quageſimo et ſexto año etatis ſue tricesimo et tertio etatis mee aitâ
illa religiosa et pia corpore ſoluta est. Caplín duodectimú

P
remebâ oaulos eius & conſluebat in p[ro]cordia mea meſtito[do] i[mi]nibus & tuïſſluebat i[la]crimas. ibidem[que] oculi mei violenti a me[n]mi imperio resorbebat fonte ſuius uſſat ad ſiclitate. et i[t]a[t]i luyctamine valde male michi erat. Cum vero obi efflauit extre[mú]m, ſpiritu[m]i puer adcedat[us] extlamau[t]i planctu. atque ab omnibus bis coherctus tacuit. Hoc modo etiam meu quidam puerile quod la[be]bat in flectus i[n]uenili voce cordis cohercebant & tacebat. Acte[m]que deere arbitrabam[que] ſin illud questub[us] lacrimosis gemitibusque lebrare. quia his p[le]vamus ſolet deplorari quodam misera mori ca[n]tum quasi omnimod[us] extinctio. At illa nec miſere moziebat, hoc et domine ſi moiebat cumentis moru[m] eius & fide n[ot]ficat. racionalibus tertis tenebam[que] Cuidem ergo quod michi intus graviter dolebat. nisi ex consuetudine simul viuendi dulcissima & tariffima repente dirupta vuln[er]tens. Gratulabar quidem testimonio eius quod in caip[pe] ultima erugitudine obsequijs meis interblandi[es] appellabat me pu[m]er. & come morabat grandi dilecti[os] affertu ni[mi]m se auſſe ex ore meo iactat[ur] in de duru[m] aut et[rum]chus ſonu[m]. Sed tamem quod tale dens meus qui feasi nos quod copabile habebat hon[or] a me delatus illu[m] & ſeru[m]tus ab illa michi. Quoniam ita[que] deserebat tam magno eius ſolato[ra] ſaucabat aitâ[m] & et quasi dilamabat vita q[ui] una facta erat ex mea & illius. Cohibito ergo a flectu illo puero p[sa]lteri[m]i ar[pi]puit euodi us & tantare cepit p[sa]lment[m]. eu respondebam omnis dom[us]. miſeri cordia[m] & iudicati[m] cantabo tibi d[omi]ne. Audito autem quid ageret conueneri[m]t multi frutres ac religioſe ſemine. et de more illius quod[que] offia[m] erat ſinu[m] curantibus ego i[m] parte vbi decenter poteru[m] cito[m] eis qui me n[ot]deſerendu[m] eſſe censebat quod erat ſe pori c[og]riu[m] diſputabat. coſque fometo[que] veritatis mitigabat curatiu[m] tibi notum. illius ignorantib[us] & intente audientib[us] ſine ſenſu doloris me e[m] arbitrium tibus. At ego in auribus tu[m]s vbi coſque nullus audiebat i[ta]repabâ mollitâ[m] affectus me[m]. & conſtrangeram fluxu[m] meroris c[ed]ebat. in paulul[m]i. rursuſa[m] ip[et]u ſuo ſerebat n[ot] uſſat ad erup[tionem] lacrimat[ur]i. nec uſſat ad vultus mutationem. Sed ego ſtebâ quid corde p[er]me.

ne omne moiebat

ulSIMONc

rem. Et quia michi vehementer displicebat tantum et me posse huc humam
na. & ordine debito et forte conditionis nunc attidere necesse est. alio
dolore dlebā dolore meī. et dupla tristia maternitat. et eis ex
pus elatī est. Imus redimīs. sine laerimis. Plam neque in eis piet
bus qūbātibī sūdim. et offerret pro ea saarifiau pās nunc iā uixta se
pulchre posito caduere pruīsquam deponeret sicut illuc fieri solet.
net et eis ergo pabus fleui. sed toto die graviter in octulo mestus
erant. et mente turbata cogabā te ut poterā q[ui] sanares dolore me
um net faciebas. tredo amemus memorie. vel hoc uno dwamelo
omnis consuetudinis vinculī cau aduer sus mente que iā no sull
cto verbo pasſeret. Disu etiā michi est ut iere lauatū et quod audicam
inde balneis nomē inditū. quia grea balamon dixerit quod ancie
tate pedlat ex anio. Et e[rum] hot [s]fiteor miſchie tue pater orphano[rum] quod
nui laui. et talis erat qualis pruīsquam lauſſem. Preſse emi exſu[n]t
uit de corde meo mororis amaritudo. Deinde coramui et eugilam
et nō ex parua parte mitigatū tueno dolore mei. atque ut eram
in lecto meo solus. recordatus ſum veriditos versus ambroſi tuum.
Tu es emi deus creator o[n]m poliſs rector vesti[es] die decoro lumine
nocte ſoporīs gracia. artus solutos vt quies reddit labori[rum] viu[m]
mentesque fessas allenet luctusque soluat amicos. Et atque inde paulatī
reducentā in p[ra]ſtinu[m] ſentis anullā tuā suer ſacionem ei[que] p[ra] inter et
ſancte et nos blandi atque morigerat qua ſubito deſtitutus ſi[mi]l. et libuit
flere et conspectu tuo de illa et pro illa de me et pro me et dimiſi la
trias quas utinam vt eſſueret q[ui]ntu vellet ſubſternes e[m]que
di meo et requeu[t] in eis. quoniam ibi erat auires tue nō auusquam
homis ſupbe interſtantis ploratū mei. Et nunc diu[ne] [s]fiteor tibi
in litteris. legat qui volet. et itp[re]pete[re]t ut volet. et si p[er]catatū tue
nervit fleuſſe me matre exiguam parte hore matre oculis meis in
terim moratuā que me multos ànos fleuerat vt oculis tu[m] vi
ueret non urideat. sed ponu[m] si est grandi caritate p[er] p[ra]ſi[m] meis
ſcat i[u]pe ad te patre omnium fratrum xpi tuam. Cap[itu]lum xiii[mo]
go autem ſanato corde ab illo vulnere in quo poterit redargui
carnalis affectus. fundo tibi deus n[unc]t pro illa ſamulā tua
longe aliud lacrimari genus quod manat de conciſſa p[er]ſu[m]. consideram

one periculorum omnis alie que in ada morit. Qumque illa et ipso uniusquamque eis, non tamen autem dicere ex quo eis per baptismum regenerasti, nullatenus verbis eis esse ab ore ei continens, præcetui. Et dicti est a veritate filio tuo, si quis ducerit finatri suo fatuo reus, erit gehene ignis. Et ne eam laudabili vite hominum, si remota misera distucias eam. Da non vero exquisitis delicta vehemeter, fiducialiter speram, aliquem apud te locumuenire idulgencae. Quisque autem tibi enumerat vera merita sua, quid tibi enumerat nisi munera tua? Si cognoscam se omnes hoiores. Et qui gloriam in domo gloriet. Ego ita, laus mea et vitam mea. Deus coram mei sepositus, paulisper bonis actibis, eius pro quo quibet tibi gaudere grata as ago. Nunc per pannus matris mee deprecet, exaudi me per mediannam vulnere, non solum quę dependit in ligno, et sæves ad deatera tua, te interpellat nobis. Noctu miseraordit operatum, et ex corde dimissis debita debitoribus, suus. Dimitte illi et tu debita sua si qua eam contraxit, et tot annos p[ro]aqua salutis. Dimitte domæ, dimitte obsecro ne nitres atque cae, et indiciu. Si per executionem misera iudicio quoniam eloquia tua vera sult, et pmisist mi serioordia miseraordibus. Ad ut eent tu dedisti eis, qui misereberis au misertur eris. Et miseraiam p[ro]stabis au miseraors fueris. Et credo iam feceris quod te rogo. Sed voluntaria oris mei approba domæ. Da quæ illa iminente die resolutionis sue non consituit, coram suum siju sijuose contegi aut condiri aromatib, aut monumentum electi acupiut. At cura aut sepulchrum patrii. Non ista mādavit nobis. Sed tantummodo memoria suum ad altare tuum fieri desideravit, au nullius diei perterruis siffione seruerat. Unde saret dispensari victum sanctum qua debet, tui est cyrographu quod erat utriusque nobis qua truiphat, est hostis acputus delicta nunc. Et quæs quid obicat, et nichil uenies in illo et quo vincim. Aliis ei refundet innocentem sanquinem. Aliis ei restat tuet priu quo nos emit ut nos auferat ei. Ad cujus p[ro]prijs sæt, menti ligavit antillu tua aliam sua vinaulo fidei. Nemo ap[ro]tentione tua diuipat ea, non se intponat nec ut neque iis diu iis leo et drey co. Qæs eum respòdebit illa nichil se debere ne quinæt, et obtineat ab actione acutæ, sed respòdebit dimissa debita sua ab eo au nemo reddet quod pro nobis non debet reddidit. Sit ergo in pace et

69

vero p[ro]prijs? n[ichil] aliud est confiteri tibi q[ui]m hoc n[ò] tribuere michi. quoniam tu d[omi]ne beneditas iusti[que] sed prius e[ui] justitias i[mi]ui[que] c[ons]essio [n]tag[que] mea deus meus in conspectu tuo tibi tacite fit? et n[ò] tacite. Ca[ta] ret emi[que] strepitu? clamat affectu. Neq[ui] emi[que] dico reste aliquid homi[que] q[ui]d n[ò] a me tu prius audieris? a etiam tu tale aliquid audis a me q[ui]d n[ò]

uid michi ergo est (imichi tu prius d[ix]eris). Caplín tertii c[iti] homi[bus] ut audiát confessiones meas quasi ipi sanaturn sint omnes languores meos? Cuirosi[mi] genus ad cognoscendu vien[em] a liená? desidio[s]i ad corrigend[em] suá. N[am] a me qu[er]ut audire qui sim. qu[ac]c] nolút a te audire qui sint? Et unde s[ui]t em a meip[o] de meip[o] audiút an veru di[mi]q[ui]ndo quid[em] nemo s[at] homi[que] q[ui]d agat? in ho[me] n[isi] s[pe] ho[mi]s qui ip[o] est? Si autem a te audiát de seip[is] n[ò] poterút dicere menti[que] d[omi]ns. N[am] est emi[que] a te audire de se n[isi] co]gnoscere se? Alius porio cognosat. et diat f[als]i] est. n[isi] ip[em] men] ciatur? Sed qua caritas omnia c[redit] inter eos uti[que] quos d[omi]nos s[ib]imet vnú frnat. ego qu[ia]q[ui]d d[omi]ná sit tibi confiteor ut audiant homines quibus demonstra[re] n[ò] possú. à vera consitear? sed c[redit] muchi qu[or] mi[ch]i aures caritas apert[em]. Deruitam[em] tu medu[c]e mi[nis] i[am]e quo fructu ista faci[am] eli[que] michi. N[am] c[ons]essiones p[er]teri] tor[que] malor[que] meor[que] que remisisti et teristi ut beares me in te. beans anima me[n] fide et s[an]am[eto] tuo emi legunt[em] et audunt[em]. exi[t]ut cor ne dormiat in despem[a]one et diat n[ò] possú. sed eui[gu]let i] amore mi] serio[die] tue et dulc[ed]ine gr[aem]e tue. qua potens est omnis i[fir]mi[n]us qui s[ibi] p[er] ip[am] fit consi[us] i[fir]mitatis s[ue]. et bonos delectat audi] re p[er]terita mala cor[que] qui iam c[amt] his. nec ideo delectat qu[ia] mala

sunt. sed qua fuerút et non sunt. Caplín quarti[un] Quo itag[que] fructu d[omi]ne deus meus tu c[ottidie] confitec[que] consi[en]ta mea s[pe] mis[que] tue sean[or]q[ui]m inocc[en]ta suá. quo fructu q[ui]d emi[que] homi[bus] cor[am] te confiteor p[er] has litter[s] adhuc qui[s] ego sim. non quis fuerim? N[am] illú fructu vidi et omemoram. sed quis adhuc sim ete[re] in ip[o] te c[ons]essioni[m] meati[m] et multa hoc nos[se] c[up]iút qui me nonerút. et me n[ò] nonerút qui ex me vel de me aliquid au] dierút? sed aui[s] cor[que] n[ò] est ad cor me[n] ubi ego sum qu[ia]q[ui]d s[ui]t. Dolút ergo audire confiteant[em] me quid ip[em] intus sim. quo nec

p[er]tut ad te accedat munem tuo et orate, p[er] me tui audeant

onilii nec autem nec mentem possit intendere. 2 crediti ut tamem voluntati. 3
Nunquam cognituri. 4 Diat emi eis caritas quabona s[]uiet non mentiri
me de me roſſentem. 5 et ipa in eis credit muchi. Sed quo fructu id
voluit. 6 An c[]ogratitulari michi aripuit e[m] audicrit 7 q[]ui[n]t[]u retenderet
pondere meo. 8 inditanbo me talib[]et 9 non emi pari us est fruct d[]ine ds
meus ut a multis tibi gratie agant[] de nobis. et a multis roge/
ris pro nobis. 10 Amet in me fratern[?] num[?] quod amand[?]t dores. 11 et do
leat i me q[]od dolend[?]t dores. 12 An num[?] ille hoc faciat fratern[?] non extra
neus. 13 non filior[?] alienor[?] quor[?] os locutus est vanitatem et d[]erteram cor[\]t
d[]erteram iniquitatis. sed fratern[?] ille qui cum approbat me, gnudet de me.
14 cum autem impbat me, contristat[?] pro me. quia s[]iue approbet s[]iue imp
bet me. 15 diligat me. 16 indumbo me talibus? respirat[?] in bonis meis. 17 sus[\]p
p[]ivet in malis meis. 18 Dona mea iſtituta tua ſuit et dona tua. 19 mala
autem mea delicta mea ſuit et iudicia tua. 20 A[]espirat[?] in illis et suspirat[?] 21
in his. et p[]mnus et f[]letus ascendat[?] in roſſpectu tu[m] de fraternis cor[\]di[\]b[]us thuribulis tu[m]. 22 Tu autem d[]ine delectatus odore ſi[] templa tu[m] mi[\]s[\]erere mei. 23 s[]c[]om magnam mis[]diam tua, p[]pter n[]ome d[]u[m] 24 et nequaqua[\]s
d[]eserv[]es cepta tua, 25 s[]uma i[]p[]fetta mea. 26 Et est fructus a[]ſſessionis mea[\]s[\]n
no qualis fuerim. sed qualis sim. 27 ut hoc aſſitear non tantum cor[]a te s[]eru-
ta exultatione cum tremore et seareto mevore cu s[]pe. sed ena in auribus
c[]reditan[?] filior[?] ho[]m s[]onior[?] g[]rand[?] mei et cons[]or[]an[?] mortalitatis mee
c[]uiu[m] meo[?] et mea[m] p[]eregrino[?] p[]recedan[?] et sequencan[?] et comitui vie
mee. 28 Et ſi ſuit ſeru[m] tu s[]fr[]es mei. quos filios tuos e[m] voluſt diu[m]os meo[?]s.
29 quibus uſſisti ut ſeru[m]a si volo te[m] de te viuere. et hoc michi obu[\]n
tu[m] pari[] emat si loqui[]do p[]aperet. niſi et ſati[]edo p[]ivet. Et ego id ago
factis et dictis id ago ſub alis tu[m]s. numis in ingentis percuti[]o. niſi qa[\]s
ſub alis tu[m]s tibi ſubdita est a[m]a mea et iſi[]nuitas, tabi notu est. 31 Par[
]u[m]us ſum. sed viu[m]t s[]emp p[]ater meis. 32 et p[]doneus est michi tu[m]or
meus. 33 Adem ipe est em[m] qui genuit me. et t[]ue[m] me. et tu es ipe omnia
bona mea. 34 tu om[n]t qui mea[m] es et p[]riu[m]s q[]ui te[m] sim. 35 inditanbo ergo
talibus qualibus iub[]es ut ſeru[m]a non qui[]s fuerim. sed q[]s iam sim
36 ed nequaqua[m] meip[m] diu[m]i. 37 I[]et quis ad h[]ut sim. 38 Capl[m] quinti
co. 39 Sic itaqua[m] audiar. Tu em[m] d[]ine diu[m]itus me. quia et si ne[
]mo ſuit ho[m]m q[]ui ſuit homi[m]s niſi ſp[]t ho[m]s qui i ip[]o est. tamem est alij

quid hōis q̣ọ̣̣ nec ȋpe ſat ſp̣t hōis qui ȋpo est. Tu autē dīne ſas eius omia, qui ſeaſt ȋu. Ego autē q̣uius p[ro]tuo conspectu me desſuāt et eſtme me terrā et tinerēt; tāme aliquid de te ſao q̣ọ̣̣ de me nesſao. Et certe vi demus nūt p[ro]ſpeātūn in emſmate nondū ſaue ad ſaue. Et ideo q̣in diu p[eregrinor] abs te michi ſum p[re]ſentior q[ui] tibi et tāme te nowi nullo modo posſe molari. Ego vero quib[us] t[em]peſtacionib[us] resſtere valeā quib[us]ſue n[on] valeā nesſio. Et ſpes est qua fidelis es qui n[on] ſinſ p[re]ſenta vi ſup[er] q[ui] posſum ſerre. Sed ſnas ci[que] t[em]peſtacione etiā eſtui vt p[os]ſim[us] ſiſtinere. Conſiteor ergo quid de me ſi[mi]am, conſiteor et quid de me ne] ſi[mi]am: quomā et q[ui]d de me ſao te michi lucēte ſio: et q[ui]d de me nesſio tam diu nesſao d[omi]nec fiat teneb[re] mee ſiut meridies in vuln[er] tuo.

Non dubia ſed certa consti[en]a dīne amo te.

## Caplin ſexti

P

ernuſſiſt cor meu verbo tuo, et amaui te. Sed celu[i] et terra et o[n]a que meuſ ſiut eate undiſ q[ui]ch[ia] diat[ut] ut te ame[n]t; nec cēſſat diſere onu[b] diebus ut ſim[mi]textuſabilis. Altaus autē tu miſereberis tu[rum] miſer[er]t eris. et miſſidiam p[re]ſtābiſ tu[rum] miſeri[ors] fueris. Alioq[ui]m celu[i] et terra ſu[n]diſ loq[ui]tur laudes tuas.

## Caplin ſepti[n]ui

Q

uid autē amo cu[que] te amo. Non ſpectae corpiſ nec deuſ truſ.n[on] c[or]andōre lucas eate iſtis amitiu oculiſ.n[on] duſces melodiās c[or]tilenarui o[mi]nitodarui.n[on] floz[us] et u[n]gentor[us] et a[ri]omatui ſuaue olen c[or]na.n[on] manna et mella n[on] membra acceſtabilia carniſ àplexibus.

Non hec amo cu[u] amo deu[m] meu. et tāme amo quand[ia] luce[que] et q[ui]ndam voce[que] et quend[ia] odore[que] et quend[ia] abu[n] et quend[ia] ampleru[n]. cu[u] amo de[rum] meu[m] luce[que] voce[que] odore[que] c[it]b[ui] àplexi[n] interioris h[o]vis mei ubi fiſt] get an[te] mee q[ui]d n[on] capit locus. et ubi ſonat q[ui]d n[on] rapit temp? et ubi olet q[ui]d n[on] sparg[it] flatus. et ubi ſapit q[ui]d n[on] minuit eadeſtus. et ubi heret q[ui]d n[on] duellit ſaectas. Hoc est q[ui]d amo. cu[u] deu[m] meu[m] amo. Et quid est hoc. Interrogavi terra et d[it]at n[on] ſum[que] et quend[ia] in eadem ſut idem c[or]ſessa ſut. Interrogavi mare et abyss[us] et reptilia auarui vnmaru[n]. et r[esp]o[d]eru[n]t n[on] ſum[que] deuſ tuus quere ſup[er] nos. Interrogavi auius flabiles et inquiſiui. et inquit vnuiersus a[er] cu[u] inco[n] his ſuis fallit anaximenes. n[on] ſum[que] deuſ tuus. Interrogavi celu[m]. ſo[rum] lem[ur]nam stellas? neq[ui] nos ſum[que] deuſ qu[ie] queris inquiut. Et d[ur]i o[m]i[b] his que artuſt[u]t ſores carniſ mee. diate miſch[ie] de deo.

["meo quod vos non estis. diate in de illo aliquid. Et extlamauerit vœ mag-\nna ipe feat nos. Intervogacio mea, intentio mea: et respòsio eo[rum] speoes\nco[rum]. Et duxi me ad me: et dixi michi Caplín octauin, u\nu quid es: Et respòdi. Homo. Et eate corp[us] et alia in me michi p[ro]\nsto sunt: vnú exterrus et alterú interius. Quid h[us] est unde q[ui]ere\ndebui de[n] me[m] que iam q[ui]siuerunt p[ro] corp[us] a terra v[s]i[que] ad celu[m]. quou[s]p[ro]\npotui muttere nútios radios otulo[rum] meo[rum]: sed melius q[ui]d interius.\nE quippe renútciabát omnes nun[n] corpales p[ri]sidenti et iudicanti de respò]\nsionib[us] celi et terre et o[m] q[ui]n eis s[ui]t. ducienciu[m] n[ò]d s[ui]t deus et ipe feat\nnos. Homo interior cognouit hec p[ro] exterroris ministeriu[m]: ego inte[\nrior cognouit hec. Ego e[go] anu[m] p[ro] s[ens]u[rum] corp[us] me[m] interrogavi mun\ndi mole[m] de deo meo. et respondit michi. Non ego s[ui]: sed ipe me fe[\nct. Nonne omn[b] quib[us] integer s[ens]ius est apparet hec speoes? Cui\nn[ò] omnibus eade[m] loquitur: Animalia p[us]illa et magna v[ic]eret e[m]: sed i\nterrogare nequeat. Non e[m] p[ro]posita est in eis núticiantib[us] inde ra-\ntio. Homines aute[m] possit interroгare. Ut iu[s]ibilia dei p[ro] e[m] q[ui] facta\ns[ui]t intellecta r[os]piciat[ur]. sed amore s[ub]dunt eis et s[ub]diti iudicare n[ò]\npossit. Nec respondet ista interroгantib[us] nisi iudicantib[us] nec vocem\ns[ui]a mutat[ur] id est speate s[ui]. si alius tant[m] videat alius aute[m] videns\ninterroget. Ut aliter illi appareat alux huic: sed eode modo utrip[s]\nappare[s] illi muta est. huic loquitur: Imo vero omnibus loquitur. sed illi\nintelligit qui eius vocatione acceptus foris intus a[m] veritate conferunt\nVeritatis e[m] diat michi. Non est deus tuus celu[m] et terra. nec e[m] o[m]\ncorp[us] hor diat eo[rum] natura. Dides moles est. minor est i parte q[ui]\ntoto. iam tu melior est tibi diu[m] a[m]. quonia tu vestetis mole corp[us]\ntui. p[ro]bens ei v[m]im q[ui]d nullu[m] corp[us] p[ri]stat corpi. Deus aute[m] tuus e[m]\nuid ergo amo a[m] deum. Atib[us] vita est. Caplín non[u[m]e]\nme[m] amo. Alius est ille sup[er] capit a[m] mee. Per ip[m]am a[m]e[m]\nme[m] ascendit ad illu[m]. Transibo vim me[m] qua hereo corpi. et vitale[m] q[ui]\np[ag]em en[m] repleo. n[ò] ca vi reperio de[n] me[m]. Nam reperiret e[m]\n[ut] mulus quib[us] n[ò] est intelleet. et est eade[m] vis qua v[m]iu[m] e[m]a eo[rum] cor-\npora. est alia vis n[ò] soli[m] qua viu[s]iro. sed e[m]a qua s[en]ſiſco curnem\nme[m] qua michi di[n]s fabrifiacuit. iub[es] otulo[rum] q[ui] non a[n]diat et au[m]\nri ut n[ò] videat. sed illi p[ro] q[ui] videa[m]. huic p[ro] q[ui] audia[m]. Et, p[er]ſia ſin", "ſenſiſi", "O\nm\nu\np\no\nn\no\ns\ni\no\nn\no\ns\ni\no\nn\no\ns

gillatum reteris sensibus sedibus suis et officiis suis quod iusfa p eos ago ego vn^
innibus ergo et ista vim nature mee in anima Caplin decimui

dibus aſſendès ad eui qui ſeat me: et venio in ſampos et lamen ſtoria
memorie, ubi ſiut theſaui innumerabilii imaginii de Hmōi rebus ſensi
bus inectarii. Ibi reconditi est qnod etia cogitam vel auſtido vel minu
endo vel uttus variando ca q ſensus attigerit. et si qd alid dmentati
re repositi est qd nondi abſorbuit et ſepeluit obliuo. Ibi qn ſui poso
ut pſerat quacido volo. et quedā ſtati pdeunt quedā reſuiri dinaus
et tanqin de obſtruſoria quibusda receptnaiis eripuntur. quedā inter
uatim ſe priuut. et diu alid petit 4 quenit pſiluit i medi quiſ di
centia neſforte nos ſum. 4 abſvo eas manu cordis a ſacie recordato
nus mee done reuelee qd volo atq in conſpitu pdeat ex abditis. Al
a ſeliter atq iſturbata ſerie ſiut posuere suggerunt? 4 cedut p
redena conſequentib et cedendo condunt. iteri c viuero p[roſſum
Ad toti ſit cu aliud nario memoriter. ibi ſut omnia diſticta gene
ratimq[ui] ſeruata q[ui] ſuo queq[ui] aditi ingesta ſiut. ſiut lux atq omes
colores formeq[ur] corpoq[ur] p oculos. p aures aute omnia ſenera ſonor.
omesq[ui] odores p aditi narii. omes ſapores p oris aditii. A ſeu
aute totus corpi quid diuui quid molle. quid calidu frigidiui[e.
lene aut asperii. graue ſue leue. ſue extraſeus ſue intiſetus
corpoi. Hec omnia renpit revolenda cu opus est. et retractanda gni
dis meorie reſſus. 4 neſuo qui ſeareti atq ieſſubiles ſinu eis. q
omia ſuis queq[ui] forib intruit. ſed wu ſenſarui imagines ille p[sto] ſe
coſitacioni reminſcti eas. Due quom fabriente ſint. quiſ diat.
cui appareat quib[ui] ſensibus rapte ſint interuifq[ui] recondite. 5 Aam a
in tenebris atq in ſilenco diu habito i memoria mea. p[ro] ſero si volo
colores i diſterno inter albi i migni. i inter quos alios volo. net
inauruit ſoni atq p[ro]turbat qd p oculos haustu considero. cu i pi
ibi ſint. 4 q[ui] ſeorsu positi lateat. Aam i ip[os] poso ſi p[latet] atq
aſſut ilico. et quiſſeſte ligna ac silente gutture canto q[ui]tii volo. im
ainesq[ui] ille coloz[ui] q[ui] nichilomin? ibi ſut no ſe interponiit neq[ui] int
rumpuit. cu theſaurus aliuſ reſtracter qui iſlu[it] abauribus.
Ita retem q[ui] p[ro] ſensus reteros ingesta atq cōgesta ſiut recordo. p[ut]
libet. et aur[ui] lilioq[ui] diſterno a violis nichil olſatiis. et mel de

ad eam et ponent
in ea nec ipse in
mيترون

auntat et hor
aut illud

fruto lene aspero. nuchil tamè gustando atque contectando sed remissendo
ante pono. Intus hec agor in aula ingenti memorie mee. Ibi enim celur
terea et mare p[ro]stUt. c[ui] omnibus q[ui] eis sentire potu p[er]ter illa que ob
litus sum. Ibi muchi et i[ps]e occurore. meq[ui] revo lo q[ui]ndo et ubi egerim.
quoque modo c[ui] agere affectus fuerim. Ibi s[ui]t omnia q[ui] s[ui]e cepta a me
s[ui]e credita memini. Ex eade[m] copia e[m]a simulitudines rerui vel ex [p]ro
vel ex eis quas no ex [p]routis sum creditarui. alias atque alias et i[ps]e ex [p]
per [p]eritis. atque ex his e[m]a futuras actiones et euenti et spes. et hec o[m]
rursus quasi p[re]senca meditor. Fata[rum] hor et illud dico aput me in ip[]o
ingenta sinu animi mei pleno tot et tantarui rerui imaginib[que] et hor
aut illud sequet. O si c[et] hor aut illud. Dico aput me iste. et c[ui] di
co p[ro]stUt s[ui]t imagines omnium q[ui] dico ex eade[m] thesauro memorie nec
omnino aliq[ui] deo dicere si deuiffect[et]. N[arr]agna ista vis est memorie.
magna nimus dens meis. penetrabile amplii et ifniti. Aliis ad
fundit eis p[uenit]. Et vis est hec animi mei atque ad mea natura
ptinet. nec ego i[ps]e capio totui q[ui] d[omi]n. E[rgo] anim[que] ad habend[ui] seip[m]
angustus est. aut ubi sit q[ui] se no c[ap]it. N[un]quam extra ip[m] ac no
in ip[]o. Quo[m] ergo no c[ap]it. N[arr]ulta muchi s[ui]p[er] hor oborit am[mi]
no. Stupor affihendit me. Et eunt homines am[mi]nur alta monti et
ingentes fluctus maris et latiffimos lapsus fluminis. et oceani
ambitii et gyros syderii. et relinquent seip[m]os. nec mirare q[ui] hec o[m]
c[ui] di[cer]e no ea videb[ui] oculis. nec tamè dicere n[isi] montes et flu
it[s]us et flumina et sydera q[ui] vid[ui] et oceani qu[em] credidi int in me[]oria
mea vid[er]e sp[aci]us tam ingentib[que] quasi foris vid[er]e. Nec tamè ea
videndo absORBui q[ui]ndo vid[ui] oculis. nec ip[m]a s[ui]t aput me sed imagi
nes co[que] et nowi quid ex quo sen[s]u corpi[s] ip[]ressu s[it] in Cap[li]m

ed no ea sola gestat imensi ista capactas me[]orue undecimui.
mee. Hinc s[ui]t et illa omnia q[ui] de dictis liberalibus prepta
nond[ui] eriderunt quasi remota it[terior] loco. nec co[que] imagines fi
res ip[m]as geru. N[am] quid sit litteratura quid perita disputandi.
quot generi questioni. qua[d]o hor[s] sic[]o s[ic]t e in memoria mea ut no
retenta imagine rem foris relinquerim aut sonuerit et p[er]nient
s[ia]t vor ip[]ressa p[er] aures vestigio quo recolere[que] quasi sonaret c[ui]
am no sonaret. aut s[ia]t odor d[ui] transi[t] et euane[s]at in ventos.

olfactum afficit unde tiniat in memoria imaginem sini quâ reniniscedo
repetam. aut sicit cibus qui certe i venti iam non sapit et tamen in
memoria quli sapit. aut sicit aliquid quod corpe tangido sentit. quod eam
separatû a nobis imagina memoriam. Iste quippe res non intimitur
ad eam. sed earum sole imagines mira celeritate impium. et miris
tanquam cels reponunt. et murabili er recordando pserunt. At vero
qui audio tria gluma ecque questionem. an sit. quod sit. quale sit. non
quibuscumque verba conspecta sunt imagines teneo et cos p[ro] aures an strepiti
transisse. et iâ non ec quod res vero ipsas illis significabant sone
neque illo sensu corporis attigis neque vspia vidi p[er]ter animam mei et in
memoria recondidi non imagines earum sed ipsas. Aue unde ad me
intromuerit dictum si possint. Nam p[er]ro ianuas omnes cœtus meo
nec tuenio qua earum ingressus sit. Auppe octuli dictum. Si colorate
sunt nos eam nuncium. Aures dictum. Si sonuerit a nobis indicate
sunt. Ares dictam. Si olieruit p[ro] nos transierit. Diat eam sensus
justandi. Si sapet non est. nuchil me iterroges. Tactus dixit. Si
corpulentem non est. non est. si non est. non indicam. Unde
et qua hec intromuerit in memoria mea. Nescio quoque. Da tis ca
diditam non credidi alieno quod. sed in meo recognomi et verna ec[c] appro
bant. et comodam ei tanquam reponens unde p[er]serrere. et velle. Ibi ergo
erat et antequam didiassam. sed in memoria non erat. Abi ergo aut
quare amici dicerent aignomi et dixi ita est et verum est. nisi quia iis
erant in memoria. sed tam remota et retrusa quasi in cœmis abbatia
bus. ut nifi amonente aliquo eruerent ea fortasse cogitare non pos
quo cito tuenim nuchil ec[c] aliaud dis. Isem Capit. xii.

Omnino est ut in eo quod in sensibus huiusmodi imagines. sed sini imagi
nibus siniti sunt p[ro] seipis inter cœnum. nisi ca quod passim atque dispositive
memoria continetur cogitando quasi colligere atque adiudicando
cumque ut tanquam ad manum posita in ipse memoria vbi sparsa pruus
et neglecta latitubat tam familiarium intencioni facile occurrit. Et
q[ui]m multa huiusmodi gestat memoria mea. que iis inuenit sunt.
et sinit dixi quasi ad manum posita que didiasset et nosse diavit. que
si modestis temporibus iteruallis recolere desiderio. ita rursum dimeri
gunt. et quasi in remoriora penetinua dilabunt. ut denuo velut

nona extinguntanda sint in idem iterum, nec eum est alio regio cor ando
tur s us ut sari possint id est velut ex quatuor dispone colligenda, unde dit
tu est cognitare. *Dam tongo et cogito sit est ut ago et agito, fauo et faato,
Deruitamè sibi animè hoc verbù prie vendicavit? ut qu no alibi sed quod
in aìo colligit id est cogitè. cogitari iam prie ducat? Caplín xiiij
atem continet memoria numeros dimensionum, maones et leges inu
membiles quatu nullâ corporis sensus ipseffit: quia nec ipse colorate
sunt aut sonat, aut olent, aut gustate aut strictate süt, audiu so
nos verbor quib quosurant, at de his differerit. Sed illi alij iste autem
alie süt. *Dam illi aliter grece, aliter latine sonat. Iste vero res nec
grece nec latine süt: nec eloquior aluit gen? Didí lineas fabrizi bl'
etâ tenuissimas sicut fili aranee, sed ille alie süt, no süt imagines
carui quas michi nunciam carnis oculus. *Nouit eas quosq[ui]s fine villa
cognitaone vel aparnaone qualisq[ui] corporis intus ignouit eas. Sen
si eam numeros omnibus corporis sensibus quos numeram? Sed illi alij
sunt quibus numeram nec imagines isto: süt, et ideo valde sima,
Udeat me ista dicentem qui no eos videt: et ego doleam nidentem eam
Her omnia memoria teneo et quem eam didiceri memoria teneo. Caplín

ultæ eamque aduerfus hec falsiflme disputant, audim xiiiij
et memoria teneo, que tam et si falsa süt tam e meminiffe ea me
non est falsi, et discreififfe me inter illa vem et hec falsa, q[ui] contundant
et hoc memini, aliter p[ro]nunc ideo disternere me ista, aliter aute
memini sepe me discreififfe at ea sepe cogitanè. Ergo et intellexisse me
sepuis ista memini, et quod nunc disterno et intelligo recondo in memoria
ut postea me nunc intellexisse meminerim. Ergo et meminiffe me me
mini, sicut postea q[ui] hec remunerat ut potiu si recortabor utas per
vim memorie recordabor. Affectiones quos animu mei eamemor
a continet no illo modo quo eas habet ipse animi at pati eas: sed
alio modo multu diuero sicut sese habet vis memorie. *Dam et le
tatù me fiuſſe reminifcor no letus et tristia mea p[er]terutu recordor
no tristis, et me aliq[ui]ndo timuiffe recolo fine timore, et pristine cupidí
tatís fine cupiditate ſum memor aliq[ui]ndo, et eontrario tristia meam
transactam letus reminifcor et tristis letitiam Caplín xv
quod mirandù no est de corpe. Alu[n] emi anum est, alu[n] corpor

Itaq si p[er]teritui dolozc corp[is] grand[es] memin[i] non ita miru est. Hic vero
cui anim[ur] sit ena ipa memoria. Dam et cii mandam aliquid vt memo[
riter habca[te] diam vide vt illud in a[no] habeas? et a[ui] obliu[s]tim diu[m]us
no fuit in a[no] et elapsi est a[no] ipam memoria voan[tes] animu. Cui ergo
ita sit quid est hoc q[ui] cii tristia[na] mea p[er]terit[na] letus memin[i] anim[ur] leti hab[iz]
tiam. et memoria tristia[na]? Actus[que] est anim[ur] ex eo q[ui] inest ei letina: memo[
ria vero ex eo q[ui] inest ei tristia[na] tristis no est. Aui[m] forte no ptinet ad a[
nimu. Quis hoc dixerit: A[i]minu ergo memoria quasi venter est a[ui]?
letina vero atque tristia[na] quasi cib dulas et amarus cui memorie comen[
tant[que] quasi trac[ita]ta i ventre recondi illuc possit] sapere no possunt.
Audicui[rum] est hec illu[s] simila putare? nec tamc[que] s[ui]t omnim[us] dissimilia.
Sed etc de memoria p[er]svo cui diu quatuor c[que] pturbaciones animi.
cupiditate letia[na]. meti tristia[na]? et qua[d] de h[is] disputare potuero di[
uidendo singula p[er] s[pe]taes s[ui] auuis[que] generis diffiniendo. Ibi iuuenio q[ui]
diam atque inde p[er]svo. nec tamc[que] vulla earu pturbacione p[ur]bor cui c[oe]
reminiscendo comemoro et antequi[m] recolerent a me et retractarentur.
Ibi erat: p[er]terea inde p[er] recordacionc potuere depromi. Forte ergo
situt de ventre cib ruminato: sic ista de memoria recordando p[er]suit.
Cur igitur in o[re] cogitationis no sentit a disputante hoc est a remis[te]
te letine dulc[edo] vel amaritudo mestie. An hoc dissimile est. q[ui] no
vndiq[us] simile est: Quis c[ui] talia volens loquere? si qua[c]es tristia[
am] mea[m]ne nominam tota[es] mevere vel timere cogere[m]? Et tamc[
n]o ea loquever[m] nisi i memoria nui no tantu[i] son nominu[m] s[om] imay
gines ip[er]ssas a sensibus corpo[ris]. sed ena[ta] veru ip[er]a[que] notiones i[u]en[i]
rem? quas nulla ianua carnis accepim? sed eas ip[er] anim[ur] p[er] c[oe]
rientia passioni[rum] suarui s[enti]ens memorie comendau[t]. aut s[ibi] ipa[
ed] veru p[er] imagines hec ena[ta] non medita retinuit. Cap[li]n x[ui]
an no. qui[s] fa[til]e dixerit: Et in Nomino quippe lapide. nomino
sole. Cui res ip[er] no affuit sensib[us] et en a[mi]tis. et memoria s[ane] mea p[er]s[ut]
imagines earui. Domino dolo rem corp[is] nec michi a[dest] diu[m]
nichil dolet. nisi tanec[que] imago eius i memoria mea nesfur[re] quid
dicere. nec eui in disputando a voluptate disserner[re]. Domino salut[e]
corp[is]. c[ui] saluis sum corpe. a[dest] michi quid[que] res ipa[er] verutametn] nisi
et imago eius inesset i memoria mea nullo m[ori] recordarer q[ui] huius

In omnium rei fed. uti. Nostra mem. sib. et her. adest in media mea.

nōis significaret son? nec egrotantes agnosceret salutem noñata quid est dictum nisì eade imago et memoria teneret. qùnus ipse res abest a torpe. Nomino numeros quib? numeram. en affut et memoria me, a neq? eni imaginè imaginis ei sed ipam recolo. ipa muchi remi nisì eti p[ro]sto est. Nomino memoria et agnosco qu[od] nomino, et ubi agnosco nisì et ipa memoria. Nui et ipa p[ro] imaginè suâ sibi adest ac quid nui obliuone nomino non p[ro] seipam. Acta tuQ[ui]tque itidem agnosco qu[od] noio? unde agnostere nisì menussent. Non eund[em] sonu nois dico sed re qua significat. qua si oblitus est sem. quid ille valeret son? Agnostere uti[que] no valere. Ego cui memoria memini p[ro] seipfa sibi p[ro]sto est ipa memoria. ei vero memini obliuone et memoria p[ro]sto est et obliuio. S[ic] memoria qua memini nerim. obliuio qua n[on] memineri, sed quid est obliuio nisì p[ro]tacque memorie? Quom[que] ergo adest ut eà memineri q[ui]ndo c[um] adest meminisse n[on] possu? At si qu[od] meminum memoria retinem. obliuone aute nisì meminissim[em]. nequaquam possent audito isto noire rem que illo noire significat. agnostere et memoria ergo retinem. obliuio. Adest ergo ne obliuiscam[que] c[um] adest obliuiscam[em]. An ex hoc intelligeret uo p[ro] seipam t[em]sque memorie c[um] eà meminum? sed p[ro] imaginè suâ. quia si p[ro] seipam p[ro]sto esset obliuio n[on] ut meminisse? sed ut obliuiscerem? efficeret? Et hoc tandem q[ui]s et dignabit. q[ui]s c[om]prehèdet. Quom[que] fit? Ego certe d[omi]ne labore hit. et labore et meipo. Factus s[ui] muchi teret difficultatis et s[ui]doris nimis. Negi eni n[ut] s[ui]rutum plagas c[eli] aut s[ui]deru intualla dimetim. vel terre libera menta quernim. Ego s[ui] qui memini. ego anim? Non ita miru s[ui] a me longe est qua[que] ego n[on] sum. Nui[que] aute i[ps]inquius mei p[ro] michi. Et ecce me[cor]ie mee vis n[on] xphendit a me c[um] ip[m] me n[on] d[um] p[ro]ter illâ. Nui[que] eni di cturus s[um] q[ui]ndo michi c[er]tui est meminisse me obliuone. An dicturus s[um] n[on] e[que] in memoria mea qu[od] memini. an dicturus s[um] ad hoc inesse obliuone in memoria mea ut non obliuiscam[que] D[omi]nus ab surdis simu est. Nui[que] illud c[er]tui. Quo pacto d[um] imaginè obliuio n[on] teneri memoria mea n[on] ip[m] obliuone c[um] eà memini. An pacto et hoc d[um] q[ui]ndo quidè c[um] iprimit? rei auus[que] imagot

memoria pruus necessitas est ut affixit res ipsa unde illa imago possit ipse
mihi. Sit enim carthagnus memini? sit omnino locoque quibuscumque interfuit. Sit
fnaes homin quas vidi et teteroque sensuus mincia? sic ipsius corporis salutem
tem sive dolore est ei p[ro]sto cœnt ista. recit ab eis imagines memoria quas
intuerer presentes et retractare alio cito illa et absencia remissorum. Si igitur
p[ro] imaginem sua non p[ro] seipam et memoria tenet obliuioque ipsa visti, ademt ut
eius imago transferet. Cui autem adest et, quomod[um] imagines et memoria corri-
scribent. quidem id est et quod iam notatam inuenit p[ro]sencia sua delect obliuio.
Et tamen quod c[um] modo licet sit modus iste et comprehensiveque et expletam
bilis est et ipseam oblivionem meminisse me certus sum. quidem memineram

agnam vis est memorie, nefcioque lobruitur. Caplim xviii horvendui deus meus p[ro]fimam et i[n]finita multiplicitas et hoc animus est et horum ipse ego sum. Quid ergo sum deus m[hi]s? que natura s[ui]s? Dana multimoda vita et imensa vehementer. Etre et memorie mee c[um]p[er]t et antris et cœureris et numenibilibet atque innumerabiliter plenib[us] inume[ment]abilis teru generibus. Sive p[ro] imagines s[ic]ut omnium corporibus. Sive per p[ro]senciam s[ic]ut artium. Sive p[ro] nefcio quas notiones vel notiaones s[ic]ut affectionum animi quas c[ui] et animi non pati[er] memoria tenet c[ui] in alio sit quicquid est et memoria disfuro et voluto har[er] illuc. penetru etiam quatuor possum et finis nuſq[ui]m. Canta vis et memorie, tanta vite vis est et h[oc]e viuente mortalet. Alioq[ui]b[us] agam. tu vera mea vita ds meus. Tracti s[ibi] et h[ac]t vim mea que memoria voceret.2 trastib[us] ca[te] ut p[er]ueniam ad te dulce lumen. Quid diu[m]s michi? Et ego aſtenere p[er] animu[m] me[m] ad te qui deſup[er] michi manes.3 t[em]nſibo et ista vim mea que memoria vocat[ur] volens te attingere. Unde attingi potes et inhevere tibi unde inheveri tibi potest. Habet emi memoria et pecora et aues.4 alioquin non c[ui]b[us] nico[s]ue repeteret no[te] alia multa quib[us] affuescat. Nec emi et affuesſe valeret ullus rebus niſi per memoriam. Caplim decimunonu

t[em]nſibo ergo memoria ut attingu[m] c[ui] qui separavit me a quadam pedibus et a volatilibet celi quib[us] s[ap]ietate me fecit. Transib[us] et me memoria. Et obi te tuemam vera bona et ſecriu[m] ſua[m]tas. et ubi te tuemam am. Si p[er]ter memoria mea te tuemo immemor tu[m] ſi[m]. et quom[mi]ta tuemam te ſi memor non ſi[m] tu[m]. Perdiderat emi mulier dragmam et q[ui]nſiut e[m] c[ui] lucerna et niſi memor e[m]s effet no[te] inueniret e[m]. Cum

cui eest inuenti. unde saret utriu ipa eest si memor ei?no eec? Nultu
memini me pdita asisse atque iuenisse. Unde istud sio? quia au quere
aliquid coet et dicereet michi unde forte est hot. Unde forte illud? tam
dui dicebā no est donet id offerret quod querebā. Cu? nisi memor eem
quicquid illud eest eua si michi offerret? no iuenebē. quia no agnosferem.
et se ita fit cu aliquid pditii querum? et iuenim? Deruitimē si forte ali
quid ab oculis perit no a memoria veluti corp? quodlibet visibile tene
tur intus imago eius? et querit donec reddit aspectu. Ad cu inue
tum fuerit, ex imagine quod intus est recognoscat? nec iuenisse nos di
am? quod perverat si no agnosdim? nec agnoscere si no meminimus.

Sed hor perient quide oculis? memoria tenebat.

Cam ex

Quid au ipa memoria pdit aliquid sicut fit au obliuimus et query
mus ut recor dem? Obi tandem querum? nisi in ipa memoria?
Et si ibi aliquid p alio forte offerat? respium? donec illud occurrit quod
querim? et cu occurrerit. dictim? hot est: quod no dicerem? nisi agnosferem.
nec agnosferem? nisi meminssem? Certe ergo obliti fueram?
An non toti extiderat? Sed ex parte qua tenebat? pars alia querebat
tur. quia senhebat se memoria no simul voluere quod simul solebat et
quasi deterruita consuetudine claudicis reddi quod decem flagrantbat tu
qum si homo notus sive conspiaat? oculis sive cogitec. et nomc ei obliti
reque rem? quicquid alud occurrerit no connectit? quia no cu illo cogitan
re consuent. Ideoq? respiet donec illud affit obi simul affuefactu noticia
no inequaliter acquisamt. Et unde adest? nisi ex ipa memoria? Da
et cu ab alio aconiti recognosdim? inde adest. Non eni quasi nonu ne
dim. Sed recor dantes approbam? hot ee quod dictu est. Si autem pent abole
atur et aio. nec amoniti reminiscam. Neque em omimodo adhuc obli
ti sum. quod vel oblitos nos ee meminum? Hot ergo nec amissu quere
Quomodo ergo poterim? quod oino obliti fuerim?

Cam pxi

ate quero dne? Cui eni te deu mei quero? vitā beatā quero. qum
te ut vinit aia mea. Duit eni corp? mei de aia mea. et vuit
aia mea de te. Quom ergo qiv vitā beatā. quia no est mi donec diu
sat est illit obi oportet ut dim? Quom eā quero? Driti p recor dant
one tanqum eā oblitus sim oblitus? me ee ad huc tenea? an p appeti
tum dispendi incognitum. sive qua num? ſuerim. sive qua ſaens oblit

ut me net oblitus est meinerim
suerim. Nōne ipse est bītā vitā qua omnes volutUt et omnino qui nolit neō
est. Dbi nonerut eā qui sit volut eā. ubi viderut vt amarēt eā. Puni
rī habem eā nesfao quo m. et alius quītā modus quo quisq[ui] habet eā
tut beatus est. et sūt qui s[pe] bī s[ut] Inferiori modo isti habet eā quā illi
qui iā re ipse beati s[ut] sed tāme meliores q[ui] illi qui nec re nec s[pe] b[ti] s[t]
Qui tāme eā c[ui] n[isi] aliquo m[] haberet eā nō ita vellét b[ti] e[cc]. qu[em] eos
velle certissimū est. Nesfao quo m nonerut eā. ideoq[ui] habet eā nesfio t
qua notitia. de qua satango vtrū in memoria sit. quia s[fi] ibi est. iā beati
s[mi]nq[ui] aliq[ndo]. D[tr]u singillatim omnes. an[ti] illo ho[re] qui p[ri]n[que] p[am]n[tu]t
in quo t omnes mortu s[mi]nq[ui] et de quo omnes c[ui] miſeria n[ati] s[mi]nq[ui] Aon
id quero n[ui]c sed q[ro] vtrū in memoria sit beata vitā. Neq[ui] c[ui] ama
r em eā n[isi] noſſemq[ui] A[ud]iu[m] n[om]c h[or]. et omnes rem ipam nos ap
petere fatem[que] nō c[ui] ſono delectam[que] A[am] h[or] c[ui] latine audit[que] n[on] de
lectat[que] quia ignorat quid dictu s[it]. A[os] aute delectam[que] ſiut eātā ille
ſi g[re]ce h[or] audierit. quomā res ipa nec g[ra]em nec latina est. c[ui] adi
p[is]tende g[ra]tā latiniq[ui] inhiant c[et]e[riu]q[ui] liguarī ho[res]. N[ota] est i[gn]
o[m]ibus q[ui] vna v[ore] ſi i[t]ervogar[ui] p[os]ſint vtrū beati e[cc] vellét. ſi ne v[
la] dubitatione velle responderet. qu[em] n[ot] fieret n[isi] res ipa c[ui] h[or] no[
m]en est. eo[que] memoria tenerec[que] A[un]q[ui]d ita vt meminīt carthagī
nem qui vidit. A[on]. D[ua] c[ui] beata n[ot] videlic[t] oailus. quia non est
c[or]pus. A[un]q[ui] ſit meminīm[que] n[ú]meros. A[on]. H[os] c[ui] habet
in noticia n[ot] adhuc qu[er]uit adiſſa. D[it]a vero beata habem[que] in no[
t]ia ideoq[ui] amainus. et tāme adiſſa ad h[or] eā volu[m] vt b[ti] ſi[n]us
A[un]q[ui] ſiut meminīm[que] eloquentia. A[on]. C[ui]n[us] c[ui] et h[or] n[ō]te
audito recordem[que] ipam rem qui eān[da] n[ò]dium ſut[er]doquētes multiq[ui] e[cc]
c[ui]p[u]t unde apparet eā e[cc] in eo[que] noticia. tām c[que] p[er] c[or]pus ſenſus. alij
os eloquentes animadu[n]teri[c]e et delectati s[ut]. et h[or] e[cc] desiderat. q[ui]n[que]
n[isi] in exteriori noticia n[ot] delectarent. neq[ui] h[or] e[cc] vellét n[isi] delecta
renem. Beata vero vitā n[ui]llo ſenſu c[or]pus i alij[s] experim[que] Capliu
N[un]q[ui] ſiut meminīm[que] g[aud]iu[m]. Fortaf[ſe] ita. A[am] v[ice]ſimuiſd[in]
g[aud]iu[m] me[n] eātā tristis meminīm[que] ſiut vitā beata miſerem. Neq[
]uiq[ui] m[] c[or]pus ſenſu g[aud]iu[m] me[n] vel vid[ui] vel au[d]iu[m]. vel od[or]at[que] ſ[ui]. vel
g[ust]ani vel tet[gi]. vel exptus ſ[ui] in a[n]o meo q[ui]ndo letat[que] ſ[ui] et adhe
ſit c[ui]s noticia memorie mee. vt id remiſa valeā aliq[ndo] c[ui] aſp[aci]o[e].

Nunq[ui] ſiut meminīm[que] g[aud]iu[m]. Fortaf[ſe] ita. A[am] v[ice]ſimuiſd[in] g[aud]iu[m] me[n] eātā tristis meminīm[que] ſiut vitā beata miſerem. Neq[ui]q[ui] m[] c[or]pus ſenſu g[aud]iu[m] me[n] vel vid[ui] vel au[d]iu[m]. vel od[or]at[que] ſ[ui]. vel g[ust]ani vel tet[gi]. vel exptus ſ[ui] in a[n]o meo q[ui]ndo letat[que] ſ[ui] et adhe sit c[ui]s noticia memorie mee. vt id remiſa valeā aliq[ndo] c[ui] aſp[aci]o[e].

aliqündo ni desidero, p earu veru duíſitnte de quib[us] me gaiſus effe me
mini. *Nam et de turpib[us] gaudio quod i p[ro]ſus ſi[m]· qu[us] n[ot] ut re[corde]s
detestor atq[us] e[re]cor[us].* aliqündo de bonis et honestis qu[us] desideri[n]s re[co]lo tam
et ſi forte n[ot] aſſut[em] et ideo tristis gaudi[n]i p[ro]ſum re[co]lo. D[eb]i ergo i q[ui]
erptus ſum vitu me[n] beatu vt re[corde] ca et amem et desideri[m]. Ac
ergo tantu[a] ni p[au]as ſed beati p[ro]ſus om[n]es ee v[olum]. qu[us] niſi certa
noticia noſſem[us] n[ot] tam certa volutate vellem. Sed quid hor[us] eſt q[ui] ſi
quera[t] a duobus utrii militare velit[em]. fieri p[oss]it vt a[le]er eo[t] velle
ſe. alter nolle reſpondeat. Si aute ab eis quera[t] utrii b[us] eſſe velit.
وتير[ى] Statu s[ine] villa dubita[ione] di[n]t optare. nec ob aliu[d] v[el]it ike
militare. nec ob aliu[d] iſte n[oli]t. niſi vt beati ſi[n]t. N[ec]t forte quo[
ni]a aliu[s] h[it] aliu[s] i[n]de g[aud]et. i[ta] ſe om[n]es beato[s] ee v[elle] coſo[
nant qu[e]eadmodu[n] coſonare[t] ſi hoc interrogare[n]t se v[elle] g[aud]ere
atq[us] ip[m] g[aud]iu[n] vitu beatu vo[n]ant. Od[mi] si aliu[s] h[it] aliu[s] i[l]it asſe
quit[em] vn[u]i eſt tam[e] quo p[uen]re om[n]es n[iti]t[em] vt g[aud]e[at]. Ac quo[
ni]a reſ eſt qua[] ſe erptu[n] n[ot] ee nemo p[oreſt] di[cre]. p[ro]terea repta in
memoria re[con]ſo[n]itiur q[ui]ndo b[ee] vite nom[em] au[di]t[em].

Cam xiii

absit d[omi]n[e]. absit a corde ſeru[n]tui qui conſitec[t] tib[us]. absit vt quo[n]i
q[ui] g[aud]io g[aud]e[n]a, beati me p[ut]em. Eſt e[m] g[aud]iu[n] q[us] non
d[tu]ri p[ri]ſus. ſed eis qui te g[ra]ſatis volut[em]. qu[us] g[aud]iu[n] tuip[e] e[s]. et ipa
eſt b[us] vita g[aud]ere ad te de te, p[ro]ter te. I[ps]a eſt. i n[ot] altera. Cui au[
tem alia pu[t]at e[]e aliu[d] ſectan[t] g[aud]iu[n] nec[que] ip[m] veru[n]. ab aliaqua
tam[em] imag[ine] g[aud]iu[n] volut[as] eo[t] n[ot] au[er]t[em].

Cam xxiu

on ergo certi[n] est q[ui] om[n]es ee b[us] volut[em]. qu[on]ia qui n[ot] de te g[aud]
dere volut[em] q[ui] ſola vita b[us] eſt. n[ot] utq[us] vitu beatu volut[em]. An
om[n]es hor[em] volut[em]. Sed qu[on]ia caru[que] p[ar]ipuſat aduſus ſp[m]· a p[er] adu[n]i
sus car[n]e vt n[ot] ſnaat q[us] volut[em] mid in q[us] val[et] eo[t] conſtati ſi[n]t.
qua[] illud q[us] n[ot] val[et] n[ot] tantu[n] volut[em] q[ui]ntu[n] ſat eſt· ut val[et]em. N[am] q[
]ro ab om[n]ibus utrii malu[n]t de veritate q[m]ui de falſitate g[aud]ere, tam n[ot]
dubitat de veritate di[cre]e ſe malle q[m]ui n[ot] dubitat di[cre]e beato[s] ee ſe
v[elle]. Beata qu[ip]pe vita eſt g[aud]iu[n] de veritate. H[or] eſt e[m] g[aud]iu[n]
de te qui veritas eſs. d[us] i[llum]inacio mea ſalus ſac[n]ei mee deus me[n]s
H[at]e vitu beatu om[n]es volut[em]. g[aud]iu[n] de veritate om[n]es volut[em]. N[unc]os
erptus ſum qui velint fallere. qui aute falli nem[n]e. D[eb]i ergo nouer[t]

hanc vitu beatu? nifi obi nouerut ena veritare? Amat ena et ipsam: quæ falli noluit. Et cù amat beatu vitu quod nò est alud qùm de veritate gaudiu? utiç amat ena veritate: nec amarèt nifi eet aliqua notia et in medilia eoz. Cur ergo nò de illa gaudet? Cur nò beati sùt? Qna fortaus otu pant in alys q potus eos suctit miseros. qùm illud beatos quod teniuer meminerut. Ad huc emi modiu lumen è in hùbus? ambulèt ne eos tenebre xphentùt. Cur autè veritatis parit odiu et inimitus eis suctus est homo tuus veru pductus cù ame? beata vita. q nò est nifi gaudiu de veritate: nifi qua sìt amat ventas. ut quiaq alud amat hoc quod amat velit e veritate? Et quia falli nollet: noluit quina q falsi sìnt. Itaque, piter ca rem oderut veritate: quia cù p veritate amat, amat ca lucente: oderut ca redarguente. Qna emu falli noluit et fallere voluit. amat ca cù seipam dient. et oderut ca cù seipos indicat. Inde retribuet eis ut qui se ab ea manifestari noluit. et eos nolentes manifestet. et eis ipa nò sìt manifesta. Sic sìc ena sìc anim human ena. sìc reaus et læqui dus turpis atque indecès latere vult: se autè ut lateat aliquid nò vult. contra illi vedit ut ipe nò lateat veritate: ipse autè veritas lateat. Cui ena sìc dìu miser est. veris manult gaudere qùm falsis. Deatus ergo eit si nulla iterpellante molestia de ipa quia vern sùt omnia sola veritate cre quunti spaaatus sum i memo Agnudebit Caplim XXVII. quia mea querès te dìe? et te nò tuemi ertu ca: Nec eui aliquid de te tuemi quod nò meminssem ex quo didia te. Nam exquo didiate n sum oblitus tu. Dbi emi tuemi veritate. ibi tuemi deu mei ipam veritate. quæ exquo didia nò sum oblitus. Itaque exquo didia te manes in memoria mea. et illic te tuemo cù reminiscor tu et delecto i te. He sùt sìc delicie mee qæ donasti muchi miseria tua respitaes paupstatem ed obi manes in medilia mea dìe? Imea Caplim vire simu sertu. Dbi illuc manes? Quale aibile fabricti tibi? Quale sactuarium ediscisti tibi? Tu dedisti hæt dignaonc memorie mee vt mancas in ea. Sed in qua eis parte maneas hoc considero. Transcendi emi partes eis quas habet et bestie cù te recordarer. quia nò ibi te tueniebam inter imagines reru corporali? et venu ad partes eis ubi commenda in affectiones animi mei. nec illic tuemi te. et intrani ad ipius animi mei sedam que illi est in memoria mea. quoniam sìu quoque memimit

anim? Nec tu ibi eras quia non sicut imago es corporis, nec affectio viue'tis, qualis est cu letam? tristam? aupim? metum? meminum? obliuſant? et q[ui]d huiuſmōi est, ita nec ipe anim? es: quia d[ni]s animi es tui, et omni tant? her o[na]? tu aute inco[m]utabilis manes ſup o[na]t. et dignat? es h[ui]bitare t[em]emoriz[ia] mea, exquo te didict. Et quid quevo, quo loco eus ha bites, quafi vero loca ibi ſint: Habitas terte in ea, quomā tu meminu et quo te didict, et in ea te t[em]eno cu re[cor]dor te.

Cam Ixii

bi ergo te tuem vt diſterē te: Nec eui iam eras t[em]emoriz[ia] mea pruſq[ui]m te diſterē. Abi ergo te tuem vt diſterē te, niſi in te ſupra me: Et nufq[ui]m loais et recedim? et accedim? et nufq[ui]m locus: De vitas ubi[que] p[ro]ſides omni[b]o[rum]iſidentib[us] te, ſimulq[ui]s reſpondes o[b]bus et diu[n]er ſa consulentib[us]. Liquide tu reſpondes: ſed n[ò] liquide om[n]es au[n]dunt. O[n]ds vnde volu[n]t consuſult: ſed n[ò] ſp q[ui]d volu[n]t au[n]dunt. O[ptim] minijſer tu us eſt, qui n[ò] magis hoc intueet a te audire q[ui]d ipe voluerit: ſed poa[us] hoc velle q[ui]d a te au[n]dierit.

Capp. Ixii, 1-4

cito te amaui pulchritudo tam antiqua et t[à] noua ſero te amaui, et eate intus eus, et ego foris, et ibi te querebā et iſta for[m]oſa q[ui] fetiſti deſormis irtuebā. Deat[em] eus et tecu n[ò] erat: ea me te nebāt longe a te, q[ui] niſi in te n[ò] effent, n[ò] effent. Domasti et clamasti et rupisti ſurditate mea, choruſasti, ſplenduſtiſt[em] ſi g[u]ſasti ceatate mea. H[ar]agasti et d[ur]i ſp[er]im, et anhelo tibi, guſtati et esurio et ſitio. Tea[n]ſti c[um] t[em]eſero tibi, me, et exa[n]ſi t[em] p[ar]tate tuam.

Cam Ixiii

Et omni me nufq[ui]m erit michi dolor et labo[r] et vnia erit vita me[a] tota plena te. Nunc autem quomān[ò]que tu i[p]les ſubleuas e[n]t: quom[ui]m am tu plen[ò] n[ò] ſum, oneri in ſum. Contendunt letac[e] mee flende nim letandis m[er]orib[us], et ex qua parte ſtet victoria n[es]tio. Et in di[n]e miſer[ui]rere mei, contendunt m[er]o[r]zes mei mali cu g[aud]ijs bonis, et ex qua parte ſtet victoria n[es]tio. Et michi di[n]e, miſerere mei. Et michi, eme vulnera mea n[ò] abſtondo. Mediauſis e[ſ]e[ger] ſum: miſericórs e[ſ]mi[ſ]er ſum. Nuncq[ui]d n[ò] te[pt]n[uo] est vita humana ſup terrā? Alius vel lit molestias et diſſu[ra]tates tolerare: Ijuſes e[n]s n[ò] amar[em]. Nemo q[ui]d tolerant amat: et ſi tolerare amat. Cui[n]uis e[n]u g[au]deat se to[ll]erare: mauiu[n]t tamem n[ò] e[ſ] q[ui]d toleret. Proſperat[em] aduerſis deſiderem: aduerſa in p[er]ſperis timeo. Alius inter hec meduis locus, ubi non

sit humana vita teptnao: De p[er]spertatib[us] seculi semel et iteru[rum] et tertio a timore aduersitatis et a corruptione letitie. De aduersitati bus scilicet semel et iteru[rum] et tertio a desiderio p[er]spertatis. Et quia ip[er]a aduersitas dura est et ne finngat tolerannaa nu[que] non teptnao est vita humana sup[er] terru[rum] sine ullo iterstino: Cam y[rum]

t tota sp[es] mea non nifi in magna valde mis[di]a tua. Da quod iubes? et iube q[ui] vis. Impens nobis etinenaa. Et c[um] s[ui]re ait q[ui] tam quia nemo potest e[que] continen[tes] n[ifi] deus det. Et hot[ui]m erat sap[ie]tate s[ui]re cui e[que] h[oc] donu[rum]. Der continen[ta] quippe colligunt et redigunt in unu[rum] a quo et multa deſluxim. Am[que] eu[n] te amat. qui tenu[rum] aliquod amat q[ui] non p[er]ter te amat. O amor qui ſp[er] ardes et nu[que]m extiguereis.

caritas deus meus accende me. Continencia iubes: in quod iubes et iubes certe ut c[om]tinen[ta] a con[ton]be quod vis a

non

C[um] y[rum] cup[ist]en[ta] carus et c[or]up[ist]en[ta] ocu[lo]z et amb[ina]one seculi. Jussiſt[a] a c[or]aubitu et de ip[er]o au[n]gio melu[s] alijq[ui] c[or]tessiſt[a] moniuiſt[a]. Et q[ui] n[am]a dediſt[a] factu[n] est. et antequi[m] diſpenſator ſacramen[t] tuu[rum] ſi[mi]re. Sed ad h[uc] viu[n]t et memoria mea de qua multa loca[t] ſum tatu[u] veru[m] imagines quas ibi conſueto[d] mea ſi[rit]. et occu[r]ſant[u] michi vigilati quide carentes viribus. In ſompmis autem non ſoli[ur] vſap[er] ad delectacione. ſed etia[] vſap[er] ad conſenſione factu[n]q[ui] ſimuli[m]. Et tantu[n] valet una[] g[ui]us illuſio in alia mea et i[tra]ne mea. ut d[omi]nenti falsa visa per ſuadeant. q[ui] vig[il]anti vera non posſu[n]. Dunq[ui]t t[ui]r ego non ſum diu[n]e deus meus. Et t[am]e tantu[n] inter est inter meip[m] et meip[m] intra momenti[rum] quo h[ui]c ad ſopor[e] tranſeo. vel h[ui]c inde retranſeo. Obi e[que] ergo t[ui]t n[ato] qua talib[us] ſuggesti[on]b[us] resiſt[it] vig[il]ans. et si[mi] reſi[pe] ingemn[t] inco[n]ſſus manet. Dunq[ui]t claudit[u] et ocu[li]s. Dunq[ui]t ſopi[t]t[u] ſenſibus corp[u]s. Et vnde ſepe etia[] in ſompmis resiſt[im] n[iti]q[ui] p[os]iti memores ati[que] in eo castiſſime p[er]manen[tes] nullu[rum] talib[us] illecebris adhibem[que] aſſenſum. Et t[am]e tantu[n] interest ut c[ui] aliter attendit eu[n] g[il]antes ad conſi[n]tie reque[ui] redeam[que]. ip[er]aq[ui] diſtancia reperiam[que] nos non feciſſe q[ui] t[am]e in nobis quoquo modo factu[n] eſſe w[ole]m. et Dunq[ui]t non poten[tes] est man[t]tua deus om[i]po[n]tes ſanare om[n]es ſaguores atem mee ati[que] abundan[n]tiori grnaca tua lastu[i]os motu[s] e[n]a mei ſopo[ris] extiguere. Augebi[d]e magi[m] magiſq[ui] in me munera tua. ut

aia mea sequatēr me ad te cœupſtenae viſo expedita ut no ſit rebelles ſiби:
atque ut in ſopmis etiā no ſolū in ſpetret istas corruptelarī turpitudines p-
imagines aiales uſſis ad carus fluxu: sed ne consenaat quide: nam ut
nichil tale vel tantulū libeat q̃ũntulū possit nutu cohiberi etiā in caſto de-
mientis affectu: non tām in hac vita sed eā in hac etate no magnu e-
otipocenti qui vales facere ſupr q̃ũm petim aut itelligim. Auit aut quod
ad huc ſim in hoc genere mali mei duci bono dno meo: exultās au timo-
re meo q̃ũd donasti michi: et iugēs in eo q̃ui consu mat ſum: ſperās pſec-
turū te in me miſſiās tuas uſſis ad paco plenariā qua tecti habebuſt et,
teriora et exteriora mea tu abſorpta fiuſt mors in victoria Caplizuris

ſt alia malia diei q̃ui vtina ſufficuat ei. Aſſi am emi cotta dianas
vuinas corpís edendo ibibendo pruſq̃uiq̃u esus et ventre destruas eu
ortideris indigencia ſaaetente muſſica. & corruptibile hoc induers inor-
ruptione ſempiterna. Auit aute ſuaus est michi neceſſitas. & aduer-
sus ista pugno ne capi an: et cotta dianu bellu gero in ieuuijs ſeuus
in ſeriutute rediges corp mei: et dolores mei voluptate pellunex.
Aa
ſames et ſitis quidu dolores ſut. Drunt et ſiant ſebrus necat: niſi alime)
toz meditina ſuccurint. Que quoniam p[]sto est et corſolatoe mineru
tuoz. in quib[]nre inſirmitati terra et aqua et celu ſeruuii talamitas de
liae vocant. Hor me doauiſi. vt quæ admodu meditamenta ſit alime)
ta ſuſturus acedui. Sed dui ad quete ſaetentis ex indigentie moſſia
tranſeo. in ip[]o tranſitu michi iſidiat laqueus cœupſtenae. pe emi tu
ſitus voluptas est et no est alius qua tranſeat quo tranſire cogit ne)
ceſſitas. Et tu ſalis ſit cauſa edendi et bibendi. adiungit ſe tanq[ui] pe
vitaſola io cunditas. et p[]leruſq[ui] p[]re conat ut eius cauſa fiat q[]uod salu-
tis cauſame facere vel diu vel volo. Act idem modus utriuſq[ui] est a

Nam q[]uod saluti ſatis est. delectacioni paru est et ſepe inbertu ſit utriu
ad huc neceſſaria corpís auſi ſubſidiu petat an voluptaria cupidituis
ſalata müſteriu ſupſpetat. Ad hoc inbertu hilareſat in felx aia et in
eo ſſparat extuſationis patrocinu. gaudes no apparere quid ſatis ſit
moderauio valitudis. ut obtentu ſalutis obuſbret negoau voluſ
tatis. Ubi t[]eptationu b cotta die conor reſſtere. et tuo deuteru tuu et
ad te reſeru eſus meos. quia consiliu michi de hac re nodu ſtat
Audio vore iubentis dei mei. no graueneu corda veſtra in crumpula et

Ad salutem

ebruetante. Ebructas longe est a me. misereberis ne appropiquet michi. Crapulila autem nonnuiq subrepit seruo tuo. misereberis ut longe fiat a me. Nemo emi potest ee otinens. nifi tu des. Nulto nobis orantib tribus. et qunq boni anteqm orarem? accepim? ate accepim? et ut hor poſtea cognosterem? ate accepim? Ebroſus nuqim ſui. ſed ebroſos a te factos ſobrios ego noui. Engo a te factu est ut hor no effent qui nui qum fuerit a quo factu est ut hor no ſemp eēt. qui fuerit. a quo eata factu est. ut ſuret utriq a quo factu est. Audiuui etia alia voce tua. Post coapiſtenaas tuas no eas. et a voluptate tua auertere. Audiuui et illa ex munere tuo qum multu amavi. neq si manducue rim abundauim. neq si no manducauerim decerit nobis. Hoc est dicere. Nec illa res me copioſu faciet. nec illa eripnosu. Audiuui et altera. Ego euī didici in quibus ſum sufficiens ee. et abuīcare no ui. et penuria pati noui. Omnia poſſu in eo qui me confortat. Cate miij les caſtroz celeſtui. no puluus qd nos ſum? ſed memeto dne qua puluus ſum? et de puluere feciſi hominē. et perierat et inentus est. nec ille i se potuit. quia idem puluus ſuit quē tala diſtem afflatu tue inſpirationis adamauui. Omnia poſſu inquit in eo qui me coſfortat. Coſor ut poſſim. Da qd iubes. et iube qd vis. Iste se accepisse confiteer et in me qy gloriat in dno gloriat. Audiuui aliuu voganțe ut acipiat. Auſer a me inqτ cōnpiſſentias ventris. Unde apparet ſi deus meus te dant re nui fit qd imperas fieri. Ocauſti me pater bone. omnia munda mūdis. ſed malu ee homini qui p offenſionē manduat. et omnem creaturā tua bonā eſſe nuchilq abiaendu qd ā gnaear actione p[er]pipt. et quia eſta nos no amendat deo. et ut nemo nos iudicet in cibo aut inpotu. et ut qui manduat no manducante no ſpernat. et qui no manduat.manducante no iudicet. Didia her. gnaas tibi. laudes tibi deo meo. magistro meo. pulſatori auriu meati. illustrati tori cordis mei. eripe me ab omu tēptanaone. Non ego i munditā obſonij timeo. ſed iμuindiaa cnpiditatis. Dno noe omē carnis geri nus qd abo eēt viu manducare p[er]miſſum. heluā cibo carnis reſe ctum. iohannē mirabili abſtinenaa p[re]ditu animalib hor est iom stis in eſta redentibus no ſiuffe pollutii. Et ſto eſau lenticule con] acpiſcencia deceptu? et tandem p[er]t er aque desideriu a ſeipō reſpenſu.

et regn. nrhm nò de curne. sed de pane êc têptutu. Iacoq & plus in heremo
nò quia carnes, desideruit. sed quia êc desiderio aduer sus dum munimam
uit. meruit iprobant. In his ergo temptat adibò positis certo cotidie ad
uer sus caupiscena manduandi et bibendi. Non eum est q[ui] semel p[ace]
re et ulterius nò attingere deernà. siat de coa bitu potu. Actas s[an]tu
grutturis temperinta relaxacione et constructione tenendi s[ut]. Et quis est
dne qui nò mpiat aliquantu extra metus necessitatis. Quis qu[ia] magn
us est magnificet nomè tuu. Ego aute non sum quia peatntur ho
mo sum. Sed et ego magnifico nomè tuu. et interpellat pro p[er]tus meis.
qui viat s[ed]in. numeris me inter ifirma membra co[pris] s[ui]. quia
ip[er]fertu c[ui]s viderunt ocu li tuu et libro tuo omnes s[ar]benet. Cap[li]m tri
De ille cæbra oculo[que] nò s[an]tgo nimis. Cui absit non re. res himin tuu
quivo. cui assit nò res p[er]uo. paratus eis etiam s[an]tare. Ita michi
videor. for sitan fullor. D[um] eni et iste plangende tenebze in quib[us] me la
fnaculans mea que i me est. vt anim meus de viribus sius ip[er] se inter
vogans nò fnacile s[ibi] tredendu exisimet. quia et qu[em] in est p[ler]nus ocu li
tum est. n[isi] experienca manifestet. Et nemo securus êc debet i[mi]sa
vita. que tota têptaao nonat. Qui fieri potut ex deterior ex melior. n[ò]
fiat etiam ex melioze deterior. D[na] s[pi]es una fiduca. una firma p[er]miſsio
O oluptates aurum tenacibus Imus f[io] tua. Cap[li]m xxxiiii. 1
me ip[er]cuerunt et subiuguerunt: sed resoliuſt i[m] liberasti me
n[ut] in ſonis quos animat eloqua tua. c[ui] ſuam et artificioſa voce
contineat. ſi teor aliquantulü acqueſto n[ò] q[ui] vt h[er]eat. sed vt ſurgi in
volo. Actamen c[ui] i[pi]s ſentencis quib[us] vunut vt admittant ad me
querunt in corde meo n[ò] nullus dignitatis loci. et vix eis p[re]o con
gruente. Aliq[ui]ndo eni amplius michi videor honorus eis tribuere q[ui]
decet. d[ui] i[pi]s ſanctis religiosius et ardenaus ſenao moueri ai[os] n[os]
in flàmam p[ietatis] c[ui] ita cantant. q[ui]m ſi n[ò] ita cantarent. et omes
affectus ſp[ur]t n[ui] pro ſuam diuſitate habere, pruos modos i[m] voce al[io]
cantu. quor[que] n[es]ao qua occulta familiaritate extatent. Sed delecta
cao carnis mee. eu mente enervandu n[ò] oportet ſepe me fullut. d[ui]
racioni ſensus n[ò] ita comit[at] ut p[aci]ent ſit posterior. sed tantu q[ui]
aptet illa meruit admuti. etiam p[aur]re re ac d[u]cere conat. Im in his
p[ea]o n[ò] ſentiens. sed p[ost]ea ſenio. Aliq[ui]ndo aute h[at]ipam fallac

am imederantus caues erro nimia feueritate.¹ sed valde interdixt ut melos ome cantilenarù suauùn. quib[que] dantani psalteriù frequentat. ab amribus meis remouerit velim atque ipsius carlesie. tuncufque michi videtur quò de alexandruno eþo athanasio sepe michi dictu. memoravi. qui tam modico flori voris fariebat sonare lectorè psalmi ut, pnutiustati viamior eest qum canenti. Deruitimè cù remisfor lacrimas meas quas fudi ad cantus carlesie tue in prumordiis reaipemente fidei mee.⁴ et nunc ipse cù moueor nò cantu sed rebus que cantant. cù liquida vote et quenien tissima modulatione cantat. magnià instituti huiù utilitate vursus agnosco. Ita fluctuo inter piaculù voluptatis et experimentù salubritatis¹ magnis. adhuc. nò quidè iiii retractabile sentencia pferes. cantandi àsfectudine approbare in carlesia ut p[ro] oblectum età aurum et firmior animus et affectu pietatis assurgat. Tame cù michi attidit. ut me amplius cantus q[ui]n res qu[am] c[um]t moecat. penalit me pectare confiteor.⁶ et tuc mallem nò audire cantante. Cite ubi sim. flecte me[n]i.⁷ et pro me flecte qui aliud boni vobisat intus agitis. vnde facta, p[ro]eunt. Dam qui nò agitis.⁸ nò vos het monet. Tu autè d[u]ne deus m[à]s erandi. respicez vi de et misere re et s[an]a me in c[um]t oculis michi q[ui]sho factus s[ui]. et ipse est là

Restat voluptas oculi[que] s[on]t. Quor me[n]s? Cam x[u]xu carnis mee de qua loquar confessiones quas audict aures tepli tu. aures fraterne ac pie ut condudam[que] teptationes c[ap]istentem carnis. que adhuc pulsant me et gemiscentem.⁴ et habitat c[ui]l[u] me[n]i quò de telo est supradu c[ui]piente. Dulchras formas et varias. nitidos et amenos colores a[m] mat oculi. Non teneat hec anima me[n]. teneat eam deus qui hec fecit. bona quidè valde. Sed ipse est boni me[n]. nò hec. et tangit me vi glante totis diebus.⁴ nec requies ab eis datur michi s[ui]tut dat[ur] a voc[em] amnoris. sed aliud[ino] ab omnibus silentio. Ipa emi regina telo[que] lux ista. p[er]fundès c[ui]tù que c[er]num.⁵ ubi p[ro] diè fuero multimodo ad lapsi blanditur michi alud agenti. et e[m] no aduertenti. Infinuat aute[rum] se itin bechemeter. ut si repente subtrahat c[ui] desiderio requirat.⁶ et si diu absit contristat animi. Olix qu[am] videbat tobias c[ui] clausis istas oculis. fili[n] d[oc]rebat vite vià. et ei p[er]ibat pede caritatis n[u]squin errans.⁴ aut qu[am] videbat p[er]saat p[er]ginnatis et opertis senectute carnis c[ui]s lumini bus c[ui] filios n[ò] agnoscendo benedicere. sed benedicendo agnostere me

vint aut quia videbat iacob cii et ipe p grandi etate capitis oculis in filiis pre
signata futuri ppli genera luminoso corde radiaut et nepotib sius exio
seph diueras vel diueras mistace man? no sicut pater corf foris corige
bat. sed sicut ipe int disternebat iposuit. Ipa est lux. una est. et alia no
est. et vnui omes qui videt et amat ea. Act ista corporis de qua loquebat
illecebrosa ac piallofa dulcedine condit viam seculi cens amatorib. Qui
aute et de ipa laudare te noneruit deus creator omnium affumuit ea in
ymno tuo: no absursumt ab ea in sompno suo. Sic eê cupio. Aesisto
seductionib oaulof ne implacent pedes mei quibus ingredior via tua.
et eigo ad te tuisibiles oaulos ut euellas de laqueo pedes meos. Tu sub
inde euellis eos: na illaqueant. Tu no ressas euellere. ego aute crebro t
hereo in ubi sparsis insidijs. quoniam no dormies necz dormutabis qui
custodis ifil. Aum innumerabila varis artibus et officijs et vestib calci
amentis. vasis et hæmodi fabriationib picturis eata. diuifisq figment
bis. atq his usi necessarii atq modernti. et pia significatione longe
transfendentib addiderit homines ad illecebras oaulof foras sequentes
qo fautint intus. relinquetes a quo facta sunt. et determinates qo facta
sunt. Act ego deus meus et deus meu eata hunc tibi diu ymnui. et facta
fico laudem satisfactori meo. quoniam pulchra truceta p alia in man
artifiosas. ab illa pulchritudine venut q sup animas et au suspirat
ata mea die ac nocte. Sed pulchritudniu exteroz operatores et fec
tatores inde trahit approbandi modii. no aute inde trahit vtedi mo
du. Et ibi est et no videt eu. ut no cant longius. et foratudine sia ad
te custodiat? nec ea spargat in deliaosas lastitudines. Ego aute hec
loquiis atq diſternes eata ifis pulchris gressu innecto? sed tu euellis
dne. euellis tu. quoniam misedia tua ante oaulos meos est. Da ego
tapior miserabilit. et tu euellis miservordie aliqido no senaentem.
qua suspenſus incideat? aliqido cu dolore. qua iate heſeat. Caplim
nec accedit alia forma teptionis multiplicis tricesimi ſerut
periculosa. Dicter eni conaipſentia carnis q inest in delecta
none omnii ſenſiui et voluptatiu cu ſerientes deperuit qui longe
ſe facuit a te inest aite p eosde ſenſiis corpiis qedà no ſe oblectandi in
carne. sed experiendi p carne vana et curiosa cupiditas notic coguionis
et ſtenie palliata. Que quoniam et i appetitiu nostendi est. otuli aute ſut

65

ad cognoscendùm in sensibus principes scriptores antoſor, eloquio diuino, ap-
pellata est. Ad oarlos eum prurie videre pietet. Actum autem hot verbo eam
in ceteris sensibus eum eos ad cognoscendùm intèdum. Deaf emi dictam audi
qùd viarlet aut olfac qùm niteat aut gustu qùm splendeat aut palpa qùs
fudgeat. Dideri emi dictam het omnia. Diam autem no solui vide qùd luceat
qùs soli onali sentent possit? sed eam vide quid sonet. vide qùd oleat. vide qùd
sapiat. vide qùm durù sit. ideoq generalis experientia sensui scripten-
tia sicut dictù est otuloſt vocantur. quia videndi officium in quo p[ro]mati
otuli tenet. eam ceteri sensus sibi de similitudine urmurpât aliquid
co[gnicionis] explorât. Ex hoc aute evidens us diſternit quid volupta-
tis qùd curoſitatis agitur p[ro] sensus qu[ia] voluptas pulchra. minora. ſuauiu
ſapida. lema. ſectat. curoſitas aute eam his continuâ teſtandi cau-
sa no ad ſubeundà molestia. sed experiendi notendiq[ui]b[us] ſubij[us].
emend. cito ad ſub eundà molestià. sed experiendi notendiq[ui]b[us] ſubij[us].
emend. cito ad ſub eundà molestià. sed experiendi notendiq[ui]b[us] ſubij[us].
ſiculi iateat cœurùt ut contristent. ut palleat. timet eam ne i ſop-
nis hoc videat. quasi quiſq[ui]s cos vigilantes co[ge]erit aut pulchritu
dimus ſulla forma p[ro]ſaſerit. 1m et i ceteris sensibus que p[ro]sequi longu
est. ex hoc morbo cupiditatis iſpectaculis exhibit queq[ui] miracula-
hint ad p[ro]trutûda nature q[ui] præter nos est opata, p[ro]cedit. q[ui] ſtire ni
chil p[ro]deſt. nichil aliuq[ui] ſtire homines c[up]iut. h[ui]c eam si quid eode
p[ro]uerſe ſtience fine p[ro]artes magiis quenit. A[ui]t eam in ipa religio-
ne deus teſtatur cu[m] ſigna et, p[ro]diq[ui]a flagitant. no ad aliqua salutè.
sed ad soli experientia desiderata in hac tu inmensa ſilua plena inſi-
diarum et perculor. Cite tu multa p[ro]dèrunt et meo corde dispuleri
ſiuti donasti me ſacere deus salutis mee. Attamè q[ui]ndo auduo di-
tere eum in artuquaq[ui] cottidianam vitam nostram tam multa h[ui]s genè-
vis reru aruſtrepat. q[ui]ndo auduo diſtere nulla re tali me intentu fi-
er ad p[ro]ſettandù. et vana cura compiendù. Sane me iam theatra no
trapiut. nec curo noſſe tranſitus ſyderu. nec alia mea vng[ui]a respòsa
q[ui]suit umbrau. Omnia ſacri lega ſacramèta detestor. Ad te dne
ſus meus cu[m] humilè famulatu at simplicè debo. q[ui]tis meu sug-
ſestionu machinationib[us] agit umิตus ut signu alijq[ui] p[er]tam. Sed
obſero te p[ro]regè n[ri]m. et patrìa ih[ui]m simplicè castè. ut qu[e]admo-
dum a me longe est iſta ſensio. ita ſit ſemp[que] longe atq[ui] longius. Pro

salute auſte auſſez ſui te rogo. alius multu differès finis est intencionis mee. et te ſaente qd vis das muchi et dabis libenter sequi. Deruitamen inq[ui]m multis minutiſſimus et cœptibilib[us] rebus curiosus n[am] cotidie teptet. et q[ui]m sepe labam quis enumerat. Quonc[es] narrates inania p[ro]mo quasi toleram? ne offendam? inſirmos. deinde paulaſi libent adu[n]mus; cane current[em] post lepor[em] iam n[ò] ſpecto ſui inſertu fit. at vero in agro ſi consu tranſea. auertit me fortuſſis et ab aliqua magna cogita[t]ione. atq[ui] ad ſe auertit illa venat[io]. n[ò] demare cog[es] corpe ſu[n]menti. ſed cordis inclinatione. Et niſi iam muchi demoſtinta ſiſrimitate mea n[ito] aſmoneas aut et ipa viſione p[ro]aliqua consideracione inte affurgere? aut totu[n] contepnere atq[ui] truſire vanus hebest. Auiſ[da] ſui domi ſe dente ſtello miſtus captus vel aranea reſtibus ſuis irruentes iſp[itu]tans. sepe intentu ſua[t]. Auiſ[da] quia p[ro]ua ſut animalia. ideo n[ò] res eadem agitiur. Dergo inde ad laudand[ui] te creatore[m] murſiati atq[ui] odi[n] nator[em] veru o[m]. ſed n[ò] inde intent[em] e[m] incipio. Aliauſ est n[ito] ſurge[m]. aliauſ est n[ò] cadere. et talibus vita plena est. et vna ſpes mea magna valde miſſdia tua. Cui enu[n] in h[er]tem[i] rebus a[c]cepta[ui] ſit cor[n]ni[m]. et portat copioſe vanitatis c[ate]ruas. Hinc et oſz[ones] n[ir]e sepe interu[n]p[unt] atq[ui] turbant. et ante conspectu[m] tu[n] du[m] ad aures tuas vocation[em] intendim. n[est]o vnde irruentib[us] nuq[ato]rijs cogita[t]ionib[us] res tuta n[in]q[ui]d e[n]ta hor[iter] aſtenenda. Ope[n]di[t]. Cap[li]n[.] xxxvi[s] deputatib[m]. Aut alij[q]d nos reduc[t] i[ſp]em.niſi tota miſſdia tua quia cepiſt[i] mutare nos. Et tu ſas q[ui]ta[m] et parte mutaueris q[ui] me pruimitus ſanas a libidine vindicandi me. vt[que] p[er]tus ſias e[n]tam c[ate]teris omnibus iniquitatiib[us]me[n]. et ſanes o[m]nes l[á]gniores me[n]os. et redimas de coruptione vita me[n]. et corones me[n] misera[n]one et miſe[r]icordia. et ſa[n]es in bonu[m] desideru[n] me[n] qui [a]p[er]ſiſt[i] a timore tuo ſup[er]bi[da] me[n] et manſueta ſenſi inq[ui]o tuo teruice me[n]. Et nu[n] po[rt]o ill[u] et leue est muchi q[ui]m ſit p[er]miſiſt[i] et ſenſi[t]. et vere ſit enat. et nest[ie]bam q[ui]do id ſubire metueb[da]. ſed nuq[ui]d d[n]e q[ui] solus fine t[ep]ho d[n]airs. quia ſolus veru[s] d[n]e[ns] es q[ui] n[ò] habes d[n]im nuq[ui]d hor[iter] quoq[us] tertiu[m] teptationis gen[em] cessauſt a me. aut cessare in hac tota vita potest. Timer et amari velle ab homiib[us] n[ò] p[er]ter aliauſ. ſed vt inde ſit gaudi[um]. q[do] n[ò] est gaudi[u]. misera vita est et ſeda iactantia. H[ui]t fit vel

matine

matime no amare te nec creme timere te. ideoq[ui] tu supbis resiflis. huiu
libus aute as grata. et intonas sup abiaones seculi. et extremi funda
menta monai. Imaq[us] nobis quorua p[er]ter quod humane soletatis of
fina necessarii est amari et timeri ab hoib[us]. in stat aduersarius vere b[ui]
tuidus n[ote] ubiq[us] sparges in laqueis euge euge. ut diu auide colligim?
intute capiam. et a vertate tua gaudiu n[ote] deponam. atq[ui] homini
fullacia ponam. libeatq[ui] nos amari et timeri no p[er]ter te. sed p[ro] te. atq[
]sto modo sui similes factos feci habeat no ad corrodia caritatis. sed ad
2soraci supplys qui statut s[ed]e suâ ponere et a quodc[ui]c. ut te puersa et
distorta via imutanti tenebrosi frigidiq[us] seruie[et]. Nos aute diu p[us]ill
grex tuus eate s[ui]. Tu nos posside. p[er]tende alas tuas. et fugiam? sub e/
as. Gloria n[ote] tu esto. p[er]ter te ame? et verbi timeat in nobis. Cui
laudari vult ab hoib[us]. vituperate te no defendit ab homib[us] iudicite te.
net erpiec[que] tâp nante te. Cui aute no p[err]ator laudat in desideriis aie
sue. nec qui uqua gerit benedict. sed laudat homo p[er]ter aligd[us] donu
q[ui] de disi ei. at ille plus gaudet s[ibi] laudat se. q[ui] ip[er] donu habere
unde laudat et melior iam ille qui laudavit q[ui] iste qui laudat est. Illu
en p[la]utut in hoie doni dei. huc amplius p[la]utut donu hois q[ui] de i

caecus iste te velle
veneris laudat

tepetnunt h[is] tepe[na]omib[us] c[otta]tidie d[omi]n
tine cessatione tepe[ta]mi. Cottidiana

CITII XXXVIII

fornax est humana in
sua. Imperos nobis et i hoc genere c[omi].
nentia. Da q[ui] ubi[que] et u
be q[ui] vis. Tu nosti de h[ac] re: ad te gemitum cordis mei. et lumina oti
lo[que] meor. Deq[ui] enu f[ra]tque colligo q[ui]n sim ab ista p[es]te mundatior. Et
multu timeo oculta mea que norunt oculi tu: mei aute non. Est em
qualisq[ui] in alys generib[us] tepe[na]onii michi faciens explozandi me.
in hoc pene nulla est. Dam et a voluptatibus carvis et a carior sitentis su
puastanea cognoscendi video q[ui]nti[us] asseautus sim posse resсенare animu
meni cui eis rebus c[aro]vo vel volutate vel cu[bi] absut. tu[que] me inter
rog[ui] q[ui] magis minuisque michi molesti sit no habere. Quic[ui]c[ui] vero q
ob hoc expectime[nt] ut aliau trui istarii cupiditatui vel duabus earu vel o
mnibus seruie[nt] si p[ro] se disserere no potest anim? vtrui eas habes etenac.
possut et dimitti vt se p[er]bet. Iaude vero vt c[aro]am? atq[ui] in eo experiam
quid possum? munq[ui] male viuendiu est et tu p[er]dite atq[ui] imaniter vt ne
mo nos nonerit qui no detestet? Acque maior demenaa dia aut cogita

ut potest? Act si bone vite bonorum operum comes et solet et debet eis laudando
tam comitatui ei quin bona vitam delecti non oportet. Non autem senio sines quę
esse aut equo anio, aut egre possim nisi cum affuerunt. Quid igitur ab in hoc
genere teptracionis diteor? Quid nisi delectari me laudib? Sed amplius
ipsa veritate quin laudib. Nam si in ponatur utri malum furens aut in
omnibus rebus erit, ab omnibus hoibus laudari, an constat et i veritate certi
tissim ab omnibus vituperari? video quod eligen. Debitam nollet ut vel augue
ret michi gaudiri audiverit boni mei suffragium oris alieni. Sed auget su-
terem non soli, sed et vituperato minuit. Et a ista miseria mea paturor. Subi-
trat michi extusaao quæ qualis sit. tu sas deus. Nam me incertu facit,
Quia eum nobis imperasti, non tantum stinenciam, id est a quib rebus amo-
rem cohibeam, veri eam justicia, id est quo eum dferam? nec tantum volu-
isti te a nobis, veri eam primu digni sepe michi videor, de pectu aut
spe, primi delectari am bene intelligentis, laude delector, et rursus eum
malo contristari cum eum audio vituperare, quod aut ignorat aut bonum est.
Nam et contristor aliquando laudib meis, an vel ea laudant in me in quibus
michi ipe dispiæo, vel eam bona minora, et lema pluris estimantur,
quin estimada sit. Sed rursus unde sio anpiter ea sit affiaor, quia nolo
de meipo a me diffentire, laudatorc mei, non quia v illus utilime mo-
ueor, sed quia eade bo- na que michi in me placet i odiando michi
sunt, an et alteri placet? Quodam cum no ego laudor, an de me sète-
tia mea non laudat, quid o quide aut illa laudant que michi displicent,
aut illa amplius quæ michi min placet. Ego ne de hoc incertus sum mei.
Ette in te veritas video non me laudib meis, pater me, sed, primi utilime
moueri oportere, et utri ita sit nesao. A num michi in hac re notus su-
ippe, quin tu. Obsecro te deus meus et meipsum michi indum ut confiteant
oraturis, pro me fratribus meis, quod in me sautn coperero iteru me di-
ligenius interrogem si utilitate, primi moueo, et laudib meis, cur mi-
nus moueo, si quiscam alius tuiste vituperet, qum si ego? Cur ea atui
melia magis mordeor, qum in me qum in aliu eade iniquitate coram me ia-
catur? An et hoc nestio. Cria ne id restat ut ipse me seduam, et veru non
famia coram te et corde et ligna mea. In sana ista dne longe fac a me, ne
oleu pectatoris michi sit os mei, ad i pignandu caput mei. Egenus
et paup ego sum, et melior et octulo gemitu displices michi et quereus

miserordiā donec reficiat defectus meus et justitiam uſſis ipace quam

Sermo autem ore pro Inſtat arroſantis oaulus
Carm. XXXV.

cedens et facta q̃ui inoteſant homiibus habet teſpnaone periculoſſimam ab amore laudis qui ad priuati quādi excellentiā contrihit emenditata ſuffingia. teſtat et iuī a me in me arguit eoipō quo arguere. Et ſepe homo de ipō vane glorie contectu vanius gloriae. Ideoq̃ui non iā de ipō contectu glorie gloriae. P[ro]non eni ca contepnit iuī gloriae intus

citiā intus est alud in eode gne teſpnaonis

Carm. I.

maluī quo taneſt qui placēt ſibi de se. q[ui]nuis alijſ vel placeat vel diſpliceat? nec placere aſſeet ceteris. ſed ſibi placentes. multī tu bi diſplicet no tantu de no bonus quasi bonus. veru c[it]a de bonis tus quasi ſiis. aut c[it]a ſiut de tus. ſed tanq[ui]m ex meritis ſiis. aut c[it]a ſiait ex c[it]a gravia ſed no ſed[mi] ſua merita. no tamè ſoalatē gaudētes ſed alijſ tuidentes eā. In his omnibus atq[ui]b[us]modi p[ra]culis et laboribus vides tremore cordis mei. et vulnera mea magis ſub inde a te ſanari

bi non q[ui]m muchi no infligi ſenao

Carm. II.

mea[mi] ambulaſt veritas dom[us] quid c[it]ueȃ et quid aſpeta[mi] ad te referre inſeriora viſa mea que potiu. teq[ui] consulerē. Iuſtraui muſdi foris ſenſi quo potiu. et attendi vitu corporis mei de me ſenſiſq[ui] ip[s]os meos. Inde ingreſſus ſum in g[re]ſſus memorie mee multiplices àp[li]tudines plenas miſeris modis copiaru imm[+]umerabilu[m]. et consideravi et expanu. et nichil hoz[ui] disſernere potiu ſine te. et nichil coq[ui] effe te iuē mi. nec egoip[es] iuuent or qui pagraui omnia. et diſtiguere et p[ro] ſiis q[ui]s dignitatib[us] estimare conatus ſum. Extrap[es] alia n[ut]tianatib[us] ſenſibus.

Et interoſus alia mea[mi] aſmiſta ſenat[es] ip[s]oq[ui]s n[ut]tuos dimoſt[es] atq[ui] dim[+]umerās. Iamq[ui]t memoria elat[us] opib[us] alia p[ra]tractāns. alia reton[us]. alia eruens. Nec egoip[es] c[it]ui hec agere id est viſ mea qua id agebam nec ipa eras tu. quia lux es tu p[ra]manes qua de omnibus ap[er] lebam an eent quid eent. I质[ant]ependenta effeſt. et audiebā d[or]ent[ate] at iubent[em]. Et ſepe istud facio. Hor me delectat. et ab actionibus neſſita[rum] tis q[ui]tii relaxari posſu. ad istu voluptate refuſio. Nec in his ôlb[us] que p[ar]ro consules te iuueni tutu loui aſte mee n[ut]ſi in te. quo collu]gant[ur] ſparſa mea. nec a te quiaq[ui]m reccedat ex me. Et alioq[ui]do intro]mittis me in aſſeetui multu iuſſitatui introſus. ad n[est]io qua dulce

diné: que sifpſiaat in me. nesſao quid erit quò vita ista no erit. Sed reado in hec erupnosis ponderibus: et resſorbeor solutis et teneor: et multum fleo. Sed multu teneor: tantuì soluetudinis ſartina digna et. Hic ee valeo nec volo: illit volo nec valeo: misera utroibis. Capplinu deoq: consideravi laſuores pāo: meoq in cupiditate tripli: et dertem tuâ innoctavi ad salutè mea. Pidi em splendorc tuu corde ſauctio: et reparaſſus dixi. Alius illuc potest: Proiectus ſum a ſatc eauilor tuo tu. Tu es verus ſup omnia p[ſ]ſidens. At ego p anaritā mea no amat tere te volu. sed volu tecu possidere mendacu: ſiut nemo vult ita falsu diſere ut nesſiat ip[pe] qu[do] veru ſit. Itaq: amſi te: qua no digna

nue inuenire nis cum mendacio possiden Capplin xlui
qu me recodiliarer tibi: abiendu michi ſuit ad angelos. Oua
p[pe]: Ambus ſacramētis: Multi conant: ad te reducte neq p ſeipos
valentes ſiut audio tēptnuerit hec. et inderit in desideriui curo
ſarui v[ſ]ſionu: et digni habiti ſiut illuſionib. Cati em te querebat
doctrine ſaſtu exerentes potius quam tundentes p[ſ]ctora. et addux
eruè ſibi p ſimilitudinè cordi: ſui c[ſ]p[ſ]urantes. et ſonas ſup[ſ]bie ſue
potestates aeris hui: a quib p potencias magiās denperentui.
querentes mediatorc p qu[pe] purgarent: et no erit. Diabolus em
erat trāſſumās ſe in angeli luci: et multu illuxit ſupbā carnem.
q[pe] carneo corpe p[pe] non e[ct]. Grát em illi mortales et p[ſ]ccatorsi:
tu aute d[ne] cui recodiliari ſupbe querebat ſmortalis et ſine p[ſ]co
Mediator autem inter deu et ho[ſ]es oportebat ut haberet aliquid
ſimile deo. aliquid ſimile ho[ſ]bus. ne i utroq homib ſimilis lōge
e[ct] a deo: aut i utroq deo ſimilis longe e[ct] ab ho[ſ]bus. atq ita
mediator no e[ct]. ſallax. Itaq ille mediator quo p ſeceta iudicia
tua ſupbia méret illudi vnn cui homib habet id est p[mi]. aliu
d videli vult habere cu deo: vt qua carnis mortaliitate no teger. p[ro]
timortalitate ſe ostentet, sed qua ſtendui p[mi] moris eſt. hoc hab
comune cu homib vnde ſimul c[mp]nent: et morte Capplin xlui
cux aute mediator qu[pe] ſeceta tua misera demostinſi humi
libus. et misi[ſ]t ut enis exemplo e[ta] ip[am] diſeret humilitate:
mediator ille dei et hom homo x[pe] ihe inter morales p[ſ]ciores mor
talis et iuſtus apparuit: mortalis cu homib iuſtus cu deo: vt quo!

vides. quod fit i tpe? Cui ergo tibi tot reru narraciones digero? Non uti
q[ui] ut p[ro] me noueris ea. sed affectu meu extito in te. et eo[que] qui her le]
giit ut ducam omnes magni d[ius] et laudabilis valde. Iam dixi et diu[m] am[que]
re amoris tu facio istud. Iam et oram? et tamc[er] veritas ait. nout pati
vester quod nobis opus sit pruisq[ui] petatis ab eo. Affecti ergo nostru pa]
teserim in te. confitendo tibi miserias mi[n]us & miserordias tuas su[n] nos
ut liberes nos omnino. quoniam cepisti ut desinam? ce miseru i nobis.
et beatificem in te. quoniam vocasti nos ut sim paup[es] sp[u] & mites &
lugentes. & espiritu[es]. ac sientes justit[i]a & miserordes. & m[u]di corde
& pacis[i]a. Ette narravi tibi multa q[ui] potu[m] & q[ui] volui. q[ui]m tu prior vo[
liu[sti] ut confiterer tibi d[omi]no deo meo quoniam bonus es. q[ui]m i s[ui]m n[u]a

Quando autem suffirio ligua aut tu Actua Capitulum secundum
alam eni[n]are omnia h[os]tameta tua. et omnes terrores tuos et
consolataones & gubernaciones quib[us] me p[ro]pri[ati] p[ro]dicare verb[i] & sacri[
menti[m] tu[n]i dispensare pp[ro] tuo. Et si suffrino her nui[n]are ex ordine tu[
ro michi valeant stille t[em]por[m]. et olim in[ar]desco meditari in lege tua.
& i ea tibi confiteri sciencia & i[per]ciatia mea. primordia illi[n]ionis tu[
e. et reliquias tenebrax[m] m[ea]ri[m] quon[s]i deu[or]et a fortitudine in[fi]
mitas. Et nolo in aliud h[os]e diffu[n]t quas i[u]memo liberas a necessi[
tatib[us] animi & seriututis quia debem[] homibus & quia no debem? & t[i]
reddim. D[omi]ne deus meus i[tende] or[i]mi mee. & miserordia exaudiat
desideri[m] meu[m] quoniam no soli michi estuat. sed v[s]iui vult fraterne
caritati[m] et vides i corde meo quia sit est. ut s[acri]fice tibi famulat[i]um
cogitationis & ligue mee. et da quod offeri tibi. Inops en[i] & paup[er] sim.
tu dues in omes i[u]o[n]antes te. qui seairus curu[n] nostru geris. Curui[
nde ab omi temeritate. ab omni[q] mentaco i[ter]iora & exteriora la[
via mea. Sint c[aste] delicie mee s[ar]p[ture] tue. nec fullar in eis n[u]
fullam ex eis. D[omi]ne attende & miserere d[omi]ne deus mi[n]s lux c[or]et et
virtus i[f]irmor[m] stat[i]p[er] lux vident[i]i[m] & virtus for[i]ui[m] attende a[
nimam mea. et audi clamante de[pr]fundo. Iam n[i]si affi[nt] i n[p]
[fr]fundo aures tue. quo ibimus. Quo clamabim? Tuius est dies i
tua e[n] nox. ad nutu[m] tu[n]i mometa tr[us]fuolat. largire i[n]de sp[ai]ni
meditationi[m] n[i]ri[s] in abdita legis tue. neq[ui] adueri[s] pul[s]ates
claudus ea. Neq[ui] en[i] frusti[m] s[cri]b[i] voli[n]sti tot paginam[] opac

secreta. Aut nò habèt ille filie teruos suos recipientes se i eas. et re
sumentes. et ambulantes et pascentes reatibentes et ruminates. ß
dnè pſicè me. et revela michi eas. Cite vox tua gaudiu meii. vox
tua supſluenam voluptatii. Da qò amo. Amo emi. et hot tu dedisti
ne dona tua deseras. nec herba tua ſpernas ſinentè. ſonfitior tubi
quiçàd tuenero i libris tuæ. et audia vœre laudis et viua. et ſoſiderè
mirabilità de lege tua. abuſſp[ra]p[ra]ntio i quo feasti celu i terrâ vſſa ad
regniu teu] p[pe]tuiu ſre cuutatis tue. Oue miserere mei et exandi deſide
uiu mei. Puto emi q[ui] no sit de terra nò de auro et argeto et lapidi bus.
aut decoris vestib[us] aut honorib[us] potestatib[us] aut voluptatib[us] carnis
neq[ui] de necessarioris corporis et huit vite peregrinationalis n[orè]. q[ui] omnia
nobis apponut[us] quereutab[us] regniu et iustia]a tua. D[omi]n d[omi]ne deus meus
unde ſit desideriu mei. Narmuerut michi iuſtio delectaciones ſuas.
sed nò ſiut lex tua d[omi]ne. Cite unde eſt desideriu mei. D[omi]n pater aſi
p[re]ce et vide et approba et placeat i conspectu miſſorie tue iu[n]enire me ſſi
n[ati]a ante te vt apemanet m[ui] pulsanti iterora ſermonu tuor[us]. Obſero
p[er] d[omi]n m[ui]m[ui]m]p[er] filui tuu viu] dertere tue filui hois qu[ui] con
ſirmasti tubi mediatorè tuu et n[ui]m p[er] qu[ui] nos quesisti n[ò] quereentes
te p[er] verbi tuu p[er] q[ui] feasti omnia i quib[us] et me iu[m]icu tuu p[er] qu[ui] in
adoptione p[plin] credentiu. in quo et me. p[er] eu te obſero qui ſedet ad
dexterâ tua et te interpellat pro nobis. i quo ſut omnes thezauri ſa
pienae et ſciente abſcenditi. ip[er]m quevo i libris tuas.

Cam III

Moyſes de illo p[er]ſit. hor ip[er]e ait. hor veritas ait. audia i intelli
gam qu[ui]m i p[er]n[ar]p[io] ſeſtati celu i terra. S[ep]ſit hor moyſes.
S[ar]p[it] et abſi[ut], tranſiut hit a]tè ad te. neq[ui] emi niut ante me eſt a
N[am] si c[œt] tenere em. et roſare em. et p[er] te obſtarè vt m[ui] ſtare p[er]t.
et p[er]bere autem corp[us] mei ſonis eru[n]pentub[us] ex ore eius. Et ſi hebrea vo-
te loquereſt frustra pulſaret ſentu mei. nec inde mente mea q[ui]p[er]
tangeret. Si aute latine. ſtire q[ui]d[io] diceret. Sed unde ſa]re an veru]
dueret. Q[ui]d[ui] si et hor ſa]re. vnde ab illo ſa]re. Intus vtia[us] m[ui] i n
domialio cogitationis. nec hebrea nec g[ra]em nec latina nec barbara
vertas ſine oris et ligue organis ſine strepitu ſillabar[us] d[ic]eret. veſ
dirit. et ego ſtaam certus [ſ]ſidenter illi homi tuo d[ic]ere veru diſa]
C[ui] ergo illi intervogare n[ò] p[off]im te quo plen[us] veni d[ur]it vertas

queſiſa aut vt ſtare

vogo te deus meus, vogo parte p[ro]tus meis. et qui illo seruo tuo dedisti her
cate siit celu et terram. diuere, da m[ori] hec intelligere. Et eciam
damat qu[em] facta sunt. Mutant[em] e[n] atque variant[em]. Quid[que] aut
tem facti ius est, et tamen est, non est in eo quod ante non erat, quod
est mutant atque variam. Clamat eam qu[em] seip[er]a non fecerit. Iste sum qu[em]
facta sunt. Non ergo eram anteq[ui]m e[em]us ut fieri possem a nobis.
Et vox dicentem est ipsa evidentia. Tu ergo, tu ergo d[omi]ne feasti ea qu[em]
pulcher es; pulchra emi sunt. Aui bonus es; bona sunt emi. Aui es;
sunt emi. Nec ita pulchra sunt, nec ita bona sunt sicut tu c[ond]itor cor[
quo] s[parato]. nec pulchra sunt, nec bona sunt, nec sunt. Stim[ite] her;
gratias tibi. Et s[pi]eaa n[am] s[pi]ene tue s[parato]. ignora[n]a est. Qu[
modo] autem feasti celu et terram, et quod mathinametam grandis opa[
cionis tue. Non emi sunt homo artifer formam corp[es] de corpore
arbitratu ame valentis ip[on]ere utriusque spene qua c[ern]it et semet
ipsa interno. Et unde hoc valeret? nisi quia tu feasti ea? Et in
p[om]it s[pe]tib[em] su[m]a existenti et habent[em] ut esset, veluti terre aut la
pidi aut ligno aut auro, aut id geniter rerum aulibet. Et unde ista
c[ent]e? nisi tu instituisses ea? Tu fabro corp[es] tu animu[m] membris
iperante feasti tu materia vnde factat aliquid, tu iugemui quo artem
tapiat et videat intus quod s[pi]nat atque foris tu s[pi]ensu corp[es] quo interp[
tem] tractat ab aumo ad materia id quod factit et renutricet aumo quid su[
tu] sunt, et ille inter consilat p[ri]sidentem s[ibi] veritate, an bene factu sunt.

Te laudat het oia creatorum omnium. Sed tu quom[que] factis ea: Quo
modo feasti deus celu et terram? Non utag[ui]s in celo neg[ui]s in term feci
sti celu et terram, neg[ui]s in aere, aut in aquis, quonia et hec ptinent
ad celu et terram? neg[ui]s in vnuierso mi[n]do feasti vnuiersu mundi,
quia non erat ubi fieret anteq[ui]m fieret ut esset, nec manu tene
bas aliquid vnde faceres celu et terram. Nam unde tibi hoc quod tu
n[on]o feceram vnde aliquid faceres. Quid emi est, nisi quia tu es? Et
g[no] dixisti et facta sunt atque i[bi]bo tuo feasti ea.

ed quom[que] dixisti. Dun[que] illo modo quo facta est, vox de nui
be d[ic]etis, hic est filmus meus dilectus. Illa emi vox atta atque
tristacta est, ceptam et finita. Sonuerunt fillabe, atque transierunt
s[it]a post primam, tercia post secundam, atque inde ex ordine ducet ul

tina post ceteras. silenans post ultimam. Unde claret atque eminet quod creature motus expissit eam. sernuès eterne volutati tue ipe corporis. Et hec ad tunc fracta verba tua nunciaut auris exterior menti pruviunt. cui auris interior posita est ad eternum tuum verbum. At illa corpora mult hec ubi corporis sonana. ac eterno et silenao verbo tuo. et dixit. Aliquid est longe? longe aliquid est. Hoc longe ifra me sult. nec sult quia fugiunt et pterveunt. Verbis autem dei mei supe me manet eternum. Si igitur verbis sonantibus et pterveuntibus dictis ut fieret celu et terra atque ita fecisti celu et terram. erat ita creatum corporis ante celu et terram. cui motibus corporibus taliter vox illa parreret. Nullius autem corpora ante celu et terram. Aut si emt id certe sime trâsitoria voce feceras unde tuum sitorium vobis fiererem. qua dictores ut fieret celu et terra. Aliud enim illud eest unde talis vobis fiererem. nisi abs te factum eest oino no effet. Et ergo fieret corpora unde ista verba fiereret. quo verbo atedictu est.

Et omnes ita nos ad intelligendam verbam deum apud Capitulum te deum quod sempiterne dictam. et eo sempiterne dictam omnia. Ne quod eum finit quod dicebat. et dictam aliquid ut possint dixi omnia. sed sive mul ac sempiterne omnia. Alioquin ià tempora mutatio et non vera est terminas. nec vera imortaliitas. Hoc now deus meus. et gladium a go. Noveri consiteor tibi dene. meam quod now. et benediat te quod in gratus non est certe veritati. Noveri dene now. quoniam in Quantity quidem non est quod erat. et e quod non erat instantia mori et oriri. Non uti quidem verbo tuo cedat atque suedit. quoniam vere imortale atque est nui est. Et ideo verbo tibi ceterino simul et sempiterne dictas omnia que dictas. et fit quidem dictas ut fiat. nec aliter quin dicto facias.

Nec tamen simul et sempiterna fiunt omnia que. Capitulum dicendo factas. Cur igitur dene deus meus. Et trumphantem video. sed quo modo id eloquar ne sano. nisi quia omne quod esse in apit. et eè desinit. et eè in apit et tuit desinit quidem debuisse in apere vel desinere in eterna. In nonone cognoscam. ubi non apit aliquid nec desinit. Capitulum viii.

Non est verbum tuum quod et ponui est. quia et loquitur nobis. Sic in cuægelio p. currenæ ait. Et hoc et sonuit foris auribus hominum ut credere. et intus quod eret. et tamen in eterna vertite obi omnes disipulos bonus et solus magister dictet. Ibi audio vobis tuam

dñe ducetis michi. quoniam ille loquitur nobis qui docet nos. qui aute nò docet nos. etiam si loquitur nobis loquitur. Aus porro nos docet. nisi stabilis veritas. quia p[ro]creatur multitudine et almonem ad vertatem stabilem durum ibi dictam cum stam et audim et. et gaudio gaudem. uter voleret sponsi. reddentes nos quidem velle errare. et ideo principium qua nisi maneret ac errare. nò cetero quo redirem. Cui aute redim ab eis rore. cognoscendo uti. redim. ut aute cognoscam docet nos. quia principium est nostrum et loquitur nobis.

Cam Ix

n hoc p[ro]napiu festi celu et terram in verbo tuo et filio tuo et virtute tua. in sapiencia tua et vertate tua miro modo dictis et miro modo factis. Aus exphendet. Aus enarrabit. Aui est illud quod interlucet in et p[ro]euit cormeu sines leſione. Et inhorresto et inardesco. Inhæreſto inquantum diffibilis ei ſum. inardesco in Quantity ei ſimilis ſum. Dapi enata ip[s]a est q[ui] interlucet michi diſand[s]es nubilu meu q[ui] vursus me u[m] q[ui] vursus me cooperit deſinente ab ea caligine atque agere p[er] natiu meaui. quoniam ſic iſ firmatus est et egestate vigore meus ut nò ſufferu bonu meu donec tu d[omi]ne qui iſ p[ro]prius factus es omnibus inquitatib[us] meis. etiam ſanes omnes laguores meos. quia etredi mes de corruſione vitu mea et coronabis me inſerencione et miſerordia et ſanabis in bonis deſideriui meu. quoniam renouabit iuuentus mea ſiut aquile. ſpe eui salui facti ſum. et p[ro]miſa tu a p[ro]p[ro]acientia expectam. Audiat te iuus ſermotinante qui potest. Ego ſidenter ex oratulo tuo clamabo. q[ui] magnificata ſut opera tua d[omi]ne omnia in sapiencia festi et illa p[ro]napiu et eo p[ro]napiu ſe

N o[n]ne et[em] p[le]ni asti celu et terram

Cam x

ſut vetustatis ſue qui nobis diuavit. quid ſiuebat deus ante q[ui] faceret celu et terram. Si eui vacabat inquavit et nò operabat aliquid nunc nò ſic semper deinceps qu[ue]admodum retro ſemp[ro]ſauiut ab opere. Si eui villas motus in deo nouus extitit et volutus[n]s noua ut creaturam consideret qua nuq[ui]n ante considerat. quom[us] iam vera eternitas ubi oritur voluntas q[ui] nò erat. Neq[ui] eui volutas dei creatura e ſed ante creatura. quia nò creare[que] aliquid nisi creatoris volut[s]as p[re]cederet, ad ip[s]am ergo dei ſubstantia p[ro]inet volut[s]as eius. Q[ui]s iero: tum est aliquid in dei ſub ſubstantia q[ui] p[ro]prius nò erat. nò vera.

dint eterna illa substans. Si autem dei volutas sempiterna erit,
ut eest creatura, cur non sempiterna et creatura? Ca" vndeamui?

Qui her diut. nondu te intelligit. O sapientia dei lux menau.
Nondi itelligut quom fiat q p te atque inter fuit. et conant et
na sapere. Sed ad huc et pteritis et futurs reru motib cor eor voli
tat et adhuc vanu est. Quis tenebit illud et figet illud ut pau
lulu stet. et paululu rapiat splendorre semp stantis eternitatis. 4 et
comparet an temporib no constantib et videat e e incomparabil e et vi
deat longu temp? nisi ex multis pterecuntib motib qui simul extet
no possut longu no fieri no aut e pterire quicqu? in eterno. sed totu
ec psens. nullu vero temp? totu e e psens et videat oc pteritu jppelli
er futuro et omne futuru ex pterito consequi. et omne pteritu ac fu
turu ab eo qo? semp est psens aveari et exsurrere. Quis tenebit cor
homis ut stet et videat. quom stans dictet futura et pterita tpa n
futura nec pterita eternitas? Nunq? man mea valet aut man
oris mei ploquelas agit tam grande rem Caplim duodecim?

are respondeo dicenti. quid faciebat deus antequi? faceret celu
et terram. Respondeo no illud q quidam respòdisse phibet io
culariter. eludes questionis violentia: alta inquiut sarutantib geh
nas pambat. Aluid est videre? aluid videre. Her no respondeo.
Libencius eni responderim nesno qo? nesno. qin illud unde iridere
tur qui alta itterogauit. et laudat qui falsa respòdit. Sed dico
te deus nosfer omnis creature creatorum. Et si celi et terre noie ois
creatura intelligit? auiderent dico antequi? faceret deus celu et
terru no faciebat aliquid. Si eni faciebat: quid nisi creaturam
faciebat? Et utinam sic stia quaqu? utiliter fare auio quoadmodum
sno q nulla fiebat creatum. antequi? fieret vlla creatum Caplim ter

t si cumque volatilis sensus vagat p imagines retro auideram
tempor. et te deu di potente et omnia creante et omnia tenente.
celi et terre artifici ab ope tanto antequi id faceres p inumembu
lia secula ressasse munen. eugilet atque attendat qua falsa miratur.
Nam unde poterat innumembilia secula pterire. q ipe no feceris. eti
sis omn. sed quae auctor et conditor? aut que qua fuisse q abs te condi
ta no essent. aut quom pteruere si nuiq? fuissent? Cui ergo s is ope

rator oīm tpedi si fiut aligò temp? anteqni faceres celu et terit, cur di
rit ab opere tefabas.¹ dipm em têpus tu feceras, net pterire po
uerit tempora anteqni faceres tpa.² si aute ante celu et terri nul
liu erat têp, cur qrit quid tuc faciebas.³ Don emi erat tui ubi
nò erat têp, nec tu tpe tpa ptedis.⁴ alioq in no oia tpa ptederes. Seo
ptedis oia pterita celsitudine sp presentis eternitatis.⁵ et superas oia
futurim quia illa futurim süt, et cu venerit pterita erit. Tu autem
idem ipse es, et anni tuu nò desinent. Amitiu nec eut nec veniit,
ist emi nri et eut et veniit, ut omes veniat anni, tui omis simul
stant quomia stât, nec euines a vementib excludunt, qua nò tran
seunt. Isti aute nri omes erit cu omes nò erit. Ami tuu dies vnus,
et dies tuu nò cottidie sed hodie, qua hodiern dies tuus nò cedit ar
stino, nec emi sucredit hesterno. Hodiern tuus eternitats, ideo coe
uiu et eternu genusti, cui diuisti ego hodie genui te. Omnia tpa
tu fecisti, et ante omnia tpa tu es, nec aliquo tpe nò erat tempus.
Nullo ergo tpe nò feceras aliquid, qua ipm temp? tu feceras et
nulla tpa tabi coeterna süt, qua tu pmanes. At illa si pmaneret
nò cœnt tpa. Cam emi

Q
uod est emi tps. Quis hot faule breuiters? explicuerit.⁶
Quis hot ad verbu de illo, pferendu vel cogitunone phêdir?
Quid aute familiarus et nocius, et loquièo, memoram, qum tps?
Et intelligim utiqi em id loquim, intelligim ena em alio loquete id au
dimus. Quid est ergo temp? Si nemo ex me querat sio, si que,
renti expluare velim nesio. Fidenter tamè duo sive me, qu si ni
chil pteriret nò cœt pteritù tps, et si nichil cœt, nò cœt pſens tps. Duo ergo illa tpa
pteritù et futurù, quomufut quido et pteritù iam nò est, et futurù
nondù cœt. Presens aute si ſp cœt pſens, nec i pteritù trâſiret
nò iam cœt temp? sed eternitats. Si ergo pſens vt temp? ſit, ideo
ſit et i pteritù trâſit, quom et hot ee diam cui cauſa vt ſit
illa est, qua nò erit, vt ſtab vere diam temp? ee, niſi qua tendit
At tamè diam longù tempus. (non eſſe? Cam xu)
et breue temp? nec hot niſi de pterito aut futuro diam,
Preteritù temp longù verbi gratia vocam ante centi annos.

futurit itidem longu post centi annos. Breve aute prteritii sicut
puta dictam. ante dece dies. et breue futurii post dece dies. Sed quo
pacto longu est aut brene qo no est. Preteritii emi à no est. et su
turit noði est. Non ita dictam longu est. sed dictam de pterico lo
qui fuit et de futuro longu erit. Dne os mìs lux mea. none hit
veritas tua deridebit homine. Quid eum longu fuit prteritù tps.
ti eet iam prteritù. Longu fuit an e ad huc psens eet. Tuit enim
poterat ee longu qìndo erat qo eet longu. Preteritù vero no erat.
vnde nec longu ee pote rat. qo omo no erat. Non ergo dicta
tam longu fuit prteritù 40 temp. neq emi tueniem quid fierit
longu. qìndo erquo prteritù est no est. sed dictam longu fuit illud
psens temp. quia e psens eet longu erat. Nondù emi pterierent
ut no eet. et ideo erat qo longu ee posset. Bostea vero qin prterit.
simul et longu ee destitut qo ee destitit. Dideam ergo o aia humana
vtrù preses temp possit ee longu. Dati emi tibi est. sentire moras
atque meti. Quid respondebis muchi. An centu anni psentes lon
guiu temp est. Dide pruis vtrù possit psentes ee centu anni. si
eui prum eoz ann agit epe psens est. nonaginta vero et nolc fu
turi fuit. et ideo no fuit. Si aute sæudus ann agit. iam un est pre
terit. alter psens. ceteri futuri. atque ita si medioz quilibet cete
nary hui numeri annu presente posuerim ante illu prterit erit.
post illu futur. Quo cito centu anni psentes ee no potuerunt.
Dide saltc vtrù qui agit vn ipse sit psens. Eteni eus si prum agit
mensis. futuri fuit ceteri. si sæudus iam et pmiis pteryt et reliqu
nondi fuit. Ergo nec ann qui agit totus e psens. et si no totus est
psens. no ann est psens. Quodem emi menses ann est. quor quilibz
vnuis mèsis qui agit psens ipse psens est. ceteri aut prterit aut futuri.
qinque mensis qui agit preses est. sed vn dies. Si prum futurs
ceteris. si nonissimis pteritis ceteris. si medioz quilibet in pte
ritus et futuros. Ette psens tps qo soli tueniebam longu appellan
dum. vir ad vnus diei spacui contractu est. Sed disauiam eera
ipin. quia nec vn dies totus est psens. Noturnis eum et durus ho
ris omnibus viginti quatuor erplet. Quarum prima ceteris futi
ras habet. nonissima pteritas. aliqua interecturii ante se pteri

tas post se futinas, et ipa una hora fugitius particularis agit. quid eius auolawt p[ter]itut est: quid ei restat futurù. Si quid intelliget temporis q[ui] in nullas iam vel 7 minutissimas moment[que] partes dimidii possit. id soli est q[ui] ergo p[er]sens dictat. Ad tam etiam extirpiti in futurù trasuolat. et nulla morula extendat. 3. Nam si extenditur dimidit in p[ter]itut et futurù. Pr[er]sens aute nulli habet spanni. Ab est ergo temp[ur]a, qu[em] longu[i] dictam? An futurù: Non quidem diam longui est quia nondi est q[ui] longui sit. Sed diam longui erit. C[ito]ndo igitur erit. Si emi et t[ut]t c[ui] ad huc futurù erit non ea. erit longui: quia q[ui]d sit longui nondi erit. Si aute t[ut]t erit longui et c[ui] ex futuro q[ui] nondi est e[que] iam teperit. et p[er]sens facti fuerit ut possit e[que] q[ui] longui sit. iam suy periorib[us] nonbus clamat p[er]sens t[em]s se longui e[que] no posse.

Cam vni

Act tamè d[omi]nem sentim[ent] interualla t[em]. et 2param[que] s[ib]imer[que] et diri. Amus alia longiora et alia breniora. Preter emi en[am] q[ui]to sit brenius aut longius illud temp[ur]a q[ui]m illud? et resp[on]dem dupl[i]ni e[que] hor vel tri p[lu]i. illud aute simpli aut tant[i]t hor e[que] q[ui]nti illud. Sed p[er]tereuntia metimi t[em]a. cum sentiendo metimi. Preterita vero q[ui] am no s[it]t aut futura q[ui] nondi s[it]. quis metiri potest. P[er]si forte au[de]bit quis d[omi]c metiri posse q[ui] no est. Cum ergo p[er]itut temp[ur]a senti et meti potest. 4. c[ui] aute p[re]etererit. quoniam no est. no potest.

Cam vni

Quero p[ater]e. no affirmo. Deus mens p[er]side michi. et rege me. Q[ui]m na est qui dict michi no e[que] tri t[em]a. siut p[uer]i dictam. p[uer]o s[que] domui. p[er]itut p[er]sens et futurù. sed tant[i]t p[er]sens. quoniam illa duo no s[it]. An et ipa s[it]. Sed ex aliquo p[æ]edit omnilo c[ui] ex futuro sit p[er]sens. et in aliq[ui]d reedit omnult[i]ni c[ui] ex p[er]senti sit p[er]itut. Nam obi ea viderit qui futura c[er]nemerit. si nondi s[it]. Neq[ui] emi potest videri id q[ui] non est. Et qui narrat p[er]ituta no uti q[ui]a vera narraret si animo illa no c[er]nemerit. Que si nulla e[que]nt. c[erni] a[i]no no possent. S[ut]q[ui] et futi et p[er]ituta.

Cam vni

Starbet[que] intentio mea. Si emi s[it]t futura et p[er]ituta: volo s[an]tate obi s[it]. Ad si nondi valeo? Si tam obi s[it]t. no ibi ea futura e[que] aut p[er]ituta. Sed p[er]sencia. Nam si et ibi futura s[it]t nondi ibi s[it]. sed et ibi p[er]ituta s[it]. iam no s[it]t ibi. Obi[n]que ergo s[it]t quic[que] s[it]t no s[it]. ni si p[er]sencia: q[ui]mque p[er]ituta c[ui]s vera n[arr]ant et memoria p[er]ferunt. no

res ipse que p[ter]ereruit sed verba concep[ta] et imaginib[us] ex[est] q[ui] a[i]o velut
vesfugia p[se]nsus p[ter]erundo fixeruit. P[uer]it[ia q[ui]p[pe] mea q[ui]am n[ò] est. in
t[he] p[ter]ito est q[ui] am n[ò] est. I[mag]ine vero e[mi] c[ui]e[m] recolo et n[ar]io in
p[se]n[t]i t[he] int[ue]or. qu[ia] est adhuc t[me]d[ia] mea. 1 vari simul[s] sit causa
c[t]a p[di]icand[or] futuris[que] ut reru q[ui] nond[ui] s[ui]. i[am] ex[ist]entes p[se]n[t]es
im[ag]ines. c[on]ſiteor d[eus] meus n[ef]sno. I[ll]ud ſane ſi[n]o nos plurim[us]q[ui]
p[med]itar[is] futuris actiones m[r]as. c[as]q[ui] p[med]itatione n[ò] c[ee] p[se]n[t]e. 2 a[ctio]
n[è] aute qua p[med]itamur nond[ui] e[mi]. qu[ia] futura est. Qua c[ui] ag[ſſi]
ſiern[que] q[ui] p[med]itam[que] agere teperim[que] t[ut] erit illa a[ctio]. 3 q[ui] a[n] non
futura sed p[ſens] erit. Quoquom[que] ſi ita[ſ] archana p[ſen]cio futuris[que]
videri. n[isi] q[ui] est n[ò] pot[est]. Quod aute i[am] est. 4 n[ò] futur[us] sed p[mi]s t[he]
C[ui] ergo videri d[ic]uit[ur] futur[us] n[ò] ip[s]a q[ui] nond[ui] s[ui]. id est q[ui] futura s[ui].
sed ex[est] cause vel ſigna forſitan vident[que] i[m] s[ui]. i[de]o n[ò] futura sed
p[se]n[t]ia ſi[t] am videntib[us] ex q[ui]b[us] futura p[di]icat[que] a[i]o concep[t]. que
turſus [s]ceptiones i[m] ſi[t] e[as] p[ſent]es aput ſe intuere. qui illa p[ri]
d[ic]uit[ur] A[o]qua[que] mi[n]ch[ui] alioq[ui] exempli[mi] t[am]ta reru num[ero]ſitas. I[n]tue]
or aurora. 5 oritur[ur] ſolem p[mi]n[atio]. Q[ui] int[ue]or p[ſens] est. q[ui] p[ro]
n[un]cio futur[us]. 6 n[ò] ſol ſutur[us] qui i[m] t[he] sed or[t]us e[m]s qui nond[ui]
est. T[am]c[ui] c[t]a or[t]i ip[mi] n[isi] a[i]o imaginarer[is] ſi[t] modo c[ui] loquor
id.n[ò] e[m] p[os]ſem p[di]icere. Sed n[er] illa aurora qua in cel[o] video ſo[
l]is or[t]us est. q[ui]mi[s] e[m] p[re]ceder[que] n[er] illa imagina[ao] t[he] a[i]o meq[ui]
duo p[ſen]aa r[ern]uit[ur]. vt futuris ille ante d[ic]ere. futura ergo non[
d[ui] ſi[t]. Et ſi nond[ui] ſi[t]. n[on] ſi[t]. Et ſi n[ò] ſi[t]. videri d[in]o non
p[os]ſut[ur]. Sed p[dia] p[os]ſut[ur] ex p[ſent]ib[us] que i[m] ſi[t] a[vident].

ut ita[ſ] regnator ar[bit]re t[ue] qui[s] è modi[s] XX
quo doc[es] animas ea q[ui] futura ſi[t]. D[oc]ausi e[m] p[he]t[as] t[ui]
os. Qi[s] n[am] ille modi[s] quo doc[es] futura. t[ui] ſutur[us] q[ui]ac[que] non
est. vel pot[as] de ſutur[is] doc[es] p[ſen]ta. N[am] q[ui] n[ò] est. n[er] doc[er]
ut[que] n[ò] pot[est]. A[ui]s longe est modi[s] i[ste] ab acie mea. t[ual]u
it ex me. Et me n[ò] pot[er] ad illi. pot[er]o aute er te c[ui] dede[ris] tu
Quod aute n[ut] li dulc[es] lum[em] o[al]or[em]oq[ui]r.
qu[et] dare. n[er] futura ſi[t] n[er] p[ter]ita. N[er] p[pr]ie d[ic]ite t[he]a
ſi[t] tria p[ter]it[ui] p[ſens] a[ futur[us]. sed for[t]ſſe p[pr]ie d[iter]e. t[he]a ſi[t]
tri p[ſens] de p[ter]it[is]. p[ſens] de p[ſent]ib[us]. p[ſens] de ſutur[is]. S[ui]t e[m]

hec in alia tria quæcunque et alibi ea non video. Presens de p[re]teritis memoria. p[re]sens de p[re]sentibus continue p[re]sens de futuris expectatio. Si hec p[mi]ttim[que] di[cre]t, tria t[ra]p[ta] video. f[ate]que tria s[ut]. Dicte eterna t[ra]p[ta] s[ut] tria p[re]terit[i] p[ri]s et futurit[i]. s[ic]ut ab[ut]tur et s[ui]etudo. Dimet. Et e[re] non t[ur]o nec resi sto. nec rephendo. d[ui]tamè intelligat[que] diat[que]. neq[ui] id q[ui]d futurit est esse iam. neq[ui] id q[ui]d p[re]terit[i] est. P[aut]a s[it] emi q[ui]pprie loqui? pluri in non proprie. sed agnosit[que] quid velimus.

Cam xxxi

Dixi ergo paulo ante. q[ui]d p[re]tereunt[ia] t[ra]p[ta] metit[i] ut possim[que] di[cre]te dupl[i] est hor t[ur]is ad illud s[impli]que tant[i] hor q[ui]nt[i] illud: et si quid al[i]ud de p[rit]ibus t[em]poribus possim[que] renuntiare meriendo. Quo autem ut diteb[ant]a p[re]tereunt[ia] metit[i] t[em]pora. Et si quis michidicat[que] utinam s[as]. respondea. S[no] quia metitur. nec metitur q[ui] non s[ut] possimus. et ideo s[ut] p[re]terita vel futura. Presens vero t[ur]s quom[que] metit[i] q[ui]n no habet spatii. Et it ergo. et eundo p[re]terit. Metim[i] ergo e[n]u hor p[re]terit. e[n]u aute[que] p[re]terent[n]o metim[i]. Ad emi metent[que] non erit. Sed um de. et qua. et quo. p[re]terit emi emi meti. Unde nis[i] ex futuro. Qua nis[i] p[re]sens. Quo nis[i] p[re]terit[i]. Et illo ergo q[ui] nond[i]u est p[er] illud q[ui]d sp[acio] taret. in illud q[ui] iam no est. Quid aute[que] metim[i] nis[i] t[ur]s in aliquo sp[acio]. Neq[ui] emi diam[que] s[impla] et dupla et trip[al]a et equalia. et si quid hor modo in t[ur]e dictim[i]. nis[i] inter sp[acia] t[ur]m. In quo ergo sp[acio] metim[i] temp[que] p[re]terens. utriu in futuro. unde p[re]terit. Sed q[ui] nond[i]u est non metit. An imp[senti] qua p[re]terit. Sed null[i] sp[acia] no metim[i].

An in p[re]tentio quo p[re]terist. Sed q[ui] no est no metim[i]. Cam xxxii
Et arsit anim[i] meus nosse istud i[plicit]issim[i] enigma. Noli
claudere d[ui]e deus mi[s] bone p[ater] p[er] p[ri]m[que] obſiro noli claudere
tesidero meo iſta. et i[v]ſitata. et abdita quo min[i] in ea penetret et dilu-
testat a lucente miserruſtoria t[ra]p[ta] d[ui]e. Ac p[aut]a t[or]tibus de his. Et e[n]
fructuosus confitebor i[per]it[i]na mea. nis[i] t[ur]b[i]. Cui no s[ut] molest[n]
studia mea ſt脉n[i]amè vêlement[que] in ſi[ptur]as tuas. Da q[ui] amo
Amo emi. et hor tu dedisti. Da p[ater] qui vere nosti data bona dare
ſilis tuus. Da quoniam ſi i[ste]p[ici] cognostere et labor est ante me. Don
aperias p[er] p[ri]m[que] . Obſetro in noti ei p[er] ſaſtoribus. nemo muchi obſtire
pat. Et ergo credidi. p[er]ter q[ui] et loquor. Et e[st] ſpes mea. Ad hanc
vivo ut contempler[que] delectatione d[i]mi mei. Et e[re] viceres posuisti

dies meos. et transeut: et quomodo nestio. Et diam temp? et tepus. qua
tempora. Qum diu dixit hot ille et qum diu fecit hot ille. et qum longo
tpe nò vidi illud. et duplu tpis habet het fillaba ad illà simplire bre
uem. Dicit? het. et audim? het. et intelligim? et intelligim? Hs manifestis
ma et vstatissima sunt. et cadem vursus nimis latet. et nona è iuicno

ndum a quod hóie doto q solis et lune
at syderu motus ipa sint tpa. et nò annu. Cur eum nò potius
omnui corpor motus sint tpa. An vero si cessaret celi lumina et mo
uere rota figuli nò esset tèp quo metrem eos gyros et dicerem aut e
qualibus morulis agi. aut si alias tardius. alias velotius mouere.
alios magis duiturnos ee. alios minus. aut an hot dicerem nò nos
in tpe loquerem. aut cœnt i verbis nis alie longe fillabe alie breues.
nisi quia ille longiore tpe sonuisset. iste brevior. Deus dna hóbus
videre in paruo communes noticis reru paruaru atque magnarú. Sut
sidera & luminaria celi in signus & in tpb. & in diebus & in ànis. Sut
vero sed net ego dixerit curritui illus lignee vole diè ee. net tamen
ideo temp? nò essè. Ille dixerit ego sere cupio vim naturam tpis quo
metim corpor motus. et diam illu motu. verbi grana tpe duplo
ee duiturnorè quam istum. Dam qro quoniam dies dicit nò tantú
morula solis sup terra sdom q aliud est dies aluid nox. sed eàs toaus
eus ciant ab oriente vsf. ad oramem sdom q diam tot dies trásie
vit. Cu ius emu notib diant tot dies. net extra reputant spaae no
tiu. Quoniam ergo dies explet motu solis atque curritui ab oriente vsf.
ad oriente. quero vtrù motus ipe sit dies. an mora ipa quæn pagitur.
an utin. Si em primum dies cèt. dies ergo cèt. eàs si tanto spaao te
poris sol eurù illu pegisset quunt est hóze vnius. si feciù nò ergo es
set dies. si ab ortu solis vsf in ortu alteru tam breuis mora cèt qm è
hóze vnius. sed vitæs et quaten currituret sol ut expleret diè. si vtrù
qf. nec ulla appellaret dies si hóze spano sol totu sult gyrú currituret.
net ille si sole cessante tantú tpis pteriret quunt pagere sol totu am
bitu de mane i mane assolet. Don itaq niuc quer quid sit illud qd
vocat dies. sed qd sit temp quo mecentes solis antuit dictem
eu dimidio spano tpis pætù min qm solet. si tanto spano tpis p
actus cèt quito pagunt hóze duodèn et vtrùq temp róparantes diu

cerem? illud simpli hor dupli eti si aliq?ndo illo simplo aliq?ndo isto duplo
sol ab oriente uſp? ad oriente carturet. Demo ergo in diat celeſt?ui cor-
por motus ee tpa? qui a cuius uoto ni sol ſtettet ut victoriosu pliu-
pageret sol ſtabat. ſed tps ibat. Der ſi? quippe ſpaci?us tps q? ei ſuffi-
ceret dum illa pugna gesta atq? ſinita est. Video igit?re tps q?n?da ee diſ-
tictione. Sed video. an videre in videoz. Tu demonstrabis lux verim

I qui diat tpe Jubes ut approbem. Capit xxxi
et moti corpi. Don iubes. Ram corpi nulli niſi tpe moue-
ri audio. tu diis. Ipm aute corpi moti temp? ee no audio? no tu diis.
Cui eui mouet corp? tpe meti or q? diu moue t ex quo mouer intapit
donec desinat? et si no vid? ex quo cepit. et pſeuerat mouer ut no vide-
am ni desinat. non valeo meti. nis i forte ex quo videre iapio donec de
ſin? ad ſi diu video tamui longu tps ee renuio. non aute qutu
ſit. qui a qutu ni ditim? collacione diim? velut tantu hor qutu illud
aut dupli hor ad illud? et si quid aliu d isto modo. Si aute notare po-
tuerim? loco ſpacia vide a quo veniat corp? q? mouet vel partes
eus. si q?m?z in torno mouet posſum dicere qutu ſit tps ex quo ab
illo loco uſ q? ad illu loci motus corpi vel partis euis effectus
est. Cui itaq? aliu ſit mot corpi aliu quo meti? q? diu ſit quis
non ſeniat quid hor poaus temp? dicend? sit. Ram si a varie corp?
aliq?ndo mouet. aliq?ndo stat no solu motu ei. ſed eti statu tpe meti?
et diam? tantu ſtetit qutu motu est. aut duplo vel triplo ſtetit ad id
q motu est. et si quid aliu nra dimenſio. ſiue xphenderit ſiue exſi-
nuerit ut diu ſolet pl? min?. Non e ergo tpe corpi motus. et
confiteor tibi dne ignorare me adhuc q? ſit tps. et rurps Capit
xſiteor tibi dne ſitut me in tpe ista duere. a diu me iam loqui de tpe
atq? diſpm diu no eſſe nis i mora tps. Quom? igit? hot ſno? q?ndo q? ſit
temp? nesno. An forte nesno. quieadmodu diu q? ſno? ei in qui nesno
ſalt? quid nesna. Et re deus meus cor? te. qui a n? mentior. ſit loq?
ita est. ita est cor mei. Tu illuminabis lutern? mea dne. ds meus
onne tibi confiteur a illumina tenebras meas. XXV
nima mea coſſessione veridita? meti me tpa? utine deus in
metior. Et quid mea ar nesno. Nenior moti corpi tpe? i am ipm
temp? non metior. An vero corpi moti metirer q?n diu ſit. et q?

dum huc illucue pueruat? nisi temp? in quo mouet metuerat? Ipm g
temp? unde metior? An tpe breviore metim longius sicut spav
no aubiti spaaui transtari. Sit eni videm spatio breuis fillabe
metiri spaciui longe fillabe: atq id diuplus dicere. Ira metim spatica
cer minu spacis versiui. & spatica versiui spacis pedii. & spatica pedii spa
tis fillabarui. & spatica longarui spacis breuii. no in paginis. Itam eo
modo lora metim no tpa: sed cu voce, pnuaciando transeut & dicam lo
wu carmen est. na tot versib context: longi versus. na tot pedib con
stant: longi pedes. na tot fillabis tendunt: longa fillaba est. na du
pla est ad breue. Sed neq im aphendit certa mensura tpis qno qve
fieri potest ut ampliore spatio tpis psonet versus breuior: si, pducti
pnuaec qin longior si correcpius. Ira carmen. ita pes. ita fillaba

I am not able to transcribe the image because it is too blurry.

**distinctionem.** Sed cu rei nesno. & miru si no ipius animi. Qd
en meior obsecro deus mbs. & disc. aut indefiniteis longius est hoc tpe
qin illud. aut ena definite diuplus est hoc ad illud. Temp? meior sno.
sed no meior fituru. & qanondii est. sed no meior pseus. quia nullo
spacio tendie. no meior psteritii quia iam no est. Quid ergo me
nor? An pstereuma tpa no psteritii. Sit eni dixera. Jusiste aie me
us. & attende forititer. Deus admiur noster ipe fecit. & no ipi nos
Attende ubi albestat veritas. Etre puta vox corporis inapit sonare &
sonat. & ad huc sonat. et ete desinit iamq silenciis est et vox illa
psterita est. & no est ià vox: futura erat anteom sonaret. et no po
terat metri. quia nodni erat. et nuc no potest. quia iam no est.
Cui ergo poterit cu sonabat. quid tut erat cu metri posset. sed
& tuc stabat. Ibat eni. & psteribat. Alio magis poterat. Psteri
ens eni tendebat in aliquod spaciui tpis quo metri posset. quinà pse
nulla habet spaciui. Si ergo tuc poterat. etre puta altera cepit so
nare & ad huc sonat annuata tenore fine vlla distictione. Neciam
ca du sonat. Cui eni sonare cessauerit. ià psterita erit. et no erit q
possit metri. Neciam plane. & dicam quanta sit. Sed ad huc so
nat. nec metiri potest nisi abuano sii quo sonare cepit vsq ad fine
quo desinit. Ipm qpe interuallu metim ab aliquo initio vsq ad
aliquc fine. Quappter vox q nondu finita est. metri no potest ut

ner ea qno dûsut ner ea aia nofut

dictat qum longa vel breuis sit, nec dicti nec aut equalis alio aut
ad aliqui simpla vel dupla, vel quid aliud cu ante finita fuerit
iam no erit. Quo pacto ergo metiri poterit? Et metim tamem
tra, nec ea q nulla mora extendunt nec ea q terminos no habent.
Nec futura ergo nec pterita, nec p[]sentia, nec p[]tereunia t[]pa metim?
et metim tamem t[]pa. Deus creator omnium Dei s[]t[]e octo fillabarit, ut
ub[]tque longis alternis fillabis. Quatuor itaq breues prima, teria,
quiunta septuna, simple fut, ad quatuor longis feci, quarti feci,
et octaua. Ubi singule ad illas singulas dupli habet tris, priuao et re-
nito, ita est: quanti senti, sensu maſſelo, quinu ſentis maſſus et
Breni ſillaba longu metior: eaq[]u[]t sentio habere bis tanti. Sed cu altera
post altera ſonat. Si prior breuis longa posterior: quom[]t]nem tenebo,
uem. Et quom[]t]nem ea longe meates ap[]plimabo, ut iuem[]na q[]p[]s bis tanti habent,
q[]ndo quid longa ſonare no incipit. Nisi breuis ſonare deſutuerit: Ipsa
q[]p[]s longa niu[m]i p[]ſent[]e menor: q[]ndo n[]ſi fini[n]t no men[]or: Eus aut
ſinio p[]ſteritio est. Quid ergo est q[]p[]s men[]or: D[]bi est qua men[]or: B[]tis.
D[]bi est longa qua men[]or: Ambe ſonuerit: auolauerit, p[]teri
eruit. Iam no ſut et ego metior ſidenerq[]p[]r]espondeo, quinu ereritatu
ſensu fidit: illa simpla ee illa dupla: in ſp[]acio ſtilz tris. Neq[]h[]or
p[]ſſu[n]i n[]ſi qua p[]ſterierit et finite ſut. Non ergo ipsa q[]p[]s iam non
ſut. Sed aliquid i memoria mea men[]or: q[]p[]s iſtu manet. Corp[m]
nte a[]ne meus. Tempora men[]or: noli mi[]ch[]i obſtrepere q[]do et
noli mi[]ch[]i obſtrepere strepitu turp[]is affectionis t[]ue. In te inq[]m t[]pa
men[]or affectione qua res p[]ſtereuntes in te ſiau[n]t. Et cu ille p[]ſterierit
manet: ip[]am men[]or p[]ſent[]e, no ea q[]p[]s p[]ſterierit ut fieret. ip[]am meti
or, ni t[]pa men[]or. Ergo aut ip[]a ſut t[]pa: aut t[]pa no men[]or. Ad cu
metim silencia et dicam illud silenci tantu tenuisse tris. q[]n[u]t[u] illa
vo[]or tenuit: Nonne cogitacione tendim ad mensura vobis quaſi
ſonaret ut aliquid de interuallis silen[]a[]t[]que de illo ſp[]acio tris renu[n]
are p[]ſſim[]: Nam et vob[]t[]que cessante p[]q[]rim cogitando cur
mina et versus et qu[]e[]tum q[]p[]r]emon[]e motionu[n]q[]ui dimensiones q[]ſtib[]z
et de ſp[]a[n]s t[]ep[]or: q[]n[u]t[u] illud ad illud ſit renu[n]t[]am: no aliter ac si
ea ſonando dicerem? Doluerit aliquis edere longuistulà vobem
et constituerit p[]meditando q[]n[u]t[u] longa futura ſit. E[]nit utq[]u[]s ister sp[]a

nus tps in silencio memorieq> mendas cepit edere il
q> sonat. donec ad ppositum termini pductat. imo sonuit & sonabit
Nam q> eis iam paxtum est uti>q> sonuit. q> autem restat sonabit
Atq> ita pagit d> p> sens ientio futurum in pteritum traitit diminu-
tione futuri. crescete p> cterito donec asupnione futuri sit toti p> teritii
ed quom> minuit aut d> sumit futurum q> nondi> est. Aut q> m>
crescat p> teritum q> iam no> est nisi qua> in a>io qui illud agit
tria s> ut. Nam & expectat & attendit & meminit. ut id q> attendit
transeat in id q> meminerit. Q> us ergo negat futura nondi> e>.

Sed tamen iam est in a>io expectatio futurorum. Et quis negat p> terita
iam no> e>.
Sed tamen ad huc est i> a>io memoria p> teritorum. Et quis
negat p> sens tps carere spacio. qua> i>puncto p> terit. Sed tamen
p> durat attenç>io p> qua> p> gat ab e> q> aderit. Non ergo longi tps
futuris q> no> est. sed longi futuris longa expectatio futuri est. De
q> longi p> teritium t> p> q> non est. sed longi p> teritium longa memoria
p> teriti est. D> i>turus s> m tantin> q> no> nou anteq>in inapi>in toti>
expectatio mea tendit. cu> autem t> perro. q> nt> ex illo i>p> teritum discesse
ro tendit in memoria atq> distendit vita hui> actionis mee i> med
n> p> ter q> diu> i> in expectacione p> ter q> d> i>turus s> m. p> sens ta
men e> attentio mea p> qua> trariat q> erat futurum. vt fiat p> cteri
tum. Q> d> q>nt> magis a> gie> i> agit. tanto breviata expectacione
p> longabit memoria donec tota expectatio d> sumat cu> tota illa acti
o finita transient i> memoria. Et q> in toto cantico hor in singulis
eius particulis fit atq> in singulis s> illabis eis hor in actione lony
s>iore au> for>te p> articula est illud cantin> i> hor in tota vita h> ois au>
p> tes s> ut omes actiones homis. hor in toto seculo filios hominu>

ed quoniam an? p> tes s> ut omes v> te hominu. Ca
melior est miseritudia tua p> vitas e> te distentio est vita ma.
et me suscepit d> tera tua in d>no meo mediatore filo h> ois inter te
vm> i nos multos i multis p> multa vt p> eu apphent> in quo i> ap
> phensus s> m. et a veteribus diebus colligat sequens vm> p> terita
oblitus no> in ea q> futura i> transitoria s> ut. sed in ea q> autem s> ut.
n> distent? sed extent? no> si> m distentione sed si> m intencione seq> il
ad palm> supine v>ocationis. vbi audia voc> laudis tue i> a> tepler

telertnno nem tuâ nec veniente nec p[tere]untè. Nunc vero à
nì mei et gemitib[que] tu solatùi meù dìne pater meus eternè es. Act e|
go in t[he]a diffìlùi quor[que] ordine[n]e nes[con]. et tumultuosis varietatibus di|
lamant cogitationes mee itima vistera atque mee. donec i te conflui,
am purgatùs et liquidus igne amoris tuæ.

Capitulum

Et stabo atque solidabor in te et forma mea varitate tua. nec pa
nar quæsiones h[uius]m. qui penali morbo plus s[int] ut in
id diu[n]t. Quid s[int]ebat ds ante[que]n faceret celu et terræ. aut quid ei
vemt et mente vt aliquid faceret cu ante a nui[que] aliquid fecerit? Da
illu d[omi]n bene cogitare quid d[ic]it. et t[u]enire quia no d[ic]it nui[que] obi
non est temp[que]. Cui ergo d[ic]it nui[que] fecisse. quid aliud d[ic]it mi[n]s t[em]
nullo fecisse? Didecat ita[que] nullu t[em]p[que] posse s[ine] creatur tuæ. et de
s[int]at ip[s]am vanitate loqui. Extendunt e[n]a in ca quæ ante s[int]. et in
telligat te ante omnia t[he]a eterni creator[em] omnium t[em]p[er]mi. neq[ui]a vulla te
pora t[ibi] esse coeterna. nec vulla creatur[em] e[n]a si est aliqua s[up]t[em]t[he]
omine deus meus quis ille s[int]us est alti se Ca[ta]m xxxi.

Dieti tui et q[ui]m longe inde me p[ter]erut conseqüenta deluctu[m]i
meor[m]. Sana otulos meos vt cingat[que]am luca t[em]. Certe si est tam
grandi s[n]en[ta] et p[re]scntia polles an[im]us. cui c[ui]cta p[ter]it[em]ta et futura
ita nota s[int] s[int] ut vn[u]ranti notiffim[u]t. n[im]itur mirabilis
est an[im]us te. atque ad h[or]ror[em] s[ui]pendus. quippe qu[em] ita no lateat q[ui]
quid partit et qu[ia]quid relet[ui]i sc[il]or[u] est. qu[em]admodu[m] me no lateat c[am]
tantem illud c[anti]i quid et q[ui]t[u]i eius abierrat ab exordio. quid et q[ui]t[u]
restet ad finem. Sed absit ut tu conditor vnui[s]tantis. conditor am[
maru] et corpor[m] absit ut ita noueris omnia p[ter]it[em]ta et futura lon[
ge tu et longe mirabilis. longe[q]que fecerunt. Neq[ui]a s[int] nota c[am]
tantis noti[m]ue c[anti]i audientis. expectatione v[m]n[em] futura[m] et me[
moria p[ter]it[em]t[ur] variat affectus. sen[s]is[que] distendit et ita t[ibi] aliud
atendit inconuenibilitatem eterno. hor est v[ere] eterno creator[m]i menti[m].

Si[nt] ergo nosti in p[ina]p[io cel[u] et terr[u] s[ine] varietate notic[ie] t[ue].
ita s[ea]sti et p[ina]p[io cel[u] et terr[u] s[ine] dist[ict]ione actionis t[ue]. Q[u]ui
telligit confiteat t[ibi]. et qui no[te]lligit. c[or]sitateat t[ibi] et Q[ui]m c[er]t[eso]
es. et h[ui]les corde s[int] dom tuæ. tu em[] erigns el[iso]. et no[ment]. q[ui]
celsitudo tu es ame[].

Explet ut liber xiº Inapit xiiº

["92", "ultat saggitt\nor meu domi̇n", "in har vitu mea pulsatu verbis sacte\nsſcripte tue¹ et ideo pleruſque in ſermoc\ncopioſa est egestas humane iſtelligente\nqua plus loquit inquifitio qum tueto.\net longior est petitio qum ipetratio. et\noperofior est manus pulſas.  qui su\nmens. Tenemus, pmiſſu, qus corripet illud. Si deus pro nobis.  qu\ncontra nos. Petite et accipietis. ³ qrite et tuenietis. pulſate et apenet\nvobis. Omis em qui petit accipit. ⁴ queret ſueniet. ⁵ pulſanti a\nperiet. Promiſſa tua ſut, et quia ſallit metnat cu pmittit veritas.\nonſite, altitudini tue humilitas ſigue mee. ⁶ quoniam tu ſeaf\nſi celu et terru qua meo. Unde est her terra qua porto. ſi\nſenti. Sed vbi est celu celi diue de quo audivim? et voce psalmi. te\nlui celi dno. ⁷ terra autem dedit filijs hominu. ⁸ Abi e celu qu no ter\nminus. au terra est hor ome qu cernu? ⁹ Hor em totu corporeu\nno ubi qu totu. ita ſepit ſpeae pulchra in nouſſimis cu est fund\nterra nra. ſed ad illud celu celi eua terre nre celu terra est: ⁷ hor\nvtrug magnu corp qu absurde terra est. ad illud nesao quale re\nſt numru. ¹⁰ luo qu dno est. no filis hoim. ¹¹ Cam u\nhec terra erat tuſſibilis et icomposita. ¹² nesuo q, pſunditas\nabyſſi ſup qua non erat lux. qua nulla ſpeae erat illi unde uſi\nſiſt ut ſaribere ³p tenebze erat ſup abyſſu. quid aliud qum luti\nabsenca. ¹³ Abi emi lux eet. ¹⁴ nſi ſuppeſſet eminendo et iſttrando. ¹⁵\nbi ergo lux nondu erat. ¹⁶ quid erat adesse tenebras. nſi abee luce.\nSup itaq erat tenebre. ¹⁷ qua ſup lux aberat ſiut ſonus vbi non e\nſilenciu est. Et quid est ee ibi ſilenciu. ¹⁸ nſi ſonu ibi non e. ¹⁹ Ad\nne tu diue domiſt haec anima que tabi coſitee. ²⁰ Donne tu diue doa\niſt me. ²¹ pruſqum ista inſormem materia forimares atq diſtig\nueres no erat aliquid nontolor. no ſiſura nozcorpus noſpiritus.\nNon tam oino nuchil. Erat quedai inſormitas. ²¹ ſine vlla ſpeae q", "A\nque\nvivo\nsunt\nsacra\nconscio\nconſi\nconſi\ndicere\nsint\nconſidere\nconſidere\nconſi\nconſi\ndicere\nconſi\ndicere\n

Quid ergo vominem. quo eam sensu tardiorib. utinam ifinuaret. ni illi
si vſitato aliquo vocabulo. Quid autem in omnibus miſdi par-
tibus reperiri potest, appinquisi is formitati oſmode. q[ui]m terram ab
p[er]ſus. Plinuus enim ſpeaſa ſiut. pro ſuo gradu iſirno q[ui]m cetera ſi
periora p[er]uada et luculentam omnia. Cur ergo non atque inſormata
materie qu[ia] ſine ſpeae ſereras vnde ſpenſu[m]i miſdi ſacres. ita co-
mode homibus itimata ut appellaret terram iuſſibilis et iſpoſita.

Quant i[que] d[omi]nus cogitatio qu[od] ſenſus attingat et Lam u
diat ſibi non est iuſtigibilis forma ſiut vita ſiut iuſtacia. qu[ia]
materie eſt corpor. neq[ui] ſenſibilis. quoniam quid videat. et si quid ſen-
tatur et iuſſibili et iſcomposita non eſt. Q[ui]m ſibi hec diat humana
co[gnit]u[m]o conet, eam vel nosſe ignorādo vel iuſuāre nosſeo. Cam ill
[ut]

H[uius] t[em]o vero diſne ſi totu[m] [ſi]ſtear tib[us] ore meo et alamo meo qu[ia]m
de ista materia docuſt me. Cui[que] ante nomē audiēs et non iuſtiget
narinntib[us] muchi eis qui non iuſtigeret eam ſpeaebus numeris et
variis cogitab[us]. et ideo non eam cogitab[us] ac fedis ac horribiles formas
parturbatis ordinib[us] voluebat annu[m]. ſed formas tantu[m]. et ſforme ap-
p[ell]ab[us]. non q[ui] careret forma ſed q[ui] talē habereet ut ſi appareret et in
ſolit[u] et iuſconſtruiu[m] auersareet ſenſus meus. et turbareet iſirmitas
ho[n]i[s]. Beri[que] aute illud q[ui] cogitab[us] non pruiatione o[n]is forme. ſed [a]p[er]
ratione formosiori[m] erat iſforme. et ſuaebat vera racion. ut omnis for-
me quales t[em]us reliquias omnino detrahere. ſi vellet, p[er]ſus iſforme cogi-
ture. et non poterem. Cui[que] enim noſſe teneſba[m] q[ui] o[n]i forma pruiaetut
q[ui]m cogitab[us] quiddam in ſforme et nuchil formatu[m]. nec nuchil iſforme
h[uius] nuchil et cæſſaut mens mea intergare hinc ſp[er]m me[n]i plen[i]m y
maginibus formator[m] corpor et eas pro arbitrio mutante[m] atque va-
riante[m] et intendi in ip[s]a corpa. coru[n]us mutabilitate[m] alaus iſp[er]i q[
]ui
desinu[t] et e[am] q[ui] fuerat. et i[nt]ipu[t]t et e[m] q[ui] non erat eundem] tranſit[i]m de for-
mati[rum] forma[m] p[er]iſorme q[ui]da[m] fieri ſuſp[ia]re[m] ſui[m]. non p[er] omnino nuchil a
S[ed] nosſe auip[eb]a[m]. non ſuſp[ia]re[m]. Et si totu[m] tib[us] [ſi]ſtear vor et ſi[rum]s me-
us q[ui]m]d[em] de ista q[ui]ſtione enodat[ur] mi[n]. quis legenat[i]n ap[ere] durabit.
Nec ideo tamem cæſſabit cor me[n]i dare tib[us] honore[m] et cantiat[i]n laudis
de h[ui]s q[ui] dictare non suffiat. N[ut] autabilitas enim reru[m] mutabilu[m] ca[
par ip[s]a eſt forma[m] omnium in quas mutante[m] res mutabiles. Et

hec quid est? *Aunqo anim? Aunqo corp? Aunqo specia animu vel corporis.* Si dicta possit nichil aliquod. et e non est. hoc eam dicitur. *Carth*

Et tamem iam utuus erat ut specia imperat istas visi. Uu

biles et apositas. Sed unde utuus erat misi abs te eet aquo sitt
omnia in quatuor suet. sed tanto a te longius qinto diffimilium. *Deo*
ent locus. Angi tu dne qui non es alibi aliu d et alias aliter sed idipsum
sanctis sactus doms deus ompt in pinapio qu est de te in sapiencia
tua q nata est de substantia tua fenisti aliquid et de nichilo a feasti ei
cel u et terr a non de te nam eet equale unigenito tuo. ac qu hor
et tibi et nullo modo insti esset. ut equale tibi eet qu de te non
eet. et aliu pter te non erat unde faceres ea deus una trinitas et magnu qu
dam. et pini qod i. qm ompt et bonus ad facienda oia nui celu. et pua terr a. Tu eras. et aliu d nichil u. In
terra duo quod i. vnui ppe te. alteri ppe nichil. *In nui quo suipor
tu ees. alteri quo isterius nichil esset. Ca* sm *inn*

sed illud celu celi tibidne. terr a aut e qua dedisti filis hom tectentem atque tangentem non erat talis quale nunc cernim et tangimus. *Aniisibilis em erat et incopposita et abyssus erat. sup qua non erat lux. sed tenebze erat sup abyssu. id est magis qin in abysso. I

sta quippe abyssus aquarui iam visibiliu. ena et iprofundis suis habz
specie su e luci utuus senfibile pisticb et repentibus in suo fundo am
mantib. Illud aut e totu ppe nichil erat. quom a ad huc omo et forme
erat. iam tamem erat qu formari poterat. *Tu em dne fenisti mindu
de materia istermi qua feasti de nulla re. pene nulla rem unde faces
magna q mirant fili hom. Dalte em mirabile hoc celu corporeui
qu firmamenti inter aqua et aqua seco die post aditionem luis diristi
fiat. et sic est fructu. qu firmamenti vocasti celu. Sed celu terre hui
& maris q feasti tertio die dundo specia visibile informu materie qua
feasti ante omnem die. *Iam em feteras et celu ante omnem die. sed re
lum celu hui. qua et pinapio feteras celu terr a. Terra aut e ipa
qu a feteras istermis materes erat. qua iisibilis erat et incoposi
ta. & tenebze sup abyssu. De qua terra inisibili et incopositu de qua
informitate de quo pene nichilo fuceres hec omnia. quib iste

mutbilis müdus constat. et non constat in quo ipa mutabilitas apparet in qua sentiri et diminimiri possit. quia rerum mutationibus sunt quia dixi variantes et vertuntur species quatuor materres predicta est terra in deoque sibi dei doctor famuli tu cum te iuslibetis. Actum ut memorat, feasse in principio celu et tertia secunda et quibus, sive de diebo? Rerimur emi celu celi quod in principio feasti creatura est aliqua intelligens, qingat nequaquaque tibi trimitati coeterna. Particeps tamen eternitatis tue valde mutabilitate suâ pädulcedine felicitate et platonis tue cohibe et sive villo lapsu ex quo facta est inberendo tibi exعي. dit omne volubile viaffituidine temporibus. Acta vero in formibus terre tuusibiis et transpositis, nec ipa in diebus numeram est. Obi emi nul la spesae nullus ordo, nec venit quatinus nec puerit. Et ubi hor non fit, non süt utagam dies, nec viaffitudo spanoet, tamen coquinam mei non tenebras. Actum x
O tenebze mee loquantem michi. Deſuixi ad ista et obſaruntus ſum, sed hithacetera hinc adamamui te. Cremam et recordatus ſum tuam, audiuß vobis post me ut rediream, et vix audiuß, ut cum multus ipse, p[er]habeat, hinc biba et hithuiam. Non ego vita mea ſim, utra le vixi ex me, mors mi in ſui. Inte revinuſto, tu me allopiere, tu in ſermonare. Credidi libris tuus, et verba coram archana valde diti, ſti in dne voce forti in auré interiorc. quia tu eternus es solus habes inmortalitatem, quoniam er nulla ſpecie motuine muturis. nec temporibus variat, volutus tua, quia non est inmortalis voluntas, q[ui] alia et alia est. Hoc in conspectu tuo daret in. magis magis clarestat orato, etc. in ea maſſſtanone p[er]ſiſtu ſobrius ſub alis tuis. Actum tem diriſtis in dne voce forti in auré interiorc, qu omes na. Unde am[] tumas atque ſibſtanctas q[ui] non ſiit q[ui] tu es et tamen ſiit, tu feasti, et hoc ſolus a te non est q[ui] non est, motiſſus voluntatis a te qui es ad id quod mun[que] est, quia talis motus delictus atque p[er]tinet, et q[ui] nullus p[er]ſentium aut tibi noget, aut p[er]turbat ordinem imperij tu. vel in p[er]mo vel in uno hor in conspectu tuo daret in. et magis magis clarestat orato, etc. atque in ea maſſſtanone p[er]ſiſtu ſobrius ſub alis tuis. Actem diriſtis in dne voce forti in auré interiorc, q[ui] nec illa creatum tibi coeterna

est. cui voluerit tu solus es. quæ pseueratissima institate haunens
mutabilitate suâ nufç; et nùm exerit. et te sibi sibi presente atque to
to affectu se tenet no habes futurù quò expectet nec ipteritui trai
tiens quò meminuerit nulla vice variat. nec i tna vlla distendit. O
btà si qua ista est therèdo bêtitudini tue. bta sempiterno habitatore
te atque illustratore suo. Nec tamen quid libentus appellandù eris
mem celu celidono. qùm domu tua 3templatèm delectuone tua fine
villo defectu egrediendi i alud. 2mente purn 3cordissime vnà. stabili
mento patis sibi spirtuii cimui auutatis tue i celestib sup ista ce
lestia unde itelligat aia cui peregrinato longinqua facta è. si iam
sitit tibi. si ià facte sit ei laarme sue panis. du diet ei p singulos
dies ubi est deus tuus. si iam petit a te onà et hæt requirit ut iha
bitet i domo tua p omnes dies vite sue. Et qvita ei? nisi tu? Et qui
dies tua? nisi eteruitas tua? Sint anni tua qui no defiant. quia
idem ipe es. Hinc ergo itelligat aia q potest qùm longe sup ota tpa
sis etern. 4indo domus tua q peregrinata no est. qùnuis no sit tibi
coeterna tamè indefineter et idesiametertibi coherèdo. nullà patre
vittisitandine tpm. Hot et conspectu tuo daret in et magis magis clav
resent oro te atque in hæt manifestatione p[rae]fisit sobrius sub alis tuus.
Etre nesno quid itforme et istas mutatioib rerù extremarù atque in
max. Et quis dicit in nisi quis p inania corris sibi cum suis fantasima
tibus vagat et voluit? Alius nisi talis dicit in qu de minima atque in
sunt að s[pe]ae si s[ola] remaneat itformitas p qua de s[pe]ae in s[pe]ae
res mutabat et vertebat posset exhibere vices tempor. Omino ei
no potest quia fine varietate motioni no sit tpa et nulla varietas
nibus considentis quatu[que] ubi nulla s[penes] Cam quod
conas deus mìs quætù me ad pulsandù eritas. quætù pulsanti
aperis. duo reperio q[ui]e festi carens tbib cu tibi neutri coectem
sìt. Unù qò ita formatu est ut fine villo defectu 3templatiois. fine villo
interuallo mutacionis qùnuis mutabile tamè no mutatu tua et
nitate atque ito mutabilitate p[rae]fatu. alterù quò itforme erat. ut ex
qua forma in qua forma vel motionis vel stacionis mutaretur
tu tpi subderet no haberet. sed hoc ut itforme eet no reli quita. quo
main festi ante omne diè in p[apio] telu et terrà. hec duo q dice.

Q
uod deus mìs quætù me ad pulsandù eritas. quætù pulsanti
aperis. duo reperio q[ui]e festi carens tbib cu tibi neutri coectem
sìt. Unù qò ita formatu est ut fine villo defectu 3templatiois. fine villo
interuallo mutacionis qùnuis mutabile tamè no mutatu tua et
nitate atque ito mutabilitate p[rae]fatu. alterù quò itforme erat. ut ex
qua forma in qua forma vel motionis vel stacionis mutaretur
tu tpi subderet no haberet. sed hoc ut itforme eet no reli quita. quo
main festi ante omne diè in p[apio] telu et terrà. hec duo q dice.

bam. Terra autem tuisibilis erat et incomposita. et tenebrey suip. abrissi. Et verbis tisimuar. isformitas ut gridatim exapiant. qui dimodò speeae p[ro] uatione nec tamè ad nichil p[ro]nentione cogitare non possit unde fieret alteru celu et terra visibilis atque xposita. et aqua speaosa. et quia quod dei ceps et consoluaone huiu müdi non sive diebus factiu memorat. qua tuli a suit ut i eis agant viassitudines tempore, p[ter] ordinatus mutaoo

or interim senes motionem atque formare. Cam. xii.

no diuè cito audio loquentem scripturè tuâ in p[ra]napiò feat deus celu et terru. terra autem erat tuisibilis et incompo[s]ita. et tenebrey erat suip. abrissi. nec memorante quo tu die feceris hec. Sit interim senato, p[er] illud eum celu. celu itellatâle. Obi est intellans noſse simul non ex parte. non in enigmate. non p[er] speeulù. sed ex toto et maſſestazione ſtrae ad ſacte. non modo illud. sed q[ui] dictu est noſse simul fine villa viassituidine tempore. p[er] t[em]por tuusibile atque incompo[s]ita terru fine villa viassituidine tempore. q[ui] solet habere modo hor et modo illud. qua ubi nulla speeae nufſiz est hor aut illud. p[er] drop[que] duo hec primitu formatum et p[er]mit isforme il[]ud celu. sed celu celu. hor vero terrâ. sed terrâ tuusibile et incompositum. p[er] duo hec interim ſenao fine me[mo]ſatione dieru diſere ſcriptum tuâ. ip[ro]napiò feat deus celu et terrâ. ſtament quippe ſubieat quâ terru dixerit. et q[ui]ndo ſabo die memorat: factu firmamentu et volumu celu inſimiat de q[ui]no celu prius fine dieb[us] ſermo locutu sit. Cam. xiii.

Mim. p[ra]ſiuditas eloquens tuos. quos etate ante nos ſup[er]ſiues blâdiens p[er]miuſis. sed mim. p[ra]ſiuditas deus meus. mira p[ra]ſiuditas. Horro[us] est intedere in eam. h[or]ro[us] honoris et tremor amoris. Odi hostes tuos vehemèter. Q[ui] omndas eos de gladio bis acuto. et non ſint hostes eius. Dir enu amo eos occidi sibi. ut vimat tibi. Ette enim alij non reſhenſores. sed laudatores libri geneseos. Non inquiunt ut voluit in his verbis teLLigi p[er] dei qui p[er] m[or]ſen famulù ei ista s[an]tus ſi[mi]psit. non hoc voluit intelligi q[ui] tu diſas. sed q[ui]ndo nos diatam. quibus ego te arbitro deus omnium n[on] ita resp[on]deo.

Cum dieus falsa e[que] m[or] veritas voce forti in autem interiore diat de verna eteruitate creatoris. q[ui] nequaquaſſ ei ſubſtança p[er] t[em]poru varie[que]. nec ei voluerit ſtra extra eius ſubſtança sit unde non cui modo velle hoc. modo velle illud. sed ſemel et ſimul et ſemp[er] velle o[n]ta.

que vult nȏ terȗ et iterȗ . nec̑ nunc ista nec̑ nunc illa nec velle postea
q̑ do nolebat aut nolle q̑ do volebat pruīs. qua talis volumens mutabilis
eſt et ome mutabile no est eterni. Deus autē nēr eternē est. Item q̑ do in di
rit in aure interiore expectatio veri venturam fit contutus ni venerit.
ide magis contutus fit memoria ni p[er]teri erit. Omnis porro intenio que
im variat mutabilis est et ome mutabile eterni no est Deus autē
nēr etern est. H[er] colligo atq[ui] diu[n]go et tuenio deu meu eterni. non
aliqua noua voluntate condidisse creatura. nec sciennā ei transitorium
aliquid pati. Q[ui]nd ergo dictis contra dictores. An falsa ſi t ista. N[ot]
inquit. Q[ui]nd illud. Non falsi est omne naturā formatū materia
ue formabile no ce ni ſi ab illo qui ſi me bon est qua ſi me est nec
hor negat[em] inquit. Q[ui]nd ergo an illud negat is ſublimem quēndi
ec̑ e creaturam tam inſto alore adherente deo vero et vere eterno ut q̑
uiis ei coeterna no ſit in nullā tamē t[em]po[que] varietate et viriſſitudine
ab illo ſe resoluit et deſuat ſed in euis ſolus veracissima œtēplatio
ne requesitat. Quomā tu deus diligens te q[ui]ntu p[ra]p[er]is ostendis ei
te et ſuffatas et. et deo no delectat a te nec a ſe. H[er] est dom[que] de no terre
na nec̑ ulla celeſt i mole corpora[ca] ſed ſpitalis et partueps eternitatis
tue qua ſine labo eterni. Statuisti emi eā in ſeauiu et in ſel[ui] ſeauiu.
ſceptu posuisti et no p[er]teribit nec tamē tibi deo coeterna quomiam
no ſine initio ſacta est emi. N[am] et ſi no inuenim temp[em] ante illa.
p[ri]or quippe omniu creatu est ſapiēta nec uti[que] illa ſapiēna tibid[us]
noster pati[rum] ſuo plane coeterna et equalis. et p[er] qua creata ſi t omnia
et in quo p[ri]ntipio feciſt celi et terrā ſed p[er]ſecto ſapiēna q[ui] creata est
intellu[alis] natura ſi lus q[ui] œtēplaaone luminiſs lumen est. Diat[
em] et ipa q[ui]nu[m]s creata ſapiēnaa. Sed q[ui]ntu inter est inter lumen
q[do] illuminat et q[do] illuminat et tāntu inter ſapiēnā que creat et ip
ſam q[ui] creata est. ſi tut inter iſtina uſtifiu[n]ante et iſtia uque iſtizia
nione ſacta est. N[am] et nos dicti ſum iſtina tua. A[it] emi quidam
ſeru[m]s tu[m]s qua nos ſum iſtina deu. In ip[o] ergo qua p[ri]or o[n]t
creata est quidem ſapiēnā q[ui] creata est mens u[n]ationalis et i[tellectu]
alis t[aste] cu[u]tatis t[ue] matu[m]s n[em] que ſurſi est et l[ib]ern est et e[tna
incelis. Q[ui]b[us] celis niſi qui te laudat celi celor[que] A[na] hor est ce
liu celi d[omi]no. Et ſi no inuenim temp[us] ante illa qua et creatur[u] t[his]

anteredit que prior omnino creati est, ante illa tamen est ipsius creatoris
eternitatis a quo facta sufficit exordium quinque non bis, qua nondum erat
tempora ipsius tamen adhaerens sive. Unde ita est abque te digne ut alud sit
plane quin tu. et non idipsum quoniam si non soluere ante illud, sed nec in illa
tuumem tempora quia est ydonea facte tuaeque videre, nec uſpia deſtinet
ti ab eis quo fit ut nulla muta, utone varet. Inest ei tamen ipse mihi
tabilitatis unde tenebresceret et fragesceret nisi amaze grandi tibi cor
herens tamquam semper meridies luceret et ferneret ex te. quod huius
nostra et spectoſa dilecti decorum tuum et locum habituationis glorie domini mei fay
bricantoris et possessoris tuum. Tibi suffiret peſtrinario mea, et dico eu
qui fecit te ut possideat et me in te, quia feat et me. Ciram fit aut
uis podita, sed in hinners patres mei structoris tuu spero me repon
ari tibi. Quid dictis in quos alioque baron dictores, qui tamen
& moysen pium famulorum de & libros eis oratula ſi ſpue creditis. Est
ne ista domui de domino Deo coeterna, sed tamen ſi modum ſui et
na in celis ubi vives, ſi frustra qutis, quia non tuem etis. Suo
dit emi omnem distensionem & omne spacia etatis volubilem, tu ſpere
reuerem deo hominum est. Est inquiut. Quid igitur ex his & clama ut
meui ad dei meui ut audiret interius vobis laudis eis. Quid
tandem falsi est contenditis. An quia erat in formis materie, ubi
aputer nullam forma nullus ordo erat, nulla est viaſtitudo repressa po
terat, et tamen hot pene nichil in quatuor in quatuor non omnino nichil e
nit, ab illo uti erat a quo est qucdo est, quod uteriqut aliquid est. Hoc
um his enim quoque auunt non negunt. Quam tamen
volo coram te aliquid colloqui deus meus qui her omnia ut in
mente mea non tacet veritas tua, vera est aedictum. Ram qui her
negunt, latet qutur voluerit, et obſupescent sibi p[ro]ſuadere coniabor ut
requeat, et via p[ro]beat ad se verbo tuo. Quod si noluerit et re
puleat me obſero deus meus ne tu sileas a me, tu loquere in
cor de meo vera actus. Solus emi ſi loqutis, et dimittis eos foris ſu
ſlantes in pulueret et exaltantes terra in orilos suos, et in re in tubi
le mei, etante tibi amatoria gemens denarrabiles gemitus
in peſtrinaone mea et recordas h[ab]i[m] extento in eam ſiufu corde,
ibidem patria mea, h[ab]i[m] matre mea, teque ſupra eam reſentato.

obstentent

rem. illufiatorè patre. tutore. fponfi. infitas & fortes delicias.
& solidiī gaudiī. & omnia bona ieffabilia simul oīa. quia vnù ſui
mu & veru bonu. et no auertur donet in eò pace matris carissi
me obi ſut primae ſpù mei. unde ista muchi terra ſut. colliy
gus totu qò ſum a diſpſione & de formitate hat. & coſormes atq
coſirmes i eternu deus mſs mua mea. Cui hùs aute qui cuncta il
la q veru ſut falsa ee no diuitt honorantes in culmine ſequede
autboritatis nobiſtu aſtituentes illà p ſim mopsen editu ſaetam
ſcripturà. et tamen nobis alioq aſtradiuitt ita loquor. Tu eſto deus
mens arbiſt noſter iſt aſſessiones meas & aſdutiones corſa Cam
ictuit eni. Amiis vern ſint hec. no tamè ea duo. vui
mopses ituebat & reuclante ſpù ſeu diceret in pînapio ſeat
deus celu & terru no celi noie ſpiritualè vel iтелlectuale illà crea
turà ſp ſnae de iateplantè signiſitanit nec terre noie iſformè ma
teriu. Auiſd ergo? Auiſd nos dictu inquiuitt hoc vir ille ſensit.
hoc verbis iſtis loautus est. Quid illud est? Nomine auitt celi et
terre totu iſtu viſibilè muſi prius vniversaliuerit & breuiti ſigniſi
care voluit vt postea diſueret diuui numeratione qſi articula
tim vniversa q ſpirituu ſeu plactu ſic eniuare. Tales qipe hoines
erat iudis ille atq carnalis plus au loqbat vt eis operu deu no
nifi ſola viſibilia medanda iudicaret. Terra vero viſibilè i inco
positu tenebroſaſt abſtii unde aſequeter ostendit p illos dies fru
atq diſposita ee cuncta ısta viſibilia q nota ſut omnibus no incoſtru
enter iſformè materia iſtu intelligenda eſſe aſenciuit. Quid si dicat
alius eande inſormitare aſſionegs materie. celi & terre noie priuſ
inſinuatà q ex ea muſi iſte viſibilis tu omnibus naturis que in co
maſſeſtiffime apparèt qui celi terre q noie ſepe appellari ſolet co
ditus atq pſfectus est? Quid si dicat & alius celu & terra quidè in
viſibilè viſibilèq naturu no indecent appellatù. ac p hot omniſa
treaturà qua ſeat i ſapièna id est in pînapio deus htemodi duob
votanbulis ee aſphenam? Derruſamen quia no de ipa ſubſtanca
dei. ſed ex nichilo cuncta facta ſut. quia no ſut idipm qò ds. & inest
quedà mutabilitas omnibus ſiue maneat ſiut eterna dom dei ſi
ue mutent ſicut aia hoïs & corp. & munè reru oim iuſibiluvi

sibilis materia ad huc inſorme. sed certe formabiliter vnde fieret celu & telu
ra id est inſibilis atq. viſibilis iam utraque formata creatura his noibus
enutratam. quib[us] appellaret terra inſibilis et iſcomposita et tenebre ſuper
abſſuum ea diſtinctione ut terra inſibilis et iſcomposita iſtelligat mate
res corporis autem qualitati forme. tenebre autem ſup. abſſus ſpitalis
materes autem cohibitionem quasi fluens et modernus et autem illumina
cione ſapienae. Est ad huc q[ui] diat si quis alius velit no saluz iam p
fectus atq. formatas inſibiles viſibiles naturas celu terreq[ui] non eſi
nifiarsi in legit[em] in principio ſeat ds celu & terra. sed ip[s]am ad huc inſorme
inchoatione reru formabiliter acabilis materia his noibus appellat[em].
q[ui] in ea iam eent ista [fi]ſa. nondi[mi] qualitatib[us] formiſq[ui] diſticta. q[ui] nunc
iam digesta ſiis ordi[n]bi[us] vocant[ur] celu & terra. illa ſpitalis hec corporis

Q
ui
bus omnibus auditis et siderem creatura et
Cam
xiii
nolo verbis tendere. Ad nichil emi vtrile est. nifi ad ſubſi
onem audienciu[m]. Ad edificationem autem bona et lex. si quis ea legittime
vtatur. qua finis ei est caritas de corde puro et coſtancia bona et fide
nò flecta. Et nowit mag[ister] ni[que] in q[ui]bus duobus p[re]ceptis tota leg[es]t et
appheta[s] suspenderit. Et in ardenter [a]ſitenta lumine oculorum meorum
in oculto q[ui] in obest cui[que] diu[nersa] in his verbis i[t]elligi poſſint. q[ui] tan[que]
vera ſint. q[ui] inq[ui]m in obest si aliu[d] ego ſenſero q[ui]m ſenſit alius eum
ſenſſe qui ſarpſit. Omnes quid[que] legi[n]ui nitimur hoc i[n]tagare atq[
ph]endere q[ui] voluit ille que legi[m]. et cui[que] eui veridi[cui] aedim[n] nichil
q[ui] falſi[que] eſſe vel nowui[m] vel p[utam] autem[que] eui [c]ſtistimare diſſe. Dui
ergo quiſſe conat[ur] id ſentire in ſepturis ſi[n] quod in eis ſenſit ille qui
ſarpſit. q[ui] d[omi]n[m] est si hoc ſenſiat q[ui] tu lux omnium veridi[cui] m[ea]n[m]
oſtendis veru eſ. eam[que] ſi no ſenſit ille que legit. et ille veru nec tam
eru est emi d[omi]ne ſeſſe te celu[m] [hoc] ſenſerit. Cam
xiv
terra. et veru est ee p[ri]ntipu[m] ſapienca tr[ia]: in qua ſenſi[que] o[n]a
item veru est q[ui] mund[m] iſte viſibilis habet magnas partes ſi[n]as cev
l[u] & terra brevi [a]plexione facta[que] omnium condit[i]o[n]s naturarui.
Et veru est. q[ui] o[m]ne mutabile inſinuat notiac[e] ni[q]e q[ui]ndam inſormi[
tate] qua form[ate] capit vel qua mutat[ur] et vertit. Deru est. null[am]
t[ua] p[pe]t[i] q[u] ita coheret forme inſom[mi]tabili. ut q[ui]nu[m]s ſit muta[
bile no mutetur. Deru est. in ſormitat[em] que p[pe] nichil est viac[em]

t[em] habere

tempoz habere no posse. Deri est. quunde fit aluqo potest quodam genere locutionis habere ià nomè eius rei qùmde fit. unde potut vocii celu et terra quilibet iformitas unde facti est celu et terra. Deri est omnini for matore milch ee iformu viamus qùm terrà et abyssu. Deri est. quon solum creati atqì formati. sed ena qùmde creabile atqì formabile est. tu fea st ex quo suit omnia. Deri est. ome qò ex iformu format prius ee infor

et his omnibus vers me deinde formati.

de quib no dubitunt quor interiori oculo talia videre donasti. et famulù tuì moysen i spu vertatis locutùs ee immobilet tredunt. Ex his ergo omnibus aliu d sibi tollit qui diat. in pmapio feat ds celu et terrà. id est i verbo suo sibi coeterno feat deus intelligibile atqì sensibile vel spuale corpalem creaturà. aliu d qui diat. i pmapio fear deus celu et terrà. id est i verbo suo sibi coeterno feat ds unifam ista mole corporea müdi huus cù omnibus quas actinet manifestis notis naturis. aliu d qui diat i pmapio feat ds celu et terrà. id est in verbo suo sibi coeterno feat deus iforme materia creature corporis. ubi 人生i erat ad huc celu et terrà qù nunc ià distincta atqì formata in istus müdi mole sentim. aliu d qui diat. in pmapio feat ds celu et terrà. id est i ipo eardio suacedi atqì operandi ferit deus iforme materia 人生 habente celu et terrà unde formata nunc

émment et apparent cù omnib que in eis sunt.

tem qò attinet ad intellectuïn verbor sequentur ex illis omnibus ve ris. aliu d sibi tollit qui diat. terra aute erat unifibilis et com posita et tenebre erat sup abyssu id est corporale illud qò feat deus. ad huc materie erat corporea rerù. iformis fine ordine et fine lure. aliu d qui diat. terra aute erat unifibilis et incoposita et tenebre erat sup abyssu. id est hor totu qò celu et terra appellatù est ad huc informis et tenebrosa materie erat unde fieret celu corporei et terra corporea in omnib que i eis suit corporeis sensibus nota. aliu d qui diat. terra aute erat unifibilis et incoposita et tenebre erat sup abyssu. id est totu qò celu et terra appellatù est ad huc informis et tenebrosa materie erat unde fieret celu intelligibile qò aliu diat celu celu et terrà. finibus omnis natam corporea sub quo noie intelligit eaa hoc celu corporei. id est unde fieret omnis unifibilis visibilis creatura. aliu d qui diat. terra aute erat i unifibilis et incoposita et tenebre sup abyssu. no illà informitate noie re

li et terre *ſcriptura appellaut*. sed iam erat inquit ipa inſormitas qua ter
ram iuſibilc et iecompositi, tenebzoſamq[ui] abſſu noniaut de qua celu et
eram deu ſeasse p[ro]dixerat ſp[nu]alem ſalz c[or]palemq[ui] creatur[ae] alio[di]u
at, terra aut[em] erat iuſibilis et iecomposita et tenebze erat ſup[er] abſſu idem
inſormitas quæt[u] iam materes erat unde celu et terræ deu ſeasse ſ[pi]t[u]
p[ro]dixit tota ſalis m[u]di molc corporca in duas [m]aximas partes ſup[io]re
et iſeriore diſtribut[u] cu[li] omnibus que t[em] ſuit uſitatis notiſq[ui] creaturis,
um euu duabus iſis etremus ſentencjs reſistere Caplín ætati
q[ui]ſq[u]m ita teſtauerit, ſi no[]vult h[ac] inſormutate materie celu et corre
noie appellat[u] viðer[1], erat ergo alio[do] q[ui] no[] ſecerat deus unde celu et ter
ram ſucret. Neq[ui] euu ſ[pi]ctura narrauit q[ui] ſt[u] materia deu ſecerit,
nisi ut iuſtigam[que] celu et terre aut ſolius terre vocationu [ſ]ignificat[u]
ti[mi] diueret in [p]napiu ſeat ds celu et terræ, vt id q[ui] ſequet, terræ aut[em]
erat iuſibilis et inco[om]posita q[ui]nuuſ [i]ſo[rm]e materia ſit p[la]ciut app[
]elri, no[] tamc[ui] iuſtigam[que] n[isi] ea qua ſeat deu in eo q[ui] ſ[pi]ctu est ſeat
deus celu et terræ, reſp[o]debut aſſentores duar[mi] i[ſ]tariu ſentencauri q[ui]
etremas poſi[u]m aut illius aut illius cu[li] hec auſc[er]it et dict[et]. Inſor[
]mem quid[em] iſt[u] materia non negam[que] a deo ſacta a quo ſuit omnia bona
valde, qua ſiut diam[que] amplius bonu[que] q[ui] creatur[u] atq[ui] ſo[rm]atu est,
ita fatem[que] min[que] bonu[que] e[que] q[ui] ſacti[mi] est ſe[rabile atq[ui] ſo[rm]abile, sed tamen
bonu[que], no[] aut[em] a[memor]aſſe ſ[pi]ctura q[ui] h[ac] inſo[rm]itate ſecerit deus ſiut
alia multa no[] me[u]rau[i]t vt cherubin et ſeraphin, et q[ui] a[plu]s diſtict[em] a[
it, ſedes, diu[u]aones, p[na]patus, potestates q[ui] tamc[ui] omnia deu ſeasse
mauſeſt[u] est, aut ſi eo q[ui] dicti[mi] e[que] ſeat deus celu et terræ a[ph]enſa ſuit
omnia, quid de aquis diam[que] ſup[er] quas ſereba[re]p[ru]s dei? Si euu terra
noiata ſimul iuſtigat[u]t, quom[que] iam terre noie materia iſo[rm]us ac[
]piu[que] q[ui]do tam ſp[en]oſas aq[us] videm[que]? Aut ſi ita at[pi]t[u], cur ex eadem
iſo[rm]itate ſ[pi]cti[mi] est ſacti[mi] firmamenti et voa[t]ii celu, neq[ui] ſ[pi]cti[mi] est
ſactas e[que] aquas? Non eu[mi] adhuc iſo[rm]es ſuit et iuſe, quas ita deo[
ra ſp[ea]e fluere c[er]niu[m]. Aut ſi t[ui]c a[ate]peru[i]t iſt[u] ſp[ea]e cu[li] diu[do]s,
congreget[u] aqua q[ui] est ſub firmam[eto], vt congrege[n]io ſit ipa ſo[r]no[
]quid reſp[o]debit[u] de aquis q[ui] ſup[er] firmamenti[mi] ſuit, quia neq[ui] iſo[
]mes tam h[or]ribile[em] ſede a[ct]ipere meu[i]ſſet, nec ſ[pi]cti[mi] est qua voe[
]formate ſiut. Unde ſi aliquid [gen]esis t[ui]t deu ſeasse q[ui] tamc[ui]

formano

tèn fènffe net sàna fides net certus ambigit intellecſt. net ideo ulla ſobria
doctrina diuere audivit istas aquas coeternas deo qua libro genefcos
memoratas quid eudidu? obi autè facte ſint nò inuenim.2 Cur non i
ſormè quod illa materia quâ ſeptura hec terra tuſibìle et ſcompositam
tenebroſaſſi abyssu appellat dorente veritate ſteLLigam ex deo ſua et de
nuchilo. ideo illi nò eè coeternâ.4 qùmius obi ſit facta omiferit enùaare

is ergo auditus atque p[er]ſpectus ſiſta natiuuo.

XXI

N
pro captu ſiſirmutatis mee qua tibi ɔſiteor ſaenti deo meo. duo vi
deo diſſenſionu genera aboziri posſe cu alijd a nuſajſ veracib p[er] ſigna
enùnaſt.1 vnù ſi de varietate rerù. alterù ſi de ipſiis qui enùiuar vt
luntate diſſenſio eſt. Aliter eni querim de creature coſdictione quid
verù ſit. aliter autè quid in his verbis mopses egreſiuaſ domestica
ſide tue intelligere lecto[re]. auditor e[d]q voluerit. In illo prumo gr[ue]
distedat ame omnes qui ea q[ui] falsa ſint mopsen dixiſſe arbitrantur.

Conſtan[za]t autè illis d[omi]ne inte et delecter m[ur] eis qui veritate tua paſſat
tu[rum] in latitudine curritis. et accedat? ſimul ad verba libri tu[rum] et
q[ui]am in eis voluntate tua p[er] volunſtate famuli tu[rum] eni calamo diſſ
ed quid nostru ſic tuerit ea p[er] ſenſaſt ea.

XXII

Inter tu multa verba q[ui] in illis verbis aliter atque aliter ſteLLiis
omirrit querentib[us] vt tu ſidenter diuere hor ſenſiſſe mopsen atque
hor in illa narratione voluſſe intelliſſi q[ui]m ſidenter diuere hor ve
tu[rum] eè ſiue ille hor ſenſerit ſiue aliu[n]d. Etre eni deus meu[s]. ego ſeu[
us tu[n]us qui vomi tibi ſaſſiſtare ſaſſiſtui laudis vel ſoſſiоi[s]
in his litteris. et ozo vt ex miſericozdia tua reddu[t]ibi vota mea a
Etre ego q[ui] ſidenter diu in tuo verbo incoſmutabili omnia ſenſaſſe
tuſiſbilia et viſibilia. P[ro]n[am]m ſidenter diu nò aliu[n]d q[ui]m hor
attendiſſe mopsen in ſaribereſt in p[ra]n[pi]o ſent ds celu[n] et terru[n]. qua
nò ſi[n]t i tua veritate hor ceru[n]i video ita in eius mente video id
eni cogitiſſe cu hec ſaribereſt. Potuit eni cogitiare in ip[po] ſa[n]andi
exordio in di[re]cereſt in p[ra]n[pi]o. potuit et celu[n] et terru[n] hor loco nul[te]
lam iam formatu p[er]ſertu[n]q[ui] naturu[n]. ſiue ſp[u]nalem. ſiue coſp[al]e.
ſed vtrud[que] inchoat[ur] et ad h[uius] ſiormè velle intelliſſi. Video quiſſe
vere potuſſe diu in quic[ur]q[ui] hor di[re]cereſt. ſed quid hor in his verbis
ille cogitiuerit nò ita video. q[ui]mius ſiue aliquid hor. ſiue aliu[n]d

q̣d a me mmemoratiī no est. tante ur ille mente spexeret tu hec verba, p[ro]meret veru eum vidisse. apte[que] enutassu no dubite. D[emo] iam in molest[ia]t dicendo in. no hoc sensit moyses qu[em] tu dias. Sed hoc sensit q[ui] ego dico. Si autem diceret in vnde s[ui]s hoc sensisse moyses qu[ia] de his verbis ei[que] vides equo aui ferre debere. et responderet forasse ea q[ui] superius respondi vel aliquanto uberru si eet d[ur]or. Cui vero diat hoc no ille sensit q[ui] dias tu sed q[ui] ego dico. negat tamen negat q[ui] veder[am] nostri diat veru. quia pauperu deus meus in h[oc] veru esse Caplīn XXV. cum sinu no est a tradictio pluse michi mitigaciones in coru vt p[ro]aaenter tales fera qui no in hoc diu[n]t. qua diu[n]t su[t]t. et in corde famuli tuu videru[t] q[ui] diu[n]t. Sed qua supbi su[t]t. nec noneru[t] mo[ys]i sentenaa. Sed amat su[a]. no qua venu est. Sed qua suia est. alio[rum] quin et alia veru p[ar]iet amarct. s[ia]t et ego amo q[ui] diu[n]t q[ui]do veru diu[n]t. no qua ipso[rum] est. Sed qua veru est. et ideo nec ipso[rum] est qua veru est. Siautem ideo amat illud qua veru est. i[a] et ipso[rum] est et meu est. quonu[a] in m[u]ne o[m]n est verutatis amator. Illud autem q[ui] est, d[u]t no hoc sensisse moyses qu[ia] ego duo. sed q[ui] ip[s]i diu[n]t. nolo. no amo. qua et si ita est. tamen ista temeritas no s[uen]t[ie] sed autem est. nec visus sed typus ea p[ep]eret. ideoq[ui]que d[ic]e v[em]edat su[t] vidu[n]a tua. q[ui] ma verutas tua nec mea e[que] nec illius aut illius. Sed omnini n[ir]m quos ad e[m]mumionem publice vocis. terribiliter amonēs nob[us]. ut e[m] nolim habere p[ri]miatur. ne p[ri]miem ea. D[am] q[ui]que id q[ui] tu omnibus ad fruendu p[er]sonis s[ibi] p[er]sue vendunt. et su[n] vult e[que] q[ui] omnini est am[u]ne. a am[u]ni p[er]pellit ad su[a]. hoc est a veritate ad mendatui. Cui e[m] loquit[ur] mendatui. de suo loquit[ur]. Attende iux[er] optime deus. ip[s]a veritas attende quid diu[n]t a tradictori huic. at tende. cor[u] te e[m] duo et cor[u] fratriq[u] me[s] qui legtime vtuntur lege v[s]que ad finem c[ar]itatis. attende et vide quid e[m] diu[n]t si tibi pla[t]et. Hanc e[m] voci h[uius] refero fraterna atque p[ra]sa[m]. Si am[bo] videm[que] q[ui] tu dias veru e[que] et abo videm[que] veru esse q[ui] duo. ubi q[ui] so id videmus. Aec ego utag[ui] in te. nec tu i me. Sed ambo in ip[s]a que supr[a] mentes n[ir]m est inco[m]mutabiliter vertente. Cui ergo de ip[s]a domi deu i[m] lute no atendam. aur de pr[im]i cogitatione contendim[que] qua sic videre no possum. ut videt[ur] inco[m]mutabilis veritas. q[ui]ndo

si iſpe moſſes apparuſſet nobis et diuſſet. hoc cogitatiu.net ſteam
viderem? ſed crederem? non itaq[ui] sup[er] q[ui] ſcripti est. vnus pro altero
inſleſt aduerſus alteru. Oligam[que] deu[m] ſu[m] ex two cord[em] et ex tota
aia et ex tota mente n[am] et, p[er]ſu[m] ſu[m] ſi aut noſin[et]ip[os]. Dropter[que]
duo p[re]cepta caritatis ſenſiſſe moſſen quaq[do] in litteris illu[us] ſenſit.1 nſi
crediderem? mendat[que] ſua[m] deu[m] cu[m] de ammo [ſerui] aliter q[ui] ille doau[
it] opinam? Iam vide q[ui] ſu[m] ſit in tanta copia veriſſimat[ur] ſentent
[caru[m] que de illu[us] verbis eru[m] poſſu[n]t temere affi[r]mare qua[rum] mo[
y]ſes potiſſim[u] ſenſerit.2 pr[na]oſis [a]tentionib[que] ip[m] offenſere carita[
tem] p[er]ter qu[am] dixit omnia.3 cu[m] dicta conam[que] exponere.4

XXVII

Et tanem ego deus m[s] celsitudo hi[n]uiutatis mee. et reques labo[r]ſ
mei qui audib[]ſſiones meas. et dimittis p[er]u[m] mea. quon[i]
am tu[m]ichi p[er]apis vt diſu[n]a p[er]ſu[m] meu[m] ſi aut meip[m] no[te] poſſu[n]
min[que] credere de moſpe ſamulo tuo fideliſſimo. qua[m] m[+] optare ac de[
f] siderare a te daru[m] m[+]u[n]ens ſi t[he] illo natus e[m] quo ille. eoq[ui] loa[
me co[n]ſtuiſſes vt p[er] ſeru[i]tui[que] cordiſs ac ligu[e] mee littere ille diſpen[
s]arent[que] que tanto poſſe c[m]ent omui[b]q[ui] ſentib[que] p[er]ſuture. et p[er] u[n]iſi[m] oſbe[
t]o[n]t]o] auctori[tatis] culmin[u] omn[u]i ſulsat[que] ſup[er]baruiq[que] doctrinaru[m] u[b]a
ſupare.5 Delle q[ui]pe ſi tu[m] ego c[m]em moſſes ex e[m]adem naq[ui] maſſa om[n]es
venim? et quid e[h] homo nſi qua[m] memor es eius. velle ergo ſi tu[m]
eſſem ego q[ui] ille et m[+] abs te geneseos liber ſtribendus iu[n]ingere[]t t[n]a[m]
michi eloqui[ed]i facultate[d] daru[m] et c[u]t]exendi ſermoniſ mod[u]t vt neq[ui]
illi qui nond[u]u] qu[ent] intelligere que[ad]mod[u]t reat deus tanq[ui] e[r]ede[
na] vires ſuas dicta[que] reſiſar[que]. et ſi illu[m] qui h[or] i[m] am poſſu[n]t in qua[l]ib[]z
vera ſententia cogitudo veniſſet ea no[te] p[er]termiſſa[m] in p[au]tis verbis
tu[m] ſamuli reperire[]t. et ſi alu[m] alia viduſſet in lute vertatis.net
ip[m] in c[ui]ſdem verbis intelligenda deuſuſſet.6

XXVIII

itaut en[i] ſons i[mi] p[ro] loo vberor est. pluribus ſa[m] ruu[m] i[m] am[i]
pluor[a] ſp[a]na ſlu[n]i[m] mi[s]ra[t] q[ui]n quib[et] eoq[ui] ruor[que] qui p[er] ni[l]
tu looq[ui] ab eoq[ui] fonte deduci[t]e.7 ita narratio diſp[er]ſatoris tu[m] ſermo[
n]aturis plurib[que] p[er]ſutura p[ro] ſeminis modulo ſtatet fluente ſuq[ui]
vertatis vnde ſibi quiſa[que] veru[m] q[ui] de h[is] rebus potest. h[ic] illud ille
illud p[er] longiores loqueleru[m] anſractus truhat. Alii en[i] cu[m] hec u[b]a
legi[n]t vel audi[n]t cogitut[em] deu[m] quasi homin[e] aut quasi aliu[q]a moſe

imensam p[ro]ditam potestate. nono quoque et repentino placito extra se i
p[ro]sam tanquam locis distantib[us] feasse celi et terr[um] duo magna corpora
supra et ifra quib[us] omnia continerent, et c[um] audiant dixit deus fiat
illud. et facti est illud cogitut[em] verba cepti et finita sonantia corporis
atque transeuntia. post quorum transiti statim existere q[ui]d uoffi est ut
existeret. et si q[ui]d forte alid hoc modo et familiaritate armis opinat
in quib[us] adhuc p[ro]mulis animalib[us] d[um] isto hui[us]limo genere verborum u[n]que
materno sinu eo[rum] gestat infirmitas salubrit[em] edificat fides qua eam
terri habeat et teneat deu[rum] feasse omnes naturas quas eo[rum] sensus
mirabilivare intecte curiis p[ro]spat. quorum si quib[us] quasi vilitate dictos
aspinatus extra nutritorias c[ir]nas sup[er] ibi callitate se extendent
heu c[um]det miser. Q[ui]d eo[rum] miserere ne i[plum]em pullu scilicet qui
transeunt viar et mitte angeli tuu qui ei reponat et nido ut viuat
doner volet. Alii vero quib[us] hec verba n[on] i[u]ndus sed opaca fru-
tecta sunt. videt in eis latètes fruct et voltare letantes garruit suus
tantes et miruit eos. Didet emi c[um] hec verba legit[em] vel audiant tua
deus eterna et stabili p[ro]mansione c[ir]ncta p[er]ituta et futura t[ur]a supari.
ner tam q[ui]dum e[cc] corporis creature q[ui]d tu n[on] feceris au voluntas
qua idem q[ui]d tu nullo modo mutata vel q[uod] antea n[on] fuffet exorta
voluitate feasti omnia n[on] de te similitudine tua forma omnium. sed
de n[ichilo] dissimilitudine i[fforme] que formaret p[ro] similitudine tuam
reaurres in te vnui pro captu ordinato q[ui]tui tuq[ui] reru in suo genere
dat est et fieret omnia bona valde sive maneant c[ir]mi te sive gra-
datim remotiore distanța p[ro] t[ur]a et loci pulchras narraones fata-
ant aut patiant. Didet hec et gaudet inlute vertatis t[ur]a q[ui]tum
hit valet. Et alius eo[rum] intendit in id q[ui]d dittu est in p[ri]napi o feat
deus et respit p[ro]sientia p[ri]napii. qua et loquit ip[ro]anobis. Alius i[
ndem] intendit in eade verba et p[ri]napii intellig exordii reru c[ir]di-
tarii. et sic acnpit in p[ri]napi o feat ac si diceret prumo feat atque in
eis qui intelligit in p[ri]ntipio q[ui] in p[ro]sienta feasti c[el]ui et terr[em]. alius
eo[rum] ip[ro] c[el]ui et terr[em] creabilem materiam c[el]ui et terre sic e[cc] credit
 cognominat. alius i[u]m formatas distinctas naturas. alius v[
n]a formati c[and]e q[ui]s p[ri]nalem c[el]ui no[ie]. alia infor[m]e corporis ma-
terie terre no[ie]. Aui autem intelligit in no[bi]us c[el]ui et terre ad

huc inſorme matera de qua formare celu et terra nec ipse vno modo id intelligit. sed alius unde jſumare intelligibilis ſensibilis ſtreare. alius tantum unde ſensibilis ista moles corporea ſinu grandi jtinens p[ra]ſpicialas p[ro]p[ro]tinſa naturas. nec illi vno modo qui ià diſſpositas di] gesta ſa ſtreaturas celu et terra vocari hoc loa crediit. sed alius ſuſi billem atſis viſibile in qua luminosu celu ſuſpitiu. et terra caliginosa

t ille qui no alié a queſi in eis ſunta XXXVIII

Hampit in p[ra]napiu ſeat. q[ui]n ſi duereat. p[mo] ſeat.2 no habet quom̃
veracter intelligat celu et terrā. niſi materia celu et terre intelligat
videlicet uniuere. id est intelligibilis corporalib[us] ſtreature. Si e[n]i iam
formati velit uniuereſa. recte ab eo queri poterit ſihoc p[mo] ſeat
ſa. quid fetent deinde p[os]t uniuereſitate nd ſu[n]eiet. ac p[er] hoc au
diet iutus.3 quom̃i illud p[ri]mo. ſi poſtea nichil. Cui vero diat p[ri]mo
iſformem deinde formati. no est absurdi immo eſt ydoneu diſterne
q[d]o p[re]dent eternitate. quid t[he] quid electione. q[d]o origine. Eternitate.
si[at] deus omnia. t[he] siat flos fructu. electione ſi at fruct florem
origine ſi at ſonus cantu. In his quatuor p[ri]mu et ultim[u] q[ui]nemo
raui diſſialume intelligunt.4 duo media ſaalume. Aanq[ui] rara eſt
viſio et nimis ardua. conſpiciere diu[e] eternitate tu[u] inſomutabiliter
omutabilia ſacient.5 ac p[er] hoc p[ri]orem. Quis deinde ſit a[n]tui re[n]
nat animo. ut fine laboremagno dinoftere valeat quom[que] ſit p[er]ſ
ſonus q[ui]n cantus.6 ideo qua cant[que] eſt format[er] ſon. et e[que] uti[que] aliaq[d]
non formati potest. formari aute q[d]o no eſt no potest. Sic eſt p[er]
or materes q[ui]n id q[d]o ex ea ſit. non ideo p[ri]or qua i[ps]a efficit. ni
potius ſiat. nec p[ri]or iteruallo p[ri]is. necq[ui] e[n]i p[ri]ores p[ri]is ſonos
edimus iſformes fine cantu. et eos poſteriores p[ri]is i[nt] formam
cantico coaptum. aut ſingum s[ic]ut ligna quib[que] archa. vel arge
ti[n] quo vasa[t]u fabricare. Tales q[ui]pe materie t[he] e[n]t p[re]cediut
formas rerui q[ui]n fiut ex ip[is]. At in cantu no eſt ita. Cui e[n]i cam
tatur auere ſonus e[n]is.7 no p[ri]us iſformiter ſonat. et deinde for[
m]at in cantu. Ad e[n]i p[ri]mo utinque ſonuerit. p[er]uerit. nec ex eo
qui[q]que reperes q[d]o resn[ptui] arte xponas. et ideo cant[que] in ſono ſuo
verti.8 qui ſonus e[n]i materes e[n]is eſt. I[dem] quiſpe format[er] ut
cant[que] ſit. et ideo ſi at diſe[b]a p[ri]or materes ſonadi q[ui]n forma

cantandi. nō p[ro]fatiendi potencia prior. nec e[m] c[ui] sonus est cantandi at
if[er]t. sed cantanti a[que] subiacet ex corpe de quo cantu faciat: nec t[he]p[ro]
p[ro]or. simul c[ui] c[ui] cantu edit? nec prior electione. nō c[ui] p[onor] son[
q[ui]m cantus. q[ui]ndo quidem cantus est nontantu sonus veru et a[m] s[peno]
sus son? sed prior est origine: quia n[ot] cant[que] format ut sonus sit. h[]
son[que] format ut cant sit. h[or]c[ia]xemplo qui potest intelligat materi
am rerui p[ro]mo factu et appellatu celu et terram. quia inde facta s[it] c[elui]
et terram. nec t[he]p[ro]mo factu quia forme rerui exerut t[he]p[ra]. illa autem
in[form]is erat i[que] in t[he]p[ibus] simul animaduertit. nec tamem de illa
narrari aliquid potest nisi velut t[he]p[ro]or sit. c[ui] pendat et t[em]ore.
quia p[er]fecto meliora s[it] formata q[ui]m in[form]ia. et p[re]cedat eternitate
creatoris ut e[et] de nichilo unde aliquid fieret a

Cap[it]ul[us] x[iii]
n h[ac] duerif[it]ate sententiarum v[er]n[que] cor diā pari at ip[er] verit[as].
et deus n[ir] miſerat n[im] ut legitime lege utam[que] p[er]ſeu fine p[ur]a c[
ritate. h[ac] p[ro]hor si quid q[rit] ex me quid hor[que] m[oy]ſes tuus ille fami[
m]ulus ſenſerit n[ot] s[it] h[is] ſermones a[ſſ]ſionu[m] mea[ri] ſi tib[us] n[ot] a[ſ]ſiteor
neſtuo[m] et ſuo tamem veras illas ſententas e[m] ex [e]ceptis carnalibus de
qui[que] q[ui]t[u]e ex[ist]im au[que] loci[que] ſum quos tamem bone ſpe[ri] p[ui]ulos
he[]c verba libri tu[m] n[ot] territut[m] alta hu[m]lite[m] et p[auca] copioſe. ſed
om[em] quos meis verbis vera c[ern]ere at di[ic]ere ſiteor. i[que] diſigam[em] nos
tuam[em] p[ar]iter p[ar]iter[que] diſigam[em] te deu[m] n[im] ſon[te] ventatis. si
n[ot] v[an]a ſed ip[m] ſit[u[m] c[um]deq[ue] fami[l]u[m] tu[m] ſi[pt]ure h[ui]s diſp[]
ſat[em] e[m]p[u] tuo p[lan]u[m] ita hono[rez]em[que] ut hor[que] eu[m] te reu[el]ante c[ui] he[]
ſtra[ber]et attendiſſe c[red]am[em] q[ud] in e[m]s m[ar]ime. et l[ue] veritatis et ſi[ri]
ge valutatis e[m]t]elit a

Cap[it]ul[us] t[ri]ces[im]u[m]
t[em] c[ui] di[ver]it alius hor[que] ſenſit quod e[m] et alius t[im]o illud q[ud]
e[m] re[lig]iosus me arbit[or]or di[c]ere. a[m] n[ot] utin[que] p[oa]us. si
vu[n]que veru est. et si quid tertiu[m] et si quid quartiu[m] et si quid o[m]nno
aliquid vere quiſp[ia]n[ in] his verbis vid[ea]t. C[ur] n[ot] illa vid[ie]ſſe omnia
n[red]at[m]. h[ui]que deu[m] vn[que] ſacras litteras vera et diu[er]sa viſi[ur]is m[l]
t[or]ui ſenſib[us] temperavit? E[m]o certe q[ud] int[ep]idus de meo corde
p[n]n[i]tio. si ad culmen a[uct]oritatis aliquid ſarib[ere]. ſic mallem
ſarib[ere] ut q[ud] veri quiſq[ue] de his verbis em[pe] p[os]ſet mea verba
reſonariet q[ui]m ut v[n]a ver[n]a ſent[en]tia ad hor[que] ap[ro]us p[on]ere. ut

xvii

rita mea, ut retribueres manibus tuis. quib[us] me fecisti. quia et p[ro]priis essem tu eras. nec eram eu p[ro]stares ut essam. et tamen eam sum et bo[rum] tate tua p[ro]puemente totum hoc qu[em] me fecisti et unde fecisti. Neque enim eguisti me aut ego tale bonum sum quo tu adjuveris d[omi]ne Deus et Deus meus. n[ec] ut tibi sic seruam quasi ne fatigeris in agendo aut ne minoz sit potestas car[er]es obsequio meo. neque ut sic te colam quasi terram ut sis inulam si te n[ec]o colam. sed ut seruam tibi et colam te ut de te in b[us] sit. a

A

x p[le]mentu quo in est ut sim eu bene sit. u

dine quippe bountatis tua creatura tua subiſſit. ut bonu qu[us] tibi nichil p[de]ſset. nec de te equale tibi e[et]. et tamen qui ex te fieri pov[er]tut n[ec] deſset. Quid enim te p[er]meruit celu et terra q[ui] fecasti in p[ra]p[io]? Diu[n]t quid te p[er]meruerit ſp[u]nalis corporali[que] natura. quas fecisti in ſapien[ta] tua ut inſe p[ender]et ea in inchoato et inſorma q[ui] in genere ſuo vel ſp[u]ali vel corporali e[ui]n[ta] in in moderna on[em] et in longinqua diſſimulitudine tua ſp[u]ale in ſorme p[re]ſtans[us]. q[ui] ſi for[mi]tati corporus e[et]. corporale autem in ſorme p[re]ſtans[us] q[ui] ſi omnino nichil eſset at[que] ita p[ender]et in tuo verbo in ſorma. niſi p[er] idem b[us] b[us] reuotarent ad vnitate tua et ſormarent ut e[ent] ab uno te ſi[mi]mo bono vniuerſa bona valde. Quid te p[er]meruerit ut e[ent] ſal[te] in ſorma. q[ui] que neque hot e[ent] niſi et te? Quid te p[er]meruit materieſ corporali[que] ut e[et] ſalte tuſibilis et inco[po]ſita. quia neque hot eſset. niſi quia fecisti ea? i[de]o[que] quia n[ec] erat p[er]mereri ut e[et] n[ec] poterat. Aut quid te p[er]meruit inchoatio creature ſp[u]nalis. ut ſalte tenebrosa fluitaret ſimilis ab[ys]ſo tu[rum] diſſimuliſ. niſi p[er] idem b[us] tu[rum] quuerete[que] ad idem a quo ſacta est. at[que] ab eo illuminata luc[er]et. q[ui]miſs n[ec] equaliter tamen conformiſe ſo me equali tibi. Siut enim corpori n[ec] hoc eſt e[que] q[ui] pulchra esse. alioq[ui]n deſorme e[que] n[ec] poſſet. ita ea in t[re]ato ſp[ui] n[ec] idem eſt vuiere q[ui] ſapiens vuiere. alioq[ui]n i[com]mutabiliter ſaperet. Donu autem illi eſt herere tibi ſemp[te]nec q[ui] a[de]ptus eſt qu[er]ſione auerſione lumen amittat. et relabat in vi tam tenebrosa ab[ys]ſo ſi[mi]lem. p[er]am et nos qui ſed[mi] anima rea tu[rum] ſp[u]nalis ſi[mi]n[que] auersi a te n[ec]ro lumine in ea vita ſi[mi]n[que] aliq[ui]n do tenebre. et in reliquijs obſauritatis n[ec]e laboram? donet ſi[mi] justi[ta] tua et unico tuo ſiut montes deu. p[er]am iudicia tua ſi[mi]n[que]

Quod autem in primis conditio suffit abissus mihi Caplim teraui
ut dicti. fiat hujus facta est hujus non interruenter hoc in eis
lugo in creatura spirituali quia erat iam qualis erat vita qua illimita
res. Sed sicut non in remeruerat ut eet talis vita q[ui] illimitari po-
ffet. Ita nec eui iam eet remeruit te ut illuminaretur. Neque enim eis
tiformitas placeret tibi si non hujus fieret non existendo. Sed intuendo il-
luminatem lucem, eis coherendo. Ut et q[ui] utriusque viuit, et q[ui] beate vii-
uit non deberet nisi gratie tue suerit mutationem meliore ad id
q[ui] neque in melius. Neque in determinis mutari potest. Q[ui] tu solus es.
quia solus simpliter est. Et non est aliquid viniere aliaud beate viiue.

Quod ergo tibi de Aquae tua binitudo tu es Caplim quartu
eet ad bonum q[ui] tu tibi es eam si ista vel omnino nulla eent-
vel in formia remaneret. Q[ui] non ex iudicia festi. Sed ex plenitudo
ne bonitatis tue. Cohibens autem suertens ad formam non ut tangeat
tuam gaudium xpleat et eis. Perfecto emi tibi disflectet et ex perfecto
ut et te perficiant et tibi placeat. Q[ui] non autem perfecto tangeat et tu eorum
perfectione perficiendus sibi. Spicem emi tuus bonum sup[er]ferebat. Sup[er] aequi
non ferebat ab eis tangeat et eis requiesceret. In quibus emi requi
estere dictis. Spite tuus. Hos in se requiescere facte. Sed sup[er]ferebat
incorruptibilis et incommutabilis voluntas tua ipse sibi in se suffit
nens. Sup[er] eam quia feceram vitam in eis non hoc est viiere q[ui] bte viiue.
quia viuit eam fluctuans in obscuritate sua in restat sueta ad eum a quo
facta est et magis magis viiere apud fontem v 得 et in lumine eius
videre lumen et光 et illustrari et beari. Caplim quintu

ere apparent in enigmate trinitatis q[ui] es divi deus meus. Q[ui]
Etuam tu pater et principia sapientie nere q[ui] est tua sapientia de te
nata. equalis tibi et coeterna id est et filio tuo festi celu et terram.
Et multa diximus de celo celu et de terra tuisibili et incoposita. Et de
abysso tenebrosa f[ab]om spiritualis informentatis vagabunda deliquia.
nisiuenneret ad eui a quo erat qualis erat vita et illuminaio ne
fieret fpenosa vita. Et eet celu celu. eius q[ui] inter aqua et aquam
postea factu est et tenebat iam patre in dei noie qui feat her. Et
trinitate credens deu meu sicut credebà querebà in eloquiis
sanctis eius. Et eate f[ab]us tuus ferebat sup[er] aquas. Etre trinitas

et filium et principia
noite in q[ui] facte

Et quæ causerat fuerat o lumine veriditati tibi ideoque cor mei, ne me
vana docerat: disfute tenebras ei et dic in obsecro te per matrem
caritatem obsecro te dic in quæ causerat fuerat ut post nominatû celu. Et
terra inusibilis et incomposita et tenebras supr. abissu, tûm demu. spira
tua notaret spîm tuum. An quia oportebat sit eum in finituari, ut dice
ret. supferri, et no posset hor dicti. nisi prius illudmemoraret, cu
supferri spîm tuas posset iuxollis.5 De pati emi net filio supferebat
tur. nec supferri reme diceret. si nulli rei supferret.6 Prisus ergo
dicendi erat cui supferret, et deinde ille quæ no oportebat aliter
d memorari. nisi ut supferri diceret. Cur ergo aliter eum in finituari
non oportebat. nisi ut supferri diceretur.7

am hunc sequat qui potest itellectu aplin tuu dicente, qua cari
tas dei diffusa est in cordibus nriis p spim sini qui datus est nobis.
et de spnalibus docente et demostrantc supcminente via caritatis
eet flectente gennia pro nobis ad te ut cognostam supcminente sen/
tia caritatis xpi. idoq ab initio supcmines supferebat sup aquas.
Cui dicta, quom dicta de pondere cupiditati etiam abzupti abyssum.
et de sublenationc caritatis p spim qui supferebat sup aquas.
Cui dicta quom dicti. Neq emi loca süt quib mergim et emergimus.
Quid simuius, et qo diffimiluus. Affectus süt amores süt inmudiaa
spius nri defluès iferius amore curam et sntas tui attollés nos suy
perius amore senitatis, vt sursu cor habeam ad te obi spic tuus
supferc sup aquas et veniam ad supcminente requic. cii tran
sierit aia nra aquas q süt fine substatia. Defluxit angelus, de
fluxit aia homis et indicuerit abyssu umiſe spnalis creare
in p fundo tenebroſo. nſi dixſſes ab initio fiat lux. et facte e lux.
et inhereret tibi obediens intelligencia celeſis caritatis tue. et re
qucferet in spu tuo. qui ſupſeret incommutabilitc ſupr ome muta
bile. Et alioquin ipfim celu celi tenebroſa abſſus ccc in ſe. nunc aute
am et ipa misera iquetuti lux est in dno. 8
ne defluenci spinum et idicanti tenebras ſias nuțatas ve
ſte luminis tui ſatis ostendis qum magnà racionalc creaturâ
ſeceris cui nullom sufficit ad beatâ requic quicq[ui]d te miu est. ac

Emergum et
emergum

Nunc

per hoc nec ipse sibi. Tu emi deus nōr illuminabis tenebras nīsas et te orunt vestimēta nāra.¹ et tenebze nīre sicut meridies erut. Da m te dſs mbs. redde m te. te emi amo. Et si paru est. amem validius. Non possu metu ut possim ſtire. qūntu m desit amoris ad id qūd ſat est. ut curat vita mea et amplerus tuos.² nec auertat don ab ſondat in abſondito vultus tu.³ Not tantu ſno. qua male m est p[ater te. no ſolu extra me. ſed ecia in meipso.⁴ et ots in copia q[ui d[ur mbs n]unq[ui] aut pater aut filius. est eſtas est.⁵ Ca” nonu.⁶

non ſupſerebat ſup[er] aquas; si tanq[ui]m loto ſiut corp[us]. nec ſp[te]nſanus. Di aut[em] incommutabilis diuinitatis eminēcia ſup[er] ome mu tabile. et pater et filius et ſp[te] ſeſ ſupſerebat ſup[er] aquas, cur ergo ta[t]um de ſp[nt] tuo dictu est hoc? Cur de illo tantu dictu est quasi lōtus ibi eet. qui no est lōtus de quo ſolo dictu est. qu[ip] ſit donu tu.⁷ In do[no] tuo requeſtam. ibi te fruim: requeſs n[am]a. lōtus n[am]. Amor il[]uc attollit nos: ſp[nt] tuus bon[que] exaltat humilitate n[rum] de por[t]tis mortis et bona volutate p[ar] nobis est.⁸ Corp[us] pondere ſuo nit[em] ad lōtus ſin; pondi[que] aut[em] ad ima[em] tantu est. ſed ad lōtus ſin.⁹ Agnus ſurſu tendit.¹⁰ corſu lapis. Donderibus ſiis agunt.¹¹ lo[rum] ſua p[et]ut. Oleu inſra aqua ſuſi ſup[er] aqua attollit.¹² aqua ſup[er] oleu ſusa. ſtra oleu dimergitur. Donderib[us] ſiis agunt.¹³ lōta ſua p[et]ut. Au[em] ordinata inquieta ſut: ordinant: et queſut.¹⁴ Dondus men amor mbs.¹⁵ eo ſeru quotuq[ui] ſeru. Dono tuo attendim: ſurſ ferim. inardeſtim: im: ascendim: ascensiones et corde et cantum: cantum gradu[m]. Agne tuo. igne tuo bono inardeſtim: im. quonia ſurſu im ad p[are] ihl[im]. quonia locandatus ſum et his q[ui] ducerut m in domu domi ibum.¹⁶ ibi nos collocamuit volutas bona.¹⁷ ut n[ic]bil velim alu[m] q[ui] p[man]ere illu[m] in eternu[m]. Capl[m] decim[u[m]]

Beata creatura q[ui] no n[ou]t alu[m] c[n] c[et] ip[sa] alu[m] n[isi] dono tuo q[ui] ſupſert o[m]e mutabile. mor ut facta est attollere[]nullo iteruallo t[ips] in ea vocatione qua dixisti fiat lux. et fieret lux. In nobis emi diſtiguit t[he] p[er] tenebze ſin. et lux efficit. in illa vero dictu est quid c[et] n[isi] illuminare[]t et ita dictu est quasi prius ſiut fluxa et tenebroſa ut appareret cauſa qua factu est ut alit effet. id est ut ad l[umen] indefiac[es] quersa lux c[et]. Aui potest itelligat.²

qui nò potest a te petent. Et qòd in molestus est. quasi ego illumine illu
ruminatè omni hoitem venientè in huc mûndù.

Et potente quis intelligit? Et quis nò loquit eam. si tamè cæ ta
ta aitâ quætùs de illa loquit stat quò loquit? Et intendet et dimicant.
et nemo fine pate videt istù visione. Delle ut hec tria cogitarè hoies
in seipis. Longe ad alium sùt ista tria qum illa trimitis? sed dico obi se
erecteat et, pbert et stat qum longe sùt. Dico aute hec tria. esse. nosse
velle. Sum eui et sio. et volo. Sum sates et volès. et sio eè me et velle
ut sim. et volo eè et sere. In his igitù trib qum sit inseparabilis vita et
vna vita. et vna mens. et vna essentia qum demiqù inseparabilis distit
tio. et tamen distinctio videat qui potest. certe corà se est. attendat se
et videat. et dictat m. Sed eui tuenerit in his alioqù dixerit. nò iam
se putet tuenisse illud quò supra ista est incommutabile. quò est iromu
tabiliter. et sit incommutabiliter et vult incommutabiliter. et utriu ppe
tria hec et ibi trimitas an in singulis tria hec ut terna singulor sint.
an utroque nuncmo dis simpliciter et multiplicat infinito sensibili
fine est et sibi notit è. et sibi sufficiat incommutabiliter iisdem copiofa
volutas magnitudine quis fucile cogituerit. quiis villo in dixerit. quæ
procedet et con quia quolibz in temè, prænati sunt.

Et fessione fides mea. dit dno deo tuo. sse. sse. sse dne deus inb et noie
tuo baptizati. sum pater et fili et spet sse in noie tuo baptizam pater et
fili et spet sse. quia et aput nos et xpo sio fecit celu et terra spinales et coru
nales earlesie sfe. et terra nra antequm accipet formam dottirane iussib
lis erat et incomposita. et ignoratæ tenebris tegebam. quoniam p iniqui
tate erudisti hominè. et iudicia tia sicit abyssus multa. Sed quia
spet tuus supferebat sup aqua. nò reliquit miseria nrâm misidia
tia. et dixisti fiat lux. penitencia agite. appropiquabit emi regni
celorè. Penitenaã agite. fiat lux. Et quoniam turbata erat ad nosip
sos aitâ nra i mederati sum tuu dne de terra iordanis. et de monte equali
tibi. sed paruo ppter nos. et difficierunt nobis tenebre ute. et ueris
sum ad te. et facta est lux. Et erre sum alioqùndo tenebre nunc aut lux
in dno. et tamen ad huc p sidem nondù pspitec. Spe emi salui facti
sum. Spes aute que videet nò est spes. Ad huc abyssus abyssinuo
tat. sed iam et voce mtharactur tuari. Adhuc et ille qui dict. nò

potui vobis loqui quasi spitalibus. sed quasi carnalibæ eam ipse nondum se arbitratæ aphendisse. et qæ retro oblie in ea qæ ante sùt extendit. rigemus at gravatus. et sitit aida eius ad deu viuui quæ ad modum cerni ad fones aquaræ. et diat quinto venat. habitat eum sùt qæ de celo est supindum cui piens. et muocat iseriore abyssu dicte nolte a formari huc sedulo. sed re formamini in nouitate mentis uræ. et nolite pueri effia sensibæ. sed m lænia parvuli estote ut mentabæ perfecti sitis. eo multi galathe qui vob sastamant. Sed iam no i voce sua in tua em qui misisti spim tuum te extelsis ex eui quæ asfedit in altu. et aperuit catharnctas donoz suo. ut flumis ipalus letiferaret cuicuntè tua. illi em suspirat spò si amicus habes iam pumbras spt penes em. sed adhuc i semetipso iugemustes adopaonem expectas re receiptis corpis sui. illi suspirat mem brü est em sponse. et illi zelat amicè est em sponsi. illi zelat no sibi quia i voce catharnctæ tuarù no in voce sua tuocat alteru ab ysùi em zelas timet. ne siant serpes eum decepta astita sua. ita et coru sensus corripancæ a constitate qæ est i sponso nuro vnico tuo. Ca que est illa speciei lux cum videbim em sicut est. et tamen plin xliij. sicut itacume. qæ muchi facte sùt panes die ac norte du diucè in cœtudie ubi est deus tuus. Et ego diu ubi es deus meus. esse ubi es respire in te paululum au effundo supr me aliam mea in voce exsultant onus et sessionis soni festuitate celebratis. et ad huc tristis est. qua relabit et fit abyssus. vel quin potius sentit ad huc se eæ abyssum. Diat ei fides mea qua attendisti i norte ante pedes meos. quare tis es aia mea. et quare aturbas me. Spera in dno lucerna pedibò tuus verbis ei. Spera et pseuera. donec transeat nox mater inter. donec transeat una diu. em filij et nos fium aliando tenebre quæ residua trahim in corpe, pater, pann mortuo. donec aspirat dies et renoueant umbre. Spera i dno mane astabo et contemp labor. et spitebor illi. Dane astabo tibi et videbo salutare vultus mei deu mei. qui viuifitbit et mortalia corpa nro pater spim quu habite in nobis. quia sup iterus nrem tenebroſi et fluidu miseroordi supferebat. Unde in hac peregrinatione pign accepim. ut iam sim lux. du ad huc spe salui facti ſum et filij lucis et filij diei. non filij notis neque tenebrarù. qæ tamen fiumis. Capl. qutidetim.

iter quos et nos in isto adhuc incerto humane noticie tu solus dimidis
qui pbas corda nis & vobas lucem diem & tenebras nocte. Qus cmi dis
cernit nos nisi tu? Quid aute habem? qu6 no accepim? a te? Ex eade
massa vasa in honore, ex qua sitt & alia facta istimeli.  

ut quis nisi tu deus nir feasti nobis firmamentu auctoritatis
sup nos in scriptura tua diuina? Celi emi plicabit? sicit liber. et
nunc sitt pellis extendit? sup nos. Sublimioris emi auctoritatis e tua
diuina scriptura ni iam obierit ista morte illi mortales p quos ea dispe
sasti nobis. Et tu sas dne tu sas quicadmodii pellib indueris homines
cui paco mortales fieret. Unde sitt pelle extendisti firmamentu libri
tui 3cordes uti9 sermones tuos q5 p mortali ministerii sup posuisti
nobis. Aamq ipa cosf morte solamentu auctoritatis i eloquys
tuis p eos editis sublimiter extendit? sup omia que subter sit. q5 ni
hic viueret no ita sublimit extensu erat. Nondi sitt pelle celu
extendens. nondi mortis cosf fama usquequag dilatueras. Di
deam dne celos opa dignito: tuon. differena oailis nris nubilu q
subteristi eos. Ibi est testimonii tuu. sapientia prestitis paruiis.
Perfice deus nis laude tua ex ore ifantui et lactentui. Nec em no
uiu alios libzos ita destruetes supbia ita destruentes iumiui et de
defensorc resistente rekonaliacioni tue defendendo pita sua. No no
ui dne no nou alia tnm casta eloqua q sitt in pfuaderet 3fessione.
& leniret ceriute mea in go tuo. & unitaret colere te gratis. Intelli
gom ea pater bone. da in hoc subterposito. quia subterpositis soli
dasti ea. Sut alie aque sup hoc firmamentu nredo imortales et a
terrena corrupcio seare te laudct nomc tuu. laudct te supelestes
ppli angelo: tuos. qui no opus habet suspicere firmamentu hoc
est legendo cognosere verbii tuu. Didct emi faae tua 3g. & ibi legt
sine fillabis tpm quid velit eterna voluntis tua. legit. eligit & di
ligit. Semper emi legit. & nuiqni pterit q5 legit. Eligendo emi et dili
gendo legit ipam incommutabilitate consily tuu. no claudit codex eo
tu. net plicabit liber cosf quia tupe illis hoc es. et ec eterni. qua
sup hoc firmamentu ordinasti eos. q5 sup ifirmitate firmasti ise
rioz pploz vbi suspiceret & cognosceret misidiam tua qualit emu
ciantc te qui feasti tpa. In celo emi dne mna tua. & veritas tua usq

ad nubes. Transcet nubes. celu autem p[er]manet, tr[ans]cet p[ro]dictores ut[que] tuu et h[ac] vita in alia v[nam]: s[ar]partum vero tua u[s]ſa[mi] in ſene ſeaili ſup[er] pp[ro]p[ló]s extendebat. Sed et celu et terra transſib[ut]. ſermones autem tuu no[te]n[unc]tib[us] quoniam et p[ellus] p[li]anbit[er] et ſen[i] ſup[er] q[uod] extendeat[er] eu daritate ſua p[ter]i et. verb[us] autem tuui manet in eternu. Ad n[unc]t in en[ig]mate nubii et p[er] ſpeailu celu no[te]n[unc]t est apparet nobis. qua et nos q[ui]nuus filio tuo di[lecti] ſi[n]n. nondi[n]n apparut quid erim? Attendit p[er] rena curvis et blan[ditus] est. et iſ[fl]amavit. et curairrim post odore eius. ſed eu apparuerit ſi miles ei erim? quoniam videbim[us] eu ſiuti est. ſiuti est d[omi]ne videre n[unc]t am ſiut o[n]no tu. ſquod nondi[n] est da nobis. Ca[]ſexti[de]n[i]mi es. tu ſas ſolus qui es in[com]mutabilit[er] et ſas in[com]mutabilit[er]. et vis in[com]mutabilit[er]. et eſſenaa tua ſat et v[ult] in[com]mutabilit[er]. et ſa[n]enaa tua est. et v[ult] in[com]mutabiliter. et voluntas tua est. et ſat in[com]mutabilit[er].

Nec videat[ur] inſiui e[am] co[z]a te ut qu[ie]admodi[n] ſe ſat l[um]e in[com]mutabile ita ſiatur ab illuminato[rum]tibili. ideo[que] a[i]a mea ſiut terra ſine a[que] tibi. qua ſiut ſe illuminare de ſe no[te] potest. ita ſe ſiatur de ſe non potest. Sic eu[n] aput te eſt ſons v[i]te. quom[us] in lumine tuo videbimus

uis congregavit amarant[es] in ſon. Cap[]l[]im x[i]ij. et e[n]t[em] v[nam]: I[de]m n[am]que illuus ſiuis eſt p[er]alis et terrene felicitatis p[er]ter qu[ia] ſiatur omnia. q[ui]nuus tu[n]merabili varietate curarui fluctui. et. Quis d[omi]ne inſi tu. qui diviſi ut u[gr]egarene[n] aque in u[gr]eguaone v[nam] et appareret aridu ſiaens tibi. quoniam tuui eſt et mare et tu ſeaf[ti] illud. et aridu terra manus t[ue] formaueru[n]t. Neq[ui] em amarant[uo] voluntari. ſed u[gr]eguaio aquarui vocat[er] mare. Tu eu[n] coherentes e[n]a malas cupiditates a[i]a[que]. et figi[n]es limites quouſp[er] progredi ſinan[te] aque ut in ſe [min]uane[rum] fluctus earu atque ita faci[n]s mare ordine i perij tuu ſup[er] omnia. et ad a[i]as ſiaentes tibi. et apparentes tibi. alio fine diſtutus a ſoacetate maris oru[mi]to et d[ula] fonte ur[ri]gus ut t[em]u det fluctui ſiui. et dat fluctui ſiui. et te uibente d[omi]no deo ſiuo germinat a[i]a n[ima] opa miſſio[e] ſodin geniſ ſiui. dilig[es] p[er]u[m]ui in ſubſidiis ne cessitat[ui] carnaliui habes in ſe ſemen ſodin ſimuliudin[e]. quoniam eu n[unc]t iſiirmante [ap]patiui ad ſubuenend[i]i indigentib[us] ſimuliiter opitulat[es] quic[ad]modi[n] nobis vellem? opem ferri ſi c[od]e m[ori] indigerem? non t[em]tui in ſualib[us] tanq[ui] in herba ſeminali. ſed e[n]a in[p]terſione adiuto

T
rijs forti vobore siant lignu¹ fructiferu¹ id est benefiau ad eripienſu eu
qui tuariam pati¹ de manu potentis ² ſpendo, ptectionis umbraauli¹
ta diu e ita oru te o valido vobore uisti udicui¹
Tria¹ sicuti fatis ſituti das hlvaritate ³ ſuailitate oriat de terra veri
ſas. ⁴ uistia de celu vespiaat. ⁵ et fiat in firmameto luminaria. ſui
ſam ⁶ esuireni pane nri¹. ⁷ egenu ſine tecto iducau in domu no
ſi¹. nuda¹ vestiam. ⁸ domestiagos ſeminu nri no despiciam. ⁹ ab
in terra natu fructib vi de qua bonu est. ⁹ etupat temporanea
lux nra. ¹⁰ de ista ¹ſeriore fringe actionis in deliaas ²teplacionis b
bui vite ſuperius obtineta¹ siant luminaria in mudo
coherentes firmameto ſi pture tue. ¹² bi eu¹ nobiſu disputas vt di
uidam inter ſelligibilia ³ ſensibilia tanqım inter diē ⁴ notce vel
inter animas alias ſelligibili² alias ſensibili² deditu. vt non
iam tu ſolus in abdito diuidicacionis tue siant antequ¹ fieret ſui
mamentu¹ diuiditas inter luce ⁵ tenebras. ſed eua spuales tuu ¹
eodem firmamento poſi ⁶ atq disſuncti maniſestata p orbe graa
tua luceat ſup terrą. ⁷ diu di inter diu ⁸ notce ⁹ ſignificant
tra. ¹⁰ qua vetera tranſicueru. et eue ſacta ſut nona. ¹¹ qua p[or
eſt nma ſalus qun tu credidim. et qua nor p[essit. dies aute appu
quabit. et qua benedites coronu anni tuu. mittes operarios
i meſſem tua in qua ſeminanda alij laboraueru† mittes enam
in alia ſemente au meſſis in fine eſt. ¹² Iam das vota optata ³ benedi
tis annos uisti. tu aute idem upe es. ⁴ anni tuu qui no deſiau† a
Horeu¹ p[aras annis truſeuuq. Eterno q[uipe ²ſilio, p[rijs p[ibus
bona celeſtua das ſup terrą. ⁵ quonu²quide alij daq p[ſim ſermo ſapi
enae tanq lumina re maius p[ter eos qui p[ſpicaue verutatis luce de
lectanq tanqım in p[napio diei. alij aute ſermo ſi enae ſeandu cim
dem p[ſim. tanqım lumina re min. alij fides. alij donatio curacionu¹.
alij opaciones virtutu¹. alij p[heca. alij diuidicacio ſp[iritu¹. alte
ri genera lignarui. et hec omnia tanqım stelle. Omnia eu¹ hec opaq
un² atq idem p[ps duides p[ria vnianq, p[ut vult. ⁴ ſiaes appa
rere ſydera i maniſſatione ad utilitu. Dermo aute ſi enae
qua continent omnia ſacramenta q varianq teporib tanqım lu
na i cete re notiæ donoq que deinceps tanqım stelle amemora

Dumdes

ta süt qumtii differt ab illo candore sapientie. quo gaudet predict dies tantu men in principio noctis süt. Hic enim süt necessaria quid? ille puerctiffi mus seruus tuis no potuit loqui quasi spnalib. sed quasi carnali bus. ille qui sapientia loquit inter perfectos. Animalis autem homo tu qin paruulus in xpo lactis potator donet roboret ad solidu abui. et aenem firmet ad solis aspectu no habeat desertu norte sua. sed lute lune stellarum content süt. Hoc nobis firmi disputas sapietiffime deus u in libro tuo firmameto tuo ut disserncomia reprelaone mirabili qumus adhuc i signus et i temporib et i dieb et anis.

Caplin

ed pruis lauamuni. mudi estote. auſerte nequitia ab animis vestris atque a conspectu otuloſ meor ut appareat arida

XIX

Disdate bonu facere. uidicate pupillo. u uſtificate viduam ut gerinin terra herbâ pabuli. & lignum fructiferum. & venite disputem. dicta diis vt fiat luminaria & firmameto celi & luceat ſup terrâ. Querebat diues ille a magistro bono. quid faceret vt vitâ eternâ asequeret.

Diat eui magister bon quic putnbat hominem. & mithil amplius

Bonus est aute quia ds est. dictat ei ut si vult venire ad vitâ seruiet mandata. ſeparet a ſe amaritiuſme malicie atque nequitie. non odiat. no mechet. no furet. no falso testimonii dictat vt appareat arida & gerininet honore patris & matris & dilutione, primi. ſen iſt hec omnia. Unde ergo tante ſpine si terra fructis ſera est. Dade eſt ut paſiluſa dumeta auariae vende q possides & implere frugibus & do pauperib. & habebis theſauru in telis. & sequere diim: ſi us eſ pſectus ſonat inter quos loquit ſapiența ille qui non ut quid distri buat diei & noti ut noruq & tu ut fiat & tibi luminaria in firmamento celi qd no fiet nisi & ille fuerit cor tuu. Ad item no fiet. nisi fuerit illuc theſaurus tuus. ſicuit auſtis a magro bono. Sed coruſtata est terra ſterilis. & ſpine ſuffoouerit verbu. Dos aute gen electi in ſirma mudi. qui dimuſſis omnia vt sequeremui diim. ite post eu ſpe cios pedes & lucete in firmameto. vt celi enarret gloria ei. diuideates inter ſuce pſectoru. sed nondu sicit angelor. & tenebzas puuloſ ſed no deſpatoſ. lucete ſup omem terra & dies ſole candes eructet diei verbu ſapienſe & nor luna luces annuitiet nocti verbu ſciente. luna & stelle nocti lucet. sed nor no obſuarut eas. quoniam ipse illum

ite post eu
a consimilate
fora

nat eus pro modulo eius. Et eum tanquam deo dicente fiat luminaria in firmameto celi. factus est subito de celo sonus quasi ferret flatus vehe-
mès. et vise sult ligue duuse quasi ignus. qui et sedit sup. umui quæs. illo.

rii. et facta sult luminaria et firmameto celi. verbù vite habenaa. Abi-
que disaurite ignes facti. ignes decori. Nos eum estis lumè nùdi. n'estis
sub modio. Eraltatus est eum adheſistis. et eraltaut vos. Disaurite. et
onapiat et mare. et inotesate omnibus gentib. Capit. xx.

pariat opera uta? et pduat aque reptilia aiaſ vmarù. Sepa-
rantes piaosù a vili. facti estis os dei p. quos ducet pductat aque nò aiaz
vima qua terra pductit. sed reptilia aiaſ vmarù et volatilia volana
sup terrì. Aepserut eum faciamta tua deus p. opa seruor. sfor. tuor. ite
medios fluctus teptationi sæ. ad ibuendis græes et nòle tuo tibaptisimo
tuo. et int hec facta sult magnalia mirabilia tanquam ceti grandes. et
voes nunc. tuor. volantes sup terrâ uixta firmametù libri tu. ppo-
sito illos ad auctoritati sub quo volutur et quoniam iest. Neque eum sult
loquele neque sermones. quor. nò audiant. voes eor. quòdo in omnè ter-
ram exuut son. eor. et i fines terre ozbis verba eorù. qum tu dne bene
dicendo multipliaſta hec omnia. Aunq. menace aut mixtione misico
neque distinguo lucidas cogniciones harù rerù in firmamito celi. et opa
corpalia in undoſo mari et sub firmamito celi. Quarù eum rerù notae
sult ſolide et terminate fine ita rementis generacioni tanquam lumine ſa-
pientæ et ſaentæ earunde rerù sult opaones corpales multe ac vane.
et aluid ex alio cresendo multiplicat in benedictione tua ſs. qui sola-
tus es fastidia ſensù mortali. ut in cognitione animi res una mul-
tis modis p. corpis motiones figuret atque diat. aque pducerit hec.
sed in vbo tuo necessitates alienator. ab eterнатate vertatis tue pplo-
ru. p producerit hec sed te euâgeho tuo. quomà ipc aque ista eiceterunt.
quarù amarus languor tuus sult ut in tuo vbo ista præderet. et pul-
rha sult omnia ſuamente te. et eae tu tenarbitur pulchrior qui ſentis
omnia. a quo si nò eet lapsus adam. nò diffunderet ex vtero eius ſalſù
go maris gen. humanù. pſunde curiosù. et protellose tûmidù et ista
bili. fluidù atque ita nò opus eet ut in aq. multis corpali. et ſen-
sibilis operare nè dispesatores tuu mistica facta et dicta. Sic eum in ut
oantuerunt reptilia et volatilia. quib. ibuti et inicat homines corpali.

bus sacramentus subdita no ultra, pficere et. nisi sponulit, viusfret aia g
au alio. et post inac verbu in ſumacione respicet. Caplínus
et p hoc in verbo tuo no maris p funditas. sed ab aquarù amariti
Dine terra disfret. eiat no reptilia aiax viuarù et volatilia. sed
anima viua. Neq. em iam opus habet. ſiut opus habebat em aquis
tegeret. Non em utra alti in regni celo ex illo quo istitutus ut
ſic intre? nec magnalia mirabilii querit. quib[ut] fiat fides. Neq. em
nisi signa, p digna videt ut no acredit. em iam distita ſit terra fideſis ab
aquis maris iſidelitate amaris. et ligue in signo ſut iſidelib[ut] no fidelí
bus. Nec isto igitur genere volatili. quod ubo tuo p dux eruit aque. opus
habet terra qua fundasti ſup. aquas. Immitte i ca verbu tuu p p nuaos
tuos. Opera em co[ur]naram. sed tu es qui operaris in eis. vt opevett
aiax viua. terra, p duat ca qua terra causa est vt hec agat in ea. ſiut
mare ſiut cauſa vt ageret ea reptilia aiax viuarù. et volatilia ſub ſu
mameto celi quib[ut] iam terra no indiget. q[ui]nus p iſe manducet leuarù
de p fundo in ea mensa qua p asti in aspectu aedenan[em]. I deo em de p fundo le
uatus est. vt alat arid[em]. et auſis marina, p genies. sed tamem ſup terram
multiplianent. Drimarù em voat euagelſancai inſidelens h[uius] cauſa
eritit. sed et fideles exornant. benediant. ab eis multiplicer de die. die.
At vero aia viua de terra p iſup p exordiu. qua no p deſt nſi iā fidelib[ut] ay
nere ſe ab amore huiuſli. pt aia eo[ur] tibi viuat q mortua erat i dehas
viues. deuis dne mortiferis. Iam tu puri cordis vitales deli[ae]. O
perent ergo iam i terra miſtri tuu no ſiut i aquis iſidelutis anucaedo
et loqui[do p miracula et ſacram[ent] et voces miſtius obiittenta ſit ignorā
na. mater amiranois intimore ocultor[em] p signo[er]. Talis est em iroit
ad fide filijs ad[em] oblitis tuu. du ſe abſondiit a facie tua et ſiut abyssus a
Sed operent etiam ſiut in arida disfreta a gurgitib[ut] abyssi. et ſiut forma
ſidelib[ut] viu[edo] cora eis. et exeritando amoratione. Sic em no totu ad audi
cend[em]. sed eam ad ſanctendu audiunt. querite d[um] et viu[em] aia veſtra. vt
p duant terra aiax viuente. nolite [formam] huiu ſi[lo] cōtinet e vos ab
tman[em] feritate ſupp[ie] ab inerti voluptate luturie. et a fallat no[em] ſu
enie. vt ſit bestie maſiuet et p[ers]a domita. et inor[u]s ſerpentes. N[ot]
em aie ſut ista in allegoria. Sed ſuſus elacionis et delectatio libidis.
et venenem aurosientis. motus ſut aie mortue vel moriture. qua no ita

baptismo quo
gentibus opus est

morte et omni motureat quoniam discedendo a fonte vite mori et atque suscipi et paterente seculo et aformatè ei, verbü aute tuü deus fons vire eterne est et nò pterit. ideoque in vbo tuo cohibe et ille discessu, dû diatur nobis nolite a formari huic sìlo ut, pductat terris fonte vire alia, viuètè et vbo tuo p. euangelistas tuos.¹ aliam continentè imitando imitatores xpü tu.² hot est sibi gen. quoniam emulatio viri ab amico est. Et sote et quit sicut ego.³ quia et ego sicut vos. ita erit in alia viua bestie bone. et mansuetudine actionis. Mandasti emi diœs. In mæsuetudine operu tua p. sìte.⁴ et ab omni hoë diligens. et pecora bona. et neq. si manduam uerit abundancia. neq. si nò manduam uerit egentia. et scriptes boni nò p. niaosi ad notendu sed astuti ad curièdi. et tutuì et explorationes thalem natura quunti sufficat ut p. ca q. facta sùt intellectu. a. p. c. et nitas. séruiùt emi vataoni hec aliaia ei a progressu mortisfero cohibi. et emi deus noster et viuìt et bona sùt et

IXI
创造者是我们的同居者，他能affectiones ab amorc sæculi. quibus
moriebamur male viuèdo et teperit ec alia viuès bene viuendo. 3ple
tuæs fuerit verbü tuæ qd p. aptim tuæ dixisti nolite a formari huic sìlo.
4sequerit et illud qd aduæristi stati et dixisti sed reformam in novitati
te mentis vœ.⁴ nò iam sibi gen. tanquam imitantes p[re]cedent, pr[im]
neq et hoüs melioris auctoritate viuètes. Neq emi dixisti fiat ho
mo sibi gen. sed faciam hominè ad p[ym]agine et silitudinè m[um]t.
5nt nos, p[ro]bem q[ui] sit voluètas tua. Ad hot emi dispensator ille tuus. ge
nerus p[ro]euangelium filios. ne sem p[ro]pilos haberet quos latte nutri
diet. et tanquam nutrix souueret. reformam inq[ui]t in novitate mentis
vœ ad p[er]bandu que sit voluètas dei qd bonu et beneplatitù et p[er]fecti.
Ideoq[ui]s nò dius fiat homo sed faciam?⁴ nec ditis sibi gen. sed ad in
ginè et silitudinè m[um]. 6Acnte q[ui]pe renouat et a. p[er]fates itellectu
veritate tua hoë demòstratore nò indiget ut sùi gen. imitetur.
sed te demòstrate p[er]bat ip[pe] que sit voluètas tua qd bonu et benepla
titù et p[er]fecti. et doces emi iam capace videre trumitate vunitas vel
vunitate trinitatis. 7ideoq[ui]s pluralit[ate] dictu faciam hominè. singula]
nteit tamen inferet et feat d[um]s hominè et pluralit[ate] dicto ad p[er]agine
m[um]t. singularit[ate] tamen inferet ad p[er]agine dei. Ita homo renoua
tur ad agnatione dei sibi p[er] imagine ei q[ui]n creavit em.⁷ et sp[er]nalis

hoiz

affertus iudiat omnia q[ui]taq[ui]mi disianda s[it]. ipse autem a nemine iudix
quod autem iudiat omnia hoc et q[ui] habz Lentur et Capl[im] XXIII
potestate p[ist]ui maris et volatiliu[m] celi et omnium peco[que] et ferro[que].
et omnis terre et o[m]n serpenta[que] repit ut sup[er] terram. Hoc enim agit p[er]
mentis et tellectus. p[er] q[ui] p[er]ipit q[ui] s[it] p[er]s de i[mi] alioquin homo et honore po[
ſitus u[m]telle[rit] et c[ons]parat est i[u]nectis insensatis. et similis factus e[m]
illis. Ego et c[ate]ſia tua deus i[m] s[ot]im gratia tua qua dedisti et quo
niam tu[m] ſum[que] figmenti creati et opib[que] bonis u[m] soli qui p[ist]ualiter
p[er]ſunt. Sed e[m] h[ui] qui p[ist]ualiter ſubdut[que] e[m] qui p[er]ſunt. maſculi emi
et femina[que] ſenſi hominem. hoc modo in gr[u]m tua p[ist]uali vbi s[ot]im ſenſi
[que] p[er]ſis. u[m] est maſa[li] et femina[que] qua ne[que] uideus nec g[re]t[que] neq[ui] ſeru[m]
neq[ui] liber. Sp[ula]es ergo qui ſiue p[er]ſut ſiue qui obt[eper]ent p[erna]
liter iudiant. u[m] de cognitiu[m] p[ist]ualib[que] luct[et] in firmam eto[m].

Non enim oportet de tam ſublimi auctu[ritate] aliquod iudicare ?
neq[ui] de ipso lib[ero] tuo e[m] si q[ui] ibi u[m] luctet. quoniam ſubmittent[que] ei et
tellectus n[ir]m certu[m] habem[que] e[m] q[ui] d[ia]uſi est asp[ect]ib[que] n[ir]is recte
verant[que] dictu[m] e[m]. S[it] enim homo i[m] am p[ist]alis et renouat[que] agnino[
ne de i[m]. s[ot]im imagine e[m] qui creavit e[m] ? factor tamen legis e[m] de]
bet u[m] iu[n]er. Neq[ui] de illa distictione iudicat p[ist]ualium videb[que] et carna[
luiu[m] hominum. qui tu[m] deus n[ir] ocu[m]is noti s[it]. et nullus ad huc no[
bis apparuerunt opibus ut er fructib[que] cognoscat[que]. Sed tu d[omi]ne i[m]
s[ui]s eos et duuſiſti et voca[m] i[m] culto anteq[ui]m fieret firmam[que] i[m]
q[ui] de turbidis hui[m] ſea[li] p[er]ſis q[ui]m[que] p[ist]alis homo dimidiat. Q[ui]
e[m] ei de h[ui]s qui for[ui] s[it] iudicare ignoranti quiu[m] inde ventur[
s[it] in dulcedine graeae tue[m]. et qui[m] et p[er]petua amaritudine ipieta[
tis remaſurus. Ideo[que] homo q[ui]e ſeaſi ad imagine tua u[m] non a[nte]
p[er] potestate lumina[riu[m] celi. neq[ui] ip[er]us occulti celi neq[ui] diei et
notiſis q[ui] ante celi aſtitutione voca[m]. neq[ui] aſſignationis aquarum
q[ui] mave est. Sed a[nte]p[er] potestate p[ist]ui maris et volatiliu[m] celi et
omnium peco[que] et omnis terre et omnium serpenta[que] repit ut sup[er] terram
iudicat e[m] et approbat q[ui] de recte im reprobat autem q[ui] p[er]u[m] tuenerat.
ſiue i[m] ea ſolentitate sacra[m]eto[m] quib[que] iudicant quos p[er]ſu[n]at in
aqui[m] multa[m] n[uſ]dia tua. ſiue i[m] ea qua p[ist]uis ille exhibet[que] q[ui]
leuatu[m] de p[er]ſundo terra p[ia] a[m]edit. ſiue i[m] verbo[m] signis voca[que]

subiectis aucturatis libri tuu tanqii sub firmamento volentibus uti
no exponendo disserendo disputando belli edo atque tuendno te oze enim
pentabatur, ponantibus signus ut respondeat plus amen. Alibus obus
voabem corralit nuda andis mujs et abyssus seculi et cœtus carnis et
cognitam uo possit videli, opus ut sit in strepere et auribus, ita quinus
multiplicent volatilia siu terram, ex aquis tamen origine ducit. Quo
dictat emi spinais approbato qo rectum ipbando autem quod perà tuenerit
in opibus moribus, fidelium et elemosinis tanquam terra fructiferum, et de
ania viua mansuetis affectionibus in constitute, et ienmis et cogita-
cionibus pias, de his quod sibi sensu corris pectuunt, de his emi undicare nunc
dictam in quibus potestate corrigendum habes, S. quod est ut et quod misterium,
ete benedictas homines o diue ut aresmit et multiplicem
centuriam pleat terram. Nuchilne nobis et hoc unus ut intelligam
aliquid cum non ita benedueris luce qua vocesti diem, nec firmamenta em
nec luminaria nec sydera nec terram nec mare. Dictere te quod iur, qui
nos ad imaginem tuam acaesti, dicere te hot domui belli dictionis, huiusmodi vo-
luisse largiri, nisi hoc modo belli dictes pises et ceteros ut areseret et mi-
tipliuerent, et ipleret aquas maris, et volatilia multiplicare sup
terram. Item dicere ad eam rerum genera patere belli dictio nem. Et signe
do ex semetipis appagant, si eam reperire in aurbustis et ipe corrib terre a
Aucte autem nec herbis et lignis dicti est, nec bestiis et serpentiis r face
et multiplicam, cum hec quoque omnia sicut pises et aues et homines g ing
nendo augerant, genusque custodiant. Quid igitur dictam lumem mei ve-
ritas? Quia utant hor, qua tanquam dicti est. Nequaqua pater pietas,
etatis, absit ut hot dictat seruus ut bi tu. Et si ego non intelligo quid
hot eloquio significes, utantem eo melius meliores, id est intelligens,
ores qum ego sum, una quæ quatuor sape dedisti quod mi. Placeat autem et
afessio mea coram oculis meis, qua tibi a siteor credere me diue non t
enfsum te ita locutus, neque silebo quod in lectionis hujusmodi suggerit,
Deru est emu nec video quid i pediat ita me sentire dicta figurat
libero tuoribus. Noi enim multiplicat significanti per coram quod modo
mente intelligit, et multiplicat mente intelligi quod modo per cor-
pus significat. Acte simpler dilectio dei et proximi qum multiplicibus
sacramentis et innumerabilib queqvis et in unaque ligua inume

rnbilib? locuonu modis corporiter enuuaet. ita cresuit et multiplic
tur fetus aquarui. Attende iteru quiſq's hec legis. Ette q'd uno modo
offert ſeptura. et vor pſonat in principio feat deus celu et terrâ. nonne
multiplicat? intelliget? Non error fallacia. sed verarui intelligent
generib? ita crescent et multiplicant fecus hûm. Itaq? si naturas ip
ſas rerui. no allegorice ſed, prie cogitem? ad omnia que de ſeminibus
ſignunt? ducunt verbî cresite et multiplicam. Si aut figurate
posuì ſta tractem. q'd pocaus arbitior itendisse ſeptura que utaq
no ſipuaue solis aquatilu et hûm fetib. istâ benedictione attri
buit. tuenum quide multitudines et creaturis ſpûalib? atq cor
poralib? tanq? in celo et in terra et in animis iustis et iniquis tanq
in luce et in tenebris et in ſanctis auctuib p quos lex müstrata est.
tanq? in firmamento q'd solidatu est int aqua et aqua. et i ſoactate a
marcanau pploſ tanq? in mari. et in studio piarui alia[que] tanq
in aida. et in opib? muſcie ſedim ſsentet vitâ tanq? in herbis ſemi
nalib? et lignis fructiferis et in ſpûalib? domis moſſeſtatis ad utili
tem ſiut in luminarib? celu et in affectionib? formatis ad ſepermaa.
tanq? et alia viua. In his omnib? nanaſam? multitudines et ubertates
et accamenta; ſed q ita crescent et multiplicet et vna res mulas modi
enuaet. et vna enuuaato multis modis intelliget. no inuenimus
nisi in signus corporali editas. et in rebus intelligibili erogatotis, ſi
ſna corporiter edita generaciones aquarui ppter necessarias au
ſas carnalis pſ fundatis. ſes aute intelligibili erogatotas grâ
nones humanas ppter raonus ſeaunditate intelligim. et ideo ac
didim utriq? hoz? generi dicti ee abs te dne cresite et multiplici
mmi. In har eru bûdiptione conceſſu nobis a te faulatate acapu
o? et multis modis enuuaare q'd uno m intellectu tenuerim et
multis modis intelligere q'd obſaire vno m enuuaatu legerim?
Sic implent aque maris q non mouent? nisi variis signifiſcio
nib. ſit et fetib? humam is ipletur. et terra au anditas apparet

Tolo eua diere et studio et diuat ei maio cru

dne ds meus. q'd me asqulés tua ſeptum monet. et diu nec
verebo. vera enu dict. te m iſpurnante q'd ex eis verbis voluſtu
ut diere. Neq enu alio pter te iſpurnente me aedo veru dicere

Igeneri

nui tu sìs veritas, omnìs autè homo mendax: et ideo qui loquit: menda
tui de suo loquit. Ego ut veru loquar, de tuo loquar. Erre dedisti noy
bis in eſtã omne ſenii ſatiuui. ſeminãs ſemen quod eſt ſup. omnìc terram
a omne lignu quod habet in ſe fructu ſemùs ſatiiu nec nobis ſolis ſed
omnib: auibus celi a bestiis terre atque ſerpentib. pisab autè et cets
magnus uo dedisti her. Dicebam eui eus terre fructib. signifiari
a in allegoria figurari opa miſtidie. a huiu vite necessitatiu erhu
vent ex terra fructisera. Talis terra euipt p[ro]ins onesiphorus
tui domui dedisti miſtidiam qui frequent p[ro]auli tuui refrigera
iut a cathenã ei uo erubuit. Hot fecerit a fr[es]. a tali fruige
fructificauerit: qui quod ei deuerat ſuppleuerit ex macedonia. Or,
modo autè dolet quætã ligna a fructu ei debitiu no dederit ubi
ait. in p[ro]ma mea defensione nemo in affiut. Sed omnes me derel
querit: uo illu iputet. Ista eui debent eis qui nüſtunt docti
nam raſionale. p[ro]iſellige[n]ias diuinoſ[] misterioſ[]. a ita eis de
bent tamq[ui] homibus. Debent eis autè ſicut aue vime. p[ro]ben
tib qu[em] se ad unitandu in omni ſtinencia. I[tem] debent eis tanq[ui]
volatilib[que] p[ro]pter b[u]ndictiones eor[que] nüſtplanct p[ro]p[er] terra. q[ui]
pastuntur (ut omnes terrã exuitt ſon eor[u]t). Cap[itu]l[us] ex
autè h[is] eſtãs qui letant eis: nec illi letant eis quod quod
venter eſt. Rea[que] eui a illu qui p[ro]b[et] i[sta]. ea a d[am]t fruct eſt. ſed q[ui]
ano d[am]. I[n]que ille qui deo ſeruiebat uo suo venti. video plane vn
de gaudeat. video. a gratulor ei valde. Acteperat eui a phylipp[em]
sibus a per e[pa]ſi[vo]ditu miserat. ſed tamen unde gaudeat. video.
Unde autè gaudet inde p[as]fat. quia iu ventate loqui[que] gaudiſus ſu
inſp[er] magniſiſe iu d[omi]no. quia tamen alij[ui]n repulſulaſtis ſape, p[ro] me
in quo ſapiebat is. t[em]di autè habuſtis. I[sto] ergo diuioſ[]no t[em]do mi
n[ui]erat. a quasi exau[er]erat ab i[sto] fructu bonu opis a gaudet p[ro]
eis quia repulſularit uo sibi. quia ei indigenae ſubuenerunt.
Ideo[que] ſenitus ait. Non q[ui] desit aliquid diuio. Ego eui didia in h[is]
quiſbus ſui ſuſſiſes e[cc]. D[omi]no a miuui habere. ſi uo a abundare in
omnibus. a i[mi]nibus i[mb]utus ſui a ſatiari a eſuire a abundare a
penuria pati. a omnia poſſu in eo q[ui] me aſfortat. Unde ergo
gnudes opaule magne. unde gaudes. unde p[as]teris homo reno.

IX omni

uate in agnionone dei sdam imaginè ei qui creavit te. et anima
uit tanta continèna et ligna volatili loquès misteria. Talibus
qipe animatib ista est et debet. Quid est qu te pasat letia. As
sequit audiam. Deruitane bene fecit inqt communites tribu
lationi mee. Hinc gaudet hir pasat. quia illi bene fecerit. non
quia ei angustia relaxata est. qui dict tibi in tribulatione dilata
sti m. quia et abundare et penuria pati nonuit et te qui asfortas eum
Sritis em inquit et vos phylippes. quonia in pnapio euægely em
ex macedonia sum pfectus nulla in ertlesia communiauit iratione
dati et accepti nisi vos soli. quia et thessalonica et semel et iteru vlib
meis misist. Id hec bona opera eos redisse nunt gaudet et repul
lulasse letat. tanqin reuirestente fertilitate agri, nullo, ppe vus
suos quia dixit vlib meis misist. Aumod, pterea gaudet. Non
ppterea. Et hoc unde sim? Quoniam ipse sequit dires. Non quia q
ro dati sed requiro fructu abudantem. Didit a te deus meus inter
dati et fructu dissernere. Datu est res ipa quâ dat qui impartit
hec necessaria veluti est numus tibus potus vestimentu tectu.
adutorium. fructus aute bona et recta volutus datoris est. Non em
ait magister bon. qui sustepit iusti. sed addidit in noie iusti.
ita qpe mercedem ille phhete. iste mercede iusti accipiet. Non solu
ait qui caluc aque frigide potu dederit omni ex minimis meis sed
addidit tantum in noie disipulati. et sic aduuerit. ame dico vobis no
pdet mercedem sua. Datu est sustape, phheta. sustape iusti. porrigere
culce aque frigide disipulo. fructus aute in noie, phhete in noie in
sti in noie disipulati hoc facere. Hoc fructu pasat helyas a vidua.
snente qu homine dei pasteret. Et hoc pasteret. p coruin autem
dato pастebat. nec inter sed exterior helyas pастebat. qui posset

te alia viva

deos dicta quod cœta talis abi egestate corripit. et
verit est cora te dne. Cui homines ydiote atque insidetis quibus
imitandis atque lucandis necessaria sunt pacamèm iniores. et munera
miraculo. que noie pistori et ceteri. signifiari credunt. sustinuit corpa
lites refinendos aut in aliquo vstu presentis vite adiuvandos pueros
tuos em id quare pacendu sit et quo pmineat ignorat. nec illi istos pasi

tut nec isti ab illis paſtut. quia nec illi hec ſancta et recta volutate oY
perant. nec isti eorſ patis ubi fructu nondiu videt letant. Inde quippe
anum paſtut vnde letat. Et ideo p[roſes et ccti no vestunt eſtis quas no
ſterminat nifi am terra ab amavitudine marinof fluctuui diſtuta
et vidisti deus omnia q[ui]eſt. et Latij diſcreta Capl[m] xxvj[ae]
ere bona valde. quia et nos videm[que] et eſte omnia bona valde i
ſingulis generibus operu tuof cu diſſes ut fieret et ſacta eſent. il
lud atq[ui] illud vidisti. quia bonu est. Depres[es] numeravi ſi[ptu] c[que]
vidisse. quia bonu est. q[ui]d[que] ſenſi. et hoc octauui est. qua vidisti omnia q[
]u[que] ſenſi. et eſte no ſol[ui] bona. ſed e[ra] valde bona. tam[que] ſim[que] omnia
[que]am ſingula tantu[que] bona erat. ſimul aut[em] omnia et bona et valde bo[
]na. Hor modo diat[que] et queſt pulchra corpa. quia longe multo pulchru
us est corp[que] q[ui]d[que] ex mebris pulchris omnibus ſtat q[ui]m ip[er]a mebra ſingla
q[ui]que ordinatiffimo ſuentu xplet[que] oniſt. q[ui]mius et illa e[ra] ſingillatim
et attendi ut ſuenirem utrum Capl[ha] ſint Capl[m]xxix[ae]
ſpenes vid[er]is quia bona ſi[it] opa tua cu tibi p[la]tuerut. et i[que] tua
v[isione] no ſuenit pa[que] intelligere q[ui]t[que] v[ider]is q[ui]eſt. et dixi
[que] d[omi]ne n[one] ſita ſi[ptura] tua v[era] c[que] quoniam tu v[em] et v[er]it[s] e[
] didisti ea. Cur ergo tu in dias no e[que] in tua v[isione] t[ra] q[ui] ſi[ptu]
tua diat in p[er] ſingulos dies ea q[ui]e ſenſi et vidisti qua bona ſi[it]？ Et cu
ca numerare inueni quociens ad hec tu diſtis in quoniam tu eſ ſo
m[6]b. et dias v[ore] forſi in aur[em] it[erior]i ſeru tuo p[ru]pens mea ſurdi
[que] et clam[as]. O homo nempe q[ui]d[que] ſi[ptura] mea diat ego diu. Et tam
illa t[em]aliter diat. verbo aut[em] meo eterno t[em] no acidiit. quia c[que]
li mea[que] eternitate confiſtit. Et ea q[ui] vos p[er] ſi[ptu] me[n] videtis ego vi
[que] deo. ſi[at] ca q[ui] vos p[er] ſi[ptu] me[n] diat[que]s ego diu. atq[ui] ita cu vos t[em]aliter
ea vid[er]atis no ego t[em]aliter vid[eo] que admodu in vos t[em]porali[que] diu[n]tis no
[que]t audiu di[n]e deus meus ego t[em]porali[que] diu[n]tis. Ca[m] tricesim[u]
et c[ui]mi stilla dulædinus ex tua v[er]itate. et it[eller]i quoniam ſi[ut] q[
]ui
[que]t[em] q[ui]b[us] diſplicet opa tua bona. et multa e[que] diat[que] te ſeſſe n[ati]tate
ap[ro]ſu. ſi[at] fabriuſ celor[que] et [pro]ſiones ſydeu. et hoc no detuo. ſed i[na]
ſuſſe alibi creat. et aliu[n]e q[ui] tu [tra]heres et [pag]inares atq[ui] ſtereres de
hoſh[que] v[ic]tis mu[n]da menia molereris ut ea [ſtr]uctione deuici adjuſ
te iteru rebellare no p[os]ſent. alia vero n[or] ſeſſe te. nec o[n]no [pe]ſiſſe. ſi

tut omes carnes et minutissima queſi animatia. et quaſo mediab' terram te
net. sed hosfile mente naturaque dicant. alia uo abs te conditù tubi cœtnu
ria in ſferioribus mùdi locis ſta dignere atque formare. In ſani diut hec
quoniam uo p ſpim tuu videt opa tua. uo te agno ſuit te eis.

Et autem p ſpim tuu videt ea. tu vides et eis. ergo uo videt quia bona suides qua
ſuit et quætùs p[ro]ut te placet tu et eis xplace[s]. et p ſpim tuu placet
nobis tibi placet in nobis. Quis eum ſit hom que ſuit homis? nifi
ſp[ro]t homis qui ip[ro] est. Sic et q[ui] dei ſiat nemo ſat nifi ſp[ro]c de i. Nos aut
no p[ro]ſim huiu[m]ùdi atreſpim. sed p[ro]ſim qui ex deo est. ut ſtiam que a deo do
nata ſuit nobis. Et amoneoz ut dicta. Certe nemo ſat que dei ſuit. nifi
p[ro]ſi de i. Quom ergo ſam et nos. q[ui] a deo donata ſuit nobis. P[ro]ſpondet
in quoniam que p[ro]e p[ro]ſim ſam. etna ſit nemo ſat nifi p[ro]ſi de i. ſi aut eum
recte dictu est. no eum vos estis qui loquum ius qui in p[ro]ſu dei loqrent?
ſit vecte diat[em] no vos estis qui ſatis. eis qui p[ro]ſu dei ſuit. P[ro]chilomin
ig[em] recte dictu no vos estis qui videtis. eis qui p[ro]ſu dei videt. ita quaſp[ro]
p[ro]ſu dei videt quia bonu est. no ip[ro] sed ds videt quia bonu est. Aliud ę
est ut p[ro]ut q[ui]ſis malu[m] œt qu[em] bonu est. quales ſupradicti ſuit: alud
ut qu[em] bonu est videat homo quia bonu est ſi aut multis tua creatu[m]
placet quia bona est. quib[que] tamen no tu places in ea. unde fui mag[que]
ipa q[ui] te volut[em] alud autem ut tu aliu[d] videt homo q[ui] bonu est ds
mi llo videat q[ui]a bonu est. ds ut ſalut[em] ille ame[que] in eo q[ui] ſeat. quia
no amarete nifi p[ro]ſim qu[em] dedit. quoniam caritas dei diffusa est i corde
bus n[em]s p[ro]ſim ſam qui d[em] est nobis p[ro]que videm q[ui]a bonu est. q[ui]
quod aliquo m[em] est ab illo eum est qui no aliquo m[em] est. sed est q[em] est.

Et autem tibi dne videm? celu et terrà ſue corpaſe parte ex eu
ſupiorè atque ſferiorè. ſue ſp[ro]uale corpaſe q[ui] creatura[em]. atque in
ornatu har[que] partitù quib[que] constat vel vnùſa mùdi moles mùdi mo[
les vel vnùſa omnino creatura videm? luè facta duuſam q[ui] a tene[re]
bris. videm? firmamenti celu ſiue it[em] ſp[ro]iales aq[ui] ſupiorès et corpaſeſ
inſenòres p[ar]marù corp[que] mùdi. ſue hor ſpacu aeris. q[ui] a hor vo[
m]t[em] celu p[ro]q[ui] vagant[em] volatilia celi int[em] aquas q[ui] vaporalit[em] eis ſu[
]p[er]unè. et ſerenis etna noctib[que] razat. et has q[ui] in terris ſtraues flui[
it]nt. videm? a[gr]egaturù aquarù ſp[er]ne p[ro] campos maris et aridu[m]
terrà vel mudatù vel formatà. ut c[que]t visibilia et a[pro]ſita herbaru q[ui]s

atque arboſt materiæ. Didemnâ luminaria fulgere desup. ſolè ſufficere diei lunâ et stellæ ſolari notèt. atque his omnibus notari et signifiari têpora. Didemnâ humidaque ſqualibò naturâ pistris et belus ferundatù q[ui] aeris corpulennæ q[ui] volatus au[n] portat. aquas et culacone contresat. Didemnâ terreius animalib[us] facte terre decorari ho[mi]emque ad imagine et similutudine tuâ c[ui]tis irratiòbilib[us] animantib[us]. ip[s]a tua imagi ne ac similutudine hot est rationis et i[t]elligentie virtute j[u]pomi, et qu[ue]admodi[n] in eius a[i]a aluid est q[ui] ſulendo minat. aluid q[ui] ſub dit[que] ut obtemperet. ſit viro facta effe c[ui]a corralit[que] feminâ. q[ui] habet ret quidè in mente raciòlis i[t]elligentie parem naturâ. ſerui tamè corpi[s] ut maſtulino ſerui ſubiteret. qu[ue]admodi[n] ſubiteret[que] appetit[que] tuis actionis ad capiend[us] de ratione mentis. recte agendi ſollentur. Didemnâ her et ſingula bona et o[m]a bona valde. Ca[]t[]riceſimui ſtittu[n]

laudet te opa tua. ut amem[que] te. et amem[que] te ut laudet te opa tua. q[ui] habet initum et finè ex t[em]pe. ortu et occo[n]i. p[ro]ſectu et defectu. ſpen[que] et pruiaanone. habet [q]e sequen[que] mane et vespern[que] p[er] latenter. partit euidem de nichilo eu[n] a te n[on] de te facta ſi[n]t. non de aliqua n[on] t[ua] vel q[ui] ante fuerit ſed de c[oe]tireata. id est ſimul a te creata materia q[ui] eius iſformitate ſine vila t[em]pi. i[n]positione ſor[m]aſt. A[m]ui aluid c[eli] et terre materies ſit. aluid c[eli] et terre ſpen[que] materiem quidè de o[m]no nichilo. m[u]di aute[que] ſpen[que] de in[] formi materia. ſimul tamè vttingib[us] ſeafi. vt materia ſorma n[or] la more intertapedine ſequeretur. Cap[li]m t[ri]ceſimui quartu[n] n[ſp]erim[que] aute[que] p[er]ter figuraanone i[n]sta. vel t[al]i ſi[mi]r ordine vel t[al]i ordine ſarib[us] voluisti. et vidim[que] bona ſi[n]t ſingula. et o[m]a bona valde. In perbo tuo et uni[co] tuo celu[m] et terra caput et corpus erodesie et p[re]destinatione ante o[m]a t[em]p[er] mane et vespe. D[omi]nate repisti p[re]destinata t[em]paliter exequi. ut occulta maſſures et i[nt]composita i[n]mi[que] poneres. quoniam ſup[er] nos erunt p[ai]na nostru[m] et in p[re]ſindu[m] tenebroſi[m] abieram[que] abs te et ſp[er] tu[m]s bon[que] ſup[er] ſey rebat ad ſubueniendu[m] nobis in t[em] opor[u]no. et i[n]ſtituſi[m] ip[s]o[n] et diſtinxiſti eos ab iniquis et ſolidasti auctoritate libri t[ui] inter ſui pernores q[ui] t[ibi] dones eent. et i[n]fernores qui ei ſub deret. et c[or]gasta ſonietem infidelium in v[m]na [q]sp[ur]atione ut appareret studia fidelium.

ut tibi opa misſorie pateret distributiætes enà paupibus terrenas fay
cultates ad acqurenda celestia: et inde accREDisti quèda quèda lumina
via in firmamento verbù vite habètes sanctos tuos & ſpitalibò cons pre
lata ſublimi auctorate fulgentes: et inde ad ibuëndas ſiſdeles gentes
ſaammetà & miracula viſibilia voſſis verborſ: ſcom firmametum li
bri tu: qùb' enà ſideles benediceret: ex materia corpali, p[od]ixisti: et
demède fidelium anumà viuà p affectus ordinatos continètie vigore for
masti: atq[ui] inè tibi ſoli mente ſubditù: et nullius auctoritatìs hià
ne ad imitan[di]i indigente renouasti ad imaginè & similitudinè tu
am: p[ſtant]iſ intellectui racionabile actionè tanq[ui]m viro feminà
ſubdidisti. omnibus[que] tus miſterijs ad p[ſcien]dos ſideles i hac vita ne
ceſſarijs ab eſdem fidelib[us] ad uſus tp[ales] fructuosa in futurù opa p[er]
beri voluisti. H[ec] omnia videm[que] bona ſut valde: quoniam tu ea vides
inobis. qui ſp[im] quo ea viderem[que] et i eis te amarem? dedisti nobis q[ui]
ne ds p[ate]e da nobis. omnia en[im] p[ſtit]usti nobis?

D

vrru

p[ate]e quietis. p[ate]e sabbati: p[ate]e ſine ves[pa]. Omnis q[ui]pe iste ordo
p[ul]cherrim[que] rerù valde bonar[que] modis ſuis p[er]actis truſitur est: et ma
ne q[ui]pe in eis factu est i vespera. O[ie]s aut[em] ſeptim[que] ſine ves[pa] est n[um]
habet occasi[ui]: quia ſaſſiſaſti en[im] ad p[ra]matione ſempitna vt id qu[em]
tu p[ost] opa tua bona valde q[ui]nu[s] ea qui[et]us ſeceris reſeuſtis ſe[pi]
timo die: h[oc] p[lo]quatu[que] nobis vor[io] libri tu[que] nos p[ost] opa nostra
ideo bona: quia tu nobis ea donasti sabbato vite eternè reſuſtam[que]
in te. En[am] tu[que] en[im] reſuſtates in nobis q[ui]eadmodi n[ut] oparis in nobis.
& ita erit illa reſ[que]s tua p[er] nos q[ui]eadmodi ſuit iſta opa tua p[er] nos. Tu au
tem d[omi]ne ſeper oparis & ſp[er] reſuſtates: nec vides ad t[em]p[er] nec mouereis ad
t[em]p[er]s: nec q[ui]ſas ad t[em]p[er] & tamè facias & v[isiones] tp[ales] & ip[er] t[ra] & qui[em]
tem ex t[em]p[er]. Nos itaq[ui]s iſta q[ui] ſeceris videm[que] q[ui]a ſut: tu aut[em] q[ui]a vides
ea ſut. Et nos foris videm[que] q[ui]a ſut: & itaq[ui]s q[ui]a bona ſut: tu aut[em] vidisti i,
bi facta ubi vidisti facièda. Et nos alio t[em] moti ſim[que] ad b[us] ſat[ion]i po
ſtea a[cep]it de ſp[er] tuo cor n[im]p[er]iori n[am]q[ui] t[em] ad maleſſationi m[ou]eba
n[ut] deſerètes te: tu q[ui]o ds vne. bone. n[ui]q[ui] cessasti b[us] ſace. Et ſut q[ui]a b[os]
op[er]a n[im]a ex munere q[ui] de tuo ſi n[om] ſempitna: p[ost] illa nos reſuſturos
tu[que] g[ui]di ſaſſimatoe nos ſp[er] tu aut[em] bonu t[ill]o diſges bono ſp[er] q[ui]tus
es: q[ui]m tua q[ui]es tu[pe] es. Et h[ec] itelluſe q[ui] ho[im] d[abit] ho[i] q[ui]s angeliu[s]
âgelo. q[ui]s âgelo ho[i]: A te p[eta]t[que] i te q[ra]t[que] ad te p[ulse]t[que] ſic ſit ampiec[que] ſic in eu
et[em]t: ſic aperiet[que]. Amen. Ex p[lat]i lib[us] Anno dom[ini] N[ext]us.

nec opario ad
trius

Ihesus

["Inapit registrari in libros sestionis belli Augustini epist", "Libro 10\n10", "6", "6", "7", "7", "6", "9", "9", "1", "3", "2", "2", "2", "2", "1", "10", "10", "1", "10", "10", "10", "13", "10", "13", "11", "1", "12", "12", "12", "13", "12", "8", "2", "13", "13", "2", "12", "H", "fferiones animi reliquiuit spes in memoria", "Affectus inoffitatus quod sit", "Alipius depbenditur ut fur", "Alipu justicia et continenaa", "Ambroſius qualis doctor ſiut", "Ambroſius auguſtino ſiut cauſa fidei.", "Ambroſius quanti ſiut studi et laboris", "Ambroſiui p[ro]ſequit iustina", "Ambroſius iuuenit ſi[mi]os geruasiui et p[ro]thasiui", "Amaritudo p[ro]ſens vocat ad deu", "Amicaa inquinat aliq[ui]no depuſſeſtia", "Amicus auguſtini tariffim qualis ſiut", "Amicus est dimidiui anime, 12 Amicoſ signa", "Amicus in deo no amuttert", "Amatur iſp[er]tus p[er]tuer laudem", "Amicus laudando et vitupando laudat", "Amoris dei obiectu est ſi[mi]e obiectis q[ui]que ſentiui", "Amoris desideru[n] et affectus", "Amor dei munire ex amore creature", "Amor et timor ho[mi]n ip[er]dit amor[u]e dei", "Anima qualit ſe[mi]t deu p[ro]ſente et audit", "Anima ſoli deo ſubdi[mi]t formanda gracia", "Anima raationalis ignoſit ſenſibilia p[er] c[or]p[us]", "Anime pondus est amor", "Anim[us] no quiſat nisi in deo", "Animus inordinatus ſibi[mi]pi est pena", "Angeli ſiut celu[m] ſp[u]nale", "Angeli ſiut ſapiencia creata", "Angeli ſiut domus dei", "Angeli et ai[mi]e elevant ad deu p[er] ſp[u]m ſa[mi]t[u]", "Angelo[ſ] dignitus et creano", "Anthonij vita mo[mi]t auguſtis ad qu[er]ſion[u]e", "Appeti videt malu[m] p[er]t[er] ſe", "Apostoli ſiut celu[m] et ſtelle", "Apostoli ſiut lumina celu[m]", "Aſſensus anime in deu", "Cap[ito]", "1e", "2e", "9", "10", "13", "1e", "3", "1", "1", "1e", "1", "2", "8", "9", "1e", "2", "1", "1", "1", "30", "31", "21", "32", "8", "9", "13 18", "12", "13 11", "14", "11", "1", "1", "9", "6 18", "19", "19", "19", "2 19", "1620", "3", "6", "8", "8", "8", "8", "8", {"bbox": [1128

Caplo

113.

<table>
  <tbody>
    <tr>
      <td>Augustin¹ aliquïdo fut manicheus</td>
      <td>12</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin² habuit cœubinæ cum servant ut fidem</td>
      <td>2</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustini amica reedit ab eo</td>
      <td>17</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin³ attendit¹ exemplo victorini</td>
      <td>7</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin⁴ vertit¹ relatione pontiani</td>
      <td>8</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustinus plorat</td>
      <td>12</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin⁵ tractus a deo rethit¹ a vicio</td>
      <td>1</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustinus leges pauli illuminat¹</td>
      <td>12</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin⁶ dimittat solas rethorite</td>
      <td>23</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin⁷ a dolore denarii ozone sanat¹</td>
      <td>2</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin⁸ intelligit podicamietæ sime magistro</td>
      <td>16</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin⁹ omnes artes liberales p[ro] se intelligit</td>
      <td>16</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustino displucet manicheo[rum] ferta</td>
      <td>8</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ vent Romæ</td>
      <td>9</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ infirmat¹ sæbribus</td>
      <td>10</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ credit deuæ eæ corpus infiniti</td>
      <td>13</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ venit mediolanii</td>
      <td>12</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ ex verbis ambrosij cepit credere</td>
      <td>18</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustini desiderii ad sapientia</td>
      <td>1</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ et alipius et amicia reformat¹</td>
      <td>1</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ veneris libidine fut i[que] fectus</td>
      <td>12</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustino p[ro]inde</td>
      <td>13</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustino p[ro] ambrosii dirigit¹ quod studiat</td>
      <td>1</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ baptizat¹ cum adodato et alipio</td>
      <td>6</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ delectat¹ in canticis</td>
      <td>6</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ rapit¹ in contemplatione</td>
      <td>10</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ plorat matem et orat p[ro] eo ea</td>
      <td>12</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Augustin¹ petit ut omnes oræt p[ro] suis patreſt¹</td>
      <td>13</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Auditi petiſt¹ enæ i[que] bonis</td>
      <td>15</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Beatus è quod nonuit enæ sit noticia cœpit¹</td>
      <td>2</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Beati bibit fonte sapiencæ</td>
      <td>3</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Beatitudine noluit omnes</td>
      <td>21</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Beatitudo alit¹ habet¹ in ſpe. aliter i[que] re</td>
      <td>21</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Beatitudo qualit¹ cognosſit¹</td>
      <td>21</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Beatitudo est gaudii bonorum de caritate</td>
      <td>23</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>Beatitudines nuant¹. 12</td>
      <td>25</td>
    </tr>
  </tbody>
</table>

1490-02-03

["Capleò", "Libro\n2\n8\n13\n2\n8\n10\n8\n8\n12\n10\n1\n7\n8\n8\n9\n1\n9\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1

["Caplò", "10 10 10 10 10 10 10 10 10 10 10 10

Experit homo se velle et nolle
3
Santafmata remota a mente stati redent
1
Fatuu no e& veru pbat
6
7
Faustus dixit se e& spim stim
7
Faustus quali stenca viginti
fruttus
6
Ficus credidit augustinus plorare qn tollit
10
Audiu veru est i solo deo
10
Gaudiu multitudis pualz gnaudio uni
9
Gaudet plus de conversione pavoris qn iusti
3
Gaudet plus de euasione pitaui q& salute
3
Genesis principii exponit simplaten
10
Orant actio det deo debonis
11 10 Gula
Hermittat monasteria ameant
6
Homo e sibiui testis piti
1
Humilinte redit ad denm
8
Iherusalem celestis desiderunt
16
Infanau solano a deo
6
Informe duplex spiiale et corpale
12
Immutabilitas dei
6
In pnapio creavit deus celu et terr etpoit
11
Inutus neo facit boni eata bene
12
Iusti et iusti requirit tps et loni
A
Audit deu omes creature
13
Ler nature no delet a corde pavoris
2
8
1
Ler carnis et spuc contr variant
8
Libido carnis viget ab ano sert
23
citui min plus libet
2
e
loqui ditt mai q, prins sedi affim et opa
11
Lux mentis est deus
17
Lux divina sup mente videt
10
Lumc diuinu illumat in di bono
2
Lumc diuinu videt eata clausis oculis
31
Lux est angelica natura
3
Laudatus cont deu no defendit extra deum
38
Laudis compistencia multu est ammis
ala bene ordinant a deo
12

Caplo

116

<table>
  <tbody>
    <tr>
      <td>1</td>
      <td>Spiritus diffiaiter cognosuit</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>11</td>
      <td>Stabilitas est in solo deo</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>11</td>
      <td>Studites theologie oradapfiauit</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>13</td>
      <td>Su spiritu spus nri ad deu</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>13</td>
      <td>ceptnno est vitn hominis</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>29</td>
      <td>Tempor variatione qat fiit licita</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>8</td>
      <td>Temp quid nobis opat</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>8</td>
      <td>Temp qualiter e appendentii</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>2</td>
      <td>Temp e creati</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>10</td>
      <td>Tempus psens quid est</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>16</td>
      <td>Temp qualit sit longi vel breue</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>16</td>
      <td>Tempora qualit diainet tria</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>19</td>
      <td>Tempus qualiter metim</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>23</td>
      <td>Testamenti vet est spiiatit intelligedii</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>2</td>
      <td>Theologia est alta et obscura</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>7</td>
      <td>Theologia est apta et obscura</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>7</td>
      <td>Theologia amendar</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>21</td>
      <td>Theologie pfunditas</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>12</td>
      <td>Theologia est digna et utilis</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>17</td>
      <td>Theologia isformat nos de virtutib creatur</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>18</td>
      <td>Theologia est firmamentu spiale</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>17</td>
      <td>Theologia germinat virtutes</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>19</td>
      <td>Trinutas psonaz et potentiari anime pomt</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>11</td>
      <td>Tempus no effe motu, pbat</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>20</td>
      <td>Tempus videtur ee distitio animi</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>28</td>
      <td>Tempus memoria metimur</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>28</td>
      <td>Tempus nuchil est qa n pteritii n futurii</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>30</td>
      <td>erbu salutis auditur intus</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>1</td>
      <td>Derba utilia disfuit infabulis</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>16</td>
      <td>Derbui caro factu est no intellit aug aliqi</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>19</td>
      <td>Derbui est principii in quo fiit omia</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>10</td>
      <td>Deritas dei illuminat cor</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>10</td>
      <td>Deru suertit ci ente</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>11</td>
      <td>Diau ome ptendit dei similitudine</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>6</td>
      <td>Dictorinus qualis fiit et quom suertit</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>2</td>
      <td>Diciorf asuetudo et virtutu desidiu repugnat</td>
    </tr>
    <tr>
      <td>11</td>
      <td></td>
    </tr>
  </tbody>
</table>

116

["quo nambo nus quoniam mense", "sed etiam in secula perpetuo misero\narium misericordia eis eva in\nsuo agiathaseo", "A", "Pascha nostrarum", "immola", "sane etiam in secula perpetuo\nsua pietas et virtutes\nsua pietas et