testimonium pessati sii. et testimonium quia supbis resistis. et tibi laudare te vult homo aliqua porio creatura tua. Tu exigit ut laudare te delectet. quia festi nos ad te. et inquietu est cor nostru donet requiescit in te. Da michi dne scire et itelli gere. Utru sit prius tuocare te an laudare te. Et scire te prius sit an tuocare te. Sed quis te tuocant nescientes te. Alud enim pro alio potest tuocare nescientes te. An potius tuocaris ut sciaris. Quom autem muocabit. inquc no crediderit. Aut quod modo credent sines predicante. Et laudabut dnn qui requirunt eui. Querentes eui eui ueniet. Et uenientes laudabut eum. Quem te dne inuomis te. Et uocem credes in te. Pudicatus est eui nobis. Inuocat te dne fides mea qua dodiisti michi. quam inspirasti michi. p. humanitate. Hujusmodi p. musteri. predicatoris tu

t quomodo tuocabo deum mei deu Caplū seruntū et dnn mei. Quoniam uti et me ierim eui vocabo. et tuocabo eui. Et quis lous est est in me. quo veniat in me deus mens. quo veniat in me deus qui fecit celu et terram. Ita ne dne deus mens est quicquam in me quod capiat te. Anqa celu et terra que fecisti. et in quibus me fecisti capiunt te. an quia sime te no effet quicquid est. fit ut quicquid est capiat te. Quo mā ita et ego sum qui peto ut venas in me. qui no essam mi. si esset in me. Non eui esset iam inferi. et tamē eciam ibi. s.

Nam et si descendero in infernus aces. Non ergo eum deus me ius qui omnino esset. nisi esset in me. An potius no esset nisi esset in te. ex quo omnia. p. quē omnia. in quo omnia. Et am sit dne. etiam sit. Quo te inuocet eui in te sum. Aut veni de venias in me. Quo eui recedam extra celu et terram. ut in de veniat in me deus meus. qui dixit celu et terram ego ibleo. apiunt ergo ne te celu et terram. quoniam Caplū terentū tu iles ea. An iles et restat. quoniam no te capiunt. Et quo refundis quicquid impleto celo et terram restat ex te. An opus habes ut a quoque cōtinearis qui conti nes omnia. Quoniam que iles cōtinendo imples. Non eum vasa que te plena sult stabilē te feciunt. quia et si sum.

grunt? no effunders. et cù effunderis sup nos. nò tu iaces sed
ergis nos: nec tu dispergeris sed colligis nos. Sed que im
ples omnia imples te toto iples omnia. An quia nò possunt
te totu corpere omnia. ptem tu capiunt? et eande parte simul
omnia capiunt? An singula singula? et maioresiora mi
nores minora capiunt: ergo est aliqua pars tua maior. a
liqua mino? An obiç totus es. et res nulla te totu capit:

uid es ergo deus meus: Quid wgo Caplim qitù a
nifi dius deus: Quis cù deus pter dìm? aut quis
deus pter deu nostrù: Sûme. optime. potentiffie.
onùpotentiffime. miserordiffime. i justiffime. seoretiffie.
et pstantiffime. pulcherrime. et fortiſſime. stabilis. et incomp
hensibilis. imutabilis. mutas omnia. niuqim novus. nuiq
vetus. inouas omnia. et i uetuſtatem pductes supbos et nesf
unt: ſemp ages ſemper quietus. colligés et nò eſſens. por
tans et implens et pteges. creans et nutriens et pſſitiés. q
rens cù nichil deſit tibi. amas nec estuas. zelas et ſecur
es. penutet te. et nò doles. unſters et tranquillus es. opa
mutans. nec mutis consilii: recapis qò iuenis. et nuiq
amifſi: niuqim inops. et gaudens lucreis. niuqim auarus
et vſuas exigis. Superogant tibi ut debeas. Et quis ha
bet quaqim nò tuì? Reddis debita nulli debens. donans
debita. nichil pedens. Et quid dictam deus meus. vita mea.
dulcedo mea ſancta: aut quid dictat aliquis cù de te dicta?
Et ve tracentibus de te: quoniam loquaces muti sunt. Ca
uis michi dabit acquiescere in te: Cs plim qintù a
dabit michi ut venias i cor mei. et tebres illud? et
obluiustar mala mea. et vnù bonù meu aimplectar
te? Cuid michi es: Aiferere ut loquar: Cuid tibi ſum
ipe ut amari te iubeas a me. et nifi faca irastaris michi. et
miners ingentes miserias. Parua ne eſt ipa miseria. si
nò amem te: Si michi. Dic michi p miseraciones tias do
mine deus meus quid iſs muchi? dit anime mee salus tua
ego ſum. Sit dit ut audià. Ette aures cordis mei ante te

Et ve tracentibus de te quoniam loquaces muti sunt. Ca
uis michi dabit acquiescere in te: Cs plim qintù a
dabit michi ut venias i cor mei. et tebres illud? et
obluiustar mala mea. et vnù bonù meu aimplectar
te? Cuid michi es: Aiferere ut loquar: Cuid tibi ſum
ipe ut amari te iubeas a me. et nifi faca irastaris michi. et
miners ingentes miserias. Parua ne eſt ipa miseria. si
nò amem te: Si michi. Dic michi p miseraciones tias do
mine deus meus quid iſs muchi? dit anime mee salus tua
ego ſum. Sit dit ut audià. Ette aures cordis mei ante te

dine: aperi eas et duc aie mee salus tua ego sum. Curum post
voce hact et affhendu te: noli abſondere a me ſua: mo-
nar ne moriar ut ea videa. Anguina est dom aie mee quo
venus ad ea: dilate abs te. Kuinosa est: refice ea. Habet
que offenbat otulos tuos. ſuoror ſiio. Sed quis miudabit
eam. Aut cu alteri p[er]ter te clamabo. ab occultis meis mi[
ta me dine. et ab alienis parte ſeruo tuo. Credo. p[er]ter quod
i loquor. D[ine] tu s[is]. D[one] tibi p[lot]utus ſum aduſu me
delicta mea dine deus meus. et tu dimiſisti ipſutate corris[
dis mei. Non uidio attendo tecu qui veritas eb. et egono
lo fallere meip[m]. ne menat iniquitas mea s[ibi]. Non
ergo uidio contendo tecu. qua ſi ſuquitates obseruauers
dine. dine quiſ ſuſtinebit.

Caplín ſextum

edam me loqui apud misericordia tuā. me
terrā et canere. fine me tāmē loqui: quoniam eate mi-
ſericordia tua est: non homo irrisor meus au loquor.
Et tu fortaſſe uſtides me: ſed auſus miſereberis mei. Ad
cui est quod volo dicere d[ine] deus meus: niſi quia n[est]io vn-
de venerim huc. in istu diu morant[em] vitam. An morant[em] vitale
n[est]io. Et ſuſteperut me c[or]ſolaciones miſerationu tuar[u].
siut auſui a parentib carnis mee: ex quo et i qua me ſo-
masti in t[em]pore. Non enu ego memini. Ex[eperut] ergo
me c[or]ſolaciones lattis h[um]anis. Nec mater mea nec nu-
trices mee s[ibi] vbera adiplebant. ſed tu michi domine p[er] eas
dabas alimentu iſuntie ſi[mi]m iſtitutionē tuā: et diuicias
usq[ui] ad fundu reru diſpositas. Tu eaa michi dabas nolle à
pluus q[ui]m dabas. I nutrietibus me dare michi velle q[do] eis
dabas. D[are] enu p[er] ordinat[ui] affertui volebat: quo abunda-
bant ex te. A[am] bonu erat eis bonu meu ex eis: q[ui]d ex
eis non p[er] eas erat. Ex te quippe bona omnia deus: et ex deo
meo salus michi omn[isa]. Ad d[omi]n[ati]u postmodi[n]. clamā
te te michi. p[er] hec[ip]a que recrbius intus et foris. A[am
tut ſu gere noram et acquestere delectacionibus. ſtare au-
tem offenſiones carnis mee: nichil amplius. Post i[mi]ndere

repi: dorniens primo. deinde vigilãs. Hot emi michi de me
indictiui est. et credidi. quoniam sit videmi alios ifantes. Ram
ista mea no memini. Et eate paulati sentiebã vbi esset. et vo-
luntes meas volebã ostendere eis p quos ipleret. et no pote-
tam: quia ille intus erunt. foris aute illi. nec villo senu suo
valebã itroire et animã mea. Imaq iactubã miêbra et voes sig-
na simila volutatibus meis pauci q poterit. qualia poterã. no
enit erat ver similia. Et aii michi no obtemperabat. vel no in-
tellecto vel ne obesset dignabarit no subditis maiorib et libers
no servientib et me de illis flendo vindicabam. Tales eê ifantes
didici quos disfere potiu. et me talem fiussi magis ipsi michi
indicauerit nesfientes. qin stientes nutritores mei. Et eate in
fantia mea olim mortua est. et ego viuo. Tu aute dne qui et
semp vius et nichil morit in te. quoniam ante primordia sdotz.
et ante omne qo vel aute dicta potest tu es et deus es. dnisq omni
que creasti. et aput te rerui omnii instabilii stant cause et rerui
omniu mutabilii manet et oin uralionalii et temporaliu se-
piterne viuit raciones. dic michi supplica tuo deus. et miser
 cors misero tuo. dic michi vtrii aliau iam etati mee mortue
succeffert inania mea. An illa est qua egi intra viscera
matris mee. Ram et de illa nonnchil michi indicati est. et pre-
gnantes ipe vidi feminas. Auiud ante hat etia dulcedo mea
deus meus. siu ne alitubi aut aliquis. Ram quia michi di
cat ista no habeo. Ac pater nec mater potuerit. nec alioz
experimentu. nec memoria mea. An urides me ista queren
tem. teqz de hor qo noui laudari a me iubes et confiteri me ti-
bi. Confiteor tibi dne celi et terre. laude dicet sibi de primordys
meis. et ifantia mea q no memini. et dedisti ea homini ex aliis
de se conicere. et auctoritatib etia mulierilarium multa de se
credere. Eram emi et virebã etia tuit. et signa quib sensa me
a nota aliis facere iam in fine ifantia qvebam. Unde hor tu
le animal. nifi abs te dne. Aut quisqin se faciendi erit ar-
tifer. Aut illa vena trahit aliuie qua eê et viuere currat
in nos. pterqin qo tu facis nos dne. cu eê et viuere no aliu

Origines

atque aliquid est. quia sīme esse et sīme vivere idipsum est. Sūmus eum es. et non mutatis negat pagit in te hodierni dies. et tamen in te p[ro]agitur. quia igitur et ista omnia. Non eum haberet vias trāscunti, nisi continere ea. Et quoniam anni tui non deficiet, anni tui ho[d]iernus dies. Et q[ui]m multi iam dies n[ote]r et patru[m] n[ote]ro[m] p[ro]h[odi]ernu[m] tu[m] transierunt. et ex illo accpererunt modos et uttu[m] exerit et trāsibunt ad huc alij et ampient. et uttu[m] exerſt et. tu autem idem ip[er]e es. et omnia crastina atque vila omnia[que] hesterna et retro h[oc]die ſaues. hodie ſeſt et. Quid ad me ſi q[ui]m non intelligat. Gau[de]at et ip[er]e dictes. Quid est hoc. Gau[de]at etiam ſit. et amet non in[veni]edo t[em]enire potius q[ui]m t[em]eniendo non t[em]enire te. Cap[im]xaudi deus. De p[er]tibus hominu[m]. Et homo d[iet]e Septim[u[m]hec. et misereris eum. quoniam tu ſeritis eum. et p[er]catatu[m] non ſeſt in eo. Q[ui]s me comemorat p[er]catatu[m] infannte m[ec]. Quoniam nemo mi[n]dus a p[er]to coram te. nec iſans tu[m] est vnus diei vita ſup[er] terram. Q[ui]s me comemorat. An quilibet t[em]tillu[m]s n[ot]ic paruulus in quo video q[ui]d non meminu[m] de me. Q[ui]s ergo t[em]t p[er]cata[m]. An quia v[erb]ib[us] hi[n]iabam plorat[s]. Ram si n[ot]it faciā. non quidem v[erb]ibus. sed eſte congru[ēti]t annu[m] me[m]s ita inh[ians] derideat atque rephendat inſtissime. Tunc er[go] rephendenda faci[b]am. sed quia rephendentem intelligere non poteram. nec mos rephendit me. nec iacto ſinebat. Ram ex t[em]rpam. et eu[m]t[em] ita crescet es. Nec vid[ui] alique ſcientem ai[ui] quid purgat bona abſcere. An pro tempore etiam illa bona e[m]n[t]. ſiendo p[et]ere etiam q[ui] noxe d[are]. ignari acriter non ſiub[ie]ctis hominibus liberis et maioribus. hisq[ui] a quib[us] ſenitus est. multa[que] p[re]terea pruident[ior]ib[us] non ad n[ot]it[i] volut[t]ntem obtempe[r]antibus ferindo not[ere] niti q[ui]nti[m] potest. quia non obedi[t]unt imperijs quib[us] p[ri]natiose obedi[re]. Ita i[bi]e[rit]itas me[m]brōs in ſancti[m] ino[c]tens est. non anim[em] infanțem. Did[ui] ego et expletus ſum zelante paruulus. Nondu[m] loquebat. et intuebat. p[al]li[d]am amaro aspectu collactane[m] ſi[m]. Q[ui]s hoc ignorat. Cap[ia]re se diu[m]t ita matres atque n[ot]icem n[est]io quibus remedijs. Ausi vero et ista ino[c]tensia est. illu[m] in fonte l[act]is v[erb]itimma.

nante atque abundante copiis opulentissimis. istis egentissimis et illo ad huc uno alimento vitam ducentem, sorscere non pati. Sed blâ de tollerantur hec: non quia nulla vel parua: sed quia etatis ac teffus peritura sult. quod licet, pbes: ac ferri equo animo eade non possunt. quando in aliquo annosiore dephendunt. Tu itaque domine deus meus qui dedisti vitam infanti et corpor quod ita videmus. istriuxisti sensibus, xpegisti mebus. figura decorasti. proqueus vnuer sitnte atque volumitate omnes conatus animantis in sinu aspi. ubes me laudare te in istis et consiteri tibi et pfallere nomni tuo altissime: quia deus ompt es et bon? etia si sola ista fecisses q nonemo alius potest facere. nisi tu une. a quo est omnis mod? formosissime qui formas omnia. et in lege tua ordinas omnia.

Hanc ergo etatem digne qua me virisse non meinum de qua alij s tredidi. et quâ me egisse ex alij s infantibus coiecta. quinque ista mul tii fide iactura sit. piget me anumerare huc vite mee qua viuo in hot segulo. Quidem eni attinet ad oblimonis mee teneb s. par illi est. qua vixi in matris utero. quod si et in iniquitate co ceptus sum. et in petuntis mater mea me et utero aluit. ubi oro te deus meus. ubi dîne ego seruus tuus. ubi aut qundo in notis fui. Sed ette omitto illud têpus. Et quid michi iam in

N eo est. cujus vestigia recolo. Caplim octanim. Nonne ab ifantia hucргens veni et pueritati vel potius ipa in me venit et successest ifancte? nec disces sit illa. Quo enim abyst. Et tamè iam non erat. Non enim era infans. qui non soreret. Sed iam puer loquales erant. Et me muni hor. et unde loqui diduerim post aduerti. Non enim trecbat me maiores homines p[]bentes michi verba certo aliquo ordine doctrine sicit paulopost litteras. sed egolpe mente quâ dedisti muchi d[]ine deus meus cum gemitib[] et vocib[] variis. et variis mebroz[] motib[] edere velle sensa cordis mei. ut voluntati pareret. nec valere que voleb[]a omnia nec quib[]a voleb[]a omnia prestab[]a memoria cum ip[]i appellab[]at se aliqua et c[]ui sedem eam vocatione corpus ad aliquid moneb[]at videb[]a. et te nebam hor ab illis votari rem illâ qu s[]onabab[]t. cum eam vellet

ostendere. Hot autem eos velle ex motu corporis aperiebat, tangit
verbis naturalib[us] omnium gentium et sint vultu et nutu orulorunt
teteror[us] mebroz[us] acti et sonitu voas indicit affectione animi
in petendis. habendis. reiciendis. fugiendis. sanciendisue rebus.
Ita verba in variis sententis locis sibi posita et trebro auditu.
quarum retus signa eent paulati colligebam. meas? iam volum
tates edomito in eis sigius ore p[ro]het enicti abam. Sit c[ui] his
inter quos erat volutat[i]ii enictiand[us] signa amnictiuii. et v 德
humane prellosam soneitut[em] alcius ingressus s[ui]m. pendens ex
parent[i]i auctoritut[em] natu[que] maior[us] homin[i]i. Cap[it] non[i]i.
eus deus meus quas ibi miserias expletus s[ui]m. et ludi
ficationes quondamque mihi recte viuere puero id, pro
nebat? obtemperare monentib[us]. ut in hoc seculo floreter.
et excellent[em] liquos[s] artib[us] ad honore homin[i]i et falsas dimic[i]
as famulantib[us]. Inde in scola datus s[ui]m ut d[ist]eret litteras in
quibus quid utilitatis effet ignorabam miser[em]. et tamen si s[eg]nis
in discendo eem[]n vapulabam. laudabat[em] hor a maiorib[us]? et
multi ante nos vitat[i] isti agentes p[re]struxerunt erumnosas vi
as p[ro]quas transire cogebam? multiplicato labore et dolore filiis
adum. Annum? autem d[omi]ne homines rogantes te. et didicimus
ab eis s[cientes] te. ut poteram? e[em] magni. aliquem. qui posses
etiam non appar[es] s[ens]ibus n[er]is exaudire nos. et subuenire no
bis. Ram p[uer] c[epi] rogare te auxili[i]i et refugi[i] me[n]. et tuam
tuomtionem r[u]mpebam nodos ligue mee. et rogabat[em] te. par-
uis non paruo affectu ne in scola vapularem. Et c[ui] me non
exandiebas qu[em] non erat. ad insipientam mihi? videtur a ma-
loribus hominib[us] v[s]is ab ip[s]is parentib[us] qui mihi malu[n]i
thil actidere volebant plage mee. magni t[ut]em et graue ma-
lum me[n]. Est ne q[ui]s[i]n d[omi]ne tam magni animi p[re]grandi affe-
etu tibi coheres? Est ne inq[i]m quisq[i]n? S[er]it enim hor quidem
eri[a] stoliditas. Est ergo qui tibi pie coherendo ita sit p[ra]grandi
ter affectus. ut eaulcos et vngulas atque hui[m]temodi varia tor-
menta pro quib[us] effugientis tibi p[ro]viviisas terras eni timo-
re magno s[up]plutat[em] ita parui estimet dilig[s] eos qui her a

terbissime formidunt 4 quieadmodum parètes niri rídebât tormè
ta. quibus pueri a magistris afflugebam 5 Non eni aut min?
ca metuebam? aut min de de his euadendis depecbam 6 Caplż
et peambam tamè minus sribendo. aut legèdo decanum
aut cogitando de litteris qin exigebat a nobis 7 Non e
nim deerat dne memoria vel ingenum. que nos habere
voluisti pro illa etate satis 8 sed delectabat ludere et vindicabat
in nos ab eis qui talia utiſque agebat 9 Sed maioſرافى nego
vocant 10 pueroſ autè talia cu sint pùniunt a maiorib 11 et neō
miserunt pueros vel illos vel utroſq[ui] misi vero approbat q[ui]ſq[ui]
bonus reru arbiter vapulasse me qua ludèbà pila puer 12 et eolu-
do ipèdiebat quo min celèritèr distere litteras. quibus maior
deformius ludere, aut aliudefaciebat idemipè a quo vapulabat 13
qui si in aliqua q[ui]ſtuntula a nductore suo victus cœt. male bile
atq[ui] iudia tozquerec qui ego cu incertamine pile a colluſore
meo ſupabat 14 Et tunc peambà dne deus ordinator et creator
reru ommui naturalui 15 peantoz autè tantii no ordinator 16
Dne deus peambam ſuaendo contra p[re]cepta parenti et magistvo-
rum illo[rum] 17 Poteru eni bene postea uti litteris quas volebat
ut distere quoc[ui]ſ animo illi mei 18 Non eni meliora eligens
inobediès eram 19 sed amore ludendi amans et certaminibus
ſupbas victorias et ſalpi aures meas falsis fabellis quo pruri-
rent ardentius eadem curiosante. magis magiſq[ui] p[er] oculos pe-
riculosa miſante in ſpectacula ludosq[ui] maior 20 quos tamen q[
ec]unt ea dignitate p[re]cellut ut hoc pene omes optent pariui-
lus ſuis quos tamè cedi libenter p[ar]ciu[n]t 21 si ſpectaculis talibus
ipèdiant ab studio quo eos ad talia agèda cupiut p[u]uenire 22
Vide ista dne misericorditer 23 et libem nos iam tuotantes te:
libera eatà eos qui nondi[que] te tuoc[ant] ut tuoc[er]t te et liberes eos 24

udieram eni ego ad huc puer de Caplż vndecanu √
vita eterna, p[ro]miſſa nobis p[er] humilitate dui niri ihu
eri. deſtendentis ad ſupbiâ num. et ſignabar: iam si
igno crucis eius. et condiebat: iam eius ſale iam inde ab vte
ro matris mee que multu ſperavit in te √ Didisti dne cum

ad huc puer esset. et quodam die p[ro]ssus stomachi et firmitate repete
estuarunt pene moriturus. vidisti us meus quoniam cistos meus
iam eras quo motu animi et qua fide baptis[m]ini xpi tui dei et dini
mei flagitavi a pietate matris mee. et matris omnium n[ir]um eade[m]
sie tue. et conturbata mater carnis mee. quoniam et sempit[na]
salut[e] me[m] carnis parturientem corde casto in fide tua iam cum
ret festinabunda ut s[ac]rametis salutari bus in[u]nare et ablu
eret. te d[n]e ihui confitens in remissione p[ato]r[is] n[isi] statim reace
atus e[m] Dilata est ita[que] mun[io]nam mea. quasi netess[ae] c[et] ut
ad hucfordidaret si vinere. quia videlicet post lauacriu illud
maior et percuti[s]or etfordibus delictor[is] reatus foret. Ita i[n]
credebam et i[ta] et omnis dom[n]us p[ater] solus. qui tamen non
euicit in me ius materne p[iet]atis. quo min[] in x[ep]o c[ir]de
veni. si[am]t ille nondiu crediderat. Ram illa s[ac]ngebat ut
tu michi p[ater] e[m]s deus meus potius q[ui]m ille. et in h[oc] ad
inuabas e[m] ut superaret virtu tui melior s[er]uiebat. quia
et in h[oc] tibi uti[que] id iubenti s[er]uiebat. Agro te deus me
ius velle s[are] si tu e[m] velles quo a[s]iluo dilat[em] ne t[ut] b[ap]
tizare. utriu bono meo michi quafi laxata sint lo[a] peatendi.
an n[on] laxati sint. Unde ergo e[m] n[ut] de aliis atque aliis vndi
q[ui] in auribus n[ir]is sonat fine illu faciat q[ui] vult. nondiu emi
baptizatus est. Et tamen in salut[em] corpi[s] n[on] dicti[m]. fine vult
neret amplius nondiu emi sanatus est. Q[ui]nto ergo melius
ut ato sanaret. et id agere[que] me[n]i me[n]que diligen[cia]t
recepta salus a[m]e mee tu[n] effe[t] tutela tua q[ui] dedi[sse] e[m].
Nelius vero. Sed quot et q[ui]nti fluctus impendere tepitut[io]
n[ut] post p[uer]it[ia] videbant. Noverat eos illa iam mater. et
terram p[ro]cos vnd[em] postea formaret q[ui]n ipsam effigie iam co
mutere volebat. Cap[it]in virescunt[ur] seman[di]ni. xii
n ipsa tamen p[uer]it[ia] de qua michi min[] q[ui]n de adole
stenna metuebat. n[on] amabat litteras. et me in e[m]
urgetur etiam. et urgetebat tamen. et bene michi fiebat nec s[ac]
ebam bene. Nemo autem inutus bene fact[er]. e[m] si boni[que]
facit. Nec qui me urgetebant bene factebat. sed bene m

not-a

fiebat abs te deus meus illi eni no intuebant quo referrem
qbd me distere cogebat pter qin ad satiandas sanabiles cupi
ditates copiose inopie et ignominiose glorie tu vero cui nua
ti süt capilli nri. errore omnii qui michi instabat ut distere
vtebars ad utillitate mea meo autem qui distere nolebà vte
baris ad penà mea quia plecti no eram tdign tantillus pu
e!. et tantus pectator ita de noſcientib bene tu bene fane
bas michi. et de pettante meipo iuste retribuas michi ius
ſiſi eni et ſit est ut pena ſua ſibi ſit omnis inzormatus aitm
q

uid autem erat cause. cur greas lit Capr tinnidemum
temns odera quib puerulus imbuebat ne nunc quide
michi ſatis explorati est Adamaueram eni latinas


non quas primi magiſtri ſed quas dotet qui gramatica vo
cantet Ram ulla primas vbi legere et ſtribere et numemere
diſutur. no minus onerosas penalesq habebà qin omnes
greas Unde tamen et hoc niſi de pito et vanitate vite qua
caro erat. et ſpUt ambulas et no reuertes Ram uti: meli
ores quia certiores erat prime littere ille quibus fiebat i
me et ſactu est. et habeo illud ut legam ſicut ſepti iuenio.
et ſcr iba ipe ſi alio volo. qin ille quib tenere cogebat ence
nestao cuibus errores oblitus error meoz. et plorare dyco
nem mortua quia ſe occidit ob amorc eni interea meipm
in his a te morientc deus vita mea ſittis oaulis ferrem mi
ſerrum. Quid eni miseruſ misero no miſerante ſeuipm et
ſlente dyconis morte q fiebat amando enea no ſiendo au
tem morte ſua que fiebat no amando te Deus lumen cord
mei et panus oris itus aie mee et virtus maritans mentem
mea et ſinu cogitationis mentis mee non te amabà et for
nucbar abs te et fornituti ſonabat undiq euge euge Ami
cia eni müdi hui fornuctio est abs te et euge euge diutur
ut pudeat ſi no ita ſit homo Et hec no flebam et fleba dyco
nem extincta ferroq extrema ſecutu seques ipe extrema to
dita tua relecto te et terra iens in terra Et si prohiberer ea
legere dolere quia no legere qo dolere Talis clemencia ho

nesfiores et vberiores littere he putant. qum ille quib legere et
scribere diditi. Sed nūt in aia mea clamet deus meus. et veri
tas tua ditat michi. Non est ita. nō est ita. Nelioz epiſus
doctrina illa prior. Ram eate paratior ſiūm obliuſt. errores e
nee. atq omnia euiſmoi. qum ſcribere et legere. At eni vela ap
pendet liminibus gramaticoſ stolaru. sed nō illa magis hono
rem ſecreti qum tegumentuī erroruſ signiſant. Non clamet
aduerſu me quos iam nō timeo. cu confiteor tibi q vult anima
mea deus meus. et acqueſto in rephensione malar viaru mea.
ut diligā bonas vias tuas. Non clamet aduerſus me ven
ditores gramatice vel emptores. quia ſipponā eis iterrogāns
vtrū veruī ſit quod enea aliqndo karthaginem venisse. poeta
diat. indoctiores n'estare se respondebūt. doctiores aute etiam
negabūt veru ee. At si querā quib litteris ſcribat enee no
men. omes michi qui hec didicert. veru respondet. ſed im pa-
ttum et p[la]citut[em] quo inter se homines ista ſigna firmarit. Iſe
ſi quetā quid hor[er] maioze vite hui' intermodo quiſſe obliuſat.
legere et ſcribere. an poeta[rum] illa ſigmenta. quis nō videat
quid responsurus ſit. qui nō est penitus oblitus ſui. P[er]
cubam ergo puer. cu illa mania ſtus valioribus amore pre-
ponebā. vel potus ista oderā. illa amabā. Iam vero vnū
et vnūn duo et duo quatuor odiosa tancio michi erat. et dulas
ſimū ſpectaculī vanitatis equus ligneus plen armatis. et
troie interdiu. atq ipſus umbra treuse. Caplīm q[ui]tūde[n]m
ut ergo g[re]tā etā gramaticuī oderam talia tancu
tem. Ram et homerus pitus terere tales fabellas et
dultissime van est. michi tāmē amarus erat p[ue]
ro. Credo etā g[re]tis pueris virgilius ita ſit cu eui ſic diſſe
re cogunt ut ergo illu. videb[us] diſſicultas omnino edictu de lin-
gue p[er]egrine. quasi ſelle aspergebat omes ſuauiu[n]tes
ens fabuloſarui narracionu. Nulla eni verba illa noueru.
et ſeuīs teroribus ac penis ut nosſem istabat michi vehe-
menter. Ram et latina aliqundo infans utiq[us] nulla noue
ram. et tāmē aduerſedo diditi ſine ullo metu atq[ui] cruciati.

P[ro]priālis

inter eam blandimemra nutrici et iocm arvidenam et leticnas alludenam. Didici vero illa fine penali onere urgenitum cum me urgeret cor meu ad parieda zepta sua. et qua no esset nisi aliqua verba didiassem no a docerib sed a loquentib in quoz et ego auribus parturiebam quicqo sentiebā. Hinc satis elucet maiore habere vim ad distedam ista liberum aurofisitate. qum metuilo sam necessitate. Sed illius fluxu hec vestimurit legibus tuis deus legibus tuis. an a magistrum ferulis. Dsoz ad teptacionem martiru valentib legibus tuis mistere salubres amaritudines. reuocantes nos ad te a iocunditate pestifera qua recessim a te.

xaudi diem depecauonem meam. Caplim qutudemui ne deficiaat atia mea sub disiplina tua. negz deficiaam i cœpitendo tibi miseraones tuas. quib erusti me ab omnibus viis meis pessinis. ut dulteas michi suip omnes se ductiones quas sequebat. et amem te. validissime et amplexerit manum tuam totas pœrdiys meis. et eruas me. ab omni teptunaone usq in fine. Ette emi tu diem rex meis et deus meis tibi serui at qacq vtile puer didici. tibi seruiat qo loquor et stribo et lego et numero. quomā cum vana disterē disiplinā dabas michi. et meis vamis pettata delectacionem meaz dimisisti michi. Diditi emi in eis multa vba utiha. Sed et i rebus no vamis disa possunt.

et ea via tuta est. in qua pueri tu ambularerit. Caplim ferti ed ve tibi flumen moris. human. qui re decimui sifset tibi. Aui diu no sianberis. Auonsq volues eue filios in mare magni et formidolosii. qu vii træseut qui ligni consenderunt. Nonne ego in te legi et tonante ioue et adulterante. Et utaq no posset hec duo. sed acti est ut haberet auctoritnte ad imitandu veru adulteriu lenotināte fal so tontruo. Aliis aute penulatorum magistorum audit aure so bria ex eodem puluere hominē clamante et dicente. fingebat hec homerus et humana ad deos træfferebat. Duina malle ad nos. Sed verus dixit. qu fingebat hec quide ille. sed homi nibus flagioſis diuina tribuedo. ne flagia flagiaa putare tui. et ut quisqea ea feasset no homines poditos. sed celestes deos.

viderec[er] imutatus. Et ame[] o flumen tartareu iactant[er] in te fili
hominu[] t[ui] mercedibus ut her dissa[t] . et magna res agit[er] . cu[] hoc
agit[er] publia[ce] et foro . in conspectu legu[] sira[] per mercedem salaria de
ternentau[] . et s[axa] tua p[rautis] et s[onas] duic[es] . H[ui]t ub[ba] dissa[t]t[er]
hui[que] acquirit[er] eloquenc[ia] rebus p[rauadendis] sentencis[que] explecti
dis maxime netessaria . I[n]a vero n[ò] cognosferem[] ub[ba] her p[ra]
brem aureu[] i g[remiu[] . et f[ut]i[] et templa c[eli] et alia ub[ba] q[ui] in eo lo[]o
seripta s[ut] . n[isi] terrentaus indueret nequa] adolescenc[ia] ponen-
tem s[ibi] iu[iem] ad exemplu[] s[upri]. d[um] s[pectat] tabula[que] quidam
p[ict]ui in pariete v[bi] iu[n]em p[ict]ura het. iu[u]e quo pacto d[ane]
misisse auunt in g[remiu[] quond[à] ymbre aureu[] f[ut]i[] f[act]ui
mulier[is]. Et vide qu[ue] admodiu[] se contitut[er] ad libidin[em] quasi se
lesti magisterio . Ad qu[em] deu[] inquit[er] . Cui templa c[eli] s[ui]mo
sonitu c[œ]uitat[er] . Ego homin[ato] id n[ò] faceret[er] . Ego vero illud se[n]
ac libens . Non omnino n[ò] omnino n[isi] ph[ac] turpitudin[em] v[]
ba i[sta] a[modiu[]s dissa[t]t[er] . Sed p[er] her ub[ba] turpitudi[que] i[sta] a[s]fide
tius p[etr]ut[er] . Non acquisi[] ub[ba] quasi vasa electa atque p[rt]io[s]a[que]
sed vinu[] erroris q[us] in eus nobis, p[er]nabat[er] ab ebr]ijs d[omi]n[i]
bus[que] et n[isi] b[iber]em c[ed]ebam[er] . nec appellare ad aliqu[em] iudic[em]
sobru[n] licebat .

Capitulum decimum septimnum.

H[at] t[amen] ego deus meus in cui[que] conspectu iam seam e[rum] recordat[io] mea libenter didicta het. et h[is] delectabantur, m[use]t[ur] et ob hot bone s[pei] p[uer]tur, appellabantur. S[ine] me deus meus dicere aliquid et de i[genio] meo munere tuo[que] in quib[que] me delivramentis atterebat[ur]. P[er]nabat[er] emi michi negoau[n] anime mee s[atis] inquietu[m] premio laudis et delectoris. vel plagaturu[m] metu. ut diſtere verba i[n]nonus i[raſcentis] et dolentis q[ui] n[ò] posſet Italia teu[]t[or] auertere reg[em] que n[ui] q[ui]m i[n]nonem dixiſſe au[dieru[m]. sed p[oe]ti[c]or[que] firm[em]or[que] vesti, g[ia] errantes ſequi cog[ebam]er[is]. et tale alijd dicere ſolit[s] verbis ſqual[em] poeta[dix]iſſet v[bi]sibus. Et ille diſebat laudabiliu[s]. et quo pro diſputate adu[mbrate p[ſone] i[u] ac d[oloris] similiu[s] affectus eminebat v[bi]s ſentenaas c[ogruenter] vestientur. Et qu[ia]d michi illud o ſera vitu[m] deus meus. q[ui] michi rectat[ur]

ti aeternam habes, p[ro] multis c[oe]tioneis et collectoris meis. Nonne
certe illa omnia fum[que] vent[que]? Ita ne aliquid non est uti exerteret
i[sc]semui et ligua mea? Landes tue p[ro] scripturas tuas suspendere n[on]t
palmitè c[ord]is mei? Et non raperet p[ro] ianuâ turpis p[ro]da volan
tibus. Non enim vno modo s[ac]rificat t[em]n[us]gr[ess]orib[us] angelis. Ca[te]

n[on]t autem miru[que] tuam et acta plin decimiorium
ferebat. Et a te deus meus ibam foras? quin[que] michi et
imitandi i[sp]onebant homines qui aliqua facta sua
non mala si tu barbarismo ac solectismo emuntiaret rephen
si i[sc]fundebat? si aute libidines integris et ute asequentib[us]
verbis copiose ornateq[que] naturaret. laudati gloriabantur.
Dides hec d[omi]ne et taces? longanimus et multu[m] misericors et
verex. A[n]q[ui]d semper tatebis? Et nunc erimus de hoc imanu[m]
simo profundo q[ui]rentem te anima et s[ac]ientè delectaciones
tuas? et cui[que] dictat tibi. q[ui]simi vultu[m] tu[m] vultu[m] tu[m] d[omi]ne re
quitam. Ram longe a vultu[m] tuo era[m] in affectu tenebroso.
non enim pedibus aut spatijs loco[que] itur abs te. aut redit
ad te. Aut vero films ille tu[m] minor equos vel curus l[ab]naues q[ui]suiut. aut auolant[ur] penna visibili. aut p[ob]lute it
egit. ut in longinqua regione viu[n]es. p[ro]dissiparet q[ui] dederat
p[er]fiscenti d[u]lit[s] patet. qua[d] dederat et egeno redeunt[d]i d[u]lit[u]s.
In affectu[m] ergo libidino[so]. id enim est tenebroso atque id est longe
a vultu[m] tuo vide d[omi]ne deus. et patièter ut vides vide. quomodo
diligenter obseruèt fili[m] homin[m] pacta littera[que] et s[ill]abare[que] ac
repta a priorib[us] locutorib[us] et a te accepta eterna pacta p[er]tue
salutis neglit[que]t. ut qui illa sonor[us] vetera p[la]cit[a]nè teneat aut
doceat. si contra disciplinâ grammati[m] fine aspumtione p[er]me fil
laber homin[e] d[ix]erit. magis d[is]pliceat hominib[us] q[ui]m si contra
tua p[re]cepta hominem oderit tu sit homo. Quasi vero qu[em]liber
inimitu[m] homin[e] p[mi]cio[s]uis s[en]ciat q[ui]m ip[m] odiu[m] quo et enim uri
tatur. aut vaste[t] qu[is]q[ui]m p[re]sequendo alium gravus q[ui]m cor s[ui]m va
stat imitando. Et certe non est iteror litterar[us] s[ac]tia[que] q[ui]m s[cripta]
tos[ci]enat. id se alteri non fatere quod nolit pati? quia tu s[ac]etus es
habitus in extelsis et silencio deus solus magnus lege i[fat]igabili

laudes tue tue

amato

spargés penales cencates supra illitutus cupiditates. Cui homo e/o quentc fama querc astans ante hominè induc curustante hominu multitudine umicu sini odio unanissimo insertus vigilatissimè caiet ne p lígue errore ducit inter homines. et ne p mentis furozè hōezauferat ex homib non cauet. Capitulū denimūnonu a

N
orunt ergo puer morz in limine iacebā muser. et huius arene palestru erut illa ubi magis timebā barbarismu sateque qum cauebā si facere nofuaetib inuiderē. Oco autem her et tonfitor tibi deus meus in quibus laudabat ab eis quibus placere michi tunc erat honeste viuere. Non em videbam voraginè turpitudinis. in qua pietus eram ab oculis tuis. Nam illus iam qu me fedus fiut. ubi eā cula bide placerebā fullendo inumembilib mendans. et pedagogos et magistros et parentes amore luccdi studio spectandi nugatoria. et imitandiluca inquietudine. Jurta eā fauebā de cellario parenti et de mefa vel guila impemnte. vel ut habere qu dure puers ludu sini miri quo pariter delectabant tam vendentib in quo eā lu do fraudulentas victorias ipe vane excellentc cupiditate victus sepe autipabar. Quid autem tam nolebā pati atque atrocer si dephendere arguebā. qum id qu alys fuaebā. et si dephensis arguereur. Seuere magis qum cedere libebat. Ista ne est inoecia puerilis. Non est dne no est. Oro te deus meus. Nam her ipsa sult que a pedagogis et magistrs a nucaib et virulis et passeribus ad p[er]fectos et reges. aurī p[er]dia mancipia. her ipa omuno sucrendib maioribus eātaib transeut. sianti ferulis maiora suppliata sucredut. Humilitatis ergo signu in statum pueritque rerurnoster pbasti cui aisti. tolui est regnui celor. Caplim. et

Non em videbam voraginè turpitudinis. in qua pietus eram ab oculis tuis. Nam illus iam qu me fedus fiut. ubi eā cula bide placerebā fullendo inumembilib mendans. et pedagogos et magistros et parentes amore luccdi studio spectandi nugatoria. et imitandilufta inquietudine. Jurta eā fauebā de cellario parenti et de mefa vel guila impemnte. vel ut habere qu dure puers ludu sini miri quo pariter delectabant tam vendentib in quo eā lu do fraudulentas victorias ipe vane excellentc cupiditate victus sepe autipabar. Quid autem tam nolebā pati atque atrocer si dephendere arguebā. qum id qu alys fuaebā. et si dephensis arguereur. Seuere magis qum cedere libebat. Ista ne est inoecia puerilis. Non est dne no est. Oro te deus meus. Nam her ipsa sult que a pedagogis et magistrs a nucaib et virulis et passeribus ad p[er]fectos et reges. aurī p[er]dia mancipia. her ipa omuno sucrendib maioribus eātaib transeut. sianti ferulis maiora suppliata sucredut. Humilitatis ergo signu in statum pueritque rerurnoster pbasti cui aisti. tolui est regnui celor. Caplim. et

ed tamem dne tibi excellentissimo atque optimo conditori. et vectori vnui sitatis deo nro gratias. eā si me pueri tantum esse voluiffes. Enm em et iam tunc viuebā atque fentiebam. meag[ui] colimitante vestigii sevetassime vnitiatis ex qua eri cui cur habebam. aistodiebā interiori sensu igiturate sensui meorz. inqu ipis parrus puarii[que] rerui cognitiombusoricitate delectabar. falli nolebā amicam mulcebar. fugiebā dolo.

A meoria vigebā lornuoc instruedav

not-a

of

flagiaozf 1 Inualuerat sup. me uia tua et nesfiebam. et obfordu-
eram stridore fatene mortalitatis mee pena supbie mee. et
ibam longius a te et sīnebas? et iactnbat et diffuebā et ebulli-
ebam p fornificationes meas et tacebas. O tardū gaudiu mei
Tacebas tūt. et ego ibam porro longe a te in plurima et plu-
ta sterilia ſemina doloſ supba delectione et inquieta laſſitu-
dine. Auius michi modularet eriimnā mea et nouiſtimar
veriī ſugntes pulchritudines in vſu verteret. et eoſ ſuaui
tatibus metis p[rae]ſigeret. ut vſa[mi] ad angale litus exestuaret
fluctus etatis mee. si tranquillitas mei no potermt ee fine
p[re]eandorſ filioſ contenta. ſiait p[rae]ſribit lex tua dīne qui for-
mas etiā p[rae]paginē mortaliitatis nīre potēs iponere leuē ma-
nu ad temperamentu] ſpinaru a paradīſo tuo ſeruſarum.
Non enu longe a nobis est omipotēna tua. etiā cui longe
ſum a te. Aut terte ſonitui nubiu tuarui vigilanaus adiute
rem tribulacionē autē carni habebu] h[uius]mo[d]. ego autē vob
parto. et bonu est homini muliere no tangere. et qui fine v-
xore est cogitut ea q[ui] ſiut dei quom[que] placeat deo. qui autē ma-
trimonio iunctus est. cogitut ea q[ui] ſiut m[u]di quom[que] placeat
vxori. Ahas ergo vores exaudire vigilancioz. et abſtisus p[rae]
regnui teloſ felicior expectare amplerus tuos. Sed eſſebu]
miseri sequēs impetui fluxus mei voluto te. et exessi omnia le-
gittima tua. nec euafi flagella tua. Auius enu hoc moru-
lui. Aam tu ſemp aderis misericorditer ſeuēs et amariffis
aſpergens offenſionu] omnes iocuſidates meas. ita ut q[ui]ere
fine offenſione iocu[n]ui. Et ubi hoc posſem no inuenire
qui[c]im p[er]ter te d[n]e. p[er]ter te qui ſingis dolo[re] in p[re]cepto.
et
p[er]cutis ut ſanes. et ocuſis nos ne moruam[que] abs te. Capl[u]n t[er]
bi eram et q[ui]n longe exulabā a deli[a]s dom[que] tue c[n]ui
anno illo ſeruodetimo etatis carni mee. c[n]ui accepi
ing me ſteptru et totas manu] ei dedi vesania libidinus
lucentioſe p[ro]decedu[s] humanu illucite autē p[er] leges tuas. N[os]
ſiut c[n]ui meo[ſ] ruente] extipere me matrimonio. sed c[n]ui
tantu] ſiut. ut diſtere] ſermonē facere q[ui]n optimu] et p[er]ſua

dete dictione. Et anno quidem illo intermissa erat studia me
a domi muchi reducto amaduus. in qua vitam uzbe iam
reperam litterentorum atque oratorie papiende gravia pere
grinari. longinquis oris apud kartagine peregrinationis
suptus iprobant. animo sitate magis qum opibus patris mi
niapij thagastensis ad modum tenus. Cui nato hec reque
nim tibi deus meus. sed aput te nato hec generi meo. se-
neri humano. centulatibus expartitula madere potest in istis
meas litteras. Et ut quid hoc ut videbego et quisquis hec
legit cogitem de quo, pfoundo clamandu sit ad te. Et quid, pp.
us auribus tuis. si cor cofites et vitam ex fide est. Qus eri
nó extollebat laudibus tunc hominum patre mei. quivit
vires rei familiaris sue ipenderet filio quicquid eam longe p
esgrinanti studiorum meisa opus esset. Noveret enim cito lon
que opulentior nullu tale negotium pro liberis erat cito interea
nó fatageret idem pater, qualis cestere tibi. aut qum castus
essent. dummodo essent disertus vel desertus pocaus a cultura
tua deus. qui es vno verus et bonus dnis agni tu cordis mei.
Sed ubi sEXTO ILLO et decimo anno interposito otio ex necessitate
domestica feriatus ab omni scola cum parentibus eê repi. extes-
serut aput mei febres libidini. A nulla erat eudicis ma-
nus quin immo ubi me ille pater in balneis vidit pubestre-
tem. et inquieta inducit adolescentia. quasi iam ex hoc in ne-
potes gestiret. gaudes matr indicavit. gaudes vinolenta
in qua te munus oblitus e creatore suum. et creatura tua pro
te amavit de vino uusibili puerse atque inclinate inma volu-
tatis sue. Sed matris et pectore iam ichouens têplu tu
uin. et exordiu sre exhortationis tue. Nam ute ad huc ta-
theamin. et hoc renes erat. Itaque illa exiluit pia trepida
cione ac tremore. et qminus muchi nondu fideli. timuit tamen
vias disfortas. in quibus ambulat qui ponuit ad te tergui
et nò fatem. Et muchi et audeo te direte tincisse deus meus
cui nem abs te longius. Itaque tu tacebas tunc muchi. Et
cui erat nisi tua verba p matre mea fidele tua. qu citoisti

in aures meas. Her inde quicqum descendit in cor ut facerem illud. Dolebat enim illa et setreto memini ut monuerit, cu solitudine ingenti ne fornitorer. Maximeque ne adulterare cujusquam uxor. Aui michi monitus muliebres videbantur. Quib obtempeinre erubestere. Illi autem tu erat et nestiebā. Et in illa temnebars a me. a me filio eius. filio antillietque serio tuo. Sed nestiebā et pteps ibam tanta cecitate ut iter cotaneos meos puderet me minoris decoris qum audiebā eos iactantes flagitua sua. Et tanto gloriateque magis antomagis turpes erat. Et libebat suere no solui libidine facti. Verum erat laudis. Quid dignus est vitupacione. Nisi vitiui? Ego ne vituperare vitiosior fiedam. Et ubi no suberat quo ad misso equaren pedis. Fingebam me qu no fecerā ne viderer abjectior quo eram inorunt. Et ne vidi or habere et quo eram castior. Et eri mi quib comitib iter agebā platearī babylonie. Et volutabat in ceno eius tanquam et dynamomus et ugentis ptoisis. Et vobilio eius quo tenaxus hēverē taltabat me umus tuis bilis et seducebat me. Qua seductilis eram. Non enim et illa q iam de medio babylonis fuerat. Sed ibat et ceteris eius tardior mater carnis mee sicit monuit me pudicita. Ita curavit qu de me a viro suo audierat. Iamque pestilena osu et i posterum periculosa sentiebat coherere termino cuius affectus s i resecari ad vinum no poterat. No amuit hor. Quia metus erat ne ipso est spes mea xpede uxor. No spes illa quia in te futuri feculi mater habebat. Sed spes litterarī quas ut nossem nimus volebat parēs uterque. Ille quia michi de te cogitabat. De me autem inania. Illa autem qua no solu nullo detrimento. Sed eitā nonnullo adiumento ad te adipiscendu, p futura existimabat usitata illa studia dotrinem. Ita enim comitio. Recolens ut possu mores parentu meorum. Aelaxabant eitā michi ad ludendu habene ultra tēperametium. Feueritatis et dissolutione affectionis variarunt. Et in vobis erat caligo intiludem michi deus meus serenitatem veritatis

tne: et, pdiebat tanſi ex adipe inqtns mea. Caplīm quartù
funtù certe pimit lex tua dne. et lex inſcripta i cordib'
hominù: qua net ipam delectet quide iniquitas
Aus emi ſui equo animo ſirem pati?: Nen topio
ſus ad actiim mopia. Et ego ſuntù facere volu. et ſei nulla
opulſus eſſate nec penuria. ſed fastidio uſticie et ſagma i
iquitatis. Nam id ſunt? ſum qd miſi abudabat?: et multo
melius. nec ea ve volebà ſriu qua ſurto appetebà: ſed ipſo
ſurto et pito. Arbor erat pyrus i vitina nire vinee pomis
onuſn. nec forma nec ſapore illectebroſis. Ad hæt eutuæ
dam atq: asportandù nequiſſimi adolescentuli præim? notte
intempeſt. quouſq: ad ludù de pestilènæ moze in areis p.
duxeram?: Et abſtulim? inde onera ingenius no ad nostris
epuſis. ſed vel pitièa portis enà si aliuq: inde comedimus?

dù fieret tamen a nobis quod eo liberet quo no liceret. Ete
cor meu deus meus. eate cor meu qd miferatus es in imo
abpſſi?: dicat tibi nunc eate cor meu quid ibi querebat. Et
eſſem giſtis malus?: et malicie mee cauſa nulla eet nifi ma
lita: ſeda erat et amaui eam. amaui perre. amaui deſet
tim meu non illud ad quod deſicnebam ſed deſectù meu ipam
amaui turpis aia et diſſiliés a firmamèto tuo i extermi
nùi. no deſeſore aliuq: ſed deſeſus appetès. Capſi qnſtù

teni ſpeaes est pulchris corporib? et auro et argeto
& omnibus. et in contactu carni & gruèna valet pluri
mùi: ceterisq: ſensib? est ſuaus auq: accommodata
modificatio corporz: habet etia honor temporalis imperitan
di atq: ſuperiùdi potènta ſui deus. unde enà vindute auidi
tas orit?: et tamen in cùcta her adipiscèda no est egredièdiu
abs te dne. neq: demiandù a lege tua et vita qua hit vini
mus habet illecebà ſua, pter quidam modù decoris ſiur
tuènientà cum his omnibus ifimis pulchris: amitata q
hominù caro nodo dulcis est pter vinitate de multis au
mis: Pter vnùſa her atq: hmoi pectatu admittit?: dui
imoderata in ista iclinatione cu extrema bona ſint. melio

m et summa deserunt, tu dne deus nōr. et veritas tua et lex tua. Habet emi et her ima delectaciones. sed no sicut deus noster qui feat omnia. quia in ipso delectat iustus? et ipse est deline retorix corde. Cui itaque de fatinore querit qua causa facti sunt. credi non solet nisi in appetit adipisci. alicui illoque nox que iſima diuim cœ potuiffe apparuerit aut metus a mittendi. Pulchra ſiit emi et deora qinque bonis ſupiorib. et beatificas abiecta et iacencia. Homini domini ſeat. Cyr ſeat. Adamant ei omne aut p[ro]diu aut voluit deputi unde viueret. aut timuit ab illo tale aliquid amuttere. aut leſo vulcisti se exarſit. Aum homini domini ſine causa faceret ipso hominio delectatus. Aliis crediderit. Nam et de quo dictu e vecordi et nimis crudeli homine q[ui] gratuio potus malus erat atque crudelis p[re]dicta est tamē causa. ne p[ro]ocat inquid torpeſeret. manus aut anum. Quere id quoque cur ita. ut salus illa exeritua ſone ſeleru capta urbe honores iperea diuina as asſequeret. et caveret metu legi et diſſuicte veru p[ro]moveri vel familiaris et consciencia ſeleru. Nec ipse itaque katiuina amaut ſacinora ſua. sed utque aliu d cui causa illa ſua. Quid ergo miser te amati. Cebat. Cap[li]m ſextu. o ſurtu meu. o ſuci uſtud meu nocturnu ſexti. omi anni etatis mee. Non emi pulch[er] eras c[um] ſurtum c[ess]. aut vero aliu q[ui] es ut loquar ad te. Pulchra erat p[oma] illa q[ui] ſurati ſum. quia creatura tua erat pulcherrime omnium creator omnium deus. bone d[us]. ſum[que] bonu. et veru bonu meu. Pulchra erat illa p[oma]. sed ipa c[ord]i piuit alia mea miſerabilis. Erat emu muchi melior copia. illa autem deueri tantu ut ſurare. N[am] deueri, p[ie]a. epulatus inde sol[am] miu quitat[em] qua letabat ſiuens. N[am] et si quid illo p[ro]mox intraut in os meu. odimentu ibi ſi an erat. Et nunc diu deus meu. qu[ia]ro quid me et ſurco delectauerit. et eſt ſpecaes nulla eſt. non diu sicut in equity atque pruæna. sed neq[ui] sicut et mente h[ui]s atque memoria et ſensibus vegetante vita. neq[ui] sicut ſpecaea ſiut ſydera et deo.

ra lois sius. et terma et mare plena fetib⁹ qui succedut nascendo despondentib⁹ no saltè ut est quæ defectua species et ut bratita vitijs fallentib⁹. Aam et supbia telsitudine imutat cù tu sis umus sux omnia deus extelsus. Et ambitio quod nisi honores quent et gloria: cù tu sis p[ro] cunctis honorab[us] et glori osus in eterni. Et seutua potestate timeri vult. Quis autè timendus nisi vnº deus? cù potestati eripi aut sub trini quid potest. q[ui]ndo aut ubi aut quo vel a quo potest? Et blanditie lastuienti amari volut. Sed neque blandi us est aliquid tua curitnte? nec amat quic[um] salubrius q[ui]n illa p[ro] cunctis formosa et lummosa veritas tua. Et cu riositas affectare videtur studiù scientie: cù tu omnia sum me nouens. Ignorancia quoque ipa atque stultitia simpli citatis et ino centie noire tectiur: quia te simpliaus q[ui]b[us] non inuenit. Auiid te autè inno centius: q[ui]ndo quidè opa sua malis ümita sùt. Et ignacia quasi quietem appetit. Quæ vero quies certa p[er] d[um]m: Iurisia satietate atque abundantia am se cupit voam: tu es autè p[le]nitus et iude s[ati]es copia i[con]ruptabilis suavitatis. Effusio liberalitatis obtendit umbra: sed bonorum omnium largitor affluëtissim tu es. Auaritia multa possidere vult: et tu possides o[n]ta. Inudia de excellenæ litigat. Auiid te excellencius? Im vindictu quert. te justus quus vindict? Timor i[s]olit, et repentina exhoræsit rebus que amant adú[s]anæa d[um] p[ro]nuet seautent. Tibi emi quid i[s]olitù quid repenti tu[m]: aut quus a te separat qu[od] diligis: aut ubi nisi a put te firma seautas? Tristia rebus amissis conta, besat quibus se oblectat cupiditas? quia ita sibi nollet s[it]ut tibi auferi nichil potest. Ita fornicat anima cù auert abs te: et q[ui]t extra te ea q[ui] p[ro]va et liquida n[ui] t[uenit]. nisi cù redit ad te? Perverse te imutant omnis qui longe se a te fua[n]t: et extollit se aduer[s]um te. Si eàs sic te imutando indict CREATORè te e[am] omnis nate: et ideo n[ò] effe quo a te om[n] modo recte dat? Auiid ergo

in illo furto ego dilecti et in quo dicti mei vel vitioſe vel puroſe, mitatus ſum. In libuit ſatere contra legè ſalite fallата qa potentatu no poterà ut manam libertate captuus imitare, ſatiedo iſpune qò no lueret tenebroſa oipotetèe similitudine.

ate est ille ſerius fugiès dommù. Caplín septimù et còſecutus ombra. O putredo monstrù vite et moris, p[ro]ſunditas potuit ne libere qò no licebat. non ob aluid nifi qua no licebat. Auiud reſtribuà dno q[ui] recolit hec memoria mea, et anima mea no metuut. Inde diligam te dìne et gratias agam. et confitear nòl tuo. quoniam tanta dimuſisti muchi mala et nephalia opa mea. G[rimae] tue deputo et miſericordie tue q[ui] p[er]ta mea tamq[ui]m glaciem ſoluisti. gravae tue deputo et quætùq[ui]s no ſea mala. Auiud emu non ſa tere potui. qui etiam gratiutùs ſuaui amavi. Et omnia muchi dimuſſa eè ſateor. et que mea ſponte ſeri mala. et q[ui] te dute no ſeri. Auius est hominù qui ſua cogitùs iſiſutimatè auèt vi nibus ſiis tribuere caſtitutè atq[ui] innotèntia ſua. ut minus amet te quasi min[u] eu neceſſaria fuerit miſſio tua qua donas p[er]ta quersiſ ad te. Qui emu vocatus a te ſecut[em] est vob[em] tuam. et vitauut ea q[ui] de meip[os] recordantè et ſatentè legit. non me derideat ab eo medio eſtru ſanari a quo ſibi p[riſtiti] est ut no egrtotaret. vel potius ut min[u] egrtotaret. et ideo te tantu[m]em immo vero amplius diligat. qua p[er] q[ui]e me vid[us] tantis p[er]toz meoz laſguoribus eru. p[er] emu se videt tantis per

nò

O rem fructu habui miser ali[que]ndo in his que nunc reo
lens erubesto. N[axime] in illo furto in quo furtu
ip[er]m amavi nichil aliu[d]. c[ui] et ip[er]m eèt nichil? et c[or]ip[os] ego mi
ſerior. Et tamen ſolus id no ſeasſem ſic recordor animu[m] tur
meu[m] ſolus oino no ſeasſem. E[rgo] amavi ibi etiam c[or]ſoraui
c[or]ſ c[ui] quibus id ſeri. Non ergo nichil aliu[d] q[ui]m furtum
amavi. ùmo vero nichil aliu[d]. qua et illud nichil est. Auius
est reuera. qui est qui d[omi]ceat me nifi qui illuminat cor me
um. et diſſernit om. bras eius. Auiud est q[ui] muchi venit in

mentem querere et disantere et considerare. Quia situt amarum poma illa q[ui] surat? sum et eis frui cupere possem eam solus si satis eet amittere illa. qua p[er]uenire ad voluptatem mea? nec a[mi]fricatione conslorum animorum attendere pruritui cupido[n]tatis mee. Sed quom[am] in illis pomis voluptas in n[on] erat. ea erat in ipso factinore quia faciebat consorciui s[it]ui quid erat ille affectus. Actaui Caplim nonui animi. Certe enim plane turpis erat nimis? et ve[m]erat qui habeb[ant] illi. Sed tamem quid erat? Delicta quis intelligit? H[ui]s erat quasi titillato corde q[ui]nquebam? eos qui hec a nobis fieri n[on] putab[at]. et vehem[eter] nolobant. Cur ergo eo me delertabat quo id n[on] faciebat solus. An quia eam nemo facere solus videt? Nemo quidem facere. sed tamem eam so[los] et singulos homines ai aliis nemo p[ro]sens est vinituris aliquando si aliquid nimie viditui vel sensibus occurrerit vel animo. An n[on] facerete ego illud solus. n[on] facerete ommno solus. Ette est coram te deus meus u[m]ia recordato animem mee. Solus n[on] facerete s[ur]tui illud in quo me n[on] libebar et q[ui]d finabar. sed q[ui]s furabat q[ui]d me non solui facere prorsus n[on] liberet nec facerete. Nimis u[m]ia amor[m]. seductio mentis iuestigabilis. Ex ludo et ioco nocendi audivas. et aliui damui appetitus nulla luctu mei nulla olascendi libidine. sed cum dictatur eamus et factamus. et pudet n[on] esse impudentem. Caplim deamui. quis exaperit istam tortuosiffimam et implicatiffimam nodositatem. Feda est. N[olo] in eam attendere. n[on] lo eam videre. te volo iustitia et innocentia pulchra et decora honestus lumminibus et insatia[bili] factate. Quies est aput te valde et vita inpturbabilis. Aui intrat in te intrat in gaudium domini s[ui]. et non timebit. et habebit se optime in optimo. Defecerit abs te ego et erraui deus me us nimis deuius a stabilitate tua in adolescencia. et fact[ur] sum muchi regno egestates. Explimat liber scandus. inapit liber teraus b[us] augissimi.

Q
uid erat ille affectus. Actaui Caplim nonui animi. Certe enim plane turpis erat nimis? et ve[m]erat qui habeb[ant] illi. Sed tamem quid erat? Delicta quis intelligit? H[ui]s erat quasi titillato corde q[ui]nquebam? eos qui hec a nobis fieri n[on] putab[at]. et vehem[eter] nolobant. Cur ergo eo me delertabat quo id n[on] faciebat solus. An quia eam nemo facere solus videt? Nemo quidem facere. sed tamem eam so[los] et singulos homines ai aliis nemo p[ro]sens est vinituris aliquando si aliquid nimie viditui vel sensibus occurrerit vel animo. An n[on] facerete ego illud solus. n[on] facerete ommno solus. Ette est coram te deus meus u[m]ia recordato animem mee. Solus n[on] facerete s[ur]tui illud in quo me n[on] libebar et q[ui]d finabar. sed q[ui]s furabat q[ui]d me non solui facere prorsus n[on] liberet nec facerete. Nimis u[m]ia amor[m]. seductio mentis iuestigabilis. Ex ludo et ioco nocendi audivas. et aliui damui appetitus nulla luctu mei nulla olascendi libidine. sed cum dictatur eamus et factamus. et pudet n[on] esse impudentem. Caplim deamui. quis exaperit istam tortuosiffimam et implicatiffimam nodositatem. Feda est. N[olo] in eam attendere. n[on] lo eam videre. te volo iustitia et innocentia pulchra et decora honestus lumminibus et insatia[bili] factate. Quies est aput te valde et vita inpturbabilis. Aui intrat in te intrat in gaudium domini s[ui]. et non timebit. et habebit se optime in optimo. Defecerit abs te ego et erraui deus me us nimis deuius a stabilitate tua in adolescencia. et fact[ur] sum muchi regno egestates. Explimat liber scandus. inapit liber teraus b[us] augissimi.

O
nunc exaperit istam tortuosiffimam et implicatiffimam nodositatem. Feda est. N[olo] in eam attendere. n[on] lo eam videre. te volo iustitia et innocentia pulchra et decora honestus lumminibus et insatia[bili] factate. Quies est aput te valde et vita inpturbabilis. Aui intrat in te intrat in gaudium domini s[ui]. et non timebit. et habebit se optime in optimo. Defecerit abs te ego et erraui deus me us nimis deuius a stabilitate tua in adolescencia. et fact[ur] sum muchi regno egestates. Explimat liber scandus. inapit liber teraus b[us] augissimi.

em kantaginč.
I arništrebat

me undiq sartago flagitiorum a
morum A. Rondini amabam et ama
re amabam. Et seactiori in dicto
tamor oderu me min indigente.
Querebā quid amarē amans a
mare. Et oderu senuritare. Et viam
sine muscipulis. quomā famis michi erat inter ab iteriori a
bo teipo deus meus. et ea fame non esuriebā. Sed eru sine desu
derio alimētores incorruptibilis. nō quia plenēus erā. Sed quo
tamior eo fashtidiosior; et ideo non bene valebat aia mea et ule
rosa, pitebat se foras miserabiliter. Sanpli auida contactu se-
sibili. Sed si non haberet animā. non uti amarent. ama
re et amari dulte michi erat. magis. si etiam amantis corpore
fruerer. Denā igitur amicicie compunctuamam sordibus conui
pistentie. candoremque eius obnubilabam de tartaro libidinis.
et tamen sedus atque inhonestus elegans et urbanus est gestie
bam abundante vanitate. Fui eam in amorē quo cupiebat
capit. Deus meus miseria mea q̣ui felle michi suavitatem
illā et q̣ium bonus aspersi. quia et amatus sum. Et puem ocul
te ad vinculī fruendi. Et collignabar latus eripnōsis nexibus
ut cederer virgis ferreis ardentibus zelī. Et suspicionem et timo
rui et iurari. atque iuxarui. Et lapiebat me spectacula theatram
plena imaginib. miseriarium mearu et fomitib ignis mei.
Et est quibeam homo vult dolere Caplin fecundum.
Etim spectat luctuosa et tragica. Etue tamen ipe pati
nollet. Et tamen pati vult ex eis dolore spectato: et
dolor ipe est. Doluptas eius quid est. nisi miserabilis infa
nia. nō eo magis eis mouet. quisque quo min a talibus af-
fertibus sanus est. q̣iumque atque patie misera. et alis com
patie misericordia dicta solet. Sed qualis tandem miseria

in rebus flectis et scienas. Non enim ad subueniendus, puocatur auditor. Sed tantum ad dolendus imitatur. Et acturi coram imaginum amplius fauet cui amplius dolet. Et si calamites ille homin vel antiqua vel false fit agant. ut qui spectat non doleat ab scedit inde fastidies et rephendes. si autem doleat manet intent et gravens. Et lacrime ergo amant et dolores. Certe omnis homo gravere vult. An cui miserii eel nemine libeat. libet tamem eel miseriorum. Qd quia non sive dolore est, hac vna cusa amant dolores. et horc de illa vena amicicie est. Sed quo vadit, quo fluit? Ut quid decarrit in torrentem piis bullientis estus immanes tetrarum libidum in quas ipsa mutat et vertat per nunc priui de telesti serenitate detorta atque delectat. Ne pudiet ergo miseriorum. Nequaqua? Ergo ament dolores aliquid. Sed caue imundina anima mea. Sub tutore deo meo patrui morant et laudabili et superaltati in omnia scuta. Caue imunditiam. Neque enim nunc non miserebor. Sed tunc in theatris grandebam amantibus et sese fruebant per flagia. qinibus her imaginare gerceret in ludo spectantibus. Cui autem sese amittebat. quasi miserors contristabant. et utriusque delectabat. Tamem nunc magis vero miserorum gaudentem in flagitio. qum velut dura pressu detrumento peniose voluptatis et amissione misere felicem. Et certe verior miseria. sed non in ea delectat. quia et si approbat, offioa curritatis qui dolet miserum. mallet tamem utiis non eel quod doleret qui germanitus miserors est. Si enim est maluola beniuolentia quod fieri non potest. potest et ille qui veraeter sinteriterqum miseret, cupere esse miseros ut misereat. Non nullus et quod dolor approband. nullus a mandus est. Hoc enim tu dine Deus qui animas amas longe alteq. purius qum nos et iorruptibilis miserens. quod nullo dolore sauciaris. Et ad hoc quis p doneus. Caplim terrum

t ego tunc miser dolere amabat et querebant ut eet quod dolerent. Quid michi in erupere aliena et fulsa et salta toria eo magis placebat actio hystrionis. meq aliterbat vehementius qua michi lacrime extuciebant. Qd

autem mirum cum infelix pectus abest, ut a grege tuo. et ipse ac
ustodie tue turpi subie federet. Et inde erat doler amos
res non quib[us] alius penetrare. non emi amabat talia pe-
ti qualia spectare. sed quib[us] auditis et fictis tamquam insuprane
taderet. Quos tamen quasi ungues sculpenat[ur] ferundus
tumor et tabes et sanies horrida conseqvebat. Talis vita
mea. nuiq[us] vita erat deus meus. Et cito nolabat sup[er]
me fidelis a longe misera tua. in quitas inquitate di-
stabili. et sacrilega aurofisate scantus sum ut desere-
tem te deduceret me ad una infida et cito nientoria
obsequia demoniorum. quib[us] inolabat facta mea mala.
Et i omnibus flagellabas me. Ausus sum eciam in celebrum
te solemnitat[em] tuarum intra parietes eareſie tue adiurſe
et agere negotii p[ro]priandi fructus mortis unde me ver-
bemſi granibus penus. Sed nuchil ad culpam mea o tu
p[er]grandis misera mea. Deus meus refugium me[n] a terri
bilibus et notetibus in quibus vagatus ſinn p[er]ſidenti collo
ad longe fecerend[us] a te. amas vias mea et non tuas. amas
ſugitiuam libertate. Habebat et illa ſtudia qu[ae] honesta vocabat
tur ductu[m] ſuum intruent[em] fora litigioſa. ut excellere in eis
hor laudabilior quo fraudulentior. Tanta est centas h[uius]
nim. de centate eciam gloria n[unc] et maior iam erat in ſola
rethor[s] et gaudebam ſup[er]be et tumebam. et tumebam c[ir]pho q[ui]
q[ui]m longe fedenc[ur] diu[n]e tu ſi[s]. et remotus o[n]no ab euerſi[mi]
bus quas factebat euerſores. Notem emi nome ſeu[n]m et diabo-
lum velut inſigne urbanitatis est. inter quos u[n]bebam p[ud]ore
ip[u]denti. qua talis non eram. Et c[um] eis eram et amatis cor-
delectabat aliquando a quod semper factis abhorrebat. Hor est ab
euerſionibus quibus p[er]terue inſectabant. Innotor[em] vereand[ia].
quam p[er]turbaret gratis illud edo atque inde p[as]cendo maluolę
tias ſuas. P[uchil] est illo actu ſimilis actu demoniorum.
Quid ita[que] verus q[ui]m euerſores vocant[em]. Euerſi p[lan]e p[er]
ip[er] atque p[er]ſi. d[er]endentib[us] eos et ſeducentib[us] eos fallant[ur] or
tulte ſpiritu[m] in eo[m]po quo alios inridere amat et fallere. Int[em]

hos ego ibeilla tunc etate distebâ libros eloquentie et qua eminê
cupiebâ fine damnabili et ventoso p[ro] gaudia vanitatis humane,
t ut situto iam distendi ordine puenerâ Ca" quarti[us]
in libri quendâ cuiuscâ citeromis. tu[rum] lignâ fere oes
Imirant? p[ro]ectus no[rum] Sed liber ipse ipsius ch[ar]hor-
tatione continet ad physiophiâ: et vocation[em] hortensius [et] ille
vero liber mutavit affectum meum: et ad temp[er]n dne mutavit p[er]
tes meas: et vota at desideria mea fecit alia: Diluit muthi
repente omnis vana spes. et imortaliitate sapiencie cupi[st]ebâ
estu cordis irredibili: et surgeste, c[um]perâ ut ad te reducere. Non
enim ad aperienda lignâ quod videbar emere maternis mercedib[us]
tu[rum] agere annu etatis unde vicesimù iam defuncto patre ante
diemmi: no[rum] ergo ad aperienda lignâ referebâ libri illu[m] neque
muthi locutione. sed qu[od] loquebar p[ro]suaferat. Quom[que] ardebat
dens meus. quom[que] ardebat revolare a terrenis ad te: et nesque
bam quid ageres meum? Aput te est emi sapiēaa. Amor
autem sapiencie nomem gretum habet physiophiâ. quo me at
tendebat ille littere. Sut qui sedentem p[ro] physiophiâ mag-
no et blando et honesto noše colorantes et fucantes errores
suros. et, ipse omnes qui ex illis et supra temporibus tales erat
notantem in eo libro et demonstrant: et manifestat[ur] ibi salutem
tifera illa amonitio p[ro]sunt tu[rum] p[er]serui tu[m] bonum et p[er]nunquam. Di-
dete ne quis vos denp[er]iat p[ro] physiophiâ et inane[rum] seductio
nem s[am]d[um] traditionem h[uius] c[um]m elemeta h[uius] müdi et no
s[am]d[um] x[uius] ipso habitat omnis plenitudo dimittatis
corporaliter. Et ego illo t[em]e s[am]s tu lumen cordis mei. quo
niam nondum muthi het apostolica nota erat. H[uius] tamem solo
delectabar in illa exhortatione qu[em] no[rum] illâ aut illâ sectam sed
ip[er]am quic[um]que s[et] sapientia ut diligere et queder[em] et affeq
veri et tenerem atque amplerarer. fortiter exeritabat ser-
mone illo et attendebar et ardebam et hoc solu[m] me et tanta fla-
grantia reſtrangebat qu[em] nomem x[uius] no[rum] erat ibi. quom[que] hor-
nomem s[am]d[um] misera[rd]ia tu[m] dne hor no[rum] saluatoris mei. fi-
li[s] tu[m] in ipso ad h[uius] lacte matris teneri cor me[m] pie bibat

et alte retinebat;¹ et quicquid sive hot noie fiuffet. qinius littera
tum et ex politu et veridicte. no me totu napiebat. Ca' quin
ta quæ in statu animi intendere in scripturas sanctas. ut tum
videre quales essent. Et eate video rem no aperta superbus
nec; nondat puers. sed uiceffu humile suaceffu eate. Isam et
velatum misterijs. et no erà ego talis q intrare in eam possè
aut indinare teruitè ad eus ingreffus. Non emi situt m
loquor ita sensi cui attendi ad illa scripturam. sed visa est in i
digna quâ tulliane dignitati cœparere. Tum or emi mens
re fugiebat modum eius. et anes mea no penetrabat iteri
ora eius. Deruit ame illa emt q cresteret cu piulus. sed
ego dedignabar. eê piulus. et turridus fastu in gundis vi
ta quæ in ad in homines debant. Caplim sextu
supbe delirantes carnales nimis et loquales. i quo
tui ore laquei dyaboli et visiui cœfectu commixtione
sillabarum nois tu et dom iehu xpí et parliti cœsolatoris nni
spír sancti. Nec noia no rete debat de ore cor. sed fonote
nus et strepitu lignie. ceteri cor iane veri. Et direbant
veritas et veritas. et multii eæ dicebät michi et nusq; eat
in eis. sed falsa loquebant: non de te tantum. qui vere veri
tas es. sed etia de istis elementis huiú müdi creaturis tuæ
de quib; etia vera dicentes phylosophos tri adjredi debui p
amore tuo. mi pater fùme bone. pulchritudo pulchrorum
omnium. O veritas veritas. qin itime et tis medulle am
mi mei su spimbat tibi cu te illi sonaret michi frequenter.
& multipliciter voce sola et libris multis et ingentibus. &
illa eme fertula quibus michi esurienti te iferebantur
pro te sol et luna pulchra opa tua. sed tamè opa tua non
tu. nec ipse prama. Priora emi spnia opera tua. qin
ista corporæa qinius lucida et telestia. At ego nec priora
illa. sed teipam veritas in qua no est commutatio nec vi
ciffituidinis obumbratio. esuriebä et sivebä et apponebät
ad huc michi et illis fertilis fantasimata. splêdita. quib
iam melius eme amare isti solem saltè istis otulis veri.

q̣im illa falsa animo decepto p[ro] otilos. Et tamē quia te poſta
bam manductbā, nō auide quide. quia nec sapiebas in ore
mee ſicuti es: nec emi tu eius illa figimēta inama. nec nu
tirebar ex eis. sed exhauriēbar magis. Et tibus in ſomus
ſimulis est abis vigilantiu·, quo tamē dormientes nō alut,
tōmunt emi. At illa nec ſimilia erut vullo[m] tibi ſicut nu[n]t
midхи lotutis es: quia illa erut corpcalia ſantasfatn[ati] falsa
corpa quib[us] certiora ſut ven corpa ista q[ui] videm[que] visu car
neo ſiue celeſtia ſint ſiue terrestria ai peandib[us] et volatilib[us].
Bide[m] her et certiora ſut q[ui]m eu imaginaru· ea. Et iurſuſ
čertus imaginaru· ea q[ui]m ex eis ſuſpiciont alia grandio-
ra et iſinita q[ui] omno nulla ſut qualibus ego t[ur] paſſe
bar manib[us] et nō paſſebar. At tu amor mens et quē deſino
ut ſortis ſim· nec ista corpa es que videm[que] q[ui]nq[ui] in celo.
ne[te] ea es q[ui] nō videm[que] ibi·, quia tu ista condidisti· nec i
ſumis t[ui]s condicionibus habes. Q[ui]to ergo longe es a ſa-
taſmatibus illis meis ſantasfatibus corporu[n] que omno-
non ſut· quibus certiores ſut ſantasſie corpor[us] corſ[us] que ſut.
et eis certiora corpa q[ui] tamē n[ō] es: sed nec aui es q[ui] vitn
est corpor[us]. I[de]o melior vitn corpor[us]· certior[us] q[ui]m corpora
S[ed] tu vitn es auiar[n]· vitn vitnar[n]· viu[n]es teip[n]a· et n[ō] minu-
tis vitn aui mee. Obi ergo midхи t[ur] eras et q[ui]m longe: et
longe p[er]ſinabar ab[us] te/ certuſus et a ſiliqui[s] porcor[us]· q[ui]
de ſiliqui[s] paſſebar, q[ui]nto emi meliores gramaticor[us] et poe[n]
rui fabelle q[ui]m illa deapula. I[Ram] verſus et carmen et medea
volans utiliores certe q[ui]m quinq[us] elemēta varie ſu[n]ta, p[pt]
quinq[us] antra tenebrarui q[ui] omno nulla ſut· et ocndunt cre-
dentem. I[Ram] u[ſus] et carmen ecia ad vera pulmenta tiāſ
ſero· volant[em] aute medea et ſi tantabā n[ō] aſſerebā· et ſi
cantari auſiebā n[ō] credebā. Illa aute a[edi]di. De ve quib[
gradibus deductus ſim in p[ro]ſunda iſeri· quippe labo[r]as et
estuās in[opi]a veni· eu te deus meus tibi emi confiteor qui
me miſeratus es et nondu[n]ſitente· eu te n[ō] ſi[di]m i[t]ellectui
mentis quo me preſtare voluſt[ia] beluis. sed ſi[di]m ſenſu car[us]