tulerim bu pturbationi mores ea nalentiant monie quod
laco hoie: possint: conuellere at sibiq toti evert pure in possint.
s: hoc quac respondeas velim. viem ne te estre monifti. quod
in quia memmeri. Quid g ho sit potis ne pferre. hacte n e
intiogas. an e e me ſi am teile aial atq mortale ſao. et id
me e e confiteor. & illa inquit. Rich ne alio te e e nouſti. a
nuchiam ſao iquit. mo bi tui aliam ul mariam eam qo ip e
ſis nosce deſiſt. ſuare plenijime ul egnituis tue iome l adi
tum reconaliande ſoſpitatis inuen. Ram qun tuu obliuor
cuſideis aerulè te nevpoliatu iijis bois e e doluſt. Qun u
qui ſit reru finus ignoras. Reque hoies atq nefa ios potetes
felicesq arbitra ijs. Qun uo quib gubnatulus mu d ius rega
tur oblitus es. bas fortinaz uices e r imas fine rectore i
fluitare magne no admorbu in uer adientiui q cie s:
ſoſpitatis auctei gtes referam q neliu torti natura deſtituit.
Halemus marimù tue ſonite ſalutis uera de mudi guber
natoc sententia qo ea in cauus temeritati ki diu ne vio subdi
tum cedus. Nuch g pumeſcas. Ia tibi er hae mima ſent i lula
iutalis cilu illuveit. s: qun firmorbo remedus ndiu
tps eſt et eam intui conſat e e natura ut quociet e neraſ fal
ſis opinionibo idu antur. er quib orta pturbationu cali
go uerum illum confu ndit intu iui. hanc pauluſp leni
bo mediamb qo ſonitis attenuare tempe tabo. ut dimotis
ſi llatum affectionum tenebus ſplendorem uere lucis t
poffis agnos cere.

R

Habibus atis
Condit i nullis

F vncere posſunt
S vdera lumen.
S vimare voluens

T urbidus auſter
conſcat eſt um.
H i rei i dudum
P arnp ſeremis
H nda diebus

fecit. Adsit iguor huc e Nestumque tuam etem reno calle
pedeit, cum in dicta domum tuam etem reno, hinc etiam tuamque
in mea, nunc meorumque guiores modos suum etem.
Ondicet ut in huc quod imest in dicta domum, hinc etiam aliquid
in se iustitiam suam etiam tuam fortunam tuam, eis et eis mutatam,
erram, huiusmodis sunt etiam naturam suam, etiam
uit ementem, ipse et ipse suum mutabiliitate constantiam,
tales cum blandie batur, cum tibi false illecebus felicitatis
alludet. Deprehendisti acta nummorum ambiguo multum
que se se adhuc velat alius tota iam tibi prohuc in notum.
Siprobus utere moribus, ne queraris. Siprobus prohuc
spine atque abest pascioſa ludente. Anim que nunc tibi est
causa meroris huc eam quinque iustitias eis debuſset. Reli
quit emi te quia non rehettur nemo, uoluptat eis fecerunt.
Aniud tu pascioſam eis imas, abitura felicitate, et cito et
est fortuna p[ro]ſens nec p[ro]manet, fitque et cito disteſſet alia
tura merorem. Q[ui]d si eam evarbitrio iustiti p[ro]t et cito
mutos eis fugiens facit, quid eis alio fugar qua futura
quoddi calamitatis in dictum. H[uius] emi quod ante cito
ſtitum est, ſuſſeit intueri. Et per eam prudenteria metitur,
eamque alterutro mutabilitas nec formidandas ſeu
ne minas nec eroptandus facit eis blanditas, p[ro]ſte
mo equo auro toleres operret, quod ius ſtune areo
geritur. Cui sempli ugo ei colla ſinuſſeis, quod ſimaneo di
aleundiq[us] ſcribere legem uelis et quia tu tibi ſponte
elegisti, diuam non ne iuris ſuiſ. Et pacientia erat
baueris, quia p[ro]mutare non posse. Et iuens uelam comit
terem non quo uoluntas p[er]ſtet, ut quo flagus i pellet p[ro]
moqueſis. Si aruſſu ſemina cito cito ſeruere int eis annos
ſteriles, p[er]ſaues, ſ fortune te ingectu decti, diuem eis

opretet obtrepſs. tu iu iuolietis iote i peru retinè conaïl.
At oïum mortaliu stolidiſſime ſi manè i capit ſors eſſe
delſtit.

ſt cum ſupba uerterit uices derua
ſtuantis more ſeſtur euriu.

Dudum teneo ſena pterit reges.

Humeo q. uici ſublenat fallar ultum.
Aon illa miſos audit aut curat fletus.

Altroq. genitus di-ri quos fecit ridet
Sic illa ludit ſic ſuas probat iures.

agniſq. ſuis monstrat oſtentum

ſiqui uſatur una ſtratus ac felix Iona.

Ellem aut. — puiſa tecu fortune ipi ûbis agi
tare, tu iſ an ius postulet aiadute. Quid tu hó rei
agis cotidianiſ querelis, qua tibi fecim iuris. Que tua
tibi deſtavim Iona, quous iudice de opum dignitatiu
q[ui] meci postſſione contende. Et cujuſq[ui] mortaliu p
p[ro]ut liquid h[us] c[um] monſtrauiſ, ego iam tua ſiſſe
que repetis ſponte concordam. Cum te matris utero na
tura, p[u]d[uc]erit, nudi rebo omnib[us] i[opem]q[ui] ſiſtepi, meis
opibi ſonu. Et q[ui] te nuc i pacientem mi[que] ſauore
p[na]i induſgentius educaui. Oi[ui]m que mei iuſs ſut
aſſuentia i[ splendore] curiudchi. Nunc i[mi] reſi l[ib]e ma
nui ſib[et]. H[ab]es g[ram] uelut iuſus alient[ur]. Non habes
i[us] querele tanqua pruſiſ t[ua] p[oider]is. Q[ui]d igitur
i[gem]eſſis. Nulla tibi anobis eſt illata uiolentia. O
pes honores c[et]aq[ui] talium mei ſut iuris. Di[am] ſamui
le cognoscut. meci ueriunt. me aleunte diſceduſt. au
dact affirme ſitua foret que amilla co[qu]uerens nul
lo mo p[odi]iſſes. An ego ſola meum ius e[rc]ere ph[ri]

bebo, licet celo proferre luados dies, consclemq; tenebro
sis noctibo consbere. licet anno tre ultum ne floribi fru
gibq; redumè. Nunc nimbis frigoibq; confundè. Jus
e mari nunc stato equore blandim; nunc pœllis ac fluctibl'
invorèsèe. Nos ad constantia nunc morib; aliena ieeple
ta cupiditas houm; alligabit. Ha ma ins è. huc cotinu
um ludum litum; rotam uolubili œbe uham; infima
suum; lima infinis mutare gaudem. Ascende si pla
cet. Et ea lege ne uti cu ludicar mei ratio posset de scendere
i una putes antumores ignorabas meos. A sciebis
carumque lido; arno paulo an formidabile mor dein
misandù rogi flamis traditionum misse celitus impre de
fenium. Nù te pteruit paulù pşi regis ate capti calami
tatibo pias i pendisse. Lacrimas. Quid traecliar clamè
alud deflet/i mi indiscieto acti fortuna felitia regna ù
tentè. Non ne adolescensulus. avin venvore. Et si i. et
N. H. K. ac iuyous limne lacere didicti. Et si ubi
de bono; pte si pşi ti. quid si ate no tota discèssi. quid di
ces & hæc ipa mei mutabilitas infta tibi cauſa è spidi
meliora, tam ne aio contabesca. et intra cœ regni oibo
l ceatut, ipso univer une desideres.

I quantas rapidis flanbo matut
pontus uſat harnas

A ut quot stelliferis edita noctibo

C elo sive na fulgent/

T antas fundit opes nec retrahat manu
p leno copia coru

h unanü misas haud ideo genus

C esset ſtere querelæs.

Q iaus nota libens certipiat Deus

O multi prodigus auri

Ft claris quidus lomet lonoriby

N il iam paria nidentur.

S et quesita uorans sena rapitatas

A lios pumdit hватus.

Que iam precipite frena cupidine

C erto fine intentent

L angis aum pereus munenbo fluens

S itis ardebat habenda.

N unqua dines agit quin trepidus genès

S e se credat egentem..

Nis igitur si pro se tecum fortuna loqretur, quod perfecto
contrabifices non haberes. Aut si quid e quo quella:
tam iure tuearis, pereas oportet abim dicendi locum.
Tum ego specioſa quid e ſtaunt inqua oblitaque rectoſice
ac muſiſe melle Dulcediniſt, tum tatum ci auditur
oblectant. 3 misus malor altio: ſensus eſtaq: ci h au
ribo inſonare desierit, inſtitus animu meus p[ra]gnavat, et
illa ita est inquit. h[oc]e enim núdi moſbi tuu remedia ſunt.
ſeo adhuc continuacis aduerſi curatione doloris ſonita
quedam ſuit. Nam i profundu ſe ſe penetrent, cu i ſepeſtuiu
ſuit ad mouelo. Averum tam ne te ertimam miſeru uelis.
In numera modumq[ui]e ſele felicitatis oblitus es. Teo q[ui]
desolatium p[ra]nente ſimow uorow te cura ſuſcept. delectu
in affinitate p[ra]capim cuuitatis q[ui] p[ra]ciosiſtimu gen e pr[ati]
cus qua p[ro]vinus e[que] p[er]ſiſt. Auiſ ſe n[ot] feliciſlimu
p[er]mi quitatis cu tanto ſplendoru ſacerum cu i conuigus
p[er]dure: eu i maſcule quac[que] plus oportuitate p[er]dicabit p[er]
tero: libet eni p[ie]terne commuia ſi p[er]ſiis i ad hoſſentia
negatas ſembo dignitateſ. ad singulari felicitatis tue eu

mulum nemore delectat. S. quis reż mortalui fructus
ulli beati tuchnis pondus ut potit ne illi memoria
lucis quiata libet i gruentui malor mole deles. Cum
duos purit consules hæros tuos domo puebì sub fre
quentia patrii sub plebis alacritate indiſti. ci eis deo
i curia curules iſidentibò tu regie laudis cætore iſemu
giam faciudieq meniſti. ci eriſters in caro duorù
mediis consulti curiſiue multitudis ex pectatoz trui
phali largitze faciasti. dedisti ut oppinoz ubi fortiè
dum te illa demulcet. dum te ut delicias ſuas ſouet. i
cumus qu nulli unqui puto anno comoduerat
abstinisti. His ne iſt cù fortuna calculi pone. Huc te
pùm iu[nenti] aculo p[re]ſiunct. Sin num modiueq letorù
tristiù ue ſi d[ei]eres. adhuc te felicem negare no posſis.
Quod si id cito te c[er]imati èe no ertimes q[ui] que te
leta uidebant abierunt. no è q[ui] te miſex putes q[ui] i
que nunc erudunt mesta p[re]tere uert. An tu in b[ac] iute
ſcenam nunc prumù ſubitus h[os]p[es]q uenisti. Villar ne
humams rebo ince constantia tens. Cum ip[er]n sepe
hiem uelor hora diſſoluat. Am i[ra]na è fortutis ma
nendi fides ultimis trui iute dies mos quædi è forti
ne etiam manetis. Quid iſt reſerre putes tu ne illa
monendo deſas. an illa fugiendo

Q[ui]m polo p[le]bus i[os]eis quadragis
quæm ſi ndere c[ep]erit
p[er] allet alientes kebetati multus
Famis stella p[re]mentibò
C[um] nemus flatu c[ep]erim tepentis
Vemus irubuit uōs
S p[er]uet inſanum nebulosus auſter

amque albat deus.

S. epe triquillo radiat sereno

V. munis mare fluctibo.

S. epe ferentes aquilo pwccllas

V. erio conatat equore.

R. ara si constat sibi forma mudo

S. itantas uanat inces

C. rete fortunis homin eaducas.

B. onus crede fugiatibus.

C. constat et etna positumque lege est

H. et confer gemitum nihil.

T. um ego una inqui comemorans ourtutù oiu
nutur. nec inſtan posſum pſeritatis mee ue
loſſimum airſi. ſi hoc è quod recolente neheมci coq-
nam in oi aduſitate fortune i felicſſum genus est
infortunu ſuſſe felicè. s. quò tu inquit ſitte opinio
ſupplicaui lus, id rebo iure imputare no posſis. Na-
ſite mane hoc nomi fortune ſeliatatis mouct. qua-
plinif mariniſq. habides meci reputes licet. igitur
ſiq. moi fortume tue cenſu p[ra]coſſimum posſidetis id
tibi dimittus illeſum adhuc iuolatiq[ui] ſuat. potis
ne meliora queq. retines de infortunio iure cauſan.
Atqui uget i columni ullo p[ra]coſſimum g[ui]s h[ui]
mi decus ſimachus ſocer. et quod iute p[re]cio non ſe-
gn[ui] ſemens. vir totus er ſapiens tuitutib[us]q[ui] ſacti.
ſuaru ſeaturus tuſ in g[eme]ſat i iuris. vuit u[ro]z
i genio modesta pudicace pudore p[re]cellens. et ut
omni emus vutes biut in duci pati ſilis. uut iqua-
tib[us] tamui iuteq[ui] biu e[ro]ſa ſpintu ſuat. quo uno
felicitatem munim tuà ul[ri]a conceſſerim. tuo deſideio

lacrimis ac dolore tibesat. Quid dicam libos consulares quor iam ut in to etatis pueris ul patni ul aiti speci me eluocet ingenui. Cum igitur p[apua] sit mortali]b[us] ute cu ia retinere, ote situa bona cognoscas felicem. eu s[uppe]tunt i nunc que ute nemo dubitat ec euloza. Quare se ea iam lacrimas, nudi est adiunio ois evota fortuna. nec miui tibi nuda]t ex [estas incubuit, qui tenaces herent. andore que nec presens solamè nec futuri spe[m]t pa[s] i ab ec[] paciantur. Et herent in qua p[re]cor illis n[am] ma n[et]ib[us] ut euq[]res se h[unt] enatibus. s[ic] quatu[que] deus o[] namnis tu[]s de c[]essit uides, et illa p[ro]nionum inquit alii quatu[bi]s sit e[n]du[i] t[em]tue s[or]tus piget. s[ic] delicias tuas fere no possum qui ab e[] aliquo d[u]e leatitudini tam luctuosus atque aneius conquen[er]i. Q[ui]s ei e[] tam o[]pite felicitatis ut n[ò] aliqua erp[te] s[ui] cu status s[ui] qualita te t[uv]etur. An[]eia ei res e[] humanor[] o[d]itio lor[]z, et o[] ul n[ù]qua toti puem[]at ul n[ù]que p[er]tua s[ub]stitat. H[ui]e census eruberat. sed e[] p[ud]ori deneger s[an]guis. Et i]no bilitas noti facit. s[ic] angustia rei familiais i]clu[s]us esse malet ignor[us]. ille ut[]top c[ir]ui fluis inti celibe delect. Ille ruptus felic or[bit]us libis alieno censum nutrit hi di. Alus ple letitius filu filie ue delictis me[s]tus illiac[]mat. Io c[]nco nemo faci]le cu fortine s[ue] condit[io] cor dat. In ec[] ei singulis quod i]n]uptus ignor[et]que i]n]ptus et h[or]reat. I[de] qu[] felic]ssimi euq[]p[er]cat]issimi s[en]cus e[]. c[mi]si ad nut[i]c[]ia c[ir]icti s[up]petat ois ad i]s[]titatis i] soles mi[n] mus quib[us] p[er]territur. I[de]o p[er]eignia s[ut] que fortuna t[u]ss]imus leatitudinis s[ui]mi de]tia bunt. quia multos ec[] e]n]nectas qui se se cel[]o p[rim]os a[ro]bitrentur. si de for[ti] ne t[ue] reliqui[s] pa[s] eis minima o[ting]at. H[ic] ipe l[oe]

que tuï eriluï uccas in colentiby patria est. Adeo nuchil
è miserum miſi cuì tu putes. Contiq. beati ſors ois è equa
numitate tolerantis. Aliis ei è ille ti felue qui au dederit
i pacientie manuſ statuì ſuiu multuere no optet. qua mul
tis amaritudiniby humane dulcedo felicitatis rerspera
est. que ſi à fruenti ioccunda èe indeat quo min cu uelit
habeat retineri no posſit. Aliquet id qua ſit mortuum
neu miſa beatitudo que nec apud equanumsojpetuadu
rat. nec amios tota delectat. Quid igitur mortales eè petiti
int uos pereitam felicitate. error uos i ſtuciaq. confuwoit
ostedam bunt tibi ſiùme cœnduie felicitatis. ſit ne alij
quid tibi te ipo p[ro]ciosius. Nuch inquiæ. Ige ſitui c[or]pos
ſuiu posſidebis qu nec tu amittè unquaì uelit nec fortuna
p[os]ſit auſtere. Atq[ui] ut agnoscas inbi fortuitis rebo lea
titudine contare no posse ſic collige. Si beatitudo è ſui
muì bonu natuie tacione degentis, nec est ſiuiu bonu
q[ui] eripì ullo m[ori] p[ro]q[ui]n p[ro]cellit id q[ui] nequeat auſerri ma
nufestà è quin ad beatitudine p[er]pienda fortune iſtabili
tas alspuare no p[os]ſit. Ad hoc que caduca ilta felicitas ue
bit u[li] ſeit eam l[n]nesat èe mutabile. Si nesat quenà lea
ta ſors è p[ro]t ignorantis cœcitate. ſi ſeit metuat necce è est
ne amittat quod amitti posse non dubitat. quare conti
nuuſ timor no ſmit è felicè. u[li] ſi amuſit negligedur
putat. ſic q[ui] p[er]eile bonu è ad equo aio ferat amuſum.
ſt q[ui] tu i[de] ès cuì p[er]ſuasib[us] atq[ui] inſituì p[er]multis de mon
ſtratoiby ſcio mites hoium nullo m[ori] èe mortales. Cuiq[ui] clau
rum ſat fortuità felicitate corporis morte fini[que] dubitaì
nequit ſi hoc aſſerre beatitudine p[ro]t q[ui] onie meztalui
geni imſian mortis fine labat. Quod ſimultos ſeuuſ
beatitudiſ fructu no morte ſolum neu à dolorib[us] ſuppli

cume. atque efficidendo magi qui ad coacervado me
lui intent. S. quidem maritiam semper ochiosos, claros lar
gitas facit. Anno simanne ap. quæ: nò pot. quod tisferit
alterum, etc. est preciosa pecunia cui tisflata i aliis lar
giendi usu delimit posideri. At eade si ap. unì quata e
ubiq. genti congerat, ceteros sui iopes fecit. Et uol q
dem tota puit multo replet auditum. Vre uo diuicte
nisi commute implures transire nò posuit. Ad cui fac
ti e paupés necesse est faciant quos relinquit. Oig an
gustas i opeſq. diutinas quas neque biu totas plumb: li
cet. et ad quellibet ſine cetero pauptare p[ro] ueluit. An
gemar: ſulgor oculos trabit. S: ſiquid e in hoc ſpledo
re papui gemar: e illa luer nò boiur. quas quid e ad
mnati hoigs uelcomt admure. Quid e emi cares aie moti
arbor. Quid aiate iu[n]tabiliq. nature pulcriu è eui
datur iure. Quid ta et si conditors opa ſuiq. diſticto po
ſtremé aliquid pulcritudis trabunt, infin unam t[em] er.
cellëtia collocate. admnutće: nullo in merebant, anuo
agro pulcritudo delectat. quidem, eſt ei pulcheru op
is pulera portio. Sic quondam ſerem inane facie gaude
nuſ. Sic celum. S. vdera, lunà ſolem[que] miramur. Au te
haz alioq attingit. Aum te hoz. aliquid attingit. Aui
audes alieui talum ſplendore gloriari. An ueruſ floi
bo ip[er] distingueru. antua meſtuos fructus intumeſt
ubertas. Quid i anbo gauduſ raperuſ. Quid cætua bona
p[ro] tuſ ampleruſ. Aunqua tua faciet e fortuna que
ate natura rerum fecat aliena. terari quid e fructus
aiantui procul dubio debentur aluitis. S: ſi q[ui]d nature
ſat is replere indigentia uelis. mebi[ui]l est q[ui] fortune
affluentia p[et]as. p[an]cas emi minimisq[ui] natura coru

ta est. Cum faciat e domino uelis aut incundum quod infideis fiet aut nonam non pulteri namus ful ge ne stibopit as quas sigra intuisti est aut matie naturi autigeni minimal artificias. An longus ordo fa mulor facit e felicem qui meiosi moribom pricosa domina et ipi dno uelermi mimica. Sin uo pbi quia modo ituis opibus aliena probitas nuiabit. Quibus oibus ni chil hoz que intuis computas lois tuu e bonu liquido mo stratur. Quibus similis in e aspectende pulchritudis quid e ul quamuis doleas ul leteris retentis. Qo sinatura pulchra fuit quid io tua refert. Nam hoc pse atus qor opibus sequebatur placuisset. Nec eni in e cito fuit preciosa quod intuas uenere diutias sed qun preciosa indebant tuis ea diutus adnume rere maluisti. Quid autem tanto fortuna strepitu desideratis. Fugare eо indigentia copia queritis. Atqui hoc nobis i oinu cedat. Plibò quibus ammalibus opibus e adtueri precione sup pellectilis uaretate. Herum quod e pmultis eos indige qui multa possideant. Contraque minimo quibuscumque sli nature necessitate no ambitus supfluitate mecantur. Itane aute nullu e ppur nobis atque initu bonu ut eruntis ac sepitis rebo bona una quenatis. Sic veni infa conditnoe ut dumnu meto iquis aial n alr sibi splende n i aiate supe lectilis possessione uideat. Et alia quidem suus ppus contèta est. Nos aut deo mite consimiles abrebo ifimus cœcetilis nature ornamta captatis. Nec intelligis quata aediti uio facia tis inwria Alle geni humani tenemus opibus oibus pietate uo luit. Nos dignitate uam infima quepetruditis. Haec si omne anq. bonu eo ane e costat e pcioius cui uilissima rem iura bona e undicatis. Eisdem nos met ipos una eristi matre sufficient. Qo quidem audiverito cadit. Humane

Auiu uò ſi corpuſ expectes i boallus hoie repure qas.
quos ſepe muſcularui quoq: ul' morsus ul' inſecreta
queq: raptantui necat introitus. Auiu uò quiſq[ui] alij
inquepia miſi inſoli corp[us] i q[ui]d inſi a corp[us] e. for-
tuiu loquor poſſit evcere. Auiu quiq[ui] lilewo aide ipa
bis aio. Auiu int[em] ſirma ſibi ratce coherent[em] de statu
p[er] quietis amouebiſ. cù lib[us] qu[ed]a un[us] ſupphai
ſe tyrannus adacturi, putaret, ut aduſt[ui] ſe facte co-
uratoiſ conſtos p[ro]dict. Ingua ille momordit. ab
ſevidit. Amos tyranni ſeuientis abiec[it] a[ta] cruicatus
quos putabat tyrannus mar[ia] crudelitatis, uir ſapiens
ſec[it] e[am]tut[i]ſ. Auiu aut e[am] q[ui]d in alium fac[em] quiſq[ui]
poſſit q[ui]d ſubſtine ab alio ip[er] n[ot] poſſit. Buſinde acce
p[er]miuſ necare h[os]pites ſolitum, ab h[os]cule h[os]pite ſui
ſe mactatui. Reguliſ plures belle senor[us] bello cap-
tos in uncl[ia] necerat. S[an] mor[us] ip[er] uictor[us] caten[i]us ma-
nus p[er]buit. A[ll]am neq ei h[os] p[ro]tentia puta[ſ]s qui q[

i] alio ip[er] p[er] ne id int[em] alt ualeat effic[em] n[ot] poſſit. Ad
h[oc] ſup[er]iſ diſingutatib[us] ac potestatib[us] ince[et] aliquid n[am]
ac appu[mi] ſoni[qua] p[er]ſſimiſ p[er]ueniret. A[eq]uiſi ſibi ſolent
aduiſa ſociari. H[at]ura reſpuit ut contra[n]a queq; uingant.
A[ta] cù p[er]ſſimos, p[er]niq[ui] diſingutatib[us] ſungi dubiui n[ot] ſit.
A[ll]ud i liquet natura ſin[ui] ſona n[ot] e[am] que ſe ſe p[er]ſſimus
h[er]ere p[aci]ant. A[d]o quid[em] de cuicuiſ ſon[turne] muneribuſ
diſgiu eriſtimarui p[er]t. que ad imp[er]ſſimu queq; u[er]iio
ra p[er]ueniut. De quib[us] i illud considerandui p[er]uq[ui] n[em]o
du[bit]at e[am] for[n]t[em] cui fortuit[i]die, inſe [di]ſperiut. A[cui]niq[
]ue locutat[us] ad eſt maniſesti eſt e[am] uel loci. Sic muſica q[ui]
muſiſcos. mecha[n]a medicos. reſtor[n]ea rect[i]on[i]cos fac[it].
A[git] ei cu[i]niq[ui] rei natura q[ui] p[er]miu[us] eſt. nec contra[n]um

erum miscentur effectibo. si ultio que sitt aduſa de pel
lit. Atqui nec opes inerpletam restringe auacia que.
nec potestas ſui compote fecit que incioſe libidines in
ſolubilibi aſtrictum retinet catheriis. acollata i. p. bis di-
gnitas non mi no efficit dignos. si pedi p[.uius] aften
tat indigno[rum] ita p[.u]enit. gaudetis emi vos se se alit
habentes fallis compellare noſba que facile ip[er]s ierit
reſanguntur effectu. ſtaqi nec ille dimicie nec illa po-
tentia nec lec dignitas uire appliari p[ot] potiemo id[em]
de tota fortuna odindere licet. Anqua mi ch ev[er]petentum
natiuie bonitatis in ce mamſestum e. que nec ſe bonuſ
ſemp aduingit. a bonuſ quib[us] ſi ut aduiceta no efficit.

P. Quinque quatinus dederit minas. Urke flamata patribusque cefis.

f. nativ[us] qui quondam ferus in[ter]tempo
attus effuſo maduit cruore.

c. orpus qui ſu[n] gelidum p[er]ramſ

M. attus. Ora non t[im]vit lacrimis. S. eſſe

c. enſo[rum] certi[n]ti potuit decus.

H. ic t[em] ſepti[uo] pp[.]lós reggebat.

Q. u[n]s u[n]det condens radios ſubundas.

P. hebo extremo u[n]emens abestu.

Q. u[n]s p[er]miſt ſept[em] gelidi triones.

Q. u[n]s notbus ſicco molentus estu.

T. orret. ardentem recoquens harenas.

C. eſſa num tandem u[n]aluit potestas

V. erte[n]e pru[n]i eti[em] newmiſ.

D. en grau[em] ſo[n]tem quatuor inquiſ

T. adiſtur ſeuo gladium u[n]eneno.

Am ego ſas inquam ip[er] minu[m] nobis ambi

aione.

tione mortuum reru funse dominata. Si matia3 gere
dis rebo optaum quo ne iurtus tata conlenescet.
Et ulla atque unu è quod p[astantes] quide natura m
tes in undui advertema manu ututu p[ro]fecte p[ro]duc
tas allicet posset. S[le] salicet acido a[pro]mo[que] iuè pu
blicam fama mentor: que qua fit erilis atque uacua i
ponderis sic considera. Omiç tie ambitu sicuti astrologi
cis demonstravi bo accepi sti. Id celi spatiu p[ro]icti o stat
obtine intem. i[de] ut si ad cœle stis globi magnitudine]
conferat, in[ch] spatiu p[ro]ist h[ie] vidicet. Huius tamen erigue i
mudo vogenous qua fere portio e sicuti tholomeo v[er]g[ue]
bante didicisti. que nobis cognitis aiantibus iuolat. h[uius
quate in quatuor ma[n]ia paludesc p[ro]imit quatuor s[v]iti u
sta v[erg]io distendit. a[g]igitate subtraxi s[ur]ve angustissima
i habitandi v[ob]is nea relinquet. h[uius] g[ui]nimo p[u]c[er]
ti quod p[ro]icto arcu sepi atque conduci de puilgata
fama dep[re]vendo noie cogitatis. Ut quod h[at] amplum
magnificitu: gla tam angustis eviguis[que] limitibus ar
tata. Add[ed] qu[em] h[oc] ip[er]buis habitaculi septu p[les] i[no]
lunt nativæ lingua morib[us] tibi iute v[one] distantes.
Ad quas tui difficultate utinez: tui loqueo diuſitare tui
comet[us] in ſolentia in m[odo] fama h[uius] ſingulo[que] ſed nec ur
bui quide p[u]enire queat. ſtate deni[que] mari tullu ſi[ar]
i[pe] quodam loco ſignificat. n[ud]li caucaſi monte ſoma
ne rei publice fama t[u]ſcendet. et enat t[em] adulti p[ath]
que ſit angusta qua comp[assa] gla qua di[la]tata ac j[pa]gare la
v[or]atis. In iu[manu] nois t[u]ſure fama nequit ſ[om]anu
bois gla p[re]g[ue]dietur. Q[ed] dicam q[ui] diuſarui gentui mo[e]
int se atque inſtituta diſordiant. ut qu[od] apud alios ſuppli

cio inducetur apud alios laude. Quo fit ut sique fame
policio delectat huc implimos nome, pere nullo
modo conducit. Fuit igitur puagata intuos glà quinque
contetis. Quid um gentis etimos preclara ulla fame mo
talitas beatitudinis coarbitur. 5: quâ multos classio
suis tribi uvis scriptor inops delectant oblumo. quâ
quâ quid ipa scripta perficient. que ci suss. auctores p
imit longior atque obscura uetustas. vos uò inmortalita
tem nobis iugare iudenum ci futuri fama tpis cogi
tatis. quò si ad eimitatis ifinita spatia p[er]tètes quò hales.
q[ui] de meis tu diutinitate leteris. Minus eti mori mori
ti s[ic]dece milib[us] conferatur annis. qu[em] utriusque spaciu
s[ui]niti est. minu[m]a licet ut tam aliqu[em] poterit. at h[ui]pe
numerus annos euisq[ui] qualibet multiplex ad imini
nabile: diutinitate nec computari quicte pot. et ei si
niti ad se iuxtae fuit quæ[m]a infiniti uò atque finiti mul
la unq[ui]a poterit ec collatio, ita fit ut quilibet proli te
p[ro]s fama. A ci meva usta eimitate cogitetur: nò parna
ſi plane nullè eſse iudeatur. Hos au[que] mi[bus] ad populares
auri manesq[ui] rumoreſ necere nesatis. Et voli[ta] co
ſcienti iurtutis q[ui] p[ra]ſtantia de aliens p[er]mi[n]culis
p[ro]ſtitulis. Acti[pe] in bui[m]o[rum] gantie leuitate qua
ſestimue alium quis iuſt[ur]it. Ram ci quid[em] phyloſoph
adortus c[ui]et ho[ui]em c[oe]tume[n]us qui n[ò] adueri iu[n]turi
uſum s[am] ad ſupb[ie] gl[ia]m falſi ſbi phyloſophu n[om]i in
duerat. ad iecit et qu[ia] ſe ſe ſeitui an ille phyloſoph
c[ui]et. 8 iquidem illatas iu[n]uias lemi[nt] pacient[em] q[ui] tosse
ſet. ille pacientia paulus per alia p[er]ſuplit. accepaq[ui] con
tamelia uelut iuſtans iam tandem inquit. intelligi
me c[ui]e phyloſph[ui], cum ille minuti mordat[ur] in tellex[em]

Q. d[um] si putatis longius utam trabi
o ortaliis aura noil.

C. um sera nobis rapiet hoc et dies
am uos secunda moris manet.

Sed ne me meronabile cont[est] fortuna gere
re bellum putes. Et aliquado ei de hoib[us] fallar il
la non meh[que] bene mereatur. Si salicet cu[m] se apit cu[m] fron
tem detegit, mor[er]sq. p[er]fetetur. Fluctu[i]i forte quo loquar in
telligi. Quam[que] est gestio dicere. Et qu[ia] sententia ubi ex
plicare iur queo. Et e[m] plus hoib[us] reor ad u[m]am quia pro
ip[m]a p[ro]esse fortuna illa e[m] se p[er]que felicitatis cu[m] iude
tur blanda mitur. H[uius] se p[er] uera est cu[m] se instabile mutat[que]
demostrat. Illa fallit. H[oc] instruit. Illa n[ot]acui n[on] se lor[\]z
mites fruentiui ligat. H[oc] cognit[i]e fragilis felicitatis ab
solut a t[em] illam indeas yentosam fluctu[n]t s[ui]que se p[er] ig-
tam. H[uius] sobriam. Sua c[it]a[n]taiq[ui] ad u[m]istatis evocatio
ne prudente. Posth[ui]mo felix auio lono deu[i]os blandi
cus trahit. Ad u[m]a plinque ad lona reduces unco rethit.
An h[oc] int minima evocat[ia] diu[m]i p[ut]as. Q[ui] amico[que] tibi fide
lium mites h[uius] h[uius] horribilis fortuna d[eter]xit. H[uius] c[um]
sodalium multus ambiguo[s]q[ui] secrepit. D[u]terden[s] suos ab
stitut tuosq[ui] reliquit. Aliati h[oc] integ[ur] ut inde ba[i]s tibi
fortunatusq[ui] emittes. H[uius] n[ec] amu[i]as q[ui]re de fine.
q[ui] p[er] coſſimi diu[i]ciarui genuf[que] amicos iu[n]eniti.

H[oc] mun[i]us stabili fide
concedi[te]s u[n]iat u[n]tes

Q. uod p[ug]nantia ſemina
F. edus p[er]tuum tenent.
Q. d[um] plebus ſoseum diem
C. urru p[ro]uebit auro.

refoinit. ad co ut iam me post hoc impaire fortune ie
tibc e non arbitrer itaqi remedia que paulo ante
actiona e dicebis non in nò ploribus. si audiendi
auidus uel eint efflagito. tum illa sensi in quit ci
uba uti tacitus attentusque rapiebas. cumq; tue int
habitum ul' expectant. ul' qu; ueriuf è ipa p[ec]i. talia
sunt quippe que restant ut degustata quidem morde
ant interius aut recepta dulce scat. si qu tute audi
di audu cupiui dicas quanto andore flagires. si quo
nà te cluic[em]e agrediamur. agnosces. quonà Iqua adue
ià inquit felicitate quâ tuus qui aui s[om]pmat. et
occupato ad u magines in situ ipam illa nò p[or]tes ituc[em].
tuc[em] ego fac obsecu. et que illa nera sit s[ine] contat[em] de
monstria. faciam i quitt illa tu c[à] libent. sed que tibi
euma nori[que] est e am prii delignare ubi atque informare
con labor. ut ea p[ers]pecta ci in contriuiam p[re] flereris i
cuiuos uere specimine beatitudinis posse agnoscere.

Q[ui] s[er]ere ingemui uolet agrum
liberet arua p[ri]us fructuabo.

alce rubos fihcemaq[ui] resecat.

vtnoua fruge gravus c[ir]s eat.

dultior est apuui mage labor

S i malus ora p[ri]us lap[er] edat.

fratui alia intent ubi notibus

D e sinit ibi sews dare sonos.

I uciſer ut tenebras pepuleat

P ulcra dies w[olo]os a[git] equos.

T u quod falsa tuens h[ua]na p[ri]us

J n[am]pe colla ingo retraibere.

V c[ia]tade h[ui]me annui subiemi.

Tim desiro paululù inſu etuelut i. angustà ſue
mitts idem recepta ſic cepit. Ois mortaliùs una q
multi plicui ſtudioz labor ercet diuſo quide calle p
cedit. ſi adiui tantu beatiudis ſine mittur puene.
Io aut è boni quo quiſ adepto mich ultius desiderare
queat. quide è oium ſiui bonov cucta intra ſe
bona continens. eu ſiquid abest ſoret ſiui cè no poſſi.
qui relin quetur extraſeans quò poſſet optari. Iaqt ig
cè ſtatum beatiudine bonov oium ogugatò pſec
tum. hunc ut divini diuſo tramite mortales omſ co
nant adipisci. est eni intibò viuui ueri boi nàlit inſe
ta cupiditas. ſi ad failsa deuus error abducit. quòz qui
de alu ſiui cè boni michi indige ardeues. ut di
nucis affliant elaborant. Alu no boni quò digniſſum
ueneratò iudicantes adeptis bonoribò reuerèdi eu
bo ſuis cè mitunt. ſuit qui ſiui boni i ſuma potencia
esse constitutat bu ul'ignare ipi uoluit. ul'igniati
bo ad herer conantur. at quibò optimi quod claità
indetur. bu ul'belli ul'patiſ artibò glòſum nomè
ppagare festinat. plimi uò boi fructu gaudio letia
q[ui] mecuitur. bu felicissimù putant uoluptate diffu
erè. ſiunt q[ui] boz fines caſq[ui] altutio pmutant.
ut qui diuittas obpotentia uoluptates q[ui] deliderant.
V[ul] qui potentià ſeu p[re]ume ca ſeu p[er]eedi noſ pe
tunt. inbiſ ig[ua]tis q[ui] talibò humanov actuì uo
tov q[ui] uſatur intentio. ueluti nobilitas ſuiorq[ui] po
pularis que indentur quàda claritudines copne yror
ac liberi que iocunditatis grà p[er]cinit. Amicov u[ui] quò
ſciſſimù quide genus est no i fortuna ſi i uirtute
numerat[ur]. Reliqui u[ui] ul'potentie ca ul' delocta

tois affiimitur, am uò corpoſi bona p[ro]mpti è ut ad
supiora referant. Robur ei magnitudin: udet p[ro]ſtare
naleutam. pulcritudo atque uelقتas celebitate. sa
lubritas uoluptate. quib[us] oibo solam leatitudinem de
ſiderant. liquet. Ram q[ui]s[que] p[ro]eſtis petit id ſimum: e[que]
udicat boni. ſi ſimum boni leatitudinem e[que] diffinimo.
Quare beati è eudicat ſtatii qu[em] p[ro]eſtis quis[que] deside
rat. habes id ante cellos j[u]p[it]am felicitate ſere forma
felicitatis humane opes. bonores. potentià. gloria. uolup
tatem. que quidem ſola considerant ſpicuris o ſequet ſibi
ſimum boni uoluptate e[que] constitutum. ad cetera oia loci
dicte anmo uideantur afterre ſi ad bonum ſtudia reuer
tor quou animus ſicaligante memoria tantu ſimum
bonu repetit. ſi uelut ebrus domu quo tramite reutat
ignorat. Aum eni erti entur eitare bu qui mebilo indi
gere mituntur. Atqui uò e alio qu[em] eque p[ro]ſtare bea
titudinem p[ro]ſit. qu[ia] cupiſus o[rum] ſor statuſ nec alı
eni ogenis ſi ſibi ip[er] ſufficiens. Aum uò labitur bu q
q[ui]d optinu[m] ſit id etiam reuerentie cultu digniſſumu
putent. ſimme neq[ui] enu uile quidem contempne[n]t qu[em]
est q[ui]d adiſp[iti] o[rum] ſere mortalui laborat erti[
ntio. An in bonis non est numeranda potentià. quid id flui
i beateblacine wirbo ex timandu est. ad oib[us] rebo co
ſtat e[que] p[ro]ſtantur. An clantudo mebili p[en]cederu è. set ſe
queſtari nequit qu[ui]n e[que] excellenti ſimum ſit id e[que]
uideatur e[que] clarifiſſum. Ram uò e[que] an viam tu iſteq[ui]
leatitudinem nee dolorib[us] moleſtus[que] ſubiecta quid attinet
dicere qu[ia]do i minuſ qu[em] rebo id a[pp]etit q[ui]b[us] ſi
q[ui] delectet. A tuu l[u]e ſunt que adiſp[iti] loic[us] uolunt.
ei[que] de cula diu[i]tias. dignitates regna. gl[ui]am uolup

tateque desiderant, quod p[ro]pter sibi sufficiam, poterit; œlebratem, leticam eircum et euentur. Boni est igitur dicti iustis studiis, loices petunt, in quo quata sit, nature vistam, facie monstatur. ei licet uare diffidentes, sententie tantum indiligendo, boni finem consentuit.

Nantum rerum flecat habenas

Natura potens quib[us] immersum

Aegibo ortem provida fuet

S cringat a: ligans in resoluto

S ingula nervi placet arguto

Et fidibus lentis, primæ camæ.

Quiaufi peni pulchra leones

Vingula gestent, mamboq[us] datas

C aptent eſcas metuant a: trucem

S olitù iblea ferre magrum.

S ieruor horna tuerit ora

R eſides olim redecunt annu.

F. remittat: ſui memnere ſui.

A aravit nodis colla solutus.

P[ro]nunſq[ui] lacer dente cruento

D omitor iabidas imbuit ual.

Q[ue] c[am]it altis garula tam[us]

A les cauee clanditur antwo.

P[ro]nec liet illita pecula melle

A argatis: dipeſs dulci studio

I udens homin cura ministret.

S itamie atro ſiliens teco

N emorum grataſ uident umbraſ

S puras pedibus proterit eſcaſ.

S iluas tui mesta requiruit.

S ilias dula i uoc e fufurit.

N aliois quondam urib o acu
p tonu flectit unga eu cume.

K anci fcuruans de etu remi.

R e cto fpectat vertice c elum.

C adit e perias phebo in undas.

S et seareto tiamite rursus

C urui soltos vertit ad ortus.

R epeutant prios quocq re curusfu.

R e dittuq suo singula gaudent.

N oc manet ulli traditus ondo

N iſi quo ſin iu uſt oitum.

S tabilemq: ſui ſecit orbem.

T os quoq otirena animalia tenui huc imagine:
Eurim tamè principium sopmatis. Ueruqp illu bea
titudinis ſinè huc mimme p[ra]ſpicaci qualituq: tû co
gitatce p[ra]ſpicitis. eoq uos aduerum bom naturalis
ducit intentio. s: abeodè multipler e[mi]r abduct. Co
ſidera n[am]q: an pea quib[us] ſe boies adepturos beatitu
duie putant ad destinatû ſinè naleant puemè. ſi ei
ul'pecunia ul'bonores ceteraq[us] tale alioqu[us] afferut,
cui mich bonor: abeè uideatur. Nos quoq fateam fieri
aliquos bo[us] adeptione felicem. q[ui] neq[ui] ſi id ualeſt ef
ſicere q[ui] p[er]mittit bonuſq; plib[us] carent non ne liquido
ſalſa in eis beantudis ſp[er]s depbenditur. Primum q[ui] te-
ipin qui paulo ante duutus affluebas intertogo.
Jnt illas habundantiffinas op[er]s n[ut]q[ui] ne animu tuu
co[cepta] erqualibet in uina confuclit annetaſ. Atqui
in qua libero me ſuſſe a[ui]o quin alioqu[us] ſeper anſe
ter remuſt[ui] nequeo. Non ne quia ul'aberat q[ui] ab

cè non uelles u'l aðerat quod aðeè noluuffes. Ita est iqu. illuſ ieg p[rae]ſentiam, b[us]i aſſentiam desiderabas. Conſi teor in qua. Eget u[que] inquit eo qu[al]i qu[ae]s; desiderat oget inqua. Aiu u[que] eget aliquo no est uſq[ae] quaq[ae] ſibi ipe ſuſſicenc[ie] ſoimme inq[ui] tu itaq[ae] hanc ſuſſicientiam plenuſ inquit opibo ſuſtinebas. A u[n]d inq[ui] opes ieg michilo indigente ſuſſiaenteq[ae] ſibi facè nequit. Et hoc erat quod p[rae]mittè indebantur. Atqui hoc qui marime considerandu p[ro]to quod meh[que] hat ſua p[ro]te natura p[rae]uia ut buſ aq[ui]bo p[rae]ſtидetur i u[n]tis neq[ui]at auferri. Fatoq[ui] inq[ui] quidu[n] fatere, a[n]m eam cotidie ualentior: aliq[ui] eripiat m[u]ito. A[u]n emu[que] ſorenſes querimonie in quod u[l]ui u[l]u[que] ſrande nolentib[us] p[rae]cume repetunt e[n]epte. Ita è inqua. bygebit ieg inquit. ertrisec[ui] p[ro]ito p[rae]ſidio q[uod] ſuam p[rae]cumia qu[ae]s; tueatur. quis id in qua neget. Atqui no egeret eo miſi p[rae]ſideret p[rae]cumia qua p[rae]ſet amittè. dubitari in qua nequit. In contrau[n]g telap ſa res est. Ram que ſuſſicientes ſibi facè p[rae]tabantur. opes alieno p[rae]cuiſ p[rae]ſidio faciunt indigentes. A[u]uiut modus è quo p[rae]ſatur dumtuſ indigentia. A[u]n emu[n]du[n]tes eſturè nequeut. A[u]ui ſitur non p[rae]ſuſtunt. num friguis b[ula]ernu p[rae]cuuioſoq[ui] n[ib]ra no ſentu[n]t. S: ad est inqui[es] opulentis quo famè ſacient, quo ſitim friguis; depe[n]lant. S: hoc in consolari quitè diu[u]n[que] indigentia p[ro]t. auferri p[rae]intuſ no p[ro]t. Ram ſi h[uius] ſemp h[oc] atq[ui] aliqualid p[rae]ſo[n]ſ opibo erpletu[n] maneat neque est que p[rae]ſt expleri. taceo q[ui] nature minu[m] quanaricie miſchil ſatib[us] è. A[u]nare ſi opes in ſumouere indigentia p[rae]ſuſt et ipe ſua faciut quod est quod e[n]a ſuſſicientiam p[rae]ſtare a[n]datis.

Q. Hamus fluente diues auu gingite
A. onerety; bactis colla nibri litoris
D. onerety; bactis colla nibri litoris
R. uraq centeno sandat opima loue.

A. ac atra moriar defit supftite.
D. effuctiis leues no committant opes.

Sed digitates honorabilem reuerendus au puene
rit reodit. Aum us ea e magratibò ut utecum
intibò iurutes inserant iuxta depeLLat. Atqun nò fu
gare s illustrare p[ro]tius nequitia solet. E[na]t fir ut idi
gnemur eis sepe nequiffis h[ui]bò contigisse. A[n]e cuni
lui licet nonumi sedente strumà t[em] applimat. Iudes ne
quantù malis dedecus adiciant digitates. Atqun mi
nus cor patebit indignitas ſinullis h[on]orubò ictare
ſcant. tu quoq mi t[em]tè tot p[ic]ulif adi potuſtì ut
ci deorato genere imagiſtatù putares. eu inco item
nequifimi ſcure delatoris respiceres. Non ei posſum
ob honores reuerentia dignos indicare. quos ip[s] h[on]
norubò indicamus indignos. At ſi qu[em] ſapientia p[ot]u
ingres mi posſes cum ul' reuerentia ul' ea qua e[na]tli
tus ſapientia non dignù putare. minime. In est em
[con] dignitas, j[ui]a iuruti qua p[ro]tius meos quib[ò] fuerit
aduicita tranſ fundit. Ad[em] quia j[ui]p[la]res facere neq[ui]nt
h[on]orres liquet eos, j[ui]am digimatil pulcritud[ie] non
b[ie]r[em] in quo illud est aiautendu[m] mag[ist]. A[ui]m ſieo ab
rectior est quo mag[ist] aplib[ò] quiſ[que] contépuitur. eu
reuerendos facere noq[ui]t quos p[li]bus ostentat despe
cioneſ p[oc]aus improbos digitas facit. Perum non i
p[une] reodunt näq[ui] imp[b]i p[are]m digitatib[ò] iux[em]
quas ſua contagione comaculant. Atq[ui] ut agnoseſ

ges felicitate calamitate mutaverit. O preclara potestia que nec ad consuetudine, quidem sin latus effici car inuenitur. Quo si hoc regnorum potestas beatitudinis auctor est, nonne siqua parte definiect felicitate miniat, miseris importet. Sed quaniam late humana tendantur impia plures necesse est gentes relinqunqubus ingum quinque non imperet. Qua ume nte beatos saecius desimit potestas hae in potentia submittat que miserens facit. Hoc ergo non major est regio in eis mille ne positionem. Septuus fortis sue piculoeruntur, regni metus pendentis supranotis gladium tiorie simulautem. One est ut hoc potestas a sollitudinis moris erpellere, que formidum aculeos utare nequit. Atqui vellet ipsi mirisse securi sed nequeat. De hinc de potestate glonant. An tu potente censas que vides uelle quonò possit efficere. Potente censas qui fatalite latus ambit qui quos terret ipe plus metuit, qui ut potens est indeatur inuenienti manus situs est. Nam quid ego de ingum familiaribus dissemini, cu regna ipa tante imbeallitatis plena demonstre. quos quidem erga potestas se in columnis sepe aut lapsa pistoruit. Acto senecam familiaris p[]ropter quod sini ad eligende mori cœgit arbitrium. Papimanu dui miti aulicos potente militi gladius antonius obicuit, atque utque potencec sue renunciare noluerit. Quoniam senecam opes et sias tradere neviant, seque in ocium conferre conatus est. Si duni ruituus molles ipsi trahit neque ut uoluere effectat. One est igitur potestia quæ prime secentibus huites, quæ nec cu bie uelis tutaus sibi et cu deputem anotas utare non possit. An p[]sido sult amica quos

nò wittus set fortuna conciliat. sed què felicitas, anucium fecit inforum, faciet inimicu. que i, pessit efficacior adnocendu, qua familiaff imme. Hi se uolet esse potentem. Q. Animos domet ille ferocel.

Hoc genis meti dapiatur anape
shum paremamui co mihi res. &
anaphlis p[rem]utur in h[in]modi uer
sibus. et sic etc. fando, qu[que] uo
ler-e se p[ro]i arm. Et adet obire
cerbibus p[ro]ibus et cathedrae d[ur]
supradictas, et infimo p[ro]e pot esse
s[er]vens. et infimo etc. p[ro]e pede, ut
no fens ſimmat etc. et infimo filip. ut
rum armis p[ell]e armis. qui p[er] eff
anaphlis. sed etc. p[er] s[er]vens. etc.

Et ſimmat ultima tyle.
T amè atras pellere euras
v iſerasq[ui] fugare querelas.
Non posse potentia non est.

Loriam non quà fallar qua sepe turpis. In non in
nuria tragitus eccl[es]iat. quod ahaa oca Hypvo
v[er]vans potomonant. plures ei magni sepe no
mè fallis wilgi opinombi extulerunt. Quo quid
turp[er] exco[git]ari p[ro]t. Ram qui falſo p[dic]ant ſuis
ip[er]i necce est laudib[us] erubefcat. Que ſi i meritis cor
que ſite ſint quid t[em] ſapientis adiecerit consuen
tie. Aui boni ſuii non populi rurmore ſi consuen
cie ueritate metitur. Ad ſup[er]m hoc pagasse nom
puleri iudetur: conſequès è ut fecim non ertediffè
iudicetur. Sed c[ui] uti paulo ante differiu plures
gentes necce ſit esse ad quas un[us] ſama lo[vi]s neq[ui]at
puenire. ſit ut qu[em] tu certimas èe glo[mi]um prima
p[ro]te t[em]tare iudicatur ing[lo]ſus. Int hec uo[rum] plarem
g[ui]m nec c[om]memorat[que] quidè digna p[uto] que ſi
inditio p[u]enit. Nec un[que] ſirma p[er]dурat. Ram
qu[ia] ſit mane uero qu[ia]q[ui] ſutile nobilitatis nom

Tellmre demisi petunt.

Quid dignum solidum nunc inpter.

O p[ro]s. honores ambiant.

Et e[rum]n[que] falso grati mole parnamerit.

Tum nem. cognoscant bona.

Actens us medacis formam felicitatis ostendisse
sufficit. quia si p[ro]spicavit intuerit. et ha[]tum de iepso
nunc uera monistane. Atqui iudico inquam in optis suffici
entia, nec dignis potentià, nec renentia dignitatibus,
nec celebratae gloria. Nec leticiam voluptatib[us] posse
continget. An i[mi]s cur ita sit de plendisti, tenui quidem
uoluti rumula in iudor intueri. Si ex te cognosce ap
cuius malum. Atqui inquit, p[ro]mptissima ratio est. Quod
ei simplex est me unius natura iderro huius separt.
et auero atque perfecto ad falsum i[mi]s perfecti; traducit. An
tu arbitians q[ui]nchilo indigeat egere potentià. Oui
me quidem inquam, nec te quidem. An si quidem in illa re
i[mi]bili horis nalentie sit in hoc p[ro]sidio necesse est eгеat alii
eno. Ita inquam. Igг sufficientie potentiæq[ui]na est ea
demque natura, sic iudetur. Quod u[n]hui mo[d]i sit sp[ro]ne
di[mi] ne e[mi] censos. An cont rerui o[n]mi ueneratque dignis
simi. Ad hoc inquam, nec dubitari quidem pot. Addam
i[mi] sufficientie potentiæq[ui]n rei^nentia ut hoc tria u[mi]
ce judicem. Addam si quidem uera uolum[que] confitei. Or
tu inquit. obscuri ne hoc atque ignobile c[es]es est. An
oi[mi] celebratae clarissimi. Consi[der]ia u[n]ne q[ui]nchilo
indigere, quod potentiissimi, q[ui]n honore dignissimi
est, eгеre clau[rid]ine q[ui]sibi p[ro]stare non
posset. atque obid[um] aliqua ex parte iudeatur ab iecui[s]. No
possum i[mi]quam. qui hoc uti est ita et celebrimi esse.

confitear. Consequés igitur est ut clantudinè supl口书 t
bus mich differre fateamur. Consequit iquà. Qoù igitù ali
em nullè egeat. Qoù sìus cucta wirbò posti ministrare.
qù sit clarum atqù reviendù. Non ne hoc etià consit at eè le
tissimù. S: un buie inquià tali meior ullus unqù obre
pat. Nec cogitare quidè possum. Quare plenù cè lenicie
sì quidè supiora supiora manebuit necctè est confiteri. 1
Atqui illud quoqù peandè necctum è sufficientie. potère.
clantudinìs. reuerentie. occunditatiìs noia quidè eè duisa.
nullo mì uò distrepare substantià. necctè è inquià. hoc qù
è unù simpler qù natura pranitis humana biptit. et diu
rei que partibò carent partè conatur. adipisci. nec potione
que nulla è. nec ipse quà mìme affectat assequitur. 2
nà inqui mò. Aui duuitas inquit petit pénine fugam
de potècia mich laborat. uliſ obscurusqù eè maument. mul
tas sibi 4 naturales quoqù subtrahit uoluptates ne pe
cumà quà paravit amittat. s: hoc mò nec sufficientia
quidè contingit ei. què ualentia deſeit. què molestia
pungit. què uilitas abicit. què recondit obscuritas. 4
Aui uò solu posse deſiderat pflugat opes. desipcit uolup
tates honoriqù potentià carentè. glam quoqù nùchìpe
dit. s: buie quoqù quà multa deficient uides. fit eni
ut alijni necctus egeat. ut amvietatibò mordeat. cingibò
de pellere nequeat id 4 apud marie petebat potens eè de
fistat. s. il ratiocinari de honoriibò. gla. uoluptatibò li
cet. Ram cu unùqù q: borùm idem est q: certa fuit. quiſis
hov aliquò sìne cœtis petit. nec illud quidè q: deſiderat
apphendit. Quid igitù inquià. siqùs cucta similè cupiat ad
ipisci. simà quidè ille beatitudinis uelit. s: nu ibus
cà repiet que demonstrauiù. id q: pollent at no posse

conferre, comme in qua inbus igitur singula quodam
erpetendor p[ro]stare arduuntur. beatitudo millo in uestigia
da est. fateor in qua. et hoc nichl ueriuf dicta p[ro]t. h[abes
ig[uit] inquit et formam false felicitatis et cauf. deflecte nuic m
aduſi iuſtis intuiti. ibi emi uera qua p[ro]ſiſim iuſati ui
debis. Atqui hoc in qua ul[que] p[ro]ſicua est. e[am]que tu puu
lo an monſtrafti. dum falsa cauf. apud conabariſ. Œam
iſi ego t[ill]or ea uera est et p[ro]ſecta felicitas que ſuffici-
t[em] potente ruerendu celebrem letumq[ui] p[ro]ficiat. Atq[ui]
ut me iu[n]teruſ agnoseas aiadutiſſe. Quod unu h[oc] qui
ide: cuia ſuit uera cauf p[ro]ſtare p[ro]t h[ab]c e[cc] plena beati
t[u]diu[n]e ſi ne ambiguitate cognosco. Ote alipne h[ac] op-
mone felicem. ſi quidem hoc inquit aduerſis. Quidu[n]a iquia.
Eſſe ne aliquid in bus mor Talib[us] caducaſq[ui] rebo puſtis q[ui]
h[ui]m moi ſtatum p[ro]ſut aſſerre. comme in qua p[ro]to. id
q[ui] ate nichl ut ampluſi desideretur oſtenſum est. H[ab]
u[l] v[n] mag[ines] ueri boni ul[que] imp[er]tia quedi dare bona mo[
t]alib[us] iu[n]dentur. H[ui]s aut atq[ui] p[ro]ſectum bonu[rum] conferre
no[rum] p[ro]ſut. Aſſentior in qua. Q[ui]n igitur agnouſti que uea
illa ſit que aut beati tu diu[n]e mentiantur. Nuic ſup[er] est
ut un ueri h[ac] p[ro]tere p[ro]ſis agnoseas. id quidem q[u]
iam dudui ueheint ex p[er]ceto. S[in] uti intumeo platoni
in quit mo[rum] p[ro]lacet i minu[m]s q[ui] rebo diu[m]u p[ro]ſi diu[
]debat i p[lo]raui. Q[ui]n nuic faciendu censuſ. ut illi ſui
mi boni ſedem repn[re] mei uamur i uoc[ia]diu i qua iu[n]
o[i]n patre/quo p[ro]termiſſo nulli t[em]e fundatur ero[
dum. reecte in quit ac ſimul ita modulata est.

Qui p[er]ſentia nuicui ratione gubernas/
Ternarii celiq[ui] fat[ur] qui tempuſ albeno

que uib[us] p[ro]ſiſi n[am]eſ das ac iacta mouen.

lecte rei uentatec et asse cognitiois vnago decipiat. Sed
qui eustat sit quae ueluti quidem omnium sionis hujusmodi
nec quidem est quod dicti est in minutio p[ro]fecti
in perfecti est philemur. Quo fit ut si in quolibet quod i p
fecti quod est iudicat. Inco p[ro]fecti qui aliquod est necesse fit. Et
ei p[ro]fecti sublata u[m] illud q[ui] peribiletur in p[ro]fecti qui eo
stitit. Ne fingi quod p[ro]roq. ei adiminutis in consilia
q[ui] nativa reru cepit evocariui. Si ab integrib[us] absolutis, p
cedens in hoc evocerna atq[ui] effecta dilabitur q[ui] uti paulo
ante demonstraui. Si e[rum] àda to[rum] fragilis ip[s]fecta fela
tat. Si aliquia solida p[ro]fecta q[ui] non p[ro]dubitant. firmisse
in qua uenimeq[ui] condusit est. Si non u[rum] inquit habet
ita considera. Neum rerui omnium p[ro]fecti boni est hujusmodi
co[il] p[ro]bat conceptio hujus. Et à cu[m] mi[m]ch meli[rum] deo exmo
cogitan queat neq[ui]at. Id quo meli[rum] est mi[m]ch est q[ui]s dubi
tet q[ui] u[m] boni est deum ratio demostiat ut p[ro]fectur
quoq[ui] inco boni est neiat. Ram mi tale fit rerui omnium
p[ro]ceps est non p[ro]stit. Frit ei co p[ro]stanti aliquod p[ro]fsee
tu possides boni q[ui] hoc prins atq[ui] antiquis est iudicat.
o[n]a n[am]i p[ro]fecta minus integrib[us] pora est clarecuntur.
Quare nec infiniti ratio p[ro]deat confitetur. Si s[um]mi de
um s[um]mi p[ro]fecti boni est p[lem]stissimi. Si p[ro]fecti boni
uena est beatitudine constitutionem. Vera g[ra] beatitudinis i
s[um]mo deo sita est necesse est. Accepi o[m]na nec est quod co
tradict ullom queat. Si quod inquit te. utac[que] quod id
sancte atq[ui] imolabilit[em] p[ro]b[us]. q[ui] to[m] s[um]mi s[um]mi deo di
vimus est p[lem]stissim. Quoniam in qua[m] mi[m] ne huc rerum
omnium patre illud s[um]mi boni quo p[lem]us est philetur
l' extra p[ro]fectus accepi s[se] ut ita n[am]t huc p[ro]s[um]as q[ui] h[uius]
di habiteq[ui] beatitudinis domini s[am] est cogites substantia

Flam si certimsecutus accepti putes p[rae]stantius eo q[ui] dedit abeo q[ui] acceptit extimare possis. S: h[uius] e[rum] o[m]n[us] p[æ]cellentissimi dignissime confitemur. quid[em] in est si est ratione du[bi]sum ei de rerui p[ri]cipe loquamur deo fingat qui p[ot] quis l[ve] du[bi]sa coniuvit. postremo q[ui] aqualibet re du[bi]sum e[rum] id non est illud aq[ui] intelligitur du[bi]si e[rum]. Quare q[ui] a[si]m[us] l[ivo] boni du[bi]si e[rum] su[natura] id boni non e[rum] su[natura] q[ui] ne fas est de deo cozitate quo me[m] constat e[rum] p[rae]stans. D[io] c[ui] nulli rei natura suo p[rae]ncipio pot[it] melior eristere. Quare q[ui] o[m]n[us] p[rae]ncipui sit id c[ui] su[nati] su[nati] su[nati] e[rum] boni uenissimaque concluderim. Rectissime inqui[s]i, si su[nati] boni keatitudinei e[rum] o[scel]si est, ita e[rum] inqui[s]i, q[ui] inquit. Deum e[rum] ip[s]am keatitudinem necesse est confiteri. Nec ip[s]itis inqui[s]i p[ro]b[us] re. frigid[us] queo. et h[us] illius illatum o[sequ]es e[rum] p[rae]spicio. Re sp[ice] inquit. An h[uius] quoq[ui] id[em] firmus, appletur quod duo su[nati] boni que a[se] du[bi]sa su[nati] e[rum] no pos[s]ut. et ei que discip[ant] boni non e[rum] alter[em] q[ui] sit alteri liq[em]. Quare neutrii pot[it] e[rum] p[rae]fecti, c[ui] altiti[ri] altiti[ri] de est. Si q[ui] p[rae]fecti n[oe] sit id su[nati] n[oe] e[rum] maifestum e[rum]. Rullo in qui[s] su[nati] su[nati] boni ea pos[s]ut e[rum] du[bi]sa. Atqui [s]i keatitudinem et deum su[nati] boni e[rum] e[rum] colligim. Quare ip[s]am su[nati] necesse est e[rum] keatitudinem q[ui] sit su[nati] diu[mitas]. Aich[ui] inqui[s]i nec re h[uius] uerius nec ratce firmit[em] nec deo dignus concludi p[ot]. S[up]h[us] in q[ui]t[em] ueluti g[eo] metre solent de monitiatis. Ipp[oi]tis aliquid i ferre q[ui] po[n]ismata ip[s]i ugeant. Ita e[rum] quoq[ui] tibi ueluti collatorum rui[n]mi dabo. Flam keatitudis q[ui] adepto e[rum] fuit h[uius] ke ati. keatitudo n[oe] ip[s]i e[rum] diu[mitas] diu[mitatis] adepti one keatos fieri maifesti e[rum]. S: uti uistitie adepto e[rum]

unius lapientes lapientie fuit. ita dimittate adepto
dos fieri siliatoe necesse est. omnis keatus ds. h. natura
quide unius e. participatoe uo nich philet e. qua plimo.
et pulcheru iquae hoc atque paosum sive pristina sive collo
ratiu oecim maus. atqui hoc pulchri q. mihi e. q. hujus
adnectetu e. ratio ptiliadet. e. d iquae. ei multa iqt kei
titudo continente indeatur utriu ne hoc oia unu ueluti co
pus keatitudinis quada pattiu uaietate olingat. an sit
eoz alioq. q. keatitudis suam coplet. ad hoc uo ceta re-
ferant. hellem iquae ipse. rerum commemorato patefa
ceres. Aon ne iquit keatitudies bonu e. censem. ac num
mu quide iquae addas i quit oibus licet hec. na eade suf-
ficientia stima e. eade stima potentia. reuientia q. clariu
do ac voluptas keatitudo e. indicatur. Auid g. h. ecce
oia lona sufficientia. potentia cetaq. neluti q. duci keanu
dinis mbra fuit. An ad bonu ueluti adiutice cucta reffe
ruit. intelligo iquae qo iustigandu jponas. h. quid coeli
tias audue deliduo. cui discretione rei sic accipe. si hec
omnia keatitudinis mbra foret ase quaq. iuicte discipri
rent. hec e. ei partiu natura ut unu corporal duis la copio
nat. Atqui hec oia iu e. e. mostrata fuit. comme g. mbra
fuit. h. loqui ex uno mbro keatitudo indebit e. cuita.
q. fieri nequit. id quide i quae dubiu no e. h. id q. restat ac
pecto. ad bonu uo ceta referi palame. id cito ei sufficia
entia petitur q. bonu e. q. id q. e. credit boni. p.
reuientia. clausitudine. iecunditate iidecere licet. oin g.
evpetendor. stima atque boni e. ad e. neq. re neq. li
militudie ullu i se retinet bonu id erplusi nullo in pot.
contq. i que natura lona fuit tibi sibi iudeant q. uem
bona fuit appetitur. Quo fit uti stima carlo atque e. e

Hs. sentior inquæ, cunctæ ei firmiffis nera roib; cœstit, tibi illa quætum p[ro]cu inquit evitimabif fit boni ipfim quondam agnouifis, infimto inquæ sìqui[de] in patre deu qui boni ſtunyi est contiget agnoloc[em]. Atq[em] h[oc] inquit, ueriffima n[ostro] patefaciam. O nuncit m[odo] q[ui] paulo an[am] dufa ſuit, o nunc but. n[os] ne i quit moſt[em] imnuf ea que appetit aptibo id cito uera p[ro]fecta[que] bo na n[os] c[œ]q[ui] aſe imnçe d[is]crepunt[em]. c[ui]q[ui] alti abc[et] al[iti]n plen[i] ab solut[i]q[ui] boni aſſerre n[os] posſe. t[ut] at ueru boni ſeru. c[ui] in una ueluti forma atq[em] efficac[ia] colliguntur. Atq[em] ſufficientia e[am] de ſit potenti a[que] uere ierica, claritaſ, atq[em] iocunditaſ. A[n]i u[n]o unu atq[em] i[n]e oia ſuit mich[que] quo l[ite]r expecto, nume ierem. demon strati[que] in qua eſt, nec dubitari ullom[odo] p[ot]. Q[ui] e[n]t c[ui] d[is]crepant minime lona ſuit. c[ui] u[n]o unu e[am] c[oe]pint i[que] lona ſuit. Non ne h[ab]bona unitatis f[ac]erit adepto[que] t[igit]. Ia[que] in qua iudetur. S[an] on[em] q[ui] boni e[rum] participato[rum] boni e[rum] e[cor]d[is]. An minime, ita e[rum] op[er]tet unu e[rum] i[n]e atq[em] boni ſili n[ostro] o[cor]d[is]. Fa[que] n[am]q[ui] ſub[ba] e[cor] q[ui]n or[bit] naturali[que] n[os] eſt duis ſuiſ effectuſ. Negare iquæ neqo? Al[io] ſti ne g[ui] inquit, on[em] q[ui] e[am] diu mane atq[em] ſubſiſte qua diu ſit unu. S[an] interire atq[em] diſſolu p[air]t atq[em] i[mi] unu e[cor] desſiſteat. Quonam in ut i[mi] al[io]bo i[mi] quit ci in unu occunt ac p[ro]manet al[ia] corp[que] i[n] al[ia]luo[ca]t. c[ui] h[ab] unita utriq[ui] ſepat[que] diſſolu[em] interire nec iam e[cor] al[ia]t liq[et]. p[ro]m quoq[em] corp[que] ci i[mi]na forma mi[bro]z. c[oe]p[u]ictu p[er] manet humana ſp[er]s iuſtitur. At ſidistribute ſegreſa teq[em] p[er]t[em] corp[que] diſtrayit un[ita]tate deſimit e[cor] q[ui] fuerat. e[cor] m[ori] p[er]currenti c[ui] pe[ui]l dubio patebit. ſubſiſte unu q[ui] dum unu eſt. c[ui] u[n]o unu e[cor] deſimit interire.

Considérati in qua in plu[m] minime idet alio. Est ne g[ui]nuit, q[ui] inquam naturaliter agat relieta subi[sc]tio ap[er]tentia uenire ad i[n]teniti coru[n]tos, q[ui] desideret. Si alia in qua considere queh[ui]t aliqua nolendi nol[er]i[que] na tui nih[ui] ablati[rum] manifi[n]t, ad i[n]teniti sp[or]te festinuer. Omi[n] naq[ui] alia tu[n]i salute laborat, morte u[m] pnicti[que] deputat. S[ic] quid de herbis arboribus, quid d[m] in i[n]titut[i]s o[i]io consenti[ate] rebi, pr[is]u[d]ito. A c[ui] non c[oe]do te hoc quoque possit ambigere, cum herbas atque arbores in tueant, pr[is]um g[ui] sibi ouementibus in[n]sc[i]tis, u[m] quan[i]tati e[m]i natura queat, ut c[ito] ex arescet atque interire non possit. Nam alie quidem campi, alie montibus e[i]nuit. Alias fecit paliides, alie laris h[ui]ent, aliarum feci de ft[er]tilibus h[are]ne. Quas finalia quib[us] p[ro]iſſerre loca co netur, c[ito] arescunt. S[ic] dat c[ui]s natura q[ui]o[n]nque i[n]tenent, u[m]e dum maner[em] possunt intenant, elaborat. Omo[q] quod uelut in[tr]as ore dem[so] trahit alium, adiudicabo. Ac p[re]medulas robur corticem, diffundit. Q[uid] quidem molliſsimi q[ui] est ſicuti est medulla in[]teriore ſede ſep[er]conditur, eru[u] quada l[ig]ni ſumitate ultim[i] aute[ur] corter adiſum c[ui] interi[er]em quaſi malu patiens d[ur]ben[que] oppnit. Jam u[u] quata nature diſligentia ut octa ſemune multiplicato, i[pp]agent. Que oia n[on] in ad t[em]p[er]manedi ueru[m] generati, q[ui] q[ui] impetui p[er]manedi uel luti quaſdam machinaſ c[oe] quis n[es]citat. Ca[q] q[ui] que i[m] alia c[oe] c[red]clunt. Non ne q[ui] ſui c[oe] queq[ui] simili ratio[que] desiderant, cur ei ſt[ar]mas ſurſi[mi] leut[as] u[ech]it, terras u[m] deoſum p[on]dus depremit. Inſi q[ui] hoc sing[li]ſis loca mo[ta]t[es] q[ui] conviu[n]uit. Portu[n] atque q[ui] c[ui]q[ui] consentanei est u[m] inu[m] q[ui]q[ui] conſuat, ſicuti ea que ſunt inimica cor

no.

nupit. Jam uò que dura süt ut lapides, adhënit tena
assime partibò suis. Et ne facile dissolubatur restituit. Q
uò süt liquentia ut aer atque aqua facile dimidietibo ce
Dunt. Sì cito mea nufus aquibo süt absassa relabut.
Ignotus uò omne: refugit sectione. Neque nunc nos de uolup
tibus animæ cognoscentis motibo, sì de naturali intc
tcè ccc. tamus, sicuti è q acceptas eſcas ſine cogitatioè
traſigimus. Q[ui] s[on]pno ſpirituì ductum nescientes. Nam
nec in aialibò quidè manèdi amor evaie noluptati
bo uerum nature evpncipus ueit. Nam ſepe morte,
cogentibò cauf quia natura reformidat, noluptas am
plectitur. Contc[us] illud quo ſolo mortaliù rerù durat
Dututuitas gignedi opus q[ui] natura ſeper appetit, in
tcdù coberet uoluntas. A[de]o h[uius] canticas nò evaia
limocione s[an] naturali intenctc[æ] p[ro]edit. dedit ei p[ro]
dentia gratis aſe rebo bane ul[mi]rima c[um] manèdi,
ut q[ui] posuit naturalit[ate] manè desideret. Quare n[ec]b[us] è q[ui]
ullo m[io] dubitare queas, c[ui]eta que ſunt appetè n[ä]littere
oſtantia p[ro]manèdi deuittare priuè. Conſituo[rum] inqua
n[ui]c me indubitato c[ern]ere que dudù in certa uide
bantur. Q[uod] aut subſtinè ac p[ro]manè appetit id unu
cc[ess] desiderat. H[oc] ei ſublato nec c[ess] quidè c[ui]que p[ra]
nebit. H[enum] è inqua[ta] o[na] i[g] inquit unu desiderat.
Conſenſi. S[ic] unu ip[er]m[eric]um c[ess] q[ui] bonu[mi]. ſta
quidè. C[ui]eta i[g] bonum petuit, q[ui] quidè ita desiderabat h[uius] c[ess]
ip[er] bonu[mi] c[ess] q[ui] desideratur ab o[bus]. A[que] inquam
ueriis evcogitari p[ot]. Nam ul[mi] ad mebili c[ui]eta referit.
Et uno n[el]uti utice deſtituta ſine rectore flutabuit. An
ſiquid è q[ui] unu[i]ſa festinét id e[it] o[n]u ſumu[mi] bonori.
Et illa mmu[m] inq[ui]t calumpne leto[ur]. Ip[er]m[eric] ei medie i

Mundù bue inquit deo nigi paulo ante minime dubi
tandn putibus. Nee quidem arbitror iuxa nec uùquam du
bità du eè puto. Ambi in hoc wib, accedà bunt ee ponà,
mudus h ecrà duisìs ûnque partib, i unà formà imi
me ouenisset miſ unus eèt qui tâ diuſa coniugeret.
Coniuncta uò naturar, ipa duisitas i uicè diſtors diſſò
ciaret atq. diuellèt, miſ unus eèt qui q[ui] nerunt otiuèt.
flon tâ uò nature ordo certus pcedèt, nec tâ diſpitos
motus lois trè ibo, eſtientia ſpacius qualitatib[us] erpli
caret miſ unus eèt qui bas mutatio[n]i uatiètates ma
nes ip[er] diſponèt. K[ec] quic[que] è quo odita manèt atq.
agitantur uſiato acietis uocabulo deu nomino, cu[u] il
la hoc inquit ita ſentias, p[an]na in restare op[mi] p[uto]. ut
ſelicitatis opp. patria ſoffes ruittans. S[in]que j[ro]ſumi,
ſtueamur. non ne i beatiudie ſufficientia nu[u]miuſ,
du[que] beatiudine eè ip[er]mi oſſimi, tâ quidè. Et ad miu
du[que] inquit regredi nulli ſertrisecuſ àminiculis idi
gebit. Alioqui ſi quod egat plenà ſufficientià no lebit.
id iuxa ita neci[u]p[er] g[ui] ſolim cuic[ta] diſpo[m]it. negat
iuxa nequit. Atqui deus ip[er] bonu eè moſtatus est,
oemini iuxa per bonu ip[er] g[ui] c[ta] diſpo[m]it. ſi quidem
p[er] se egit oia que bonu oſſimi, et h[uius] è ueluti quid[am]
uſ atq. gubinaculi quo mudana machina ſtabili,
atq. incorrupta ſinatur. velemt assentior in qua. An te
p[an]p[olo] an dictu[n]a tenui liac[et] ſuſpitè, p[er]ſvi. c[red]o i
quit. Jam ei ut arbitror uigillanci adœrni[da] uera o
culos deculis. S[in] quid diei, no mi[n] ad contièdu pa
tet. quid iuxa, tu[que] deus inquit oia bitatus clauo gubina
re uire credatur. eadeq[que] oia ſiciti demin ad bonu na
turali intenti[è] festinèt. No dubitari p[ot] qui volu[n]

luntane inurat seque adiisionetis nunc iueltique entia
comestiant, quod reuerunt, et in qua neque
et nec beati iegunt esse iudicunt, si quidem decetatiui iugui
foret, non obestantur salutem. Hinc est igitur naturam suam
duo contraire conetur, hinc iniqua. Quid sionetur aut in tade
pactet quicquid adiisus eui quicque beatiudinis esse coestim
pius iuxta mehich valet, non est igitur aliquando q[ui]simo huic lo
no ulnuelit ul possit obsidere. Non iuxta arbitror est igitur
simum inquit boni q[ui]sigit euiceta fortit, suavitque dispo
nit, tu omo oq[ui]a me non mi[n]que coelusa sult sum
ma boni ierui multo mag[que] ip[i]a quibus uteris uba de
lectat, ut t[em]dem alijni multiciam magnam laceratc[ia] fui pu
det. Accepi uti inquit itabulis lacessentes celi gigatel. qu
illos quod uti ei digni sunt bingua fortitudo dispo
it, s[ui]us ne bones ip[s]as iuxta collidam forstata eribmoi
do conflictato pulchra adiui ieritatis scantilla diffiliat, tuo
iuxta arbitiatu. Deui i quit est eo poterete nemo dubitatuit.
q[ui]unde iniqua possit stat nullus pius ambigat. Quid non est
noi poteris iuxit michi est ut ille non possit. Nongi de
facere malui pot. Comme iuxta malui, h[uius]ch[ia]c, ei, cu id facc[ia]
ille non possit, qui nichl no pot. Iudicis ne iuxta me ierit
cabilem lambentur,rvibo tevens que ne quidem qua eg
diaris intiveas. Nunc uio qua introieis eg[d]iare. An mira
bilc[ia] quietu diuine simplicatis or[que] c[om]plicas. Et ei paui
lo an a[ir]atitudine i c[i]piés ea s[ui]m[us] bonu e[que] dicebas. Q[ui]
i s[ui]mo deo sita loqbari, ip[er]m[hi]s drum s[ui]m[us] e[que] bonui ple
naqi beatiudine dissequeas. Et quo nemnique beatiui foren
qui p[ui]nit dens e[que]t q[ui] munusculi dabolus. Ruius ip[er]m[hi]s
viva diu ac beatiudinis loqbaris e[que] subiis ip[er]m[hi]s unu
id ip[er]m[hi]s e[que] bonui dicebas. Q[ui] albi reriti natura peteret. Deui

quoq[ui]

Hic septrui regni domis tenet.

O rbus hibenas temperat.

Et uoluerit carni stabilis regit.

Et erum coruscus arbiter.

Quia nunc quibus in memorem,

Et ec dices memini patria est michi.

Et me cœtus huc ista gradum.

Et domum placeat tibi

Et actum religiosi misere.

Et nos miseris torios iuxi timet

C. emes tyrannos ecules.

Um ego pape iniqua ut magna pmutis. in dubito
qui possis effice. tu mi que exigituris ne moritis. p
mi g iquit bois sep adee potentiá malos aictis iurbo
e de estos agnosces licebit. Quo? quid demiostat alter.
er alto. At ei boni malus corRIA sit. s.iloni eê poter
costitit iqt ibeallitas mali. At si fragillitas mali clare
cat. loi firmitas nota e. s. uti miè secentie fides habuam
tio. sit altutio ealle pcedam. nunc hie ne illie ipso it con
firmam duo sit quib. huanor. actui ostat effect uolii
tas salicet ac protestas. quos si alter. desit mich i qu eepli
cari qat. deficiente qei noluitate ne agditur qae qisq. q. no
nult. At si protestas ab sit uolitas frustis sit. Quo fit ut
liqne uideas adiutei uelle q. mome adiustatur. huc ob
tinedi q. uoluit de fuisse ualentia dubitare yo possis. p
spicii e i qua. ni ullo mo neq. ar pot. Quæ i effecisse q. uo
luuit uideas nui in potuie dubitabis. s. imme. ac i qis
q. pot i co ualidus. q. uo in pot unecallis cœspondi e. si
too. iqua. oeministi ne g. hipposib. roib; eê collectu in

tentè: ome: humane iuoluntatis quod iuſlis studus
agitur ad beatiitudine festinare. Meminu in qua eſſe
illò q: demòſtiatù. Aú recordaìs beatiudie: ipm cè
boni: eoq: mo beatiudo cu petitur aboib: desiderim
boni: minime in qua recordor qum id memòie firu te
neo. Omiſ & boies boi puit ac mali idisceta ientòe
ad bonu peruenire nititur. Ita in qua sequiſ è. sed
certù è. adeptè boi bonos fièi. Cerru: adipiscut ig bo
ni q petut. Ic indur. cali uò ſi adipisceret q apperut
boni mali cè no posset. Ita cè. Cui ig uti q boni petat.
si bu quidè adipiscant illu uò minime. Nú dubiu è
bonos quidè poteo cè. qui uò mali ſut i bectilles. q
quiſ in qua dubitat in reru natura in conséquéntia pòt o
ſtenderu. iuris ſu inquit. si duo ſit quib: id cè sed
natura jpoiti ſit ex: q un naturali offitio id ipm ag
at atq. p[ro]ficiat. Al[ut] uò naturale illò officiu mìme qat
ad miſtrare. Alio uò in quo nature coneit uò quid in
pleat jpoiti ſui ſi iutetur i plente. quenà hoz uà
lentiòre cè decernq. et ſi coiecto in qua q uelis planu
tr audue desidero. Ambulandi in quit modu ſed in
natura cè hozbo uò negabis. mìme in qua. si ni pe
dum officiu naturale cè ní dubitabis. nec h[oc]e quid
in qua. si ig quiſ pedibò in cedè ualenſ àbulet aluſq
 cui n[am]le h[oc] pedum desit officiu manibò int[us] àbu
 lare conetur q[ui]s h[oc] iure valentior estima[]t p[ot]cò
tere in qua cètì. Ram qui naturalis officiu potens
co qui idem neqat nalentior ſit nullus ambigit. 4
S iu mi boni q[ui]s h[oc] malisq: jpoiti boi quid na
tinali offitio iututè petut. Mali uò uata[que] p[er] cu p[er]di
tate q[ui]s adipiscendi boni naturale officiu no eſt. adè

sint malos esse no abnuo sicut eosdem esse putare ac sicut hæmego. Ram uti cadaver hoc est; mortui direcis. Simplir uo hoc appellare no posse. Ita ueros malos quod cesserim. Sed esse absolute nequeo cesserim. Sit ei qui ordine retinet suatop natum. Quid uo abhac deficit esse i质 insua natura siti è deinde quidem posset in ames mali. Ne ego quidem noz anerim. Hoc est hæ potestia no autem hæ ab inbellitate descendit. Posset ei mala que imitate ualeet. Si i hoc efficiantia manet potiisset. quod potestas eos cudenti michi posse demonstrat. Et siuti paulo an collegim mali michi è. cui mala tati mi pos sit michi posse impluri. Alio p[ro]spicui è. Atqui intelligas quænam sit potècie uis. Sìmo lono michi potèci è paulo am diffinendum, uta è i quia. Hæ ideo inquit facere mali ne quit. Otimine è. Hæ i quit aliquid qui oia posse hoces putet. Nisi quis in saniat nemo. Atqui ideo posset mala. uti nà quidem no posset. Cum hæ bonos tati mi potes posset oia i uo neqant oia potètes. Et malor est deinde qui ma la posset. Minus posse manifestum è. Hoc accedit quod potènia int erpetenda referri ad bonum velit ad quod nature sive eacumque ostendim. Hæ patridi sæleis posibillitas referri ad bonum no poterim. Et poterim hæ no è. Atqui ois potestia expecto. Et hæ malor possibillitate no cè potèiam. Quod huius oib. bonor quod potènia malor uo minime dubitabilis apparet in furnitas. Ueram illa platonis esse sentenciam. Quod huius solos quod desideret posse faere sapientes. Imples uo evocere quidem libet ut uo desideret explere no posse. Facuit ei quilibet du peacib. Delectant. Id bonum quod diderat se adeptos putat. Si me adpiscerit quin ad beatitudines, pbra non veniunt.

cide, non areseet. Neq. cni, jps, ais, jpu, decus aliena
decirpit impbitas. Q. s. extirpens, aetpto let. et, po
tat, hoc ul alius quospi, ut, à ille qui nullius, afferre,
s. q. im id q. sua cuiq, pbitas, offeret, et, suo p[ro]mo cirebit.
cui, p[ro]bus, e[que] desieet, postremo cui, o[que] p[ro]mi id e[ro]ro, appe
tatur, q[ui]n boni, e[que] credi, q[us] h[ui]s conspe p[ro]mi, iudicet,
erp[re]. At cui p[ro]mi o[n]n pulchri mi, mariri q[ui]. O meni
to g[ui] consulari illi q[ui]p[ro] Paulo an p[ro]p[ro]mi deci, ac sic colli
go. Cui p[ro]m boni keatitudo sit h[ui]s o[que] eo ip[ro] q[ui]s sit
fi keatos liqt. S: qui keati et h[ui]s bonos e[que] oneit, e[que]
g[ui] p[ro]mi boni, q[ui] nullius d[ere]it dies, nulli minu
at potestas, nulli fustet i[ps]bitas, deos fi. Oue cui ita sit
de malor, q[ui] i[sep]abili pena dubitare lapiés neqat. 1
Nam cui boni mali q[ui]re pena atq[ui] p[ro]mi aduſa fiò
te diſſideat, q[ui] h[ui]s p[ro]mo iu[n]tui, accide, eade necte e[que]
i mali pena ſi, p[ro]te reſpondeat. Si e[que] g[ui] p[ro]bis p[ro]bitas,
ipa e[que] p[ro]mi, ita i[ps]bis nequtia e[que] ipa ſupplici. Ha[na]
quid[que] afficit pena malo ſe affectu, e[que] no dubitat. S[in]
g[ui] ſe ſe ip[ro]i estimare nelit, p[ro]ſtit ne s[in]p[ro]p[ro]cu erp[
res iu[n]teri. Quos o[n]n malor evi[re]ma nequtia n[on] af
ſicit, in u[n]eri à uelom[em]e iſi[mi]t. Vide a[ter] aduſa p[ro]te
h[ui]s q[ui] p[ro]b[us] ſena comite t. Oe n[am]q[ui] p[ro]ſit un[ui] e[que] ip[ro]
q[ui] un[ui] boni, e[que] p[ro]p[ro]ulo an diuicesti. Cui c[om]ſequi est
ut o[que] p[ro]ſit id à iu[n]teat boni e[que] h[ui]s g[ui] q[ui]c[que] alio
no, deſi[t]it e[que] deſiſt. Quo fit ut mali deſinat e[que] p[ro]
fuerat, si fuſſe boies ad h[ui]c ipa humani consp[itu]l ieli
qua p[ro]ſis oſentat, euare uſi i[m]alitati humana q[ui]s
anuſere natura. S: cui ultra boies p[ro]veste ſola p[ro]bita
p[ro]ſit, n[ecte] e[que] ut q[us] ab humana c[od]ito[d]e deu[i]cit in
ſia bo[is] mi[n]i detinuat i[ps]bitas, ſuenit g[ui] ut que,

q[ui]s iudicat iftelus uelle, posse p[ro]fìc[er]t. Accedit in qua, uti h[uius] fortunio ato careat, p[ar]ni ad iateleis p[os]sibilitate deſt. uelenſt e[ro]p[to]. Carbit i[mi]uit œtius qua tu l[ui]ſtata uel, ut illi ſeſe eſtimèt e[que] c[ir]turos. Atq[ui] ei eſt alioq[ui]t àt[u] te biuſo motis miſi[que] erp[er]tare i[m] longu[i] i[m]ortalis p[ro]ſtim animi p[ut]et. Q[ui]que magna ſpes et re celsa facio[rum] machina reſpeti[no] atq[ui] iſperato ſepe fine deſtruiſt. Q[ui] q[ui] illius miſie modi[que] ſtatuit. R[à] ſi nequitia miſos facit miſi[que] ſit necesse diuturno nequa[que] quos i[mi] felicitatiòs e[que] judicare ſi no eo[rum] malicia ſalte mors exti[ma] finuret. Et ei ſi de p[ro]p[utate] i[mi] fortunio uera oſſu[n]i[que] ſi mita liq[ui]et e[que] miſia qua stat e[que] et i[n]que o[mi]r quod iqu[que] et c[oe]celsu[n] diſſicilis illatio[n]. S[ic] h[uius] e[que] q[ui] p[ro]ſes c[oe]celsa ſuit niu[m] c[oe]uere cog[no]co. N[ot]e i[mi] quit eſtmas. F[il]i[que] q[ui] o[cluſioni] accedere dur[um] p[ut]at aliqu[i]e ut ſalsi alioq[ui] p[ro]c[essi]ſe demòſtret ut collationi[m] p[ro]p[ositioni] n[ò] e[que] efficacè necesse o[cluſio]ſ, oſte dat. Alioq[ui]m c[oe]cillis p[ro]cederib[us] mech[ur]iſ e[que] q[ui] de illatione cauſet. N[à] h[uius] q[ui]s d[ic]a q[ui]n miſi[que] uideat miri. F[er]hu[n]q[ui] ſupta ſuit e[que] e[que] neci[mi]um. Q[ui]n à iqu[que] felitior[es] iqt e[que] i[p]los ſup[li]tia l[u]ctes. Q[ui]s ſieos nulla iſtitutie p[ena] coheerent. M[ui] id i[n]e molior q[ui] au[n]s ueliat i[m]te c[oe]nigi ulti[ne] p[ro]ſes mo[c]es. Q[ui] ad recti[m] ſup[li]cu tortore deduci c[et]iſi[que] e[que] e[que] evi[plum] e[que] c[ui]p[à]da fugiendi. F[er]hu[n]q[ui] alioq[ui] q[ui]n i[m]te l[u]ctior[es] e[que] i[p]los arbitri[m] i[p]uniti[es]. T[à] ſi ſi nula ratio c[oe]nrecto[vis] nullus reſpectu[i]s h[ab]itur e[que] p[ro]ſi[en]t. Et q[ui]s e[i]t iqu[que] p[ro]ſos alius modus? Et illa bonos i[mi]quit e[que] felic[es] ma[que] los u[que] miſos n[ò] ne c[oe]cili[m] ſta e[que] in qua. S[ic] miſie c[ui]p[ia] boni[que] addatur. N[ò] ne feliti[or] e[que] cu[i]p[ra] ac ſolita[i]a ſi ne auq[ui] b[oi] amveticè miſia e[que] ſic i[que] uideat. Et ſi e[i]de nuiſero qui cu[i]tis careat b[ois]. P[ro]tea q[ui]miſer e[que] ma

illie latentes porroa turbant

Cuncta que iara puebit etis

Stupetq; subitis mobile iugulus

C ecedat instarie nubib; error

Cessent perfecto mira iiden.

T. est inqua. h. cui tu miijens. sit lateciu ree.
cis evolueret nelataq; caligine erplicare i
vones. queso uti hie decernas. Et qun h. me uma
culum marine pertubat edisseras. tu illa pui
lusper amiden. adrem me inquit oin. quatuin ma
vima uocas. eu iur ebrusti quicq. latis sit tal
nac; matia est una dubitatc: succilla i multabile
alie uelut yche capita succrescant. nec illus fuit
modus me inti. quid eaf unuatlimo intis igne
veritat. inbac emi de puidetie simplicitate d. fati
tene. de repetimus caib; de cognitio ac p[re]destinatoe
duine puidentie de arbitru libertate quern solet. q
quanti boneis sint ipe p[er]cendis. s. hoc qui q[ui] te nosce
queda medijne tue petio est. qua qua angustio li
mite t[em]s septi in aliquid de libare conabitur. et si
te musiti earunus oblectamta delectat. h[ab]c opor
tet paulus per differens voluptate. du nevis libi or
dine oter[us] rat[es]. uti libet inqui. Time uelut ab
alio ex. principio ita differuit. omni gr[at]io renun
cuiusq[ui] mutabiliu naturae p[re]gessit. acq[ui]d alij
monetur mo. eaf. ordine. formas edundne intis
stabilitate fortitur. hoc inlue simplicitatis ante
a[sp]ita multipli gereruis rebus. medu statut. qui
modus eu inpi. duine itellige puritate conspi
atur. p[u]ndera noiatur. eu uo. ad ea que monet.

atque dispoit reueruntur. fatu anetib: appellatim e. & duisa facile eee liquebit. siquis utriq: in mite ope rerit. Nam pudentia e ipa illa duina io i simo omn. peneque constituta. qu eucta. dispoit fati in & bene rebi: mobilib: dispoitio p qua pudentia sin queq: necet ordumo: pudentia naq: eucta parit qiuius di uisa quius infinita oplectitur. Fatu uo linga dige rit imotu: locis: formi: ac distributa: ut in trpalis oecimis explicatio in duine intil adunata plectu pudentia. sit eadem uo adunatio digesta atque explicata trpid: fatu uocetur: q licet duisa sit. Alin tii pendet eralto: ordo naq: fatalis expuidecieAPH citate pœdit. sicut ei artifer faciendorfœma rei mite. papiens monet opis effectu: ut q: simpli: pseutane: q: psteverat prpalæs ordines ducit. ita deus pu deritia quid e siglir stabilit: facienta dispoit. fato uo iec ipa que dispouit mltiplir ac trpalr admum stat. Suiq: famulantib: quib: di puidetie spib: duine fatu evocetur. seu alia famulate seu tota in smente natural: sune celestib: svderi: motib: seu anglica iurute: seu demoni: uania solerit: seu alio quib: hoz: seu oib: fatalis series rerimur. illud te me mainfeistii e in mobile: simpliciq: gerendar: for mä rerui e e pudentia: fatu uo hoz que duina li plicat: gerenda display mobile: nevii atq: ordi ne: trpalæ: quo fit ut eia que fato sibiut puidetie q: subiecta sint. au ipin sbiacet fati. adam: li q: subpidentia locata sit fati seriem supent. Eui: sibi q: pime iui qua diminiti: stabili: fiva fatalis o: dim: mobilitatis excedit. nam ut orbiu cama eude

cardine se se útentui qui è intim ad si plicitatè medieta
tuf accedit. setoq evra locato veluti carlo qda cura
què uſent eviſut evanuus maiore ambitu rotatus qua
to apuèti media i dunduitate diſcedit ſato amplioribus
ſpatius erupiatur. Siuò illi cardini se medio metat et
ſociet i ſimplicitatè cogitur diſſidet ac diſſuere cefat. ſi
inuì reè q longius apeima mite diſcedit. innoabz ſati ne
vibo m'upliCATUR ac tanto aliquid ſato libeè è quato illò
veru caduè utiù petit od si ſupine intis hepit firmita
ti motu carè ſat i quòq ſupgditur necitrate. ug uti è ad
itelecati ratificatione ad id q è id q gignitur ad eitutate
tps. ad p[.]ucti medui curculus ita ſati ſeries mobilis ad p
indentie ſtabile. ſimplicitatè ea ſeries celu ac ſyden mo
uet. elemita inſe iuue tepat. altua commutatè tuſſo[
mat. eade naſcentia occidentia] p[.]tilès fetui ſeminu q[
renouat j[.]grestus h[.]actus fortunaſq. vobr id diſſolubili
carum onevione costingit. Quæ ci ab i mobilis p[.]uè
cie p[.]ſicæ catur ero d[.]lit ip[.]um qu[.]o[.]s i mutabile è cœ necè
eſt. Ata ei ſes optime regutur ſi manè i diuina mite ſi
p[.]licitas i deſtinabile car orduè p[.]mat. H[.]uo ordo
res mutabiles alioqui temitate fluitas ip[.]a i com
mutabilitate cœtereat. Quo fit ut ta q[.]si uobis he
orduè minime considerare ualètibo ofuſa o[.]na p[.]uè
taq. inemat meh[.]omin tim ſiuè mod ad domi duri
gens cuicæ Disponat. Nuch è ei q mali ci ne ab ip[.]is
q[.]uè ip[.]bis fiat qu[.]os ut u[.]berine d[.]moſtatiuè ſt[
boni quereres p[.]tius en[.]vo aduìt quod i ordò d[
ſimi bom cardine p[.]tiaſſes asuo q[.]i deflectat erochi.
Que u[.]o iqu[.]es ulla inquiòr è cœ conſutio. qua ut bi[
ca aduſa tuè p[.]ſpa malis ac tui optata tu odioſa do

optat; contigat. Au ergaнтis igitur hies dedit.
Aui ergaнтis, ut quos plos imploſue celsuerit, cos
quep. uti estimat, eis necesse fit. Atqui in hoc homini
cia depugnat, et quos alu p[ro]mio alu ſuplito dignos
arbitrantur, sicut concedam ut aliquas posuit. Conſus malo
discernere. Angerit intueri illam itinam tepie uelit i
corpo[rib]o dicti solet. Aioru emi no diffimile est, mura
culum nesenti. Cuius ſanus corporibus ac ſanis corporibus,
aut quide duxit illis uo[m]ama conveniatur. Sur egris et
quidem lembus, quidem uo[m] acutus; adu[n]iatur. adhuc medie
qui ſanitatis ip[s]a[que] egritudinis modi[rum] tepantur, et
dignoſat. Inſume murat[ur]. Quid uo[m] alud aioru ſalut
iudetur eis quia p[ro]bitas, quid egritudo quia iuxta. Qui[s]
aui ſu[n]ator alius ul[que] l[ux]or; ut malor[que] depulſor quia ree
tor ac medicato[rum] iu[n]ut d[omi]nus, qui c[ir]ui evalua p[ro]iudicte ſpe
cula respiciat, quid iu[n]utur, quod iuxta agnoscat. Et quod iuxta
nure nouit, accommodat. Hic i[n] fit i[n]stut fatalis ordini
inſigne miracul[i]i ei al[ia]ſtente gei[tur] quod ſtupcat igno
rantes. At ut p[ro]uca que i[n] ualeſt humana domina
p[ro]ſuiditate p[ro]stringa de hoc que iuſtiffimi et equi ſuan
tiffimi puta[ſ]s o[n]a ſcienti, p[ro]iudicte du[n]i[u]t iudetur. Et
iuctric[es] quide eis; dus iu[n]itam uo[m] catoni p[ro]curiſſe ſa
milia[ſ]s i[n] ut lucanus admonuit. Angerat, quid[que] c[ir]ua
ſpe iuſeas geri rebo quide rectus ordo est. Opinioni i[n]
tue p[ro]uca conſuio. Et fit aliquis i[n]ta b[us] moſtageratus
ut de domini iudiciu p[ro]clatatur h[uius]que consen[ti]tat.
ſ[ic]c[es] al[u]tib[us] in firmis. Oui ſiquid eueniat ad uſi[rum] deſi
net collere forſitam iuocentia p[ro]qui[n]o potuit reſi
nere forſtuná. P[ro]vit i[n]taq[que] ſapiens diſpenſatio ei quide
detiore facere posuit aduſitas. Aich[em] no coruerit laboare.

pantur. est alius acietis iurtutibò absolutus sès quacumque. primus huc contigì qublibet aduſtis nefas puidèntia in dictat ad eò ut ne corpièis quidè morbis agitari ſmat. et àtà ut quidè me quoque excellentior. à. H. a. O. r. ov. à. et cœcito. Gessit aut sepe uti lois ſunia rerù gerenda defemtur ut exiliorans retundat i. pbitas. aliuſimeta quidem piorior qualitate dilituunt. quodam remoeret ne lon ga felicitate laurient. Alios duri agitari muirtutes ai pacientie uſu atque eratate firmèt. Aliu plus equo metuìt quod ferre possit. Alu plus equo despiciut uter re non possit. Hos ieripuntur ſui tristibò ducti. illi ueneratui ſciì nomi Gloſe p[ro]cio mortis emerét. quidem supplici ieruqnabiles erepli cetis pruìere iuctas: malis eè iurtute quia recte atque dispoite evecor. lono quib[us] accedè in detur illula dubitatio est. àtà illò c[]s quod I. p[er]bis nunc tristia nunc optata p[er]cui ut eveci de cail du catur. ac de tristibò q[ui] nemo muratur. ad eos male me ritos ès ertu[n]at. quod q[ui]de supplitia cœtus aſſequeb[us] debet. tu ip[s]s quib[us] ineiutur emendat ſeta uò mag[que] bis auquntù loquuit. quo de h[uius]mo[d]i felicitate delectant. medicare qu[ia] famulari in p[er]bis cernat. in qua re illò et d[is]p[er]ſan t[id]uo. et est forſita alicui t[em]peps atque in oportuna natura ut eri in ſe clà p[er] eveciure pos[it] ut familiar[em] topia. Bui morbo p[u]uidèntia colate p[ec]ume veme dio medetur. h[uius] feci p[er]bis oſcientia p[er]ſpectu[m]que ac fortuna ſua oportu[n]is forſitam ptu[m]eſat. nec ut iocundus uſus ès est tristis amitt[us]. c[]s utu[n]t quod mo[c]s ac d[ui] fortuna metu[n]t amitt[em] nequitia reliquit. Aliu os i[da]de inui p[er]capitam i[mi]digne aucta felicitas. q[ui] bridi p[er]miſſu p[u]mèdi uſi i[mi]ratiu[m] lois animalis eest

Q uos ferus nato neubant inano
or erit imam poliplemus aluo.
S ed in cœo timbuidus ore
b auui mebus lagimus reprendit.
P erulem dui celebant lauros.
I lle centauros domuit lupos.
A bitulit seu spoli leom.
F erit actus volueris sagittis.
P omus cernet rapuit diacom.
A unwena guus metallo.
C cœrri travit triplici catena.
V ictor i mites posuisset fertur
P abutum seu dim quadragis
s. dia coibus pecti veneno.
F vonte turbatus achemus anni
o in dimidium pudibunda rnis.
S travit antebu libicis arens.
T acus cuondic faciant nas.
Q uosq[ui] presiis foret altus orbis
S epi[ger] spumus humeros notant.
V itumul celu laus ineficero
S ubstulit collo.penumque rursus
V lemi celum meruit laboris.
I te munc fortes ubi celsa magni
D utat epechua cur集 in eisę.
T euga nundat suputa tellus
S yderonat.

Expletur quæ libet. Incapit quum.

Verant orantur: acirsum ad alia titandam at
q; exponenda utebat, tu ego in qua recta qo'
e voltatio tia pristis; auctoritate dignis
sima. S tu quidem dudum de pugnenda est uio
nè plibù alius i pliata, eè divestit, ne uera er
pior, quero emi an eè aliquid oio quod à eè cau
re, ni illa inquit debiti, pessibus absoluè festino, una
q; tibi qua pati, reuebaris apne, hoc aut si putha,
cogniti, cu prout ni tramite paulus, aduè lit. Aeren
duq; è ne de miis fatigatis ad emecte clu pecti, ut suffi
cere, no possis ne id iquæ præus ueram. Ha in loco qe
tis fuit ea quib; mari, delectus agnosce, sim; cu oc
tue disputatois tue latus indubitâ fide ofiit; eit
chil, de sequitur, ambigat, cui illa more gera tibi simul
q; sic orla è. Si quidem iquam aliis eueti de temerario mo
tu nulla, car, onerione pducti, cau; eè diffimat.
Ach oio cau; eè confirmo, ut sibieque rei significatæ, in
anie, præus nec eè decerno, quæ ei conservet eueta dò
locus eè ulla temeitati, reliquens eè pot. Nam nichil
eu nichil, evestere uera sententia eè, cui nemo unquam
ueteri, ita gatus est, quæ quia id illi in de opante pn
capio. S de materiali sibieque ex eè onus de nata, wui, qi
q; quod gesserit, fideam, ut si nullis ex eis alio oria
t; id de mehulo orti eè uidebit. Qò si hoc fit neq; t. si cau
quidem huius cœmo, eè possibilè quælè paulo am diffim
uum, ex d; iquæ meb, ut, quæ caus fortunti, iure appuè
n; quæ, am eè aliquid tam si nullè lateat, cum uccabula i
sta, onemát. Aristotiles meus iquit id i præfatis quem
appi; quæ diffimit. Quoniam iquæ m. eucies aut alii
quid cau; iui, rei gr; agit, aluit, quibidem de cais quæ

Tum ego en inquam difficiliore rursum ambigui
tate斤indor. quâ inquit ista e. jam e. i quibò
pturbare occecto. Aitum iquâ adùsari sibi ac repu
gnare indetur p[ro]noſcè immuſa deù teè ullù libtatis
arbitriu. Rà ſi cucta p[ra]ſpiciat deuſ in falli ullo m[]p[ro]
enemè necce est qu[ro] p[ra]iudentia futurè e[rum] p[ro]indeut. ac
re ſi ab e[rum] in feci h[uius] in ſi à ſciliu noſitare ſo[ur]p[ro]
nofat nulla e[rum] arbitriu libtas. Neq[ui] ei u[rum] alund
ullu u[rum] quelibet evirſtere p[ro]it noſuitas quâ nequa
falli p[ra]iudentia p[ra]ſenfit. Rà ſi alit qua re[que] p[ra]ſe ſt
nò u[rum]t detorqueri nò ſam e[rum] ſut ſi ſirma p[ra]ſentia
ſ opimo p[ra]ſuſ i certa q[ui] de deo neſas crede u[rum]co.
i. m[]n ei ullà p[ro]tonem qua ſe quid[em] eredit he q[ui]n[us]
modu p[ra]ſe diſſoluerè. Auit ei nò id[em] quid e[rum] e[n]e
turù q[ui]n id p[ra]iudentia dei futu[r]s e[rum] p[ra]ſpexit. ſi n[ò]o p[ro]
cuſ qua quid fatatu[rum] e[rum] id diminà p[ra]iudentia Latè n[ò]
p[ra]ſe. eo[rum] m[ò] necctum I[ove] moniam rebi p[re]. Neq[ui] ei
necce è vingè que p[re]indeut. In necce est que ſuturam
p[re]indeut. quaſi u[rum] qui e[n]i rei e[rum] ſit p[ra]ſentia ne ſu
turù necctas am p[re]iudentie laboretur. Ac illu[n] n[ò] de
moſtrare mitamur q[ui] m[ò] ſe[que] hat ord[em] cau[n] necctum
e[rum] euècti p[ra]ſatar[ur] rerum. Et ſi p[ra]ſentia futu[r]s rebi e[n]
mendi necitate in indeatur inferre. Et emi ſi quiſp[ra]
ſederat opinione q[ui]n ſederet occatat u[rum] e[rum] necce est.
atque è cito[n]o rursum. I[n]em[]a ſit opimo cu[n] ſederè
necce est q[ui]n ſederat futurum. q[ui] necctas i e[rum] i n[ò] quid ſe
dendi i[m]tto u[rum] i[mi]tatis. S[in] n[ò] id e[n]ro q[ui] ſederet q[ui]m ue
ra è opimo. Et h[uius] p[ra]ſi u[er]a è q[ui]n qu[em] p[ra]ſeder p[ra]ſeſit.
ſi cucta i[mi]tatis eralta p[re]tè p[re]ceclat. In e[rum] t[in] co[n]is in
u[rum] necctas. Cumilia de p[ra]iudentia futu[r]s q[ui] rebi n[ò] c[ui]

ocirnii patet. Flam si iroanto qun futura suit pucet, uo
ideo uo qun pudent, euemuit, midomn tii, ad eo ul ne
fura puider, l'pufa necce e euemre. qu aliqo pcedat, ar
bitri libtate solum sat eHAM uo, qua jfotu e, ut et,
ne p[esentie] p[ra]lui rerii euet ca e[que] dicatur, q[ui]d e at ali
nd arbitari ideo dei futura qin suit euetura, pucde q[ui]
putare que olum accideret, q[ui]m s[ui]me illi e[que] p[ud]gane
ad h[uius]ecutri ei e[que] scio io ip[ro]m e[que] necce e, h[uius]ta cui q[ui]o futur
ueit ad ip[ro]m futu, e[que] necce e, sic fit q[ui] ut e[ui]etus p[ra]ci
te rei neqat e[ui]tari, postremo siquid aliq[ui]s alio[rum] ac
dese nes h[uius]ecutimet, ad modo scienzia n[ot]e s[ic]e o[p]rimo fal
lar, ascienzie, uitate longe du[na]. e[que] siquid ita futu
rum e[ut] cui certus ac heccuius n[ot]u sit e[uen]tus io eu[que]
tur e[que] p[ra]sciri qui p[ro]eit, sic ei scia ip[ro]i p[ro]merta e[que] fal sita
ti/ita q[ui] abea o[pi]it e[st] aliq[ui]o, alit, atq[ui] ideo e[que] alit, atq[
]o[pi]tatur nequit, ea n[am]q[ui] ei e[st] aui ndacio scia careat,
q[ui]e ita rem qua[que] h[uius] necce e[st], u[que]e i[sc]e h[uius] o[s]ciem
clam o[plendit], quid e[que] quon[am] in deus l[oc]e meta fuita
p[no]scit, flam si i e[ui]tavib[ri] eu[etura] censet q[ui]n i[u]n eu[em]re
p[os]tabile e[que] fallitur, q[ui] no sentire m[ui] nefas e[st], q[ui] uoc[que] p[er]
re, at fuit aui sim ita ea futura decernit e[que] ut eque l[
fien eau l'n fiem posse cognoscat, a[que] e[que] h[uius] p[ra]scientia q[
mich] centi se stabile o[plendit]. aut quid h[uius] reſeft a
natienio illo rudiculo twtſie, q[ui]o dicam aut e[ui]t, aut
n[ot]o, q[ui]n dumna p[u]idetia huana opinione p[ra]ſi, ſi uti
loies meta indicat qu[ui]e e[que] in certus eu[et]us, q[ui]s[ti] ap[er]
illum rerii o[mi] certissimi fonte mich i[cti]e p[ot]est, etus
e[que] eu[et]us, q[ui] futura furmit ille p[ra]ſciet, q[ui]are nulla
e[que] huam o[ſci]ni, ac to[bi]que libtas, q[ui]as dumna m[es] si
ne falſitatis en[ore] eu[eta] p[ra]ſpicens adiuii alligat et

oſtrigit

constringit eu et iux, quod semel recepto quatinus occatis hujusmodi rerui sequatur, liquis frustis ei malusque bovis pinnæ pæne ne iuxpontur, quin nullus meruit liber quolibet, aiorum motus. Idque oculi indebitur in quinque ſi ne equis ſimilu inuenctur. Ulpi pumiri iplos uli remunerari plosa, altera inuenct non iuxpont, mittit uoluntas, ſi futuri cogit et a necritas, nec iuxca gne, nec iurtutes, quæ fuerint, ſi oculi mitore pœnis mirata, atque iisparte confusio, quod huc ſcereutius evocavit poterit, iis pudentia rerui ois ordo dicatur. Nunc contemnens filius huc at hujusmodi, fit ne iuxca quæque mæ aobonov, ovis referant, auctore, igitur nee ſpandi aliquando nec de peandis utillimè, et eum ſperet, quæ ſupradicta cito ſeruas in delectis, iuxpont. Auferet, umi cu illuo int boies deuque comecti, ſpandi, ſilicet, ad depeandis, si quod est in uis, dumque modus, quod est collocum boies, poste in reatur, illi qui in aequis lucis, puf quæ quæ ipse tatione, velle ombagi, quæ ſi reçepit, futuris necritas nichil uicui hæc credat. Si vero eit quo ſtimo illi rerui, principi, onecti atque adhuc postlimus, anare necce est hujusmodi genus, uti paulo ante cantabas, diuocopti atque diſuncti, ſuo fonte, fatiscere.

Nenæ distors federa rerum

causa resolutus, qui tanta deus

Veris ſtatut bellæ duobö.

Nec tæ carpi ſingla consſent.

Et adem nolunt mirata iugari.

An nulla est discordia uerit.

Sempç sibi certa cœbent.

S et mens cœs obruta nibus

Aequit opresſi lumina igne.

efficacem putresque ratio quia p[rae]sentia nò e[cc] f[ut]is re
bo c[am] necentatis ec[tenat] n[ich] i pedri p[rae]sentia àbi
tru lib[at]e putat. Au ei tu alii de angui]tù futu[ro]
neccitatis trahis. n[ib] q[ui] ea que p[rae]cuit n[ò] euenire non
posuit. s u[gr] p[no]cio nullà futu[rum] rebo adict necit
te q[ui] tu paulo an] fateb[are] quid e[cc] q[ui] nolueratu
ecutis r[um] ad ec[teni] cog[atur] eu[et]u, et i pos[ito]is g[ia]
ut q[ui] o sequatur adut[as]. ut in nullà e[cc] p[rae]sentiam.
Au quid quatu] ad hoc attinet q[ui] ex arbitrio ueuit ad
necitate cogunt. minime, statuam] iter: e[cc] s. n[ich] re
bi necitatis iungè, manebit ut opin]or eade] nolui
tatis integra atq[ui] ab soluta lib[tas, s[qu] p[rae]sentia iquie]
ta et si futu[rum] adeneienda necitatas n[ò] e[cc] s[ignu] t[em]
est neccio ea e[cc] uentura, l[ace] i[gr] m] et si p[no]cognitio n[ò]
funsi] necio futu[ro], exutus e[cc] ostaret de et i ligniz
t[em] quid ost]edit sit n[ò] u[que] efficit q[ui] de signat. quare de
mo]stiandu] p[us] e[cc] n[ich] n[ò] ex necitate i p[no]cione lig[
ec] hui] necitatis appareat alioquin s[lib] nullaten] e[n] illa
q[ui]e et rei s[ignu] p[or]t et e[cc] que n[ò] est am] p[ro]batione
subn[ato] stat n[ò] ex s[ignu] m] ullis e[trise]n] angui]
tis s[qu] ex e[n]u]n]tib[oo] n[ec]essarum q[ui] ca]s e[cc] dicenda s[qu]
fien p[or]t ut ea n[ò] p[uen]t]at que futura e[cc] p[undem] q[ui]
u[d] n[ò] ea que p[undentia] futura e[cc] p[no]scit n[ò] e[cc] uen
tura a[cre]danu]s at n[ò] illud p[ro]priis arbitrium] acet eue
miat n[ich] t[em] ut eueniret s[ui] natura necitatis h[oc]
illa q[ui] buie facie p[pendas] licebit p[la] et ei d[u] f[u]t
subjecta occu]s in]tuentur ut ea que iquodug]s mo
derandis f[lect]uit diffic]cle spectant aurige. atq[ui] adhè
modu] cu[cta] h[ui] s[qu] illo[que] ita f[er]n] necitatas ulla
co]p[ellit] h[ui]c et fru]stia cet artis effectus. s[li] ma] coacta

moueietur. Quæ igitur ca fuit cœpit evestedi, necitate, ea
dem p[ro]us q[ui]sant necitate futura fuit quia re fut[que]am
euentu quov[em] erit us abomi necitate sit absolutus ha
illud quid nullus arbitor e[rum]cuit q[ui] n[ec] fuit p[ro]q[ui]a
sueret euentura n[ot] fuit, kec igitur e[rum]cuit plibetur, h[uius]que
enentus, ar[er]t h[ui]c ut fr[am]p[ro]sentium reru meb[us] fuit
ita p[ro]sentia futura, et meb[us] h[us]que ne, utina fuit neci
tat[us] i[que] poterat. Et h[us] inqui[que] ip[ro]m dubitat, an e[rum]catur
necesse, et exat[us] n[ot] h[uius]c et, ut in e[m]ma poterat p[ro]nuncio, diffusa
re et e[m]ma intereatur, poterat e[m]ma p[ro]vidant, et sequi necitate
t[em] sciantur, desiderat, nec e[m]ma in h[us] quod s[ic]iam ophendito,
se n[ot] certa, et sequi meb[us] exat[us] ea q[ui] certa p[ro]videt, opim
omne, et e[m]ma e[m]nuncie, utat[us] aliter se, se ne ha
bent arbem, ab e[m]nuncie, se e[m]nuncie, et e[m]nuncie, et e[m]nuncie,
q[ui] o[m]nus q[ui]nque nonat erip[ro], tantum in atque natura co
gnoſa exat[us] que fuitur, q[ui] totum omne e[m]que ei q[ui]d cog
futur, n[ot] ſe p[ro]m, ſin u[m]m, ſe p[ro]m p[ro]nuncie cognoscent, o p
hendentur, etiam, et aliter h[us] b[us] liceat e[m]plo[e]eande
conſus utinam quodat, aliter u[m]ſus, aliter tactus, agnoscat, u[m]
le e[m]nuncie, ma[n]que totum ſon[em] u[m]ſus radius, intuet, h[us]
u[m] colunt, obi, obi, u[m]ſus c[er]a ip[ro]m p[ro]nuncie, ambitum
ro[u]que h[uius]c, p[art]e ophendat, ip[ro]m q[ui] h[uius]c alit, t[em]ſus,
alit, vira[que]matu, alit, m[or] alit, intelligit, et contuet, ſe
ſus, et, ut e[m]nuncie, u[m]ſubire, matia, of[ſ]titutair, ſmaginat
no, etiam ſine matia, indicat, ſignu[n]tatio, banc [que] t[em]
ſendit, et, q[ui]que ip[ro]m que ſinglibo in e[m]ſiderat[que]
[ut]endit, et intelligit, u[m]ſtior, a[m]luſ, oſſtitut, ſupgreſſa
n[am]q[ui] u[m]ſtitutus, ambitutus ip[ro]m ſi p[ro]p[li]ce ſo[u]ma p[ro]ma u[m]
ace, contuetur, in qu[o] illud maxime considerand[u] est.
H[uius]c ſuperior, o[p]ndi u[m]ſ amplectetur, i ſenior, i ſenior u[m]

A iochil motibb erplicet
S et tîn paciens iacet
A otis subdita corporum
C aitlalq: inspeculi iace
R erum reddit vinagines
V nde hoc sit auus iuget
C ernens omia occio
Q d' singula uis p[spicit.
A ut que coginta udit
Q ue diuisa recoligit
A litnûq: legens iter
H u[ c sunis caput inferit
A u[ c decoit minfima
T une inſe reſterent ſibi
V ers falſa redangit
I onge quod ea potentiò
P reedit tîn eritumauſ
A c iures ai mouenſ.
H ec e efficiens magis
V uo i[corpore paſſi
V el uor auribb inſtrepit
I mpresse[as patitur notas
C um tibi lux cculos inſenit
T um intu[ſ uigur evitus
A dimotuſ ſiles cauſas
I ntivorum quod recondit
Quas intuſ ſp[es tenet
A otis erplicat extens
F ormis miſcet vinaginis.

Q. Hod si incorporib[us] sencte[dis] quan[us] afficiat in sita
sensu[m] foris intri secus obicat quilibetque agere
tis in ore passio corporis am cedat q[ui]que aculei mitis p
uacat exigitque inti quæc[eteres] in triscet domas. S si in se-
dis in qua corporibus a[i]m no passione iſignit h[uius] ex ſua
ui subiecta corpora indicat passionem quito mag[que] ea quod
tis corporibus affecto ibus ab ſoluta ſuit id estemendo no[te] ob
iecta extra secus sequitur. Si acti ſue mitis excedu[n]t. h[ac
ita iome multi p[li]ces cogniti[es] diu[i]ſis ac diſſentib[us] c[et]
ſet ſubſtacus. ſensus ei ſolus cuic[que] alias cognito i[n]ibus
delli tutus in mobilibus aiantib[us] c[et]set quales ſuit co he
mati[ſ] quod alia facis b[entia] nitunt. ymaginatio u[n]o
in mobilibus belluſ quib[us] iam me[n] fugi[que] asp[er]t[ed]ine
aliquod ut affectus totus bu[am]i gr[ui]s t[at]i[que] est itellige
nta ſola dummi. Quo fit ut ea noticia c[et]i[s] p[er]ſet q[ui] ſi ap
te natum in in h[uius] c[etero[m] qu[em] noto[rum] ſubiecta cog[no]ſit.
Q[ui]d g[ui] si in actioni ſensus ymaginatio queq[ui] nes taget
meb[us] hoc ſi illud unu[m]ſale diceres q[ui] ſe ſe itueri no[te] putet
q[ui]d emi ſensib[ile] ut ymaginabile est id unu[m]ſi e[que] non
p[er]ſse. Aut g[ui] ſons unici[us] e[que] iudicui nec q[ui]do quia e[que] ſensi
bile. Aut q[ui]m ſibi notum ſit pl[am] ſensib[us] ymaginato[m]
bo [que] ſubiecta. In e[que] c[on]tepro[m]ſe e[que] i[n]ſon[que] que q[ui] ſensib[le]
ac ſingli[ſ] q[ui] q[ui]dam unu[m]ſale ferret. Illa u[n] ad unu[m]
ſitat[em] cognito[m]ſ asp[er]nare no[te] p[er]ſse q[ui]n e[que] notic[ia] cor
porales figuras no[te] p[er]ſe excedere. De i[n]ui[u] ſ cognito[m] ſi
m[i]ori p[er]ſpect[i]ori q[ui] iuditio e[que] c[ver]dedu[n]ch[ui]mo[n] g[ui]
c[et] quib[us] da i[n]ſon[que] ymaginati[que] ſi sciendi q[ui] in e[que] non
ne i[n]ſon[que] p[er]ſeas e[que] p[er]nemur. B[us]le e[que] q[ui] una na[i]tio dui
n[am] itelligeam futura ſit ni[n]i ut ipa cog[no]ſat no[te] putat
i[tueri]. Ha[] ita d[ic]eris si que certos ac necc[ios] h[ui]e non

nativa parit duina sacria putescit. stinuaſt ę è int
innabilis iute tota ſiml' apſecta posſeßo. quod ex eo na
tione tpsaui liqet. flam quaſo intps ad pſens i p[rim] ſua
q[ui] p[ro]e[dit] niſi q[ui] b[us] tps ofſutus qui totus iute ſue ſpa
cum parit p[os]ſit amplecti. si crastinu q[ui] de ndum co
p[len]dit efim: u[bi] p[ro]ludioru na q[ui] ſua ni ampli[bi] ut
[ut]iſ t[ut]a ut ille mobili tristio[n]o q[ui] monito. ęo g[ui]
parit oditque dicit illud ſicuti oſſu[n]t de n[ud]o arſto
tiles nec sepit unq[ui] nec deſinat iute ei ei tps[ui] i[mi]
tate n[ò] datur. Non ut etinum e[que] iute c[it]datur. N[ò] ei
totu[bi] ſinul iſinite haet iute ſpacium p[ro]hendit adali
quod p[ro]lectu[bi] ſi ſutura ni[n]di tracta eu ni h[oc] ęo g[ui]
innabilis iute plenitudine[que] tota partit p[ro]hendit ac p[os]
ſa[et] eu neq[ui] ſutur quiq[ui] abſit nec p[rim] ſpurit io ei
n[ui] e[que] iute p[ro]biterur. ęo neq[ui] nec[que] e[m] obliuſ[is] p[er]
p[er]ſentc[que]. H[ui]de n[ò] recte quid[am] quin[c]e audiuſt iuſum
platom m[ù]di h[oc] n[ò] h[ui]ſſe iu[m] p[er] tps p[er]cabe
tur e[que] deſectu[bi] (c[ui] ei h[oc] n[ò] h[ui]de oditui oditui m[ù]di h[oc]
ſinu[bi] p[ut]at alud i[mi] p[er] t[im]innabilis du[m] iute quod)
m[ù]do plato tribuit alud intinuabili iute to[m]m
parit o[pler]u[m] e[que] p[er] ſentia q[ui] du[m]e m[ù]tis p[er] c[m]
m[ef]ſi[n] est neq[ui] deuſ ofſtivo[bo] iu[m] m[ui] uti[bi] teb[et]
t[pi]ſ qualitates ſi ſimpli[ca]ſ p[er]ui[bi] p[er] ſentate n[m]ui. ęe ei
iute i[m] obliuſ[is] p[er] ſentat[i]m ſa[bi]tui i[mi]ntu[n]ſi[le] t[pi]a[n]u[m]
m[ot]iſ i[mit]atur. c[m] q[ui] eu[ſ]iŋg[è] atq[ui] equa[n]e n[ò] p[os]ſu[
ex i[m] obliuſitate deſicit i[m] ſuti ex ſimpli[ca]ſ p[er] ſentie
de]e[ſ]e[ſ]it i[m] ſinu[m] ſiti ac p[er]iti qua[t]itate eu tota p[er]
iute ſue p[le]mi]tudinè neq[ui] p[os]ſid[è] h[oc] i[n]o q[ui] aliuq[ui]
n[ui]q[ui] e[que] deſinu[m] iſib[us] q[ui] impellere atq[ui] ex]p[ri]niè n[ò] p[er]
aliq[ui]atuli iudetur emulari allugasse adq[ui] p[er] ſentia

huius eis quid uolueritis? momenti. q[ui] q[ui] manetis illius
presentie q[ui] dim gestat ymaginè quib[us] ei t[igeret] pre
stat ut e[que] iudeantur. q[ui] u[non] manè n[ò] potiut i[in] fini
tu[que] t[em] p[ro] iter arripuit. eo[que] n[ò] fec[im] est ut continuaret
eundo iuxta cu[que] pl. mitudine op[plecti] n[ò] ualuit p[ro]ma
n[ec]do. ita q[ui] s[ic] digna no[ia] uelim[que] platonè seque
tes. deu[que] e[ct]ui mu[d]u[n] i[u] dicam[que] e[perpetui]. am[que] g[er]e[d]
tudiciu[m] s[ed]in s[ui] natura q[ui] s[ibi] subiecta s[it] op[pendi].
est aut deo s[emp] etinu[s] ac p[res]entari status. sc[i]a q[ui] e[r]e
t[em] p[ro]spugressa natione i[s]ue manet simplicitate p[res]en
tie. in[f]inita q[ui] p[ro]tui ac futi[que] sp[acia] op[plectes]. oia[que] gerat
in s[ua] simplicitate cognit[i]e s[iderat]. itaq[que] s[ic] p[res]entia
pen[s]are u[l]e[m] ac i[cta] digno[s]eat ne e[que] p[res]entia q[ui] futi[que] s[ic]ia
n[u]que deficientis i[st]antie rectius certimabis. u[n] n[ò] p[ro]u[d]
ita s[ic] p[ro]identia p[er] i[d]ictur. ad[que] p[ro]v[en]t, in[f]initis o
stituenda. q[u]i ab ex [c]el[so] reru[m] e[m]cumine ac i[cta] p[res]piciat.
[quod] g[er] postulas ut n[ec]tia fiant q[ui] dumno lumine lu[s]
rent cu[u] ne h[oc]ies q[ui] n[ec]tia faciant e[que] q[ui] u[n]dant[n]u[m]
ei p[res]entia cau[s] aliqu[am] e[s] n[ec]titate tuus addit i[tu]tui.
m[u]me. Atqui sciedi i[u]n[que] h[ui]am[que] p[res]entis digna colla
cio uti nos u[no] h[oc] t[em]p[ro]n[to] p[res]enti q[ui]da u[id]etis. ita u[le]
oia[que] cerim[que] etinio. quare dumnat[u]que natura reru[m] p[er]petat
te[m] mutat. talia[que] ap[er] s[ic] p[res]entia p[es]pectat qualia i[que] o[m]
futua p[u]emett[nec] reru[m] u[d]ictia confundit u[n]o q[ui] m[i]t
i[tu]tui ta[n] n[ec]tio[q]e qua nativa digno[s]eat. s[ic]uti nos o[pait]
ambulare in[tr]am h[oc]e[m] nonui i[cel]ui sol[u] nit[es] q[ui] quali
i[alt]utriu[m] q[es]pecti discomitis. h[oc] u[ol]itaiu[m] illud e[se]
nec[tem] u[d]icti[m]que ac i[cta] despiciet[s] dumui i[tu]t[em] q[ui]hta
t[em] rerui m[u]me pturbat. ap[er] s[ic] q[ui] p[res]entui ad d[lec]to[m] t[em]p[ro]
futui. ad[que] fit ut h[oc] i[u] s[it] optimo s[ic] diminitate p[res]entis

nem cognitio. ei evertiz quæ cogitat. quæ idè eristèdi canere  
necitate finestat. hie sì dicat quæ uelit deus uidet adu cuicne  
nò pòt. et at pòt nò cuenre ad necessaria cœtingè. meq; i  
ad hoc non necitatis astigas fatetor re solidissime uita  
tis si cui aliquis nisì diuìm speculator accessit. respòdebo na  
q; idem futuris ei adduunatè; referitur. ei uò i sententia na  
prendit liber. p[ro]s[ui]s adq ab solutù iudèri. due sùit et ei ne  
cessitates. simpler una ueluti ueluti necce è omnis boies ec  
mortales. alta odito[is]. ut si aliquè ambulare necce è q[ui]m  
quisq[ui] nonit idè alii agnitù è nequit. h[uius] oditio nume se  
cui illam s[pi]licitatè b[ac]c ei necitare nò p[pa] facit natura  
s[ui] odicio[s] adjectio. nulla ei necitas cogit incedere ut ne  
cessatum s[it] eode g[ui]mo s[quid] p[ui]dètia p[ro]s[ui]s uidet id ec  
neccè iam q[ui] fili[es] natura b[at] necitare adq deus e[ſ]utura  
ex arbitru libertate p[uc]eium p[ra]ſeietia otuèt. h[uius] g[ui] aditutù  
relata diu[n]a necria facuit odonec. diu[m]e natu[s] p[ro] se qu[ui]  
s[it] siderata ab solute nature s[ue] libertate nò de[n]uit. fiat g[ui]  
p[ro]aul dubio cuiceta que deus futura e[que] p[ro]noſeit. h[uius] e[que] q[ui]dù  
de l[ui]bo arbitrio p[ra]ſicèuit qu[em]us euemiat exiſtendo trì  
natùa p[pa]m amittut, qua p[ro]s[ui]p[ro]ù fiemt q[ui] nò euemre  
po[tr]uſſet. quod g[ui] reſert nò e[que] necitam p[ro]du[m]e ſa[ci]e[ci]e  
odone[m] modis oib[us] necitatis instar euemet. h[uius] ſa[ci]e[ct]  
q[ui] ea que paulo an p[ro]p[ro]ſui sol onens q[ui]g[eliens] h[uius] que dum  
ſuit non fieri nò poſſunt. e[que] trì p[ro]s[ui] umu q[ui]s[ui]p[ro] fiem  
ret necce erat eristere alii u[m] i[mi]c q[ui]ta q[ui] p[ro]ſentia de  
b[at] eristè. h[uius] e[que] q[ui]dè de ierum necitate deſcedit ill[ui]  
uò nò p[ro]testate fauentiù. aut g[ui] i[ui]na diu[m]i l[ui]que si ad  
diu[n]a noticià reſ necessaria p[ro]ſe consident necita  
tis e[que] nevib[us] abſoluta ſciant i[que] quod ſenſib[us] patet si  
ad v[onem] reſeras uniuſale eſt. si ad ſe ip[er]n i[ſp]icias ſin

gulare. Sed in mea inquies potestate siti è mutabo, ipso
situm et euacium, pudentia cui illa pnoſcit forte nudivano.
Respondebo, qui te, qutuì posſis deflectè. S. qum to te posſe
qan facias quoue utas p[rae]ſenſ, p[rae]ſedie utas inſtur,
duina te p[rae]ſentiam nò posſe committare. Sicuti p[rae]ſenſi
oculi eſtingite nò posſis intuiri quâufi te inalas actus
libi voluntate committaris. Sano g. inquies evirnea ne
dispoſitòs ſi à duina mutabatur ut ei ego nunc hoc nè
illud velim illa quæq[us] noſcendi nutes alſnare inſtur:
mime, onime nàqi futurè, duam p[rae]ſentiam. Ad p[rae]ſenſi
h[uius] cognitum is retroquet, ac reuocat nec alſnat.
Ut eſtinas nò hoc nè illud p[rae]ſentis. Et uno utui mutaci
ones tuas manes p[rae]ſent atque oſp[rae]ctitur qua oſpendi
omnia uſtend. Op p[rae]ſenſi nò futurè, p[rae]ſentu rerùs. Et ex p
pa deus ſimplificate ſonat. Eſt (et quod illud reſoluit quò
p[rae]pultus, an quidem, et dictur ſentie dei cauſa
futuram ina p[rae]ſtare dicantur hoc ſi centie uſ p[rae]ſenta
na nò eè poterit, ubi moruſ omibi ip[er]mi costitut mud
ius p[rae]ſtibi debet. Et em ita ſunt manet intemerata
mortalib[us] arbitrii libertas. Nec ita que leges ſolutis oi
bus necitate voluntatib[us] p[rae]ma penatque. H[uius]modi
nec i[mi] speculatùs deus deſup p[rae]ſent iuſtions q[ui] ei p[rae]ſens.
Bemp eſtinas cùc[tor]s, acturi futura qualitate concur
nit. − L[ui]s p[rae]mia malis ſupplitia d[is]p[er]ſans. H[oc] fruſtra
ſub inde poite ſp[er]s priuæſc[or]s, cu recte ſunt in efficaſes
eſſe non posſunt. Aduerſamum igitur iuſtio. Colite
iututes. Ad iuſtas ſp[er]s amium ſubluate. Et bu
miles prius in excelsa porrigite. Magna emm no
bis nobis est si diſſimulare non uſtis necoffitati
indicta probitatis. Cum ante oculos agitis iudicem