Helmadus ait.

Emestenes aiz aristodiuiz Actože fa
bulaz itrogauffz quantiz mezcedis
ut ageret accepußs et respondisſz ta
lentuz at ego ait demostenes ph's
accepi ut tacezem. In cauſi dicor ligua dandifi
ta est, iuſi ea duz dia solet finibus argenteis
uincias Apud aduccatos igitur et ipuz filêtiuz
venale est Symacus i li eplaſ. Pro optimis
ruizis quiſz i terueit illoz uideuiz iniare comod
q[ui] ſuum cotnedare uideuiz Expuerbio ſapieſ
ſaceret ſiacus qui judicium fugit

De Ambitione. Acta ait.

d. Ambition. Acta.

Ambitio est in ordinatus appetitus h[uius] no[rum] terem in dignitatis aut am[ur] lituidine ſulgentium. Qui plus queat, ce q[ui] licet minus ezit q[ui] est. Socrates Stulti[us] est ut impare quis uelit aui ipe ſibi iperare in possit. Si est in eplaſ ad lucilluſ, lxxiiij. Ambitioſis n[ot] in uo[rum] induz est m[ilit]as post se uide reſ q[ui] graue al iquem ante se Sydnomus i epari li u[er] Quidaz iuſ fas q[ui] ſe ſuperc[ass] i beatituidine ſumaz potestat[em]e putant. Ix ip[ro] ſatius miſi ſores / quod paſſi telligunt et se i quietiffimo famulatu[rum] ſbiacere / na ſint hominibus reges / ita regibus domanenti desideria dominantur. Expuerbio ſapienti Vis honorez he do i mpuiz magni[us] impa tibi Valerius Hulla e tuta hui[us] litas que dulcedine glorie n[ot] tangatur. Quinque

Tulibn ait.

N. De primis sacis Amicacam nisi in bonis
cé non posse dispes mores disparia st-
udia secuntur quos diffimitudo di-
ssotat amicatas nec ob ullà alia cæz boni et in probi
bonis amici eê no post nisi qua tanta eî teos quata
maxima potest eê studiorum distantia. Intalibus aute
scabitas Amicitie firmari potr qui benivolentia ui-
eti. Prinuæ acpiditatibus quibus ceteri seruunt-
Impantq. Deinde equitate et justitia gaudent. Oui
q[ui] alt p[ro]alto sufficit nec quicq[ui] rectus et honestu
alt ab alto petit ni solus colunt se in terse et diligit
siz et tollit uerecundiam. P[ro]nitius qu[ia] his error est
qui estimant libidinuæ p[er]catores qu[ia] omnino amicac[ia]
pareze licentia. Vortutus eis amicæ ad iutreix an[am]
data est. no viaq[ui] comes / ut q[ui]n soliataria no pox
uirtus adæa q[ui] ſuma ſunt p[er]veire quinta et sotiata cu
alta p[er]veiret.

Tulius de officiis libro. j.

De fomentis Amicitie.

R. Ita uirtus q[ui] co[n]siq[ui]na ſimones exs[itu]
tiones Interduz et ob uirgato[rum] maxime
i amicis ugent. Est q[ui] illa iocandima
amicæ qua similitudo iugavit. Et in libro de i
ctatia. Firmamentum stabilitatis et Costantie qua in
Amicæ que[rit] est fides. H[ui]s qui ſupiores ſt ſibi
ctere se debent i amicæ. Et sic quodam n[om]no in ſeruoc[ia]
exfolle[bat] ex proobio ſapiens. Ita Amicam habet
q[ui] ad huc inimiam fieri posse putes. Ab alio temp
i capiat discentio / ate uod recoversio amico[s] pa
p[er]tati succurrere in mo occurrere. Nota tibi ben

Nespondit. Immo quid in tua prodest, si pp te aliquid
i honeste facturus fum. Jeronimus 5 Rufinus.

De concordia Amicorum.

P
ictorica fuit hec Amicorum oïa eê gîa
et amicum se ipúz eê altus Boeotus
i libro v potio cor par i se octimet púm
mun Amicicia ut nolit habere solita
rias cogitationes. Ham qu'd honeste quisque cogitat &
nulli pronti quæ ei què diliget confitetur Seneca
ad lucillum. tam au dacter cum amico loquè què tecùz
et tu quidem ita uide ut sibi nò mictas nisi quod
mictè i munco tuo possit. Salustius i catenario
Idem velle et idem velle uera est amiatia nostra t
Quidius huius tibi. Hujusmodi corporibus metibus vobis
erat.

De Amiis fortunè. Ouro in siniis.

A
mior diu iuruz palee st' eircia grana. Vis
amicum expirii Calamito sus eſto. Or
tilianus. Nefas an diligat au epei
menta non habet nisi felicatas Seneca ad lucillz
Qui putilitatis cæz affuntus fueriz ta diu mane
bit qu[em] diu utilis eut. Ac res florentes amicorum
turba cercundit. eircia aute au[rum]os solitudo vidna
est. Et inde amici fugit ubi probantur. nego nia ac
est. Ita nò amiatia que ad comoduz repitur. Qui
neu ego nò paucas odà munitus amicis. Dùs flà
vontis aura seà dameis. Dulg Amicioras uti
litate probat. Idem i libro tristui. Oux duo trees

ille qui imatur fallendus est ut abeat nec aliquo accep
it snaat Archefila aiunt amigo pauperi et pauptatez
suaz diffimulanti & zaro i simis / Turpissimi est in
datis sfrerare & prouerbum sapientis . Pulcherrim
um e oïa presture et non exigere . De non ptra
endo beneficio ul negando . Capp fecundus
- Seneca Ait.

O multos expimur i statos / Plures facimus
quia alias graves exprobatores exactores
q[ui] sumus / alias leues / et quos paulo post t
muneris peniteat / Quis eis nuzi ostentus sunt aut
leuit rogari / aut semel . Quis no cuz aliquando afe peti
suspiciatus est . frontem obdussit . Oultum auertit et
statim occupationes simulauit / Imo logius ferroiby
et de industria ceituz no iucientibus occupationes pere
di aſhilit / et varrys artibus petentes elusit . Angst
ee / quisq[ui] ad euz p[os]t / qui beneficiuz aut ſup[er] abicit aut
fratus i[ps]edit / aut fatigatus et ut molestia czere dedi
Qui uti[que] tarde fecit diu noluit & dem i gratuz bene
ficium est qu[ia] diu i[nt]manus dantio helit . Gratuſſis
ui[que] nulla res cariis costat q[ui] que precab[us] empta est .
oMolestum eis uerbuz est et honerolum temisſo q[ui] multu
dicenduz . Rogo equiore a[no] quid[am] ferunt s[pe]z suâ p[adi]
q[ui] trahi . Quæadmoduz accerbiffima crudelitas est / q[ui] pe
nam trahit et unne gen[itus] e[nt]o occidere / q[ui] tormêtum
ultimum finem ſui ſeaim affert . Ita maioris gratie
est munus q[ui] minus diu p[er]pendit . Ab antigone rege
Cinque pe[ast] talentum . Respondit Antigonite p[h]os et i
t[em] Cinit pe[ter]e debet / repulsus pe[ast] denarium . R[od]it
minus eſſe q[ui] regem deceret dave / Turpiffima certe.

Hs
Ia

et uncere ſiem ci aliquod miſſuz eſt ſibi munifnu
luz ſubito et tempeſtue reſtunt et miſch ſe habere
testantur Reiaentis ſignum eſt protenus aliuſ in
incem mictere et munus munere evpugiare / Qui
nimis ato ſoluei capit iut deſt / et qui iut deſt
ille iſgratus eſt ſierni epla. lxxxi. diro ſapienti no
tum eſt quanta res q[ui] taxanda ſit et oſi ſeui eſa
minavit. vz quantum accepit quando quomodo/
ubi et quicheadmodum vone Methodoruzs ait. Jolu
ſapientem referre gratiam ſare Ingratus e qui ſeneſi
cum v. reddit ſine uſura. Sepe q[ui] datiz exiguiz eſt
ex eo q[ui] ſequitur magnum. Daro i ſma. Pulcetum
audem oſi fenore data reddi. Ex puerzio ſapientis
ſtraus eſt accaperre q[ui] no posſis reddere. Nami ſeneſi
um accepere mil aliuſ nifi propriam uendere liběta
tem. Seneca i epliſ Torquet i gratus ſe et maecut
Odit que accepit eoq[ui] redditurus eſt / gratus uo illa
9tendit quibus leſus eſt nec uertit oſi i per nec
queat cui calum imputet ad fortunaz poti reſert
et quicquid accidit benignè i tpretando leuat / non
offense potius q[ui] ſeneſiua aio redacta ſuit et qua
tum potest i uiruzſ memoria obliuſi tantum
ſe magit detinet nec mutat auiſ auersus bene-
merita. vone ex puerzio ſapientis. Ingratus
Vonuſ miſiſ oibus nocet. Malignos fieri māxie
decent i grati. Reuera ſeneſiuncſ memoria fragilis
eſt i uirie uero tenax.

De Voni naturali appetiti Capitidi sexti.

Boetius & isolatione libro secundo.

Oris cura mortaliium, ±m in campicuiu, sti
diorum labor exerçet. Diuſo quidem cille
procedit ſi ad unum tim beatiu dimensioni fin-
em nititur pezuicire, quo quis nichil utinam defidera
ee queat. Est eis cinta iſe lona continens liquet igitur,
ec beatiu dimensionem ſtatum ouiz bonorum egratione p-
fectum quam ut dixere mortales emes diuſo tra-
mite adipisa conantur. Est eis homin mentibus +
Sueri boni naturalitati ſi tu cupiditas ſi ad falsa deui
error abducat. Aristotiles libro. i. ois ars oïs quod
eritina similis aut et opatio boni alienti? in eis opata ee
indetur. Isteque optime quidem enupiant quoniam est ut
illud quod oia appetunt et ois cognitio exotrazio boni
aliquod exoctat.

Actus.

De Castitate Capituli.

Isteas est fortius ſe ratiois Jugo refrenas
i petus libidinis ut limites nungy post
no excedat. Item Castitas post cœmيتas t-
utioz. caucalium furias nuda et honesta toti cor
pois hitudo. Fidimus ad Alexandrum. Nos brag-
manq. mebra libidini ad debititandus mebra no tra
dimus ad naubitum nos libicos no ammonet ſi plis
amor. Fœxtus pittagoricus ifmis. Adulter e in ſua
uſſorem amor ardentior. Item ait ibidem. Fulvesta
tem arbitriy pmisit Deus hoibus ut puro et ſine pœ-
cato uidentes ſimiles fiant deo. Et templuz dei est-
mens pura et alitare optimum. Est ei cor mundiz
Viz castus et ſine paccato potestatem accepit adeo ce
filius dei. Valerius maximus libro. ii. Orridu
ſuplici galli maritale ſapicium qui uſſore dimi

concordia et pace caperunt. 1. quod statim aperto capite fons uezstatim cognovit. 1. quod statim lec eis inquid tibi i ees tibi p[ro]finit odolens quibus formam edicta aotes. his decoris ista p[ro]para. His esto specioſa. Vtior tu? inspectus irritatione ſupuacua i ſuspitione hakeatur necesse est. Ouidius ſine titu lo libro. uj. ſi qua metu de p[ro]to casta est eade[m]a casta est. Que qua no niſi liceat non ſn[]c it illa ſn[]c it. Ut bene ſeruetur i[ta] corp[ora] adulta mens. Nec auſtodiri ni ue lit r[um]a p[ro]t. Nec mentem ſuare p[ro]tes i[z] o[na] clauas. Oibus exclusis itus ad ulter[am] eit.

## Actor ait.

De concordia et pace cap[er]t.

Omnizia è ait[que] i. distinta et unica, h[]plexa p[ro]eit ait[que] i. ſono concordant[ur] ordinata atranquillitas. O[rum] i. ſmijs. Alunt ait[que] concordiam mores ad cohitanciuz a[ui]os forare. I[ste]n[]t in libro demoribus. Pacem h[]eto c[]ui h[]nibus cum vitij[us] bellum i[fulgenti]n. Sapientes uiri maiores et i[ui]tij[us] q[ui]s immiscas p[ug]nam gerunt. I[D]id[us] adale sandruz. Nos bella non gerimus ſi pace moribus non uribus ſi firmam. S[]o[a] fortuna est auſijs q[ui]s ſe p[ug]nam et ſepe u[n]icam? Lulius i. philippica. uj. Non men certe p[ar]is Dulce est. E[pi]pa res ſalutaris nec è alioq[ui] tranquilla libertas. I[D]roſper Morib[us] ſat[as] pulcra è concordia p[ar]is. Lulius de officijs bellum ita ſuſſi]pature ut nichil alioq[ui] p[ar]a queſita indeat[ur]. I[S]alutius Concordia par[is]que res c[]roſtunt. I[d]uſtoriaz maxime dilabuntur. I[P]rudenti? p[ar]is plen[ur]i utriusque opus. p[ar]ax ſu[m]a laboruz. p[ar]ax bell[us] exacti p[ro]tus. P[ro]tium ex peric[ui] nil p[la]cidium è fine pace deo.

nec minus ad azzam ài cappis offere probat Ornatius in
cie ueiam pàurè gessit Cato Ira odium generat
concordia nuteit amorem De Cognitione suy
ul' ignorantia . Macrobius de sonno sti
pionis libro primo .

Et celo ut ait quidam descendit nothis eliis
n. sato te púz nà et de delphici uox hæ fè
itur oraculi 9ulentis ad beati diuem quo
vitunere puenitur Sic eis àia iuritutes p[as] 9sfrà
nobilitatis i duitur quibus post corpus enecta et b-
nde descederat reportatuz Seneca epla 6. Ceci duce
querunt / nos aut sime duce cnamus et io difficult
ad sanitatem perueimus qu nos egrotire nesamus
Maximianus non i tellecti nulla est aizatio morbi
Boetius de consolacione . Si opam medicantis expe-
ctas oportet ut uninus de tegnis Plautinius nul
lus suam or aie è cibus qu cognitio ueritatis i grato
autez sui cè pravitatis .

De Constantia . Acta ait.

Onstantia est ai firma stabilitas i propoito
pseucans Luius de officiis fortis ai et
costantis est no pertubazi i rebus asperis
nec tunultuâte de gradu deaci sz psenti ano i nfilio uti
nec aratione discedere Oratiis i libro armorum
Equa i rebus arduis mentio suare metem . Justum
et tenacem iuruz non cuium ardent prana iuteium
no multus istantis tirandi mente querit solida Boe
Qui cecidit stabili non erat ille gradu . Tognanti
Est adoplendum justa desideria labor tu qui notes.

moneo ne istid tīn de duntus existimes dictum
quoque trāstuleris idem poterit. Si quis senē facit
et i plerē uitam non annis adiacendim è sī cupiditati
bus detraxendī. De credulitate cap". 12".

Actor ait.

Redulitas è aì leuitas sive finalitas qua
cito et absque rois examinatione aliquis
mō cē de audita. Seneca i. e. de iutiti
bus. Prudentis proprium est exanimare ofilia et
non cito facti credulitate ad fālisa pro nobis. Iste ait
nemo quicquid facie credat/quo cedito dolendū sit. Et
proverbo diffimi lemm oportet se aures ad crimina
Seneca ad lucillu. Utinque uitium est et oibus credet
et nulli sī altus diffiz honestius uicium altus tutius

Ouidius i. e. plerat. Tarda solz magis rebus iſe fides
Proſperi i. e. epigramate no pateant factis ſmōibam. aures
Que nescire uimat/credere non liceat

De Cruelitate·cap". 13". Actor ait.

Rudelitas est aì effi tenati exaurſus ad ſemi
enduz i. aliquem prie quod ad effi ndendu ei ſam
guinez. Dem ait. Iſe et odíj proprium est crudelitatis exercere
ueſè è φιλοδοτικά non ſemp exodio
praedit. ſi pleruq est et exaliaui rey cupiditate uil ſeue
zitate judicu. Daletus maximus li. ἀ crudelitatis t.
orridus est habitus/truculenta ſpès. Violent. ſpùs et
uox terribilis. Idem Ambal tam crudelis exenti ut
i. flumine gollo de corporibus romais ponte facto exè
cituz tradue. Idem ait. Trami Sinele Diomisiij cui oes
Sirausam i. e. tituz octaret quod aulte ſenectuti ſeina

sola cotidie matutino tempore deos orabat ut i columnis
ac suprestes eet p[ro]dictus dionisius tirandus / Q[d]a audiens
Dionisius admiratus i t[ro]gauit causam at illa puella i
quid cui e[que] et gravem tirandum habere careze eo a[i]pi
ebam. Successit p[er]ior / et illo et cui careze cuperez t[em]i
uiz i portuniorem te cetis h[e] c[ep]imus / timens e[go] det
riorem tibi succedere / capud meum pro tua salute de
uoneo. Tam f[u]cetam audientiam punire diuinius
erubuit [con] f[ra]p[ro]ubio sapientis. Multus timere dz
qu[em] multi t[im]ent o[m]inus aut q[ui]s [s]uus est d[omi]nus qui h[uius] timet / N[ui]que s[ce]lus s[ce]lere iudicand[ui] est [con] sen[ti]e
Obi remeduiz est mori s[ce]lus est occidere [con] j[act]antiuus
Qui h[ui]ez qu[ui]n[s] obs[ce]lera d[and]atum i conspectu suo iu
gulazi pro uoluntate op[er]tat o[mi]nentiá ſua pollu[i]t / ta[que]
h[omic]idijs q[ui]d fit occulte s[ſ]pectator et p[ti]ceps fiat [con] Ora
tiuis / nemo adeo ferus è qui n[ot] mites[ce] p[os]ſit [con] l[ui]i
qui ſiut horridus p[rim]us q[ui] protulit enſes. Quatu
ferus et uere ferreus i[pe] ſiut [con] Oui[d]i de arte amadi
Hec e[ui] lex est equior nulla est q[ui] necis artifices arte p[re]
sua [con] Clau[n]ius i maiori qui ſruitur p[ena] ferus è le
gumq[ui] iudetur. Vindictam p[ſt]are ſibi ai uſſera ſelle
de qua matia reſpice i capitulo de ſeuſeritate

De detractione Cap. 14. Acta alt.

Extractio alt[ius] gl[ue] minuende morant[ur] ad alt[us]
delato [con] S[u]ſuzatio est occulti et vit[us]
sa locatio p[er] qua odioſe u[l]aduatio[s] ſibi
lo quodam. alt[us] i oduij alt[us] exercitat[ur] [con] A[b]roſijs d[er]
etatores ſiut qui ali[en]a bona negunt [con] V[ale]riijs
[con] l[ui]x. Nulla t[ur]a moleſta felicitas est q[ui] malignitati
decens iutare p[os]ſit [con] P[er]liujs q[ui] salut[i]n[us]. Sepe

TULIUS I RECTORICA PRIMA.

Ognitas est alitu? honesta et culta et honore
tigna et uereanda autoritas Boeti"no aut
inertibus ex dignitate sì ex iustiute dignitati?mnon
accedat Galerius i. li. 3. De foze est quos dignitate p[os]tes
ab his iustiute supari Beneca ab lucullum epla quæta.
habemus autoritatem seniz sì iuria puerозъ. S[ic]a aut
Equum emptare solui iubes / utatiz / deimenta destruere
Neque corporis iuria hæent h[oc]ezi uò i uoluti extimas
Quid de aliis loquor. si prendere te ius. Pone pacemam
Pone domiz pone dignitatem / et tu te ius considere.

De duimitis. cap[itus]. v[舉].

TULIUS I RECTORICA YI.

Juitie vortutis preiſſ office ſunt Orati i. li. epla[ps]
offorem cu dote ſidem et gerus et forma regi-
na pecunia donat Dei[nus] aut Q[ui]nquis
h[it] nummos ſecura naugat aura. ſortuna q[ui] ſuo teperat
arbitrio. Carmina c[or]poit d[ia]mat getepat om[us]. Et
pagit ca[bi]s cauſab fit q[ui] cato ne p[ai]or. Parua loquor q[ui]
uis nummos prelentibus op[er]a. Cueat et clauſum po-
ſſidet arca iouem Marcalis coq[ui]s. Quas zederis ſolac
semper habebis op[er]a. Galerius [ma]xim[us] li. vi. Ca-
dua n[im]ium et flagilla p[ue]zibbus q[ui] oſentanea trepi-
dis ſiut iſta que iides et op[er]a humane uocantur Aſſi-
et afflumunt eiz ſbito repente dilabuntur. nullo iu[m]
nulla i p[er]ſona ſtabilibus i[n]sta radicibus oſiſtunt s[ui]
i certiffimo ſi[mi]tui fortune h[ue] et illuc ac[ta] quos i[mi]l-
me extulerunt i prouſo recarſu deſtitutos. p[ra]ſi[mi]
gaudiz cau[bi]s abſi[bi]liter i[m]ergunt S[ic]. ad lucullum
Q[ui] contento[ſ]imo cauſi[que] ac turpilſimo p[ot]e
um non est. op[er]a aut et lenomi et lenomi et laniste

Otignut ergo lona nò sunt. Littero in oratione pò
mo sna. Caduca sunt hæc et molha nò iuritutis et iğeïy
ſz fortune et tempozmuneza. quoſz nò tâ faciultas 7
copia extendenda eſt, q[ui] inendo roe et iimitâda patièna
Aristotiles. Contraq[ui] minimo i[dig]e qui habûdantiaz
ſua nature necessitate nò ambitus necessitate metianti[que]
De Incomodis dimitarum. Primus
in Auluzia ita diat.

P[ro]funeia reſz atq[ui] soliuiomuz ça et capu[n]d
Algellius. Vez[que] eſt q[ui] opſuato reſz uſu ſapi
entes uiri diſſerunt Multis egere qui multa
h[uius] Magnaz q[ui] i[digentiaz]a n[asc]a n[ot]o ex magna i[op]ia ſz
ex copia magna. Quisquis igitur multa h[uius] cauere ac
proſpice[er] uelit ne quid egeat ne quid deſimit i[apt]ura 7
opus eſt non qu est et min[ui] habend[us] eſt ut min[ui] de
ſit Boctius. O angustas i[op]es q[ui] dimiti as quas n[ot]
he[que] totas pl[iz]ibus liet et ad qu[ue]lib[us] fine cetero[que] paup[ta]
te non uemunt fugare i[digentia] copia querimus ac
nobis h[uius] in[traru]m z[ed]it Quispe pl[iz]ibus aminiculis
opus eſt. Vez[que] eſt illud p[er]miſis i[digere] q[ui] p[er]miſa poſſidet
S[ec]t i[que] deminoribus. ſan[ti]us eſt paup[ia] i[tent]u[m] effugere
q[ui] dimiti i[n]idiam. Boctius Op[er]a[que] opus moratu[m]uz
beatitudo qua c[ui] adectus fueris ſea[que] deſiſis. Ho[que]
tes felicibus ſemp[que] ſub iep[ta] aueſis dand[ui]q[ui] miſi ex ab
undantia raro ueit. Heu[que] ait Quid ſiut diu[i]tio/a uia
ri p[er]u[n]dus curar[que] minis te uerecûda delectatio iſatabilis
i[n]idia ob excelſum i[n]ſa c[o]p[ia]. Oratiu[m]i i[que] epl[ar]que Imp
at aut ſiut colla[ta] p[er]funeia curq[ui] stultitiaz p[ac]aunti[que] i[op]es
p[er]menalis li[x]que pl[iz]es minima i[no]ſtza p[er]funeia cara[ſta]
tingulat. C[ata]bit una[n]us corâ latrone uator[em]. P[au]ca liet

De fortitudine. Ait Aristotiles. l. 1. 2.
multum notabiliter in themoligiarum.

Oritudo est medietas circa timores et ancla. Tuli us ait fortitudo è considerata p[ro] itulo[rum] sib [sub]cep[to] labor[ur] qu[em] p[ro]pe ssio. N[am] est fortitudo est reza. magnaz et humilu[n]z o[tentio] labor[ur]is qu[em] r[oe] p[re]pe ssio. N[am] i[ph]ilippica. Maior[ur]s qu[em] s[ui] ly est p[ui]dere nequid triste accidat. S[ui] ait non minois fortit ferre si euenerit. L[actanti]us ait Timidi et i[que]bilis est ait ait dolorem metuere aut egesset aut mortem. Que oia quinquis n[ò] exorruit forti[ss]imus Judicat[ur] qui ait d[n]ui metuit illa oia non metuit. C[ass]idorus - Latet s[ib] o[tio] laudabilis fortitudo et d[ui] se probandi non h[it] s[pati]u[n]z occulta è l[ux]e tota mei[tor]us.

De fortuna. Bocti us. Ait.

Quantas reza lubrica uerfat fortuna uices
omit in fontes ac puerſi resident celfo/mores
[folio] ſa[n]p calcant/ latet of[ca]tus o[d]ita.u[n]tus clara tenebris
[D]e ait Ego plus h[ui]b[us] reor a[i] ſam q[ui]s[pro]ſpera prodeſſe fortu[n]az
[S]prouerbio.
[ſa[n]]p fortuna uicta est/que cu[pi]ſpender frangitur for[t]inaz cit[u]n reſi[es] q[ui] retineas male itaq[ui]s geritur qui[que] quid ſb[us] fortune fide geritur
[T]uli us ait ſola u[i]r[9] i[n] ſua potestate est/oia p[t]e a[ſ]b[us] ſb[us] fortune ſb[ie]p[ta] ſut diu[n]ione. Errant a[ui]t qui i[pro]ſperi[us] rebus/om[n]s i[pe]tus fortune fugiſſe putant. ſapient aut[em] cogit[i]ant qui in temp[or]ibus ſecu[n]diſ auersus cau[n]s formidant
[W]aleziu[s] l[io]v[is]. Q[ha]na uic[em] è i[s]olencie nazietas o[d]ito[u]s humane
[S]e[n] de n[am]lib[u]tio[u]s N[es]a[t] fortuna quiſſe

De honesto .
Aristotiles .

Dia autem honesta concordant,
rori Quintilianorum de oratoria i
stitutoe libro primo. Hic et pote
est placere quod non decet Seneca
ad luculum: oine aut honestui uoluntazui est
non eis potu honestui eee quod non est libet. Sin
us in lito eplazet quozirs mens honesta est ibentilis fœo
ne est. Tulus de officiis libro ist. et alii quod honestiz
ex quibus diamus pse nobis placent auob quod oSTS nà
tua quocant. Et in lito de paradoissis. Quod honestui est
id solum eee bonus soya testantuz disputant/soya i
tmulta turbia præa quatuorudine hiiz ubis honesta
ee ut paraciduiz furtum. Adultiuz in gestum et si-
milia his. Kursi quod honesta hoiibus iudezi turpia
ut libro procreare in fractoez uentris crepitu dигeret
Aluiz steatore relenare uestimam urine exfulgere layet
De honore remunerando Seneca & benefi
cus suo libro tercio.

rent Amegarus beneficiis patrez qui cù i
genti populo supass hostem p[ro]miu[que] belli ad
prez transtulit et ey ip[ro]nuz tradidit. Ma
lerius li nono. fabius maxiz m[ori]se et pre[ro]am[que] et pa-
uo maioribus quod suus sepequeaturi gesti alia uerterent.
cui p[ro]p[ro]stant egit quanti potiit ut aly uocationi
huiu[m] honoris fabre genti daret. nò quidem iu[i]r[ut]ib[us]
filiu[que] diffidens. Etat eis illu[m]que ne maximu[m] impiu[m]
i[que] una familia continuaretur. Quid ha[que] moderatione ua-

["posse credimus quos ad laudis indicate natos sicut\nimennus Seneca de quatuor iurtutibus Parce\nlaude iuctupa parci taz triste est sic laudari aturpib\nq[ui] si lauderis ob turpia Dalezius li[que] s[an] religione\n9secta iurtus nulla primata laudatione i duget Se[n]\nVirtus tendit ad omen decus Virtus i astra vadit Vix\ntus laudata cirefit Hung[us] stigias fertur ad ubris idita\niurtus Quintinianus vereandus dicendus est s[an]\nq[ui] akena laudari p[er] puerbro sapientis Recte p[er]\ni feriores laudas qu[em] p[er]nem ad g[ui]n t[ur]que ut [que] mag[que]\nest laudari et e[que] laudabile Dei b[us] b[us] b[us] b[us] b[us] b[us] b[us

iapias oſulto ac ubi oſulezis mature opus est facto.

Lucannus i. l. 1. ſemp nocuit diſſere paratis (Dziu)
ait. Eſt gratior multis actio breuis (Himac) i. libro
eplazs reuera oſis affectio i. pacons est et iuste et le
gitime tarditatis ...

## De Mendatio.

### Actor.

Endatuz è false uocas significato ai i tètice
fallendi q ueël p'tialit i è ul'poſmoduz adue
mit piuuiu è mendatuz ſacramento firma
tuz vne (genem ad lucilluz ſa quidem et ubi ca ſolata
pp. 6 est mentimuz oſuetudinis ca (Tulius de officiis
tollenduz est i rebus oſtrahendis oe mendatuz tu ſemp
tor q uendor tor si ad loquenduz ueneit no plus q uemel
eloquatur (Quintin) ait Jurare q uis niſi ubi necesse est
gratui uro parum quæit (B. de bんciis. Sipmiſis
alicui te datuzi beneficiau et postea ſaens eu i eè malum
dabis aut non ſi ſaace ſaens pectas das eiz cu y non de
les ſi neues et ux modo pectas pmiſiſi eiz ſmia nza ux
loco titubat et h't illud ſupbuz ſtona promiſſuz - nùq
ſapientez oſiliij ſuy penitet ſi unq emendare q d ſeceit
nec mutare oſiliuiz. Hon mutat ſapiens oſiliuiz oibus
his manentibus que erat aiz ſumeret Ceteruz ca i ad
oia eu i exepitone ueit. ſi nichl. s. i aederit q uippediat
non è turpe euz remutare oſiliuiz -

Oemala mente et i alta ...

## / Quitilianus.

Schil è tam occupati tam mortifere ta uariis
affectibus oſiuz at laceratuz q mala meſ i
nam et aiz i ſidiatuz ſpe. curis labore diffugè Et euz

Valezus. li. xº. nuchil tam p[ro]clazuiz aut tam magnifici est qu[em] non moderatione tp[ro]i desideret. Illa p[ro]ma tuta q[ui]zibus suus modus in poit. Plato cui auſus ſui delictu uelchementiis exarſiſſi uindicte modus excedet. Spenſippo aito ſuo caſtigatois arbitriuiz mandavit ip[ro]e q[ui]z[us] plato c[rit]iminatees diſſiſtible recapiebat. Aliq[ui]n eis ſenecantè diffiſpul[i] ſinſi audiezat de ſe mita ip[ro]ia ſu iſſe locaituiz respuit c[rit]imatoez iſtabat c[rit]imator qu[em]s car ſibi non c[red]ezetuz adieat non e[em] crediſile ut qu[em] tanto tp[ro]e amazet ab eo inſicem, n[ot]o diligezetuiz uoléte c[rit]imatorze ad iſtanduz prodire affizmauit niuq[ui] pa[ſ] ſenecantez dictuzuiz ſinſſe niſi expeſ dire ſibi ea diu iudi caſſi. Senſiis in tebayde. Non frena aito p[mi]cte ſalèti. Dat ſpaciuiz tenueze q[ui] moraz male cuita minſtat in petus.

De Moralitate. V. Actor.

Oralitas est ſiuta iuſtute p[ro]a juſte pie q[ui] uite h[ui]z se contempare. H[ato] in ſiis alit q[ui]odi am mores ad cogitantuiz a[i]os formate. I. De i. li. de x. iuſtutibus. O[m]s tibi p[ar]es fecerib[si] ſi n[ot] iſerib[us] ſup[bi]endo q[tend]as, ſi ſup[or]ib[us] recte uuendo timeas, cu[n]tib[us] eſto ſenign[q]u/nem[i]n] v[lan]duis p[an]uas famili aris, oib[us] e[q]ui[n]b/Seuerior eſto iuitio, q[ui] ſimone ita iu[i] multu nec tue l[one] ſarne ſemina[tor] ſib[us] nec iu[i]duiz aliene. Que n[os]t[i] ſi ne az[ro]gantia p[ost]uſanti in p[har]ib[us] Que aui[n] n[es]tib[us] ſi ne occuſatione i[n]norant[i]e tibi p[ost]u la i[pt]iri. A[gu]sin[n] tu[pi]is est o[i]s p[ar]s in uuiu[n]ez ſo ſuo non q[tin]es. P[er]ſiis a[i]t. Mlle h[ui]z ſiis et re z[us] diſco[d]or uſiis. Velle ſi[n] ang[us] è n[ot] uoto uuiu[n]t uno. Q[ui]duis in li de arte Conueit hec oleis. Hic farra bn

miniat /ectoribus mores tot 1f quot in orbe figure.
Qui sapit in numeris moribus actus erit !.

De moribus FINOZ.

Valcius.

Antonius orator clarissimus cu in gesty reus
ageretur actuationis huius est in dictio postula
bat eo quipse ait ad dictum ret lacernaz pla
tam comprederet Qui AntoninusUX noie uellemettus
giisui atque sollicitus ute ortatus est ut se indibus to
quendunt tradere et atque plibus verberibus laceratus
canleo q in poitus cadentibus in laminis ustus omnes
nus actuationis custodita rey salute finuerit p[ro]nuz et fo
rtegere s p[ro]nuz suli noie in clusuz Tullius in para
dolus. Ois sapiens liber est et ois stultus huius est.
Ois et amni debilitas et humilis fractas timiditas
ferunt est et p[ro]puerbio sapientis Bie p[ro]ccas nus
p[ro]ccato obsequiis accommodans Galterius in alesan
dreye li. Consultor procerus huius otende diligens
Et nequos huiles natura lacere precepit Quos mo
ruis fullimat ape lus apla facultas Et p[ro]e desit et
g[ui]a sagittis alti poeta ait Asperius midn[us] e hui
li cu surget in altus videlicet in c[ap]o purtus sit lib[us]

De moribus feminaz.

Actor.

Feminas collat est lenores s[ine] mobiliores et
ad quodam iutia prontiores Vone Seneca
de naturalibus questionibus li. 2. Muhelzni
iutioribus fundamentiz est amazitia (Terrenti in etiam
uno aio omne focus oderunt nuzi et in eodem

T
um uo videnda ê in senectute puerilitas
q̂
ê spupēda i puero. fides et constanta
One Tulinus de officiis hi j. Luxuria cu
ot etate arpis sit tri senibus maxime feditissiā
eſt Seneca i de clamatioibus hi 2. Adoloscentes
luxuriosus pectat / ſiz senex luſturiosus i ſanit
Ydez epla euj. Quid turpvi quid illius repiri po
ſiz q̂ ê senex et i ſamus Simac i eppri ſuo t
ſcio senex ad capes tenduz laboez ſeges fieri ê qua
cerſaunt initia euz tpre Tulinus hi j. Vidi ego q
miſos Junenuz dandaſſet amores. Posſueneris
undis ſubite] colla ſené / Et ſibi blandicres tre
mula compone uoz / Et maibus canas tinger
uelle comas / Quid tibi nunc p[est] molles coluſſe ca
pillos. Sepe et mutatas diſpoſuſſe comas / Tolle
nunc cuza eſt alios c[et]izpe capillos / Et facie denta
pelle referre nonuz Ouius ſine titulo T[ur]pe ſenex
miles turpe ſemilis amor.

Sequit. De morte et morièdi nece.
· phus.

Ind e moris / e eternus f[or]dus / duittiz
pauor / pauperi desiderium i euitabilis
enentus latro viis mea ute resoluto hom
onum & puerbio sapiens ho ute como datu
s eſt et non donatus Oratiuſs i p[er]etzia / oſa debet
morti et nos ſtra q[ui] Ouidius oſa morti debentur
paululuz moranti ſeruſ aut tarduſ ſede p[er]a
mus ad unaz. Tendimus ac omes hec e dom ulta
n[am]e ê fine titulo Sil[] ome ſacu[m] mor[]s i portuna
p[er]ſanat / Obus obscuras i nit illa [manus]. Dine p[ro]

mouere p[ro]us cole fac[er]a colente. (Clandianus, r[ui]n[us] no[rum]. Quicquid liquidus op[lect]itur ac[que] Quicquid alit tellus. quicquid maris litora ueztut[que] quicquid flumina uolunt[que] quicquid nutziere paludes. Cumta tuus paritur credunt al[ia] malia regnis. Imari s[b]iepta glolo/ qui se[ptimus] auras ambit Et etn[us] mortalia mortalia se[pat] a[st]ris. Sub tua p[ur]puraea uenient vestigia reges. Depo[ito] luxu turba ci[que] paupere misti. Omo[m]a mor[s] equat. (Maximianus Ortus) cumta suos repetunt m[re]z q[ui] requirunt. Et reddit adm[que] chiluz q[ui]d fuit ante nidil[que] Stataus mille modis mi[s]es mor[s] zapit vna ho[ie]s. (Prosper) uit fetro pelte fame. et minch[s] azdore calare/ mille modis mi[s]os mor[s] zapit vna ho[ie]s. (Magister) se[z]o. Mor[s] omen du[m]i/ Presens graue triste futuruz fine car[es] finis et plena ruina ruin[s].

Q[ui]d ad mortem n[ò] fit c[urr]èd[u] fastidio uite. Seneca ad lucillum e[pl]a xx[ui]j.

Et die morzimuz cotidie el[que] demituz aliqua parz uite et tunc q[ui]s d[u]n c[re]essimus uita d[ec]essimus. Ridiculuz est c[urr]ere ad mortem tedio uite et viz fortis et sapiens n[ò] debet e[ui]ta fugere f[us] exire. (Nec nec uita fit tediu[z] nec mor[s] timor. H[us] de[bat] prud[ente] uiz] an[is] n[ò] se futu[b]e et multuz non credere letis. (Quint) curti[que] li. x. fortiu[z] u[ir]oz[que] è mag[us] morte et tene[que] q[ui]ta podisse. (Valerius) maximus. Ratio uita dilig[è] morte non timere p[re]cepit. (Ficat) Ridiculuz è c[urr]ere ad m[ono] tem tedio uite. Q[uid] taz ridiculuz q[ui]s app[è] morte ci[u] taz i[que]taz tibi fecer[is] meti mortis.

De p[er]paratione sui contra mortem.
Tulius.

liquit solutus lege naturæ. Mori aut ducitur eur
aia ad huc in corpore cohituta corporæs illecebræs
phia dente otendit et cupiditatur dulcæs ifidias
reliquas omnes cœurit paxiones Et hæc morte dix
plato sapietibus appetendæ illâ nò quâ obibus nà
o statuit cogi ul' in fœri eil auctoritati ucutat. Quidi?
li metemorfoseæ. Oltia est expecta dies hui è dia
quæ leatus am obituz, nemo suppremaß fune za dz
Maximian? Morte mori melius quæ mortis ducet/ ut
tam Pena minor certâ subito pferre ruinaz. fely
qui potuit tranquillâ dueere utatam. Et letos stabili
claudè fine dies Halustius i luctu atque misijs +
mors ezundazù requies est nò cruciatus Seneca
de nàliùbus qoib. Morb è tributuz offiriuz mortaliù
maloz qu omiz remediiuz optant illâ quis qu non
tinet Mortis igitur nòz ne formides effice illaz
tibi cogitatione multa familiarez ut si ita tulezis
possis ei et omaz exire Boeti' ait. Morb homin
felyx. q se nec dulabus annis iferit et mebis sepe
uocata uenit Agustinus ait. Vocem tuaz audio
et reuniusto. Si eur facis tuaz a seondis. forte dictis
non me iudebit homo et unuet. E va itaque dne nito
moriaz ut te iudeam.

De Mortis equitate.

Seneca.

Et et hæt icht ome iustitie sive nã precipu
um qu cù ad exit uentuz est omes iec
sumus. Boeti' ait Mors spernit altam
Sobram. In uoluit humiliè pazit et celsi capud.
Equat qu sumis infima Claudianus oia morb

equat. et tu dampnatura nocentes. Tu requiè da
tura pib te iudice fontes ipia cogentur iucemmi
ffla fateri Albertus ait o Dores dīz huo morib
sceptra ligonib equat. Diffimiles similis dictioe
trahens. Vide s決 necessitate moriendi ci. xbiij.

Deprimis motibus repetebis
. Acta.

Onaipiscentia carnis fecundi yfidocii e mo-
tus aie turpis i affectuìs sordide delertois
ff et motus izacundie cetezoq[ui] uitiort[\]
carnaliz et spialuiz qui et ipi omnes pp fomitez eê
dicuntur acarne. Hoc igitur omnes p[ro]mitus illy gêtes
anteq[ui] i ualescant et aia[que] captâ ducant. nos oportet
ofilio ratois rep[one]t Seneca ad lucillu/ farillu
est uitiort[em] initia phibere q[ui] ip[er]nu regere D[omi]
Oens millos poterit carnis op[er]tè motus ni fuerit
xpi semper amore poterat.

De naturalib[us] & fidezib[us].

• Seneca.

Abet hoc optimum generosus a[ius]
q[ui] concitatur ad honesta nemmez
ei[que] exelfi i[en]ui[u]z humillia
dellectant et s[ord]ida magnaz
rez[que] sp[er]s ad se uacat et tollit
ita quis hostis i[que]m quodam etiam
eliosus fuit q[ui] in qua[dam] nolumtates s[ue] fuit v
nnde Baro i[ffin]us desidezata non habita magni fuit
habita u[n]iilesfuit Quidius s[ine] titulo Q[ui]d lix
i[grat]iz e[que] non lix a[ter]ius uzit. Quod sequit fug[er]

Difficile custoditur quann plures amant / Olesti
è possidere quod nemo habere curat / Hicil tuti est
i quo toti ppli nota suffirant / alius forma alius
igenio / alius liberalitate sohritat / multo melius ſ
iuis fixelis dispesat obediens noti domi et diſpoſiti
onez ei obtempans quæ uſſor que i eo extimat dà
ri. Quid eis ad nos ptinet recedentes de mundo ſi no
mine nro alius non accetur / Cuz et filius nò ſtinet
patris notabuluz referat et innumerabiles ſint, qæde
appellantur noie / aut qui por te morit aut puerſis
moribus ſit / aut certe cu ad maturas etate ueneis
tarde ei underis mori. Hès ante5 meliorees / etcè
tiores ſt / amia et ppriqui quos Juditio eligis / quæ5
quos uelis nobis habere cogaris Iz certa ezeditas ſit,
duz ad huc numis bene uti ſubstantia tua / qua tuo
laborre quesita et i certos uſus reliquere / Actor ait
Hon suffindat xpiaros & mores quos & querſatio
in celis est.

De Eodem.

Acto r.

Acto r. Q
tuo r ogit us ab utio ut post repudii Te de
tie fororem ei duceret oio facere ſupſedit
dicens non posse ſe uxori et philosophie pa
ziter operam dare. Georgia libri oppoſut onuz et
ipz recitavit olipe, ni melanci et inmiق ei hic
nobis inquod de concordia pcepit qui ſe uxorez et anti
llam tres i una domo concordare non potuit Emulati
qui ppe uxor ei analle pulcritudine / et caſſimum
iurum cotidianis iuris exagitat. Tereti. Vino quæ
aio omnes ſoceris oderunt nuris
et uxor mo iuri ptin hostes.

De Offoria amoré moderato.
Ieronymo 5 Jominianum. li. 3.

Et fort Seneca cognouisse se quèdà ornatù iuruz qui exiturus in plubiru[m] fas[ia] u-xor[u] pectus colligabat / Et in punto qu[à] p[ore] p[er]scencia eu[car]ere poterat / portioné qu[à] nullà ni si altius tactis labus iur et uxor anribant / Alia + demepe non minui et epta facentes i que ipu[da] ius azentis affectus eumpebat. H[]origo quid[]e[]s amoris honesta ezat ex magnitudine deformis nuchil aut ité qu[à] ex honesta ei quis in saniat / S[]extus ait. duellus qui primus Rome navali c[]tamme triu[ph]avit. yha iur gine[]z dui[]e uſſorez / tante pudicatie / ut illo q[]ui sæculo p[er]ce fuerit quo in pudicatio moſtuz ezat non iu[]acum / Is iam senex et trementi corpore i[]q[]da iu[]gio audivit ex p[ar]bari sibi os fetidu[m] et tristis se domu[m] otulit cu[m]que uxor[e] queſtus c[]et quan[]que iu[]que se monu[i]ſſe ut hui[]us iu[i]tio mederetur. ſeaſſe[m] ingi illa / niſi puſtass[]e o[]i[b]us iuris ſi[]r os obere / L[audanda] iu[]que[m] pudica et nobi[]us ſemma. Et si ignoravit iutiu[m] iuri et si pacet, tulit et q[]u[]mavit i felicitate[m] corporis ſui nò uſſoris ſu[m] f[]tudio ſi[]maledicto ſentit in minu[m]:

De Obedientia.
- Iator.

B[ed]ientia est animi & berati iuſte
uſſio[n]s affectus. G[reg]orius ait
S[ola] ſobedientia est que meziti fidey
p[os]ſidet tanto deo actius quiſ[s] plus
quanto zepreſſa arbutrijs ſuy ſupbra gladio p[re]cepti se in