esse dictum? Quid est ergo, quod neghige uti subiri
mis aduerfatia? qua de rausa? Qna hær sunt
menting, illsunt atque: hær de le utinam statim, illa
ferantur sicuta: hær parvus temporis memoriam,
ille perpetuo existentia ibidem et religionem
amplertimist: hær dicta, illa sunt in ordem
conferta: Atque ita aduerfatia in indirem protulit,
nemo, rodiem protut, fabulam sententiam. Quo
C. Primo tali fide, vintate, gravitate, autoreitate or-
nata, ex aduerfatis perniciis petere non ame-
reto. & subito: Quapropter pudeam hæc nomen solum
in aduerfatia retinendi?

fertiplegia: affermo confirmem
primitur. Affectus molestia: Sed inter
Corpora affer
ta tabo
riore, ac hereditiore prato,
ac vitam, istam, acrotam.

Circa affectus, maec, senectute

Papin
amis
Cras: tu in
pore afferto.

Quin movente duo, ea bati
tundine afferti fuerant, ut
cob non posse viret rerum
effet
T. inus: color imperatores,
que affectus vintos, sed iudea

Cito in Philippo: Duo tamen tempora insidemunt, quibus aliquid contra Caesareum Domum suarum, ca velim rephendas si poteris. Unum ne quinquennium Caesari prorogaretur: Alteid ne patere est, ut absentis eis ratio habere sunt, quod si utinam per se assestem in habere suarum midiffem. Idem Attico: Cur tanti eze pugnati sunt est, ut de eis absentis natione habenda estem tribuere serent. Idem ibidem: Idem etiam tertio Consulat postea esse defensor per se recpit, contendit, ut estem tribuere serent, ut absentis ratio habere sunt, quod idem ipse sumpit lege quodam suarum. Idem Tyrone: Ad Consularum petitionem se venturam, neque se am am Bellæ absente natione haberi sult, se per sentem Timidiun petiitum

putant esse puerita, ex quinque dies, & gito in ingentur. Habeo aut rationem in aliquem omnibus, ut mepe Compatim fatere, aut computare duntur. Ratio, cum hori pro rebus amputat, ut ratio arrepti et expensi. Habeo rationem absentis, et si, ab eodem prato deinde non tamen ita planim, etiam ubi sult habere sunt, ut non modo serentur, sed etiam recentium vitæ.

137

P
imtum tempom, ptntiz
horæ, Womentum horæ, mo
mentum tempom, & simpliter
momentum pro exigno spatio
pointim: Dizendi in modi
venotandi sinit.

Sed videlicet luct momentu
in alio surnifirato, imxa mo
dum, quo multi dirimit, zeb par
in momenti, magni momenti.
Tinig: Kage superato, nullu
momentum in solis per se bal
lorum copiam forte.

Prima, primab ferre, pma
deferre, prima tenere,
vetere direbant: sub intelligen
tur tamen partes

Sed hor quor Obseruandim
est, Ut sim pmas deferre
drebant, frabant pmas pteb
aliori remordere: Cum Bo ferre
primab ponebant, id frabatur,
qu illu primab sem portare

Varro: Qnod
minus ita
cit, ut puto
turis putolet
quo vult. Cit:
Vestimæ
bileb potius
in omnium puto
turis alio bina
ri, alio biter.
Tl: Momento
fusì. Ille mo
mento horæ.

Circa: Amorib
vero erga me
sim à frater
no amori, do
mestrò quod
ressi, et mi
mas defero.
Et si utriusque
pma, poteb
tamè deferit
lælio.

158

Sedatim co mo loquendi, co dem, prato quo ad verbōffero. Tum: primo ex certum erat, ut quod se digno, tanto impecio, misuit utile dīniti.

P rofiteri, ostultore dittidi. modo apud antequod id fit, quod vilgo dicit, assignare qua tū munerem vun, olei, finneti, mgerum, perunæ, vel alarum vertum quilibet, habeat. Cito: ab p[ro]fite[rit]et?

aprofitari, ut etiam profiteri, sed quod ex edicto professa no[mi]tæ effet. Per scriptores recentis habet (cito: Ego ne har[]man plena, & perfida, & omnis, aut in tabulis accepti h[]o[]s digitos expensi frumento aliquid notare, nec in m[]pellè poterim, ut falsus, vnde quia ita notabat? Persuprō trionb dittæ sumit: qui vero ca notabat, Persumptor. (cito: Ac quæ cum tabulis roundenmatur, & in & vestr[]no reatu lit, et e[m]b q[]ui falsus persuprisit.

Ut qui foris timibus, & non erudis. Sent, permi. Et dem: ab p[ro]fite[rit]et?

140

terzogare, & numeru perec; hora: Quot? ut et; velib, etc. es: scibe: Sine velib. Quotus erat iste demapius? Et quandoq. sive interrogatione: Ut Quota par? ex co dediretur, ca par? tibi sit futura. Quandoq. quota p[ro] ut im? mad partem: Ut par? quota habes erat, quota poztio interzogantur? ferib. Archim. Quandoq. Quota an g[er]eb sit. vel quota ex im? g[ui]stur im? q[ui]s[que] & t[em] parte sit? etiam interzogat: Ut Quotusq[ui]s q[ui]b[us] bonus est? Quotusq[ui]sque est qui teneat artem num? ero im? quasi dura? nullus, aut

Quotusq[ui]s. Cito: Q[ui]s est c[ui]s, ant quotiusq[ui]s, ph[or]mi, t[em] inter, qui sit, ita mo[ra]tur? cum mor, rum appro p[ro]ma net, non refugiat t[em]do s[ang]ui. Quotus cum atq[ui] ex albesrat met? Quot, quisq[ui]s est, qui teneat artem num? ero im? atq[ui] modo? c[ui]s istam effugere potest.

141

Cire: Quatenem
her smit ad i
cula trantanda
Oratoru p[ro]ff
Dugenter vi
dendum est.

Cefins de v. f. le.
Hartennb tu
tur sarta tee
ta habent, si
qua tamen ve
tustate rozzu
eint, nentz
regi refurez.
Cire: S[an]g hor
mule qu[em] vorat
catemnb q[ui] ad
populo præs
tate voluerint.

Quatenus partitula, lice
non illi distincta farat
cui per e, & cum p[ro] i. sribitur:
ita tamen scriptione confusa e,
Et internos non farile sit. E.g.
tamen prætum, & dite ndi modi,
quo celebrata veperat, sib
deze non omittam. Est e[m]
meo inditio quod usq[ui] ad quę
frem, vel terminum. Interdum
Et quantum. Cire: Frap [s]oli i,
q[ui] s[unt] quid, et quatenus, &
quomodo disturi sunt.

Hartennb partitula post si
H[oc]t, plernunt apud Conob
antoreb trahit.

Catecismi quando[que] post se, ut,
quando[que] quoad, quando[que]
hartennb, trahit: Et e[m]mi t[em]
vel usq[ui] ad id. Cire: Verba pro
sequens catemnb, ut u[n] abhaz
vectant a more nostro.