françin aretini phalidiis agrigentis
in eplis ac illitum principem malateſt
am nonenim de malateſis problemiui lapit

Ellem malateſta noveſ
le principeſ illutruſſe
tantam mibi dictandi
faciit a tem�i: ut ul
preſantie tue/nel pha
Laurois noſtir eplis quæ
temper de greco in latini traductis et noi
tuо ut politicus ſim dicatis mito inea
interet oſo. Nai enim aſſequetur nòmo
militatuis ſeo ne docnam quidem aurui mo
am formidaret. Ham ut landes tuas in
almo tempus remittam neq; emi euiſnoi
ſit que poterit brem probemno complecti. Q
ornatis: que tanta eſset dictandi copia: que
non tuo et majorum tuorum ſplentore ſiparet:
Tacebo igitur in p[ro]tia atque ſimilam malateſ
tarum familiar; que non flamme mo in qua feli
n[u]ſimo prinapitu dum florunt: ſeo utque de
cors atque ornamenti clari ſimilu semper exſi
tit. Tacebo maiores tuos qui et ſi p[re]ſatuli
fuerint: tamen ſi hanc promittam aſſumeſ:
tautus mibi recentui laudu campus pateret:
ut non opus eſset antiqui ſima confectai.
Tacebo p[ar]tuitum patrem /Carolum /Et
malateſtarum patruos: quib[us] ne bellus rei
gloiam neq; iuxtum quatu[em] in prinapibus
requenent[ur] est /no[vo]iſ/non libentate/nò

ceteris utinibus huius temporæ preestiantiore
habuerint, qui ad coë inter se elee te utiue con-
tenisse inventur: ut quem preferas viva
fiale sit ferre siniem. Ad coë; omni inducio lau-
dantur: ut si quid egregeti, quid magnifici,
qui quid principes digni maiores natu me
misse uolune: ex illoui fortiter gessis, acu-
te dictis prudent cogitatis, exreplus adducit.
Accedis tu tantis digna progenitivb Colole:
nulla ex parte eorum laudibus inferor. Cum
ego cito aitmi magnitudinem, pietatem, libi-
htatem integrinos mores, que alias ut
dixi prosequar Latius) intelligem. Otm
maxime delegi cur nos phalaris ut inibi
bectur, ex quo (ut ingenue quod centio proh-
ter) maxime maiozi nivrum uel inestitudo-
nem uel negligens, adminio; qui de tanto
et tam predicti ingens iuro/uel nullâ peito?
uel crudelitatis tantâ mentione fereuit, coq-
rem adduerunt, ut eius dicitur, sembla
nota sit omnibus. A tibi autem magnitudo,
liberalitas, doctrina, ingens acutè, peito
lueatur. S ed profecto maligni videlicet uno
uel ad coë majo acerrime eramiatod. utinum
menta subterre. Neque arbitrium ad coë phalaui/
in coë a quiby inchoys perebatur. Qum doctos
vuros in phalarum finle crudeles. Qum nos
et inter suent nemo latinorum (p. 171) me-
nit. Cuiro et ualeins maximâ crudelitare
eius et aedem breui antigen. Eusebi? vel al.

YALE

enilb tempora quibus trāmdem apno ager
genti exercit, et ea quidem dubia) ànotat,
eius autè epleßonge magis et conditionis
eius et mori/pre le feri, testiunm. S3 niq
en credendi est. Ego quidem ante omnia lari
bendi grāa/nulli uerius qīn eplās exiſto.
Et hortus uo oſim iudicō uera coinſpobatur.
Verum ſi rectè conſidētur ſcripſorium affectus,
amœodum/metuſ/ADulationes et id genus
alia quin multa addant/multa subtrahant/
nemo aſſere dubitavit. A creditur conſi
horuſi, ignoſtio, nec eni omnibus meſtuerit
et res alienas p[]eruam[]s ſiſtantur. ex quib[]
difficile est p[]ropter cuenſus in diſtare: et cos
ali aliter l[]epe]nio (ut ſere in ſi ueſt) ſerunt.
Epistolas neque ſi in his quoque ſimulari
multa p[]oſſint et diſimulari) ueliores tan[]c
est quin dubitet. p[]eruio; eni res notas
ſarbi[]m.4. p[]eru[m].4. negat[]m.4. argu[m].4. res miſ
agitur. er quo marime affectus et auſſid
mores oſtenoutur. Qu line l[]uc quod ſarben
di gr[]u[n]tum metuſtum conciliand[]e am
acae gr[]at[]tù ut hom inu[]i e[]c inane[n]onuſt
ſimulant alij[]i: non eminuo[]i phalarum
contendere u[m]. et it[]e quidem. per l[]egem queſ
has eplās diligenter et illud consideratis
ignui. In n[]necies de phalaride nullu[m] ſimula
tiōns argu[n]entui. ſiemes max[]im aim
viu[m] qui n[]emiem formidet: n[]emiem ad
gr[]am alloquat. In n[]necies apte f[]rōtis lyiem.

Eplez uelores h[]utoſſe

Laudes phalaedis

Lauds epláz

qui quod aímo, id etiam oze hæc in deat,
qui nullam boi iuri optionem auçupet.
Amppe qui et gloriam et oüm adulatioj
sunt et atque contemnat. Vis in deos/in
partam/pietatis exempli? Hæres phala-
um qui et deus pietatiur et exil ad
estit ienendam patram atque ornamam
pœuias el. ingitur. Vis studioru muſtrui
amatorem: p[ro]vulzim intuere. Qui (heli
com) præam ſimuli ſimuli captum a ſe mu-
ſavi teuèntia ſeruamit. Vis literaliter:
Quem phalaudI prepones? Neq[ui enim
q[ui] non ampiat. See q[ui] a ſe munera non ac
apiantur. Sepe conquenitur. Quis bene
de ſe meutis/gratior p[ro]vulzid: qui mai
fecio in coniuratiois e[mie contra ſe depre-
teni um media ſin præcius coniunctam. Et
q[ui] plurib[us] ſponte ſi a p[er]petuit. Iac et huius
plura q[ui] digni ſima p[ri]cipe/i n[si]s e[plis]
qui[s] p[ro]eit iu[n]eri. Et (quod ſimuli est
u[n]eritatis argimencui) ſemper ſibi confrat.
neq[ui] emi u[m]a t[on]e fieri p[ro]test ſi ſimulando
qui[piam] e[m]t[em] ſemper tenorem fuer-
ne. A[ff]ui et conſienciu/nel inutus arma,
ad morbos ondencos non mi[n]im trutat.

Ceterum ius e[plis] mebi[li] grani acuti-
piessi (et g[ui] coru[m] ac litinou[m] p[at]e dix-
erunt in coribendi g[ui]em es. acui di
conu[m] caructem iu[n]itam al[sc]equi mea p[ro]n-
ul[que] o[no]. Sententias tamen ip[ro] me

allecuti: que et prudentia et lipia plenas:
et ad tene viendit punicibus marie ad
modatas, quis negavit? Arium igitur (cum
in manus in uentaret elegantiam adminiat?
tolui eis duo milia fere anorù iuris lores
latinise. Quare non arrogantia (neque em
vires meas ignorò) se eo ai quia ingemio et to
trina ualent. has hecno qua i velle adducti?
latini uertere neglexerim. Ego et li lipra
vires omus me subitùi et telligem! libitù
Catus: ratus in cultiores haberi. *Pn nullus.
Crucelitatis aute quam cu omnes attulunt:
non tantù mihi si arrosto: ut melius qum ipse
se ex culturis me eristunem, si p[ro] caram fui
agit que q[ui]m probabilis sit tua poterit preſti
tia indicare. O tamen dicam quod, ad eum
dEFusionem non parum fac[er] i.nbitur? ex p
mis aque trammis fiuſſe phalarum: tu qui
mi ſuperbi tempribus. Ham et p[ict]agoriam
(ad quem phalaris (c)vib[ent] eo recognite flouſ
ſe et luni, et agellius et eukebus alderunt:
eo tempore ſculi trammis experte s[et] p[er]
no e[mi]n[em] (artem et eni et a patria alip[ia]
luce erulem (seip[em] testatur) et ei que paulo
ante ne parerem quidem habuſent: paere
indignabantur. Hinc populo[rum] odii hinc
conventiones hinc phalaricus metus et d
feruntur: condelitares emanavit. Q[ui] ut et
beignitas tua et moru[bi] tuorum preſtantia
talem ad iubitas ſele ſemp[er] gellent: ut mihi!

quam te carus huc in agis quam utam quam felis at
est tibi presentur: uel aliorum principiis exemplo
quo metus potuit non ignotas. Veli preterea m
bis exemplis non parim me perturbavit; quon
nulle ita me nuncque sunt aut nulla potuit 10ne
erum post cententia cœctari. nec quidem
cum etiam familiaes acornis eplee quas tigent
et mābo hæm? libraiorum meutia quæ mentolitte
iueant. eos ego lovs ad notam notatus tamen
comibus non aburdim (pro loco afferentur inam
in lii qum in emendatius exemplar dabitur:
partibus illis correptis ad preceptam, mutam.
Sed tam phalarum audiam? Phalaus Al
tuā

Dolicletus mellent? quem pitionis albo
noire apud cies tuos timulas? morbo
me incurabile liberavit. Nec ignoro me do loe
tibi et laicmas amicare. Te antè neq, ipse me
dice actis iuentor estulapius et omnino diu
vonqua canare potuisset. A du學am ei corporis
ualitudinem aze, i, at, autem morbo /ola
mors in edictur. quam tu pro multis et inigmis
sæleib (non quidem coactis quorù me arguis:
leo nolitarijs) quin illam expectato; Polycleto

De lio quid de te potius admirer poli
clete / mediane ne facultate, an moru
fide. Facultas enim ad iis am Tyrannu alitu
diem: innores autem teneo edis preemia ui
tem. Per hæc imbo iustitia tia iustitens:
duob me perculiis perculitante (vi sal inura
bilis morbi et iuxtù premijs) liberavit. Soli nunc

tibi licuit (si morbo perillam) trannum interi
intemille. An min (al quid in tedeus pimple
no. ad salutem aateperim) me intimè. quod tibi
plumù ad eulinoi premia conspirdi. pellutis
verù. noluii precii unius iuste laudi pro
seu. Si quidem fortale oculo illa temporis
ad me intimendu. propt morbi uiste cedis
cuiscam non habiat. Ego igitur qui ita mea
egerus (cù in tua eſsemprotestate) digna tanta
vita te grans zefere nequeo. 1 ex vnù ſi notà
te affectum doctam que eo digna est. qui medite
artim inuenit. De cùm medicane et fidei laudib
mihi ad te aimi mei erga te monumque puri
anir phantas quatuor. cratherus argentos
non noti tempus artificial duos. paculorum
thorudiorum paria debem. puellas ipolutas. exim-
qui quagunta milia authorum. Scribì præea et
teuto aut in cernu mearu dissensione io tibi
lularium daret. quod namui gubnatores et orpo
us eudotes et rehqui cœturiones atipuim.
Pariam profiso pro tanto benefico incedem. Sed
addatur minori mee gittudinì me conſiteri
non hære quo pacto pro meutis debita tibi
poffim perſolueri;

Invenit tua grà eulochani. qui mihi
tam manifeste inſidias fererat: ut
non colum cas conſiteretur. Sed coniuratos
etam indiuret Addetax quo loco et qui et ę
come me aggreſsur eſt. Atque ſmemoris
viri eſt videbantur! homis salutè ei denegat.

enjuero

Granilimi viri
uerba

qui salutem alijis elargiatur. Simul etiam
reputabam mei esse talem grum referre
medio; qui me libeauat, tui autem longe de
certus acipere; qui medicine prinaeps es et
omnes canas indigentes. Cognoscat autem
temecitate quam culebra, et quatuor a te grum
aptit; quam alijis tuie abestult. Abestult
em iontu in ipso fluit quatuam fortuna no permi
seut; Melcennys

A VIO NOS POLICLETU MEDIAIT URFIN/TANGY
AGRIGENTINORUM PRODITOREM JATULARE.
QUM ILE GRUM IMORO LAVORANTEM IMITÉ
POUSSET.EO ME LIBIUT. ET IUSTITAE ET LAITEM
IUSTITAE ACTUATIONEM VERTIS.NEPM UOS HU
IUSCIMOI CONFITERI PUDER. EGO AIT ADMODU
EUS ARTEMSEDO LONGE MAGIS MORES ADMUOR.
QAI ME TJM MOIENTEM LIE FIDE CREDITU HET.
NON UT TYRANNU IMEMIT: LED UT EGROTU OM
CONATU IN PRATINA REITUIT IILITUDEM AIJ
URIS CALUNYS NE MIMO QUIDEM DÉTINENT
AFFECTUS EST. MEA AUTEM IN SE LIBITATE IME
LITULORUM DIAHIMOS I PRINUS PÔT AMUARI. MO
IGITUR IGNORO QUIN OB MEUM IN POLICLETUM H
BERULTATR/OMES AGRIGENTINORUM PRODITORES.P
TUS QUM PHILAZDIS PERAUSTIDÆ DICI EXOPTATIS;

D ONI IGNORABAM QUN DE MELCENYS
TRIPODIBUS DELPHIIS ET AURIS AORonis/
et alijus multas preciolis muncibus que dius
uris reaperate bone iustitiam gratia mihi
m alteri flaretis. Et salutem in ipso diu s p[ie]

Dona diu s reaynte
pnitatis gracia

offertis: aut (his negligen) inter nos ei ptiemi:
qo ipi feceris. Simulata namque in
ac hi intra qui ea milimกรاء profana fuerit.
in deo sacarilegium comilistis. Quid enim
referet munai am dicti An ton destinata dys
auferre? Vtrage enu illozuin non mittenti limt.
Nos igitur grum in deos! vos ipietae ondit?

Siquidem et autem me et nos iapientes noue
runt. Satis aut halvobit deoui qui a nobis
noliati lit utam experti! uosipos sale tos ite/
lugatis, nam tui ex alis/tui ex eo quia nullà a nob'
munaè/eque nobis lucto putatris.nichil coru
sederatù est et conitem/nufi for an ipi tesant
duplicem fortem bateant. Li inter nos dittu bunt:
bonam: malam si onis dientur. Pitea pala
uosipos ipictatis aiguntis. Principes enu dieter
nende kollitis preciè caulim/ ad populi ferit-
Vos aut populos ad principes, et (quod omn
sum timui est) deos tanquam malos (womæs) si
munera a tpranno acpiant./ prodoti omni
nihilatis. Verum tres qui sententia nostra
bene zem. p. geruit que non sem el mellàna
quemadmodù iigruentù si quas petierint
pecuas eis dedi sem) me ditioni (subi dui est.
impune dimittis. Cumque ei cau/a est. quid
eitis qua illu sententia, nec quod libere et huiùmoi
autores a iaduerte potestatis/cum omnes capien
dis muneibò litis obnoxi. Sed ne in decar
munerù grati à lyc dixi? ne mimù quidè huc
amplius curam. Mentas uero temeitatis

/sulapia

Valere equos?

Vestre penathus dubitis quos molares et te
me et de hys que in eos impie auli estis va
lere. Valete autem cum duplitem hæreat signi
fietione m. molim uos ignorare in deo iorem
partem nobis esse ampiendu; Megarè libò

Ingrat p[ro]di[g]s

On quovis de justitudine ura: q[ui cum
de me lepe nùo bene meiti litis] in fini
um controvina quem aui finitimis erato. Fuit
contra me perhibiuntis rei tomus. Nea autem
attulo multicelâ. q[ui]a nobis frequent latellis-
no huc non cum factus lapientior. Ham cum
nullo vnàm tempore meozu erga nos benefi
orù memorres fueritis/nos tamen ac hi nùq[ui]
ca obliuot mandati sunt. autem erga nos bei
volentiam liberalitati est; semper ondimo;

O mat.

Icos qui nectellamo Turno.

Quic[ui] multe aliquid admiſezunt.
in poſterum meritas expertate penas opor
tet. Quæadmodi in egere teneat consilio con
onat est c[um] opera mea ad duiam p[ro]pri
centiam retulisti. Quenam ſp[es] de templo
habent[ia est] cum non ex notitate ſeo ex ſpo
te h[ia] et consulto in iniqua omnia plabu[s];

Minatur
et monet

H[uius] t[em]o p[ro]p[ro]t iu[n]ent[ia: tib[us] ex e]nixpo
p[ro]p[ro]t l[en]ui p[ur]cuius? quibus nullis
veni am meam. Veam nulli in temeritate de
l[it]atis: neq[ui] illi iu[n]entam neq[ui] te l[en]ui erup
er: imo eo nos gravou supphao althaiem?
que maiou venia dignos duximus;

Cleóstrato a'i Eleóstrato

Admodum mihi et iis digni et admiatoæ
vocatur, ut quibusciam admiurioberi tuis
melior fieri poterit et continetur. Quippe qui
alios cultigare must: omni cum cimè liberi est
opriet. Tu uò et biis que in alijz reprebèdis ar
minib et numeis alijz obnori, etuiè oino
tareprebensbilis aliori est uores corripis;

Et equos tibi ad pugnâ patos nati
muitim et tenacem ut petiisam dæet mâ
damur. Si qua alia re tibi opus est ne
pigrat ad me scribere. Nunc ei tâ magnu
a nobis peteius: quin tibi libenti alio Largo
amur. Aglao

He autos uôs quos cunque nobis Deus
longitus est: ad fortuè mutatioès con
dum non in finu teue quicmodù admones:
leo in amicis qui a nobi doma attipe uò dedign
tur. Tu uò neq in tosse nobis benignu ex
bites: ut duntur in nobi est: si principatu dea
muitam rem habere potissimus. Atqui si uò
prins nuic latentu tanquam depositum ampias
mihi seruandum et in hoc amicam munere fit
grare. Nullâ eni teue partem fitâm nobis du
cam: si nobis amicis optimis tanquam pulue
u diffidimus qui, fortunati fueritis quin
ad me fortuna prolianeit. Letus in
nuchilomin? felicem me exiluitamodo; Eumelio

Quam neq interatur neq fit unum eni
qui iuriam prior meileit ulteri: cum
primi nos legeis/a nobis postmodi uè expecta;

Turpe est dotori

Offert

The faurg anni

Liberaliss

Minur

A LIUS IURIS AFFECTUS NULlam INEVO
RENTI MINETUR INATIONEM: UET CUM APUD
ILLUM IUSPARTUS LABERITUR. EGO ANTEM DEGENES
VITI OFFICIAI ERIBO: NELAUI ATQ; INCENETI AGREDI.
QUARE CUM me LEFERUNTURONEM CUMES ADMO
NOVO: UET ANTE expectatioS METU TANDEM IPD LUP
PHAO TORQUERUS; AMPLIVETO

O PERA TUA et his que milim? et longe
maioib pinnus digna sunt. mea aut per
strutui noli. Hucil enim in his iuxtus 42 utem
tui duamus; Amphinomo

A VIM IN LONOS IURIS ALIQUID CONTERO: NO
DARE AMBI LED ACTIPERE AB HIS POTUS INDOZ.
QUAE TE WGO NON TRDANTEM ME: I; DEBENTè TIBI
GRUM ECOP que milim? ACCEPIT HERESIIMES;

ET mea causa plinâ tibi DEBE GRUM ERITHE
INVELIGO: ET COMUNIS FILI QUE TIBI RECHQUI
eurita mea: quâ patria exilare mandam per
MANERETI: CUIPIAM NUBE MALIQUI: CUI TE PLINUM
EXPERENT FILI, QIN TUI IN EO ET MATIS NUME: ET
PRIS HUMANTES: NEQ: UIRUI ALUI PRO PHALANTKE: NEQ:
FILIUM PRO PAUROLATIBI DELEGITI: LED PRO LECIVO VIVO:
PRUORE CONTENTA ES: PRO ALIO AUT FILIO QUAE EX PIMO
CONCEPERIS: EDUCAT: Latis duxisti. PERSE IGIITUR:
ET UIRI ET FILI GRUTA IN CAM QUAM SPONTE TUA IN
CERPIAT: EDUCATI: NUDI: DUM PRO ETATE DACTUS: NEQ:
NURIS AMPLIUS NEQ: PATRIIS INDIGEAT. IAC EGO ABS
TE TANTO STUDIO CONTENDO: NO D MIRI ET HUMIMDI
MAXIME: IN FILI BEINOLENTIA DIFFIDIM: LI NE PATR
ONIO FILIO METUENS. POTEIS AUT EX ANIMI TUI

de Liberalitate

affectib[us] patr[i]i in fili[is] mei inter alii[rum]que s[ic]n ad te tribuamignostere; *Pauvole*

M
Aurine utriq[us] parente[rum] fili[m] mi amae[rum] te dect[rum] et plui[m] mi fac[rum]. Filio nam[que] et p[ro]wi[que] et honesti[rum] ut gemiorum et quin tot in se bonita[rum] antuleunt, vestrordetur. Q[ui] in alt[itu[d]o ab offi[a]o deputend[ur] ut, piem[que] potius quam nur[m] neghaf[que] operret. Hon eni par[ia] tibi l[i]nt et p[ro]is et miris in filiorum educacione offi[na]. Sed iec[que] quidem ai[que] tuleat, p[er]eit. Educuit; innum[que] quod[que] p[ro]li[s] labores subi[nt]. Ille au[tr]e cum a m[orte] conducitus uti[rum] filmus et adultus non min[que] eis se f[er]tut; pro me[m] arbitatur; cum nichil in eis educatione inolesti[m] tuleat. P[ec]ulae[rum] au[tr]e quod[que] et m[ort]is proprium quam delecti[m]s; t[ua] in te ius habet. Propter me[m] erit lui[m]. Ut ei[que] educaret pli[m]ui labores perpess[ia] est, a[m]bor[i]i curas soli[que] sulti[m] nunti; Tu igitur que utriq[us] parenti offi[na] des. Cum matris[que] omnes pro te labores subi[nt]rode-p[er]nis nam[que] offi[na]s nur[m]o amor[e] latita[rae[s]. Dichil ergo a[plu]is abs[que] et effi[ragito] si in e[m] quam deles p[ie]tatem on[de]ris. Imo[que] et atque p[er]tib[us] abs[que] temae[rem] in modi[m] bonita[rum] profiteb[ur]. Deo est eni[que] si matris[que] gr[ui]m pro inl[i]tis in te offi[na]s renile[s]; max[i]m a p[ie] beata[rae]z[i] truorium in c[ui]m exiliumar[i]; *Pauvole*

Q
Ve[m] a p[ie] in fili[m] debentur: offi[na] tibi preestitum? *paurola*. Que u[n]o tu p[ro] deles li [cum] potiss[que] negliq[us] uelvement eur[is]. A[u]dio eni[que] te bonas a[mes] quo lepe[m] mi[que] te a[m]ui

De amor[e] in p[entes]
et p[ap]ue in m[tem]

Lam contemnè. Tulli aute abs te almo pe
to bûflau! li hoc preueis. Atq. scias velim em
vitoïs utilitatem li mihi obtrauens: non eul q
græm atque it: li qui dæcuit! longe maiore con
secuturum;

Eribie.

S. I nri tvramdis metu painplam agrigen
tum mitre non auxes: tibi et tanquam
muheu et tanquam mihi vinco filio timenti/ig-
nolam%. Sun tanquam sola non mea ei cum gerneis/
sol tibi habendo ienles: unique cum parentum
dundicis. rúgido emi iute prìs filius eit, nò miis:
humaiori nò uelusq; par. Sun aute qu alii patri
filiu celleis: iocdo ius tuì in eo minui arbitrais:
quid te eo censendi est, qui ne particeps quidc
vuqi fucit. Equiorem igitur te prestituis li eui
ad me miluis. non seruus. li quin pìmi ao te
ai his muneib reditur, que phalaridis et eu
thie filium decant: nt li non meru: sìne me salte
opulenter et laute iuie potitis. Quis enim
familiari gratia iuvore et filio negatris! loci
pletam aiperet. Ego sìne uelri frìdi olistis ut
virum et prèm dèret statim se rui me arni non
modicum partem in uobis dilectissimis collatorc-
et quod celebrime quidem: ei alioru: til adueran
tis senatutis gratia: marie aut propf morbiu
qui mi nuper granissime contigit. quippe q me
admoner ut ultim uite timi homi pnte diem
semper exultum est. Adnentui aut ex cretha
AGRIGENTI / et iurisii ad te rediti: prìs beuolè⁴
autorem qu matern⁵ mer p[ro]stabit; p[ro]priole

A
Oronam ab te ſercenturum aurozum
pontu et tone fortiè/ et eius q. muſt gra/
aepimus: qua nos ei tantus die qua patiens
dys pro victoria aduſtis leontinos uotu ſolum
 coronati: dono matr. tue euthe miſim. Heiſem
ei tâ pâolo munè: qim inrem/dignòz inei
mus. \tum am tu et decenioz nobi et glòliòz
orona fias: cun patenti uotis (ut te decet)
patiuerus;

Pauſole

Vim in hirmeru natio nemiſem. ſter
con filas cui p[rae]mati cment audi
ui putim/que ſteriorus: partim/que ignes
iux editerint. hanc ud carmin. ſterſori cun
inbo inkvoza. Alioq. aut (ſi quis ea comparet)
longe erunt elegantlya. Quaobrem et cui qui
doctent, et eis qu[ue] p[reter] naturam uenerint in
tantam eruditionem felicitatas durim. Aге
ignur paudola (maxi cui h[ac] qu[ae]s. cauſa de
lido ut d[omi]ne lingues) qua tandem ſentia
corpus armis vend боиб ауſſex exs laboib.
aum autem grati interis diſiplinis, iſultum
relinquis. qu[é] p[mi] et c[olum] his excedi opprtu
erat. Corpos eni aura habenda est t[one] uali
tudinis vel corvoborborum membroz. gratia,
ni quis in c[actis] agombr excedi uelit. A num
ante mores omnes eam intelligere opprset. q[ui]
R. p. cui dignitate victu l[it]: ni[ll] fortasse quod
pleuſ, auſſant ad tyranni diſipiditate al[pi]
res. ac uti ut iux p[ro]conuciat. id caro corporis
vires exerces. tangim tib[us] ad huius prinaputii

Laudar litteras
frudia

/. expirècia

Aequi quodam natūris. Quam (si recte lapides) ab eo quorum pinnætus penitus, sententiam acnpies. qui non sponte sed coactus, branc sibi iutam de legit. qui tyrannidem expertus, tyrannum subier tus. Qam tyrannus esse malet. Ille enim vui, dui tarat triāmus formidat, alys inmodis liber. tyrannæ autem et qui extitæcias infidiæs molis tur, et qui se cultodunt, timet. necesse enim est ut in formidine et miles à ius prino cultòdes. Quare lapientur, acæpta consilie tis, prìs belli poterit: equalem te omnibus exibes. as. perpetuos uò metus et periculorum, sìne uila quiete arbitrium et hoffibus et hoffum, filijs chilquas. Quo sì venit in expientia et in uêlitute/ pulchri quidam atque iocundi, tyrannidem et non potius supremas citoimitates exult mas. Maiorem in modum aberas et proferro. Ob eis ignoratione. Verunt deu pectare, ut nüg' in tyrannice fortunæ venias; Camui

Et in gelli am muli et ad leontinos, nêlso et, ad nos item mittendi exsultum. Ut mihi in pnum auxilio esset. Neque enim aris neque equis indigenæ neque uirs quæ nunciam hære dictis aultate, sed peaima. Leontini nobis quibus talenta quam pinni milerunt. Gelli promiserit deum. Nos aut neque leontini tardiores, neque gellijs minibus liberales arbitmur. Liciro.

Non recte in leontinorù conione, me neque sibi affixi, utribus potuisset unde?

In nuptiis quis unde quibus eum perebitur.
Ego nunc quænamod' meipsum phalazum leonti
mantis filium/gene' alipaleusem pata erutè
tursum aกรجENTUONII/MILITA ex portu/i amò
in hunc usi, tiem inuo/non se poni hanc
um/cyned in pueris/in unieib tallace/
m minieub aculeuri/ temeàui i legib
luxuosum in voluptatib/egnem in piae/in
vello delerorem qui et tuarum in me conaoni/
et toru quib te iepre veno sceleri penas da
bis si non actus ar latem cum leonti meo
in se bello delerit te mihi capti trident;

S meu cujus uos bellus solui Leontinis
deliberatis, ut uterit/mihi lucim tòtque
ut omni ira et indignatione mea in eum effusa,
a meo in cuitate uram fluvre delictum, u
eni in cum ginnis adoritem/ quin nos omnes
cupe intelligamus; Leontinis.

Hoc dictum quem ets meus explorati
musutis/captum a me(cui ultimè posse.)
liberam non ut nobis zem gritum facerem.
leò quærem qui uobis mei cont vos belli
apparuti certo lignificato. Exteni ipse linea
domi libere multi nectros cont me appartus ape
nut. vos sal oim indigus præfamus et
forandimus quib abu nde nos plumii antestat,

B os me quib adductus hiedinmo
conib/leontinos in agrì què in autem
cont me imperti facientes/iacum /quid me
celuerim. Ego uè quid inforte cauam heam.

à l'élèvation

ommo. Quippe qui non sum bellu autus, sed
propulo ulicatim. Ut enim nulli e apud nos
momenti. Illud autem (quod et li nos dixi
sumuletis, sere tamen nos necesse est) dico
lanc e pojssim. iuris fortijs, pecuariis, nautijs,
equis me superaturi. quorum olim nos i
digni, cum eo loque certatis, qui et horti 5
fortune opulentissim9 est; microptemo.

Q
os in leontinorù conione/mulabì
acutiati perillè enuâsti: cos(cum
nobis in illiàs tendent) intèmim9, tu tu
non intelligis eu eulamuiti eorù de fles
interut; non solum his exemplis nobis
non molris in illiàs, sed et leontinos
(quos in bellum contra nos cœgis) pìgores
actdis, ut in talem loque multe belli mome
ant. Neq; eu iecu potest eundem et odio
hujus prope audehitate, et prope t'ollicitem
contemn. Quí ad nota ius limidant/neq;
in his certamib[us] yobis in dem/neq; con
tende debortabunt; Timonaci.

U
a bello leontino; ut autem dolou luffi
aas/nec peitus ab ilum ais; non omnia
tibi illuciamus? quæ ad modum una cum his
et taumecitanos, et 3 ac lenſes eorum ſocios,
lup Timus? Neq; quid proptus talentis pro his
centi acceptis? diminim quippe qui non iuie
tum felicis multij colore extinuto, tineito underi
viniem intèmisse;

D. ameç.

A
m mores tuos optimos et incredibile

eiga omes hua nitate intelligam. cuq; proior
felicitates/pie et huiane proprios dolores ducas
et calamitates. breui ad te lipi hac; et me set
nauali pugna et legioniby et equestris tande
certamineuiusse. ut hanc nuncio (que ad modum
boni beatiuius, utri delecto) perpetuo doleas. In
gemioq; et tam perdimus tuis morib; debitas peis
luas;

Pictagore.

D. Halaris timinis/a pitagore pbià plimi
duicere iudetur. Nibul tamen probibet
quin web etiam sse le hentib; certi nri piculi
faciam. Fien ei potest ut que longe ducant.
in tem redigat consuetudo; Nos et his que de te
aetepim; iurì te optimi nobis ene per huto?
Tu autem de nobis noli ad huc sententiam
fere. Falsa enim que de me hêtur opio me offe
dit. Verum mihi tutus non est ad te aatellos,
propt eam qua actuol; tiraindem. Si mei
tus et fine satellitib; nei rem: capi facile pos
sem. li armatus et militi munitus pellidio in
spectus eorem. Tu uero omi liber periculo.
et uenire ad me. et fine metu apud me ec; ?
mei percului facere poteis. Si tangi tirami
me spectaveis. prmati potus in tinaui
huiemes. Sin ut prmati; hentem etiâ aequ
et necessitate tirannı. Huc eni principatum
nullo pacte abque crudelitate obtine pollum.
q; li humakis in tirannide tuta ene posset.
non aliori mo grâ; sed har quod; terti ehe de
hidero. Viam nagi; mitiorè tuis aggdiar ad moi!

I, caula

tionibus. Si una cum pitagore sententia/uitatque certa nihi salutem pollueritur; *Nygargi*

Utrum meipsum/tanquam obestur leporem/an
te/tunquam consulto intellige nolis/actuem/
ucelio.Vestigi inquam tibi mihi ex toto ibi estant.
si apertus doceri uis.qui te alia quam uelis tibi
totant brevi a nobis exsputa; *Anphradi*.

Atemeitus et inventurus infortuna/innumeros
hymnus perdidit. quib[que] duobus affectib[us]
filium tuum agi non ignores/uehum. qui cum me
iisdem quos meoravi fluvibus/ ad vindictam p
uocavit.ime tamen hinc etibi non illi ignoero.

Multorum eni testimo incretibilis tia per hibet
humantur. adato non putam ob fili malatia/
imberite meriti pris senectam solore affiaen
dum. Quippe cum univitutatavilibus/habens/
et hino malu.alteius tamen fluctuabo/lopera/
diligis. Drautitem eni fili pris beatiolentia
vincit; erat mihi iam desin at. tulsi et meis
pureat admoitiombe.non ignoret et tibi et
imhi brevi meritas penas daturum. Ne ad
malicie pertinacia/ignorantia extuget/eade
de re et ad te et ad illum eplias mielin?

Q[ui] do lepemio pri tuo leporem? Nunceto
quæ moniti facerit ut a temeitate cellaeb.
efficit foritan ut odii tui formidem nos
togalle arbitraris. Ego uero an iis res re
babitur hec bendit quidem teniseo. Atque mi
intelligeam præm tuæ senem modestummi !
neq alius hæc filios illius misertur et nimie

tue ob statè audacie parćens. In huc uſe præ diè te
pertuh. Te autè neq. pris in unico filio peu
clutantis senectè miſeret. neq. tibi conſulis.
qui uta in pertinacia perſtas. Si forſitum qum
in te mihi ſeu ius. ius donum et cœſtare volueris
lucè tibi erutimas. què neq. longè te potentiò
ibiliant; Quo ad ius tibi optio datur? Utru
comodis duels.noli timandù iimitari hi
utilis potuus unico. qum erictus consultore
ut ielis; *Anthimaco*

Sic ede mutui potes et tam ci ndo dis.
ſponte tua malus es. Sin quod redais
non habeſ et ſi malus oino non iſs/ledis ti-
Innuolitaria eni ſi humane convidentur)
wena digna ſint. Atqui ueniam iudendori
dilutionem pon penitus deliberationem
eſſe ſi as; *Aristomeni*

Noli egre ſeure munera que in bello
amepun.9 grata tamen mihi est tua
in me benino lentia et humanitas. Verum
tantù abest ut ea iniquiori ſimo ſerim/
(et ſi parum a morte abſuicim) ut et ſi dura
me iucturi mihi perſuadeam. optatillè reſei
in bello otubuillè. Quid eni iuro gnóſo
melus. qum in ututis et iuctorie contem
tione witam forſit. *Xenophit.*

Non me perturbant caliunie neq. o
punionés/ quas de me hóies habent.
qui inſte me arruſant. nec ulla alia cauſa.
Q[ui]a euenie intelligo alios natà malos.

me aut huius eis eternitati que dix poteritis
eit. Et cum huius eis dite imo qui mihi pieti
patiis gratia plura liceant, qui cum profiteor,
uos autem primitur legi, forimidiè opem uni
duellinulatis; Catanijs.

In me ames ues uelri captui deo
centur, non nullus cu omi lpe deridit
sent quia non ad meo uob eorum una cure eam
liberam, non erga mei uos odui oblitus eram,
marime namque dbluiloſus essam, ut miſſe
ura mea ulationem a uob antipere latis mihi
eruſtimarem. Et cum cu pro meitis in penis
dubmis, quod et quarta in me admiſeruis/
uobis memóabuntur; Catanijs.

Os fortuſſe latis in penatiro deoſſe
de his arbitiis, qui in me et meos
inique eſpitis, cu pro. xxx. viris ipse a uob
combulis, qingentis mulites, pro ſeptè di
: eptis talentis, plimos annis amuſeritis.
Ege uo que ut hunc uobis diem paſſi eorum
que paſſuri eſtis, prolemmi ſuiſte amico,
adeo ut que nobis kautorib) toſtes uobis
mala inferent, confitei eu beſendu ſit,
non tamè cont uos odui meo remittam,
donet que imo diu ſegit prouidentia, eundè
in gubernando ſeriem ptoſequetur. Inde
in aute uob bellu, non tam mea quor uob
grà, in quor uob maib et ſerua eomia et perde
eſt. Si quidè diuam ſortem ut ſiqua nature
clementa) ethicus ignis ſortitus eſt, in quem

cum impie inocentes iuris propteris, non pha-
tarum, si, qui omnia conspiciatur, solum uobis
iunctum comparaviis; in stophemo.

B. Om amic officii et tu et omnes qui plus  
equo meam extollitis, fortitudinem factis  
caim consilio et operu nunc iuctos a nobis  
ileontos predicatis. Certo autem solum que  
natura fuerit, uos diligenter pribidisse. E crop  
tatuitur, uo iactoiam, a fortuna confectam, nihil  
eit eni in humanis rebus, ut amicallime sive me  
nu iusti, sive erigui, quin illus nunti agatur; po

E Donare tibi aliquid in posterum, luctare et scribere, desinam polignot. Cessato, at et tu a landibus, quas de me apud alios pre dictas. Re eni me actulas, cum mea rei uis nunc eterna, uerbis me et landibus persequeris. Neque nunc uti sibmonem reiui umbrui a sapientibus eruditiui; axiaco.

O Loiam profecto de nobilitate, ut de alio  
quomodum bonolicet. Cetera omnia fortuna, et  
fueri posset alius er ignobili, hujusmodi er claus.

pentib
larus

ignobilis, præq. sepius et abiectissimis, ignobiliorum  
tactis, aimi uterem apud siritibus, et iudicibus prosequi dæbes, non maiorum mortua i in ignobili  
bis lucet, et nobilitatem; demot L.

I. Quoque tibi, ut ita me admonens, ei cui nuiqum tirannus fucis, taranno tirando, demnere consilii. Neque coru inbi quæpiam afferam, securitatis hocuiuslibet, cum fortasse fidem huc possem, te autem dignum censés, cu

Ego autem vœtè
sola, nobilitate
frato

tanti ut acquisieram. Neq: aiaditis ferre pruri
solius esse deponé principatuæm occupare. Ad
simum ita de annuide quem ad modum de grâ
tione et una sentiendi est. Neq: eni
li fieri posset ut anteæm nascitur que nà mala
in una passurus esset audiet) nasci unç: no li
sset. neq: pruriatis qui tirannidi subderet si
illius intelliget calamitates tirannus potius
quam primitus esse nollet. Sic demotels li xi: no
nasci quam nasci et primiti estè qui tiranni estè:
utilius intelligo. Qu si ante occupant tirani
dem eis ut nasciustes conditione et hoc in
tunc deoiffes conflictiui. obtemperem profecto-
S; cum tirannus sim et principatu conv
in multa multe deim. noni: xi: sum nemo leo ne
deorum quidem potentissim: hanc tirannem deponenda
nubii perliacet. Et autem igno
mi quib: quætis nos affectos scribeis ab
bis in quos gravissim aiaditis ambi posse
mo finire cogerimur; Epicarino.

Et quin et demotels de deponenda tira
unde consilui non ab odio. Si rerum
ignoratione perfecti intelligo. Aggreyi ei
tirandem/apperentis est. delite aut mûme
propè mita que a tiranno iuste committitur.
Phadmod sagittariis cum pruri sagittam
cemuit. No amplius hæc eis tenocidi præ
tem. quod si fieri poterit ut huius tirannidis tol
latur incidi. Id facite quod. Si nequit si
aris uelim longe minù fieri possè. ut uri

mibi momentus confere incedantur; *Epicharmo*

S. Affix solus nobi[que] cum iustos nos arbit[er]is, et li nemo hui[que] tuo te me testimo nio credit. Ius enim et tali iuris omnis mibi licalie norma et regula est. Temecanâ autem militudiem politudinis supplementi evitiorâ m? cu et ignoari et deteciores q[ui]m lim? interi. fortasse non est iutile. Sed multos habes tui similes. Doim eni prestatiam non muneri reputam. cum quib[que] noni nos et bonos esse et equos. Q[ui] et li solus esses! satis nos abundae! testibus mebi aliori egeri landib[que] ducimus;

A. Diti tibi ad me ut vobis. per *Hippiotom* iuto. nulli autem tibi fecitatis insurrah dum cum? sed fidem. Q[ui] li verbis meis non cardis. mi[que] profto me iuria affixis. non cui in actusatis es. cum enim non ignores. nemi me unq[ui]m fidem fugitire. ac li de me male sentias. pens insurrandi. Verum quid refert ad pietatem iuriandu[n] ne/an fides frangit? V truq; eni a[i]mus confmat; *Politimoni*

S. I accepta er tius moibus conectura mibi non fidis. pudentiam mea suon maliciam actusas. Sin er meis mei ignoitione. plinii aberas. Tant[ur] enim abest ut fide frangit. ut cum ex a[i]mi mei sententia ceteris (sup[er] q[ui]m luct) cardam ac li finuorim fidei pietate bene ant. lepenio deceptus ſim. imibi igitur ſine dolo et fraude filiis. nichil a me iuſt ippetueris: ſeo apud omes testimoio coſinare p[ro]reis.

ea fide phalaris esse ut neeDEM unqum vesciatur;
Nuncem de rebus quibuscumque fitui hinc miacum
tui odio habes (q) mores tuos non unita
tur ab omnibus villigitur. Ex quo intellige potes,
te omnibus his inillim esse qui cujus amore pro
sequitur; Actumano.

Hoc tibi esse cum frere contivit clam/
uter uestru sit pectori, cum tu illum/
ille continet peiorc afferretur. Ego ait arbi
tur: uel portus consertus habeo, ceteris illi, te
etiam illu/minquorunt; festinatibh est estinensibh.

Dote meos eviles recipe. Nemo unqum
phalarum neque in bona neque in malam
referenda gratia auct. Ixer uos ex leontior
et meliteniui eulsa probe intellige potestis.
quorum alteris libertatis leontinis puitutis aut
es fumus. Hic uturteme meas ibi fererunt,
melitensibh uodfubimbas occupare cujus uerunt;

Et his que mihi Antistemi et Theotimo
munebh antestenes partem choremus
tuchil aerepit. Quaobrem alteri grātum habeo,
de altero michi queroz. Ile enim cum aterpete me
as non minuit fideuitates. Hic uodnullo me
damno affectet; Menech

Non te penireat boni euatille. Li uis
a pīna iniquitate alienus erit et au-
A uter supeiorus tis apud cainamenles
bonam de te opinionem amittes. Simul alle
eni aliqui probitate non re ipfa bonus fum
le uite beris; Epitato.

Non fecus q̣m ad fortitati aliquc.
no me stribē' nitēris. Ego aut conditio
nem meam tibi pascis explicabo. Li a p[ra]ma
infantia orbum huic[a] iuic[tate]tute fati iuq
tatepati erulasse. Ira meas maui[que] ex p[ar]
amille[b] bazbais educati illē majorib[que]
omi tia iuri[a]a affecti profugille. nec qu[]
solum ab h[os]tib[us] leo ab h[is] quos b[us]tāi[s]
pro se cutis ſim[]n[illi]ojs a[n]tūnei[r] et tirāmi/
uitam in tānimde t[em]peiri. Si h[us] inq[ui]n e[rum]
tunat[us] illē: fortunati proferito ſim[];

Et tu, et o[mes] amici, h[us] inbi Onetori
lane facietis g[ui]t[ui]lin. Li nichil de me
peraictatibus, nec cujo[s]iis inqui[etis], miſi
quod ipe uolueri. Euſi[n]oi eni fortuā opp[ui]
m, ut uri c[ognita] conditione, letui magi[s]
[ui]mi, q[ui]m i[cognita] egre amici f[er] p[oli]nt;

H[uius] qui me leſerunt ſim[ina] I[stonio]
das ut h[oc]tāis libens obliu[n]tār.
Mortales eni ai ſi[nus] i[mor]le a[c] odium
ſuae i[mi]me decet. P[ro]h[on]is autē adi[mi]l
me imātate, n[omno] viu[m] obliu[i]o[n] no[m] m[ad]i
bo. h[us] ne mori[re] quidem. quod omi[b] uita
f[unc]tis, eu[n]tate consueut. Q[ui]ppe q[ui] uq[tate]
in me mar[iam] o[mi]m, molitus e[m]. u[que] p[os]
me[n] ex il[iu]i. E[r]ithiā wor[e] ai e[u]s i[n]pri[s]
reu[n]latis me sequi uellet ueneno ne[n]nu[n];

A tellem quod tu dum Th[ra]ſinou
oppuſtre tur, reliqui ſtir. ex curſione a
tenro faci[n] ca[] c[eler]itate c[ui]ſim e[m]. ut otus

de odio

b.

y.

w auptum, qum hanc eplam septam stas uel;

H
sionem clausuris, iuris regales aduentur, et qum et pithagore pluviant, et scilicet poeple, et quibus dà aliis gravibus preestantur, et ab his in lituibus, cupe autem et alios teneant, qui quas ignoras historias tomentat, quod ab his qui in cultu manticant, autem perillatus est, esse qualem me predicat. hanc euricem est, quod ut etiamque ab omnibus, tamen maxime a sapientibus dilectis dà censibus, ad me neias, quæ ad modum pleihi alij clari sunt, mecum morantur. Et si enim nonnis expleci tia, età apud me et melius et honestus, et si in de me ipso ute loqui liceet, adoo etiam huc nus, qum plus fortuna, ut etat et dicto est, et parriciam esse, phalarumque quod et gubnat et ornat, nempe coru qui marime in his laudat, etur infeiorem; Orfilotux

I propria et pithagoras plus sepe
nro a me auctoritatis venie huc nolue
rit quæ ad modum qui mea fluctet consue
tat inem / laudat / mi in cultu maticem attulit. quic
ad me uenerit et quatuor iam mensem una
merci in voluptatibus licet, mihi profitur laudi
et apud me ene ne brevi quidem momento et
mâsili, nisi moes nri 3neufent; Hegesippe

T
fortasse et alij consanguinei qui
cogre fertis Cluſonis exilui, eu libi

male consiluitque in his quib[us] p[ro]sa pul[si] est. Muc[em] tandem cognoscit is, ut nullius remedy tempus fit, mi[n]i penitentie. Ego autem al[ia] tam gloria mariri n[on] te. p[ro]istortur, tamem maiores in modum e[m]iis uti[que] tolebat et litteris ad e[m]i meis rerum c[it]us testatur. S[in]p[ro] u[n]dor[i]i uoluptate c[it]us agitur, ut dicti in memori et nos magis et deliramenti striveret (tanquam etc. p[ro] omo ex partibus arbitrat[ur]. Vel potius ac ut timindis ut gr[at]nollem quomod[ur] inc[or] ut te. p[ro] a[m]n[is] trante, quo ad magis quin opus fuerit influtus s[in]p[ro] flatib[us] prostratus est. Suo[que] n[on] medio et derimento non phalanx cum his gubernat[ur]ois propter principatu[m] et seipim uolgeri pe[rit] ignar[i]i cognosque. Eiusmo[d] namque nullam est in calamitate seque[nt]es alliud ut et p[ro] capia cu[u]tib[us] non consentant. Ego igitur et quinque; n[em] o[m] stultus est / malem ut incar[n]em in latu[m]o f[il]ibus quin [non] ob[us] prosequitur. Odi[n]u[m] n[am]que cum al[is] t[em]us quam accedit certis g[itu]tur. negat[que] quib[us] ardestit tempib[us] h[ual]de damnotu[m] est. E[m]i autem beu[n]olentie opini[]o, exultat[m]entes, molieron[es] utel[ia] bis nihil toleabili affert. Per iu[n]em m[ar]im h[ex]istunt ut sententis. S[in] te alioq[ui]tur. Populi en[i] omnis teme[m]ans est. Demens de iu[n]ibus, propti[rum] i quod iu[n]que contigit mutare sententia, per[i]f[i]ous in[i]ctus. Uelo[x] prodotur. Fraudulentus uo[er] tantum uti[ls] et ad iu[m] et ad laudem f[ac]ial. I[oc] est ut qui in agenda te. p[ro] populo placeat amittat.

de iu[n]go

bonestis pereat continebiles. Nónulli tamen adoo
inflatuit et tempeature impetui, nec ea potius
table precipites feruit, ut non tanto filiorum
flagrantem delictio, et nuptijs mitentes, non libe
tius urores convicentur, et pecuniarum cupionem
non sse eis ingilent, et arborum, bellum equorum,
olispitorum agomni grus studioli, non tunc tozzum
tantope vorui lingulis delectentur. Quidumque
renui glauci inanes honores et planum, huius
detinentur auxILIpantur. quorumque fideliums
maxime dolore, limitos uero letitium, maxime
prosequi oportet. Os autem clistems nunc
enim consolam, si quod iuxuor ammo res
hujusmodi patiatur, eis ne amplius his se
sibi imissat, ac ille maiorem in modum erret,
diffusus est:
Antonius

H Gentium utinam posse ducuntas huc
amorati, militem. Evestram et eis non sere
mò tempus esse seco celestialis; Tractit taliter
que petihi, edendem, ut solutus pro filio multa/
in patim ab exilio renocetur, ne duntur pro
fugus avertet. Sì pater nascet, expientia plane no
uim, et in calamitos ut erilui. Ceterum et a
lia et ponte adodimus, ut publicus posse
nones recipues. In posterum vero clustene admo
neo, ut a gerenda re. p. abbatem, neque àpud
hujus exerceat negotijs, in quibuscumque utile
prius atque odii computatur. Et lætè hujus ipse
affectus nequeat moderari, consobrinum tamen
utatur exemplis. Qui rei p. ignoitione/

parti pullis, ne occupati quidem turam de in
cam restitutus sum, neq[ui] adoo iocundum pum
patai exusti. quam acerbii exilii; 1. ex ego
per teus, ad uos farbo. non qu[em] ad nos
mus muera, dolore me afficiant. Si pullis
iuv[s] miseratus, neq[ui] ut mihi ampli[que] uob
clariar. Si ut me in melioru fortuam utami-
in qua mi familiae mei me utetur, his me
promptus et libullus exhibeb[us]; Clustenni-

D
on quod multi solent (qui ei admoitus
nub[us] mihi profecerunt, te confecta/erant)
to ego fac[em] nolui, neq[ui] id est hanc eplam ad te
mittendum arbitutus sum, ut in quo p[ro] mihi
aberat, cum optimis meis non obstantes cons
filios Ang[em] tibi calastat[em]. Nih[il] em alio mi
enustoi homis moli[rum] indent. quam consilium
sim[que] maxime extollentes laudib[us], qui in adiut[i]
fortunata inciderint, attulare qu[em] neq[ui] sna p[no]uit
utilitatem, neq[ui] moitorib[us] paruerit. Ego uero
cui impendentia tibi mal[ia] intelligem, ne his
opprime[s] familiait[em] te admonui. Nunc
in adi[s]tis rebus tuis que utinam nui[que] adi[d]
sent ip[s] quoqi et teni erasse et teni miſer eſſe
ti indeo[que] promonui ne adi[d]ent. Nunc aut[em]
sen caſi ſeu consulto ita ſe res habuerit, teni
ſim[que] dolore afficiam. Neq[ui] tibi adu[m]am exphram
fortuam, ſeo pro iurib[us] ne ei te opp[er]met, contem
dim[que]. 1. Ex cu[i] ad optimam mresm tuam ueneis,
plane cognosces. Tu uero uquis es, qui ne
parti quidem pullis/apud nos ut tuu actiſſos

B. - uj.

evilui solari voluit, quod il aliquid qum
causa factis, imquibus sane erga nos fusti.
Sic ut ad cum qui te reprehendat, quod p[ro]mo]
tus mihi non obtempallis. Huc te uemè puduit.
quod m[or] non cum recte laplas/tibi est tulo.
L'appe
que p[re]tenti eborus puduit, an eundem non àp[ro]
p[ro]lapluris exultavit est, Leontio.

Et is uſus es ad cuna inſèles ronbo,
ut bellu conſ me mooveat. Certo t[em]
ſtans non r[em] te ſua ſſſe. 2. Non eni inamb[
uerbis quib[us] nos aggreſſus es te ulc[er]tuu-
ſed irbus ip[s] quas experti cuna inſèles/uu-
cus uati phalauijs p[er]cuiujs fac[er] nolueru[n]t ſua
uamio[re] me amicu[] expianur, Ennensibus

Et me uob[us] libertatis autore fundè,
[arbitr], de ca tamen non conquevo[2].
et il[le] me uſtutum uſtis. ſed argentu quod
a me mutuo alterp[it]is/rodut[que] ado mi
hoc tem p[re] opus est ut per om[ec] ſial[ia]m
pecuas mutuo p[et]utu miſeri. A[li] nob[us] lib[us]
uſtine mutu auereut. ut leontim[us] et g[el]h[ui].
ali p[mi]ſere, ut h[ral]enſes et p[hy]ntinenſes.

Quid igitur per deos a[mi] uob[us] est tu tot
pecuas mutuatas/nob[us] non roditis. ac hi-
in quos nullu[que]t] cum [belficui] ſua nob[us]
elargiant[em] quod il[le] qui nob[us] p[mi]ſerunt, quod
tur ſibi nos id[am] ſues eſſe quod a[cr]edita no[te]
uſi, ni[que]t ampli[que] nob[us] quic[que] daturus ex
ultimatis. et quidem non arbitto[2]. 1. ſecu[m] ip[s]
tabut[que] ut qui ſua exuget negliſt. negliſet

etiam solvere creditos. His igitur in mea in eodem tandem non pudeat, quod hæc non pessarit, non ignozeris eam nos rationem agypros illuos. qua iure uos ad solvendum debite repellemus;

Et ut permittis quas miu Etnoïsibus tuo a nobis aterpitis, octo dittaxat taliter quo marine tempore pectujs egelum ut nobis solueris, te quas uobis claritati monitem?

At nos neqii lie modii uti fecialis. Quat tuos eum talentis ad nos egre multis. illi qui adhuc retineris. Et per deos/non tam uq. uo huius pecuie, quam largite grati/damui feimus.

Decimo censit debiti et patiam quattuor dittat at talentorum ingratudo aut si pro derelicti afferit. Us autem et reddet simul et hære nobis gravum aeternitatis. Quare nulla de ingratitu dine mià bona p[ro]s relinquentur. Si uti redendu facultate reatis/non tamen rendo tis. Quo hære eris finà/cui elegatis utis ex haustum eratui et p[er]utum nos pertuæ; contuli audiu am! Ut eram debito uram hæbendo cunctatem, ut i[mi] placeat que antepre reddet parutus sii. mo in re. p[er] utilitate non in eum dure potes cor feratis. quo fit ut p[er]umpes publicæ litis. quod autem in fœnda beneficium gratia statuas mihi ergo polluterim. nolite quæio id contende. Simul ei cui ura in uos lide alitare huc erat nobis ſupra Wdonamus; Ennensibus

Non Largite pecuie penitentia miu en Ennensibus hanc uob epra im mittim. Si ut

fina a me grâm incatis. cum urre in piandri
anaditezitis. Mam què cinitas pecuïam
habuèit. Leo kalla utitur executatione ut
ea acreditores primentur. in dictio mè est. qu
kallo futi adducitis. si quidem omi peccò
sone abboriet cons dem nunc tâm pauperes et/
et pecuïs indigere nè tâm duites multa
er publicis rebus ad raptores proijce. sed ut-
creditorem duites esse oportet. ut pluribus
pauperes. quæ pecuïas publicas tâm duites/
zaptu ubi clargimè. aedito ibi autem per
cimitatis quibnatores. tandem pauperes de
negatis. Prum quod sane iuris est inque
faciis. aim nemo nobis iniam fieri patiat.
Oui! longe inعيis est quod mutuo autem
putis per solucioritorum. cum durpientui
già non posset. quid phalaide nomie muè
us his privato pecuïs. dite se per adurri.
Itaque licet. uel pecuïs uis sematis. prop
am mihi hæ grans. uel perditis exigi etiam
que donaui? virovi.

In multa de te et conditione qua
conf me ad leontios stulte habu
tidicere posu[n]n. nolo tamen super his uti
ueris. nisi quæ citoem elephas 109 no cua;
non quod aimo senectam arsteneto
fetu. neq tiramdis ibur cœnuit.

A
On illuo aimo senectam Aristeteneto
fetu. neq tirâmidis ibur cœnenuit.
leo phalaïs, tuo autem dolore afficio. au mibi
tanto pere tumeas, fatu nam quod aduemet.
et in arstenetus maiore in modiu nostri

sollitutudinam satisfatur. Si longe molestia sit
est, cum pati qui miluitur, quin plus si quis
tinet, ut poetici quoque exemplis ad te sebat;

Deditque suus legati uris. Melitensibus
ut uob perutas mutuerunt. Quid ut punita
alldus bellis his ex haustus sunt. Siz ut auct
ad amicos nullam utendat, est exultatio. Nunc
volite, quod nonnullorum moes lectari, quid mi
tuus articuit bonerullis noуб, cum exigitur
universis creditores appellant. Rem propter
neque iustam meque gratum. Det enim qui bel
fictum articuit, coru qui deinde ut/memisse, et
quo ad debito se solucit, cito dem creditores
cerimiale, et sive boi sunt, tandem bonus, sult
mali, etiam malis id per soluc. Si quidem bovis
molio predicto, et pratis, equis est, creditum
reboe. Equidem melitenses, et cum mutuus do
et exigo, idem ipse sunt, et in ipse silim, quib
aut datur. Ny mores pro tempore, aut
camelontas pro subjecto solo colorem
mutat. Quippe cum articuit, ut biu merci,
ut te, creditorem laudant, cum reposavitur,
in eum ut in turauius, aut in ipiuu tuebatur. Pste
non ignoro longe latius esse, quam amicus
As percutam, puto huius mutuam. Quid cito-
Nam si a puto abnegatur, unum iis et
cum iuxta iuxta tibi comparas. Sin a cuitate
neque datur in unum est, et plurimorum odii cont
bis. Et non, hoc uob cimen aferibam? Sed sive
suspicione mutum? Alis enim in rebo se p uos

memores et in commeris et in negotiis unis,
justissimos intelliguntur? neq: ignoatis ignoro
suis eis pluris umi suriā facer. qum vnus plus,
non eni aroibile est ut vnus multus si mihi
vni justissimiluis contemporāt: Melius consiliorus

Non laudantur contemptu melitensibus
legatos univs ahi his ignatis finisum
et qunstus me operi ma laudat. quid forustan
qualibet in uides multis / talem apud alios evest
mati arboris. Ego autem non ignoro quæcum
omnes me malus evestimāt. uos uo et ille bon
me dictis. nequit tamen ura de me opinio
alis per huc duci. Si portus ad huc dixit
evestimatioes uob estem nocuntur. quinque
justissimi hominis nihli evestimoi uos quaes est
quis nequaqua[m] Laiatuis omnes pudirent.
Quam obiem eis uos inde mali ego nulla ex
parte me ipso dimitior evestiāter. has laudes
vras uo nevissimas durim. An amiceli.

Et octuna tua admiòd'nos de cœtuit, et et li
majorum in modum filiui optares! huc t[em]
gentium amicam. quâ eo tibi cœpit futuram
arboris. quod huius natu est. Solet nāque huc
qum in uides longe pluris parentes facer. Nunc
nunc muneà t[ui] demus t[ibi] gratia estè senexro/
cui nonn[us] que mutam? prompte amicæ p[ro] se
etiam et quid ad nos ignorem? t[ibi] opus est
nos certioris facies. Pluribus enim etiam mi[n]s
precariis rebus t[ibi] opus est h[uius] gratia;

Alcandro

uel

Alexandro.

Neque utinam exsultat, quia pietas est, utinamque fortasse est, ut inibat dictam me dicere arbiters. Sed ne te huc quidem spent, eamque qui non igitur bellius rei sunt, neque iusti, neque iusti uus qui eum audivi et frequentes et inspensius temporis mutationes non sum. Forte preter instabilitatem dicti magis possunt, quia dicta est. Acte dit ad hoc quidam nemo alius, cum nobis tamen deo confidem? qui nos confecimus iurias tuebitur, in quo certissima in spes est, ut dixi in indias moluit, in mea idigat pittorem;

Non censabis ab infamia. Neque utinam sane liane, neque pariter tibi iustitiam natis, qui ad huius pluribus iustores quæ ferre possit, u[mos, tibi facere experiant. Sed et ius in me et ieredis sibi ac ille dolere me his affixias. Verum tu omni graviores ieredis rebus cias, uel cesserem.

Q
ui tandem in vobis mores admirati, ac si iustizia utam, iustitias in eos q[ui] nobis in indias moluitur, bis non peritem. Sed eorù qui curiatur eis, et iusti, et iustitiam, et ius non consultis ne phalarit iuris affinat. Et ut enim in satus esset, non compellit et iu[n]io[rum] pro pulschæ iurie natitatem, et uob[us] sibi consilia non uti, semper natitatem temeitate. Nà et si uelit me mores non latent, quo p[ro]dicto in me consultis, uti talem me in iustitias eorùbem, cum in marima eorùn quoque, forumbere bis nos exponatis. Nos igitur a curiitate/

li nos p[ro]sub iuria: c[er]n[ab]im?; Eugenono.

Dich in his mentitus es. quor[ia] me apud
Clara[stan]os iusti[mas]. Omnia plane cor-
siderat, dui hi p[ro]t[ione] et ego his qui me t[u]a le-
duo ue nulla digna s[int] iu[ma] et nos t[am] teme-
ct. iub[it] eu qu[od] justi[as] mori pacem. neq[ui] me
qui pi[am] t[am] nefat[ur]i am[ati]faret. neq[ui] utinam
gran[ill]mo affect[i]uri i[mpl]uere o miſeretur; Ecle-

On p[er]ſtiali[mi] C[ain]a oſulo u[l]leobulo
[con]ſtello ut bellu in mori[ant] /c[ui] maiorem
i modi[rum] ſutruuſs conſionu[m] admi[n]tus. Quippe
qui non iuſno[ant] ſebo ip[s] non oſtor[i]us i[l] bellu
gent. Q[ui]a[do]b[us] ſi mi[s] ut io aggr[i]oi[n]t. iutile
ſutur[i] eis on[i]das. q[ui] ſi ne h[oc] qui[d]e pacto mo[d]
tibi g[ess]erunt. mutata ſententia conſ admo[n]e
as. adi ſoat uſſe res tibi ad noti[rum] ſuad[er]. Et duo
bo ei alteri[rum] in p[ra]ſtia: ant[em] ſententia tu[n] utilem/
aue conſuſtore n[ut]li[que] opini[u]b[us]. ego u[n] uti[n].
C[eto] tam[em] ſhas u[n]que conſ nos adſon[u]tus
es. non ian[bo] i[l] uti[tem]'. ſebo z[em] q[u]e expti
n[ò] ampli[que] uſi[n]s moliti ſlit. Q[ui] d[am]i
n[è]ſes plane ſtrat. u[n]olit rurſi[mi] trati phalat[i]o[
pe]tui[n]i ſat[re]. c[ui] ſnau[i]ore me amati ex p[ra]ſt.

Ad modi[rum] gr[ama] ſup[er] ut[us] Cleodio
tuas eleodire. vnd[em] tibi ip[s] mala] conſ-
n[ot] conſultati eleodice. und[em] tibi ip[s] mala
aliquo poſſe phalazi affect[em]. ut rem ſt[at] fr[ati]s
T[ru]cis cer[dom]s nepti/iu[or]i ant[em] antandri[
qui] diu[m] ſui int[em]it. et quo conſ natu[m] lege
iuria illata d[it]atus est. S[3] in tantam n[ò] p[ro]

pam inoſtritionem, ut scelā tua ubi proſeqitur, nā li
re quę ulteriem digni putatem? non ubi dicitur
at. Li tripā te ulcisci et que in nos machiatō es/
i caput er genem tuī retroque posſem; neolaide

Nebuchadnezzar in te asile, ulmolaide.

In eo[rum]9, cum pluia in te luna quam in mala iue
nuam? Quaob[est] ut un[us] ex mehoib[us] fieri uelim-
que me ſeuore al[ui]m affaci cont[er] te uti c[ogni]s;

Homani ex tuus epli[s] admod[em] polluci
udei ute mece unutac[og]er, qu[em] c[um] ſupiori
tempore aucenti, quam tuamui ſoleant, ſubere
me omnib[us] cardem, nunc me miti[us] quide ad me
adutus puteat. Ego atque meturololios omnes ſuge
tum perſuali. Fide[m] eni u[n]om[us] non in alij[us]. Sed
ne in a[c]tis quide finam tueim? Iodido vīa ſi[u]mo
latore erpetens, ibi[rum]e ſolire ſolitudi[es] et una
numid[ar]ui lustra, quam cum h[uius]b[us] utam age,
p[ro]culim. Quippe q[ui] lecom[bo] tutius u[n]ie, et
cui ſp[entib]us commui cape, quam ei n[or] etatis
h[uius]b[us] posſem. Utqi[que] a deo nos ex multis varij[s]
ſeq[ui]nib[us]q[ui] fortui mutatib[us] p[er]ui ſenim?

Longe ſeu[n]uis iuri[am] p[atio]. polluci
q[ui] p[er]mi[n]a polu[n]e, non (quæ] admod[em] divi[n]th
et p[ati] me p[ia]ter ſi[n]ua et miſi[re]. Ego ei eos q[
]ui
me ſui[us] proſequi[n]t, et bis et ter uemui diq[
]ui
tus ſi[n]m. Nemo tamen coru[n]i en[que] p[ro]mo de
præhenſi[n]mi/iteri[m] malu[m] iu[n]deri p[u]deat i polluci

Quod utemus nos(e)coru[n]i quos iure intemitur
gratibellu parant, si quaob[est] io faciant
audient, et plane intelligent, essent p[ro]ſi[no]

ultores appelland. Tu autem apud SIRUCANOS nos
ATTICAS, et ULTORIS quidem TUNGÎ GRISEI Illi
APPELLAS. CAULAS uero CIR PENAIS DEDICAT, quod
MARIS OPORTUCAIT, TANGIT IN CULIABILES NUDI, altem
UOLIISI. Opus EMI ERIT ORATOR PELLIX, et MORTÉ
ET MORTIS CAULAS SIMIL ûNDERE, UT PER EAS AUDI
torï undignè non quos CONJONATUS ES/
UEHENTUS EXITARS. QUOS ILI SPERIE PUDIIT.
QUO VITR EARI S TRIUTA BELLUM GEATIS/NÓ UIDEM;

NEDIC quia cum quare iuste ENGENIBUS
nos non ULTUS SIMI, neq; SI ULCATA UELLE
MUBI IURE DEEEST IMDEO. LI NAPI UOLITAS DEEUT.
LI US Nullo PICTO REUETI. QAM SIC PUDITO PUSTO
IM QUI APUD US CVMORATUR. ULLI EUIVS Q[ui]
TERCUI AM MENLEM LEANATIS IN CIRCÈ/INIMILI;

QVO DONA NIMI AATEPIS. NICIAPPONICIPPO
PLIMA TIBI GRUM HXO. EGO AUT QUOD
DUCEUS TO SIRUCANOS TIMERE, NE LI MEAS PE
CAUMAS AATEPÈ TE INTELLUGENT, GRIUS IN TE VESTILENT
HOC LEATUERAM SI EAS RECOLLESSE ZUNDIM AATE
PEUS/ATTULARE, UT ET AATIPIENTI TIBI ET TECULANTI/
IDEM IPENDULERE PER CAULI. NEL POTUS ALTERU MIN
ALTERU OINO PEUUS. M AM IL NON AATEPILES ET EGO
TE AATEPIS INFINUALEM. CERE AATEPUS CREDI ES.
SI AATEPILES, ET EGO LERIO MUBI ME DEDISTE AUFERU
UDEM. PROCUL DUBIO OMNI ABSOLUÈS SULPITONE;

NOn QGIS CAMAÎNLES CONE MICARDO
ME BELLÆ GERE. LEDA ME SLIPAN. ATqui LA
PIENTIS UIRI OFFICIAI EST/ANTE UBA REM IPAM. AN
REM/DILIGENTIUS QUOEP EUS EXITU. Sidenare.

Ipi ampritem tuas conciones neglitit, te autem non puder ex ebrunali tuo illis otonem huorè ec quum mihi avvit quem concionais; Leontide

Non dixit autem eplà. Si sepcio ià ad te scyli. nullâ aliam nobis uore grâz te relaturi. Si prope nipctas beneficii a nobis astepeſſe. Et grâm nobis referre opore arbitrium) qum ſi eam amaneis, tu9 cauſa affinitas it nos contracta eſſe infortur; Timostem.

M. Niall parr in caelello exadat. parr mais iactus exagét. ut eſtu ſtareto ſic fertil campus reddatur. Alterut aut pruores opus profecturunt his grâ reſentatur; Cleomenon

M. Neà tibi ad corporis exatitque infinita? Nolei ſal metretas ducentas et frumenti medinos quadringentos, que aut unnetu tis muncâ ſunt. ad filiî tuî et vinu et li braulos ſerios. et ſtusuari poemata. nullâ ſira caſanorum diſpiam nonarit reru gru/bet a tini no miſſa ſuplicetur; Gorgie.

O. Etenus eplé tue partes rei ſeptalis futuri aut tempvis hortatioz admod' ſlip ſluâ arbitiz. Ego eni neq i mortem eni mortis gen effugio. et ſapienter quidem. Fatu eni ab huiusbus non regitur. Et profiò quinque huusſte moi perſirutatus aut bona aur mala futuâ metuit. En ſultuſim exiſto. ſiue puiſderi futura ſiue previuſa/caueri posse ſibi pſua deat. Qu si euturi nequeat. quaobrem ei preſcie amititur? tu ſiue ſciat ſiue neſciat!

de faito

lie futurù. Sin uò quù cognouit, euitai etià
posse, et dufomi, et in aluid tepus quù puidit
triffere, et peius fati meliori mutui dureit.
[ego lare non arbitror. Dei nàp, hæ opè, cù
lois. Ceterù li quis eos memerit. q'ious
fili feritur, eatiufi, iiiiioen, et tadamatiù
et alios semideos ueq. timortales fuisse, neq.
aliter quù pro lui fati intitute mortuos. Line,
mortè egit tuleat, aut formidavit. Inime in
stultus in detur. Maiio igitur studio idè in
inetris rebus tuus sentire am inductis, ut ni'
lam curis illozù iuflicapias. quòzi nos nichil
frias essè solliatos;

Nauſidi

Q. Vodiam lepem iuò ad te sculi, et li her-
moerathæ uel quis alius/philodem
filià iuginem dona a me acripe impediat, ego
nichilomi? clargioz, et parem uel maiorem
potius laudem, allsequo, qui, propt trumide, quę
nulla in re cognatis meis ſum confendus, eis
me tamè libertè exibebol. Ad eos aune q'imi
er probzant. q[ui]argitib[us] per ſiadem? huc
uitimur exculpatiòne. q[ui]b[us] lib[ae]s ſum
 eos pro huïanitate cogé, nò possum? Nau

Vomà pro huusitemor ixe nobis lidi
tantopex tumentib[us] periculis nos expo
mi non oportuerit, nobis à giuores exit expi
ri. Veri ex quo útus tua trin iucit tiorem !
bni quidem est, et bono uliis es auspicio.
q[ui] et alia tibi ad uota ſunt ſuatessuru, nich
lo tamè magis et il saluis iis confidim.

li quo ad in columns regeis sollicitum. Que
igitur in profanone tua admonitione cures
veli diligitur. Ut post hitho oppido lactu nobis
pues in columnem. Quæ ego pro omnibus locis tuu
tatibis/turum idibus et ipa deqis (per deos) alia
mibi esse arbitror; Lacritò.

Et tuarum promissionum memeto Lacte.
et phalaidis sollicitudis cura heas.
Quanta auctorit inopia Laborum indes. Sè
to auctum de neque milior uies formidam?
quippe qui longe sunt nis in finibus neque
norum ibericillitati, cu omnes hostes uiribus
excedam? S. tue in bello auri magnitudi
tinem? ne maior iam studio fortis appe
contendas, neque egre ferus res bellitas, uis
omnibus milicie muneibò temporl ad iis. Me
mento autem depostiti tibi te ipse ei a nob
dimissus es/ comissim? quod nobi salutè idem
promiliisti, id ne maiorè in modum transimus.
non ut te et in genio tuo quicquam dignum
facias. quod a lacto fieri nequit. S. ut alys
citumbo ututem tuam posse ondè. Nunc uè
et ei te ipse paulo incoliorè in alys rebo pietate
rem te ex vobis poteril; Lacritò.

Quod fili tu obinu u quo alio ferus veia
profto dignus es, et me quidem marie
tui miferet, nec fecus ac quus tuorum familiarium
culi tuu reputans, dulo et in his duroi
naturam lim ca soli gratia qu qui imodere ad
ueriis rebo ang interior, cos nihil poffe itellugo.

ad moliorè

In morio fili
convolantur

Maxim autem calamitatis tue cœt esse solacius, p[ro]mu[que] pro patre fortit[em] in prelio filius tuus occubuit. Denique ipse victior pulcherim[us] est mortuus, fatuus nesturut[que]. Postremo[que] nullu[m] turpitudis genere tuusquinunata morte prop[us] ututes finuit. In cuius enim est an bon[us] uti in deo uiris commutet Rebo n[am]que h[uius] fortuna mu[i]us ex parte n[on] volutas duciatur. Qui aut utreprehensibil[em] moit[em] in optimo glori statu collocat[ur]. Puta uti ab eo et q[ui]temuis et q[ui] curare uis meus g[ui]tus aterpisse. Cum ad mortem u[m]que in uti te et domi opeib[us] per se uenerant. Hanc et iuxem redeat modu[m] et equo n[on]imo eius mortem feras; Lili[n]ci vel l[ui]di.

Non admi[or] quod obrem neq[ui] pris tutneq[ui] fili[m]nule quic[ui]m habes l[ui]des. Non on[em] luderatis fili[m]neq[ui] neophylem pater es et et iuxem tuam et iuxorem multis floriis affixi. Masse aut[em] et prop[itea] mar[iam] laude d[omi]citutis. Vui enim ex Ix[I] coru[n]i multeò est et que laude me[n] tur. ut nemi et marie his q[ui] non me[m]tiam;

On p[er]tare me[n]to for[tasse] et Timoleo d[omi]re ip[s]o dei exi[st]imatur. P[er]tane n[on] et id à post h[ac] cantiore fieri h[ui]vis. Qui autem neq[ui] c[ui] p[er]tate, neq[ui] ei in adu[m]am midit fortuna, s[ibi] c[au]et. Ne[hi]o an alius exi[st]imui p[ol]sit/q[ui] o[n]imo malus. Turpissim[em] uti est ad h[ui]c ei prop[us] aedem q[ui] qui multe[m] exempli fais sit ne sua q[ui]em ip[s]o calamitate boni fieri; Ph[es]imo

Et s[ua]hi sim[em] tam teram nullam absque iuris aterpisse et li in sigilli auctuacib[us] non leui

in eamque lis dephهن لس. سed qualem te esse nullem
que eiga nos esse decuit, talem arbitrati sum, et ac
cusandus eimad(eo q[ui] timium deprebend[ate] de te ei
tat]que dixiun? Certo tamen sias/q[ui]移bil
aliqui mali imisserunt, ei illata metuuit eimad eos
fortuie miquitate iios/nòs iuria puniur. Curuig[
ne aut mores qui te imic[i]i arguat, aut fortuig[
exhibeis. Grabe aut tibi iudeat non id soli quod
ai iepen[i]io a me in singul'tus iiiiys b[ini]na aate
peis, bis ut te decuit non iudisti. Ego eni nò sinà
huiuaturate malicia esse infeiòre. Sed etià ne te ipso
eiga convati in te libenti aio a nob[us] officia/uncle
mentor in de aris; Agerillao.

A
Elevi p[ro]egre mihi feri iudeatur tuæ eiga
litterarumque moram. qui p[pe]que ad eam eam
co/adeo p[ud]ice uo[is] munc[em]tumq[ui]tur, ut te test[es] nos
t[em] qui in te i[gn]ue h[ac]um ip[erui]t te d[ui]t[em] ab sente
re nòs perpeſturæ, ſuii p[re]ea pr[em] ip[lo]rat. itelligis
fortui[que] quid minet, et et[o] facturæ ſi as. neq[ui]
alieni a ſe iurii exi[st]ui al[ui]t neglige, ip[er] ut co
g[re] te possim ad i[redit]ui arbi[tr]atur. Ego aut illam-
nam eam philazarun! qu[em] telexi p[em] te arbi[tr]
formid[em]. Redeas igitur et deli[od]intib[us] te i[ode].
siue nos mag[is] siue illà reuèris. que p[ro]ſte digna
est qu[em] pli[m]ui ame[tur]; Polumnestor.

MIta et magna nobi testat. Lacritus et
alis de rebus, marime aut de societate
litteratorum. Tuo eni et pu[g]intui iui[orui] studio/opp[ur]
dui capti affirmat et equos suos tibi ut inderes
elargiendos h[ort]atur. Ego u[bi] et si omnia mea

num 9 a me actipes. adhuc tumein ne tuo uiterer
bustiaco. At ut cum neq. munea inu actipias. uici
lane turuni a puato profiteor. qu. si in pre sentia
terciam prede partem inter multes duudendà no
antepeis. qua cui mori ab iactus legiet? i cultuli
Certo factas regniores nos, inibi beneficis confen
dis. (1xx eni in tua no est potestate) h. in aarpiebis
politae fieri ceyei's: Polinestori.

Imuisti nris minas. cu turli ut te roga
rem non oporueit. Predam eni ut ten
sum9 partitas es. et peiculouj locos p[mi]s
honestati. et 2c quide delectati. et iustiati. ne
quid ab te pete dubitatem? et locos si qui ius
veneit. ad pugnà promptiores reddidi sunt. Quis
eni laboru onera millo propito premitu subire
vnum uoluerit. lane nemo. qui coru piculi
fecerit. Ix ergit alioru/ue! potius utilitati nre
gratia aterpisti! Ut sal; si in posten iis nob
opus fuerit. promptiores reddes; Lufanoro

D Reueim9 que miuisti auxilia. pus ei q[ui]
ab euclide ueiuent. hvices c[on]spitati sum?
quae nihil ad pugnà utilitatis abiente aducto
multe/repun9. ad optione uò et laude plimum.
Ad pautos namer[em] bellatores. no ad omnes uic
toria reiendera est. S3 cui situabo nonplus per
culis ex polluieim9. maiòa p[mi]nia affectiui sum?;

On egre feim9 calúmas. Azimacho.
neq. bità de nobis. a n[em] etatis h[ui]vo
opinione. ai uideam9 omnes eque iuste facere.
ut longe iam uistior uiria. q[ui]m uistria eruit.

Tantù ait adest/ut opera mea abest/ut in his
an decim duo/alys quide natura, m uò nuncute
contige talem essè, confitem iustis nos como
ueri affecto. Ixx tamè alys quoque omnibì iusti è.
ueri hoc interest, qu nos turam mea fere potestate,
que factum pulà profitem, primati supplyt meti
abneant.

Polístrato.

Et ad alios omnes amicos tráis miliis ut
ejus pini astringentii uemát, et te obecto
ante olimpia uenias. In lo emi aiewillò, colle
gio ambo quædam alias res meas cuàre dili
gemus, et de rebus magnis et gloriis sibi
sapere, nullo timè uos aut labore aut ierenda
affectam, ipse eni m ipse catis ero, sed tis unis seque
sententiam. Ut il in principatu percutio sepe miio
uos et aetipez comit et amplesti posset. Sun
fortune iussi deociar, ultima aetpta salutare
conus que egeam memores ualeatis.

Et eo coru nemieß in guos bûficia contuli.
neque tibi neque cuicum pulam feteri. Non
enim ut que a nob reaulas munet aetipias, qui
aapuit indicare, neque hjs qui ſi ne ſuplicione
aetipuit exprobrae lucet, neque eu non actuad
centemus, qui aut ſua predicar beneficia!
aut p[ro]dictivo alres aetmodat. Veru q[ui] p[ro]
uoluntate med/u et iustè multa ex rebo meos
diapuere, tute reputatè potes. Atq[ui] plimos ſuei
res qui omni consatu aliena detinere conati, hæt
uo tandem reddiderit, et bellu et armorum metu
nónulli in striis meo, sed et eim p[ro]ſiè p[er] uibus, mea

derné, congentes/ingnas tandem et scelitas pe
cimás in tot peccat/sernaè nò potuerit, quas cœt
tos acipere restituè oportuit. Quæna igitur tu per
tiouè iimitatus es, ut munà a me acipè uolucis.
Nam exculationes quas simul àdo affers et har
et innumeris aliis ratioibc rehellut. S i quidem
iimia pecuas impias constitutur, nifi hoc int. lit.
q uo iui iusto rapine homne ipietate etià adietta
in hanc conatut, tu uero iuste à fidei amicè sponte
anteperus; *A stipalenfibus*.

Etto me maiore dolore afferit iuta mea
corsans mihi sum iuri anes (q) quæ multis
et mopinatis calibò agitatùs nullagi maiòi
leticia. quippe qui neq; expe/sum uoluptatùm,
incredibilem dolorem illa mihi dies attulit, qua
pata iuste pullus sum, quod qæ etià amèntib
cit gùuſtimù. Leticia aufrui mei publicè iur
dati pro tempore luteis me iuris tanqùi bhi iſtituti
et nostri studio ſi in iuris uli elis nacitatibus,
tu tam (ut arbitiro) gruè er decetis qùppia auri
endi. (q) testimoio quod publicè quidem, sed i
iuste evulanei, et ut evilyi mei autorez arque
tis, neq; eni pere ab iusto grùm, neq; acipè
quiſch patatur. Si nò huiù tempvis est, ut de
uobis tanqùm amicis ſimis conquear, (q) ſupior
tempore niqùm me uli elis. Sed ut grùm hæum/
q) nunc me utimi. V os igitur que a nobi acupitis/
dur profiù iudemi, adoo petitionè mâm in bhi
ſiq loci aſtribum 9. Si quidem, nò, acipè uolùtæ
te, (q)uta dederò. Quid ei pate amatòi pulcùs.

A tanta

quid gloriatur

quio gloriis, quidem flus cunib, benscire. Quo lris uis mihi clargiti est. Quo seruus ad uos munea, mi peruenorit, qum noticis, neq me, neq legatos mbs, hivemc et am tempod actuabitis. Nemi min studii defut. Trum modicis tempestatib facti est, ut ne limns qde audacis namqai licueit, qii que mittum, mais peaculis seniabitur. Gram fortue hre nò erra bitis, Ceteris, uob legati reddent. Eulophus autem cum una cum vis profecto ad uos eplai, dedim singulorum rónem exponet, et que et quod mitti m dignificabit. Reliqua ex fluâ utimi, pecuas uo in parte restitutione ornamet, quod ipen ditis. neq meis huc admoitiolb. Hc consilio et uolitate ura facendi repute tis uel. Nemo ei aliena uolitate bonus unqin fut. Hs flua. Act si quod neq de uob supeicandis est quod ad alium elargitur ad alium abutum non nacritur, tertio scito te nullis uos interub tantoppe utupandos. Qm qui dederit landandi. Et eni ab utriusque pueri evuler flus pecujs eam tuemc restitue. Sic qui eam involuit cidencc neglige, neq alic no quidem sumptii ad eam restitucund contede. At qui si digni modicabitis non soli hæ me nobi misi se munera, hæ etiam populo cimitati et diu pattijs, nunc de consilio uio maiore laude affermi. Qum qui propas peruias mi leit. Quem eni ignorat munea duntis eis laude, acce autem his uti recipientis, vels eade uos ututis poterim, qum libeâ litatis nro teftunomui aeepeistc. Alteui

C. 7.

Laudem

enim benigni aimi alteri opulente fortuna, otio
dit. Alete Athemenibus.

Enit ad nos fiber ut peritanis, antheis
enque lopera nobis, insinu admodum arte
celaborata afferens. quibuscumque delectati, huius
ei asteptum est, et dignis mißerubus artis tuum
partire gratiam donam. Non multo cito tibi
tantum naturali statura maiorem habentemus
agrigentem petiit. IncREDIBILI AFFECTI SUMUS
WULIPTATE, CAI OFFICIOLOU AMAL et L.VI Sloci astepi
m? Et profecto id nobis spectatorem regni et
opus laudabile insum, et ondus eni in eo la
tentis cruciatis onditat, referunt ut late, omni cu
soluta plemi et omni morte inquisi supplicati ap
paruit. Tum peritai arte laudata mores pum
cubos diu timi? Si quis eis ingentis percutiis an
alios, quin ipso autore pereorem iuximi? nemori
nus futuri mei to censum? Is igitur in tauri
incalibus, utrum igitur ut onditat aatenus dure
artis utri perhibuit testamonii, negi et qui
trucidae in dimidii, nec quidem itto s/nec la
metationes audiantur, cibularius tantus int
eratos, et mihi multe se audiunt, amicis in mod
admiior neque hacten mihi et perliadeo. Si
enim quidem supplicio in eis non alidurim
nos actuatis. Huius propter no, ius et ius
nullos moreretur. Mihi sane videmus, cum p[ro]e
nobis huiamunitate fenitis. Laudate crudelitate.

est

Si quidem, ut omni homis opus aut unius se
cuitatis esse oportet. Trum fit univit e.ga
me alio dimoſetur. Etiam ſi iuste perillaus
perijt, et nemo athemenſui ullus igeio est
aut moib. de brificio nos attuſactis. Sin
ſurua intemptu ducitis, moru profitem in
nichilo meliores esse perulao. Ne aut nōdi
penitet ac ſi iuste egeri, niſi in ipi indebor
pieter iustum epiſe. Atqui nemo ius a tirā
no requirit. Quod eni ad euis salutē facit.
io iuſtii iudet. Ceteru mea ego cautione et
principut munimètut iuſtumui abſutuſe
mihi profiter. Il iuste in perillāi iudet alio
iustiſe. Sed in perillasi. necq. nobis/necq. retro
auq. eo illum ſupplicio iuste affertii iudemi
quod in alios exegitutem at. fabri uelstrum/
ti aliori tu mea inaricem grutia. pui end' duj.
S. quidem eo munere aliquo me ſupplicio euſimoi
dignu arbiſtus est. Et liceet tormentu nob'
conſuivantes in nos acbiffim tueneit.
nnim tamè cautione/in quib[us] iuſtii iudices
collitum. remeptim? ipin diſtavat ius
reputatim? Nec eni ignorabat ſi longe pe
iores ipune dimilſſem in profuturum. Nora
ma ſuetudis ius opinione magis ſime, ſonu
ſaturam. itelligebat humilemoi perillai
ſupplicio veni curiſque me studiui ad Laturi.
Videbat forſitan latus in futurum. ipa uti/
propt in me comandui natitare. Horu nos
dim nō imedres. necq. post hanc curiſque laudā

mōdigni, ampliui, trī putatim, hōsēz i ximib, huo i
morte, exergit autem, ipune dimute. Idato quib?
iſſe alios nichil in eam iuſte molios, huc dem
eu in artib, perde, uolum. Et meco ſane a nobi,
quos tuli munē dignos, exisit autata multa
tus est. Forteſſe quiſpia uirō Ammoniensibus,
niſs auditis, rōmib, et huc acutatib, qui in alios
exergit autem, autore pereat, oporuat. Inumeis me
furis debet, uel potius omnibus ſupplicijs una
tantū aſa non ſufferut, et mibi ipi mectis
penas me preſtribe arbitavitur. Ut utamè
li omni amato odio, multe remisam iputare
uo lueritis. Profiō non ſponte miſa nos, ver-
karè, neque que fortuē uilſi putiamur per
peti cognoscatis. Nam cujus proptutānde
luteat nobis crudeles esse, id tamè qui ma
li ſit non ignoam, et quod opera nāciti ne
queant, id profiō gùuſſim confitem. Utinam
io ea nō nātio cons編m. Nemo alius promobis,
ut bonus Lundari, posset. Et qinā urim autem
enſes, aut qui alius uſidio in ſe depellis,
earuī autores odi uſidecte gne non proſequer.
quod cu eminot peulaui ſuei rem, ſupplicio
duxim afficiendu. Nerigno reuillere mibi
conſuluitur. Li me consolor et non ſponte
me ad huc facio. Q[ui] his quos ulciturum nō
euenit. Equidem ſapienti ſimi diſ gene, adhi
enſes, in huc ego mores uros, unutitus ſiμ
ille autem tirannorum. Iure igitur non ąles na
ſiμ. Sed quales nos iſe effinreat, in ſe

erpetus est. Certo miſtatis ueli. qu neq. ego
priuat' perilans eſſem. neq. ule tiruus
phalais. obis aut nòmo ignomioſi est.
si uquo aio illus feratis ſupplicau. si ſi em
moi uivos perpétemi. Oino ei humanum
gen? iuria affiacbat. cu ei ex cogitanet
tormêta. Si precipue nos truclitatis ar
guens. pecuiares natuolq. ire cuaitatis
mores coquinabat. Omès igitur ex perlai
ſupplicui laudaturos arbittum. Digni ei
hae ſententia tales auies. Si quis tu fucit
tu huius mortis ge? non placeat. id etia
perlao ingtum ſuſſe non ignoret;

A quod ipfus ſi uia uis. ad Telechus amlos ex amicis ibi feci. ca forſiit
quod a
gratia a ſin est. ut tu mihi ſmoës ſient.
/ ſi
ad huc poſt artifici tauri perlani alios eod
trucatu interuè no opprueit. eo q. propa
mea laus puer. Ego autem illius ſupplicio mi
lauce non quod nee laudis grâ ſic in piliâ
anaderti. neq. cu allorù ſupplicia in crimi
dint. inq. àio ſero. A mala ei uel bona optione/
ulto ſemincta est. Certo miſtas(quin aliu in
tauru cruciàdi erunt) idio in perlani anad
utimè. pro enco eni opere/mun. no morte
mèbatur. equi igitur fuerit allorù cauſas
in perlani et in omès qui in eiuimoi forti
nam cos uenie cogent/referit. Qu si inos
ab ùque ſtulteq. aidicatiby ſêtur. no egre
feim? quo ad iure ſupplicio affertos/q. a nob

incedunt huc inde poterim? S. quidem nos a p[ro]mo
que olin h[uius] uel hu[mane] potu[m]s natem gratiam igitur
abliep[erim] exoriri, uti[em] de omnibus 5 dis quodvis.
Atq[ui] pericula et aliorum, quos alhenarui curiarum
causa p[ro]in[ut]im? Al[iqui]que ianlitatis, propter iuram
nos attulatio[m]b[us] prosequi mihi, si eos q[ui]m per se(i)de c[ap]iti
n[ur]b[us] insidie imment, mor[te] ultimam. Esse[m] n[am]qi
t[em] l[ane] multitudinem? si aliorum gr[at]ia fontes, etiam
si mihi b[us] faciant, utacir[er], coram q[ui]m insidie mo
l[ui]tur, ip[one]e dumITEM [et] in aliis r[ib]us i[ker]niam h[uius]c
cepta, cum a deo in sidi ad i[m]b[us] formidabilem, in decur-
mea ip[er] pericula contenim[em]. D[el]ine i[gu]t et t[em]
et in molestu[m]seff[et]; h[ireo].

Non in iuxtur tabi, gue n[itee] acule[n]tur? nequa[que] alia que h[uius] tormenta, ex domino
ad illam mi[m]am cum nobisc[ui] p[ug]turus non i[m]s.
conlimper[is]; Cleomedonti.

Videatur ut audio attulatio[m], prosequitur? Amic[us]s clo[br]on[i]us c[al]us de p[lo]zair non
t[em]nis. Ego u[n]o te clem[ed]on, et longe illo u[no]
ra a iuxdentem, et o[n]no imbecillior[u]e i[ur]am uen
t[ur]b[us] poterim[em] non dubito; Lamacy.

Et p[ro]tem h[uius] et i[p]n[ta], quos in cam[aju]
nenlui conacione, cont n[am] immaillume,
conflatos, conqu[er]us, vellem equidem c[or]retus e[m].
et per i[u]que desidero, sed in per quod u[n]o luce, q[ui]
res ultimis progre[n]diantur. I[pe] c[n]ui nou[m]e et t[em]
ginta fi[c]e cons[i]is, cu[m]que et multitudinem epitome
illis ad i[ur]tus, nec i[m]dem est, an i[tr]is me c[al]ui
n[us] affixatis, an p[er]n[is] meis peatris ultim[i]bus;

video

Q. Vdo in p[ro]priâ camainê[s]es Timandor.
O creatui wuſt me creatui nt-ullus foruſo
tempos tibi solacui preber. quo magni leui
de cuiſa bellu ut mouent-à te per ſuader non
potueruſt. Veu[n]i cui [s]p[er] tua te fru[n]tubuſt. tu[que] pro
meiis n[ò] coru[n]que fecit uſt[que] puſt[que] d[omi]bis.
Que tume[t]i solacui utilitatis: nam ſi nos perſu
ſi[n]i ſuiſ[im] ut mei[us] es / non tene[me] for[an] mi[n]
ſor immediate eſt[es]. Nui[t] a[ui]t ne in c[et]vis q[u]de re[b]
mimo nos dolore affectuti. te a[ui]t neq[] v[]domeu[m]
reodiduti qui[n]i[ris] cruicareis ſuppliciis. Nulla
eni[t]i morre opus e[]ci tot torqueuis cala[t]ta
tib[]. imo ſi fieri posset longius tibi uite ſp[an]ni
q[ui]m na[] ſenat. preſtui oportet: Timandor.

A. Onciones tue ad camainenſes timader,
et miſa[rum] coru[n]que ſenitio q[ui]a nob[us] intermi
n[u]tui me[n]per deo[s]p[ule]runt. ut in tatu[m] eleu
broti intru[n]dem. qui[pe] qui u[n]eius ſi[n]e ſi ego
a cruicatu deſi[tem] deſi[t]es et tu contra me
cuiſate concitare. Libent[ei] ſem me[n]a p[plò]
ge[n]dam prebco. qua[d]iu tuas perſenti orationes
camainenſes non p[ud]neit. cui[que] ego ſolila
n[ò]mo[m] in phala[ri]i[li] ne in phala[di]is quid[que] ſunila-
nulli[que] momenti d[ur]erit. Qu[m] ſi utile est camainenſib[us]
qui[que] agrigentui[ris] bellu[rum] gerer[n] n[ò] tume[t]e ſacile p[ina]
d[ei] posent. ut id aggre[d]entur. n[ò] a[ui]t bellu[eis]
eſt. o[n]no ip[s]o consulto[le] ſuius, ſuel potius ip[s]o orato[r]
non p[ar]zu[n] est ad mi[n]dena momenti. Opus tume[t]
eſet. ut ennematis bellu[rum] ſuſapiedi cauſis p[le]ſe-
conf[er]t me exaturus. ut bis perſua[la] cuiſate tu

ju

• III •