laudabat et therite taſſ ovatove quenda cymu. in
terrogatus autem quodam quiſ ſibi philosoporu place
ret, dixit. oſ quide mirabileſ. ego uero ſocratem
quidem uenerov, diogenè autem admirov. et amo
uvifupp. ninebat autem amos quasi centu. fine egvi
tudine. fine dolove. nemine inſeſom aut aliquod
queret. amicis utili. amicu nemine nund habet.
tantumque amove habueru erga ipſu atque iſeque
ipſi et tota græcia ut eſt ſentiri ſurgeveth quidem prin
cipeſ filentiu autem ab omnibus ſiueret | de miſ iam
de cuspitoſ exiſtenſ no noratus ad quacumque introireſ
domu tenabat et dormiebat in habitantibus apoditione
diciuſolam rem exiſtimantibus et quendam bonu
demona illi cœurrisse, in domu: tranſunte aute
et multeſe pante uententes evabere tant unaqeſt
vogunt a ſe ipſa pannu accipere. et quæ dedevit ſoe
liabilitate ſibi hoc reſ utabat at uero et pueri fructuſ
a ſe reſerbant illi patre uocantes: ſedicione autem aliquan
ovta atbenis ingreſſus est ſenatu: et apparuſ tantu
tacere fecit illo: qui tu ſentisſet illos penitisse nihil
dicere et ipſe discere: cu autem coprebendi ſi ſi amphi
no poſset ſufficere cu ad preſentem dicheve pede preco
nu invertamino/bunr ſihite/ cessat quide cvertom
pulcheru moru laboru/ tempus autem norat no àpiaſ
moravi / et omnibus abſtineſ excepti a ſita hucſ/ et
qualis ſemp occupentibus apparebat: ſed paulo autem
morte quodam intervoſante / de ſe pulchro quid iubet /
ne curioſi ſitis dixit. odorem me ſepeliet: illo aute
dicente/ quid igitur, no ne turpe est omnibus et comib
cibu proponi tatis uiri corpuſ/ at qui no abfurdu dixit
et hoc. Si futurus ſum et moruus ammalibus aliquib

difficitibus, sed ipsum feres abiecit. Condemnatis, aegio, odio zabeatis. Et in fevmonibus develinquatis. Sed ut poteritis cesseritis. Et ut possibile est clauſis, ocuſis, audiatis dicta cogitantes, vei difficultatem. Uix enim ita posset non iudicibus, sed conceveratis, nobis utiis, non oito indignus citoitiate, domus reputavi. Si autem pro aduerſario bec ſupplero ne miremini, ab eo enim op domui amem et dicentem in ipfa quicugz sit uelim pro bovi:

### macrobi:

Sommum boc quintille clavifficu iuſſup affevo tibi unm macrobiuſt, iam quidem somnium uidenſet et novranſa micis. Quando ponebſu ſecundo tuo puto nome, copreben devo autem ne quiet quos deuſ inbevet miſi affere macro bios tunc quideu non diu is mayre nos uiveve! te ipsum tuos, hiberos, hoc utile exiſtimam et miuero quidem hominu genevi. Ante autem oes miſi ipſi meis, omnibus, namque miſi aliquid boni uidebatur ſignificare deuſ. compodant autem ſecundum me ipsum in cogitatione uemi. decem, eſſe deos uivo civis evuditione habenti bec iubentes inpevave aliquid aſeve tibi ab ante. bunc ergo diem propitiem exi p[rimam] tuorum nataliſtorum tibi do eos qui trachiti ſunt in iſtoria in magnam ſeneſutem pervenisse. In ſano animo et integro corpove. namque et utilitas fiert tibi ex scripto du p[lex]. hoc quidem delectatio quidam et spes bona et ipſu poppe ad longiſsimu uiveve. hoc autem do trina quidam, ab exemphiſis. Si agnoscas qu[ui] p[ro]cipue ſui ipſorum civa habueru civca corporu et animu ipſi ad longiſſimum se nectutem pervenerunt cu ſanitate per ſecta.

ne pora ergo ſapientiſſimui achiuovum homeuſchidie per dwasse quem constituit nobis exercitatu optie et animo et corpove: et tivſiam divinatovem tragedia ufq[ui] ad

ex o women serpentes mor dent mis erum. Sic aute pati eu
illa que paulo anto dixit aput. bibet stemper et magis si
tienf. et nunc fatiatus. sec no per iouem abitione utes
cotva micand vum poe tom dixi. nec ut uos chiscatis q
extra muſam fua tum fit mbi naturaſ scire ſerpentium
libycovum. medicorum e ni potius hec lauf effect. qui bif
nec ſe eſt scire hec ut et poppint ante cava ve. ſed uideor
mibi et per psic hom ne egre feratis imagine ſere am exi
pentem ſimile quid et ipſe paſſu eſſe ad uos quale illi ad
potu mori ſi patiunt uva di pfa de. quanto em m plus ad
uſa accerſvo tanto magis vem cupio. et ſitis intolerabili
mibi attendi eu. et neque tali impleri ni deo v. et mori.
ubi em talè chovam puuam que aquam ineu niam. qua de re
date ueniam ſi moruſ et ipſe in animo dulc i primo hoc ſaln
bervimoq. moruſ patior effuſi m puep ponc caput acque duc tu.
fiat polum ue deſicant quæ auobis flunnt. noque effuſi
pruhi m auditus de iscentem ad huc et ſi ientem dereh in
quatis. nunc quanti ad meam erga uotim nil prohibe vet
pemp bibere. ſe cundem em ſapie notem platone patierat ſul
la eſt bonorum: - di a loguf ad he ſio du:

Sed postam te effe optimu befiode et hoc amuſis capere
cu lauvo tu ostendis in qui bif facis. diuina e ni m et qua
via ota. et nos cedi muſ ita ſe habere. illud autem dubi
tene dignum eſt. quare predices de te ipſo op iſtius cauſa
cauſa tapeves diu i nu illum centum adiis ut celebreg
et canes prec evita et predites futura alte vum quidem
ualde pevſe eduxi ſi deovum de nevationes naurans
uſque ad primos illos. chaos. tevam. celu. amove. ad
huc et mulierum uive utes. admontiones agricultur.
et quoc quot de phadibuf et quoc de ſempove ar andi. et

quid autem illud est et quid nonatur.

sabee quidem non me duplici plenn calamitate.

bei mihi. quid ipse. dic oblecto se nEX.

ex loco quidem in quo laborat exordium habet.

pedis quidem principium nonnun babet ut dictis.

huc infine tu ad me malam ut natione.

et quomodo me misera ut huc

gravis quatinus fit parvite ensenmam.

so ter quid dictis. quid autem me.

fine me parum. domes sum tui qua.

quid autem est. aut quid mali mihi accidere.

ad malum et in se parabat in pedis do lovet accessest.

ergo me opor tet ante temp. claudam audivi nitam.

caudus quid est et nihilo est / ne trine.

quid autem per se est.

cui sibi pedibus impedivi et opor tet.

bei mihi. unde mihi nonufvenie dolor.

per alium pedem. me quod male copatitur.

aut quomo cecus fixus sum transire nonnus.

tincro ante multum monere pedem.

stultus ut infans reente panem.

fed oblecto et per edos lote vice

siguid tua potest atque nihil in iidenf

cua nos. aliquin perveo.

paciovenim immanitate. in pede pagittor.

uagantes quidem auferens ego semones

nuchicorum cœvafantium tantum

ve autem nihil salutiforum sientium

ota tibi patienti breniter dictam.

uemiprimum in passione inefugibile.

no enion froveam subi fihi basem.

hæc confirmate quale quid ad innenie, et quo modo fugit
periculum, in quæffus emi in senatum paviomovu ad huc
autem comatus evat et tribone sovdido induituf et peram fuf
pendevat, et hignu in manu evat et omnino ualde evagite
talis ergo cùjus apparevæ dimittere dixit subpantiam
quam jibi deliquerat pater beatus publicam effe totam. hoc
ut audiant populus uivi panperes et ad distributiones de is
centes clamanereunt statim unu philosophu umu amatove
patris, unu diogenis et evatetis invitatores / imimitia
utem refrénati fuerant, et si quis incipereet re minisci ho
micidii patim lapidibus pereutiebatur, exsult evgo fecundo
ut uagaveat, sufficienti matici jibi Christianos habent, a quibus
comitatuf in omnibus compiçiſſime evat, et tempus qui
dem aliquod ita uescerbatuv. de inde et contra illos eu
aliquid inigne feciſſet / uisuf emi est ut puto comedenf eorn
que apud illo probibita ſimt inops factus putabat vegu
vendam effe acuitate facultatem, et scriptu quodam
dam quabatur hæc recipere iubente vega, de inde cuitate
e contra legatione mitente nibi factum est, sed per mu
neve iuſſuf est bis que fensel de cvenevat multo cogente, ad
hæc certia pevegrinatione in egbertum apud agathobulum.
ubi mirabiliter exercitatuf est, tonſuf quidem capitis
dimidium, ungenf autem into faciem, in multo autem
populo civis pantiu[m pudencla frangens et hoc indif
ferens diſtum opendens de inde perecutiens et pereſſuſ
ferugine in natibus et alia multa iuueniitev miraculò,
ſa faciens, illime autem ſic preparatus in italiam nami
gamit, et a nami exiens statim comiciabatur omnib[us]
ce præipue vega, mitem ipsum et humaniffimu noſtros
ut fecuve auſdebat, illi enim ut derrnf est pava[n]a cava
evat blafchemiarum, et nò dignabatur philosophiam induit

et senex deus existens ehigen in delectabilipimu, quandomx
ota occupat citooveaftmultus et nubil amplius quod nocoella
tu sit profrigove et arboves siccy. et nuda et sive fohis et prata
de fovmia et de flomentia et homines cimui sicut ualde se
nescentes sub fornate mulct suc fepu celebras. no senile temp.
nec aptu delictuntibus: sa: euqtu. multa ame scutavis.
tu iam bibere opus sit. auferis cugo no parum temporis festi
nibi ad philosophis hec mibi uualde necessaria. qua prope
nunc quidem dimittethc. e pulemnur autem jam ee plandeam.
iam et sub hibewate uinamus. et ludamus taxilis ad omni
quu cu nutibus: vegem qubehjamus. et illi obediamus.
ita em proovebium ueviforem. quod dicite senes fierv pul
chroverum filiorum: sa: sed no posse sitiens bibere ofatur
ne) cui hcc quę dicis uo placeant. ita qubibamus. fatis em
mibi et ad prima vespondisti. et mibi viduor scivem cōneu
fationebam nostram in libello quę ipse intervogam et tu pro
pius ad hcc ves pondisti prebeve ad legendum amicis quicud
digni sunt tuos audive servmones.

crosolon,

Hsec dicte cronosolon facerudos ee propebeta saturni. et lega
latov in fepre. quę quidem pauperes opov treat fatere illius mibi/
ahim librum scivens. et bene scio et per manet et illi le
gibus. aut statim obnoxii evunt supplicatis quę contra in obc
dientes magna de terminata sunt. uos autem diuites ui
dete ne cotra legem aliquid faciatis. nego, obaudiatis hec
precepta. quia quicud, no ita faciet sicut ife no neghigen
me legis latovem. sed contra saturni ipsum. qui me elegit
le dom aftere in fepre. uo p[omnium a]stans. sed nupui
gitanti clavus cōneu{s}ans. erat autem no ligatus. nec siculi
dusqualem ipsum p[ic]toves a delivantibus poetis sufficientes

Sibi arugat et oes supevare nidetur / ut et lis istaf ad inite inimi
conius tenebat ahud illic iis propofuit qua pulchritudine. Sic pulch
faciliter quod nolbat complicitu. re et se et sapienter hoc cogitatur.
copideravet autem aliquis inde facultate pulchritudinis. postq.
enim acceperunt pomu (legevamque inscriptione unaquagve
putante suus esse pomus nulla autem audente fententiam de se
ipsa afeve, & tande turpior esse & altera aspessu ascendit ad
suum quide patrem huius autem fratrem et maritus iome. utihi
concedant inducium. habens autem ipse quę nā si pulchervia
oftenolere et nautas in re divina exigitibus fovebitur et sapien
tibus et prudentibus et in babina regione/ huc tamen inducitur
concedit paridi priami filio. fententiam clavam puram
& aferens & et prudentia et robur excedit pulchritudo. cito
ante curam fecit et studium audire esse pulchre ut et poctam or
naturę deorum atq. huc um no alii de & a pulchritudine per se
aferunt nominare. dulcior ergo audiver albauf naf habet
iuno & uenerabilis olea filia magni sativi. pallas autem uo
uellet evitogenia potius & glaucopis audire. uenim autem
ōlī preponere auroca auchre que ota in pulchritudine ten
chut. atqui nō solu hec oftensione habent quo modo meliores
sunt circa hæc sed et testimonium ueri 5 sit melior ôlī alius.
ergo pallas quidem suffragatur preffere fortitudini et prucler
tie. preſes emi utriusq. est. iuno autem ommi imperio et pate
prate euhilibiore oftendit patrocinante ſibi et iume accipienſ.
ſi ergo tam quidem divina et honesta pulchritudo est advo
ante studio ſa dhiis quo nos bene face ve muſ nō imi tavi et ipſi
dos. re et uerbo eo alio quod ducit habemus exaltantes pul
chritudine. hec quidem philon et pulchritudine hixit. aelect
hoc in fine. q. et plura diu eeeve miſi sciret logos ſermones
nō probovi in cuinio. post illum ſtati avissi p[ro]incipiebat
ſermonc multi prius ab androcle excitatus. nolbat em

sed timemus ne latèmus, post eris excepti dehelingentes. quasi autem ut huciter dictam omnium humanarum reru tæque exemplar comune pulchritudo est. et neq, ducibus neg latest est in pulchritudine ordinave exercitus ne q, ovatibus ova tiones coponeve. neq, pistoribus imagines pingeret. sed quid hec dico quovú pulchritudo finis est, quorum em ad uſum ex necessitate uemi muſ, no efficitimus aliquid pruhi in quantu licet pulcherrima illa opevavi. na menelao no tontu curæ fuit ufus domorn quanti fru pefacere in evoecantes. ideo q, adeo ſumptuosissimaf fecie et pulcherrimaf. et a mente no ab eivamet. filius enim ulijcis adeo dicitur admiſtus ſuifſe haf profeſus ad ipfa ad auditu pvis ut dicereve pifftrato ne foris filio. ſuis forſitam tale olympi i ntaſ atvium est: ipſe q, pater adoles centis no zteviuſ qua duxit naues rubricataſ græcis comilitaſ in evoiam q, ut nidentes popet de tevve. et quasi ſiquis unam q, artium perquiere multe inueniet oes vespitienes pulchritudine. et hanc quonque oibufam teponentes abis. tantu autem ota autectehe pulchritu do nidetur ut multa quide partici panti inficitiam aut ſa pientiam aut favitudi ne inuenier aliquis minuſ alia hó novata. quæ autem sot ideam comuicunt meliora ſunt óib. quemad modu niſil uihuf no pàv tici pantiſ. folos ergo no pulchros eurpes nominamuf. quasi niſil ſie ſiquis ha beat aliquid plus q, aliaſ pulchritudine priuatuf. et guber nantes quidem comunia bis qui ſub re publice vinuut aut tyvannis ſubietos / hóſ quides rectores populi. hóſ autem adulatores uotamuf ſee comunes be ne factores putamuf. folos ſub hanc potestate facti ſunt mira murq, et ornatores hó ſu atq, bonovum nominamuf qui pulchrovu cura habet. quando ergo adeo honesta est pulchritudo adeo aut oibuf inlo co noti ad consſendum lucrumque re putant poppe aliquid huc