ad corintch.

teda.

et in hoc ne tunc uemenf put digni
cerant aspufi illos increparec. increpar
comistare. et ne eo aspiorc incorreci
uerentem in seditionem. & peioref effi-
cerent. Mauult & priu p eplam mi-
tigare. quasi dicet. Volu quidem ue-
nire ad uos. & idemco ultra p[ma] uic[que]
& p[ro]q[ui]m discetti. u[que] non-
lui quod[que] ex uobis p culpis eos p[ro]
re. Et ut credatis qu[ae] uera loqu[er]t: te-
tem d[in] contra anima mea muoco
si mentur. Avo. Illud aut[em] ubi u[que]
duplex co. non debet d[ic]i in[da]cum
u[n]turi si qu[ie]t com[endeo] gladiu[m]. & p-
muttam poscenti reddere: si furent
posc[t]ut non debo reddere. ne se uel aliu-
um occidat. Ideo non est in duplex
co: qu[ae] cum p[ro]mi reddere. u[que] cogni au-
furentem posse repetere. Item. Si p[ro]
ea quinque. obvi gandis & corripiendis
male agenib[us] par[ent]. qu[ae] op[com]nus
temp[m] inquieto. uel etdem i[ps]i metunt
ne deciores ey hoc efficiant. uel ad bo-
nam utam & piam erudendo impe-
diant alio[s] infirmos. & premano atque
auertant a fide: non unde[que] effe occasio
cupiditatis. & consilii caritatis. Hon
qua d[in]am fidei u[re]: sed adjuvare
fumus gaudii u[re]. Ansel. Cauev s de
eo quod supra dyro. par[cent]s uob u[que]
m corintbui. Iam enim aliqu[que] posse,
p[ic]ari & ch[ec]e. q[ed]t quasi wolentia quac[ia]
vellet eos ad fidem tenenda compellere.
& rata si fidem coacti haberent. par[u] illu-
p[fi]icui inde continget. Hanc aut[em] suspi-
cionem removet. tan[que] dicent. D[yri]
me ideo u[que] uenire ad uos qu[ae] uolebam uob
par[ce]. non t[em] ideo d[ryi] q[ed] d[in]um &
coactionem patia[que] fidei q[ui] voluntatis e[que]
s quod par[ati] sum adnuare uos ad a-
gendam p[en]ciant[ia] si uulat[que] coop[ari].
unde si[mi] compot[s] gaudii sempr[u]ni.
q[ae] gaudebitis emendati. Effectum po-
nu p capta. id: gaudii p[en]ciant[ia].
dobr. Fides non necessitat[is] ref e[que]
uolumtatis. Ideo d[ic]iv. non q[ed] d[in]am
fidei u[re]. d[in]atus en[i] necessitatem h[oc].

S[ic] adjuvare f[um]us gaudii u[re]. Quasi d[ic]at. Sic[ur] in malo ope ut[ric]ia e[que] ita & in emendatione gaudium. Hui[m] inqu[em] gaudii adjuvare f[um]us. qu[ae] wolentib[us] emendare se. offerunt commonione[rum] ut qu[ed] uelle cepant posset implere. Uel n[am] p[ove]t d[ic]i. Hon ideo d[ryi] par[cent]s uob qu[ed] uelm d[in]ar[que] fidei u[re]. id: quod ego uob fidelib[us] bonum p[ro]positi servantur. durictam repbenionem uelm inferre: sed adjuvare ero quo debona u[re] c[oe]ueratione gauderunt. Et h[oc] muniv[que] d[u]re & qui ulterea[que] in illos ueniret h[oc]s qui malum p[ro]positi habent: u[que] t[em] uenire corintbui. Lamb[us]. Ego autem testem d[in] muoco. & c[eta]. Quasi dicet. Vos putatis quod leuitate u[re]s sim non uemenf ad uos ut ch[ip]ofu[m]. & ego d[in] testem muoco in anima mea si m[itor]. q[ed]t par[cent]s uob u[que] n[am] qu[ae] si t[unc]e uem rem: inultu acrui uos arguerem. q[ui]n nunc facio p eplam. Et qu[ae] illi posset utare apti[n] uelle s d[in]ar[que] dyro. par[cent]s uob. q[ed]t est uerbi d[in]andi. S[ol]le[s] eni d[in] par[ere] seru[m]: hoc removet tan[que] dicent. Non ideo d[ico] par[cent]s uob quod sim d[in] u[re] qui in xp[er]n crediti: & adjuvare f[um]us u[re] ut bene agat[ur]. & cum x[po] gauderunt. Ham f[ide] statut. Ue[re] n[am] d[in]am. qu[ae] fidei qua statut liberta est nec habet d[in] u[que] n[am]. Ansel. Ideo n[am] d[in]amur fidei u[re]. id: non cogimus uos ad credendu[m] qua fide statut. id: in fide recorrit est. nec opu[m] est miſſtere ut credant. & ap[ar]har[que] u[que] bonu ope gauderunt.

Statut aut[em] hoc i[ps]um apud me: ne rem[ur] in ut[ric]ia uenire ad uos. D[ico] ma[n]t q[ed]t par[cent]s non uem. & hoc idem statut in c[oe]de meo: ne uidele[que] i[r]um uenire ad uos in ut[ric]ia. id: conſtan[te] uos. Uel i[re] u[m] in ut[ric]ia. id est ut i[rum] effe[ct]ut. Si enim ego conſtito uos: & q[ui] est q[ui] me leſtice[que] ini[que] conſtan[ur] ex me? Hoc et. Holo uenire ad uos in ut[ric]ia. id: conſtan[te] uos. qua si uos corriſend[o] do conſtito. arguendo. Increpando.

Cob. 2.

ad corintb.

Joda.

quo cùm in uel p eplam. vel p[re]sentiam.'
'n est qui me lecificet, n' qui contistat ey
me. id: sed meam voluntate ut pemi-
tent. Yel nullus est qui lecificet me con-
tristantem uos: n' uos quos contist. quod
mداus fit p eplam q[ui]m p[re]sentiam. Et
hoc ipsum scripiti uobis. id est q[ui]d nemo
me lecificet, nisi qui contristat ey me. ut
non cum uenero justiciam sup. justicia ba-
beam. de uobis. de quib[us] oportuerat me ga-
udere. confident in omnibus uob  qua gaudiu
meum omnui urin e. justicia de mor-
rectione. sup. truticiam de peccato. Opor-
tuerat me gaudé non soli munc. t, e. obm
cum contristauist. et sic gravus peccau-
rit. Confident in omnibus uob: q[ui]d ulter non
habebo truticiam. Quare: Qua meui gau-
dium omnui urin est: id: et iusto gau-
deo. uos gauderit. Vel confident. q[ui]d meum
gaudium omnui uestrin est. Ham cymul-
ta tribulatione & anguita cordis. scripiti
uobis p multas lacrimas. Uere habuit stu-
ciam. qua scripiti uobis p[re]mam eplam
m multa tribulatione corporis & multo
dolore must. n' sive multus lacrimis. quie
inditio furio quid imtit est. Hon ut con-
tristemini: t, ut scias q[ui]m caritatem ha-
beam habundant in uob. Hon m[ad]q hoc
refero ut p memoria e[am] contristem
uot: t, ut scio uos facias q[ui]nam. habeam.
& q[ui]m sinceram caritatem. qua omnis sicvo
me diligo. que in uobis abundant osté-
s est. quib[us] de iure meo cessi. Q[ui] non hoc
affectu coripici. contristav. multav eni
qui non condolet. fratri. Si quis autem con-
tristant me. n' me contristaut t. er par-
te: ut non onerem omnes uos. Hoc p[re]cipio
formulator est illum qu[em] in alia eptà sacha-
ne tradi uisterat. in c[om]monem recipit.'
qua correctus erat. Layf. As si diceret.
Bene nostri qui non tantum me contristaut
uerit etiam uos ex parte. id: non omnis. t. q[ui]
dam ey uobis. I[de]o chuo non omnes esse ex-
tristatos. ut onus hoc tristie non impo-
nam omnibus. uobis. Q[ui]d repbenſorie chuo
apls. tanquam dicet. Homi qua non omnes
uos sincere justiciam diligens. Yel n' omnis

onerat: t. illos qui n' deluerant. Si q[ui]mus
& me & uos contristaut. condonare illi: &e m
confortiur urin am: suscipite. Sufficient illi
& enusmodi & obnugatio hoc que fit a
pluribus. ita ut coniunctio magis donetis.
& consolenni. Illi me[n] qui tam graviter
deliquet. & ob hoc facile potest despare: tanti
est magna pena peccat a pluribus obitur
gar[ia] publice & confundt. in tantu ut con-
tia hoc q[ui]d a multis obnugat: magis et
uenam dedit. & consolenni illum p[re]em-
pius dand. ne forte abundanciori justicia
& absorbeat qui eimo di est. id: ne p[re]mum
afspam penitusi despan. seducatur a
chabolo. ut velit ut iaco: quaſi q[ui]t iam n'
habeat locum apud deum. do[bo]. Hota. Si
correctus in animo dolet: mo[y] habet frue-
tum. Prop[et] q[ui]d: ne absorbeat. obscioro
uos ut confirmetis in illu caritare. illum
undeliceat recipiendo. condonando. & con-
solando: qu[ie] habuſtis eiendom. indican-
do. obnugando. I[deo] eni hoc scripiti: ut
 cognoscam eripuntur urin. an in omnibus
obechentes fieri. Quaſi diceret. Quamque pos-
sem ubere: tam obscioro ut eum diliga-
tis & recipiatis. qua ideo ſcripiti uobis illu
iam recipi. ut obedienciam uadam erip-
rer. & cognosceret urin in hoc ut in cedit
obedire parati ſitis. do[bo]. Quanti: datur
intelligi: hoc obechentes factos in ceteris
p[er]bat. Si cum autem aliquod donat: & ego.
ay[s]. Non solum m[ad]q condonare debetis
qua obscioro uos: t. eciam qua ego condo-
nam quib[us] uos ignoſcere uoluit. Lamb.
Ideo hoc chuo apſis qua cum pri apud eos
maneret. multusque cuidam peccatu: eis m-
dulgenib[us]: ne indeberi ab e[que] unione se-
nungi. H[uius] to: ut huc indulgentur eu in-
dulgete. ipſe: ſic qu[ia] up[que] meculat eu ipſi m-
dulterunt. ne temptante sacha ſurre
p[er]uer eos aliqua diſuoccha. Ni subdut.
Nam & ego quod donau[n] si q[ui]d donau[n]:
pp[et] uos. suband[ia] donau[n]. in p[er]sona
h[oc] = uoc [p]p[er]. qui dedit nobis potestat[em]
ligandi atque solvendi. ay[s]. Si quod dona-
m chuo. qua non paſſim & temere hoc
factum est. I[pe]t uos hoc feci. ne undeliceat

ad corimch.

fedæ.

conſtarè not. Ideo addid in p[lan]ap[er]i.
ud: ac iſp[er]e condonare: ne uideat
irrita h[uius]modi condonatio que p[er]ſter
amicos fit. Iſe non c[ir]uuentam à farha-
na. Hoc est. Ideo debeat condonare: ne de-
cipiam à farhana p[er]nunam alp[it]ate.
ne faciat eum despare. Non en[mi] ignoram
co[gi]tacioneſ enu. qui quos neq[ui] consenti-
endo decipe: ſaciv n[ui]us al[poſ]o. Donbros.
Vt non c[ir]uuentam inq[ui] à farhana.
Dicit q[ui]a condonatio debar fieri & c[os]ola-
to ſubſequi in[re]patione: ne chabolus
ſuggerat ei ut vel p[ſen]tib fruat, qu[ui] de
ſpe ſiurit p[er]mi delectus est. Cum uen-
tem aurè troadem p[pe]t eug[im] p[er]i &
oſtum in aptum eſſe in d[io]: ni habui
requem ſp[er]u meo eo q[ui] non muern[im]
tutum fr[em] meti. D[ys]t. Hueuſq[ui] ſur-
intipotito ab eo loco it ſup[er]u an. & iti
a macedomia venire ad uos. & a uob de-
duct in uideam. In[re]p[os]ut qu[u]dem hec
omma. & qa[ta] uolebat a ſe leutac[è] remo-
nere: & p[lan]am ſuam commidare. Si[le]
ſculp[que] e[que] ſurit quod non uenit cori-
thi: & q[ui]a non p[fe]c[ui] in tivade. d[ui] ap[do]
ei norat tutu. ſine quo ni potat ibi
p[ſic]ere. qua[na] ſolus ni potat & fideleſ
inſtruere: & p[ſ]repentib, in[cre]chulſre.
p[ug]nare. Titus enm in[re]p[res] aptu erat.
e[ingua] e[que] for[an] ex[pr]ſiſu qua[ps] apt[es]
loqui poterat. O[mi]ſerat aurè illum apt[ur]
corimch[ui]. diſcedens ab eph[es]o p[er]p[er]a
epl[am] miſſam. au ei renuntiare an co-
rimch[ui] p[he]ndo ap[loſ] omneſt a ſe r[mo-
nuſſent: & ad emendatione p[ne]nuſſent.
Quo non reuſo ad apt[ui]n: non tantum
ibi p[ſic]ere poterit. qua[nti]p[er] eſſet ſi[mi]
habuſſer. Et: & quasi chered. Parcens uo-
bi[que] non uenit corimch[ui]. ſi uenien troade
p[pe]t p[er]i eug[im] p[de]icand[ui]. liceo oſtum
in eſſe aptum in d[io]. id: ſi e[que] multa
corda parata eſſent ad credend[ui] d[io]no
copante: non t[em] habui requie ſp[er]u
meo. ideſt non potu[rum] ſa[n]ſſacere uolun-
tati me[que] eo quod titum q[ui] in erat ne-
cessar[ui] ſi muern ibi ſiuer conchyra-
mus. ſi uale facien[ſ] en[ſ]. qui erant com-


ſi in quib[us] oſtum apt[ur] erat. p[pe]ſe-
ſum in macedomam. Ia[mb]roſtæ c[um]taſ in frigia ubi troia oſtim ſure.
Oſtum apt[ur] dict[ur]. abundant[ia] ſer-
moniſ d[um]mi: p[er] quem in[tra]t ad u[ra]
e[n]nam. Re[que]m uocat leciat[ia] menſi: &
q[ui]m tu[rum] in[pre]ſte ſuo absence n[ui] habu[n].
Beatut ierom[ui] uocat tut[us] ſi[mi]l[am]
pauli: qua[na] in[pre]ſt en[ſ] erat. H[ora]
q[ui] ſi ap[ts] n[ane] epl[am] corimch[ui] a tro-
ade ſerip[it] ut beatus ierom[ui] in ar-
gumento e[dem] epl[em] t[est]a[n]: non b[ac]
tice ſi p[er]mi reuſuſ e[ra] macedomia quo
nunc uad[ui] ſerip[it]. I[er]on. T[em] in[re]
troade que pri[rum] troia uocaba[n]: ut eug[im]
p[er]i p[de]icarem in aſſa. Cum[que] oſt[ur] ap-
tum in eſſe in d[io]. hoc: p[er]tutu[m] cre-
dichſſent. ſue p[er] ſigna & ichtu[re] que in
me opaba[n] deuſ p[es] ſeſſe fidei naſentuſ
eccleſi: e[m] d[io]no ſuccreſcentuſ: non habui
requem ſp[er]u meo hoc: p[er]tutu[m] c[os]o-
lationem muernre n[ui] potu[rum] eo q[ui] titu[n]
fr[em] meti: n[ui] mueneru[m]. ſue qu[ie] reſi-
endum purabam. ſue qu[ie] ibi degere
anderam. uel q[ui] illo uenctu[m] ſe eſſe d[re]
rat. Que aurè ſurit tanta consolatio
& qu[ie] re[que]ſ p[er]mi p[er]ſen[ta] vii. qu[ie]
qua[n] n[ui] mueneru[m]. uale facien[ſ] e[m] p[pe]
tut[us] e[m] macedom[ia] & duq[ui]t[u]n dyrmi
pauli apt[ui] uir[ui] ſuſſe doctuſſim[ui]:
& eruditi ad pede[ſ] gamadeli. Cum[que]
hab[ev] p[er]tutu[m] ſcien: nam p[er]t[ar]ui e[ra]
ſermoniſ. diu[n]tar[u]n: linguar[u]n gr[am]
poſſideret. diu[n]toru[n]: ſenſu[n] maſt-
tac[è]: non potat g[reci] eloqui digno
ex[pr]icare ſermone. Habebat g[reci] t[em]
in[pre]tem. ſicui e[ra] p[er]tutu[m] mar-
cum. E[rgo] pauluſ ap[ts] conſtar[è] q[ui] m
p[er]ſen[tar]ui ſi[ſt]ulam p[de]icationuſ ſue
orgamu[m]: p[er] quod p[er]u[ro] caneret n[ui]
muenerat. p[re]viu[n]: inma[de]om[ia] ut
ibi muern[ec] titum & uſi[ta]re ſtris.
uel p[ec]utionib p[ar]baretur. Apparue-
tat en[mi] et ut in actib[us] apt[us] legi[que]
ut macedo p[er] noctem dicent[em]. tranſi-
en[ſ] in macedom[ia]: adju[n]na not. E[rgo]
uale facien[ſ] troiam[us] ſue troadenſi.

ad coram

ſeba.

pſectus è macedomà ut mu[n]enre ibi
tur & habere et imp[re]tationis engiſq.
solatur. quem intelligi non ibi rep-
tum: 1. poſt obulatione et p[ſec]u-
nel apti ſupu[n]emſte. Sequunt. Deo autem
gratiam qui ſemp[]t triumphare nos in p[ſo]p[]to.

Ahnſt. Hactemſi egw de obulatione
e cum culpa non uenat, hoc incipit ſe
comendare: et p[ſe]ndo dep[er]mere. Quasi
dicet. Multa p[ſa]ſutum ſum. 1. deo grat
ago qui ſemp[]t triumphare nos facit
in p[ſi]dicatione xpi: qui corda p[ſ]parat.

Hiberni. Tr. triumphat. not. chen p[]eo
quod = triumphat de nob. uel triumphi
ſuum agi p[]of. Agi = gr[ati]as onip[]po-
tenti deo in p[ſo]p[]to ibi. quem gentibus
p[ſ]cheabat: qu[em] digni ſe elegi v[n] in tr[يا]
umphi fili ſui. Triumphus dei eſi
p[ſ]ſilio martir[us] p[]nomin[em] xpi. effusio
ſanguiſt. et me[n]t v[n]tina lecita. Sequë.

Et odorem noticem ſue manifestat nos
in omm loco. Cum enim qui ſu[n]erat
tamta p[ſ]ſenitantia ſtare martire auſt.
torquet. & in ſui cruciath[us] gloriatur:
odor noticem dei disſemina[m] in gentis.
e ſubit tacita cognitio quod ſi uerſi
eſſet euglin: inmiq[]ui tangi me[n]ſen-
dereb[us]. Heq[ur] emi delicata & diu[n]icui ſtu-
dens ac ſecura confessio eſt: 1. in car-
cerib[us] in plagi[us] in p[ſec]utionib[us] in fa-
me & ſiti & nuditate. Hic triumphuſ
de iſt[ut] & apti[us] iuctura. Asv[us]. Sicus
ſp[er]c[ui] ſanctuſ p[]noſ poſtulac[us] & gemi-
noe è: nos poſtulare & gemere facit:
ita deus triumphat nos in p[ſo]p[]to. quod =
triumphare facit ad ſimilu[n]tudiné xpi.

Ahnſt. Odorem noticem dei uocat mira
tula uel uerba quib[us] ad noticiam ei uem-
tur. uel xpi[ui] qui uelut odor p[ſ]cedens a
par[em]. notificat eum mutuſiblem: in
omm loco ubi[que] p[ſ]dicat[em]. Aorb[us]. Pre-
dicationem xpi. odorem dei iſeo dicit
qua ſicu[que] quodam que ſi uident per
odorem cognoscunt: ita mutuſibilis de
p[ſ]dicationem xpi se uoluit intelligi.

Vest. iſeo p[ſ]dicationem xpi id est p[]qui[n]om
xpi annuntiavit ut odorem dicta. qua

ſicu[que] odorem diffutus on[n]t replect. ita et
p[ſ]dicatio omnes colligie. Q[ui]a xpi bo-
nuſ odor ſum deo. & in bil q[ui] ſalut ſu[n]t.

em bil qui peunt. Ahnſt. Ideo me[n]
dico qua deus odorem noticem ſue ma-
infestat p[]of. qua ſum odorem xpi bo-
nuſ & ſuauf deo. bonus inq[ui]m & horu[n]
respectu qui inde salutem: & h[uius] q[ui]
contemplentem peunt. qua bona in-
tentione facit. Asv[us]. Bonus xpi
odor eſt: in cum uta p[ſ]dicatione
xpi nom[que] ſeſicat: non blasphematur.

Abus quidem odorem mortu[m] in morte[m]. alius
autem odorem utem uta. Lanſt. Predi-
catio quidem bona è in utriſq[ue]. 1. qui
mobedientem ſunt. 1l[ui] fru p[ſ]dicationo odorem.
mortu[m]. id peccat viabem in morte
eternam. 1l[ui] ſui obediunt p[ſ]dicationo-
ni: eſt odor uite ideo[m] uſtio[m] deucentis
in utam eſtam. Aobros[us]. In lege qui
hostiaſ bono uoto offerebat. boni odorem
deo erat & acceperubilis. ita u[n] pie p[ſ]ch-
cationis doctr[em] odorem p[ſ]reſtat fra-
glan[te] deo. Asv[us]. Bonus xpi odor eſt

p[ſ]dicatione ueri natu[m]. quem odorem uta
capi[us]: qui eunanglio bonus mo[rum]. ut
ut e[congru]t. Ojorem me[n]trui: 1.
cui ab mi[n] que bene loquutu[m] una diffen-
ti. Que condito e[con]am audito[m] ob-
ſtru[n]g[ui]: cum recta p[ſ]dication[em] ab alio
p[]ncreduſtavem audire[m] in morte[m]. ab alio
p[]ſidem ſu[n]capi[us] in felicem. Aorb[us].
Increduſt p[ſ]dication[em] xpi odorem mortu[m] è.
Auchentem eni uerb[us] dei ſue accupunt
quasi p[ſ]tem ex qua oriatur mortu[m]. Jeron[us].

Xpi inſo[mo] apti[us] bonus odorem ſumut deo.
e ceta. S[ed] poterat audient respondere.
Quoniam g[ui] non omnes credunt: Prout
g[ui] q[ui]m in[]roget: ſoluit antipofota. &
mixta morem ſuum q[ec]q[ui] alium obicere
p[ſ]oſt[ut]e. ante q[ui]m obiciat. edisseru. ut
ſentat. Homini[x]i in omni loco boni
odor ſumut deo: & p[ſ]dicationem n[ir]e lon-
ge lateq[ui] ſp[er]nac fraglan[ta]. S[ed] qua bo-
mine[m] ſuo arbitrio dereh[ect]u[m] neq[ui]
eni bonu[m] necessitate faciunt: 1. uolun-
tate ut credentem coronam accipiant.

ad cormth.

ſed.

mcreduli suppliciſs mancipenſt. ideo
odot. ni qu p se bonuſ eſ urtute eozy
& uicio qui ſupcriuut uel non ſuſeppi-
um in utam tranſit aut morſt. ut
qui credidero ſalut fiant. q uero ni
credidiu peant. Sicut g ſolus rachot
tam munda loca accipianw quâ imun-
da. & ſic in florib. quom in ſtercore lu-
cent. nec tamen ſolus rachi poſſuumtur.
ſic & xpi bonus odot q nuntiq mutari
poreſb nec ſuam natam ammitte.cre-
dentib. una est. mcredulis moſt. Oort
autê non ſita commuſ qua cu belliſt
mor mur & numenti. 5 illa de q ſcrip-
tum est. Anuma que peccauert. ipsamo-
retur. Ergo una non hec arbitianda
est. qua ſpiramut & mcedmi. 5 illa de
qua dient. qui credut in me habet una
eſnam. dvb. 5dyſ. De hoc nummi odo-
re dient in euglio. Maria foro larari
accepti libram unguenti & unip edef
ihu. & exſi to capillu ſuſ & dom impleta
ê ex odore unguenti. Libra unguenti
pſectio multicie. muher uero anima fi-
delus. Pedeſ diti ungu. qui paupib. co-
ſo. ando compatitur. Eoſdem capillu
exdgi. qui de rebus que s ſupſſuunt
paupib. ſubuenit. Dom impleta e odore
munduſ bona opmione. Qui muidev
bone fame. tanqum iudat bono odore
morib. Q eam diſligit. unu bono odo-
re. Si non eſſt clari tudo ſcory. inu ndia
non ſurgeret impioz. S si p ſequendo
ampulla frangitur. odor unguenti am-
plus chilatae. diffundit. Seque. & ad hec
qui tam idoneus. dyſ. Q uah diſere.
Nos ſumuſ odot bonuſ. & p nos opat hec
deus. Et qui p ſleuſo aploz ita idoneus
est ad hec agenda. ſicut nos apti & dvb.
Bonum odorem ſe dui apſis non ma-
tum. & eundem bonum odorem aliuſ
duiv ad utam. aliuſ ad morſt. Felices
qui bono odore unuunt. inchil autê
inſelicet eſ qui bono odore moruntur.
Et qui eſt aſt quê bonuſ odor occidit.
Hoc e quod dient apſis. & ad hec quiſ
idoneus. Quom q faciat deuſ mur it

modiſt ut bono odore & bom unuam &
mali morant. quom ſi qu. qnnt diti in-
ſpirare dignat ofbendam. Pauli apin
bene agent. bene unuem. uſticiâ
uerbo predicant. ope demonstrant. de
doctorem mirabilem. fidelem diſpen-
tore. fama ufq. ch. diſſemnabat. Qdam
diugebant. qdam muidebant. Ili bono
odore unebant. & illi bono odore mori-
ebanant. Amatii bene agent. uynſt bo-
no odore. Inuchiti bene agent. moru-
ſi eſ bono odore. Huc qui mori uo-
luſt. ideo odorem illum malu eſſe ſeu-
t. Oirom e ſi quom hoc fiat. & taruſ
qiq. eſt qui modum copbendere valeat.
Fortaſſi em ibi lateat alioq intellecuſ.
qui am e poſt ſenetrari. tam quod
penetrare potur. non debuſ denegari.
Non eiu ſui ſicur plurimi aduſtancesu-
bum diti. ſi ex ſinceritate ſicur ex deo cora-
deo in xpo loqimur. elijs. Non ſun in
qt p ſeudo tam idonei qm nos apb. qua
noſ ni p ſpicam ut ipſi. Nam ipſi predicant
p uoluptate & ni p proſ. ſalta ueru am-
miſcentel. S noſ p ſpicam ſincerat ingerio-
ne non queſtu. ea que deuſ docuſ noſ.
ſolum ut ei placeam. minq jpsm ex-
cedentel. dovb. P ſeudo qdem apſo tangi.
qui uerbui dei p malam impretatione
adultabanc. Nam tollentes de ſepſi chui-
num ſenſium. ponebant humani. Et
hanc ſimilitudine habet. qua ſicur adul-
ter loco uti recipi. ſic perſeſit loco dum-
ne ſcripct. & ſpuali ſtelligentie pilloſ
p ſeudo admitt. Ex deo auté loquitur
apſi. id. quom deuſ dedit. Coram deo.
id eſt ipſo teste. In xpo. id. ei honorem
& potentiam precheant. lanf. Adulter-
non queru plem. ſed cyplere cœpit ſ
uoluptatem. Taleſ mmiu ſun qui p
čreno & corporali comodo ubi dei pre-
dicant. non querentel ſpuaſe filus gena-
re. Ex deo inqui loquum. qua ex deo ac-
cipiuſ quod predicant. Coram deo id.
m p ſentia dei. uel qua illa place conté
diuu. In xpo. id eſt de xpo loquum. ſicu
ex deo accepimus. & ita ut illa placeam.

ad cormth

ſedā.

31

Lamb. Vere notum idonei odorem utre reddere, quod non pseudo: quia ipsi pro iactus temporibus, non cauta filioz, ipse alium pereandorum p[ro]dicantur: & in ea p[ro]dicatione adultum in aliena conuge opant. Ita non adutuxi not. & p[ro]dicantur ey p[ro]ma vertate ore idem factes quod corde tenentur: ey sp[ro]pi s[co] habentes quod p[ro]dicant. & coram deo patre, qui testif. est. in p[ro]po id: de chumitate & humanitate fili de. Jeromini. Quod aptis dictis, & ad bee qui tam idoneus, hoc mult multe g[ui]a difficile dignus preco utiutur, ip[s]i mueni potest: qui in annuntiandis illis non suam. Et euf gladium querat e[pi]te p[ro]dicat. In eo autem quod se negat, esse s[pi]tumque, qui vendentur uerbum dei. of: tendit esse i[pi]mplurimos qui quib[us] puca[t]t esse p[ietatem]. Et turpiti ueri gladium omnia facunt: se autem ey fincitare quasi miſum ad deo: & ſp[ro]ſente eo, qui se miſerit omnia in p[ro]po & p[ro]po loqu. ut cauſa p[ro]dicationis dei triumphus ſi ip[s]i. e[pi]q[ui] gla. Et notandum quod miſter ni[mi] duciatis in homin capituli fine monstre: ey deo enim in p[ro]pi s[co] coram deo patre in p[ro]po filio loquutus. Sequuntur. Incipiens: ice r[mi]tus notifici p[ro]mendare: & ut numq[ui] egemus ſicur quidam commenda[n]tis e[pi]ſi ad uol. aut ex uob. adh[us]. Q[ui]a teuebat eos miſtre accipere suam commenda[ni]. ut etiam in p[ro]ma p[ra]ſecerant quasi suam gladium quererent: incipit agere contra to[que] opinionem dicent: se non ſtudere p[ro]priis laudib[us] ut ipsi putant. Sed chumis. nec egere e[pi]ſi commenda[n]tis ad illos ab alii uel ad alios ab illis miſſi: ſicur quidam quos nulla utiuf comendat egere noſkuntur. P[ro]seudo q[ui]dem ut bono r[mi]ſive recipiunt: rogabant eccl[esi]am in e[pi]eran[te] ut eccleſi ad qua ipſi tendebant, comenda[n]tis atque cauſa ſui muti[re]. Iſp[si] quuppe buſinochi comendatione mdige ban[que]: qui nullus uere p[ro]bitatil conſiſtibi erant. E[pi]pla mi[na] uol esti p[ro]p[ra] in cor. ch[ui]g. ni[mi]t: que t[em]ur & legi: ab omnib[us], hominibus manifiestati, q[ui]n e[pi]pla eſt i[pi]

ministrata a nob[us] p[ro]p[ra] ſi p[ro]p[ra] n[am] atamto: & p[ro]pi dei unu. non in tabulis lapideſt. & in tabulis cor diſ carnislib. Ianſ. & anſt. Hon egemus inquit e[pi]ſi commenda[n]tis. quia fideſ ſi[na] e[pi]pla ſi[n]a eſt. p[ro]pi ſentiura e[pi]pla ſi[n]a ſe p[ro]p[ra] ſentiura e[pi]pla ſi[n]a ſe p[ro]p[ra] ſe[n]tenda[n]t. Hec e[pi]pla ſcripta eſt in cordibus ni[n]t. quia fide[m] u[m]m obliuonu n[am] trachidimus: & in memoria ſi[n]a firmi[que] eſt. Q[ui]e ſcutur & legi: ab omnib[us] hominibus. quia omnes ſeuunt q[ui]d fideſ ſi[n]a e[pi]ta p[ro]noſ miſtitura eſt: & diſcunt in uob[us] exempla utiutur. Et ne ſinſtre accipiatis quia d[ur]i uol[us] eſtis e[pi]pla ſi[n]a: uol[us] diſco manifiestati. q[ui]n e[pi]pla eſt i[pi]miſtra ta a nob[us] e[pi]p[ra]ta. id: fideſ ſi[n]a manifiestat: eſſe deo donante e[n]nob[us] amministratib[us]. I[pi]c[ui] enim illam p[ri]ncipalib[us] p[ro]pi. & ni[n]o minuſterio opatur. Vinde ſcripta: Hon atamto. & p[ro]pi dei unu. quia fideſ uol[us] tra p[ro]p[ri] ſeu[n] uob miſp[ra]ta e[con]ſura ta n[un]q[ui]m delecti: ut q[ui]d atamto p[ro]p[ra]i eſt d[omi]n potest. Vel non atamto id: p[ro]dicatione p[ro]seudo apl[oy]z que deſt nee: e[pi] ad ingredinem peccati vel e[n]a in ſeru ducu[n]: & p[ro]p[ri] uerbo dei quod ſemp[ma]ne[n]: e[pi] ad u[n]ta ducu[n] e[n]nam. & u[bi] p[ra]te. Hon in tabulis lapideſt id eſt duru[n] cordib[us] notat habentib[us] nec ſeruendib[us] ut ued: le: & in tabulis cordiſ carnislib. id: in cordib[us] mollib[us] ſenſum inſtigendu e[pi] affectum implendi que intelligunt habentib[us]. Ad[mi] Carnales[] tabulaſ ch[ui]u c[ord]iſ n[am] carnislib. prudente: & tanq[ui]m uuentiſ ſenſumq[ui] habentib[us] in comparatione lapideſ q[ui] ſine ſenſu eſt. Et in hoc preponu ueri legi nonu[m] testa[m]t[u]. Fiduciandam aut talem habem[mi] p[ro]p[ri] ad d[omi]n. adh[us]. Fiduciata. Inque mi[n]a eſt q[ui]e e[pi]pla p[ri] & mi[n]a uol e[pi]ſi. quia deu[n] ubi: p[ro]uol laudatur. e[n]a ſo[n]menda mur: & talem fiduciandam ad d[omi]n ex quo omnia p[ro]p[ri] p[ro]que omnia referimui. & ad uol. Prefero d[omi]n aplice dignutati. Hon quod sufficiente ſimil cognare alii quid a nob[us] quasi ex nobiſ: & sufficientia mi[n]a ex deo eſt. Hoc: Hon ideo tali deo q[ui]d of[mi] aliquat homi uel cognare possim. quod ſi

11.

ad corinçh.

feda.

ex nia parte nos defendens quasi ex
nobis procedet: 1. quod omnino nia bona
actio & voluntas ex deo procedit. cui est
& uelle & peticere. Qui & idoneos nos fecit
ministrum & littera & spino.
Item alia commendatio. Quasi diceret: P[ro]
alia supradicta beneficia dei facti sunt
ab eo minister & dispenſatorei & noui testa-
menti. P[ro]ſecta ſcientia & uta idonei no-
ui testamenti chio non eſtibentis in liti-
tera tantum docente: 2. ſp[ro] adunam-
te qui p[ro] nos datur. Littera enim occidit:
ſp[ro] autem unificat. Ideo non est nonum
testantum in littera: qua littera occidit
dum facit ſcient peccare. & addid[ur] p[ra]
rationem. & mecatat ad mala. qua car-
nalitas nia talis est: ut ardentus deſi-
deret phibica. Et ideo est in ſp[ro]: qua ſp[ro]
unificat dum mecatat ad meliora. &
facit implere. Item. Littera & ſp[ro] alio in
chicunti lep & gla. lep & gla bona est: 3. c[ui]
gla. ut cum caritate ſcientia p[ro]deſt.
Sine ea occidit: cum ſu uir[em] peccati.
Que cum ubec quod ſine gla fieri n[ot] po-
test: indicat homini quod inſtrinſi e[rum]
querat gr[ia]. lep & gla duet ad fidem. Fideſ
impecrat ſp[ro]: ſine quo non est volunta
libera. cum cupiditatiub, uneat. In malo
quidem est libera. ad boni n[ot]: uſi filius
liberauerat. Avoc. Attende & uide utinam,
q[ec]eſim p[ro] circumſionem vel fabati. uel
quod alud umbratilis faciantur. ac non
totum p[ro]boc dicat. quod littera phibet
peccatum non unificat hominem: ſed
potut occidit angendo concupiscentia.
& muquitatem p[ru]aricatione cumulam-
do. n[ot] liberet gla p[ro] legem fidei que est
in x[ro] ſitu. Laph. Q[ui]od dicat littera occidit,
duplici potest intelligi. uel qua ſine mis-
ricordia peccant ref occidi ubec dicent. ſi[ſ]
hoc uel illud fecit more mori aſt: uel qua
carnalit[ia] obſeruata animam obſeruan-
tur occidit. preferim p[ro] adueniti. x[pi]. Sp[ri]
ritus autem unificat: id: ſp[ra]nali[que] intel-
tecta & obſeruata. animam obſeruantis
unificat. Sequitur. Quod ſi ministratio
m[or]tis litteris deſervata in lapidibus

fuit in gla. na ut non poſſent midendé
filu ſi[tr] in faciem moſ[que] p[ro]g[ram]ulc
e[ui] que euacna[que] non magis mi-
ſibratio ſp[ro] erit in gla? In hoc uerſu
accepit laus & commendatio noui testa-
ti. Dicet enim qua ſi ministratio uerſis
legit formata litter[em] in tabulam lapideſi
ſur moſ[que] in tantâ gl[ia]. ut filu ſi[tr]
faciem euſi uidere non poſſent p[ro]ter
claritatem ulc[que] ei que tamen tranſito-
ria ſuri. multo magis ministratio nonu
legit erit aptis in gl[ia] semprin[ata]. Necus
autem lep ministratio moſtis dicit: uel
qua peccantes moſte corporali pumebat:
uel qua poſt adueniti x[pi] ad litteram
obſeruata amme moſtis ministrat. Ho-
uum u[ro] testamenti ministratio ſp[ro] d[ur]
uel qua p[ro]ſum ſp[ro] sc[que] obſeruanti da
tur: uel quâ ued[que] lep ſp[ra]nali[que] intelli-
gi & ſeruavit. Dih[es]. Probar p[ro]minu id est
u[ed] testamentum q[ui] ministratio noui
testant[ia] erit in gl[ia] ministrif ſuri. qua
ta erat ministratio moſtis id: littere
occidentis in gl[ia] moſtis ministro illuſ
q[ui]nus eſſe in lapidibus ob uide quod
chri-
tiam deſormata id: tur p[ro]ſi & u[n]one-
ſta in quib[que]dcam ſe[mi]n litteram: uel ſi[ſ]
capec p[re]ſende ſe[pi]ta. ut udei qua inſi-
gi in erant aciem ſui uſiſi inſigere in fa-
ciem moſtis minime valerent p[ro]g[ram]ulc
ut ei gl[ia] que tunc euacuata e[rum]. qua
& in moſtis ſtatim tranſiunt: & nunc
in ministris uerſis legiſ non e[rum]. Merito
q[ui]dem euacuata est: 4. p[ro] ſi forma n[ot] uerſat
erat. G[lia] moſtis quasi ſtelle in uelpe.
g[lia] x[pi] quasi ſolus q[ui] orient ſtellaſ obku-
rat. Vnde muſſon negar potest. ad mi-
ſibratio ſp[ro] id: noui testant[ia] in quo
datur ſp[ro] m[ulto] maior gl[ia] ſu[n]i ſu.
Oſtice fulgo[que] q[ui] in facie moſtis erat. ſig-
niſicabat cum clare uidere ad quod illi
n[ot] poterant accedere. Ham ſi ministratio
dampnatio[n]us gl[ia] est: multo magis a
bundat ministeri[que] uſticie in gl[ia]. Hoc
est. Si uerſi lep que omnino p[ru]aricato[re]
conſtituens dampnatio[n]u obnoyioſ faci-
g[iam] habet: tunc nonu[rum] testant[ium] m

quo datur ſp[e]c[em]que ſt. quod legitime & uturum confirmatio fideley & immutably, multo abundantior est gladium dabeat. adhuc. Quia dicta est ministratio mori, hinc exsultant quidam heretici q[ui] moſſes ministrari mori, id est mori auctoritatis maligni ſalientur ſp[en]t. quod mundi huius opinantur auctores: ignoratius ministratio mori dictam legem factam illud. Utiter occiderunt, ſp[er]t. autem iuſſicat. Lex enim quod uti & ſi autem p[er]uarantur, multo moreret. quis de gladium non adjuuat ad iuſticiam legis implendam. Oportebat emm ut testa-rito utere. Ley imponeb[us] ſupr. et de ſue voluerat utriusque fidei notis, que in dicta rei iuſticiam & uberet, ac ſic moreret p[er]uarationis iuſp[itu]t. ad gr[am]nec夫uge renenb uberemque tantumque ſuuanctemque nouo testamento est revelata. Hinc pu-terat diu moe[ui] et eo quod blaphemato-rem malam fune leg[em] utem et dicti est ministratio mori: non inuenſes p[er] [e]ſt eos eſſe dictum, q[ui] ſuo ubero arbusto legem ſufficere arbitrabant, & p[er] ſiim gr[am]nem non adjuuat, rei p[er]uarationis ſub eſdem legis uta tenebant. Unde alibi dicit. Ley utram opat, ut si emm n[ote] est ley: nec p[er]uaration[ia]m ostendit unde dyerit. Ley utram opat. Nec enim et p[er]uaration[ia] mala eſſo: uſi ley ut [e]p[er]ta bona eſſo. Visti guinam aur[em] lep a gladium. Sub illa eluduntur. et dicti: ſub ita eriguntur eſt. Illa in tantis bona elbui ubi uqueat: nec in tantum ut bona conferat. Illa iuſtici faciet au-ctor em. ita factorem. Et ideo ſub illa peccatores inſup[er] etiam p[er]uarator amuſa. ſa exculpatio ſe ignoratius coniunctus, aco-ceat. ſub ita uero & parcente & optu拉 te nee qua mala eſopat extinguitur. et ut bona opetur ascendit. Quid g[ui]rum ſi illa dicta est ministratio mori, ubi uta occiderat malum phibendum, quod ſic et bonum impando q[ui]non ſi uta uero dicta est ministratio ſp[er]t. utq[ui] munificat ut a p[er]uarationis mori, ſur g[am]nem, & iuſticiam ſi rei legam

in tabulatu. t. liberi in cordis & in morib[us] habentur. Hoc est testamnium nonnunquam a utere. qua ibi ued non formidat, coram angustis. Hoc nowsボモ spatia[rum] latitudine cariorum. Digno quidem de i[mi]t[em]ta est ley. Et, p[er] [e]ſus curis, q[ui] p[er] ſerui, data est, in lapide i[mi]t[em]ta est. D[i]ſi autem cum gladium venient in via dixit sebebat: qua in gentibus fructu querebat, qui dictu p[er]p[er]tum. Dabo leges mea[rum] in cordis eſſu: & in mentibus eſſu ſupr. eſt. Quod autem dictu est de ministro non terit testamento, moſſe quod n[ote] poterit intendere fili in ſi, in faciem et p[er] [e]ſum gladium multus et: h[uius]mo erat qua in lege p[er]tum m[orte]tur, et non erant, & ideo uelam me faciem moſſi et p[er]ſoſ poſtu erant. ut n[ote] intenderem, ſicur te p[er]tum est fili in ſi, in uſq[ui]m finem, finus autem legi p[er]t. ad iuſticiam omni credenti. E[m]ni p[er]ſcient. non mori entem, finus quippe dictur p[er]tum, quem ſunt omnia: q[ui]c[ui] aliquo ſunt officio. Ham me ſofficium & finem hoc distat quod officium est in h[uius]que facie debem: finus p[er]tum que facem. Qua ita: omnia illa p[er]ter p[er]tum fideant. qu[em] fili in ſi, in eſt que fideant, non intelligant. hoc ſignificabat, uelam q[ui] eos uſque in finem non ſinebat, intende id: uſq[ui]m ad faciem moſſi, que p[er]tum ſignificabat. S[ic] ideo dictum est quod euacua[rum] bec gladium, qua omnes umbre ſignificantes euacuan[em], cum reſ que ſignifica[rum] aduerunt. Quemadmodum enim scientia q[ui] nunc est euacuab[rum] cum uenerat illa qu[ia] dicta ap[er] facie ad faciem: ſic et ita que in umbris erant tradita uideſt in uedi testam[no]t, neceſſe ſi in euacuan[em] revelatione now testam[no]. Sequam. Ham nee glificat[ur] est quod clariu[m]nac pa[rt]e, p[er] [e]xcellent[em] gladium, diſſt. Vere abundat ministerium iuſticiam in gladium, nam ad eo quod in hac parte nee glificatum est quod clariu[m]. Idem quod ad comparationem h[uius] n[ote] partim nee dicenda est gladium illa p[er]tum gladium p[er] [e]xcellentem, q[ui] de nono testam[no]t. est, ubi

ad cormik.

scda.

puri indem gliam dea. qua huius p[ro]fus
w glia multus moysi, obfusus est, et sibi
illoq[ur] non sua. Vel ita. Quod claret sub
domi moyses in hac parte id est facie.
nee glificatum est, pp[ro] excellentem gl[iam]
quam habent et habitur et sunt apud e
ceteri. Si enim quod euacua est gla est,
multomagis q[ui] manet in glia est. Si ut
ut testamenti nouo supuemente deſt
truendum p[ro] gl[iam] moysi sunt munistra
tum et receptus s[ane] qua non comenda
retur. multomagis erit in glia nouum
testamentu quod manet. qua nouo
testant[ato] non succedet alud. Habentem
ſtagtalem sp[em] multa fiducia utinam. Et
non ficut moyses p[oneb]at velam sup[er]
faciem suam ut in incendent filiis tuin
faciem emf quod euacua. Q[ui]a tanta
inqui et tam apta est glia noui testant
ut. keco nos minis et habentem talem
ſpem iudici gl[iam] dei qualem ſupra
diyo multum fiducia et apte loquutu
et non celamus ſensum inm[em] sicam moys
celam sub fig[ur] clarem intellectum à
mend qui meditem erant causa peccati.
que tam fig[ur]em mine p[ro] gl[iam] euacua
et exponunt à pluribus. Ianf. Velamen
utinam legis mine auferet. Q[ui]a modo ex
poni obfuerat q[ui]n legale et obſeruanie
docuerunt. S[an] obfuerunt ſensuſ exعي.
Q[ui]a hebet est racio quoque inudeque. Q[ui]
non solum tunc est, et bodie q[ui]n iam ueri
tat claret. Visq[ui] in h[oc]her mi eni chiam id
ipsum velamen in lectione ueri testant
tr manet in reuclat[ur]. q[ui]n in p[ro] p[ro] euacua.
Velamen quidem ueri testant[ui] in fide
tant[ui] p[ro] auferet. Et ideo ipsum q[ui] ante
aduentum eufu[n]t in cordi] udeor[ui]
manet non reuclat[ui]. qua in p[ro] p[ro] n[em]
dum. S[in] uſq[ui] in h[oc]her mi chiam cum le-
gitur moysel. id est lex p[ro] moysen amnimi-
ſtrata. velamen est postum sup[er] exعي
qui negant p[ro] p[ro] p[ro] A[my]sl. H[uius] eni qui ſunt
in p[ro] p[ro] euacnat[ur]. h[uius] sup[er] corda non cre-
dent[ui] velamen est id est cecitat deſpment
racionem exعي. cum id q[ui]nus leguntur
id est exponunt euf moysel. et ita duo obſt

cur non intelligant. qua e[ra] velam in lec-
tione. et cecitat sup[er] corda. Cum autem
conſihi fuerint ad dini. auferere velam.
Layſte. dato p[ro] ſi. cum in p[ro] p[ro] crech
derint. Buiit autem p[ro] p[ro] eſt. Vbi autem p[ro]
dini. ibi libertas. Ordo. S[pe] toſi est dini. id est
p[ore] est opari quod unbis p[ro] p[ro] c[uo]s
tuio iluminant. quos tunc in teneb[rit]s
deservi ignorante. Ubi c[ui]que autem e[ro] p[ro]
dini id est filiis p[ro] quem dat. ibi e[ro] p[ro]
libertas. et ideo uidei qui habent p[ro] p[ro] dei p[ro]
sunt intelligens ut apud q[ui] in p[ro] p[ro] uere
credentes p[ro] p[ro] dei habent. Uel dini ad
qu[ie] comuerunt est p[ro] p[ro] et ita facer p[ro]
tur intelligere. Asy[que] Velamen chiam adop-
tionem p[ro] p[ro] et non intelligunt. Toluſo
velam: cum tranſerit ad dini. Item.
Non omnes qui p[ro] p[ro] appellantur ad
p[ro] p[ro] tranſerunt. 5. quibus auferet velam
q[ui] in lectione ueri testant[ui] manet. Q[ui]
enim ſunt in ueri testant[ato] impeditio
uelamne nec uoc p[ro] intelligunt nec noui.
Q[ui] autem c[um]que ad p[ro] p[ro] remoto velam-
ne p[ro] nouum intelligunt et uerit et noui.
Laoy[que] Legi[n]ro in exodo q[ui] moysse de mon-
te descendente facies emſerat comita
ex confortio ſermonit dini. qua ita reſple-
dunt quafi quos d[ia] ſolit racionem emſent.
ut in emſ faciem intende filiis utinam
p[ore] ſen. Idcirco moysel q[ui]ndo ad pop[li]n
ycedebat velamen sup[er] faciem suam po-
nebant. quod ingreſſus ad dini et c[ui] eo
loquens auferebat donec ad pop[li]n eyi-
rev. Clara faceret moysi. clara et p[ro] p[ro]
gentia legis de p[ro] p[ro] uelamen est luera-
ut moysel. qui uidei incredulet p[ro] p[ro]pec-
cata ſua obumbrav p[ro] p[ro]alem intelligen-
tiam. S[in] cum tranſerit ad dini. aufer-
retur velam. Ad dini in transire et cum
illo loqui est in p[ro] p[ro] corde credere ad uſ-
tuciam. et ore confiteri ad tautem. Not in
omnes reuclata facie gl[iam] dini speculan-
tet. in eandem imaginem c[um]ſormanunt
a claritate in claritate. tanquam a dini p[ro]
A[my]sl. Tanquam dicere. Iudei habent uela-
men sup[er] exعي. h[uius] non omnes apud expedita
ratione gl[iam] dini p[ro] p[ro] speculi m[ori]t mtuen

ad corinth.

fœa.

tes transimut de urture m utrememur ut ei
simus imago id: chri. euntes ab una clara
cognitione in aliam. ut poteris quæ sibi de chri-
cor. laufi: Nos in quod oporti apud iuvelata
c facie non coopta sicur mojst celestem glori-
tiam diu speculantem ad istam cum eft
intencio nostra quin mine p speculiæ engi-
ma iudemi. in eandem glam q adhuc non
qualis e apparu et quiaq iadam imago ui-
detur: fide e bonum apud chusemam. quia
in hoc concendim in conformis et fieri pot-
sim. a claritate fidei puentur in claram-
tem specter. lovb. Per fidem glam diu spe-
culantem ad eandem imagem chusemam
fipamur. id: ut tranfacta huc una. similes
nuemamur imagis gle ypi. adhuti a diu
fpiu. Unde ius. Scumus in quod qua cù ap-
paruerit: similes er erimus. avb. dyel.
Revelatam factem dixi. in qua uteft eft
utelamen. Hoc specim si queram: pefecto il-
lud occurrit quæ in specio n mihi ymago cer-
mec. hoc quæ facere conat simus. ut p hanc
ymaginem quod nos fum quidem utrumque
a quo facte fum tanquam p specin. Specula-
tet g dixi p specutu iudet. h de specia
plicitent: quod in greco n i = ambigui.
Qe uis au in eandem imagem chusemam-
mur: uterq imagem dei uito intellig: eandem
chicem istam glam qua speculaui. qua eandem
imago dei e gla dei eft. ficii
alibi dixi. Ubi quidem non dehe velare
capud cum su imago e gla dei. Eanfor-
man g dyu de forma in forma. mutam
are transfim de obscura in lucidam: qua
e ipsa obscura imago dei in qua homnes
creati sunt. q animali prefunt. Que na-
ta in regz creatus excellentissima cu à suo
creatore ab impletare inftitica: à defor-
mi forma for nofam chusemam in forma.
Eft quuppe e in ipsa peccance q uato magi
dampnabile uicuum: tanto certi natà
landabilis. e ob hoc adhuc quod de gla in glam
de gla creationem in glam inſtitutionem.
Quamus possit e aliu modis intelligi qæt
dictum eft de gla in glam: de gla fidei in
glam specier; de gla qua fiti dei fum: in
glam qua similes et erim. chndo iudebim

cum tunc et. Quedo adhuc nunc quan
diu fpiu. ostendit gla dei nobil conferri
tam optabilis chusemationis boni. ad quin
consequendæ nos erudito donec fieri pefecto.
Cum autem ad pefectum fuerit hoc imago
tenouata: similes deo erim. deo habentem
hanc munificationem nucta quod mediam
consecuti fum: non deficim. dyel. Hoc eft
dicere. Qen nobil velamen ablatum eft. e-
tantam habemus claritate a diu fpiu. iecar-
co nos qui hanc eugliam habemus ammi-
mitrationem non fecin merita nostra ſcedim
misdiam. der: non deficim p aliquibet admi-
sit. ſi abchicam occulta delector: qua nò
solum apta malat. ſi etiam malat cognationet
a corde reicimut: ut fine dedecore eugim
ministrem. non ambulante in auctu.
id: ypoecifi. ut pſendo q uiderem iumi-
les quod non ſunt neq adultantes ubi?
der. falso miscendo uel p quaſtu p[icando].
ſi in manuſtatione ueritati, que mani-
teste in nob eft comendante nos meti p-
ſos id eft comendabile faciente. ad om-
nem conscientiam hominum racionabi-
tum. ut nullus qui ratione utre possit
rephendere nos miſi contra conscientiam
ſuam: e hoc facim non coram hominib
ut iudeam ab eſi. coram deo. id: in be-
neplacto dei qui uide in abſcondito.
uel deo teste hoc chico. Quod ſi etiam
eſt uin euglin. ficiu ueris reſentantum.
in bis qui peunt. id: boy culpa qui pire
meruerunt. eſt optam. in qæ deus huiu
ſeli execant mentes infidelium. id: p q[ui
deus execerant. id: natali ratione p[iar]i
pmisso mentes infidelium. huiu ſeli qui p[ro
n creduam: e huc tetu conformam. Yel
deus huiu ſeli qui n solum bono regno. ſi e
malos p merito p[ecipitar]t: dant et q uod uolit
id: ne credant. Vel ch huiu ſeli. id: chabolus
princeps mundi. qui ſeculariby p[incipat].
Yel ch ſeli ſupbia eft. uel moguie. laufi.
Deus huiu ſeli. id est qui n solum munibi
tes creaturat: ſi etiam hoc unibile fecin co-
chidu e regno. Ut ſic plena costructio chs
huiu ſeli condico: e rector. nucta illud in
psalmo. Cum muocarem exaudium me

ad coram

teda.

deut justicie mee. ut subandat: dator
& remunerato. Potest & ita construit.
Deus excccaut menses infidelium huius feci.
idem p[ro]prijs excccat. Si uero de chabolo di-
catur deus huus feci: sic intelligi ut ille
lud in euanghio uens p[re]ceptus mundi.
Et in eptà ad ephesios. Actueri sunt mun-
di rectoref. tenebraritur barum. Sequerit
cause rectitro cur deus excccaut m[ort]es
infidelum. undelicev. ut in eis non efful-
gerat illuminatio eughi glie y[pi]: quod e'
imago dei munibilis id est ut non appa-
reat eis lucidum & illuminans ocios eum-
grim. in q[ui] predicta[em] de y[pi]o h[uius] solum infir-
mitas carnis: ierit etiam glaetierant. & quod
ipse est imago p[act]is cadem eui illo. sicur-
ipse autem. Q[ui] undet me: iudet & patrem.
Asygnat. H[uius] volumu heretica q[ui]da d[um] huius
teli intelligi maliter tamq[ui] illi fuerint
moyset in ueri testantur. qua[si] hoc chye-
rit ap[li]. Ubi si necessitas esset intelligi d[um]
teli huius d[um] m[agnior]t[ur] hoc et h[ab]s chabolum
q[ui]n omnes ch[ui] gentrur demonia. & uti[que]
multo maxime p[re]ceptis demom[us] esset
quando q[ui]dem quorundam d[us] e[rum] vent[que]
e: nec ideo uent[que] deus e[rum] ita si posset d[ich]
d[us] huius teli chabolus: nec ideo chabolus
deus et qua nee demonia sunt d[um] q[ui]
us ch[ui] gentium sunt demonia. Potest et ip-
pe fecim in malo intelligi. I[s]ude d[ic] ap[li]
perut[ur]. Eripue uos de p[rae]centi f[el]o maligno.
S[ic] cum alter p[ar]tatur intelliget: q[ui]d necessitas
eft h[uius] chabolus p[utare] significat[ur]. ac h[ui]
poruit deum ueri justum & bonum. qui
excccaut morres infidelium huius feci: ut non
distingua[em] h[uius] m[ond]us: d[us] feci huius ac de-
inde inferat: excccaut morres infidelium:
s. ita poterit. in q[ui]s deus. ac deinde submitt-
ent: feci huius excccaut morres infidelium. hoc
eft infidelium feci huius morres excccaut.
S[ic] uti[que] non placeret. ut deus bonus mentes
excceret aliquor h[uius]. Non eui attendunt
salutator[us] ut erba dicentur. In michi ego
in h[uius] mundum uem: ut qui h[uius] uidec[que]
uideant. & qui videlicet ceci fiant. I[s]le
g[ui] qui feci aplicam secentià cumque mult
miserec[que] & qu[em] mult obdular: p[er]fecto q[ui]m

multo illuminat. & qu[em] mult excccat. S. h[uius]
eft meq[ui] apud d[um] cum d[ic] exccia. Orde-
ricordam & michi cantabo et ch[ue]t. Illum-
nat g[ui] michia. excccat michio uti: e[qu]simo
& si occultissimo. Infrutabilla em[ur] sunt in-
dicia em[ur] cum tam ch[ie]t. Sequi ut pro-
nu: qui michat equitatem. Quare g[ui] ille deo
diferent excccat: ille deo adnuance illu-
mina: h[uius] non nob michi: de michio tam
michat: uſurperat: h[uius] contrarius centes cum
ap[lo] exclamati. O altitudine diuittar[ur] ſapi-
entem & ſententem d[ic]. q[ui]c[ia]. Et cum p[rae]ſum-
ta. Judicia t[ua] abſiſus multa. Eſt autem ma-
go p[act]is ſilips plena acu: p[er]ſecta. id est h[uius]
illo ey[mi]clo facta. ſi de illo genita: michi
mi[n] ab eo cum imago eſt. P[act]is quippe
imago ſumma id est tam ſimilis ut in ea diſ-
SIMILE ALIQUID NON ſI. ſILIPS E[UN]GENTUR.
Ad hoc nate[que] quod philippo ch[ie]tui eſt: q
undet me undet & patrem. non uti: q[ui]
ipſe ſic p[act]is qui ſiutuf: ſi quod a p[act]is ſi
ludidine in nullo d[if]erepet ſiluſ. H[emo]
g[ui] uos fallat: exq[ui]n dicunt munibilem
p[ar]tire: & munibilem ſilu[m]. H[uius] em[ur] hoc aſſe-
runt qui p[utant] cum eſse creaturis: nec
intelliguntur: sedim q[ui]ch[ie]t ſi: ego & p[ater]
uni[m] ſumus. P[ro]ſut in ſoxa deu in qua
equalis eſt p[act]i: etiam ſiutus munibilis eſt.
Sequitur: Non em[ur] nos me[n] p[er]ſoſ p[ed]cani: ſed
ch[ui]m in m[ui]m y[pi]n. nos autem k[ern]us n[or]
p[er] m[ui]. lan[que]. & A[ui]s. Oſtenend[que] q[ui]d h[uius]
ambulantes in astruta neq[ui] adultantes
uerunt deu: & e[rum] chy[re]t eughi glie y[pi].
e[n] g[ue]t n[ui]r. Q[ui]n dicto: Predicato ni[ta]
n[ui] tendit ad gl[iam] m[am]. uel lucta. & y[pi]:
pp[er]t quem ſumus munis[que] ut i. Q[ui]m deus
qui de tenebris dy[ric] lucem splendescere:
illux ut cordib. n[ui]s ad Illuminatione ſeu-
tie clariarunt deu in facie ni[ui] y[pi]. A[ui]selo[rum].
I[sc]o me[n] p[ed]cani. qua deus qui ſolo pre-
cepto fecit ut h[uius] de tenebris ſplendesceret.
quod ſu[n]t in ſaparatione clem[ent]or[ur]: ipſe
deus t[um]en ſuum infudit nob ad hoc ut
alios illuminem p[er] ſeu[n]tiam de clariare
d[um] de eſſentia deu i. & e[n]oc in cogntione
e[ſide] y[pi] fine quo non cognoscent: ſicui
ipſe autem. H[emo] uent[que] ad p[atr]e: n[ui] p[er] me.

dyst

ad corintk.

foda.

80

dovbros. Rario cur p[.]edicent. indericet qa. sueniam p[.]chicandi dech[.]u illu es: iw pillos illuminati cognitione habeant glie der p[.]p[.]m. Avovs[.]t. Cleperunt tenebre ex quo cauta confuta. moles ceh & terre sepit esse posb accedente luce. Quod facti est meli reedictur in quo p[.]fscient hominu affec- tro significat. Jus[.]t. Unde apti. Fuitis emi alio[]ndo teneb[.]re. iunc aur[.]e luy in ch[.]no. Scientia glie e. qui s[.]cimus ipsum esse l[.]men. quo tenebre n[.]e illuminant. Habemus autem t[.]besauru itum in uafis fied- ub[.]i. ut s[.]fblimicat h[.]v utaturis dei & c[.]rno- bi[.]s. Ia[.]nf. t[.]besauru scientie claritatis dei d[.]icu apt[.]us habere in t[.]renus corporib[.]. q[.] a matia uocauo fubtilia: qa. adam de li- mo factus est. Et ostendit quare apti ad p[.]chicandum euglium electi funu cum funu homines & non angeli. qui maior[.]i dignitat[.]s funu: iw quando alio[]que sublum- ter aguio utatur dei impuret & n[.]i illu. Si enim angeli committim esset p[.]chica- tionem facere & miracula: poterunt e[.]s qu[.]s & uatu[.]s fortafiss imputaret. q[.]d non euenu in homine. dh. Hacte[n] egw de altitudine scientie, h[.]c agu[.] de carni fragilicate que ad gl[.]am est. e. si coni uideat. Iju[.]w in mo- deu in cordib[.]i, m[.]n ad scientiam. f. h[.]ac scientiam qua alio[.]s d[.]erui in corporib[.]i fragili[.]s, habemus: iw tota altutudo fine predicationis fune mutuelos que in nobif est. dei e[.]s uideat non mia. Ud t[.]besauru d[.]ich[.]t facerantum dei quod fideh[.]tly erogat[.]i p[.]fidid abscondit. In omnib[.]s v[.]ulationem patn[.]i: t[.]non angufiamur. do. Osten- ch[.]w qua idonei erant p[.]chacotres q[.] omi- moda p[.]assi tribulatione non angufia- banur: id[.]s non tantu[.]i opp[.]imebantur ut cederent. Aijsl. Ola[.]sa s[.]mum inq[.]u fic- tilia. & liceet omnib[.]s, modit tribulat[.]i in cor- pore: tam n[.]i angufiat[.]i in erte. Exe[.]ctor homo coriumpit: t[.]s inter rer[.]nonat[.]i. Aporiamur: t[.]non destitumur. In tan- tum paupet efficimur: iw umunq[.]m & uecet s[.]tia deino. t[.]s non ideo destitum[.]i a t[.]besouro n[.]i. Uel n[.]i destitum[.]i. qua d[.]s paſtur. Ap[.]roſ greece. paup tatine. Inde

aporiare: id paupem facere, P[.]secuio- nem patimur. qua de loco ad locum fu- gam. t[.]i derehquum. a deo qui thes- aurum custodiat. Deicurum: in mortu[.]s p[.]iculum p[.]ster n[.]i. t[.]s non p[.]nimu. qua ad bona creaticum. Quid p[.]ingta & Semper mor[.]tificationem ibu in corpori n[.]o e[.]cufe- rentes. ut e[.]nita ibu in corporib[.]i, m[.]n ma- infestee. id. Mortem quia ibi p[.]n obi p[.]r paſſus est: non s[.]lum in animo t[.]s, e[.]m cor- pore n[.]o undiq[.]e circumferim. ut fiet mor[.]t ſe immortaliaſt etiam numeſt manifestee non s[.]lum in anima, ueru etat in corporib[.]i, w[.]it. do[.]br Dubiu q[.]ppe n[.]i e[.]t. qua in marturib[.]i p[.]c occidit: unde uita qua p[.]c refurrerit a mortu[.]s mor- tali carni e[.]s preſtabili. Semper emi noti umm[.]i in mor[.]t tradim p[.]p[.]t ib[.]i: ut e[.]nita ibu manifestee in carne mia mortah. Anſt. Repeſticio confirmatio est. Q[.]uum[.]i d[.]icu in uturib[.]i, uel quib[.]i liceo uuere. In mo- tem tradimur: id in p[.]icula mortu[.]i, P[.]p[.]t ib[.]i id p[.]amore ibu. Quasi d[.]icet. Hon timen[.]i mor[.]t p[.]p[.]t p[.]miſam refuſtrectio- nem. ut e[.]adem immortalitaſt in car ne mia ſiu: que e[.]m carne ibu. E[.]rgo mor[.]t in nobif opat[.]i. uita autem in uobif. Increpa- tio est. Q[.]ua inq[.]ut talia patu[.]i. mor[.]t diu[.]num exerceo in nobif. t[.]s uot ad uobu- tare p[.]fentis ute tendit. Uel qua p[.]mo- tem unit[.]i ibu conſequunt. E[.]rgo mor[.]t non est muſtib[.]i. ſ. opatur magni quod in no- b[.]i: t[.]s, uita qua delectam in t[.]renus mo- tem eternam opatur in uobif. Vel uita. E[.] id p[.]pter them ute ibu mor[.]t opat[.]i. id a p[.]roducti p[.]assionib[.]i efficiu[.]i in nobif: id fideſ p[.]lantat[.]i. Habentes aut[.]e eundem ſp[.]m fidei ſicu[.]t ſcripti est. credich p[.]p[.]c quod lo- curus him: e[.]s not credimus p[.]p[.]c q[.]d e[.]loq[.]i. Quasi d[.]icere. Non p[.]chicamur uobif mep- taſ fabulat e[.]uana figmenta. t[.]s eundem ſp[.]m qui cauta fidei est habentes. quem p[.]rioreſ uiti p[.]p[.]be habuerunt. In quos p[.]sona ch[.]u dand se ideo loqui qa crech- ch[.]i: ut illi ita e[.]s not credim futam uita. E[.]libere illam confitem non timentem ibu? ute. Bene q[.]dem p[.]p[.]ofu[.]s credidi. qua

ad corimb.

ſeda.

tine fide impoſſibile e' placere deo. Li ne
fideſſer mutrib: addidit locutus tum al-
ter enim ſi pſecie crederet. *As. 8.* Quid e'
eundem ſpim. ſi quem habebant enſi illu
p quos eloqua dei iudeſs minifterata ſuſt.*
Non emm omneſs in illo poplo ſi intelliſe-
bant. *Jpim p illat umbras uetis testaſtiri
figuratù. Heq, eni cum ipſe moſſes œ ce-
ter ppbe non intelligebant. *qui eti poſſit
p[in]nuntabant. Tempora variata ſu[n] non
fideſ. qua illu ventum credebant: *noſ ue-
mſſe tam creduntur. Scientef q[ui] 4 ſuſeſa-
[ut] ſim: *e noſ cum ibu ſuſeſtabt. & conſi-
tuer uobcui. *dyst. Et noſ maſo credunt: &
[lo]quum certi ac fidentes quod deuſ noſ à
mortuſ ſuſeſtabt. & conſtitut[em] in cele-
tib. Hoc ideo dicu: *qua alia qu negabant
refuſectione e] p[er] ſi n[am]. Suſtunnt
aux] p[er] pater. *ſicuv ipſe p[er] c[ir]av in
p[al]mo. Tu aut[em] d[ine] miſerere mei & refuſ-
ita me. Et ipſe p[er] ſe i]p[sum] ſuſtunnt.
ſicuv p[er] ſe testatur in engiſio. Solute tem-
plum hoc. & m [t]tuo y[cit]abo illud. hoc
aut[em] m[u]d[ie] ch[ed]bat de templo corporiſ
ſin. Quod aut[em] addid ſe noſ cum ibu ſuſ-
citabt. uel cum ibu d[ic]u. id: in eadem
g[ia]t. u[er] ultra ſi moriam: *uel c[ui] ibu id:
ipſe e] i]c ſimul cum eo. *da e] c[adem] ſin
opa p[ae]t: e] fili. Et conſtitut[em] maſ noſ
uobſcui qua fidei unuſ in una domo
eru[n]: *h[ue]c d[uer]t ſa ſin p[[r]mia. *da e] ch[ia]
sa me[n]ta. Uel ita Ideo dico noſ uobcui. ſi
uof nobcui: *u[er] non inſtru[er]eſ p[ar]eſ nob
ſut[ur] ſi uolueru[n]. Potefb enſa uobicu[n] con-
ungi ad u[er]u[que] uerb[ati]: id: & ſuſeſtabt
& conſtitut[em] & noſ & uof. *Omnia eni p[pe]
uof. *ut g[ia]t abundant. p[[r]multoſ g[ar]u] actio-
ne abundet in g[iam] dei. Bene m[u]qu[em] de
uobis aſſerv: *qua omnia ſita facim] p[pe]
uof inſtruendof n[ro] exemplo. I[ta omnia
ſpectan] ad uof: *u[er] g[ia]t dei abundan[ſ
in nobiſ abundet in uobis & p[er] uof in al[i]
& p[er] uof multoſ abundet g[ar]u] actione
in g[iam] dei. id: u[er] uof & illu g[ia]t deo aga-
ti ad oſtendendui d[um] gl[i]oſum. I[ceo, Om-
na ſuſtinet ap[li]s u[er] ſi paucos ad cenam

dei ducat, contumela cui e' ſi uemant
paua. Ianſ. Ordo. Omma p[pe]t uof ſubau-
di inſi]uendof patu[n]. *u[er] g[ia]t abundant
actione g[ar]u] facta p[[r]multoſ: abunde[]
in g[iam] dei. Quaſi diceret. id hoc patu[n]
*ut* exempli patiencie diſcatiſ a nobiſ: &
deo g[ra]ſ referat[ur] & multi alii uobſcui. *doſb.
ſpli]s picula paui non timu[n] u[er] p[lu]res cre-
derew. & abundan[ſ] dei donu[n] non p[ar]
coru[n] g[ar]u] actione minuerat[ur] ad
contumaham dei: & multa[ſ] p[icien]ſ afflu-
rev p[ar] multo[ſ] actionem g[ar]iar[u] ad glo-
riam der. Prop[et] quod ſi deſicunt. *dyst. P[pe]
q[ed]. id: u[er] abunde[] fiaw g[ar]u] actio in
uobis: *non deſicunt* in p[assione] tubulatio-
niſ. S[ic] luew h[ui]s qui forſt eſ nobiſ homo cor-
ruipe: *tamen h[ui]s qui incuſ eſ renouaſ de
ch[ie] in chem. Quauiu inqu[ur] corporu[n] in
p[assion]b[us] & aduerſi h[ui]s mundi exponeru
toru[n]em: *anuma tamen que incuſ e[m]
nita & cui non accidu] humani ſuru[er] & e[m]
qua eſ mago dei. renouaſ cotidie magiſ
ac magiſ in agnitione e[li] qu[em] creauu e[m]
Id emm q[ed] in p[ſent]e[er] e[m] mo[ntaneu] & leue t[
b]ulacioniſ ni[re]: t[upra] modu[n] in ſublumata[]
e[n]n[um] g[he] ponduſ opa[]e[m] in nob. Ordo & ſen-
ſu[] uerb[or]u. Oerito maſo non deſicuntu[n]
qua id t[ub]ulacioniſ ni[re] q[ed] in p[ſenti] eſ
mo[ntaneu] & par[u] duran[ſ. & leue ad ſe-
rendi: t[upra] modu[n] t[ub]ulacioniſ in celo
quod ſublume[.] opatur in nobiſ e[n]n[um]
g[he] ponduſ. Redde ſingt[ia] ſinguliſ. Contra
id quaſi minu[n]: t[upra] modu[m]. Contra
in p[ref]en[ia] hoc eſt in t[ra]: in ſublumitate
hoc eſt in celo. Contra mo[ntaneu] e[tnu].
Contra leue: ponduſ. Contra tubulari[ui]
nostre: *ponu] g[he]. Nobiſ dico. non contem-
plantib. id: non appetentib; *que uiden[ei].*
ſ que non uiden[ei]. Ideo non que uidentur.
Q[ue] emm uidentur temporali]a ſunt. & ideo
transitoria. Q[ue] aut[em] ſi uidentur: *t[ina] ſunt.
Scamui eni q[ui] ſi e]reſt[ur] domui n[am] h[ui]
habitationi] diſſoluerat: *quod edificationi
nem ex deo haben[u] domu[n] non mauiſto[am]
e[n]nam in celu[n]. Ac ſi d[icer]et. I[bere] mo[ntanea
& leue[] tribulatio n[am] e[tnu]m g[he] ponduſ.

ad coram b.

ſedæ.

opæ in nobis. quæ etiam in corporibus nostris
Sermus enim quod edificationem ex deo habebat
in celis domum feci non manufac-
tam eamdem. Si tamen eamdem domus non erant
bunus habitacionis p[ro]bulatione et p[ro]p[ro]
toleratas chissolata et destruas. ideo q[ui]
chissoluit. Ut conditio est carus et sive p[ro]miſa.
Domus non tamen eamdem caro non in qua anima
udivi in domo habitat. que numquam
de vta et ad terrena peſuit e. Dums habi-
tationem dictam id est quibus eſse undecir in hac
trena habitatione: uti temp m[]q[]etatur
anima corruptibili carne p[]grauata. Et
ficationem u chent corp[ur] immortale plene
firmari. Q[ui]d ex deo tantum eſt: et non munific
terio hominum. Et in tantis certus est de futura
refurrectione: quod ſi habebam. Si habebat
Domum inquit utinam non manuſacta. id est utinam
cop[]plerione hominum. Etiam: inunquam ulte-
tius chissolendam. In celis: inter celestes.
Aa. Etificationem m[]q[]et habem ex deo
id est immortaliitatem p[]paratam nobis qua
induendi ſumus in fine cum ſurrexerim
m[]ui a mortuis: quia hoc terreni emortale
corpus induec immortaliitatem. Aob.
Per domui non manuſacta eamdem in
celis ſignificat corpuſ immortale: cui forma
iam in celis eſt in corpore p[]p[ro] declarata.
Xp[]c[]e eni ſurgenſis ex mortuis iam non mori
tur. mori illi ultima non diabete. Aobib.
Domus chent glan semper nata in celis. que
tur et in forma manifio. Nam in hoc in
gemini habitatione namque deced et
ſupinu[m] cupienscet. Si tam uelhati uti n[]ud
inuenam. Aysl. Inde poterit underi quod
habebuntur edificationem in celis. qua uti soli
p[]roſent habitatione p[]egrinatione: ſed
eam in hoc id est in consideracione inu[n]tate
te ghe immemorant ex edificatione desiderant.
quod non facerem uti certi essent. Ingetur
enimuf inq[ui]m quæ cupimus ſup[]mouationem
anme quænam acceperimus. Indiu habitationem
namque id est daru anme uelbuntur
tum ut de terra corruptibile ſed de celo: id est
immortale e[m]paffibile ad ſimultudinem
celestum. Ca tamen conditio ne induerit:
ut non nuch[us] uturib[us] e[]bomus op[]ily. S. bene

udivati et undique circulari mu[n]enti fuerunt.
Dum conditionem: ne de nudis idem p[]utentur
fu[n]tum quod de uelhati. Nota cupienscet.
P[]nus enim mence cupit chissolui. Senſu car-
nuſ refugiv. Aob. Si tamen uelhati et cæta. id est
exuntur de corpori p[]p[ro] inducti fuerunt.
In p[]p[ro] autem bap[]tizarit p[]p[ro] inducti. Sunt
p[]p[ro] ſancte erimut digni. ſup[]p[ro] miſſa celestis
g[]tia. Nam e[]bomus in tabernacolo uſto.
memorant. Aysl. In ſup[]orior uſu
egit de p[]fectu i[]bs. in hoc agit de munis p[]fectis
qui carnem ſu[n]vent. inter quos ap[]s se numerant.
ne illi de se munis ſentiant. Et e[]s
quatu[m] dicat. Not p[]fectu[i]er p[]ro] culatione deſiderunt
geminum. qua etiam nos munus p[]fecti
qui ſumus in tabernacolo uſto. id est quib[us] habitationem
hui[m] corporis chiligin. de quo non
eſſet curandum cum non ſit nisi tabnaculi
ad tempuſ. gravat[ur] ſarcina carnui geminum
deside. id est inter celestis. eo quod nolueru
muſ. nam ex p[]erluari ſup[]u[n]turi. ut abſo.
eſſe deo beate quod mortale e[m]tua.
ideſt. h[]ic est: ideo geminum: qua nolunt corporuſ
ſp[]luari et p[] affectum nacere. S. volum
ſi p[]ossibile est. ſup[]i d[]e a deo uelhati etola
immortaliitati: ita ut uta deſtruat morali-
tatem ne ultimam mori p[]ossimur. Id est
Hon mu[n]i ſi gemini q[]u[]d à beatitudine remotu
ſumus. nam etiam de hoc innumeris gemini
qui ſumis in hoc tabnacolo tanquam
eo gravat[ur]: quod uti nollem morte nobis
tolli ſi p[]osſet fieri. S. uellemur ſine morte
corpori immortaleſt fieri. Aayſ. Id est uellemur
ſi fieri ſi p[]osſet cum hoc corpore ſine mori
tem in celum ferri. et uti immortales univer
ſine fine. Beda. Tabernaculo ſolent in trinie
uel in bello uti. et ideo se reçet fideleſt quod
ſum in corpore p[]eſt[]inam a d[]io. in tabernaculi
eſſe testantur in quibus iter hui[m] uite
pagant. et contra aduerſario uterat
ut certam agant: obitum uero ſu[n]t ut mori
tem ſi depositionem tabernaculi ſin dictum
quæ numquam ſic est p[]fectis dei ſanuſus car-
nis re[n]maſ: a cruere. ſicur inatoribus con-
fecto invenere domui p[]priam p[]ro] habitatione
tabnaculi adire. ſicur p[]ſturi in ex[]pedizione
fugato nobis uel p[]strato ad patriam redire.

ad cornth.

Icda.

Solum nane: sibi domui p[ro]p[er]am solum munip[er]iatum. solum patriam norunt in eis. Quodam autem in hoc tabernaculo sunt, gravati eoque geminiscunt. Ados: & ayls. Ingecum, cum autu[n]s gravati eo. iesu cor por. Et quia gravationibus causa est non nata et substantia corporis est, corruptio: in-lumus corporis expoliari si fieri potest. Si est immortalitate uel est, et quia est ad malet ad bona transmis: tamen ipse tranfitur amarul est. U[bi] si corpori aggrauat anima et habet meitamenta utriusque: in tamen omnia mala ex corpora. Alioquin exscutam diabolum qui carné non habet. Hoc furu carnis corruptio peccati causa. Si pena, quia non caro corruptibiliter fecit anima peccatorice: & anima peccator car- nem fecit corruptibilem. In quo aut no-lumus expoliari si supuesti ut absorbe- atur meotale a una: id est si et ira possed sic vellem fieri immortalis, & sibi utiam uemiret ipso immortalitas. Soluta est, sic modo sumus mutare et nos und. ut mortale hoc num à una: absorberetur: & in morte corpori deponeretur: ut in fine iterum reciperet. Ados. Ayls. Dicit nos gravat[s] passionibus corporis, postulationes et gemutus ad domi chir[eg]: ne sumus nudi in ipso. Tunc enim supindu glia postrum. Si exuruit corpori in despoiant a ipsu ipso fuerint: ac sic absorbe bitur hoc mortale à una ne ultra possit mori, aut passionibus impli-car. Non eum dicendit est eum absorberit à una: quin ad hoc surgit ut penitus arguatur. Quo enim efficacis noti in ipsum: id est, quod dicti nobis p[ro]p[er]i sp[er]t. Ayls. Ingecumque meque certe est, dehiderio. Si deus est qui efficit ut not ut nos velimus immortalitate: qui in ipso sanctum p[ro]p[er]ut huius rei implende nobis iam delect. Ham qui tantam aram tam progaut: dabit uti: et rem cui aram t[em]p[ro]gaut. An dene[s]que temp[ur] & scientes qui d[um]sum in corpori: p[ro]e[gr]imani à domi. P[ro]fidem emm ambulamus. & in speciem. Deus facit notam quod e[rum]e immortalitate, & certos nos factur in ipso. & ideo temp[ur] audenter sumus idem consueta audacia utimur: & certi su-

mus quod manentem in hoc corporo est, tabernaclo, remoti sumus à domi, & tamen illi in inter habent. Ham p[ro]fidem munificantur: tenduntur ad domi. In speciem & p[er]sens est euy. Q[ui]a est ubi: deus: tamen hec n[on] deo sicut in cels. Ingecum autem bonam no-lumacare habent, magis p[er]e[gr]imari a corpori & p[er]sencie esse ad domi. Ayls. Quia me[n] non potest fieri ut ad deum eamus cum corpora: eugenum potuit separari a corpora & presentes fieri deo in h[oc] morari et a deo p[er]e[gr]imari: & hoc numiru[m] audacie deputatur. Q[ui]a d[ur]um est retinacula carnis e[ern]ere. Ados. Deus ubi: est, quia sedes eum in celsu[m] est e[mi]lie temp[ur] deo: ideo hec potius in non interur p[er]e[gr]imari ab eo chedim. Et ideo contem-dimur siue p[er]sencie sive absences p[lace]t illi. Hoc est. Q[ui]a volueru[m] illi fieri p[er]sencie, ideo manent omnis modis ut ei placeant: sive absences in b[ac] una posita: sive p[er]sencie in quod stabiulus ame tribunal, x[pi]. Omnes eni notamantulari, opereat ame tribunal: ut referat un[que] p[ro]p[er]i corpori p[ro]e gesse[n]t sive boni sive malum. Ayls. Vere eri mus quodoc[que] presentes: quia necessita est tam bonos quam malos omnes ame, x[pi]nudicem corporalit[em] gerent, ut e[bonus] & malus accipiat uti quod in corpora manent meruit. Sive hoc bonum sive malum fuerit. P[ro]p[er]i corpori d[ic]u[m] q[ui]n de omnia gerant corpora: si quia nullus alius mereat in domi est in corpora. Ados. Omnes in quod ap[er]tis astabimut ame tribunal, x[pi]. ut s[er]vare unu[que] q[ui]que, ea que fecim corpori gesse[n]: id est in corpora furu: non fecim ea que si d[ur]uit uueret gefurutur furu: sive bonum sive malum. Scimus enim parvullos fecim ea que p[er]cor-p[ro]ut gesse[n]unt recepturis: vel boni vel malum. Gesse[n]unt autem boni non p[er]temperip-sol: si p[er]cos quib[us] p[er] illius respondentibus, ab代-nunciare chabolos dicunt: & credere in domi. Unde est in numero fideliu[m] computat[em], p[ri]nentem ad sententiam domi dicentur. Quo crederet e[rum]e b[apt]itatur fuerit: et alius erit. O alium autem gesse[n]unt p[er]adam in quo omnis peccauerunt: p[ro] quo & dampnati sunt in p[ro]giam mechaturi ubi e[n]tur. Ados. Omnis

ad corinch.

kosa.

aftabuni & cœta. Hec aplica sententia ame
mortem ammonet fieri quod possit pdef
se p morte. non tine qndo recipiendu elb
qde quicp. gesſer ut ame mortem: quod dam
geneve utre adquurit, dum in hoc corpore
uuturut, ut aliquid adnuent pietat
opa deſunctos, ac p hoc ſedim ea que p cor-
pus gesſerunt: erit que p corpus rehgiſſiſi
me p illut facia fuerim aduuanb. ſunt
eenum quos omnino nichil adnuant ilſa.
ſive p eſtiant. quorù tam mala ſunt me-
tua ut nec tabib, adnuari chigi ſunt:
ſive p eſt quorù tam bona ut tabib, non m-
digeant aduuntis. Genere g uite qm ges-
ſiv quicp. p corpus eſtque p ſpint uel no
pint quæcumque p illo pie ſunt cu rehgi-
r ut corp. Ham meruic p qde uta p ſunt ſi
multi comparant, eſt in hac ilia: fitustia
p bane querit utam. Ica ſiv ut neq ma-
mert eccia in ſuorum cura p deſunctu
qde potuerit rehgiomt impendat: qui tni
ſerat unq. ſedim ea que p corpus gesſio
ſive bonum ſine malum, deo reddence um-
cum: ſedim opa ſua. de emu hoc qd impen-
dat: poffit e p deſse p corpus: in ea ilta adq-
ſitum eſt quam gesſit in corpore. S. curatio
funerit. condino ſepulture. pompe e reque
magis ſunt uxor um solana: qm moſtuo
ſubſidia. Si eni aliquid p deft impo ſepul-
ta preciosa: obert pio mult aut milla que
cum ta ſunt: non cymſtimem ad mortuos
p quib, curam gerim puenire. n qde p eſt
ſine altarit. ſine orationum ſine elemosi-
narum ſacrifici ſollennu supplicamus.
qmuu n p quib ſunt omnib p ſint. e bit
tantum quib, dum muunt ciparantur
ut pini. Si qda n dicerim qui ſunt. opor-
to ea p regeneratil omnilib facere ut nul-
lus qos přer mutta: ad quos hæ beneficia
poffint & debeant puenire. O melius enim
ſuperum ilta eſt quib nec obſunt nec p-
ſunt: qm deo ut q, p ſunt. P ualde bo-
n: giarum actionet ſunt. P non ualde
malis: pplicationet ſunt. P ualde malis.
e ſi nulla ſine aduanta moratuq. qele-
cup tni ſunt consolationet uuentum.
Quibcunque, autem p ſunt: uel ad hoc p ſunt

ut plena eſi remittio. uel ad hoc ut tole-
trabito. ſit ipsa dampnato. ſequrq. ſci-
entef q timorem dim bonnub, ſuadem.
HsL. Quatuor chcev. Quia ſem omſ opor-
tere manifeitar, ante chnual, p pire u pot-
merita recepſo: ideo omnib ſi ademut
ut dim timeant & in eum credant & ſi-
mendo & credendo ſ pudeant. biſ inde-
luoeet quib, chet dim quoruda prauloqo
in clubu, uent. Deo autem manifeſt ſum
ſpo autem & in conſcienti ſuri maniſes-
to noſ eſſe. Vos iniquit forſe puatut noſ
hec & alia huiuodi cauſa ni comodi
chce & facere more p[re]ſuo. I. noſ ſum deo
in hoc manifeſt e appbari qd n p[re]ſuo.
e non ſolum deo. I. eſtam corchib uris.
e ſi non conſtiream. Hon autem iueru
noſ uob comendam. I. occatione dam uo-
biſ glandi p uob ut habeat is ad eos qui in
facie g[land]i & non in corde. Ne qut p[re]u-
laetantiam eſſe qd apſi dixi se maniſes-
tum eſſe deo & conſenti ſip[ro] remo-
uer dicen. Non dicimus uob tandem lan-
dat a uob cupienter ſicu nec pri. I. ut
demut uob materiam glandi p nobis
quod uobis necesse eſt contra p[re]ſuo. ut
habeat qd reſpondeat ad col reſpen-
do & reuncendol qui in conspectu homi-
ni gland u bipo crite & non in corde
i solu clerus iudex. Potest em contra
illos reſpondere qua & ego apſi ſum. ut
bi a quib se iactant didicisse. Uel in facie
& non in corde g[land]i eſt. in ex[tr]ior uq &
ni in p[re]ualib fiduciam habe u iuder.
Sine enim mente excedim: deo. fine sobri
ſum. I. uob. De nobis meq p[re]oſtr g[lan]
qua q[ui]d agimus auu elb honor dei. auu
utulat p[er]miu. Ham ſi noſ p[er]ſo uob com-
men damut in quo puatui, ment ex-
dere, hoc & iſanure: ad honorem & dei
e qui noſ ſic exaltauu. ſi sobri ſumut ut
non de nobis p[er] poſſum alta chiamut.
ad utilitat[em] utam eſt ut ex[emplo] n[ò]o
dicat[ur] humiliar. Hota. Si p[ut]a t[ur]be
locutus quod eſt quaſi iſama dim ſela-
dat uerum dicen. dimut tendu elb a deo.
ſi non iactanter I ad g[lan]am auctentui.

ad coram.

fedæ

corinthiæ p[ro]fìcti. [Text in margin: 1Cor. 5:11.] Si contem-
platione i[mation]is omnia temporalia
eredimt: ad beneplacit[i]r de i[st]h. Si uo-
bi[que] condescendendo temporalia dispom-
mur: u[bi]que uobis est. [Text in margin: 1Cor. 15:57.] Oente gr-
ccedere est: in diuina contemplatione
esse. Sobri û crano apti: cum ab illa
altitudine celebri contemplationes del-
cendebant ad ordinandam subiectoru
uncam. æ illud quidem pp[ro] d[um]: hoc û
pp[ro] utulatem subiectoru se dictu fa-
cere. û pp[ro] humanam gl[am]. [Text in margin: 1Cor. 15:31.]
Q[ui]d est mente excedimt: 1[ui] illa uide
amus que non huc homini loq[que] deo
æ non hominib[que] qui non possit u[bi]ce.
Q[ui]d sobri t[um]ut est: 1[da] tempantes fu-
mus. æ hoc uobis. Non inquiud indicam
me aliquid s[ic]re inter uos in ibum xp[im]:
æ buno crucifyrnm. 1[ui]s. Quod in gre-
co dictu sopbrofìne. a quib[que] sobrietaf.
ab al[ui]n tempantia ponnt. [Text in margin: 1Cor. 15:31.]
xp[im] urget nos. exi[st]imantur hoc q[ui] fi[mi]
p[mi] omnib[que] moriut est. Æ omni[que] mori
et. p[mi] omnib[que] moriut est. ut qui unum-
tum est. æ refu[n]tur. 1[ui]s. Quasi d[he]ere.
P[ro]vobis est totum quod facimus. qua
amo. xp[im] quem erga nos ch[lib]urit cum
de f[ui]miut ad una defcendit cogit not u[bi]
pro uobis omnia faciam. illud nobis re-
putantur: quod xp[em] d[um] n[ot] solut p[mi] onib[que]
ubi[que] p[mi] immuti[que] mori tem f[ui]strum. Solut
u[de]liu[n]o: qua sufficiens h[ab]itia f[ui]t. nec u[bi]
lo alio inchugur. P[mi] omnib[que] moriut est
quantur: ad se. æ fi n[ot] omnib[que] p[mi]ur. 1[an]
tu eui p[mi]tinet ad medicu: tanare uem
egroci. 1[ui] ipse se moriut, q[ui] p[er]cepta medie
custodire contempni. 1[ui] autem dictu fi[mi]
p[mi] omnib[que] m[œ]tus est. 1[ale] è ac fi cheere.
cui û unus p[mi] onib[que] moriut est. Hon eui
dubitat xp[im] f[ui]sse moriut. Sic æ intu-
ligendu illud è m engliò. Si underit fi-
lum homini ascendencè ubi erat prout.
id est cum underit. Cum g[em] xp[em] carritate
p[mi] omnib[que] moriut est: tume constat omni
mortuæ f[ui]sse in adam p[mi] q[ui]b[que] unifican-
di ip[em]e m[œ]tè paſſus est. Q[ui]ne giàa ne mu-

tillit ſi[mi] hominib[que]: apti se neveſtario lau-
dant. ut eos alliciant. Subiingit æ ahâ
canit m[œ]turi xp[em]. 1[de] enim p[mi] omni,
m[œ]tuus est: ut qui unum[que] iam non tibi
uniant. id est qui p[mi] mori tem xp[em] ab eterna
m[œ]te liberam[que] non pp[ri]e voluntati ſer-
iant. 1[ui] illius qui ob hoc p[mi] ipſi[que] moriut
è in carne. ut ipſi peccatior morerentur:
è ob hoc a moſte refu[n]tur ut in nonu-
te uue ambularem. ex[em]plo illius qui ſi
ueno facere voluntat[em] ſuam. 1[ui] uolunta-
tem eui qui miſi illum. Vel ita. Si xp[em]
p[mi] omni[que] m[œ]tuus est: g[em] omneſt moriut ſun-
ſuicet ueuſatui p[mi] cum. Ut q[ui] unum[que]
thi tempore uel in uturib[que] non in ſpe ter-
renoru uniam. 1[que] in ſpe refu[n]tioniſt.
Yel ita. Si xp[em] p[mi] omni[que] m[œ]tuus est. g[em]
omni[que] moriut ſun. id est omneſt homneſt mo-
ri debent p[mi] honore illius. 1[que] qua xp[em] a
m[œ]tuus refu[n]turi: Iraq. not ex hoc ne-
m[nem] noumiut 1[em] carnem. id est ex
hoc tempore gr[em] nemo u[m] ſedim ſed. 1[que]
omneſt in xp[em] refu[n]turi: æ iam im[œ]nta-
les in ſpe facti ſunus et i[nc]orruptibleſ. 1[ui]s.
q[em] 1[ui]s. Itaq. quiut qu[em] xp[em] p[mi] omni[que]
m[œ]tuus è ut omni[que] honore illius moran-
tur. ex hoc id est ex h[ac]e consideratione neu-
nem noumiut ſed[em] carnè. id est nullum
appybar[que] ſed[em] carnaſſe obſernam[que]t u-
nemencè: iu[n]t ſua quereu[n]tè non e[que] ibi.
temporalia non eterna. 1[em] ſi cognoumi
ſed[em] carnè xp[em]: 1[em] mine i[am] non nom-
mus. P[mi] xp[em] in xp[em] credere apſi ſed[em]
carnem cognoumt eui: qua tantum[que] ho-
m[nem] exi[st]imabat. 1[ui]s. Quasi d[he]ere.
1[em] xp[em] f[ui]t moraliſt h[ac]u[em] ego p[ui]nu
h[om]neſt eſſe tantu[que] cham eram iſideliſt.
1[am] post refu[n]tionem non è moraliſt
ſed apparet quod ſi eſſe puabat. 1[ui]de
ip[em]e aut. Cum g[al]tanem[que] ſi[mi] homini:
tume cognoscent qu[em] ego ſun. Si qua
g[em] in xp[em] nona c[rea]tâ, u[eta] tranſiueru-
ec[que] ſacta ſunt omna nona. Q[ui]a xp[em]
inquiut n[ot] ſed[em] carnè qua immortali
est. æ not in illo iam ſpe ſunus immo[œ]nta-
les. quiſi[que] est in xp[em] nonu[m] renatut ut
not: illu procul dubio u[eta] tranſiuerunt.

ad corrib

teda

id est error idolatrie uoluptat carni. ut est
testamentu & omnia ad ueterb hominem
pictentia. & ueritat umus dei & nouum
testantur & omnia non hominis ei co sive
cesserunt. Uel ulti am spe transiti moratu-
tat. & transfrib re: & dabitur nona inforta-
uit. Hona creata est innoar homo ut
ubi. Predicate omni creature. id est omm
bommi. tem. Et ut cognommi. Quod
clum infidelis eram intelligi et p[]sinn in lege
p[]nissum esse s[]tum carnet ut legalia ob-
feruare & s[]ernari p[]erpet. & s[]ine posu
conuerionem n[]i s[]ive intelligo. Et ut umbra
cesser. tem. Irae. vemanem nouum sedim car-
nem. Tole est illud in enanglio quod d[]iſtant.
Ad pacre nado. & iam non indebitus me.
idem numdem uterit ſollicit quod in ſum.
id est moratuſ. H[]iſi ego abnero paraclet n[]o
uemet. hoc est n[]i p[]oſtibus capere ſp[]tim.
qui ſedim carnet me noſse p[]roſtrit. Av[]o.
Itaq. notamodo neminem nouum ſedim car-
nem aut apſis. Et 5. quia feci illoq. utam
furantur tamdem p[]roſentem mediatatur.
qui ſurgentem commutatur. 'amodo in-
qui neminem noumus ſedim carnem. id est
uta certam ſpem tenemus ſu[n]ce n[]i reſur-
rectionem & m[]corruptionem & innoitala-
tur que in x[]p[]o ſurgeantem tam impleta e.
ut am Iam in ipſa ei noncias quaſi am
p[]roſent eſſu gaudeam. Carnem n[]a[]que hoc
loco non ipſam corruptionem n[]i ſubſita.
tam quia d[]iſt & poſse ſeturatione ſua
carné appellat d[]icem. palpave & undere
qa p[]s[]c carnet & oſſa n[]i habet ſicu me
undecit babere. 'ad corruptionem & mor-
talitatem carni t[]mo intellig. que tunc
n[]i erit in nobis. ſicur in x[]p[]o iam non eſt.
Ei u[n]t g[]u in ſuſa una eadem que nunc ſub-
ſtanca carni. t[]n eadem qualitas coru-
ptionem. Et ut noumus inq[]ut p[]sinn ſedim
carnem. id est ſedim carni moratuare unde-
lect ant[]e ſeturatione. 't[]am p[]roſurrec-
tionem n[]i noumus qua p[]s[]c ſurgenſ
ex moratuſ tam non moriuar. mori ulti
ultra n[]i d[]iſabit. Si qua g[]u in x[]p[]o nona
creata ueta tranſerunt. et cec[]a facta ſunt
omnia nona. Innouat p[]s[]i fide. tru[n]iſi


spe moratuſal. & ad nouatas ſetur recti
omni. tem. Omnino g[]u nona creata ut po-
piſ innoar ut habeam interim in spe
quod in re poſſea p[]roſcatur. in x[]p[]o h[]oc
estiam quod in ſe p[]erat. Itaq. nunc ueta
tranſerunt ſedim ſpem. qua in tam n[]
[é]tempus ueteris testantur quo tempora-
le areq. carnale regnum expeccat a deo.
& facta ſunt omnia nona ſedim tandem
ſpem. ut regni celor[]i ubi nulla erit
m[]orit areq. coru[]p[]tuo p[]nissum teneant.
Omnia aut[]e ex deo qui reconciliat not
ſ p[]r. p[]sinn. & dedit nobis minuterim recon-
ciliationis. Aob[]k. Id est. Quod p[]sinn
not moſte ſua redemeru. in x[]p[]o t[]n om-
ma ex deo patre qui p[]erbum ſuum
carnat[]u cum effemat mmuici recon-
ciliat not ſibi. & ut ahon reconciliare
ualeamut nobis apſis tan[]q[]ui ucaruſ
ſui p[]oſtatem concu[n]t. Hoc ideo chen
ap[]ſis ne uideat omnia illa beneficia no-
bis collata tan[]q[]ui filio aſcribere. c[]ui ſunt
& a patre. Q[]uiq[]uod deus etat in x[]p[]o mun-
dum reconciliat ſi. Av[]o. Deus erat inq[]
in x[]p[]o mundi reconciliat ſibi. q[]ui uer-
bum caro factu[]t = & habuit au[n]t in nobis.
ut non ſolum deus in illo eſſet. t[]n, & ip-
ſe deus eſſet. A[]n[]ſ. P[]bav q[]uod potu[n] rec[
]ciliare q[]ui d[]e est. qui mebi non p[]oſt.
Et exponu[]t quom[]n reconciliat. Non re-
putat illuſ. id est non punens delicta ip-
ſor[]n. tam originalia p[]sinn actualia. p[]ypo-
nut & quom[]n dedu apſis minuteru rec[
]ciliationem. Et poſu[n]t in nob uerb[]i recon-
ciliationuſ. id est predicacionem enanglic[]i.
Et q[]ui hoc est. p[]y[]p[]o ergo. id est me p[]
ſui dei legatui ad aequi hommet. lega-
tione ſungui. & ideo = ad u tan[]q[]ui deo
[er]bortante uoſp[] not in qui[]t; ueru.
loquut[]e. Obſecramuſ p[]y[]p[]o id est. 3[]
neu p[]ro am[]ore p[]s[]i reconciliat am p[]ro
Aob[]k. Ideo apſis obſerav ut deo reconciliat.
ne medicine g[]ia aliqua neghigenia ef-
fectu caruat. q[]ui adeli tempus quo m
omnib[]i, moratuſib[]i mecheamna poſſim
adu[n]gi uel infund. Cum qui n[]i none-
rat peccatui. p[]ro nobis peccatui ſecu d[]e

ad corimth

scdæ.

ut not efficerem in officia deo in ipso. Anno.
Cum meq idem p[ro]m quod non erat peccatum,
p[ro] nobis peccato domini patris. Non
noverat quod arguabat. 2 Non nonat
q[ui]dum p[ro]m ebat. Si non nonat q[ui]dum
p[ro]b[at]. In meste p[ro]m ebat. Q[ui] ma
nus est p[ro]b[at]. In meste p[ro]m ebat.
non est quod p[ro]m ebat. Etiam
recte dicitur peccatum non novitat. Qua peccatum
non fecerat nec approbaverat. Hoc
rabat ut p[ro]b[at] quod fuit. 3 N[ot] est
vuln[er]antur. Ustulat autem eis ut
erat ut testantur. peccata uocare facti
ntur p[ro] peccato. P[ro]m q[ui]dum peccatum
fuit et eis reconciliorum sum. hoc est
aerius p[ro] peccato p[ro] quod reconciliari
noverentur. Iste est q[ui]dum peccatum: ut non
vitat. Hec nunc est. Sed de. Nec in nobis. Et in
ipso. Sicut ipse peccatum non suus est in
nec in se et in nobis constitutus. Similiter,
ne carnis peccatum in qua crucifyus est de-
monstrant. Nec est illa officia deo in
nunc ille uistat est. Et quia nos ab eo uistit
facti sumus. Anselo. Vel peccatum dictum
similiter earum peccatum unde illud. Be
peccato dampnavit peccatum. Idem de sum-
ludine carnis peccatum. Vel peccatum factum
deum deum. Idem moralem: quia moris de
peccato. Ita eam malechecit p[ro] mores que de
maledicto deo venit. Ut utere dicitur male-
dictus: id est terra et earum trum ibid. omnibus
qui penderat in ligno. Cito, x[er]p[ro]. Ut nos in
quod efficerem officia deo in ipso. Idem in
modo uistit ab eo. Et p[ro] quos alii uistificantur.
Etiam p[ro] nos et ipso sum. Adjuvamet
aurem. Erhontam nos et cæta. Non solum
inquit obseceram noti reconciliari deo. Et
ad hoc adjuvam. Quis noti erhontamque
cæta. Vel actum adjuvamet d[omi]n q[ui] nos
fide reconsiliorum. Sic alibi chen. deo
cui adjuvamet sum. Erhontam nos. Ne in-
nacu[m] gr[am] deo recipiat. Gr[am] deo
uocat remissionem peccatorum. Qua imago
cui recipit. Q[ui]dum in bonis opibus se p[ro]ea
nunc erant. Uel quod in legalibus confidet. Uel
gr[am] deo ched temporis g[er]e. Q[ui]dum fecerat
a ched, uistit baptinge. Q[ui] quo regni se-
lorum in pariter uiolentur rapiunt

illud. Wagna quippe u[n] g[er]e. Ut fili[us] re
s[ui] verec[ales] patre. H[unc] deo gr[am]m
immanem recipit. Q[ui]dum in bonis ched, transe
unib[us] estiam et salutem opari. Penetrare
do confixendo. Et bene opando neghigi.
Et tanquam quereres est ne gr[ia]. Subiungit.
Et abruet. At enim. D[omi]n in y[ana]. Tempo-
re accepero. Grandum te. Orantem p[ro] peccat-
tis. Et in ched salutis adiutus te. De affecu-
tione utaturis. Q[ui]c[ui] leges in y[ana]. In
tempore placito grandum te. Et in ched salutis
apostolus sum. Et quasi quare rev
aliquis quin est illud tempor. Respon-
des in i[pp]rita y[ana]. O cece mune tempor ac-
ceperabile. O cece mune ched salutis. H[unc]m
in quo est tempor penitendis. Et bene opan-
di. Non forte craf. Et posuam. Nunc est
chief salutem ecnam y[mer]endam. In furio erit
temporis merita recipiendi. Q[ui]t[em] mittitur
hochi p[en]tentur uemam. Non mittitur
in crastinum unendich fiduciari. Q[ui]d[b]ochi
ticeeram. Cumque utrum craf liceat ignoram.
Ergo cum tempor habem. Fecim d[omi]n nob
ad deo gr[am]m meckinfent. Exeunt. Si quom
erhontam. Uel q[ui]n recipiat. Hemini
clamere nullam offensionem. Uerbo uel ex-
emplo. Quare est ut in utriusque numeri-
um urin. S[ic]que p[ro]s ut si hoc fecerim. S[ic]que
p[ro]s ut hoc fecerat. Ustupare eri p[ro]dicare
tur. Et docerim aliud incho ex i[pp]rita. Aliquin-
do ex mala subditoz una. Ham mala una
tactepli. De decet est aliud in magistri.
Aosb[ik] Vignlania sua omnino amputat
occasionem. Ne minister p[ro]dicandi
utriusque. Ustupare eri. Si que ubi do-
ceret. Opibus. Non cesseret. Sed in omnibus
princediunt nostram ip[s]to huc deo munim-
tur. Ans[te]. Nulli demus offensionem. Sed
in omnibus que nobis euenunt offeram
noti ip[s]to deo. Ut poterit qui sum oris munis
tur et eis. Alii sic alius autem sic. Quom
offerem. In multa patencia. Que debet
haber in tribulationibus. Ita ut nec pa-
rum moneam. Quando affligiunt. In necet
huc utiis et uel utiis. In angustiis.
ammi una et tuncore. In plagiis. Idem uer-
berib[us]. In carcerib[us]. In securib[us]. Idem po-

ad coram.

sc&A.

pulti &omnionibus, in laboribus, manuum
duratur, in ingulit, nocturatur, in kuni-
s, coactus & spontaneus. Cum nec nobis eue-
nerat, in multa patrentia eribeam
nos meverti, sicut huc dei minister, qui non
aducent, ut pendent studenter human
sive vel terreno lucro. Et in tot chur
lens eis omnino, & requesutur, sicut sibi
unificante, & specum futuri regn omnia
mutigante. Vemque omnia immama, faci-
bat, & ppe multa facit amos. Item eribea-
amut nos deo in castrare, merci & corpo-
rit, in Scientia scripturarum, nec in quom
iter mqueque convertandus est, in longam
imitate, pessuntenante & spec, in suanitate,
ne crudeleis timus, & chulec & blandi ad
omnes, & nec omnia fiam, in sibi sibi, qu
boni & fincerit eis, Item in castrare uera
non flecta, sicut pendent simulam ut deci-
pant. Ficat est que dederit in adiutate.
Item, in ubi nec notat, pichando vel lo-
quendo in uteque de magnificanda, llel-
ita, in castrate habita in Scientia, ut ca-
te fuan. In suanitate habita in sibi sibi,
ut scidem dixi, suauet & affabileis sibi,
ut illi q, p. dulce fermonec coda reducunt
audientur. In uteque de non sponens
m homine, vel si quid boni aguntur, ni
nere untutu, sed diuine tribuam, vel q,
pychata habet munclà facit ad uenerio-
nem millekhu. Item eribeamus nos per
arma justicie, idem p. justiciam que nob
loco armorum est munus, a delecta & a
justitiam id est in p[ro]suf non eleuent, &
adjuvus, ut frangant. Item eribeam not
ut de ministro p[ro]giam & iugubuntatem,
id est gloriis sibi apud homines, nec igno-
biles & concepi ut nec inde eleuent, nec
inde succubanem. Fodern in p[ro]famam
& bonam famam, id est infamam de ali-
quo feceret, nec lauden de bono ope. S[te]
eribeamus not sicut dei minister, ha-
biz ut seductores, apud quodam, quod fatai
est, & apud alici non ut vertaces, ut quod
uerunt est vertaces, ut nec de bona estima-
tione supbriamus, nec de malam dolem.
Item eribeam not sicut dei minister

habiti apud quosdam h[uius]c quin ignori
id est a deo repbati sunt, & cogniti id est
a deo pbati apud alios. Item eribea-
mus not sicut dei minister, habiti quatu
mortem est, id est de initio in cito, ruens
apud aliquos & ecce unum, ut opiniones
apud alios, opinionem. Uel quatu mori-
ent, quia minaci putant notis, ut enade-
re minas mqueque, ut nos ope de iuxta su-
mur a morte p[ro]senti & futura. Item eribea-
amus nos sicut dei minister habiti apud
alios, ut castrigari, id est p[ro]verba a p[ro]dicato-
coerciti, & apud alios non mortificati, id est
non castrigati, qua si effemur castrigati, effem
mur mortificati. Uel castrigari pressuris,
& non mortificati, qua non p[ro]matas de
corporaliis occidi. Et si maneret multa occi-
dunt, eccl[es]ia non mori, sed adjuvus emen-
dat. Quatu tristes, de tubulatione, tempora-
uere gaudenter, de futura rememoratione.
Hec emm tristicia que p[ro]pri dixi, gaudi-
um opacem. Sicut egestes, ueris boni habi-
ti apud alios, multos autem locupletant,
ducent, p[ro]sunt. Item eribeamus not sicut
dei minister habiti apud quosdam tangit
mobilis, p[ro]mentis habentem, & omnia possi-
dentes, eciam temporalia, qua tuncibus, dixi
mobil deest. Gloria scop[us] ap[ro]b[us] furu
omnino mobil possideret, sicut sollicitudine
esset, & tamen omnia possidebant que ne-
cessaria indebantur, quia omnia ad pe-
del eorum p[ro]bant. Imoque. Nillata iniquo-
rum sunt similia arma justicie, id est p[ro]
justi, p[ro]ficium sicut ap[ro]s aut parma uis-
ticie, delecta & similia, & que sicut utraque
arma deceptis exequiis, subdeunt, p[ro]giam
& iugubitare & eccl[es]ia, delecta arma demon-
strans g[li]lam, bonam famam, q[ui]s uerace, q[ui]
cogniti, q[ui]s uentures, quod h[uius] mori
certum, q[ui]s multos locupletantes.
q[ui]s erant omnia possidentes. Similia u
arma sunt, quod ignobiles & malefame
reputabant, & seductores, q[ui]s ignoti q[ui]
mortem est, quod castrigari, q[ui]s tristes, q[ui]
egere ac mobil habere indebant. Nec utraque
p[ro]sunt justi qui nec p[ro]suntate seducuntur,
nee aduer sitate concucum, quib[us] omnia

ad cormob.

sceda

coopanê'm in bom'. Apre û ad ea que fal
fa er aw & aduer fa posuw apls. ut. quasi.
fuer. & tanqîn: 'quæ hoc sicur illa que un
dentur in sompnîn transeunt. & contratra
sine ut. quasi. fuer. & tanqîm posuw. quæ
certâ sunt. Solet em' quilibet sompnînt
thefaurû se muemisse: 'quando eugular
dicere. Isidebam me quasi thefaurû mag-
nû muemisse. O spiâ chnes & febr effet: 'fi
quasi non effet. Of nîm parre aduoso co-
ruchnî. ex nîm chilaratû el. Non ang-
tiam in nob. angustiam in autem in
uicer ibi utif. Ahseloq Quasi dichec. Oul-
ta uobif locutus sunt. & hec omma ample
& diffuse cheta funw ad cor rigendâ frul-
ticnam uiram qui me dimittit & non ad
meam fupbiam. Icso autem os nîm sic pa-
tet ad uos quia ex nîm in chilaratum ê: id-
mentis nûa plena est dimittit. nec er ubi scie
chere. quod in se habet. Et ideo si quaſam
gustiaſ & mopiam scientie nel bom opif
habet. non est hoc a nobi ut nos putat
qui psendo prefertis: 's quæ chia corda
habent ad intelligendî & complendum.
Layf. Redarguw anaricnam illoq. & chew
illos non a se accepisse tenacutatis exempli.
cui cor in dando ampliit est: sed buuf
uicri fomef in uicer ibi cœs est. Aovbê.
Hoc ubertatis caufa loquitu apls. & pure
conſentie. Oenf sinn tibi male conſcia
loquï trepidac. ſenſum pdiv. in uerbis er-
tat. Conuic autem cor chilaratê, qui fiduciæ
bone conuer ſationis in ſekè gaudent. aut
ſpe fueri p[mi]i in tribulatione ſi angul-
tantur. Non inquit angustiam in no-
bit & cecâ. Hoc chyc. quæ non erat magiſtr
aſter ibendum ſi chiropli uicur tenebat. quæ
partine ad magiſtr os non tacuerunt. Gan-
dem autem habentem remunerationem tanq[ui]
filius chio. chilaratiam & nos. Ahs[.]l. Hon
imquam angustiam. & poruſ abundan-
tia ſcientie & utritutu & ſpe fueri chilarati.
m fucur nos. habentem candum quâ nos va-
bemur remunerationem: 'et hoc chio uob non
tanq[ui] minucut immuſ. & tanq[ui] pater
ſuif. Addo & alud p[cepti]. Nolue ingum
ducere cum infidehç. id: nolite ſeru

ſier: libertate am�a. cum biſ infidehç.
qui p[chicant] carnaſet obſeruanția. Uel ſi
iam ſuscepſit magum legif. nolue ultra
ducere. Uel nolue ſoci & ſimul eſſe maloy
tanq[ui] boueſ qui umi ugo ſub chui ſunt.
Quare e Que em' partecipano uſtione cum
miquatex? Id est. uos eſtis uib[us] & illi miq[ui]
& ideo in nullo eſt communire debet. Aut
que ſoneraſ luc ad venenat: Yos eſtis illu-
minali p[ro]fide & ſapieniam illi tenebre
p[ro]ignorantia. Irem. Aut que coñentio xpi
ad behal[ue] Id: Yos eſtis membra xpi. & illi
daboh: & ypc & chabolus non convenunt.
Aovbê. Behal me[n]p[ra]t abſeq. ugo. & ſig-
nificat chabolus qu[ug]um diuine obede[n]
tie a collo ſuo excurſio. Ynde chieſ[em] in libro
ſamuelis. Dyperunt uir in behal[ue] abſeq.
uo. Yc ſic ſent. Nulla conventio il-
loq[ui] ſunt ſub ugo xpi. ad illos qui ſuſ
ſine ugo xpi. Aut que parſ fideh[ui] cum in
fideh[ui] Ahs[.]l. Nulla participatio uob debet
esse cum ilhi. qua uos fideleſt: illi quasi in
fideleſt. Quif autem conſentu. templo de iu-
idolus? Nulla. & uos eſtis templi in quo
ypc tos eſt. & ipſi ſunt in quib[us] chabolus ba-
bitat tanq[ui] in idolat. H[uius] omib[us] modiſ
ſotendit communitat p[re]ſedo eſſe utandâ.
duer ſi uerb[ui] idem reperent. & p[ar]bar illos
esse templi deu ſubden. Vos em' eſt in tem-
plum deu umi. qui uos u[n]ere facer. ſicur
dew deu p[er] erechtem. Q[ui]n u[n]abitabo
in illi[que] mambulabo. & ero illoq[ui] de: & ipſi
erunt in pop[is]. Hoc chyc. xpc p[er] erechtem.
Jnambulabo & m[ih]abitabo me[n] c[ui] em. Unde
uberemal. Pos[ut] nec in terris uſuſ eſt: &
cum hominib[us] conuer facut eſt. Et in euglio
dicite. Uerb[ui] caro facut eſt. & habitant in
nobil[us]. Et xpc deu n[ut] eſt: ſicur aut ierem
at. Iuc e d[us] n[ut]. & non eſtimabi[us] alius ad
illum. Et eccl[es]ia eſ pop[is] euis quem redeem.
e nutriu corpore & ſangume ſuo. Mistace.
Inhabitabo inqu[em] in illuſ: id: ita excolam
illos e p[ro]uſ faciam. ut ſine templi meti.
& mambulabo. id: de uture in utucrem
pmouebo. Et ero illoq[ui] deu. id: ita benefaciat
illuſ ut palam uicar eſſe illoq[ui] d[us]. non ge-
nerali[que] ut omni: & ſpecialer ut bonog[us]

ad corimth

seda

Et ipsi erunt in popls. id est ita obedienc
mec uoluntati, ut indeane? esse mei. non
coactione ut mah. Et voluntate ut bom,
Propè quod erit de medio eodem & separa-
mum chedi chit. & immundum ne teagerit ut
& ego recipiam uos. & ero uob in patrem
& nos eritis in im fibol. & fibat chedi chit oipis.

Vitur uerbis yane quasi sunt. & ne chis su
fum im indeane: admiuig chedi chit. quasi ch.
cat. Quod ego chio: non ame chio. Et est senfus.
Qua chri nos esse templò dei. & nullam ha-
bere cum idolis communem: ppæa nubeo
n ego & chit ut exeatuf de medio eodem quum
eft in medio. & in communione nequeque eom.
& cum exerit uis separamur. ut nec cosen-
fum habeatuf. Et immundum ne tectigicit: ne
tactus id est delectario fur. que est pmus mo-
tus. Et ego inquu chit & omnis & p[.c.]
recipiam uos ante erectus. & receptus uob
ero pater: & nos eritis in ad gliam tanquam
fili & file. Hota utrùs. q[.r.]um. uel foctio-
res & debiliorer. I[s]a hoc dictum est ad lucte-
ram. Et uelis habitantris. m. babilone ut
ere. & an de babilone. & separent: id-
quecumque paratur contra eos. sic prout
erant p[.e.]st. In y[.s]aua ita legit. Recedite
recechre exire inde. pollutu nolite tang[.e].

To - aleranchi sunt quidem maliz pace, nec ab est recedit corporaliter sed spiritualiter. Quod enim a malif spirituali recederet, in facta malorum p[.e.]nitus abhorere. 'Quod est inde erit. in quod p[.e.]nitus ad correctionem malorum facere. quic[.i]t[.e] utec p[.e.]nibus curiis, salua pace? Quod est immundum non tangere. in pecatibus non consentire? Hon empphe qui hoc dicebant pop[.i]num dimiterunt. Et me eos habitanbant quos merepabant: unum cum eis templum mercabant, eademque facta menta celebrabant. Facto suo exponunt nob dicti fum. hoc est g[.r.] recedere: p[.e.]catum cœde fugere. Hoc est erit: ore in parcere. Hoc et immundum non tangit, uoluntate in consensu. Mams maliz in separatione - bonorum committimus: q[.n]im in malorum connectione fugimus. Tali non imputav de peccata sua: quia n[.i] fecit.

Anena non: quia non appbaut. Hon negh-

gentiam: quia in facut. Ilon supbia: quia

in uuntate p[.e.]nansit. h[.a]s g[.r.] habentem p[.e.]n-

fioneſ kui: immundum nos ab omni inqui-
nato carnif & p[.c.]c. A[.h.]sl. Tanq[.i]m chet.

Qua chit talia p[.e.]citur & talia p[.e.]nitur. &
nos talia p[.e.]nua tene. in: ideo nos communt.

carnè & animam ab omni vicio quod inq-
nat emundare. Hota q[.d.] chet ab omni. qua

multa sunt ucia carnif & p[.c.]c. Carnif uide-
luces ut e[.l]upuria crapula & e[.b]rietat. & ce-
tia talia: p[.c.]c ut est supbia.na & uana-
glia & h[.u]mnoch cecta. Immundum chio. p[.e.]cien-
tes ſtificationem in timore dei. id est illam

ſtificationem quæ c[.p]pimus in bap[.t]istno bo-
na opatione complacent: ita ut chit. & solus

ſtificationem facu tanq[.i]m fili patre & reue-
reant. Capice not. id est adhèc nos habette

exemplum: non illo p[.e.]ndo a[.p]lò. Potest
& ita distingui. Immundum nos ab omni in-
quidanito carnif. id carnahui obseruan-

tionem. Et p[.e.]c p[.e.]ficienter ſtificationem. id est illam
que tantum est p[.c.]c si. capite not. id est admor-
ictionem m[.a]m ſubcipe. Que undelacet
tificationem tunc p[.e.]ficem. si timorem dei ſeqnem:

qua c[.i]t s[.i]ne eo hec agric. se[.s] mun-

di est: non der. Unde scriptus est. Quo s[.i]ne

timore est: non poterit multificari. & c[.a]tua

subdit quare admonſonè suam vel e[.p]rem-
plum recipe debeant. ita dicent. nemmè

ur in leſim. impando ut p[.e.]ndo apli. nem-
nem corруp timus. admiyctione fermenti.

nemmè circumcuni ut p[.e.]ndo q[.]blanch-

mento suo uia uob auferunt. A[.b.]br. Hoc chet ip[.e.] prendo qui nocebant illu. coru- p[.e]entes senſus illo[.z] circumventione alta.

Hon ad condemnationem n[.a]m chio. A[.h.]sl.

Ad correctus ſermonè dirigit. tanq[.i]m chcat.

Hon hec chio cœde cauſa ut uos q[.i]m supbiche-
tis peccantur. condempne & aviciam: 'h
uos corigo quia uos chilgo. Prediyo emm
quod in cordib. n[.i]t et暴 ad corromtendim.

c. ad communendu. id est ut mecii patiammi

mecum coronemmi. Supra d[.r.]io illu. E[.p]la

n[.i]a uos el[.t]is. ſcripta in cordib. n[.i]t. Multa

in fiducia est apud uos. & multa in gladium

est ad alio p[.e.]no. id est nobis. Ratio est cur-

eos admoneac. &a p[.e.]p[.i]man e[.p]lam correcti ſt.

ad cor intch

secda.

Ambr. Fiducia vec de p[er]me eple correc-
tione venit, quia q[ui]n i[que] aspe suscepunt.
ap[ro] corrigendi se & admonendi fiduci-
am dederunt. d[ysl]. Replec tum etam
consolat[ione] audita uta correctione. &
tapabundo gaudio in omnibulatione
n[am] id est gaudiu in e[rum]tulatione om-
nes que partim c[ir]ant in animo p[er]peccat[
ur]t. Yel dum inde eos p[er]ficere q[ui] quib[us]
p[ati]r. gaudet. Ham & cum uenissim ma-
cedomam. nullam requen habuer caro n[am]
& omne t[ub]latione pati sunt. Memorat
que partur cauta credentur. ut eos p[er]uo-
cet ad caritatem. Et bene ch[oe]t q[ui] caro
n[am] habuer requem. qa[que] & in aduer sit que
pati in corpore anima t[em] fuit qu[ia] sciebat.
Apu[da] macedonam in ph[ionem] fugauat
de ancilla. passus e[rum] omn[em] t[ur]sionem &
sedim c[oe]puit & sedim s[p[er]t] anima[m]. Vnde sub-
ungit. Fortis pugne. meus timores. In cor-
pore erat t[ub]ulatio: in animo timor ne
eccl[es]ie defecerent. Yel ab ut[que] for sit fun-
tribulatione. de his qui meus s[pi]rit. id est
in eccl[es]ia timores ne mouerent. for sit de
aptis mimicitur. iuxt de fal-
si fr[ib]s, qu[ia] difficilibus tolerant. Sed qu[ia]
consolat[em] mumples. consolat[em] e[rum] nos in ad-
ventu tit[ur]. Humiles ch[oe]t affluctus. uel hu-
miles s[pi]rit. De aduentu tit[ur] gaudiut est.
qu[ia] c[oad]utorem recepi. Non soli aut
m aduentu ei. id est tit[ur] consolat[ia] sumus.
& etiam in consolat[ione] qu[ia] consolat[us]
est in uobis. id est qu[ia] uobis cum in uobis
consolat[ur]: & ego consolat[us] sum. Iuxt
im[que] consolat[us] est. referens nob[em] defideri
tur. ur[que] de emendatione. ur[que] fleatum.
de commissi. u[m]m emulatione p[er] me. id est
ignoratione contra p[er]fundo p[er] mea defen-
sione. ita ut magis gauderem. q[ui]n p[er]s
de t[ub]ulatione doler[em]. do[bt]s. T[ur]s ue-
niens macedonam. m[undi]aوت apl[o] illos
defideri t[ur] habere se emendandi. flere qa[
peccauerant. emulatione habe p[er] apto.
q[ui]n caritatem ei addiscentes erga se: c[ep]
unt illum contra aduer sar ut defende.
unde fit ut in magis gauderat. q[ui]n pr[at]
contritato[rum].

ept[ate]: non me penitev. d[ysl]. Quasi dicerev
Inde p[ar]bar porest q[ui] gaudeo: "qa[que] i[mi] me
penitev in qua[rum] contra utam uos in ept[ate]
[per]ma ad uos miſſa. qa[que] iam correcti eſtis.
Et ne indeat[em] in humani. tan[que] i[mi] q[ui] de alioſ
tristicia gaudeo: ad dw. Et ſi penitev indeat[
quod ept[ate] & ſi ad horam uos contintant.
mine gaudeo. Quasi dicerev. Hon me pe-
ment[em] modo de tristicia p[er]me eple. & iux
mme gaudeo indeat q[ui] de ept[ate] illa & ſi ad horam
iux paruo tempore t[em]tes effecut unde bo-
na ſp[er] e[rum] e[rum] correctione. iux meq[ui]n gan-
deo. q[ui]nuſ pr[at] me penitev dum ingeg-
nati erat. Gaudeo meq[ui]n. non qa[que] contri-
tati eſt. contra me. sed qu[ia] conſtituti
eſt ad penentiam. qu[ia] ſie adjuſtentes
culpam penitus[bi]. Quod p[ar]bar. Contri-
tati em eſt ſe[que] d[in]o. De h[ac] meq[ui] trist[
icia] gaudeo: qu[ia] hec est ſe[que] inſpiratio-
nem de. non illa cum na que peirot
eſt. Et cum p[ud]ore qui corrigi. I[ta]
conſtitati eſt ſe[que] d[in]o. iux in inſto de-
menti patiam. ex nob. id est. u[que]
omma n[am] u[que] ſp[er]t. et i[ta] q[ui] u[que]
con-tristam u[que] lan[que]. De menti quidem
auditor ex p[er]catione doctori partecip.
quando p[er]cepti em ſobedient ſtrit.
& priori peccato peccatum moſe d[u-
entie addit. Que em[que] ſe[que] d[in]o tristicia e[rum]
penentiam in salutem ſtabilem opat.
Vemomtratio de qua penentia ch[oe]ar.
est enim & mala penentia: cum pem-
tet aliqu[em] feci ſe[u]na. d[ysl]. V[er]e m[ui]
conſtitati non ſe[que] ſui dampn[ui] uel al[que]
us comodii. Et ſe[que] d[in]o non patiuntur
de menti: qu[ia] poruſ penentia & ſa-
tiffactionem que ualec in salutem e[que]
illa u[que] tristicia ſe[que] d[in]o est: "qua[que] habent
homines qa[que] peccant. Sei autem tristia.
mortem opatur. lan[que]. I[lla] quidem e[rum]
q[ui]d[em] peccator dolet se delectum. quod ſua
t[ur]bui. q[ui]d[em] alio[n]a non r[ap]ro. & c[et]a in
b[unc] modii. Que i[mi] ſi. est ad correct[
nem. Et ad eternam & confuſione. &
ideo ab illa est cauendum. H[oc]e en[que] uoc
ipsum ſe[que] d[in]o contritati uos. qu[em]am
in uob opat ſollecitudinem. Et deſenſionem.

ad corinth.

sada.

ſmſignationem ſi timorem. ſi defideri ſi emulationi. ſi undichetam in uob meſt eſt ut expri qſt. chow. qua hoc iſpum tam parui quond qſt ſedim diſ conſtituari eſt opatur in uobis ſalutem: ʻqa ea que ducuſ ad ſalutem. uo pore ſollicitudinem & cecia q[ui] hic enumerant. Aobk. 1aysL. Q[ui] uere penent. ſollicit ſunt emendare q[ui] deli-querunt: ʻre ne denno peccent: & defendunt ſe ab meſtatione demoni. midignant in ſe uel in alio peccantet. timenc ne in ſuſo male contingat qua peccauer unt. deſide-ant reſoarant & in meluf p[ui]en. habent zelum & affectum bonor ſi opum p[icien-dor]i. & alioſ bonos imitand: ʻq[ui] debi-q[ui]runt undicant in ſe iſp[ui]. dum penentie ſubeunt correctione. Polſticheton eſt ubi eadem dictio ſepe reperi: ʻut in hoc uer ſi. Sed defensionem ſi indignatio-nem. & cecia. Et eſt ſentif. Non ſolum ſolli-tudinem ſi defensionem nee ſolum defen-ſionem ſi indignationem. ſic de cecit. In omnib[us] chribuſtur uos incontaminatot eſſe negocto. AysL. Vt unuſaliter moſcham. p[ro] hoc quod conſtata eſt ſedim diſ talem uos chribuſt in omib[us] actionib[us] uſt. ut ſiſt incontaminati xpiano nego-tio agendo. Yel i[ta]. In omib[us] chribuſt uos incontaminatot eſſe negocto. iſ diſ omib[us] moſt uos ſimenes eſſe a graui peccato illuf qui u[pr]orem pati ſub iu. cui con-ſentiendo moſtunati erat oſtenchilat il- tum puniendo: ʻqua neq acceptor et p[ſo-ne] illuf. neq chriarum ei neq p[ore]t ie. nec ceteror viuāmoch exauiſt. Igu[ſt] ʻqa incontaminati eſt. & ſi ſcripſi uobis p[er] illuſ: apparet q[ui] non p[ne]capali: p[pe]t eſt qui ſecur muſtiam. iſ diſ eſt qui u[pr]orem pa-tri ſapuit. nec p[er]cer eum q[ui] paſſuſ eſt. iſ diſ p[pe]t pat[em] cum rapta eſt: ʻh[ui] ad ma-nſſetanclam ſollicitudinem n[am] qua-p[ro] uob habem i[que] coram deo ad uof. iſ diſ uoſ tendamui ad uos u[pr]igulamiam qua deo tibi habem u[que] p[om]mbi. uobis emendan-chi. J[em]. Illum notac qui meſtum ſecur. uel iſloſ quos ſupinuſ muſtai & fraudet frīb[us] feciſ ch[ui]. Oſtendu waq: ſi magiſ

causa e[que] qui peccauer unt ſcr[i]pſſe remuti eſt: quam causa cecie. Aobk. 1 Oſtendu ſe ſcr[i]pſſe magiſ p[pe]t unuer ſam eccl[ian]i q[ui] p[pe]t ſpeciaſ p[ſon]aſ agentum uel patentum muſtai. qua in uno male agente multi confundunt: & in uno contumeliam patente multi midignant. C[m]endando & muſtoſ e-pollutos ſeſiando e[cc]hiu reconcilia-cio: totu[que] popuſ ſollicitudinem ſe hab[eb] de monſtrat. A[eo] consolati ſun. Layk. 1 Id eſt p[er] amentu tit. & p[pe]t bonu studi-um u[mi]. qua chribuſt uos inconta-minatot eſſe illi negocto. multi consola-tr ſumuſ. In consolatióne auſt ni[am] abun-dantui magiſ gauſi ſum ſup gaucho tit: ʻqua reſeaf eſt ſp[ci] eui ab omib[us] uobis. AysL. Q[ui] uaf dicere[et]. De utroq[ui] q[ui]dem iſ: de correción uia e de gau-cho tit abundanti ſumuſ gaudent eſt in triſtaremi de tribulatione. ſi magiſ de gaucho vii[que] quo de uobis gaudet, qua reſeaf eſt ſp[ci] ei ab omib[us] uobis. ſi q[ui] uoſ omneſ correci eſt: ʻſi qua p[er] correc-tot quiddam ſp[ex] de reliquiſ. Et ſi q[ui] apud illum de uobis g[hi]atui ſum ni[mi] ſum confuſuſ. ſi ficar omma uob u[er]itate locuti ſumuſ: i[ta] & g[hi]ato ni[am] q[ui] ſua ad titum u[er]itaſ facta eſt. Layk. 1 d[ys]k.

Apud titum quidem g[hi]atui erat a[piſ]s de corinthis dicent eos eſſe benignoſ. e[que] titui iſloſ taſſe mueni: ch[ui] ſe a[piſ]s non erubuſſe quaſi meniti: ſi, ſicunt ueru[m] apparuit q[ui]q[ui] illuſ locut est. ſic alſtu[que] ueram tu[ro] apparuſſe g[hi]ationem & comendationem q[ui]n ba-bui[que] ad illum de corinthis. D[ic]uſ e[omma] illuſ in u[er]itate locutiu[m]. qua in corripiendo u[er]itaſ arguental ap-pareo: dum qui arguunt ſe emendaſt. Et uſeeta ei abundantui in uob iſ: iſ utima car itaſ tibi abundanter in uobis eſt. remuſcent omniu[m] u[mi]m obediensiam. q[ui]m iſ: q[ui]a accurate cum timore cordi. & tremore corport ercepti eum. Oſtendu titum eos lau-classe. in quo aplin reueri ut ſui. Gaucho

["ad cornth", "seda.", "C. 3.", "qed in omnib rebuf confido in uobis.\nNotam autem facin nobis grum de q\ndata est in eccliif macedone, & cecta. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;\nPost increpationem & correctionem, tuat\nfuit ad ethicam erhorrationem. Et bene\nquidem ubi de correctis agitur: fit men-\ntio de collectis, qua ab aluit non quere\nquis, suadere non pdefat. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;\nMa-\ncedonia est prancia achate in qua pa-\nulif & filas qui & filuanus dictis predict\ncantes & immacula facientes concitata\naduer fum eos fedrione flagellaci sunt\n& in carcerem trufi. mayime qua apts\ncumfsà puelle miſerut ab ea phytomei\nvbi fugaut ſpim que dant ſus quelbun\nfactebat non modicum diuandando. que\nmcedendo p plateat: aptim & filuanum\nvel filam fet nos esse ſunt dei pełama-\nbat. Ynde fupia. Cum venſſenus mace-\ndomam, non habuit caro nia: & omne\ntr ibulationem pafi ſumus. Hæc autem\nqua iam correcti erant & misceret. apfs\nſcien chorimnoſ ſse tenaceſ, & mebſ\nervolumam mittentes paupib; jpponu\neſi macedones in exempli, qui cum effet\nmultu paupes. tamen libenter elemos-\nnat ſuaſ ior osoluma miſerunt in ufus\npaupum qui ibi erant pufat. &c hoc e\nquod dicit. Notam autem facimus uob\ngrum dei que data est in eccliif macedone.\nGrum uocat ſpim bone volantavif & opatro-\nnit. quam es nullis meri p[recedentibus] g-\ntis inſiut macedomb. Quod u[er]i ac data\nest in eccliif: tale est ac ni dicero eccliif\nwytta illud. &c crechiderunt in uerbit eſi.\nids in verbis eum. Yel in eccliif, id: illius qui\nſim in eccliif macedone. Sequi de illa\ngia. Quod in multo expirito ebulationis\nabundancia gaudii ipſorui ſuw. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;\nHoc est. Hon habui requem in macedo-\nma: & tamen magna gia ſume est in\nea. qua non ſolum voluerunt pati p\nxpo: & e[cript] ſunt tribulationes. &\ninde gauſi ſunt: & cum paupes effent\npaupib, abundanc dederunt. Vel p[ra]\nbulatione pauli & ſile qua ibi expti ſc\nnon ſunt scandalizati. & cui magno gan", "cho accepiu uerbum p[er]ati passionib\ncos. &c altriffima pauptraſ eos abunda-\nunt in diuiaſ ſimplicatari eo[rum] id est\nnobiliffima vel maxima pauptraſ eos\nchines facta est. dum tendit diuiaſ dare\nnon ut hommibz placeant: & ſimpler\nammo. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp

ad corink

sceda

dant. dum frīb offer unce sumptu. Ita
vogarem tuam ut cīnmodum cept. ita e
pſicivam in uob emā grām istam. laſſe.
ſi tantu morant largitare macedonum e
exempla p[ro]cari ſumus: ut titum roga-
remus p[er]cire etiam in uob ut in abit
grām. id: largicatem istam gratuā. sicut
cepi predicatione & ammonitione
ſua. S. ſic ut in omnibus abundat. fide e
ſermone & ſciența & comm. ſollicitudine e ca-
nate uā inno: ute in hae glaia abundent. Aſſl.
Ordo P[ro]ſicivam chao non quoq[ui]n. S. ut abun-
dant etiam in hae glaia largitatur ſicut
in omnibus alīſ abundat. fide ſeliceet id.
eſt glaia credent. ſermone id: glaia loquē-
di. ſcienția scriptarī. ſollicitudine qua
omnīl curam gerit. m[ſup. & caritare
uāia ſp[ula]hi que tendit in not. Hon quasi
impanſ chao. S. p[ro]haz ſollicitudinem e uāi
caritatis ingemum boni copiant. Aſſl.
Rogam maſ titum ut p[ro]ſicivam in uob
istam grām. S. hoc non chao impanſ. ut
uāia nobilis distribuat. ne forte ſuit tran
greſſoreſ. Iac ut compbem e boni mege-
num utin ut largi ſuit ex diſcretione
anima i p[ro]treno comodo p[ro] ſollicituch-
nem macedonum quib[us] ſimiles ſitut. uel
panp[um de quib[us] ſollicitat eſt. Yel i[mi] soli
rogauimus titum: i: ego i[mi]ſe chao i[mi]
panſ ut abundent. laſſw. Q[ui]a posſim
putare corimchi quod p[re]ceptum ſua com-
muneandi debiſſet et apt: chet. Non
quasi impanſ chao bec ut necesse ſi non
eutarī istam meam admonicione. S. p[ro]
alio[us] ſollicitudine et i: u[er] caritatis bo-
num ingemui compbant. id est ſi m[par]tut
e p[er]p[er]pe volens utrum animus uelb in
ceret i: bonu. e in hae admonitione in
adq[ec]kar: p[er]ut eſt in alioſ fide ſermone e
ſcientie ſollicit. Yel i[mi] legit p[er] alio[us] ſolli-
citudinem: ita chae p[ar]bant e ſerue uo-
ten ſi in boni animum habeat. e in
caritare facienda p[ro] hoc q[ui]d uederat alioſ
id: me e ſilvammi e titum e macedo-
neſ in tali re eſſe ſollicit. Ubi dicit apſis
rogau[m] titum e c[et]: potest apte nota-
r i aptim cum p[er]ma epli: ante hanc sedam

mittet titum corink. e p[er]um paup[er]
mandasse illu: ut paup[ui] memoreſ effent.
Scut em: grām d[ui]n: n[ui] ibi p[er]t. q[ui] p[er]
wos egemus factu: e cum effet chueſ. ut illu
moria uos dimutel effeſt. laſſe.
Quati chereſ. P[er] amorem p[er] libent
deberet egem: uāi largi: qua quanta
s[ui] illu: grā non ignorat. Ham cum
chueſ effet e onm[ps] in ſua maſtate ege-
nu: factu: eſt in uāia inſirimitate. m[pl]
q[em]dem factu: temporal: ac: car: n[ali]m:
ut uos chutel effeſt e: c[en]no: e: p[er]ſualum.
A[v]oſt. Ibi em: accepi paup[are] ni[am
ubi forma: ſeru in modutu: eſt: i: met p[er]
exinament ne dimutat em: expanſeret.
e ad cum accedere cum t[ua] mendicata
te non auſeref. Ubi me[m] in forma: ſeru
accepi: ibi induut: eſt uāia paup[are] e:
ubi ſe paup[are]: ibi nos: chutau. A[cepi]
enim uāia: e: contult: ſua. e[m] hoc con-
tilum do. A[ſſl]. Quod eſt chere. In
hoc id: in consideratione h[uius] dimi be-
neſcii. consulo uob ut paup[ui] dando mi-
sereamni. H[oc] emu: uob[us] utile eſt qu[]
non ſolum facere e: etiam uelle c[ep]itut ab
anno p[ri]ore. nunc uero e: facio p[er]ſiente.
Ideo uob[us] id consulo. q[ui]a facient: utile
fore p[pendo]. e plus e: utile facient. q[ui]
accepi. U[ob]is chao qui in anno p[er]teri
to c[ep]itut illud i[mi] ſolum facere. i: e: uelle
quod plus e: q[ui]a fac[ui]: id: non facere abſq-
uoluntate ſicut muti. i: facere cum bo-
na: voluntate ſicut denort. inque i: uos
ut i[mi] ſolum uelit: m[oneo]. i: ut in ope
voluntat: appareat. ſi uera eſt. Dic of-
tendit illos tam alio[d] in ufum ſtow: ex-
pendisse. Yel q[ui]dam uoluerant. q[ui]dam e-
perant: nunc p[er]ſiant. Ita inquit p[er]i-
cate: in qu[é]admodi animi p[er]m[pe]t eſt u[n]o
luntat: ita ſi e p[er]ſicendi ey eo quod habetis.
id eſt ut ſicut animi habuit: patat[ui]
ad uolendui: sic e: habeam: animi ad p[
]er]ſicendum feſt in qu[od] habet: ſive plus
ſive minu: C[æ] cauſam ſub div: quare ey
eo quod habent: largi: debeat: e: non
ultra quam habent. Si em: uoluntat p[er]m[
]p]ta eſt ſeſt in qu[od] habet: accepa e: deo

ad cormth

sc&A.

n̄t̄c̄m id q[ui] non habet. P[ro]fecta voluntat
clandi elemosinat si fecim possibiluatem
fuam ita deederit ut necessaria retine-
ant: deo est beneplacita. & non tantum
clando ultia urret. Iovbis. Q[ui] cor im-
thi ad hoc opus ministerium q[ui] s[ic] in
sancto puocantur hoc est ind certaine ut non
plus tribuant e[m]n possint. ne forte
plus qu[ia] possunt offerentur coacti e-
non voluntari underent fine mercé
de futuris: qu[ia] qua coactus alioq[ui] facit.
mercedem non accipit. Gregor[ий]. Non
penyat de quanti[m] in e[m] faciuntur offer-
tur: 5, ex quanto p[er]ferat affectu. Cor-
namque & non substantiam penyat. Hec
mutterat quanti[m] qu[ia] mali ualeat
facere: 5. quanti[m] utile. Et cum de est
potestat forfit. apud se trannus est cui
mus quatuor diaturit. me: qu[ia] & si exercti
n[im] affugit pr[im]n[ot]im. intr insecutus tamen
habere potestatem appetit ut affugiat.
Et qu[ia] omnibus deus corde penyat: iam
in e[m] occidentis impius fecit quod cogita-
ur. Iovbis. Quicquid ius & non potes:
faciunt computat deus. Ierón. Apud
illum cum omnia nota sunt ante e[m]n
fianc: p[ro]fecta voluntat faciend[us] reputa-
bitur p[ro] ope facti. Ioh[s] crivostomus.
Q[ui] mult hominis occide & n[im] potest: an-
te qu[ia] occiderat hominida habes apud
e[m]. qua de non udicat ex opibus; sed
ex cogitationibus & ex corde. Voluntat
enim est que au[que] remunerat p[ro]bono
au[que] condempnat p[ro] malo: opa autem
fuit testimonia voluntatil. Ut q[ui] d[um]
expectet opa. qui non corde Iovbis.
Impar facultat multi uel par[ui] dant[ur]:
5. non impar caritatis. & deo tantum est
dare calorem aque. qu[ut]rum fuerit zachao
dare chumolum patrimonii. Sequuntur.
Non enim ut alius fit remissio uobis ant[em]
tributario. 5. ex equalitate in p[le]enti tem-
pore una abundancia ullo[rum] m[opi]am
suppleat. ut & illorum abundantia
m[opi]ie uestre fit supplementum.
ut fiat equalitas s[ic]ur scriptum est.
Qu[ia] multum non abundavit. & qui

modici: non minoraunt. Ames.
O natu chceert. I[de]o d[ur]it ut daretur ex
co quod habent. qua non volo ut alii
de u[n]t[us] ociose & remissi unant. & nos
sunt in angustia paupertatis: non quin
melius esset. 5. timenius firmitur. Sed
potuit illud n[olo] ut abundantia una
que est in tremis rebus. & si non c[om]pleat
mopiam illor[i]n qui omnia mundi de-
ferunt: suppleat tamen illam in hoc
breu tempore ex equalitate non ut
tantum illius d[er]it qu[n]tum nobis rectinetur: 5
ut tantum illius de una copia c[om]natur quo
uel non uel minis egranat. ut eciam illo[
que] diuutus mundi carent abundan-
tia que est in bonis meruit. supplentur
tum & adhmententur in n[opi]e u[n]t[us]. q[
est] in bonis opibus. Iovbis. Q[ui] num-
rum facio fit inter uos quodam equali-
tas ut s[ic]uerit uos munificat illius de u[n]t[us]
unde muuerat in p[le]nti una q[ui] breuit
& fragibat est: hec 5. illi uob reddant me-
ritat sunt unde munem in futurum una.
que fine fine d[ur]at. I[ta] & fiat equalitas
s[ic]uerit scripta d[ict]ur. Q[ui] multi habu[n]
non abundavit & qui modici habu[n]
n[im] minoraunt: q[ui] diuutu nichil sup[fl]u-
um sunt dum egenus d[ur]tu q[ui] plus ha-
bu[n]t quam illi necessita sunt. & paup[us] suffi-
cientiam habu[n]. chum ab illo acceperu
qui abundavit. Vel ches qui multi
dat & paup[us] qui par[n]. equalem habet
mercedem: 5. fuerit equa voluntat.
Yel ita. 5. ex equalitate in p[le]nti
tempore & c[eta]. Equalitas ipsa est pay-
terim. ut opa miſchie corpora ha. un-
gant opibus; predicationis uel observationis
ſp[ial]ibus. & fiat equalitas: id est pay dan-
do & accipiendo. Yel ita. Non dicit ut
ex equalitate dent illius ſua: id est tan-
tum donent quantum s[ibi] retinent. In-
congruiti quod inderet: 5. est si numeret
ap[er]t illius tantum tribueret suar[em] rerum
ſi[mi]t quantum & s[ibi] recinnerent: qua cum
iſtu pauperatui effent ſua largionone. u[li]
li ulta modum d[ic]arentur. ab alioſ
widem recipientem ut ab ſiſt[ur]. Quam[us]

ad cornem

sæa

88

ambrosius ita velio ducens. Quantum
habent, quidam cum sibi. Hon. enim plus
erigit ab eis quam sibi debent retinere:
qua deb ges morantur tuus scire
ut upsum. Nunc gapiis equalitatem nis
sedem partire. Et ut sustententur de rebus
nisi scire et nos. Ham quodam chert et
se equalitas hinc aliquip durem habet
veni tantur de iis ut iis vel sufficientes ut
vel munis egestur et si tantum
nisi habeat ille q. acipit: quanti habet
ille qui tribuit. Sustentandi sunt uag
pauper se de rebus, ut scire et nos: ut illos
abundantia spitali, mopei nis spitali
sunt supplementi. Quo enim nuntium in se
non habent, merita ad utam eamque
sufficientia. Si qua pauperes xi. quos
e regni cedorem p. elemosina amicos de
debitoribus sibi fecerunt, p. merita et in
tercessione eorum consequentem quod p[ro]
non merentur, ut tunc hanc eorumque dixi
quem differantur: sed quia omnis idem
et omnibus etiam sufficientia scire scripti
est. Insigno. Laphk. Quo multa subaudi
colleguerat de manna. Id: amplius quin
gomor: non abundant. Id: non plus
habuerit quin gomor. Et quia modicum sub
audi collegat id: munis quia gomor:
ni minorant. Id: non munis habent.
quin gomor. In eulo do auré ita habebt.
Nec quod plus collegat habuerit amplius
nee quia munis paruererat: repit mun.
In quo singificabat quod et qui maioria
habent merita et qui minora: in eorum
no continuo candem habentur sunt refe-
tionem. Dobr. Plus habent ei in spe
fuerit sibi. quia in qui in hoc tempore
widerent chutet et tamen uturque eorum
tur illuc: ut scire horum beneficio mo-
pia scire sufficienter. Ita beneficio scire
chutet siam ut in futurum. Et quo u-
dent pauper. Lobb. Gomor est men-
sura tres sertar in continens. Grat au-
tem deo quod eum eandem solucuudine p[ro]
morte tur: quin exhortatione q[ui]s suscepit.
Sic cù soluerunt effec sua voluntate: pro-
fectur est ad uol. Anselays. Tangit

cheeret. Hoc rogauntur titum ut uol ex-
emplo utacedomiti ad bene opandum
et ad elemosina facienda sibi in verbis
conuerunt. Si q[ui]n turis exhortationem
nunc libenter ampliexerat: inde grav
ago deo qui inspiravit cordi et tandem
sollucitudinem de uob quia nos habem
id est ut habunderint in sufficientate.
Sed cum efficit p[ro] voluntate sufficiente
de uobis quam n[ote] exhortatione pre
vad ut uol qui prout rogavit eircuabat.
pp[er] utera uti. Otimi autem cum illo fr[er]
tre n[im]m. cunis laus est in enangio p
omnes ecclesiastic. Hunc fratre dicitur
alii esse barnaban alii lucam: qui
utere: ob evangelii p[re]dicatione quia
p omnino ecclesiastic bene ordinabat. Laude
sibi ab omnibus, vendecabat. Hon. solum
autem: et e[dominatu] est omnes p[re]gratu-
ni n[ote] ab ecclesiastic hanc gratiam que
ministrat ut nobis ad gloriam domini
et destinatam voluntatem nostram.
demutant est hoc ne quis nos utiperet
in hanc plenitudine que ministerat
a nobis in gloriam dom. Laphkans. S.
Seniut et ordo iverbo: Hon. soliunt est
laut eum in evangeliio p[re]dicatedo p[or]mi
ecclesiastic. Uerum etiam ecclesi est de ordina-
uerunt eum ut efficit cœnes et focius
n[ote] p[re]grationibus in hanc gratutat
targitionem erga pauperes cunis nos ap
ministrare. Sumus gratiam dico a deo
destinatam et p[re]parata ad gladium
e ad voluntatem m[am]. Id est ut deus
inde glorificet: et voluntas n[ote] imple-
atur. Et tandem remuneret. Yel ita.
In hanc gravem id: p[re]dicationem geni-
um quam administram ad gravem domi-
nem et ad destinatam voluntate nos
tram. Id: ut nomen de laude. Et uo-
tantat m[ia] quam implere destinam
mus et ammo cogitam p[er]ter e[conam]
remunerationem impleatur. Hoc me[m]
id est titum et barnaban vel lucam
misimus. Illud s[ui]nope demutantem
ne aliquip not utipareret in hanc plen-
tudine targitionem que n[ro] minibus

ad corinth

s. coa.

fit ad landem dei. dicens nos vel decol,
lata pecunia fraude facere. vel cura
sóz. neghigenç agere. Uel. In hac plem
tudine doctrine & miraclogs. ut dicæ'
bene q[uidem] p[re]dicat h. non = memor s[on]
sicut ap[li] abi. & f[ic]ut ibi p[re]ceptum est.
Q[ui]a si f[ic]dem rectam predicant. & ur-
tutes & miracula facimus. et tamen cu-
tam paup[ú] neghigimus. interpari po-
test predicatio nostra & miracula. Pro-
indemnus eni bona non solum coram
deo: h. etiam coram omnib[us] hominib[us].

Ad hoc m[oe]tum turæ p[ro]hitionem n[am]
ut opa n[am] deo placeant. & hominib[us]
bona indeantur. A[mb]k. Bona corá
deo p[u]ndet. dum quod ubet deus eir-
ca iminib[us] s[on]g. fueri docet. Corá ho-
minib[us] bona p[u]ndet. qua tales mittu
ad hoc opus eybortand[us] qui affabilita-
te sua homines p[ro]ducens ad tr ibuend[us].
& impubtate sua nulli faciant scanda-
tum. A[mb]c. Prop[ec]t nos. confidentia n[am]
suffret nobis. Pp[ec]t nos. fama n[am] non
pollut h[us] pollere debeb in uobis. Tenete
quod d[ur]i. atq[ue] distingunt. Nue res f[u]
confidentia & fama. Conscientia t. fa-
ma pr[imo] duo. Q[ui]a f[ic]ens confidentre
sue n[ig]ligio famam suam. crudelis est:
cum dicat ap[li]s ad disciplin suum. Cir-
ca omnem te utp[ro]m bonorum opum p[be]
al exemplum. Or[si]mi autem cum illis
& fratre nostru qu[em] p[rae]bant in mal-
tit sepe s[oll]lectum esse. nunc autem mul-
to s[oll]cutor est confidentia multa in uo-
bit: h[ue] p[ro]tito qui est s[oc]ius meus & m
uobis adjuvare. h[ue] fratreſt n[am] ap[li]s ec-
desiar[us] g[he] x[pi]. Ia[mb]. & A[hs]elo³.

Non solum qu[ac]u miſimus trut[us] & lu-
g[am] c[ui]us nomme emuangeh[ui] mi-
tulat[us] p[ro] omnibus eccl[esi]ſ: h. & miſmi cum
illu ap[ol]lo fratre n[im] qui uobis eniam
du moratur est: & a uobis ad me rechic
pp[re] quor[ur]dam malam cons[er]ratam
qui edict[ionem] contra eum exer[tabant].
Q[ui]ndel[uc]et ap[ol]lo sepe de u[ra] ſalut[e] &
m multis moch[is] s[oll]citur est h[ue]c ex[pro]
ſumus: nunc aut[em] q[ui]do miſimus eum

ad uos intelleyrui eum multo magis esse
ſolueru. & deſideriare uos p[ro] multa confi
dentia quam habet in uobis confidenc
ſe posse venire ad uos & in pace manere
apud uos. h[ue] p[ro]tito qui ei de u[ra] corre-
tione multa reculw. & ſocuſ meuſ & m
p[re]dicatione & adutor in u[ra] converſione:
h[ue] fratreſ n[im] ap[li]s eccl[esi]us g[he] x[pi]. hoc
est h[ue] p[ro]h[ui]s qui ſunt fr[er]t n[im] & ad hoc
miffi ut eccl[esi]as auguerat p[ro] quaſ & in q
h[ue] p[re]glorificat. Ia[mb]c. Diuot fr[em]
quem mitteb[ac] ad coru[n]thos multam
confidentiam habere in eſt: p[ro] quod
titum & alios ap[li]s bene tractaverunt.

Oſtensionem g[he] que & cartat[us] u[re] & n[em]
g[he] p[ro] uobis in illoſ oſtendere. In facie ec-
char[us] dei. A[hs]el. Q[ui]a m[u]tus tales mi-
simus ad uos. g[he] cartat[em] ut[u]m quam
alif[us] oſtendit. & g[he]ATIONE n[am] de u-
biſ apud ah[os] hab[it]am qua[] similiter
oſtendit. & es[se] veram: n[unc] oſtendire
erga illoſ quos in mittimur bene indeh-
cet eſt recepiendo. & hoc in facie eccl[esi]
ut cecere eccl[esi]e bona que de uob audie-
runt & in uobis tam uident unitari
deſiderent: & gloriſcent patrem u[rum]
op[er] in c[el]uſ est. De recep[tione] boru[m]
mo[n]eo uos. Ham de min[isterio] quod fir
m[ in]ſancto[rum]. id est erga s[on]g paup[er] qui ſunt
veri[bi]n: & p[er] abundant[us] est in ſeru[m] uobis.
id est ſup[li]n[us]. S[uo] emu[m] p[er]p[er]tui amnui
u[rum]. p[ro] quod de uob g[he]or apud macedo-
nel. hoc indeh[ec]et dicens. q[ui]a ch[ana] para-
ta est ab anno p[er]terro & u[ra] emulatio
id est amor & studium. puocaur[ur] plur[u]mo.
ch[ana] pon[em] p[ro] corintheo. totum p[ro] parte.

Vit[im]us autem fr[er]t. ut ne quod glori
ſ de uob euacueſ in h[ac] parte. ut qu[em]no-
dum d[ur]i. parat[ur] t[ur]: ne cum ueneri inc
mec[ui] macedoneſ & unu[n]que uos impar-
to[rum]. erubecan[ui] nos ut non dicam uos in
h[ac] ſubſtantia. Fratreſ q[uidem] miſimus.
sed non ideo ut uos h[ortent] ad elemosinam
m[er]ciendam: & ut hoc quod de uobis apud
macedoneſ g[hi]amur non euacueſ & annu-
chil[us] in h[ac] parte. id est in h[ac] elemosinam
ſi non fueru parata. & ideo & miſimus

ad corinth

scöda.

illos: *ut parati sulti q[ui]madne & d[omi]n il
us uſt esse paratot, ne uementib[us] mecum
macedonib[us] & uſt imparatot quod abſt
muementib[us] uſt qui de uobis g[hi]bavit
apud illos erubescant, *ut non dicam uſt
erubescere q[ui] mag[ui]s, & in hac ſubſtan-
tia, id eſt in hac datione que paupes
ſubentat. Necessitati g[ui]s, ne hoc euemant
erubiamus rogare fr[ati]s u[que] me p[ui]emant
ad uſt. & p[ui]arendo reſpinaſam benedic-
tionem hanc paratam eſſe: *ſic quasi ben-
edeccionem. N[oti] quasi anariciam. Hoc &
Sic p[ui]arend hanc elemosinam que eſt
causa eter ne benedictione & ſepe p[ui]ni-
ſa eſt, ut ſu parata q[ui]ndo euemant:
ita ut ſu benedictio id est opus car[ati]tis
quod libenter er]ogetur, non anaritia
ut doteant de dato lanſi. Ordo. Et pre-
parent benedictionem hanc reſpinaſam
paratam eſſe: *ſic quasi benedictione N[oti]
quasi anariciam. P[ro]ſerant ei ap[ō]
quod ita p[ui]arent hanc elemosinā: * ut
benedictio eſſet non anaricia. Bene-
dictionem uocat copioſam & volunta-
tam dationem: anariciam u[que] par[ā]
& imutam. Hoc autem diu. Q[ui]n parce
ſeminar: parte & metet. Et qui ſeminar
in benedictionibus: de benedictionibus & me-
tet. Et si dicere tibi preuemanet & p[ui]pa-
renet: T, ego cur large decit p[eri]robo. H[ui]
qui parce ſeminar: id est qui anare &
imute paupib[us] erogat: u[que] qui multi
habent par[ui]m dat: par[ui]m pr[ui]um
habebit. Sed qui par[ui]m habent par[ui]m
dat. Etamen voluntarie: multu fructu
colliget. Sicu chit testatut: de paupc unda
que opitut[em] in templo duo munta quod
est. quaciam. Dare aliquand p[er]ch[ui]: non-
amutere & ſeminar. & quasi ad temp[ui]s
carere, ut plus habeat. Et qui ſeminar in
benedictionibus. Id est p[er]ſe patiur copio-
te & voluntarie dat. Ubi plus penſa[que]
amut quam cenſus: copioſam colliget reſ-
butionem. Ambit. H[ui]c in benedictionibus
ſeminar: *quonu]a] voluntate ſub ſpe fu-
ture reſcriptionis paupib[us] quod potest er-
gat. Ubi]s qui]p[ro] prout destinavit in cor-

de ſuo: non ex ſticiæ aut ex necessitate.
A]ſt. Q[ui]namus m[oe]t uſt moneam ut
large decit: tamen inqudot, det q[ui]potest
n[ot]dem de dato tristis uel ad dandum
coactus: T, ſicur ipſe consilio rationis poru-
nant. Acta ch[ip]ſoſiunt. qua] fi mu[n] hoc
ageret: non er p[er]ſſet. H[ui]c autem eni
dam rem diſi]g[ui]t deuſ. Id eſt illum q[ui] tribu-
t ex bona voluntate, ſine multu ſine paru-
nt. Qui dat ut techo careat inſpellarunt: non
ut reficiat inſcera indigentur: & rem &
meruti p[er]t. Q[ui] dat mu[n] p[er]t p[er]ſentè
pudorem: non habet incedem. Avocatui.
Q[ui] dat panem tibit. & paner & incedem
p[er]t. qua] in preſent amittu q[ui]tribu-
t: & m[ui]n ſu[n]ro mercede carebit. Beda.
Q[ui] aliquip paupib[us] p[er]ch[ui]t tribu[n] in
ſu[n]o premiu[m] habebit. Q[ui] dat p[er]t lande-
bumanam: recepi, mercedem ſua. Q[ui]
fr[ati]b[us] ch[ui]nib[us] dat ut u[m] rempiat. Al-
ud p[ui]num non accipiet. T, ſi hoc facut
p[er]ch[ui]t in exemplum ſi]b[ui]t iob. ſicur ce-
tera frat[u]natur[us] opa ipſe q[ui]m[ui]t remu[n]
ac. Q[ui] luyrui toſi p[er]t lacunam dat: N[ot]
carebit pena. Potens eſt am[ui]t ds omne
giu[m] abindare facere in uobis ut in
ommb[us] ſemp omnem sufficientiā hab-
bentes habu[n]det[ur] in omne opu[n] bonu.
A]ſt. Ego m[oe]t uſt moneo largi] elemo-
sinat facere. T, ne tumeat[ur] fame pure nec
cliffidat[ur] de renuminatione: qua] ds qui
mehil non potest, potest quidem facere
ut e] hec gla[ui] cum ahit donu[m] p[ui]naliib[us]
& corporaliib[us] in uobis abunde[n]. Ua] ut
in omni ſtata u[ro] & in omm tempore
tam p[ui]po q[ui]m adueru so uſt omne ſuffici-
entiam habere reputanteſ. habu[n]det[ur]
& crecat[ur] tendenteſ in omne opu[n] bonu.
id est elemosinā & cec[ui], que uobis ſufficien-
ad ec[n]a prema concurrenda. ſicur ſeru-
tum eſt. ut in p[al]mo centeſimo undecimo
de quolib[us] uſto elemosinu[m] dedito. D[u]p-
ti]t delect paupib[us] inſi[n]a & manet in
erentum. Nota cautelem elemosine. Non
um omnia tribu[n]t. T, ut p[ui]nib[us] potest
p[er]ſſet d[up]ſi]t. N[ec] uendidu[n]. T, grati]t delect.
Non dimittu[n] ad augendam e[mi] copiam:

ad corinth

scda.

fed panipibz ad vergendam uel munu-
endam eoz. mopiam. Hon hit qui pos-
sunt readee. 'huiu qui u habent ree-
buere. ur redubuane eterne gaucha ute.
Ham uisticia ei manet in erimm. qua
merces uistrie illuus qua jyimo seew
quod s' i'ndugereet fieri uoluw. 'non e'
temporalis et e'na. qua deo eustode
mil perw. Yel uisticia eus manet in
fetin. bui feli suweecutum. Aevbik. Infrul
est q sibi soh non detinev quod datum
ommbiz non ignorat. 'h bona mundi co-
muna reputat. Sequinb. Qu autem admi-
nistrav semen seminanti & panen ad
manducandum p[]stabw. e' multiplica-
bi semen uin 'e angebi mcreiita fru-
gum uisticie u're. Laybik. Opi meq
qua deus potens est. h ipse ds qun dat
uobiz unde elemosinam faciat. 'dabw
&' unde posb datam elemosinam uos
fustentare possit. e' video dare netume-
ac. Nec p[]p[]t hoc remanebwo quum semen
u[]m unde phureb fieri elemosine mul-
tiplicet. & frugel unde uistoref effica-
vm e[]sere faciat. Aevbik. Oanti eni
deus adidw. ur eo amplius vabeabt unde
larguri possit. dhsl. Semen quod deus
administrat. uocar apis illud unde ele-
mosina fiat. Panem chiew ute necessa-
tia opie d[]m chiew daturum ni ad supfin-
utatem. 'h, ad manducandi necessitatem.
Et non solum deus semen seminanti. id
et de elemosinã facienti administrat. fed
etiam semen multiplicat. unde maior
elemosina. fiat. Unde subde. Et angebi
mcreiita frugt[]i uisticie u're. id elemo-
sinal eternam utam p[]merent[]es que u[]s-
ticie u're debt[]i. Justicia eni et debitas e'
bona una. unde frugel id est e'na rema-
neratio. mcreiita sunt elemosine p[]q[]b
& me uuitures. & sic glia angebitur.
Yel incrementa chiew uoluntate[]c dandi.

Yel incrementa chiew uoluntate[]c dandi.
V[]e in omnib[]us locupletati habundens
in omnem simplicitate[], que opat[]e p[]n[]os
g[]rati[]o actionem deo. Hoc est. In tantis
g[]rati[]o actionem deo. Hoc est. In tantis
augebw ds e' rei e' uoluntatem dandi
ut in onmi statu u[]ro seasin u[]m repu-

tationem sufficientes effectu. 'magis e'
magis abundantis p[]cedentem in omnem
e' p[]fectam largionem. simplici animo
factam. unde nos deo gr[]at agunt. Ham
multa bona in hoc muniterio facienda
elemosinalis mununt[]i. Q[]ui munib[]i
in[]i officii. quod solheet in sanctis fw
non solum suppleat e' que deus fancti.
'h etiam abundat p[]mi[]tos gravum
actione in domno. dum multi gr[]at
agunt. deo opante qui eos morunt ad
agenda[]s gr[]at p[]batione. id: landatione.
munib[]i bui glorificantes d[]in. non
solum de uia largitate. 'h e' in obech-
entra confessionis u[]re in eumang[]io r[]pi.
qua dum eug[]in r[]pi p[]dicareet uob ita-
tum obedience fuit ad confitendum
r[]p[]sim. e' simplicitate[]r communicati in
illo[.] e' in onmel: 'qua simplici animo
comuna facit uia. vel alui u[]ro e[]xemplo
e' erga illos f[]ot e' erga omni alios indigen-
tes. e' ipso[]y obsecratione p[]n uobil deide-
rantium uos p[]p[]t eminentem grati[]
d[]e in uobis. qua iphi f[]ot obsecrant e'
orant p[]n uobil cupientel uide reu in
etia beatitudine. uel etiam b[]ic p[]p[]ter
dumam caritare que p[]g[]ram e[]us
emmet in uobil. Laybik. Quatuor
diew fieri p[]administracione in[]i offi-
ci. id: beneficii quod fw in se[]ol. Se[]ts
en[']i qui sunt ierofolium necessaria e[]
inde administrant. e' p[]n alios multis pro-
bantel e' laudantes hoc munib[]iun
g[]ive deo referunt. e' multi e[]xemplo
simplicitat[]r cor ingno[]y puocat e' illi
se[]ol qui ierofolium sunt e' omnib[]us alui
indugentib[]s plurima largunt[]i. e' w
ip[]lo[]s cor ingno[]thos uideant p[]p[]t eminen-
tem gr[]am. dei quam habent sedulo
deprecant. Gr[]at deo tip menar tabili
dono ei. dhsl. De alterno supletimo
hinc de rebus carnalib[]us in illos hinc de
sp[]ualib[]us in u[]tos tan[]q[]un pler[]i gaudi[]
eyelamat. gr[]at ago deo e' ceta. Tan[]q[]un
dicet. Q[]ua de munib[]io bui beneficii
toc bona veniunt. gr[]at ago de carita-
te ab ipso uobil donata. que sp[]itui utili

ad corinθ

scōda.

90

fio. non potest enaritari. Quidam co-
chess habent, grāl deo sup enaritabili
dono euil. id est de caritate que debet
omnibus enaritari & p[ro]dicari. Iste autem
ego pauius obsecro uol p manuerech-
nem & modeliam xpi. De meorrecir
voc agit qui pseudo sequebantur. est ei
ferocem purabant. Quasi chceat. Correc-
tol ad elemosinal muio. uol autem ahos
obsecro ego ipse qui ahos ad elemosinal
moneo. ut quod bucoib p[ro]catut sum
faciat. h[uius] multus xpius & nec expuri ma-
suetum. & in futuro modestum. Yel
fi multil ut sim temi sicut xpi. & cum
modo p[ro]nam. Qui in facie q[ui]dem hu-
milis &c. nos. absens autem confido in
nob. Ego inq[ui]m uol obsecro de quo dict
ut quod humilis sim exerii in p[ro]fentia
uiia. si dum absens sum & c[ir]patti ni tr-
meo. tangit in uobis confident alspere
redarguo. Aob[us]. P h[oc] ut confido in
uobil dixit. fiduciam seuer itatil signi-
ficant. qui in epiia tantus habere pu-
tabat. & video comoneo ne eadem seue-
ritate present utat. Vinde subdht. Ro-
go autem ne p[ro]sent audeam p[er] eam con-
fidentiam. qua exiſtimor audere in q[ui]
dam. qui arabitiantur nos tangit in eam
carné ambulem. Ays[] & Lay[st]. Non
ſolum uol obsecro ut hoc faciat. s. &
rogo. ne p[ro]sent audeam in quodam
q[ui] arbiat: nec tangit in eam carnis am-
bulem. id est ne cum uenero audacem
p[ro]nam q[ui]dam incorrectus. qui p[ro]ta-
nos more carnalium uuere. Ne audem
am chce p[er] eam confidentiam qua exiſ-
timor audere. qua q[ui]tum p[ro]tor ab-
sent confidere id est confident arguere.
tantus p[ro]sent faciam in re. In carne eni
ambulantes. non sedin carnis militam. Hoc est. Liceat in carne que fragilis est degenres furut. non tam militiam no-
bit a deo data: sedin carnis id est p[er]
reno comodo exercent. Quod hinc p[er]
ri potest. Ham arma militie n[or] non
carnalia. & potencia deo ad destruictio-
nem munitionem. Lay[st]. Arma Jane

militie ſunt uturutel. que auxilio dei
potentel ſunt ut destruano munuta
duerit ſi calliditatur. confuha adjuar to.
ſeu hominu ſeu demonu. Que ſeuuer
uturutel ideo dicunt[que] arma: qu[ia] repug-
nant uicui. Aob[us]. Arma ſp[u]naca fideſt
est incorrupte p[ro]dictionu: p[ro] quiā un-
cum munitionel. id est p[ri]ncipel & potel-
tatel mundi tenebrar[ui] harum & ſp[u]na-
tua nequitie que ſe e]tollunt & armam
inſidelum animo ad contradiendum
xpo[]. Aob[us]. Hon ſeem carnis militam.
id est non p[er] carnisib p[ro]dicam. Nam arma
nua & c[it]a. Arma d[ic]u ap[li]s miracula
& bonaſ operationel & uturutel: quiſz armā-
tur ap[li] & bom predicatoreſ refiſtentel
maligni p[ro]testatib[us]. ne s[ic] c[et]i fideh-
ſ. nocent. Ounitionel eni d[ic]u p[ri]c]aet
of: q[ui]n s[ic] ſubnectoſ mak munun[que]
dum nerbi ſp[ic]ula. Caffian[]. Johs[]. Ar-
moru uob nolo pateſacere gr[ia]na & p[ri]c-
tateſ quiſz nos armari debent: fi bella
ch[ui] p[ra]tui volumut. Sinute in[que] ap[li]
ſcutu fidei. in q[ui] poſſitil omnia teda ne
q[ui]ſimi ignea extinguere. Scutui g[ui] fideſt
est: que exiſpient arden[ri]ſſima tibidum
tera metu futuri induci. & c[ele]ſtis regn
credulacce moriſtificav. Et l[or]icam inſo
caritut. Iſp[er]a namq[ui] caritut l[or]ica est.
que utraque p[ector]it ni[que] circuſand atq[ui]
communem. lecally pt[ur]bationu: ob-
jecta muluerib contarioſ retundit ic-
tut. nec ad inſiorem hominem ſui la-
cula chaboli penecriare p[ro]cutur. Onua
eni ſuffert. omnia patitur. omnia ſubtinet.
Et galeam inqui p[er]em salutif. Galea
est capit ſimunem. Q[ui]na g[ui] capud
nostru xpi. est debem utud ſemp p[er]
futuro: bonorui uelud imp[ug]nabilib
galea in cunctu temptationib[us] ac p[er]
cutronib[us] communire. & p[ri]ncipali: fide[m]
ei illesam atq[ui] moſtagodire. Alu[n]
enum menbrif truncatu qui[pi]am h[oc]
debilem. poſſible tamen e[ui] cumq[ui] ſup-
esſe. ſine caput e[no] nemum uel breuſt
utem ſpacium p[ro]gat[que]. Et gladium m[o]p
p[er] ſumite. q[ui] est uerb[ui] dei. Recte ner-

T

ad cornith

seda.

bium dei gladior dictus: quod diuand
et abscidit quicquid in nobis carnale aut
terrenum reppererit. *Aos.* Alre
est chima scripta. ubi p. cordam no-
mi testamenti curicia ueteris edomatis.
Inde vaculante sagittæ. iberæ scilicet
que corda penetrant. & compungunt
ad penitusiam: & uelocit quo mittur
tur puerunt. & longe curicum. Ibis-
ta significat chima eloqua. que qædem
directa sunt: & commut hostes ferunt.
Consilia destruente. & omne altitudi-
nem se extollentem adhæsim scientiam
der. *Aysl.* Q. uasi diceret. Non sedim
car-nem militari: nos deo delictuarent
prænoe consilia parma spitalia p. dixi
ad destructionem potencia & efficacia.

Destruente etiam omnem pfunchata-
tem intelectus. tam legit pitoru qui
improrui quo se extollunt aduerunt solum
scientiam der. dum impugnant part-
tum ingens & hùmmodi. quia quod stul-
tum est de: tapienb: hominib. Et
in captivitatem redigentes omnem intel-
lectum in obsequium xpi. quia quati cap-
tuos ducimus omnes male intelligentes
utque ad obsequium xpi. *Aosb.* Ile capri-
nat intellectum: qui contra dicitur rati-
one untem. & ad fidem xpi hùmlem &
manuèti inducet. *Aysk.* Ith. & pro. ad
& p. contra intelligi potest: ut sive sensu-
Caprimani & uncinus intellecti ad ob-
sequium xpi. uel intellectus qui est cons-
obsequium xpi. Et in pimpru habentel
ulcere omnem mobedientiam: cum un-
pleta fuerit uia obedientia. *Ays.* Id-
Post quam ognouero uol ex chiectione
obedientel. Itatim ultionem faciemus
in reliquis mobedhenet. Que sedim faci-
em sunt indete. Quasi diceret. Si uobit ní
sufficere quod dixi quare me pocurit quâ
pseudo sequamur. indete bec alia que
sunt uta cundentia sicut ea que subjec-
ta sunt ocuit. hec scilicet. Si quis con-
fide sib. xpi se esse. hæc cogitec uerum
apud se. quæ sicut ipse xpi est: uia &
nos. Si quid moqu illo? pseudo fiduti-

am habet p. fidein vel alund alioq
sive xpi: p. eadem & nos esse xpi apud se
cogite. ut uum rationem non excedat
uel xpt. ochum ním uel pp. honorem
sum. *Aosbrosi.* Vult cotque palam
sunt considerare. id est ea que dictur
est: qua sunt apta chundicare: quod in
debet ipfis fendo non debet mehus obe-
dire quam nbi. cum quecunque facium
& ipse eadem faciat. *Aysk.* Vel uta intel-
tugendum est. Que sedim facem sunt unde-
te. id: dilugenter considerate opa q.
im conspectu uro tantú bona agunt: ne
force us seducant. Nec debet illi cito-
melius quâ nobil: quia & nos xpi sumus
quæ admodi ill. *Nam & si amplius alioq
glau fuero de potestate nostra quam debo
nobil deus in edificatione. & non in destru-
cione uam: non erubescam. *Aysl.* Ve-
re scius illi sunt xpi. sive nos: nam età
excellens: p. potestatem alioq quâ illius
fed nobil deus dedu. ut us in uturibis, edi-
fucem. non ut prava docerna vel exemplo
sicur pseudo corvùparim. De qua potest-
te si voluerit ghari: non erubescam. quia
& uerit est. & non ad ghiam mea. s. ad uti-
litatem uam quod dixam. Nostro q. hæc
erubescet. si se aptim ducet & non esset.

Ut autem ní eritimeret tanquam trere uol
p. eplat. qnqdem eplè gravet sunt & for-
tel. p[ro]fentia auë corpori infirma & fer-
mo contéprabili: ict cogitec qui eimodi
est. quæ ualel fumus uerbo p. eplat ab-
senref: icalet & p[ro]fentel in facto. Hoc chow
occasione illi sententie quia dyw: & in
promptu habentel ulcere omnem mobech-
entiam. Et est sensu. Omnor ulcerei om-
nè mobechentra. Si ne eritimeret a uobit
tanquam p. eplat terorem uobit inferre:
e ope quod minor non impiere soiav
qui sic de me opinaw. quæ q[ui]t absens mi-
nor úbis. p[ro]fent impleturut sum factis.
Quod certe ideo chao. q[ui]n q[ui]dam u[bi]m ch-
cum. quod eplè nè me gravet & pondero-
se ad intelligend[us]. & fortel ad terrendi.
si p[ro]fentia corpori infirma. est: non au-
dens exerce reueritare. & fermo sicut

ad coram

soda

illi dieunt contemplribilis est. quæ ut viditora
sine arguinet loquor. S. sciat quod sibi
sumit alispem uerbo p[ro] c[ap]l[ato] absentent: talest
erunul etiam p[sentent] in facto. ulcrescentel
subnectet omne mobechient. Si enim ucia uia
p[ap]parent: tunc non edificarent. Et uol delect
tuueramus. Non enim audem nos intere-
re aut cōparare quib[us]a qui semetipsof
comendant. S[ic] ip[s] in nobil metentent: e-
cōparantem nosmetipsof nob. L[ant]. Inse-
riw ke e comparem facit aliquib[us]: qua op[ba]
eos mutatur. Lang[ui]n diceret. Icko talet
erunul facto q[ui]et uerbo. quia non mutam
p[se]ndo nec timlet sum ill[us]. qui seipsof com-
mandant non d[um]s uol. uturparu potestat
em. e ucia palpant. e adularunt uobis.

sed bona uia laudantur. e mala punim
accepra a deo potestate. Non hoc audem
ue sicur illa peanut. si metentent sum noſ
tem ipsof in nobil id est in consententur nitil
an multi sumit a deo: e comparantem
sum nosmetipsof nobil id est urib[us] nitil.
ne plus ut alius ducant vel conerit quà
c facere possum. vel debent. Nos autem
non in ſmenſum ghant: si fecim menſu-
tam regule quà menſut est nob d[um]s men-
ſutam p[ring]endit uſp[ex] ad nos. P[se]ndo in
quod se cōmendant ar[bi]b[us] ſui ultra quà
debent. Si nos apti notum glari ultra men-
ſutam n[am]. si fecim illam miſiutam vegu-
le qua menſut est nob d[um]s ghant: menſura
chuo p[ring]endit monitu den uſp[ex] ad uſeru
diendos e cor ingendos. Omenſura ch[ui]m nob
dieut menſut est: pop[is] euis est. eui ego ſi
régula ad di ingendum. ſub qua inſuta e
uol. Non enim quaſi non p[ring]endent ad
uol: h[ui]p extendim not. A[st]. Icko inq[ui]
diui quod d[um]s menſut est nob miſiutam
regule id est regimut qu[ia] p[ring]imut
ad uol. quæ non est h[ui]p extendio tan[que]
non p[ring]entur ad uol. hoc est. h[ui]p quaſi
non multi fec qu[ia]mi multi p[uen]nunt ad uos
mi p[red]icatione. Q[ui]m g[ui] nobil reſiſtus: deo
mutentem reſiſtus. S[up]p[er]tendi est ultra cy-
tendi ch[ui]m concecit: quod not h[ui] facimus.

V[sp] ad uol enim p[uen]nem in euanghio x[pi].
id est in p[ed]icatione euangh[iz] q[ui]p[ec] docu-

ut. non iij menſum id ulta menſutam,
ghant in ahem laborib[us] tan[que] ubi
aluit fundant[ui] fidei posuſt: quod effet ul-
tra menſutam ghari. Si enim alii apti
ante hunc in p[red]icatione coru[n]thi, la-
borasset, e ute se eos apti vocasset: in
un[que] id ulta modum glari undecur.
Nota quod uſp[ex] uti[m] duab[us] ſignificationum
b[us] accepunt. verb[ia] glip ad ch[ui]m ch[ui]nam
habeb[us] termini reddendi quod debet. Ubi
dubium est utri ip[s]e chief ch[ui]ma in ch[ui]no
illo concludat: vel ercipiat. Studendum
est lectio[m] uſp[ex] ad mortem. h[ui]c mori non u-
cludi[que] fed ercludi[que]. Studend[ui] est uſp[ex] ad
unmentur. unuerit h[ui]c non ercludi[que] termi-
no. fed includi[que]. Spem autem habentel
ercentent fidei ur[em] in uob magnificat et cōna
reglam n[am] in Abundantia eriam in il-
la que ultra uol ſim euangh[izare] non in
ahena regla[que] ut que p[ar]ata ſunt ghari.

P[uen]m inq[ui] ad uol in p[red]icatione euua
geli[que] non ulta modium n[ui]m ghant[em] in
laborib[us] alio[que]: si sp[em] habentel p[er]fidem
ui[am] de uture in ututem crescent[em] a uob
magnificat apud alio[s]. e apti ueri p[bar].
e euangh[izare] fecim regulam n[am]. id est
fecim hoc quod nobi[us] a deo munent[ui] est: in
abundantia id non in paci[ti]o[u]t. tenden-
tet e in ulla loca que ultra uol ſunt. e non
habentel sp[em] ghari in ahena regla[que] id est
in alieno regimine in b[ui] loci que p[pa]
rata ſunt ab alui p[ed]icatorib[us]. A[ob]rosi.

D[ic]ut se sp[em] habere ercentent fidei ip[so]ſ
in ill[us]. id est ut in eſt fidei creatic. Et mag-
mificat e credit apud am[que] h[ui]s angereat
in fide auditoreſ e[nſ]. Non au[n]co in h[ui]c q[
]ui alui predicant[us] creduerunt ne in ahe-
na regula e alienem laborib[us] undereſt glari.
s ad hoc mitt[ui] ut in eſt quib[us] non eiu[que]
an-
muntat[ui] glam suo labore adqueur. L[ant].

Regulam vocat regimen. Spem ma[n]t hab-
emut fecim quod uol regim a nobis uel p[ex]
uol a deo magnificat. e fidem x[pi] euang-
g[andi] id in ulla loca que ultra uol ſunt.
In Abundantia autem ducit uel qu[ia] bec p[och]
catio ſup p[red]icationem coru[n]thi, abunda-
w. uel qu[ia] in ea et u abundantia dono[zy]

ad corrib

soda.

dei. Non in aliena regula. id est h[uius] habemus. spem in almen regumine glori in bit. undelices local que pr[isp]arata id est eam gloriata sunt ab alii ap[li]. Or autem glori in diuio gloriatur. Ah! Ego mori nolo glori in aliena regula et in alteme labori quia nullus sic debet glori. Et qui gloriat id est q[ui] multe exercere potestatem in diuio glori. In mea ſtra id est a diuio data potestate. creareat. quod h[uius] potest quia non habet a deo potestatem. Lo[ve]. Qui glori se alio p[ro]bom feciſſe. in diuio gloriat. id est non p[ro]priis urib[us] afterbat. Et hoc diuine uti[que] attulit. buav. Et causam subde cur in diuio glan- cum sic. Hon eni qui se ip[er]n comendat. me p[er]bat ut et. Et quem d[omi]n comendat. Ah. Hoc est. Iste qui extra domini glori non- p[er]bat. a deo nel nomiſi. Et ille quem deus comendabilem faci muaceli utiut- tib. Lo[ve]. Verum est qua illi ch[ri]t com- mendat p[er]bat ut: quem digni habet ac mittit ut p[er]cet clonui eius. Quem an- tem non mittit. N[um] illum comendat. ip- se autem se commendat. qua non mittet p[er]cet. Vunam ſulteneret modicui quid inſpi- cume mee. Et p[er] supportare me. Lo[ve]s. Inſipienti ſe laudare inſipientem ſe d[ict]um. quia dictum est non laudem te labia tua. Et p[er]p[er]mi tu. Odochui d[ict]u inſpi[em]t. tie. quia ſi ad intentionem respiciat id est quare se laudet. non uidec etſe inſpien- tia. inſipientia ſi indebat et ſed c[or]di ne. ha tantum. Si quiaus meq uidebat uob etſe ſtultitio: tamen ſupportare et pati- mun ut me laudem. Ah! Inſipientia d[ict]u glori onem ſed in car ne uidea tur illuſt infer iux. quia non ip[er] curat y ſe. ſed cor mebiu p[er]ſt. Ac hi d[ic]ac. Hon glori or de almen regumine. Et tam utinam vellet ſi fine indignatione ſultine meglor iari ſaltem modicui. Et multu posſen- q[ui]de uidec inſipientia. Et non ſolum optu ut ſultineat. Et etiam p[er]cipio ut tandem ſubiecti ſupportent me. Q[ui]od q[ui]dem ſtare debet ut. qua queque dicam amore u[ro] d[ic]am. Emulor enuus nos deu emu- latione. id est ch[ri]ago uos deu diſlectione.

Hoc est. Hon ch[ri]ago uos ad honorem me[n]. Et deu non ch[ri]ago ſponſandi uos in. Et deo. Iste enim ſponſus est: ego uero amicus ſponſi ſum. Emulatione p[er] alchem sta- tum motu. inui: iu[n]el in domum uel in malum. Hic amor ut est: non iu[n]el. Lo[ve]. Quo locutus est. amor e[que] ſe dictum ostendu. ut non ad e[que] laudem p[er]ſiav. Et ad horum p[er]ſectum: ut discant quic[ant] modi parenti ſuo in emu[ang]hio fauean. Rogat ut pati enter ferant reſpenſi- onem ſuam. quia ip[er] cura e[que] ſopa mouet eo motu qui ſed in diu. Et ſt em. et malus motus: qui mucha appellat. Lo[ve]. Emulor ſepe ſignificas quod mu- deo. ſepe q[ui] am. ſepe quod inui. Et e[que] ſpafi dicereat. Amo uos eo amor e[que] quod d[omi]n amanu nos. id est ut mori at p[er] uob[us] ſi ne- ceſſus inui. Et ideo debet ſme ſuppo- tare in animi urbi. ut glori at ſine reputa- tione aliiut iactantne. Depondi emu- nos ut uro u[r]ginem caſtam erib[ue] r[ro]. Ah! Vere inqu[ui] emulor uos deu emulatione non mea. quia deſponſam uos anulo fidei tandem amicus ſponſi in multi. Et iu[n]i adulto et uro. ad hoc ut erib[ue]am uos r[ro] corpore et menace inma- culatos in ch[ri]u diu[i]en. Nota q[ui] omne fide- let una u[r]go. U[r]go. quia ab ope malo incontamnat. caſta. quia non habent estum male voluntat. Tem. U[r]ginat. cordi fideſ et ſme incorp[ur]ta. mulier error qui p[er] mulierem cept. Lay. Cui me intelligit legalem mariti. ſicui in eug[hi]o. Et bi quem habet: non et t[em]tur. Et. G[ra]ui. H[uius] deſponſata est e[que] r[ro]. et u[ro] est ad nupria p[er]ſuenda. cum ſe continet a coruptione ſclari. Ilio autem tempore mubec. quo unuſa mortuallate peuncte immortali concep[ione] fetatur. T[im]eo autem ne ſicui ſer p[er]pen[si] enuam ſeduyt aſtutia ſua. Ica cor r[u]p[an]t. ſentis uti. Et e[que] sedent at inſp[ic]entare que e[que] r[ro]. Lo[ve]. Ostendio qua de cauſa cogit uer ad de ſe p[er]ſtar. undelices in ſerip[ui]n comendet et laudee. Et u[ro] u[lo]s p[er]ſuo deſformet. q[ui] ſub nomine xpi contra r[pi]n p[er]ſicab anu.

ad coram

sōda.

Hoc emm ago ne audiantēs tectuotres. quos chabolo comparat deuenfippto altutem. AhsL Tanquam dichev Zelo uos uera de me dicent. f. magni in timor est ne pseu- do bonum utin tellectum prauat suif collocuif corriuendo deuiant a para- chis fidei xpi que uere fimpler est. & mi- tto aliumum ab illo recepiw. quicadmo- dum diabohuf serpente induutuf enam p quam delectut est adam callida feduc- tione falso ymittendo. de paradisi gau- chit evec. Ham fi bif q. uemr alium xpi- predicat quem non p[ic]dican. au alud eiwangthu q[ui]d non recepitiuf au albi- f[im]p[ro] accipit qu[ie] ſi n[ot] acceptiuf: recte pa[em]mi. Lah quafi la. Huc incipw expo[n]e illud modi- cum unipuen- tue de quo supra d[ur]w. quafi dichev. Oe debetuf suftinere & non p[seudo]. qua n[ot] alud q[ui]d ego. & idem d[er]erit predicant. Si u[n]i ſi p[red]icator qui a ſe x[p]o uem & n[ot] a deo mittitur. aliam fidem de x[p]o p[di]- careo uob. au alham de redemptione uia p[red]icatione uob inter et. au p[il]li- accepi[ur] alium f[im]p[ro] ki[ni]n p[ro] not acce- pitiuf: iuruiq[ui] tolerabile effet ſi ei diu- tionem pa[em]mi. Posſut enim diche qa[p]r p[red]icatio huiu melio est q[ui]n mia. H[e] uero eui cand[em] fidem p[ch]iet qua nos. & ex ſua parte p[lu]ra respuenda addat: pati non debetuf. Amb[ri]q. Loquut[que] hoc loce de uerif p[red]icatoribus. qua plebi corimnioru uarii erorib[us] fluctuabit. Ham ab[hi] p[seudo] apti[ur]. albi apti[ur] faueb[ac] qui cum diu fuerat: quib[us] pauluf in- ferior uide[que] qua non fuerat cum ilhu de quib[us] apti[que] d[ur]w. Si potior x[pi]c ab h[ui]t uob p[re]chiet furſev. au engin meluf au potior x[pi]c t[is] d[ar]a qua a nobu: ree- te nobu eos p[po]nietur. Cum g idem p[ch]i- cemui. eu nos illu[us] inferoreſ indicatis.

Aristimo emm me mehil minuſ feci- te a magnu aptis. AhsL Q[ui]a posſit d[er]i quod & ſi eadem predicent. meluſ tamen paulo: hoc remonec tanquam dichev. Non recte in preponu[n] illus: qua p[ro]to me n[ot] minuſ fecisse q[ui]n p[seudo] qui

magni iudic[ati] apud nos: iu ſic yronice dichevi. Yel ferio dichev. qua reuera mag- m uidebantur peti[ur] & albi diuodeci: qua cum x[pi]o fuerunt. Nam & ſi impu- rus ſum ſermone: fed non ſcientia. Awo- Videcur vee locutus uelud obtrickeri- bul concedendo. non tanquam id ueru agnosceret confitendo. AhsL Yel cau- ſa humilitat[em] diche hoc. uel qua ab u- luf impu[rit] repitabat. quib[us] ſermo eui concepibuſ erat. uel qua ut quidam chicunt uipedure fuer v lingue. Scien- tiam tamen cauſam funſte d[ic]er. quod tanta opatuſ ſui. AhsL Non minuſ imp[or] aliu[us] feci. qua liceo non utar lepore & ornatu ſermom[que] ſiro tamen q[ui]od magni ſeuunt. Awo. Hoc non ad aptos prinev. qua non erant eoquentes. ſi p[seudo] tangit qua[ſ] p[ref]erebant corin- timi cauſa accuari ſermom[que] cum in ſer- mone u[ſ] ſermonu[n] necessaria ſic. non ſo- muſ uille delectabiliſt. Impu[rit] q[ui]pe ſermo- ne accuato[rum] non reuſ apud diu: ſi q[ui] non habet ſcientiam d[er]. In omnino au- tem manſtetu[n] ſum uobu[que] AhsL Huchil inqu[ut] horu uob incogniti[us] eſt. ſi nos horu oninu[que] que p me ſunt teliter eſtus & ideo peccat[ur]. quod hec ſcientet me poſt pomt[ur] illu[us]. Aue minque peccanti[fe- er] me ip[s]um humilam[que] uoſ grata[que] minu. q[ui]n gratiſt eugliu[m] de iugli[izam] uobu[que] Aob[ri]q. Se ip[s]um q[ui]dem humili- auu: cum id q[ui]d ſibi uere debebat non ex- g[ui]. Bignuſ est au opari cito ſiu. Exaltra- tri autem & quafi maior u[ſ] dignitati[que] erat me illoſ quib[us] predicantur: cum ab illu[ſ] quod ab aliu[us] recepiw non requebat. Yelita. Si ab illu[us] accipet[que] au arduiſſum erant. forſitan a x[pro]ſuo demarent: de ideo remu- ſu eſ debitem ur m fide grata[rem]ent. n[ot] plaberent. AhsL Aue q[ui] tanquam dichev. Ominuſ albi non feci. au ſi minu[n] feci mun- qu[ut] in hoc peccau[m] q[ui]d uob parcent & me labore fatigant & affluent. ſine ſup- tu u[ro] uob euangin p[ch]icauev. Yel uia. Ominu[n] non feci. fed plus: qua gratiſt uo- biſ eugli[izam]. unde mi[n] uaracumi[n] &

ad corinth

sceda.

alio p[ro]pontis: cum hoc non s[ic] peccat, et glori. Et quod multa est. Aliat ecclesias polyan. accipientur stipendium ad ministrari urin. Qua exaggeratio est, et cum illius enanglicam predictionem multarunt ab alio et cito ut stipendium accipiet. Et eis prehearunt posset. Et cum esse apud nos et egeream. In illis onerosus fin. Idem. Etiam cum egeream apud nos: à multo ut in quocumque accepi. Ham quod in deo erat post spolia ecclesiarum: suppleuerit hiatuq[em] qu[em] venerunt a macedonia. Abutere bene correctus accipendum etat: ne amitterent fructus. Et in omnibus ueribus et factis. S[ic] fine onere et difficultate uti me serviam nobis et servabo. Qua non iactat de generis contra nos: nec alioq[ui] bûnomochi feci. nec amodo faciam. Est uterat xpi in me. quin hec gladium non infringere in me in regionibus acharunt. Ambix. Osta h[uius] est gravissi prehearere. a tunc ut abominere. maxime ad aliorum salutem. Pontificatus p[ro]causa. Hanc undelice gladium suam non infringendam esse in se in omnibus p[er]utent acharunt. cum uteramto affirnamur. dum premittit. Et ut uterat xpi in me. id est ut etiam xpi toquem in me. quod non accipiam stipendium ab aliquo quodiuam fuero in acharia. Sed fine sumptu enandum p[ro]checabo. Quare: quia non chilago nos? Ubi s[ic] est. Quod autem facio et faciam ut amputate occasionem e[am] quod uolunt ocrationem. Et in quo gladium, maemantur s[ic]que et nos. H[uius]t. Quare inquam purat se me nolle accipere stipendium ab aliquo urin. Putant se ideo nolle quia non chilago uol. ut p[ro]sendo dicunt. Deus s[ic] est quod chilago uol. Sed ideo hoc facio. Et quod facio nunc faciam etiam in posterum. Et meo example tollam occasionem sumendi uta p[ro]sendo apsis. Hanc occasionem p[ro] me s[ic]mo studio quæritur. S[ic]o namque quia non dui predicabunt: si non accipunt. Quod ideo facio ut muemantur s[ic]que et nos. Id est ut efficiantur similes nobis. In quod id est ut similes nobis. magnope gladium. Doibix. Osta p[ro]sendo aptos etat in

pecunii accipientur. ideoq[ui] apsis accipere pecunias nolunt. ne similes illius underent. Nih[us] enim hoc apsis eutatasset. inanor illius occasio data furset accipendi. Et hoc etiam quod cich. Ue in quo glans id est in pecunii accipientur muemantur s[ic]que et nos. Id est non recipientem. Et hoc s[ic] quod stipendia non accipiet. amputat illius et atationem sumendi quia uolens habere ex facto apti. qui bene seiebat quod si occupent non dui p[ro]charent. et ita pareret correcutis et quod eos amar ofstendat. dum example s[uo] cogit illos p[ro]sendo ut accipere stipendia. Anst. Yel ita. Quod facio et faciam ut amputem. occasione rephenndi me et sepe quod iu voluerit me rephenbere. Et in quo glans id est non recipiendo pecunias muemantur s[ic]que et nos. Id est parec similes nos et illi. Et s[ic] amputabat occasio rephenndi. dum illius non sumw mehorem nobis. Etiam quodam p[ro]sendo apti qui stipendia non accipiebant tantum laude et favore contenti ut apsis rephenbere et quod accipiebant: dum quasi ipsi tantum gr[at]em p[ro]chancere stipendia accipie renuebant. Ab. Inter pcunctationem et mcrogationem hoc uetet meffesse dyerunt. quod ad pcunctationem multa responderet posset. ad mcrogationem ut aut non aut etiam. Utracta, muemus in hoc loco ubi dicitur. Quare et quia n[on] chilago uol. P[ro]cunctatio quippe est. qui a dicunt quare, ut illud quod sequitur sono mcrogationis enuntiatur. Quia non chilago uol. Ue tacere respondeat. Hon. Ham etmodi p[ro]sendo apsis sum oparit subdotiam gurantem se in apsis xpi. Doibix. Duarum aliquis. Recipiunt illi p[ro]sendo stipendia. Recipiunt inquam. Ham taks sum ut talio agant. callide sub specie religionis decipientes: se esse apsis xpi mentientes. Yel ita. L[ui]s. Redcit canam cur quidam illeque stipendens p[ro]charent. quia p[ro] hoc tamen figant se in apsis xpi. Et non unumur. Isque cum tachanat capud e[am] transfigurat se in angin lacus. Anst. Angin in uel uocat xpi. vel aliquis celestem angin.

ad cornth

scōa.

ad distinctionem anglo-vulgarium. Advoys. Transfigurationem se taphanæs capit ommum muqueorunt in angulo lucis:即 ad temptandum bonum vel ad decipien- dum malum p[ro] utrumque est. Si se fingen bonum etatem vel chen que congruitur, vomi angebent: et si credant bonum, non est error piculosus. Si p[ro] se ad sua ducere merci: ne quis poterit eum car oput: et ingitan-IA quod nemo poterit sine deo. I. aovb. Q[ui]a in formam splendidam & anglicam possit tranferi et chabotur: inta koy patru edocere not poterit. Non est g[ra]vum cum mun- est, et tranſigere velut ministeri uſ- velle. Conclusio est defendens à majori. P[ro] udo quippe q[ui]c se quaſi feci & uſtus ſimul- law: ex tuturæne capit ſiu habent. Quorùm ſum erit fecin opa eyus. Anſt. Quæ vici, ministeri, ypi & fachane. Isterum chao ne quis p[rae]tut me inſpienter esse. Sup[er] inquad uos moniti ſupportare me inſpien- tem. Nunc uerum moneo ut nullus ne in- ſipienter reputet p[ro] glia ſpitalium: qua p[ro]bo- no est. Lays. Isterato meque & sepe narro m- tia cori ne quis andens me redarguere il- los: p[rae]tut me inſpientem. Alloq[ui]m velut inſpien tem accepi me: ut & ego mod- cum quod glorie. I. aovb. Hoc est. Potuſ- q[ui]m in non huc eam glori. accepi & reputa- te me non reueram inſpientem: ſi velut in- ſipientem. ut & ego modic[i]i glorie, fecim car nem ſicur illi. Aovb. Mochacum ideo ch. c[it]a: qua in uerbis & non insensu est uta glitio. H[es]o[li]. Velut inſpientem chao, qua nec in hoc uere inſpient: e[mi] nec ipse habet p[ro] glia. Quod ſi ille in ſua glia que ſpiritualis est reputa[em] inſpient: tunc magis illi in glia. Quod loquor: non loqu[ur] fecim d[um]. Ideo chao velut inſpienter: qua quod loquor de glia carni: non loquum ſe- cundum deum apud quem attut, h[uius] est de carne glia. Sed loquor quafi in inſi- pientia in h[ac] ſubstantia glie. Ordo. Quod loquor in h[ac] ſubstantia glie ud: in glia carni[us] quam putano ſubstantiam. Advoys. Sic[ur] dim non loqui: qua nec ad tumo- rem carni[us] p[ten]entem. Hec de inflatione

apud dim furgw gla: qua humiluit apud dim gloriſa est. Q[ui] mulier glanſ: et in carnem & ego glabor. Angst. Dicere et aliquis. Cum ſw inſpientur de nobilitate carni[us] glori, cur g[ra]ſat: Ideo inquit qua illi glanſ: & uos ſi f[er]tis: & ego gla- bor. Sufferet me ſicur illos. Libenter emu ſufferet inſpienter: cum ſubſiſſu ſapienter. Quaſi diceret. In hoc p[er]bannu non ſapienter: quod voluntari ſufferit fecim carnem glanſet. Lays. Carua est car contract fallacium p[ro]icatori: glam ipſe velut glori: qua undelueret libenter ſufferebant cor inchi[us] inſpientiam illo[que] cum quidam ipſorù in uerbo deu ſapienter es- ſent. Aovb. Inſpienter chao p[er]sendo ap[os]. qu[ui] nolentam & carnalia p[er]cepta obſuerant: & euangeſi gr[ati] habet. quod deputatur inſpientie. Idem in hoc inſpienter erant qua p[er] humana laude & luctu[em] temporibus p[er] dicabant. quos ſepe p[er]ſati erant cor inchi[us] glori. Quod p[er]bant ſubdeu[n]t. H[uius]modiſ. Suſtinetur emu h[uius]modi: qu[ui] nos in ſeruturæ redigw. Aovb. Redigebant in ſeruturæ p[er] ſtultuam. ut famularerem: p[er]kuno ap[os]. Lays. In ſeruturæm chao in carnaſes ob- ſerutuam legi: que ſeru[n] tuncore ſe facie- bat implet i d[ic]ens. Si qui[que] nec uel illa ſee- vit: inorte morerat. In banc ſeruturæ legi: redacti ſum cor inchi[us] p[er] libertate ypi. Si qui[que] deuoret. Parie ban[que] q[ui]dem deuorat & impudenc[io] consumi ſua a falut doctorib[us]. Si qui[que] accepi. Aovb. Accepi est in hoc lo- co. dolo aliquem cape. Angst. Si qui[que] accepi id est blanchi[us] decipit ut deuoret. Si qui[que] extollat. Ang[us] de nobilitate generit. Nul[que] entra legit. Si qui[que] in faciem uos cedat. fecim ignobilitatem chao. Id: qui uos in ſp[entia] quaſi ignobileſt ſi[mi]l. imppando deſpuit. Advo[n]ut. Addendo fecim ignobilitatem chao: exponu[que] quod ſi in faciem cedu. hoc est contemnui ac deſpici. Faciem emu est qua qui[que] cognosvitur. Q[ui] q[ui]dem h[uius] ideo c[it]u[er] ap[os] ut illos non ſubſi[n]ent: h[uius] se magis qui eos ſie chiligeret. ut ſe up[ſum] p[er] e[mi] uellet impendi. Aovb. In faciem fecim ignobilitatem cedat: in cu[u]m os mu[i]rta

ad cornith

seda.

urrogatur. Notat eos qui ex genere abra-
né, contempnebant in circuitu. Qua-
ni nos infirmi fuerim in hæc parte. Ans.
Ita quod huc subjecit & nobilis p[rae]fertur,
quasi nos imposentes simus in hæc par-
te huius terrene gladium. Ian[se]. Scorn
ignobiliorque chuo quasi nos infirmi fues
rimus in hæc parte. Quasi diceret. Ubi[que]
chuo subjeciris carnaliter gladium. quasi
nos mualidi simus hoc idem facere. In
quo quid audiv. in suppientia chuo au-
doo & ego. An[st]. Putam inquam infur-
mi in parte gladium: si non simus in-
firmi. quia in quo quilibet eos audiv
e[rum]um glari: in quo chuo id: in inqui-
pientia quia glantur. in quo quocumque
ego etiam auduo gloriar. Lob[us]. In quo
id: in quacumque re aliquis eos audiv
glari sive m laborib sive in gene sive
in scientia uel hu[mo]ch cecit. audivo
eHAM ego quod non chuo uero sensu si
in suppientia. quia suppientis et una
glari. Sciendum est quod apos non ex cor-
de & coactus necessitate de se glatur. ut
corribens ab amore pseudo returabat.
qui semplas comendant aplim utupa-
bant. afferentes cum cum cœtis apos &
digno non esse dictum. aliorumque p[rae]dicatio-
m docere contorta. & quod esset ignobi-
lis generis. despicabilis corporis. contemp-
tibulæ & impudicæ semone. & ob id illi n
esse credendum. Hac igitur necessitate com-
pulsi. ueridiculæ tamen in tabibz gladi-
em quib[us] ipsi non poterant glari. Hebrei
sunt & ego. In h[us]c sunt & ego. Semen a-
brabe sunt & ego. Omnis[que] ypi sunt. &
ego. An[st]. In bif auduo sicut illa. quia
Imqua e natione hebreus sunt & ritu
villita. & de femine sump amic[em] de abra-
he. non p[rae]fertur. & minus de xpi sump
ut ill. p quod nos maxime recipiunt. Vt
minus sapiens chuo. plus ego. Ostendit se
coactum in laudem sump prupisse tan-
quam dictet. In hoc quod me ipsius laudo.
minus sump sapiens quia deberem. qua n
est hominis sapiens se laudare. Plus
inquam ego sump minister. ypi. &c illi.

In laboribus pluribus. Et illi enim hinc:
ut iudeam apti. Item. Occasionem imuen-
ta & uerol aplos tangit quib[us] plus labo-
iatur. ne mno[rum] grav habere inde-
atur. In laboribus, quod pluribus plus
quæ & uerel apbs. ostensus sump minister
ypi. par partes ex quibus. In careeribus abun-
dant, quam illi. in plagis uerberi sump
p[ra] mochum. Humane ututat uel ahon.
in moribus id: in moribus p[rae]cubit frequem-
ostensus sump munis xpi plus illi. Et
expont plagat. A iudeis quinque qua-
draginat p[rae]cutiones una minus ex iste-
accepi. ne immedes underent. Ian[se]. Am-
des quinque se uerbetatum dictu: & p[rae]
gulat uices quadraginta una minus id:
triginæ non p[rae]cutiones acceperunt. Pre-
ceptum quuppe in lege fuerat ut inducet
delinquentem uerbantur q[ad]raginta pla-
garum munim non excederent. h[uius] se-
de coram est fixa eos lacessit iacere. im-
ducte modum erga delinquentes mediet
temporent. Unde iude unam temp p[rae]
cutionem paulo remuttebant. ne unis-
vicordet habentem. Ian[se]. Referet beda
eguuntur orientali angioru antistit
a roma quendam librum actuabat, in
quo erant omnes apbs p[rae]fationes deprec.
inter quibus erat depictus apbs quasi nudus
iacere in teria. & supaftabat et tortor
quadragidi habens flagellum. Si una
et fidibus in manu re centa: tres rehqual
ad feriendum habebat extensam. Si enim
quatuor fidibus decies p[rae]cueret. q[ad]raginta
plagat faceret. Si uero term fidibus trede-
cius feriret. Et ginta nowe utui mple-
ret. Yel si quatuor fidibus, nowes & decima
uice terms feriret. quadraginta una mi-
nus plagat exhibet. Ist uergil cœpit sump.
Hec corvetur à hapiori duerat est. q[ui]
illa a cons. & g[ui] fil & audeat. Hec uergil
facta sed est & a genti. Hec autem
non omnia reperiunt in actibus apte:
innuens t[em] qua cum ueniffet in macedo-
mam & esset in coloma curitate uilfus.
uergil cedi. & alta uice uisfit eum c[ui]
q[ui]dam gerentibus duci in castra & flagella.

ad corinch

scda.

it ac flagrit torqueri. Semâ lapidatûs
fum. Hoc erat in lustrit eumitate macedo-
me ppter puellam de quia erant fîm di-
uminationi: que magni quætù faciebat
dinu furit. Ier naufiaguii feci. id est pculi.
Quib[us] in locu ignoranti. Notc ac die in
pfundo marif fur id in alto mari de-
tent tempeftatib[us] vel ad luteam. Dicunt
enim quidam pro uero aptum ad fundum
marif lapsum una nocte & una che ta-
culle. et tam ad litus diuino nutu p[ea]
puemfuffe: uo p[em intelligant] inſt. q-
tuer hui[us] ſchi tempeſtatib[us] affidue ptur-
ben[us]. ad d[in]i t[em] cotidie p[ducunt]i: plen[i]
aute in die induerit uſque, ad e[ctem] ſohichta-
ti litus pmonebunt[us]. doov[us]. In pfundo
marif fur. Hoc factum est cum miſſuſel-
ſer romam: quando appellau[us] cefarem.
Sic ſcrip[er]i eb[us] eo loo[us]. Ica u[rum] deſparem
not & enadere. In ſomerib[us] ſepe oſtenſuſ
ſum minister y[pi]t. ſeruſer p[es] ſerſa[ta] vel
mcula toca. P[ic]ulib[us] ſummui. id chulci
um aquarum p[ic]hit latorum. quos p[eu]
do apti & under occulture in unmobetant
u[rum] q[ui]na p[er]ſi me publice inſicere non au-
debant: p[il]lo[us] miſtijos occiderer[us]. p[ic]
uit ey generem. meo carnah. iudaico popl[io].
luder qua dolebant eum legi cerinom-
ati derelequuffe & ad euglii grav[i] conu-
lasse: ſepe illi intulere p[ic]ula. Unde legi
tur annamam p[re]nicipem indew: q[id]am
uue aftantib[us] p[re]cepitſe u[rum] u[th] p[ecut]
rent. quod & factum est. P[ic]ulib[us] ey genib[us]
qua a p[re]nicipib[us] & p[re]philosophi genti] pp-
ter u[er]itatem euglii & cultum unuſ
dei multa incòmoda p[assuſ] est. P[ic]ulib[us]
eunitate ſicu apud epeſum ubi contra
vestris p[ug]nau[us]. ubi ey ſepe in eum tech-
cio c[or]mata est. P[ic]ulib[us] in ſolitudine. Hoc
factum eb[us] quando uuder uoherunt eum
occideret in qua. A[ny]sl. In ſolitudine p[ic]
tatut eb[us]: uel a ſerpentib[us] uel penuria.
P[ic]ulib[us] in mari. id est que non erant ey ma-
ri de quib[us] ſupra in p[u]ſundo mari ſun.
ſi in mari. Lay[us]. Iſta p[ic]ula ideo recapi-
tular: quia hec ſepe p[cul]tus. Unde quadam
uue impeguntur nauem ad litus. que

prota ſtra manebat in nota. pupp[ui]
ſoluebat à in mari. C[um]litib[us] uolen-
tib[us] omnino qu[ui] in custocha tenebantur
interunere ne qu[ui] natatu polſi, ad luct
accedere. Centurio uolens ſeruare pau-
tum: hoc p[ub]nuo fieri. P[ic]ulib[us] falſi fra-
turib[us], qui concitabant e[rga] eum ſedunc
neſe popſi. A[ny]sl. Fals[us] fieri uocaw heven
con: uel eos qu[ui] dictu eum legaha tenere
ſi non faciue aliu[us] apre. In ſi[labore] manu-
um. & crumpna ciborum & buinmoch ce-
terorib[us]. Ia[ch]b. Fertur quod apſi nunc àma-
ne nunc à pullorum canatu uſque ad horat]
quuntam labori manu[m] miſtebat: unde
wuctum adquireret. & egunde uſque, ad de-
cimam horam publice chisputabat: p[le]
rumq[ui]s: uſque in noctem ſermonem p[eta]
bebat. ſicuer tunc fecit quando eutucut ſo-
pore g[ran]atuſ p[er] ſenestram de solario ca-
dent extinetuſ eb[us]. ſi post ab aplò ad unta
reuo[c]atuſ. In u[ngil]ibus multis. I[spontaneus]
e[ſepe] coacrit. In fame & ſuri. quando opa-
ri non poteram: nec aliquar ab aliu[us] ſu-
mere uolebam. A[ny]sl. Si tantus mule[ty]
ſamem & ſitam p[assuſ] eb[us]. ubi g[ui] est ſua
p[am]ſſio dei p[um]um quætque regni[que] dei ey
bec omma adiciantur uob[us]: Q[ui]t regni[
dei quib[us] si pauluſ non quib[us]e?
Quare g[ui] non eri exibnu[us] quod p[am]ſſus
S[ui] nonu[us] medicus cur not ſemel comſinu[
bec aduitoria. quando apponat quando
ſubtrahat. in termi[n]ibus. deuotuſ &
I[spontaneus] ad castigandu[m] corporu[m] & in re-
ſum affluentia. I[nf]rigore & iudicare.
Dupl[er] erat miſeria & frigul pati & in-
honеr[us] ſiue paucu uestitum eſse pan-
ncultu[us]. Lay[us]. In frigore futſe p[ari] tume
potest. Cum romà nawgio ducerec: eo q[ui]
ceſarem appellaſt. eyxuntus a mar[ri] uer-
uerunt in miſu[lam] miru[m]ne ubi cum
congregasse tarmenta u[re] caleſacere:
unpa a calore igni[que] p[cedent] ma-
nim e[ſ]. Prece[ur] illa que eximkeu[n] ſun
& ceſa. A[ny]sl. I[ta] maq[ui] supra dica exin-
ſecut in corporu[m] p[assuſ] ſum: & preſt illa
agio me. inſtantia mea id: conciandana
ſolueru[n]do omni[u] eccl[esi]ar. Q[ui]e u[de]icet

ad lorum

seda.

inſtanța id est ostauſ cua mea tanta e
& tam crebra. & ita me ſollucitatur: ut nec
una vola dimittat. Item. Quo maior est
ut caritatis, eo maior est plage de peccat
ris alenit. Unde illud. Quo apponit ſerien-
tiam, apponit dolorem. Aha tranſlatio
habet. Preſse illa que extrinſecut ſum in
curibus meus cotidiani. & cœta. Pbat quod
ſollucit est pro omnibus: edictus: dum
ſubiungit. Quis de omnibus fideilibus inſir-
mat, id in ſide uel in aliqua urtute am-
me ſeu corpori. & ego non inſirmor e'
ta de illo dolent ſicur de me: Qniti ſtan-
datizat, id est offenditur: aliqua molestia
tobulationis. & ego iuror, id est utione
& anytateatem inter patios. Ycete nullus,
qua omnes ut me ipſum chilgo. Ubi ſunt
ſicdem omne tobulatione ſ non ad con-
ſumptionem: immo ad p[]egationem: ſtor
inquit. Iste affectus purgat: quia de ca-
ritate uentit. Omnes cua ſandalib[us] pati-
untur: ſtriorum ſunt habentur cari-
tatem. Id est offium que ſer utu carnet.

Unde x[]p[]c in p[]simo. Offa mea ſicur in
ſtriorio confitira ſunt. Id est ſoſt in
corpori meo cum inſuris qui ſandalib[
]tantur inſurmati ſunt. Si glori oportet
ſicur p[]uobis oportet. c[]que inſurmatiſt
mee ſunt glabor. Id est non de potencia
uel de nobilitate ſicur illi: si de tuſ que
me inſurmi p[]bent dicam. & ſi indeatur
abietio. Et ne p[]uter in aliquo mentiri,
din adh[]ebio testem dicent. Beuf omnium
conductor & pati din ni[]thu x[]p[]ri fecim ch[
]umitare cumt & ego ſerutus ſum: ipſe ſeu
qua omna ſeu. qui est benedictus p[]n[]os
in ſela. Ipſe mequam ſeu quod ni[] mencri.
m in ſupra ductis uel inſita dicendit. Subdw
tem de inſuritate. Damasci p[]roſituſ
gentis arethe regis custodiebat. ammo-
mentione uuderum. c[]nuitatem damasce-
norit, ut me comp[]benderet. Et p[]ſenes
tiam in ſporta dimittit ſum p[]mi[]rum
a fraturis. & ſi effugi manuſ est. Ante
non est neceſſarum de ſuffiagium quia
deficit humani. Partes inſuritati ſue
dich uel. quod obſeruat ſi uo c[]aprehendet.

quod in tanto p[]anore ſuci w[]t. ut in p[]or-
ta se p[]miur à dimittu[] fatageret. ſeffugi
mquat. Ubiu[n]t omum ſeruabat fugiendo.
unde domni. Si uoſ p[]ſecut fuerit in or-
uitate una: fugit in aliam. Fugiat g[]u-
minister. x[]p[]ri: nunc ipſe x[]p[]c in e[]p[]rum
fugit. Fugiat qui specialiter quer ut? dum
p[]alio ſirma est eccl[]esie taluf. Aa[]b[]i. Da-
maſi ponent u[]c adjuvant. ut ſic constit-
atur. Prepoſtuſ gentis arethe regis que
habitat damasci. & cœta. Damascuſ metu-
ſcatur ſanguinem bibent. qua ibi effu-
sut est ſangui abel. & est metropoliſt ſyrie.
Iſta u[]que dicuntu[]c facta ſunt in pri-
morcho fidei illuſ. quando obſecatui ſui-
a domino in ſituiere. & ad damascum p[
]ductus ubi manu ſtily chieſ u[]n[]dent.
neq: manducant neq bibent. Poste[]q[]m au-
tem bap[]tizat est & acceſto pane confor-
tat: ſtatim ingreſſus ſinagugal u[]deos
ceper publice predicare nomen chriſt & con-
fundere u[]deos qui habitabant damaser.
aſſurant q[]ui u[]c est x[]p[]c. Uſidentes hoc
udei zelo o[]mori occationem: ad moru[]c
enu[]l qu[]evertes p[]ſectum urbi adierunt:
ut enu[]l ope & p[]n[i]mione p[]oſent e[]um oc-
cidere. Prepoſtuſ autem e[]u placeu[]re uo-
len: p[]recep[]u c[]nuitatem undiq. obſeruari.
ne fuga p[]acere ap[]l[]o. Ipſe tam ut u[]c di-
cu manu: et u[]cua u[]c dimittu[] p[]miu[]n
[]porta a quib[]q[]uam fru[]b[]g fideilib[]. Sp[]orta:
ua[]c u[]nec[]o & palmarum ſoluit contigutum
in qua cum ſiunt dimittu[] est. Si glori
oportet: non er[]pedu[]q[]dem. Quamui
mo[]t neceſſe ſw p[]u[]litaate u[]ta gloriar[].
reuerat tamen me non er[]pedu[]c. I[]mpe
du[]r ad ecu[]ne beatiu[]chus brioniu[]c de per-
laictantiam non inira[]t ad celeb[]rum pa-
tiari. I[]s per humiliațem. G[]reg[]. Quer
potest cur beatiu[]pauli u[]ta u[]rtutus
cenuiat. Sc[]orui qu[]appe u[]woru[] est. bo-
na que feceru[]nt occultate: ne contingat
e[]os lap[]ſum clau[]tomi mo[]curu[]ere. Si dum
ſancta predicant: ip[]s preſicano e[]orui
fortaſſe deſpiciu[]c. qu[]orui u[]nta neque. Com-
p[]pellunt g[]u utam ſuam dicere: ut audi-
torui ſuorui ualeano mutare u[]ită. Et

ad corinth.

scda.

facta tua referunt ut ueneratiorum sunt, uenerat, apparet ut reuerens auchantur. Et honorari g. prier elationem fugientur; & honorari tam ppot imitationem uolunt. Sic numrum paulut corinthius loquent honorem fugient dicitur. Hon p[ro]chamut nonnecipsoſ t. diu[m]n ibi: nos autem ſeruot uol[que] p[er]ſin. Quos tamen uident fallorum aplay p[ro]ſationibus, a uere ſidei tranum demare: eſt ſumope quanti[que] effet ueſanctus ostendit dicitur. In ipso quiſ audivet, in intipienſa duo. au话o & ego. Hebrei ſunt. & ego. Inſiſte ſunt. & ego. Semen abbathe ſunt. & ego. Ominibus p[er]ſi ſunt. & ego. Ut minuſ tappient dico: plus ego. Et cetera que ſequunt. Eſse honorem fugient. T[er]uus ſe discupl[og]us prechaut. Eſse honorem pro utillitate audientur querent. Falsi apſis uite ſue metica ſupponunt. Ego quuppe doctor eſi[que]t ut dum ipſe qualit[ate] effet ostenderet. & uata eſt lingua male p[och]icatum et comparatione uuleſteret. Iſto uadebat ōmendavet. Si ſe abſcondet. Ubi: ſe non ostenderet. Et uor[que] locum dediſſet. Q[ui]no g[ui] in humiliteratem tenuit. & utillatatem quæſtum. ut & discupluit ſe ſeruunt. ch cere. & aduerſar[um] potior em demoniſtare. Sci g[ui] uti cum coguntur bona narrare que faciunt: non ſeruunt elationi. S[in] utinam. Occultant ſtudio, neceſſitate publicant. & eſſos occultatio custodia eſt ip[er]ia: & publicatio uoluital aliena.

Vemam autem ad inſationem. & ad reudationem ch[ui]s. Anſis. Non expedit quod respeſtu gliationem ut prec[io] ſupracheta gloriect. S[in] pp[er] utillatatem uam in ſemam nariando. ad ſecunda que uich. & que ſi[mi] ſo[ſ] reuerantem plene intellegi: non ut pharao qui uadw & non intelleveri. O[tam]ſim que ſinuilla ſub d[ict]u[m]. Scio hominem in ypo ante annoti quatuordeci ſue in corpore ſue cyria corpori nescio deuſ ſew. iap[tu]bui inoch uſeq[ur] ad t[em]num cehum. Anſis. Iaui b. De ſe quatuor de alio loquutu more ſor[u]t. Qua ſi e ſe reſ plene narrat. & iactantia iutaw[rum]. Dicu ſe ſtere hominem in ypo id est ypo c[or]fornem. Qua aliter non uideret. Dicu eſ

xuii. annos ſuie p[er]ſitu, ex opio illa undicu. unde liquido apparet eum in quod tamdiu[que] celu[n]tare: non ob ſup[er]biam ſi ob magnam necessitatem alui[que] p[al]asse. unde e p[er]ſe p[er]miſt maiu[que] habet. Scio inquw huuſinodi hominu[que] raptu[que] uſeq[ur] ad terciu[m] cehum. utu[que] autem raptu[que] fueru[m] in corpore e p[er]ſu. an in p[er]ſu ſine corpore nescio. ſi deuſ ſew qua omnia noſt[ur] ？ Uel d[um] ſew quatuor iu[n]tatiu[m] ponu[que] quod non e[m] malum quando eſt neceſſar[u[m]？ id[que] auditores tarchi ſunt ad credendu[m] ſibi uitha. Raptu[m] u[n]que id[que] contra naturam elevatum. Uſeq[ur] ad terciu[m] cehum. ubi d[um] ostendit ei uita[m] in qua uendendu[m] eſt in eceru[m]. Beatuſ iveru[n]mi in expositione ſup[er] eplam ad galat[as]ch[que] aptu[m] rapti[que] ſuisse in u[n]ere au damascu[m]. quando p[er]ſuſi a ch[ui]u[m] uandu[m] d[ur[u[m]] eſt viti contra ſtimulum calcuitare. De hoc tercio celu[m] diu[n]tus diueta[que] ſentunt. Juliani pomeri. Equib[us] uilu[n]u[m] pomeri ut auctu[ritate] ōmendabili: p[er]miu[m] cehum d[icu[m] hoc loco debere intelliſgi aer[u[m] in quo au[n]eu[n]agam. & planete continentur. Sedin[que] cehum fidereu[m] ubi ſtelle ſtabiliu[m]. quod aplanet uel furma[n]tui appellat. Ieru[m] u p[er]ſua[le] ſue mentalet ubi anume ſanctu[que]. & anguſt in contemplatione deu[m] ſunt. Sedin[que] ad illud cehum apſis raptu[que] eſt. Anſis utum ad illud cehum apſis raptu[que] eſt. Ubi uia deu[m] contemplaver[que]. Sedin[que] beatu[m] auguſtiniu[m] ſubu[que] uſta uendenda ſunt. I[er]ia moq[ui] ſunt genera inſu[rum]. Priu[m] uſio corporali[que] eſ. ſceda p[er]ſu[n]t. I[er]ia intellectuali[que] Corporali[que] g[ui] uſio eſt. que ſi p[er] corpori: qua cehum e terram uendemui. p[er]ſu[n]t. cum imaginet eſſos que uendemui in memori[a] uenduiu[m]. Intellectuali[que] nempe: cum ea que corporali[u] uendemui & imaginalueru[m] in memori[a] re[n]emuiu[m]. intellectuali[que] discerni[u[m] quod illud ſi u[que] illud similitudo corpori. D[omi]ne m[el]lecu[m] beſtie e pecora e uolat[i]ha nullatenu[m] habent. Videm[que] tamen e p[er]ſa p[er] corpori. & eſſos que uident[que] imaginalueru[m] re[cordant]. Unde e p[er]cora p[er]ſp[era] recognoſ

ad winch

seda.

sunt. & auſt ad indos fuos rede unt. H. nee ſe ipfa mœlligunt que ſint. nec illa que cermunt. Posibremo corporali uſio ſine ſpitali eſſe ſi potest. Statim ergo ut anerimut oculos ab eſt que indemi: imagines eſſy que undumſ in memoria recinemut. ſpitali uero uſio ſine corporali eſſe potet. Unde & absentes homines recordamur. & in tenebris ea que undum imaginalib cernim. Intellectualis nempe nec corporali indiget nec spirituali. Intellectu nec corpori udemut: nec imaginem corpori. P. none quippe uadetur iusticia. carital. ipſe deus. ipſa ment homini: que nullum corp. nullam corpori ſimulitudinem habent. Ob 4. & raptus fuerat apſi paulus in cœum celum. ut: ad intellectualem uſione: ut d[in] non p[ro] coepud. non p[ro] ſimulitudinem corpori ſi, ſicuw e[ipſa] ueritati cernere. Keſ g[eh]: tria ſunt uſiomi de quibus loquum genera. Ad hoc p[er]ſecto p[u]enetat paulus. ut d[in] ſic in uſta uita uideret: h[ac] ſancti poſt h[ac] utam indebunt. Si illud non impedat apſin ita udisſe d[in] in h[ac] uita quod salutatori at. d[in] nemo und[ur] un[piā]: & ille lud chedum ad moſſer. nemo potest faciem meā uidere & uidere. qua non uideret eum uuenti uſta uita qua morantur. uuntur in uſi ſentibus. corportis. inſi q[ui]n ab h[ac] uita quodam mori: ſive ommino eyienſ de corpore. ſive uita auferut & alienatus a carnalib. ſentibus: ut merito nescriat ſicuw apſi aw utrum in corpore an extra corput ſiv cum in illam rapitur. & ſubuebant iſſonem. A[est]. Vel primumi celum cognitum uſibilis creature. fedim cognitum celestrum ſp[er]tum: tercium cognitum deuterat. B[omni]. Vel fedim diomisium q[ui] nonem ordines anglorum trina chufione partitur: intelligunt q[ui]dam illas t[res] partes angelorum t[res] celos appellat. id: angetol archangelos ututel. p[mi]rum celum principatus. potestatem. churationel. fedim celum. thronos cherubin & seraphin.

H[oc] tercium ordo uicum d[um] contemp[ur]. ad quorum ſimulitudine nensſe chutur apſi: ut ſicuw illu uideru. p[er]ſecte uideru d[um]. Et ſio mu[n]modi hominem ſine in corpore ſive extra corpe: neſto d[um] ſic. L[as]. A[bi] omno anima resoluta fueru a corpore ut ſiv in plena moſte an eum corpore eſſe ch[ando] illa uideru cum ipſe ſe fatatuſ ignorare: fruſtra laborat aliquis inquere. q[ui] raptus eſt in paradiſum. A[est]. But ſe rapti d[ur] in paradiſum inq[ur] raptus: id: in eam tranquillitate qua fru[n]t[ui] illu qu[u] ſunt in celestr ierlin. Paradiſum ox deliciar u interprat[ati]. Almrosuſ apſin bit ſe raptum dyſſe confirmac. p[mi]rui in tertium celum. deinde in paradiſi celestrim: de quo latrom d[in] dyrt. h[oc]e me[n] erit in paradiſo. ubi eſt curut[as] illa ſupna ierlin ma[n] n[ia]. Aſſer u & p[mi]rui celum aeri[mi] unde auſ celi. d[ic]um. ſicin ſi tina[n]tui ubi figuntur ſidera. tertium ultra furna[n]tum ubi ſunt ang[ior] ſp[er]. & anme uſto[zy]: t[res] ſenſuec ſore celos materialed. Almrosu[n] u m[eh]ul putat ſup h[oc] temere affirmandum. utrum in tertio celo ſiv paradiſus. an & p[ri]ut in c[or]tum celum. & inde ruſuſ in paradiſum ſiv raptus. D[ic]u t[am] in consequentib[us] ita. Si p[mi]rum celum reſte accipunt h[oc] omne corporeum generali nomine quicq[ui]d eſt ſup aquaſ & v[er]t. fedim autem in ſimulitudine corporali quod ſp[er] cerim. tertium u[bi] quod menente conspiciat uita ſecreta & ſa. & ommino abrepta a ſentibus caru[n] atq[ui] mundata. ut ea que in illo ſunt. & ipſam dei ſubstantiam uerbam[que] dei p[ro] quod facta ſunt omnia. in caru[n]tate ſp[er] ſci in effabiliter ualeat uidere & audivere: non moingtuerit arbitram[que] & illuc eſſe apſin raptum. & ibi fortasse eſſe paradiſum omnib[us] meh[om]et. & ſi d[ic]u apotecte paradiſum paradis[i]os. Et audu[n] archana erna[ba] que non licet homin loqu. A[est]. Al[ire]bana erna[ba] ch[aw] utinam nonem de ſecreta dei eſſentia quah[ui] p[er] erna[ba]. q[ui]

ad coram

scdæ.

mehus pudentis. Sufficient et gloria mea.
Hec sunt utea dini sive p angin sive
in corde, aut alia reuclurione.ист. Qua
s diceret chil. Noli rogare stumuli à te
auferit: quia suffici tibi & abundat,
m omnib 5 gloria quam dedi. que te n p-
mutet s upia urs et temptari. Yel in hoc
potet s eque quod abundat & cia mea.

A Leaf wanting here,
which Contained verses 5 to 8
of XXX. Chapter of II. Corinthis
and Notes thereon.

nabimus. Preter quod placeo in infur-
mutatiby meib. dyſ. Qui in quod ad hoc
dare sunt & tantus fructus nacitur ey
eſ: non solum ghabor ſ, e multi delectu
in inſir mutatiby meib. ſeſueet in contume
huiuuerborùm. in neceſtariby, iustus et uſe
tis. in pſecutioniby, de loco ad locum in

angusti anum. non p alio crimi-
ne ſi pro p xpo. illatis. quæ tanquam quere-
ref car uia delectet in aduerſi. caufam
subungu. Cum emm inſur mor: tunc
potens ſum. Idem. Quo magis exuorſ ad-
uer ſitareſ pater. to magis iuoror iuor
eſtio, doſbi. Uerum diuor. quia tunc
uncor xpiam cum pire putat. & tunc
pdiu preſicha: cum k uicille gratulat.
Laob. Contra to homuſ exterius: paſ-
tus eſt inuorit. Avg. Cum caſtigant corp-
meum inſur mor in me: tunc potens ſum
in hoſtem pugnante contra me. Factual
ſum inſipient. uol me coegit. Cgo enim
debu a uobit comendari. dyſ. Posuam
laudau & comendaui pſonam ſuam
quod inſipientia eſ: caufam reddu cur
hoc egeri. Si enim illum comendarew
ut iuſum erat: non neceſſe habere con-
ta pſeudo ſe comiudare. Qnafi diceret.
In his comiudationiby indeor inſipient.
ſi uia culpa wogu me: qui debuſi me
contra pſeudo merito comiudare. Huch
enim minus ſeu uobil. ab hujus ſum ſup
modum meum ut quibdam indeatur.
apli ud: pecto & iacobo. Tame ſi huchil
ſum: tam ſigna aptatur mei facta hunc
ſup uol. in omni patientia. ſignus & p
digui & iuratur; laus. Quamuf inquit
ſed in quoydam ſtulto: opinione mebi
ſum: ea tamen feci ſup uol. que ſolent
aplin deſignare. Omnem enim patienti
am inter uoſtabui. ſigna & p[di]gia & ce-
tat iuſtutel cum opu ſu ſeci. Unitat
auxem inter ſignum & p[di]gium & iur-
tutem. Signum genus eſt p[di]gii. iurat
genus e iuri, iurat emm potest novi
ri omne miraculi. ſignum illud tantu:
qed in quocet tempore aliquid ſignifi
cat. p[di]gium quod in ſuſo tantum. dyſ.
Vel ſigna minora miracula p[di]gia ma-
iora uocat. Virtutel chievo caſbitatem man-
fueruſinem e hujusoch. Uel ſigna & p[di]
gia in hujus opie contra naturam ſunt: ut
p impoſitionem manuſe oratione amo-
bo liberare. Q[ui]nd eſt enim quod minu
habeuſt u[bi] pre ceteri ceteri. h[uius] quod ego

ad corintb

seda.

cuius: & aues ad undos fuos rede unv. S. nec se ipsa moelliguntv que sunt. nec illa que cernunt. Postremo corporali uisso fine spitali esse iis potest. Statim ergo ut auertimus oculos ab eis que indem: imagines eoy que udinum in memoria recenemus. Spitali uero uisso fine corporali esse potest. Unde & absentem homines recordamur. & in tenebhit ea que undum imaginalio cernum. Intellectuali tempe nec corporali indiget nec spiritualis. Intellectu nec corpori indemn: nec imaginem corporis. P. una quæque undetur justicia. carital. ipse deus. ipsa mens hominis: que nullum corpore nublam corporis simultudinem habent. Ob id & raptus fuerat apس paulus in cœcum. cælum: ad intellectualem usione: ut dixi non p. corpori. non p. simultudinem corporis. si sicut eis ipsa verticalis cœnerec. Kest g. cel: tria sunt usiuni de quibis. loquunti genera. Ad hoc perfecto puenerat paulus. ut dixi sic in uita uita underec. sicut sancti posb banc utam undebunt. Si illud non impedat apس in uita undisse dixi in hac uita quod salutawat aut. dixi nemo undat unquam. & illud dictum ad moysen. nemo potest faciem mea undere & unere. qua non uider cum uuenti uita uita qua moitali: uuntur in istis sensibus. corporis. usi qui ab hac uita quodam me rior. sive omnino eviens de corpore. sive uita auereius & alienatus a carnalibis. sencibus: ut merito nesciat sicut apس aw utrum in corpore an extra corpori sive cum in illam raptur. & subuebant uisio. nem. Anst. Vel primi celum cognituo usibilis creature. secim cognituo celestium. sponn: tercium cognituo debeat. Bion. Vel secim chonismum q. novem ordines angiorum trina chustione partitur: moelligunt q.dam illas tres parte: an- gelorum tres celos appellat. id: angelus archangelos urtutet. p[ro]mi celum principatut. potestatem. churationem. secim celum. thronos cherubim & seraphin.

Hoc tercium ordo uentis dixi contemplavi. ad quorum similiterudine venisse dicitur apس: ut sicut illi undent. perfecte underec dixi. Et scio multimodius hominem sive in corpore sive extra corporis. nescio etsi scut. Loab. Ab omnino anima resoluta fuerit a corpore ut sive in plena moestea. an cum corpore esset, quid o illa undit.

mongituenb arbitiam & illuc esse apb[im] raptum. & ibi fortasse esse paradisi cum omnibus mehotem. & si duci oporunt paradi[s]um paradisi. Et audant archana  
uerba que non huc homin loquit. Anst.  
All'ebana  
uerba chac utimationem  
de secreta deu essentia quali p[ro] uerba. q[ui]m

ad coram

scind.

melus prudent. Sufficient et glana mea. Hec sum verbam dini sive p anglin sive in corde, aut alia revelatione. Ajust. Qua- si dicere dixi. Noli rogare stumuli, atque auferi: quia sufficientibus abundat, in omnibus glia quam dedi. que te nihut mutetur, utra ures temptari. Yel in hoc poterit, sive quod abundat et glia mea: quia pimuto et stumulum interit, nec utiit est gliana quâ pectant. Ham unum infirmate pectat. Iam fit adjust.

Perfecta ututem chanc esse que habet infirmatam, contrariam: cum qua legitime certum ut coronetur. Iam fit. Uire tua in aduerfave pectuâ, quâ milla ututuf pecteta est sive patencia: que non eft h in aduerfus. Unde prudent. Uritus est undua, quam non patencia furmat. Gk.

Voce dei aperte ofensivi: quâ cultos est utututus infirmatut. Tunc quippe bene interit, custodiri: cum p chispendatione de tolerandi vultis, infirmam exerit. ab quando uicul aliquado preffutur. Ham eis quoque quos uos novum infirmatutus fuitur utututis: temptato nel adu, certam una non defuere uctorum. Ler enm que est in membrut: repugnat legi mentis. Dobit. Reponunti, ubi dicta quod sufficiet ei glia dei. quâ ures toterandi ad debantur, unde għandum subungit, quando uutut humilat, a xpo autem ututus tolerandi pectur. Vnde sequit. Liberent g ditoribus in infirmitatiis, meis: ut habuerit in me unte. Ajust. Q. aut ducterit. Qua pectato ututum est in infirmatari, tolerandi ideo non ututus, ut enim glabor in eis: ad hoc inducedet in clau. ut p eartum tolerantiam ututus in me, xpi pefuerit. Iaob.

Vitutus xpi patencia est, que ductet ad regnum. Si enim compatiunt, et conseqnabuntur. Propter quod placeo in infirmitatiis, mei. Anis. Q. mi quod ad hoc dace sumpre & tantum fructus nascetur ex eis: non solum glabor, s. est multu delectu in infirmatiis, mei, felicem in continue hifuerborum, in necessitatibus, ututus e uel tis. in psecutionibus, de loco ad locum. in

angusti, anum non p alquo cimune. Si pro p xpo. illitus. Et tandem, quere ref cur iu delecti in aduerfus: caufam subungit. Cum emm infirmat: tunc poterit sum. Id: Quo magis extorit aduerfitate patie: to magis uctorum uctu efficac, dobik. Uerum dicta, quâ tunc uctor xpiam, cum pire putat, & tunc pector prefidie: cum se uicille gratulatur. Iaob. Contra homin exerior: patutus est uctorut. Avg. Cum caufatugis cor sumem infirmat, in me: tunc poterit sum in hostem pugnante contra me. Factus fum infipient. uos me coegit. Ego enim debu à uobif comendari. Ajust. Postquam laudat, & comendat, pisonam suam quod infipientia est: caufam redidu cur hoc egerit. Si enim illum comendarent ut uftum erant: non necesse habere contra pseudo se commendare. Quasi dicere. In his commendationibus uctor infipient. Si una culpa wegwe me: quâ debuufut me contra pseudo merito commendat. Nihil emi immus ſeu uobif. Ab hujus ſum fup modum. meum ut quibydam uctor. apli ad: petro & iavobo. Tame ſi uobil ſum: tam ſigna aplatut mei facta ſunc fup uos. in omn patientia. ſignu epichigui & ututiib, Iaib. Quauiu inquit ſedim quoydam stultorum, opinionem melius ſum: ea tamen feci fup uos. que solent aplin deſignare. Omnes enim patientiam inter uos habu. ſigna & pedigia & certâ utututem cum opu ſuw feci. Unitatem autem inter ſignum & pedigium & ututum. Signum genut est pedigu, ututus genut est utriusque. Vitutus enim poterit nosa, omne muaculi. ſignum illud tantum: qed in quoque tempore aliquod ſignum facit, pedigium quod in ſufo tantum. Anis.

Vel ſigna minora muaculæ, pedigia matua uocat. Virtutis chanc sabitatem, manu fueruamem & hujusmodi. Yel ſigna & pedigia in hujus opre contra naturam ſunt: ut p impofutionem manu & orationem amarbo liberare. Q. und est emm quod munim habuſtus pre cœtis ecedit, h. quod ego

ad forint.

seda.

non gravam uol: Donare in hanc iuriam. Iam. Supiorem sententia pribat: quæsi diceret. P. hoc licet me nunc minus sequeſse aptis aliu: quia uol nunc minus habebi quam ceterè eccl[es]ie que instruèce ſunt ab ilitu. Qualeſ eni ſuſt magiſtri. p[ro]bano diſcipuli. ſicur omnia que ſine ſe eſſe non posſunt. Quod ſi ut impiti putatil muiriam quod ſine ſiſtu uro p[ro]chicauem uob[us] euanglin ne gravarim uol: hanc iuriam in condonate. doyb. Omnif ſtultus bom est accutator. Ut h[oc] g[ui]mpitiuſ oftendar uemam eni ſacti ſyronce ab eſt postulat. de quo laudari poterè merereſt. Yere impiti & mg[ui]tani erant. qua unde maiorem gl[am] ab eſt hab[eb]e debuſſet: ene maiorem ut h[ab]it[ur] conſecut[ur] & e[mi]ncompreſt. Eſce hoc terio paratu[m] ſim nemre ad uol: & non ero gravuſ uobis. adſt. Non gravam uol: ſ. nec gráua bo. c[ui] ſe[que] hoc tercio paratu[m] ſim uad uol nemam. Ut cauſam reddi[re]. Non eni quatro op[er]i in[u] ſunt: ſ. uol. Et quod i debet bona illu[que] accipe: oftenctu[m] p[ro]ſimile. Nec enu[m] debent fili[m] parench[us] ch[ar]elarizare: ſ. parenct[us] fili[m]. doyb[us]. Patrem e[que] ſe ſignificat. Carnaleſ pa[re]ntel fili[m] ch[ar]elarizant. non fili[m] parentel[us]. ſ. de ſp[er]nab[us], non uia eſt. quia ← de fili[m] debent ſump[or] accipe. H[oc] autem in tantum ſe p[ro]bat nolle accipere que illu[que] ſunt. ut tranſerat cauſam carnal[is] patrul[is] ad ſp[er]nalem patrè: e[mi] dicu[m] non ſolum p[ro]ſalute e[que] impède[re]. ſ. & mori paratu[m] dum ſub[un] gw. Ego autem ubi[n]t[us]me ip[er]dà & ſup[er]mpendar ip[er] p[er] animal[is] uru[m]: hoc plus uol diſugen[is] minus diligat. a uob[us] quam ſpendo. ſ. eſto. ego uol non gravam. ſ. cum eſſem abſutus: dolo uol cepl. Adſi[mi] D[omi]n i[mi]p[er] quia non gravam uol: ſ. uol obicu[m] quod callide me continu[n] ne quod p[er] me ipſum a uob[us] accipem: ut p[er] legato[m] meo dolo[u] uol decupiendo ampliut[us] adcomere tem. ſ. eſto id: concedat. quia ego

in pp[er]ia p[er]iona non gravam uol. quod negat nequeat. Quod autem dictu[m] quia p[er] aliu[que] dolo uol cepl: ommuno ſal ſum est. N[unc]u[m] enim p[er] aliqu[em] e[que] quod miſi ad uol circumuen[em] hoc è decep[ui] uos: Ommne. Curu[n]uen[em] eſt: ſi diſcipli[m] ſui mungent ut ſe commendo quec[ui]que: posſent callide ſibi congregarent. Uel ſi dicerent. Si multus p[er]catum habere apti[m] qui par[ua] respu[n]t, digna d[are]. Sequat. Rogau[m] titu[m] ut iu[n]t ad uol: & miſi cum illo ſi[n]em. bar.nabam. uel lucam uel tumothe[m]. N[unc]u[m] vitu[m] circumuen[em] uol: Ommne. nec ille aliu[m] ſi[mi]. Nonne e[que]m ſp[er] ambulaui[m]? Ommne iſdem uetugui[m]. ſp[er] diu[m] uel ſp[er] ſi[n]em. uel volunta[tem]: uetugia. opa p[er] que appar[et] uo luntat. Unde ch[ui]r. d[omi]nib[us] e[que] c[ui] nosqueat e[que] Olim putatil[is]. quod c[ui]nau[m] ſum uol apud uol. Corant deo in p[er]p[er]o lo q[ui]m. Ommæ autem kui[m] pp[er] u[m]m edificationem. Iam duchum moq[ui] ex quo iu[n]epi me commendare putatil ſeu ſan quod cauſa edificationu[m] quæsi reuſch[ui]ch[am] quod non gravam uol. ſ. d[ico] deo teſte qui ſeu quod non circumuen[em] uol: & in p[er]p[er]o qui uerit[us] eſt. & omnia ſine de revuelatione ſine de tribulatione ad inſtructi[onem] u[m]m d[ico] ut p[er]uen[do] repellatil. I[meo] enim ne for[te] eu[m] a[enero] non qualeſ uolo iu[m]emam uol: & ego muemar à nobi[m] non qualem multu[m]. I[ecur]o quæsi ch[ar]e[m]. edificationi[m] u[re] tam ſtuchioſe me[n]mbo: ne q[ui]d facile contingere p[ore]ſt in aduentu meo iu[m]emam[um] quod abſit incorrecti. & tunc ego muemar culpa[m] u[mi] puni[t] ex ch[ar]uſtratione undici. I[meo] ſelice[m]. ne for[te] contentione[m] emulatione[m] am[mo]ſitate[m] ch[ar]enione[m] deſtratione[m] ſu[ſur]tatione[m]. inflatione[m]. ſedatione[m] ſi[n]ter uol. Contentione[m] habebant: quia d[ico] de ch[ar]itate preſato[m] miſſum luti gabant. Emulatione[m] habebant: q[ui]n iu[m]mucem de me[n]tis bap[itu]taru[m] iu[m] debant. Ammoniſitate[m] habebant: quidu[n]

C. 13

V. 20.

Cop.

ad coram.

sua.

non gravam uol: Donare in hanc iuriam. Lai. Suprorem sentenciam probar: quasque checere. P. hoc liquet me nichil minus fecesse aplus alius: quia uol nichil minus habetur quam ceterè ecce que instruète sunt ab ulla. Qualel em suus magistr. p. vobis discipuli, sic quia omnia que sive se effe non possunt. Quod si ut imputi putatil inuriam quod sive suptu uero p[]chcauerim uobis enanglin ne gravarem uol: hanc inuriam in condonate. doth. Omnes stultus vob est accutator. Ut uol g[]mptus often dant, uemam em facta syronce ab eis postular: de quo laudat poterem et Yere imputi & mgunt evant. Qua unde maiorem glam ab eis habe debuſſet: me de maiorem ut huc et consecutè e[] contemptu. Fecè hoc t[]cio parat[]um nemure ad uol: & non ero gravus uobis. dHst. H[]on gravam uol: fi, nec gravat. Bo. c[]ui e[]co hoc t[]cio parat[]um ſum uad uol uemam. L[]v caufam reddet. Non em qu[]t[]ro quo uia ſum: t, uol. Et quod ſi debet bona u[]llo[]z accupe: oftendu p[]li- mile. Nec em debent fili parem[]h[]i thecaurizare: h[]i parentel fili: doth. Pacrem ey[] se ſignificat. Carnaleſ pa- ventet filis thecaurizant. non filij pa- ventur. S[]i de ſp[]nialib[]z non uia eſt. quia de filiis debent ſump[]t accipe. Hic autem in tantum se p[]bat nolle accipere que illo[]z ſum. u[]v transferat cau- ſam car natis p[]at[]t ad ſp[]nalem patrè: & d[]icw non ſolum p[]ſalutè ey[] impè- dere. H[]i & mori paratum dum ſub iu- gw. Ego autem liberuſtine ipenda & ſup[]mpender ipse p[]anima[]b ut[]i: uot plus uol diugetu minuſ diuſar. a uobis quam p[]eundo. S[]i e[]to. ego uol non gravam. fi cum eſſem alitut: dolo uol cepl. D[]o[pl]. D[]omi in[]q[]ui quia non gravam uol. H[]i uol obviis quod callide me continu ne quid p[]me ip- ſum a uob accu[]pem: u[]v p[]legato[]r meoſ dolose uol deupiendo ampliſt adquere tem. S[]i e[]to uol: concedat: quia ego

in pp[]ria p[]sone non gravam uol. quod negat nequeat. Quod autem dictus quia p[]alio[]s dolo uol cepl: omnino ſal ſum eſt. Numid enim p[]aliqu[]e ey[] quod miſi ad uol circumuen[]t hoc e[] de cepl uol: Ohmme. Cuiuuen[]t e[]p. fi discipli ſui mungeret ut se cœmencando quecunque, posset callide ſibi con-

moticates d[]uſenthion[]es d[]e[]tation[]es, ſu- ſurra[]cion[]es, in[]fla[]tion[]es, sedation[]es, ſu- inter uol. Contention[]es habebant: qua- do de dignitate prelato[]rum incufim iuri- gabant. Emulation[]es habebant: qui immemor de meu iuri bapuſtaru inu- debant. Anmoticates habebant quid o