Luct possem concedè tibi q[ui] hoc miſtius ſante trinitatis et bonitas a/ratoe
ſiuh humana, compreſendi no poſſi, eu hoc excedat ſalem hoſs ratioem /nillp
in mo concedendu eſt q[ui] p[ro]ſutu miſtius ſiatur ſihi ratio humane.

Licet eis bna et eadem res no poſſi ee in bna et p[ro]tes. hoc aut utelthi
duz eſt eu bna et eadem res ſm i[que] diatur ec bna et p[ro]tes. no aut-
 eu no ſm i[que] bna diatur et p[ro]tes. ſm ho eſt quoddaſ, ſom ſ[ib] ſuppo
ſituz no in ſm p[ro]tes integrales ſeu ecentrales. Et 1s hoc ex] diu[n]iſ ex]to
no competut ubi nulka eſt p[ar]s al[ui] totius. eſt in ſufficiens ad ex-
cludenda ratioem tua i qua dicis q[ui] diuatiatur nato[rum] ſihi humane
einde, rem ee bnaſ et p[ro]tes. eu et hoc i[u]eatur i i[u]p[is] creaturu[n]s. hoc
aut quod dicis. q[ui] et li ſcruptuā ſar maſſeſte tracet q[ui] deus eſt bonus
et q[ui] eſt p[ro]tus i deo. q[ui] hoc ſi fit reſtendum ſ[ib] potius exponendu. q[ui]
are q[ui]o hoc poſſes exponé fine hoc quod ſacce ſcruptu[n]e maſſeſte con-
tradiu[s].

## Saulus.

Hoc poſſu[que] exponé prout antiqui n[ext] expoliu[n]t qualdaſ au[n]tes q[uod]e
bantur aſſeſte alij[us] p[ra]tutatem in diu[n]us p[ro]h[ui]s in hi[li] qui d[ur] cambedrin
et et in uerelit zabba, et alij[us] loci. ubi d[ur] q[ui] d[ur] loci iquod d[ur] helovm
ſ[ib] deus q[ui] ſiſnificat aliqua p[ra]tutate[m] intelli upe deus et domus ſudi
cy ſui. Et ſic exponu[n]t illud quod d[ur] Oſ[ec] p[er] c[um]. Et domui ſude[m]
et ſaluabo eos i[u]me app[os] q[ui] alij[us] ſit ille qui miſetur. et alij[us] ille q[ui] ſal
uat. ſimili d[ur] et z[ar]to. i[ps] c[um]. Ego ueriens et ſu[ab]o inmedio tui aut d[ur]
et appluabutur miſte q[ui]s ad d[ur]s. inqua au[n]te d[ur] d[ic]it. Ego ueriens et
ſu[ab]o inmedio tui. debuſt d[ue]t[que] et appluabutur miſte q[ui]s ad me. ſ[ib]
q[ui] d[ur] ad d[ur] app[os] q[ui] alij[us] ſit ille deus ueriens ad hu[m]ndu in medio
ſetiz. et alij[us] ille ad q[ui]e appluabutur q[ui]s. Et ſic i[u]d[ur] ee p[ra]tutas
in deo. Et ſi q[ui]p[ulte] au[n]tes i[sto] mo lapntes i[sar] ſcriptuā ad al[ui] mon
ueientu[s] tollendam. exponu[n]t q[ui] deus i[ſim]h[ui] loci ſacce ſcruptu[n]e in-
telliſe no deus ſolus. ſ[ib] ſipe et dom[ui] ſui. Et ſic i[u]t[que] q[ui] ſula p[ra]tutas
no eſt attribuenda deo ad q[ui]e p[un]et ſuma bonitas et ſimph[er]itas. Set
ad domu[us] ſudiu[us] ſui qui i[ſ] ſitui anaſtibi q[ui] ſemp aſſiſut deo. Et i[ſto] m[ori]
ſequendo uel quia antiquo[rum] posu[er]t, i[n]dete ad au[n]tes p[ie] altatus ad
ondendam p[ra]tutatem i deo. ſ[ib] q[ui] p[ro]tus in au[n]tib[us] intellectu non
eſt attribuenda i[u] deo ſoli. ſ[ib] deo et domui ſudiu[us] eus qui ſit p[ro]tes
ut dictum e[n].

Paulus.

S. In scriptibus scripturas fuisse nito mo posse flitugere ab autem p. me allatis p. illam exportioem. Si en eu de Inpni acavit halom celuz et taz. præalitas intellecta p. illa ductioem heloym. Exponas p. domu judicii ipf dei. scapetur q. deus et dom' judicii sui muduz acavit. Et sfr. no solus deus eet acator mudi. I2. deus et dom' judicii eius quod est trentum et apt te. Et simit si illud quod de Jemie. X. ca. Ipc est heloym miij et tex sempitum. Exponas de eo et de domo judicii el. scapetur q. dom' judicii ipus dei est tex sempitum toti mudi quod et est 3 fide tia testante. Scriptura deuto. Iij. ca. Saito eage ho et casita i corde tuo q. dins ipe est deus i celo sursuz. et iro deorsuz et no sit aliis. onde auies p. me allate que præalitatem deo attribuit. no p[ro]int intelligi nli de deo im. no aut de domo judicii el. seu angetis eius ut pez, est. nli forte p. dom' judicii dei intelligatur p[ro]diuine qui fit ipe deus. Ibm. uestitem fidi mee. et sic de eis put sk bonus deus pe ueri ficatur. Inpni acavit deus. On si fit exposi cestat otentio it me et te. Ortum ad hoc. Si aut p. domu judicii aliquid extrinsecu de deo intelligis tuc nito modo possent saluari auies peitte ut dictum est.

Saulus.

Scriptura sac. lepe loqu. de deo mor. buano et io qnq. adtribuit deo en q ape deo no dopefit. ut eu de gen. xi. ca. Defendit aut dins ut nderet auitatem et turrim. et gen. xvij. ca. deus dicebat habas. Defrenda nuc et uidebo blamorez. In quib[us] cum maleturus lit q. deo nol et petit desien. sic nec motus localis op[ur] hoc et intellige bm more humanu. homes en uoletes de aliquib[us] dubij[us] certificati. defcendat ad p[ra]ticularates rerz discentedas seu i uestigandas quod deo n competit. prope. I3. similitudinare tin. On impporto I3. deus solus i muchz acavit. positur im in creatioem mudi hoc nom heloym. q. signufat præalitatenz i deo ut i intelligat q. deus acavit mudum au consilio dom' judicii el. sic inbuanb illa que eu consilio marconz. fumt. acedutur sapientus seu prudenter fieri. On ex hac præalitati non concludi nli illud quod ei p[ro]p[ugio]s iij. ca. Ons sapia funda ut tram et stabiluit celos prudentia. sapia illius cumpert abili. hoc est dicte q. acario much fuit facta eu maxima prudentia seu

fapientia dei. sic illud quod ei magno consilio et deliberation fit dicatur esse et prudentissime factus.

### Paulus.

Luer uere est quod scriptus saper laet dedeo mori humano hoc in fit semper ad tollendos aliquos errores dedeo et quibuscumque fuerit seducti non aut ad dam occatisioem extendendi errores extita deus. Non quia extita prouidentum diuinam erga subnatioem humani genis. s. iustitatur, ut quidam direbant ut h[oc] ob. xxij. Sup. aeviæ celi ambulat et ira non confideat. Idacso ad ad monedos humani errores scriptuâ loqu. de deo sit de h[oc]e qui diluceter sol h[at]us est ad requiradam u[n]estatem alicui facti. Et io dic. Defendam et uidebo. et hu[mi]no. Simile ut ondant quod deo displicent h[uius] p[ro]c. et cum zelo justitie procedit ad eorum p[er]nitiœz attribuit deo nam seu furorem et methaphorice d[ict]edo. I[s]nus sultentus est iuror meo. Et sic de simulib. S[ic] ad hoc deus n[ud]us creans [s]apieter et pru[di]eter. No expediebat d[u]c quod confino domus iudici extrinseci n[ud]us creanciæt. hoc est prebect sændalus erroris in corde, audienti, quod ex h[oc]e extimate deus in quatuor aho[us] consilio. Satis est sufficiebat d[u]c et deus sap[ia] fundavit t[er]as, p[ro]ut imp. uerbus et no attribucie deo defectu in digetie consiliariorum quod ut al[io]s in iis. ethicus. consilhamur et magnus qui de nobis diffidentes. quod de deo afferet etiam ius, consuetus. et sic responsi tua no p[ro]fisc. ad saluam dam p[er]salitatem attributam deo i creationi m[ud]i. Item ad al[ia]m au[n]estam allatom. s. Ier. x. c[it] mihi fat responsi tua. n[illa] est h[oc]a doctrina s[eq]u. ex h[oc]e domus iudici dei sic sit al[io]d extrinsecum adeo dicatur ipe est dei iuiu et rex semper n[us].

### Capitulus Tertius. Saulus.

Ad h[oc] in poditus no respondens mihi ad illam au[n]estem de utro domo, etc. f. audi iſt. deus tuus deus bonus est. Inqua au[n]est h[oc]a vontas diu[n]d[ur] et d[oe]tur quod est coni modus probatioris t[ue] ſup[er]us dictus.

### Paulus.

Immo h[ac] ead au[n]est te[n]itas au[mi]tate ſnuiu. tria est h[oc]a nora ſigni ſicantia deum au[mi]tate ſup[er]us et h[ac]a au[n]est continetur. No est dixit. Audi iſt. deus tuus bonus est. ut Audi iſt. deus bonus est q[ui]moh[us] est iſtor tru[n]us modi[que] la[n]di potat au[mi]tatem ſignuat m[ag]is conformiter ad optionem tuam. S[ic] hoc non fecit. Nam ter deus non au[n]est au[mi]tate et sic illa au[n]itas qua d[omi]nus pro te[m]a[m]is f[ar]uit pro me.

### Saulus.

Repliato illoξ truiz nouiz deu sigiſiantus i prechata auſte i telliugda
est ad maiorem confirmatioem ſiue. Sepe iz i nſcriptus ſarris ſit dom et
euſdem repetito ad maiorem firmitatem ſiue. Et io in hoc loco ſic i telliug
debo repliario diminoz nouiz eu britate q. d. firmit et firmus et firmi/
ſime tene q deus eſt unus.

### Paulus.

Periculun ponedi p[ra]luitatem i deo eſt apſt te maxuiz ſiut et apſt nos
aſſeſe i mititudem deoz nephandi ſinuiz eſt. et io iz te n[no]l mo deuſul
ſet ſcriptuā occaſioem dare ad attribuedaz pluralates i deo q[ui]t in ſet
ter noriando al deuz d[in]z in unitate Ad aſſirmadaz aut ſni[az] britatis
ſuffealſi tepliato firmitatis ſiue. ſiut alij locis. Et ex hoc no p[he]ret
occafioem acu[n]di trimitatem i britate quod apſt te neſas eſt. Sz ad rei
u[er]itatem auſtās p[di]ta/ter noriando deuz tria ſuppoita diuina diuſſi
et i cludendo on[em] eſt. ſonitatem diuine eentne on[di]t quod ad p[er]ſonu
meu[que] ſacit no aut pro te. Et alij locis ſaree ſcriptuē ſimile ſepes.i
repetitiem trina i noriado deum obi ſola bna noriato ſuffealſi. et hoc ad
Imendu ſande trimitatis miſtum.

### Saulus.

Declara mi[n] illa loca ſaree ſcriptur ubi talis repetuio trina diu[n]i no[n]s
repetiure. obi ſola bna denotatio dei ſuffealſi.

### Paulus.

Obmiſſis miſtus cauſa bremitatis que ad hoc faciut trua tn loca on
dam tibi in quib[us] ſoltepniter hec repetutio trina diu[n]i no[n]s lege.
ubi tn bna ſuffealſi. primo. ni[ui] vi. ca. ubi deus p[ce]pit ſa[rd]oti
bus ut ſi[ba] certa forma t[no]di[u]ent pp[tr]i in uocado nom diu[n]i ſuper
eos et d[ur] impdicto ca[ps]. Inpnā. illius p[ce]pti. Sic t[no]diuetis filijs il
rahel. et iſine d[r]. et in uocatb. ſ. ſa[rd]otes. nom meu ſup filijs iſi
eſo aut t[no]diuam eos. Ex quo p[ro]q[ui] illa t[no]diutio ſa[rd]otalis ſollepi
oſiſtebat in inuocado nom diu[n]i ſup p[tr]om. que quid p[or]tio ſeu
in uocato no[n]s diu[n]i prout i eodem. ac. declaratur p[ap]iebatur
fiel[que] p[tr]inaz repetitiem diu[n]i no[n]s ſi[ba] ſo[rm]a. ſ. t[no]diut tibi
d[n]tis et auſſodiat te. on[di]dat d[n]tis faciem ſua[]z tibi et miheat tui. conu
tat d[n]tis uultu ſui[que] ad te et det tibi pate Inuocatb nom meum. Cir
ca quod adtende. o ſaule. q[ui] i ſita t[no]diutioe ſolus ſuffealſi bna uocato

diu[n]m n[ɔ]is ut duendo, bndicat tibi d[n]s et auſto[]nat te, ondat fariem
fuam tibi et miſeatur tui, conſitut uultu ſuus, ad te et det tibi p[ar]tem.
Sic eim duendo manſestuſ est q[ui] omes pticule hui[]bndicτiōs ſeſerutur
ad d[n]m p[ro] no[ti]atus, et ſic uide q[ui] z[ro] et z[ro], repetitio diu[n]m n[ɔ]is erat ſe
ſua quod in conueriens est dicte informa tam ſollepm[is] bndicτiōs adeo
ordiata. In op[ib]o eiz natu[em] q[ui] adeo ordiatur, mi[]ſup[er] ſuus iuettur dih
gent[em] in uelſi[gn]ni ratoem eor[em], mi[]to ma[ge]s in eis que adeo ordinatur
immediate. On ſterna repetito in hoc loco ſeſereda est ad temitatem,
diu[n]maz p[ſon]az, qu[ar] que[lib]z est deu[s] et d[n]s, et ſic forma p[du]tue b[]n
dicτiōs ſui[]t p[ſec]te ordiata, ut n[ɔ]m diu[n]m p[ſec]te in uocaretur ſuper
ſi[lios] uſi[]l p[er] ſternam repetitioem i[]p[]uſ n[ɔ]is.

## Saulus.

Tina repetitio diu[n]m n[ɔ]is in bndicτiōs ſac[]dotah c[]otenta p[pe] ſeſeret i
p[ot] ad p[ra]l[]u]tatem bndicτiōn[u] que i[]bi continetur, n[ɔ]o eiz ſol[]uſ i[]bi eſt
b[]na b[]n]di[]to [ſ] p[ri]es, d[r.] n. i[]bi, bnduat tibi d[n]s et auſto[]nat, ondat
fariem ſuaz tibi et miſeaf[]t tui. On q[ui] p[ri]es bndicτiōes dabantur, non
est i[] conueriens q[ui] p[ri]es n[ɔ]m diu[n]m rep[]eteretur,

## Paulus.

Si repetito rei[]tata n[ɔ]is diu[n]m in p[du]cata bndicτiōc contenta deb[]et re
ſerri ad p[ri]cular[]u i[]p[]uſ bndicτiōs p[ra]l[]u]tatem, ſui[]t no p[ſu]ſic[]et trina
repetito diu[n]m n[ɔ]is, p[ri]es eiz ſ[pi]rile hui[]bndicτiōs q[ui] t[re]es ut p[z]
in[ra] ſu[]p[er] al[]ta. Sz q[ui] n[ɔ]u[]c nu[]z p[ar]ti[c]az bndicτiōs ſu[]p[er] p[du]cata e
repetito n[ɔ]is diu[n]m. ſi trina im includendo i[]ſin[e], ponat ſeu i[]uocet
n[ɔ]om meu[]z ſu[]p[er] ſi[lios] uſi[]l. Inq[ui] ond[er] q[ui] n[ɔ]om diu[n]m p[ri]na[]z repetit[em]
ex p[mi]tur, manſestuſ est q[ui] trina repetito/n[ɔ]o reſp[ici]t nu[]z p[ar]ti[c]az bene
dicτiōs/i[]ui nu[]o n[ɔ]o ad equatur. Sz p[oti] reſp[ici] p[ra]l[]u]tate, trina[]z, que eſt i
diu[n]m eiz b[]n]itate centi[]c qua ſi[qu]iſicat b[]n]itaz n[ɔ]is. Et hoc ei d[er]. Im
ponat n[ɔ]om meu[]z, n[ɔ]o eiz diat n[ɔ]ia mea, ut ondat centi[]c b[]n]itatem.
b[]n[u] eim n[ɔ]om b[]n[u] rei] competit.

## Capituluz quatum, Saulus.

Lieet p[du]cata auſt[ar]z n[ɔ] est o[ro] of[fi]c[ax] ad p[ar]bandu intentu tuu[]z. In dic-
mhi. ſi h[ab]s aliam ſi[mi]lem huic i[] qua ter diu[n]m n[ɔ]om repetat[ur] u
b[]n[u] tantum ſuſſeſſet.

## Paulus.

Yſa. vi. c[]a. ubi de illa ſollepm[]i uſione yſa age. cu d[er]. ſvidi d[n]z ſe[]ch[]nte[]z

fup soli excelfuz. pha referes q feraphin stabat sup deum in certo niio alar et huiind. in quib monatur illi uisioris magna sollempnas de illis feraphin qui lumuz geardu tenet in agmina anforz testat p[ro] q clamabat alter ad altum et durebant. Sanctus. S[an]us. S[an]us d[omi]ns deus fabaoth. Inqua aucre adtendenda e illa trina repetito hui nois satt[ur] q tot deum de norant. Et nih alund magis porie i hacteina tepe titoe pot i tellihi q[ui] terminus n[unc] p[lan]eas in q n[lla] est in equalitas. fit int significata hui nois Sanctus ad alund. Et in de orbi tebo dic. d[ins] deus fabaoth. ac si dicat hi tres oni in st. ni. d[ic]entiz eft q hoc th[ra] repetito hui d[u]tois. Sanct fit ad maiorem. firmitatem p[er]t. qua ut p[ug] tibi dixi si n[lla] p[ra]halitas eet in deo/fat repetito trina eet uvalde periculosa. Item p[ra]lita in p[ra]l. Deus m[is]ed[ur] mi. ter iuxat nos dei ad eudem effectum. d[ic] et in b[ond]icat nos deus deus ni. b[ond]icat nos deus. Inquo loco maſſeſte ſuffealib[us] ona i uocato duini nois. Re petit in ter inom diu[n]u ad p[di]ctu miſtuz inuedum. ſiut alijſ ſup[er]dictis. Et ſic he trees aucre conformes ad hoc. quare p[ra]ma ſiutur ex l[er]ce. 2. uo expp[ro]bis. 3 ex a[gr]iographis q ſt trees p[tes] i[te]gles. totius uetis testam[nt]i.

## Saulus.

Ex p[di]ctis aucreibo no ſiutur efficaux articulatu ſeu arguntuz. nam ſi hec p[ra]halitas trina i deo eet poneda ſiut tu uis. expp[ro]bis hoc debuſi, trad[em] ſcriptuæ ſat. au hoc ſit de p[ri]nparib[us] fundam[ti]s fidei eo q ait de u[er]itate dei i ſe ipo.

## Paulus.

Vez eſt q hoc miſtuz eſt de p[ri]nparib[us] fidei fundam[ti]s. ſi ut ma q[ui] docu[n]ſes tui d[int] illa que ad fundam[ta] f[ici] ptinent ſiut occul te tradita i ſcriptuïs. nec erat h[ic]utuz p[di]cuar ea. ni et docè u[n]i tim oni ut duob idoneis ad hoc. p[ut] hi in hi talmud, qui d[ic]itui h[ar]nigna. in c[ui] quod in ap. encor ſi[ui] quod ſi[mi]nſicat / no p[re]du cabit. quod colt a ra. m[ov]. in ſuo deu[ro]. in p[ro] hi. de fundam[ti]s leqis. c[ui]. u[ui]. Ratio au[n]t quac[que] uſta no expp[ro]ſe. ſi occulte fuerit tra d[ita] hebis deo d[u]ce in ſeqniti diſtinction. ubi de diuunitate x. eſt agendum q et ſecete et occulte ſiut tradita i ſcriptuïs ue tei[is] t[es]t[ati]. on i[bi] hebis de utraq[que] occultatoe ſuffidete[que] rationem. Capituluz Quatuor. Saulus.

Quom. pot. esse qu. de tali qualitate. si in scriptuus s numeris diximus eest contenta, qu. nullus antiquus noster aliquid saltem de hoc sauphillet.

Paulus.

Multi doctorz tuorx antiquorx de hoc trimitate saupfert. I3 no ita p. fecte et ppe. sic nui qui hent ueditatem amazeo, neo xpo didicert.

Saulus.

Allego mihi aliquos eorum ut wideo, si concordant tecum.

Paulus.

Multi fuerit qui de hoc aliquid senfert. I3 attabo tibi aliquos eorum ob nullis ceteris ad breuitatis, et p[ro] mihi occurrerit quod sup. itd. psal. deus deus d[um]s loquutus est et uocavit team. in e[lo] q. dict. medras til. l[ui]. s. closa p[ro]sultu. sic qu[est]itur, que est tato quod[que] psal. t[em] nom d[um] s[ancti] et benedicti tribus uicib[us] comemoravit. d. deus deus d[um]s lo quutus est. Act quod respondetur ibi sic/hoc est ut doceret te q[ui] cum istis tribus nobis accabit deus feculuz ſunz iux[us] trees midoth. i. p[ro]petates quib[us] accatus est mudus, et iste ſt[ut] lapia ſcia et prudentia. ſi dictu est in p[ro]bulebis. s. iiii. D[um]s lapia fundavit team o[rdiau]t. et celos i prudentia. in ſua ſi[na] abvii erupert. Et illo m[or] in exodo. xvi. c[ap]. q[ui]m ego ſuz d[um]s deus tuus/deus zelator. et c[oe] tria n[ora] diuina. Iux[us] trees midoth quib[us] accatus est mudus. Simile fili[us] et god et fili[us] ruben d[u]cet in li[] os ſue. s. t[em]. deu deu d[um]s ipe sat obi norauert deu tribu uicib[us] h[uius] impdita e[lo]. Et idem h[uius] de beretib[us] zabba e. in closa magna sup. sen[em]. sup. itd. uerbuz. in p[ro]n[u] accabit deus celuz et team. Ex quib[us] hes q[ui] docto[es] tuu p[re]inam itat[io]em diuina n[obis] que lepe fit i. scriptuus. exponunt q[ui]e intel ligenda in diuina trimitas. I3 trees midoth. s. p[ro]petates quas d[um]s attribuunt.

Saulus.

Ex predictis et similib[us] no heis intentuz tuiz/tuz q[ui] midoth q[ui] est nom phale istius n[obis] midda l[ict]icant in suraz in ebrayco que n[ot]o convect trinitati p[ro]nanz qua tu diuina ee indu[n]inis ut de p[er]tum q[ui] lapia et prudentia et ſi[na]. q[ui] in deo ponitur. h[uius] deo e[n]t p[re]duti doctores intelligend[us] ee p[ra]litate[m] et indu[n]inis n[ot] p[er]mi una reg[m]n reate i. distincta. Tu aut al[ia]s de trinitate diuinae q[ui] quas d[uris] ee reate distinctas. Et ideo ex predictis au[n]tib[us]

no concludis quod itendis.

## Paulus.

Ad primu quod obnus 3 probatricem mam de ista ductice midda seu midoch tibi sic respondeo q[ui]ez est q[ui] hoc dictio midda s[ignificat] insuraz, et midoch que est ipsus phalis s[ignificat] insuras m[phali] et hoc est q[ui] hoc ductices diutur de rebus corporalib[us]. Sz q[ui] de spinalib[us] a[que] tranfitur hoc dictio mida ad s[ignificat] induz modus proptus seu eius propsetates. Rato aut huc tuam s[)iptios] est q[ui] sic le[bt] melira q[uitatia] i corporalib[us] i d[omi]nus insura ad e[q]utur rei melurate. Sic le[bt] proprietas i spinalib[us] i quatuor p[]etas ad equatur rei cui est p[]pa. On e[ui]z de diu[n]is et midda n[ill]o mo intelligind[us] est q[ui] sic[f]ueret i meſuram q[uitatiam] que ideo n[ill]b[]t locum. Sz i tellugend[iz] est p[]midda. p[]ro p[]etatem diu[n]am q[ui] deus inſuātur. Lix et deus ſi[mi]t meſus et inſinitus in q[ui]dam ita p[]pe]ptinent deo q[ui] n[ill]i alti ut p[]z i effectib[us] ſoli deo p[]unetib[us] ut e[]creatio. Unde talia d[]intur p[]pa deo. q[ui] ip[]s quodam[]o ad equatur et n[ill]i alti competut et ista d[]int] midda ſeu midoch de in lingua tua. Nam ut noſt[] intalmudic[]is ſcripti[n]us ai de d[]ta diu[n]az ad h[]uana a[que] ſemp utiutur hoc m[] la[n]endi. ſ. no est midda dei ſeu sic midda carnis et ſancti[n]us. ſ. h[]ois. Ex quo p[]z q[ui] p[]banc ducti[]em midda i telli[]g pt[]u]z modus ſeu p[]petatem diu[n]am

Ad z[]s u[]n[]o obiecti[]em tuam i qua dias q[ui] antiqui tuin illis t[]erib] midoch ſeu p[]petatib[us] quas deo attribuebat no intelligebant deo attribue p[]petates i reali[] d[]istinctus. Nam ſap[]ia/s[]aet prudencia i deo no ſi[mi]t una et ai dem re[]g. Ad hoc tibi indeo ſic. q[ui] q[ui]ez est q[ui] ſap[]ia ſi[na et prudentia, et hu[]mo]r eu de do d[]int b[]nas et eamdez tem s[]ignufat i in d[]istinctam re[]que ſi solus r[]atoe. ip[]i in doctores t[]ui d[]istincti[]em realem i t[]illa ee p[]utib[]at ſi e[m] i ter p[]edita ſolam d[]istincti[]em r[]atio[s] de extimaſent alia i t[]p[]oſuſſent quib[]us deus creavit miduz. ſ. p[]oſetia et uolutas. no et[]i mudus ſuſſi[] caturi n[ill]i deus eu[]z p[]otuſſi[] creare et et uoluſſi[] creare eum. Sz reſtunxeſt ſe ad num timi i deo p[]onedi[]z. q[ui] trina it[]ratio diu[n]i no[]is ex co[]g[]it ad p[]oneda[]z, te[n]itatem d[]istinctam realem indeo /no aut in mai[]di nu[]o 3 temano[]. Et arc[]a hoc est ad tende[n]d[iz] q[ui] ſic int[]phos qui p[]m[]iquiſtioem r[]atio[s] reze n[as] ſeu u[]eitates i uſhu[]c]abant. Multi antiqui ſuert in Aris[]totilem oppnates c[]ui p[]n[]capia reze n[al]i[]n]z qu[]eda u[]eitate diuina q[ui] tam ſi[]le aliq[]d u[]eitatis con t[]inebant ut i p[]er ethnoz. Sic g[]rig[]t i bis que ſi[]fidei q[ui] ofa[]re i u[]eti t[]el[]ſo[]t dimtur. Arc[]a que quida de t[]uis ex p[]oito[]n]o aliq[]d u[]eitatis ſentebant. Lu[]et deſin[]ebant at[]ta co[]g[]ition u[]eitatis. On impon[]to t[]ui doctores i d[]omi]n ex t[]ina

itatioe dimi nois i pacto uerbo psal. contenta aliqua trinitatem i deo
i tellingebat aligd sapiebat uenitatis luct i dittuz trinitatem distinctam so
lum ration ponebant deficiebat auëitate // fuert in ahquii de doctoibus
tus qui de hoc miſio trinitatis ppus et expressius uident loqui.

## Saulus.

Allega mihi rogo doctores illos quos dictis hoc aſſeruiffe,

## Paulus.

In edofa magna fup. gen. q. dr uereſith zabba. ca. xliij. ſic h. Rabbi eliezer
dict. no est creatus miudus niſi puerbu iſt al uerbo di ſedi et benduti. ſiut
dr in pſal. Yoło dmi celi firmati ſt. et ſege ibidem Rabbi limeon dic. Inſpi
raut ut ſufflaut dne ſp[om] ſuius et creatus est mudus. ſic dr in p[ſal.] ſpu
ozis euis omnis exercitus eorum. hoc ip[duta] edofa i qua maſſe poſtur diſtinc
tio realis in creator miſi qui est deus. Maſſtur est eim q[ui] ubuz diſtinaqui
teate apſente et p[ſus] ab inſperte et hiij trees in onum ſt. de quibus i
ſtatim p[phra] ibidit. Concedens ſic in utrein aquas ma[n]is. loqndo inſitu.
Sut enaz milta alia i dictis eorum q[ui] hoc miſtur immuit que atuſa breuitatis
ſut obmuttenda.

## Capituluz Sextum, Saulus.

Oxi tibi ſup. q[ui] n[ot]o zato n[ahi]s tollerat q[ui] bna et eadem res ſint trees
res reate diſtincte ad quod mi[n]b dectiſi tale inſum. ſ. q[ui] hoc eet uezz ſi i
bna et eadem res ſom idem eet teina et bna. quod tu impoito aſſis no
ſic e[cc]. D[omi]n. q[ui] deus no ſom idem est trin' et bnus. Naz dictis q[ui] est un
ſom centiam et trinus ſom p[ſonas] ſeu ſuppoita que quid reſponſio modic
ual[em] in hoc loco. Nam no ceedo q[ui] mi[n]b necatis q[ui] diu[n]is tot? est idem
at[que] oppoſet te concede q[ui] est tibi aligd diuerſuz q[ui] eet maſſtur, 3 diu[n]az
ſimpliataſt et bruitatem. Si i[n]de toſu est unu indu[n]uis necſſe est te occ
dere q[ui] deus est trin' et unus ſom idem q[ui] est maſſe ſ[ut] totu[que] ratioem na
turalem ut etiam tu concedis.

## Paulus.

Ex quo ergo on[i] di tibi ſcriptuās ſa[n]t: testantes in deo ce p[ra]luitatem et
umtatem. no est mi[n]b nec[i]tuz ad ratioanato[es] tu[n]s i nde[que] h[oc] eiz ariż
de ſcruinio ſcripturaze in quib[us] milu teadutur. que p[ra]tioem tu[n]anam
aſtay no posſt. mi[n]b i n[t]inde bo tibi ad hoc quod modo obbui[s]. ne for[ve]
in ſup[bi]am i adas ſi no i ueiſſes reſponſus. Circa q[ui] attende deb[us] q[
]prout uenit[s] n[ot] fidei teadit impluralitate q[ui] indu[n]uis creat, est deus

prægnans et deus filius ægitus sit unus inspirator et spus setus inspiratus. Et quid possibile estino q[ui] aliqua res æneta se ipsem nec aliaq[ui] ree inspiret se ipam. Io oppz distinctiores de realem int p[ro]em agnæntem et filum ægitum. Et int sp[re]atem et sp[ir]atu. Io in hoc quod p[lu]ppòs q[ui] duis totus est idem. adderet est hoc. s. n[oti] obuit relations portu ut obviat in propòto eo q[ui] necesse est concedè q[ui] p[ro]no est filmus induinis. nec por et filmus est sp[u]g sætus. Et lo in affinis i ration tua q[ui] induis totum est idem. Retur tibi q[ui] hoc est uere mo p[di]icto. Et sic nit[us] i conueiens e[tn]o cedè q[ui] deus est trinus bm p[lonas] ad inuiem relatas. u[n] aut bm een tiam. Et hoc no est extra ratioem n[alem] q[ui] no bm idem b[mitis] et p[ra] litas de deo d[intur]. Donus e[ta] Deus bm centiam quod est aliquid, t[in]no bm relatioem que est adaliquid.

## Capitulum Septimùs. Saulus.

In hac resphione tua consilia tollè unu in conueiens p[ro] alud in conueiens. Nam ut i conueientam p[ra]hætatis ab ipso deo amoveas attribuis ei agnatioem quod no minus i conueiens est q[ui] p[ra]hætatis Sz ad huc magis quod sic p[ro]. Nam agnatio nihil alud est p[ro]e lom do n[oti] mutato de no ec ad ee au contrariatur corruptio. mutatis aut ſim[em] est m[à]. Inſanius i[ne] est aſſere in deo ee agnatioem q[ui] agnatioem importat. et etiam m[à]z p[ro]supp[or]t q[ui] p[ra]hætatem. q[ui] etiam ſit in conueiens deo attribueret p[ro] eius ſumam b[mitatem], no aut tot i conueientas implent s[ic]it agnatio.

## Paulus.

Cum deus sit p[ro] id ea q[ui] de do d[intur]o no ſit i telligenda ſim modi[us] in hima[ze]aturam que ſt corpora. ſi ſim[iliti]chem ſup prema[ze] creaturam que ſt i[nt]ellectuales ſubstantie aquib[us] etiam ſimilitudo accepta deſcit i[re]pntatio p[er] ſenta duinors. u[n] y s[ay]e x[l]. c[ir]. Cui e[que] ſimilem feci tis deus. Non est e[r]to articienda p[ro]ceſſio ſeu agnatio in diu[n]is ſi q[ui] est in corporali[by ut p[ro] motum lo c[it]em ut p[ro] artioem alicui[us] cauſe in extioem effectum. ut Calea atque ſariente in c[ale]ſactu. ſi ſim[em] emana tioem i telli g[ib]ilem ut p[ro]tque u[n]i intelli g[ib]it adiſte quod quid u[n]i bu manet i ipo. Et sic fide captholica port p[ro]ceſſi[em] ſeu agnatioem i diu[n]is. no aut ſi p[ro]ceſſi[em] ſeu agnatioem corporalem que illo modo deo competunt.

## Paulus.

Et attende o ſaule q. ſic tibi dixam hic agim de ſeutinio ſcripturæ, cito
ea que in eſt traditur que de deo cœdendi ſunt ut ab eo amoui, ond
pug areas hoc ſiſtendu eſt. Ut s. cœnoſcam en p. ueli et ſamui intelleotu ſaite
ſcriptuæ in diuini ſat patimis et filatio, et conſequerit procedemus ad
ratoes quib uoitas repta i ſatris ſcriptiis uidetur impugnati, et iſte ordo
eſt tendus i ter me et ie i hoc tractatu et ſpectat in hoc miſſero.

Capitulum. Octauiz. Saulus.

Plaret mihi q. iſte ordo teneatur, et ſic opp. q. p. ondas in vn hoc exſcriptiis ſareis q. in diuini ſit patimis et filato q. in o ceedo posse i eſdem ondi, et deinde pœdes ad ratoes p. qua in dubitante ceedo bate tua alſticem impugnay.

Paulus.

Ad inquendus hoc miſtus p[ro]ſtumonia ſcripturæ opp. ſareis auſttes que
de hoc laqueatur au magna diligenția et deuotion ſeutari pp. duo. p[.]
q[ui] talia miſſa i ſcriptus ſareis no ſupſcriptus traditur. 1b i eſdem q[ui]
absconditi tefuiri latent vn de talib p[ro]uſb. i[er]. c[it]. lege. Si quæſeris eas
quam p[eciam] et q[ui] the ſauros eſſederis eam tunc intelliges. 2m q[ui] h[oc]
miſtus ſumus a[gradus] tens in ſah a que in ſcriptiis ſareis de deo loque
tib[us] traduntur. Aſse eis h[oc] de deo no p[ro]ſpectu ad cœaturas ſeu ſuos effectus
ab extra. S[3] de p[ro]priatibus diu[i]n in ſe conſidatis ſeu telatis ad in uicem.
Et io h[in] hoc o[n]timag[et] aliquis error quod abſt in ſeutinio p[ic]toſi[no] eet q[ui]
i alij[us] ſicur ſi alig[et] ueru[i]z ex talib i ueretur ſeutinio ſruituſi[us] eet q[ui]
alij[us]. C[ui]z h[oc] p[ri]nplate d[iv]icat ad a[gu]itiœz dei et x[pi] ſui in qua c[on]ſutione
uita etina conſut ut improwo ſeu exordio h[ui]t tractat t[act]um ſuit.

Capituluz Nonum. Saulus.

Concedo tibi in h[oc] ſeutinio q[ui] de quod agim procedendus ſit eo mo q[ui] tu diu[i]n
vn atta mihi auſttes quas habes ut attente et dilugeter eam ſeutemur.

Paulus.

Oc current mihi p[ro] auſtas p[ra]ſalque qui in re p[ra]ſaliter in quo loco loget de deo
et de xpo ſuo ei dicit. Aſſit et rege terre ad ſuſus diu[i]n et aduerſus x[pi]om
eui[que]. In ſtra iſſe ſon a[mi]x diu[i]n. D[omi]ni dix ad me ſi[n]us meus eſ tu e[mi]b[us]
conueni te, que uerba i[li] dilugeter ſeutemur no p[ro]ſt iu[i]erihari mihi de filio
dei, quem ſi[n]te et etinare c[en]uenit. Et ſic h[ui]t auſtis ſeutum[i]o concedendus
e q[ui] in diuini eſt ſi[n]us et p[ro]ſeq[i]us p[ate]r. ſimilis et e[mi]nans et ze[i]tus q[ui]
in intellienda ſut ſine alij[us] preiudio deuatis.

Saulus.

Q, et al. affectis, p[ro]dutam autem, non posse u[er]tis, nisi de filio dei quem et natale deus genuit est, maiores falsus. Nam hec autem, s[in] quodam p[rae]exportur de dictu qui fuerit, xp[ro]s dei, ut h[uius]us ex rebus, et rebus, fruuntur et, præexer[unt] ut h[uius]us ex rebus, in multiis de quo s[in] dictu, veritati posse fuit, ut filmus, dei in e[rum] utinam est. Non solus autem chiantur fili dei, ut j[ob]us, s[in] ut iusti ut nobles sunt. Iste illud p[rae]filium, excelst omnes, et et omnes uti contra utaturur filius dei. Exe[ct]us etiam ex [h]oc, ut i[mi]us, c[ui]us, Dei, dixitque de filiis p[rae]bazaon. Mutte filius, me[n]tis, subiit mihi. Sedudus alios u[bi] exportores, exportur de melius, ut et exqueque qui purus homo foret, ex [h]oc, s[in] nos qui in filiis dei posse dicti, non subiit fine hoc quod de ipso neque de dictu u[er]tatur eternat[em] seu natura luter a deo.

## Paulus.

Exportores tui qui p[ro]dutam autem de aliquo p[ro]h[oc]io exponuerunt, non diligen[ter] sciretati, ut ibidem p[ro]duta autem contenta, ut sup[er]ficiat, ut in p[ro]s declaratioem attendere debet, et scriptum, s[er]vare aliqui d[ur]erit, ut e[ss]a quod, ut in e[ss]a, ut realiter ut fili p[ro]phaz, i[mi]que, c[ui]s, Q[ui]dam d[ur]em, aenei, ab aliquo c[ui]s ut in fili, s[ic]it et j[ob]us, etc., u[bi]is genuit, fullato et iustis. Et et apud omnes contra lapides ipi u[er]mes ut p[er]illu[m] d[ur]em ab du[m]no, g[ui]nam et quorum in neque s[in] ut neque d[ur]erem e[ss]a fili. Ibi illi in fili, s[im]t et, et iusti d[ur]erunt, illius de au[m]s, s[in] similitudinem, h[ab]itationis producunt ut in e[ss]a, v. b. a. de Seth et de alij[us] s[im]mentib[us], et q[ui]genuit filios et filias. Et i[mi]que tu[m]is ubi h[ab]itation[io] cum e[ss]atque, quondam h[ab]itation[em] s[em]p[ta]tus, filiato, intelligen[te]s, n[ati]us q[ui] ut illa est q[ui] procedit de s[tra]p[er]s quapp[as]. An[di]que adeo procedit ut p[er]sonem et ei, præeteris, c[ur]tus, affixatur, ut hoc quod s[in] fuit, s[tra]p[er] intelleクtus. Et s[ap]tum, alia bona diuina, p[rae]pant, intantur, ut d[ur]erunt, fili dei, ut non in d[ur]em, c[ur]tis adeo eo q[ui] non p[re]dict ex s[tra]p[er] dei, s[ic]it fili, qui p[er]e[ss]atque, apre p[re]dict. Idem d[ur]edu, de J[uli]sis et s[anctis] contra. Unde si sciretati fueris totam s[er]vare, scriptum, mi[n]que, s[er]pies q[ui] de aliquo angulo nec s[ancto] quod, d[ur]erunt, q[ui] s[ic]it filius dei et ab ipso adeo s[anctus]. Et ut in pre- dicta autem leges filius meus est tu e[ss]o h[ab]ic genuit, ex quo ps[on]que p[ro]duta autem hemus manifeste intentus, s[in] ille deo p[rae]filiorum ibidem et filib deu[m] ab ipso deo s[anctus] quod necesse est, et i[mi]que de e[ss]atione, n[ati]us ut et duti est et sic necesse est, a[n]cedere q[ui] diuinus est ut a[n]g[ia]n[em] filius, et filius s[anctus] apre, que quidem e[ss]ation[em] i[deo] non posse p[ro]m[n]tis et i[mi]na, m[bil]

est ut indeo quod non lit eternum.

Saulus.

Oppatum inſatis eloquijs repio exs q[ui] tu dius. Nam de pp[ro] iflitivo
lege q[ui] est filius dei no ſolus inſingri ut et auſtque p[ro] allata. exs. uj[us].
Dimittet filiuz meum ut ſunat m[ori] et inſtrali ut deuſ xuij[us]. ca. filiij
estis am dei uestri. de illo et pp[ro] lege q[ui] est geiitus adeo ut eu de
uto. xx. uj[us]. ca. Deus qui te genuit derehijſt[ati]. exq[ui]b[us] et ſimilib[us] maſſe
ſte betur q[ui] et de puſijs creauiij[s] ſcriptura coluerunt diuſ q[ui] ſt[ur] filiij dei
et ab ipso deo geiit quod maiſſete confiduit tue affenti[ur].

Paulus.

Ad huc deſijs inſerutinio ueri et proprii ſenſus p[ro]clutoz uerboz arcu q[ui]
attendere debet q[ui] licet ſi ſarea ſcriptura p[ro]trius repitur q[ui] deus uocat alij
quos in p[trali] filijs ut eu de anſis q[ui] ſt[ur] filiij dei ut p[al]o. Afferte
no filiij dei. et alij locis. Simiſtr et de pp[ro] ſuo cultui deputato in cor
[ur] filijs meus est ſiſt ut filiij dei estis. et hui[m]mo[n] nuſq[ui] in ſep[ies] q[ui]
ſinguli aliquis uocetur filijs dei nuli in hoc loco. Et in alij ſibi con
respondentib[us] q[ui]b[us] deſiliatio[es] dei coetin p[ri] aegatur. Rato aut hui[
] differentie est q[ui] uocando aliqua p[ura] cecaturam i[mi] ſinguli dei filiuz
p[ol]lijs continua[ge] error ne forte quijs extimet talem p[lo]naz et filiuz
dei[mi] ſmi[atio]em q[ui] est de ſba p[us] quod no quetut nuli ſol filio dei [mi]
p[er] coetno. Vin de illo ſetoy puatchay ut p[phay]s i[am] uita ut et
p[ro] mortem lege q[ui] ſit ſeu fuerit filijs dei. De moſſe etiz qui tante
excellentie ſiut. ut de eo ductur p[ost] mortem no ſurrexit i[mi] ſiſt ut
pp[ro] ha ſiut moſſes. deuſo ulti. ca. eu in deus ip[us] moſhi excelletia
narrat[us]. nuſq[ui] xij[us]. ca. de eo de. Siujs meus moſſes in tota domo
mea fidelilſſimus est. Et ſic de clauſi in p[trali] locis ſarre ſcriptuſe
et de alij ſanctis qui ſui de ab ipso deo d[ur]. q[ui]s et in ſinguli q[ui]s
in p[trali]. nuſq[ui] in alij exs et in ſinguli filijs dei denariatur. Idem et de
am[ati]s ut dictum est in hoc aut loco p[al]o ſup[li]diati in ſinguli d[ur]i. filijs
meus es tu. Et p[al]ho et adde ego bodie genui te. in quo exponu
modus filiation[em] q[ui] est p[ro] ueram [mi]natio[em]. et io auſtates tue q[ui]
pt[rali] uocant i[mi] ſitem geiitum adeo ut filios dei uabil[us] i[mi] tentum et
meum faciunt.

Saulus.

Contrate repio illd et reſu doij[us]. ca. ubi lege. Ego ero illi patre.

et ipse erit mihi in filiis quod cœter adtram et telle de salamone. Et sic betur maïſteſte q[ui] de alio p[ura] creatura inſingit u[n]tatur ſim t[est]i moniis ſcripturay q[ui] ſit filiis dei quod maſſeſte 3 te.

### Paulus.

Vestrum eſt q[ui] uſta auctoritas p[re] attāta in telle adtram de salamone et io no d[ur] ip[er] erit meus filius et ego et pat[is]. I[sc]e d[ur] erit mihi in filiis et ego et p[re]em. q[ui] maſſeſte denotat filiationem adoptuam. Adoptio et[que] eſt acceptio extranee p[ſone]i filiis quod no conuerit a filiationi nāli i[qua] filiis eſt de ſſtantia p[ris]. B[on] tua auſtās ben intelecta potius facit pro me.

### Saulus.

De dauid legitur in p[ſal]o ip[er] in uocabit me p[er] meus eſ tu. Ex q[ui] ſeq[ur] q[ui] de dauid dicatur q[ui] ſit filiis dei inſingit. Ex q[ui] deus diat inſingit eīus p[ater].

### Paulus.

Auctoritas illa 13 figurat e poſſu de dauid exponi, p[er]us in et ueris in ſtellige de xpo adauſ descendente qui eſt uerus filius dei ſim etiam ſinatioem. B[on] de ip[er] d[ur] et eodem p[ſal] Tronuſ et ſiut ſol in conspectu meo et ſiut luna p[er]ſecta in etinu et tefiis et celo fidelis. q[ui] no poſſu u[n]t de dauid in teli/ſi teli guratur u[n]t de xpo de quo lege uerb[us] ſup[er]dictuz. I[sc]e d[ix] ad me filius et meus eſ tu. B[on] idem eſt iudiciuſ de utra[gu].

### Saulus.

Hec ſinatio qua tu conaſi in diu[n]is pon[er]e op[er] q[ui] ſit etna. non aut q[ui] ſit temporalis et hoc et ſu[n] affluisti ſinatio aut impudita auſte demot[ur]atur ec[que] p[er]ſalis d[ur] et[que] ego hodie g[enu]i te. B[on] i[n]e li g[enu]i ſignificat p[er]tut[us]. op[er] et[que] q[ui] ſinatio illa de qua loquut p[ſal]ta in ſtelligatur ſi uſſe p[erte]ta ſi referatur ad ſignificationem uerb[us]. ut p[er]ſens ſi referatur ad ſignificationem ad uerb[us], et u[n]us eſt p[er]ſale ut eſt maſſeſtum. Et p[er] ſeq[u]n[que] ex p[er]ſi d[eta] auſtate non babes in t[ent]um tuum.

### Paulus.

Considere[re] debet q[ui] de diu[n]is a[mi]mus no poſſum loqui ita proprie ſu[n]t d[ur] et ip[er]s exiſtut. I[sc]e opp[er] nos loqui mor[u] huano p[er]ut et doctores tui i[m] mitis loci hoc d[int]. B[on] i[pp]ortu q[ui] ſinatio nostra

Sb iaret tibi to cu deo loquim oppz nos loqui ei ubis et ad ubus
cui tpr significatib. Innuendo in q'tum possibule est q. diuina no sb u
ent tpei /s fl sup tpra q et psal ta in hoc loco nobiliter finuat. posu
it eis uerbu p[riti tpris et hoc cu diit genii. ad denotandu q. g[ratio
fili i duinis intelligea e se p[fecta. hoc eis ubus c[enui. est p[riti tpris
p[fecti. Sz ar ifinuget q. g[ratio illa /s psfa/ no transiit i p[ritus to appo
suit ad uerbuz p[ritis tpris. In e[ritate eis nihil tramit i p[ritus nec
expectatur futur /s totu est in p[seus. Et io ad delectuadaz g[ratios
etnam q'tum fragilitas n[ee gen[toris et loquutus p[mittit consuevet
tut h[ic apponiz ad uerbuz p[ritis tpris uetbo p[riti p[fecti et h[ic libn
sideras quod tu obb[ras i hoc loco maciis facit p me.

## Capitulus decanum. Saulus.

Addelignadam e[ritatem g[ratios seu filiationis qua tu conaris po
ner in diuinus pro[pus i finuaret p aliquas dictioes. firmih[itates q bec
g[ratio est am tps seu sup temp di puerba ut ad uerbia au tpr s[ignifi
cantia. bon responio tua supduta i hoc loco manifeste no sufficit.

## Paulus.

E[st aha au[ta[as psal te in qua filiatio i duinis ond de an ome tps s[iaut
tu p[eris bon in psal qui jnep. Deus judicii tuiz regi da. ubi manifeste
age de filio dei. de e[st filio d[ur sit nom eius i secula et am solem p[man
nom eius. Ex quo ps q filius dei fut an tps. Lunariae et am celestia q[es
p[eriputiz est sol fata fuerit in signa tpo[z d[icte et am[oz. ut h[ic ex
p[mo. ca. Et io ad delectuadu q g[ratio fili dei est sup tpo[z cons[ura
tide[m pe dix psal ta ante solem est nom eius. q d. abſep temporum t
com[istratione.

## Saulus.

Ad hoc q au[ta[as qua n[ue al[ta[as fanat aliquid pro te oppz te pus pbare
q psal u[te intellige de filio dei in diuinus au' oppo[tus est manifestum. ex
ponut eis c[eter u[te psal ap[ exportores n[os de salomon qui fuit i toto
i fil p[mus rex et filius regis siml Saul at qui p re[gnauit in iſet /s
fuit rex no in ſuit filius regis. Simi[re nec dand. Alu uo reges q[ui
poſt Salom[oem fuerit nu[di re[gnuerit in toto pplo iſet ut ps ex deu
su h[ui Regi. Et io ai imp q tu hui psal d[er. Deus judicii tuiz regi
da. et iſtuc[as tua filio regis. hoc ppe de salomon h[ut intelligatione
p[dicta. Confirmatur et hoc expositio excludo. p q de salomone

leeg uij regu. uij. à. q. deo dienti sibi. postula quid uis ut dem tibi. Salomon respondit. Dabis suo tuo cor docile ut possit inducare p[]p[]l[]m tuiz. Quod p[]u[]ld[]us dauid in sp[]u fecit huc psal[]mu p[] Salomone filio suo et quo p[]p[]ince p[] eo ozat illud deus datur erat sibi. s. justiciam et judiciu[]s ad iudiciu[]dum p[]p[]l[]m. et Idem i. 20 uersu diat. Iudicabit p[]p[]l[]m tuiz i. justicia. et paup[]es t[]u[]os in iudicio. quod p[]p[]pe respond[]et s[]u[]p[]d[]ictis. 20 q[]i. i. huiu[]s psal[]mi nihil p[]p[]o[]litur nifi h[]ec dicto Salomoni ut p[] Salomone p[]ut i. tranſlatio[]e t[]ui heronimi p[]o[]litur quod manſette demoſtrat iſt[]u[]s psal[]mu compo[]t[]u[]s ſuſſe p[] Salomone. tituli e[]i psalmo[]z coiter deſiſnat m[]a[]z de qua p[]na po[]t[]r tractatur in ip[]s psalmiſs. ut p[]3 diſa[]r[]eti titulos psalmo[]z et ma[]t[]ias de quib[] tractant.

## Paulus.

Expositores t[]ui qui h[]uc psal[]mu exponunt de Salom[]o[]c manſette deviant auètate h[]cè ſiut i[]d[]i[]p[]tim[]us alij[]s locis ſacre ſcriptur ſacè conſuèt p[]p[]tim u[]bi alij[]s ſt[]esti[]m[]ourz c[]atholice v[]eitatis i. ſuræt ſi[]t in h[]oc psalmo ſalſitas au[]t expositi[]us t[]u[]os i. h[]oc loco ſatis p[]3. t[]u[]z q[]i. m[]l[]tis pa[]ſibus h[] psal[]mi testat t[]ra q[]ui ſeu et filijs regis de quo ag[]e. Et bona que ad ip[]m pt[]inent ſi[]t an[]q[]u[]lib[]s t[]pus quod ſol[]u[]z pt[]inet ac et[]na ſeu p[]p[]petua. di e[]i u[]bi. permane[]bit u[]bi ſole et an[] lumina in[]gnatios et c[]inatoem. Conſtat au[]t ut dictu[]z e[]ſt quod talia ſi[]p[]p[]t[]s ſeu an[] t[]p[]s. Simil[]e de bonis que p[] ip[]m reg[]em et filijs reg[]is debehant oziri d[]ic. Orientur i[]debus e[]u[]s u[]ſtitutia et h[]undatia p[]at[]is donec auferatur luna. quod ſignifi[]cat p[]p[]pet[] utatem d[]uration[]is p[]at[]is ſaltem ap[]te p[] ip[]m reg[]is filijs ozunde. Con[] ſtat au[]t q[]ui n[]hil i[]ſt[]or[]z competit. Salom[]o[]ni cui p[]p[]manetia nec h[]unda[]tia p[]at[]is nt[]to mo[] fiu[]t an[] lunam. nec p[]o[]ſt e[]u[]s ortu[]z ſuiu[]t p[]p[]petua. b[] p[]s[]tim p[]o[]ſt mortem ſuam p[]a[]x i. reg[]em ſuo c[]eſſau[]t. ut h[]uiu[]s. reg[]em. tum ex ip[]i filijs reg[]is domini de quo m[]ita diat que nt[]to m[]ado. Salom[]o[]ni con[]peti[]t ut au[]t d[]ic. Adorabt e[]u[]s om[]s reg[]es om[]s g[]entes ſuient ei. que nt[]to mo[] competut Salom[]o[]ni qui no ſuit monarch[]us ut p[]3 i. ei h[]i[]st[]oria.

Ad hoc aut quod altas de titulo h[]p[]sali confidare debet. q[]ui hoc nom[] Salomon int[]p[]retatur p[]ar[]tific[]us. Et p[] hoc nom[] ſepe i. ſcripti[]us int[]elli[]gic[]i et al[]liu[]m i[]pe deu[]s qui p[]p[]pe e[]ſt ſex p[]ac[]is. V[]on d[]a[]tores t[]ui ex p[]p[]le d[]int q[]ui ubi p[]ac[]is d[]ic Salom[]o[]ni c[]amtico c[]atico[]z. ſemp[]i t[]elli[]g[]edus e[]ſi ſi[]mus ſex p[]ac[]is qui e[]ſt i[]pe deu[]s. Et io p[]u[]t ra. m[]o[]i. di[]c in ſuo deu[]s. Siut illeq delet nom[] dei thetagramato inquod p[]oco[]p[] loco ſacre ſcripture contentum

eſt reg[]em.

est reus pene pp teueretia, duini p[ro]s p[er] variationi qui delet n[om] sal[ato]s
i predictis locis reus est pene tam[que] delens n[om] duin[us], hoc ill. Et io in hoc
loco tutulus b[ui] p[sa]l in quo d[re]. Salomon. Seu p[er] Salomon. intelligendus e
de ip[os] deo quod conlonat u[di]tati mee expositi[os].

### Saulus.

Et li p[ra]tza contentat i hoc p[al] no pos[er]t competi[re] Salomon ratio[bo] p[re] dictis
pos[er]t in ibn ad aptari meffie p[ro] nos expectato p[ro] quern expectamus hunda
tiam p[at]is p[pe]tuiam, et q[ui] illum o[m]s reac[g] adorab[ut] et ei o[m]s inter [s]
uient p[ut] mi[te] pp[re] h[ie] testant. Deificatur et de illo tit[is] p[al] i. Salomon,
qui interpretat p[ar]tibus. de ip[os] eiz p[ha] x[la]. c[ui] q[ui] est p[re] ceps p[at]is.
et ibn istam exporti[am]. p[alm] i[ste] no ag[ui]t filio diu[i]nis p[ut] tu u[is]. I[bi] de
filio dei p[u]ro h[oe] qui excellentior evit cetis filijs dei ut hu[p] f[u]t et p[re]
deductum.

### Paulus.

Preambula tua in hoc loco u[e]t[illima] ft. i. q[ui] p[alm] i[ste] de u[ero] meffia loq[ur].
cui ora et lingda i hoc p[al] contenta p[pe]ri[que] adaptantur. I[bi] hoc quod pos[ea]
u[s] inferre i. q[ui] p[al] i[ste] no ag[it] de filio dei indu[nis] I[bi] de filio dei pu-
ro h[oe] ma[n]felte eras. Nam fitut alias tubi dixeram h[er]us meffias p[ro]
m[ili]s i[m]p[on]s no est p[ur]us homo. I[bi] homo deus, p[ut] i distinctio[m] ne
chare sequeti deo d[ue]t l[ar]giu[s] ond[etur]. que quid u[di]tas in hoc p[al]mo
latis oftenditur.

### Saulus.

Ostende mi[n] quo in hoc p[al]mo ond[i]t q[ui] meffias ille p[mi]l[li]s no fit pu-
rus homo. I[bi] fit filijs dei indu[nis].

### Paulus.

Ad hoc q[ui] filijs reac[g]s de quo i hoc p[al] a[ge] fit filijs dei et[i]nus i duin[is]
obli[s]is quib[us]da[z] alijs in hoc p[al] contentis q[ui] ad hoc faciut bonu vobuz
tin tib[ui] al[lego]/cui u[er]bi v[er]am signifiato[m] fi recte fu[i]s seutatus hoc
plane reperies.

### Saulus.

Allega mi[n] illud u[er]bum cum l[ua] clara et v[era] expositio[n]e.

### Paulus.

In hoc p[al]mo de filio reac[g]s f[u]p[od]ito d[re] u[er]li[s] finem. evit n[om] eius in
seculum. et an solem y[mon] n[om] eius. q[ui] obi translatio h[us] permanet.
in hebo h[us] ut noſt[i] y[mon]. quod quid u[er]bum noht ſimile i[t]o[u] u[et]i

testo informa uerbi. Et exponentes tui qui i ter ceteros potiores, fuerint in gramatica hebrayce iorutions dixerit q. Innon, est uerbi deri uatu ab har dictio, nin, que quid dicto significat filius, et illazalia h[at] significatoem i. sacer scriptura. Et sic Innon, significat aliquid seu aliquy rem filiatam. et sic est senfus. q. an solem. i. an tps. nom h[ar]quis qui est filius reçis, est filiatu hoc est affiliatoe deri uatu. Et sic uides maſſeste q. filiatio de qua h[is] laze pſalta est etna, q[ur] an tps.

## Saulus.

Verum est q[ui] ubi in translatione tua d[ur] p[ro]manet. In hebrayca uêlitat betur Innon. Is h[oc] dictio Innon, q[ur] n[ot] h[at] ſimile canonicas vn p[os]ſit, ſaui eius uera ſignification. Idarco multi ex reis dictut q. Innon, est nom p[er]ſuz quo no[re] meſſias deb[us] uocati tam[am] n[ot] p[rio]. H[oc] at quod tu aff[er]is q. Innon est uerbi deri uatu, affiliaioe n[ot] me zecolor vidisse p[aliquos] doctores n[os]. Unde tu qui h[oc] allegas deb[us] p[are] ea que dictis.

## Paulus.

Vezz est q[ui] quid[ur] de d[oc]toribus tuis d[unt] q[ui] meſſias uocat[ur] Innon, ut betur in glo. Vereſith rabba. ſup illud c[or]n. x[ui]o. ca. et d[oc]tatis nom et h[ys]mael ubi p[od]ita c[do] die. q[ui] aliqui ſuert uocati nor[bi] p[or]ſis an d[in]aſtentur. Sic h[ys]mael et Isaac, et alij et auo[er] enumerat meſſa. cui n[om] fuit uocatu ante d[in]aſſetur ad quod p[and]u indunt il. l[ud. an] solem Innon. nom eius. Et ibi[ce] qu[em]tur qua[er] meſſias uocati butur h[oc] n[ot] Innon. Ad quod respoſetur ibidem, q[ur] futur[u] est ut ip[os] filiet, ut n[ala] ſarat dormientes de humo in de pulu[n]e tre[n] in e[de] p[od]ita. Ex qua glo. doctor[x] tuor[us] h[oc] maſſeste qua[t]or[us] qu[od] b[ui] est q[ui] p[ſal] iste laze ad tram de meſſia. 2[mo] est q[ui] n[om] Innon, est n[ot] men meſſie. 3[mo] q[ui] h[oc] n[om] c[m]petit ei an solem. i. an tps. 4[mo] q[ui] h[oc] nom c[m]petit ei eo q[ui] filiet ut n[ala] ſarat dormientes de humo in de pulu[n]e tre[n] quod p[int]inet ad respecioem futuram que n[ot] n[ifi]ado ex peranda est. Et sic iſta au[i]tias intoto facit pro me. Aliu n[ero] doctores tui magis moderni exponuit har dicti[em] Innon. pro ut p[int]inet ad propeſit meu. Naz ille rabbi habraam habenhaza qui totam bibliam exponuit de clara[n]ando ſignificata et deri[atio]s dicti onum i expositione dicti p[ſal] ſup v[er]ſum h[uc] sic dict. h[oc] dictio Innon e uerbi paſſuiu quod d[er]i[vatur] ab h[oc] n[ot] n[in]. quod h[oc]

suauficat filmiz. Hille. Item tabbi dawit cambi qui fec libum qui d[ia]
Sarasin. in quo dictioes hebraytag et eazi signufitata et deriuatioes ordie
Alpabetio expeufiit exponedo hanc dictiadem. nin. sic die. nin siguficat
idem quod hoc dictio ven. que p[ro]e signuficat filmiz et pt[ra]puiu deriuatu
ab eo est ymon. ut die in psal. An solem ymon nom eius. i. filiatus. h
ille. Et sic h[us] a doctorib[us] tuus quod tibi i hoc p[os]uitera.

## Saulus:

In bis alioibus tuis phuppvis brui quac[do] no phas. s. q[ui] ex hoc quac[do] te an so
lem. intelligi an omne tps. et posetis etinu seu etinat quac[do] no uidetur ne-
tessare uiz. Sol eim acatus fiut in quarta die. et sic cecatioem solis p[ro]eferuit
tres dies in exordio mùdi. et p[ro]nùs pos[ible] eſi[que] aliquid eſi[que] formatu ut c[oe]
atum i illis tribus diebus p[ro]mis. et sic illud eſi[que] an solem no aut an omne 4
tempus.

## Paulus.

Lumiaria fuiet aucta ut essent in ſi[n]a et t[ra]a et ch[es] et annos. gen. p.
ā. int[que] sol et luna ſi[que] papua ut h[ib]idem. ex quibus duob[us] lumiarum,
sol est p[ri]npalior p[er] cu[n] motuz die et annu et alie t[ro]p[es] diſſerentieme com[efu]
rantur et io t[re]ſupiunt ſat[er]s obi de dura[ti]o[u] aliu[m] rei ſepo[ra]t a[n]ge de sole
ſut mentio tempe de p[ro]mo et papuo ſigno t[ro]ps. Et io ſepe i ecau[que] in ueture
tat m[ons] laſndi ut an di ecau[que] p. ā. Quid amplius hit homo de b[nu]t[uo]o labo[]
labor ſuo quo labo[rat] ſub sole. quod itelle de b[nu]uerſa mùdi dura[ti]o[t]ps.
Simile ibidem an di. Vidi aucta que ſiut ſi[que] sole et eca[que] b[nu]uerſa uaita[ta]. et ſic
de m[ut]us alij[us] ibidem contentig. Et io doctores tu[rum] qui aſſiut q[ui] alia[que] ſueriut
an cecatioem tori[us] mùdi. ut h[ab]itur in glo. que de medias. ſup[ite]t d[u]beru
parata ſedes tua extut. qu[que] b[nu]o aſſiut et nom meſſie. hoc p[ra]b[at] ex iſto
uerbo. s. an solem ymon. est nom eius. in quo marſſete phupporuit q[ui] d[ie]en[
]do an solem. intellei an cecatioem mùdi. et p[ro]nùs an omne tps. v[n] in h[ab]p[ra]
p[ra]ſal uti[que] ito mo laſndi ad aſſignadam eſiutatem iſi[que] reſis et fili[que] reſis
d[u]o agit. et hoc aparte an ut an di. An solem ymon nom eius et an luna
in c[au]tioem et g[iu]atioem. et aparte post ut an de h[und]antia p[ar]is donet
auſeratur luna. Et aparte media int[ut]reuiuq[us] ut an de p[ra]manebit tu[rum] sole
et hoc ad deſignadum q[ui] e[n]itiar[as] aſſiſt di tps d[ie]. Et sic ex p[er]dutta auicte
p[ra]ſal h[us] q[ui] duu[n]is est fili[us] etinus et p[ro]nùs c[oe]tiniuq[us] p[ra]. In alij[us] aut lo
 CIS testat ſa[ri] ſcrip[tu]a q[ui] deus q[ui] c[oe]caut seu formavit b[nu]uſa quod est con
 forme ſup[ad]icti[es].

## Capitulum Undecimnum. Saulus.

Allega mibi auctem hoc dicentes qu Deus qui creavit seu forzuit bonueratur filmus.

### *Paulus.*

Prorubioe xxx. cæ, ubi de quodam de et nomi seforz siam. Sequeat statim. Ouis ascendit in cœtu atque descendit, quis continuit sponi in malo suis. quis colligavit aquas quæ iustitio. quis sulcataut omnes timosque. quod non men est eus. et quod nomi fili eius si nosti. Ex illa etim auicite heq deus ut filmus de nillo eim nifi de deo uætisacillla q in hæc auicite pchatur.

### *Saulus.*

Ex illa auicite non hæs intentu tota eis exportur a doctoribus eis de avosce. moles etiam ascendit in cœtu fidereus, ad deum. Et inde descendit ad pæplum ut hæ exò xix. v. de. Moyles aut ascendit ad deum. Moyles aut cineres ad dentes de camino accepit in malo eis. exò. vi. cæ. Metiuz et iupis moſi fecit ut aque maïs zubæ cœnt filijs iſet qi p[ro]miro adextus et ahmi steis. exò xuïj. cæ. et ſic colligavit aquas et iustitio. Moyles et in erectione tabernaruli, immisit t[em]orem et obi ſimbò et p[er]miſijs. On deat. ij. cæ. Hocie napiam mit[em] t[em]orem et formidiem tuæ et populi. Etque nillg alius propra h[uius] fuit ſimit moſi i[mi] predictis j[oh] diat quod est nomi eius q. d. ſi dictatur. qu alius amove fecit illa dictatur et. quod est nomi eius. q. d. quis fuit ille et quod est nomi filijs eius. 1. que g[rat]io remanit ab eo ex qua possit h[uius] rei alioquin aliqua de ipso. q. cu no remanet. ſeque q[ui] no fuit aliquis in predictis ſimit moſi inſup[er]dictis. no etim p[ro]clut auicis loqu[em] deo fs de Moyse ut diti est.

### *Paulus.*

Sibri conflictas p[ro]mitta auicis de deo loqu[em] no de moyse. de moyse niuj[que] q[ui] ad celum ascendit iſi et etiam de. Moyles ascendit ad deum. exò. x. cæ. ibid. ond[er] q[ui] ſua al[ia]enſio fuit iſi[que] ad motem ſmay ubi eſtia dei repretabatur per onſi[em] miraculoæ ſuor. et no ultim. on statim ibidem ſkiliſt. docavit eumque de motem. Similis aut moſis defendit de deo ad p[er]p[er]tim no intelligi nifi de motem ubi deus exat ino p[ro]dicto. ut latius plane p[er]i tuæ p[ro]clutum cœpit. 4. Similis quod de. Q[ui]s continuit sponi in malo eis. no pot intelligi de ar- ceptione cineræ in camino de quo age exò. i. cæ. prout tu dictis tum q[ui] cineres no ſi ſp[er]s. tum q[ui] et A[aron] acceper cineres ſic et moyles ut ibide betur. Et ſic no posſi de moyse finastariter dicti. Quis continuit sponi.

quod de Quis colligavit aquas qui in bestimto, no pot intelligi d moy
se in mari rubro tum qu illud miraculuz soli deo attribuitur. Son exò
xº. c. d hoc de. Spu orig tu congegate st aque. tum qu aque in i
mari rubro no exiit et colligit. Es au eent fluentes put bnt ex na
sua. vortute in diuina stetet. io de ibi. Stetit unda fluens. Simile
quod de. Quis susfataut omnes timos tre. no possit intelligi d erezione
tabnaculi p morlem farta. In illa etiam erectio no fuerit suscitat omnes
fimi tue ut p[ro] de se. quod aut dictis qui erection tabnaculi immisit
frozem in obo finbo tre promissois. est marfeste falm. Tabernaculuz
et[que] fiut erectum i p[ro]ma die p[ro]mi misis fecidi anni ab exitu de eapipto...
ut exò xl. c. Deus aut incepit miſte fcozem et ſoſmi dem i pp[er]ſus.
pp[er]p[er]mi ſiſtutanz quod fuit post xxxvij. Annui. ipficto exitu ut patet
intuenti. iij. c[ap]. deuto quod in allegas. Unde erection tabnaculi que
en p[ro]macui temp[ur]i] fuit farta ut dictu est. mihi legg de immisioe terro
rum ſeu ſoſmi dis. net de alio mirito quod ibi ſuſſi fario. Von p[er]ſta
auctas p[er]uenb. no pot de morle ut de aliquo alio. nifi ſol[us] de eo cu ora
illa p[er]que adaptatur. Viz itur. Et ſic de illo im intelli debz illud quod
ſequitú. f. quod est nom eius et quod nom fili eius ſi nosti. ut iam
tibi propofueram.

### Saulus.

Oic ergo q[ui]o de deo illa u[n]ſituar possent q[ui]o in p[er]ſota au[ſte] continue
two p[er]ſim illud p[er]mi] ubi de. Quis ascendit in celuz et descendit.
cum ſi t marſelum q[ui]o deo no competit ascende net deſcendere ſi
ek alio mo mouerit.

### Paulus.

Tu fas q[ui]o doctores tu ſemp[ent] q[ui]o ſcriptura loq[ur] de diuinig more
humano in qu[ui]o uere diu[i]t. et concorditer a[ui] u[er]s docto[ri]bi cap
tholicig. Nam ſiut cognitio ſi[ra] a[ui]p[er] alenſibilib[us] ſic et ſi]ra] lo
quiutio ex h[ui]s confuſgit. Sic e[ui]m lauq[ui]mur de reß put ſi] i nosti
co[gnitue]. Son ad intelligendum aligd de eo oppoſtet nos vbi loq[ui]
oibus c[or]po[re]iſ q[ui]p[er] deus ſit ſume ſimple. ſupat ſp[ato]tes celوز
von deu[ro] penultio. c[ap]. de deo q[ui] est alenſor c[eli] i ad iutoriuiz po
p[ul]i ſui. Simil[em] ut ondatur q[ui]o pr[ov]idenma diuina attiget uſ[us] ad
inſima et ea cognoſat et induait. de geri. xi. c[ap]. Deſcendit deus
ut vid[et] cuu]tatem et tur[mi]n. Et ſic de miſtis ſimilib[us]. Et io ille

doctor tuis magnus. Ra. moy. egypthis in suo libri de rectius plexioz. p. pot. ca. ix. declarans ista ubi. s. ascendit et descendit dic quod equidom anfilio et quinque tellus est de asensu et desensu corporali que sive mo tu loci fieri non possit. Qnque uio d asensu et desensu spona quod sive motu possit fieri put large impudere auipotratat et ibidem concludit sive deo puto vobisare ista uerba ascendit et descendit. vide ibi si uis. Ad propositu autem dict. Quis ascendit in celu et descedit. intelligens est de eo qui cedat e loz ascendit transcendendo eor futuram et in tram descendit ovis et feci cœ cognitum hirs et ota tam infestora quæ supiora dufonens. Et sic illo mo est i conueniens taha attribuè deo ut de immenfitate et infinitate sive fabe et potentie aligd saltem posset tellage. semper in supponendo uentatem de i mobilitate sua. Testatur etis scriptura. Malath. ij. ca. Ego et alis et non mutus.

## Saulus.

Vellem sancio qnona exposi istam autem proverbiaz continuo ea quin ea tinentur ad illud uerbus quod illas. s. quod est non eius et qda non fliuerat. quod ut sump durebas et uess est. intelliguntur ut et excaus est luma dite do. et sic videberi ex exporto tua consonat ei hoc quod intendis ex aucte tua et e lude.

## Paulus.

Plaret mihi expone tibi hanc auctem in apsido aequi ubi aque in apis ita et continuo uis ad finem ubi tota spona bute auctis finitur. et 1s hoc est alii quater prohèu. in tolleranda est pluxitus ut uertis macis elucelat. frump et 1s hoc auctas in librum prohèu. ca. supradicto sic berba congesant filius dei entis uitho quia laputus est cui quo est deus. et qui deo fecu morate cœsere tatus ait. Stultissimus cum uiteros. Act aul de claratioem friends qu Salomon in hoc loco intendit ulipendè sicut humazz qui in quibus cœmbe tovs pæcedit in respectu ad sna z diuina m. qui solum scriptus seu p de reuella tioem acquitatur et quippe Salomon votames sicut humazz. s. infulam ut 1s uj. regni. ij. ca. simile et sicut acquifita. ut hæ eccip. ubi dict. Ego est 1s qui rexit in hæc et poffus in arro meo qve et i uestigat sapienter de orbe qui fiut sib solum. to in hoc loco uult denderet quæ aequa per tuanam et qoitioez pape de diuinae qui abreata est respectu sive ad elee i uide seu reuella te in dir. uerba congesantis. 1. Salomons qui cœge eeguie sicut sicut p aquisitiem humazz que est quodam congesatio eo quod pribit aequi.

Et seqr. filij uomtis. i. salomons qui p[ro]diectus s[an]tam sic cognizatam taq[ui]t hietam uomuit. s[ic]ut h[oc]ies solent fastudioſa et i utilia uomete. Vn eccl[es]iæ p[ar]c. ubi ſup[er] a diuſſi. Et p[ro]ſu[i] in a[i]no meo quæc[ute] et i uſt[i]que ſapienter. Statim ſb[id]it. Ianc[que] occupatioem p[er]ſimam deedit d[um] filij h[uius] ut occupentur i ea. Ex quo h[et]ur q[ui] occupato q[ui] h[ui]t in h[ui]mon ſi[ne] acquisitiœ reputabat p[er]ſimam et sic meito erat uom da. Et io respectu h[ui]t dr. filij uomtis. Postq[ui] t[em] ondít abiectioem ſi[ne] humantus p[ro]gecatoem acquisite. S[pet]ialr g[rat]um ad diuina. cons[er]ter ſb[id]it q[ui] eſt illa ſi[ne] ſm[que] ipe loqe de diuinis dequo diut. Or[fi]o qua loqutus eſt eu quo eſt d[s] et qui deo ſeu[m] morate confortatus ait. q. d. no loq[ui] auſte gegegrate ſi[ne] qua iaz euomuy. S[3] loquor auſte diuina reuelatioem. Jo diat. or[fi]o qua loqutus eſt eu quo eſt deus. Et q[ui] ille b[on] loqe de diuinis. eu quo e deus. no ſolu i[nt]ellectu ſb[us] et in affectu. Jo p[ost]h[ui] d[ix] eu quo eſt deus. ſ. i intellectu ſb[id]it et qui do ſeu[m] morate confortatus quod i teſt de illo q[ui] no ſo lum ſb[us] i teſt]ectu. ſb[us] et ſb[us] affectu h[et] denz ſeu[m] moratem p[er]g[ra]b[us] a[que] homo confortatur i bonis. Seqr i tra. Stultiffim l[u]z i u[ro]z. et ſapia h[uius] no eſt meu[m]. q[ui] teſt de salomœ p[ost]h[ui] euomuit ſapia[que] mun dama. q. d. nihil remanſit imme de ſapia illa qua ame eiect modo p[ro]dicto. Et io temaſi taq[ui] stultiffim u[ro]z. et seqr et io didi[n]i ſi[ne]z hoc dic q[ui] salomon no h[ui]t ſi[n]a[que] acquisitam humantus ad ch[ar]edo ab a[no]. ſb[us] p[or]t in uſtusado p[er] ſut h[et]ur ex auſte eccl[es]iæ ſup[er]dicta. q[ui] ſn p[er] reuelatioem h[ui]t de diuinis ſi[ne]m altu[rem]. et altu[ri] modo h[it]am io ſb[id]it. et n[ov]ij ſi[ne]z ſan[to]z. Sancto[re] eſt ſi[ne] de diuinis p[er]ſector eſt q[ui] humana. p[er] q[ui] altu[rem] notitiaz de clo b[on]. 2[o]. q[ui] h[ui]t eam altu[ri] mo. ſ. p[er] diuina reuelatioem. de p[er] aut ſunt d[ict]i ſic. q[s]a.ſcendit i celuz et deſcendit. q. d. p[er]g[ra]b[us] h[ui]na[que] no g[no]ſat q[ui] de i deo p[os]ſit dia q[ui] aſcendat ut deſcendat eu ſolu de deo cognoſat q[ui] ſit in mobilis p[er] reuelatoem tam diuina g[no]ſat q[ui] deus aſcendit ad c[el]um et deſcendit p[er] diuina pu[i]dntaz q[ui] ſe ex]ten dit no ſolu ad co g[no]ſendas et regendas reſ ſumas. ſb[us] et ad g[no]ſcendiz et reſe[du]z reſ i[mi]mas i[uf]z ad minima. Et io in i[nt]us locis ſarre ſcriptu[i]e de deo dr. q[ui] aſcendit et deſcendit. ſunt d[ic]t. Quis continuit ſp[er]m. i. uentuz in ma[i]bus ſuis. p[er]q[ui] eſt p[er] h[ui]na[que] ſi[ne]m tim la[pi]tes de n[alib]i per fecte loquti ſut de u[to]z flatu. ut p[er]m. 2[o]. met[que] ubi de cauſis

uendorz age. S3 p teuclatioem diuinam que i fat scriptura trad. betur q
deus retinet eos et fat eos fluer in voluntatem fum et eius bon platuris
uic illud psal'. produc ventos de thelauris lius. qne q p fsciam philosophi
bom qua elementum aque tamq minus creue qut terra debet eam undum
circidar. no cognosatur aliqua ratioe alio parge tee sic discoperta. to dict.
O uis colligavit aquas qi in uestimto. hoc eis fit diuina prouideta solum,
et h3 gen. p. ca. Dix dne consentitur aque. Et q ex ista colligatione seu gree
adtoe aquae sequutum est q tinni tre fuert ad bitaticem et alius supenm
nentes q3 aque io subdit. Qus fulataut omni timos tee. q d. hoc non
pot cognosfi p humana i quifit em nfi p teuclatcem diuina de q at gen.
p. ca. Et apparcat arceda. Et q actor omni peltoz eft deus cu1 notiam
phi no hnt nfi ex ecaturis q in infinitu duxant a perfectio diuina. iod.
quod eft nom eius. phi eim no posse bn deus nonare. On in li de eis chaf.
q ca p eft sup ome nom qet nonatur de ipa. et io dict. Quod eft nos ei.
1. o pte qmo posse nonare deum in tuam fiam. Der teuclaticem a
diuinam deus nonatur ut p3 exo uj. ca. ubi monsi intereogiti de none
duino fuit responfum adeo diuino nom deo ppus. f. theturaeamaton.
qd eft i committibile creatius put et doctores tui tenet. Et q preuela
tioem diuinam no solu cognosatur nos dei efficiente ut i ca attato exo.
b3 et diffinetio pris et fili in diuinis q nito mo p humaz fapiam cognofa
posset. Ideo fedit. Quod nom fili eius fi nofti. q. d. nito mi cosfat p bu-
mana fapiam nfi solu pteuclatcem diuinaz. Et q diuina teuclatur p
fam fcriptum adeo traditam. Io fedit. Ois fmo dei ignitus. 1. fata faptu
q ex fnon dei betur eft ita puriitata ab omu falitate fiant metalla.
que i igne puriatur. On psalmista. Eloqua eti igne examinata.
Et lequit. Cluppeus eft pferitum iſe. qr h3 contra uetatem fidei miſte in
pugnatoesBURGUT tam expte interiori. et hoc eu hores difficillat in re
dendo ea que fup rationem ſt nalem q3 expte extiori. f. aratioibb be-
ti cons et tiranoz plequionb tam fpantilo in deuz p uera fidem uitati
formataz deus eſt defenſor et io d clippeus. et ſaq. ne addas qap u
bis illius. f. de bis q deuins uebis eotariatur ſeu tradict. et arquin
mueneris q3 mendax. qr quaq condit diuinis auſtibb q abipa ſuma
ućitate que dis eſt teuclatur medſum eſt ſeu falm. Ois, huc pellita aur
toritas p qua ſic exportaz recte continuatur uerba eius ad inuitem et in
tentu meuz tira tellectum hui diat. quod eſt nom eius. et qet nom fili ei.
compbar?

## Capitulus Duodecim. Saulus.

Habeo metem tuæ cæta filiaticem qua i diuinus affinis. Is adhuc ideo q. addis alii deum. que s[]p[]m s[]fat[]s uocas. Inquo mentes te tran[]credis p[] ceptum s[]p[]pietis p[]te s[]f[]p[]i[] allegatis. inq[]ui. Ne addas qui[]s d[]bis illius ne i. ieritis mendax. Constat aut q[]p[]s d[]icta auct[]em p[]te al latam p[]ut tu eam expofuisti q[]i diuinus eft p[]s et filius et no alius deus. d[]uit et[]s. Quod eft nom eius. et quod nom fili eius. Non aut d[]ic quod eft nos, s[]p[]us eius. Ex quo p[]s q[]u[]t addendo aliam p[]s[]ona in diuinus qua diuus ee deum manteſte addis u[]ebis illius et ſic i uemus mendax.

### Paulus.

In hoc quod e[]t ne addas qui[]s u[]erbis illius. intelliguntur phib[]ei illa q[]i diuinus u[]erbis contrariantur. ſeu conſiand[]t p[]ro ut tibi d[]ixi ex ponendo illud u[]erbum ne addas qui[]s. no aut p[]h[]bentur illa que diuinus u[]bis no cotradict nec cotrariantur. als e[]m omnia alia eent phib[]ita q[]i no eent ſepta impudicta au[]c[]te quod eſt falſum. q[]i in ſareis ſeu[]p[]rii mi[]ta contm[]etur. p[]ter illa q[]i impudicta au[]c[]te ex p[]liantur. Unde in[]p[]poito q[]i u[]erbis ſu[]p[]diets. no ex clu[]de[]t qui ſit in diuinus alia p[]ſona p[]ter p[]ſona p[]ri[s] et p[]ſona fili[] que ibi expe[]miutur. et q[]i p[]ſeutinu[]s ſeu[]p[]tua[]s no ſolus neceſſarunt eſt oſſe[] in diuinus ee p[]rem et fili[]us et etiam s[]p[]m ſe[]u[]z. h[]oc d[]e[]creo affe[n]do no eſt addere qui[]s u[]erbis diuinus eis contrariando ut ſy diſe[]do ſi potius eſt conſiteri ea que inſaceis el[]aquijs traduntur.

### Saulus.

Allega mi[]hi ſi habes alioq[]uiu alioq[]uias p[]quam ſit neceſſarunt oſſe[] q[]i in diuinus eſt ſp[]s ſanctus alius apre et filio p[]ut tu aſſeris.

### Paulus.

Quin diuinus ſit ſi p[]s ſanctus qui eſt deus alius ad[]eo p[]re. et ad[]o filio ſat[]i h[]etur ex au[]c[]te p[]ſal[]p[]r me ſu[]p[]i allegata inq[]ui. vertu[]o e[]m celi ſi[]mati ſut. et ſp[]u oris eius oſi virtus e[]co[]. Conſtat e[]m q[]ui p[]ſal[]ta in h[]oc loco l[]og[]r de cæation mudi q[]i ſuit ad[]eo ſolo ſacta. nullo iu[]erente a[]diu[]torio ſeu i[]ſt[]umto excreſe[]o. Hoc eſt e[]m ſonu de ſu[n]dantis fidei no ſolus ap[]d nos. ſi et apud tuos. Tuus et[]s mag[]er. ſi. moy. Epi[]s[]ti in ſuo deu[]to. in ſi. p[]rimu p[]m libi ei p[]. Hoc d[]ic ee p[]m[]n ſu[n]dantuz omu[]z ſu[n]dantuz e[]moſa[]væ legi[]s. et hoc eſt ſomue ap[]d tuos h[]unc[]q[]ui de h[]ac matia t

loquutur. s. quod Deus solus celiuz creavit et firm et oria quin eis fit nito ex
teriori ad interiorio cooperte. s. alium creatue. quod et talmudici tuus dunt quod
deus non creavit aut eis impudicem ne forte credent quę anguiflussent coapa-
tores seu cohadutores deo in creatioem multi. S. p[ro]fulte impudicem autem tefect
quod deo celi facti sunt et sic seque quod Deus p[er]uerbi suus celos fecit. Similiter
et tefect quod Deus p[er]fum oris sui fecit seu creavit omnes virtutes seu scatus
relorc. Ex quo seque quod Deus p[er]fum suus hoc fecit. et aut de ratioem uobii
est quod distinguerit adheteret seu preferente. Similiter et de ratioem p[er]fus oris est
ut distinguerat ab aspuneate. Seque quod facti ubus p[er]que celi facti fuerit est quod
Et sic in hac autem terminis qua p[er]fum ex propositum est ut Deus deus
creator multi. In qua quodem terminate. p[er]fus est terminus in odiicem teum
p[er]fonass. Et sic habes quod in afflendo p[er]fum factum deo deus alii apat et filio
no fit alioq[ui] additio quod consuetur seu oduitat eloquens chumis ymno eis
manifeste conformatur.

## Saulus.

Nunquam flectite et tellus quod huc dictum. Verbo dicti, similiter et Sp[ei]n oris eius. In me-
lus eum uerbou similiter et f[er]p[er]n. ut aliquid existens et deo et adeo realium
distinctus ac in nò fit necessarum, sic ista et tellus p[er]uerbi eis di et
f[er]p[er]n eius quod in hoc laco continetur sufficit intelligere mandatum dei seu et
prepiu put ipse met p[er]fulte in hoc eodem p[er]fulte de claraat duens in hac prima
matia. s. creationibus multi, ipse dix et fecta est ipse madamet et creata est.
Vn nò aliquid intelligend est de hoc quod est. Verbo dicti celi facti sunt, nisi
quod creatue fuerit facte p[er]madatum dei ut eius impius seu et uoluptatez.

## Paulus.

Circiter hoc quod est. Verbo dicti, quod h[uius] e[m]p[er]tate signifi cant filius, nò est ad
p[er]fus insufi stendu quod iam de hoc quod fit et dimens filmus, f[er]p[er]n est oftenum.
S[ic] ma[n]estin est quod in hoc d[omi]n et Sp[ei]n oris eius, intellige aliquid intelligent
deo et ab eo procedens quod pot est nisi deus et adeo procedens. Sufficest
f[er]t e[m]n d[omi]. Et Sp[ei]n eius oris exerctus eorum ad denotanduz quod de man-
dato dei facti fuerit celi et homin[i]. S[ic] appon[ed]o. Et Sp[ei]n oris eius, man-
feste ond[us] quod p[er]fus de quo lage est et t[em]pleus deo. Et sic et tellexert habini
tui istam auctoritatem.

## Saulus.

Quod si et homin[i] habemus n[os] sic exposuiffe.

## Paulus.

Supr in cæ. h. distinctius allegau tibi quidem auætem que in eo.
magna fup gæn. q. dæ uereſith. rabba. cæ xliij. obi ſic rabbi ſimeon
diut. Inſpiraunt ſeu ſufflaunt deus ſpm ſunz et trecatus eſt mûdus.
ſiut in p[æ]l dæ. ſpu oris eius oïs exerctus eorç. h. inſpicta çlota. a.
Ex quo p[æ]z q. hoc qualet dæ. ſpu oris eius. i. telligêduz eſt p[æ]mous. i. ſpura
tiòs ſeu ſufflations que i. rebo creatis aq[uo] ài lagnit. de diuinus nece
est acipe aliqua ſimulat. iætem. nò nifi àb[us] i. teinſeco p[æ]edr. et ſic opp
q[ui] illa t[em] i. ſp[æ]nata ſit. ài mihil eſt in deo q[ui] ſit deus. Similè nemo
eſt q[ui] ſit auus abſpiante ex necentate oppositionis relatiue. et hoc ma-
nifeſte conſonat ex positioni mee.

## Saulus.

Luæt ille rabbi Simeon quic allegas ſiut de magnis et antiquis doctorib,
nris eſt t[em] bonus ſingtus. ài d[omi]no ſu ſufficit ad œcluſendu i. tanta. i.
matia. Et io ſi alias auætes h[em] ad p[and]andum q[ui] ſp[æ]natus ſit deus ſalta.

## Paulus.

Luæt uex eſt q[ui] rabbi ſimeon ille quic tib[ui] allay eſt t[em] bon doctor t[em] d[omi]
lua h[uius] auætem acetiſs doctorub tuus i. c[]ptus exponi. i. hoc loo nò ſuit t[em]p[æ]
ſeu conde[n]nata nee et leg[em] l[og]itradictam ed ab a[li]ys. ſi collocata ſiut
in illo li[b]r. antiquo ſup allegato tam[am] uera et p[o] t[em]p[æ]næs fidei u[er]tan.
Nih[ui]omin t[em] ex quo aliam uus auætem allegato tib[ui] unam que tib[ui] ſiſſi
p[æ]ere deb[us]. que q[ui]dem auætis eſt illi p[æ]pht[em] eu[n]gthu y[af]. qui de miſi[us]
fidei n[ic]e ap[ro]ſuma et magna pp[ro]ſaunt. Dic e[m] in cæ. x douj. ſic. Acceſi-
te ad me audite hoc n[ò] ap[ro]n[ai]o i. abſcondito laquitus ſum. ex quo ip[er] q[ui]
ſacta ſuit ib[ui] erat. et n[ue]c d[ins] meus miſit me et ſp[æ]us eius t[em]le. ex qua
auætis h[em] q[ui] ille qui ap[ro]n[ai]o n[ò] in abſcondito laquitus ſiut. ſ. ip[er] deus qui
ap[ro]n[ai]o c[ui] p[er]p[er]i ſiſtitut ad ſe ap[ro]p[er]tiz eis ciando leg[em] i. ſin[ai] n[ò] in
abſcondito laquitus eſt. ſi p[æ]lam et p[ub]liſt auætis auænientib[us] leg[em] d[ed]it.
ut h[us] ex[us] x[ui]. cæ. qui quidem d[ins] ib[ui] erat. Et q[ui] ip[er] eis qui laquit e p[ala]
in d[ar]ide leg[em]. ſeu ſiut miſſi i. m[undo] p[er]ſu[i]p[u]t[us] c[ui]me ad ſedendu gen[
]ruanu de qua p[er]ſu[i]p[u]t[us] in diſtinctiæ ſeqniti. deo duce eſt æcedum. Ideo
diut. et n[ue]c d[ins] miſit me et ſp[æ]us eius. Inq[ui] auæt[em] maſſſe exp[mi]tut
recs plone diuine de quor[em] quolib[us] nece eſt d[ic]e q[ui] eſt deus. Exp[mi]tut
e[m] ibi deus miſi[us] qui ſtatim am de ſe p[ed]ixat. n[ò] ap[ro]n[ai]o in abſcondito i.
laquit ſum. Similè exp[mi]t ibi deus miſtens am d[ic]. d[ins] miſit me. ſi ut
exp[mi]t ibi alius deus miſtens cum ſb[ic]it. et ſp[æ]us eius ſ. miſit me. de N.

nullo mo intelligi debz muſſus nifi adeo. Et ſic exiſta auſte plane et ſane-
intellcriti h[uius] diſtinetuem p[ro]ſonas in diuino[rum] qua[rum] t[em]a p[er]ſona eſt ſup-
ſus qui eſt uerug deus i g[ui]tum de q[ui] ſup[er] dei deus mutit eſt in diſſi-
ctus adeo miſſo dequo d[ur] d[um] miſit me. q[ui] iter mutentes et muſſum i-
neces[ant]ia eſt diſſin[itu]o p[er]ſonalis.

## Capitulum Tertuicdecimum. Saulus.

Ouo p[er]ſupp[ont]is in exponi[ur] huiu[n] auſtus ſlaye que no p[er]ſas nec et h[uius] p[er]ſona
liuſe[re]. et io ex illa auſt[ia] no h[uius] i[tent]um. Primo eis p[er]ſup[ont]is q[uod]
de quo d[ur] q[ui] ſuiu[m] muſſus adeo/eſt uerug deus qui legem dech[it] g[ent]i no
ſtre iſtiiuſe q[ui] no eſt uere. Maſſe eis n[iri] commiter exponut illud q[ui]
hic diſi[ut] et n[unc] d[um] miſit me: de ſlaya qui ſuiu[m] ado muſſus ut betu-
ſay[que] ac i. ubi i[n] d[ur] adeo quem mittam, aut quis ibit p[er] nobis. Dendit
y[layas]. etc. e[que] mutem e[m]. Cui deus ſtatim dixit. Dac[que] et d[ur] p[er]ſo[m]o
huiu[m] on de uſta muſſi[oc] in hoc loco leg[ato] p[er] [con] ualeſt etra hoc diu[i]re
q[ui] iſte muſſus adeo dixit de ſe ſtatim ſup[er]. Atempor quo fuerat i[n] e[r]as,
quad i[tell]ige atq[ui] d[omi]n[i]ojs legijs i q[ui]o t[ur] y[layas] no dum etat natus
ut eſt mauiſt[um], hoc eis no obſtat p[er]ſute exponi[ur] q[ui] ut maſſe n[iri]
dixit. Sicut i[mote] ſinay moſſes t[em]e p[er]i[t] legem adeo. ſic e[que]m t[ur] q[ui]
pphe ſuett i[n] q[ui]tum ad a[ui]as et i[n] t[em]e p[er]miſq[ui] p[er]ſham ſuam qua
qui[lib]z ex[que] p[ea] tempor p[er] ſp[er]p[er]haut. Et h[uius] ſi[n]as tenent c[oe]ter e[que]
maſſe i[n] antiqui n[iri] t[em]e q[ui] h[ui]c paſſum expeſuett. Unde ex h[ui]c aut
tozitate ſ[ui] h[ui]m ſuam ueram expeſitiu[m] no conclud[er] e[n] n[ifi]vi[n] de
qui y[layam] miſit. Sp[er] eis dei dequo h[ui]c d[ur] q[ui] miſit y[layam] no e[n] uer
deus ſi eſt ſup[er] p[er]p[er]h[ui]us c[ee]atus que h[ui]c y[layas] adeo p[er] q[ui] y[layas]
p[er]p[er]haut. Unde ſi t[em]e h[ui]c auſt[ia]m i[t]elligiſs n[ib]il ſa[i]t p[er]tatione-
p[er]diu[m]. Ro p[er]ſupp[ont]is i[m]ua] exponi[ur] q[ui] uerug deus ſuiu[m] muſſus ado
p[er] aſſu[i]p[ti]oem c[arm]is, q[ui] no p[er]ſas nec p[er]b[ar] ualebiſ. Item q[ui] quedam i[m]
lit[ia] p[re]ſidentia et ſe[que]ntia h[ui]c auſt[ia]m q[ui] n[ill]o mado c[oe]ſonat t[ue] ex-
portioni. Sz q[ui] p[er]diu[m]a ſuſſi[n]ut p[er]mi[n] ac i[m]ua] exponi[ur] euacuand[as].
Ideo illa ad p[er]ſus obmitto.

## Paulus.

Expoſitiu[m] mag[no]re[ze] tuor[us] i qua d[unt] q[ui] y[layas] eſt i[lle] de quo h[ui]c d[ur]. n[ic]
d[um] miſit me. eſt mauiſte ſalſa tempor p[er] fundata i fundato[m]to falſo et er
roneo fundatur e[m] in hoc q[ui] a[ui] ſlaye et a[ue] alio[rum] p[er]p[er]hau[que] ſuett i[m]
m[ote] ſinay t[ur] d[omi]n[i]ojs legijs a[n] q[ui] ip[u] n[af]c[er]etur. Et i[bide]z t[em]e p[er]p[ert]

spphas luas, put tu nōte eoſs recitās. Et uess eſt q magi tu i hoc affe cut impduta exporitōc. Iſ hoc eſt maſſeſte falſum, nā ſm nāliſ ratiōns dictām aia raſonal tunc in ap ee ei in corpori humano ſibi coaptato inſimditur. Anima eis ſm uezam ſui diffinitiōem apphis traditam, eſt pſeſtio corpōs p[ra]ſi oræmi ut h[uius] 20. de ana. Conſtat aut q uod quod eſt p[er]ſtio alio corp[is] nō hi ee in formato[em] illius. Et ſic p[ro]q p[er]dutu funda[nt]um eſ falſum. q aut ſut erroneu p[ro]. Nam hoc eſt q ſavre ſeptuare teſtimōus. Lege eim 3arha. xiij. ca. 45o d[omi]n formas ſp[er]n ho[us] in medio eius. q[ui]t u[bi] exporitur arabbi zaadia/et a rabbi q[ui]bi conſoemiter ad p[er]dictas diffini tiōnem aie. Dicte iz q p[er]ch[ui]d et d[ur] formans ſp[er]n ho[us] in medio eius, intelli q[ui] creator creavit alio[m] cu p[er]ſuoc figu[er]e corporis humani. et eſt cois expo ſitio p[er]dutu uerbi. hoc et conſonat q[ui] de agen. 20. ca. formaui iſt deus. homem de limo tree et i p[er]ſiravit in ſaritem eius p[er]ſatu l[uz] uite. et facte homo i diam inuentem. Ex quo p[ro]q ana creatur et i funde in corpora h[uius] no formato. et ſic p[ro]q n[ot]to mo de ſlaya pot intelli iſto quod de atque quo fuerit ibi eram, quod intelli de p[er]datione legeſi ſm om[us] nec et quod i legge immediate am. ſ. no ap[ro]nupio i abſcondito laquutus ſum pot de ſlaya intelli, nec de alioq h[uius] p[ro]uq miſ] ſolum de deo legeſis d[omi]ces. Doctores eim tu in hi. qui de mequlta. ſup p[er]t illu uerbus exo. xvi. ca. Venerunt i debum h[uius]ay et caſtrametati ſut in debto. Ex p[er]ſe d[ui]t q hoc q[ui]t p[er] ſlayam. no ap[ro]nupio in abſcondito lo d[omi]n laquutus ſum. intelliſe de dati one legeſque publice ſuit data. et eſt ſmia on[us] or[um] exporitō[rum] tuor[em]. ex quo ſequitur maſſeſte q uod quod immediate in eac[]t contextu d[ur]. ſ. niut et d[omi]n miſit me. et p[ro]q eius. intelliſt de illo qui no ap[ro]nupio i abſcondito laquutus ſum. quod n[ot]miſ de uero deo i tellugi pot. Ad hoc aut quod dicis me p[er]ſupponi q[ui]t n[ot] p[ro]q deus uerus muſſus eſt p[er]aſſuptio[es] car miſis. Vez dicis q hoc tibi non p[ro]bui uſe[mi] ſi ut. S[in] hoc p[er]dei gratiam p[er]batur ſum i lea[nt]i diſtinction. ubi de diuinaitate ſpi eſt agendus. Act t[em]tium uo q[ui]t dicis q p[er] quedam i p[er]dicta auſte p[re]cedentia et ſepeſtia q n[ot]to modo conſonat mee expe[ſ]ioni. ex p[er]me illa. et deo duce ſufficieter indebo tibi.

## Saulus.

Ante q[ui] de alijſ p[re]cedenti[bi] et ſepeſtib[us] ǒ te obbuiam. uolo tibi on d[er]t q hoc jobba que alijſ ſim te exporit a faciunt maſſeſte ǒ te. Vis eis ex iſtis i[u]bis ſ. niut diſs deus miſit me. et p[ro]q eius. intere q[ui] diuinaus ſi tres p[er]

distinnte s. deus mutens, et spus sancitus mutens, et filius dei misus. Sz
sibn attendis ex hijs uerbis fecutur, q. ut quatuor pſone i diuinus, qu
ut ado tu et no admitteres. p” affuptu ps. na i p[ud]utis uerbis big p[ro]
noiatur deus, no e[m dixit, et nuc d[ins] misit me. Sz et nuc d[ins] deus
mil[ut] me. et ce duo. diu[s] et am q[ui] ille miſus eſt deus. et ſic ſtrees p[ſo]
duis et q[ui] hoc q[ui] ſege. et ſpus eius. exp[imitur] alia p[ſona] diuina mi-
tens. quam et affi[s] deum mutentem. et ſic ſtand[em] te ut quatuor p[ſon]
diuine quod tu. u[er]do ut ſtillo modo ad mittere[.]

Paulus.

Oxi tibi q. eu de hoc multeio ſante terminatis ageretur / oppoſet d[omi]
ter ſa[n]tari ſa[ta] elap[ia] no au[tr] ſupſi[n]ten[?]. On imp[ro]to atten[de] deus
ſo[n]a in qua illa duo noia ponitur. ſ. illa p[ar]uio in teſtation[] ma
ſ. d[in]s deus, p[ro]e[m]i no[]m q[ui] ponitur ibi. eſt Aconay, ſcuptu in bis h[us]
a d. n. y. cu[ir] q[u]dem no[ins] p[pr]ia ſignifi[c]atio eſt d[in]g me[n]. 2[mo] no[]z q[ui]
ibi ponitur eſt no[m] d[omi]. Tethagramation, qua[de] eſt no[m] dei p[os]u[s] eſt
o[m]utable creati[n]gs qua[de] quidem no[m] ſciber in alij[us] tr[is] ap[od]utis ſ.
y. h. u. h. On ſi p[pe] tranſſerantur, hoc noia ſm u[er]itatem hebrae[] linque
d[ire]vetur ſic et nuc d[ins] me[n]. y. h. u. h. miſit me. Et ſic illa duo no-
min[a] qu[us] b[ui] eſt p[ro]u[m] no[m] diu[n]um et alid eſt no[m] adiecti[n]g
tillo mo ſigniſuat duo ſuſp[o]ſita. ſ. b[ui] ſm ſa[n]t au[tr] d[ins] me[n] ex
et hui[us] no ſigniſiant duo h[ui] ſuſp[o]ſita, ſ. d[on]um ſat[ut], et io ratio
tra no ſat contra me. Ex illis e[m] c[u]ob no[bi] p[er]miſ hemus u
num ſuſp[o]ſum. ſ. p[on]a p[us] i hoc qua[de] dic miſit me. hemus r
2[mo] ſuſp[o]ſit[us]. ſ. p[us] fili[us] miſi. in hoc act d[ur] et ſpus eius. hemus 3[mo]
ſuſp[o]ſit[um]. ſ. p[on]am ſpus ſa. On i h[ab]e a[ut]e ſi ſolum t[res] p[ſo]
diuine exp[imitur] diſtincte. ſ. et ordo e[as] d[ic]utur. Et io ſi h[us]
ali[as] oblect[i]es traſes con[] me[n] expositioem. Propone e[as] ut
videam cu[ui] u[al]o[is] ſint.

Capitulum Quartu[n]decimum. Saulus.

Si bn ſa[n]tens p[re]ſan[ta] et ſa[n]tia b[ar] au[tem] qua al[leg]as maſſeſte p[ro]
y p[ra]p[ha] no laq[uit] inc de mel[ha] ſeu x[po] venturo. Sz de cyo qui p[ro]
ſi[mi]l] ſede[n]it de labi[ol]ita capi[n]tate. Lea[us] e[m] ſa[n]t am p[ar]a[ta] b[ha]
a al[as]. D[ins] d[ilex] eu et ſa[n]t et u[cl]utatem ſua in labi[ol]one et bazi[m]
ſim[]z i c[ui]a[er]is. e[as] laq[ut]us ſum et u[ca[n]i] eu[]z et d[ire]cta[]e ſui e[m].
que quidem u[er]ta ſm o[m]s expon[to]res tam c[ath]olico[os] q[ui] hebrae[] x[po]

nūtur de cyo que deus dilex ad fanenduz uolūtatem ſua i babilonem
educrendo p[ro]ſim ſuiz de Jlla captiuitate ad quod uocatus ſuit adeo ut
betur iſave- c[ui]a. Et p[er]ſeratus i uia ſua ut h[uius]cere b[us]. et ſepe
ſtatim. Accedite ad me: que eſt auſtas p[re] altata. poſt aut p[er]dutam i-
auſitem eu quibuscam q[ui] ſequitur ad illam p[re]tinenbus. Seq[ui] in littera-
Erecdimini de babilon et ſugite acaldeis i uace exaltat[i]us au[n]untate au-
ditum ſante h[uius]c efferte ill[ui]s ad extremu ſre. et diate redemit do
minus ſuiz ſuiz iarob[us] que quidez ſuba ab orbo exponitur ad tram
de redeſp[ro]ce ababilo[ra] captiuitate. no aut de redeſp[ro]ce p[er] meſſia ex-
pectata. Unde i consomu eſt u[er]itati h[uius]c ap[er] auſtas tua q[ui] int p[er]ſi-
ta et ſeomtia p[or]tut exponat de meſſia et de redeſp[ro]ce ſua p[er]t tu
intendis. B[us] maq[ui]s conueienter exponeda eſt de eadem redeſp[ro]ce babilo[ra]
ad qua au[n]untandam. Y[lay]as ibid[em] d[ur]tur muſſus adeo eu de diu[m] miſi me.
que quide au[n]untato ſiebat ap[er] p[er] ſp[er]n[am] dei dequo d[ur]it. et
p[er]ſus euſus. et ſit patet q[ui] h[uius]c exponio eſt maq[ui]s ad ſona h[uius]c.
au[er]conueien
tiug[us] cotinuat[ur] p[er] p[re]ſtinenbus et ſeque[n]bo modo p[er]dito q[ui] expono tu[a].

## Paulus.

Vt u[er]itَas exponi[ns] mee maq[ui]s eluſeſt u[olo] t[ub]i expone p[er]dutas au[n]tortate p[er] me altata[que] p[er] p[er]dutib[us] et p[er]q[ui]b[us] ſerioſe ad h[uius]m ad au[n]de
clarati[em] p[re]mittendu eſt quod i ſareis cloqui[is] p[ro]ſim p[er]p[er]niſis ſepe ſit-
transiut p[er] ſeu traſſatio de una m[à] ad aliam ſibi ſimilem. et p[er]ſionaler-
au[n] d[ura] ſit ſi[gn]ura al[iu]s ut h[uius]c eu ea al[iu]sa c[or]reſpondetiam. ſic mbra
ad capa et eſ. Vn y[ui]s xuiij. c[ui]a. eu p[er]p[er]a] ſap[er]retur de p[er]n[am]e babilo[ra] q[
]i
tvramica et ſup[er]a ſotate et eu c[or]ribuli quodam m[odo] affixi[n]ulab[ur]
luſero. ſ. p[er] angelo d[omi] celu c[ad]enti i[n]tin q[ui] erat cenſendus mb[ri]u ei?
et p[er]ſus ſi[gn]ura d[omi]co i eadem c[or]extu p[er]p[er]a] de d[ura] tranſit ad aliam
ut patet in c[ui]a. p[er]dito. Unde i p[er]p[er]o Y[lay]as p[er]hando de redeſp[ro]tione
p[ro]ſiſitiu[m] a[ra]apti[utate] babilo[ra] p[er] cyrum ab ip[os] deo ad hoc uocatu
tranſit ad p[ro]phandu de alia redeſp[ro]tione l[onge] diu[m]ori et temot[i]ori i
t[ur] que tu[que] ſienda erat p[er] p[er]ſim ſeu meſſiam. que q[ui]dem due redeſp[ro]
b[us] i n[oc] hoc conuei[am]t q[ui]traq[us] ſienda erat p[er] dei p[ot]entia q[ui] p[er] hoſſes po
puli ſui oppriu[n]ebat. ſimil[em] p[er] dei mi[n]iam qua p[er]p[er]to ſuo miſebat[ur] p[or]q[
]i
de d[ura] tranſit p[er]p[er]a] ad aliam. i miſis i[n] h[uius]c redeſp[ro]tiones i[ter] ſe diſſe-
rebant et p[er]p[er]atiu[m] hoc. ſ. q[ui] redeſp[ro]tion babilo[ra] farta ſuit u[ir]tute diu-
uina p[er] cyrum ſuiz minif[ur]um ab[us] miraculo[us] opat[i]ioe. b[us] m[udo] ſuo

nāli curu. Redepto uō za que p xpm erat fienda i miraculīs adeo fu
pernālit fartis implenda erat ptotuz. Q uibō p[ro]muliis qua uicd[ur] fit exo
nenda ab illo loco in quo d[ur] Audi me Iacob. Ibi eum eſt quodam diſin—to
capitulāi de hebreo ubi p[ro]pha lapitur de p[ro]dutis duab[us] redepto iu—to
ma[n] quo conveuit. et in i nilo magis diſſert p[ro]mittit. Audi me Iacob. ut ad
attendi[em] excatent audientes. Et ſeq. Ego ipe. ubi i hebreo h[uius]c.
ad denotandu q ip[ro]us dei de ſeu eentia p[ro]confiſtit. Et nito mo ab a
lio dependet. Et ſeq. Ego p[ro]mus et e[que] nouilſim[que] ad denotanda ip[ro]us et
nitiatem que o[m]ez durati[em] ip[ro]us excedit. Et ſeq. Manu[que] mea ſun
daut tr[um]t. et dexta mea inſa eſt cel[que]. Ad ondendu q] m[ud]us ventus
est ab ip[ro] deo et an[tillo] alio. et n[ud]i p[teg] ad inui tem ab ip[ro] deo ſi p[ro]
tionate. et ſeq. e[que] uoco eos. In hebreo h[uius]c. Ego uoc[que] et ſkabuit ſi[n]
Ad denotandu q] gubnatio mi[d] p ip[ro]m deum creati/ est ab ip[ro] deo d[omi]
ſuo. que quidem o[m]a p[ro]ſpicta p[ro]pha p[ro]mittit ad hoc ut ond[at] ap[ro]
tio p[ro]p[ro] dei ababil[ō]na capituitate de qua statim erat lapitur ſuiu
erat p[ro]m diuina[que] ordinationem qua ip[ro] deus creavit n[ud]i et eu eu
bernat n[ito] inſu[ente] miraculo p[ro]p[ro]nāluerat f[ar]to. q] aut iſta libano
ſut adeo p[ro]ordiata p[ro]ſat ſeu p[ro]ſu[det] p[ro] hoc q[ui] deus libationem p[ro]cru
ſuturam ad p[ro]p[ro]h[ar]z p[ro]dixit et n[ill]us al[uius]. Ex quo p[ro] p[ro] ſicuit illa h[ab]io
inſola dei p[ro]ſa exuſebat. Sic inſola e[ui]s potentiā. Unde] ſu[dat]. Cong.
gamin[que] o[m]us. i. g[ui]tes o[m]us qui duerit iſis ydolos a[lt]ubo ſub iatebat
Et ſeq. auſte q[ui]s de e[ui]s annuit au[n]t hec. q. d. n[ill]us hoc annuit au[n]t
q[ui] fieret n[ui]ſol[us] deus arui potentiā et ordinationem f[ar]tu ſui[que]. Et ſeq.
O[n]g d[ilex] e[ui]. s. C[yr]um quem ad dignitatem monarcho[d]it, p[ro]mo[d]
ut p[ro]p[ro]m ſu[n]s libaret capituitate cald[avem]. U[n] ſeq[ui]t. f[ar]tet u[lo]m
tatem ſu[m]. s. dei i babilone p[ro]miendo caldeos et J[ude]os i de libando.
Et ſeq. Ego lapitur ſum et uocuiu e[ui]s et adcluxi e[ui]s et directa e[ſi]
via e[ui]s. Ad ondendu q] tota p[ro]p[ita]s C[yr]i ſuit adeo p[ro]uſa et inſita
ut libationem p[ro]p[ro] p[ro] ip[ro]m ju[n]c diuina[que] ordinatione inſp[er]et uro.
et hoc con
y[od]olatras qui hu[m]ori p[ro]p[ro]itatem attribuebat y[od]iſi ſing. U[bi] d[ur] p[ro]p[ro] eo.
cui. Ante q[ui] u[er]ient in diuina[n]tib[us] neſorte du[n]g y[od]ola mea ſecer[t] hec et
ſculpti[ha] mea et conflati[ha] m[ad]auert iſta. que auſi[ſi]. C[ir]a q[ui]
attendend[que] e[ſi] q[ui] p[ro]ſi[da] p[ro]pha annuit au[n]t libationem p[ro]p[ro] araldeos p[er]
C[yr]um diuina u[it]tate fienda ſine miraculo[ze] opat[i]o[n]. n[ut] abea in
ſi[ur] ad libationem que t[ui]c ſutura erat p[ro]xpm ueze deu[m] et h[ui]ez. que

quidem libertati. s. et facta fuit p. ipfum deus redeptorem p. maxia mira- cula adeo facta fupnatur, et io ficur ylayas loquutus de poma redep- tice que no fup curfum nalem facta est, promittimagnalia que deus fecit in michi cecatione et gubnatioe, que no fupnaturite/ib. curfu nali p. potentiam dei infinitam facta fuerant. Et sic ppha loquutus de za redep- tice que p. miracula fupnatur facta effeoa est, premicit de illis que adeo fupnatur facta fuerit. Et fpetatur ara gubnatioem poh di de quoz. miraculov nuo. datio legis infynay in qua de loquutus faturi in- titutudin puf. et palam. in maxuiz teputat miraculus. Vn de uio uij. ei. de hac ma fuc lege. Intoga de chibus antiquis q. fuerit ante te ex die quo accavit dins hoiem fup traz alufimo celi uifq. ad fu muu eius. Sic facta et alijn huimoi res aut nuiq. cognituz eft ut audiet ppts uorem dei loqis de medio ienib. ficut tu audiſti. Et de hoc dict popha, Accedite ad me audite hec. q. d. ex q. lo- quturus fum maxia et adeo fupnatur facta ſi. Vn regrunt ma uore attentioem. Sic illa q. homo audit apping attentius et tellis. no apnatio i. abcondito loquutus fum qd commiter exportur. taz ad doctoribus ius q. atuis de dation legis. in mòte ſynay in qua totus ppts audiebat uorem am loquetis ut betur exodi xix. ca. et dicitur hec datio legis fieri apnatio. qr illa apit ppts iſt. tuus appliqui in pecuharem p[ro]p[ro]m recupto obbediente rada ta ſua. ut h. exo xix. ca. que quidem uerba no poſſu uèificari de ylaya nec de aliquo puro hote. I. de ipo deo qui lege dedit et ſic i. tellat et doctores tui. et ſequit. Et tpr an q. fierent ibi eram. Ibi hebreo h. Atpr quo fiebat ego ibi. quod i telle di ipo do qui lapndo p[ro]to mo p[di]ito ibi erat quod no pot intelli de ylaya qui no diu erat natuq nec ana eius cecata ut iam onſum eſt et ſege i. còde contextu et uerfu nlla dra i tporua. Et nuc muſt me dins et ſp[ro]e i. quod no pot intelli plane nifi de illo de quo continue immediate p[ro]p[ro] loq. s. de deo. Et ſit h. q. deus qui legem dedit i. ſynay loquedo p[ro]to non i. abcondito. poſte muſus est adeo et ſpu eius q. erat intentuz et ut magis ondat p[ro]p[ro] q. uerba p[di]ita ff. uerba dei adeo muſi imme diate ſidit. Hec dit dins redeptor tuus. s. deus ille qui muſus est a deo et ſpu eius ad tua redepto[em] et ſamitificationem de quo dicit. ſeuq uſt. ego dins deus tuus docens te utilia. quod i telle ſic/na redep[to]r u[em]

no solum dedit prepta q. st. necia ad sequestram bitudiem. Sz et filia
q. no st. ad hoc necia / h. tim. utilia et gyrus pea melius et expeditus to
posse oleat p[ro]utem bitudiem. Gubnus te. hebreo h. ducens te. in via
qua ambulans, qu. testa ipplus rectoralis ducatu p[ro]stant. h[uius] ad hoc ut i
hat bita que una est dirigat[em] ad tim[em]us bitudيس. et seque. et attendilles ma
data in. et fatta fuit. sic flum. p[ro]t. qua pot intelligi dux. uno modo
referendo hoc d[omi]n. ad hoc quod dixat statim an. docens te utilia q. d. et si
domi te utilia. s. consilia q. non importat necessitatez h[uius] inutatem et seque
expeditus bitudiem in. et attendilles madata mea. s. prepta q. neam
tatem p[ro]tant qu. hoc sufficit tibi ad salutem p[ro] qua p[ro]x ph[er]mis h[uius]
atque p[ro]p[ro]tua de qua d[ur]. facta fuit. fuit flum. p[ro]t. tua. Alio mo p[ro]sist
exponi p[ro]tua uerba. s. et attendilles madata ma. referendo ea specialius
ad pratisque quin x[uius] dixit duo madata que h[uius] fuit. fuit pa-
cem special[em] et etiam special[em] x[uius] eis uti. acutus apath[ane]s seu heraclia
nig. Si h[uius]cet tributus dari cesari. et d[ur]. non ofulendo h[uius] potius p[ro]
endo. Q[ui]que h[uius] c[ap]tae cesari. et que s[ic]t dei date deo. que q[ui]dem man
data no obstant[em] domini et deffluereert loco et aetem ut p[ro] h[uius] h[uius]
loſep[mi] de deſtrutione ierim et pp[ro] iudayci p[ro] ſitu et vespasianu. ſu[n]t
et tranſſessi in mandat[us]. ſ. que ſuit dei date deo. Reccidendo appo
tam et aedificiis ac, adendis et ſir admittet pacem et ſ. et et ſup
nam. Von de p[ro]ma p[ro]part d[ur]. facta fuit. fuit flum. p[ro]t. p[ro]tua. q[ui] p[ro]
ſpralis est tranſitozia ſuit flum. De h[uius] aut ch[it]. Et justitiatua
ſuit q[ur]gites maris. Justitia etiam que est p[ro]fidem x[ui] est justitia ſup
habu[n]dang ſuit q[ur]gites maris. et etiam p[ro]p[ro]tua ſuit q[ur]gites ma[n]s
no deſſaut. H[uius] expeſtatis exposit[em] littalem p[ro]dute au[ctis] qua
tibi allegavi. ſ. d[um] milit me in qua temitas id iu[n]n[is] expeſitur au
expreſſide tertie p[ro]ſone. ſ. ſp[er]ſi ſonenti que quid exponi consiona est p[ro]
cedentibus et ſequentibus ut dictum est.

## Saulus.

Audio exposituem tuam areae p[ro]dictam au[ct]em y[pro]aye. Sz u[ideo] q[ui]
expositio tua facit con[que] te. dictis et qu[em] lex n[am] q[ui] data ſuit in ſynay. t
ſuit data af[ili]o dei que tu deu uocas. V[n]n dictis q[ui] de illo solo ueri
ficatur. no ap[ro]n[pi]o in abſcondito loquutus ſuz. Et quo seque q[ui] no ſuit
illa lex data atota temitate qua tu aff[er]ſis in dictu[n]is ce et p[er]ſis
no ſuit data adeo q[ui] creavit celuz et t[ia]z et qui eſtux iſrim de t

egypto, non eam dubito te concedere tota territas cecantur mudu et e
duxit istim de egyspt, et sic libri consideas tua expuitio tibi ipi dixit.

Paulus.

In dubie concedo tibi q̣. sancta territas qui est unus deus cecantur mu
dum. Simile edux istim de egyspt, et et legem dedit moyfi. Nā s[m]
u[m]am fide[m] Catholiciz, opa s[ancte] territatis indiusta fuit ab ex[te]a, du[
tinctio] p[[[s]onar]z in diu[n]is s[olum] est s[m]e relationshipes originales que ab i
tra s[m]mo ſt. ut in ſtat q̣. s[acra] s[criptura] alijq̣. opa diuuna, app[ro]p[
]autur c[etis] p[[l]onis ſiut illa q̣. pertinet ad potentia appropriat[ur] deo,
peri. Et illa que ad lapiaz appropiamur filio. Simile que ad bonitatem,
appropriat[ur] ſpui s[ancto]. Et q[ui] datio legis p[ro]tinet ad lapiam. to ap
propriat[ur] filio, non intelligendo q[ui] ſp[ú]us filij sic ap[ro] n[ot]o ſit coe toti teri
nifiati. Differentia e[m] est in hac matia et t[em] appropiationem, et p[ro]euiż
ſ[ib] de ſtis ad p[[n]s no est avarud[us] arc[a] te donec aliquat[ur] ſig illumi
natus in fide.

Capitulum Quintumdecanum. Saulus.

Ad huc non plene probas min [que] ſp[ú]us ſanctus ſit deus. Nos e[m] ben
credimus ſp[ú]m ſanctu et alijq̣. ad coe c[er]tiz q[ui] est quid ſtiffimui. deq
p[[p]]t[ur]. ſp[ú]m ſanctu tuu ne auferas ame. Quauiq[ui] ſp[ú]us ſanctus laqui
tur. imp[]p[]tus iux illa. ij. reſu. xxu[j]. ca[]. ſp[ú]us dei laquitus est i me. a
S[]q[ui] ull[es] ſp[ú]us ſat[us] ſit ueru[s] deus minime credimus, nec auſt[es] p
[te] allegate h[uc] plene ondunt.

Paulus.

Ex quo credis ſp[ú]m ſa[ui]m ee. que et credis ſiuffe-laquatu inſp[ú]ns p[ut]
auctes p[re] allegate testantur ex conspectu debuſſes ſp[ú]m crederet de
dem uerz ut alijq[ui] ſi]a[t]ellectualis ac[]corpor[ur] ſepata. q[ui] sic eet angustus
ut aui aliaut[ur] b[i] ſepata. ſ[ib] non p[[p]]r. q[ui] non ſp[ú]m p[ro]vozz i quiſitiem nec i
et ſp[ú]m testimo[n]a ſatraz ſcripturaz h[uius] q[ui] ſit aliqua ſuba intellectual
creata ſepata ac[]corpor[ur] n[iti] ſolum anguli. nec 2[im] et tu concderes. x
Et sic remanet q[ui] ſp[ú]us ſanctus de quod ſcriptura ſquit ſit deus. p[ut]
et auſt[es] p[di]cute p[re] me allegate ſatis ondunt. S[ib] ad maiorem h[uius]
dam[]tiam ad h[uc] ondam[t]ibi auſt[es] quib[us] concedere c[og]eriz q[ui] ſp[ú]us
ſanctus est deus. p[[l]u]s auſt[es] plane ad h[uius]m. Spiritui ſancto atteri
buiſt illud quod ſoliu[s] dei est. Mainsſtum est e[m] apud cloſores no
ſtros et etia tuos q[ui] ſoli dei est ee ubi[am] p[ro]e[n]tiaz p[ro]tentiaz.

naz hoc ptinet ad infinitatem eentie et potetic diuine que nih
creatue competit / cu quelibz creatuæ sit finita. psd. ni ee vob
attribuit spui dei qui est spfs sancti. Vnct in psal. qui Incipit
dne probasti me. Ex quo p3 q, spus dei est ubi tamq ipse deus.
Similr j ob. xxxuij. ca. lege. Spiritus dei fecit me. et spiracutu
or potentis unifitaut me. Constat aut q facè hoc et unifide
eum solius dei est. doctores et tui antiqui de spu sancto qnqs
loquentes ei attribuit ea que sol deo ptinent.

## Saulus.

### Allega illos Doctores nros hoc dientes.

## Paulus.

In illo h[uius] qui d[ict] Verefit rabba. que est glo. sup gen. sup illud
uerbuz. Spiritus d[omi] n[unc]bat sup aquas. Q[ui]e[n]tur quid est ille
spus d[omi] de quo d[ict]. Et spus dei ferebat sup a[que]. Et respondeſt
hic est spus meſſic de quo i vaya lege. Et requeſet sup eum a
spus d[omi]. sp[er]p[ie] et intellectus. y[ave] xij. hoc in gloſa pcicita i
tam maiozi ġ[ui] minozi. Item i pcicita glo. gen. xLij. ca. lege. Rab
bi Simeon d[ict]. Q[ui]e. est illud quod legit in psal. Spu oris et o[n]m
virtus e[ors]. hoc est inſpiravit deus ſanctus et ſonictus ſp[er] oris
ſui et creatus est miuus. Ex quib[us] et multis ſimilib[us] p[ro] oppoſum.

## Saulus.

Illa gloſa quam alledas ſup illd uerbum. Spiritus d[omi] n[unc]bat sup a[que]s
modici ſa[ci]t pro te. posſum eti respondeſere q[ui] sp[er]p[ie] eſt a[ui] ei
Sepe eti i ſcriptijs a[ui] humana d[ict] Spus. Vnd z[ar]th xij. ca. ego d[um]
formans ſp[er] ho[gi] in medio e[uijs]. quod i telle de a[ui]. Constat aut q[ui] etiam
ſim te a[ui] xpi ſeu meſſie no est. // nec et illud quod d[ict] Spiritus d[omi] n[unc]bat
sup a[que]s. Intelligenduſ est de ip[ro] deo. tum q[ui] a[ui] deus ſit i
onno immobiſis no pot deſiſandi de ip[ro] q[ui] ferebat / q[ui] hoc importat i
motu. tum q[ui] ſi p[ro] q[ui] quod d[ict] hic sp[er]p[ie] dei intelle[que] deus quem
dicis ee etiam p[ſonam] in diu[n]iſ/in comediens eſſi q[ui] c[re]ationi miſi
ſeret metio de sp[er]u ſancto quem di[uiſ] ee etiam p[ſonaz et]o deſilio
dei quem di[uiſ] ee z[ar]. Ad autem q[ui]a[que] alledas i[p[ro] Rabbi Sime
on nihi] aliu[d] occurrerit d[u]enduſ. niſi illud quod p[er] contra eam i
dixi ad quod p[ro] ſuit responſum.

## Paulus.

Concetlo.

Concedo tibi quod dictus est deus, sicut dicta sunt, et ad inſiŋti quod ſuſa ſiut in corpi et in huāno ſic dictus est et onſum ſupra de aliis anabus huanis et no antea, et io de ipa no pot duci q[ui] ſeret ſup aquas in exordio reationis, mudi eu p[ro]tut no duz ſuſiſi in se p[ro]ducta. Aliud vero obiciis quod dictus, q[ui] ſeretatur, no pot duci de deo adque ſit mo ptinet moueſi, posſem tibi reſponſe: non mo q[ui] lueru q[ui] de ſit omo immobiliti ſepe iſcriptuīs de do d[omi]ne alij[ui]a uerba quod ſp[ro] ſiſſicata no posſit ec[ui]ne motu ut au dr. Descendit deus ſup[ro]monte ſynay. exo. xix[que]. c[ui]. et i p[ro]ſal. Ascendit deus iubilo, et i multis aliis q[ui] uerba. ſi alſendé et deſendé eu de do d[omi]ne intelliſtur no pp[ro]ve t[em]ethaphorice dicta. Bon et i p[ro]poito eu dr. Spiritus dei ſerebat. non deus intelliſi q[ui] ſerebat p[ro] motu[rum] localem iſ methaphorice. ſ. q[ui] ſp[ro] dei. i. ſp[ro] ſanctus au boitas et amor appropitur afficiebi ad p[rae]ſa dam perſectioem aquarum. ſ. omoſ entiuſ p[ro]ducto[rum]. Aque c[ui] ſuſi ſeſi[que] illius c[ui]p[ro] ōna entia corporalia imprimordio p[ro]ducta continebat. Et luer p[ro]ducto[rum] uerbo[rum] ſimia hoc mo posſi heru. tu al[ia] et maſt p[rae]ſiſi uoitatem hebraam exponi p[ro]t. Circa q[ui] est attendenduq[ui] ſi ſimia tranſlatio dicti. ſp[ro] c[ui] ſerebat. i. hebraico h[ui]b[que] dictio q[ui] ſonat. mezahephet. q[ui] lingua ſimia idem ſignificat q[ui] in al[ia]r inſimilitu dinem uolueriſs oua inſuo cal[or]iāntiſ. Idem eti moerbi p[ro]tutur i deuſ. p[ro]tutur. c[ui] ſub dr. Sic p[ro]uacris ad uolanderu pullos ſuos. et ſup[ro] eos uolitans. i. hebrauor h[er]tur ſup[ro] eos Verahet. i. in eibam. Bon i p[ro]poſito q[ui] ſp[ro] ſanctus uuificator ſim[que] ap[ro]napiro dr de quo i p[ro]ſal. Emite ſp[ro] tuuſ et creabitur. Idaico i reſ exordio ſiut deo p[ro] attribuitur. p[ro]ductio reſz de no eſſe ad eſſe p[ro]creatioem. ſic ſp[ro] ſancto attribuitur. uuificatio reſz. que idem uuificatio pot intelliſi p[ro] motu[rum] primi mobilis. Nam motu[rum] ſp[ro] p[ro]m in p[ro]ſi est uita reſz ſimiluſ.motus auſ p[ro]mi mobilis est p[ro]miſ et papuīs aquo omoſ motus reſſantur et menſuratur taſſ[que] ap[ro]ima ſim[que] motu[rum] menſura qui quide motus uuificat tuuſ reſz naturaluſ est adeo tamq[ui] ap[ro]mo mouete p[ro]naper al[ia] tam. Bon impermordio reationis reſz ſimiluſ de hoc p[ro]mo motu taſſ[que] de uita terum ſimiluſ fit metio attribuendo i p[ro]motu[rum] deo i p[ro]ſona ſp[ro] ſancti au ap[ro]propriatuſ est uuificar ut dictu eſt. Et ex iſta ex p[ro]position toſt[er] quaedam admiratio que auuſ no modiu[m] pulſat. ſ. quo in t[em] p[ro] ceata fit mentio de t[em] cu[que] dr. Factus est uesſe et mane diſſus. de motu t[em] uide

fieri metio motus in est por. ipse nunc, que quidem ad miratio toller
p. p[ro]p[ro]litam exporti[em]. nam s[po]m est, s[po]us fit intio de motu q[ui] de
s[po]r ut d[ur]itum est. Act 2º i[no] quod obediens extra exporti[em] me[m]
s[po]supr illa u[m]bus, s[po]m d[ui]s f[er]ebat. d[ui]ens q[ui] s[on]ciens eet d[ic]er q[ui]
in creatione mudi fieret metio de s[po]m s[po]o q[ui] est t[ui]a p[flona] et diminis
et n[oi]o de ip[s] que est p[flona], nec de filio q[ui] est t[ui]a p[flona]. Act hoc t[ui]
respondeo q[ui] u[m]eris in hoc. s[po]m s[on]ciens est ut in creatione mudi
qui est p[mi]us et p[na]palis effectus diu[m]itatis. S[ufficiens] intio fiat
tantia ut exp[la]s de diſtinctione p[flon]ar[que] diu[m]are. S[3] s[li] recte ſeuturis
fu[n]is ſenſum p[du]tor[em] u[m]erem. s[li]m p[ri]n[pi]p[io] creationem deus. u[m]eris in
s[po]m d[ui]s ſeretatur s[po]m a[q]uas, et reiſes q[ui] fit mentio ſufficiens de trep[us]
p[flon]is diu[m]is ip[s] inuen[do] p[fltem] ſatras ſcripturas recte et c[ui]ſe
ter ſeutati. Ad au[m] de clara[ti]o[m] p[flup]ponem debet q[ui] s[mi] u[er]itatem
ſidei n[oi]o ſolu[n]re ſi, et t[ui]e deus est cauſa d[ui]s reiſe creare[m] p[flui]m in
tellectu et uoluitatem ſi[ut] artiſex est ca artihato[m]e u[m]ent[or] p[flui]m.
D[omi]n e[mi] ſcriptura. O[n]a que[n]que uoluit c[ui]n fec. Velle aut p[flup]ponita
cognosc[er]. Conſtat aut q[ui] artiſex p[ar]tem qua[que] in l[ui]o in ſtelle[m]
conſceptam et p[ar] amo[d]e ſue uoluitatem relatum ſeu appreſu ad ſui]
opus p[du]cendum opatur. Ex quo ultius ſolidand[ur] est q[ui] d[am] p[er]
opatur est om[n] creare[m] p[flui]m u[m]erbi ut p[fla]tem conceptam q[ui] est ſi
liu[s] et p[flui]m amorem qui est p[flus] ſanctus uta in q[ui] no intellig[er]
q[ui] creare ſit p[prui]m alium p[flon] diu[m]ine in. O[n]a em ſpa tem[ut]atis ab-
extra ſi[ut] in diu[m]a. ut ſupr[di]tatur est. S[3] ſue i[te]lligendo q[ui] cauſualib[us]
creand[us] attribuitur p[flone] p[ri]s p[mi]us ſefficientis. et p[flone] fili[ny] attribui
tur p[mi]num cauſe exemplar[s]. p[flui]m ſancto u[m]bo hu[m]mo[]r cauſalitas at
tribuitur p[mi]num amoris ſeu affectus ad rei [creati]as p[du]cendas. et
io ſara ſcriptura recte inui[t] p[flon]am p[ri]s au[m] cauſalitas [creati]us at
tribuitur p[mi]num ſefficientis a[m] de [C]reavit deus c[ui]um et i[ram].
Inui[t] et p[flon]am fili[ny] au[m] cauſalitas [creati]us attribuitur p[mi]num
exemplar[s]. au[m] de p[ri]n[pi]p[io] q[ui] idem est ac ſi d[ic]at et u[m]erbo ſeu in
ſap[ia] put alibi in ſara ſcriptura in ſeitur. et et quid[ia] de maq[ui]d
doctorib[us] t[ui]s ſentiut. Inui[t] et ſara ſcriptura p[flon]am s[po]m ſancti au[m]
attribuit cauſalitas [creati]us p[mi]num amoris ſeu uoluitatis p[flac]
quod d[ur]t. Spiritus d[ui]s ſeretatur s[po]m a[q]uas ut s[po]m exportum est. Et
quibus recte conſid[an]is reiſes q[ui] processi[ves] p[flon]ar[que] diu[m]is ſi[ut]

ratibus productionibus rerz creatarz iegungs et cludunt eentualia attributa
duinus. s. potestia que appropriatur pri. Scientia que approbatur fit
lio. et voluntatem que approbatur sibi sancto ut p. doctoribus ieros ista
plenius elucidantur.

## Capituluz deamnifextum. Saulug.

Ostende mihi vnde hæs ex sara sèaptura ut a doctoribus iuris et hoc
quod de Inknapio creavit deus. Intelligatur et filio ut in vbo seu i
sapia adeo concepta. Mirabile eim est &chis meis. Si hoc posse repre.

### Paulug.

Hoc quod quæs hæs ex pſſe in clo. Rabbi moy si gerudèn qui iter reijs
ex portores tuos de inter uos maris ee et uditus in secretis diuine le
cis. qui quid. Ra. moy. ſup istud uerbum. Inknapio creavit deus. a
diſapulo ſeu auditori ſuo sic aliaquid. Simeruès intelliger secretuz
huiu dictius uerefith. Inknapio. cœnoſces q. ſm iam bitatis ſaip
tura laquens de inſedibus ſnuit in ſblimibus. Ductio eim uerefith.
i. Inknapio. ſnuit in sapia que est principu znapiorx. et io in tranſ
latio ſerit utama in loco ubi de uerefith. ſeu inknapio betur inſapia
h. ille. Ex qua aucret hæs intentum meum ſup dictum.

Adbuc ex illa clo. Ra. moy. no h. q. illa ſapia q. significatur arm.
de uerefith. ſeu inknapio. ſit adeo concepta ſic ut diſtinguatur re-
qiter ab ipso cleo conapiente. hoc eim requiritur ad hoc et talis ſapia
dicatur uerba conceptuz ſeu filius geitum p[ro]ut tu onder p[ro]ſumig.

Ille ſapientiffimus Salomon uolens de ſapia adeo geita alag loq
ad exatamdem audientinż de tanta ze attentioem et p[ro]ſona ip[er]
ſapie ſic p[er]mittit in buij p[er]bion. Audite q[ui] de rebus magnis
loquutura ſum q. d. ista que dictura ſum ma[x]ia ſi et auditu di-
ena. fides eim est ex auditu. Doctores eim tu au loſutur de alijq
re que adeo ſuit eis ut p[er]ibus zeneſata/ conſuèuerit dicte. hoc &
betur ex auditu ſeu ex ore auditus. On et ſapiens p[ro]p[ro]e d[ic]ebat.
Audite. q. d. Ex auditu ista h[uius]tur. no ex inquifitice. Et ſeq.
De rebus magnis loquutura ſum. Et ſim aliam tranſlatioem de. &
Audite q[ui] principaliu loquat. principia eim auilibet ſi e que ſuit
principaliu in ipa p[er] ſupporutur tamq[ui] uera extra diuina ſeu ex auditu

altioris scie ut phos in postioribus dicit, et io ponapia seu ponapalia doc
trine duine ops q. supponatur tamq; uera et pata ex auditu alii
orig scientic. que quidem sia est sua duina p. au: reuclatidem tali a: n
apia hntur. gseqnt. J. eo. ca. sapia dicta quibusda: i terportis q. p[.t]in
et comdationem i p[.ui]us docet que et quahia su[]t hec ponapalia seu magne
res de quibus loquitura erat sic direns. Deus possedit me in reith. 1.
in Inntio viaq: suas an q[ui]q[ui]t facerät apnapiio. ab et no ordinata sum
et ex antiquis am q[ui]q[ui]a fieret. no dum erant abilli et ego iam gcepta
eram. nec dum fontes aquas etuperant. nec dum m[oe]tel g[raui] mo-
conftiterant an om[is] colles ego puriebar. Adhuc tram no fecerat et flu-
mina et cardines orbis t[ie]. Quado p[ar]abat celos ad eram. q[ui] cecta
lege et ciro uallabat abil[os]. u[sa]q ibi. cum illo eram cucta componens.
Ex quibus diligenter consideratis h[es] manuferte q alij[us] sapia erat cu deo
an mudi constitutioem. que quidem sapia erat concepta adeo no ac-
ata seu facta et erat cu deo cucta componens. f. omna que i p[or]modio
tez fuetut adeo creata. que omna fere in p[at]ita auſte tanctur. q
quid sapia que an mudi constitutioem erat ſemp cu deo et adeo do
cepta. et p qua deuſ fuit auſtta componens no p[ot] ee n[ifi] deuſ. Alq[ui]
ſequetur q no ſolus deus eet creator mudiſ z[ui] deus et ulla sapia p[ui]na
mudum creavit. et ſic eent duo creatores mudi quod nefat eſt ap[er]
te ſicut et apud no[ſ].

### Saulus.

Ante q[ui] alijd ditam con hoc quod affis de sapia adeo concepta uolo
tibi ondere q translator tuif no u[e] transfultt quadam dictuem in
predicta auſt[ie] contentam. inqua quid dictu: magna u[ſi] tue rationi
conſiſtit. Obi e[m] dicit translator tuif. Cum illo eram cuita componens.
fn u[ei]itate hebrayta d[r]. Cum illo ſeu ap[er] illum eram amon hec at
dictio amon. I[z] q[ui] m[ita]s interpretatioem in ſilla e[m] ſignifiat cuita
componens. vn ex u[ei]itate t[ie] no h[es] ex predicta auſt[ie] q sapia illa qua
ditis adeo ee conceptam ſit an deo ſeu ap[er] deum cucta componenſ.
Et ſic ducendum q illa sapia de qua sapia loquitur. no eſt deuſ. q fn
tu ex har auſt[ie] principaliter probare preſumebat.

### Paulus.

Vez[que] d[ic]is q u[ſta] dicto amon. in hebrayco m[ita]ſ q[ui] interpretatioem. I[z]
doctoreſ tu[em] in hoc loco iſtam dictuem i teoptati ſt conformiter ad ſui-

Lantem nnam von in zofa sup illaz dictiœm gen q diut. bereftizabu sup itd uerbui impnapiu acauit deus. uolentes exponc illam dictoc refith euz illa alia dictioe oino simih q portur in illa aunte puchnoz p me altata. obi dr. dng posedit me in refith. i. i pnapiu biar suay in codez loco altant uerbuz supradictum. s. eram apud euz amon. et ibidem istam dictiœm amon. mìtiplc intprentantes finate fic ant. a amon est artifex. Lex eim dei dicebat. Exo fui iftrumtuæ artifcleti et bndicti in uia sculi. Rex carnalì edictam palatu no echiat ea nsi hest exemplaia et descriptioef ut sciat qmo cameàlfacturut est et cubicta seu folatia. Sic et deus sanctus et bndictus tefpienf mlege acauit seculum. Don et lex bereftib. i. impnapiu acauit deus non est aut refith. f. pnapius nsi lec ut dictuz est puerbnoz. Douj. ca. a Dng posedit me refith. i. pnapius die fuc h in glo. Ex qua hakes et maiftele q amon significat artifex seu artifianz ut artem. et hæ ma- niftele concordat cu tranflatioe nra que diut. eu illo eram cucta con poneng p artem eim artifex cucta comport. hæ etiis explicuerut p ex de rege edictante ut in fua exporioc p dicta continetur. Et fic est manifestu q fim doctores tuos lapientia p dicta adeo concepta ante mùci constitutioem e illa p quam mùduz deus acauit fuit artifex p artem suus artificiatuz produrit.

### Saulug.

Vezs est q, fic nti doctores exponuit. I3 hanc lapiam dict ee legem dei q idz intelli de lege molavia no aut de lapia qua tu diac de deum

### Paulug.

In disputacion diatexit seu iudicijs conceptioſis alter disputantur ſeu opmentur pot artipe ex dictis ſui aduerſari itd qd p[le] facit reluto alio quaq no fac p[le] p[ro]tim eu itd relutu fit manifeſte falm. On de impropito expedita aunte tibi oftendo. q f[im] tuos doctores. Vez est q Amon in h[oc] loco significat artem ſeu artificium quod fac pro me et p[ro] tranſatioe nra. Sz q ultius dnt q, illa ars ſeu artificius est lex. f. molavia ut tu affis. h[oc] est n[ò] ſoluz falm. I3 riduculofuz et forte abſu dum diuè. tuz q[ui] lex molavia nuq lege de an q[ui] ſuſſiz clata in mo- te ſinay neq et t[ur] p[ri]archar. tuz q[ui] ſupſluiz et eſi illam ee an mùci constitutioem qua n[ut]s homo erat qui eam itelliget ſeu obſ- uaret. De plurima et[que] lege. gen. iij. ca. Non eis pluuerat dng deus

["sup tram eo q[ui homo] no erat qui opacetur tr[ium]. Vnde aſsimuli ſeu aſtorior[]i n[illo] modo eſt a[ creditu] q[ui] ſex ſuſſi p[ro]dicta q[ui] homo po qu[em] erat in muco. t[um] q[ui] ſi lex illa p[ro]quam deuſ ſeat mu[n]dum ſuſſi alioq[ui] ex deuſ ſe[n]ſ. ſeq[ectur] q[ui] deuſ min[]p[er]ſe p[ro]dicti muco q[ui] artiſex alioq[ui] p[er]p[ro]duat ſu[n]z artiſnat[us] p[ro]eſt eſt n[ò] ſolum ſin[em] ſi] abſol[um]. ſi pa[tent] ex hoc q[ui] artiſex p[ro]duat ſu[n]z artiſnat[us] p[ro]artem ſibi i[nt]erſeam deuſ u[n]o ſin[em] tua p[ro]ſi[cio]em p[ro]duſſet mucoz p[er] artem ſibi eſt u[n]o p[er]ſu[n]z artiſnat[us] p[er]ſe p[er]ſo[n]d] de u[n]o p[er]ſo[n]d] p[er]ſo[n]d] p[er]ſo

perfecio aut creatue auia mea finita est. Infini tuz aut et finituz
no est danda propositio. Undum expectatio alia i creat iue qe dem
perfecio finita est. Similitudiem acupimus ad diu inam perfec iem q
est infinita. ops q, semp remaneat maior diffimultudo. Ex quo ulti u
seque ex quibus similitudie areb, acatis indeo accepta, ops amo u e
adeo oing imperfectos que i huiu di pectade rei create intelliguntur
seu in cludimur. Ybi et ha. Diacim in deo ee s fiam seu sapiam qua
nito mo intelligem nisi p aliqua fit tudiem sapie create in ogenito
nra aen sibilibus seu arebus acatis fit accepta. S. con stat q, sapia
creata. an estica seu humana est quod accidens in ipso sapiente quod
nito deo competit cui nllum accidens in ee seu compet e pot. A
quæq edim est in deo. deus est. Et io cum attribuimus deo sapiam
ut diacim q, deo est sapia ops q, intelligamus eam esse no eo mo
quo i creatus i quib o est p mo m accidentis, hæ eo mo quo deo con
petit. s. sapia pse blisstens. On impoito h in diu nis dicam ee ubi
seu sapiam que procedit ad iente seu intelligente ad similitudiem i
uerbi intelligibili quod procedit h m intelligibilem opat i oem. no in
hec similitudo est sim imoda. cefat et, apfectio emanationis uerbi i
diu m in i mitis et spettat in hoc q, uerbum inobis procedens seu
dum i intelligibilem opat i oem no est eius dem natur e cum h o e aquo
procedit. et io id quod intellit an ob seu i nob no d e filius. De ta
tione em fili est. q, fit eius dem natur e cum pre. Intelligere
aut diu inu est ipa sba intelligens quod no dubito te credere.
Und uerbu z in diu nis procedens procedit et blisstens eius dem +
nature cum illo aquo procedit qua ratioe proprie d e geituz et
filius. On in aucte attata de diu nia sapia scriptura utitur di-
tionem que ad gratiam iu i ventum p tinet. s. concep tio, ut au
dicit. et ego concepta eram. simil er et partu. ut au dic. e g o p a
ti u e bar. In intellectu aut nro utimur nde accepti ois h m q in
nro intellectu i u eitur aliquid de n o u copre hens um. no aut
utim u nore filationg no fit ibi identitas nature. s. intelligis
et intellecti. Ad quin uo quod obuis ducens q, fi i deo est al i
quid geitum illud eet receptum. Tibi respondo q, no ome accep
tum est receptum in aliquo s pecto. tota et h sba rei create accept e
adeo. no aut ut aliquid s pectum receptum. On geit i diu nis

atque adiante non in illud etc. receptum in aliqua māsa seu ſi-  
recto, hanc eam repugnare ſiſſentie eſſe diuino. Unde filius indi-  
unis inānctum p[ro]eedit ab alio et e[mi] diuino, et alio ab eſſe diuino  
exis. In ipa eam p[re]fectio diuina continetur et uerbu intelligibili p[re]-  
dens et principiis uerbi ſiut quęcap ad eum p[re]fectioz ptinent. Et at-  
tendc e[am] ſi tentiœm hui[us] tractatus p[ro]cipere intendc de temus circa  
sa utinius ſcriptura[rum] prout i] prologo dictum ſiut. de quo iam circa  
hoc miſſeiuz fatig hui[m]ori. No aut de temus ſa utari maſſi tatem. et-  
to ſupſſeemeus ab argum tationi q[ui] in har[] matia ſiut ſeu fieri poſſi  
de quib[us] doctore[s] ſi miſa alta ſeu profunda tractant tam circa teda-  
tioz originis que i] diuino ch[ar] et [ar]ca p[lan]as p[ro]p[et]atez, et noti-  
ones, et hui[m]ori ad amouendas quaqua[que] hereticas impugnato[res] que  
i] h[is] consueuert fieri. De ſiis eam cum i] cepeſt e[mi] ſunus illuato[rum]  
corduiu[m] lumne fidei alijuat illumiari potis de ſiis adju[n]a inſi-  
mato[em] ultius p[ro]cecer. Nunc aut ad i[mi]rum ſa utinius circa alia  
que reſtant p[ro]cedendum est.

Oſtinetio Clæma eleſutinio ſcriptura[rum] circa multum diuinitatis
xpi. et continet Nouem capitula.

Capitulum p[ro]p[ro]mum Saulus.

Quac[ui]d ſi[te] de premiſſis ad h[ue] u[ideo] q[ui] xpuſ tuus maſſete ſiut
loquutus contra e[cell]um. Decuit eam p[le] ut pluſo[rum] ch[ar]a p[ro]capto[rum] contra di-
uinam ſimpliſtatem et [hi] contra o[m]em diuina[rum] p[re]ſe[ri]o[m]. et io p[le]
de ip[po] deb[us] intellig illud damiet duij c[ar]. De cornu piu[lo] qui locutu[n]
erat [hi] e[cell]um p[ro]ut tibi ſup[er] dixi.

Paulus.

Oic mihi obſero ubi iuſt[ui] q[ui] maſſe meuſ xpuſ ut ipuſ ch[ar]aphi
talia contra deu[m] e[cell]um ſuiſi] loquutus. Non e[m] ac[do] q[ui] talia poſſe
repiſe in doctrina ſua ut l[u]o[rum] ch[ar]aphulo[rum].

Saulus.

Manifeſtum eſt, nec tu ut ac[do] neſtabiis q[ui] maſſe tuus ut eum di-
saphi ipuſe nole d[ar]uert, et p[u]blic[em] at[em] continue p[re]cedent q[ui] ip[er]tuus
meſſiag eſt, u[er]deus et u[er]us homo, et onter de ip[po] deo et al[ſ]unt
q[ui] ſiut t[ra]p[aliter] natus de mulie[m]e, cum tu deus nu[j]q[ui] e[mi]t ac[ep] t[es]ſate

p[ro]f[ecto] et u[s]t[ate] in [fectum] tu es deus, et in multis aliisque. Affunt et ip[s] deum fuit[que] cent[ur]it mor[t]ium et sepult[us] et h[uius] modi. Quid ergo ma[n]s contra deum ex [e]t[um diu pos[s]h[ui]q[ui] sit. seu fuit [pass]ib[us] cum deus tu sit eo immobile[s] et i[mi]tabilis est t[em]ite. Scriptura. Et deus no mut[or]. t[am] q[ui]mo eis p[iti] pos[s]h[ui] mu t[ar]i no pos[s]. Quid absur[d]us o deum ex [e]t[um diu pos[s]h[ui]q[ui] fuit mor[t]us de quo scriptura dicit. Uuio e[go] in et[n]us. Certe et si f[ep]ture de his tatu[s]ent i[pi] s[ui] pagam[que] contra h[oe] fort[iss]ime in [h]is. Gerent. qui ex solo rat[o]is dicit[ur]e p[ro]bant u[er]s deum que c[oe]giunt de p[ro]mam tam mudi o inco[n]por[u]us et i[mi]mutabile[s]. I[bi] s[um]e-s[impli]cent. I[s]m quos omnia predicta p[te] et tuos affiti ludib[ria] repu-tarent seu deliramenta.

## Paulus.

Concedo tibi q[ui] secundum u[er]itatem t[idei] n[ee] chri[s]tus i[m]proph[as] pro mi[s]s quod h[ic] ag[ui]us est u[er]s deus et u[er]s hom[que] quam u[er]itatem ex testimo[n]is fac[er] scriptur[em] concede c[og]untur. Simile s[im]m e[m]dem u[er]itatem concede q[ui] ce[ust]us fuit-natus de mulier [pass]us mor[t]us et sepultus que q[idem] o[n]a de deo concedim[f]u[sse] u[er]a. h[o] no t[ui] i[gr]ui deus seu s[im]n[am] diu[n]am. I[s] secundum n[am] affi[ut]que. s. hum[us]. Sic e[m] predicta de deo d[ue] u[er]am fidem ut i[mi]llo derogat[ur] legi-diu[n]ine p[re]fecta apud eum qui s[ac]r[a] testimo[n]ia t[em]ite s[crit]atur et i[mi] sanam habet rati[o]em.

## Capitulum Secundum. Saulus.

Duo h[ic] diu[s]q[n]ullo mo pos[s]que probat qu[uo]z p[ro]mi est q[ui] x[p]us i[m]pp[ro]m[que] promi[s]t[ur] est seu deb[us] et u[er]us deus. Cui opp[s] fac[er] s[ac]p-tura testatur q[ui] in m[ilt]is locis affit ip[s] fut[ur] ee de gen[em] d[am]id quoel no c[ed]o te negat. I[m] quoel de deo pos[s]h[u] u[er]itatem et i[mi]tabilis fuit-natus de mulier [pass]us mor[t]us et sepultus. S[ine] hoc q[ui] deroga[t]ui diu[n]ine p[re]fecto[r]. hoc e[m] ma[n]ſeste uidet impliare contradutio[m] ut ſu[n]p[er] dixi. Dic[em] q[ui] deus et[n]us et i[mi]mutabilis fuit-natus t[ra]pere et mor[t]us. h[ui]mo[n] ma[n]ſeste implicant contradutio[m] no obſtantibus cau[llation]ib[us] p[te] al[leg]atis. s. cum diu[s]q[ui] hoc est s[im]n[am] h[ui]mam. no aut s[im]n[am] diu[n]am. Tal[us] e[m] cau[llatio] no uidetur u[al]ere. tu deus n[ill]am h[it] n[am] n[hi] ſolam diu[n]am. I[s] q[ui] dixi[sti]q[ui] ex testimo[n]is fac[er] scriptur[em] c[oe]gi[s] concede q[ui] ce[ust]us i[m]pp[ro]m[que] futurus erat u[er]us.

deus et uerus homo. Rose ut docas me ubi hæs talia testunòia et deide procedemus adduætiendum de 20.

## Paulus.

Placet mihi zecuèt ad testunòia satec scriptur quibò manifeste he
q. xps impþins pmilb futur erat uer deus et uer homo ad q. h
intestem adduo ipm eçgùiz psalz ift. s. dawit qui ppe posh dia
cythareda xpi ipe eiz in i[] p[.]salº sui psaltery qui primus psal
est h[.]m quosdam ubi loge de deo et de xpo suo ad trum cu diut-
astiterut rege[.]s terre. Ad uerlus etim et ad uerlus xpm eiu[.]g. infa
in p[.]xi supduti. D[.]n d[.]x ad me filius meus est tu ego hodie ge-
nu[.]t te. qu[.]c q[.]d uerba diligeter suèt altata int me et te in
ix. c[.]i. procedentis distinet[.]s. et ibidez s[.]n[.]um est q[.]d uerba pduta
no pos[.]ent p[.]pe uèthicar[.]i ufi de filio dei que deus etnat genuit. et
fic p[.]s manifeste q[.]xp[.]s i p[.]du[.]to psal[.]pphatur x[.]ps filius dei adeo
e[.]naliter acutus et p[.]ng deo corralis et cœtus. Nib[.]l et[.]m est in
deo quin fit etnum et eiusdem nat[.]c cu ip[.]o deo. qua qu[.]c aut[.]z
tibi induxi in p[.]du[.]to ta. ad p[.]bandam gnathòem naturalem et et-
nam de in diu[n]is 3[.]quad multipr arquus[.]i ibidem tem 3[.]chred[.]o
mec exponi[m]q[.]y et introducendo alias docto[.]z tuo[.]z exponi[.]os
ad que o[.]na i p[.]ceduto ca. fuit tibi sufficienter responsum. Et fic no
opp[.]z ut h[.]c zephæamus ea q[.]b[.]i d[.]uta suèt. Talis e[.]m utat[.]io pot[.]
eet fastidiosa, q[.] spectuosa. B[.]n temito te ad ill[.]d capitulz. obi
er testio psal[.]c h[.]tur x[.]pm ee filium dei etnum. Et fic uerz a
deum. q[.]aut ipe fit uerus homo no occo te negare. et ideo
ez ista au[.]tate nuc p[.]me altata et sup[.] impduto capit[.]o p[.]me
p[.]pe et uè exporta vna cu tua conceſſio de humaitate x[.]pi ha
bes intentum.

## Saulus.

B[.]enc recolo q[.]ista au[.]tas psal[.]te fuit p[.]te altata i p[.]cedentibus i
et car[.]a eius exponi[.]em fuit i ter me et te altatum. Sz ad h[.]
ex ista no h[.]es exponi[.]m tuum. Nam licet uerz est q[.]d ego occo
x[.]pm fore hom[.]em n[.]illo tn modo concedem q[.]eet deus et homo
in p[.]du[.]ta au[.]tate aut no soliz conar[.]is prob[.]ar q[.] est deus seu fi
liu[.]g dei etn[.]us non autem q[.] fit homo.

## Paulus.

In predicto psal. deus alioqne ipi xpo filio suo sic dicit: postula ame et
dabo tibi gentes hereditatem tuam. Constat aut q[ui] si xpus de quo i
bidem ag[ue] est purus deus et no homo illo mo convectet ei posthik[ie]
aliquid adeo, cu hoc. est uno equalis pri h[us] ip[am] tandem potentia
que est ipa dei eentia. Un necesse est q[ui] ita uerba. s. postula ame-
intelligentur s[im] nam. humam s[im] qua ip[er] xps est uezus homo
qui competit, q[ui]z adeo p[et]e aliqd quod no hab[us]. Et sic expe[d]icta a
utoritate b[abeo] intentum.

## Saulus Capitulum Tertium.

Video q[ui] lentis circa predictam au[tem]. I[bi] uolo q[ui] onclaq mi[n] si aliam
bab[es] au[tem] ad propositum tuum fundandum.

## Paulus

Habeo aliam au[tem] e[tem] psalte in psal. qui in c[ap]. dei judicium
tuum regida. Vbi maſſelte age qui ibidem denuctatur ſaluaturus p[ro]
ſp[itu]m humiluiz et paupum de quo dicit. Salus ſaties filios paupere
et dias paupum ſalutus ſuſet. et hu[mo]ri de quo q[edem] xpo ſalua
tore ibidem de ſit n[om] el in ſecula et an ſolem p[na]net no[z] ei?
quam au[tem] tibi ſup[er] altavi in x. ca. p[di]cite diſtinction[s] ad pro
b[andam] ſi[ntio]em eternam ec in duinis circa quod l[ar]ge alitauiz
et ſinat in predicto ca. ſuit tibi onſum q[ui] expe[d]icta au[te] p[ro]ſtim s[im]
ebrayam ueritatem ſup[er]a onditur maſſelte q[ui] filius dei deque in
illo psal. age ſuit an ſecula et manet in etnuiz no obstantib[us] mi[n]
phib[us] cau[li]notob[us] tuiz ibid contentis. Et ſit ex eodem psal. q[ui]
ſaluator ille p[ro]m[iss]us de quo ibi agit qui uezus homo et filius s[qu]
h[ui]o[ est] eſt uezus deus et filius dei etnuiz q[ui] est intenti/nec h[ui]
op[pi]z replicate illa que ſuſet in[tr] nos alitata circa expe[lio]em illu[s]
psalt in p[ro]dito ca. x. nec ſiat repetitio on[er] et eiſdem que ſaſtudiosa
eſt. et io remi[to] ibi t[em]bi predicta p[len] inuic[es].

## Capitulum Quartum. Saulus.

Habeo mentem tuam circa expositionem p[ro]dicti psalmi/area qua n[olo]
amplius replicar q[ui] ſat[ur] ſuit i[ps]ducto ca. i[ter] n[os] ch[ra]uſſum. I[bi] si alia[z]
bab[es] au[tem] in d[ica] mi[n].

## Paulus.

In psal. qui in c[ap]. rupta[uit] cor meum uerbum bonum. psalta loqui[t]
ad litt[am] de xpo qui in ter cet[os] bon[et]os adeo qui ratioe bonitiens x[pi]

uocavi posth excellentior est, et ideo de ipo dicit. Inxit te deus & tuus oleo letitie pre confortibus tuis & bi psalta paulo ante alioquens. Imo xpo sic dicit. Sedes tua deus & seculum seculi in rea directionis virga regni tui. que qdem uerba de nito verificavi p[ro]n nifi de uero deo ut est mangelum. nullus enim ut sedem diuinam in seculu seculi nifi imo deus. et sic p[ro]sita uerba psalta testat quod ille xpus cui allaquiter eu subdit in eodem contextu. Onx te deus deus tuus oleo letitie est uerus deus. et dicit. Sedes tua deus & seculum seculi. Onx exhar autem habeas vertitatem ame intentam.

## Saulus.

Iste psalmus exportur ad doctoribus nostris multe. h[.]c de cluicibus regibus & quod quolib[us] f[il]i est etiam in per se statu. et in h[.]c fuerit & salomon ual de iis p[ro]sere inuentes ut h[.]r iij. regum. ut de Affuero & cui t[em] mar-dochus et alij p[ro]tendebant honorari ut et de Rege d[omi]nus in cui t[em] d[omi]nus debellavit multas gentes convincas tre promittens ut h[.]r in iij. regum. Onx u[er]que d[omi]bat psalta. Actingere gladium tuus f[ur]p[ro]sere potentissime intende iis p[ro]sere p[ro]cede et regna. et io p[ro]s et h[.]c no necio exportur de xpo de quo acimus. De quibus et ex ip[ro]s p[ro]dut[i]or regi pot exponi. et io in p[ro]sueru de. D[omi]n ego ope mea regi, indiffinite loquido. h[.]c no approgando alio p[ro]dut[i]or regi, ut forte alioz qui prospet egerunt.

## Paulus.

Lietat imp[ro] uerlu psalta loque in diffinite cu dicit duo ego opa ma regi. in li regi intelligendum est Anthonomam. h[.]c p[ro]excellentiam respectu ceteroz regum quod p[ro]ex hoc & subdit uerba q[ui] de nito ceteroz regi nec de aliquo alio p[ro]suo h[oe] diu p[ro]n ut iam tibi p[ro]pri. eidem et ex de quo loque d[ict]. Sedes tua deus in seculum seculi. q[ui] n[ot]to mo posset uelificari de d[omi]nus nec de salomoc nec de Affuero nec de alio alio p[ro]suo h[oe]. Onx u[er]tute istoz uerbor[us] opp[er]tetinge meaz non capat et istius psalmi ad x[em] qui uerus deus est h[us]que selem dei in seculum seculi. et uerus homo q[ui] unctus oleo letitie p[ro]conforti ut dictum est. It[que] tranflato caldavca. h[.]c Jonad[ex] q[ui] apud uos c[ap]ualib[us] textui illud uerbum psalmi. Specti usque ma p[ro]filis homiz. sic transtulit. pulchratudo tua tex meffia maior q[ui] filiorum homiz. Et sic p[ro]q[ui] psal[it]e de meffia laquitur de quo testat q[ui] est uer deus et uerus h[o]mo maculo p[ro]dicto.

## Saulus.

Quodam continent in hoc psal que non posth apphaci meffic tuo. duat
eim ibi. Aftitit regina adeltris tuig. Simile. Audi filia et uide et i clina
aurem tuam. post p[ro]est tuos nati [s]t tibi fili] constitues eos fup omem tuaz
Constat aut q[ui] nihil h[oc] pot u[ef]ificari de meffia tuo qui nitam h[uius]que
ad dextam suam affixentem. Simile nec filiam disciplinam audientem
nec et h[uius] filios quos principes constituis. quod exportio tua nullo mo
tolleratur alittera.

## Paulus.

Tu noſtu, q[ui] doctores tu[rum] coruer tenent q[ui] finarogea uſtus de e[cc]o deu p[ro]ſon
ſa. u[n]b[us] coru. ap[ro]t e[cc]o exportuit de e[cc]o p[ro]ſonſa et finarogea p[ro]
ſa. et de e[cc]o exportuit de e[cc]o coru. et de e[cc]o coru. coru. Tota pultra e[cc]a amica,
ma et macula n[ot] eſt i te. q[ui] liceſt de finarogea p[ro]ſum antiquo[rum]
aliqud continent u[ef]itatis de e[cc]ia tu[rum] que h[uius] eſt obitate fidei poti
h[uius] u[ef]itature. Et q[ui] iſta e[cc]ia h[uius] p[ro]ſonſa x[pi] eſt et ei c[ognunta] et
tui eo recognang ſeu regnatui in eternu io dici. p[ro]t regina et de illa u[ef]i
ficari illud. Aſtuit regina adeltris tuig. q[ui] et h[uius] potiozib[us] aſtuit e[cc].
ſ. inſp[itu] et in homi g[ue] et in futuro et homi g[ue]. Et q[ui] ſiut iſta e[cc]
eo q[ui] eſt oſuncta x[po]. ſiut p[ro]ſonſa p[ro]ſonſo de regina. ſic eo q[ui] reaup ei]
letem ſeu disciplinam euangham de e[cc]a filia. et i[deo] de ea d[ict]it. Audi
filia et uide et i clina aurem tuam. Et q[ui] iſta e[cc]a ſurreedit ſina
gege antique i fide/q[ui] eadem e fides p[ro]ſum. et fides d[is]apulor[x] x[pi].
tu[rum] i accedendo de p[ro]tito ut de futuro p[re]nus u[ane]tur. in ce[mi]ndialib[us] at
leag[is] antiq[us] q[ui] am c[ess]tant p[ro]t x[pm] omni ſt diuerſe ut ſup[er] dictu et
to d[ict]. Oblu[i]ſe p[ro]ſum tuum. ſ. judauiu. et domui p[ris] tui. ſ. teplu
antiquiz, in quo ſarſiua offerebantur q[ui] p[ro]t x[pm] c[ess]lauert ut dict
eſt. et ſeq[ur]. Et c[oe]upiscet rex p[ro]ſem tuam. ſeu decorem tuiz, q[ui] cult
ec[ce] pulc[er]or eſt et delectabilior x[po] cultu finagoge. Hoc aut q[ui] de
inſine p[sa]l. p[ro]p[ro]tib[us] tuig nati [s]t tibi fili] Simile intellige[d]uſ eſt
de x[po] cui loco p[ro]ſum ſuor[x] ſim h[uius]am n[am]. ſ. p[ri]archaz et p[phar]uz
nati [s]t fili] ſpirituales. ſ. ap[li] et alij d[is]ciph[ui] qui p[ri]archis et p[phis] a
ſuccesſunt qui oſututi ſunt p[ri]ncipes ſup[er] omes tr[am] i p[ri]s[pir]itualib[us].
qui q[em] de fili] x[pi] p[ri]ncipes constituti reduxeret ad mem[or]ia ſa[t]a re
g[is] x[pi] in g[na]tionib[us] ſibi d[ef]aſcentib[us] uſe[]s i finem m[u]di. i[deo]
ſub[it]. Memores e[ct] no[is] tui d[ine] in g[na]tio[es] et g[na]tio[em]. p[pea] p[ph]i

confitebatur tibi et & i. p[ro]p[er]tibus. s. fidelium, confitebatur tibi in eternu et in seculu, seculi, ista enim laus q[ui] procedit ex memória seu ognitio & non reffabit in hoc seculo nec in futuro i[mi] potior erit. quoniam contenta in hoc p[rae]hōno divi[sc]eepant ap[po]rto meo h[uius] potius ad aptatur. Et ite teq[ui]que au[que]t[em] p[ro]hucite debent tibi sufficient[em] quo ad p[rae]hōn[te]n[us]. licet ibi s[int] multa alia.

## Capitulum Quintus. Saulus.

Habeo metem tuam circa au[que] p[re]tatis de p[rae]hōno f[u]ptas. Szal lega mi[n]que au[que]t[em] al[mi]que h[ab]es ad intentum meum p[rae]b[ac]um.

### Paulus.

Ille p[ro]p[er]ta eu[n]que i[mi]que s. f. y[sa]v[s] mi[s]t[ui]m h[um]ma[n]tatis et diu[n]tatis & non pre[m]is[t]. h[uius] p[er]clare p[ro]phant. quoniam h[uius] s[ua]l[ia] seu x[po]. s[ic] de eo d[ic]. p[uer] nat[ur] est nobis. et filius datus est et nobis acu[n]t[ui]m s[up] h[uius] hume[ra]s eius et uocat[ur] n[om]que eius a[m]mirabilis consiliarius. deus fortis p[ate]r[er] futuri searli seu s[em]p[itu]nus p[ri]nceps p[ar]nis. qu[ia] au[que]t[em] ma[n]ist[ite] h[ab]es q[ui] x[p]us de quo loquitur est u[n]d[um] et pr[ialiter] nat[ur]. Et hoc cum d[ic]t. p[uer] nat[ur] est nobis. H[ab]es etiam ex eadem au[que]t[em] q[ui] s[it] u[er]t[ur] deus. et hoc cu[n]d[ic]t. deus fortis p[ate]r[er] futuri searli seu s[em]p[itu]nus et p[ri]nceps p[ar]nis. p[re]diota n[om]que n[om]no p[er]sunt u[m]fi[ca]ri n[isi] de u[er]t[ur] deo. et s[ic] p[er] s[it]am au[que]t[em] ma[n]ist[ite] ostenditur meum p[ro]p[os]it[um].

### Saulus.

Her au[que] p[re]tatis p[re]tatis ex p[ro]p[er]tur p[re]ad o[r]bitu[m] n[ovus] de e[sc]ch[ia] rege in curis t[ur] deus d[ed]it p[ate]m i[mi] the[m] et j[uda] deu[m]t[u]. Senacherib ut h[ab]et u[ui]que c[ui]s. qua ratio[u]que uocat[ur] ad eo p[ri]nceps p[ar]nis eo q[ui] s[ui]t p[ri]nceps in cu[n]t[ur] p[ar]n[am] miraculo[s] le u[er]t[ur]. quoniam h[uius] secundu[m] s[it]am u[m]que ex p[ro]p[os]it[u]em d[o]ctor[u]s n[on]que n[om]no que ponitur in h[ac] au[que]t[em] ad s[olum] deu[m] p[er]tinetia n[om]no s[ui]t n[om]no illu[m] pu[u]li[nati]. h[uius] deu[m] uocat[is p[er]mi[n] p[er]n[am] p[er]cipem p[ar]nis. S[ic]ui et exponeda est l[iti]ta p[re]diota au[que]t[is]. p[uer] nat[ur] est nobis et filius datus est nobis. s. e[sc]ch[ia]s, cu[n]t[ui]m s[up] h[uius] hume[ra]s eius. In q[ui]t[u]m s[ui]t reque imper[i]ng quem quid[em] p[ue]r[u]s. deus a[m]mirabilis et fortis et p[ate]r[er] futuri searli seu s[em]p[itu]nus uocat[ur] p[ri]n[am] p[ar]nis. et s[ic] n[om]no a[m]deitatem solu[m] p[ert]inentia que in h[ac] au[que]t[em] ponitur / reuferenda s[ui]t add[em] uocat[em] s[ui]t illud solu[m] quod d[er] p[er]n[am] p[ar]nis est n[om]no pu[u]li[nati]. s. e[sc]ch[ie].

Et sic est senſo planus huiu aeris ſim qua mihi ſaui adjuſtus tuum.

## Paulus.

Bene ſao q[ui] h[ec] exponi ſua est ſa. ſa. et quod iud[as] moderni ex [po]ſi ſo[rum] tu[rum] qui ſemp intend ut offuſar ſa[ra]g[ua] ſcriptur[as] que d[é]xpo[ra]t[ua]ba ſe[t]imo[n]a trac[t]ut. On ſi bn ſa[ut]a[t]us ſu[n]eris ſin[da]z huiu aeris ma[n]ſſe[re] ſe[pi]g[que] h[ec] ſua exponi est diu in ualida tum q[ui] r[a]tonabil tu[n] q[ui] in ſonſa[l]i[t]. tum q[ui] ſonſa metem antiquo[rum] tu[rum] qui ſu[n]eris ma[n]ſſe[re] aeris q[ui] ſpe[ra] ſa. que tu aler[as]. Peu[m] p[ro]n[am] ſulla est r[a]to qua deu[us] tot no[n]b[us] uocaretur in uocat[us] oni p[u]eri a[n]ati. ſu[n]er est im[n]iti q[ui]i an ſu[m] natu[n]tate ſu[n]er uocati ſu[n]is p[er]is no[n]b[us] adeo ſeu ab am[ato]. ut J[es]m[ahel] et J[eh]a[m] et J[oh]a[m] nun[que] tam in e[us] uocation[em] deu[us] uocare pt[ub]o et uar[is] no[n]b[us]. ſu[n]e[as] ſim[pe] d[ic]er. uocau[n]t eum d[in]g[em] p[ri]capem p[ar]is. On ſi[n]ta app[ro]z r[a]atio qua[r] alia no[n]ta ad deu[m] p[ri]ten[tia] in adjungentur.

## Saulus.

Hec r[a]atio ſua ſimili ſac con[] tuam exponi o[m]em no e[m] imi uic[re] eſſe alij[us] r[a]atio q[ui]e tot no[n]b[us] ille p[u]eri natu[m] uocaretur. ſu[n]e[as] ſim[pe] diu[que] ſim[pe] tu[m] pro[po]ſi[t]uz. P[u]eri natu[m] e[n]obis et uocabi. nomen ei deu[us]. On m[ulti]plicato[n]o[n]u[m] illi p[u]eri nati ſup[ra]flua uic[re] et ſim[pe] ex p[os]itionem tuam.

## Paulus.

Secundum exponi o[m]em m[a]m quod lib[us] no[z] illius p[u]eri ſignifi[at] aliq[us] notabili in ipo in h[oc] e[m] im[que] d[er] p[u]eri nat[is] eſt nobis. de ſignat i[u]p[us] ma[n]na humilitas in n[am] huana. Si puu[lu]g[us] humi h[or] est q[ui] c[et]i ma[n]ſo[ris] e[t]atis. in h[ec] q[d]d[er] et filiug datus eſt nob[us]. deſi[t]tur i ipo p[ue]o nato de aliam n[am] ſim[pe] qua no ſuit natu[m] tem porat[em] ſi datus trob[is]. in h[oc] a[n]t[us] quod ſeq[ur] et ſa[n]tus p[ri]capatus ſe humer[us] e[m]us. tum ſeru[n]tur ſic. et recep ſup[er] ſe legem ad obſu[n]da[m] in h[oc] quod ſeq[ur] et uocabi n[om] ei u[m] ad mirabilis. deſi[natur] q[u] ſua natu[n]tate de qua p[di]xat p[u]eri natu[m] eſt nobis ſuit marime mirar loſa q[ui] ex u[r]g[ie] ſin ſe[re] viro[n]. in h[oc] a[n]t[us] quod d[er]. et con ſiliar[ug]e. deſi[natur] q[ui] p[u]eri natu[m] e[r]at d[atur] consilia ſalut[ia] ſup[er] addita p[re]ceptis de talio[m]. in h[oc] a[n]t[us] quod d[er]. deu[us], exponi et deu[t]as. in h[oc] a[n]t[us] q[d]d[er] ſo[n]tis. declarat e[m]us ſo[n]titudo que i ſua paſſio[de] ſuit abcondita. in h[oc] a[n]t[us] q[d]d[er] p[er] ſuitu[n] ſech[ur]. deſi[natur]

q. ipse habet, inclutè omnes electos ad celebrem, eamque est in futurum feculo. in hoc aut quod dicta, p[ron]ceps Paris, designat q[ui] ipse daturus, erat s[ui]s utem parent. s. in[itus]nam q[ui] non possit esse in p[er]co mortale. Jux[que] illud p[ro]s[al]ta, non est p[er]t[ur] et offibus mi[s] acutiæ p[ro]coque meorum. S[ic] et parent sup[nam] q[ui] s[up]pat omnem sen[turn]. Et sic iudicem q[ui] d[omi]nque in hæc uocat[udo] continetur s[unt] p[er]a et notabiliæ. No autem s[up]t[ur]tua in uocat[udo] illi p[uer]i nat[em] q[ui]dam etiam p[ro]tinent ei ipse ex clu[n]tis sua niá, quod[que] u[bi]o ex effectu[m] eius et aliis q[ui] p[ro]tinet ad re clu[pt]ionem, utam p[er]ip[ro]m factam. quod m[ulti]p[er] notatio p[ro]dicta p[er]a et notabilis est in p[er]pueto nat[em] de quo a[que]. Et sic p[ro]s[an]tionalitas t[ur] exponens. Q[ui] autem tua exponens s[it] in consolat[em] p[ro]s[que] hoc, n[am] post predicta uerba p[ro]dicta seque statim in[tra] m[ulti]p[er]abre eius et periuz, et p[er]t[em] et erit finis, que uerba n[ill]lo modo p[ro]n[u]t] uti[d]icari in de e[ze]ch[ia] cum p[er]ax huius finem in brevi t[em] ut p[ro]s[que] sua i[st]oria, u[bi]que et i[bi]. paralip[em]eno. S[ic] autem seque statim, s[up]er soli[us] d[omi]nque et s[up]er regni[us] eius ut confirmet illud et corroboret u[que] s[ec]ulum. Ridiculus est exponere hoc de e[ze]ch[ia], cum impu[er]z et regn[uum] et p[er]ax huius brevissimum, ut est notum, de x[ep]o autem meo d[omi]nque uti[d]icatur, cui e[cc]a in qua sedet et designat non solu[que] celeb[ris] h[uius] et i[mi] tenen[ate] confirmata est exponens in eternum:

### Saulus.

Hab[eo] metem tuam arcam hoc. s. quod dixi, q[ui] d[omi]nque mei antiqui p[ro]dicta uerba i[s]iave, non exponebant de e[ze]ch[ia]. h[uius] de mess[ia], uolo ut indices m[ibi] qui s[unt] illi d[omi]nque.

### Paulus.

Translatio cal[avea], s. Iona[d]ex que s[unt] ordinata ex ore rabbi el[vez], et rabbi Ios[ue] qui s[unt] p[er] maq[ur]m t[em]ps in destru[ct]ioem t[em]p[ro] p[ro]dictam autem ex [p]osse translit[ur] de mess[ia]. Translatio u[bi]que interpretum s[im]p[er]t[ur] intelligit uerba p[ro]dicta de mess[ia] h[uius] locorum d[ict]ionum. Admirabit consiliarius deus fortis p[ater] futu[m] et feculi et p[ron]ceps par[is]. hoc s[olum] posuert maq[ur]m consiliarium in e[ze]ch[ia].

### Saulus.

Translatio Lxx[a] interpretum facit s[it] te. p[ro]tin[fit] enim notatio[m] ex primis et diuinitatem, et sic de inter s[ua] p[ro]s[que] h[uius] illis illa uerba in

telligant de messia, non in deo credi quod ipse fit deus.

## Paulus.

Ratio quia situx est hujusmodi notatio ex post deitatem xpi in har. autem talis est. Nam transluerit sibarès scripturas, etc. etiam in theolomæ etc. qui erat gentilis et lucet boni deus, credebat sicut ueri, etc. non in credebat misera xpi. sicut nec illi et id obicius fidebat metio de dimittate xpi sicut in hoc passu p[ro]miſerit, et quod al[ri] transluerit ne forte theolomeus accedet eodem duce xpius, s[am] q[ui]bo eet. et ut fettebat fidei non apreet gentilu qui non dimittat lume fidei illuminatus. Et ſeias quodam moy. egypti qui ſiit maximam in doctoras tuæ modernas, considerans ſeriem lute et et Ionachæ tranſlatiæm ſup[er]dictam que equivalet textu ap[ro] uos in quadam epiſtola ſua ad Judeos affricanos comadas meſsiam ab eis expectatum altat [p]dictas auſtem ſi[mi]l[ite] et ubi de. Et uocабer nom eum admizab[il] consiliarius, dicti h[oc] ſex nona, ſut nona puero nati. h[uius] ſe: Et ſic h[oc] p[ro]positum meum ex doctoribus tuæ magis autentis.

## Capituluz Sextum. Saulus.

Habeo mentem tuam arcu [p]dictam auſtez u[al]. S[ic] h[uius] aliquam auſtem altus [p]h[ab]o ondentem dimittatem meſſic put tu opina rigour indico mihi.

## Paulus.

Habes auſtem ſémie qui meſſiam t[u]c ventur, testatur fore uere deus, ſémie e[m] xx. u[al]s, c[ap]s. ubi ad littam arcu de meſſia ſic le gitar. Et e[rum] dies u[n]tum diat et ing. et ſulc[it]abo d[am]uid germent, uſtum et reſquabit re[ex] et ſapiens erit et faciet l[u]diu[m]us et u[m] ſtitiam in rea. Indicabo illis ſalutab[us] juda et iſet hitab[it] confideter et h[oc] eſt nom quod uocab[et] eum d[us] Juſtus noſter. h[uius] arcu quod attende deb[us] q[ui] ubi nos h[uius]us in har. auſtè. D[us] Juſtus nr. in ebrayca l[ut]ta illud nom quatuor: f[ra]ttagramaton. q[ui]d quid nom solus dei eſt? ſup[er] ut h[uius] ex[on] u[al]s, c[ap]s. quod quidem, nom ut nostr[em] intanta revenueat, h[ab]et ap[ro] eb[re]os q[ui] no eſt li[ait]um ut ore p[er]ſatur p[er] eſdem l[ut]tās q[ui]bus ſo[er]i[bi]. S[ic] loco talis no[us] p[er]ſtur alidem nom compositum ex alij[us] l[ut]tis aquatuor h[ab]t [p]dictis que ſonat Adonai: f[ra]s. Et io ſoli ſa[ſ]dotes ſacraſſica t

ministrantes intemplo illud nōm p[ro]ferent, p[ro]fet, j[ac]et i. e. et hoc
tur, ſacriſcioz, et i. templo et nō alibi. D[on] bi[bus] benoſes et reuerentā
ci n[on] deſebantur. eo q[ui] n[ota] diuina ſolum i[li]t[em] ſignifiſat i
finitatem ſui de ſeu ſuc eſſentie abſo[li]quo ſ Respectu ad alijna cecabiz
ſeu alijez effectuz. D[on] toſter tenetur q[ui] l[le]d n[om] in concobie eſt alij
cui c[reat]ur et io antiqui tui. ſup[er]t[em] uerbum exō. u[bi] c[um] h[oc]e
n[om] me[n] i. et i[n]n, ant h[oc] eſt n[om] me[m]. ſ. mi[bi] ſol[us] p[ro]ſuz et n[ut]li
attribu[n]endum. de cui n[ot]g mar[ia] ſollep[nu]tate et i. ch[iu]idu[n]itate eſi
com[mu]ca[bi]litate. ra. m[oy]. i. li[bo] de direction. parte. p[er] c[um] L[xi]. et L[xij].
large tractat. Ex quib[us] ſeq[ur] q[ui] meſſi[as] t[est]e ſerma uocat[us] e[r]at bu[n]
m[ui] n[ot]e. ſ. thet[a]g[ram]aton. d[n]s eſt q[ui] meſſi[as] e[et] u[er]tus d[e[n]s. au
illud n[om] n[ut]i creature p[ure] ſit comm[u]cable ut diu[i]u eſt.

## Saulus.

Lu[et] u[er]t[us] d[c]ic[is] de ſollep[nu]tate p[el]ci[n] n[ot]s eo q[ui] eſt n[om] p[riu]s ſol[u]s
d[ei]. ex h[oc] t[em] n[ò] tollitur q[ui]n app[ici]tur d[n]p[us] alijqu[us] p[u]ris acu[n]
tur[u]s. Le[q]e i[m] g[enc]ſi[s] xx. u[bi] c[um] q[ui] hab[ra]m uocat[ui]t n[om] l[oc]i illi[us]
[et] i[no]quo t[en]debat i[m]o[d]ar J[saac] fili[us] ſu[n]z. d[n]s u[de]t u[til] d[n]s i[no]
debit. et u[bi] t[ra]ſatio tua h[t] in h[oc] loco. d[n]s. i[no] eb[re]o. hab[etur] n[os]
ſup[ici]t[um]. J[t] p[er]ci[c], d[ui] c[um] et ech[ui]t[ui]t i[bi] g[edeon] alt[are] d[n]o et
uocat[ui]t e[m] ad[on]ay p[ar]. i[bi] e[m] p[ou]t[ur] p[el]ci[n]t[um] n[om]. J[hi] e[ſe[n]
u[t]timo. c[um] de c[ui]tate v[he]lmi leg[ge]. n[om] c[ui]tatis e[r] illa d[c]ic[is] u[bi]
in[quo] loco p[ou]t[ur] n[om] ſup[ici]t[um]. Ex quib[us] m[a]nifeſte h[oc] q[ui] p[el]ci[n]
nam[en] li[ce]t ſanctiſſim[u] et ſol[u]s d[ei] p[riu]s i[n] d[n]p[us] quaſi p[ar]ma[n]z
a[pp]rop[ia]t[u]s de p[ur]is c[re]aturis c[ui]tur. u[t] p[iz] i[n] q[u]uatu[n] paſſi[bo]
ſup[ra]ch[ut]is.

## Paulus.

Ex illis altationib[us] t[uis] n[ot] b[us] q[ui] alijna p[ura] c[re]atura uocatur
prop[o] n[ot]e diuina. ſ. thet[a]g[ram]aton, li[ce]t in p[el]ci[n]tatis n[oi]na[t]ibus
inclu[datur] illud n[om]. e [ir]ca q[u]d attende cleb[es] q[ui] a[n]one p[ro] alij
cui rei d[n]p[us] denotantur alij c[es] q[ui] n[ò] ſt[ui] e[iu]ſdem n[at]e a[m] re a
cui n[ot]e a[cc]eper[t] de n[oi]na[t]i[es] / b[us] reſe[er]tur ac e[m] c[erto] m[ò]. V[ob]
gea. Sanita[s] animalis corporis p[ro]h[itu]s ſeu diſp[on]tio p[ro] q[u]ue opera
corpi[s] animalis p[ro]ce[n]t[ur] ſalub[ru]ter. Set ex h[oc] n[ot]e d[r] alijd ſanu[
]quod conſuat u[el] effe[ut] ſan[ti]atem p[el]ci[n]ta. u[t] u[bi] d[r] c[ib]us ſanu[s]
ul med[ian]a ſana. Simi[te] c[ui]tur alijqu[d] ſanu[m] q[e]i ſignifi[c]at

p[ro]diteatam, s[an]tate[m], ut ei d[ur] color, s[an]us ut d[ur]ma, s[an]a. Constat
a[ut] q[ui] c[ibus] neq[ui] medicina ut color et hu[m]mo[n] no f[ui]t s[an]tate[s]
f[us] r[ef]erentur ad s[an]tate[m] predictis mo[d]. V[n] im[po]ito exh[oc] op ille
locus f[ui]t uocat ab hab[ra]az g[en] xxij. ca. Dominus u[n]d[us] ut i[n]de
bit. no leq[ur] op ille locus fit d[n]s. f[us] q[ui] deus in illo loco u[n]t me[n]tuz
r[is]p[us] hab[ra]c in im[]molat[io]c fili[us] ut c[]n[]ter tui expositores d[n]t. Simile
a[m] d[r] e[ze]ch[t]. O[l]timo, ca. q[ui] n[om]n a[ui]tatis est d[n]s i[b]dez, non ex
h[oc] leq[ur] q[ui] n[om]n a[ui]tatis fit d[n]s f[us] q[ui] deus h[ib]aret i[b] ut i s[uo] teplo
Simile exh[oc] q[ui] d[r] ex[]o, d[bi]s. ca. de altari h[ec]ditato amor[le]. Et uo-
c[]auit n[om]n e[m]us d[n]s s[ign]ui me[n]z, no leq[ur] q[ui] i[l]d altare e[ct] d[n]s ſeu uo-
taretur d[n]s. f[us] q[ui] i[l]d altare e[ct] in me[n]no[zia] i[l]l[]s[ign]i quod deus ſe-
cerat i[m]istoria amal[]dotare. Simile exh[oc] q[ui] d[r] u[d]ic. p[er] ca. q[ui] g[e]
d[e]on uocauit n[om]n i[l]t] alt[n]d[s]. d[n]s p[ax] non leq[ur] q[ui] i[l]d altare eſſet
d[n]s ut uocaretur n[oe]c p[ro] r[is]p[us] domi[n]. S[us] q[ui] illud altar[] e[ct] in me-
m[]o[]zia quod deus d[ed]erat ſi[b] patem ab hostibus. Posſuit et al[re]
intelli uſta duo p[ro]cimo p[ro]dicta[] firm[] tranſlatioem cal[]day tam q[ui] apud
te e[st] a[ut]entitati, tranſultu[t] e[st] a[ng]lon i[l]d ucr[]bum ex[]o, d[bi]s. ca.
et uocauit e[m]. d[n]s s[ign]ui me[n]. ſic et coluit i[b] d[n]m qui fecerat ei
s[ign]ui. Simile tranſultu[t] illud, u[d]ic. do[]. ca. et uocauit e[m] d[n]s
p[ax] ſic et coluit i[b] d[n]m qui d[ed]at ei patem, et ſic p[er] q[ui] firm[] uſta
tu[]ſationem illa n[oe]ta diuina. no ſt] n[oe]ta alt[n]d[s] p[el]ut[]o. f[us] ſt] n[oe]ta.
r[is]p[us] dei qui in illis co[]lebat[ur] ex[]pul[]o p[er] q[ui] ex[]p[ud]iti[s] al[]le[]gationibus
tiuis no h[ab]es aliquid conſt[em].

## Saulus.

S[ic]uit tu expon[s] aucte[s] p[er] me attat[as] ſic ut ille reg no n[oe]nent[em] no-
mine diuino. Sic ego posſum expon[ie] aucte[m] p[er] aleat[]atam ta-
liter ut meſſi[s] no n[oe]netur n[oe]t]e diuino prout tu i[t]end[is]. Unde
illud q[ui] d[r] e[ze]. xxiiij. ca. de meſſi[a]. H[oc] e[st] n[om]n quod uocabunt
e[m] d[n]s juſtus n[oster], eo q[ui] e[st] juſtus p[er] excellentiam ut q[ui] p[er] eu
d[n]s nos uſtificabit no e[st] e[st] al[iqua] rato q[ui]e aucte[s] p[er] me attate
d[ed]u[n]tur ad al[im]z ſen[]ſum p[er]t[er] illum q[ue]z p[er] l[itt]a ſonat q[ui]
auct[]oritas tua.

## Paulus.

L[uc]et posſent aſſignari rato[es] u[n]c quib[us] aucta[es] p[er] me attat[as] no
est expon[ibilis] ſic ut meſſi[s] no n[oe]netur p[pr]uo n[oe]t]e diuino ſic[ui]t

tu uis obniffis in huïmori ratombo ca brouutatis, p tuos doctores
possum tibi ondore q ex ista auote ſe. con eluſect op meſſiag uo-
conclus erat proprio noie diuino ſ. hætæ grematon ſine alia ex-
position ſeu i pretation / qet tibi deus ſuſſicè ad intentus meu con-
eluden cum.

## Saulus.

Onde in rege ſi eſt alig qui hæ qet tu uis ſentiat.

## Paulus.

In eoło. ſup. lib. tre. 22. ca. p. quenur quo noie uoendus eet meſſiag.
bi aliquin ſint q. uoendus erat consolator ſeu paraclitus ac quod
allegant itd. dictus. tre. 22. cu. qui elong

Et ſeq. ibid. Rabbi abba chait. Adonay eſt nòm eius. Exo.
mendo ubi dr. Adonay. nòm eti. theuqmaton. eu ſuis p[ro]ſis qua[ta]
tris. Adquod altat p[ro]diag. doctor tuus itd. ſe. ſ. Hoc eſt nòm qui uo
tabut euq dins Iuſtus noſter. Et quo p[ro] mafteſte q. antiqui tui i
teillexert auëtem p[ro] me altatas eo modo quo tibi ſup[er] dixam. Auſtis
uio p[ro] eſt altate exponutur atuis prout tibi dixi. ut p[ro] ex dictis.

## Saulus.

Luicet ille doctor. rabbi. abba. que tu altas uideat intellige illas aur
toritatem. ſe. ſiut tu. no in omni in hæ concordant: q[uod] eode loco
ponut alia nòia ip[er] meſſic. ut manachem ut paraclitum/ ſeu in-
non p[ro] itd. Ante solem Innon nòm eius. et huîmori. Bn ex illo r
doctorc sing[ui] non habes intentum.

## Paulus.

Vezz eſt q[ui] duersa nòia imponutur p[ro] tuos doctores ip[er] meſſic. Sz
ſi bn aduertis illa nòia no ſi in compatibilia ſeu ſibi inuicem
contraña ſeu contradicentia. Nam ſiut de deo m[ita] nòia d[n] in
ſcriptuis. ut eu dr. d[n]s/ creator/ p[ius] muſeior[us] et huîmori. ſu et
meſſiag m[tis] nòis denotatur duersis respectibus. Bn ex h[oc] q[ui]
alius doctoz dix. manachem eſt nòm eius. 1. consolator. no tollr
quin ſit deus. euq uera consolatio no n[ifi] p[ro] deum ſit Ju[n] itd. Iſa[
L[i]. ca. Exo i[pe] consolabor uos. Sim[que] itd quod dr. Innon eſt nòm
eius. 1. ſiuis ut filiato ut ſup[er] tibi ondi. no tollr quin ſit uerus d[s]
iſc et iz meſſiag uerus eſt deus. et uerus filius dei ut ibidem onſuz
fuit. et io ex duersitate n[ou]m meſſic p[ro] tuos doctores in uenta ſeu

attata.

attata. no totis q[ui]que exponatur eo me quo rabbi
abba supradictus expositus est quam expositio hec est melius uoest
ius est non duine. s. expositum est, ut legatam. et illi cecat ut pure convenerit
ut supradictum est.

## Capitulum. Sepúnctum. Saulus.

Núquid hec audivem altius exote ad tuus expositum fundandum.

### Paulus.

Ezekiel. 1. ipso. c[um] s[ic] p[ro]h[ec]te ubi poterit illa teuvelatio magna de et rotis et de animalibus et de trione dei suppletent quod quid c[um] p[ro] ut contra tractant doctores tu contin[us] magna seu mag[eria] de mee steriis duine[m]. im[m]n exerat illucutum apud cos exponé illud c[um] in p[ro]s[us] seu plumbo horbo. S[ic] im um diu[i]plo intelligens et disticto p[ro]ut habet in illo li timidiuo qui de hagiuga. p[ro]s[us]. quod ra. mov. et expletus large tractat in suo li. de dite[n]c parte. p[ro]s[us] im c[um]s captu expositio pariter dic[ur] varia senect[us] special[em] carci anal[ia] et total. Q[ui] dom eis expositent illa cum monarchia, principale[m]uti de quib[us] s[an] scriptura fact[ur] metiæm s. caldeoy medoy g[re]cony et romanoy. Ali[us] u[bi] et melius expositent p[ro]dictam u[bi]scem cont[es]pontem admiſtia exi[mi] seu mellic[em] qui t[em] exerat futuris. S[ic] qui[que] fit de uadietate ille[m] expositio[m] de qua ad im[m]n ex est tractandus. S[ic] seuidum om[s]. illud quod ad ita phra intine u[bi]scem ex sup. capita c[um]uius viderat similitudinem troni s[an]phrini. et sup. similitudinem troni ex aspectu[m] h[us] de super p[ro]s[us] h[uius] om[n]s intelligunt deum p[ro]fidentem toti c[ac]atur. Ex quo ps[on] quod ad c[um]s nutum anal[ia] illa mouebant[ui] et quic[et]eant ibidem et reuertebat[ui] ex n[on] u[bi] de eo p[ro]t verificavi. Apparebat im p[ro]h[ec]te informa h[us] in quo delignat ex deu[m]us qui toti c[ac]atur p[ro]fident erat h[uius]anadus. seu informa humana videlicet in quo expositum et meum conprobatur.

### Saulus.

Ex illa u[bi]scione exehc[que] qua allog[us] non hec expositum tuus pp. in h[us]. p[ro]s[on] qu[em] ut d[ia]s et uoest exi[mi]. illa teuvelatio est tam occulta et mittio[la] ex illi h[uius] exponé eam p[ro]s[ui] seu p[ro]lom. S[ic] eiu[s] expositio tradebatur afapientibus antiquis finit[us]. s. ab uno mag[ero] ad unum im diu[i]p[ro]culum idone[u]m ad intelligendus duinea bon dispositum. et in h[us] con[cordant] om[n]i doctor[u]s n[ei] tam antiqui q[ui] mode[n]i. Constat igitur

q[ui] ex dicti u[i]ſi[]o[n] tu no posſes ſum[er]e[m] ad tu[m]z p[ro]ſutus p[ro]bant[us] eu illa
q[ui] p[ro]dictum u[i]ſi[]o[n]em ſignatur ſt[n]ob[m] maxime abſcon[ita] et i[n]g[]ota[].on
ſi ex illa tu[m]z p[ro]ſutum quod i[n]g[]otu[m] eſt nobi[s] p[ar] intende[m] mani
ſeste p[re]ſeder[es] ad proband[us] i[n]g[]otu[m] p[ar] i[n]g[]otu[m] ut ſaltem p[ar] alio[m]z ſim[]i
i[n]g[]otu[m]. 2[m] q[ui] p[ar] illu[m] h[or]tem al[]p[]ectu[m] ho[m]i et ſup[er] tr[on]u ſe-
dentem de quo i[n]ſi[]on p[re]ſicta fit int[io] no eſt nec[]e ut intelli[]gat
i[n]p[er] deu[s]. p[ot]e[m] p[ar] illu[m] intelli[]g[]ui alio[m]s am[]diu[m] qui ex ordina[ti]o[n] diu-
na h[re]t p[re]ſidere illi[m] analib[us] et toti[m]o. Anati[m] enim
ſp[er]gnter inſcriptu[m] legi[]tur appar[u]ſſe i[n]forma humana[]. ut p[er]
[con]i. ca[]. et ſud[ut] ca[]. 3[.]q[ui] dato q[ui] p[ar] illu[m] ho[]tem ſed[]n
tem ſup[er] tr[on]u ſigni[]ſa[n]t[ur] alio[m]s u[er]uſ homo ut et i[n]p[er] meſſa[m].
no ſi n[ot] ex h[oc] ſequeretur q[ui] ille homo eet u[er] deu[s] p[ut] tu vi[]g. 5[.] ſup-
ſic[]et ut p[ar] u[m] intelli[]gatur alio[m]s homo ex cellent[u]ſi[m]us cei[m]s
ho[m]iBUS et et di[m] am[]diu[m]s no ſi n[ot] ex h[oc] ſeq[ur] q[ui] ſit deu[s]. 4[.]q[ui] in
u[i]ſi[]o[n] no lea[m] q[ui] alio[m]s homo ſederet ſup[er] tr[on]u illu[m] 5[.] ſim[]ilitudo
q[ui] al[]p[]ectu[m] ho[m]i. et ſic[]ille p[re]ſidenc[] ho[n]o de i[n]ſi[]enat[] e[cc] u[er] homo. 5[.] ſi tu-
tudo ho[m]i. eu au[n]t meſſa[m] de quod legi[m] et ſim[] te eſt u[er] homo. Sege
q[ui] no la[]ge[]r de illo p[re]ph[]a[m]. Magna enim diſferentia e[n] int[io] ſim[]ilitud[ie]s
ho[m]i. et u[er]u[m] hominem.

## Paulus.

Lice[]t ue[]z eſt q[ui] illa u[i]ſio in 2[o] ca[] ezech[el] contenta apud tuos doctores
reputet[ur] ualde occulta[]/et et eius expon[io] p[ub]litiari p[re]batur. h[oc] ſi
intelli[]g[]t[um ac ei[m] integram ſeu op[]letaz expon[]t[em]. no aut q[ui]
tum ad alio[m] ſui ut p[ut]a al[]p[]ectu[m] ad p[re]ph[]a[m] cui u[i]ſio ſuit ſa[t]. f.
ezec[]m el ſa[]terdos. h[oc] e[m] expeſſe trad[et] in ſta. Si[]t nec al[]p[]ectu[m] ad te
p[u]s in quo ſa[t]a ſuit u[i]ſio q[ui] expeſſe trad[et] q[ui] ſuit in 3[o]x. anno
etatis i[]p[]luis p[re]ph[]a[m]. et 2[o]. transmi[]gration[is. et in u[i]j menſe. et in 3[o].
die menſis. et hui[m]mo[r]. Simi[]le et de loco q[ui] ſuit i[]transmiq[]u[m]
one ſup[er] ſtum cobar. Iſta e[m] no ſt[ur] occulta[]/5[.] expeſſe trad[ita]. Si[]t[ur]
apud antiqu[os] tuos h[et]ur p[er] expeſſo no tarito nec ſec[]eto q[ui] p[ar] illu[m]
ho[]tem ſedentem ſup[er] tr[on]u. intelli[]g[]ui deu[s] prout ſup[er] d[omi]n. unde-
q[yt]uncu[m] cei[m] q[ui] continetur in h[ar] u[i]ſi[]o[n] ut de analib[us] et toti[m]o. et
ſi[]g[]uris et moti[m] e[cc] et alia hui[m]mo[r] ſint ſerecta ſeu occulta[]. no ſi
ſuit occulta alia ſup[er]p[re]ſicta de quod ni[n]o eſt q[ui] p[ar] ho[]tem ſedente[] i[n]tr[on]
itelli[]gat i[n]p[er] deu[s]/quod i[n]e[b]us ſol[us] allego ad p[re]ſi[]g[]i on[i]ſi[]o[n] p[ro]ſi[]tu[m]

ut iam dictum est.

Saulus.

Necio bon habeq s in doctores inos p horem illuz intelligat uer denig.

Paulus.

Doctores tui in exponione huic mori usiوع sup illud ueribu in eadem ui
sione contentum ubi d pot. et man hort s p pernus exo. s. analuz. Que
runt cui ut iste manus ad quod dendent q s ut man dei sencti et bene
dicti. que extenditur s p pernus analuz ad recapiendos penitentes. h ille
Et quo habeq manifeste q homo de quo loquut in illa usion est uer dis
et ex hoc p3 responsio ad m Simile ad. 3. Ad q uos dicendum
q propheta exechiet in hoc p. ca. contenta fatta fiut p quadam ymagia
riam. usioem cui significatiem ezech intelludit. al n6 eet ppheta
nec ipe ezechiel ex hoc ditezet ppheta. Intelligetia est opus in biside.
daniel. x. ca. Constat aut q illud apphenzus y magiaria usion/ no
est ipa res p usioem significata. fs est aliquid eam repontans seu su
fiang. Et io in hat usion couter utitur ppha dicitio Similitudines
significatibo ut ei dr. et ex medio ex similitudo analuz quatuor
no eim dicit q uidat quatuor analia qy ymagiaria usioe no eant
illa quatuor analia realiter exisfentia. fs ex similitudines. Et sfr
cum dr q uidet sup tronu similitudiem hort hoc refertur ad sua ym
aginam usioem inqua no erat aliquis uer homo. fs aliquid ueruz
horem repontans. qui quid homo erat ipe dens ut dictum est et p
doctores inos. Et huic sive concordat. daniel in dy. ca.

Saulus.

Doco qmo daniel concordat huic sententie tue.

Paulus.

Daniel impdicto ca. s. viij. narrat quadae usioem ualde notabilem
quam huit de quatuor bestijs tribibus que apd omns significant
quatuor monarchias sup dictas regnus hui mudi et ibadem dicit.
Alfamicham donec troni pouti fut. et antiquis diez fedet. q uerba
apd omns intelligitur de deo prec. et j de messia fixit. Et ecc tu nu
bibus celi filing hort qii uciebat et uſa ad antiqui diez pueit et
dedit potestatem et regni et honore. et omns apphribus et lingue
ipi ſinent. potestas eius potestas etna. q non auferetur. et regni ei
no corrupeatur. que quid uerba omns exponores tui commiter exponut

de rege messia. Et sic p[ro]q[ui]t esediel infua uis faciu p[ro]dicta de-
signavit qui h[uius] p[ro]fidentem toti creatur. Sic et daniel infua ui-
sion predicta designavit filius h[uius] cui datum erat regni etn[uum] et i-
corruptibile. Constat autem tu[que] doctoribus p[ro]ut iam ex [p]ofui q[ui] homo
uus ab ezechiele designabat u[erem]. Similiter et filius h[uius] a de-
niele u[erem] etiam eos designat rege[m] messiam. Et sic p[ro]q[ui]ta consol-
nant huic u[eritati]. s[ic] ut rex messias etiam p[ro]p[ro]habeas est u[erem] et
u[erem] homo quod est intentu. In alio et loco h[oc] idem testatur et
scriptura.

## Capitulum Octauus. Saulus.

Allego etiam alias scripturas si habes h[oc] testantes.

### Paulus.

Et li xij[us]aphar[us] attulo tibi duas au[cte[m]s et in p[os]se[m]tibi plures et h[oc]ta
breuitatis. Nudicas e[m] no. c[um] tagn[em] de p[ro]tuc d[ur]turo, sic d[uc]it. Et tu
betbleem effutat mimam ex in p[ra]pibus l[uda]. Ex te e[m] ex [e]e[ct]e[di]tur,
qui fit d[nator] in i[st]el. et ex [e]e[ct]e[m] eius ab [a]n[ti]quo ad i[er]bus et i[mi]tatis. h[ui]lle,
in h[oc] e[m] quod dicte de messia, q[ui] de betbleem ex [e]e[ct]e[m] erat d[ienotatur] h[ui]us
nitas i[mi]us xi[mi] leu[n]du[m] quam ex certo tempor et loco ex [e]e[ct]e[m]us e[m].
Ex h[oc] aut quod subdit. et ex [e]e[ct]e[m] eius ab [a]n[ti]quo ad i[er]bus et i[mi]tatis. de
notatur i[mi]us natiuitas eterna que h[uius] atque nec i[mi] loco i[mi] c[ep]it. et sic
habes intentum meum ex [p]icta au[ctor]itate.

### Saulus.

Non costat q[ui]sita au[ctas] laquatur de messia. Unde quid[que] ex [p]ofue-
runt e[m] de e[ze]ch[ria].

### Paulus.

Ra. s[ic] tuus ex [p]eces ex [p]ort e[m] de messia. et manifestus est q[ui] n[ill]o
modo p[os]se[bat] exponi de h[uius] p[ro]p[ro] qui et in pre n[as]catur. Et de h[uius]
qui natu[rum] est p[ra]tiz et et n[am]n[ur] que quidem natiuitates seu emanationes
ex p[ra]mi[n]tur et predicta au[cte] modo p[re]dicto.

### Saulus.

Allego mihi 2[us] au[ctem] quam d[ur]as te h[ere] de xij[us] p[ro]ph[eta]tis.

### Paulus.

Bach xij[us], c[um] de cleo saluante uti[em] leu[m]. Effundam p[ro] domu da-
uid et p[ro]initatores fr[im] s[ip]m g[re] et p[am], et afp[ra]cent ime que[que]
confixerunt et p[lan]cent p[ro] e[m]. Constat autem q[ui] ad n[ill]us p[ra]mi[n]t.

infunder spm æge nifi ad solum deum. Ait eim psal. xix, 30 et 4udiz
dabit dng. et io quod effunda sup domu daniil et sup habitutores
ielm spm æratic. intelliguz est eſſe dictum imp. dei. Unde eu in me
diate in eadem ſerie ſubditur. et aſpicient in me que conſixerunt
opp. q. intelligatur de ipo deo inquem i futuro habant aſpicer judi.
et quem colycut. l. in ſua paſſide. Et ſic ps. q. illa uerba no pofft
ſiml saluari nifi de aliquo infundente gratiam. l. deus qui et ſuit
lancea conſux quod de nito alio intellig potest / nifi de nro salua
tore: qui i grant deus i fudit gratiæ. et i grant homo conſux est. et
ſic exi ſta auſte habes i tentuz. l. de diuinitate xpi. et etiam de et
humaitate et paſſione?

## Saulus.

Doctores ieri exponut istam auſtem. Jacchie alr et uerin. dnt eim
q duo meſſie ſunt ueturi. on. l. de tribu effuym qui ſuit filius Jo
ſeph. et iſte uacabr meſſias filius Joſeph. et p[ut] dicunt in ſtraenduge
i p[le]quutice q[ui] et magat. 2[us] est meſſias deſtribu juda. et iſte
di filius dama. qui quid filius dand. ſalutur. erat p[ro]ſm iſt. p[ro]p[ro]tua
ſalutatiœ. on de p[ro]meſſia. l. filo Joſeph u[E]ſiſtantur. uerba p[re]dicta. l.
aſpicient in euz que conſixerut. no eim chuit tra. Aſpient in me. 3
aſpient in eum. et io ex predicta auſte ſio habes i tentum.

## Paulus.

Quod preſupponut doctores tu. de duob meſſijs falſiſtim est et fic-
ticiuz. No eim intota ſcriptura habes fundamtuz. 3. opp. na q[ui]que
de g[ui]c ſeu de ſirpe meſſie agw in ſcriptura ſemp diat ee de dand
ſeu de juda. nuq. aut de effuym. ſeu de Joſeph. Et tuus. ra. moy. e-
gyptiuz in li iudic. ti. de meſſia ubi epiſagat dicta omniu[que] apud
te auſtentea in hat mi] expeſſe diat q[ui] meſſias uentur. cecite
dus est ſore de g[ui]c dand. nulia ſanendo metiern de alio meſſia.
3. ſo hoc finxerut tui ut enaderet ap[er]dicta auſte q[ui] evidenter teſtat
deuz ee conſixum. 3. q[ui] quod ducis q[ui] tra no lege. Aſpient in me.
3. aſpient in euz. est maſſeſte falſuz. in ibo eis biblijs antiquis
et correcſis lege. et aſpient in me. Et etiam intranslafion calday
.l. Ionache q[ui] equivalet teſtui. ſic lege. on auſulaſſes tue nihi] tibi
proficunt in hoc paſſi.

## Saulus.

Post illa uerba q[ui] alledas immediate sequit. Et plangent sup eum qui plan-
tum unirent. quod factit 5 te. non eum dixit. plangent sup me. 1b sup
eum. Et quo patet q[ui] ille qui ifundit e[ra]z. no est ille. qui est confixus
prout tu itendis deducer.

Paulus.

Liceet ille qui eam ifundit. f. deus est ipmet inplona. qui confix est. f. to
xpus. prout uerba p[ro] me alledata testantur. no tu in e[m] unam nam ifta[
duo et e[n]eunt. q[ui] infunde[ra]z convect ei in e[m] duinaz nam qua ab
et no bt. et eſſe confixu ſeu paſſus convect ei in e[m] humam naturam et
qua exſtor aſſupſit. Et io ad inueniedum iftud miſtum. f. de duppia i
ta in ipo meſſia notater p[pa]ta ei dixiſz. Alpient in me que conficerit
ſtatim ſludit. et plangent sup eum. ut deſignet aliam nam et e[m] quam
confixus est natura in e[m] quam greatiam ifundit.

## Capitulum Nonum. Saulus.

Video omnia p[ro]te alledata ex dictis p[phas] ad tuiz et rentuz. f. de duinat[
meſſic fundandum. et uellem ſcare ſi forte habes aliaqua auſtem antiq[
nostroz h[oc] testantem. ip[li] em post p[phas] ſerpt[er]t et ea que ip[li] pp[pe]
obſure tradunt q[n]ui clatuiz inſpretati ſut. et io opp[er] q[ui] de illis aliaq
alleges ut mi[n]b[us] de h[oc] maq[ui]s ſatiffacias.

Paulus.

Qua[ta] antiquo[rum] tuo[rum] ſi bn ſautatus ſuei[rum] in[ha] ſep[ies] p[lu]t am ueitatem
f. de duinitate xpi teſtantia. 13 no ita explicite ſiut doctores noſtr[ui]
tractut eo q[ui] antiquis p[ro]bo muſſia duin[a]na no ita lucide tradebantur.
et q[ui] longu[i] cet narrare o[n]a que de h[oc] tractut antiqui tu[m]. altabo
tibi duas ut tres auſtates que debent tibi ſufficeret. Prim[as] ſep[ies] i
cdo. sup p[ſal]tei[n]uz q[ui] dr. medraſtillim. sup ill[ud] uerbum p[ſa]. q[ui] ap[er]
te ſons iute. et ilum[ie] tuo uidebim[] lumen. ubi dr ſic. dixi. Rabbi
Joh[ara]. Oui[dam] homo ambulans i[n]oſte tenchroſa i[c]endebat lucerna
et tu p[ro] eam p[ro] aliaqua moram t[pr]uig aliquat illuarectur. extinguebat
lucerna. et ſic it[ui]m i[c]endebat. et it[ui]m extinguebat. dix[er]o ille h[oc]
ſquequo laborabo i[c]endebo lucernas que modice dura[ti]o[n]is ſunt. Mel[li]
est ut ſpectem ortum ſoli[rum] ut p[os]ſim uro ad lumen eius. Et sequit. Sic
continuit iſtr[i] qui captivati ſiuerit in e[m]pto. et p[ro]moſem et Aaron
redepti ut betur i[no]. 13 poſte a[ſ]bui[ca]t i[mi] ſut. Cisſera cananeo/artui
Jugo liberati ſut per Barach[us] et Delbora. Judic iui[que] ca[m]. p[er]ea fuerint

subiugati sì madiantus aqua sbriction libati st p sedcon. Judic. bi. â
conſapiter p alias natios cominas aquib libabantur adco p Juciues t
uix illud Judic iy. ca. Sufitawtert dnis Juciues qui libaret eos de uafia
tius maibus. Posita tranſiugati st in Babillona et reſepti ſut p eſdram
et neema. Rutus subiugati p romanox. Dix ergo iſi. uſq laborabimus
i huiusmodi reſeptionb et ſbiceroib ſutteſſung. Amado no quæimus illiu-
nari niſi p ipm deum i ſua p[]ſona. et hoc eſt go d[ur. Bndictus qui ue
nit in note dmi deus dnis et illuxit nobis. h in eſlo. Attende iux o ſaule
q iſt. doctor uoluit ponè dram int ultimas reſeptiocm ab iſi expe-
tatem. ad reſeptiones ptitas i hoc quod reſeptiocm pcedentes fuerit
faete p p[]phas ſeu hores uirtuolos, et reſeptio ultia expectada erat
p ipmmet deum. eu aut iſa reſeptio ultima ab onb expectatur ee
p meſſiam. Seq[ur] q[] ex intè iſi doctoris eſt q[] ille meſſias eſt uerus[
deus de quo exponit illt dictu. deus dnis et illuxit nobis.

### Saulus.

Non bene probat ex dictis illius doctoris q[] meſſias ſut deus ſi ſufficat q[
rechmat uirtute diuina.

### Paulus.

Srentare bene ratioem illius doctoris et meuz pp[]oitum/clare tepe-
ries. Si eum reſeptio p meſſiam facta ut ſm te fienda)eet reſeptio p
puz h[]oem facti. ſi in uirtute diuina. inlla ratio eet qua hec reſd[
tio ulta diuetur ee facta p ipm deus plus[] alie. Moſſes eum et aly
indices ſeu reſeptores no niſi uirtute diuina hoc opati ſunt ut eſ-
maſſum. Un inlla eet d[ra]iter eos niſi forte ſm mag[]is et minus q[
ſm phum no duerliſicat ſp[]em. et io maſſeuſ est ſm p[]dictum doc-
tores q[] reſeptiocm p[]cedentes faete ſut p p[]uros h[]oies licet uirtute di
uina. S[]s ultima reſeptio credenda eſt fieri p ipm deus imp[]ſona.
de quo exponit. Inlumie tuo uidebim lumen. Et in hoc etiam con-
cordat h[ic] doctoz aim alij[s].

### Saulus.

Allega mi[n] alium concordantem.

### Paulus.

In gloſa magna ſup[er]en: que d[ur. vereſith rabba. Rabbi abba querut
Quid eſt illud uerb[]us d[aniel]is. ſ. iy. ca. ubi de deo d[ic]it. Ipc[] teue
lar p[]ſunda et abſo[n]dita et nowit intenebris constituta. et lux auz

eo est, et incit. Hee lux est, lux regis meffie de qua in p[rae]ſa. In lui
ne tuo indebimus lumem h[uius] ille. Et quib[us] habes latis maſſetum, qu-
lum diuuius quod ſemp tu[rum] deo est, imo et ueruſ[em] lum quod deus
est, est lux meſſie, et tibi ſuſſa[n]t iſta eximtis que ſcriptijs anti-
quos tuos continetur.

## Saulus.

Allega r[ex]o etiam auſtem alium antiqui doctoris mei et ut noſt[ur]i
ore duos ut teneo ſtat o[m]e uerbum.

## Paulus.

In quodam antiquo libro qui d[omi]natur ab illo antiqui et familiſimo doctore
n[or]ie Rabbi nebuma filio alchana qui quid libet noſtatur. Bah[ir]a, q[ui]
int preat quidem ſeu lucidarum ſupradictum uerbum p[er]h[oc]que a[m].
Iuſtus est fundamtum ſemp[itu]n[us]. Ad quod respondetur quendam ſu-
ſtum hab[us] ſeu habebit deus ſanctus et b[ind]ictus et ſeculo ſuo qui eſi
ual de dilectus eo q[ui] ſuſtinet mi[n]d[um] u[n]iſtum et est fundamtus
eius, et quib[us] mi[n]d[um] et facit mi[n]d[um] geruntate, et e[m] multa
ſimilia de quo iuſtus concludit et ipe fundamtus diuus a[no]z, et he-
est q[ui] de iuſtus est fundamtum ſemp[itu]n[us] h[uius] ille. Attende i[n]tur
Saule q[ui] de mi[n]do h[oc] p[ro]e q[ui]tudin]us iuſto p[er]dita p[os]ſent u[n]iſi[ca]l
niſi a[m] h[oc] ſit ueruſ[em] deus et io hab[es] et q[ui] p[er] ſerutinuſ[em] ſcriptu[ra]z,
doctors d[ur]o[z] antiqui in quib[us] p[ut]atis habere utam etiam repu[n]t[
]uf timonia deu[t]atis xpi nostra ſeu meſſie in dictis p[er]h[ab]us repitur, ut
ſup[er] dictum est.

## Saulus.

Re co[gn]atis ſeru[n]t]onuſ q[ui] ſuſp[er]dutis p[er] ſeru[n]tata, ſuſt et mi[n]p[er]p[er]ta, di-
cere poſſum illud p[rae]ſa. ſeru[n]t]onia tua, c[er]e im]lia facta ſuſt nimis, o[m]a eis
conſonat uerbo vero ſeu u[er]itati t[idei] c[ath]olic[e] qua p[er]tis, et io d[ic]o, q[uod]
[ob] xxxix. a[m]. qui leuiter laq[ut]us ſum quid reſpondet poſſum, ma[n]u[m]
pono ſup[er] os meum. D[er]utn[em] q[ui] in u[m] illud p[rae]ſa. Mirabilia e[m] ſi ſeru[n]t]onia
t[ua]. Sunt e[m] altuſima et p[er]ſunda, io reſtat ut ſeru[n]tetur e[m] ſima ma-
non ſam d[ial]axice concertando ut p[er]uſ. ſi qu[er]endo de quib[us] d[ur]a,
m plio[re]m infor[m]atiu[m] ſeu deu[la]tatiu[m]. Ut ſic e[m]tali ſerutinio deu[la]
t[io] ſimonu[n] tuos sequatur que me illu[n]et et i[tellect]um deu p[er]uſi[is]. ſ[me]
ſimilib[us]. D[er]uſt p[er] p[er]uſ ſuſt d[ial]oga q[ui] et duos dispu[t]atiu[m] e[m] ſic-
iſta. E[m] dida[n]ica q[ui] int ma[n]g[ur]z et d[ia]ſa[pl]um ad ip[uſ] di[la]puli eru

dicitem tractata. Et sic de acto non sPaulus/s quidem uocabor. sicut et tu doctor seu magis in seipuntibus uocari debet.

Paulus.

Ille solus laudetur qui docet, utem sciam ad quę solus fidei pternet do
nun daret. In cui auxilio confidens pete frater quicquid uolueris. et i
tendebam in sequestram quę deus mihi ministravit. Quam in te oppiz pre
supponeo in sequestris cy auctes mei testam. accipias sicut et cito qui
recipiebas. utrum eam est adeo datum seu reuelatum. Silt et auctes
sanctor nrozz quozp. eaque sult igne cito qui eximia recipias. qui
s pre talmudica dicta est in misera igne infernalium succensam ut forte in se
quietibus apparerit temeraria recipiebas. et sic ad uotu tua iplenda
deo ducet proclamus.

EXPLICIT. PRIMA. PARS. DIALOGI.

Finita prima parte lectiui in qua magister sive auctores libri
procedebat ordine dystalico, quæ ille sælùs de multis de clausatus
factus est iam fidelis. Nunc incipit sæcunda pars quæ pedit ordi-
ne dystalico. Nam disaptis amages de plego difficalbus quæsi
ombus informati cupiens pro confutatione fudeoæ habet, ut, diff-
tinctiones

Distinctio prima est quali continuatua eoz que fut adduenda
et continet sex capitula.

Primuz Capitluz in quo ponitur ad sapto quedam arguntationes
contra ea que dicta fut de deitate et petit discipulus euz solu-
tiones ad infideliz maiorem confutationem.

## Difitalus.

IRMITER creedens ea que pte miu tradita funt aia
deitatem xpi seu messie put scripturaz testimonia per
te jam allegata manifeste testantur ad huc uellem infor-
mari de quodam quod mihi mirabile et de quo instat
les olim futi mei audiu murmuriz qui et hodie de
hoc murmurat. s. porto et put uelissimu est. h. ipi opus
creedant quæ xpingi et lego promissus no purus homo. h. uet
deus et uerus homo est. Ad huc illi de qubusciam laqu-
tionibus que auers catholias concecitur et predicatur de quia uoitate
no dubito. ipi tu de his scandalizantur et ą eas sepe alloquantur sic die-
tes. Quomodo illa que de ipso xpo dixi. q. nullo modo addicitatem ptinet
h. soluz ad huaitatem attribuuntur deo ut puta speciali, nasci et put et
mori. et huiusmodi. Cont qua uoitatem marie eoz multipr confueuert
aratuè bno mo sic. Dicit eum sic qu fuit illa propositio est uxor ą
illa inqua idem predicatur de se ipo ut ei de homo est homo, ita nulla
propositio est uoitate remonour ą illa de qua idem negatù de se ipo ut
illud quod est maxie distans et diuérsum predicatur de sibiecto aquo
marie chistat et diuieſſicatu. S. in ſta propositio deus est homo, pze-
dicatum ſiſſat rem corruptiblem et tpalem et corporicam, q. maxi
distant abhxe quod ſignificat p. ituz tiniuz, cleus, ceras ita proſiło
deus est homo et maxie uoitate remota. Preterea dixit quod fi
des nra affit quedam que ſibi inuiem copata ſut no soluz ma
xima admiratoe digna. h. eua ſut talia que nullo modo ab alioque

sensato sinni conceſſibilia quod ſic declarat. Diant eim q[ui] diuſitate. B[us] est t[em] una na in diuſtua et simpliſſima cu[u] hoc tu aſideu[m] neus / n[ot] conceder op[er]na p[rona] diuſuna p[ro]duetui de alia. B[us] d[u]cendo. p[ater] est ſi[n]ſuis et eſ[non] et t[em] in[po]moq[uo] ſut nature ſim[ne] diſtanteg et diuſe. S[ic] huma et diuſuna p[ro]miſtur i[n]mo et conceder op[er] humana n[am] p[ro]ſi[mi]tari de deo ſaltem ut i[n]concreto ſic/ut diuſatur deus est homo.

It[em] d[um] q[ui] hoc exponi[tio] / homo est deus / repugnat maſſeſte u[er]itati ſa[na] eſe ſcripture ſ[im] qua n[om] diuſtus et ſp[et]iali[que] illud quatuor trax[us] quod de thetagramaton, de n[lla] a[cre]atura, p[os]ſet u[er]iſicari u[er]que illud. ex[er]t. U[bi] ca. hoc est n[om] me[n]z i[n]nu[m]s. B[us] et q[uod] doctores d[u]n[ct] op[er] illud n[om] Sic est p[ro]du[m]z n[om] diuſtus quod est o[n]to i[con]mu[n]cibile alti. p[ro]ſtam aut p[ro]poſtioem/homo/est deus/maſſeſte concatur n[om] dei alti S[ic] h[uius]c. Et ſic hoc p[ro]poſtio u[n]deſt repugnare u[er]itati ſa[na] eſe ſcripture. It[em] ut d[um] hoc p[ro]poſtio/deus est homo/u[n]deſt repugnare alijſ ſcripturis ſa[na]tis inquibus maſſeſte on[der] q[ui] deus est ab eterno et n[ill]o modo e[m]us e[que] atq[ui] inter p[ro]e[m]t. D[ur] e[m]t i[n] p[ra]ſal[us]. Aſeculo et u[n]ſon[is] i[ſec]ui[que] tu e[m] deus. Et ibid. in alio loco, n[om] e[m]t i[n] deus reten[que]. Si u[er]que ſita est u[er]a/deus/ est homo/ſen[re]tur q[ui] de[m]p[er] e[que] atq[ui] f[ic]ur et homo qui de deo p[ro]diuſatur quod u[n]deq[ui] e[que] falſuz tam[que] repugnare ſar[ra]u[m] ſcripturare u[er]itati. P[ita] et n[illa] alia ſim[ula] infidel[es] p[ro]dictam u[er]itatez, n[iti] tur i[mi]p[ug]nare. D[ur] ſim[ne] deſidero ate informa[n]t[em] q[ui] p[os]ſet abſtis et ſim[ula]s ratificationibus ena[cler]t. quod quid deſideriui[que] reputo eſſet homi[m] u[er]que p[ra]ſal[us]. Et reſpondebo exprobratibus mi[n]que u[er]b[us].

## Capituluz Secundum. Magister.

Lucet informaticem deſiderare u[er]am de his q[ui] ſut ad h[r]eticor[us] ſeu infideliz[us] reſponſi[em] ſit boni p[ro]miſt / t[n]e[m] q[ui] talis inſormato n[om] est bona. S[ic] illi[que] qui ad hoc ex ſui tem[er]itate n[om] ſut idonei. Illi[n] qui noviter ad fidem u[er]int p[ro]bathiſmiu reſonati[que] et de artiſiis ſi de p[ro]miſt ſeu ſumarie eruditi. n[om] debent ad diſſialia et ardua ſi di ſtinau[n]ter accedet: n[om] e[m] ſent ab e[m] p[ro]ut decet ſuſceptibilia. Nam ſicat p[ro]ſi[que] n[ot] debent dari e[baria] diſſi[en]ſationis adq[ui] u[er]que ſui inſua tem[er]itate n[om] ſuſi[en]t diſe[re]t[em]. Sic noviter ad ſide-accendentibus diſſialia f[ici]t[n] n[om] ſi p[ro]poneda qua docti[n]as ſhemus ap[er]i-ape[que] ap[er]i[que] ſ. p[er]t[em] qui inſui p[er] e[pl]a que canonica d[ic]i[t] in e[m]. ca. noviter ad fidem ſovert[us] ſic alloqu[it]. Q[ui]s[n] m[o] ge[n]iti inſantes lac

conzipitate. s. eruditionem fariliores doctrina. Itfonia etn. albaria quibommalia utitur / lac est fariliores diecestiois. et ideo naque adeo istud lac dispositit ad nutriendus nouiter dignatos. et eadem ratio est de generatione spinae et cito spinae et competente: s. q. nouiter geiti non debent uti cibariis solidis et duriis gitanus, sunt bona. et in leibus et de farili in mutremtum comitilibus ut est lac. Hanc etiam doctrina heus adactore centum s. paulo qui human in fide novitius. p. eov. ij. cii. sic ducbat. Tandem puerilis in xpo lac uobis potum decii non eam. proectos aut et iam senfus exercitatos in his que fidei sunt intibò pater inter arcua et difficilia fidei iux posse quicère et de his spinalet nutriri de quibus ad hebreos. v. ca. perfectis aut est solidus cibus. Antiqui et magis hebreos ut credo nosti har ratione prohibebat ne certis poffus et seu capitula facere scriptur ab eis designatis in quibus magna motia fidei et in eos continetur pleibus exponè nec publicè podat. On imponito / qu arguntationes tue exsige respicit ad medium concite domus boni diminij. ei na humana in xpo q. fuma et effabilis est. Id arcu ad tenentur ad pns. in statu tui novitatus de his tractar potis ei deu ampliorem quam tibi concest ut de his informari audiendo apud magos. 3. finem. ubi de utis tractatur sufficieter et doctores ibi mita magna et fuptilia tradut. Et quibò posse responderi ad tua argumta. et ad mito fortiora plene et perfecte.

## Oisapulus.

Video et tuum consilium su. fanu et tutu ergo ad me et mei finiles. s. de nò precedido festinatè ad ienendu de altis et pfundis in his q. fidi sunt p. f. et in hoc sit de doctrina fanctus et apôtol quos allegat. Et forte in tellur illud yfà. xxvuij. cii. Et ece ego ponà in sion fundomtuz, quod in telliè ad eam de xpo. Et seque ibide. Qui crediderit, nò festinet. s. in festinet ad alta et funda arcedè / fs. paulatim et hoc pordat. Et hæt iali quibò biblus latinis hest. Qui credidit, nò fundet. In hebracis in biblis correctis. 3. Qui credidit, nò festinet. Nihilloin si planet saltam alio p. apia uellem ate audivi. Equibò poffite murmuratoës solui posse seu eu cuari. que quidem principia cui ate audiveam. et s. inò posse ex frangitate mâ a illa plene intellige alioq. dubio. In illa creclam, paratur us ex s. sum fupè senfus et intellectum credè illa que afanatis doctoribo tradut.

## Capitulum Tertium. Maegister.

Placet mihi concilieendè ad ea quæ petis p[ro]fetim quod dictis quod paratus est acerebat, et fit illa p[ro]s nunc ad plenum non intelligens. H[oc] c[um] est seni consiliz ab uno Augustino traditum qui auctoritate durebat. Noh i tellus ut cedat, si cedat ut intelligens. Ad eudemnam aut eorum quod dicta est p[ro]s nunc ad ea quæ arguisset soluenda p[ro]supponenda est aliqua quod p[ro] est quod fit uli suppo[rit]um alii ad alium s[ign]ufiat et nà seu eentia ipse rei, nativa e[rum] s[ign]ufat specie seu quod itatem quam s[ign]ufiat diffinitio. P[ro]sna u[bi] seu suppo[rit]us s[ign]ufat alium ad s[ign]ufentem in quo concludi t[em]a nà seu eentia cujus est suppo[rit]um seu P[ro]sna, et c[um]que et includi tur in P[ro] uli suppo[rit]o quod alia q[ui]t p[ro]ter ratem speciei. V[n] suppo[rit]us s[ign]ufat ut totus h[uius] n[am] s[ign]ut p[ro]tem formalem et perfectuaz s[ui]. Et hoc i telligendum est i rebus s[ign]ufentibus i quibus i u[er]i posse aliquod quod nò p[ro]tinet ad ratem speci ut p[ro]tuit accidentia uli principia induandu[m]ta n[am] s[ign]ut maſſeste app[ro] i bis q[ui] ſut ex ma[n] et forma compo[m]ita in quibus ſm rem d[u]ſect n[am] et suppo[rit]us. V[n] i eis n[am] non p[ro]duca[re] de suppo[rit]o. N[om] e[rum] dictus q[ui] album ſit albedo nec et op[ro] ſit huma[m]tas. In bis at in quibus nih[ui] alio ad i[n]necut i[bi] u[er]i posse q[ui] ſit p[ro]t ratem nativè quod quid suppo[rit]us est in diu[n]n[us] s[ign]ufentem i illa n[am]. V[n] indeo n[ò] est alio ſm rem P[ro]sna seu suppo[rit]um et n[am]. I[bi] ſolus ſm ratem in telligendi. Quia n[am] d[er] ſm q[ui] est c[um] addaz P[ro]sna u[bi] d[er] ſm q[ui] est addaz ſubſiſtens. De i[m]tas a[ui]t hui[us] p[ro]suppo[rit] ex n[am] intelligentia t[in]no[m] patet i[t]ellugenti. 2º p[ro]suppo[rit]ur q[ui] ſome illud i est ſeu unitur alii P[ro]sne ſeu suppo[rit]o ſiue p[ro]tineat ad n[am] eius ſiue n[ò]. O[n]tur ei P[ro]sna, quod quidem p[ro]ſu[J]p[ti]t]um p[ro] ex P[ro]. Nam p[ro] ſeu P[ro]sna ut dictus est s[ign]ufiat, ut addaz tor[que] h[uius] n[am] s[ign]ut p[ro]tem perfectuaz, et alia que ei in ſunt ſeu unitur, ut quec[ia] ad parentia venientia ab extraſeco. 3º p[ro]suppo[rit]ur q[ui] ſono uerbi diu[m]n[us] in carnati est fata i P[ro]sna, ſic q[ui] ſona et eade[m] P[ro]sna q[ui] ſubſiſt i n[am] diu[m]na, et n[am]i ſubſiſt i et p[ro]s n[am] parentem i n[am] huma[rum] auero affu[J]s[ta] / ſm q[ui] i[ns] p[ro] ſiut due nature diſtantem et diu[er]ſe n[ò] t[in] i p[ro] eſt / n[ifi]t i n[am] ſona P[ro]sna et v[n]u[m] suppo[rit]us diu[m]n[us] in v[tra]q[us] n[am] ſubſiſtens. Oſc[ant]ia patet. Nam ſi humana n[am] uerbo diu[m]no

nò bavitur in persona, nullò magi unità cum tam suppositus est quid nà nò est uno facta, et sic fides incarnatijs pietat quod est omnia testimoia scripturazz que supérunt attata ex quibus diuimitas xpi probata est, quibm suppositis actualia arguimmtur, ut dictuendu est. Ad prìcì eim ducendu quod duc forme seu duc naturæ, quatuamque sunt dictas et diuìcè posse fit in uno supposito concière, nò in consciens unuz peditur de alio. Sì talis peditio pot est attingens ut nàalis fuit ei duo album est musiamt. Unde quid nà huma et divina sunt maxime divantes p in carnationis in mistiz conièunt in uno supposito ut dictu est, cu neuit illaze nàzz, est p actidens fs firmè, on hec suppositio est eft homo, nò est in mà remota seu cotingeti. Fì in mà nàli, peditat et ex in ea de deo homo p se fuit de fua y posthui in et ratoe natuè fìcitate p hoc nòm deus fs ratoe suppositi qae est suppositus, hujusmodi nè:

Ad aut ducendu q et misteio teimitatis, pnone divinè conceuit in nà, distinguit in in persona seu suppositis et io nò peditur de una, prout significantur et abestato. Non eis est uens dite q nà divina e huana. Is q[ui] hec due nàte conceuit in supposito peditatur de iuicem in concerto im et sic uez est q deus est homo. Ad 3º dìcedum q et hoc q nom dei et concabile attribuim xpo no attribuim nom deitatis homini fs huana nam hoc est deoagatorius deatati. Fz attribuïm noz diuiniti xpo hoc firm suppositus etnuz quod p bnomem uerbi est et suppositum huane natuè ut dictum est. Ad q[ui] dìcendu q fs huana nà in xpo fit quod cedat recens, supp aut huane natuè in ipo xpo no est recens. Fz etnuz. Et q[ui] hoc nom deus no peditat de hore ratoe et huane nèc fs ratiòn suppositi et ni io no sequit ay et hoc heamus seu concedam deum recentem. Et ad tende ibis et filibus quod ex bnomè u bi in nà huana in supposito facta divino. Seq[ui] q ea q de deo prie dite posse dia de hore illo cui nà huma affiupta est i unitate suppositi, fi multe et illa que an de illo supposito ratoe natuè affiupte. Prit etiam dia de deo q[ui] ex bnomè uerbi modo supposito facta, cotatut et idioma totusq[ui] natuè in eodem supposito.

## Capitulum Quartùz. Disapulus.

Omnia p[ro] dicta credo eſse fidei ſtima et uera, fs ad p[ro] nò me, ſentio tam idoneum q[ui] illa plene i telligam. Deſidero in h[re] alio ſaream auètem p[ro] qua commiatio i diomatum p[ro] dicta coprobaet

quod solum desiderio ad invidium confutationem.

Magister

Hoc quod quæs habes eudenter inproxima distinctione procedens in quæ sicuturio scripturar e certa deitatem epi tractatum fuit ibi eum p[ro]phæs au[tor]tates omnium est quod facta scriptura de uno et eodem affirmat quædaz que soli deo ptinent et quædaz alia que ptinet ad h[oe]nem. Ex quibus au[rit]ibus maſſeste habes communiatioem iu[di]omatuſ sup[er]dictam iuxpo seu meſſia promiſſo.

Difapulus

Repete mibi t[em] aliquas ex dictis au[rit]ibus ex arduitate e[m] ſeu ma[gu]nitidie muſſeuq[ui] de quo tractatur tam i[nt]ellectus meus ay memòia m[à]a conturbatur. Iccte e[m] d[ari]et. &. ca. ex uſion em[ag]uca d[ani]eli facta dicebat vidu diſiſem grandem et no remaſſit in me ſoſtitudo. I[bi] et ſp[er]g meu mutata eſt i[ne] et em[ac]ui nec h[uius] quiap[er] iu[ri]um. D[ui] nimiz[que] ſi nò heam i[mem]oria o[n]a que m[ibi] tradidisti. et io p[eto] ut ſaltem duas ut tres au[te]ces de p[re]dictis memòie mee reducas i[qui]bo p[re]dicta communiato iu[di]omatum ofendatur.

Magister

In p[ra] illo qui in c[ip]. Euptauiit ex meuſ. D[ui] ad i[am] a[ge] de e[po] p[ro] ut ſup[er]dictum est p[ra] diruſens u[er] ſua ad i[pm] x[pm] d[icit]. Sedes tua d[as] inſecluz ſecl[ui]. quod est iu[di]oma ptineng ſoli deo. e[m] e[po] i[n]eodem con textu diu[t]. U[n]xit te deuſ deuſ oleo leticie p[re]conſortibus tuſ. quod est iu[di]oma p[ert]ines h[ui]. D[ui] ex iſta au[te]ce habes iu[di]omatum communiatioem p[re] me dicta. I[tem] ſe. xxuij. ca. la[pi]ns de i[po] e[po] pp[ha] i[pl]ona dei d[icit]. Su ſatabo d[am]id[em] g[er]men juſtum. quod pp[er]uſ est h[ui]uitatis et ibidem de e[de] ſeq[ur]. hoc est n[om] quo uocatb euſ d[ins] juſtus n[oster]. in quo loco ubi hez domin? I[bi] in hebrauo n[om] d[ui]. thetaz[ar]amaton. quod ſolus dei est p[prui] et ſic ex h[uius] au[te]ce habes p[re]dictam communiatioem. I[te]z Z[am]b. x[ui]. ca. d[it] i[pl]ona dei. Eſt]undam ſup[er] dom[us] juda ſp[ri]itu[u] ex patiæ. quod ad ſolus deu ptinet et ibidem de i[po] i[pe] deuſ eſt]undem ex pati d[icit]. Aſp[er]ient in me quem conſuèrct. qu[ia] ſol[us] ptinet ad h[uius]as n[am]. Et ſic heſ intentuz. ſi[le] ex alijſ au[rit]ibus ſup[er] allatis ad p[re]bada[zi] dimittatem e[pi] ſi e[as] diluæter et ſerutatur ſueiſ hoc rep[ie]s maſſeste. et iſta debent t[ibi] ad p[ri]ns ſuſſicere.

Capitulum Quotidium, Difapulus.

Sufficunt m[ibi] p[re]dicta i[ne] hoc p[ro]poſito. I[bi] q[ui] au[di]uera ate ſup[er] q[ui] Judæi p[ro]

occultatione mistentur, sancte trinitatis et in Carnationis недвижini philebant aliqua loca seu capitula facte, scriptura publice docerit, secunda iucunda eijs p[at]iari, id arco peto ut hoc mihi amplius declarans.

## Magister.

Ouo sunt capitula iueri testamento quos publicato p[ro]n. 1o. phibebat in doctrinis talmudinis, nec soli hoc est et ceter ea que eijs continetur philebant, etiam et iter eos prohibitum. Ita, no erat eis licitum docere tis illo[rum] capitulos, nisi uti magos utijs capitulari, diuocetiz et iudoneiz ut duos iux. quos quid eis, uti est, etc. p[ro]n. 1. Aliud est etiam, p[ro]n. 2. quod inde prohibitio habes in talmud in l[iti] qui dicitur iux, etc. q[ui]d in iux et iux et fin, quod significat non docerit, quam quidem doctrinam secutur omnes posthèdes ut p[ro]p[ro]ta. mox. in p[ro]p[ro] deuto, in t[iti] de fundantis legis c[it]a. 1. pticula ultima. Idem de eodem i[li]b[us] de directorio p[ro]plexorum p[ro]t. 1. mistis capit. Rato aut quare ita occultant, a[i]signatur ab iux et iux talis. 1. quod in illis capitis continetur alta et magna mistia fidei que et qualia fuit illa, nullis plene declaraverit nec concorditer ibis se habent s[am]s uelamque et obfave tradebant ea fuit p[ro]fingitatum est p[ro]moysenque uelamque p[ro]ito am fatisem fiam p[ro]to apperbat. tempore aut eade[m] in re uelata facte magos utijs debeatem fidei ad salutem necessitum diujs capitularis docuit quia et ipi in p[ro]phèse p[ro]ducent p[ro]cluta que antiquitus occultantur in lucem ueitatis palam producunt. Cuius ad debes fare q[ui]d eis, p[ro]n. 1. g[en]. mistentur sancte trinitatis continetur eu eim d[ict]. In ipso recavit deus. uſa[que] ibi. Et ſp[ro]s d[omi]ni ferebat ſup[ro] aquas, tres p[ro]ſone duinis, deſignatur p[ro]ut ſup[ro] diſtinctio, etc. dictus ſuit, et i codem circa fine idem h[uius] diatur eim ibi. ſatiam habem ad magiam et similitudem no ſtram. ubi p[ra]halitas et diuinis manifeste ond[er]. Non eim d[ix] faciam h[uius] s[am]s faciamus. ſimil[em] in hoc ad d[ict]. ad magiam et similitudem in eam manifeste habes q[ui]d hoc est ymagos dei creata, que ſi nam trinitatem p[ro]mo[m] ymagis reſp[ont]at. Vnde q[ui]d inutem mistentur in hoc c[it]a, p[ro]n. 1. in cluſus, no erat antiquis exphicate declarandum. Id[ur]o phibebat eius declarato ut dictus est. In c[it]a aut p[ro]n. 1. eset, multiz in carnationis continer. ſp[ro] nalit in hoc quod d[ic]. q[ui]d in ſimilitudo h[uius] est p[ro]tornu p[ro]poſijs ſup[ro] analia et totas. inquo deſignat q[ui]d se habent p[ro]ſidere toti boni iuſto taquidem deus p[ro]ut ſup[ro] ſuit iam dictus diſtinctus, etc. q[ui]d quid multiz, no erat tradendus exphicate antiquis ſuit nec p[ro]muz, et io phibebat ne de

hoc, &c. p[ro]cl[u]entur seu d[oc]erent multitudinem.

## Capitulum Sextum. Disapulues.

Luctet ueruz est et sic t[em]oq[ui]ta duo mult[ia] et p[er]diu[s] ex plus continetur, in uellem h[er]e rati[em] occu[la]tioni, ac eum iſta explícite credenda ſut de neceſſitate salutis, m[ui]z qu[or]t no iſta antiquis explícite tradebantur. No eum undet dicendu[s] q[ui] h[oc] ſiebat p[ro]duritiam cordijs e[or]s, ne ſout et pp[er] altitudiem multi[or]z ea no cederent, qu[ie]que ei deus express[em] ma[n]bat annuntiari u[n]eitatem et eis qui no erant c[ui]ſpoſiti ad credendum. Legat e[m] ezechol iuj[us]. Et d[ie]ces ad eos h[oc] d[ic]it ei n[unc] deus qui auſt diat et qui quiſfat quiſfat qu[ie] domus exaſperas eſt. Obi in h[oc] q[ui] diat, qui quiſfat quiſfat, intelleq[ui] ſim]bitatem hebra[am] ac ſi d[ic]et qui noluerit c[eder] no c[edat]. On ſaue deſa[de]ro q[ui]e no ſic ſuit factu i n[am]s qu[ie] ſt[ut] fidi de neceſſitate credenda. S[in] p[ro]c[re]tur explícite pp[er]to i antiquo. I[z] ex d[ur]itiam cordijs e[or]s multi non c[eder]ent.

## Magister.

He[re] mult[ia] rationabil[em] ph[il]ebant d[ia] explícite antiquis p[ro]ſim u[n]ula[rum] p[plu]s e[m] ille p[ro]nus ad credendu[s] multitudie[n] de[or]s, et io deu[m]. iuj[us]. ca. m[one]bat eos moſes d[ic]ens. S[ic]es q[m]ui d[n]is ipe eſt deus, et non alius p[re]euz, et. J[oh]a e[re]go h[odie] et c[oe]ita i corde tuo q[ui] d[n]is ipe eſt in celo ſurſum, et itra de[or]ſum et no ſit alius, q[ui] ſepe eis iſta d[ic]ebat ut auſeret eos ne dec[lin]arentur ad credendum multu[m]iem de[or]s, ad quod erant p[ro]mi. S[in] p[ro]mi erant ex ſua r[u]ditate et i[tellectus] in bellu[m]itate ad credendu[s] corporei[tatem] e[m] in deo. R[ude]s e[m] et in tellectu in bellu[m]es no p[ap]u[m]it entitatem e[m] n[i]li et rebus corporali[m]a q[ui] rati[em] p[plu]s ille ſup[ita] modica occu[la]tio[m] ex moratu[m] moſi[ur] i in m[ote] fecerut multu[m]us i oreb[que] adorauert et ei ſacuſi[u]aneerut d[ic]entes. H[ui]s ſuit diu[m] tui iſt[ur] qui te ad[em] de feceret de tra[que] e[m]pti. exo. XXXij[us]. ca. io eos m[one]bat moſes. ca. ſup[ad]ito d[ic]ens. Cuiſtach[ie] ſolluicte auas uras. q[m]ui no undiſtis o[m]em multu[m]iem i die q[ui] loquut est q[n]u[s] uobis in oreb[que] de medio i[n]quis. noſoutre derepti ſama tis uobis ſculptam multu[m]iem. On ſi ſal[que] pp[er]to explícite traditu[m] fuſſb[m] multu[m]us ſcte t[em]inatis ſacuſiter laberetur i errorem credendi mitos e[m] deos qui eet error[ual]de p[ec]iuloſus. Sumque ſi eis fuſſb[m] traditu[m] multu[m]us in carnations uerbi/facili[que] ſuſſent lapſi i errorem ponendi i diminitate corporei[tatem]. q[ui] nephas eſt. Onde p[os] to

que ista mischia fuert eis tradita impliate ut dicti eoz qui sane in
tellugebant scriptiis posset ea here plene optum eos decetbat. Simpli-
ces aut et rudes herent de eis solus implictam occutiem q sufficientut
cis ad salutem in quaz no laberetur et cœres supictos.

## Disapulus.

Sufficit mihi ratio predicta ad hoc quod querebam. de cetero aut uellem ut
me illunuares de quibusdaq in corde meo qui problemata quon uerfantur que
hæ dubitationem me no causant arcu ea q fidei sunt ablit in indult defi
demus ſaendi ratioem eoz. jux illud pſa. Mirabilia testimonia tua to ſeu
tata est una mea. Et quo ſcuitio pſa defidebat declaratoem et itelletu
puulis competetem. on ſubd it. Declarato fmoiz tuoz illut me et ſel
lectum dat puulis. eo eim q testimonia fidei ſt aedibilia numis ut albi
dit. et etia ſt mirabilia qz de miltis que ad ea ptinet neliit homo ſimp
et qui non cingis reddet ratioem. Idarco fidei ſcuitatur mita arcu ratioz
eoz q ad fide ptinet no ut dubitet abſit. S2 ut deuotus atq. tenatis
fidez teneat inqub pblematibp me tibi ponens. no itendo ſuari alique
ordiem artificialem. S3 im ea ponê prout i corde meo uerſantur. dixi
declaratioib tuis altenſios deuote in corde meo deo auxiliante p[ro]
tantur ſeu concreſant.

Distinotio ſecunda de ſerutinio ſcripturæ arcæ qdam que ptinent
ad excellentiam Virginis Glorioſe et continet. xij. capitula.

## Capitulum primum. Magister.

Placet mihi quæ cae in corde tuo uerſantur. Ut problemata de quibus
miraris eo q effectum cognoscis. causas in ignoras mihi ponas ut et
respondeam. put poto auxilio oppitulante diuino.

## Disapulus.

Qua ut noti ſim phm in methi philophari i apit ab admiri
idarco ezo tamq incipiens ab altiflimo poto di pſa. Reuela octo meos
et considerabo mirabilia de lege tua, p que quid mirabilia cua ma ad
ea ſerutandu induat jux illud quod ſup dicebam. Mirabilia testimonia tua
io ſcrutata est una mea, p quod ſerutinuz declaratioem dei et illinatioz
intellectus mei et puilor mei ſimiliuz, dno dirigente ſpero. Subdit eis

p[ro]s. Declaratio f[m]oum tuor illuat et intellectu dat p[u]ilis. C[ir]ca q[u]d p[ro]ocurrit m[hi] consi[d]andur de f[acut]inio s[cript]uraz de q[ui]busd[az] que ad v[ir]g[ie]m b[am] pt[ine]t. ut s[ia]t abilla bt[us]ima s[ali]s nostra exordius s[up] sit. sic ab eadem p[ar]s i[sta] tractatus n[ui] init[us] f[umat] c[ir]ca q[u]d occu[rit] qu[edam] n[o] moch[ita] admira[t]o que talis e[st]. C[uo] s[atra] s[cript]ura q[ui] con s[uen]t san[tos] excellenti[s] mo[d]dar. et e[or] ges[ta] et i[ut]tutes n[arr]ar[ur]. ut patet de hab[raam]. g[en]. x[b]i et x[b]uj. et de mov[e]. n[u]j xi[j]. et de q[ui]busd[am] ali[s] excellenti[ba] fetis. De bta tn v[ir]g[ie] que c[et]is exc[e]tletor f[uit]. n[o] lec[t]tur i[n]ovo test[o] aliqu[que] comendatio[s] fam[iles] nec n[ar]an t[ur] eius i[ut]tutes/feu aliqua p[pr]ia ges[ta]. C[u]as q[de]z i[ut]tutes exc[e]tletur e[s]t f[uls]c maxim[as] que i[n]ovo test[o] p[ri]pu[c] uidentur debu[s]e n[arr]ar[ur]. In euag[el]io e[m] leg[im] concep[t]id[em] Joham[us] batist[e] et eius na t[im]tatem. Sim[ul] et de eius i[ta] i[ut]tuo[fa] et mo[rte]. de bta u[e]o u[ig]ie que excellentior [s]obe f[uit] m[hi]l h[or] i[eu]ang[lio] lege[n] nec i[plis] nec i[n] actibus ap[ro]t[us] in qu[ov] i[n] p[ri] i[pi]s[] a[plis] p[rit]ib[] p[ut] i[en]ta lege[a] a[s]p[upta] e[st]. n[o] e[r]go modica ad mira[t]ion d[ign]ui u[id]r q[ui] t[ot]o n[ovo] t[es]t[o] de p[re] d[ict]is ges[tis] leate i[r]g[is]. f[ac]eptione/natitate/et a[s]p[uction] nulla fiat[mentio]. Sz o[a] p[ter]mittantur. Cum i[n] de bta sin[g]la e[xp]f[s]c p[li]eta i[eu]ang[lio] n[arr]antur. Ex qua p[rim]issimo cotinacit q[ui] et o[s]ficio a[s]p[uction]is s[ue] que e[s]t pot[is]ima i[pi]ns f[est]uitas lege[a] content[e] i[ec]les[ia] euang[ui]m. Intramit phus in quod[az] c[ast]elliz. In qu[uo] euang[lio] m[hi]l agit de ipa v[ir]g[ie] e[li]o[fa]. ut e[s]t maſſetum. Historia[na] e[m] que i[n]lla f[est]uitate leg[ut]r/ona f[uit] ap[ox]i[s]a ex canonem biblie contenta/u[n] n[o] ſibi p[pr]ia V[et]e[m] i[eg]e i[l]d e[c]taſtia. xx[u]j. ai. In o[n]bo reque[m] queſi[n]. que p[er] intell[ect] de ſap[ia] i[n] c[ec]eta/u[n] n[oe]t de bta i[r]g[e]. Vnde tala[h] n[o] ſibi p[pr]ia i[pi]ns f[est]uitatib[us] leg[ut]r. eo q[u] i[n] po[m]e n[am]one tala[h] de i[ut]a ſua/nec de i[pi]ns miracul[i]s et ges[tis] continentur. quod ap[er] me v[er] titur i[magna admira[t]ioem. Prete[a] cu Lucas n[arr]at miſſioem am[gl]. dic. Miſſus e[s]t ang[i]us gabri[el] adeo. testat euag[el]ita de [so] ſep. q[u]e[st]at de eg[i]e clau[d]. dicit e[m]. Miſſus e[s]t an[ati]s gabri[el] adeo. ad v[ir]g[ie]m deſp[on]fatam i[n]o/u[n] nom [ſo]ſep de domo clau[d]. et i[n] nom v[ir]g[is] m[a]na. vn ex[p]li]cto conteſtui hemus q[u] [ſo]ſep e[ra]t de eg[i]e clau[d] n[o] i[n] ex tra euang[ui]s h[et]ur q[u] m[a]na e[et] de eg[i]e clau[d]. q[u]ui dem n[arr]ato dupli[c] in me cauſat admira[t]ioem qu[ar] b[na] e[st]. C[u]z e[m] e[et] de domo clau[d] diat aliquid pt[ine]ns ad excellentiam. cum

domus claucl est domus regia adeo singi et omnes regias dignitate apper
bata et scriptuig valde comendata de qua domo in uetitatem fidei ipa
virco gloriosa fuit quod erago de manu euangustita no exsultat et eet
de domo claucl et hoc quod dix de Iosep. Sa uero administrio que i
hoc loco mihi occurrit et pnom z confirmat est talis. Nam q Iosep eet de
domo claucl ut no hoc mihi facit ad genalogiam xi. no eum xpuis de
seendit de Iosep. ablit. fs de manu uirage. Cur erago euangustita fecit me-
tioem exsultam de Iosep. In hoc quod defendet in oziorem claucl et
in illam fecit initioem de qua domo eet bata uritco. in quo consilietur
fundantus totius genalogie xi. adclavet descendentis. Preterea int
peopta decalogi. preptum est de honozatio parentis est pnom et papuig
in. ii. tabula in qua dant pcepta quod ordinant homem ad proximum
xpuis qui totam legem et pleuit no legit honozasse mrem et iuis collo-
quis. nulque eum lege eam uocasse mrem. quod eft nom magne diu-
tatis ad femam ptinentis. spetiate respectu tati fili. l. xi. et tamen
uie sic potuisset eam. Sz solum lege eam uocasse mulierem ac e noz
comme ad totum sexum feminis huani cens. lege etis Iohis. i. a.
O aucl mihi et tibi mulier. Et Iohis. x. ix. Mulier ecce filius tuus. ex
quib o ps q dignitatem matutatis xi. q sume dignitas est que ad
mulieres posset ptine. xpuis ibitrabat et matu alleqins solu eam mu-
lierem tino eam uorabat. O aucl erago magis mirandem qu. xpuis qui
urzient gloriosaz uocando fume honozas. home finegrem excellen
tiam subtracendo timedo mulicem eam uocat. quod nom no solum
bonis mulieris conueit fs et alij quibuscunque. erago quid ducendum
nuquid xps alijq obmifit de ptinentibus ad pentum honozaticem
Ablit. ut ecu a dicta illuanoem et itellectus par uilis competente
defidero.

## Capitulum Secundum. Magister.

Gaudeo uald q in tuis problemaribus abia uirage tuum scutinum
fupli. de cui manu confido q ipa ditecnte intua illutatio et deuodre
pflaeg. de ipa eim pot intelligi ille pionerib. iij. co. Si queſiis eam
tam q pericuriam et tach theſuros eam ſcutatus fueris tuc intelliges
tinorem eim. Ad declaratioem aut eoz de quib[us] administrio qdas ſi
pmutenda quoz boni est q huiuitas / fs no videatur num aphys in
ter virtutes morales nec itelleetuales inſacra ſcriptura. in et i diſtis

Sanctus.

S. Merov. doctor. humilias taquin. magna iurtus comdat. min. ap. diat. ee fundamentus omnino virtutum. quod aegi. in. de utebis dini dicit. Si egitas magna fabriam. construie celfitudis de fundamento iuxta ceyta humilitatem. Constat aut de fundamentus est de prins et ponipalib. prii bus edificijs ponibili. sic. f. iurtini ptibus pectis. Sic securiendam est de qua que narni poffit. Santando et al. sarram scripturam. repimus et iuris i quibovera excellentia solum exordiu. et eis perpetui fit et metio de eo. magna humilitate. De habraaz qui eis prins et publicatoe fide lege fuisse. Sit et iusception signati fidei ut 15. gen. xiij. ca. et xiij. lege de se ipso diville. et lim. puliis et cinis. que uteba magnam inſi nuant humilitatem. Non eam se aſſimilaut analabo brutis nec plantis. Sz puluei et cineri. que ſt. uliſſima rezz.na. Sit et de moſte qui ſo lus lege latore ſuit in ueri testa lege. Erat eam moſes iur mitiſſumu ſup omnes homos qui morabantur et tra. niij. xiij. ca. Inquo eum mititas ut humilitas poffertur huiuitati aliorum quorumque ſeculo illo exſistentiu. De dauid qui et prins rex adeo apphat ſuit am et facta ſuit reſpinitio xiip de ſene ſuo venturi. lege deo diville. Qui ego ſum dne deus ing aut que domina gr. adduxisti me. huc ullo. ij. rege. viij. ca. Inquiboveri notatur magna humilitas ipi. dauid qui et postea antepiſſa adeo regni qet am paſſiſe poffidebat et mita et magna bella et de orbo ad uteſtar uis et manis regebo triuiphum huilſz. et bis in et aliis magnis p[ro]ſi tatu]o. no ſolum ſe ipſum [s] et totam domu ſuam uſilifabat diſedo. Qui ego ſum et que domus mea. q. d. nihil ſum et domus mea. q[ui] ad magnam humilitatem ptinet. Nam ut aut uteus. no est magnu ee huiem in abjectio magna proſus et tara iurtus est humilas hono rata. In novo aut testa redépito et mago ne xps aquo omne gra et iur tus derinat ſuis diſaſſus diſebat. Diſante ame gr. mitis ſum et huilis cozde. Mathe. xiij. ca. rationali le iux est q[ui] bta iurie que xpm plenus ſue et iuſtatis conſape meruit iurtus humilitatis papue uigulſet. et io in canti]o p[ro]prio diſebat. Oui reſpexis humilitatez ancille ſue. Crea quod notandu q[ui] ſolus de humilitate ſua ſec miſſus est fundamentu iurtutu. ut dictu. est. no aut de iurtutu alijſ becauſatis ſup huiu[n]i ſu]ndamtu. Ix omne plene huilſz q[ui] gra plea p[er] ame[m]t tefatur ſuſſe. Rato aut qua de alijſ iurtutu no ſec miſſu[m] nih[li] de humilitate ſola[t]al est. Nam ad iurtute humilitatis

proteß ptinet no matna de se ipo sentit. S. cesseret et pnutietat se obus
uilibet in put in gradibus builitatis et regula bti benedicti cœntis h. on de
hoc qu bta iuro pſitebat se here builitatem. no seque ap. heret urtutes,
ſ. ſolum fundamtum urtutum q. dict. ſoliz capitatem habeo adui
tutes ſup. edificadas et ſi ſupiora hedihcia urtutu in me no adſint.
Et notadum ap. urtutes ſie urcas ſt. confidande ee eſtice. ſ. q. diuine t
qui in p[.]x tractat in diſ. et hi. Ad au[.]i. declaratioem attende q. ſim auguſt de.
morib. ecce curi ſimc emtqui p[.]hi concordat urtutes quacumque confidant
bno mo put ſut politc et ſic ptinet ad hoſſis inſ tantum reſte inut et ſe
bnt in rebus h[.]uam[.]s gerendie. et de ills urtutib p[.]hi couter tractant. Alio
u[.]o mo[.]lo considerade ſt. urtutes ut exemplares et ſic ptinent ad cl[.]eu q[.]uo
p[.]erſtitut omn[.]us reſ p[.]ſectiœs et p[.]cōlan[.]s p[.]ſe c[.]tideq. virtutuz. Et de ills
exemplab[.]i virtutibus itelligenſe ſut om[.]s urtutes que i latas ſcriptiœs
d[.]eo attributur ut mi[.]a et justiæ. et hu[.]mo[.]r. In t[.]quas urtutes ſ. p[.]
litiæs et exempla[.]es q. ſt. q[.]i in ex[.]tremis poſite quedar[.]s medie interpo-
nutur. qu[.]ar quedar[.]s d[.]n[.]r. urtutes purgator[.]ie que ptinet ad il[.]os qui
urtutes politiæs tranſendentes inmultitudem diuina[.]e urtutum
conatur tender[.] Alio et m[.]ui n[.]iatur urtutes q. dictur purgati a[.]mi.
et ptinet ad il[.]os qui am diuina[.]m ſimulatidiem i[.]hu[.]mo[.]r urtutib
quodammodo allequatur q[.]u[.]tum haruit pos[.]ſible eſt. Et io ap[.]h[.]ni q[.]u
amtur urtutes herove. ſ. diuine de qua diſtinctiœ urtutum qua
d[.]rupha[.]i ad plen[.]u hebi[.]s in p[.]s. q[.]l. lx[.]j. Q[.]ui urtutes b[.]te ur
giis confideande ſt. herove p[.]s i[.]ua p[.]r eſpontide ad ang[.]ſuz salutum
tem in qua dixit. O[.]thi fiet iltud q[.]m u[.]i q[.]u cognoſco. Si e[.]m ſenſus
h[.]or u[.]er boz diligenter ſcutatus fuer[.]s manſſe re[.]pies q[.]u em[.]s u[.]ngitas
herova consideranda eſt. q[.]u politica ſeu purgator[.]ia. Non eis dixit.
O[.]u[.]o fiet iltud q[.]m urgitaltem nee d[.]i. urgitalis p[.]p[.]orit, firmate bu[.]
ul heo. S[.]ut e[.]m m[.]le urtig[.]es que nu[.]q[.]i cognouet viru. et tu[.] no u[.]
uerut urgimtatem nec e[.]m b[.]nt i[.]pp[.]o. Si muhe[.]t iz u[.]eſſim[.]n eſt.
q[.]r urtuz nu[.]q[.]i cognouet i[.]n p[.]dita u[.]erba no ſt. intelligenda put p[.]mo
t[.]no ſonat. ſ. q[.]p[.]ta i[.]r u[.]r q[.]u ſol[.]u teſtabatur de ſe q[.]m u[.]q[.]i viruz q[.]uiueat
q[.]r ſi ſic i[.]n[.]io ſua i[.]nul[.]lo ſatistat et an[.]do nec i[.]pp[.]o cont[.]ſpondet.
S[.]ut e[.]m m[.]le urtig[.]es que nu[.]q[.]i i[.]r u[.]r cognouerut et au[.] hee te[.]ſes p[.]
conpiut et pariut. On ut p[.]dita u[.]erba i[.]pp[.]o correſpondeant ſeu i[.]
aliquaz i[.]m heant reſponſiœs. op[.]z ut ſic intelligat. ſ. i[.]r u[.]r non

cognovi. 1. conupiscentias carnales ne dum non huiu seu ppono uti no
ui no hære nec et passioes repremo seu reena despicio qui ptim ad iur
tuem purgatoriam hui et peitus nescio et totali ignoro qu est altior et
perfectior iurigitas qui iurigitatis propositum hære seu iurigitatem uo
iue prope eim ptinet ad iurigitatem purgati etiim s. herovam non
aut ad politiam seu purgatoriam. Quiu pnotatis ad tollendas tu
as ad miratios procediù est et p. ad pma duendu q. gesta et facta bte
virgus q in dubie max fuert in nouo in testo peitus sibitcentur nihi
ea que ut anob necio credencia explicate sicut eius iurigitas et ma
titas xi. ista expmutur et euangito et i simbolis fidei nob pponitut
atque necio explicate credenda. Sihi et eius huiilitas expimit cu diut
Resperit huiilitatem analle fue. ut ex hoc possim ratioem lume de hig
a admizais. s. qmo ceta gesta iutuofissima et facta bte virgus in scriptu
ris canonicis sibitentur. Nam hoc suet ratioe lume huiilitatis huiilitas eti
luma et herovae ad qua soli perfectissi attingut qua ipa bta diego con
sequita est. no partit suas laudes audire nec in eis delectatu. hz potius
compugitur eo q. no acredit de se magna qu patet p oratioez suptaz ab
opposito. Nam fiant accogams itimo sui vcedis affectu acredit se obh sa
ciorem ee. ut h. in euangio luc. x dou. a. phiseo aſcendete itemptu
qui se accogamet comdans cetero s pnetat sic et oppoituz diceduz est
de uie huiu. s. q. oppmet se obh ulicem. huiilis aut herovus tranſ
ſcendit uſq ad hoc q i ſugim laudantur tendat. 1. qui tediuz beat i
audiendo comdatios ppeas et io in ſacris scriptuis noui testi no legi
tur. comdatios bte virgus nihi tin ſupdicte que anob de necitate
creedende h. Huiilitas et eius expmitur ut ex ea possim lume toez.
qua laudes eius i scriptuis ſacris sibitentur ut dictu est. Un concep
tio ut natuittas eius seu moris ipuis i quib magni miraeta cotigif
ſe p[ro]e aedi debz. no nariantur in canonicis ſcriptuis ne ex tali nac
ration ipi iuram eteſſe que tuc i huamis iuiedat et ea q in ſacris
eſquijs ſaibebant eam no latebant fastiduz ſeu tediuz cenanetur toe
plicata. Concepto in et natras batxe et huiuoni nariatur et euangio eo q
i propheas ſcriptuis antiqui testi de parſore xpi exſſe aſſe. ut Dſa. xL
a. et malam. uj. et i alij locis. et ſic opporſebat q. ſcripturas impletioez
de ipis euamadilla testareſt nec et ſohs hz ſamitſim est necio credendum
q ad eſtum huiilitatis herovce ſiuit bta virgo attigusſet.

## Capitulum Tertium. Osaluplus..

Lactant q[ui] ducit a fautib[us] meis, but eloquia tua, ad huc in defidero,
amplius informari de his q[ui] circa ad mirariem meam expositi,
dixisti e[m] q[ui] humilitas herovit[ae] n[ot] patitur, fine fastidio, seu tedio,
laudem fuam audire, quod apud me est mirabile. Deus e[m] cujus
virtutes excedit, herovit[ae]. Sin e[m] exemplares ut tu doces, Suidem
n[ot] p[ro] saceras scripturas debere laudari, dict[it] e[m] p[ro] s[ancti]a.
Sacrificiu lau
dis honorificant me. Et alibi. Semp[ur] laus eius i[que] meo. I[bi] s[ancti]a,
etiam s[ancti]a ortatur ad dei laudem, cuj[us] dictur. Laudate e[n]n omni
istos. Laudate pueri diu[m], et humiri. Q[ui] o erant deum laudem debit
et meiorunt cuj[us] humilitas est f[u]ma, et exempli[s]i, qui e[m] eet deus et finitus et i
mortalis in humilant seueti[m]m formam su[m] atque i[m]pientem in similitudinem h[uius] fastus
et hitu i[u]nentis ut homo, philippien. i[u]r. ca. Si e[m] deo cuj[us] humilitas est i[m]p[er]
et effabilis. In laus uocatis et placet qui et corda h[uius] quibus uera et
potissima laus consistit. Et qui exaudito f[u]n[us] platis n[ot] pot ad meliora p[
]uocari e[m] sit immutabilis et optimus quo n[ot] est dare melius nec[que] equale,
q[ui] ergo de b[ia] urget[ie] n[ot] fuerit laudes i[s] scripti[s] proferende. Cui
pfectides seu virtutes opti[m]que magne et i[que] puras creaturas maxie.
Et s[ancti]a ex c[it]ra perfectices x[ui]s sit extimacie. Item ip[s] virgo et s[ancti]a se ip[s]
let[es] comandasse, ip[s] de se ip[s] dict[ur]. Resperit humilitatem ancille fue, q[ui]
magnam laudem ptinet cuj[us] humilitas prout tu dixisti, fit fundamentumque
i[u]ruttut[us]. Item diu[s]q[ui] opponebat quædque c[essat] bathe in euang[lio] n[ar]atu,
ut impletio e[que] q[ui] improp[er]ie scripti[s] de p[er] s[ancti]a, x[ui]s p[ro]nunciata fue
runt testaretur impletio, quod dictus mirabile est et oculis meis. Nudem
dicendum est q[ui] de b[ia] urget[ie] n[ib]il f[u]t p[ro]nosticatum i[s] p[ro]nuntiis eloqui[s]
s[ui]us de b[ia] ablit. De ip[s] e[m] lege[s]. V[s]d[um] i[u]r. ca. Et ex i[r]vago recipiet.
Et ex edictur i[r]vaga de racione ies[s]. V[s]. x[ui]r. ca. et q[ui] pluma que i[u]l[ia]t
de s[on]sa dicitur p[er]pua. de ip[s] p[er]pue i[u]telligitur, et io pari ratione
et fortiori, impletio e[que] q[ui] de ip[s] benedicta p[ro]nunciata fuerat, antiquitus
in nouo testi[que] testari debruitent f[u]n[us] implera, ea t[one] qua de bathe
pte supradictum est. Placeat ergo de illici me amplius illuminare.

## Maquiste.

Circa hoc q[ui] deobus de laude dei q[ui] et uocat[ur] fautat[ur] et scripti[s] tomdat[ui]
Sic re cl[ue]s q[ui] deus opti[m]us ad eius eentiam q[ui] in comprehensibilis est anobis
et ineffabilis, major est e[m] omni laude: ut e[m]tast[ui] x[u]lui[r]. ca. Similis

et laudum naza: sicut et bonorum no indiget, ut i psa. nec ipas laudes
ipi aliquid de nono inotesat nec accesse possit, dixa eum sunt nuda et
aperta am oculos eius, heb, ui. cä. laus in eius et vocalis est putilis nob
ad mita, in ut nos metiplox sile et alios audientes ad eius teuementos in
ducamus nros affectus et et audientur, deus excitantes. Son cua dixitfs
psa. Semp laus eius in ore meo, subdit. Audiat masueti et letentur, tum
ad retrahendu affectus nros et audientur, ab hisque est cont deus. Son Ysa.
xl dui. cä. Laude mea restituendo te nec iteas. Et sic de laude dei illz
in conuciens secr. Sz comoda spualia ut pecta et alia mita q inde
sequitur. Secus est de laude homi puri et perfectissimi qui firmaz hi
milutatem herosam consequunt est. Cui dum i hat uita existit et
fragilatatem huanaz perfecte cognoscit, et perfectis deuinaz quatu possibl
le est in hat uita appendit laudes p[as] audire no patitur, ut de-
bta urare supradictus est. Ad 2mo uero quod obliteris de illo uerbo,
Respectit milutatem aneille fue, ex quo ifers op ipa bta urato saltes
se ipam de iurtute huiilitas laudant, duceluz q[ui] huiitas ablos alia
iurtute no est conianda seu laudanda ut iegera iurtus. Siut eum
fundamtum et edificio corporali p[ass] ut nubil ualet nifi adclat aliquid
super edificatum. Et sic sentiendus est de huiitate q[ui] fundamtus est iurtu
tum ut dictum est. Sup qua nifi ahe iurtutes supechusetur, huiitas
sola modica seu illa laude est cherna. Et ideo bta iurato i qua erat i
pleltudo sce et p[ro] consensu solam milutem testat se hre/no autem
ahas iurtutes supedificatas quas i dubie huit, ei plena c[ia]a fuit. Et
circa poliutu uerbum ultius notandus est q[ui] huiitatez illam quam-
bta iurato se fatetur h[ec]e. Inuit ec remuandaz no ex concuimitate i
seu concenuetia illius huiilitatis. Sz solu ex acceptioni divina, dic eum.
Respectit milutatem aneille fue. q[ui] d. huiitas mea/no ex se ipa dix
sunt remu latide/sq[ui] deus eam respect. i. acceptavit eo mo quo d[ur]aen
ui. respectit d[um] ad abe[] et munus suus. et io et p[ro] dictis uerbis bene-
intelleotis, bta iurato poti comdat acceptationes d[u]nnam q[ui] huiitatez
suiam. Ad 2mo quod obliteras. d. q[ui] de bta iurare debuissent testari
in nono test[ō] fiuſſe impleta ea q[ui] antiquus fuerit p[ro]nictiata pari toe
et fortiori sicut de ſone barba fuerit in euanguo tradita ea q[ui] de eo
p[ro]nictiata fuerit, ducendu q[ui] illa q[ui] in ueti test[ō] ex p[os]se de bta iurare
fiuert tradita, ut est iuratis cu[m] conceptu et partu. Ysa. ui. cä. ſi[mi]

q, c[oe]t de radice yesse et de stripe daund, ut N[am].xi. ca. 1s ta s[ui]t
tradunt exp[esse] in nouo test[ato], vbi eius uraimitas et maimitas,
et des[ane]lius xpi de tene dauid exp[esse] traduntur. Ceta u[no] ur
tuoliffima que i uet[em] test[ato] no exp[esse] ſi figuratine ſeu enigmata
traduntur de ptin[et]ib[us] ad ip[am] ut i cent[ico] cam et ſilibus ſub
ticentur ſeu p[ter]mittitur in nouo test[ato] eo q[ui] ap[en] et euangeliſte
fuerunt ei contemporanei et censuofebar q[ui] ſuma h[ui]litas ſua de
talibus adtediaretur ut dictu eſt. Posttemi u[no] qui p[er]ſoſolus
et alios contemporaneos ſcripſerit q[ui] p[ra]ſima ſtola et miraſſima
tradidet de ea que iam i celo allopta, iſta que ad lauden dei
et exemplu[z] salutizez, narrat[ur] grata et acceptabiliu[ha] ſunt.

## Capitulum Quartum, Disapulus.

S[ufficiant] m[ibi] p[redicta] ad mei p[mam] admiratio[e]z tollendam. Sz p[eto]
ut p[cedas] ad z[m] ſi[que] duplicem admiratioem tibi p[ro]ſui, quod
bna ſuit de hoc q[ui] ſolep in euang[lio] exp[imitur] ſuſſe de domo dauid
De h[ta] in urag[ie] no ſic exp[imitur]. Ad qua admiratioem tollendam
s[ufficiant] m[im] ſuſp[icta]. Nam eu ee de domo dauid / eſt quoddam
ex cellens q[ui] h[ui]litas ſuma ſeu herova, quam bta urtag[ui] b[ac]
urta attingit ino patiebatur audire. Ida[ro] ſuit i euang[lio] non
exp[esse] tradit[us] lb. tate[que] i teligatur. In hoc e[m] quod de mat[he] p[ro]
c[ui]. ex qua. ſ. ex m[a]na rat[que] eſt ielus quacatur xpu[g]. Et ip[na]p[io]
bui capli lege de xpo q[ui] eſt filijs dauid / necesse ſeq[ui] maria p[ro]
quam xpu[g] p[ro] carnem i mediate deſcendit / ſit de domo dauid
p[ur] ſuppo[ro] q[ui] m[a]na concep no ex iurili ſei[que] ſi[que] ex iurute ſp[u]ſi[que]
p[ur] exp[esse] traditur amath[que], eodem. c[ui]. ubi d[ur]. quod e[ui] in e[m]
natu eſt. de ſpu[que] ſancte eſt. Sz ex hoc i telle argum[tatine] no exſi[
ſe] ratioe ſuſp[icta]. Et lb. de h[ac] admiratioem ſim] ſatifi[cus]. adh[us]
remanet m[ibi] z[ui]. in hoc loco. ſ. Cur mathe euangeliſta c[enea]
logizavit ſolep. de quo xpu[g] n[illo] mo deſcendit / neq[ui] e[li] c[enea]
logia fac ad c[ene]calORIA xpi. et in p[et]miſit c[ene]alogia[as] di[ra]g[nus]
in qua fundantur toti c[ene]alogie xpi a dauid deſcendiente q[ui]
ſiſt[it]. et de hoc p[eto] ate p[li]ne doceri.

## Magister.

Admiratio e[m] t[ua] rationabilis eſt. Inſo[m]. e[m] n[am] ſup h[uc] locum ſic
d[ur]. quid ad x[em] g[ian]o dauid deducta ad ſolep eu[x]p[er] no ex ſei[que] ſolep ſi[mi]t.

Et liceat huic questionem seu ad mirationem in eadeo. Pudet quod non est solu-
etudo securitatur, ut ordo mulierum et dignitationem textat, hinc in iudicem
lere et eius cito cum contritum et meitum securitumque nas p[ro]p[ro]palp. et iuris et genere
logica, quod est intonitum mulierem. I. faran et abiçayl/aquinon sequiter
genealogia textur, ut ibidem p[ro]que tatione et aliis quibuscumque buxus et
ta brevitatis obmittitur. Solitum p[ro]lite, q[ui]a quibus multi expositores et
securitatur ad tuas ad mirationem tollendam, non sufficit. S[in] sup [pro] hoc iudicem
ultius alia dictumque, ad cui evertantem p[ro]supponendum est quod filius
prout et pernris lois multe prout dicti et g[rat]um ad apponendum ex pectat du
pilotem. P[ro]mo est et filius s[in] utrumque c[ito]natioem n[am]lem s[in] quam
cite s[in]a p[ro]s filius gr[at]atur qui q[ui]dem filius illo mo acutus p[er]tusque s[in]
cedit prout tam et lois n[am]lib[us] corporis, ut et bona h[it]uitie seu complexio
det de g[rat]itati, lege sen. vii. cap. q[ui] et in lois ame p[er]tusque et s[in] n[am]les
in cl[ito]nat[i]oem q[ui] put aliquod corpus et druidum est talia die proportiona
tum sequitur alique vertutes n[am]t s[in] et co[bo]nat[i]oem et aptitudinem. p[ro]
ut et p[ro]z. q[ui]x[u]n et italibus filiis n[am]les sepe suffectut parentibus, ut
Casiodorus in quadam epistola et qua laudabilis bena suas suar oratimem. 1

2º modo de filius alia[que] et ille quem, no genuit n[am]liter modo p[ro]do
s[in] ut s[in]m fama publicam, et commem p[ro]s exaltat[i]oem de talis p[ro]s filiis
q[ui]t[em] coniicat ei exor parit filiis que latens no ex malo h[ui]bitur s[in] exsilio
n[or]ro. Reputat ut in p[ro]p[ro]s fine conditio[m]e m[ai]tii sui filius, qui q[ui]dez filius
s[in] putat[i]us. I[s] et lois n[am]lib[us] no h[ui]bitur n[am]litter suffectere tali p[ro]fato s[in]
credit ut s[in] fibi auide no solus et lois for[no]tue q[ui] s[in]t minora ut et duitijs. I[s]
et in nobilitate seu c[ito]nis cl[ito]ritudine que magis desiderabilia bena ap[ro]
magnanimas q[ui] duci[que] ut et p[ro]z. q[ui] iur. arti. et iur. q[ui]nde p[ro]s p[ro]lura ci
villia seu c[ito]n centinens conflictat[i]em. Quib[us] p[ro]supponunt s[it] tibi in
proposito p[ro]conclusio q[ui] p[ro]securit[i]us securitatis de extra genealogia laque-
tinens p[ro]que testus h[ui]bit e[re] filius d[am]id et habrae s[in] ut e[re] gr[at]iatoem na
turalem p[ro]mo dictam. Lege est sen. xxii. cap. habrae fuisse dictus, et ibi
cent[em] infest[i]e tuo c[ito]nis g[nte]s tre. q[ui] ad c[ito]n u[n]. expositur de extra. Sit et ad
dam id est in ps[an]. De fructu u[n]eris tui pora s[in]p[ro]fede, mam. S[ot]traq[que] eis
p[ro]dicta uerba no u[em] diu[i]emur de filio p[ro]putat[i]no. s[in] qui ut s[in]m p[ro]s fama
eet alio[m]us filius, talis est u[em] dictur de ſem[ie]e eius ut de fructu ventijs
s[ui] ut est m[ai]ſestus. 2º u[em] q[ui] ſit ita q[ui] deſenſus uti ab habrae[m]
et dam id s[in]m n[am]lem gr[at]iatoem ſuffideter tracterit g[rat]us ad ſideles eiuagts

sirmit recipientes p. matiz in p. ti. fui euangly ducentein. Liber gnari
onis thui xi. filij dauid filij habrae, et simaths de genecalogia xi. ni
bil amplius seu extensius tradidiss. ad sic po. Nam ex solis igitis uerbis ma
nifeste euangifta testat: ibi x. ibi adauid et habraam p. i jam gnati
oem nalem defcendisse ad eft sufficiens testimoniis apſt fideles dictate eu
ghita in dubie recipientes. Liceet eum filius ducat et ille qui ſim famaz
publica eſt filius ut dcr in 2º p[u]pporto ſup[er]chito / gnari in ſeu en[ato] ſui
q. dcr tuſi de filio nate gnato. On eu dcr. Liber gnationis thui xi. maſſefuſ
eſt q. loq[ur] de genealogia q. eſt p. biam gnationis. No aut de illa genecalq
q. ſim famam t[em] eſt. Si aut con hoc dicas q. 13 apſt fideles p[di]ctus titulus
sufficiat apſt infideles in qui euangtus necant ut de ipſus uſitque dubi
temt p[di]ctus titus no ſufficit. Concedo tibi quod p[pi]ors. 13 attende q. apſt
infideles euangtus no recipientes, no ſolus titulus mat[.]i. 13 et tota genca
logia xi. p. matheuz q[ui]nter tradita / no ſufficit ad p[and]ucluz eis q. ex p[pi]
adaud et habraam defcendit. Tales eis eu ſint afide euanglica alienu. to-
tam illam lineam nequeant. nul[]i forte hebet qui no auſte euangtij ſet
auſte uctijs testi aliquam p[tem] genecalque mat[.]i herent recipere. ſ. uſq
ad Zorobabel et hu[]m[]di. et no uſt. nam apud eos de certis auctentica ſiſiá
no betur. On ſiut apud infideles no ſufficit illa nátato extenſa q. meu
ſtio de genecalogia xi. tradit / ad uca[]z genecalogia nalem eius ofſenden
dam. ſic apſt fideles ſola uerba tituli mat[.]i ſufficiut ad hoc fundadu.
On Augu. con[]n fauſtu. no ec x[]pm filijs dauid aſſeretem. eo q. no ex ſofep
conceptus eſt / ad qua ſeriem genecalque p[di]ct mat[.]i. ſic aut. ſic et[]ego nos
cecim et maria ſuſſe incánpation dauid. q[ui] ſcriptujs aedimus q. utiſ
diut. ſ. x[]pm ex ſeme dauid ec ſim c[]anem et eius mat[.]i maria u[]rgiem
ee. hoc Augu. 3º con[]clusio q[ui] ſonuicens ſuit q[ui] x[]p[pi]us et ſim public
famam ſim qua filijs ſofep pu[]tabat ad auſt deſenderet. et ut ſal deſen
ſus 13 p[u]tatiujs euangtus tracteret quod ſic p[ab]tuz. Nam hoc h[u]t ſonu
ens ad fidei ſui in commu x[]p[pi] ſuo t[ri]p[er] occipieting ordinat[as] iſtructi[em]. 1
Nam cognito fidei comiſter et iſo oppoſtut ut ab iſp[er]ctu ad iſp[er]ctum
præcedet. ut in 2. ze. q. p. arti. bi[]g. et io x[]p[pi]s p[er] ſuit cognitiujs et u[]q[ui]s ap[]
electos ſub ration ho[]is ſaluatorijs in commu. q[ui] cognoſcetuz ee deus et ho.
Imp[]p. e[]m u[]ocatiujs ap[]to[]z. to[]p[is. p[er] c[]a[]. Andreu[s] ducbat i[]ucimus meſſiá
. 1. x[]p[pi] q[ui] eſt nom[]que alij[m]tis. On in p[la]. Nolite tan[]ge x[]p[os] meq. 13
mi. x[]b[]i. x[]p[os] i[]oſante ſuos ap[]to[]s. Do[]s quem me ee d[]ictijs. p[et]eujs endit. 1

tu es xpus filius dei unui. Ex quo p[ro]q[ui]us sequelitur ip[m] taq[que] xpm
in q[ui] cognoscedet eius deitatem. Viternus et aplus taq[que] minus plene in
formatis de identitate dimittatis i[mi]que et filio e[rum]dem ditebat. Johis, xu[i]j.
c[ui]. Tanto tepore uobiscan su[m] et no[que] non u[s]tis me[m] qui nide[m]t me[m] videt et
prem. Sib[que] et para zation p[ro]xpus fuit cognitus corset filius I[os]ep zepu
tabatur, q[ui] cognoscedet ec[que] fine p[re] i[mi]tus, qu[on] no solus apud emulos
qui xpm s[p]nentes dicebant. no ne filius fabri est. Math. xu[i].
c[ui]. Sz[que] et apud diu[i]plos simplices, cognatos corset filius I[os]ep zepu
tabat in q[ui] mis[i]tus virginitatis mai[m] et apud e[m] cognitum, i
cu[n]angilista e[m] in p[ro]taliu[m] dicebat. Luc. i[j]. c[ui] no cognoveret pare
tes eius. nec solus hoc sz[que] et natbanael qui s[m]m g[lo]sas pitissimus et
s[er]pitudans erat cu[u] audiuit ap[hi]luppo. Johis p[ro]c. O u[n]d s[ap]pit mon[se]s i[le]
ce et Johis. In u[m]mus y[m]m filius I[os]ep anazareth. no fuit ad miratus de
hoc q[ui] xpus filius ec[que] I[os]ep. I[b] de hoc q[ui] anazareth effet. dix[que] eiz ibi. Anaza
reth p[ro]t aliquem boni ec[que] no eiz dix[que] no p[ro]t ec[que] filius I[os]ep. cu ad huc dei
tatem xpi no cognoscedat. I[b] de loco nazaret ad mirabitur. De bethleem-
e[m] s[pe]ctabat ad e[m] messias s[m]m illud. mich. V[b]c. c[ui]. Et tu bethleem tra
Juda. Et q[ui] amplius est ip[m] b[ia] vit[ae] eadem hu[m] mistery diu[m]i supe[r]
om[s] cons[tr]ia uti[m] mon[m] lapndi obfubabit. d. Ego et p[ro] tu[m] dolentes q[ui]
bam[que] te. Luc. i[j]. c[ui] Exq[ui]b[que] zetur. q[ui] ad i[str]uctioem fideliz[s] i[m] qui xps
in mi[d]o u[m]ientem receperet, coniuciens mon[m] fuit ut e[m] putaretur i
xps p[ro]x s[b] ratione messie fili[m] daud[que] fine teuelation mis[i]tui deitatis fuc et
u[m] c[ogn]itatis matris q[ui] q[ui] eis a[m]p[ri]io. d[omi] n[am] archana reue laterent. Sic
e[m] præcессeret ab i[mi] perfecto ad p[er]f[act]m qui e[m] mon[m] h[ui]b[i] i[m] coniut[i]alis.

fuit et ille mon[m] coniuciens ad refuludos i[f]ideles p[er]puc hebreos qui
exstirpe daud[que] in[mi] saluatores expectabant. Si e[m] tales rationabili[que] u[n]oza[s]
s[en]t xpm adanid deſcendisse. p[ro]ſtim cu[i]s fama et p[pli] extimiatio t[es]ta
t[et]ur opp[er]t. t[ur]t tales zedderetur exculabiles. no eiz ip[m] tenebatur cognolſe
uezam. exſiatioem ni[al]em xpi s[m]m qua adanid deſcendit. talis eis exſiatio a
longeſſimo temp[er] deſcendens no[que] eſt c[m]ognofabilis niſi p[ro] diu[m]inam teuelatioem
Coniuciens iſque mon[m] fuit ut xps s[m]m p[ro]ſi[mi] famaz adanid deſcendisse et evan
g[li]o traderetur ut fit ip[m] reape reſutantes ſaltem s[b] ratione saluatoſis in
c[ui] exculabiles effent. xpus aut i[m] tendebat in obſuadentes i[m] exculabiles zedde.
Et h[ui]s. Johis. i[x]. c[ui]. Et ille ſuſſicant t[ur]b[i] ad p[er]ſu ptua ad mi[ra]tioe tolleda.
Si in u[m]s de p[er]ſutis et de alia genealogia xpi que trad[que] Luc. i[j]. c[ui]. que

no est nālis nec, putatua, h[uius] adoptionem ſup. cap.
mat. predictum, obi de his plene poteritis informari.

## Capitulum. Quintum. Dicuntulus.

Sufficiut mi[n]m ad p[ro]ſus ita que circa genecalogia[ra] xpi amatho traditem de clara[is] et h[uius] de genecaloga aluca tradita q[ui] valde duerla eſt abilla quam mathe[us] tradit quin me remittu ad addi[tu]em tuam ad p[ro]ſus obmuto et ultius de hoc quod epponens ad illam addicti[am] recuti[re]. Peto in ate ut ad u[n]t[em] meam admirati[am]em procedas tollendam. Valde etiam au[ui]z me uz pulſat. s. q[ui]mo x[ep]us qui no ad legem ſoliteclam h[uius] ad implendas, ueit. ut mathei. s[po]. ca. ſentuſſina matrem ſuam qua ſume honoraſ ſet uocando eam inter, hoc in p[ro]ſutentem ſolum eam mulierem legi uocasse, ut ſup[er] in cap[itu]ſis p[ro]me allatis. p[ro]muher aut eſt nom acu ptinens ad mulierem ſi[nt]umque et p[er]ccatricem. ut Luc[D]ui, ca. etc. mulier que erat i[mi]uitate p[er]ccatrici.

## Magister.

Q[ui] aut x[ep]s obſuall[us] p[ro]ceſtu de honorand[em] patetum no ſolum e[ga] matem que erat ha[]t et ſi[mi] patens. h[uius] et e[rga] J[osep] qui erat p[er] ſi[m] publicam famam et matelſus eſt. Lege etiam Luce. i[mi]. ca. de x[po]. Et erat ſb[ib]ditus illis. i[tal]h[ui] e[m] ſb[ib]eſtioe p[ri]priāt conſiſtit p[er] zentum honor. ſon de ut[io]. xx[D]i. ca. de filio contumate et p[er]teruo. 1. Lege q[ui] no audit uocem / nec p[ro]ſus / nec matris. ſon p[ro]lau[que] ab oppoſo filiis ille u[em] honorat parentes qui eſt uno ſb[ib]ditus illis. Ratiu[que] ut ſi[que] no uocabit ſue[que] beate matem n[ili] n[oe]e mulie[ris] in potu alioſi[gnāi] conformiter ad p[re]dicta. Nam ſi[m] p[ro]ſum i[D]ui. et h[uius] h[uius] q[ui] no lunt honorāi t[est]iſi[cat]io[m]em ſue excellentie quidet. Ad hu[li]litatem aut b[ite] ſon[er]gis berovam de qua ſup[er]di[c]cimus no p[re]tinebat q[ui]tere t[est]imouru[que] ſue excellentie p[ro]ſum t[em] x[ep]. nom e[m] pati[n]tatis ut ma[t]tatis importat excellentia[is] no respectu filijs illius p[ro]ſus ſeu matris. Maſſeſtum eſt q[ui] hu[li]litate ſon[er]gis glozioſe illo mo p[la]cet / q[ui] uocareti t[ali] n[oe]e q[ui] ip[s]ius excellentia[is] ſonaret t[em] filijs fui. s. q[ui]e dei. h[uius] p[ro] uocari t[ali] n[oe]e q[ui] magna excellentia filijs respectu ip[s]ius matris de ſignaretur. ſon et ipa angelo salutati et p[ri]nictianti ei q[ui] erat paritua filijs cui rea[mi]t no eſt finis. S[3] p[ro]tius defectus respectu domini[D]ui. ſon x[ep]s ita mulier ſciens ut p[re]pure et plene materi obbedire/uocabit ea illo n[oe]e quod mag[is] ſibi p[la]cet ſi[ab]bat.

## Capitulum textum. Oilapulus.

S陆cem contentus de inſide tua ſup. duta nifi pp. bni quod uidet
mihi tue enſioni obiure. Maſſeuſ est eim q. bta uirago iam, i. uclo al
ſupta, totus orbis traxi i ſuis laudib. et excellentijs ſreconſter clamar i
tn q. de ea poſſum ſimpliart diſe q. laudis eius plena est tra. No eis
ſolum honoatur et laudat apud ſideles. I. et apud ſideles de ſinſitu
ſonititate comdatur. In illo eim libro qui de alchoranuq. i quo ppho
na lex ma cometti continetur nemui me legiſſe q. i onb hombus huit
aliquam potestatem laudam/pt. q. i ſeu et matre eius. Ex quo conſku
g. et apd ſaracenos bta uirago teputari debz ſancta. In quodam apd
hebreos qui titulatur. lide ſations ibui nazareni. no tam. i.b ma
theum. In illo eim libro ſeu libello miſa ſalſiſſima et ab ſurcia. conti
nentur cont. xpm et eius diſipulq. de bta tn. uirate matre eius. q.
ſalſiſſe int concipe ex adultio. eo q. ei eſſi deſonſata Jofep. ex quo
dam adultio concepat ibidem continetur q. hoc factum fuerat oino
neſciente qu. erat muſer ſancta et i adultio niij. ſonſenſiſſot. et
ſic de ipa uelificat quod ipa pdirit inſuo catio. Beate me diſet
ons gentes. no ſolus eim enſatio rectoru. I. fideliz eam diſut et p
dicunt beatiſſam. I. et enſatio pua et exaſperas. I. juderez et ſarace
noze ipam ant uere eſſe ſanctam. bt dictum est. Quero iugit
ate ut mihi indices qmo hulutas bte uirags paui q. totus muſus in
ſuis laudib. prepat et ipas ſup. oms cecurias doriſiſet eu i uita ſua
ut diſijs dia talia ſibi diſplocbant. no eim uidet mihi op tanta danieta
area iulplanti bte Surags poſſi cotinacē. nifi q. aut uenorat illa q. in hoc
ſeculo ad ſuis honoem et laudem ſreconſtatur ſeu celebrantur. aut q.
hulitatem qua i huc uita hebat q. erat magna ſeu maria fortus ut
pte dictus est. ia in illa uita I. pſectori no bt. aut q. honoziq. iſte
q. pro ſua reuienta fiut ipi Diracini glorioſe no ploacent ſiut nec al
placebant. quodlibz aut iſtoz uidetur mihi ualde in convicteſis et ideo
peto ut aliquid area hoc solterus mihi deſlareg.

## Maſſiter.

Nullo modo ſentienduſt q. bta uirago iam i celiq. aſſupta et aſteuſi
cata ienozet ea q. hie fiut in honoze ſuo nec q. ei talia diſplicant
in illo eis ſtanu. deus eit dia i onbi p. corus. xeb. ei. ſon quiſibz btus i
dia ſoidet i deo p[ro]ſum que ad ſuas btituichem ut ad h[uius] salutem p[ro]ſunt.

Siti in eodem statu. s. glorie omni potu conformabt uolitatem suam deo. non solum nāli. s. et forma li. ut et p. etc. q. xi. et 3. an virtutes morales de quib. est huiilitas manerint post hanc utam. Circa hoc dimeri diuera sen ſerint. quidam eim p[ro]vo antiqui or. posuert op. virtutes morales post h[ui]c utam. no mancant. on et p[ro]s in p[ro] et hi. dic. ap. Rudiculiz est ponēt an egelis virtutes morales. h[ui]o[es eim bu affiſimantur an[di]is ut h[ui]t[ur]. aut xxui. ca. Doctores tu. me de deitate magi[is] illutati tenet q. h[ui]mo[n]tutes quo ad aliquid manet. quo ad aliquid no. pot auq[ui] in xuij. de tunitate manet eim quo ad ordiem zation[em] et dim appetitua que et rectiſſime hi[ſ]que ad illum statu. p[ro]tinet. no aut virtutes morales post h[ui]c utam p[ro]manebt q[ui]tum ad d[omi]n. quod est ei[ſ] natuāle. s. adu cupiſentias. et delectatio[n]s ab[us] et h[ui]mo[n]. nec et timores. nec au[n]dare circa p[ic]ula mortis. nec et diſtributio[n]es et coratio[n]es e[ui] q[ui]b[ent] in ſum p[ro]tis d[ite]. manet eim q[ui]tum ad id quod est i[mi] formale. ut et p. etc. q. lb. q. et 3. ex quo i[mi]p[ro]to circa h[ui]litatem diuendum est q[ui] h[ui]litas in b[ia] ſo[d]ie no manet p[ro]hanc ditam q[ui]tum ad illum actum q[ui] est bi leſcere ſe ip[ro]m q[ui]p[ro]tinet ad h[ui]litatem h[ui]mo[n] d[ite]. ut ſup[ro] tatu. et. Quilib[us] eim b[us] videns ſe glori[d]e diuice p[ro]priæm nullo modo pot ſe uileſt. q[ui]to magi[is] diu[n]g b[ia] q[ui] ſup[ro] omni ſanctos h[ar]p[ro]priat[i]ce gaudet. D[um] q[ui]tum ad hoc q[ui] est de ratio[m] h[ui]litatis. s. him[is] ad h[ui]t[ur] p[ro]out ſi[con]ſuz li. ethimoloq[ia]z d[ie]it aliquid manet i[mi] p[ra]. ſi[mi]t eim deus ut i[mi] p[ra]. li[mi]tis h[ui]t h[ui]lia in z[em]p[ri]. ſic et ſancti li[mi] ſint i[mi] g[radu] b[it]itu[n]is ex [e]chli li[mi] h[ui]les him[is] i[mi] h[ar] ſita exiſtentibus ad hec[edo] p[er] eis deus dep[re]cent. on de b[ia] ſo[d]ie ſentiend[us] est q[ui] ſi[mi]t i[mi] h[ar] ſita cagnoſens deſectu[m] natu[m] h[ui]ne max[ia[m] h[ui]litatem h[ui]t ſe ip[ro]z v[i]liſando. et an[til]la ai c[et] ma[n]a re[c]gia z[ep]intado. ſic i[mi] statu. glori[d]e ma[n]iam h[ui]litatem h[ar] i[er] c[et]os b[os] at[x] p[ri]mi i[mi] adh[er]endo him[is]. s. p[ec]atorib[us] i[mi] h[ar] ſita conſtiti[m] et de ſuis p[ab]us deuote conſidentibus. et no ten[ed]u[m] est q[ui] ſibi p[la]cent oratio[n]es h[ui]li[n]z p[ro]b[us] et continue deus i[mi] p[ell]at. Ex quibus ben conſiderati[m] ex[er]tari deb[us] in quo lib[us] fidel[m] ma[n]a deuotio er[c]g[n]a denati[m]em et obſequiu[m] diu[n]g gloriſe[m]t. prudentes w[ui] tali modo conſueuert p[mi]pta mete obſequia p[ra]ſtare quem extimat ſeu credut et p[ro]mptius p[u]atu ad e[ui] p[et]i[tio[n]s audienda[m] et e[ui]s ſb[uc]ien[do] il[ui]s nec[ſſ]ſitatib[us]. D[um] hoc credend[us] est et in ipa diu[m]ie i[gl]oſa i[mi] ratio[m] ſue h[ui]litatis d[ite] ſuz qua quoti[d]ic i[mi] c[ui]t exp[ur]itur et p[er]p[ri]at o[n]t[i]es h[ui]li[n]z et no ſpreu[n] p[er]e c[et]s e[ui]. on te er h[or]tor diſapu[m]e ap ad e[m]

tecurcens laudem eius temp hunc et oculi tuo et eam fidele in necessitatibus uocando. quod eam ut et in quodam simon ipse fideliter uocatam et repes deffusus.

## Capitulum Septimum. Difapulus.

Quod dulcia faucibus meis elapua tua et quod dulcaminis madatis tuis intellexi ut meam deuotiæm ad virgem gloriofam divigam tota mite deo dante hoc seque itendo. Hic adhuc uolo ate de quibusdam ad ipam et virgem glotam punctuo illunxi et speciali circa ea qui returxerit omnes cœli gefat sunt. Circa que p[ro] in corde meo uersatur quedar ad mira tio que talis est. Cetimo eam quod illius sane metis qui fidem captholua corde et ore profitetur dubitare h[ut] ex dicto glorioſa filio ſuo certo ex conceptu et ſi us factis uirſe bo portavit et eius ſobera ſupſit deuotior ſu it quod cœtis ſancti quicquid ſint. S[ic] ideo q[ui] ſigna ſue deuotioris erga x[ur]s hoc no oftendit p[ro]ſum post p[er]ſiicem ſuam et t[ur]a reſectionis. Legimam et al mulieres que x[er]p[ro] ſequebatur et ſp[er]tate magdalena post p[er]ſiæm monimutus x[er]p[ro] ſiit ut et ſeap[ant]ant et ei obsequia ſibi p[er]ſibilia offercant. Difapli et h[uius] no duis ita firmiter cœdentes militia p[er]ſions et reſectionis ſibi alias a[per] p[er]ſonata adjuſati in aliquaten amulei rubus de x[er]p[ro] reſectione t[ur] ip[er] ei magno ſeruor ad ip[er]m ſepulcru p[er]ſent ut p[er]s de petro et s[ol]one. Ibius etc. c[um] de b[ia] tam br[ig]e no legimam q[ui] post p[er]ſiicem neq[ui] eius monimutus quererat, neq[ui] legit q[ui] ip[er]m mo numtimut x[er]p[ro] alium diſitaſſi quod magna adiuratio dixiui p[er]ſatione iam dicta.

## Magister.

Nullo modo dubitandu[ est] q[ui] b[ia] virgo deuotior ſuit ip[er] x[er]p[ro] aliam quicquid ſit, tum q[ui] eius c[aitas] et qua radix totus mei et ſi ſit in dubic excedit alioz[em] c[aitatem] ſic et p[er]miſz eius alioz[em] p[er] ſua excedit. Cantat e[mi]r et c[um]. Exaltata est m[ari]a ſup[er] d[oros] amge loz[em]. C[aitas] aut ſeu dilectio est ea prima deuotioris in mediata, ut et c[um] etc. q[ui] Lxxxij[em] tum q[ui] eius mediatio aſſidua erat et ſeque[n]s. c[um] a multius reſectionis humæ et quibus diuina ſinſcia circa e[n]us humanu mag[ie] confidetatur. Loge e[mi]r de e[mi]r. L[uc]us i[er]m. M[ari]a at confuabat ſi a uerba hoc conferens et corde ſuo. Tales aut meditan ones ignem diuine c[aitatis] attendit qu[em] illud p[er]ſa. In meditatio me[m] exardefest i[gnis] tum q[ui] matinalis dilectio erga filijs tenedum est

in ea no defectisse. Son. Sal. xlii. c. 1. Nudius obliuſa pot mulier et fan
tem ſuiz, que quidem matinale diectio q. est a nd in eadem ex piet
trudie ete tenenda est pfectione eſſe. cua eum p[ro]ſcit n[am]. Ex quib[us]
q[ui] major ſeu p[ro]ſcion deuotio b[us] ſuiz ſuit ad x[em] q[ui] alioz ſanit[i]or.
Nec illud de quo miraris. ſ. q[ui] tanta deuotioem p[ro]ſigna extiora, p[ro]
reſrectionis n[oe]ndit ſiut ſete mulie[rum] et diſapiu et h[uius] et hoc pp. duo. p[ro]
q[ui] ut d[um] that in de. ch. no. Amor diuinus eſtafim ſarit qua in
tellec de amore diuino p[ro]ſcto ſiut acer[ur] ſuiffe i b[us] uirg[i]e q[ui]um iſa
tu ſoie p[os]ſible ſuit n[oe]t de quib[us]da[que] diugetib[us] deu[us] ſeu[n] c[ui]tate
exiſtuntib[us] p[ro]ſtafim n[oe]t homo est p[ro]excelliz mtis ex p[ro]ſatum ſuiz. et
io b[us] uirg[i]e p[ro]re reſrectionis p[ro]ſimda est ſuiffe t[em] et tenſa[n]i amorem d[um]
uino q[ui] est in p[ro]ſa[ti] porta et q[ui] acorpo[ralib]o quodammodo alienata,
et io de iſtis exatiuſis corpo[ralib]o q[ui] mulie[rum] ſete et diſapiu ex deuotio[m] ac
tebant n[oe]t aurabat occupata uemerituiu[n] et intrinſeta deuotio[m] et diuino
amore e[m] possidentibus. 2[mo] q[ui] ad uirg[i]inalem p[ro]ſutiam per
tinet ſeceta diuina n[oe]t ore p[ro]nuctuare ſi[mi] corde custodire et i eo de eis
conſerre. Son. ſup illu[m]uerbum eu[n]g[i]li ſup[er]ſum. Maria n[oe]t uiru
bat. Beda ſic d[ic]it in omel[i]a. D[omi]nalis p[ro]ſutia ſeceta. x[em] q[ui] no
uerat n[em]ini diuillare uolebat ſi[mi] conferetbat i corde ſu[n] n[oe]t ore po-
menc ſi[mi] clauſo f[em]mo[d]is in corde h[uius] ille. Ex quo p[ro] q[ui] ad mo[d]ieſt am p[ro]
citie D[omi]nalis ſtatus n[oe]t p[ro]tinebat deuotioem ſuam erga x[em] p[ro]
gna extiora ſondere. ſi[mi] p[ro]ſi[n]g i corde ſu[m] clauſa ſuare.

## Capitulum Octanum. Disapulus.

Sufficuit mi[n] p[ro]ſicta ad p[ro]ſictam m[n]m ad mirati[em] ſodandam. Iſt
ad huc a[n]u[z] me[m] pulſat. Son[n] alid S[on]deo e[m] q[ui] x[em] p[ro]ſſente ſuiz
diſapiſis et ſanctis mulie[rum] reſrection[es] ſuiz p[ro] ang[i]ios deuioſiſſe. S[on]de
Marci. x[b]ri. c[ui]. D[omi]n[que] diſapiſis et p[ro] p[et]ro q[ui] p[er]ſed u[m]. Et m[n]th[n] x[b]ri
c[ui]. Iſt[em] anu[n]tiate ſerib[us] meis ut e[m]t i calib[em] ib[n] me ſondebut. et hui[n]
quod uide[n]t mi[n] mar[ia] ad mirati[on] digni. Nud[em] reſrection[em] x[n] p[ro]
spectabatur aſeib[us] q[ui] amar[em] ſu[n] e[m] anu[n]tiate muttebat ſuam reh-
tecti[dem] n[oe]t a[n]t m[n]i q[ui] a[cedendum] eſt i tenſi[n]g et ardentiu[n] ſuam.
reſrection[em] ſpectaſſe 3[er] c[teros] zationib[us] uam dictis.

## Magister.

S[in]b[us] consideras mira[que] c[ir]ſola et diſapiu x[n] diſſenter ex p[ro]ſtabant re-
b[re]ction[em] x[n] p[ro]ſt e[m] paſſi[dem]. Ad quod a[ttender] deb[us] q[ui] ſiut in

moralib[ō] iututib[ō] huitas h[ō] ut fundamtuz ut ex lup[ō] dictiæ ex ſniā au
quſtini p[ō]z. Sic integraguis iututib[ō] fides est p[ō]e ex fundamtiz de ſet
2. c[ō] quod iuj[ō] A[ō] dij[ō] De quib[ō] duob[ō] fundamtis b[ō]a iirago comdat
est inscriptijs Son de illa circa h[ō]a dia pos[ō]z it[ō]t p[ā]s. Fundamta eis in
motib[ō] ſanctijs. Iz eim illa moſes ſoneta[ō] iututum altus q[ō] cete cæatuæ
aſendit de ſolis in fundamtis comdatu[ō] iſcriptijs catio[ō] ſupinjs tatta.
De huititate eim p[ō]tliuuerbum p[ā]s. Resper[ō] huitatem amalle ſue. Sot
iam ſup[ō] exponiz est. De fide ant comdatu[ō] p[ō]illud aerbu heliabeth.
Luc[ō] p[ō] c[ō] B[ō]a que cæchiduſi q[ō]m p[ic]aetur i'te ſia que dicta ſut tibi a
d[ō]no ex quib[ō] ybijs que heliabeth repleta ſp[ō]u ſancto protulit ondutur,
q[ō] fides iuratis ſiſoſe tanti meiti ſuit ut illa que dicta ſut ei adno p[ō] an
geluz bel et p[ō]intermeſam. reuclatiem ſeu iſpiratiem iartu p[ic]ueretur
t ea. quod quid meituz ſi b[ō]n conſidetur. excedit meituz auſaimez pure
ccature. In cluditur eim i[ō]bis que dicta fuerit t[ō]e iuratis ab an[ō]to tot
redeſpitijs h[ō]nane miſſiuz ut p[ō]z b[ō]n iutuèt i[ō]ba amati ad matijs clutatijs.
P[ic]e eit magnus et filius altiſimi uorab[ō]r. dalut ei d[ō]ns deuſ ſedem d[ō]
pius eis et reanab[ō]t in domo Jacob[ō] ietiz[ō] et regni eis n[ō]eit finiſe.
Luc[ō] p[ō] c[ō] et uſt[ō] h[ō]o rationabiliter p[ui]mdu[n] est q[ō] et alia miſtiosa atque
na reuclata fuerit a[deo] i[mi] immediate i[mi] iurati [glor]ioſe p[ier] illa q[ō] d[ati]
ſut ei ab an[ō]to. eliabeth eim n[ō] dyat. p[ic]aetur i'te ſia que dicta ſue
zut tibi ab an[ō]to k[ō] que dicta ſt tibi adno. In quod ſatis iutu[n]tur q[ō]
dicti est n[ō] eit ſcriptiā ſat metiæm exſſam. de bis q[ō] immediate ſue
dicta ſeu iſpirata a[deo] i[mi] diro[n]mi ſiſoſe. I[z] ſoluz de bis que dicta ſut
ei ab an[ō]to nimiz[ō]. Nam de paulo lea[x]. ſi. c[ō]z. xij[ō] c[ō] aucluiut-
archana iverba que n[ō]e luet h[ō]o laqui. q[ō] n[ō] min ſentiendu eſt de bis
que reuclata fuerit t[ō]e iuratis in immediate a[deo]. d[ō] x[pm] mite et d[otre]
in effabilen concep. H[ō]e i[mi] q[ō] diu[n]i eſt de méto fidei t[ō]e iuratis ſane
intelligencium eſt. ſic f[ō]s. n[ō] q[ō] b[ō]a iirago p[ide]s meit[ō]t de condicno de
um i[ar]nari. h[ō]e eim eſt ſup[ō] ome méſtum. Sz q[ō] p[ō] c[ō]z fidei et h[ō]u
lutatijs ſibi datam meruit ut concuere pos[ō]z de mater dei in quo mi
ſtiz[ō] h[ō]nane redeſpitijs quodamato i[el]udture et ilto mo intelliſſe
quali eſta cantat de ipa iurato [glor]ioſa. q[ō] meruit x[pm] portate. I.
de concuero ſm. Ex quib[ō] di aliſs ad h[ō]e p[im]etib[ō] conſidatis maſſeſſe
q[ō] ſicui ſedey b[ō]e iuratis ſuit ſuma i't omeg fidei. h[inter] ut p[ō]z p[ō] méi
tum fidei i[pius] ſup[and]itum. ſic fides diſa[i]p[io]z x[pi] de eim ſeſſation

an eius aſcentiæm et eorum ſtificationes ſiut valde modica. Lege eis anang
xbi. ca. de xpo indic aſſenſions. Apparuit illis jefus et exprobant ixe
dulitatem illox et duritiam cordis quibis quid uiderat euj reſſeſſet
amortius no aediderat. Et luctxxvij. legatur quibusdam diſplicis ejus
i die reſſectionis eunibi diviſſe. O ſtultu et tardi corde ad œcclendug in
orbi que sequunt ſiit ppehe. On p3 q. ptur diſcapli no ſolum erat i ecedu
li quo ad testes qui de xpo reſgente testabantur. Sb et ſ Respectu ſcriptu
raz que hoc antea proſtabant. On et eorum ſpes de reſſectione xpi elebi
litata erat valde. Lege eim q. p[re]ſiuti duo diſapli dicebant. Luct ca. ſu
pracluto. Nox aut ſperabam q[ui] ip[er] effi reſceptur iſel. Ex quo p3 q. eoz
ſpes no erat p[re]ſeta ſiut nec fides. Non ſic aedendis eſt de bta ſonſter
au[que] fides tam ſiut ut p[er] eius meſtum de concenuo oia p[rae]ſentur in
ea/illa eis tam certa erat de reſſectione xpi p[er] ſua ſicem p[re]ſectam noz
q[ui] opporſbat certiorari p[er] Angelicam annuntiatioem nec p[er] mulieruz
ad teſſationem. et io rationabile ſiut ut ei no mitteretur angeli. et mu
lto minus mulieres ad denunctanduz ſeu teſſificandum de xpi reſſectione
Nom ut auiut Juriste. Certus certiorari no debet. Secus aut de aplus
qui et post attestationes mulierz et amiculas teculatioes et alia ſigna,
senſibilia et ſcripturae teſtimonia de i aedulitate arquebantur. Sb p3 ex di-
tis. On et de bta ſonſie arca reſſationem xpi p[er]p[er]ic d[ur]. Beati qui me non
vocidert et aediderunt. Johns xx. ca. ſiut de aplus illo ip[er] quodammodo i aedulis
pot deſtitari illud Johns u[bi]. ca. Nifi ſigna et p[re]diſia ſonderatis no aedetis.

## Capitulum Nonum. Diſcapulue.

Ad huc arca p[re]ſita reſtat dom quod auiu meum valde pulſat h[oe] eſt.
porto eim q[ui] b[ie] vorgui no ſuſſet necſtand soltius certificario de reſſe-
one xpi pp eius p[re]ſetam ſicem ſim qua reſſationem xpi certuſtimo aedebat
p[er] ut d[omi]ſtiti et d[omi]ſtis eſt. Cum h[oe] in reſtat q[ui] n[om]io xpi p[re]ſtim i ex p[er]
glorioſo ſuſſi ſibi marie delectabat ſp[er]ualt. de ip[er]s eim aplus quoz fides
et et ſpes p[er] t[ur] reſſebat s[ot] ſuſi p[re] c[or]ſum eſt. lege. Gauſi ſiut d[omi]ſi
b[io]ſo d[ino]. Johns xx. ca. q[ui] to uſe fortius aedendu eſt gauſi am ſuſſe mat
qui filiui ſuſi i œuce p[en]dencem eu mario dolor cor ip[er]s penetra
te v[ender]at. ſi ip[er]m i corpor a[glor]ioſo reſſaentem ſondiſſi. no ſi in tota eu
angelio[] ſerie lege xpm ſue materi a[glor]ioſe p[ost] reſſeſtico[m] apparuiſ
ſe neq eam ip[er]m ſondiſſe q[ui] no mediocri ad mutationi dignum exiſtimo.

p[ro]futum cum p[ro]mu[n]us fidei cor[f]e]respondens eft[]s]ufioni juxta illa p[ra]ſal. Si aut-
audiu[mus, f. p[ra]ſidem, ita et ſi dim. Cum uto[rum] ſim te et ſeru[que] eſt:
fides b[et]e ſoraginjs maxima fuit int[ern]us ſanctas ſic et ad ip[er]m p[r]inſet-
xpm ſinduſſe t[re]p[re] ref[rection]s et i[mi]cor[u] glori[o]ſſimo p[re]ſeujs et alijus
q[ui] c[er]tis, q[ui] in ſo lea, de quo in ualde ad mirandujs ſideſt.

Magister.

Luco[rum] ſeru[que] eſt q[ui] uſio b[it]iſcan fucre]diſt fidei ſiut et apphe[n]ſio ſp[ei] et
ſru[i]tio c[aut]ati, p[ut] doctores traecut[ur] hoc in intellec[te] b[us] in ſlatu glo-
zie exiſſetibus obi p[ro]mu[n]a ſor[u]tur. c[or]e]ſpondent ad iu]r[t]utujs me[n]ta,
ſi ib[et]e c[aut]i b[et]e ſorag[que] nec a[pli] no du erat i t[im]ino v[ite] gloſe i[b] ad hu-
in]dia. On uſio x[pi] t[re]p[re] ref[rection]s ſue no ſuit data a[plis] et mulie-
ri[b]o et hu[m]on in p[ru]ming i[b] p[ot]i d[ab]atur eis ad exer[c]tudom e[qu] ſidez
ut p[er] cam uſtius m[er]ſentur. Oue quidez uſio no requirebatur i[n]ſo t[em]
o ad p[re]ſeſt[u]m ſorag[que] que ſidem p[re]ſeſtam i[am] habebat ut dictujs eſt.
O a[ut] d[ic]is q[ui] t[al]iſ uſio no reque]tetur ei ad fidei exer[c]taticem ſeu con-
firmat[em]. e[ar]t in oppoſtua ad mirandujs et c[or]ſolat[ia]em ſpualem i[da] e[m]
uſandam ad hoc d[ire]ndum q[ui] ſi tal uſio ad marionez p[re]ſeſt[u]m ſorag[que]
g[lo]ſe in hat uita exiſtentis ut et ad marionez ip[er]us c[or]ſolat[ia]em ſpu-
alem reque]batur ni[b]il p[ro]b[us] con]teder[em] q[ui] x[ps] ei apparuit t[re]p[re] ref[rection]
onis i[t]e] glori[o]ſo q[ui] et no u[n]li affunt ut p[os] de ac]tor] libri qui fl[os]
ſanctor] no]utur qui affit x[pm] apparuſſe ſoragin] glori[o]ſe t[re]p[re] re-
ſection]s ad q[ui]e aliquas t[ar]ioes aſſignat nec ob q[ui] ni[b]il de hoc i[s]ac]
euangeri[o]s h[ito]ratis continen]atur. D[ict]us eſt e[m] ſu[n]q[ui] milta c[er]ſta
ad diu]g[ritatem] u[tr]e]q[ui] gloſe p[rin]etia fuert p[ter]muſſa i[s]areis ſcriptu-
ris pp[er] ip[er]us ſi]u[n]am humilitatem ſim quam i[n]ſta no p[la]ce]bant a[
pu]blicari ut ſam d[ict]um eſt. Et ſi i[n]m] confidias t[em] p[re]ſcio fidei v[i]
ginjs gloſe, q[ui] p[re]ſe]ctio fidei ap[plor] et alio[]z qui x[pm] p[os] reſ]rection]s
u]de]t ad e[cc]e eruditiu[m] ſeu utilitatem p[ra]ſiunt.

Capitulum Cl[ear]icum. Diſapuſſus.

H[oc] q[ui] u]l]timu] d[ic]is, ſ. q[ui] t[ar] p[re]ſio fidei u[tr]e]q[ui] gloſe q[ui] reſ]pec-
tu[m] p[re]ſe]cre] c[er]e]diſt ſin]e hoc q[ui] x[pm] u]de]re]t ſenſibiliter nec de h[
he]teri angeliq[ui]s reue]latices q[ui] p[re]ſe]ctio fidei diſap[to]z qui donec x[mi]
poſt reſ]rection]s m[auſſe]t]e u]de]re]t no c[er]e]diſt ad e[cc]e utilitatem
p[ra]ſiunt, hoc p[er] me c[of]i]de]rare no ualeo. Cum e[m] p[re]ſio et ip[re]ſio,
a]hauj[ui] rei ſe heant ut oppoſita, ſi d[on]u] e utile aliau], reſ]iqui] utile.

sibi p[ro]locum ab oppontis judicandus est. Son opp[er]s quod ius mihi apias. coniſideratioem tuam.

Magister.

Ad hoc quod petis iusti de clara duξ opp[er] te attendè op ſicur maſſeſtato
ſpuſ ſa[n]cti p[ro]grat[ia] grati[s] datar[ur] diuerſitates deus i etc[que] ſua diſpoſuſt
aliq[ua]s diuerſitates gr[ad]ui ſeu ad inſtationu[m] i[m]b[us] ad ſue etc[que] ut
utilitatem ſic ſue mo in maſſeſtatione ſp[er]tus deus diſpoſuſt
ut no umſor[u]nſ facta det diu[m]b[us] diuerſimode quod t[em] cedit in etc[
S]utilitatem quod ſic p[er]z.na de p[er]ſ. ſ. de maſſeſtatione ſpuſ ſeu Apostol[m]
p[er] ad cor[u]t[x]ij. ca[D]onicus aut dat maſſeſtatio ſpuſ ad utilitatem[.] ſ.
ette[A]ly ſmo ſapie: Aliy aut ſmo ſic[que] Ali[us] ſim ſides et etc[que] conſap[er]t
et de hoc ibidem dic. quod[que] poſuſt deus ſ. et etc[que] ap[os] alios p[ro]ph[os] ut
alios u[m]o d[oc]tores et hu[m]mo[r]. q[ui]d[que] diſtinetes ſeu diſtribut[i]o[n]s uti[no]
t[em] ſuett in etc[que] q[ui] ſom[s] ſon[u]t et euisdem ofſſa[n]c[que] ſi et cor[u]t[u]s alio ut
huano ſotile est ut mbra ſint diſtincta que diuerſa[que] d[oc]tores ofſſa[n]. q[ui]
ſi ſim ſon[u]t meb[us] det ut ap[is] p[er]ſeſum in dicto ca[te] docet. ſic ſuo mod[]
ſentiendum est arc[a] maſſeſtatioem [x]p[er] ſeſſentis. Ad quod attendendu[z]
q[ui] dy[m] diat. in l[i]c. etc. lex diu[n]itiu[s] iſtuta, t[al]is est ut adeo im[ed]u
te diuina ſupior[u]b[us] reuclentur quib[us] mediatis[que] deſezatur ad ſeſi[vo]a, et
loquitur de his que ſi ſup[er] n[am]. Et q[ui] ca[que] p[er]tinet adſutura eſt, ſi
lem homi[us] cognitiu[m] excedunt q[ui] quod ocu[n]tus no u[d]it p[er]porant de[s]
diligentib[us] ſe: y[s]a[] L[x]u[n]. io ſeſſe[ctio] [x]p[er] no e[m] p[er]p[lo] maſſeſtata est. b[us]
quib[us] buſdam quor[x] ſeſtim[u]no deſezetur i noticiam alior[us] ju[n] illud actu[m]
x[m]. Dedit e[m] ſ. p[x]m. maſſeſtum ſic[que] no om[n] p[er]p[lo] ſi ſeſtibus por[i]diat[i]s
adeo. Son ſeſſe[ctio] [x]p[er] diſa[plis] ſeu mulie[m]b[us] p[er]am[g]tos reuclata est. ſic[que]
et alia miſſea diuina legi[tur] ho[m]b[us] p[er]am[g]tos ut p[er]primu[s] reuclat[ur] Son
l[x] de m[a]ſia magdalena lege Mar. Sol[itus]. Reſeſens d[n]s mane p[er]ſabi[le]
t[ut] p[er] m[a]ſie magdalene. ipa in entea h[ui]t ab am[g]io reuclatiu[m] de
d[om]inica ſeſſe[ction]. M[a]th. xx[D]ou[j]. ca[que] Diſa[plis] et no eadem mo habuerent
cognitiu[m] ſeſſe[ction] ut p[er]z de Thoma qui plus alij[s] dubitat[ur]. Joh. x[x]
ca[que]. Dia u[m]o iuro[s]o no ab am[g]i[s] neq[que] ab ho[m]b[us] notic[que] ſeſſe[ction] lege ha
buſſe nec et p[er]aliqua ſigna ſenſibilia. Et ſic diuendum est q[ui] noticiam
ſeſſe[ction] h[ui]t in mediate adeo p[er] ſuam ſidem p[er]ſeſtam adeo iſuam.
Et ſic p[er]z p[er]ſ. q[ui] maſſeſtatio ſeſſe[ction] diu[i]ſimode facta ſiut diu[i]ſi[s]. 1
2[m] u[m]o p[er]et. ſ. q[ui] hu[m]mo[r] diu[i]ſitas maſſeſtationis arc[a] ſeſſe[ction] [x]p[er]

facta est convenienti mo et et ad utilitatem ecclesie p[ro]. s. p. q. hec
manifestatio facta fuit convenienti modo. Nam hec manifestatio
s. refectionis &pi; est conformis ad manifestatioem suam i statuam
&nbsp;&nbsp;adpositis. Nam fuit ad u[alio]em utam cominter p[ro]eitum ad an
ditum fidei. ita ad u[alio]em &pi; reſſentis p[ro]uenerint h[or]es p[ro]ea
que ab ang[ul]is p[ro]us auſtietur. 29 p[ro]3 q[ui] manifestatio ſic facta cedit
in utilitatem ecclesie na a[mi] et alij diſapu[m] ſuerint adeo ordinati ut
eſent in ſtates reſfectionis omni pp[ro]to ut iam dictum est. Conſtat at
q[ui] ſtates qui leuiter et ſup[er]ſiatur aliquas ſes iudent mag[is] p[ro]ſut
ſup[er]iatur de leuitate t[est]ifiandi/q[ui] illi qui diuſimode et p[li]icularu
ter ſing[ui]a ſeutentur. Son deuio[xuij. c[um] de quod[que] ſacto quod p[
]tesſes erat ſiendu legt. Quare ſollite et diligereret rei u[er]itate
p[ro]ſpecta, ut p[ro]3 Joh. pr[om]o. c[um] de aptis ſeſt[ati]o[x] p[ro]t[est]ifiatibus dr.
O u[er] audiu[n]z quod u[al]im[que] ſociis i[n]is. quod p[ro]ſp[er]im et man
u[n]re contractaverunt. Et io ex i[er] cedulitatem diſapu[m]or[um] qua p[ro]u[n]
hueu[t] t[est]imonia e[que] p[ro]u[n] fuerint conſtituati efficaciora ſu[er]
S[on] Ang[u]d. p[ro] dubnetas Thome mag[is] p[ro]ſecit i[er]t[est]ifiatioem reſ
[re]ctionis q[ui] c[ed]ulit as mag[da]lene que a[to] c[ed]udit. Thoma[]s e[m]
dubito[u]ndo u[n]nezz acateu[os] t[em]scat ſuit et maſſel[um] ſic facta
ad utilitatem eccles[ie] q[ui] ex a[ter]ditate diſapu[m]or[um] i c[ed]endo ſequitu
fuit q[ui] aperu[t]t eis ſenſu[n] ſcriptu[m]ar. Luc xxu[j]. c[um] ex q[ui]s. ſen
ſum aperu[t]t u[er]ſequitu[m] est. q[ui] a[mi] et alij diſapu[m] et e[que] u[er]i ſui
t[em]ſo[n]es ſcriptu[m]ar. ſarca[rum] miſſia i[mi]us doctu[n]is et p[li]icationibus
aperu[t]t ſeu ex p[ro]ſu[er]t.

## Capitulum Vnde[m]n[ium]. Diſapu[m]us.

Circa iſta que dictis Amplijs u[el]lem i[m] formai eo p[ro] prima facie d[omi]na
no u[al]id[u]t] conſonare bis q[ui] in ſarca ſcriptura traduntur. et p[ro]
d[u]oc dictis e[m] q[ui] de lege diu[i]nitus iſtituta est. ut adeo ea q[ui] ſui
ſup[er]nacia i[m]mediate ſup[er]iorib[us] reu[elentur] quib[us] mediante
ſerantur ad iſeriores quod no u[al]id[u]t] conſonar ſareis eu[n]ag[ui]ſis i[m]a
u[er]ſtation reſectionis &pi; de qua n[ut]e agi[m] p[ro]e[m] ſuiu[m] manu
ſestata reſectio mul[i]i[b]et et p[ro]eas poſſea aptijs. Conſtat aut q[ui]
muli[er]es no ſui diu[n]ende aptijs ſup[er]iores. Item b[ia] S[or]tgo c[et]ijs i
ſanctijs est ſup[er]ior. Son li et i[m]mediate ſuit adeo reu[el]ata reſu[er]
rectio &pi; p[ro]su[m] fide[m] p[ro]ſecit aut tu albijs ſeq[ur]tur q[ui] p[er] e[m]

["debruifz deferri manifestatio reſectionis ad apſos et ceteros quod in nulſp[er] legge.\n\n### Maſtifer.", "Ad p[er]miu dicitu q[ui] teuclatio ſatta mulierib[us] de reſection [x]pi no ſuiſt ad h[oc] ozdiata ut de ea teſtimon[us] ſerent pu[er] p[re]dictado. h[oc] e[m] no que nit mulieib[us] ſux ills[da] p[er] co[ur] xuij, ca[ta]. Mulieres et ecc[us] tateant. S[in] ſuiſt manifestata reſection[io] ut de ea p[u]atim et domine apſos inſtruere nt. ad ſetim ſuit ſm Ambroſiuz. O[tr]mulier que p[er] ini[ci]u[m] mortis ad h[oc]es deu[ta] ſit. p[er] et ſo[it]am reſigni[us] x[pi] i eſta n[ut]tateat. In quo a[de]p[itu] eſt fem]neus, gen[ius] iug]nom]n[ie]e abſoluta[m] et maleducti[us] reſi]dui[us] et in h[oc] et q[ui] mulieib[us] p[er] ſuit ſatta manifestatio reſectioni[s] q[ui] apſis onditur q[ui] p[er]tum ad ſtatim eſt p[er]tinet/nilliz detin[unt]um p[ati]entur ſexus fem]neus. S[in] ma[i]ori zatate ſerueb[ant] maiori et eſta ex uſion diuina p[ot]ientur, et io mulieres q[ui] deus ardentius amauert i[m] ut ab e[m]ius ſepulc[ro] diſa[pi]ſis re[ce]nditib[us] no receſſeruit. p[er] uide[t] deum i[que]z reſ Agentem qua quidem a[pi]ſis an]n]uctuqueruit.", "### Oſi]pulijs.", "He[ec] reſponſio tua forſtific[at] - am rati]o[m] me[m] i[que] duebam q[ui] ad b[am] S[or]giem ptinuſſ[em] ptinuſſ[em] ptinuſſ

munitudine. S2 anguli lupiœres nò mutaturis nisi rares: et si ex distinſatione dühna, put inſa lati tractatur, et 20. ſi sæv. di. 1. Quibus consideratis ad pròsimum diuendiz, q[ui] b[ia] dirgo tam excellentioris d[ict]atis eſt ut uti excederet, angineu angutori tam lupiòres q[ui] inferiòres. Idcirco nò p[ro]tus ad eam mitti ad extorta nuctiada. Eſt eum quodammodo derogatoria ſue maxime dignitati.

## Difupulus.

Non modum miror de tua renſione p[ro]dicta, i qua dius q[ui] ad lupiòres anguli nò p[ro]tinet mitti ſeu frequenti mitti q[ui] e[que] maus excellentium et adhuc ultius dius q[ui] e[que] derogatoriu dignitati b[us] dirges ad extorta nuctianda mitti. Œp[ro]cumeq[ui] est anguli lupiòres preheminent[ur] dignitatis excellentie. Et et uirgo gloriola q[ui] ſup[er] d[omi]ns anguli eſt niuq[ui] ad equari polli in excellentia ſpo[er] ſilio dei? abſi[mi]t. ſi[mi]dem ſui c[ui] hoc q[ui] i[mi]p[er] filius di[m]us eſt in muco adeo, d[ic] e[que] a[plu]g ad calathas. i[m]. c[ui]. At ubi uet[em] p[le]ttudo ſp[er]tus miſi[que] deus filius ſuiq[ui] cum ex mulie[rum]. Et sic i[mi] alius locis q[ui] pluriq[ui]s e[que] miſus eſt ſi lupiòres anguli et et ipa uirca[us] gloriola adeor mittat, cu[n] d[omi]ns e[que] lege mitti. Et io maus uidet tenedus cu[n] ap[ro]q[ui] ſomiuerat de anguli d[ic]it. Norme o[m]s ſut ad inſtratoriu ſp[er]tus i[m]ſi[que]miſi[n]u, ad hebrei i[m]. c[ui]. ſon ex hoc n[ò] h[es] q[ui] ad uirgem ſi[que] ſo[ſam] n[ò] p[ro]tinebat mitti ad reſpectu[i]em ſp[er] amictuam.

## Maſt[er].

He[ r]atio tua p[ro]ma ſacie uidetur continue aliquid u citatis et et m[ag]e in i[m]. di. ſup[er]chuta ratioem tuam tange[n] u idet d[ic]it e[m] ibidem ſic. nec debet i[m] dignu u idet ſi et ſupiòres mutatur, cu[n] et ille qui c[ec]ator. Et i[m] ouq[ui] ad hoc miſia deſcenderet, h[il]le. Si in dram i[m] ſinem miſi[que] angulo[rum] et ſinem miſi[que] fili[us] dei. ſareis eloquiis ſreutatue ſi[que] maiſſe[que] ſe[pe]pies q[ui] tua ratio n[ò] h[it] hic loci. Miſi[que] e[m] fili[us] dei ordinate p[er]capite ad ſedent[io]em toti huani q[ui]s q[ui]d quid opus excedit, capi tate aućuerat, p[ur]c[u]re creature. Nulli p[ur]c[u]re c[re]atue coram i[m]b[us] e[que] redeptio artuii q[ui]s huam[]ſi[que] nec ſuſtification[em] ſonuiq[ui] impu[n]i ſinſi[que] q[ui] miſus eſt. ſon e[m]tate i[m] collecta diat. Deus qui dipotentiá tuá[us] partiendo m[ar]ie et miſi[m]ndo marſſe[que]. Et io aug[ui] di[re]t ſup[er] ſohn. q[ui] maus op[er] eſt ut ex ip[io] i[m]ſus ſi[que] c[re]are celu[m] et dram/i[m] ratio eſt. na inſt[(u)]uio t[im]atur ad bonu etnum dühne p[ri]cipation[em]. c[re]atio e[m] c[el]i et t[re]e t[im]atur ad bonu nature mutabilis. ſon n[ò] ſolum ad redeptioem huana/i[m] eti[as]

ad justificatioem impuj oppz muti diuina p[rona]. Son aptus ei dixiſſb.+
Muti deus filiuz ſuus. ſtatim ſb iu[n]cit. Sot eos qui ſb lege erant redimèt-
Ex quo maſſele p[3] q[7] miſſio filij dei p[na]palit ordinata est ad rectip-
tioem huana ad quas no ſuſſecit miſſio curiſa[ur] pure creature. ſeu-
est de miſſioe que ordiaſtur ad extiora nuctiada. Talis eim miſſio no
excedit capitatem anglicam nec et h[uius]nam. Son rato tua i hoc non
u[n]t ualete nec et mace in uerbis alſatis u[n]det p[ro]eſe ſiſoſe / ſb diſ-
putatue im, et io rato mea p[u]s dicta ſtat i ſuo ualor. ſ. q[7] ang[u]ſi ſu-
petiores ad amnictiada extioza no muttutur miſi forte taruſſime q[7]
conſonat h[ui]u quod lege d[ani]et. S[oy], ca. Milia miſi[ui]z miſtraſat ei, et
decies centena milia adſiſtebant ei, et io debta uirſc[ie]q[7] excedit in
dignitate ſona ang[or] azmina ſoueienter d[ur] q[7] no debemat muti ad
amnictiada extiora. Et ſic ex dictis i hoc p[re] exetar debes ad uirſiem
ſſolam tuam deuotoem ſup[er] om[us] ſanctos qui i celo ſut a[tra] ſeu[us] q[7]
ſanc tu[em] ſanctorum et t.

## Capitulum Duodecimuz. Magister.

Indica mihi quod omo expletus colligi pot q[7] deuoto a[re] ſorag[em] eo-
riſo[am] exatanda est p[lu]ſo[rum] ad cete[os] ſanctos a[tra] ſpm. ſonuſi[tas] eim
ſanito[rum] intelli p[ter] ſpm et ſorag[em] ſſo[lam] tenendu[que] ad u[n]g
u[r]ſi[em] ſſo[lam] deuoto fidet p[romptio[rum] deb[us] ee q[7] ad alio[rum] ſanctos
p[ter] q[7] ſpm et ip[am] ſorag[em] quod pot ondi p[ro] confidato[rum] deuoti-
onis q[7] int h[ui]o[rum] ee conſueuit. S[ord]emus eim q[7] h[ui]o[rum] qui ſt q[7] alio[rum]
ſumo reſe qui reſi aliqui p[ra]napeſ magni p[ro]priu[m] q[7] ſb ſut coiter p[ro]
ptiores ſut ad obſequia illi p[ra]napiſ qu[em] excedit h[re] duas con-
dictio[es]. ſ. est q[7] d[n]s ille ſit mag[is] parat[ur] ad audiendu p[ro]ſe/ſeu
ſupplicatio[es] ſb dit or. Sic p[3]z de Abſalon qui attrax cor toti p[ro]
ad ſuendu[que] ei, co q[7] informauerat eos q[7] erat mag[is] patus ad au-
diendas p[et]itioc[es] ſuas q[7] alio[rum] ex parte reſi. iu. reſi[us], x[o]. ca.

S[an] est q[7] d[n]s ille excedat mag[is] diu[m] ſeu aptus ad conſequ[itu]
eſtus p[er]dita[rum] ſupplicatonu[rum] ſeu precu ap[ro] ſu[n] reſem. p[er]diu-
q[7] a[mi]l[it] p[ro] p[3]z de Adomia qui u[ro]lens conſequi qua[dam] p[et]itioc[em]
arege ſalomone p[er]diu[i]t a[m] reſi ut hoc impetaret arege diu[m]
Preco eim ut dictas reſi. necq[7] eim tibi q[ui]que] nee[ar] pot. iu. reſi[us].
iu. ca. Conſtat aut q[7] u[r]go a[d]o[mi]ſa potiſſime h[t] p[ra]ma[que] conduciu[m]
ex ſuma h[ui]ilitate ſua qua ſup[er] d[ix]im ee eroycam. ſ. diu[n]am. p[3]

quam i telligim illud. Respeſt hiulitatem anclle ſue ut ſup exponu
est. ſo de ipa int ceteros cecedendum est qui prompſior ſit ad audien
do clamores ſeu pces paupere ſua itcelfide indigentur, ſp celi ſancti
co q. eius hiulitas ut dictus est, est tata q. maris accedat ad ſimi
litiuem divine hiulutatis, de deo aut lege in pſa. qu. no ſpreuit
neq delper clamore paupex. S3 cu clamat et exaudit. 2am uo con
dictuem cecedendum est ipaz potiſſime hre ex ſua fide pſectiſſima x
ſom qua dictu est ei, ſta que cecediſt. ut ſup exponitum est. Con
ſtat q. p. deam fidem reddit ho diuus ad hoc ut petiſes eius et &.x
Si ſunt ualde diſſiales adeo exandiantur, ut math. x. 01. ca. Si ha
buèitis fidem ſiuit exanu ſinapis dicetis moti huic tranſi et tran
ſibit. fides aut eſſe virgus geano ſinapis ppruſhe compatur, nam
ſup p[ predictu] ſerbuz euametuj. eſo. ſic ait. fidem p[]ſectam geano ſinapis
compar que ſiace hiuſi et i p[]pector ſeruens. T. in eſo. Conſtat aut
ex p[]redictis q. eu fides b[]re virgus p[]ſectiſſima est et coniuncta ſue ma
xime hiuſitati q. de ipius ſide p[]pue d[]z itellica illud uerb[]u euage
li] ſup[]p[]dictum. S. Si habuèitis fidem ſic c[]uius ſinapis. ſon de illa papu
confiden[]du est. q. ualde geauia et diſſialia ſiuit est motes trafſette de
loco ad loci adeo p[]ſidem qua h[]uit p[]ſectiſſam ſue maxie hiuſitati con
iuctam i p[]etrare pot[]ſ. p[]ſam eu et ſup h[]oc hab[]s exa deu, mat[]nam di
guitatem p[]p. quam p[]ſuńduz est q. ſibi no nequa[]t p[]r[]us quic[]qua, ut
in auſte altata uj. reç. betur. Meito i[]g. mo[]g. i[]p[]li. p[]pianu ad ip[]az tam
q[]u. ſin[]ſeem pat[]nam et ad uocatam reeurrit. Ad bonu aut ad uocatuz
ptinet neceſſitates ſue pt[]is c[]reuiſp[]ite, et i eis et no reequiſtus p[]iu
dere. Seru[]s in quodam ſ[]mon de ipa ſur[]ge eſola diu[]ct, quid mi[]z ſi
uocata ad est. que et no uocata p[]ſo est. Et h[]oc haruſſime diſapuſe
tibi ſuſſidat c[]rca p[]dicta i bar diſtinctione.

Oſtinetio Tertia de S[]cuctinio ſcriptur[]as c[]irca q[]d[]am q[]uadra[]co ſet[]uſ
S[]acra[]ntum alta[]i ptinent quibus deuotio f[]i] deli[]uſ ad ip[]ius u[]endat[]i
onem exi[]tari debet, et continet ſexdecim.capitula.

Capitulum primuſ. DE CORPORE. XPI. Offapuſe.

Inuenti ut et hinc tui et comedi eos et fœm est ubum tuiz et audiuiz et letutam cordis mei. lè, xô. cì, dico et hinc tuos supe徒os de excelle tiâ iirçis gloriose et de ipius urytutuz p[er]ſation me comediſse. qu tam[que] it alio ſua uuillim' intiora mea huiuor h[im]mo[rum] et gresli ſt. et mei z letiſiantes et deuotoem tam e[pt]um ſenſitati mee p[oss]ible est et ipam iirçem glorioſam exعيarit. Nunc aut ad quod alia que et corde meo ut p[ro] blemata uerſantur admizatioem que talis est. S[ic]uerens et ſeptuas ſepio q[ui] olim eu deus pp[ro] ſuo p[ro] deſtum tranſeuti de cibo celutis et p[ro] vidit. l[ui] de mamma. multa et magna miratula et ipo ſeu circa ip[ro]m et b[um] uſibiliter opatus est deus ut h[uius] exco. x[ui]s. c[ui]. Et p[ro] uta q[ui] unuq[us] coſiſebat certam meſura, que ch[ue]batur. g[om]or. p[ro]q[ui]lib[us] ſit q[ui] amplius coſiſebat no plus in u[er]bat q[ui] minus. ſi ſolus ſ[ui] meſuzam ſup[er]chutam iux num ſam[li]e q[ui]lib[us] ſepiebat. It[ut]q[ui] ex eo p[ro] mane ch[el]iquebatur p[ut]reſebat uſi ſolum et die. S[ui], in qua du p[lex] g[om]or. coſiſebant cu[mi] medietas remanebat p[ro] die ſabbati qua no deſcendebat mana. ſi q[ui] p[ro]dicta meſura. l[ui] g[om]or. remanit et tabnacti et p[z]op[ia] forma fine alij[que] p[u]re[die] p[ro]tot[us] ſus uſop ad deſtrentioem ſepli et p[ro] p[ro] diu[m] cap[us] vbi deus madavit q[ui] ſe[que] uaretur et uſe p[ro] cuitudin adiutio[m] futu[m]. Item q[ui] ſebat p[lu]res ſap[ores] et diu[er]ſos ſim[bo]la citus ſarneti[us] ſu[m] illi ſap[io]. S[ui]. c[ui] vbi et de mana. Omo[rum] delectantum et ſe h[on]tem ſepio in q[ui] ſe[que] i[ge] deus p[u]di[t]o pp[ro] ſuo d[ub]o ſup[er]ceſti in compaſtr excellentioru q[ui] mana. qua[que] p[ro] ex companion te[re]t i[nt]ro[m] c[ibo] c[ot]entane[m]. In mamma e[rg] cotinebatur res c[or]rupti bilis et alio uſo ſup[er]ceſti. l[ui] ſarano[m] alta[us] res et c[or]ruptibilis cotine tur ſim[bo] u[er]a[rum] corpus q[ui] g[lo]ſum deuati p[so]nalit[ati] ſonitum. Marima i[ge] admization du[nio] videtur q[ui] alio c[or]ruptibili. l[ui] mana tot. miratula et tam magna et tam cotinua uſibiliter occu[er]ent. et in et alio ſup[er]ceſti et c[or]ruptibili ni[lla] miracula uſibiliter apparent. et circa q[ui] p[ro]to ate illiuari. no etim dubito q[ui] huiuor diu[er]ſitas c[ito]es bear mi[bi] occultam qua c[red]o tibi et maufliam.

Magister.

Ad huiuor admizatioem tuaz tollendam al[ia] qua ſi p[ro]mittenda q[ui] unu est q[ui] ſecuratus ſueris diluuerit ſcriptuas / ſepies q[ui] ſap[ia] que ora diſp[on]it ſua uiter / c[ib]os diſpo[ui]t diuerſis h[uius] ſim[bo]s diu[er]ſas tempor[em] uarietates / prout ſp[ro] opp[or]tutati juſc[ut] diu[er]ſas h[uius] ſtatus