M.T. CICERONIS.DE.FINIBVS.BONO
RVM.ET.MALORVM.LIBER.PRI
MVS. INCIPIT. FOELICITER.

ON eram nescius brute cum que sum
mis ingeniis exquisitaq: doctrina phy
losophi greco fermone tractauiffent ea
latimis litteris mandaremus: fore ut bic
nofter labor inuariaf reprebensioneſ in
curreret. Nam quibufdam & bif quidem non admo
dum inoctif totum hoc displicet phyloſophari. Qui
dam autem non id tamen reprebendunt ſi remiſſuif
agatur. ſed tantum ſtudium tanq; multam operam po
nendam in eo non arbitrantur. Erunt etiam & ij qui
dem eruditi greciſ litteris contem nentef latinaſ qui
ſe dicant ingreciſ legendiſ opetam malle consumere t
Postremo aliquos futuroſ ſuſpicor qui me ad aliaſ lutte
raf uocent genuf hoc ſcribendi et ſi ſut eleganſ perſong
tamen & dignitatif eſſe negent. Contra quos omneſ di
cendum breuiter exisſumo: qauanq phyloſophie quide
uituperatoribuf ſatib responſum eſt eo libro quo a no
bif phyloſophia defenſa & collaudata eſt cum eſſet accu
ſata & uituperata ab hortensio. Qui liber cum & tibi p
batuſ uideretur. & bif quos ego posſe iudicare arbitiare
plura ſuſcepi ueritufs ne mouere hominum ſtudia ui
derer. retinere non posſe. Qui autem ſi maxime hoc

placeat moderatius tamen id uolunt fieri. difficilem quia
dam tempetantiam postulant in eo quod semel tam miſ
sum coherceti reprimiq; non potest ut propemodum,
uſtioribus utamur qui omnino auocent a phyloſo
phia q; bis qui rebus infimis modum constituant.
in req; eo meliore quo maior ſit medioctitatem de
ſiderent. Siue enim ad ſapientiam perueniri pōt
non patanda nobis ſolum ea. ſed fruenda etiam ſa
pientia est. ſiue hoc difficile est tamen nec modi
est ullus inuestigandi ueri. niſi inueneriſt. & que
rendi defatigatio turpil est. cum id quod querit
ſit pulcherrimum. Et enim ſi delectamur cum
ſcribimus quiſ est tam inuidus qui ab eo noſ abdu
cat. Sin laboramus. quiſ est qui aliene modum ſta
tuat industrię. Nam ut terentianuſ chremes non
inhumanuſ qui nouum uicinum non uult ſeude
aut atare aut aliquid ferre deniq; non enim illut
ab induſtria. ſed ab illibetali labore deterret. ſic iſi
curiosi quos offendit minime noſter nobis iniocii
dus Labor. His igitur est difficultius ſatiffacere qui
ſe ſatina ſcripta dicunt contem nere. In quibus hoc
primum est in quo ammirer. cum ingrauiffimis
rebus non delectet eos patruis ſermo cum iidem
fabellas latinaſ ad uerbum degreciſ expressas no
in ulti legant. Quis enim tam inimicus pene no
mini romano est qui. Ennii medeam aut antio

pam pacuiij spernat aut reiciat qui se iisdem Curi
pidis fabulis delectari dicat latinas litteras oderit.
Synephebos ego inquit potius ceciliu aut andriam Te
rentii q̃ utramq̃: Menandri legam a quibus tantu
diffentio ut cum sophocles uel optime scripserit e
lectram tamen male conuerſam. Aulii mihi legen
dam putem: de quo liciniuſ ferteum scriptorem
uerum opinor scriptorem, tamen ut legenduſ ſit
rudem enim eſſe omnino in nostruſ poeſtis aut
inertuſſime ſegniuſ est: aut faſiduī deliciuſſimi
mihi quidem illi ſaſi eruditi uidentur quibus
nostra ignota ſunt. At utinam ne in nemore mi
bilominuſ legimuſ q̃ hoc idem grecum. O q̃ ue aut
debene beateq: uiuendo a platone disputata ſunt
hec explicari non placebit latine. O ſi noſ non inter
pretum ſungimur munete ſed tuemur ea que a
dicta ſunt ab his quos probamuſ eisq: nostrum iudi
cium & nostrum ſcribendi ordinem adiungimuſ
quid habent cur greca anteponant hīſ que & ſplen
dide dicta ſint neq: ſint conuerſa degreciſ. Nam
ſi dicerent ab illis hāſ reſ eſſe tractataſ ne ipſoſ q̃
dem grecoſ est cur tam multoſ legant q̃ legendi
ſunt. O q̃ uid enim est a crisippo pretermiſſum
inſtoicis. Legimuſ tamen diogenem Antipattum

Anafarcium panetium multoſ alioſ imprimiſq:
familiatem nostrum possidonium q̃ uid Theo

frastum. Medioeriter ne delectat. cum tractat locos ab Art
stotele ante tractatos. O quid epicurei non delistunt de
eisdem de quibus & ab Epicuro scriptum est & ab anti
quis ad arbitrium suum scribere. Quod si greati legunt
agrecis: iisdem derebus alia ratione compositis: quid
est eur nostri a nostris non legantur. Quanq. si plane
sic uerterem. platonem aut Aristotelem ut uerterit
nostri poete fabulat: male credo meteret de meis cui
bus si ad eorum cognitionem. Si id neq. feci ad huc
duina illa ingenia tracterem. Si id neq. feci ad huc
nec mihi tamen ne faciam interdictum puto. Locos
quidem quosdam suidebitur transferam: & maxi
me ab bis quos modo nominavi: cum inciderit ut
id apte fieri possit: ut ab homero Cunnius: Africanus
a Menandro solet. Nec ut noster lucilius recusabo quo
minus omnes mea legant. Vtinam esset ille perlius
scapio uero & rutiliuis multo etiam magis: quorum
ille iudicium reformidans tarentinif ait se: & co
sentinif & siculif scribere. Facete if quidem sicut
aliaf. Sed neq. tam dociti tum erant ad quorum iudi
cium elaboratet. & sunt illius scripta leuora. ut ur
banitaf summa appareat doctrina mediocritis. Ego aut
quem timeam lectorem cum ad te ne greatis qui
dem cedentem in physiophia audeam scribere.

Quanq. ateripso id quidem facio prouocatuf. gianifi
mo mihi libro quem ad me de iurtute misisti.

Sed ex eo credo quibusciam uenire usu ut abborrent
a latinis. quin ciderunt inculta quædam & horrida
de malus græcis latine scripta daterunt. Quibus ego
assentior dummodo de eisdem rebus ne græcos qui
dem legendos putent. Res uero bonis utebis electis gta
uiter ornateq: dictatas quia non legat nisi qui se plane
grecum dicti velit ut a sceuola est pretor salutatus
a themis Albuturis. Quem quidem locum cum multa
uenustate & omni sale idem luciluſ: apud quem pre
clare sceuola grecum te Albuti q[ui] romanum atq. fabini
municipem ponti[ici] tritannii centurionum preclarorii
hominum ac primorum signiferum q[ui] maluisti dicta.

Q[ui] rece ergo pretor athenis quod id maluisti te cum ad
me accedis salutato. chere inquam Tite litteres tura
omnis chorufq: chere Tite hinc homin muti[que] Albutiis h[uius]c
imicuſ fed iure mutuſ. Ego autem miati non quo
unde hoc ſit in ſolens domesticarum rerum studium +

Non est omnino h[uius]c docendi locus: fed ita ſentio & ſepe
differiui: latam linguam non modo non inopem ut
ulgo p[ro]utarent. fed locuplenorem, q[ui] grecam. Quan
do enim uel nobis dicam aut oratoribus bonis aut poe
ti: poſtea quidem q[ui] ſunt quem imitarentur: ulluf[us] o
rationis uel copioſe uel elegantis ornatus deſuit. Ego
uero cum forenſibus operis Laboribus periculis non
desertuſſe mihi uideor preſidium in quo A. p. R. Locat[
ſim. de beo profecto quantumcuiq[ae] poſſim in eo quoq[ae]:

laborare ut fit opera studio labore meo, doctiores cujus mei nec cum istis tantopere pugnare qui greca legere ma-lint modo legant illa ipfa ne simulent & hif seruitre qui uel utrisq; litteris uti uelint, uel si suaf habet illaf non magnopere defiderent. Qui autem alia ma-lunt scribi a nobis equi esse debent. quæ scripta mul-ta sunt, hucut plura memini e nostris & scribentur fortasse plura si uita suppetet. Et tamen qui diligен-ter hæc quæ de phylosophia litteris mandamus le-gere affueuerit, iudicabit nulla ad legendum hif esse potiora. Quid est enim in uita tantopere quæ rendum æ cum omnia in phylosophia tum hif qd’ hif libris quetitur quid sit finis quid extremi quid ultimum. quo sin omnia bene uitiendi rec-teq; faciendi consilia referenda. quid sequatur na-tura ut summum exrebus expetendum. quid fugiat ut extremum malorum. Qua de re cum sit in ter doctissimof suma diffensio. qui alium putet cujus esse dignitatil quam mibi quiaq; tribu-it quid in omni munere uite optimum & ueris-fimum sit exquiuret. An partuif ancille sit ne in fructu habendus differetur in ter principet cuii tatil-p. scenuolam M. uel Manlium ab hifq; M bru-tus diffentiet. quod & acutum genus est ad uisus cuum non inutile nosq; ea scripta reliqua q; ei dem generis & legimus libenter & legemui; hæc

que uitam continet omnem neguguntur. Hamur
sunt illa uendibiliota, hec uberiora certe sunt q̧q̧
id quidem licebit hīs existimare qui legerint. Nof
autem hæc omnem questionem de finibus bonoſ
& malorum. fere a nobis explicatam esse hīs lute
ris arbitramur. Inquibus quantum potuumus no
modo quid nobis probaretur. Sed etiam a ſingulis phy
loſophicæ disciplinis diceretur per ſecuti ſumus. Ut
autem a facillimis ordiamur prima uemiat in me
dium Epicuri ratio quæ plerisq; notissima est. Qua
a nobis ſic intelligeſ expositam. Ut ab ipsis qui cau
ſam disciplinam probant: non ſoleat accutatiuſ ex
plicari. Verum enim inuenire uolumuſ non ō
q̧aduerſarum aliquem conuincere Accurate aut
quondam a L. torquato homine omni doctrina
erudito: defenſa est Epicuri ſententia de uolup
tate: ameq; ei responſum: cum c. triariuſ in
mif grauif & doctuſ adolescenſ ei disputationi in
teresset. Nam cum ad me in cumanum ſalutan
di cauſa uterq; ueniffet: pauca primo inter noſ de
litteris. quatum ſummù erat in utroq; ſtudium.
Deinde torquatus. Quoniam nacti te inquit ſu
muis aliquando ocioſum: certe audiam quid ſit
quod epicurum nostrum non tu quidem ederif
ut fere faciunt qui ab eo diffentunt. Sed certe no
probef cum: quem ego arbitror unum uideſſe.

uerum maximis erroribus animoſ hominum Libera
uiffe: & omnia tradidiffe que pertinent ad bene beateq.
unuendum: Sed exuimo te ſiuer nostrum triarum
minuſ ab eo delectari: q[ui]ta platoniſ Aristoteſi theo
frasti orationiſ ornamenta neguexerit. Nam illuc qui
dem adduci uix posſum: ut ea que ſenſerit ille tibi
non uera uideantur. Vide quantum inquam fallere
torquate. oratio me iſtuus phyloſophi non offenſit.
N[am] complectitur uerbis quod uult & dicit plane:
quod in telligam. Et tamen a phyloſopho ſi aſſerat e-
loquentiam non asperner ſi non habeat. non admo
dum flagitem re mihi non eque ſatiffecit & quide
lociſ pluribus. sed quot homines tot ſententie: falli ſo-
poſſumuſ. Quam obrem tandem inquit non ſatiffe
cit: Te enim iudicem equum puto: modo que dicit
ille bene noriſ: h[ic] mihi phedrum inquam meriti
autzenonem puſaſ quorum utrumq[ue] audui. cum
mihi nihil ſane preter ſedulitatem probarent. Om
n[isi] mihi epicuri ſententie ſatil mihi note ſunt. Atq[
]eſ quos nominavi cum Attico nostro frequenter au
dui: cum miraretur ille quidem utrumq[ue] phedrum
autem etiam amaret. Quotidieq[ue] in ter noſ ea que
audiebamus conferebamus. Neq[ue] erat unq[ue] controue
ſia: quid ego intelligerem: sed quid probarem [quid
]igitur eſt inquit: audire enim cupio. Q[uid] non pro
bef Principio inquam inphibieſi quibus maxime glo

riatur, primum totius est alienus. Democrito adicit
perpauca mutans, sed ita ut pauca corrigere mult.
mibi quidem depreuare iudetur. Ille athomos qua
qualis appellat ident. corpota individua propter so
luditatem censet in infinito inani in quo nihil nec
summii nec medium nec ultimum nec extremi
sit. ita inferri ut concursionibus inter se coherescat.
ex quo efficiebant ea que sint queq; cernantur om
nia eumq; motum athomorum nullo aprincipio
sed externo tempore in telligi conuenire. Epicu
ruis autem in quibus sequitur. Democritum non
fere labitur. &c. utriusq; cum multa non probo
tamen illud imprimis quod cum rerum natura
duo querenda sit unum que materia sit exquo
queq; res efficiatur. alterum que uis sit que quicq;
afficiat de materia differuerunt: iim & caufam effiaedii
relinquerunt. Sed hoc commune iicium. Ille epicurip
prie ruine. Censet enim eadem illa individua & soli
da corpota feti suo deorsum pondere ad lineam huc
naturalem esse omnium corporum motum: deinde
ibidem homo acutus cum illud occurreret si omnia
deorsum eregione ferretur & ut dixi ad lineam nui
quam fore ut athomus altera alteram posset attinge.
itaq: attulit rem commenticiam. De eunare dixit
athomum perpaulum: quo nihil posset fieri min
hefiones
I ta effici complexione & copulatione & adhefitio

nem athomorum inter se: ex quo efficeretur mundus omnes; partes mundi quæ: in eo essent. Quæ citores tota flecta sit pueriliter tum ne efficit quod iustum ætipisa declinatio adlibidinem singitur. Ait ei declinare Athomum sine causa quo nihil turpitur phisico q[ui] fieri s[ine] causa quic[que] dicere. Et illum motum naturalem omnium ponderum ut ipse constituit regionem inferiorem locum petentium s[ine] causa eripuit athomis. Nec tamen id cuiu[s]t causa hoc finxetur affectuus est. Nam si omnes athomi declinabunt, nulle un[que] coherescent. S[ui]e alie declinabunt alie suo nutu recte ferentur primi erit hoc quasi provinciæ athomis dare, que recte quæ oblique ferantur. Deinde eadem illa athomorù in quo etiam Democritus beret turbulenta concursio: hunc mundum ornatum efficere non poterit. Ne illud quidem phisici credere aliquid esse nimiù quod profecto nunquam putauiffet. Si a polio familiari suo geometricam discere maluiffet, illam et ipsum dedocere. Sol democrito magnus uidetur quippe homini erudito in geometriæ profecto. huc bipedalis fortasse: Tantum enim esse cenſet quantus uidetur: uel paulo aur maiorem aut minorem. Itaq[ue] mutat ea corumpit que sequitur: que tota democriti. Athomi inaneſ imagineſque idola nominant, qu[ium] incursionem non ſolù.

uideamuf. sed etiam cogitemuf. Infinitio ipfa quam
a piria uocant. tota abillo est. Tum innumerabilef
mundi qui & oriantur. & intereant quottidie Oui,
& si mibi nullo modo probantur. in Democritum
laudatum a ceterif ab hoc qui eum unum fecutuf
effet nollem uituperatum. Iam in altera phye par-
te que est querendi & differendi. que logice dici
tur. iste uefter plane ut mihi quidem uidetur in
ermis ac nudus est. Tollit diffinitionef. nihil dedi
uidendo. ac partiendo docet. Non quomodo effi-
ciatur concludaturq. ratio tradit. non qua uia
captiofa soluantur. ambigua distinguantur often
dit. Judicia rerum in senfibuf ponit. quibuf si
femel aliquid falsi pro uero probatum fit. subla
tum esse omne uidicium ueri & falsi putat. Con
firmat autem illud uel maxime. quod ipfa natura
ut aut ille sciscat & probet. idest uoluptatem & do
lorem. ad hec & que sequamur & que fugiamuf
refert omnia. Quod qqa. Arisippi est. acuremacisq.
meluif liber uisq. defenditur. tamen eiusmodi esse
uidico ut nihil homine uideatur indignuif. Adma
iora enim quedam nof natura geniut & conforma
uit. ut mihi quidem uidetur. Ac fieri potest ut
errem. sed ita prorsuif existimo. Neq. eum torqua
tum qui hoc primus cognomen in uenerit aut
torquem illum hoſtI detraxisse ut aliquam exeo

ant in Latini tertio cò
sulatim coſtixisse apud ue
xerim pp uoluptatem

perciperet corpore uoluptatem. O quero ſecuri percuffe
rit filium: primauiſſe ſe etiam uidetur multiſ uolup
tatibus: cum ipsi natuë patrio quoq: amori pietulerit
iuf maiestatis atq: imperii: O quid h. torquatus: iſq
conſul cum gn. petauio ſuit cum illam ſeuertatem in
co filio adhibuit: quem in adoptionem. D. ſyllano eman
cipuuerat: Vt eum macedonum legatiſt accuſantibus: pe
cumque pretorem in provincia cepuſſe arguerent: cauſa
apud ſe dicere iuberet: req. ex utraque parte audita
pro nunciaret eum non talem uideri ſuſſe in impe
rto: quales euis maioreſ ſuſſent: et in conspectum ſu
um uenire uetuit. Nunquid uidetur tibi de uolupta
tibus ſuſ cogitauiſſe: ſed ut omittam pericula: laboreſ
dolorem etiam: quem optimiſ quiſq: pro patria & pro
ſuſ ſuſcipit: ut non modo nullam captet: ſed etiam
pretreat omneſ uoluptateſ: dolores deniq: quoliſuſ ſu
ſcipere malit: q. deferet ullam officii partem: A dea
que non hoc minus declarant: ſed iidentur: Lemno
ta ueniamuſ; O quid tibi torquate: quid huic triario
littere: quid historiæ cognitio rerum: quid poeta
rum euolutio: quid tanta tot uerſuum memoria
uoluptatifs affert: Nec mibi illud dixerif: hoc enim
mihi ipsa ſunt uoluptati: & erant illa torquatifs. Num
quam hoc ita defendit Epicurus. Neq: uero tu. aut
quiſq. eorum qui aut ſeperet aliquid: aut ita didi
ciſſet. Et quod queritur ſepe eur tam multi ſunt

epicurei: sunt alie quoq: cauſe: Sed multitudinem hoc
maxime allicit: quita putat dici abillo recta & bone'
ita qui ſunt ea facere per ſe leutiam id est uoluptatem
homines optimi non intelligunt totam orationem e-
ueri: ſi ita ſe ref habeat. Nam ſi concederetur etiam ſi
ad corpus nihil referatur: ita ſua ſponte & per ſe eſſe-
iucunda: per ſe eſſet & uirtut & cognitio rerum quod
minime ille uilt expetenda: hæc igitur epicuri non
probo in quam decetero uellem equidem aut ipe doc-
trinif ſuſſet instructor. Est enim quid ita tibi uidei
necesse est: non ſatius politus iſ artribuſ: quaſi quitenent
eruditi appellantur) aut ne deteruiffet alioſ aſtudiſ
uellem. quanq. te uideo minime eſſe deterritum. Quæ
cum dixiſſem magiſ ut illum provocarem: q. ut ipſe
loqueret: Tum triariſ leniter arridenſ. Tu quidem+
imquit totum epicurium pene e p[ro]o choro ſustulatu-
ind ei reliquiſt: niſi te quoq: ut id modo loqueretur in
telligere quid diceret: Aliena dicit in physicis. nec ea q.
ipſa: que tibi probarentur: ſed ſi qua in iſ corrigere uo
luit. deteriora fecit. Differendi artem. nullam habiu-
uoluptatem cum ſummui bonum diceret; Primui
in co ipſo parum uidit. deinde hoc quoq: alienum. Nā
ante Aris[ti]ppuſ & ille meliſſ. Et enim quomam de iac-
ti de homine ſenſubſ addidisti ad extremum etiam
in doctum ſuſſe. Fieri in quam o triarii nullo pacto
poteſt: ut non dicaſ quid non probeſ ei uſ a quo diffen-

tias. Quid enim me prohiberet Epicureum esse. Si pro
barem que ille diceret. Cum prefertim illa perdiscere
ludif est. Quamobrem differentium in ter se repre
hensionef non sunt uituperande Maledicta. conti
melié cum iracundie contionef Concertationef in
disputando pertinacef indigné phia mihi uideri so
lent. Tum Torquatiſ prorsuif inquit, affentior. neq
enim disputare ſine reprehensione nec cum iracu
dia aut pertinacia recte disputari potest. Sed ad hec
nifi moleſtum est. habeo qúelim. At me inqúi nifi
te audire uellem. censeſ bec dicturum ſuſſe. Vtrù
igitur percuti omnem epicuri disciplinam placet.
ande una uoluptate queri: de qua omne certamen
eſt. tuo uero id quidem arbitiatu. Sic faciam igitur
inquit. Vnam tem explicabo. eamqúi maximam de
physicif aliaſ. Equidem tibi & declinationem ita
athomorum & magnitudinem ſolif probabo. & de
mocriti errata ab epicuro reprehensa & correcta
permulta. Nunc dicam de uoluptate: nihil ſcilicæ
nouí. Ca tún que te ipsum probaturum esse confidà
C erte inqú perunax non evo. Tibiqú ſimibi probabis ea
que dicas: libenter affentiar. Probabo inquit: modo
ſiſ ita equitate: quam ostendif. sed uti orationep
petua malo. qúin terrogare aut interrogari. Vt
placet inqú. Tum dicere exorſuif est. Primum ig
inquit agam ſic: ut ipſi auctori huius discipline

placet. Constituam quid & quale sit. id de quo quærim
non quo ignorare uos arbiter. sed ut ratione & uipæ
cedat oratio. Quærimus igitur. quid sit extremi
quid ultimum bonorum quo omnium philosopho
rium sententia tale debet esse. ut ad id omnia re
ferri oporteat. ipsum autem nullquam. hoc epici
rius in uoluptate ponit. quod summu bonum esse
nunt. Summum: malum dolorem. idq: instituit
docere sic. Omne animal simulatq: natum sit: uo
luptatem appetere. eaq: gaudere: ut sumo bono. do
lorem aspernari: ut sumum malum: & quantum
possit a se repellere idq: facere non dum deprava
tum. ipfa natura incorrupte atq: integre iudicæ
te. Itaq: negat opus esse ratione. neq: disputatione
uamobrem uoluptas expetenda: fugiendus dolor
sit. Sentiri hoc putat. ut calere ignem. niem,
esse albam. dulce mel. Quorum nihil oportere
exquisituf rationibus confirmari: tantum fati
esse admonere. Interesse enim inter argumen
tum conclusionem: rationis: & inter medio
crem animadversionem atq: ad monitionem

A ltera occulta quedam & quasi inuoluta apert
ri. Altera prompta & aperta iudicari. Et enim

Et enim quoniam detractus de homine sensibus
reliqui nihil est: necesse est quid aut secundu
naturam aut contra sit. à natura ipfa iudicari

Yoluptatem etiam & per se expetendam esse & dolorem ip
sum per se esse fugiendum. Et quid percipit aut quid
indicat quo aut petat aut fugiat aliquid preter uo
luptatem & dolorem. Sunt etiam quidam e nostris
qui hec subtilius uelint tradere. & negent latius esse a
quid bonum sit aut quid malum. senti indicati. Ss,
animo etiam ac ratione intelligi posse. & uoluptatem ipse
per se esse expetendam & dolorem ipm per se esse fugien
dum. Itaq: aiunt banc quifi naturalem atq. infitam in a
nimis nostris in esse notionem: ut alterum esse appeten
dum alterum aspernandum sentiamus. Alii autem q
bus ego assentior cum a philosophis compluribus permul
ta dicuntur. cur nec uoluptas in bonis sit numeranda.
nec in malis dolor. non existimant oportere nimum
nol caufse confidere. sed & argumentandum & accurate
differendum. & rationibus conquistatib de uoluptate & do
lore disputandum putant. Sed, per spiciatib unde ois
iste natuif sit error. uoluptatem accufandum doloremq
Laudantium totam rem aperiam: eaq. ipsa que ab illo
inuentore ueritatib & quafi architecto beate uite dicta
sunt explicabo nemo enim ipsam uoluptatem qua uo
luptas sit aspernatur aut oderit aut fugit. sed qua eò
secuntur magni dolores eos qui ratione uoluptatem
sequi nesecunt. Neq: porro quiquam est qui dolore
ipsum quia dolor sit: amet confeectetur adipisci velit
Sed quia non nunc euismodi tempora incidunt ut

Liber

labore & dolore magnam aliquam quetat uoluptatem
t enim adminima ueniam. qui nostrum exercitatio
nem ullam corporis suscipit laboriosam nisi ut aliquid
ex ea commodi consequatur. quis autem vel eum
iure reprebenderit qui in ea uoluptate velit esse qua
nihil molestie consequatur. At uero eos & accusamus & iu
sto odio dignissimos ducimus qui blanditiis pre sentium
uoluptatum delimiti atq. corrupti quos dolores & quas
molestias excepturi sint obectati cupiditate non pro
ident. Similiq: sunt in culpa qui officia deserunt
mollitia animi idest laborum & dolorum fuga. Et ba
rum quidem rerum facilis est expedita distinctio. Nã
libero tempore cum soluta nobis est eligendi optio cuq
nihil impedit quominus id quod maxime placeat face
re possimus: omnis uoluptas assummenda est: omnis
dolor depellendus. Temporibus autem quibusdam &
aut officiis debitis aut rerum necessitatibus sepe euemet:
ut uoluptates repidiandæ sint molestie non recusande
taq. earum rerum hic tenetur a sapiente delectus aut ut
reiciendis uoluptatibus maiores aliais consequatur:
aut per perferendis doloribus asperiores a repellat. hæc
ego cum teneam sententiam suam quid est eur uete
ar ne ad eam non possim acco modare torquatos nostras.
quos tu paulo ante tum monoriter: tum etiam er
ga nos amice & beniuole collegisti. Nec me tamen
laudandis maioribus meis corripiist. nec segniore

vel illius quid dolorem eum
fugiat quoniam uoluptas
patrie

Voluptates reculandas esse:
Molestias non repudiandas.

ad respondendum reddidisti. Quorum facti quod ad mo-
dum queso interpretaris. Sicne eof cenſes aut in
armatum hoſtem impetum feciſſe, aut in liberos aut
in ſanguinem ſuum tam crudeleſ ſuſſe, nihil ut
denuſlitatibus, nihil ut de commodus ſuis cogita
rent. Ad id ne ſere quidem faciunt ut ita ruant
itaq: iurbent ut earum motus & impetuſ quo
pertuneant non in telligamuſ. Tu tam egregios
uiros cenſes tantas reſ gefiſſe ſine cauſa. Quæ ſue
rit cauſa mox uideo. Interea hoc tenebo si ob ahi
quam cauſam ita que ſine dubio preclata ſunt ſe
cerint iuſtutem biſ per ſe ipſam cauſam non ſu
iſſe. Torquem detraxit hoſu & quidem ſe teſit
ne interiret. Ad magnum periculum adiit in
ocuſiſ quidem exercitus. Quod ex eo est conſecu
tuſ. laudem & caritatem: que ſunt uite ſineme
tu degende preſidia firmiſſima. Filium morte mul
tauit. Si ſine cauſa: nonllem me ab eo ortum tam
importuno tamq: crudeli. Sin ut dolore ſuo ſanci
ret militarſ imperij diſciplinam exercitumq: ingra
uiffimo bello animaduerſioniſ metu continet: ſalu
ti proſpexit ciuium qua in telligebat contineti ſua
A tq: ad hoc ratio late patet. In quo enim maxime co
ſueuit iactare uestra ſe otatio, tua preſertim qui
ſtudioſe antiqua perſequeriſ: clariſ & foribus uiris
commemorandiſ eorumq: factiſ non emolumemo

aliquo fed ipsius honestatis decorre laudandis id totum
cuertitur eo defectu rerum quem modo dixi constitu
to ut aut uoluptatef omittantur maiorum uolup
tatum adipiscendarum causa aut dolores suscipian
tur maiorum dolorum effugiendoorum gratia sed
de clatorum hominum factis illustribus & glorioles
satis hoc loco dictum sit Erit enim iam de omni
um iurtutum curfu ad uoluptatem proprius dis-
ferendi locus Nunc autem explicabo uoluptaf ipsa
que qualifc sit ut tollatur omnis error impertus
intelligatur q. ea que uoluptaria delicata mollis ha-
beatur disciplina: q. gravus q. continens q. feuera sit.

Non enim banc solam sequimur que suavitate aliqua
naturam ipsum mouet & cum locunditate quadam
percipitur sensibus. Sed maximam illam uoluptate
habemus: que percipitur omni dolore detracto. Nā
quoniam cum priuamur dolore ipsa liberatione &
uiacuatione omnis molestie gaudemus omne aute
id quo gaudemus uoluptat est ut omne quo offen
dimur dolor; doloris omnis privatio recte nomina
ta est uoluptat. Ut enim cum cibo & potione famel
sit que depulsa est. ipsa detractio molestie conse
cutionem affert uoluptat. Itaq: non placuit epicu,
to medium esse quuddam in ter dolorem & uolup
tatem. Illud enim ipsum quod quibusdam mediis
uidetur cum omni dolore careret: non modo uolup

sic omni xe. dolores amotio
suectrone effiat uoluptatis.

tatem esseuerum etiam sumam uoluptatem Quis quife
num sentit quemadmodum sit affectus: eum necesse est aut
in uoluptate esse aut in dolore. Omni autem privatione
doloris putat epicuris terminari summam uoluptatem.
ut postea variari uoluptas distinguiq: possit augeri ampli
ficariq: non possit. At etiam athenis ut a patre audieba
facete & urbane stoicos arridente statua est in ceramico
crisippi sedentis porrecta manu. que manus significet
illum in hac esse rogatuncula delectatum. Nunquam
nam manus tua fic affecta quemadmodum affecta nunc
est defiderat. Nihil sano. At si uoluptas esset bonum de
fideraret. Ita credo. Non est igitur uoluptas bonum. hoc
ne statuam dicturam quidem pater aiebat: si loqui pos
setuerum. Conclusum est enim contra cirenaicos satis
acute: nihil ad epicurum. Nam si ea sola uoluptas esset
que quasi titillaret sensus ut ita dicam & ad eos cum sua
uitate affueret & illaberetur. nec manus esse contenta
posset ulla uacuitate doloris. sive iocundo motu uolup
tatil. sin autem sumu uoluptas est ut epicuro placet
nihil dolere. primum tibi recte Crisippe concestum est
nihil defiderare manum cum ita esset affecta Secundum
non recte si uoluptas esset bonum fuisse defideraturā
dcirco enim non defideraret: quia quod dolore caret
id in uoluptate est Extremum autem esse bonorum
uoluptatem. ex hoc facillime perspici potest. Constitu
muſ aliquem magnis multis perpetuis fruente &

animo & corpore uoluptatibus: nullo dolore nec impedi-
ente: quem tandem hoc statu prestabiliorum aut magis ex-
petendum possimus dicere. In eſse enim necesse est ineo-
qui ita ſit affectus & firmitatem animi nec mortem nec
dolorem timentis: q[ui] morſ ſenſu careat: dolor in longinq[
ate] lenis ingravitate breuis ſoleat eſſe: ut euſi magni
tudinem celerrais diuturnitatem alleluatio conſolatur.
A d ea cum accedit ut neq: diuinum numen horteat nec
preteritas uoluptates eſſuere patiatur earumq[ui] aſſi
dna recordatione Letetur. Q[uid] est quod huic possit q[ui]
metuſi ſit accedere. Statue contra aliquem confectum
tantis animi corporisq[ui] doloribus quanti in homine ma-
xime eadere possunt nulla ſpe propofita fore leuuiſ ali-
quando nulla preterea neq: preſenti neq: expectata e
uoluptate: quid eo miſeriis dici aut ſingi potest. O[x]
ſi iita doloribus refera maxime fugienda est: ſum
mum profecto malum est iuere cum dolore. Cui
ſententis consentaneum est ultimum eſſe bonorum
cum uoluptate iuere. Nec enim habet nostra menſ
quicq[ui]bi conſistat tanq[ui] in extremo. Omneſq[ui] metuſ
æ egritudines: ad dolorem referuntur. Nec preterea
est reſ ulla qu[ia] ſua natura aut ſollicitare poſſit aut
tangere. Preterea æ appretendi & refugiendi æ omni
no rerum gerendarium initia: proficiuntur aut à
uoluptate aut à dolore. Quod cum ita ſit perſpicu
um est omnes rectas reſ atq[ui] laudabiles eo referri ut

cum uoluptate uiuatur. Quoniam autem id est uel
summû bonorum uel utimum uel extremum. quod+
greci telos nominant. quod ipsum nullam ad aliam rem.
ad id autem, tef feruntur omnes: fendum est ſumû
eſſe bonum iocunde uiuere. Idq. in una iirtiue po
nunt. æ splendore nominis capti quid natura posu
let non intelligunt: errore maximo ſi epicurum.
audire uoluerint. Libetantur. Iste enim uestre exi
mie pulchreque iirtiues nifi uoluptatem efficere
nt. quiſ eaf aut laudabileſ aut expetendaf arbi
taretur. Vt enim medicorum scientiam non ipſi
uſ artiſ ſed bone ualitudinis cauſa probamus ægu
bernatoriſ arſ quia bene naugandi rationem h[ab]
utilitate non arte laudatur. ſic ſapientia que arſ
uiuendi putanda est. non expeteretur. ſinibilesſi
ceret. Nunc expetitur q[ui] est tan[que] artifex conqui
tende & comparande uoluptatib[us]. Quam autem
dicam uoluptatem iam uidet[ur] ne inuidia uerbi
labefactetur oratio mea. Nam cum ignoratione
rerum bonarum & malarium maxime hominum
iute uenetur. ob eum q[ui] errorem & uoluptatib[us]
maximis ſepe priuentur. & puriſſimis animi do
loribus torqueantur. ſapientia est adhibenda quod
& terroribus cupiditatiſus q[ui] detractiſ omnium
falsarum opinionum temeritate direp[ea] certiſi
mam. ſe nobis ducem prebeat ad uoluptatem ſapi

entia enim est una quæ mestitiam pellat ex animis quæ
nol exhorrescere metu non sinat. qua præceptrice in
tranquillitateuiui potest omnium cupiditatum ardo
re resinceto. Cupiditateſ enim ſunt in ſanabileſ quæ
non modo ſinguloſ homineſ ſed univerſaſ familiaſ euer
tunt totam etiam labefactant ſepe rem p. Excupidi
tatibus odia discidia discordæ ſe ditioneſ. bella naſcun
tur. Nec he ſe ſe foriſ ſolum iactant nec tantum in
alioſ exeo impetu incurretunt. ſed intuſ etiam ina
nimis in cluſe inter ſe diffident atq. discordant Ex
quo ſuitam amariffimam necesse est effici. Ut ſapienſ
ſolum amputata circumſiqa: in anitate omni æ et
erore naturæ finibus contentuſ ſine ſine egrituidine
poffit & ſine metu uiuere. Quæ est enim aut uti
lior aut ad beneuillendum aptior partitio: quilla
qua uſuſ est epicurus. Qui unum genus posuit
earum cupiditatum: quæ eſſent & naturales & ne
ceſſarie. Alterum quæ naturales eſſent nec tamen ne
ceſſarie. Tertium quæ nec naturales nec neceſſarie
O quatum ea ratio est: ut neceſſarie nec opeta mul
ta nec impenſa expleantur. Nec naturales quidem
multa defiderant propterea cp ipfa natura diuitaſ
quiuiſ contenta ſit & patabileſ & terminataſ habet
naniu[m autem cupiditatum: nec moduſ ullaſ nec
ſinif inueni ſpotest. Quod ſuitam omnem pertur
bari uidemus eriore & inſcientia ſapieniamq. eſſe

I

solamq̣ noſ a' libidinum impetu & a' ſoſmidinum terrore
uindicet: & ipſuſ ſonune modice ſerre doceat inuiuſa &
omneſ doceat uiaſ quæ ad quietem & tranquillitatem ſe
rant quid eſt cur dubitemuſ dicere & ſapientiam pp
uoluptatem expetendam & inſipientiam proptē mole
ſtiaſ eſſe fugiendam. Eademq̣ ratione ne temperantia
quidem propter ſe expetendam eſſe dicemuſ ſed qua pa
cem animiſ aſſerat & eos qualiſ concordia quadam placet
ac leniſat. Temperantia eſt enim quæ in rebus aut ex
petendis aut fugiendis ut rationem ſequamur mo
uit Nec enim ſatifs eſt, iudicare quid faciendum non
faciendum ſit: ſed ſtare etiam oportet in eo quod ſit
iudicatum. Pleriq: autem q̣ tenet e atq: ſeruare id quid
ſtatuerunt non poſſunt. uici & debilitati obiecta ſpe
cie uoluptatifs tradunt ſe libidinibus conſtringendos
nec quid proſuenturum ſi proſident ob eamq: cauſa
ip[er]uoluptatem & paruam & non neceſſatiam & quæ
uel aliter pataretur & qua etiam eare poſſent ſine
dolore: tum in morboſ gtaueſ tum in damna tum
in dedecorê in curritunt. ſepe etiam legum iudicioruq:
pemſ obligantur. Qui autem ita ſtrui uolunt uolup
tatibus ut nulli propter eas dolores conſequantur &
qui ſuum iudicium retinent ne uoluptate uici faci
ant id quod ſentiunt non eſſe faciendum: iſ uolupta
tem maximam adiſpſcuntur: preter mittenda uo
luptate. Idem etiam dolorem ſepe perpetiuntur: ne

si id non faciant incidant in maiorem. Ex quo in telli
gitur nec in temperantiam propter se fugiendam esse
temperantiam: expendendam non quia uoluptates
fugiat. sed quia maiores consequatur. Eademforti
tudinis ratio repetietur. Nam nec: labori perfuctio
nec: perperio dolorum: per se ipsa allicit: nec patien
tia: nec affiditatef nec uigili: nec ea ipsa quæ lauda
tur industria ne fortitudo quidem: sed ista sequim
ut fine cura metuq: iuuamus: anitnumq: & corpuſ
quantum efficere possumus molestia liberemus Ut
ut enim mortis meti omnis quiete uiter status per
turbatur. & ut succumbere doloribus eosq: hujusmodi
mo imbecilloq: ferre miserum est ob eamq: debilitate
animi multi parentes multi amicos: non nulli patriam
pleriq: autem se ipsos penitus perdiderunt. sic robu
ſtus anumus & excelsus omni est liber cura & angore
cum et mortem contem nit. Qua qui affecti sunt
in eadem cauſa sunt qua ante q̃nati & addolores ita
paratus est. ut meminerit maximus morte finiri.
paruſ multa habere interualla requietus: mediodium
nollesse dominos ut ſi tollerabileſ ſint feramus: ſi min
equo animo euita cum ea non placeat tamq̃ et heatro
exeamus. Quibus rebus nec timiditatem ignamiamq̃
uituperari nec fortitudinem patientiam: laudari
suo nomine. sed illa reici quia dolorem pariant. haf
optari qui uoluptatem. Iustina restat ut de omni

uitate fit dictum. Sed similia fere dici possunt. Ut enim sapienitiam temperantiam fortitudinem co pulatas esse docui cum uoluptate ut ab ea nullo mō nec diuelli nec distrabi possint. Si de justitia iudi candum est, quę non modo nūq̤ noceet cuiq̤ sed cō ita ſemper alit quid tum ui ſua atq̤ natura quod tranquillet animoſ. tum ſpe nibil eātum rerum defuturum quaf[n] natura deprauiata deſideret. ſTEM-admodum temeritas: ſe libido et ignauia ſem per animum exercutiant. ſe ſemper ſollicitant. Turbulenteq̤: ſunt ſic cuius in mente confedit. hoc ipo quod adest: turbulenta non potest fieri. Et si uero molita quippiam est q̤uius occulte fecerit nūq̤ tam confidet id fore ſemper occultum. Plerumq̤: improborum facta primo ſuspito insequitur. Deinde ſermo atq̤: fama tum accufator. tum iūdex: mīli etiam ut te consule. Ipſi ſe indicuerunt. O ſi qui ſatil cum hominum ſibi contra ſcientiam ſepti eſſe et muniti uidentur. deorum tamen borrent. eſq̤: ipſaſ ſolicitudineſ quibus eorum animi nocteſq̤: dieſq̤: exeduntur. a diuſ immortalibus ſupplici cauſa importari putant. O quę autem tanta ex improbiſ faciſad minuendaf uite moſſaſ accessio fieri potest. q̤ta ad augendaf tum conscientia factorū tum pena legum. odioq̤: cuiu[m]: Et tamen inq[ui] busdam neq[ui]: pecunie moduſ est. neq[ui]: honoriſ: neq[ui]:

in rebus obfcuratio tanta nò ſit fieri tamen pòt ut id ipfum quod
intest nò ſit magnu: ut ei qui ioamde uicevit annos decè: ſi e-
que uita ioanda meſtrua addatur quia momentu aliquod ha-
beat ad ioandam acceſſionè bonu ſit. Si aut id nò concedat
nò contínuo uita bta tollitur. Bona aut corporis huic ſunt qd'
posterus posuì ſimiliora. Huit u acceſſionè digna ì qua elabo
retur: ut mihi í hoc Stoici ioari uideantur interdum ci ita ch-
cant. Sed ad illam uti que cum iuxtute degatur ampulla au-
ſtrigilis accedat ſuppturù ſapientem ea uita potus quo hec ad
ieda ſint: nec beatiorem tamen ob eam cauam fore. Hoc ſimile-
tamen eſt nò ſi potus qùi ōrone eiuendu. Ampulla u. ſit
nec ne ſit quis iure optimo urideatur ſi laboret. At uó gravita
membrozz et cruaatu doloz liquis què Leuet magnà ſeat gùm
Nec ſi ille ſapiens ad tortoris ealeum a tyramino ire cogatur
ſimilè heat uultu ac ſi ampullam pdidisset. Sed ut magnu et chif-
ficale certamen ſiens cum ſibi ci capitali aduerſario dolore de-
pignandum uideret, exentaret omnes vòes fortitudis ac patiène
quazz preſidio iniret illud diffale ut dixi magnuq[ui]phum. De
inde nò queremus quâ obſcuretur aut intereat qua ſit admodi-
paruì: ſed quid tale ſit ut expleat ſuumam. Nna uoluptas e m[ati]is
obſcuratur illa uita uoluptaria: ſed tamen ea q[ui]uis parna ſit
pars eſt eius uite que polita è in uoluptate. Huus in Crefi duutijs
obſcuratur: pars eſt tamen duitiay. Quare obſcurantur hec
que ſeandù naturà è dictus in uta btà: ſint modo partes beate
uite: Atqui ſint. Conuenire debet: inter nos è quèda appetito
naturalis ea que ſeandù naturà ſunt appetens: eozr ouin eſt
aliqua ſuna ſaaenda: quo còſtituto tum licebit ocioſe ita q[ui]re-
de magnitudine rezz de excellentia quanta et in quaq[ui] ſit ad
beate uuendu: De ills ipsi obſuariombus que p[pe]exiguntate

ux aut ne uix quidè appareant. Quid de quo multa diffentio est
Nemo N. est qualir dixerit quin oium naturaz simile eet id ad qud'
omia referuntur: quod est ultimù rezz appetendaz. Omis N. è natu
ra chilgens ſui: Que est N. que ſe numq[ui] desat aut partè aliquà ſui
aut eus partis uum aut hitum: aut illus eazz que ſim naturà ſint
aut motum aut ſatû. Que aut natura ſue prime institutois obita
est.' Nulla profecto quin ſum uum retineat a primo ad extremum
Quio igitur euemt: ut hois natura ſola eet que hoiem vidinqueret: qu
obluiſceretur corporis: que ſuum boni no itoto hoie ſed iparte ho
mims ponexet. Quo aut qd ipi etià fatentur còſtatq[ui]t omes còſua
bitur ut ſimile ſit oium naturaz illud ultimù dequo queritur. Tim
N. eet ſilè et i ceteris qu naturis id auq[ui]c eet ultimù: qu[el] iquaq[ui]z excellent
Tale N. ſuum eet ultimù Stoicoz. Quid dubitas iſ mutare p[ra]pia
naturee.' Quid N. dias omè aial ſimulatq[ui] ſit ortu applicatù èe ad ſe
diligendù: eêq[ui] ſi còſuando occipatum. Quin potus ita dias: oè aial
applaatù èe ad id qu[el] ieo ſit opn[mi]ni: et i eus unus occipatù èe auſtodia
reliquaſq[ui] naturas mihi alud agere: mihi ut id còſuent: qu[el] iquaq[ui]z op
timù ſit. Quo aut optimi ſi boni preterea mihi est. Si aut reliqua
appetenda ſunt: cur qu[el] est ultimù rezz appetendù id no est aut ex
oium eazz aut exprimaz maximaz appennone còcluditur. Ut phi
dias potest a prunapio iſi tuè ſigni: idq[ui] perficè p[ot] et abalio iacoati
aca pece et abſoluere. Huc è ſap[ia] ſimilis. No N. ipa gemuit hominè
ſed accepit a natura icoatum. Hanc ituens debet iſtitutù illud quali
ſigni abſoluere. Qualem igitur natura hoiem ichoaut et qu[el] è mun
quod opus ſap[ie]: quid è qd'ab ea abſolu et p[ra]ſi debeat: ſi mihi i eo qu[el]
p[ra]ſaendù est: preter motum ingemiij quendà id est rationè: necesse è
hunc ultimù èe ex iu etute iutà augere. Rations N. perfectio è eur
tus: Simhil mihi corp[ui] ſuma erunt illa ualitudo. uacutas doloris
pulchritudo et ceta. Hunc de hois ſumo bono queritur. Quid ergo du-

bitamus in tota eius natura quere ve quid sit effectum. Cum h. consuetet it
omnes omne officium munis, sapie in hominis cultu eam occupatim, alia ne
me exisimus contra Stoicos solum dicere eas finias affererim insum
bonum in eo gride ponant qde sit eximam potestatem tanquam deinde alio
loquantur. Alii contra quibus corporis nullum sit homis ita p[ro] alium nihil
curant. cum posthabe quibus nominare nequaqua quid sit. Nequa[que] possum
intelligere sed in quodam gride corporis ut ne ille quidem urtute una con-
tentus sit. Sed appetat uanuitate doloris. Q[ui]obere utriq[us] idem facuit ut
silevam parte negligeret dexteram tuerentur. aut si plus animu ut seuat
erillus cognitione amplexarentur. Actione relinqueret. Eo[que] h. omn
multa pretermittentur. dum exigant aliquod qde sequantur quas iur
ta sententia. At h[uius] illa perfecta atque plena eozz qui c[um] de his sumo bono
quereret. nullatenus eo neque animi neque corporis partem uanuitate tele re-
querunt. Vos autem Cato quia urtus ut omnes fatemur altissimum loci
ihomine et maxime excellentem tenet et qde eos qui sapientes sit
absolutos et perfectos putam. acem a[que] eozz u[que]z iurtutis splendor e-
p[ro]stringitis. In omnium animatam e[sum]ium aliquid atque optimum ut i[que]
incibus: quibus tamen et dolore uacare op[er] est et ualere. Sic igitur
ihomine perfecto ita in eo potissimum qde optimum igitur inirtute lau-
datur. Itaque minis nofatis uidemini j[oint]erudere qde interlit nature-
que progreſsio. Non h[uius] hoc qde fact is [in]ſuariis cur c[um] ad ſpicam
perduxerit abherka relinquit: et pro nobilo heat herbá: idem fact
ihomine cum eum ad rois bitum perduxerit. Semper h. ita affinumit
aliquid: ut ea que p[ro]ma dederit ne deuat: itaque ſenſibus racionem
adiunxit. et ratione effectu ſenſus n[ot] relinquit: ut ſi cultura ui-
tium: cujus hoc mun[er] est ut efficit: ut uitis cum partibus ſuis
omibus q[ui]optime ſe heat: Sed ſic intelligamus licet e[im] ut nos
q[ui]s lolets ſingere aliquid docendi cau[n]ia: Si igitur illa cultura ui-
tum inute iſit: ipa c[eta] credo uelit que ad colendam iute attinebit.

siant antea: se aut omnibus utis partibus preferat, statuatque nihil
ee melius inute qui se. Similiter senatus cum accessit ad naturam, tuet
illam quidem, sed etiam se tuetur. Cu aut affinita ratio est, tanto in
dominatu locatur: ut omnia illa prima nature huius tutele subiisa
antur. Itaqi nò discedit abeoz curatione quibus posita omnem in
tam debet quibemare: ut mirari satis eoz; i constantia nò possumus
Naturalem h. appetitionem qua uocant hormen: ite q. officiaui ipse ipse
etam iurtute tuentem, uolunt eê eaz rey que fecundu nãm est.
Cum aut ad sumum bonu uolunt, puemre: trâsiliunt omnia et duo
nobis opa pro uno relinquit: ut alia sumam alia appetamus poter
qui uno fine omnia cò cludant. At h. natura diatis iurtute nò posse
constitui: si ea que etra iurtute sint, adbeate uiuendu ptineat qd
totum contra est. Introdua eim iurtus nullo modo pòt: nisi omnia q
leget que et refixet una referantur ad sumam. Nam si omnia nos
negligimus i Avistonea intia et peccata madim, obliuiscemur, q
iurtuti ifi principia dederim. Sin ea nò negligim, nee p tamen ad
finem sum boni referemus: nò multum ab evillis leutate aberrabim
Dua z. h. uta z. nobis ecunt instituta capienda. Faat h. ille duo se
unica ultima bonoz que ut cênt uera cò uingi debuerut. Hunc
ista separantur ut disuncta sint: quo nihil pòt eê peruerus his.
I taq, contra è ac diatis. Nam conslitur iurtus nullo nò potest: nisi
ea que sint prima nature ut ad sumum portinênia tenebit. Que
sita h. iurtus nò que relinqueret naturam, sed que tueretur. At illa
ut nobis placet: partì quandam tuetur, reliquiam debet. Atq. ista
instituto homis si Loquerunt hec diceret: pmos suos quafi ceptus
appetendi fuisse, ut se cœbuet at ea natura qua ortus eet. Non
duì explainat, aut satis evat quod maxime natura vellet. Explea
natur iegitur: quid ergo alud intellgetur: nisi ut eque pars na
ture negligatur: i qua nihil è preter hoc fit in una iurtute.

fimus bonoz. Sin est etia corp' ita explanatione nature nempe hoc ef
fecerit ut ea que ante explicationem tenebam'. relinquent'. Ergo
id est cœmenera nature unuere: anatura discedere: ut quidâ phy
cum aleribusque profech maiora quedam et dimora indiffent: sen
sue rehiquerit. Sic igitur cum ex appetitione rezz wirtutis pulchri
tudinem alberissent: omnia que pp wirtutem ipse inderant ab
recerunt: obliti naturam onem appetendaz rezz ita late patere
ut aprinapiis pmanet ad fines: atq; intelligit se rezz illaz pul
chraz atq; admin substance fundamenta subducet. Itaq; mihi indent
omnes quidê illi errasse qui finê bonoz eê dixerunt honeste uincê
sed alius alco magis. Pirrho salicet maxime qui wirtute consitu
ta nihil omno qd' appetendu sit relinquat. Deinde Aristo qui mi
bil relinquere no est ausus. Introduxit aût quod cornot sappiès
appeteret aliqud quodamque in memm maderet et qdauiq tanq; oc
curueret. Is hoc melior q; Pirrho: quod ul' alquod gen' appetêdi
dedit: ceterior q; ceteri qd' permitus anatura recestit. Stoic aût
qd' finem bonoz tina wirtute ponut similes sunt illoz. qd' aût
officium pnam quuerit: melius q; Pirrho: qd' eanò ocairretia finuit
uuncunt Aristonem. Qd' aût ea que ad naturam accomodata et
perseffumenda eê diait: nò adiungunt ad finê bonoz: desalnit
anatura et quodammodo sunt nò diffimitis Aristomis. Ille h. ocau
rentia nesao que commissabatur. Hi aût ponut. Illi quidem pma
nature sed ea seingunt afimbus et alûnia bonoz. Que nò propo
nût ut sit aliqua rezz selectio naturâ identur. Sequi. Cû aût
negant ea quicq; ad hiâm utâ ptinê: rurhis naturâ rehiquit
atq; adhuc ea dixi caua ac Z enomi nò fiisset q; obvè alupi
orù auëtate discederet. Nunc rehqua udeam? mli aut ad
hoc Cato dicere aliquid us: aut iam nos longiores sunt? Neu
tem uò inquit ille. Nâ et ate perfici istam disputatioem uolo

nec tua mihi oro longa iideri pōt. Optime inſſ. Quid. N. mihi pōt
ee optatius: q[ui]am Catone oinum iurtut[i] auctore de iurtut[i]s diſ
putare. Sed p[ro]mi illud iude grau[i]ſimā illam utam ſi[n]iam que
fam[ilia]m duat: honesti q[ui]t id ee ſolum boni: honeste[q] u[n]tě
boni finem co[m]innem fore uobis cu omibus qui in una iurtute co
ſtituunt fině bono[n]z: q[d]p[ro] diatis informari iurtutě nò p[os]ſe: ſi
queq[ui] niſi honestum ſit numeretur. Idem dicetur abillis quos
modo[n]namin[i]. Mihi aut equi[n]s indebatur Zenone ai Polemoē
disceptantem: Aq[uo]que eent prima[pa] natur[e] accepi[t] a co[m]bus
uitij[es] progredientem undere ubi pru[m]i inſiſteret: et unde cau[n]
controuerſie naſceretur: nò ſtantem cu[b]is qui ne diuerent quide
ſua ſuma bona ee a natura profecta: ut iſdem argu[n]etis quibus
illu uterentur iſid[ep]s ſententijs. Minime u[bi] illud probo: q[d] cu do
tuſtis ut uobis uidemini ſolum boni ee q[d] honestum: tu rur[s]di
atis initia prop[om] nece est apta et acco[m]odata natur[e]: quor[u]
ex electione iurtus potienda erat: ut id i[p]um q[d] erat bono[n]z ul
tumum aluid aliquid acq[ui]tě. Nam omnia que ſumeda queq[ui]
Legenda aut optanda ſunt nee debent iſuma bono[n]z: ut is qui
eam adeptus ſit: mihi preterea deſideret. Vides ne ut quib[us] ſuma
neſt uoluptate perſpiciu[m] ſit: quid iſs facendum ſit aut nò ſua
endum: ut nemo dubitet eo[n]z omnia offi[ca]: quo ſpectare: quid
ſequi quid ſing[em] debeant. Sit hoc ultim[i] bono[n]z q[d] mi[c] ame
defenditur: apparent ſtatim que ſint offi[ca] que actiones. Vob
aut quibus mihi e aluid propositum niſi rectum atq[ue] honestum
unde offi[c]i: unde agendi principi[m] naſcatur nò reperietis. Hoc
igitur querut[s] omnes et i[j] qui quod[ai]q[ui] in[mentem] uernat: aut
quod[ai]q[ui] ocaurrat ſe ſequi dicent et uos ad naturam reuerentem-
m quibus natura iure reſpondecit: nò ee u[n]z alunde finem
bte iuendi aſe p[na]pua reigerende peti. Et[em] N. una [con]onem

qua et principia rezz agendaz et ultima bonoz contineretur. Atq
ut Aristons eê explofa ſinia dicentis nihil differre alud ab alio
nec eê res nullas preter iurtutes et iuta: et inter quas quicqú omio
intereét. Sic evirare et Zenonem quinulla i re mi iurtute
aut iutio propenſionem ne minmi quidê momenti ad ſi num
boni addiſt cendum eê diceret. Et cù ad btam iutam nullum
momentum ea res hreét. Appetitronc aut rez eê i his momêtis
diceret: quali uô hæc appetitio: nò ad ſi num boni appetitronc ptineræ
Quid aut munus cœntaneum eê qú quod auſt cognito ſiumo bono reuiti
ſea i nam ut ab ea petat agendi principum i dest offiau. Nò h. actio
ns aut offia ratio impellit ad ea que ſeandù naturâ ſunt appetêda
Sed ab his et appetitio et actio cûmonetur. Huc uô ad illa tua brevia
que cœlectaria eê ciebas et pimum illud quomil pòt breui boni
ome laudablè: laudablè ome honestum. Igitur ome boni honestum-
O plumbeu pugionê. Quis h. illud pimtibi cœcet ſit: quo quidem
cœcet othi opq est ſeando. Si h. ome boni laudablè eê ome lau
dablè honestum est. Quis tibi ergo istud dabit preter Pihonem
Aristonê eozzue ſimiles quos tu nò probas. Aristoteles Xenocates
tota illa familia nò dabit: quuppe qui uahitudinè iures: diutias
glam multa alia bona eê diant: laudabilia nò diant. Et i qde
ita nò ſola iurtute fine bonoz cötineri putant: ut rebus tamen oib,
iurtute anponant. Quid cenſes eos eê ſacturos: qui omio iurtute
abonoz fine ſegregauerunt. Epiar hieronymu illos etià ſiqui
carneideum finem tueri uolunt. Iam aut Calipho aut Diocor
quo poterunt tibi istud concedere qui ad honestate alud ad un
gunt quod ex eodem gnê nò ſit. Placet igitur tibi Cato cù res ſup
ſeris nò conceſſas exillis efficere qd'uehs. Iam ille Sorites quo
nul putatis eê iutiolus qd'bonum id eê optablè: qd'optablè: id ex
petendum: quod expetendum laudablè: dein rehqui graduſ

Sed ego iube refestto. Eodem h. modo tibi nemo dabit quid expeſtendui
ſit id eè laudablè. Illud uò minime cœlectarii: sed ipfis habes il
loz salutet nominuì gloriatùe digni: eè btam uta que no poſt ſine
honestate contingere: ut iure quiſaſſi glorietur. Dabit hoc Zenoni
Polemon etiam magv eius et tota illa gens et rehqui qui iurtutem
omibi rebus multo anteponètes aduungut: ei tamen aliquid ſumo
ibono finendo. Si h. iurtus digna è gloriatiune ut eè tantuſiq. p
ſtat cetis rebus ut dia uix poſt et btus eè poterit iurtute una
p[.]ditus/cavens cetis: nec tamen illud, concedit p[.]r iurtutè: mhil i
boms eè ducèdum. Illi aut quibus ſuum boni ſine iurtute eſt
nò dabunt fortaſſe uta btam hre iquo iure poſt gloriari. Et illi p[.]
etià uoluptates ſiaunt iuèdum glorioſas. Vides igtur te aut ea ſimè
que nò concedantur: aut ea que etià cœcella te mhil iuieſt. Equidè
iomibus iſis cœclusiombus: hoc putare phia nobuſq. dignu: et maxie
cum ſuum bonu quereuem? uitam niam colilia uoluitates: nò uer-
ba corragi. Qus h. poterit iſis que tu ut aſis brevibus delectari: et acu-
tis auditis de ſententia decedere. Ham ac ea ſpectant et huit audire
cum dolor malum nò ſit: dicunt ili alpum eè dolorè: moſtibi odio
ſum: contra naturam difficilem tolleratu. Sed quia nulla ſit i do
lore nec ſtans: nec improbitas: nec malita nec culpa: nec turpito
nò eè illud malum: Hec qui audiverit ut videre nò ariet: diucedet
tamen philofiernior ad dolorè ferendu p[.]uenerat. Tum aut negas
ſortem eè quêq[.] poſſe qui dolorè malu putat: Cui ſonior ſit: ſi
illud q[.]d[.]te cœcedis alpum et uix ſerendum putabit. Exrebo e[m]
humiditas nò ex uocabulis naſture: Et ais ſi una l[.]ra comota ſit ſore:
tota ut labet diſaplina. Vt[.]rum i[.]g[.]tib[.]i[.]r[.]am uideor: an totas pagi
nas comonere. Vt. h. ſi apud illos id q[.]d[.]t a te laudat[.]i ord[.]o reu
conſuat et omia int[.]ſe apta et cœnexa: ſic h. aieb[.]is: tamen p[.]ſequi
nò debemus: ſi aſſalis p[.]napijs profecta conſuenet ip[.]a ſibi et appen[.]
no

nò aberrat. In pma igitur constitutoe Zeno tuus a natura recusit.
cuiq[ui] sumum bonù posuſſet imogeni p[it]ſtantia qua inſtituè uocam?
nec quicq[ui] alid boni è c[it]ixuſſet nihi q[ui] c[it]et honefum nec iu-
tutem posse costare: ſi in ceteris rebus c[it]et quicq[ui] q[ui]d'alid alio meh?
c[it]et aut peuus. His propofitis temnit prorsus c[it]ſequêtia. Recte dias
Negare u. nò posuſum. Sed ita falla ſunt ea que c[it]ſequuntur: ut illagb
hec nata ſunt: uera c[it]e nò posuſt. Docent u. nos ut ſas Dialetici ſi ea[que] alioqua c[it]equitur falla
ne ratione quidè reddi putent opòtere. Su illud hoc: nò aut hoc. Iſ
ne illud quidè. Sic c[it]ſequètibus u[eris] ſublatis p[ro]ma tollantur qui ſe
cuntur. Igu[ur] omes qui nò ſunt ſapientes: eque mybos c[it]e]ſapièt
omes ſumebtos, recte facta omnia equalia: omnia peccata p[ar]via, que
cum magnifice p[ro]mo diu inderentur: c[it]oſiderata inn] probantur. S[ef]
H. cuuſq[ui] et natura rezz: atq[ui] ipa ueritas clamat: quodam modo nò poſ
ſe adduci: ut inter eas res quas Zeno exequare mih[ui]ſſet. Poſte
ille tuus Zemulis. Scis u. atus chentes tuos a poetica profecto. H[ui]
igitur acutus: cauam nò obnens depugnante nä: uerbauerlare
cepit. Et p[ro]mù rebus iſ: quas nò bonas diuimus c[it]ocessi ut h[re]nentur
apte habiles ad natura aconmodate fateriq[ui] cepit ſapienti hoc è
ſume beato: comodus tamen c[it]e: ſi ea q[ui] b[ea]t que bona nò auDET-
appellare: natura ipa aecomodata è concedit. In egatq[ui] Platonic
ſi ſapiens nò ſit: eadem c[it]e in cauia: qua tyramnù Dionifui: huic mo[]
optimù è propter deſpatione ſapiè: illi pp] p[ro]p[er]miuè Peccata at
partim è tollerabilia: partim nullo modo: propterea q[ui] alia p[cr]
p[ri]es alu paucores quali numeros offi]q[ui] preterirent. Iam iſi pi-
entes alios ita èc: ut nullo modo ad ſapiam posſent p[ro]uenire: alios
qui posſent ſi d eguſſent: ſapiam ſequi: Hic loquebatur al[ui] atq[ui]
omes ſentiebant idem q[ui] c[eteri]. Nec u[om] minoris est ſtanda duce
bat: ea que ip[er]a bona negaret èc: q[ui] illi qu[ie] ea bona èc dicebant
Quid igitur voluit ſibi qui illa mutauit: ſaltem alioqud depòdè

detraxisset et paulo minoris estimavit et a quod peripatetici ut sentire
quoque alud non solum dicere inderetur. Quid de ipabtâ uta ad qua
omnia referuntur que dictis. Negatis eam eê que expleta lit omnib
ijs rebus quas natura deliderat totâc质 eam in una iutute ponitis.
Cuius omis controuerfia aut de re soleat aut de nomie eê utraque eazz
nafitur si aut resignatur aut erratur inomne. Quoz s lineutrum
est opa danda est ut uerbis utamur quod usitatimoris et maxime
aptis idest vem declarantibus. Num igitur dubi est: qum si re ipa
nihil peccatur alisuperioribus uerbis illi comodius utuntur. Videam
igtur hias eoz: tium aduerba redeamus. Dicunt appetitione aur
im moueri: cum aliquid ei in nâm eê udeatur: omnia quod iim
naturam sint estimatioe aliqua digna: eac pro eo quod ium in qua s lit
ponderis eê estimanda: queq iim natura sint partum nihil hâre iele
eusq appetitionis de qua sepe iâ diximus: que nec honesta nec lau
dabiha dicantur partim exholpate hæant omi animante. Sed ibo
mune vœm etiam ex eis que sint apta ea honesta ea pulchra ea lau
dabiha. Illa autSUPERIORA naturalia nominantur: que comoda cu
honestis utam fitam p[ro]ficitunt et absoluunt. Omum aut eoz como
doq quibus nò illi plus tribuunt qui illa bona eê dictat: Sano quu
negat longe prestantissimi cê quod honestissimi est atque laudabile.
Sed si duo honesta propofita s[int] alterum cu ualiudine altum cum
morbo: nò eê dubi adutri eoz natura nos ipa deducturis lit. Sed
tamen tantâ ium eê honestatis: tantuq[que] eis re omibus p[ro]stare et ex
cellere: ut nullis nec supplicijs nec p[ro]mijs demoueri possit: ex eo quod
recti eê decreuit: omnia qu[que] que dura difficilia adueva udeantur\ ea iututibus ijs: quibus anatura c[em]us ornati optavi posse: non
frales illas quidem aut c[ot]eminentas. Quid h[uius] est iutute tantum
Sed ut hoc indicarem nò eê his partem maxima politam b[e]t[em] aut sec
imendi. Affumam ea que Zeno estimanda et limenda et apta

nature ee dixit, eadem illi bona appellant. Vitam autem btam illi eaque
constaret erbis rebus quas dixi: aut plerimis aut gravissimis. Ze
no autem qedam qed propriâ spem hêat: cur appetendù lit id solim
bonum appellat. Beatam autem uitam eam solam que ci urtute de
gatur. Si de re discippare oportet nulla mihi tecu Cato pot eê dis
senio. Nihil eum de quo alr tu sentias atq ego: modo commutatis u
bis ipas res cœferamus. Nec hoc ille non indet sed uerboz magni-
cientia est et gla delectatus. Qui si ea que dict ita sentiret ut urba
significant: quid inter eum et uel Perrone m uel Aristonê iteet
Sin aut eos no probat quid attinuit cu iis quibus cu re couemebat
uerbis discippare. Quid si reuissant platonici illi: et demceps q
eoz auditores fuerit et team italoquantur. Nos cu te M. Cato
studissimi phyc iustissimi iur: optimum indice religiозimus
testem audiremus: admiratiuim quid eet: cur nobis Stoneos ante
ferres: qui de rebus bonis et malis sentirent: ea que ab hoc Polemon
Zeno cognoverat nomibo uteventur iis que pma spetic admirati
oneni re explicata rilium moueret. Tu aut si tibi illa probantur
cur no propriis uerbis illa tenebas. S i te auctoritas comouebat
nobis ne omnibus et Platoni ipi necio quê illum antepon ebas pl
 tim ci re pu: princeps eunelles: ad eap tuendam cu lima tua di
guitate maxime anobis ornari atq iustiui potles. Nobis eim
ita quæ fita anobis descripta notata pcepta sunt: oiumqez pu
rectiones gla: Atatus: mutatoes Leges etiâ et instituta ac mores
cuiitatum p[er]scriptimus. Eloquenti uo que et prinapibus maxie
ornamto est: et qua te audiuimus ualeve plerim quum tibi ex
monimis n[ote]s addidisses. Ea cum dixi et quid tandem talibus
uris respondères. Rogare te mquit ut diceres prome tuide
qui illis ratione dictuisses: uel potus pauli loci: mihi ut iis
respon dêrê claves: mihi et te audire nunc mallem: et iust tamen

alio tempore responſu? eem. tum solz cum tibi atq. ſi utin. respon
dere uelles. Cato hec erant dicenda. nò eos tibi nò probatos tatis m
gemip homines tan taq. auctoritate. ſed te aadu certiſſe. quas res illi pp
antiquitate parum indiſſent eas a Strics eè perſpectas. eideq. de
vebus hos tibi acutus duſſeruſſe. tum ſenſiſſe gravus et fortus. et
quippe qui pannu alitudinem bonam expetendam neget eè eli
gendam dicant. nec qua bonu ſit ualere. ſed qua ſit nò nihil
estimàdam. Neq. tamen plris q. illi identur. qui illud nò dubitât
bonu dicere. Hoc uò te ſerre nò potuſſe. qd' antiqui illi q. barbati
ut nos denirs ſolemus dicere. crediderint eius qui honeste une
ret. ſi idem etià bni ualeret. bni audiret. copioſus eè. optabiho-
rem fore uta meliorêq. et magis expetendà. q. illus qui eque un
bonus multis i. commodis eè. ut Emniy alaneo cœmentus morbo
exilio atq. íopia. Illi g. antiqui nò tam acute optabliòrem illa uti
putant p[.]ſantiore beativem. Stoici aut tantum modo proponèla
i. ſeugendo. nò quo beator hec uta ſit. ſed qel' ad natura accùmoda
tor. et qu[.]lapiètes nò ſunt. omnes eque miſeros eè. Stoici hoc videlż
uidet. Illos aut id ſugenat ſuperiores. qui arbitrabantur homines
ſceleribus et pari cdius i. quinatos milhomuſerviores eè. q. eos qui
nì caſte et integre uueret. nòdum perfectà illam ſapiam eſſent
cōſecuti. Atq. hoc loco ſilitudines eas. quib illi uti ſolent. diſſimil
limas proſerubus. Quis. u. ignorat ſi plres exalto emergè uelit
propius fore eos quide ad reſpirandù qui ad ſumam ià aquam
appropinquad. ſed nihilomagis reſpirare poſſe. q. eos qui ſunt
i. profundo. Nihil eim Adunat procedere et progredi i. urtute
quo mun. miſrimus ſit ante q. ad eam puenerit. qm ià aqua mihi
adunat. Et quomà catuli qui à despectiù ſunt cea eque et iy
qui modo nati. Platonè q. nece eſt. qm nò dum udebat ſapiam
eque cea. aio ac Phalarim fluſſe. Iſta annua nòſunt Cato i. quib.

qui us multi processeris: tamen illud i eade cua è a quo abeè uehs
donec euas evis. Nec it ille reliprat an emerlit et catuli eque-
cea pruif qui delpexerim ac ſi ita futuri ſemper eent. Illa ſunt
ſimilia habes acres eit cupiam ocu loz. Corpore alius lan
gueſat hi catione adhita curantur indies: alter ualet p
quotidie alter uidet hi ſinules ſunt omibo qui iuirtuti ſtridet
Leuantur iurijs: Leuantur erroribus miſi forte cenſeres. Ti. Gm
chum prem briorem ſinſſe qui filiu: ài alter ſtabihre vè publica
ſtuduerit: alter euernere nec tamen ille erut ſapiens. Quis
hec aut quando aut ubi aut unde. Sed qua ſtudebat Landi &
dignitati, multum iuirtute processbat. Conſerà aŭt auu tuu
Dreſum cu. C. Craccho euis ſere equali. Que hic vei pùb-
uulnera imponeb ut eadem ille ſanabat. Sed nihil è qd tam
miles ſacnat qui impietas et ſcelus: ut i onies ſlipiètes ſint
miſeri qd profecto ſunt. Non è tam eque miſer qui patrie consu
lit: et is qui illam extingunt aipit. Leuatio iuirtur iutioz ma-
gnat bis: qu hirt ad iuirtutè progressi onis aliquantum. Vehi
aŭt progressionè ad iuirtutem fieri aŭt: Leuatio ne m iutioz fieri
negant. At quo iuuntur homies acuti arguimito ad probâdu
opeptium è considerare. Quazz ma quit artium ſuma cecere
potest: cazz etià contrariazz ſuma poterit angeri. Ad iuirtutis
aŭt ſumam accedere nihil pòt. Ne iuria quidè i cecere
poterunt que ſunt iuirtutum contraria. Vtrum i tandem
perspiaus ne dubia apiuntur an dubijs perſpiaia tolluntur
A t qui hoc perſpiau est iuria alia ſalijs eè maiora: illud dubu
ad id q d iumum bonu diutis hec quenà fieri posuit accessio.
Vos aŭt cum perſpiaus dubia: de beatis iuſtrare dubijs perſpi
ua conanni tollere. I taq uſus eadem roe qua lum paulo
ante uſus hærebitis. Si. H. propter ea iuria alia alij s maiora

nò sunt quia ne adfinè quidem bono? eum què nos facit quicqù
pòt accedere: quin perficiuè est uta? nò è eò cium para: finis bono?
nobis mutandus est. Teneam? h. illud neçè est ni còsequè aliquid
fallim sit illud eu? id còsequè sit: nò posse è ueru. Que è iſ
ciu anguſtiaz gloriosa ortentatio i còſtituendo ſinno bono. Cui
èm qd honestum sit id soli è boni còfirmatur: tollitur una u-
litudinis: diligentia rei familiaris: administra: rei puè ordò
gerendo: negoaozz: officia iute: ipum demo illud honestum
in quo uno multis è omia deferendum è. Que diligens ſime
Aristonem dicuntur a Crystippo ex ea difficultate fallacis ille loqu
ut ait Actus malit ie nate ſunt. Quid? N. lapia pedem ubi ponet
nò habebat ſublatis officijs omnibus: officia auct tolle: bantur delectu
omni et discrimine remoto: que è poterant rebus omnibus ſic exequatis.
ut meas nihil intreèt. Ex his anguſtis uta euaunt dete
riora. Aristonis. Illa tamen simplicia uta ueru uta. Roges. N. Ar-
ſtonem bona ne ei uideatur hec uacutas doloris chuitie: ualiti
do neget. Quid q[ui] contraria ſunt ijs mala ne ubi hominis Zenone
roges respondeat totidem uerbis. Admiantes queram ab
utroq[ui] quonam modo uta agere posſum? ſimil intereè nra pu-
temus: ualeamus: egru ne ſim: uacem an exu emur dolore:
frigus famè propuſare posſum? nec ne posſim. Vives inquit A
visto magnificè atq[ui] p[ro]clare q[ui] erit cunque ium: ages nunq[ui] anſe
nunq[ui] cupies: nunq[ui] timebis. Quid Zeno portenta hec è c[ui]t:
nec ea ratione ullo modo posse iuiu ſed differre inter honefi et tu:
pe num quan[ti] neſto quid i menſum inter ceteras res ſimil
omno inter ee. Idem ad huc audi rehqua et vifum contine ſi potes.
Media illa in quit inter que nihil inter est: tamen euſimod: ſunt ut eoz
alia eſ agenda ſint: alia reiſenda: alia omno negligenda. hoc è ut
eoz alia uels: alia nohs: alia nò cures: Ac modo dixeras: ſimil in

istis rebus eê quod inter est et nunc idem dico inquiæ sed ad iuris tutes et ad iuris ubi inter est. Quis istud quali est rebat. Vex audiamus ista inquiò que dixisti ualeve locupletem eê: nò dolere bona nò dico sed dicâ grecce proegnena: latine aût producta, sed preposita aut precipua malo sic tollerabilius et mollius. Illa aût morbi egesta tem dolorem: nò apello mala: sed si libet reuctanea. Itaqi illa nò dico me expetere: sed legere: nec optare sed solumere: contraria aût nò fugere sed quali secernere. Quod ait Aristoteles: veliqui Platons alumnî se omnia que secundii naturâ sint bona appellare. Que aût contra mala. Vides ne iegitur Zenonem tuâ cí Aristote- nerbis consilere: diuide cum Aristotele. et illis re cœntire uerbis disceptare. Cur iegi cum dere conveniat nò malum usitare loqui: aut docent paratorem me ad contemnendum pecunia fore sullam in rebus prepositis quâs iubibus duxero: fortio reque patiendo dolorem si cum alperum et difficilem perpeſsi et contra naturâ eê quâs i malum dixero. Facete M. Piso familiaris nê et alia multa et hoc loco Storios veridebat. Quid h. auebat boni negas esse duutias: prepositum eê dictis: Quid aduuias: Auaritia ne minus Qd' si uerbum sequitur: primum Longius uerbum prepositu iubо num Nihil ad re ne fit sane. At aliaud certe granius. Nâ boni ex quo appellatum ſit neſto: prepositum ex eo ceded qd' ponatur aliye. Id mihi magni magnum iudetur. Itaqi dicebat plus tribu diu ias a Zenone qui eus in prepositis poneret, quâ ab Aristotele qui boni eê duutias fateretur. Sed neq magni boni et pre rectis honestis; contemnendum ac despiciendum nec magni opere appetendu. Omniq de istis omnibus uerbis a Zenone mutatis ita disputabat ut que bona negarentur eê ab eo, et que mala illa Letroibus nomihi appellari ab eo quâ anobis hec tristioribus. Piso igitur hoc mò iur optimus: tuqti ut las amâtissim? Nos

puis ad hec additis finè faciamus aliquando. Longî è. N. ad
omïa vespardere que a te dicta sunt. Nam ex euidem uerbo
pliqiis et vegna nata nobis sunt et impia et duntie et tâte
quidem et omïa que ubi sunt lapientis êc dicatis. Soli p[er]ea
formolum solum liberu solum cuem: omïa contraria quos à
iîlanos êc multis. hec paradoxa illi: nos admirabili dicau.
Quid aut h[uius] admiratio[s] cù prope accessi s[et]era trai: quam
cuiq[ui] uerbo vê l[ab]i[tas] nulla erit controndera. Omïa p[ec]eta
paria dictis. Non ego trai à ita iocabor ut i[sc]dem i[us] dêreb-
um L. Murenam tracassante defer dêrem. Apud i[mp]itos
tum illa dicta sunt: Aliquid etâ corone datu. Hunc agendu
est subtilius. Peccata paria quodammodo: quia nec honesto quid
honestius: nec turpi turpius. Perge porvo. Nam de isto magna
duſſenſio est illa argutia propria iudeamus: cur omïa peccata
sunt p[er]via ut inquit i[ſid]ibù pl[ui]ibus: àmilla eazz ita còntenta
numeris ſiut ut còcentum ſuare pot[er]t omïes eque còntentefunt
ſi[que] peccata quia diſcrepant: eque diſcrepant: p[er]via ſunt. Igit
hoc ambiguo ſudim. Eque h[uius] contingit ombo ut i[nt] contente ſunt
Illaud n[ot] continuo ut eque i[nt] contente. Collatio i[gn]itur ita te
nibh i[mi]nat. Nee. N. omïes auaritias: ſi eque auaritias êc dure
rimus: ſequitur ut etâ eas equas êc dicamus. Ece alud ſi[le]
duſſumile. Vt. N. inquit gubernator eque peccat qui p[ar]ætem
et qui ſuii ſuii uerberat: nec n[ot] indere auus gr[ui]s omïs na
uis uelat et ad gubernatoris ar tem mi[l]ptin[em] Itaq aurum
paleam ne oportet adbr[ui] aut admale gubernandu nihi[li]t êc
A t[em] quid intere parentem et ſuudum interſit intelligi et poterſt
et debet. Ergo et gubernando nihi[li] inſoffio p[er]tum niterſt
quo i[gn]e peccetur. Et ſi p[er] gubernatione negligentia ênaius
euerla: maius est peccatum i[no]ro qui pa[le]a. Omibus h[uius] aetib:

ſi paleam n[am]que cù vent
et ſi auri et homi c[ap]petant

uolumus attributa eê ca que cōnumis appellatur prudentia
quâ omnes qui auq[ui] artificio p[ro]sunt debent h[ui]e. Ita ne hoc modo
paria quidê peccata sunt urgent tamen et nihil remittunt
Quomâ inquit o[m]e peccatum imbecillitatis et i[]cōstantiè i\ hecaut uitia omnibus multis e[que] magna sunt. Necesse eê eê p[ar]ia
peccata. qu[ui] i[]que aut concedatur omnibus multis e[que] magna est
uitia et eadem imbecillitate et i[c]cōstantiā L. Tibulli sulte. q
illu cuus i[]s cōdennatus est vocatione P. Sceleram et quatu
nihil intereves a[]que iquibus peccatur i[]t[em]t: ut maiores mino
res ne sunt: e[que] peccata i[]his rebus aut maiora sunt aut mi
nona. Itaq[ui] ta[n]n. concludatur o[ro] hoc uno initio maxime mihi
p[er]mi ndentur tui Stoic[ia]: q[ui] se posse putant duas contrarias sen
tentias obtinere. Quid e[n]n tam repugnans q[ui]e eund[em] dicere qu[em]
honestum sit solum id boni eê, qu[em] dicat appetitione revi
aduniendum accōmodatazz a natura profectam. Ita cum
eam uolunt retinere que supori ſmme cōuenunt i[] Aristo[n]e
inadunt: ac id fugiunt re eadem defendunt: que Peripate
tia ureda tenent mordic[em]: que vurſus d[omi]nus enelli ex ordine
nolunt horridiores euadunt: al[pe]viores: diuiores et o[no]ne
et moribus. Quam illo[rum] tristitâ et al[pe]pitatem ſuq[ui]n[em] Panet
nec acerbitate ſin[no]zz: nec dicendi ſpinas probaunt: ſuitas i[]al
teruogne mitior: i[]altero illu[trior]: ſemp[er]q[ui] b[ui]t i[]que Platone
Aristotelem Xenocrate Theophrastu. Di cearcaum ut ip[s]us
seripta declarat: quos quid[em] tibi studiōle et diligenter trac
tandos magnore cen[le]o. Sed q[ui]m aduerſat et mihi aduil
lam reuertendam e[que] nunc quid[em] h[act]enam. Ne[que] hoc id[em] ſepe
faciamus. Nos n[os]o ſi quit ille. N[am] quid possum facere me i[]n
et hanc quid[em] p[er]ma exigam ate opam: ut auctual me q[ui]a te
dicta sunt reſſellentem. Sed memento te n[os] ſentiam o[ui]a

probare ni qd'uerbis aliter utamur. Mihi aut urozz mil probavi
Scrupuli inqui abeunti: sed iudebim. Que cae eent disceſſimus.

M. T. C. DÉ. FIN. BON. ET. MAL. LIBER III.
EXPIT. INCIPIT. V. ET VLTIMVS.

Vm audiſſem Anthiocum Brute ut Solebam
sum. M. Pisanè i eo gymnasio qd' Ptolomeum
uocatur unaq[us] nobis[ur]um. Q. frater & T. Pom
ponius. L. Cicero frater nunc cognatione pateat
elis amore germanus: c[um] tumus i[que] nos: ut
ambulatione post meridiana conficerem in achademiam maxime
qd'is loais ab omni turba i[que] tempore uam et[que] iſſet. Itaq[us] ad t[em]s
ad Pisanem o[n]mes: inde uario ſermone ſex i[lla] a Dyphilo t[rad]ia
c[of]ecimus. Cum aut uenit[em]us in Achademiam n[ò] ſine cau[a] no
bilitat[as] spatia ſohtudo erat ea qua uoluerimus. Tum P[iso] natura
ne nobis inquit datum dicta an errore quodam ut ea loca iude
amus inquibus memORIZA dignos iur[s] accepimus multu[m] eſſe
uerſatos magis moneamur: q[ui]s[] ſi ante e[que] i[po]z[us] aut facta auſtus
aut ſcriptum aliquid Legamus: uelut ego ni[c]c moneor. Vemt. n.
mibi Plato is imentem qu[em] accepimus p[er]mi[n] h[ic] disputare ſo
litum: cu[u]s etia[m] illi orti[mi] propinqui n[ò] memoriam ſolum mi[n] af
ſecunt: ſed i[p]um indentur in conspectu meo ponere. Hic Spenſipp
h[ic] Xenocrates: h[ic] cuius auditor Polemo: cu[u]s ip[m] illa ſeffio ſi[ur]
qua uidemus. Equid[em] etia[m] cuius n[am] hosti[na] dico n[ò] h[ane] nou[i]
que minor mi[n] ee indetur poſteaq[us] è major Solebam i[t]uens Sapi
onem Catonem. Lelum n[um] i[n]ui[n] n[ò] i[p] mis au[m] coſitare tanta u[m]
admonitionis è i[lo]is: ut n[ò] ſine cau[m] exiſ[que] memorie duci[m]
ſit disciplina. Tum. Q. eſt ſane P[iso] ut di[u]as i[qu]it: n[à] me i[p]m
h[ic] n[ò] ueniètem convuertebat ad ſe ſe coloneus i[lle] locis: cu[m]
incola Sophocles oboiulos uerſabatur qu[em] ſas q[ui] admiraver[que] q[ui]s[]

eo delecter. Me quidê adaltiorem memoriam edipodis huc ueni
entis et illo molissimo carmine quenâ eent ipa hec loco regreτis
spes quedam cœmout ianis salz fed cœmout tì. Tum Pomponi
at ego què uos ut deditum êpiairo isectavi soletis. Cum multum
equidem cum phedro quem unice diligo ut scitis in êpiairi or-
tis quos modo pteriebam? fed ueteris prouerbi admonitu uirôz
memini. Nec tamen êpiairi licet obliuſi ſi aupiâ cui imagiem
nò mò tabulis nù familiaris fed età iπoculis et ianulis habet
Hic ego Pomponius quide iſi nè iocari uidetur et fortatse ſiout
Ita. N. ſc. Athens collocavit ut ſit pene unus ex attias: ut id
età cognomine iudeatur hîtur. Ego aut tibi Piso allentior: uſi
hoc euenire ut accius alijsto et attentius de claris uiris locorum
admonitu cogtemus. Sas. N. me quodam tpre metapontum
uemisse team: neq ad hoi pitem ante duertiflè: qù Pithagore
illum ipum loam ubi utam ediderat fedeqs uiderim. Hoc
aut tpre et ſi multa i omi parte Athenazz ſunt i pìs loas indi-
natùmozz uirôz tamen ego illa moneor exedra: Modo. N. ſunt
Carneces què iudere iudeor: Eſt. N. nota imago aſedeqs ipa
tanti ingenij magnitudine orbata deſideravi illà uocè puto. Tii
Piso quoniam iſtur aliquid omnes: quid Lutius nè inquit. An eù
Loam libenter iuſit ubi Demothenes et Echimes iſterle decer
tare ſoliti ſunt. Suo. N. quiſi studio maxime duatur. Et ille
cum erubuſlet non inquit ex me querê quid i phaleviam
etiam deſenderim quo i loco ad fluctum aut declamare ſoliti
Demolthenem ut fremitum aſſueſeret uoce uincere. Modo &
paulum ad dextram deuia declinavi ut ad Periclis ſepulcrum
accederem qùs id quidem definitum è ihac urbe quacumque
etim ingrediemur i aliquam historiam uel hujusmodi pomerius
um Piso atqui Cicero inquit iſtatudia ſi adimitandos lumos

iuros spectant ingenioloz sunt. Sin tantummodo adindita ueris memorie cognoscenda curiosoz. Te ait hortamur omnes aurrèt quidè ut ipso ut eos quos nouisse nis etâ imitari uelis. Hic ego et si facit hie quidem iusi Piso ut uides ea à papis: tru in grata hor tatio est tua. Tum ille annaissime ut solebat. Nos uio ingt omnes omnia ad huius adolescètiam cesseramus ipmisq; ut aliquid suoz studioz physe qui impartirax: uel ut terminer que amat uel ut illud ipsum quod hucdet facere possit ornatus. Sed utrii hortàch es nobis Luti inquit: an etâ tua sponte propensus es: mih quidè Anthiocum quê audis satis belle uideris attendere. Tum ille timide ut potius iereamunde factomquint equidem. Sed audist ne modo de Carneade: rapior illuc. Reuocat at Anthiocus nec è pretorea quê audiant? Tum Piso et huc inquit fortasse nò poteris sic abire cum hie adhî me ait decebat: tam audefe te abhac achademia noua ad ueterem illamuocare: iqua ut dicere Anthiocum audiebas: nò iij soli numerantur qui adu demiti nuantur. Speufippus Xenocrates Polemo Crator ceteriqs sed etâ peripatetia ueteres: quozz princeps Aristote les quem excepto Platone haud sic ad recte dixerim pnapè phyzz. Ad eos igitur convierte te quibus: exeqz. u. scriptis et institutis cu omis doctrina hâlis: omis histrivæ: omisimo elegans sumi pòt: tum uarietas est tanta artium ut nemo sive eo instrumento adullam re illustriorem satis ornatus possit accedere. Abhis oratores: abhis impatores ac rezz publicz prinapes extiterunt: ut adminota uenîa Mathematica po etc. muilic: media demis exhac tantis exomum artium disthîna profech sunt. Ad que ego las me ius istidem sentire Piso: Sed a te opòtune fada mênio è. Studet. H meus audire cicero: quenâ lit istus ueteris quâ cœmemoræ Adæ

dlenne de simb[olos] bonos, peripateticzzq[ui] s[in]a. Censennis autem
traximus id explanare posse, quid et Stunseam Neapolitanum
multos annos habueris apud te, et complres ià menles Athè
mis hec ipse te ex Anthioco idemus exquirere. Et ille videlicet
age ager inquit. Satis autem me nunc monis p[er]napius eam notu
istis. Exponamus adolescenti liqua forte possum. Dat autem
nobis soltudo. Q[ui]quis deus diceret mi[n]qui putavem me in Acta
deminatan[que] ph[ys]icum disputaturum. Sed ne dum huic obsequior
uobis mihi i[que] qui te istud ip[er]sum voganui. Tum et Pomponius
molestus est cum idem se uelle dixissent Piso exor[s]us est. cujus oratio
attende quod Brute s[atis] ne iudeatur Anthioca complexa est,
eam inam quam tibi qui fr[em]t eius Aristum frequenter audiens
maxime probatam exis[t]imo s[ic] est igitur loavitus. Q[ui]s[er]
natus in peripateticzz dis caplina s[it]: s[atis] est ame ut breviss[ae]
potui paulo ante dicti. Sed est forma ei dis[ap]lne s[it]at fere
ceteras triplex. Una pars est nativa dis[levendi]. Altera unum
di. Ternanatura s[ic] ab his inuestigata est: ut nulla pars ce Lo
mari terram ut poetice loquar p[er]temus s[it]. Q[ui]n etiam cum
derezz initis omni[que] mundo loavit eunt: ut multa nò modo
probabili arguimentatione sed etiam necessaria mathematically
ratione concludet: maximam m[am] ex rebus pro[s]ue in
ues[it]igatis ad occultazz agnatione attulerunt. Per se cuitus est
Aristoteles omnium a[nt]ium ortus motus figuras. Theophras
stus autem s[ic]p[er]um nativas omnino s[er]re rezz à exterra digne
rentur causas atque rationes: qua excoqitatio faciior facti est
inuestigatio rezz occulta[rim]azz: differendiq[us] ab eis dem non
diaq[let]ice s[olum] sed etiam oratorie p[re]cepta sunt tradita. Ab Ari
stoteque pr[in]nape de lingtis rebus inutriq[us] partem dicendi
exeratatio est instituta ut nò contra omnia semper s[ic]iat

Archelias diceret et tamen ut i omnibus rebus quicquid ex utraque parte diæ poterit exprimeret. Cum autem terræ pars biniendi pecta queret, ea quæ est ab eisdem nòsolum ad piate iute vœm sed & ad reæ publicæ directionem relata omnium fore cuitate nò greave solum sed etiam barbarie ab Aristotele mores instituta disciplinas a Theophrasto Leges etiam cognouim. Cuæ uterque eoz, doauillet, qualè in re p[ro]priapè consueniret plibus Preterea à scriptis s[er]t, qui est optimus rei publicæ statis hoc amplius Theophrastus que c[um]t in re p[ro]i inimationes rezz et momenta t[em]rum quibus c[um]t moderandum ut c[um]t reæ post ille et. Vite autem degende ratio maxime quidem illis placent quieta in contemplatione, poteræ rezz que quia deoz erat iute similis lapiente iuta e[rum]nima, atq[ui]b[us] de rebus et splendida eoz est et illud bis oratio. Deli[mo] autem bono quia duo grã librozz lunt. Vnum populariter scriptu quod exothericon appellab[at] altum liminus q[ui]c[um] comentarius velquerunt nòs temp[er] idem dicere identur nec inima tam ipse ut varietas est ulla apud hos quidem quos nominavi: aut i[mi]pos dissensio. Sed autem iuta queratur: id q[ui]s[it] umi q[ui]d[um] phya spec-tare et sequi debeat. S[it] ne ea tota iuta in poteræ lapientis: an poterät aut labefactari aut evipi rebus aduerbis ieo nòn quæ nani inter eos et dubitari indetur: q[ui]d[um] maxime efficit Theophrastu debtã iuta liber i[mi] quo multum admodum fortune datur: Q[ui]d[um] iuta se h[ea]t nò poterät b[am]t prestat[are] iutã sapia. Hec mihi indetur deli-catior ut i[ta] diæ moliorq[ui] ratio: qua uti t[ut]tis uis gravitas potulat. Quare teneamus Aristotelem et eius filiui N[ich]omacum eius acarate scriptu de moribus libri dicuntur illi quidem esse Aristotelis: Sed nò ideo arii nò poterät pati similis e[que] filius. Theophrastus tamen adh[er]tibus ad pleraq[us] du[mi]modo plus utiut te teneamus q[ui]s[te]t tenuit firmitatis et roboris. Sim[pe] igitur co-

P

tenti his. Nâqo hoz poterim meliores illi quidê mea sinu qui religioz
phy disciplinaz: sed ita degenerat ut ipi ex se nati indeantur
rimum Theophrast Strato phyliaim se uoluit: inno et si est magni
tamen nona pleraq, et perpanca demoxibus: Huus Lilius et
orōne loaiplex rebus ipis leumior crannius derinde et eleganti
huus Aristo: Sed ea que desideratur a magno phvvo grantas in eo
nō fuit Scripta sane et multa et polita Sed nesao quo pacto ane
toritatem oro nō habet. Pretereo multos in his docum hominem
et suanem hieronymu quēnam air peripatenaî appellè nesao.
S

sumum. boni exposuit uacuitate doloris. Qui aut de limmo
bono diffentit detota phvæ ratione diffentit. Critolaus imitati
antiquos uoluit et quidê est grantate proxim et redundat
oratio. At tamen is quidem iputiis inbitutis manet. Diodorus
eus auditor aduigit adhonestate uacuitate doloris: hic 5
lius est de limnoq, bono diffentiens dia uere peripatenaïs non
pōt. Antiquozz autri sinam Anthioais nê mihi iudetur proleg
diligentissime qua eandem Aristotelis fuisse et Polemonis docc.
F

fuit igitur Lutius nê prudenter qui audire de limno bono poter
limu uelit. Hoc eim conslituto iphya: conslituta sunt omnia. Nam
ceteris rebus sive ptermisium sive ignoratum lit quippiam
nō plus incomodi est qui quanti queq cæzz rezz in quibus neglec-
tum est aliquid. Sumum aut boni si ignoretur: uendi roem
ignorare est: exquo tantus error cœquitur: ut quê iportum
se reapiant sere nō possum. Cogmtis aut rezz finbi ait i teli-
qitur quid lit et bonozz extremu et malozz iuenta iute una è
confirmatoq, oium offiaozz. Est igitur quo quidqz referatur
exquo id quod omnes expectunt beate uendi ratio inuemi et
comparari pot: qud qum in quo lit magna diffenfio est Carneade
nobis duuio adhibenda est quanr Anthoais libenter uti folet.

Ille igitur uidit nò modo quot suiffent adhuc phývoz de ſumò bo
no sed quot omio cè posſent ſiné. Negabat igitur nullà eè artè
que ipa aſe proficisceretur. Et n temp illud extra est qd' àte com
prëchenditur. Nihil opus è exemplis hoc facere longius. Eſt h. p
ſpiauì nullà artè ìſe ipam uerſari. Sed eè alid artè ipam alid
qd' propoſitum ſit arti. Quoniam ut medicina uahitudinis nani
gationis gubernatio ſic uuendi ars est prudentia: necè est ei
q[ui] ab aha re eè constituta et perfectam. Constitit aut fere it onimes
id in quo prudentia uerſaretur: et qd' affequu uellet apti et accò
modatum nature cè oportere: et tale ut ipfumpſe ſuitaret &
alliceet appetiti animi què horem en grea uocant. Quid at ſit
qd' ita moneat itaq[ui] natura ip[ro] ortu appetatur nò costat deq
eo est it phyos ci ſumù bonù exquiritur omnis diffenſio. Totius
at questionis eius que habetur de finibus bonozz. et malozz qui qvit
ihis quid ſit extremi et ultimù ſons reſpend' è in quo ſint p[ro]
ma imitamenta nature: quo iuentu omis ab eo quali capite de ſumò
bono et malo disputatio ducatur. Voluptatis alij p[ro] mì appetitum
putant et p[ro] mä depuſſionè doloris alij cenſent p[ro] mìm alatum
et p[ro] mìm deſinatum dolorem. Ab his alij que p[ro] mä ſevidim
naturam nominat proficisantur: iquibus numerat i columni
tatem consuationè c[pi] oium partium uahitudine ſenſus integros
doloris uacuitatem iures pulchritudinè cetaq[ui] g[ui]us e[ic]em q[ui]z
ſimha ſint p[ro] mä i[ai]s q[ui] uertutu igituhi et ſemina. Ex his tribi
aii umi aliquid ſit quo p[ro] mä natura moneatur ut ad appétendù
ut ad repellendù nec quicq[ui] omio p[ter] hec tria poſſit eè: necè
est omio offiari aut fugiendi aut ſequendi ad eozz aliquel
referri: ut illa prudentia qua artem uite eè dixim[ui] earu
trium v[ex] aliqua uerſetur: aqua totius uite ducat exordium

Ex eo aut qd' ſtatuerit eè quo p[ro] mìm natura moneatur exi

sset etia recti ratio atque honesti. Que cum uno aliquo extrib illis
congruere possit ut aut id honestum sit facere omnia aut uolup-
tatis cua etia si ea non cœsequare aut non dolendi: etia si id afféqui
nequeas: aut eoz que secundum naturâ adipiscendi: ita fit ut ceta
differentia i principijs naturalib: tanta sit ifimb bonozz mlozz
dissimilitudo. Alii ruris iisdem principijs omne officiâ refent
aut aduoluptate aut adno dolend: aut adpuma illa sim nãm
obtindenda. Expolitis in igitur sex de fumno bono simis: teui pxiazz
ipprincipes uoluptatis Avitippus non dolendi. Hieronymi fruebi
rebus his quas pmas semundii nãm eê diximus. Carneadesno
ille quidem auctor sed defensor differe ndi caia fuit. Supiores
tres erant que eê possent: quazz est una sola defenfa. eaq uehemt
Nam uoluptatis cua facere omnia: cum etia simbil cœsequamur tu
idipsum cœlibit ita facendi p[ro]e expetendum et honesti et so-
lum boni sit nemo diat ne iutatione quidem dolores ipam p[ro]
quisq[ui] utrebus expetendis putaut nec si etia euenire posset.

A nûo facere omnia ut adipiscamur que sim naturâ sint et si ea
nò afféquamur id eê et honestum et solum per se expetecium
et solum bonu Stocis dixit. Sex igitur hec sunt simplices de
simum bonozz malozz, ſnie. Due fine patrono: Quattuor defele-

I wicteaut et duplices expolitiones ſimil boni tres omne fuerit nec uo plres si penitus reç naturam iudeas eê potuerat. Nam aut uoluptas adungi p[ot] ad honestate ut Caliphoni Dinomadon placuit aut doloris uacutas ut Diodoro aut p[ra]ma nature ut antiquis quos eodem achademicos et peripateticos noiamus

Sed quomâ nò possint omnia ſimil dia hec ip[er]tia nota eê debebt
uoluptatem ſemouendâ eê quando ad majora quod ut iâ appa
rebit natufumus. De uacutate eadem fere dia ſolent que de
uoluptate ſat Torquato et honestate i[am]una ome bonu ponetur.

1 et de
noluptate

cum Catone est disputatum: primi q[ui] contra voluptate dicta sunt
eadem fere cadunt contra uacutatem doloris. Nec ius alia sunt quid[ia]
contra carnecadam illa s[n]iam. Quoq[ur] N. modo sumi boni s[ic] ex
pontur ut idnacet honestate: nec officia nec iustites i ea ratione
nec amicitie costare possunt. C[ogn]ectio aut ei honestate uel uo
liptatis uel n[ò] dolendi: id i[p]um honestum q[d]e amplecti uult: efficit
turpe. Ad eas N. res referre que agas qu[at]s una s[iqu]is malo cavent
i[s]u[m]o eum bono dicat e[rum]. Altera uerletur i leu[i]ssima parte nature
obscurantis om[n]em splendor[em] honestatis ne dicam inquinantis. Re
stant Sto[i]ci qui ei a peripatetis et academallis omnia trastulissent
nominibus alijs eadem res se[i]cuti sunt. Hos contra singulos dia
est melius: Sed mi[n]c q[d]e agimus: de illis cum uolenus. Democriti
auct se[i]cutas: que est ammi tang[us] tranquillitas qua appellant
tuthymian eo se[paranda] fuit abhac disputat[em]: qua i[ps]a ei tra
quillitas ea ip[s]a est b[us]. Querimus aut n[ò] que[s]it sed unde sit Ia
explose electe[que] sin[em] Pirvoms Aristonis et Erilli q[d]e i[n]hunc orb[e]
que arat[er]ip[er]tim inadere n[ò] possunt adhabende omnia n[ò] fuerit
Nam cu[n]om[n]is hec que[s]to de finibus et qua[l]i de extremis bonorum
et malozz ab eo proficiatur quod dicimus nature e[rum] apti et
n[ec]omodatum: q[d]e i[ps]um p[le]p[ro]mum appetatur hoc toti et hi
tollunt qui invebusi[us] in quibus q[d]e n[ò] aut honestum aut turpe
sit negant e[rum] ullam ca[n]am: cur alud alij anteponatur. Nec int
eas res quic[que] omnia putant intere[que]: et Erillus i[ps]ita sentit mi[n]
e[rum] boni[rum] preter sciam: om[n]em consili[i] c[api]endi ca[n]am i[n]entionem;
officii subtilit. Sic excu[s]is sententijs reliquiozz ai preterea n[ul]
La e[rum] possit: hec antiquozz ualeat nec e[rum] est. Ergo insti[t]uto u[
t]erum quo etiam Sto[i]ci utuntur h[ui]c c[api]amus exordium.
O m[è]n[em] a[i]al se[i]p[ro]m di[hi]git: ac simul exortum est id agit se u[lt]
totu[et] q[d]e h[ic] ei i[ps]mus ad om[n]em iut[u] tuenda appetitus natura

datur se ut consuet. atq. ita sic affecti ut optime ſim naturam affectum eſe poffit. Hanc imitatio coſtitutionem coſiſam h[at] et incertam ut tamen modo ſe tueatur qualeq[ui] ſit. Sed nec q[ui] ſit nec quid p[ro]ſtit: nec quid iſi p[ro]ſit natura ſit intelligit. Cui ut p[ro]ſtit paulum et quateni[que] quid ſe attingat ad ſe q[ui] p[ro]ſit: et p[ro]ſtit paulum et quateni[que] ſe atque agnosſere et intelligere. Qua[ta] obcauiam h[at] eum qu[ae] diximus ai] appetiti ceptaq[ui] et ea que nature ſentit apta appetere et propulſare con[traria]. Ergo omni] a] i] alid q[ui] ſe appetit p[ro]ſit ſim eſt: in eo q[ui] de] nature eſt accommodatum. Ita p[ro]ſi]s bono]z exis]t ſim natura] uui]e] sic affecti] ut optime a] p[ro]ſit ad natura] q[ui] accommodati] ſim e[. Quoniam aut] ſua] cuiu]q[ui] amantis natura eſt: nec[e] e[ q[ui] ſin]e] o] um h[ui]e] eſſe] ut natura expleatur. Nihili] n. prohibet qu[ed]a] e[e] et inſe] a] i] alib[us] veli]q[ui] et ai] beſijs h[ui]o] coia: q[ui] o] um e[ na] cois. Sed exrema illa et ſi]na] que q[rimus] i[t] a] i] alium q[ui]a] diſtincta et diſputata ſt] et ſua] tuq[ui] propria] et ad id apta q[ed] a] cuiu]q[ui] natura deſiderat. Quare ai] dicimus o] bus a] i] alibus extremu] e[e] secundu] natura] uuiere: no] it] accepiendu] eſt: quaſi dicamus o] um uui] extremu] e[e]. Sed ut o] um arthi] reede di] c] p[ot] co] mune e[e] ut i] alia] q[ui] uersetur: ſe] entia] aut] cuiu]q[ui] artis e[e]: ſie c] e] a] i] alium o] um ſim natura] uui]e] ſed natura] e[e] diuerſas: ut alud equo] ſit natura: alud] bo] alud homini] et trin] omibi] ſi] na] cois. Et quid]e] no] ſoli] i] a] i] alib[us] ſed etiam i] rebus omibi] his qua] natura] auget alit et tuetur in quibus indemus ea que g[ra]mintur eterra multo quod]a] modo] efficere i] pa] ſibi] p[le] que adu]i]endu] c] e] c] e] nd] qu[ie] perueniat ad extremum: ut i] a] liceat una compreſſione oia] complecti: no] dubite]q[ui] dicere om]em natura] ſua] trice] ſui] i] d] q[ui] h[re] p[ro]positum q[ui] ſin]em et extremu] ſe ut cultodiat q[ui] i] optimo] ſui] q[ui]s] ſtat] ut nec]e] ſit o] um rezz que natura] uq] ſatur ſi] ſem

ê finê nò eundê: Exquo intelligi debet hòi id êe i bons ultimù
fim naturâ iuiê quid ita interpretemur iuiê exboîs natura-
undiqz perfecta et mihil requirête. Hec iignur nobis explicâda
sunt. Sed si enodatius uos cognoscetis huus. N. etati et huic
tuic hoc pnum fortasse audienti siniure debem? Ita prb inçy et
si ea quidê que adhuc dixisti qiius ad etatê vecte isto modo
dicerentur. Exposita iſ inquit terminatoe vey experendarium
cur ita se res heat ut dixi: denieops demòstandi è. Qobrem
ordiamur ab eo quod pnum posui: quid idê re ab se pnum est ut
intelligam omne aia! seipsum diligere: quod quaqii dubitatoem non
hù: est u. ifixum ipa natura comprehenditurq; sìus cuiq; senlib;
ſi: ut contra liquis dicere uelit: nò audiatur: tamen nequid.
ptvermittamus voes q; air hoc ita ſit afterendas pito. Et ſiqde
pòt intelligi aut cogitari ê aliquod aial qd se oderit. Res eim
eonirevent contrarie. Nam aii appentus ille animi: aliquod ad
ſe trabere ceperit consìlto quod ſibi oblit: quia ſit ſibi iminens
cum id ſua cauia faciet et oderit ſe et ſimul diliget quod ſiè nò
pòt. Hecè est quidem liquis ſibi iminens eujq; bona mala putare
bona còtra que mala et que appetenda fugere: et que fugièda
appetere que ſine dubio inte ſunt enerſio. Neq; u. ſi nòmilli re
puuntur qui aut laqueos aut aliqua exiti querat aut ut ille
apud Terentium quidecreuit tantisp se minus inurie ſiu nato
facere ut ait ipe dum flat miſer: iminens ipe putand'est. Sed
aliy dolore mouentur: aliq cupiditate: iracundia etià mult et
feruntur: et cii mala ſcientes ertiunt: tamen ſe optime ſibi
còſulere arbitrantur. Itaq; dicit nec dubitat mihi ſic uſh
est: tibi ut opè facto ſace. Vel ut qui ipi ſibi bellum idixiſſet
cuiari dies noctes torqueri uellent: nec uô ſe ſe ipi acuisa
rent ob ea cauam quod ſe malis ſius veb còſuluitse dicerent

E oż. N. hec est querela qui sibi cari sunt sequez diligit. Quare quoruntur dictur: male de se quis mereri libiqz est timide atque hostis: utinam denique fugere intelligatur aliquâ sub eodem modi cauam ut exeo ipsi intelligi possit sibi quæqz est caru nec uò latis est id nemine esse qui sibi se odevit. Sed illud q[ui] in intelligend[ui] est nemine esse qui quò se h[ab]eat nihil s[ua] cenſeat ite[que]

Tolletur. W. appetitus ad h[uius] rebus fit quas nihil iſt[em] nesciunt. Item in nobis metiſis quod admodum affecit ſimus. nihil n[am] arbitrabimur ite[que]. Atque etiam ſiquis dicere uelit pervabſurdum ſit ita dilig[us] aleſe quæq[us] utraus diligitque ad aliam re[que] quâpi verberatur ad eum ipfum qui ſe ſe diligat

Hoc cum amatijs tum in officijs tum in iurisbus dictur quod alii dictatur: intelligi tamen quid dictatur p[ot] inob[est] met aut ipsi iſtel ligi quid[em] pp alia quâpi re[que] uerbi gr[at]a pp uoluptate nos ame[m]us: propter nos e[m] illam, n[ot] pp e[m] noſt[em] metiſos diligum?

Q[ui] quid est q[ui] magus p[ro]ſapii ſit n[omodo] caru ſibi quæq[us] uen[us] etiam neḥem enter caru e[que]. Q[ui]s est aut quo[d]i: quib[us] cu[m] mor[s] cum approg[ui]nquet n[ò] reſuq[ant] timidus ſanguis atque exalbectat meti. Et si hoc quid[em] est iu[i]tio: dissolutione nature tam valde perhorrescere: q[ui] item est re[pre]chendend[ui] in dolore.

Sed quaſi ſere ſic afficantur o[mes] ſatis argu[m]eni est abiteritui naturam abhorreſcere. Id quo magus quid[am] ſita ſauiat ut u[n]re X re[pre]chendantur. Hoc magis intelligend[ui] est hec ip[er]animam in quibusdam ſutura n[ò] ſinſte: niſi quid[am] cent modi[ca] natura.

Hoc u[n]do eo[rum] metu[n] motis qui quia p[u]arite iute bom[us] arbi trentur: aut qua[mi] qualib[us] p[os]t mortem formidines extimeſat aut ſi metu[n]t ne u[n]dolore moriantur [d]arco morte fugat.

In parvis. H. qui nihil eo[rum] cogitant: ſiquando his ludentes mi[n]namur [p]apitatur[os] alhaide[m] extimeſant. Q[ui] est ſere i[n]t.

Pacius quibus abest ad pœuendiui intelligendi aſtuta ſibi inecto
re mortis horresaint. Qus aut de ipso ſapiente alr existimat, quin &
cui dexeuerit ee moriendii tamen dicheſſu alius atq. ipa reliquêda
luoe moucatur. Maxime aut hoc quidê gnè uis est perſpica na-
ture, cui et mendicitatem multi perpetuantur et uinuat et angatûr
appropinuatœ mortis cœſcti hoies ſenecutæ et ea perſerat que phi-
lectetam uidemus ſtabulis: qui cui cœuaretur nò ſerendis doleribis
propugabat tamen inti auacipis ſagietaz, còſigebat tardus celſerens
uolantes ut apud Actium est pennaz:q. contextu corpori tegmenta
ſaciebat. De hoium gnè aut omio de aialium loquor. ci arboz et
ſtrpiu cadê pene natura ſit ſue ut docuſſi uſum è major aliqua
caua ul' diuior haë uim ingenuit ſiue hoc ita ſit fortuto: uideam'
ca que terra gignit cortiibus et radicibus ualida ſuari. Qd' cœngit
aialibus ſenſui distributionem et quadam compacte membrorum

Qua quidem de re q[ui]s[er]tior his qui hec oia regi natura putant q[ui]
ſi natura negligat ipa eêno poſſint, tamen cœcedo ut qui de hoc ch[ui]
ſentuit eſtment q[ui]d'uelint: ac ul' h[uius] intelligat ſi[mi] naturâ homis
dicâ hominè dicerem me. Nihil h[uius] hoc diſſert. Nâ prius a ſe poſit
quiſq[ui] diſcedere q[ui] appetitui eazz vezz queſi ſibi conducat amittere.
I

ure igitur grauſſimi phy initu ſumi bom anatura petuert
et illu appetitù vezz accommodatatz iſſeratum putauerunt oib qui
cœnnêtur ea cœmendatior nature qua ſe ipi diligunt. Deinceps
uic[uo]dum est q[ui]n ſatis aptum è s[an] quæq[ui] natura eê carin q[ui] ſit hois
natura id est: u. de quo querim. At qui p[li]piciu est hoicem e corpore
aioq[ui] costare. Cui p[mi]elint ai partes: ſecunde corporis. Dein id q[ui] uide
mus et ita figuratù corp ut excellat alij[us] aiumq[ui] ita cœnſtitutù ut
et ſentibus iſtruct ſit et heát p[li]stantâ mentis: cu tota hois natura
pareat: i[qua] ſit mirabilis quedâ uis vois et cognitiois et ſnætie
i[rr]tutuq[ui] oium. Nam que corporis ſunt ea nec auctoritatem
tu ai partibus comparandâ et cognitionê h[ui]t facihere. Itaq[ui] abus

ordiamur. Corporis igitur non partes totaque figura et forma et
staturaque apta ad naturam lit apparet. Nequaely clubui quin frons csa
li aures et relique partes quales proprie sunt hois intelligitur. Sed
certe opus est ea valere et ingere et naturales motus usus quibuscet ut
nec ablit quid eozz nec egeri debilitatiune sit id ut natura defecerat
est aut etiam ad acto quedam corporis quem motus et status nature con-
gruentis tenet in quibus si peccetur distortione et deprauatoe
quadam aut motu statuie de formi ut si aut manbo gradia-
tur quis aut non ante sed retro fugere plane se ipse et hoiam ex ho-
mine exuens natura odissè uideatur. Qubere etiam sessiones qu-
dam et flexi fracti quibus quales proteruozz hoium aut molli-
um eê solèt contra naturâ sunt ut etiam si cum uti et eueniat tri-
incorpore imutatur hois natura uideatur. Itaque e contrario
moderati equabilis quibus habitus affectiones usus corporis apta est ad
naturam indentur. Iam uio aius non eê soli sed etiam cunsciam de
bet eê ut et omnes partes hêat in columns et de irtutibus nulla de
sit. Atqui iis sensibus est una cum irtus ut nequid impediat quis?
suo sensu quibus muné fungatur his rebus celeriter expeditez
papiendis que subiecte sunt sensibus. Ammi aut et eitam parvis
que princeps est queque mens noiatur plures sunt irtuites. Sed
duo pma quia uniuoz que ingiavitur siapte natura appellatiuq
nò nohuntaie. Alte quoz que inoluptate potite magis proprio
noie appellari solent quoz è excellens iaiozz laude p[ro]stantia.
Prioris qui[s] è docilitas memoria quæ que fere omnia appellantur uno
ingeni[] noie usus irtuites qui h[]int ingemoli nocantiz. Alte
rum gemis è uerazz magnazz[]i irtutii. quas appellam nol[i]t
tavias ut prudentia tempantia fortitudine usit[i]a et reliqu[s]
cuiulem qui[s]. Et simmatim quidè hec erat de corpore a[i]oq di
cenda quibus q[i]ui informati est qu[]d hois natura postulet. Exq
pspicui est q[i]ui ipi anob diligamur oiaq iado et corpore perfecta

uelimus eê. Cui nobiîa carâ eê propter se et in his eê ad bûniuêdum
momita maxima. Ham cum propôsita lit cêdinaio sin: nec eê hinc
partes aij sin caras eê: carioves iij quo perfectores lint et magis iij
suo grîe laudabîes. Ea in iita expetitur que lit aii corporis iij ex
pleta iurtutibus: in eoq. sinûm boni pom nee eê. quin quid eê id
tale eele debet: ut rezz expetendazz lit extremi: quo cognito
dubitavi nò pòt quin cui ipi hoies sibi lint p se et sua spòt cavi
partes qi corporis et aii et eazz rezz qunt iurtiqz moti et slatu
sua caritate colantur et pse ipe appetantur: quib exponis fatigis
eê colectura ea maxie eê expetenda exno tris q pluimihit digna
tis ut optime auil se partis q perle expetatur iurtis lit expe
tenda maxie. Ita fiet ut aii iurtus corporis iurtuti au ponatur
aioq iurtutes nò uoluntarias uincat iurtutes uoluntarie: que quide
proprie iurtutes appellantur multuiqi excellit: proptea qd' ex vê
sigmitur qua nihil eê in hoie duimus. Et in oium rey quas et
creat natura et tuetur: que aut sine aio sint aut nò multo seaus:
eaz sinûm boni corpore eê: ut nò iate illud dicti uideat: flue
aium illi peaidi dati pro sale ne puteestat. Sunt at bestie quedâ in
quibus i est aliquid sile iurtus ut in leonibus in canibus in equis in
qbi nò corpori soli ut inub: sed & aioq aliqua exparte motis qisdâ
uademus. In hoie aut sima ois aii eê: et in aio vòis exqua e iurtis.
que vòis absolutio diffimture: quâ etiâ atq etiâ explicanda puat
E azz etiâ rezz quas terragignit educatio quedam et perfecto est non
diffilis aiantium. Itaq et uuiê nite et mori dicimus: arbov eeq
et nouellam et uetula et uigere et senestere. Ex quo nò e alieni
ut aiantibus sic illis et apta quedâ ad naturâ dare et aliena am
putare eazz augendazz et alendazz quâdâ cultucê eê que lit
sia et ars agriculazz q arcuindat amputet evigat extollat ad
mmuiletur: ut qnà ferat eo posset ire: ut ipe iutef liog posset
ita se tractandas tuendafq eê fateantur. Et nuc quid eê quæ ea tuet

ut de iute potissimum loquë è id extrisec: i ipa h. pari magna ius è ut quœptiè se hre potest sinnula cultura adhibetur. At uò s. aduìte senacceffut: ut appetitù quëdà hêat et pse ipam moueat: quid facturâ puta. An ea q. p. minitorè antea cœquebatur et pse ipam arhabit. Sed iudes ne accessivâ ei curâ ut senlus quos eoz quodum appetitù et sìqua sint ei membra adumeta tueatur. Sic adilla que semphint iingit ea que poſtea accessim nec eundem finem habebit quê cultor eius habebat. Sed uolet ſim câ naturâ que poſtea ei aduinda ſit uide. Ita ſimilis erit et fims boni atq. antea fuerat: neq idem tamen. Non h. iam ſirps boni quevet ſed alialib. Qc linofenlus modo ei ſit datis nez etiâ ius et ius hois non necesse è et illa pristina manere ut tuenda. Inter hec multo eê cariora que accessim animi quæ optimâ quâque parte cavillimâ inequ expletione nature ſumii boni finè collistere: cui longe- multi quid p[os]tet mens atq. ratio ſic et extremi oium appetêdoz atq. ducti a p[ra]ma committate nature multis gradibus aſsen dit ut ad ſumum puemret q[ui]d'animatur exintegritate cor porus et exmentis ratione perſecta. Cum i[que] ea ſit qua expo ſin forma nature ut i[ritio] dixi ſimulat[ur] ort e[et] se quin[que] cognosueret indicareq[ur] pos[et] queius totius e[et] nature et pari um singulat[us] c[om]tino underet quid e[et] hoc q[ui]d' quærimus oium rezz quas expetimus ſumum et ultimù nec ulla re peccare pos[et]. Nunc uò a p[ro]mo quidè invabl[è] occulta natura nec p[ra]pia nec cognosca p[ot]. Progredientib[us] a[ut] etatib[us] sen ſim tardene potius q[ui] noſmetipos cognosam[que]. Ita q[ui] illa p[ra]ma c[om] mendatio que animiva n[ei] facta è nobis incerta et obſaura è. primulq[ui] appetitù ille animi tantum agit ut salut atq. i[ntege]i e[en] pos[imus]. Cum a[ut] deſpicere ceperimus et ſentire quid ſimus et quid a[ian]bi c[eteris] differamus, tum e[at] ſequi i[mi] p[im]us ac que nati ſum[que]: qua ſimilitudinem indem[que] in beſtijus

que primo i quo loco nate ſt. exco ſe nò comouët. Dein ſuo queq. appetitú
monentur ſpè anginaílos. nare anatáilas. euolare merúlas cornib
uti iudemus bones. uespas naileis. ſuam demq. auq. naturá eè.
aduendú duce: que ſilitudo i grìe età humano apparet. P. v. n.
pmo ortu ſic iacent tanq. omio ſine aìo ſint. Cui aut paululí fir
mutatis acceſſit: et aìo utuntur et ſeníbus: comtunturq. ut ſe
ſe erigant et mambus utantur et eos agnóſant aquib. edueét.
demde equalib. delectantur: libèterq. ſe cí his congregant. datq.
ſe ad ludendú: fabulazz. q. auditione diàntur: deq. eo q. ipis
ſuppetat alip. gratificari uolit: aiaduertitq. en q. domi ſunt.
airiosíus: inapuitq. comentari aliquid et diſtere et eoz. quos uolunt nò iugnorare noia. quibusq. rebus equalib. decertant.
ſimcuit: eſſerunt ſe Letitía: ucti debili tantur: aiolq. címitur
quoz. ſine caña fieri nihil putàdum e. Eſt. n. natura ſic gràta
uis hois: ut ad omíem iuítutè papiendà facta uideatur: obrq.
tauiam pariis iuítuti ſimulachris quaz. i ſe hénant ſemina ſine
doctrina mouentur. Sunt. u. prima elemètu nature: quibus aué
tis iuítutis quali carmen effeétur. Nà ait. nati factiq. ſim
ut et agendi aliquid et diligendi aliquos et liberali tatis et ve
ſerende gratie pnpapia in nobis cotíneremus: atq. ad ſtiam pen
dentia fortrudimè aptos. àios bénus. a contraviſq. rebus alie
nos nò ſine caña eas quas dixi in puers iuítuti q. iantillas in
dem: e quibus accendi phy ratio debet: ut eà quali deu duce
ſubſequés ad nature pueniat exſeemù. Nam ut ſepe ià dixi i
ſirma etate imbealla q. mente ius nature p. caliemi cœm tur.

Cui autem progredi ês confirmatur àius: agnosít quidè ille nature
um ſed ut progredi posuit longuis p[ro]ſit tamen in choata. In
trandù e igitur rezz. naturá et penit[ent]i quod ea posuere pruendùn
alì. u. notimetip[os] nostre nò posuere. Q[ui]d’ p[re]ceptu qui ma[n] erat
q[ui] ut abboie iuìétur: idarco affigétu è deo. Tubet ieg. nos pyrhi[que]

apollo nostre noſtreti pós. Cognitio aut hec una ut uim nemi corporis
aiqz norim. sequamurqz eà utà q rebo ipis pſuatur. Qm aut his
a'i appetitus a pnapio ſiunt ut ea que dixi q[ui] perfecti ſima natura
brenus: coſitendu è aui d adepti ſimi q[ui]d'appetiti ſit i eo q[ui] ultimo
collistere natura: atq[ui] id eè ſiimum boni: q[ui] certe unuſum ſua ſpo
te ip[ui]m expecti et pp ſe nece est. Quomà at d'moſtrati è et ſingi
eius partes eè perſe expectendas: i enuandis corporis comodis ſiquis
p[ter]miſam anò noluptate putabit: i alud temp[que]ho differat
Vtrii h[uius] ſit noluptas i his rebus: quas p[er]mas ſeandu nam è dixim
nec ne ſit: an id q[ui] agimus nihil interest. Si h[uius] ut nibi quidem
uidetur nò explet bona nature noluptas: uire p[er]miſſa è. Sin è m
ca q[ui] quid à nolunt: nihil impedit natura h[ac] c[or]prenſionè ſiim
bom. Que h[uius] coſtituta ſiit p[er]ma nature: ad ea ſi noluptas acceſſit
umi aliquod acceſſit comodù corporis. Neq[ui] eà coſtitutionè ſiim
bom q[ui] est propoſita mutabit. Et adhuc quidè i ta nobis progrella
ratio est: ut ea duceretur ois a p[er]ma commendat[ue] nature. Niue at
alud arguuntandi sequamur g[ui]ns: ut nò ſoli quan[os] diſgrami
ſed qua auip[que] partis nature et i corpore et i àio ſua queq[ui]n ſit.
idicco i his rebus ſiuna n[am]a ſponte moneamur. Atq[ui] ut a c[or]po
ordiar indes ne ut ſiqua que i mébris aut debilitata aut i mi
nuta ſint ocailtet hoies: ut età c[ot]tendant et elaboret ſi efficere
poſſint: ut aut nò appareat corporis uti: aut q[ui]minimù ap
pareat: multoq[ui] etià dolores curatiois cauna p[er]ſat: ut ſuipe u[ui]
nebrozz nò modo nò ma[or] ueru etià minor ſitur ſit: eoz[ui]t[ui]
ſp[er]s adnatura reueruntur. Et h[uius] a[i] omics natura totus ſe expeſte
dos putent: nec id obalià re ſed pp ip[os] nece è ei etià partes pp
ſe expecti q[ui] unuſi[que] pp ſe expetatur. Quid i motu et statu corporis
nih[ui]l ne èd'adiuertendu èe ip[er] natura uidicet: Q[ui]admodum
quis ambulet ſedeat: qui duct[ur] oris: qui mult[ui] in quoq[ui] ſit. Nih[ui]
ne est i his rebus q[ui] dignum libero aut i dignu è eè ducam? Nò ne

odio multos dignos putamus qui quondam motu aut statuinde
tur nature legem et modiu còtempfiffe. Et qm hec dicitur de
corpore quid è cur nò recte pulchritudo et ipf p[ro]e expetèda
ducitur. Nam si præintate inminutoem qu corporis pp[ro]e fu
guedam putamus: ac nò età ac fortaf[le] mag[is] pp[ro]e forme
dignitatem sequamur. Et si turpitudine f[u]quam in statu et
motu corporis quid è qd'pulchritudine nò sequamur. Atq[ur]
et ualitudine iures uacutitè doleris nò pp[ro]utilitate f[oh]um
fed età ip[s] pp[ro]e expetamus. Quom[ar] natura ius oib[ur]
pleri partibus mult h[ec] statu corporis p[ro]e ipfum expetit qu[em]
maxime e natura que tota pervirbatur si aut egeri corp[em] è aut
dolet aut caret uribus. Videam ai partes: quazz è al[sp]ect
illust[ior]: que quos iunt excelſiores eo dant claviova in diu
nature. Tantus è iuf inatus nobis cognit[i]oms am[or] et ſciètè
ut nemo dubitare possit: quin ad eas res hoium natura illo
emolumento inutata rapiatur. Videmus ne ut pueri ne uer
berib[us] quidè a còtemp[and]is reß p[ro]vech[er]i daterreavit.
aut pulſi requirat et aliquid ſare ſe gauduat: ut alij[s] narni
re gefiant: ut pompa lucis atq[ur] hu[mi]mo[]i p[ro]spectaculis tencantur.
obed[ur] rem ut famè ſitam perſerat. Quid u[no] qui ingenijs ſtu
diſſijs atq[ur] artibus delectantur. H[oe]nem idemus eos nec ualitu
dins: nee rei famitris h[re] roem[em] oiaq[ur] perpetu ip[ro] cognit[i]
et ſtia captos: et acimaxis airis et laborib[us] compenſare eam
quà ex diſcendo capuit noluptatè. Mihi quidè Homer[em] hu[li]
modi quidd[am] induſſe indetur i[hi]s que de Syrenu cantib[us]
fixerat. Neq[ur] uocat præintate identur aut nouitate
quadam et uavietate cantandi reuocare eos ſolite qui p[er]tuer
hebantur: fed quia multa ſe ſare profit ebâtur: ut ho[es] ad
ea[ur] ſaxa diſcendi cupiditate ad h[er]es[cent]. Ita h[us] inutabat
vlixem. Nam uerti ut quedam homeri ſic i[st]u ipfum locum.

Homeri versi d'Syrii

O decus argolhaum quin puppim flexis Vlixes. Auribì ut niòs
posse agnoſcere cantus. Na nemo hoc unqì est tranſuectus
cerula cuxſu. Quin preus aftiterit uoai modulaie captus
Post uarys undo ſatatus pedore miſis. Doctor ad patrìas
Laxus pueneris oras. Nunc grave certamen bellì cladèp canem?
G reca qua treore dimo numme geſſit. Oràq elatis regù neſtigia
terres. Vidit homerus probari fabulà nò posse ſi catuuncliſ
tantus ur irretus tancetur: ſciam polliçture quâ nò erat
miruì ſapiæ aipido eè patria carioverem. Atq omia quidè ſare
cuiſauiq modi ſint cupe cívibus duarù maioz rezz còtem
platione ad aipidatate ſcie ſumozz uiroz è putàduì. Què h ar
dore ſtudi quæſtis ſinſſe ì Archmide: qui duì puluere quædà
describìt attentus ne patria captà eè ſenſit. Qùm Aviltoxe
mi ingenù costipum idemì imuſacìs. Quo ſtudio Aviſepha
nè putam etate ì leis duxiſſe. Quid de Dithagora: Quid de
Platone aut Democritò loquarè: aquibus pp diſando cupiditate
idemus ultimasterras eè pagratas: Que qui nò uideò: miſi
unqù magna cognitione dignuì amaneruit: Atq hoc loco q. pp
aì uoluptates colì diant ea ſtudia que dixi nò intelligunt.

I darco eè ea pp le expetenda: qd' nulla utilitate oblecta delectat
aì: Atq ità ſià etàſi i comoda datur fit grandeat. Sed quid atti
net de rebus tam aptis plura requirè. Ip. H. queram à nobis
ſtellazz motus còtemporatione ſezz celeſtii eozz q. oium à nature
obſuweitate ocailtantur cognitiones quæ admodù nos moueant
et quid hystòria delectet quà ſolemus p[ſequi] uſq[ur] ad ex[mi]mum.
preteremita repetim: inchoata p[ſequimur]. Nec uò ſum ita
eè utilitatem i hystòria nò nò uoluptate. Quid cu fìctas fabulas
equibus utilitas nulla duar p[òt] cù uoluptate legim. Quid cu
uolum noia eozz. qui quid geſſint nota nobis eè pavètes p[ri]am
multa preterea minime neceſſaria. Quid qd' hoies ſi ma fortuna

nulla s pe rezz gerêdazz: opifices demiq; delectantur hystoriam a-ximeq; eos indere possunt res gestas audire et legere uelle qui ab s pe gerendi ab iunt cœcti senectute. Quo arca i telligi nece è i ipis rebus que disantur et cognosantur i ntamenta i ee qbs ad discendu cognosceduq; moneamur. At ueteres quidè phy in btozz iliis fingunt qualis natura lit iuta lapietum qs cua libe ratos nulli neces sarui iute culti aut para ti requiêtes nihi aliud e e audire es putat: nifi ut ome temp i querêdo ao discè do in nature cogniti o e columnat. Nos aut nò soli bte iute utà ob lectatione i dem: sed & leuametrum miq;azz. Itaq; multi cui i potate cènt hos hi aut tyranozz: multi i anstochia: multi i exilió dolore sui doctrine studiis leuauerunt. Princeps hui Cuius Thaleci Demetrius cui patria pulius eet iuria ad Ptolomei sebergem Alexandria cœtuit: qui aui hæ ipsa phyra ad qua te hortam i excellect Theophrastiq; eet auditor: multa poclara i illo ciliamtoso oao scribit: nò adiisum aliquè iui quo erat orbat: sed ai multus ille erat ei quid à humamitatis abus. Equidè e Cneo Auwidio pretorio erudito hoie oaulis capto sepe audiebà cui s Lucas magis qu utilitatis desiderio se moueri diceret: solum demaq; nobis nifi requietem corporibus et mechana quâdam. Laboris afferret còtra naturâ putaremus dati: auferit eim sensus actioneq; tollit oniem. Itaq; si aut requetè nà nò què ret: aut eà posset alia quada vòe cœque iuale pateremur: quenam nuc agendi aliquid discèdiq; cua prope còtra naturâ inglias suſape ſoleam? Sunt aut claviora ut plane p[]s[i]pina nec dubitanda iudia nature maxie ſalz i hoie sed i oi aiahui appetat auius aliquid agere ſemp: neq; ulla còditione quiete ſempiternâ possit pati. Facile est hoc corneve i p[]rims pueroz[]zetatuilis: Q[]q;[]i. N uereov nenimus i hoc gne iudear/ti omes ueteres phy maxime n[]vi ad à inabula acceduit qd i p[]ueritia ſial

lume se arbitrantur nature voluntate posse cognoscere. Videm
igitur ut cōqueſſe ne iſantes quidè posſunt. Cù uò pauli pro
cessint lufiombus u'l laboriſis delectantur ut nec uerberiby
quidè deterreri posſint: eaq[ur] cupiſtas agendi aliquid adolesſat-
una ai etatibus. Itaq[ur] miſ ioandiffiſimis nos ſommis uſuros pu
temus Endim[iom]s ſomni nobis uelmus dari: idq[ur] ſi accidat
inſtar mortis putemus: Quin etià یرuſſimos hoies neſao q[ui]
ſing[ur]i ſegiutie p[er]ditos udemus t[em] et corpore et aio moueri
ſemp[ur]t. Et ci re nulla impedingantur neceſſaria aut alucolum
poſtere aut quer[è] qu[epi]a ludii: aut ſimon[è] alip[è] reque[re]re.
caq[ur] nò heant ingenuas ex [do]ctina oblectationes arailos alijq[ur]
et ſemiarailos coſlectari. Ne beſtie quidè quas delectatioſs cau[n]
coſcludim[ur] ai copioſiſs alantur: q[ui]ſi c[æ]nt ſibere ſiiale patiunt
ſele coſtineri: motuſq[ur] solutos et nagos anatura ſibi tributos
requerunt. Itaq[ur] ut q[ui]ſq[ur] optime natus inſtitutuſq[ur] eſt e[cc]
omiò noh[it] in ſua ſi g[ere]d[is] negocijs orbatus poſſit paratiffiſs
ueſa uoluptatibus. Nam aut puatim aliquid g[ere]cre malunt
aut qui alioſre aio ſunt capellimt rè pu[h]onoribus imperiſq[ur]
adipiscend[ur] aut totoſe ſe ad ſtudia [do]ctine coſſerunt: qua
in ſua tant[em] abeſt ut uoluptates coſlectentur: ut etià curas
ſoliatud[ies] uigilhas perſerant optimaq[ur] parte ho[is] q[ui] nobis
diuina dicenda è ingenij et m[é]tis acie fruantur nec uolupta
tem requirentes: nec ſuq[ui]eſtes labore. Nec uò intermittit
aut admiration[em] eazz rezz que ſiut aban[ti]qui reperte aut
iueſigation[em] nonazz: quo ſtudio c[olo]tarii nò poſſunt o[ui]m
c[eter]azz rezz obliti nihi[] abiceti nihi[] humile c[og]itat[em] t[ut]a[q]
eſt ius talibus inſtuiſq[ur] ut eos etià qui ſibi alios propoſuerit
ſines bono[zz] quos utilitate aut uoluptate dirigunt tam
t[em]rebus que[de]ſus explicandiſq[ur] naturis etates conſtexere u[di]am
Ergo hoc quidè apparet nos adagend[i]i e[n] natos. Actioni aut
qui] plura: ut obſauretur etià minora maioribus. Maxie at

sunt primi ut mihi quidè uidetur et his quoz. nunc in ratioe
ueramur consideratio cognitione rei celestium et eorum quas a
natura occailtatas et latentes indagare non pot. Dein rey
publicæ administratio aut administrandi sændiq. pru
dens temperata fortis et una ratio: reliqueq: virtutes et
actiones virtutibus cogruentes que uno unbo complexi
omnia honesta diamus: ad quos etiam cognitione et usum cor-
roborati natura ipa precunte deducimur. Oium hæc rey
principia parua sunt: sed hüs progressi ombi uisa augentur
nec sive cauia. In ipso h. ortu iest teneritas et mollities qùd
ut nec ves videre optimas nec agere possunt. Virtutis. N.
beateq. uite duo maxime expectanda sunt hüs lumen apparet
multo etius servis: ut plane qualia sunt intelligantur. Precla
re. N. Plato brum au etiam senectute cœtigerit ut sapiam ue
rasq. opiniones assequiu possit. Quare qun deprimis nature
cognodis satis daim è. nunc de maieribus cœsequeribus iude
amus. Natura ieg corpus quidè huc sic et genuit et foruit
ut alia in ipso ortu perficet alia progrediæ etate fingeret
neq. sane multu adiumentis externis et aduètitis utetur.
Animu aut reliquis rebus ita pfeat ut corp. senlib. N. or-
naut ad res pfaëdas idoneis. ut nihil aut nòmultum
aduimit ullo ad suâ confirmatione in digeret. Qd'at in hóie
pstantis hùm atq. optimi è. id desuit. Et si dedit talè men-
tem que omem virtutè accipe possit: ingenuitq. lìne doc-
trina notitias paruas rey maxiazz. et qùm institut docere
et induxit in ea que erat tanq. elementa virtutis sed virtu
tem ipam in choauit. Nihil itaq. amplius neum è quod nostrum
dico actis è ad ea prospia que accepim cœsequëtia exquere
quoad fit id quod uolum effectu: quidè p[ro]vis fit aut pau
lo magisq. ipsum pp. se expetendu q[ui] aut senlis aut c[oe]pois
ga que diximus: quibus tantu prestat mentis excellens per

fectio: ut uix cogitari possit quid interlit. Itaq. ois honos
omis admiratio: omne studii adiututè et ad eas actiones que
iuritutii sunt cōsentaneæ referitur. eaq. omnia que aut ita in
ais sunt aut ita geruntur uno nomiē honesta diantur.
Quoz. oium queq. sunt notitie queq. līgificentur reז. uoca-
bulis: queq. auulq. uix et natura mox uidebim. Hoc at loco
tantū explicem hec honesta que dico ptq. qel'noſmetipos duli
gamus. Preterea ſiapte natura perſe eē expetenda. Indicat
pueri in quibus ut iſpeculis natura cernitur. Quāta studia
decertātum ſunt: quanta ipa certamina ut illi eſſeruntur
letia: auuuerint: ut pudet uidos: ut ſe accuſavi: noluit: qæ
auiput laudari: quos illi labores noſerunt: ut equaliui prim-
cipes ſint: que memoria eē i his bīmerētum: que referēde
gratia cupiditas: atq. ea i optima quaq. indole maxime apparet
inqua hec honesta que intelligimus anā aduμbrantur. Sed hec
ipueris expreſſa. In his uō etatib. que iā cēfirmate ſunt: quis
est tā diffimilis homini qui nō moueatur et offenſione turpitu-
dins et comprobatione honestatis. Qus eē qui nō oderit libi
dinoſam proteruā adolescētiam: Qus contra illa etate pūdo
rem cōstantiā etiā ſiua nihil iterlit: nō tamen diligat. Quis
Pullum Numitōre fregellanu proditōre qæq. rei puē: nostre
proſiut: nō odit. Qus urbis cōſuatore Codrum: Qus ſtudei
ſilias nō maxime laudat. CuTubuli nomen odio nō est. Qs
Aristide nō motuī diligit. An obliuſamur quantoſpe iau
diendo legendo q. moueamur: cu pie ai amice: ai magno auo
aliqud factu cognoſamus. Quid loquar d' nobis: qui ad laude
et ad deas nati ſuſcepti iſtituti ſumus. Quid clamores iuſ-
gi atq. impitozr exiitantur i theatris ai illa diantur ego ſum
Orestes: contraq. ab altero. Ino eimiu ego ſum iq. Orestes.

Cu aut etià exiſtus abuſtQP. dantur cōturbato errantiq. regi
ambos eegu una iuue precamur. Quotiens hoc agitur et qnue

mhi admittitionibus maximis. Nemo est igitur quinò hanc
ammi affectione probet atq[ui] laudet quan[am]o utilitas illà
queritur. sed contra utilitate et à suatur fides. Talib[us] exep[h]is
nò flectet solum fabule: uerùm età hystorie referre sunt: et què
maxime n[ro]e. Nos e[m] ad sacra idea accapienda optimi in
tum delegum nos tutores milimus regibus n[ro]i imperatores
se pro salute patrie uoveruit: n[ro]i consules reg[es] immo afflimi me
nibus à appropin quâtem monuerimt aueneno ut caveret
ntà i re p[ro]: Lucretia que pu[m] oblatam stupen i uolútaria n[ro]o
te luceret inuèta è et q[ui] interficeret filia nec stupraretur. Que
quidè oia et inuiablia preter e[quis] est qu[ia] n[ro]o intelligat et
eos qu[ia] fecerimt dignitatis splendore ductos imemores fin[m]re uti
litati suzz: no[s]q[ui] cum ea laudemus: n[ulla] alia re mi honestate
du[m]: Quibus rebus expositis bremitur: nec n[ro] [s]um copià quâ po
tui quia dubitatio i re n[ulla] erat perſecutus: sed his rebus còduldr
profecto et iuirtutes omnes et honethi illud qu[ed] ex his iuirtutib[us] exo
vitur et ihis heret p[ro]e ex [pec]tendu[m]. In omni aut honesto de quo
loquumur nihi[ll] è tâ illuftrè: nec q[ed] latus p[ateat] q[ui] còinunctio
inter hoies hoium et coicatio utilitati: et ipa caritas g[ui]n[sh]umai
que nata ap[ro]mo statu quo a pro creatoribus natu chiligenitur et
tota domus còingio et stupe còingitur ſp[it] ſen[im] foras cog
tionib[us] primi: tum affinitatib[us] deinde amicitij[s]: poſt uicimta
tibus cu[u] auibus et h[is] qui publice ſocij aut amicis ſunt. Deinde
totus c[oe]plexu gentis humane: que a[i] affectio ſi[n]ui cu[i]q[ui] tribu[n]es
atq[ui] h[anc] qua dico ſociatè c[ui]n[cho]is humane munific[es] et
eque tuens iuſtitia dicitur: cu[u] ſunt adu[n]cte p[ict]as: bom[ta]s
liberalitas b[rig]n[mi]tas: com[itas] queq[ui] ſunt g[ui]n[si]eufde. Atq[ui] hec
ita iuſtitie propriis ſunt: ut ſint iu[i]rtutu reliquazz coi[n]. Nam
cui sic homis n[am] generati fit: ut h[ear]t quiddam inati[que] iuule
atq[ui] populi xe: q[ed] g[ee]ci politicon uocat: quicquid aget queq[ui]
iu[i]rtus i d a coitare et ea qu[ia] exposi[u] caritate atq[ui] ſociatate hu

et alii quodlibet
propter huius

mana nò abborribit uassimqo uistitia ut ipa se fundet usu
iceteras irtutes sic illas expetet. Servari. x uistitia nifi afor
ti uiro nifi alapiente nò pòt. Qualis est igitur ois quâ dico
côspiratio còsentuas irtutu: tale est illud ipse honesti qui
quide honestum aut ipa irtutus est aut res gesta irtutate. Qn
i rebus uta còsentiens irtutibus respondens recta et hone
sta et còstans et nature cogrués existimavi pòt. Atq[ui hec cùnec
tio còfusioq[ui irtutu: tamen aphy[s] ratione quada distingunt

Nam ait a coppulate cònsequq[ui] sunt ut omnes oium participas
sint: nec alia abali[s] potest separavi: tamen proprui sui tuas,
munus est ut fortitudo in laboribus periculosa cernatur: tem
perantia ip[er]termittendis uoluptatib[us] prudentia i delectu bonos
et maloz: uistitia inuo cujus tribuendo. Quando igitur i est i oi
irtute cura quod q[ui] foras spectans: alioq[ui] appetens atq[ui] còplec-
tens: exis[it] illud ut amic[ia] ut fr[es]: ut propinqui ut affines ut
cues ut omnes demq[ui] quando una societatè hoium eê nolumus
propter se expetendi sint: Atq[ui] eoz[us] mihi e eius g[ui]s ut sit ifine
atq[ui] extremo bonoz: ita fit ut duo g[ui]a pp se expetendos repre-
iantur. Vini q[ui]d[em] est in his inquibus completi[rum] illud extremum
que sunt ut ait aut corporis. Hec at q[ui] sunt extra scid: id est q[ui] neq[ui]
iaio sunt neq[ui] in corpore: ut amic[ia] ut parètes ut liberi: ut pro
pinqui: ut ipa p[ra]tia: sunt illa quidè sua sponte cava: sed eodem
igne quo illa sunt. Neq[ui] uò quas[que] sumum boni al[le]sequi unq[ui] pot
set: si omnia que sunt extra q[ui]s[que] expetenda sumo bono còtinènt.

Quomodo igitur inq[ui]es ueru[que] eê poterit omnia referri ad sumum
boni: si amatiæ si propinquitates si reliqua externa sumo bono
nò continèntur: hæc v[olo]tate q[ui]d[em] que externa sunt his tue-
mur offici[s] que oriuntur alio cujusq[ui] gr[ui]e irtutis. Na et aia
cultus et parètis et qui officio fungitur: i eo ip[er]o prodeat q[ui]d[em]
fungi officio in recte factis eê que sunt orta irtutibus: que quide
sapientes utentem sequitur tanq[ui] duce natura. Nò perfecti at-

hoics et tamen i̇genijs excellētib[us] prediti excatantur ſpe glorie
que h[it] ſorinā honestatis et ſilitudinē: Qd[er] ſi ip[ro]m honestatē undiq
perfectam atq[us] abſolutā vé u[n]a p[ro]clariffimā oium maxie[que] laudā
dam penitus u[er]ét quonā gaudio complexētur: cu[u] tantope-
eius adu[mbrata opinione letentur. Qu[em] d[ed]iti u[olu]ptatib[us]
aupichtat[i] incend[i]s in[]alat[um in]his potendis q[ui] a c[er]eimē-
cōripuſſet tanta le[tt]ia ſu[n]di arbitrabamur: qua[t]a aut ſu-
periorē Africāni Hamib[ale] u[ict]o: aut poſteriorē Carthagie
euerſa: qu[em] t[ib]eri[n]a diſſen[io] ſelo illo die tanto gaudio aſſe[ar]
quanto L. Paulum cu[u] regem Perſam captum addu[cer]et eod[em]
ſumine in[]eſtum. Age n[unc]e Lu[i]ci n[r]e exſue a[i]o altitudinem
excellēt[a]q[us] i[u]rtut[i]i. Iam n[ò] dubitabis q[ui]n e[ra]z compotēs
homines magno a[i]o erectorq[us] u[ui]ētes ſemp[ur]t beati: qui o[n]mes mo-
tus fortune mu[tation]e[que] rezz et tempor[i]i Leues et imbealles
ſore intelli[gant] ſi in]u[rtut[i]is cartamen u[ener]it. Illa u[que]
ſunt Anobis bona corporis m[u]nata: c[om]p[le]t ea quidē briffimā
uitam ſedita ut ſi ne illis poſſit bt[at]a uit[as] exiſtere: Ita u[que]
ue et exigu[e] ſunt iſte acceſſionēs bono[z]: ut g[rad]modu[n] ſtelle
i[r]adio ſolis: ſic iſte in]u[rtut[i]i ſplendore ne uel c[er]natur qu[d].
A toq[us] hec ut u[er]e diu[n]t[u]r parue e[u] ad bt[em]ui[u]d[u] m[om]e[t]a ita co[
poris com]modo[z]: ſic n[im]s u[mo]lentu[ est] nulla e[u] dicē. Quu[n]
ſic diſputat[ur] obli[n]i mi[n] diu[n]t[u]r que ip[u] egerit prima[pi]na na-
ture. Tribuendu[ est] q[u]e his aliquid dummodo ſi[tu]m tribuendu[m]
ſit intelli[ga]s. Eſt t[ui] phy n[ò] tam glorieta[que] q[u]ui u[er]a queretis/ea que
ſim naturā illi ip[u] glovioli ſatebantur et u[de]re t[at]am u[m]m i[u]
tutis: t[t]amt[que] ut ita dic[u] au[et]oritatem honestatis ur eh[u]qua n[on]
illa quidē nulla ſedita parua ſint ut nulla e[u] u[de]n[tur]. Hoc
ē n[ò] om[u]a ſpernentis preter i[u]rtutē: et i[u]rtutē ip[ro]ſam ſim[n]
Laudib[us] amplificatis oratio. Demq[us] hec e[u] undiq[us] completa et
perſeda explicatio ſumi[n] bom h[ui]c c[ut]er[u] parti cau[s] arriupe[u]
conati: ſua quiſq[us] u[de]ri u[olu]t aſſerre ſinam. Sepe ab A[r]i

nec y mp
p[ro]h

Stotele a Theophrasto mirabiliter laudata per se ius very sciencia.
Hoc uno captus erillus sciamsum bonum esse defendit nec re
ullam alia per se expetendam. Multa sunt dicta ab antiquis
de cœtem nêdis ac despiciêdis rebus huminis. Hoc unum Artisto
tenuit preter iutia atque iustitutes: negavit ree esse illa aut fuga
dam aut expetenda: positi est anris in his esse rebus quæ secundum
naturâ eent. nò dolere. Hoc Hieronymus sumum bonum esse
dixit: At nò Calipho et post eu Diodor: cum alter uoluptatem
adamauisset; alter uacutatè dolores: ne uiter honestate caxê
potuit que est anris laudata maxime. Quin et à ipi uolupta
viv diuerraila querat, et iustitutes hêant iòre totos dies: uo
luptateqùi pmo dütaxat expeti dicat. Demde cœlitudine quasi
alterâ naturâ effia qua impulsi multa facuit: nullâ querètes
uoluptatem. Stoia reestant: hi quidem nò una aliquâ aut altam
anobis: sed tota adse nram phýam transtulerunt. Atque ut rehug
fures eazzez quas cœperunt signa commutant: sic illi ut sen
tentijs nris prolius iterentur: nomina tanquam rezz. nra muta
uerunt. Ita relinquentur solamen disiplina digna studiòs ige
nuasz artium: digna eruditis: digna claris iuris: digna prin
capibus: digna regibus. Quæ cù dixisset: pauli quæ est iustisset
quid eimuit. Satis ne indeor promeo uire in uiris auxibus
comendatus. Et ego tuam inque isto ut ipe alia: sic hodie ita
nolse ita uilus es: ut si tu copia nobis sempe fieret: nò multum
greas suppleatùi putare. Qd' quidem eo probavi magis: qua
memin: Staleam Heapolitanum: doctorè illi tuâ nobilem
 sane peripatetam aliquando ita seas dicere soliti: assens
 ienientem his qui multi in fortuna seanda aut aduerfa: multi
 ibonis aut malis corporis poneret. Est ut diâs imuit. Sed
 hec ab Anthiaco ino famihari diantur multo melius et forti
 qia Stalea dicebantur: quis ego nò quero: quid tibi ame p
 batum sit. Sed huc Ciceroni nro quæ disiplui aurore ab

ducere. Tum Lutius mihi uō ista nel ualde probata sunt: qæ ite
fratri puto. Tum nihil Piso quid ergo inquit. Das ne adolescenti
uemā: an ei dicē mains ei que cui pre dare didicerit: nihil stat.
Egouō isti inq; pmitto. Sed nō ne meministi mibi licere probare
ista que sunt a te dicta. Quis n. pōt ea que probabilia indeuntur
ei nō probare. An uō inq; quisc; pōt probare qd'percepti qd'acpre
hensim qd'cognitū nō hēt. Nō e ista inquit Piso magna diffenfio.

Nihil -n. est alud. q; obrē mihi perapi mihi posse indeatur. nec qd
perapiendi uis ita diffimitur a Stoicis: ut negent quid posse
perapi miſi taleueru: quale fallum eē nō poſſit. Itaq; hec cum
illis e diffenſio: cu peripateticis nullas ſane. Sed hec omittam.
huit n. et bene Longā et ſatis litigiosam disputatione e. Illud mihi
ate minu festinanter dām indetur ſapientes omnes eē ſem per
beatos: nefcio quo preter uolanit oſo. Quod miſi efficitur qui The
ophraſtus: de fortuna de dolore: de ceucau corporis dixit: cum
quibus cōngi btām uitā nullo modo putant: uereor ne uaria
ſint. Nam illud uemerenter repugnat: eūdom bītum eē et mul
tis malis oppreſſum. Hec quod cōnuenbat nō ſane in tellogo. Ut
igitur tibi nō placet inquit iuſtutis tātā uim eē: ut ad beate
uuendu ſe ipa cōtenta ſit: an ſi ud probas: ita fieri posse negas
ut hi qui iuſtutis compotes ſint: etiā malis quibusdā affecti
beatilſint. Egouō uolo iuſtute uim eē q; maximā. Sed q; ta
ſit al; nunc tantu; poſſit ne eē tanta: ſi quicq; extra iuſtute
heatur ibom. Atqui inquit ſi Stoicis concedis: ut iuſtus ſola
ſi adli: uitā efficit btām: concedis etiā peripiteticis. Que-n.
mala illi nō auident appellare: alpera auit et i comoda et reiſ
cienda et aliena nature eē concedunt: ea nos mala dicamus
ſed exigua et porro minima. Quare ſi pōt eē beatus is: qui
i alperis reiſaendisq; rebus: pōt is q; eē qui eē i parus malus.

Et ego Piso inq; ſi est quisc; qui acute i cauſis inde i ſoleat que
res agatur is es profecto tu. Quare attende quelo. Nam

ad huc meo fortasse initio: quid ego queram nò per se pias. Tincidunt inquit: expectoq; quid ad id quid queram respondeas. Respondebo me nò querere inq; hoc tpre quid iurtus efficere possit: sed quid costanter dicitur: quid ipsum a se diffentiat. Quo ieg; iqt modo: quia ca a Zenone miq; hoc magnifice tanq; exoraculo editur: iurtus ad bte iuendu ierpa còtenta est. Quare iquit.

Respondet: quia mi qd'honesti est nullu ealud boni. Nò quero ià uerùnefit: illud dico ea que dicit preclare inter se coherere.

Dixerit hoc quidè epiare semperbtum eè sapientem qud'quidè solet ebullire nònumque: què quidè cum limus doloribh còsiaat ait dicturui q; huaue è quâ nihil alaro. Non pugniè ai hominè: ac tatum hest in natura boni illud urgea nò intellige eu quid libi dicendi lit: ac dolore limnum malu eè dixerit: eadem miè mea aduerfumte omo est. Diàs eade oia et bona et mla que quidè diant hi qui miq; phyum pietù ut dè uiderunt.

Valitudinem: ures: naturâ: forma: integritate unqualioz omnum deformitate morbi debilitate mala ià illa externa

Parce tu quidè. Sed hec cum corporis bona sint: eoz còniaetù certe i bonis numeris: amicos: liberos: propinquos: duittas honores opes: contra hec attende me nihil dicere. Si illa mala sint iquè pòt madere sapiens sapientem eè: uò eè ad bteumque latis. Imo uò inquit ad btiſtine iuendu parum est: ad bì uò latis. Añaduerti inq; te isto modo paulo an ponè: et lao ab Anthroo nèo dicti ſic solere. Sed quid mi? probandum q; eè aliiquè btum nec latis beatum. Qd' aut latis est: eo quod accedit nimù est: et nemo nimù btiis est: et nemo bto btox.

Exigo inquit: Q. Metell' qui tees filios conſuiles nidit: equibus unù età et Cenſorè et triumphunte: quartù aut pretorem eoq; saluos rehiquit: et tees filus miptas: cum ipse Cos: Cenſor ex: Augur ſuſſet triumphaſſet ut ſapiens ſuitt: Nò ne beator q; p ut item ſapiens ſuitt qui i potate hofium uigiliis et inedia

necatus est Regulus. Quid me illud rogas inqui: Stoicos
roga: Quid ieg inquit eos responSIiros pitas. Nihilo bſiore
eê Metellum qii Reguli. Inde ieg inquid audiendu est fi
a propeito inqui ab erramus. Non h. inqui quero quid uerum
ſed qd'auqz dicendu. Vtnâ quidc diceret alium alio bſiorem
Lam vunas wideres. In iuſtute h sola et in iphohon esto cu
ſit bonu politum. caiq nec uirtus ut placet illis nec honefu
creſcat: idqz bonu ſolum ſit quo qui potatur necê e bîs ſit.
ai id augeri no poſſit in quo uno politum e bîum e e qui pôt &
quiſq[ui] alius alio beatior. Vides ne ut hec cœgnant. Et her
cule fatendu e-h. qd'ſentio. Mirabilis est apud illos còſtex
deſſ. Respondent extrema p[er]mis: media uteſq[ui]s: ôaomib[
]n. Quid ſequatur quid repugnet uidet Ingrometica p[ra]ma ſi deis
danda ſunt oiu. Concede nihil e e boni inſi qd' honefuſit. Cò
cedêdu e in iuſtute politâ b[à]tam uti. Vide vufus retro. Duto
hoc dandu erit illud. Qd'uti no item tuu gruâ bono[zz] prodiu
nuerit oratio: uenit ad extremu: heret îſalebra. Cupit h.
dicere nihil posse ad b[à]tam intâ de e e ſapiet. Honesta orato
ſocratica. Plutons &. auſebo dicê inquit. no p[ò]t inſi rete
xueris illa. Paupras ſi malu e me nede[que] b[à]us e temo p[ò]t.
q[ui]us ſit ſapiê[s]. At Zeno eûn no b[à]tum m[ò] ſed etâ divitem
dicere auſus est. Dolere malu e i[truce] qui agitur b[à]us eſſe
no p[ò]t boni liberi. Mi[ſa] orontas: boni p[ra]ma miſum exilu
bonu ualitudo: miſum morbus: bonum integritas c[ò]poris:
miſa debilitas: boni in columns acies: miſa ceatas. Que ſi p[ò]t
ſingla c[ò]solando leuare unu[la] quomodo ſi b[à]tinebit. Sit h.
idem ceaus: debilis: morbo g[rau]iſtimo affectus: exul. orbus
egens: torqueatur acaleo: qu[è] huc appellas Zeno: Beatum
m[ui]nq[ui]t etâ b[à]iſtum. Quippe iquem a[mi]tâ docatu[m] graduſ
iſtam rem no h[re] q[ui] ututê in qua ſit etâ ip[u]m beatum
ſibi hoc incrediſſe. Quid tuu credib[le] qua b[re]uſtumum. qdhu[mi]o[mi]ch[le]

S. I. N. ad populum meocas: eun quita sit affectus b[ui]um n[ui]q[ui]t probabis: Si ad prudentes alteri fortasse dubitabunt: sit ne tanti inurtute: ut ea predicti uti in Phalaxis tauro b[ui]sint: alterum n[ò] dubitabunt: quin et Stoicis cœnientia sibi dicant: et n[ò]s repugnâtiâ. Theophrastus igitur inquit tibi liber: ille placet de b[ia] uta: tr[ì] aberramus a proposito. Est ne Longus proculus i[g]Pilo suita mala sunt placet: Nòne tibi indentur inquit mala. Tr[ì] queres i[g] Inquo utriuque spondebo uerres tehuc atq[ui] illuc necesse est: Quotandem n[ò] i[qt].

Qualisimala sunt i[que] erit i[his] b[us] n[ò] erit. Simala non sunt acet omnis ratio peripateticus. Et ille videns ideo i[qt] quid agas. ne dislapu[n] abduca times. Tu n[ò] m[i] ducas licet i[que] equatæ: erit u[m] mecum s[ì] team erit. Audi i[g] inquit Lut[em] Tecni. ut ait Theophrastus m[i]b[ituenda] orò est.

O m[is] auctoritas ph[ye] c[ons]it i[b]ta iuta comparanda. Beate N. unendi aripiditate incens[i] o[n]es l[u[n]m]. Hoc m[i]b[ui] cum tuo scatre cœnemt. Quare hoc undendu est: possit ne nob[us] hec ratio ph[ye]oz dare: pollicetur certe. Nili h[uius] id faceret cur Plato e[gyptum] pagavit ut a facerdotib[us] barbaris nu[m]eros et celesta aciperet. Cur post Tarenti ad Architam, aram reliquios p[ithag]oreos Echratem Timeum Acronem Lociros ut c[ui] Socrate[que] expressus et adungeret p[ithag]oreoz di[s]p[la]ni: e[que] que Socrates repudiabat adiueret. Cur et i[pe]Pithagoras e[gyptum] lustravit et Perlap[us] magos adiit. Cur tantas regiones barbaroz pedib[us] obiit: tot maria transmuit.

Cur hec eadem Domocitus qui uere falso ne querem diuturne oculis se prima fasse. Certe ut quæmime a[i]nus a cogitationib[us] abduceretur patrimonii neglexit: agros de[n]uit i[cultos] quid queres alid n[i]b[ui]btam uta: qua[s] si etià i[re]z cognit[i]e p[onebat] tamen ex illa inuesh[atione] nature cons equi u[no] lebat ut e[st] bono a[i]o. Id h[uius] ille s[ui]num boni cythimn[i]a

et sepe a chamam appellant. id est a ium tereore liberum.
Sed et si preclare nòdum tamen et perpolita. Paucam. neq. ea ipse
enucleate ab hoc de iurute quidem dicta. Post. h. hec ibac urbe
primi a sociate quavi cepta. Deinde ihunc loam delata sunt. i
dubitant quin iurute omnis ut bene sic et à bère iurandi s. pone
retur. Que aí Zeno didrasset an eis ut i actionibus p[ro]eibi s[]olet
dere eadem feat alio modo. Hoc tu nunc illo probas salicet uo ca
bulis rey mutatis. In costantie crimen ille fugit. nos effigè non
possumus. Ille Metelli uti negat b[]tiorem q[]ui Reguli: preponè d
qui nec magis expetendam. sed magis sumendam. et li optio est
eligendam Metelli. Reguli rei si endam. Ego qua ille p[]ponè d
et magis eligendam b[]tiorem hanc appello: nec illo minimo
momento plus ei iute tribuo q[]ui Stoic. Quid iest nifi q[]e ego
res notas notis uerbis appello: illi nomia nona queruit quib
idem dicant. Ita q[]uadmodum i Senatu s[]emp et aliquis qui inter
pretem postulet: sic illi nobis a[i] interprete audienda sunt. Bo
mi appello quicquid secundu naturâ est: quod contra malum.
Nec egos solus sed tu et à Crisippe i[]foro domi i[]scola diffinis. Q[]d
ergo aliter homies al[]ex ph[]yos loqui p[]ntes opòtere quati q[]d[]e
sit al[]re doctos et indoctos. Sed aui costiterit inter doctos q[]ui
res queq[]ui sit homies eent uſitate loquerentur: du[]i res ma
neant uerba ſingunt arbitratu ſi no. Sed uemio ad i[]costantie
crimen: ne ſepius dicas me aberrare. Qua[] tu p[]oms i[]uerbis
ego politam i[]re putab[]i. Si ſatis erit hoc p[]ceptum i[] quo adiú
tores Stoicos optimos habemus tantà ium e[]e iuritutis. ut-
omia ſi exaltera parte ponantur ne appareant quidè: a[i] omnia
que illi comoda certe diait e[]e et ſi iurenda et eligena et pro
poſita que ita diffimit ut ſatis magno estimanda ſint. Hec
ignitur aui ego tot noib[]i a Stoias appellata partim nous et
cometatis ut iſta producia et reducia partim idè significatub
Quid h. interest expectas an elgas. Mihi quidè et à Lautius

iudetur quod eгgitur et adquod delectus adhibetur. Sed cum
ego omnia ista bona dixero tamen reſert qumagna dicta qui ex
petenda qumalde. Sin aut nec expetenda ego magis qui tu
eſhenda nec illa pris et hima ego qui bona qui quipducta
appellas. Omnia ita necè è obſturavi nec apparere : nec inirtu
tes tanq[ui] iſolis radios in currentè. At ut qua inita è aliquid mili
ea bta eè no pòt. Ne leges quidè igitur ſpius ingerib[us] et cre-
bris. Si anenà uſpia iuderis : nec mercatura quorumque ſi in
maxis lucris pari[is] aliquid damm contraxerit. An hoc uſq[ui]s,
aliter inita et no exmaxima parte de tota iudicabis. An dubi[us]
est quin iutus uta maxima obtineat in ebus humans ut reliq
obruat. An deo igitur que ſin natura ſint bona appellare
nec ſiudare ſuoneteri nomie qui aliquid potius nonu exqvere.

Virtutis aut amplitudinem quasi inaltera libere lance ponere +
TERRAM MIHI CREDE CALAM et MARIA DEPMET. SEMPR. N. EXEO
QUOD MAXIMUS PARTES CÔTINET LATISSIMEQ[US] FUNDATUR tota res ap-
pellatur. DICimus aliquem hilare uuiere: Igitur ſi ſemel tui hor-
eſſUS est: hilara uta amilla è. An hec in eo M. CRAFFO quę
ſemel aut inita rilisse lutus: no cōtingit ut ea re minus Age
Latius ut aut idem uocaretur. POHCEatem SAMUI felicem appellat
Nihil acaderat ei quod nollet miſi q[ui] annulum inquo delectabat
i mari abbat. ERO iſelix una moleſta: felix rurus cum dipe
i p[ro]cediis anul[us] p[er]ſis inuenſt est. Ille no[mi]nſipiens q[ui] certe q[ui]
tyramnus miq[ui] beatus. Si p[er]ſiens ne tu quidem iſer cu ab
Oronte pretore Dariij in cruce act est. At multis affectum
quiſ negat. Sed ea mala virtutis magnitudine obruebat.

ANNE hoc quidem peripatetias concedis ut dicant omium
iurozz bonoz id est ſapietum oib[us] iututib[us] ornatoz iutã
omibus partibus plus hre ſemp[or]oni qui mali. Quis hoc dict
STOIAS liet minime. Sed iſt[ui]p[er] qui uoluptate et dolore
omnia metiuntur: no ne clamat ſapiens plus ſemp[or] ad eſſe

quod uelit: q[ui] quid nolit. Cum tantum iuritute ponant hi
qui fatentur se iuritutis c[ausa] mi[n]s ea iuoluptat[em] acaret ne
manu quidem uerluctos fluitse quid facere nos eportet. Q[
qui]us minm[a] ai prestantia omnibus bonis corporis attinere
dicamus: ut e[n]e i conspectu quidem relinquitur. Quis est
h[uius] qui hec cadere i[l]apietem dicere andbat: ut si fieri pos
sit iuritute i[per]petuum abijerat: ut dolore omni liberetur
Quis nostr[us] dixerit: quos n[eed]e pudet ea q[ui] Stoic[ia] al[ia] diant
malat dicere: melius e[rum] turpiter aliquid fac[em] ei iuoluptate
q[ui]honete aim dolore. Hobis Heracl[otes] ille Diom[el]ius
flagritiose desainſſe iudetur a Stoic[is] pp. oalioz dolorem.
Quis n[eed]e hec didicasset a Zenone n[eed]e dolere cum doleret. Ill[ud]
auduerat: nectamen dicicerat malu[m] illud n[eed]e qua
turpe n[eed]e et e[et] ferendum iuro. Hic si peripateticus
fluitet permâllet[et] credo i[l]ma: q[ui]n dolore diant malu[n]ee
De asperitate aut eius foriter ferenda p[apiunt] e[n]de que
Stoic[is]. Et quidem Archelaustiuis et si ſi i[差]ſervere per
tinctor tamen n[eed]e ſiut. Erat N. Polemonis. Is c[um] ardett
podag[or]e doloribus iuſtalt[et]q[ui] hominem Carneades epiat
vi perfamiliaris et tristis exiret: mane qu[em]o inquit Car
neade n[eed]e. Nihil illu[m]e h[uius] peruenit. Ostendit pedes et p[er]c
Attamen h[uius] mallet n[eed]e dolorem. Hec igitur est n[eed]e ratio q[
]tib[us] iudetur incoſtans: c[um] pp. iuritutis celeſt[em] quandam et di
unam tantam[que] p[re]stantiam ut iubiri iuritutis ſit rel[q]u[m] magne lumne
de laudab[el]eq[ui] iuritute geste. ibi e[n]e miſura et eru[n]na n[eed]e p[er]
ſit: tamen labor pot[est] et moſetha: n[eed]e dubit[em]e dicem[em] omnes ſa
pientes ſemp[er]t[us] e[rum] ſed tamen fieri pos[er]e ut ſi alius alio
b[us]t[or]. Atqui iste Loais est P[iso] tib[us] etiam etiam c[ons]firmat[em]
i[que] qu[em] ſi tenui[n]s n[eed]e modo me[n]i C[сен]conem: led & me[ip]m
abducas licet[ur]. Tum Q. Mihi quidem inquit ſatis hoc
confirmatum iudetur. Letor quidem p[h]yam cui[que] antea

Attamen h[uius] mallet n[eed]e dolorem. Hec igitur est n[eed]e ratio q[
tib[us] iudetur incoſtans: c[um] pp. iuritutis celeſt[em] quandam et di
unam tantam[que] p[re]stantiam ut iubiri iuritutis ſit rel[q]u[m] magne lumne
de laudab[el]eq[ui] iuritute geste. ibi e[n]e miſura et eru[n]na n[eed]e p[er]
ſit: tamen labor pot[est] et moſetha: n[eed]e dubit[em]e dicem[em] omnes ſa
pientes ſemp[er]t[us] e[rum] ſed tamen fieri pos[er]e ut ſi alius alio
b[us]t[or]. Atqui iste Loais est P[iso] tib[us] etiam etiam c[ons]firmat[em]
i[que] qu[em] ſi tenui[n]s n[eed]e modo me[n]i C[сен]conem: led & me[ip]m
abducas licet[ur]. Tum Q. Mihi quidem inquit ſatis hoc
confirmatum iudetur. Letor quidem p[h]yam cui[que] antea

suppelsctilem pli:s estmabam q:ji posset ione vel iquoz
ita mihi dues indebatur ut abea petere possem quiacuid
instructijs n:ri:5 conacipit:1:1:0n. Hanc i:x letor eti:ia aithore:
reptam qi:5 ceteras qcl' quidem ei de e:e dicebant. Nunn:
n:ri:am quide inquit Pomponius iocans Sed me h:raile p
grata mihi oratio t:ia. Que:11 dia latine posse n:0 arbitra
bar: ea dicta t:unt ate: nec minus plane qi:5 diaintur agree
as uerbis aptis. Sed tempus est t:undetur et recta quide
ame. Quod a: ille dixi:et et t:ans dilpuitatum inderetur
foppidum ad Pomponui perre:imus omnes.

M.T.C. DE.FINIBVS BONORVM.ET.MALORV
LIBER.V. ET.VITIMVS.EXPLICIT. FOE
LICITER.

D:O GRATIAS.

FINITVM.ROMAE. XVII.DECEMBRIS.M.CC.C.L.X.

Carolii Aretini ad Colini et Laurei demedias et meis obitu cololatura dicta

Per viri mihi amassim in imين iux fuitime atque honestissime femine finere adestem mcedibilem ac gramonec et unq existimassim auro api dolorem. Ham ac in ea omnes iututis fuit recordedare: ut quod temp me pietat mea complexa fuit, et distessu moderat ferre non poterit. Qua ire non procreo altem

tior poetis qui nobis e sylvis aut dura robore natas fingunt: sed poterat satyro mo. Cum dicta Molissima corda humano qui dant se nātatur, Queladrimas dedit hec mihi parro optima finibus. Ham ut idem paulo post me omnes ybus repetit nereffime diu. Nature imposuerimus cujusque adque iuris occurrerit. Ut terre clauditur, ibidem.

Ceta nota fuit. Itaq. Zeno actis, Stoiri qumilibet eis disputet, minutis et inargutumque nos urcantur, dolore et sapientem, et cadent affuerent. Indolentia suam moramus tueantur, et incediam e medio tollant. Omnino demeque affecunt radiatissime enessant. Sius eis hec nācque factur, et nunc in affecturam tantum ducunturque sive quadam magna merced imametatis stuporibus in homine endc posse. Quapropter sibi nonعم gloriari sinnibus. Hoc uo medico citoat affactionem contenti sunt. Heq. et philotetis cum moatu ipso Laborerunt, nec promotus ille Schyz in Caufaso unct, nec demeque hexailes in cutus tumec sanguine centaurum inbota aberuditur utupatur, sed q. modum in dolendo excedat. Et n. si Lelius qui sapientem est, non negat se desiderio Sapiens moneri: quis enim iniquus est? estimor: nos reprehendere aucent, si matronas deors specialem iututis aliquo dolens justaquemque. Dolce profecto, dolce nec unq etiam etiam audivus fuero. Ut me ea sapia ac profitur qamque, more non monentur. Contra et in pugnentur, si quod a Theuda ut Achillea: aut a venere ut Eneas, milonem armam cœpit. Ego uo mea, ut agi putauero, sius huc mori fuerim, si uo clupeo actus, armus abietis, terga dedero. Qua ire hig

Inuenahs

Zeno

nōmullh qui sapientes inderi volunt me reprehendant. tamen plerimoz antiquis, tum maxime unius iuu autorevitus me defestet. Vida n. indi. Nicolauu. Niccolum iuxu nā tempestate eruditiffi". nos sblum ingerē / uex etiā lacrimas findē. Nec ei sive he quibum sumo studio deditus fuit / nec tot pæpta phyoz / nec hystriaztantz cœpito / nec demq[ui] tot gecex nolumina euluit adimento e[que] potuit / ut nō n'estre amanti. honestissimeq[us] materis fineri pias lacrimas impendēt. Itaq[ui] si mea xōem / d[omi]nq[ui] id q[ui] nō despo / defendere nō potero / nui. Nicolai homnis dōcti? atq[ui] humanum exemplum autoreitque, i medium adduca et quadmodum pithagorici, cum aliqua de ree ambigere velle sat e[que] ma[n]tive diuex, ille dixi. ſi mihi si cum tuum oſſin repreh edatue. Nicolauu hoc fecit ducēt ſit e[rit]. Q[ui] idem Cosme Laurenti nobis acutiſſe auadueri. Nec n. Cosme quæ tria p[ra]pia atq[ui] mgeru[n] est, inſtraxi ibis te pie miſis obitu maxime moluſſi. Q[ui]n n. tot Legeris, inderis, accepiſ / tumen te grannus comotum e[que] pruſi. Nam ſi d[erant] emulari / ſi non ſerat e[non]que ille muhebes q[ui] alque nui ea gravitare coq[ui] usu ac pendenta qua ex t互s monib[us] rei. p[er]mi. et ſp[er]tus: tumen dolor p[er]ſo meroq[ui] quic[ua] non d[ec]erat. Hon ſtidiſh nestes / nō genas Laniari, nec p[er]ſea p[lan]xiſi. q[ui] muhebi. Lemiſſimam m[ui] potus ſurio ſi ac am[er]tum e[que] midē: et tumen meroe affectum / ſayis ad t[erra] oculis truſtui. multi ac lacrimas t互ts manareq[ui] parat[ur] / reſt[ut]em inca. Que n[am] d[ic]o d[em]anti ſt[em] d[ic]o. Ham quadmodum poeſt. Ducento e[ca]hop[es] omni[us] miſſus iuocat[us] p[ut]uit: ſic e[que] tum al[io]y alloquat / am[bo]s affiri p[uto]. Id q[ui] nui[que] ſi a[mi] c[ir]pistum. Tant. n. concordia ſemp[ur]ſi, ut i duobus c[oe]poribus q[ui] p[ith]nqorab[us] tamita p[er]ſit / iua a[n]e e[que] mid[ati]. Dolus[ris] ergo ut e[mi]tui q[ui] ſimulare diſſicule e[ma]mſte appariuſt. q[ui] n[ob]is ſuile c[oe]næſt[ui]. Nbi n[ut] p[iet]us i[bi] p[ar]tum c[oe]ritas i[mi] amati, i[bi] demq[ui] pruſi humā / p[er] t[um] d[ur]o i[n]mi t[um] demq[ui] ſeru[n] i[gr]u[n]o e[m]n? ut nos nō e[bit]us p[ar]citi / n[os] ſ[er]h[or] mori / n[os] p[pp]m[or]oz diſſuſus e[mita] n[os] demq[ui] am[no]p[ro] d[ef]a[n]t[m] mo[u]t.

Morte n. suy aliquodolore pellitatur; nature et quide. Endare uo/uo
a feræi, præa ac muliebri uoæ omnia complexe / nitonstaina comæ
ut Agamènon ille homerec? uelle pere nam ac opinionem est./
ppreaq a doch8 sumoey nictupandu. Sed quid opf e medioritare
defendere, neuq z dolœe ratiomby expirare / et et modum exsos-
pisst uodecimiz. Itaqz eu imereore Longuis ac par erat eici
culo eorg me diuressum aduicctree, itaqz nos cœ pnuture domu
rediens tenuit / si quæ hoc nunc dolœe s in omo abstetegere
salutem alqua ex p[ro] Lenuie posset. Qua et ee auiq[ui] diu aggredate
pauer prins p[ro] diuanda. Vecex p[ro] fœto mi[ri] p[ro]huitssum
ne si quod p[ro] posset p[re]ibere p[ro] g[ran] inomullas rephensiones eurra.
ac quibusdam tineræi p[rae]uiq[ui] prudens apparæ. H[uius] quod
qui hoc negoam sus p[er]pist accepuiit / furist[ur] diuæ que h[uius] est-
umpendens ac falsa et ee ex p[er]stimatione, ut duo & fr[ui]s qui tunc
prudens: tuita exq[ui]s u[n]gent- quod sumina gravitas g[ran]tis
prudant u[n]si amq[ui] q[ui]ebrnanda ex p[ro] apparuit quib[ui] univerſi
tues salut[em] rei p[ro] miti arbitrantur, quod ope ac consilio
no p[ro]huiu inu[ro] homines u[er] età p[ro]huiu c[que]runt, u[er]bis p[rae]u
compositis ac fortiſi et p[er]h[ui] monè aut eoduro autem. Vid-
ne mi[n]o ut illud in trinu[m] acu[n]tus p[ro] ebruiu diu possit.
Noctuæ Athenas, ut potu[n]s ut ma[n]t Theoretutus, aut Minæna
Itaq[ui] haet ac ma ex p[er]is / tu si nos auder uoles / domi et cœnturbis
nec ullo p[er]acte in hoc acu[n]tumque p[er]dades. Posſiunt, ut oratorem
encompu[n] p[er]ſiis / et in media ac ieru p[er]ſoberis / p[er]ſtra gradu
reuerent ex p[er]ſiis. Hauiq[ui] ut e apud illim. Animam ruba gru
Leatuiu p[ro]duel[li] p[er]mett. Desu[ſe] ergo abma[ptu] a[mi] p[er]opf
no affe[n]mi p[er] cœſectum est. Illud p[ra]tum acu[n]tum in mem-
ria demat. h[uius] vulnere truis nobisc[ui] nunc u[n]ſub et ſic ea
que ſcrippis donamus Telepne marito. Aly uo ut arbitror
no h[uius] aliena uro offi[cio] erubunt / p[er] illud mi[n] p[rae]u c[que]diu
et indubiuunt. Maternæ p[er]mi[n] que p[er]thib[ui] nunc doctissimis et
greas, t[ur]um Latuis ſcrip[ti] ſit. In quo p[er] ſit nec aut niu[m] diu

qae opeptum sit, aut ab alijis, de se simet, repetem quod alterum quod inane atque iriendum sit, in altero uo nomen furis intre nequam. Quibus p[ro]fedo si me equis aumbi audire me nit / satis me furie p[ro]chiru p[ro]te, et iis p[ro]s qui me acut simet, si uos simi pruderi predictos monem, aut uos ex actis a[i]s atque tuens, confirmare aut a. Ho p[ro]fedo tru in tribu ut me ad uos conspandos i domui indicem. Hen n. alios hanc seculi pot quod lacrime proprie supent, nec optimi h[uius] est medius quod sibi modiui nequit. Sed meu quippe dolens Lemme cupiens ad uos fixib[us] occuti, putib[us] ut a[i]o euoluiem ea q[ui] ab iis dochtusque de cœmera mothe / et c[ui]b[us] ad iis se fori a[i]o tallerandis, step p[ro]sient / fori ut i[u]a verdantque q[ui] mani, p[ro]drant habentibus resque resimem, nec longius metore nagunt smerem. Et n. quadam num Lume[ris] gladiatoces qui Lom[ris] tanone ac art didicunt, quo p[ro]do h[os]tim ferui / ad p[ro]simem aut ane nemetem intre / nunc h[os] mi[n] illos et c[ap]itis aut latris de cœmato[d]o e[m]ic d[omi]nem / sepe tru si quando eos de mynus h[os]tim ad iudicem ac uos ac p[ro]p[ro]b[us] obliu[m] se p[ro]lem - metu[m] t[em]pentino cœndo. Sic nos q[ui]sque a[ph]ya didicem, quia e[m] omnia fortuna intinda / omnes impet ad i[u]s / repellendi, & defendi ac d[omi]nus forare ferendi cent / tru si quid nob[us] accidit molesti n[or] ac a[ph]ya obliu[m] t[erga] dam. Itaque a[i]u h[os]b[us] & de p[ro]b[ation]b[us] q[ui]rahomi i[m]nque simet me i[u] penes i[m] ad iudicem e[m] s[on]tim, recogit eme / r. exatoces ex uocire p[ro]clam / nec doler me - coram me enp[ro]tim duocent. Qua p[ro] aut q[ui] nos suus mo[m]s ex atatione b[us] c[ap]lembare, et id quod libet h[uius] simi e[m]t / aut si u[m] id uohunt, saltim in hoc age convivis ne iudicat. P[ro]recte ca[m] g[ra]mulz uos induent / et has quas p[ro]b[us] d[omi]nus ut i[n]tus atque etiam accumulato[res] si uel iudicem nob[us] ad u[m]s iudicem, h[uius] c[ui]s u[m]a d[omi]nus affixi h[uius] / nunc tru adducem q[ui] u[m]a mole s[ha] c[ui] ut a[m]no[rum] h[uius] o[m]nia affixi / ex u[m]s iudicem, p[ro]simi ut u[m]s u[m]b[us] o[m]na tribu[n] a[i]o Longius q[ui] gramatis u[m]a ac r[us] postulet

dolere sentiam. Nam ut Arax ille quis forti atque meperdo auro
eet tam enstra hominum nocturna ingressus pasci optunt ut duo
simul euntes tunus opam naarent, sic nos costum ais prediti
demendo delocce spaccu nò negligens / quia ut non his longe sunt
si respendo me urre miis officio ac pietati qua du my erga me
sint / angustamque nolisse / nemo ut arboris modo et àio sit / me ze
shendet. Qui hanc marioria nos seipfisse inimulant / quis no
nas ac ne numm teatutis sciebex malunt / meant ne equano
expesiunt. Et ita tunc felicemque hominum ingemmo / mgvmo2f
copia sunt / ut nisi coruas aut mustas aut cultas aut Lo
ontus Landare nolunt? quod hec quidem Landatoribus nò exsult/
nihil novi dictus sunt. Et n. quid dicta pot / quod multo antea
dictum huc? Precauci si Emnum ab homero, nomillos locos trans
huit / si planus ad exempla sionis epicenum p[ro]punt diphthig
Asinariae pene uecent, si a Menandro Afframus multa p[ro]punt
q[ui]temus multas alij scire / si demus Andeis mittis alhas come
as sc. Terentius hacteque tristisque / quæna est India / si nume
cordie mittens neque / que alhas d[am]punt sciebant. An exæ-
vom audivi inguis omeg admirantur a Platone Aristote de Theo
phraso pañcto immentisp alhas multa sume habet, mihi nò atque
nò ingemolo nò habet. Nee hoc mihi obiectant. 11h duxit at,
aqueas accepe / tu ena alamnis. Nam ut aetos omiti quos ema
re opus est si irrum profecto Maronem opponam / h[uius]que non au-
debunt. Q[ui]s n. 1 canendis pastorebus Theo critus / i. cultu a -
grezo hec iodon / i. bellis atque erroribus hominu mittens sit /
quiis n. signa tempestu ab Arato trore enerfione / h[uius]que
prandum a P[ra]indeo / quatuam eneydos ex Apollonio / Atque ne
omnium numeri meletum illum ethne poterim a p[ra]ndato h[uius]
tulereit / quod tamen uerfus ab Emno / Lucreto / furio / quod
Varo / canillo / et Acto / quod demus Luaho et hoste / ac emu
pacuio / suemè atque neuio in certi i. eum poe mat e[que]puntur.
/ h[uius] tunc p[er]clara notummi exiunt / quod maxima p[er]sc

tāpridem negligen hominum pietatis maliat. Non profecto uerecet kec
tinnoti uivoz autem / aliqua cœmis ſumè / que meo op[rum] quadrant
Anni t[em]p[ro] pictores/ ſculptores ac dem[que] ardentem / ſi temp[ur] / ſi ſo
res / ſi columnas, ſi pictas tubulæ / ſi dem[que] māmōra σχημα / ſi
traſſiz z[ar]eas antiquar par[que] al[iqua] emulari possunt / m[aur]me
glorie ſibi duocnt / nec dubitam multa ſi c[or]æa p[er]ſi n[am] edifi
ex co[z]i ſpoli[ur] ornare / nos antiquos quos ut m[ur]it Status Lōg
ſeq[ui]nus et u[n]ſh[ia] ſump ador emus / im[n]turi dubitamus.

P[ro]ingat ſiq[ui]s p[ot] venere apellis / p[ie]ns vui[ba]p[ad]modi z[en]cpi[s] auoc
pallat, tabu[n]s atq[ui] lnteo p[re]d[ia]ſum p[no]ac[et] eb[u]nica ſone m[di]
tus d[el]p[eo] minerue ſe m[cl]udat. Spira[n]tes equos polycleti atq[ui]
Euphranoris m[ar]moreos coloſſos ſa[ul]pat. Amor p[er] ſi gna[que] lyſa[pi]
ſingat / c[ui]andis g[em]n[ib] pyrgor[ate] lacessat. G[ui]dum ut p[ra]
y[ir]kes ſua venere nobilitat. Nephtinum ſui[que] Nereides d[el]ph[is]
mi[n]s impudens. Senpe ex[pi]at menſi[bs] / et v[a]ſi[bs] in M[ente]t[ur] at[ut]
m[ge]mo. Dem[que] Tima[n]ke ſup[er]et. Nob n[ò] pati ſup[er]ſi t[em] n[ò]
ſcripta al[iqua] an[qu]o[z] r[ed]olent, ut pon[us] ab[hi]s om[n] non
d[eg]enerent. Sed i[m] ſenno n[em]m op[er]t i[en]p[ur] ex[pe]nuſſe. q[ui]
n[u]m ſub[us] n[em] intum[em] duat. Qua[pp] ut d[em] ſin[em] fac[ur]am
ſi me ſi[re] n[ò] po[er]t[ur] n[oc]ubu[n]t / e[m]ſem Com[mi] nec[bis] eis ke
ſp[on]d[bo]. ſo[m]pi[tes] h[oc] auo[res] / q[ui]o[z] emulari ex[po]t[ur] negh
gentiam / pon[er]ſi[que] i[no] obſt[ur]a d[ilig]entiam. // Sed ut i[m]
ad[im]ſt[ur] p[er]ſum[us] quid e[q] d[em]tut[que] nos p[er]t[ur]et: quid e[po]
q[ui]o] œnaannu[m]. Adno[rum]s medi[n]t p[er] p[la]a[ct], m[or]b[um]
n[em]m ex[pi]c[n]us. Et n[ò] qui med[ui]ns op[er]p[er] p[er]t[ur] ſui[m]
mul[i]us n[ud]are deb[et]. Nam p[ad]modum i[gn]or[ant]i port[ur]m-
mullus veni[bat] est p[er]cundus / ſic morbo e[m]ſu[m] om[n] mo[d]ſte
n[ulla] remedie p[ul]uti[eta] eu ſolent. Sapiens e[m] illud eu
r[yp]id[is]. Aliq[ui]ppe morbo al[ui] med[ica]m[em]tum e[. L]orem
n[em] p[la]oda an[no]z[ui] xar[que] n[al]d[n]o dem[n] moni[ti]s ſui[m]
ad[mi]bend[ia]. Dol[or] p[re]ſt[uo] nos angi[t]. Ergo quid i[pe] ſi[q]u[i]
et[à] c[n] ex[pi]t[ui]t / n[id]am?. Plur[i]s d[ol]ore de[m]t[ur] em[feri]

at Quinham

sident. Sed in his Longior non ero. Dolore est ut Crævo noster
elegiunſtine adſimuit, moni aspice corporem, alientis a p[ro]ſiſi,
que adſimuto non sano hunc typum iſonea est. Inchoato uo loco/cuonu
tem exergiendum est dixi. Ipsam uo egressuam deſimuit, optione
maſt p[ro]ſus maſt, et quidem recorunt ut eto angi reſenti in deat.

Est et dolor preter xanonom animi contractio / ut a nonullis
ſonas tristiarium. Lacito adſimite, hanc ergo opinionem ſi ne
conſupim at contractione qua ute cœtis matris obitis exi -
tant / si placet tollere ſonennie / neq[ui] Longius morbiu[m] ſerpe-
ſinam. Nam et ſi omnes ammy p[ro]tubationes moſtus ſint / do-
lor et gravissim¹ est p[ro]let. Dolores n. furens homines facit / dolœ
ip[ro]nables morbi oruntur. pp. amq[ui] dolores multi uta ſimere.

Et in poetas autem volumi nonne Orefriis dolore ac optra iſſed
matris furiis aguntur est. Quis est qui non intelligat eos cum
Hobem ilapidem aut hæcambam ut mea apud ſinguiit, rabem
tant etrummi tuam ſilentium pp. nimmi dolore eximè iuoliffte. Sed
quid muheres emam? quæ[que] ingenu[m] mollibus et constant[em] est.

Nonne perander qui v[n]mis e. vii. sapienb[us] est ut in ſimur, du
Alum lyco[phron]a et mortu[m] a Coryreis et iulat[u]m doler. Quid
Conco Nemo[pp]o eudaridus iu[m] qui hæmmp[ro] autore dum peo[m]am-
quam male paraverat / idibus ſi ut eræp[m]mi inderet / doleris ip[ro]ſi
Laquos utinam ſimur. Dignus p[ro]fet ea morte / quid e sem phy-
lo[ph]o[que] eppellend[us] est / eu duntas tru[n]pe amandas dupe[rit].

Unumque recensere pop[er]t qui nimo dolore posu[n]si, autem p[ro]care/
q[ui]t imme[n]memorium inderet / ab in minia Littera qua ſens h[uius]i
vintur / quodamque diffundunt ſi[u]m / repente interime p[ro]let. T[ur]
haq[ui] illius meliorſtine indis qua apud lacui transi[n]enium
comam accepe / duas muheres ſu[n]ſt Le[pm]1 quod alteru-
cum redeemi filio ac pop[er]t ad ap[ro]m potu[m] ob via nemſset
i[n]e[m]s complepu[m] ut exalant. Altera uo mori[m] ſi[n]u qua ſi[ps]
nimco accepat / domi me[n]us ut p[ro]ulo p[ro]ſt / eam redeemu[m]

Traſimen 2ad p[ro]u[m]?

Propnus.

Haso

tus mihil alud tpug qvelestig motus mensura àphys deponi pleat.
I taq cù omnia tpe niteant que aliq otn simt. satp priedt ee hoc fecti
arbitramme. Nam nò solum aiantes et arboreg. uerù età duci qqu
Lapilli anoz patio cderunt. Omnia q neztunt ut maunt Propt
Et Thebe suterant altq troria sult. Nee sump barbara Memphis pi
xandum miraulei gloriab. ad aliq anoz ferie pribuit. Qua sen
tenpà nè Has elegunt exsult. Libert u ei uſub apponè ut eoz
qui poctus puercles et ianes drouit quiz ut iquit horewni cimt
tpiano lras nò dace aliq inſtria redaruat. Temp edax reo tno
induq uctus/ Omnia destruìg uirataq denb ey. Taulah ngra
coſumns omnia morte. Qd in it fit nq Niro cheat omnia inat
amor. et nos sedum amor. Si placet but inſum paulo imitemus
diamus. Omnia moris inut fact est nos œde morti. Si g elementa
ſt anes ſi pisq quadrupedis ſi demq vebes ac huma ora tu ſonua
celeritati inimantne. traq uagi flum ad inſtitum tundunt ut ino
aplatone mih hoz œd cionatne. quenà dementia atq ſiuria est
trebus flupis ac mobilibus stabili tarem ac etinu quere: ut at
vmusub mindus pitiens ſit felicis uam qpetia exoptun. En
ue pecto id turpideb in Onst. Maxima quippe ſelicis mòralib
ſtabilis nò est. Diuina eim na sic œe pient. eu pecto ſeruue
Sophocles in ea Tragedia q Anx mashgophoros iſtrib asſentiri
detur. ut una dies humana omna molmat relenatq turſub
taq nò iſte phalerius Demetem Theophrast auditor turipide
diote neam felicità minime stabili ſed brenè ac duxina eſt.
Et q dies omnis pere alta de jecbat himnua ex tellebat. Cetn eu
roe diſſe affuit. hoc unu trum meh duc potuſſi ſi nò unum
dne p[er]puncti tpris diſſit. Ira felicis homu nò brenè ſi
donut aut pumè inſt ne arbi taba. Vix iſ p[er]punctis
nò eebus ſeindis exotli nec aduſis ſentis p[er] sump cad p[er]te
ac multu e[que] qd i docate funſt accipim. Ham impendens nala
uitare p[ut]a p[io] cœr n[eg]e aut ghe debem. Sin uo neutru hoz poſ
ſum i[no] lamèturi ac ſonune p[uc]ambe p[er] a[no] exerco atq inato

pauprem fugies p saxa p igneg ut inquit flaccig. sed poting ut Crareg
ille thebaming eae imace abijeg. honos desiderio rapie. cogita quot-
estus ambitio exatet. quod sepe repulpas heat, que disfordie ac cœntives
crebro cœiantur, quibus demat hombi magent demandent. Tunc si
placet candidat i domina desvende et consulum pete. Quid regna
sunt optenda, regni atque tyrannos iusta eorumque ostendunt. Nam
quod molephas liberop quod uxor is libes atque iugria numeque, quibus
sui voluptates quas ephis p apim cœstru nolum? ille qu multitudine facie
obruentur. Demat ut inquit Catyr. Hic tim dextro pede scapis ut
te conatus uo pincat uotat p acti. Ira; si virgillana illa veni, id est di-
unax rea amez nobis mittentur mibe eripiat. que nunc mori de
hebet ut inus, qui contemnem, qui despiem, qui pro illo putribus
en que ulgo diamuntur amplissima. Quam sibona tim eigna tis
pauca i hae uti sunt / mala uo numerat atque grinta / uo imero
ea motem potus, qui utin appellatione debemus. Quid p fero et inducuntur
Tales Milesius inter i motem mihi int e dy. Sed ne iha
lugeramus ad mult i ha fecere / humani us i coimoda reansi de iha
Tantum in dien cu ea bnaedi et q his molephis euocat e sunt. Nec
uo motem malam e p hsum o c nob a tot molephis liberet. Ipsa n
ut inquit Eschylus maloy libato e. hoc lovo nemoth auq? am
motem malu ec neget, hae dimensioe un pient, ut ex duob alium
neassacium fit, aut ut mot e i unius si fiat in i et ut o cins pess
extinguitur, aut sensus resedat quicte alto il mal vê possit
cui senam neqat, alium uo si fiat inmodalis pon qui moe s fit apud
Nos uo qui p reis huo mbus sunt, quibus repugnure ad iuio ore
loquuntur, ne fuis et paterque est hae dimensioe nob alia in ar-
lirepunt, aiufis, immortale et alhac i uot ex a f iunt ec cœdamus
frateq simo hominis impernit ad c alium enolatur eg ubi dimus
rezei, contemplatione beati eno sempiterno senantur. Eos uo q se
libidum, imperf iunt quod variis ac obediens voluptas, p dederit
aceerbas perag ec danturos. Nam ut inquit Platou minu p fero in
excentur impii si moe s totius iinitus cec cu et a corpore

Jume:

ahn paxs.

["quibus docentur, autem per se asseverant, et a iis hominibus et in mortuis ac in animis omnibus imperium sibi asserant, et tamen instinet sibi huiusmodi per se asserens, ut etiam per se dictosque proponens, et ut etiam legi et illuc ducuntur. Sed quia est dictumque, quod huiusmodi, autem per se asserens, ut etiam per se dicti, et illuc ducuntur, etiam huiusmodi, etiam per se dicti, et illuc ducuntur, etiamque dicti, etiamque dicti, etiamque dict

Sic bona ammi querimus, accumulatissima atque insigma in ea
finsse replemus. Et in uno difficilis / non moro si, in aliqua i re pri
nus dum uxor adiuta fuerit, sed ei per sump faciem mori quæ at
obsequentem fuit. Tunc uo amore suum cœngere dilexit, ut uo
magis: abest in India, si cum augnisb illis ac clausas fœmis
cam consulo juhe suus Pompei: Arthrompsie Maus plus hyp
sicratæ Mitridates, aut demus Porche suus Brenti curie fuerit
Parii quippe amore a cœnge complectebantur, idque gemtoe uestor
fus frebat. Et in cum emuiare soleret, quonc fortine bona sibi
cuemque, deq his imortali deo græas agere, millo tamen quæ uta
upore portus est, feciorem se puerabat, hec id simia. Nam
ut humanitatem probitatem, ac eorumque animi dotes, illi mutatis
patermittantur, quonc concordia vnulsum domini giberabat. Et in
erga suas meus, talem se fecerim guebat, ut tunc ab effet ut
ab his odio hætenez quod omnibus pueribus diatine, ut etiam süm
enitare complexa fuerit. Familiu in ac manaplia, cum moreis su
culpati atque cos indulgerant, intuebantur, eam ut maturem
aligebant. Cum uo prudentia granitataque, tunc domini ueretra
bantur, eumque mutu pakebant. Itaque domini redens noster pater
no ca pteubatam clamoribus, non nos uereribus eorum in doma
tragis amellas, non mestras mirus, sed omnia tranqutantur, ac ut
titur plena offendebat. Qua et est fœtum est, ut minis aut
muneribus rei pote, aut eorumque familiaribus, aut demus eis la
mitate alioque suus iactura, tunc defunctus, aut tunc moles
se ad suarum rei cæperet, quin subito a spectu domi reficieret
ac te quod omnino deponet. Qatam uo diligitam eis atque
fœdulitate adhibet ad eam paxanda, quanquam augerat, ac eamque
istum eamque ad domum suum culturam eximere, omnib
quem uera rea fregit, et prompti est. Ham autem illas ma
græficas, domini amplissima hec, quibus quotidie multi

no que materne quinam
done reuerunt facte

["hospites acapentur, splendidiq, celebrarentur communi, ad quorum multa laita ac uaria suppellectile est, et non omnino ah quid defectur, sed sumpat, pugnus fuit. Qua in eam magis adminor nullum finst, et omnino communim, ut domino aliquis strepit aut sollicita expectato est underetur. Nam quodmodum diligit agricole, sua instrumenta uariis, Loas collocant, ut petunt, multus sit. Labor, ita eam unius pugnare collunt, et tamen ordine uariis, in Loas disclusat, ut querent omnia presto forent, ut libet Xeno phontis, qui economicus instebe, Legiisse underent. Quam in eam hignone aut pietate erga deu, caritatem erga puos, bimodey erga eis fuit,不可abile dicti est. De libitum est illius munera, pugnus est, et paru paru panaque qui. Nam ut numerat illi, bifcia scerimina, tamen illius binguntur, ut restitutum ipse domum est potuit. Nam multis urogalli domus eis quas honoris cuna non nolo, ut meus posse multum ergat, legant. Suas et me admorunt, ut cum omnes pauperque cernere, mulieribus, tamen monasteria atque alia loca, loca, quibus ipse opere solebat, solito amplio unarent. Qua ex eorum tantum bimodey et caritatem, abonem, etiam meceis emerentur. Quid ergo amicu tunc fuit, quod, si ex humanis acoruculo miteam, uel, timendum poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas (quod omen Deus aucentat, su puer, scilicet, iniquum magimare, etiam frumentum, etiam poterit, nec aliqua novia calamitas)? Et quod ut humanas acoruculo munera, etiam poterit,

Pendet

Athememsum princeps ille Pericles, cingit iabiis sedisque quando per
snadendi deam formam, cingentur dumina elogiam monitibus et ful
goribus grea Comiti compant, intea quardidum ut inſpex viij dies
ſi Pithagore credunt duobus filiis adolescentibus Paralo ſalz et Xan-
tippe se orbanim audit, quibus diebus tinta costunta fuit, formam
ut nullis Lachrymis floris p[er]ſum multum ſenan[ut]. Q[ui et]a ſubito
post morim fihort coronatum more p[er]c[ui] atq[ui] alba n[est]o m[ut]rum
compone h[ui]ſte qua uchement ac bellum Athemem[que]s ex c[it]auiſt a
n[ò]timit[us] obtinatim ai magnit[ud]ine, ſingulare[m]que elogium ſo[n]us oſtym
p[er] cognomen est aſſeaut.

Dyon

Dyon uo S[]marisui, ac alij[us] n[ò]tullio
tu ſimulareibus, dom p[er]ſt, ac ius ſeeyis de rebus aget, ſubit strepit
ac clamor, illus au[n]us p[er]ſset. Inde ac c[it]auiſt, t[ut]mult[us] ſa[n]ſſus,
nomina[ti]que ſi[mi]lum e texto de Lappim, utam obſſe/m[]l[]m eo acu[n] p[er]ſit
uſſet illus c[or]pua[m] mulierib[us] tradi, ut moru[m] patro p[er]ſch reſt. Inde
ad diſpatationem maceratim p[er]ſt. Aliu[m] ſu[n]t[u]s ſe[n]tui p[er]ſiſtient,
gena[m] lae[ra]ſent, molles atq[ui] encerui[n]t u[n]oſſura[m]e, emiſſent, deuis,
ſe miſſus atq[ui] p[er]ſa[n]t ac clamaſſent. Hic uo t[ut]mult[us] abh[us] ab ſint, ut
n[ò]m[ot]u[m] e[m]ui] ſi[mi]l p[er]ſone in choatum reſinquet. Hui[m] c[or]pua[m] emu[m]

Q. Martinus

Q. Martinus exi[tr]it Jo[n]n anni in Consulatu ſup[er]ioris Cato[n]is Col
Lega c[it], un[ic]us ſi[mi]l de quod un[ic]us c[it]aui ſumam p[er] a c[or]pata[m], ami-
ſſet, t[ut]mult[us] cu[n]mode ratione illus m[ot]u[m] t[ut]t, ut fili[m] reſo] reiſto
Tauriam ſt] conſerret, enconterat, Senatu[m] omni stremi[m] Consuli[m] offi-
ca[m] p[re]ſumt.

M. Oratuiu puliullus
pontifex

M. Orato puliullo poniti, edem ſo[n]i optimo mayio
dedeam, ac templi p[ost]im i[n] tenenti, m[ot]u[m] fili[m] mi[n]ratu[m] Leguiu[m]
qua auditu[n]o mi[n]t[u] a p[ost]e c[or]pua[m] ſi[mi]l alia[m] inſo[n] reſpon-
bſt, miſi ut e[n]du[m]e eſſerent, ſinde ſo[n]i templum dedo[n]ſte.

Demosthenes

Tanta iſt[em] ſi[m] doler[è]n t[ut], ut ne multu[m] quid[ia] p[er] e[ch]i[n]or
adju[n]um doler[è]n deſlect[er]. P[ari] a[i]o Demosthenes, m[ot]u[m] fili[m]
audit. Q[]obrem i[n] cum Eſtina[m] mi[n]dina[m] / q[ui] ſe p[ro]timo de p[ost]
illuis mori, an[que] h[ui]s, adju[n]um i[n]ſta e[pe]g[is]ſet, coronati[m] ac uſke
candida inſit, h[os]has u[m]ela[n]ſet. Quo i[oc]o t[nu]meti[que] h[eter]o[ri]ce

dici p[ro]t. Hic n. quit tot libi[is] aburda[nerat] ut iure adoptionis fabi[ae] Cornelia[que] gentem auget posset: eum in Macedonam traiva[erat] exeratui Heptunni us uent[us] ſim[pe] aspinauiut qui Regem perſe ita p[er]uo t[ur] debellauiut ut de eo illud Cæsar[is] de teum[pho] Miredat[i]co m[ito] diu posſi uitor[ Romam] redens ex duobus flui[is] quibus ſi[bi] p[er] ſuanerat albi[us] ſumis quar[ui]m diu in teu[mphui] p[ro]centus est/ alium in euru teu[mphali] et ſp[ochui]m/ post diem teu[m] amput quam calamit[i]que fortunæ uadui quanta c[ost]uiu[n]a g[ui] magnitudine in ip[ro] dem[que] reborc t[ul]it/ ex[u] qua apud p[ro]tui[m] Romani è iſp[itu] domi[n]to ce p[ot]. Verba p[er]ſcti hanc ſi[m]am ſuere. Cum admiſſi[en] ſucc[ur]ſum iu[m] ſeha[n]tui[que] Q[ui]n i[mi] adu[n]terced ſemp[er] ueritus ſum ne fortuna que e[pi]n[s] rebus in u[n]de p[let]i[m]ali quid rependeret. Quapp[on]e o[n]ptui[m] m[ar]p[ro] ſu[n]em regna[que] ac M[ine]ui[u]a p[er]centus ſum ut quequa[de] adu[i]s p[ro]o[x]i[m]ni[et] id omne i[m]am domu[] conuereret. I[st]a[que] boni inu[er] estore q[u]ui[n]t[es Reg. n. bene p[er]ſt. Ham diu i[m]no[n]tus i[n]us v[i]ors amu[n]t[es] id egreuiut ut nos potu[n]s n[ro] uſu dolens, q[ui] ego aliqu[a] n[ro] calami u[n]que i[m]ſt[ee]. Sed quid p[ro]ſus quid oratores quid p[ra]naps quid reges quid Cæsar[es] nommi quibus fortu[n]ſt aut doctra[n]e aut regi p[er]ſte aut dem[que] ſummi marior[es] adu[m] p[ra]nac potu[n]euiut. Cui muher Lacena, que ſi[mi]n[ui] p[ri]cho a[m]ſat/ magno an[no] dipererit/ d[oc]to etuiu genuerat/ ut c[et] qui pro p[ri]a n[ro] dubituiut occu[n]be. Cor neha materi[n]a[que] deuis qu[ue] multui elog[i]he ſi[lo]ui[que] conuſi[re] diu[m]tui ſi[n]miſtr a[m]ſſi[que] diu[bi]s/tan[co] an[no] t[im]p[ri]a, eloquen[i]ha p[er]diu[s]i[m]ui[m] mauiu diu[m] me i[m]ſi[ha], que Oratores p[ep]pe[ri]. D[ig]i[g] p[er]ſcto mului[que] a[m]uiu ſummi mart[ur] Tyberiui ſi[n]miſcto mai[u] anguii ſue a[n]poneret. Sed quid ſingulaui[que] nur[que] aut cluiu[m] mului[que]s nummi[ro], ai p[ro]tui[m] Romanius dolens qu[ue] ex canesi clade/ qua p[er]e domi[n]que Romiui ſumui ſtra[n]ge p[ro]ſut/ quaq[ui] melba domi[que] expers merori[s] p[ro]ſut. decet exen[que] ſenai[que] m[ur] diu p[er]p[ro]. dem ſumui p[ro]po[n]tui[que] ſpecta[ato] nulluiu admi[n]it[u]que d[ign]ui[s] p[ro]ſut. Nam quid è admira blum qu[ie] indee m[i]t[ees] ſoror[es] c[os]ſages ſi[ha]s n[up] interexp[ro]to[m] ab ſp[er]ſi[s] Lachrymans/ p[ro]ſut[que] merori[s] i[m]ſigni[by] c[anda] u[n]que p[er]dut[us]

Mulier Luerx
Cornelia

Canensius clade

aristotila dare, cererig pacoa face Magna quippe pietas ac ppi
religio qvis nana sunt qui deo etiam watos tam pie coluerit
Multa aha affeit possent Sed quid ex teena aut aliena quea
cumiam Longior sim ac domestas exemplis uos firmores reddi
nalem. Iragi si un vre pi mris dixero ià me copolarom
modum impona. Hoc am unct filum qua iqmnis dehais edu
querat, miros amove pp eius exmaes dotes complectebat
iam pactam marito repentino morbo amissit / tum forf ac
mastilo aio sim ulmis perepssa e / ut nemo ea Lachrymas
funderim a experit, qd notum ofenturoe pue diximie ferre
animo, qut uot uot num pberet qua domestcor mothem ferre
debeare. Jmitimui q illus ex pie mris memos obtempe
nec inverobibus et Lacheims qd ei si de his ecq alquid prins
mors est / molefimus est, sed grat potus memoriz, qd
ei mandum fore puepore illus obrom y squamam. Hoc
sum dom amanti que adme uos respindos inuria occurat
A profecto nenni doler magna ex Lemerent, qd inam de
smagni iure prudenta, deq uro ingemo futurum po / pstrim am
ahquid pris intere affit, qd etu muls mede] plet, qd tamen
confulto fec. Ham quadam cum dignes agnole immatuneam
mestim, minime falac imite plet, nec pittum mediq in
digres morbis mediamita adhuc, p[ie ego cendu nuln ferro p
utere aut mambi affectare veritis sim, qut si nd ulnereb,
sec aceribat medeet, hoc uot no ingramm free iubit or. Et
n. si formisse nulla mediam evans / quod ià erga me bnuo
leyn et pietas erga defunct mris memoria e / tu hoc opustu
lum uro ingemulo Luabitatum, sima au uohipnire nos Lecturos
epistmo. Valet, vin pstrimis, ac ite b[ui vale].

Carol arctim oratoris eximij ad Cosimi et Laurentium
de Medias cives florentinos uros Clavissimos de materis
obitu copulatoria explicat. Deo gracia.

Bernardi Justinam veneti patricii Leonardificii de Laudibus
francola foscari Duas venetrazt finebris oratio in apfelhaut

VM egregia quodam pietatis officia humam præter
posterior etas amatoribus accepi ffset / que dem
paularium exoteiue illud tu p omnia tptum oueri
tula finatum e / ut ampliflimoz homin et bi
de re pu: mtoz Landes, finebri orce decoraret.

Nec quidem purabat, ullam iurit iercedem
dignorem ec quia Landis, et optimis uiris qui finch laborib ius
obissent, ad iuus xedda non poterat, moriis quondam fieri posset, de
forebant. Itaq. et M. Antonius Consul. C. Tullius Catoque Lau-
dant, et Demosthenes p[ro]cosси in chreonia, et fer SOLI ME
rex ille tobiis prestatem Saulis duces, huiusmodi officis p[re]auti est

Et si iusta unq[ui] Landano, no p[ro]sim cui, ueruita primapi collata, et,
cuinam amplior, huncenhorq[ui] Ducte n[on] franescofostaro, debe
atque: qui preter totus ute cursum publica rebus ab iuptioni
tum p[ro]anos quinque atque triginta, parentibus potus quin ducibus, tutois
q[ui] principis cura p[re]tateq[ui] p[re]stereit. qui maxime s[mi]b Laborib,
et p[re]tius impiu iuri fines teera marieq[ui] propagarit: quiaq[ui] rei
a p[re]gestnat gloria, n[on] modo nom suo dec, uerit etia p[re]i n[ote] sp[ei]
dorem in inortalitatiq[ui] p[er]epepit: ut n[on] iuimo omnes ordines
ilium et squallore in diuam. Cum uio munera iui ampli
tudinem cogitanone metiree, q[ui] a regibus et a p[re]toribus consula
eibusq[ui] iuri seping in surpatum intelligere: et iuri maneres
a senorei consiliario fieri in senatu Lege in iustitietut / sane men
etiam, ne tenei id suscaperet ammo (cu publica tu p[re]nata mestra
prepedito illius iurit a quo et p[re]tium aucta et me iuere
dilectum ec meminera. Quo n[on] modo affecti mens, of[si]aui
p[re]s[er]t huius p[re]s[im] loco huiu p[re]rendi huiu ampliandam. Sed
ad e[rat] impedimite illud uergelat maxime ut quicquid iegem

Dand

posseme illi consueverem, qui me majorem est meos quibus potuisset
honoribus ornare sset. Itaq cum hinc publica ut pudi mihi eis
officium squdot: qd a Leonardo p[ro] memini d Caroli Zem fide re
p[ro] student, et p[ro] student h[oc] p[ro] me multo magis admi niz
arbitrarer, h[im]e audiverit s[tra] mihi s[quod] d[olor] me acerbi me
nunc posse p[ro] student q[ui] d[um] nunc ex publico Cui d[eceto] ad hoc
me munis impellit, f[ato]r me nec ingemni nec ei sed unum
officem atque obsequium mec h[uius]que vobis. Vellem autem m[edi]tis
h[ic] pop[ug] concursus, templi q[ui] n[asci]tas comodior est et adagio d[ur]a.

Q[ui]nona p[er]que fructus quidem per h[ui] s et etiam a contrione. Con
tailsa videlicet sediblus Cimitas et h[oc] templum totius consoli
xisse: quod s[ic]ut multimammus st[epit]uus majorem excitat, q[ui] ut aſſe-
tat obediens aliquid ita nemo in adendo impediat, n[on] miſt
comuneor. Q[uid] idem s[ucco]niam ne his qui audiend[us] studio
p[er]que compnimit, qui costè n[ot] possum, aut illius qui ab alia
templa parte emularibus et Lamentis de diversis optinni patris
quemuitur. At n[illa] pulchro[m]orandato, q[ui] aut h[in] consors
aut ille Lachryme quod ſnale declaravit i medullis e[m] atque in
omnium inſtitibus there. Nullum e[m] costinuus magne me
tutis restinuus, q[ui] cum ex ſunis medus intinuus Ipsius pot
q[ui]tum desp[er]tui qui q[ui]que reſquerit. Q[ui]n etiam adeggeru
decus intuutem autem e[m] c[ons] formam c[ost]uit: ut h[ui]s p[ro]priis
ſunis in huma[n]ſi[m]e p[ro]epe maſtus honestat et ſolat
ut illi ſuſſectus, ſupremo hoc immemoris affixos, aque ſunis
honoribus aliquando affect[em] ſſſes: atque ita aliter ab alio autem
uterq[ui] ſehaerit uterq[ui] redderetur. Certe iudicata tali p[ro]mape
Cimitas, orbata parente p[ra] tim acerbi undineri dolorem
nullo modo ſeru potuisset, nisi in t[ra]ma p[ra]p[ietate] h[ui]mam[ſ]
ſunis deme q[ui] ſuis ocu[n]bs conſuere ſeru: ut illius q[ui] memora
s[ab]eam vobis n[ot] de c[er]bi, n[ot] p[ro] student q[ui] optinni ſe nobis

parentem exhibiunt: sed optimum et successorem suarumque litterarum prie voluerit. Age ibi cum prima per nòb dianda of
strant unde potissimum inceptum. An a cons prie laude ac splendorc
vtrius libratusquelam a quadragessimo super milleenniario
idest ab evis huius inito capitare: et nulli adhuc populo le
nim contispisse. Et Athenas maritimo Lacedemone treceper
impi omenat. Et quod Aquileia quondam plebatur humanamque
omnium reçю comertonio oriente occasum Europæ Asie Africae con
ungunt. Sic quod uspium tenebat gemini et huc tamen ubi ml
nastit, natum est inducunt: ut opulentam phæmæ vrbem
Tyrii dimitis et eam fuisse maris situ exuget. ac iReplyn —
one domitor ille orbis Macedo plug Laboris ac pratis et supba
Babylone consufit. An cœmencore ut illi fide atque iute
Carthagineſt, moderatone nò atque ordinem concordia Romæ
reclutone denim et pietate, omnes pene poffis edant. Quid
aut admittant extinet gubernatimque semper profecto duc
et constитit noce assensuare, nò solens aut Lycurgus preda
nienta, nò Platons prioris principis ſi lo de scriptis potius oculis
usque Cuntakn, nò reçю poterit vebem Romæ, nò illos deme
populos aut impia quod exultat tempestivo mitis undare hec
cum preia mea fuisse hoc grue laudis confestenda. Multo Cui
cum nui dimitis, impi superioribus ſtareis excelluerit. Sed
tamen magnitudine ademinent, ſmiles evant alij. Hec-
tam cœtis diffimilium fit, ille età rebus ita piftat, ut si
nec umnifam expidereb, ut ſingulas parres impias, admini-
ratioe nò laude, oculis nò ſi, fide nò œc, ſignis illi, et
ſitus et opemuntas et ordè et ampliudè perepì posse inde
atur. Que cum uti ſint, Longe tamen magnificens est
præm splendideor reddidisse, quod fucaxus ſeat, quod ab ea
splendorc aliquem cœmpisse, poteram ak aut quæſtimi grue, et
familiæ claritati laudare: magni et uti magnam nomina

Alexander

fuere: Sapie domus semper hita est, fortissimozq, innoz franda,
mitis digna iam pdem genti diuque inderbatur. Non ne Johanes
amus maximus in rebus iisat? amplissimus legat omnia terra ma-
riqz fund? Iadrensi bello ad iu Panome regn, gerabat / prima
pre publica faanora edidit: Non ne de eo. Senat, decet ut extat,
quo quanti pecunia Senatu expondi hæc / tanta res illas com-
ponè primitur. Magnis amis ac singre ius Cuiutans
de homme illo iudicui: eum, fidem excellent et, audeo gener-
deceti /no aha q[ui] totus senat fide merentur. Quod Nicla
pr[em] qui am sumas in mis vrbibus prefentur / cum omnes fere
honoz gradus ille Cui adeptis est. Sed ex dignis dignissi
mi supi delegerant ut n[os] trum quoci post et nobis fumula
g[ui] honore sibi debant distilfent, q[ui] grus adq. primæ deffet
qui plus splendoris ex b[us] g[est]o p[er] pati / ex delato fustare
genti redderet. Itaq[ui] cum nepos h[ic] generosissim[us] / pariter an[os]
attano[sp] fno[os] Longe amnerit ut dignate ut gla / laud o p[ro]fato
fua[os] à millo alio potu[n]s. q[ui] ab ipso multabor. Unde i[gn] ordia.
An ab his que fumit ilh a fortuna collata minera / ut h[or]orum
nepotes commemoré / aliquam i[n] ab his tenore i[bi]s am[]s iuris
am[]t in dolem q[ui] feres: ut Marum frate, p[ar]atec prati,
m[n] deuis ea iuris g[ra]q[ui] florent: ut reddere illi, claritate
quam acceperit in deat[ur] ut opes exma[n]s / magnifient[is]imas
ut ornatu ut Lapitidine ab ip[er] construotas edes dignas am
domini fortuna tam Cuiutatis amplitudine. Sed q[ui]d i[no]
fortuna magnops innoz: qua qua contempit / et ad omnes
illius immas blanchasque costanti semper multi fit, mag[is]
mag[is]p[er] collaudandus: Nature q[ui] p[ro] optima bona que
des diu magnops cupnunt / p[ro]sequi tunc latius i[n]no n[os] est.
Corporis ſperem am[]plam / atq[ui] magnif[er] / oris leporis et ma-
testare qualitudinè p[er] ſam / et ad ultimos i[ſu]q[ui] ſtatim am[]os

Sensui omnium unum et integritate: cum natura tui iute modera
tione. Rara laus et pulchra et quam preistot; herou cominis de
rantari politam plato refert. Neq. n. minus infingendo corporis/qz
saiio natura elaborasse occiderim: quin corporis bona ei ai iur
tunbus, cum pari ut ita dica mio contendisse, ut neq corporis do -
tus animi iur tutus fubee neq auus corpori, no prece patre etur.

Sane que ad mynum regendum, et ad eos quos p[ro]huit labores forti
frendos sapio de consilio prosequuntur eis duos. Neq. erit etna
opprobium ut educationem libalijsima comemore legibus et
institucionem ut accommodatam, ut d>iacerit pruifis domuit, paru
erit q[ui] imperit. Legimus quas consideret, bonitate, obediendo prius
ubendo/comprobaret. Domestix autem p[u]natq[ui] iuritutes u[n]timi ego
ordini inutus equidem p[er]ueneneratis prætereo, cum nulla ſeu
galitati iurpura, libalijsita, amaritia, p[er]ſubis modesti am, con-
tinuità libido maudant. Carus domestiis, carior p[er]ſum quid,
bonis amas, "omnibus" optimis. Parat precor p[er]ſis, si & his para
Loque. Maiora me abdunt. Nam et si elmoda p[er]uenit, qua
echo nefficerat, sapio ſquallore et fletu, cognosce poterib,
omnium timen Lachryme quas iudetis obliſis, no ſmiut, deam,
Laudib[us] h[uius] h[uius]mi oro fit. Hon. n. polarus cuius aliquis, p[er]
puaps nobilissim, no una aliqua iur, p[er]oumi iur tuti op[er]emplak,
no qui ambi, ornamento ſiut, p[er] qui, Cui[que] h[uius] ſtum apud
omnes extraas nationes acteberma ampliſſimaq[ui] reddide iur
est laudand: ut un[us] fit post homin memoriam, cuius iuritut: g[ui]sta,
terraza et marj ſuma cum ſi p[er]pagat[ur]um impnum, amplam
atque ubere oro p[er]copiam desideret. Adeste iſ[ut]us, p[er]ludicafis
mihi aures exhibe, que ab mecum adoloptiá p. 1. et am -
phus amos iğrenda re. p[er]dolamat, c[er]p[er]mi ſunemis.
Neq. aliametur ordine q[ui] quem illud c[ir]ſui p[er]ſi d[er]eunt.

a[i]um

+ //
Atrp

+

muozano

et p[ro]priis

bellum paternum

T. u Sancte Marce qui huc ubi p[ro]sides, quod solum hanc ubi perpetuo quod sibi, delegat, et de cetero prestat, nomenque tamen ponens fraxen, huius alium, iustitiam circumlatam cognosisti, tu cito, huius impisu tuam duumque francisci decem et gladium, et sibi patre et dignum aliquid tali p[ro]nipe, dignum hoc impius dignumque, ut et non ornare dixendo, neque nunc. id autem neque magnopere nearre est, at dixere reconsendo possimus.

Cum tertiu et ungesim, et unis anum agente, ad scens ita mira quidam iustitiam nihilo p[ro]sunt, si olim cito, ut in Senatum atque iussi patem admittentur. Id eo magis illi etiam cito gisse mirum est, quod apud nos plus est, et quod apud Lacedaemonios qui solum senectati eorum deerebant, Landebulim sane legere etas iustitio est. Sed neque prægurosus indicat suus penitus. Haec cum marior est, quod p[ro]estat, pariter etiam deinde sententie, hanc p[ro]pas amicem comparavi. Actuere quod suptissime p[ro]nepes, quod admi nis et quasi nesbubulum, repre snares, et rebus fuerit. Nam ac iure et francisci Cæsaribus, dimitus neque aemurum, miq[ui]s hōres dimitur, mori patientia obdimitur, sententia bellum paternum et cœre venire de ceterum est, et quidem gravissimus admi niby, quod nunc dixi, præfertur et gravitate diuendi supramit. Nu autem p[ro]dentissimo consilio fortuna de finit. Tantum in omnium- ordine alacritatem suspecti est, tantumque aegi atque arduere gestis, timida aileritque feliciter cœctum, ut p[ro]pas mebili, mihi exsultant, hostium copias p[ro]hui, plus attenerunt, castella expugnarent, hōssem inter menam computerem, paternumque et Verona urbes quondam cœcire, urbes nō solum inter p[ro]pas italici, sed totus europe Cimitates nobilissime impius nunc adiugunt.

Oegrepas et feceris gerende rei p[ro]priis. Q[ui]nque ex his dīmnare huc, qualem huius supr. huc Cimitis de cesseret. Patria, nunc sibi loqui possit, consīteretur, omne fere quod terra impium possidet, francesco fostapo debussie, quod quidem et

adumere huc

sunt ab eo unene fundantia cerneret, et ab eo postea p[ro]priè cœperimata atque perfecta. Neq[ui] dissolentur usi victoria p[re]est nunc, sed ut Pataviu[m] illi s[ic]ant Albam Romani eueret, ex qua eest orundi, sed mitiò[rum] exempla sepeſtætia i[n]a et uariis tyranos, i[n]nibus tabes[]ætia p[re]est me vicinabula, bingnori impio ſonuerent. Cognita aut unenim[que] hui[us] incedibl[us] felicibus p[ap]ia, quid illum fidei quid auctoris tationis adeptum arbitramur. Videbant illum an p[ro]dioc[esis] aceribet, an monere anque enemuret. Non ne Genesium cœnat, Buciculae diabol[icus] classens illa ſſchadet plenam eam cognoscomur. Supp[er]i inſt hoc est cœnam inſuerimur. Nobilem[que] illam nob[us] apud Vinum Cædol Zeno duos victoriae de Gemenſi hoste cœtulerimur. Asp[er]us de his rebus p[ro]s deæcet. Nih[us] illum ſeruunt de Neapolitanis regibus, Nih[us] de Sisipsum undique et Aq[ui]em pariarche cœpib[us]. Quid materiora illa, anm Panduli Mala tristis frugum, philippus Araly inſulâ cœperimur p[ro]times ſaet. quod ille a philippo Maria Brynia pulſus est: h[is] Placentia: Adole ſtrau[n]s duas arduæ metueret. S[er]pere c[ui]tudie malum illud inderet, ac majori aliquo mandio Italiani c[oe]ſtagaturam: Ita ut Hanonem diære[s] de Hamiletarum filio, aut Demosthenem de philippo Ma[que]done, qui h[is] tam reque an nomine reſrefbat orantem. An hec enim ſefſerverimur. Nih[us] ſere diæbat, quin enemuret, nihil enemebat, quin aut p[ro]dict[us] adeo ut exuſu longissimo repreß humannæque eſſa prudentia ſapientes un[us] indienunt: ut apud Romanos Catonis, apud Atheniæs Peri[i]thi:s: apud p[re]es n[or]bis primos quos nomare non est neceſſe, munulo tricentum annis, quanta eest ea etat prudentia. Siem[que] maiorib[us] accepi, neimne ingemno inſupſse acerori pariter et gramori. Si quid ager, nihil tenem, omnia considerate, n[os] unenim[que] arduæ, sed granitate ſerim, ita ut ſenior etans et ingem, qui ſuspectores h[uius] poterit inderet, deſupſse, et aspergine moderatom[s] nulit reque quodam c[oe]p[us] est, qui re ſegeratus. Id eo mag[ie]ne bello apparimur, qui in Legat[ia] abest.

Pipus Spanus, Gismundi Regis Parmoſt impator, neque bellis chievo
neque minus quidpiam suspicantibus nobis prominere Aquileianam
transimſis per cariores pultus, nullidiffusus Panonum, Vergunorunt
copus vespit. Inde per Tarumſuos Vincentosque pedibus agmen
ad Verona duxit. Quicquid adi a mari usp admodum radices
interiacet ferro ignas depopulat. Ibis pere alia multa et domi
i Senatu et i Legatione apud exerectum p[]oclare edicta illud p[]ru
dentiffime diu plus terroris esse in eo hoste quod p[]raehi. Cunctandis
et passim adendo ſtate una poste, et si obedi dechse inbi o m-
gloriosus esse re administraſſe, nuſt certe f[]oſtar? mi. Q.
fabre, h[]ac p[]are colliditatis inferior. Hosси. est Impator
hoc ſtare us expedito equitum agnemque quaunque c[]et hostis t[]ec-
tis, in c[]ensibus ſenibus corruptis ne amus rei copia e[]t atque cum
cedendo, t[]um in armando, rezo omni iopia conspectum e ſimbus
nisi e[]cet ut incedible ſit, amus prudenti. etiam reme
dum tant belli g[]uillam dissipare potiusse. Tali igitur p[]er t[]in p[]upu
agni in quibus magnatib eximnabant. Deſerunt ampliſ-
sime p[]tire. Veronensis Patruna. C[]retensis. Et h[]ac proin
t[]razi administraſio opes auget et dupnate, e[]s t[]imen non
adre. H[]atam ſeſi nu opibus auget, neque un[]i rei p[]u. parti
turando p[]er unuſt h[]i[]ne impo. eximnans agitaculis rei. p[]u.
nu diſpedere / Legationes in re que ut p[]raehi h[]i[]ent p[]rimum
et dignitatis. Omito c[]et as. Constantium illum p[]reſi n[]eri mi-
ſunt (ut i[]p[]er a[]p[]er un[]i illud eleberim[]us corili ad ſterſp[]er-
cc[]cione diſſidia componenda coactum est. Ibi Signumque C[]eſar
prima p[]es alij ex omnibus ſunin et excellentibus i omni
Lande i[]ni conuerant. Quem i[]bi deus reſe uſum quia e[]lo
quætam modæ tanone p[]reſt t[]ulit. Q[]uium deſp. administraſſo
exh[]uiunt. Diſtortes p[]nacri n[]os composi ſint. Reſ impedi
tiſſmas expliant. Diligita nulli rei de ſint. Omnium acuſo

Mitt ad Calum
Costrenſe

istis unis atque ora Landefiz convertit, nec inuria. Nam sicut De
mosthenè & Thebana constitut societati aut Cynæa & Pícho
populum aliquem addiderit, sinnis celebravit. Laudiby anti
quitas, quibus hinc honoriby efferree debuerunt. Illi turbas in
conditas lingue suam tite, hie pietassimis hominis vœ, illim
piis studio, hinc eglionis amorc, illi p[ro]sim un[em] aliquem h[uius] totius
orbis maximos p[er]nopes lingua, ritu morib[us] diffinles c[ui]
liavit, ad co ut-galhac ille transalp[ie]nus, natorres, ad quas
nec dum età venete iuris cum certi fumo quoncrat h[uius] de
miu iub[em] e[se] et s[ap]id[em] et c[im]shane eglionis p[er]p[er]nus c[olum]en, &
telligerent. Q[ui]d Cremonæ[m] Legationem referam, ac ad lo
hanem, xxu. pont. max. et ad Signum und Cæsar profectus e
una cum Thoma Mozenigo p[er]naps n[on]. Q[ui]t[em] ea Legatio plena p[er]priæ.

Celebris illa Sabrem. Cremonæs Tyrannæ nox qua dementem
se e[am] clamabat, q[ui]que s[im]nos orbis p[er]nopes, e[m]mibus cum
rennere posset, emissit. Addere francesum y quarto debuit
ut dimnaret. Q[ui]d filteme[m] ad e[m]dem Signum undum
atque fridericum Austre Duœ p[er] componentibus, q[d]ui s[im]n[on] œ creditu e[
maxim belli indutus. Cæsarem Lemuit. Senat[em] dignitate[m]
suam. Ingenres belli munis auerit. Irauctus certe p[er]p[er]nus,
uructus, nedum greas homin, ieru etiam Romanis repre dominis
conferendum. Itaque h[uius] mirandum, si s[im]nos h[uius] c[ui]r[s]us
an p[er]ene consuerit, qu[ia] quinque aliquem unum en etate ne du[er]t
apud nos, ieru etiam s[ap]are poterit. Trig[ua]nd septrim[us] etatis
annum agens. Aduocat[ur] publicus œcates. In[ei]t Nicolai clare
parentis Loam suffat[ur]e. Dignitati p[er]nem filium, filio[t]e
filio parentem. Landem ne præis fortunæ ut filius p[er]nem s[ic]
ce deret, an iuris ut s[ap]ient[m] p[er]nem, filius unem s[ic] ferret.
an potius iuris p[er]nem et fortuna, ut etiam p[er] filio dignitate

conferret et alius parenti felicitatem afferret. Anno post Se-
natus principes desigiatur. Duobus intereis annis idem p[ro]pri-
si erant. Procurator Sancti Marci declarat est qui supremo
prout est magnus. Quod tempestus bone Deus, quod in loxum hunc
tur, quod etiam tu gradus illius principes trus magnus la-
boribus p[ro]culis, adhuc totus impudicæ enassit. Illustre aut
maioris illuminata splendore s[an]tis, edebat in media et ad
mirebiles elogia, que ut non solum a[i]us, ueruit etiam rebus omnium
sporibus regna, e ita quicquam sapiente illi exat magnificat.
facerat. Hanc et si multos annos undus et in excusa sententia,
aduocato etiam eu trienda. Legum cura commissa e granuke
illam maestritatem diendic copiosus effluent. Non ne inde
illum indemne pres amplissim i throno stante ac sum töpore,
faci regia oris oculorum mira moderatione, ductem a[i]us, no
dicentem, fleantem, impellentem, ne p[ro]mentem, ad eam ac quaten
ucllet audientem a[i]us impantem. Memin justitiam pren
tuis et alia[que] bonarum actum magnorum omnium rebus s[an]p[ro]s tu huic
rei quia sunt facultas ut uocet ut iris, non solum uos cœs sed tot
pene orbis intelligit dixit illum memin nullam eam reifranacto
desinisse que efficiant perfectum oratore, s[an]e diendic maestram i-
similis quodam ornamenta complexam, s[an]e quod magnam exist
mabat rei omnium usum atque p[ro]tum. Videbatur homo mayus
s[an]ebung uersat, s[an]o acu elogium deditque opus, ita ut ut sena
tori poterit, quod forensis stadii s[an]dore cœnere eg. Sim omnium rapi-
uellet, ardoris facere interquebat, Similibus etiam quis
posset lachrymans tempore, stidem si metum, s[an]p[ro] uta amorem
zelum, reatum ut a[i]us obtinere inderetur. Hac ille armat
meredible est qua seuitate s[an]p[ro] cura publica defendet, qui ut
alios plerim[us] omnittam cingit ut poterit, s[an]p[ro]s quod gram
posthuiit, damnaret, pacem eamque carnisque multum irrogavit

semper prie pietatis plusq[ui] p[ro]priate gee v[er]nonem h[uius]dam existimam. Sed ut maleficta seueror ita calamitosig et inoccumb encumb quatuorque au-xilio f[ut]. Digna futur[us] primape meditatio ut id distendo exereret et exerando quotidie d[ist]eferet: quod et improb[is] p[ur]mendis et in noxentibus subleuandig diffin[ui]m virtut[em] sed p[er]i v[oc] salutem encumb impotaret. Nec tamen interea f[ide]s illa integritas qu[ia] ſpermanens amphiſſimo magnatiu adhibiut p[er]ſeunda e- qu[ia] p[er]uenb quib[us]da diebus inſmensam ac u[n]x au[n]p[er]eſible[m] aurimagnitudine que pro p[t] nonnulloq[ui] p[ro]cautator[us] i[con]moda delitiuerat c[er]tig in[con]guntam et abmſe-rig ut in diu[n]m ſua ſapia exerutam i[pi]ag v[oc]s exognuit. Concurre batu[m] ad e[m]n u[el]ut ad u[m]nam e[r]u[n]a[que] p[er]ſum. Nullug[que] peti[t] qu[ui] impetraret: Impetrabant multi a[n]qui p[er]terent. His potiſſum tribuebat quos ad p[er]tendum ut affluctu remittereb[us] ut p[er]tendere remonoreq[ui] ut fortunie p[ri]orib[us] oc[n]ſus u[er]eenduior[u]s effe exerat. Sed exerat idando i[m]ma quod[ui]m in[ar]itiam, i[m]ma p[re]tatione et affectu[m]. Neq[ui] tam homines qu[ia] d[are]t i[mi]p[er]adno diu[m]nitie k[in]tibuntur. Quatu[m] porro b[us]ſaui apparebat: quod ab a[n]o p[ro]ſiſa c[er]neret, p[ro]p[er]tura pa-tenent[em] illi ſi[m]mi u[m]n[m] ſp[er]i salutem appella[b]ant. Meditabuntur futu[m] p[ri]maſſe: id quod e- p[er]napi maxime ſperſi ſi[m]mi b[us]ſaui: quo u[n]o homines morales i[no]que ſi[m]tumui mu[n]que referre ſolebat annquitur.

Videte porro i[mi]p[er]bat illi ip[s] c[er]ſur[s] Auguſtus Impatores, qua p[ar]ve diuſſug d[omi]nig potentiu reneve in[de]bantur: t[um] ſt. demu[n] diuſ[em] ſi[m]mi l[u]mo[n] diu[m]i[b]aunt, ſi p[er]ſt. t[um] diu[m]i[n]ma p[ri]g[ui] p[ri]e appellaentur. Quasi nomen illud gradu[m] quidam c[er]t. adp[er]merenda diuimitate, t[um] a[n]g e- dehumano g[ui]e b[ri]merendy. Si itaq[ui] miram[que] qua nomen hoc boni malig u[n]ta c[er]ſent, ſi[m]mi diu[m]i p[er]ſum et a[n]ma i[li] b[ri]merendo c[er]ſe qu[er]entur, c[ur] no c[er]ſo potiſſum et ho-nore[tah] et i[m]ortumui dignos b[ea]nd[ui] qu[ui] n[om]i[c] c[er]nuerent, u[m]tut[em] norib[us] exCELLuerent. Enmu[n]o illi p[ar]entur p[ri]e ſi[b]aunt a[n]g c[er]t, n[u] no et ſi[m]t et h[ui]t e- a[n]qui fieret. Itaq[ui] c[n]i no i[m]nori gra-ſa i[m]n[ut]e pollebet, a[n]b[us] p[er]miſe c[er]t, qui a[m]mi[m] i[n]diab[us] p[er]p[ia]uſt[ia]n[ut]

in tegetate p[ro]suet Thomas Mocemig decedit. Sua cum h[uius] oneru
præg neq[ui]que ingemi sufficiant si dictam studia omnium t[em]nus, ut et
triumphat hoc p[ro]nape suffrændo. Nam et si eximia Mocemig uterit
ac p[er]schatate p[er]suer, — adnemste in t[em]p[ur]s exp[er]imabant, quod p[er]schatut
res publica h[uius] inferiori p[ro]nape: h[uius] for[us] qui magnitutide àt Z[ia]
nun: consimilia et earuitur i[pri]am Centaurum, p[er]schatute et—
muniſcens ſimilia Venerum ſap[ia] n[ò] et humanitatem reçp p[er]na p[er]ſiueret
præmapes au[n]ret, tantumq[ui] priora i[pri]am m[ira] ſup[ar]tum ſup[ar]tum, q[ui]tum-
pu[n]at dignitare p[er]napijs, g[ia] ſup[ar]aret. I[n]nun ad electoriè n[em]tur.

Q[ui] dictam aut h[uius]c[um] rei acuam et dignitatem. Q[ui]nd h[uius]c[um] Co-
mita ſua Romani. Q[ui]nd electores germani: Q[ui]nd desimq[ui] ſi p[er]ſacens
prophana c[ons]eret licet de Conclu[m] ſua pontis, tantupe glorietur.

Audite q[ui]nque ad ſi[mi]l[ite] ſtudiat, antiguam cupide reçp humanarum, ut ad
mirari deſinatam. Cuutate h[uius] tandem h[uius]mihi ſi[mi]l[ite] ſea quam
messer altitudine ſubſaliff[ie]. Ut n[ò] ambito potentiare p[er]ſima Cui[m]ni
uenena g[ui] absint, ut[rum]que et dignitate, n[ò] ſi ea aut opibus conſte
datam. Per nonem ordines electors i[pri]macip[s] c[ec]eation[s] rei iſtitutu
est: p[er]pri[m] ſorte p[er]pri[m] ſuffragijs, ut q[ui] albi ſep[u]s acu[n]tare, neq[ui]
ſorg i[digni] neq[ui] ſuffragant[u]n ſub[ido] potentiore et i[n]n i[de]n[u] p[er]
[rit]em det. Sed quid in ſea ordine ſuffragandi dicti, quid unuſi
vandireligione ſeutandi re[que]n me[n]tum p[ar]iter atq[ui] credi eto
gnoscendi. Q[ui]nd p[er] alha que expediri or[que] n[ò] p[os]ſumt: c[ui]
tari i[n]p[er] p[os]ſumt: uſq[ui] adeo dignit[ati] re[que] c[oe]ſtitutu, ut malorum
mo[que] ſap[ia] ſub[s] Laudari n[ò] queat, qui p[er]pri[m]at[u]n, a quod Cui
pend[are]t i[c]olumtus, tam acu[n]tati ch[ap]natione mandaret uolueret.

1. t[em]n[us] i[gn] in ſuffragia. Matu[n]or etas desiderari ſol[eb]at. Etis d[ign]
tati aberat. Dignitas eti[n] ſup[er]at, c[etero] t[em]n[u] omnes d[ip]tque
mp[io] mi[n]tutes, ita ſuffragate ſi[n]t, ut m[arc]ch[ia] ſtudio p[er]pri[m] el[it]
tor[u]m concordia florenti adh[ue]t etque admi[n] ſ imp[u] ad mi[n]
enemeretur. Video mi[n] aut i[n]astu[m]nie altitudine omnibus
g[ui]n[us], laud[u]m ingredi, i[gn]tumq[ui] honore et q[ui]d[u]n[u], tant[u] mai[n]ora q[ia]da

electores ſ imp[u]

seste offerre quibus quomodo ahna exige satisfactam zaante est
puidendum. Sed dicam q[ui]nam commo munificentiam declaravit
si q[ui]admodum iudicam tribunaha inseret, opprestis inania Lenaret/
poterint, gr[at]am repmeret, plebi sepe uelit, nutrix et paterem-
exhibest, mercaturam huius nervos, aleret, maritima s[an]drit
s[on]ueret, prome[n]as curaret, si se religiosis dumque culta auctorem
gerevet, hec mi[n] omnia si exequi nobiores dignitate, quod in
dibus, mo[n]o quot inſubbus opus ſiut? Cum Dneat, nitro, unde-
qua cura que am intentione gerendis i rebus ſiut / cert[em] id t[em]pi-
s [am]co[ns] reſi curis cons[ex]dem atque adhibebat in comment[em] poſt-
meridianam theologos physiq[ui] homines ut de nobili aliqua quone q
ut ad dictum ut ad eimtke ut ad me[n]ſes p[r]meret coram eo diſſeret.

Ponit ne libaler[ur] aut p[ra]nape dignore amela p[ato] inuenit. Piget Le-
gisse non nullor p[ra]napiunt aut ignamam aut mollitiam dum hic ca-
tibus ille veneri, alius d[omi]nus ſump[er]unt, d[omi]nus totus et nodet
totam communi inueni prot[act]ibus omnib[us] solut delit[s] traherent. Cu-
his ego ſtarum offeram. Ne illi mihi n[on] s[ol]um pr[er]teremundi
ueq[ui] etiam et oblimo[que] altissima obruend[io] mentem: quib[us] aut p[re]
p[re]nam ſoſt[er]i inter p[ol]lices aut eui ſiut, aut non dare operam, aut
miſer[s] capture flagrantibus bello p[u]nais. Citrib[us] equidem
clarissimos uros, p[ra]napeſi nobilissimos, c[ui]que his ego ſtarum
comparabo. Non ne Auguſtus c[oe]sar ſeſſus magnas cura reſo[
remittet[re] au[m] p[er]nulis. Lelius ille p[ar]pens conails lito-
reis ſe p[er]ſſime p[ole]bant. Plen[ur] mi[n]o alij h[ic] ſalibus, ille uenam[]h
ahug mi[m]g aut alio ludi g[ne]. Conſerte mi[n]c pr[ex] illo[]z iud[em]
cum huus diuina, illo[]z remissiore au[m], cum huius aceriores ſu-
dio[rum] illo[]z minos cum huus commentu, illos a[lab]oribus ad lu-
dos h[uius] alio[rum] ad laboreb[us] tranſtuhſſe au[m] indicabitur.

Omnia erant huusmodi. Admi[n]ari o[m]n[us] / Laui[bi]z iud[em]
tollere fecer[ur] eu ſub t[ul]i p[ra]nape Cui[n] p[re]dicare et pa[n]s illa

Sardomapa¹
Nero
Domnian²

nec

et pacis illa quidem erat ornameta atep decora omnino
supiora, si modo duituemora ut eent supis placiffet. Sec
grandia ammnebat bellis tpra, ita ut dimne consilio fluctu
ambiguo possum, talem huc Cimitri pnappe datum, cum in
bellcofiffimi potentiffмиз пnapis philippi Marie Mediolan
duas tpra parturiendis propinquad bellis etas sua mediiffet.
his ingilantem auum pstate ut mino necesse fuit. Flagrabat ph
huppus Italia regn cupidine. Succinct erat nati diffinis ex
ritibus. florem Italia roboris collegerat. Opulentiffima
Vebem Genia patreno impio adnuperat. Ahas sollicitabat
tenentem piceam flammæt longo bello inxatur, ad ias oppffur
uidebatur. Nog etiam pnes ampliflim higp nappe me qui cibel
lum illud exarfit rem publ greebantis, quo pacto Cimitas Inc
qas sapientiffimos forfiffimos cum copia floret, tuitas tu
belleq moles, tantas rezeff difficultats aut consilio decenere aut
dignita exequi aut magnitudine at obre, sine huius consilio atq
opa potifflet. fuerè quedam tpra cum tems quatermodis fita
mariq exerätibus bellandum erat. Siquidem una eadeq tem
pestate duas supra. Lx. teremeb pribi dimas classibus in
armis huiu, alias mari iustitico contra Genia alius helet
ponto aut egeo. Hanc bellatrices. xv. Pado nò tueritas na
ues quator et. XL et præterea celotes Lembos bremes
barbostas contestasp, nauticibus. Terrestriby no copys. xv. ratu
mullibus, peditum. x. belligeratu est pter delect auxiliare
omnium urbinum sociar. Que quidem classes exeritat, romans
as pribi forindolosi extirpere. Qutum hig reze grecendam pod
fostato iabuerit, quis non mellit. Erant et eodem tpre pe
tum parande, comeatus suppeditandi, legationes tnum re-
tum extere audiend expediende. Multifurio hre aut legere aut

scribende. Audiendi p[rae]ea quinamq[ui] admitti postulabant. Que domi q[ui] foris acidebant gubernanda. Vidistis ne unq[ui] principem hunc aut multitudine rey obedi, aut uarietate nego[sc]p enimidi, aut agenotur multitudine supari. Magni est quod ip[er] quotidiè p[er] optime experiri, urbanas reg un[us] administrare. Magni et gloriopsi bellicis. Administrare utasq[ui]s. Q[ui] dicam tot urbes, insulas, naves, classes, exercitus, tot demq[ui] reg un[us] reges. ubi[que] ario adesse: multi rei consilii de c[ess]. Verbium perfecto tunc rei, inibi forte dimittar audiam affinule n[on] repio que cu[que] omni corporis mole ab soluta me[n]de imitabile, simpli[c]que migrat. Mundi tamen imensam inimicam magnitudine p[er] rey cañaztq[ui] me[n]que as inarrabat, hoc suspendit. Bellu n[on] illud q[ui] atrox duittur, inq[ui]s sult q[ui] maria uterq[ui] forma[rum] gestum, etiam in eo auri, perfisum sensi, s[ui]s p[ro]regat, fortiter quinullum unq[ui] p[ro]tenda, libertat, suptum atq[ui] p[ro]culum, remittet. Tegi inpius magnam me[m]p[er]cias, cu[n]us ingilie et consilios. Iaboris illegeruntur, et prelius p[ro]cula, p[ro]limum rei, p[ro]que p[ro]ferunt. Pro fecto s[ui] illud t[em]p[er] memioria ario repetentur, aut fraternitati n[on] aut tristit quinque regis gubernatula deposebant. Parando erat copie. parandat. Supplessed classes, s[up]plement. Vrbaneque rebus, c[irca] s[ui]t ex morbidis fit a multis singula que[s], me[n] domina eode t[em]pe alioque p[ra]mape, administrare potiisse. Thems tole illi guecere p[ra]mape, qui h[er]zem ad Salammia mille n[ambus] inſtruxi, dignitas ac aſtis ſuppa[n]t, memorie p[er]diti est, ea gerenda rey ſoketta inguſſe, ut ad exremum differeret, o[n]que ſatellus, declarat et g[er]man magno, dignitare ualexet. Hoc n[on] ſi tam ſutili q[ui] ſapientur qui p[er]ſi[mi]s op[er]t, ex cogitutu[er]at, p[er]ſi[mi]s cogitunt, pariau[er]at, p[er]ſi[mi]s p[er]acet, eſſuaret, ut neq[ui] aſuerit, ordo ſimply, neq[ui] ordine aut ſine op[er]t, aſuerit, impudet. Et ut o[n]mittam quo studio p[er]ſutur.

bello indicto auxilia hosti ademerit, qua digna innoçare paraverit
qua celeritate Brixia parti sit, illud certe non omittere nisi impedis
ver officiis publica roe, quod in dictum nobis imparatis est, alii
terra mariep bellum a Rege poteritis inimicam tanta fostare筋set
iparandis copiis armandis classibus celeritate, ut qui prior
belliui cainerat, arduere pring se sti bello consulari eisibus por-
tus atque pulas suas aspiciet, quis utis firmas contra nos copias
comparavi. Sed abigit me abhac cœmorate, etiam amalia
bellijs societas, et eis iis quin qua olim coi martis federe iuncta
ueneta et catalomana classis apud Dardanellum ad eam hanc spito
pmentorum in Constitutionem et Generis clausi, con fluxit
justaqi propemodum utrijs directa acie. c. xxx. v. tercennium
itaque infestis odibus ardentibusque concurret, ut penes ad
termitionem utrijs classis sit dimicatum, nisi quod multo tundet, sanguine
parta victoria, penes in justituibus venenim et. Bexhiberat
catalomana classis illius impatores constitit. Sed multo illa pecta
rior atque relia quæ paulopost motus. P. Justmanni ac N. P.
sano dux, suffecto resupinus utrinque virg. societas illa ac federe
classis inter Sardina Baleares, de eodem hoste magnam eadele
delecto triumpharet. Silicatur etiam quæpud hoc sunt in eam
ris ponens in uenificatum, et in huc squalia fuit, et inimil-
tatam memnemur. Vitam ex omnibus, exigam idque differentiam,
cipit, fortuna quæ in quid aperi potius, quis huc iusti uti
testem. Affectur subito nitio, conspirare se diffusa inuenit, sciam
iacta erupiens, hoste consensu apud Mirandulam paratos
Padum Athesis transmittere in signum. Committoribus, accumsan
sent. Procul aut aherat, impator me et Brixiensi bellum et
quod durissimum guechat. Nec an afferpant, et cœste eis

acroecij

manifesta modita proferrentur, quid tum nobis fuit pres
& Qoia plena panoris. cum tis angusti tantis malis, nullam inderent remedy
ratione posse sultupe. At non franspas cedere auro sed alaci multu, quum
bono Antonio est, opprimur etigo mali, procella illa ab auſke ingesit, su
bito soluerit, iuenti. Jubet itaq Colle qui, dié noctuque a dieia ne abſit.
Tum hec decerim illa mandat, ahis reibit, nomilla impat, neq peius
inde dispeſsum est, immis si tumultuarijs militis, munallis arabi nonu
p[ro]ſidio optimus ſoioz: cari et fidelium. Ouius maſimo prato, libata eſt,
preſantia animi ſmooth, o admablem celeritare. Vina no posse forni
que unam omnia. Nullis temporum iniquitatis posse ſupari. Cui
nò ego cum celeritare p[ro]videndi, ceteris qui unis ſuere regio, c[or]tilim
ac potus (in)midiam uerbis metis, aut e tulerim. Nam p[ro]ſidem
forte par ceteris irebug, una munie regendi vœ supamus. Aliq emy
ſolut Legibus ipi ſi e Senatu ſiue illa c[or]candi c[or]tis, nearſitare, p[ro]ciu
et quoniam c[or]dijs nolim rebus ad ce. I[n]q statim nego, obre, o carere
p[ra]ulo, ſeibere, impare, h[er]nonsq[ur] millim apud eog diſzimen e[rum].
Nisi aut maiores ale. Nam cum ſiuent impu duitu[n]tur plus q[ui] magni
tu[n]tur, inderunt in c[or]tis c[or]icatione ponchus e[rum]. Inſingulavitate, ſene
vitate, metuerunt. I[n]q c[or]tilarijs p[ri]cipes ornati ſiut et Collegio et
Senatu, hec c[or]tio ut ute[n]nur ſeipue inſing rebus aggrediendis
p[ro]mi n[am]quat, a re p[ro]n datos p[ra]ſendis. Quæ c[um] ita ſiut, inſide
tramen pres, quid auſt in c[or]ere, t[im]tum ih[oc] h[er]n magen[que] poſſuetam,
tantum in agenda ordine in c[or]ſcendo celeritate, exعيſſe, ut o[n]nes
moras una[ct], impedita toller, moneta omnia affiduitate, ſtudio
ingiluita ſupretet, ut q[ui] alij p[ri]cipes poterit ſeet, efficacem, ſolent,
hic ingem dima incompahib[us] p[ri]ſantia, non motu loco Legibus,
Longe melius c[er]elizs c[or]ſaet. Memorie uo u[m] ſcredibiliem
et mauditiu[m] p[ri]trummy illi c[or]tuitiſſe uo dubitem. Doqua quidem
eſoquar ne an ſi deo, ſcreditha diu[iſſe] inſide

P[at]erni et c[or]u[n]tus
ſu[n]t

aut sitaturo / re tam admirablem q[ui] omnibus mortaliibus notissimam
in hand mediori ip[ro]s inania p[er]tissime indicet. Quid u[que] ad
q[ui]admodum patetios omnes nomine salutantur. S[ic]o p[ro]magni fortis u[er]i
si quidem P[er]hi legat u[que] e[c]c[ie] senatores nomine appellat u[er] miris
effet laudat antiquas. Patetiq[ui] aut n[isi] g[ui]s supra. Mille ducentos.

Sic autem q[ui]admodum c[oe]salib ut medociis i[m]ac v[erb]e fortun[ate] q[ui]
infinit[ate] p[er]c[n]one n[unc]que. Quidam maus exspectant pot. M. tamen caessit
si notum scriptis fides h[inda] c[um]demq[ui] affectant d[ur]. Sed si p[ro]ter
omnes patetis / pref. omnes h[ui]s v[ob]is meolast quiq[ui]s s[ic]u nomis
semel eu adiussent, si n[os] s[ol]um c[oe]s[] nomina p[er]d g[er]tem et fortuna / siq
ip[s]a[q]u]i flussent omnia pos[ula]tate v[et]imebat / si nullas an[no]s sp[atio] deleru
p[orr]rant / si eu p[er]miu[n] c[oe]s indiffet s[me] ulla c[um]itat[ue] promptitu
d[ome] quadam senac[ur]abli c[oe]s p[er]c[n]one omnum meminsset. Hunana
ne n[os] an poting c[ele]sti qu[am]d[am] inguisse memoria inubit. Cui
no S[cripti]m f[ran]ciat[s] anponat[ur] que a d[omi]n[io] quodam App[io] ro
g[er]t an c[oe]s omnes nomine salutiet. S[at]s ma[n]ut n[ibi] sit a c[um]b
meig nomine salutiet. S[at]s profe[c]to S[apio] a[d]egretu[n] n[bi] laude
f[uit] ad perſi[da]n porro c[os]simat[u]q[ui] g[alam] i[p]n[ape] n[os] e[s]at[s]: ſea
ciut[s] ille f[uit] q[ui] Xenophon pr[y]is examp[le] ita potuit ut[u]que
complecti, ut quor[u]n[q]ia c[ura] gerer[et] i[tin]q[ui] bon[]princeps, nomina
recognoſſet, et omne[q] ipe motu[les] nomis p[er] ſuna complecte.

S[ed] quid au[que] atomu[n] que ex v[i]nibus terrat v[erb]e c[os]fluebat dicta
pos[ula]t[u]q[ui] ad Senatum reſeret. Q[uid] eu Senat[ur] reſponſi ad
uerbum ut d[omi]n[u]t reſdet. Q[uid] eu ex p[er]c[it]e n[os] p[er]miu[n] ad
omna capit[u], ſed ad omna ſtere ute[m] si ita op[er]t reſpondet. S[ed]
 Senatu eu a[que] p[er]miu[n] ut p[er]t[ur]ic[]e ſin[no] diu[n]tut reſp[itu]m[u]s
 locum diu[n]di deh[er]t. Meminſis ne ut n[os] modo ſin[no] omes
ſed u[er]ba eu[n] n[os] modo illa / ſed ord[u]ne eu[n] ita reſdet ut non
reſeret ſed diu[n] / n[os] w[er]t e[m] ſed p[ri]pta manutene[n] et l[eg]e inu[n]t²

Cyclopaey

ut ne minimum fere uerbom enellet quod不可credibile usum rei
no dubito et sepiſsime ſerubat, omitteret. Sed uerboſt illa ſut me
moria. Quid reſu ſiā. O ſupi quod illum latuit: quid, no reſi
nuit quod aut indiſſet inſoaut Legiſſet aut auſiſſt. Inura
pubhe, paxezi religionēs: mores maioreu Senat consulta Con
tioni deæeta. Lege: ſudicia: conſuendimes: cognationi affixim
inſituura omnia nonerat: Erari p[ro]no rationem: vechgalim: Haua
bium: Amnone p[ubhe] Classiui: exeratim: preterea Cuiutu
Inſula[ar]o[ſ] ſeu[n]tus et impensab: de prei[nt]us geribat anu uelit
an oculoſ h[re]ct. Nih[]l erat quod quiſſi ut minima ixe falleret.
Quid bellon a maiorebus n[ui]s deſto[ſ]p[ur]t quod fed[ur] p[re]to[ſ]p[ur]t acie
tatum ap[ro] meminerim. Addo q[ui] ep[ter]na ne p[ere]ſema.
Omnim[]q[ui]dem populo[ſ] regna: Impio[ſ]t inſiſtindem: mores
ahay ſontum: vitis legris] et consueudimus tim erant ills
pamiliates q[ui] n[ec] cimitatis. Liuet iam Lucaullum ſup[ba] Roma
eſſerat: haet Themiſtole Grecia: Mitridate p[onn]ai Af[ia], quod
illum reg x[oman]a[ſ] ſeniffle: aliu obliuſem porus q[ui] memoria
coſupſſe: h[ui]ne multo[ſ] populo[ſ] ſmone usum abſi[ſ] interſpecte
gloriati ſunt. Porto indim[que] i[n] ſi n[ur]u no u[n]uſ populi aut et
us ſed omn[ui] pene getu[m] ac p[ra]ilo[ſ] g[est]a compleſu nee di
u[n]uſ mun[er] ingem[ui] iactantur aliqua f[u]ſi[di]ſſe, nec lingue u[n]
rieta[ſ] diuſi[ſ] barbaro[ſ] ſmomb[us] accōmodaſſe. Sed p[ro] uerba uel
[et] h[or]tensu[m] ac Senecam memoried p[ra]n[ay]es quibus a[n]ſi[u]
ſi[ra]le conſe[ct]et. i[n]e u[n]uſ ingem[ui] aac ſup[are]t. Sin reſu ex
mallet nee Catonein nee Senolam nee Pericule p[re]u[n]
reſu copia maiori ex[empl]o[ſ] n[ui] magnitudine navieta[re] ut
potu[n]s nature ui uel ardent cognosand[ia]t reſu o[n]u[m] p[ri]dio
e[x]a[ſt]uſſe accidet. Nehe[] vēto ne minu[m] u[n]b p[ri]ſe hec eſſere
u[n]dear. Ad u[n]b n[ui] o[n]o: quin hec quotidie rea[n]t ai ad

miratione inderbatig. Sed non his ego ingenijs content tatummo-
similibus. Illa minima est singtris: illa diuina animi inect
qua minus cun pnapè / aut adiutus fractum / aut frumentis elatum
indere potiustis. Si Senatæ efficeri victoria indererat, tamen ille mod
sive fœnos adhribè si malegesti exs spem bonam proponere. Hon
atque aequi omnium moderari: si ut ita dicti habemus quibuscumque
utinam posueret rato / cito cum fluereret, et profecto totiens fuit
undum: quotiens opuserat ut fieret. Qusquin, cum inibiabilitas
plus non multum occumbat ut est fortuna bellum pungiendi
et vini fumoris impatiens. Qualem autem papum et moderatom
questum bellamnum ardentem ille bellum magnumdo: diuino nititur
duissimiliter iuro: narietas: nonitas. Quam unum p[ro]tio terræ maris
acumus nihilis, tot p[ro] annos cœxeræ. Et quin unum p[ro]multum
maimam p[er]ruptis, rupes tercemus subnectas. Legimus —
Et quibus unis et flumimber, tamen maxime tunc poterimus
elassibus dimittis, adhucimur? ut Græca, illa mira culvertur, fluviat
admirari, desmat: tomus orientis regi, s[an]tim nestro quod cœ
vidist: aut elespontis angustis rambus streameſſe. Dicam
profecto quod sento cozi p[rae] qui antiqua mirant, ma[n] deſp
ecunt. Sunt p[er]que illa magna, ſint p[er]clura: quis negat?
Sed illa tamen Legimus: hec tenemus. Illa cedim, hec oth
ipis, cœrrimus et s[pi]b[us] mitiemur. Et si scriptus notum e[ta] copia
puemſſet, quod illi p[rae]cimù h[ui]ere nunc, profecto ſi[mi]l
humbras. Cuiatibus gesta non minime admiratoem, illis frumentis qui ſua
nemus biuſſent: que quidem ille omnia tunc cum currite deſp[it]
tum inſpacta ad magnitudine p[er]lit: ut et ip[s]b[us] humilis
et adiutus elatus equissimo ſtutu ad ſump ac indereret. Sed
q[ui]n cœntus et ſo[nt]ma exs ut adhribè diu p[er]tum ſibi bel
lias irebus honoris arrogat, victorias que illi contigerunt

ut terra wel mat, sib duocris Duaibus referemus, ut nigrati
sino francesi iactati, at palem duino numeri non indeam. Bei
xiana p[ro]mum illa fuit, que apud Machalotum parta est, hi fuit
campi insegui victoria noblituri, ubi impator ne. An omnibus Phi
lippi Duaibus unum contractis collans sigmas laterino marie
confineat. Imittis in p[ro]palludem pedibus qui latres hortum
adornentur: equosq[ui] corpora hæsits muco[m]mbus p[er]evert: ita
dem[n]i p[er]fugant, cecid / c[oe]pit: ut ius illi tante claudis mi[n]si
supprierunt. Quid illa que apud Romam Sbonam Quicamur:
illa dem[n]i que apud eum, aui Langiusske nomen & Cremonke-
sis agri, duis quidem qui, sed p[ar]i fortuna: ubi francesi dup/
hortum copias que arcu[n]fiso aquas nummento se est mebantur,
tantum h[ui]n imitum ardores, sup[er]as aquas agressus est, ut obum[us] id,
coact ibi hostes in[d]erentur, quodam[n]i nui[m] omnes c[ap]exent.

Tot s[er]ve in[d]orcas emui[are] f[os]tare[s] p[ot]: quod oppida. Nullum
s[ui]s regi[m]bus prop[er]modum Loais est, qui f[el]icis al[ia]ui preliu
testis est non possit. P[an]nones ne dicam ut s[im]t ex foro[m]liana
p[u]ma[m]a non minore clade s[ui]s de d[er]c[ore] pulsi qui tantis terroribus
fines n[oe]s mina[n]tant: ut ius iacie miles Italiae offin[s] p[ri]sture
poss[er]. aut ut aui Liburna[m] magni[que] et justa[po]lit[i]n[m] agros de
populi[m], electa[rum] p[re]da c[omp]l[i]ibus ac ius p[er]diu[s]ima f[uga] reh[u]qui[s]ibi
c[od]ulure[m]. Nec aui bellis illis p[ann]on[u]nq[ui] ex cur[us]tomis f[us] s[ui]
est, s[ui]s f[os]tare[s] docuit genres illas comitare potus et liberalitate
s[ui]s ferro aut s[im]que m[ans]fuc[er]i. Venerat inflamato[m] in Italia
S[ig]n[m]undus C[ep]ut ierat par[n]b[us] n[oe]s coronat[i] nomi[n] deſt[
]derat: quibus b[run]iti impator[es] a populi[m] Italic[u] donantur. Gal
heas n[ati]ones aduer[s]us Eugeni[m] ponendi cu[m]e n[em]i[m] conatu[m]erat.
Bas[ile]c Conal[n]i congregat. Magi[s] non null[i] s[pe]s/amph[is]ima
p[rae]dotu[m] aui prop[os]uerat. Cum aut francesi in[der]et.

quotpius ecch'e diffichia pararentur, sfrutur hos belloz mot, nouo quodam iurtandi gnè superare. Mutitur ex illud p[rae] legatis ad Eugeni um et Sisifnuidum Andreas Donatus fecantur gener. Mandati à nubibus extitit, ut p[er]as. dicunt ex longinquo bella p[er]ax fereet, quinenerat ms[ur]issim, anna s[mi]us t Germanam recet: que ph[il]ippii, p[ar]tes fonisset, odium i ph[il]ippum conuere ceteri. Daf[ur] ledque conaku[n]us ad usus. Eugeni[m] caesatatum una à legatis me[m]s feide xico Contareno et Donato Genero, quem d[ur]mi[que] s[pi]leboz omni[m] p[er]as et iubervatum, aut omnia pro p[er]tis[as] p[er]q[ui] me[m]a dignitati c[ir] ponèt. Sic fueron manufestiune: impetus vœ: liberalitate ferenda fupata est: et mi[n] aliquis et bellè g[ra]tum efferat: p[er]p[er]iam atque nunc: qui[n]o plus interdum fierent au[n]tius moderato[que] prændentibus, q[ui] edibus aut rapimus. At nò s[pi]e Lacedemoni: qui à ferro acceq iusssent galli[m]e p[rae]fiajs di[s]que gr[as]. Cu[n]o comitut et p[er]adilla b[us] quasi mains et ut i[n]t[ur] dicta du[m]i[m] quiddam c[ir] f[ra]ut è duarechomme[n]que cogere: et à vœ q[ui]nibus belligereare. Ne p[er]ump aut[em] Spartam aut [A]thenas deſangunt, c[ir]que f[or]ne[n] nostre hoc gnè laudis perpetui p[er]ſo, p[er]ſcriti, exempli offert. Quidem, memmiffis ne p[er]ſes i[n]s congressibus ubi de p[er]ce aut à bellu age retine: ubi de ſtare: de repectuariis rebus de p[er]aui ſide, de conductionibus bellu duabus, q[ui]nui p[rae]litarit posset, ac neſto quaudam i[ced]ib[us] iuxtutem ſuadendi. Adibant cum p[rae]nipes p[er]p[er]iam legati, cum p[er]eig[ui]z doctema excellentem, cum omnes usu reze p[er] callidi, eos au d[ur]e ac uel concordè mallet, ut negare utemui fili[m] collaborauffet, tam admirabili tamen uti moderato[que] ut uelut, ex ſentinæ reſponſum occupent, ut p[er]i[mi]nus et [con]ſicarent. Quemad[u]tus n[ati]um qu[em] nò Lemiret: metuètum que n[ot] eriget: ſupphæ demq[ui] auct affluentum qu[em] n[ot] Letum et b[us] rebus p[er]ſus f[id]entem

diameteret. Honoremque humam principes, nec tibi longior ininde, eu
intelligas, et in intero quod in aliis non habes, cœpere, etiam emendum
quis ut multa de eo quod huc dixis possint. Nihil enimus tam optindum
quis ut de prenari laudibus finem reperire non possint, et tunc adhí
bendus qnod modus est, et caeterum modo paritera, que siveffigur
illius, sicuta preterea, in hanc, quo quidem nolю, tunc illud forsa
pclarissimum factum est, quo procul cubo tunc aequissima qui in sepe
interea salutem nobis trerestris empeuim p[ro]stiti. Cumque, Nicolau
Piccelling bellarumque hominum Duæ, executi nro mea Oppulca
compulso quæ obectam temporis huiu no est, liberté, u poterit adhuc
nec quidam belli fortunæ, quæ munca humana fide corfia. Sed eu Bræ
xia Bergamotis obediens, omnia transacte, si uam poterit redepisset
intentum Brixie oppugnanon, foree aedebam. S[pi]tabam, autem alii
quid mecum felicem, autem fortunâ aspратim, quæ velle s[an]
监is Barbarum et Cristoforum Zoniis Oppidanoj, i comparabili fide
defendebant. Sed ille ſeuſkeatam en ſpe ad majora amn ueredit. Br ei
xiam dimittit, castra me demouet, comuerit, contra nos ſigint, ex
pugnato Lemno omnes copias. Aſſimi treateat, et in agri patrui -
mum decimo tundem die p[ro]nibus apparuit. Dicam nro me ſene motu
ac et illud formidans, aliqua adhuc ſpete P. C. Neq u[er]t
con minimis iuanda preſentia, abusi memoria, qui acerba, p[ro]tium
tolleranna. Magna tunc p[ra]do, magni disſormme, etc. nea u[er] ſat am est.
Copic nro diffipate. Duæ ſigint. Vrbes obſſe, hoſtis prepoter
ubi quod cœpit minabaniz. Actum de impuio multo, indicabat, et adu
fortaſſt eſt, nisi Duca nro eleſte aliquod numen, duminu ac ſa
lituræ, tinas Laboribus remedum inſidust, qui et P[rae]no ſran
aſſum ſp[er]ta aererit, omnium quos unq[ui] et as nro uiderit ſapien -
tiſſimum inſtitutum bell, duæ: cumque tu III[mo] p[re]mio p[er] Legatis

Fr. Sfortia

ur clari me Marcho Varenisif ille sedes re: apandi cedent a ienmne
spatam Tenebantur omnia tum hostit urybibus et presidis itinera
et ut i adiſis plet ſo cori pere omni ſus mitubat. Auci tibi
petebant: aptum cidi p multos aios uo posset. Sed miſi p ſcito
est qet ſapiu cœminta cu amy magnit�ne effica uo possit. Sex
equum miha: pedibus mille quindecim: p littera fluminis oſna
euclides aquis iſupabat, traectis alii ſimis flumimbi, ut iuſſe
ta omnia i agen patantur ſeu ad ſi ſapit paucis cluibus exponit.
Ut habebat illa Rhodani eleber decantat, et adiſi nec ut dif
ſiclitur ſunt admrabatur nec elebatur: Quo quidem tere papiet
ſim primarps Nicolai Marcho eſt uis maſi ſuor eign uo pu
nemui ſdi et cœntat ſi magne ueri ſeppit. Sed p[ro]ſero, ut ſe
p[ro]ſu comptum e/ eos populos qui p[ro]ut[u]s opes minu amplio
rentur, miuui breui amſiſſe. At qui opes i[mi]p[ro] neguerent,
eos libertat: re: minuſſe et miuui cu opibus ampiſſe induui ſut
hec aut majoribus uo[rum] aui iuuiu: ut uo[rum] adiſis cedent, p[er] de
ſtimato: iuobus p[er]mi uo[rum] cœmerent i: p[er]clu de Portu
longum p[er]fligat: nec cu ad Polam deueri ſunt, auo aſſere, quin
iret atque malis potiuerſi oppreſſi (indietam eue uſi ſunt. Senſit
ſamensis apud Ancon Syrie Verbi, ubi penas exepre nobis illi
Vebis xxxuii truemui clade dedeuit. Senſit apud Tyriuui
maxima bis ubi claste congreſſi, bis p[er]fligat i[lo]u: litterum p[er]
ſessione deſſie. Senſit apud Cluqiam f[ito] illis Pale victoria
ſtererit. Iuauis qui portus Longiportuui indietur ſuna tu gloria
rendit. Idem ſenſit pataviuui: idem Lycurg: idem omnes exep[ti]
ſunt: quin uo[rum] uo[rum] lacessi conat ſunt. Vix. n. uo[rum] ſup[mi]
uſi paſſa e aut ſi uo[rum] ſme undicta, aut patenta ſme gloria.
Quod in veroneſt re: caphonc comemoret, ut tu inſpati a[er]e qu[em]

ux uo[rum] in u[rum] ſme
undicta aut pataviuui
p[er]clu e[ra]

Legatos fridicium Contatenium Antonium Marcellum pacuuntur. Marcellum autem plandis hujusmodis transtulit, ut ut cladem iis regentibus qd'improbus illè frerat, sed ut inuererat, bellis sublata habet, inter annos sump pplos paci aliqui componenter. Facieantur pres. omnibus moratibus declaratum est, quanto desiderio paiss fatares tenetur, quæs utinam mallet: liet: pomp. bello pacem feceret. Nam cum nobis proposita, aucta, sicut dicitur, hanc juspiam appereret, et philippus, reprecentat, et magne nobis, pres. proponerunt. Quid tamen, quid egis pres. Signa uta continuas. Reftinens iustitium, arduere. Duabus iis ne pro grege tenentur, impaisi. Vobis opulentis idem nunc egestis reaperit, ut placet. Nihil omnium a fataro est: quid ad omnium pacem ptenere arbitratur. Quid labores aliqui, dema subi, aut sinit, ut felici sive constituto, egre non est, ferendum. Tanta, ut patis tenentur, litas pariebat, ut quadammodum majoreris, fons, majori dolere eduntur. Ita nulli labores sunt, pro timo et proffiso paratuque auspicii. Impium illud sub co pnapc eustatim idem, cui erga nos bonus erit, ac pace: tamen fide comandam, quod e me quomodurque impio aut victorie non anponat. Sed obediens, perfecto multitudine, laudant se se incipiens incenteri, et duni mecum, p[ro]comitti nullam minus mora. respATIONEM p[ro]centum. Haec cum uas ut dixi paiss desiderio decepti. Mediolanest populo, parte positis armis, polhæmum, occulti, cosiliis, nonnisi fratribus. Sfertiam aut tamen cent jus [f]tis, accerspere bellus, nobis adnuntis quorundam auxiliis, partim apud partim clausum, tutulere. Copie tamen nere apud Caranaum. Ita facte, bellis fortuna p[er]fugat, sinit. Rechime et Mmam diffipare p[er]fugat. Quia quid impu[n]tem habetis. Oppidanor? fidei et victorie potestat

telicium incheant. Que admiuitaretur et pater ac tunnelis omnia consternata cent: uocati in auri prens: cogunt quid agereant aut quid consili caperent. finitique opes suas negabant: crepit: uobis quondam et libertatem incheat: diffimulabant. Nullibet prens bifficia ira: Nullibet erat apud quem affidet: rebusque angulum reperent. Itaque despondens pene reh: alia gallia auxiliat: alia geromania: non nulli panomæ conducenda derrnitat. Sed aduerba fuita splet: ingentem cum impulit: spiritum iritare non sternere: sibi adiis. in neque desponditum de re pü: neque alinguis auxiliis: spem postulandam dixit: p[ro] ab ipso hoc operabat: inter alios dictis: ad S. Augustini. Dolor aduenire temp[or] quo crepitur sibi impium vescipet. Opeb nunc offeret. Auphia polli cœris. O supr: quid non aſſt qui pot sapiens consili: cum a diligente legato administreatur. Vix in colloquiis in S. Augusti consensi atque ille continuo signa rapit. Casta mouet. Infesta insert hoffet nunc arma ut ingrat uob illi atque elatis iuam p[ro]scire: finul pene et munim inderie et consersa iſi sua signa conspeoerunt: ſeque Labantia huius impu iu[n]gria firmiori q[ui] antea gradu stetuerant: prudentem fostari consilio p[ro]bitur sint. Quis ingens aut h[uius] familia medium aut Legit? Quam ad audirexerit excedet: qui non auſt fabula aut commentia quodam t[em]pris grâ excoedita incheabunt. Victus hoste acceptum? Exponeratur ursus Legem? Inſtitutone deletos exerat: audiu[n]m. Sed eodem hostium armis et iu[n]tut supatos. Hoc uo quid est: q[ui] non[u]m: q[ui] in auditum: uinciu[u] suo marce: a ſuo impatenc supari: ſuaſ iſi uibis ſuaq[ui] arma converti. Gloriosus p[er]ane nullum incedi gen[em]: q[ui] rapro ab hoste gladio: hostem mutroneo proprio consodisse. Ubi nō

magnus nunc aduſa fortunam
irritat, potu[n]t q[ui] streamque sive

dubito, pres Amphissimp, cum tertia illa succurrexint, quin his utrisque
punctaribus præimum debet situam, et illi cussis sapia tine mea
vegetative, et huc qui get sapientissime illa decemont / sima fide dili
gentiaq consuet. Sed hæc ne inhi pœnam de mea Laude magnanimi
pres. Medium profectolict, sed si fraternis ad sit, uti uelit atque
impet, quin quidem nec ille sibi hucdem, sed uobis semp quosint
et Landis suas cum mea gta consueturque necesse est. Quænamque
Cumtns intienda salutem, utimæ magniæ animi, quæ nos ioffe
no et dignitate renmenda. Omitto maioreg nœs, qui primorum
pianum cœcidia indignati, patiamur ferraresem Mantuanum
ut iniquo bello implicatis, ut poterintque iuris pulsus aut restriet
ut justimerint. Quæ Lucæ Molę Brixie Placire Papie
Bonomæ maximæ. Cum tatum oblata quondam domina despectet.
Qui tantum gta ut modestre iſpiendo ut magianimitatis laudendo
suerint, ut neq[ui] remiendo magnitudo ac neq[ui] suacuerdo mo
derano desideravi poterit. Sed ut maioreb omittim, quid dicta de-
uobis, qui sacer incolimitate omnib[us] temp periudis astulithis. Monſter
rati Mardmonæ domopfugin qui in uran fedem consignavit et ha supr
pish[us] ut potienda fedemur rechione pace a cœnum hoste oblatum
renuntiis, inſi urbes illi raptas restituet: durissimam bellum justum
qui fidei urbe deest maluit. Cremonæst bellum hoc fecerß oom
duffiallum pro frænasto Sfortia suspepisti. Quid ac florentiam
uebem nobilissimam asprim obello amphiatim exholi infesti? ut-
ripuisti ſinque dum bellum abh[us] auersum et inuenbos agros
uebesq[ui] corueram reaperre no dubitatis. Nonne pro Geniis
libertate ceterar[um] reueremorres pt[er] ſuros dightius, arma puisti-
sti? Mediolanæm Lucanum, Senem[em] Bonomæst p[er]pribus

maximus, bellis difficalium adjuvus. Sunt ne ista preclara. Sed
te te appello romana eccl[esi]a: tu religijs parens: tu celestis moniti
concluisset, sed est: tu amaroribus nunc sipe defensus: omni temp a nobis officio
culta: non dubito quin plegara alia: tum hoc recentius granissima me-
moria rectius est: ut sumus, pont. tuus Eugenius vobis pulsus a P规
tino ac forakrato: qui sumus opibus arma tibi infrebat: floren-
tiam consigit: et am despoet p[er]itus truc res ac deplorare inderentur.
pecunius p[or]tificem adjuvimus: recenti multe insteemus: nunc ut ita
dicam humeris inpenitencie fedem p[or]tificem restitutus. Q[ui]magna
ista sum pres. quis gloriosa: Signum domini captum a galliis priam
auxo redement. Vos oppresse Italia opem fecerunt: omne pene aequi
profusus. Illu Saguntinus ab hambale contra fedus oppes oblitos
contemptos aste uxores omnibus fedo igni tradere cœguntur.
Vos protuenda fide speciali p[ro]fusus hostil em inutem, expetirentur: nunc
opes exponebant. Demus maiores mei Chigiensi testimo bello cujus
mensem hostem littere ac post nemo sti[n]tem insteuerit classis armi
num conspexerunt. Uxorem et filiam ornametam publicem consularerunt,
ut p[er]dias illu porutus quis ornatis fenerentur. Vos autem ut domui
ut parentes mei pro sua pulchra fecerunt: domani u[n]d p[er]sciam negle
xerunt: ea inqui omnia p[er] aliam in columnitate p[er]fuditis. Et evert ad
huc aliquis qui non intelligat, naturaliter quidem ma[n]nictos et mitis.
At cum Laevi[n]n pr[ad]ium infortunis, dicunt qu[em] sento: nullatenus
Cuiutque porutus primacuj[us] libertatem decaussi, s[ui] ut tucteui, ch[ia]
monumentis defendisse. Sed profecto ita est. Talem Senatu primarum
h[uius] delectat: taleq[us] p[er]nunc h[uius] senat flagrantbat. Prinb aui q[ui]
ad aliam infortunam gr[ui]a progrebat, acceperit pres [huius] g[uen]e p[ro]futus
et quod i[n]n[ut]a fruens alio religio cœguntur, d[u]p[er]b[us] infortie felicitas et
fracta est. Nam si Ponoma nobilis eccl[esi]a viris, t[ur]n ma[n]tibus p[er]dant.

tum philippi bello maximo pomerentur, implorantur, fusti auxilium, unica spes malis Italiae. Annut qui abnuere nesfiebat. Legat ut tit. Ludomani ftoſtarenui, culibus illis paribus moderandis. Thadeu uo est, en alijc bellu duabus qui bellum exerimt, repellét: quid illi ut indere, tanta oinum Lenza fiet, ut atque salutem cœ. nollet miſi fortunas, uxoribus liberos demuß, ſuon me ſide committerent. Ma. gratum itaß, pſidemque uenetum, implorent. Non dubitanut venet, ſpernebat. Oſtendit, didicisse uos, p[ro]nunca dignitate certare, uo alienas cimitur appetere. Atque cau cum libatutur, metu: cum ſi, me corpus refituit, hec Legibus. Quid Thadeus? Strutu p[ro]nun ac adiusto, viam uo ad bellum p[ro]ſi eent iſtendere, qui ualidiorem hostem precho atque acie p[ro]ſuagere. Sed intelligere p[ro]g[ram]que apud ſuperos refidebat, et ſi eam nonn[am] vêdè, b[us]tum qui dare. Bellu in gilla, tunc ardebat: et apud Cremonam tota uis maris dubiebat.

Compositis igitur Bonome rebus. Thadeus francisci uis[u]m transmittendo p[ro]cremonensium venientur. Directis pene uti, et acie copiam p[ro]pueat. et nestro an fumantibus, adhuc equis requies ulla dant fit. Otrum, momeata rei oinum domna. Conque cum e cau deu fortuna, uo[u] ho p[ro]ſum, qua in Bonomèdi modo p[ro]ferat. Quid h[uius] potissimam laudat. An ut religione uerbs eccl[es]ie defenditur, an ut maſuetudine oblitu[m] impu[m] ſpernitur, an ut fchaturte due nobilſtume mettive, p[ro]nibus rebus ab iſdem copiam, emerſis, locis comparare ſunt. Memmi me Legis ſe in g[ra]c[ia]t[ur] romana, rei monumen[t]is, eu a. Myltrade a G[e]ſilao. Epam[ym]nida[rum] g[ra]e[u]a libat[ur], tum a. T. Flammio com[mo], p[ro]g[ram]que rebus exquisit[s] ac pene dimidium honori bus ſuſſe donat[s]. Optrimo de uer[io]. Quid, n[am] aut illi p[ro]clauſus fru[n]t, ſi, p[ro]p[er] affidens prebent, aut hi me h[uius] consignu qui libertat[em] poterent. Vram uo laudem uir ualidiorem exi, ſtunem uoh[uo]. Heq[ui]c enim p[ro]priis ſint Peloponensium Ītalia: Nec plus illius p[ro]pri[i] aut p[ro]diu ſuſtibleque qui uo[u]s, qui. XXX. annos a ſp[er]c Kim

["chiefly historical, but still a very fine little work, and very interesting to read. It is not only very interesting, but very useful to the reader, as well as very beautiful to the eye. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not保that there can be any such thing as liberty, except in the hands of a very few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act. It is very interesting to reflect, that, in a country where there is no such thing as government, and where the government consists in the will of the few, and in the power of the majorities, there can be no such thing as liberty, except in the hands of a few, and even then it is not very common, but very rare, to find that the government is the same as the government which the majorities are, and which, therefore, are the only ones which can act.

dum erit hec cuntag manebunt ut ininde ora claudantue. Sed eritne
præg eritne unis chie illa: cum ies auobis gustas ul terra ut mari cum
utam ut pace ut bello glam exalldens aliquod ingemi illustabit: pro
pagabit: eterne memorie cœmendabit. Sano interim nos officio nro
faciamus quinque mres ingemi ferre possunt: uri fostaciqz nommis'
glam inmortalitati cœsecuerim. Ille aut Francisci historie que mari par-
te sunt iuriturs ginsq, mei ut iocundijsme velam sunt: ut admратur
et laude dignissime. Qualis illa quam contra Genia pero laure
dano inpatore est cœsputis qui xxx. aut acater hostu teremnes
acui commisso predio ipso pene portus fumab, in ipso hostu oculos pro
pligavit: ubi nòmille submerse: complutes capre: pance sublato ueho
eppinquo potu suate sunt. Et nequd illi triumpho decet duo hostum
francifons Spmola inter captuos ad fostarum & delatus. Quo quidem
mpho Vespitæ justmane p[ro]teremus prefentis cum ies univerbi etate
iuriteqz ai preestimata multum illa historie contulisti. Neq[ui] demaps
Laborebus et p[ro]lais peperatis quomn[us] aut legunt omnia aut cœsijus re-
pu. admimstrans marior pro[ro] glorie emularer. Quid illa quam
tu deme Ludomnæ Laurendane a fostaro missus classis imperatoe
apud Mestanam p[ro]mum: tum apud Syraoifas it[ro] obtinuisti: xegijis
nauibus ac navaLIBUS deniis cœlum et ip[ro] bis ut ita dicta flagrata
igni fidera tres tunt historie huius: ut et connexa non min[us] fostaej
gloria q[ui] flama illa Lamberet. Taceo Epiro opida eppugnatur bello.
Buduam præterco. Almiffam omitto. Antbarum no maritimam
Maodemi vrbem hoc loco preterire non possum. Quam in Stranibis
Mixie dixi uelit arcu aliquam administram bello epiro et Ma
cedonam obtinet: tentata feustra sepuis anobis fuerat q[ui] et 10q
n[am] numta erat urbe et terres preibus auxiliis subficia imitabat
donec Autonum Diedus a fostaro mittet qui classis impator
maritime tume illyria maris pre erat. Ille coachis preestrib

auxiliis, subductilis, ad urbe triremibus, edito signo terra, atque mari urbem aggreffus, cum hostem a muroriz defensione balistus storpici byz et omninoq vis submoſſet, ſahs admotis, credibili militi arduere tranſtendit. Sic Macedomi magna pars tot omnino regib, clariffima orientis totus domna pumna, miſc nostra facta est. Vides optime præcipus qui pana multim attinguit. Et tremibus inqui adque transi igitur. Piget me tibi angustus madiffe: ut aut tibi inuria facte cogant si longoribus teneam: aut fostaco nemo si tam multa preteream. Sed autem qui hanc meque ut hoffum dignitate ut pro unaque nobilitate ut locoq nonitare, clariora ſunt: cetera que ſunt commora, malui preterere. Cognatis maritimus aquas adorari: et inpliti bellis flumina. Regis flumez hervam victi as in facebo: atque eas preapue quas Duces Jeanas Bembo Fran census miſc obrimut qui unuto apud Cremonam a philippo duce pontificis ſimo et turreris nambus instructo: Lapidariſſu ma thmo. hinc inde disposit: ac iipe omnes hoflibus copias horneret ipe tamen in triremibus ſus castillanus nambus aduerſo flume aggriedi pontem nò dubitavit: et quod miſc creditum est: pontis cum nambus machinaque disievert, perſeguerit, ptraſſuerit, et ferro igitur omnia ſtans papiam uſus cum ea classe penetraunt: tantis poterit ſempus poterit impatere contemptor pailozi ang. Alte ram ne referam qua ſquenti an Bozicillum oppidu quod fit - miffimus hostium p[ro]ſidus tenebatur, exppugnamt aut ea qua paulo post autem majoribus meibus hoffum classem aggreſſi, interpide est hortatus, ſuus ut pristine gte: toriensi a se deme - ti hoffis menminſſet, ipso philippo inspecturis coniact. Hacies hostiles aliam c[ap]it, aliam ſuppressit, et quas a defendere reho - tas subiecto igitur hoflibus omnibus obrebat. Quis tibi philippe