Dom egos lis in quę pā mi
nummi nobis ambitores mor
talium ouri tuusse dnātā. S[ic] miſ
ſendis rebus optatumque non ſi ur
tacta ſenescort. Et illa Atque
vm est: op meues ſua quod p[rae]ſtāte.
S[ic] nondi ad eximias manu p[ro]dictus
nuruitur p[ro]fatoe alluc[re] p[ro]ſut. g[li]e s.
cupido et optinor in reip[ub]licā
ſama in[no]tor: que q[ui] ſit exilis et
tocu[n]is n[ati]a p[ond]ens: ſic ſi dem.
O[mi]n terr ambitiu[n] ſi dict ab al[itu]ro.

logiciis denimționibzaecipisti: ad te
li spatii puntuat etat hre mem. ad
cit. ut si ad celestis globi magtius
urbitur: nunc spati pratis hreui
dictur. Huiusmodi exiguë i mu
do regionis, quarta fer portio e:
sic ut petrololeo pente didistati: qu
nobis cogunt atque incolat. Hui
quarte si quatuor maria paludes qu
pimit, quatuor sita nasci regio disti
ditur cogitatque subterræ: huius an
gustissima inhitandi era hibs

relinquentur. In hoc igitur minimo pini
est pسطو قويسى اقْتَسَى وَانشَلَّدَ مِنْ
ولجندِ فَانِّا دَمَّارَفَوْنِدَوْنِي
cohitatis: At quondam amplius mag
ficius in glia, tam angustis exigu
is quod limitas artata. Adde quod hoc
ipsum brevis hitaculi septu pluris
noluit naturos lingua moribus
transite utemus distans. Ad quas
tu difficultes itinere tu loquendi
duisti, tu eterni insolens, no
modo fama homin singulorum.

sed ite urrent quidem puerura quæat.
Etate demque mariti tuli, sic ipse
quod loco significat, nidi cance
sui motem romane ripu. fama
tenendat et eant tunc adulta pess
et ceteris quod id loco gentibus formi
dolosa. Vides ne igitur quæ angulta
quæ expella sic glia, qua pagare z
dilatare laboratis. An ubi fama
romam nois tenire nequit: Rom
homis glia pag dietur. Ond quod
diu sani gentium mores int se et in

stituta disco; d'it: ut q; apò a' leude apò
alios supphitio digni; indict: O; fit
ut si quic; fame pòica; delectat: hinc
in plimos pplos nomc; pferre illò
modo educat: Ent igr; pulgata?
mc; fuos glia quic;q; content: et ut
vim? gent; finios pìdare illa famne
inmo; talitas courtab: S; q; milios
ciarissimos fins tpibz unos: sen
porei; mops delemt obtuto: cec
quid ipa; p[ic]icant scripta que cui
fins auctioribz print longior atq;

obfamam netlistas. Nos iro innoxi et
mamim nob dilatare ac jussagire vi
deni: cum fui tibi fama tibi cogita
tis. Quo ad ecuam et finita spacia p
fuctes: quid hæs op de nois tui dui
tui? letis: vim etecimora momenti
li decem mabus et fatur amus: qui u
tuusq[ula] spacui diffunti est: minu
licet h[uius] tui aqua jussatoc[er]. At h[uius]
muis amori encideq[ui] miu quittat[us] me
tiplex ad me timabile ducitui? n[am]
compan quidem 13. Et emi finitis ad

se ius ce fuit quod compa. In iuti
uio atque finiti nulla un质 pocti
te colla. Ita fit ut quin iuli, phra
tem poris fama li cum mechui
ita eterni. cogitet: non pua h
plane nulla indeat. Nos autem
ad ppianes auras inanesque rior es
inte facere nescius. et volita sibi
virtutemque prestat: de aetatis pini
a memori postulat. Acta mihi
arrongam. leuque opque factum as in
lusent. Nam cum quidam ad os

eet homines sancte liis qui non ad De
ecut uti s3 ad suptam gliam f3
pli nome induerant. Adicunt 3 q1a
scituri: an ille phus eet. si quid il
latas inmas tenut pacient3s tolle
nasset. Ille patencia philippasi
pit accepta q2 uti e3tia nclud m
sultans ia tande inquit Intel
lig me e2 philosophi. Tu ille
mmi inquit mor/am ac intelle
renam si transles. Cind an est
quod ad papuos unos de hiis ems

fido est qui iurute gliam petit.
Quid meq est quod ad hoc de fa
mia poter solutii corpus morer
supina actuitat. Nam si quod
nunc nos credi utantur toti mori
fur homines: non extat omino glia.
cui us cur 2 ea de e2 no extre omo.
Sm uo s me2 bni acta teneo am
cere resoluta celi tibem petit. No
ne omne remi negoani spire: que
se celo fruens: terrenus gnunder ex
emptam.

qutau

Q
ui
sola mente papi
Et petit: Simmi quod credit
gloriam: late patentes et cheris pla
gas. Actum quod timui situi: Breve
nplere no nalent ambiti. Pude
vit auct nois. Quid o supbi colla
norti nigo. Sfructu levant gestuit.
licet remotos fama p ppios means.
Diffula linguas explicit. Et ma
gua titur ful great claris donus:
Nois eipit alium gliam. Iniol
nit piter huiue et celfum capit.

Equat quod sumus infinita. Ut enim
fidelis ossa faberich manet? Ond
brutus aut nigerius catho? Sigt
suppes fama tenus paucis. In
ane nomen. Iris. Sip op decora non
m'ocabula. Nui scure si proda
tur. Jacet is ergo plus ignorabiles.
Nec fama notos effiat. Qui piet
longi iuta trahit. Mortal aura
nois. Cum sem uobis vapiet hanc
etiam dies. Jam nos secunda mor
manet.

Sed ne me mexora bileque
fortunâ gerere bellum pu-
tes. Est aliqui ci de homibus non il-
vit meat, tu i. s. cum se apent, du-
fronte decegit, moresque sitetur.?
Nondum forte quid loquar intellig-
cui est quod dictâ gestio, eo quod se
tenem iux utris explicare quod. Et
cui plus homibus mor adiit, ca p.
esperam podest fortunâ. Illa emm
semper spê felici, cum mi blanda eê
mentitur. hec semper uera eê cum

se instabilem mustoe demuit. Illa
fallit. Hec insumt. Illa nuncius
fippe bonor mentes fructui ligat. Hs
conictoe fringilis felicitatis absolvit.

Itaque illam uideas uevobam flue
tem su in quos semper ignam. Kant
sobam succimata qu et ipius adit
sitat exsorita. prudente. posset
mo felyc ario bono demos blan
dictis trahit. A duersa plenioz ad
ria bona reduces viaco retinuit.

An ut er int mina estimad'putas.

qamui corri tibi fidei mutes. nec a
spem hec horibit fortuna dixit.
hec tibi ceteros sodali mult? ambi
quos quos fecerunt. Dicte dens tuos ab
scul. tuos quos reliquit. Quam hec
mauerit in decanis tibi fortior?
ennities. Dunc et amittas opes qui
nir. quod pio estimur innoiant
grius e. animos iuemi.

Q
uod miſoftabili fide
concedes nanat miſ
Or pugnanti ſemina. ſtediſ

perpetuum tenet: Q[ui] p[ro]heb[us] roseum
diem. Curum p[ro]hebit anno? Et
quas dixit hec? p[ro]heb[us] non
bus impet? De fluctuando ma
n[ut] Certo fine tolerabit. Si ter
ris ticeat nagis latos tende nos.
Hanc veri serenitatis ligat. T[em]s
ac pelagius regens. Et celo impe
ntans amor. Hic si frena rem
sent: Quacumque nunc amat in
utem. Actum etimio geret.
Et q[ui] nunc s[an]tia fide pulchrus

In motibus niatant. Certent solviere
machina. Sic sancio pplos quos
junctos fidere etiam. Sic et zographi
sancii. Castis nettat amoribus.
Hic fidis etiam sua dictat una so
dalibz. O felix homin genus Stve
latos amuros amor. Quo celiun
ingitur regat.

Item
sancii illa finerat. cujus me
audient audi. Stupentemque

JARRETC ADHUC AURIBUS CARMIS MULCREDO DEFYCAT. ITA QUS PAULOPOLIT. O. INQVI SIMINIM LAPSE ORI SOLANEA AIOR. IJNITAI TUI ME NEque suitorum pondeant. CONENDI ECET IACIDI? REFORMI. AD ECOT UT IAM POSTHAC ME IMPES FOR. TIME ICTIBUS NON EC ARBITOR. ITA QUS REME? QUE PAULO ACORA EC DICE. LUS: NOMO NO PLORESCO. ES AUDI ENDI AND? UCHEMEC EFFILAGITO. TUI TILLA SENI INQUIT. NI ILA MINIM AC TUS ACTENTIS QUS IMPIEBAS. EN QUS

tne met hunc in expectan. ulp
est uerus ipa pten. Talia quip
pr fuit que instan: ut degustat
quid mordeant. int aut gusta
ta et recepta dulcet. S. quod
te audiendi cupid diis: quinto ar
doe flagrits: si quoniam te duc
ergdotiam agnoscos. B. quia
nep. Ad ueris inquit illa felic.
qua tuus q[ui]s solpmat aim? S[qu]
occupato ad ymagines mei. ipa
illam non p[er]amet. B.

Tum ego. Fac obsecu. et que illa
nem sit. Sine auctatœ demui.

Ifacâ inquit illa tui cauſa lìte
ter. S3 que tibi mi notior est: et a3
pius designare iib atque incozre co
nator. Ut ea p[ro]specta mi in oppo[mi]
ptem flexis oculos. Uere ſpecime
litiardmis posſis agnoscere:

Q[ui]s[er]e ingrimui noti
agni: Ibiemt amea p[ro]
fruticibus. Iſalce nilos filiœm qu
reſecet. Ut noua ſtuge g[rau]mi

censuræ rat. Dulatoria est apud magistrum
lorum. Si malus oratio pessimo edat.

Gratius altum mictavit. ubi no
thus Declaravit multos dare so
nos. Quæferit ut tenebras pепuli.
pulchra dies roseos agit equos.
Tu quæ falsa tuens vona per. In ea
peccola innoxe uti. Dem dehinc
anum suubierint.

Dom de facto pulluli
mihi et veluti àgu
stam suè mentis ledèm reçepſa.