Leonardi arcutis prefato in phedonem
Platonis ad Innocentium

Vi laudat sancitatem tuam
beatissime pater: opus certe bonum ac pium agere
pergunt: sed contra tamen
atque ipsi uolunt efficere

uidentur: Rem enim supra suus uiret
agressi: cum magnitudini eius parent
orationem prestare non possint: tantam
audientibus illam uideri faciant: quan
tam ipsi uerbis queunt referre: cum u-
ritate longe fit maior: Ego autem su-
mas ac uerat laudet mibiis operibus
tuis abunde patere arbitror nec eloque-
tia omnino in digere: qui in summo fa-
stigio rerum: summa q; licentia constitu-
tut: ita salubriter omnia gubernat atque;
moderavit: ut uniuersi homines probi
tatem atque sancioniam tuam magnopere
admirentur? Hec cum per se ipsa illu-
frissima sunt: tum et de caufa magis
elucent quod ex oleuerant iam a feculo
nostrum nec multis annis in ecclesiam dei
reduci posse credebantur: que ate in via
paucis menches summa cum prudentia ui-
demus reducta: Te enim antistite mi-
hil ambitionis: nihil ini quitat is: nihil
omnino sordis auditur aut cernitur?

PLATO.

Tu omnem pompam omnem; indignam
poteritiam repulsi: Tuui nec armis:
sed iure & legibus ualere uoluiti.

Tu domum dei accepto flagello domum
orationis reddi diti: Proquibus profec-
to rebus uniuersi fideles: si modo fideles
eſſe uolunt optare debent te, immor-
talem: ſi natura pateretur fieri: ut ous
dominice ſubtam. optimo pascere diutif-
lime pascerentur: Sed cum inter ce-
teral tuas laudes doctrina quoq; ſi re-
rumq; ſcientia? putauı fore tibi non
ingratum: ſi aliquid studiorum meorum
intuo nomine often derem: Itaq; rem,
pretiosam & ualde luculentam ſanchi-
lime ac beatissime pater adte miſto
platonis librum de inmortalitate ani-
morum: Nam cum illum apud grecos
legerem: multaq; in eo libro pia ac ſalu-
briter dicta in tuerer: digna mihi ſel
uiſa est quam in latinum converterem.
& maiestati tue destinarem: ut cui am-
marum cura celitus mandata est: is
in telligere poſſit quid ſumus phyloſo-
phus de animo ſentiret. Erit igitur hic
liber ut opinor tibi iuro doctissimo atq;
humanissimo non in grataſ: ceteris uero
hominibus ualde utilis: tum ad docti-
nam & in telligentiam: tum ad recte fi-

dei confirmationem: Neq; emm minima
parf religionis est que ad animal nostras
post mortem hominis pertinet: Qua in re-
licet cristiana doctrina nullo indigeat
adjumento: cum omnia usq; adeo plana
ac firma sint ut inneminem penitus nifi
omnino insipientem: ulla dubitatio iam
cadere possit: Tamen erit ita non me-
diocritis ad recte credendum accumulatio.
si widebunt hominem phylofophum ex-
omni gentilitate acutissimum ac sapien-
tissimum idem quod nostri ad anima
sensisse: Quamq non in hac dumtaxat
parte recte: atq; uere fidei plato consen-
tit: sed in aliis multis ut minime equi
dem ammirer fuisse non nullos qui opi-
narentur hebreos libros huic philosopho
non fuisse in cognitof: Cernentes enim
tamtam doctrinax consequentiam nullo
pacto sibi p[]suadere poterant ex proprio
sensu platonem illa dixisse: Sed ut a-
hieremia propheta didicisse: cum in e-
gyptum profectus est aut in sacris libris
quol[] septuaginta interpret[]s ingrecam
linguam tranftulerunt legiſſe arbitrabant.

Quod & si temporum ſupputatio non pa-
titur: tamen ex hoc intelligi potest id
quod ego nunc oſtendere uolo me ſalicet
cum phyloſophum ad te inſtere: qui a

Libri hebreus

J. L. A. T. O. N.

Hieroglyphik
HIS
προφητ.

uera religione, cui tu diuino nutu pre-
fectus est; nequaquam abhorret. Sed tantam
habet convuentiam ut fundamentatam
tentiarum suarum ex nostris libris pute-
tur sumpisse: Sed iam satisfat inter-
petrationem ipfam accedamus:

Phaedon Platonif inapit
PSE affuiti o phaedon ea
die qua socratef uenenum
bibit incarcere? an ab alio quo
dam audiuffi? Phaedon Iste
o echecratef affui. E checratef
Que sunt igitur ea que uir

ille ante q[ui] moreretur. Notif est, & quo pacto
decessit euita. per libenter audirem: Nam
nec aliquif philasiorum cujum frequen-
ter nunc quidem pergit athenas: nec il-
linc iam diu quifquam uenit qui nobif
certum aliquid de ea re nuntiaret: nifi
illum potato uenero obiffe: de ceterif uero
nibil sauit referre Phas. Nec iudicium
ergo audiuffis quem admodum fuit.

Eehe ita nam id quidem nobif retulit
aliquif. & ammirati profecto lumus quod
iam pridem illo peracto. diu poſtea uide
atur obiffe. Que fuit cauſa o phedon?

Phas forte id socrati euenit o echecratef.
Nam pridie quam iudicaretur: puppif orna-
ta extitit eius nauif quam atheniſes.

mittunt in delum Eche. Hoc uero ipsum...
quod est. Phae hec est ea nautif. ut arunt
athenienles: in qua theseus olim bif septem
illof tulit incretam. feruauitq; eos & ipse
feruatul est. Apollim ergo uoverunt si fer-
uarentur: spectaculum quot annis init-
tere in delum. quod quidem semper ex-
illo tempore: & nunc quoq; singulis faciut
annif: Incipiente igitur spectaculo: mol
est illis luftare urbem: neminemq; in-
terea publice necare: donec in delum ha-
beat nautif. & rurus ex delo a thenaf reuer-
tatur. Hoc autem in terdum multum est-
tempul quando eos uenti lustriunt. Ini-
cium uero spectaculi est: cum sacerdos
appollinis pupun ornauit. quod quidem
ut dixi. pridie quam iudicaretur factum
erat: Ca de caula plurimum tempul fuit
focrates in carce. iudicium inter atq; mor-
tem Eche. O quid igitur circa ipsum mor
tem o phaedon. que funt abillo dicta atq;
facta. Et qui ex familiaribus aderant:
an non permittebant magistratus ad esse.
sed orbatul decessit amiac Phae. Ne-
quaq; sed aderant aliqui: & quidem mul-
ti. Eche Hec igitur omnia para te ama-
bo nobis nifi quid negoti te impediat.
quam planilime referre. Phae Otiofus
equidem fum.conaborq; uobis narrare.

Philosophia

... nam socratis meminisse & dicendo & au-
diendo, omnium mihi dulcissimum est:
Eche hoc quoq; o phaedon qui te audi-
turi sunt, sunt huiusce rei potiof habet.

* Quam obrem conare quantum potes dili
gentissime referre omnia. Phae: At am-
mirabile quid dam mihi euemit oeche-
cratef cum ibi ad essem: neq; enim mife-
ricordia habebat me; ut prefentem mor-
ti familiarissimi hominis: fed p beatu-
illum putabam: cum eius facta uerbaq;
contemplarer: ita fecure generoseq; mo-
riebatur: ut uideretur mihi, ad inferof
quidem uadens fine diuina forte profi-
ci: fed illic quoq; beatus fore sliquif un-
qy alter. Qua propter nec dolore affici-
ebar: ut decere fortassif in prefenti luc-
tu uidebatur: nec rursum leticia quem-
ad modum aliaf cum in philosophia uer-
labamur: nam uerba quidem ipfa illius-
modi erant: fed hilaritas Atq; tristitia
diuerfe inter se rei animum agitabant:
cum uiderem illi confestim esse morien-
dum: Atq; omnes qui aderant eodem
modo erant affecti: aliaf quidem ridentef.
aliaf uero lacrimantes: unus autem egre-
gie preter ceteroſ appollodorus: noti
ut opinor hominem: atq; eius mores:

Apollodorus.

Echhe Quid ni Phae Ille igitur sic

penitus erat affectus. ipse quoq; perturbat
tus eram & alij. Eche Quinam isti qui
aderant o phaedon: Phae Cuius quidem
aderant ite ipse quem modo dicebam
appolloderus. Item critobolus eiusq; pater:
& preterea hermogenes; epigenes et chines;
antithenes et etiopul peanicus; menexenus
& alij quidam. plato autem ut opinor ad
uerfa ualitudine tenebatur. Eche: expe-
regrinus uero qui adevat. Phae Ita Si
mias thebanus & cebes & phaedon & eu-
clides magarensis & terplio Eche Quid
aristippus & cleobolus: non ne affuerunt.

Phae Non inegina enim dicebant esse.

Eche Qui igitur erant sermones. Phae

Ego conabor tibi omnia aprincipio narrare:
Semper enim prioreſ quoq; dieſ proficiſi
ſolebamus ad ſocratem: conuenientes mane
in illam curiam ubi iudicium eius factu
est. cāceri enim erat uicina. cetuq; ita
facto operiebamur illic. quo ad aperiētur
carcer. nam aperiebatur non admodum-
mane. eo autem aperto introibamus: &
ad plurimum diem cum ſocrate eram us.
Tunc ergo etiam maturius conuenimus.

Nam pridie eius diei cum e carcere ab
irem us ad uesperas. audiimus nauem.
ex deo rediisſe. ediximus; ad in uicem
ſummo mane ad ſolitum locum redituroſ.

P L ato

Xantippes:

Quod cum feciſſum. exiens ianitor qui ad
mittere noſ ſolebat. expectare iuſſit. nec
prius intrae q[ui] abipſo accerſiremur. Solu-
unt enim ſocratem inquit Undecim iuri.
denuntiato; illi hodie mortem eſſe obeun-
dam. haud igitur multum poſt hec c[omo]-
ratus. rediuit ad noſ. atq[ue] intrae iuſſit.

I ntroſuntel igitur offenſimul ſocratem.
conpedibul ſolutum. & xantippen. noſtI
muſerem. iuxta ſedentem. puerum; euſ
in manibus tenentem. O que noſ cum uidil
ſet ingemuit illa quidem. talia quedam
dicere incepit. qualia ſolent mulieref.

O ſocrateſ inquit. nunc[que] amplius affabuntur
te familiareſ tui: neq[ui] tu illoſ. Et ſocra-
tel alpicienſ eritonem. O crito inquit.
abigat quiſ hanc domum. Illam ergo
ab egerunt aliqui unam cum critone uo-
ciferante atq[ue] plangentem. ſocrateſ uero
ſedens inlecto: contraxit ad ſe ceuſ. ma-
nuq; perſpicuit atq[ue] inter fricandum ſic
inquit. Quam preter t[habit]ionem uide
tur eſſe ouiri hec reſ quam appellant
uoluptatem. quam; miriſce te habet
ad id quod euſ contrarium putatur eſſe
dol[er]em. Nam cum ſinul inhomine ad
eſſe nolint. ſi quiſ tamen alterum capiat.
ſemper ſerine ut alterum quoq; accipiat
neceſſe eſt: quali ex eodem. capite ambo

connexa. Atq; ego arbitro: in quit. li hec
cogetasset aelopul. fabulam eum facturū
fuille, ut cum deus illa inter se repugnan-
tia conciliare uellet; neq; id facere potlet:
conunyxille inynum e orum apiceſ. eaq;
de cauſa fieri, ut cuicumque, alterum affut.
eundem poſtea sequatur & alterum, ut
mihi in preſentia contingit: Nam cum
propter uincula cruſ afficeretur dolore:

aduentat iam poſt illum sequitur; uolup-
tal. Ad hec cebef, perquam oportune-
in quit o ſocrateſ in memoriam addux-
isti. Nam de poematibul que ſcripſisti.

in tendens efopi fabulaſ & in appollinem prohemium:
non nulli iam quefierunt ex me & preci-
pue Euanul. qua tandem. de cauſa poſt
quam in hunc locum uenifi euſi modi re-
bul operam dederiſ. quod quidem ante
hac feuſti nunc y. Si tibi igitur cure eſt.

Habere me quid respondeam Euano: qua
do iterum quefierit ex me. quod certo
ſaio ipsum eſſe facturum; cedo mihi qd
oporteat dicere: Vera inquit responde
o cebef. me neq; ſecum neq; cum poema-
tibul ſuſ de certare uolentem: hoc eſſe-
ciſſe. ſacbam enim ſacile id non eſſe.
ſed in ſomnia quedam experiri. ſi forte-
ita ſit ea muſica quam totienſ iam mihi
iubent exercere. Nam ſepe idem in ſom-

Aresopus

Cebes

Soč

nium alia atq; alia forma ad me uem
enf: eadem semper precipit hoc modo
ofocratef inquit musicam operare atq;
exerce. Ego uero quod in omni tempore
faciebam: hoc putabam mihi preceptu:
quemadmodum currentef adhortari so
lemul. sic quod ego faciebam ad id me:
in lomnium adhortari interpretrabar.
quali philosophia summa musica foret:
Nunc autem iudiao de me facto cum dei
festiuitas inhiberet mortem oportere
existimaui: si forte hanc popularem mu
licam iubeat me in lomnium exercece:
non negligere eius preceptum. Tutuus
enim fore: arbitratus fum: si prius qua
decederem euita religionem animi ex
piarem facerem; poemata aliqua se-
cundum in lomni monitus: seque pri
mum illud feci in ipfum deum euius
erant presentia facra. Post deum uero
metum reputans oportere poettam qui
dem si modo poeta futurus est fabulat
facere non autem sermonet: me uero
non esse fabulatorem. quaf promptius
habebam faciebam; aefopi fabulat: eam
quafdam ut in quam; prius in cidi.
modulatus fum: Hec ocebes euam re-
sponde: & ualere iube: & si lapit ut me
sequatur, Migro equidem euita hodie

ut uidetur. Sic enim iubent athenienſes.
Tunc ſimmiaſ. Qualia euano inquit
mandat oſocrateſ. Sepe enim cum uiro
fui. & exiſ quæ abeo intellexi. nullo
modo illi perſuadebiſ. Quid uero inquit
ille. non ne philofophus euanoſ. Mihi
quidem uidetur inquit ſimmiaſ. Volet
igitur inquit & euanoſ & omniſ qui -
cumq; ea re digne predituſ eſt. non tamen
forte ſe ipſum uiolabit. non enim auunt
ſal eſſe. Et ſimul hec dicenſ dimiſit
cruſ electo interram. atq; ita ſedenſ re-
liqua deincepſ collocutuſ eſt. O queuuit
igitur abeo cebef. quo modo hoc arſ o ſo-
crateſ, non eſſe fal quidem ſe ipſum ui-
olare: uelle autem phyloſophum inoriente
ſequi. Non ne audiviſt inquit aphilolao,
tuq; & ſimmiaſ o cebef: qui illo utebammi?

Nihil plane oſocrateſ. atqui inquit ego
quoq; debiſ rebuſ exauditu loquor.

Que igitur ipſe audiui. ea referre nulla
inuidia eſt. forte etiam maxime decet /
illo migraturum / cogitare atq; effingere;
qualiſ ſit ita migratio. nam quid aliud
fatiam quif uſq; adſoli occaſum. Qua
ergo de cauſa oſocrateſ neſal eſſe auunt
ſe ipſum necare. Iam equidem ut modo
interrogabat ephilolao. Audiui. cum ipſe
apud noſ obſeruaretur. nec exeo ſolum.

uerim etiam ab alius quibusdam. non opor-
tere quemlibet hoc facere. apertum tamen
quicquam de eis re nunquam audiui. Tum
socrates attentione inquit mihi est opus.

Nam & hi audietiſ, mirum tamen uideri
poterit, ſi hoc solum exomnibus ſimplex
ſit, nec accidat unq, homini quem admo-
dum cetera. Nam ſunt quibus melius
est mori quam uiuere. Eiſ modi igitur
hominibus, mirandum fortasse qui putat
bit, ſi ſibi ipſis non liceat prodeſse, ſed
alium expectare oporteat, qui profit.

Et cebel ſubridens: Inio jupiter ait ſua
lingua in quiens. At qui uidetur quidem,
hoc ab ſursum in quit ſocrates. non tam
fortatilis caret ratione. Quod igitur in-
arcanis dictur. in quadam cultodia eſſe-
hominel nec oportere quemquam ſe-
ipsum diffoluere, neq; aufugere. precla-
rus mihi ſermo uidetur. nec facilis cog-
nitu. Veruntamen hoc bene dicti uidet
o cebel. deoſ quidem curam habere no-
strum: noſ uero hominel in rebus eſſe-
deorum. Noni ne tibi uidetur. Mihi
quidem inquit cebel. Non ne igitur &
tu in quit ſocrates. ſiquid extus ſe ip-
ſum occidat, cum tu nullo modo id man-
dareſ graviter ferreſ, illiq; itaſtereris..
& ſi potestatem habereſ aliqua pena af-

Soc.

Ce
So

ce.

So

1. nenni huc lib
nunquam habere 2.

H

ce

ficerel: Profecto inquit, forte igitur
ait ea de cauſa minime in rationabile
est: non pruſ libri aliquem manuſ
afferre oportere: quam deuſ quandam
in poſuerit necellitatem: ut nobil fact
impreſenti tempore. Assentior hoc qui
dem inquit cebel. Verum id quod modo
dicebaſ: uelle philoſophol per facile mo
ri, omni ratione carere uidetur. Si qui
dem hoc uerum eſt: quod prediximus.
deol ſalicet curam agere hominum: & eſſe
nol inrebul illeu. Nam non graviter ferre
prudentiſſimol homineſ: ſeu ex ea cura ex-
ire, quam du iſp[er]ſent, optimi omniu
gubernatoſe: nullam proſecto habet ra-
tionem. Nunc enim. putaret ſapienſ ip-
ſum, ſe meliſ ſe ſatururum: ſi liberti
at ſed ſtultus fortafle putaret hoc. Itaq;
fugere uellet a domino: neq; cogitaret,
minime eſſe fugiendum. quod bonum
ſit. ſed in eo per manendum. Quam ob-
rem in prudenter ille quidem auſugeret.
At il qui ſapit. ſemper apud eum eſſe cu-
pit: qui ſit potior. Quod ſi ita eſt. con-
tra uidetur quam mado dicebaſ: Nam
ſapienteſ graviter mortem ferre decere.
ſtultus uero letari. Hec cum ſocrateſ au-
duſſet, delectari mihi uiluſ eſt; obhanc
cebituſ argutiam. Conuerſuſq; adnoſ;

Soc.

ce

fedon auto

minui in ſtrete 2

qui ad eramul: semper hic cebel inquit, ratione: quasdam per se rutatur, nec facile; 3 differentibus prestat alenstum. Tunc lim: mias: profecto in quit olocratel. mihi quoq; non nihil videtur a cebete dictum. Nam qua ratione lapientel uiri meliorel: dominol cy ipsi sint fugiant. illuq; carectam facile patiatur? atq; mihi quidem: uisul est cebel, i ipsum. olocratel intendere sermonem. qui tam equo animo & nol relinqual & deol ut tu ipse fateril optimol omnium gubernatorel. ad hec olocratel justa inquit loquimini: puto autem uol if dicere: tam cy iniudicio oportere purgare me. Itame herde in- quit limmias. Age ergo in quit olocratel conabor me apud uol accurat: defendere; quam nuper fecerim apud athenensium iudices. Ego enim olimmia & cebel, nifi me putarem migraturum: primo quidem ad deol alio lapientel & bonol de inde: ad homine: de functol, meliorel quam. ii qui hic sunt: in uite facerem. non permoleste: ferent mortem. Nunc autem certe habetote, sperare me ad bonol uiol esse iturum. Sed hoc quidem non uehementer Affirmatem: quod tamen ad deol optimol dominol itarul lum. liquid aliud huiusmodi. Et hoc certe auuif.

afirmare. Hac ego de cauſa no moleſte-
fero mortem. Sed bono animo ſum. ſpe-
roq; eſſe aliquid iuf qui euita de celle-
runt. atq; ut dudum dicitur longe
meliuſ boniſ quam maliſ. Tum ſinniſal
Qui igitur inquit ofocrateſ: tu cum hae
ſententia abire cogitaſ. An nobiſ quoq; hæc
tandem reſinquere. Commune quippe
uidetur hoc eſſe bonum. nobiſq; una te-
cum hec erit cauſa. ſi per ſua debiſ. Co-
nabor in quit. Verum priuſ audiamuſ
critonem: uidetur enim iam dudum-
neſcio quid ſigniſicare uelle. Et quid
putaſ aliud in quit crito: qy quod iam
dudum iubet qui uenenum. tibi eſt pre-
bituſ: ut moneam te, ut qua parciſi-
me loquaril. Art enim in caleſcere nimi-
um qui disputant. Expedire autem mi-
hil tale ueneno conferre. alia ſuero qui
hoc fecerit. cogi interdum biſ quïq; ter
uenenum allümere. Et ſocrateſ ſine ip-
ſum gaudere in quit tantum id quod
officii eiul eſt paret; tanquam bis datu-
rul uel ſi opul ſit etiam ter et antea
quidem id ſciebam in quit crito. Sed
tantum mihi moleſtul eſt. Tu ſine ip-
ſum in quit. Sed iam uobil inquit iu-
diceſ rationem reddere volo. quamoblè-
uideatur mihi uir qui inphyloſophia

Sy.

Soc.

chri.

disputans.

Soc.

chri.

So.

per omne eius utam. uer latus fuerit: hullo modo debere mortem extimecere, sed putare se multil & magnif bonis, cum hinc de cesserit esse fruitarum. Quem admodum uero ita sit, olimmia & cebef. Ego conabor often dere. Omnes enim qui - cunque philosophiam unq attigerunt. periditantur Latuiffe ceteroſ homineſ. cum ipſi nihil aliud commemoremur q[ui] mori & mortuol eſſe. Si igitur hoc uek eſt, illud certe per abſurdum. nihil aliud in omni uta eoſ ſtuduiffe. poſtea uero cum ad ueniat id quod agitabant. ac me- ditabantur. tunc expanuerere ac moleſte ferre. Hic ſimmiaſ audienſ edepol inquit oſocrateſ, haud multum mihi nunc ri- dere cupienti riluſ ex preſſiſt. Nam veor equidem ſumme uulgo probatum iri: & pre clare exiſtimari, phyſiſophol dictum. ac ſi opuſ foret defendi, preſipue au- stris hominibus uere mortuol eſſe quicuq; philofophentur: nec tamen Latuiffe eoſ, quam, digni ſunt illud pati. Et recte qui dem olimmia defenderent: pretere q[ui] eoſ qua non Latuiffe. Latuit enim ipſoſ ratione mo- viantur & quem admodum ueri philoſo- phi digni ſunt morte. Sed relinquamuſ illoſ in quit. & ad noſ ipſoſ loquamur. Putamus aliquid eſſe mortem. Quid ni

Socrateſ, quia mori philoſophi, et mea ſon

5y.

5v.

5y.

respondit limmias. An ergo nihil aliud, quam ammi a corpore separationem & esse hoc mortuum esse, dissolutum, salicet ab animo corporu, ipsum per se separatum, existere & dissolutum, rursum animum a corpore, ipsum per se separatum esse?

An aliud quidquam est mori quam hoc?

Non inquit limmias. Sed hoc, considera ergo inquit, an idem tibi quod mihi, ui deatur. nam ex his ut arbitror melius cognosset, ea de quibus differimus. Videtur tibi philosophi uiri studere, uis que appellat uoluptates. quales sunt epularum ac poculorum. Minime quidem o socrates, inquit limmias. Quid autem uenereor?

Nequaquam. Quid corporis cultum? An ti bi uidetur multifacere philosophus? ut habere uestem egregiam, calceoque & cete ra corporis orimamenta: utrum multifacere tibi uidetur an floccipendere? nili quatenus magna necessitas cogat illi uti?

Floccipendere inquit, uerus philosophus.

Non ne igitur uidetur tibi euilimodi rel non circa corporu uerlari. Sed quantum potest ab illo recedere: & se ad animum con ferre? Mihi quidem, ergo hoc premiu inhuilimodi rebus manifestum est: philosophum hominem egregie, preter ceteros, quam maxime potest, a corporil sotietate-

animum diffoluere. Ita prorsus. At
qui putant, inquit pleriq; mortalium,
cui nihil talium rerum dulce sit neq;
illis defectentur: cum hominem nequa-
quam uiuere, sed per similem mortuo
essë: quando quidem non fruatur corpo-
reis; uoluptatibus. Verissima inquit nare-
ras: Quid autem, circa ipsius pruden-
tie acquisitionem? utrum impedimento
eft corpora: liquis illud ad inueftigandú
affúmat locium, nec ne? Quod genuf
tale aliquid dico: Habet ueritatem alioq
in homine: uisuf & auditus? An etiam-
ipsi poete nunquam diſiſunt predicare
nobis: neq; uidere nof perfecte aliquid
neg; audire? At qui ſibi corporis ſen-
fus ſinceri non ſunt: Longe minus alioq.

Nam omnem quodam modo deterioraſ ſunt.

Num tibi videtur? Maxime inquit. Qua-
do igitur animus ueritatem affequitur?

Cum enim una cum corpore inueſtigare-
pergit: manifeſtum eſt ipsum de capi
A corpore? Ita eſt inquit, non ne igitur
exputando maxime fit aliquid manife-
ſtum. Ita prorsus: Optime autem id
faut: cum nihil cum perturbat neq; au-
ditus neq; uisuf, neq; dolor, neq; uolup-
tas, sed cum ipſe perſe. quam maxime
potest. A corpore ſe remoueſ: nec aligd

conmunicant illi neq, attingent: ueri muem
niendi flagrat cupiditate. 5 Ita proffus.
I gitur & in hoc philosophi animus maxime
contempnit corpul: abeoq; auſugit:
querut; perſe ipſum exiſtere. 15 Quid ue-
to hec olimmia: fatemur aliquid eſſe uſ
per ipſum an nihil aliquid ofocrates.

Non bonum & honestum. Quid ni an
tu igitur eiusmodi aliquid uidifi unq
oculif. 1 Nunq in quit. Analio quodam
modo ſenſu comprehendifi. Loquor aut
de omnibus: ueluti de magnitudine,
de ſanitate de robore & ut breuiter
comprehendam: ea de cetero: omnium
eſſencia: id eſ quod vnum quodq; ſit.
num per corpul ueritas eorum cernitur.
An ita ſe habet ſe: ut quam. maxime
ac ſinceriffime unuſ quifq; noſtrum,
id quod considerat: ad in telligen dum.
ſe comparat: ita proxime ad cognitione
eius accedat. 20 Prorſus ita: Non ne igitur
potuſtine hoc facit; quitunc; ipſa mente
facit qui neq; oculof neq; ſenſum. pror-
ſuſ illum. Ad discernendum adhibet
preter rationem. 25 ſed pura intelligentia
utens; ipſum perſe quodlibet ſincerum.
& purum: conatur uenari: ab oculif ab
auribus & ut dici ſolet a toto corpore
liber, ut pote turbante animum neq;

permittente, affequi prudentiam ac ue-
ritatem, si ad communem reapiatur.

An non hic erit olimma. Liqui[s]q; alius:
ueri inuentor. Mirifice inquit simmi
al uera duti[s] o socratei. Exhib igtur
omnibus inquit, necesse est hanc opinio-
nem apud ingenuos philosophos uisgrad-
eo constitui: ut ad in uicem, ip[s]i fateantur,
uehementiffima ratione in disputando
concludi, ut putare debeant. Se munq[
] id quod cupiant affequi posse, donec cor-
pul habeant & animul eorum tanto:
malo fuerit admixtuf. Milia quidem-
nobif impedimentorum prebet corpul.
tum propter necessariam eius alimoniam,
tum quia ualitudines incaunt aduerse.
impediuntq; studia nostra uerig; in da-
gatione[s]. Amoribus, cupiditatibus, formi-
dinitatibus, omnifariam qu[] in maginibus,
multis deniq; nugif abeo implemur, ut
rectiffime dicatur, nihil pensi unquam,
aut ueri nobif afferte. Nam ad bella-
ad se ditione[s]: ad pugnaf nihil nos aliud
impellit quam corpus eu iusq; cupiditate[s].

Omnia quippe bella pecuniarum gratia
fiunt: pecunia autem parare cogimur
corpori cau[s]a, in seruiente[s] illu[s] utui.

Atq; ita fit ut ab strahamur ab studio phy-
losophie propter hec omnia: Extremum-

Bella, p[]pt[]e quid.

Sy.

Amplificatio

No.

Pecunie p[]pt[]e quid.

Vero

uero malorum est; quod sibi aceteris qui
dem rebus otium agent. Considerare ali-
quid pergat: in ipfa in uettigatione in-
surgenl corpus: impedit nof atq; pertur-
bat nec ullo modo limit ueritatem discer-
nere. Sed quemadmodu anobis de mon-
stratum est: si volumus sincere quicquae
intelligere recedendum est acorpore:
& cum ipsa mente considerandum eo q-
pacto compotet flemul eius cuius cupidol,
amatoreq; profitemur nof esse prudente.
Cum sibi et mortui fuerimur ut ratio oſte-
dit: dum autem uiuetul nequaquam.

Si enim per corpus non licet aliquid pure
dignosere: ex duobus alterum, aut nullo
modo possumus adipisa scientiam: aut p-
mortem. Tunc enim animul ipse perſe-
erit separatus acorpore: pruus autem non.

Verum enim uero dum uiuimus: ita ut
ui detur, proxime ad scientiam accedemus.
fi quam minime possumus cum corpore
conuerlabimur: neq; cum illo aliquid
comunicabimur: niſi quantum ſuma cogat
necessitas: neq; replebimur illuſ natura.
ſed abeuſ contagione cauebimur: quo-
adipſe deuſ noſ diſſoluat. Atq; ita puri
a corpori hebetudine liberati: ut decenſ
est | Cum talibus erimul. cognosculumq;
per noſ ipſoſ id quod ſincerum ſit: id est

Corporis hebetudo.

fortasse ueritatem. Nam impuro quide:
purum attingere nefas est: Talia olim
mia necesse est / omnes discendi cupidos
adinuicem loqui atque opinari: an non
tibi uidetur: Maxime omnium inquit
simmias ofocrateſ: Si hec igitur uera
ſunt ó amice inquit ſocerat: magna
ſpeſ est mihi: cum illuc per uenero quo
nunc proficiscor: abunde euſt rei compo-
tem fieri: cuiuſ gratia tantum negotium
inprefenti uita ſuſcepti: Itaq; hanc mi-
grationem: que mihi iniuncta est: cum
bona equidem ſpe ipſe ſuſupio: puto au-
tem & ceteros quicung; putant ſibi con-
ſtitui mentem quali purificatam. Sic est
profecto inquit ſimmias: Purificatione
uero eſſe non ne hec conuenit: quem ad-
modum paulo ante dicebam: ſe iunge-
re ſalicet quam maxime poſſit animu
acorpore: & affuefacere ipſum ſe colli-
gere & ſeparatim degere: & inprefenti
tempore & in ſuturo: tanq[ui] ex uinculat
quibusdam acorpore exemptum.

Maxime inquit: Non ne igitur ita mori
appellatur: ſolutio ſalicet ac ſeparatio
animi acorpore: Proruful inquit: Sol-
uere autem omni tempore: maxime
ac ſoli conatur if qui recte philosophan-
tur. Et hec est philosophorum medi-

tatio. Soluere ac se panare animuæ corpore. Ita uidetur. Igitur ut in principio dicebam ualde ridiculum foret. ita se inui ta comparasse: ut q[ui] proxime accederet ad mortem. & ita semper uixisse. poſtea morte ad ueniente turbari. Non ne ridiculum. Quid ni inquit. Vere igitur o ſimmia in principio dicebam. in genuis quidem philosophus mortem commentari & minime gentium abeare per terreri. Sic enim cogita ſi corporuſ quidem ubi? alſpernantur. animum uero ipsum cupiunt perſe habere: cum autem id fiat tunc perterreantur, ac moleſte ferant. non ne ſuma eſſet abſurdat? ſi non libenti animo illuc contendat: ubi cum peruenerit: ſpeſ eſt: eo quidem, quod in uita tantopere amaſbant potiri. Amabant e[mi] ſapientiam. eo autem quod moleſte ſerebant liberi?

An uero ex humanis quidem rebuſ, pueriſ mulieribus aut filiis de cedentibus, maliti iam ſponte uoluerunt inferna: putante ſullic uidendi & conveniendi e[ſ] quod amabant fieri ſibi potestatem. ſapientie autem ueruſ amator uehementer in-banc ipſam ſpem adductuſ, non aliter compotem uoti se fieri poſſe: quam ſi moriatur: ad uentantem mortem per-

adire

Veri legit de bo[rum] ac perithmo qu[ui] voluerit adreſs[u]na. uſtendit ut reueret utrum amarit.

molestе feret ac no libenti animо migra-
bit euitа. Arbitrari quidem olimmia
opōtet: si uere ſi philofophus uehemen-
ter apud ipsum hanc opinionem ualere,
ut non aliaſ puram prudentiam ſe poſſе
arbitraretur, nifi poſt mortem. Quid
ſi ita eſt non ne ut modo dicebamus:
magna effet ab ſurditaſ: ſi eiuſmodi uir
timeret mortem. Ita me hercules in-
quit ſimmia: Sufficiens ergo in quit con-
lectura erit tibi: ſi quem u idealu hominu-
grauiter mortem ferre: eum certe non
ſuisse philofophum ſed philofomatum que-
dam hoc eſt atmatorem corporiſ & eum
dem ferme pecunie cupidum: atq; honoſ.

So. profecto in quit ita eſt ut dicta: an ergo in

Sy. quid olimmia: que fortitudo appellatur |

quit olimmia: que fortitudo appellatur |
non ea maxime huiusmodi hominibus
conuenit. Maxime in quit. Quid aut
ea quam temperantiam uocant: id eſt ip
sum proſternere uoluptatibus ſed deſpec-
tu eaf habere! deculq; ſeruare: non ne uſ
ſolus maxime congruit. qui maxime cor-
pus contem nunt & inphilofophia uiuunt.

Sy. Necesse eſt inquit. Si enim uolueriſ inquit

Sy. attendere ceterorum hominum fortitudo
ac temperantia per ab ſurda ui debitur.

ac temperantia per ab ſurda ui debitur.
Quomodo oſocrateſ? Stil tu quidem in
quit ſocrates ceteris omnibus unum eſu

Sy. Quomodo oſocrateſ? Stil tu quidem in
quit ſocrates ceteris omnibus unum eſu

Philosophiæ et aliporics
amatorij.

Temperata.

Decus.

miſ maliſ uideri mortem. Nimium inquit. horum igitur quicu[n]us, forſeſ ſunt. metu maioriſ mali ſub ſi net mori. quotienſ ſub- ſi nent. Ita uidetur. metu igitur atq; for- midine ſunt forſeſ ceteri omneſ preter philoſophoſ. quod quidem abſur dum eſt, metu atq; ignauia quempiam eſſe fortem. proruſ inquit. Quid autem i[]q;ui, moderati ſunt: non ne & ipſi eodem mo- do intemperantia quadam temperati ſut. ? At qui diu[muſ hoc impoſſible eſſe: ſed ta- men illiſ euenit aliquid non diffimile- in h[]ac fatua modetta. Nam timentes ne ceteriſ uoluptatibus priuentur. illar[]x cupiditate, abſi nent alijſ. At qui uocant quidem intemperantiam a uoluptatibus domniari: ſed tamen eſi contingit. & ſi enim quib[]uſdam uoluptatibus imperent. alijſ tamen p[]arent. hoc autem eſt ut modo diceb[]u[muſ: quodam modo per intem- perantiam temperatoſ eſſe. Ita quidem uidetur inquit ſimmiſ. Tunc ſocrateſ, o dulcijſime ſimmi[a] inquit: uide ne- baud quaqua[n]m hec recta ſit ad uirtutem uia: ut uoluptateſ uoluptatibus & doloreſ doloribus & metum metu, & maiuſ mi- nori tanq[]ui numeſ con mutem uſ. Sed prudentia ipſa rectuſ ſit numuſ. cuiuſ gratia hec omnia uenundari oporteat.

φιλοσοφ.

Sy.
So.

1. volu[n]pateſ dolens metu & et moſ.

Humus.

pro qua omnia recte empta ac uendita
sint fortitudo temperantia iustitia &
sumatim uera uirtus cum sapientia accé-
dentibus ac decedentibus uoluptatibus ti-
moribus ceterisque eius modi omnibus re-
mota uero prudentia & ad in uicem illus
con mutatis umbratibus quedam ac serui-
lis fit uirtus nihil sani aut ueri habens.
ueritas autem fit puritas quedam ex his
omnibus & temperantia & iustitia &
fortitudo & ipfa prudentia non fit purifi-
catio aliqua. Qua in re ne isti quidem
contemnendi uidentur qui in yloria no-
bus confituerent cum iam pridem occulte
nof ad moneant ut quicunque non initi
atus neq; expiatus ad inferos migrabit.
is illic iacebit in luto pueri autem atq;
initiati cum illuc peruenientur habitabut
cum diis. Aiant enim id qui misteriis
prefunt narthacophori quidem multi
sunt. sed bacchi pauti. Sunt autem
ut equidem opinor qui recte in uita
philosophati sunt quibus ego quantum
potui annixus fui ne inferior essem an
uero recte fecerim et aliquid ea res
con duxerit mihi cum illuc perueri-
mus tunc certo sciemus quod si deus
uolet paulo post futuram uidetur. Hec
est mea exculpatio o sinnia & o cebel.

remota opinion
udivit

minati et pueri habuerunt
cum diis et eis reuerunt p[ro]s
losophari suet

1. sancti cato
2. p[ro]s cato

Narthacophori
Bacchi.

quare ego cum uol preſentelg; dominol
relinquam, non moleſte feram; neq; con-
turber, puto enim me non deterioreſ
dominol amicoſq; illic eſſe inuentur.
quod quidem uulgul non arbitratur.

Si ergo plus apud uol mea exculſatio ua-
ler: q. olim ualuerit apud athenien-
lium iudiceſ, ſatil id mihi abundeq; eſt.

Hec cum ſocrateſ dixiſſet: ſuſcipenſ ſermo-
nem cebel ſic inquit: Cetera quidem
probat mihi oſocrateſ. Verum illud ho-
minel ſuebementer pturbat: ne cum am-
mul acorpore ſepatuſ fuerit: nulq am-
plus ſit. ſed eadem ipſa die intereat
ac diſſoluatur; qua die homo mortem ob-
ierit: ſtatim atq; eximatur: itaq; euane-
ſeat ut nihil omnino ſit ampliul: Cum
ſi eſſet alicubi animul inſe collectus:
& atantil malil: quanta tu paulo ante
dicebaſ liberatus: magna ac bona ſpes
eſſet ueraſore illa que a te dicebantur.

Sed opul eſt fortalle uerbil non paucis,
nec parua fide ut putetur remanere
animul poſt interitum hominil: atq;
aliquam uim prudentiamq; habere:

Vera narraſ o cebel inquit ſocrateſ: ſed
quid agendum cenſel an ſorte dehil,
quoq; fabulandum utrum ſic ſic eſſe con-
ueniat nec ne: Equidem inquit cebel

Volgus.

Ceb

Soč.

Ceb

perlibenter audirem. de his rebus quid
sientia. Non arbitror in quit socrateſt+
dicturum esse quemlibet hec audiret,
nec si comedul quidem ſit, iocari nunc
me, nec dequibul oporteat uerba facere.

Si ergo placet attendere oportet ſiue
apud inferoſ ſint mortuoſ animi ſiue
non ſint. Vetus igitur opinio est obire
illuc animoſ cum anobuſ diſcedunt. rur
ſuſ; illinc adnoſ remigine fieri; ex-
mortuſ. Id autem ſi ita est ut uuii ho
minel ſiant exmortuſ, eſſent profecto
illic animi tuſtri. Neq; enim rurſul
fierent. alioſi. Cum non eſſent. Suffi-
cienſ; huiuſ rei conlectura eſſet ſi con-
ſtet, non exalio fieri uuentel quam ex-
mortuſ. Si uero non est hoc alia opuſ
est ratione. Ita profecto est inquit cœbat.

Confidera igitur inquit Socrateſ, non in-
hominibus ſolum. ſi uil per ſacile intel
ligere ſed inanimantibul cùcili ac ger-
minibul, & ut breuiter dicam in omnib,
que gignuntur. Videamul an ita com-
parata ſint uniuersa, ut no aliunde-
q[ui] ex contrarii ſ contraire ſiant. quibul
cunque; est tale aliquid contrarium ue-
lut pulchrum turpi. & iustum iusti.
& alia permulta euiſmodi. Inſpiciam
igitur, an necesse ſit quibuscunque, aligd

Vestris opinio pythagoraeis.

Ex contractis contrariis.

contrarium est: id non exalio fieri posse
q[ui] ex ea[ui]s contrario ut ecce: quocen[i] ma-
iu[s] aliquid fit: necesse est ex eo quod
minus erat: maiu[s] fieri: ita inquit: Et
exualidiori inſirniu[s] & extardiori ue-
lociu[s]. Ita: Q[uid] autem ſi deteriu[s]
fiat aliquid: non ne exmeliore: item;
ſi iniuſtiiuſ non ne exi[n]uiſtiore: Pror-
ſuſ inquit: Satiſ igitur exploratum ha-
bemus/ ilto modo omnia fieri excontra-
ruſ contraria: Maxime: Q[uid] uero
est etiam tale aliud in[i]pſis: quale est
inter bina contraria: cum bin[u]k omniu[
medie ſunt: ut ita dicam: ſactionel
due ab altero ad alterum: & rurſuſ
ab altero ad alterum: Inter maiuſ qui
dem & minuſ; media est augmentatio
ac diminutio: dicimuſq; hoc augesi[re].
illud minuere: ita inquit. Igitur &
discerni & confundi & frigere & calere.
& cetera eodem modo. Luicet quib[us]dam
in loci uerba desint: cuncta tamen ita
habere necesse est: fieri q; ip[s]a ex ad in-
uicem. mediaq; utriuſq; eſſe inadmiuicē.
Sic est profecto inquit ille: Q[uid] ergo
ſoccatel: uit[em] est aliquid contrarium.
quemadmodum uig[ui]le ſomn[u]ſ: Ni mi-
rum inquit. Atq[uid] illud ? Mors inquit.
Ergo ex ad inui tem ſunt: ſi quidem ſut

Augumétatio
di Minutio.

contraria. & factione! medie due funt
cum & ipfa Sint duo. Prorul! Altera
igitur coniugationem itemq; eorum
media; ego tibi dicam inquit Socratef.
tu uero mihi alteram oftendef. Dico er-
go hoc dormire: aliud uigilare. & ex-
Tomno quidem uigilam fieri. exuigilia
autem Solum. Media uero esse hinc
conmiuere. illinc expergisca. Satisfecim
tibi an non? Optime inquit dic igit-
& tu nunc mihi eodem modo no ne
contraria dicit esse uitam & mortem?

Equidem fieri autem ex adinuicem.

Ita Ex iuuo igitur quid fieri aif. Mor-
tuum inquit. Quid autem exmortuo?

Necesse est inqui, confiteri ut uiuenf
fiat. Ex mortuif ergo ocebet uiuentia
uiuentesq; fiunt. Sequitur inquit: Sunt
autem, nostri ammi apud inferos.

Videtur Vtrum ergo altera eog. factio,
manifesta est: constat enim interre:
an non? Constat inquit: Quæadmodu
ergo faciemus? an non reddemus interi-
tui contrariam factionem. Sed claudam
dicemus inhac una re esse naturam?
an necesse est contrariam factionem red-
dere? Necesse est inquit: Que igitur
erit hec? Reuiuiscere inquit: Ergo li
ita est inquit Socratef; reuiuiscentia

Vita
Mors.

DVCIC.

iſta media quedam factio est / exmorte
aduitam. Proſus inquit / fatemur ergo
per hanc rationem. uiuol exmortuiſ fieri.

Que cum ita ſint, ſufficaenſ quidem coniec-
tura est, mortuorum animof alicubi eſſe,
unde ite, ad nof reuertantur. Videtur
mihi inquit cebef biſ que a nobil con-
celſa ſunt, neceſſario ſequi. Ammaduer
te igitur inquit ſocrateſ: non ſine ratio
ne ut mihi uidetur conceſſe nof illa.

Si enim. non continentur. uice mutua
redderentur. altera alteriſ: tanq. in car-
culo quodam remeantia. ſed directa pro-
gressio foret exaltero dumtaxat in euſ
contrarium. nec uerſa uice reflecte-
rentur; facerentq; regreſſum. eadem
facieſ tandem omnium rerum idemq;
profecto eſſet euentual. ceſſarentq; de-
mum uniuerſa fieri. Quem admodu
hoc dicta inquit. Non diffiſcile est intel-
lectu quod dico. Velut enim ſi hoc eſſet.
ut inſoporem quidem incaſerent. nuq
autem ex dormitione ſuſeitatio redde-
retur: minime te fugit omnia tandem
end ymione ipſum longe ſuperatura
eſſe neq; alicubi illum apparere poſse:
cum cetera quoq: uniuerſa dormirent.

Et ſi confundantur quidem omnia:
nuq. autem discernantur: cito illud

Anaxagoras.

anaxagore euemiret. una scilicet eam omnia eodem itidem modo o amice cebel. si intereant plane omnia quae cunque, uitam acnpiant. cum uero interierint, maneat quidem mortua. nec retrorsum reuiuiscant. non ne lumma effet necessitas omnia fieri mortua. nihilq; uiuenf omnino remanere. Si enim. exaluif uiuentia fierent. Postea, uero interirent. quid refilteret quonuf omnia in mortem consumeret?

auomimus

Ce.

Nibil penitus inquit cebel. uiderilg; mi -
bi uerissima diceve. Est ita potissime in-
quit socratef. ut mihi quidem uidetur.
 nec ullo modo falsi illa conceffimus.

So.

fed profecto reuiuiscunt & exmortuif
funt uiuentel: extantq; mortuorum
animi: & bonif quidem melius est.
malif autem peius. Atqui inquit cebel.
& secundum illud. si modo uerum est.

Ce.

quod tu crebro ufurpare solef. aſenim
quotienf aliquid diſe muf: id nihil eſ-
aliud quam meminiffe. Hoc autem

Difcere - meminisse.

ſi ita est. necesse est quorum nunc me-
minimus. ea ſuperiori tempore didi-
cesse: quod certe nullo modo fieri po-
tuiffet. nifi alicubi fuiffet animus no-
ſter. antequa in hac humana ſpecie clau-
deretur. Quamobrem ſi ita quoq; ra-

tione, in mortalibus uidetur esse animus. Ad hec sinnias, cedo in quit mihi o cebet: que sunt huius rei probationem neq; enim latil in presentia memini. Vna me hercle ratio est eaq; pulcherrima, quod interrogati homines, liqui eol recte interroget ipf dicunt omnia. quemadmodum sint. quod nullo mo do facere possent, nisi in esset ipf sa entia ac recta ratio. Patet id preterea in descriptionibus alioq; eius modi cum adea ducuntur. Tunc socratef, Sufta te inquit ratio of Simia, non mouet. animaduerte. An sic idem. tibi quod nobil uideatur. Non putaf id quod ap pellamaf: esse reminifc. Non puto ego quidem minime inquit sinnias. fed hoc ipsum expedit mihi discere, dequo nobis fermo est meminiffe, & ferme exhibit que cebet dicere inceperat iam plane memini. nihilominul tamen & ate ofocratef perlibente audiam. quo niam alia quadam uia id probare ag gressuifef. Hac uia inquit Socratef. Confitemur, liquif alicuius meminit. necessarium, esse, ut prout illud ſauiffc! Confitemur inquit. Num hoc quoq; con fitebimur quotiens nobil Scientia fiat. hoc modo id esse meminiffe. Dico

qy no eade erat scencia

Amurus

Amat.

autem ita: Siquid aliquid uideffet/
aut audiſſet, aut peralium ſenſum
percepiffet. quo facto, non ſolum cog-
nofcat illud. ſed etiam alia quedam
agnofcat. ſed diuerſa: non ne hoc mo-
do recte dicemul ipsum. meminiffe
euſ in cuiuſ memoriam ad dueluf e.

Sy

Quem admodum dictis: hoc modo. No
ne alia ſcientia eſt hominif alia lirae.

Sv

Prorſuſ ita. Neſtigitur inquit hoc a-
mantibus euenire, cum lyram aut pal-
lam aut quid aliud exhif rebuf alpi-
ciant. quibul eor amate consueuerit
uti? nam & cognoſcunt lyram & ſimul
acapiunt mente formam puelle cui
erat lyra. hoc uero eſt meminiffe ceu
ſiquid cum ſimmiam uideat cebetif
recordetur. & cetera hoc modo infinita.

Sd

Infinita profecto ſunt inquit ſimmiaſ.

So

An igitur inquit ſocrateſ: hoc modo fit,
ut reminiſcantur. maxime ſi id con-
tingat inrebuf illif. quaſ tempore ac
in aduertentia obliuioni tradideras?

St

Ita prorfus. Quid autem inquit ipſe.
fit ne quandoq; ut cum equuſ pictu
uideaſ aut lyram pietam. hominis
reminiſcarif. & cum ſimmia pictum
cernaſ ueniat tibi in mentem cebetif

Sd

Ita: Non ne igitur ſic fit ut meminerim?

sti. Verissima in quit predicaſ. Ergo ſiue ſimile ſit, ſiue diſimile. Proroguſ 50 inquit. Nihil reſert modo cum alud uideriſ. hec ipſa uilſio alterius admo-ueat, ſiue ſimile id ſit. ſiue diſsimile. necesse eſt hoc modo fieri, ut eius re-miniscere? Maxime. Quid autem 51 inquit. Contingit ne tale aliqd in-ligniſ atq; inaliſ rebus ut modo di-cebamus, paribus ut uideantur illa nobis ita paria eſſe. ſicut eſt ipſum par. an potiſ de eſ aliquid quominuſ talia ſint. Per multum inquit de eſſe.

50 Ergo confitebimur quotiens quif quam dam rem confpicatut: intelligat uelle quidem id quod uideat. tale eſſe. qua- le eſt aliqd alud uerum abeſſe: nec poſſe conſequi ut par ſit illi ſed deteri-uſ eſſe: necesse fore ut qui hec cogita uerit. priuſ cognouerit illud, cui diat ipſum ſimile. ſed tamen aliquid ab eſſe ad plenam ſimilitudinem. Necesse 51 eſt in quit. Quid uero nobis euemt aliquid tale in rebus paribus. atq; in ipſo pari? Penitus inquit. Necesse eſ 50 igitur. noſ habuiffe ſaentiam ipſius paris. ante illud tempus quo reſpareſ uidentes, cogitauiuſ aniti quidem illaſ ut taleſ ſint. quale eſt ipſum par

uerum, non poſſe id affequi, ſed aligd

abeſſe. Ita eſt. Illud preterea confutebi

mut, non aliunde noſ intellexiſſe il

lud, nec intelligere potuiffe. Q[ui] exui

ſu: aut extactu? aut exaluſ ſenſibuſ.

I dem autem omnia ita dico. Idem qu-
ippe eſt, ad id quod ſermo de monſtra-

re uult. Enim uero inquit, ex ſenſibuſ

intellexiſſe oportet. omniaq[ui] in ſenſi-
buf ſunt illud ipsum par[em] glifcere atq[ui]

exoptare & ſi illud non affequatur.

Eſt in ita. Plane. Antea igitur quam.

in ceperem ſuf uidere aut audire aut

alio modo ſentire. in tellexiſſe oportuit

quid eſſet par[em] ipsum. ſi modo uolebam ſuſ

ea que ſenſu paria iudicare muſ ad illud

referre. quod annitantur quidem omna
eruſmodi eſſe talia, quale eſt illud ip[er]n.

par[em] ſunt autem deteriora cum affequi

nequeat? Necessarium eſt ex uſ que dic-

ta ſunt. Num igitur ſtatim atq[ui] facti

ſutuſ uidebam uſ. auſtebam uſ. cete-

roſq[ui] ſenſus habebam uſ. Pror ſuſ ita.

Oportuiffe autem dicuſuſ etiarn ante-
ip[er]uſ par[em] ſcientiam accepiffe. Ita.

Priuſ ergo quam fieremuſ ut uidetur

neceſſe ſuit nobiſ illam ſcientiam acce-

piffe. Sequitur: Si uero accepimuſ

illam ante q[ui] fieremuſ. habentem q[ui] fac-

["ti sumus: sicutamus non quidem ante q\nfieremus: & statim atq; facti sumus:\nnon solum par ipfum: & maius & minus.\nsed eius modi omnia non enim maius de-\nipso pari nunc sermo nobis est: q; de ipso\nhonesto: de ipso bono: iustoq; atq; pio:\n& ut dico de omnibus quibus in primi -\nmus hoc quod est: & interrogationibus\ninterroganteb: & in reponsebibus re-\nspondenteb: ut necessite lit omniu hox\nscientiam ante q; fieremus accepiſſe.", "51 Sic est: Et si accepiſt: non passim obliui\nſceremut: ſemper ſiueremut: & omnem\nuitam teneremut: Nam ſi re hoc est:\nacceptam aliquiul rei ſcientiā retinere:\nnec p[di]diſſe: obliuonem autem dicim\nſcientie iacturam: An non ita est: Pro-\nsul ita inquit oſocrateſt: Si ergo illam\nacceptam: priuſ q; fieremut: facti anni\nſimus: deinde ſenſibulſ freti: recupera\nuimus ſcientiam ſcientiam: quam ante\nhabueramut: non ne id quod discere\nuocamut: propriam ſcientiam effet re-\ncipere: & id meminiffe dicenteſ recte\ndicereμμυ: Recte inquit: Posse enim\nid fieri uſum est: cum quid uidiffet\naliquiſ aut audiſſet aut peralium ſen-\nlum accepiſſet: ut in mentem reddat\nalterius cuius erat oblitus: cui quidem", "41\n50\n\n51\n\n50\n\n50\n\n50\n\n50\n

hoc proximum erat. siue simile id eet.
siue dissimile. Itaq; quod iam pridem
dico alterx duobus aut enim scientefac-
ti sumus. sciimusq; in uta omnes aut
quos poitea dicimus ad discere. nil agunt
aliud quam meminerunt ut disciplina
ifto modo remi niscentia sit. Et maxime
quidem ita est inquit o socratef. Vtrum
igitur dicet sinnias scientefuiffe nof.
uel poitea illox meminisse. quok scien-
tiam prius acceperamus ? Non potuf sum
in pre sentia eligere o socratef. Quid aut
illud inquit potines eligere quid tibi
uideatur ? Qui scien est eorx que sit
rationem dicere potest an non Neces-
se est inquit An ergo uidetur tibi in-
quit socratef. omnes afferre posse ra-
thonem eorx que modo dicebamus?

51 Vellem equidem inquit sinnias at
longe magis uereor ne cras non sit
aliquis qui digne sciat hoc facere ?

50 Non ergo uidentur tibi inquit socratef.
omnes ifta scire nequaquaq. Memine-
runt igitur que primo didicerant.

51 Necesse est. O quando igitur acceperut
animi nostri scientiam non enim ex-
quo hominef facti sumus. Minime.

50 prius ergo. Ita. Erant igitur olim
mia animi nostri prius etiam quam

essent in hominif figura constituti.
prudentiam; habebant. Nisi forte
cum fieremul inquit simmial hanc
scientiam accepimul. nam id etiam
tempul reliquum est. Bene me her
cle inquit socratef. amarimul uero
eam inquo alio tempore. Non enim
illam retinimul ut modo dicebamul.

An forte in illo ipso perdidimus. An e-
aliud tempul quod assignare possis.

Nullum oso crates. sed latebam me ip
sum nihil dicens. An igitur ita est in
quit olimmia. Siquidem ea sunt que
quotidie predicamul honestum salutet,
atq; bonum. & omnis eiusinodi ellen
tia. adquam reducimul omnia alen
libus nostril pcepta. ea que prius exat
nostra. & nunc querentel illam repem
mul. & hec ad illus referimul exem
plar. necesse est ut hec sunt. ita & am
mos nostros esse pruul etiam q. nof es
lemul. Si autem ea non sunt. alius
hic fermo foret. Num est ita. & par
necessitas fact ut hec sint atq; animi
nostri ante q. nof essmul. & nisi hec
sunt neq; ulla. Vehementer quidem
inquit uidetur mihi hoc esse necesse.
& bellissime concludit ratio fuisse
animum nostrum ante q. fieremul.

& limul essentiam illam quam tu nunc
memorabat. Nihil enim mibi ulq; a-
deo manifestum uidetur: quam esse
honestum & decorum. & cetera omnia
que tu modo aiebat. Ac uti demep-
fitear mihi quidem abunde per huaſu-
est. Quid autem cebeti inquit loca-
tel: nam oportet illi quoq; per huaſſe.

Satis illi etiam inquit limnial opinor
equidem per huaſum esse licet repugna-
tiffimis ſut omnium hominu. & ad-
credendum tardi diffimil. & tamen
ut dico ſatil ipſiper huaſum arbitroe,
ſuisse amnol noſteoſ ante q; fieremus.

An autem poſt interitum corporiſ man-
luri ſint animi: nec una cum corpe-
morituri: ne mihi quidem adhuc
ſatil demonstratur uidetur: ſed illa
etiam nunc reſtat dubitatio: que-
mentes hominum. & paulo ante cebet
aiebat: magnope pturbat: ne mor-
tuo homine ſimul diffipetur animus
atq; ita moriatur. Quid enim prohi
bet illum alunde constitutum. &
ante q; in corpor humanu pueniret
esse: cum autem peruenerit: atq; abeo
diffoluatur, tunc interire atq; deſicere.

Optime tu quidem oſsimia inquit ce-
bel: Eſt enim dimidium enuſ quod

Animus.

oportet probatum, esse scilicet animu
nostrum ante q̃ noſ limuſ, restat aut
id oſtendatur, ut non minuſ poſt-
interitum nostrum futurum ſit q̃
eſſet ante q̃ noſ ſiſeremuſ? Tunc so-
creat de moſtratum eſt in quit oſim-
mia & cebel: & nunc uultuſ idem in
culcare: antea enim conceſſimuſ om-
ne quod uueret fieri exmortauiſ.

Si enim priuſ eſt Animul: & aduitam
profuſcenten atq; in tran tem conſtat
non aliunde quam ex morte atq; inte-
ritu profuſi: necesse eſt ut maneat
poſt mortem corporiſ: cum oporteat
ipſum aduitam reuerti: Verum eni
uero: q̃uiſ demoſtratum id fuerit:
tamen etiam nunc ut mihi uidetur
de eadem re libentiffime audiereti.
& forſitan id uevemini quod puer of
terrere solet: ne animul noſter cum
egrediatur corpore diffipetur auento.
maxime tunc cum magni flatuſ ſpi-
rent: Ad hec cebel ſub trideni, tang
nobiſ id formidantibuſ in quit: con-
eriſ diffuſare: ymo uero tang no
biſ quidem non formidantibuſ ſed
forte eſt in nobiſ puer aliquiſ quivil
la perti meſcit hinc itaq; annitamur
ſuadere: ne mortem ceu uultuſ Lat-

50

CCL

uarum pertimecat. Oportet inquit
socratef carminibus mederi quo ad
fanuf fiat. Quando igitur o socratef
medebimur: an tunc cum tu decesseris?

Per uniuersam inquit greCAM ocebes
inqua funt certe optimi uiri. per-
uniuerlas barbaras nationes p[er]cru-
tandum est ut eiusmodi carmina
reperiamus: neq; pecun[ia]s parcentes
neg; laboribus nihil est enim in quo
iustus quid studium ponat. Queren
dum est etiam inter uol ipsof. nam no
facile fortatis reperirentur. qui ma-
gis conmode id possent efficere.

N[ot] uero faciemus inquit cebes. sed
nunc unde digressi? fanus. si tibi pla-
cet redeamus? Placet inquit socra-
tes. nam quid prohibet? Bene tu qui
dem narra[s] inquit cebes. Tale igitur
inquit socratef oportet not aliquid
an nobis ip[s]is percontari, cui euenire
debeat. ut diffipetur: & proquo sollicitum
est eſſe oportet ne hoc paciatur.
& poſſte a illud confiderandum est.
cuiusmodi animus noſter fit: & ita
exhilari confidere aut timere. Recte-
inquit aſ[ut] o socrateſ. An ergo com-
posito natura convenit. utODui-
datur. quatenus compositura est.

guetia

barbarus Hanones

ceterum liquid simplex sit ei no conuenit. Videtur mihi ita esse inquit cebet. Non ne iegitur inquit socrates que semper eodem modo sunt hec maxime convenit esse simplicia.

Que uero aliaf aliter sunt. & nunc eodem ea certe esse composita. Mihi ita widetur. Eamuf nunc ad aliaf. ad illa ad alia. que superiore disputatio ne dicta sunt. Essentia ipfa cui & in terrogando hoc uerbum esse attribu imul. utrum semper eodem modo est an aliaf aliter. ut puta ipsum par ipsum honestum. ipsum quod unum quodq; est utrum mutationem ve cipiunt hec. an semper ipso& quod uniforme est ipsum secundum se eodem modo est nec ullam omnino al terationem recapit. Eodem modo in quit habere necesse est. Quid aut illa preclara homines salicet & equi & ueſteſ. aliaq; eiusmodi omnia ſiue paria ſiue pulchra ſiue cetera illis ſy nomina. utrum eodem modo ſunt. an contra quam illa. nec eodem mo do ſecundum se neq; adinuicem.

Nunq eodem modo. Ergo hec quidem tangi uideri ceterisq; ſenſibul ſenti ri queuut. Illa uero que eodem modo

Simplicia nuq; dosut

essencia

Synonima.

funt: non aliter comprehenderes q
mentif ratione: funt; in uifibilia:
nec cerni poſſunt: Omnino inquit
erum dict: Vif ergo ponamut dual
ſpeciſ rerum: unam ... uifibilia.
alteram in uifibilia: Et in uifibilia
quidem ſemper eodem modo eſſe ui
tibilia autem nunc? hoc quoq; in
quit uex ponamut: Age inquit.
quicq alid noſſe putal: quam-
animum & corpus: Nihl inquit.

Vtri igitur ſpecieli ſimiliuſ atq; cogna-
tuſ dicamuſ eſſe corpus: Vifibili in
quit: ut omnel confiterentur: Quid
autem animuſ: uſibili eſt: an inui-
fibilis: Non hommibuſ inquit oſo - ce
cateſ: Atqui inquit ſocrateſ: Nof
uſibile atq; inuſibile natura homi-
num dicebamuſ: an alia quadam na-
tura: hominum inquit: Quid ergo.

Animum uſibilem eſſe dicemuſ: an
in uſibilem: Non eſſe uſibilem in - ce
quit: In uſibilem ergo: Ita: Animuſ
ergo inuſibili ſimilior eſt: Corpus
autem uſibili: Necesse eſt inquit: ce

Num igitur tale aliquid euemre dice
bamuſ: ut cum animuſ adduſceru
- dum quippiam corpore ſotio utatur.
ut peruſum: aut perauditum aut p

freءfطاء anmni

alium senfum. Ham id est p corpuſ
discernere. Cum p ſenſus id agimus
tunc trahitur ipſe animus a corpore
adeat reſ que nunc eodem modo
ſunt. itaq; oberrat ac pturbatur. &
quasi ebrius propter euismodi conta-

quasi ebrius propter euismodi conta-
gionem nauseat. Ita est inquit. Cum
uero animul pſe ipſe considerat. Illi-
co ſe confert ad ſincerum illud. ad in-
mortale. ad id quod ſemp eſt. ad id
quod ſemp eodem modo eſt. & tanq-
eus cognatus, continuo illi inheret.
quotiens ſui iuris ipſe fiat. hoc eſt
quotiens ei liceat censeta; aberrore &
circa illa/ omni tempore/ eodem modo
uerſatur. ut pote illi affectus. & hec
eius paſſio uocatur prudentia. Pror-

negero animul pſe ipſe considerat. Illi
co ſe confert ad ſincerum illud. ad in-
mortale. ad id quod ſemp eſt. ad id
quod ſemp eodem modo eſt. & tanq-
eus cognatus, continuo illi inheret.
quotiens ſui iuris ipſe fiat. hoc eſt
quotiens ei liceat censeta; aberrore &
circa illa/ omni tempore/ eodem modo
uerſatur. ut pote illi affectus. & hec
eius paſſio uocatur prudentia. Pror-

negero animul pſe ipſe considerat. Illi
tibi exhiſ que ſupra dicta evant &
exhiſ que modo dicebamur ſimiliore
esse. animul atq; cognator? Oui,
uis ut ego arbitror p hanc uiam fate-
retur ſimiliorem. esse illi que ſemper
eodem modo eſt. q illi que non eſt.
eodem modo. Ouid autem corpuſ.

Pudеаа animi

animus ipse corpore

Alteri ſpeticie inquit. Vide etiam hoc
modo. Cum in eodem ſunt animul
& corpuſ. hoc quidem parere ac ſer-

ure natura ubet. Animum uero impre-
rare ac dominari. Secundum hoci-
gitur: utrum tibi videtur similius esse
duino: & utrum mortali? An uero pu-
tat duimum. quidem ita natura in fli-
tutum esse: ut imperet ac dominetur.
mortale autem ut pareat atq; deferuat?

Cf.

Ita puto. Vtri igitur ammul similior est 50

Manifestum est inquit o socrateſ animu

Cf.

Ausp. animo.

diuino: corpus mortali. Anim aduerte
igitur inquit Socrateſ ocebes: an exom-
nibus que dicta sunt: hec nobis conue-
viant: duino: in: in intelligibili:

50

Corpus motale.

inmutabili. in diffolubili: & ſemp. eodem
modo ſe-habenti. ſimillimum eſſe ani-
mum. humano curſus atq; mōtali: nec
intelligibili. conmutabili: & nunq. eode-
modo ſe-habenti. ſimillimù eſ- corpus.

Postumus negare o cebes ita eſſe: Nullo

Cf.

modo inquit: Quid ergo inquit cum

50

ita ſit: non ne corpori quidem cōgruit
ut cito diffoluatur. animo autem ut

penitus in diffolubilis ſit. aut prope.

Cf.

plane inquit. Cernit igitur inquit

50

cum homo moriatur: id quod uſibile
est: corpus palam in loco uſibili iacere.

quod nos cādauer appellamus cui quidem
competit ut diffoluatur ut decidat: ut
confletur. haſ tamen rerum nihil ue-

Cadamep.

euen tigo patitur . sed multum tempul
widemul super eſſe, precipue ſi metatil
ſlore quiſ decedat . Seruatum enim cor-
pul. & rebus quibusdam addurationem-
curatum quem admodum in egypto fac-
unt in credibile quod dam tempul ferme-
integrum manet . Quin etiam ſi putceſ-
cat atq; corrumpatur tamen non nulle-
corporiſ partef. oſſa widelicet & nerui
ac cetera talia ut itam dicam in mor-
talia ſunt . Est in ita . / Eſt Animul ergo so
inuiſibilis parſ homini in aliu abienf
locum purum ſimiliter & generofum &
inuiſibilem . ac uere bonum ac prudef-
tem deum. quo ſi deo placet. paulo poſt
meo quoq; animo migrandum eſt. cum
ipſe talib ſit. atq; ita a natura constitu-
tus ſtatim atq; a corpore liberatus fu-
erit diffipabitur atq; interibit. ut uul-
go putant . Minime quidem. Sed ma-
gis illud eſt. ut ſi quidem puruſegre-
datur a corpore. nihil corporeum tra-
henſ. ut pote qui nihil cum illo ſponte
ſua comunicarit inuita. ſed ſugerit illud
semper ut ipſe perſe ſit meditatul. qd
quidem nihil eſt aliud. q recte philo-
fophari & in ueritate mortem appetere.
ce non ne eſt ita . Proſuſ. Animul igit-
ita constitutul a diu ſimile abit. ad-

ed Aegyptij. i. cadaucnij

Rece. philosopbari qd

Tadoc.

pbontalmata.

I dol. a.

Poenaç danoç iprobe acce
vite.

quod fecum ammus trabit. Itaq; ab-
eo grauatur atq; retrahitur ad uislibi-
lem locum metu in uislibilibi atq; infer-
mi & quem admodum fertur circa
monimenta sepulcraq; oberrant ubi
iam non nulla apparuerunt umbroſa
phantasmata qualia ſunt ydola eorx
qui non puri deceſſerunt acorpore
ſed uisſible aliquid trahentes: exquo
fit ut uideri poſſint / Conſentancium
est id quidem oſocrates. Conſentane-
um tamen illud quoq; ocebes non eſe
honore animoſ if qui taka patiantur.
ſed malor: qui circa loca errare, co-
guntur, penſal dantes ſuite improbe
acte. Quamobrem tam diu illi qui
dem errant, quoad comitate corporeo
defiderio turſus induant corpus. In-
duuntur autem ut decenſ est, menſ
modi moreſ: qualeſ inuita exercuerat.

c. Quinam ſunt ift oſocrates. Ecce in
quit: Nam if qui uentri dediti per in-
ertiam atq; laſcuiam, uitam egerunt.
nec penſi quicq habuerunt inaſinof
ac ſimilia genera decenſ est in diu.

An non uidetur tibi Belliffime inquit. cc

5. Qui uero iniurias tyrannideſ rapinaſ
ſecuti ſunt in luporum, accipitrum,
miluoruinc; genera ſdecenſ id quoq; cc

o Socrateſ. Eodem modo inquit & in - 50
ceteris. Vadunt enim quid, adeage-
nera quibus inuita ſimiles ſe pecti-
terunt. Manifestum est inquit ce - ce
bef. Felicissimi ergo isto: ſunt. & in - so
optimum locum demigrant. quicuq;
popula: ac cuide: mirtutem. quam-
temperantiam ac iustitiam uocant exer-
cuere. exmore & exercitatione facta
fine philosophia atq; ingenio. Patet e-
nim dicere hof in aliud quoddam genuf
ciule miteg; puenire. fierig; exillif uivo:
modeſto: Nati in deorum. quidem ge-
nuſ nulli fal peruenire. preter eof qui
recte philosophati fuerint. omninoq;
puri deceſſerint. Verum enim. uero o-
limmia & cebef. hof quidem gratia
legutimi philosophi universis cupidi
tatibus abstinent illig; repugnant.
nec ſe jullo pacto pmuttunt. neq; or-
butatem formidant neq; pauptatem.
quemadmodum multitudo & pecuni-
arum cupidi. nec rurſul contemptum
atq; abiectionem. quemadmodum ی
qui honoreſ ambiunt atq; magiſtratus.
de inde abillif ſe abstinent. Neg; emm
deceret inquit cebef. Non me hec eu-
le inquit Socrateſ. Quare hec om-
tia ſpernunt. animi curam agentef.

Reate philosophante.

illuſ;

neq; corpore fingendo uiuunt. neq; secundum illa incendunt que nesciunt quonam sint euafura. sed putant. tef nihil oportere contra philosophiam facere nec contra eius solutionem ac purificationem. illis relictis ad hanc se conviertunt. eamq; secuntur ducem quacunque. incedat. Quem admodum aif olocrates. Ego tubi dicam in so quit. Intelligunt enim disiplinak amato tef quoniam eorum ammu philosophia suficiens in corpore ligatum atq; applicatum. p ipsum corpus quali p carce tem quemdam. rei considerare coactum. cum p se id facere non posset in fuma ignotantia iacentem & carcerif fraudem spicantem. p tationibus fieri ut ipse iunctus ad iutor sit ad se ipsum uincendum. Intelligunt inquam disiplinak amatoref quod eorum ammu ita constitutum philosophia suficiens paulatim in struit ac liberare pergit. docens fallax oculor iudiciuin. fallax aurium ceterokq; senuum. suadens abhil quantum queat discedere & se colligere. nec illi credere preterq libi. cum uidelicet ipse intelligat rei iphas secundum. se quod autem palia consnderet in alijf existenf nihil existimare

φιλοσοφία.

Oculorum judicii falax.

uerum. Et quidem id tale uisibile
atq; senfibile quod autem ipse cernat.
intelligibile atq; uisibile. Huic igitur
liberatiom repugnare nephas ducent.
ueri philosophi animus. auoluptatibus
cupiditatibus. dolore. timore quanti
poteft se abfinet. putaſ cum uehemē-
ter quiſ letetur. aut metuat aut dole-
at aut cupiat nihil tanti mali euem
re ab ipsis rebus quæ gratia comouetur
uelut ſi aduerſa ualitudine laboravit!
aut quid cōſumpſerit propter cupidita-
tem. ſed quod extremum maximumq:
malor est. hoc pati nec illud animad-
uerere. Quid hoc oſocrateſ ani - so
mum uidehocet totius hominis cogi
ſimul letari aut dolere uehementer.

Arbitrariq; id propter quod hoc ſibi e-
ueniat inaneſtiffenum eſſe atq; ue-
triffimum. cum longe ſit ſeuſ. Pror - cc
50 ſuſ ergo in hac pturbatione maxime
" ſubit animuſ corpori. Quo modo quia
omnis uoluptaſ ac tristitia quali cia-
uum tenens. animum ipsum corpori
affigit atq; coniungit. ſacit q; ut in
ſeuſ corporea ſpecie putet ea eſſe ue-
ra que ſuadeat corpor. Nam cum ea
dem ſentiat cum corpore. jifdem q; re-
bus moueature. Cogitur ut puto eorun-

Voluptas
tristitia.

dem morum euſdemq; alimonie ſi -
eri. quo ſit ut nunc ad inferof queat
purus proficisſa. ſed ſemp plenus cor-
porea labe egrediatur. citoq. cadat in-
aliud corpus. & quali ſatuis. iterum
in nafcatur. atq; ita expeſ fiat diuini
& puri & uniformi eſſentie. Veriſſi - -
ma inquit narraſ oſocrateſ. horum so-
igitur gratia o cebel uilſi diſiplinarum
atnatoſeſ temperati ſunt ac forſeſ. no-
illoq. quok gratia multitudo aut. an
qu. tu puſaſ. Nequaq. equidem. Nam cer-
te. ſed ita cogitaret animuſueri phy-
loſophi. Nec uſſo modo arbitratetur a-
philofophia quidem oportere ſe diſſolui.
illa uero diſſoluente uoluptatibus ac -
doloribus ſe ipſum dedere. Iterumq;
uincari. irittumq; opuſ facere. quali
penelopeſ telam reſexentem. ſed hor-
tranquillitati ſtudent ſempq; rationem-
ſequens. uerum diuinumq; & inuſiſi
le. contemplanſ. abeoq; alituf ita uiu-
dum. putat donec uiuat. Vbi autem
deceſſerit. in cognitum ſimileq; deni
gent. exuni ab humani maliſ. exhuſ-
modi quidem alimonia nihil incomo-
di metueret. in hoc ſollicitat o ſimmia
& cebel ne diſſipetur cum decedat acor-
pore. auentuſq; p. ſlatuſ abeat uolant.

Pene Lopes.

Nediffipeantam

nec uſq; ampliſt. Hec cum ille dixiſſet. longuith deinceps ſilentium factum eſt: ipſo ſocrate ea q; uideta erant ſecum re- petente: & nobil ſerme omnibus idem ſacientibus: Cebel uero atq; ſimmiaſ etiam parump ad inuicem collocati ſunt: Hoc igitur cum ſocrateſ aſpex - iſſet: quid uobis inquit uidetur: An - ea que dicta ſunt non in aliquare minuſ ſuſſienter dicta exiſtimantil.

Multe enim ad huc ſup ſunt ſuspicioneſ objectioneſ; ſiquis uelit diligenter p- ſcraptavi. Si igitur aliuſ quoddam inter uoſ agitatil nihil dico: ſi uero in hils que dicta ſunt heſitatil: non uere- amini dicere atq; aperire: ſi forte in- aliqua re uidetur uobis meliſt dia poſſe: meq; ſotium adquerendum affümit: ſi putatil una mecù id fieri poſſe con- modiſt. Tunc ſimmiaſ: Ego tibin - si quit o ſocrateſ ueritatem fatebor: du- dum enim uterq; nostrum dubitanſ alterum impellit & in terrogare uibet.

Cuperem ſul enim audire: uere mure aut ne tibi moleti ſimul propter preſentè calamitatem. Et ille hec audienſ le- niter arriſit: & proh diſ inquit: q; anſie ut uideo p ſuaderem ceteris hominibus me non aduerſam putare