In ipse secundum Bulla retractionem olim dudum pereum in minoribus ad huc agere tem pro. Concalio Bafiliae et coii Eugemium fummum potifi cem scriptorum Incipit feliciter.

Jus Episcopus Serius seruorū dei di lectis filijs. Redtori et vimuerfitati sco le Colomeij. Salutem et aplicam bene dictionem. In minoribus agentes nō dum factis ordibus imici ati cum Bafilee inter eos versaremur qui se generali Concilium facē et vimuerſalem eccl[es]iam representare aiebant dyalogoz quendam libellum ad vos ſcripſim? i quo de autoritate Concilii g[ra]nis ac de geſtis Bafiliensium et Eugenij p[pe] contradictione. Ea p[ro]bauimus vel dampnauimus-q[ui] p[ro]banda vel dampnanda cenſuimns. Ruantū capiebamus t[m]i[nd]emus-aut oppugnauim? Nihil menti ſumus-m[i]hil ad graci am-m[i]hil ad odium retuli? Exſtimauimus bene agere et recta incedere via. Rec mentis noſtre aliud erat obiectum q[ui] publi ca vi[tilitas] et amor veri. Sed quis non errat mo[m] lis. Sapientem inco[u]emunt philofophi nunq[ui] erra[que] Verum est. At quis ſapiens miſi bonus. quis bonus miſi ſolus deus. Omnes dedi maueſt ſimul mutiles facti ſunt non est qui faciat bonu non est vsq[ui]ad vnum imqu[ui]t propheta regius

Decimauimus et nos ab vtero matris errauim?
îITUIO·a non im via ambulauimus i tenenebſ
a procul a veà luce receſſimus. Nec nobis tantû
errauimus alios quoq; i precipitium traximus
a cequis ducatum prebentes ceci cum illis i ſoueà
cecidimus forſitâ et ali quos ex wbis ſcripta no
ſtra decepere a in deuisa deduxerant. Quorum ſan
guïmem ſi de mambus nostris requifierit diis nô
habemus quod reſpondere poſſimus niſi nos ut
homines peccauiffe·qui arbitrantes redum iter
oſtendere obliquum monſtrauimus. In miſeri
cordia tantum dei ſpes nostra ſita eſt·que ſuper
ommia opera eius elucet. Sed haud quiſſa ſatis
fuerit diuimam miſericordiam imploraè a dicere
Parce domine parce peccatis nostris miſpro vi
ribus vulnera que inſfiximus veritati curare
admitamur et ſicut eſt in fabul ſagitta qua vul
nerauit afferat opem·fiue ut camit eccleſia·me
delam inde ferat hostis vnde leſerat. Mortem ſibi
quidam prius conſcuerimt ę videri velint ali
quando male ſenſiſſe. Et nonnulli ne vel ad ho
tam videantur erraſſe ſemper errant et dum
vel minimam tolleare Honoris iacturam neque
unt totum abiciuut et perpetua notantur inſa
mia et in peſſimas prolabuntur hereses. Qui ne
apareant inconstantes pertinaces efficiuntur.

Supbissimihoc agunt·qui videri diij non homines
volunt. Ruales Constancie combusti sunt nīva e
tate im magno conventu. Hieromim9 et Johan
nes heresiarche. Nos homines fumus·et ut hoí
nes errauimus·neq; imus imficias. Multa q; di
ximus·scripdim9·egimus dampnari posse. Ve
rum non ut Arrius Eutices Macedomus aut Ne
storius·et alia plasphemorum turba·ex animo p
tinaćiter dampnatam viam elegimus. seducti
peccauimus ut paulus·a ignoranter psecutī fui
mus eccleſiam dei et Romanam primāq; fedem
appter quod proſtrati ante oculos dīme pietatis
fuplices oramus. Delicta inuentutis n·et igno-
ne·memineris ac. Pudet erroris. permitet male
fecisse·et male dictoy scriptorum q;3 vehement
permitet plus scripto q; p facto nocuimus. Sed q;od
agamus. Scriptum et ſemel emiſſum volat irre
uocabile verbum. Non ſunt in potestate nostra
scripta·que multas inčiderunt man9·et vulgo
legunt. Vtina latuiffent que ſunt edita. Ram fi
futuro in ſeculo manſerimt·a aut malignas men
tes inčiderimt aut incautas fortafſe Scandalum
parient. Qui ſec scripſit inquient·in beati tandem
petri cathedra ſedit·a crīſti saluatoris vicariatū
ſeſſit. Jta ſcripſit Eneas· qui poſtea fummum
pontificatum adeptus·pius ſecundus appellat9
est·nec muemt mutafſe ppofitū. Qui eū elegerit

et in fûmo apostolatus vertice collocarunt ab hîns
scripta eius approbata vident. Verendû e ne ta
lia nostris aliqui successoribus obiciant. Et q. fue
runt Enee dicant p[ro]n atq[ui] ab ea s[]ede autoritatem
vendicent ad quâ iğrant latrauerunt Cogimur
igit[em] dilecti fili[us] beatum Augustinum imitari qui
cum aliqua in fuis volumbus erronea inseruisset
retracta cōnes edidit Humilis a p[ro]batissimi viri
ingeni[us] qui huas meptias verecunde confiteri
ac corrigere quam impudêter defendere maluit
I[erem]a nos faciemus confitebimur ingenue iğ-
tâtias nostras ne per ea que scrip timi9 inuenes
error irrepat qui possit in futurum apostolicam
sanctam q[ui] sedem oppugnare. P[er]am fi quem de
cuit vn[que] Romam primi q[ui] th[ron]i eminentiam
a glori[am] defendere ac extollere nos illi fumus
quos fine v[ill]is meritis p[ro]ins a misericors deus so
la dispensatione f[u]a ad beati petri solium et di
lectissimi fili[us] sui di[n]i nostri ihe[s]u p[ro]i vicariatum
euocauit. R[u]ibus ex rebus dilectiones vestras
hortamur a in di[no] commonemus ne prioribus il
lis scriptis inhereatis aut fidem v[ill]am preſtetis
q[ui] ſup[er]mâ ap[er]tice sedis auctoritate quouis pacto
elidunt aut aliquid aſtruunt quod ſacrosancta
Romana n[ot] àp[er]lectitur eccl[es]ia Suadete oib[us] ut id
solium pre c[ter]is venerent in quo saluator di[n]s
fuos vicarios collocauit a q[ui] beati ap[er]petrus et

Paulus fuo sanguine die auerunt. Nec pūtetis
diuinam prouidentiam q̃ cuncta gubernat. a m̃
hil negligite orum que creauit mordīmatam re
liquiſſe militātem ecciam que cum fit ſonſa cri
ſti profecto a deo eſt. a ordīmem habet. dicente
Apoſtolo que ſunt a deo ordīmata eſſe. Requirit
autem ordo ut inferioza a ſupioribus gubernent
et ad vnum tandem puemiatur. tanq̃̃ principem
et moderatorem cunctorum que infra ſe ſunt. Bi
cut grues vnam sequitur. et in apibus vnus e̅
reſ. ita et in eccia militanti que inſtar triuſhan
tis habet. vnus eſt ommium moderato. et arbit
ihesu cristi vicarius. a quo tanq̃̃ capite omis i
ſubiecta menbra potestas et auſtoritas diuuaſt
que a p[ro]d̃io deo nōstro fine medio in ipſum i
fluit. Nec profecto in alium. tanq̃̃ ſui exerctus
ducem. ſupremam auſtoritatem crīſtus primi
paliter deriuafſet. q̃̃ inſuum vicarium. qui pri
mus fuit petrus. cui conſiſſam nouimus domi
m̃ci gregis curam. Nec duos plures ve petros
euangeliste conmemorāt. Nec duos aut plures
inſtituit diis qui ſuum locum tanq̃̃ capita tene
rent equalia. Sed vnum constituit vt verticem
ac ducem et p[ast]orem vminersi gregis. Sinonē
petrum dicēs. Tu es petrus. et ſup hanc p[err]ā
edificabo ecdefiam meam. et ſibi dabo clauſes re
gm[.] celorum. et quod cinq[] ligaueris ſup terrā

erit ligatum a in œlo a quodamque solueris fup
terram erit solutus a in œlo Et pasce oues meas
que nulli alteri seorſum dicta leguntur nifi petro
ut in petro vmitas et ſuma contineretur auctori
tas Nec alius a petra dict9 eſt petrus nifi ſymo
ut intelligerem9 vmicum eſſe vere a ſolide petre
id eſt cristi ut Paulus expoit locum tenentem
ſymonem petrum qui ſolus pro diio in piculo
conſtituto exerimit gladium Petr9 igitur a ſucæ
ſoës eius Romam pontifices primatum in ecde
ſia tenuerit a nos Hodie quæ uis inſigm i ſola dii
voluntate digmi tenemus Et quicunq[ur]a ma[]e
ſm eanonicas ſanctioës p[]ſiſt[]ic[]t eccl[]es[]æ q[]ui primum
elect9 eſt in ſacro collegio ſup[]m[]a a deo pt[]a]tem
ſine medio coſequitur a p[]or[]diem i o[]em diſſun
dit eccl[]es[]i cui9 p[]cc[]a diuimo inſtitio p[]u]mienda re
liquuntur Si q[]u[]d[]a aduſus h[]ac doctrinam inueneritis
aut in dyalogis aut i eplis nostris q[]ui plu[]es ſunt
a nob[] edite aut in aliis opuſcul[]i nostris Multa
ei ſcripſi9 ad h[]uc inuenes r[]ſpuite atq[]u[] est[]p[]mite
Sequum q[]ui n[]unc dict9 et ſemi magis q[]ui tuem[]i cre
dite nec pu[]atum hom[]iem pluris facite q[]ui pontiſi
c[]e eneam reicite p[]ium r[]c]ipite illud gentile nom[]e
parentes inſidere naſcenti hoc crista[n]um in a
poſtolatu ſuſcepimus Diſe[]t fortaſſe aliqui cum
p[]o]tificatu h[]ac nob[] op[]ion[]e aduemiſſe a cui digmi
tate mutat[]a e[]e ſmi[]a[]z haud ita e[] l[]o]ge alit actum

Audite filiij conversationem nostram Breuis  
narratio erit que nobis quittum ad rem atinet  
veritatem apiet a obiectioni faciet satis. Anno  
salutis primo 4. 30. supra mille quadringentos  
cum diuico Capramica quem Martinus quittus  
in secreto confessorio Cardinalem creauerat. Eu  
gemius quart9 spreuerat. Bafileam petiuimus  
ibi q3 concilium inchoatum muemim9. Verum  
ab Eugemio revocatum quuis congregati nolue  
rant obedienc afteretes iam inceptum. Conciliiij  
sine consenfu patrum qui conuenissent haud q  
q potuiffe diffoluij. Julianus aderat sanci An  
geli Cardinalis natione Romanus moribus et  
doctrina conspicius prestaret ceteris. Is audi  
ta Eugenij revocatione presidentiam dimisit  
tangj summo pontifici vellet obedienc. sed  
cum augesceret in dies Eugemio vel minuto. Con  
cilium et multi ex diuereis regiombus Episcopi  
et Regum legati aduétarent. Cardinales quo3  
ex Romana curia pfugi im dies non nulli concur  
rerent presidentiam refumpsit et auctoritatè Con  
ciliij mirum in modum extollens eminentia pri  
me sedis suppremere cœpit vementes Eugenij le  
gatos et potestatè Romanorum prefulum mag  
mificantes apparenter confutauit. a cum effet fa  
cundissimus facile pfuasit auditorib9 que cupie  
bat. Cardinales ex parte perfecti Eugemio infeni

vitam eius moresq[ur] carpebant. Accedebant
im Horas cateruatim noui curiales qui ut est
ommis multitudo maledica et iminica prim
api [e]ugeniij nomen modis ommibus lacera
bant. Nos qui ex patria inuenes non ex urbe
illuc migraueramus et noua tum primum
avis ex senensi gimnaſio euolaueramus tu
des at imexperti vera esse arbitrabamur que
cunque dicebantur nec putabamus mentiri
alios qui neſciremus ipsi mentiri atq[ur] ut est
innatum homini tetra et horrenda crimina o
dio habebamus nec eugenum diligere pote
ramus quem tot tantiq[ur] testes indignum p[ro]
tifiuio dicerent. Aderant legati parisiens. Iſcol
 cuius est ſama percelebris affuerunt et alij
quando vestri et aliorum studiorum germa
mice nationis oratores et vno cuncti o[ne] con
ciliij generalis auctoritatem ad celum effere
bant. De potestate romani pontificis pauci
erant qui loqui prefumerent omnes qui pu
blice loquebantur prurientes auribus multi
tudim[en]t applaudebant. Accesſit et ipſius ſuge
nij consenſus qui diſſolutionem conciliij a
ſe factam reuocavit et progreſſum eius ap
probauit cum reconſoliata ſynodus euge
m[or]o videretur et p[ar] ecclesie data preteri
ta em[im] ommia per ſuas litteras conciliij patres

Eugemio se se remissuros et pedes eius tançp tea
ti Petri exofculaturos promiserant fi reuocata
diffolutione Concilio curfum pmittet atz illi co
hereret. Noue intercessere discordie. Tum alij's
de ebus tum potissime fuper tisflatione Concilij
grecoz cauſa im alium locum. Eugemius i ytalia
non fine ratione Concilium petebat. populari
tas finodalis tranſire moſtes horrebat. a in Auí
mone aut in Sabandia locum deſiderabat. Adi
uerunt per id temporis duo viri ex ytalia Basi
liése Concilii Nicola9 panormitan9 Archieps
et ludouic9 pontan9 aplice se dis Notarius. Al
fonfi magmi Regis oratores. qui velut duo or
ſydera ceu pontificij Juris a toci9 Civilis ſapien
tie duo p[ac]pua a clariffia lumina censebantur.
Huj dictis ſcriptisq[ui] Concilij gecta p[ab]abat Eu
genij facta d[ap]nabant nec erat qui aut vellet
aut außer dicta eo[?] reſtillere. Ruid agemus e
audire potui9 no[?] diſcere. Rude mimis ingemiu e
quod p[er] ſingulos dies audita a iſultata non ca
pit. Ruales magiſtri ſui[que] diſcipuli euad e
ſolent. Paucos muemias Aris[te]oteles qui p[la]to
mica norimt deſtruè dogmata. Non eſt diſcipul9
ſupra mg[em]t imquit dominus. Nec nos magiſtru
potuim9 ſupare. Julian9 nobis a Nicolaus a Lu
douic9 a alij complures ſuere magiſtri. Icola
Bafilijen Conuentus i quo raro aliquis Eugenij

causa defendit aduerfus concilij dígtem muti
re alio d crinè hereſis fuit vna oim wor concilium
Eugemio pſerebat. De ſedis apſtolice pœllētia
aut filentiu aut ſtemptus conciliu· concilium cum
da ſonabât. Didicim9 ergo q[ui] audiu9 a p[ro]ſt ali
q[ui] anos exiſtimantes nos alio d eſſe dixim9 ut
ēapud Batiz. ſemp ego auditor t[em] n[u] q[ui] ne re
po[nt] p[ud]uít ſemper diſipulum gerere ſubtraxi
mus ſerule manum c[ep]imus lo qui et magiſtri
perſonam inſuimus. Scripſimus epſtolas a o
p[u]ſcula hoc omnib[us] paſſim datur docti et inſo[n]ti
ſcribunt· a que ſcripſit ipſe nemo ſtempſi miſi
editionem ſeruozem tempus epiſtixerit. Nobis
placebat ſcripta noſt[em] mo[mo] poſtaruq[ui] q[ui] poemata
ſua tanq[ui] filios amant. Nec in baſilea quemq[ui]
inueniebamus q[ui] ea d[am]naret p[ro]b[at] eni ſimilia
ſiniles ap[plau]debaq[ui] nobiſipſis a in ediſi]ombus
noſtris gloziabamur. Et q[ui]q[ui] poſtea E[ug]emus
conciliu[m] in italiu[m] trāſtulerit et cui g[rec]i[s] ſer
tarie ac demu florencie c[oe]uenerit q[ui] q[ui] Julianus
ſandi angeli a Johannes ſandi p[etri] cardiales
qui bus plurim[u] credebamus ad E[ug]em[u] deſcrif
ſent q[ui]q[ui] pauc[i]ſimi in fide Baſieliu· rema[i]ſſent
Noluimus tandem credere exiſtimantes cu[d]tos
qui abibant metu recedere ne bona tp[alia] p[er]e[re]t
Et cui n[ot] habe[q] q[ui] nob[us] auſerri p[ro]ſuere[d] pu
taui9 ne p[er]tem q[ui] verior nob[us] a[pp]arebat eliqu[et]es

detrimentum amme facemus. Manimus igitur
Bafilee. quo ad Eugemio ut credidim? iusto in
dicio deposito Amedeus Sabandieus suffectus est
a felix quint? appellatus. quê no ut ydolû quod
erat. sed tanquam verum cristi vicarii. venerati fui
mus. Nihil ad hoc simi stri putantes intercessisse
At cum fridericus Romanus reuerapud Aquis
gram? coronatus domu repetet. Bafilea tûnfitum
fecisset. Rogat? qu3 felicem illic presentem accedet
nullo pacto pfuaderi potuisset. ut honorem ei tan
quâ Romano pontifici exhiber3 aut publice cuj
eo verba misceret. tum primu consideravi? possi
bile esse p tem erroneâ se queremur. quis Rex
romanorum Impator futurus in tanto nego ci o
dubius eet. a ad Eugenium idimar3 magis. Mê
tum et sepe inter nošípsos cogitauim? quis esset
modus muemiendi veri. Nûq[ui enim volentes er
tauimus. Rogat in familiâ friderici tûnfire non
rênuim? Erat tunc ille cum tota fere Germania
neutralis Concilii Bafilee dicesbât eê Germani
a ydolum ei? respuebât Eugeniu xpi Vicarium
appellabant. et Concilium ab eo celebratû recusa
bant nec Eugemio nec Bafileni plene obediebât
placuit ad neutrales tûnfire. ut verum apud eos
liberius audirem? Et si recedendu eet ab vno ex
tremor? per aliquod mediü tûnfiremus ad alteru
a eor? iudicii spectarem? qui non essent affecti

taus et maſimus in aula friderici pluribz amis illic
varias audivi9 opiniones. Neutritate icirco theu
tones induerat ut concordia faci li9 muemre t nò
ex filio solomis qum tumultuatae ciuitate extorre se
cit qum fine pte remansit. Multa inter neutrles didi
ci9 qum nos antea latebat Eugemii falso de multis
accusatum muemim9 Cardinales qum Baf fileam ve
nerat ob priuatas imimitias bono et fædo viro
notam invrere voluisset qum tis postea cundi ad eum
tuerimt et vemâ errati pecterimt forte per id tis
Julianus sancti angeli cardinalis cui9 supra me
mimim9 ex Wungaria que sibi decreta contra tur
tos fuerat provinția flauianum vemt que hodie
Vienna dicitur precipuus austrie columbe sepe cu
eo sermonem pro veteri consuetudine misum9 se pe
de rebus Bafiliessb disputau9 tuebamur anti
quam sententiam ille nouam defendit extolleba
m9 generalis et filii autoritatę ille aplice se dis po
testatem magnopere collaudabat diceba9 consiliu
Bafilienſe iure perſeueraſſe quus Eugemius pre
ſidentes reuocasset et hoc eius factum acculaba
mus. Ille diffolutum ſeu tranſlatu rite consiliu
affirmabat et Bafiliæſum opa multis mois dete
ſtabatur Bafilee q2 nò ſynodù eccleſiathane et
ministro7 ei9 ſynagogâ remansſe dicebat diutî
na fuit in nos acertato7 modèta et caritate
plena ad extremum cum fuis scriptis dictis q3.

Cardinalem et vincem? p[er]emem? q[ui] vehement
subridens ille. Tu imquit [inea tabellis] obfigna
ſis agis mec[ui]·a q[ui] aliq[ui] ſenſimus ut diſis·id
e[ri]co a hodie idem putas debere ſentie·et addictos
priori ſentie·cie t[em]ſes. Veri] p[ro]terea nos ſumus
liberi quia mutare ſentecia v[s]q[ui] ad morte] possu?
Cur eni non liceat ommi t[em] p[er] reſicto falso verum
complecti. Veri] ſateor me diſiſſe a ſcripſiſſe que
refers. Veri] a vero remotum erraſſe. A[t] tu qui
ut ais me doctore B[as]ilien] cred[é] adduct? es·e[r]
rantem olim ſe[ct]at? ſum. Cur mo] non ſequeris
recta monentr[é]. P[ref]ipſi demeipſo dum effem
B[as]ilee minis·q[ui]s deceptus decepi·et credens
prodeſſe n[ocui]·in medio ec[ie] doc[ens] que n[ó] di
diſi·ce[cus] erraui·a in tenebris ambulaui. Reliq
tandem ec[iam] malignanciu·a cum imp[hi]ns ſede
re re[cu]ſaui. Reuelauit di[n]s oculos meos·a conſi
deraui mirabilia de lege ſua. Cognoui p[ri]ores et
rores·a q[ui]t[um] a vero p[ro]cul abiſſent B[as]ilien]
plane intelleri. A[di]n] Romanã Curiã et p[ru]gemo
cui ſuiſſem re[b]ellis ſum[fi] ceruicem. A[ quo mi[n]z
coſecut? ad v[mi]nonem G[recor] neuaui operam a
illis Romane ec[ie] re[c]ciliat[is] aduerſus impios
Thurcos legatione] accepi C[astig]a[s] castigauit
me domi[n]n? a mori non tradidit me·[fed] hu[li]a
tum exaltauit·quia cognito i errore n[ó] p[fe]uera
ui·[fed] mor[em] i vi[am] re[d]y·a ex mg[no] fact? diſcipul[em]

ex magno paruus expurgato veteri fermento
nouum hominem indui a were matris lacte nutr
tus ad fontem veri peruem quem sancti doctores
ostendunt. greci et latini quorum vna vor est.
saluari non posse qui sancte Romane ecclesie no
tenet vmitatem omnesq[ui] illas virtutes mancas
eſſe ei qui ſummo pontifici obedire recuſat qu[ui]s
in ſacco vel cīnere iacens dies et noches ieum, a
oret a in ceteris videatur legem impl[et] melior
e obediētia qu[ae] victie a omis aia ptātib[us] ſublimio
tib[us] ſubieda e et Romanum prefulem in ecclesie
vertice constitutum eſſe oſtat a quo nullā ex oui
bus p[ro]pi exemptā nouim? Ego ad ouile redi[ui] qui
diu errauerā extra caulas a p[ast]oris eugenij w
cem audiui tu ſi ſapias idem facies h[es]erunt pe
dtori nostro verba viri q[ui] ſepe ad nos e[pe]cijt non
ſine caritate ardenti a amore ſingulari. Int[ea] ex
diuers regionib[us] homines doctif[um]i C[esar]e adie
tunt quib[us] c[um] placidos de eisdem rebus miſcui?
ſermones ſemp ad veri intenti cui[que] e natuā ho[is]
auida multu[que] p[ro]ſuit nob[us] iohannes Caruciales
ap[ro]lice palaci[um] auditori nacōe hi[sp]a[rum] qui iuliano
defuncto in titulo C[ard]inalatus ac legac[ione] ſucces
ſit. R[u]o cum ſepe de confilio b[as]iliſium amice
disputauimus. Nemo doctus ad imperatorem
venit quem de hi[is] rebus in colloqueum no[te] ad
duc[em] cui[que] C[esar] ad v[mo]nem ecc[ie] p[er]u[d]ā in

Nurruberga fue natōmis. Conuentum instituīſ
ſet. decreuiffetq[ui] ſimum pontificem ad horiari ut
Constancie nouū Concilium indicet. legatūq[ui] mitteret. ac Bafiliensis piter inducere ut eo se trāſ
ferrent. ibi ut p[ro]ecc[ie]ddētur. primi Bafiliens
ēcussuere. Quod audiēs Thomas Affelbachi[9] ex germanis inſignis theologus. Nunc inquit
ſci o Bafiliēſes ſpmſandtū nō habere ductorem
q[ui] tam equam Impatoris legē effuſiūt. idem
multi alij dixē viri doctiffiui. et opiniōſa ſandita
ſiſ illuſtres. Quibus consideratis. caligo tande
ab oculis nostris cecidit. que velut aranea[que] te
la veru[n] cernere impediebat. Recognoui[9] errorē
nostrū. Vemim[9] Romā. Bafiliensium dogma re
ieci[mi]n[9] Eugenio pontifici maximo caput ſi[n]miſi
a re[c]ociliati ecc[ie] Romane doctrimā ei[9] imbuim[9]
a illud Jeromini dixim[9]. Ego nullū[]p[er]miu[n]m miſi
p[er]mi ſe qu[em]s. beatitudin i tue. id e[] cathedre petri
co[]ione cor[]ſor[i]or. Sup illam fundatā eccl[esi]a ſci o
Ruicuiq[ui] extra h[ae] domu agnum diuicu[m] come
derit [e]phanus e[]. Si qu[em]s in archa Noe n[ō] fuerit
pibit. regnante diluio[9] . Eram[9] q[ui] adhuc pene
laic[em] q[ui] ad Eugenij[] obediētiā rediuim[9]. Ex Bafi
lea cl[er]icali t[em] car[ac]tere inſigni[t]i ecc[esi] nec vn
q[ui] sacros imbu[m]us ordīmes miſi poſt veitatem
cognitā Bafiliens cecitate relicta. In Austri am
nores ordīmes ac subdi[con]natū et di[con]atum

["recepí9. In vrbe ad presbiteratuí puemí9. Dec est\nouerſacónra p hos grad9 e teneßs ad lućemí\ngrauí9. Ad qua rē no papy lúis attulit nob Tho\nmas Sarazene9 theologice ſapie celebřt9 ac acu\ntiffi9 interpres 6 poſtea i ſümo collocatus ap[ă\ntu Nicolai qńti nomé accepit. Dijs autorib3 vnã\necclefiam Catholicã a ap[icam eē didicimus ma\ntrem ommíum fidelium extra quam non muemt\nſalus ſponſam cristi inmaculatam i qua omnes\nqui militant finem fibi proponút vitam eternã\nJdcirco emm im ecclſia militanti laborant homi\nnes. a cum demonibus tan[ę cum hoſtibus pu\ngnant ut pacem tandem affequantur a cum J[hu\nmagistro ac legifero fuo im celeſti Jeruſalem tri\nunphare ac regnare poſſint. Hic finis cristiano\npropomitur. Hucommis ecclſie militantis cona\ntus omnes leges omnes regule tendut. Et quo\nmam ecclſia quidam exercitus est deo militans\nterribil vt caſtroy ates ordinata diec vm pro\ncul dubio impatori ſubest ad cui9 nuti cuncta ſe\nrunt. Cũq3 pi9 ac maxi9 a opti9 de9 i fuo ſaguie\nfudauerit eccl[ia3 eāq3] voluelt ad finē vſq3 ſeculi\npduare. Ruis no dixreit i ea id egimē institutuī eē\nq[ui]q[ui]9 q[ui]q[ui]9 c[ui]q[ui]9 c[ui]q

a modo tribunos ad dictare modo alios magis tra
tus imuenere. In aduerfis tis caſibus, bellis q; ę
uioribus ad vnù alique recurrerunt vtute et au
coritate pſtanté·qué dictatorem appellauerit
cui9 dicto nô liceret aduerſari. Et quâque dictatu
ram ab inicio temporaneâ instituerit. In Julio
ti; et ſuccesſoribus eius p[ætua effe]cta est nec vn
q; Romana res admirabilior aut celfior fuit q;
ſub Augusto Cefare·q[ui] iam cauſis portis totus
ſere orbis ſub vmus hominis gubernatioe quie
uit. Quo tpe natus muſiſaluator monarchicu
regimen ceteris gubernacib9 p[ut]iſſe videtur
Idem probat toci9 ſere orbis c[on]ſuetudo cui9 ma
p[er]imâpté gubernant Reges. ſiue p[er]ianos ituea
mur ſiue Bâbaros. Et q[ui]us c[iv]ilitates aliquot
repitur·que cu[pi] maxime ſeruiat·liberas ſele w
ctat·ſine rege viuètes·non poſſunt tis effugere
quin vnù preferât alijſ·eiq; tanq[ui] capit p[er] tem
pore obediant. Ruid pluâ·c[ele]ſtis aula nos ad
monet. Ruid illa pulchri9 aut ordmace9. Ruid
mai9 aut durabili9. c[ui]d melius aut beatius.
q[ui]us in ea et angelor diuerſi ſint ordines·a ſac
tor] ſpirituui innumerabiles chori·vnus est tis
ommui reſ etern9·deus qui c[on]didit vmuersa et
michil negligit eo[?]que c[on]didit. Cui9 fili9 vige
mtus Cristus Theſus cu[pi] pro nostra ſalute weſſi;
i h[ui]c mundi ſeruili accepta forma·eccia de qua

loquimur in cruce paties fuo sanguine acqfiuit
a i ea vsq; in die aſsenſi omis corporalit p[ro]ſedit a tâ
q[ui] dux verus a imperator cuncta in finem ſuum
direpit. At cum aſcendiffet in celum eum inſubi
tanter ſui gregis paſtorem reliquit cui dixerat.
Paſce oues meas a tibi dabo daues regmi celo?
Req; emi[mi] dixit et non fecit qui ſolus eſt vera:
GREX crifiu eccl[es]ia eſt paſtor prim[us] ipſe p[ro]ſu
a paſtor ſonus qui p[ro]ſuit am[mi]am ſuam pro oui
bus ſuis. Secundus paſtor p[ro]trus exſtitit ab ipſo
d[omi]no inſtitutus atq[ui] ommi potestate donatur q[ui] ad
bene regendum conſiſſas or[em]s neceſſaria duci:
Alio qui crifiq[ui] ſapiencia patris e[ra] omini ſapi
enter egit eccl[es]ie ſue haud ſuſſiienter p[ro]diſ
ſet quod e[ra] nep[har]ium aſſerere. Et q[ui]s pu[er]
per or[em] eccl[es]ie inſtitute fuerint. a plures epi
id e[ra] plures greges a ouilia p[lu]ra. a paſtores plu
res-omnes t[em] ſub vno paſtore a i vno grege at
q[ui] ouili atinebantur ſi[mi]t a hodie cotinentur q[ui]
vn[us] e[ra] crifiu thala vna ſponſa vn[us] ouile a vn[
paſtor a ommi[mi]m e[por]u vnus e[pu]s r[om]an pre
ſul b[em] p[et]ri ſuſſor a ih[es]u crifiu vicari p[et]e eni
i an[th]ioch[ia] p[ro]mu ſedit de in[de] r[om]a v[em]i-
cum p[re]ſutionem fugiens well[ab]ie a d[omi]no p[hi]
bit e[ra] h[ic] glorioſo martirio vitâ finiuit ſuſſo
re d[emi]ente ſub[ſtit]uto atq[ui] ita i h[anc]e vsq[ui] ſerua
t[em] e[ra] ut qui r[om]e ſedeit an[ti]ſtes r[ite] inſtitutus

per legitimum electionis tramitem, tanquam Aaron
wecatus a dño. Huc omnes piane pleses, oes
populi, omnes reges, omnes Clerici, omnes Epi
tanquam ibi su epi vicarium et beati petri successore
vmoversalis eccie caput ac rectorem et ducem ve
nerati sunt. Inter quos plurimi pro epi nomine
asperrimos pessi cruciatus. Et morte multa, co
rona martirij successerit, plurimis consuetres egre
gii vita moribus et doctrina fulgares quidis fine
sanguinis effusione non tii fine piculis et labore
ac wolustate parata pro consanguinea sacri euæ
geli autoritate moriendi ad cœlestem gloria pue
nere ut Gregorij, Damafii, Leomis, Innocencij,
Bomifacij, Benedicti et alia nostra inter quæ tercius
daruit Eugeni ex monasterio sandi Anastasi
ad fumum sacerdocii euocat, ad quę diu? Bèn
hardus monachus paternò min? doctrine fulgo
re quam vite sanctimonia illustris iter multa huius
modi ver ba conscripfit. Indagemus inquit ad
Huc diligencij quid fide quæ geras videlicet pso
nà pro tenebat ecclesia. Tu es sacerdos magnus
fum? poterest, tu princeps eorum, tu heres aequi
tu primatu, Abel, gubernatu Noe, patriarchatu
abraham, ordine melchizedech, dignitate Aarò
autoritate monies. Judicatu Samuel, ptate pe
tem, vocatione eorum. Tu es cui daues tradite, cui
oues credite sunt. Sunt et alij quidem celi iastores

a gregum pastorés, sed tu t'anto gloriosius Æto
a differentius vtrumq[ui] pre illis nomen heredi
tasti habet illi assignatos fibi greges singuli fin
gulos tibi vmuersi crediti, vm fumus nec modo
ouium sed a pastorum tu vnus ommium pastor
hec terner[us] ad eugemium tercium. scribit cui fupre
mam a omimodâ in ecclesia ptâte concedit. qu[em] ille
de tercō testat eugemio hoc nos de quarto a oib[us]
alijs romamís p[ro]tificibus pfitemur. qu[em] dig[t]atís
e[rum] auctoitas liquet igitur vnū i ecclesia caput e[rum] et
vnū p[re]cipē qu[em] par populi ex vno recto[em] depend[em]
a pluralitas principū discordiā parit crīst[um] ecc[esi]
fue in vltimo testamento pacem reliquit a pacem
multis verbis cōmenda[ui]t. dedit ergo a regimē
pacis annic[ui]m id est monarchiāi sub btō petro
a succēssoribus eius admīnstrai cūcta precípiés
dauibus illi commissi a cura gregis de mādata
Hec nos de romam p[ro]tificis auctoritate a po
testate sentimus cui et congregare gnalia con
tilia et diffoluere datum est qu[em] et filius est.
propter re generationem p[ro]ter dignitatem t[em] p[ro]
habetur a ficut filiacōmis c[um] venerari d[ur]a ecc[esi]rā
g[ui] miem ita a p[la]comís c[um] p[er]fer[t] ei ut p[ar]stor gre
gi p[re]ceps p[ro]rector familie. c[um] hijs a gene[al] c[um]
c[uli] auctoritatē a ptâte aplectimur qu[em] admod[em]
euo n[om]o. a[st]at[i]e d[um] ibi finodus fuit vmuersal[em] de
darat[i] diffimiti[em] q[ui] e[rum] weneramur eni c[om]stanti[em]e

Concilium et cínda q[ui]p[re]ceſſeruit a Romámis p[ro]tíficibus n[ut]is p[re]ceſſoribus approbata. Int que null[u] ímuem[im]9 vn[que] fuisse ratum quod ſtante Romano indubitat[o] p[ru]ſule abſq[ui]p[er]ſi9 auctorita te c[oe]uenerit. Rúa n[ot]eſt corpus ec[cc]ie fine capite a omis ex capite deſuít ím mébra potestas. Nec noſtra ſent[é]tia é filij[que] credím[9] et p[ra]ſitemur. Nec iam ſenes a ím ap[lat]us ap[ice] c[oe]titutí p[ro]ve titate aſſerim[9]. Si qua vel w[ob]is vel alijs c[oe]ſcri p[er]ſim[9] aliq[ui]ndo que Huic doctríne repugn[et]. J[lla] tan[que] erronea a Juuem[il]is am[mi] p[ar]p[ens]ata t[ud]icia reuocam[9] atq[ui] ommíno reſp[u]im[9]. Dat[u] Rome apud ſanct[u] p[etr]u[em]. vi[que] Maias. Mille ſimoquadrigentef[í]moſexageſimotercio

De miseraus turraliu. Eneat/
ad dom Johane de auth.

Neas filui9 poeta. S. P. dicit dño Johi
de Aich. p[spicati] a daro Ju[z] confulto.
Stultos esse qui regib[]3 seru[i]t vit[ā]q[]3
tu[]i infelicem. tu[] miserrimam ducere curi
ales. vereor ne qui me arguāt michiq[]3 maledicat
fi hac epiftola qua tibi ſui ſcriptur9 oſtendero.
nec eni deru[i]t qui me principibus deferant. a ho
ſte reddē curent. Rui homines videt[]or ab eorum
obsequijs arcē. Nā qui poſt hac inquiēt illi regu[\]3
atria frequētabunt. fi se futuros illic miſeros in
tellererit. At ego non id ago ut p[ri]cipibus d[er]o
gem. Sed illos potijs magmiſs leuo moleſt[i]js.
Inſtant affiſdue q[ui] plurimi a nobiles. a magmi vi
ti. qui regu[]3 aures obtu[d]unt. dum in curiā ſu[m]iſ
preccibus recip[i] poſtulant. Ruos eu[]i nequeant re
ges aut viſiter recipe. aut h[oneſte] repellere. in
magna q[]3 propterea ſint axietate gratia michi
n[ò] odiu[] haberi debebit. fi quem ex hijs moneo.
curie regis ut ſuapte renu[]cien[t] nec tim[em]dum eſt
meis ſcriptijs id fieri. ut regu[]3 aule deſerātur. Erit
enim ſe mp[]tulto[]z numerus infimitus. qui vitā
batam apud reges ſolūmodo iudicent i[m]uemeri
S[]3 caue dicēt alij[.]ne diu[m]is aduerſeris p[re]eptijs
d[u]i regum ſua[]des eu[i]tari seru[i]tia. C[]um petrus a
poſtolo[]z pri[ce]ps a caput eccl[es]ie. Subiecti dicat
eſtote oi humane creature p[]pter deum. ſiue regi
quali[]i precellenti. ſiue d[uc]ib[]3 quali[]i ab eis miſſis

Ab fit autē a me ſælus hoc ut apostolo cœtradicāt
vel regibus dicam nō eſſe parendum. Cū a verti
tas in cuāgelio reddi que ſunt cœſaris cœſari iuſ
ſerit·a q̃ ſunt dei deo. Cūq̃z ad Romanos pauli
doctor gentium dicat·ommis aīa potestatibus ſōli
mioribz ſuδita ſit. Nō eſt emīm potestas mīſi a deo
damo igitur a ego obediſte principibus viis om
nes populi·fubicite vos ſublimioribz potestatib
oēs gentes. S; memineritis q̃ peti9 ppter decum
ut fubiciam i uibz·non ppter opes·potentias l̃ ho
noēs. At ita nō ſunt stratoria meis ſcriptis ſi cu
p heta dixeri·nolite ofidē i principibz i filijs hoim
im quibz nō e salus ptereo q̃ pluēs obediſiones
alias quibz te reſponſor e ſtituo·ſi q̃ ſint q̃ me w
l̃mt āpli9 ipugnae. Ego ad re ipſam veiaj ſi pri9
q̃o hoc me disputa e cœpulerit paucis abſoluero
Geitor me9 filui9 qui mortuo p[re] poſtum9 nat9 e
pater nūq̃z nomē tulit·adolescente fue flore apud
āquuī dn c[œ] mediolanen·hiuus moderni ducis
p[er]em p[er]egit. Affectus q[ui] tandem curie tedijs do
mum rediſt·v[or]em duxit·filios genuit et vſq[ui]
im h[ac] diē vitam quietam·laudarāq[ui] elegit. Js
cui ſe duo ſe n[en]ſe s iunenes ad modum nobiles
acceſſent·a an regi ſeruere c[œ]ducēt p[unc]tati
fuiffent. Sic eri]di[te]m emipp[ui] cui adolescens apud
Homeru[em] ſi o d[ui]q[ui] diuera deorum ſœtera legiſſet
ea licita e[que] at; honesta credeb at. Nā q[ui] d[ui] ſeu i]ui]t

quis non arbitratur honestum. hinc vir postea factum
Cum illa tamquam turpia phiberi legibus aiaduer-
ter; incertus a. phos adiit scilicetaturus ab eis qu-
nam effecta optima vita. S3 neq3 phi satiisecerunt
Cui inter se diffentirent, alij voluptate. alij va
cuitatem dolorum. virtuté alij. Quidam vero ai
corporis q3; et fortune bona simul iuncta vitã dice
rent prestatc beatam. incertior igitur ille multo
g6 antea. ut verbis vtat. terécti. Cofulê mortuos
decreuit, et ad inferos penetrauit ac ex thirefia.
quia et ipse vates diminatorq3 fuit. vbi vita foret
beata punctatus est. Cui cum vates diu respon
dere negasset. In aures tandem infusurans. apud
puatos viros optimâ vitã hoc est felicitatê. im
uemori dixit. Giges quoq3 ly do27 reç. qm6 se prec ce
teris fortunatissimû reputabat. Appollinê confu
luit. quis fuo tpe felix effect. Contemplit oraculû
regias opes et apparatus. Atq3 aglaü quendam
archadem modici ruris cultorem. qui metas agel
li fui cupiditate nunquam exceserat. felicem esse re
spondit. quis igitur muenes. si quo modo viuatis
optime qritis. mîme reges adibitis. Nâ cum ipi
felicitatis expteris. sint. felices qui sibi dicati sunt
nullo pacto possent efficê. Quippe 4 principibus
seruientes nîchil sibi libertatis relinquit. ut ea
consequi possint quibus potiti multo sint. ânte
miseriores. virtutes enio muenes felicis vite fuit

effectices·q. a principu domicilii. ex cluse fi qii ca
fu à errore limè igitur cua est iegio cogunt fugere
pterrite finitris moribj qbj i altis palacijs viuit
Rò fi tépus differendi daretur moriarè wobis
omès hies stultos esse·q. vitâ habestes alia i q.
possint honeste vela ri in curijs principum se pre
cipitant. Sed abest otium ideo ws tantum mo
neo ut agrum hunc histriones a adulares a
alios metere finatis. qui mîgrum in candida vi-
tant. Rullus est enim vizis bomè apud principes
locus. nulla emolimeta laborum. a ut iuuenalis
verba refumam minor è hodie res q. fuit hui. hec
eadem cras detraxet exiguis aliquid. fic filius
genitor. illi vero ab inano propofito reuocati
domi manere ac fibi a muſis viuere deceruerit.
ac paterna wex minus in filio q. in extrancis po
tuit. nec emm me pater ab obsequijs curie potuit
reuocaè. Quamuis ſcpe a multum ne post primi
pum velaäs me irem perditum admonuit.
Sed expertus fum poſtea. quod prius non credi
di veramq. patris ſententiam muemio de qua li
bet me nunc in hac epiftola differere grauiq.3
tuo iuditio cùda remittè·nam a tu âmis spluribj
iter aulicos canes latrauisti v idi te apud albtû
cesare Honorato i loco a cu te primu noui·orator
fu9 iba filièi 3 filio bïndictionè fibi ex pim cetu pe
tebas. Cum is regni vngarie dyadema mor

tuo socero fuo figilmudo cœsare fuscepiſſet. Atq[ui]
poſt[que] is q[ui] vita fund[er] est non enim triëmo toto
imperauit. ad nepot[em] eius albertum austrie duc[em]
te cœtulisti. Cu[ius] es adhuc cœſiliarius. Qu[am] re
non ſui neſci[us] apud ignaros rerui mee ſententie
poſſe detraxere. Qu[s]us eni infelicius vinere curia
les crediderit. C[ui] tu qui vit[ur] haberis bonus et
ſapiës ſolut[em] ſel curie vimcul[em] iterui te vimc[er]is
ſed ego quoq[ui] in eadem ſui qua tu es cauſa qui
am[is] iam quindecim curial[em] ſeruïtutem ſeruïui et
nunc et deſiaſticos.nunc ſeculares ſecutus ſui p[er]
cip[es]. Et q[ui]s liber nonunq[ui] euas[er]im mor[] ta
men in vimcula meapte redi[mi]taq[ui] poſſet aliquis
opimari ut solus.wel cum paucis curie volupta
tibus fruari id c[ir]co me mores curie cora alijs de
testari. S[ic]ut apud mediolan[ui] qui bernardino
predicatori c[on]tractus vſurarios accuſabat.ut p
hibitis ab hijs reſiquis.ipſe solus ſeneraret. I[bi]
longe aliter est non enim quia placeat imichi cu
ria propterca verſor in cuia. I[bi] re leuitatis accu
ſar q[ui] gen[em] vite in[cept]um neſciuerim proſequi
ide a te arbitror retinere. Accádit en[i]m nobis ſic
a coniugatis. Sunt en[i]m admod[i]n multi qui vi
uente c[œ]inge m[im]omium d[ap]nant. a v[r]ors obi
tum cupi[nt] libertat[is] am[or]. Sépq[ui] illi[em] ad cho
rimtheos pauli m[ad]ati memn[er]unt. ſolutus es
ab v[p]ore noli quere v[p]or[em]. At hi[ii] poſt[que] lib[ra]t[em]

fut affectum morer alterâ ducunt singem. ut vix quod
ereas de fûde valeat expectaere. Sic ei est hominum
calamitas ut vitâ quâ viuunt diuq[ui] vixerunt aut si ma
la sciant. mutare tamen aut ne sciant. aut ne quid hinc
orari ad eos quâ suâ vitâ dâpnantes alienâ lau
dant. iâ faciâ quod vultis in quod eris tu quâ mo miles
mercato: tu sult? mo rufis? hic nos. quis hic
mutatis discedite ptib[us] cya quid statis. nolunt
plurima fuit mi Joh[en] quâ nos cogût pseuerae. Sed
nulla est eac[us] por quâ ambico- quâ tam quâ emula cari
tatis oia fert onera quâ ius gravissima ut honori
bus feculi ac populaibus laudib[us] efferat. Quod si
humiles effemus etiam potius lucrari quâ vanâ
venari gloriam studeremus. haud multi perfecto
imbeci teda reciperetur. Ad eos igitur quâ juxta se
qui reges wlu nt. quia prelato s a doctos viros
im curijs esse spiciunt. Saluatoris nûi ite su wo te
obiciâ. Super cathedral mori siederunt scribe
a pharisei quod dicit facite. sedm opera corum
nolite facere. Non igitur quod infignes viri a ma
gifti vite faciunt. sed quod facere debeant. imitari
oportet. Expedit prius seipsum quâ se dicae vult re
gibus. An tollerare labores. famem peti huius
ferre contumelias q[ui] valeat fuit. inere deinde p
spiciat diligenter. utrum ex curia conseq[ui] possit
quod fuus desiderat animus. michi a angustiæ
apud principes infinitæ intollerabiles q[ui] videtur

a que homines optant ille nullate? iuemiri quo
fit ut veram smam patris arbiter. de qua nunc
alcius trafigemus. repetenda est igitur pina vox
Ruid igit ille stultos esse autumat singulos q no
coacti principibus seruunt. Clara vox dura tis
fortasse nonullis videtur. Sed audi iam quo pa
cto probetur. Stulti quo ad propo litum nostrum
trib3 modis dicitur homines. Stult9 est q cuq3 id
qurit qd iuemiri non pot. Stult9 est a q quitat qd
nocte muenti. Stultus qa ille est qui fine propo
fito ad quem tendit. cum plures habet calles de
terio em deligit a piculo fiorem ut si romam peti
turus cu due fibi pateant vie. Altera brevis at
secura. Altera longior a plena latromibus pgere
vltumam velit. Curiales igitur hoies aut prim
stulti eam imcid ut aut alteram aut terciam. Aut
emim quod affe qui neque ut mues tingat. Aut qd
imuenti detrimento fit quer ut aut semitam peio
tem deligunt. Quas res tunc meli9 cognoscem
fi qfint. Curialium desideria a quos fibi coſtituat
fines puide rimus michi videntur omnis qui regi
vel primapu latera stipant aut honores quere fa
mamq3 feculi aut potenti a aut diutias aut vo
luptates. Nec eo imfitias nonnullos esse qui se
apud principes lucrari ammas arbitrentur ut
meritum tanto magis nacifcantur. Q to cum ma
iori periculo militauerit. De hijs igitur quinq

generibus hominum dictum est nobis. Quos tibi
diſtae ut ſapientes ſint ondem? ut faciſe quius
eoſdem deliros amentes inſanos ac ſtultiſimos
queat agnoſce·prius tamen ſp hæc agrediar oes
oratos wlo ne quæpiam primápum carpere me
ſenſeant·aut quouis pacto ſeremiſimo dño pri
cipi nostro Frederico celsari de trahere. Nà et fi dic
turus inter disputandO fueri vitiosos pricípes eê
ac libidinû a ſtulticie ſeruos no velim tamé oib3
id affſcribisse cim me latet muemtri nonnullos
virtutum a ſanctimomie cultores qui primápat9
vitia diuimo quodam timore ſuperent·quem ad
modum tom apud gentiles primápes·august9
velpafian9 titus traianus a antomius pius ſunt
habitu·a apud cristianos 3ſtatin9 archadi9 ho
noriz theodot9 karol9 magnus a quæ bâberga
venerat henic9 ſand9·quib3 ſi vel pietatê l mâ
fuetudimê l pacis amorê vel iuſticie zelû l religi
omís affectuq reſris Fredericu nim nulla i re miôre
imuenies tantuq; ab e meis ut ſibi ſcripſis velim
detractum ut eius laudes ilſtrae et verſibus
quo ad posſim a oracone ſoluta decreuerim·nec
me nunc eius curia detineret míſi ſua me bonitas
allexiſſet. Sed michi ſp ta fit curialum ifelicitas
oſtenſuro non quid ipſe a alij pauci·quos equ9
amauit Jupiter·a ardens euerit ad etheâ virt9
S3 ¿o ¿mumiter pricípes agant reſterre oportuit

Ruod fi ommia que inferius mala recententur in
nui principis muemiri curia. Dixerim apte metiar
nec min? mentirer si michil hoz illic eſſe cœtende
rim nec ego quêp? momorderim. Ruia fic eſt ho
minu vita ut pl? mali q? tom vbiq? repiatur no
stra intencio eſt. q fatui ſint qui principib? heret
disputando mostrare. Jaq? illos aggrediamur
qui tam appetentes honore principibus ſeruut
Aduerſus quos libet cui inuenali erdamare. O
medi? mediam ptundite venam delirant eni qui
apter honore principibus famulantur. ad quor
purgandos métes. no meis ſcriptis ſed eleboro
poci? eſſet op? Ruis emim verti honorem in aul
principu dixerit muemiri. datur honores i curijs
non ſed mores atq? virtutes. ſed ut quiſq? di
cior atq? potenti or eſt eo magis honoratur. Nâ
quem vnq paupem. ta a fi preſtanti virtute p
ditù regum aliquis sublimavit. Audio q& obicis
fuerunt non nulli obſuro nati loco atq? mopes
quondâ qui nunc ommibus ſut prelati. ſic emim
principes wluerunt. ſed quos or oſic prelatos
ays nepe quos ſuis moribus cœformes muenerit
qui bus moribus auaritie. luxurie. crapule. crude
litati. fic eſt ſane. placet auaro regi qui pecuinas
vndecui q? rcfert. Or tus eſt luxurioſo. qui virgi
nes atq? maritatas ſibi aciliat. Carus eſt ebrio
qui obibit. CruCLiniocud9 eſt qui ſanguinem q?

multum effudit Humanum, nemo acceptus est ne
mo q[ui] ex paruo statu prefertur alij[s] m[hi] aliquo
facinore magno se se pricipi c[ilia]uerit, at h[ic] n[oe]
est? H[uius] nec stabi[l] q[ui] ex radice veit n[oe] w[ha]
glo[ia] ut i[que] c[ic]ero est illustris ac p[ro] uagata multo
et a magnoy l[ui]uos c[i]ues l[ui] patria[que] o[en] gen[
hom]inum fama merito[rum] nec pricipes a[ff]equunt,
nec qu[ui] seru[i]t[u]t eis cum vicijs fere omnes s[int] de
diti nec bonum aliquid agunt, m[hi] fortuito ac tr[ata]
seunti per v[erbem] in禁in]abunt homines, denuda
bunt capita cedent loco[s]alutes dicent, manus
ofaulantur, ita est certe at v[bi] tranſieris digitis
retro tendunt [s]b[us]annab[ut] q[ui] tibi. Ille est inqui[et]
qui principem nostrum se ducit, qui bellu[que] ſuad[que]
qui videlic[alia] auget, qui onera nobis importabi
lia cumulat, qui verso pollice quos vult ex no
bis occidit. R[uius] dij[ui] deeq[ui] omnes perdant, ne
ſub eius ſirannide diu[ius] ſimus Hu[ius]modi est
H[onor] curialium, qui ſire quiſquis es oblectat n[oe]
verebor; te ſtultum atq[ui] m[ſanum] affuſare qui ob
lecta[ções] tuas iure fallac[i] vana atq[ui] ommino fal
ſa reponas, at vero paſitorum wocibus [que]tum tri
bui debeat, qui te gratia cenarum laudant, tu
ip[se] noſt[ri] preterea h[is]triones atq[ui] ioculator[es] et
tocius vulgi laudes, quas vir prudens p[ro] m[ichi]
lo reputabit, quia n[ulla] est vera laus, m[hi] a viis
p[rouem]at laudatis. Add[em] q[ui] om[n]s curie ſeq[ues]

non quibus p[ro]fint sed a quibus precedatur in[sp]it
aut-<a> alcius s[em]p euolare mititur atq[ui] c[ui] omes
preceſſerint ipsi etiā et regi incipiant muide-<br>qi explebilis est humane glorie appetitus. Cui po
ſt q[ui] te dederis s[em]p c[ui] aeromis illud in ore habeb
Ruinquid est eni q[ui]uis amplu[]i fit vel certe parum
est-t[ui] cum est aliquid amplius. Eſt in[ſup] p[ro]oq
ſmiā ac preſerim aristotēlis. In hon[or]ibus non
esse finē ponend[ui] quia et res in[]certa est et in ptā
te alter[em]. Et qui ſeruit honori et h[ui]s ſeculi fame,
necesse est ut multa faciat multis. in[ter]d[ui]q[ui] p[ro]
Hominib[us] q[ui] do ſeruire cogitur. Duo igitur cum
ſint hono[res]. Alter viroq[ui] hon[or]um. alter multitu
dimis. Stult[em] est qui pr[im]u apud reges venatur
quia inu emti ver[em] hon[or] no p[ot] vbi virtutes no
regnāt. Qui vero alter[em] queritat multo ſtult[em]
est quia a re[que] p[mi]cioſam ſe quit a vicioſam inſta
bilem a in[]certā. Atq[ui] h[ui]s quid p[pe]tuis cruciati
b[us] affligen[t]. Cum ſibi preferri plurimos a ſepe
in[dig]miſſimos videant nec qui hon[or]is e[m] auibus
v[ro]q[ui] magis q[ui] in curijs affligen[tur]. Atq[ui] n[unc] ſatis
de hon[ore] ſit dictu[m]. N[unc] ad potenti[am] trāſeamus
pulchru[m] videtur non[null]is apud pr[ici]pes eſſe po
t[em]. Tutorem w[or]cari regi[am] p[rec]ipere alij[s] tel
l[um] in[dic]e[m] p[ac]em c[om]ponere poſſe obeſſe ac p[de]ſ
ſe q[ui] plurib[us]. Sed multi decepti ſunt dum poſſe a
p[ud] reges plurimum q[ui]ſuerunt. Apud n[er]onem

dlaudium tam potens leian9 fuit ut ímpatorem a
pud capreas cum rege caldeo sedente solus hic i
perium administraet. Secundumq[ui] illud tocius
orbis caput venerabatur. a quíppre fi ante ipfum
oppressa cesaris senectus fuisset hunc vitum po
pul9 augufum wocasset. 6[ut] nulla est apud prim
cipes diturna potéta·nullus q[ui] status debilior
null9 in certior null9 in firmior e[am] eius qui apud
príncipe videtur eſſe potencior. ſunt emuli multi
simultates odia ois potéta magne muídie fubie
da est. Incidunt fuspicönes·paratur ínſidie p[re]
punt vndiq[ui] delatores·at q[ui] ut oculus pua feſtuca
turbatur. Sic principum gratia offenſiūcula vel
míma cadit interd etiá nullo criminé p[di]itur tantú
apud p[ri]cipes ſb[di]ola língua p[ot]·apud adrianú
ímpatorem delato[rum] woces ado valuerut ut amícos
q[ui] s ad ſiúmú pmoueát p[ot] h[os]tiu[rum] loco habueit
ſi ad leianú edo vis ne salutai fic[es] leia9 a tā e[am] po
t[em]s ut ille fuit·at hic v[mi]ca p[ri]cipis e[pl]a capt9 e[am]
ac p[ro] v[re]t[em] vnco duct9 ad ſpectaculú a i t[ibi]adís i
pa truncat9 o[em]s q[ui] i[pi]9 ſtatue ex capietolio deie
de funt p[leg]e ſacras lrás q[ui] ſaul q[ui] d[aw]id q[ui] ſa
lomón·ex hi[s]s q[ui] apud ſe potétes erát occádi inſſe
rút abſmalech q[ui] potéte apud ſe vidit y[saac]·ex
reg[em]p[ulit] forfitá a in ſcici inſiſt[ur] ſi digit9 dei cum
illo fuisset crítone fue nuk[em]s filiui q[ui] fibi aufus p[hi]
lippi p[us] laudes ſpa[em] fuisset alexander macedo

sua manu interemit. Extant nostri temporis cui videar detraxisse de magno regni apulie. Se neffcallo nemo me dicere prohibiz. quia tuta est in mortuos reprehensio. Hic apud regina iohannis prima in loco fuit. potéciam q[ui] fu[n]a eo firmiorem putabat. quia Nupris se se immiscueat. At regina couer[so] in ali[n]u amore. pa[s]sfor[es] ad illum nodu trastimavit. Quo mortuo alios fibi concubimos sub stituit. perrari f[ut] qui apud reges p[er]tuo funt po[t]entes. Sepe qui h[er]i placuit. Hodie displic[ur] Nul lum est i[mi]tr[ijs] principum. maius studium. ut alios de gradu p[er]cipit[ent] a se erigat. potentatum q[ui]libet appetit. nulla inter curiales habitat fides n[on] frater a fratre tutus muemtur. nec p[ri] filius. nec filio p[ri]ignoscit. Rui[lib]us fibi studet. omnes pre ferri volut[em] omnes mandare. si quis potens est mille circa se oculos hab[us]. a totidem lingua s ad ruinam eius aspirantes. a vn[?] h[inc] a alius ill[]me p[er] mit. minirum multos timere hab[us] qui multi[que] po[te]st. a illu[m] omnes oppugnát qui principi gratior exiftimat[ur]. Rui[nt] turres q[ui] auxta flumen fite p[pe] tu[m] in se aque curfum recipiunt. Rui[d]t tu facias qui ex vn[?] voluntate dependes. in cuus amore nec ferro. nec plulo. fi c[er]a fixus t[en]eris. qu[am] vel infrigidat[em] amor ex cuti[at]. vel ire feruor eli[q]bit non ommibus tant[m]i arridet fortuna q[ui]tum cancel lario n[m]i temporis cesaris. Calspari flyck. qu[em] vel

miranda fati demetiam vel singularis virtus at
q3 preestatia que in paticffimus hominibus repi
tur. Apud tres cesares inter p[ro]mores potentem
reddidit·alios vero vix vmq[ui] vidimus in cur a
succesfores tales esse·quales apud antecedent[em]
fuere. S[an] precipitari co[mplures ex] gradu c[er]mim9
ita ut q[ui]to prius honoratores ac potentiores cen
sebantur tanto exinde debiliores in honora[cio]
tes q[ui] fiunt a fint imícis gaudio·amicis vero
a prop[im]quis a fibi dolori moleſtie atq[ui] decori
ſt autem h[ic] vulgatiffimus e[rum] finis qui a
pud precip[es] h[on]ore[] potentiá q[ui]rat·quos in
errore t[am] maſt[ito] o[p]ſtos n[ò] arbitror[m] negat
ſtultiffimos·n[unc] d[ui]tías p[re]ſmur quas m[ime]
dubium[em] o[plu]es m[or]les in curiale[s] carc[es] attrarit
ſe q[ui] c[ui] or[ò] labor[é] ſe ferre dicut[em] ſenes ut i otia tu
ta c[œ]dát·q[ui] d[am] vero iuueál[em] ſeru[t] vba q[ui] ego ſi
g[am] aliq[do] q[ui] ſit in tuta ſenect[em] a tegete a baculo,
Adiſus quos poſſem ſaluatois ni[bi] ſ[mon]e ſen[re]
q[ui] t[am] difficile d[ic]it intra[em] d[ui]t[em] egna cel[o]7 q[ui] p[er]
foam[em] ac9 trafi[em] camel[ui]·quo ſit ut ſtultui ſit d[ui]
tías q[ui]e a ſp[em] p[ui]e celeſtis amitt[em] nec in q[ui]ſp[em] ſau[em]
timor[é] adducat·q[ui] n[ò] he[at] p[us] v[n]i alat paupes
fuos·ap[em] n[au]i a ethia eliqu[em]es ut i[en]t ih[ero]·
creſi diuic[n]s p[er]u[tur] ſi iſta fortaſſe minui Eligio
ſe dicut[em] nec talia ſut q[ui] vulgo p[bari] q[ant] aga9
igit p[igu]i minerua cofiteamur q[ui] iuueál[em] aris[to]·

ad felicem vitã opus esse diuiciorum. quæ non facile est
mergut, quod virtutibus obstat res anguista do
mi. Sut qui se posse putat diuicias cumulare pri
epibus seruientes. At hæc ut diuicias conpent
libereatem vendut, nec tamen diuicias affequum
tur. Nâ fi tibi princeps vel beneficiâ stulit, vel feu
da conceffit. Vel res alias est largitus, tanto ma
gis seruire teneris quæ to maiora fût dona. Quod
fi aliudem nefcis ex gregorio discito. Cum enim in
quit ille augentur dona, raciones etiam crescunt do
nox. Sed fi tunc ex curia velis abest cum diues es
factum, moriamus p[ro]didisti. Inuenit causa fubmit
titur accuserat, coquincentur reus etiam non commissi
erimis auferitur bona, et ne coquerci vim possis
eripitur a vita. Si vero in curia p[ro]feueraueris co
uenit te ad quos impia regis esse patum, ire in bel
lum p[ro]latron es tranfire, nauticae in mari, manente
impace, mille capitis audivi picula. Justum atque
imitat, exeqimandatut videlicet et flere cum rege
laudae quæ laudat, vituperae que vituperat, nul
la tibi aut in verbis aut in operis, libertas fuper eit
Ruid igitur Tulcius est, quod diuicias p[ro]totem et
congerere cujus fit manifesta frenefis, ut iuuenalis
apti, ut locuples moriaris egens, viuè fato. Non e
pretèa deliramentu est, quod du o vel tres cumula
uerit opes, omnes liberalitatem mumificetiam ex
spectare, qui d[u] regibus seruunt, ad extremam

imopia sint deduci. Jā dabitur ināt phis. iā iā do
nec deceptus a exspes me quidem fundo fuspirat
mimis in pmo diuitibz nō nunc diuitie dari solét
ficem maē ferunt aq. nemo paup quibus diu a ad
modi utiliter fuiuerit tantummodo portabit utui
diuies ex obsequo puo. Nō eni fuitia in curijs prim
cipu. h phone poderatur.nā a puos pua de cent a
magnos munera maē nec donaē eges solét quod
neQuantui libid fuerit auferre. Itaqz nec re doā
tā si vel alienaē poteris nec i aliud egnu trāfferere nec extra quidem disponē quod regi nō placeat no
funt igitur tue hmoi diuitie quibz non potes uti p
libito quid qo neqz te stādi facultate habeb nā
q3 si libeis careas nemo tibi in principes erit heres
Si affint filii n. a hii principi fuiant nō fucceſt ti
bi taceo quot diuites necat i uſſu eorum fuit q eos
ditauerant. Solent eni principes fic nō nullis me
ta largiri ficit a nos ſuos pascim9 ut eos post
impinguat fuerint deuoremus. ficit de ſeneca lo
gimo q3 legimus quos propter diuitias interep
tos iuuenalis affirmat hijs verib9. Temporibz
diris igitur uſſu q3 neronis lōgimū a magos ſenec
pdiuitis ort9. Clauſit a egregias lateranoy obſi
det edes to coors perierunt enim a lateam pter
diuitias. Sacte igitur ſcriptum est a vere qamat
diuiti as fructum non capiet ex eis. Ad deo pau
ciffimi eges q fua funt donant rapiunt ei a donat

que nec vera funt dona·nec iuste possidetur. Cuius
vix regnus vllui muemess·quod non fit vel ptum vel
continuatum fraude. Ruid est qod iuste largiri pos
funt principes·vnde pecum·vni ialia vemunt qu
apud principes funt·nisi ex raptu vel vendicione
iusticie. Aut ex solijs ecdefiarum. Atitha funt
imquitatis premia·que nec regi pdeſſe neq; tibi
vilitati fi donata fuerit eſſe posſunt. Relinquit?
igitur hæc diuittarum cupiditatem quia non im
pletur auarus pecunia. Et auaro ut imquit Jero-
a. Seneca prius dixeāt·tam deſt qod habet quod
non habz. Scam9 ſcripturam dicentem quia non
pderunt diuicic in tpe vltiomis. Diues enim cum
intericite no ſumet oia a non descendit ai co glo
ria dom9 eius·viuamus obſecto tam chil ha
bentes a omia posſidentes·vict9 atq; vestitus ut
iteru Jero·verbis vtar diuitie xpianorum ſut et
has potens est diis nobis abſq; mimitterio prim
cipu trad diuitias vero·apud reges vel non in
iueim9 et kes iuemiem9 quas lobe melius fuerat
non iuemiſſe. Et hec de diuicis libaſſe ſufficiat
ex quib9 mi fallo moſtratum est multicie opam
dare qui propter opes principibus ſeruut

Nec admon; tempus·ut de woluptatib;
differam9 in quib9 multi mortales beatitu
dime posuerunt. Atq; in primis epicurus
vit alioquin magn9 quem pbi·noſtri temporis

magis verbis factis et probat. Nâ quod est obsequio theologorum qui in luptatib[us] non inuenit, obré si quę forte inuenitis, q[ui] aspne[am] ocule pulchrum, tuidemque non odet, vlo no tactu, non sapere capia tur. excludat, aurib[us] omne suauitatem, huic h[uius] est fortasse pauci deos, j[p]pitios, pleriq[ui] autem iratos putabat in orione, p[ar]marco tulio, c[ir]cerone dicentem, inueni, q[ui]b[us] i[m]vbis omnes quinque seſus tetigit q[ui]b[us] woluptates hauriuntur. Cujus due vie ſint q[ui]bus humana vita finet. Alte[rum] virtutum, altera woluptatum, illa deſta meßulta atq[ui] meßduſa frondib[us] et virgultis hec ſemp[ur]im frequetia terit, nec q[ui]ſp[er]que woluptatē nō ſeq[ur]. Sunt q[ui] admodi multi, q[ui] tâp[ro] woluptatib[us] fruitturi, obſeqa principu āplectunt, q[ui] ſtultissimū fit ope p[er]tinuerit, ondísſe, ac de woluptate q[ui] ocule p[er]piti[em] p[er]mum dicam, oblectantem nō nulli d[um] ſplêdidos eq[ui]tes aspiciunt, d[um] tella geri exerçat, q[ui] acutè videt, d[um] ſormoſas cultas q[ui] mulieres ituentem, d[um] c[er]t[ur] h[uius] orio rum, d[um] ludus, d[um] iocos, d[um] pulchros equos d[um] p[ic]turas, d[um] ſericeos p[er]nós purpureos aureos, dum mirificas vestes, inſignes vrb[us], egregias, domus alta palatia marmorea templa ſculptuās, testudines, viridācia prata, luco[s], fontes, flumina feras, ſerenum aerem, montes apricos, ame[n]as valles armēta, canes et huus, modi cetera cōtemplatur. At hec omnia multo iocundiora ſunt,

priuatis hominib. quæ curie obligatis.nä qui ser
uicio regis mæcipatus est. in bellis non ut specta
tor. ut miles aderit a Hue atq. illuc. coarsabit
ac hostem ferire se q. tueri magis quæ oblectare o
tulos cogitabit. mulieres non intuebitur. miſi cum
regi placuerit. tuncq. illas videbit. que alijs gra
te ſibi moleſſime ſut. o[nati vestibus hoies pt9
imuidie quæ woluptati prebebüt. a alienos equos
a meliores a mitidiores quæ ſibi ſint non letabitur
imſperiffe iocis atq. ludis praro inferit. lateri re
gio ſemper affiſtens. palatia vero tépla pictuas
multo facilius ſpectaë mercatores atq. puati ho
mines quæ curiales p[rit. Cuj[us reges p. varo fueru
regno? ſimites ex [e at. vrbes imſpicè.nò miſi vn[9
regmi poteris. nec q[ui apud alias gentes fit ſpeci
ofui. videndi tibi copia dabitur. Ea quoq[ui que in
campis ſut viſu delectabilia rariſtme inſpiçias in
cameris daufis quaſi captiuus. nec vm quæ eribis
miſi cu[re vel venari voluerit vel aliter am[rum
relarare. q[ui tunc fiet cum maxime well[es domi
manè. Cui miues agros cooperuerit. vel cum ſolis
feruore mu[dus ardebit. H[uiusmodi plerumq[ui ſub
tecto ſqualida pulueribus ps. maior curaliu nec
in choreis neq[ui tripudijs feminaru delectaco dat
cui tu illa respicias q[ui in alium fertur et te. nedum
ſp[rit. sed etiam odit. Nulla dies est in qua nulle
res no vid[ea s. q[ui conturbent am[rum. Sem

tibi ante oculos iminaci sunt oculari q[ui] manu p[ro]sepe cogeris qua tru[n]catâ videre velles faci[le]q[ui] pl[ui] amaritudinis [que] dulc[ead]inis v[is]us tuq[ui] ex cui a reportabit. At [e]m auditu di[ces] magna curial i[u] delectaco[d]i[n] nouitates tociq[ui] orbi[d]i[n] viros s[api]c[em] t[em]fimos loquentes. di[n] gesta viri[que] magnorum di[n]tant[em] sonos q[ui] audiunt musi x[ui] credo a hoc plerosq[ui] decip[es]. S[in] medendum est etiâ huic p[ro]ne q[ui]s oblectatur[em] au[n]s curie se astringat ac mores tiâ p[ro]wuptate p[re]piat n[am] q[ui] tu m[ui] de nouita tibq[ui] ais negâdo cofuto. C[um] plura illic displicer[t]ia [que] grata audiatur. C[um] nunc ci[n]uitates capte viri prestat[es] occif[er]i[que] spolia facta rapime omisse victo res mali a victi bom i[ fec]piq[ui] referant v[iros] a[u]t s[apientes] q[ui] de moribq[ui] ac natu[e] secretis disputat q[ui] q[ui] historias referut non i[n] p[ro]adulaco[n]ces apud principes act copies q[ui] finonunq[ui] ora to es atq[ui] di[que] ferti p[ro]hi curias ad Belli ora coes q[ui] corâ principi[que] h[ui]t[n]o tâ dulc[em] e[e]os illic audi[em] v[b]i cum metu loquunt[em] [que] i[sc]col v[b]i sunt liberi a ad vertitatem non ad splacen[t]iâ fantur. H[ui]c e[e] q[ui] athenis di[n]libera ci[n]uitas fuit. a rome dum s[api]etes rempi[bat]ic[em] gubernabât krarum studia marine florue runt im curijs vero quilib[que] s[er]mo p[ro]adulaco[d]i ha betur michil ad verum dicitur ame[n]dât mali bo niq[ui] vitupantur. S[unt] q[ui] veteq[ui] narrare historias f[in] medoſe atq[ui] p[uer]ſe historici[s] daris n[on] credi[que]

sed fabulis inambo, fides adhibetur plus eni gui
domi de colupna qui bellu troyanum magis poe
tice quę hystoxice scripfit vel marçilio de padua qu
trāflacōnes impnque nunquam fuerut pōnit vel vi
tentio monacho. quâ liuio salustro justimiano.
quinto curio. plutarcho. ac fuetomó p[ro]stantiſſi
mis auctorib[us] creditur. Cithariftas vero ac can
toës qu[us] curia soleat optimos habè plus eni
hoc gen[itus] hominu·qu[que] ph[os] ac poetarum primi
pibus placet non ad tuâ. h[uius] ad regis audies volu
ptatè. Cunq[ui] dormire aut aliud opus age velles
tu potentiſſime in[ſto]z som[us] ac cantibus inquieta
beris. Ommib[us] hoc viciu est cantorib[us] in[ſt] ora
tius·inter amigos ut nunquam inducat animu can
ta[que] to gati·inuſſi nquam deſiſtant. Ruo fit ut cum
nolis audias. cu w[el]is nul[que] conpeant. et t[em] ho[n]s
ſingul[em] calèdis aliquid co geris elargiri·quid q[ui]
omia iurioz at q[ui]z rixarum f[u]t plena vn[que] alteri
maledicit. In[cre]p[at] ſe[m]uicem·blaſph[em]ie in deu
ſanctos q[ui] aciuntur·omnes confufe loquuntur.
Tot clam[es] funt ut vi[rum] ſocium qui j[pe]t e[[m] va
leas audire·quilib[us] ſua facinora narrat cu d[er]o
gacōne alterius. illi fu[n]a patriam laudat et aliena
vituperant. Spurciſſima vndiq[ui]z verba p[ſon]ant
nulla in verbis mod[est]ia·nulla reuerentia·null[em]
pudor. Scurre ſemp[er] auduntur·vel detraxentes
vel ructantes·nam ho[n]s ſolis libertas est qu[em] quid

vel facè velit l' dicè at hec fi quis sapiat mut9 po
deоiã de tactu paga9 tu eè velit ç樸 audiè
im quo venus potissime dominatur quam no
nulli rerum ignari blandiffimam in curijs
eè ofidunt.ex eo errãtes.樸 mulieres eos amaè
s fueuerit qui vestib; fuit ornati qui crimes venti
lant-qui torneamètis iter fuit qui canunt qui cho
reas ducit- qui semp leti at q3 hilaës muemunt
dic curiales eè videtur . Sed mìme ita è ut grata
fit hic ven9 nam si qua est mulier que hox am3
non tamè eis se credit. quas loquaces agnosit
iactatores. instabiles plurium amatores mìsi for
fitan aliqua est que famã puífaciat. tunc q3 mìti
circa vnã cocurrunt nec vllam fiue rituali diliges
hìmc vire cœtètiones. odia verba inter8 verbera
a homïcdia. nullã nutrìre modico poteris cui af
fìnt quí multa pmittant venìet alter te pulchri
ã acceptror nulla tã fide lè que vno stèta fit. Se
pe cui amicã petes à alium cum ea muemès à iffe
illã ad alium reperies. quod fi tibi grata obtige
rit a fida puella non poteris mìsi raptim ac p fur
tum eſſe cum illa neq3 ſeruire regi à amoi poteis
qúia vterq3. inſolens diis eſt. à qui hóiez totum
vult fibi. Ad de q ne d amicã h nec oingè im cuìa
pudicã ſuaß tot fuit vndiq3 pcì tot formo fi mue
nes tot pmisſoës tot deiq3 leue ut nec caſtiffiã co
iùx èſiſtè tot ipugncoib3 poſſit q1 fi pbiſſiã fuerit

de serenda est tamēcui dieſim aitie primāpū mo
ueantur ſiue cōiune ſit ſiue concubina tūc anpie
tas ai menſiſq; dolor. qua nec cum amica rema
nere nec illa ducere tecum potes. a inſtabilitatē
ſemiē remanētis cuius est in Horis mutari ſemp
ſuſpectā habes umge irriſiones a detractioēs q;
ſiunt amantis dimumera discrimia. pondeā ſuſpi
ciones. Oia hec cum ſint priuatis grauia. curia
lib; certe iportabilia ſut.nec vſq; mi; q; in atrijs
regum tactus oblectatur. ſe quuntur alij duo ſen
ſus odorandi atq; guſtandi qui partim cōincli
ſiunt ptim diſiuncti. nāq; dum fercula redolētia
ſapidaq; cōmedim. vterq; ſeſus letatur. Si q;
aut florum a vnguento; ſe quatur fragrātia no
guſtum. ſi odoratum muabit. a offitium ſuum odo
ratus amitt3. Cum in palato cibus maſticabitur
At hi; qbus in ſolo palato ecauſa viuendi ſtul
ti ſunt. a p[ecud]ui vitā non hoim ſequuntur. Ram
a apostolus eos vitupat quorum deus venter est.
Rem nāq; dāpnatam ſequuntur. q[ui]s plurimi
apterea velint regibus obſequi ut bibē atq; edē
marime poſſint. Et q[ui] principes optimis vtātur
vimis atq; cibarijs. veſci ſe q; eisdem ſperant. po
taturoſq; cu regibus ſe cōfidunt. Ac f[ac]it musce
pingues menſas. ſic ifti vndas diſorui pap[imas]
imſedantur. q[ui]s regalibus epulis magis muſce
q; ifti potiant. videa9 igitur apud faſtigii egale

quâta fit curialiû edendi atq[ui] bibendi voluptas
que sane t[ui]c optîma est·cui fames ad[que] atq[ui] fecit[s]
Cunq[ui] nec ista nec illa p[rahi]t[que] at i curia p[raio]
antemeridiem cibaria distribuuntur quo tpenô
fameliaci[que] rabidi f[ui]t h[ui]es·q[ui]busa d[are] vero ex [pe]câ
co lôga debilitatis [ spiritib]s appetitû s[tr]ipuit·alij
modico p[ae] vel c[aleo] pregustato orificiui stoma
chi d[au]ferut·quo fit ut alij v[ore]nt quicquid ap
p[om]itur a ad crapulâ impleâtur·alij vel m[im]m[ui] fu
m[em] nequeât interd[em] in ortu diei a ante lucê ferui
la funt apoita que mi[s] omedeis v[ob]s im nocte ieu
nabis·nec t[ui] st[omach]9 officiui fecit nec appetit[9]
ade·cui post meridiê pransus fueris·rurhus post
h[or]am c[ena] pp[om]itur·n[u]q[ui]m h[ui]o t[pe] c[b]s affer[t]
h[im]c f[ub]ite mortes atq[ui]mtestata senectus a orex
is a w[om]itus a plior[u] dolor a calculus a morbor[u]
ommia genera ruunt. Qualis c[ena] cum v[m]m[u] q[ui]
a[l] fuccida nolit lana pati ut inuenalis ay[t] afer
tur quod cum b[iber]is·im[sanus] f[ias]·ace[to] f[um] a[q]
t[ic]ui corruptum p[ê]dulum·acerbum aut feigid[m]
mis aut tepid[em] colore s[ap]ore q[ui] malo. T[aco] illos
prim[c]pes qui t[m]m[] in potum c[er]ui[sh]iam prebent q[
] cum v[bi]q[ui] amara fit·im[] curijs tamen etiam ama
tiff[ima] e[st]omachosiff[ima] q[ui] nec t[ibi]m[] argeto l[
] i vitro p[oc]ula dai credas·n[a]q[ui] vno f[urt]ui timet
i altero fractuâ potab[que] i[git] ex [i]igneo c[ip]ho mi[g]ât
q[ui] fecido i c[ui] f[usto] f[er]acreta e[re]m[] q[b]s lepe minuit[se]

dini, sicuterit nec tibi in ciph9 dabitur ut si vel his vel aqua miſeas, vel purum bibas q; sed in coi potabis. Atq; ibi mordebis, vbi nunc vel pedi culosa barba vel saliuofu labium & immundifimi dentes fuerit. Interea vimum antiquum in tua p[er]ſentia regi appabitur, cui2 tanta fragrantia eſt, ut ei9 odre tota domus impleatur, bibet ille muſcatellum, maluaticui, ex gallijs ex matrigali ex riparia ianuenſi, ex H[.]ugaria, atq; ex ipfa gre cia ſibi aſſerri vina iubebit, nec vmq; tibi vel mi mum ciatum sicabit. Q[.]uis cardiata paſſioe cru ſieris. Ad ſi bonu vimum ante te fit, non tamen ioeude ſapiet, cum melioris fraglantia hauſerit nares, velles non nunq; bibere, ſi non auſes, miſi maiores incipiat nec famuli vimum apponut miſi poſt medium menſe, q[.]ui ſi at[+]e p[]ecieris, & importun9 a petulans a ebriofus wo cobeis, nec cu h[+]ac igno minna q[]uod poſtulas obſtineb, nec ad tuam, ſed ad maio[]r[+] fitum potabis vimum poſtq; in m[+]eſa fuei[]c p[] multas man9 tranſibit, anteq; ad te w[+]met, nec ſperes mundari ciph[+]u dum p[]m[+]o[+]erne vemſcent, q[+]uis inſundo ſer hereat vel aliquid ruptauerit nam f[+]uit in t[+]eplis aque benedictc ſupinſuſitur ſic in curijs p[]r[+]incipum vinaria v[+]aſa quibus fami[]lie potirat in ano ſemel euacuata m[+]undant, nec in v[+]ino t[+]atum ſi in aqua quoq; cruociat9 ieſt, p[]ra q; fi ſt[+]omach9 dini ut iuuenat, i[+]at feru2 vino q;

tibioq; frigidior geticis petit decocta prućmis. qbb9
dā i estatēuat glaties atq; hac i feruoib3 vina
frigefiunt nec tibi luma porcio dabit maiori q3
fit cruclaberis quia videndo michil gustabis.qd
tibi de mappis dicam migris laceris vndtis. que
nedum tibi fastidium moueant. Sed mamibus
applicant. te q3 sequuntur si quando te ibi volue
tis tergere plures verti madidas pmingui iuē
manus in propriis desicant vestib3 hinc eillud
abdomes qd in pectoralib3 curiali7 cīmis ut sati9
fit in stabulis porcoq; q3 in curijs comedēdnoq;
nam illa menſalia miti da ſericia duplicata ſolis
primipibus ſeruīunt a i dies mutant. tua trucis
affixa. ta diu iacent q3 diu diſcermi a menſa poſ
ſint. Audi nunc cbaria q fume voluptatem ſi po
tes. nulla tibi alia maſtantur aſtalia q3 boues. ca
pree. porci. vel vri. nec iſta recentia vel paululum
trita. sed poſt q3 fetere ceperimt diſpenſatores e
mere ſolent nam quo minorum emuit eo magis
furantur. carnes tue frigide bis cocte inmunde iſi
pide fetētes fumo ac carbomb3 plene null condi
métis. nullis ſalſamétis ſpeciebus q3 null appa
te. caules putridi rape marčetes a muſcide legu
miā ſemicocta. cicera pifis fabis lentibus intero
pulueribus atq3 cincrib3 mixta. caſe9 raro ad te
veit. à fi veit viu9 e plen9 vermib3 vn diq3 pfoat9
ſeu ſqualid9 ſaxo dulior buti7 feti6 Iar6 q3 rāci6

tua fercula condit. Oua cune apponitur tibi cum
iam pullos alut. pira a poma marcida vel aeba
que miſi tu comèdès porcoz esca ſuiffent. oleum
quo tibi vel pisces vel caules exco quutur. de lam
padibus ſumit vel luceris cuius fetè fugai ſer
pentes poſſent. quale illud ſuisse credendum est
aptet qò rome cui hoc choro nemo lauari wlebat
ego magnifico héro meo dño Caspari cœcellaio
gras ago. qui me hac er ſentina immùdiçay de
trarit. et ad lautã cuius menſam de duxit quís ſ
ipè ſuiffet.iam curiay t edijs renunciassem. Sed
pſequar cepti iter. pisces tui ſalſi luci vel carpo
nes a alletia. Si natalitiu fuerit poteris a teuchã
guſtæ luti i quò iacuit odere ſententem l anguiſ
lam colubre cognatã. Aut hos pisces qui apud
doacas vrbiuſ nutriuntur. Si quis tibi nobiliq
pisces apponetur. quadriduan9 erit at3 corrupt9
pamis tu9 miſer a adeo dur9 ut vir gemuſis deſi
bus fra ngi queat. a quís eod pretio ſepe miſer
a alb9 pamis ematur. ne tamè affuescas. ſe imper
miſro paſceris volut q3 dni affidue inter ſe ac ſ
uos diſpitatem nòri quís neq3 voluptati. non
nunq neq3 v fui fuerit. Tua mſup fercula ſemp
cadem ſut facile q3 in anum quid tibi edendum
ſit ſciè poteris. que res admodum voluptatem
dimenuit q3 ſolet varietatib3 irritari. poſſet ſoſi
ta aliq2s hæ tolleræ miſi melio à p ſe ſerri atínuo

certimet et hucuti curialib[us] accidit. quod dui fordi[d] pa
n[em] terut dui q[ui]m more equor[em] vel orde[n]i s[pe]ltâ
wrât·â quas w[at] cæseatas ap[pr]ortai d[io]no mul
lû c[ern]ut·at qu[em] mullû mullû i[que] qu[em] corfica mi
fit & t[au]romemitan[e] rupes. N[am]q[ui] ut faci[ui] p[ri]ci
p[ui] seu i[et]ia possint gu[da]ura·n[ot] sufficiunt m[â] flui[us]
ne[cc] mar[ia] d[ui] pis[cato]es p[ria] que[que] serutat retib[us]
nec pis[ce] finunt i vi[ci]no mari cresc[em]. Ec[ce] mor[em] a
liui q[ui] l[ogi] latiq[us] p[ec]tois squillâ defert·aspag[is] vn
diq[us] septam. Cu[i]n[em] cauda ned[ui] failiâ si h[ospites]
q[ui] si q[ui] affuerint c[oe]uias q[ui] des[pi]t[it] ille m[uren]a
a d[duc]it ex ficilia q[ui] im[que] c[illâ]·caribd[iq]u[que]p[er] d[ui]
auf[ter] se d[in]et·qu[ia]d accip[er]es tur tu[es] c[em]u
las aut âos pis[ces] enumerem· quod q[ui] d[i] aqs fuau[n]i
alitur ante pr[im]cipe[m]. atq[ui] id vel a[ff]um vel oleo ve
nafrano vel vi[m]o coctu[m] optio[m] im[que] odorf[as] h[ab]
itueberis·ma[ria] inter pis[ces] iu[i]dia tibi accresc[it]
nec m[i]or im[que] earnes·cu[que] ceru[n] lepor[em] apr[i] capre[m]
casto[am] ceru[n] p[di]ce gru[em] pauonem[que] gali[m]am
tur dos merulas ficedulas ar[de]as an[fer]es h[ec]tu[m]
los agmículos cumículos as[per]iolos a quicquid
volat aut q[ui]drupedat s[apor]is egrei[ni] worantem p[ri]
c[ip]em videas at q[ui] h[ec] egregie odita pulm[et]an[is]
q[ui] p[ra]ata fuauiffimis que c[ui] t[em]pi[ca]s ni[l] ex hijs q[
]an te f[ut] mor[d]em p[otes]. H[ui]s erspectas a ad[sc]iui di
cis·ec[ce] i[am] d[abit] nob[em]efu[m] lepor[em] â ali[q]d d[u]
m[b]i apri i[m] pis[ce] a[ff]um i[m] congelat[i]i a[rot]ico i[re]

ad nos mitt; Jam pullu gallimatum iam duas auiculas destimabit. 53 euaneſat omis cogitatus tu9. Ram curialibus míchil hor7 porrigitur. miſi for taffe ad cruciatum tuu aliquid socio tibi affideti mittetur. Ruo ſciés illum te primāpi cariorem. no nunq[ui] a tibi tantillu dabitur non quo te fatu es. 5 quo magis afficiais tedioq[ui] ſuaues ſut epu le primāpis ſciens panem ante dummu μεμαμ. molli filigme ſemnaspicíes. ad quem píſcandum apprius eligitur a magno ſtipendio retinetur ar thocop9. qu[ue] ſi tangere volueris increpatus per tuticris qu[ia] panem tui camíſtri no recepis nec in tactu heu dimíſeris. Quod ſi per fuerit a optata tomítrua cenas maiores reddiderit. radutur aial vbea terre a vſi a libra deferutur boleti optimi q[ui] les edere ſol ebat. Claudi9 ante illu[m] in q[ui]no venе num vor[us] ſibi porrexit. Curialibus aut[em] viles a á cípites ſungi ponutur a i quibus ſepe mor[s] edict poma primápis talia ſunt qualia ſorores dictutur heſpides habuísſe. a in h[ui]s ſol[u] oblectari potes ta emm[ur] odorifera ſunt. ut no ſolum app[im]quos. 5 lóge etiam ſtantes odo[ne] ſuo p[ur]fundant. tangere t[em] illa non poteris aut[em] quouis pacto gustate. Ca ſeus ex paruía placetia q[ui] dedu[em]. Sudans ce tus p[ir]minguis. er ouib[que] ſac[que] q[ui]e ſolum serpillum tuu ſuauiſſimis herbis depaſſe ſunt. Strut[ur]orem in tera salrantem p[er] domum. a chyronomata volatí

cultello an diu[m diu[eris ges[ti]b[us leporē atq[ui gal
līma secantē specta[b a q[ui chil h[oc] te p[mi]tit tā
gere quib[us oblecta[is]. Ruis e[q] re[b] i iftis wolp
tatē e[q] curia[ib]9 credat q[us] n[ō] potius p[en]a ingen
tē cruciatum q[us] m[ax]imū c[ognos]eat·an n[ō] f[mi]
liu[m e[st] hoc tormentū illi quod p[oe]te fin[er]ūt de
tantalo·quī nec i aquis bibē nec i p[om]is e[d]e po
test q[ui]uis ad mentū fibi v[tr]u[q] p[ung]at·qui[q]d
i m[ē]sa p[ri]cipis affi[due] fabula[t] ac tacēda dicē
da q[ui] fantur·cui tu nec loqui nec h[ist]ere au[de]as
N[am] si for[re] mutire pre[s]p[er]is aut nutu ali[q]d
f[igna]e q[uali] tractus p[la]tas edue[r]is for[as]·at l[
lat]o vel fur w[ot]aberis vel adulter·m[ar]ima quē
domus ut Ju[n]enalis apt seruis e[st] plena f[up]bis
Ille panem magno cum murmure porrigit ille
indignat[em]·q[ui] se ali[q]d pos[cas] a q[ui] se ſtate reci[ba]s
aut n[ō] vid[et] famuli m[ē]se defectū·aut fi vid[ent] ne
gligunt emenda[e]. Ipe tibi vel p[am]is vel vi[m]um
deerit nec t[ui] pos[ere] au[de]bis si vel aqua ut vi[m]um
domes vel acetum·ut p[isc]em immergas vel sal
ut carnes a[sp]gas vm[em] p[ec]teris importunus di
ceris. Emmuero t[ui] se denti[ui] funt t[ed]ia ſi mai[ora]
il[or]u[m] f[ut] qui ſtates f[ui]unt a quoti[es] ali[q]d mo[
des ip[si] tecui h[iant] a a[er]em ſolum rapiunt qu[ui] fo
lum pa[s]cui[t] tenar[ui] eliqui[ns]. Sz accipe moleſtias
alias. Junt i curia diu[er]se d[a]pes n[ā] raro minus
q[ui]t[u]r feru[li]s tena p[atur]. At iſta nun[em] ex ordie

ut optares dabūtur ſemp qſ vltīmū velles erit
primum. Cū pane ſatur a vſi plen9 dorfu fueris
tūc cibaria meliora porrigentur ut ſtomachat9
rēnuas vel ad crapulam tuo cu marimo dāpno
comedas. Quod ſi quis caſu meliores epulas in
iſio menſe conceſſerit, mor ille ex oculis auſerent
eſt emin magna ministris diligētia ne diuſ9 res
preci ofiores eſſe in mēſa pmittant. Nā a imponē
do tardiuſculi a in leuando celerrimi ſunt. Aspice
inſup in papſide quot ma9 curſat āreā carnes
quot cultelli festimant. Quale piculum illic ma9
apponē miſi quis forte ferreā cyrothecam recepit
Sicaut apud Strigonei archiep̄m illum qui ante
pintem ſeruīd9 ſuit florentinu quēda feciſe come
morant. Contingit ei nonnunq̃̃ ut alienum quis
digiti. vel porciunculā man9 accepit atq[ui] moror
derit vituli. earnem vel bouis eristimās menſe in
curijs vndiq[ui] circumdatur edetibus. cibaria ſuper
caput tuīm a hueros auferunt ſepe q[ui] ſuper te
totu ius effunditur. hic te premit ille ructat a in
faciē tuam vomit in ſerculum et ſerculum maſ
ſit mora tpus q[ui] longu exſpectādo coſumiture cum
interi neq[ui] affurget potes. nec ſpuē vel ſcreaē miſi
ſurrear7 número velis haberi. Nunq[ui] certa come
dendi eſt hora ſi tamen in ip[oo] menſe iſiſio non af
ſueris. cena multtaberis aut iur gijs afficieris acce
bis inſter hec neq[ui] porros neq[ui] cepe nec alleu q[us]

venenū ab ora con dicti: comède poteis nec igitur
p[ro]cap[es] edut nā illa tuī vētre d[ign]at nec q[ui]
ſtati worat q[ui] fetor[è] d[nis] i gerut gustat[em] p[mit]t[es]
ac ſi crassit[is] illis q[ui] nullo ſap[è] odiſis v[teis] d[api]
b[us] im q[ui] b[us] a ſi woluptas e[et] àqua c[ess]a[et] q[ui] t[n]i o[d]i
n[ut]e f[ut] a in[mut]abiles nā woluptates ut iuena
lis affirmatrarior v[us] o[m]edat·at hi[s] i e[b]t m[ui]
d[est] ut gaudiu àq[ui] o[m]cedat·ut male iudica[em]
n[ò] exi[ſtim]e q[ui] f[um]a i eis m[ifeia]z f[um]a q[ui] cord a[ſ]
ſli[ct]o[e] p[of]ueit I, ſtultu at[que] ipit[ui] vulg[us] hec t[ed]ia
n[ò] a[ui]aduerit ſol[ui] q[ui] ſusp[è]ſas ex p[ati] vestes·ac
ſubli[mes] reſpiciit in equis milites·a cum opes
argētui au[que] famulo[rum] caſuas a [er]tui ex[ter]ior[em]
tuctur m[ife]riam[es] iteriores ne[que] p[er]ſiderat. Ac ſene
ta f[um]a prudēt[ia] vir. I[ste] iu[que] quos p[er] ſelicib[us]
aſp[ici]t[is] ſi n[ò] q[ui] c[ern]unt h[uius] lat[èt] v[ider]it[is]·m[ife]
ti ſunt ſordidi. turp[es]·ad ſimilitudin]e hu[que] p[iet]ui
ex[tr]inſic[em] culti. Quo fit ut curialib[us] qui apter ierri
tamēta gule p[rim]āpib[us] ſerui ut·nedum ciues p[er]
uatuis q[ui] c[ui] iocanda iuge inter dulces liberos ca
ſte ac p[er] comèdunt·vel curriculās q[ui] medias i
ter ſoues caſtaneas molles et m[it]ia p[oma] cum
lacte·worātes·m[it]idi flumin[s] vndas ex[ha]uriunt
Sed ip[s]os quo[q]us qui vel im[] crepedim[bus] petra
tu[em]. Vel im[] pontibus·vel ad eccleſiarum valuas
mendicat[em] fine p[erc]undat[em] ne p[re]pona C[ui] ill[em] nec
ex[] ſentēt[ia] ſuccedat q[ui]d[em] appetunt nec ſi ſuccesserit

meliores juxterea beatores ve fiant. Funt igitur
omnes multí qui ob has causas in regum famu
latum sepe recipiunt.

Aeteri cum ab ímitio dixerim? quodda esse
qui tam quæ aie consulturi regalibus sepe de
dut obsequijs estimant ei consulendo re
gib[us] vilitate reipublice pmouedo pupilloz a vi
duaz[ui] tuendo causas. Afflictis a mopibus succur
tedo tato magis deo place reto maiori cui tedio
ifta pagunt. S[an] respondendum etiam est hijs·ne q[ui]
stulcioes fuit alij[s] sapientioes omnibus videant
Ruauis ego nemine adhuc ignouerim qui non
fu[n] aliq[ui]b[us] p[ro]comodum aput reges ímlecta et
finga? tamen aliquem fo[rum] quem s[ol]a salutis aie
tacō mouerit. An ita est·ut hoc in cuia fibi posse
obtingere. Conful[er] ne nos viro bono in obsequio
ut se regis immergat·putabimus ne sic aiam luc
fieri michi ercule non fit verisimile in curijs prim
cipu vbi tot vitia regnant·vbi tot iritamēta ab
exercitio virtutis fubducit viru aliquem bonum
posse p[er]seuera e[n]a q[ui] ut s[ess]or bonus in equo retro
grado a calcitroso executetur dilabet[que] tandem
sic vir iustus apud reges difflet vel imuit? reż
licentia ac luxu a tot infidijs tu vicorum·tu hom
ccouent[em] dedinabit a via a in scopulos ruet·ven
tor[em] viribus ad[em] a tempestatis. Quod cui p[ro]im
athem[i]n curia p[er]spectis fug[er] počius statuit qu[em]

iter tot vi co n 2 i q̂ uam et a manē. Co̲gnoſcito igitur
teip̃m q̂ seq curiā ſtatuis a an plōne fis maior a
mimadātito Aut vt2 pl9 tibi vitiū ad reſiſtēdu
male o ſuetuſi ſi te q̃ illi op3 i curriſs oib3 obſeq co
muicae q8 hēs·ſeruiē tpib9·verſaē naturā a egē
nec non ad tpus Hue a illuc torque et fllectere ·
Cum tristib3 ſeuē. Cū remiſſis iocuide. Cum ſemi
bus guiter cū Juuētute comiter. Cū facinorofis
audacter cū libidinof luxuryiſe viuere. R8 miſi
ſecis nec magn9 i curia nec diuturn9 eē poteris
ſ3 replica6 fortaſſe michi illu ipm plōne que fu
gitaſſe curiā ſupi9 ſcripſi p9 teri9 tīn ad dyomisiiu
ſiſicē tiranu pueiſſe-illi q3 ſeruiuiffe. Sic eſt vt
ais. ſi vide quid ſibi obtigeit nāq3 wocat9 ab illo
p doctime ſpē3. Cū tiram vicia corripuiſſ3 tiram
fraude venuīdat9 e·nec is ſolu ex ſapiētib3 nā pri
cipis expt9 e nā a ſenonē p[er]3 ſene admo8 pha
lais tiran9 oim cruociat9 gne dilaceawit Ana p a
goras nobil p[er]s ab arracreōte c[ir]a2 ege oc ci
fus e boeći9 iuſſu theo regis iteriit lōga mora tēt
ſi quos viros bonos necai p[ra]cipes iuſſerit enu
mera e volueri nec m q[ui]s[ui] l mopyſen vel helizeum
vel alium qu[ae]pia p[er]harum o meōrauerit q[ui] a ſi
bi liceat q[ui] viris dimis p[er]miſſum exſiut nec eni
cui regib9 illi maſerut Seo ſuncti legato e qua de
us eis ma[d]auerat abierut Sol9 Jo[se]ph apud
phāone morat9 eſt que ordina co dina p[er] salute

populi illuc mīſeāt a venūdaco fratna·fatebor a
mauriciu̇ ſa martīnū a ſetestianum ſande militaſ
ſe ac principib[us] ſeruīuſſe. ſed ille ſact[9] crīſtia[9]
eſt ut cu̇ tota mauro[2] legione thebea tru[c]catus
eſt capite hic ūt vir ſact[9] eſt a regia caſtra dimi
ſit a in obſequiui̇ dei ſe ſequeſtrauīt. ſi[bat eni
vir ſanct[9] q[ur] pupillo[2] a viduaż cae ad prip[es
nō ingrediuntur q[ur] nūq[ur] apud eos ſanctificatur
ſabbatui̇ q[ur] venal[] eſt omis iuſticia q[ur] impudic[9]
eſt omis ſermo q[ur] nulla mia manet·nullus reli
giomis 3el[9]·nulla caritas q[ur] muidia a ambicō tm
mó di[n]atur. Quibus obſitere fortiffimi eſſet ho
mimis·a plus di[m]a q[ur] humana ſapiētis. Et q[ur]uis
eſſet ipſe ſanctiffimus nec militiā ſe qui amplius
illā voluīt nec alijs i[m]itādam ſuo exep[lo] demon
ſtrauīt·nec saluator ni crīſt[9] i[n]terrogatus quid
faciend[ui] eſſet ad vitā co[ſ]equend[ā] a dixit nō re
gibus ſuito[2]. 63 vade i[m]quit a vende omnia q[ur] h[es]
a ſequē me nō principem·q[ur] me non regem·q[ur] me
non curiā·q[ur] me nunq[ur] dixit ſequere videas igitur
ſibi vir bone qui p[er]ter aiam ſequeris curiam ne
p[er]ter curiam illam p[er]das q[ur] multi ſunt ibi laquei
multa offen[ic]ula·multe i[n]ſidie demon[ui]· Dur[ui]
eſt ambicōnem Frenaē auariam cōp[es]cere·mu[i]
diam domaē irā co[hib]ē·l[u]p[ur]iam co[art]are dum
ſemper i[m]ter iſta verſeris. Si quis tamē fibi a deo
cre ditum ſeit tal[ē]tum vincere ut iſta poſſit a tag[ur]

solimaculat9 iluto versali si pōt piet tagē et ab ea nō imquinai si pōt ignē igtedi a nō vi·nō ve to illū curiā seq·nā meritū tāto grādi9 aſſeqē·q̣ p[ro]piciulofi9 militavit. H[uius] ſuaſiē m·necie[que] cuie ſuieſdo nō poti9 vim cae·a vicijs·q̣ p[ro]vicia vicat do cīles eni imitādis vt iuueāl verba cōſea[que] tur pib9 ac prauis o[mis] ſu9 In genefi q[ui] dimū oracu lū i h[uius] modi S[eb]ſus eni a cogitaco huām[us] cordis i malū p[ro]na f[ut] ab adoleſſtia. N[on] ſuaſerim igit[ue] vlli curijs imoderand[us] nā aia vt dixi diſcrimi magno ſuppomitur a vita ſepi9 an[em] t[em]p[er]s amitti tur q[m]ui vel p[r]māp[er] deſiderio fauēs·ac v[erb]io ſuis vicijs arideb9 a aia[que] p[di]diſti vel i[m]crepabis ma[bus] mo[ſes]·acuſabis q[ui] ſcelera·a ira[que] certe p[ra]mi pis ex [p]pieis Cyri[que] p[ra]ſa[que] r[ex] Arp[olo] familiari ſuo a[mi]d[ui]nā at[que] caro ob reprehenſum in ſe vi[ct]ium filios epuland[os] in cōuiuio d[eg]edit Cam[bi]ſes cui9 dam ex eariſſimis qui ſe de ebrietate corripucrat filium ſagitta tranſſixit·nec tu michi arſiſtotilem obic[es] ſumum p[ra]ſo[que] Al[ex]andri mag[mi] caſtra ſequētē n[ec]us ei q[ui] woluptate hoc egeit a an ſibi lib[er]as fueit alii faciēdi A[t] ſecuti f[ut] ale[x]ad[que] q[ui] plu[es] alij Caliſtīmes p[ra]ſi[que] Clito frater Colla[ca]tā ne9 liſmachi9 miles a p[ra]ſi[que] in ſignis Caliſtīmes d[ui] adora[li] more p[ra]ſco ale[x]ad[que] p[ra]hibet·trunea tis mamibus et pedibus·e[ff]oſſis oculis n[ar]ib9 a auib[que] a[pu]tatis miſerā vitā i cācē d[u]cē cogeba[t]

tui cui līfmach9 i remedium erupnatum venenū
obtul iſſet leom obiect9 eſt. Crito cui alexandru
prijs philippi laudibus detrahentē redarguiffet.
ab eodem ut fupra retuli im coquinio eſt occaſus. Stul
ti funt igitur meo inſi co a ut arbitror tuo iothes
amatiſtine· a qui apter ſuperiores cauſas a qui
apter aie lucq feruitia principis āplectuntur qm
vel qd querut non affequutur· vel pmitiſas res
querunt vel p viam ſpinoſam a ancipitē pgunt
Cui ad finē qué cupiut tutiſſumis poſſint a
qetiſſi
mis itinerib3 p[ra]ſiſci. Eſſet ergo iā ſatiffactū hijs
que ab inſtio a[mi]poſuim9 poſſem q3 iam eplām clau
dere. 3 funt adhuc alie co[mi]pluēs moſſtie curia
liu[di]e quib3 non erit abre q[ui] breuiter memmiſſe
p[er]ima inter dormiendū ſut tedia. Sepe im aſſeri
bus dormiend[us] in paleis. i lapidib3 nudo q3 ſolo im
vento im pluuiā. im frigorib3. 3i pluuias fueris af
ſecut9. ad pediculos puliſes. culiſes aut alias inſi
miſas· vel l mordeſtes vel tefrime fetētes beſtioſas
te p[er]pa. nunq[ui] solus dormiās miſi cui ſociu[us] cupes
liu[di]theamia immuſa fetida laceā a quib3 nupime
funt peſtilentia mortui tibi dabūtur. Comes ad
iungitur ſcabiſus. q[ui] ſe nod· tota fricabit. Ali[bi]9
tu ſſitabit· alius fetido flatu te purgebit. Inter8
a leproſus tibi co[mi]acebit· alius frigidus eſt· a ve
ſtimēta ad ſe rapit· alius ſebre calidus et iodico
cum omi tegumento fupra te iacit. ſemp vel ille

fibi molestus erit. vel tu fibi videberis tediosus.
dominic freqüiter in coi-ubi e decē fuit l' vigili. ubi
vn9 ftertit alter pedit. alius calces iactitat. nū q̧
ani mediūn notis est filentiū. veniūt ebreī dormitū
coſabulātur gareiut ructatur. ricatur p leis. pu
gnt. a ſeu i uē cedūt ſurgunt miſgētes ſepe apd ſta
bula fuit cubilia tua a equos fremitātes l ſe mor
dēres audis nunq̧ ſāes ubi iacē de beas. niſi de,
mitiū dīni iuuerint. ſunt in diu et ſorij s multi ad
uene- multi ignoti. a vita plerunq̧ curialium in
hoſpicijs publicis ſimitur. ubi contínuo ſures ti
mendi a formidādi ficarri fuit. nez res tuas vnq̧
tā diligēter custodies. qui aliqii repies immuta
tas. nam a ipſi ſures im thalamo tuo dormient a
te ſopito affurgēt. res ſub te q̧ iacentes eripiét.
Affunt métrices ancille' lenones ioculatores lu
ſores. parafin. qui iurgia contínuo preludunt tā
t9 q̧ clamor exorit. ut nedū dormiē. ſi rec q̧ pp e ê
loquētē ſocii intelligere quéas. adde ruſticoz̄
loq̄ citatē. qui node quāuis longa e nunq̧ quie
ſcat. abſetē cantāt amicā ut flaccus ait multa p
latus vappa nauta atq̧ viatori nulla dormiendi
quies dat. q̧ ſi vmq̧ rumores a alia mala ſem
n9 vicet ac oculos daudere cepis eueſtigio reuo
cabis. a aliq̧ cau ſurgē spellēis. credo te ifta miſi
es expti. ideo q̧ ſui Buior. ſi accipe alia q̧ inſ hoſpi
tand fuit tedia. maesscale9 orād9 e ac pco oduced?

Rogandi q[ui] c[ui]us à alliciendi munetibus f[ut] ut homp[ici]um t[ibi] tollerabile prebeant. R[um] à hi p[ro]miserint non ramen implebunt·teq[ui] vel im remo t[ibus]imis locis l[i] feti diffimis ganeis collocabunt. Inter[us] à homestum loci quem dedit ut deseras, al[tei] c[edas] mimis ac vi coget. S[in] effet fortasse tol[er]abile mare fiscalco caput in fl ecte·quo[que] est offi[c]i[n] non mare fiscalco imhomestu ac sordidos homines sequi·atq[ui] hi[s] supplica[e] a offerre pecuniá gravís[imum] est nec hoc t[ui] potes effug[ere]. R[um] a co[c]is et p[ro]toribus et frumentarijs et bladi vimq[ui] distri[b]utoribus· humilia[e] te c[u]emít et ip[ro]rum temiuo l[et]iam emere. R[ui]d[os] ostiarios referá·heu quoti[s]s de homi[s] valuas in p[er]t[ut] de tru[det] tu[n] quo c[]e us te p[ug]no vel cal[ce] repellit· quoti[s] v[bi] te viderit v[em]ientem por[am] q[ui] p[atebat] statim redu dit. R[ui]o[c]iens te exd[u]so q[ui]is auq[us] dederis·vel mim[ui] vel scurram vel emul[ui] tu[n] intromittet. R[ui]o[c]i[s] t[ibi] vel dormi[e] principe[m]·vel im consilio eſſe·vel ego ta[e] meni[c]tur·quid de motu castro[rum] dicam quí[s] tormenta que t[ui]c imáidunt p[os]ſit enumera[e]·q[ui]ta equo[que] est cura·q[ui]ta armo[rum]. R[ui]ot vrgent anguſtie·t r[am]ſeunda ſunt alta flumia[] pontes ancipites aſſen d[é]di equitandum im tenebris im pluia[m] im vento im miuibus im luto im glacie im flumímbus im ſp[er]imis im nemo[ribus] im s[ar]is im precipi[c]ijs im abruptis colliu[m]. Inter latrones iter hom[es] núq[ui]

ê certus principis recessus. fama nonnùq̧ vagat i
crastinû eê castra mouenda. Cûq̧ accit9es vie
mutatur optimo. φ si forte împat9 fueis. repête fi
et recessus. ibitq̧ rex cu paucis a sequi pene festi
nant oês iubebit. idq̧ tûc potissiê ctigit. cu vel
egrotaucis l medicanam fûpseris. l sâguînê di
minueris. aut equi tui vel famuli mi9 dispoiti fue
tint. Si quis l stâdi l rectândi certitudine hre
voluerit. ex caupombq̧ l meretricib meli9 instru
etur q̧ ex alij s. nunq̧ quo fit eundû scies. mîfi
p9q̧ pueneris. Creditur sepe fûma luce rex abi
tur9 tûc omis im equis ex spectât a ad meidiê vsq̧
tâ muli q̧ equi a curr9 onerati manet sepeq̧ one
ra taq̧ decepti deponut. Cum vero iter arreptu ê
im hijs locis potissime mâno fit vbi nec vima fût
nec cibaria nec im quib9 recipi q̧ as diueroria. v
bi vero vbertim omnia fuppetut nûq̧ post biduî
castra manebut. Est eni egib9 tediu quociê s ml
titudinem letam audiunt. Contra vero ex angu
stijs afflictioneq̧ plebis solacia fus cípiunt. ideo
no nunq̧ mille passus p diem pfiçuntur inter
dum quinqgimta milia obabulant. Gaudebunt
q̧ cu te l familiarê pdidisse. vel equuî accípient
vel cu te precipitatû i fluia l frigore obliquisse vel
estu defecisse coguerit. Cû iipi a con frig9 a con
calore armati exúterit In castro7 pterea pces
fu quot pflue fût quot calces q6 truhoës q6 ea9

quot blaspheminë nunc tuus equ9 alium cedit et i
te culpa referitur·nunc tuus ceditur et afficieris
dapno litigant muicê famuli a in bellum de eſcen
dunt domum interdum seruare ordines oportet
nufçy cedè locum licet festimandum est cum alij
festimant·tardandum dum alij tardant·nec pe
te erit qué vels amicus·nec ad euj vbi fit poteis
ire. Si quo caſu ccaſderis·nemo te colliget ſi vm
uerſo eſcitu calcaberis a ta tu ç equus in pulue
rem redigemi·nunc in locis palustribus a in lu
to caſtra ponuntur·Nunc in aream locoq3 ſterih
ex quo nec ſignatui nec aq̑tui abſ magno diſcri
mine pgredi queas. Tuncq3 aut eſtas erit a ca
loribus exureris cica diſ obtuſetis 3in3alis in or
deris ſpentibus toxicaris ac fetoribus ac exala
cōibus pessimis crutiſaris. aut eſt hyéps a tecto
ac vestibus nub9 peribis q6 ſi forſitan tu euſeis
famuli tii a equi ſup eſſe non poterimt ad de cum
pe funt hoſtes maiozes molestias nunc vitandos
lapides nunc ſagittas timédas nunc ſures formidā
dos atq3 latrones nunc inſultus est faciendus in
hoſtes nunc cauendū est ne hoſtes ipſi officiant
inſultātes in armis edendū est inarmis q3 dormi
endū ſemp in vallo caſtro7 ſemp in portis excu
bie funt habende·nunç hora quieta est nunç in
pace manelie3 nunç tube nunç cornua tacent
nunç iſidie ceſſant. Quotiens itur ad muros vell

cui duo cœurrut eircit?·cçta trepidaç̄o ê·quot da
mores nunc erigunt machine·nunc ferunt tribuli
cœurrut iacula fodiunt missilibz scuta choruseat
enses $B3$ illo equ? occidit·hic consoffus telo·rui
nâ minat? illi caput auferet·huic man? âputat.
Ruidâ calcât iter equos. Ruidâ ifoueis iacet et ex
aimes l exâgues mille facies mortis vbiq? vidê
tê nô hic mia ê·nô beïgmitas·nô huâmitas. $B3$ il
le vir bon?·ille miles egregi?·ille fortissim? cre
dic ipator q pluës sua manu necauit quiq? cru
entu gladiu er pluriu viro? uigul duxit. Sût eê
stres pugne·sût pdestres sût nauales·sût muâ
les·vbiq? ês ê horêda: a facies inferno filis·mi
chilibi lucral abß imuria primi poteis nec tua
sût q bell quret iustis vt fere sût oia bella q inter
domesticos fidei amittut pdeâ aût illic nedù res·fr
vitâ a aia? potes nec tu te vitæ bellâ ofidas i q
tu? rex interfueit·nemo se maë vitatu? sper? Cui
rex nauiwaueit â coitâd? rex ê à amittêd? inter
tot tâta f difficultates à inuei? es à sufferre inſo
litas ês nô potes aut antiqu? à deſciëtib? vib?
nec imediâ nec fiti nec laboës fustimè vales·pте
reo morbos·q dû fic agimur nos aggrediunt·qb?
coacti p i vijs deſeimur l inter ignotos ac plimi
die daudut q domi manêtes p ml? tos ânos viuè
potuiffent. $B3$ ëdeam? iâ i vrbes fi? i âplo ſpaci
o? loco queſat cuia deest ne p[ro]têa cruïcat? an nô