In a printenna de l'una la quodne qualo
procentor qui sedim evangeliam porabolam de
scendit de thelini in tercior coram senis in tridem
hoc est ad patis vistos, ascendit, huiusmodi
scale septe sance quinque conspicientur septem
psalmi qui pentaaleter dictur, quinque et singa-
gradus est timoz pene a quo proutque magis
Q. omne me in finword tamen actus me non me-
tua corapias me. Sed cundit est dolo: aut pellit
est qui in sedo psalmi optando dictam, quæque
rennisse sunt inquitates et quibus tota est poter
Et hunc pacorunt confessio porroborum reissi.

Sequitur De litium mei quidectatui tibi feci et
Iustitia mea non abscondi. Et iterum. Et ierit con
fitebor aduer sum me et iustitia mea díno ztut re
in sísti ipietate jeccati mei. Tertius gradus
est spes venie, hanc etnonz preeadit qui irius mítio
psalmo clamat. Domine me in furore tuo at
gnace me, neq; in wa tua corpias me. Et húe
Slo: comitatur. Affutus súi meque z húmhat
sum rugielvi a gemitu cordie mei post hec
vero spes sequitur. Om in te domine sicutam tu ex
audies me domine deus meus. Quartus est
amor munditie hanc non hónus iustia. Si de mea
efficit. Unde quartus psalmus at. Interesse
me deus sibi magnam inam tuam. Ac deinde
subdit. Amplius laua me ab inquitate mea. Et
iterum. Con mundi crea et me deus. Quotus
gradue est desiderium celestis prie pro qua orat
quuntus psalmus. Domme tuandi oróez mea
preecedit aute contempais pntis vite. Qui ad se
terme quidit sicut fumus dies mei. Et iterum
Dies mea sient umbra decimaecunt et ego sicut
fenim aru. Et hunc comitatur. Confidencio et
mitatib diuine. Tu aute díne metami pmane.
Et irius tu aute idem sipe et anni tu non
defiaent. Et ex his consequitur desiderium hiatos
supine. De qua condudendo ait. sily serrorum
tuóui hitabunt et semen eorum in selin dímgetur.
Sextus gradus est diffidencla. Sunt uti prie
et hunc inuat confidencla diuine níne pro qua
sevto psalmus sufpirat. Eprofundis quid
clamamur et. Et meato quia ad celque patria per
uenix propeia dírtute diffido. Nam si inqui

tates obseruantes dìcè do: qui sustinet. Sed de
tur nunc copiositate confido. Quia apud dinni mìca
et copiosu apud eum pæpito. Et septim gradìs
est cultatio spual leticæ. Hanc affidua oratio effiat
Deo septimus us mapu. Domine eumidi oracem
mea auribz pape obsecrationem mea. Per hanc
evodunnoz operu consideracione in dei contépla-
cionem ascendit. axditatus sinn inquit moibz:
operib zuis et in factis manum tuam medita-
bar. Unde tandem exultando condu dit. S pue tuus
bonus deducet me in terram vetta et. Ros ergo
si in hanc terram celestis ihrin deducit cupim hys
septe pemitenta e gradibz: ascendere et in huc psal-
nis affidua devocione meditat debem. exem
plo bissinn augufinn de quo legitur quodima
qua defutus èm infirmitate huiusmodi pè de pe-
mitenca quos ès sifferat satib iacèe in leto cœta
punctè positos intue latur et vberim ac uigib fle
bat Ideo ev euis huius faniti doctoris aliorumque sen-
tenus super psalme pemitenta lib: quas quor oracés
seu meditations devotas copionere dittim duxi
qui br z ad pemitentiam pronuncii. et per pente
aam in dei contéplacoez hinnamis àm9 wale
at pmoner illud tì in exordio pimittendù est
op licet septem affe tatus quos septem gradib: se a
le pemitentæ appropriaumus dittie septè psal-
nis apte decenterq. ut ostensu est. ſi nemat Ca-
men ſi at diat huge in libello de orde. Saend
est hanc prope riatem in omnibz psalme
non eſſe et per totam ſerè vno affectus evocen
datur ſi sepe evalio affectu transfitur in aliu si
alt ex affectu tnozors in affectu amor o vel

in affectum speci del consolacionis se de me et alius
duis modis effici solet hoc autem qualiter p[ro]fingulae
est cognoscentur licet non fit huius operis explanaie.
tamen quantum ad propositum p[ro]suntur satis et se
quienibus apparerit.

I[m]editatio deuota super primo p[ro]fido p[er]ante caali
omne huius fuitur under scilicet quib[us] bonos
in cedete regnum tuum malè zevi in utinam
eternam missuris et, d[um] ego reue et indigne
præato: h[uius]c futuri in dictum considero tuncs
at tuncs ad te clamare compelloz et dicere

Omnineque in fluo et tuo argutis me neque in
 tua corripia me. Sed ut in. Quomodo me
sam dementia tuam ad fluo et quo inimicam
tuam ad uam propter me metu. A viii. vno et h[us]
sponte confiteo alioquin caruit et fateloz. Et si in
hoc te decerte quia tu sp[er]dem iux ce ido mi in
affectus o[ino] inimitabilis ce de te quod: scripti è. tu
nunc d[um]e viravit in tranquillitate indicae. Fure
cito sp[er]tranquillus uascent[ur]e sp[er]pitalie. Non è fu
vus tuncs non è na tua me et in affectu tuo sed est
ex parte et in effectu tuo. Fusto tunc xena è inimam
fata tua xena pungatoz. In immo que si furingo
arguie in pungatoz quafi uascendo corripis
Inillo p[ro]justaam arguis insolubiliter inisto per
inam corripis salutem et t[em] ab utroq[ur] op[ro] et
pl. ab utroq[ur] desidio et p[ro]to litterari dicente. D[um] ne
in fluo ze s[in] quo p[ro]ituo, q[ui] fronte q[ui] h[us] p[ro]fumo au
dacia n[on] vaq[us] de me a justia s[in] de tua mia h[us]o an
fere me domine. Quare, q[ui]m inimis sum. Pos
mec vultum farrimatem s[in] mec vultum et alio
infirmate. Cito inimam tu mediam e[rgo]

Sanus me digne he adhère que tu diocèdicam et me
vraie hit seca. Tu tami a finoz tuo et ualbe e a futurè
dite pena me libera. J'ec ate opie medice frustre pe
to ut sance me. Qum conturbata sunt ossa mea. Ossa
laquor non corporis s[ui] amme. Ossa aue mec vices st[
que mec. qu[ia] s[ui]t in ossibus corporis. Sic in viribus aue cor
situt fortitudo. Dues aue mec memoria intelligens
et wluntae in quibus du sane s[ui]t sane trimittat
era finato e. et similitero. Sed heu me q[ui] p[ro] pat
insirme faute sunt. J[am] conturbate. He est mitra se. et
contra se iuicem airlate st[ur]. et ideo a[ia] mea turbin
ta e milde. Q[ui]a ergo non modiari sed valde turbin
ta e a[ia] mea qua valde in firmata e oie foraitudo
s[ua] du tibi mori b[us] meum detegto du medico et
ad me matutidiem ostendo. Ozo ut sane.
Sed tu d[ie]s[quod]o. D[ic]o d[ie] s[am]itatem dif
fere. Non e[dilatio] ista truditas tua. S[in] ideo differ
et du me dui luctari p[ro]mittis ei vitie ex h[oc] per
suadere a[ie] mec in q[ui] mala se precipitant et ut
im[odo] cauacor sit. Na ex diffu[la]itate et dilatione sa
natio[s] fit diligen[io]z eustodia recepte s[am]itatis. Vel
id[io] perfecta in differ[ato]n e[r]a perfec[ato] offero t
s[on]o n[em]. Na he midu t[am]a p[er]fekte oro. Ut audiu meum
ad h[oc] te loqu[ete] d[ica]. Acte assu. Quare h[oc] qu[ia] non
s[am]ite p[er]fekte aliam mea ad te conerto. F[ac] ut possu[n]
tu suppleao in]p[er]fettu meu. I[d]o o[m]niere d[ue]
z empe a[ia]z mea. H[oc] e fac me p[er]fekte ad te conceri.
D[ur]i est em[n] laboriosu[n] in ad s[er]eintate et tr[am]qui
litate duine lucem a t[em]n[ar] cupiditatiu[n] cahituiere
torquero. Empe ergo a[ia]z mea p[er]tue salutem ligata et
in s[ua] connersio lo[s]tib[us] multis iuxdunam et opp[er]sa
ta q[ui] mherente perplevitatib[us] h[uius] schi. et sp[er]mas

qua sibi dilacerantur desiderior in me consilione pria
ente ab his ita quod malis eripiet. Salutem me fac ut
mиза та, нoroit ustetam mea, quia patis zde
meritis meis in qua debetur dannatio. Sed propt
mam tuâ per qua consufis ad te pia promittitur
saluatio te dicente, convertimus ad me z ego co
vertar ad vos. Tu ergo qui adiisut eras et ame in
aduerfu mea fecerat auiersio. Conutere ad me q
adte conversus su et si parum consufut fac me
conueni ti perfectus et sic. Conuertere dne a viduа
tua Et eripe nam mea, nò soli a piti mali
tia sed salutâ me fac etiam a futura mortis in
fera. Q[ui non e]n mozte qui memor sit tui in
mferno autem quis confitebit. D[omi]nus dne,
Non i merito huc festmo in pxa domiti qui post
mortem vel in inferno non erit memoria tu aut
confessio pati que sulcet dabe sit ad venia qu nunc
conversio me tps e. Sed tu nec vita transiert fit
ent retributions. Et ergo ab illa eterna mozte
ot ab illa infern danna cione per pemptencia li
baret. Laboravi m gemitu meo lauabo p smju
las nottes letum meam lacrimae meis stiatum
meu ruigalo. O felic David qui huc pemtenae tru
nas per tot notes utiliter sustinuit. De illi misero
qui huc dnia vix hora sustinere valeo aut nò wlo
Et si quod velle in adiacet, quia tis imper fette do
lo p siri non memo. Tu ergo dne da in velle, da in
perficere da in laborare non soli m gemitu cordis
sed lauare letti lacrimis corporis. Nec lauare solu
exterius. Et suprime tenus h[uius]ecia rigare imam se
ot flectue meus non soli ad exteriora corporis h[uius]
q[ui]s ad cordis itina puer mat ibi qu[em] p[er]naneat

Nec soli pecto digne lauari aut pacem vigili lecti vel straturi mei corporale sed eis spiritualiter salutibus consue et hoc per singulas nottes id est pectis pectis et orientis Oruntur quippe in alternati dies et notee Notee patios ei taine sentio legi pectati Dies sentio tibi mente sentio legi de. Notum fuga tis notabz pateri et abietis tenebris vitior ori antur in et illuciantur clarus dies virtutis et lumina giam Sed heu me inferu. Quia huc batus eis a furore oculis meus heu heu z item heu. quia oculis mentis mec vix pot ad ortu Die. z spina his limnes consurgere Et hoc quia tut batus est a furore Nec soli a furore tuo dimino ta futuro que tincdo q[ui] presenti que sentio h[uius] eis a finito meo proprato que gemo hoc est a furiosa coniuci scencia mea a primo parente transfusa p[ro]quam quod sult in hac inoperabili vita licet non totalit certius tamen multipliciter turbatus e oculis meus Et merito Quia mueteram inter omnes nnnmos meos scilicet inter omnia vitia et p[ro]ta mea que velle m[ur]mca mei sult. dum me ab a more dimino separant et auertunt inter que meu teram diu per mueterata consuetudiez me eis subiretis esse consenti Sed tu domni pu[b]s he post labore et genitui post umbres et cæbros ruos lati mari. et mihi tue consolacois auxilium ut dice re valea. Iste dite ame e[am] qui op Timmi mig[ui]tate q[ui] exanduiit d[omi]nus fletus mei Da mi optare ab operariis miq[ui]tatis separari non solui loco h[uius] ammo in quorum p[er]scatam consortio ut sic tu a me correctio et mea in te consolatio et notescat ut sic plus me sенаat. q[ui] exandisti doc[ui] fle

mea dimidium ut item atque evitasse dica. Eudo
nit dnis deprecacione mea dnis ozone mea suscepit de
preccationem mei pro deponendis actis et etc. nunc
pro vintitibus adpiseendis. Sed non solum domine
non soli da michi exaudire pote non soli p mea
siz pro meorui provimoz. nec salute, nec soli pro ami
corui meor. sicuta pro minimo coru conversione ut eue
plominus pessut dicta ei sancto tuo diuide. Erubescat
z conturbetur velmenter omnino minima mei.
Erulescent exemplo meo de actibis suie malis z
conturbentur trore indra ad pemtenda non leuit
siz elementui tegitu fori ut sic. Et comitant et
erubescat valde veloenter. Acta consio sua et erule
scencia pemtenue sult differatur dannabilis qu-
mi in presenti vita sic comitant et erubescant
sed potius ut ab iniquis fieri solet pemtentes utinde
ant. et sult utrisomibus, misumque erubescet faci-
ant, tandem in finali undicione erubescent et erubesc-
tes dient. In sunt quos alijn habuimus in derisui
Nos mnsfati vitare illoz estimabimus in sannam
Et œc quoniam computati sunt inter filios dei et iter sectiones
illoz est. Quid ubi p[ro]fuit supbia aut quod di-
uiam iactantia cōtuit vol. Et una ergo convertet
et erubescent sed ent lec convertio et erubescant ad
Dannabile consu fioc. Q[ui]a h[ab]e nonuerit pemt-
enta salutare. Et lec omma fient valde veloenter qu-
quando minue de inania speraucunt et dixerunt
p[av]et secundus tunc repentimus supnemect
interitus.

Deuota meditatio sup sedo psalmo pemtenziali
Domine illi p[ro]que qui al[ia]pa offendere z pem-
tentia platuri. Tu magister optie quide

rues docens illuminator es cor diu. da in intelleatui. da extra
to cor di meo - tenebroso intelleatui meo lume tu i
quo calipabil e offensa plene ac perfate kulea attanto
scere. ut per placabiliem penitencia pie be ingne qz
et his ignosceere. da in culpâ mea offensam q[ui] tua
taliter a tgnoscedo doler. ut eam dignere misera
corditer ignoscedo da in cito vt de illo: si de nito
de quib[us] per p[ro]phetam tuum diatatu

cata quod ienmisse sunt inquitates et quod
tecta sunt p[ra]ta. O me beatum si a tene
rennisse st inquitattee mec ita ut in
dones monilgenientia ex glori tua au deos vidutat
ex culpâ mea ut in dones indebitâ grav i cui ut
ste reddere potre debita penat. Iterum me b[ui]
si tecta sunt p[ra]ta mea quo tecta non ita tamquam
me abscondita maneat s[an] uta delecta ut tu d[omi]
ca no videas i. no eternali pringmas. Te e[m] p[ra]ta in
dre quid aluit e[que] p[ra]ta p[er]nix. Sunt scripti e[
uerre faciant u[m] a p[er]tis meie. Tu ergo capta no
videssed ab eis facere iuertis que non amnадuct
ris i. que no p[er]nix. Tu ca non a[ten]osque. q[ui]b[us] igno
sat. Tu eateq[ui]s xer quinm à non imputae ad pe
nam Ideo reate subdunt. Scatue iu[rum] au no mp[er]
tauit d[omi]ne p[er]catatim s[an] ut non imputat. Certe ca
no imputat. s[ui] ignoscat et agintu non defendit
si confitendo coruigit nec meruitur s[ui] s[an] q[ui]
derat nubit. De quod d[ur] Nee est in sp[er]n eui dolus
Sed nec in oze eui quia se actusat e[m] sit p[er]to
et cor de tenet quod oze fatetur. Dolus emm[ec] si q[ui]
p[er]to: se iuistum predict[em] qui vero se actusat dolo
caret. Talis erat publicamus ille huic qui dicerat
Prop�ius e[st]o Deus in p[er]toru. Onde s[eq]uiat
Q[ui]n

tanquam in certe anerunt offa mea, dum damare tota
die. Quia tunc quod non erat tunc endu salutem, confes
sionem pectorum. In certe anerunt offa mea. I. defectur
interior fortitudo mea. Dù damare tota die die deo
do quod non erat dicendum se de iactu an carmen mentor
et contra vero si clamingam se cum pectore et tacuisset
merita robusta et furma sicret virtutem mea.
Tunc ergo et clamavi. Tunc pectore clamavi meata
Tatam vinde defectare. Tunc de pectore confessi orem. Clau
maui de meritis pre se pectore. Sana membra me
sito ostendebam, vulnerata se teliam. Et ideo non
sui se natus est in certe anerunt hoc est in pectore meorum
retustate remansi qu per cillum mee confessio
ne in tibi tue non ita tem non sini. Et ideo

nunc die ac notae gravatae est supine manu mea
contingeret. Suntque sunt in eam mea duis confectus
spina. Et domine me medite, qui eam pectem
do sonam quia manu tua vundita tua affixi
done die ac notae gravatae est supine ad hujus
liandam me superbù pectore tacebat. Merita ac
tante ideo tandem consue me cum mea et me
sena mea hoc est coniuringo ad me p[ro]in. ergo
nunc misero d[um] confectur spina id est d[um] co
pungitur conscia mea. Snaec enim spina d[ur]si
erat ut loicem sursum. Sic iraao ut eam spum prout ad te
tena curuatù ad supina resurgetem duntat.

Hac ergo de culpa sua computa p[ro]p[er]tior huiusmodi et
p[er]pectator autem meum consimilum et se a
justitiam meam, non ab secondi. Merito quidem de
luteum meum quia facenda omnis et justitiam
mea quia non faceram consci et confitendo aperut
et detexti. Aperut ut operure detexti ut testes est.

Onde ſequtur: Si un consitebor a ducersi me iustitiae mea diu zui rei miſſi ipſatatem p[ro]ſi mei. O magni vultas confessione p[ro]ccat[i]i, maui qu[em]que lemenſi tas inſerantis dei qua ad ſolum ſi ſtendi p[ro]ſi tam remittitur p[ro]ſi. Non ei divi consitebor ſi di viti consitebor id est p[ro]pofui consiteri iusticiaam meam a duer ſui me. mei[n]mi z. no alui accusan do. Et statim tu et non alius re miſſi miſtatem p[ro]ccatati mei. Et l[ui]ne mei q[ui]d p[ro]co. hoc mei e[rum] abſit ergo a me v[er] p[ro]ſi mei[m] me[n]i ip[er]ut e[rum] et ditam hoc deus voluit. hoc fatum hoc stellarium costellaco in ſecut. Non e[rum] h[oc] consiteri iustitiam mea a duer ſui me ſi a duer ſui te. et te ſui[m]i homi de malita a acquisite. Oitam ergo p[ro]ſus D[omi]ne inſertere mei ſana aliam meam qua p[ro]ccat[i]i. Et ne p[er]utetur rei miſſio nem p[er]mi[n]i dei domi e[rum] ſi t[ur]mi magni deuotis p[er]ccutib[us] exposendum statim ſub unguſt[i] O[mi]hac orabit ad te omni ſanitue in tempe oportuno. Omne ei ſanitue h[oc] est p[er] p[er]tibi remiſſione ſaſi catui p[ro] hoc remiſſione orabit ad te. q[ui] omni ſanitue eget auvilio g[ui]ate. et ſi patiute remiſſio me t[em]. Sed q[ui] orabit. In tempore oportuno h[oc] e[m] in t[em] huus v[i]te mortalis m[عي]a e[rum] oportum i[m] te tempus remiſſi o[m]mi q[ui]a p[ro]ſt ca e[rum] e[rum] remi bua[i]me del in tempore oportuno h[oc] e[rum] in t[em] ſi e[rum] p[ro] xp[m]i revi elate de q[ui]o ait a[pl]e. Quando v[em]t p[er]miſtudo t[ur]p[ro] i[m] ſi deus fili[m] ſui fatum ſub lege v[er] e[rum] q[ui] ſub lege erant v[er] dimetueret. Sed l[ui]ce[n]t in t[em] oportuno omni ſaſi o[re]t. O[mi]n[i]tamen in diluio[u]o aqua[m]i multa[m]i ad e[m] no approv[n]iab[i]t. Non e[m]i eripit o[ro] ſe[rum] e[rum] q[ui] p[ro] obſatam am consuetud[ie] abſo[k]ent in diluio

aquaerim multari. hoc est in multitudine effluentem
carnalium deliciarim sicut wupustuosi vel in multi
plhatate variari dottimam sicut philosophi vel in mi
retate duerfori errori z settaru sicut leituri vel in
metate fatalum supstitioni sicut sunt astronomi qui
omnia fatali necessitati aut fortine celesti attribuit
vel in numerisitate coterimoiu obfuanaaz sicut
uideri qui antique observantur carnalitatem intellectie
salutem a seibunt hi mors omnes qui in hujus p[ro]fundo dilu
uio aquarum multarz ad eam non apponuntur. Om
le aque ducte se sunt & amare et a fonte velle & ducas
aque h[oc]e est a v[ivo]p qui fonte est p[ro]utur vertatue remote
Quid erit s[an]tum su d[omi]ne ut effugia ab h[oc]e t[em]pe
culoso diluio aquarum multar[que] z apponuntur ad te
S[ic]te se[n]te docente q[ui]p[ro]xe est d[omi]norum auxanib[us]
omnibus auxanib[us] eam in vertatue. I[bi]domit[ato] te no
solus in pace compre se; in vertatue cordis h[oc]e est M[or]ta
Deuocce cordis se hinnihantie et michil de se preſu
mentat, et in ſue poterant sup[er]tibutatis et diu
Quee irſuq[ui] me[n] attribulac[m]que aroundedit
me. Tu solus et non alius ce in irſuq[ui] a tribulo
acione h[uius] ſchil. q[ui] vndiq[que] aroundedit me. Tu erito
E[v]ultatio mea erue me a aroundantib[us] me. Oste
dendo viam qua eripiar a diluio aquarum multa
rum et a penculo aroundant[ui] me malor[ui] j[am] vero
d[omi]ne qui n[ot]o desier[se] ſper guarantee in te jam qua in te
ſpero. et in h[oc]e ſpe ſtaudio. ate consolato audio te
Di[sc]ente Intellectum tibi d[abo] z instru[n]a te m[or]ia
h[ac] qua g[ra]diere firmabo. Re aberres a diu de et
ne que noceat tibi firmabo ſuper te œulos meos
et in diu dirigant œulos tuos. Sic uto[n]t d[ato] in
intellectu i[no]z, ate instituto. et in te firmabo con

ueritam me humanlie ad superlue et obstinatos et
eruditus ad stolide et ingnardus dicam. Solite fieri
sint equis mulus quibz non est intellett pro equi
signifientur supin eecta cernite pecta sna defende
tee pro muli stolid quichiler p[ro]torum onero sive dis
actione portatee. In ergo s[non] corrigant se velit fieri
s[non] miles bruti alialib[us] quib[us] non est intellect. Et d[ic]

Indumno et fiero mavillas eorum consimile q
non approviant ad te. Si em non conectant
2 approviant ad te per p[ro]mittentam digni est
ut corrigantur et consimittantur a te p[ro]pena. I[deo]
equis fiero z mulus chumo arceant. id est maior
et minor tribulacione multa cule eviternenta consfr
stantur. Si vero fiero et chumo non domentur et
stat ut d[omi]noz flagello c[on]stitentur. I[deo] sequit.

Oultat flagella p[ro]toras. et in p[ro]pri vitas pit et futura
Sperante autem in d[omi]no mia c[ir]tudabit. Nec in mento
In tua dumamna sperante et no in sua humana in
f[ra]ta confidente c[ir]tudabit. 1. c[ir]tum quatuor valla
bit d[omi]no mia. Ne aliqua ex p[ro]te est iateat diboli mal
ria. et digna ergo d[omi]no digna evitancio. m[ast]na
glia sperantib[us] in te. I[deo] eis d[omi]nque
2. etiam in d[omi]no
et emitate uistri et illiumque retta corde. Qui sunt in
z atti corde. In sunt qui non in se s[non] in d[omi]no sperant
nec s[non] f[er]s d[omi]ne voluntati s[con] formant. Situt viis
d[omi]nit d[omi]ntis. Non s[con] situt ergo volo s[con] sitat tu bis. In
capite ostendens quid futuri ce debentur in mebas
in ergo nomm[us] se s[non] in domino letant. evitant et glo
rantur letantur si quidem tacita s[mi]nuitate et sande
tes exaltant conatati inmiq[ui]n q[ui]udio s[mi]nuentes
gloriantur seniores cantaties extra s[con] in d[omi]n trans
tes. O vtiam d[omi]n v[iti]na s[con] detur in non in me s[con]

m teletat, emiteate et gloriant. Ut sic huius tibi
ti me consignate venat, affixat mebrum vpi

Deuota meditatio sup. tertio psalmi penitentiali
omne ibi vpe au num? snc sfxe veme suppli
catur. Cinn. plura duobz. priorib. psalmne de

tumore ac dolore culpe tibi collaguendo prædiem
et mine aliqua de sfxe veme tibi supplicando laui po
posuerim semper tamen ad priora relabor et pene
tumore ac culpe dolore prieritue ab iteri reducte

Omne me in furore tuo artuas. I scopello
me neq. mura tua corpias me. Ego
siquidem de pere peintene pectati consa

et me grant afflutut. Ego m malie posuitue pe
vora miens. et me lugere multe modis auac.

Sed eucautius finite ampletoz tam. mnores
meis de meritis meti pie attu reputant sfx eos
liberer a pene eterne. Ideoz. sappex oroz et ei dne
arquas z corpias me non in furore ille. sz. m
pictate z mea sta ut pena mea sit non abna ad
eternationem sz. amna ad pia correctione. Suf
fiant tibi domine mala q. p[ro]noz. m lue p[ro]mi vi
ta ne in futura infligas p[ro]voza. 2 in saighte tue
inſive ſunt in. Saſitte tue ſunt yndiete tue. ſ.
dolores corporis z amne qua ſi ut ſaigite mei
duntue et deme inſignitur ita yndite tue i
tense ſuerint in ad am proſt eme moledicta
et me de nobis inſive ſunt per orationem culpa
z. multipli[ce] penam. Iſe emm toacu. h[oc] inſe
tie ſuit origo nos pro]ugo. Sed xe in q[ui] ſaigite
tue non ad modiam tis nee ad vini viniis
inſive ſunt. ſz. dul z vſog[us] ad ſine ſdi manent. et
multe modie m corpe et imma vtilerat z ſus

In sagittis tibi confirmasti supine manu tuæ idest conditam tuam. Quia proth Dolos eo dixis eo firmasti super me et post im dicitare. Non est sann tas in carne mea a facie ut e tue porto em morta le coz puc tot miseraies subditui quod cecam tu sani. Dictatur non vere saniim sit quod leuit leditaur et sepi grant infirmatur. Est autem lec multiplier insia carnis mee a facie ut e tue. et ab instania vidите in adam originaliter tradite. Quid plurn. No est puv offib. meiis hæ est interiorib. virib. meis. Sz est continua pugna ab infirmitate z rellhone carnis et hæ a facie p[ro]torum meorum. quia h[uius] miseraie mee. cauſa non solui est originalie alpe h[uius] siml cauf sunt actualia p[ro]tamea. Unde mento sequit

minquitatees mee supgrasse sunt caput me
um et sicut omnis enimue gravitate sunt sup me.
Quia emm inquitatees mee caput aie mee id est
retentam orationem supgrasse sunt. Et elevuerunt ca
p[ro]ut meum supbun contra deum meum. Ideo t[em]
aggrauasti me gravi onerem venarum. Sed h[uius] d[omi]
non tibi sz inchi imputo. Quia p[ro]tuerunt et
corrupte sunt actatrices mee a facie insipicte
mee. Ideo emm inquitatee supgrasse sunt qua
nate super me. quia actatrices mee et plage p[ro]
meorum prius p[ro]laptis mi[n] sanate p[ro]tuerunt
ai tam p[ro]to consensi z corrupte st d[omi]nam p[ro]tim
au[n]i p[ro]diu. Et h[uius] totum a facie insipicte mee
qui[a] stulte gravi p[ro]laptis finale xeridi. nec euii b[ui]
b[us] sapienter vsus ſui. et i[de]o. Inſerare faceret ſum. No
vna ſolum ſz multipliæ misera afflitue et au
aatus ſum a deo delectus ad teritaia vt me enere
non valeam ad ſupna et inſi tu d[omi]ne me erexis

mihi misera et auimitate monsurae sibi et huc vsoz,
m finem. 1. vsoz ad mortem. Et tota die contrastat,
ingrediens, huc est tota vita in hae maneris esthia,
huius vite viam gradiente ambulatiu non inuenes
sabbat, id est mentis reque qua optabunt. Nec nunc
in lumbi mei ipleti sunt illusiombz et nò est sam-
tat in carne mea, hui me inseruam non mento et
tristatue sum quin non solu non est sanitae marie
mea, nò solum tentatue sum ab insumitatur, et
rebelliunt: carme sibi à lubri, carnalitate et sefua
litas mea exantur illusiombz: divakorie nec solu-
petto carno insumitatur, sibi triboli fatigatque quid
plura nò solum lumbi carnis mece. Sed eciam vince
amme mece repletur illiusiombz. Illusiones est at
infinite sunt q[ui]a[n]di div orare sinit. Et ita nò est
in toto huc v[n]i plena sit letina plen[i]a cor: die sabbato
na requee donec alia illusioib: exsultat et toto sa-
itate inno: talitatis indutatur, propter ea damabit
a plus Infelix ergo h[uius]que me liberabit de corpe mo-
tac huic. Et ideo nò mento: Essolutus sum corpe
simul et alia prefatie venante misera se. Et inde hu-
miliatue s[ui] mine. Quippe, quia prae seipbius
cam mine. Et preterea futuris cum a genita
cordis mei. Genitus corde, et ruicitque s[ui] fieri
solet. E[st]o vero nò s[ui]e s[ui]e genitur agitat quod am
quod desiderio acie consolat am, querelum non iuxba
orizc, sed mitisntu corde prorumpere. Est enim
cairne, et genitus mentis. O[ne]t genitae qui c[ui]
norib: de est carnis est. Qui h[uius]que s[ui]o
reque qua caro non obtinet corde est. Et quia h[uius]
genitui nò h[uius] non est s[ui]e deno id? Domine an te oc
Desiderui mea z genitus meae ate non est absque

["ditus Sed mento emundit p[ro]ma p[ro]me è. et non p[ro]terreint s[am] p[ro]c[ele]stib[us]. Sit e[mp]so d[omi]n[em] desiderium me[m] am[que] te id est tibi q[ui]simi et a[c]ceptabilest. Aud[ie]t ex a[d]udi desiderium me[m] tam g[en]nitam meo am[que] telarum d[omi]n[em] et ex a[d]udi a[que] q[ui]z[ur] non me[m] conturbat, tam est et p[ro]mo[ze] ac terro[re]que concussu et h[oc] ideo q[ui] delectu[m]t me p[ro]tutue mea. se[l]; virt[us] illa qu[am] h[uius] am[que] p[ro]tutue mea. se[l]; v[ir]t[us] illa qu[am] h[uius] b[us] am[que] p[ro]tutue mea. se[l]; v[ir]t[us] ill

falso et deceptoria verbi. Talis autem dolosi et medo-
ministriui recenti diloli qui p[ro]e mendatim. Acte
ergo quib[us] malis eucaioz. Et tamen q[ui]z maiora me
me mei iusse fatcoz. I[do] miuras et obprobia me
murmulatione patioz. Et hoc est q[ui] sequitur. Esso au
tem tamq[ui] surdus non audiebam, z s[ic]nt mutus no
aperiebat oe suum. Q[ui]n ad obprobia responde
bant. Et factus sim s[ic]nt lo[que] non audient z no
habeo in ore suo vedangionee. Q[ui]na al quiete
me non vedantur am f[am] vedantiones patie[n]b
fexcham. S[ic] quare hec omnia tam patie[n]b s[usti]
nim. Q[ui]n nite domine s[pi]nia. I[de]o propt te p[ac]et
s[ust]nui mala q[ui] non m[ec] me f[am] te speran[tona]
et q[ui]na per p[ac]am pene speran[ton] venam eulpe I[de]
tu exaudies medo imme deus meus. Dando liber
liter venam et consequenter estram et gloriam. D
magna patien[ae] virtue eu datur. Vema p[ato]z
et per venam gratia me n[or]t et p[er]am gloriam
p[er]noz. O salutare meditam per. qua[m] m[ec]
aam mutantur tristia et ad me sa. I[de]o aute
domine I[do] exaudies me non de te desperando dif
fident[em] s[im] te sperando confiden[em] Q[ui]na divi ne
quando supgaudeant in minna mei. Q[ui]na no
ex supin p[ro]s impone. si expia p[er]denione divin
adeus meus exaudies me. Et hoc divi ne minna
mei detractores mei supgaudeant in si videant me
in te sperante non profitere f[am] deficit. a[x]ito emi
que[n]t[u]e uist[em] ne de lap[is] eorum exultat minna.
I[de]o sequitur. Et dum e[m] monentur pede[m] mei. I[no]
affectione[m] nee labentur in p[er]tinex himinam in
firmate tridentem i[n]py. Et supine magna locam ist
fريد[ido]m et super me magna scandala obpro

Prae loquendo ut potius si essent pume de debent
con pati infor mati eamque exau sando hu mane in-
sere huma ntus in se阅t. Sed adhuc digne eu-
am eudides me.QM ego inflagella patut
sum. Stiene em qu filui que amae. et si quis: no
sua uiter, tamen semper salubr i ter flattellae
J do flagella tua parat u e sum pacient sustine. No
contra ea nur mirando sz incipit accrui sando
Quia dolor meus in conspectu meo fy. Dolor de puto
meo fy e in conspectu meo fy de puto meo do leo. dum
secat u mei contra meipm ee conspicio. Et hæ est
qu sequuntur. Qm iniquitate mea annua alio ium
coram te contra me accrui sando. Et cogitabo puto
meo ipm m me cogitacione soli ta corrigendo et
ate tuar. Misera tione solita medita nale cui hu-
m i l i ter postulando. S. du. medicam tuâ puto. O pie
medice. E cce quid ad cui mea perte si punit.
E cce em quid sequit. L. immo aut mei vui ut et
con fir mati s i nt supine et multiplicati st. qui de
nunt me miq. O sain taris sz non sua uie medita
O mirabilie. sed medita nali e cura per tula naq pim
sione ad meam fit putoez. fit mi medita nali et
salubr i ter: qu immo mei p s pe viu it m hæ mido
ubi in adi state laboro et e temes tugio. Et qo dura
uius e confirmati st. s fy me m psecuo e et qo dura i
simum e qui oderunt me miq. mala redueţe e pro
bome no pauei sz multiplicati st. et quotidie plures
fient. De quib sule. Qui retribuunt mala pro
bome. Detrakbaunt in qum sequelur bomate ipi to
e contra se tta ntu r inquitatem. Sz q[ui] hæ mala
cent me tolerabilia ri te u iuante piori. medica uie
tuo confor tate in fi e nte r salubria ad curandi p[ra]

["Ideo est deo et deo et deo et deo et deo et deo

minaz q[ui] est te z multa miseraioez q[ui] est ate. Inte
ei e[m]i naturaliter in affectu et ate miseraio multi
pliater i effeatu. Et de eo[m]o miseraio ditter ignosta-
n[ò] uistemee menti aliego sz malie mece pectatum
agnosco. S[an] ergo p[ro]to vt ip[m]iam tua deservit iusti
ciam tuam. G[io] iusti ee vt p[er]tui me[m] p[er]mat ip[m]
p[er]mo vt tui n[ò] p[er]mat ip[m] agnosco vt tu[n]gnosta
et pectatu[m] me[m] contru[m] me est s[emp.] q[ui] p[er]tui me[m]no
pono retro p[er]p[er]m negligendo vel dissimulado sz
ip[m] s[qu] oppono contra p[er]p[er]m co[n]tno scendo et accu
sando j[no] d[ict]o. Q[ui] soli pectatu[m] z malu[] coram te se
ti. O[ui]d e[m]i soli pectatu[m] l[one] pectatu[m] non s[ol]im
[ti]b[us] s[prov]io. n[ò]one pectatu[m] se[m] non s[ol]i contra te
Deum me[m]. sz et[ia] contra provin[ti]nem fitut
[qui] hoc d[ic]bat non s[ol]im m[te]. sz m[er]sa
[que] p[ad]ulterium. Et in viam p[er] hominidi[que] p[er]
cunterat. Sz b[oc] id[ict]ur. quia tui solus est q[ui] d[ic]
legis p[re]ceptu[m] per au[m] p[re]cuitac[u]z p[re]ccat[ur] vt iusti
ficere m[is]mo[m]. tui b[oc] est q[ui] a d[om]o uistus z vax
es m[и] verbis tui q[ui] p[re]p[er]tis vt iustificatis. i. iusti et
derax iuc[ane]. Et d[omi]tas ai iudicare. i. s[up]er eos
i uistia. quite ex s[up]b[ia] iudicant contra p[re]cepta tua
murmurado et te iec[is] q[ui] iugor osi[m]. et iusti acutis
[que]. Non sic eg[m] sz ad te s[ol]i tan[que] ad iusti iudic[em]
to fugio. q[ui] n[ò] t[em]s m[te] q[ui] iuduet. n[ò]n h[ui]see q[ui]
prebendat. Sz solus existie q[ui] c[ess] iuduet ita om
tis. vt m[и]tui compatione nullus iustus aut derav
reputetur dicente p[ro]ph[a]. O[is] h[o] m[en]day. T[ue]rso
solus deus verav. T[ue]rso d[n]e q[ui] m[и] tua d[ic]ratate
Jixisti quaamq[ui] h[ui]a p[cor] iugemuerit omn[и] m[и]tatu
em[n]o v[ec]ordalor. T[ue] vaciter i[ph]le q[ui] p[er]miſisti vt
iustificatis m[is]mo[m]. tui. et coru[n]tas eos a q[ui]s

tamquam inmiserore medicaris. Tu ergo inſerite. Tu inſerando inquitate mea dele. Tu eam delendo laua et midi me. Qui de pietis meis venam postulanc; igemisco dicens. Acte emi inmiquitatib; concep; ſum. et in pectatis concepit me mater mea. O magi inſeria que ſi meam orta e ab oratime mea. Jus mento inſei inſens peto ut aures et ſanet hactu ma gna inſeriam mea p magsa miarn tua. Acte huc ita dixerit ut heitas nupias condegné ſi qu in oib; trahitur inquitas ab adam. Nam huc oput casti præpt boni prolis exta ſatim in uige no hi culpa ſi origo peti in prole ſeu trahit debita penam. Jdeo autem domine no ſolum actuali culpa mea ſi et oragemale a pendent; traducta tibi huius confiteor. Quia Acte emi veritate dilevisti. Non emi me te fundo culpe mec inquitate ſi me acaufando ſate or veritate. quam tu qui veritas et diligie Jdo ea vere cōſitentib; pata diutie. pioptea inceita et occulta ſapientae tue magmiſſasti in. inchiip venitate cōſitenta. Secreta t[em] certa et nostra diuine ſa p[er]ie ſi certa in et occulta humane miſpientae ma miſſasti. Quod dictat ei hōies ſub quadi mecertati d[ui]e. ſiut dicebant minuite. Quis ſat ſi q[ui]tati et uti no ſeat d[ui]e. Non ergo hoc noui ſiut nee h[ui]es ceteri. Non hoc noui per himanam ſeiam. ſi hoc certi t[ui]ud maht revuelasti et maſſasti in p[er]diuina ſcriptuā te d[ite]te p[er]j[oh]am. Quatuor horo igemui erit p[ato]z inquitate eui no recordabor. In me c[or]p[ro]miſſione tua ſeatur et ceteri d[ite]re audivi. H[ui]s ſp[er]ge me do p[er]ſo p[er]mi ndabor. Noui d[ie] te d[ite]nte q[ui]p[er] p[er]ſup[er] herba e p[u]a quantitate ſi ma[n]gna t[ui]ute. herba h[ui]ſi ſi medital[em] radi p[et]re

Quibuscumque deinde mundi sunt in mehere. Nolens puto ut egestos coram meum facias ame. Sut ut tuus egestus coram me, quia non est huc opus huc acutus. Sut actus deri. Et quod antepossit me in egestis, sicut pectinam a territutudine dedam ino. Spino rettus inRIA iisque iubiz. mei. I. renoua spino mei faciendo cum xestiti que ate recedens. Et ad terrenam oritendo feci obliquum. Nec corris mundiaam tut spines xestituidicem peto in sien solus in meste. Sicut am Ima came et huc est iisque iubiz. mei. Siz in lumbre del teink. In quibuscide voluptatise. Quia ad him lob de diabolo dixi videntes eum est in lumbre. Et vembulo ventre. In vestris cito alia. Siz corpos et medium peto curatoque sibi.

Et proponam me a facie tua a potus meis fatem tuam ante. Siz a facie tua ne poteram me. A potus facietutam auertis per remissione. Siz pessus a facie tua pro ius per reprobacionem remissione. Posuendo siz reprobacionem puntu meco. Pro optera suppleo oto. Spino sem tui ne auferas ame. Jam ei quodam modo spino antitui tuam huc e spine sanitum domum huc confide. quia pectatui consitendo pemiteo. Nam ex me peti cœſe ſi no est in hoc ex se ipso. Siz ex dicto no. Non erito ame auferias huc spino. per eum. Sedde inle tiam salutare tu. Sedde leticam quâ pectando annis. Leticam meq salutare tu. Siz salutare et spine sanitati quam non solus est eulpe remissio. Siz eulpe ietit buco huc erito. No solus velis non auſſere siz reddere et cœſuare. Et sic spino printipalibuscirma me. per huc autem quod optenta tis puntu nominant s. spino rettus spino ſein et spino puntuare dictat quidem. In cotinuatę notare volut Et spino xestiti filui diame. Spino sanitum suo noie intelligunt puntu

primapale parte accipuit. hæc vero et quinque alii
und ad fide z. mori edificantes. dicti sive contradone
diri punitur. Unde cunque non incommenent hæc
turâ spines no蜜atione tripharum sicut sæcram
intelligere possunt. ut hæc spines recti accipiamus
quam que in septè virtutibus tribus theologicas et
quatuor cardinalibus consuetur quib[us] a[i]ia dirigit
ad operandù retère hæc spines s[ui]nære, quæ meus septè
domiis tribuit. quib[us] a[i]ia munatur ad operandù sæ
culter et expedite hæc spines principalem. etiam quæ in
septem bitudnib[us] donat. quib[us] elevat. et quo
dimodo confirmatur ad operandù perfectè. Hac utit
multipharia spinales g[ra]ia rettificari et firmari
mento desidero. Et si hæc s[pe]tui hæc s[ua]ia recepo
tibumgrat[em] non evo. S[ec]oelvm quos vias tuas
qui prout suam p[ro]d. s[ia] predicator[em]. quod s[ac]elo vob[em]
vel exemplo vias tuas. quæ sunt m[à]na et veritas et s[ic]
ip[er] ad te convertentur. p[ro]s me salubrit edocti de m[à]na
tua qua in præmâ papitur. Et de veritate et, mi
stetit tua q[ui]tum me[n]p[ro]p[er]tentiam pruntur.
S[ic] ut s[ic] in quos duci et ip[s]os convertere vili am
libera me de s[an]gillum[us]. i. de patis carnis et s[ac]ni
m[à]s. et q[ui] de coru[m] coru[m] p[ro]cedunt h[ab]erem[que].
O deus qui es deus salutis me[que] longe est ac car
m[à]s et s[an]gillum[us] corup[to]re. Quia car[us] et s[an]gillum[us] re
g[ui]n de[m]o possideb[unt]. i. p[er]t[ea] q[ui] ab eis p[ro]sèmunt
d[omi]qui in si ab eis prout me libera m[que] in p[er]tor[m]
ip[er] operating d[ic]es. Quare tu enarras in dictis me
ac. Sed si liberatus fruì sæcuris ero ab h[oc] ip[er]no
Et exultabit lingua me[m]. et exultando navabit
justitiam tuam et tunc. Domine labia me[m] tibi
rec[que] prout p[er] t[ua] clausa et œ me[m]. Non solu[m] c[ord]i

sed corporis. Annuatim habit laudè tua videlicet quod me cestu
quod me aconiam et gererit in regnum regenerasti quod me regeneratum et in præsepe relapsum non reliquie
sui, sì pemptenite ad te revocasti, et revocati in unamasta
pro quibus beneficest non vides et offeri ut sacris factis petu
dimidium hactemque laudavi. Quod si voluerissi sacris factis de
bissime fiant fidebat in domini regem. Sì iam in nona
lege gire vidi; holocaustus non delectabis. Quod illa
solum citoant ymbra et fugitura legi sicut nonc. Ideo est,
saeruunt aduenicte veritate. quod in spiis p[er]hie fecerit
sua dicta fuerat qui huc dictum est. Quid cito est offerunt
dimidium. Certe non sacris factis p[er]coreris, sì p[er]toris se. spiis
contribulati, et contriti in hujusmodi coram domino. Quia
sacris factis deo speci contri bulatione coram eis,
et hujusmodi deo non de scriptis. Coram eis p[er]mittendo non obstantem partiendo z in hujusmodi coram eis,
do non elatum exsandingo. Tudeus quicordis seque
ta conspiciet nunc de scriptis. Sì vidi, sì eo et dixi in spi-
rituali satisfitio delectare. Sì quod huc acceptabile
deo sacris facti non in moysi s[an]is goga sì in xpii
ecclesia est maxime offerendum. Ideo de eis etul
ligendum est quod sequitur. Et quod faceritis diem
bonam volumate tua s[an]. hoc est affectum hunc voluerit
tatis. i. quod tunc ostende p[er] effectum pie legem nitam
a. miserationem tunc hoc faceront. i. militaryi
ecclesie p[er] s[an]on spiritualiter intelleoce ut ex eis u[n]us
lapidib[us], s[am] quod fide libet, edificentur muris hujus
non tenentur. Sì celestis. t. ecclesie triumphantis orant
cito coram eis, et hujus non soli p[er]sua sì p[er]co
tantem ecclesie salutem ut et eis eis fideles finaliter edificentur et fiant muris in ipso hujuscelestri fumis
ter p[er]naturam. Cum autem hoc factum fuit quod non

nunc in puntu sclo sz in futuro eit. Qunt acceptab
sacrifiau iustie. Timepost puntu scli ſumaace post
finalie udicaj conclusione acceptabie sacrifiai
non quide impfecte iustie ſez pementie que numt
eſt contriti z huiliati cordie. ſz pſette iustie i glia
conſumate. ſ. ſacrifiaci laudie q time eit cordis
non quide lugentie z gementis. ſz letentie z exulta
tis. Tunt acceptabie oblacces z holocausta. Non
carnalee ſz ſpinalee i ſpue & alia ſco: ceterum in
glia aſſumptorui qui eum holocausta dimino igne
hec e caritas favore ſuccensa. Tunc imponent ſup
altare tuum vitulos. Time imponet angeli ſanctos.
vel p[er]nnet ſanti et ſſus beati offerent ſe ſerpos ſuper
altare tuum. ſez xp[er]n in quotannis prینtapi
ſ fundamento ſup[er]pedificatur omne ſco[zz] ni[er]tum
Cui redditur eterni p[er]nun[em] et in cume p[er]ſſo
mi[que] vitute ſup[er]p[er]nitur de ſacrificiis t[em]t accepta
bile. Super hoc altare imponent z offerent vitu
los non bones antiquos subiungo p[er]mi migi[et]ez
ſi vitulos nouos ſanctor[us] pp[ro]ſub innocencia nove
etatis ab omni vetustatis ſeruutute libere ſumaq.
libertate gaudentee. Tu ergo d[omi]ne. Tu da in ab
luc ſpinaſſon ab hac ea[mi]n illitante in q
- tam[que] in dia p[er]ſimamui ad illa celeſſe ih[ui]z
ad illa ecc[ia]z tru[m]phante. ad qua tam[que] ad
p[er]triam p[er]ducimui tu ſanctis tu[m]s ſmalit p[er]
uenix. Da inter muros cuittatis hui[us] ſurui
ter p[er]mane[te]. Da in me cutes tu[m]s felicit[ate] videlicet
videndo amare. amando ſaudere. Et ita me[per]
a te[pe]ta[m] tibi ſacrifi[c]ui[n]z holocausti[m] offerve

Deuota meditatio ſup quinto p[er]ſimo p[er]mi[n]tali

omne ihúvpe quiets wuits vcr glié rectorqz
sancte illius ihlín cuittatis supne cui ea que
de te z gliósa tua cuittate dicta sunt audio, immu
ad eam teai pueire desidero Ido postq multa m præc
dentibz psalme differui de timore pene de dolore cuipx
de fxe veme de amoze sprial' mundiae, reftat vt aligd
Dutur q sim de desiderio tue glié cuittatis ihlín i. ale
ſtus prie. Nonemm hem q vt ait aplé cuittaté mané
tem ſi illá futura inquinnq, et ad ea ingredi festi
nare debemus. Hanc itaqz desiderans ad eamqz festinás
ſuppirando damae et clamando ſupspirave, coxelloz dices
Omne exaudi oróem meam et clamor mea
ad te demat. Conguit m'dne huiq psalm
titulus. Fuititutatur nagz ózo paupis cum
anviorantur et me conspectu diu effudent precem huà
Ego namqz paup et mops m via pnitie msene vt
fiam dues m patria celeſtus glié. Fauèti estuantiqz
desidero anvior. Et ppea anvius oró et pce meam
m q spri tuo huiiliter effundo Ido exaudi oróez mea
et clamorè mea! Sam em pp ai magni amvoretate
oratio creuit m clamorem. Oràe ei damo. heume
qui mecolat q meue prolùgatus è. heu me q mms
aſflutq ſum m via et me me longatus apatua Et
ideo on auertas fauè tuá a me mquatuqz die
tribulor mdma a me aure tua. Et m sup qn
quacuqz die inoauero te velocit exaudi me Or do
toram te ózo. qz ad te damo ideo da m fauè tua. da
m aure tua. da faciè no matá. ſi placata p demea
da aure non contra me indignata ſi ad me midi
nata p miam. Dabis huqz dne. et oio libent ac lu
beralite dabis ni obstet m rubes ptoq obſſit ozo
mbz inquorú. On p p[raiam dz. Oppoſuſt i nub[

ne transeat odo. Eufi rupc mibem effunde cotiri ea
vult9 tuu lumen et ita non auta e facie tua ne dech
nes aune tua ame vel oombz et damorib meib
fiz a pti e et inquitatib meib. Et qz vckemeter da
mo z ilaco te. Ideo velociter exaudi me. Oua no ia
terrena qi terren9 fiz celefia qi celefus desidero. Cui
desidero pinitie ad huc te loquete dicta. Et ce affi
Dec inerito tam instanter pecto velociter exiudin
Qia defecerit sicit fumis diez mei. Oua sicit
fut9 vento ato desperigitur. ita diee vite mee velo
citer defiuit et dehut umbra fuguit. Et offa mea
sicit arinu auerunt. Non soli vices defituit cor
poris. fiz etiam vices aie q diamt offa mea qz i eie
pzmupahc tosifit. Mior fortitudo mea sicit ae
mum arſcente contritte ſt vel sicit i ſriuzo
confiſe ſt fortitudo quippe ai a pecordaco pti z ti
moe iudiu qi ſiwa contrahitur. Jam ei fruſitur
h. du ſe tinet ar ſutu m i ſenio. Et ce ergo dne. etce
puiptate mea pro qua myior et ce tribulaco.
qua patio et ce qualiter. Qertuſſus ſum vt femi
qz ols caro ſenu et sicit ſenu viret. ſpertuſſi faſſe
ſentit una. Sic caro unuétute virens. ſenertute
vel inſurritate peuſſa z morte ſuccisa areſcens
deſiat. Dec soli pectſ ſui m carni. ſum corde et
cuiut cor mei ſterilitate pectati. Sed vnde hoc
in. Oua oblitus ſui comedere pane mei. i. custo
dre dea pceptu qud est ſpirituale rutimeti mei
De quo d2. Non ex solo pane vuit hoz fiz ex oi verbo qud
procedit ex oze dea. heu me inſerui qz huc pane veni
qui exelo et ex oze tuo descendit. comedere oblit9
ſu. ſuare oblit9. qz nimie ad trena intent? ne
glexi celeſia. Et ideo

in loco domui vivunt ducentes. Etec quod bonum et quod iocundum est habitare frices in domum. Passer autem solitarium et bin aue in tertio ille est qui homin societate no est est. Sitz soli deo velle vini est et alta vitutium tetta fugiès ubi a la quicis viaorù tutus est. Diat. Onam petu a diu hanc ve quiram ut inhabite in domo domini. Nec soli in domo sì in altiori domo loco seelz in tertio imo in ipso diu Deo. Iste ergo qui hætat in adiutorio altissim. et in pectatione de celi comorabit. Iste est qui non solum pro se. sì pro alio vigilat. et pzo omnib. vigilat est orat ut a mündi carine et draboli laqueis adjuvante pro tegenteq. deo libentur. Et velle lus auibz. filis suæ et ut tecum sì a scli soliatu die fugiens. in solitudine manca ne in tabnachis corum manet cim puersis puersus efficiat. Nam illa die exprobrauerit in mma. puer si em qui sunt mma me et doma mma quia puer si continue exprobraunt. in fame mee detraxendo. Et qui laudant me non corde sboræ in sitte publice adulando. Adiùs me unabat false et poditorie conspiriando. Sed quare hæ quia emere tamquam poniè manducatæ et ponu mei ei fletu in sceba. Ister emere et fletu sigmficatur stat. pemiem au quib. puer si sepe iudicant. ei eos am laudat et diu ac ius seulo fruerent. et peruerse viverei. Emere autem tamquam poniè manducare in alid est quod coram eis quas pemiendo consumere potu vero flem infide est exsalem iocunditate cum latine spitalis pemiæcium ungeræ. Nelpot est intelligi pòt desiderii telestie patre quicui fletu infecur. dìu pemiæc p illi dila cione non sive latimam effusione tristatur. Sed vnde in est fletus iste. Certe a facie ire indignationis tue id est ab instantia vindute tue in adam in chate

Tu qua non ego solus. S[ic] œc[is] quinaturâ trahit[ur]¹ de
ppugine ingutatis et de massâ p[éti] nati sumus
p[er] quod d[ic]at n[oe]c ap[er]tâ naturâ filios i[re]. Ev[im]us e[r]to
i[re] indignaco[que] pro[oc]d[it] Quia elevane allisisti me. Tu
qui me altus elevasti arrendo. ad p[rae]matimè tuam
in quo me omnia a[ria]lia supere fecisti. Tu me g[ui]s
alisisti p[er]mittendo cadè in terram: actualis p[er]mitti
culpa que tuinit ad e[mi]ssimam utinam eternam. Misera
qua solue h[uius] et nullum alium a[ral]tinet. q[ui] sol[vo] p[er]
sup[er] omnia elevat[ur] a[ria]lia l[è] vite et iug[us] g[ui]t p[ro]tice p[er]
heu in di[ec]e q[ui] alisisti me. Quia i[no] me siat
vmbra dedmannuerit, et ego s[ic]ut fem[]i arui. Heu in
q[ui] dies v[ite] mee s[ic]ut vmbra obscuri et domi[ni] intu
les transirent. et dedmando des facti. Et merito q[ui]
ate vero die dedmanni fil[es] in feci sunt dedMAT[es]
dies mei. Et ego siat fem[]i arui. sterilitate culpe p[er]
defatui voris g[ui]. S[ic] q[ui] allisus c[et]idi v[à] de te consilis
p[er] te cupio subleuari. Jam tenent[ur] ego z[é]p[al]is. ac
qualiter dedmando p[er]transf[er]es ad te consufio. qui
eterimus et z[é]imitabilis ac inimitabilis duoando
p[ermanent]. Quia e[r]to uante d[ui]e metu[n] p
nianet i[no] tu eteri[que] in e[pi]alem. et delut vmbra
transcuntè ad tuam etermitatem elevado soluas
et libertè. Et memoriale tu[m] in genemco[d]e z[en]e
vmd[que]. Quia memoria tua qua n[am]i memor[es]
i n[am]i tua è omm i[pe] per maniura nec v[m]n[que]
deficiet ulla p[ro]mittio tua. Cum natus fueris
in e[cor]daberis. Et i[d]o u exultens d[ui]e in
serentis s[on]. S[non] c[um] s[pe]culatio m[pr]zetat p[er] qua in
litant eadh[ia] vel fidelis a[ra] mi[n]telligit qu[em] nunc de i[pe]
speculi et in eminente s[pe]culari mittent. Id in e[r]to
te quicentè et ad te consufie cupi[ent]. T[u] exult

Et sibi et quasi edemque occurrentem, miserecens eum te
sibi misericordem adiutorem et subleutatorem exsultus mi
serberet me. Quida tis miserendi et illa demittens
De quod dicta est. Cum venit plegitudo ceteris. Et iterum
Et cetera mine tibi acceptable est cetera mine dicta salutem.
Et cetera misereberet spona. Et placuerunt solum tibi la
pides eis. Lapidem sponsum fideles militaris ecclesie fir
mi et stabiles in vina fide et in chilomini spe solidi et
persistentes in caritate. Hoc numeri placuerunt solum tis
huc est sanitas ecclesie triumphuntis quittURA cimata cimata te
lestit illius spona cum illeitate se curavit illa quod firmit
illius inter me huc est triumphus ecclesiam me militantis
ecclesie apud testes omnino hiberna et illa ibidem securitate
ignare est. In eo sententia tibi in regno tuo securitate et
ideo hiberi tectam recognantes. Tergue cito miserebunt
Et merito miserebunt tergue spona id est teneo in
sene militantis ecclesie. Nec sibi ei misero des erunt
sed eciam ut tu misenerare et orabunt. Cur ita. Az
eandem misera huiusiji et erpti sunt. Sed quid
mec sequuntur et timobunt gentes nomen tui do
que prout timere ne sacerunt nomen tuundine et omnes
terrestreque gloriam tuam, qui huc obunt maioreffes
glorie tue et subque suexotenam. Et hec ideo quia
edificante dixi spona. Et edificando ecclesiam sua ma
tifulam. Et per quod prout coram gentibus et regibus di
sa fuit in continente videbitur in gloria sua. Et quic
prae ab eis subque continenteque p[ro]sequerat post
cui ab eis habuerit et huc honori habitur. Nec que olim su
tura esse p[re]eduerit pro[ple]ta quondam impleri bi
det ecclesia. Sed quare hec omnia. Q[ui]a re spectat in
oracione immundi se viderui qui in eis sive huius
orabunt. Et hec sive ecclesie feliciter cœpit et ido

Non s prent precè coru, qu non singulo erit pro se ota
unt. S generat er pro salute omn fidei am que vestr est
et perfatoz. Q uia vno decet ut tot tantas tene
fia a de eccle collata ab hoec quafi mi giat o fileant
Ideo Stabimant hec in generacce alceda ut scriptur e
Amendata fuerint teneant. non soli in antiqua
generacce mo sava S generacce altera. S. non de
neracce vpiana. Et populus qui creabz hoc est plus
xpianus qii nona eratione in vjo regeneratus
Laudabit domm. Et mevito laudabit. Q uia pro spect
de extelso sanito suo domm de celo me tam a fxe
vnt. et ad quid de extelso celo pro spect et 1mo
terre aspevit. Certe et audiet genit S compe
ditorum. hoc est ut audiet genit us humili z pe
intenat et more dei et disaplma eue quafi qubda
compedib lagatorii de quib copedib sapia diat.
Audi fili et ne abytas considri meu. et infer pe
dem tuu in compedes illus. et evunt in copedes ei
in protecione fortitudi. Et ut solueret a nobis et
vinail porum filos inter s pectorum. S. fideles vpias
nos specialer filios apsorum z martirum caidei i
tempecce a gentibb ec restib mortificatorii vt hu
vntat solutis fidelium ecclesia d iere posset. Drupi
sti vinaila mea tibi gratificabo hestiam landi.
Ad hoc ento de celo pro spect et in terra aspevit vt
hummil u xpi anorui ge itus audiet et vma la
solueret. Sed ad quid tamuntiacent in s von
hoc em ecclesia militante nomi dim. et fide qu o
noiantur xam. Et laude euit in hzim. 2. laude
da et florificant da opa eius qu s in celestia hzim. S.
m ecclesia triumphantc de qua dicitur. Gloriosa
duta s int de te cuitas dei. Et hec ita annuaent.

Ut amnimitando proficiant. In quo, cum comem
endoplucem in unum, et rege, et serviant, dno, huc est
populus, duarumque generum et rege, disporuntur ploren
cognire faciant in virtutem, sibi et meorum
fidelium non et serviant, mundo carum, vel dimbolo sed
et serviant, dno deo suo, de quo dix. Dum deum tuum
adorabile et illi soli servient. Sed quid sequitur,
respondit et in via virtutis sue. Quis est qui respondit
ei. Quis huc indendo loquitur, dno. Quis in suprorab
verbe expirantur, cum congruat responsio. Supra et
commemorant compediti iterempti, rege, et pli svo
et hriim. Qd aut singlarit, d, respondit ei, non ad eam
videtur posse referi qui plaliter noiantur. Et sicut
est quid respondit vintas pro pluribus tota ecclesia q
in Christo bna est pro cunctis fidelibus, qua que vini est
est pro olim. membris eis. Respondit me, dno eis
en agendo quam prospiteret ea audiret, et abbatis
solueret, et ad su laudet noie evocare ea de meq, ex
naris populi ad unum dei servienti cœgirentur.
Respondit ergo ei, non docet, sibi orde, non imqua sibi
ta non in via infirmitatis sue, sibi virtutis sue. Et in
sibi furmitate est fides via est ad pram, et eam huius
die, que in patria non manebit, sibi eum ob eam
virtate evocarebit clariatas et hie. Respondit eccl[esi]
di. Et quid dixi, pateatatem inquit dierim meorum
nicia mebi. Respondendo ergo orat qui dictat. Qde
meus nicia in pateatate et brevitate diez meorum
huc est quia divisti quod ecclesia manebit et tu eam ea
viva, ad consummato, seli. Fac me cognosceat et dilute
ter attende quod breue et evigium est huc et sibi ducibus mee
et commace eternitatis sue. Ozo ergo ut aduem
at regnum tuum. Cupio huius seli finem, ut ato vomi

um ad regnum tuam leatitudinem desidero diem mez. hoc
intacte ut eto tunc seam ad diem tuorum eternitate. Et
ideo ne reuoces me in dimidio dieter meoz. hoc est
ne sinas me cenuocari a desiderio eternorum vt hucam
cure temporalium in dimidio diem meoz. sic. diem puntuum
medu sunt preteritorum et futum, qui ommno dimid
diisunt. et impfetti in si addantur eterni. Et me
ito peto non reuocari ad tevena, que ideo sunt au
dine apretenda. QUAa in generatoe z generatoem am
tur. i. sime sime sime principio divaturi. Non sult ergo
amm tu sicut dies mei. QUAa annu tui etim et dies
mei exiguam. Annu tui non transunt sicut dies mei
sed kynxer manent quia sunt eternitas tua. quod
chil aliquid et substanca tua. michi halens mutabi
le in preteritum in futurum. Et quia eternitate pxe
cedis omnia que fecisti. Ideo sequitur. Et itio tu
Dine terram fundasti. In meio. sic. tois. Tu quicte sime
tempore sii inizio sime sime inmutabliter manes me
termitate. Et opera manum tuarum s. celi. Necta
men falsum est quod alibi diatur. 2. Deinde domnchi
furnati sunt. Ram quod verbo facie. hoc ecia manu
i. vultute tua operaturis. Honet est emm deus distinctus
corpo eis membris verbi autem dei meus est.
Et peribunt tu autem pmanes. Tu emm se stabiis
dine aittta moueri inmutabliter pmanes. I. mtua
eternitate pseuerant manes. Sed ipi celi qui m
tie verbo tuo furnati sunt. non sicut tu sunt erunt
s. uilente vlo tuo peribunt. 2. Unde petrue aut. Cer
ta autem et celi qui nunc sult eode verbo repositi. st
ragin vesinandi. De celsis ergo tis pro vice. sic. de re
enombra, et eris constat quorum ad eorum qualitatem
peribunt. s. de supioribet cels celorum. non et tertii si

Si tamen in se ferunt non in se. Si m de mandato quod
lodo veneno perecunt, et omne sibi tam celi quam eis
tere et mutabiles ena mittendi. Si ut reterat, ut eis
qumque in se est in seco. Verbo tuo se iure siat iustus
que justitate consumitur, sicut erant. Unde sequit
Et siat optorem mutabis eos et mutabunt in
cloes cum qui corpalia et acta mutabilia operunt
verbo tuo monce et siate eos mutas localiter ita so
loverbi tuar arbitio si voluerit totaliter mutabunt
et in medium exigitur. Quaute id est et. Tu quod
divisti etso sum qui sum. Idem ipe et. Et licet olim
sunt exte et per te et in te non tamen st quod ipe et
qui est mutans non mutatus facere non fattue
monens. Si mutabliter manens Et id. Annu tui
non deficient. Sed in generacde et generacde emitt
et indesmenter mandrit. qua annu tui et cimatas
tua sunt. Dume cito dite du tuâ inmutabilitate
dimituâ et cimitatem et mea creaturarumque, omn
mutabilem variatate. Imamque inmutate conside
vo minum ad te venire. et tectum habitare deside
vo neceadeseno meo frauduri aut s pe mea furistam
et hitacde tua pruari justis diffido. Quare, quialet
odio quod sequitur. Si illi serviorum tuorum hitabunt. Jam
enni leeta in confidencia oritur. Qna fili suorum
i. sanctorum tuorum tecti hitabunt. s. lom vam de quozz
nûo est alio, qui fili sanctorum sunt non per carnia
le pugacem in spuminale ptupaccez. Siut e co
tra mal fili sunt spium malignorum. Siut sepii
e. vos ev patre d habito estis. Non per generacde s. p
mutaccez vel fili sunt opera bona s iue quibz. mulin
habitabit in estia. Qui ergo ibi vult hitare non sit
a homs opibz. sterilis s. punitat fetus bono ope

Nec imerito ad ce clamo de profundis cordis, qui me esse sentio, non in manu soli p[ro]fundo. h[uius] imprimi in profundis fluittib[us] tam interioris quam exterioris in serie, quod si in via h[uius] misera blis iuste, ad qui s[ic] de pro fundis clamant de pro fundis, sin fit, nec iſceda mori eum diu in profundis ec[que] ſi[mi]t. quod h[uius] claus moris omne profundi penetrat et ad dei au[que] v[s] p[u]emt. E contra veri quid i[mi] vilde in profundo ma[mi]lorum ſi[mi]t, qui nec ad te clamant cum se videlicet quotidiams p[er]ſi, et inquitatib[us] abruptos et op[er]ſos, sed p[er]ſus illoc[que] iurident, qui eos a te clama te monent, hoc est profundi malorum. De quo ſcripti diat. p[er]cato[rum] eum dencut in profuſi[rum] contente. Absit hoc ame d[omi]ne, sed ad te clamo de p[ro]fundis cordis omn[ibus] interiori domui ut me deme[n]ter ei pr[ati]as de pro fundis inquitati. Quia simi quita tes obſervaueris d[omi]ne: d[omi]ne quis ſuſtme bit: O magni p[ro]fundi. O abſſus multa p[ro]finda valde, mi[n]ſis q[ui] p[ra]ulosa. Et ce emm vndiq[us] caru[n]ſpectie oib[us] nullu[que] bonu[que]. ſi vndiq[us] malu[n] videns, cateruſa[q]i ſceleru[m] meo[que] cernet[que] mmu[n] paues ſe[n]cens exclamato. Od[omi]. Si inquitates obſa u[eris]. i. ad vndutam eternam ſeu au[n]tate, d[omi]ne quis ſuſtme bit: te iudic[em]. Non tantum eſto p[er]ſol[us] non ſuſtmebo. ſi nec quis alio, quia mi[n]ſt est m[isi] ſeductus et veritate vacuus, qui se no[mi] c[ognos]at p[er]ſo[n]em. Nam ſi d[ip]erim[us] q[ui] p[er]citat[i]u[n] non habem[us] nos ip[s]os ſeducam[us] et veritati[m] nobis non est. Non ergo p[er]ſu[n]a de mea iustitio, ſi de tua mia. Quia apud te p[ro]p[ro]priatam e[m]. Si emi inquitates ſit obſervato[rum]. Ut eam u[der] solu esse velle[r]. Et misera[rum] ec[que] nolles utaq[us] nullu[que]

in eet specs nulla consolatio. F. 1. c. 1 non de proo. qua
apud te propitiatio. Et propter legem tuam legem annos
ei gratie in qua dant rei deme. sustinuit de iis pax
enter. sserane. et spterando expectans tuam imam. Et
huc dixi qui oia nosti. non soli tabi consiteoz. si eam
aliqui omnibus notum sit manifesto dicitens. Qusti
nuit alia mea in verbo euis. Cuius euis in verbo euis
aua verbis non fallit nec fallitur. non in verbo huc qui
mendax. est in verbo etiam viax. unde subdit. Spat
uit alia mea in dno non in huc. si in deo spuit qui
verbo suo in fallibili per p[ro]to. cum rei am. regni celo-
toriam expinfit. Spatit meq. est utopia ma
tutna usq. ad notum. Quia in dno spare debet alia
a primapio vite usq. ad mo: tem. Ham qui usq.
ad mo: tem p[se]nentuerent. salutem erit. Sic ergo. Sp
ret ife[rum] in domino. Non soli s[pe]t vnº solus. si tot
fidel p[pl]es. qu[er] non vim soli. si multis duxit. est. Spare i
dno ois congregatio p[pl]i. effundite coram illo coram
tua. Et merito s[pe]t ife[rum] c. ois ecdalia et consigna
ao fidelium in dno. Quia apud d[um]n c. mia. No
magna soli si maxima. Ram copiosa e. apud
cum redemp[io]. H[uius] quoque d[um]n e. p[ro] copio[s]a fuerit
reliquio ex d[am]. cum nondum p[ro] reliquio[s]
aduenfset. S[ane] s[pro] copio[s]a fuit redemp[io]tio. Sed
et iux d[am]d p[ro]phetice immuit. hec fuit ap[ro] d[um] h[us]
eft apud d[um]n[ui] s[ea]retu p[ro] c[ui]sa s[pe]q. p[ui]s a c
et ema p[re]destinato[d]e dispoſita. si non p[ro] copio[s]e ac
plene apud h[ui]es ex hibita quia non p[ro] lege na
ture aut legie mosaice. si p[ro] lege e[re]. De quo
ſa[pt]ui eſt. Quando v[er]t p[le]mando t[em]s in ſit
d[us] ſi[mi]n ſu[n] ſa[ct]ui ſub leg[em]. vt c[oe] qui ſub leg[em] erat
reſicret. Nunc ergo d[ic]e nunc maxime operatim

tis est. Ut de profundie fluitib. Inſenatim, ad te ſoſte
inarii dailyando conſuas et de me. mea q. p[ro]
virtute diffident. de te z tua ſi[na et p[ietate] ſpando
conſidim. Et ad tuam c[lement]iſſam p[ro]p[وت
aione] conſi[gu]am digni q[ui] et iſt[ut]a est ut t[ibi] o p[uſſi]
vque q[ui]as atq[ui] apud q[ui]e hec copioſa v[edempt]io i[de]
ſpeciali[ſ]eſſe d[ur]. Qua t[ua] in truſe p[raſſi]o t[ui]q[ui]
aſi ſanguis oblacio non ſolum pro v[i]nibus aut i[n]
con[ui] homi ſalute ſ; pro tocau mundi pluribus. ſi
ſo[ment] mundoz v[ed])e copioſe ſuſſicere p[hile]curi
d[um]ui o e[nt]o p[raſſi]ome v[ntut]e, p[ro]huiq[ui] ſanguis ef
ſuſionem te v[ed]e[re]o zt a p[iti]s me[n]. et a p[er]mi
quas pro h[ui]e m[erc]oz me rednmas. v[edempt]iq[ui]
ab eis eripiac. et e[re]p[ui]m a malie me[n]t[em]
in hom[e] t[ui]s habitare conce[s]t.

Neditacio denota ſup[ro]ſep[to] p[raſmo] p[er]m[ittel]i
omne ilui v[que] qui ſp[an]t[ee] in te non deſe
[que] clamante[es] ad te non deſp[ut]as. te q[ui]n[te]
non ſugie te deſi[da]nante[es] non v[esp]iuſ. ſed de ſe diſ
ſidentee. in te conſolari. T[ibi] huilit] ſuſp[ult]o. vt q[
]ui in p[re]cedenti p[raſmo] p[er]m[ittel]i]s diſſid[ia]n
[ut]is p[ro]p[er]t]e tua potencia v[ntut]e lauiui diu[n]en[i]
ſob[ui]am exultacion[em] ſp[ital]i]s letitie ad qua inpe
trandam ſuſpirant] dico.

Omne exandi or[ione]m mea aurib[us] p[er]pe
obſecratione mea. Q[ui] depe diu iteru[m] re
p[eto]. vt or[que] re[pet]tuo ſit deuoc[i]o[n]i] c[o]ſu[n]a
cio. N[ec] me t[ed]et p[er]e r[er]nare p[er]a or[que]. Q[ui] p[er]mi
iteraui opa mi[qu]itatis. S[ed] in v[er]itate tua exau
di me in tua uſtia. h[ui]e est tu qui d[er]ax e[s]. et in v[er]
itate tua p[er]m[ittel]ib[us] venam p[er]miſi[mi]. exandi me
p[er]m[ittel]e non in mea ſz in tua uſtia. ſ. in mia tua

q[ui] p[er]e[m]ent[es] u[i]sf[ic]iat. P[ro]e[m]n[u]m u[i]sf[ia]m u[n]e quam
ex[ec]es m[ib]s p[re]se[n]t[u]m n[ò] u[n]di[m]i illu[u]que u[s]t[ie] quam
f[ra]ctu[r]is ec[m] m[f]utuo J[de]o seq[u]itur Et non me[n]
m[u]di[tui cum s[ui]o tu[u]. Ego em[n]on s[ui]ndistu[s]
[con]t[ui]n[u]m annu[m]us vel s[ui]us tu[u]s f[er]t[u]nem s[ui]
q[ui]m[u]a n[d]ieo ad te f[u]gitiu[m]s redeo s[ui]que n[ò]
e[g]o m[f]utuo m[ex]e me[n]i n[d]istru[tui] u[n]di[u]m qua
nec e[g]o w[olo] m[ex]are te[n]i n[t]er[u]nt m[u]di[m]i ec[n]no q[u]
u[s]t[ia]m s[u]a i[m]tante[s] de ea p[re]s[u]m[u]nt. Quib[us] p[ro]
ph[et]am d[ic]at d[n]e. N[ui]d v[i]tate me[n]i u[n]di[u]m contem[n]
omm[e]s d[erel]iqu[u]stis me s[on] sic e[g]o f[er] u[s]t[ia]m me[n]
c[or]am te n[u]lla c[er] reputo. Q[uia n[on] u[s]t[ic]ial[iz] i con
s[f]p[u]n tu[u] ois v[i]tue[s]. Q[uia] et s[fi]ap[u]d se q[u]is s[u]o u[s]
f[ic]etau[n] u[n]di[u]m om[n]e h[u] m[ec] moratu[m] corpe v[i]tue[s]
n[ò] u[s]t[ic]ial[iz] m[ib] cons[f]p[u]n tu[u] quo m[en]zo[r]a z[ui]
tal[h]o is vides m[ib]z nemo p[le]nem u[s]t[u]e a[ui]
m[u]nd[us] est tu[u] a[d]ieto q[u]u]til[u]et s[u]nit[u]s h[u]b; videlicet
J[de]o p[er]u[s]it[u]s a[r]. Q[ich]il[n] cons[u]me s[ui]s; n[ò] m
h[u] u[s]t[ic]ial[t]is s[ui]m vel m[tel]let[u] p[ot]. n[ò] u[s]t[ic]ial[iz]
m[ib] cons[p]stitu[t]o. I[m]tui coparac[m]o non solu ois ipso
Sed nec ois v[i]tue[s] e[m]a[m] angeli[s]. qua solu deu[m]
c[m]m quem p[er]tui cadere non p[ot] ma[m]uis. s[f]p[u]n e[m]
a[s]tra non s[ui]m minda. Non e[g]o m[tre] me[n]i i u
di[u]m n[g]ozoso. f[er] me[n]i pie z[m]en sc[or]diter agt. Q[uia
p[s]cail[u]s e[m]m[i]nais vel quis[que] alme a[d]u[s]ar[u]s a[n]us,
me[n]i z[m]uiu[m]it m[ec] terra v[i]t[u]m me[n]. H[oc] est i
se q[u]in[u]s f[u]t e[m]. ve cele[s]ha re[m]queret. et t[i]na
s[f]p[u]eret m[d]ma[u]t. Et item[m] Q[ol]lo[n]ui[m]t me[m]
o[b]s[u]n[s]. i[m] p[er]t[u]m tene[r]is s[f]ait mo[t]uos s[ec]ui[m].
s[f]ait c[eteros] p[x]tores n[ò] sp[u]naliter v[i]t[u]n[es]. s[fi]e[m]iter
m[p]tis moriente[s]. J[de]o X[u]vi[u]t[u]s e[s]up[m]e s[f]p[u]
me[n]i m[ec] a[n]hat[u]m e[c]r[m]. Sed c[eteros] p[er]

tristia pessetunt leta sequentur, postea anviat? sui et turbariis p. multiplicem minima tentacioris lec? sibi sinn p. spinales dei consolatoem. Quia? Memor sibi diez: antiquorum. 6. diez: tretenoz. Iste est eternitatis duine amicem memoria mavina cansa est spinales delatacis et locicte. Unde scriptum est: a. vob: sibi dei et de lectatine sibi Nee soli in dieb: eterne seel inusibilib: rebr. sz. ega m. creaturis temporibus, te eterni = inu sibilis deu cœtum platus sini nam meditatue sini morib: opib: tuis in facte manubii titare meditabor. Quos iu in ope ubi artifici, in creaturis creatore sini rebr. fati et eur. mirabilem conditorem. Creatura tua sibi est in iu i. sibi caili de mea te cognosceam deu mei. Quia ut ait apte

In usibus hæc pessetunt leta sequentur, postea anviat? sibi sinn et turbariis p. spinales duine et locicte. Unde scriptum est: a. vob: sibi dei et de lectatine sibi Nee soli in dieb: eterne seel inusibilib: rebr. sz. ega m. creaturis temporibus, te eterni = inu sibilis deu cœtum platus sini nam meditatue sini morib: opib: tuis in facte manubii titare meditabor. Quos iu in ope ubi artifici, in creaturis creatore sini rebr. fati et eur. mirabilem conditorem. Creatura tua sibi est in iu i. sibi caili de mea te cognosceam deu mei. Quia ut ait apte

Expandi manu meas ad te. quia in opibus tuæ cognovi quoniam bona sini ase. et non sunt a se. s. atetueque vobis tatis partituntur bona existunt. Iste etiam gnoa aguntur. expandi in orœ manu meas ad te tamquam ad bonorum omnino latis iutorum. Et ait ame mei sicut terra sime aquat. Non solum ad te exponi, ut in manue opis mei s. omne vince animi. Et me vito quia anima mea ate derelита est t. sicut eum sime aqua. Iste delect se ad te expandere et non sibiutem sibi adhucere. quia non ius se ipso. s. tu solue eam potest utque gratie vugare. sicut autem terra sime aq. sterilis est. sicut aia sime gratiam eumplia fruttili seque non potest. Tu ergo closter exaudi me dne cito dindo pluviam gratie. Situit iis te anima. Iste s. aquam dare longitute differens. Defecat sibi meus ad te tamquam sterilis derelitue. Et propter hæc non auertas fatiem tilam ame spin mei de

vel aliquem et ab eo auferendo vel ei differendo sicut e
tue domum alioquin Silvis evoquequeque in laui,
hoc est in profundum, ptozz Et potius Audita faci
nisi mane miam tuam auditam. Ibis, a ppheus,
manifestata in scriptura facere interius sentie
quod eotenue facie audire. Et huc mane, lato et non
tarde quia in te speravi, et id quod jam quaudam prope
est dixi omnibus innumeribus cum in vertitate et de ato
fatias in jam tuas Notam facer in viam in qua a
bilis, ut sit lucerna pedibus mere debu tuum ad rete a
bilandum in via mandator tuorum quia ad te a quo
tatam apatrem lumnum descendit et bonum et quia illu
nimus omnem lores, venientem in huc medium
ate meam et non contra te levam aliam meam Et ideo

Strix me de minnas meis. Ibis, a muliole dixi ad te
configuri, non atque fugi contemnendo et postponendo tu
cem tuam. Hoc ad te configuri quicendo et postulando eam
Iudo. Empre me de nimmtis meis. Et, ad valorem et insti
sine quittant et ambulare intenebis. Et ut ab eis enpiae me docer me facere voluntate tua, quia si non docas me facias voluntate mea non tuam et fit
desire me deus meus dim idque te deseram. Ergo dixi me quia Deus meus es tu. Ad alium curzerit, si alium haleret creatorem, ut quia tu solus es Deus mei. Iudo dixi me ut matisferi mece. Quod uti? faciet. Quidam

Plus tuis bonis deducet me in terram reatam. Et etc.
quia super in memoria eternorum et in cœm
planione tua et tuorum opera delectatue sum. Ne ma
amendo contemplacione extollere me. Ne super
via fieret letia mea, letie in sanguis tistis, si la post
teistis coniuto ad gaudia jam emplene spere
quę spue meus malus, non pudiect me in eam.

pueſam infernalium penaniti. Quia ſpueſ tuus
boni et acet mem temnam rectam. Interna ſalz
celestinautior De quadam tu. porro mea in tina-
Ducemur. Et huius propter interium mei, ſi propter
nominem tuu domme vnificabre me mequitate tuu
Non iustitiam mea. Ego enim me acidi, pectatum
meum. ſi tu me vnificabre propter nomem tuu qod
cui huc et intereatur. Saliato: ut ien, nomis tuu
impleat tu eis in the. et me vnificando salutabre.
Et fit. Ducee de tribulacione humis ſci alia, mea,
et in mia tua non in meerto meo disp dees mmm
oc meos. Quae etiam immittet tuo meerto dixer in
quia in me ſerio tuo te dom meum qutum in ſe
est. p[ro]ſequint. Et gloriam nonnem tu. Cui et non in
salutem meam. attribuo dicent. Non nobis d[omi-
non] nobis ſi] no[mi] tuo da gloriam. h[uius] mea qua glorià
saluti mee aduersando auſſere conantur. Onde
conuenent ſubditur. Et perdes onnec qui tribu
lant aliam mea ſtilz d[omi]bolum. Et œse obſtinator. Et
merito perdes me tribulantes. q[ui] ego ſerius tuus
ſum. Ad te in mea tribulatione recurrene ſiuit ſuis
h[uius] ſi p[ro]ſalutem aliorum p[ro]ſahno: um p[er]miſcia
liui leta conſuio. Eſte ſp[u]nalis letiaci exultatio
qua salutario p[er]miſtiae conſtistatio finaliter oput
Onde qui p[er]miſtencia afflittitur tande diat. Co
ſolatione tue leti ſic auerunt aliam mea. Or eſto
in me domme hoc quos p[er]miſtenciale p[er]ſalmo-
etta tua noiat. et a p[er]miſentib: e p[er]ſallendos e[am
p[er]ſed iux. tam digne ac deuote non solu oze ſi e[am
de p[er]miſtendo p[er]ſalleat. Et p[er] conſtataco[que], p[er]miſtiae
salutare exultato: conſequi valeam letitie ſp[u]n

ritualis. Et post salutare penitenciam tandem pet
spiteam leticam exultando dicam. Spiritus
tuus bonus deducet me in terram reitam. Da me in
domne hoc septenarum penitencium psalmorum esse
remedii contra septenarum mortalm mentem
michig. esse audivilium ad septenarium virtutis prim
apulum ad septenarium donorum spirituali ad septena
ilium beatitudinum ad septenarium demque petitionem
moracione dominica contentarimus. Da in diem
lorum psalmorum meditat ione trinomem penes do
lores culpe spem veme amor e cordialis minndic e de
siderium celestis patre diffidentiam vobitis proprie
exultacione demque spiritualis leticæ. De hæc septenarum
mentalium affectum præmaliter agitur in hoc
septenarioru deuotorum psalmorum hæc septem affectibz
quasi septem scale penitencie quondibz ad terram patre
celestis ascenditur. quo me finaliter deduci et felicit
ascendere et team habitare penitencie resignare
tu miseraorditer prestat e diu nereis. Qui vius et
resinae in secula seculorum amen.

7 Drinn libri Incapuit
capitula.

De inſerabili humane
condicionibus inſignis
De vilitate materie de
formatis e homo
De concepione inſatis
qualia lo conceptue
muttratur in utero
De ideallitate in ſatis
De dolore ptus et eula
tu nascentis.
Qualc fructu lo pduct
De breuitate h[ab]vite
De iſcomodis ſenectutis
De kalore mortalium
De diuſo studio ſapien
ti
De harnis homi studie
De diuſis anviſtarib[us]
De inſeria paupere et
duntis
De inſeria ſuor et d[omi]noz.
De inſeria contnētis,
et conſiſtati.
De inſeria malor[que] lono
De loſtib[us] homine.
Q[ui]d[um] corp[us] d[um] carcer ame.
De bezui lecția.
De iopmato doſore.
De viam fatem mortis
De urore ſomorum
De compaffione.

Q[ui]d[um] in ſumme ſt[ut] ſp[es] egri
tudinum.

De ſubitie inſorunie
De duerſic tormentoz
ſenerib[us].
De quod loziblifacinore
De quadi milieze ſo comen
in ſancti ſuum.
Q[ui]d[um] q[ui]p[ut] inacē
et noxens abſolutur.

Secundi libri Incap
unt capitula

De culprabili humane
condicionibus progressu
De aripditate
De inqui[bus] numerib[us]
De acceprae p[er]sonari
De vendicione justi[æ].

De inſerabili deſidario
arip[do]rum

Quare aripdus nō p[er]
sacari.

De falso nōle diuca[ri]
Erepla cotra aripditate
De miſſo p[os]ſessiōe diuca[ri]
De contenenda p[os]ſessi
one diuca[ri]um

De auaro et aripdo

Cur auaria a dictatur
ſcritus p[er]dolorum
De p[ro]p[ri]etati[bus] auari

De quila

Hæpla estur gulam

De ebr SATATE

Exempla et ebr SATATE

De luvuria

De moralitate luvium

De duisic frêb: luxurie

De cœtu conæ naturæ

De penahis sceleris

De ambiicioso

De mmna coarpiscencia
ambitionis

Eveplum de abitioso

Qod brœus e z inferia
vita matriarum

De duisic proestatib,
superborum

De supbia z casulicferi

De arofancia suplòz

Còtra fraudè abitiosòz

De proprietatib: avoga
cui

De superfluo cultu

Conera supfluiornatu
Od plus de fectur vestib,
q[ui] virtutib[us]

De ornatu p[one] et
menſe et domui.

T[he]raſ libri intipunt
capitula

De damnabilinu
mane conditioſis

estessu

De dolozib: quos mali

patiuntur immorte

De putardine caduicem

De tristis moria dinato

De duisic p[er]mis iferm

De iugne et chomali

De tenebris infam

De comaeſic penaz

De diſidicia dinatoz

Currep[ro]bi ni[que] libera
tur a p[er]cias

C[it]istioa de ſuppliis

De die uidio

De precedente toba
tione.

Qualiter diu vemit
ad iudicium

De potencia z sapientia
z uſtitu vidiat

De duino uidio

Quod mihi prodeunt
damnandis

Incapit liber lotarii, leute et cardinales de vitate codici
sunt huane. Qui lotari postea inœciti, ipse tibi dutus est

nro p[ro]h[mo] p[zo] der g[ra] portuenshi epistola
ritus indigno diuocorris q[ui]n in p[ri]nti et
q[ui]n in futurum, et uti in quod me mea
angustias mixt ea quam nostris occasione captam
n[on] ex toto me p[rit] octo si u[er] Sed ad dep[enda] supb[ia]
q[ui] caput est omnino vtilat[ate] huane aduonis ut aq[ui]
desap[si]. Titul[us] autem p[ro]cali p[ri]ntis u[er] non dedicam in
q[ui]que et posu[n]ere ut si quid i[mi] co[pi]a dissero in futurum i[n]e
n[er]it d[omi]ne q[ui]e toti a scriti. Si u[er] p[ri]ntas d[ur]a fuggi
serit dignitate huane nat[em] v[or]u[m]e de scritu. Q[ui]s
ita p[ro]h[oc] huic h[ui]let elat[ue] ut p[ro]h[oc] huic erat[que]tur.
Incapit p[ri]nus liber de miserabili huane codicione

nare de vuln[er] mi[n]que q[ui]n meq[ui]t[u]s v[n]t
v[ob]tur labore z[ui] dolore, z[ui] su[n]centur m
co[n]fusio[n]e d[ies] me[n]. S[it] Italia de se launt est
ille q[ui]deus s[ac]rificavit i[n] v[it]o q[ui]que loqu
ato de me q[ui]n me[n] mea g[enu]it i[n] p[ro]
heu me d[ix]eri mi[n] mea quid me g[enu]isti fi[n]i[m] amar
vitud[is] z[ui] dol[ore] q[ui] n[on] m[ur]tua moriam[que] s[ui] eg[ui]t[ur] v[ob]t
n[on] stati p[ro]. Cur exceptus g[em]briz lattat[ur] v[b]ib[ur] nat[em]
z[ui] bu[s]t[u]que m[ab]i inguis. Quia meq[ui]t[u]s fu[n]t[ur] i[n] v[it]o z[ut]
fu[n]t[u]n[em] mi[n] mea sepl[i]ch[us] et vuln[er] et? except[em] s[ui]
s[ui] et q[ui] n[on] e[n]im de v[it]ero et asbat[em] ad tun[m]in. Q[ui]n q[ui]
c[s]elis meis f[ot]e lac[m]ar z[ut] flea mis[ab]ile; huane edict
[or]ior[u]q[ui]n culpabile. Inane diu[i]oris p[ri]s[u]n] danabile
huane dissoluc[i]onis eg[u]n[u]. S[on] f[ide]r[u]eri q[ui]n lac[m]i[n]s de q
f[ui]t[u]s est q[ui]d faciat h[ui]o quid futur[us] sit h[ui]o. S[ane] formam
de i[n]. Except[em] in cal[hu]a, nat[em] ad p[en]d[um] aq[ui]t p[ui]a q[ui]n liet
Turpia q[ui]n d[ec]ent. D[omi]na q[ui]n expedient, f[iet] cub[us] iugn
esca v[i]n[m]. mass[am] putredin[m]. Expona io p[lan]us

edissera plem formam e lo de pulchre luto de cme quaz diu
luis e de spiuri sinnu spinate. Cocept in primitu carme
i feriore libidit in fetore luxure quod miseraus et ad mo-
tem. Agit pua quibb offendit deu offendit pumnu. offedit sepy
Agit turpia quibb polluit fama polluit psona polluit cor-
sciam. Agit vana quibb negligit seria. negligit vtilia. ne
ignigit necessaria. siet cib igris qui sp ardebit et vit et i
evingui blis. Esca vnnus qui sp iudit z cedit in mortale
Nassa putredie q sp fetet. que sordet voribilis

De vilitate materie de qua formatus est homo

ormant q denis hoiez de limotie que cens idiguo:
& elemeutis. planetas & stellas seet de igne. flat &
ventos seet de acre pisces & volucres seet ev aq voce & ui
mecta seet de tira. Considereis aquatica se vilè in met
Considereis a cerra se viliore aignos ceet. Lo consideras igna
se vilissimi reputabit. Nec valebit se pratis dicere celestib
nes au debit se p ferre tient. quia se purè numetis in
met silè iecognos ceet. Un e met houm z unmentoz
et equa vtruisq conditio et nichil hou unmeto am
pluis de tira orta se. no euiusq lois. sz sapienti ssum
salôis. Quid e ius hou insi lutiu & cums. Home ei hou diat
ad deum axi meto qso qd srait lutiu fecis nie z puli-
uere reduces me hic z diat dins ad loyz. Cums es et
in mece reuteris. Copatus en luto et a s filiatus su
famille et emer lutiu efficiatur ev aq et puluare
vtrius manente. Cums aut fit ex igne & lignoviz
desiente. Expffsum instiniz sz alia & expmenda. Qu
ero lutiu supb. de quo pulius extollis. Onde cums
qtilaris Un illud forfita indebit. qu ad am fuit de h
ino terre formatus. tu aute ex limano sene-
perate. Aille fuit format de tira sed vugime tu at
caratus de seie sz inundo. Quis ei pot facè miudù

de imido conceptu seie. Qis lo est. ut imaculat sit et
justus apparat natus ex muher. Etce ei in iugita,
et in patis expent me me mea. Non m vna tij miq
tate. Non m uno tij deluto sed i multis miqtaibz. et i
multis delutis. i delutis z miquitatibz p[ro]is i delutis
z miquitatibz aliems.

## De concepione infantis

St autè duplex conceprio vna seminì altera
natura p[ria] fit i simsis. Seda i strattis. p[ro]es
committit i pata p[les] oht in sedi. Q[us] ei diat c[ubiti]
c[om]itale nuq[ui] omo committi sme pr[ui]itu c[air]is sme
feruor libidis s[in]i fetore luxurie. Wi madant z via
anur sc[ia] concepta fedant. Ex q[ui]z aia tanda infusa oht
labé p[ni]. maclam culte so[d]e miqutatis s[ic]uit ex luse coz
upto liquo: infusus coz[ui]pit z polluta continges
er ip[ro] contactu polluit. Hubet ei aia t[us] naturile p[te]
aas sme t[us] naturales vures t[acion]ale vt discernat it
loni z mali. u[as]cribile ut respuat malu u[as]piscabile
vt appetat lonui. Iste t[us] vres tb: oppositis via[s] ozi
q[ui]nalib[us] coz[ui]nputur. Vis v[onal] p[ro] ignorancia vt no di
scernat i[t]onui z mali. Vis u[as]cblis p[ro] u[ra]cia dia
vt respuat lonui. Dis u[as]piscblis p[ro] concapi sc[ia]
vt appetat malui. p[ro]ima gigint delutu. Vliu p[unt]
ptin. a vdia delutii quat z ptin. Est i[m] delutii no fac[e]
faciend p[it]ii age no agend. Hec ta v[ia]o oht er c[ir]ne
corupta p[ter]s carnalee illebrat. In carnali quippe
comerio v[om]e sopit i t[ut]e vt ignorancia sc[ie]t. Libidis
uitat p[ri]uit vt nac[i]dia p[ra]get. Wolptatis faciat
affecto ut concapi sc[ia] c[ot]ivat. Vix e[ra]tiam carme
lex méb[or]ui. f[orn]es p[ri]tij. lang[or] nature p[ab]ul[i] moz
tie sme quo nemo moritur. Q[ui] si q[ui] transi[s]t reatu
sp[ti] remanet attu. Si ei dixerim q[ui] p[it]m no h[em]

noe p[ro]s feduam. Oq[ram]is necessitas, et in felix D[omi-
An[que] p[ro]ccem] p[ro]to constru[gin]t, et an[que] d[el]inquam p[ro]
luto tenem p[ro]vomi h[oc]ie[m] mor[se] i h[ac] mi[n]di utraut et p[ro]
pat[em] i o[m] bo[m] mor[se] p[ra]t]a[si]et am p[ro] no[m] p[re]ce comederunt
vnt[em] acerbam et deus filiorum. etc.

Quali abo conceptus nutriatur in utero

ed attendend[us] quo c[ito] p[ro]cept[us] nutriatur i[m] utro p[ro]fi
sanguine menstruo qui cessat i[m] f[er]ia p[ro]st]cept[ui]
ut concept[us] nutriatur i[m] utro qui fert [c]e t[u] de testabil[
s] et imid[us] ut ex ei p[ro] contant[us] f[ing]es n[ò] g[inn]at. are
scat arbuta mori ature herbe amittant arboris fet
Si c[ances] m[de] comederit utriusque referant. Co[cepti] fec
ex se[le]z c[ito] tali vitui s[h]une vt leprosi et elephantis
c[ui] coruptione n[as]tant. U[n]s[ed]in leg[es] mos[cat] mi
lier q[ui] mestra pat[it] reputat imundi. et s[ges] ad
menstrua accederet u[let]ur mi[n]f[ac] ac j[p]p imidi
c[ui]m menstruo[z] p[re]capitur ut m[li]er si masculi
parient q[ui] d[ur]agesi[ac] dies a t[é]pli mi[g]ssu cessaret si
v[ob]i f[er]am septuaginta.

De milefficitate infante

nuare ergo data e[rum]Lux misero et vita his q[ui]s i'
amaritudine a[que] felicem illi qui moriatur
an[que] ornat p[ro]pri[m] morte sen[ate]t q[ui] vita s[ati]es. Quidi
c[it]a de formi[es] z p[ro]digio[s]i n[as]cut ut n[ò] bo[ies] si abh
in[]n[]ciones potu[m] videlicet. Quib[que] me[n] fui[s]et
pu[er]si si n[ui]q[ui] p[ro]du[s]ient ad visu[m] q[ui] ut mo[s]tra n[ò]
strantur z ostentu[m] ostendunt p[ler]ig[us] w[ho] diminuti
n[ic]b[us] z sen[s]ib[us] coruptionis n[as]cut. a[que] est u[m]
p[ur]tui m[s]fama v[t]uti[d]ia p[er]mi[n]qu[us]. Quid h[ac] p[er]
ilarit d[ix]eri de quib[us] da c[ui] gen[al]r o[m] si[mi] sa[m] s[n]e
c[ito] si[mi] v[erb]tue n[as]cam flebiles debiles i[ber]tilles p[er]
a br[ut]is distate[m]. p[ro]mo minus i[m]tio h[int]es. Na

illa stati ut exorta sunt q[ui]duntur. Nos autem soli ete
ti, sedib; non iederim 2. veri iauri ati mamb; non reptam

mone de dolore parvis et emulatu nascentis

nascunt emulantes. Ut nature miseria expri
mam; masculi vero recorbat natam diat. a. fela vero dicta e.

Et dicit e. bl. a. quæt nascentur ab eua. Quæ igitur ea in hec abominis dolentis est mittentio doloris expri
mec magnitudie. Hic etiam patimura pares dura go
post patim ena meutuit appellat. Et quo est dicti audi
tut i dolore pares. Non est dolor sicut ptuere ne. Ubi radul
pummo dolore ptus nutuut z morieè vecuit domè
fily sui benedicti. I. filiis doloris uxor sines subitus
doloribus trinexpentibus pepit similis pust. Et in ipso articulo
mortis vecuit filmu suum nabech. I. filui meworis mulier
aut ut nari fragit. cum partit tristiaza hz. Cui vero pepit ma
cului et dom meumque pressure pp. gaudiu. quod nat est h[uius]  
qui dom. Coepit aut mulier cum munditio et fetore pa
rit cum estia z dolore. mitrit cum angustia et labore. austo
dit cum instancia et timore.

De menditate et vestitu infantis

ndus egredit. et nuid regrediz paup accedit et
paup exerdit. Nud inquit egessi su de vido matè
mee et nuid reitar illut. Niduil inilibet in huc mu
DUl huid dubui quod nec auferre quod possim. Si quis
aute modut etegredit attendat quale pferat idume
 tu timpe dictu. tueri auditu. t[em]pissimú visu. sed. s.
pellicula sanguine cruetata. Ixe è illa matia de qua
mar inquit in ptu quare duisa è p[er] te matia et
obtunc tandem vecuit domè euis phares quod i[mi]pbat

Qualem fructum homo produxit

vilis humane conditio mebus ingentias digna
vilitas humane codiciaie herbas et arbores inestigia

ille de se pouoit flores, frondes et fruitt, et tu de te lendes
et xpediulos z lübicos. Ille de se fundit olai. vim tul
samui, et tu de te spuiti z vima z stus. Ille de se spuit
suauitate odores, et tu de te reddis abvioraciz, fetoriz
Qual e arbor tal e fruitt? No ei pot mala arbor longos
fruitt faci. Quid e ei lo sed; forma in qda arbor; cui sa
auius vidicte st arnes. Tucus e taput cui collo stipe
e pecto cui aluo. Zaim st' vine cui tybiu. frondes st' di
giti cui articul. Ixe solui qd' vento mpitir.

## De brouitati homis vte

In primozio codicis iniane nogeris ame et am
plus hoies vivisse legit. Sed pui lati vita'
lois dedmante divit dne ad noe. No pmaneb s pe
mco i hoie ietnui qz caro e. Crritq; dicc illi? ceteri
viginti anorui qd intellugi pot. to de timo vite q
de spatio xpeintedi. Extunie ei tarissie hoies legit
plus vivisse. Sed cui magis ac magis vitu reSTM
derenur humana dem e a psalmista. Dres a noz nroz
i ipis septuaginta am. Si mit in potentatib oito
Tinta anni et ampluis eoz labor et dolor. Alme aut
pauicitas dierui nroz finitur zem. Dres nri velox
transierunt q atexente tela succidit. Lo nat de
muliare zem vuius tpe repletur multis msens.
Qui quafi floz egredit z ostent. et fugit velut vbra
z niq in eode statu pmanet. Pauui niuc ad xl pui
cissim ad lr. amos peruenunt.

## De mcomodis senentutis

I que aut ad senentute pessent. stati eor ei af
fligitur z caput coautit. langiec s pe. z fetet
hmelit? facies iugat. z statura curnat. caligat
oculi z vacilat articuli. naius effluit. z curnec desfa
unt trenit tatt? z depit act? dotes puifaet. aures

Senev. facte. pronatur et difficile reuocat. Cito acredit
et tare dis acredit. tenet cupid. istis et qutul? belor ad lop
di. tare ad audicion. Iquidit atque et spuit moderno:
vitupat p[er]is. et commendat pr[er]eterit. sus. et anuat
to: p[er]t et infirmatur. Audi ph[er]im dicent[em]. multa sen[ae]
cursumem. iuxta modi. etc. porro nec senes q[ui]nem
siant. nec insoleseant. inenes contra senem quia
q[ui]d s[ui]n? iste fuit erim q[ui]nq; quod h[ui]c est.

De labori moraliis

Ius nascitur ad wlandi et h[uius] ad labor[em] autidie
eius labrib[us] et erimis p[er]lem s[ui]t. non p[er] notè quic
sat mens et et h[uius] nòne vimitas. Non è quic[que] s[ine]
labore sub sole. non è s[ui] desemtui sub luna. Non è s[ine] ma-
mtate sub sp[ex]. Q[ui]c[que] mora mot et reni multablii
Damitatis vimitatui, inquit ecclesiast[es] et omnia vestas
Q[ui]h[ui]rast h[uius] studia et diuſa exultat. On[em] è tui
omn. ſi. et idè effatus labo: et affluctio sp[ex]. Occupatio
magna erat et obi[bat] vobiz. et ingui graue ſt[em] filio-
ada adie exi[bat] de ventre muſi eo: vſq[ui] ad diem seculi
in miemonumentum.

De duetero studio sapientium

Et s[an]t[at]ur sapient[em] et iuſt[at] altra o[li]a. la-
tera tene[re] p[er]funda mar[is] de ſmiſi[li] dispu[t]ant
de e[m]i[t] p[re]tiant[ant] diſcat ſtert[em] d[omi]nat et quid ex h[ui]c or-
cupat[que] ſi p[er]labor[em] et do[lo]r[em] et affluctio: ſp[er]n[em] iu[n]em
Nouera[t] h[ui]s ex p[er]imèto qui d[omi]nit dedi cor[m]ni et ſene
praideam atq[ui] d[omi]nam. c[ir]vo[ce] et ſtultitiam. Agno-
ui q[ui]c[que] labo: et affluctio ſp[er]n[em] co q[ui]d multa ſap[ia] mi[d]
ta ſit iu[n]dem. et q[ui] addit ſap[ient] a d[it] et labore: h[ui]
tem[que] op[er]t[em]t iu[n]dem. et iu[n]dem vigilijs et
i[mi]ntila[rum] ſu[d]orib[us]. Vir tr[um] è tam v[i]le quic[que] vii[rum] ſac-
le q[ui] ad plenit[em] iu[t]elligatur, et ad h[ui]ndum c[om]ph[ed]atur

inforfamillud pſente ſciat, quod meſupl ſentur pſa ququa
evbat, inſohibil reſanguat coſequatur. Om corw, quod
conſumpitur agguat alior, et deſpuit trena iſtituto
ſenſui multa cogitante. Audi quid ſup hæ dictat ſa
lomon. Cuius cedifficulet, no pot eac hæ explícite
ſermone. Eſt hqui dieb, ac notib, non capit am
liſ ſonu et nullaprodei pot incene vacce, z c[]p[]to
plus labo auerit ad g[]rend, tin m[]m, inſicet. Deſi
cuit ergo ſauctante ſauctimo q[]m actuair h[]o ad
cor altinn et exaltab deus. P[]d[]sautato: ei maue
ſtatis opp[]inutur a glia qui magis intelligit ma
gie dubitat, et ille videtur plus ſaxere qui p[]l[]de
p[]n[]t, plus ergo ſatc e ſatc quod nescaias, fetit aut deu
h[]o[]e[]m rectum, et u[]e ſe inſant inſtituſ q[]ombz.

De vrus hominum ſtudys

uerint discuruit mortales p[]sex[]es, 2 ſenitats
ascendit motes transcedunt colles træſuo
lant rup[]es p[]nolant alpe[], transſegunt ſoueas
ingreduitur cauernas, renanitur viscera tene
p[]ſunda mar[]o, 2c[]c[]erta ſin[]tis opaca nemorie, 2n[]ua
ſolitudin[], exponunt ſe rentie, z 2b[]r[]ib[], tomo[]n[]
z ſin[]b[], ſlu[]tib[], z p[]cill[]us ruin[]es, z p[]capiu[]tis me
tala caudit et conſlant lapides ſculpunt, z p[]o[]luit
ligna ſuccidit et dolant, telas orduitur, z temuit
vestes ma[]d[]ut, z e[]ſumit edificat domo, p[]l[]atat or[]us
exculunt agros, p[]lantat v[]m e[]t as. 2u[]c[]idit d[]alios
extruiet molédma, p[]ſeatur venatur, et auipunt
meditat, z cogitat, conſiliant et ornantur, q[]ui lat
z litigant, duipuit et ſuantur, deipu[]t, z in[]cant
contedit, z p[]liantur, z numera talia agi[]t ut op[]er
coſeret, vt q[]u[]s[]e m[]ulti p[]h[]ecit vt lucra ſatent, vt h[]
norx acquirat ut dignitates extollat, vt p[]i[]ateſ

ertendat. Et hoc igitur et affliccio mene. Si in non
credantur salomoni tredat. Et magnificam quid oper
mea et edificam in domo et platonem vineas feci or
tes et pomerica et cœsaui aitæ eteme aliorib. Exturix in
pisanas aquas vt urtgare filias lignos ginnatam
posset servos et ad talas multaqs fœlia lubin arneta
gi. et magnos omnino græces ultra œc quid fuerint an me
i iblín. Catechumni in argento et an et sibi regni et
pudicari feci in tatores et cœtatrix et delictas
filiorum homin epixis et dzctoles in misterio ad vina su
denda et supræessu su opibus œc quæ am me fuerint in
ibidin. Cum concertisse me ad vinuera quæ fecerunt ma
nuæ meæ et ad laoreas quib. frustra suдаuerat vidu i
gub. variate et afflicione amn z michi pinnæ

De diuereis amicatribus

sub sole

nita moztales angett amietas affligit eura
sollentudo mole stat. met et exsultet tremor cora
tat. huc abdunt. dolor affligit. cœurhat iste ista
tur turbatio pump et diues. seruus et dne. oingatue &
cœntues. deme: bon et mal et œc miduus cenua
tib. affligenitur z miduus affliccionib. truciæt
Or ipplus quid fuit de in. et si inst. no levato capi
saturus misera et afflicione.

De misera pumpis et duuntis

Dampx aut pmut media cenuat. erina fame
senti fugere z meditate bile fact. et tabescuit sp
nitur et sfindit. O misablis condicio mendicantis
et si petit putore sfindit. et si no puit egestate et
sunt. Et ut medict necessitate copellit. delecta
tur inquit quonc reuerit duridat pumum trimmas
maligni qu plene subUEat dignat. minu
int et ipsecitur. Adute sup hor sæntia sapientis ax

IUS EMORI QUM INDIGE ET ETIA PYIO SUO PAUP ODIO, ENT
OMO DICO PAUPIE MALI. FICIO HOIE PAUPIE ODERIT EU ET SUP
ET AMEI, PEUL IREFFERIT AB EO. CUI SUIS FELIX MULTOS SUI
MERCIBIS AMICOS. TPA SI FUERIT NUBILA SOLUS ENE PRODH
PUDO: SEDIM FORTUNA EXIMI MAT PSONA AMIOTUS SEDIM
PSONA SIT EXIMANDA FORTUNA. TAI LON REPUTAT
UT DIES. TAI PAUP ET MALUS. DICO AUT SUPFLUITATE
IE SOLIUTUR. Z IACTA TIA OFFENAT. AUTUT AD LIBITINIS cor
VIT AD ILLIATIS. Z FLUIT ISTRUMETAT PENATIS JF FUERIT
OBLITAMENTA CULIAR. LABO: I AC IREND. TIO. ET POSSID
DO. DOLO: I AMITIDO. MECTEMUS SP FATIGAT ET AFFLIGIT.
VBI ETHEAUR TUNE IBI E COR TUII. SF DE LEX PLEMIUS M
SEQUENIB: DICE MIUS

De inseria seruorum et domnorum
erimus nimes terretur. antarye fatigat
plagis afflititur. opib. spuliat. et si non huket
mhere opellitur et si h[uius] cogitur non h[uius] Culpa d[um] s[ui]
pena culpa s[ui] d[um] p[da] quin[que] deluit regis perit
archui. Denatio leone onagter in h[emo] Sic p[isa]a
duiti pupees. ex extima codiao s[ui]tutis natura li
heros geniit. s[ic] fortuna suos e[stit]uit. Suus cogit p[ui]
ne no s[ui]tur opati. doloz e[pellim]. et nemo e[dot]e
p[ui]nitit. si ip[s]e non suus e[st] ut me[or] sit e[st]. anseri q
castru sequitur qu[em] inseri e[st] ahena vui[que] quadra-
t. exp[er]sa di[s]is aut[em] si au[de]l e[st] illu opor[t]et i[er]i p[er] naq
am] subrettoru. Si intio e[st] q[t]igit illu c[otem] p[pe]
i] solentia subiettoz. Seuer et met afflitit ma s[ui]
tum vilitas p[up]c[edit]. Na eudelitas p[urit] odium
z] fidelitas p[urit] c[otem]. faiharie e[st] e[m]a fatigat et
Domestica soliatudo molestat. Opor[t]et ei s[ic] e[st] p[ui]
big[que] numtui ut possit malignat[ui]n i[s] fidias p[en]ie
oppugnat[ui]n i[m]nae pp[ulsare] hoste[ris] cotire. t[uis]

tues tuari.nec suſſat diei malicia ſua ſ; dies diei
laborc truutat et nor noti ſollicitudiez. Idicat dies
circo laboriosi dicit et notes evjraduit iſonnotet.

De inserta continentie et coniugarii

I potest igitur non velle potest caro no xupiſet
qui q[ui]uaq[ui] pugniet. nunc tu ex toto ille re
bisene p[or]t evyelli natura exxellas. ſiuta tu iſz re
aurat. Illo es inquit capiuit ybi iste. ſi qui potest
cape capiat. ut iu de ip[er] de ceteris pontificiis et iu[nne
tie uſſiſet ut morſes et aaron et filios ei vestiret de
ſolue ſen moralib[us] non preput ſi ait. ut ip[er] ſe[que]alib[us] viene
cui ingrederetur tabernaculi testiun. ſi ap[er]e inſt. noli
te ſiudare inquit iu[n]que ſi forte ex c[os]enſu ad te
ut inſeis o[que]m. et it[em] Keittum in ip[er]m. ne t[em]t et wo
ſathnæ p[ro] me[con]tencia vir[as] axeli è c[ui] multe q[ui]br[us]
Pugnat e[ajo] contra i[con]tencia ag[el]o p[er] ſathne qui
carnalit[em] ſtinmulat. et g[ui]t colafizat iu[n]que nature ſuis
testiome flatui ſuicendit materia ap[point] ſacuita
et t[em]uit: ex post iu[n]natem i[nſtrat] pugnat et ſp[es] q[ui] ſubito
vita ſaſaule c[ap]upiſet. Wi c[ui] dauid p[os]t iu[n]di[c]ic deac
bula[rat] in ſolariodomq[ui] ſegi videns ex adjuſo ber ſab[re]
ſe lauatem i[nſit] z[ut]it illa et domnuit a[ui] ca po:
t[em]o q[ui] c[ui] vob[re] è ſolliat è q[ui] ſui ſundi et duis è
Distrab[em]t e[ip] c[ui] multas angustias iu[n]tæs et iſollia
tiudicem iu[n]tæs diſſecat. ut filijs v[or]i ſamuljs et
antillie i[n]tæa q[ui]rat et ſo[n]iſt. et blac[io]es q[ui] carni
h[ui]z h[ui]z m[oi] v[or]z e[on]tendit h[re] p[er]ioſu ornaniit[i]
et warà ſupletile ut plim q[ui] ſepe ſet ait. V[or]s q[ui]
t[em]ſus mariti alio[ui] p[er] dies et notes p[lan]getz ſuſ
p[er]at q[ui]rat et murmurat. T[ra]e c[ui] ſt. q[ui] no ſuiit h[ui]z
i[con]no[po]maie ſui[que] stillicidii z malav[or]z. Ma
i[qu]it ornatioz p[ec]edit in publici hec ab oib[us] t[on]ora

tur, nec in certa inquietum est, sola despiens a eum contemnor.
Et viri suus mittuntur et dunt. Cur aspiciens viam, quae cum
à talla loqualis, de foro deme, quod attulisti, sola vult dilig. so
la laudari, alti amoré suus affectus est odui alius laude
sui. dedecite suspiciat. amàdi est quod diligé odienid est
qod spiret dimitte vult. s. vince, non valet famulus, non pu-
titur. s. diari molit. Quæta vult posse illa non posse. Si
pulchra sicut facile ad amatur si feda facile turpitur.
S. difficile auscedit, quæ amicas diligite. z molesti est pos-
side quod nemo dignatur huc. Alio facte est alio iemo alio
i libertate sollittat. et ex alia pectabit quod ondique iessit
equi. a sin. hoc est. came. deinde et leitum calorem et iurisdictis
pere platur. et p[er]ea quod est. Spusso vo vir tandem ondant
ne prins disphliceat quod ducatur. Deni quid p[er]est diligen-
ciostia tu viro ipse dica suavi. non possit p[er]idica non de
bat. Sed illa p[er]udica diceré, eu hæc p[er] spectare non nolim
qliscunque, caufue obneint nectro e[mb]rida. si feda, si ferida
si estra, si fatua, si supbra, si vacanda, si quidlibet vitiosa
s[an]sola formicat, pot uxor a viru duci. s. nec dinemæ
alia p[ot] ducè, nec dissu aliu p[ot] coplari. Næ quicquam
innoverit uxor, ni ob formicatois cam. et alia duxit
mechatur. Q[uod] si uxor a viru duci discefferit, marie debet
inupta aut uiro suore consiliari. Sib[us] uti si ducerit
ab uxor e[mb]que minis est p[er]nudè suus. Næ stultus est ipse
qui tenet adulteri, et p[er]sonis est turpide, qui celat
crimen uxor. s. si dimittit adulterà abque suidam
p[er]punit. Q[ui]n illa viuicte cœpit cœtmare. s[an]s quod et
Suscipit vê diveruit, si ita est cito h[ui]s, non expedit miñè. Q[ui]
un[us] equam miti potuit sustine rurale. Sola suspirio
zclotipu debemèt a filiquit. Næ hæc sepius sit. Est ut duo
mecarne vna. zelus tamen viri duos in carne vnano

De inopia vnoxum & malorum

p[er]

Non est in meus grandem dictum quod, quæ peccat, lóp
let, et toto car. Verimus ei sicut miq[ui]que morerit, et usi
sium non exsultavit. Nidu[m]que qui opuntur, miq[ui]que, et
seiantem dolores et meuntur e[m] flàte, et perissi et s[ui]que e[m]
esse, a[n]tinet. Et al[ia]bia inflat, inania vodit, aliar[ia] stinu
lat ita succendit, angit gula dissoluit, luxima, ligat
mendam, maculat, hominidi[m]. Sic et ceta victor p[orte]
ta, et quæ sunt homin oblettam, et a peccàdi do st[em] i[strin]ne
tapinædi inuid[us] alti[m] martessit, et ab o[m]ine, et inania
stati[n]us, non inmene, etiam m[ai]n tozmeti, etiam e[m] co[m]p[er]
naturam, ap[ro]test e[m]art. quia evanuerit, et cogitacionem, et
obsenatui, et espiciem, et cor corum p[ro]q[uo]d tradidit illos de[m]
us, et s[iderio] cor dis e[m] co[m]n in inuidi[m]ia et comune[m], affixant
co[m]pa sua et st[ait] non replumerit, de[n] h[us] in notitæ et
idit illos de[m]us in reprebunt sen[s]i. Ut factant ea q[ui] non co
uerunt, et e[m] qui pie vivere voluerit in v[m]p[er]antur, pacie
tur. Si n[am]que ludibria et vlera exponi in sup[er] et vincula et
carets lapidati st[em] s[enti] st[em], tentati st[em], et in octis, quod ad
mostui st[em] peo d[omi]. Curam erit in melo[m]is, et i[m]pellub[m]
cap[mi]ne, egentem, angustiat, affutu quib[us] dign[m] non
erat, nondum in solitudin, errante[m] in montibus et i[m]ph[ui]
ace, et concutere et p[er]cailie, flumini p[er]nallationum pe
ritu[m]s e[m] gene[m], p[er]nall ev[erg]erb[m], p[er]nall ev[s]falsit, finiter
in salvo[m]e, in evr[u]na in v[r]isibus, in i[m]scire, in fami[m] in sin
in frufo[m]e et nuditate, in angustio[m]e, in male. Justi
ei abn[egat] s[em]etip[m], et i[m]figes mébra sua ai vi
eus et excompi[s]cante[m]. Et e[m] in n[und]m, et i[m]scire, s[it] et i[m]p[er] n[und]
non h[us] h[ie] cuitate, mari[m]e s[ed] futura[m] inquietat, firſi
net, s[ed]in t[am]que evi[lui] clausus, in corpe tam[q]i caret[m]
J[ne]cola inquiet ego s[ui] in me[m], et p[er]mi[n]que st[ait] e[m] p[er] me[m]
renuit me, et refrigeret, p[ro]iſque labeam et a[plus] non
e[m]. Hen in quia incolat, me[m] plongat, è hitamui

bitantib: cesser multam meola sulte aliam mea. Quis mi
furnatur, et ego non infurno: alio seidaturat, et eſto no
noz. Ra peta provmnoz se iſtoz refuorat hoc et iuſtu
mi quia culephare dedit ſilie ſue montem.

De hostibus hominibus.

In hina et ergo vita hois ſup tim. An none ura
militia cu multipli ces hostce vndig: ſp. inſidat
ut capiant p ſequitur et pimant. Demon et homo
et miud et caro. demon cu vique. ho ai bestus. miud
ai elemente. caro cu ſensib. Caro naq: tocaipſent
aduer ſui ſpim et ſpue adiſus cauſe. Deru no è nobis
colluctatio adiſus cauſe: ſanctiue: ſz adiſi ſpua
lia nequiac in celeſtab. adiſus iatoez tenet arm
Adiſarue ei ni dybo!. tamq: leo engiſes. eant ut
rent que deno et. Ascenditur ignea tela nequiffim
a v:6 mitteditur p ſenſturis ocui9 aiaz depz edat. pu
ignat orbis tuæ contra iſenſatoe. gene contagiere
et veniui adiſue regni. tremor: maquin ploca p[estile
cie. et famet toresq; de celo 2 tempates. tui ponent ſpi
nac et tribuloe a qua p[ellanæ et fluit9 acer tempantes
et commua. ignie chomstanones et fulgura. ante
duta inquit terra mope tuo. ſpmae et tribulos qui
nabit t. In ſirido: vult tu vesens p[ane tuo] donec
reuerunt in tam. q: trac et inermi ibis. Inſidra
tur ape de silia. et ſmigularie feris depustus e ai
Lup9 et v: ſue paud9 et leo t[ug]ris et onager exo: dil
lus et griffus ſerpente et coluber inſilicane z alpne
crastes. z draco ſcorpiones et vipere. Sz. cura lande
et puſicæ et p[odia]culæ ſempke: z miſſe ſcorpiones et
despe pisces et volueret. Nam qui creati ſunt qu[em]
commarim p[isc]ib: maris et volatilib: celi tria
vunerſie alialib: que montem in ſia. miic dam

illis in predicta dam in eam. Scriptum est in. Denoter bestia
rum inmittam in eam ci furore trahentum

In nomodo corpus diatur career amme

In felix ergo lo quis me libri habit de corpe mortis
huius. Certe non vult edicti de corbere qui non vult
curre de corpe. Næ career aie corps è. De quo psalmista
art. Edue de career alia mea. Nufscç est quiet et tranquillita
Nufscç pavet securitæ ubi? timo: et timo: ubi? lauo:
et dolo: caro diu vunt dolebit. et aia sup semetipam luge

De bzeu dolore

bit

uis vnq[ui] diè totà duit in hua delectatò uidi
que malig pce diei reat consac[ia]d ipse me uel
mor conepie non turvuit que luto: in die. vel ar-
do: aliariter. vel tio: supbie non venuereit quic aliqua
iattura. vel offenisa vel passio no comonerit quic demq-
visus vel audit et vel aliq[us] non offendit. Kariaus
mire misero: similina enquo. Auditho sup h[uius] sententia
salomone. Amane vsq[ui] ad respon mutab[us] temp[us]. Cogni
tatio: est sucteedit. et mea rap[que] m. duisa tenet
trumpui: et cedura: et gaudet ob sonitu o: gaud ducant
in homin diec suos. et i. punito ad infernum descendunt

De mormato dolose

Emper emi humane leucie vel midante istina
repentina sucteedit. et quod mapit in gaudio de i
nt i. meiore. amindina quippe felicitas militis ama
ritu ditz: è respisa. I. coverat h[uius] ille qui dixerat. K[ar]isus
Dolose in seebitur. et extrema gaudiu luct occupat
expti ei sunt: liber qui ci comederet. et biberet vi
nui in domo fris s[ui] p[ro]mogeti represte venti h[uius]c
mee utuit a regione deseri et cœnsfit quatuor agn.
los domus que cœrauen s[ui]n hoc opp[er]essit. adhito q
pat aicbat v[sa] è in luctu c[ir]chura et o: q[ui]m meu

in meum habentium, aximus eis ergoque ad domum tuam, quę ad domum commissi. Salubre est filium et die bonos no domini memoris malorum, axem orare novissim tuam et ieterem no

De victate mortis

perpetuo

semper viltum dies primum. sed miq[ui]b[us] viltum dies
primi reputatiu ai th[ui] semper ita velle deo
at taq[ui] mori s[po]portat. Scriptu[rum] est enim. A xem[or] est
quia mo[rum] non tardat. t[he] p[re]terit. et mor[s] a[pp]ropin
guat. An[que] annu ante oculos morientes taq[ui] dies
bestina que preterest. Semper em[ur] futura nastrum
semper p[rae] moruntur. et quic[uo]d e[st] preterit toru[n]
e[m] morunt. ador[u]m ergo s[po]dum viu[n]um et t[ui]c tu[n]
desim[us] moru[rum]. ad desim[us] velle. aximus e[rgo]
mori velle qu[ui] velle moru[rum], qu[ui] mobile vita moratu[e]
n[on] mor[s] viu[tur]. Unde salomon. Laud[u]m magte
morte[s] qu[ui] velle[s] et velle[s]; felic[que] e[m] indicatiu qui
nec du[m] nat[u] est. vita velociter fuit et retinu no
p[re] a vis autem instant ocauzit. et ip[s]ed[ur] no talet
h[us] e[m] immobile qu[ui]to plu[s] a c[er]sat. tanto plus d[er]esat
et anto[n] plus vita p[re]cedit. ta[n] plus ad finem accedit.

De terrore s[om]orium

tempus qu[ui] quietu confessu est, non conceditur
esse quietum. Nam tantum s[om]na visione cons
turbent et quac[ui] non s[re]m veritate tristia del[itu]
bilia seu laboriosa q[ui] s[om]mant s[om]mantes tam
m[ur] veritate tristant. terrent et fatigant in tutum
ut aliqu[em] et dormentem latimant. et eugilatess
sepu[s]tine conturbent. Ad uerte quid super h[us] diu
chuplat temantes in h[or]io: e[n] visione notturne
quando s[olo]t sop[us] et c[ap]tuit vobis. p[ro]v[erb]t utem
et tremor. et omnia offa s[re] p[er]territ a[m] sp[u]n me p[re]
s[ent]e transiret in h[or]icunt p[ili] carme meco. Co

Sidera Joh. dicte me, et diverso consolabit me letro meo
et tenclabor loquęs metu in stratu meo terrebit me
per somma, et per visionem horiore conentibus. Nabugo
donosor: solum vidit quæ eum viderem pietuit et visioes ea
pitis eō turbinem et amputas eāras sequunt: solum
ma, et ubi in eam sōma multe vituitate multos et
turæ fecerunt sōma et evaderunt spantes in ill. appu
rent emi frequéter turpes in sōme ymatismes ex
quibz p illusiones notuitas non solu eo voluerit
sed eam aumo maculat. quod in me lituco. Sifit in
quit miter we hō qui pollut sit naturam sōmo
effregiat, evstra castra, et nō venit at pnis quod ad
vesperam lanetur aqua, et post sol' occasum regnis
dratur in castra.

De compassione

Quanto dolore tuibam, quīto tremore coram me
ai amez dana sentimus. Cu ixi prae
la forindam plus interdu samus forindine q
ins firmi eſtrudime pturbat. Plus hit volutari
affectus dolores q. igitur effudit langore affluit
ur. Decim eem illud pocti, res e ſolleciti plena
timoris amor. Cumus patus tam ſeuem, cum cor ta
lande ut genimitus no evolutus lacrimas no effu
dat, cu p[ro]vam v[er]am a mo: morbi ut interum tincur
ut p[ro]ienti no evolutus, et doleru no dolerat. Iste
aui vidisset maria, et iudex qui aui ea denerat ad
monumenti plorante ifremuit ſp[er]n z turbarunt
se meti p[er] et lacrimat e. Sed eo potius q. mo
tui ad vitem inferias renunciat. Haec autem se
culpribiliter duri et dure aliprabile qui corporalem
amet s[ui] mortem deplorat, z ſp[er]nale aui sue mo
tem non deflet.

De numerabilib[us] specieb[us] egritudinum

Indum a scilicet tot egritiam omnino generam tot specialem passione physica! industria potuit idigae quod higna fragilitas p[ro]uit tolerant. tolerabile[d]e dixi uti tolerantia mo[bo]z, an tolerabile[d]e dixi ute rantia chel[que] vitiorum, convecti. Nam intollerabil[es] uti passio[n]s ac arbitate[que] tolerabile[que] paci[d]i necessitate[que] de dicte matris ac matris natura corripti[que] ita fucat ut expimeta salubria quod defecti[que] illius hodie est mo[ter]fera. Senuit la[que] mundi et terris. Macrocosmo[rum] et microcosmo[rum] et quito p[ro]liuius utriusque. Senecti[que] producitur. tanto decanus utriusque natura turbaritur.

De fabitu infortunye

Subito aci non sufficit. Inso[n]tumui accedit cala nitat[que] utiut. mo[bo]z inadit mo[que] interit quod null[que] cuadit eiro. nec et loqueque in crastinum. Ignoras em quid suppientur patiatur dict. Nefat homo finc[que] su[n]que s[ic]ait p[is]see capiuntur hamo suo. et s[ic]ait aue[s] copiehenduntur la[go] sic h[oc]es ca p[u]unt t[ur]e malo aci ac eximmatio superiuerit.

De generib[us] tozmentorum

Indidem de innumeris qui p[ro] innumeram tornirendam genera p[ro]mitti: cedunt fustib[us] et gladiat[us] unguatur. crement[que] flammis et lapidib[us] obriu[n]t. disceipunt vngul[em] et patibul[em] fustedit. torquet vngulib[us] et scorpionib[us] flagellatur. detruisit cancerib[us] et icuimis macerant. papitatur = submittet. ex coriant. et distrahent. secant = suffodunt. quod morant, qui ad gladii ad gladium, qui ad famem ad famem ad captuitate, ad captuitate, auidele in diuui in ma[n]e supplicat, triste spectant, dantur in escat volatilib[us] celi bestiis terre p[is]eib[us] mari. h[uius] h[uius] h[uius] in seque

mee que tam ifelices filios geniustis

De quodam horribili factore de quadam muhere que comedit, infantè siuim

In illud ergo horribile factum iueter quod Iosephus de irdica obsidione descritur. Muli erat facultatibz et generie nobilis cui cet multitudicem confluviant in id solimne comune, cum oibis, vel cui ceteris obsidiori cauti fererant. Huius religias facultates quas de domo mehe quæerat tram pectem, inafeuit. Si quid vo religiatiui uli reletiui ev in magnum optibus fuerat quibz vitui cotidianiui pteniè duvent ut iuientes per momenta p[ro]doni satellites vapiculat p[ro]q[ui]b[us] mittet muliere, velut in dignitatione misera quam fatigulat. Ita ut medi[i]i p[ro]dones in nece sus maledictis c[ir]miis infestat. Actu c[ui] nec urbitat qui[s] nec infeurat illa p[ro]miret, et si quid for[te] c[iti] sus f[er]set abrilla quesitiui id ab alys q[ui]ret. Nec i[bi] vsq[ie] f[ier]set copia i[mi]q[ui]redi. Fames ante dua vis scerib[us] infestat et ac medulis et ad fuvo: c[ui] famis media ca purget p[er]ssimus v[er]sa c[os]filiis contra i[mi] ta armatur mia nature. Et at e[m]n sub vetris: parvuli filius quic[ui] ante oculos ferens infelices inquit matris, o infelicioz fili[m] l[elle] fa me ac diu paone p[er]cedoni cum te i[te]feram. Romi si et posset vita spiri in go t[em] i[mi] romane f[ui]tut v[er]gem. N[ec]m ergo o[m] nate c[esto] met c[iti]s: fuvo: p[er]cedonib[us] schis fabula q[ui] sola decemat. Cladib[us] nido: Et c[ui] nec divisset p[er]tui fili[m] ingulavit. Cui d[omi]nus utinam p[er]positi toz i[te]ret mediui quidem c[os]sumit medi[que] c[os]cruat obectum. Et e[cte] confestin p[ro]dones urritat c[ob]nste tarne c[oe] concepto mortem minatur ni s[ine] mora e[bi]s q[ui] paratos seniferant demonstrat. Cuique illa p[te] iquidem optimam vobis i[te]feram. Et continuo q[ui] sup[er]uerat

De cupiditate

ichil e auaro telestuis, ichil inquiue qua
amare peaimam obium e sapietis qud consi-
mat apler dicent. Qulvolut diutes si meadunt in tis
cione, et in la quicui dmboli, et desideria multa, et iinitia
et norma qu meigit lones in interitii et prieres, Kadiw
ciom malor e cupiditas lce satalegia committit et fur
ta tapmat exoc, et p[as] bellagent z hoiatia. Symo
mace vendit et emt jnq; petit et accepit iuste nego
tiatu et senentiu. In stat dolie, et imnet fraudib-
Dissoluit p[ut]tium, et violat iuramentu coriumpit te
stimomu et puettat iudicium.

De inqui[et] numerib[us]

Consule propheta euangelici p[ro]siam omnes
inquit diligunt numera secauaw retribuc[es]
pupillo non iudicant, ea vidue no[m]egredit, ad eos
noni[pi] precedunt retribuc[es]. quia no[u] iudicat amo
te iuste, si retribuc[es] procedunt iis quia iudicat amo
te p[ea]tane. Sp[em]m sequitur retribuc[ez] vel p[ra]nsho[ez]
resperem, et ideo pupillo no[u] iudicat, aquo mehllarti
tur, aut p[ra]mittitur, vel spatur. O p[ra]mip[es] iſideles
ſoci furu quiaq[ui]z, diligens numera et retribucione-
Nunp[ro] evauctat[is] manu a munere ſi plus evududatit
cupiditate a pettor[em] ex wol[m]inquit p[ra]phar[ia], p[ra]mip[es] et
quasi lupi, preda[mi]tapiet[es], et auare seando lucro
p[ra]mip[es] euiu numerib[us], iudicant et ſalac[ce] in m[œde]
dicelunt, et p[er]ſte euiu in p[ec]uiia diuinabat. Et ce e
cotra diu[m]e, precepit p[er] mor[se], iudices z mag[os] con
ſtituere in ſol[us] por[ti]e euiu. Ut iudicet p[er]h[ui]s uſto iudiao
nec in alteram p[er]tem decment. Non acceipes p[ecui]a[za]
nec numera evauctant vel os sapientii, et mutat p[er]ba
uſto[ur]. ſi uſte qud uſtum e] p[ra]ſequa[n]is et buiue diu[m]e

diat uistu et uiste quidam ei uiste quod iusti e. alu quod est
iusti uiste. Kurfus quidam uiste quod iusti e. alu uiste
quod iustum est.

De accepcione p[ronarum]

e lobis qui corupty estis p[ro]to uel precio qui tracti
amore dolo u[li] odio ditissi boni malu et malu
bonum ponentes luc[ie] teret[ur]as et tenebras luc[ie] mor[
t]istantes aias q[ui] non minoriuntur mor[t]ificantes aias
q[ui] non vuiuit. vos ei non attendit. merita u[li] luma
causarii s[ui] merita p[ronarum] non iura s[ui] numera non
iustiam s[ui] pecunia. Non q[ui]d iutio dittet s[ui] q[ui]d iustas af-
febet. Non q[ui]d lev s[er]nitat. s[ui] q[ui]d me[s] c[ap]iat. Non mi-
natis a[mi]n ad iustiam. s[ui] iustiam i[d]matie ad a[mi]
20t q[ui]d non liet. hoc h[uius]t[que] s[ui] ut lieat hoc q[ui]d liet. Ra[i]p[
m] in q[ui]b[us] s[impl]ev e ocul[i] ita ut toti c[oe]p[us] s[it] iuridini sed
aliquid s[pi] c[ui]nscetie fermenti q[ui] tota ma[s]s[am]
corripit. pauipe[n]i ei mo[r]a cau[s]a negligenie cau[
s]am diutum. ei instancia p[rom]oletis. In illi[s]
ugore onditis. ei istis ex ma[n]suetudine dispen-
satis. I[l]lo[s] ei diſſuicilate v[esp]itatis. isto[s] ei fau[n]
re tractatis. I[l]lo[s] negligen[ter] au[d]itis. isto[s] ſub[i]
liter auſeultane. Clamat paup et nullu[que] vidu[n]t.
Loqui[n]e duies et o[c]c[es] applaudi[n]. D[u]ies locut[que]
e et o[c]c[es] tacuerunt. v[b]b[ui] illu[n]usq[ui] ad nullu[que] p[ro]c[n]et
paup locut[que] e. et diat q[uod] e[m]. Et si se oſtendert s[b]
uertent illu[em]. Clamat vi pati[n]es et nullu[que] erau[n]it. do
et ſeru[n]tur. et n[oe]d qui uidiac[t]. Si for[te] agui paupui su[
s]eperiti ille[] v[em]iſſe ſouetis. Cui au[n] diutum cau[s]
aſſu[n]tis illo[s] p[rim]acit e adju[n]atis paup[u]s v[esp]itati
duite[s] h[on]o[r]ati[e]. Iſtis v[eu]erentur aſſu[n]tis ille[] de
ſp[ic]abiliter. conu[c]eratis. Si i[tr]oieret in co[n]ventu[u] h[ui]
vi[r]anuli h[ui]e a[n]tui in v[este] t[and]ida et p[ru]p iſo[rum]

dido, huiu et intendit in eui qui idunt e veste pelara
et diverit ex tu sede hit bene, paupi ω tu sta illuc aut
sede sub scabulo pedi meo? None indicatis apò vos
mentis et sibi estis indices inquam cogitationem De
wlb eum et contra vos dicta p[ha], cognizantur et dita
ti et merassati causâ pupilli non diverit et utdemi
paupm no miditanet. Si inlege precipit. Nulla erit
distancia p[sona]z. Istap[ui] audiet ut ma[n]ui nec
accepte tuusq[ui] p[sona] qui ad iudicem. Non e
enn accepto p[sona]mi apud senem.

De vendita one justae

Ut ait[em] non gratie gravandis, nec justitia
juste redditis, quia nos teme no p[ro]uenit. Nec dixi
inſi venditatur. Expe justavit in defertis quod litigium
toti auferitis qu[ia] maius c[um]pt[us] evque se qu[ae] frutis
ſentencie. Quid ait[em] poteritis in disticto iudicis
inſidere qui precipit. Od gratie acceptie gratie
aite lucrui mardui dinu[m] in consua, peanam ca
p[er]tie. Si aliam captivatis autu[m] quid p[er]ſut homi
ſi viniſi niudum lucemtur, alie[rum] ſue deimenti
p[er]priatur. Aut qua dabit homo committet in p[er]ſa
ſua, ſut non redimunt, redimet h[uius] et no dabit do pla
catione ſua, nec precii redimunt alie[rum] ſue lavorab
ſeterni et vuiet adhuc in fine. Audite duites p[er]o
rate vllulate[m] in inſeritis v[er]is, qu[ia] adueniti w[or]bis
lacobus ap[er]it. Duunti v[er]e p[er]itie ſat[te] ſt. D[omi]
menta v[er]a a timis consita ſt. Aur[ui] et argenti
crui[n]maut et erugo eo[rum] erit nobi[m] testi o[m]n
et manducabit canem v[er]as ſi[mi]t utin[m] The aur[iz]a
tio w[or]b[ui]m in nonuſſie dieb: ecce me[n]tes o[m]nioz
v[er]orui qui fuerint in ſi regione v[er]as qui ſiau
tae a w[or]b clamat et damo: maui[m]s diu[m] ſaluoth

nionuit p[ro]ea veritas p[apn]. Notat thezaurzare
vobis thezaurce in terra. Obi ergo et tinea demontet
et obi furre effodiant et finantur.

De miseraabila desiderio cupido
q[ui]ne ievintingubilie, cupiditas insaciabilis
Duo inq[ui]t[us] fuit w[ato] contentiose et adi-
p[is]at, qu[d]o optauat desiderat amphora. Sep m[n]hi-
at in h[ui]dis muq[ui]t[is] fin[em] constitut[ur]. In s[am-
bilie est]ulus cupido et in p[er]tem inquietatis no[]
sacabitur. Auar[us] miq[ui]t[us] implebitur p[er]canno et q[
ui]mat p[er]cuitas fuit[que] non p[er]piet ex e[m]. In se[n]
et p[ro]cio miq[ui]t[us] replentur. Si[le]r et od[ui]n hom[em] i[s]s[am]abi-
les. S[an]guis fuge due s[quod] fili[d]icentes. Aſſer, aſſer,
N[am] acerbat am[que] mi[n]n[que] q[ui]nt[ui] p[er] x[ui]tia crebat.

Q[ui]nare a[i]pidus ſacari non p[oteſt]ur

Je ſare o cupide q[ui]ne ſp[er]o vauiu[m]e z.nuiq[ui]
impleris adiute. Non e[mp]lens m[es]ſuit q[
ui]nt[ui]namq[ui]t]oneat e[mp]huc capav amplioris
St. hum[i]nus a[m]n capav e[dei]. q[ui]n qui adheret do
vmque ſp[er]e dei q[ui]nt[ui]h[k]r ergo c[om]tineat miq[ui]t[us] ple-
nue m[ui]ſi deu h[al]eat tu[que] ſp[er] e[mp]ar. Si v[n] ergo
o cupide ſacari deſine e[mp]idus. qua[di] cupid
ſuere. ſacari non p[os]u[m]. Non e[mp]necio lu[n]ae ad
tenebræ. neq[ui] v[n]pi ad h[el]ial. q[ui] nemo p[ot] ſu[n]
xo et mamone.

De falso nomi[ne] diu[i]narii

Alſa diu[i]nai[que] ſeliatæ q[ui] diu[i]n[ati]e m[ati]ſat
m[efel]ic[em]. Oui[d]e[mp]latis q[ui] op[er]e m[ui]di que
dui[n]tie m[ui]capantur oppoſita ſt[ut] e[mp] diu[i]n[ati]e z ergui[n]
At op[er]e m[ui]di n[on] auſſeruit ſi[que] aſſeruit e[m]ſtate[m]. au
tie e[m] ſuſſi[at] modi[m]i paui[que] p[li]mi[n] diu[i]n[ie]
obi mi[n]te diu[i]n[ie] mi[n]t[ui] q[ui] illas c[om]edui[t] qu[em] z q[ui]n[em]

maestates indugerat, permet frepter expior. Ope
itaqz no faciit diuitem, s. egeni. Vn qui duci vōsifi
catoz aut. Cui satis est quod h[uius] satis illu constat h[uius] e.
Cui mehnest quod h[uius] satis sille constat. Ergo facit vult
non copia suffitientem et non pauptae s, metie hy
atus egenentem.

Exempla continu cupiditatem

quam multo seduat aripitatas qu[ip]plures p[er]di
dit aliaritua, ballat a sella redarquit z pedem
sedentie attriuit q[ui] captus aripiditate p[er]vimo: dis
posuerat maledix[que] ifrli. Ador p[er]s lapidavit q[ui]tum
cutu z argétu de anathemate ih[no]. Naboth inte
rempt[que] est ut dub vme[n]euis possidet. G[ra]ze iep[ro]
fudit qu[ia] petiit z recepit argétum z destes sub
noie helzeit. Judas laq[que] se fuspedit. q[ui] vendidit et
tradidit x[ui]m. Anam[que] z saphrâ subitanea
m[or]s extimavit. q[ui] de precio agri defrauduerit
ap[er]t. Ediscuavit trut[que] munno: s[ui] et coacere
uavit auris quafi humi et argenti et lutum
platearum. S[uo] eccle: diu possidebit ea z p[er]cietet i
mari fortitudie euis. Et nec utinam deuorabit

De in qua posseffione duiaarait

erit et ergo qu[ip]s sapient[que] protestat. quam multo p[er]
didit. aurii et argenti, qui auris d[um]nit
no justificabit. De ill[que] se cantat. u[bl]que e[cc] ip[er]
procos. et habu[n]dant[que] in scio obtinuerit dum
iaci b[us]t veritas. p[er] papicbat aplib[que]. Nolite posse
sere auris neq[que] argentis neq[que] p[er]simâ in z[ui]s
vive q[ui] s[ui]t c[am]elus. no p[ot] ut trour[que] i s[or]t am[que] ac
ita difficile est dimite itate in regni li celorui. Atta e[
enn] via et angustia por[ta] p[er] q[ui]na itratur ad bi
tam. A[plib]que ergo se cantat. Veritatis regn[al]a audivit

artemui et aurum, non est in. De ergo ubi qui sinitatis domui
ad domum et agrum agro copilatis usq ad emmui loca. Re
pleta est tia argeto et auro, et non est fimus thezaurum et p[ro]
ingitat eurareae eus jumente suse et paissi cum

De licitis opribis

eteri abzaha duie et fuit, et iob locuplex duid opu
lentus et tibi de abzaha diat scriptura. Credidit
abzalum deo et reputatu i er ad iustiam et de iob. qu[
no] erat ei filis mea vir siplex et certa ac tinnene deo, et re
cedens amalo. De daud et qu[er]tueat domi viresque usq
sui, at isti fuerint qui mehi hiiotes, et ota possideat q[ui]n.
hiotes sed illud psalmiste. Duies eguerit et cesserit, faci
lue et meies quodiligit domicias et no heat. q[ui]t erat
et no diligit. Qui adifiacere e] esse iigne et no auere
diffigitur posside domicias nec amare. Audithum
a minore usq ad sacerdotis cuncti faciant domum

De mærtitudine diuicatum

minime cupidus contra naturam mittet; mollit
Natura nascit præxem adducit ad domum zui
perre educta ad domum. Quidem etiam suscipit et midum
tur et capiet. Cupido autem capit et eutat si ducet in mundo
Destinata in quiteborua mea et maiora eis facia, et illuc
congregabo ota q[ui] nata est in. Sed multe si huc note
iapiatur alia tua atque que an pasti eum est. Thezau
riyas et ignoras au congregabis ea. Dormerit sónu
sui et mehi muenerunt omnes vir diuicarum m
mambus suus. Duies au dormere mehi iuement. Ne
tinuens ergo ad dues fattue fuerit h[uius] et aui multi
plicata fuit glia domus eus. Non est cum morietur
acceperet hec omnia neq[ui] simul descendet ei eoglia
eus. Sed remittet aliens diuicias suas. Et sepulch

coni dom9 illo:ui ioterni. Ine etià sapite ate stat quæ acer
uat aio inuste alue congregat, et in lomis sive alius
lurit iabit. Protholo: qum habebit hoste dimittit he

De contenenda possessione dimittam. Et de
ur ad congregandù qui tuli inder stare no possit
ille qui congregat. Nam qi filos egest dit et oterit
et fugit velit vnibra, et nimq in eode statu pمانه
Cur multa desideret, ai pauca sufficient. h ires miq
mitu et vestitui his contenta sitis. Cur necessaria cum
multa soliaturie quiat ei p[ro]s me magna diffiai
tate se ostendant. Audt quid supe: ventas diat. No
lute soliati ec: dicente: Quid manduit abbi? ac quid
biliens aut quo operemur. Bat ei in p[ro]que celestie qu:
oib: his indigitis. Q[ui]te ergo p[ro]mi dei retinu et justicia
eius, et hec oia adiavit: ubi. Runq vidi inder dere
litiu neq: semenens queeris p[ro]tem

De auato et acido

Ante alio sitit in medijs vidis, et aliar etet
m opib cum tatu è qu[em] h[uius] quatuor
ninq utur acquisitis sz sem p[ro]hat ad quendis
Halomon. Est quas i dutes eu michi keat, et ei p[er]xer
cuiمم tue duret sit. Auar et isemus sunt
vteras, comedit, et no digent, recipit et no reddit. Auar
nec p[ro]centib ex paratur, nec infe requeat vel
inseret. Si off endit de iu, off endit pro dom, off endit
seipin. Nam deo retinet debita p[ro]vivo denegat, necia
è subtrahit oportuna. Deo inqiat et p[ro]vivo iplus sibi
cerim. Quid acido et tena c[ir]simo sive uatione et
sufi et h[uius] iudo ac quid et alio qui sibi neq[ui] è eu
aly bonus erit, et no iocandabitur in domis sive. Q[ui]
halet subam h[uius] fili et videt ut frati s[ui] necitate
h[uius] et clau serit viscera s[ui] ab eo quomodo caritas

de manet in eo. Honemn p[ro]mitti, s[ui]n diligit, s[ic]t semetip[m]n qu[em] in ed[ia] perim[ite] est estate cons[uit]t. Reg[que] em[n] de[n]i diligit s[up] omnia cur prefert, autem pren[om]t argentum.

Et cur au[er]ia a dicatur, p[ro]dol[ior]um, semitnem? Et e[m]m diffimt aplus. Auerat ea p[ro]dol[ior]um, s[ui]t, s[ic]t em[n] p[ro]dol[ior]ia, semit simulach[us]. s[ic]t anar[us] semit the[za]mo. N[am] ille ait[n]ii p[ro]dol[ior]ie di[ligen]e amplificat, et iste cumul[i]i p[ro]culie lib[er]t, augmentat. Ile a[i] omni dilig[em]nia colit simul[ochri]. Iste em[n]oi a[ura] custodit the[za]mo. Ile s[pe]nit, s[ui]t in p[ro]dol[ior]ia, iste s[pe]nit ut p[er]comma. Ile t[em] met mutillare simulachri, iste timet immuere the.

De proprietatibus, au[er]i, s[an]tis. N[am] a[de]x p[etendui], p[romptus], ad dandui t[ard]um, ad neſand[ui] frontuoſus. Siguid e[xpedit] ut t[em] a[n]nitit, t[at]ſis q[ui]l[es] moſoſue, ſollit[que] ſuſi[n]t, dubi[que] heret i[n]tus i[pendit]. A[x]t[em] ſi[mi]ſicat d[it]ii v[i]lificat d[and]ui. Dat ut lucetur, ſi[que] non lucet ut d[ecet]. L[ar]g[us] malieno, p[artus] in prop[rio]. G[ul]am eu[n]iat ut arch[am]pleat, c[or]p[que] ev[ten]nat, ut l[ui]n[em] ev[t]endat, a[n]mi[que]ht ad dand[ui] collata[em] ſed ad i[ec]piend[ui] poz[er]itam, p[or]io ſt[at] i[n]ſtor[u]i, s[ic]t ſui[n] evacabitur. Q[ui]a qui male c[og]re gat ato diſp[igit]. I[n]ſtum i[n]diand[ui] ut q[ui] de malo p[ro]uemunt ad malui p[u]emant. Et accedat ad boni[que] non p[ro]cedit de bono. A[uer]us e[rgo]h[us] damnacionem v[ite] qu[em] nunc est et futur.

Et de qu[ula].

N[am] bitel[omi]nis a[que] p[am]n[que] v[est]imenciu[m] et domui p[ro]tegens turpitudinem. N[n]unc autem qu[ula]ſis, n[os] ſuſſiau[n] fructus a[tr]boru[n] non

grana leguminis, non viridis, hbaru, nec pisces
mars, no bestie terre, nec anes celi. Si quint pugne
ta, comparantur aromata, et nutrunt altihia
capnitur obssa. Qo studiose coquunt arte coquinorui
q laute parantur offo mistroz. Alus contendit et
colat. Alio confuicit sbum vertit iactides. Natura
mutat marte. Et satuitas transeat me surie bt
fasi diu reuocet in appetitum ad uritandu gulam
non ad subistentandu naturu. Non ad necessitate
replendi, sz auditate exoplendam. Ceteru ta breuis
cu eule wluptas. Ot spacio loa vir sit quatuor digni
torui. Spacio epis. Vix sit totidem momentoz. Contem
ntiu medioitas et supfluitas affectat. In di
uer sitate albo, et varietate sapzui. Auditae nefat
modui zozatae intendit mensura. Sed et inde
qianatir stomaciz, turkatur sensi, oppimitur in
telleclus, et inde no somitae. Sed moAb et moz. Au
disuper loe sententia sapientis. Noli audivi in omn
epulacione, et no te effundis sup esca omne immult
em. Esas non deert insumitas, et pp. capitulæ
multi oberunt. Esca venti, et venti esas de aute
et hunc et has destruere.

Exempla contra regulam

Gula caru tributu evigit. Sed vilissimi uodit
Quia quinto sunt secula adhucza tato fetidi
ora stercora. Inpuis egerit, quod turpimigit. Supi
et ieruis hortibile flatu expmét, et abhoriablem
somi emittens. Gula padisu clausit. Pmocerita
vendidit. Su se credit pistorc. Decollavit lapiti sta. Nabu
ardam p[ro]inceps coquor. Templu mtédit et thronu
tota eulit. Et althasar in continuo manu qu[em] se sori
bent[em] a sevit. Manet echel phurez et eade notte

mit seitus e a calders. Sed ipse manducare et bibere
et surzeuerit ludere. Sed ad me eoca eorum ore poram
et ura deri ascendit sup cos. Qui epulament voluptuo
se intereunt in vise. Duccs qui cnilabat quotidie
splendid sepultus est in me fetum.

### De ebrietate

uid turpius ebr. io. so. an fetor m or. tremor
m. orpe. qui puit sult. p. odit occulta. an
mens alienatur. facies tristortur. Nulli enim seare
tum obviis nat ebetas secundi calices quern sacer
disert. porro non sufficit unum. non eum non ceter
usia. s. studiose consuet. mult. suropus claret. la
lore multo solitudine matia suptu non modio
s. me de contentio. cive. litres et iniquia. dimi em. po
tatu mult. ut ait sapient urticatoem. uo. et minas
multas facit. et et co formacio vinu. et ebietas
auferit e. propria dicat aple fugite vinu m q. e tu
eura. Et salomon. Ebroisa tes eff. vinu. et tamul
tuosa ebietas fili. iacob et filius zachare. Johanos
baptista vinu et ctera. et omne quod mebziare poterat

### Exempla contra ebrietatem

nobilis est

E
bietas ei werenda midam deestu comisit fili
uni regis occidit p[ro] lap[es] evertus unqualam
veni euge. et salom[us] ait. autantes potib. et lura
tes simbola consu[n]imintur et p[ro] sanas. qu[em] qui consu
ositis manu et ebrietate secunda. et potendu[n]s,
ad despam. et vino estuerit. Cuthura et luna typu
nui et tibia. et vinu m comuius virg. et q[ui] poteret
estis ad bibendu[m] vini. et vui fortes ad mi[scenda]
ebrietate. Acte gaudui et latina octide vitulus uigu
lare arietes comedere carnes et bibere vini uo
damus et bibam? aras emi mori em. z. reudata

["est quod amicorum est, et quod dictum est, ut dictum est, ut legem amicorum esse dictum est, ut dictum est, ut legem amicorum acceperam, et acceperam, ut dictum est, ut legem amicorum habeamus, et habeamus, ut dictum est, ut legem amicorum habueram, et habueram, ut dict

Jenes et iuuenet. mares et ferias. prudentes et implaus
supioree et iferiores ad evertimè eua sacerdotes quon noto
venerem libenter amplevant. mane degène venerat
turpe dittu turpius auditu. s. turpissimù attu dia
et liceat ut agi non libeat. Acte filiu venerat agitat
in cubili mane filiu virgis offerunt in altari

De diuetsis spriebs luxurie

Quis eius mulieribus species sufficienter valeat
evplicare hoc ei pentapolim cui adiacet regioe
subnectit. Side ei pplo intereunt. hoc et oſſ filios
uie paſſit uideu z madiamè puſioe tranſſodit
tribu béiam pzo uxore leuite delectu filios letp ſa
cerdotas in bello prostinuit hoc viva occidit amon?
terſecit. p[ro]ſbos lapidauit. hoc vobè maledixit ſan
ſonè ſedat. salomonè puertit. Hecui e ergo q[ui] le
gitur p[ro]ſpece mulieris milu perveant. Na vmi
et mulieres apostatare facuit ſapientes et ar-
gunt ſensatos. hoc multos vulnereatos delectat z
fortissim quin[que] mitiati sunt ab ea. Die in ſerdo
mus euix penetran[tes] interioza metis hoc vires
enernat. ſenſus d[in]minuit dies c[um]ſumt op[er]ſu
enernat. ſenſus d[in]minuit dies c[um]ſumt op[er]ſu

De tortu contra naturam

dit

et ignominoſam morphofim opitur qua
tamen aſſe non c[om]ſanditur notiare ſpea m
quit tradidit ille deus in p[a]ſſionet utinomne
ſa ſenme coz commutauerit naturale viſi i en
qui contra natura e. ſi[mi]z masch[li] rehito naturali
ſu ſenme exaſſerunt in desideriye ſuis iuicem
masculi in maſculœ turpitudinem operatam. Quid
hac turpitudic[ie] turpue. Quid hoc c[er]mi[c]ne c[er]mi[c]no
ſuis in legge quaſi para c[or]ringitur c[er]bit ma
tre cui masculo. et cor[re]t h[ui]s c[um]mneto. Sic ei legit

m leutico, cum masculo non eunice sibi coitu fecio quia abhacione est. Cum omnino peccore non coibus nec mati, laberint eum coqueque par pena subtribuit. Qui dormi ent m quid cum masculo coitu fecio utriq[us] opati sunt ne plerem mortem entur pessime quod occidite. Qui h[us] aures audiendi audiat, vino qui despiat non resipisat.

De pena huius sceleris
Dena dicit quib[us] culpr[ae] promeruit, pluit et
Dinis super sodomam et domorem suih[que] sulphur de celo
Soluitque eumque anglo: n[unc] h[oc]n exsulto: huius
pene committet e[rum] sibique vinci, vinci sceleri, te
Seriunt sed, illud uta est, et e[rum] ietribuam et. Et
to pluit d[um]e ad[um] videlicet a seip[one] non p[ro]bem, ut ille
s[ui] sulphur et igne. Sulphur p[ro] feto: et iuvitur, igne p[ro]
aidore libidine. Quate pena c[um] sibi e[rum] nec unis
sed, s[ui] pluisset, q[ui]e ip[s] ereto matimutudinemque z[ui]ndam
tiampene notaret. Re mi[n] p[er]scat o[n]que e[m]. s[ui] c[um]
Simul extirpuit. Quod c[um] loth, q[ui] retro resolvit, m
satu[n]a salis mutant. Nec solui velle, s[ui] omne regio:
artii adiacentem in mares mortui et vallem falli
naturis convertit. H[uius] t[em]mi est et is mo[d]ere et ma
nus deu vuentis qui q[ui]to maiorem s[ui]e longe
imitatis euhiliet paciam tanto dimorere s[ui]e se
ueritatis m[ors]it vinciutam.

De ambaciaoso.

Ex eo itaq[us] a[i]pidus congregat et au[n] consu[n]at
voluptates e[i]tulo[s] desistat, et luvirio[s] everet
Vnores ambacia[s]us affectat, et s[ui]b[us] se extollit,
Ambacia[s]us s[ui] p[ro] paui[d]o, s[ui] a[n]tent ne quid dicit
vel s[ui]fatam q[ui] in oculi h[uius] valeat displitere h[ui]lita
et simulat honestate mentitur affabilitate evi
bet, benignitate ostendit subseq[ui]t et obseq[ui]t

tutte honorat utinse me mat siqne tat auras diu
tat optimates affurgit z amplebatur a pla audit
et aduatur bene nonit illud poterim et si pului
erit nulli tibi excite nullum præoptue et feri due
vbi plateare cognoverit remissus z tepidus ubi putauit
displicet ipso ut mala detestatur in qua s; alia ei
alis prodat z ipso dat et iudicatur v donec et reu
tetur acceptus ut laudetur ab oibz vt a singulæ appo
letur et ecce granæ intra se sustinet pugna diffra
lemqz conflictiis duis quitas pulsat amzâbiao
continet manu et qud illa sustinet facièdù be fieri
nò punitit. Concludit autem ad iure mat z filia me
tat et ambiauo Nâ me in apto subsistit et in octu
to filia nò resistit hec ergo venducat s. pubhau illa seve
tum ambiaosus likenter atit de præpatu quò ambit
et dicti. O qnì prinçipabitur ille qui seuerus sit in
striae pines in mia quinò decet atimoze ul odio q
nò corupitur prece ul pæcio qui eredat fide libz ac
questat sibi ab: quid sit humil z bemign lætus
z maniscue constante z patent sapièe z a scuto

De minna consciens ambiaions
i. s. ac arte nò proficit recorrit ad alia aduo
cat symoma, z accedat ad qoezi p[ro]nunc ab illo
mitur emere qu[am] p[ro] se nò halet obtinere sufficent
z p[ro]mittit offert z tribuit prothpudov[us] e[rum] q[ui] g[ent]
ad p[ro]priæ nò potuit p[ro] f[ab]s z neplus mit[us] obtinere
Re c[um]s defixit ad huc se misit z inadit violent h[u]
nòre z imprudenter articuit dignitate. Imbor[us] suf
fragio pre[si]dio p[ro]m quod, tantat[que] d[omi]no[s] ifla
matur ardoze tanta libidine p[ro]sidiendi vt s[an]sma
nò h[uius] reat. s[an]dali nò f[or]mi det s[ui]que lep[er]a puiss.
z s[mi]no p[er]nit ei p[er]tina[que] c[ui] conspiciunt, ut me accen

sIT DATHIM et abron. tira duce ab forbuit. Null¹ utag¹ s
assumat honore¹ s; qui watur a deo tamquam aaron.

Exemplum de ambiaoso

I Aquidem exemplum ambiaois repitur in absa
lone qui ei aspient ad regni fecit 5 curus
et equites. et quiqita viris qui precedent ei. Et
mane consuetus absalon. Stabat iuvta it habitu por-
te. et œc; viru qui spelut nettoau ut wet ad regis in
dictu vocabit ad se et dicelut de qua cuitate te tu
Qui respondet aedat. Ex vnatribu isel ego su suus
tuus. respondeat, et absalon. videntur in snones
tui z bom z iusti. 5 z no 6 qui te audiat 7 stitut 8 a rege
Dicelunt, et absalò. Qui me constitut p[ra]cap[er] se-
tiam. et ad me venat o[ne]s qui habent negoau z iuste
uidite. Sed ei accederet ad eum h[uius] et salutaret ei evert de
bat mani sua, z appuchen des o[sculabat] ei facielntq[ui]
he o[ui] isel qui demelat ad iudicui vt au diet a rege
et sollicitabat corda virz isuel. Cuiq[ui] abisset absa
lon in ebron misit exploratores in omnibus tribus
israel dicens. Stati vt audieritis clangore b[uc]emem
dicte regnaut absalon in ebron. et fatta e[rum]acio
vvida p[le]quez conciurens ang ebatur ei absalon.

Qd h[uius] est misera hominis

Sed ei sublmetur in altum p[ro]moeat ad su
m[u]i stati cure suctreſcit sollicitudine tumu-
lant evecteuit iuuma vigiliæ ponitur ex q[ui]z nata
torumpit. ſpirit[ui] misirnat. coruipit ſon[am] amniti
tur appetit debilitat[em] virt[em] atteniat corp[ut] et
ſic in ſenio deficiens, no[mi] diuiditat diet ſuos. ſi in
ſerabile vitæ miserabiliori ſine cœnduit. 2 Deru[em]
eti illud poe[i]tui. In ſe magna tuut ſuumſ[que] nega
tu[em] est ſtare diu tollitur in altu[em] ut lapſu eguor

nant Deum et aut illud p[ro]phetai vidi ipui s[re]evalta
tum et elevati sup sedes lib[ar]m tr[as]um z ecc[esis] non erat
q[ui]si ei z non est i[n]ent locus eius. An[no]y repleat d[ict]
eius per bit. ledetur q[ui] vinea botrys ei in p[ro]m[os]flore
et s[ic]it olvia flore p[ro]orac[es]. Audi sup[que] s[mi]nam s[api]ent
Omn[us] p[ot]entatus h[re]u[m]e vit[ate]

De diversis proprietatibus superlaborum
statim ut amb[rio]sue p[ro]motus e[ra]d hon[ore]m
sup[bi]am extollitur et in iattantia effrenat
nee curat pr[od]esse ſz g[li]at p[re]cesse p[ro]ſuit ſe melio[ze]
q[u]e c[er]int ſe p[ro]p[io]re ſz boni facit no[te]rid[us] ſi virtus
non diſmaſſe ſz hon[est]ae p[ri]o[res] dedi[gnat] a[co]cos
noto[rum] iſno[ra]t extir[ane]os conſt[es] c[ó]temt antiq[us]
vultu ad[ut]it. Visu[rum] extollit. ceru[n]t[em] e[ru]g[it]. ſaſt[um]
ondit g[ri]udia loqui[tur]. ſub[li]ma med[ita[t]. ſi[ſe]
ſe no[te] pati[ur] p[re]ſe molit. p[la]tis iſeſt? ſub[di]tis
onerosus moleſta no[rum] ſuffe[rt]. conſeptu no[rum] diſſe[t]
princeps z audax. q[ui]lio[s]us z auſ[ra]gans g[ui]e i[no]
pr[io]b[ia] et caſu l[u]cas ſeri.

De p[ro]p[er]tio[n]ibus et caſu l[u]cas ſeri.  
tum  
[fig]p[er]tio[n]ibus i[nt]o[r]bi[rum] o[ib] odio[s]a inter  
omnia v[ic]ia tu s[pe]per e[os] p[ro]m[ar]. tu s[pe]c[es] ol[ia]  
R[am]o[rum] te a[ct]e[dete] q[ui]m[i]t[ur]. te re[c]edente d[i]mi  
mui[t] p[ra]p[er]tui e[mi]. i[n]t[ur]mi o[is] p[er]t[ur] p[er]p[er]tio[n]i  
ta no[rum]. h[oe] ei m[ec] ip[er] re[z] p[ri]m[or]dia c[re]atura cot[em]  
creato[re] e[re]voit a[n]gelui cura de[i] ſz ei abſq[ui] mora  
d[ie]e[at]. q[m]ui m[er]itate non ſt[et]it. Ab i[n]mo[c]e[n]ia  
m[pe]t[ur] a[d]e[li]tui m[im] i[n]ſi[as] a cel[o] empu[ro]i ac  
i[re] c[al]i[m]oſ[i]n. Audi p[ro]p[er]m. Quo[m]i cea[di]ſt[i] l[u]i  
ſer. q[u]ui m[a]ne o[r]ie[ba]tis. q[u]ui d[ite]ba[m] in corde t[uo]  
In cel[u] aſſe[d]am p[er]aſtra c[el]i lena[b]o ſolui men[m]  
ſede[lo] m[ont]e t[es]ta[m]eti i latib[us] aquilo[s] aſſe[da]  
p[er] altitud[ie]z, ni[bui]. z ſi[li]s e[ro] altiſſio[n]. T[ui]ſigna

culi filiudis plenæ sapienæ et perfectæ deære in de
hais paradisi deæ fiusti omnis lapis preaosus opine
tam tuæ saudie topasius jaspiæ crisolitæ omnia et teril
lusæ saphiræ carbunculæ et smarigdæs auræ opus
decors tuæ. Tu cherub extensus et protestat et posuie
te in monte deæ sætis in medio lapidi usinorum. Ambula
stupſatue in diis tuæ adiæ condicionis tue donet iube-
ta effet minuitas vite xectaſtr. et eiemi te de monte deæ.
Elevatiæ est cor tuæ in decoræ tuo in turi pecta te. Cedat no
fuerit aliores eo in padisodei. Abietes no equaueit
ad ſumitatem illi platam no fuerit equales ſubdibæ
illius. Oe ligniæ pæſuæ padisi non est assimilati illi et
pulariudini eis quæ pectosimi ſeat eu in multis
condempſis frontibus. Juxta rev supæ cœ filios supbrie ſte
est drado magnæ uſſut hii capitæ ſeptè et corona de
cem et in capitibus ſumez. ſeptè dædemata. Cumus
cauda trabecut taam pte stellari celi. Et inſit illa
in terris et protestat e draconie magnæ ſerpæ atque
qua weakatur dralibus et satanas quæ ſed uat unum
ſum orbe[m] cum procrez est in eam et emgeli ei cum
illo uſſi ſe de quo vitas ait et iodea satanæ qui
fulgur deædo cadent. Nam ois qui ſe exaltat huiu
abitur et qui se humilat exultabitur.

De aurore antia hominum.

supra p[ro]ſumpta p[ro]ſupitua supbria q[ui] angulo
no solu[em] deo voluit adequare ſi hoüs p[ro]ſupſit de
ſicare porro q[ui] eravit dep[ro]ſit et quos exaltavit huiu
uit h[uius] ait d[omi]n[em] p[ro]ſup[er] fili[us] hoüs die præpi trui iux
Diat d[omi]n[em] eo q[ui] elevatiæ est cor tuæ q[ui] cor deæ et diviſi. De
ego ſui a[i] ſis h[uius] z no de. Ida[ro] adducat sup[que] robu
ſtiffiæ gænaum et inter ſicætæ te et moriens et inter
ritu actis for[ui]s Nabugodonosor z[ui] poterat ſua ſi[que]

iactantur et at. Nòne hæc babilon quâ ego significam iodo
miu regni in volore fortitudine mee et in gloria decoris mei
Cunç, ad huc semo est iore regis uo de celoruit. Tib
di nabugodonosor revi regni tuu transfut ate et ab
sib, te eicet et aui sere euit hitatio tua. femi qui huc cœdes
et septè p[er] mutabut fr te. donec sæc op evestis d[ict]
m regno hom. et auctiç; voluit dat illud. Cadè hora
fimo c[om]pletus è sup nabugodonosor. Ex è ergo ap legit
lo ai m honore c[et] no m tellevit. c[om]patur è iumentus
m[ist]icet, et fecit è ill. Supbia turvit eutit et
luctu consuitt. prostravit golvm z suspendit aman
et mis seat mehanorè z permit antochu pharionè sub
meruit et semnaderib mis seat sedes duui supl[us] are

Contra avogantiam supebrum

Omnino sicut visio est, diligit est, fillem. Supbricante
edit elatum. Unde salomon inter supbricos sicut
nugia, et habuit supbrica ibi, crit et cœtunmelia. Simpli
insolita est, sat, consuetur fastidit manum, expositat
si loqui dignetur. Nunc mihi si singit et amplievatur
Etenim plus dignitate ab ipso quod iux in affectuui adhi
quintate. Quicquid vult uti, printatis affectu sed semper
vult uti, diuocnomis mpbio. Supbrica eis, et arundinacæ
cui, et indignatio eis plus, fortitudo ei, renolit
ut in ario ab legitim in eunangelio, fatta est cœtæo
inter di sapulœ ibi, quib coru videtur esse mariez
et act ille us principes generali diantur, ex et qui
prætem hibent inter eos, benæcia venantur. Nos aute
non sicut, sed qui maior est, mere, ut, crit sicut minor et
qui processor est, fiat instanter. Et petus, apud quæ
gratior non quas domnante in dero, sed forma fiti
gentis in ario. Im eis, et, ut, ple, etc. et, v, qui hibit, et co
Dum est, ergo, des, vnus est, dixt, cœten non sicut, sed
nastre quib quod, inter dictum, et inter dictum, nistum,
ad iud supbricæ sapientem vertorem te posuerit, nisi ex
tolli, ut, eis, et illius quas vii ex ill'.

## Contra fraudem ambrosiorum

dum, sed etiam qui p[ro]interentur in rebus nonnec post
lucerunt a vno, dic, quod, ut, sed, aut in duo
fili, me, vnus ad deuterium, et vnus ad sinistra in re,
tro, duo audire meruerunt. Iesam quid petat. Quod
cui non, non est, quod p[er]uenientur ad regnum. Unum dixi
subdit. Non est, ut, me, dare, quis, dare est, me, si non
quis. Et, ambrosiæ quæque estis, lacet aute, omnis
præa, ad deo sit, supb, tamen non rei sat ev deo sed,
illud, quod, ipse, regnauerunt et non ex me priæpes
extiterunt, et non cognoverunt eos.

De propria tatione arrogantium

Superbus amat primae caeterat et synagogit p[ro]noecabit in censu salutaueret et foro et luci abomib[us] habbi non noie psone s[am] nonie forume vult appel lari. Non ut lumo s[am] ut de vult honoriari. Sedet sublimis ictitercelles. Vult e[rum]ies affungie singulos mediamare porro plumbi quidam wolens arzogama am amicis et eis cludere ei vidisse ei in throno regali s[ed]e sublimes p[ro]stratus intera suppliediter adorant et confessi non iuxtatus ascendens iuxta vestr[em]a. Quod igitur chementer ad miram e[am] op. nos c[et]e cum philosophi quid h[oc] egerit inquisiuit. Ph[il]icus ergo r[in]dit. Aut dens es aut homo. Si deus en debui te adorare. Si h[uius] potui iuxta te sedent. Rev. autem contra ph[il]icus iuxta n[em] et uertene itulit. M[io] s[am] ergo s[am] non debuisti me adorare. Si deus s[am] non debuisti iuxta me sedent. H[ui]enter iste r[in]dit. S[am] ille prudente conclusit.

De superfluo alii

Orni p[ro]ventes fecerunt s[ibi] p[ro]simata post partim et a v[er]po diatur. V[er]mis non duas tuma[as] tribent[s] s[am] iuxta Joh[em] consilui. Q[ui]t er duas tu mea[que] det vina non habent. Superbus autem ut magnificus videtur. S[at]agitur vestri duphabet; indiui molib[us] or neari preciosi. Sed quid et his prea[os]is ornatus. M[isi] sepulchri[s] foris de albatui ntus autem plenius sp[ur]tia et acinet et purpura coccus et bissus. In limo putrescunt. Am[i]n et augeantur lapides et g[eme]n[m] in luto s[ord]esfaut diestas et potestas n[ial]e iacent. In pulite lo no: et gloria male s[ed]ent in emere. Oui ergo s[am] perde p[hi]lacteria dilatas s[ed] et magnificas s[im] b[rae]. D[u]ies qui induebatur purpura et byss[io]

Jeputans est infernum. Oma filia priarcte iacob amque egredietur. Ut ait Ioseph? Ut emeret ornamen tu mulie: puicitali vugopmansit. Cui ait exnuit siden usque ennoz ca violèt oppreſsit. Olofernies qui sedent in campo, quæ erat ex purpura et auro, et ſmagirado et lapidib: pzeaſie intertue ingulat, e audidich, que tu pruie vteretur edicto ornatu: Vanditatis aſſupit. Auditsuper hoc sententia ſapietis. In vestitui ne glieneonit. Et apus. Non in veste pzeaosa, nec fit extremis cœpitillatura aut arcuindatio auri aut vestimentorum cultus.

## Contra ſuperni ornatum

Et tende quid contra ornatum ſuperni commectatur dunt: p. prope tâ pro eo ap. elevare st. filie ſson. et ambulaverit evteni in collo, z. mutib: aceribant. decalabit dunt vertem filiorum ſson, et cœmentarum nudabit. In die illa auferet dunt ornatû caltia, metorû z. Imulas, z. torquet, z. mombâ, z. mutemulâ, z. olſfactoriola, et m. aures et mulos, et gêmas, et fronte pendentes, z. mutatoria et intreannâ, z. atque ſpeila, z. ſindones, z. mittræ, et terrifera, et erit pro ſuaui odore fetor, pro zona fumail, et pro cœpiti et me calvacui, et pro fasca pectora: al. tiliau. Et cœpit uſa uolitan: p. ſena, procul vt in eo pruimant, in quo pectauerit. Audit ad huc ſup his aliu: ppham. O tye brſſus varia de egypto, evita e: t. in mei, latimatus, et purpura de iſulis chra ſatta e: opimentu, tuu dètes ebunæ, et clemno: comutauerit in p[ro]tuo gêma z. purpura, et ſatalata, et brſſui, z. ſerutu, pro ſuerit in menſa tua, dederit inſitu: et tuu in tapetib: ad sedendu, et repleta ec, et gloriſicata.

et mms. Sed nunc contitæ es in mari in profundis
aqua:z opes tue ad incolu redante st: cœtrita es et non
cus imperpetui. Qò plus defertur vestibz, quò virtui
sum quidem pluse in hitu contempribus tabus.
Ornamapis aula a disset. et domi pulsans no fuisse
admissis sì quociet tentasset megerit. tocius contigus
set repelli, mutavit hitum. et affunpsit ornatù. Tunc
ad prima wec aditue patuit menti qui procreat ad
pedes primapis pallui quò gestalut cœpit venire abilit
osculari. S up quo præcye admirant quid ut ageret ev
quisuit, pluse respondit. Wonozante me honoro quod
vivis no potuit vestis obtinuit. O nameris unittati
plus defertur vestibz, quò vitutibz. plus venustat quò lune
De ornatim pnone z. menſe et domus.

Ornatim pnone z. menſe et domus. Etiam stati
artificialie ſpeciæ ſupdunt. et facies obviate. Nia
turalie tanq. lois artifiau artem ſupet creatoris.
Non ſic no ſic. Considerate inquit luia agri quid est
non laborant neq. nent. Duo aut vob. quin nec salomo
in oi glia ſua cooptue è ſiuit vnù eviſtis. Absit ut
adulterium colo: contabili ſit nativo. Quinno ei fa
cie adulterino colo: ſuſeatur de alio habili fetore: corri
pitur. Emira voutras ois ho viuæ. Quid ei vamus
qù pleatet arces plantare cesari. Vingtere genas pi
gere facie p[ro]ducre ſupealia. qui quidem fullav ſit glia
z. una pulchritudo. Ois caro ſeni. et ois glia ei qui
flore agri. Q[ui]m tanq. ſeni delect areſcent. et ſiuit ola
herbari ato dændent. Ut aut ornatim pnone p[re]teretam
ne maligitie potuit videre q[ui] verus alij[us] ſubtice
q[ui]d vamno q[ui] ornatæ mensa mantilib[us] p[ict]uum
tis euittellis eloe mæmecatæ. W[is]is auæris wiseulis
artenteris ſautelhe et corleariye. ſuramulis et sala
riis. hialib[us] et vretolie. capulis z. flabellis. Q[uid]

prodeft pmingere cameratas, diture pietetas, pulliare de
fubilui subfteincere pruimentum, cœponiate leituli
iſflatu plunne operui ſeruit, obductu cœrtinis aut
cuiâ canapxo. ſcriptu e em. non corriuet, actipiet
hæ onima neque ſmilu descendet ei co ghia eue.

Incapit Tertius liber de dunnabili
Inmane condita iome egressu.

Dn est qui de cordre mudiata daleat gioru
art. qui m multus offendim, œc et ſi dure
rimus qui p[er]im non habem, nos iuxta sedu
omnis, et ventæc in nobis non e. Quis e ille qui velit
illud dicere ei ap[ro]lò. Nidu[n] in consiu e ſu ſz non m ha
uſtificat ſui. Quis e huc laudabim eu. Acte inter
ſanctos nemo e inmutabil. Celi non ſuit mudi i cœſu
emus, et in angeliis ſuus reperit prauitate g[ui]t omagis
abvoiabli[s] e h[oc] et iut[em] qui bibi e qui aqua inq[ui]tate
P[er]miut ergo deu[rum] op hoic feciſſet i[ta]ta eo p[er]multa ac
h[uius] malia ca p[er]miu[n]t. 2 c[ui]da cogitatio hoic, o[mi]
t[em]pe ſp[er]e ad malu i tenta, et i[no]tac[ta]t doloce cordis
nitrimeaſe delectu hoic, qu[em] c[rem]avit porro p[er]subaui
duut inquiſtas iſrefquid[ur] caritæ multo[zz]. O[n]ce
deu[m]aneu[t] ſi iutalee fatti ſunt, non e qui faciat
bonu, n[on] e v[ob]s[que] ad omu. Tota pene dita mortalui
mortalib[us] e p[er]na p[er]tie, vt dixi vuleat iu[u]eri qui non
dewet ad ſimſtri, qui n[on] rei[tatur] ad wu[m]ui q[ui]
n[on] cœputu[er]cat in ſtertore ſuo, qui p[er]nu[e]giant
ui maleſecu[n]t, et evu[ltant] m[ec]z p[er]ſumne ſe p[er]le
tu ſume inquiſitate omu formate auaria nequaqua
plem iu[n]dia hominu[i]dijs conteruoc. dolo inaliq[u]itate
ſuſurronæ detracto: ce deo odibiles cœtuiu[n]diuſi ſupbi
elati iu[n]ent[u]o: malorui p[er]miu[t]ib[us] n[on] obedienc[es] inſi
ent[u]es i com[po]ſiti ſi ne aſſe[ct]ione abſque ſedere ſi ne

Sanctis meollaboribus et grannus est supplicium
illud hortabile, tamen simile, aliquem ponat eſchernas
inhil taliter dicturus est quale est ab illius eterni iux
ditate propiti. Odio vinci hanc et ab illo audivi non non
us. Et enim decem milles, melius est sustineat ſubimma
quod illi inſuocandi pietatisque plenum nobis aduer
ſante videlic et illos totius tranquillitatis citoſi in quod
noe aſpiciere ſustineat si nequaquaſtud patimur. Obon
gne filius neque expenamur interillibile illud hoz
rendu supplicium. Hoc eris. De nobis qui de his ma
liis non costitamus sed qua ſi fecur torpentes et aſte
amam neſſigentes et hoc ſine tefſatione peramur ſed
ditet ſorte aliquis, videtur qua iustus e deuque homo
pro mortali perto ualora perenato etc. littera pumt
hanc questione mouet Grec. et soluit ſi Sare inquit
vel quomodo iusti ſit ut culta que eui ſine pectrata est
ſme ſme pumatur. Et respondet Grego. Hoc reſtet ducere
tur si diſtittus ulmo non coram homin ſed vel alijen
ſaret. Imque ſme ſme delinuerit ſi ſme ſme vuiuerit
lam voluſſent ſi p[ro]uſſent ſme ſme pectare. Oſſedunt
em quod p[er]to ſp. vuiere cupiunt qui nunc deſmiit xe
tare ad magnam ergo iustam videlicet amptet. Ut me
ſtare dictam ſupplicio. qui in hac vita nunc voluerit care
re pectato. Et nullus ducor in quo termini vultions qui
quod vivit nullu voluit hanc termini eammi. Alia
mae quare p[er]mi mortale obligat ad aeternam penam
votest ſinn evi p[er]ce eui in quic pectatur. qui est in
ſimile hominatis et potencie ſeu deu. Unde z offe ſa
ip[s]us inſimia ſena diſna e. Q[ui]a q[ui]to est ma
noz in quem pectatur tantomagie pectatum pu
ntur ſeandiu aristo. vii. et hinc. Et eris. diu. Oui
inuria talis e qualib[us] fuerit p[er]sona eu[mi] fit iu[m]ia

In magna tamen persona, et si modica fuerit iura ipa
est magna. In modica tamen persona, et si magna/
muiria facta fuerit, modica esse bidetur. nec omnia
S illectissime vide cognoscens, et corde iugiter recolès
esto solutius de salute tua et eternum istud crudel
fernale supplicii respice. considera in temetriso que st
utilia et salubria animae tue. Quid eis melius in preſoni
ſeculo pro pectatis p angere, et p enti de arboris obſe
tare qu in igne eterno fine aliqua utilitate deſtere
m huc eminj breni tempore per p ententiam et lati
mae indulguntiam et consolati onem mereberi. Plan
te ergo he moditiu ne p angas ibi in ſecula ſeuloz-
humiliare hit ne ibi humiliens in extenoribue
tenebze z mittare in igne meotnigubile. Batis
ille qui hie p ositius festinat m die uidiat digno mue
iri in ſerabiſis vero qui p ecando se indigim a glia
din constituerit in illa hora, nubes recipient omnes
ſantos ſurſum in celu. impius autem draboli rapuit
mittentes in caminu ignis ardentis. Q uia dabit
capiti meo in menſam aquam, et ocuſis meic fontem
lacinarum iugiter emanante et ploré mepim
die ac noite obſeatans domniu ne indiguis tue
mar in illa hora aduentus euis et ut ne audia illa
ſententam formi danda. Discedite ame operari
miquitatis, nesao te quiſe ſi. Quod a nobis auct
fat iuſis vpius dnis nro. Qui vuit z regnat per inſi
inta ſecula ſeculorum amen