commune. In est dignitas ipsa est,
quæ pria in eos quibuscumque ad dictum
fuit. Multitudinum. Quod si pilares
honores faci nequam. Liquet eos
ipsum dignum. Pulchridiudines in
huc. In quo illud alia ad dictum est
mag. Nam si abjector eo est quod
mag a plumbis quibus tempus
caeci reiendos faci nequeat. Qus
plumbis obestat despectores. Po
nus impotens facit dignitas.
verum non impune. Reddit nam

Improbi

nuprōbi parent digitatibvs dicte
quas sua et ingione et maculat,
At ut agnolcas viam illam me
renita plas libratas digitate
non posse tingit: sic collige. Sic
milit. scilicet finit. mi barba
ms natvs forre debent: venido
me honor barbans faciet. Ats hi
sito nāle mun digitandb foret:
ab officio suo quoque grati nullo
restant. Sita egnis tis sit ubi
intermi niqti calere debent.

Sed quis cito non papa ins ins homin
fallere id amavit optimo: uane
seit ulisco cui ad eos venimt: q
dignus eas non er exultimam. Is
hoc apud extas natoes. Int eos
nemo apud quos orae suit. mi per
petuo pominat? Atqui prefectum
olm magna ptas. nunc iare no?
et senatorii census quid sestia.
Si quis quod ppi cumque anona
magni hebatur. Sic ea pectum
quid abiectus. Ut eni paulo an

diximus: omnino apperit deorsibus: opinione utetui miſc splendores accepti miſc amittit. Sic iſ reue vidos facer nequaunt dignitates: ſi ultro improbor ſtagione ſon deſcit. ſi muſtoe ſpim ſplendè de ſimit. ſi genti ſtimatione vi leſcant. quid est quod in ſe pulchrum miduus expeſtende hæant. nedus alijſ prieſent:

Q弹us ſe tirio ſupb3 ostro Comeret et m

uerint. O p[ro]clam potencia que[i]i
ad e[m]nat[em] quid su[rum] s[an]t[us] effi
cor i[u]eit. Q[ui] s[ic] hec regn[or] p[ra[s]]s he
atit[ud]n[us] a[ut]or e[rum]: u[n]o s[it] qua p[re]
deli[ut]: felic[em] minuat: et mi[li]a
mi[pt]at: S[s] c[um]us late hi[ui]na
tendant: impia: plures t[em] n[on]e
elt gentes relinqui quib[us] regn[us]
quinque u[n]o mi[pt]. Q[ui]a u[n]o p[re]he
atos factens delimit p[ra[s]]s: h[ac] un
p[re]ten: subi[mi]tat. que n[u] bos fa[re].
Hoc i[m]modo mai[ore[m]i regib[us] i[u]que

nunc est inkie portem. Expertus
fortis lue pietorui tuamus regn
metus pendent, supplex gla
on tivoe sit am. Oue est in hec pias
que solitudini mortus expe
lere: que formidimi aculeos vi
tare nequit. Atqui nellent ipsi
uncie secui, et nequam. Delync
de poite gtiant. An tu potentes
cerles: que indeas uelle quod ni
polit efficere potente cerles: qui
fatilitate latus ambit: qui quos

terret. ipse plus metuit. qui ut
potens est indeat. in finetui ma
nibh situs est. nam quid egode
regi familiaribz differam. ci
regna ipa tante miteillitatis
plena denrem. quos quid regi
a ptas lepe in columns lepe autem
lapla prosternit. Nemo sentenc
familiaris preceptore quod fini ad
eligende mori arbitii coegit.
papinami diu inter auctos porre
tem militi gladis antonius

obvitat. Atquin utiis potenae sue
remiciare voluerit. Quoniam sene
cat et opes suas tradet, nerom se
q[ui] in omnes conferre venat? est.
S[]s dum ruitam moles ipa tina
hit: neut[em] quod voluit efficit.
Oue est iusti poter[em] qua hui
tes p[er]melet; qua nec aihte
uek tutus lis, et cui deponer ei
pias: utare no posset. An p[]
ffido suit anna: quos no iust?
sed fortuna scilicet: S[]s quem

feliatas fecit amicis: infortuni
faciet muniri. Que non pess
efficacior ad necend' opfamih
aris munallis?

Qo se uolet eè potente:
Alios domet ille fewces.
Nec utra libidine colla: fedis
subimitat habemis. Eteni ues
mdica longe Tellus tua num
triumulcat: Et finant ultimam tyle:
Tamen acus pellè caus: acule
ras quod fugare querelas non posse:

præncia non est:—

Loræ uio quæ falla sepe
q[ui] turp[is] est. viij non
imma tingicus exdiamat. O
glia glia in multib[us] homin miç
aliod fata miſt au[n]i inſtato
magna. Pluris emi magni ſe
pe nomè flis mulgi opinionib[us]
abſtulerit. Quo quid turp[is]
excogitan pt. Nam qui ſto pe
dicant: ſins ipi nunc est laudi
bis emulcat. O que ſi ec[im]tis to,

que s i te s i t. quid t i s a p i e t a die
cerim i z scie. qui bon i s u i nò p[ro]
pul i an rumore e s 2scien[es] i u i tate
met i tur. Or s i hoc i m pagas s e
nom i e i d e t: s i e qu e s est u t fed i n
nò ex tendi s s e i d i c e t. S o a i u i t
paulo a i j di sseri u phres ge t es e e
n o c e s i t : ad quas u n i u s fama bo
n u m i s ne qu i a t pu e i u e : s i t u t
q u e t u e s t i m a s g i o s i i : p m a x
p[ro] f i a m i i u d e a t u r i g l o r u s . I n
fer h[oc] u i o p[pl]a v e m g[ram] u e co

méoratōne quideſ dignā puto: q
uidicō nec puerīt nec unq[ui] fir
ma p[ro]diu[n]t. Jam uō q[ui] ſit ian[e
q[ui] ſutile nobli[t]at; nomen[que]
non iudeat; si ad clau[n]idmē re
fertur: aliena est. Videtur nāq[us]
nobli[t]as quid de mi[n]t iemens
lauſ p[en]tati. Q[ui] ſi clau[n]idmē p
 dicato facit: illi ſint dan n[oe]t e
qui p[ro]dicant. Q[ui]a[re] ſplendidu
te ſi tua[] n[ò] l[es]: aliena clau[t]udo
non efficit. Q[ui] ſi quid e[m] nobli[que]

domini id est arbitror solum ut ipse
nobilibus necessitudo iudecat ne a
majorum iuris degenerent.

O chne homi genis i ter
oris Summi singit ab or
tu. Onus emi remi p[ro] est. Onus q[ui]
cumque mustunt. Ille dedit p[he]bo
radios. Dedit et corrua lune. Ille
et homines tris dedit. Et sidem celo.
Et dedit mièbris annos. Cel
sa sede petitos. Et portales igr[um]uctos
edit nobile grunien. Ouid gr[um]?

et pamos strepitis si piniordia be-
stru autorez quod deus spectetis:
Nunc degener extat. Si quis
piora fuisse: apponi defat orui.

Quid autem de volupbis
corporis loquar: quod
appetita quid plena est anxi
etatis. sacras autem penitus. Oui
tos ille morbos quod tollozabiles
dolores. qui quod fructu neque
fruentius solent referre corpibus.
Quamor quid huc loci dixi?

ignoro. Tustes nio esse uolup[mi]
excitus: quiscus remisca libidi
mi suari uolet: intelliget. Oue
si bcos explicare puit: mich[que] est
quin peudides q[ui]tate e[re] dixant: q[ui]
nim omnis ad explenda copiale
lasciuam festinat mten[que]. Ione,
stinma q[ue] mag[est] libors q[ui] to
aiditas foret. S[ic] nimis e[nim]a dixi
est: nescio qu[em] filios meire torto,
res. quorum q[ui] fit morดах q[ui]am[que]
editio: neq[ui] alias te expiti neq[ui]

poner quęq valent eo quio se per
ducturas ee pmittit. Ountis uo
implicate mak sult: vreustiede
miro. Ouid enim: perriam
ue cogare conabens. S3 cripi
es huit. Dignitatib3 fulge ve:
danti supplicab. Et que pire ce
teros honore eis: poscendi hu
multate mileses. Po: ne desi
deris. Flori obnoxus mlidys
picul subiacebis. Eiam pe
tas s3 per aspere queq distract?

seamus eê delictis. Voluptariam
nuitâ degus. Sê quis nô spnat
atop abiat: inlussime fragi
nussime q[ui] rei corporis seruiz.
Iam uo qui tona p[re] se corvus
ferit: q[ui] exigua q[ui] fragili pos
seffione nitunt[em]. Dum enim
elephantos mole thamos robo
re supare potitis. Siut tigres le
locitate p[ribit]: Respicite celi
spacui firmitudine celenitate.
et aliiq[ui] desimite uilia miui.

quod quid celuni nò hys poeius
quæ sua quia regitur vōne num
dum. Forne nò nitor ut ra
pidus est ut velox et uerna
tui florum mūbili fugato.

Oft utar'sa it Imoets occu
homines utent: ut eorum in ob
stancia penetuarent: nōn ei
trol spect in se tenbus illud alci
viadis ſupſicæ pulchrum cor
pud tincipitum underetur. I
gitur te pulchrum under: nò

tua nativa, sed occulorum specii" reddit insurmitas. S. estimate q[roto mult: nummo corporis bona d[um statis h[oc quod]am admi nami triduane febris igni, c[ulo posse] dissoluit. Ex quibus omnibus illud redig[er] in s[im]as licet: qu[ia] que nec p[ro]stare que pollicentur bona pr[it] n[ote]s, v[norium p[ro]fuit: ea n[am] ad britudines qui qu[ed] calles feruit: nec h[oc] ip[s]a p[ro]stuit;

En que nunc finer
demo abbatigno
mnia: Non auri in undique
ntis arboe. Nec iute genmas
carpit. Non altis laqueos mo
tibus abditis. Or pise diteris da
pes. Non uobis capreas si lide
at sequi: Tyrna capretis vida.
Ipos qun etiam fluctibus abditos:
Norit necessitas equoris. Oue ge
nus nuncs vida ferantur. Vel
que nubent purpure. Necnon

on didisse suffravit. qum si p[spica]
cater intijs: ordo est demceps
que fit vera miare. Atqui
ideo mo[]p nec opibus suffit[?]
nec vagnis nec reu[i]en[?] digni
tatib[us] nec celebritatem glia
nec leti[ae] volupta[b]s posse co
tingi. An et causas cur ita fit
deprehendisti? Tenui quidem
veluti rinnula michi indixi
intuen[em]. H[]s ex te actijs cogno
scer malum. Atqui p[impal]

sima vō est. Quod enim est simp.
indunti q[ui] ſi: id error h[ui]an?
sepat. et a uō atq[us] p[ro]to ad ſin
mp[ro]tām q[ui] trāducat. An tu ar
vitius id quod incho mdige
at: mdige po: Mīme m[or]q[ui]. Re
te tu quid: N[am] ſi quid e quod
m vīla re intr action is ſit va
lenae in hac p[re]ſidio n[am] e an
e mo egrat. I[ta] est m[or]q[ui]. Jo i tu
poten ae ſuffic ien q[ui] una e m[or]
q[ui] ſi. Quod uō h[ui]r[que] ſit sp[er]n[ed]

ne censues; an est in omnino renire venen
ratone dignissimi. Ad hanc morer
ne dubitari quid pere. Addam et
pocer sufficien quod revienere 11th
ta viii in dictam? Addam etiam quod
volumus uta etiam. Quid uio iacet
obscum in loco atque ignoblem est
est et an omnino celebrare clausilis.
Considere uio an ne quod meho
indigit quod poteritis quod huc
noce dignissim est etiam et egrat
dantudine qua s preestare non

possit. Autem ob id aliqua ex parte
uideat abiectus. Non possim
m奎 qın hoc uti est ita et celeb,
timui et sive tar. Consequerit
igitur ut claucluimè supliorib
tribus nih Disseare fateantur.
Consequerit inq. OE igitur nnn
eget aliam quod huc cinta vi
nbus possit. Od lit dani atque
uennui. nōne et hox statet e le
tilluni. S. vii. imic tibi me
no illus obsequat nec cogitare pos

am. Quare plemi eè letiae st
quid luptora manebit. naceè
esten. Atqui illud q[ui] p[ro]e[n]d
n[unc] suffit aen. poter[em] daritu
duis miem. vocanditatis noia
quide eè duila multo. discrepi
re s[an]m. Nunc è mori. Ixx i quod
est vn[u] s[an]p[ro]q[u]n[u] prantas
huana dispat. Et du[mi] que
p[er]ibus c[ave]t p[re] conat[ur]e adi
p[isa] nec portuem que n[illa]
est. nec ip[s]am qua m[i]me affe

stat allequit. Quoniam in me non
Oui dimitas inquit petit: penu
ne fuga de po: mich laborat. vi
lis obsec? quæ eè manu. litas
eit s'nales q[ui] subirent volup[que]
peanam quam paut amit
tat. S[an]dor mo nec suffit: quidem
est ingit et qu[em] valerem. defit. qu[em]
molestia pugit. qu[em] milites
abat. qu[em] recondit obsecitas.
Oui uio solu[em] posse desidet. p[er]
gat opes. despiet volup[que] hono,

ren in quos poterem, carentem gladium in chutipendit. Sibique quod illita de ficiant vides, fit emi ut alij ne cesseram indigrat, ut auxieta tibis mordeat. Cumque hoc depelere nequeat, et id quod maxime petebat, pœnis eæ delistat. Sibet vocari de honoribus glia voli præibus licet. Nam autem vniqueborui idem ex cetera sit: quisquis hortum àquod sunc ceteris petit: nec illud quidem quod delistat app

bendit. Quid igitur mo? si quis
amma sit cupiat adipiſa: Su
mam quid ule bātudimus vel
bis non in hijs eam replet: que
demumunt? id quod polluere
nō posse ſterre. Minne mo? In
hys igitur que ſingla quedaz
expetendoru preſtare induc: bati
nullo. inestiganda e. ſtateor iſ
et hoc venus nich diu p[ro]b[us]i
mquit et forma ſle felicitatis
et cauſas. Diflecte in adiſum

métis intutus. Ibi enim veni quâ
pimisimi statum indeb. At qui
nec moç ut ceco pspicua ê. et à qu
tu paulo an miâsta dui flé caña
pue conabans. Nam miſi fallor
ga iia eſt et pſita felicitas: que
ſuſticient potenti reviendr cele
bram letu qu pſicat. Atz ut me
intius aïa diutque agnoscas ut
que viui honi qum idc cuncta ſt
baac pſtore p[er] hanc c[ess] plenam
bîtudimè ſiue ambiguitate cog[ui]

ſco. O ſte alumpne hae opnuer ſe
licem. hor inquit adiecteris. ódnâ
moq. Eſſe ne aſd in morſtibs ca
duas op rebs puſtas: quod h? ſon
ſui aſſerre: O numme moq puto.
Id q[ui]a te nih[ui]t amptius deſi
deretur: on[i]i est. Ix e igtur ut
ip[er]magies uen boni ul[que] imp[er]q[ui]
dare bona moſtibs uident: veni
aut atz p[er]ſa[n]t boni ſerue non
p[er]n[ti]. Accen[i]or moq. Oni i[mi]gn
ſt[ut] que i[ui]a illa ſit que auſt i[ui]aſ

Bettina

briitudinem mentant. Quic restat
ut vii iam hanc pete posset a
gnoscas. Id quid inq[ui]que dubus
iam netveniet expecto. S[ic] cum
uti in tynevo plom inqt n[um]
placet. In numis q[ui]que rebs d[um]
presidui deat implorari. quid
nunc faciend[ui] ut ulteri s[im]
vom sedem repue nicam[que]. In
necand[que] censeo rerui o[m]
prem. quo permisso multi rite
fundatur exordui. R[ate] inq[t]...

ac simul i'nnodulata est:-

QVIETUAM IMIDU
WONE GUBNAS: TER
VARUM SETI Q[UI] SATOR. Q[UI] T[US]
AB EVO JRE UIBES. STABIT Q[UI] MA
NES DAS CUMCTA MOIN. QUE N[OT]
EXTINE PEPULENIT FINGE R[EM]. MA
tERIE FINTANT. OPUS VERI IMITA
FIMI FORMA VOM INORE CATES
TU CUMCTA SUPNO DUAS AB EXE
PLO. PULCHRI PULCHRIM? IPSE
WIDU IME TE GERENS. SIMIL

q[ui]s p[ro]m ag[e] u[m]ans. p[er]f[ec]t[us]
q[ui]s u[bi]s p[er]f[it]n abs[ol]ue p[ar]t[es].
Tu num[er]is elem[eta] ligas ut
f[ra]g[ora] flam[is]. A[n]daque i[n]ant
l[iqu]dis ne pur[or] igr[is] e[u]o,
let. aut mer[as] deduc[it] pond[à]
t[er]s. Tu t[ri]p[as] medi[à] n[am] am
cta mon[ite]. Conne[ct]es a[am] p
[ling]ia med[ra] res[ol]u[s]. Oue s[ō]
s[ect]a duos m[oc]i glom[avit] in
or[bes]. In sem[et] redit[ur] meat,
m[em]tem q[ui]s p[er]f[und]am c[ir]uit; z

sunt convertit ymagie cchum.
Tu sauf aïs pibz wicas qz im
nores. puchis. et lembus sblunes
curnbz aptans. In celu fiam qz
lens. quas legr beugna ad te
enlas redui facis igne reueri.
Da p[ro] augusta meti scende
sedem. Da fonte luſtura boni.
da luce repta: In te espicuos ai
detige lensus. Difce firene nebu
las z pond[ia] mok. Atq[us] tio ſplen
doxe mina[tu] na[q] ſeerni. Tu re

quies tincidunt pيوس te cernere
fuis principi vector dure seita
tinam idem:—

Qoam autem que siti
perpetuo que et nunc
boum forma sit sit. Nunc de
inambore vor quæ nec hec felici.
per
actio constituta sit. In quo illud p
arbitrare inquiend. An àd huius
vomi quale paulo an? diffimi
misti. In reni iia possit existere.
Ne nos precer et iis sibi exsultate.

cassa cogitatōnis vīmago decipi,
at. Ss. qn. existat. Sit quod hoc velut
ti quidē omn. fons bonor. negant nequit.
Omē eni quod ipse tuī
eē dix. Id in immutāc. perfecti imp.
eē phibet. Omo fit ut si in quod
sunt. perfectum quod eē in deat.
in eo perfectum quod aliquid eē nunc
fit. Et ene. perfecte sublata vīn
ullud quod perfectum phibetur
extitent ne singi quidem per. Noq.
eni a dimittis. incognitus quod

nus reus cepit exordui. Et ab ute
gus absolutis quod predens. In hoc
erema atque affecta dilabat. Or si u
ti paulo ahi in manum est dom
tractat quod impfecta felicitas
te aliquam solidam pectam qu
nó p[ro] dubitan[em] firmissim[em] in
vivisse quod sedulius est. Quo n[on]
inquit h[uius] est a consilia. Dui
veni o[n]m p[ro] n[am]que boni et co[n]sis
h[uius]que concep[ut] p[er] aiorum.
Nam cum h[uius] deo meius ex

cognizant quæat. Id quo melius
moch est. Boni cœ quis dubiter:
Ita uio boni cœ deu ius deniat.
ut pietum quæ in eo boni cœ sui
gat. Nani mi tè sit reni omn
pincers cœ nò pœpit. Ent emi eo
prestanti? àd pietati possidens
boni quod hoc præatque antequam
cœ imdeatur. Omnia næque pietà
mi nunc pora cœ claruerunt.
Quare ne in imitati nò pœpit.
fitend est sibi deum sibi

perfetti quibom plemissimui eê.Sed
perfecit domi quam et vertit dies
estitium. Venam ierat studiem
in sinno deo sitam et nunc est.
Actumque est quod dictum
lo mo queat. Så queo mo put
te vide quod id see atque insolabili
bes. Quod sinn domi sinni dei di
emus et plemissimui. Quæ ius
modo. Ne huc remi omnino preem
utur domi quo plemis
elle phibetur. Ut extinsecus acer

pisse ut ita nãlè hyè pliias:
qui hitis dei hite op bâtudis
duiſas cogites ee slâm. Nam
fi extir? accepti putes: pitaia"
wid quod dederit ab eo quod ac
cepit. existimare possit. S3 huc
ee veri oïm pëellentissi digl
sime 2fiem. Qsi nã quidè
melt sed eit wône duiſi cum
de ſiümo p[rae]loqinur deo fi
gat qui pè. quis huc duiſa co
nixit. Postremo quod a qualz

re duisìi eſt. id nò est illud a qúm eſt duisìi. Quare quod a
ſiìmo bono duisìi eſt ſin ſià id
ſiìmi boni è. quod nephasè de
eo quo meſt 2ſtat eè preſtantus.
Oimo eni nullus rei ſià ſiò pù
meltor pòit exaltè. Quare 2p. oiz
pìn"? ſit deus id et ſui ſia ſiùmi
eè boni venſtima we 2dutem.
Recuſſume mo[rum]. S[eru]z ſiùmi boni
bètudmè eſſe 2celli eſt: Ita est
mo[rum]. Iſtur mo[put] deum eſſe

["ipsum brevitudinem note est acti. Nec poffit inq[ui] porib[us] refuga, et queo. et il[ic] hoc illati eni[se] p[er]spicio. Respite inquit anthiuc qu[us] idem firmu"appbet[ur] duo ſima bona que a ſe dniſa ſit, e[rum] p[ro]nunti. Etemi[que] diſip[at] bona / n[ot] e[rum] alti[mi] qu[uo]d ſit al[iti]um liquet. Q[ui]am neut[ur]:"]

Nullo igitur que solum sunt bo
na: et piet et duisa. Atqui ztbr
attitudine et deu sinni bonus
et collegui? Qie nec est ipam
simum esse bratudine que sit
simum dimens. Nuch i mo& ni re
ei ipa verus ni rone firmi? nec
deo digni? scudi p[ut]. Sup hoc i
muit veluti geometre solent
proitis demant aliquid intere.
que porismata ipsi nunc[J].
ta ego quoque veluti corrolam

dabo. Nam quis benotus ade
pione fuit homines beati. beato
est ipa dimitas. dicatis adepone
beatos fieri manifestus est. Sed
uti adepone justae justi. sa
pien sapientes fuit. ita dim
tatem adeptos deos fieri simuli
vone nunc est. Omnis igitur bea
deus. Sz natura quid vnus
est. pacapatone iuo iis. phnlet eis
qquplimos. Et pulchrum meq
hoc atque precioli. sive porris ma

sue correlanii wanc mausat
qui hoc q[ui] pulchruis nich[ est] quod
hys anectend[ est] p[ro] p[ro]radet. Quid
m[or]q[ui]e? Cum multa inquit b[us]
comte uideat: ut?" h[ec] omnia v.
m[ui] neluti corpus tritudinjs q[ui]
dam peni variate sumgant:
an sit eorum a[quod] quod b[us]
tudinjs s[am] compleat ad hy[or]
uo c[et]a retant? Vellem m[or]id
ip[ani] rerum comederat[re] pa,
tefaces. N[ome] m[or]p[ut] tritudie[s]

boṁi esse censemus. At siumz
quid inq. Addas inquit h[uius] oib[us]
tiact. Nam ead sufficien. sium
ma est. ead siuma po[rum] reuien[
a]q[ui]s clantas ac uotuptas vitido
esse iidentur. Quid i: h[oc]cime
omnia bona suffici po[rum] cetaq[
s] ueluti quedar vitudnis meb[
s]uit. An ad boṁi ueluti ad ver
ticem amicta referuit. Intelli
go inq[ui]d inestignidu[m]po[
nas. h[uius] quid estutias audire de

sido. Cumque dissergem rei sit
acte. Si hec omnia vertutudins
medra forent: a se quod iucè di
scire parent. Hoc est emi peti nà
ut viui corpus duisa cœponat.
Atqui hec omnia idem esse mira
ta sunt. Minne i medra sunt.
Alioquin ex uno medro vertutudin
debet esse unica. quod si nequit.
Id quidem mori dubui non est. Sed
id quod restat expecto. Ad boni
nò ceteri referi palam est. Idemo

0.1.

vo suffit. petitur. qui boni est
nudientur. Idarvo po. qui id
quoque creditur boni. Idem de
reuerunt. claritudine iacidi.
siectare liocet. Oui igitur expe
tendorum limina atque boni est.
Quod emi neque re neque sitiu
nus in se retinet boni. id ex
peti millo. per. Contra qui non
bona non sunt. nisi si est indeat.
quasi non bona sunt. appetit.
Quo fit uti liminaardo atque

causa expenditures omnibus
ere iure creditur. Cum uio ca quod
expetitur. id maxime indet opta,
ni. deluti si salutis ca quinpiù
velit equitare. non tam equitâ
di moti deli dat qu[us] salutis effe
cti. Cu i omnia boni glori petent.
nò illa prius qu[us] boni i[rum] p[er]
dant ab omnibus. S[ic] quod o[ui]
oprant: biturdimè esse accedunt.
Quare sic quenit so? bitudo.
Ex quo liquido appart i[prius]

bom et trinitudinis vnas atque eisdem eè clam. Nicht video cur dixerim ture quippià poterit. Ss deum et unumque beatitudine vnui atque ideè eè minium. Ita moہ. Securèi etiamè licet: dei quos in ipso boni nec uoltron alio sitâ eè clam. Et omnis pietate veniret. Nunc. Quos fallax liget. Nunc catamus Terras hitans hibido meces. Hoc ent uobis requires laborum. Hic port?

placida manes quiete. Hoc pates
vivi mielis asiluz. Non quicquid
tagus aureis aremis donat aut
termus rutilate npa Aut ynd?
calido principius orbi Candidr
nullos mides lapillos. Illucidunt
acem magis cros In suas
conduit annos tenebras. Hoc
quicquid placet excitat op me
tes. Infinis tellus aluit cmi
mis. Splendor! quo regitur wic
quis celiun. Vitat obscurus aime.

runnas. Anc quinquis p[re]it
nunc luce: Candidos p[re]b[us] ma
dios negabit. :-)

A. S[entior] mo[rum] Cui
ma emi furmuli[s]
nexa vobis constant. Tunc[que]?

Quantin[que] est nabis si
boni ip[s]m quid fit agnol[s]as?

Infimto mo[rum] Si quid mihi
piter deum q[ui] boni est e
tinget agnol[ce]. Atqui mo[rum]
verissima vōne hoc patefaciā

Maneant modo que paulo an
conduisa sunt. Manebit. No
ne inquit minuum? ea que
appetitur plibus. dictio via p
fecta quoniam non eê quin a se
nuce disereparent. Cujus alâ
abest alium plenim absoluti
atterre no posse. Tui aut veni
vomi fieri cum i viâ nuluti
forma atque efficacium colligunt
ut que suffirent. est eade poen?
reuerit claritas atque conditas.

Atsi uero vnui atque idem omnia
sint: nunc hysc quo ut expeteda
numerent: Demittati iuxta est. ut
dubitari ullo p[ro]. Que i[am]disre
pant: mome bona fuit. Cui uero
vnui e[rum]puit: bona fuit. Nòne
hec ut bona sint: unittatis a depre
fien et ingit. Ita inqui udet. S[ic]
omc quod vomi est: tom participa.
vomi e[rum]dis: an mome: Ita e[rum]
Oportet i[am]de e[rum] et vomi fuit
ròne scedas. Eadem in a[que] s[in] cor

est quor nāliet nō est dominus et
Sergar inq nequeo. Nosti ne
igitur omne quod est tandem
mane atque substitue: q dui sit v
nui. fs meve atque dissolue piter
atque vini est desistent. Quoniam
modo: ve in annualibus inquit
cum in vini cœpit ac pmanet
euma corpusque: id aiel uocur.
Cum nō hec vimitas utinam sepa
mitione dissoluit: meve nec iā
animal est liquet. Ipsi q corp

cui in una forma medBRori con
nictoc pimaneR: humana visi
tur spes. Ac si distinbute segrega
te quæ ptes corporis distinxunt vugc
delinut eE quod fuiat. eoq. mo
purvita cia. pculdubio piteb
subſiite vnuiqz du vnui eſc. cu
vnui eE desin: interne. Conſi
danti moq ni pluma mìme a
indtur. Eſt ne i inqut quod
moq nate agat: reucta appctc.
subſiendt venire ad inſitum

corruptèm q[ui] delideret. Si alia
lia mo[que] deliderem, que nit ali
qua volendi volendi q[ui] nās
moch iemo quod nul[que] ex cog[ere]
tibus, abicant manèdi mten[que]
et ad me[n]tum fectum est. Omo[n]que
animal tuam salutem laborat,
moneat u[m] pniciem q[ui] debeat. S[ic]
quod de herbis arboribus et ipso
de ma[n]tis o[m]no et s[er]rebus
prorsus dubito. Atqui u[m] est ut
de hocque pollis ambig[ue]. ni h[uius]

atque arlores mittans, p[ro]nuncio
nientibus s[am]nscio locis ubi n[am]
q[ui]am non quidem cito eam
s[eru]re atque intire possit. Nam ex
quod campis alie mo[c]bes omni
tur, alies fuerit paludis, ahe[la]
xis h[er]uit, aliam feci de s[ui]t s[te]
r[ies] arne, quas s[ui] i alia qui[l]
piam ferre loca conet, aresuit,
S[ic] dat auq[us] non quod c[on]ue[n]t,
et ne dum maner p[rit] m[orte]
ant: elaborat. Q[ui]d q[ui] omnes

neld in tins ore demerso tin,
huit almaineta madicib. ac per
medullas wobur corticè diffii
duit. Quid qu molissimum quos
fiant medulla est uriori sepp
lede recondit. exna uio quada
ligim furnitate. Olim autes
concer adiuli celi intepie qua
si mali patiens deffensor qu op
pont. Jam uio quita est ne diu
gent. ut cuncta senie mltipli?"
pagunt. que omnia uo mo ad

tempus manédi veni quæ glia
ti qii in perpetui pmanedi veli
ti quædi machinas quus ne
sciat. Ea et que maiata ree re
ditur: nòne quod sui è quod tui
tione desidant. Cur eui flamas
quod furii leutas uehit. tins
vero deo fui pondus deput: in
q[ui]ec singit loca. mucos q[ui]co
venuit. pono aut quod cunque
sentanei è. to vniquodque ser
uat. hanc ea que sinit immua

corruptit. Jam nio que dina
fuit ut lapides. adherent tena
allime pabz suse et ne facie dil
soliant. reftunt. Oue uoh
quenta ut aer atque aqua facie
duidentibz redunt. Szato in ea
rursus a quibz abscilla fuit re
labuit. Iritis uero cem refugat
fectione. Neque mire nos de uoli
tatis anime cognoscent moribz.
sb de rebus intenoe fuitam? Siu
ti est quacque eis sive cogita?

in signum quod in sompno ducam
et spem nesciant. Nam nec in alia
libus quod manebi amor ex a
nume volitans ibus veni ex nunc
præpamis venit. Nam sepe mor
tem cogeribam et haec qua nunc re
formidat. Volitas amplexit.
Confer quod illud in quo solo mo
nalium ducam ducemtas sicut
di opus quod nunc semper appetit.
intendi cobiem et non. Adeo lic
sui cartas. non er alii morio

ex alii morio

sed ex nati intenter predict. Dedit
cum puidem. cratis a se rebus
hanc ut illam macias ma
nedi com. ut quod puit. nul
mane deliderent. Quare nuch
est quidem quæs dubitare
citæ que suit appre niall so
stan. pmanedi. debeat pui
citè. Confiteor inq. miic me
nidubitato citer que dudù
marra indebant. Quod à iqt
subiستe et pmanie appesit. Id

p. 115

vmi eê delidât. Ixx emi subla
to. nec eê auq pmaneb. Ver
est mqq. Omia igitur inquit
vmi desidant. Conscii. Sed
vni to ipm et miraum? qd
bomi. Ita quid. Cumca i bo"
petit. quod quid ita describat
nuet. Ipm bomi eê quod delide
atur ab omib. Nch mqqve
rus exocitan pt. Na ut ad
nchbi cucta referit? et vno
ueluti vitce delituta fine re

store fluitabut: aut si quid est
ad quod vimi sa flectmet: id
ent oïm flûmi honorï. Et ita
mmi moqut o alipne letor.
Ipsm eni medie iutatis noni
mecte fixati. S3 m hoc patint
tibi quod ignorare te paulo an
dicbas. Quid mqq. Quis eet
mqt veri oïm funs. Is est ei
perfecto quod defidat ab omnib.
Quod qi bomi ec collegunt? 03
veri oïm fuc bomi ec fatami,

Q
us p[ro]f[uga]t
ate in[vest]igat i[n]eri:
Cupit q[us] d[um]s n[ull]is i[lle] falli:
In se revoluerat i[n]tum luce i[lle];
long[us] q[us] in or[be] in[flect]et[s] mot?
A[m]q[us] docet[ur] q[ui]quid ex[m]i[m]t[ur].
Suis re[n]trus[i] possidet[ur] stet[s]u[m].
Dudin[que] a[ct] text et[ur]is i[n]
tes: luceb[us] ip[s] p[ro]p[ici]at? p[he]bo.
No[te] om[m]e n[am]s m[et]e de[p]ut? h[uius].
Obluosa corp[us] i[n]el[em]s mol[m].
H[uius] p[ro]f[ect]o s[em]e m[er]si[n] uen.

Quod excitatur necesse est docula.
Non aur voyat iuste rita cesser.
Si mi[rum] alto uniet fones corde:
O si plornus mulie pisonat veni:
Qd' quisque disat inter me quodat.
Dom ego: plorn ius
Quem metu assentior.
Non me iuris iacundo meoras.
Pnmi qu[ur] corporea stigmo meo:
demecui me vors mole pellus
ampli. Ti nunc si pora inquit et
cella respicias: ne illud quidem

longuis alent. qin recordis quod
te dud nescure 2fessus es: Quid
mqq: Quib3 aut gubitactis mi
sus regat. memi mqq me m
ficta mea 2c 2fessi. S3 quid
afferas 13 ià p[]ficta: planus
ti ex te audire desidero. Muid
inquit huc deo regi paulo an
mme dubitand putabas: De
nuic qind arbitror. nec uq[]du
bitand p[]iito. Quib3 q[]m h[]
wmb3 accedam breuit expona.

Mydus hic ex tam duil ſtraus
q[ui]p[ro]b[us] in vna forma minime
s[ui]niff[us]. ſi vnus e[st] qui tam
duila ſuiget. Coni[cta] uo i[am]
ip[pa] duilitas i[n]ce diſco[r]s diſſo
ctant at[us] duellet. ſi vnus e[st]
qui quod ſnecut[que]t. Non
tam uo certus ſi[ne] ord[uo] p[re]dent:
uer tam diſp[oitos] mot[us] locis t[em]
porib[us] efficien[que] ſpac[us] qualib[us]
explicaret. mi[ui] vnus e[st] q[ui]b[us]
muti[omni] vanetates manens

ipse disponiet. Ixer quapud eis
condita manet; atque agitantur,
usitato cunec norabulo deo no
nuno. Tum ita, cui huc inquit
ita sentias pueri in restare ope
amn puto ut fecta? composu pa
tria solps ruitas. Siz que posu
nus intueam. Nòne in tibi?"e
suffit; nuamur deo quod ipse
bitudine eis 2cellum? Ita quid.
Et ad miò igitur inquit regò
nut amicu indigebit. Alio

qui si quo c great: plenâ sufficiê?  
nó hevit. Id iç? ita est nunc p  
le igitur acta disponé. Nega  
n inq nequit. Atqui deus ipz  
vomí eê mat e. A ximi inq. p  
vomí i acta disponit. Si quidé  
p le regit omnia quod vomi elle  
sensum? Et h est ueluti quid à  
dau? atq gubinacím quo ma  
china midana stabit atz icor  
vupta matur. Velimet assen  
nor inq. et id te paulo an dicti

mm. licet tenui fuspioatoe p[ro]pe
xi. Credo inquit. ta eni ut arbi
tur vigilanci' ad citenda iua o
cilos deducis. S[]s quod dicti non
mun' ad statuè de p[ro]. Oui d[ur]p[ro]. Cu
deus inquit. vobit at claui o[ra]
gubinare iure c[o]datur. ead[ur] q[ui] o[ra]
ficuti docui ad boni n[ali] iten[que]
festinét: non dubitan p[ro]q[ui]n w
luctare regant[que] se q[ui] ad disponé
tis miti veluti veniè: 2 stepa
ta q[ui] victor i[sponte] quærantur.

Ita moç̄erit est, nec beati regi men, eêndetur: si quid detincent, nunc nunc non fozet obtempe velle salus. Nuch est iuxta na tina, hujus deo stramine conetur. Nuch est moç̄erit. Et si conetur, non tandem poffet et quicquid adhisi eum quę nunc bruitudinis potentiatis eê cœllim? Prisus nuch moç̄erat, leet. Non est iuxta quod hinc huc bono aliquid quod velit utile possit oblitere. Non

inquit arbitror. Est igitur iquit
fumui bonui quod regit cincta for-
titer suavitque disporuit. Tui ego,
quem me non mo EA que sibi sa
est bonui fuma: veni multo gis
tec ipa quibus utis liba delectat.
Et tandem alij sculti: magi lacian
tem fin pudeat. Accepi uti iquit
fabut lacellentem celi gigantis
2. illosque una et digni fuit tem-
gna fuit tudo disporuit. Svis
ne nos illas incce collidam. Hoc

sitan ex huius sectione pulchra
quod ius cantilla distinuat. Tuo
moe arbittu. Deum inquit omni cœ
potente nemo dubitaverit. Quid
moe metu sustat nullatenus am
vignat. Oui uio est inquit ompus:
nich est quod ille uo possit. Ne
chil moe. Ne i malu deus facer
cememoe. Malu gis inquit
iis est. Alio id facer ille uo possit: qui
nich ni p[ro] ludis ne moe me in ex
tabilem labimti wimb[us] texens.

que miic quæ qua egirdians mei
tas, niic uio quo meiens egidia
re, an numabile quædum diuque sipli,
orbe complicas. Eteni paulo anj
a breitudine mapiis, eam fumui
vomui eê dieebas, qua m fumo
deo sita loquebant. Ipim quâ deus
fumui eê bomui plena quâ breui,
differebas. Ex quo nemine tis
fore ni qui pie deus eêt, qui muui
saili dabas. Ruris ipam bom
fòm dei ac breitudinis loqueba.

ris eê stâmi. Ipm q[ui vnî i dip[que eê boni docet[as quod ab oi n[am petetur. Dei q[ui gubinac[is t[or]t. vnui[ta e[ regre di[sputabas]. Wo, lenct[ia q[ui cuncta parere. n[ mult[ mali e[ nam]. Atq[ui h[ec null[ ex c[inlecus lupt[ ex alco fidem t[ vente instis domesti[que p[roib[ ex p[licabas. Tu illa. m[ime iqt luidm? rem q[ui o[m maxima der munie qu[ê dud dep[abant]. exq[imis. Ea e[t eni dume f[or]

forma s[安]b[西] ut neq[西]s in ex[西]tina d[西]la
bat[西]r nec in se ex[西]tini àd ip[西]a su
s[西]p[西]at. S[西]s s[西]ic[西]t de ea p[西]neind[西]
ait: rer[西]i m[西]ob[西]le o[西]bem w[西]at di[西]
se in[西]ob[西]le ip[西]a s[西]liat. O[西]si n[西]es
q[西]s n[西]o ex[西]p[西]itas s[西]i m[西]i rei qua[
trac[西]tab[西]m[西] colli[西]cat[西]as agit[西]ui
mus: mi[西]h est ep[西] adn[西]ure cum
plon[西]e s[西]ancti[西]e di[西]di[西]cis cog[西]na
t[西]os de qui[西]s loqui[西] rebs op[西]ere e[西]
H[西]ermon[西]es.
Est[西] qui p[西]ci[西]t v[西]om

fontem

J[oh]ne[n]t[er]e[n]tur[dur]. I[f]e[n]t[ur]q[ui p[o]r[tur]t g[uis] Terre solle[n]t[ia]. O[n]dam finia e[n]g[t]. Vatris t[em]us gre[n]t[em] p[o]st[t]o[f]lebilib[us] modi[st]Silias am[re]mobil[es]. Annes sta[re] coegant. Junct[us] interp[idi]n[ta]t[us]. S[eu]s c[er]na leomb[us]. Nec uti[que] timu[n]t[ur]p[er]s I[am] cantu p[la]ndi[n]t[ur] cane[que]. Cum flag[ia]nor[m]mi[m]ast[or]ior[us] i[n]re[n]t[ur]. Nec qui c[ir]ita subegant. O multe[n]it di[mi] modi[J]. Iminues sup[os] q[uod].

Inferias adiit domos. Illuc blâ
da sonâtilbз cordis carmiâ te
pans. Quicquid papius dee ma
tris fontibz hauBAT Quod luct
dabat impotes. Quod luctu gr
mimas amor. Deflet. trenam
enoues. Et dula venia piee
vmbrami dnös ngat. Stupster
gemur? nolb Capaus tarmie
tantor. Oue lonts agitat me
tu vltuos soeleru dee jam me
hte lacimis madent. No p[ro]xionu

caput velox precipitat mora. Et lo-
ga siti pedit. Spinit fluita tanta
luis. Vulte dunt satur e modis po-
tantur tamen lecar. Tandem viniam
arbitvunturamui munans alt. Do
nem? uio uie Emptam
carmine suiget. S3 lex dona coh
ceat. Ne dui cuitam liquerit:
Ifas lita fluit fleat. Quis leget det
amatibam. Mator lex amor e sibi.
Deu notat pex finios Orpheus euri
dice sua. Vidit poidit occidit.

non trii aihac prorsus ignora
ta dixisti. S3 caipâ e3 ut mari
ma nri ca mewris q3 cui rerus
bonus iector existat: ut eê oîno
mala no prit aie impiuta p
承认。Quod soli q3ta lit ad
nunteno digni profecto solidis.
At hunc mag3 alud adnigit.
Nam imperante florente q3
nepuita iuri? non soli pre
nus cvert: ierü et sceleutor
pedibus subiecta calcatur et

in locum facimus for supplicatio huiusmodi. Que fieri in regno scient, oïa porent omnia in vobis tinnimodo volent, dei nemo latius p[ro]t. nec ad mirari nec sequerim. Tui illa. Et eet inquit initis temporis omnibus horribilibus monstus si uti et iustitias in tantis iustitias p[ro]familiis dispoiti sunt domo tua, uala celerent, preciosa for delerent. S[in]no est ita. Ma[na] si ea que paulo ante cula fiat, iaco

nula servat ipso de cujus regno nunc
loquitur auctore: cognosces sempora
potentes eê bonos, malos vero ablie
ctos semp atqueibiocles, nec hujus
pena unqê eê iacta nec sive pre
nno lituus. Vomis sp. felicia, ma
lis informata est, et multq
id gruus que sopitus quercus fit,
ma et solidatae corroboraent.
Et qui ut forma beati dis me du
duum minime indist. Qno et
lita sit agnouist. Decurris dibus

que p[er]cimitt[è] necim p[ro]to: ma'
tibi que te domni reuchat: onda'.
p[é]nas et tue me[n] quib[us] in alti'
tolle pos[it]: affigam ut pturba,
none ppulsa solpes in priam me
o ductu mea senita me[n]t et victis

S

reuitus:

Sunt eten[i] p[é]ne vo
lucris m[i] Quo celsa scendat poli.
Quas s'ai velox m[é]s induet? Ter
m[s] pos[a] desp[rit]. A eus inm[é]t iu
pr[at] glob[i]. Nubes pos[t] t[on] uids.

consilia volimtate quas pre
noscat allia ent arbitrii libitas
neque n. vel fiti alid illum
vel quilibet exilte potit voli
tas in qua nela a falli proin
dentia duma p[lenlit]am
li aliori qui provile fit deor
quen ualent in ià ent futi
tirma p[scientia]s opimo poti
incerta quod de deo credè nefas
indico neque n. illa prolo ra
toez q[ui]e quid arduit hunc

q[ui]t[ium]s nodum posse dil
soluere auunt.n.nô ideo qu[ò]
e[re] enenturum q[ui]m id prom
deni futurum e[re] prosperit et
econtrario poti[que] q[ui]m qu[ò]d fu
turum e[re] id dumam p[ro]viden[que]
late n[ut]que eo qu[em] necesse
sunt hoc in contraria rela
bi p[ro]te neque.n. necesse e[re] qu[ò]
tingere q[ui]p[ro]vident[que] et necesse
e[re] q[ui] futura sunt p[ro]pri
quali n[ec]ro que au[que] rei can

in consilio rurus si de quopiâ uera sit opinioni qui ledet en ledê necesse est in utiâs, uti necellitas melt. In hoc quod le dendi at illi in alto vertat. Si non idcirco quisque ledes qui miem in opinione sibi potius uera et iuxta quipiam ledê pellit. Ita cum cauila mentatis est alta pte procedat melt tam communis in utiâs, necellitas similit de providen futuris quæ.

rebs roeman pot nam et li
danto qui futura est puidet
non iu ideo qui pioident
enemuit iudoyimus tis a
deo nel ventura puiden l'
puisa necelle e enemre qod
ad pinnenda arbiti li
vertate soli lat e jam iu
qy jpoftin e ut etne presta
entie temporali rem euet
causa ee dicat Qd est ait
aluid arbiti ideo dei fu

tura qui est et proinde
q[ui] p[ut]are q[ui] o[l]im accedent
caula lume illi e[e] p[u]ndite
ad hec s[ia]ti c[i] qui d[e] s[ao] id
ip[im] e[e] necelle e[Jta] c[i] qui d[
 futur] nom id ip[m] futum
e[e] necelle e[Sic] fit g[ui] ut enet]
plate mi neqat e[m]an po
stremo si q[ui] alij[s] alio i[u]
atque le le res h[at] exis[t]et
id n[ò] m[in] s[cient]ia n[ò] est ls e[
op[ro]mio fallax ab s[cient]ie

uitate longe dniſauar
liqdcita futuruiut eircus ac
neullan'u ſit euſt id uen
turui eeprelan qui potit liet
n ſcienca ipa impnicta e
ſallitati ita idqdB ab ea cona
pit alit eſe atq> cœpit nequt
da naq> cauſa e cur menda
tioſaentia carrat q> ſe ita
rent q> q> z hab>necelle e uti
ealele liere ſcientia comprehe
dit Q>d q> quon>an>i deus h>

in dicta futura p[ro]nolcat. Nam
s[im] meuitabilit[ate]n tura
censet q[ui]n non euemre pos
libile e fallit qu[od] non sentire
n[um] nefas e ls in n[ot]e p[er]fere,
at si ita uti st ita ea futura
e e decimt ut eque l[']t]iea ul n[']
ti posse cognolcat q[ui]e l[']xc pre
scientia q[ui] mi d[um] ctum mi d[um] sta
bile complendit aut quid
h[oc] reft natitumo illo ndi
do tyrelie qu[em] quid dicam

aut erit aut nò quid i dui
na puidem humana opini
one prestitit li uti hores m
icta iudicat quor è mictus
eventè qu li apud illu rer
omnui ctillimui fonte ridi
mèti è potèt ctus eor è enet
que futura firmit ille pèlit
qìre illa è humams consilys
actòibz quæ libtaf ques dunna
mès sì fallitatis errore cùcta
p lantiens ad un alligat et

et contra ingit eventum quo
semel recepto quinque octatus
humani et contra legitimum doms ma
lis quod pimenta prine ne proponi
tur que ut meruit libet ac
nihil itur motus aiorum
ut quod omnium uidebitur
in quibusdamque non equis
liminum udicet ut pum斗
mipso l'eminerant
pso quod ad altitutem non

permittit voluitas est futu
n cogit et a necessitas est
intia quod nec iustitutes quicq
fiunt et commi mentor
poti mirta atque indisceta
corfulio quoque nichilominuti
er cogitan potest cum exinde
tia dei omni ordine reru ducat
nichilus consilius liceat huma
nis fit ut intia quin una ad lo
nox commi referat auctor est
et nec spandi aliquid nec dep

candi illa 10 e Quid n 11 spet
quisq 1 i depiecetur qii optanda
omnia series inaflera coacrit
auetur g uma1 110 mt ho1es
dim q commertui spandi lciz ac
depcandi si qd uiste humil1a
tis pao meftimabile 111e dum
ne gir prierem q solus mod?
e quo ai deo colloq ho1es posse
udeatur illi q matelle luci
pmis quoq 1 impet1et ipfa
supplicandi 11e comungi qne

fropti

si recepta futuror necessitate
pich iurii hære credantur
Quid erit quo summo illi
rer principi connecti atque
ad habere possim? Quare necesse
erit humani genuti pail
lo an catabas dislepti atque
disuncti suo fonte fati sicut
Quenā discedi feda rer
Qua sa resolui quætata de
iis statuit bellis duobus v.
quarpti lingua constet

Eadnolit multa nigari

An illa est discordia Sêpque
sì cito toleret Sì meus ceas
obruta ibus reçt opelli
luis igne ker tenue nolce
nexus Sì cur tanto flagt
amore ut tectas reperre
notas sit ne quid appetit
ària nolles qstanta sere
laborat aut si nesat quod ce
ta petit qus n. quicpê nesaus
optet aut quis naleat nesu

ta leq que iuemat quis rep
tam panti luma i smbla no
rat nunc mebnox edita nute
non intotu et oblita su
Suma quos tens smbla dens
giakis uera requint neuf et
habitu na neq nowit nec
pens ti omnia nescit Sz
quia rtemes memit Summa
confut alio iisa reiitatas
ut servatis queat oblita addi
partes

Dom illa vetem quit lex
tendens quodam amarco
tullio cum dennatibus distibuit
uehemeter agitatat etque ipsi
res duis plus alioque quita
haudqye ab ullo vominibus
satis diligenter ac firmus expedi
ta cum caliginis causa est
pro humane ratio nati onis
motu ad duumque pietatis etiam
plicitate non poteram nomen
due si ullo in cogitari queat