leui qui generacione quarta p'abraham nasci
cur inlumbis abrabe fiutse p'hibecur; mul
tomagis omnes homnes qui inhoc mundo
nascuntur et nata sunt inlubris erant ade-
cum ad hue cœt imparadiso. Et oïnſ bores
cum ipso ul'mpjo expulſi ſunt de paradiso-
cum ippe inde depulſul. Et p'tpſum mori ſ
et expuariatione uenerat consequent: et.
m cos p'cniit qui inlumbis eius habebant,
et iò recte ap[is dic]. Sic enim inadam omne
moru[n]i:ta et in omni uuificabunt: Neq
[gr] exſerpenæ qui aui mulierem peccauerat.
neq: ermultere que aui utrum impuariationi
one facta e: h[oc] p[ro]adam exquo omnes moralet
oiginem ducunt d[ur] intoſſe p[om] et p[pe]
cuium mori S; h[oc] nimur um e unu homi
p[quem] p[om] in[ro]uit et p[po]m mori: qu[em]
et alibi ip[er] ap[is dic] p[ro]m hominem de
ta t[em]uiu inед[ui]r] celeſtem. cum et adh[or]
tat nos abi[ecta] imagine t[em] imaginem
porcaie celeſt: id[em] ut fec[ui] de i[ui]b[ui] uuien
t[em] ſenouemur et reſormem: fec[ui] in[di]o[em]
hominē ad imaginē di[ui] qui creavit euiu.
Hic homo qui iam reſormāt: et repa[ch] adima
ginem di: neq: t[em]uiu neq: inhoc mundo e:
h[oc] celeſt: e[re] d[ur] conſatione euſet iò fec[ui]
qui d[ur] uos aut[em] ſi eſt: de hoc mundo. mori
ineu[m] ſi p[oc] p[an]ſire. Qui aut[em] ad hue inhoc
mundo e et t[em]uiu e[re] t[em] imaginē porcaie
de ip[o] de quia p[om] in h[unc]e mundum in
t[ion]it. et p[po]m mori. Q[ui] ſi p[oc] p[om] mori in
h[unc]e mundum in[au]t: in hoc mundo ba
bitat certum e alieno[] amor[ce] et ap[eco] e[re]

cos qui p[ro]p[er]t c[um] & morat h[unc] mundo,
et c[um] ip[o] reſuſe[ta]: c[um] ip[o] e[am] ſed[em] u[n]e
leſtib; meruerunt: conſationē ſi iam in hoc
mundo ſi incedi habentem. U[n] et par[ion]h[ui]
ta oſtendat, qu[em] omnis homo p[ro]mo de t[em]
nus e[ſic] idem ap[is] alibi dic[em] in imaginem
t[em] et ſed[em] imaginem t[em] ambular: or
nem cogitato et a[que] carniſ ſunt ſap[re] et u[n]e al[
quando e[re] con utat[ur] add[n]em et ſp[u]b[ui]
aga[ta] acq; in ſpitalis effectus ſi[er] - Nouſinim
adam in ſp[u]ui uuificantem. Require ſane qui
p[ro]num hominem in h[unc]e mundum dic[em] u[n]
ſſe p[oc] et c[et]um e[re] qua biu mundum t[em]
num. h[unc]e appellet locum inqu[em] homines
habitant: ſi in nullo alio loco inno[uit] p[oc]
neq: inb[ui] ſo[et] inuemi: u[que] ſpitalia nequaqua-
modetibb; nominantur. S; et illud ap[on] c[ome]
trp[er]t para[eta]. u[n] in h[unc]e mundum in[au]
p[oc] - aut ubi erat p[ro]quam h[ue] in[con]eu-
aut ſi u[mo]m[io] erat. u[n] ſi f[ut]e a[n] il[im] ad
quem d[ur] u[que]; qu[em] inuence ſunt inqui[ta]
int: et p[ro]t h[oe] p[ie]ce te in[con]em. 2] ob aut[em]
b[ui] ſi e[re] tuam p[lu]ta diſſere: c[um] uideam
ap[er] in u[er] ſingulis h[ec] p[er] al[ibi] ſeru[n]b: 1
umui hominem p[oc] in[ro]uit in h[unc]e
mundum. Illud[em] aut[em] ut d[ur]p[ui]n[us] in[con]
gend[us] e[re] u[er] loci[que] habitant hominem
ul'trena et corporali: u[ta] in qua p[oc] v[er]e
cum e[ui] mundo h[oc] e[re] t[em]e: u[te] cruci[
ſe] dicunt ſei et moraioſ. Et p[oc] in[con]
mor: illa ſine dubio p[oc] de qua e[re] p[ro]
d[ic] quia anima que peccat ip[er] morat[ur].
Euiuſ mori: banc corporalem mori: in

bram inno quus dicitur. Quocunque, enim illa in
cesserit. Hanc necesse est sub sequeu uelut umbra
cooperantur quod si absciat quia quina salutavi pcc
caaum non fecerit morit inno fuit animæ pcc
caatum et in morire sufficit corporaliter responde
bumus ei quia salutavi sicut cum ipse pœm non
secut p[ro]nima. Tunc eti salutee passumpcionem
carum ipse d[ur]t factus et pœm ita et cum morre
istam nulli debet nec ei est obnoxus. p[ro]salutæ
ei nima hanc uelut umbrem illius sucepce
dispenstacionis quam fupradinmus sponce
nec efficitate sucepſtic ipse d[ur]t. Potestate habet
o ponendi animam mea. et potestate habet
o ium sumidi eam. S. uideamus quoque in
omnes homines p[er]ſut morit. Inquo omnis
inquit peccaverit. Absoluta sententia p[ro]n
auam ap[ro]s inomnis homines morre p[er]ſut
ſe p[er]citi ineo inquo omnis peccaverit. ſic et alii
bi. Omnis enim peccaverit. et agent græ dei.
et etiam ſi abel iumum uilsum d[ur]miſ. ſi
po[st] exsultat. Omnis enim peccaverit. Cur
enim poſt d[ur]ch obtulit. et p[er] c[um] obtulit
hobiam ex p[ro]mogenicit. et in an ipfum. et
in statim. Etiam ſi enoſ d[ur]ch qui ſpauit
muocare nom d[ur]i. Spauit et cur in ſtati
muocat. ſi diffimulat et morat. Et eam ſi
enoch d[ur]ch in ſebitur placuitque ufque quo
genetatec machuſalà. Oacuſalam autem
inſpituat emittio morat. Et quod ostendit
quia mori ſi ſta quin omnes homines p[er]ſut.
etiam unipfum enſuerit. ſi; uir aliqu[em] ſenſit
ее inſita ſe morant. et conſuſ ad diu[m] e
inſit eam aſe. et abbat p[er]pententia. Quo

machuſalam d[ur]genuſſe. qu[ae]ſe morant
que eum obſedat abbatſſet. Reſte g[ui]am
morati non eſt obnoxus ſi abbatſſet eam a
ſe et effugasset. d[ur]t quia ch[ar]uit illum diu u
a ne uide[t] morant. S. et de noe ſi requitaſ
accentuat. inuenet q[ui] quingelimo demum
anno ſebitur de eo quia noe muenent gr[am]
moſpectu diu d[ur]t et quia uiluſ erat inſe
netaione ſua. et quia placuit d[ui]q[ui];
ſi p[er]ſu merruſſet. niu[n]quam id opin[ui] ſe
ura diuina uiluſſet. S. et ſiqui[ne] uelit qu[ui]
bibit unum et inebriat e[m]nudat repu
tare inueniet er br[ia]omnib; ſi numerito ab
ap[ro]di[c]i inquo omnes peccuerit eam ſi e
uigilauiit noe au[n]o ſuo. Quid aut dicam et
de abraham eam d[ur] et de c[ia] t[ia] et de c[ogn]
tione t[ia] et de domo p[at]tui. Quod uti[q];
non dic[er]t ſi in domo p[at]t d[ui] plaſe potuſſet.
S; non opuſ e[m] cum ingent[ia] piculo iub[ui] ſin
g[ui]s quosq[ui]; enumerare ſe[que]m e[m] ſuſſicat
et aſp[er] ſenentia que morant di[mi] in omnes
homines p[er]ſiſſe et illuſ qui dic[er]t nemo
mundus aſo[d]e eam ſi unuſ diu ſui uia
euſ. S. iſta mori p[er]citi que mori[n]p[er]ſut. au
ueniſſet ad i[hi]m et tempiſſet e[m] p[er]ſoare
aculeo ſuo aculeus e[m] mori p[er]ſem. Repu
ſus e[m] et conſiact; ſita e[m] erat. et mori ne
cessario c[er]minaba[t] auta. Et tunc ad eam
d[ur]t ſi e[m] aculeus tuuſ. S. e[m] mori u[er]toria
t[ia]. Id[ec]o e[m] quia omni uicerat. b[ie] d[ur]
ad eam. S. e[m] mori u[er]toria t[ia]. S. et q[ui] p[er]
quidem ſi d[ur] in omni homines ſi; immum
du[m] in[tr]oſſe morre t[ui] in immundu[m] ſi; in

omnes homines et non intervisse l; p[ro]estisse. Et in
puo q[ui]a frustis haec duciستate uſus ſic paulus;
a r[ib]us qu[ae] imundum h[uius] t[em]noſ quosq[ui] m[orte]
na consulatione permanentes deſignet, hoines
u[bi] cos dicta qui iam ſe incipiant agnosſee; et
ſeure q[ui]a dicti imaginem diſaſtinet. Imilof[us] g
qui mundus appellant idem āem inciſſe dicē
p[er]c[um] et miſquam eum exi[tu]m p[on]t. In eos ſu
quoſi am homines uſit intelligi dicē p[er]ſiſſe
p[er]c[um]; idem ſiſſe quidem: 1; p[pe]uenentem
consulationem expulſum ſe et p[er]ſiſſe nec uſt
meus ſteaſſe. Ly[rum] appareat inluctus pauli ne
unam quidem ſiſtabā uacuam ſentiri debe
miſſi. Videamus nunc quo[m]n dicti e[mi] ſuſq[ui]
ad legem enim p[er]c[um] in hoc mundo. P[er]c[um]
aut non imputatur: cum l[er] ſi e[mi] hoc in loco
ſedim eam ſimilatudinē quam ſup[er] p[er]ſoſum:
udec[m] in paulus p[al]um adictum iugſiſſu e[p]
alium e[gu]ſiſſu. Quis enim eum ſequi p[ot] p[er]
tum adictum quo plurib; uideatur iugſiſſu ſut
de lege moſi dicē intelligat[que] uſq[ui]; ad le
gem p[er]c[um] in hoc mundo: p[er]c[um] autem ſi
imputat[que] cum l[er] ſi e[mi] quasi an[am] lege p[er]
n[im] ſuit. et nemo p[ec]aui: nec reputat[ur] ſuit
illu p[er]c[um] aſſquam l[er] moſi daret: eum lega
miſ[que] et eam et lamech reputat[ur] e[mi] p[er]c[um]
Et ne p[er]ſingulo immo[m]nur in trin[us] p[er] p[ec]aui: ho
minum c[er]abat[um] e[mi] diſu-ut diluuium
mundo i[n]troducet et d[ic]et: delect omne
carnem q[ui] ſup[er] ām e[mi]. Et rurſum ſodomit
igneus imber: et ſulphurea ſtamina uſ
taut[que]. Quom[que] ul[tra] miuuiſcend[io] p[er]c[um]
o pot[que] ſi ſuſſe p[er]c[um]: ul[tra] munidicti talib;

nagabatur reputatum et p[er]c[um]. Et id quod octuato
re adictu iugſiſſu nob[us] requirendiſt e[mi] p[er]li-
no quod d[ic]e uſq[ui]; ad legem enim p[er]c[um] in hoc
mundo. P[er]c[um] aut[em] non imputatur c[ui] l[er] ſi
e.Inuenimus eum et imposſionib[us] h[uius] e[mi] p[er]
centem hoc in. S[ine] lege enim p[er]c[um] moſt
erat. Ego aut[em] uvebam ſi ne lege aliqui, y[ui]
unus in aca[us]; idem ſenſus uideatur utriuſq[ui]
p[er]cuti. Q[ui] enim h[uius] e[mi] de erat infernone: ibi
ao impleuit. Uſq[ui]; ad legem enim p[er]c[um] in hoc
mundo de e[mi] moruntur. Q[ui] ibi eudemque
erp[er]ſſe. Si g[ui] eam h[uius] uingam uſtum ſer
monē: et dicamus uſq[ui]; ad lege enim p[er]c[um]
erat in hoc mundo moruntur p[er]c[um] aut[em] ſi
imputat[que] cum l[er] ſi e[mi]nde quanmocre ſta-
re p[ot]it ſenſus. S[ine] illud lepe uam diuuius
mhae e[mi] p[er]cutum demutat[que] quidem legib[us] ſi
de naturali lege fr[ac]tumus diſpuare: q[ui] e[mi]
in hoc loco p[er]p[ue] de p[er]bendat[que]. Uſq[ui]; ad l[eg]
enim naturalē q[ui] c[er]o e[mi] c[er]pate et iuano
inſ capar e[mi] qui eepi[re] et uſi[mi] miſſiq[ui]
et inqui habe d[ic]em: t[um]e p[er]c[um] q[ui] p[er]
ta hominu[m] e[mi]lur mo[c]untur habebantur in
uiuſſe d[ic]e p[er] q[ui] e[mi] iam inſi ſecus l[er] qua-
et et ratio q[ui] oſtenit ad ſi e[mi] faciendum. S[ine]
euſ miſelligatur q[ui] diemus: eudenaui
crep[iso]. S[ep]t[em]b[us] e[mi] p[er]ſuſerit p[on]t[em] aut
macte[m] mo[m]t[ur]. Et qui maladit[ur] et
p[at]e[m] aut macte[m] mo[m]t[ur] p[er]g[ui] p[on]
quatuor ſere aut quinq[em]; ann[or]um ſi e[mi] ho-
ſolet indignat[ur] una p[er]cuiat p[on]t[em] aut
macte[m] quancti ad p[er]c[um] mandat p[er]
tat mo[li] debet. S[ine] quia l[ex] in loco non onom

et naturalis quæ cum docent non debet uniriam
fide patc aut mat ut sciat in hoc cœm impieta
ad adnuntiæ et e quidem speciæ pœt quæ facerem
enim patat ut maledicè; s. moratum e me pœc
ecum quæ pabescerem naturalis legis quæ meo
nondum e pœm et ni pœt reputam. nondum cum
mira cum ratio tanga quæ cum docent hoc quæ
fide fieri non debet et idò cœnam aparentib; ni so-
lum non reputat ad eulpam: s. ad qum iocum
dictatemque fucipicem. Et hoc in consignem ut ego
arbitor intelligi pœt quæ aps diœ uſq; ad legè
enim pœm in hoc mundo ut sub audiatur
moruum. Pœm aut non impucaecum lern
et ſonuenent enim ledim hanc expropiationem et à
illud intelligi quæ diæ aps. ego aut uuebam
fine legè aliqui. Am quoquod patulque fine legè
moſi unuemè aliqui utriffè: cum ipse de se di
cat quæ hebreus et hebreus ſit et octaua die
cummiſt ſtaum anaatuaate minoſi legis ob
ſeruamaa ſunt: S; contat eum aliqui hoc et i
puerili caceæ anquam racionis capax fieret.
fine naturali lege utuſſe. nondum enim ei
milla caceæ in etat iuſt inutuq; diſtinetio-
næ rech præuq; pacebat exan. eò de natura
li lege duci inſeqnab; eudенc ostendit cœ diè.
S; uuerit mandatum pœm reuè: ego autem
moraui ſum. P qùæ de clarat ilius cœtus pœa
ſuſſe quidem: s. morua habita: quæ ni re
putabanç ad eulpam. S. ut ſcure inquit cepi
quid agendum ſie quid eauendu et manea
um legi ſint me uigenat accipet ame imme
reuer pœm quod puf pabenerit ca legi ſum
anu indebat. Et ego inquit moraui ſum.

N

Lepti cum iam in reputari pœm. S; hoc ba-
ſiideſ non adjuent de lege naturali debe m
œlligi: ad meptat ec imptat fabrilaſ ſerinonè
apli cum traſ: ex eo ho non uio re lowe hoc
dogna idè qùe animæ inaha corpora tranſſum
dantur er hoc apli dicto conat: altruerè. Dic
enn inquit aps quæ ego uuebam fine
lege aliqi. hoc e anquam inſtud corp uenitè
mea ſpecie corporis uiri que ſub lege ni eet pe
cuduſ ſalicec ut auſ. S; ni reſpeſ ad id qùe ſe
quitur idè: ſi uuerit mandatù pœm re
uiri. Non enimi dyr ſe uemſſe ad mandacum
i; ad ſe uemſſe mandatum. Et pœm ni dyr
non ſuſſe inſe: s. moruum ſuſſe ec reuiriſ
ſe. Inquo utaq; ostendit: qùe de una eadeq.
uita ſua utrumq; loquerec. Uerum basiideſ
et ſui cum ipò hoc ſentiunt inſua impieta
te relinquant: nos aut apli ſentium ledim pi
etatem excaſtici dogmatis adjuam? S; et hoc
ipſum qùe diè pœm erat in hoc mundo. et ni
dyr inhomini: cum utaq; ſunt in mundo
et pecudet ec ceta animalia. et arbores exquiſ
eumq; munduſ hie contat: nec ni inbiſ
creditur et pœm: quale ſit requeam? Uidet
in qùe aps homines illos ſentat qui à
rationis capaces ſunt ec naturalib; legibus
parent. Iliam ut cœtem que nondum ad
capacitate racionis acceſſit ni tam homines
quam mundu appellat: pco qùe pares
quidem mundi ſint nondum tii in hoc
ueunt ut imaginem inſe di: ad quâ homo
factus ec dix capacitate racionis expſſerint.
S; et illud uelm inſi plus iuſto curiosum

uideatur, mquirere, ne force fecim eos q[ui] mori
si legem mihis intelligi uolunt p[ro] hoc qu[em] ch[re]
p[er]cim aut[em] non imputatur cum ler[em] ei uide
aur etiam diabolus et angeli eius absolutioni
i[que] non e[m] p[er]cim non repudiant. Et quo[m]
an[ym] legem mori, i[que] sebent condempnat[i]us e[m]
u[m]iudicia diabolus mori invocuit mo[m]ibem
[cor]arum. Quo[m] etiam q[ud] iudas ap[er]s inepla
catholica dic[em] po[er]t er planari. Act enim
[con]ta. Ang[lo]s quo[que] qui in seruauerunt p[er]
epat[uum] su[m]i: dereuquerunt domi[m]
suum su[m] unidicium magi die[m] e[m]n[m]
uncul[i]s constrictos sub caligine referuant,
Ex quib[que] o[mni]b[us] mag[ist] ac mag[ist] constat dea
lege hec ap[er]n dic[em]: q[ud] ius ius qu[em]; s[ui]e ho
minum s[ui]e etiam ang[lo]rum diu[m]a q[ud] d[um]
dispensatio ne ul[que] munie inter se naturali[m]
gerit. Cum i[m] canta u[m]i e[m] et tanta potencia ut
etiam ang[lo]s arguati nee p[er] sonam u[m]ui[s]
dignit[i]us ex[i]pior[que] et ipsa se[que] hoc q[ui] sup
ris ap[er]s iud[ab]s dic[em] ut angeli qui in seruare
tunt p[er]ipat[uum] su[m]i: dereuquerunt
domi[m]ilium su[m] aduicium magi die[m]
e[m]n[m] a[tr]ieth u[m]ncul[i]s seruare n[em].
Ipsa e[m] le[ve]:
que etiam diabolus et ang[lo]s inignem ei[m]
e[m]n[m] qui ei[s] p[ar]at[que] e[m] p[er] habit. Et siem [con]
[con]ta neq; illi angeli e[m]n[m] a[tr]ieth u[m]ncul[i]s
ad iudic[i]i[m] reſeruare n[em]; i[m] si inigne e[m]
n[m] qui ei[s] p[ar]at[que] e[m] mi[n]ne n[m]i[m] qua poſita
s[ui] a[d]o legem in seruaueret neq; aduic[i]ui[m]
u[n]iſe[m]i[n]si con[m] legem aliquo conſiſſent-
ta e[m]n[m] uideatur: quia si c[ust]o diſſent po
ſitam s[ui] legem neq; i[m] si inigne e[m]n[m] neq:

illi sub e[m]na caliginis u[m]ncula deſidioſſene. Su[n]
e etiam illud ut pu[n]ib: diſcufiannu[m] quo[m]
dictum ſit i[m]: regnaut mor[al] ab adam uſq[ui] ab
moſen in eos qui p[oc]cauerunt inſimulacriu[m]
nem p[u]aricationi[m] ade[m] qui e[m] forma ſum-
tem. Te[n]cio nunc ap[er]s demorat: comme mo[n]ac. In
mo aut q[ud] p[er]cim mor[al] inſoruiut in h[ui]m
mundum: ſedo in omne i[m]q[ui] hominu[m]
mor[al] p[en]ſut: nunc u[m] regnaut inqui[et] mor[al]
ab adam uſq[ui]; ad moſen. Et ſciens e[m] p[er]
ſingla aliquali[ſ] diſſerentiali[m] q[ui]n quidem in
erit et q[ui]n regnaut i[m]cauert. C[um]e inqui[
]n[t]o[ui]uut e[m]n p[er]muſ homo deliquet. C[um]
intovierit: d[ur]. P[er] p[er]cim inqui[t]. Et nunc reg
m[al] eius tempuſ ab adam uſq[ui]; ad moſen de
ſignat. Quando aut[em] p[en]ſierit: in ſolendat. Uit
decur g[m] in mihis deſe[be] ap[er]s uelut u[m]ni[m]
alicui[m] ingſſum qui uoluit regnum legi[
tum] regi[m] inuade[m]: et p[er]mo[] quidem faci[m]
ſo[m] et aduicui[m] regni[que] occupati[m] p[er]uariacu[n]
cuſtodiſi: c[um]e de inſide c[u]nctorum animu[m]
adſe inclinare tempcau[t]. et mar[im]e e[m]
te po[er]t[i]t: et t[ia] indebitum s[m] uendicaui[m] wy
num: hoc g[m] p[er]anndem regnane[m] inu[m]
dur elec[m] a[te]ge legiti[m] moſen qui occupi[m]
ab eo pp[er]lo[m] ad euiluſ imp[i]i[que] reuocare d[m]
i[m] regi[m] uti legi[m]; edo[que] i[m]le c[m]anu[m]
idem mor[al] p[er]ui que[m] p[er] uariacione p[er]mi[d]
dodiſi irreſperat: regni[que] ab ſup[er] omne i[m]
quin ad e[m]n ſimi[li] ut ille p[er]muſ p[er]uariacu[m]
ne declinauerunt. S[m]; i[m]si legi[m]ui p[er]mi[n]
dur agi[t] omni[que] quaqua[n]us al iquos ex p[er]
et mor[al] regni[que] diu[i]p[erat]: et obu[n]ui[t] am

dem ut unam genem et s squil se huc uolunt
loreat consuec et er psepeo regis pini laicifica
inhaute quib; et a sollempnate oblatas dicet.
et rennateat ei p[em]. Q[ta]ta demum ex parce
aliqua homines ceptunt de regno p[eri] mori
usq; liberi. Flam curamui ille qui d[er] moris
ab adam qui p[ini]t p[u]aricatione sui ingres
fum et dedat ut momnef homines p[ui]nfi ret.
regnabat uſq; ad moj[ui]en ilium quem d[ur]i
muſ ducem qui inſiſt ad o[n]nium rege reg
num eui[que] inſtinge et ſub lege i[n]ſi p[ni]c-
p[is] tenocare. Regnaut g[ui] moris ab adam uſq;
ad moj[ui]en ſedim eam ſp[ec]iem quam ſupra er
poſtum uſt n[im] t[ur] p[er] omſ ſi, in eoſ qui p[ea]ccaueret
inſimulatidem p[u]aricationis ade. Am int
ut quidem mor[em] immundum. in omſ p[ui]nfi t-
n[im] in omſ regnaut. alud e[mi] em p[ui]nſure.
et alud regnare. P[ec]em enm p[ui]nfiit etiam
muſtoſ et leu quamdam eoſ contagione p
[ui]r. In p[u]aricationib, u[er] id e[m]b[us] qui ſe ei to-
ta inſe ac deuotione ſubicunt regni teneo.
et omni p[oteſtate] diu[n]tur. Regnaut g[ui] moris
ab adam qui p[ini]t c[ui]nſtum p[eri] m[oe]c imun
do p[u]aricando paceſt uſq; ad moj[ui]en id e[
usq; ad legem. P[er] legem enm puriſcatione p[aco]
rum cept apiri. et ex parce aliqua curam
chi euiſ obſiſi p[ho]ſtiaſ p[er]p[iatione] ſuaria p[er]
laicifica p[er] p[oc]epta. S; q[ui]n tanta erat eius do
imnatio q[ui] uſt[em] legis ex ede[m] mutunt in au[n]
lum legis p[he]. S; et ip[er]i p[ui]dentes ſupra un
ref ſuaſ et curam potenci am aduenum p[er]
ſentiamq; ip[er]iſ regis evolant. Clamantes ad
d[ui]n. Et inſte lucem tuam et utat[em] quam. Q

itum. Induna cedof. et defende. Et rurſum. Ex
uige di[n]e fer. open nobil. Affiut g[ui] t[he] ſi filuſ
d[er] et in quo l[er] infirmabatur p[er]nem d[ui]
ſi[mi]num ſuum muacens inſimulatidem earinſ
p[eri] de p[aco] dampnaut p[em] inarne. et
num dum quidem reconsidavit d[or]. Ex ſunt
autem p[ri]ncipat et potestatem curam. dimpha-
eat inſemet ipſo. S[um] in h[ec] p[er]ſeffum q[ui]
dam p[ap]ſi uidemui ſi; ad p[os]tum r[ed]eam;
Ig[ui] moris p[eri] regnaut abadam uſq; ad moj
ſen. id e[mi] uſq; ad aduentum t[em]. Moſes eni l[er]
appellavit. Et l[er] ſi e[pt]um e[mi] uſq; ad i[oh]b[us] bap
t[em]um habuit locum. erquo c[ui] t[he] regni
di p[er]dicare. Quod aut ex c[oe]p e[co]tus quoſq; in
quib; moris regnaut. cum di[re] regnaut mor[
]s enoſ qui p[ea]ccauerunt inſimulatidem p[ua]
ricationis ade non in uidec d[ici] ab uſq; inſiſi
aliquiut in diſi[un]ctione. For[que] g[ui] fuerunt alijq
uſq; ad illud tempus q[ui] ſub lege uelut ſub
pedagogo homines babebantur. qui tale
aliquid egunt quale adam in paradiso egis
ſe desebitur. et congiſſe ex ligno ſcendi bo
num et malum et erubuiffe mudicare ſuam.
at; ab habitatione paradisi decidisse. aut
magis ſimplici[et] accipendum uideam. et
ſimulando p[u]aricationis adq. ab uſq; aliqua
diseuſione recipienda? ut hoc ſermone omni
qui ex adam p[u]aricate]e nati ſunt indicari
uideantur. et habe inſemet ipſi ſimilat]
din[em] p[u]aricationis euſ. non ſolum ex ſe
imme ſi; et inſtituacione ſuſcepta. Omnis enm
qui in hoc mundo naſcuntur. n[im] ſolum nuic
uncur aparentat; ſi; et imbuunt[em] et ſunt

non solum filiis p[er]eoum &c. et dilecti puli. S. ut eis adorabitur et agendi que sentent h[ab]itat acceſſerit, ibi iam aut p[er]git quiſ in uam patrum ſuorum. ſic non nullis regib[us] ſebetur. Aut igitur, me[n]tuit unuam diu diu ſui. Demq; et de abel tale aliquid in indicari uidecur. In eo q[ui]o[rum] ſeptum e. Obtinet aut p[er] diſe. abel holliam deo exp[ro]mogemas ouuiu. et ex a[po]riib; earum. Q[ui]d g[ui] diſ p[er] diſe. hoc oſtendit quia p[ro]mus qui dem iuſe ſue dieb; p[at]ine p[ru]aricationiſt inſi tuoiomb; tenebatur. P[o]ſt illoſ u. diſe. u. resſi p[u]it. u. respeſt ad diu nature lege commom tuſ d[ur]t tunc obtauliſſe hoſtiam d[oe]. P[o]ſt g[ui] ut h[uius] loci uſe ſi[mi]p[ui]citi er p[on]i u[al] occulta[rum] in eo q[ui]o[rum] diſ inſimiluitudine p[ru]aricationuſ ad ſa[mi]tau[m] ex p[pe] inefſabiliſt reconducuiu. ſubali quadam ſinea inelligentue colligi. Et ut ſiquiſ ponat moſt h[oc] q[ui] regnasse d[ic]at ab adam uſq; admoyſen id[em] uſq; adlegiſ ſi nem ex p[ro]napiu[m] illu[m] diu de qua in p[ha] ſebitur tanquam ex p[ro]ſona d[ui] diu centiſ; De manu inferni eripiam eos. et de moſte juſ abo eos. Aut igitur quod ſine excepſi aliqui et occulta[re] multo deſignavi qui ad ſimilitu diu[n]e p[ru]aricationiſt ade p[ec]esse memoriam tur. inq[ui]oſ ſol[o]ſ regnauſt moſ. Si u[al] in non nullis exemplarib; habebat. eciam uneoſ qui ſi p[ru]aricaueſt inſimiluitudine p[ru]aricationiſt ad moſi uſta id[em] que in inferno animaſ de tenebat regnasse d[ic]atur. in ſtelligimus et ſoſ quodq[ui] sub ita moſte eciam ſi in peccan diu aut igitur moriendi lege decidisse. Xp[ro]m u[al] id[em] in infernum descendisse, ſi ſol[u] ut

iſpe non teneantur amorces. Et ut et oſ quin ibi non t[em]in p[ru]aricationiſt ut diuuiu[m] c[ui]ne quam moriendi condicione habebantur. abſolueret ſicet ſeptum e. quia multa c[oe]pioni d[omi]nenci ſeque[rum] resſurrextunt cum illu[m] ingſſi ſunt inſe[m] c[ui]natiu[m]. Inquo ex p[er]dicta complectuntur. quib[us]; aut de. Alconſon ma[n]tum c[ap]auiu[m] du[m] c[ap]auiu[m]. Et hoc in p[ru]refurrectione ſi[u]am moſt[as] quidem in ſi[m]na deſtruxi. u[n]t et c[ap]auiu[m] ſebit ſubſſe. Ipsu[m] u[al] inſimuiu[m] et c[ui]natiu[m] cu[m] regn[u] diſſoluu[t] audi quom[mi]n d[ic]at ap[li]s deſtruetion. Nouimus inq[ui]t inſimiuſ deſtruere[m] moſt. Regnum u. iam moſt[as] deſtrueti[u]t e. et c[ap]auiu[m] t[as] que ſub ea tenebatur abdueta e. S[in] quia iſpe inſimiuſ et c[ui]natiu[m] ad h[oc]u[m] moſt[ui]nno et in fine ſeli deſtruendus e. id[em] et u[n]que uideamuſ cum non t[em]in regnare qua[am] lawe c[ui]mi[u]t et deputi[rum] regno p[er]deſtera u[al] c[ui]ncaumque[m] q[ui]re[m] ſi inſideluum manum. Et id[em] clamabat ap[li]s. Non g[ui] regnare p[er]eou[m] in u[al] mori[t]i[que] c[or]po[re] ad obediendui deſtuiu[m] euiu[m]. Ue[rum] noſ c[on]centi p[er]ſi[n]ſſe p[an]ciu[m] ea que ap[li]s obecta e[que] uoluit. ſequenam in quorumuſ. Addidet p[er] h[oc] qui e[que] ſo[u]ma h[uius]t. Q[ui]d quidem ambiguum in uide[m] u[n]tum et eo c[ui]p[ui] quo h[oc] ſebebat ap[li]s ad amuſ ſi[u]ma d[ur]i. q[d]e ſeli uenturi. an aſemec p[ro] id[em] ab adam futuri ut in x[ui] accepiat. p[ro]temp[ur] ap[lo] h[oc] ſebenti futuri u[n]t etat h[ui]tum. Quamuiſ et in alio loco cum deu[n]a e[que] c[ui]na loquere[m] id[em] ap[li]s d[ic]at. inſi[m]am hocuiu[m] e. Ego auſt diu in m[ur] et in a[cc]ia. I[n]

undeat hoc magis nob ad inelligendum de
dusse quod formam futurim ducatur adamineo
qdot aduentur ad eodem sibi etiam adhuc
lantem quom quid possit et puerilemque eius et
pem et hoc quod moris ipfum inominis hortis
pensiit informax et aptare multe foret exerctus
utemdem aps infuoribat; exponit cum dictum.

Sic enim hominem moriri ita et punum et
surrecho moruorunt Et tamen Sicut enim p
mobedientiam unum homum peccoribus con
stanti sunt multa uta punus obedienciam
uti et consilietur et multa. Si inelligamus
aplim auius temporib, quib; hec tebebat diris
le adam futuri et formam: ita magis inelligi
qdot sic in hoc, moris regnaret punum adam ac
moxale effectum est omne hominum genulit ca
et infucrelo seu ca regnabit p. xpim et im
mortalitate donabat omne hominum genul. Si
multe autem ut in hoc ambiguitur dixit et fer
monere quo aut qui est forma futuri inuenim
et ad colosseus ambigues sepeum ubi dicit:

Hoc uos inducet quisq; incabo aut impotu
aut in parte diei festiv aut neomenis aut fab
bankque sunt ubi futurorum. Et item alibi
idem aps dict. Umbram enim habet lex bo
nonum futuroz. In quib; uia; similis dubita
vo eutrum cib; et potus et diest festi et neome
me et sabbata ca habeant umbram futuro
rum ut inaduenca utitas umbre ipsis
adimpleca sit an infucrelo sebo sit implenda;
S; et uicetam legge qdo dict. aps umbrs habe
fucuroz bonorum. utrumque aduentu, et an it
futuro sebo umbre ipsis explenda sit utas

mecum quia et in alio loco fecerat de hujus
sublege sunt quod sorme et umbre deservit
unt celestium. Qui 5 unum astride inaduen
tur ita completa sunt cibi et poeorationes con
firmavit et expleta in co. ut pectu pusionem
undit inlimmo omne genus ammalii depo
mi et auditut uocem dixi mundavit tu com
mune ne dixi. ad diu sot uaq. hominum
moles referunt. Et poeculum dict. est calice noni
testamenti diem quoq; festum pbaute in pateba
nem immo lacus est et diem festum celebra
mus in inferno ueta li maximi sacerdotis
et utacui. Similic et neomenas hoc est nouos
in se fieri obestut p. xpim sol em uistit et
aplos euil S; et sabbata ob servari docerit
n postando onera pecti; stando unu quemq;
stabilis in loco suo non accendere ignem de
quo ppham dixi. inlumine ignis uri. et
flammè quam accenditur uob. alius ut qui
forma itas et umbra legis ad futurum seam
effudit et minimizorui celestium haf est duc im
gin es imilla celesti ierim complenda: decabo
c potu conabatur affignare seam ea 4 diu
diu donec bibam illud noui uobecum in reg
no pater mei S; et diem festum diu et seam ppe
ductum. Quid facereis indie sullépntacui. et
indie festo diu. I. neomenas ut acauta id est
nouos in se inili secentis annis ieru sit illi
quiret de quib; dict pha. Ne pumus mo
tacui surn annos ecnon: et medi tacaui
sui. Et tis in meano deuonomi. Recorpa
dum diest ecnon. Et de sabbato diu seminunt
sabbatui inpplo di. Et astruet quia sic hec sin

gula formam futuri sibi cœnent: ita potest eciam adam dequo dixi eis forma futuri conserni ad futuri sibi rationem. Et ppæa cum p[ro]mittum est de his qui peccaverunt iustitiam etiamque adhaerunt eis uti est forma futuri. S. non sibi delictum ita et donum. Si eum unius delictum multum morantur, multo magis grã dixi et donum ingea unius hominis ibu[n]t in plures abundabit. Et non sibi punum peccatum est ita et donum. Aham videlicet ex uno in co[ndo]mpnatione grã autem ex multis delictis multificationem. Cum infupiorib, dyssuset a pl[s]s de adam qui est forma futuri, uidenti reque i poſſe quia si adam forma, x, e, g et in eo q[ui] peccavit necesse est, formam habuerit et in eo quo regniant morant ab adam usq[ui] ad moysen. Hoc auætem deo ſentent videlicet abſurdum. Continuo ſub winghe, non delictum ita et do num. Et incipit ex hoc ſermone uelutæ ſermo[]p[ro]ſum ex planare. Quo in formam, x, dyerit e[que] adam. Si emm inquit unius delictu mul[ta] mozari in adam ſunt uidelecti: multo ma[g]iſ grã dixi et donum ingia unius hominis ibu[n]t in plures abundavit. Id est ſi uno peccan[te] et locum moris inuenient, inplures poterit obſ fundi multo magis grã diu que in x, e copioſuus. Al[ia] repreſp[er]t et latius abundabit quam moris ad uariacuerit, am inplures diſ fundatur. Ob in moris uſi[rum] non est iureadem condicio de lucti que et dom: ut cum videlicet habentur fit de adam ex uno ipso delinquentia condempnatio in omni homines uentem. Exo[]teno u[rum] p[ro]p[ro]m ex multis deliciis quib[que] omne

genuſ hominum tenebatur iustitiam delectis mori: ut sibi mori p[ro]mittu[n] regnari ad iudicem ita et puniſt obedienciam uta regnare p[ro]iſticiam. H[uius] non ſi ne p[ro]ſunda arte ducendi a pl[s]s formam, x, e, adam posu[n]t. Q[ui] ſit p[ro]genuſ ſi multis p[ro]ſpeciis conci[ria]. P[ro]genuſ nam quod multit[ur] est forma[m]o d[omi]nus c[ui]tut ab uno adam inplures homines diſ fundatur. Ita et ab uno p[ro]multus homines diſ fundatur. Speciels ut conci[ra] quod dam p[ro]puaratione cepta p[ro]ſo[er]t, condempnatur, multa ſi obedienciam u[n]t constituerent, multa. Quia g[ui]s quatinus forma[x] t[ur]iit adam ſiue in ſimuli, ſiue in conci[ri]ſi ſed in racione eloq[ui]n ip[s]uus ex planaretum e[que] nunc eciam quoque mori nori ſenſi[mi]t a[pli] iudicet, u[n]tiful p[ro]priis, concreta g[ra]t, iudeamuiſt. Et quamuiſ p[ro]priato ſun u[n]t deatur ea que occultiui p[ro]priato ſeruas poli[za]t, ſi ne p[ro]ſaceat e[que] p[ro]ſoblitum e[que] iudicat, quod er bis diuine bonitati collige non p[ro]pri ab ſurdum u[n]turi. Propoſut a[pli] oſtenbat quod humano geri inutilet p[ro]miſ adam qui h[uius] ſi unanum u[n]tui, quid eciam ſed ad am e[que] u[n]ſp[er]n iuſtificare. Exultat inquit p[ro]priæ cauone p[ro]ſem apparuit et p[ro]p[er]m mori n[eg]i, e[que] in omnes homines immo ut ſeruens, pauli lucti[m] modatione ſuam quam imp[ro]ſu[n]o, loco tenuit inmultos homines mori p[ro]ſi[mi]turi, p[ro]obedientiam u[n]t iuſtificatio: et p[ro]iſticiem onem uta multo magis inplures abundabit. Et oſtenbat u[n]t d[omi]nus p[ro]multo ſit for[mi]o, uta et iusticia quam p[ro]ſem: et ph[ro]oc ad o[n]que ſi ita p[ro]ſem et mori regnare in hominu[m]; p[ro]pri incitum accepiens eru[n]tus hominu[m] inobedientia, quan[to] poterit, d[omi]nus iuſticiu[m] uta regnabit, incitum accepiens p[ro]

nec obediens est: 2. Iste inquam ad hoc opus non condicionis necessitas est; 3. sula muneraone p. moris accessit. Informa enim di ac et uide homin hominis delicto morere regnare p[er]p[ro]s. creature fide non oblitus est: nec laporem duc et se equalem do hoc est non sibi magis alio de p[er]scat: quid ipe quidem equalis do et unum cum p[er]scat. 3. Opius u[m]rum de pa[ss]a est mori: unius est hominis ingi[s]sa delicto. Exinantiunt ut se ipsu[m] de equalitate et forma di ac serui sucep[que] s[ui]nam. Et fit homo adquem tempe[ra] dum au[di]t quidem venire ille qui regnabit hominib[us]; 4. inciare non posset. Morere et istam communem sucep[que] cum illa p[er]cui quę regnabit hominib[us]; 5. recepi[que] ut s[ic]erit p[er] hominem inno[ta] et p[er] hominem fieret resur- rechyo moriur. Et sic unu[m] delecto mult u[m]no[t]us sunt: mulierum magis g[ia] di et donu ingia unu[m] hominis ibu[m] et implures ab[u] daret. 5. Non ab[que] autem p[er]fundam lap[ia] quam paulus in[m]que p[er]fectus loqui se diu[m]n hoc loco sermone[s] suos modi[que] est. Et quod alibi o[m]nis dixat h[ic] multo[s] ut plures appellau[t] ibi comparatione diffuti hominis homines p[er]cui et moris ab adam facere ut justificatio[n] acui et a[m]t. Et ne s[ic]erit ut ab solute[m] p[er]nunciate[m] quod paratione acu[m] eodem ordine quo ab adam hominis moris diffusa p[er]cui est et utihi et uide que a[m]t est inom[n]is homines di[m]عي vociro[m] resolueret audire[s] et legimines fierent erga obseruam am eti desecuritate iux[que] inomines homines p[er] g[ram] cadere[m]. Et deo rep[er]imt sermonem et in o[m]nis homines s[ic] est so

let me[n]tis p[or]t: 1. multo[s] qui unu[m] delicto p[er]scere[s] constanti sunt. Et tur[s]um inge[m] de donum p[er]num hominem ibi[]p[er]n in o[m]nis: implures afferent abundare: quo et negligen t[em]es metu suipendat ac solitare[s] faciunt et p[er]sceribat; duumque hominibus fecerat non claudat. 2. Bene autem quia plures posu[n]t adq[m]s donum g[ui]p[er]nent: quam eos qui unu[m] delicto con s[ic]tura sunt p[er]scere[s] in quo arbitior quidem aliquid et latens est multus: quia et alibi morere[m] diu[m] regnasse ab adam u[s]que; ad mo[y]n in in o[m]nis et in eos c[um] qui feci in similitu[m] nem p[er]aticationis ade p[er]scuerent. T[am] et simpliorio[m] in electu po[m]t uide ido plures dixi[m] quia quamvis qui ex adam p[er]scerare[s] facti sunt multa p[er]scat: etiam x[er] uti[n]ficat tur: ido plures dixi[m] sunt. Et iux[m]ia eciam ille p[er]sceru[m]que me[n]tis moris p[er]diffusa est additur num[]io eozui[m] eo quod cum omnib[us] quos se p[er]scat s[ub]dich delicto eciam p[er]scuerat: sic de lap[ia] p[ien]ta d[ur]he: hec in quite illum qui p[er]n[am] factus est patrem mundi cum solus est et exat[que] culto diu[m]t et libauri[m] cum de p[er]co[m] suo. Que est autem hec lap[ia] que p[er]n[am] hominem libauri[m] de p[er]co[m] suo in & qui est di[m]عي[s] et di lap[ia]. Sic g[ui] plures et reduc[u] adiutam quam adam du[m] ad morere[m]: quia eciam p[er]s[u]m adam qui c[um]que causa ex patre[m] moris et revocau[t] adu[n]t ut ueri[] sit illud q[ui]n consignatib[us]; sebit ap[er]s quia p[er]n[am] g[ram] hominis homines uti[n]ficatio[m] est uide. Homo a[m] est adam. Ergo et in p[er]s[u]m uti[n]ficatio[m] uide puem[]et. S: dices for[tasse] ut uno p[er]scence[m] moris inom[n]is homines p[er]scien[t]. Et tur[s]um unu[m]

H

wifliceta inomneſt homineſ uſtificatione uue per
uemt neq; in moreremur aliquid nobis getum
e neq; ut uuauiſt: 5; etc. moriis quidem cauſa
adam uue autem 2. Dprimuſ quidem iam in
ſupionb; d parentes non ſolum generant fi
loſt; 3; imbuunt. Et qui naſcuntur in ſolum
ſiui parentab; 5; et diſerpuli ſuunt: et in tam
natura uigenantur immoræ pœci. qua diſcipu
lacu. Nam ubi cauſa ſiquiſ adō reode ns
idola colat: nonne continuo etiam filioſ li
genit docebit idola uenerari. et ſacſicia of
ferre demoniſt? Vob sabin adam ſee: et inbi
regnat mori ab adam hoc e anacountate que
ad legis tempus q ad diſeretionem rech pta
uiq; opti ueniſe capax & gie effici poe. Et ibi
retinquit adam et qui cum ul genunt uel
docuit immoſtein et ſequitur xpim q eum
et docet et gignit aduamt. Iliſ auē ſetre qu
non ſolum nauiuatib 5; et docthe e inq
moſ regnaut ab adam. Disſe hoc excomt
ruſ. Et enim diſi the 2. cum ueniffet que p
pam gesta fuerant emndare. peo qo immor
tem generaret illa que exadam uemebat
pma natuutas introducet ſed am nauiuatare
qo non tam generari quam regenerari ap
pellaui. pquam ſine dubio uiau in pme
nauiuatai aboſét. Et ſic generatiom ſub li
aut regenerationē ita et docthe ſub ſitu
it aliam doctham. Oicentis et enim ad hoc
op diſcipuloſ ſuol in dixi tis ute baptazare
omni gis. 5; ite docete oinil gis. baptazantes
eos innomine pati et fili et ſp[e] ſci. Scienſ
ſ g utrumq; e e inculpa utrum remedium

dedit ut generatio moralis regeneracione
baptizamu mutaretur. et implecatur docta pia
tat erdudet. Non g nih pectanib; nob mo
tegnaut innoſi curationem non ocioſt nob et
nich agent; uta regnabit innoſ: 5; inui
qdam uie datur ax non inutia ſi exsultat
et puemant adſpositionem utucumſiicnt
immorsem dudum p[u]uarationis ſimiliam
ne et utiorem explectione puentem e. Et
quamui tamquam prudenti diſpenſacioni ibi
di aps paului occulta h[oc] inuiu ſui eſe
uobuit et obecta inferuit c[ui] nec ſub ut mo
ui die. Si regnaut mori ab adam uti; admo
ken meoſ qui pectaueret inſimulandc p[u]a-
cationi ade. U[bi]ſide ne ut p[ec]o nullam p[ar]duſ
exuſſet 5; et p[ec]i genus deſignat ſimiliud
nem p[u]arationis ade in uno quoque: conſui
eſ; luerit in q[ui] aut quo in abnuno ſimuliud c[ui]
p[u]arationis annuſa ſit quom[us] in erudit[ur] ap
tui p[lo]qui S; qui erudit[ur] e g[ra] lege diu in
mellige obſecutur ſermonē d[ich]aq. ſapui
cuiu et eminata. Joō e demq; de ſalutc g[ra]
in] occuleut loquitur et cum diuiffec ſicu
enim inadam oinſ moruut in diu uat in
omni unuſtantur: 5; uuſiſc album: 2. et rurui
cum diuſſet ſic enim unui p[ec]o moſ regna
uit p[un]um. ita et p[un]ui uſtificationē in
dixi regnaut: 5; regnabit ita p[un]um ibi
xp[im]. Seit enim ut diu ſepeu[m] e[ſ]aqua h[oc]
lit ſp[u] celat negoia. Et item alibi ch[ui] mag
na multaudo dulcedum tui d[ine] quaſi
ſeconditi c[ui]tab; et Si enim utuog[er] q[ui]
ita regnabit p[ub]im xp[im] et q[ui] uſtina cu

SINCE

mommef hominef muiſſiſatione ſuæ efficie
cur qui monmeſt aſt beatuſo pueſt et ipſuſ
dum tuæ ſermonib; diſe quib; diæ ad diſcapu
ſoſ. Audituſ hec omnia: Vicunt ei. Etiam do
mine. Act eſ eſ. Beati eſt ſi feciſ ea. Cune g
bi ermuſ: cum ūbum di non ſolum audure
et moſtibiſe h; et ſaſe poſſumuſ. Quamuſ em
pitiaturur exeundum ee qnq; de carée: eti de
ſignatur non inde exuſ poſſe miſi reddat
umſ quiſ; et nonuſſimum quadantem.
Qoſ i et q̃d̃anuſ qd'e mmimi peccati pena
i remittitur. miſ incaſte et p ſupplicatua ſuatur.
quoſ qui ſpe impuſtatai resoluſt auſdonu
ſi peccandi libaliſtate pucaſt. Iſ eg exumo
quidem adam cept in hoc mundo regnare
pœnere et regnawat uioſ qui ſecurâ ſunt p[]ua
rieatiuſt ade ſimuliudinē: et uio uidicâ
um exuno incondempnaſationē. Et rurſi
p[]umum d[]inm n[]rīm ibm x[]p[]īm g[]i[m] regnare
cep[]t p[]uſticiam quæ regnabit monib;
qui obediunt ei et cūſtoount ūba eut et p
hec ex mulct delich[]i uenunt aduſtificio
nem ſuæ. Si enim umuſ delicto morſ reg
naut p[]umum mulcomag[]i qui abundan
tam g[]i[e et dona uſticie accipu[n]t ſita reg
nabit p[]umum ibm x[]p[]īm. Si e[]t ſic deliciu
ita et donum diuſi; uti[]q; ap[]l[s] quia ſicu
umuſ delicto morſ regnawit p[]umum ita et
p[]umuſ uſticiâ ſita regnabit p[]umum ibm
x[]p[]īm. Nunc aut diæ. quia morſ quidē umuſ
delicto regnawt p[]umum: qui aut abundat
g[]i[m] et dono uſticie accipu[n]t ut i ſolum
ut[]e non regnet meſ morſ q[]et ipſu[m] uti[]q;

N

non parue e[]t g[]i[e]; et alia duo eſ conferunt
bona. Unum q[]o p[]moſt in ſita meſ regnac
t[]he alud q[]o etiam ip[]i regnabunt p[]umum
ihm x[]p[]īm. Cum g[]i necſſaria hec moſ uenut
dona id[]e ut regnum moraſ eſſugant et pro
moſt regnet in eſ uita immo et ut ipſi reg
nec in uita p[]umum ihm[.]x[]p[]īm inamſſum
e[]quo[m] i ſit ita delictum ſi[]e et donum. Oe
quo[m] dieat mulco mag[]i g[]i di et donum
ing[]i umuſ hominu[]t i[]huæ implures abun
dabi t. Et illud g[]i aut e[]rmultis delich[]i
uiſtificatione[m]; S; et hoc inſen[i] q[]e diat
mulco mag[]i abundat g[]i et donum uſi
tæ accepe[m] in uita regnabit p[]umum ibm[x]
d[]inm n[]rīm. Q[]o g[]i aut umuſ delicto morſ reg
naut p[]umum ostendit quia p[]o delictum mo[]
t regnuiu datur: nec poſt regnare maliquo
miſ uſ regn accipiat ex delicto. P[]q[]o mora
ti uidetur q[]o cum ſiba ad[]o creata ſit anima-
ip[]a ſe in ſeruatau[]e redigat p[]delictum: et ue
lut cyngpha immortatau[]e ſue q[]ui acreatores
ſuo accepat moru[]t i[]radat. Anima enim q[]
paceat. ip[]a mouet[]. I[]p[]a deni[]q; anima da
mat p[]p[]h[]am dicent. Inpuuuerem moruſ
deduriſt i[]ne. Q[]o uti[]q; ei miſi erdeu[]ch[]i
potuſſet accide. U[]n[]i evident[]e apparet eam p
diu[]ctum eno[grap[]ha ſui cons[]p[]ſiſſe cum
mo[]t[]o ut[]e libitate immortaliu[]t amilla uug[]i
p[]e[m] et regnum moruſ accipet. Volen[.]g[]i ap[]
oſtend[]e q[]ui[m] maiora p[]x[]p[]īm anima terp[]it q[]
amſerat p[]adam: frequentat il[]loſ ſermonuſ
ut dieat mulco mag[]i et abundant[]a g[]i[e et
dona uſticie regnabunt p[]umum ibm[x];

Quæ omnia unq; de clarant mulct abundancio
ta & dona quam dampna. S; requireſi quos
dicè regnaturos inutam p[ibm] xp[im] ſup qu[us]
regnabunt. Ididetur in quoque moras reg
num meos ostendit ſinſse quos s peccando
ſec obnortio &ta et corum qui abundanciam
et dona justicie accipiunt et punum ibm
xp[im] regnatui dicantur regnum ostenvat
futurù ſup illos q[ui] eis in eruditione
regni di subditi ſunt ut & tta dicà.
q[ui] ſapiens & justitiæ ac utte q[ui] in eſe
& ſup q[ui] regnât capaces fuerit inuen
ti. Vn & n onioſe widet in apls qui
in cœtis locis dixat q[ui] in òs hores
mors p[itiſt] & teru in plures abun
daut & tûm ex multis delichis iu
ſtificatione. Hoc in loco neq; òs neq;
multos neq; plures posuſſe. ſciens
ad paucos ptinere iſt bâmtudinis
ſummâ q[ui] abundantia gr[ue] & dona
justitiæ accipientes in una regnât p[]
unù ibm xp[im]. Ipsiuf autem mori hic
deseribit regnù: que in aliis d[omi]
cus ee, & ultim ut nouſſim destruen
dus. Destruec d[ui] in eo ut ult n regn
Qd si n regnat: certu e tâ nee delictu
futurù ee in quo ſolo moris e reg-
nù. T[em] ſine dubio c[ui] ad ea d[ur] u e
mors aculeus tuus. Q[ui]nquidem
ut ipſe apls dict aculeus mori p[ec]
catu e uirtus aut peccati ler. Re
ſtat g[ui] neq; legè futurâ. ſiqdè p[ec]
cati uirt ipſa dicat: ut peccati uir

tute ſublata, m[alo] poſſit et regnù mori
aboliri. S: hoc in evoſſu n[ec] dicta ſint.
ſui eni in locis oportui reſentur:
Vedim t[em] p[ec]nctari. q[ui]tùq[ui]diem mori
regnù uſq; ad p[re]ſentà q[ui] e una dy[mi]
tenuiſſe. uenit ſe û xp[im] di c[ui] apls non
ſol[ui] ad morte deſtruendà. ſi, ad illi
ipsi[ui] q[ui] habebat mori p[er]miu id e di
abol[ui]. hoc e a[n]q[ui] uſu fiat q[ui] ſcrip[ui]
e. dende ſinſ c[ui] tradidit regnù deo
et pari. q[ui]s regnat. Si eni dicam u
q[d]e consequens widet. q[ui] una reg-
nat morte deſtructa: potest nobis
occurri. Quom[que] p[er]ccat. Et manu
ſestu e moſtè regnare p[er]ccatu. Si
u dicam in quib;dà regnare xp[im]
hoc e una, & in quib;dà moru. ubi
inuenient in quib[ata] regnù ſtr
ut[e], ut regnù moris in eis n[am] ha
beat potestate: hoc e q[ui] p[er]mi abſo
peccato ſi. Quæ mi uident mag[ui]
ad futurù p[ri]ne regnù; & in hoc e
complenda u d[ur] q[ui] ſit d[em] omà in o[n]b.
Id[em] emn & in or[ione] d[ur]na di[em] do
cem. aduenat regnù tu[n]; q[ui] quod
n[od]u aduenit. Et ipſe d[n]s in intu
p[er]dicationis ſue n[em] di c[ui] uenit regnù
cel[io]s. L: appropinq[ui]b[it] regnù cel[io]
rù. Preſens u t[em]p[er]u n[em] t[em] regnù
xerim uidi q[ui] belli p[er] q[d]e belli
turù regnù querat. Quæus lb[]
ipſo belli t[em] p[er] i[am] er alij p[ar]m
regnù mortis inſringt. & paul

destruèt q; pri? in omnis hoïes fuat
dilatatù, xpùs regnare dicat sedim
illud d scriptù è; oportet eni eui regna-
re donec ponat omis unncos ei sub
pedib, ei. Et tè alibi dicè. Hè aui nee
dù uiden? subiecta èè omnia. Vii ap-
pared q; hoc qd diè oportet eni eum
regnare? regnù parare posuerit.

Certù è enim q; pri? pugnandù è. H
valligandus è fortis: sic uasa eius
diripienda st. Et idò è ipse salutato-
dicè. Hon uemi pace mittere: si. gladi-
um. Tamdiu u pugnandù è ab hif
q; regnare uoluit in una p i him xpim
donec nouilim? imme? destruatur-
mois. S; de abundanma giè et
donis uistitie scieatù è; quia ad it-
tud regni q; dirim? ipari p bellù n
uent aliq; q; una gràm consecite?
st. hoc è q; inuno aliq; ope placue-
rit. S; abundanma giè requirit se-
cidm eu q; diè abundam? aut q; omis
illi laboiauy. Hò aut ego. I; grà dei
mecù. Similia q; q; età his quo? im
butt pèat: eu diè. Grà uob pax
multiplicat. Multiplicat: grà et
abundat. sic & sermo ni: sempli grà
sale condit. & opus ni: ni eui grà
humilatits & simplicatits fiat. &
omia q; agim? ad glam di: agam.
Simulat & de dono accipiendù uist-
tie. Hichil eu: fine uistitia age de-
bet q; uistificat arpo: sedim eu qui

dicè. Beati q; custodunt uidicium:
e facunt uistitia in omi tpè. Et
sedim q; sapientia pnumat dicer.
qu; qu; pfeet sit quis in filijs hœui
si no aslit uistia adeo in nichilu
teputabit. Et hoc in q; habuerint
abundantia grè; dona uistitie.
in una regnabunt p unii i him xpim.
Istaq; sic pum? delictu i omis hoïes
in condempnationè. una p unuſ
uistitia in oïs hoïes in uistificationè
utte. Jà pufi dirim q; p delictum
adè uelut aditis q; dà dat è; quo
in omis hoïes ul peccatù. ut moris
peccati. ut condempnatio puenur.
E contrario xpùs admii uistificati
omis aputt p què una ingredet ad
hoïes. idò dicebat. Ego ſi hoſt
um. Pme si quiſ ingreſſus fiuert.
saluabnit. S; de his iam in ſupioib
ſatis dictu è. Illud in obferuandù è.
q; sic dixi omis hoïes in condépna
tionè moris ſi; tantuin in condépna
tio. ne. q; ſal in omib; p bet mul
to abundat? doni èè q; delie
ti. Quom sanè ut que condépnatio
in omis hoïes uenit uidendù è. Et
ſufficè foritan pot sedim simplicè
expositionè: ut dicam condépna-
tionè èè delicti cœmme hanc morte
q; omib; uenit. ueniet eu: si uist
uideant. Qd si forte aliq; obtiet
de enoch helia q; tins lati ſunt ne-

H

underent morte in hoc mundo exccusabit
qd'non continuo falsa uideant ea que
de omniib'dicunt: si aliqua dispensatio
dei in uno ul' duob hominib'facta e'
S; et illud q[ui]s competent[ur] ut arboror-
pyferet in loco: quia c[ui] deliquisset adā
scriptum ē q[ui]d'elicet eum d[omi]n[us] de p[ata]
disso et constituit eum in t[ia] h[ac] c[oe]
paradisum deliciar[ur]. Et hec sunt de'
lieh et'condemnation[que] in omnis ho
mines s[ine] dubio p[u]ent: O mi[n]s emi
in loco hoc humiliationis et in con-
ualle fle[tr] effe[ch] sunt; q[ui]d in lumbis
ade fuerunt omnis q[ui] ex eo nascunt[que]
ipso parit elech sunt: s[ine] alio q[ui]
libet m[ori] menar tabili et soli deo cog-
nito un[que]q[ui]s de paradiſo truſtus
u[n]der excepſſe condempnationē.

Sicut emi p[ro] in obediennā unjus
hominis peccatorres constitum
sunt multa ita et p[ro] un[iversi] obediens
nam u[n]si constituti sunt multo. Po-
test quidē fieri ut secim ea que in
ſupiorib'obseruandum p[at]iſtus, uo
lens miſtia secreciotā coniuncti
q[ui] alibi omni dixit alibi multos po-
nar. ne ſorge ſi dixiſſet p[ro] un[er]
obediennā peccatorres faci[os] e[er] omni.
et necessario ſub un[er]xiſſet. ita et p[
uni] obediennā u[n]si constituti omni:
uidet ex hui[m] modi ym[illi]ſi[mi] ſecu-
ritate resolue animos e[am] q[ui]b[us] erpe
dit e[er] ſub me[m]. Et ideo nos fidelis

et prudentis m[ove]t de[mi] dispensatoris
constituti ſeruam[que] p[ro]e. mag[ist]is ſa-
tistac[que] debem: q[ui]m[us] p[ro] un[er] m[obi]deni
non omniſ; multa ſunt peccatorres ſacti.
N[am] p[ro] un[er] obedienciu[m] quom[que] non o[n]
ſ; multa constituant difficultat[que] u[n]t
bebit intelligent[ie]. ſecim illud q[ui]s
di[que] in e[m]g[io]. Multi emi u[ment] ab om-
te et occiden[re] et recumbent am[que] alio
ham et y[ſ]lae[que] et iac[u]b in regno dei[re]
non dixi omni u[ment] Peccatorres a[m]
q[ui]m[us] multiet non omni uideant c[ui] de-
ap[is] dicat quia omni peccauerunt de-
bem ostenc[que]. Alut[que] e[er] peccasse. Alut[que]
pecator[em] e[m]. P[ec]e[c]ator d[omi]n
q[ui]multa de
liuquendo inconſuetudin[em] et ut uta di-
c[it] studiui peccandui am[que] u[ment] ſic con-
rio u[n]si non d[omi]n ſi qui ſemel aut h[ui]s al-
q[ui]d u[n]si ac ſecerit. ſi, ite q[ui] ſemp u[n]de
ſendo in u[n]si et conſuetudine u[n]thai
habet. N[am] ſi quis in c[er]is ſere omni[
mi[n]ſt ſit. ſemel aut[em] aut b[us] aliquid u[n]
op[er]ſ egerit: ite q[ui]de[m] in eo ope[m] in quo
u[n]si e[m]tiam tenunt u[n]ſe egl[isi]ſe d[omi]n
non m[ori] ex hoc u[n]ſus appellat[que] ſi ta[n] u[n]ſt p[er]
ſe q[ui]de[m] d[omi]n ſi aliquid c[om]miſerit alia[que]
no liu[er]. non tam[que] ex hoc p[ec]e[c]ator ap-
pellabit[que] qui peccandi u[n]ſus conſuenda
n[em] non tenet ſic[ui]t. 1 medicus ſi e[m] n[em]
q[ui] aut leu[n]t rupta capi[m]s cure ſeret u[n]
n[em] arane[m]. aut q[ui] tumore[m] u[n]ſus aq[u]
calida foru[n]. q[ui]m[us] et[em] hoc mediunc
e[er] uideat. ſi, ite d[omi]n medicus q[ui] u[n]ſi

ac studium et chanspina h[uius] medendi.
Ex quib[us] omnib[us] puto sufficient[em] ostendi:
q[ui]d[am] alud fit peccare alud peccator[em] e[m].
O mi[n]s em[n] potest fieri ut peccant[ur] et i[n]
fi s[am] fuerint: qua nemo mundus a
s[ord]e ne s[ui] mi[n] diei fuerit uta em[s].
Quis em[em] e[q] non aut in facto aut in
uerbo: aut qui cauti[s]im[que] e[m] ut in
coquitacione peccant[ur]: Et ideo ut dixi
peccasse q[d]d[em] om[n]s mi[n]to dicunt: peccato[
res] aur[em] fac[ui] non om[n]s i; multi: multi
q[d]d[em] forma i: i[n]si mult[us] habebunt i[n]
om[n]s: etiam s[ui] om[n]s i[n]si alio[que] opus agt[ur].
B[ene] aur[em] ab ap[lo] etiam temp[or]io facio
cultu d[ur]. Nam cu[n] mult[us] cons[tit]uis e[m]
peccatores ad p[ri]tui returit. mult[us] cons[i]
tuend[us] esse mult[us] ad futur[i]t[ur] restitut
temp[ur]i: scien[is] s[ine] dubio q[ui] p[er] sc[i]tu p[er] dicti
conu[n]sis euang[lic]e i[n]st[ur]o: mult[us]ndo mai[n]
acrescet. Q[ui]d[em] i[n]si mult[us] fuerint et i[n]
amet: salutator[is] aduentui: id e[m] ch[i]n[que] testat
in euang[li]n[que] cui d[ic]. O mult[us] p[er]p[he] et i[n]si
cupierunt uide q[ui] wetens i; al[ut] h[uius]c
mult[us] d[ict]er salutator[is] mult[us] et al[ut] ap[li]
posu[n]t: Nam salutator[is] ap[lo]r[i]o: min[i]n[u] aspi
ciens ad ip[s]or comparisone mult[us] d[ur]
mult[us] et p[er]h[as] in p[er]senn[i] loco ap[li]c mult
[ut] ad om[n]i q[ui] in hoc mundo nani sunt
et nascunt: comparisone intelligend[us]
[em] reuocasse. I[gn]t[ur] p[er] um[que] obediencia peccato[
res] cons[tit]uis sunt: mult[us] scien[is] e[m] obser-
uant[em] mult[us] peccatores intelligendi
q[ui]m s[up]p[er] de peccante et peccatore p[ri]tui[n].

Q[ui]d[em] s[ui] qu[is] t[uo]b[us] obmat illud q[d] de s[ui]
ipso ch[or] ap[li]s: qua s[em] ch[em] uemt in hoc
mundo peccatores salut[s] fac[e]. qu[us]
p[er]mi[s] ego s[ui]: quasi etiam s[em] peccatores
dicte iudicat: dicem[que] q[d] alud e[m] ex ipso
na scriptur[e]: u[n]p[he]: u[n]d[em] alique pee
cator[e] designat: alud e[m] u[n]si ip[s]ui s[ui]
fieri acce[s]inator[e]: et humuliare semet ip[s]ui
ut evaluated a deo. Quamui[s] et pauli[s] in
ec[]o q[d] dict p[er] squi[m] se e[m] eccui[m] deo.
et ex p[er]pugnasse cam[e]: et t[iar]isse i[n]ros
ac mult[ieres]. et in uncula conce[s]isse. luct
in iguorannia fecit. et mi[n]am consequent
s[it]: tam cu[n] h[uius] fac[et] non in mi[n]to for-
tass[il] peccatores s[em] diei debuss[e] faciatur.
S[it] aut dilut[n] homi[s] h[uius] q[ui]m dedim
int peccante: i peccator[e] euydemnor
ad huc facio clare facat: iude cam[que]
cui mai[n]s s[elle] peccator s[it] fecit tam al[i]
quid ree h[ui]r. ip[er] q[d] ch[i]n[que] ad eum d[ic]
s[ui] ree ke of ferias. Et phat[ato]ho cu[n] dict
ch[i]n[que] i[n]stui: ego aur[em] et ip[li]s mi[n] impu
i[n]stum alio[que] fecit: i; non ex hoc i[n]st
d[ic]. Et multa h[uius] modi in scripturis
du[n]mi[s] mu[n]ies: ex quib[us] et i[n]si pee
casse alio[que]. et peccator[e] i[n]si alio[que] eg[i]
s[em] de p[er]hendias. Nec t[une] i[n]si i[n]sa m
aliquo peccant[ur] peccator[e] dic[em]: aut
peccator[e] qua alio[d] i[n]si egerit i[n]stum
mu[n]ies appellam. Verum ne illud q[ui]
d[e] menti[que] p[re]cat auditores: q[d] u[m] mobedi
ennia i[n]mi[n]t addidit et homin[s] p[er]
qu[e] peccatores cons[tit]uis sunt mult[is].

u i obediennâ pont unii. n addit hōis
p què uist constitunt sunt multi. Hic emi
p quem uist sunt sines dubio ipsa uist
cia è. siè et idè apsi dicit de. x. Qui fac
tus è nobis uist heri a deo. H edit g adam
peccavrib formam p inobedienti: x. u
eommario uist p obediennâ posuit.
sicur et alibi scriptum è. O beduïs aur
ex corde in eam formam doctrine in
quam tradim ethis. Propria enmn et
ipse obediens faciis è usq. ad moram-
ut qui obediens et sequunt, exrepli
uist constituant ab ipsa uist heri. sicut illi
qui inobedientie formâ sequentes con
fuit sunt peccatores.

Et autem sub intraut ut habunda
ret delicium? Hoc aut habundant
peccatum: sup habundant glori. Hoc
sicut regnavit peccatum in morem: ita
giis p uist heri in una eterna p hujus
domini mni. Siquidem antequam lex per
moxen daretur nemo peccasset. uo
lentes accusare legem et hujus applicis ubis
marcion et cens hereticis. occasionem cape
uident tangit hec fuerit causam dare
legis. ut peccatum qd ante legem non
fuerat habundaret: 1. nescio quod cito
inuenant uacui peccatis ante legem.
Quando officiebat cam abel. et tibi
fratino sanguine polluebat. ita ut dixi
ret ad eum maledicta tia que apunt
of suum. ut suscipet sanguine fris tu:
non habundabat peccati? Abunda

bat plane. Et quidem cui et homines
abundarent. ut time quid dicebat lamen
occidi uti in ulnem meo. Et unenem in
luoze meo. et de eam quidem uendici
tu è septries. de lameni ut septriages
sies septries. Noe u temporib in cuni
abundant delicti. ut uident. unum
diis qua multiplicare sunt malice bo
muni si tamen. et omni homo ex sini
diligent apposuit in maliea in omnib
dieb. uite sive. recognit aut dixi quæ fec
tat hominem sup timam. et penitus in
corde suo. et dixit. De eam hommem
quem feci a facie tibi ab homine usq.
ad pecus. et areptilib usq. ad aues
celi. quin penitus me quod fecim. eos. et
itii cum d corrupta è tis in omnis
tu dini. et repleta è tis in quittantur
uidit dìs tamen. et etat corrupta uide
qua corrupit omnino caro uam suam lup
tiam? quod s ita stolidus q in hujus omnino
get abundasse peccatum. Uel certe cito
de sodomis di a deo. dekendit ut in
dem si sechim clamore sodomitaru in
sumant inquitantes ex. ut cito eum
steterunt domui loth impudiancias sive
secelis etiam in anglo s moventes? aut
time fortasse ni abundat peccatum,
pharao affligebat filios uel in lum ac
latere. et natam ex necessari nolent
in lumine. Et unq non dui moi
lex sub intrauerat. cum hec tanta pa
cator labes diffundebat in tia. Ex quò

colligit hereticos qu[ui] sup[er] dixim[que] ut i[li]q[ui] sunt q[ui] c[um] illi hec de moysi lege dic[ia] suscipiant: ne lement[que] aplicati senciunt potu[n]sse continger[ea]. Magis illud in hoc loco debet intelligi, ut sepe iam dixim[que] natur[e] qu[em] scripta est non in tabu li[que] lapideis; in tabulis cordis carnalib[us] non atramitto; s[an]p[ro] dei unu. Que lex ab illo q[ui] ab initio creavit hominem. uta in principali cordis, a[ff]seripta est: ut opor- tumo tempore[que] cum iam pagine ipse mittu adoleuerunt: ut p[ro]cius ut scriptura no minuit: ut tabule[que] cordis carnales cecunt augmento etatil[que] apuri. diffundi merciat p[er]mitta conscientie et repleri tationib[us] senciunt. Tunc ad actum p[ro]epta q[ui] ex hui[que] modi lege naturaliter suggerunt: uolunta carnis ex unguere: et alia suggerit deficia. Et hoc est ipse ap[li]s leg[em] in multis posu tatur: nommavit: resiliencie legi mittis. I[no]que nunc lege multos posu[n]sse in hoc loco undec[que] ap[li]s: q[ui]n submittasse dic[er] ut ab unu[m]a ret peccatui. N[unc] et ipse sermo q[ui] usus est p[le]nissime undec[que] hoc q[ui] dictum? indicare. Alud namque est mittare. alud submittare: sicut alud est: ducere et alud subducere. alud tuabere et alud subtabere. Submittare namque hoc indicat: cum alio ingresso sub obtentu alii ingreditur. In qua tatione qu[ia] sup[er] exponunt ei dient ostendit: q[ui] sub obtentu legis naturalis q[ui]n lege mittu? nominavit ap[li]s: q[ui] legi dicti consentant orta sit lex multo: q[ui] deficia curris

suggerens et capitui hominem ducens: libi dimi ac voluptatib[us] melmati facit in eo abundare peccatui. Sic g[ui] lex submittant ut abundaret delicti: s[an]t[ur] abum clamit inquit peccatui sup[er] abundantur g[ui]s. sicut in sup[er]iorib[us] docunt: ut p[er] singita queq[ui] comparacionem facit et p[er]dicari one adam accidisse identi: adiſa: et mul to majora ostendit e[que] que p[er] g[ui]nam x[ui] ad medium collata sunt. Et in p[er]kenni loco cum dresſer abundasse peccatui: sermone

dignissimo usus est q[ui] abundantia tunc et ac trahundantia ponent. Sup[er] abundavit aut g[ui]nam x[ui] in eo. ut n[unc] solum a p[er]tibus peccatis absoluet hominem: ut etiam communiter a futuris. Si q[ui]de duo quodam regna ostendit in homine.

Vini q[ui] peccatui in morte regnauit: alud g[ui]nam q[ui] sup[er] mittentur regnent in una. G[ui]nam g[ui] est q[ui] de regno suo id est de multis utris peccem euerit et expulsit. cum quone cesserunt etiam mors parit: eveluſa est: ut ita demu regnu sibi in nobis g[ui]nam p[er] ut sciant vendicaret. et ut moris fuerit eterna una consiliet. N[unc] aut est q[ui] et albi idem ap[li]s dicit. Non g[ui] am regnet peccem in u[ro] mortali corpora. N[unc] idem albi. Sicut emeribuntur membra una arma inquitatis pecco: una nunc exhibere multa uta arma uithacae deo. Et g[ui]gunt sup[er] abundantia e[que] q[ui] ut peccatui sunt. et mors: uti nunc est g[ui]nam et uithacae et una eterna. Et hec omnia sunt q[ui]de sup[er] ceta p[er]chim uti in him. x[ui]p[er] aut

sier ut sicut hec omnia bona dicit er
sitè p chinn ita et illa mala intelligi
di voluerit extatisse p diabolù: f, si
lussè de aue'loris eyz nomine ut
sup abundantia gire in homimb'as
signaret. Nam sicut unu quidè è
p substantiâ multis aut urtumb'et
opaciomb' designat et glà ipse eè
intelligit sicut utiencia sic pax sicut
uita sicut ueritas sic ubi ita forta
sit et diabolus in diuifil significationib'
sepe pot intelligi. Nam et peccin ch
regnare dicit ipse putandus è et
mors ipse credendus è de q diu chà
nouffima unimca destruet mors.

S; et p dicionpse intelligit sedim illud
qd' dicti è a pp hia. P chito fac et et
non substitutes in etinu temp? S; et q
dict apis ni g regner peccim in uio
mortali corpore. puro qd' magis de
ipso die lum fit. Ipse emm aue'lor è
pecani mortis et p dicionis et conse
quent abmuenm rev' aue'lor muen
ti nominat. Non g pot fieri ut sme
rege aliqui fit anima: f; hoc puiden
dum è ut expm rege haveat. et cur in
gui fuane è et omus leue et ni diabo
lum cur regni graue è Imquitas
enim è que fedet sup talenti plubi.
X pè autù regnat. ibi sup abundat
gia ni iusticia in uita etna.

Quid g dicem? Permanebim in
peco. ut glab abindet. Ab sit;

Quo g mortui sum' peccato. qum
adhuc unuem in eo. Quin sup? ducat.
qua ubi habuim auut peccim fit abu-
dant gla. nascentè ex hoc questionem
nume sibi ipse jppomt. Qua si abudam
ta peccati glre sup abundantia purit.
g peccandù è ut gla plus abuindoc. S.
absolutione cum questionis ostentu-
ci dixt ab sit et continuo subireat ma
one mortuos diuens eè peccos
m quib'abundant gla. Cetui è auem
mortui peccatorè eè non posse. Non g
pmane potit in peccò: q morunt è
peco. Veru hec ut aptyucl clarefati
requiram qd el uue peccò et qd è mo
ti peccato. Sicut deo unie dix il qu
fedim uoluntare dei uuit ita et peccò
uere d' his q fedim uoluntare pa-
cati uuit ut idè designat apis cum
dict Non g regner peccatù in uio
mortali corpore. ad obediendù dechint
ei? In q ostendit qd'obedure dechus po-
cati hoc è uue peccato. Qd si facè deli
deria peccati peccato uere è: ni facere
deludia peccati nee obedure uoluntum ei
hoc è mori peccò. Quod tam peccatum
uelut fedè quandà et solui regni sùm
nro collocati habere dicit apis. Et eni
familiarior ei part ita substanti et
mica quod cù carnis uoluptatis eòs
occasiones incutantì naturalis alium
paruo du articulo in p[re]cipicui moris
nature odome igit. S; ut qd ducimus

ad huc apti ex planctu: exempli causa ponam, naturalis appetent. Habet cano cibi, quæ in una certa insula sufficienime N continet: quas si quid excedat, p[]sua sione peccati. Iam non abus et potum quod nature sufficere cito. S. luxuriam temulentia: q[]ui deposit. Summi in e[]næ carmi meitamitù naturaliter miſci ſemme causa reparanda: successio[]n ex p[]osuit: ſi ex hac occasione p[]sua de te peccato decline: a lege. et naturalis libidinis mori adhucua conacent: peccò uuit qui in h[]iſ singulis non dei lege ſ. peccem p[]suationib[]at. S. ſi comonit: qui mori: ex qui p[]erpetuus e[]p[]erpetuat in h[]iſ omni: et uelut p[]erſimum regem regnantem in ſua carne depedant. I. alieni: ſe ab ei deſiduus faciat ac p[]eep tis: ut e[]p[]er morte: ex peccato mortuus e[]p[]er d[]er. H[]ic aut peccem: ipſum p[]ecati ane: ſore: arbitror nommat. S. ſi mo rit: qui peccato: certi e[]n quia p[]er tentià morit. Quom[]e ego q[]ui p[]ma ne bit in peccò ut glori abunde[]t. I. cum glori ex eo abunde[]t q[]uod peccò q[]ui morit. S. em p[]maneam: ut i[]p[]onit in peccò: certi e[]n quia ſi morim: ſi iu[n]m p[]ecato. S. iu[n]emib[]at aut peccò: glori non p[]oreſt abundare. Requirit ſane: ſi in ſolus hominib[]at abunde[]t glori in quib[]abundant aliquando peccem: et in m[]ullo ſi abunde[]t glori in m[]o abu dat ut peccem: an et in aliquib[] p[]oreſt

sup. abundare glori in quib[]um quin in ut abunde[]t ut fuerit peccem. Et si quid illud alpiciat q[]uod dicet ap[]l[]is qua pacifica ut a p[]sanguine ſui, in ſolum in tr[]i ſunt ſ; qu[]e in celi: et illud ſine dubio ut ſine deo p[]onub[] gustaret mori: putabit et ibi simuli alioq[]ui abunde[]t nati ſuisse peccati: ut meliſominus etiam gr[]e sup. abundantia fieret. Si ut ad hoc q[]uod ſup[]ior leo ho c[]omemorati. Attendas ut peccem in ſuna mindum p[]mi hominis d[]i microſſe et peccem in mori: et ita in omi p[]nans ſſe: di c[]es ex illo inſio penſe etiam ita que habent in manib[]ut deh[]iſ ſolus q[]ui in inſio p[]roſine ap[]l[]is t[]iac[t]are uide at. I. idem que ad homines tam in ſpec tam. Ob ſeruand[]ui ſane e[]n q[]ui libriato ſermonem uſu[]l[]s ut dicet. p[]ma ne bit in peccò: p[]mane namq[]ui e[]a ceptu ni deſine. Q. uod unq[]ui ſi quis faciat: certi e[]n q[]uod nee miſi comuſano nis accepit. Illud aut inſiui accidit ut ni q[]dem p[]maneat q[]ui in peccato: I. ſi, cu[]i deſuerit rurſi redeat ad uomiti. et fiat inſeliciffim: ut post depuſiui in ſe regni peccati et mortis: et regni uite iusti: ſuſcepti. Itin ſe do minationi ſubſtat et mori: et ita ſunt que naufragia fidei appel lat ap[]l[]is. V. erut[]i in q[]ui uſi p[]maneat q[]ui in peccò: q[]ui uſi ſub mori: reg no et potestate p[]duret. Ii tam ita

etnũ uhuod moris eê arbutor regnũ ut
ê ume atq. uistheie: maxime cuu nouissi
mã immicam morê ab aplô audiã
destruenda. Et reveta si eade eënntis
mors ponar eê que ume eê: iam non
erit mors ume contaria f, egualis.
E tini namq, etno contri non erit:
f; idem. Nune aut certu e morre ume
eê contaria. Certu e g qua si ume et
ne mors eê non possit etna-uñ et ne
cessariu locu tenet resurree ho mor
tuor? cuu emm morf anime q e now
fim inimicus fuerit destrue ta. etia
hec commuif mors qm illuſ uelut
umbri eê dixim necessario abolebit
et tunc consaipr refurree hom mortu
oz dabit locu regnũ mortis pari
cu morre destruendu e S; nos u ex
pec'lem qm uſe imicus destruat
nouifim. q Semel illuminan ſum
et guftaum domi celefte: ac parti
cipes faci ſum ſp[er] ſci. et bom gu
ftaum dei ubu. uirtutes q[ui] ſeli uen
turi. E p[im]aneam[em]a: nec er pec'le
m ut iin p lapſiu renouem ad pem
tentia. rurſi crucifigentes nob[us] ipſis
filium dei. et otentui habentes. ſed
regnũ uistie in nobiſ fiat regnium
etnũ. Nee iti configiam in regnum
mortis. ex q[ui] liberam ad regni uite
etne puentim? ut gi[ra] p uistiea regna
in nobiſ ume etna. p ibm x p[er]p[er] dim
nriu. Qd g dix morui ſum peccaw.

Hoc e[am] alibi ait. conformef[am] nos
mortis effe tos. q[ui] Semel pecc[u] mor-
tuus e[rum] aut d[omi]n Semel: ex meqvo
significar. Ex integro namq. x pecc[u]
mortuus e[rum] q[ui] pecc[ui]m non fecit. nec ſui
dolus in ore eius.

A
n ignorant, q[ui] c[um]q[ui] bap[tr]izan ſi
muſ in[he] thu. in mor[e] ipſi bap-
tizati ſum? Conſepulti erg[us] ſum cuu
ulo p bap[tr]izmu in mor[e]: ut g[ui] admo
dum ſurrex. x amortus p gl[ui]m p[ar]s.
ita et nos in nowitate ume ambulem.
Obſerua diligentius ordni d[omi]n bap[tr]u:
et consequentia. Compat emi morre
q[ui] p adam ume q[ui] p x p[er]p[er] e[rum] d[omi].
Non ſicur d[omi]n hi. ita et donu. Et ne
p[er] h[uius] ait leg[es] ſub introſs[is] ut abu[n]o-
ret p[er]ccatiu: abundante ſu pecc[u] ſup[er]
abundasse gr[ui]. Et in h[ui]s ſolunt q[ui]u
debar e[rum] contariu. et d[omi]. Quu emm
mortu ſum pecc[u] qu[om] ad h[ui]ue ume
muſ in eo: il[le] g[ui] uolen[si] reß ipſi ſoln
dere q[ui]de mortu e[rum] e[rum] pecc[u] d[omi]ng
norat[us] qua q[ui]namq[ui] bap[tr]izan ſum in
x thu. in mor[e] ipſi bap[tr]izati ſumus.
Conſepulti emm ſum er p bap[tr]izmu
in mor[e]. Docens p h[uius] qua ſiq[ui]s p[er]
mortuus e[rum] pecc[u]. if necessario in bap-
tismo conſepult e[x]. Si u[rum] u[n] ame q[ui]
morit pecc[u]. u[rum] por sepe luri cu[u]x. Ne
mo eni ujuuſ aliq[ui] sepe luri. Qd[ui] u[rum]
pelit x. nec legi time bap[tr]izat. Ieru
de tacione bap[tr]izmat[us] cu exponen[em]

euangthiu sedim tohem. û uentû ê ad eû
loci in q. dic. de thu ipse uol baptizabit
m pû sô? et ite i. Laluator dient. û quis
renat? fuerit denuo ex aqua et spû: non
pot introure in regniu dei: p urib'urî'
que occurrere potuerunt. ûmo q. do
nayit dini dixum? Ubi et sermonis ip
sii' iuri, û quis renat? fuerit denuo: alti
apire temptabim? Ad emi latim ha
vem' denuo: greci anothen dicunt. q.
sermo utrumq. significant. et denuo et
de supiorib? In hoc g. loco qa. baptizat'
ab thu in sô spû baptizat: û nta denuo
ut de supiorib' intelligi wnuem. Na de
mio dicim? cadè q. gesta sunt repetunt.
Hic aut n'eadè natuunitate repetit uel
utat: s. de supiorib' suscipit noua natuwa.
et ido reh? legem in euanghio si q. s
fuerit renatus de supiorib' non potest in
troure in regniu dei. Hoc emi ê in spû sô
bapizari. Cui raciomi ut de supiorib' ê
baptismu confirmet: non in mio ad
scin spû uingunt età aq. que sup celb
sunt ut laudent nom diu. Et q. muis
sedim typu ecelius traditi omni baptriza
n surn in aquas utis uisibilib et in chris
tate uisibili-tunc q. mortuus ê peccô.
et uere bapizat in moræ. et conspelet
et p. baptrismu in moræ. ule uere in spû
sô baptizat de supiorib' et aqua. Et in
tuere adhuc diligens musici ordinis
consequentia. Orati p. oportet peccato.
ut possit sepeluri cum. Nortuo emi se

pukuura debet; Siem uuis adhuc pecato. cù sepeluri n. potest. x. p. nec immo uo et sepulchro collocari. qua uet ho tuus uunt. et n. pot in nowitate uite am bulare. Propria namq. cure fuit spû sô tradè p. scriptuas quid et sepulchru noui fuerit in quo sepult ê thec. et qd in findone munda obuolur fit. ut sciat ois q. conspeleti uiter p. baptrismu nichil uetustatis ad sepulchru noui. nichil immundicie ad munda findonè defe tendu. Ita ê g. moes beata de q. dic apis. quia semp morè thu in corpo ze nò curicumfermi. Et itu cotidie morior: s. et illud cù dic. omnia uia sunt. sive pau lus. sive apollo. sive cepbas. sive hie mun dus. sive uita. sive mors. morè hanc qua pecco morim. et. conspeletim emu metat. Verum pot q. in hie locis reque vere curapls de baptrismo nò loquent et de thu. dicit consepulti ei. surn p. baptrismu. et ite alibi si cœmorim ei. et cœnuem: ite si compatim et consigna vum. et nusq. diu. cœbaprizati su m. cù utq. sive mors mortu. et uita uite: ita et baptrisma baptrismo conferri debuisse uideatur: s. uede in apli litis quanta cancella sit aut emi. Q. uisq. baprizati surn in. thu. Nrin p. baptrisma in. thu ê dic. Ipsedur. ab who baprizat referet. ni eo baptrimate qd in. ex. et qd in lage ê. Ita emi et ipse ant ad whom sive m. Sie

["enit oportet nos adimplere omne justicia. In quod ostendit quod baptisfimui iohis expletio erat uetui: in mehoatio nowoz. Hinc reuerunt in aetis apoloy quod quidem ex disciplis q[ui] baptisfino iohis fuerant baptizati. apoloy sententia re baptizati est in nomine Domini. Quicquidem baptizati sunt in Christo. In morre ipsis bapти zati sunt. Requiras fortassis etiam hoc quod ipse ch[ia]s dixit ad disciplos. ut baptizarent omnes gentes in nomine patris et fili et sp[ec]c[uli] cur vica ap[er]tis. Et in baptisfino nom[em] affumpserit dicent quod: baptizati sunt in Christo. Cum uti: non habeamur legitimum baptisma. Et sub nomine trinitatis. S. intuere prudencia pauli. Am quidem in Christi loquutus. Et in baptisfimo racione quam mortis. Et discutere cupiebat. Ad cui sunt litudinem etiam nos suadet mori. Et debe pectato. Consecutur. Et in etiam convocemens ut in de morre dicebat. Et patre nominare. Et in Christo. Et herbi ement caro factum est. Et in morre tracetur. Nec convocemebat ut dict quodque? et cito in no[ine] patris. Et in nomine sp[ec]c[uli] in Christo. Et in baptizati sunt in no[ine] patris. Et in nomine domini. Et in Christo. Et in Christo. Et

ipse dicit. Eece dedit uobis potestatem calcandi sup[er]serpentes et scorpiones. et sup[er] omnem utuntur inmucia. Que singula illa sunt contraria utantur et trimitantur. ut nox diem et tenebres lucem. ut midatur utantur. Hee intum que nobis p[ro]sentis loco occurrere potuerunt. Si quis autem meli[] aliud _ senserit_ non p[ro]geat his omnibus illa recipe. Verum tam hoc e[rum] colligit ex ins p[ro]liet us p[ro]altiore intelligentia: q[ui]d sic ne mo unius potest sepe[]luri cum morantur. Ita non adhuc unius pecc[ur] pot[ur] in b[apt]istismo conspe[]lurit. q[ui] moruntur e[rum] pec[ur] caro. Et ideo qui festinavit ad b[apt]istum hoc p[ro]bus curare clebent ut moriant t[em]ante pecc[ur] et sic postunt conspe[]lurit p[ro]b[apt]istum: ut ipsi dicant. sempe[] morantur in corpora me[m]o circumferentes. ut et una h[uius] manifester[] in carne m[orte] mortali. Quom[que] aut manifester[] una h[uius] in corpora. ipse paulus o[m] est dict. cum dicit. h[uius] aut tam n[on] ego: unum u[m] me[m]. hoc id est q[ui]d ap[ro]tobes in ept[ur]a sua sec-ubit cu[m] dict. Omnis s[pe]c[que] confiter[]t h[uius] x[p[ro]t] in carne uemiss[que] ex deo est. In q[ui] un[que] non u[al] qui fillatas illa p[ro]nuntiatur. et commu[n] consessione prutulerit deo s[pi]n agi ut debiteat. Si q[ui] una suam informavit et una fructuus op[er]t attulerit. ut x[p[ro]t] in carne uemiss[que] et mortui[que] e[rum] pecc[ur] ac una deo ipsa op[er] suor et senfui[que]

religione monstrantur. Videam? nunc posita quid sit conspe[]lurit. p[ro] utrib[us] cum ayurunt etiam hoc quod aut ut sic s[urrex]t amorta[us] p[ro]glam patris. ita et nos in novitate iuste ambulem? Si consepulti sunt. q[ui] sedim ca[que] sup[er] divinam id est sedim quod mortui sunt? peccato. consequentur uti[que] resurgetque a[m] totus et nos et c[ui] ipso simul resurgetem? Et illo ascendente ad celos. cum ipso simul ascendem? V[er]federe ipso ad d[omi]n patris. cum ipso simul in ae[que] lethib[us] federe dicunt: sedim quod idem ap[ris] in alius die[que] qua co excitaui nos. simulq[ui] fecit federe in œschemb? Sunt ex p[ro]glam patris. Et nos si morantur s[pecc]ato. et e[rum] consepulti. qua quod iudicem opa[m] m[orte] bona glorificat p[ar]ne nit[em] q[ui] in celis est: inuo e[que] consunt recusse p[ro] glam patris dicunt. ut in novitate iuste ambulem? Noutat aut utem e[que] u[al] utem hominem cum ae[que] sin[] depo[s]uit et iudicem nouam q[ui] sedim d[omi]n creatus est: et q[ui] renouat in agnatione deo sedim imaginee eius q[ui] creavit e[m]. Neq[ui] emui p[ures] quod immouano utem que d[omi]n semel fac[er]t sufficiat: s[pi]n et cotidie si dicta pot[er] ipsa nouata immouanda est. Si e[m] dicta ap[ris]. Nam et si u[m]s q[ui] for[si] homo u[m] corruptus: s[pi] qui nit[em] est renouat de die in diem. Sunt em[n] utem s[pi]n uetatur: et dedie in die? uetustor efficit: ita et nouus

hic semp. innouat: et nunquam est quin in
innouatio ei augescat. Intuere deme;
eol qui in fide p[]ficum et cotidie est
in iututib[] emittuntur. - Quomod[]s s[]emp
vomis opib[] adictant metiora: et honet
tis ac lib[] honestiora conquirant. Q[]u
m[] in intelleク tu- in scientia. Sapientia
q[]ui dixereant. et ea que ante minus
plana ad intelligend[]ui iudgebant: ap
ta post modum delucidaq[] p[]ficum.
Et iude si non rev[] ip[s]is hui[] modi ho
mnem cotidie dixerit innouari. F[]s[]t
econtinario ur diximus si quis uet effi
ci aepit p[]ficiet in pei[s]. et cotidie ue
tushor et semet ip[]so detior muemt.
In nowitate iute ambulem? ostenden
tes nos met ip[]sos et qui nos s[]eet c[]ui
suscitavit cotidie novos: ur et y[]ita
dixerim pulchriores: decor[]em iustus
n[]i in reyo tanq[]ui in speculo collis
gentis. et in ip[]so gl[]a d[]omi speculantem.
Eadem imagine t[]nankformem: q[]ui n[]s
surgens amortuis absumilitate t[]rena
ad gl[]a[m patem] maiestatis ascendit.
S; adhuc q[]d' diu innowitate iute am
bulem? iude ne forte mysthe illud o
stendat q[]d' donec p[]ficiat. quis ambu
lare dixit. Nee tam putand[]ui et q[]d'
sine fine ambulet. L; uemure alijn ad
eum loci eos qui h[]is p[]fetib[] ambu
lant u stand[]ui sit. S ic deme[]q[] p[]mo
martyri stephano q[]ui tam ad p[]fet ho[]s
uenerat gaud[]ui stans ad d[]erit iutu

tis apparuit ihe[]s. Et ad moysen qu[]
et ip[s]e post multos p[]fet? ad p[]fet ho
n[]e puenerat. dict a[]ch[]s. Tu aut h[]is st
mec[]i. S; et paulus u in semet ip[]so co
sumatione p[]fet homis agnouat. die cur
sum consumant. H[]is aut qui se p[]nati
tent p[]fet os est nee tam e[]nct char.
Q[]ui se pu ... tat stare. uideat ne ca
dat. In p[]fetis u et adhuc mina hab[]e
tib[] d[]i ut ambulent p[]dum diu su[n].
Et de alius d[]i. Dimitt[]e eos ieninos no
lo[] ne forte deficient in una.

S.eni complaintani sum[]i similitudin[\]mortis eius. etia resurreccionis erum.
Hoc s[]ciences qua uetis homo u[]n] sumit
erucisivis est ei ut destruat cor[]p[] pec
cati. ut ultim[]a non serviam peccato. o[]da
bec ad illam respecunt questionem. ne in
decet locui dedisse peccandi in eo q[]d[]i
ximus. ubi abuimavit pecc[]m sup[]bui
diam vit. I deuco namq[]ui et moru
os nos d[]ieit e[]e pecc[]o. Et quicuiq[]ui bapu
zati sumit in. in morte ip[]si ba y
tizatos nos nos d[]ieit. Et nunc
complaintat[]os nos ad mortis eius
similitu. cl[]inem seravit. ad den[]sc qu[]s simili
tudinem mortis ei qua pecc[]o morat
uit. est gerant. etiam resurreccionis
similitudinem spare debeam. S; hoc q[]ui
n[]i fieri possit. ostendit d[]icens: qua uet
bomo u[]n] concrucisfigi debeat. S. ut
aut homo u[]n] intelligendus est una por
q[]ui d[]uxim[] in peccatis. cui finem et in

citi quendam facit? u recipit? in nob
fidem crucis. p qum ita destruit? corp
peccat ut mbra iura que sereuebant-
peco ulta iis servant s; deo. S; nunc
repetentes sermonem. uideam? u quo e'
complamit variitudini mortis. x.
in quo velut plamta alie arboris
offendir morim. x. cum nos complan
tatos uult e e. ut ex suco radicis ei'
tadre quoq. iura subpiens. pedicaria
mol iusticie et fruek affectat uite. Qo
sunt de scripturis agnoske q ut ita
planta cum complamit debeam e e et
cum genis arbor audi quod de sapien
ta scrib. arbor miuit uite e oinub'
signat? in se: et qui confident in ea
tanquam in dno. Xpeci dei uite et dei
sapien. ipse e arbor uite cui complan
tari debem et nouo quodam atq. ama
bili dei dono mors illi nobis uite ar-
bor efficit. Bene aut a pli scien in p[sen
t loco non de communi vac s; de peccat.
morue tiaeare: non dixi si em com
plantati sunt morti ei. L. variitudini
moris ei. X p[ec emni ita semel moru
ut e pecco ut peccam omnino i fecerit.
nec dolus inuen e in ore ei? Qo in a
ho homine ex integro inueni non
pot. Nemo emi munio a sozle peccati.
nec si um fuerit duci uita ei. Jocirno g
ip[la quidem mox qua the mortuus e pe-
cato non possum mori. ut omnino nescomi
paratu: variitudine tam habere posse

mus ut mutantes eui et uestigia sequim
abideam? nos apeco. Hoc e g q[ui reci
pere pot humana natura ut in simili
tudine mortis ei fiat. dum ipsi iui
tando non peccat. Nam omnino ex
integro nescare peccim. soli x e Sed
hoc non intelligens q[idam hereticus
conati sunt ex hoc apli loco afferere q[
xpe mortuus sit. Si variitudine mori
habuerit. et usus sit magis mori q[ui
ue moruus sit. Quib respondi q[ui p
facile e non puo necessari? ex actis
ut apli ut euanglior dixi. ut simpli
cit moris ei et non variitudo mortis
serabit testimonio pondus adhabe:
cum possim ad eos diu variitudo sunt
et non uera resurrec[io Et nos g[
uidebim resurgi. et i uere resurgem?
Et uidebim mori pecco et i uere
moriem. Et omne g q[ui gestum e et
gerit usum e geri s; non e gesti. Sup
e g ut et q[ui saluati sunt? usi sim[al
uari s non uere saluati sunt? Unde
q[ui hec ta abscunda sunt ut non indi
geant p[batio[nb? nos ad explanationi
ne eor que habent in sequentib comi
tam. Igit variamitari nos uut mori
tis ei variitudini q[ui peccat mortuus
e semel ut possim et resurrechom ei
eg variamitati. Adutruq[em subau
duri debet variamitati. Et uide q[ui
necessario formam plantationsi affixi
per
rit. Omne et emi plam p[hiemis mori

resurreetionem ueris expectat. Sigf et
nos in xem morte complantani sumus
in hieme sebi huc et presentis utem etià
ad futurum uer muemem frueb iusti
cie et ipsi radice pferentes. Et si compla-
tati sum ei nec eê eit pat agsola
purget nos tanquam palmites uitis
uere ut frueb plurimù afferimus:
sicut dict et ipse in euangelis. Ego
sum uitis ueta. uos palmites: pat
mìs agricola. O mem palmite qui m
me non manet. exiider illiu pat miis.
Qui aut manet in me purgabit eum:
ut frueb pluraui afferat. hoc et
mì complantati sum similiter dimi
mortis ei: ut et resurreetions ei
similiter dimi complantati sum? Quod
eur similiter dimi resurreetions ei
eê complantatos: wbes apس dict.
fruoli: non dui sem quod futuri sumi.
Si aut revelaet nobis fuerit: similis
illi erimus. Et tim ipse Laliator dixi.
pat nolo ut i ego sum: et ihi fit mec.
et tim. Sicut ego in te et tu in me:
ur et ihi in nobis umù sunt. Qet utiq,
de illis dict: qù i p[ro senti uita complan
tati fuerint similiter dimi mortis eius.
Puro aut quid gravet hoc et de illo latine
dici possit. q[ui] simil in cruce dependit
cui ibi: et p confessione sua q[ui] div mei
to me diu eui uenerit in rapii tuui. et
alii blasphemante corripuit complan
tari p hec uisus fit similiter dimi mori

ei? s, et resurreetions ei complantati
sit phoe q[ui] ei di: Hocie mec eris in
paradiso. Signa q[ui] erat planta pati diu:
que arbori ute sociata e Propria e nyo
q[ui] duxit apس complantari similiter dimi
mortis et aliam rursim figui et reuer
et dicit.

Oua uetus homo ni: sumul cruaci
axus e: ut destruat corp paxam.
In multis sepe iam dirim quid e crua
figix et de uete homne sepe naclauum.
V nde brent in p[ro]sent ioco uetem hom
dicum q[ui] scatin adam iux puariamoi
obnoxius et peccò et am diata e mors
peccati: de quo cyrographa peccat iur
ille q[ui] habebat mortis impui. Qu e
que lingunt suo delens cruaci fue affixi:
etiam nos scatin uetem hominem q[ui] pe
cato obnoxius sunt crucifixi eê debem.
ut destruat corp peccat ut ulta non
feruam peccò. Obseruandu aut p[ro]q
apس i: di: destruendis e comp pon
peccati: s; nos ipsos dict e e q[ui] n: feruam
peccò: ut ostendar cuita si destrueth
fuerit corpus peccati. Iam nos ni: ferua
mus peccato. Cui felicet ferum quod
ing nobis non erat destrueb: nec enim
mortificata mbria vitæ que sune si: ni:
S; diligenti adhuc repetendis e: q[ui] vi
xit corp peccat. In q[ui] duplex dari in
dict mellec p[ro] Uel qua iux in corp p[ac]
ti eê dixit corp: ut e peccat ipsi diat
eê p[ro]ui aliquid corp q[ui] destruendi fit

li aut n diu destruendi n comp peccati

["hisi q[ui] non debent uti[que] seruere pecu[m]. Q[ui]a g[ui]r[que] sensi[que] in loo[rum] admitti pot[que] de utroq[ui] q[ui]d nobis iudicat[que] exponem? Et tene[rum] s[ui]p[ro]p[er] ponam[que] peccati: iudicat[que] q[ui]s [s]iè de h[ui]s q[ui] in nouum hominem] reparationem sunt dicte[que] e[que] uos ethi[s] corp[o]s et membra ex parte[m]. Ita de h[ui]s q[ui] utem[que] hominem] non dum crucifixeret[que] dicti posse. q[ui]sunt corpus peccati et membra: cui[que] caput corporis sit diu[que] abolis. S[ic]ut est caput, eccl[es]ie-non habentis maculam aut tugam. Possum autem membra ex quib[us] u[er]t p[ro]memoratur ap[er]s membra ex quib[us] n[am] uti[que] id est formationem immunditium, impudicacionem, aueritatem, contentionem, nam, doles[que] vices. dissensiones, heresies, muddiam, commelitatio nef: et h[ui]s simha. Ex quib[us] omnia inibris digne d[um] corp[o]s consilare peccati: et hoc corp[o]s est homo appellari. Ac d[um] si quid p[ro]crucem est destruat, et in nouum hominem] q[ui] s[ed]im d[um] creatus est c[um]uteret, ultima non dictum est seruere pecu[m]: cui s[ine] dubio serunt donare alicem h[uius] subiaceret que s[ui]p[er]ia exposiunt membra ex peccati. S[ri]que hoc magis corp[o]s hoc n[ur]m in divisse intelligat, ap[er]s corp[o]p[er]t. S[at]im illam p[ro]pecu[m] acceperet intelligem, qua et dictum de semet ipso dictum, qua in quin tantum conceptus sunt, et in p[er]passus concepit me mat[que] mea. S[ic] et ipse ap[er]s inatus dictam: quis me liberabit de corpore mortis h[uius]?
Et t[em]que corp[o]s humilitatis nominat corpu[s] n[ur]m. S[ic] et saluare quodam loo[rum] dicte[que] ue[n]t in similudine carnis peccati: ut de", "peccati sit caro:\npecu[m] dampnaret pecc[em] in carne. In q[ui] o[m]dem et q[ui]m quidem caro aut caro simi[s] ut carm peccati. Non enim ex semine un[em] con cepta e[que] s[ic] p[er] s[es] uemt s[up] mariam, et un[em] altissimi obumbiaut[que] et: ut q[ui] naske bat[que] ex ea simi[s] uocaret e[ver]si. S[ic] p[er] pauli[que] p[er] meffabilem dei sapienam que data e[que] ei. Archanum nesao quod intuens et recondi tum corpus n[ur]m peccati, et corpu[s] mori, et corp[o]s humilitatis appellat. S[ic] et dictu[m] de eodem sp[er]u[m] s[ac]ret quod celestium gnarus dicti bat de corpore: er in puti[m] mori d[ed]uxi s[ui] me. Et uti[m] humilata e[que] impulue a[m]a n[am]. Hierenm[que] simi[s] multi p[er] dei sp[er]n consecut in lamitatione s[ui] diu[m]: quia un[em]t tre sunt omni[es] hommes s[ine] causa. Et ait: S[ic]t humiliet sub pedibus omni[es] umet[que] tre: quia declinaueret iudicem un[em] in conspectu altissimi: et con dampnauerunt hominem] indicando. Corp[o]s peccati e[que] corp[o]s n[ur]m: qua nec adam seri bit[que] consiomisse euam u[er]que suam, et geni[til]le cam n[ui] p[er] pecc[em]. Demi[q], et in lege p[ro] illo qui natus fuerit, u[er]t offerit h[os]cia par[tur]tuturam, aut duo pulch columbui. Ex q[ui]b[us] unus p[ro]pecu[m]: et alii[que] holocausi[m]omata. P[ro]pecu[m] offeret un[em] h[uius] pulchri: Nunc[que] nup[er] edict paruulus peccare poterit, et t[em] habet pecc[em] p[er] quo h[os]cia u[er]t offerit: a[que] munio[n] negat quid e[que] et fiti[m] diei sit una ens. De hoc et dictu[m] divisse credendus e[que] illud q[ui] s[up]er memoriam? c[ha] in pecu[m] concepit me mat[que] mea. S[ed]im historia[m] en[i] nullum"]

["matris eul deelatatur peccam. Pro hoc et ecclesia ab aplus nadinonem suscepit etiam parvulis bap tisimui dare. S ciebant eum illi quibuscumque secreta commissa sunt duinomque cænt in olibum genuine fortes peccati. Quæ p[ro]aquinam et sp[ro]in ab tis debent. Propt[ro]que etiam corp[ro]tistis. corp[ro] peccati nommat: non ut p[ro]utant alioque corp[ro]tis. Et non ut p[ro]utant alioque corp[ro]tis effeetat e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s consucrevisse iam nos. Et simul cœvarens simulq[ui]c[ie] in celeb[ri]que et h[ic] dicit si enim complantan sum? similitudi in moris et etiam resurrections etrim? hoc e[rumque corpore corpore posita anima deli quærit: s[amque corpore corpore posita anima deli quærit]. Et ut sicut ille dixi, quæ humilis in pulchre amnam ntam. Hoc etiam ad p[ro]sens de corporis peccari nobis occurrent. Potuerunt. Que aut equeb expositiomb[us] sensui conueniat aptico aut si neuma: p[ro]bect qui lagunt. Quod autem alii dicit ap[li]s

sepiulebro positis clauso holsto iacuit: alii
ud u cum requisit in momentum non e m
uentus quia iam resurteverat. 1 cui resur-
rectionis numum usibule nullu homnum
sunt. ita etiam in nobis qui credim ei tripler
uta racio moris adhibenda e Et pmo qui
dem confessione uocis ostendenda e m in no
bis moris. cum corde quidem credite, ore aut
conſsuo fit ad salutem. Sed o in mortifica-
tionem membrox que ſunt ſup tiam: cum
ſemp mortificationem. in corpore circum
ſerim nume ino. Et hoc e qo diect: quia
mors in nobis opat. Tercio uti cui iam te
ſurgim a mortuis. et in nowitate uite am
bulam? Et ut breut ac lucidius explicem:
pma dies mortis e renuntiassa ſelo: ſeda
renuntiasse etiam uicibus carnis. Plemuſo
ti pſekhomis in lumine ſapientie: tertia re
ſurrectionis e dies. Quas tam in uno qui
credentum differentias. et pſekuni gradus
ſolus ille pot ſeire et disſterie: cum ſoli patet
cozis occulta. Serum cu inde inſcribendo
pauli ſapientam. quia ad timothim ſeribes
dixi quia ſi cōmorni et commuem? Quic,
cōmorientib. quasi conſequens et nece-
larum commu: qo commuant ei? Ie addi
dit credimus: ut ostendet qumus quia con
sequens et neceſſarum ſit cōmorienti con
unuere: ſide tibi hoc media. et creduſizare
pſicat. Certi inquit et ſcientes: qua ſingens
a mortus iam non morit. Si enim iim
moreret ſicuit conſequens et neceſſarum
ostendim? qo hu cōmornunt etiā cōmunt

N

et ita fine dubio conſequens uidebat. ut ſi
post resurrectionem et uitam iim moreret.
etiam hu qui commuunt ei iim moriem como-
terent. Iociru g abſoluta ſententia diffimit
apts qo a p[er]ciam non moriet: ut et hu qui
conmuunt ei de etiintate uite ſecurit ſunt.
Post hec aut ut et ego ipſius apli ubis utar-
qui]b[ait]y Canas audet et diect. et ego duo-
paulus audet et diect. moris ei ultra non d[ia]
bi]. Hoc in eo auſius es o paule diu de] q[ui
mors ei ultra non d[ia]bi]. quasi aliquando
d[ia]nata ſit. Cui uor p euanginu ſer oin wpo-
te ullucidior qua dicit. nemo tollit ame aui
meam. et potestare habeo ponendi eam. et
potestare habeo iim ſu[n]di eam. Huc g mor-
tam diu c[in]atam qui eam non ſolum uol[u]
tate i: et potestare ſuſcepti. qui ſolus ſunt iim
mortuos liber: et quem ſolum mors tene
non potiut. hec ut opinor et h[is] ſimilia
mouebunt aduerſus paulum hu q[ui] perro-
etga iim tenent affectu: et mehil de eo humi
le. mehil indignu patu[n]t audi. S. et nos
cum reſpicum ad paulum: non putam e au
quem qui enim possit in amoze x ſupate.
Vinde nee putandum e aliquid de eo cont.
quia ut ipſi digni e p locut e. Et adu inde
agum p giu m ſi p[er]c ibu ſapientie q[ui] ſensum
pauli pos[im] adiue in uno ſentux qui in eo
e ſedim qd ipſe p[ſi]ſtet: nos aut ſensum a p[er]
habem? Pot g quin compendioſus in h[is] diu-
qua h[ie] moriem cōmunem h[ane] diect. et media]
qua mortuus e s[ic]ut idem apli d[iv] ſedim
ſcriptas: et mehil abſurdum under i[mi] ſi q[ui

et er ignobili

qui formam serui suscepat, dnātum ptultit mo-
tis·que sive dubio dñat omnib' qui in carne
posin sub seruli forma censent·S; et illud al
sertiom huc aduacet· quod jupitæ forma hec
serui idest etiam uta cato huiu seminat in
corruptione, ut surgat in corruptione m.·

Et seminat in infirmitate: ut surgat in uite.
Et seminat in consummatione: ut surgat in gla.
Et seminat corp'annale: ut, iugat
spuntale. S me dubio, ut moris ipsi ultim non
diectur: que dñata è ei dum cœt in infirmitate.
et consummatione. Et corruptione. De tali eni carne
que adhuc in hujus passionei uerisippe paulus
dict: quia caro et sanguis regnum dei posside
non possunt: neq; corruptio, incorruptione
possidebit: 5; et quod alibi idem apls corp'mortis
nommat: if quin hæ afferit huiu medie mor
tis inmelligendum dict: que huiu cœmodi cor
pori dñatim: donec animale è et corruptibile.

et necdum p. resurtec homis glam commutari· atq.
con corruptioni ierecti gliorum. Illud aut quod huc

assertiom ualde contrarium è id quod mortui
sum? cum? et consepulti sum? et qed utem nu
lo in de cœmum hæc morue pot intelligi hoc
in ex planare conabit: ut sicut insuperib
cum deduisitque legum exponem, ostendim
aplim in uno eodemque loco legem nunc na
turalem nunc moysi. nunc enà peccati notare:
et hoc in usu è eiscripture diuine etiam ex
alius locis adhibens edocumque res hominis: ita et
in p[ro]sem nunc moruè commuè nunc peccan.
nunc etiam ipsum auclorè mortis q[ui] et nout
simus destruendus d[ur] immiscis: 1 nunc etui

locum inferm in quo mortis habere m
pium diabolus d[ur] confirmet ab ap[ro]
nominari. Et huc g[ui] quod ait moris et ultim
non d[ur]abit: de ilia morte dicti, confirma
uit, qua cœmuntur mortuus croduntur. Quæ
tam afferunt quin sit uallida: p[ro]bent qui legat.
A ius u[er] q[ui] p[ro]fundo: in hujus pauli sentent
uitate s[ic]c continet: d[ic]uer quod mos huc de
qua d[ur] quod ultim non d[ur]abit. Ueque ipse m
telligendus è nowffin in minucis. Quin figunt
habuit ceter illius qui absoribuerat ianam:
de quo in tob scriptum è 5; maledicti illi
qui maledicti illam diem ille q[ui] magnam
cetum p[emptur]us è. In quam mortem
tanquam ianam in ventre ceter ingiuris èm
eum scilicet locum quem salutam ipse cor
tem nominatam. In quo tres dies et tres
noctes exemplo p[ro] note faci turum ès qu[em]
lum hominis dict: ut eos qui iubi a
morte deanebant: erunt. Propitæ emm
formam serui suscepat ut ad ipsam loci
ubi moruè tenebat regnum posset ianam.
sedim quod et iph[ia] ha p[ro]sna ipsius dict: et
deputatim cum hujus deindeunt in
lacum. Et t[em]n. Quæ utilitas in s[an]gume
meo: dum deindeo in corruptione m.
Ibid adhuc planus posset adueræ: tali
utin similitudine utam. Regem ponam
utin et nobilem aduerum munim al
quem tyramui ita bellu gerem, ne uo
lemno uideat ei uentoq, uiculae conflictum,
quia inluctantes sub tyramo su[m] acut: qu[em]
non p[ro]dere 5; libetare cupiebat. Consilio

ſ meliove habito ſumit eos q[ui] apud tyrannm etant et ſpecie p[ro] omnia ſit ſumilc eis donec ſub chriatione' poſitos tyrannm. eos quidem qui ei patebant ſuadet asbocede et ad reg num legimnum repedare. Ipsum ut forſe tempore oportuno Alligater et potestare eis ac principat eveneret et amuleum capti uteat que ab eo tenebat abbatather. Hoc g[ui] m[ori] enim exuolitate quidem eximiuut tam ſemer ipsum et formam ſeri accepir. paſſuſq[ui] e[ra]natum tyrannm ſae p[ro] obediencie uſq[ui] ad mortem. Posquin moreret deſtrux eum qui habebat mortis impium id est diabolum et libuitur cos qui tenebant a morer. Hic enim alligato ſorte et in cruce ſua triumphato prevert etiam in domui ei in domui mortis in inferni. et inde uafa eis diripuit id e[ra] animalas quas tenebat abbat[em]. Et hoc erat q[ui] ipſe p[ro] emignata loquebat in euanglio dioc[esis]. Q[ui] uſ pot[re] introire in domui forni. et u[a] ſa eis chripere ni p[ro] alligavit ſorte. Pri angemem nos et g[ui] alligavit ei e[ra] ſae h[uius] non fine cauſa h[uius] in cruce et ſie uos mortuos e[ra] p[er] ingiſſus e[ra] do m[ori] id e[ra] ut habet in inferni. Et miſt ascendens in alium captuam durat captuittare eos ſalueret q[ui] cum ipſo ſuit reuerunt et ingredi ſunt ſein cuna tem therli celebem. Unde recte apſis in p[er]ſentis loco q[ui] mors et ultra non do innabit. Non enim ulta dabit ſemer ipsum in chriatione tyrannm neq[ui] utin

N

e[ra]namet ſe ut forma ſerui accepiat et fiat obediencie uſq[ui] ad mortem neq[ui] rurſum in forma ſerui q[ui]m uſ voluntate et non ne cessitate poſitus dominatione tam tyrannu mortuſq[ui] p[ar]natuur. Unde miſt conſi quidem hanc eudem uſſimam p[ar]th sententiam velle asſerere q[ui] in ſituris i[n] ſelis ut eadem u[n] ſamilia pati neceſſe ſit exp[ro] ut i[ber]turi poſſint etiam bu quos in p[er]ſenta una dispenſationis euis medianna ſanare non potuut. Auiut e[n]m. Ilu[n]q[ui] poſtet ſelim q[ui] aliuq[ui] in ſuturo ut neq[ui] bom aliuq[ui] neq[ui] mali agat. Ijupeant res et manean p[er] ſunda ſilenta. A b[us]tudum hoc underi asſerunt. Dab[ui]m q[ui] aliuq[ui] adi et ubi a g[ui] aliuq[ui] necesse e[ra] miſt ut aliuq[ui] ree te. aliuq[ui] etiam mun[que] ree te agat. et in ipſo ae[mi] aliuq[ui] p[ra]ſicant et meſtore ſiant. alu deſtiores. A i[ber]tus e[n]m arbri ſemp nature tacionabili p[ra]manebit. Et ſie poſſibile ſuit etiam illum q[ui] p[er] ſplenoove gle uſaſer etat i[pp]t[ur] t[ur]m ſienn[e] mane oriebat comutari de gla ſua et effica te nebraſ malitiam q[ui] reepepit. et illum qui ſuit immaſculat. immatuitate ſua et habituaut e[m] cherubim. et in medio la pidum igneor conſiſtus e[ra] et indui omne ornam[ui] utiutum. nec ſuit ulla in paradiso dei arbor utiutum que et cor patari poſſit. Post h[uius] inuenre ſunt in quicates in eo. et de celo in t[ur]am p[ra]ſe e[ra] ita pot[re] fieri ut in quoc[ui]q[ui] statu fuerit anima et in quaeru p[ra]ſectione utiutum.

H

qum ius mutabileis eis lapsum possit meurere? ut sicut iis ac iustitium ita et a iustitium inclinet ad iecia. Quid si eis consue quens iudебит inquiete medicium ubi Languor est: quia sedim ipsius uocem salua tristis opus est medico his qui male habent. Hee est et his sanguia ponentes: eadeim etiam in futuris seleris dispenſationes axi repetem das et arbianteſt? S; ad hec nos breviter p[ro]ut posſum? respondebim? Ouiue quidem nature racionabilib[us] ſemp[itus] liberum arbitrium non negat? ſi, tantam etiam crucial et mortis huius quin in selo[rum] ſine susſepit aſſerum? que ad ſaunitate et ad rei medium non ſolum p[ro]ſentis et futuri. S[ed] etiam p[ro]ter iux[or] selo[rum]; et non ſolus buta no huic n[on]o ordinis; ſi, etiam celeb[ur] utiutib[us] ordinis q[ui] ſufficiat. S[ed] ius ſentem tam namq[ui] ipsius pauli apſi: arpe paciſi cœur p[ro] ſanguinem crucial ſue. non ſolum que in ſua ſunt ſi, et que in cœls. Q[ui]d[um] aut fit q[ui] in futuris seleris teneat arbitrium libertatem ne rursum corruat in p[ro]ſentium: brevi nos ſermones apſi docet dicens. Ca ritas numq[ui] cadit. Idecu[ro] enim et ſide et ſpe: maior caritas dicit: quia ſola erit p[ro] q[ui]m delinqui ultim[us] non poterit. Si enim in to anima p[ro]ſeßiom[us] Askendit ut er toto corde ſuo... et tota anima ſua. et ex totis urib[us] ſuis diligat diu[m] et primum ſuum tanquam se ipsum... ſi erit p[ro]ſanct locus. Idecu[ro] demq[ui] et in lege hoc d[ur]p[ro]i[m] mandat: e[que]. Et in euangliis ſupra ceta omnia de ca

ruare mandat: Et petro cum ſuna rerum de p[ra]ſcendis ouib[us] uaderet: et ſup[ro] ipſum velut ſup[ro] p[er]tiam fundaret e[que] multi alius ab eo iustitium conſentio in caritatis exigent. Et toſes cum multa de caritate: tum etiam hoc dict: quia qui manet in caritati te in deo manet. Et ideo miro caritas que ſola omnium maior est: omnem creanuntam tinebit alapsu. T[unc]e erit d[omi]na omnia in omnino. Ad hunc nama: p[ro]ſeßiom[us] gradit[ur] aſkendur apſi: ut in hoc ſtans considens dicetur. Q[ui]s enim nos p[er]patabit a caritate deo q[ui]e in u[m]o: thru: tribulatio. an anguſtia. an ſames: an nuditas. an p[er]ſequito. an gladus: et itin[em]. Certus ſum enim quia neq[ui] m[ortis] neq[ui] uta: neq[ui] p[ro]ſent: neq[ui] ſulturum: no[mi] anguſtia: neq[ui] urtures: neq[ui] alticudo: no[mi]p[hi]o neq[ui] creatura alia: p[ro]it nos p[er]patare a caritu te deo: que e[m] in u[m]o: thru: ch[no] n[on]. Ex quid[em] omib[us] eudendit: qua ſi hec omnia que enim auat apſi p[er]pature nos non posſunt a caritate deo. cum illud q[ui]e c[ul]mi p[ro]ſeßiom[us] p[er]iona ipsius an. aſkendit: mul[que] cum h[uius] q[ui] deſcendunt in tomaq[us] h[uius] tomas arbitru nos [in] do in corri[re]: ab e[m]us caritate p[er]pature non p[ro]it. Quamuis enim fit i[m]kus et[ia] et in meat in natu[m] tam tanta caritatis ius est ut ad se omnia utahat: omnisq[ui] ſibi ſockt uendicato[m] iustit[em]: maximo e[m] cum caritatis canſas p[or] nob d[ed]ut d[omi]s. qui umco filio ſuo non p[er]pen[ti]s: p[ro] nobis omnib[us] tradidit illu[m]: et cum illo

nobis omnia donavit. Unde ul'ille qui lueruntur: et in olim opabat: ut ille qui mmaeculans erat, ad natuitate sua, et cum cheruvim politi: labi potuit: antequam erga beneficium deo caritatis umculis stringeret. Posseat ut quin caritas deo diffimdi in condib omniim ex p[ro]p[ro] spinis: certum erit illud quod p[ro]mitti aut ap[ro]s: quia caritas munquin cadet. Hoc p[ro]ut potum? ad ea que in loco commemorata sunt divin? ut manifesti est: clare facti quomod[que] semel

nobis omnia donavit. Unde ul'ille qui lueruntur: et in olim opabat: ut ille qui mmaeculans erat, ad natuitate sua, et cum cheru-
vim politi? labi potuit: antequam erga beneficua-
silu deo caritatis umculis stringeret. Posseat ut
quin caritas deo diffimdi in condib omniim ex p[ro]
pit p[ro]p[ro] spinis: certum erit illud quod p[ro]mitti
aut ap[ro]s: quia caritas munquin cadet. Hoc p[ro]
ut potum? ad ea que in loco commemorata
sunt divin? ut manifesti est: clare facti quomod[que]
x mortuis est pecc[ur] ut ultimam iam non
moriat? quid unut unuit deo. Vide ame-
doelligendum est: quasi expleto eo quod
in forma dei politis ex manu iuit semet
ipsum. et formam serui accepti. et facte
est obediens uisq[ur] ad moruin: rursum p[ro]ma
ueat in forma dei aq[ur] equalis patri.
Unde et mito in consanguinib p[ro]nima
et uos exis[timare uos quidem mortuos
e[que] pecc[ur] iuuenles ame deo me[que] iuio
nro. Quo sehiacit iimitatione x peccato
moriam aliem ab eo effecti: et deo in
uam iu[m]gentes noſei. et unus cum ipso
ſp[ro] facti. Non fine cauſa hoc dixit: exilu-
mate uos mortuos e[que] pecc[ur]. Q[ui] melius
quidem in greu habet: cogitare uos mor-
tuos e[que] pecc[ur]. Res enim de qua fermo e[que]
in cogitacione magis et tatione ſub ſiſtire-
qua ethiui modi mors non effectu ſi in
coqitacione habenda est. Qui enim cogitat
uel exilumar apud semet ipsum mortu
um se e[que] non peccat. Nybi g[ui]a. Si me co-
cupiscerra mulier is travit. fi argenti. fi

auri si p[ro]du. cupiditas pulſet. et ponam in
corde meo ex d[omi]niquis ſim cumque de mo-
te cogitem: exs[tinguit] continuo concupiscen-
tia. et effigat pecc[ur]m. Aut si odio ul[ita] in
flanmat? ad nee[m] concat numci met ſi me
exis[timem] mortuum e[que] cumque. et cogitacio
uel moras ponam in ammo meo: exis[ting]
guitur ſi ne dubio ſi]ro. cesserat odium conſu-
eficit. pecc[ur] non dat[ur] locus. Et hoc mi peccato
quiſ mori muemt? et unie deo. S; et hoc
qd[que] addidit iuuenles deo mi[que] iuio: non mi
ociolum iueter. S. iuie em[n] puio e[que] q[ui]
devisset iuuenles deo in ſapien[na] in p[ace]
in uſhcia. in ſcificatione. que omnia e[que] in
his q[ui] ſi unie deo. hoc e[que] mi[que] iuio deo. Q[ui]s
ſi ne iuie iuio deo: certi[que] e[que] nemo
ut [con]ſiſtis, iuamb[que] nemo iuui deo: certi[que] e[que]
nemo uuar[que] deo iuſi mi[que] iuio. Explicit

Nub[que] Incipit ub[que] ſex[te]n
on regnet pecc[ur] in iu[ro] mor-
tali corpore adobedendum con-
cupiscensur et? uel deſidn[que] neq[
ernbeatis membra iu[ra] arma iniquitatis
pecc[ur] ſi: exhibete uos deo. tan[que] er mortu
ſi iuuenles. et membra iu[ra] arma uſhca
deo. Peccat[ui] em[n] uobis non diu[i]bit? Non
em[n] ſub lege eſt: ſi, ſub g[ui]a. In ſupiorib
ait ſiuer regnaut pecc[ur] in mor[re]? iu[n]e
aut d[ur]er[que] non non regn[er] pecc[ur] in moxe.
ſi, ait: non regn[er] pecc[ur] in iu[ro] moratu
corpore ad obediend[ui] desideruſ et? docens p
hoc ſedem quandam et regnui pecc[ur] hab[re]
in corpore. Hoc e[que] q[ui] ad alibi d[ur]er. Prudenza

N

carnis munica est deo. Et utim Prudentia
carnus mors est; et omnia peccata apis
opera carnis est pnumnat. Que dicit esse
formationem, immundiciam, passionem, con
cupiscientia malat, imprudicatiam, idolatriam,
maleficiam, injuriam, certam inimicam, zelantem,
furorem, contentionem, diffensionem, heces,
industria, chrestiaem, comest ratioem, et his famia, est requires
qum etiam heresias int carnis opa numantem, mue
mes eis de senatu carnis pape. Sicut enim
dicit apes de quodam frustra mequit in
flatus, a senatu carnis sive et non tenens
caput. Hec autem dixim, ut manufestor
fieret intelleet, quomus peccam regnet in
corpore. Omnia namque illa que suprus
opa carnis est numerant, uelut exercerit
quodam clamatus est: sub hoc rege pecca
tu multans, et legi eius parens que in
membris carnis inscripta est. Certum est
enim quia ex eo quod defiderus peccat
cauto obedienciam pape, concupiscat ea
ro adjuus sibi et s pecc aduer sus carne
et hec sibi munem adjuasnt. Illud ut ad
uerte, quod ostendens in nostra potestate
situm ut non regnet peccam in corpore
non papeptum dat apes dicens. Non regnet
peccam in utio mortali corpore ad obedienciam
dum defiderat eius. Nisi enim est in nostra
potestate ut non regnaret in nobis peccam.
papeptum uti, non decussat. Quo uti, ut
possibile est ut peccam in carne nostra non
regnet. Si faciamus illud quod idem apes
dicit. Nortificate membra uti, que sunt

supremam. Et si semper morteam in corpo
te nio circumferam. Certum namque
quia ubi mors circumfereram, non poter
regiare peccam. Et enim tantam uis cru
citam, ut si ante oculos ponam, et in me
fideliter retineatur, uta ut iusam mortem
am intermis oculis mebis aspiciam, uti
la concupiscencia, mala libido, nullus
sioror, nulla supere possit, inuda: sed
continuo ad eus papeiam totus ille quod
supraenum eram, peccat et carnis su
gatur exercitus. Ipsam uo peccam nec
sub sufferit, quippe nec substantia et iusam
sit nisi moque et gethas. Est enim nobis et
concupiscencia peccat, que regnum ut
in carne: est et concupiscencia s pecc que
regnum habet in me, sed in quod supra
diximus, quia caro concupiscat adjuus sibi
s pecc adjuus carnis. Cum s concupiscam
quod non uecet, ut qd non dixet, ut qd u
expeder, concupiscencia est carnis. Cum
u concupiscat et deficit anima uti, quae
uideat fatumare deo, uta concupiscencia
s pecc est. Unde apparer mediam quodam
est animam uti carnem et sibi. Et si dixi
uuerit carm ad obediendum defideris
peccat: efficere cum ea unum corp? Sui
unxerat se deo efficere cum eo unus s pecc
sedam uti, quod dictum est. Quod enim un
sit se meretrici unum corp? est: quia aut
uungit se dixio unus s pecc est. Nee mirers
si carnem metricam uocet: que illud obo
que supraenum eram, uecus atque pacem

tanquam turpissimus amariorib' subiectus. Re
quino aut cur addidit in corpore uio mor-
tali eum utiq, sufficiet dicere. non ſ
ragnet peccim in corpore uio. Quid adid-
et mortali: quasi u dubitarer aliquis co-
pus & mortale: S; in udef qu& non ſine
causa etia hoc addidit. Anmonuit eni
p hoc quom possit in corpore non regna-
te peecim: fecim qd et alibi ipse dicit co-
pus quidem mortuum p[re] peccim. ſp[e] u
uita p[re] uſhaam. S i ſciamus qua corp'
nim moratiſcari pot. et mortuum eſſe
peco: pot fieri ut non regnet in eo peccim.
S ehim hoc namq. qd mortuus e: justi-
catus d[omi]n a pecco. Neq. enim, concupiscen-
aut uſent: aut ſurit aut diuipit aliena.
S i ſ abh[is] omnib[us] concupiscent[ur] corp'
reprimam. mortuum e[que] pecco d[omi]n corpus.
Et hoc e q[ui]d in p[er]ſenti loco ita ap[is] como
ue udef dicens in corpore uio mortuo.
Alius forſtasse diceret. qua ad diſnucho
nem altus corp[us] q[ui]d mortale e: hoc corp[
]us in quo ne ſunus mortuum nominavit.
Q[ui]s ſit aut corp[us] immortale: id e ap[is]
dict in alius ubi air. Neceſſe e enim ut
corruptibile hoc induat incorruptione.
et mortale hoc induat immortaliitate.
Et dubium non e[qui]n mepta unno-
talitate hoc ipsum q[ui]d mortale ſinne e:
immortale efficacur. Pos[uit] hec ſequitur:
Neq. eribeam membra uia arma im
quitatis pecco: ſi: exhibere uos deo tan
quam er mortus uuentes et m[bra]

uiu magis arma justicie deo. In tuere
p ſingula ſapientiam patuli: qua nece-
sarul disreparationib' utre: 4 dicit ar-
ma ſui p[ro]benda e[que] peccu ulq[ui]mque
non moris ſi, membra uia ponit. V
uero ſuadet ut deo nos erhibeam non
ante membra q[ui]m nos ipſo[]s uide exhi
bert deo hoc e amumam ulq[ui]mque n[mi]
ut eum p[ios] nos ipſos erhibuerunt d[om]
et adheſerim ei. ita demu etiam m[bra]
nui eſſiciamus arma justicie deo. S i eni
mamus ſee dicunt que ſeu opib[us] mi
miſtuiunt ut ap[er]t d[ict]. leuamet p[er]
mamus ſine ua et diſceptatione. et rur-
fum man d[icunt] plene ſangume que
ad effuſendam miſtuiunt. ita et in p[
ſenti loco m[bra] que pecc[us] deferunt.
et inquitan ar[ma] iniquitatis appellant:
Et rurſum ſi peccati concupiscentiam
mortificem in corpore uio mortali. et
in ope justicie laborein? atq[ui] omnib[us]
bris ni[mi] ſi justicie miſtirein? eſſicur-
tanquam er mortuis uuentes. Pecc[us] ſeu
mortu et justicie uuentes. et ſeque
ter etiam membra ſui ſunt arma
justicie deo. Bene aut[em] metaſorum ſup[er]
[pro]posita custodiant. ut qua regnare di-
verat peccim. arma peccati m[bra] uoni
naret. et rurſum deo regi arma uide
cie fierent m[bra] ni[mi]. ſequit post hec.
Peccim enim uobis non diuabit: Non
enn ſub lege eſt: 4 ſub g[ui]am h[oc]
intuere mi[nam] in ap[er]t ſermone cœmeli.

Cum de nobis loquitur dicem. pecem uobis non dignabit. cum de salutare loquetur: non dixi pecem et non dignabit: neq; emm uia de eo dixebat. dicis; aut. mors illi ult non dignabit. Or ortis enim in eo fuit loc: peccan nullus. At contia in nobis nec eò uemebat dicu moes uobis non dignabitur: hoc enim caveret non possum: 5. peccam uobis non dignabit. Qd' sime dubio scere et utare non posse solum ea que supiuf durum? Si non mortificem? concupiscen tias carnis in quib' pecem poterat dominari. Propria enim subiungit. Non enim sub lege ethis: 5. sub gla. Et te iudent ostendit ex hujusnoſse sub lege ulla quam in membris posuitam repug nare dict. legi muiſ. quia mortificat m bia ſua. certum è qd' non ſit sub lege m biuſ: 5. sub gla. clei. De hac lege et alibi dict. quia iurtus peccani lex. Si qum ùc ue luct accipere hec de lege movi ſi illud sime du bio dict. qd non ſumul sub lege littere que occidit. 5. sub lege ſpè que iuſſicat. c[ui]n hic gr[ui]n nominavit:

Q uid g[ui]s: "Peccabimus. quia non ſumus sub lege: 5. sub gla: "Abſit. Si unile iu detur hoc ulti dicto. qd' ſupiſis exponunt. Quid g[ui]s dicemus? Permanebim in peccò. ut gla abunder: Abſit. Et weo una at q[ui]c; eadem utriq[ui] loco ſufficiat ex planano. Hoc solum è qd uider havere diffeniam. qd' in ſupior ibi ubi dict. Quid g[ui]s? Perma nebun in peccato: Quasi hujusmodi

disceſſerunt apeco dicu iuderet: ne p[ro]ma neant in eo in eo quo eò adhuc uodebat: vbi ùt tanquam ab hujusmodi tam diſſeſſerunt a peccò. fieri uider introvagato. Et ut ut quasi gla que nondum etat labundeare: h[uius] aut taneſt in ſpem eò tam gla dicta non ſumus sub lege 5. sub gla.

N eteris c[ui] exibetis uos ſeruus ad obediendum ſeru ethis et c[ui] obediunt: ſiue peccati ad morem. ſiue obediencie ad iuſticiam. G[ui]s aut deo q[ui]c finihs ſeru peccati: obediuſt aut er aduè in eam formam docuèm e in q[ui]m n[am]uethi: liberam aut apeco ſeru ſi e[mi]t ethis iuſtice. Videtur fortatissi minus maq[ui]a eloquiuio: quia ſeru ethis c[ui] obediuſis ſi ue peccati ſiue obediencie ad iuſticiam: cum iacio posset dicu. ſeru ethis eum c[ui] obediuſis. ſiue peccati ſiue iuſtici p[ro]obedienniam: 5. in eo q[ui]c impicia ſon m[om]s ſpome p[ſiter]. artem composito m[us] ub[us] requirere ſup[pi]tium p[ro]um cum ſenſus eudens habeat: H[oc] è g[ui]s q[ui]s in hoc loco ap[li]s docer. quia un[que] in manu ſua habet et marbitur potestate: ut aut peccam ſeruus ſit aut iuſtice. A[di]quam[que], enim par[que] melmauirove dienme. et cuiu[m]q[ui] parere voluerent: hec ſibi cum uendicat ſeruam. In quo ut dui abſi: illa cumebrione in nob[us] eò ostendit arbitry iub[are]m. In nobis nam[que] è exhiuè obedienniam n[am]ui iuſtici e[mi]l'peccò. Nemo aut p[or]d[omi]s fi

mul dīnis ſeruie·pecuo et iusticie·aut
cum unum odio habebit peccem ſal et
alium amabit. id eſ justiciam aut paciet
unum peccem dum taxat et alium con
tempnet. id eſ justiciam. Simile ſo et
q'd dux apſis·seru etis et cui obediſtis:
ſiue pexan ſiue iusticie. S; et omnis qui
facit peccem·seruus e peccati. ad hoc rel
piciq̣uius non addicuerat et omnis q[ui]ſe
cerit iusticiam·seruus e iusticie. Q[ui]d for
tassis purot alius ideiro subreueat tum:
ut quasi exconſequentib[us] debeat intelli
gi. O ichi tām videt[ur] confulto non addi
tum. Neq; enim conuemebat dici. qua
omnis qui facit iusticiam·seruus e iusti
cie. Nam et cl[ui]s ipſe facit iusticiam: et ṇu
ideiwo ſeruus iusticie dici pot[ur] ſ; iustiſ
d[n]ni. Non ſ[ui] omnis ita qui facit iustiā
ſeruus e iustiſie. ut omnis qui facit peccam
ſeruus e peccan: nam et ipſe chabolus ſiue
dubio ſeruus e peccan. Quippe·qua diſ
ceſſit aſeruiture iusticie. et in conspecſu
din omn[ibus] rebellant. ȋp[er] q[ui]d et apostata
appellatus e. Conſtat ſ[ui] ex his e[ſ]eruus
q[ui]b[us] paulus diat. qua cum uos exhibe
tis ſeruos ad obediennam·seru etis cui
obediths ſiue pexan ſiue iusticie·qua
ſpome. Nam ipſi nos exhiſem? nullo cog[er]
te: ut pecc[uo] ſeruie ut iusticie p obedien
tiam ni[n]m. Et ideo ſemp[ur] h[uius] memmiſſe
debem? nec manes quic[er]as in pexan er
cuiſatione p[er]ſeram q[ui]d chabolus ſeaf. ut
peccatrem aut nature neceſſitas aut ſa

tatis condicio aut curſus al[itu]z: ſ; audi
aptam pauli ſententiam qua dict. cum uo
exhibetis ſeruos. ad obediennam ſeru etis
cui obediſtis. ſiue pexani ſiue iustiæ. Pos
t hec. Gr[at]a[m] inquit deo. qua ſiufis ſeru pe
cati: obediſtis aut[em] ex corde in eam formam
doCTRine in qua traditi etis. Videt[ur] hec ad
cos dite de quo[rum] tuta p[er]ſu Qu; p[er]ſumit et
de quib[us] iam ſupi d[ur]erat. gr[at]as ago deo
p i[ui]m a[pi]n p om[n]ib[us] obvis. qua fides
tu[m] annuitat in unuſo mundo. Tum
clemde et illud oſſendit q[ui] om[n]s hominem
primo ſeruam pecc[uo]·Sicut enim ſeripui
e[ſ] qua non e iuſtis ſup[er]am qui faciat
bonum et non p[er]ceuerit·Primo enim
necesse e[m] in om[n]i homine illud complerit
q[d] ſeriptum e[ſ]; ſ; ubi uemt mandatum
pec[em] reuereit. Ioc u[m] q[d] ſequit ad p[an]co
d[ur]t. et eos qui emendat[ur] gr[at]as aut[em] deo qua
ſiufis ſeru p[er]ccati: obediſtis aut[em] ex corde
in eam formam doCTRine in qua traditi
etis. ſeru i[ui]s ſi[n]mi om[n]s p[er]ccati·ſ; ubi tina
dita e[ſ] nobis forma doCTRine. et h[uius] non
ut cumeq; neq; ſolus uerbis ſ; er corde, ex
ammo. ex tina deuotione elegim[que] obbedire:
liberam a[ſer]uiture p[er]ccati. et efficiam[que] ſeru
iusticie. S[an]d[ie] uereoz ne ſorce p[lu]res ſi[n]
qui uideam suscepisse formam iustiæ
doCTRine·ubis quidem u[li]p[er]ſione iustiæ
uideam obedire·corde u[m] obediam pecc[uo].
carnis adhuc in nobis uicul d[n]inam? Et
ideo ante om[n]ia indigem[que] illa de qua ſupi[
]do[cor]it motificatione membroz. Quam

aIT dixit formam doctrine in q[ui]ndi-
ti ethis, requirv[us] puo quom[us] un[us]q[ui];
tradat. Inuenim[que] n[am]que, quia eos qui
non pbant d[um] habe un[oticiam] tradat
d[us] s[ed]d[um] desideria cordis e[quis] in j[uni]m
dictiam, ut contumelys afficiant corpora
sua in se met ipsi s. Et alios qui commuta
uerunt gl[ain]m m[or]corruptibilis dei tra-
dat in passiones ignomine, de quib[ut]
in locis suus p[ut] potum d[ix]im? Et
h[uius] qui s[em]et ipsos ex h[ive]nt s[er]uos
justicie p[ro]obedientiam d[us] habent ut iusti
tuam et imbuant s[ed]d[um] formam iusti
cie doctrine. O u[er]t me et am hoc q[us]
non dixit obedientie ex corde doctri-
ne in q[ui]m traditi ethis: 1; formam doctri
ne posuit. N[ot]ec puio q[us] un[um] s[en]ſerit
apts doctrinam et formam doctrine:
2; in u[der]t q[us] formam doctrine iu[n]us e[que]
ſuerit q[ui]n ipsam doctrinam. Et nume
quidem in p[res]enti una cum in corpo
re ſunt, et iaggluрат t[rem]um hoc ha
vitae lin senſum multa cogitante: for-
mam doctrine habem[que] non ipsam
doctrinam: f[ic]ut i[ch]em ap[ts] in alios
d[ie]rit. N[ot]me aut[em] idem p[er] ſpeculum
in emin[ate] p[er]ſa aut[em] doctrina ſit de
qua d[ie]rit. t[une] aut[em] uideb[im] facie ad
ſaciem. S[ic]nde et in p[res]enti una puio q[us]
formam atq[ui] umbra iu[rt]uiu[m] tenere pos-
ſum[que] ipsas u[er] ut[ur]tes t[une] cum
ue[n]t illa que p[er]ſecta ſunt, et i[de]o u[ſi]
nunc mag[is] ut i[n]chi u[der]t in umbra

N

i[rr]tutum q[ui]n in ip[s]is i[rr]tumb[us].
Et ob hoc for[t]ass[i] i[her]em[i]as in l[ani]
tacionib[us] dicit ſ[pe] multus i[n] & d[us].
cui diximus in umbra et i[her]em[i]s
in gentib[us]. Q[u]d's[ix]p[e] e[que] i[nh]esia et ſapi-
enna et u[er]itas et dicimus in umbra
e[que] i[her]em[i]s in gentib[us]. G[ui] in umbra i[nh]
cie et in umbra ſapientie et in umbra
u[er]itatis iu[n]us, etiam ſi i[nh] et ſa-
pientes et u[er]itatis amatores e[que] iude
amur. Prop[er]a G[ui] si quis ſe p[ut]ar
cognouſſe: n[und]um cogni[unt] quem
admodu opor[ea]t ſcare. for[t]ass[i] e[n] de
ip[s]um u[er]bum dei s[ed]d[um] hoc q[us] u[er]bi-
caro fac[ui]um e[que] i[habit]ant in nobis.
alit in p[res]ens i[n]e statu- alit cum ue-
int q[al]p[er]ſum e[que] cognoſ[et] et alit i[n]
in forma ſerui. t[une] u[al]it in forma
dei et in patric[is] equalitate ſenien[i]ur.
Pr[os] quib[us] om[i]b[us] u[al] in forma doctrine
ut ap[ts] d[ie]rit et n[ond]um in forma doc-
t[erna]: u[al] in membra e[que] ut i[her]em[i]as
nommaut et i[n]dum in ip[s]. u[n]ere
uidem[que] i[n] genues h[ui]beram aut[em] ap[pe]
ſerui fac[ui] ethis u[is]ticiere. Exposi[tio] e[n]
h[ui]s e[quis] que ſup[er]u[s] di[re]t. ſi emu[n] i[n]
ſeruiat[s] p[ec]u[que] certum e[que] qua i[lib]er ab
eo ſerui fac[ui] ethis i[nh]esie. S[ic] requirv[us]
q[ui]n e[que] i[lib]erat apecio: ſi ne dubio u[e]
ritans agnito. Sicem[n] dioc[eb]at i[he] ad
u[deos] qui crediderant et ſi credidi[n]
uerbo meo cognoſ[et]is u[ritate]. i[n]us
liberabit u[os]. Veritas e[que] G[ui] que i[lib]erat

a peco: et utatis agnito. Certum est aut qu omnino qui liberatus fuerit a peco: justicie serviat. Q d'aut dicim? justicie serviat. quin justicia una est ututum chozo: sumie est ut si dicerem? quia si quis liberatus est a peccato serviet una ti. et serviet sapienne. serviet puchicine. et pietati. Si enim ego audio et illud quod chetum est. Apice in portas justicia. et in greffus in et confiteor chono. Non enim solus justicie portas ingreditur qui cœ siti mult chono. Si; multatis et sapien tie et pietatis. I publicie. Omnino namque una est aula ututum. cui sibi justicie no mine pandi ianuas posset at justus. Humanum dixi pp[er] justitatem earnis uti. Si eut emm exhibuisti? multa una seruere immundice et miqtan ad justiciam: una nunc exhibere multa una seruere justicie in scificationem. Du dorè quendam p hee meunt ap[is] audi torib? ut hoc salutem obediendam justicie et scificationem quod pri immundiaem miquntam; deкуlemant. Q. und g[ui]t huma num hoc est tibi leue. quid tâ fine onec. et q[ui]d nulla pr[us] posset earnis justim tas excusare: Si eut inquit exhibuisti? multa una seruere miqutan: una nunc exhibere membra una seruere justicie in scificatione. In gl口num quidem est: ut una quis utiuntur? sic eus serviat. O multo emm ampli et multo intenti? hono tanda justicia est. S; eg[ui]nquit humane

et communt. ago: eadem postulo. summa requiro. Duodum currebant pedes uri ad demonum templa: nunc concur tant ad eccl[esi]am dei. Currebant p[ro]ad effundendu: nunc ad liberandum san gumem curtant. Proveudebant p[ro]man ut aliena diripent: nunc ytendantur: ut pp[er]ia largiant. Curum spiciebant pr[us] ocl[ui] mulierem. aut alienu aliq[ui] ad concupiscendu: nunc circumspicant paupes. debiles. egenos ad�iferandu. A vures delectabant? auditui uano. ut bonorum de rogationib? nunc comuntant ad audiendum verbum dei ad expla natione legis. et ad capiendam sapien tie discipinam. L ingua que consueus maledicte[s]. et turpiloquijs affueta est: comitatur nunc ad benedicendu dn[m. in omn tempore serinone sanu p[er]ferat honestum: ut det grav[ui] audientur? et utatem loquatur cu[mi] primo su[m]. S; quod op[er] est hec singula p[er]sequi cum p[er]tait enam tibi um? cui[que] multi mi nulteri qu[od] exhibit iuc[s] aptare ut tunb? et actum quem exhibit innum dicie. ad castitatem nunc scificatione[que]; comere? U idet s[an]e hec justiciam p[er]b[us] simul utiuntur? nommaste. S[ic]ut eontra t[em]o miqutatem p[er] omib[us] simul iuc[s] posuiffe. Addidit s[an]e justicia scificatione: quo uideu[et] castitatis. par[ea]t et ge nalit cum ceteris. et p[er]semet ip[s]am speci alit c[om]endare[S]. et illud asp[ie]: q[ui]d

ubi, phec arbry libertatem designat et ostendit unumque, habe in sua po testate, ut que ante iniquiti ad unqui tatem seruia dependebat nec consua in melus justae pposito seificationem, dependat. Quod uti fieri non posset, sive necessitas nature ut quibdam inde repugnaret aut astro cum su oblitum.

Cum enim serui eetis peccati: liberi eratis justicie. Quem fit fruebui habu utis tunc illis in quib nunc erubesci tis: Nam finis illo moris e. Hanc uero liberam a peccò serui aut faci deo: habe tis fruebium urin in seificatione, finem uuntam eam. Quis quis peccat seruus sit. Sufficientiam in supriorib dictum e cum exponem illum locum a seculis quin uos exhibens seruos ad obediendum serui est ecui obediis fine peccat sive uiti eie. Cum quis peccò seruit justicie liber e: hoc e aliena justicia. Hic enim ubi alienum dicit. Et ree te quidem. Nemo enim potr simul et peccò seruire et justicie. Sicut salutator dix quia nemo pot duob diis seruire. S; de bis plemisi me supra diuimus. Illud sane notandum e e libertatem culpabilem et lauda vilem seruitatem: nam libum e justicie crui e: seruum e laudabile. Ac aut dicit justicie seruum fieri. Simul intellige et sapientie et pietati et pu dicicie et omnib una virtutib: sic eontrio qui peccat seruus e simul et coneu

piscem male et ire et furoris. Et impudicie et tapme. et omnib simul iucis ac scelerib ferrit. Si nos met ipsos semper discute debem singula que gerim et in uno quoq ac tu considerare cui nam seruam peccò ad iniquitatem. An uiti cie in seificationem. Quem fit fruebum habu iustis in illis in quib nunc erubescis. Nam finis illo moris e. fruebium et bono et malo e doctruma scriptura ut ipse salutator in euangibus dicit. At ut facere arbozem bo nam et fruebium et bonum: aut facere arbozem malam et fruebi ei malum. Non pot arbor bona fruebium malum facer neq arbor mala fruebi bonum facer. In quib ppositum et iolum tal ho minis arbor duci inde ut bona ut mala frueb us u et opa. Si quis fit uertat anum et ppositum ad uitiam. erubescit sive clubio et ipse se notat de priorib geis que eg po finis sub peccò quia finis illo moris e. S; require que moris: ceram e quna non uita cœmunis. Non enim quis pot morere coniunct ad justicam: ut pma le geis ptilis erubescit. Quod e? Nunquam nam peccat morere dicere maeret. Qui anima que peccat ipsa morerant. An illud magis pot intelligi qu utam morere dicit. Qua cum peccò morim et iucis ac scelerib finem dam urp hoc divisse uideat quia finis illo moris

e: Nunc uIi libetati a peco seru aut fac
n deo habens frue tum urm in sefificano
ne: finem uIi utam etiam. fruek frue
tib comparat. Et pecati quidem fruek
p quib nunc hoc e pokea quo libet an a
peco: et seru faci deo sci erubescunt p
numtat mori fini: fruekuf u justicie q
sunt in seificatione. finem u diu acipe
uitam etiam. In quo illud pmo non e
omittendum. qd fruek quidem eos p
quib nunc erubescunt in quo sunt no
luit nominate: et eo u fructu q libera
ti sunt a peco. et seru faci sunt deo:
dic e in seificatione. Bono: enim frequen
tus qin malo habenda memoria e: qud
aut p de malis frueib et sine eo. Post
ea u de frueib q in seificationem sunt et
de fine eo que e una etna nominant:
vide qua simile e hoc dicto jppheno illi
qui aut: Ego occida: et unie faciam. Et
nim. P. cum: et ego sanabo. Et tru: sum
in io. Ipsc dolere facit. et remedum
dat: pectit. et man ei sanat. Que omia
ullue aspiciunt. qu ante moriendum e e
ex. et una commiendu: et ante companen
dum. et una onregnandum. Ille enim p
p pemptentiam peco moriam: non pos
fum p justicia umie deo. S; et hoc quia
supius dix. libetati aut a pecco serui fac
ti etis justicie: nunc aut cum similuer
dixit libetati aut a pecco non sinnit dix
seru faci etis justicie. S; seru faci etis
deo: non e ociofa distineho. Per hoc enim

I did.

ostendit: qd p[ea quo q[ui libent a pec
sum, cato fuerit. seruere debet p[ro
quo am justicie et omnibus utantur] simi.
ut se me in de p[ro]fectum ascendat ad
hoc ut seruus fiat deo: quin et seruere justi
cie seruere sit deo. X p[ro] enim justicia et ser
ure. et seruere deo e. Est in ordo p[ro]fectum.
et sunt utantur] gradus: et idarco dixt: e reg
nare p[ro]fecto sedim hoc q[ui] justicia e donec
in uno quoq: complex p[lemitudo] utatut.
S vi u justi fuerit p[fectus]is erpleta: ut
di tradi regnum deo et pat. ut, iam sit ds
omnia in omnibus; et illud adhuc obseruandu
p[ro] quin collationem divin fructui ma
lo[que], et fructui bono fecisse aplin: quod
ubi quidem ubi de malis frueib dicebat. non
dixi fructi urm habuist in quib nunc eru
bescens. S; dixi quem fructum habuist:
ubi u de bom frueib dic: addit u[m]. Sic
enim serabit. habetis fructi urm in sefi
catione. Per q[ui] indicare in uide: qd fruc
tus malus fruek erubescens et p[empten]
non e n[ut] fruecus. Non emu in nobis ma
lam arboem ds plantavit que fruek ma
lo[que] p[er]ferret. sicut et ipse dict p[er]hann. Ego
re plantau utem fruehsetam. totam verae: u
quam omnia es in amaritudine tuis alie
ne: fruek malos etiam si afferam non
sunt uti S; aliem id e pecati: fruechis uero
bonos si afferam in seificatione uti sunt
fruechis. Istos emu fruek ut afferret huma
na natura a condutoe suscepit. Ilam illi
aliem sunt non sunt in nobis seminam

a deo. S. ut ait scire quia dixi non seminat malos fruetus? Audt eum in euanglio dicentem. Nonne ad quomodum semi seminawum in agro? unum huc dizamur. Et respondens minucis homo hoc fecit. Et adhuc uis amplius dixi qua isti earu fruetus non sunt nunc aliem. Ipsi tamen dixi in euam glio dicit. S. un alieno fideles non sunt quid iurum eis dabit nobis. Sic huc p[ro]sunt de tacionis minimo in malo quidem frue tu ap[ro]s non addidit iurum de bono autem dicit habetis aut frueti in scificatione. Q[ui]d aut p[ro]feciohes dicit h[uius] c[um]s fruere do[rum] nominant. Q[ui]m illos quos p[ro]mo fruere justicie dixit etiam er hoc p[ro]ba t[em]dum fruetus in scificatione posunt. Q[ui] ut ergo possunt hu[us] eis qui se eustatim et commentie devouerunt. Iliu aut quoque seruos dixi e[rum] justicie posunt etiam hu[us] uideri qui in consanguis positi uis hoc tam et omnibus uti cumb opam p[ro]vent. De una aut etna quinque et in alius lo c[um]s sepe anobis dictum sit. tam et in p[ro]sentia breuit stringendum e[rum] dixi eterna in scripturis aliquem p[ro] eo ponat ut finem uesciat. aliquem ut ut in p[ro]sentia quidem s[olo] finem non habent. habent tam in futuro. Aliq[ui]t[ur]is aliquem ut etiam uite unus hominis spatium e[rum]utas appellat: ut e[rum] illud in lege scriptum de seruo hebreo. S. id dilexerit inquit uxo rem suam et filios suos et p[ro]mane volue

rit in se ruiture p[ro]t ipsam subula in quit p[ro]tundes. autem in p[ro]te. et erit t[em] serunt in etnum. Et num hic fine du bo temp[em]que hominis posunt. Et t[em] in ecclesiastem d[omi]no uadit et genano uenit. t[em] aut in etnum that. Hoc etnum p[ro]sentis s[ci]t temp[em] ostendit. N[unc] ut dicit etiam. ad utud aspiciendum e[rum] ipse salutator d[omi]que hoc e[rum] aut etna. ut cogno scant te s[ol]um ueru d[omi]n et qu[em] in s[ih]t h[ui]m x[em]p[ro]. Ego su[m] una veritas et una. Et ipse ap[ro]s in alius dic[em] qua t[apiemur] in nubib[em] obiam. Et una h[era] et una s[emp] cum d[omi]no erunt. Sic h[ui]s s[emp] cum d[omi]no e[rum] finem non d[omi]nuit. Et una etna nullu[m] finem habet e[rum] clenda e[rum]. S[tipendia] enim p[ro]cul tr[m]ors. G[ra]ta aut deu una etna. u[m]s tu[m]. S. simile e[rum] hoc q[em] d[omi]. S[tipendia] peccat mo[m]s. Iliu q[em] su[m]p[ro] d[omi]. finis aut illo[m] mo[m]s. Quo[m] aut illo[m] s[ine] dubio p[ro] q[ui]b[em] u[m]e erubescens. quo[m] fruetus nec nommare quod e[m]nat dignum. et t[em]q[ui]m aut in[m]x[u]b[em] tu d[omi]no n[or]. Sinile e[rum] quod d[omi]. habent frueb[em] utrum in scificationem: finem ut utam etna. Bene aut metaforam. Id e[rum] figut[em] multa ex mino positiu[rum] seruat. ut inutant[em] sub peccat rege. imo potus tyramundi ei parentib[em] s[tipendia] debita mo[m]que d[omi]n ex soli. D[omi]n ut non erat dignum multib[em] finis s[tipendia] quasi debiti aliud d[omi]n. Et donum et g[ra]t[u]m que e[rum] etna etna u[m]s.

thu diu nro. Ego non puto etuă hoc
uacuum eê qd' ad utam etnam ad
didit m' thu diu niy. I: qua forta
sit seue uolut alud eê utam etnam
solum. et alud utam uta etna m'
thu. Et illi enim qui surgent in con
fusionem et obybrum sempiuum.
habent quidè utam etna, in x thu:
s; in confusione et obybro eimo. Justi
u qin surgunt in utam etnam. in
x thu habent utam etnam. Peccm g
militb fius in quib regnat stipen
dia digna largit mortem. Morem em
dicum non hanc temporale s, illam
de qua scripti ê: qua anima que pec
cat ipsa moriet. Et quamuis de dufta
te moris anobis sepe iam dicti fit.
tam quia p[]sens ammonuit locus ap-
tus eadem repetet. et in unu que spar-
sim dicta collige: neq. in p[]ugrum sit-
neq. legentb onerostm. O[]ors in fep
turis unum quidè nom: e: s; multa
significat. Et enim sepatano corporis
ab anima moris nommat: s; hec neq,
mala neq; bona duci pot. Ut em media:
que d[]i msfferens. Et rursum separa
cio anima adeo moris appellat: que p
pecem uemit. Hee apte mala e: que et
pecani shpendium nommat: hanc
morte ds non fecit. neq: letat in pdi
tione unuq. Inuidia diabol mors in
trouit in orbem earu. Et ipse iu
auctor moris hui diabolus moris ap

pellat: et ipse e qui d immens x nouf
sinnf destruendus. S; et inferm locus m
quo anim deimebat a moze. etiam
ipse mors appellat. U e et illa mors
laudabilis. qua peccò quiſ morte. et c wſe
peſt. p q[]m emdatio ſit anime. et una e[]t
na conquit. Cum g tanta diſſerencia m
hoc uno nomme mortis habent: ſi audia
dim dicentem. Ego occidam et un[]e faciă.
intellige debes que ſit mors q[]m dic infer
te dim. Illa ſine dubio que conferat uta,
id e ut morat quiſ peccò et uuat deo.
Cum occidet eos inquiurebant enim. Apeſ
ſume diens. qua d s quem occidit pp[]erea
occidit. ut peccò morat: et quetat dim.
S ic ego audio iltud qd' scriptum e qua
occidit d s her: q[]m malignus etat. Et ſi
quid alud hui modi de deo legimus
scriptum. S ic et ap[]s tradebat peccòrem
in unu carnis. ur sp[]n facer latium. hoc
e ut moreret peccò. et un[]et deo. Et m
p[]ſemi g loco stipendia que dat pecc[]m
mos e dicit: non ſta mors que ſeparat
corp ab anima. ſ; illa que ſeparat al[]a p
pecem adeo. Et rursum noſ in morce x
dicuntur baptizati. m illa ſine dubio
qua peccò mortuus e ſemel: ut et nos
separem a peccò. et un[]am deo. Tali na
q morce qui morat: inſticiat e ducit
a peccò. S ie g habenda diſtinetio e: q[]d
ds enim ſi occidè dicat et mori trade. a
p[]quedam ſit mors. que a deo dat ut con
ferat utam. Niebil enim mali dat a bono

deo licet triste sit. liet doloris plenum:

p. 1. speci tam medendi et contemplatione
sanitatis inferet? ut animam quam separa
uat a deo illecebra et dilecto peccati seue
tutatis austernis separet a peccato. Et con
tiario 1. peccam quasdam deavit. quicquod con
cultit etiam 1. stipendia largiat. amme moſ

n ignoratis frīs. scientib'

p. 2. et,

enim legem loquor. quia lex dant
un homine quanto tempore iuuit? 1. am
que 1. sub iuro e muher iuente iuro alliga
ta e legi. si aut fuerit mortuus iur. soluta e
alege iuri. Igitu iuente iuro cognomma
vit. adulta. si fuerit cum alio iuro: si aut
fuerit mortuus iur. libertata e a lege iuri:

ur iam non fit adulta si fuerit cum alio
iuro. Itaq: frīs mei et uos moratScan etis
legi p. 1. orp. 2. ut sines Alcius qui ev mortui
resurrerit. ut fruehſicarem deo. Cum em

eem in carne iucia peccat que p lege etant
opabant? uil: ut fruehſicarent morti. Ne

aut soluti ſum'alege mortis in qua deni
nebam: ita ut ſeruam in noutaxe ſp. et

non in uetustate litte. - atius in ſupiorib'
de fide et lege differens p omnia p[er]ferenda
e e oſtendit fidem. eor dom tarat q[ui] cre
dunt in cum qui ſiſcutaut d[um]n n[um] in

ubm amorans. Post hec enā qualis eor cō
uerſio debet e e subiingit in quib[us] et de
pecō adam. ac uſhcia e differuit: 1. et de
ſeruute ac libertate qua ul uſticie quiſ
ſeruit. et lib e a peccō. ul'pecō ſeruit. et
uſticie liber e diſpuitaut. Ilume 3. post

excessum quendam latius redit denuo
ad tne latum legis et. x. talia quedam
in p[ro]ſenti differens loco. que paululum
repetentes fecit lute consequentia p[ro]s
apre temptabim? T[em] etiam p[ro] utrib'jo
umus quis q[ui] ſermo iuutus habeat. ru]
rem? Loquol inquit uobis qui ſcienam
legis habetis. et ſcias ſensum ei n. e e mu
tuſtate lute: 1. in ſp[ro] noutate. hoc e ſeu
tib' legem loquor. et appello uos ap[ro] hu]
modi legis ſcientiam frīs. et deo. Ilum quod
ignorans qua lex unciu[m] mancipato
et ſeruienti ſibi d[omi]nā: ſicnt iur iunc[e]t
mulieri. Et ſicnt in omni iura ſua d[omi]nā
muheri legib' ſibi comune te: ita et h[ui]s
sub lege e q[ui]n diu unigt. et ualer d[omi]nā
do. S: ſicnt iur cui legib' ſub uncta ſue
tat muher ſi accidat mori. libera efficac
mulier. et amui potestate resolut[ur]: una et
bis qui sub lege e ſi accidat legem mori
ab opib' legis uer ſefficie. Et ſic muher
que poris iuri legib' ab ſoluta e habet h[ui]
bertatem. ut aliu iuro uingat: ita et u[hi]s
sub potestate legis iur ubi moru[n] uot
lutat. h[ui]t potestate iuuenti u[bo] tanq[ui]
iuro sociari. S 1 u[bi] uuener[ē] ad h[ui]b p[ore]m
iur uoluerit muher telmaquere et aliu
sociari. adulta ſine clubio appellat[ur]: do
ſimili forma etiam in eum cadit. quin le
gem ut iur uuener[ē] deferit. et aliu u[n]
git. Hee aut tanq[ui]m ſcientib' ut d[omi]s loſſe
loquor frīs: ut intelligis qua et uos le
gem tanq[ui]n iur u[bi] mortu[n] reliquim[hi]s.

VI.

Ours aut illus paduentum & et asfip
tione corporis ei qd uol effecl eths id e'
nuncl ali uro. illi scilicet qui amortus
resurrexit. et ultra morte non recipit:
qum recipit por ille uir id e' leo. Nos g
nunc faci etis ei uiri qui amortius re
surrev spona. et ideo salim voluntatem
ipsius uuiere debetis: qua non sumus
in carne f; in spii. etiam si alijn in car-
ne posu pexani. et carni passiomb'ur-
gebamur. Que passiones p occasionem le
gis in membris nst fructificabant non
deo f. morti illi morti qum d5 non feci.
Nunc g sicut cum moriur libera e' et
ab soluta mulier a lege uiri: ita et nos li
beri faci sum a lege que indebat nobis
chani tanqun uir. Cui legi fine dubio ena
nos moriui sumus et aliiem a condicione
ei' in qua detinebant: ut iam post vec
seruiam' non in uetustate lute fuit p'e
in novitate spic. Quem spim asponso niu
tanqun niupnale pugii accepim? sicut et
alibi dient. Qui dedit nobis pugii spim.

Hic eozoo eloquentie hec aptici compa
go sermoms. S; nunc repetentes que dic
ta sunt. Discutiam p singla. aut ignorat
inquit frs. scientib'enn lege loquor: qa
chiat hommi qinto tempore iuiur. 'ypba
ton statim in principio haber. qd ita restit.

Aut ignorantur frs. qua lex charit in homine
quio tempit iuiut. et post hec reddit illud
qd in medio insertum e scienib legem
loquat. Qc autem. Christi scienib lege loq
simile illi est quod paulo post dicit;

Scum aut qun ler spiritalis e: Jeger u spirita
lem e non solus pulus sciedat. E. hi qui
ab ipso imbuebant? Qui tani spiritales erant
de quib dicit. Spiritalis aut examinat ota.
Nam de galatris non possum pnnuciare
qd sciant legem spuitale e de quib dicit.
o insensati galathe. nifi forte tine scierint
cu spii ceperant. f; non pmanferunt mbac
scientia. qua carne consumati sunt. Aploq
u doctrina et eon qui ab ipsis inihuebant
ad docendt. talis erat jqu docte hommes
serunt legi non in uetustate lute r. f; in no
uitare spic. Qd non solum aplos f; et
pphas saj erant te Sapientes in pplo
sensisse arbiuror. qua lex spiritalis e: lucet
multitudinis causa. enam carnale inder
obseruantia cultodure. Isee mirum cum et
ipse paulus dicit: qua faci' sum uidei sic
nudeus. ut iudeos lucritatem. Ita g multi
in pplo pore yfieiebant in scientia spiritali.
et uidebant glam ubi ei. sic y suaas uudisse
scribit glam film dei. ut testat iobes cu di.
Hec aut dix y suaas. qd uidei glam eius.
Scientib g legem loquor. Paulus id e scien
tib q que sit in lege uetustas lute et nouitas
spic. qua qui bene scit. nowit fine dubio
qua ita ler dnat homini qin du iuiut sic
uii mulier. Et sic morc uti liberat mu
liet a lege comugu. et sociandi turo alu
acipit libertate: ita et alma cu iur le e.
cum uetustate lute in lege dephendit. qua
qd ueterasor ppe excommiu e uelui mortua
sibi lege sedim luttam libertate accepit nubedi

alu uro qui ê sp[oe legis] sp[ec]e aut d[um] est.
Q d'aut dixit ler d[u]nat hommi q[ui]no
tempoze uuiut non ad hommê ſi ad le
gem referet. Hoc emm et in consequen
tub indicat ubi dicit uuiuere uro aliu
gata e legi. Et ipsum exemplum q[od] aſ
ſumpti e' p[lem] idem ordo declarat.
Legem emm in loco uri posuut et de
ipsa dicit si aut mortuis fuerit ur-
soluta e alege uri. Qu[em] tam ſi de ap[li]
s ut bil qui ex circunſione credideret
diceta intelligant. mehil com[mo]eubitur
questionis. Clariu namq; e q[od] id
legem uelud uri dicit sub cujus potesta
te uuebant ſi ubi uemur p[le]nitudo tem
pop[er] ler uſir mari cepit in carne et uſir-
imitatem mors conſequuta e. Et ſi qui
sub potestate uri hui uixerant tam[que]
mutuer moraliter ſp[ui]n nuibent e credente.
Hu u[ro] qui ex genib[us] crediderunt d[uo]
crediderunt non uidebunt sub hui u[ro]
id e sub legis potestate uirſſe: nec
habuſſe uirum legis ſermonè. Testimo
mum aut hui rei id e q[od] bu qui ex
circunſione ſunt sub uro fuerunt.
hu aut qui ex genib[us] ſine uro ysaias
declarat d[ic]ens. Hecare ſterilis que ſi
paris erumpe et clama que non par-
turis quia multi ſilu deserte magis q[ui]
euſ que habet uirum; q[od] multo plu-
tres ex gennib[us] q[ui]n ex circunſione credi
derint Et oftendit eam que h[or] uirum
ſynagoga e e que h[or] legem desertà u[ro]

Multos filios d[c]cens deserte magis & ems que
haber uirum.

et uagam ac ſine uila legis potestate
uuente gentium multitudimè que
et ſterilis erat multus legimus ubi
p[er]ſerens geriui. Point  in his ab ap[ro]
homo qui sub lege uuiut tam[que] mu
uer que sub uro e. Virum aut po
uit ſermonè legis qu[em] tam uro mo
talem d[ict] qui e ſedim luctam ſermo-
gis ſi iſ quom[que] ſit moruus puicend[ui] e.
Potest quidem etiam in hoc uideri mo
tuus cum sp[urn]alis intelli[gen]ia ex
eludit u[ro]muit corporalem et often
dit e[er]u refugienda e[er] occidentem luctam
et ſequend[ium] uuſiſicamè ſp[ui]n s. et
hoc modo moruus e[er] h[oc] u[ro] eudem
tius app[ab]u[n]. Et enim donee lex u[m]
bram gerebat ſuturor bonor et u[m]
abant t[re]na celeſis culture typ[em] et ma
go gerebat et altare manebat ac facer
do[que] ſermo legis lucta u[ro]e uidebat.
N[ond]um enim inviuereat in ſca non
manu ſacta x nec acceſſerat ad uelam
intius q[od] ad hebreos ſcribens ap[li]
carnem x e[er] int[ut]er. U[bi] u[ro] u[m] caro
ſactum e[et] habuatur in nobis: ap
ſentia e[er] lex cum templo et altari am
om[bo]v[em] que ubi gerebant e[ui]ſa e[T]unc
mortuus e[er] u[ro] euſ id e ſedim lucta le-
Aut non uire d[er] in hac para moru
tu ſermo legis eu[m] ſi uila ſaceriua u[m]
lum ſacerdotu[m] ſi uila leu[m] ordinu
ministria differunt: homiadam p[um]e
non po[tr] nec adult[us] lapidare h[oc]

enn sibi uendicat romanorum potestas:
et dubitas adhuc si mortua sit sedim
utam lex: Ter in anno apparere dico
omnis masculus non ascendit: ouis in
seshuitate pasehe in cuitate qum elegisse
putat diis ds nulla iugulat: manipuli
pmmicarui nulla celebrat: oblano: nulla
lepia: nulla peccatoris immunoicia:
et dubuari pot in omnib his mortua
ce utam legis: Cum u clareuerit per
hec omnia mortui eet urum poem
nulla puericatione tamqum uiro al
ti sociari: sicut multeri crin non e
si uiro pori defuncto suscipiat seda
comubia. Et ppeca die: Igit uuente ui
uiro cognominavit adulta si fuerit
cum alio uiro ut ostendat qua et aia
homnis si iam uent adpim: et, et
uelut sedo uiro sociata e multo genie
ei debet une uetustas lutre que e qti
por ut ne forte si illu habeat in se
uuemque effdotur adulta: que ita sedo
sociata e ut ei adhuc utiet por: hoc
eqd p alam figuram et in supriorib
dur. quia mori prius oportet et ita
consepelet. Demq etiam hie addit
m postioriorib

et dubuari pot in omnib his mortua
ee utam legis: Cum u claruerit per
hec omnia mortui eet urum poem
nulla puericatione tamqum uiro al
ti sociari: sicut multeri crin non e
si uiro pori defuncto suscipiat seda
comubia. Et ppeca die: Igit uuente ui
uiro cognominavit adulta si fuerit
cum alio uiro ut ostendat qua et aia
homnis si iam uent adpim: et, et
uelut sedo uiro sociata e multo genie
ei debet une uetustas lutre que e qti
por ut ne forte si illu habeat in se
uuemque effdotur adulta: que ita sedo
sociata e ut ei adhuc utiet por: hoc
eqd p alam figuram et in supriorib
dur. quia mori prius oportet et ita
consepelet. Demq etiam hie addit
m postioriorib

taq, frs mai et uos mortu estis legi
p corp, ut fins altus qui ex mortu
is resurrerent ut fructificem deo. Vi
des quom figurari diu sitas uideat:
ad unum tam sensum cumea revocat:
Nam q legem nobil mortua die: hoc

idem libet intelligi. Qd si nos mortifica
ti sum legi p corp, in quo corpore mi
quitates nis tulit et pecca nis portant-
et in quo erunt peneipatum et potestat-
triumphanis eos in semet ipso. feslnan
dum e g ad has nuptias sedas que beano
res sunt multo qm pme Et uide si fozc
iam tum lex tale nekio quid ad umbra
bat in eo. cum uibat ut multi mortu
pore uiro de quo sem non suscepant uel
uibat fr eius nuhe. Sr emm uider legi
lute sem spm lev ut de ipso magis mu
liet affectat fruehun S hec plem in loci
suis requirent. Nunc aut ut divinus
p moriendu e legi lutte ut sic commi
possum qui ex mortuis resurreret. Potest
aut fieri ut hoc non solum de lege mo
que e sedim utam sentiat: 5: de omni ho
qum certum e qd quib cumq inhuus
quib cumq morib agit: quasi sub lege bae
qua uti uuiere credendus e. Cui unq ut
ipse mori debet ul ipsa illi: debet uet
ipsi illi ne forte sub alio uiro posita aia ad
xpin uemiens non tam nuptias er adue.
qm adulta effici uidear: Q uippe si por adhuc
uri legib uunt. Qd tam aps alia rurui
figura ad eundem sensum erplantionis
adducit. S ubiungit enim.

cum aut eem in carne. ucia pecun
que p legem etiam opabant in mbris ni
ut fructificarent mortu. Nunc aut solum
sum alege mortis in qua detmebam: ita
ut semnam in nowitate spc et n in uecillare

1 ut etã

drit g.

littere. Apparet et in bis ut in supriorib' p exemplum cui dæ similitudins: paulo ex alio in aliud cum clau mœrtis et occul tis gressib' digredi. Cum emm in supriorib' de lege littere disputasset. qd' utiq' ad eos under' tam qui ex circumensione credidam ptine mune latem quadam conditio car nis. et uticior discentur legè. Ob id fine du bio: ad ceteros homines non eos solos qui ex circumensione sunt tractat' ute ptine uideat. Cum emm eem' in carne. Et quodè quanti ad rem speciat. in carne utiq' po sit' uta ducet. Et cum in carne essem? hoc è cum sedim carnem unsem? utia peccat que p legem entem opabant' in mbris nis. Que nam ler uta è p qum utia peccat opant. Unum quod ler moy si etiam si fec mittam obseruet' utia genat peccob' s; in apto è qd' illam legem dicat mbris que resistit legi mgs: de qua et ante tractavi mus. quom' sub intrum ut abundaret pacim. Ipsa g lec que facit in bis q sedim carnem unum. utia peccob' abundare: ut fruebantem moru. ad hoc namq, è illa ler in mbris nis ut resistens adiisum legem nitis captuos nos ducat peccò: et hoc frueb' offerat moru. Nunc aut soliti sunt' alege in qua mortui detinebam'. Abhae g lege nunc soliti sunt? Quandoc S me dubio cum x mortui sunt? et con sepultu ei p baptismu. et crucifiri cu ipso. Et ideo dict soliti sunt' alege mortis. Nisi enim quis mortuis fuerit cij: ab

uta lege non solut. S cito et in alius exè plarii scriptum Alege mortis. in qua detinebamur. S; et hoc idè mortui et uerius è et rectus. Quod ut addit in elusio. uta ut seruam' in nowtare spc. et non in uetustate litterè. qd' fine dubio de lege littere dictum under'. hoc in on sequent intelligi poter. In carne quodè positi et sedim carnem uniemus iuper peccob' que lex illa que in mbris nis alebat ut fructificarent moru: non po tam' seruire nowtati spc dui. Ia tor mbroiz uuebat in nobis. immo dui nos sedim illam uuebam'. Vbi i. s. p nobis mortuis è. et nos cum ipso moru simus peccò. liberati sunt' p ipsi. ale ge peccat in qua detinebamur ut posimus seruire iam legi dei: seruire aut in nowtare spc non in uetustam lutte. Non enim ideo nos & Abthay Alege peccat ut uetustare lutte serua m? id è ut circumventionem recipiam. et sabbata ui cæta que uetustas legis lutte contmet. Et ut legè dei in spc no uitate seruem? id ex omnib' que mea scripta sunt. spritalem senium spn donante capiam? sicut et idè in alis dict. qua uelaui. e. positum in facie moy si. Cum aut fuerit quis ad dinn auferet' uelaui. O nis emm spc è. Ibi aut spc omnibi libertas. Nowtatem Lane spc seio quosdam male intelligens ut luc travisse. ut dictent nowum è spn

PLUTATI INQUAM ME DE LEGE MOYSI DICERE QUM PECCATI ETHE

NT

tanquin qun ante non fuerit. nec uterib
unnotuerit et nesciuus se in hoc granus
sime blasphemare. Ipse emm sphe e in le
ge. ipse in enanglio: ipse semp cum pire
et sitt o et semp e: et erat et erit sic pater
et sittus. Non g ipse nouus e: s; credente
innouat cum eos a uterib mai ad nona
untam et nouam obseruantiam & religi
oms adduerit et spiritiles ex carnalib
fuerit.
Q
uid & diomus: ker peccam
e: Abfit. S: peccam non cognouim h plage
Nami concupiscentiam nescliebam: h lex
dict: non concupiscentes. O caesione aur
accepta. peccam p mandatum opatum e
in me omnem concupiscentiam. S me lege au
peccam mortuum erat. Ego aur uuebam
sine lege alipni: s. u iuem mandatum
peccam reuerit. Ego aur moruus sinn
et unuentem e in mandatui qo euit ad
untam. hoc e ad mortem. Peccam enim
occasione accepta p mandatum securit
met et p iltud occidit. Itaq: ler sea. et ma
datui sern. et iustum et bonum. Qd g
bonum e in m mois e: Abfit. S: peccam
ue: appareat peccam. p bonum in opa
tum e morere: ut fiat suprata modum
peccans p mandatii peccam. In bis loci
positos. crebro nos necess e delegui di
uſtitutib comohe. Hocemui uult paul
qui sub uno legis nomine senſui de una
ad aliam tacuis indicus tuſſerit. Ju ut
arbitiam posito qo et scriptura jphioe
constant. ne ea que inſpuiti diuui pro

loquuntur: imnopolis hominib et minus ad
huc ul fidei ul iludui deferentib in patulo
poient et pedib ut una diverim concutei
da tradent: s; ut seam ea que suip p quod
similitudinem divim mstitum regis ad pau
os et occulti pueruntur. Aut itaq: Quid g
dicem? Ker peccam e: Abfit. Abfit ad utri
q; sufficiat quia neq; de lege moſti loqui
neq; de ipfa dico qua peccam e: s; peccam h
cognouim nſi p leſem. Ilam concupiscentiam
nesciendum nſi lex dict: non concupiſees.
Intelligere inquit de qua lege loquat: que
nſi eet peccam nemo cognosceret. Ilunqo
moſi lex e p qum adam cognouit pecta
ti ſuum et abſcondit se a conspeciu
din: Ilunquo ler e moſi p qum ognou
cau peccam ſuum et dix ma e peccam me
um ut relinchar? Aut p qum pharao cog
noit peccam ſuum et dixit. dixi iustus e:
ego aur et ipſi nſ impni: Ac ſi hu omſ
alni; immui ante lege moſi cognouer
peccam ſuum: non erit ſine dubio moſi ler
de qua dicit apſis qua peccam non cogno
ui h plegem. Et de qua dicit. Et concu
piskentiam nescliebam h ler dict: non con
cupiſees: s; e illa ler de qua ſi frequent di
xmi: que in homini corvid scripta e n
attrantur: s; ſihi dei unui: et docer unum
que: quid agendum ſit. quo cauendu.
Ipfa e g p qum cognosset homo peccam ſui
apte hie naturalem legem dict. ta diu
a nobis ignorari: qin diu pœſſu etatis
non nouerim in v boni et malu diſverne.

et a consciencia nostra audierim. Koq't emi
nobis utra conscientiam et dicit: Non eò
cupiscet. S; qum non sempe nec ex inizio
ut nascit homo lex uta inuenit in
homme. I; aliqundiu dum etas nundiu
partit. Sine hae lege utunt. Sicut pateat
et ipse paulus fater. Qo dict. Ego aut
uuebam sime lege aliqu. In illo tibi
quo sime lege urrim? concupiscentià
nesciebam? Non dix non habebam. Sed
aut nesciebam. Tanquam que eet quidem
ignotaret tamen. quia eet concupiscen
tia. Vbi aut uent iacio et lex natura
lis locum cum nobis yceſſu etatis
inuenit. Docè nos cecit que cœnt bo
na et phibe a malis. Hec g regi dict
non concupiscet. Qo ame nesciebam?
Ab ipsa didicem malam eè concupisc
centam. O cæſſione aut accepta
pecem p mandat. ut eè in me co
cupiscenti am. Legem illam de qo dict
qa concupiscentià nesciebam h[uius] di
ceret non concupiscet. ipsam etiam man
datum appellat eui aut. quia o cæſſione
mandam yui? concupiscet phibem. pec
atum vehemi? exar sit in nobis. et
omem opatum è in nobis concupiscen
tam. In eo namq. in qo concupiscit
caro adufus sp[em] id è adufum legem
que dict non concupiscet. etiam adu
fat et certam q[ui]dam gerit. ut i solu
concupiscentie ſatiffaciat. I, etiam adu
ſarum uincat. Hec è g o cæſſio q[ui]m dic

uenire ex mandato. Nescio q[ui] et emi
paeto ea q[ui] phibent ardentius deside
tant. et ideo mandam ſein et iustum
et bonum ſit. Qd enm phibet mali
necessario bonum è: dum phibendo
concupiscenti magis eam puoerit et
inflamat. Per bonum in opani et
motem. Indicat tamen ap[us] in his q[ui]
origo peccati ex concupiscentia orta
ſit: dum phibent al[ecte]e ſiue moſt quid
dict non concupiscet. Sine etiam
ut ſup[er] expositum naturali eo con
tenciosus q[ui] phibet e[perpet]us. Suen
dum sane è q[ui] concupiscentia h[uius] eul
pabils ponit. Et aut et in multis
laudabitur. Sicut ſup[er] oſtendum? Sine
lege enm pecc[em] mortuum è. Ego aut
uuebam sime lege aliqu: I, ubi uem
mandatum pecc[em] reuexit. Ego aut
mortuus ſum et inuenit è in mm
datum q[ui] erat ad iutam. Hoc eternam
de his pene omnib[us] iam in ſup[er]
orib[us] plene tractatum è. Sin de eam
ſep[er] reuoluam. Breuit que dicta ſi
in memoriam reuocabim? Sine lege
aut pecc[em] mortuum è in nobis hoc
è anteq[ui]m p[er] etat[em] nacionabilis ut[rum] noſ
ſentis uig[et] oſtenom? eum eti ex
plum puert p[er]cutentis patre aut ma
tem ulm maledicentis aduixim? in
quo ſedim legem quidem phibentem p[er]
ulm maledicti præm aut maui kier
uideq[ui]t. S; ituo pecc[em] mortui è dict

qua lex nondum e[m puero que eum
doeat. hoc q[ui facit fieri non licere;
Sine hae a[ut lege et paulum eto[m
hommes certum e[m aliq[ui utriffe: hoc
e[m in eate puerili. O[m[is enim similis
p illud, nonn capaces hui[naturalis
legis erishunt. Ilam uuiq[ non uide[de
hoc pauli uera e[que pessio. Quo[m eum
sine lege moy si plabit[ paulus aliq[ui u
utriffe cum ipse bebreum se er hebreis.
et octavo die circumsim fecim legis
p[ro]epta fateat[? S: hoc m[ quo dixim[?
sine lege naturali u[ etiam ipse aliq[ui
m puericia. Quo in tempore non dixi
non finisse in homme pecc[mi: s; moru
um finisse et reuxisse p[modum legis
ubi lex aduenens naturalis phibet
oneupiscenam: e[piq[ lex et ueluti
mortuum fusentaut pecc[mi. Deccati
namq[ natura hec e[ si fiat q[do lev fieri
uetat. Reuniscente g[ peco. ego moq[
mortuus sum. Ego quis? Anma fine
dubio que fecerat q[do fieri lex uetabat.
Anma enm que peccat ipsa mori est.
Inuenium e[ g[ mandarui q[do datum fu
erat ad utam amme, ut eam docet
op[ia uite celiſſe et admorerc[. dum y[hi
bua non tam refugit. q[ui ardenti er
peut. Ojouat me tam in bis quom[ dure
vit pecc[mi mortuum e[; et reuxisse.

S videt[em quia non posſit dia mo
tuum: h[ qu'd aliq[ui uuerit et p[modum
uia earuerit. S: hoc ipsum q[do dicit

revuerit: non nup datam s; por[er red
ditam cloet. Ips[ enim ſermo reueri:
riuſum utriffe ſignificat. Si g[ anima
dictei reuxisse pecc[mi. quo[m de hoc ſer
mone ap[hi quo am. ego a[ut uuebam
sine lege aliq[ui dogma: Hoc ex eo
a o[xc Hoc introducunt q[do alia
hommui p[ in pecuolb[ ui ambi aut
p[ſeb[ docet ſiſſe et ſic ad homines
uemſſe: et ip[tea diuſſe apt[im ego uue
bam fine lege aliq[ui. Quasi q[ anteq[ui
in hoc corp[ uenuerit humani: uuerit
in eo o[xme ubi g[ui. aut auiu: aut
anmaliui: ubi lex nulla habet[. Quo
m[ inquit ad hoc poterunt respondere:
cum in anima non nup exortu s; q[do
erat moratu chcat reuxisse pecc[mi?
Et certum e[ q[do ſi ſi qui reuniuſent u[
aliq[ui: munq[mi g[ anima in eo o[xme
ſiſſe uidebit[. ubi pecc[mi fine lege
nec ſiſſe potuit nec utriffe. Hee ad
uſum illos dicta ſunt: qui apti ſer-
monem ad dogma unpiu thumt.

Nos aut mortem hanc peccati bene
ſic[io dei datam dicim[ tempri: eo q[do
sine lege uuebam? Qd[ et ſi uemen
te mandato q[do et ſe[m et uibu et bon
e[ reuniuſent in nobis pecc[mi et occidit
nos: pecc[mi enim accepta occasione
p[ mandatiu ſedux me. et p[ illud occi
dit: non e[ accusano mandati p[ hec.
quia occasione q[ occidit me pecc[mi
uemſſe dic[ ex mandato: s; hec e[ dicti

hui' consequentia. Ler dicit: 'quod docet quod fieri debet quid caveri. Et neeſſe è illud ut cauì dicat et docerat. quale ſit qui phoc caveri facilius poſſit. Ilemo enim poterit utare quod nescit. S i quiſ eccl[esi]us per legem quale ſit illud quid cauì debet non tam caueat quam faciat illud occasione quidem legis non faciende rei ſcientã uidebit acceptis. S; ler non id cur io eum docuerat ut faceret quod non debeat et moreret: 5: ut non facet et unueret. S ic ę pecc[em] occasione accepta p[ro] mandati sedu xit me: et p[ro] illud occidit. Aut certe quaſi frequent dixit. quia pecc[em] p[ro] mandatum sedu[re] me: et p[ro] illud occidit. pot[re] b[ie] ema pecc[em] ut ip[er]um auſtorem diriſſe peccati de quo ſcriptum è serpens sedu[re] me: ut etiam p[er]sonam fineriſſe peccati: qu[em] uſa ſit hominem ſedurisſe occasione ma[ta] dati. ut ſuaem facerit concupiſcentia: et anuma dum ſuauiare concupiſſentie de lectat p[ru]aricando. p[ro] mandati quod dice bat non concupiſces moreret: S; neq[ui] hoc mandaw legis abſeribet quod occasione p[er]cepti a pecc[io] ſedu[ta] è anna et occiſa ſub iugit apt[is] et dicit. Itaq[ur] ler quidè ſea. et mandati ſein. et iu[th]um. et boni. Bonum namq[ui], è mandati: et ler ſea è. Bona enim p[er]capit: et bonorum obſeruantia mandat. Qd' inquit bonum è michi mors è: Abſit. Abſectionem reſſtitut ne cessario conſurget: et dicit. Non q[ui] bon[us] legis et mandati morerè in intulerit: ſeo

pecc[em] in[ut] ut q[ui] inqui[u] p[er] boni in intuleri morerim. Bonum namq[ui], è man d[atum] cum ſeruare: si u non ſeruere ne cessario malum erit illi qui p[er]dicit boni: ſit q[ui] ip[er]sum pecc[em] ſup[er] modi peccator er occasione mandani. O viem' et ſup[er] q[ui] quasi p[er]sonam finerit peccator et de ip[er]a d[ic]at ſup[ia] modum pecc[or]i effe c t[um] ip[er]sum pecc[em] de eui p[er]sona loqu. occasione mandati. O minus enim pe can è si io quod non p[er]hiberè admittas. Si u uent[ia] et in[ter]dic[ia] comiferi ſup[ra] modum ut uia dicam peccator es: qua non soli c[om]ſiſt q[ui] u debuſh: 5: er p[er]p[er]tum p[er]uaricat es. Qd' au[tr] c[ir]ui p[er]coct[ui] malum? intum ſermonis recipere: q[ui]a ſenſum apti non integre er[pr]mere: qua in latino ſermonæ anglistaut nos non peccati q[ui] neutro geni d[omi]na: in q[ui] u ſe[m]num è: et i[de]o p[er] twè eum a[pp]ellat[ur] nam ibi p[er]coct[ui] a[pp]ellat pot[re]. S c[ui] enim qua l[ge] ſpiritalis è: ego au[tr] carnalis ſum uen datus ſub pecc[io]. Qd' enim opor ignaro. 5: non enim q[ui] uolo hoc ago: 5: q[ui] d[omi]n iud facio. Si au[tr] q[ui] uolo illud facio: q[ui] ſentio legi q[ui]n bona è. Ilune au[tr] tam non ego opor illud: 5: q[ui] habuat in me pecc[em]. S c[ui] enim qua non habi, tat in me hoc è in carne mea boni. 5: Velle enim adiacet in. p[er]ſicè au[tr] boni non inuemo. Non emi q[ui] uolo facio, bonum: 5: q[ui] uolo malum hoc ago.

Si aut q[ui]d[n]o nolo facio. iam ſi ego opor
illud: ſi, q[ui]d[um] habitat in me peccam. In me
mo g[ui] lagem uolenti in ſaſe bonum. ſta
in malum adhaeret. Condelector emm
legi de sedim intioſe hominem. Video aut
aliam legem in m[bris] meis repugnare
legi inſis mee. et captuum me ducem
tam in lege peccati. que in m[bris] meis.
O iſer ego homo quiſ me liberabit ve
orpore moſis huius: ſi g[ia] dei. p[ro]ib[m]
xp[ro]b[us] d[n]im in ſi. ſi eam ſoſe illa expo
ſitio q[ui]m de legum diuerſitate tenebam.
uolent[ur] p[ro]ſumpta uidebat. adiutat ne
in hoc ap[ro]pho quom[]n non ſolum legum ſed
et p[ro]ſonar[ur] diuerſitas introducitur.
N[am] paulus qui in alius div[er]s non emm
ſedim carnem uum[us]m? ſi, ſedim carnem
mutuam in p[ro]ſenti loco d[ic]e ſe e[que] carnale.
Et h[ic] ſub p[ro]ccio d[ic]e ſe e[que] uemundatum:
qui alius div[er]t. p[ro]cio empa eſt. Et i[n]em.
X[em] p[ro]nos ſedemit. Et rurſum in alius
div[er]. Lyuo autiam non ego: uum[us]m in
me. ſi. Et i[n]im qui aut p[ro]pt[us] in habitam
tem p[ro]ſi e[m] in nobis: nunc d[ic]e q[ui]a non
inhabitat in me hoc e[m] in carne mea bo
uum. Q[ui]eſi non in habitat in carne
e[m] boni. quom[]n d[ic]e quina corpora u[m]i
templum e[que] i templum e[que] p[ro]ſe i[m].
S; acce in quib[us] confutet a lage q[ui] in
bris ſuſi e[que] et repugnat legi inſis ſue.
captuunt duca ſe in lege peccam. quom[]
in aplice conuenent dignitati. et paulo
p[ro]capue in quo. ſi et i[n]uit et loquitur. S;

colligam er bis quom[]n moris e[que] ſcripture
diuine et p[ro]ſonas latent[ur] et res et cauſas e[que]
dic[ue] uideu[n]t et nomina co[m]mutare: imo
potuſis eisde[n] nominib[m] in alius at[que] alus
reb[ut]i. ut in p[ro]ſenti loco ait ap[er]ſa. ſac[
em] emi quia lex e[que] p[ro]ſiritalis hoc ad h[ue]
qd[ur] div[er] ſem[que] qua lex p[ro]ſiritalis e[que] au[c]e
writate p[ro]nuntiat. Non emm lege ſcit
p[ro]ſiritale e[que] qui carnalis e[que] et ſub p[ro]ccio
uenundat[ur] e[que]; ſi, q[ui]b[us] in ſe p[ro]b[m] de i[le]
sat quia p[ro]ſalis e[que] q[ui] de moysi e[que] lege co[
uenit dic[b]ui. Ipsa e[que] namq[m]e, que bis qui
p[ro]ſiritalis intelligunt lex p[ro]ſiritalis e[que]
et p[ro]ſc[ui] uuificans: qui u[m] carnaliu[m] lex
lute[que] et lute[m] occiden[que] e[que] memorat[ur]. Q[u]d[em] di[c]e ego au[m]
carnalis ſim[] uemundat[ur] ſub p[ro]ccio: h[ic]
am tanq[ui]m doc[ur] ecehe p[ro]ſonam in ſe
met ip[ro]ſum ſu[n]cap[er] infirmor[em]. p[ro]pt[us] e[que] et
alibi d[ur]it. factus ſim[] infirmis infirm[em]
ut infirmos lucerare. Et h[ic] g[ui] infirmio
tib[m] quib[us] q[ui] carnaliu[m] et qui ſub p[ro]ccio ue
numdati ſumt effici[re] paulus carnalis. et
ſub p[ro]ccio uemundat[ur] et loquit[ur] ea q[ui] ullis
loqui moris e[que] ul[que] exculſacioms ul[que]muſa
tionis obtentu. Ait g[ui] des[que] tam q[ui]m er p[
]ſona illo[rum] loquens. Ego autem carnaliu[m]
uemundat[ur] ſub p[ro]ccio: hoc e[que] ſedim carnem
uuens. et in peccati potestatem libidin[em]
et concupide[n]entis p[ro]cio redactus. Q[u]d[em]
op[or] ignoro. Non emm q[ui] uolo facio. ſi:
q[ui] odi hoc ago. Q[u]d[em] g[ui] ait q[ui] ignoro q[ui] ope
tor: ſi tam tem ip[er]ſam qua opat[que] quiſ igno
tat luct[em] carnalis ſit. ſi; cauſam rei q[ui] agit

cito ignorare. Ad uê dicit-non enim quid uo
lo ago i; quid odi illud facio? ostendit qua
liet carnalis sit et sub peccu uenundat
q[ui] hec loquitur: t[in] etiam restitere Aliquinu
lum uens conet legis seculi et naturali
instinetu: i; umeat aucius et oj[+]mat]
[mi]n utas. ut sepe accidit. Verbi gr[ia]. Cui
pponit quis patient[ur] ferre inſugan
tem se. et ad ultimum unceit utacum
dia. et p[ant] hoc inuit: uascit g[ui] etia
cum nolit utasci. Hoc idem etia t[um]ori
uitio accidet solet. ut et contra volun
tatem quid metu et ſtrondome t[re]at.
Hoc et melatio ne ſubit u[l] mopi[nati].
honor is sepe conu[n]git. ut ar[ro]gant
[ti]or ſiat et t[um]ndior q[ui]n uult. Sin
cit g[ui] in h[ui]s ſingulis qui nond[ui] ſp[ri]
talis e[mi] etiam contra uoluntat[em]: qua
uoluntaſ uſta nond[ui] ita forſt et ita
robust[ia] e[mi] ut diffimat, apud se uſeq;
ad mor[te] p[er] ueritare certandum. Nec
talis e[mi] qui dicit e[mi] non non: et ideo
non pot[que] opari q[ui]s uult. i; que non
uult. Tam er ea parte q[ui] non uult
malu[m] consentir legi dei qua bona e[mi]
que phibet malum: et monſonantia
quandam ad legem dei ler naturalis
adducit: ut eadem uelint anq; eadem
nolint. Q[ui] si facim uoluntat[em] legi di
conſentim: malum g[ui] q[ui]d[ui] facim non
iam nos id i; pecc[im] q[ui]d[ui] nobis eit
opat: id e[mi] ler et uoluntas carnis que
captiuos nos ducit in lege peccat.

Et h[ui]c quidem ap[er]t carnalis dicit: qua
iam non ego opor illud i; q[ui]d[ui] habitat
in me pecc[im]. Paulus u[que] ſp[ur]talis in
alis dicit: qua abu[n]dant us q[ui]m omni
illu laborau. Non aur ego i; gr[ia] dei mo[que].
S[in] ut g[ui] ſt[he] labores suos non ſibi i; g[re]di
que in ipso opabat: abſeribit. ita et ite
carnalis opa non bona non ſibi i; peccu
q[ui]d[ui] in se habitat et operat: annuere.
I[de]o g[ui] dicit: non iam ego opor illud i;
habitat in me pecc[im]. Non enu[ra]bi
tat in me hoc e[mi] in carne mea bonum.
Nond[um] enim in eo q[ui] habitar: neq[ui]
corp[ui] ei templum e[mi] ſp[er] ſi: h[ui]eru[n]
non uſeq, quaq[ui] h[ui]c cur p[er] ſona p[er]pont
alienus e[mi] a bonu[que]: p[er]ſo quidem et
uoluntate cept bona requirere. non
dum tam pot[que] bona reß[ui] et opib[que] obu
ne. Et enim talis quaedam inſiru[m]
in h[ui]s qui i[nt]ia conuſationis acipunt:
ut cum uelit quid ſtatim fac[ui]e omne op
bonum e[mi] non ſtatim uoluntat[em] ſeq[ui]
eſſet: Nam et mediaw[er] apno ſemer
ipſum diſeemur. Vea[ui]ſa: ut non u[n]
cat[em] et hoc in uoluntate diſſimur: ſeo
q[ui]m longo uſu et conſuetudine dumma
uicium in eo iracundie d[er]natur: obſu[n]
enam uoluntat[em] et p[er]ſo ac ſolto uſa
ſibi uti[ne] uſi ſuroris eru[n]pit. ſimuli
agit et libudin[s] uicium. Pari quoq[ui]
conſuetudin[s] mo[bo] et i[no]datu[m] ſub
ripit. ſo[n]noo deterre[ur]. Et in h[ui]s ſin
ſulis ſt[he] qui iam i[nt]ia conuſationis ce

pat. competentur. dicit quia vielle adiacet
in. p[ro]ficeet aut bonum non inueno. Non
enim quod uolo bonum hoc agо. S. quod
odin malum illud facio. Q. d' si iudicem
de bono h[uius] uoluntas. consuetudo aut
carnalium intio[rum] que le[ra]t c[um]s ut'
lex m[or]bro[rum] appellata e[rum] obsufit et subri
pit. ex eo quod bonam uoluntat[em] geto li
et agam malatam quin a mut[ur] ago eo
senio legi dei qua bona e[rum] Odi eni ma
la: et cupio ag[ere] que lex ubet bona.

Q. ad si contra voluntatem mala ago uicel
consuetudine intio[rum] u[al]iuq[ur] peccandi
n[on] iam ago hoc e[rum] mori homo quod boni
uolo hoc facio. S. quod habitat in me pec
catum. Consuetudinem namque peccan
di pecunii uolimnaunt.

Inueno g[ui] uolenti lege[m] in fac[em] bonum.
quia in malum adiacet. Condeleeto-
em legi dei sedim intio[rum] hominem.
Et in his ut sepe in supr[io]r[ib] com[pon]im
non uident[em] eloquitiones intu[que] ex
plicari. S. comm[union]em ul[rum] habundam
na in ip[pr]ietatib[rum] impediri. Tali g[ui] quodam
ordine lege[que] debem[que] ut intellec[que] lucidio[rum]
fiat. Ige[m] quia malum in adiacet uolen[
fac[em] bonum inueno legem dei. Et con
delebor ei sedim intio[rum] hominem. P[ro]
q[ui]s oſtendit quia in[tem] homo hoc est
uoluntas et j[po]ſit[uum] q[ui] in[tem] accipit
com[mi]n ad diu[m]. legi dei consentet et de
lecorat[em] in ea. S. ut supr[io]i d[omi]n[em] non ſta
tim ut uoluntatem quiſ habuerit com[

uti ad bona. etiam uſus boni op[er]t subſe
qui[er]t[em]. C[it]a enim reſe uoluntas. et ſi
ne impedi[n]to com[unt]e. D[um] p[ro]ut tardum
e[rum] quia et uſum et art[em] et laborem reque[n]
opandi. Q[ui]t ut evidensius ſtat[em] utamur
etiam ſunlitu[d]ine exemplu. ubi g[ui] dictu
quiſ ſapiens fieri. nec in ſtat[em] ut uoluit
ſapiens effe[que]us e[rum] ſi. uoluntas quide p[ro]
ſit. nec ſine uoluntate aliq[us] fieri ſapien[
po[er]t[em]. tam cum uoluntas fuerit. ad in
benduſe e[rum] labor. ſtudium. ſollicitudo[m]
gilie. doc[er]tma. iſtituto[m]. Et uix aliq[em]
uſu longo et meditat[ione] continua ſa
piens efficit. Iste g[ui] ab in[tem] quide ſtat[em]
uoluntat[em] habuit ut e[que] ſapien[em]. non
ſtatim affuit ei opus ſapiențe[m]. in eo
ipſo erudit[em] ut ſapiens ſiat. Quanta
ſtulte et contra ſapientiam gessit. que
tam intellige quide potuit. qua ſtulte
gesserit. Habebat eni am ſtudium ſa
piențe[m] non tam ut[que] iam ſapiens erat
ut canie posſet ne quid inſi pient[em] ad
mittet. Iste odo et depudic[ia] habend[
em] e[rum] qu[em] non ſtatim quiſ ut uoluerit p[ro]
citiam p[ra]ſiteri etiam ope unplebit. ut
nul[us] concupiscen[ne] stimulis agnet[em].
Sic et de manſuetudine et de pacienn[ae]
et de ſingulis quib[que]. w[ir]tumb[que] ſeu[n]
dum e[rum]. In quib[que] om[n]ib[que] dici conuen[t]
quia condelebor legi dei hoc e[rum] uti
tib[rum] sedim intio[rum] hominem. S[ideo] aut[
aliem legem in in[br]is meis repugna[m]
tem legi in[ter]is mee et captui[m] me duate[m]

H

in lege peccati: que e` in mbris meis. Qd'
supra dixit uelle emm nos bonu adiacet
im: he uoluntate bom lege mitis noiau.
Q ue ler mitis commenit cum lege dei et
consentit ei: 5; rursum mot corporis et
desidia carms legem membroz dic que
captuam duem annu et peccati legib sub
dit. Certum e` emm qo desidia carms alia
trabant ad peccm et eam legib ei subdant.
Et sicut ler mitis que consentit lege dei si
animam potuerit obtinie adducit eam ad
legem dei uta et ler que in mbris e` et co
cupiscientia carnis si seduxit annu peccat
eam legib eam subdet S; cum hec paulus
assumpta fragilioe psona initia hominem
habi certamna docuisset et ostendisset
qo etiam contra uoluntate p desidia car-
nis alia usu ipso peccandi in peccati una
taper. exclamatione unit adhue ex psona
ulti que desip sit et dicit.

Miser ego homo quid me liberabit de
corpore mortis hui? Uidit se misera
rum tot leges sub unum repugnantur:
tot pha comouent. Pugnat caro adiuse
spm: spc adiuse carne. Hoc que in mbris
er repugnat legi mitis et captua ducit alia
in legem peccat et sub uigo ei efficiet ei,
inter homo dei lege delecter. Quo in
in his tot et talib malis non misero se di
car homo et in corpore mortis habitare.
Oerto namq, corp mortis appellat in
quo habitat peccm: qd mortis e causa.
fit 5 ex psona illi quem initia qde wuioit
(ET dlamatio hec)

accepsse descrip sit api s meo qd uolit
tis et adiacet boni: 5; nondum in ef
feetum uenit boni. Non enim inuenit
pfiice bonu: qua nondu in eo uisus uno
leuerat exercit qu iuritum. Respon
det u ei ad hoc qd dixat quis me libem
vit & corpore mortis hui? iam uon er
ullus psona 5; ex aplica aucloritane qn
dei p thm expm dum nrin. Nnde ap
paret qd ipqua hec omnia descrip sit
apis et mala que int nos agubant expo
fuit ut ultimam ostendet et docet de
qutis nos malis et de quantis morib
& eripuit. Qd aut moris sit in scriptu
ris diuims scos psonas assumere pec
cantium et magistros suscipe in se
met ipsos infirmantes desiploy ex
libro quidem pslamor plemisse p
docem cum dicit. Non e pax offiv mens
a facie peccor meor. qua sup posset
capiti meo et ceta uis p supme puiruer
et exese fum cieatries mee a facie mi
pientie meo. O iser us affuec et curia
tus fum uis q in finem et ceta aquib
integer he scrib pslimi. Qd li hozc
aliciu indebit hec dand magis de se
met ipso y bis que acciant ei dice potun
se qn de alus: quod etiam de damie de
cui cui nullum peccm quidem referitur
er homolegis t in ietum et eccl[esi]
ete describit et oracio vui modi in qua
mit ceta etiam hec dicit peccatim im
tagem fecim inuste egum impietare com

mitim? et disceffim? et decimaum? amā
datī et iudicul et non audiuim? ſeruo^
tus Jphas qui loquebant? nobis in no
mme tuo. et regib? et p[]n[]capib? uir[]ſ et
patrib? niſ et omni ip[]lo t[]re? et t[]cine uilh
cia nobil aut confuſi faciei: Q[]uiſ è qui
in hiſ u[]biſ negare poſſit p[]ſonam pecc[]or
a damele è ſuſceptam: p[]q[]uiſ tan[]q[]ui
p[]ſe ip[]ſo hec dict[]ere uideat: Unde conue
ment[] è nos legentes dicta ſco[]z cum ab
eſ tale aliquid dicti uidem? intellig[]e et
ſenture qua maſ in ſemet ip[]ſi p[]aſſio
nes atq[], peccata descriptunt: et pp[]t[]ea
uhi hoc deſtent. ut u[]lo[]z ſi[]enb[] nos muu
tem ad lacrimas. Confiderabant emi
nemm[]e u[]ta durum et ingratu[]r posse in
uemri qui cum abalui uideat uillna
ſua lugeri: ip[]ſe nullu[]r de ſuiu[]uln[]b[\]n
ſenſum doloris accipiat. Ita g[] et in[]p[]ſen
ti capitulo ne quiſ ni[]m erubес[]et de
biſ que mi[]ſe geri ſenturet aut enam
conſuſ ad d[]miu[]n et mutata qui[]m iam
voluntate nec hec adhuc mi[]ſe ſemet
ip[]ſum moueri ſentiens desſparet. ip[]ſe
da quaſi in ſemet ip[]ſo geri descriptis.
ut exemplo apli nec corporis nature
p[]udefat qu[]eſt[]m. nec p[]em[]datione des[]ſpe[]t.
ne[]c mal[]o[]z ſuo[]z multitudimè ignoret.
ex quib[]p[]e gr[]im libat:

taq, ſo ipſe m[]te ſeruio legi dei. carne
aut legi peccat. for[]ce aliquiſ dicet q[]b[\]t
ap[]l[]s qua nunc uſq[]uò quaſi ip[]ſe ſ,
affi[]umpta alt[]i p[]ſona loqui[]t è miu uelut

p[]ſone immutation[]e deſignans dicat ego
ip[]ſe ut ostendat hec dictuſſe ad ſe ip[]ſum
uidem pt[]ine ap[]l[]s Dicit aut quia m[]te ſerui
at legi. dei. carne aut legi peccat. quaſi
tanta ſi peccandi u[]ſ tamta carni ty[]am
nud[]iſ. q[]d nec ap[]l[]s poſſit effuſe: et pp[]t[]ea
in aliu[]s div[]it. qua macero corp[]meum
et ſeruiti sub[]cio. ne forte cum aliu[]s
p[]dicauiu[]m ip[]ſe rep[]bus efficiat. S; hec q[
ex p[]ſona apli accipit dicta: des[]pation[]e
in videt in cu[]re omni anime q[]d nemo ſi[]
pr[]ſuſ qui non peu[]et in carne: hoc è
enim ſeruie legi peccat. O iehi g[] mag[]
uidet illiu[]s adhuc ten[]e p[]ſonam q[]ui ſu
p[]ta in ſemet ip[]ſo descriptis. quaſi u[]olun
tate iam et j[]po[]ſuo ad meliora conſu[]i. et
mente atq[], animo legi deſeruens: ni
d[]um tam obtinuſſe ut eciam carni
obedientiam in consenſum iu[]tus addu
ceret. Et en[]im q[]ui in ſupiorib[] de mor-
tificatione corporiſ d[]ſeruuerat. et x
com[]oriendum docuerat: in bis nunc
q[]ui non ſit occioſum hoc op[]uideatur
ostende et docere: qua non ſtati u[]liu
aliquiſ, ut p[]p[]oſuerit ſonno[]m bonu[]
enam fac[]o ad implet: ſ; ut ſonfuetu
d[]miu tanta u[]ſ ut u[]nicio[]z tanta dulc[]edo:
ut cum amu[]n i[]am ten[]at ad u[]rituem.
et legi ſeruie delectu. carni deſid[]ia
ſeruie pecc[]o. et legib[] enu[]ſ parere p[
]uadeant. N. ichi g[] nunc dampna
tu[]ms è hiſ qui ſunt in x[]thu. lex en[]im
ſp[]e t[]ue in x[]thu libaut me a lage p[]ec

peccati et mortis. Que eet duisitas in his qui uelut in quodam certamme positi. inre quidem sedim legem dei in iunt carnis u deiderus agunt in legè peccati. in supriorib docuit. Nume u de his dict. qui non iam ex parte in carne er parte in pü. s. ex integro in x. sunt. et pnumuat in his nichil dampnatio ne dignum. quia lex spc ute in xpo ihu libertat eos a lege peccati et mois. lex aut spc ute una eademq. e que et ler dei sicut turfum una atq. eadem e ler peccati et ler mortis. nich g dampnatioms erit his qui alege peccati que e ler mortis penit libertantur et legi dei que e ler spc serunt. Seruire aut legi dei. et eè sub lege spc hoc e x seruire. X pò aut seruire hoc e seruire sapiente. justicie seruire intati. omnibq. simul seruire iurtutib. Und non e putandum qd subuo quis et statim ut uoluerit a seruio legis peccati tranlat efficiat in x. ihu: ut ut nichil in eo iam obtenti peccati dam nations habeat. Requens aut in uno quoq. partes suas justicia. pbat si uta iam emdat e et correctus. ut nich in eo inuisti opis inueniat ex quo dampnatio subsequat. Similiter et utas requirit in uno quoq. parte suam: si tranlat quis alege peccati nulla iam ex parte inueniat. obseqia utatius contaminari modatio. Similiter

et pudicita parrem suam discutit. si nullus ab eo unpudieis desiderut. si inculatur. Si ec pietas sic sapientia parte suas in uno quoq. discutit. Qua si ree et integre in eo constare tepere sunt. tunc in x. eè et nichil dampnati ons habere putabit. Que unq. du vium non e. quod usu et meditare longa. et labore pungili et continuam. et ideo non occosis hec accide aut lag mb certum e. s. paulatum pficiendo et pimo pauci. tunc demu minima. ad ultimum su obtine potuerit multa peccando. Et hoc sentens idet ut idem aps scriptisse in alius pìta obliuens. ad futura me extendens. docens hec pìta debere eè ea in quib cultabile aliquo fuerit et obliuone dignum. futura u eè que in x. sunt. et hec eè ad que nos met ipsos debom extende eaq. ex tota auditate ius ex pere. lex e sane spc ute. Nnam de le ge lute qd dixim ipsam debere inelli gi legem dei. sedim eam udeluer par tem qua ler eè dìr spitalis. Ideo addi dit ler spc ute. Dicè hoc non potat de qua in aliu s pnumtiauat. qa buta occ dict. hoc et in aliu s munitionis mortis di xat. Strumq. g continet lex. et lute occidentem. et spm unuificante. Unde confida ne forte hui rei formam tene at et illud lignum de quo scripti e. sciendi bonum et mali. Struq. emm

in uno sicut et in lege continetur; S; et ille
nud non omitur? quod hie qun libat a
lege peccati et mortis s pe iure dixi. In e
uangio aut sedim iohem scriptum est
dio dicente si manerim in ulo meo
agnoscedis ueritatem et iitais libabit
uos. In quo in quidem wider qd omnus
ope hec a se chusa wideant ul'nomine
tam ipsa unum sunt. X p[ro] em iura est
et ipse e[rum] qui liberabit. Et hie s pe iure
liberat. Et hie quom[que] non in utroque una
libertas est. Que enim agit s pe hec et
& agrit et que & sunt s pe agit. Si[sc]e
enim quos scilicet s pe se[s] scilicet &. uia
quos liberat s pe iure. Liberat et iuta;
Tantum e[rum] ut libani alege s pe iure in
& maneam? nec ulta muemam ser-
ware legi peccati. Q[ui]a sicut if[rum]
liberat alege s pe iure p[ro]manet in x[p]o
qui e[rum] iuta qui sunt legi peccati
p[ro]manet in morte. que uenit ex con
dempnatione peccati.

Nam quod impossibile erat legis in q[ui]
infirmabatur p[ro] carnem. dictum situm
sunt sunt munens in summidictum
caulis peccati et de pecco dampnavit
pecem in carne. ut modificato legis
impleret in nobis. qui non sedim car-
nem ambulam? s; sedim sp[em]. Qui
e[nim] sedim carnem sunt que carnis
sunt s[ap]unt. qui i[rum] sedim sp[em]. que
sunt s[pe] s[ap]unt. Prudentia aut
caulis mors e[rum]. Prudentia aut s[pe]:

iuta et p[ar]. Q[ui] in prudentia caulis ium
mica e[rum] deo. Legi enim de non e[rum] subiec
ta: nec enim pot[er]. Q[ui] enim in carne s[te]
deo plavere non possunt. N[os] autem in car-
ne non etiam s, in sp[em] si tam s[pe] de ha
butat in nobis. Cum in superiorib[us] tot le
ges nominant. dix[er] enim et legem dei.
et legem ium[que] et legem s[pe] iure: "econ-
tio quoque legem ch[ue] in iubris e[rum] et legem
mortis. et legem peccati commemorat
iut: h[ie] nunc de qua har[ui] lege d[ic]at.
nam q[ui]d'impossib[ile] erat legis in quo
infirmabatur p[ro] carnem: non e[rum] parue de
liberationis elig[em]. P[ro] ut tam q[ui]d' legem
movers etiam h[ie] sicut et in aliam sepe iam
dix[em] in duas partes ap[er]s diuudat. et
aliam in ea carnem. aliam sp[em] nominat.
Et illam quidem obseruantur que sedim
littera gereret sensum caulis appellation.
fi
cum dicit de h[ui]s modi wide[r]s frustri
inflaturos sensu carnis s[ue]. I[llam] u[m] que
accipit. S[piritaliter] sp[em] nominat: s[icut]
et alibi dicit. Iuta occidit. s[pe] munificat.
Et in hoc quod ch[ie] impossibile legis
in quo infirmabatur p[ro] carnem. inellecτus
qui sedim litteram e[rum] accipi pot[er]. I[s]p[er]
e[nim] et impossibil[em] erat et infirmus.
si sedim carnem id e[rum] lictam senti
ret. Q[ui]d enim tam impossibile q[ui]
sabbati obseruatio sedim lictam legis
ut in multis iam sepe dix[em]? Iubet
enim non exire de domo. non emoue
de loco suo. mehil omni leuare. A[que] q[ui]n

impossibilitatium identi uteri qui factim carniem legem obseruant. mepta quodam et ridi eis comitzantur. quibet impossibilitatæ legis facte identi sunt. Quid autem de sacrifio cito racione que finnul omnibus ex intero facta est impossibilis. Quisque ubi nec templum est nec altare nec ulla prorsus sacrificandi loci est. In quibuscumque lex non dixam impossibilitates et insitima. Et plane iam mortua est. Iam autem mortem infirmabat, tunc cum sanguine unulo et yrovo conabat. Nec tamen potat auferre peccata. Et infirmabat in legibus lepre. Qualis nec ex planare umquam potuit nec implere. In his omnibus aliis; immutis; et impossibilis erat lex et infirmabat quantum ad carnis intelligentiam spectat. Et ideo dæ filium suum mutrensis in sullitudine carnis peccati: et de peccò ul ut uerius habebat. Apud grecos et peccò dampnaut peccam in carne. Acte dixi in sullitudine carnis peccati. Ostendit nos habet quod carnem peccati: filium u de sullitudine habuerit se carnis peccati non carnem peccati. Omnes enim nos homines qui ex semine uri cum muhere conu menus concepiti sunt ulla necessario utinam voce qua dicta damo. Qui iniquitatem concepit me mat mea. Verum qui ex nulla uri contagione. Si solos sibi sibi sibi uemene urogine et urte altissim obumbrante uent ad eorum immaculati. Naturæ quidem corporis

nisi habuerit. Pollutionem tantum peccata que er concupiscant motu concepiti. Nihil omnino non habuerit. Deinde sibi in sullitudine carnis peccati uenit se diu filius deo. Et peccò inquit dæ natam peccam in carne. Quod hinc peccò factus fit et oblatus fit pungit non e peccò. Omnes scriptores testat. Et papeque paulus ad hebreos scribens cum dixit. Hoc enim fecit seme seme ipsius hoth am offerendum. Et tunc. Quo pprio filio non pecter. Et nobis omnibus traident illum. Per hanc hoc hostiam carnis sive que dæ peccò dampnaut peccam in carne. Sicut idem malus dicit qua ap paruit in novissim chieb ad destruendo nem peccau. Et tunc ppeca dicit. Ipse peccata nunc tult. Et iniquitates multis portantur. Pro peccò hoc p hostiam carnis sive qum obtulit p peccò damp naut peccam in carne sua. Ut uithisat tio legis impleret in nobis. Qum non sibi carnis ambulam. Si sibi spim. Post hanc etenim hestiam carnis que ob lata e peccató et dampnaut peccam hoc e fugaut peccam et abstuerit. Ut uithiscano legis impleret in nobis quum legem sibi spim custodim. Et ni sibi carnis. In qua parte sibi ea que sup expositum impossibili est lex et in firma. Qui enim sibi carnis, que car mi sunt sapient. Qui u sibi spim qum sunt spic. Hic iam apud us quali utinam

S. Frilluò littà occident. I s prudentia carnis mori è,

et iudeos in medio statuerit legè moy
fi dixi qui sedim carнем sunt que car-
mis sunt sapunt hoc è udei quos
dicta sàm carнем ifit que carnis le
gis sunt sapunt in eo quod sedim carnis
legem intelligunt. Q. d. ut sedim spîn de
bis dicens quos iudeos dicti non lit
ta que sunt spè et adhuc sànat eundè
senfum et sapit eundemus cum dict.
Prudentia enim carnis è mors è pru-
dentia aut spè una et pax. Nunquam
non unum atque idem è qò dict prudè
tia carnis mors è. Cui mors è? Diè
sine dubio. Qui enim legem sedim car-
nem id è sedim bitam intelligit non
uenit ad expìm qui è una. Et ideo pru
dentia carnis mors è prudencia ut spè
uita et pax. Vitam namq, et pacem quod
è x habet qui spirtualit intelligit le
gem. Q. in sapientia carnis unimca
è deo. I. egi enim dei non è subiecta:
nee enim pot. Uidet ad huc id è intel
lee tis euoli. Quom enim sapientia
carnis hoc è carnalis intelligentia n
sit unimca deo que adhuc autem quod
recipit eum quem misit dixi que dixi
nol legem habem et sedim legem de
bet mori quia fitum dei se feci. Quo
mi g hec tans sapientia et tals in
telligentia in lege deo non dicat im
tua et legi et ei qum sedim spîn è non
è subiecta nec posse subici. Q. una sic
continuit è sibi mors et iita ita con

tiaria è sibi iita legis occident que et la
pientia carnis è et spè unificans que tie
lex dei è. Q. qui aut in carne sunt deo
placè non possunt. Nol aut in carne non
estis. F. in spù. Si tam spè dei habitat in
uobis. Eadem pductat intelligentia. Qui
in carne sunt inquit hoc è qui sedim ut
tetam sequunt legem deo placè non
possunt. Hoc enim et olum p ystatam y
nummatum è adeo. Cum dicit. Jeumia
et ferias et diem magni urim n sultineo.
Neomema et sabbata iita odit anima
mea. S; uos inquit in quib' spè habitat suè habitar
in carne non estis. F. in spù. hoc è non intel
ligentem carnalem legis sequimam. Sed
spirtalem ad quam uemistis ad spîn uim
ficantem: si tam ac l' uri tales sunt et co
ueri sano ut spò dei in uobis habè mea
mim. In duas g ut dixi parus duu
dens legem moy si id è in spîn carнем.
Que sunt spè quâ et spirtale legè appel
lant nobis tradit quod uero carnis st
carnahb' uideis reliquit. Sic demiq, et
illud int pítat è de abraham cum dixi.
si quidem qui de ancilla sedm carнем
naturis è qui aut de libem. p reprimissi
nem. Et ficut tunc ad quin sedm carнем
nat è: psequebat eum qui sedm spîn ita
et nunc. Certi è enim qui sedm carnis
sunt uidei psequunt nos qui sunt non
in mamfelo f; occulto uide et legem sed
spîn non scom carнем custodim. Ilu g
qui sedm carnis sapunt. Consequent ema

reprehensiones legis carnalitatis per seam. nos
uè eis spiritualiter expeetam. sedim semnonem
pauli dicentis. ut reprehensionem spæ accipi
amus. Et tamen. Benedicimus quod et pater
cuius niri ibi ex quod benedixi nos in omni
benedictione spirituali in celebribi in se.
Et quibò omniibè et que sit ler sedim ear-
nem et que sedim sibi in ill'que spes
reprehensionis carnalis otendunt. Potè
et sedim aliam expositionem fit repre-
tant ab incio qo'd impossibile erat
legi in quo infirmabitur carnem. et
de lege multis intelligi. quæ supe dixit
uelle facere bonum. Si per infirmitatem
et fragilitatem carnis implere non po-
se. Et juxta misseis domini fitium suum
in sanguinuine carnis peccati. et de
peco quodem p. hotham p. peco obla-
tam dampnasse peccin. Tantam enim
nobis remissione peccorj fugatui ex et
exultum. de carne non peccin. et
cepit in nobis justificatio legis impleri.
Jus in dum taxat legis que condecederem
legi dei. que implet cito cum iam non
resistit et ler peccat que erat in nibus
nitis. Si tam non sedim carnem ambukiem
s. sedim sibi. Nam donec in carne ex quod
et sedim carnem unum. que carnis sunt
sapit. Cum uè comunt se ad sibi et mo-
tus fuerit legi peccati et carnis. que
sunt spæ sapit. Flam sedim carniè sape-
mos ex animæ. sedim sibi in illi et par-
è. quia sapiens carnis unumca ex deo.

hoc est dum caro resistit sibi et hæc
subUEet legi mitis. que ler dei ex et am
ca deo. Et ideo qum carnalitati unum
deo placere non possunt.
Sed nos inquit hæc est in carne. hoc est
nun carnis carnem unum. s. sedim sibi
si tam spæ dei habitat in uobis. hoc
possunt et sedim aliam ut chrim expo-
sionem in loco coaptari. E. fugat tam quod
legit. et qo'd aptus pbatat si tam pbaue-
tit hoc sequat. Si quis aut sibi
ex non habet. hec non ex er. Si aut xpe
in uobis ex: corp. quidem mortuam, sibi
pecem. spæ uè uta juri justificationem. Qod
si spæ eius qui suscitatam thm amortu
us. habitat in uobis qui suscitatam sibi
a mortuis unificabit. et mortalia cor-
pora uta juri in habitantem sibi ei in
uobis. Qd constantib et dalech hea ar
te collectis utar. syllogismis. apس pan
lus in in hoc be loco in in alius eptis su
us. non m exponendu idet. ne sive
necum scienie eius quum sernoms in qn
uitat se pium diu assertores ex uideam:
et ideo posu magis capituli sensum
discute juxtabim. In posteriorib ubi dixi
uos aut in carne non etis s. in sibi. si
tam spæ dei habitat in uobis. duplicem
quodem in sibi ex ex planatum. id est
legem non sedim litteram. s. sedim sibi
lem sensum intellige. ut etiam moriis
cito corporæ spæ et non carnis legib in
vie. Et nunc sibi quod dixi. si quis aut sibi

h non habet hie non e' emf. et subiungt
fi aut xpe in uobis e' requirendum e' ut,
rum duftum spim dei e' maliquo an
spim h. ul' enam tpsum xpim: aut spim ei'
qui suscitaunt ibm amotius. S; quamui
ul' consequentia locis p[]semp[]n intueor: ul'
illud qu[]d salutator in euangh[]is de sp[]n s[]o
dict qu[]a par[]e p[]cedit. et de meo acupi
et. et hui[]ubi explanationem in consedn
tib'ungt dicit: par omnia mea tua s[]f[]:
et tuli sunt mei. j[]p[]tia dixi qua de meo
acipier. Cum in quam tant[]a bane unta
tis int patre et filium aspicio racionem:
s[]p[]e dei sp[]e h. unif atq. idem in sp[]e dixi
udeft. D[]offin[]tam et hoc in intellige
qu[]d duxi qui[]s sp[]m aut xpi non habet
hie non e' ei': qua reiia abrup[]t e[]p[]nun
tiationem udeft. ut si qu[]s non tantus et
tatis e[] muert qui[]s p[]im det hibe dig
uif[]s fit. continuo h[]s denerget. cui in p[]lal
inf dicit. mee ſunt omnis ſere situar[]u:
et ceta uſq. bones. Et si ſere et unta ei'
ſunt. qu[]om homines non ſunt eius:
S; po[]r ut dixi hoc ſie intelligi. ut illud
in euangh[]io qui non twlit cru[]ce ſu[n]m
et ſequit me: non e' mediqnus. Et hie
g[]u non habet sp[]m h[]. hoc e[] qui non
eodem sp[]m agit. ut p[]uſticia. p[]uerta
te. p[]u[]bo dei annuitindo. p[]r legno ce
lo[]p. p[]chicando. p[]lita legis abicienda.
et sp[]n ei' apiendo. aduſum p[]ecem pro
tis omnib[]i qui non uſq. ad mor[]t[]u iem
re p[]anat e': non ei' diſeip[]l[s]. Q[]ui g[]n e[}e

tatis nec talem in ſe sp[]m gerit: hie creati
ta quidem ei' e' ſicur ſere situar[]u et un[]
ta in morib[] et bones. E, diſeip[]l[s] euiſ n[
ē. Sic g[]u si quiſ sp[]m h. non h[]rē. hie non e[
ei? Si aut h[]i uobis e' corp[] quidem morar
um p[]p[]t p[]ecem: sp[]e u[] tita p[]p[]t uſtialam.
S p[]m xpi et xpm in hoc loco: unum h[]
atq. idem diſe udeft. In quo g[]u e[]p[]ſe
dict. O una g[]u ſemp mor tem. h[] in corpo
re u[]no circumſertin[]. O mors aut corpo
ri p[]ecati cauſa id e' ne p[]ecet imponit.
Q[]d ſi corp[] p[]ecō mortuum e[]: sp[]e nece
ſario ad faciendam uſtialam un[]t. Q[]ui
enim in corpore mori uſtus e' nec ſeruit
p[]ecō: nec e[}e e' ut in sp[]n uuat et uſticia
ſeriat. Sic et idem apl[]s in quodam loco
dict tradiuſſe ſe quendam in un[]tum
carms: ut sp[]e ſaliuſ ſiat. Q[]d ſi sp[]e ei?
q[]ui suscitaui ut h[]m t[]p[]m amorti u[]tus
cabit et mortalia corpora t[]ua p[]p[]t inha
butantem sp[]m ei' in uobis. Q[]ui ſupra
dich[]at de h[]iſ qui ad ſimilitudinem
morus h[] corpora ſua moſtificant ne
p[]ecent. neceſſario nunc ſnonē facit
ei[?] qui suscitaunt xpm amorti u[]t
ſimilitudine et pari ratione qua con
mortu ſunt et conſeputi ſciat ſemp
sp[]m ei[?] qui suscitaunt h[]m amorti u[]
uſiſiandos e[}e et ad h[]i ſimilitudinem
reſuſtandos amorti u[]t. Et quatuin h[]ie
ſiat ostendit d[]icens. P[]ro p[]t inbavit
tem sp[]m ei' in uobis. S[]i enim sp[]e h[]
habitat in uobis: neceſſar[]ni udefcur

q[]ui suscitaunt h[]m amorti u[]tus habitat in uobis.

spiiu reddi habitaculum suum templiçq; rethmi ut ilhi. Tam hoc ipsum qd d' ut spc xpi. ut spc dei. ut etiam ipse x in uob habitare quale sit inmere. Yrum nam ex immo omnib iste spc dat. et post modiij pessinis et a deo aliens effugat. sedim illud qd scriptum e non pmanebit spc mis in hominib ists qua caro sunt. An uite mino et fidei grã post modum dat. sedim ea que in actib aptbr docentur qa spc sfs tanqin lingue ignee uemit soper unum quemq; eo? ul' certe sicut in euã glio docemi. cum ipse saltuator postea qin surrev amortus ad disciplos chur. acci pue spin scin. et insufflaut in uno cij. eo? Cy nde hi uideq qd et misis conguir hoc domum et uite inocentia consueret. et umcuq; sedim pseclum fidei auget et grt. Et qinno purior anima reddit: tam to largior et spc infundit. Qd'aut dixit non pmanebit spc mis in hominib ists qa caro sunt illuc respicit. ut qin anima eo repudiata spc seriture ad earmis seritua tota comit. etiam ipsa euis cum se communi carne et cum qua unum effecta e non accepit. U iusis g modis habi pot spc. ut spc. habetur sedim id qd sup chri'm ex inspiratione diuma ut air. accipite spin scin et insufflaut in eis. et turfum eo mi quo in actib aptbr div gestum ut diusis linguis loqrestur apti. Est et ute mod' qui in regnoz libris refert cum diat scriptura. et insiluit spc sup saul et cep

tand audientib; spm dei.

Appare. Et et ute adhuc alius mod. ut cum saltuator post resurrectione cum cleopha alio discipulo ut agens et api ens eis scripturis gpiunt eos spii oris sin. ita ut ilhi dederent. nonne eo inm erat ardens inta nos cum apuer nob scriptinas. Vis aut scure quia non soli the loquenti trididit audientib spin suum qui in nomine eius loquutibui dea lide in actib aptbr quomloquen te petro ad cornelium replet spii lóip se cornelius et qun cum eo erant. et tu si loquaris ubium dei et loquar fideh't er conscientia puna nec ipse re darguariis er uerbitus quasi quin al t doceas et alit agas: pot fieri ut lo quence te audiendorca scit spc iuris ignis inflammer et continuo coma lescant et ardeant ad complenda ium uisa que doces ut rebr impleant que sermomb didicerunt. et que fursum sunt ququam ubi e inorta dei scet que fursum sunt sapiant non que sup tiam. S; et sie unisquris habere in se pbat spin. Xpcc sapiens e S. Si fu sa piens sedim xpin. et que sum fapi at habet in se p sapiens spin xpi. Xpcc justicia e S. Si quis habet in se nih ciam p justiciam habet in se spin. Xpcc pax e S. Si quis habet in se pacem p p spm pacis h in se spm. S una caritatem. sic et scificationem. sic et singula queq; que e e d' qui habet.

hie spînæ in se habere credendus est: et spe
tare qoù mortale sìnum corp'uniculabat'
jpèr in habituamè in se spînæ. L'ergo fris de
biuores sìm non carni: ut sedim carnis
uuam. Si enim sedim carnis uxerius:
moriam. Si aut spù actus carnis.
mortuætis: uuentis. Spînæ habitare,
in nobis et dona spæ nobis collata: sìpuit,
docunt. Consequentem mine addit qua
debuores sìm eor: fine dubio que ab
spù: consequunt sìm? Carms auem
mqt debuores non sìm? Neq: enim ap
tea nos fecit dæ ad imaginem sìam ut
carms seruicio eæm: obnovi: ò; pon
ut creatori sìuo anima deservens: ipfa
seruio ac immittio carms uiter: ò; for
tasse diect aliquis. Quom carni non
sumus debuores: cum et uelit et indu
turipinde nature necessitate oegam:"
ò; ut ostendat non carni alioq con
ferre ò, ipfam uita carni manepare
culpabile haberi: ideo addit: si enim
sedim carnis uertis moriamini. Quid
aut fit sedim carnem uire sepe iam
dichum è: hoc è carnis desidius indul
gè. In hoc negat nos è debuores:
sicut et alibi dicit. et carnis curam
ne feceris in defideriis et in concu
piscens. Non utiq negans curam carms
habendam in necessaribus: ò; in concupi
centis. Ita ethic. Si enim inquit
sedim carnis uertis moriamini. Et ad
dit. Si aut spù actus carnis mori

sicent: uuentis. Et de hoc iam sup die
tum è: quom quidem corp morium
eè debeat jpeccata. spæ ul una ieter
iustificatione. Quid sedim spîn agen
mortificat act carnis: uuer jpep in
habuante in se spîn uere. Mortificat aut
quis act carnis: hoc m fruep è
aut carnis: spæ odium carnis è actus.
Odium p caritate mortificat: et evan
gunt. Gaudium similu fruep è spæ.
Tristia u huiuæ que mortem aopar:
carps è act: hec g extinguit si sic m
nobis gaudium spæ. Pax fruep è spæ. Dis
senio et discordia: carns è actus. ò; certi
è discordiam mortificam posse p pacem.
Sic et paciennam spæ imp acidam carni
extinguit et bonitas maliciam punit: et
mansuetudo ferviam: et continenta
imtempiam et castitas impudicæ
necat. Tahq ordine qui p spîn act carni
mortificat: uuer Intuendum sane è qo
sicut morte non utam communè ò; illam
peccat chiat. si enim sedim carnis uire
teris moriamini: ita et utam non bane
commune ò; illam chiat eam. ad qum pue
met omnis qui sedim ea que sup exposiunt.
pkep spù mortificat act carnis. ò; et u
lud scere debem: qo uta mortificato ac
tuum carnis: p paciennam flat. V non
ad fubit: ò; p paulatum pimo languescè
eos necessè è in hie que incupunt. Cum
dande cum ardentis pfiœ ceepit et
abundantioe spù repleri: act carnis

non solum languere ſi, et tabesſe uui
pient. Obi ſu ad pſecutum iam uenirent
ut ut nulla in eis prſus in facio ul' in
diebo in cognatu peccati ori ant' indicia
tant earius actus moruſiſſe et ad
integrum moru in tradiſſe credendi ſi:
integrum moru in tradiſſe credendi ſi:

Explicet lib. ſeræ. Incapit ſerpiat:
Sic ut chufſa cōmemorari leges in hac
epſa a paulo ſub uno vocabulo le
ſis offendim? et duiers moſes ſub
una mortu appellatione nominari:
ita et chufſo ſp[er]e uune uide[m] ſub uno
nomine ſp[er]e inducari. Act ſi in p[rae]ſent[ati] ca
pitulo Q[ui]cunque enim ſp[er]u dei a
gunt: hi fili dei ſunt. In quo utq[ui]p[er]
ſum dei ſp[er]u d[ict]. Et itin in conspectu
non enim accepiſtis inquit ſp[er]u ſerutu
ntis itin in unove. In hoc offendit ſp[er]
ſerutu[n]tis alium e[que] quam illum qu[em]
supra diu ſp[er]u dei: et pp[er]ua ſubiutugit.
S; accepiſtis ſp[er]u adoptionis. In quo
clamam? abba p[at]er. In hoc ſp[er]u adoptio
miſ offendit ipsum e[que] q[ui]m ſup[er] d[ict]u ſp[er]
dei: de quo et repetit. I[p]ſe ſp[er]u t[em]u
mum reddit ſp[er]u ni[no]. Hoc ipſe ſp[er]e dei
in quo patrem diu clamam? t[em]uimoni
um reddit ſp[er]u. Q[ui]s ſp[er]u n[ot] alius ſine
dubio e[que] quam ille ſp[er]u ſerutu[n]tis qui
dat[ur] in timo[er]e: ul' h[uius] et de unu
catione patris t[em]uimonium p[er]bet. O[n]si
[que] homines ut uide[m] agunt aliquo ſp[er]
ficuit ipſe paulus ſeripſit. Scetis aut
et uos cuin e[que]s genues quom[us] ad idola

muta agebant. In hoc offendit qua
etiam genues ad ydola agunt alio[rum] ſp[er].
Et ſi ſp[er]e dei qui idem e[que] ſp[er]u idemq[ui]
et ſp[er]e ſeſſ. S; et ſp[er]e adoptionis uide diu
uide[m] ſicuit p[rae]ſens ap[er]t[em] declarat ſermo.
Dano[di] quoq[ui] que d[ict]u ſp[er]u ſein tu[n]
ne auſeras ame. et ſp[er]u p[rae]p[er]ah confu-
ma me: de odem diu[u]e uide[m] Q. uemq[
principalem ſp[er]u pp[er]ua arbiu[n]z nom-
natum. ut offenderet quidem multos
ſp[er]e ſi; in h[ui]s principatum et diu[u]nione
hume ſp[er]u ſein q[ui] et p[rae]p[er]alis ap[er]t[em]
tene. S[ic]ut emu[m] multu ſunt ſinu dei
ut ſeriptu[n]a d[ict]u: ego d[omi]n dy el[us]
et fili excedi om[n]i: umu[m] t[em]u nam[i]
filum. et uingemt[em] de patre p[er] quem
om[n]i fili app[er]lant: ita et ſp[er]u multi
quidem ſunt. ſi; umus e[que] uere ex ipſo
deo p[er]cecit. et e[que]s om[n]i? vocabuli ac
ſerificationis ſue gr[ai]m donat. Q. d[omi]
plures ſunt ſp[er]u declarat et idem ap[er]
ad hebreos ſcribent[ur] et d[omi]enſ. Œnne
om[n]i ſunt minuſtates ſp[er]u ad minuſe
tu[n]m muſſi p[er]eos q[ui] heredat[em] ca
piunt ſalutis. S; et d[amo]u d[ict]u Q[ui]
ſa[mi]e ang[lo]s ſuos ſp[er]u. Et d[am]iel mi[n]h[ui]
m[n]i[t]estat[ur] et d[ict]u. B. enedicue ſp[er]u et
anu[n]e uſt[ur] quin ſp[er]u. Et in p[rae]ſent[ati] loo
p[ar]ulus. I[p]ſe ſp[er]u t[em]uimonium reddit
ſp[er]u ni[no]. Et in alioſ. S[it] intere[ge]r ſp[er]
ui[n]e et anu[n]a et corp[u]n die diu thux
ſeruet. Que om[n]a dubiu[n] non e[que]
de t[ac]ionalib[us] ſpiritu[m] diu t[em]u ſin:

intermediis uxorium

Appellantem p[rae]p[ro] sp[e] mali et angli mali: sic et damui dic[em]. Et unius eius uam indigna tions fues: emptionem p[ro] anglios malos. Et unius eius uam dignationem: fues: e mitionem p[ro] anglios malos. Et ut ut in reg no[rum] libris scriptum est de fault. Et sp[e] d[um] disce[s]sit as fault: et suffocabit cum sp[e] maligni adh[uo]. Atq[ui] in libro iudicu[rum] refertur: Et unius ut d[am] sp[in] maligni ut medium abimelech, s[ich]uminoz, h[ie] g[ui] malignus sp[e] qui d[ur] ut exisſe ut suffocaret fault: abimelech s[ich]uminosq[ui] ut diru[n]et. Et adh[uo] exisſe ac miſſus e[rum] memorat: tanquam carniſter quidam melligendus e[rum] miſſus ad erigena[rum] de pecuaturib[em] penas. Et q[ui]mius ma li h[ab]positi ſuum: uoluntat[ur]q[ui] dicam: in bis tam qui pena digni ſunt di uine uoluntat[ur] eribent miſſi[rum]: ſicur et ille de quo refert micheas p[rae]p[ro] sp[e] mendax. Qui c[um] adeo die t[em] ſuſſet qui[rum] ſeducet in ahab[itu]le respondant. Et go ſeducam. Et d[ur] d[um]s Inquo: At ille: et pro inquit sp[e] men dax in ore omnium p[er]har[ui]: et d[icti] ut ascendat in gala ad: et ibi cadet. Et d[ur] d[um]s Vade. S[ed]uoc[et] et quidem p[ro] p[er] s[ic] e[n]am h[uius] qui dicunt: ma li sp[e] officium deo erga penat[ur]: erib[ite]ant miſſia. S[unt] p[rae] et al[ui] sp[e]: de quib[um] d[ict] aum. In ſp[itu] wolento conſes naues tharſis. Et sp[e] p[oe]ſe di cuntur: et sp[e] ardoris. Quos t[em] ego

mati[ales] magiſ q[ui]n racionabiles sp[e] diu[m]. Tali g[ui] de appellatione sp[e] diu[m]tione p[ro]miſa. mine q[ui] d[ur] non accepiſis ſp[in] ſerinti[rum] i tem in timo re: quale ſit uideam? Scriptu[m] e[rum] et mi malachia p[rae]p[ro] ſiuiſ honoriſcat patre[m] et ſerinti[rum] d[um] ſuum. Et ſi pat[em] ſum ego: ubi e[rum] honor miſ: Et ſi d[um] ſum ego: ubi e[rum] ſtbor miſ diu[m] diu[m] om[piſ]. Certum e[rum] q[ui] ſiuiſ q[ui] dei p[ad]optionis ſp[in] ſiat. ſerinti[rum] e[rum] dei p[ro] ſp[in] ſeru[n]at. Inti[rum] g[ui] ſer uench deo qua iutium ſapienue t[em] mo[rum] d[ur] e[rum] p[ro] ſp[in] timoris uplet: c[um] paruulus adh[uo] quiſ d[ur]. Et paru[n]t[em] quidem p[ed]agogus e[rum] timor. Vnde et ap[pi]s de tali paru[n]t[em] d[ict]. Qua[rum] d[ur] heres paruulus e[rum] michu diſſert aſa- uo cum ſit d[um] omn[i]m. S[ub] ſub t[utor]ib[em] et p[er]t[utor]ib[em] e[rum] uſq[ui] ad p[er]ſiut[i] temp[ur] ap[atre]t[em] et nos cum e[em] p[ar]u[n]t[em] ſub elemi[n]is mundi et am[em] ſerui[n]entes.

Vides ſed[em] conceſſam ſibi adeo ſapien
tam paui[que] quom[em] ſp[in] ſerinti[rum] q[ui] d[ic]er
intimo[em] h[ie] t[uto]res paruulor[em] et p[cu]
tatores appellaui[que] qui iui[que] ut iui
donee paruulus e[rum] ſed[em] inti[que] homi
nem in timo[re] cuſtodiand[em] uſq[ui] q[ui] ad id
etans uemat quo ſp[in] p[ad]optionis fili
or[em] meat acuipe. et ſit i am ſiuiſ et d[um]
om[i]num: Omi[n]a enim inquit iui[que] ſiui:
et cum e[rum] nobis omi[n]a donau[n]. hoc g[ui]
e[rum] q[ui] docet p[au]t[i]us: quia pot[ea] q[ui]n e[rum]

mortuam sum? &c. et spæ et faci us èm in nobis. non uti spæ seruturis accepiths intumo rem. hoc è non rursum paruuli et una habentes effeche sum? & quasi pfechei Lemel iam accepim? spïm adopti ons: in quo spïu clamam abba patr. Neq: emm præm alius quis: h sili uocat. Q. d' u ad didit abba: patreque uocabulo iopsum ueratur. uelit si dixset patr patr. Ipsi spæ adoptionis p quem in filium ad optat reddit testimonium. et confirmat spïm uti quia sum? fili dei. postea q. a spïu seruturis in adopti ons spïm ue uerum? cum iam mehil tuminor is idem chil pp? metum pene gerum? s; pp? a morem patris cuneta pfiem? Bene aut non animæ s; spïn que melior in homine par f è: dæ reddere testimonii spïi dei. Pot aut ad discretionem eor qui spïu seruturis agunt in tinoze et eor qui spïu filioz etiam illud assiun qd abraham heredatæ quidè suam dedit ysaec. filius u ancillar u concubmaru non heredatæ s; dona dæ dedisse u l muina. In quo sime dubio hoc adumbra tur: qd nec illi quidem pemi spinem qui ad tue in tinoze serutum deo s; uti dona. sunt munera. Hereditas tam p qum x conglorificant: eor è qui ad adopti ons spïm ment accipie. Post hec iam ex consequentib sy uogishu neeht aptis et diu. Si spïm adopti ons accepim: ergo fili sum? Q. d' fili sum? sime dubio et

heredes. O heredem namq: serunt er pectat: heredatem filus spetat. Et rursum si alud addit conclusionis augnui. heredes quidem del: coheredes autem. Heres quis efficit dei. cum que dei sunt mei accipe. id è mecorruptionis et immo talitans glam. thesauros lapieme et sciente reconditos. Coheres u x: cum formabit corp: humilitans nis: confome corpori claritans sive s. et cum illuo adi pici menerit. qd dixi ipsiLLitatur: patuolo ut i ego sum: et ihi sibi mecum. Est pitea et illa dignitas coheredii. qd patr quidem odie udicium dedit filio: s: et fuit dict ad coheredel suos. Sedebus et uos sup duodecim thronos. udicantos duodeciti trib uiri. Et hoc in coheredes suos: non solum in parte hereditans; et iam in consortium potestatis adduc. Si tam inquit comparunt: ut et gloriare mur. Comparunt: quin dic: X po confirmis suus sum. Umo aut iam non ego. munx i in me. Et i tim diæ. Si cœmorum sum et omnimem: si tolem et et consigna album. Vel etiam qui dixer poterit: quia qd decern passionum: repleo in corpore meo. Sic autem quia bunnahat se facer obediens ad moriin. morer aut crucis sup evalta ut d. et don. ut illi non qd è sup omne noni: uia et eos qn. comparunt et pationu euis unuant: exemplum d. s in illo evaltat in gla. Nec namq: una è qn cohe redib: suus: apuit: ut neq: ex fumonome

E

neq; ex lapientia 1; ex humilitate evitent;

Exultimo enim q[ui] non sunt condigne pas
siones hui[que] t[em]p[er]it; ad futuram gl[iam] que re
uelabit in nobis. Ilam expe[ctatio] creare
revelanonem filio[rum] dei expe[ctat]. Namitan
eim creatura subiecta e[rum] non uolens: 1;
1pt[que] eum qui subiect in spe. Q[ui] et ipsa
creatura liberabit aferuitute corru[ptionem]
in libertate gl[iam] filio[rum] dei. S. eum e[rum]
q[ui] omnes creatura ingemiscerit et clolet
usq[ui] adhuc. Si quis intueat q[ui] d[ur]pe eo ut
quis efficiat filius e[ter]ceſt dei et heres
vontatis ei et gl[iam]. exq[ui] unigenem filu dei
coheres et i[que] ſi in omnium mandato[rum] ob
feruantiā et iuſtificationib[us] d[omi]ni ſine que
la p[er]ſuariu[n]t p[er]ſi[gn]h in his ſi[mi]l[ite] p[er]duret.
ſi omnia etiam penar[u]t ge[u]ni que ferri
humane nature ul[que] extrinſecut posſit,
aut e[m]am ſi quid i[lla] ſuthmeat que de
tob ſcripta e[que] memorant: 1[que] non ſolum e[a]
que extra ipsum in facultatib[us] ac libris e[que]
undeant extinguiu[que] uterum e[m]am offa et car-
nem ipſius congiu[re] et peſſuit e[que] uubie
peſſimo apedib[us]q[ui] ad cap[turna] ut cœſtā
ſumens videt ſanien de uicerd[us] ſins
ſtuentem: ſi in[que] his adhuc poſſunt
e[que] grannota que p[er]ſuit 1[que] in h[abe]
uita brevus ſinua in omnib[us] tribulatio-
nem p[er]ſuari: qui animo et corpoze cruei
at: et conferit hec ad futura[rum] gl[iam] que
reuelabit in ſeis: bis que oels ſi uidu

nec auris audunt nec in eo honums asken
dit intellige pot[que] quom[que] paulus alius
uita consid[er]at d[ictu]. Exultimo enim q[ui] n[ot]
sunt condigne passiones hui[que] tempor[is] ad
futura[rum] gl[iam] que reuelabit in nobis. N[ic]h
quidem dignum muemur uel compnari
ad futuram gl[iam] pot[que]. In quo enim mo[
tale immortalib[us] confetas aut munificat[
]b[us] utibili aut e[m]s temporia aut caducat
]petens: Si qui ſi in p[ro]ſent i[nt]a uelit, po[
sunt ſemina gl[iam] colligi gl[iam] ſuture i[nt]a mo[
]ſentia ex tribulationib[us] et p[er]ſi[ment]ib[us] com[
gunt: ſicur et in alius d[ic]ient idem ap[er]s Q[ui]
e[nim] in p[ro]ſent mo[mentanei] e[que] leue tribu-
lationib[us] n[ote] sup[er]modu[m] un[mi]ſum et[ine] gl[iam]
p[ond] op[er]at nobis non reſpicientib[us] que mo[n]en t[em]
n[ote] uident. Oſtendit enim p[er] hec q[ui] in i[lla] re[
p[ic]t que non uidit et et[ine] ſunt om[em]
tribulatione que[que] accidit ei q[ui]n i[n]s
longa uideat mo[mentanei] d[uc] et leuem.
etiam ſi w[or]t[em]s ſubiciat et aculet. Ko
t[em]t quo ſupplici[us] corp[a]ſt[ug]it: ſi aſpici
at ad futuram gl[iam] que reuelanda e[que]
confid[et]et quom[que] poſt tot to[n]ni[ta] corpu[s]
hoc humilatis ſue tranſformabit: ut ſi
at conform[e] corpori gl[iam] filu de[tribu-
lationem p[ro]ſentem mo[mentanei] d[uc]t et
leuem. P[ond]us aut[em] ſuture gl[iam] graue:
hoc e[m] magnum deputat et e[m]n[um]. Et
quanto magis multiplicari ſibi tribula-
tionum uic[que] penas t[am]o ampli[que] in
tel[ig]it ſibi p[ond] et magnitudine gl[iam]
cumulari. Q[ui] aut [tribulationi] q[ui]ntate

nisi ut quodam et magnutudo glori
bat: puo etiam dicto p[ro]b[itu]m indicare
cum dicta Sedem multitudinem dolorem
meorum in corde meo consolacione tue len
flamere animam meam. Unde p[ro]mo
quod in presenti una consolatio que datur
nunc Sedem futuram cruciatem unum detur
futura ut gla[ba] de qua dicit ap[os] quia reue
labit in nobis non Sedem futuram passio
nui. Non enim condigne sunt passiones
ad futuram glab[us] sicut ad corinthio
dietum pr[atu]rum? er montaneo et seu
tribulationem niarui labore. Semina que
dam collecta sup[er] modi[rum] m[ort]sum nobis
e[ten]um pondus gl[ue] p[ra]tabulum. Q[ui]d ut
etiam in presenti una u[n]bis Sedem n[isi]ura
passionem suarui etiam consolatio duiu
na tribuat: confirmat u[d]e ap[os] mis
cunda ad corinthios skribens. Q[ui]a sic
habundant passiones in nobis: una
habundat et consolatio nui. Et non
dixi sup[er] modi[rum] abundat aut m[ort]su
tat leo quanti[us] passiones sunt, et conso
lationes. Q[ui]d aut futuram dicit gl[ue]
que reuelabit in nobis: sup[er] iam puo
ad sufficienter ostendunt? De differentia
g[ra]tui que fit gla[ba] que iam reuelata e[
et que fit que reuelanda fit. et quom
que mine indem? p[er] spectiui indem et
in eminate tunc aut cum ue[n]t f[itu]
homuns in gla[ba] patris et s[uo]or ang[io]
videbunt facie ad faciem: sic et iu[n]bes
dixi. quia videbunt enim sicuti e[S]; et

N

illa poterit underi gla[ba] que reuelanda e[rum
de singulis quib[us] taciomb[us] mundi
ul[us] e[rum] que supe[rum] mundi sunt ex [us] doc
trini cognosere: et thesuri sapiente et
ac scienue reuelari. Post hoc dicit.
nam expectatio creatura reuelano
nem filio[rum] dei expe[er]tat. Volens
ostendere ap[os] quanta qualis e[rum] su[ra]
que reuelanda e[rum] ipso ul[us] in his qu[em]
agones, de sculabunt: aut etiam erat
turam ut poterit iustitiorabilem habere
expectationem quondam et s[ui]em gerem
temporis illius quo reuelanda e[rum] gla[
filio[rum] dei: hoc e[rum] cum reuelabunt
e[rum] que p[ra]tabata sunt his quin s[ui]n de
e[rum] mebunt: aut certe cum ablato
ab his uelamme quo obtrigunt ma
infestant. Fuerunt ipsi quin s[ui]n de
sunt. Q[ui]d aut e[rum] creatura que reue
lationem filio[rum] dei expe[er]tat: hec in
quem que nunc uametati subiecta e[rum].
S. Subiecta autem non uolens neque s[ui]
te p[ro]p[er]a; s[ui] voluntate et[que] dispen
sit unnera. Propter ipsi g[ra] subjec
ta e[rum] subiecta autem non ea condonme
ut manerat s[ui]m subiecta uametam si
cui quadam s[pe]re. Q[ui]d aut e[rum] s[pe]re
commemorat dicens. Q[ui]m et ipsa mo[d]
creatura libertatibus
seruere corruptionis in libertate
glor[ue] filio[rum] dei. Aut aut seure se paulus
et s[ui]nles s[ibi] quin omnino creatura con
gemuit et condolent u[n]que adhuc nedum

in aliis habeat exemplarib: con
gemiferit et parturit uisq. adhuc
Congemince aut æ condolè e: cum
alio dolente ul'gemţe gemè uel
dolere. Noc e: cum ipse quod cauſa ge
inſi n' habet uel dolenoi: gemit en: p
eo qui cauſa hæ gemiſi ul' dolenoi.
Noc autem diè facè creatura peo q: qu a
nitati ſubiecta e: & inſer utiutè cor
ruptioni e: poſita. Nee q: nati ad ipſi
aplici ſer moni: ordinè p: nate expla
nata ſi: ne repetentes diſeutam: i
inten: quæ e ista uamitaf cui crea: ta
d: e e ſubiecta et qu e ista corrupto
de eu: ſer utiutate libandæ ſe l: spat. Qi
eri uidec: q: de bæ mati: alii et corrup
tibili corpori ſustancia ita dican: e.
Nec eni corrupto alicui quicq: i: cor
por di: nati. Nà ille in: tion hæ qui ſedin
dim crea: e: & ca: odi: magi: ne di: factus
mcorruptabili e: et inuſibilis: & ſedin
:ppam ſui ratione etià incorporeuſ dici
pot. Exter: ior: û homo et corpore cor
ruptabilis d: pp: q: et pauli: ſ di
cebat. Jam et ſi il qui deſon: e hæ
n: corup: t: i; qui maus e renouat.
In: tion: aut homini: in hi: renoua
to ut pote qui e rationabilis men: i
magnit: one dei: excapacitate ſei: sp: ſ
conſtat. Veru: ut alii: de ta: p: fundi: ſ
reb: breui: et stricti: et etià carati:
lis comittam: et ipfa in: tion: homi
ni: hoc e: animæ menti: ſubitan

ta colligamus imaginem. quo: m uam
tat: creatura ſubiecta e: non uolens ſ;
pp: eum qui ſubiect: inſpe: et ipſum
ſi uidec: paulum ponamus inmedio:
cuius u: q anima uel mens qui e: ince
rior eu: ſ homo ſup gredit: et ascen: ont
omne q: d' corporeum eſt: quod uti: bile.
quod ſenſu: ſubiacet et aspeetui et ip
ſi: ſu: diu: ne nature effici: capax. S:
bec tanta: et talis animæ eu: ſubitan
ta que ratione: et intelligent: am ce
leſtium diu: mo: q: ſenſu: tenet quib:
excauſis deu: ſ underit ſubiecta eſt ſer
tat:ta corpori: corruptabili: et uamit:
ta eu: ſ deu: mecta eſt. Conſid: a: ni nec
ſit: ac: corpori: appen: entiam cibi: dige
ſtioni: p: uori: e: poſ: tica: ſ repan: de uè
cundiam: ut ſeri: ſoboles: ut edici: ut
nuri: e: et uide quanta in hi: uam
ta: habeat: quanta corrupto: eu: cre
atura animæ nobilis et rationabilis
licet non uolens ſubiecta e: Subiect
ta tamen in: spe: tempus: uیدelicet
ſpan: l quod libet: eum filio: dei tem
p: ſu: libta: ſ ad uenit. Noc eſt: g: qd'
in aliis ap: ta: ſ tam de ſe ipſe dicebat
ap: l: quia dum ſumus in habitacu
lo hoc ingemi: e: m. Noc et ſapi
entià p: salomon: dicebat: quia cor
ruptabile corpori: aggrauat anima:
et dep: mit: t: rena habitatio ſenſum
multa cogitan: em. Q: idem paul:
Dum enim ſumus in corpore peg:

namur a dñò; quę cupit magis pe
gnari a corpore; eo eo ad dnum. Noc
indicat et multo apaus expont età
in eo ù dicit. coar toaut ex duob. de
sidiùm habens reuerit. et eum xpo ee
multo enim melius: pmañe aut in
carne magis necessarium ppit uol-
In quo apte ostendit quod non uo
lens quantum ao ea spectat quæ aie
sue conscius erat corruptioni huic
uanitatiq: seruire: i, ppit eum quiboc
ita uoluit. æ, ppit nos ut salui ee pos
simul. Pmanet g in carne, ppit nos.
Ut aut revelaat fuerint fili dei et
congregati munim pecelam qun
stacuit univiro virginem eustam ex
hibere xpo tunc et ipsa libatur afer-
uitate corruptionis sicut et iple diè.
Ego aut iam immolor et tempus re
solutional mee instat. Cursum consu
mau. fidem seruani de ceto repolita
est in corona justicie. Noc e libatam
eè aferuitate corruptionis inlibtatè
gle filioz dei. Sed abbat fluidè exè
plis etiam ao supiora conscende et ui
de. Iplius solis et lune ac stella
rum celi et tocius mundi minitia q
in subiecta sunt uanitati: corruptioni
q: deferuntur. Aduusil namq: ho
minum alunt segetel at boeis fruet
pducunt: herbamq: campoy atq: eolde
in se teuertentes anni circulos uolunt.
Reparant enim que pſteunt et pàre

tursum que reparata sunt simu-
Ipsol quoq angloſ sì aſentenciam
pauli respiciat quæ dicit qua omis
ministrales ſunt sps. admiſteriù
miſſi, ppit eos qui hereditatè capiant
ſalutis: intelliges tale aliquando gere
re et huic rationi eè ſubjectus. Cre-
do etiam ipsol non uolentel: ſi, ppas
eum qui ſubjecit inſpe. Volumina
a em illius quiſ reſſtat? Ego età
de archangilis tale aliquid inſten-
gere, ppbis inmulto eloquijs. Qd
eni tante uanitati et tante cor-
ruptionis muenial q. bella gere
in hoc mundo? pugnal avutù ſe
regum et genaum comoue? Vi
de g quoq et inbi ſcapui archan
geli oze phibetur: ſic danibel, ppba
testat: cù dicit? quæ archangijs lo
quiè ao eum qui dicet ei: quo pu
gnaunt aduſium principè p[ar]tu. Et
nemo inquit ſunt in aduiozzo ni
ſi michabel, p[re]cepſ ut. Phce g ſin
gula depbendit, racionabilis creata
uanitati eè ſubiecta non uolens ſed
ppit eum qui ſubjecit inſpe. Spes
namq: e abbat reb; corporeis et coru
pribilibus aliq[ui]n celfandù. Danc eni
ſt ex pectatione creatura ilia rauona
bilis ut reuelato fiat filioz dei.
ppit quos angù mitant, in minis
terium, ut et ipsi cù bis quib; mi
nistrauer hereditatè capiant la

lucit ut crestrum et celestium fiat unus grex et unus pастов: et sit dō omnia moniūb. Et ut evidens de his que dixerat confirmare: ad diuot. Scimus eni qin omnis creata: con gemiscit et concholet uſq: adhuc. Supius dyerat existimo eni quo non ſunt con mogne paffiones hui prīis ad ſuturam glām Et cum ibi ſe existimare dyxit et in his ſeire ſe dicit quod omnis creata: congemin cat et concholeat: quo ſeu michil in hoc ſenſi dubita uomis habeat. Crea uaita eni ticeet non uolens ſubiecta ſit: on qin uolunta: cedit eui q: ſubiecat. etuā affectu quendā et cari carā circa eos exhibit p. quib: ut et eē ſubiecta. et p. dolonib: eonq dolet et p. geminat; gemit. Si ut ut malij: exemplarib: inuenit ica legam: congeminſcit et parturit. ſed im illum ſenſi accipiem parturit. quod die apſi gemiſſe ſe peuglin eos quos pſidem xpi p. dixx adluce: uel ſiuit de alij: dy filioli mei quos tān parturio donec formētur xps muoß. Parairit g: et crea uaita eos quos regenat ad ſalutę. Quod ſi etuā hoc legenat: uſum fuerit rei̇r. rendum eui inſupionib: tēio nomi naui: crea uaita. et nulq: dnat omni: crea uaita. ad ualitum: u diuat ſeu dicat ſeu mi: eni quo omnis crea uaita congemiſ cit. et parturit. et concholet. Pot: fic

in tellegi quia non omni: quidē cre atura e que ingemiscit et dolet hoc eſt que neceſſitati corporiſ corupu bilis ſubiacet. Omni: auct creata: eſt que dolentib: concholet et q: gemi: tab; congemiscit. Oiſ auct crea uaita ſupi or agones et certamina nīa ſpectat. et dolet eu: uincim: Cui u: uincimus gaudet: æ multo plus qin nobil ills in est gaudē eu gaudenatib: æ dolere cum dolentib: Non ſolum auſt: æ noſ ipſi p[rae]miciaſ ſp[er]s habentes: et am ipſi inſta noſ gemimus: avops onē filioz expectantes: redempuone corporiſ ni: ſpe eni facti ſumus. Salui Spes auſt que uidet: ſi e ſp[er]s. Quod eni uidet quiſ. quo [ſpat:] Sed li q[ui]d non uidem: ip[er]nam patuam expe ctam. Conſuetudine apſice elocuo miſē ſepe docuim: eu: diecit non ſo lui æ michi ſubiungit eu: ap[ar]i de beat ſupiorib: dictis eē referendum: ſiuit et imp[er]na capitulo in telligi datui. Tale namq: eſt quo: diſe ui deț. Hon ſolui omni: crea uaita conge miſcit et concholet: ſi, et noſ ipſi p[rae]mi ciaſ ſp[er]s habentes intra noſ gemimus. Or noſ eni expectam: ad opuone filioz der: et redempuone corporiſ ni: Qua ills hoc ipſo iam quo: xpo credidim ſalutę nobil p[rae]tā nouerim: eu: inſpe adhuc e ſaluſiſta: non alſpectu uſibi litum. Si eni iam uidet: non u[ta]q: ſpa

recur. Spat enim quid ut uideat.
si uideat quę spabat: suprfluim est
ulter spare quę uidet. Nos aut spem
non habem in his quę uident: ne ina
mis sit spef nīta: in his quę n'uident.
Et ideo q[ui quę n'uident]t spam[que] et c[illa]
magna ſe tamq[ui] gl[ios]a ut multus la
bom[us] multusq[ui] edulationib: et picu
l[ui] capiant: idcirco ea p[ro]pacientiam
expectant[que] tamq[ui]ux alij[ui]n uentura.
Nec diximus: dir.ectu quend[am] et luc
dioſe ſer monib: ipsis ap[li]c[es] ordine
damet: Hunc si uidec't q[ui] ſe q[ui]nouo
hoc ſermone indicet uideam q[ui] do
dixit: et nos ipsis p[mi]cias habent[us]
ſp[er]ſ. S[ep]taui eni ſam[que] inſlege. Pr[im]
cias aree q[ui] p[mi]cias torcularis non
fraudabil: et p[mi]cias omni[que] frug[ui]
tuar[ui] inferes indomui d[ui] dei.
Quod g[ui] ſic p[mi]cias aree et p[mi]cias
torcularis eide frug[us] ſunt: cui est
et reliq[ui] area: ut ei uſide liquor[is] cui
et torcular. Ita ne uidebit et q[ui]
dic[em]i p[mi]cias ſp[er]ſ ex multus reliq[ui]ſp[er]
riab: ſe iſet bea[ſus] unuſ alij[us] ſe p[er]
puuſ: Anilluo potuſ inſtelligem?
quod c[ui] ſed[ui]m ea que ſup[er]us diſſe
ruim[que] multa ſint ſp[er]ſ minij[ales]
miniftereſ in minifterio p[er]ſ eos
qui hereditate capient ſalut[is] ſub
qui; agen[que] unuſ quiſq[ui] creden[am]
uelut ſubcutu[n]b: et p[er]cutu[n]b: in
ſituat[que] uſq[ui] ad p[er]ſinat[em] temp[ui]ſ ap[er]

tre. Hoc e[rum] ſp[er]ſa q[ui] ad legiti[m]a g[rat]e
animæ p[re]ſectionis adju[n]erit. S[ub]
quid iam ſup[er]g[rat]us ſp[er]ſ seru[i]m
ut qu[em] accepa[t] m[um]nores. aq[uo] ue
luct pedagogo ſeruaret: dignus
efficiet accipere a[do]p[tion]is ſp[er]ſ p[er]
cias ſp[er]p[er]que adoptat[ur] inſilium po[
ſit et e[rum] p[er]miu[n]or eccleſi inceſi est
ſociari. Et ſic multo differt ſiui
et e[rum] ſeruui: ita multo differt a
minij[ales]b: ſp[er]b: ſp[er]ſ ſe c[ui] p[er]
cias pauli[us] cui ſuis ſimilib[us]; habet
ſe dic. Unus h[oc] modus ſit q[ui] ſer
moni[bus] bui inſtellige[n]a pow[i]rim
indagare. Videam nunc e[rum] alii
[rum]. Legi[mi] apud ip[er]ſi ap[er]m
p[er]p[er]tus dona[rum] ut gr[as] ſi[mi] ſp[er]ſ mulc
[rum] ſp[er]ſ nominari: c[ui] dic. Hunc aut
q[ui] emulators eſi[mi] p[er]ſitali[us] edi
ſicatione eccleſi quæque ut habu[n]
duci. Q[ui] et alibi: ſp[er]p[er]h[ab] p[er]ſi
ſubiecti ſunt: ſubject[us] dicent[ur] ſp[er]
p[er]h[ab] non quali mel[i]ou inferi[us]e[rum].
ſi peo quod habent quid p[er]ſi p[er]ſi
non inui[que] loq[ui] cogreſſ[ur]. ut illu qui
hui[que] ſp[er] imundus: ſi c[ui] uideat et ra
ao postulat dic. C[ui] ſi dic[em] opor[u]
nui n'uidebit ſilet: bene ſciens q[ui]
tempe[que] tacendi ſit. et temp[ui] ſoq[ui]
di. Et ideo non ad miuriam d[ui] q[ui]
p[er]ſi ſubiecti ſunt ſp[er]ſ: au diſp[er]
fatione: ſic et illud dictu accipriu
de ſalutate: quia tunc et ip[er]ſe ſi[mi]

subiectus erit ei qui sibi subdi-
dit omnia. Q. huc enim subiectus non
quali inferior dicitur. Quomodamque in
ferior dicti potest qui fitus est, & omnia
est que patet. Omnia enim inquit pa-
ter tua mea sunt: 1, inibus quos pa-
ti subdit credentemque in se quin inu-
no quoque ipso, se eam dictam et se me-
dicam esurire et siare et iudicem eam.
seq. pascit meus et induit pascere et id-
circo et in illis ipse dicit: S, hec p-
excellit quendam dicta sunt: nec autem
aetatem redeam. Dona me, duxita
spis: a paulo multa spis appellantur.
Nox autem multa et dona quicquam est
suum et magnum, sive dubio
aplit consecutum sunt ut idonei eorum
ticet ipse paulus diceminiat, noui
testantur et ut repleri posset eu-
gelio abierit, in circuitu usq. inil-
lur. ecu. Hoc qd. in eo[rum pectentur sublimi
et pectari collationem se iis spis donum me-
ritio plicitur. Si iis spis appellantur. Et
tideo dicti, et nos ipsi. In quo specia-
lie designare videat, aplica dignita
te. Notum inquit ipsi hoc est, apli pini-
tatam spis habentes, qui electa sunt, ad
hoc ut plicitur, spis accipem etiam ip-
sum innotem gemini. In tantum inquit
nulla creata est, que dolonib, et gemi-
tub, uacet, ut etiam nos ipsi qui sunt
ma ab spu seco et electa dona pectim?
con expectantes ad optionem filiorum, id

est pfectionem eorquos docere et instituere
misit, sumentur: donec uideam eos in tamen poffe-
ut adoptari, mereant, in filio, necessario
dolem et gemini. Donec ergo nos inquam, qu
institutus abest, negligimus et moramus, et
emendationis nere tempus longius poffamur:
donec non inutiles, quorumlibet, uisibi
tibus delectantur, dolores, apti, comovunt,
ac luctant, ut uta dicam, unum se creare et ge-
mere, fuscumus. Nunc namque creatura
ingemulus et condoletur, duricem et diffi-
mulationem nere dampna, fuscumus. Ali
bic nobilis explanationis oboe de pascimis
spis uide est, tipbandus occurit, donec aut
addeunt et citoium. Ita ipse aps diu dixi, ibu-
xpo, quia sit psmogentus ois creare, se-
foreat, ergo ut ille psmogemere dixi, ois creare:
tali quadam ratione est, a multo, spitiis
punctate dicaet, spis seas. Sit et iste expor-
tum, utiusque modus. Hoc autem qui legit, qd
boe, magis senso conueniat aptum. Si
quod dixit et nos ipsi plicitur, spis haben
tes de omni, dictis, qui gravem bapismi
consecutum undeniant accipiat. Spandus est
illuto, qd'et eis aps dyce. Qd'et pascie se-
et, inaita: ut ei radix se, et tamen. Qd'et
sita sit, et ipsi ius, malles in qua uide
indicari, multatudo fidelium, pascie
necessario uidebantur in aps colloca
te. Sic enim sepiis est, quia ineggla posu
it, et pmo aps dyce. Sed, iphas, teio doc
tores. Huius est qui pmo loco consilia se-
cipentur, plicitur se ipsi spis grere, spitalis

habe credeunt. S. lune iam uideam quoam adopuonè filioz expectare dicat se quum inlupionb; dix quia ipse spis testimoni um reddit spui nro quia fum fili d. Q. ian Quoam redempuonè corporus spat qui malis dixpés nos redemit. S. ut in uidet ipse hoc co sermone qui inconsequenib; habet ab soluit. Act e nim. Spe salut faca fum. Quod g fili fum et qd redemp fum et qo saluat fumus mspe constit. Nunc aut ut dem p[ro]speculù uidem in menigmate ; P[ro]speculum g et menigmate accipim et adopaonè et redépaonè. Aduemt enim plentudo t[em]poz et misit deu fili ſui facti eximuliere factum ſub lege ut eos qui ſub lege etant redimet. ut adopaonè filioz recipem. Recipim g adopaonè. I, ista que est p[ro]speculù et menigmate. C[um] aut uenerint g perfecta ſunt. qu[em] adopuonè facie adſa c[um] conſequem. Q. d'aut dix redemp tionè corpori n[ro] ego arbitz quod toci ecelè in dice[re] corpori: ſic et alibi at. U[os] aut estis corpori x p[ro] et membra er parce. Omne g corpori ecelè redim d[ur] ſpat ap[ro]s nec putat posse que p[ro] ſecta ſunt dar[em] ſing[ui] ſub quib: q[ui] mem bris misi unuſi ſui corpori munu fuerit congregati. Potest aut et ſic in telli gi ut redépationè corpori n[ro] dixet rit illa que in refurrectione futura est: c[um] non ſol[us] at[que] i, et corpori adueni

ent ante tributat x p[ro] ut reposset un quiq; p[ro] corpori p[ro]ut gellit. Et sedim illud q[ui] dicti est: at mete magis eu qui pot corpori et anima p[ro]de inge hennæ. Et to eo dolent[us] unucq: est in hoc seto et gemendo? ne to te p[ro]malof actus et p[ro]ſens ut et ne gligenca non mereat redempuonè corpori ſui conſequi: i, muemacui n[ota] ſentemna que corpori anima ge henne ignib dampnat. Posse di[que] S. Spe aut ſalut facti ſum. Speſ aut que utoe[que] non est ſpes. S[ic]eut ſup[ro] de creatura dyxat qua uantca t[em] ſubiecta e p[ro]eum q[ui] ſubiecat in ſpe: ita et h[ie]c de ſemet ip[ro] ut quos cuinq fecu annumerati n[ou]t di cen[que] ſpe em[ur] ſalut faci ſum? ſicu[que] gemitib: creare ſuos quoq: genn t[em] ſociant. Quo[m] aut ſpe ſit ſal uuſp[es] u[n] ſit in bis polita que in den[que] i, que non uiden[que] i, am ſup[ro] edocum. Illud ſol[ur] breinter adde muſ: q[ui] et ex h[is] ſer momb: ex ex illis in quib: di[que] i, reſpicientes ca que utoen[que] i, que i, uroen[que] i, edocet nos inſuctur ſi bom[que] michi ex q[ui] que nunc uiden[que] u[n] uidi posse ſpare de[que] et au[que] ſi celu[m] uideaſi turo uuſi bile. Et au[que] ſi t[em]a. Aut[em] de h[is] quia celu[m] ex t[em]a p[ro]bunt. uſibilia em[que] i. Quod utoes q[ui]d ſp[er]i? N[ich]il g[ui] pr[ro]ſul ſpan[ou] è in ſuturo ex h[is] g[ui]

videnç. Oels eni ûnuidit quæ ûpara
uit dæ bil qui diligunt eui. Videt
auct oels celu et eham. Long oporæt
hoc quid inde? credi ûparatu eæ aðeo
bil qui diligunt eui: 5. celu quidem im
mo poaus celu multo eminenteies
et cœfiones quæ est istud firmantatur quæ
uident oculis pot. S; et eæ ûspanoa ê-–n––n hec
que arida dæ et ocuith subi acet. 5. illa
erit manfuecorp uæ qoculus nûuidit.
Ere uident eni ê a pli sentencia que do
ecet non utribilia et corporalia ûpanoa
infuturis 1. Spitalia et eina quia que
uident temporalia sunt et eum æpore
fimunt: quæ auct nû uident eina se quæ
ûpanoa aps docet. Socieo näq: et ipsa
corpus nri repatio excorruptibili in
corruptabilis et exmorali inmortalis.
et ex firmitate inuiatur restitutæ et
ex animali corporæ corpori efficiet spina
le: ut cui spítale factu fuerit poterit eam
in utribilib: prfui bonis: que bona in
senti sclo nû uidentes. p[.]s p[.]s p[.]s p[.]
scientia expectant.
Sumitæ et sp[.]
adiuuat firmitate niám. Quito e
n[.]i oem[.]i s[.]i oportet. ne sc[i]m[.]i. S; ipse sp[.]
pnobil in[.]pellat gemi ab: in enarrabi
lib: Qui auct scritat: cor scit quod de
fidet sp[.]s: quia scedim d[.]in postrulat pro
scil. C[.]i in supriorib; dixi scet. Qua ois
creavit bil qui inagone huiuie se
postru congemiscet et condoleret.
hoc ê collaboraret. uiresq; conferre:

tù enàle ipplus paulus ac su limitas p[.]s p[.]rere
gemit plaborant; memorasset ut per
hec solaret in certamme politol. c[.]ui u
dent omnino scos unum s[.]amq; creatam affec
tu secui laborare gemitt comungè: ad
dit nunc excelsius aliquo et sublimi.
He inquit paruus puætos quod omnino
nobiscu congemiscit et condolet crea
ta: ne paruus uideat quod nos ipplus ge
mim plaborib: uti[.]s: eca divino ipfina
t[.]e erga agones n[.]ro[u]s uobiscu eni mei
queq; comungo m ê quidam interferoni?
affecut.
Ipsa eni inquit sp[.]s adiu
uat firmitate niám. Deniq: quod
ozare quod aðeo p[.]c[.]e oporæt ignora
mus. Incedu enim que coneri salua
funt cupim: firmitate cogence. Sic
en[i] qui inegudine corpori poter[.]no
ea que famiatae conducunt: ea quæ p
fentis firmitatis defidiu fuggesse
rit poter[.]medico: ita et nos mbutuus
feli firmitate languentes in[.]dum
aveo p[.]c[.]em q[.]o n[.] expedit nobil. Deniq:
ego ipse paulus qui hoc loquar ad uos
cum michi pp[.]t sublimitate revela uo
n[.]u ne extolleret dat finasset ad d[.]no an
geli satane qui me colafizaret. et do
minu rogau ut discedet ame n[.]faciens
q[.]d ozare. Or ideo qui n[.]fiebam sc[.]u
d[.]ui q[.]oporæt ozare: n[.]me audivit d[.]nis.
5. dixi m: sufficit e gr[.]a mea: n[.]a w[.]tus
imfirmitate p[.]ficiet. Sieg q[.]uo oem[.]
scidim quod oporæt n[.]fem[.]: ipse sp[.]s

pnobis inellat gemiab; menarta
bilib: Magni neſcio quid paulus in
gemiab: ſenat. Ece eni à teio gemi?
ſonit. ſi à creaſa inquio ingemiſeit:
et noſ ippi gemiui: et ippſe ſpſ gemiab:
unipellat diſ p[er]ſiſ. Addidit ſane inbiſ
gemiab; q[ui]p[er] ſp[er]m deo die offerit quod
ſint menar tabileſ. Hoc aut neq: de
woi creaſe: neq: de ſuis gemiab; dixit.
Et ſuide ſi poſſum in iſtul gemiabus
mulat[em] ſiduic[em] ec ubi[que] inſpectu
dei inſtellige: q[ui] omo[que] que c[ui] dolore
et gemiti offeret deo accipiat fiducià
ab ſp[er] ſe[ō] aſkendendi ao diſ. Beniq:
adam c[ui] peccasseſt: p[er]didit fiducià.
et abcondit ſe aſſacie dei. S[ē]s aut diſe:
qua gemi[que] miſ atc n[ot]e abcondituiſ.
Sed t[em]deam q[ui]d e[ō] quod diſe: ipp[er] ſp[er]p-
nobis inépellat. Hoc eni et ioſs[que] ibm
ſace deſignat[em]: c[ui] diſe: filioli hec ſeri
bo uobis: ut n[ot] peccat[em]. S[ia]ut et pecca
uerit aliquis ur[m]: aduocat[em] habent[em]
apu[que] patre[m] iuſtui ibm: qui inépellat
pnobri. Hoc aut ſac ſp[er]s uruam inſir-
mitat[em] njam. Que aut ſit inſirimitat
n[ot] ſp[er] d[um] doc[que] c[ui] diſe: ſp[er]p[er]mptus.
caro aut inſirma Igi[que] inſirimitat n[ō]a.
exca[n]nis inſirimitate deſentat. I[ps]
[e] eni que concupiſent aduſus ſp[er]m. Et
d[um] concupiſcentas ſuas inſerit: puri
tat[em] ſp[er] impedit: et ſin[em]tat[em] orationiſ
obſuſcat. S: u[m] uidit ſp[er] dei labo[rum]
[ſp[er]m in a[do]ſando carmi et adherendo

S[ic] hec ſp[er]e interpellat. p[er]nobis;

ſibi porriget manu et aouuatur inſiritu
tat[em] euſ. Et uelut ſi magiſter ſuſcripti'
rudimenta diſcripti et ignorat[em] pen-
t[em] luctat[em] ut eu[n] doc[que] p[er]ſit et inſituare
necce[n]t: be[bat] inclinare ſe ao diſcripti rudi
in[em]t[em] et ipp[er] p[er]ſi d[ic]e no[m] lucte: ut re-
pondendo diſcripti diſcat: et ſit q[ui]d[n]
in[em] magiſt[em] incipiens diſcat[ō] ſimulat.
ea loquens et ea meditat[em] q[ui] incipiens
loq[ui] debeat ac meditat[em] ita g[em] et ſe[que] ſp[er]
u[per]pugnationib; carniſt pturbari uo-
ſtr[em] ſp[er]m uidit: et neſciente quid uo-
re: debeat ſedm q[ui] opo[que]t ipp[er] ſue
lut magiſt[em] oratione p[er]miat[em] q[ui] n[ō]
[ſp[er]s] ſi in diſcups[em] e[ō] ſi [ſp[er]s] deſidat [p]ſeq
ui: Ipp[er]e offeret gemi[que] quib[em]; n[ō] [p[er]ſp[er]s] do
ceat[em] ingemiſke: ut reppiſet ſibi diſn[ō].
Su[em] ſp[er]q[ui]de[n] docat: et n[ō] ſp[er] id est me
n[em] n[ō] ſequat[em] ſuo uic[em]: inſtructuola
et ſit magiſtr[em] docina. Q[ui] ſtud p[er]
lui[em] in my[ster]ui in[em] homin[em] geri ſei
en[em]: dicebat. ſi ſi linguis loq[er]i: ſp[er]miſ
oat: ſi, menſi mea ſine fructu e[ō] ſp[er]m ſu
um d[ic]en[em] gr[ia] ſei ſp[er] que adeo homi
nib; da[que] N[ō] et cohortani ſoſut n[ō]
habeam[em] inſtructuſi boe ſei ſp[er] bene
ſicium: aodit e[ō] diſe. Quod g[em] e[ō] Ora
bo ſp[er]: orabo et in[em]. P[sal]mu[n] d[ic]a ſp[er]
[ps]almu[n] d[ic]a et in[em]. Igi[que] quanuſt nec
menarratabilia e[ō] paulus ipp[er] ſignari.
et menarratabilib[em] gemi[que]; geme: in
p[er]ut posſible nobiſ ſuit imagi[n]e q[ui]
d[am] reru[m] que diuinit[em] gerun[em] quaſi.

N

ipse obecta p[er]fert edidim. Qui aut ip[er]t
tat[que] est: examinet omnia. Q[ui] liquio
h[uius] alius inuesi gare potuerit habeat
apud se: fidelis eni sp[oli] celat negocia.
Ammonend[us] in ſt[ate] qui p[er]ſita[que] ſibi
p[er]ſens uite et ſanitate: u[li] diutia[ſ].
u[li] honor[es] p[os]tulant adекo: quia q[ui]d
ovent ſedim q[ui] expedit neſciunt. Se
pe eni ſit: ut ao d[amn]ui a[que] u[li] obp
briui euſ p[er]ſi ſuii cedant p[er]ſentia he
lucta: et dignit[as] ſelar[is]. Et ideo il
lud magis tenen[us] e[que] nos in moratio
ne docuit diuſ: fiat volumet acua.

Qui autem serutatem corda sent quod
defidet ſp[er]t quia ſedim d[um] poſtulat
deſt. Oſtendit quid[que] et eo n[ote]t uba
n[ote] moratione: q[ui]m cor inteq[ur] p[pen
d[ur]. Isp[er] eni e[que] qui serutatem corda et re
neſ. Quod autem ſed[que] quia in p[er]pel
lat: hoc e[que] q[ui] edocet n[ote] minima diſ
penſatione et au p[er]ſim ſe[m] in homi
mi[b]; geri. Quauiſ eni unigenit ſi[mi]
d[ur] p[er] ſalutem: humani gi[n] ſe[n] incarnat
et paſſuſ ſit: et mori ſua destru[er]t
morat: et r[ef]surrectione reddi[unt] uta:
inſigni[que] ab ſeq[ui] incarnati one:
magiſſe gerunt et au p[er]ſim ſe[m].
Tam q[ui] et ille p[er]p[er]miſ moratiuſ est
ſic eni et ip[er] ſe p[er]auli ostendit eu[que] di
ect. adhuc eni x[que] c[ui] ſi inſur mi e[m]muſ
ſedim t[em]p[er]i p[er]p[er]miſ moratiuſ e[que] ſic
aut ſp[er] non p[er]p[er]miſ tam in p[er]p[er]lat
ſ; p[er]ſeſ. Et p[er]m[pe]llat non ſedim carni[que]:

ſ, ſedim d[um] X[que] aut ſi ſedim d[um] moriuiſ
d[ur] ſ, ſedim carni[que]: ideo n[ote] t[em]biſ offerre d[ur]
ſp[er] in p[er]p[er]la tionem p[er]ſeſi ſ, gemi[ab]: Et n[ote]
comiuiſ iſhiſ gemi[ab]: ſ, in enar[abi]t
libiſ. Quom[que] eni enarii [ar] poſ [que] ſp[er]di
loqui[que] deo q[ui] c[ui] in edui ne ip[er] ſide
n[ite] ſp[er] q[ui] ſenat et inceſſig[it] ſermon[e]
poſſit expone: Semuſ eni quia
diſigen[ab]: d[um] omnia coo p[an]t in bo
n[ite] h[uius] qui ſedim p[er]ſi ta[que] ſunt.
H[uius] q[ui] p[er]ſuiq[ui] e[que] p[er]ſi n[aut] aut e[que]
meſ fieri imagi miſ fili ſi[mi]n: ut ſit ip[er]e
inmuliſ ſi[bi]b: Si ſp[er] in quit in p[er]pel
lat p[no]biſ gemi[ab]: in enar[abi]t u[bi]b:
et uni[que] creata[que] conge miſ ſit et do
let u[que] n[ote] q[ui] libabi[que] t[em] demu[n] aſer
uiate corrupcioniſ c[ui] libi[que] gle [ſi]
h[uius] de iu e[n]mi: q[ui] n[ote] c[om]pea[n]t p
n[unc]abi[que] q[ui]m ſe[m] q[ui] diſi g[en]iab:
d[um] o[n]a coo p[an]t in b[on]u: In t[em] eni
o[n]a coo p[an]t et c[oll]abo r[ant] h[ui]q
diſi g[en]t d[um]: ut et ip[er]e ſp[er] a[du]u[n]et.
neq de d[ign]e[que] diuina n[ata] d[ur] e[que]
uni[que] ad bonu[que] Verunt[que] ſi [que] alij
habent[que] ſp[er] ſeruiu[n]i in mo[n]e: "
aliu[que] ſunt ſuprioreſ h[ui]s qui ſp[er] av
optioniſ acipiunt e[que] q[ui] n[ote] t[em]o
re d[um] ſ, am[ore] ueniant: et quod p[er]e
ta me[n] cari[que] ſor[n] iu[n]i at mo[n]e:
uiend[us] e[que] ne ſor[n] n[ote] omnia coope
ren[que] in b[on]u h[ui]s qui adhuc in p[er]u
p[erman]t ſeruiu[n]i ſ; alij qua qui
d[em] coo p[an]t et au p[er]ſi n[ite] n[em] o[n]a. Et neſ

cio li ao ipſu boni ſeu potuſ ut ta di
verim avianual boni pducant.Hiſ
u qui diligunt dīn et toco ei inberent
car itaal affectu omnia ut dyxim colla
borant et utuant axq. aliquid ſui ſtu
di conſer Œ q̃anuſ eos iupſo bono q̃ui
quā poe pmutatione re recipe constituaſ.
Quod ſi alii ſunt qui diligt dīn et ali
i qui ſpīn ſer utuaſ incipiunt uiden
di e ne ſonc et hoc qo diē inſ qui ſedim
ppoſtai uocat ſunt et quos pſciuit et
pdeſtinauit conformet fieri imaginſ
filij ſui: non conveniat illi qui in ſpi
ritu ſer utuaſ ſunt. Posſunt eni et
illi uocata quidē duci: n̄n dīn ſedim ppo
ſtati uocata. Ẽpco qo aohue inſpū ſer
utuaſ ſunt: n̄n posſunt ſtaui inter
mulbos ſi quor p̃mogenit e filius ca
ritaal et imago inuiſibilis dei ac pri
mogenit oiſ create. S; et hoc qo diē
conformet imaginſ filij ſui: uolo re
quire cui formc conformet fieri dicā
tur. Legi mi eni filii dei alijn inforina
der: alijn inforina ſerui eē positiu. Cui
g formc haru duaru conformet dicat
ſuturoſ apſ eos qui diligt dīn. et qui
b: omnia coopanē inbonu: n̄n otoſi diſ
cminu in uweſ eē. Arbiter g̃ ſedmea
q̃inaliſ ſi dē paulus deſignat u dicit
ſilioli mei quos iu in parcurio donec ſo
met xp̃s in uobil: formari inbiſ q̃ ao
pſectione tenount xpīn dicat ſedim
hoc qo uſu e ut in eni uerbi dei ſinčitaſ

aopurum inſormeſ: Q̃ ſedim hoc quod
uſtas ẽet uſtas inel abſc: ullus ſue
amixaone conſiſtat. Q̃ ſedim hoc quod
ſapienca ẽet ſapienca dei inel illa
q̃m in pſectoſ loqui: paulus puta ẽ
abſc: ullo errori diu et acio conſer
uec. Sic et ſedim omnia quæ xp̃s ẽ
uel iusticia uel kiſicatio uel ceq̃que
q: uiracnes ſi inel ſoſment ad liqu
di: ilu uidebunt ao illam ſoſiam
qua inſorma dei ẽ conformet imaginſ
eē effectu. Siu aohue inmiſaſ conſiſet:
miu auſt ſapientie amori dei ẽet in
amore aohue poſtai p̃ma culte dei ẽ
lenita ſuſcapiat ſedim ſoſũa ſerui q̃ui
ſuſeepit ad hoc ut rudib; et ignaril
amore dei docet conformet fieri inel
ligenoi ſunt hi qui p̃ma inua in di
amore ſuſcipiunt. Qua inquit q̃s
pſciuit et pdeſtinauit conformet ma
ginil filij ſui. Puco eni quod ſic n̄ de
omnib: dyx qui pdeſtinaa ſunt: ta
nec de omib: quos pſciuit. Hon eni
ſedim cōmunē uulgi opinionē pucan
di e bona malaq: pſcire dī: ſi, ſedim
ſcpiē ſce consueudinē ſentienouē.
Ob ſeruet eni qui ſtudioſu l ẽ inſẽ
tur il ſicubi muenit ſcptām diſẽ
qua malo pſcuerit dīs: ſic in pſenca
loco de bonis manifeſte diē qua q̃u
pſciuit et pdeſtinauit conformet
imaginſ filij ſui. Si eni q̃u pſciuit võ
et pdeſtinauit conformet eē imagi

nisl filijs fun. Nulluſ aut maluſ conſor-
mis poſt imaginis eſ filijs dei: manuſe-
ſtui eſ quia de bonis cīn diſ p[rae]ſicuit q[ui]
et p[rae]ſtinauſt conform[es] imaginis-
filij ſui. C[er]toſ u[n]i n[um] p[rae]ſure: ſi, neſt[ur]e-
quidem d[ur]s. ſiout eni d[um]s qui ſunt
ei. D[omi]no aut qui n[im]sunt dignu ut ſer-
ant[ur] a[veo]: ſaluation diſ. Discedite ame-
oparij iniquitatiſ: quia numq[ui] cogno-
ui uſ[que] ſic et in hoc p[rae]ſentia loco quos
p[rae]ſaut d[um]s. ipſus et p[rae]ſtinauſt con-
form[es] imaginis filij ſui. C[er]toſ aut q[ui]
p[rae]ſiri n[im] dicunt: n[im] quod aliquo lat[ex]
poſſit illa natam quę u[n]q[ui] e[m] nuſq[ui]
de e[m]: ſi quia o[m]ne q[ui] malu[n] e[m] p[rae]ſentia e[m]
ut p[rae]ſentia habet: indignu. Quos g[ui]
p[rae]ſuit et p[rae]ſtinauſt. S[in] et hoc inu[m]
ere: ſi p[rae]ſure et p[rae]ſtinauſe d[ic]a poſt d[um]
de h[uius] qui n[im] d[um]s ſunt. V[n]i inu[m] qui ſunt
quidem n[im] d[um]s c[in] conform[es] ſunt ina-
ginis filij ſui et p[rae]ſentia in hoc e[m] ma-
gis conuenit: q[ui]n meo q[ui] ſuſt[ant] ſit
to quod non d[um] e[m] in hoc eni uoluntat
magis eſt: q[ui]n p[rae]ſentia condit[i]o[n].
N[am] p[rae]ſcien[ia] in quo uidebiſ: cum
to q[ui] ſuſt[ant] e[m] p[er]uenat infacon[or]s arbi-
tur: V[idebiſ] fortall[is] ab accenat[ur] le-
ctorib; etiam hoc requiri: cur n[im] di-
xerit conform[es] filij ſui: ſi conform[es]
imaginis filij ſui. D[ic]et eni qui hec
e[ve]citat: quia ſi e[m] ipſe filijs qui inago
dei inuſtabiliſ d[ur]q[ui]nt[ur] ad p[rae]ſonam ſpe-
cialij[us] e[m] abillo cui[rum] imago e[m]: ita et h[uius]


que d[ur] imago filij euſ alia debet e[m] ab
illo cui[rum] imago e[m]. Et q[ui]n[u]ſ archuia hec
undam[que] et difficil[ia]t[ur] uide ſi poſt[ant]
illedu[m]e: quia q[ui]n[u]ſ omniſ qui e[m] ao
eam formam q[ui]n ſup[er] poſt[ant] execuuerit
imago ſit dei hoc e[m] imago filij dei n[im]
specialiſ ac p[er]p[er] imago e[m]que eu[m]to[m]
atque ex integro ſuſepeſt. et inſem et ip-
ſa formauſt. ipſa ibu anima dicent[ia] e[m]
que ſe pomnia u[bo] ac ſapien[ae] dei ita
coaptauſt ut inmullo p[rae]ſuſ ab ei ſimi-
litudine decolor habet: I[sta] ut quic[ui]q[
]ui[n]mā p[re]ſectioniſ ac beatiudiniſ con-
ſeeta[que] ao illuſ ſe imagi[n]e ac similiſtu
din[em] tenuat: que p[er]mo loco et ſup[er] omi-
ſtos filij dei imago e[m]: ita ut ſit ipſe p[er]mo
geni[q]e inmulat[ur] ſi ibu: In h[ui]s uide liu[n]cet:
quor[em] conform[ione] imagi[n] filij dei
p[er]ma[n]t[em] a[n]et.
O quos aut p[rae]ſesti-
nauſt: illos et uocauſt. Q[ui] quos uoca-
uit: illos et iuſtificauſt. Quos aut iuſ-
tificauſt: illos et g[ui]ſtificauſt. Su[p]p[er]q[ui]
p[rae]ſiſt h[ui]s p[rae]ſtinauſt: et nunc a[od]it.
quos aut p[rae]ſtinauſt: illos et uocauſt:
et quos uocauſt: illos et iuſtificauſt.
Q[ui] ſi p[rae]ſuit et p[rae]ſtinauſt c[om]um o
p[er]miu[n]e ſentiam: uidebiſ u[n]q[ui]
iuſtificat[em] e[m] p[er]p[er]ea iuſtificat[em] e[m] quia
uocatuſ e[m]. Q[ui] qui uocat[em] e[m] p[er]p[er]ea iuſtificat
e[m] e[m] quia p[rae]ſtinauſt e[m]. Q[ui] p[rae]ſtu
natuſ e[m] e[m] p[er]p[er]ea p[rae]ſtinauſt e[m] quia p[er]cog-
niſt e[m]. Et rurſum econ[em]rio inelligiſt.
S[iqui]ſ aut iuſtificat[em] non e[m] t[em]o n[im]

est iustificatus, quia non est uocat. Or quia uocavit, non est; ideo non est, pdestinat. Et et pdestinat non est; ideo quia non est, pcom met. Uide in quin absorta senecta decimam hujusmodi, qui pscientia dei in hoc accipit, unct am: quasdam qui ea quidem modum fuerint, et an pnoscat. Inuenit emi, sedem hoc post ea, quod exponuntur, et psciente, et quos non pdestinavit. Et rursum si ad communem referant, inelligentur hoc quo dicit: quia quos uocant illos et justificant, in genere senestra pace faciamus hujusmodi. Si diximus quos pscient illos et pdestinavit, et quos pre destinavit, illos et uocant, et quos uocant illos et iustificavit, et michil culpe habent hujusmodi, et iustificantur, quia nec uocat sunt nec pdestinat. nec pcomuna. Cui etiam illud apte nobilis aduerdent, quod non omnes qui uocantur, etiam iustificantur. Nam et iudas apس, uocat est, et non est iustificatus. Quia et si iustificati ei concerdat aliquis ex ipso quo uocat est, non est certe glificat. Si, et illi de quibuscumque apس, quia natu fraguerent, ad huc uocat quidem fuerent, et non sunt iustificati. Sedem euan gelis parabolae illi, au quos mihi fuerant, sedem et execuuerent, se uocati fuerunt, et, non sunt iustificati. Et ille qui ingiis cum unum legitimum habuit, uestem nupcialem uocat est, non est iustificatus.

Cuius huc singula habebant, quoniam uere in debruitur, est semo apti quidem, ut de pre nolscendo, ut pdestinando, ut de uocantur, ut etiam de iustificando memorantur. Si ego sedem ea quod exponuntur, quomodunquam notescat ut pnoscat, et dixi, au consuecionem, sepe rederim, et pucisque uternam quatuor appellam in hoc semone id est in cognoscendo, ut et scet ut et cito. Et cognoverat adhuc uxorem suam, pro eo ut dicta amicam est, uxonuie. Et tamen de re becca dixi. Virgo erat, ut in cognoverat, et S; et de filiis leu dixi, cito pueratoque res punitentur, quia non cognoverent uti, quisque pacem suam aut matrem suam. In quod fine dubio hoc ostendere quia non munxerit affectum suum et amorem suum, pacem vel matrem. S; et multa, sedem hunc sententiam, de cognoscendo inueni, et ceta. Et ideo etiam incombens loco constat, aptam sedem sepaure sacre consuectandi, ut e cognoscedendi posuisset, semonem, ut illos ostendet, pcomunem adeo, quod scienr quos cœnamque suum dixit affectum, et posuisset, sedem etiam illud quos sepe est. Cognoverunt dixi eos qui sunt eum. Cum uaq, quoniam ad illam communem senectam pune, dixi, non solus eos qui sunt, et eos qui erant, as non ignotus. S: cognoverunt se suos dixi, hoc est, indrilechone habuisse sibi, ut sibi sciasse. Ita quos psciant, dixit et pdestinavit, illos et quos pdestinavit, ut illos et uocant, et quos uocant illos et

justificavit. Supè nobis aohuc illius iſſi
tionis abſoluo quoque quod uos auſt: 1l
loſec justificaut: et iſ ledim ea q[ui]ſup[er] diu[n]i[que]
conſtet multos e[que] uocat[us] p[ar]coſ atque ele-
dos S; uide[que] in e[ſ] q[ui]da uocat[ion]iſ diſſe-
rentia ledim illuo quod in ſupiſo re capit
lo exponi miſque quina omnes quid e uocat
a ſunt. ñe[n]t omnino ledim p[po]ſi[t]at uocat
ſunt. ſlam bis qui ledim p[po]ſi[t]at boni
et boni uolun[t]at e[que] cura de cultu ge-
runt uocant: ipſi ſunt qui ledim p[po]
ſi[t]at uocat dicitur: Q[ui]b[us] ſunt qui uo-
a justificat ſunt. Bono emi eo[rum] poſito:
debeat ſola uocatuo. H[ui]s qui ſi habent
boni fixumq[ue] p[po]ſi[t]at ul[er]ga diu[n]i[n]
culat: ul[er]ga opus boni: uocant qui
d[est] et ipſi n[am]e et iſ exuſano rei quatuor: et
hoc ipſa poſſint cauſat et inducantur:
q[ui]na et noſ ſi uocat ſuſſen i poſſen i
utq[ue]: uſtificat. Et ſi ſol[i] justificat: et,
g[lon]ari. I[deo] g[ui] uocant quod et ipſi: ſi;
quali ſi impeto[ra] ſene[n]t[em] cito q[ui]
d[est] exoriant: mereſcent e[at]r tribulationi
ſole q[ui]na ſi habent alt[us] radic[em] bom p[po]
si coniunctu areſeunt et peunt. Et
ipſi ſunt de quib[us] diſe apſque quina nau-
ſtaguerunt ad ſoe. Quoſ g[ui] uocavit
ide est quod ledim p[po]ſi[t]at uocavit boni:
illoſ et justificavit. Quod ſi ledim p[po]
si[n]t av dm[ini] referat: hoc est ut ledim p[po]ſi-
ti dei qui ſciens me[n]s religi[o]ſam men[t]
et ſalut[is] in e[ſ] deſidii uocat dica[n]t:
[n]ndebiat h[ui]s que ſup[er] exponi miſque

hoc e[ſ] conſt[uti]. N[oc] g[ui] pacto neq[ui] in p[re]ſeien
ta dei ul[er] ſalut[is] ul[er] p[re]ſi[on]iſ n[am] cauſa e[
ſiſt: neq[ui] uſtificatio ex ſola uocat[ione
pendebit neq[ui] g[li]ſicari de m[ati] peniſt
poſtate ſublati est. ſlam et ſicomum
intellec tu dep[re]ſientia ſen iuam? n[am] p[re]ſea
erit aliquid quia id ſerit d[am] ſuſi[m]: ſed
quia ſuſi[m] e[ſ] ſerit a[de]o a[n]g[ui]ſiat. ſlam
et ſi[mi]bi g[ui] ſingi[m] d[m]n n[am] p[re]noſſe alijd[
ſuſi[m] ſine dubio erat q[ui] e[ſ] ita ut e[ſ]. N[t
puca iudaf p[du]mi factuſ e[ſ]: et hoc ita
ſuſi[m] p[re]ſhe p[re]dyerunt. N[on] g[ui]a
p[re]ſhe p[re]dyerunt wo e[re]o p[re]diu[i]t iudaf:
e[ſ] quia ſuſi[m] e[ſ]t p[re]diu[i]or ea qu[em] ille ex
poſi[t]at ſui nequaqua] getu[n]iſ erat p[re]dye-
runt p[re]ſhe: etui utq[ue] iudaf in poſtate
habuſſet ut e[ſ]t ſimilis p[re]cto et iub[us] ſi
uoluiſſet. S; elegit p[ecun]ie cupiditatem:
maſiſq[ui] apti[ci] consu[n]i g[ui]am. Q[ui] h[anc
eui] ſuolun[t]at e[ſ] ſuca[m] p[re]u[n]ent[em] p[re]ſhe-
libro[rum] evaui[d]e moni[n]tati. Ut aut ſci
a[n] quia n[am] p[re]ſientia dei uniu[n]que: ſalut[is]
cauſa p[om]i[que] ſi, p[re]poſi[t]ico et acu[n]i; ſuſ: ui
de pauli[us] uerenat[em] ne ſon]t e[n]i alij[s] p[re]ſi[
ui]t ipſe ſepb: efficiat: macerare corp[us]
ſui et ſubic[em] ſeriutua. N[oc] auſi[m] eo[ſ]q[ui]
nobiſ hui[m] modi q[ui]ſtioneſ obicunt: eti
am hec poſſum iſ diſſe. S[iquod] p[re]ſen-
illoſ et p[re]deſi[n]aut: n[am] aut om[n]s p[re]deſi[
naut: g[ui] n[am] p[re]ſeut et ledim eo[ſ] er e[ſ]
alij[que] i[n]gno[re]t d[am]. Si u[mi] p[re]noſſe ledim
hoc accipiat e[ſ] q[ui] ſup[er] diu[n]i[m] h[oc] e[ſ] in aſ-
ſeetui re recipe. ſubq[ue] ſociat: ueru[m] erit q[ui]a

siem non omnem ſpdefestinavit. ita neq. os
p[oc]no[ui]t. Sic enim et h[ui]ſt d[er] non cog-
nuſſe pecc[em]. H[ui]s quid n[am] dicem[ur]
qui n[ef]cierit it quo e[et] pecc[em]. hoc e[
qui n[ef]cierit homiidiui peccati ſe. l'
aouſ[ui]um. u[li] furat et h[ui]ſ ſimilis. An hoc
e q[ui] d[er] n[ef]cure peccati. qui peccato ſe
n[ui] miſeuit. neq. adheſit ei peccati. Sic e[
alibi ſe[pa]t e[. Qui ſeruat mandati: non
cogno ſeet ſub mal[ui]. Hoc e[non] recipi[re]
[ui]b[um] mal[ui]? non credet. non liben[ent] au
diet. neq. admittet ingredi men[em]
ſua. Quoſ g[ui] ſed[ui] h[ui]ne mod[ui] p[le]ſt
d[em] illos et p[de]ſtinau[ut]. quos p[de]ſ
inau[ut]. illos e[] uocau[ut] ea uocationiſ
distin[ione] qua d[ir]imus? quos uo
cau[ut]. illos et iuſtifica[ut]. et quos iuſ
tiſcau[ut]. illos e[] g[ui]tifica[ut]. De g[ui]ſi[
a]tione poſi[ui]m et in p[le]ſent ſelo ſed[ui]
illuo intelliſe. quod di[ec]e ap[li]. Hos
au[er] omnes reuelata facie g[ui]am d[ui] ſpe
culantes: e[au]e imagine ch[ui]ſſorma[n]ia
g[ui]a ing[ui]am tamq[ui]m ad d[ui] ſp[ui]. Et g[
et hec g[ui]a q[ui]m iuſtifica[ui] quiq[ue]; in p[le]
a uita p[ci]punt: eſt e[] illa que p[ca]ur-
in ſuſto cu[] co[pu]ſ hoc h[ui]milita[ui] ſi[re]
ſemina[er] incon[au]melia. ſurget ing[ui].
Et cu[] alia g[ui]a ſolis. e[] alia g[ui]a l[une]. et
alia g[ui]a ſtellar[ui] ſit. et ſtella ab ſtella
diſſert ing[ui]. ita erit et r[efu]s[ur]e[ch]o
moratu[que]. Q[ui]o g[ui] dicem[ui] av hec: "Si
deus p[no]biſ. qui[ſ] au[ſ]ſum nos." Qui
ſi[mi]o p[pi]o non p[pe]c[at]. ſi; p[no]biſ om[bi];

adhiſt etiam. Quom[em] non et[am] cum
illo nobil[us] omnia v[on]antur. Q[ui]s[] quom[
]p[no]biſ ſto ma[n]ifeſtui et er h[ui]ſe que
ſup[er] poſu[it]. id e[] quoque ſp[ui]s d[ui] habi
tat in nobil[us]. eo[] quoque ſp[ui]s x[pi] ul[li] x[pi]
innobil[us] e[] ul[li] quoque ſp[ui]s ei qui ſuſeta
uit x[pi]m amotu[er] habitat inob[er]i.
ul[li] quoque ſp[ui]s dei agi[m]n. ul[li] quoque ſpi[n]o
optioniſ accipim[ui] ul[li] quoque ſui filijs de
et heredes. et coheſedes x[pi] ul[li] quoque p[mi]
lias ſp[ui]s accipim[ui] uel quod ip[s]e ſp[ui]s in[mi]
pellat p[no]biſ g[emi]tab: menar[abil]ib[us]
ul[li]miui[us] ſcreata[ta] nobil[us] conge[n]ſent et
condolet. ul[li] quoque omnia nobil[us] co[u]pan
tur inbon[ui] diligent abuſ d[ui] ul[li] quoque
ſed[ui]m p[po]ſitati uocati ſum et p[co]ſogni[que]
p[de]ſtinau[ta] et iuſtifica[et] et g[ui]ſicau. Do[ur]
et en[ui] omnui[us] uelura anaſtaleoſin fac
en[el] et simul o[m]na re[pe]ceni: ait. Quo
g[ui] dicem[ui] ad hec: Hoc e[] ad hec omnia
que ſup[er] d[ix]im? quia ſi e[] c[ui]s p[no]biſ est
ut hec nobil[us] cunecta conceſſerit. qui e[]e
au[ſ]ſum nos poſit? Non quo omni[us]
nemin[e] nobil[us] e[] d[ic]e at au[ſ]ſarui. alio
quin quom[em] ſtabu[er] illuo quod d[ic]u[n]i
a p[ec]ro au[ſ]ſar[ui] ut[er] diabolus ſic[ui] leoru
g[ien]s c[ire]uit querens que[er] ch[ui]ſu[er]t.
Sed hoc e[] quoque oſtenoit: quia deo a
g[en]ce p[no]biſ. con[te]p[ab]ilis et nulluſ
eſſic[e] au[ſ]ſarui ſui n[er]. Simi[e] au[er] et
d[er] di[ec]. B[ui]ſi illumina[que] mea et fal
uatui mi[s] qu[em] a mebo? D[ui]ſi deſenſa
uit[em] mee? aq[uo] t[rep]idabo? Non g[ui]nul

lù dictè eè què metuat et qui adùletè ei. S: quamuis inquò appropient super me ut edant carnes meaſ qui tribulat me: et minimi mei: tû diuò defenwence uta meà infirmati ſunt et cecideruſ. Dat p[rae]ta in dictiù maximù ingentis ſerganoſamouſ dei. Qui dictiù nos inq[ui] dilect[ur]: ut nee p[ro]ſuo pep[er]it: ſ; p[no]b omnib: av p[ass]ione adiudicit eui. Q[ui] ut maioſe nos ammiraſione conſtringe reſ. aduotit ſermonè ingentis archa iu conſciuti: dicens: qua p[ro]ſuo non pe p[er]it. Direbat eni ſupi: qua et à nos qui ſp[im] adoptioniſ accepim[us] filijs dei ſum. Ne g[œ]cumuni iſta appellatione filiorum unum aliquè ex b[if]i chidisse putaretur qui in filioſ uide banè aſſenti. aduotid p[ro]ſuo ſilio: ut eui qui ſolus ex p[ro]ſo deo inef ſabili natuuitate g[na]c[ie] ostendet. P[no]b g[omnib: adiudicit eum: u non illa tuio ne qua ſe p[am]n è: ta det aut f[er] ſi rem in morè: et parentes filiorum. S: traditiuſe eui d[ur]: hoc ip[ro]ſo quod eui in forma dei eèt: p[er] ſul è cum exinanire ſe ip[lu]i: et formam ſeru in ſuſcipe: et uſq[ui] ad morè crueiſ p[er] uenire: ut in ip[ro]ſo omnib: ex e m p[li] ſob chienæ poñet: et uia refuſt e chonil mori ſuiſ apiret. P[om]nib: g[ra]diudicit eui: ſlo ſolù p[le]iſ: i[li] ſolù p[ra]magniſ: ſ: et p[mi]ni miſ omnino qui ſunt mecc[la] adiudic ſi filium p[er]p[um] paſt. Q[ui] video età ſi minimo rù ledat quiſ: p[er]uienſ e[mi]nſtrum à cos c[ien]tã: in p[er]p[im] peccare d[ur]: q[ui]n quidè

ſcandalizat animâ p[ra]quarps moruſ est. Quia g[œ]p[om]nib: nobis travi didt filiù p[at]e: nulluſ omnino ne minim[que]t quinè mecc[la] conſcompnenduſ è. Et ideo d[ui]ſp[er] ſe dicebat. S[iqui]ſ ſcandalizaſt unu[que] puſſiliſ ilbiſ minimiſ: expedut molà alina riam luga[ri] circa collu[us] euſ: et p[er]cipari eui immare. q[ui] ut ſcandalizet unu[que] ex b[if]i. D[eg] g[œ] qui nos p[er]ciosol p[er] filijs p[no]b is p[er]ciolum ſundendo ſanguinè ſec[que] quom[no] non eum ip[ro] ōta nobis donauſ: ſuchil è ſiue ui ſibiliſ ſiue muſſibilis creața: q[d]o ſilio poſ ſit ao equar[ri]. N[ullo] eni pacto crea[ur] ſuo: creața poſt conferri. Q[ui] ſicrea[ur] ip[ro] ſona t[us] è nobiſ: q[ui]om[no] ſu eui ip[ro] nobiſ omniſ creața donabiſ: Q[uà]uiſ ſermo h[re] du p[li]e[re] poſſit in celligi: iſ deſt quod eum illo ōta donabiſ. N[à] et hoc poſt uidei. quod ſi habem[que] in nobiſ x[per] ſed in hoc q[ui] ũb[um] ſapiencia et uitaſ et iuſticia et p[ar]è: et ceța omnia qu[em] èo ſcrip[ta] ſe: cum h[ae] p[len]itudine uir tuu[que] nobiſ ōta donabu[n]iſ: ut iam non unu[que] e[vo]nib: crea[t]iſ et paru[n]t[re] h[un]e locu[que] n[ec] uidein[que] habitare teneam[que] omnia que cumq[ui]: creauiſ d[eg] uſſibilia et muſſibi lia occulta et manifeſta. temporality et e[tna] cum x[per] p[ar]t[em] habeam[que]. Potest aut[em] et alio modo ſic m[ec]telligi quod diu: cum ip[ro] omnia nobiſ donauſ: hoc è ip[si] quidè ut heredi: nobiſ ſu ut cohere dib; euſ pariter cum ip[ro] unu[que] p[er]ui dabiſ: creața. Q[ui] ſacuſabit auſ ſum

electos dei? quos qui justificat quibus qui condempnet? hec xps qui morant se immo aut quidem rexit qui ad de xtam dei qui etiam in p nobis? Vидет in quoque aut quid accuserit elec tos dei de chabolo dicere. 2. Nullus enim ita elecuit, ita magnus quę ille nnaude at accusare hii illi solus qui peccatui n fecit qui et dicebat. Sunt uenit pincep huius mundi et me nihil inuenit. S; qum u ille exerat nequaqua p posta sui deo iustificante et delenct sic nobis inquitate electos suos et sic caliginem peccata eor. et a porib: delicat eis de al bante ut niue. et sic lană candidă faci ente quid poffet accuserat? S; et eum xps pei s morantur sit immo potuus a morantur reſuſtiret et ſtet ad exaris pati et in pellent phil. qui eos po tuit condempnare. Inſupiorib: ſes ſpſ in pellat in quit p nobil gemitub: me nuariabili: hie xps ihs qui morant ei et reſuſtire: ipſe in pellat p nobis. Q[ui]s qui p[ro]p[ro]m filiui tradunt p nobil ip[er] ſi justificat elec [o]s? qui erit ut et qui au deat condempnare? S; diligenter in uere quom[us] ap[ro]s nulſq[ui] in ſermonibus ſui ab inſita ſibi cauſa diſcedat. H[uius] dixit quiſ accuserit auſus uocat: ſi, auſus elect. Nifi enim fuerit elect in inomnib: et exibuerit pbabilem deo habebi accuseret. Si enim cauſa tua mala eſ iſe cuj[us] erim aſtringit?

quid abi pderit auocatus etātis sit qui in pellat: Ibs enim ueritas est. ſlon poſſ p[ro]e utas ſalle. In hoc et opitutabit: ao uocare ne accuserat calumpnis muoluarit ne e p[ro]ita peccata p[ro]bapasinu[que] deleta ſunt impugnentur. Si post hec t[em] delinquent nec uſt hec p[en]utencie la demu[n]tus diluas: accuserat t[em] minādi te matam dabeat. Q[ui]n ihs in p[ell]et p[no]biſ: ni poſt e[n] diſe ihs c[en]ebraſ luc[em] e[que] neq[ui]ama rum dulce. Si g[ui]s u[mi]ne e[n] iudica r[is]: fac q[ui] de iusto ſepti e[n]. D[omi]n[que] ſer mones tuos inuocio: ſp[ara] op[er]a tua ad exati: me[n]to nouſlimon: tuos e[n] peccabiſ: ne abi contingiar illud de quovā ſepti e[n]. C[ui] iudica[re] exerat con dempna[que]. Vide aut quom[us] auſi al[ia] ihs in p[ell]at p[no]biſ. Ipſe e[n] enim deq[ui] et abi ſepti e[n]. quia paſt nemin[e] u[n]cat. ſ: omne iudicui dedit ſilio et ſic ipſe e[que] hoſt[ia] et ſacerdoſ et ipſe e[n]uſu ma ſerui et informa dei. ſic ipſe e[n] atuocare et iudex. Quil g[ui] ſeparabat no[mi] acaritate dei: et reliq[ui] uſq[ui] qui d[u]lexerit no[mi]. P[er]b[us] in quit omnib: q[ui] ſup[er] enume iaturi: et de quod iam ſi ſum in carne ſ: in ſp[er]i: et de ipſi dei habitat in nobil et q[ui]xps innobiſ e[n] p[ro]e corpuſ quid e[m] morant ei p[er]t peccatui. Ipſi aut iux p[er]t iuſtificatione et de q[ui]am ſi ſum debito reſ carni ut ſed[ui]m carni e[ſu]am: quia ſp[er]i acui carni p[er]t mori fi e[m]t et quod

p[ro]ſp[er]im adopta[ti]on[em] fili[us] de[im] effecti[rum].<sup>1</sup> Et fili[us] et[em] heredes de[im] coheredes autem ex quod unum ſa. creata[rum] congeniſt[er] no[m]iſ et condelet reuelatione filior de[im] expectan[em]. Et de[diligent]ib[us] nobilis diuina cooperant[em] in bonum et quos p[er]ſeßt et p[er]deſtinau[i]t no[mi]ſ. Et conſorme me imagi[n]iſ ſi[n]u[m] ſui qui ſedim p[ro]ſoli[rum] uocati ſum? Et bi[ſi]ſ in quit omnib[us] beneficis que confecuti ſum? Fixi et radiCATi ſum in caritate de[mi]n[us] nos abea poſt ſepa[tare].<sup>2</sup> Tribulation[em] ſi uenerit. dicemus ao diuina. Intribulatione dilataſt iu[m]e. diuina ſi fuerit mundi et ex necessitate corporis uenien[em]. ſapienc[e] de[mi] et ſcien[ce] laudand[em] requirem? In qua no[mi] angu[stare] ſi poſt mundi[rum]. Redeo eni[mi] ad ſepa[tare] diuina[rum] ampliſſimoſ cap[itu]l. In cellecti[us] ſub de[mi] ſp[ital]e requiram? et nul[que] me deo coar[tabit] angustia. P[ro]largiſi ſima eni[mi] ſp[acia] intelligent[em] in ſtite[que] et ſp[ital]is equitabo. P[er]ſecutione ſi paui[ar] et confuſar[xp[er]im] co[ra] hominib[us]; cer[tus] ſui et ille me confi[bat] ſi co[ra] paci[re] meo qui me[n]ſus [e]. James ſi affuerit: curbar me ſi poſt. Habeo eni[mi] p[er]ane uite[que] de[mi] de ce[lo] deſcenoit et reſic[er] anima[rum] eſurien[que] nee aliquem poſ pauiſte deſi[que]. Et eni[mi] p[er]ſecut[em] et e[n]tus. Iudicat[em] ſi me confu[n]oit. Indue[mi] ſui eni[mi] diuina i[mi]m[xp[er]im]. Et habita[culum] ni[n] de[mi] de ce[lo] [e] ſupr. in diuina ſpo. O poſset eni[mi] morale hoc in diuere inmortalitate: et coruptable hoc

in duere incorruptione. P[iculi]en i[n]n[em] mebo. U[n]en i[mi] illunina[to] mea qu[em] ame bo[que] d[n]iſ defenſor uite[que] mee a quo crepi dabo. Gladius tr[em]terre me non poſt. Habeo eni[m] me[n]i] gladium ſp[er]i. q[ui]e ſub ſui de[m] et me[n]i] e[m]uiens et efficac[us] ſermo de[m] qui e[m] pene[tr]bilior omni] gladio ueri q[ui] acuto. Si g[ui] glavi[m] mundi uenit ſupr. cer[n]ces me[n]i maio[re] m[] ao diu[m] conciliat caritate. D[ic]a n[am]q[ui]e eni[m] quia fi[que] ſp[er]i. e[pp]e[que] morati[que] totadie: eſtimatuſ ſi[n] ut oues occiden[em]. Non eni[m] in ſuffi[que] una hora mon[xp[er]o] u[m] cruciati. ſi, co[ra] die hoc e[m] omni uite[que] mee tempore. Si eni[m] co[ra] uit[m]a me[n] in p[er]ſecutionib[us]; et p[iculis] aga[n]d[ic]a quia non ſunt condigne paſſi[ones] hui[m] p[er]u[m] ad ſiut[am] glam que reuelabi[que] in nobil[us]. Breue e[m] eni[m] hui[m] uite[que] p[er]u[m] et exigu[m]. d[em] p[er]ſecutionib[us]; ducim? e[n]ni[m] u[m] et p[er]p[er]u[m] quod expectan[em] ingla. O[r] video in h[ui]ſ in quit ommb[us]; ſupam? n[m]i uit tute. ſi, pe[n]ui qui no[m] dile[x]. O[um] eni[m] illiuſ amove p[er]demi? ſenſi[m] doloriſ n[em] recapim? Iliuſ eni[mi] carita[ſ] qua no[m] di[mi]erit et eni[m]m ad ſe rapuit affectu[m]: cruci[ata[m] corporiſ et dolore ſenſure no[m] non ſa[mi] et. O[de]o g[ui] in bi[ſom]i[m]; ſupam? Tale alio quod et me[n]tac[em] ſponſa d[ic]it ao ſub ſi: quia uulnerata in quit carita[ſ] ego ſui[m]. O[h]unc g[ui] modi[m] et anima[nt]a axp[er]o] uul[he] carita[ſ] accepc[que] eti[m]a ſi tradat glavi[m] o corpori[m] ſenſet uulneta carniſ. pro uuln[he] eicat[em]. Confido eni[m] quia neq[que]

mors. etre! usq. inxpoibu dño nro. Du
os uidec' oromes apl's ostenoisse ? eor q'
homimb; cœptationes fucitare confue
runt: et inbi quidè que puf differui
mut humanarù temptationu intelligit
orvo defcput. De quib; etià corinchiis di
cebat. ut pote qui maiora ferre potant.
Temptacio uos ñe apphendat nifi humana
hidelif auct d's; qui ñi pimitat uos cœptari
supid q potest. S. nunc u inbi sermo
b; quod habem in manib; ñi humana
temptationes indicat: ñ; maiores huma
nis. Oe ideo puto q inpoub; cù enumas
let quæq. singla auoltamu dic: ñ; inbi
omnib; supam. Inbi u sedi orominif cœp
tationib; ñi ita confiden dìe supam. ñ;
ualde tenuit ait. quia michil hoc potit
nof separare acaritace dei que è inxpo
ibu. De humanis eni cœptacionib; tanq.
paruit et leub: confident. nos eal supa
re pnumaat. Illa u supiores et plusqun
humana eata si supare et pftnere non
ualemus. hoc eni solus xpì opus è; qui
eriuit princip et potestates cumphal
eal infemet ipso ch auhuc victorie locuf
è ficut os in nos impugnationu suarù
machinas tosferunt. acaritace ch deino
separe ñi ualeant. S; iam temptemus
singla discute et quto de uno quoq:
fermone apli senaenòu lit puirib: api
re qumuf alioora in bi conc格ſſe uidea
tur apl's q. expofationi niè ſufficit
uitaui ul ratio breuitac aomitt.

Requitam ch ſi omnia ita que enuina
uit apl's an quedâ exiſis hoc ſtron
ul' intentioni gerunt. ut humanas
anima acaritace dei separare contem
dant: et pp'ta molant' unos cuneta
que pacim. Videc' eni posse quidè hoc
age: ut acaritace dei separem. Moſs
foraſiſ et angli et principi et urtuces
avuſantes nobil: ſine vubio et p[ſ]enci
a que ſunt uque: lubrica et eaduca.
S; et p[ſ]tundu pot' inelligi ſimiluer.
Vita auct fuit et aliter do creatura alia
quo'm a dei caritace separare nos cœrſ.
ni ocioſi unde't exponè: ni ſiquidem ſoſe
cat y p[ſ]bolice hoc apl's dicè: hoc è ſolü
pea que accide poſſunt: ſne pea quidè
que euenire omnino poſſunt utopæ
to adi caritace deſſechim. Verbi cau
ſa ut ſi alia nobil dareè uita q[ui]n hec
a deo data è. aut ſi ſuor y ſpes alia nobi
pmicct: ul' aliter too. ul' età creata alì
a q[ui]n è illa que p[ſ]nobil Congenitæt
et condolet: quod fieri utac: ni poterit
nee hec quidè acaritace dei separare
noſ poſſenc. Et it g[ui] b[re] unu ex p[ſ]o
nis moouſ. Uideam ch ne forte poſſit
et à ite intellecu admiſt. Moſs q[ui]
dicè: ille accipienouſ è qu[ie] sup ex p[ſ]o
muſ. Inimicu xp[pi] destruendu nom
ſimù dicì. Qui ut ac: pp'ta moſs dir
qui aſt h[oc]umui mors anima ſepa
tat a eo poie: ita et ille conceniora
numa ſeparare acaritace dererhec

utq; e animem mors. Pot est fieri ut sit
et aliqua uita de parte illius quę cù
ipso ag; ut nos a caritare separaret dì;
que uita e peccatu. Sli si emi mala eest
hec uita ni qùm nos suadèt aps ut mo
rerem peccato. Et in morte x bapta za
rem. Consepe litem ei. Pot est fieri ut
hec uita peccat ut que nos cupit sepa
tare a caritare dei. Ego aut puco. quò
et singla queq peccata habeant alioqùm
uita suâ meq nos. Nam unu quodq; ui
cum uita peccat e. Q; nco g; p[ra] in ca
nos uita depbendum; tanco plures
ee peccato; qu uice uidebunt in nobis.
Et ppeta force dictu sit. quia melior mi
sere corona tua sup utas. Heq angli ne
qp. principat neq virtutes. In p[]mpau e
illos anglos in telligè quib; igni etnul
a saluawxe cù diabolo d[]i-pparaat ap. P[]n
cipat auq et utrututes illa s line dubi
o aduill quas nobis certam e u[]l illof
pneipatus et potestates. de quib; dicè.
cum auq destruxit omne principat et
potestate et utrucè. Ex quib; et p[]n
cep[]s hui munoi appellaç. Post hec ne
q: p[]senta inquit: sive istantia. Pot
hoc de bis dictu u[]ro: quos in alij side
ap[]s recto et mundi hui et tenebrarù
nominauq ut età d[]p[]sentiù rerù
uolunta[]s et delectato et uana hui'
mundi gla studeat nos ad dei caritare
deduçe: que e in x[]p[]o i[]hu d[]n[]o n[]r[]o; Post
hec uideam que snt futura: que uo

lunt quidè ſi, ſi poſſunt pauli et ſim
lè et ſeparè a caritare dei. Dupplici in
etiam hoc in telligenovù uideq. Poſſuſ
emi intelligi abeo ap[;]r quo hec ſeribe
bat ut hoc dicè uideat. Si qua tempta
menta, ſi que tribulauones ſupuennt:
a caritare dei me ſeparè ſi poterunt.
Uel età ſuura intelligi ea. que mun
dù hune excedent ab; occur ſuna ſunt:
cum p[]nceps huiù mundi alieq. virtu
tes que ſub ipso ſunt retinè certabt
animâ de corpore p[]ſeſiſcentè? ſi; non
p[]cereit reanè eaſ quib; p[]ſecta caritaſ
dei que e in x[]p[]o i[]hu foras mittat tino
rem. Virebit aut hune ſeu ſum con
firmare et illa ſeptà: que dicè. Uum
emi ſum in corpore: p[]egrinam[]m aveo.
Cupui aut magi p[]egrinari à corpore
et avee av dn[]m et c[]onimatiuq aut ſue
absences. ſue p[]ſences plaçe ei. Ablen
tes nos ducens in corpore politos: p[]ſen
tes aut de corpore recedentes. Q[]uòſte
dit d[]i studeant ſei enam de corpore re
cedences plaçe deo. Si g[]ui meſ p[]ſecta ſit
caritaſ. nec ulla que ſuita ſunt in quib;
placenovù e deo. poterunt eos ab ipſa
separare: cum utiq; ſi placebunt deo
hui qui ta mobiles erunt in caritare
dei ut poſſint ab ea kpari. Nec nobil
duplici in dicta ſunt de ſui[]ſ. P[]oſt-
aut fieri ut ſit et aliquiſ t[]cuiſ boy
ſupior: què qui unetligare poterit
dignu inducet h[]i p[]ſterre. Subiungit

demdemneq; virtutes. Spetiel indeat eē una explutrib; rationabilit; creātis·nīn corpoie moraliuiē ducens; ut angli: et alioēn ordine qm funt angli. Qipſle gurtaues habent certaine parare noſ a caritate dei: ne ipſa inquid poterē. ſi radicata ſit et ſundata. Similiſt et al utuod et pſfundū impugnat noſ ſic et dict dicit multa qui debellant me de alto ſine dubio eū ab ſpitalb; nequeie de celeſtib; urgetur. Or tōm diē. Dep ſ funds clamam adoe dne: eū abhiſ qui inferno deputati er funt et gehen ne ſpitalib; impugnante: S; ne hec in quit paulul: ſe patre noſ poterunt acaritate dei. Neq: inquit creata alia. potest intelligi aliam creatām dixiſſe: preter hanc qm uideſt. Eſt eīn alio no bil muſiſibilis. Hunc autem poſt et ſic accipi p[er] illa que ſupiſal enumeraui: hoc eē angloſ et virtutæſ. et ſi qua eē alia creata ne ſingla p[er]ſpecies enumerando lo gum ſer monē trabere uidec et ſupſtuu. aut et alio[m]. Q[ui]nuidē ſiebat paulul multaſ eē et numina[ſ dei] creataſ. q[ui]t etā ipſe n[on] omne: ſ; ex parte ſcientā cept: quar[ut]q: n[on] ſol[us] p[er]ſpecies: ſ; et nomina et imp[er]ſenti ſelo ignoent[ur]. De quib: et in aliis idem ap[er]s diē. ſaluationē auſſſe ſup omem p[er]cipati: et poreſtatē: et virtutē: et diuacionē: et omne nom n[on] q[ui] nominat[ur] n[on] ſolum in hoc ſelo: ſ; etā in ſuco. P[er]tua hec g[ui] que ſeu n[on] poſſe imp

N

ſenti ſelo l; miſu[que] nominari dixiſſe in debi[re]: neq: ulla alta creata poſt noſ ſe parare a caritate dei. Verum exhi[bit] omnib: ostendit paulul ſalutal ſue eō ſi deni am: euiā neq: anguſt aduſanib: neq: urtutib; impugnanib: neq p[er] ſenab; ineq: ſu[n]t ſibi oblectanab: neq: ulla p[er]ſus creata aduſante a caritate dei ſe poſſe diuelli: nee uillu[que] aduſario: cape meti: ut uē ostendet d[ur]p[er]ſecta. caritas et ex ipſo for[ui] am miti[que] ame. Habuit eīn aliq[ui]n eā ipſe meti: et umuit ne ſorce cadet: et ille qui m[em]e leſt[ui] uirtut[ui] aduſum ſe ſi cōmoue ant[em] bellā n[on] metuit: aliq[ui]n carne ſuā amu[i]t: et eſvea conſurgences inſid[em] al[im] formidauiq[ui] dicebat ſeben adocorindnoſ. Acero corpuſ meui: et ſerunt tuu[que] ſubicio: ne ſorce alijs p[er]dicant ipſe repb: efficiar. Q[ui]de p[er]ceciſ omnib: caru[n]ſ infidie formidauique ſunt et ille q[ui] de nobil p[er]cedit hoſt[ui] ipſe cauendus eē donec ma[n] p[er]ſectu uemat anima: ut dulcedine dei caritati altric[ata]: corpori blandi[m]ta: et carnis illecoru[que] bris abhorreſcat: unuſ eui deo ſp[er]ſ faci[ta]. Veritati[d]e d[io]co in rpo[n] n[on] uio[us]: et relu[que] u[que]: inſeta. I[den]ſ pa[ri]ul q[ui] ſi ſed[im] ea in quib: ſup[er] exponunt nuil la ui celeſtib: ut terreſtrib: p[er]ſentab: uel fui[que] aduſanib: ſibi poſſit ap[er]caritate ſeparari: conſi[rum] et inere dibile uidec: d[ur]n[unc]e di[cie] pp[er]onebat

obstare se axpō quē cam insepitaribiter
dilugebat anathema fieri. hoc ē alienū
effici. Mendaq̄ notam subire undet.
satiationē p[ra]nitat: ut neq[ui]m de ei
fermone dubite[tt] et dicē Veritate dico
imxpo non in[no]t[est] timonium in p
imbente consciencia mea in sp[tu] ſe[ō]. S:
uideam quare dixit uti[que] dico imxpo.
quasi ostendeni ē alijm uti[que] que ſi
ſic imxpo? et uide ſi posſim tali quodā
in uti[que] que imxpo ē abea que ſi ne in
xpo diſtinguere: quia et alibi idem
ap[li]s dicit. Et ut ȋtaſ xp[ri] imme: quia ſi
in[no]t[es] Vitaſ g[ra] xp[ri] ē credenda ē ibr. u
et relique iurataes: que xp[si]s ē deſerı
bi[tt]eſt de iu iusticia. u p[ra]x ubi eſt uer
bum dei. ibr. eſt et ȋtaſ xp[ri]. Et aut
ȋtaſ et immiſticia: ut ſi ubi cauſa di
camus demoniui illu[que] ph[ra]miſ quod
in actib: ap[lo]z refer[tt] in an[ci]lla qua
dam habitasse et clamaſſe poſt ap[lo]
quia hi ſerui dei ſumi ſunt qui an
nuntiunt hominib: uti dei. Et at
ȋtaſ inhiſt ub[ri]. Verum eni etat q[ui]de
bat[tt]e: ſi, ſi enat ista ȋtaſ imxpo: et pp[pe]
conſuſi ao eam pauliſ dixit. Obinu
tesee et exi abea. S: et illud ȋtaſ ſuit
q[ui] dixit caipbaf: expedit uob[li]ſ ut
unuſ homo moriæ p[pi]p[lo] et non u
miſa gen[ſ]peat. S: ch[mi]s ista ȋtaſ non
ē imxpo. Et i[no]vo ap[li]s avo diſtinktionē
ȋtaſ eni que extra xp[mi]n ē se dicit
imxpo loqui uti[que]: S; et hoc quoque

dicē timonium michi phibente consci
encia inſp[ui] ſe[ō]: ſimilem michi habere ui
det[que] intelligerraam. Reddit e[n] timonium
um consciencia et ȋgenit[ur]; ſedim quoque in
ſupionib; idē ap[li]s ait. Testimonium red
dence et consciencia: et in[que] se imui cem
cognitionum accufationum aut etiam de
ſerdenaui. In illiſ g[ra] inqui[ur]b; cogitationes
ſue habent aliquato quoque accufent. et e[que]
ſcienția ad testimonium uenit: non pot
dicē: quoque p[ra]malif actib; in ſp[ui] ſe[ō] conscien
ta testimonium reddat. In ap[li]i ubi co
gitationo iam non h[er] quodque accufet. reſe
conſcientia inſp[ui] ſe[ō] timonium redont.
Vive t[em] magnitudo ȋne p[er]ſonuſ ap[li]ci: a
dei caritate non pot [se]parati. Quod loq[ui]
imxpo: loq[ui] quoque inconſciencia h[er] - ſp[ui]
ſe[ō] conane[tt]. Qui qu[em]o celi, qui chrom - g[ra]
ampliſſime iuratai celestium menſet ta
ampliſ ſedib; etiam p[oc]erunt cape ȋnita
tē: "Q[ui]m inquit diſticia e[m] michi magna et
conſinuus dolores corvi meo. Et to habeſ
ſticiam: eſto dolores capiſ de p[ra]dione-
ſi in tu[que] qui ſunt cognata ſedim car n[em].
Nun[que] eo u[que] ut op[ca]es anathema fiſ
ti axp[ō]: Et quod i[bi] p[ro]eſt ill[or]z ſaluſ. Li
ti aſalut[ee] ſeparerſi: et quoque ſaluab[li]ſ alii
of ſi ipſe yeaſ. Non inqui[ro] ita e[m] - h[er] ego vididi
ci amagistro et d[u]no meo: quia qui uult
ammā ſuam ſaluam facē. p[de]t eam: et q[ui]
p[de]diterit eam mu[n]uet e[m]. Q[ui]o g[ra] mi
tum ſi ap[li]s p[ti]i[b] ſinſ anathema fieri ue
lit[que] ſeiat e[m] qui erat inſorma dei

eximaniſſe ſe de ea ac ſuſeepſſe formam
ſerui et ſactum eēp nobilis maledictum:
Quo g̃mur um ſi cum diis p[er]ſerui male
dictum ſactus ſit ſeruſ p[er]ſiſb; anathema
ſiat: Hoc aut[em] arbitur quod et moſſes cui
peccasset p[pl]i's dicebat ao diu[n]. Q[ui]nco
ſi quidē remitt[ui] c[ui]l peccatum: remitt[ui].
S[in] aut[em] dele me de libro uiſe quē ſe p[er]ſi
ſu. Q[ui]o g̃. inferiorem uſi mo[ſ]i p[au]l[u]i
u[d]i: Ille ſe deler[ui] p[et]at de libro uiſe p[er]ſiſb;
ſui: p[au]l[u]i non debet optare anathema
eē p[er]ſiſb; ſui: S; forſtasse dicat aliquiſt. quia
mo[ſ]iſes hoc offerent: ſalutem p[pl]o meruit
impeci[re]. P[au]l[u]i ſi optat quidē: ſi; non est
audi[que]. Q[ui]o ſi offero[n]ā tibi magiſ p[au]l[u]i
auditum eē. quam mo[ſ]iſen: Omnes enim
ill[ui] qui p[er]mo[ſ]iſen exiciant ceciderunt in
delerto. P[oli]t[ui] e[que] qui c[it]am reppiſſionis
acceepunt: etiam nunc uacant[que] abea exules
et exconres. P[au]l[u]i ſi. audi quid dicat de il
label. H[olo] uos inqui[to] ignorare fir[mi]s múſte
riu[m] hoc: quia cecitas ex par[te] iſrabeli con
ragit: donec plenitudo genauiu[m] ſub inſi[nt]
ret: et ſic omniſ ſi[mi]l[es]aluiu[s] fieret. Videnſ
g̃ quia exaudiau[s] est p[au]l[u]i: Q[ui]a ſe ob
tat[ur] anathema salut[em] meruit p[er]ſiſb; Et w[ui]
mich[ui] u[mi]e[ur] illa omnia p[er]miſſe quo[u]
nulla u[ui] p[os]ſit a deu[m] caritace diuelli: ut c[ui]
ſe offer[et] anathema p[er]ſiſb; ſuiſ non lap[ſi]
euiſ paſſibiliu[m] iudices: ſi; ſic[ui]t ille qui in
ſeparabilis ap[atre] est p[na]c[am et im]mortalis
in mori[que] uenit et in inferno del[em]noit: ita
et iste imutando magiſtru[m] c[ui] ſeparari a

exp[er]i cartace non p[olit]ac[io] anathema ſi
at p[er]ſiſb; ſuiſ deuonone uaq[ui] non p[er]uari
catione. Q[uod] aut[em] cognati ſedim carnem
ſint paulo iſrabelice expositione non in
diget. Q[uo]z inquid a d[omi]no e[mi]no.
Adoptata et enim ſunt filijs iſi[mi]l'ado[mi]
cum dumderet exceſujs gent[ee] et ch[il]penter
ſtiloſ avoam ſedim num[ui]um ang[io]ys. Et ſac
ta e[mi] por[io] d[ui] tacob: ſumi culuſ heredica
tal euil iſi[mi]. I[sta] est ergo a d[omi]no filio[us]
g[ia]t. et testa[m]cum: et legiſ lato[mi]. De g[ia]
dat[que] legiſ lepe tam dictum est: ſicur et ip
ſe ap[li]s diē. Si enim quo[u] euacua[ē]p[er] g[ia]
est: hoc e[mi] u[mi]e[mi]t testamen[āt]i: mul[to]maq[ui]
quo[u] manet mg[ia] est: et angelijs ſei[mi]p
diaco[mi]. S; quo[u] d[ic]it testamen[āt]a et le
g[is] lato[mi] unum forſtasse di[que] uideat[que].
L[ex] enim que lata e[mi]: ip[la] etiam testamen[āt]
appellatur. S; ego h[ui]ne e[mi] diſtinctionem
puco: quo[u] legiſ lato quidē una fuerit:
et ſemel habita p[er]mo[ſ]iſen. T[est]a[m]ica fragi
ter sta[tuca] ſunt. Q[uoc]ies enim peccave
runt et abiſch[ui] ſunt: tociu[m] exheredau[m] in
den[ur]. Et cur i[m]p[ro]ta[que] reppiſi[que]
deus reuocau[t] et eos et in heredica ſue
poſſessionis addu[i]t: tociu[m] reparaſſe c[ui]
tamento et heredes eo[mi] ſe p[er]miſſe creden[ui]u[m]
est. a[que] obſequium et p[er]miſſiones. Obſequi[
la]c[ot]alia di[que] of[ici]a; P[er]miſiones que
p[ac]t[que]; ſaete ſunt: et ſpan[que] dan[ve] h[ui]s qui
p[er]ſidem filijs dicuntur ab[ia]he. C[er]uiu[m]
e[n] quod etiam ſedim carnē ex p[er]ſo g[ia]ne hoc
est. iſi[mi]taco fuerint: non ſolum patres: ſed

et xps. sicut pppham dicit. S. e illis: quia caro mea exipsiſt est. Car aut ueilliſ: Qua naat ille ibi in ruimam et refurctionem multo: Et quia ab illis quoque caro erat repudiatus est, et agenib: aquis, ignota bazur suscepait est. Sicut et p. duid diſe. Populiſ quem non cognout ſeruunt in. Ex ipſiſ e g. ex xps ſedim carnet: qui est ſup omnia d[omi]n benedictus in se la X p[er]m alio ſedim carnet e[rum] et alid ſedim ſp[er]tatur iam et inponb; huius ipſi[que] parab: designavit ubi dicit. Qui factus est ex ſemine d[omi]n ſedim carnet: qui deſi natuſ est filius dei inui tice ſedim ſp[er]tatur ſeſiſicationiſ: quod ſedim ſp[er]tatur ſeu in ſenatibus p[er]iudicibus. Quem igitur ſedim ſp[er]tatur ſi in filium dei dixit. Hinccedente doctrina orvine p[rae]ſicientib: ut p[er]cوعي: d[omi]n qui est ſup omnia negent ip[er]sum eſse p[er]nuntiat. Q[ui]miros quom[us] qui d[omi]n legent et quod idem ap[er]s in alijs d[ic]iet unuſ d[omi]n p[er]c quo omnia et iu[n]t d[omi]n ibidem xps p[er]c omnia: negent filiui det d[omi]n dehe p[er]ſuerit ne duos deoſ diſe. Udeanant. Et quid de hoc loco apti faci en in quo apte xps ſup omnia deuſ e[rum] p[er]ſeribie: S: non adu[n]t qui hec ius ſenacount. quod sicut d[omi]n ibidem x[er]p[er]m non ius unum e[rum] d[omi]n dixit ut ex hoc deus p[er]c d[omi]n non d[ic]etur. Ia et d[omi]n pacrem non ius dixit e[rum] unum d[omi]n ut d[omi]n filiul ſi credat: Na est ſeptura quę

dictat. Deinde q[ui]n d[omi]n ipſe est d[omi]n. Nuf au uereq: est deuſ: quia non est alid filio di uinmaſ miatum q[ui]n p[er]c. S: ipſiſ unu patni ſonat ſieut ſapiencia d[ic]it: p[ur]iſi ma est manatio filiul. Et g[ui]xps d[omi]n ſuper omnia. Quę omnia: Illaſine dubio quę et paulo a[n] d[ic]rimuſ ſup p[er]nepatui: et po cestates, et uirantes, et omne nom quod no mina[n]t non ſolum in hoc ſeto[d]; eciam in ſuſuro. Qui aut ſup omnes e[rum] ſup ſe nemi nem h[uius]c. Hon enim poſt pacrem est ipſe: ſed de patre. Doc aut idem ſapiencia det eciam de ſe[rum] ſp[er]t inſelligi d[ic]it ubi diſe. S[an]ps d[omi]n repleut orbein carum: et qui continet omnia ſeieniam h[uius]c. Sig[ur] filiul deuſ ſup omnes d[omi]n et s[an]ps ſe[rum] con ame omnia memoravit: d[omi]n p[ater] est et quo omnia evidenter ostenditur: autem c[it]utauſ et ſubam unam quę e[rum] p[er]oſa. Hon aut e[sc]avit ſulum dei. Jo enim os qui ſunt exiſt[ur] h[uius]c ſunt iſi lice et reliqua uſq; deputa[n]t in ſe[m]. Q[ui]n ſu p[er] di[ver]at quod p[er]iud; ſi uſt qui ſunt cognati ſedim carne: qui ſunt iſi l[og]care etiam anachema fieri: eo quod ip[er]so: e[rum] ut adoptions filio[d]que et legis lato: ec[p]miſſio: de hi[n]nunc diſe: quia ſulum dei n[ex]e[sc]avit, hoc e[rum] p[er]miſſio quę et iſ faci e[rum] non evanuit. Qui enim ueruſ fuerit iſi: non excar na li gene[n]t de abraham genul d[uc]ens. No enim qui filijs carniſ ſunt hijs et filijs dei ſunt: h[uius] qui ſedim reſp[er]miſſionem ſidei de abraham deſeendit ipſe etiam dei p[er]miſſa

consequantur. Etiam de genere etiam multa est. Non omnino fitur appellantur. Isti namque: dimidium undemno nominatum est. Sic et ipse Iacob dicta est. Vidi enim facie ad hoc eamque utidem. Et uta facit est anima mea. Ergo quæ uti dictam. Et uti dixit qui me uti dicta est. Et patrem: etur non poterit. Fleequlaque sem inut abraham omnino etam filius fuit. Hoc undelicet tam tunc designabatur in abraham. Cum et multos filios habent, ut apts filios carnis appellat. In solo ysaec qui erat repulsionis filius. Seminis sunt politas ponetur. Et nunc ergo qui sedim ysaec filius repulsionis sunt. Undecetero illius. P. quæ pmissione abraham meruit fuerit hereditaat accipere. Ipsi tamen deputi cur inomen. In ipsis hereditatis suæ fit: eis deelatatur. P. millionis enim ubi sunt et reliqua usq: odio habui. Post facta apts plequi. Quod licet repudiatur, ut: et tamen pmissiones dei quæ erga eos habite fuerant decidunt et fit illustrare sunt. Docetq: quod cum multa filius fuerint abrabæ. In solo ysaec fit facta est pmission. Non enim inquit qui filius carnis sunt hujus sunt fili der. Et contendit osten de quoniam ysaec non sit filius carnis. Si sit filius der. Et redit ad ea que de ipso inge nesci sæpta sunt. P. millionis inquit uerbum: hoc est. Do hoc temporis veniant: et erit fere filius. Non ergo inquit por dominem natum acutum carnis. Ysaec nascitatur:

quisque cum et abraham emozuo tam carpe habetur et unua fere est tam emozua sic suæ dictum est. Et puit autem eum qui dixit ad hoc temporis venientem et erit sicut fit. Oremus igitur non carnis. Et filius de domino igitur advenient et seminone nascitur. De cito inquit ratio non solum de ysaec, sed de Iacob recipiendae. 2. Ham et rebus inquit: non sedim carnis natumque oramè pateat parium. Cum eum eximo cœnum utribus ysaec geminorum conceperat. Non du partu edito neq: ullus achi: pue toz boni malis ut in homines habet. Et erga Iacob divina habebat. Et dixi quia nato fecerim minore: et ta. Iacob dileri: et aut odi habui. Cur autem hec na sunt: docet ut sedim electionem in quin ppositionem dei manet. Non ex opinio: et exuocante dictum est: hoc est non quid hujus carnis. Si qui fili derunt ipse deputi cur inomen. Sicut enim ut ex mulier filius carnis ysaec eligunt. Ad eum ad optem. In filio der. Et et exuobem, non ergo eligent Iacob qui ad optem. In filio der. Et sic uerim sit quod pmissiones di non infilius carnis. Et inder filius contineat. S: hæc omnia eos ex perfecte ut iustum p. bee apts. Quod ut et ysaec ab Iacob, qui in eis poterit electi. Sustineat ad eam, que in coram me politi quæsierant et ex opere carnis multa. Et mei uerunt: poterit utq: mihi ex eo quæ ad posticem quoq: carnis et sæculam. Pante. Et iubeat cum electione ex: non eum

pib, facta est expepſoio de et exuioecaria'
turbiuo, pumſiouni, gta non iuſiis eur
omſimplet, i. in filius de: hoc est qui ſimi
ſiuer ut ipſi exppolio de. elegant, et ao
dpmentam iuſiſo. Completur namque etat
imber illud quou tam ſup exponutmuſ: quia quos p[er]ſent illos et p[er]deſtinauere et quos p[er]deſtinauere illos et nuncuntur: etc. qui
uocant illos et iuſtificant: et quos ut
ſtifiedant illos et iuſtificant. Quæcunque
de juri ſermonib: ſup exponutmuſ eade
etiam ao p[er]ſentis, loci explanacionem ſa
ut adu[n]oq: iuſtificant: ne tamen eade
ſatuidum legenib: genemuiſ. Quidi g[ra]
dicemuiſ. Numquod miqutacal est apud
dum: Absit, et rehqua inſo: quiſtireſi
at. Legemem hec menimille acceat
conuenit, iuſticiauonib illus quin in
ſupionb: iuſtib. de apu[n]i ſermonib diſ
penſatione p[er]ſumutui ut tam quin regi
et euiſdam, domui que iuſi p[er]ſibui
ſi ingreſſib: egreſſib. et, diſtinet, et ex
uno in alio concludet uta iuſi eur ut iuſ
ingredienal inſita aut egredienti ap
pareant: ita eam pauiu[n]i diu[n]oſ ſe
cer[ata] pauiu[ulum] quidem ſubaptente iuio
non in plane apteep: pandehat. Domnq[u]
phib que ſupiui diverat de ſi ac et iacob
quod peſectione et expposito de iacque
aliquid opif boni maluie getſiſent et
diverit: u[n]l de illo ab hoc tempus uenit
et erit ſare iuſiui al de hoc iacob dile
xi. et au ut ovi habui: cum iuſp[er]enti

capitulo introdutifſet alij[ui]n p[er]ſonā ue
lut conſidicem ſiut et quethonem mo
uenſt et diſeet. Num quid unqutacal est
apud diu[n]i: S: non uolenat neq curren
at aluſerentat de est. Or ſi pharaonem
pp[er]ſa elegit ut in ipſo poſentam ſue ut
atacal oſtendet, et ſi ipſe eur iuſt miſere
t est quē uſt et induac: ut quo de homi
nib: inquit quicriu: et cur qui peccat
cui p[er]ac: cum talib de tmo quoq: ipſui
uolunta[rum] habeat: Hec g[ra] et aluſ ſimilia
cominouenit acq in biu[n]iſ ſe mp[er]ſi eu
biu[n]iſum pp[er]ſuiſ et in por[u]tuiu[m] ingeren
ti cum merepatione dignuſtine evelama
qonib occur re: et diſe. Ob homo cu qui es
qui conſe responveal deo: Quaſt diſeet.
Tu quiſ es qui te in auſt am regiſimmer
giſ et ma[n]ouſ cubiculi auſuſ et ſeere ta
penenſe: Iucreo g[ra] et noſ in talib: ſulpen
ſo pede tanq[ui]n in auſt regia poſtu paui
cater mone p[er]ſitencio ch[ar]eauui: ipſo
nobib apto pauiu magiſtro et duce hui
tatis facio. Igu[er] ex p[er]ſona conſidicencis
ſiut diſe ap[er]s numquod miqutacal ap[o]
di[n]i: de ſtaam iu[n]uijs respondiu abſiſ:
ut adu[n]ita ec[t]a que ex p[er]ſona conſi[n]
entib obicienda ſume ap[er] ſemp reſ
pondi in dea[ri] abſiſ. Iste g[ra] qui conſidenc
utat et mo[jo]ſi ac iuſi quib: dicit ad eui
diſ. Ouiſerebor eu miſerebor: et inām p
ſtado eu miſerebor. Quod ſi e inqutac
non g[ra] uolenat neq currenſe ſalus i:
euiſ eu miſere cur. Sinā et pharaonib in

quit d[ur]t. quia ad hoc ipsum et sultatam
ut ostendam inte unircem mea: et ut
annunciem non mei muniraſa a[n]t. ut
et ex hoc uideatur ostendi quia ſi ad hoc
electus e pharao. ut peum unirci dei om
nib; declarat: non ſint inſua potestat
quod pit: et aodit post omnia. Ergo ſi
cui uult misereur et qui[que] uult oboutat:
hoc est inquit quod aſſe[n]al cu qui conſt
dicil: quia ſine cauſa conquiri[que] et arguit
homines d[is]. Sienim ipſe qui[que] uult elug[
et qui[que] uult abict: uolumța illius q[ui]
reſſic p[ro]que omnia: Illud ſine dubio c[um]
radic[io] ita molit: quod inhomine non
ſit libertas arbitrii: nec habeat unuſquisq[ui]
sui potestat[em] aut ſalvet[em] aut peat. He
qui[b]; plenius quidem an obiſ meo[que]
libello u[que] de arbiti libertate differuntur pro
urib; lingta queq; diſcussa ſunt: que ad
inſtructionem lati ſup[que] ſuſſiciant. P[au]
cit[em] etiam nunc de h[is] que ibi dicta ſunt
āmonebimus. Quod d[ur]it non uolens ſne
q[ui] currens ſi, miseraus est de i[ta] accipit
ſic d[um] dict: inſalmo: inſi d[um] edifica[ur]
domu[m] in uanum labozauer: qui edifica
nt eam. H[uius] d[um] cultu diuereat: et rei[que]
uſq[ui] eam. In quo ostenoit non quia il[ui]
domum edifica[re] nichil agat et ocioſus ſic.
et i[ta] edificet d[um] i[que] ipſe quid[em] q[ui]t[em] e[m]
homine ſollicitudinis et labo[ris] expenato:
um: ſic aut ut obſtacl[is] omnib; amoat op[er]
puemnat ad effectum. Cum ph[ro] hoc docet:
quod homo quid[em] laborem impenat

et ſollicitudinem d[um] aut successi[ur] opti
runt et effectum: p[ro]mi uti[que] et religiōſi
est toto et nomini quod inſe e[mi] op[er]i ſi[n]am
d[oe]o magi[que] qui homini putare. S[ic] ut e[m]
pari[us] plantabat et appol[lig]abat d[um]
dare d[ur]t: m[ere]mi[t]i: et ad dicti[m] neq[ui]
plantat neq[ui] rigat est aliquo[que]
qui m[ere]ni[am] dat d[um] i[ta] g[ui] e[m] am
ſent[ia] loco pos[tu]mi[que] diſe[m] neq[ui]
cu[r]rit e[mi] aliquito: neq[ui] cu[m]t
effectum dat d[um]. Q[ui] enim uult et qui
cu[r]rit hoc uideatur e[mi] quod est i[m]e[que]
plantat: et e[m] qui rigat nichil e[mi] d[he]
ap[er]t. Non quo nichil agant: h[ui] quod ao
com[parationem] de i[m] m[ere]ni[m] dat opti
ut effectum illi nichil e[mi] ducant[ur]. S[ic]
hoc quod d[ur]t ad pharato[nem] quia ad hoc
ip[er]tum te sultatam ut ostendam inte un
c[ui]em mea: quale ſit uideamui. C[er]tui
est d[um] non ſolum ſcire unuſcu[n]i, ip[er]
ſicui[m] ac uolumțat: e[m] ip[er] ſcire. S[ci]en[t]ui
et p[no]ſcen[t]an[que] boni[ſ] dispensationem
tu[m]tus unuſcu[n]i, moti[que] et ip[po]ſuo u[m]
a[ve]a op[er] efficiendo que unuſcu[n]i; am
muſ a[ve] uolimata[que] el[eg]it: uelut ſi ubi[que]
dicamui pa[t] familiās ſi[qu]iſ ſit lapen[
et i[m]tus haben[que] multa ſeruit: u[m]ne
q[ui]ta fieri pot[er] ſaga et acēre concomitant
quo[que] ex h[ui]s animu[m] aptu[m] ſit ad u[er]ſo
lendum: et ip[er] ſoriri deputabit: e[m]muſ
uero ad onegociandum: e[m]muſ e[m]mu
teni[m] peconi[m]: e[m]muſ ut administri[m] ac
obſeruand[ia] cubici[m] ſui ap[er]mi[plurit]

ingentum et ita unum quæq; competet
tib: officijs utpote lapienſ mancipabie:
Verum q[ui]n non laeet eum ſiue paſſami
liat ſiue rey iſte ſit quod neceſſ est inſidii
rebellare ſubieſtoſ. et diſerpline iua cor
rumpe: et obhoc correptione ac ſubibus
indig[em]. Neceſſ e[rum] ut eliſat exommiſ;
apta et adhoc ingenia ſi qua iſta ſunt
auroenſ inſitata que ſuiſ qui[em] moa
bus ſeranur: emendatione t[em] delinq[ui]
ubus neceſſat iam conferant. Ponamur
gr[ui] patrem ſamiliaſ ſiſum u[er] reg[em] ui
diſſe tempuſ quo emendoari deuifſent
bis qui conſt[em] mores ac diſciplinā multa
cōmiserunt? et elegiſſe duriſſimū aliq[ui]
et h[uius] ſpiſi qui corripiend[us] ſunt mul
dirioſem. qui p[er]ſederib; ſuiſ iam n[on] ſit
digniſ emendatione ſ; mor[es] u[er] ſolens ſi
mati[que] e[ui] ad e[m] dataon[em] p[er]ſicem c[et]o[n]t
muti[n]en ſe[m] ad ilioſ qu[em] ſore e[ui] ſol
rigi curpi: et dict[em] ei quia adhoc ı[ps]um
te ſuſeitaui ut oſtendam i[m] ut utem
me[m] et ut annunciem no[m] me[n] m[ui]
ula ſtra. V[ive] enim quia non dixit ao
hoc ı[ps]um t[em] feci: alioquin adcondito
rem referri culpa uidētur: ſa[t] ad hoc
ı[ps]um t[em] ſuſeitaui: hoc e[ut] pa[n]ni
cui malia[m]am qua[t]t[em] infirem[us] et ſine de[m]
umore uidendo quaſiſt[em] et in alioſ irro
geari u[al]iſ ac ſi r[uc]duſa correption[em] et
i[m]ce ı[ps]um ad politicaſ exemplum ſa
moſiſi[m]m conferat[ur] inſi[t]us. Quodat[i]
di[c]em. gr[ui] cum u[er]t miſeret[em] et que u[er]t in

durat: exhiſtque in exodo ſepta ſunt iſide tur alſimie. Si enim dicit. Indurabo cor pharaoſ utane dimittat p[pl]in. Indura bat[que] a[n] cor pharao[n]ſ hoc in. Noluit d[um] meum ſubitam et plenā dare uindictā. Q[ui]s en[i] e[et] cons[ſumace] malicie. t[em] p[ac]ientu[m] ſuam d[em] nec i[ps]ſi faci[ut]e conſiſtoſ exculſerat: et i[que] p[ro]mo lemo[r]ib; a[n] etātā paula[m] am inguſe[n]ci[b]; me[n] ſubib; uac[que]. S[ic] quo d[em] gerebat p[ac]ientā. exhoc ille i[n]dura bac[que] ad cont[em]pāi maio[re] ſibi i[m] recondent: ta ut ad i[ps]ui d[i]ci conueniat illud quo ap[er]ſerib[ent] and i[n]ut[ia]ſa bonita[ſ] ei [con] quanima[t]aſ conueni[n]t: ignota[n]s q[ui] pa[c]ienta[m] de[m] t[em] ad peni[n]enta[que] ad diu[n]: Sed in turic[ata] a[n] tuā et cor i[ps]entu[m]s theſauri[que] t[em] p[ac]ili[m]ā in di[em] i[que] H[on] gr[ui] wu[t] d[em] diu[t]: ſi qui p[aci]en[ae] ob[em]pare noluerit m[oura[que]: Suſpiti[m] gr[ui] e[que] quo[d] d[i]ciſ ap[er]t[em] tu[m] qui aduſarib. Q[ui]d[em] gr[ui] ad h[ue] qu[er]i[t]e u[olum] t[at]a en[m] e[ui] qui refiſi[t]: Voluntati[que] qui dem de[m] c[er]a[m] e[que] quod nulluſ obſi[t]at: ſi, u[er] lunta[que] e[n]uſ t[ust]am rectam[que]; e[que] ſcere no[m] conuenit. Attendoe qui[d] di[c]. Ut boni en[i] aut mali ſimus ni[q]e u[olum]ta[que] ſ. Q[ui]a[n]t aut ad cu[m]modi ſuba[m] et bonuſ ad cu[m]modi g[am] deſtine[t]: u[olum]ta[que] de[m]. O homo tu[m] quiſ e[m] qui conſt[em] responſeaſ deo: Q[ui]m qui[d] di[c]. et reli[q]i uq[em]: ad contam[eli]am. Legi[m] et in euang[uo] qui p[ā]ne et infidelit[em] in qui rebant ad[ono] m[qua] potestat[ae] hec ſi e[et] que faciebat. et quiſ ei dediſſet potestat[ae] hanc: ne responſione qui[d]e dignos habiti[que] S[i]

militer quoq; et inſpenſa loco moſi unde
mul apſim et aduſſum inſolences quelqo
nes peea que respondit pponenſal contu
manam confuſſſe. Ait enim. O homo au
qſeſ q conſe respondeas deo: Hoc eſt enim
homo apud dīn: quod apud figulum lutu-
C. ſicut ſeruſ ſeq. ſi ſoſe indebit dīo ſie
ti debet alioquod opus quod et iationiſ a-
ualitatiſ plenum ſit. Ille aut opari nolens
ga que dīn ſubet diſeue meipat et reque
vere adhō ut quod hoc opus fieri ubes :
cui pdeſt. cui neceſſarum e: Contumacul g
que erit tam digna reſponſio? miſi ut dica
t ei eu qui eſ qui conſe respondeas dīo: ita
placet: ita dīo undee? Hon puco aut qo
ſi fidelis ſeruſ et prudens miroget uolen-
intellige et munari ſapieniam dīn: quod di
cat ei eu qui eſ. Semq: cum damhe l. pp. ha
uoluntae dīn deſi dafſet agnosſe, unde et
ui deſidiop appellatui e: non e ei dictu
ti qui eſ: ſi, miſſuſ e angſt qui eu de omi
b: dei diſpenſationib: et iudicis edocet.
Et noſ g ſi alioqu reſeta et reconoiti deſida
mul agnosſe: ſi deſidiop et non conſenionu
uri ſimſuſ: occuſeuſ induimis luci infers
der iudicia fidelit et humili reſquutamui.

P p[oe]a nam q; et d[ni]ſ dicebat ſerutamini
ſeptāſ. Scienſ hec non abhīſ qui malijſ ne
gotijſ occupati inſituoue ul auoiumt uel
legunt ſi, h[uius] qui recto et simplici corde in
gi labore conſanuſq; uigilijſ alaui ſeptāſ
duinas ſerutan[ē] apiri: erq[ui]b; me non
e[em] ego bene nomi. Siquiſ c[um] ſit qui ita q[ui]

rat inuenet. Verum et nos puirib; aoea
que habent inmamb; conſicam. ſumq[ui]
dic[it] fig[ui] e[ui] inquit qui ſe finxit et reliq[ui];
uiſq; av conſumeliam. Et apud herem
am pp[ha]m tale aliquio legim: ut ubet
adeo mariore in domu fig[ui]. et iud[em] eum
ſingent[em] utiq[em] uas [collaps]um demamb;
ſuis reſolligen ſurſum finxit illu[que] ſedim
uoluntae ſua. Et factus e[ui] inquit ſermo
d[ui]n av eum dicens. Hui[us] ego n[on] poſſum
ſace domu ſi[mi]l ſicut figulus iſte: de [ſapi-
en]ia dict[em]. Uaſa figuli p[bat] ſonu[que] et
homines iuſtos tempeſtatio. Habet g[ui] no
ſtri d[um] potestat[em] ſicut et figulus lu[n]i:
ut faciat e[ui]e maſſa uala ad honoſe. et
uala ad conſumeliam. Tibi g[ui] qui ſolent
t reſpondeſ deo: hec auſſiſſe ſufficiat.
Qui i[mi] opa ſapien[ae] dei in diſpenſatio
nib; euſ deſidat conaueri: auoiat in
alio loco de bi[ſ]p[ſi] p[auli] duinoy[que]
creoq[ui] conserui diſpucan[ee]. In domo aui
magna non ſunt inquit c[um] n[on] uſa au
rea et argen[ee]a: ſi, et h[ui]gnea et fidelia.
Et alia quid[em] ad honoſe: alia au[em] av con
ſumeliam. Si g[ui] q[ui]s emundaui[ut] ſemer
ip[ſ]tum abh[ui]ſ: erit uas ad honorem ſeſiſi
catum et uale d[io]n ad om[e] opu[em] bonu[
paracum. Aud[ui] p[auli] in bi[ſ] inqui[b];
non habuit p[er]u[m] conſe dicti: quo
in uasoq[ui] du[n]i ſit a[tes] apu[n]. Na i[mi] ubi
audito[rum] non erat dignuſ: ſi, conſid[em]
erat ſola fidelia uala c[om]emor[at] h[ui]
aui[em] et aurea d[ic]e e[ui] et argen[ee]a et h[ui]gna

et fietilia: etalia quidē eē adhonorem. alia autem conaimelam. Similiter et i memo
tantur racionē quare alia ad honore: alia autem adconaimelā tiant. ibi sultat. hie apuit.
Sienim quis emundavit ſemet iſplum
inquit abhīs ſine dubio peccat: ſoib: et
erit ual adhonore ſeritacti et uale chio.
ad omne opus boni paracti. Restat g
ut qui ſe non emundavit. nec ppemten
aui peccat maculā abluerit: ſic ual ad
conimelā. Quod et si auxerit maliciā et
conuic p[]duritiam māt et cor impenitent
omnino contempſerit: erit iam ſolit
ual conaimelie: et ual iſe. Ita g[]iato
nē q[]ui ibi indigne poscens: clauot.
hic digne deſiadanib: pandit p[]qua etuā
illu quo paulo a[n] de iacob et eſau p[]
poſuit apotil explana[t]. Ut enim iacob
eet ual adhonore ſeritacti et uale chio ao
omne opus bonum paracti: anma euiſ
emundavit ſemet iſplam. Et uidenſ ch[]
p[]utitacte euiſ: potestate euiſ habent ex
euem maſſa fae alio ual adhonorem
alio adconaimelam? iacob quiem
qui ut diximus emundavit ſemetiſp[]li:
ſecit ual adhonore. Et ſati i[] cui animā
n[]a putam nec ita ſimplice uoit exea
dem maſſa ſecit ual ad conaimelam.
Ut autem ſeit quoque p[]putitacte et ſimpli
citate animē iacob faciſ fuerit uas ad
honore. auti quale et digna ſe p[]tā ſimpli
citat[]i ſeſtimoniu p[]hibet: et erat inſt
iacob homo ſimplex. habitans domiti.

Idem ap[]l[s] dicit de eui. quia pul[]ſi in nascen
tur d[]e eui. iacob dilecti: eſau aui eoio ha
bui. Quod ſuolens d[]s ostende n[]a et no
tam facē potenda in ſuſtinet in multa pa
ciencia: et rei q[]u[]ſa: uocabunt fili dei
inui. S[]epe de incompoſi[]a: elocutionib:
ap[]li deſeetib: q[]; eai[]z comonimus: quo
et impſena loco mechilomni inueni. No eui
reddi[]t ad aliquo hoc quoque at in principio
capituli quoque ſi uolens d[]s: vii[]bi cauſa ut et
in alijs ip[]le d[]xit quoque ſi p[]rimitie ſe[] et ma
ſa. Nec nichil tale reddit: ſi, quaſi uag[]a e[]o
iunctionem istam reliquit. Qu[]e etuā ſinon
aſſuma[t]: lucidi[]or absq[]; ea dabi[t] inſlectus.
Vbi cauſa ut ita legamus. Iolens d[]s ostē
de n[]a et notā facē potenda ſua ſuſtinet in
multa paciencia uafa i[]re ap[]ta inpoionem:
ut notās facēt diuitaſ gl[]e ſue inuaſa miſe.
In quo hoc uide[t] inſtellig: quia v[n] ſuſi
net d[]s et pacient ſert incendulos [e] inſi
deles. notā faciet hominib: et pacientā
et potenda ſua. Pacientuā v[n] diu ſuſtinet:
ſi ſorce resſipſeāt et comitan[]e. Pocenatā
dum aliq[]n p[]nuit et flagitia n[]uſq[]; q[];
multa derelinquit. Et rurſi inuaſi in
ſericordie hoc e[] qui ſemetiſp[]oſ emundo
uerunt ab omni ſorve peccat: ex qua m[]ui
dui n[]e e[]a ſi uni[]di fuerit uica euiſ: notā
fae diuitaſ gl[]e ſue. Qu[]e uafa n[]i irrationabi
lia aliqua aut ſoruiu gi[]a: ſi, q[]ui n[]a ſup[]di
eui ſoroiib: ex purgaverant p[]pataut in gl[]a.
Quod autem ſubiung[]e. quos [e] uocavit noſ[]
eo ut ſi d[]xerſet ſeit not[] quos uocavit n[]o