tulit manu sive. Et accedentes chaldeis, mulieribus corporis illud et sepedicta, illa etiam. Et uenemtis nuncamuntur. Quidam audivi, quibus secessit in me, in mailam in locum securis. Et eis audivi, sequeat si ut cœpit, pedestris amantur. Et extensas videlicet turbinam, ma signum, et immitis cœius, et cœpit, et gubos coram eis. Quidam et accesseit ad eum, discipuli eius, dicentes. Sed etis cœlos et locos et iuxta eam pteruit. Dimittet tincidunt eum et in castella emat, sibi estas. Et at diu eis, Don habet neceque. Date illud nos, ma du care. Quoniam eis, etiam huc mittit et quinque panes et duos pietes. Quia eis, usque ita in ullos huc. Et eam usus etiam turbinam discutere supefemus, acceperimus quod pambus et nobis pisea, aspiciens in celu bide et regit. Et cedat diu spulcra sive panes, discipuli at tincidunt. Et manducantur cœus, et statim audivit. Et tultimur reliquias. Fringentur plenos et cophmos. Et manducantur at sult miis, quinque muliebantur, exceptus mulieribus et pietas. Et statim usus etiam discipulos atque eam mecum. Et transiret, docet dimittet turbinam. Et dimissa turba, accedit in móta, soloreque. Unde reat eis Navicula at in medio manubratur fluctuabitur. Et autem iucibus et ius. Quam at ingilia nectus nomen ad eam ambulans, supe matris. Et in cœte eam supe matris ambulantem turbitatimque dicentes: quid fantasia est. Et pereat eumque clamanunt. Statimque ibidem cœus est cœs dicet. Habet fluituacæ ego sum, nolite timere. Et accedebus autem perus chrisit. Et eis si tu es, ubi me uenit ad te, sicut aquas. At iste aut.

Jenem. Et accedebus pernus et navicula ambulabat supe aquas. Ut enim. Et cœpit ad eum, et sepedicta, illud etiam. Et vensuò nomen nam. Et eam transactum. Et eam cœpit, et clamanunt dicet. Dicemur salutem me. Et omeno ille cœpit, et ait illi, ad huc seque iuxta dubita fide. Et eam accedebus, sent in navicula: cessit, ut etis. Quidam etiam in navicula erat: uenimur et aoramunt eu cœturos. Ueere sult et eis. Et eam transactus erant: uenimur etiam genefar. Et eam cœpit, etiam in loco illius, multum munirantur, regioque illa, et obum sentent ei cœsmales cœntes. Etrogavit eam, ut uel simba uam eum, et tangit. Et quinque, cent ginta salutem suum.

XV

Et eam accedebus ad eum ab utinam senis et phisicem, dicentes, et discipuli tuum transactum traviat cœs seniores. Et eam eni lanant manus suas, cui panem manducat. Et eam transactas, at uel eis, etiam transactum mandat eis, utamur etiam. Namque velle. Et non ex iis, qui male dicit patin uel mitis, mox monatam. Vos aut ducens. Quinque, dicit patin utinam, munis quæcumque eorum, et eam pederit. Et in houfificabit patrem suum, at mitis suae, et utinam fecerimus utamuntur eis, ut traducerem utamur. Quocirca, bi p[ro]batur et uobysalas dicentis. Et populus huc labus me benorat, et coram eis, læge à me. Si in cauſa at colunt me, docentes cœntur, et mārata boium. Et accedens ad se turbinam, dixit eis. Audite et itilligitur. Et eam q[ui]am in eis, comquit hocem: et quod p[er]cedit ex ore, h[oc] comq[ue]t.

topulit

Jove's

nat hommè. Time accècètis diuip
eus: divinè ei. Sas qi phèsi aut
to hoc uo sambalizat sunt. At il
le truèdèns aut. Omis plantatio
quà no piantauit pat misè celestis:
envoicat. Suite illos. Cea fuit, qu
cos cœcon. Cecus at si cœo ducat
fust: undo in soneà cœunt. Respe-
tens at petius: divè ei. Edi flectè nob
pabola m. utam. At illè dix. Obuè
Tuos fine intellectu estis. No itel
tugens quonie qo trnat in os: inè
tem uadit. Im feci sùm emittuntur.
Oue at, pœcunt de ore de corcè cre-
unt: et ea comquat hoiem. Oue
de corcè eni eorum cogitatijs malo
homiavia. adultia formicatæs, fur-
ta falso testunomia: blaspemie
hec sunt à comquat hoiem. 1 on
lonu at manibz mabu eate: ni com-
quinat hoiem. Et egli sùs in iis. se
cessit in prea tyæ et hyconæ. Et ecce
multe chanteræ, a flubiz ut egli:
damaut dicens ei. O mìseit in dìc
filu dard. filia ma male a temono
uexatur. Cui in truèdit e cubiz. Et
accecètis diuipuli eus: voglebant
cum dicètis. Dimitte cam: qu clau-
mat post nos. Ipe at, quænens ait:
con sùm muliis, miſi ad oues qo pe
enunt. Comus iſt. At illa uenit:
aux aut eui dicens. Onè: adunæ
me. Qui resphochit ait. 17 do é boni
ſumie pané filioz. 4 mutte camibus
At illa div. Et am dìc. Dam et ca-
tellu eduit de miis: qo caduit de me
ſa dìor. ſhor. Time renòs iis: at
ili. Omulr magna è ſi ex tui. fiat
rbi ſic ius. Et salutauè è ſiua clus:
evilla boræ. Stei tranſiis in ibus
uenit fecus marè galile. Et alten
dens in: sedebat ibi. Et acceſ-

ſentit ad eum turbe multe. Ænctes
ſecum mutus, et clauos, cœcos, xebilec-
talios mutus: et piceunt eus ad pe-
ces clus. Et cunuit cos ita ut turbe
minuetur, iuècètus mutos loquentes.
clauos ambulatæ, cœcos iuxenent.
magni cabat dimitt. Ipe at no-
catis diſcapulī ſuis, diu. a. Uscire o t.
Ipe, qu quivuò iam pſeniant meam:
qui habent qo mabu eet. Et dimittè
cos ienamos nolo: ne vefi ciat in uia-
Et dicit ei diſcapuli. Vi ergo nob
in tefto panes tantos, ut ſaturem
tumbam fantâ. Et ait illis iux. Quot
panes hens: At illi diuunt. Septe:
paucos piseulces. Et pcepit turbe,
ut discuìbent ſi tram. Et accipient
septem panes, et piceo & grاس agens,
ſegit, et cedit diſcapulie ſuis. Et diſe
puli tedunt pplo. Et comedunt co:
& ſatniti ſuit. Et qo ſi fuit de fragin-
tis: tulenit vi, ſpœta plenas. Et
aut qui manduciant, quiuo mi-
lia homin: ex patunlos & mulierè.
Et dimiſſa turba aſcedit in naniam.
lam: quenit in fines maggedan.

T. accesseunt XVL
ad eum phæsi a. ladueci tép-
tantes: et vuganunt ei ut ſigni: de
celo onceirt eis. At illè truèdèns
ait eis. ſcò neſpere dicans. Serem:
enim Rubicum oni è em celu. Et mi-
ne: hocie tépessas. Fuit alat eni tri-
ste celum, faciem cito eelui vidicare
noſtus. Signa at tempor: ni potuſh'
sene: gnatio mala et adultia ſigni
qne: et ſigni ni dabi ei miſi ſigni io
ne, pphe. Et truècis illus abit. Et è
ueniſſent diſcapuli eus truſſteti:
obli ſunt panes accue. Om diu
illus. Intucimmi: et cauete a ſeimito
phuscon: et laduecoz. At illi cogita.

bant utraque dictæs: or panes in ace
pumno. Scens aut iis: dixt eis. Quid
cogetus inter nos modice fixet, quia
pares in hænis? Nodum intelligis, nunc
dominum quod panem in v. mil
comun. 57. quod copibus sliptus.
12eq: Vj. panem in quatuor mil. huius
et quod foras sliptus. Or in intel
ligius, quod in pane divi nobis cœpit
a foro in to phantseor. 17. lauconæ or. 20. te
intelleverunt. quod in divit cauèchii a fer
mento panem: hæc toctina phisica
orunt. 17. lauconæ or. 20. lent ibe in pteg
cesare philosophi: et interrogavit discip
ulos suos dicens. Quem dixit boeæ
cæsuum homis? At illi dixit. Ali
votem baptam, alii at etiam, alii non
ihemiam. aut unu ex ppbis. Diat
illus iis. Qos at quem me cœchatis
renens fymon petrus: dixt. Lu es
vso films de iiii. renens at ibus
dixit ei. Renatus es fymon baronæ,
quod etiam sanguis in renenit tibi.
b. pater iis qui cœncelus. Et ego dixit
ubi, quia tu es petrus. Et hæc petra
edificabo cœcam in a. Et porte ierit:
nu pnalebunt ad iis eam. Quod ut
bo claves regni celor. Et qæcim quod
gaveris ut renam: erit solutur et celis.
Et qæcim quod solus estiam: erit sol
num et celis. Tunc fecit disipulio
suis ut nemini dicent: quod ipe cœt ius
reps. Et inde fecit ius onerit diu sepi
suis quod portet cum ut ilimam et
multa pati a semorib. et sertibis et pi
capib. sacrotum occidi. Et tis die re
sungent. Et allumeo ei petrus fecit
mere parere illum dicens. Abest a te d
n. erit ubi hæc. Am ius us. divit petro
Nunc post me sathana. Scandalum
michi es. quod faperi ca quæ fuit hæc
a hominu. Tunc iis divit discipulus

aut eis.

bus. Si quis nunc post me nunc et
abneger semecapim. tollat crucoey
sua. et sequatur me. Am em. no
nunciam suam salutem facc: pater
cam. An at peteunt aliam fuit ipse
mueniet cam. Quid emerat post
homini si mandu[n] timu[n] incertum.
auc ius sive cœtunt patem. Aut
quam dabit h[uius] omnia tempora sitt
bus at homis nuncus cœn gla p[er]
sin cum angelis suis. 2. tunc rediet
uncau[m] smopia cœns. Im dico ub
sint quam cœb[us] a stammb, qui nò
gulibunt mori. 3. cœc cœmunt fili
num homis a nuncie in regno suo.

Post dies s[er]ve: XVII
assipfit iis peti et iacobin.
Ibem etem iem eis et duat illos iis
tem excelsim seconim. Et iis quæ
æt iac eis. Et resplendit faciens
sicut sol: ne debunt at eis. h[uius] s[ui]
alba s[ui] me. Et cœcæ apperuerit eis
mores et ebras: ei co loquentis. Espo-
cens at petrus: dixit ad ibidem. Dom-
ne: homin cœ nos h[uius] cœ. Simis faci
amnis h[uius] tina tabnacula: tubum
mossi unu et e[mi]t unu. Ad huc eolos
quentem: cœcæ nubes lucidi obvia
nt eis. Et cœcæ nor te nunc dicens,
Et cœcæ filius iis dilectus in quo mi
b[us] c[ogni]mi: ip[s]m au dite. Et au vien
tes dilecti, cœcunt in faciè s[ua].
et timuerit ualce. Et accessit iis et
tenit e[mi]cos: dixit e[mi] cœs. Sumit e[mi]
nolite timi. Lenantes at eulos sui,
nemmi e[m]brunt. mi[s] soli ibi. Et re
secèdunt illus de mòte: fecit iis vii
cens. Ammi divinam iis s[ibi]c: cœc s[ui]
bonis a moriis rei gat. Lunc inno
ganerunt ei dilecti ius: dicuntur.
Quid e[mi]go sente: dicunt. Et e[mi]cos
portet p[er]mi nemure: At ille pendens

Tres

aut eis. Et his qæm nienturis è, et eis futur et omnia. Dico at nob, quæ eis inuenit, quæ cœgnomit en in se fecerit in eo quæcunque. Sic et filius domini paterius est auob. Time intelleverint diuoculri, quæ te iolæ bapton duremque. Et eam nemus hæ ad turbinam, a accesse et oem cum taba, gembi, pnoletus, et eum dicens. Unde miſerere ſluo mo, quæ lune naticus est, male patitur. Ann se peccavit, et ignem et erubio in aq. Et obitu li eum diuoculri tuis, et poterunt eam et eam. Rençens ibi aut. Ogina, tno médula et pufa, quoniam eivoben. Quæ quod patiar nos. Aſſert eure huc ilium ad me. Et in eprimit illum ibi et eum ut ab eo temori. Et eamus est pater ex illa hoz. Time a cœſtum diuocip ad ibidem fecerit, ad divinam. Et ſeruere, et ad potumus acæc illum. Diæ illus ibi. Ppt. meculit atque inim. Am quippe dico nob, ſi abutitis fixem ſic grunn, ſin apus, dicens moni huc transi bie, et transibit, et mich imposibile est ubi. Iux at genem he clatur, miſ poeem iuemui. Comitant ibi at eis in gali lea, dixit ut ius filius domus tracens, et manus homin. Acceret eum et tita dicemur get. Et onnstat ſi ut achement. Et eam nemus ſet ap planam, a cœſſeret qui divina magne accipiebat ad petri: et divinat ei. Magt ut in ſoluit diuagrum. Aut. Etiam. Et eam intras in domum, p[er]nent eam in ibi diœo. Cito tibi iudicem mon. Leges tis et quib[us] accipunt tributum, et censum. A filius tuis am ab alius. At illa dicit. Ab alienis. Et ut illi ibi. Et ego lexerit ſunt fili. Ut autem inſtançamque eam nate ad meate et mittet. Et eam p[er]ſecit, qui p[er]mus acceſſent volle. Et apto oecum iu. yemis state et. Illum at ſimenes: Da

XVIII

cic p[ro]me et te.

Nilla hoz a cœſſant atque diuoculri: dicètes. Quis putat maiores in regno celor? Et ad oceanis ille parvuli: statuit eum in medio cor, et divit. Amico nob: miſi ouſi filius, et efficiammi ſic parvuli: in intrabus i regni celor. Quidem et eivo habuitque ſic parvulus iste: hie est maius in regno celor. Et qui ſuſcepit un[us] p[ro]talem innoicem, me ſuſcipit. Qui at ſeávalizavit un[us] te p[ro]ſilluſi, istis quam mecum edunt: excedit et ut ſuſpedat, mola asfama in collo eum, et teringatur, p[ro]duum, manum. Qemato a ſcandalus. Ne cesseret em: ut nemat ſcanda la. Pritam[em]que homi illi, qui ſcandalib[us] uenit. Si at manu est aut pes tuus ſeádalizat te: ab ſacce eum et p[ic]ce ab te. Bonu[que] et tibi adutribi ingredi et cedilez ut clauſus. Q[ui]duas manus ut duos pede] ſeientem. Mutu[m] in iſignè c[um]. Et ſi œculus tuus + ſcandalizat te: eme eu: + p[ic]ce ab te. Bonu[que] tibi est eum uno œulo in uiribus, ut duos œculos ſeientem, mutu[m] in gebera[que] ignis. Quæ tenet cœtupnatio[u]nem ex his puſill. Dico em: nob[que] angeli cor in cel[ui] ſp[ro]utét faciè patib[us] mi[n] qui in celis est. Jenit emi films bovis. Salutare q[ui]b[us] penitus. Quod uob uices. Si ſiunt aliqui centu[i] oues et errant, et una ex eis. Nònci telinque nonaginta non est in motibus, et uacet q[ui]t et eam q[ui] errant. Et ſi notigit ut mu[n]iat eam: amico dico uob. quod gaudere bit ſi eorum mag[que] ſup[ro]nonagintanouè q[ui] n[ote]runt. Sic n[ote] uoluntas am[que] p[ro]ut et qui in celis est: ut peat umus et puſilluſi ills. Si at p[er]cearit in te ſi tuus: uacet et cor, npe eum me: et ſp[ro]ut solu[m]. Si te auot. Ent: lu erat eum ertem tu[m]. Si at te n[ote] auot, et auot: adhite tec[que] un[m] ut duos.

I am unable to find any text in the image. The image appears to be a drawing or painting.

ut in ore duorum tribus kalibris est et
œsibus. Qui sunt in autem et cito, sic
ecce. Si at eciam in autent. fit uti
sito et ebonicus et publicus. Amet iu-
co nobis, quæ et alii sunt ut iis, emittuntur
in celo. Et quæcunque solutus est, et in
lo. Sunt duo nobis, si duo ex nunc ob
sensum sunt utam. De communi quacumque
percutunt. Sunt ut apicem, qui est iis
lus. Et si emittunt duo ut ius est, ad
tum noce meo; et si cum ego in medio
est. Tunc accedens petrus ad eam, di-
rit. Unde quoniam peccabit in me, si
mis demittit ei, uti sepius. Et si ibi
non dico tibi uti sepius, huius sepius
agis sepius, etco assimilati
est regnum celor homini regi, et nolu-
tur ratem ponere ei, sius suus. Et eam
ceperunt, utem ponere: oblatus est ei, un
qui debet, et cœmuli taliter. Cum at
non hæc unum rectum est, eum dixi
nemus, et nunc ecus et filios, et ius
hæbat et reduci. Patens est, sius il
le: rogabit eum diocesis. Pati entis
habe in me, et ius redam tibi. Et si
mus at dnis suus illius: dimittit ei
debitum dimittit ei. Egerimus autem
mus ille, communemque deus suus, su-
is qui debent ei cœtum denariis et
tenens suffixat, et ius diocesis. Sedile
qvis debes. Et parere solum eis: to-
gabat ei diocesis. Patiam habem
me, et omnia redam tibi, si eat ut no-
tum: hæbitu et musti ei in cœteteræ,
toceret rectum debitem. Vizectus at eam
sui eis quod habent: est istam suam.
te. Et venient: et narramunt huo
suo ius quod sunt. Tunc nuncit illi
dnis suus et ait illu. Sertue nequa-
cem debitem dimisi tibi, qui rogat si
me, et non eivo oportuit et iis imedi

sui cui sibi et ego tuus mihi eis sum.
Et minus dnis eis trididem vi-
tum: quod uti rectus et musti in re-
bitum. Sic et pater nunc celebatur, et
nobis si in remittimus unumque huius modi
et coeuntur huius.

XIX

Et eam est simillima, ibis fer-
monce istos migravit, gali-
lem: venientem in fines in ree træ ioram
nem. Et secutæ sunt ei tibi mulie-
re, dimittent eis ibi. Et accesseunt eis
phisrei: septates eis et dicentes. Sihem
homi dimittet uivo est suâ, quacumque
er ea. Lui veniens ait eis: sion le-
gisti, quos qui fecat ab mea malheur
et femina fecat ecos. Et dixi: pp. 15 dimi-
tet huius et minus et ad horam uivo
sue. Et untem duo in carne una: quan-
tam huius dimittam huius cito. Et ad
etego des inter est: huius separtet. Diet
illi. Acuto eivo morio, sibi mandavit
van libellum et repudium, dimittere.
Ait illi: Qui mores ad duntam cor-
dis unum musti eum dimittet uivos
eum. Ab eoque at. huius est ecos iu-
obis, quæ cæq, dimittet uivo est suâ,
muli ob formicatæ et aliam duxentem
mecabatur. Dicat enim huius capiuli eis,
Sui età est, et huius uivo est, in eperdit
nate. Qui diu illi, et ius cito capiunt
libum istuo: huius quibuscumque est, huius
cumuch est, qui de meis uivo sibi nan se.
Et simile cumuch est, qui huius abdo-
membri. Et sibi cumuch est, qui castra
uerunt sepios, et regnus celor. Qui
porcape capiat. Tunc oblan sibi ei
pariuli, ut manus eis imponeat et
ozaret. Dicamuli atque in epiuunt ecos.
Ibis uio ait eis. Smite parium, et
nolite ecos phisicem, et nunc et ad me. Alio
um est ei regnus celor. Et eam posuere
eis manus, abutem. Et accesse unis