Aenea Sopbile. V. et. Dialogus q. heo
phraſtus inſcribunt Inapit. Colloqu
tores & Egyptus Alexandrinus. Euxith
Syrius. Theophrastus Atheniensis.

VO. TV. EVXITHEE.
uel unde: evxith. &
Syria Athenas ferebar o
conpte: ſi aduerſa ut ut
ti acta nautif. interrupta, navigatio est.
& ecce fecus atq. instituera aſſum tubi
nilum pro ello: pharuiq, pro pireo intue.
Eorg. Inoentel auril heo gias: q. te uel in
uitum diuertere ad amicu impulerut.
An uo no meminifi hyperodius phie: apd
quc a puero ſapientic ſtudus pariter in
ſtituebamur. Quo intempore cu mutuo
lingulari affectu alſticti tenereremur:
plerolq, & habuimus nostru ſtudioſos.
eqde ut de me fatear nuq memmi,
me acriori merore cœſectum: q. cu omi
ſapieta inbutus profectus à nobis es.

Egyptus

ato, inpatriam te recepisti; huius deni,
carissime & amantissime consuetudis
nire affectus nec dum defluxit: h. ita hact
tenus uiox: acti huii protectus esses: cum
certe plures ànos te non uiderim: neque
uifurum arbitratus ſiim: Sed fortuna pro
fecto quedam meci faciens qd cupiebam,
preter omnìe ſpem et expectatione ut ad
eſet effecit. Evitcb Iam nunc fortuna con-
gratilor neque ultra aduerſiz dixerim
uentù. H plane ſecundissimi: ſestiun ato,
leti: amoriq. ipmis familiare: qnqde3
amates: ut ſui iuice fruatur còtibemò,
studioſe molitur. Verum dic queſo
an ad buc ſuperſint apud uos q. phis
mysteria aperiant: cuimòi erat hyeròle
preceptor. An ad buc ſe imphe: ſtuduis
excent: teruntq. magtion: limina, pèclari
honestiq. adaleſcentes: quale3 ſuisse re-
tines Prothagoora lyctium, meu qdem
equalem: ſed ingenio & oris grà pittatez.
Eogyp. Vigebant olim qd hec honestfsia

humanitatis studia, hinc nunc iam sane per-
nere, atque oito diffoluta sunt. Ham is
qdc addiscere non mult. q discipulorum
ad scrisbitur nullo & qui pectore limu
lat docere non nout. atque saltatorius
qdc ludus, ac circus, maiore id dies freqn
tia auget, phbia uio acschole iborenda,
deuenere solitudine. Evxith. Et ego huc
ita se habere colectura affequebar. atque
ideo egypto omilla athenas petebam
ut liquis ut apud athenienſes eet reliq-
uus ſapiēs, explorarem diligens. Cu
pio. N. abeis id ſi possim ſciretando diſſe
quod & ueteribus et nun temporis ige
niis maxime widet ũ ambiguus: adeo
ut pleriqua de eo alias aliter differant.

Egyp. Habe s huc Athenas o amicu caput,
si tibi non arce: neq. propilea neq. nuaa-
lia: hæ ſapientem uiru uisendi cura est.

Appulit. N. theophrastus maxima atheni-
enium gloria: tertiumque apud nos
huc agit diem. hæ pargamus illu salu-

tatum is.N te uel que cupis edocebit: aut
certe ab boie no elle inquirenda admonebit.
Heq..N. Athenis: neq, uſo, alibi Txopbraſto ſapiē
tiorem cui congreſi poſſis inuenies. Evxith
Deus bone q̃ tautſte mihi congiſt: q̃nqct penes
nilū offendi atxenieſium p[hi]am: ut ad ea e
diſcenda que cupio maxima pelagi ſpaca i,
tōſimittere opus non ſit: ſed p[ro]ſicæca[m]ur.
iam.N. Txopbraſi ama[t]iſſimus effectus ſuz.
Egyp. Euxithxum ego ad te adduco mecu
una tui ſtudioſum Txopbraſte: eſt.N. ip[ex] q̃
ph[ie] ſtud[i]us i̇p[mi]s deditus. Theopbra. Ant-
quif[imus] mihi fierit amicus Euxitheus
li q[ec]t eſt. ph[ie] ſtudioſus. Res.N. preclara eſt
atq[que] tarif[ina]. Nam atxenis q[ui] ubi quōda[]
precipue ph[ia] floruit ſumoq[ui] lonore ſiut:
am ſere penitus ignota est: et p[ron]ibilo ab
recta. Evxith. Frustra igitur Athenas cōten
debam: ſi ut aſſeris nullus ibi q[ui] reliquus
est: qui p[oli]ſit ad ea que q[ui] rogarit rnde?
N eo[que] iam frustra mea illuc navigatio impe-
dita eſt: q[ui] ex dei munere unū ip[hi]g ſui

diis eminentissimis, & atheniis pincipem
apud nilum iuemi. Sed quælo te: qum affererit
egyptius iste nemieß esse à quo possit quis
cōmodius, q̣ abſte, quæd uelit adiſcere: licet
ne interogare quod uolo? Teoph. Tv uero iter
roga: ſiqd mibi gratificari cupis. Nullus h.
me iam plures ànos, nowi qdpiam interro-
grauit. Evxith. Foelices plane ſumus: q[ui]eß
uirum nacti fuerimus, cuius cū doctrina
beniuolentia ōtendit, qa[que]uos uberius do-
cuerit eos cariis diligit. Dic ergo obſcro:
nū aña hic uixerit anima: rurſumq[ui]c[ui]t
raſit: an preſenti bac uita ſemel exacta:
humanis reß ſoluta oīo ac libera euaſerit.
Theop. Vt eſt ueterūi opinio p[h]iōz, & uixit
āna & postmodum uictura ē. Evxith ēādeß
ergo atam inbanc uitam ſepius deſcedere
autumas. Teoph. Ita ſane: niſi tu ſapiētius
aliquid afteras. Evxith. Sponte rurſus
huc uentura ē: an exneceſſitate. Theoph.
Ego tibi ueterū archana ſapiētum: ueluti
inſacro quodā adyto: tentabo apertis.

Heraclitus q[ui]d qu[ui] s[ucces]hionē necessariā pol-
uit: ex s[umis] ad i[mationem], eximis ad s[umam]
iter aiám agere dixit. Esse a. Laboris imochi
i[f]eisdem s[upernis] licet sedib[us] perpetuo degendo
fatigari & cum di[s]s cōuerari iugiter/eis quos
subuci: atque ideo partim quiescendi delídero
ullectam: partim impandi s[pe] e[re]ctā: feri ad
inferiora aiā; dixit. Porro empedocles exter
ret: legē et dicens aiāb[us] quę ante peccauerit
ut decelestib[us] ad i[mationem] dilabantur. Id fere s[ub]
infiniās q[ui]d & pytagoras significavit.

A[i]us a[ut] noſter Plato plurima atque p[la]clara
de a[ui]a diſſerit. deq[ui] hoc eius itinere p[leri]ſo,
in L[ae]is m[ē]tionē facit. Et n[unc] q[ui]d i[phedōne]
Socrates ſenſibilia c[ui]da cōtemmes et aiēt
ad corpus c[om]munioc[es] perh[or]iſces i[nd]ictam,
ac ueluti i[corpore] ſepultā a[ui]am queritur:
uebem[ē]ter quos probat atque admi]natur archanu
illud et uetis elogiui: quo dicitur. In car-
cere quodā poſt q[uem]nibus: ſi[u]mus. Hoc at
omne empedocles q[ui]d ant[ui] dix. Plato a[ut]
in eis libris: quos ſcripſit de re p[er] imutato

nōte ſpeleūi appellat. denio, profectiœz hic aie
nexuum ſolutione ſpela eio, fugam eē dix.
A lias aūt in plexdro ſocrates: deſcendetcs aias
pēnis leues ſe intueri ait: easo, qb, pēne de
ſtueret grauari pondere: ac deorſum ferri
quoad corpori a propinquiātes ſubſiderent:
& banc aduentus aie cam eſſe. Rurſuso, cui
ad ſupna redierit: euolutis quibca3 tempo
rum circulis: huc illa denuo p[ac]ipitari & ad
iudiciu atq, ultionē mitti. Quin et ſors &
ſors ac necceſſitates huc illa: ut eſt eius ſen
tentia: detrabut. Ita cui omnib ilocis deſcen
dum aie ad corpus deſtatus eſſet: Thime
u3 poſtea conſcribēs: mutata ſimَا huiusmoi
aduentū laudat: atq, bue mundu admi-
ratur: ſelicem deum appellās: aiamo, bic
apparuiffe plibenter ſuſcipit: eamo, a ſumo
teriz opiſce datā & ipſe credidit: et alios
ut credat ſuma ui p[u]ſaſiois inducit: op[]
precuī ſuiffe aſſeueraſ: ut hoc ome mēte ac
tone teneretur. In aiatu3. N. fieri opus adeo
eximiu3 no potuiffe: ſed p[er]ſectu3 atq, cōſu -

A tel
ερδενέχαρι.

matu3. Id aut umus cuusq. autum unuèso
côferre dum lènlibile hæ excitat: cotinet:
ornat: atq. disponit. Sponte uolenti còditori
seruies: ne impfectu3 wideretur: pulcherimù
hoc illius opificium. Voluit H. supmus ille
teruì opifex in hæ mûdo lènlibili ac uil libili
oſtendere: qo. inìlectuali illo & in uil libili
multis àna ſeculis erant. Hec plato noſter:
porro diſapulus eius. Aris totes nò ita ſentit.
H. nouo efficto noite enthelechia appellat atia:
ut quæ maxime extrema: ut dicitur: impot
manù. eamq. cui ſit ſpes una cui corpore chil
ſolui autumat. Evxith. Felice, te aio Teoph-
raſte: q. plurima ac uaria cui ſint: que uetes
dixere: nihil te cor. fugit: ſedita cuncta
édoces: ut tua nò alior: inuenta proſequi
puteris. Memoria præterea plus uales q. bip
pias: uilusq. es nò imparatus. Ver. qd ago?
Dubius hactenus phto: neq. qd ſequar: qua
rùue partium fiam: explora tum habeo. Igo
to: N. cuius mibi ſimâ ſequêda: cui ue accedê
dum ſit. Heraclito ne: cui uidetur: aie ibuc

mundi flugam, prior, laboru esse requiez.  
An Empedocli qui adeor ex soluenda supplicia

que ante peccauit. In hanc uitã aïaz abiecit.  
aut Platoni potius qui alias q[ui]d ad supplicia  
luenda: alias u[que] ut perfectus ess[que] h[oc] o[m]ne:  
nunc sponte: nunc aut in u[it]ã align adacta  
ui: align motu proprio quoc[ui]q[ui] uelit emitti  
a[ui]am dicit. Aris to telez præter iu[re] libet: qui  
obnimia imoderataq[que] s[apiet]iaq[que] a[ior] imo[rum]  
talitate tulit. Singuli deniq[ui] opiniones  
reliquor: labefactare atq[que] couellere nititur.

Neq, in uicem modo: uer: & s[ibi] ip[s]is c[ot]raria  
[le]peniio phantur. Te[oph]. Achademici q[ui]d  
Platonem s[ec]u diffidere: s[ibi] q[ui] ip[s] c[ot]raria  
dixisse uideri uoluit: uerba eius atq[que] s[en]te-  
tias: ut s[ibi] placit[i] est t[in]ſſere molientes:  
ut faciuit q[or]acula diuina pro s[ua] uolun-  
tate interpretari per g[ui]t. Sed hi p[ro]fecto ni-  
miu[que] mibi in ſolentes atq[que] uiolenti uideri  
ſolent. Neq, N. aut fuit unq[ui]: aut eſſe p[o]ſt:  
q[P]latone melius aptius dignius: q[ui]d s[ibi]  
tuz fuent[ur] explicare p[ol]ſit. Qui aut uere-

cundiores fuit: magistruō, secūi diffentire
erubescuit, Aliud ipi defenſione ſua crīm-
ipinguit. Aut eni3 preceptor obſcurus phs
fuit: aut iuidia ſenſus ſuos occuluit. Atq.
neutri hor: ppellus eſt Plato. Veru. n. huus
mōi minime aduertit: ſue calumniatore
ingrati: ſue defenſores ignau: magistru
ſui caldeor: egyptioruō, phiam oreue ſen
ſim intuiffe: pytagoreuō & herracliti atq. em
pedoſis doctrinis libros ſuos refariffe. Ex
quo fit ut alias aliter loquat: uer uidenti?
ſibi pleruō, aduerſari: dui ſtudet/ut nihil
coru que ſapiēter uſpia inuenta ſuit: eis
ignotu ſit: q̣iachademia pharetur. Ex cā:
cui de miā diſputat alicubi facta: alibi ueo
iſectam pronúciat. Ceter: ipi us p[oster]i cui
Platonis ſciēliam uarii atq. mirabile[ς] haud
q̣q̣̣ a iāduerteret: affectareto: ſinguli noui
aliqud p[ro]mi uideri excooſtalle. Inter ſe atq. ad
ueſu: ſe bella ſeditioēs q. cocitaruit. Sic q. diſ-
perſi ac diſiecti: idq̣d mibi ip[er]mis & i[gratū]c̣
molestu uideri ſolet: nec Platoni iam nec s

iplus coheserunt. Evxit. Predare tu quid Platœz
tueri s tuïi. Ego uio tanta ſinicur: varietate
turbatus Ixenio, ac fluctuâs: patrie pareri o,
affectu post habito, athenas petebaz: ut uelibi
ſifieri poſset, buiuse moi euadere, ſerupulos.

At uio cui huc te offenderiz tuæ, ſapiëtia3 ſinguli
lariter ſimadimitatus: uix poſſum non maiœ
quada admiratione moueri, ſi hæc explorata
hïs & cognita Pytagoram ad huc & Platone
caldeos, & egyptios infra ſupra, copnens
uonerari perſiſtis: qn non eadem eidez dereb,
ſenti ut omes: ſecuæ, diffident & ſinguli.

Nam cotrina nee ſibi coherentia loqui non perlit:
Blimperitie est atq. demetie. Conſtatq. huiusce
dogmatis. non dimidie auctore: eadem in profecto
ſentiret œs atq. loquerent. Sed humana qua
dam elatione & analogia: ex quaſit ut plu-
rima cotrina, afferant. Trep. Nouibœ et
ipe uitorum: optime. uer. Platoni quod, iſi place
eatenus ſtandu decretis ſuis, obtempandus,
preceptis: quoad ſacratior aliq. hæ apparet
interris: qipm fonte, ueritatis apertat. quæ

rurſus ſequetur omnes. Evxit. Rectilime oito
ſed dic obſcio. Num bactenus uerz aliquid
ac ſolidu inuentu fuerit cui ſimitamur. per
turbat. N. me ueterz phorz infinita cōntentio.
Ex his. N. alij rurſus in boies. alij uero i beſtias
humanas alij precipitaruſt. Teoph. Stuperes
profecto ſi cuiſta didiciffes tan ta est dicēt uſ
pugna. Mibi deniop meciu ſepe talia uoluerei:
ac ueluti eſublimi quadā ſpecula huiuſce pu-
onam piroſpectanti cuiſta cede ſanguie ſuné
feruere uidebant. Quā uolo tibi es. N. audiedi
ac diſcendi ſtudioſus ueluti in tabella pīgē.
Egyptij qdc eandež aiam & boiem & bouem et
canem auemoq. ac piroſem induere autuMAT.
Atque ut illor: fert opinio nūc qdem beluino
ritu formica induta & cameluz bumū paſcit.
nūc uio impiſcem dilapſa balena ſeu rumbus
eſſicit mariq i meiroitur. Alias inauem uēſa
pica aut luſcinia protinus cernitur et aera
uolatu petit. Alias aluſd genus animātium
ſubit quoad uniuēſis puagatis rurſus unde
prius deſcenderat redeat. Euxith. Me mibū

que prodigia q portenta audio. q lane felix
fuero si camelus ac rumbus picaq fiam.

Netu egypte bis accedendīi putaſs: Equidez
Teopbraſtū ſatis admirari nequeo ſiqdem
buuulimōi doctrine moltra no ionorans:
egyptijs ſead buc imiſceri pati. Teo. Apollo
ipe eiusq filius Plato eiusde. Euxithe eui
egyptij ſuere ſi ne. Nam apollo qdc inſis ſui
ubiq. egyptiori inuétis adqueſcendī iube.

Plato aut in Timeo tradit. unor aias que hacti
uita molles & efeminate fuerit. inmulieres
reuiuſſore que uero uicijs imerſe: eas ibelua
dilabi aiantibq feris uerſari et cui auib q ore
geſacto unauiolare p[ra]ſibusq. conuiceta ima-
re undis. Vbi uio ſocratis diſputatiq[uo]s cu p[re]
done acceteris habitā proſequit qui ſtuduiſ-
ſent auaricæ promptiq. ſemper ac parati adra-
pinas ſuillent eos in miluos luposq. couertit.

Qui uio ſœdis concupiſcetijs manus de diſſet.
eos inaſimos deuicit. Cum uero felicem illa,
cuiitate conderet. ille ferme ait orplexu ca-
liopes filiam cu amulieriby ſœde diſceraptus

excellit & exuita, boie qd erat derelicto ierónu
fuille cōuerluz: ut qin ierónis mulicis fuerat.
mulicam politimuż, exereret. Tersites utez,
apud illu oium q ad ilium uene tiipilim.
Achilem agamenoni exprobrante: henoasq,
imitans inlimiaż uertit: imitat boium
gelta nōre led spetie ipfamutata. Evxith.

Quid ergo oamice: hi qui platonis archano^
acpenitus reconditos lenfus aperire solent.

Nichil ne ut inceteris: ita ibis quoq, aliquid
facratius latere docent ut magiſtri uerecù-
diam aliquo bonelto uelamine obtegant
nomia moietes: lenfus q milcentes. Treph.

V etcres illi qd platonici abeo appellati: coruq,
ille dixerat nibiloio imutarit. Non igno-
rantes Platonem egyptiorum imbutu diſcap-
linis: id abillis profunde ibibille: aliaż bois
tomnes libros ſuos diſſeminaſſe: protinus
nempe & arpoeratio boethus iteq ato, hume-
niis platonis miluiz ut accepant miluī
tradiderit. et lupu lupu: & alinu hoc ipz.
ſimiąq, nō aliuq ſimiā dixere. Cionus

item abeis nil aliquid q̄ a lor exponitur. Hi
priuſo̲p. cōpori uigatur aia fieri posse dicunt:
ut mutor: ſibi q̄ multitudine conſeſcat. &
euicuq̄ ſimilis fuerit eius ritu ſeri illa uoluit.
aliaq̄ iux illos aliquid ſe al'induit: porro ium-
tores exeadem ſcola porphirius & iamblicus.
cui priores ſuos ſapiētia trāſcenderent. Plato-
nis alinum lupuq̄ et miluui erubuere rite
aia duertētes. aliam rationalis aieeſbam:
aliam irationalis neq. migiare posse ſubſta-
tias: ueru eiusmoi perſeuerare quales primu
procellere. Neq. u. eſſe accidens aie nome: ut
comigra ueru excellentia ſſe firmiſtme
berentez et penitus inflitā. Nec posſibile oio
ess. ut res ſonalis irrationalez traducatur:
neq. item q̄ ratione careat furari posse ſonē.
Iſta ſero tandē aduertētes bi quos mō noiaui
mutaq̄ aialia trāſiliētes prioru errore con-
ſutato. hoiez bauſquaq̄ in alinum ſi alini-
num bomiez reuiuſcere. Neq. ite in leone:
uev in leontinu hoiez dicuīt no. N. naturam
animi. ſi cōporis forma ac liniamēta ueſtiri:

al
memorati

ut faciut in se na tragödie histriones quin
c Almeone simulat nuc hore tem . Evxith.

Filum filo ut d'r hactóne cónectut Teophraste
maluq malo curare pout. Quid. N. necce est
aiam winchis corporis empi si rur us inaluid
corpus detrudèda est. Ociòla quippe iam ui-
deri potest mors. ac neqco inmediùi adduci.

O portebat. N. improborz ac neq. boiuz eatenus pro-
ferri uitã. quo ad illorç propagandi essent
cruciatus. Nam que rò est ut cui in la sciuia
prolapſa fuerit aia & male libidinib no ſec
ac reginis ſuccubuerit ſuituteq. oiuiz ſœdiſ-
lima ſeruierit eam rurſus obcauſaz: ut pœ-
nas det inaſinum boitem emiſſa reuillcat.
an ut turpil ſimis uoluptatib magis magis?
itez ſeruia t. Atq bœ no ſupplicii ſ neque
licentia & ipunitas est. ſitq. cruciatus non
intempantie obſeiffio ſi ualidior ac firmior
adiechio. O preclã uitorç ſapiëtia. Nempe
morboreu reſecatio medicina èè putatur co-
primés cedens urens ſecans ac pioſus excides.
nò excutans aut irritans aut aliam quâ libæ

mam morbi exagitans. At hi morz mori cœt
pemitus faciut: ueluti liquis iuxta borsem-
nactus furti reu nibil cum pati decerneret
magis q̣templa ingredi & inde q̣cq vellet
asportare lortaret: lueq. auaritie abunde
satis faceræ. Ato, ideo maxime illi liceret
expilare donaria: q̣d furti iam reus factus
ellet. Ille nunc agresti facie et bitu. formoliffi-
morv adulescetiuz pulchritudie3 violat. fiat
ipse denuo decorus adulesces ut patiat eade.

Alius adulter fuit imuliere couertatur: ut
ipe quoq. lubiecat adulter. Heu furor heu
uexana demetia: liqd pena fit propagatio lce
lens. Iubet u. egypte porfiris lapietullim
et docuillimus fanblicus ut inferis iudicibus
q̣d est nobis affionem. bumanor q. reatum
caufemur pena: iltos q. ut sequamur: Teophra
ftus monæ. Theoph. Minime iam istuc ue-
lim euxithee: Ham neq. Syrianus neq. Proclu
hæ sequiit: 15 propriu qdam ac nouu inuene
rut. Euxi. Quidna illud o Teoprafte. Teo,
Aiam illi lemp inbiate3 neq q̣in miluui utut.

est

Est N. aione priorus alienu: rem tonale in iua
tionale uerti. Neq. imiluui ite3 boe3 emittut
eſſe N. pqineptii et incoſnuiz: ſi ſupplicui aua
ritie fieret occaſio. Ceteri hre q[ui] miluui ſua,
ipuus aiam exptem tonis. euio humana aiam
connexam eſſe et c[oe]uina: atq. una ſub h[ui]tere,
unaq. uolitare. Iſtus m[oi] apud illos ſupplicij
ſpes traditur. Evxithb. N[ou]iorq[ui] inuentio
ſed ridiculoſa plane nec diffimili uanitate
conficta. ſiquidem h[ac]ione formica[que] ſequeſ\kulixes. Aimo N. diſpenſatoris ſingutur mu-
nere ingentisq. labores obire ualent. Velspe
item Hector colligabitur. Aimo e[ſ] galea ua-
tia capud redimiti ſi it atq. pugnaciffimi.

Rana N. & cleon una erut. ſimul N. coaxant.
Muſca ite hyperbolu trabet. Quippe parſuit
utriusq. ipudentia: porro duplice3 formicam
duplice3 q. uel p[ae] et muſca & ranam e[ſ] bucisq
ignorauius. Neq. N. ſine corpore ulixes
aut ad quiſpia ſe quit neq. dices ut arbitior
corpore o[ui]o liberu: cui ad bu[ic] ſupplicio ſit op?

Theo. Nihil minus. Cuxi. Vtruiotur vli-

xes intra formicam clausus occulitur: an pen-
det expede sicut exariete apud cyclopen fertur:
trabitur, quæi qu formice placuerit. Quid tu
rides egypte. Teo. Quis nò rideat infelices
homies pretuumore iactantæ ianienam adeo
precipitatos ut in honestis fabulis prompte ac
libenter accedant. Euxi. Agendum est Teo-
pbraste: li sturnos aut grues gregatim uolan
do clangentes intuerere. fortæ lis ut mea qd
fert opinio eorù qinſcena per ſtrepùt ſiue inui-
rioſorum actumultis excitantiu intepantiuq
aias auib bis colligatas ſimul ſtrepere ſimulq
clangere. & ubi cunoq ille uolitarint una ſeq
diceres. Sin auit capre aues ille occidantur
eiusmoi mactatione fugam êë aie exuindis.

S olui N. has necce est deſluete aia: cui conexe
erant. Neq. N. profecto irrationalem q, aiam
imortalitate donanda dicturi ſut. Qlipiscb
ille cœundæ fuerint: pislatoriuq, ſagena pro-
ſpere iactetur. Quid aliquid ſolute nevib ſup
pliciu ſui ridebüt: qaut mella cœponunt:
dеſſicientes apes huiusmoi arte reſtituunt.

Indulsum brevi celula bouem fustib. uoq. ad ex-
alatione aie feruit. quæ miſabiliteriacente:
aditu diligenter obſtructo ut nulla expāte ut
tenuis aura poſſit irrumpere. ita dimittunt
numeratis aut dieb quadraginta referiātes
ianuas colectruisse bouem. notant innumerq
aïalia prouno uolantia offendut. Apum deiq,
repente plena domus efficitur. quæ exboue pio-
cellerant. Eas uo lumines huiusmoi opifices
atoq. curantes mellis opus fœliciter aggrediut.

Num igitur una illa aia ifruftra cœcita inume-
tas illas diffuſa ac diuſperſa eſt. que boue illo
incluſe tenebant. Ifta mibi ridiculosa uidet
que tu feria exilimas fortallis aut ueniet.

Quid h. prohibet. qui et quarto noua tueniat.
Sed quata fuerit uerbor. pugna tantus lit
necce est opinionis error. Quoferimini Atheni-
enſes quoferimini q. fabula dicenti t. ſaci-
le aures accoſmodatis. Vides nempe ut ipfa
ratio libuſi imorata ac diutius colliſa imore
igniferi lapidis. lucè exle excuſſerit et ca que
interim intenebris delite cebat. coarguit.

nec

neq iama seuerare pmittit aña uixiffe aïam.
Ifta mibiet sepe aña consideranti ita eê uideri so-
lebt: metemq adse rapiebant. Sed ptiz magoriz
uerecûdia: partim loci et coparis q. cum ilta co-
quirenz, delideratio propantez ac iam affentie-
tem còtinuit. Illud aut an omia lubibat q.
lipuixiffe anima memiff; utiq, fiue remini-
feretur. Quippe addiffentias ueteres remini-
feentias uocat: At qn illa creatoris pui intelli-
oribilis, pulchritudinis unde longo tempore
deviarat: reminiſcitur: poris aut uiteq, ſtudi-
orum, ac pturbationi prie ite & patentum:
unde leri migrarat penitus oblit est. Et cète
alieniffimum atone atq, anatura e: ut remi-
niſcamur: leta et tristia obluifcamur. Hor.
N. memoria altius aio imprimitur: maneto,
inde bebilis: illorum uo cicius labitur. Eqde3
cum filium aut peruii pro bis que peccauerit
punio: pruifqid faciam prédico lepis et mo-
neo ut reminiſcatur: ne uneadem denuoicunt.
Deus uero cum extremos cruciatus còſtituerit:
no edoct quur ilta mortales patiantur: fed

N.

Icelerum memoriam tollit. dūnō exactūi infert
lupplicij ſenſum: Quid igitur profuit poena:
qua creatuſ oculitur. Nibil ſane imo cōtra
penituſ et irritat magiſ atq. inārogantie ſa-
ſtum extollit. Facile. N. atq. iuſtiffiſme ille ob
iurgabit: et maledictis incenſet iudice: ſi
nibil ſibimali operis conſcius poenis ſubdatur.
Nempe ipe Teopbraſte quitot ſpeculationu remini
ſceris tuim: ſolius eſſes imemor nec potes dicte
miles ne aña anphus fueris: lepus an leo luſe mi-
ſequaris. Ttroph. Fertur pytagoras meminiffe
aliqni ſeadtroiā ephorbum ſuiffe. Euxi. Iſta
ille cum gloriabundus diceret: id potiffimum,
perſuadere nitebatur qd. docbat: aña. ſ. uſiſſe
aiam. Eadem uō mete ac uanitate: cui annos
decem in ſubterraneo cuniculo delituiffet.

P. oſtmodi ueluti ab inferis rediens a plutone
ſeaudiſſe memorabat: imortalem eſſe anima
itaq. credi oportere. Huius item uanitatis imi
tator Apollonius ille capadox poſtea ſiuit duž
de bis qui apud Indos ſapientes erant: fabellas
huiusmoi texerent grecis, reſerret: q. illi noſ-

fent qna alqni fuuffent: bene lane nawiter adeos
teltes confuigit q extra orbem funt. Sic tn et ipe
mendacy conuincitur. Nam neq ethelias qui
de indis plurima ac fabulosa conſcripſit uſq[ula] bas
fabulas intexit. Neq Arrianus qui Alexandri
bystoriam uerius q[ui] fabuloſius ſenp[li]t ulla3
huius dogmatis metione3 facit: cu[ju] brachmanar
et Alexandri congreſſione diligenter exequit.

Inqua illum ut imodica h[uius] cupiditate ab
ſtineret: monent: Et certe ea figmenta temp[
widebatur: exiogere uti Alexandri q[ui]nib[ili] mor-
tale metueret: ut h[uius]mo[d]i pauiorib[us] t[em]eret.

Tunc N. profecto t[ui]c maxime p[hi]e arguimeta
omnia mou[da]ca erant omnes q[ui] exercende u[n]tes
cui de ſeruittute patrie ac uaf[iti]tate periculu3
baud obſcure iminero[]. Sed t[im]neq. Alexadro
t[ui]c h[uius]mo[d]i quidp[ia] locuti funt: neq. poſtea
cui g[rec]is ſcriberet illu[que] carperent p[hi]am &
ſuam extolleret: h[uius]ce uanitatus ſpeciem:
uſq[ui] epiſtole inſeruerit: Itaq[ui] q[ui] q[ui]d nullus ei
neq. expriorib[us] neq. exponeriorib[us] aſtupulatur:
ſolus ac deſtitutus Apollonius falla p[ro]ſecutus

esset committitur. At vero byeroedes non ille quo
preceptore uilis lumus: eis mirabilia dicturus
pollicetur. Istud quoque, inter caetera in credibili-
le penitus adiecit. Adule lente excorcyra la sciusi
ac nepote navi una cui amalio mirone delatui
ad locum quaedam disertum ac solitarii appli-
cuille. Statimq. p[ro]litudine oberrando gemitib,
eiulatib. plancti cuieta impleffe: reminiſci as-
ſerentes ipo in loco quaedam exſuis amatorib[us]
priore uita cui aduſſe ncentis ſpecie frui nequa-
uis ſe ſuſſocatum ſeq. idcirco lacrimari: illi
gratificatus no effet. p[ro]ſane ridicul[i] ſi lubri-
cus ac laſcuius aduſſens ſeminifecit. Sarates
& Plato no reminiſcitur: nequa[li] aliquid exante
acta uita ſcire gloriatur. Eniueru apud chaldeos
et egyptios & g[ra]excos hi quib[us] carminu perdiſce-
dor. cura eſt: olim q. uita defundor[u] atas eiice
profitentur: ſuis q. carminib[us] quo uoluerint
deducre atq. perthraere. Si q[ui] homeri atam
euocari uolueri[s]. ſi orphei ſi p[er]ronei ſi cecropis.
imolatis gallis galiniui[s]: charaterib[us] q. iſcrip-
tus eas excitare ſe atq. oſtendere aſſirmat: et

certe alius ex his luſcinia, oloralius: alius homo.
et alius leo effectus est: Qm aut mō uocati
ueniet niſi aut et belua & iaiato boie dimiſſo.

Quo pacto aut ſciet cionus aut leo ſe aliquado
ſuiffe boiem qn ne homo quid ſciet. Demones
itaq magiſis artib ſacriſq. ſacrilegiſis cien:
q. homeru. orphxu. phoroneuq. & cecropemſin -
gant. At N. polliſentur ſe q. ſunt huiusmoi
parentes q. ſuſo ſingulis carminib accitos in
coſpectu dare. Sed profecto preſtigus fallunt.

Neq. N. patre aut matre euocat: ſed diru quiſdaž
et imitem demonē qutruq. ſimilē molſtati.

Denio, ſimulac. ſolis uibat illuxit: pompa illa
omnis acuiſio ſoluit: Ita anicularu fabella e
q. d iactatur nibilo in ſe ueri: nibil ſolidi bt.

Txoph. Recte tu qd mibi ilta proſequi uideris
& baud ignauiter obieda ſefellere. Ceteruž
ſiaie priore uita omnio auſteramus: uereor
ne ordinem qd facimus deſiderare uideat:
du malis ſecundis ſuccellib gaudet. Boni 9
miſeri perſiltuit atq. inſelices. Evx1. Placet
ne ut ſelpondea ad hyc. Txoph. Placet uero

id quid ut facias ore. Evxith. Cedo quia tu miſiā
& in felicitate appellas. Num morbo et pau-
pertate tabeftere. Nue ſecari: uri carnificari
ac poſtremo interfici. Txoph. Ilta oio oia. Euxith.
At quin bis qopib, honori, potenti uolupta-
tub dediti atque adducti ſunt: ita forte reſpōdere
coſtruebat: minime aut ſui3 Txopbralto. Ne-
que N. es ignarus aut imemor pauptate & eſon-
tudinē et morte neque turpia neque mala eſſe.
Sœratęs nempere pauptate ſoloriat ipaz, diu-
tias appellat et phie tutillimū preliui: ſicuti
et malas ualitudinē theagi plurimū adphia,
contuliffe idem ipse autore est. Ita ſirecte memi
de illo loquęs. At uio theagi & nro cuſta ut
phia excidat ſuppetunt: ſolus huc morbi diu-
turnus cœrcet & cotinet. Plato aut erat N.
uegeto corpore & ualido: Achademia imprim-
mis in ſalubre attice locum ubimorare tur
elegit. corporee ſalutis maxime negligens:
et uires illas pudicencia & frugalitate comu-
tans. Mortem uio libertatem ſolutionēque ma-
lorum honefiſtione appellat docens: q. miſat?

boitem deus mortalia illius & uncula fecerit.

Siergo iſta ingentii nobis bonorum cauſa ſunt:

quò mala. Porro ſibido et belli imodica cupi-

ditas: & formido atq. temeritas malorum tur-

piffima et ſunt & dicunt: qb. boni liberi oio-

euaſerit. Sempiuò boni beati ſunt atq. felicis

ſimi atq. illor. hanc felicitate uiolare aut

abeis auſſere nulla improbitas ualebit. At-

ſaeculù qdem corpus, concedere poterit: ul-

lam uero felicitatus ptem auſterre oio neqbit.

Cuiq. cetera improbor. iniuriis exopolita ſint:

ſola utus buiulſe dñatiòi nulla ròne patet:

ac liberù arbitrium rónalis aie pulderima

profecto & maxima dignitas. Hæ ergo pre-

cipuii atq. eximum auſtoris noſtri mun-

plurisq. cetera facio & carius diligo. oratiuſs

complector: ingentesq. largitoris refero

Quid.n. hanc libertate bonelius excooitari

poſſit. que boitem deo ſimilimù imo deum.

eſſicit. Tzoph. Ergo ne noſatius fuerat bono

necefsario fieri: q. ſub bonelto libertatis noire

licere uitia eligere. Euxith. Et quis oro uir -

tutl locus effi, li necessitate auus potiora leqret.

Nulla N. optima est uiolenta di sciplina: nibh q[ui] coactus facias laudes promeretur. An u[bi] tu puta[s] e[u] bo[re]z e[u] meliore: q[br]utus aut l[ito] lidus lit et qua uoluerit artifex circuferat. q[ui] u[oc]alem aliqua ex le ip[on]u pre[st]et: qu[em] uniuera[l]i continetie conditor uenu[sti] slime couingat. Sed mirabor s[ane] li dum malor: execraris uitia n[on]e bonor: una pre[st] tantu[llima] dignitate[3] tollis. Q[uid] N. n[one] melius ac decentius e[] bonor[u] o[ra] malor: im- probitate tollerare: q[ui] obintempantia malor: bonor[u]q[ui], modestia, exagitare. Age N. li quis agriculturae deputatus: et appellatus agricolla: omnes uincis ad urbe accumeret meretriæq[ui] repente conspiciet forma p[litante] fulo[tem] a[uto] u[n]guentis q[ui] delibuta uenu[ltate] ſuma alludente u[oc]eq[ui] ſua[ui]ſſima c[ui]ctos alloquete captus q[ui] illecebra neq[lect]is uiti[bi] cotinuo il- lam leqret. Comperto aut u[ef]ano ſoci am[que] is q[ui] eſſa: lab[oris] pticeps: opu]ialentius icun- beret: ut laſciuetis deſſectu ſoci ſuppleret:

esset, tu eius uille dīns. Num frui ac cololer
tem oparīi laſciui et ebrīi cā domīus tue h
minib arceres. Teoph. Hibil minus. ſumo
naq, detrimeto meo uinea ſilueret atq. i
fructuola penitus fieret. Euxi. Nōne igitur
ideo imprimis coloni industrii laudares
ac premiis efficeres: q. dum luceret inurbem
proficisci: amatiq. ſocio ad laſciuia3 iuii noluit.
tmo opiardentius inſtitut: ne uinea ſolenni
cultu deſtitueretur. Teoph. Ita ſane ut dictas:
etiam quōſum tendas qd ue efficē moliaris
alspicio tubiq. accedo: ac liberii arbitrii ſingi
dei munere mortalib induledtū no inuitus:
fateor exquo fit ut uirtus clarius lucerat:
deoq. ſimilimi efficiamur. Sed queſo te qd-
nam de buiusmoī mutatione ſentiedi est."
Sinōaie decorporib inalia rurſus corpora ſiue
boiuz ſiue animatiu3 miſorature ſut falſas
eſſe ac ſtriuolas buiusmoī opiniones q[ui] arbi-
tror ſatis ſupra declaratū est. Quid.n. est,
neccia mutatio ſi denuo mors & corruptio
ſequatur. Et ſi mutatio futura est: ea pro-

fecto consil搭ans et pennis erit atq. eius modi.
quæ null a iteru mutatio excipiat: quæ calege
uiu et homo ut nùq moriatur: Nibul. N. tue
môtale erit: Sed noua oïa atq. imòtalia & mu-
dus bic atq. homo. Euxi. Vtrum ergo cum
corpore homo an sive corpore sultet: Troph.
Cum corpore sìq d integra at a rationalis est
iucta corpori. Euxi. Cuius modi corpore
que sò: eiusdem speciei. anaerio: ut alterius
cuius libet generis. Quippe aia totidez còporbı,
talib que uel situr: p quod & qualia traliitum
huit. Troph. Variis corporib honi staz. aiam
incendere afferis: et lìcut minutiì time bes-
tiole cui incidit in aranearu tellas bis pro-
tinus iuolute capi utur. Sic aiam humana
q libet uario corpore s upeuètiri: modo illi q q
pacto propinquant atq. capi: Vt s iuerbigna
p celum træseat celefte corpus libi in de colì-
seat: sive plìdera s idere um sive pethra illi
tralius fuerit, et herto circum amiciatur:
sive iteïam dilabatur tètèno gralloq, con-
pingatur corpore. Si igitur elemètis cètis

tam facile indiuitur: qd dicere probibæ illa
fieti inciderit inignez: igneo circulustri
corpore lüe imergatur mariaqueuz libi
inde corpus baurine. Vis ne egypte huiusce
corpori periculii facere. Eyp. Non uacat
mibi uel igne torneri: uel obfocariaquis. Euy.

At N. Teopbraftus corpus omæ aie cogruere,
uelut indumetum aſſuerat: qdæ ealit tri-
plex aut quadruplex nos hactenus latuit.

Teoph locaris Euxithæ iueteru archana ſap-
ientum. Evxith Tu uo theopbraſte ſerio uſta
proſequeris: neq ridiculum cæ arbitranis
rem ičorpora corpori cuicui, cœnecti: aliudq-
aliu adiugere atq. conſuere plurimaq. ſimul
corpora ſupueltiri. Q ue ſiqd aiat a ſunt qd
est buiusmoi corporu propriu cœplures ani -
mates: una aiam ueluti ore oem cognatoru
peccoru ais impellere: atq. ſerem ſupiuicez
aſcendentiu aialiu cogere. Teoph. Vident
iſta perabſunda nibilo, irreprebenſuzæ indiſ
cuſum reliqui iſt i. Sed none audis circuuz
ſepulchra uer ſariumbras. He p[ro]ſecto ſut

aeria aitatum corpora: que idola appellat. Evxi.
Nec dum aitaduertis quicuta didicisti eas esse de
monia peffima simulatua humanas alias. At
qnbiqui olim uitafuclum euocare pollicetur
preftigus luis no boitem qd'ana dixi cuius moi
carminib excitant. Sed demonii quoddam
humanaq efigre simulacri illud onditur:
qdamq ut fillat oſtentat & loquitur. Sed ſim
ulatq solonitur. uilio illa omnis euaneſcit.
Sin uio illa eſſe humana aia: nomoło noctu ſi
interdiu q caros ſuos libenti ſime alloquert:
et cu illis una gratiſſime imoraret. Theophr.
Quonâ ergomo cruciatii dolores ſentiat anima:
ſi aerui corpus auferamus. Non n. line copiore
dolons papiet ſenſum. Evxith. Recte oioconu
cis. no line corpore eê crucianda; aia: ſi propriu
illa reſumet. quo pallam uſa est: cui preſtitutus
iudicii tempus aduenerit. Neq. n. alioq. quo ſer
uiuit punietur uoluptatib. Theoph. Terrenu
hoc & crassum corus ſuicidurii dicis. miraculi
profecto ſtuporis, pleniflum est. Nempe n.
deſluxit ac periit: diſperſumo, ad diſſeminatu

est. partim laniatūri apuſcib, partim abauib, diſerptū. Hecqipaa abaliis poſtea capta periret. ut nulla ſuplit humani corporis agnitio. Evxni.

Formidine ac pauore ſubrefuſois uitoru fortul- līme, cuuio admonitus fueris conſtantio eris. Sed reſpondeas uelim. humanu corpus ſimplex est ancompoſitūri. Ttoph. Compoſitū ſalicet.

Evxith. Exquiſb, conſtat uſta copoſitio. Ttoph.

Exquatuor proſecto elementis. Evxith. Cuiſ Soluitur qdcerat copſitum: nōne denuo in eadem redit exqub compoſitū fuerat. Ttoph.

1 ta ſane. Evxi. Nōne igitur bois corpus & puleis et auis & belua inelemeta iteru redeuīt et unu- qdo, inid ſoluitur unde conſtabat. Ttoph.

Nibiluerius. Evxith. Suoitur elementa ſeruat nni quoq, materia corporis: & caſeruat: et cu eterni opuſias manarit edictum undiq, cuда colliguntur. Si.n.initio parua quæda infor- misq, mā boiem geniuit. nibilest quuradmi- rete: ſitotu bois corpus per elemeta diſuſum ac diſſeminatūri noinamplius aliud: ſed imen ſuram ſuam restituitur. Nam uidi eqduitez

plurimam ac speciofiffimam bracibus palmitibon,
porrectam et umbra pampinis, oratiffimamque
meas edes maxime: illuftrat eamque agricole
ftudio plantata fuerat, neque exgermine nutri-
ta adoleuerat, fed exputrefacto ſemine uinatio
tota emanarat. Vbina igitur delite ſeebat eam
dex: ubi folioru infinita multitudo: ubi frutet,
ipe latebat. Qui te ſunt agriculturae ſtudio-
ſi, reſtem carallis perſtricant: quæ ubi ficilno
ſemine impleuerit indefoſſam ſerobem de-
ponètes humo operiut, breuiq[ui] ad ſeminum,
nuum arbores ordine longo ſucreſcut et certe
minutiffimù est et inſiduïdui ad puctiſtar
ſemen euismoi. Idem putrefactus, prius ato,
cōruptum molem illam arboris partunt. Sed
et palme arbor ad acta vertice tollit, quæ aboſſe
duriffimo naſcendimtuì ſumpſit. Supra igitur
memorauimus apes cujus deſecerint humana
arte reſtitui quæ huusmoi est. Maſtat ſuſ-
ſub tauru hiq[ui] repara ndar apum ſtudiuæ cujus
ato, intra cellulam modice operientes humo:
ac diligenti ſime claudentes: cōrumpi, ac pu-

treſære ſunut: atq. mirabilimō corruptio umi
ac putrefatio: apum innumerabilii gnatio et
uita efficitur. Preterea & plöni xuis ulta
qngentos años ſiuere dtr. Eatiuō ubi mötua
fuerit ac ſoluta: denuo reuiuſcere putatur.
Succuriſt multitudo aiantiuz: que excorrupti
one cepere principum. Sed n. nibil buiusmoi
reb mouetur Teopbraſtus: ſolumq. bois cōpus
reuiuſcere miratur: idq. ut credat induci
uix potest: qanthenienſes maiores ſuos indignas
eſſe no ambiguit. Atqn buiusmoi cuſatione:
et in creditulitate longe antea iugulans atq. am
putans deus: tam multa oto ſimillima mira-
cula exbibet: utine id postmoduſ in creditibile
essuideatur. Tellurem quod iubet plurimas
profere aiantes: arboresq. cōplures & inuiia ſemi-
na: illamq. interi3 ad re dendum fœnus exereet:
ne cu uſſa fuerit producē mortuos: imperii
nouitate turbe tur: Si. N. uiuëtia corpora et
auiata profert: no illuam noui uideri poterit:
ſi ſola hominu corpora uidebitur redere. Teoph.
Est ita ut dictis: ueruſi corporis forma duraræ

incredibile neque uteret autam in ipso denuo ueluti in statuam subire. cito uio anis plurimis corporis copago reloluta sit. quo iam illo uti poterit. Evxith. Bene admones. Nam hactemone ea que sunt penes nos corpora facile profecto remuiſet.

Tacent. N. qubidam condita medicametis. atq. ad ſusceptione anime parata. Ridet festuus Egypt.

At uero theopbaltus nec du aduertit nil intesse utrum diffoluti sit caduerit an bactenus mem brorui compage ſolidatii: eque. N. inutroq. com- pago diffoluta est. na profecto aia no excedit acorpore in prius copage diffoluta. Itaq. pieto homine mortuus nullo melior est. quiniplo multo deterior et in becillor. Ille. N. decorus et florid est. hic uero ſqualidus atq. oio deſomis.

Aut igitur colores elaboratq. lapides ad ſusceptio nem aie defuncto corpori preferre di aptioresq. widicandi sunt aut fatendus nihil reſſere ad aie confortii utrum integru ſit corpus: an dilipatum. Nam ne moqdem aia dum corporiaccedit. perfecti illud aut integrum repit ueru informe ſemen. Sed. N. idq. cernitur uerum

latens intrinsecus uis profecto ualidiffima totu
efficit *Troph*. Quid ergo una q[ui] aia propriu,
recipiet corpus... *Evxith*. Eximateria & specie c[or]
pus bois conſtat. Materia itaq. c[or]umpitur.
atq. diſſoluitur. Ceteri ſpaei ratio: in c[or]upta
et inſolubilis perſtat. Anuero no[u]ides ut trit-
cum q[ui]d tellure ſator abdiderit: ip[m] quid[que]
putreſcit. ſoluitur moritur. porro ip[u]us op[er]
ro in c[or]upta coſtans ac ſolida: im[ot]alis q[ui]
pr[er]durat. Q[ue] profecto ualidiffima permanens.
bum[u]q. poru[m]i ſeminis cogens ac circuiffuſu
attrabens humorez. et calore circuiffuies extinc-
tum ex[u]ſe[rit]at triticii radices q[ui] al[iu]ſinges
herbam profert: culmu[q] eri[or]t & ſpicas nu-
trit et arilſtas: p[ior]ſus q[ui] humo abditi[ui] triticii
ex[u]cit et ad meſſem ſlaueſcere incremétis per-
petuis fac[it]. Ita & farrui ratio farra ſuo itidez,
munere ſeruat: reliquor q[ui] ſeminu[rum] ratio con-
ſtans p[er]petua[q] per[du]rat: ni[bil]q[ui] eor[u] mirant
bores ueru credibilia omnia ex[u]ſtimat. Su[n]u{o}
ſeruari bores, p[er]ſuadeat ro. i[u]uidia demonum:
bores ut credant u[u]v induci p[o]ſſunt. Su[g]itur

in bis que mortalia sunt speciis, et est imortalis, mito sane magis imortalis, aie imortalis est, to, neq, ulla temporis uetulitate soluetur, uer, in le ipse iuiolabilis manes, ubi p[ro]stitutus, tepus aduenerit. Cuncta N. optime predicta sunt et ordinata, excitabit mam. atq. ui sua ianti qu[ui] copomet statum, ut aie lit ea spes faciior cognitiu. Atq. ipe qui t[em]nutu luo omnes excitat deus lingtas aias ad suam emittit sp[em]. d[u]sse parat atq. di[st]ribuit promeritis lingulos, ut facuit apud nos paltores optimi: qu[is] cui sint inmere pecudes. Sua lingulis loca di[st]ribuit. Et q[ui]dem cui imbibus deus urget, terram in numere sint et uarię arbores & ber[ce] & aqua una cuiusq. t[em]to eam deζ, aqua in suam sp[em]. et figura t[em]sset: coloremo, & magnitudine & amaritudine &c, prorsus reliqua suam. qualitate. Cumq. semiduuerit admiratio[s] sp[em]oris, plenissimu: nui[que], t[em]pturbauit lapi-entes. Sin u[er]o ad eterni opificis edictu memor imōtalis aia sp[em] suam recognoſcat atq. re-ſumat: ad hoc ſolum h[er]ent fluctuat atq. ad-

uerantur. Species igitur eiusmoi initio prodiut
talis et permanit. At uio materia lubiecta euz
sit omni qualitati s uſceptioniq. exponita muta-
tione timelius ſuſcipit. Ex ca. Fuerit Acbilles
ereus qui temporis uetulſate ſolutus cotrit qu,
sit huiusmoi nequeſtuius accipiat quida &
infrulſtra cœminutii. huc illuca, diſſeminet.

Sic dilictu intuens peritus quis & ſapietillim
artifex erisq. materia, ut arti maxime utilez
et idonea laudans es illud inquirat diliget
iuentuq. ac aclectu3 coſſet atq. emuſdet: ac
per artis induſtria & ſapiam ere illo iaurum,
couerſo: achillis ſpem ſupiducat: erit profecto
aureus qui dudu3 fuerat, ereus: id est achille.

Ita & materia corporu pōdere: et ſituæ mōtalitate
dimiſſa p[ulma] beniuolentia & artem cœditoris.

Puraleuis atq. imōtalis efficitur. Par.N.proſec
to erat ut que adimōtalitate aſſe accellerat ſo-
cia ipa q. align imōtalitate donaretur. Teoph.

Accipio ita gratiſſime: nihil ſere ultramemove.
q[ui] prius oſio inicerat ſerupulu3 aſſo. ſingtas
cōpora ſua recepturas: inductus ſupiore ſrone.

ut affectuar nullo nego.rio inclinat ais. Sed in
suiix platonis nostri diuina uocem: solum iste
reri opifex iustissimus, equiſtimus, est quid
nà illud ſibi uult queſo, q. paruulos ſepenuo
cecos aut debiles aut morbis uariis obſſos
ut nafe cernimus uel abipo ſtatim prime, et
tis limie buiusce i comœlis exopolitos. At qnibil
profecto peccauit iuſſans. ut bilce penis cœtì-
nuo tradendus widetur. Vbi est ergo tam
inſignis illa tanta q. ſapientu laude celebrata
iusticia. Iotur e duobus credere alteru necce
est aut l. preuixiſſe alia3: aut iux empedœlis
ſmam peccatoru prioris uite ſupplicia luere.
aut iuſtui deu denegare. At ſuperius illud
iam ſupr cofutatu est de reſtat tuèda iuſtì-
cia cuius ut patrocinii affiumas te & atq. et
oratu uclim. Mouet N. me præter id tata ini-
quitas rer. quur una cu ſit uadeq,
conditio: alius qd diuitijs aftuit alius ipau-
pertate coſenelcit alius iuſtant iux igneſſus
aditù moritur: alius ad decrepitaz uolq pruebì
tur et inbuc modu cetera inq[ui]s diuina eſt at

ſeſidet.

defideratur. Evitb. Perfacile est qd ilta dino-
scere neq illa plato tuus penitus indiscuiffa
religt. Qn tu tni itauis geram tubimore: breuiby
quatu3 auctor ipe donauerit: pandam: qd tn
fentiedum fit: neq inuitus cauſe tam bone
patrocinii ſuma. Deus ipe ſuumus Lorigo ui-
ſticie imo ipa iuſticia nihil potest nili iuſte
decernere. Hoc ſiueluti fundametiziaciamus.
cetera facile collige7 ſone poterimus. Itaq. aggre-
diamur. Huc primo diuitiis flore pmittit:
q, illis uel bene uſuru preſciuit: liberaliter,
inopu indigentie necia cueta prebitur: aut
certe ſi uitiolus ille: atq. allias auarus fit neq
inopu miſeratur: qdam tn iuſtice indicium,
dederit: qd tn adeterna promereda pmia latis
no fit. Hac unica largitate creatoris merces
illius redatur breui temporaliq iuſtice fluva
ato, temporaria. neqd aduerſu, diuina illam
ſumaq iuſticia mutire audeat: du profuis
ſcelerib furiar, chedis ardentib: ac ſempitens
ignib, torrendus adiicatur. Huc aut idcirco
coſenelce pmittit inopia: qr diuitiis male uſ

30

esset: hocq. vel uti fiero cōtinēbus est. Altera
fuisset. N. ad aſſentādum atq. ad fallendī uer
ſutis ſimus: plurimosq. libi ſocios cōſciuſſet
ad ſcelus: dictum fructuō, caput est: ubi maxie
ſedes aſſe. uisq. cōſiſtit omnis ac deinceps ſeneſſe
te illauianimi: ſtolidus brutusq. pmanſit. Ali
adcedem ſemp inbiſſe feciſſet, manus cruœ:
miſi manchus effectus dexti: quietem libens
agere inſtituisset. Veniat in mediī cecus ille
paruulus: de quo nobis ſermo est: rōnabiliter
oito inſtitutus. Hic impudicis oculis aſpiciet
ſi bis uti pmitatur. Id circo clauſis illu oculis
nafci pmitit: ut p[.i]d patientis cōſuleret como
dis: cecusq. ille iuſtior: q[.ui] filinceos b[.r.]t oculos
euaderet. Porro id qu[.ui]r plurimis nō cōtingat
to aperta est: Ne q. N. decuit plurima p[.i]tere n[.e]
ordinem fieri permiſte: ne nature ip[.ui]us qua3
i[.u]e condidit pturbatio ſicret atq. cōuerſio. Quæ
dam u[.o] id circo p[.r.]mitte[n]da erat: ut ex informi-
tatis collatione c[.ui]smōi eſſe pulchritudo ſi
de nature accēſſe pulchritudinis ſubam,
addiſſemus. Fit N. ex perimēto mali ex action

boni diligenientor, cognitio. Equidem gratilimus
letissimum, lit neccesse est. nolino curationis
genere malamorsuare fecat deus. neq. unome-
dicameto providentia utitur. Sed multis ac
uariis alia quod alius adhibet, produerlitatem mo-
boru: Variam quippe diuina soleratamolitae e
artem. ideoquin morbi effent uarii. Nam quod alli
privatione uisus in sanis amoriby adeptus e.
Alius id quod alispatus remedii bis qacceditil-
limis lumiby uient impacienti adlibidines
fertur. medicametuzq aliuud requit. Sepe huic
ignes atq. ferru admoueri necesseariu fuit. Illi
e cotra ad pudicitiam sufficient reifamiliaris in-
opia. Aliudo, aliuu coonenit nec idem oib. Sunt
item mobis lingulis plurima remedia unde
ars iprimis illustratur. Et niuuo qmedicine
rudis atq. imperitus est. si medicametuz uideat
qdi Honorat. medicu maledictis incesfit. Qui
uero fine ione & disciplina artem aggreduit:
cu unu didicit medicametuz. hæ unu eoris oib
adhibet. nihilo diuicidas. no natura, non
bitudine no locu non tempus. notatem: no

morbii ipfim demiq: quor/ nihil effugisset
pitiffimu medicum. Prorlus uo pauptas
& egritudo: et cetera que extimatur mala:
bis qdem rectiffime fentiut: et integere
uicicant nibili putantur. Neq. N. illi opf
aut uires corporis aut pulchritudie3 bona
ess putant: aut in eis parandis opam ipendut.
S edignauiffimis quibq: ea profuma calami-
tate huitur. Quib in illa plurimu conferre
probantur. omne N. uitui imo tota limul ui-
cuolitate uoluptas exfulcitat nofecus atq. oleu
flama. Dolor aut ueluti madragora fopit ac
fedat. Nempe N. nomodo icorper morbis: uer
itanimar & egritudinib, cotrama lepe cotrauiis
curantur. Non fempaut futura nequicia
morbo precedente coprimitur. Neq ei3 ita
debuit e3 prouidentia: ut nos nihil effemus.
Quod profecto lequcretur: li cueta deus gere-
iet: fieretq. in diuimu nihil: nosq. proarbito
nro nihil ageremus. Quocirca pres & nascen-
tui3 debilitatis rei pleruo, hndi fut. Nascut
N. ut ait Hyppocrates: et uera approbat ratio

excaluis parentibus calui exlanguindis languidi.
Deniq & intempantia et ebrietas pris concepto
plurimù nœcuit: exqualèmen deterius fit & im-
beallius: ut noſacile integra ronis forma poffit
admittere inſtar iprobi argenti: quod obicillit at-
ſuam manu artificiis reſuigit acſpem renuit. Hinc
portenta plurima morbi of ionutur: neq in ea
univerſitati uſa quaq inutilia. Fuit N. intemp-
antie cetera reprehenſio excitanto, et emuigilare
ceteros monet: uti ſobri accedant ad prioreatius
liberor. Nempe et ebreor legem eqdem libenter
amplector: que minus integri atq aliqua exparte
mutilati bois præm lapidib obrui precipit eoq perim
patiétiam coriis uxoris purgatijs haud qæque expe-
tant. Unde noxu humoris redundàcia morbq
foediffimus puulo accellit. Lacedemonior utide
legifer preclare conſuluit: qne mulieres qd œmo
las eep mittit. Solent N. exualentiorib utrisoq
parentib robustiores filiu regioni. Hec prouidetie
ratio e: qua nemo unq nifi expers ronis ius uo-
care pſumplit: ut facuit picture impia qartis
uarietate et elegantiam gramo uitipant. Beo.

Placent ilta, sed quælo nōne iniquum est alii simile
inlucem editus fuerit mori alium adultum, u
senu, uiuèdo pduci. Evxith. Deus utilitatis
nire gratia contrabit & in longuiffimu producuit
uitam. Nam ſi alia citiis corpori excedat, p
qdem ornauit materiā, cui ſpem induxit: & ipa
priuſq; detrimēta ſentiret, exceſſit. Lucreataq, p[ra]
terea e generatiois experimētum, mōtalisq, obiuc
tu cōporis imortalitate melius preſtant iusq, cog
uit, ac mōtali corpori ſonem imortalitatis iſuit.
uiuètisq, admonet nature nō paſſim fidere. Nec
N. illa iuſte bt impuiz: alioq, etatis porrioreret
ſapatiaq, tempusq, constitueret qd omnib[us] c[ogni]
impartiret. nibil p[ro]videns melius id an de
terius eſſe. Verum p[ro]fecto p[ro]videntie id nō
n[ec] opus est. Hec N. differētia, p[ro]outilitate mo
litur tranſfertur, p[ro]ut p[la]cuerit uniuèſi
tatis auctori. Q[ui] s[in]quis a d[ex]trema p[ro]uebiti
ſenectute maior, q[em] certaminu periculu
faciet. Veru [s]i difficultatib[us] oib[us] euicus: q[ui]bet
omnia didicerit atq, opatus fuerit, oq, p[ra]piam,
& ſcietiam etartem inuſu, iuſte cois iuexerit.

nec se tatuizmodo h[uius] orbe toto illuſtriato: ita de-
miz exceedat exuita longe maximis atq[ur] ico-
parabilius p[er]miis perp[er]tuo beatus erit. Nec l[ui]ne
par erat idem etatis ſpacium oib[us] ſtatui alioq[ui]
petuante ac libidinib[us] boies ad ſenectute h[uius]
[am]p[er]iendis inſiſterent. P[u]dicitia q[ui] inde crep[itu]a
etate profiteri uelle uideretur et qui iſeruor[e]
etatis alienis i]biarant iuſtitia p[re]ſeſterre i]ſenct[
i]tute maturaret. Nam ſin sic q[ui] impudicitiam,
atq[ur] auaritia: ita per ſecuritur ut ſirenari uix p[os]ſi[t]
cui t[in] ignoret an ad uel ſpera uicur i]ſut: q[d]d face-
rent ſi se ad ſeniles a[n]os p[ue]bendos no ambige-
rent: Non i[gn]q[ui]p[ia]m a]gregandis opib[us] libror[us]
g[or]a eo[qu]o amplius in c]ubat cui incertu babat:
an prius q[ui] b[er]iditare conſequatur pituri ſi[n]t.
Es]t alia quod p[en]tus diuinalex ut imatura
pleri q[ui] mor[te] rapiant: atq[ur] ultra terminu[m] iu[i]uat
quis q[ui] optimus t[he] ac necc[es]ſitare ita exi]gere:
Quippe p[ro]videntie opus est b[ui]n diſp[on]c: id q[uod]
q[d]d recte diſp[oli]erit optime traſſerre. Nam ſi
ſi[xe] diſſinitus t[em]inus ſuis q[ui] necceſſitatis b[us]
no p[ro]videntie eſ[que] uideretur. At n[ui]c ſtatutui

termini tranſiluri ſinit eos q[ui] ſanamens est: ad mones non neceſſitate ſi potestatem ſeiordineſ linga inſtituere, adq[ui] adid q[ui] ſit optimi ipa tranſtere.

Porro ilſa wirtutis in unbecillitatis ſolert[ie]q[ui] non o[n]i indicuiz ſut. Non i[que]piam moueat ſi cor- poru poena caſus buiuiſmoi ſiunt. Non eti[que] frustia id nec line certa r[ione] contingit. Sed pleruiq[ui] cux fuerit minus ualida m[a] q[ui]t poſſit a[ie] conſortui ferre: p[us]q[ui] ſene & plane appareat deſicit. Admo netur aut hi qui una cui creatore materia inſerit par[is]q[ui] mometi eſſe ducuit: ut illa extremu[]ſit no inituiz: utq[ui] unbecilla no compar et ut exſtra ſecus no exſe ipa uita potiatur. Iam uio ubi & ornata fuerit atq[ui] compoita c[oe]poris m[a] c[oe]fundit atq[ui] diſſoluitur.

Aut N. illam bellua impeti facto diſcerpit aut lapſi conterit lapſis. Interduz imodica potatione homo ſuſſocatur: aut nimiui bibens extinguit. Saties ute atq[ui] fames necis ſepx caſuere. Quin boſtus q[ui] imines obiuiu[que] uigulat abſorbet manu poſtis iuoluit & ſul men extermiat: ut no tam miru[que] ſit ſunter tot cauſ constitutus q[ui] capiatur: q[ui] ſane miradu[que] ſi omnes effugiat. Contraria q[ui] ſibi iuicez ilſa ſut oia ſi plaë

unuerlitati congruit. Oppc costantis & perfecte
harmonje est. exuanis & cotiaris uocib. unu effi-
cere cocentii. Siqdiç pereutis filii prius erat pater
tuistus uiacerimi doloris admonitus moderatio
acuiustiorfit. Sin aut fuerat uistus: exbuiusmoi
probatione euafit illustnor. Nibil N. inigne.
nibil forte puer ille perpetraffa. na profecto exinſ-
perato. uotoc omni preſtantius ſeruatus eſſ& cuuis
mofi plurimaſepe facta memoratur. Nempe N. pe-
lias et telepus & cyrus nupime geniti: beltus uora
dis prolecti ſuſſe reſſtritur: ſi tnaeis nutti ſut.
qbf ut pabulo eſſent expoliuuerat. Magna N. et
admirada opa facturi erant. Que admodi & Her-
cules ſertur diſrupta nahi qua ſerebat: ceto abſor-
ptus & contra omne ſpem ſuſſe ſeruatus: Conſi-
uit hcrou in meſa multitudo q cu in maxima pe-
ricula incideret diuino nutu ſeruati ſut. At
plimi incidentia pericula no effugerut. Id pro
illor atq intuetium utilitate prouidetia mo-
lita est: dum bi qdem morbo ai erepti ſut: bis at
morby formidabilis atq pauebus uilus e. Quaq
& ea ſepe ſone is qui uirtute clarus est patitur.

ne exea posseffione virtutis insolefcat virtutiq, i
uiriam faciat: neq. hi qui abalio sepenuo seruati fut
mortalis condicionis obliti deu iam no boeъ exisfi
ment: diuinis q. profequatur honorib. Quod ore-
cor ac thraci egyptior. q. ac Italorum plurimi per
pessiunt: qui beneficos suie principes suos no herro
as h. deos putant: adorantes q. qui diu s inuiciantur
& hoffias litant. Demiq. medauit & medius fidius
Helenā post Alexandrum: post deiphœbuъ inter
ancillas laconice diu connumerat et cu illis col-
lunt: hoffuisq. & munerib uenerant honorant.
Sed et liberum patrem ſemeles filium & Alchimene
Herculem ulq. ad hcreulis columnas omès ut
deos ueneratur. Quod tni ſuſſe mortales Porphy-
riusarguit: q. eu demones orone deſcriberet ait
Demones nequiflimos infidiari clariflimis uiris:
eos q. repente atq. ex improuiſo adoriri ſicuti liber
& hcreulem iuno. Habitant thraeiam gethe pene
biltruъ fluuii ſedib. fixis. Nipytagore fugitiuii
ſeruii lamolvis bicerat: dni ſui pbiam ſimulate,
ſoliummodo deu extimat: optimos q. ex ſuis aclecti
ſlimos iuienes necates. hæ illuъ obſequio ut pu-

tant immortalitate donat. Prothicus item apud regios prodeo colitur et Helena libi infacioru con munione cœwingit: quia prieçnam venerç appe llant qinitiantur. Romani item reges Iuos omes diuimus honorib colunt: niio deor aggregantes. Alexander q apud atenienles tercius decimus ds eſſe putibatur h uulnerib ſepe cœſoſſus möbiſq. temptatus ac poſtremo uitat ſunctus q eſſet motalis est agnitus q interim deor cœſilio adiectus erat. Ita fit ut preclari & excellentes iuri ſepe proſingulari hominu utilitate patiant. Theoph. Recti ſime oio. Neq iam couenire dixerim e corporib italia corpora migrare alas: neq coru quicq[ur] bie cotin gunt ultra me impellit confiteri aia uixiſſe aiaz. Evxith. Optime tu q[ui]d coucis amice neq. N. Iuoletrone utens aia: post in numerabilia exacta p[ic]ula rurſus uitam eruminoſiſſimam uuiere neq licet nobis uteato iuitam redure luctari. Ceterum ſuſſicet uitat preſens ſemel exacta uires nostras ac ſtudia oſtendere. Statim N. apuero animi uirtus certamis magio inoteficit. bonaq[ui] ac ma la habituso ante colluſationes agnoſcitur.

Ipsa uio que polite sequiit studia & electiones atq.
actus nomo iudice & ne ipos qdem spectatores
latent: Quocirca neq. uita secunda neq. altera
probatione opus est ut ut bi qui neq. pria dino
scant neq. futura prenolscut. Veru. N. ille fortez
aiam que prefens certamen ipmis illustra uit:
pclarumq. habitum & artem prelectulit atop,
omib. ipius legib. constanter inb sit ueluti uic
tricem imotali corona dona uit: & necate atq.
bonore cumula uit supnis q. ineruit choris.

Vnde fas nolit unq prorfus excidere. Pomo igna
uaz ac delidem stultamq. et loquaces ut pturba
tem theatrii. legesq. ac cofundente detestans.
stimulatq. cultodia corporis exuit iufublici cancere
emulsit. im penitus effuorere no poillit. Treophra.

Vnde ieg obsecro taz multos accerfit luclatores:
cu tot padeoproliva tem porui spacia prius eu ita
excellerint neq. eis eofdem dicis. Evxi. Minie
uero. Treoph. Vnde ergo que lo te. Evxith. Deus
pmanes quod est facit qfiut omnia: Neq. N. alia
faciens ipe minuit: Neq. eu multa produxerit
ipe cofumitur. ledquato maiore opatur miti.

N.

tudine: tantomagis totus in se atque integer dura-
rat. Non etiam exibis que lingulatim creat opificis
illimomen accedit: sed semplicitate creator
est conditor. Sicuti nec apud hores faber i ea
sinditur que opatur: nego illi quipia aliis sive toti
disapline minuitur: sive delubra nunc edes nec
naualia fabricetur. Sed maneram p[ro]mus integer
coEDITOR. Manet et que abillo sunt condita, ipse
p[ro]videntia indigent. Nullam ergo facies huius
tiquis iitione, que mi[que] fragilitatis est propria. De-
nobis. N. s[in]tat dicteetur, mento inquirere pergeres,
um ac potius mulierib[us] accedens creatoribus, omnib[us]
nibilo oito, esse impossibile certissima fide ac p[er]ietate
credens, ne querere inbuius uide theatrum delce-
dentes perpetuo loquatos res in de inducantur. Ipse
emiz eos quicetiam statuit: ad uocat illius q[ui]
edicti, iopus n[ec] c[om]inuo crumpit. Sic quod si
rituales uirtutes in situ i[mi]t: nulla q[ui] exibis un[que]
istam prefumpli[tu] inquirere. Sic c[um] c[um] creavit
et terram illud, s[ui]derib[us] banef[ri]ndib[us] ornauit
ac florib[us]. Vides ne me p[er] ac arbores: modo p[er]mi[s] ho-
nu[ltas] incurvani: ea q[ui] parturire que in se quie[te]s pro-

ferantur anu3. Vbi uio tempeftuii fuerit ecidio iter,
parent & pmo qdc inflores tui demu infruct erum
punt. Pomaq mitia proferue secretilfima illa natuie
ui. pqua pmo genuerat intus pmanete ac penitus
inlita. Rurfu3q ac lepius copia pomor exuberante
nomo nibil leditur aut cefumitur radixueru
firmior atq. ualidior fit. Quid i9 ultia miram,
lifumus ille rer opifex & que fuerit et que futi
lunt omnia in le ipa coplecfitur. Singula uio qua-
lia uult et qn couenit & ut le pulcherime habe
lapia et arte producit. Txoph. Sed quiroblecro
alias qdem ronales uirtutes preftuit deus atq.
diffinit. humanas uio alias ronales et ipis bae
tenus 9, proferre nò definit. Evxith. Optimus le-
gifer boi3 morbos minime expectat. Id quippe i
iudicis est hinepniapio quid fore pdcit. Nam et
herbas & medicameta plurima atq. remedia ante
morbos tere ut pparet atq. exle proferat iubet.
Nuc itaq. preeius deus boies ronaliui uirtuti
admiratione comotos easq. carere principio et
ingenitas eefarbitrantes principiaq plima atq.
inuos deos statuetes cofufam ac populare3 ut

ita dicam deo, miltitudine, prouno deo lumina,
probitate iuecturos. Qui ppe get mucluz ilium,
uilibilem laudantes & inillo comorantes de
ingenitii & line principio, dixere eiq tam lto
lide opinioni & qui opinat illimi in phiafue
runt accellere: atq ad irrationabilem oio phata
fiam prior perunt: ut buiulinoi preueniens
arceret eiores. Animas noltras utiq rationales ne
quoq producit: certe lue potestatis indicium.
preferens p qd profecto ad moneretur boies: eas
a, pus instituite angelicas virtutes minime
careo principio: omeg limul ionaleg uirtute,
Ipualem, manaffe subftantia. Quod aut ille
quoq procefferint facile creditis: finos ipos nu-
pime in lucem editos in piciatis: qnodilimitr
illis pmo inftuitis uirtutib supra boie2 ptitis:
atq ad primu uq principu mete & cogitatione
coſcenditis. Huiu linoi quid pia inceſtab,
corporib molitus est. Solum deniq exnuo
ſyderum lunam cecidere at luce deſtitui: rurlu3
recipere ac ueluti iuuenſce: plenop lumine
lucere coſtituit. Idq neullum celeſtiu corpor

ingemitu exil timates Itulto atque impio eorum reaperim. Verum exxe extremo omnino hyde: dum illi luce, accedere ac decedere morio, ac denuo nasci aiadu timus. Lupiora illa quæ facti et condita non ambi oamus. Pari rione cum nupime humanas aias exul-tima subitantia rónali producatur. Supiores quæ rationales uirtutes principii a creatore accepisse colligamus. Nibilibus ille aciolum: nihil lupfluus, nihil frustri opatur. Porro solum homo cum sit auro, qùd pre extitisse: corpus uerolonge post effectu eſſe dixerimus. Ociola prius ad corpus defenderet anima, fuit tanto, tempora lupflua nequaquaſs actione mortrau it: nequaquaſsdem bret aut qùd nam poſset agnouit. Hec nonnam ubi defcendeat lucrat. Ociolior itaq. magis, preſtantior fuit. quia uos quia prius corpus exenta non est. Hocam, huc generatione ſuuit, in corupta ac recens editam, uocatis: qualis et liberi patris & Herculis & thebis ſuif ſe memorat. Q. ſi ana quippia operabatur: post moſus ubi defcendat uacuam atque defertam et aciolum, fedem ſuam dereligt. Nam uirtutes cetere rónales ſimulato: prodiere, lingule ubi oportuit, locare ſut.

minus q. lum atq. minilterui & locum et culto
diam feruare iusse. Est igitur p[ro]ineptii & indigni
humana aiam diu aciolam: ferotandem uictum
ad corpus relegare cui p[ro]ceptum. lit terrâ ip[ro]am ordi
natiffima r[one] c[omponere] & illu[trare] dem[que] milite
nac[ultui] orbi predicare ne ullo finem deolocus relin
quatur. None ergo melius ac dignus est illâ lumul
ac produit iu[n]dum libi munus ex [e]qui: q[ui] aciolam
diu impfectam[que] pliltere et q[ui] unitio no[rum] iusti[que] opatâ
lit. prop[as] quibus o[no]i ignorare. Nam iu[trut]us i[n]
ac notio profecto actio. T[ro]ph. Nib[il] duciuerius
potest. Verum id me mouet: q[ui] cum omnia que c[adita]
lunt iu[n]itiu[que] c[oditionis] l[ue] acceperunt mortalia o[no]
elle. labi[que] ac deffluere certi[que] lit atq. diffiniti[que] humas
aius i[mortales] e[que] dicimus: que quotidie profecto
noue lingulis corpori[que] adduntur. Nam c[ele]stes
illas iu[trut]es et li[i]initi[que] alij[que] acceperre: q[ui] lumul
condit[que] l[unt] multis q[ui] iam feculis beatitate potu[n]
facile ut i[mortales] conditas putem: ip[s] cui duitur
nitate ad moneor. At uio ai[as] dum lingulis lingi[que]
creari dicimus: una cui corpore occident[er] i[u]one fere
prop[us] uidetur: q[ui] i[mortales] fore. Ev[]x[]l. No[]

alius lupiores illas virtutes: alius humanas con-
didit. Sed idem illas initio instituit et bas quoti-
die creat. Sin uero idem est ut est profecto, nibil
nouii aut ad miratione dignu iideri debet. Li iuri
t una una, scientia et tue et modo idem opatur.

Nec N. conseneleit tempore conditoris iurtus, nec
lecia ipius intra p[er]scriptu aliquod tempus angulat.

A ut iortur ne illas q[ui]d in mortales e[rum] cocedemus aut
bas q[ui]utidem e[s]se imortales necces[]sario f[]ate b[]imur.

A scendit quippe humanus a[ius] ut a[n]a quoque me-
minimus ad p[er]miu principii ficuti et ille. Nullam
uero i[non]alem s[]b[]um ille mortale[]z condidit. Qui
i[or]tur n[am] a[iam] creans. Legis lue lecia tri[gl]orellus
est: qua lin[]o q[dem] consubstantiale[]z h[uius] limiles acue-
luti imagines fecit ut l[iqu]d ph[o]phari uoluerit
duo limilis efficiatur. Q[ui]od autem immortalis limile
est ip[m]n quoque, imortale e[s]se quis n[ec]sciat. Non
quod mortale est: id im[]otali no limile h[uius] c[]otu-
rum est. At uio tuq[] Platone ebibili. O m[ec]q[
]conditii est all[er]is penitus e[rum] mortale et iterre
ato, deſtuerre. Ad monebo autem Te Timei nobilis
illius libri ubi creatoris opificiui paucis exp-

mitur. his fere uerbis. Dei deorum quor. ego su
pater et conditor. imōtales. quod ius quac. non
estis. quia facti estis. non tu in morte soluemmi:
mea licetente uoluitate quę morte potior est.
Vides ut uno uerficulos utriusque simul includat
et huille cōditos et non eſſe soluendos et factos eſſe.
et morte potione cua huille. Huiusmoi initio pro
dut bois aia ſub ſtantia rōnalis. ſemp mobilis &
arbitru libertate. Honorata: uitam ex ſeipa bius.
et corpori imptiēs. Que profecto mortalia nulla
accepunt. Sed hec omnia ſunt certiflima imōtalita
tis indicia: mirabilis ſane ac ſtupenda uis iterior
aie uidebitur. ſi exterior & coni que ſubiecta ſut
oculis ſpem uarietateq. conſideres. Omis naq ars
omisq. diſciplina et ſpeculatio: imortalitate aie
comédant. Nam qelle dedit ut & ſempellent
nire aie ſui munus effect. Idem munus in ſoltra
uerſum est. Porro Platoni placet muſuz quod
huc omem & factu huille & eſſe mōtales. et imo-
talitatem ſeruari. At uero q. banc Platonis ſimam.
ſuſapiuit et admuatur. q. corpora & facta dixerit
nee peritura ipi hæ aiaq ut pmittere induci non

possum quod corponib[us] facile oito libentero, cœedut.

Teoph. Nephas profecto est adeo euidentib[us] clausa, racionib[us] non affentin: unu nos fugiat ipmis inquired: quid fit quobrem unitellectuales rionales, ibas finitas esse: humanas uioaias in ifinitum propagari dicamus: nisi eandem autem ipluma corpora transire cœdamus. Evituxus.

Humanar[us] multitudo nobis quide[que] infinita: ceter[u] auctori finita[que] abque illa dubitatione est: liciut et alie lib[er] rationales: quas tibi innumerabiles: d[s] nuiatis bt: Quæ item ille cœprib[ent]it nobis quod infinita: illi uero comprehensa atque infinita: futuris illis modus efficitur: quæs comprehendit.

Nempe i[ps]piritalib[us] rónalib[us] subi[stanti]us multitudo
orignit anguistias. Vnù[N] sunt omnia: et lingua
totu[m] implent et omnia subi[ment] totu[m] nec aliis
alia impedimèto sunt: liciut i[corponib[us] fit: Næ[que]
et inarborib[us] coru[m] que diximus: quæda limula
cra cèrnius. Exuna[N] arbor est urculi cedunt
innumeri: quæ[que] uio licet us totam i[le] continet
uitam: ut tè[x] traditus ocrimnet: tota[que] ut dixi[m]
uitam: nollecus atque ingens illa arbor is molles

farculus.

furaulus ille comprehendit. Cunque, exuno innumeri prodeant. Unum sunt omnes nullus licet, prodes ille dicitur esse uniproceshit. Inifiniti priori nobis ilta iidenti: sed cuncta plane finita futuram. Dixterea qeqd exdiffimilib, copolitu3 est: tempe etia qno, diffoluit. Huiusmoi est uilibilis muda: et cuius intereut partes exqub toti cota: tabat toti quæ, una cu partib, exquiib copolitu fuerit. intereat necesse est: quoad inmotalitate pecte su�ipiat. Tempus, o me deo qde2 breue: motalib, uo longifimu est. Si uo mortalia cò pora ad certu num finita futuram inifinitu producimus atas: 5 fil tet ataru3 modus: cu sublidet corpora qhille infundant. Animab, 0 modus uis us e: porro modus ipe corporib, su�ipientib terminat. Quod si apollo barene num apud aës suare putatur: ipe ataru3 conditor ignorabat nui2 que ipe producit. At quin intelligibili virtutis plenù est, celum ome plenus, ether angelor, ac demoni plenus aer plena terra: plenù mare: plena que subterea fut omnia. Et ut qdam exnoltris sapietib ait inane nibil: ne tantu3 qd quu3

40

furaulus

uel acus pungere: uel capillum capre iniectu pos
lit: itaq. siad dece, anot. milia mortale, banc iuta
hobis propagare uolueris: ne sic qdem arbitror bu
manas aias angelor. ac demonu in finite multi
tudini posse exequari. Porro uite, etatiso. que nec
ducit iome: aiaruz perfecta defectuo peculo fiet. Ha
simul proin eiusmoi pmanet: ac boniqd inbli
pium euedi inmortalib. cœuiuis letantur. Sempi
ternoq. implectur nec are. Est quippe & iltud
Platonis decretu in libris de re.p. Mali uio in tar-
tarum lapli unde nuiq. excedent: ipiqdem nibil
ultra proficiit. Sed exemplar ultionis & cruciat
expoliti eternu mœrent. Hec N. in Redone etGO-
gia Sœrates albi tot sublatis exnuiio. Senfim bec le
culum defectu homib. ac defectuum linquent. Ne
ultra dicturus es banc denuo iudatur uita eee
aiam. Ista N. iam cofutata fut et gloriari uuiet
luter liceat adamatum is nexib. iucti atq. coltrid.
Quod si fœmel intra mille anos in Pbedro ait Sœrates
aia in corpori comunicare atq. intra dece millu
anoruz ambitu iar. fuma et modus qutuz lit fue
rit implendus afferitur: nos pauciorib. aiab in

diogemus. Neq. N. intatam cui prolixitate motalia corpora puebenda putamus. Sicq. mea potius q[ui]ta pu[til]it ro. aias. l. p[ra]finito n[ui]o e[se] taxatas. *Trophra*.

Deatia q[ui]d nihil priorus ambiguus relings Euxithe.

Ceteru putas nem[ud]us tempore align soluendus.

*Evxith*. Non p[uto] equid h[uius] certa[l]h[abe] me l[ao]. *Trophb*.

Quod u[ui]o: n[one] infectus est m[ud]us. caret q[ui] p[ra]capio aut qu[ui] creator est conditor. l[iti] tempus un[que] hu[bit] q[ui]n e[or]u que l[ui] munens hu[bit] n[ib]hil agebat. *Evxi*.

Audi l[ane] qua afferuit: q[ui] uter ill[ime] l[api]uit p[clar]a & plenam p[ietatis] ratione. Deus o[ui]m r[ex] ex qu[uo] l[unt] o[ia]: initius rer[ex] et fons ip[ro]m[que] boni l[api]etue p[ater]: & omnuij conditor n[ò] t[ui]p[re] g[enu]it p[quad]er quod fierent o[ia]. Quippe l[em]pest u[er]bi ac l[api]etue p[ate]r.

Neq. N. l[terilis] et in[fe]cudus est diu[m]itatis f[ons]: n[ò] aut p[al]lione g[enu]it: nulla N. codicione necel[ite] litatis adiolutur: n[ò] confortem. o[nation]is al[乎]iplit. nullus eminerat. Sed neq. l[ui]p[er]n l[ue] iur tu iate p[ate]r t[est]atis ex h[au]l[it]. Sem p[er] e[ui] in l[ei]p[o] que g[enu]it: h[it] totu intoto implentem & impletui. Soli[us] N. p[ater] u[ol]uit e[et] solus. Neq. u[ui]o l[up]fluit p[ro]les: alioquin in l[ei]p[o] co[l]b[ist]ant ialem. l[ibi] neq[q]ui b[ui]l[le]:

nò euz est in eo compòlitio. Iuo circa uerbù essentia li
genuit ut ibam uirtuteo patris enunciet ipa mès
tunù uniuera intelligentie copingens. Omnia uti
pìpìm pater opatur. Sapietia 3 N. hæ omne oportebat
in ltu tui atq. una cum prole. Euis de 3 hæ pietuli
lpm lèm et eò. lpu intelligibilia et penlibilia in
lpirans omnia uirtute implet & cotinet atq. ad le
ipm trahit. Conuertit N. lempad pìem lps et omnia
attrahit quæcùq tetigerit. Ita itemporalis illama-
gna prìs uirtus & speculatio et opatio sanda uni
tas et beati fìma trinitas nò magìs minus uel u
fciapiens. Est N. una hæ & intelligales 4 hæs àu
tempora condidit atq. colituìit. Habere N. uoluit
quiib faceret bene. Id arcu lpirintales creavit luper
nasq uirtutes nullus 5 in uide locus est. Ita ante
uiibiliu3 conditione nò in œio pìtut. Celum uò
ùn tpus initiu3 lìmit. ac terra aeremc ac mare:
post pora illa creavit aliasq aliud ui propè potel
tatis opatur. lèmpaut ipe opatur. mæmç plsat
unuerlo. Excitat pieterea coaptat ordinat atq.
dispont. Non N. in fecta nee line principio mæ est.
Hæ te & caldei dœnt atq. porphirius in eo libro quæ

scribit KAθολoy. ubi caldeorù rationes imedium
profert: inquiſi aſſerere mâm canere principio ut
impium dogma confutatur. Si iug facta mă est:
neq ea principi hæ extrema est: quo pacto uilibilis
mūdus aut infectus aut line principio aut ante
tempra ſuſſe aſſeritur. Neq. N. est ante mâm quod
ex mâm ſumpſit initium. Ipe nempe intumco plato
meminuti q. nibil ſinſors nibilq. diffimulâs bac
ſimâm ſerat: p[er]miſ interroq. factus ſit mûdus
iſte necno: & factus ſpondere t. ciet protinus
additur. V[ul]ibilis N. est atq. tango[bilis. C]eli nepe
oratiſſima portio ſtelle ſunt: ſed ipe t[em]n facte co-
probantur. Hempe ipa illarù p[er]tua migratio:
curſus converſiones al[æ]nſus adaquilonez: adau-
ſtrum deſa[nn]ſus. ſolis q. aclune defectus cuneta
ſenſib ſubiacet: que fieri q[ui]dem platonï uident:
nuq[ui]n ſolide ac ſirmiter eſſe. Porro q[ui] platonez,
exponut, q[ui]d ille factuſ dixit noſic tradut. ſed
ſecuſuſ factum est: puta umbre mee corpus
meu ca est. At h[ui]e no illam ſeat. ſed i[mi]n illa ſeu-
t est. Honitaq. creator est conditor: niſi uoles
q[ui]d ſac[it] opatur. ſed fortuitu erit h[ui]e ome. Ac

42

nihil factum fuerit corpus. quod solis equet magni
tuidine. non pmittet hæc ratio plena caliginis rei
fieri lucem: ea quæ solis umbra est. Qnqdem
quale corpus est: talis et ipa descriptur atuō
coditor in corporeus infinitus ipa lux est. Qui
iort aut umbra illi contingit: quo nā i te modo
p[ro]stantior & ueracillime creator erit: ut u[er]t[u]s li
i[mi]pe faciat et lingula ut uoluerit: c[o]ponat ato,
coaptet. An si umbra illum ex necessitate seque[et].

Q[ui]us u[ō] umbra suam c[o]ponere & emettare uelit.

Nonne providentia q[ui] uta demetui? ro sulcus tulit:
nam nulla profecto habebit umbre cura atq[ui] dili-
quentia. Ad hæc una cum corpore i. finuatur umbra:
[ut]ed possibille n[ò] est una cum creatore m[à]z accipi:

Id q[ui]us protinus rocanado affecutus: m[à]m[à] omno
aperte predict[em]. Anaxagoram[que] in ius trab[it]ac
u exat: q[ui] coditorem una ac materia in u exerit.

Id aut eſſe impossibille. Quippe antiquior ſi t
neccesse est conditor eoq[ui] codidit. Eni uero
Atticus ille priscus platonis im[pi]mis ſtudioſ
obſeruator dumq[ui] amati ſſim[po] luo uidentur
exponeret: ita ſerme ait. Natura[m] müdi ordi-

nemq, discutiens ipmneq, infectum êë neq, lem
piternû. Ceteri abexcellentiore ac iurtute pitan
te: perfectoreq, deo antiqui illino factiui fuißle. Na
cui uiſui tactuq, ſubjectus atq. ôio corporeus ſit.
infectii êë poſſible no est. Quorùn ſubſtata ut
ſit alterius auxilio indiget. Et quo pacto iſici ab
mur facta ſuiſſe atq. a conditore ſeruari. Arisło
tulem aut et iſiculum appellat: qui cui hæ omne
uiſu tactuq, explorari fatcatur & eſſe corporeus.
infectum tn atq. icoruptabile êë cœtendit. At uio
nò irridendus ille ſine egyptior, qde, uatibæ alſe
tin uult: q. müdi initiiæ & oñatione exponètes.
cancro müdi boram pſecere. Apollo ut conſult
demones & factos êë rindit: atq. an bores ipplus?
müdi fabrici conditos creatoris q, ad bois uſus
ministrare. Est aut oraculù butus mòi. Sut an
nos cœditi atq. diuina müdi oñatione imòtales
ſpùs i uſus nîros. Poltq. uo: puerſi ac uiolenti ſut
butus mòi platonis iterpretes. qitelligibilia ſunt
ac ſenſibilia cuiſa milcentis. Apollini ac platoni
cotaria conatur alſerere. Non n. ſimul ſut oia.

Nunc eltuiu tempus adest: pomis arbores lete ora.

tam lui intuensib. litem prebent. Non du. N. cito
gelu hiems in boruit. nu ergo ideo estatis. no est
biemis est conditor. Non ille no pluit. tellureq
ferendis frugib. parat. qr. no limul estas hiems,
confundit. At qn ilta no imbecillitatis aut teme-
ritatis. fed ordinis atque iuritatis in dictum luit.

Pytagorei profecto decreti. filentii est. At tamen
loqui norat. & si tuc. tacere decretuat. Sculpta
iuepbidie arserat. Cuiq. lumus effet artifex. notn
una statuaz que inarce. et que in olimpya erud
ta est fecit. *Txoph.* Allentior fed no prius huc œ
male conexi erat. ut necessario soluendi lit.

*Evxith.* Minime uo. Quid N. abeo flume bo
nus imo ipa bonitas est ni fi optime fieri potuit.

Indicio est tanta costantia rer. quid predate im-
tio conditii lit. *Txoph.* Quid ergo solvetur...
*Evxitb.* Quia omne conexu simplex non est.

Alteri. N. alteri cœuungit. Quod aut explurib. &
diſsimilib. atq. cotraris copolitii fuit. u3. leſa
cile soluendi bt. Porro qd. buiusmoi predic
tum est opabitur alijn qde auis admonet.

*Txoph.* Quid. quid bene et rite conexu: copac-

tumq est: soluerem notibi videtur sapietia. Ex II.

Suptes buius tanti opis mortales de reliquit: et toti simul soluerem nonabiliter podestinavit.

Exillis. N. hæ conſtat. Nam ſi auilus & digitus, et partes ſingule pati poſſunt: no est impati- bile corpus. Veru idem patietur totu: quod pates.

Deinde ſi qdem ea partii ſolutio pnitie iucelit: unuieſto: ſtulti profecto id est: ſin uo ſolutio  
ilta pniac ſoluit: ingentis oio ſapietie inuota-  
lis qui tutis emortalia inuòtalia facere. Theoph.

Quir ergo initio no buiusmoi ſeat: Veru no ualuit: an noluit. Evith. Dei uolutatem nuq potentia deſicet. Volens ergo intelligibilia omnia inuòtalia ſeat. Ceter. uilibilia ſacere noluit. Putas ne in- uidie ca: Benigni ſimo creatori nulla est aut eè potest iuidia: ſi omnia eſſent ſimilia nib- ul eſſent: unu N. eſſent. At nuc intelleクales ſonales op ſoas: intelligibili uo muſduz omez inuòtalez pnaπio protulit: & iuidia nulla est: Secto item mortalia et addidit preclara illa qdem & magna: ſi tu deteriora priorib.

Non iug ſecta aduocere iuidentis est: ſalid poti

omittere ex bis que facere poterent pulchri atque op timui: imōtaliaque mortalia cœdere uirtutis non imbeallitatis fuit: prieri nāque uerbi & creatois est: nōmo uaria uerz et libituiuicem cotrina cœdere: puta albī ac nigrī calidu ac frigidu imortalia atque mōtalia: que in & ipa obuirtutis excolentia imōtalia faciet. Quo circa et mōtalibet scia quædam in mōtalitatis inſeruit: q uia m q n a pul lulabut atque ſupabut: et quod erit deterius ob tērerent: & ad ſe couertent ac trāſeret: ſempit neq uirtutes forent fructus. Iudicium buiis rei baud exiguī est: q uia ac terre liqdiffimaec puriſuma par imōtalis nunc uſa ſuatur. Quia olympiī & beator, inſulas et eliſiis campu ſpe niio ueterib appellare mos est: ut execu iel colliga tur. & u totu ac terra aliq n buiuis mōi fore.

N iblel. N. a creatore factum factu est uſa, quia mōtale non ita mōtale durabit: fecit aut ut ſen ſibile ac māle: q dicitur ſpacio quod a tempis & oblatione coruptione, ſuſepeſt: bonu aliquid maius inde molit? e: parti q d ſpacio, uarietate, formare, dans pulchritudini loci: ut corrupte

acgnatione lepius informaret: ac mutatione
ppetua pulcherime forme figure imateria exè-
cerent: utq; formar, rones exercitatione firma-
rentur motuq; indicantur: & exterior, mira
uarietate: admiratione magis effent itime ipse:
& infite potius intelligent. Veluti siqs pietor
pulchru nactus exemplar coplures ipius pin-
gat imagines: ut nulla pars decoris delitere
queat. & se le undiq; apiat: uenustateq; artis
ondat: ptim uio ronalib; q; sbus indicas illis:
se no necessitate aliqua impulsu; & gratuuto poti
imòtalitate largiri easq; pmo loco statuè: utq;
opertet pina sebis cura solerter ad bibere. Et
ne ipis qd hæter qi; sint sui uirs unpare. Ceter.
parere facile. Sempq; pendè ex iubetis impio: et
adipm sempalpice: & qd iubet execui. subigiq;
ac regi: q; dnari male. Est N. libertas profecto su-
ma: & uà potestas ingesq; felicitas: còditon optio
seruie cupe. Igit op: pciu; est: ut q; ronale; sba;
adepti sitt: se se sponde subiciat: & bonestillime
rectoris agant impio: Siqdem libero arbitrio
rite uti uelint: q; uel maximum imòtalitatus i-

dicium a conditore acceperuit. Ceteru si dem
principi ministrare gravatur. et q[ui]p[ro]p[ro]mus
factus no lit. indigne ac moleste ferat. Appetatur
tyrannide[que]. et iecipiat fas ius quod fundere ordie
auulli in dictu in consilia temeritatem atque a
regis sui candidissima luce intelligi. no q[ui]que
mōtales erit. Quippe i mo tales ab ipso initio co
diti. Veru damnari setenebris. mōtalius lentius.
huc quod illucq[ui] uagantes ac subdati potius quod nān
tes. Ista coditor p[u]idens p[rae]cuit. quo facinus il
ut in consilio c[or]tenent. neq[ui] re cedentui ca subditus.
liberiarbitrii indultu i grati munus ademit &
recedente infirmitate. terrenis etiam mōtaliq[ui]
corquuit. De certi N. ac de soli p[er]det. no suare no
uerit. Istos q[ui] miſeratus no h[uius]mo tali mor
bo tabere id mōtale molitus quo maxie frui
cuius quod c[or]poni appetit fieri ut eo soluto una
violeta illa damatio diffuat. & post tyrianov
profligatione i mo talem turfus c[ui] faciat parte[que].
quā illor[que] g[ra] mōtale p[ro]mo dimi nſat. id quod c[or]du
xit ad ille c[ebra] & argume[n]tum. ſolutione q[ui] tyran
nidis atque ad euidem indicium poterit coditoris

ataque, uilutie: maluetaudinis demetie atque, uietoe
rie: Corruptione buiusmoi no ignorauit. Plato:
et sifuturæ neſciuit imòtalitate. Non n. tere
ſolus: ſed celi igitur corruptione intimeco itreduxit.
dicæ celu3 propa excorrupcione nutri. Suo nut
metu3 est ipa igitur, cœruptio: ubi nà erit imòtali
tas, niſi creator celi actere corruptione traliata
totu3 imòtalitate ueluerit: qua nulla ius mors
nulla malitie incurio: nihilo oito mòtale ſeget
porro toicis uilu3 est celi acteriz lepe cœrumpi.

Sed bos lane omittamus: nàq. nimis plerùq. de-luant. Certu3 est aut corpora ipa nra ad autois nutu3 imòtalitate donada: nà ſicòpora ſoluu3 timibili: qd nà illud est q. tim teis uirtutis in ſedit: ut plus poſſint: condita tumulis q. cuż uiuëtia ubiq. tèrare pagraret. Audis nempe ſdippum ut icolono cœlitus: atxenieſi, i ſi no ſytus putabat. Fertur aut atxenieſi, cujusque ac mòbo uexarent. Apollinè reſpondi ſe. Te ſeu egei filiu adenas transferet. ſyri aut obrut fuerat.

Illic N. ſtraude peremptus est: admonete nullà ſore
morbi abſolutione aut reqem in prius uita fuit?

theus atque liberaletur apud quos cesseret.
Cum illi maturato dixerearet: Cumulato attica,
theus cesseret solutus ac putridus attigit: uis omnis
illa pessus elarguit. An ius noluisset didicere ut hortes
intumulo apud archas delitæ cæbat. Pro hoxenaius
post hortes motus, tunc emeto curiculo. Lacedemonij
senteris bellis lupiores temp euadè soliti
utri ab archaibus fulio fuerat. Cum uio qd nàs
faciendum est ignoraret: apolline qd facto opus
lit coſuluit. Eis ille respondit: Non armare mi-
lites: nò equites cogere: huius hortis motuus libri
tauxilii coſtare maturaret. Ad monito oblic-
ure qdem hujusmodi ad monito agamenonis filius q
nà in loco iaceret. Huc furto sub fidei ſentent
victoria ad eos deinceps migrat. In uetuturis
futuris hortes iam qvictoria, poterant. Suæ
edipusCHRIS nùs nephtario cocubitui ppepturno delecte
affectus & Hortes materno cruore fecerunt et
theus pudicis pueri violator impurus. Humeo
abditi tristis per uare diu ius quod iu excellentius pos
le credendi piant. quita tota deuouere virtutiby
motem, quita ipse illustre & honest

proiustitia, propietate, poterit, consilanteret, plus cœperet. Vidi eqde, cœplura unor, illustriui cœperu. adeo demonu, turmas dæterere, ut credi, uix possit inuiac, morbat, oña iqq medicor. ars diu neqquæ fuerat cœtrita tota facilitate, fœure curare emundare, ac prior plus excidere. Sin uо future imòtalitatis оіо essent, exptia cœporu et fir – ma & supphua essent, et pronomido abiecta. Preterna fimalos necesse est cui cœpore, quod libet illis circumdatem malueritis. ad supphicui cæcere, pertabi. p[ro] lante iusti, aitè bonis, prout cœpus cuitus inter calus varios uexationes, innumeras nuiq[ue] ruit societate. Hæc certamina oitâ, prompte ac libenter acuirt. Sapietlìime proinde prouiluz est aitam, e corpore migrare, ut exeo dilicat, q[u]ta lit aitè iustus, q[u]taq imbecallitas cœporis. Est aut divina oiro, lex: denuo illud rei iustitæ.

Nec propter parerat cœpus aitè, Lemel imòtaliate, gultata. Lempiane atq[ui] abiecti, lacere. H[uius] hæc q[ui] uita rei iustitæ. Sufficit. N. illa p[ro]mana iuitas, p[ro]tis ætaminis documetui, dare. Ad hæc octo, la moſs est: liadeande, rurſu, uita redeati.

dum esset. At N. ille fabulas essent lupina latius decedat, est. Neque oblitus te arbitior cum his memono llectus. Ceterum ut uerissima est probatum, in imōtalem requirementem bonis quod exibit, duitime lima cupit, et omni abitu quitha. Ei uōteribile, quita nihil timuerit. Theopb. Honoremur ait, autem huc uia uerit. Sed hinc cōpora oblectatus, ait imōtalitate donat, et munctoru alius huiusmodi fore certu est, et ipa n. ait expertia non sunt. Evith. Aie quod hīrroto nalis atq. mōtalis est lapietilime, que cum cōpore una interut atq. diloluitur. Suo deputa ait, acولا est requiremente cōporis. Neque lucta huc ait, ut ait, quod refurecto cōporis. Neque lucta huc ait, ut ait, quod refurectu ait cōpora. Brutus ieg imōtale nihil in situ est. Ham et illor, ait amōte lupa ta deput. Nolta uōa ait quippe imōtalis cōporu comuncta: ſenen illi quæ dā in mōtalitatis iſ fundit. Et quod piant ilium lit neocesse, et cito toris lui bo veluti ſturps germen, propter lit. Nihil ergo piantus humæ sib mōtale piantes porro mutar, aiante iegnatione clemens proferre mādavit, eiusq. pœptu uia, ne pœpit. Et ieg his

æ clemetis. ueluti parentibus, edita, oito, soluunt, ac delectu. Nullum quæ unquam imòtalitatis gultu accape. At uio humanum corpus compositu aie adop-
dum. imortali senillum nutrit. alimonia et ad omen artem aptissime elegantissime, agitatur atq. ideo non nibilimòtalitatis attraxit, neq. agu-
ftui nectaris ulq. qqu. teunat. Non ieg. lapsum in
mòtem paptuo iacebit. Nam si solis repulsaradius
aqua calecit, pflui natura frigida, ita ut exea ignis
et flama colurgit: qs iam credere differat, bonis
cœpussiam imòtalem, totam intra senactu, uis
quàdam et radii in imòtalitatis libuvidicasse.

Sicut N. terra ignita Sulpbur. interus, qd frigida tæ
tu iacet atq. algida. Si uio ignis illi propius admo
ueatur cujus facle cœpit: cui pmo claz familiaris
erat celeriter, suoceditur et uim sua effectu opis
monstrat atq. inignis migrare ordine properat.

Sic huius cœpora aie imortali congrèlla atq. comix
ta: tps qde3 reliquiui frigida æ oio imobilia iacere
abieda uidentur. 3c cui piant ad aie comfortu ido
nea. siq. illi rurus militeatur et circufouetur
agiliter & fitnue reflurguit. libentissime p[le]c[sa]

societate complexa ad in mōtualitate euolare fit
nāt. Neq. lāne in credibilis est materie imeli
ora mutatio. Nāq. et apud uos. q. prudeter ma-
teria, callent: argentu stānonuq. ad lumētes por-
ſpem oio deleta. et iſ forma bonèſtione, pioſione,
traducta, aurī pulcherimū atq. optimimū faciut.
Harena ite diſpſa iacet & lytrum itide, ſuſuz, ut
humā ars ex bilæ nouī q. ddam ex cogitauit atq.
lucidiſſimū utrū. Arboru q. mutationē & ili-
tiones celebrat rulſtici. Quid ergo creatorēs loic
tbecalliore boib impitiorē, arbitiamini. Quidui
neq. eor. que ſiit quot iuſe diſe futura ut creda-
tis ad mouemini. Sed eui plurima cētamie exé-
tia p[re]ſerit uos q. ad certaduq. cōpararitis. inip[ro]
cētamie obliu oium formidine metuq. ceditis.

S. ifactus est mūdus. ut e p[ro]ſeito factus. & homo
p[ro]mū de tia cōpus accepit. uīn. & p[ra]nā, debuit post
mōdu cōpus aluide q. de tēra fit ſituī. Quid co-
tia ieritate cōtraq. conceſſa cōſenſu oiuī tami-
probe obliſtitis. Qui & oboſcua et in epta actur
p[ia] ta[3] libenter admittitis. Vos. N. du[3] glaucu
mynois filiui melle ſuſſcatui. polyduis uates

exargis creta profectus fulcitalle dicitur herba adra
cone pæpta, nibil eudæti protinus creditis et ota
abſo, diſeuffione fulcipitis. Qui, hyppolitii alepfi
ato, tyndarui et hæc N. fertur excitantur. Alæſtena, her
cules et theu & thimone: lydum, et timoltenez
athenielem eudolo nairanti facillime creditis. Pin
darus & thebanus, et herodotus alicarnaleus. Arifex
um tradunt proconefiuz, proconefi ingreſſu, ad
fullonc ibi iita deſimcti eſe et tempus aliquod
delitè cente, palam œpiffe loqui ducetis, post an
nus iita metapòtinis iuſuz, eſſe iubentes, utiſe
appolline, honoraet. Sequebat N. inquit tunc
apolline, coruus, qmèdo arifceus, metapòtinos,
milſſe delphos, ut apolline, interogaret, eſſet illi
obtempanduz nee ne, pytiamo, reſpondiſſe. Li pere
rent bene ſibi illos ſuis, colſulere. At nunc Arifcei
cognomèto ſtatuo ſub ſigno apollinis ſtat. & qui
diis ſacrifici novi uti, deoermit que ota uos
pallim et ſine diſeuffione ſeqnimi nec ſecus ac
pecudes fructiæ, atq. adiunce, onatulantes piant
ſu et saltib, luditis. Nullus N. contraria eis ſon
pfit aut unqüre reſuclatus est. Ceterz, li cœlitò ipe

imōtali ait cōpus igitur, imōtale factur, pollicetur, ad huc hortus atque fluctuat, iucemque ad moue, dum acre bellu et inexorabile costant hortam. At et Platou ita fundi armentum exinfens ad iuitas, cum cōpore reducat. Zoroastres fonte alignè puse in quo motuor, oium futura lit refluctio predicta. Idem et te & ceteros theopompus dæcet illis in ueterum lapienti refragatus est nullus.

At hi audacius temeritate diuim uerbi famametui, obpugnare pgunt. Quippe diuina porte delitu tu, et longissime arione remoti nōmato cōpus mōtale, eterno derelinquit. Veru ipam, igitur, p[ro]stulit, utinam & puatione tonis mori cogunt. Mors n. aie est iurtutis ignoratio. Ver. n. hebreoru scripta: que profecto apollinis oraculo laudata lit: nō homis cōpus, 5 totu reluro, boitem predicant. He deni, & apud lyros, et alibi centui lit iuri eximiu, apuero ad senectute lumina animi & cōpois integritate puecti, atamque ad cœstia et itelli, bilia leuare ſempaſſueti, qui et acti & cōtem p[lat]ione ad p[er]icartem p[er]uenetem, cōpus, illiteri et diuinus obſequiis colufacietem motuos

quoq reuniu ſoere fecerut. Validu ſme hoc dogm
atis ſui arguimetuz: certi ſſimão, probationem
capiectes: dogma ipm apud eos non uerbo tenus
progredi. H[uius] operib[us] ſidem ac capere dui auditores
dogmatis ſpectatores abſeſſere. Ac ne ſabula,
putes e[rum] q[ui] d[ic]itur: q[d]o bis ſere dieb[us] factu, est
miraculu, bis que diximus congruit. Na uidi
equide ſene optimu deo, cari ſſimu: huic fami
liaris erat rulcus q[ui]dam ſimpli[as] i[oc]enu uir.
umus q[ui] paluuli pater. Is una cu p[ro]ſene ſtre
qu[es] ad ibat: boni q[ui]d piam & ſacere et diſeere,
geliens: fruq[u]o, p[mi]tias illuc ueluti ad ſanu
quodda deſtirebat: breue t[em]p[er] ſpaciuſ fluxerat: d[u]
p[er] langore coreptus uita deſungit: deſuſtu
n[on] bumo uixta legi ſcripta ſcita pater oculuit.
ſed ſporte i[u]ciens amicis ni[bi] orio pateſcat. ſub
lata bume[n]s ſporta ad ſene u[ta] ſolebat i[g]reditu
ac depoſito onere ſene u[ta] ſibi mori erat ſalutās.
illuq[em] p[er] i[sc]ulis aſſides: p[er] uicibus auſditi
et redditis: rurſus abſeſſit: p[er] u[ta] uacbat i
[ſporta]: q[ui] u[u]e p[mi]tias linqui[es]. V[bi] u[u]o ſol occu

buit orione solenii senex exmōte ipleta sporta uue
gultui pæpturos ex soluit. diuæffisq. pampinis.
nō ræmos. Huius pueruī exanimē reperit. Adiminat
fidei spiriæ paternæ magnitudinæ. senex elevato
addeu aio: sупра pueri cia dauer i cubuit: nec
ante lume xit. q. paruulus ille ræfuroret. Ita exci
tatū remittit ad præm. ipse uō fuga cœnpta: loci
illu3 fedemq. deu euit: ne a dimitur io e peiti bores
illi moleſtias i feret: hoc profecto opus i onib. sуп-
iorib. cœcimit. Huius ille tim opus patrare potuus
let ſi falla eius ſuiſset opinio. Sed lume uerbū d
adeo ipso didiærat de inutu i opus eculuit: pōro
iſtud maxime probabilis est arguutu i ſpes. id facē
qdc facere potr ibile e e pollicaris. Theopb. Nouum
eqdc i lthuc e atq. mutabile. Huius iſpectuorum fidej. nō
habere fidej nō est. Evxi. Alu id t qdda3 ræſere aut e
qdc biſæ ocu liis in ſpexi. Hac caipe. Viro cu id a optio
di ſcapulus erat nō malus. Veru bis eu a i boneta-
te polleret. lumib. orbatus erat. Cui uō ſenior
exu ita eſset migraturus propu is aſſi ltes cecus
orabat ſibi ut opem ſeret. At ille ſi uera inqet

mibi fides & uerax opinio est, erit propitius ds:
& die septima diu iecta caligine bunc alpicies solez
bis dictis senex efflauit atra; neque fecus atque ille
pdixerat cœtigit. & die septima qin teri3 fuerat
cecus solis radios baulit. et lumpto codice pub
lice legens, in tutore spectantes cœuertit, p[]hualit[
]t
. cœntuolo auditori motalez, eciam atra; caeque p[]u
date
educata et iſtituta b[]ie profecta fuerit, motale
post modum corpus facile exatutur. Txopb. Fœlix
profecto est tibi q, ita ſentias: et ilta alp[]xeris gratu
lor. Evxi. Ilta q[]dem apud nos. Ceter. alia bui[]mo
plima & facta l[]ut et polita f[]uent. Quod aut l[]eni
fere cœtigit, et ip[]erö alp[]xuli. Txopb. Quid illud
est. Evxi. Maerna lybia durissima tyrannide p[]
mitur. Inſenſa uio tyrannidi clemëtia est & opio
uere. Tyrannis. N. p[]ubiector, p[]ietate p[]rocrimie dv
ct. bon est ſtillimuiq, b[]æ dogma ſacerdotes abne
gare iubet. Non obtempatib, o impietate ſacrile
gam lingua plena p[]ietatis ab ſcidit, ex terei que
reſert fabula. oppreſſa uingine du[]e cupit latere en
men ſæclus, ſe putat obtegere, p[]adillo[]ſe uгииs lin-

quam. At puella qdein pœna tota in textu peplo
crime qde3 lingua proferre ne quibat: arte pate
feat: biuero peplo et arte nihil indigetits: nunc opifi
cem iuocat: ille noua eis i auditio, nunc tercia de
mu largitur die no lingua altera, dans h line
lingua differtius loqui q ana tribues. Putabam
eqde3 no eê possibile tibicem ab lapibus pitiam.
lue artis oſtendere. Impoſſible item extinabä
fidiame fine fidiib, muſica exerere poſſe modu
latione. Sed plane nouu hoc miranduo, pectaci
lum cogit mutare ſimia3: nibilo, uſibile fixus,
aut ſolidu exilumare: qdeo deo tuliere placitui lit.
Vidi ego uios & eloquentes audiui: articulatam, uo
cem adminutus: uocis iltrumetuz iquirebä: nec
ſatis aurib: credens: ocuils idiciu3, pmitte iſtitui
ato, apiens os tota radicatius tuillaz, ipſa lingua
mauor eq ſtupore cœpere ſus admiuabar: no ià quo
illu differte loqueretur. H quo pacto ſeruari potius
ſent. Hoc lane ingrati cuiuslibet poffidu ſoluat:
admoneato, cœpora lapla & imöte3 ſoluta reſuroe:
Illuc nempe extre3 exilentib: erit reſurecto cœpor:

bicaut exnō exiſtentib uocis abſolute cōgnietia
prodit. Ei uō q[talia] geruit: qstā brutus aut ſtol
lidus ſit. qn plibenter accedat & q[illi]nonuit nō
toto aſo ſuiſcipiat ac ſequat. Theo[ph]. Qui n[ur] ſueri
potest ut adco aptis indiciis fides demoget. Sed
que[lo] dicas ſui ſapiētes iles didiceruit ut qu[er]
bis edoct opib aſtruat. Ev[ax]. Deus iuor optie
deus manēs q[d]erat: p[lu]ma clemētia, ho factus
et uerbi ſapiāz, et iuirtute opis i ſpirauit idoneis.
i[pe]q. p[mi]us. qpp[er] deus cōpus ſui ad imōtālitate
excutauit. reſuectioſa, comuē donu[] ſore cuicu[s]s
pollicet. Eni uō medaci couici: nōmo deu[] ſone
[ſapiēt], qde[] ſi u[ri] ſas est: Q[ui] illius obterpat legi
bus: deus iam erit imōtalis: n[ou] ultra mōtalis ut
imōtālitate donat ſpiritalib ſbiis admiſcat: &
dein[ceps] celeſt i regi bonel[li]ſt i[mi]ne pp[er]tuo al[ſi]ſtat.
euq firmiter ubiq ſequat. T[ro]ph. Credo fidelit
ac libenter obteparo: i[ac] n[ur] p[ro]ſeto ſentio clemētia,
dei iā i[n]te[li]go q[tu]z ille propitius et q[al]to cōſilio
humanos ſit miſeratus c[r]iores. Sed ualeat ſane
achademia ad illu[] aut p[ro]ſic[]camur et i[pe] et

N

Plato eatenus platoni obtepandu monet. quæ ad
lapietior illo quælia interis reueletur. Quidaut
lapietius deo: Evxith Veru N. qn buc ipo duce per
uenimus imolemus deo sacrificii laudis non
hæc yatoroben at apud atbenie les minerue neque
formica3 uti ibi timo soli & neptuno li purgato
aio ipi deo limiles nitamur euadere. Hæzimù
do müdu3 attingere nephas esse cœnlet. Orex pat
et cœditor oiu3 O prima lapia patris atq. uè bui
pqct cueta producit. Qui n. nifi lapia et uerbo
creat deus. O sæ lpus pque deus ilpnat omnes
côtinet. leruat atq. ad pfeftu3 ducit. O beatiffia
trimitas et sanda unitas: des nobis lupne pulch
nitudinis perpetua memoria des item nobis
imòtalitate. Txoph. Satis oratü e: li profici camui.

TEAÆ

Dui integerrimiq, Viri Beati Helennyvita
in apit fœliater.

Vit alius Vir sancctus Helenius nomine:
apuericaa hic in seruitio dei omni cui co-
tinentia: & caustullmis institutionibus enutritus:
ad lumam merita puenerat: Deniq cum ad buc
puer est in monaſterio: ſi neceſſaris ſuſſet
ionis: & de uiemo peteretur: ardentem ardentis
primas uel timeto deſterebat illuclo. Quod ad
mirantes omnes: q aderant fratres ſtudii uite
euis: ac meriti in mitari cupiebant. Hue quo
dam ſolo in beremo deſideriu ueſcendi mellis
exortum: & conuerſus uidit in ſaxo ſauui mel
lis inberentem. Sed intelligens inimici banc
et fallatiam: Continuo ſe met ipm increpas
aut: Decedat ame decepſtrix illecebrola coacupi
ſentia: Scriptum eſt. N. ſpirituambulate: et
coacupiſcentia carnis ne feceris: & ſtatim dere
linqués loaui diſeſſit: & abijt in deſertum..
Atq ibi procarnis concupiſcentia pumienda
ueuniys: ſe met ipm œpit affligere: Tercia aut

dic teunis lui uicht duerla poma in delerto la
cere disperla: in intelligens dolos inimia nō man
ducabo: nec contingam: nec fratrem meī. 1.;
meam sane ta delizem. Scriptum est N. nō in
polo abo uuit. Cumque, seque et meptimam,
teunass: paululī in sōmnī deductus est:
Et angelus alitut ei puilum dicens: Surge
iamque tueneris tibi: ne dubites uelis: Et pur
gens uidet a que fontem lenib repletū: fluētis
auq. ripas in arcu iti herbis: qdam teneris
adorati b: pmixtas: & accendēs carpere cœpit:
& edere limiliter: et ex fonte pœculum lumere.
Confirmabat aut le nuq. in omi uita pua tante
dulciminis aliqd: & tante pua uitatis habuille:
Inuenit aut ipso loco et speluncā quādam: intra
quā aliquādiu regeuit: & cui reficiendi corpul
culi tempus: necesse fit asq. affuisset: pdei nibilo
minus grām nihil ei dekat: eorumq. polæbat
a domino.

Finis.