hunt hominè s. Dura q[ui] p[er]tus
meant. Nec n[oe]nentia corpori o[x]e
tis multè seunt.

Om ego fater inq.
neq. iuris dicta ideo
nato[s]os tamingi humani cor[s]
lpem servent. in beluas tibi a[i]
rum qua[m] mi[n]. S[]quor a,
t[em] s[clerata]que me[m] bonor p[ro]
cie seuit. idip[m] etis lic[es] nobil[es].
Nec lioet inquit uti suemeti mo[
strab[us] loqu. S[]tui si idip[m] quod es

licere ardui: autatur magna ex
pre scelewator homin pena releue
tur. Et eni quod miredi!e auq
forte undat: infeliciaes eê nacê
est malos cui cupita pfeerit: qu
li ea que cupuit mpie nô potit.

Fam si mihi ê voluisset pua:
poanisse mihi us e. sime quo vo
nus? muke langueret e? Ita quos
cui sua singur mubia sit: tibi
a infortuno nacê est vigeant:
quos in Bras scebus uelle posse

pficere. Accedo inq. S. uti hoc in
fortino sicut cito. patindi se
leus possibili? deleri nehemt
excepto. Carbit inquitOCIq? ut
tu forfita uet: ut illi se estmet
necituros. Neq ei est aliquid i
ti brenbз nute metis. ita seru-
q[ui expectare longu? imorunt p[er
ti a[mi? p[utet. Quor mag[que
excella facior machina repx-
tino atq[ui mispato sepe fide delitu
tur. Quod quid ut mukie mod

statuit. Nam si nequamia miles
vos facit. inferior sit nunc est dum
tur HOR neq. Quos infelicissimos
eerit indicare: si non eorum malicia
saltem moris extrema finuit.
Eteni si de punitatis infortuno
iua 2cluit? inimicata liquet eis
mikia qua e2tat etna. Tui
ego mira quid inq. et 2cellu
difficile illatio 53 lyis eam que
plus 2cella fuit. immui aetere co
gnosco. Reste inquit estunas.

Sed qui sclusiom accedè durè pu
tat: equi est ut flim aliquid p
essille demet: u collatomè pò
mi non è efficace nunc sclusiòs
onidat. Alioqù sclusis procedat
n'plus est quod de illatione ceter
nà hæ quoque quod dica nò mi
nuri imdat: sed ex hys que sú
poo sùt: eque est nunc. Quidnà
inq: ifelitores inquit cè impus
supplicia luères quæ si eos nulla m
stare pena colereat. Neque id mic

moltor quod cunis ueniat in me
tem corugi ultione mores. et ad
mitti suppliati deduci ceteris quoque
exempli eê culpanda fugiendi.
Sed alio quod? inteliores eê im
plos arbitior impiitos. Tametli
nulla vo correctionis nulli respe
et heatur exempli. Et quis erit
m奎 pc. hos a mod? Et it. Bonos
mquit eê felices. malos vo mulos
nône sœllim? Ita est m奎. Si i
mêie cunispiaz boni aliquod

addatur: nòne felicior è eo cui pì
ac solitaria fine cui23 vomi ad
muttioè mukia è. Sic mò? iudic.
Quid si eid' nuko qui cito et
rat voms pòer ea quib's nuk est
malù aò. fiut ànexi: nòne mi
to melicior è: cur mfortium
vom peticpatòne relevat? Quid
m mò?. Huit i mipbi ci pùi
unt quid' vomi altquid ànexi.
penà ip. que vò iusti bo? è.
In q2 cum supplicio cairè: mett

ris. iquid altius mali ipse ipfuit,
quamqtatis nito malu cec
fessus es. Negur mo; uo possit.
Omulto igitur infelicres impbi
sunt justa impnse donati: quin
sta ultioe puita. Ss. pium iepos
nisti: impnitos uo elabi mi
qui eemai est. Ous mo; id
neget: Ss. ne illud quid ait quod
negabit: boni ced quod justi e;
2 quod justi est malu liqur.
Riidi tu ego. Isra quod 2li: sunt

eis que paulo aif & clusa fuit. Sed
quelo inq-te milla ne alarum
supplicia post defuncti morre ex
relinquis. Et mag' quid iquit.
Quor alia penali acerbitate a
nó pugnatoria clemencia excite
n puco. S3 nuc de hys differe,
siluïn no est. Id nò hacten egruïn?
ut que indigessi tibi indebat
malor p[ra]is. ca millá ee cogno
sceris. Quosip[ro]s quibare
ut indes miq[ro] impubit at fve ca

nem suppliciis. licencia qua cito
fimi p[ro]calans nec longa[que] disso[n]
In fellatio[e]que foret a duce[n]or. In
felicissima uio si eet et iua. Post h[]
mi[l]tiores e[que] impios multa ip[u]
mitate dimissos q[ui] multa plione
p[u]itios. Cui s[im]e 2115 e[que] ut t[u]de
mi[que] graviorib[us] suppliciis urge,
ant: ac impiuti e[que] erudit. T[u]s
ego. Cui tuas m[or]i v[oc]es et i[u]do: n[ot]
di, a uemus p[u]to. At si ad homi
vidiata revtar: quis i[le] e[que] au h[]

non perdenda nunc. If I have said, I have said it. Ne quidem tenebat affixet ad luce p[ro]priæ intat. attollens. Sumus quodamque fit: quærus intuisti non illud est ecat. Si enim non veni ordine h[uius] lores intuere affect? ut tincidunt. vel ip[s]utate sceleri: putat. quod est quod eterna lex sanguinat. meliorib[us] am[ur] formam et op[er]tate p[er]mihi delecte. te te ip[s]c

excellens

excellentioribz addidilti. Si studi
ii ad peiora deflexeris: ex' te ne q
stens ulterê: tute ipse in deiora
tuistli veluti si inalb3 sordidai
hunui celuiq3 respicias. cuic3 ex'
cellantibz ipa cinendi wê ne te
no iuc fiderib3 intelle indeans.
At milg? i? non respicit. Quid
igitur: hys ne accedam? quos
velius similes ec' infraui? Od
si quis amisse permit? insu ipz
ec' se huiisse obhuiscet' intuiz.

nich quod sì ad humanam perfectam deesse arbitiantur; num videlicet eadeque cœos putarem? Nam ne illud quidem acquecent: quod est uallidis domini utriusque fundament, intelicatores eorumque qui faciat, quæ patiatur iuriam. Delleque his ipse autem vives. Omnes inquit impuri mi supplexo dignus, negus? minimeque. Intelicatores uo est qui sunt impuri multiplicè liquet. Itaque. Qui huius

no digni sunt: intos eis mihi du
vitas. Conuerit inq. Si igitur aeg
tor ait resideres: et ne qui feci
an qui pugnallis iuris: suppli
mi incendii putares: nec inq
ambigo qui presso satis facerez
dolore facitis. Miseror igitur
tibi iuris illator q[ui] acceptor est
indecur. Conſeque inq huc i[am]
de meo et in dixi intentib[us] ut t[ur]
prando ſua pe n[am] miſos faciat:
appeat illaram autem iuris: non

accipientur inter se mukias.
Atque nunc ac ut continet facuit ora
tores. Physici qui gue quid a
cerbiisque possit sult: mukatòs in
dici excitaere continet ac mag
admittentibus justos mukano
detraxit. quos non ab mitis
bis a plicis mukantibus acui
satorib: ad medium melici et
gros ad mediai duar oporlat
ut culpe morbos supplicio rese
cantant. Quo pacto defensor opa

ut tota fregeret, nel si podelle hoibz
mallis. In accusatoribus hithim in
tetur. Ipi qui imipbi si eis aqua
rimula iutur, relicta fas cec alpi
re. iucioni qui fordes penar cuci
atibz se depositos indent com
pensatòne adipiscende pbitatis.
nº Ios cruicatus eê diceret. duci
sorui qui opem repudiaret. Ac se to
tos accuseroribz indicabz qui per
mitrent. Ono fit ut apud sapi
entes nullus præus locus odio veli

quatur. Nam bonos quis nifi
stultissimque odenit. malos vero
odisse vone carent. Nam si uta
corpii langor ita uiculitas quod
est quasi morbus aiorum: cum
egos corpe mume dignos odio.
fur potius nukatOE uotiscennis.
nultog non insecqdi fs nule
vandi fuit. quorum mites onm
langore atrioe/urgs impبات.

Q
vidi tantos niuat
excitare motus: Et

apria fatum sollicitare manu.
Si morte petis: quamquam ipa Spö
te sua volucres nec remoratur
equos. Quos expens leo tigris ur
s apxer Dente petuit. uo se tibi en
se petuit. An dixtat qo dillident
qs mores. Imiistas acies et feru
bella monet. Altemis qo voluit
pue telis. Non est iusta satis se
iucie ro. Vis aptam iutis vi
cem referre. Dulige iure bonos
et mukelte malis.

Ne ego iudeo miq'que
nit uel felicatas.nel
miseria in ipsis pboru et unpro
loru nint 2stituta.S3 ut iac ipa
fortuna pt'an nonuchit vomi
mali ue ine6 ppendo.Neg3 eni
sapienai quisc6 exul mops
ignomno6 qu5 ee malit poci? q6
pollens opib3 honore reniendus
poten? uahd? in sua pmanes
urte flozere.Sic eni damus te
stnaus q3 sapie tractatur officui.

cai in acte grètes pp'os regrèui quo
dam mo britudo tinsfùid: Cu p
et am lauer lex acta quz legallui toz
menta penar pinaolis poans a
ubz pp quos et ztituta sitt dele
ant. Curyt i nſa nce mutent:
supptiaa vonos pimat: pina uq
mali impiant: uelennct'admi
wz. Que qu tam multe etiuliòs
w'ndeatur: ex te ſare deli dero.
Com emi muraer ſi milci oia
fortuntis caſibz ardeire. Auic ſtu,