FA L VI

70

A nnuit omnipotens romano antilhte miſus
Hæreticos contra puigil hoſſu erat.

D eniq[us] p[is]cola du[que] cedit ab urbe comen[ia].
Inmediolant[em] mem[ia] fert[ur]q[ui] gradui[que].

P roh dolor ecce furens diva de gente latelles
A ggreditur iuſhum proh dolor enſeu[n]rum

P eccl[oe] tranſſixo qui[que] & uextice ſecto
Non fidei oblituſ Symbola ſervera tamen

C redo deum in patrem qui uerbo cuncta creavit
In chrif[u]credo filiuſ ille dei eſt.

H æc inter cl[au]t c[oe]lo animam ch[au]stum petiuit.

P ro quo non tinuit uilnera ſe[rit]a pati

ER eſpice ſuppremo ſurgit lyra tempore m[el]is
S urgat et in maium concata ur[que] lyra.

Lyra o[rit]ur

FASTOR Y LIBER
S EXT VS

VLCHER ADEST VA
RIO FLORVM REDI
MITVS HONORE
MAIVS OBIT TENE
RAS FLOREA NEXA
COMAS

Floribat Aucta Suif Contep
nit Sidera Tellus:

cælorum c[at]us garula uic[ur]t au[ſ]
Alba ligust[ar]o[re] n[unc] lilia n[ec] Melilotos
I[n]uncu[ſ] lacynto P[ingit] Adom[s]
agros.

M A I V S

E xhilarant nympha iucundo cōpita cantu
Ante domos ino limine turba sedent

Quæ cantipolia appellant carmina cantant
Hoc resonant urbes carmine rura simul

E t saluere iubent formoli tempora menlis
Inde petunt uarii dona iocola cibi.

S iquidem præterea manibus retinetur amicis
Nec dimissus Abit ni ferat ante thepem.

A ulspice lætitia subeunt exordia menlis
A ulspice lætitia lic quos finis ear

S eu tibi maiores hæc fausti vocabula quondam
Seu tibi maiestas seu tibi maia dedit.

S if felix faustus uti iube tibi cujus reiues
Quicquid lætitiam diripit exul ear.

M aius et ante alios maiori dignus honore
Maius et ex ce moles tu mini maius opus.

A annua felicem referunt duo festa kalendæ
Reditur electus thure cluobus honor.

S acra philippus habet necnon Iacobus etaris
Qui domini fausto nomine fiater erat.

O prima bifinis autunnis uerba philippi.
Senit Orontheis Terni gata uadis

D enique captus erat gemino mādante tribuno
Ad statuam martis ducitur armifoni

E cec autem subito celatus subtilis umbra
Tabifico exiliit squameus ore draco.

P ontificus proles afflatu iusta uenem
Occidit in lacris ille minister erat.

C rudeles necnon gemini periere tribuni
Languet et afflatu cætera turba fero

I ncolumes eritis tria motua corpora surgent
Simea feruatis iussa philippus ait.

11 inc draco diffugiet modo uos cōferingite māte
S tetq, eius Christi crux uenerāda loco.

F. h. ap. 30.
Philippi et
Iacobi

FA L VI

71

N os ſalua acclamant omnes tum martiſ iniqui
Signa neſanda cadent. E rgo philippus air-

N omine mune magni Icſi qui cætera uincir leſu:
P ræcipio: procul hinc uade neſande draco

N onadeunda homini greſſu loca poſſe citato
I mproue deſertis. 1. draco uue loca

I uſſus abit ſerpns: abundo noxius ulli
Non fuit: o iuſt i fortia iuſſa uiri

T reſ hinc deſunctos reuocat iutaq[us] philippus
Reſtituit: languenſ cōnaluitq[us] cohorſ

F ractum e Mauortiſ ſimulacrum: affixaq[us] tēplo
Cruix ſuit: olupans ameta trophea decuſ.

N on ſtraude aut belli ſtudio Victoria parta eſt
Barbaricos atōs ſed pia facta domant.

P luvibus hinc ſtructis templiſ politiſ minitatiſ
Integer exactiſ menſibus annuſ erat.

V irpuiſ abſeſſit / uiditq[us] Ieropolis illum
Vrbſ alſæ errores diripuſſe malos

N anq[us] hebionitas ille ſupavit iniquos
Miſcentelſ ſidei plurima ſicta ſacrae.

H uic fuerant geminæ iampignora grata puellæ
Moribus & pura virginitate pares.

H æ calto exemplo multas docuere puellas
Virginitate ſeu i uotacq[us] ſerre deo.

P oſt clernum uarias curas / uigileſq[us] laboreſ:
P roxima morſ aderat / uic ſacer ante uidet.

P reſ biteros clernuq[us] uocat ſeptē ante diebus
Et monuit ſiema uuiere mente deo.

N e mundi ille cebras / ne blandimēta ſequantur:
Ne timeant mūdi uerbera / bella minas.

H inſe captus ſiſuſ crucl[is] eſt / lapidump[us] pempt[us]
I dibus: eſſuſo ſanguine ſuma petit.

T um polituſ buſto eſt: dextra leuacq[us] ſepultæ
Post annos nymphæ pignora hina duos.

71

MAξA I V A S

F. B. Iacobi
Apostoli

P. Pecunii brevorum laudes & gesta philippi
Nunctua me uatem forf Iacobu uocat

P. Oſt clarum chriſi lupata morte triumphum
Qui ſlygio in iecit ferrea uincla duci:

P. Oſt data diſcipulis cæleſtis munera ſtinae
Vir uithilf ſolyma præſuit uebe ſacriſ.

H. Ic olim exanimes dum chriſi cerneret arcus
I n cruce: conquelſus talia uota dedit.

N. Nulla meum (uoveo) reſeuabunt fercula cōpus
Nullus erit ſoucat qui mea labra calix:

D. Onec leſus humo lupata mōte ſefurget!
Qui deuſ & dnuſ qui mihi ſrater erat.

P. Oſt igitur lèliif domito flegetonte reuixit leſu
Diſcipulif ſe ſe protulit utq[ui] ſuſ.

P. Onite au menſas et menſis addite panem
Hinc rurſus fracto talia pane tutit.

V. Vescere mi ſrater comedas Iacobu reuexit
Filuſ ecce hominuſ filuſ ecce dei.

E. X utero huc matrīſ ſanctus nō uina bibebat
Inq[ui] epuſi nulluſ carneuſ uſus erat

L. Inea nulla ſacros ſed lanea texerat arcuſus
Penila: et intonſo crine comatus erat.

N. On matutino ſuerat p[ro]ſuſ amomo:
Non illum in ſermi ſouerat unda tepenſ.

S. æpe genu polito ch[itu]mgemebuńcus adorans.
Calloſam traxit duritiem in genibus.

P. Ro populo aſſiduas fundebat ad æthera uoces
E t ſolitius uerbil ſepe monere p[ro]ſi.

E. ego illum populi ſauior et reverentia mulcet
E tuſtum uero nomine turba uocat

S. eptimul annuſ erat ex quo terrena relinquens
Ch[itu]m ætherea ſede receptuſ erat:

T. une dum palcha colenſ caipham populi[que] monét:
Eſt factum ut ſacras quibet optet aquas.

FA

L

VI

72

E cce autim improuilulf adelf qui feruudufwa
Diceret o magicis turba cohaſta dolis.

T urba cohaſta dolis legem falſidil auorſ.

Vil ne nouæ fraudi nunc adhukere ſidem.

P recipi ſe hæc inter iuſtum diſiecit ab alto.
Crure fuit læſo claudus er ille diu.

T er decieſ hinc pene rotiſ ſol egerat annum:
A ggressa eſt iuſtum fallere turba nocenſ.

D iſſimulans ſeq odium ſimulata uoce loquiua eſt.
A top aut o ſiimi maxima cura dei.

T u potes errores populi reuocare profanos:
Qui cruce ſuſpèſo numen in eſſe putat.

P hafe aderit domini: ſesta ſub luce precamur?
Vt populum miti uoce monere uelis.

P aſſa erat: et templi pinna ſublimil ab alta
D um populum ſpectat: ſic Iacobuſ ait.

Q uid p[etit]uſ chſirotienſ me expronere laudes:
E cce dei dextra filius ipſe fedet.

E t uenier mûdo iudex ſub nube coruſa!
Quodlibet appenditum lance patebit opuſ.

L ætatur populi: procerel doluere neſandi.
A top illum e templi uertice deuiciunt.

N on deſunctus adhuc genibus dat uota reſſexil.
Hoſtibus ut ueniam det deuſ uſq[ui] voger.

E xcuſſus cerebro ſuillonil ſuſſe receſſir
S p[er]itutus: et cælo gaudet habere locum.

V leſci populi mortem querebat amici
Profuſ in tanto turbine diffugium.

R eſpice: ſed fluctus cæli ſerutator coos:
H elperuſ curreuſ ſol ubi meruit aquiſ.

S corpiuſ attollet nabatheo e luttore ſpumam
B il decimo ſigni præliet illa gradu.

A t uelut effugiat pelago ſe mergit Orion
E t uelut antiquo terruſ hoſſe Latet.

S corpij ſpuma
oritur

Orion occidit

72

MAIIVS

F. B. Athanasiij

Crucis In
uentio

A ltera A thanafio lacras lux instruit aris.
Hic in Alexandri præfuiturque lacris.

S ymbola scutentem fidei Nicena probaut
Synodus in templi iussit & illa cani.

D um pius hereticus multa uirtute religit.
Quis ne fugas referat / quis latebrae ne uiri?

V itio dignaui erroris te cœpit Arri
Nam te disruptum feda latrina videt.

D ulce salutil opus celebratur luce sequenti :
Vexillum fidei gloria pompa decus

N on referam tructa loci ut planta beatil
Creuerit in libano móte refoſſa diu.

V t Solomon cedi pro templo iusserit ut qu3
Longa modo fuerit nunc reprobata brenil.

V t Regina auſtri uilam pro ponte precata est
Vt tuuerit Regi præſcia uerba ſacro.

V t Rex occidum metuens hanc merſerit ima
Tellure: ut facta est mox aqua probatica.

V t demum emergent diu ſub tempore Christi
Pilcinæ ſiuma ſponte natarit aqua.

V teq illam abſtulerint ut dira patibula Ielu
A ſteuerint: noſtreu non erit illud opus.

D icere proſequimur binis alcoδita ſeuſ
Qualiter inuenita est dulce salutil opus.

TI mpium exoptant moti Maxentiul armil
In Conſtantinu civica bella parat

T une Conſtantinus ſele defendere contra
Præparat et diuam mente rogabat opem

N ox erat: & ſonno uictus diu lumina torquet
Vidit ad eodem igne a ſigna crucis

E p[ro] TOUTO p[er]KA ſiimmas reſonare p[auras]

A audiit hæc ſonuuerba ſequita fides.

E uigilans frontem atque manum & iuxilla notaut
Hoc ſigno: inde aidax caſtra inimica petit.

I. in hoc Vincen

FA

L

VI

73

T ybidis obritur iudicem. Maxentius undif.

M iliius atep illum ponu iuder amne uehi.

H ine Constantini paruo post tempore mater.

D iua Helene exoptat dum repire crucem.

A d solymam inceſſit multif comitātibus urbis m

Hinc Iuda ægregios iuſtit ad ſſſe viros.

1 nter ſe acciti quere bit diſeer cauſam.

Horum unif Iudaf nomine ſic loquitur.

1 ſtraelita cohors mihi erecelite cogitua cauſa eſt.

I pſa Helene chli quærit habere crucem.

A t Zacheus auus Simoni dixerat ante

Mox Simon genitor dixerat ipſe mihi.

C um crux quæ rei tur caput obiectu periculſ

Nate cauſe: at reſera quo latet illa loco.

N uſq[ui]erit ulterius ſolymorum gloria Regum

A t ch[ui]tum qu[ui]ſquis iniocat ille reget.

T unc ego dic genitor quæ patre cauſa cogit

Vt ch[ui]tum afficerent i crueſ: ſi deus eſt.

R eddicit imites ſæpe iltos uoc[em] moriordi.

N e facerent: facto me doluiffe p[ut]a.

1 iuor edax monitus nec paſſa ſupbia ſanos

I mpulit heu nostros ad mala tanta patreſ.

H æc ubi dicta cohors imu[m]murat: atep precatur

N e reſera Iuda quæ nocitur uides.

C onueniunt iuſi quærit Regina uocatos

S cire tamen m[ō]tem Golgotha turba negar.

S tat Iudas igitur. dimiſſa eſt cætera turba

A ſſerit ignarum ſe tamen ille loci.

A renti politus p[ut]eo ſex ille diebus

E ſurie afficitur p[ene]p[u]ictus erat.

E ego crucis claman[que] ſpondet ſe apre latebraſ

D ucitur ad m[ō]tem Golgotha mol[rat] iter.

H ic Veneri stabant: Adriano templa iubente

Tolleret ut aeri religionis opus.

MA IV S

T urba frequenf illuc cōcuerere nācъ folebat.
E t sacram chrifi cede colebat humum.

V entum erat ad mōtem: cœpit Regina p[ul]uis
Talia cum lachrymis tacta dolore loqui.

Quærimus humanae uictoriae ligna salutis.
At latet humanæ dulce salutis opuf.

E cce locus pugnæ: fed ubi victoria pugna
E ft infligne t[ur]æ: dic ubi grande decus.

E rgo ego delitiuſ unio crux puluere dormit.
Me regnante dei clara trophea latent.

P vestructos Isaac puteof nō paſſuſ inhertes:
Non paſſuſ latices ille latere diu.

C exte ego nō patiar ligni tellure iacere
Territa quo tergum turba inimica dedit.

I nterea uenerif ſunt diruta templa locuſq[ur]
E. ſſoditur: Iudas ſoſſor et acer erat.

Ante alios & primus erat, tellure caniata
A ſpiciunt ima ligna salutis humo.

A ccipunt titulo q[ui] crucem cognosere gaudent.
E r uox audita est: demonis illa ſuit.

O Iuda aduerſos Iudæcur inſteuſ actus:
Ille mihi ſauit: tu mihi bella m[oe]uſ.

N on impune tamen: nāte Iulianuſ aceb[us]
Afficiet penſ iſ ſictua facta lueſ.

A d christi fugiens maduit ſub fonte ſalubri
Qui fuerat Iudas rum Cyriacuſ erat.

S ediam tempus erit quo te Cyriace reponā
A t[ur] obitum & canuſ et tua facta canam.

N unc cruciſ inflignem merito reddamur honorem
Meoniis utinam cantib[us] ora ſonent.

O ſalue ante aliaſ arbor pulcherrima plantal
Cuiuſ ab immiti protegit umbra fac[ut]e.

S ilua tibi grauich[us] cedat phæacia ramus
H elperuum cedat Chaoniu[m] q[ui] nemus.

FA

L

VI

74

C. edat et I dælum cuius iam poma citatos
Frenarunt cur夫us worgineof pedes,

A. Icinoi filuæ si dulcia poma ferebant.'
Est in te fructus dulcior ante alios.

A. urea si heſperiis pendebat poma lub hoſtıl.'
Phœbeum ſupant fed tua poma iubar.

S. quæmuſilla clavò: Ieſuæ tua poma tuetur Ieſus.'
A uxilio quorum nullu venen a nocent.

C. haonil(fut fidum est) arbor ſi fata canebat.'
In te pſectum est quod cecinere patres

A. rboris iduæ ſi curſum poma retardant:
Tartaveos ſupant. fed tua poma dolos.

T. ugladuſ cum quo Golias cæſuſ. et in quo
Serpentis ueterel uincimus inſi dius

H. eſperidum plantas A rgon dixere poetae
Et Beremiceas ſidera clava comas.

I. dmendax. fed uera meu ſunt cāmina mule
Crux nitidil ſtellis impioſa nitel.

A. ethereq in medio mundi ib fine ſedebel
Te metuent ſonſel: te pia turba coler.

S. aluc iterum atq meos a ſtraude tuere laborel
Vt uidear fructus dignuſ habere tuos.

E. uſebio factum e romano antifite quòdam
Inuentam ut celebrent annua festa crucem.

C. eliul ex leptem tumulis e uniuſturbis
Quo ueneri et nato templa ſuiffe ferunt

H. æc ſolymis redienſ helene delect et illuc
Videuci poliut templa ſupba cruici.

D. educto à ſolymis cognomine ſēpla ſeritur
Quæ uenil o meritas dant tibi Ieſauiceſ

C. aluario nam mōte crucem tua ſēpla premebāt
Te manifestatuo nunc fugat ulla loco.

H. ac tibi Alexander romana antifers inurbe
Redditur in ſacris annua pompa die.

F. B. Alexandri. Pont.
& martyris. & The
odoli & Euentij

M A L I V S

D um te ego nunc memoro /ux possum fere dolore
E cce patris nomen pectora moesta libit.

E xte nomē haben medicī bene noverat artē
Hei mihi q[ui] propriā nō bene novit opem.

D eperuit morbo /non aris ſibi profit ego:
Dum cupit affectus ferre magister opus.

A etate et teneros heu natul q[ui] reliquit
Nol inter natul filia ſexta ſuiſ

T empore maib erat ſmoue diſertatino.
Quid loquor heu gemitus cecit & iſpe doler.

D igna quidem lauro tū noſ Laurētia mater:
Sub ſtultit et ſtudiis tradidit illa bonis.

S edula numeribus ſungens utriusque parētis
Nutriit in uicua pignora moesta domo.

D um recubo i̇ cum i̇ dum materi et ubea trado
Decellit genitor nec mihi notul erat.

I nde malī cauſa eſt /inde oſi origo laboy:
Decellit iuuenil nā pater ante diem.

L ingua ſile: lachrymas noli ſitare loquido.
Deſinło potiul p patre ſunde preces.

O cui ſacra cano / cuius q[ui] nomē habebat
Gaudeat ut tecni pōrig[em] uota deo

=P olcor aſſa adi uic ultima ſata reſterre
Vt cæpto nob[em] ordine camē eat

C armine, Theodolus reſonet, enētiuſ una
Nam ſimul accipiuſ annua thura ſacris.

1 mpo hos captos truiani / cancer habebat.
Hos contra Iudex Aurelianus erat.

E culeo politus ſerro laceratur adunco
Tortus Alexander inde ſuit facibus.

F ornace accenſa rapidos dehinc miſſus inignes
Laudat Alexander clara trophea dei.

S tabat & in medio ſimul ipſe euenti ſigne.
Deſiſt in ſiāmas ſpontep[que] Theodolus.

FA L VI

75

I llæsi mediil cantabant carmina flāmil.
C cantabant laudes O bone Christe tuæ.

D eniop Alexander compuncti vulnere crebro
Corporea æternas morte receptit opel.

T heodolus gladio peritop. Ei etius: horem.
Sunt numentana corpora tectaui.

P recipiui decus ite animæ decus ite piorum:
E t libeat uobil carminul huius honor.

V of politos quōdam pueros candente camino
Vincitis ergo capit digna corona comas.

I n sacrif pariter precibus Iumenalæ eisdem
Personat atop limul debita sacra capit.

H umida sulphureis hunc nānia sculicet undil
Pontificem coluit: nunc colit ara frequens.

I nfausto hanc ueteres lignaunt nōre luce:
Quam pharao (ut fama eft) senferat eſ tence
=V ideris ut phœbi uenienti luce quatrīgā
Quam saluere iubent/dum modulātur auel.

T une leua aurigæ limulexorunt & hædi
Atop pedem dextrum tollit Abantiades

P ostera lux tibi sacra datur Cyriace quot annis
Quo duce: quæ latuit: Crux manifesta fuit.

I n perſas Iulianus agens ſua robora belli
Arimatas aties: te Cyriace uocat.

I nuiatop deos ueneravi thuris acerra,
Abnuis: et Chriſtum tolli honore deum.

T une Antiles eras ſolyma iuſtiffimus urbe:
Vulgabas chiti ſeclulat atop fidem.

I indignatur atrox tibi dextrâ ſub ſecat enſe.
At tu iucanda talia uoce moues.

1 d meruit mea dextra mali: nā plurima luhit)
Quæ pp Chriſtum iam Synagoga negat.

T une plumbum mādat Iulianus i ora liquatū
Inſerit: at paſſa eſt ni! uia lingua mali.

F. B. Juuenalis

Dies egyptiaca

Leuæ Aurigæ &
hædi Pefæ; dextræ
Perſei exorunt.

F. B. Cyriaci

M A I V S

Ferrato inde iubet sterni tua mēbra cubili.
Mandat et accendi sub tua mēbra foam.

F t-sale torrentes / et seuco cōcitat ignes.
Prodiit a uerbis nulla querelat tuil.

M utteris in foute plenā sospètibus atque.
Te preſente anguſt fed pericce feri.

I ngemur / frēdetcp feri Iulianus ob ira.
Igneuſ urbat pectora cæca ſwor.

F eruentimandat nudul ſtuarum chilo.
Nil trepidans Christo talia nota dabat.

H oc olei ſandum renouetur fōte lauacritum
Deleat hoc oleum criminā nostra deus.

N on tuliſt ulterius: ſi gita pectora ferro
Impat ulterius non mori turiſ obiſ.

C aluario uenerā tumulo Cyrtace fugaſti
Anconæ et uenerē iudor ab ute ſugaf.

D orica nam paphium numen celebraverat Ancon.
Nunc tibi dat meritiſ amua ſelta facris.

A gricola en rigidas adhíbe nunc uocibus aures.
Non tibi nota latis nunc documèta damus.

Ante tibi claro pateant athlantideſ ortu:
Aeſtiuæ frugis ſemina à iacias.

C raf ſurgent ſeptem (cælum intueare) propiplus
Fulgentel ſtellas cernere nemo uetat.

R uſtice fed cæli cur lumina tollit adignes?
Vitæ naturæ noſce parentis opuſ.

N ox breuis eſt ne te deſſum subtrahe ſomno.
Te veleuet ſeſum nodis amica quiſ.

E n natura inter uirides ſpecularia cāpos
Cernere quæ poteris uespere ſigna dabunt.

A ſpice ut ilarum cōpreſſu anguieat ignis.
Mox q[ui] ſcintillet cum pater ala freeſilens.

S ic ptes agricola ſigno deprehendere eodem
Hordeæ quando ſeces q[ui]n ſeras milium.

Pliades on
untur.

FA L VI

76

Nam quæ ſtellantel depremunt node uolatus !
Signa dabunt græco nomine Lampyrides.

V irgineuſ colitur ſacri hac luce Iohannes
Cognomen ſesto pōta latina dedit.

Hic euangelium diuina aborigine nārans :
Tanç aquile pēnis ſe ſup altra tulit.

S edulus p[er]heli dum uera moneret iurke
Præſidis impu uicula ſeuatulit.

T ractuſ et hinc romā est, uidet illu uertice tōlo:
Supplicii et teſtus porta latina fuit.

F eruenti huc et enim polituſ ceuciatur olivo.
Luſſerat id princeps domitianus atrox.

H inc tamē illeſo remouetur cōpore: tanç
In thermif tepida p[ir]ma duſſet aqua.

D eſineret Chriſt dum nec laudare triumphos.
Exulat in pathnon marmoribus uacat.

T une ventura homini cæleſt interprete uidit.
Simt quæcunque orbi ſata futura monet.

Illi igitur portæ ſtant proxima têpla latinae
Et ceumartycii est hæc celebrata chief.

T ransierint Nonæ quæ maias altera nonaſ
Proſequitur: Michael lux tibi ſesta datur.

M uſa reſer quæcunque ſacro ſub p[re]ſore caulas
Et rerum ueras & inemor or[bi] tenet.

T alia dum loquerer / lacrauenere forores
Caſtaliae: ſeſſuz me uuar ille chorus,

Quarum diffuſos humeris Polymnia crineſ
Caſta gerens | placidis uocibus uſa tultit.

O nos principio ſi[mi]t appellare cauebal.
Non ſine lednobis ſurgere poſſet opuſ.

E x niſiło geniti narrans exordia müdi
Iam Moſes nobis nô ſine luſit opus.

N os habuit latio dum carmine ſcripſit arator :
Illa eadem Moſes quæ tultit ante pius

F. B. Ioannis ante
portam Latinam

Apparitio. B. Micha-
elis Archangeli.

MAI VS

N os habuit chli dum carmine gesta luuēcus
Scriberet: Aonides omnia xite canunt.

A t sacra ad facros meliori pectine vitus
A tqp magis dulc i uoce mouernus iter.

P resentes adiunt / et me iuſſere ſoſores
Reddere quælitis debita uerba tuis.

C onueniens festo dedit apparitio nomē:
Gargano: & Michael utiliſ adſſe iugo.

H ic et N. adriacis mōs eminet appuſul undis
Appěninigero / q uahit orla iugo.

Qua tāmē adriacum ſpectat radice p ſuči!
S tant diomedea moema ſtructa manu.

V itibus induitur multa q[ui] pallet oliua.
Magna parte ſui frugibul aptus ager.

F loribus & multus / uariiſ cor ſeetilis herbis
Pabula duierſo preparat apta gregi.

1 ncola mōtis erat quinom mōte nzahebat
Innumeros ſolitus paſcere mōte boues.

D iuſe erat pectoris ſulcādi diuſe & agri.
Pallida complebat iugera multa ſegel.

L actis erat niuei lanæ diuſſimil albae.
Sæpe grauis rediit urbibus ære domum.

D um pecus hic arcuus armentacq buceat paſcit.
In ſolitos poſcens taurus aberat agros.

N ox erat: armêtum numeratim claud' antro.
Taxato Taurus deuſt ille gregi.

G arganuſ q[ui] dolens ueſtigat deuia mōtis
Et loca preſſa petit! montis & alta iuga.

I amq[ui] ſi-puninof pagrauerat auxius agros.
Et Metapontini prædia læta ſoli.

Ante ſpecum tandem repit ſub vertice ſi[u]mo.
Ille ſpecau nullo tempore uilus erat.

I n taurum indignans telum detorquet ab arcu.
In domini[rum] ut iuento uerſa ſagi et a redit.

FA

L

VI

77

O bſupuit ſinul & comitè ſupuere: iis auder
Territa iam ppius turba mouere pedes.

C onſultur p[rae]ſul: populi ſipuntis at ille
Tres luces epulis abſinuiffe monet.

T ertia nox a[der]at: Michael antiftus aures
A ggreditur: fuerat nò tamè ille ſopor.

G urogani Michael ſum cuſtos mòtis: idiplum
H iſuolui ſignis nunc referare nouif.

C urâ habeo montis: wideo quæcuj[us] geritur.
E legi ante alios hæciuga celſa locos.

E uigilat: populo antiftes ſibi uila revuelat.
E rgo tibi Michael annua pompar edit.

Q uímo Oſirif erat ſuit h[uius] no coniſt[er] ap[ro]ſi
Quem luſa aſſuerat M[em]phis habere deu[m].

E tquem c[ó]ſlato coluit Iudea iuuenco.¹
Per deſerta means p[r]ncipe M[ole] cohors.

H ac Michael ſe ſe m[ö]ſtrauut imagine Tauri
Sorſ tult h[uius] c[auſ]i diffugium q[ui] ſonuif.

T empore ſiuarior multif[us] apparuit oris:
H[uius] mihi g[ar]gan i[mi] ſe[m]emorata iug[em].

D iſerat et d[ict]is ſinul aſſenſere ſoroves
Subdicht Vranne: c[æ]tera turba fil[et].

V era ſoror n[arr]as: alio ſed noie ſel[ui] est.
Alterius ſupeſt altera cauſa notæ.

H uic etiam ſel[ato]ri b[uit] u[ic]toria n[omen].
H[æ]c t[ua] lux Michael p[le]ſa tropheca reſert.

F ichta giganteæ ſileat V[ist]oria p[ug]næ !
A deita theſſaliens c[ui] iuga c[æ]ſa iug[is].

M[ont]ibus extructis c[æ]ſi iam fama gigates
In ualiffle reſert et timuiffe louem.

D iſſeſſe tamè cumulatos ſulminem[ó]tus
Teſtis & inarime: teſtis et Œtina ſuit.

1 dueteros ſic[um] referunt (ut c[æ]tera] uates:
S iue al[iqua] obducto c[ò]tice uera latent.

u.

7

M A 1 V S

F orte babel cellæ uoluerre alludēturri !
Seu potiuf bello quod modo pgo loqui.

V et deus angelicæ produxit in æthere lucem :
Protinul inter se diffiderit ille chorul.

H abit enim limo parf non ingvata tonati.
A tæm lucifero parf malægrata ftemit.

D ixerat ille quidem Regnans aquilonе fedеbo
A tæb deo similis ficeptra tenebo manu.

T une michael contra pariterc exercitus omnis
Inflingit, celo prælia magna mouent.

S ignifer at Michael toto fua agmina celo
Depulit: impio profectura, dei.

T elluritque cauæ puerſos obriu hoſtes
Vitceribuſ: duriis accumulatc faces.

S eup tenaream demerſit et agmina pótam.'
Seu faciles aditus Trinacris A etna dedit.

I nſtruit ergo homini præiuf ſera bella ſatelles.
Nam dolet ut uacuos occupet ille locos.

I lliuſ & ſoſdos antiqua ſupbravitus
Inſtituit plures dum docet eſſe deos.

E rgo patrum iuſtu Victoria ſancta reſertur.
Vendicit hanc Michael. ſignifer ille chori.

P reſuit hic etiam ſolymis diuocq divemit
Sexuito: phariis dum premeretur agris

D umq illos premeret babylon diu barbara plus.
Exemit patricios reſuſuitque lares.

P romiſus patribus concepitis uniginis alio
Compleuit poſt quæ cecinere patres:

D eſtituens iud im Michael defendere coepit
C rifiſcolas: ſacram nunc regit eccleſiam.

I u bencuentanos olim Sipuntis & urbem
Dum nò iuſta mouet prælia parthenope!

O ptinet induitas iemnia casta dicibus
Indicit præiul continuada tribus.

FA L VI

74

Denique truncato testatuſuertice leſum !
Sideribus capitur quif bene dignus erat.

A temariana ad aquas est deportata kalinas
Perpetuo ſe ſe ſubdere ſeruitio

T alia dum memoro nodis p[ro]ſuſa tenebris
Terra fillet: clareſi ſidere ſuget. Olor.

N uncolitor ſi forſan apum tubi muñera curæ !
Agmina ne fugiant te uigilare decet.

P utrina frôdentes ramos proteçat i h[]ôtis
A rbor: apel et enim frondea tecta petunt.

T empus adest caueris cum p[ro]mu emissa iuuenus
Virgineæ uolueres iam p[ro]mane uolant.

V ideris ergo uagas: tinnitus ære eiebis.
Et equities circum cymbali rauea manu.

I anq[ui] racematim ramif. frôdentibus ultro
Mox regem circum pendula turba coluit.

S p[ar]ge mero et uilſis blâdi re liquoribus: inde
Collige: et in celluſ agmina còc[ie] tuis.

C ristina lux nacua est: ſed quæ lux altria ſinger
P[ro] uilſis poſcit p[le]ſtra ſonora tribus

P poſit Achilleus poſcit tua càmina nereus
Dulcifonà poſcit Paneratiuſ, lyram.

E rgo ego achilleum ſi ſe p[er]ſto & neра pledto
E loquar extremo p[an]cratim[que] loco.

H ol et enim domitilla titi generola propago
Eunuchos habuit ſtatione urgo duos.

H ane multu egregio multum Aurelianuſ amabat
Sp[ò]la evat et conſors nanq[ui] ſutina thori.

H i tamen eunuchi chriſtii nexilla colebant
Et petri ſacra p[ra]macuere manu.

E rgo ſi am dulci dominâ ſermonè cientes
Virgineum affuerant ſæpe probare decus

C æſtare de ſtrepe genus clatillima urgo
Quæ trahis o chriſto digna marita deo.

T. C. I. enius ourtus.

T. Recordenda ſi-
apum æxmina

F. B. MARYVUZ
Achillei Nerei
& Panerati.

ad i
date

79

M A I V S

C ontractu incigno roſcum temerare pudorem
Heu ſuge p[ro]petua virginitate mane.

V virginitas dilecta deo venerata p[ior]um
A gminibus fedem iam ſup altra tenet.

S perne deos penitus f[ictus] c[it]ump[que] ſequare
Illi virginei polliceare decus.

N am te eleſti regno donabit: et inter
Virgincos habis regia virgo choros.

T e ſp[on]am moſtrat nunc Aurelianus amare
Denique, conſortem negliget ille thori.

I n te longu[rum] ubi fastidia mouerit uſus.'
P[ra]eponet fami[lla] captus amor[]e nonu.

E rgo animuſ quinix tulerit c[om]tia mater[is].
Quaratione uiri uerbera ſæna feret.

C redici[ut] audit[i]t: t[ui] dixit uera t[ul]iſt[i].
Zelotipus (memini) n[am] ſui ip[er] pater.

C æt[era] prætereo nam uos (reor) oïa noſt[i].
E c[ce] ſequor chriſt[i] ſuiſcipe uota deus.

S parſam fonte igitur clemens vel aut[em] atilla.
Vouit: p[ro]petua virginitate ſeu.

C ognita rei poſt[que] miſer Aurelianus ab imo
P[ector]e cl[at] gemitus ira dolorem mouet.

I m[prob]uſ huic dederat uſi domitiarum illos
Exulat eunichis addita virgo ſuiſ.

P ontia iam profugos capit illos inflila[que]
Exilio ſteterat t[ur]ba pudica diu.

A ſfectuſ ſolito t[ur]cæ aurelianus amorem.
Vt uideat ſp[on]am carpitur igne ſuam.

V adi[t] & eunuchos temptat puertere domis
P[ector]a iuſtorum munera nulla mouent.

C oncutat hinc illos ad ſubdola ſacra deorum.
Sed renu[n]t: ch[illi] nomè et uſa[que] uocant.

A m[bo] igitur cel[o] p[et]ierunt ſidera collo.
Romano recubant corpora uecta ſolo.

M A I V S

S iecq diel sultando duol cœlum plit inane
E moritur fessul cæcæq regna petit.

L uxuriul frater fratre pluribus adempti.
Ignecq suppolito tecta pudica cremat.

T rei intus stabant dantes pia iota puellæ
Inter iota aïs euomuere piaf.

I llarum nò lef taue tria còpora flàmis
Cælarus repetit quæ tumulauit humo.

P meratius queritur dittactas fote camænas
Non reor: asfacro pectore linor abest.

I n phrygia stabat spoliatus utroq[us] parente
Pancratius: Romà ducitur a patruo.

C eu propriam serualem dionysiu[rum] illum
Qui patruis fuerat factus amore pater.

E xtra urbem stabant ambo iub rure beato
Pancratii fuerant pædia lata loco.

H il indigna cauens huius cælaris arma lùpbi
Cornelius latebras præful habebat agris.

D umq[us] frequentaret campos dì uera moneret
Fonte salutiferò spargit utrumq[us] pater.

T empore post paruo moritur Dionysiu[rum] illum
Ipse nepos merito condidit i tumulo.

V nicus huic fuerat duodenis additus annus.
Qd'colere christum carcere clausulerat.

1 ufferat id sceptru[em] Deuchianu[rum] habebat
Impii: ob chilummi[rum] timet ille puer.

S acra litare deu[rum] puer inuitatul ad aras
Denegat et sive allerit c[um] deos.

E t deceptores iuolatresque fororum.
Obq[us] scebus uarium disputat c[um] reos.

C ælar at indoluit pini præcepit & illum.
Cæsoigitur celum uertice lætus habet.

C orput et illius dedit Optouilla lepulchro
Quod iua cœstructu[em] subtilèt aurea.

FA

LVI

81

P ancratii quicung lacrum as ante sepulchri!.
Ne fallo iures litibi grata salut

N on hic ambrofia nò huc püabere potu
N ectareo: hæc uanil pœna timenda deis.

V el subito exanimi lœta priuabere iita:
Tartarei inuadent iel tia mëmbra laves.

T tanstiberina suo denomine templa beatus
Pot sidet a tergo condita laniculi.

A ureliam qu suo mutavit nomine pòtam
P ancratii nunc est quæ fiut Aurelia.

T empul edax uaciis et novia bella euinif
Ommia pmutant iam nihil iufq manet

N on procul Aurelius fuerat pons: strachus at inde
Ruptus ab euentu nomine dictus erat.

D oni noniis at nup Silto instaurare iocature
P ancratii ad templum qui dat ab urbe viaz.

= I indefessa datam leviant en iidera legem.
Quæ data sunt utinâ iulla sequatur homo.

1 ngreditur geminos fratres qui Faurea nup
Cynthiuf iomferil colla premebat equis
raftina ab eoo dum claros efferet axes
Orbe dies furget lucidul igne lepus.

A urigæq caput peliexter et uda capella:
Se lucis comitit sole iubente dabunt.

M ergetur q Crotus tergo coniunctus equino.
Scorpius occiduus merget acumen aquis.

+ T empla Bonifatio decorantur luce sequenti :
Qui tandë errantes posse redire monet.

H icciduæ patronul erat lasciuus amor.
Blanditiis Aglae nomē erat uiduæ.

R omana tellure latos nocturna libido
O quotiens uiduo iunxit utroq thoro.

F ceda Bonifatius tâde dum mente uolitatur
Crimina: flàmat o pectore pœnituit.

F. B. Bonifaci
MAR'S

M A I V S

Marieibufop diu statuit feruicre beatis !
Hic placare deum posset ut obsequiis.

T arsium adiit cilicium prestantem exurbibus una,
Hunc comitum sotiat plurima turbarunt.

V entum erat ut propriis spectaret moenia Tarhi:
Hoc pituum o comite nol mihi querebat ait.

A ntim interea solus loa sanda requeam :
In quibus exagitant bella nefanda pius.

E ego adiit narisque uidet certamina pugna
Hic ferens oleum subestinet ille crucem.

F erreus hunc lariat nuditat oflibus unguis
Hic capite absisso fata suprema uidet.

E minis exclamationis spectans variata piorum:
Bella Bonifici Corde fugate meati

D urate indignos paulum tolerate labore.
Id breue perpetua est h[oc] pitura qu[ia]e.

H ac inter pedibus dabat ocula crebra beatis
Et lachrymas poterat nec cohibere pias.

T alta simplici iudex diu papit. illuin
Caption immitis uincula stricta trabant.

D utur. apparet mitis simus ante tribunal
S. e Christi ferui læpe rogatus ait.

P endet et h[uius] ferro totus laceratur adunc:
O s[an]tæ d[omi]nco patre p[ro]patent.

V ntuibus h[uius] fixis chalamos diu feret acutus:
Mitis et evert et cernere et ore polof:

I nundi plumbi tolerat ut ora liquat.
Et tibi sit dixit gratia magna deus.

F eruentem inde p[ro]s cœn[io]rto vertice iollam
Traditur. ille lum fetam inde leuat.

T une caput abscidi iudex præcepit. i. auras
Sp[u]læ thereal corpore liber adit.

I nterea comitui dum turba requebat illum:
Murmur medani plurima uoces dabat.

FA L VI

82

Nunc tenet aut illi campo seu sæda libero.
Naturæ secerif mos diuturnus agit.

Festinat moquet inde graduat ater inter eandem
Audiit hec noti fata luprema sui.

Vix eam uera putat conspecto copore nout.
Merrat uis auro detulit in patriam.

Quinque procul stadiif fuerat tumulat ab urbe
Qua uia cœducit prella Latina pedes.

Iscute ab hoc quicunque agitis p[ro]crimina uita
Contritis chitummentibus esse pu[m].

D iscute ab hoc cæli nò deluerare salutem.

Deliberasse malum p[ro]nituisse bonum.

Hinc matutinos phœbus quæt[em] efferat ortus[em].

Et quater appasset senis irundo diem.

Tunc tubi venanti celebrant facere festa camètes

Et te patronum relligione uocant.

Apparet tua forma aris argentea cultil
Leuas urbeim sculptam dextera ligna tenet.

A me Varanei supplex argentea imago
Stat p[ro]ueri ex uoto nomen habet, tuum.

Vitam digni p[ro]sset tua gratia profuit: ante
Mœsta in-fœcundo corpore mater erat.

Ille pretor senii utuat iocu[n]di in annos.

A te patre clavem, laude lequatur iter

Id pater/id genitrix rogitat: da uota tenatis
Pro puero afflicutas da pater alme preces.

Martyrii tuti ipse deus tubi præmia cælo.
Id memorat populis dat braunum c[ui]b[us] tibi.

Vitam tuam populis lætissimam offert
Cærea delubris oppida multa tuum.

Complet agoræas merces uariam plateas.
Nympharum incediit p[ro] fora culta chori.

Feruet: & in nitidis populis sepe explicat artem.

A duena finitimis turba uenitque locis.

F. B. Venantius
mae 19.

M A I V S

A eratæ q; tuibæ clamuit: & tympana cælum
Rumpunt alitutus concita uteberibus.

O mnia iucunda passim loca uoce resultât:
Principis et nomen terq; qua terq; sonât.

I ulius at Cælar pompa comitatus equestris
Exhilarat multu compita cunda luo.

C arcere demissi curu spatia àpla citato
Corripiunt, rapido calce feruntur equi.

Q ui pede veloci tetigit prior ordine mætam:
Non sive laude quidem serica dona capit.

L ætitia effreni feruèt hæc luce camertes.
Nò minuì accedit hæc mihi grata diest.

H ac fueras nã luce sacra redimitis alba
Fabriti duos inter hakende patres.

P olcor at ad sacros cœnere reamè honoref
Martyris atq; brevi fata referre sono.

L anquet enim manu ipa chelum pştamina duces
E, et lyra rauca mea est sollicitata dui

A nthiocul præfes camerinã uenerat urbem
E. et læto applanìa forte receptus erat.

H ic christum còtra crudelia mouerat arma
Christi colas gaudens chilaniare uros.

T une clara de llirpe trahen suenàtiu ortum
Clarius erat meritis urbe camerte bonis

M ente gravit teneros iuuenit præuenerat innos
A etate ut inuenis sic gravitate senex

S eruus erat chil miſerans diſpierat aurì
Cinypheo uelans membra tenella fago.

Q uod ſevus anthioeul poſſi cognouit ut illi
A. ad ſe ageter ſeruos uillit adire ſuos.

P ræſidis at tulli per compita cunda minifrei
Quærebant inuenem, nò tâme inueniunt.

E xtra urbe portam qua lata ſub ebroa nò ſi
A ptus erat ſegeti uitibì aptus aget.

FA

L

VI

1. n. mediil gradibus p. quos descenditur urbe. Hic ubi nunc saxo paruula templa manet!

P. arua catarina fuit, quâ mîc supeîle uidemus, Venanti reçant nûc quoque ligna pii.

Hic et enim solitus chrissto dæc uota tonâti. Victricem in saxo sculpserat ille crucem.

Ergo illuc iuuenit supplex dû sæpe maneret. Non inuentus erat iam dolet anthiocus.

I. uſſa fed anthioch cognouit ut ille ſupbi. Ante aditus in bis dulcia uerba dabit.

E. t. chriſtî meritos populo aulgabar honores. Clamabat Chriſto thura litate deo.

P. orphrius mira virtutu laude ſacerdos. Huic dederat fidei iam monumêta ſacra.

P. orphrius exhortante? Venâtiut aulam. Præſidis adueniens talibus or ſul ait.

Q. quid tibi nobiscum e chriſto ſacra litamus? Tu præſes uanil das tua ſacra deis.

I. Ile ait o luenis dic quæ te protulit ora: Dic quis te ſobolem ſeminis ortul habet.

Hæc patria e mihi mater ait: ſii uënula chriſtî. Sum, ego ſupprini ſirps generola patris.

Reddut anthiochus qutuſ tibi ſplendo ſore e. Quis decor in uerbis gratia qta tuſ.

A. t. ſacpe cœſilu? tyria decoratire palla. Ambiet et digitos auræ gêma tuos.

A. r. millatus eris. Itabis mihi pxinus aula. Dapuer imèſo tu modo ſacra tibi.

Quas nunc promittit opes ienantius inqit. Flagitia ut redimas dirige pauperibus.

N. on aurum nò ſaxa colo nò ſculpta metallis. Signa: fed inchrifto ſtat (in crede) ſalus.

I. noſignatur atrox præſes iuſlit q. minilcos. Nudatum ſeuus cœdere uerberibus.

83

MAIVS

Ego diu cœtus ſenō ſentire dolorem clamabat laudes et dabat uſeq. deo.

Carcere dehinc politus manibus pedibus ligatis
E lucie afficatur quatuor ille dief.

E ximmem cultos illum reperire putabat.
Sospes et auincis ille solutus erat.

E t Christo pia uota dabat: cumulataq. gratil
Vocibus in chiltiz gratia ab ore ſonat.

D utur. haud alios fleunt miracta duos.
Vitur appoſita lampade ſancta caro,

V re meos renes clamat: te mente pudica
Christe sequor. ſurdos te duce ſpno deos.

C. æditur appenſus, ſumo uexatur & aci.
Deponi, illum regia iuſſa uetant.

Tres aberant luces et quita offederat ortus
Salicet illu omnes interiſſe putat.

Pergit Anastatiuſ ut et illu ueſtibus albis
Ornatum tales uoce mouere ſonos.

Non moriar uita at potius mirāda tonatis
Facta loquar/nec me uincet iniquam minus.

Obſupiut: letuſq. deum ſupoia chriſtum
Faitus Anastatiuſ funditur amne ſaceo.

Tota domuſq. ſimul: qdc poſtq. novit iniquus
Antochus: gladio iuſt obire pios.

Tum capit attonfo ſparſum Venantiuſ ignem
Subſtinet: & dorfu uerbera multa ſuo.

Carcere dehinc politi potuit nō Attalus illum
Hortatu et placidi vincere blanditiis.

E t quid multa feros potuit leuere leones
Appolitui: cunctoſ hine ſupor aliuſ habet.

Nox erat: atq. urbeſ ſiluſq. & rura ſilebant.
Obtulit Antocho plurima iuſa ſopor.

Vox illu audita est alboſcant mœnia et urbis
Sint munda a maculis cōpita cunda ſuis.

M A I V S

V era loquor:nis o quot cecidere diebuf:
(Qui facit id testor) nò periere tamen

V iuit ad huc qui uedit equo simul atque relapsus.
M oenibus illælo corpore iuit ad huc.

P vælidis ait illum viuum ut videre minuti:
P eraiffum pedibus p lapi dofa trahunt.

N on aliter liluæ leporem p devia captum
Circumitant lamiant iurba proteria canes.

P ene erat exanimil: properantq. recedere sontes
Quifq. ait alterno murmur e. ferre litim.

E ego genu po lit saxo utr sancti utruncp.!
Cæta uelut mollis sublidet ille lapis.

S ic genuum saxo supprella remavit imago.
Quæ nunc illius cernitur æde lacra.

I nter utruncq. genu rimil lapil udiil hianit
E t dulces leni fomite ruptat aquas.

F ons supeft prisciq. manet cognomina faci.
Vtilis hoc multis fonte redundat aquis.

C compresse litim & chriſti nonere minita.
A ntiochus magno pene dolore cadit.

T erdeni hofinter fuerant nä ſirpe quivites
Conſpicua: ergo illoſ chilaniare timet.

I llorum auratus ſubnedit colla catenis.
Milit et ad patrios colla ligata lares.

H inc iuuenil chriſti martyr iam uetice cælo
E t bisquinq. simul fata tulere iuri.

N nunc autem fidei meritis poscentibus illo
Stant tibi uenanti templa dicata loco.

A ntioeus Romà petiit: sed ab urbe repullus
Ieiuna in filius occidit e. furti.

A t quæ templa ioui ſurgebant urbe Camerte
Sub mariæ sacro nomine dicta manent.

P oſtra conſpicuæ reuehit lux festa puellæ
Cui dederat genitor nomina iera pudens.

F. B. Pudæu
næ virgini

FA

L

VI

85

Hæc puchibunda fuit ſeruato et caſta pudore.
Vouerat hæc chriſto virginitatil opus.

E t ſororipſa fuit præcedis nomine virgo
Romana antijſes tunc erat urbe pius.

I p[le] p[ud]ens pauli ſernabat dogina magiſtri
Fecit &nata proſequerentur idem.

P oſt patris ergo obitum cōcordel metibul ambe
In chriſtum ardentis ſedulitatiſ erant.

M a[er]yribus clare gaudebant p[ia] buſta beatis
Paupibul q[ui] ſuas ſpargere diuities.

H arum quæ fuerat ſed nomine dicta paterno
Hoc clauſit virgo ſata ſuprema die.

E rgo fuit ſacro priscillæ condita i anno
Quod collina tenet et ſale dicta uia.

T emplaq ſunt t[em]mil huic cōdita nouatianil
Præcedi precibus condidit illa pius.

Q u[is] ſequitur t[ib]i ſesta vedit tib[ic]a ſacra repōtat
B[ernardine] ch[ie] quem colit eccleſia.

V rbs aquilana tuo ſeiactat corpore ſaſtam:
S eiactat t[un]icis ſena ſupba tuil.

S e iactat thalamo ſeiactat ſena libellil
Quos ſolitus fueras uoluere ſæpe manu.

D ulce tuum Campli tria concitat oppida ſelthi.
Ante aliaſ illic itat tib[ic]i prima domus.

I p[le] capiſtranul iecit tib[ic]i p[ra] Johannes
Fundamenta domus: biſ domus illa ſacra eſt.

R upola h[ae]t tu luce viſes deſcendere ab urbe
E t tu[am] deuotos poſcere templa choros

N arcati uitreo uiltus ſub fonte relatos
E t dicant alii pigmalionil eb[ur].

B erna[rd]ine tuos iuiat h[ie] me dicere amores
Quos iate mariæ mouit imago deæ.

N on calor iſ fuerat p[mo]turi iſiona quali
Iunomil ſama eſt concupiſſe th[or]um.

F. B. Bernardini
conf.

85

M A I V S

1 s caſtul fuerat fuerat ſine labe pudiens!
Virgineam ut uirgo posset amare deam.

1 amp puer fuerat duodenos unicus anuſ.
A uxerat huc puero cii ſacra uirgo placet.

E xtra aditus ſenæ qua dictâ a floribus urobem
Et iter in uro ſtabat imago deæ.

N unc ſtat ad huc: & forma pii ſimul addita amânt.
R em p[ol]cam multu ſubdita imago reſert.

A ſl due ueniebat: et huc ſe ſupplace multu
A ttollen ſuerbis mentem, uota daber.

A nte tamen fuerat diſponere cura capillos
P eſtine diſſuſo ſeep lavare lacu.

C omere ſe tanq[ui] formolam p[ol]cat a[n]a tem,
Tota q[ui] virgineæ cura placere deæ.

C redibile eſt genibus politil huc læpe dedisse
Et ſletu mădi dis talia uerba genis.

S um puer: & dubiis p[uer]i a[ct]an tur i annuſ.
Q uid ſequar ambiu[n]i eſt dirige uirgo pede.

Q uid uexaſſe loquat ſe crebris ſponte flagellus
E t templa ex ſoeni condita faſciculi[us].

A etatis poſt q[ui] ter ſenos attigit annos
Stigmiferi placuit dogma ſubire pateſi.

P aulatim chriſt i facros uulgare triumphos
Cepit: & immeſus p[ect]ore ſeruor erat.

D um rogat o quotiens de carlo c[ic]uit ills[ui]
Fulgor: et abſeſſit nodiſ ſugo p[ro]cul.

P oſt tandem multos quos ſubſtitut ille labores
Langorem media ſenit adesse uia.

C æleſtinus adest romana antilles ſurbe
Qui ſuit: occulte plurima petrus air.

Q uid ne aliud dixisse p[ut]e: ſi dicere fal eſt
Extremum docuit motis adesse diem.

M illuſ ab æthe[re]o uenio tibi nuntiul orbe.
Te deuſ expectat: te manet alta quuſ.

FA

L

VI

V ehem aquilæ allatul politus fuit ædebat
Sugmiferi: cujus dogma sequiutus erat.

F eſta diel aderat qua cælum alcedit leſus.
Cantabat templis talia uerba choruis.

V oce tubar alcendit dominus: tunc reddidit ille
E t Be cenardinuſ nunc ſimul alſta petit.

H æc inter dat cælo animâ iam limina uita
Tunc patuere: æui pma fuit q[ui] diel.

T ex reuehat lucem phæbus/ter imagine nigra
Nox obducat humu[m]moſtret & alſta poluſ.

E oa de paxte aqlam còſurgere cœnes
Delphinum q[ui] ſuiſ ſurgere ſideribus

V na uacat uehit urbano ſux proxima ſaceum
Romana antiteſi qui ſuit urbe ſacer.

A lmatius gladio te ualeriane pemit:
Germanu[m] tuum/Ceciliam[que] tuâ.

Q uin etuâ urbanu[d] du[rit] paſſim quaerit: i[am]tro
Imentu[m] uinclis impedit/atq[ui] trahit &

C ecu[i]æ ſuribûduſ opes auru[m]q[ui] reſprit
Illu[rum] urbanuſ at ſunt data cunda deo

T e nò cultus agit: nò è tibi cura deony
Sedte nos còra ducir auaritia.

C æditur ergo diu[rum] plumbatuisuerbera nulla
Hunc ſupant: tande carcere clauſuſ erat.

H unc cultos anolinuſ adit/tref atq[ui] tribuni
Hoc lanat urbanus fonte ſalutiferò.

E rgo Anolinuſ obit gladio: ſic inſſerat acer.
Almatuſ cædiſ cui ſuit ampla famel.

D ucaſur urbanuſ ſimulachro ponere thura.
Illud at urbani uoce tubente euit.

A top bil undenos còppreſſit falce miniftos
P onentes ſcediſ lumina multa ſacriſ

C æditur ergo ſenex urbanuſ: ducitur inde
Ad têpla in ſtatuas deſpuit ille deum,

Aquila & Delphin
o[mi]ntur.

F. B. Vrbani Pont.

86

M A I V S

A lmatii imperio tandem peccuſul obuit.
Quæ ue diu rogitanf altra cupiuit: habet.

H ic præſetati lacro fuit abditus antro:
A ppia uadentes qua uia lata regit.

A lmatum arripunt manes, ſimilachra deo?
Deuouet inuitus chriſticolae q[ui] probat.

S uſſocat hunc tandem: flygat q[ui] attraxit adiuda.
S pius: g[illie] nunc male ſacta luit.

M armenia illuſ conſors lucinaq[ui] proles
Tota domuſ pariter funditur amne lacro.

M enlibuſ undenis bil ſenis ille diebus
O d[omi]l[is] p[ro] ſmil præſul in urbe ſuit.

I uſlit hic argento fieri facra uafa uel auro.
A ute tamen fuerant lignea uafa ſacriſ.

T une etiam eccleſiæ data prædia lata fuerunt
Tunc ſignare ſuos limite cœpit agros.

H inſe libi: mattyrii palmas quicu[n]p reſentent.
Mol ſuit ut inſic[um] cæteraq[ui] accipient.

A urea tunc ætas cœſit: peiore metallo
Cœpit ab argento deterioration[em] ſequi.

O ſtum ætatis peior cœdito novitæ est
Tempora paulatim ferret ſacta rigent.

P ræmia ſumebant ſcribentel grita p[ior]ui
Talia ſcribenti quod mihi inſimul erit.

E ia age menſi gaude in ſotaſſ c[ó]pme ſenſus
Immo[ra]le bonum n[am] p[ro] ſacta maneret.

T H

T dies ægyp[iti]aca?

ane lucem notat a[egyptuſ] cognomine d[io]
Quæ ſeriente deo maxima clamia t[ul]it.

C S

eptimus ante dies: æſtatil tempus agebat
Æceler in geminos ſol agitaret equos

T estas incohat

N ume h[uius] urbani numero v[tante] ſacrony
A eſtatem reuehens tempora uerna fugat

Q uitam[em] altra notat t[unc] tempora n[ut]tat exilus
Cœpit in cancro ſol ubi ferre faces.

FA VI

87

Lucifero poſtque coeperunt altra propinquo
Languere: et multo rorem stat udin agri.

T une hyades poſtum taurina cernere fecerit
Sol propior nitidus texerat ante rotis.

1

Ulaqeleuterio sacros lux ducem honorel
Quæ libi pontificæ roma fuisse canit.

S anguine gracul erat proles genitorum abundi
Felicem o tanta te uoco proles patrem.

N icopolis clarem cui dat victoria nomen
Vrbs tuiet hunc tali dignus erat urbe finit.

V ictenim adiplus hostes chriſtianıς professus
Martyrio capiti laurea victò habet

V enit ut orta dies celebratur sacra Johanni
Pontifici hic patrio ſemine tufcul erat.

F acta uiri ut melius poſsim parrere uerlu
Altus atque brevi reſmemoranda mihi est

R omani sceptram impii am Zeno tinebat
Qui constantim prærat in urbe ſedens

A ſt odoacer atrox latias invaserat urbes
Romanaq ledens urbe ſupbus erat

G othorum populos Rex theodoricus habebat
Tracibus et multo milite stabat agris

F initimas et novis paulatim inculo libul oraſ
Vexabat celerr turbine victor erat

Z eno libi metuens gothorum hótamme regi
Perfuader latias poſcat ut holte plagas

I lie ergo illitas delectus nautæ pundas
Iapadiae forti concutit arua manu

H oſtili victor maculavit ſanguine dextra
S anguineas iudit Sentius amnif aquas

C iewit annoſam mox obſidione Rauēnaz
Mæmibus incluſi Rex Odoacer erat

D eniqs concordi ſumpſerunt foedere regni
1 ulidui tandem Rex Odoacer obit.

F. B. Elende
rij. Pont.

F. B. Ioannis
Pont.

Zano

Theodoricus

Odoacer

2

87

M A I V S

Gothicul hinc poluit solui Rex ube Raueaxe
Et rectum populis ille dabat inde lius

R omana magna instaurat et urbe ruinas
Ergo siuf meruit luenit i ora uitum

A reiis aft error simulacri fecerat illum
Cædibus incepit comaculare manus

R ebus ab humanis iam Zeno exacterat erat
Post ipfum e tèris cœlit Analysiu

I mpri iufinus erat digniſtus heres
Cui fuit et iufi magna cura pü

P vounus hæreticos toto ex oriente fugavit
Illorum, ædæ cura faceræ fuit.

P ropter a indignat Rex theodoricus iniquo
Enſe ſeuſ latiis drea minatur agris

R omana antifer tunc pereerat iurbe Iohanes
Humeuocat huic omni tracida ſiina vei

V t Iuſtini adeat petat ut reddantur & ædæl
Hæretici adiit regia iuſſa facit.

1 iuſtinus gauder multo et decoravit honore
Preeſulis aduenti templo q[ui] cœpit

1 nde manu ſacra capit ſtatuète coronæ
A cipit impit qua bene dignuſ erat

1 intera clauſum te philosophia Boeti
Solat est gladio uitaq[ur] rapta tibi.

S inacil et pariter petit ſic gothicul heros
Iuſſerat h[uius] cæcauſum dicere lòga mora est

A t ſacer ut tenuit petiit quæcunque Iohæne
In latios rediit remige uectus agros

C arcere rex illi redeunt clauſit opaco
Obſeump[us] diu arcere clauſus obit

1 am Romæ præſul delataſ ab ube Raueſe
In uaticana ſtat iumulatuf humo

I mprole quid gaudet, q[ui] theodoricæ ſupbus
Præxima cruieles ultio ſepe maner

FA L VII

89

1 p[le]mihi indigno m[em]tem illu[m]munt ut ar[at]
Vt canerem numeris annua lacra me[m]

I p[le]der ut s[pre]tis capi[ā] c[æ]lestia terris
Vt mortalis homo um line morte deo.

P[er]t[em]p[io] men[s]u[m] veniunt line honore kalendæ
A l[iter]a luxui[s]is fert p[ia] lacra tribus

E xora[s]ta petrus[]s & marcellinu[m] honores
S[ac]rifici p[ò]pam th[ur]is erat[m]ui habet.

I udic[er] clau[s]us erat Petrus ma[dante] sereno
E t fuerat cultos carceris Ar[tem]ius

F ilia custodit[em] tetra p[ho]ntor[is] ab a[ura]
Capta erat infernos s[en]serat illa lares

P[etr]us[]ait: melius t[ib]i c[ò]sule c[ò]sule n[at]
A[rum]t[em]i, chri[s]to p[ec]utora c[ee]de deo

V numeris c[æ]log[ic]nimas statuetis et aci
D[emon]is incurbi filia s[ol]pe[s] erit.

R edidit h[uius] t[em]inibus te chri[s]tus h[er]erat ar[bi]
S[is] licet affl[ido]u[m] ferridu[m] obsequio

N ont[ib]i s[ucc]uravit plag[at] et u[ic]ula p[ato]
S[al]uabit natam qu[ia] ratione me[m]

E c[oe]c ego num gemini claudi tua brachia u[n]cl[is]
Compedibus u[m] pede[s] obiciu[m] u[m] fore[s].

S i deu[m] h[uius] s[ol]vet u[n]cl[is] si carere deme[]
C redam ego num Chri[s]to pr[ot]inu[m]ple t[uo].

H ecub[us] dicta ab[it] geminato[ro]bore clau[s]t[us].
Vxori ar[tem]uti c[un]taq[us] facta reuer[t].

E t h[uius] nox d[ec]erat i[m] num crepulula terris
Cum clau[s]o exempti[m] carcere petrus[] ad e[m]t.

I am st[up]et ar[tem]i[m] st[up]et ux[or] c[ad]ida[m] tem[]unt
S[em]ulati[m]us pr[ot]inu[m] ante pede[s].

T artareo incurbi curata est filia clamant.
Tu regis omnipotent[em] o[n]ta chri[s]te deu[m].

T u d[um]ui tu[m] et Rex al[ut]onati[m] o[ly]mni.
N[im]inum est fallax c[et]ra turbi deu[m].

F. b. Mai [c] Petri
& Marcellini

89

IV N 1 V 5

Marcellinuſ aſſt petro ſuadente ſacerdos
Festinat q[ui] illos ſonte lauare ſacro.

T ota domuſ puriſ & quæ cōuenerat illuc
Plurima ſparla undiſ turba renata ſuit.

C aptuſof ſoluit cultos q[ui] ſonte renat ſci
Qui cupent ſacro ſe q[ui] lauare lau[ci].

I ndoluſ Iudex Marcellinuſ ſerenuſ
Se coram & petram iuſſt miquuſ agi.

T unditur heu pugniſ hinc măcellinuſ acebis.
E t uix cedentes brachia ſeſſa mouent.

S ternitur hinc nuduſ utri ſtagmēta q[ui] iuſſet
Carcere: & cito et etitum lucem epula q[ui] davi.

N ubiluſ eſ: ſalſo te nomine turba ſerenum
Numeupat: ecce careq[ui] lumine petersuſ ait.

I nſontes cruſias/reprobuſ et premia ponuſ
Ingratul Christi numina uera negas

P onitur obſaro peters nec carcere eodem
Subſinet alſtrictos compedibuſ ue pedeſ.

N ox erat & petram marcellinuſ q[ui] ligatos
Angeluſ exenit ſe dedit atq[ui] ducem.

A rtemiſ q[ui] domo ſtatuit qua cætera turba
Orebat Christum ſupplice uoce cleuem.

F xultat choruſ ille piuſ ſeptomq[ui] diebuiſ
Audiuſ illorum consilia & monitus.

C um conforte thori capitur cum prole pueruſ
Artemiſ ſollo ſubreitutq[ui] ſolo

V im tainè et raptu[n] ſeui timuere miniftri
S tabat amans chriſi plurima turba loco

A rtemius gladio lapidu[m] ſed câdida iactu
Et lapidu[m] iactu[n] filia cæla ſuit

A t marcellinuſ pariter magno aginu[m] petersuſ
Ducitur inſiluam cum nigra nomè erat.

A mbo animas gladio cæli effluere pudicar[as]
Quas ſimuſ pæthereuſ uexit i alſtra choruſ.

FA

LX

VII

40

F. b. E v a J m i

N omine mutato nunc cādida lilua uocatur
Candida martyrio est quae nigra lilua fuit

N ume sibi ferre sacros me posuit Eralmus honoret
Qui multas chrīts gramine pauit ouel
F uite licet cælus contulit uechere plumbi
Nō pōnit cogi sacra litare deil

N ǒ potuere illum flāmis lūpare liquata
Pix/sulphur/plumbi/cæra/oleumque limul

E xiit illælul tunc cbltumplurima turba
Nouit: et effuſo fonte professa fuit

H inc clauſus tenebril cōpreſſus pōdere ferri
A ngelica euilit carcere liber ope.

T empore poſt patro rurſus detru ditur atro
Carcere: lic Iuſt Maximianuſ atrox

S uppliciil agitur narii: illum ærea uelth
Induit excandens igne eubente diu.

M o x ſiut imani rurſus detruſulaeno:
Quo flammil fuerant multa ſoluta limul.

A erea nō illum uelth nō uicere plumbum
Sulphura cōmixta nō valuere pice

S cilicet illelul ſupauerat omnia chrilh
A uxilio/cuius numina fallus erat.

L iber campanof perrexit ptinut agros
Vt ſumeruerbif territa corda piſ

N utantef hortatu aios munuerat et iam
Hoc duce cognorat plurima turba deum

C um iam tempus erat cæli aurea templa ſubire
Quæ meruit cælus ſidera martyr habet

T enipla ſacer iuſt ponii A deodatul Eralmo
Cæliul et forma hæc Antoniana tenet

T er matrem obducat tenebril nox atra p[ri]ſulis
Tee ſurgat phœbul ſurget et iple canil.

P hæbo icariuſ ſurget canil axe trahente.
Extremâ caudaſ ſubleat atque lepus

Cælius

Fōma antoniana

Lanuſ oritur.

Cauda Leporeis
oritur.

40

IV. N. I. V. S.

F. b. Seuerni Conff.

P roxima ut orta diei gêmata corona latebit

G rata mihi et dulei patreæ lux tertiae furget

Hac feuerine tibi templa sacrata die

I ait nigro cui nomè erat: stant còdita colle
Cœpit huc aduentu candidus et se tuo.

T euenerata patrem fuerat leptêpeda tellus

Nunc daf illius nomina celluquiis

N omine dicta tuo donis urbs cœgerit aras

Dat castella avil cœrea multa turris

N odre tamen pîma te multa luce salutat

Per quas urbis uicos cera soluta piant

H ac luce in uariis populi se se explicat arnis
circumdat total et feuerine uiaf

V ebrs impune patet vebus uemètibujf extra

Mercabuf effulget urbs decorata nouif

M atronæ incedunt, timul inuptæ quæ paele

Virgineæ incedunt p fora culta manuſ

S e uariis ludif exercet læta iunietus

Se iuuenel rapidif expiuntur equif

A muluf est merces ſignum caruque, petuum

Huc cedit cujus rector ius est adit.

E vno adel affiduil fautor Seuermne popello

Quinua deuotus numina læpe uorat

Q uod dulei patria est me qito incedis amoré

O mutent falutim sæcula inà ſuum

N ulla foret tellus mihi gratiò, aspice ſiûma

Gramine uelitus collis in uo uiret

T eda et templa deum furgunt sblimia: tilbel

Silua tegit dextrum diuute fronde latus

P ulchra fedent ima ſub parte ſub urbia: quory

Pene potentiacum moënia flumè obit

P ifaculos quotiens ſalientes amne ſefelit

Corpuf & hæc quotiens abluit undameum

FA VII

91

E xhilarant fontes undif crepitatibus urbein
Suficit hic homnis muirmure lypha leues

Quid castella urbis referā quid prædia culta
Non corcyeris efupanda iugis

Quæ uaria est muleris reru mutatio terres
Non ea quæ cœpit fors manet ulla diu

E ugubium generi pmodia fecit auro
Deputit at promos factio diva meos.

S uſcipit quondam pflugos ſeptèpca noſtrae
Suſtena est nec ad huc ancora iacta rati

N utat & auario qualitur uaga cymbula uento
Forte externa meum cœpus havena teget.

Quid tum clum patrios repetat modo pplus orbes
Cælorum: Christi detur et ore frui.

S orſa eſola homini uere appellàda leata est
Qua gaudet finem tangere quicp[ro] ſuum.

A d teueri patria alma meas cœuerto camænas
Quæ faci ut peduſ ferueat igne meum.

Quæ tegas oſſa patris ſalue placidiſma telus
Neu patrium denſa cœprime cœpus humo.

T uſedes miſh longa ſores ſed ſata reſilunt
Et miſh pro patria iam patet omne ſolum.

L uce ſequente capit ſollemne p[ro] honoreſ,
Et pariles pompas Felicianuſ habet.

H oſ geminos frattes obſcuro carcere claudi
Iuſſiſt impio maximianet uo.

N ang[us] ſacerdotum turba accufauerat illos /
S pernere ſacra deum nolle litare deuſ.

A ſſuit interpreſ acu demiſſus & illos
Liberat: exempti nò abiere procul

E ergo iterum capit ducantur ad herculiſ edem
At renuunt ſuedi ponere thura facvis

C æduntur iugis: hos in de Promotus opaco
Iam ſibi cœmiſſos carcere præſes habet.

F. 15. M. 2. Pr.
mi & Felicia
ni.

91

IV. N. I. V. S.

T unditur hinc plumbi am felicianus iniquo
Verbere dum graviter ceditur ift a reuerunt

O eto mihi decies uitæ ob repetibus annif
Ter denif tantum cognita uitæ inhi est.

T er denus ego christe ſui uti deditus annif
Quæ ſupreest utam nunc ueare meam

I indignans præſes uincivi in ſlipite iuſſit
In manibus clauos in pedibus ue davi

T reſ abiere dies dum ſic in ſlipite windus
Vir pius exuriem ſub ſulter atq[ui] ſit

C æſum iterum flagris deponi precipit illi
Præſes et obſcuro carcere uincla pati

I uſſus agi p[er]mius no territus ante tribunal
A ſſuit atq[ui] illi præſes iniquiſ uit

E cce tuum fratrem regis manda ſequiunt
Ornatum donif regia tota colit.

E xemplo fac fratris idem uenerabere in aula.
Et re (crede mihi) munera ſiina manent.

S if licet o fallax fingendo uera tuliſt:
Redd idit ecce deum felicianus amar

C æſtus fratre regis mandata ſequem
Ornandum donif etherif aula manet

E xemplo mouor fratris fratrem q[ui] ſequêdo
Quæ perhibes et me munera ſiina manent.

N on uaret ulterius uocem tolerare loquetis
Præſes at immittuerbere iuſtit agi.

I nde thoro posuus plumbum ſæu igne solutum
Ore haulit iuſſus: no tamen illud obeſt

S iderei hinc fratres ducantur in amphitætum
Vt crimen ſæus ſint & ut etea fecis

A accedunt gemini multa feritate leones
Atq[ui] uſt accedunt unque minante duo

S a[u]utiam perdunt ſimulacridere beatos
More canum ſternunt ſe ſimul ante pedes

FA L VII

92

E sse putant multi magici conamine cantus
Non vertute dei miti corda feris

M axima tantarum spectans miracula reu
Et stupet et Christum eurba pessu deum

O cecos sive mente homines mouere leones
Et coluere lacrum relligioni opus.

Q uos mouere fere nò agnouere tenètes
R erum leeptra duces impii qu decus.

S uplitio inuisti triticato vertice fratres
Concordes tandem cælum adiere limul

IN une gladio armatum si rei spicis Orionæ
E greffum etadios solis adesse uides

P offerra lux duro lignatur nomine quâdo
Infausta aegyptius sæua flagella litul.

P roximus hinc Burgat deputis delius aëris
Barnaba odoratis te uocat ars sacris

C yprius a cypro duxisti feminis orunt
Vnus eras inter discipulos domini

P osit obitum chri duodeni s lentes annis
1 udæ regio dogmata uera dei.

A r dura cœvics erat gens luminis expers
Durius huic folido marmore pectus erat

D eniq cum solymos miracula nulla monerent
Nec christi caperent mystica facia dei:

D iscapuli ad gentes christo mânante profecti
S parsecunt uerbi femina læta sacri

M essis multa fuit: tunc hebria languine fuso
Fœnore grana facio lingula milite dabant.

T une cumulata facis fuit nomina milia faſtis
Heimihl op nostra pauca canèda lyra

D eficat en animus languet uox ipfa canentis
M ecum omnifatum defeceret chorus

S imonem petrum grandua tenebat Ioppe
D emisso chalato uiffus abire fuit

Orion oritur

D ies aegypti

F. b. Barnabe

92

IVAN IVAS

I uſſuſ abire ſuit diffundere gentibus alman
S ermons frugem / ſoemſ et inde datum est

P erimus cæſarea uerbum ſuſceper in urbe
Cornelius: ſimul hunc tota ſequita domus

H inſtephani ob lapides fuerat diſpła pagros
Phenicum: & cypri cætera turba faci

I udeſ tantu tentabant ſerre ſalutem

Non adhibet uerbis alſt linagoga fidem

P arſ ergo antiochi dum gracós inſtruß urbe
A d Christum inaxit milia multa urum

C eu ſunt ſoeratici ceu diſt pythagorei

S eſtam ut q[ui]b[us] ſuam ph[il]oq[uo]cat

S ic ſaceum a ch[no] tunc cœpit ſumere Chriſto

Nomen in immem[um] multiplicáda cohors

D iſcipuli p[er]num ſunt d[icti]a: nomina chriſtus

Tum d[ict]it o nomen nomina cuncta premens.

N omina ſi conferſ diuſero auſtore p[ro]ſecta
Momenti[que] in ch[illi] nomine mauiſ erit.

C edant Socratics concedat ſecta platonis
Cedat Aris[ite]telis ſecta[que] pythagoræ.

C umq[ui] ſuif cedant iam dogmata p[er]ſca magiſtris
Veruſ h[oc] nullum dogmate dogma ſuit.

M ecubaleſ cedant hebrei: n[am]q[ui] magiſtro
Clariuſ a Chriſto Cabala apta ſuit.

I uſtruit hic ho[i]ef in numina ſancta referi
Miſceri q[ui] ch[or]is noſ docet angelicus.

O fauſtos ho[i]ef quib[us] h[ae]c forſ c[on]tig[er] ut ſint

Nomine ſignati quod t[em]it om[em] ſolum

G l[or]ia q[ui]ta homini est q[ui] Chriſt[um] num[em] adorat
Vincit enim uero dogmate p[hi]loſophos

Quantalibet fuerit r[ud]itas: tamem ſub ille
In ſi[mi] præſtat cognitione boni

M itteris antiochi ſolymi t[unc]e Banaba iurtem

Vit firmel[em] monutu corda tendla tuo.

FA

L

VII

q3

A tharso Paulum collegam munerat hucuf
Ac ceptif hinc Acabus fata futura uidet.

V et Ioseph phanxio predixit tempora regi.'

Venturamq, arcet prouida cura famem.

S ue inopem uictum et ſterile huc mūtiat. ànos
Tu ſolymiſ ſtanteſ auxilio releuas

C um Paulo hinc Iotiatus adiſ ſeleucia p[ro]mu
Te uidet hinc moto remige Cypron adis.

I e ſilamina ſacri ſpargentem ſemina uerbi
A udiiſ & Pauli concita uerba tuba.

I nuentumq, p[ap]ho Bariam tunc paulus opucat
A bitulit atq. mago pos[er] uidere diem.

P amphilíu hinc p[ut]tur Perge, depoſiture inde.

Reblat[us] que A ntiochi nomine dieta ſunt-

1 conu[m] hinc lustr[ate]q paten[ur] diuq, utile lustris
Dogma daret paulus quid[am] ibi clauduſ exat

C lauduſ erat nec ſtare pedes terra[que] ſedere/
Vix p[ot]erat Pauli mox ſtetit impio.

S urgit: & in recto celerat uelugia paſſu
Quin[ue] a[derant] omnef obſtupuere uiri.

C lamabant dii ſint Pauli ſuclema p[ro]leſ
C reditur & uatrum numen & eloqui

B arn[iba]t omipotens tu Iuppiter c[que] putaris
Vobis ſerre ſacrum neſta turba parat.

V os tamen abnuſiſ cui ſint uelitanda docetis
A ſſeritis chriſto ſacra litāda deo

Q uiduarias memorem iſp[er]uitas uarioſq, lau[res]?

V ultima martirii me petit hora tui:

A pauli diuſiſ abiſ Marcumq Iohānem
T ecum agiſ et orze[que] qui tua ſacta tulit.

C ypron adis: ſed te p[aph]ia magus urbe repellit
Quem Paulus ſeat luce carere diu.

L uce tamen quadam dum ſp[er]tas c[ur]ere nudas
A top[us] uiril mixtas ad ſua ſacra nuruiſ

q3

I ∴ V ∴ N ∴ I ∴ V ∴ S ∴

P ræcipis: impio cecidit parf maxima templi.

P reſſit et ingreſſos uaftra uuna choros.

N on ſibi ſacriſcos potuit Venut ipse ueri:

S eruare eualluit nee ſua templa venus.

D eniq[ui] cum Marco salaminā uaduſ i urbe[m]:

S ed Barias inſte comouet arma magus.

C oncitat et turbas iudei uinclā necunt.

T e capiunt multus afficiunt e[que] malis.

D ucere constituant te iudicis ante tribunal
Eusebium at metuunt ne ubi uinda leuet.

I mplicita ergo trahunt nodo tua colla tenac

E xtra urbis poxtam te cremat in de rogus

O ſſa mari ſtatuunt iudei cœdita plûbo

M ergere sed Marcus clam rapit illa tuus

M ens petit æthereas ubi ſunt tua præmia ſedes

A ſpectu frueris, colloquioc[ui] dei

oſtera batilidis fert Naboris atq[ui] Girini

S acra dies teſtes cum petiere polos.

N azar[ii] & celi fuerant hac luce repta

Corpora ſub buſto quæ latuere diu.

V iderunt cælos hos tempora ſæna nevonis

I nuenos demum uiderat Archaduſ

A mbroſius repit diuina afflatus ab aura

D um fodit e buſto maximus exit odor

A mborum fluxiſſe recens de copore ſanguis

I am qu[em] uidebatur ſunus & eſſe recens

I ulius h[uius] uand menſis patitur me plura reſſere

N azar[ii] et Celi tunc ego ſata loquar

O cripſdem en phæbus geminatus alpice flāmis

I noreditur cancr[ui] soli[ti]tum q[ui] facit.

Q uid n[ot] tempus eſt ad inut[ar]t quod ſabit eadem

S ed diu[que] n[ot] aſſtra rotat[ia] mouent.

N ò idem et obitus ſignis n[ot] ortus & idem

A priscis uarios nunc habet eſſe dies.

F. b. martyr. Naboris Cirni. Batilidis

P

Sol in cancrum.

FA L VII

94

P linus octava fieri quod parte monebat
Solstitium en Cancer parte pore uiger

S ceptima luleas lux id daber ante kalendas
Nunc luumenum mensis dat duodena diel

T une lux longa magis tunc anguliffima nox e-
A d brumæ creelset nox tenebroſa gelu.

S oſſitio Alcione uolueril patet ante latebat
Pleiadum hanc caſus: canicp brumæ reſert.

C arbali tunemontis nelox circumuolat alis
Hinc abit in latebras occulitur, diu.

S oſſitiu lucem ſuillice noſſe requeis
S tellarii varie quem latuere uices

N oſſe potes ſolſio inſpecto pallentil oliuæ
Signa tibi Pallas tam manifeſtła dabit:

N am ſoli quæ cama ſubest purſintima ſupra
Vertitur & cælo deſpicienda patet.

I llud idem ſalutef quibus agro cætera neciſ
Ic faciunt tiluæ populus ulmus idem

S oſſitio nobis lux horis clara bil octo
Præſidet: at brumæ dimidiata venit

E t iam tempus erit longe uenièribi annis
Hoc ſpatio ſuerit cumuariata diel.

N on eadem loca ſolſitio no tempora brumæ.
Non idem ſtillis qui uiger ortus erit

E ſt quæ credibilis ſentènta prisca platonis
Dum modo quod ceptum est ſecla ſequat iter

H eſperiis olim cœſurgens phœbus ab undis
Se petet coſ mergere littoribus.

N am polus aſſidue ſe le premit arcticus: & iam
Qui uidet antipodes cardine ſe ſtatuet.

O mina mutantur folus deuſaxe penni
Permanet: & ſtabilis cætera cuncta mouet.

E t uos mutati quorum nunc ſeribimus aras.
Mortales quondam nunc ſine móte dei.

94

IVAN IVAS

F. b. Antonii
oxdiſ minoy

A ccidat o utinam talis mutatio nobis
A t facile est trito calle ſequeamur iter
P roximus ardentes fol eſſerat equore curreus
Rorec[pt] puirides herba madelcat agros

A ntoniom ſacris annales redelicte p[]opas
Ferte ſacerdotes nomê i[]nſtra pu[]m

H uic pataui tellus preſertim ſelta frequêtat
Cui templa erexit dulce[que] corpul[] habet.

P er uicos plateas [et] ſacer choral[]s à bulat[]uribus
E t reſonant trino carmina grata deo

I nſigni[que] gerunt puerſoliam pe[]omata cultu
Cæleſtis [que] reſert culta catar[]ia choral[]s

D oſtorium exornat ſacros Academia ritus
P[ro]cedunt bini [c]occinea[que] toga.

T heologos miranda dei ſereta docentes
C[ate]re n[ote] iu[i]vitas philoſophos [que] p[]otes

Q uid ne ſophos ueteres tantu[] iactatis atheneæ.
Doctrina & mi[]no gloria uicda tua et t[].

L umina clara vias diſtingunt ſide re miſto
Contemnit ſtellis irradia t[]ia

S tamina no[] cythar[es] no[] ſtamina cetera deſunt
Tibia tortilibus no[] ſotiata tubis

P hæbeos extenſa fugant aulea caloreſ
Quæ properant turbas blandior ſubra ſouet

E xornant flores fròdoli et copita rami
S[tr]ata iacent paſſim uimina multa uia

H ac memini ſub luce armi[] exercita pubes
Iam laudum ſtimulo mota cucurit equis

T une quiſque, egregio peti[]t proludia cultu
Belligero iacuit lancea multa loco

I uridici rector cœtut ſonu pre[]emia pugnæ
Contulit & tanti cauſa decoris erat

I impubes aderant malæ mihi mi[]da[que] barbi
A[]onidum[que] nouil[] Incola montil[] eram

FA L VII

95

Tunc p[ro]mumq[ui] hederæ l[er]pebunt forte capillis
H[er]oo cecini qu[al]iacun[qi] pede

Q[ualiacun[qi] mihi conanti dicere magni[us]
C eff[ut] honor: reſtant primitiæq[ui] meæ.

Nunc facer[er] Antonius multo referatur honore
Id meruitum id virtus id proba uita v[og]at.

S trueta ſub helper[us] urbs ſurgit V[ul]ſ[on]a t[em]us
Fertur ulyxea quæ polita eſſe manu

H ac latus Antonius primo hunc dixere parètes
Fernandum didicit qui cloaumēta puer

Mox iuuenil factus cognouit maxima mu[n]di
Prælia: multiplices nouit et inſidias.

E v[erg]o Auguſtini iuueni dogma ſubiuic
Cenobium ingreſſus nò procul urbe facium

At quia turba ſtremens ſotiorum ſandanogabit
Ocia: nec poterat totus inſelle deo.

Vix uenia obtrenta domum columbria ab illo
Poſlitur: h[uius] cœpit maior adefſe qu[ie]ſ

1. interea effuſo marroch[ia] terra cruore
   Seraphici fuerat còtemerata gregis

Martyrii multo motus fernãdus amore
Stigmifersi inſtituit c[log]ina ſubire patris

E xequitur uotum mutato dogmate nomen
Mutat: & Antonius dictus ubi[que] ſuit

C onſiuris et mentis marroch[ia] rura petiuit
Oblitit heu uoto nò ualitudo bona

A d patriam morbo impuſtus d[u]navigat: una
De uedum aduerſa S[ic]alis ora capit

D iuino id factum nutu cognouit: & oras
A uſonias adiit delituit q[ui] diu.

M itil[em] erat c[um]tis ſe ſubiictebat: et omni
(Et ſi uile foret) ſe d[ab]at ofſcio

D eniq[ui] n[ò] potuit ſemp[ul]t v[ita]nta latere
Paulatim est tota cognit[us] Italia

95

I ∴ V ∴ N ∴ I ∴ V ∴ S ∴

C eu sì sub modio fuerit celata parumper-
Gratius effundit fax patefacta iubar

Q uid referam exactos multa probitate labores
Auctorem promant cum benefacta lumum.

E t quid ariminea cum e hucquisque:
Cum fuit in diris cantibus octa fides.

C ûmendare lumum nunc definat Orpheuatuè
Grecia medaci quam iuiuat ore loqui

I lla quidem mentita feras iuga laxa volucres
E t nemora et sonitu lumina mota lyræ

I lla et arionios cantus delphina sequitur:
Mentita est tergum suppoſiulle uiro.

S iuerentes chrisium coluſſent: fabula posset
Antonii getis lumere p[le]ſa fide[m]m

H ic et enim ſa[n]ctas uoces du[pi]ſida turba
Sperneret et dulcet p[el]lexet aure [s]onos

A minu arimin ci p[er]rexit ad h[os]ſia clamâs
A udite o p[il]ceſ nam renuere uiri.

M argine pene c[oh]it pelagi genul omne natatû
P[ac]atum inter ſe p[ra]ſa ha nulla mouet.

C om[J]poſita magni cœunt & p[ac]c minores
Nec magni facta est gutturis etca minus

Q uæq[] immutatias p[ol]iut f[er]a belua ponti
Immemor est odii facta limul[que] c[ib]i.

T orpedo h[are]entes nò letit tu[n]ere p[il]ceſ
S it licet illa gr[an]is tunc leu[n]e n[au]it aqua

P olpoda haud grandi[s] murens ph[ia] uexant
Non imurenam Carabus arma uouet

N on regem pelagi p[il]ceſ delphina ueretur
Non amix[]e huic denſo tu[n]era dente p[ar]at

N on ſibi letiferas labaxi gutture ſquillas
M ergit, eunt t[ut]ip[er]a p[il]ceſculi

S ic cœpit regi ſumm op[oli]tute gr[ate]s
Q[ui]treo in ponto c[ess]it habere locum.

FA

L

VII

V obis unda locum / patiola q[ui] marmora præstant
Nando p[er] imenſas cùriti ulq[us] plagas

T empore diluuii pierunt cætera iu[n]dus
Non potuit uobis illa uocere lueſ

C ômíſum Ionam ue tribus ſeruasſe dieſ,
Dicitur hinc pilſteix euomuille foras.

E x uobis purtem Christus (du[er] ſurgeret) edit
Reddatur Christo gratia ſi[mi]na deo.

E xtra undas capita attollunt argètea pilces
Mox ſubigunt ſigni laudis & illud erat.

N on audita prout uox exiit ore natatum
Turba ſupet: ſaſſa est hæresis illa ſidem

R ursuſidem populo ligurum moſtrauit i[mi]oris
Cognorunt pilſel uerba ſequèda uiri.

Q uid referá q[ui] bonouillo uicima ſpreta est
H æretico: ut ueru[n] nouerit esse ſacri[n]

S ecluſos fidei vitul cui nouit A ſella
E et coluit polito myſtica ſacra geni[n]

S i referam uariiſ miracula gella ſub oris
Creſſet in imeliu[n] nec lati[us] istud opus

P oſt autè multos uitæ ſuſgetil honores
I[n] patua ſe ſe reddidit urbe deo.

G auſde antenorex decus a dmirabile dextra
A utonii ſpoliſ urbs decorata latis

V na quidem uacuis lux inſponitur aril
Proxima tref ſacro poſſit honore p[ios]

V iſte uenilſuenit ecce ſimul Creſſetia nutrix
Tecum nutritor ſacra Modestus habet

T vinachrie[us] uitus lacana natus i[mi]rube
Thura daber Christo patre luſtăre deus.

A iter ab undecimo Vitum ſuſcepat annus
A patre ſæpe tultit uerbera ſeuia p[uer]

P ræfectus flagris hinc Vallerianus acerbis
Impat hunc cedi dum negat esse deos

F. B. ſtor. Mart.
Vit. Modest.
& C. reſſet.

J. V. A. N. I. V. S. A.

M ira tamen referam Prafecto euſq. miniftris
Protnuſ immites dwiguere manus.

H ci mihi nam manum miſero eſt depditoſutus
Quid faciam inſebx Vallerianus ait.

D ii tibi ſi poſſunt reddant quibus alſeuſ arat
Vitùs ait quorum numina uana colis

R eddidit anne potef puer hanc in ferre salutè
1mmo aut ergo data cōualet ille prece

R eſtituit puerum genitori ptinuſ yle
Corripe cui natum Vallerianuſ ait

A t caſtum ut pucri puertat pectus iniq
Blanditiis adhibet multa profana pater

N on deſimt cytharè no ſubdola turba puellè
Cum quibus ille puer claudit in thalamo.

C 1am pater eximil flāmātes reſpiciat intus
Septem qui pueriū circiter uios

E xclamat ſupidus dii ſunt q. tecta frequetât
Dum loquitur: rapto lumine cecuſ erat.

C oncitus ad uocem populus Praſectus etiple
Cōcurrent y las cur doleatque petunt.

F 1âmigeros uidi ſupos tum reddidit ylas
A ſpectu quorù lumine caſtul ego.

A d iuſ ergo edem trahitur pſtratus ad aras
Dat pro luminibus talia uota iou.

C onſtituam taurum ante aras cui cōnbi aureis
Noctem adime redeat lux modo rapta mihi

V ota miſer lachrymas q. ſimul fundebat ianes
1uppiter in chriſtii nul ualeſt acta tamen.

A t ſine luce adiit ſine luce reuitur ylas
Reddidit at vitus lumina rapta pati.

D iuini genitor no eſtimat elle ſauoris
Sed magici credit carminuſ illud opus

N on ergo in ſobolem uilla ſedulitare mouetur
Vitùs ut intereat cogitat ille dolos.

FA

L

VII

97

A fluit interpres cælo dixit, Modesto:
Hinc fuge duc puerum: ne patre in se cadat

A scendunt cymbam: profugos et scæna nurix
A sflotiat: pariter tres abiere procul

P ex mare fluctuagum uentis impulsa scanda
Tonagritani cymba petuit agrum.

D at lilacus uitreas illu fitientibus undas
Armiger atq. ales fluggerit unque cabos

N ocul bi pacilim pueri utalidissima virtus.
Tristia daemonibus cœpora prella leuat.

R omani interea magno luctamine Regis
Progeniem uexat Ipsi hæc et refeat.

N i uitiu ieniat licanus ab impete nuiq
C essabo hæc magno turbine corpus agam

Q ueritur. muetus româ petit urbe potitus
Dæmonium impolita depulit ille manu.

T alia dum alspiceret: nò reddidit Indupator
Præmia digna opi: fed malefanes ait.

C onfule uite tibi ne morte traharit acerba
Redde puer nêis debita liba deis.

A bnuit: est clauus cum nutritorib atro
Carcere: pro meritis præmia sæna ferens

1 impolita ait illu delapla eit ferrea moles
Aetherea pulsa eit cancer umbra face

V incere nò potuit puerum feruètio ignis
Sæuitiam imillis p didit ipse leo

1 am leo virtutem pueri ueneratus ihærens
Exprobat ingrati perfida corda ducis

D enieb diue puer luspenderis & tua nutrix
N uritorem tuus corpora trina limul

C oncutitur tellus.illis tonat ignibus aether.
Templa cadunt. calu plurima turba pit.

S e uictum a puero exclamàs fugit indupator
Et parido petit teda lupba pide.

7

FA L VII

98

Vite obitut generis scripto politoq libello
Hos propria accaptus æde Philippus humar

1 mmutis tunc sceptris Nero romana tenebat
O ætum effudit languinif ille pii

C orpora sanctorum nullo celebrata fauore
Intimulo fecis clam latuere tribus

A mbrolius tandem uigilat dû Naboril æde
Datip preces: Iuuenes uidit adesse duos

V idit adesse duos incoltos ueſtibus albis
Qui politis fecim nota dabant genibus

C heisse precor uana ſi Iudor imagine nobis
Non iterum occurrat dixerat A mbrolius

A ſt iterum atq iterum Iuuenel uenece decori
E nſiter & Paulus uilus adesse ſimul

E t tales dare uoce ſonos Mea iuſſa ſequuti
Hi iuuenes mundi nò timuere dolos

I n qua nunc oral terram fode/côdita featrum
Corpora bif ſeno ſub pede celat humus.

M armoream Iuuenes tumulatis featribus arcam
Inuemenel q[ui] librum qui pia facta vefert.

P erfoditur tellus, patuerunt còpora: aperto
Spiravit Late maxmore duleis odor.

Hormifda campanus ager qui patre creavit
Altera pontifici h[ux] data Siluerio.

D um negat augufæ miſſis pavere tabellis
Nec ſolium Arthemio veddereſt hâretico

M illus in exilium p[er]culius iu[n]nere obiuit
Ergo illi in ſacris annuus extat honor

T erna paulini Nolanæ præſulis urbis
Lux erit, o menti ąta fiut pietas

V andalus Auſontos vidor posſederat agros
Diripitur ſeuſ hoſtibus omnis ager

F ilius heu iudex captivas ducitur inter
S qualentes turbas quas agit hoſtis atrox

F. B. Silueri
Pontis

F. b. Paulini

8

F A L VII

99

A ngelica tibi uoce datum e hoc nomine dici
Quod mutus genitor scripserat in tabula

Quam dubio patri prieſulerat agelus: orti
R eſtitius uocem protinuſ ipſe tibi.

M ox patris ore tui diuinus deſluit hymnus
Monſtratur terris proxima adſſe ſalus.

O te felicem ſacris quem uirgo leuauit
N alcentem manibus quæ paxitura deum

Quæ paxitura deum fuerat puriſſima uirgo
N on illa obſtetrix abnuit eſſe tibi.

B ruma dedit I esum: fed tu de corpore matris
S olſtitio prodis / quod tua uerba notant.

M e minui aſt illum (dixiſi) creſcere opoſter
O uoces ſacras/ uerbaeß plena deo.

Q uite prieſuſit ſuſi dnâtor olympi
Quis dnuīm poſſes noſcere ſigna dedit.

1 n quem delabi nīuo câdore colūbam
Videris e caelo filiis ille meus

F elix cui ſacris licuit Iordanus mûdis
A blutere æterni candida mēbra dei

T une penitus caelo dimota nūte ſereno
E t uox auſita eſt albaq[us] uenit auſis.

T u uox clam auus deſerto nuntia campo
O populi rectas ecce parrate uias

Q uem popuſſuero uateſ dixere ſuturem
I ndice tu diſto chal adſſe deum

E cea agnus clamal qui mûdi crimina tollut
Vatum omnes hæc uox eminet ante ſonos

H cham ſupal ſatus ignibus oris
E t uatum dici pate tibi nemo potest.

C orporea hinc demum uolitans e mole p[ro]p[ro]quam
Vilitet ut prænos dicaſ adſſe deum

O ſtum chorus ille patrum te intipetre Letus
O quales hilari mente dedere ſonos

nom

99

I ∏ V ∏ N ∏ I ∏ V ∏ S ∏

De ingilys

E t mihi turmiferans supprema nütiuſ hora

Eſto memor ſupos dicere ſande polos

Quo potiu natale tiuim nûc dicere tempus

A edenti mananſ pectore caxmen habe.

I am quæ præcedit nataliſ ſella diei
Impoliuſ luci nomina turba uigil

A ſuerat templis nam tota node morari

Per uigiles turbe ferre quota deo

T urpe aliquid ſemp pulchris iteruent orſis

Inquinat & luxuſ facta pudica malus

C antibus & choreis cepunt itêdere bacho

E t luxu ſacras contemerare domos

V ertitur ergo ietus mos iecutia quæ nume

S eruamus nomen quod fuit ante maner.

P luxima ſella tenent dictas hoc nomine luces

Quæ modo ne dapibus decipiare canam

I am natale dei tempul natale Iohannis

Quæ uie orbi effulxit neumatil alma dief

P xeter Iacobum Iohænem atq. philippum
Omnif apoftolicus gaudet honore chorus

L aurenti hoc gaudet gaudet lux uigins iqua

P uram aïam e puro cōpore ad altra dedit

P prima etiam menliſ q. noïa cùta piorum

Cōmemorat/nô hævelligione caret.

H æc tibi dicta ſemel totum ſieut dicta pannu

Mente piuſ memori tempora dicta cole

Certi aut orba dies deſeendite ab hæthere frattes

Ad ſacra Iohæne ad ſacra païre ueni

O q[ui]tum cælar uos cōſtātinus amavit

O quos coluit regia uirgo pios

P rincipis interitu pia ſon mutata reſpeſt eſt

Qui ſequitur domini nô h[uius] modum

V of ſtimul abſcito maſtavit vertice ſæuus

Impii ſceptum dum iulianus habet.

F. h. Martyn
Iohannis & Pauli

Cæsar Cōſtāti
nus

FA

L

VII

100

Bis noctem Phœbus flāmanti luce resoluit
Gaudet Romanus præful adesse leo

Hic Athilam domuit facundo hōtamine regem
Quem païsium armate nō domuere manus

Tunc Hunnus ferus infubres ſuaſerat agros
E t dederant nomē diva flagella duci.

O bruta testantur piapidus arua timavi
Mœnia: q[ui] fuerit p[ro]napis ira ferox

S it ferus ille lucet iuctus ſermonē reeſſit
Panonios polita mox feritate petit.

P ræſulis o uocem magis omni marte potèt in
Tam durum licuit cui ſupare ducē.

C æterea iuctutī præconia dicere longi est
Virtutum en retiner præmia dante deo

Tertia luleas lux p[ro]cessura kalendas
Grata feret paulo f[est]a limulo p[ro]petro

Quis dabit ut laudem fidei duo lumina noſtræ:
Quis ne unq poterit tot p[ro]p[ro] facta loqui?

Dum meditor dum tempto loq[ur]ba obITUO ip[ro]
Deſicunt animi deſicut eloquium

Pauca legam emultis neq[ui] enim in tanta facultas
N edicam enarrem: ſed nec ut enumerem

Nō r[er]eram e p[uppi] deuſ ut te p[etre] uocarit
Verterit in media te quoq paule uia.

C ornelio & reliqui[que] mont[ar]iſ petre salutè
Gentibus ut decletis et in paule fidein.

Raptus ab herode es diuino ut p[etre] ſauore
Damaſco exep[tu]s tu et paule ſuga.

V e[re] ut in antroch[ui] folio i[am] p[etre] locavus
Mercurius l[is]tris paule uocatus eras

Quæ ue ambo in teſ mirad[la] magna c[le]diſtis
Plurima nunc potiſ præteriiff[le] libet.

N unc tantum r[er]erā ſuppremū m[ōt]is agonē
A. top[ro] extreema nouil prælia prodigiis

F. b. Leonis
Pont,

Athila. Fla. dei

F. b. n. plor.
Petri & Pauli

106

I ∏ V ∏ N ∏ 1 ∏ V ∏ S ∏

C. ælarea, abscedenſi, petri, iuxture, fugatus.

Romana ſimon ſtabat iurbe magus.

V ictutem ſele, eſſe dei fìcto ore docebat.

Progenies ſimon pnutiola rachel.

H ic ſibi ceu protheus uarias iducere formas.

N ouerat et iuuenè tuicq; reſſé ſenem.

N on illi ferrum, nò illi ſlama nocbat.

Mutabat magicus oïa præſtigiis.

P romictens ſe ſponte nec iactabat ad auras.

Terni q; reducem redderet orta dies.

I llius ergo caput iuſſum è màiſte Nerone.

Truncari alt ariel ſuppoſitus gladio eſt.

S ubdolus occuluit latebris tribus ant: ergo diebo.

Cæſareis hinc ocuſis ceu reduciuus adeft.

H uncigitur cæſar tanq; cleus eſſet honore.

Proſequitur: damnat ſacta ſed illa petrus.

G randia ſimonis: ſed erant maiora beati.

F acta petri: huc ſacriſi iſſe potens magicus.

M ofiſ ſacta petrus ſe ſu moſtràte ſiebat.

M ambreas ſimon nonerat inſiſtans.

R oma petrum quinis dantè pia dogmata lultvis.

A udierat cælo deniop Christus adeft.

P etre ait inſidias in ſe nero cogitat: at tu.

Ne timeas adhii tecum ego: iuſtor eris.

C ras ueniet Paulus pugnæ collega futuræ.

Inde triuiphantes ſidera uos capient.

E ergo adefat Paulus gaudet confortere ecepto.

P etrus: auient ambo fundere dogma ſacri.

A t magical contra ſimon maluſi artibus obſtat.

H uic nero ſacri lega captuſi ab arte ſaet.

Q uid referà uarias pugnas pòtentac; reque.

At Petrus in Christi nomine iuſtor erat.

E xanimis quidam iuuenis tellure iacebat.

Quem circum populi magna corona manet.

FA

L

VII

101

Pactum erat hunc quidem uta non redderet iftui
Mox lapidum populo pudente cadat.

Ergo prius magico tacitus sub munere limo
Vt iuuenem uta redderet ora movet.

Vix agitare caput flatu comotuſi miqutio
Is poutu: Petri mox reuxit ope

Multa igitur ſimnon lapidi sub mole premedus
Voce pia Petrus niuetuisset erat.

Hinc capitolina uolitans delatus ab arce
Tentat auentiuī cæſus adire ingum

I amque terehunc medio ſpatio leus aura uehebat
Cum Petrus magicas diffipat inſidal

Coeperæ præcep delatus pondere molis
Labitur & fractus offibus interuit.

I ndoluit nero: captuos ſub carcere cogit
Innocuos Christi chiepulos domini.

Protinus audito cultodes dogmate credunt
Mox clauſtrum obſcuri carceris omê patet.

Roma abiit Petrus ſiſa ſoppulus amico
Linqueret ut Româ non timò illul agit.

Appia porta petri profugum demisat extra
Cum uilus media est Christus adesse uia

Quo domine uadis clamauit Petrus at ille
Romam in eo ruribus ſponte ſbire crucem

1. nde locuſ nunc nomen habet paruoq lacello
Nunc patet & colitur pretereute manu.

S pectantur geminæ saxo ueligia plante
Pressa ſagittiferi còdita in æde ueri.

Vt nonit mandata dei ueligia Petrus
Mox revocat Româ ſponte obitur uad.

Ergo itrum capitur mori damnat & illum
Tanq[ui] alienigenâ ſigna tulere cruciſ

Comerlo capite in terra pedibus levant
Figurit id fadireſt ſponte rogante Petro

I V L V S

S supplicio iniusto populus cōuerlus in iram
Eximere intendit: Petrus at ipse negat.

A et Paulus (nam cuius erat) multatur iniquo
O scelus indignum supplitio capitis.

V elato expectat multu manibus, quod levatis
Cervicem extensa succiduoq[ui] genui.

L ac prius effluxit tandem de iuinere sanguis
Protinus & iuſa eſt clairior eſſe dief

L emobies apparens, dicti mirabileque
Redidit hunc fertur primuſſe Neco.

Q uid fidei geminum gaudes nero p[er]delerumen
Tardam adiit quis ultio ſatua magis

C eu propria affiuit dextra ſiſi fata pilatus
Qui Christum imerito perdidit exitio

T epropria et perimi dextra Ierabilirolem
Numentana uidens et ſale dicta uia

P arcite quos tenui nimium nunc earmine canto
E loqui laudum copia utincu opus

N une colitis iuncti tanq[ui] duo ſidera cælum
Vrbs c[um] iuncta ſimul reſpicit ossa tegi.

gricolas nunc chara tuos Septempace mitte
Vt p[impinellæ] p[unica] grana legant.

E ſt querendus ager qui curui iminuerat arati:

Ter fuerit ſignum eſt muneril herba rubens
aruarumque dabeunt miſcarum examina ſignui
Q[ui] donis rante fertili ſille locus

I lla ſupſicie campi radice ſuprema

S e cumulant herbæ ſtanep propinqua ſuæ.

L eſta quidem paruas generent ne putrida miſeas
S e ruari ut poſſint moſtita grana diu.

C autio mira quidem eſt ac niſpantur aceto
Butiro hinc clurant p[ing]uiu facta diu.

Q[ui] ōgrato ſicant h[oc] ſeruică ſila colore

Q[ui] ſint magnorum uſtibus apta ducum

Colligeda ſi
gvama p[im]
p[inella].

FA L VII

Puniceo coccum quod lurgis gramine baccus
Nunc pimpinellæ cedito languineis.

P urpura iam cedas & tu q[ui] cædito murex.

S it ueſter gratus: gratior ille color.

G alatæ licet ora rubro del gramine coccum:
Te q[ui] murex proſerat ipia tyrus.

Nò est inferior pavibus septempeda donis.

Cum pimpinellæ punica grana ferat.

T empore q[ui] longo latuit dos ille colonos.

Inuenta est nostris denieq[us] temporibus.

C continuata dabit grana hæc tibi lulus:inde

In muſcas abeunt ulla ſoluta leues.

V Itima còmemorat Paulum hincq[ui] vocabula ſumit

Præſule Gregorio ſic ſtatüe dies.

N am quæ præteriit Paulo perſoluere honorem

Non potuit. Petri dedita tota facis.

Còmemorato
Pauli Apo.

FASTORI LIBER
OCTA VVS

VLIVS ACCELERAT DE NO

MINE DICTVS IVLI

NOMEN ID EST MENSI CAE

SARIS OB MERITVM

Quintilem Hunc Veteref Dixere
Ex ordine Menſem.

Imbribus A uernis Ordine

Quintus A deſt.

Gaudete agricolaue ueſtrorum optata laborum

Se le offert merces proxima meſtis adest.

I V L V S

1. nicipit en grauiclis flauelcere culmul arilris
Triticcis undil fluctuat omnis ager.

Nunc falces operi numerofo dêre fecâda
A rea cretofo nunc solidanda luto

Cætera sunt uobis nunc instrumēta parâda
Dulcior agricolis huc solet esse labor.

Prima dies mullos lanetorx orditur honores
Non uilgata queas plura referre licet

Cepheus ori
tur

elpere lurgentê de littore Cephea cecnes

Quem medium arctoo limite Zona fecat.

Visitato b. Ma
via iurgenis

Ittraux domini matre solet orta refe re

Cum conſobrinæ tecta ſororis adit.

Hifmeria heliabeth Mariam tulit anna ſorores
Iohânem Christo Tertuïl ordo iugat.

Vtimariam ſenlit maters de uentre Iohannes
Exultans duo ſerbuit igne puer.

Mox etiam ætherea genitrix completur ab aura
A top aut ante alias tu benedicta nurus

Ante alias o ſaulta nurus quæ credula uerbis
Angelicus merita es copore ferre deum

Ad placidas uoces hilaris mox redditauguo est.
A top hymno incepit magnificare deum

1 am martis tunc mentis erat. cur Iulius atrus
Congerat: hanc cauſam ſcare thalia uelim

Nec mora cauſa breui e mihi reddit: cogruit hec lux
Marl gemit: at nunc ſunt tempora lata magis

F. b. martyi
Proceſi & mo
tiniani

roccllum hæc eadem referet q[ui] Martinianum

Militia hos iundos iuxit & una fides

1 unxit ut una fides fera lic mors abſtulit una
A bſtulit una dies: nunc colit una dies

H i mamôtini clauſum ſub carcere petrum
Servantes fidei promeruere iubar.

D ecrat aqua ut ſacro edentes fonte maderent
Mox et tarpeio profit unda iugo.

FA

L A VIII

103

H os ergo indignans morti paulinus acerbæ
Tradidit: id fieri iunderat ipse nero.

Quos prodeimos uocitant iuentorù puenit aura
A nonis oriens occupat octo dies.

Q quarta ubi post nonas oritur leptè annua frateû
Protinus imponit thurea grana faceris.

P ontificium victus sua[us] Antoninus[us] opaco
Carcere leptenos cum genitrice ligat.

F elicitas nero genitrix iam noë dicta est.
Cum natis regnum nunc tenet illa poli.

C ælaris impio uanas cogunt ad aras.
Non tamen at uanus dant pia sua thura facerit.

F omineum poluit genitrix animola paurore.
Blanditas temnit nec timet illa minas.

Q uin potius inatrona suos ad funera natos
Hortatur memorans dulce salutis opus.

R elpicite, opati lummo stat Christus olympo
Expectans: cælo morte patelcit iter.

P lumbatis p[er]mis: mox sunt duo suſte p[er]mpti.
A t quartus præceps miſſus ſima perit.

C æterea turba trium truncato ſidera collo
A ſcendunt: ho[uius] nunc p[er] facta uident.

TR uſinæ h[ec] eadem pariter qu[ia] dicata ſecundæ est:
Quas creat Aſterius quas parit Aurelia.

S ubdola dum ſugeret ſp[ol]orum h[ó]tamina: tulcas
Virgineo grellu dum peteretur ager.

F laminea inſurgit ferus Arche filaus illas:
E t romam iinitas mox ſiribundus agit.

R uſinam ad uanas compellit iunius aras
P[ra]fectus: f[ictos] deſpicit illa deos.

G ermanæ ante oculos igitur Rufina flagellus
C[æ]cliture: exclamat talibus ip[er]a foror.

Q uid fraudas luni me tanto imitis honore:
Ipsa etiam Christi numina uera colo.

F. B. MARY 4 sept 3
fratrum.

F. B. iuris n[am]que Ruffin[que] et
Secund[em].

I V L V S

A mbe igitur tetra pariter clauduntur iumbra.

S tercoris implebat fumus odore locum.

< Mirandum dicit qui iam fuit horridus ante.

Mox fit lenis odor fulget et ipse locus.

H incille nimum feruendi sede locantur.

Virginibus feruens nò tam ardor obest.

I ntentus fuerat mox ipse remittitur ardor.

L emis et ipse fuit candida mèbra tepor.

C orpore nudato merguntur tybridis amne :

Collap nympharum laxa ligata trahunt.

E mergunt: diuо reddunt numine salutę.

E t medio ficis uestibus anne natant.

Q ue nude fuerant ficis mirabile dictu.

Vestibus indutæ dant pia uota deo.

C orneliæ uicina uæ quæ filia urobat.

Verticibus cælis has utdet exanimes.

C F.B. Pii p[ro]n[ti].

Qui sacro petri solio bene præfuit olim!

Altera ponu[n]icem lux canet orta P[riu]m.

H ic Antonino mòtem sub Cæsarè passus
Præmia fide rea sede receptus erat habet.

1 apud iæ urbs iactat se tanto Aqlegia nato
R uſinus nato gaudet / & ipse pater.

C Dies cania

Lares incohat!

A cane lignatæ hinc lumunt exordia luces
Ad Solem ardentes ufop quaterdecimui.

S urgit. N. nimum feruendi lirius al[ro]

A cipere & falcem cōmonet agricolas

C Nilus inun

dar aegyptu?

uius ab exòtui feruentè nilus inundat

A egyptum, pluviatas fupplet & ufop uices,

P rofluvii occultas quis possit reddere cauſas?

A annuæ fæcundis op[er]ata fundat aquis.

1 d naturæ facit/que cù bene fingla norit!

Congrua dona ferens còrigit h[oc] quod obest.

C Asilus p[ro]ſces

inſe[rat].

N une etiam terris p[ro]top interbat alilus

Quod genus et terris/ quod genus errat aquis.

FA

L. VIII

104

T hynnoſq & gladios genus inter aquatile folos
Vrget agens ponto cogit & ire uagos.

F. ixus enim madidis iam lubrica corpora pêns
Concitat: et stimulos incantit ille ferus.

Vt solet agricolas cum fixus inheret A filius !
Passim p campos exagitare boves.

S ic stimulis acti piffces bacchantur in undis:
Quos pariter rabies urget & ipse dolor.

N unc ſupra emergunt fluxus; nê cqure ſimo:
Nunc pelago & rurſus luttora pone natant.

N auibus incurſant/faliuntq in luttora ſæpe :
Interdum mediis emoruntur aquis.

N onidem quâuis quexat in equore pifces.'
Nunc tamen in terris uexat aſiſus equos.

I libus et collo latericq & clunibus hæret.
Inuitos q feris icibus exagitat.

P. aſcua nò curant stimulus crudelibus adu :
Per uirides campos p nemora alta ruunt.

H. immittu complent ſiluas/& flumina tranàt.
Et ualles pedibus cluraq laxa tetunt.

P. purpura nunc murex q larent: lætus tis illis
Eſt magis ipſe color Nauita ſi capias.

A t dum fœtificant fluxos magis eſſe colores
Comptum eſt: nè nunc nauita tende dolos.

P. impinellæ igitur ſunt cõtinuata legèdo
Munera ſt muirex Purpura ſiue via.

T. empora ſunt eadem uobif ſimiles colores.
I dem utinâ uobis eſſet & ipſe locus.

F. elici ſacras pariter q Naboris aras |
Proxima componer protinus orta dyes.

T. errenæ hi fuerant equites mox pectore toto
Cæſtis ſe ſe militiæ dederant.

H. os ergo in ſubvi dum Maximianus iurbe
P ermanet iniſto ſubcidit arbitrio.

A filius equos
uexat.

T. Purpura Mu-
reyo; larent.

F. B. mart. Fe
lias & Naboris.

15.

104

I A V L I V S

1 mpius hos torquet penit A nolinus acerbis.
Nontamen hos ignif nō domat eculeus.

D eniq[ui]e dum p[ro]it lauden[em] c[ae]lar in urbe m
H[os] fec[ui]m in[fl]ontes iuſt[it] adire u[ro]s.

V t[he] diu fuerant c[æ]ſi crudelibus illic
Fuſtibus: abſeito vertice ſuma petunt.

F. b. Clei
Pant

D entur A nacleto ſacra ānua luce ſequēti :
Comiſſas p[a]ſtor qui bene paui[que] ſues.

Q uintus hic a p[et]ro Romana ſedit iurbe :
Dum fec[ur]um impii Maxi[rit]anus habet.

S up[pli]ito affectus ſpar[lo] petit aſtra c[ru]ore.
E t fidei & ſæuæ præmia c[ed]iſ habet.

F. b. Vinčis
Margaritā

ac eadem ſacrum tibi M[argar]ita parabit
Vrbe ſata antiochi patre Theodolio.

A etatis quintus decimus te c[ep]erat ānus.
Tunc erat o urgo forma decora tibi.

P alcebas nutricis ſues ſolatia captans :
E gregio fueras ſanguine nata licet.

T e ſin[ui]l ut vidit crudelis Olubrius ar[bit].
Nec potuit flammā diffimulare ſi[am].

T e coram aductā uredibus affatur amicis.'
Non tāmē at blando tunceris ore proci.

T e chrifi caſto feruere fateris amor[e].
Illus amplexu te quoq[ui]e ſeu i.

I indignatur atrox et te compellit ad aras
Vt diuſ ſacra lites attamen ipſa negas.

N on te ergo eculeus nō te puincere flāmæ.
Vincere nec potuit canceris umbra ſeri.

T runcata ceruice ſubis ſine crimine c[æ]lum.
M agno ubi te cinctam lumine ſp[o]ſus habet.

H anci nuli ſignat Regio pcuſa flagellus
M olis ab inſetouerbere nōmē habes.

Sol i Leō
nem

C rastina lux aderit cum feruia ſigna leons
P h[oe]beis poteris cernere preſſa rotis.

FA

L

VIII

105

F. b. Martys
Quirici & Iu-
luctus

5 ede sua phœbus geminaus ignibus arderet
Qui procliyon fertur furgit et ipse canis.

Quiricus & genitrix colitur lulicta paras
I dibus: e cælo cultaque templa videt.

V rke lichaoniæ sobolem cœplexa recessit
Iulicta ancillis confotiata suss.

C lara erat antiqua procedens stirpe parètum
D iues erat: fugiens illa reliquit opes

T erruerat poenis hanc Dōmitianus acerbus
Deuthtianco missus ab impio.

F initima has recipit profugas I sauria pīmu
Vrbs ubi Seleuci nomine dicta capit.

P ræſes alexander Romana miſſus ab urbe:
Hic etiam in Christi bella mombat atrox.

T arſum igitur calicum lulicta recessit iurbe:
Mox capitur: famiſæ uix rapuere ſiugaz.

V iſura domiã quæ ſors extrema lacellat:
Pone ſequebantur palluerint, gene.

C um nato recipit captam Seleucia curius.
Completens natum non timet illa mori.

D ucitur ad penas animi matrona uirilis
Despuit aſtantis præſidis ora feri.

S uddita nervus duriſ Iulicta flagellis
Ore pio Christi milisi nonc habet.

D præſidis interea genibus ſitutipſe reiendus
Quiricus hanc recipit murmur aunda puer.

Q uin potuſ clamans et ego colo numina Christi
Præſidit inſeito ſubſecat ungite capit.

F eruet atrox ira: ſolio deturbat ab alto.
In caput heu preceps quiricus interuit.

L etatur Genitrix nato lulicta pempto.
Quivice mi fili victima ſanda cadis.

V ade age ppetuum cælo potiere beatus.

E xpecta matrem (nò mora lòga) ſequat.

FA L VIII

O biecto me angulto (li fas) pius accipe tecto
Crede mihi reddet munera magna deus.

A dnati nomen lachrimas effudit: & æde
Te capit, afferri præcipit inde cibum.

Tè vident inopem famuli alpnatur & omnes.
Aequo animo pateris iurgia tâta pius.

I n laetibus patris anni tenuere bilocto
Omnibus ignotum: nowit at iste Deus.

P roximus hinc morti totius ab ordine iuxta
In tabula scribens expmis historiam.

D emum animâ infontem stellanti reddis Olympo
Digna ubi tam longi dona laboris habes.

Hic misera uxor is limul & lamèta parctum
Præterea sandus ne uoletur honor.

Archadius Cælarum frate Honorius una
Stringebant iusta sceptrum suum manu.

Craf Simphorolam quâ septem ex odine nati
Conflotiant sacris annua festa colent.

S imphoroſa diem ſuppræum tybure clausit
S culpibus ſignis dum negat eſſe cleos

Cæla prius palmis dehinc est ſulspeſa capillus
Mox anienæ uago flumine merſa perit

I llam ſiderus comux Getulus oris
Sulcepit ſotie lætus honore ſive

Hinc septem fratres Hadriani Cælaris acri
Impio affixi ſipite ſuma petunt.

C reſcens Nemeius Iuſtiniſque occidit una
Et pinitius Statteus Eugenius:

I amp. ſimul Julianus obit pia cœpora q[ui]um
Sunt tyburtina contumulata iua

Craſtina phœbeo ſtellam lux eximet axe
Quæ medum pectus clava Leonis habet

Q uin etiam occiduis mergetur Aquarius undis
Venit ut eis fluctibus orta dies

F. b. maii. Sun
phorose & septè
filior p[ro]cius

Perthus Leonis
oratux.

A quavus oct

106

I V L J V S

F. h. Praxe
dis Virgini

A Itera lux aderit Praxedis nomen in aris
I ntonat: atq[ui] humiles sulcipit ava preces

H anc gemini fratres genitor simul ipse pudelq[ui]
Gaudet: et hanc caro cernere casta foror

S ictiam corpus patrem penes atq[ui] fororem
Suſcepit tumultis a ſale dicta ſua.

Dies aegypt. P

proximaq[ui] ſequitur phœbis iucta qua deigis
Niliaco tetrum uteſtere nomen habet

F. d. Marcella
Magdalenes

ac Magdalenen cultu ſueneratur in aris

Quam genuere ſimul Sirus & Eucharia

D iuſ opum fuerat generoſo nobilis ortu
Oppida fixenabar ſub ditione ſua

F ormoſo ante alias fuerat ſpectabilis ore
E tiam casta ocuſos ſi tenuiſſet erat.

1 am capite illa nurus toto ſupauerat omnes.'
Sic illi uſq[ui] a deo celsa ſtatira ſuſt.

M embron[que] modus reliquorù i corpore toto
R eſpondet: collum; brachia; crura; manus

A uran ad talos pendebant uertice crines
Candori mixtus ſparferat ora rubor.

V ultu hilari ſemp cunctis affabilis illa.

M unifica haud tantù prodiga ſed fuerat.

M utauit reprobos mutato p[ra]cipe mores.'

Crimina deſtituit ſe dedit uſq[ui] deo.

H æc lachrymis lauit facros terſitq[ui] capitis
E t chriſtì grato tinxit odore pedes.

S æpius hoſpitiu[m] Chriſto dedit hoſpita: ſæpe
Sedit: & æthereo ſiinſpit ab ore ſonos.

C hriſtus ut alſendit clarum reduiuius olympiï,
H æc puppim alſendens gallica rura petit.

M artha ſuam ſequitur germanà & lazariu[m] una
Maximinu[m] item ſicq[ui] Celidoni[u[m]].

M arſiliam applicuit uilgaut apostola ſib[um]
E, ſterilem ſecit ſoſtificare nurum.

FA

L

VIII

107

Q uid referā innumeros clarifurturibus actus.

Dicere ſi pgaſnō latis ulla ches

T um loca ſola petit ter denis degit & annis

Sæpus alcaſt quolibet altra die.

A udiit angelicos cantus: capiebar ab aſtris

A ngelica tantum pabula ueta manu.

H. oſpitiu tandem cui ſe pe paraverat ipfa

Cum Chriſto emoriens nunc habet hofpitiu

C vaftina Apollinaris erit lux decida facris

Quem inſiſum a Petro cana Rauena uider

L æta ibi divini diſſudit ſemina uerbi

Propteræa ſmerito uerbera multa tulit.

R eddidit inculumè uxor e mox ille tubuno

Quæ fuerat longis languida temporibus

Q uam ſimul & natu facris renouauit ſundis

Hinc uincus ſpreuit iam ſimulachra louis

D ſemone uexatos ſoliu multilue loquela

Reddidit: hinc norunt miha multa deum

A rdentes pedibus ualuit puicere prunas

Supplitia ob Chriſtum plurima ſubſiinuit

P atritii natam ruffi reuocauit ab umbris

Quæ cum dulecta matre ſequuta deum

V t det ſiba deis nò illum uincere uirgæ

N on tortura potest nulla catena clomat

I mpoſtus puppi potuit ſupare procellas

At preter ſocios cetera turba perit.

D uctus apollínea det ſiba prophana ſbæde.

Vt loſputur uerbo mox ſimulachra ruunt

H inc taui nato fuerat qui lumine caſſus

Mox lucis gemine lumina reſſitiu.

D epulit a multus fæde contagia lepraæ

Pluimacq exegit quæ meminisse labor

D enicq uir iuſtus cruclèt uerbere cælis

Lucida ſey degens ſolibus altra petit.

F. b. M. M. Apollinaris

I V L V S

F lamneo sunt structa illi sublimia cireo
Templa precor caufaz dic mi muſa memor

P rotinus effulis cepit p colla capillis
A urib inſonuit uox bene nota meis

I nter tres circos habuit quos roma uetuſa
Flamineus nulla laude ſecundus erat

F lamineum ueteres dicebant noie ciaum
Qui nunc uugato noie fectur agon.

E uboico ludos monitu celebrabat apollo.
A tep edem poliut hoctibi Roma loco.

B ina tibi auratis huc cōrubus alba capella
A ureus & fronte bos tibi ſacra daber

S acra daber ſiutuo latonæ buccula cōnu
Fronte coronata gaudet aſſele chorus

V erum ubi qui niq regnuarunt ethent duos
Romulea Christus deputet urbe deus

N omen apollineum & ritus ſubducere p[leos]
Ardua res iuſa est. Deleat ergo dies

D eleat ergo dies ſimili cognomine ritus
Sic opus est præſul tunc adianus aut.

E ergo animo ut ueterum paulatī obliuia levपat
Cessere in melius nomine templa p[avi]

D iuus Apollinaris habet q[ui] halebat apollo
Templum flamineo nobile munis agro.

P auſum igitur uerſo/cuci locul ille uetuſi
Noic, ſtat uera relligione facer.

A t ſimiles p[leos] nunc carnilpriuia ludos
Luce louis ſervant: preſus abuuit honor.

P viſcus abuuit honor ſacei: q[ui]d n[ot]ualet utus:
Non potuit ludi preſus abire calor.

P roxima Christina laudes memorabit ſi[mi]ns
Virginis: & nomè carmina ſacra canent.

D icta Tirus tuſeis ſuit urbs ià còdita terris
Felix iuſtùni proximitate lacus.

F. b. Christi
ne virginis

FA

L

VIII

V urbanus prefes fuit huc a Cæsar missus
Et tunc Cæsar erat Deuclitianus atrox

C hriftinam genitò sublimi urbanus taxce-
Bis ſenis septam virginiib statuit.

M oribus hæcomnes ſupabat & ore puellas
Multi illam Teclis concapiere proci.

1 Ua tamen cunctos multum aduſata petentes
Vouit ppetua virginitate ſtrui.

A rgento pariter, auro conflata nitent
Signa deum fregit paupibus, dedit

C edi igitur nata genitò pia mebra flagellus
Hinc caſam obſuro carcere ſtare iubet.

T empore poſt patuo offerri iubet ante tribunal
Dilacerat, illam duì negat eſſe deos

I n ſeuſta heu caſtas trahit ungula ſterea canes
Quas urgo impuri iecit in ora patris

A top aut ecce uora genitas pater ipse carnes
Nam patrem Chriſti ſpùs uſte petet.

I ungitur inde rotæ succenditur ignis olivo
E rumpens circum plurima ſlama ſurit

Q uingentos & mille uivos ea ſlama uorauit
I d factum magica credidit arte pater

E ego patris iuſſu lapidis compreſſa molaris
Pondere uilino mergitur illa lacu.

C rediderat ſacris non dum renouata ſubundis.
A ngelici adueniunt candida turba chori.

V illinis illam Chriſtus purgauit ſundis.
F elix cui Chriſtus nomen habere dedit.

S inobis liceat componere ſacra prophanis.
Inquimat haud aurum putrida terra mecum

C noſiacam proprio ceu dixit nomine liber.
V top aut inde tibi Labeta nomen erit.

N omine Chriſtus ait Chriſtina vocabere nostro
Angelica in littus mox reducta manu e

108

I V L I V S

V ix tolerat genitor conceptum cōde furorē
Truncari ergo iubet huc sequente caput

Ergo tue iudex natæ tuæ hoſtis iniquus
O pater hircanis ſeuior uſeβ feris

Multa et enim natos hæ ſedulitate tuentur
Et pede raptores accelerante premunt

T u cruicias ate genitâ quæ criminis expers
Lictoris q[ui] fera cogis obire manu.

Vitio digna tamen prohibet ſcelus: ecce filenti
Nocte animâ exhalas c[cc]acq[ur]a regna ſubis

Non minus hoc crudelis aſſt præſectus ab urbe
Legatus parili: ſed feritate Dion

Abrili hic cunam ferro iubet arte parari
Inde ſup[er] flāmas hanc agitare facit

Nulla illam uexare queunt incêdia flâme
At laudes medio cantat ſigne deo

Quantum ait illa mihi ſunt apta cubilia cune
Nup[er] enim uerbi fonte renata lacri.

V ix cohibet preſes flāmani p[ector]is iram
Hanc caluam c[ce]ſis imperat ire comis

H ac præſente ruens mox eſt reſolitus apollo
In cinerem: interiit mox q[ui] paſuere Dion

Prodi[gio] hoc nouere ho[ui]um tria milia Chriſtù
Etcapuunt uera relligione fidem

M uneris inde locum mentis Iulianus acerbæ
Occupat: hoc fornax precipiente calet.

Hic quinom illeſa dies virgo inclita degit
Vidit et angelicos ſemp adefſe choros

Preſidis hinc iuſſu ſerpentes c[oc]itat acres
Virginis & temptat l[æ]deere mêbra magus

M iteſeunt linguis & corpora p[ura] trifulc[is]
Certatim quiſquis Lambere iuſus erat.

Hic genua ille pedes h[ic] erura aſt ille mamillas
Hic collo implietus lingit iuſeβ genas.

FA L VII

109

D umq[ui] magus pgit magis irritare furētes
1n dominium uerſi toſſica dira uomunt

O ccidit ergo magus ppria cōſtus ab arte
S uſcatat examinè ſed pia uirgo magum

C eduntur māmæ/ roſeo pro ſaguine fluxit
Lac niueu hinc līguæ parſ mutulata ſiut

N ô tamè alloqo lingua priuatur adempta
Ora nec i laudes muta ſuere dei

P vælidis in faciem linguâ uigo eſpuit: iedu
Clauditur ipſe ocuſus p[oe]dicit ego diem

E uomit h[ic] omem Iulianus c[ò]de ſuorè
Transſadigi telis corpora caſta uibet

I lliuſ impio nervo c[ò]torta potenti
Transſægit p[ec]tus dira ſagida ſacrum

V ulſinis quæ terra tenet nunc nomè ab udis
Virgineum ſtructa c[ò]pus opacat humo

TA vniger occiduſs en mergitur aſſe ſundis
Germinibus terne c[yn]thia plenano[c]et.

A ſpiciet cultas Zebedei filius aras
Venerit ut phœbo cras ſuna uecta d[ies]

H une Iudea ſimul ſamariaq[ui] ip[er] docètem
Audiit e terris quæ ſit ad aſſen uia

S emen ut h[inc]e ſpargat uerbi: prexit h[er]eros
A b[nu]it at uerbi ſemen h[er]erus ager

1 n ſolymas igitur rediit bonuſ i[cola] terras
Cæleftis patrios ſulcat arator agros

H ermogenes magic[al] illum c[ò]tra artib[us] obſtat
H[er]mogeni concors eſt pharisea manus

D ſcapulum hermogenes mittit magus ille philetu
Fortior in cundis aſt Iacobus erat.

F ergo manus tribuit uictas/& colla philetus
E x tendit fidei ſubicienda uigo

O bligat hermogenes redeuntè cantibus: ille
Torpidus inſculpti marmoris iſtar erat

Aquila occidit

F. b. Iacobi apoli

109

I V L I V S

A dmonitus soluit Zebedei filius illum
Liber Iacobum mox qu solutus adit

H ermogenes magius ut uiribus obliget ambos
M iest tartareos milia multa choros

Vt tenuere locum: querulif clamorib implet
Omnia: mox caufam uir pius edidicit.

I te aut o flygii uestru huc adducite nullis
Confedum flagris protinus hermogenem.

H iussa expediant dina uirute cobadi
Ecoram statuunt protinus hermogenem

A ttonitus falsas ale magus abdicat artes
In pelagus magicos proucit ergo libros

Mox sequitur Christum facis renovatus undis
Fut qu discipulus qui modo doctor erat

I ndoluit uidea cohors uirtum qu catenis
Traddidit agrippe discipulum domini.

P ræcipit herodes truncari protinus illu
Ioliamque timul qui modo prawus erat.

I nde paraliticum medio dum limite cernit
R eftut Christi dogma falubre capit.

Vna dies cælo truncatos reddit ambos
Lux datur: at locoef hec Zebedeatibi.

G allatæ ut felix urbs copostella lepulchro
S ite quia (filea) nobilis cede faca.

E t reticere libet mira clau plurima rerum
Dicere li pgam no fatil annus erit.

F. b. chri Hæc quoque Christophorum recolit lux què uidet amò
stophori mm. Vrbs litæ innumeras ibi finuiffe plagas

S uccenfa hunc facibus galea et feruènia scanna
Vincere no illum ferrea flagra ualent.

M iſtus in hunc nee uif ſulſpedatur aere nibus
Irrita ſunt tota tela nephanda die.

C arnifices demum adueniens rex irepat oes
Mox oculum regis uerfa laginta ferit.

FA

L

VIII

110

Vertice cefus obit recipit Rex denicq lucc

Sanguine confecto dum linit ora luto

P oemuit Scederis mox dogmata uera sequuntus

Christophori paxio marmore cōpus humat

H ic fuerat pīna cananeus origine: uaito

Corpore quod liqudo testificatus erat

M ole gygantea procerum cōpus habebat

B il tenis cubitus alta figura fuit.

H ic hominī duodena quater tā inilia: clarus

Prodigii traxit dogmata uera sequei.

N iceam hic pariter, A quilinā fōte forores

L auit & a fede surripit ore lupæ

N iceam gladium. A quilinā crux necat: ambæ

Martyrii accipunt Laurea ferta polo

IL ux cadem memorat septem quos mōte latētes

Detinuit ſonni pōdere lōga quiet

N e uos præterea cogit mirabile factiū

Quale unq ueterum ſcula nulla tenet.

D um ferus ſepheli. Decius ſeuget iuche

Cogeret & uanis ponere liba ſacris.

C elion indigenis mons nomine dicitur in quo

A ttoniti septem dilituere uici

S pelunca oceluch decius iubet hoſtia muco.

Vt longua illos enecet eluries

P lumbea clam muco polita e inſculpta tabella

Tempora quæ ac hoſum noïa ſca notet.

1. pſe Theodœus polit ſimul hancq. Rufinus

Nepia ſeorum delect acta dies

Q uid faciant miſeri quos amra occlusa cohecet.

Numine diuino mox ſopor altus habet

S ic etiam septem germano i lito re fama eſt

Rupe iacere viros quos fouet alma quiet.

N emo illos audet ſonno turbare ſepultos.

Quilibet exemplo prodigii adonitus.

F. Septem dōrum
mentum

ripſe

110

IV. VAL. I. V. S.

Nam dum illos audet quidam uexare iacentes
Illico uexantis dirigiere manus

Romano de more illos obrubit amictus
Incolaromanos hinc putat esse iuros

Sæcula dec current rapidos dimensi p[er]anos
Cum dictæ p[er] intereit, acta diebus eunt.

Interiit decius medii interiere bis octo
Nomine cæsareo et tenuere gradum

mpii donec multos variata p[er] annos
Accipit iustus sceptrum theodotius.

Herecis inualuit, quæ nostra reiuvere demu
Membra neget dubio p[er] spectore Cæsar erat.

Rowda mens nunquam generator definiit almi
Cui libet apta datur iam medicina malo

Fertur s[um] gregibus du[um] quidam septrum reçit
Congeriem muri diffipat, antea patent.

Rotinus antra diu ríchos c[um] p[er]e negatos
Accepsto eujigilant lumine mox quæ iuri.

Vestales emat ephefiam tunc Malat[em] iurè
Pergit: mutatas respicit esse domos

Sculpta manent cunctis mutata iſignia p[er]tus
Et p[er]ſsim Chriſtii nomen iurè ſonat.

Notorum nemo occurrerit; uidet ora iuris
Mutata: & mores alp[it]ic[it] esse nouos.

Incipitis licemètis erat: ſe errasse putabat
Et iustus patriam nouerat c[um] ſi am.

Deni[que] dum numos pro rebus ſolueret êp[as]
Theſauet inuenti criminis argutur.

Prisca erat efficies iustus ac in ſcriptio numis
Hæc illum affirmât criminis esse reum.

Ile negat p[ar]audulus, œin rem ex odine p[er]dut.
Monitata atur bis iuris in antra Iugi.

Vestibulo in sculptam plumbo inuenere tabellæ
Dumque legunt gaudent, inueniunt quæ iuros.

FA L VIII

B Landitiis illos multo et uenerantur honore
I n pairi amq; urbe mox adiere limul

S cripta Theodotium iam reddit epistola eti
E phesia hic celeri mox sitet urbe gradu

1 Iliuſtri videt ore viros pariterq; profatur
A ccipit ancipitus certa q; lignare rei

E didict ni; rediuia reſurgere mébra
Corporis idq; hoijc credere ubiq; iubet

T andem illi longo emeritas ſimone pacto
Cælo Ætis eſſant exanimelq; cadunt.

M aximianus erant Maclul limul atq; lohs
Cōſtantinul item Martinianul item

S erapio fueratq; limul Dionysius una
Qui Chriſto unanimes ſe tribuere deo

I nuito in ſonnes qui ducis pectore noctes
Hæc ſeptem capiti nomina ſubde tuo.

M ox capies dulcem leni moderamine ſomnù
M ulcebit reparans mox tua mébra ſopò.

I lli centenos & quinquaginta p annos
Dehiniere uelut calculus ipse probat.

A ltera lux oriens ſacris te cōuocat anna
Quæ ſolymæ ſueraſ mater honora dæ

R egine ogenitrix mundi ne thure careres
Hanc tibi ſacraur prouida cura patrum

D e qua uirga orta est merito tu diceris arbor.
Quæ florem miro lumine parturiit.

T u ſacra terra quidem quâ Moſes uiderat in q
In combuſtus erat cinctus ab igne rubus

T u ſterilis: potuit qua nil fecuſius eſſe
Tu cælum unde micat ſtella ſerena maris

G ratia magna tibi est terris ſic diceris anna
Nomine: nunc cælo gratia magna tibi.

S is mihi apud natam penel et tutela nepotem
Eſt tuuſ omnipotens cuncta regit q; nepos

Theodotius

Nomina septem
Dōmientium.

F. b. Annæ

I V L J V S

F. b. Mart.
Hermola et
Pantaleonis

Cum nata iunctos referet September honores
Quando illam genitrix inclyta uetre paris
Quæ sequitur: lucem Hermoleos libi uedicat aris
Pantaleoq[ui] simul cōcelebranduſ adest

E ubolia egregio ſimul hunc E uſtorgius ortu
Vrbe nicomedia progenuere pares.

E ubolia at Christo dederat ſe E uſtōguus ipſe
Diuorum uanis ritibus imbuatur.

D iscere Pantaleo medicas diu quereret artes
Prefbiter Hermoleos dogma falubre docet.

Q uid medica valet artis opus: ſunt miha mòbi
T[ec]dia: quæ medica nò relevātur ope.

V ere opifer Christus cunctoru[ est ipſe malory
Hunc ſequere: huius enim nomine cuiu[da geru]s

D um redit inde domu[]i puera[]i forte iuemit illum
Serpentis morſus fecerat exaninem

E rgo at Hermoleos ſi dogma falubre recenset
Sume animam & Chriſti noie ſurge puer

Rumpatur medius tribuit qui uulnéra ſerpens
Mox crepuit medius: uixit et ipſe puer.

P roſpectu ſliper ille rei: uelſigia uerit
Hermoleon q[ui] adiens mox renovatur agu

F elix Pantaleo q[ui] nò dum fote renatus
Mira geru[is] Chriſti nomine prodigia

T empore poſt paruo[] ſaceu[]s E uſtorgius undis
Nascitur et gentis delectu ille deos

E ubolia exultat gaudet & filiuis ipſe
Nam fuerat Christum tota professa domu[]ſ

P ergit Pantaleo, languentia cōpora ſanat
Multorum & Chriſti nomē ubi[que] uocat

Quem potuit iam nulla diu medicina uuare
Ille dedit eco poſse uidere diem.

T emplorum uates medici indignātur & una.
A top[rum] contra prælia ſeu parant

FA . L . VIII . 112

1. nuda Cælarum illi detulit ante tribunal
   Contionam Cælar Maximianul exat.

Ergo paraliticum se coram aſſistere Cælar
Mandat ut alpiciat talia ſignarei

D uiorum temptant illi succurrere uates
E t medicina ſuam tradere teptar opem

N il facunt tangens, pius mox liberat illu
Pantaleo ergo illos acior ira domat.

A dmonitus celebrare deos pius abnegat ergo
Pœnæcum uariis expitur ille modus

N onillum Alimæ no ungula ferrea uiat
Nancb opifer Chriſtis uiful adefle fuit.

N onillum ſupat plumbo feruète patella
Mox candens plumbu fracta patella uomit

N on illù collo pendens lapis obruit undis
Ar liber chriſtI numine littus adit.

F xitto exhibiti lingunt pia copora pardi
Lingit Maſtikus mebra pudica leo

V ox erat in populo paſſim: ſunt numina ChriſtI
Vera, quiſ hæc alius pſicit acta deus.

P rodigio hoc mox mille uiri ſunt uera p[er]ſoli
Verticibus cælis qui petiere polos

H inc rota iam gladiis clauſiq[us] armat acutis
Numine ſed ChriſtI mox rota diffiluit

Q uingentos fragmèta rotæ examinasse feruit
Ergo magis diro pectore cælar erat.

E xhibitum hæmoleon geminis cù frìb unget
Sanguinis impèla qui petiere polos

C urſantus populi fit p[er]ſus urbe tumultus
S edibus antig[us] idola deifiunt

P antaleo ut pereat truncato verutce Cælar
I mprat hunc ducunt ad loca ſuppliic[ium].

P lumbeus ut fuerit vibratus fluctuat eſis
Turba pauet. Chriſtum mox c[um] professa deui

divipuere deos

I V I I V S

F. b. max. 24 Na
zari & celsi

V ertice multari sinit illum deni Christus
Vt capiat meritis præmia diona liis
proxima nazario lix e quoc dedita cello
Nomine pro Christi qui sibiere necem

I udgo patre Christicoled matre creatus
Nazarius fuerat nobilitate pari.

P erpetua at genitrix dicta est: africanâ tiple
Nazarïi genitor noite dictus erat

P perpetuam acquis petrus renouaverat undis
Nazarum lini dextera lauit aquis

1 am quoniam erat, cum uoce utruis pares
Romuleæ ad monitus deferit urbis opes

P auipibus pallim multu chiflit & aurì
Discedens patria quod tulit ille domo

I ntrantem hunc portas urbs clara placet iudit
Spargentem et uerbi ſemina leeta ſacri.

I amuit aetigerat ter senos fœſtan annos
Cum mediolani restitutur ie pius

C onclusos huc te Geruali teq prothali
A dmonuit fratres cæditur ergo flagris

P ellitur inde procul uagis at dum citoit utes
Hunc monuit genitrix æthere lapla pia

G allicare regna iubet te hli Christus adire
Obsequitur: petiit gallica regna puer

C imellum ingreditur multos ubi lumine uerbi
Illustrat. ſacris quos renouavit aquis

M atrona ingenuæ natum indohs obtulit illi
E ducet & ſacri flumine lactis alat

N uncupat hunc celiu divinif abliuit undis
Diligit hunc toto pectore Nazarius

P ellitur hinc Treueringb adiit uerbrp alibut
Explicat & templi cœlit ume deo.

C ornelius præes dat nuntia scripta nevom
E docet & iussi am novam facta uiri.

FA

L + VIII

113

Mox Nero dentonē centeno milite mittit
Qui uincōs Celsum Nazarium q[ui] trabat

D ucuntur romā manibus post ega cohactis
Protinus hic ambos career opacul habet

H inc[um] rate deucentos mergi nero p[ro]cipit undis
Funt uiffa maris ful sapit unda duos

A ffuit interpres c[æ]lo qui numine Chriſti
In ſtar humi ſolidi p[ro]mare ferret acquis

A ſt nauem circum magnis attollitur unda
Fluctibus: & magnis motibus aura furit

C. onclamant nautæ ſele et peccasse fatetur
Nazavii q[ui] deum uoce tremèt uocant.

C umq[ui] ſup[er]ſerri ſpectarent flutib[us] ambos
Cum lachrymis ambos territa turba engât

P arate nam corā Christo peccauimus in uos
Nazarius contra talia uēba reſert.

C redite uos numē Christi & c[oh]ſidite meci
C[æ]ſabit flutibus/mota q[ui] ſtabit aqua.

H æc inter medio accelerateant uelligia p[ro]to
Inde ratem ſubeunt mox q[ui] reſecht aqua

A ura cadit: ſi luct motarī murmuī aquarī
Nubila nox c[æ]ſit clara q[ui] facta d[ies]

I nde ligiſtini ſulcato marmore ponti
Cum Cels[um] applicuit littora Nazarius

H inc[um] mediolanī ſubeunt: expellitū urbe
Nazarius: C[æ]ſus restitut urbe p[er]uer

E xul adit Romā uetulī uiliteq[ui] parētē
Qui Christi ſacro fonte renatus erat

T emplorum hinc Vates illium pepulere p[phani]
A d Cels[um] rúblus Nazarius reſdiit.

A mbo igitur fuerant amolino præſide multis
A ſſe[n]t flagris prenualere tamen

E xtra uibis portam quæ iam romana uoxatur
Verticibus c[æ]ſis uineti adiere polos

13

I V L I V S

F. b. Pontc
Virtutis et in
nocentij

Temefus

F. b. Marthe

C corpora sancta domi Ceracius abchelit urna
Tandem occulta diu repperit A mbrolius

H æ ceadem victoris erit simul innoç nocèti
Pontificum testes qui bona fíma tenent.

A ffeicus unuferat biligno, fedit & annis
Dum clara impii sceptræ Seuerus habet.

A iter at albanus ter quinis federat amnis
Tum cum Romuli das rexerat Archadi

S eptimæ at hæc p[ro]mus statuit ieiunia lucis
Quæ recolant Christi s[an]ta sepulchra dei

A t c[um] Paſtores ageret discócha gracios
Seruandi statut Paſcatis ille modum
acriticos Marthæ lux Altera reddet honores
Quæ fuerat Christum cernere digna dei

V i[ctor]ubi mortis Chriſtus colſeedit olympi
Gallica cum ſotiis prædia Martha p[er]ſit.

O mmia c[ô]plecti magnus labor: ergo ſileto
Vmca res tantù n[ò] reticêda mihi

V enerat in Rodan[û] iam ſimanis heluæ p[ot]i
Qualem forte ſolent ducere levit: tran

L utoream inſtabat humi Rodani[que] fluëta
Corporæ i[mergens] lumine mole rates

M ortua dehinc horum mădebat c[ô]p[ora] et al[ro]
Profluumio liquidas inſticiebat aquas

F ergo omnes fluumio metuebat credere ſele
A ttoniti moniti ſunt feritate noui.

I ndigenæ id patria dicebant uoce Tarascu
Mutato hinc regio nomine dicta manet

A c[ce]ſſit Martha inueto ſua c[ig]ula collo
I nuiſt: i filuis clum uorat ille uirum

C onueniunt turæ ſua qui libet expedit arma
Ergo illum multis i[cbus] examinat

C ôſtitit h[ui]multas c[ogens] p[ia] m[â]tha ſorores
Condidit & Solymæ maxima t[e]pla deæ

FA L VIII

V no inſtructa p[ro]us mortem preuiderat àno
Prefixum motus nouerat illa diem.

S oblibus octo tamen uider ante fororif itaſta
Angelicus animã cantibui ire piam.

I p[ro]a autem uitæ februli languida m[ö]bo
Præuifo expecta est fata ſuprema die.

H ic m[em]orare liber miracula maxima rey
Deſluat o utinã dulcior ore ſonus.

D um Petragorica celebrat Fr[ò]toſiuf urbe
I n cathedra hunc ſomni mox rapit alta q[ue]s

C hristus ad est ſequere odixit p[mi]ſac[]p ſolue
Frontoſi marthæ debita ſolue tuæ

1 uſſa facit cathedra reuerunt c[ò]poris arcuſus
Spiritus at Martnæ ſunera c[ò]celebrat.

V itus erat binif preſens fr[ò]toſiuf oris :
Sic potuit geminiſ iam ſimul eſſe locis

F unera[]c[]p euſt[il]ans marthæ mox edocet om[ê]s
I te Tarsconiâ ur[à]c[]p ferte retro.

N ang[em] chirocteas & ſulu[n]i pollicif aur[n]
Deſerui: ſiunt mox p[ia] uſſa patris

E x animem inueniut marthâ d[ò]mi[è] ſepulchro
E r gemam & tecas compreuere manus

Q ž miráda dei/nostri[c] potencia Christi
Q[ui]rum diſcipulos dilig[it] ille ſuos

H oſpita qu[è] h[of]p[it]io c[æ]piti ſæpiti ſilli
P[ro] me uota uelis ſinde re ſata deo.

H æc q[ù]Lux ſratres Fauſtini[] couocat ar[ui]
A to[] Beatricem Simplici[n]c[]p ſimul

H of geminos ſratres c[ù] Deuclytianus ac[è]bis
V exaſſet p[œ]nis: n[à] ſenere deos.

D eni[c]p truncantur mutuſato uetic[]ce & inde
Tibridis in rapidas pro[i]ciunt aquas

C orpora collegit ſebru[n] foror alma Beate[]ry
Quæ ſimul inſtructa c[ò]tumulau[t] humo

F. b. mart. Fau
ſimi. Simplicis &
Beatricis.

114

4

A V G V S T V S

Cum ferus hinc cupet feuïm lucretius agros
Illorumque foror cum supeſſet ad huc

V reaperet campos nullo prohibente cupitos
Dira Beatrici uincula nectut atrox

N olentem celebrare deos huc præfocat illam
Fratribus exanimê foffa ingavit humus

I udicis at manus æthereinò deſuìt ultrix
P œna datur sæuìs debita flagitiis.

D um ferus ertepto celebrat cœiuua campo.
Turba ſimul rapto plurima ad eſſet agro

M ox inſans ulus ſefidens (mirabile dictu)
A etatem prier fìc ait ora mouens

L ucreti inuadens inſon tem cede necasti
E ntu tartarea mox rapiere manu

H is dictus ſtygia rapitur lucretiù ſumbra
Et uomit inutam regna ſub atra aliam

A iter acab fuerat rapiut qui predia Nauoth
Sic dignum eſoluit crimine ſupplitium.
æ etiam ſacris Felici muniet aras
Exultif expleuit qui loca liberii

D oetrinam ille lequi uafri dum denegat arri
Hereticæ accepit ſata ſuprema manu

T olle oculos cernes medium emicuſſe leone
Qui mædo pheeho lumine tectus erat.

A nnua fœſa ferens Senen ueneratur & Abdon
Quæ ſinem menſis preuenit orta dues

P rotulit hos dulces fructus iam Barbara p[er]ſus
A t decius Romam mandat iniquuſ agi

S eptodium uerſus ducitur. ſolus utovent
Structa colu[n]ari iam ſimilachra loco

S olis at emuſſa ſtatua hi ſpreuere ſalua
Plumbea p[eu]tunt ergo ſagella p[ios]

V t ſint eſci ferus media hinc ſtatuitur harena
Depolitos ſeruat nò uorat ipſe leo.

F. b. Felicis
Pont.

T H

Dimidui Leo
nùs oritur-

T T

F. b. Martyn
ſenen & ab
don.

FA

L

VIII

D epomunt urbi crudelis pectoris iras
Humanum accipiunt ingemung quibus ferg.
I nterimi ergo iubet Decus pedibus tribetes
Hoc solus statuunt ad limulachra pios
C orpora dehinc iussus lanctus accepta quinus
Iam qu domi fossa cœtumulavit humo
V iltima thure caret me cœtumuata lequetis
Tempora iam melis dicere fessi mœnent.
C aedar ur Augusto iam cœssit Iulius urke
Iulius auguisto cedat & orte locum.

FASTORI LIBER

NONV

VI·FVIT·AVGVSTI·
DICTVS·DE·NOTE
MENSIS·

LAETVS·A DEST
CAELO·CAELICO
LIS·Q3·DEIS·

Lætus adest mundo si
crea si p omia Romæ
X yste tibi lætus frate ibi
atque tuis.

Hoc et enim electus triplici redimit & auro
Hoc menfe & Petri fede receptus eras.

Menfe sib hoc quum latius bene cœgit urbi
Cum te pœtificem cœperit atque patrem.

S ed fileo: nam bina dies tibi mèse dicata est
Inte quem potero cum referetur honor.

A V G V S T V S

ba

D exter adef dum lacra cano: lis noſter A pollo

Deme metum immodico muica pudore lyra est

cat

S extulem hunc ueteres dixerut nomine mělem

Nam procul hiberno ſextus ab imbre uenit

M aterna auguſtum tulerat September ab alio

Prebuit huic nomen no tchin ille ſuum

S extili quoniam cōſul puf ille creatus

Hoc měle & cuictor clava trophea tulit

S extulem iubet ille ſuo de nomine dici

S iecq. uirif gratus temporibus quī ſuit.

Q. ſit gratus honor/qua ſedultate tuendus

Hoc facile exēplo noſcere quiſq[us] potest.

Vincula hi
Petrus

P prima Petri ſacco ueneratur honore catenas

Vide quibus ſolyma carcere uinet uſerat.

I d ferul Herodes Chriſt i ſeuilinuus hoſtis

I uſſit erat uigilum plurima turba loco

N ox erat: & petrul dum carcere domit opaco

I nter cultodes & iacet ille cluōs

A ſtit interpres celo demilſus: & ore

Lucifero noctem deputat hæcq[us] dedit

S urge: tuas proprio cīcunda tegmine ſuras

Cingere: ſume togam: meq[us] ſequare ducem.

P aruit, e manibus gemine cecidere catene

Vitro iter egrēſis ferrea pōta dedit.

A t tandem in tenues euauit angeliſ auras:

Cernere p[ro] ſomn[ui] dum putat illa p[etrus]

T unc rediere animi tunc Petrus coda recepit

Et ſolus properans talia uerba daberat:

N ofco equidem: celo dominus miſeratuſ ab alto

A ngelicā famulo nunc mihi milit opem

F cce manu eripuit me nunc herodus iniqui

S pe ſolymæ plebis diſpuit uemala.

InnōCATIO O

b[est]ro muſa refer quæ ſelto celiſt origo

Hæc quiſ ſancti uincula digna ſacris

Affut hif dictis poſcenti candida Clio
Per quam queſiti xeddita cauſa mei.

Cæſarif archadii vediens Eudonia cœiue
E colymis româ vincula facra tulit

Vincula facra tulit pòdus crudele lacertis
Iam perei manibus nò bene digna facis

A ugusto auguſtas coleret dû Roma kalèdas
Ritibus antiquis & reſoluta foret:

S exuæt indoliit ueteres Eudonia ritus
Mens erat in Christum tota; prona deu:

O binet ergo rogans ritu cedente uetusto
Vt petri unctis annua festa ferant

A ngelico populis fatiatis pane dabatur
Pontificis nutu gratia plena dei

1 nde coronatos potuiffes cernere crimes
Et dapibus populum feriendare datis

1 amp[er]ioc[it] paſſim feruebant cùna theatra
Iam fora iam luchis copita plena ſonant.

T empla quoq; annolis còſtructa fuere carinis
Quæ populo moſtrant uincla facra pio

S unt admota ſimul ſimul ut duo uicula colatus
Quæ dedit herodes quæ dedit inde nero.

Mirandum dictu mox ſponte annexa fuerut
Non ea compegit ſlama nec artif opus

Et L ux Maſchabros eadem ueneratur in aris
Qui pro lege facra ſubſtinuere mori

S æutret lucet Antiochuf: renueve ſed illi
Porcina dentes ungere carne ſuos

Quanta hierofolyma ſremuerunt prædia iurde
O quotiens ædes tunc ſpoliata facra

Armorum strepitus ſeſonare per aethera diros
Auditur o quotiens præſia ſigna mali

I d meruere tamè mètes in ſrimina prænæ
Et genitahbreo pectore duretis.

F. Matthäors

L A VIII A

116

A V G V S T V S

Dies ægyptæ ca

H

H i pro lege mori quoniam habuerere licet sint
Hebrei: fastos huc habuerere dies

æc quocumque illeacis lux est, signata flagellus
Huic dedit Ægyptus nominis: esse feri

Cafus aquæ
Aquævij occæ

A

Itera lux surgat, quâ fundit aquarii urna
Bif duo demergit, fidera caufus aquæ

C aput pisius
australis occæ

A

ultralis ue caput piseil se le occuulet undis
Qui fius am ex ینا قویوره پوت ایوانی

F. B. Stephani Pontis

T

ita dies Stephani memorabit nomê: & aras
Inſtraeut: huc Romæ preætul iurte fiut.

C

ælarei ſceptum ſolii Galienus habebat
Collega impii uallerianus erat.

H

i duo Christuolam gaudebant, pdere pletem
Sæpui: intincta est, ſlanquine roma pio.

S

uccellor p[etri] Stephauiis tum uera monêdo
Traxerat ad ueram p[ectora] multa fidem.

C

um patre Nemesio Christum lucina tribuno
Nouerat: hæc lucis cæca xecæpit opus.

C

umq[ui] ſuo Christi Eupia nouit Olympo
Pectoris ob dotes h[uius] tribunul erat.

T

ora domus ſacro ſimul est in fonte renata
Et p[rier]er Christum n[on] putat eſſe deos

H

oſ igitur cunctos dicti firmaui amicis
H os monuit Stephauiis fortia gefa ſequi

H

ortatuſp[er] ſimul ne p[rae]elia ſeua timerêt
Prop[er] deo cupent ſultima quæp[er] pati.

H

os tamen impietas criptas habitare remotas
Impulerat: tutul nec locus urbi[que] erat.

H

eu dum lucinæ Stephauiis latitaret ian[no]
Quod modo Calixti nomine nomen habet

C

um greg[em] criniticola iam miſſo milite captus
Ducitur huic trendens Vallerianul aut.

Q

uid Stephane hanc urtem, p[er]dil diſiacra deo[rum]
Dum prohibes ritus nos celebrare patre[m].

FA

L

VIII

W1

R. Respondit: nò pdo urtem: fed uera recludo
Iura dei: solus qui flup astra regit.

C. aſaris hinc iuſſu ad martis p[ro]duc[er]t ædem:

Qua ſroma e[gr]ef[is] appia porta patet

I. uſſum erat ut Stephanil m[ot]e iuſu]latus obiret
Abnueret marti ſi dare ſacra deo

V. truentum est: h[ae]c uota dedit ſicuoce p[ra]ſtus

O deus o ſummo q[ui] regis uma loco

T. e m[à]clante b[ab]el defect[ur]t p[ra]ſa t[ur]is

Tu potes h[ae]c martis p[de]re t[é]pla ſeri.

H. æc ubi dicta: nowis tonuit mugitubus æther-
Maxima pars templi quaſſa fragor vuit

D. iſſuqiunt egtes p[ar]di: fed f[ida] c[ater]ua

Cum Stephano ad ſolitã iam rediere iſpeci[nt]

Quæ tua uſis M[aur]ors qu[è]n traces qu[è]n ue p[el]ulſi
Et quem Romulide ià coluere patres.

D. iceris o fines longe ex]t[é]diſſe tuorum
Tutari templi n[ò] potes ecce tuum

T. e S[te]phanus uic[it]e natu depulit urbe
N[on] enſe: at ſancta uoſe ſugatus abis.

O cecas ueterum penitus ſine lumine m[é]t[es]
O pronas muſis & ſine m[é]te deis

H. æc licet agnoriur k[ur]ſus ſine p[ed]ore Cæsar
M[il]erat: ut S[te]phanus ſaucius enſe cadat

D. um lucinæ igitur p[ia] ſacra minuſtat i[nt]reto
O ceubuit: c[æ]elo uertice ſi[mi]na petit.

C. um q[ui] eruentata ſuit ille ſede ſepultus
Id meruit ſedes tin[ct]a cruore ſacra

H. ac lice alpitiunt uariis regionibus umbri
A[ng]elica[es] populos templa adiſſe deæ

P. ro ſeelere admisſo plena i[nd]ulgetia templo

Sumitur h[ue] propera qui cupis eſſe pius.

H. acce[pt] die p[mi]s coheat ſi luna kalendis
A[ro]n depul[it] nobile carnis onus.

Indulgetia b[us]
Max[ie] de p[ò]ti-
uncula.

A[ro]n p[mi]ns
l[eg]is ſacerdos,
h[ae] die-m[oi]t.

117

FA L VIII

Mutuere patres hæc tempora cauſa monebat
Vt nato dno maiò aduſſet honor

Dixit et abſtessit Nos huc apre ſequamù

Egregiam inuenti corporis historiam

Q[ui] e[rit]en[is] Cæsar regnarat Honorius annis
Relliquixæ tanti quum patuere uiri

Preſbyter infligilututanus iæde cubabat
Horac[us] iam tene[re] tertia noctis erat

Neque ſomno captus, nec erat uigil. int uterem?
FActus in excejſu forteq[ur]a, meuſ erat.

Vitul[us] aduſſe ſuit procero corpore: pulchro
Ore ſenex dictus nomine Gamaliel

Prolixa in barba, nuteq[ur] i uelte uerēdus
Afluit: & ſtabit auræ uirga manu

Difinitus auro caligis ſua ceura tegebat
Auratae ornabant palliag[ur] alba cruces

Mox ſulua tetigit uirga ſub node iacetem
A top[em] aut o ſandos ſurge require viros

Per ſtode iam tumulos quos uilla Caphagama moſtrat
Dum fruor humanis: h[us] meuilla ſuit.

I p[ro]ſe ego tarſenſis pauii nutreutor ibi ſum
T[em]ris meu[m] electos iueneſt[ur] viros

I p[ro]ſe nepos Nicodemus ibi eſt iibi natus ab idas
Ille[rum] & Stepha[n]us nobile p[ro]g[nuſ] habet.

Hic poterat lapidum magno eſt comp[li]us aceruo
Carpendus ſæuo dente reh[ic]tus erat.

E xanimata dari precep[er]i m[é]bra ſepulchro
Quæ duct cedat dum iacet ille uia

At Christi monitu dichat q[ui] fonte renati
Contigua Stephano ſtat Nicodemus humo

Hunc iucla cohors digno p[u]auiu[n]t honore
Q[ui] coleret Ieſum divipuit ue domu.

Cefum uerbetibus tectoq[ur] opibetq[ur] recepi
Ea[mi] ſic medica p[ra]ma redepta ſalus.

A V G V S T V S

C effit ab humanis paruo post tempore rebus

Mortuus en mecum nunc iacet ipse nepos

I pse colens Iesum caſte degebat abidas

Filius: en mecum stat tumulatus agro

A tamen ut liquido discernal cœpere nostra

Quæ loquor hæc memori pætore ſigna tene.

T res buſto calathos auro fulgère uidebis

Argento quartum qui nitet muenes

A ureus at primus tibi pro tomartyris archus

Monstrat purpureis fragrat crille roſis

Q uos roſa candidior complet: duo cœpore pmut

Hi calathi meceu iam Nicodemus ibi est.

V irgineu argento intextus demoliat Abidâ

Fragranti est calathus plenus & ille croco

N os locus ille tegit qui Delbatalia feetur

Præter noſtra ibidem bina ſepulchra manet

S unt uacua hil cœiunx iacuit mea trifto Etna

Iam pmogenitus leſemalque meus

H of ambos uoluit pariter deus inde mouerit

Nam prope nos miſeri nò meruere tegi.

N am remuere ſequi dnuſ ſup omnia Iesum

H os multant: mevutis tartara ſupplitiis

I ohannè ſic ter monitus lutianus adiut

Qui prærat ſolymis ordine remeſt tulit

F initimis uocat ille uivos ex uribus et rem

Expmit et ſotios admonet ille ſaceos

I tur in expressum iocuſis canibus agru

Perfoditur ſubito turbine terra tremit.

V nica nò tales uoluerit compnuit odores

Ex iuït amoto marmore qualis odor

S eptenis decies uariis q corpora morbis

Oppreſſi fuerant: reddita odore ſalus

A llatoſ Stephani cum protomartyris archus

Monte patres ſacra compoſuere Sion.

FA L.VIII A

119

Arrida terra diu fuerat pluviæq; petebat
Optatus sicca decidit timber humo

F elices fuerant solymi iam corpore tanto

Quis romam hinc tulerit noſcere miſa ſelimi

D ius meſis adest rurſus q Polymnia narrat
Et geriſi & faciſis cuncta referre manu

1 am solymi ſtephanuï multos habuere p annos
Qum romæ ſolymos urbe Senator adit.

D ius Alexander fuerat luliana ue comiux
Vt lecti conſors ſic fuit illa uiae

T anta uiro in Stephanuï fuerat reuerëtia ut illa
Orandi ſacra ſtruxerat æde locum

D eniçq ab humanis excedens mēbra religi
Contigua Stephano cōtogerētur humo

S eptenos celebi curli iam fecerat annos
Per duodena means ſidera ſolis equus

T uncluliana ſuo quōdā uiduata marito
Ad patrios optat moſtæ redire lares

A d Solymi lachrymās antislitis ora p ſeſta eſt
Ferre ſibi liceat cōiugis oſſa rogat.

1 Ile duol loculos motus pietate rogātis
Argento inſtructos prompſit et ore tuiit.

H orum quo iaceat mulie mīſerāda ſepulchro
Vir tuus ignoro Tu modo cauta uide

1 lla aut agnoſco mediaq iuocē cucuīt
Quem putat eſſe uiri basiā dat tumulo

H une capit huncq gerit ſecum: meliora q pōtar
Q[ui] petat: et pretium cāriuſ error hakeſt.

1 mpofuit puppi tum carbaſa præbuit auro
A ethereq angelicis cantibus hymnus etat

P rætereunte ſacra gaudebant martyre cæli
A t medio exhorrens æthere clamō erat.

H eu heu nam tranſit Stephanuſ nos igne flagellās
M exgamus mediis fluctibus ergo ratem.

119

AVGIVSTVS

P rotimus in cælum collugunt equora uentil
Nautareum clamat rapta paiore manus

O stephane o Marryr turbæ succurre uocati
Irrãa profit et rate pignus habes

T alibus orabant: quum uilus in arbore nautas
Hortatur: tumidum lenit inde mare.

T artaxei fugere hoffes martis unda reledit
Et hua felicem dirigit aura ratem.

C àcedonem applicuit, dehinc se cœpit adubem
Quoi collitusus nomen habere dedit.

E greduintur aqs nautæ / sandas et recòdunt /
R elliquiat: gaudet mätyre græca cohors

C R omni igitur fuerat fraudata hoc munere: donec
Sceptra theodolius cæpat imperii.

C ontigit ut stygiis Eudolia cœpit numbris
Vexari: claro nata Theodotio.

R omæ evat ergo monet mox lutera miſſa uerèdi
Qui collantini ſtalar in urbe patrem

I ndoluit pater: & natâ iubet urbe grini
Saluandâ adduci relliquiis Stephani.

D ueta erat: & Stephano miſerâda eudoxia corâ
D um ſtaret cœpit manibus acta loqui

H inc nunqæ egrediat: latiam nih mätyr iurè
Portetur fari cogimur ipse iubet

I mpetrat ergo pater facundo hortamine Cæsar
I n latium Stephani nobile pignus agi.

S ic pepigere tamen: laurentius urbe daretur
In c[ui] uicem pium ſumeret urbe Stephani?

L ongum emeſa frettum portu iatil uneta tenebat
Italiae læta est mätyre terra potens.

M unerit haud expers fuit urbe capana lacerti
D extrem habuit. Stephano struicet, et pla dedit

H inc fuit allatus patrem lõgo oedine româ
S e digno fuerat compoſtus et loco.

Eudolia
Theodotius

FA V L. VIII.

129

E extra umebis muros qua stat Laurentius: ædes
S uscipiens illum grata sepulchra dedit.

Mirandum dictu dedit ipse levita levitæ

Sponte locum: lotios cæpit & urna duos

T artatuo incurvus est Eudolia urgo redepta
In columni gaudet virgine quibus adest.

A ggreditur cum grua manus pmissa referre
Pignora: at aggræssu motua pene cadit.

E t uox audita est: Hispano martyre gaude

Et solymo gaude martyre Roma potens.

Memnonis exortens genitrix lucemque repôtans
Inuktino renuehit debita festa pio.

P resbyter is fuerat Christi dühnomē honorat

Supplitio affectus lidera Martyr haket.

V irginæx matri nonæ pia festa repôtant

E lap læ nomen quo tribuere nuies

Q uid loquor: an ne hual preutit abordine legel

Natura: ut fieret cum cane tristis hyems

P roximus ingemnat phœbo tunc lierius ignes

A estius flammas regia stella iuuat.

A n uerum est hac luce nuieſ fluxisse pauras

Ferueret tota dum canis acer humo.

T alia ſub dubio uoluebâ pectore: quando

Reddita ſunt dubio talia umebrâ mihi.

Q uímedio uastam suspendit i acer terrâ

E x nihilo faciens quicq'd ubiq'uides:

Q uí urgam i colubri i urgâ colubrii quætù

Fecit: & ægypti languine tinxit aquas.

Q uí loluë precibus firmavit i æthere solem

Silueti eurus qui prece fecit idem

E t qui fecundum fecit ſine ſemine corpus

Virginis: & pura urregine factus homo:

Q uí mundi ſubmerlit aquis: incêdet et igne

E t relídens iudex omnibus unus erit.

F. b. Inſtini

F. b. Virgini

Marie de nuiæ

120

AVGVSTVS

I lle idem (veluti minac la plurima rerum Monstrat) in hac iussit luce uemire nuies

S iruſ haud potuut caludo nec phœbus ab axe
O blare haud potuut regia ſtella deo.

I d ſuadebat honor castæ & pia cura pareus
Quoi ſacer in tota nò erat ume locus

P ariitius romæ coleret dum lata Iohânes
Prædia: & imenſas duies haberet opes

C um conforte thorì cuîam ſine prole dolerét
Vrgmæ dederant pectora tota deæ.

S upplicibus uox una ſuit ſic læpius illius
Grata deo nostras ſuſupe uirgo preces

N os uolut dnuî fieri ſine prole. qd ultra:
M aior forte homin prouenit inde ſalus.

T u modo diuities diſpone puerpera nrâs
C edat inobsequium copia nra num

N ox erat: & ſubtil horrefat nubibus aer
Pronnus exquiliſ nix cadit alta iugis

E t tantum tegit illa ſoli qutuè eſſe ueret
Templa ſtruenda deus: cætem apta manet

L iberio uirgo apparet qui præevat inurbe
S opitoq[ui] patri ſonnia uera tultit.

N ulla mihi ſedes tota eſt (ut cerim) iurbe
Per te (ſic placitù eſt) illa parâda mihi.

A uſpice te mitis ponet in tēpla Iohâneſ
Quo cerneſ lapſas colle iacere niueſ

I lla nodre etiam uila eſt dea uirgo Iohâni
E t placidos dula ſolueru uoce ſonos

O qui diuities o qui mihi corda dicaſt
Te iubet hoc largas pendere tempus opes

I pte liberum quo nix ſub colle recubit
Ilius auſpito conſtrue templa mihi

L iberium poſcit crocea ſub luce Iohannes
Inq[ui] uem montus nodiſ iuerq[ui] reſert

FA L XVIII

121

F. b. Dōminicī

1. aur in exquilibus ubi nix congesſa iacebat

Conditaeq; inditio templa ſuere niuis

T alia dicentē cupem diī noſſe: niualiſ
Barba ſenem prompſit. uoex: ſequita niij

I lle ego ſum terre ſolymæ q: captuſ amore
S: ub preſepe dei iam tuſtulatus: cream

H incime traducti ſinuſ & preſepe tenêt nunc
Quæ loquumur nuuec templa dicati deæ

CH acq; die recipit meritoſ hispaniſ honoreſ
Dōminicuſ fluxit cuuſ ab ore ſauuſ

H une grauido genttrix diī ferret uètre lohāna
Nocte ſopora dedit ſonnia uera quiſ

V iderat hæc grauido catulaſ ſub cōpore ferre
Quæ tenero aedentem ferret ſore facē

Quæ multas paſſim miſi cōburexet oras
Noctis id oraclum certa ſequita fides

H ic et enim populos diuo iſplāmauit amore
Dileupit rigidum pectoribit ue gelu.

P er ſonnum hunc preſuſ laterani tēpla lohāms
Nec aderêt uidit ſub ſinuiffe humero

F orte: relligio magna p parte labasſet
Nipalſim huc dederit dogmatu uera pater

A rgento expulſo tunc ærea uenerat ætas
Aetas flagitiis ærea plena ſuſ

T une et ſontem iuriſ ut plecteret orbem
Vibrata eſt dura lancea terna manu

V irgo tamè populi ſuccurere ſueta miſellis
Obtinuit paruas ad mala tanta moras

O pater, o fili iam parce nocerouſ aruus
Debita nam reddet ſonera cultuſ ager

A gricolà dabo domini: qui nectat ad ulmos
Halſtereſes uites diteſ & arua ſimo

O puma proveniet inſeſis uindemia preſa
Sub pede complebit dolia multa mero

AVGVSTVS

R ef lequitur promissa dege. Vir fortis & inlons
Hæreticos iucit dogmata uera dedit

S cripta manu facra liipauit charta ter ignes
Hæretica iſtāmas iacta erat illa manu.

Q ui tribuſ in fluio lapſi iacuere diebus
Abluere illius nò ualeſ unda libros.

A gnouere patrif ſacros elemèta libellos
Quid miuì: accipiunt ſi documèta uiei.

I nnumeros ſupo rediuius reddidit orbi
Non remuit membrai ſuita redire ſuus

Ante acres troiæ pugnas hunc eſſe ſutur
Vidut erythreo carmine muſa canens

V enturi hunc cecinit ſtella[re] Sibylla uocauit
Et uilim eſt pueri ſeſte ſedere iuſar

P ræconum hic cetus diuini dogmatil ægit
A top quibus degant dogmata colſtituit.

D emuì alàm meritus cælo exhalauit opima
In quo terrenæ fœnera meſſis habet

H oc exauda bono preclara Bononia gaude
Quor cedit ſtidiis attica terra bonis

M embra uiri reuerens alabastro còdita ſeruas
S ollemnem ante aliaſ huic age læta diem

H uiuſ inſe ſacro dictata leguntur ab ore
A top Eſdræ propria ſata notata manu

oruiſ & Aristophylax majori ſed pectu & urſe

Dimiduiq[ui] ichre nò patet ecce polo

u licet aſtra uigil ſpectes nò illa uidebis
Subdita phœbeis ignibus illa latent

Itera ueda diel non dui languèribus aſtus
D um properat ſi quid tollat ad aſtra oculos

P ræterita uila eſt quæ luce fychula cælo
Non patet hæc phœbi lumine meſa latet

H uius ab occafu tribuere ex orchia priſi

Autunno mores proſequar ipse patruì

Corinus

Aristophylax

pectus iuris

Dimidui ſidæ

Fidicula occ.

Autipnus
inchoat

FA L. VIII

TH ælux pontifici Xyſto celebrabit honore
Vnde tuum prælul Xyſte uocamè habes

T une et agapitus/une felicimus una
Sollemni accipient annua uota ſacro

A tica terra tuli t Xyſum què duleſ alêdui
S uſepeſt placido philofophia ſinu.

C complexus Christi ſeruens pectore legem
C òmum Petro pauit & ipse gregè

T une Decù impio ſuberat romana potestas
Dedira tunc uam ſ genl erat uſe, deuſ

C ælaril impio una quapatet appia: Xyſus
Ducitur ut mari det ſacra at ille negat.

Q uin potuſ templum iuſt nutare ruina
Maxima p[ro]filo p[re]cipiente vuit.

S idera t[em] Xyſus cæla c[em]uce p[et]uit
Magna ubi purpurea præmia c[æ]dus habet.

C orpui at in ſacro Caliſi c[ò]ditur anivo
Multa ubi ſanctorum c[ò]pora caliaacent

C æditur agapitus & felicimus una
O bene felues quos habet aula poli.

N une etiam p[al]ſim Christo celebramus honore
Qui magno enituit lumine mōte t[ab]or-

E iuſ erat uultus ter ſolis lumina uincens
Pallia candentes ſunt inſitata niueſ

A ſſuit Hehaſ & Moſeſ legi ſer una
C ognita n[ò] mundo uerba tulere ſinuſ

T res ibi diſcipuli ſeruebat p[ect]ore toto
T une q[ui]um o ſuerant præſia uerba p[et]ri

T erna tabernacula hic faciamus dixerat: et ſi
Monte ſub excelſo nunc tria ſtempla manet

M uſa doce. æthereuſ num luce appa[ur]uit ilia
Corporiſſille nitor: qua datur æde ſacti

T alibus orabam præſto ſuit alma Thalia
Et ſoluit binis ſtra rogata ſonil.

F. b. Xyſi
Pont. Agapiti
& Felicissimi.

TRANSFIGV-
ratio domini

122

AVGVSTVS

N ò hac enuit Christi omnipotens imago
Verum id dilecti hæc afferuere die

Tunc ego dicte ruinae cœm cur expedit uas
Sive aliqæ uno dat pia sacra nouo?

Cuius sacros populus tunc accipit æde racemos?
Nunc delieta licet prefamen acta prius

Reddicit o q[ui]to series arrana sacrorum
Ordine cuncta refert quæ deu[que]it homo.

Dum cænaret ait: Nò hoc de munere uitis
A mplius ipse bibam donec i alia ferar

Tunc novia nina bibim tunc largo nectare cœli
Vndabit: uocis sic meminere sacra

I d[um] refert homin novæ cœp[ora] lumine quædo
Phæbus uincet terc[em] quatuor fac[s].

AVGVSTVS

Halsprope construisset Cæsar tibi gratior iqua
Nunc tua templa manent dat Cyriace domui

Per sefarum interea iam regis epistola uenit
Quæ supplex magnâ Cælaris optat opem

Suum erat ut Cæsar Cyriacu mitteret ad se-
Nam Iobiam natâ prefferat umbra nocens

Mititur: & uasium Cyriacus navigat equor
Larguif et ad perliu atque Smaragdus adit

Vtuenti est subiunt excelsa palatia regis
Rex illos hilari suscipit ore lapor.

Mox hoſtis flygiuſ Iobie de copore clamat
E n promissus adest nunc Cyriace labor-

Romana quodam nunc p[]side p[]ellere terra
Quærisut arthemie ſic Iobie ue faues

Tunc Cyriacul ait Chriſt iubi nomine dico
Corpore uirgineo protinuſ hoſtis abi.

Iuſſuſ abit genitor lætatur loſpice nata
Cum populo est facis mox madeſtactus aq[]s

Verbigenæ læti iam numina uera fatentur
Cum ſotiſ româ tu Cyriace rediſ.

Maximianuſ atrox ſimulac romana ſupba
S cepra manu tenuit comouet ama deo.

Cum ſotiſ clauſus Cyriacus cæcere opaco
Optatam propriuſ gaudet adefſe diem

Admonituſ dare faca deuſ mox abnuit: illum
Feruenti immerſit ſi[]b p[]ice Carpatus.

Cæditur hinc duris nervuſ polituſo cataſa
Non timet iniſitas cælaris ille manus

Impat iratus politos in carcere Cæsar
Sæna biſ undenos ſata ſubire viros.

Hoc inter capitibus muta Cyriacu obnuit
Tu pie large iaces tuq[]u[] Smaragde iaces.

Nunc ſimul altrigero p[]ia turba pedetis olympo
Dat p[]oenas Cæsar uos bona ſi[]ma ſouent.

FA L VIII

124

Quin et cum lotiis Cyriaci tecta profanans
Non impune facit balnea Carpalius
Nox abit & dubio furgens aurora rubore
Candida phœchos adliuga nectit cquos
O ccidit arcturus medius prædict & ibre
V tile nunc Olitor brassica poffit opus
T e transferre monet nunc plātas ſemina qvz
I uliul acceptit mèle fouèda ùio
D educto hortoz plantas potel amne rigare
Fœcundo delit ſi tibi caus acque

F. b. Romani

H ac paſſim ue die Romani ſaneta uocatur
Nomina quem templis annua ſacra coluit
A cripit æternû lubito couëlio uitæ
Sanguinea en pretium morſ inopina capit
D um decii impio Lauretius impia ferret
S upplicia: haud tantif ceceret atq. malis:
Quidam aderat decii Romanuſ noîe miles
Qui cælo angelicâ uidit adefſe manû
Ante pedes atratus Laurenti clamat Ieſum
E cce ſequi cupio qui regit altra cleus
P rotinus hunc ſacris renouat Lauretius ſidis
S ed decii contra febriit na feri
V ertice multari Romani p[]capit. ille
S ulcapit æternas æthere caſiis opes
Q uid defecturas miſeri terræq. mariq.
Quærit: & mun[]q. prorsus habetis opes
V nica q[]ta parat nec deficientia cælo
Lux parat æternas unica duittas

H ane lucem & læti ſaluere inbete quivites
Eia agite o lætis uinitate p[]ectoribus
E xcell[]e retonis rehent timinibus arces
Illustret patiilas ſalma coruſcanias
P ontifici nomè paſſæ uocibus auræ
Ingeminent Y yſi terq. quaterq. ſonent.

Corentio Xyſi
iii. Font. May.

124

A

A.V.G.VSTVS.

T uq X yste choris pater exultatibus adlis
Nanq tuil meritis ilia facerata dæel

H ac quod duisim clausos còclauè tenebat
Luce: deus facro fudit amorè patreſ

T e dignum unanimes petri aſſeruere cathedra
Te legere unum cui data ſiimarei

E rgo itola ornatum ſolio politiç supbo
Turba eſt pontificè te uenerata pateu

Q ui nup francifcus eras mox noie X yſus
Diceris & quartum te facer ordo uocat

R omanæ o qùm rebus bene còtigitur bis
Q[ui] bona ſidereè fata tulere faces

T urpibus en reparas ium deſomata rainis
Templa nouas pontes ſténis et ece e uas

Q uas A grippatulit quas deinde Tiberial auxit
Virginei reparas tu q[ui] fontis aquas

S e tibi deleri Traianus & æneus ille
Deleri nerux fetibi clamat equus.

P rouenunt muliſ ſolatia magna: legêdos
Dum t[em]a dat nobis bibliotecha libros

N ontot Niliacireges nò pollio quond[am]
Non p[ro]ſtrati tot p[er]cura dedit.

A tria còtinoo ſplendefant ſtructa paratu
E ſt naticanu[que] cingere cura uigui

A ntiquos magno reuocas molimine cultus
P[er]e recht præſi nunc tibi Roma decus

A nuqui[que] pene pares rediere poeſt
X yſte faci uates qui pietate lenaſ

C lauigeri ſalutè ſuccesſor maxime Petri
Comiſſam Petro qui regiſ eccleſiām

Q u[in] Christi populos inmiico Amate ueril
E t ſuferiſ ſolio qui propiore dei

V iue diu antiqs n[am] ſub præſule X yſte
L audibus æquari tempora miu ualent.

FA L VIII

F. b. *Laureti*.

S igitur major duxerudare fecundi

Nec preestag ferant offa seputa homi

Exultat igniteros ubi phœbus ab equity cito

Postque laurenti templo patrocinium

N anq[ui] eruentos inter mihi credite testes

Nemo unq[ui] poterit gratior esse deo.

X yflut ut æthereas animâ exhalavit in annas

Digna ubi sanguinei dona laborit haker

C arcere mox fuerat politus lauretius atro

E cœlefiz a decio dum prieretur opes

P arthemio p[er]um fuerat datus ille tribuno

Mox hunc prepositus valerianus haker

H in e clauſi hippolyto tenebris q[ui] careeris illi

Occulti & cultos menbat autem forens

S tat huc alluſ ibi pariter qui careere longe

Et gemitu affiduo lumine caſſus erat

L ummis offitium lauretius attulit illi

C redentè faceris diurenouaret aquis

A cœlebat quoque, ch[ui]m lux rapta negabat

Et reedit exultans posse videre diem

A ttonitus flapet hippolytus Christi qui fatetur

C unq[ui] domo maduit fonte pennis aque

D ucutur ad decum tâde Lauretius annu

Ille fit: latebris ergo requavit opum

A t uir inſus op[er] d[omi]n[us] fatiferat int egenos

Distinulans tridu poſtulat induutus

I interea fidu Christo ſimul aggerogat agmen

Cundus æc[ula] ſua fulcipit hippolytus

D emq[ui] agens illos fecim Laurentius inſp

H i ſunt cœleſt accip[ere] Cæſar op[es]

I indignat atrox nudum inbet ergo flagellis

To quæri in mediif gaudet at ille malis

H in e homi intemplo inſi poſuere tributum

R inſus ubi bāculis illem multa tuit.