, de interfutiendo po-
peio cœurasse, deme poſtea ſe gladio percuſſuè ab uno, de
illus ne modiſaret. Pompeio in orto, nuſtiant Aſſor. In p[er]mis
de annoz, ſentencia, rem differt ad ſenatï. non poteram m
illus mei patrie qz eſtudis, tanta ſuputione, non metu exar
ſed imrahar tum credu pompe. confessionem ſernoz, at
mus in latere quod atri p[u]ntum videreſt, pro uti
p[u]ntari. Verum etiam ut intellugo, tauchat magis,
q[ui] timebat, non ea ſolum que timenda erant
aliquid nos timerechis. Oppugnata domn
ſinn et fortiffim vii, per multas notis hanc nunc
nemo auclerat tam celebri loco, nemo ſenterat, cume
Nom poteram. Sne. pom. preſtantiffem inſtitutum

timdum sulfitavi. diligentiâ tota re pu. sulfpta mimâ nullâ
putabam, frequentissimo senatu. nuper in capitolio senator iuè
tus est, qui Milonem cum telo esse diceret, midamt se m saut
tissimo templo, quomâ iita talis cius, et viri fidem nò fa
cebat, nisi eo tacente, res ipâ loqueretur. Oiâ falsa atque m
schole fatta comperta sunt. Cur tî mi metuntur etiam nunt
Milo. cimen timemus. Sed tuas. Dne. pompei, te emm
tam appello ea uore, ut me andre possit, tuas mâ sulfpno/
nes perhozrestimus. si Milonem times, si hunc de tua iita
nefarie, aut mi cogitare, aut moliti aliqni aliquid putas
si italie delectus, ut nòmillu conquisitores tu diutant, si her
arma, si capitolme cohortes, si exsulte, si uiglie, si delecta
uentus, que tui corpus, domniq[ui] custodit contra Milo
ms impetum armata est, atque illa oiâ m hunc vini institu
ta, parata, intenta sunt. Magna in hor certe bis et meredi
bilis et omnis viri vires atque opes, iudicant. Si quidem m
hunc vini e prestatissimus dux electus, et tota res pu. ar
mata est. Sed quis non intelligit omnes tibi rei pu. par
tes egeas, et labantes, ut eas bis arms sanares, et confir
mares, esse consillas. Q[ui] si Milom locus datus esset, et
probatus, probasset, profecto tibi ipi neminem unq[ui] homines,
homini cariorem fuisse, et te sibi nullum se unq[ui] periculam p
tua dignitate fugisse, cum illa teterimma pefte, sepiisunge p
gloria tua contendisse. Tributatum sunt ad salutem meaz,
que tibi carissima fuisse, consilys tuis gubernatum, sed ate
postea defensum in peritulo capitis, adiutii in petitione pre
ture, duos se hre semper amicissimos sperasse, de tuo benefi
co me fuo, que si non probaret, si tibi pectus infidiffet ifta
nullo ut cuelli mo posset, si demq[ui] Italia a delectu
babe ab arms, sme Miloms clade, nung[ui]ffet conquenura
neque habes, habitans cefifفت patria, is qui ita natus est,
to magne t[um] attestarest, quod mi[rit] etiam fa
vide q[ui] s[it] nasci uite, consimilisq[ui] ratio, et uaga/uo
libertati fortuna, quante infidelitates, m ammis, et ad tpus
mulationes, quante in periculis fuge proximoy quite

tumditates. Erit erit illud profecto tempus / et illucet et aliquando ille dies / cī tu salutariibus / ut spero rebus ting / sed fortasse motu aliquo commum temporum, qui ęve bro accidat / experti debemus stire / et amicissim bemuolen tiam / et gravissim hoüs fidem / et omus post hoës natos fortissim vbi / magnitudinem amm desideres / ęt quis hoc tredat / Sme. pompeii uis public / moris maiòz / rei demus publique peritissimiz / cum senatus ei commerit / ut inderet ne quid res pu. detrimenti taperet / quo uno versitulo / satis armati semper consules fuerint / etiam nullis armis datis / hunc exercitu, hunc delectu dato / indummi expecta / tu? fuisse, in eum consilujs indurandis / qui uel inducia ipa tolleret. Satis indicatum est a pompeio / satis falso ita conferi m Nilonem / qui legem tuht / qua ut ego sentio / Nilonem absolu oportet / ut omnes confitentur lueret. Qu. nero in illo / atq. in illis / publuroz prelchoruz copijs / articulus fedet satis declarat se non truzzem in ferre vobis. Quid emm illo minus digni / ę cogere ut bos eum condennet / in quem amnadiauere ipe / et more maiòz / et suo iure posset / sed presidio esse ut mel / ligatis / contra hesternam contionem illam luerre nobis / quod senciats libere inducere. N. terno me sucl. clodiamı crimen mouet / nec tam ſum demens / tang. bestri senſus ignarus / atq. expers / ut nesiam quid de morte Clodij ſentiats / de qua / si nolem ita diluere crimen / ut dulu. m. impune Milom palam clamare / ar mentiri glorioſe lueret / occidi / occidi. N. om. semper Melui. qui anona lenanda / iacturisq. rei familiaris / que nnn. amplieta plebem putabat / in ſuſpitionem micit regn. apperet. N. am. Gracohum / qui college magratum nem abrogavit / quorum interſentores impleam / ethem teriarum noüs ſui gloria / Sed eum et emm diu / et emm diu cum patriam periculo ſuo liberasset / ams neſanetum adu. terum / m puluinaribus ſanctiſſimis nobiliffime ſemine. prehenderunt eum / ams ſupphirio ſenatus ſolemnes rehese.

erpiandas, sepe cœpit, eum quem cum sorore germana, nefa/
xui supren fecisse. L. Lucullus, uratus sequeirombus ha/
bitis, dixit compisse eum, qui cuez, quem senatus, quem po/
pulus, quem omnes gentes urbis, ac ute cuius concludantore
indibabant, fecuox arms exterminavit, eum qui regna dedit
ademittorbem terrarum, quibus cum voluit paritius est, eum
qui pluribus cedibus in foro factisi uertute, et glo/
via cune domui bi et arms compulit, eum, cui mebil nefas
unq. fiut, nec in facmulte, nec in libidine, eum qui edem nim/
phaz, mcendit, ut memoriam publicam retenSIoms tabulie,
publicis impressam extingueret, eum demq, cui iam nulla
lex erat, nulli cuile ius, nulli possessioni termini, qui non ca/
luma litui, non multus viduittis, ac sacraments alienos
fundos, sed castris, exercitus sigms intereodis petebat, qui
non solum etruscos, eos emm peintus contemplerat, sed hunc
Snei pom. viri fortissimi, atq. optimi cuem, inducet urin,
pellere possefziombus, arms, castris, q, conatus est, qui at
architertis, et dere villas, multo, ortos, q, pageabat,
qui iamulo et alpibus spem possefziomii terminabat, hiarum,
qui cum ab equite romano splendidissimo et forti. T. para/
mo non impetrasset, ut insulam in lacu p[ro]tio venderet, repe/
te litteribus, in eam insulam, materia, calce, cemeta, atq.
arma corerit, duo tranfripam spectante, non dubitavit,
edelitui extreuec in alieno, qui hinc hi. furfam[io] cui vido
di, inmortales, quid emi de mulierula Sanitata, quid de
adolescente Aponoduro, quoy utriq, est munitus, misi sibi et
ex, posseffione cessisset, sed auſum e[rum] furfamo durex, si sibi
in quantam popoſerat al, posſederat non cessisset mor,
xui eſse in domini cums illutur, qua mucia hinc eſset tali,
qui. Apud frattem, hommem mebi, committam, fididi,
ma grata, absentem de posſessione fundi, delectat, qui paren/
hoc ſi per nectibilum sororis inſtituit ducē, ſit age funda/
menta, ut sororem non mo neſtribulo primaret, sed o[n]i aditi,
et lumne al, lumine, q[ui] hec quidem iam tollerabiliha ute,
bantur, et ſi equaliter in rem p[ro]m. primatos, in lōgm quos,

m propm quos, m alienos, m suos izruebat. Sed nescio quo
mo iam uia obdurnerat, et pectalnerat auctatis morediblis
patientia, que uo aderant iam et impendebant, quo mui mo\ ea, aut depellere potuisset, aut ferre imperunz si ille natus
eſset? Omitto ſonos, exteras nationes, reges, tetrarchas, bo/
ta emm facerets, ut me cos ſe potus mutteret, ă m beficas
posſessiones, uta terta, uras pectuas, dito aliberis mediis/
fidiis, et a comuqibus uestris, minâ ille meſſenatas ſuas
libidines rohbuisset. Imgi hec putatis que patent? que
nota omnibus, que tenentur ſeruox exercitus illu[m] urbe
conſcriptux, fiuſſe, per quos tantam rem pu. reſque primaſt
omn[us] poſſideret. Quamobrem ſi cruentum gladium tenens
Zi. Amus, adſtre queso, atq[us] audite cnes. p. Clodun[em] iter
firi, emus furores, quos miſus iam legibus, nullis uditijs
frenare poteramnis, hor[que] et ha[que] dextra, a ceruicabz
zepuli per me vmi, ut ius, equitas, leges, libertas, pu/
dor/ pudicitia, m auctate manerent, emm uo tmendu[
quonam mo id ferret, auctas. Vunt emm quin est qui
non probet, qui non laudet, qui non vmi poſt hominu
memoriam. Zi. Amus plurimi rei pu. profiuſſe. maxi
ma leticia populum tomam, cunam Italian, nationes
omnes aſſeſſe, et dura[]t, et ſentiat. Neqneo uetera illa
populi romam gaudia, quanta fuerimt inditare. Multas
ti iam ſiemo, impato[], clariffmas vittorias etas nri.
udite, quarum miſſa, neq[que] tam diuturna, attulit letitaz
ner tantam, Mandate hor[que] memorie ſu[n]d, Spero multa
vos, liberos q[ui] uestros, mi re pu. bona eſſe viſicos, m h[is]
gulis ita ſemper erisimabitis, vino Clodio no[mi] ſonſage
poſſe arbitraremi[n]. quid, ea que tenetis primaſt.
uestra diuante ho[re] ſuriſo, quod ius perpetuo poſſionis
habere potuiffent. Non timeo ſu[n]d, ne odio munera[]t,
mearum inflamatus libentus hec m illu[m] enomere vi
dear, q[ui] ueriis. Et emm et ſi preu[i]ſa, ne
ita cor[u]s erat ou[i]z ille hoſtis, ut in common odio pene e[q]
liter uerſaret, odiu[m] meu[m]. Non potest dui ſans, ne

cogitari quidem quantum in illo sceleris, quanti exiti fuerit.
Quin sic attendite judi, nempe hec est quoquo de mteriti p.
Clodij, fizite ammis, libere emm sunt cogitaciones me et
que uolunt, sic mittentur, ut ea cermimus que iudemus, sm
zite igitur cogitatione magne huius conditioms mee, si
possum efficiere, ut Milonem absoluatis, sed ita si p. Clodi
us remiserit, quid multu extimisaris? quonam mo ille nos vi
nus affererat, qui mortuis mam cogitacione pectuiffit.
Quid si ipse One, pom. qui ea urtute, ac fortuna est ut
ea potuerit semper, que nemo preter illum, si is unq potu
iffet, aut questionem de morte. p. Clodij defere, aut ipsi
ab inferis auotare, propter rem pu. non feciſſet. Eme
igitur mortis feceris ultores, cuus utam, si putetis p nos
reſtitui posse, nolitis. Et de euis nere lata quoquo est quu
si eadem lege remuſtere posſet, lata minq lex effet. Huius
erzo interfector, no effet in confitendo ab hjs, ne penam ti,
meret, quos liberauſſet. Dreci homines, deoz honores tri,
buut hjs viris, qui tiamus nectanecunt, que ego uidi Ath
ms, que in alij uribus greve, quas res duinas, talibue
mſtitutas viris, quos cantus, que carimä prope ad imorta
litatem, et ad religionem, et ad memoriam confectam. Vos
tantz conſervatorem populi, ſeleris ultorem, non mo hono
ribus nullis conficitis, ſed ad ſupplianz rapi patienz? Conſi
teretur maq ſi feciſſet et magno aio, et libenter ſe feciſſe,
libertatis onz causa, quod certe ei non confitendum modo,
verum etiam preditandum. Et emm si id non negat, ex
pio meli petit, msi ut ignoſtat, dubitaret id fateri, ex
etiam prema landis eſſent petenda, msi nero gratius
ne uobis, ſui ſe capitie, ą uelte ordums defensore ſuſſe
in ea confessione, ſi grati eſſe nelitis, honoros
ſtimos, ſi factum uobis non probaret, ąą qui
paterat ſaline ſam auq, non probari, ſed tr si minus fortiſſi
mi in vobis cunbis viris, grata readiſſet magno ammo coſtanti
rederet ex magnata cunitate. Vam quid eſſet mgeatius
letori reteros, hujere cum ſohi propter que retei letaretur

q[ui] hor a[io] semper f[u]mus in patrie pro auditoribus opprimendis,
ut q[ui] me[] futura eff[et] gloria, per actuali quoq[] et imudiam utam
putaremus. Nam que inhi contribuenda laus eff[et] ip[er]i/
cum tantum in consulari meo pro nobis / ac liberis uestris au/
liis eff[em] / si id quod conahar / s[ine] maximis dimitti ombus
meis / me eff[ie] auſuy arbitrareſt. Que mulier ſcelerat[i] / at
pmtoſum auem occidere non auferet, si per actuali non time/
ret. Prepoſita imudia, morte pena / qui me[n]lo ſegimus rem
pu. defendit is vir uere putandus eſt. populi grati eſt / p[re]
mis affitere meritos bene de re pu. aues / viri fortis ne
ſupplytis quidem moneri ut fortiter feciſſe penteat / quaob[re]
uteretur eadem confessione. Zi. Amus / qua habala / qua na/
ſita / quo optimus / qua Maximus / qua noſmet ip[er]i / et ſigrata
res pu. eff[et] ietareſt / si integrata / tu[m] m[auri] fama coſi[n]a ſua
interetur. Sed hu[m]s benefi[at] gratiam ſud / fortuna populi
romam / et u[n]ſtra felicitas / et diſ immortales ſi[bi] deberi putat/
Ner u[am] quiſq[ui] aliter arbitrari poterſt / m[si] quem u[m]illa ma-
leſtas mumen ue diminui / quem neq[ui] m[api]n u[estri] mag[mi]tudo
neq[ui] ſol ille / nec teli / et ſigno[] motus / ne viſſitudines reſ[
ataq[ui] ordines monent / neq[ui] id quod maximui eſt mario[] ſapi[n]
qui ſareca / qui cermomas / qui auſpita / et ip[er]i ſanctiſtine co-
luerunt et nobis ſi[mi]s poſteris proodiderimt / Et eſt proferto
illa vi[s] neq[ui] m[hi]s corporibus / ataq[ui] m[ha]t imbeaſitate u[m]
melt quidclam quod uiget / et ſentiat / et non melt m[ho]
tanto nature / tam preſaro meta / m[si] ſorte idarco non pu[
tant / qua non apparet nec termtur - Promde quaſi ip[am]
[ram] mentem qua ſapimus / qua p[ro]uſdemus / qua hec ip[er]
agimus / at dimus iudere / auſ plane quaſi / auſ obi
ſentire poſſimus. E[a] vi[s] ea e[mi] igitur qui ſepe me[n]di-
hui[n] urbi felicitates / ataq[ui] opes attulit / quem illam p[ra]ntie
extirpit / at ſuſtulit / cui pr[im]ui mentem t[em] - ut vi nitare
feroq[ui] latetere fortiſſimi [ui] / auſ auderet / u[m]ereq[ui] ab eo
quem ſi vitiffet / habiturus eff[et] impu[m]tate[m] et iu[n]entiam
ſempiternam. Non eſt humano consilio nec mediocri qui
dem ſud deo[que] ſmortal[i]i cura / res illa p[er]fecta. N[am]que

me hercule ipé, que cum illâ beluâ cadere underit cōmonussè
se uidentur, etiam ius in illo suâ cœtinuussè. Vos eis albam
tumuli atque lori vos mæ imploro, atque obestor. Vosq[ui] albano
rum obrute are, satroz[us] populi romam sotie, et equales, quas
ille p[re]teps amêtia celsi proli[tratis] q[ui] santi[ssimis] luci s[in]strutti,
omn[us] msams molibus oppreſſerat. Vestre trì are, vre religio-
nes viquerunt, vrâ vis valut, quam ille ommi steleze pollu-
erat. Zuq[ui] ex tuo adito, mò te latialis sante Jupiter, cuus,
ille latus, nemora, finesq[ui] sepe ommi nefario frupco et steleze
maularat, aliquando ad eum p[ur]mendum otulos aperuſtu.
vobis ille vobis vro in conspertu ſere, ſed uifte tamen et de
bite, pene ſolute ſunt, m[ui] forte hoc etiam cau[us] faiti[us] eſſe dure
mus, ut ante ip[er]m[us] ſacrarui bone dee quod eſt in fundo. Ri.
Sexti Valli, in permis honesti et ornati adolescentis, ante ip[er]s
mæ bonam deam, rum prelui cōmniſſet, permui illud uilmius
atrepit, quo teterumâ mortem obret, ut non abſolutus induno
illo nefario underetur, ſed ad hanc inſignè penâ reſeru[n]tus.
Non ſi nò nò eadem ira deo[rum] hanc eius satellitibus inerit-
amentiam, ut ſiue imagibus, ſiue cantu[rum], ſiue exequijs, ſiue
lamentis, ſiue laudationibus, ſiue ſimere, oblitus adnoro, et
luto ſpohatus, illius ſupprem[us] celebritate diei, quam cedere
etiam inmi[n]ci ſolent, ambuſeretur etiam abierrus. Non finſſe
credo fas clariffimo[rum] vro[rum] formas illi teterumo p[ar]ide
abquid aſſere, neq[ui] ullo in loco, potus mortem eius lateravi
q[ui] in quo vita eius eſſet damnata. Dura mi[n]ch[ia] meduſſidu[s]
am fortuna populi ro, et ccudelis uidebatur, que tot amos
illum in hanc v[em] pu. msultare pateretur. Polluerat frupco
merissimis religiones, ſenatus transſima decretâ perſcque
tat, p[er]cuma se iudicibus palam redemerat, vexarat in tribu-
nam senatum, omn[us] ordini[m]i confenſu, pro ſalute rei pu. g[ra]ſta
reſiderat, et patria erpulerat, hona diripuerat, domm[us]
undererat, liberos comu[n]zem meam n[ex]auerat. Dne. pom.
nefarui bellum m[ori]zeat. Mag[rat]ui[m], pr[emi]ato[r]z, q[ui] cedes eſſe
cerat, domni mei ſtatris undererat, vástarat. Excuriarn ml.
ſedibus ac fortu[n]s eicerat, m[ſtabat] v[er]gebat. Capere eius

amentâ cuntas Italia, prowincie, regna non poterant. Intende
bantur iam domn leges, que nos têris serus adiuerent. Michil
erat tuusq[ui] quod quidem adamasset, quod non hoc anno sinz
fore pubat. Obstabat eus cogitaciombus nemo, preter illi. Mi-
lonem ip[s]m, qui poterat obitare. N[ot]ouo creditu in graciâ q[ui]
deuittum arbitrabat. Cefaris potenciam, suam potenciam ce
durebat, honos aiôs in meo cau[m] contemplevat. Milo v[n]ic
wegebat, hit diu imortales ut supra dyi, mentem dederunt
ili percuti, ac furioso, ut hui[us] faceret mi[d]has. Aliter perre
peſtis illa non potuit. N[im]q[ui] illum ves pu. ſuo ute effet ulta-
Senatus credo pretorem eum aram[er]ipliffet, ne eum solebat
quidem id facere in prinato eodem hoc aliquid profecerat -
An consules in pretore cohercendo fortes fuſſent: primi Mi-
lone ottroſo, habuſſet ſuos consules, deme quin in eo pretore
consul fortis effet, per quem Tribum[us] virtute consularem, cnde
lîſtme necatum eſſe meminſſet. Omnâ possideret, teneret le-
ge noua, que est ſua apud eum cum reſquis legibus Clodi
ams. Seruos t[em]os libertos ſuus fecasset. Postremo mi[]ui diu
imortales, in eam mentem impuſſent, ut homo effrenatus
fortiſſui virum conavetur occidere, hodie vem pu. nullam ha-
bevens. At ille pretor, ille uo consularis, ſi mo hec templa atq[ui]
ipa mema, stare eo buio, tamdiu, et consulatum eum exspectare
potuſſent. Ille demq[ui] uinu[m] mal[ui] michi fecasset, qui mortuus
uno ex ſu[m] satellinbus. Sex. Clodio dure curiâ interderit, quo
quid miſeru[m] quid aterbus: quid luctuosius, luctuosus? Vidi
mus templum ſanctitatis, amplitudin[m] mentis, consilij publici
caput urbis arâ forno[us], portum ou[n]g genti, ſedâ ab viniere
populo, reſſam hui[us] ordni[m] m[il]amari funestari nec
id fieri a multitudine imperita q[ui] effet miſerum id ip[m] sed
ab uno, qui cum tantum auſi[m] ſit ultor pro mortu[m] quod
ſignifer pro uno non effet auſi[m]: In curia poterim[ui] aluerit ut
eam mortu[m] interderet, quam viniu[m] euererat. Et ſi qu[ui]
de via Appia querantur, taceant de a[i]via. Et quando ab
eo ſpirante forum potuſſet defendi, eum non reluerit, sed
eri curiâ. Exeritate exeritate ip[m] si poteru[m] a moriunt.

frangetis impetum aum aums vir sultinetis furias mepunti. Et si
non sultinuitis, qui aum falibus ad auris concurrexerunt, cu fau-
bus et auriis, aum egradys toto foro uolitarimt, cedi vidufis po-
puli eo. conionem, gladys disturbingi, cum audiret silencio. M.
Cælus tribumus plebis vir fortissimus, et bonos voluntatis
et auctoritati senatus deditus, et in hac Miloms, sive nudiva-
sive fortuna, singulari diuina, et incredibili fide. Sed iam
fatis multa decausa. Extra causam minis fortasse multa-
Ond restat mi si ut orem, obestere quos suel, ut etia mire
vicordiam tribuatis fortissimo vico, quam ipe non implorit.
Ego etiam repugnante hoc et imploro et exposco. Tolite
si in nro ouiz fletu nullam lacemâ aspexistis. Miloms si multu
semper eundem si uocem, si orationem frabilem, ac nò mu-
tatam iudetis, hoc minus ei parrere. hanc sio, an multo sit
iduandus magis etiam emm si in gladiatoriis pugms
et mferim generis ouiz conditione atque fortuna, timidos et
supplices, et ut virere liceat obsecrantes, etiam odisse solennis
fortes, et aminoslos, et se acciter iuri morti, offerentes, servare
cupimus, eon qu nos magis museret, qui nram musericordia
non requireunt, 5 qui illam effugitant, quanto hoc magis i
cortissimus cùibus facteze debemus. Me quidem suel examinat
et interimunt hec uores Miloms, quas audio assidne et quu
bus interum quotidie. Valeant inquit, valeant aues mei,
sint mc volumes, sint florentes, sint beati, sitet hec urs pœla-
ra, imch qu patria carissima, quo quo modo merita de me
eoit tranquilla re pu. aues quoniam michi cum illis nò liet/
que me iui, sed per me tì perfruuntur. Ego cedam atque ab
hec michi re pu. bona frui non hauruit, at tarebo mala
e. preemi tetigero bene moratâ, et liberam cuntatem in ea
conquieram. O frustre aqut susepti mei labores. O spes fal
latac. O cingitationes manes mee. Ego cum Trib. pl. re pu. op-
parti, me senatu deduſſem quem extimam acceperam equitubz,
temans quod vives erant debiles homs viris, qui onmem
auctoritatem Clodiamis armis abiecerant, imch unq bonoz
reclamus deputi, pufarem. Ego cum te, mea etiz ſepillime

loquitur, patre reddidissent, michi non futurum, in patria puta
rem loam: Vbi miſt senatus, quem sequiut ſumus: ubi equi/
tes ro. illi illi mquit tu: ubi ſucha municipio? ubi italie no
tes: ubi demqz tua Marce Zuli que plurmis ſuit auxilio
vox et defensio: michi ne ea ſoli, qui pro te totiens morti
me obtuli, michil poterſt opitulari: Nec uо hor ſud' ut
ego miſt flens, ſed hor eodem loquitur unitu quo videtis.
Negat emm ſe negat miſرات aumbus ſeriffe, que ſeriffe
tuindis et omnia aircraftentibus pericula, non negat ple
bem et firmà multitudine, que pro Clodio ducè fortums
weltris immebat eam, quo tunc effet ueltra inta ſe ſeriffe cor
memorat ut non mo urtute, ſed etiam tribus ſiis patrimonys de
limret. Nec ne cum plebem muneribus planarit, vos non con
iliarit meritis in rem pu. ſingularibus. Senatus euga ſe bemno
lentiam temporibus his ip[s] ſepe eſſe perspectam. Vra[s] uо
et ueltoz ordin[i] occurationes ſuadia ſermones quæmqz
aureum fortina dederit, ſecim ablatur, eſſe dicit. Memm[t]
etiam ſibi uorem p[]recoms modo deſuſſe qua mmme deſidat.
Populi uero cuntes ſuffragys, quod lumen cupierit ſe toſu,
lere declaratum. Nunc demqz ſi hec contra ſe ſint futura.
ſibi fatnoris ſuspicionem non feri cumen obſtare. Addither
que certe uera ſunt, ſortes et ſapientes viros, non ta p[]ima
sequi ſolere verte fartoz, ę ipa recte farra ſe michil in vita
mi[] preclariffime ſerſſe. ſi quidem michil ſit preſtabilus in
ro ę periculis patriam liberare, beatos eſſe quibus ea res
honor[i] fuerit a ſiis aumbus, nec tr[i] eos inſeros qui bene
futio aues ſuos vicerunt, ſed in ex omnibus premy[s] br[]
ſi eſſet habenda ratio premoz, ampliſſimi eſſe prem[i]
zloriam eſſe hanc unam, que breuitatem ute, obſtueri
memoria consolaretur, que efficeret ut absentes adeſſerms
mortui vueremus, hanc demqz eſſe aums q[]uodibus etiam
homo[m] in celum uideantur aftendere. De me inquit ſim
populus ro. ſemper omnes ſgentes loquentur, nulla v[n]g
omnutesſit, uetiffas, qu[]m hor tempore ipso, tam omne a ſul
immoſt faces miu[m]e mec ſubſiantur, tr[]i in oi homin cor

gratias et gratulationibus habendis et omnino gratula
remur celebraremur. Omitto Etrurie festos et aitos et in
frutviis dies. Centesima lux est her ab interitu. p. Clodii et
opmor altera, qua fines imperii populi ro. ſint non solum
fama iam de illo, ſed etiam letitia pagaunt. Quaobrem
ubi corpus hor ſit non quin laboro, quomam omnibus in
teris etiam uerſatur et ſemper habitabit nois mei châ.
Nec tu merum ſepe his absentibus, ſed hithem audienti
bus, her ego team Milo, te quum illo auro es ſatis lau
dare non posſum, ſed quo est illa magis diuina uryctus /
eo maiore ate dolere duellor. Nес uero ſi inchi eriperis
veliqua est illa tamen ad consolandum querela, ut his
irata poſſim aquibus tantum vulmis aterpero. Non eis
innimci mei te inchi eripient, ſed amiciffim non male
aliquando de me meriti ſed optime. Nullum unqua
ſud inchi tantum dolorem muretis, et ſi quis poterſt eê
tantus, ſed ne hunc quidem ipfii, ut obliuſcar ſtnt me
ſemper feceritis, que ſi non cepit obliuio, aut ſi me aligd
offendistis, cur non huc id capite meo iutur? ſi Milons:
Preclare emm vixero, ſi quid inchi amiderit prima ą hor
mali tantum videro. Nunt me una consolatio ſuſtitat
q[ui]bi o Zite Am, nullum ame amoris, nullum ſtudii
nullum pietatis offruii defunt. Ego inimicnas potentum
pro te appetiri, ego mei ſepe corpus, et utam obedi, ar
miis immorum tuor, ego me plurimis pro te ſupplurez
adier, bona, fortimas meas ac liberam meoz, m cione tu
tempoz contuli, hor demque ip[ro] die, ſi que vis est pa
ſi que dimittio, depoſto: Quid iam refat: quid
habeo, quid ducam, quid fatiam pro tuis in me meritis, mſi
nt can forſamam quernamq[ui] erit, t[ua] duram meam, non re
nato non abnuo, vosq[ui] obſero ſud, ut uefra benefina, ą
m[ur]que contuliter, aut in huius ſalute augeris, aut i emſd
conio otratira eſſe inbeatis. H[us] lacrimis non mouetur
Milo est quodam incredibili robore amm. Exilui ibi eê
nunt uti, uetate non ſit locus. Nortem nature ſinem eſſe

non penã. Sed Incora mente ornatus est quid vos fud: quo tã
dê ais eritis: memoriam Miloms retmebitis: ipm eycietis: et
erit dignor lous in terris ullus qui hanc iurtutem excipiat
q[ui] Inc qui procreant: vos vos appello fortissim viri qui mul
tum pro re pu sanguinê effuditis. vos in viri et in cias
muiri appello periculo centuriones vosq[ui] mnlites vobus non
modo spectantibus sed etiam armatis et huc videlicet pre
sidentibus her tanta virtus ex urbe expelletur: exterim
nabitur: proiestetur. O me miſerum o m felicem Re
nuocare tu me in patriam Milo potuisti per hos ego te m
patria per eosdem retmere non potero quid respondebo li
beris meis qui te parentem alter putant quid tibi. Q. ſea
ter qui munc abes conforti meam tempor illor me non
potuſſe salutem Milom tueri per eosdem per quos nrám
nrám ille ſeruſſet At in qua tâ non potuſſe que e[ra]
ta gentibus non potuſſe ius qui maxime p. Clodij mor
te arquenerimt. Quo deprecante me quod non concepi
tantum ſtelus ant quod in me tantum ſtanus adimi ſud
cum illa iudicia cons exiſi midazui pateſt protuli extinxi
onnes in me meos q[ui] redundant ex illo fonte dolores q[ui]
me reditem eſſe uoluſtus. An ut ſperitante me iſ expelle
xentur per quos eſſem reſtitutus Y tolite obſero vos,
pati miſi aterchorem reditum eſſe q[ui] fuerit ille ip[er] diſteſ
ſus. N[am] qui posſum putare me reſtitutum e[ſi] diſteſa
hor ab ius per quos reſtitutus ſum. Vtmam diſ immorta
les feruſſent pate tua patria dyxerim metro emm ne ſcule
rate duram mte quod pro Milone duram pie ut p. Clodun
non modo iuueret sed etiam pro tontiule dittator e[ſt] anct
hor ſpectaculim iudezem. O diſ immortales fortem et auſt
ſud] conferuandum minime minime inquit nro nero penſa
ille debitas luerit N[os] ſub eam[us] ſi ita necesse eſt no
butas hurne vir patrie natus uſq[ui] mſi in patria mori
aut ſi forte pro patria huns uos amm monnentia retm
butis corporis in ſtalia ullum ſepulcrum eſſe patiem in huc
ſua quiſq[ui] ſententia ex har urbe expellet quem omnes urbe

expulsum anobis, ad se vocabunt: O, terzam beatam, ὃ huc
vrum exceptit, hanc in gravatam si creterit, miseram si am,
ferit. Sed firmis sit, negz emm prelactimus loqu possum,
et huc se litteris defendi netat. Vos oto obestorqz Jud,
ut in sententis ferendis, quod sententis id audeatis Oram
nortutem, inſtritam, fidem miſch credit e, is maxime proba,
bit, qui in indiribus lezendis optimi et ſapientiſſimum
et fortiſſmi quæq[ui] delegit :-

## M. T. Cicerons or[ō] pro Arthia poeta

Iquid est in me mgem[que] ſu[n]d, quod ſentio, ὃ ſit
exiqui[n], aut si qua exercitatio durendi, m qua
me non inſcrior mediocriter eſſe verſatim,
aut si humilſe vel ratio aliqua ab optimati[rum]
artu[n] ſtudis, ac diſiplina proferta, a qua
ego nullum confiteor, etatis mee tempus abhozruſſe, ex[am]
ver[que] omni[que] vel imprimus h[uius] Aulus Luc minus, a me ſentitum
repetere prope ſuo iure debet. Nam quoad longiſſime
potest mens mea reſpuere ſpati[n] preterea temporis, et pu[
erine memoriam reſordari ultimam. Uſq[ui] inde repetens,
hunc ſua inſtitutio, cum Luc minus auſtque
hunc inde miſch primitipem, et ad ſuſpiciendam et mag[que]
dienſam rationem, horu[n]m ſtudio[rum] exſtituſſe. Qu[ui] ſi h[uius] box
humus hortatu[n] preceptisq[ui] coſformata no[m]uſſus aliquando ſi[
lit]u[n]t, aquo id accepimus, quoque reteris opitulari et alios
ſeruare posſenſus, h[uius] profecto ipi[n]anant[ui] eſt ſitum in nobis,
et opem, et ſalutem ſeque debemus. Ac ne quis anobis hoc ita
dum forte muret[que] alia quedam i hoc ſaultas ſit mgem[que] ner
h[uius] durendi ratio, ac diſiplina, nec nos quidem h[uius] cuicui-
pemtus un[que] dediti ſi[n]tumus. Et emm omnes actes q[ui]
ad Immacutatem p[er]ſentem, habent quoddam cœ vndum et
quali cognatione quodam inter ſe continent. Sed ne au[n]b[ui]
murum eſſe iudeatur me in queſtrione legutima, et in iudino
publico, au[n]t transi, et apud ſeu[er]iſſimos iudices, tanto commu[n]tui h[uius] ac
ſeq[ui]u[n]tia hoc uti genere durendi, quod non mo[n] aconſu[n]tudie

Aulius Luc minus Arthias poeta,
interius natu[rum] ſonu[n]t, tam
na[que] et azara multo[rum] Clau[n]sum
ro[rum] et anomila g[ra]vem p[lu]sim homi
rapu[n] et c[oe] nutarib[us]DNamus ſu[n]t
Ciceros etat[que] apu[n]me ſu[n]lurus et ma
zu[n]e h[uius] poeta[n] ni deputet h[uius] Sin
ha[n]i Lunulo h[uius]moda[n] neutrum, et
aſabi[n] in e[m] nohun[t] nutarib[us]. Idem
h[uius] ſua inſtitutio, cum Luc minus auſtque
ab h[uius]c[um] ſibis impetantur. h[uius]
Aſcendens i[n] num cl[ue]ge Sillam et
Carbonem i[n]ro[n]. Dende ſi[n]bi h[uius] de
tura[n]a notu[n]a ſu[n]t. Cicero i[n]ro[n]a
ha[n]i pulchrenu[m]a et planda or[u]que
du[n]i et exu[m]ne nu[n]t. Sz

udicnoz, vœvènietam a forensi sermone abhorreat, quælo auobis
ut in hac cœ mihi delis hanc vèmâ accùmodatam hunc reo
uobis, quemadmodum spero, non molestam, ut me pro fùmo
poeta, ac eruditiſmo homne ducem, hor concursi houß lit
teratiffnoz, har uefra humamtate, hoc demq[ui]s pretore ex
cente uditiu[n] patiamm, de ſtudys humamtatis, ac littera[
]paulo loqui liberus, et m euſmodi, que propter otu[n] at ſtudui
mimme in iudicys pericilis q[ui] tractata est, ut prope nouo quo
dam et muſitato geneze ducendi, quod ſi mihi auobis tribu
contediq[ui] ſentiam, profitiam profetto, ut hunc Auli Lianu[n]
non m[oe] non ſegregandum, cum ſit cùus amio cùu[n]z vèruz
etiam ſi non effet, puters affiſtendum ſinſſe. N[am] ut pri
mu[n] ex pueris exſeffit Archias, atq[ui] ab Ins arthibus, quibus
etas puerilhs, ad humamtatem informari ſolet, ſe ad ſcribè
di ſtudui contulit, primu[n] Anthroche, nam ibi natus est lo
to nobil, celebri quondam urbe, et copioſa, atq[ui] eruditiſm[s]
homibus, liberatiſm[s]q[ui] ſtudys affluenti, celeriter antecellere
ommbus, ingem[] gloria contigut. Pos[te] in ceteris alie paribz
tu[n]teq[ui] grecie, ſic euis aduentus celebrant, ut fùna inge
ny, expectatio ho[us] expectationem ip[u[n]s aduentus adimca[
]no q[ui] ſuparet. Erat Italia tunc plena gretaz, arbi[n] at
diſiplmay, ſtudiaq[ui] h[ec] in latio uebementus, tum cotebant,
q[ui] m[u[n]c] habdem in officis, et h[oc] v[ome] propter tranquillitati
copuli romam, non negligebantur. Iſtaq[ui] h[anc] et Zaretim
et Regim, et Neapolitam cinate, ceterisq[ui] premis donarunt,
et omnes qui aliquid de ingem[]s poterant, inditare cogmione
atq[ui] h[ospitio] digni[] existimarunt. Har tanta celebritate fa
me, cum effet iam absentibus notus v[omâ] uemt. Mario,
ſule, et Catullo, nattus est p[ui[n] consules eos, quorum
res ad ſcribendum maximas, alter tu[n] ves gectas, cum ceteri
ſtudui, atq[ui] aures adhribere pos[ſet], fraterni Lutulli, cum
testatus, tum etiam Archias effet, eum in domu f[rim]am v[er]
perimt. Sed etiam hor non ſolum ingem[] ac littera[], verum
etiam nature, atq[ui] uetutis, ut domus que h[anc]s adoleſſe
prima f[uit] eadem effet familiariffim a ſenectuti. Erat p[ri]b[us]

a

** illis iorundus.** Netello illi Numidico, et eius pio filio audi-
ebat. A — Marco. Emilio vnebat, tā. Q. Catullo
et patre et filio et a. L. Crasso coledatur. Lutullus nero
et drusum, et Octamós, et ratonem, et totam Hortensiorum do
mi deuuntam consuetudine cum teneret affinebatur ſuimo
honore, quę cum non solum coledant qui aliquid peripere atque
audire studebant, perim etiam, si quę forte simmlabant. Inte
ri ſatis longo internallo, cum effet cum. L. Lucullo m Sicliâ
professus, et cum ex ea prourncia, cum eodem Lucullo disredet,
vemt herachiam, que cum effet autas equisimo urre, ac fedae,
aſtribi in eam auitatem voluit. Itaq cum ipè per se dignus pu-
taretur, tamen autoritate, et gracia Lutulli, ab herachien,
sibus impettant. Data est autas Sillam lege, et cā bom,
si quę federati cuntatibus aſcripti fußent, si tum cum lex
ferebatur, m Italia dommelin habuſſent, et si. Lx. diebus
apud pretorem effent professi. Cum hir dommelin rome, ml,
tus iam amos haberet, professus est apud pretorem. Q.
Netellum familiariffum ſinſ. Si mchil alind mſi de aui
tate, ac lege dimus, mchil dico amplius. Causa duta est,
Quod emm horum miſumari gratis poteſt: herachie ne eè
tamen aſcriptum negabis. Adeft vix ſuma autoritate, et
religione, et fide. M. Lutullus, qui se non opinari, fed
ſtrae, non aucluſſe, fed vidisse, non interfuſſe, fed egiſſe
dicit. Adſimt herachienſes legati nobiliffim homès, huns
uicuy cauſa, cum mandatis, et publito teſtrimomo venerimt,
qui aſcriptum herachienſem dirimt. Hr tu tabulas deſideras
herachienſinż publiſas, quas ſtalito bello mtenſo tabulario
interuſſe ſamus onnes. Eſt richirulī ad ea que habenius
direve querè, que habere non poſſumus, et de houſz me-
moria facere, luterari memoria flagitare, et aum habeas
amphibiam, dom religionem, integezrimi Mumapy inſurā
dum ſedem quę ea que depranari mullo modo poſſimt, repu-
diare tabulas quas idem ducis, ſolere torrumpi deſiderare.
At dommelin rome non habuit is, qui tot àms cuntate da
tam ſedem quīs rerum, ac fortunaz ſuaſ rome colloraunt.

At non est professusimo uero his tabulis professus, que sole ex
illa professione, collegioque prepositi, obtment publatz, tabulaz-
autoritatem. Nam cum Appuli negligentius afferuate di-
cerentur: Sabin quædiu m columns sunt leintas post damnati,
onem calamtas ouiz tabulaz, fidem resignassent. Mettulus
homo samentissimus, modestissimusque ouiz, tanta diligenza fuit,
ut ad L. Lentulum pretorem, et ad induces uenerit et om-
us hominis litura, se cœmotum esse dixerit. Hic igitur ta-
bulis, nullam lituræ in nomen. A. liciam videtis, que cù ita
sint, quid est, quod de eis cuitate dubitetis, prefertim cum m
alys quoque cuitatibus fuit aſcriptus. Et emm cum mediocri
bus multis, et aut nulla, aut humli aliqua arte preclitus gai-
tuto cuitatem in gratia impertiebat, homines Regmos credo
aut locrenſes, aut Neapolitanos, aut tarentimos, quod from
tis arthificibus largiri solebant, id huc ſi ma mgem perdito
gloria nobilſe. Quidem ceteri non mo post cuitatem dati
sed etiam post legem pappiam aliquo mo m eorum munipro
rum tabulas rezeperunt. Hic qui nec utitur quidem illis in
quibus est aſcriptus, quod semper se heraclienſem esse voluit
reveruntur. Census mo requires ſtitut, est eum obſant pro
ximis censoribus, hunc cum clarissimo impatore. L. Luullo
apud exercitum fuit ſe, ſuperioribus cum eodem Quetore
fuit ſe in Asia primis juho et Crasso nullam populi partem esse
censam. Sed quia in census non ius cuitatis confirmat, at
tantum mo indicat eum qui ſit census, iam se iam tum geſſſe
pro cuse his temporibus que tu cecimiarie ne ipiis quidem in
duo m cujuus romano? in re eſſe uerſatum, et testamentum
ſepe fecit in ſis legibus, et adiut hereditates cujus ſtancom
et m beneficijus ad Exarui est delatus. L. Luullo preſent
et consule. Quere argumenta ſi qua potes, neq, emm bu-
neq ſuo, neq, anno? in diuio revocetur. Quareſanobis
Brache aur tantopere hor homine delectem, quia ſuppedit
nobis. Obi et emm box hec forensi strepitu reſinutus et aures,
cœuio deſſe conquenſtant. An tu ex cœمam, aut ſuppetere
nobis posse, qu cotidie cunimamis, in tanta varietate revivam

Insi aiōs nōs dotterna excolamus, aut ferre aiōs posse tanta contentionem, msi eos dotterna eadem relaxemus. Ego uō fateror, me his studijs esse deditum, ceteros pudeat, si quę se luteris ita abchiderunt, ut meli possum ex his neqz ad coem affere fecutum, neqz in asperitum, lucemqz proferie. Me aut quid pudeat, qui tot amos ita vno suel, ut amillis vnq me tempore, aut cōmodo, aut oanu meum abstruserit, aut uoluptas auotarit, aut demqz sommus retardaverit. Quare quis tam dem me reprehendat, aut quis mihi unce sucrenseat, si quantum ceteris, ad suas res obeundas, quantum ad festos dies ludoz telebrandos, quantum ad alias uoluptates, et ad ipam requem ai, et corporis conceditur tempoz, quantum alij tri buit tempeſtuns coundus quantum demqz alec quantiū pule tantum meli egomet, ad hec studia recolendi ſumpſero. Atqz hor ideo mihi concedendum est magiz, qz ex his studijs, hec quoq cefcit oratio, et facultas, que quantaqz in me, munq ancoz periculis deſut. Que si auq lemor indetur illa quidem certe que ſuma ſunt, ex quo fonte hauriā ſentio. Vlam msi multoz preceptis, multisqz leis mihi ab adoles ſentia ſuaſſlem, meli ille in vita, magnepere expetendu, msi landem atqz honeſtatem, in ea autem perſequenda oes euq tiatus corporis, omna pericula mortis, atqz exilij, parui eſſe di tenda, munq pro ſalute vrā, in tot ac tantas dimitationes atqz in bos profiligatoz houiz quotidianos impetus obſerſſem. Sed plem omnes ſunt libri, plene ſapientum uores, plena eremp ſornz uerifas, que iatevert in tenebris oinā, msi luteray lume arreſét. Qi multas nobis imagines, non ſolum ad mtuendu, veru etaz ad mtandum fortiffimo, vicom expressos ſcriptores, et gre, et etiam reliquerunt, quas ego, mihi ſemper in admiraſtanda re p[ro] proponens auiz, et mentem meā, ipa cogita aone houiz excellentu conformabam. Queret quiſpiam, quid illi ipi ſumu vbi, quor viciutus, luteris prodite ſunt, iſta ne dotterna qua in effexs laudibus eruditi fuerunt. Difficile est hoc de otib confirmare, ſed tru est certum quid respondeam. Ego tultos homines excellenti aio, ac ututute ſuſſe, et ſme dotterna nature

ipius habitu prope dimino per se ipos et moderatos et granes/
extitisse fateror. Etiam illud adinigo sepius ad landem atque iur/
tutem naturam sive doctrina, quae sive natura valuisse doctrina. Atque/
idem ego contendo cum ad naturam eximia, atque illufscem accesse/
rit oratio, quedam confirmatio doctrinae, tibi illud nesno quid p[lay]
ac sm Schulare eristere. Ex hoc e[rum huc miio quem patres nostri
viderunt dimini hoitem Africani, ex hoc C. Lelium L. furium
moderati[ssimos hores] et contenti[ssimos] ex hoc fortiffimi vini
et illis temporibus dortiffimi Catonem illum senem qui profecto
si nulli ad percipiendam colendamque iurutem luteris adiunare
tur, minime ad eam studii contuli sset. Et si non huc tatus
feustus oftenderetur et si ex his studiis delertario sola peteretur
tamen ut opmor hanc adiuerʃionem huma[ssimam] iudicaretis.
Nam certe neq[ui] tempore sunt neq[ui] etatum oSTS neq[ui] locorum
her studia adoleſtenciâ agunt senectutem oblectant fecundas ves
ornant aduerſis profugui ac ſolatui probant delectant dom
non impedunt foris pernottant nobis ſunt p[er]e[gr]imantur enſi
cantur Et si ipi neq[ui] sittingere neq[ui] ſentis mo[]ſtace possimus
ti ea miravi debecemus etiam cum in alij uuderemus. Q[ui]
nem tam ammo acressi ac duro ſint qui Koli[]s morte muper
non moueretur qui cum effet senex mortis tibi per excellentem
artem ac veniſtatem videbatur o[ui] mori non debuſſe. Ergo
ille corporis motu tantum amorem ſibi conchilarat anobis obſi
nos alio[]t morechiles mortis celeritatemq[ui] magemo[]t negli[]gnus-
Quotiens ego hunc Archâ vidi ſeu utat emm uestra being
mtate quam me in hoc nonu[]genere dicenti tam diligenter at
tendit is quonens ego hunc h[ui]s t[um] lram ſcripſſet nullâ maq
nui mi[]z optimo[]t] ver ſui de h[ui]s ip[er]s me xebus que t[um] agere
tur diſere ex tempore. Quotiens renocatum eamdem diſtire et
comittat is verbis atque ſentencis. Q[ui]no nero annuere c[og]itate
q[ui] ſcripſſet ea ſic iudici probavi ut ad uete[]z ſcriptorem lande
peru menent. h[ui]nt ego non diligam non adiunex non omni
ratione defendendi putem. Atq[ui] sic ea h[ui]s e[nd]iti[ssim]
atrepimus cetera[]t rei ſtudia et doctrina et preceptis et acte
conſtare. Poetam natura ip[er]a valere et mentis iuribus

et quasi dimino quodam spituu inflari. Quare suo ured / mē
ille eminus famitos appellat poetas / q[ui] quasi deo[que] aliquo dono
atq[us] munere comendati nobus esse indeantur. Si igitur suct-
scius apud vos humam nostros homines, hoc poete nomen, quod
nulla imq[ui] barbaria violant. saxa et politudines vob[us] respon-
dent, bellis sepe imanes cantu flertuntur, atq[us] consiffunt
nos instituti rebus optimis, non poetaq[us] vob[us] moriamur. Home
rum Colofom[us] cuem su[n] esse dictunt, Chy su[n] venditant.
Salamim[us] repetimt, Cumrim nero su[n] esse confirmant -
Itaq[us] etiam delubrum eius in opido dedicuerimt. Per
multi alij preterea pugnant inter se, atq[us] contendunt. Ego
illu aliem[n] qua poeta fuit, poſt mortem etiam expetimt, nos
hunc vini et qui volimtate, et legibus mē est repudiamus,
preſertim cum omne olm fructu, atq[us] omne ingemt[us] contulit.
Arctnas ad populi ro. zgloriam, laudemq[us] celebrandam. Nam
et Cimbricas res adolesrens attigit, et ipi illu C. Mario, qu[m]
durior ad h[er]c fructia indebatur iuxandus fuit. Neq[us] emm et
quisq[ui] tam auersus amnſis, qui non mandari uerſibus, eter
mi[n] ſui[n] labor, 2. farile præomu[n] patiatur. Themſtodem illu
ſu[n]mi[n] Athems ſorum diſſe au[n]t, au[m] ex eo querecetur,
quod atroma, aut amu[m] uorem libentiffime au[n]duret, eius
aqua ſua durtus optime predictaret. Itaq[us] ille Maralis exi-
mic. L. Plotum dilexit, au[m] ingemo putabat ea que
gesserat, posse celebravi. Mitridaticum nero bellum mag-
ni[n] atq[us] difficile, et in multa varietate, terra, mariq[us] ver-
ſatum, totum ab hoc expressim eſt, qui libri, non mō. L.
Lucullum fortiffim[n] et clariffim[n] ſorum, verim etiam po-
puli romai[n] nomen illustrant. Populi emm romanius
L. Lucillu impante pontum, et regijs quondam opi/
bus et ipa[n] nature regione ballatum. Populi ro. exerctus
eodem c[ir]re, nō maq[m]ma, manu im[n]nābiles, armemoq[us] topias
fucht. populi ro. laus eſt, iu[bem] amn[ic]ſim[n] cizieno[us] euis
cuſi[n]o, ex o[m] impetu regio, at totus bellu ured, ac ſauoribus
eceperim eſſe, atq[us] ſernatam, m[n]a ſemper foretur, et. L.
Lucillu dimicante, cum interſedis duribus depressa h[os]tun[m]a

- apud Tenendam -

Jalſis et incrediſtos

apud Tenedum pugna illa naualis, mā sunt tropheat, mā domu-
menta, mī truiphi, qua quoz. magemjs hec feruntur, ab his
populi ro. fama celebratur. Carus sunt Aferutano ſuperciore ur
Emmus. Iſtag, etiam in ſepulchro Scapiomni, putatur es eſſe con-
ſtitutus, et marmoratis laudibus cexte non ſolum ipi qui lau-
dantur, ſed etā populi comam nomen ornatur. In celum huus
proausus Cato tollitur, magnus honos populi romam adiugitur.
Omnes demqz illi maxim. Maicelli fuluy, non ſme cot ouz
brim laude decorantur. Ergo illum qui hec fecerat, rudem
tamen homēz, maiores mī in cuitate verepunt. Nōs huc he-
ratiemem, multis cuitatibus expetitum, in har aut reitate legi-
bus constitutum, de mā cuitate eyaemus. Nam ſi quis in
norem frutum glorie, putat ex greas uerſibus pexapi, ą ex
latinis, uebementer eriat, propter ea quī grecas leguntur, in oibz
fere gentibus, latina ſiis fimbus exiguus, ſane continentur -
Quare ſi res hec, quas geſſimus, oebis terre regiombus diffi-
nutur, turpe debemus, quo minu? mam trāt tela pernenerit
eo, gloriam fama, qz penetrare. Q[ui] cum ipis populi de quoz.
rebus ſcribitur, tamen his cexte qui de vita, glorie cauſa di-
mictant, hoc magmī et periculo matamentum et labo. Q[ui]
multos ſcriptores reſ ſuaz, magnus ille Alexander, ſerum habu-
ſſe dictur. Atq[us] us trī aui m ſigeo ad Achiles timulum afti-
ſſet. O fortimate m[ui]t adolescens, qui tue virtutis preconem
homez mueneris. Et uere natura, m[ui] illu ars illa extitſſet,
idem tumulus, qui corpus eius conſerat, nomem eā obru-
ſſet. Q[ui]d n[ur] h[uc] magnus, qui cum urtute fortunam ade-
quant. None 2 heofanem authilenem ſtriptorem reſ ſuaru
in concione militum cuitate donavit: et mī illi fortes viri,
vitius, ac mulites, dulatedme quadam glorie comot, quaſi pa
trapes euisdem laudis, magno illud clamore approbauerunt.
Iſtagz R. cuus comamus Archias legibus non eſſet, ut ab alioq
mpatore cuitate donaret, perſire non potut. Sulla cum
hispanos, et Gallos donaret, credo h[ui]nc p[eterem]n c[or]pum, ut
quem nos t[em]m contione vidimus, cum et libellum malus poeta
de populo ſubreſſet, quod epigramam, in eum ſeßet tam
[con]tus.

offis et maculibvs

alterus longaistalis uerisibus, statim ex his rebus quas tis
vendebat, ubere et primi tribu sib ea condinone, ne quid
poftea scriberet, qui sedulitatem mali poete duxerint, aliquo
ti prenno dignâ, auus magem et iurare m scribendo, et
copiam non expectisset. Quid a. Q. Metello pro fam
liarissimo suo qui iurare multos clonaut neq; per se, neq;
per Lucillos impetraiffet, qui prefentim uisq; eo de suus
rebus scribi caperet, ut et Corduke natis poetis pmque quid
dam Sonantibus, atq; pezrinâ, tamen aures dederet. V leq;
enm eſt hoc diffimulandum, quod obscurari non potest, sed
pre nobis ferendum. Trahmiur omnes studio landis, et opti
nus quinſq; maxime gloria diutatur. Ipi illi phî etâ illis
libellis, quo de contemmenda gloria scribunt, nomem ſui m
ſtribunt, m eo ipo, m quo predicatione, nobilitateq; deſpiant
predicari de ſe, ac nonnari uolunt. Decimus quinde Deus
ſumus vir impator. Atty amiciffim ſui carminibus temploz-
at monmentoz, aditus exornaut ſuoz. Sam uo ille qui cum
Etholus Enno comite bellaut fuluus non dubitaut Mar
tis mannias muſis confecrate. Quare m qua urbe impa
tores prope armati poetaz, nomem et muſaz, delibera tolu
erunt m ea non debent locati iudices, amuſaz honore, et a
poetarum salute abhorere. Atq; ut id libentus faciatis îa
me vobis iudices mehitabo, et de meo quodam amore glie
wims acci fortasse, uerutis honefio vobis confitebor. V tam
quas res nos m consulatu nro vobis auuim ſimul pro salute bu
us eque impu, et pro vita auum proq; vnnerſa re. pu-
teſſimus altigit hi uerisibus, atq; mchoaut, quibus auſi-
nchi magna res, et ioanda uisa eſt, hanc ad perſi
horzam. V tulla emm iurtus aliam mercedem la
loz, poezaillor, q; desiderat, preter hanc landis, et glorie
qua quidem deſtraita ſucl, quid eſt q m hoc tam exiguo
vire curiculo, ec tam breui, tantis nos m laboribus exerce
anuus. Cete ſi mechil auus preſentret impoſtez, et ſi quibz
conambus vire ſpant, oramulſcriptum, eisdem omnes cogita
temminaret ſuas, nec tantis ſe laboribus frangeret,

nec tot auri vizilyſqz auſzeretur, nec toaens de ipa uta dinn
raret. Y lune inſidet quedam in optimo quoqz urctus, que nec
tes ac dies auſ gloie ſimulbs conſitat atqz admonet, non al
ute tempore, eo dimittendam ſonemoratione noſis mei, ſi tu
oſ poſteritate adequandam. An vero tam pacui ammi vide
amur eſſe omnes, qu[em] pu- atqz m h[is] ute periculbs ta
boribus q[ui]eſamur, ut cum uſqz ad extremu ſpati[mi] nullum
tranquillum atqz otioſum ſp[irit]um duxerimus/ nobilſi ſimul
moritura omnia arbitemur: An ſtatiſs et imagines, no[rum] a[que]
rum ſimulacra, ſed corpo[rum] ſtudioſe multi ſi[mi]n ho[ras] reſque
runt, tonsilio[rum] reiſque re[que] ac auritutum noſt[ur] effigiem,
none multo malle debemus, ſi[mi]n[m] magenjs q[ui] expressam et
poli[tam]. Ego uo[rum] o[rum] que gerrebam, iam tum in gerendo
ſpargere me, ac diſſenmare arbitrabar, in orbis terre me/
moriam ſempiternam. Nec vero ſiue a meo ſenti poſt mor
tem abſutura ſunt, ſiue ut ſapientiſſum hom[em]e putauerunt
ad aliqua ammi mei partem pectinebunt. Y lune quidem
terte cogitatione quadam ſpeq[ui] delettor. Q[ui]are ſonſerua
te ſud hom[em]ez p[ud]ore eo, quem ann[ui] videtis comproba
vi, tum diſma[tate], tum etiam venuſtate, ingemo ante tato
quanto id coru[n]ent eſtimari, qu[em] ſi[mi]no[rum] ho[u]n[us] magenjs expeſi
tum eſſe uideatis. Ca uo[rum] eumſmodi, que benefi[a]o legis au-
teritate num[ici]p[ii] teſtimono Lutulli, tabulis Metelli co
probetur. O que cum ita ſint, peſtinus auobis ſud ſi qua
n[oe] mo[rum] humana, verum etiam duina, in tantis nego[ti]s to,
mendacio debet eſſe, ut eum quos, qui uel[rit]os impatores/
qui populi ro, res g[er]estas ſemper ornauut, qui etiam h[is] re
centibus uris, v[i]r[ib]i perutulis, eterni ſe teſtimonu[m] laudat
datuerum eſſe profitetur, is qu[ui] eſt eo mi[n]o[rum] ſemper apud
omnes ſancti ſint habiti, atqz duti, ſic in v[er]am acnpianc
fidem, ut huma[m]itate ura[rum] lenatus, poti[us]q[ui] a[cc]erbitate viola
tus eſſe uideatur. O que de canſa pro me, ſonu[n]tudine bo
inter ſimpliter q[ui] d[ur]i ſud', ea conſido peobata eſſe omni,
que ſirme ame iudiciali ſonu[n]tudine et de hom[em] magen
et con[ter] de ip[u]s ſtudio locutus ſi[mi]n ea ſud auobis ſp[er]s

["esse in boni partem accepta ab eo qui fudiau exeræt certe fao\nM. T. Cicerojs orò habita m senatu de veditu m priæz", "I patres conscripti pro ueltris immortalibus in me fratrem quæ meum, liberos quæ uos merci parum uobis accumulate græas egero quæ obestor quæ ne meæ nature potuam maguntudi in ueltoz beneficioz, id tribuendum putetis.", "Que tanta emm potest existerè ubertas ingemj, que tanta\nduendi topi, quod tam diuui atqæ不可bile genus orōms/\nquo quisqæ possit, ueltra in nos omnuerit promerita non ducz\ncompletti orando, sed perennis eximando, qui mihi featrem\noptatissimi me fecerim amantissimo, liberis uvis parentes no\nbis liberos, qui dignitatem quod ordine qui fortunas qui am\nplissima rem pu. quu patriam, qua mihi potest esse iuundus\nqui demq; nosmet ipòs nobis reddiditæ. Quod si parentes\ncarissimos habere debemus, qu ab his nobis uita patrnomomiz\nlibertas, cuntas readita est. Si deos immortalès quorum be\nneficio et hæc temumus et reteris rebus aucte sumus. Si\npopuli domani cums honoribus, m amplissimo consilio\net in altissimo grandi dignitatis, atqæ m hat omni terzay\narce collotati sumus, si hunc ipòporedmè a quo lepe magni\nfrentissimis decetis sumus honestati, imensum quidda, et\ninfimam est quod nobis debeamus, qui uelco singula tu\ndio atqæ consensu parentum beneficia deo immortalui mune\nra, populi domani honores, urâ de me multa iudicia nobis\nno tempore ommà reddiditæ, ut cum multa vobis magna\ncomano, imâbiha parentibus orâ dijs immortalibue\ndebeamus, het antea singula per illos habuerimus, nunc\nomne à per dos recupauerimus. Ista patres. C. quod ne op/\nqueam quidem est hói immortalitatem quandâ per nos adepta\nesse iudemus. Quod emm tempus erit vnq; quo befavoriz\nin nos beneficium, memoria, ac fama moriatur, qui illo\ntempore cum diu feci, metu, imus, obedi, tenevemur, non\ncui poft dureffum meum me vunueri renotaftis. Refferrem", "Cum illud in rebus orōmbin-\nfate expluti, sit quod Carro\nff uniror finis & patia re-\ntedie volut, malemi consule-\npatris, iartinâ ſi potur, ſ\nin ueltoz fature volut. Et ius ad\ncompletis, decepta predia\ndomi, funditæ, drecpta predia\net bona orâ, migzant in Chri-\nam, iedent reſpi ab amro ſuo\nVerguo, ſeſut en ſpe, qua\nhuc am a Cladno miſre erat iſi\nq; me aliquip tertio tibar et poti-\nCuvone rempet, - in proſentis\neft in Thesfah. Ibi a planno\nquesto, nò tinctè ulter ieger\nest cæphur. P. Cladno expleſo\nCarvone, i intendat dnâ posse\ntur inbi, / etiam quidda posset in\ntemplo, uelte ut Pempem mè\ntansunte, remane. Pempem\nno intendet fasti, fluidit re\nCuvone patrum in patre\npater, pater in patre\nexilio domi mensibus, deme-\nmha", "Tat\nufu\nſu\nſu\nſu\nſu\nſu\nſu\nſu\nſu\nſu

de L. Mimo fortiffimo, atque optimo viro, quem hīut ille
peſtifer amus, et maxime fidelem, et minime timidum, ſi dīm
are pletuſſet defenſorem ſalutis, mea, poſſea uobis poterſas de
cernendi non est permissa, per eī Tribum ſt. plebis, qui cum per
ſe vem pu. lacervace non posſet, ſub alieno ſcelere delectu, miq
de me ſiluſtis, ne minq meam ſalutem, non ab his conſuilibz
qui vendiderunt flagitamſtis. Iſtaq[us] uetno ſtudio, atque auctorita
te perſeſtum eſt ip[s]o illo anno, quem ego mech, ē patrie maſue
ram eſſe fatalem, cum Tribunos haberet, qui et prouinſgarent-
de ſalute mea, et aduos ſepe nūo referuent. Nam conſuiles mo
desti legum q[ui] metuentes impediebantur lege, non ea, que de
me, ſed que de ip[s]is lata erat, cum meus mincus preomuſa
ut, ut ſi reuertiſſent hi quos hee pene delerunt, cum ego reducte.
Quo facto vtrumq[ui] confessus eſt, et ſe illo? utam defidera
re, et magno m periculo vem pu. pu. futuram eī, ſi aut ho
ſtis atq[ui] interfectores rei pu. reuertiſſent aut ego non reuertiſ
ſem. Iſtaq[us] illo tum ip[s]o anno cum ego cefiſſem præceps huius
cuiſtis, non legum preſidio ſed paretum vitam ſuam tuere
tur eſ pa. me conſuilibus eſſet, neq[ui] ſolum parentibus perpe
tus verum etiam tutoribus amiſtis eſſet ochata, ſententias
dicere prohibemmi, raput mee proſcriptionis recataretur
miq[ui] dubitaſtis ſalutem meam cum omm ſalute comungere. Poſt
ea nero cum ſingulari iuſtute, et preſantiffima publy Letali
conſuſi, ex ſuperioris anni caligine, m tenebris lute[m] in re.p.
Iza[]. ſanuar[em] reſputere cepiſtis. Cumq[ui] metelli nobiluſſim[que]
mimis, atq[ui] optimi viro ſi ſuma diſmimas, cum preterito[]z tribu
no[rum] pene ouſi iuſtus et fides rei pu. ſubu[n]iſſet ati iuſtio
te gloria, rebus geſtis. G[n]n. pom. ouſi genau, ouſi ſeando
omms memorie faule præceps tuto ſe m ſenatum venire arbi
taretur tantus videtur conſenſus de ſalute mea, ſut nunc
pus abeſſet meum, diſmimas iam in patriam reuertiſſet.
Quoquid[em] ſense quid m[er]t me, et meos inmuros intereſſet
eriſtmare potuſtis. I[ſ]go meam ſalutem dateru ne propeſt
me auui[que] iu[n]neribus eſ pa. cententaretur. Iſtu me[n] feceru
no[rum] populi ro. ſuſſaſtis, ſed flunne lantumus intercludens

putauerit, ſtaq poſſea mchil vos auibus, mchil ſonys, mchil
regibus reſpondiſtis. Michi iudices ſentencys, mchil popi
lus ſuffragijs, mchil hi ordo autoriſitate declarant. Mu
tum forum, elmguem ariam, tantam et ſeatam cultatem
indebat. Quod quidem tempore cum is excejſſet, qui
tedi et ſtame vobis autoreibus reſiſterat, cum ferro et fa
cibus homines tota vabe voliſantes. Magiſtratum tecta in
pugnata, deorum templa inflamata ſiumi vici et clarissim
conſulis faltes ſcattos, fortissim atq. optimi viri Tribum
plebis ſantissim corpus, non ſolum tautum, atq. violatiz
maui ſed uniuſcatum ferro, conſertuīq. indiſtis. Qua ſtra
ge nōmiſi permoti magiſcatus, partim metu mortis, partim
delſatione rei, pu. paululum amea cauſa receſſerim. Reliqui
fuerunt, quos neq. ter Hor. nec bis, nec ſpes, nec metus, neq.
promiſa, nec mine, nec tela, nec faltes, ab ſvā autoriſitate, a
populro diſmptate, a mea ſalute depellexent. Primreps. p.
Lentulus pares, et deus me uite, fortune memorie, nois,
hoc ſpeſamen iuritutis, hoc iuditiu ai, hoc lumen conſulatus ſiu
ſore putaut, ſi me mch, ſi maſ, ſi uobis, ſi rei pu. reſeduſſet,
qui ut eſt deſignatus, mung dubitaut ſententia de ſalute mea,
et de re pu. dignam dure re, cum a Trilb. plebis netuſetur, ai
preſclarum capit ſecitaretur, ne quis ad uos reſeſet, ne quis
deterneſt, ne diſputaret, ne loqueſet, ne pedibus reet, ne
ſcindendo adſſet, totam illam ut antedicti preſter phone, non
legem putaut qua cuis optime de re pu. meritis nominatiz
ſine iudicio, vna cum ſenatu rea pu. eſt et ex eſtus. Ut nō
miſt magiſtratum, non ditam quod egerit puiſ, ſed quid
omino eſt aliaud, ą ut me conſernato vram impoſterum,
dignatem autoriſitatem q. ſeruaret, diu inmortales, quantum
ambo beni ſiut deſlisse videmmi, cp hoc amo. p. Lentullus
conſul preeſint, quod quanto mauiſ deſuſſet, ſi ſuperiore ano
fuſſet, nec emm eſuſſem mediora conſulari, mſi conſulari
nere conſuſt. Audiesam ex ſapientiſimo homi, atq. op/
que et diu Q. Catullo non ſepe vnī consulem impre
duos uero miq. excepto illo Celsom tempore fuſſe.

Quare meam causam sempeſt fore firmiffimā ducrec sole
bat dum uel omus m re pu. eet ſiul, quod uere dixerat, ſi
ullud de duobus consuliſbus, quod ante m re pu. non fuerat
pene ac propeuī manere potuſſet. Et ſi. Metellus
illo tempore consul ſuſſet, nō minuītus, dubitatis quo alio
fuerit m me conſexuando futurus, au m reſtituendo auto
rem ſuſſe, after ptoverm quideatis. Sed fuerimt duo consules,
quorum mentes anguſte humbles parue, opplete tenebris, ac
ſordibus, nomē ipm consuliatus, ſplendorom illus honoris
magmtudinē tuti ſperij, nec tueri, nec ſuſtimere, nec capace
potuerimt, non consules ſed mercatores prouiax, ac uendi
tores veſtire diſamtatis, quorum alter ame Catilma amatorem
ſui multis auſientibus, alter Cereghus conſobriuī reposre
bat, qui me duo ſteleeratiſum poſt houiz memoria, non con
ſules, ſed latones, non mō deferuerimt, m causa preſerim
publita, et consulari ſed prodiderimt, oppugnaerut, au m
xilio non ſolum ſuo, ſed etiam vro, ceteroz, qu ordmiu, ſpo
liatum eſſe uoluerimt, quorum alter tamen, nec me nec quę
q. ſefellit. Qus emm ullam villus bom ſpem haberet m
eo, auus premu tempus etatis ſuſſet ad omnes libidnes di
uulzatum, qui ne a ſanctiſſima quidem parte corporis poru
iſſet houiz impura m tempeuanciam propuſare, qui tu ſua
rem non minus ſtene, q. poſtua publicam conſeſſet egeſta
tem, et luxueram domelsuo lenoamo ſuſentatſet, qui mſi m
aram tribunatus confuſſet, nec uum pretores, nec multitudie,
eſſugere potuſſet, qui m magiſtratu, mſi razione de piraſco
bello tuuſſet, pofferto egeſtate, et improbitate coactus, pira
taui ip[ē] ſeruſſet, ac uinore quidem rei pu. detriment
mtra mema neſarum hoſtis, predoq. verſatus eſt, quo
mſpectante ac ſedente, legem trib. pl. tuti, etc.
obtempare, ne obnitiare consilio, aut comtus, ne legi m
tendere liceret. Ut lex Elia, ac Suffiar, nakeet, qua ne
maiores certiſſima preſidia contra rebus, ſuſuotes ce
uoluerimt. Idem, poſtua, cum imiābiles multitudino bono
de capitolo ſupplex ad eum ſordida, uel deuſſet, etc.

adolescentes nobilissimae auntiqae equites romani se ad lenoms et pu
rissimae pedes abscissent quo multa memoriam zaneo non solum la
ernmas cimui verum etiam patricie preres repudiant. Neque
contentus fuit se etiam in contionem ascendit ea quae dixit
que se eius vir Catilina reclusus et ducere non esset aulis se
nonarum decembrui que me consule fuissent diu capitoli
pennas ab equis romas fuisse repetitur neque solum id
dixit se quos et consedum fuit compellant. Lutui uo equi
tem romam tam preestanti dignitate hominem et salutem mee
proe familiavitate rei pu. proe fortibus suis amassimi consil
imperiosus ex urbe exire insit Et cum uos ueſtem mutandaz
censuiffens auntiqae mutaſſet atque idem bom omnes iam ate
ſenſſent ille aequentis oblitus cum toga pretexta quam oes
pactores ediles quæ tum abacterant iriſit ſqualorem ueſtrum
er luctum gratiſſime auſtatis ſeat quod nemo munimam tiamis
ut quo minus occulte vestrum malum gereberis mehil ducet
ne aperte incoModa patrie lugeretis duceret. Cum uero et Cico
flammo non a tri pli consilu m contionem se d a latrone ac
eupreata productus eſſet primi preeſſit qua auctoritate
vix vim ſonni ſtupri plenus madenti cora. composito et
pillo gcauibus sculbis ſluentibus buens preſſa noce et temi
lenta q[ui] m[em]s indemnatos eſſer ammaduerſum id ſibi di
rit graus autor behementiſtme diſplicere. obi vobis hec aut
toritas tam diu eanta latuit. Cur illutres et hely et fufij
actiombus hums calamitiati saltatoris tam exima urytus
tam diu cessaut. Niam ille alter Cesonuſ Calientus ab
adoſtencia versatus eſt in foro cum eum preter ſimulatam
et amq[ui] tristinam nullam res comendaret quę preeſeriens tu
horridum meſtumque viduſſes etiam ſi agereſtem et
existimares tamen libidmoſum et perditum non
Cum hoc hominē et cum ſepe ſi in foro constitiffes
metuſtates intereſſe ſme ſenſu ſme ſapore eſquem / tar
dum humbantur nego[u]t / capadorem modo abrpeſu de geu
narii dictores ſp[er]e dom q[ui] libidmoſus q[ui] impurus q[ui]b[us]
ne temperatus non manere ceperis seb pozo ibnus uolupta.

Cum uō leās studere me cupit et cum grealīs philosophiis, tum eſt
epincuriis, non pemtus illi discipline que ait, eſt deditus, sed cap
tus vno morbo noluptatis. Habet autem magiſtos, non ex iſtis
meptis, qui dies toto: de offino et inſute diſſecunt, qui ad labo
rem et maſſeriam et pericula propria ſubeunda adhortantur,
sed eos, qui disprutent, horam nullam variam noluptate eſſe
deheve. In omm parte corporis, ſemper oportezze aliquod gau
dui delectacionem quī verſavi. his uti ture quasi p[rae]fectis h
bidnui ſua, hy noluptatem omnes inſtigat, atq[ui] adorant.
hy ſunt conditores, inſtrutores, qu[ui] ſi dem expeduit, atq[ui]
eſt nant voluptates, ſentenāa qu[ui] diuunt et iudicant, p[er]naturā
tuq[ui] libidin tribuendui eſſe indeatur. Horum ille arthibus eu
litus, ita contemplet hanc prudenti ſima cuuitatem ut oes
ſuas libidines, omnia flagitia latere posſe arbitraretur, ſi mo
nulterum importum m[ur]orum detulisset. Is non me q[ui] equid
non cognoueram eum propter P[er]ſonu[m] affinitatem, ſi longe h[uius]
ab hoc genere cognato materna tranſalpim ſanctu[m]is abſtuhſ
ſet. Sed uos populi qu[ui] non consilio neq[ui] eloquenaa quod
mi mulhs p[er]pe ambit, ſed vugis ſupercilio qu[ui] derepit. L[ui]
tu ne es auſus, iſto oculo, non dicam aui, iſta ſcorte, nō iſta
mente, tanto ſupercilio, non emm posſum dicere tātis geſtis
am G[ab]imno consociare consilia p[er]ſus mee. Non te illus
unguentos odor, non v[n]m h[ar]melitus, non ſcions cala[n]ſtri
notata uſtagijs m[ur] eam cognationem adducbat, ut aui illus
re ſinilhs ſuſſes, ſcontus tibi integumento, ad ocultanda
tanta flagitia duitus uti non l[ite]ret. Cum hoc corne auſus
es, ut consularem d[u]g[it]atem, ut vei pu[er]ſtatum, ut ſenat[
]a
[ut]oritatem, ut auſi optime meriti ſortunas p[ro]comarem
ſedere addueres, te consule t[ui]s c[ui]tis, et imperijs ſenac[
]om
populo qu[ui] non eſt l[ui]tum nō mo[rum] ſentenāas, atq[ui] auctu[ra]
te ſua ſed ne l[ui]tu quidem ac uſtati vei p[er]ſonem. Ca
p[ue] ne p[u]tabas m[ur] eam urbe domnali[ui] quondam ſup[er]
ſut, consules eſſe. F[er]ut e[as] eo tempore an ne, m[ur] eam
cuuitate omnes ante nos consules ſenac[m]e p[ar]tuerim. Qu[
]e
es auſus m[ur]o flammo producuntur tum ille tr[ia]