Disciplinare, exps hunc endè a appellatioè diq. èè censuerit.
Quar cù de Jano Pænonio Petrus ille uia loqueretur, ut ma-
gis ad Doctrinâ et Virtutes videret, q. ad puntuâ nomè id
referre, no potui me estine qu subito ahætisper excandefce-
rem. Ego n. sic sentio (nec me Amor fallit) omnino q. in
hóie dicitur Bona ornatissimú aut neez unq fuisse, aut
huc existimandú èè: in qua s'ntiaz tu qqq, ut spo, cu hec
legeris deuenies: Ovidus fuit Janus mi mi Varudine q.
Prouinție Pænonie vrbs è no ignobihs. Pænomâ uo ad
sepiëtrionalè plagam ab Dalmatie fimbri inter Nornicú
& Myfia europè extenditur, یرigante ea Danubio qui,
alia noie qbusdâ in locus hîter uocitat. Ab Rege autem
Pænone ex aliquoR, s'ntia sortita è uocabulú. Non nul-
li tis ob hoc appellatù èè aiut, q. interioribo cumicis ita
pluxs ea gens uicitur, ut circa manus a ueſtimentoR
maricis procul dependeat, fimbriæ quas prio pnone pa-
nos olim noluabát. Sed qcunque su nois cá no magope la-
borandú è: cu ea Res ad uera còmendatímès plerùq haud
magnú nomen in hie cenſeur. Manora fuit pſecto q. ad ex-
tollenda illi puntuæ gente cònemoru poſsunt. Quis ea

ubi proh bone Deus q breui profecit: qta diuini ingeri
expimeta dedit: uix du a Panonij credebat pma do
etrinæ fundamenta iecifse, & tr qd in eu ætate in
credibile fere existimari possit Poeta ia apud Italo
liebat. Erat in studijs ita affiduus ut nochu legere in
oressum pſæpe dies uigilantem oppmeret, & Diei la
bore nulla cibi potusq cura aut dha uoluptas inu
pellaret, & ut pati posset tu corporis firmitas, roburq,
tu ſobrietas & in uiclu olinetia ſingtris efficerebat. Nam
quid eius memoria tibi prædicem? Multos legi non nul
los ipe cognoui q hui rei ſliam sibi uendicaret. sed tr
q cum hoc hoie in eo laudis qne compandus fit arbu
esse neiez. Nihil ab eo de qualibet Poeta, singora p[ro]
querebat quin stati & ex prompta memoria quod
script oia præ oculis hret, millo artificio adiutus sed
sola ne Domitate rnderet. Illud sæpe nuo piculu fecim
ut uerſus comphutes a nouo aliquo. Poeta editos, & ab
ipso ning lectos ſemel trn prierem quos ipe stati ne
minima quidez in parte labame memoria reſerebat. In
Carminib uo componendus qd qde excelletis memoria

Eum omnium mentes oculiqr, in prmsq, ipius Regis uolit
tas & optio inclinavit. Quam qdeß legatioez ita epre-
gie & modesha. & Facudia sua obuit ut quicquid
petierit (multa aut petebat) a' Romano Pontifice ue-
nerabiliq, Cardinalium collegio ipetrauit, habuit eim
tronez graue & copiofam. & quæ sermoms maxim
E. iutus aptam, ita ut dubium reliquerit inducitur
ornatior ne i eloquendo: an facilio in explicando un
potetior in pfuadendo fuit. & multa uo p dritti fide in
bello forfiter prudenter, ge nō ut impreſentiarum
ut heaſ & epistole modus omito. Illud unu adijuam
eu qui tāta præclavi ingemj argumenta edideru. q
tamas viarutes adeptus fuit, qui ad eim honours culmè
aſcenderit hoc ipre nō duq quatuq & triceſimù annuſ
exceſſe. Quocirca miratu deſine si in Petru illum
excauderam q huc hóiez ut ducē audeo diminum
Darbaru appellatione cotamnaret. Vides. N. nō mo
q[ui] duceba Poetam, ſed & Philosophum & Jwſcoſultu
& Theologù nō gtemnèdu e'e: neq putes ueli eus
laudes me ſupſq rei ueritas patitur amater extulisse.