ur belliv illim¹ inscibe: is. ultor tantis de ille
surrexit. sed nos multis. sigillati eni pluës caulis/
longe tunen alienas onditis. Vm si quis his
omnis is ci fas non indeatur teipm per spereit.
guillime oim duveit pue ndi. qu. uendita de
mospiteffloiby et si quod in his p[ui]n tibi eit
malcipui: conſe me alis exatum! et cainanebly
nugis perſiades. cp in nihil alund q[ui]m te peito
depenſe: liguiffait. et meito ſane. Si quidem
nuikorui malorui cauſa finſi. et cauſitè corps/
temicitate tuam. no ſuam ſequi ſententiam i.

Doli me ad tuu itione cogte! Epifrato.
ci ter iam tibi p[er]ſecuerim. neq: te p[ia]ui
amplius exponas. quoniam aliena i phalaude
nuleuordia eſt. qua et ſi nos deſpitionibus
colitis. nos tamen turu[n]nai uiu utem; Au

Noli reueré coru unneru quos p[ro]vo
m tuuio allumpſim¹ pluës eni ſunt ſi
eorui operu diſquaris. q[ui]m noia. tamè ci euiſmoi
eſſent. ſub n[ur]im uenerut p[re]ſitare, s[ui] nolem?
in tail florenti etate ſenioru curas ſubuës.
Miſeros eni q[ui]tus. nos leſerut ond im? Cu
ante iute mutationes uide cupias. ià desu
nas per deos admoneo. non q[ui]c[ui]d mali
abſte pati uerar. neq: eni mulieb[ui] manu
inſiicetur phalaic S[ui] ne his ad miëus qui
tu tuuio p[er]ſuerut. neue m[ui] inſte talume p[ui]s
ad cruclitati eſt: iuſtius eu te ulcar. q[ui]
tibi paruicis. tibi foruitat, marie expeſand
et. de h[ui]s quac[ui]s admofione penas tuar:

Enim¹ tantè asemorte / Asemorte
quo pacto reß nris consuetum? miltis
tam quibò nos lores affectat eximius? hir
principatus pro quo fituto ego inuós Labios
et pericula sponte mea libini. Marim aut
malii in eo expertus sum! nili boe et māsuet
urit a nobi beneficia ne līnt aspue. Vm ſi tu
digentū aliqnod confeim? peſſimos eos
eſſe nāt est. A os eni probi mi/ ne ſao à vōne
mea omni alſpernaim. quid aliuſ cauſe e/ſ
q a nobis brſic质 accipere formidatis. Qua
obrem ex tot būſijs conditipulis meis/e
qualib/ amicis/ nōmo nemo me uſſi ueit.
ſeo ne potence tur quide/ preter culiſt exem.
què neq: uèturi certe ſno. et alij huiusemoi
fortuſè unit exculatio ibane muneà ni/ pulà
teretam iucantur. quorum ut ad me p[ra]p[itu]
venirent alios morbi/ alios parentes/ pli'
mos probibue reſpubliſe. Te aut nondi/a
me uocati memi. cu mi/ul eſſem conſeauti
sus: nee uocarem ni: maxime cu aduſa uali
tudinem tuam et filios p[oc]t me[n] a patia
b[us]tellim tibi geitos e pauiu la accipiam.
Et ip[er] iuèndi regn[ut]ul et affinitatis et
lul[ector]ui liberorum grutia. Q[ue] igitur
exculatio nbi zelin quitur ne uideais forni
dare. Nam cu nò iuiuioſi ad te mun[que]
cu tibijs et canti totus cuitatis ſperta
culo mun[è]di eſſet. S[ic] parni aut in t[em]peſta
nocte miſſi em: tan[que] iodiguï faci n et ſe[1]

C. V.

reuerunt, et meito lāne. Impyndat ut et hōmis
cede coingnatī ca munet erunt. Ab nīmiu after
eigam et inquis es agemonte. ado etiam et in
human et crudelis. qui nulla iſelicis pha
lauris muſeicordia moueais. ac tunta in p[ra]
tia miſera afficiar. Mam cui ea marie gruioptat
ſem p[ri]cipatū. ut in amicos clauſum habere.
dei beiguite q[ui]m p[ro]mu uotu mea conſerutus
non habeo in quem benefici aſſerum. ſi quod
mi erut o[n] malor[u] futuor[u] ſolacu[mi] eo me a[i]a
p[ro]natis.nec[que] uos uila me libālitate ex rea[i]
mear[u] copia uti pernictatis. quo fit. ut cui que
uobis diu uolum[m]umea[] conſtemnatis.in
tirāmidis aduſtores et ſaurijs q[ui]b[us] dare no
lem[q]a aſſerre nātuo consimur; Teuaro

Rist homeni tuo ager datus est et polli-
cion uacauti cimie. Te uo ut pollicatus
es ev spectum. Ego bene ualeo. ſi bene ualeu
est multa, aggreſſum et plura aſſerutum,
et deterior[u] grā[melior[u] etiam penire;"

Diludemi uxorem cleenera Teuaro.

Qua noti teuer[ro] cu[n] nupcaar[u] ſiue gru[n] alloqui uellem.necocijs impeditus[n]o potui. quib[us] te huc teuociuſtem.niſi ea te gru[n] ſiua cuſis rei[n]qued[n] ſtituſſem. Ex quo plane intellige potes[]eruo nos de h[is] ad te ſaribe. Eam igtur adeas et quiqi in dot[em] talenta genero cui ſilia nupſeit/p[ro]villce.nā ta[m] mu[n]e us.q[ui]m reddendi philodemo debiti grā[m]; Qu[em] quib[us]t[em] cogueret. unde nob[us] tot philode

me

mi pectue ſi, ne ſi te ſi ao me qui atque perſi et eū
qui cedet, io toti referas, et autio openum, ut le
ontes gener recipiat. V eit eni ao nos, et illam
urorem efflagitut, au ego omēs operā pellut?
ao te q̣m p[er]mi inſi. Si poterē tamē generā inſe
niret mi. nehilo ſegni us datem piomutās.
neq[ui] contendas. Siquidem nō unuſo utax at
philodemi gener. nobis cūr est. neq[ui] cu p[er]mi
maru libealitati la[gr]im et nupciās. S: noli
que ſo tam negligent! xx agere ac ſi quid
talentu reddas. Sed t[em]q[ui] recipias. Turpe et
eſt data p[er]cula ma le tem agere. ubi non ea
gutia q[ui]m ſponte cedem, de diſse inſeamur.

Neq[ui] quic[ui]m t[ale] efficit. ut d[ui] apud me ph[il]o[demi] p[er]cui fuerint damnus in ſilie nupcijs
[ut]p[ens]e utilitate m[ori] attulisse inſeant. Et a[n] nih[il] euiſmoi me commissi uideat. nemo id
de me poterit ſuppiciat. Ut nui[n]a non ſu quorib[us] ubi
q[ui] morib[us] ph[al]arim clamitarent. Ceteru[m]mi
te nu benti uigim quatuor equales puellas.
et muliebres uestes, quas ad te miſim[que] et
auros. lv. et q[ui]m p[er]mi celebrent nupc[ie] ad
moneas. Siquidem in h[ui]r uſq[ui] diem etiam
dilate ſunt. muera p[rom]pto et alac[que] atu[m]mo
mutas. ut etiam ph[al]aidis ſump[en]i gr[am]
aſſequar[is]. et h[oc] ita ſe habeant t[em]uer. In cete
ris a[ui]r et tan[que]m uigim p[atter] et mulie[ri] uiro
orbe/consuſas ut uſus f[uer]it. Et c[ui] ean[ui] deſi
deio latuſereis. nupciās c[ui] mi[n]c et maſſicis
et ſump[en]ios faci[to]. ne ſyracuſanor[u] a[ui]

C.

31.

["puelle, quinpiâ/feli, nuperaui die miſerii pro bw/ philodemii appellet/ſi aduifam eius forſtigâ exu p[er]iemus. Cleneete.", "D\ni\nu\np\no\nl\no\nd\ne\nm\ni\n\np\no\nl\no\ng\nr\no\nm\nc\ni\no\n\nn\no\ns\n\ni\nn\no\np\nu\np\nt\no\nn\ni\nf\ni\nl\ne\nn\nt\ni\na\n\nu\nl\ni\na\nn\ni\nu\nl\ni\no\np\no\nl\no\np\no\nl\no\n\ni\nm\ni\nl\ni\no\n\ni\nn\no\n\no\np\nu\np\nt\no\nn\ni\n\no\np\no\nl\n

cuius, quib[us] pie[que] impedim[us] consentanciu[m] est.
Qu[ia] ut maturi n[ut]o puella p[re]est legem domi
velideat, multa est exculpatio, neq[ui] in p[r]mitta t[em]
piè et quin multo opus est. Tu n[os] in h[is] natibus
et fortunis absenti pati etiam et p[ri]tem n[ot]ur[is]
addi exiliumas oportè. Non sic in[quam] s[ic] si m[us]
obtempanue[s] et n[ut]o felic[us] et filie decore s[ub]que
s. Nam c[ui] alia multa recte et absente philodemo
effordis. Ix[er] un[us] pre om[ib]us commue boni a d[u]na
bitur, et pudica u[n]g[ie]z matrimo[ton]e s[on]taue[s].
Noster n[eu]ro teuer[er] c[ui] n[ot]que is et p[er]cuas tib[us]
et hi quid alio ad n[ot]que is not[ere] fuerit, dabit.
Tu n[eu]ro que n[us] n[ot]que as, et philodemi ad n[ot]
tias veditur optato, non t[em] ut in illu[m] p[uell]e
etatem rei quas, et cui erga iuris delideui:
ut scolumis sic atque redeat, et alia huius non
min[que] tu erga ip[s]m a[m]mi s[in]t testamonium:

D. Philodemi filie n[ot]que is, a[m] Teuaro,
tias nob[us] redditas t[em]s au[n]diti[m].
Precurrit enim fama cos etnam qui multa utin[d]
diligentia ad ea que facta sunt quin atillim[s] lig
n[ot]icandus, qu[ia] sic longi[que] res gestus nu[m] c[ia]
dea perferrit, et nos non immeito ei forfitan sic
cen[s]tim %ui talos nos produxuerit, qui tum
alioru[m] t[em] eis m[avie] g[ritia] in tantâ damna
mur crudelizat[em]. Si quidem nos undique malos
om[n]ib[us] proclamat, quo fit ut qui n[ot]n[us] me in
derent, neq[ui] experti sunt me ac si ad homin exilium
natus sunt, utin[d]uperent. Ix[er] utq[ui]r me eis la[s]ta
tes sunt, nec alterius c[ui]s p[ri]. E[des] a[ut] si q[ui]

et leutes et theano pini where ut uê bênt i poste
ui quae bênt permittis. Neqi bis hirnene, liub, um
a monens. ubi celebratis et digni domi et q
bis quid attempti sunt probetur. arbitramur. eas
Caiffuna emi consingibb loci sunt. ubi pîma hi
simitats miicula soluerit; imudia aut apud
s Virginia nos dignus philoxem? dict miteatio
ne iudicetur. et nemo in lîmo felicitatis gôn
tam fortunatis quam ille. adiisca fortuna ab
iuu dis eruit metur. plularim aut odio bêit
omnes neq; eni inorui odii recusam? qui si
autê pro se mariê cipiat et li diffimulet huiu
moi sibi amuros compare; Philodemo.

N magnâ inultâda nerlari iudeâs
philodeme; li tot preus et nota a nobi
pro reditu tuo fies eruit as. quiq; talentu
gratia ne nobis preeant. que nulla utilitatis
ipe neq; tue annacie gratia. sed ium. rem piti
ne ullgo quidem dignam. q; si omo uis a te
iuderi dota tâ filiam. inchilomi; ista tina lit.
Sim negas. addas bis tortidem et cœtem tu
lentum sive dotem. ut si placuit. totis ps
plulaidis grati lit purs et philodemi facultati.
Teano autem multa et magâ de me t'ereus.
mhi grum reddit. quod enim ad huc puella
anobis accipit. inder facta testatur; Clee

Et stram beïnolentiâ notâ et theano
libenter accipim. eti phalarî tanto sen
dio appellare contendatis. mee tamem fortue
et li nos ipsi defendam? recusant. Inucietur

1, 06

enì nomè ipm ab ipf gnè nulli zephenio/aati
fato/ ue.norù. Nos aut ob multa et magna
que acbiffimi fati nàutate iuti egim ?damna
m'. et mei nomè nullà aliam ob cuià gue e'
am qu legib non obtemperem. Lex uero ipe
fum subditis. Qua ob rem qua m gnuità pha
luris appellato/ exhibuitis /eam nunc vferutis/
ne io nomen un politi uelitis; Himènibus

Vffimus nobis aut Dei coru ad nos/
et nonem /et hermocutem /qù pìmi
mineris. Nos aut eorum loco/ Sameam et pì
ecum imilitis. Quí qualem me arbitrium/
talis essent non ignoro g dustim aliquod cont
uos moliri oportu icheo eos in non dictus;
et continuo ad nos et Dei corus /et non /et
hymocutes/uemilent. neq, eni curnous conon
uob cur est! Samei et hanc clausilmis et
utui oin huàmimis uiris politibus. Vm
neq ego moles to homis et qui nullà mihi
neq patre suarià intuèrit! Imuto afficiendos
supplicacio, neq, cor am givorù lege uiolanda
durum? et si nos plinas abrogationis quibus
cont nos tulisses inam. Si quid opus est
huc uerbis explicare, ac et mihi et ad quos lic
bo plana sunt omnia. Atqui neq, nos imitam
sum neq imitabor? Ego inqù et domicida et
tot scelub obno/uis. Sed zemù ad uos
legatos uris. ac mihi ex duobh alteriù facè
liabilit, aut cogu uos ut pro hùs ullos ad
nos muteris, aut hùs qui in miu erat ptate

/impune

fli

supplicatio affectis. ne in uos num effuntè. Et p
fro co iam tes/et iustè viniendi naturalibè rede
gratib. ut nichilo nos peiores legatis uris
infectis.nec meliores ſeruatis.arbitrari.
Conſiſe eni iam tes mee ſut et coingrate.et
paru nobis momèti ad iuxim uel beatiuolitati
uel odiuuiſte uel iuſte faciunt ?ec iuelliqum?
et in hanc uos me hy me zens es conditione
mavie et iuri illi uelstr transpulſtis. Et alioru
quidem quicquid iuri cunſa paſſus ſum mali.
poſset uema diti.Veri q[ui]chil quicp[ro] iuſte
fiori licat. que pro meritis pena ab ius exi
ſi poſset qui autores ſueuit. Detera longe
iustus eſſet/ut quidam nura puent iuria. Q[ui]
ſi eorum gratia i uos ſiui amnina diuè cœtèm.
Ego tamen h[uius]erens et ſi h[uius] omnia reſu
tarem.et indignarer: et t[ur]ann habet ſi nò
quos uellem. at quib[us] inſeritis.nichilomi¹
uos volore affectis. eis p[er]pet. et h[uius]p[ro]no
aſceptos/ad nos remiſi. q[ui]aſtum equi ec
uolueritis. que cuitati uris calamitates im
pendent in duos uel t[ur]es comiè ſatius du
ctis. At ſi conon cui² corpore ſinguli urin
tur p[er]ter abuſi ſunt r[ic]olumis ſeruabitur.
quiueris cuitatis ex adiu² a nobis expectetis.
totis n[am]que iuris contemnè ne meliſe nos
am opinem hu[mi]nores ex p[iam]t; Stetiscu

A
Vidio te maiore in modi formidare.
cui ures nr[am]s et quein nos molitus
es/te cu reputat? S; admiror q[ui]c tandem

formides et nò cù pìmù contè nos ageè repulsi.  
cù ab imitatiut dicetabatur imide et nùmès  
uedicare velles cogitabas que et nèmilib  
dias foristan fieri. Si ergo morièat lapreè  
creet còtemnebas quid nucit multe perturbais.  
cui tibi luteat ea quibò tuit ex spectatis nichil  
thecilliori àmo multe iam propìquam et ge  
neròse perferre. Sì aut ut tumidus es sic  
timide te ad id quod perpeſtur es supplici  
habes. quid multe ſime eo in me tempore elà  
multus et talem tibi comparasti ùmici. cù  
ſcléri me et crudelem appellare et ex carmi  
bi tus iba contè me in concione effundès.

Ond aut er musicus et poeta dicendi figura
et voluntate uite ſtudis conſtrarius us es.
cui utiles natatè musis neque magis arduas
res. quin poetam cœrat aggirdi posse. Sì
cui pro poeta rem. p. gère desideres. In anent
te que non poetus neque mulcios in populoar
qui ſupra iures temere aident. cù ab hujus
Caption

Præmi sum ſtrelicore / non hæmènſi. /  
ſi agrigentorù. Quæ tibì ingentos  
habem / gratias. quì inorù mi ademptò p[ra]pù  
tulmauiem dedi. Certo tamen ſi as. quì  
tam agrigentini ùmios n[os] in h[ym]nera  
ulciti poterimus. Vale.  
S[te]ſi[no]

Sì te alunciù et aſſi am proſertù/
Et nuncs per c[ui]utè miſis/pecunìs
et ex[ui]tùi contè me cogere. Nunc[que] ne iſtitur

Iste iure/a rei. p. gen. de tenebitur cœtabus: ei adeo senex lis, neq. musarum pudent. / quatuor te studiorum propteris, eas autem offendis: tu h[uius] conttu meliores uiros utrizis, neq. filiorum mi. seret, qui iam iuri sunt. Li temēarum senex in consendis militab[us] et pecuā [s]ponte tria uerba ius: cu iiiiicui illis tam ѳnem oppavit? lis. qui eos t[em]m Laricem concitā. Ego quidem achilioru ieditus te scribere, et quorund[que] illou[m] multiciā te inculpare. Iudic. Tu n[on] ut ex alexia in h[ymen]aituus renertaus: nichil curus. Sed h[is] as ueli: qu[em] manet te et capharra suar[ae] er plac[te] et curibus, et nauplia classis, et millo pacto nr[u]s man[que] effigies, non inquad[que] et ille quilibet te tens senandī iuos poetas emerat; h[uius]c

S. Teſiioru et nonem et dropidam lib[er]a pachyno in pelopnecu[m] pro corithys ad quos eos mutebatis naugantes. A nob[us] captus latore. Dropidam fortaf[us]se uob iux[ut] tem. Conone[que] p[ro]m[i]ui inſi[en]ta uilſum. S. Teſicor[u]t ah[uc]e cauus er d[on]et quo eu[m] mortis gne[u]ulaſi uelum? exa[equ]tab[imus]; h[uius]cibus

D. Roſatu nobis h[ym]en[se]s ſinam unum plane ond[i]ſtis. qu[em] ſaliz nichil intereſſe arbi[tr]iminu[ph]alaui, ne an iiiiicui habeatis. Deus autem rei effent. et ſinilic[que] ab eo mihi ſigni ſeratu[m]. Conſido etiam aha mi ad uotu[m] ſua[ſ]tessura[m]. Ceteri ego conone[que] (ut ad uos an te] ſcripſi]inti[m]i q[uod] p[ro]m[i]ui ueli: cu malum iuri: et in cuutute ura[n]nulla neq; cosmatioe[

/amicu[

negb affinitate

, iusti itelligem. Orpiai ad nos honoiti iusti
ut tecut. negi eni malus est. negb nos illa
affectat iuris. De rebus postmodi multabunt?

Habeo

Ibeauum9 rebus hyme Hume nuncibus
renibus. et quæcunque nos machمات
est non iuri grutia/qua sepius etiam peusset.
si dearii quib[us] est cura est et hujusmodi dearii
acta; hervum ei con donavit? Nichil enim, quos
actum est et in uob maior est in modum con
quem post i. Ceteri ipi satis quæ cons me adorti
re rebus actus. si pudimur sicuti iuri et saperetia
citationem uere multis crediti: tuncdo et scel est
cononi adnueri et una intime. Actum uti, ad
tu iuris fatum habes et lucet. Vobis autem hujus
messeris maior est in modum consilium? ne rebus
ingrato et ei non consentano gênde rei. p.
one dudum huc si quidem ut ab his quæ alexia
professi sunt, aatepim? autem his se nego cys
implat, si permittat uta incitatur. Molite igitur
bis in rebus quib[us] non sit ydonens. Si liberi ees
et lueri sicutare finite. negi eumnoi iiiiios
et copiam et non sit idem fortunæ cum illi
agent. quod hinc opus est quod rei. p. curam
sui sapiant tales ei preterius, quos et cecim?
pro uti quidem non uolitatis sive superestione
ulteriamur; rebus

habeo

ec uti.

O
Leui non tu! si nepotas tu in grati milim
Dignis enim adolescens est de quo ratio
habeat, tu in gymnatis certamib[us] nichilo sit
agebilem inferior. Equidem quidem in nobis est

sium9 euadèt velim. Argentis quod a nobis coram aperre noluerit, nisi in pultia atqueis, procedu
bio proditionis te apud hymenès insulabat? Et ilia constituit gruus, profecto hoc est, fuerit,
quam que ad te mittè decem? Ceteris autem hæc sibi coræ hoc musarii studia (quarum græ et clausor ibidem
et admi bilior et amar et complete. Ex per tabim in quib[em] maxime probatus es. Cum ilis cal
hodissimis eis? s;

→ testimo.

De nobis testimo, mchil quicquam neq[ui]s iis
bus, neq[ui] alia tōne ducis, nichil eni mihi
potuis est. Q[ui]m si urs mee faceratur, te alys line
inundia arbitratu tuo loq[ui] poteris, et dea t[em] spiret.
Cumiles autem curas nro max[ui]e exep[lo] fluitas
q[ui] o[m]n britissim[i] uideam: nob[que] conſi[mi]lum
quat[is] affixamur calamutatib[us], qu[em] tibi meco
ob occupat[i] sponte nra turam idem iux[er] pati uide
am, tibi aut[em] p[ro]g[ent]imchil q[ui]m euætur i
arbitris. Re b[us] n[i]tis in p[r]mittis omu[n]ſis, tuas conſi
deru diligentus. Nemo eni pro melihi humis
mol[u]miendi tōne au[ſcepta]r[em] p[ro]gellit. Veri
tamen tec[i] reputa: quenam ſupenor i tempe[re] pu[n]
ſus iſ[que] ut c[i]b[us] impenderit, niſi talis tibi
anſt[em] ſinicus. At preſit[ut] quidem, et iſ[que] ad
nota fortu[n]e beignitate ſucreant, ne omnia
no euis ſuentiá experiar[is]. Et eni tu i p[r]mitta
neq[ui]b[us] h[ym]endui turantus es. neq[ui] ibid[us] quadmo
dui nos ſinicus. Sed rem. p[er]geus, et annos
(ut tute arbitrat[is] eos tibi consiliasti, quorui
grá nra sulc[ep]iti ſinicis. Equidem l[ui] lucer[em].

tu cœctuâ a cœptâ nollem esse turâmis, tu tis/
quot et quaçta ab eis passus is, tu tibi iputa,
q[ui] enim qui a cuib? ius tona plurima, munim
autem maili contumelia ne a cœperit, no fecus
ac te ipse considereis, certo, telliges iuris illi
qui cuih administratione omnia/primatis ibi
vacuereit, marie fortuna iua delâri;

in

Noli curare ſtolicore ent ali et arभूति
tu apud me actutationem, neq[ui] nullo pecto
doleas. qu[ui] inſidiari cauſas conf[em] nos in te et
pulcruma tua caru[mâ] reſulerit. Et eſ q[ui] nobis
per taili in lymera unpendeit, tu noſt[em] q[ui] ut meli
ſum q[ui] peperill[em] ſum q[ui] del caru[m] temag[is] q[ui] illor[u]
gratia d[ole] opor[it] et, et poe[m]ata que tibi, in
ſpirane/tantis iures tribueat, et q[ui] ſi quid tibi
cure ſumus/ſernati ſim[em] in columns. Quæ eni
toſpul[iti]n ſua plus q[ui] lura patutur/pollunt.
et phalaic[is] maior en: q[ui]m qui poſt[ui] in am[em] nos ſi
en maxime p[er]chutare m[ur] et tiranu[m] g[e]ſimus/
et familiare t[em] ſeruam[em] neq[ui] te qua[er]t[em]
ſam q[ui] iute p[er]icul[i]n uel in ip[m] potus morre
in cide[m]q[ui] neq[ui] eni in ip[m] n[os] consilu[m] ſatit ſen[
ſem] io probaſſer ſte ſicor[u]s. Tu for[ui]t am turâ diu[m]
tus caru[m]b[us] turâmi c[er]dem laudib[us] p[ro]ſecu[m]
es, neq[ui] nos ſi quis tuas laudat ut r[o]nes/turâmi
c[er]dem ip[ro]b[am]q[ui] ſee phalaic[is]. Ix[em] en intume
l[uc]e en: non tirannu[m]. Si quid[em] noti[que] non ſim
autor iu[m]i[ar]u[m] ſi p[ro]pul[ato[r] ne dropida[m] neq[ui]
ullus probatus iu[r] ſi neq[ui] uti ip[en] l[ue]ato[r] impic[
tute in templo eni eubolo et ariphanto iu[r] mi

A de
nos

/factus

qumque permanet, posset, in quoque insitus, si et poul
a trininde. Cynedus autem, tonon et leagoras. Qui
cedè nobis machinati sunt, nec non amittidas et pei
cles, et alij eulímoi: uistissima ultiois lege peneuit.
quos et il non tanta in iis esset, mo ultus, non re mori
cusarem. Dicunt me hanc dicta ipini, seculatum, tirannu-
multis et gUBUS seculibc contaminate, neq; ut dê
huius in mentem uere in purcit. Mam apud
bonos uios uti peniri in iueri, si voluerint, me
boies laudarent. quoniam alios in tuâ, coniectos uru
cremauim? alios autem affixim? cui opus esset,
ut de re religijs spectaculii atque exéplißbent.
Ie quid cont nos molirentur, alij oculos
effudit? alii mutilatis mebusroti uſati ſiur.
aliis capitеле nudauim? et omes illeque
nos machinati, iure ipò crudelissimâ mortem
lucuit, contra quos tiranos nos eê confute
m: neq; negat? ad malorum ultionê tirannê
delodare, neq; in eos crudelos ihuamque eſſe
undum eſſe deliitemus. Erga bonos autem tules
sum quales an tiranidem. Molim putes ſteſi
core, cu poematu in tirannu iſtribuſte i p[halai]
ſaribere, ut prompto auro deas complete? nichil
nos ieneritus, neq; quittum quod in mentem
venerit reucias. Nemo ei p[halari]i p[er]fatui, quod
ab euret et atque et li uati cairnua contineant,
in nos e[rumus] interfuciet. Io ai nato ueneit,
quætum; uolet, tanquam debuſi adiapium? Vêui
cubolo et ceteris hominidis cui fatis iuutis
nobis inſidias molirentur, meitâ in tulum?

de diuſi, le tormêtoz

litteris et poetis, pari te honore, Stesiliano dignus, habetis;
Nuncles firaculans (non ignaris, Stesiliano fortasse quę dicto, nam propter famille nobilitate, non est qui ignorari poterit a Stesiliano uxoris, sive obtat grum et imodio dolore prosequitur, luctuose, prosequitur, nec imeto, cœpit enim ut eandem et hōvis eam mitis. Filiam hæt et uxorem, his in dictis nuncles, cui mutui int nos amorem intelliger, ecomici frtem ad me mult. qui me sive noceat, necat ut te ozi, rem, ut uxorem suam tuis illibò cōmendat. Et ei ut a nuncibus aatepim, qui cito reliquas in tutes, inimicibilem enus pudicat, telentur, non dicti est: que or te tuo Landet. Nam et li caudati sunt in me etatis homines quicquid Landis sciliberet, ne prens nenalis in deatur, litis et fidele officiis, nec sententia nunc improbantur, non tu tamen erga me aimi, consue tu dies abiecta, meas preces cōtrem nere, non ei derset petentem phalati neglipt, a Stesiliano non quod aliquo meo in te officio debes, si quod hætum de te erga nos optionem confinat, postulam? Da iustitiam promptam, aimo, ingerendo tuo dignum, brīcui, quod mi ipi flagito. At cipiam aucti et aicti. Reliqui est ut ad grum claritamen firaculans, genem, efferat, ad filiam nuncles (ut dictum) et hōvis suam et uxorem, ei matrimōnia multa annos, xvi. ergelīmo initiam, finitam, morbo, diuobus, huc etiam filias, adnotas, capitam, subiecte mutie hæc sunt. Inspicient autem tibi in hujus ilitybō que tenet semper, sunt deo, et tua sacrum et gladium cāput minucem, evertent. Cognatio, cum alijx Landibat, cum his

quas ad te

quas ad te in clearitatem misimam: NICOLLI.

Inimus ad te scias, quod admodum super elegia vinci, et argutum est expositum? ut opportuit. Is Libertatis LIBRI pro ingemio suo se facturi promittit. Forfitan et existit aut lapide suâ mebus tibi solaturi allaturi. Hic aut dolor dixi, ficialis consolatu est et tâm ut ubis teui por sit. Hinc, nâ cum duplice notitudin nomi de iuxareis, de utroque doles. Forbis sibi habeam et uro re caillima: forma quidem elegia / pudicacia uo tanta, ut nulli post se mulier feci, et reliquie rei loci. Qua? posturbato ad me et omni sive amilla, nullâm Lacinas remittis, et unx tue consilis su luti. At qui non gesset ies huâne ferende sit? DUM post alius tolaere, neqii ute tual digni est evisceri. Et morio disperas, et caillam tute sio lerabili iuctum te profiteais. Nunc age nitro cles paulisper dolens remisda. Miseâm huius iuctam consideru, et que miâ sit conditio. Si guli ad numeras nascim mißeras, et aliuta dehucimâ? nec demui millei est deplimam? Hoc idam autem hanc iuta ducim? eo quod mebil morio gessi opinamur, ut etiam qui ait nos moriatur? misereamur: ac mome nos late at non multo post idem nobis iter natio et finem, neqii portus eorum grâ qum huc Lacinas effundendis. Huiusmodi est huâna conditio multo es, et ad huc exitum omnes iuximum neqii est terum olim, que expeiisus huâno genci ducem tur. Hinc fatu olim moriui est, et a nemico miuri

D. J.

p[ro]t. ides ne me tiram[ui]n qu[ue] om[es] hom[ies] uolen
ta[m]m[ui] arbi[tur] et si me om[es] uolenti[re] p[ro]
cu[n]t[m]e[m]re tam[em] nulla v[one] su[pare] neq[] qu[em]
[gin]n in eam av[adite] pos[em]. h[] ei sedam cu[u] ultum
iute dies adueneit. Atq[] utinam ao h[oe] eti[] a[n]s[]
cui ess[em]us principiti[u] non ut meip[m] a mor
te u[indicare]m[n] am fortu[n]se autem p[litutui] di[es]
morte dignos qu[isp]iam nos dureit[;]neg[;] nos
con[] dicam[?]. h[] ut ab h[us] qui et i[utute] et moib[
]q[] longi[ss]ima i[u]ta digni[] sunt/fatirem arcti[m]
natitatem. exu[] cu[u] ulla in nos n[ò] nos t[] alam
tir[am]uidem ex[ec]am[?]/equo a[no] f[en]dium est[;] n[ò] ea
tant[ui] v[one] q[] mi[chil] luctu u[ro] profite[] pos[um][?]
h[] q[] illius iam[] h[] te tanto to[lore] torqu[ez]
sen[fit] d[olitur]am in morte a[vo]bile e[;] cum
te p[lu]tim[ui] in i[u]ta te[cd]uent et que t[ib]i g[ita]
erant/ind[icibili] le[ci]na p[ro]secuta h[]t. N[eq]
per i[u]em/tib[]i soli q[] t[ali] u[rore] p[nu]atus h[]s[
]s et illu[]q[] t[ali] u[ro] egre f[en]dium est[;] C h[] ut i[gu]
neq[;] p[im]n[;]neg[;] solus in i[u]c ma] la incideris[
]h[]ui] ana t[ib]i equo a[mo] tolerand[;]a p[lu]adeas.
h[]s non me[] ex[emplo]. qui multis et n[ar]ujs
t[al]amitutib[]o agitatus/p[rompt]u[n]imo a[no]
mortem ex [per]to. At saltem p[ro]pt[] nature
qualitate[?]/qui[pe] que om[ib]s h[]t. q[ui]am[s]
a p[le]i[s]q[;] maiorem in mod[u]i formidetur.
q[] aut eam n[ò] im[qui]on[;] a[no] f[en]t[ur] h[]i tran
quilliori i[u]ta firmitur? Telic[oro].

Q[]od carni[m]a p[ro] cleari[te] edi[ce]us[
]magna t[ib]i et im[ortal]is gr[ui] h[er]t[ur].

tum

prompti eni preabo meis te exhibuisti et in
gulis arguuntis interdibili artificio te ac
comodati et carmis tu elegantia tua ma
sorem in modi probata est non in dittaxat
(me eni omnia stetendori eq. delcanto) ut chilib
agruentinorum una audientib. Et tabuit
aut non apud eos qui ea audierit et qui
in pultia sunt homines / ut in oim qui post nos
futuri sunt memoriam. Gram igitur pro ins
iis in tibi ut divindeo meo nam quod tutur et
huius etutis et futuri huius tales muliari
cantus largitus es. de me aute quod per
eplam tuam significasti per twspitule ionem
per coes lares mebil quicquam neq. ut per
limus sim neq. ut bonus in poxerate tuo
memeris mea liquidè fortuna fit. ut au
res a nomi meo adhorrerunt. Scribatur
aut phalais in ipso stetendoro. sive melior qu
hocim optimo ferit sive contra habecatur:

Q
uod me vugis ad stetendoram pelopix
nullo pacto sive beato neq. ut sive beato
mihi merore gectet. ut in quod pia mita fluctu
carmen edet latet gite ab eo dateri lice mihi
ideo et q[ui in nicoctis uxor e cum me fecerit
Tu igitur quod ius a nobis optato quod
non in aliena seco in ura lit pote rate;

Eborus nri filie qua filiab stetendor.

apnoem uol consolacione d[omi]
afferet. quam igitus parentis supe[ro] quo luge
tis. non eni Laemis stetendoris. ut Landib

10. 4.

pro sequestris est. Equidem noli olo nos neque
lugere mortuos, neque plange, non quamvit
huius affectus nuncio omnibus adiuvant. Huius
mildioru sint quorum non moris, huiusmodi/
potius longe magis, moris quæbat deplora,
non non est huius quin tot ànos cuSanctissi
reab in eboræis et cantib mularu iurit,
cui nomen in honoib et laureis imorile
seruabit. quod profecto neque harunecque uètu
ris estatib inauus futuri est. Si quidem
alia quam immortalis et omnia continentis
tenort est et esturus huiusmodi in detur. Qua-
re magni et clausum p[]erib que tato
parente digna sint nos lapere operet. Don
enim parui uolbis contemporens est ut non mi
to eo infeiores efficiam. Si et nolite feh
tem hervis sortem deplorare non brevum t[]in-
seod serulis omnibus beatius, neque honoru quos
illitandam teo hominens delectuerit. Clau-
simâ gladium affectus. Mon eit ille quod
nos certo s[]am h[]egre tult urgentis fati
naturarem, neque cu clausum hervas qui
pro gloria habituerit in pulchrimis recenti,
set poematib que nobis possessio dignissi
ma sunt et exempla uite h[]onestuâ ipse
cui diem s[]uiu obieth non iuxtus perlitis.
Certo namque saltore filie tu a nobis captus
est et esturus in nunc uel est p[]tatemichu qu[]
quam formoaut neque tanquam gravet quod am
perpetuis, ario fractus est. Quippe 5 lòge

gnōsior/caprisuis nobis iis us sit/quam hujus
Vicța igitur tirāmidis nrê acerbitas/ab eis
sapientia est, non quia? grani9 i eni uellê
aià dūtere. Sed q[ui] cruciatus meos muncen
aſtè bebat. Ego ei innumeis eû laborub[us] capere
conatus/eum aſſerutus ſi] mehi habiu quod
mallem/quam grûm ei h[uius] ut a me b[us]citiu ac
capet. E[x] quo n[os] deb[ui] mi ab eo grûm q[ui] vii.
eum annos (tot eni postea iuxit)ERNANZERUM,
ſed me ei debere arbitraz[ur] q[ui] et ad alia nos cor-
torunt et solus o[m]n ut mortem contem
neremnis effe[rit]; Tenac[us]

Apcuorui prena que a tuomemitan[us] ere
grim[us] non mi[que] ſt[ern]orui grûr[us]doas.
vuit en[i]le ad corui uſum q[uod] nobis acceperunt
ſunt b[us]citiu c[ui] aliquid a me p[er]eit. V[m]i e[m] gr[ae]
perut c[ui] in ingratos collocetur; filiab[us] ſteſicoi

Auromemitan[us] pro quib[us] ad me ſe[ビス]
mandatiu a p[re] c[ui] utat deſu[n]getur. Iu
bu[n]ſſe[n]nula digni ſut elementia. Iu en[i] ne
m[i]mi quid[em] a me offenſi. adu[n]ſi me bellu ſiſte
perut. ſteſicor[u]s u[n]o non hoc m[ori] quod p[er]tis/
ut ſah[us] captuorui prena que a tuomemitan[us]
exegim reddi mandem[us]. ſed quod uſus etiam
ſupra uſtes mi[n]s/a nob[us] p[ro]meitus e[m]. Lice[t] ei
m[ort]iu[s] non nullis u[n]deatur. Nemo tamen q[
ate] ſentat/hoc dixit. Id mi[n]hi quid[em] ſteſicor[u]s
vuit. neq[ui] tant[ur] apud me tuam meitan[ui]
odui ualeat. ut ſteſicoro aliquid p[er]tenti quod
phalais habeat. negetur. Omnes n[am]q[ui] voic[es]

J.

m.

ab illo vina dicit me aut oim mavie. qui in
tot hom mihus quos expertus sii. prizanti
oris aimi uiderim nemitem. Nos igitur tan
tuomemtams pecuas reddi illiusmus. neq
medius idius hanc pri iuo grum reterre.
Et ab eo porus aterpist evestimam?; Ste

D
eq. pmū ei taurumeītam lippo.
bellī multe contra nos infe ntibus/
comí captuos aatepto precio libedimus.
eis blanditi ſum? Coem eni grecou legè
abrogare nolum? neqi cum poſtra aatep
ti preci reddidim? ea reddidim? tōne. ut
ullis b[.]n[.]ſicui unpuritrem quod odmod expo
braſt. ſteliſoro aut per filas legato ob ſe p[.]mu
m? Taurumeítam igitur moriutuo ſteliſoro/
comí que a nob[.] affectuti ſint ſibi habenda
grum ſiant. ſteliſorus aut lins moib[.]o eg
quide ci multis et magnis de zebi ei grum
debe intelligam. neqi legatione euis obliui
mandato. neqi ignoro ci per cam lo. a me
perit et allquittur. Taurumeitanos quide
pecuā iu b[.]n[.]ſicui nos aut huānitatis qua
omés proſus nos expertos exiſtimant
testimonii actipere; Nimerensibus.

Eo quidem omnia ſteliſori grā facè
pariſtus ſum. ut tainerli cont ipfa
fata arma allume oportet. de morte con
tende non piget. ut dimiui iuri et a nob
et ceteris homib[.] carinis elegantia lau
dati. Libe[.]arit[em] libe[.]arem. quę ſaſtine

muse omnibus pietulerunt utatib. per quę et cante
et clorece plinii nalerunt. Veri afdiitite ubi
cui? seпитus fit iſeliurus hymenem eſt
et ſharu ututu grāoſis etiam prie cuns uocat
batur. manebit aut ut negi mortui ſeli
corui. ſeo in poematib. ſuis que ei uniuſo
orbe coſanut unue arbitremi. Vemat uobis
imente hīmenſes apud uos eu geitui. con-
catui eruditui ſi iſibus poematibus c[]p. con
ſenuiffe. A p[]n]o catamios aut[]e et quidem
uolentes nature celſiffe. et in hīmena temp
li ſeſiſcoru imortale ututis ei moſmentu
con datur. In c[]atam uo ſeputi ſuper h[]oc ut
ſatuis uob. uſi] fiucit. conſultetis. neq. pernijs/
q[]nui uobis eit facultat[]is. neq. arb armis nios
ege arbitremi. In tu aſaduſtatis uelum. nez
decur uobis eu ſiculi ſitis) futuruiu[n]n ſicilia
auitare cupere neq. ſi non c[]p[]eſtis. tuti.
Ceteru nolite ſeſiſcoru obutui fleui et planetib
proſeq. neq. illu̇ ſau] ſoluerem. Mortuiu nāq.
ſeſiſvi corp[]e, nom[]e aut perp[]tuo i. uia q[]de
g[]loſum. in moria auſt brin puabit. P[]t[]ea cur
mi]a. i uata poſtui ei q[]p[]na. i p[]h[]lice i oib twpl]
i p[]nati q[]ſi domi h[]eat. i v[]ortor i admoneo.
T[]uc ei u[]e moſet ſeſiſcoru? tu carminu ei mo[\]m[]ta n[]o a[]p[]u exi[]tuerit. Q[]naob[]c ad alios q[]h[]o
ho[]es ea mut[]e da curetis diligenter. non
ignar[] longe majorem que talem u[]ruiu
tu[]leat aui[]tatem? q[]u[]m qui mu[]leit! Laude
conſecuturam; Explicit.

D. M.J.

Anteffimo ono nro nicolo ippe
quitol Raimitus ai teuotione
renentie uonii; Solent brufime
p'iqui ingilant aliam operi qo'
ad mores l'vim spectet, uel rerum notione, sen u'
te devorem, illud principibus seu dijs in tris
sacrare, qne morem nimiru commedione dig
nuyet a religione mime alienui, a iouis sedulo
initiui habuisset, et ad nostru uisq; temporu fer
uatu reperio. Nam cu iupit; de reruio eicerto pue
satairno, maioorem iute p[]iem in olumpo monte
wleret, quiauiq; quippiu noui iueisset, q[]uod iute
huiu iuui flusset, ad i[]p[]m uei ebant. Ac ei iuas
iuentiones deducant. Huc i[]p[]m morem por
terws teinde feruasse, exemplis potissimii
fari licet. O iuippe e[]sopus fabulator ergius,
fabularu opulculu quod grecque cons[]p[]lit. circlo
Lidovui regi s[]acrauit. Murander quoq; pergame
nus autu ietussilimi? teuaca et aleuin farina
eyuui exametro edita, ad atauli pergamei; ge
per[]scrip[]lit. O ppianus c[]lex poeta, flui feculi non
obfaurus; poema sinu de natura pu[]tui uui exame
tro, compitiui, comodo impenitus, deuont. cuu co
modo iuuius quoq; polidentes/opus de rebus
re- uocabulus emendatissimii deducuit. I dem alij
q[]mplures ius temporu feruise triduntur,
quos percenire, non datur in p[]ntrig locus;
I xorui iugetur ueiugia scutus, quod[]a epi[]stolas
M. bruti grecque cons[]cripta; quo tempore i[]p[]le
et cauſus (morteu celare) bellu cui colobella

pro alia liriag; pronuncijs libi per senatù dictetis/
gesserit et ęs quidem mitradates iur sanci bandi
udis sed in dictendo satis proutus hinc inde ducip
lare designed ac illis pro sin exatatione ingeny carus
tem bina inimando rescrivit (ut in epla sna iiiiis
scpta dilucide pater) his noctibus proxime huius
bis tuo in nomine feci Latina quod nemi ablat
qui det inde. Quippe si illis luctit inentiones
sinas principibus sin sæculi lacuere cur in fais
non fit meas lugubritas citoas illi dedicare q
in tirs iicarunt est euis qui nere lapientic
fons et origo ac ueri Laboris miſi et autem e
et fiunt et marie cum euis thronii in tirs lxx
nro ſeculo is teneat qui iure ac meco pontific
appellatur propria ch pontem quib[us] ins ad
nere ututis falſiğui cupientib[us] adiuerbo et
opere eſſent. amoris bellorum turbinib[us] et ex
agro domini malis fructib[us] euilſi ſiſmate ſin
ſulari prudentia ſublato:ner minozi consilio/
unquemlibet eadeſſe tei ac xpiarorù ludibuo/
abolitis hris disiplinarunt ſtndijs iam domi exſ
minutis et floatiſtatis in ſedem ſiham pater
ac iocunde reductis et quod marine mun[us] est
bis omnibus ſima celebratae confectis. Si de bis
lacu et tempore diſam, ſi in tabitur et ocui.
dicetur. Nunc ne munimui nascetur orò; regeat
vnde diſerit. Itraq; belli ſime p[ro] huius eplas
eidem ſiham qua detet renentia offere que
hæc ſint bienes et ſine multa pompa in bor.
dicendi tamen gravitati si tua sanctitas

d. v.

paulo diligentius anres prestat. ita minimus et
procul tubio caras habebit; mitridatis collegio
eplam huius mitridates mitradate salutem.

Ruti eplas iteri et sepius sim
admiatus, non ui dumtuvat et brev
fatis gratia, sed ceu cum id a patione
dignitatis curationem habentes. Denir enim
nichil exis timi preclari, nisi quod fit in ag
no. aumo digni. Ego uo que super his sentio
tibi dubii mime esse arbitiro. Et aich illis
restiti non putem apposere post. id tamen ex
periri nobi et ea restitendo afferre. que fit
gulis eari congruerent. quod licet tuenti, effi
cile fit. etim ex fortuna temporis illius nobis
ignoti. ni ex maxime sententiarum conditio ne
qui2 tunc temporis populi iisabantur. non
tume imperii aimi continui. quin partim ex
historijs elugenis. partim ex senis, te, quod
eplis. quod piores sub continent percipiens.
ipauiq; carthalogii ut qui, in situ. Quipe
natura haud facie est in alieni, concurri
equiini. rum plene consigna posse. aut fit
prioris difficate. Duntus itagci ei milia eplis
ut uniro expediebat qui pluribus ge tibi veli
gebat. scriptus et, sive ipse, sive quibus alius
in scribendo probatus, illas soli coidit. ets
Diligentus scriptas remitt. ratus ut arbi
tio2 perfationem pascorui, quafi satis est dehe.
Cum igitur ille in actis se imitui, nequum est.
quam nos pieto similis aliis in diuendo

esse propter? S. duitis quodam palio spes est q
mortalis alios non mori ad optata consuecunda
pellent qui etiam ad desperata blanditur.

Quare cù mihil iam de ce cœnam tibi etiam
sine rescripto habet maxime optanti elargioz.

Veritamè me non liter. qu cù brutus multis
gentibus et populis de rebus pluribus diffènso le'
beret uno caractè iure emiciut. què si mu
tuſſer et formulà non ſuaſſer. ceu digno ab
cirans contemptus fidèm amiſſet. Pòta
quis aduerſare deber qu pleriq arbutunt
prælius eſſe propri–umpioſe ſubditis fore ſe'
ben di. ſi coruue hola rescriptio nobis/œu
ignaius affert repreſſonè et huilis ozo
in reſerbendo mûme cœuenit. His tamen diſ
ficultatib considàtis non min⁹ ſtudi qu
opere tedi ac breuem exerctationè mibi
qui de instituti tibi nero predi non ampluni.
et a non nullus fortaſſe inno appreſiandum.
O nippe plerato antæ expimentu i admiatio
ne ſolent hri. que postea proferta cù diluc
de tenentur incoſtilte facia diuſtur;

Hoc est Brutus. Pergamens.
dolobelle edisse pecuias, quas qde li
sponte edoctis, ſalı elis mibi munati. Si uo
inti oſten ditis illas mibi intro dure debe;

Decimis volobelle Pergamei huto
cui copia nobi dare coacti ſiutus.

Tu nero nobis ſuaſtens, qui eas tibi dæ
nolum id ex inopia efficere nequimus;

erat

De cujus quo tempore brutis pugamenis iussim ac non miscitis nobis mebil ab uo luci keasse putetis, mech miſ ut illa per vim exibeam. Acta: Duplex damnum nos ſe quetur, nam equos tarditatis ſuptus per soluetis, et tanto ceteris? quinto etiam iuiti et ſi ne grā quod meuta ob obsequia reportaſſetis. Qui ppe non par gratia referitur his, q[ui] p[ro]to et in tempore parent ac illis qui iuiti et non miſ coacti, obsequia exhibent: pergamens

De cujus exhibitio ſi nobis bruto. Faris forer: non permittem? ut tardi, tate grām perdeāmus, ac dupli: damno affi cēmur. q[ui] qui posſunt ſi dare negant, n[am] lam utilitati cons企uitur, cu dehmi iuiti etiam plus tent, et obsequiori grām per dant. At probe tenes, q[ui] cito dare opus est copie facultatiq[ui], et festinatio licet urge at ab inopia tande ſupenitur. Quæ nec equi nec iuiti est, ut qui pre inopia obsequi tārdant, minus gratie reportent, q[ui]m qui ob copiam cito exhibent: pergamens

ORato[rum] uti peuās attulerunt: bruti p[ro]lures quidem ut iſi allerunt, q[ui]m fuit pos[ibil]itas urā. Sed uſi n[on] longe p[au]nores. Videte igitur ne plus pos[fit]is q[ui]m ſimuli letis, ac q[ui] poteritis minime velutis: p[er]gamens. Iſim[que] peuās uſi t[uo] bruto fortaf[ſe] p[au]nores. Sed multo p[ro]lues u[rib]o miſ. Inopiam ita: q[ui]s exuſam?

q mino quam uolum? peruiarit hentes, plus exhibitus quam possum? alacres; brutus pegamenis

O loabella hostis est nobis et uos illi uti
amato contem nos exhiberis omnia. Quid iraqi
ex huius et consuequtus, mili equa ill' perperi,
qui hostibus sunt auriculo. Quippe non illis idul
gentium quos errati non permitet pufi. qui oino e
grotent; huto pegameni

Hac latre nere cum dolobella tucaula et
autoris huus qui supe lxe nobis tare in
punita sfrbis. Opus enim fuit illius imperio alli
de prins. qui periti que derelinuum? Ceteri uemia
non denegetur illis qui cii noniit ſua errata.
congiunte; brutus Pegamenis

Dicuntur utriis ab oratoib. apud ab
dictam recepi. dum ibi ex Italia eelatis
evştaremi. ubi nò iuram tarditare pera
piens. Longe nos culpaui. vellem equidem
pegamenos iam dui lxe ut eos decuit. Odi-
genter considerasse. In aliis nò de proinptitu
dine nos iudèdati. et preeipue slip ducorbi,
mune talentorum. cum olim iuri dolobellai,
quiquaqua ita largiti fueris; huiusmodi

Et cito cognitum que expediebant et
posita non tare. Et qui quam? qui fuit
opus enim etiam conferim. Nam cii nobis iopu
erat non plura. quam quia quita talenta iuri
dum et dolobelle. nunc nero ci inopes flumis
in riplo plura nolentes ab conculum? Ut cito
ſtis qinto uoluita iopii exhibitio expuit

cos qui in opulentia non nifi coacti ac tuita ex
bibent; *Brutus* *Rudus*

X
Antipos cui a nobis deffident: extremo ſup
pluro affectumus, nà uſque ad paruiti los, oibo
terels; eorù patriam igne et ferro duruim: p[at]hureſ
quina nobis fidi extiteruſt, tributa relaxau[m] 9 ac
liberos et ſui iuris eſſe conciliſm, atq[ui] pro reſu[n]
tatione eorù que demoliti erant quh[ui]que inſi ta
lena remuſim. Lireat et uobis conſule ac inſide,
utriu[m] nos pro boſtib[us] quæ ad modum xanthu[m] in pro
amias, reu patreui habere uelit[s]; *Rudu[m]*

X
Anthios pro Libertate ſi ſteteres; *Bruto*
cui atrociter tractauſtis, non tume pa-
theros imitatur ſi[m]n, qui muneib[us] potencia;
ſeruitur potius ſubieruſt. In eorù abomina[n]tes ſo-
tand, ac ſententia domina[m]tes amuneib[us] accepientis
genc[ur]tate admi tenere com[bo]nur, nam deo[rum]
nim[que] libertatem cum pruulo[que] et ſore preclaiore
q[ui]m questu[m] et muneib[us] modipisa confugit u[m]m

B
Odus quidem caffio *Brutus Chois*
[am] ſeruit, cuitas ſane magis audivi,
[que] propriis unib[us] ſi[n]ma existens. Licia uero
nobis unuſa paret: partim bello domiti, p[er]tiri
ne extirpita libu[n]t, que ſane optio p[er]ſiut illus,
nam ſolentes ea elegu[n]t, que non miſto p[er]
innuti ſeniffent. E[ligi]te utur uos, utriu[m] coacti
bello ſeruere, an nos in recipiende/ami diu
uelitis; *Choiu[m]* *Bruto*.

N
ee wdo[i]ni captu[n]ato qui tua uſſa ſp[re]
ueu[n]t/nos ſane terret, nec liau[m] cum

adulatione propeitas/nob' fiduciâ aliquâ evhiber.
Quippe lpes atq; tumor intâ dios estunai delent.
li apud eos qui alient effeeti iam sunt oino on
tempnitur. Nos auct qui lup' ad te dace illimus/
no vnú prorsus dolemus si aut minis/aut pol-
lationib nos ut pectora trahere meditis.

Velis igitur hre nos potius alij in exempli.
qám aliozum exempla nob' eſire; bruit chois

D
Eqs. mais ſine naubò/neg: agtuzi ſine
noutu/ulla extat utilitas: atq; operum
date ne naues delint nobis. qím ex mai abſes
nauib non plus odinodi reportatur: qím ſi conti
nue quis in harnna permaneat; Choj bruto

S
Epe et frequentius contigit agitolatione/
nauigationem qui a tempore impedir. Qo'
eni tenu ac maie a natura habent/nó tamen
illud deſin oino. Quare non eſt id uelle polſi
tere quod licet qunc; deſinat ad ufum lane de ſanli
reducatur; Brutus Chons

Q
VI pro conſedatione multi ſut a nob. hi m
remuncavit naues mo a uob par. Si qde
pro tempore parutis ad quid utiles ſut huoí
atparatus non uideo. Quippe apputio q même
in tempore fit. nó plus conduat/qm apputio q
pemtus inutilis exiluit; Choj Bruto

Q
Vod tempore belli prors fieri apparattus
oporit et bellu ufus ueniat. cognosimus.
qua tem anſedentos non eſt ſanle cognosere
miſi multo pús ſibi denúcaetur. Vm eni ipſos ap
parutus lucet turdos. nó tii exultes fore utiles.

Quippe si in tempore non aderit, poterit tamen in futurum seruari; Brutus Trallius.

Quod dolobellam in agris uris ei cito maneremittitis. Si ager in hi inuria ministrumatis non rete sentitis. Verum enim si exiliumatis et statim uti hostem inde abure non wightis cum quem pro hote a nobis expulsum satis emure longe undem. vel igitur cum abure compellatis. uel agere nobis inuria fateam. Si cum non expellit shi dote ne li mul cu ac uos quos abure cogamini; Tratul

Videlicet dolobella in agis liam bruto. Quis se reaceit et etc. p. ut et ui quapra intuleit non tamen ea oino portitur. Nos uod quidem romanorum quib[us] loci et amici et sub quorum dominio sum non expellem? et si habemui utemus pariam exponc mi[n]um. Ar si quis nobis utiis uti aliquam inferret. ubi estdem dolobellam non mi[n]us nobis uolentib[us] inui loca mi[n]us meturi; Brutus Trallius

Crisi. Quis nobis tempore supeiori q[ui] per mutentes dolobellam intra ura tailra metari, multi ac nimui erratis. Ante idem p[ro]pri[i]a nobis sigmficamus. Nam si illu[que] uti mi[n]ci uti in re sua stat permutitis, adiutis nos h[us] libi conceditis. Et cum bellu[rum] fortunæ participes fecim satis! hostes nobis non sumi nos esse oſtenditis; Trallius, Bruto.

Ob obbella satis tibi supra sigmficavit et nunc in sup[er] noti facit q[ui] non in locis

con suse metus. Illa emi nostra sunt neq; si ius
illa loca sibi tradere uellet, non nunc iuli coacti
qui afferentemur habere. Quo siutemur bellis for-
tuna senis participare, consilium est se retro oppo-
nere se illis qui habuerunt dixantur. Q[ui] iuris
loci a timbus eugere ac se ultro domam
hostes otendere; Drutus, Trallius.

Nunc ieci mihi est q[ui] menedocus ueler
dolobelle umido meo bosces et amicus
exustus effeant, ut intra loci mi[que] extra me
tans in de abore non urretur, et nunc queut
ut intra urbem cum exulti recipiatur. q[ui] dolo
belle prodeunt ipse uel quibus alius operutus
erit, ut mi[n] moletur non est, nec alia uereditas
cuiuspiam erores hactenus exultumo, con
nostra amicizia et hospitalitate eorum. Sed ne
in anima aliquod alia d[u] sonis digni perperctus,
ipsum menedorus e cuiutate in exilis cecatis
urbi consmo et utilitati prolicientes, ex quo
ipse patam iuendèdo sui d[u]taxat consimili q[ui]
utat, neq; dolobellam quod puto recipiatis,
seu a finito uiris expellatis, q[ui] si i[n]sideret,
ui et armis cugatis. Q[ui]que si non parebitis
non menedorus operu uos dolobellam c[or]puske-
seu menedorus iu[n] squali huius res aggireo,
aufum finie putabo; Trallius D[r]uto.

Et menedorus nos impulit ut dolobel
lae mi[que] exerqitur perperetur, ne antea
cui copiis ateressit ut spargeretur, et erit, atq[ui]
nos u[m] de ietamur tibi in dei q[ui] non i[n] filio

nù menedorus quippiâ agitat. Sane nos cu
romamís in amicâria esse qum pinni falli ſum?
) erum de dolobellie hospitalitate cu iure ſuc
census et ob hor ut de patria abiciatur nubes.
Vim armis et exilio uta/in iro in mûm nûme
foret et marvime qua menedorus dolo adhelsr. belle
non ut patiam uenderet aut ubi principatum
caperet. Sed ab ille diu pietat ut oportuins com
modis non ad iustitire amigo. Tu uò ſi pellazù
eſt evertimas ſicur certe ſion quère ultima ex
nores! multo preciaris fore pietatis nò teme
eſſe cardendù! sed in ſingulis undici et exame
eſſe adhibendum. quod ſi diligent eſſeris:
indebus non quib deles eſſe in festus / ſed c'
mínari in quos ūmice te geris; Butus

Q
vâs pecuías dole bella Trallius
dimitit menedoro hospiti et aito huo et
li que etiam due apud eis liberos deputate
lunt/ue/ apud eos qui post menedori fugas/e¹
bona reaperit ad me statim mutè curetis quò
ſi eſſerent eorù mihil hre! ip[s]s cu libers
lunt ac uorùb mihi destinetis. Q. ippe non
touenit elementiam meam illus prodeſse
futurù qui cu holtui meorù amic et hospites
fuerint. nullam hactenus penam dedecunt;

Qvod dolobella Trallius Dritu o.
ſlip tue ſullimis bellu tem poiby petuas
congregat ut aut depitù fecerit nîme est uei
ſimile neq menedorus e patia fugiens ne
dù petuas. ſi pro ſepultro etiaz. Domi rei

,nichil

quidem poterit, mutè itaqi, tibi perutas à non sunt,
aut homines in sonores, esset impossibile ac proin
suis abbursum. Non enim digni fore putant
per prodotione, tuos tibi tuumos, cujus meis uis
ad perniciem obesse futurum; Brutus pa

factam.

Amalippu rodiorum nauearchi thareis
port conflictu eorum fugientem alius na
fractis in portum urin maxim se tene
puer. Cum factus certior ab, modoro in cautoe
sanno, qu se contulit eo nullus urin exis tumo
cesse peratut. Sec ut ibi permanet, nec inde ab ire
pmittit, mibi ad iuriam et nobis ad iug
nauia egerim eque iputato; pathem bruto

Jnobis actus quin tibi renuit nasset cito
dorus non quæ ad mod navetans et por
tu nro latut. Dama lippus eodem mò ab illet.
seod vidioru conflictus pars quæp ipse finset.
tu nero nos eque interpas, ac si ab inio hui
mel tes nota finset. Tnia itaqi danda est
nobis, finè bellu ignoratib. Qui ppe nò è veli lè
nos illu recupille neq ignam. V trui p[ro] dekenso
ne luo ueneit ignorasse; Brutus Cannis

O Stenditis per legatos mibi longe esse
beneolos. Seo opera sane ipsis mimo
sident, ac que mibi opus sunt, ut enim eorum
affereat? Studeatis. Videte itaqi ne nos qui
offeniloni et openo magis aeduni. Qum ex
ibus uolutate venemur: nobi seu hostibus
in festis reddant;

Canny.

Brito.

et

In non est si per legatos beatiOLentiam
o[n]d'im[]et in efficiendo que opus sit de
fiam? ut un[] est opus studiorum Alteru[] ipse[], so
tum. Quapropter conueniens studii affectum
magis considare quin in operu[]b[] de defectu[m] ac
eos existimare animos, qui ad e[]i que non p[]ut/
[se]duni tamen existunt; Brutus Canni[s]

Sedibuscritum cum prompte p[]utent h[]i
constante[m] ar for[], die[]eostendunt. Vos uta[];
de quibus stripdim? uidete ac confidente[m]
utrum alia obsequia per u[m] omnia[m] per
ui[]olentiam uos efficitur opitrat. quam[] s[]p[]es
constantie uestre im[n] patis ond[]t uos ad
v[s]us n[]ros perpetuo ess[]e paratos; Cann[]

, tu

H[]des quidem! beatiOLentie[m] et Buit[]
on per[]petu[m] obsequi[m] exi[t]. Id eni
faci[]tatis est opus! non se ab obsequio trut[]e[
]n[]b[]o tem[]pib[]o ad si[]t facultas. Nos u[]o si pu[
taremus ex supe[]orib[]o studijs n[]r[]is mon habe[]
nobis fide[m]n[]t. u[]iud quod[]i arbitare[m] omnes
labores n[]r[]os erga te fru[]tra futuros. V[]eui
eni erga te fru[]tra uti aitaci[m]a flecti[m]itme ed
uenit. cui si abest timor. semper blanditur. et
si adest. adulatione fallitur; Buit[] gally[s]

Conſi[]na quidem uestra n[]ichil pensi[
]obsequia uero nim[]ui turda. Q[]ui
ſi igitur h[]or[u]m fins[.] conſiderate;

Gali[]

Brut[]o.

Atque quidem consultè tuti, tarde uero
obsequi est opus impotentia. Horùt
ignitur onus et finis: sib; uema; brutæ æreantæ

Rma ex bithina flue terra flue mari
ut in bea fontis teleiter et tute delectatur.
Videte quippe si tardi us gænobis expedit depar
tarentur aut in deportando amitterentur: ut
ab loftivo in tripentur. Tum iam per nos nob
irvare putaremus; Cizeuni bruto.

D. Offiale est arma quidem terra: propter
hoc es mutè, mău uero: prope collas.

Et quod est difficilimù tu duo inimicè cont
ria ubestute sib et teleiter tamen neutra
in re studi delect. ut si quid tuâ forte evocerit,
ne nos in obsequendo damnare meco possis.

A. Rma quo tempve Bruto æreantæ
uolim % nobis delata fuerint. Pro hujus
moi ignitur obsequio mihi in tempore prestito.
inflamam procosuam cum Latvniis que in
ea ſunt nobis elargimur; Cizeuni

D. On te queus ad ea que Brito.
Amisum % audios flumem nec alys in rebo
tellas fore putamus. non preno. Hs tua soli
comendatione contenti. tamè si largitione t
digni in demur. In agis letam testimo no tuo
in Latvniis procosuam fori; Bruto æreantæ

ORatores ut me in bellu eutem ſunt
conſentuti ut orantes ut in auxilia
uobis remittent. impotentiâ culpa ſunt ac

rei. p. in digentia. Veri eni haec iuri prima

lit nāritas māmbens, tāmē cī antea nō miſt
nītis, niſ indilate ac ſine mora mītatis, qīm
obsequiī urīu niſ tempus magis desiderat.
Et qua Iſpem de bello de te iorem per cipe iude
mi. ad impotentiam dea i ritis, quam tem
ipè audiens, letor, et e conti, t iſturer: ſi an
dorem eos qui probi non ſi it qua pia hære po
tentiam. I tagi, iuius non amplius ſocios,
ſed miſtros iui tos me i video habiturū. At
uus non lateat, q[ui] contigeit in bello ietoia
poturī. gruue eit iuius qui ſe impotentes ne forſet
participes bellu f iete onderunt; Cizecini.

Sed iudii erga te utinm non ſoli Pruto,
ex his que tibi ſubmiſtrauam. Sed
tuori erga nos muneru te Timoio compro
batu iatis fidei habè putam. Et q[ui] morta
lum uotis non ſenper non tempora zindil
ſent, ne celle ut in partem ſinicie iſpientia
a numeretur que una ut iude lucte maſſ
immitati, longe adiſatur. Vm et quæ ad mod
um ſedulo obsequitur in precio ſunt habè
di. ſic ex iſpientia qui obsequi nequeunt,
totum uenia exiſtimai non debent. Sane
ti putis nos de impotentia fiete loqui. Q[ui] ſi
exiſtimans nos non tantii egei, q[ui] ſi egem?
ci iuius non ſocios, ſed miſtros iuius te habas,
duas biturī. Sed de ibis non diſseram et huici
uale potius ſinam? Ceteru. Iſpem bellu ab
tem qua in mitendis oratoib[us] tibi obſe
cuti ſum. niſ Bo optima tibi optantes,

ac etiam per iouem et spectantes, si de victoria
ut vobes eum cito eterit, leticie tamem cito amicis
erimus participes: Brutus Smirneis

Dекомптитuido ad pietandi continua
quidem existens, finitudinem subdi
torum erga presides ondit. Vim qui obsequi
tempore deficiunt, quo potissime opus est.
bi ipotentiam et non coru sententia actusfat.
Iustate itaqs ea nobis adimplet: q[ui] c[um]m9 ao
betu oportuna. Qua in re si nos min9 am
probos ondeutis, puteris uob no p[ro]futura
que ante profuit, exuviationem. Quippe ne[]
puture debet se equa c[or]scuturui, cu ipe no
equ? nec idem continuo fit; Smirnei

Ontinuo posse obsequ opus est Bruto
Quoturii. Artibus est ex inopia quinque
non sufficere ad obsequendi, definis quidem
obsequendi non mihi instabilitas iubentui
effecat. Vim etiam frequntatio habetur. Nos
si in rebus tibi paruntur, id mihi negat
non audivimus. Veri nobis eum euerit. Quo in
qui si fuerit, etiam mihi studiolo[n]a nobis tis fient.
de ipotentia no adhibetur fides, quæ ab illo
du est ex h[ab]ita magis debeant obesse. Q[ui]m ob
sequia prodeat; Brutus Smirneus.

X Anthei cum captuarentur, sibi miſeu
nobis ſupphicaturit. S[ic] erat (ut arbitior)
ualde difficile eos qui ſpeſi erant participes,
posse effugere ſpeſi effectu, et ex victoria uo
luntate nenantes, equo e[r]uorè uerſari, ut

ex oppito non continet, Ixer ita: omni
proditione dignos fore uti. dictum est; alij
publica noce pietatis notum fecerunt in
statum nos reprebunt. me nemi immiticlore
futuri quin fuerim xanthiorum fortunis re
pererint:

Smirnei Bruto.

De xanthus prestatè salutè decant.
quam ipi fortasse aduerisque tradide
runt. aut certe evobuerint. Nam quod admod
nictoria spem belli omnem cripuit. sic profu
gatios affertus in coram meis ex hujus
tate deuenit. Et scire licet quod elementia
cos prebat ad beatiolentiam qui ex profu
gatione rehiqui sunt. immitio odii partit at
mortales in desolationem ex timore sepius
addicit. Vinimus eternam eternam ex odie me
ad beatiolentiam bit; Brutus Smirneus.

Hec xanthus prestatè salutè decant.
quam ipi fortasse aduerisque tradide
runt. aut certe evobuerint. Nam quod admod
nictoria spem belli omnem cripuit. sic profu
gatios affertus in coram meis ex hujus
tate deuenit. Et scire licet quod elementia
cos prebat ad beatiolentiam qui ex profu
gatione rehiqui sunt. immitio odii partit at
mortales in desolationem ex timore sepius
addicit. Vinimus etiam in fatti fuerint;

Smirneus. Contigit uti iuctio potiri. Bruto.
catus quin auxilia facit te, et tincidunt
sunt. qua in re quo ad beatiolentiam.
lefficaces uti in reato dicti non possumus.
Et quibus tantum de nunc est, non equi ad rehiqu
cum mutatio ac huiusmodi non uerisint;

Brutus

Smirneus

A. Rbi utre uema mīme dunda est, si quidem speciis ac militis indiget. Quippe in tanto populo adire debuit, ne ad iopiā deuei iet, et ne miros terrules tam ingenerose habet, nee diēe convect. Fortiā non indigem? Si salu bi consilio tedarguimur. Q. si in his que ad uteem spertunt, ni! everetis, nec parutis que pertinent ad potentiām. Palam est q. imerito cuitis appellatur: *Milesq Bruto*

D. urpe est quidem pecuā et militis idiget. Non illis qui non ſiia culpa ſi nāritate con patiunt ſunt. Si multo magis culpa cori q. procul a domo opulectunt, indigentia nār est. Q. ad ſuppleni non ſufficit? Que continuo potulamur. Vīn consilio ac fortum ſim nobis domi patis ut cuitas appellam. Q. si procul actis no ſufficit? Domi tamē haud idigem?

S. I uob in cori arma *Brutus* *Milesius* evertit, ac illis non utimi, meo indicio/ longe evertis, ac omis ius armorum in uſu cori ſi utit, nec mino perutis, ſi non habentes, ea cori pare neglitis. Quippe si qui hēnt et non utunt ualde ſunt damnandi, multo majori qui non hēnt erimine ſunt digni: *Milesi*

D. On arma ſunt uires hom. *Bruto*. ſi armoru ipi uir, illa emi ſine uiris mehit ualent, et uir arma pare ac illis uti poſſunt. Non ergo utilia ſunt his, qui pare nequeuſt. Si desunt, nec illis qui hact habent, eis tamē uti neſcuit; *Brutus Liai*.

Q. Quæ uob apud cunnù istrumèta mechanica expugtionè murale/nauealemque eestunt. ea omnia cafflo college inco rhodiis expugnanti mutè curetis infra. XXX. dies a die qua nobis pnis eplà reedetur. uel qùæ erins, ne il defecitis, quos contè rhodios fecit, apparutus/expedit nobis contra nos uti ? Liq. bruto.

A. Eleyu mandato/na caegrui responfio. qui cito inde; obsequionibus itaq; opere diom abs te nobis diffimtù preuèire. ex quo minuta do nobi's pimità pueris. Et ut igitur instrumènta non inutilia, licet apparât ueruta; Britus.

M. Acheme quidem uere bello iam Liciis conferto ut uetus extat ibi) de late fiue runt. quos tume comendam? ap in quo termino a uob tûs miti iustissimè non defusis. Si ous ius ante uent: Liq. bruto.

Q. Actus qum Spebas, tibi wtntigit victoria potur, nec tarde nobis parè mandatis. Si considerus quibù tempòbìs iustitiet et quibù ous ius que iustitire receperit; Britus, Liquis.

X. Anthoni britanni mei per ignotaam con tendentes. in seputro desiderationis pa triam posuerunt. At patharei se le m contuli, nunc omitur. Se omnia curant que sunt in libertatem suam. Luteat et nobis aut patha wori consilui sequi, aut xanthiorum fortunà eligere; Liq. bruto.

S. Olem quidem xanthijs adiustatius gratia, quâ propria amicènit. ap peire.

non potuerit, pathareis uo alentimur, q[ui] prudet
imo feliater ea elegerimet, que lipere eos decuit.
Nos ait non tum multe sapimus, ut itaque
fortunâ contempnetes, imitatur eos uelimus,
q[ui]miatuarum penas dederuit; *Brutus Lycus*

Q[ui] urim exules xanthiorum reaperit.
non molestus faciant, quam feterunt
ipf! xanthu. At pathareis / smirneis / coray/
ac fidelis / si qua húanitate eos irapiend
uti uoluerunt, promitto / ut in spicendo yan
thios / cognosrant opere per effecti sibi probe
conculuſſe, cu nos amuros h[uius] e[leg]erunt;

X
Anthios reaperet mîme intem Lyc
dim9. miſi eos ab infortunio le bruto
nare putantes. uellem coru ailamutatis fieri
participes et in michilo ſibi prodeſſe. At cum
ad patharos / smirneos / coracios / fidelitas /
ueliti adiutores certiores configere p[ro]mitti
tis, conſtar o bruto / q[ui] non ita eos e] lyna e[riti.
ſeo beq[ui]matate doces / qui]b[us] eos libenti [d]ones;

Nem[que] urim graue, brutus Lycus
nueru debet. Il cum rebus pluimus w[uge]
amus, plura etiam uibem quarum operu a
uobis ſane exiguam. q[ui] ſi ebtoru in multi
tu die gruviam, conſidare debetis ex rebus a
uobis hactenns exhibitis, q[ui] laboib[us] q[ui]
ue ſumptib[us] continue uerſemur. Q[ippe] stat
plus laboib[us] illu] ſubire / qui utitur appatib[us] /
q[ui]n qui ip[s] in ſtruit appurutus. Nam urim
quis um] ſoh nego[cio] intendit rei ſitu, Nêſtice.

At nos opitret omnibus proinde: *butum bruto*

Non omnino quib[us] est[us] ea portigè nos fatus
sunt? nam qua difficultate apparutus istu
intur. Acte porres er sultibus quib[us] continuo ve-
ris et super alios contribue difficile est et ad
soluendam impossibile. Ceterum aliorum apparatib[
uti]o cu[u] utitate efficitur. qu[ia] si pro multis te
laborare ais. mkti quas confere dênt. Quippe
rei domestice soli intendam? non tamen sufficium
omnis confere; *Brutus glutinis*

Acillam[em] amicam ad nos tran[mit].
Aut nobis pateris naves quiqua ginta
tundas, atq[ui]cc.largas, nam tot dolotelle
exhibuit, teneo. Probe itaq[ui]t. facteis. si cum
ipsis navi bo/nautas et remiges, ac pro sex
meribus com eat u[m] ac velle exhibebitis.
non pro navi bo/item faber, andis ac i maè
ducendis /ligna et fabros opportuna tranu
mute re non negligetis. et mayime cu[u] dolob[
le in nichilo defueritis; *Gutinij bruto*

In dolobella in rapiendo preveuit, non est
ut ab unde caperet, vel quid. qu[ia] qu[ia]ginti
et centi naves, nec plures in ipsochia
acti uir exibere quin? quo pacto in ſima re
dacti inopia L. et c. tibi parae ualemus :
et maye cu[u] remigib[us] ac etiam fabus et lig
mis ad naves faber, andis opportunis. 5. & ſemel
tiis miſſe cu[u] diſſidalium fuerit, iterum tuſtuttere
impossibile foret. Ceterum dolobella nec profecto
eſſe re cu[u] p[ro]mi denegaem? nec poteram cu[u] de

neppe ne quidem ut comest sibi deportaretur;

Nobis scribitur illius bruto gutuius
quod namui apparutu estis numui ac numi
iis legues. Ego uio de eo mihi est ut putat in magis
fore opus luteis. quib in Angulis uos culpa
non aevitat. quam ipsi namui. Acta sunt se se scelido
potius culpare debet. Veri enim nos et nunc et
ante benigna tolemus. qui non sponte. Seo
sinti multa huius pari mo vestrantes. nobis
exhibuimus. que sic gecta fuit. et pultis ha
cale conectatur; Entuius bruto.

nialde ad

HAC VILLAS esse in dictu magis delator me
legimus. quam testis impotentie. si igitur
nos legnes cognovit. non uti quod pnes/egniciem
nrim se castigare sepit. nec nos de eis ad
mistrutione scinde uolentes permisit. et pere
probe nonit natitatem nostram ac possibilitate.
Tu uio minim inopiam soluc putas. non eque
nobis. si intuler furueris. quam nec spes/ner tioz.
si soli inopia non exhibendi rausa exigitur;

QUI non sponte purer! bruto gutuius
nò lucentur ea que exhibe noluerit ad eum
proferto nalde forer optandis) si que sibi debet?
gratiam amittuit. Qua est quo partu uob seplim?
naves parvi curute. quas ei remigio et debi
to comectu in tempore mutatis fecus aut non
mo super his to lebitis! eo gratias nobi habe
bitis si qua uob reliquum? Gutuius bruto.

QUI cognunt ut quis exhibeat ea que non
possit. non quod inbetur/lo lucaturur (na

E. 111.

w foriet ualor iardui) sed in opinando sub duos plus ualere q[ui] possit. Sepsis dimittantur, nās li cogantur: ad extremam nenuit mopiam. At li ex humaſtite indigentie paratur et ſpculi inſpirandis Aitur. Tunc ad exhibendi faciendoris quis exiſtit. Quae li per uim plus a nob[us] exiſte puſtis. Sato q[ui] non que nobis reliquieſi ſi q[ui] uti posſis. grām nob[us] lebitis: *Britus*

Quæ nates mi opus erant, eas *Gutnijs* omnes in mai[em]9 exhibiti by Lacedaemonis, lebijs partit ac femina by. vos igitur q[ui]m propter horemè in tûlimitendo eas deſerutis, etc. taliter pro iparii bipenduis conferutis, ad que deſinda. Hrems nob[us] no[rum] eit ſpedimento, et er ſerus agatur. nui me uobis inſerit malitis: *Gutniu*

Non hiems nob[us] natale auvilui *bruto* ſpeduit. At q[ui] ad parandùs pecuías evagiu[n]m?, qua in erogeatione nob[us] tibi ſi[rum]?, nob[us] deſeſi. q[ui] ab i[mi]tueit per alios ſuppleti? gaudem? Vea[n]t tamen petim[que] prope ſorit[i]as tardi ſi[rum]? et prope ſliptus i[n]pos exiſtiri? m[que] ippe nob[us] posu[n]dum ex naui[b]i et ſic[que] pecuías. ſquadmod[us] ex pecu[i]n[us] nates conferam[us]; *Britus Damat*.

Amis et pecu[i]n[us] ſi[mi]ltem i[digem]q[ui] nel qua p[mi]tui ſi[l]imitate, nel ea nobis denega; Ad eos ſi[l]imitendi *Damat* bi[no]to officium ſpectat. quibus rei copia ex utit. Sed qui indigent quod exhibe nequeut. Io eos demare necesse est; *Fini[s]:*

quod iam duo il magno cui delictio queuto/
postem facile obtinere. Tantam enim iis no
mo philosophie weri etiam in iuri iis ull
mati in eis est: ut eos homines/ ac quos p
uencit liberales/ elementes/humanos con
tinuus cor reeunt. Verum si eas pari elo
quentia qua ad pot gravus luct comite non
potui (cui mihi lingua latina peregna lice
officium tamen fidi in electis in eis tradue
dis/pro utibus obseruare curam. Non
enim eis interpretari uolui: ut neam elo
quentiam in harro manum lingua quib
nulla pene est ostendim (nequaquam enim
orientatione gravio) leo ut mente illo
quiullimorui phorui luteis latinis ex
merem et tibi optimo principi in huc lute
rario officio/ aliqua in re mores gererem/
qui non lingue suavitatem/ leo mentem
corui qui contribuit consideras; Quaob rei
ut in huc meo itine quas eplas pertubato
(ut ita duc) aumo traduri libenter acpi
as queso. et me non oumo ingratu exeru
mes qui ut bi philosophi (cui grata linta)
terai latine laquantur. operamque. Qo
si facies ut spero et tua opera humaillie
princeps monasteioli mei afferutus huc
ro. Aimo quicte complia grata latina et
fiam;

Hugito non colui fines malorum multici
et intemperanti. Leo etià voluptater

corum fomenta. iis namque dittaxat phisib/ et operatis.nec alteri rei incubetis. Sequa mi nonnò fines bonorum tempantiam et tolerantiam. ueuieoda/ qui ad eos non induuit labore. et ob coru alpeutate nolu te illo fugeit. non eni in hys minimu du cimen est. sed quemadmodi ere quispam aurì còmutat et: lic laboribus ututem ac quietis;

Crates locis felicitat est;

Vnica phia bec quam diogenes etec. scutus est. Eius labores/camis iple. Affdque autem philosophai cimicte uie. itaq; non timete nomen neq; ob cam tem tribone/ et peram fugite/auma douri. que fratim cu bis qui bonis morib prediti luit. iugit.

Vt eni li quis cui bonus lit malus dicetur/ egre non truer. uia et affdque philosophai/ cimicte uie dictur. et qui hoc pacto philo sophatur camis appellatur. et ea phia ci nica. huc operam dare/an gla lit/an igno minia totuin id opimo est. et quod oim mo lestrimù est cu bcc nomia/ut umbra q dam ut auit habeantur. conam igitur hcc etalia generus cui dem pariui face;

Crates locis felicitat est;

D. philosophami potius!im relpiate. Elugendu est potius bene vule? qu[em] philosophia facit. quin vulere qu[em] relpiatio facit. Et non ut ceteri! sed ut antistenes insepit et diogenes perficit. At si hoc mado

/est.

E. v.

philosophi difficulte est; telesiis tamen ab felicitatem perducat. et quemadmodum diu genes dixebat et à per igne tristissimè est;

I. Crates locis felicitatem

B. Omni est lex: leo non melius phia- lice enim cogit inimilam non facè illa autem. Seo quanti arbitrium pua let nequestrudini: tantum et legi phia- lraq; potius (cam ob rem) phamum quam rei publice (huius est legibus) uacate. Piceла rius est enim to scure quo iuste vontiès to centur viniere! quam to quo ingentur inim nam facè. Sit uobis cura alii. corporal autem quatuor naturalibus potissim. fortiteri uero nor quatuor felicitatis. namq; uolup tal non est prope, quâ fortune nobis nate sunt: leo virtutem que sive illius perfeeta est;

I. Crates locis felicitatem

D. On ab omnibus que uobis neveilla pua sunt, que uobis, quæute, neque ea quæ cuneti dant uobil adipite. Et enim equi est, eniusto, utiitem uicso nuiſt. Leo ab mil dittarat quæute, qui pham tmemerit a quibul lucbit uobis sua, et non aliena petre; I. Crates so. felic.

Exercer panceis indigè. hæ eni prope toos adscit. leo quod oppiti est ille gessime ab dis imoribus abdutit. Luct et eo nobis qui inter deo et alimonia buta medy facti eis dis potius imortabilis

J. doret

utute/om animalibus bruitis uicic limilel
effic. C] Trutel focys felicitatem

Æt dicti vnam ventris dispositione
celle stripulerit; quam cruditatem
crib dicebant. Diogenes alterum. quâ fa
mem appellabit. In pima farmaci a medi
al petere turpe est: sed non in altera. qua
propt paruitate eos qui huiusmodi tur
pia et obliena uerba profitur. etque
buccellam atque cetera omnia queunte. no
enim turpe est petere: sed indigni se huc que
dantur prebere. At turpis cense/propt
cruditatem cibi quam propt famem reine
tia quere. ni hoc guile et uicilipâ aut eger
tat et inopie kompatetur;

C] Tratet adolescentib[us] felicitate;
H] Sfucate aqua frigidâ et aquam
bibere et non sive lido re come de;
et tribone in diu. et super humu iacere.
et nuiquam uobis balnea claudentur.
neque uerme nobis neg; ous fructu auffe
rent; neg; caponel aut publica bolpitel
vitabitur. quæ admodi huiusmodi talis de
lauari. vinu bibere sive labore come de? pur
pura in diu. super cubile quæque sfcuecit;

C] Tratet adolescentib[us] felicitate;
H] Sfucate panem edere et aquâ
bibe. pulter autem et vinu nullo
pacto gultur. huc enim senes feraces (quæ
admodum curren farmaci) unenes effemi

Lauari.

natoſ reſout;

I Cratel atque集ubus felis.

S Iue eligendus est labor / labor ate: ut ue fugiendus / labor ate: ne labor etis. Nam qui labores effugit: non poterit fuge ne laboerent. propt eti labor et fugitur tur labores: et propter quicetem sequuntur;

I Cratel patroli felicitatem.

N On dictis: neliim ulxem autorem tina: phie eſſe (qui oſim factori mo: nullim ſiue et uoluptatem pre omib: magni facie but) q[ui] alij[ui] que canis ſuiet / ſe induit: no eni hituſ canem / ſeo canis habitu: fact. q[ui] certe uliſes non erat / qui vincentur ſe ſomno: vincentur cibo: laudant uti: am wuuptuſam: niſ ſuaebat ab ſi: ceo: atque ſonuina: pectebat omel: etiam inſimul: aat pectebat queq[ui] ci quiſpiam lazegebatur. ſeo diu diogenem qui non ſe mel: ſeo to ta uta ſua habitum tini: ei geteaut: qui laboreſ uoluptatem ſuperant. q[ui] nec quidem inſimul pectebat. qui ſua necellia proquebat qui a ſe ip[u] omni contemnebat: qui niq[ui]m ambiciolus / ſeo modiſtus ſuit. qui rationi potuſ q[ui]m fraudi et iuribus corporis citoebat. qui non ad mortem obi enda. ſeo ad ututem excedant. ſele fortil ſimi pectuit. et euenit tibi ut non u lixem. ſeo magnu diogenem imitellit. qui et cu: v Liceret homines ex uiao ad tu tuie perouebat. et cu: moruus lit. ob eal

n

Quare aliorum preceptis philosophiæ et non
biogems qui brenet uiam ad feliciter suet,
 cultum esse exultimo;

Cruces dimitb salutè s. p. v.

A quod colla nobil frangit. Cui enim
Lupinol et hauet et aquam et medio
cres tigal habebat. navigatil. cooplures
agrol colit. ceteraq. generis eulde faci
til. At non omem quietem agimus tiberi
omni uicuo a linopxo diogene reedit. iti
quidem tenentel et omnia complectentel.
Deo uos cunomia habebat. Ambitione in
an gloria et tumorem proposito pollident;
{

Cra. The salutem huc felicem.

On sunt homines equorui grâ facti. h
ecqui prope homines. quare conamini
nec iur potius, quin equorui curam habere.
ne digniores uobis equos habebat.

Cuiel Atthemenib. s. p. v.

Logenes cœns aiebat omnia est de
et amicorum communia. etaq. cœta est
sua. Quæ si quis aliquot vomi violavit: non
gentur et trionanorui. sicut totius humane
nite fecerat peiturbarct. Quoniam har
vōne perinatōnon egre feratil. cui studio
mi lolum petunt. non enim necia: sicut cor
redditil. 1

Cra. hyparchie 2 u. 3 s. v.

Vicerois in inferiores nate sit. sicut
amalones et, que gesserit, in illu
viris inferiores ſuere, quare ſi cœm memieut.

amavit. Narauit eni m'quem admodum
equo aumo calamitate tuleit. Et cum
Lationes iplos contemnent. Quonâ pacto
Diogenes eol allautus fuit. Monne li li
es (inquit) ad uendendu duarum et cura
uobir alendi cos esset. ut cu uendentur
plus aigenti afferent. Act non quos eque
atq. sives uendituri esti/ contemnitis :
an non putati sii/ plus aigenti uobis
afferre posse. li pingues uideamur: mi
nus autem li inacii. nam et li homis nos
eduntur: cons tam en alere uol oportet.

V cui enim oinęs qum pexora emunt/
ux vnâ pincue uident/ li magni/ li pm
gue cor puſ haleant. Si et homis ob cor
puſer non ob aijnam emút. 1u/ rōmb
latione perſuali et nol quaq. nutre ae
put. ob quam cauam Diogeni gratiam
habeui. Sed cu in quam dâ urybem pez
ueniſtemu/ ubi facile ueniu da poteam?
in ſorum aducti ſumus. nol aute stan
tel lacina banus. Diogenes panem atip
ens comedebat. ac nobil po: tugebat. que
du/ nol atipre ueniemus: nonne(inquit
uilledeſinens anqueret et fleze. op ſerui fui
tic. ac li a natura ſubeat qum a latromb
capi eſtus/ et non ſerui prauſimorum
dnozum. At mi/ s quidem obtinebitis fori
dnos moderato/ qui uol delius/ qum 1a
coniupti ſuiſi liberabui. et faciantur ab!

/, aitcedat

tinentiam et tolerantiam addiscantur sano
sullina bona. Que cum emptores auditent,
uchement admiabantur: quod tam equo
aimo captivitatem ferent. Cuiq; nonullu
era quid nam sciret perauntati essent. Sao
cui(inquit) homibus dnari. quae li quis
uim dnó indigeat, ad col qui non uendunt:
et precio cum eis comeniat. At illi deidenti
qui est (aunt) liber cui dnó opus fit. Oet
inquit p[er]am. et qui voluptatem (que om
malorum causa est) sequitur: et laborer fugi
unt. Ob quam quidem causam magni
apud latronel p[er]ciu diogenes fiut. nec
cum vendiderunt; sed domum perduerunt.
pollubantur ei li quod eorù que cum
vendetur ducbat, eis uellet ostendere alli
se dimitturos. Quapropter nec ipse ei domi
reduistem operam dedi ut edimèris: nec ad
te ut item curare/ carbe uolui. S[ic]igitur
et tu aimo leto/ quod captus a latrombus
s[ui]vus et que a multis non credebant:
tera est: utentur:

1. Crates apra felicitatem.

B. Bevis et condubilis meditá ad oest
angustiam est/equo aimo ferre/ que
nec illitate fiut. quæ ad modum oraculo a ma
toribus m[ur]i atque p[er]muls. qui eni ca/que fieri
non possunt ediderat. adiis lam fortuna
patiatur; nunc est. sed importun[us] forte/ atq[us]
phic studys nimit[us] deditur tibi utDEC. TE

YALE

re nuchil dicenduli cenfeo. quare si tabi unum
fuerit/meim caufum p[er]termite et in aloes
nir[us] considerato. Ego eni ut divinectura
per me intellige possum/tus merore afficiam.
quando ſi ne anguſtia uuere uolumus,
quod nullo pacito fieri pot. cujus c[or]pore eni
cujus: homib[us] viuamus/nat[em] est. ex quib[us]
profecto complure ſp[ro]ſiſtque ſtultur. Si quis
igitur cum pruidentia inter hori coniſt.
is ſi ne trutſia/line perturbatione viuit,
beatuſa: ute haberi p[ro]tect. Sin aut[em] uter
ignorantur/semper erit inam[em] exspectatice
lupenil[us] et continuo appenſu oppreſſus.
Quamobrem ſi multorum tibi p[rae]tut
vita: conſule uios/qui ſint in euſmoſ
rebus experti. Sin aut[em] ſoratuſ et dioge
nus/que tragедiarum ſunt/aliſ comiten
e[os] pro iuibus imitare;

Icratel boron. S. p. d.

H[er] nec utuolos/ nec ſiquos loieſ
ſa[ci]t: ſeo bonorum malorum corretum.
Quare ſi uis bonos/et non malos liberos
tur[us] fieri: non in agrum eos ſeo ad phol
mut[em]: ut cum ip[er] ad eos p[ro]ſiſtantur
que ſona ſint/corantur: utut[em] eni c[or]cita
tione/non tantu[n] natura consequumur;

Socrates platon

M[oe]bamus nol[em]cuius ſorte/ li fuga
ſalui euat[em]us. A[eo] mari uitam
eſſe arbitrantur: ut noſmo viuemmulta male

angulſhe

a

m

vulnèr uellent. Deuntè cù me ligatùi aspice
cient egre ferebant. Ac si culpa nostra ligatù
elendus et non coru inuria qui nos ligat
suerunt. Prechtauil quidè est nos aliam
fligitur mori? quod nostris caluor euade;

Anachrilis medico. S. p. d.

Inuchia et pelis/magna uti signa
pravi aüm. Ex inuchia nàqi: isti
scamtur/i amnorum cimuiq. felicitate. Et
pessi autem/fationi spectatio et iamui veni
confabulatio quedam. Sathe hominach
homieb non recaput: sed leti bene agrunt.
et querunt/que iute possunt actiuité: adus
tero et inudiam/et oinem aliam egritu
Dinem animu/uelut unibus et homis pro
vivibus expellunt;

Anachrilis anonym. S. p. d.

In documenti sitharui/pellis est: talia
menti/corui pedum/cubile omis
tera! tena optima/calenus ac et que sponte
certunt. Quia eciam iam nacui/um ad
me accedat uelim. Quibus uero letatis:
aut alicui chalcedonien liui clargite;
aut du/ imortalib[que] conspecta.

Anachrilis attributebus.

Idetis nequaqua grecè recte non lacius.
Anachrilis, attributebus, sollicitat
et attributebus apud sent. At homieb no
lingui/que iuris inter se differiit. Et am
inter grecol multo multo me est. Lacedemonios

de Inydia et poesi

/apud

etei non eloqüens, sed gerens clausas et p[ro]totendens. Sed cur (quod) barbaòui p[anor] magnificat[ur], linguam aut barbaram reprobat[ur]? At nunc eorum qui camuit uoces sonoras querut[ur] et poctarum ueris u[er]is reßendut[ur]; si lutteru[rum] girens perſente non exiſtant, et que clauſtur ſol[u] inſpiciu[rum] cum item finu[rum] apud greco[rum] et barbaros ſit. Tonne precipit[s] coniuges/uberosa[rum] ut[rum] non attende[n]i qua barbare loquam[im]. Melius est proſecto barbne laqu[u]m et uobis obedienciu[er] eis[que] qui contumacu[er] et attacce dicere, iac enim(iur) attu[n]ienſes/imprutor[us] vuiu[m] ſunt eorum autem qui macerati h[uius] nemini huinſmo[n] consitatio est;

I. Fim[us]. cynicar[um]. crat[us].

g. g.