briuus pondus his: potent ne
illius meonia lucas qua talibz in
guentius malorum mole deleni.

filius

Cunr duos piter 2sules literos tu
os domo puehi sib firep: patius
sib alacitate plebis vidisti. Ci
eodem i cuma curules insidenti
vis: tu regie laudis orator ingre
migliam facundieq[ui] menuta.
theatro.

p[ro]voc[ui] quae
eleus erant i
sules.

Cum in cito duoni medius to
suli curiituse multitudis expe
stationem cumphali langitione

Tus regis laudis orato: tu
tu etnonuque orator ut
regio laudis dignus sibi me
sito. In faciendis.

duorum medii
gulbus tuorum
familium 6.

thos erat fomanour, antacutus in eleوت esfulo
aliquem elque cito: iuris, h[uius] simon[e] ad p[er]h[ui] de
laudib[us] regum, et e[no]s
q[ui] in maxentibus, ofituebat,
Et s[ibi]ne diuoc[esis] maxima
inde oflam ofitibus, et quodem
huic simon[e] fecit to: in clau[se]
duor felicem suam, to: et eum l[ui]
committet. Q[ui]que h[uius] ofalavi
simo in solutus est in ch[au]phis,
ad diuoc[esis] tamphantis. In diu-
dioc[esis] h[uius] simon[em] cumphale

dum diu,
are tu
dus/
optus,
delidu.

Dedisti ut opmœr. àcha.
fortune· pàbratis loacè est
i. d. deo·pifta et. quod pro
mittès, às. quinçh alac.
et non amplius diffusius
solùt. huc dæ et nò rem.
Deo pereat. Sic hù. hoc est
forte fortunè.

homine et tractuè luene
oculè.
Nunc te pìnui. etc. qui ducat
phæ. Nunc te fortuna per
modum hondùc facta est et cito
adùsa fortuna. et duo tis
vive tue. et hæc nunc fuit alis
alii fœmribus et hæmona
qui appes. nunc modiplus etc.

Quod si aduere. Hic exsultat
quamque obestus, qùs ducet hù
sia emuitata hoc collata fortune
dono. et transfonsus. Et id ad felis
fortune nò pietate. Hanc obestius,
exsultat. Duæque ipsi maput dis
An tu mhart. Et pà. non tibi est
Si pietate bona nò facit felicem
qùn infirmet. & pìsina malæ ad sit
in tuteundo nò faciant inhum
et influerit. quæ teque dæples. Et
qùs inmulte. & gaudetur. Hoc est
te fortunatum. Et felicitate fortuna
felicem. Ida. qum etc.

faciasti. Dediceti ut opinio? ueru
fortuna blandendo. prospèx tè sua
fortune duni ià. te demulcet. diu
te ut delicias suas mitut. Cum
quod nunc iuli pìuato et meda
nent. abitutut. Vis ne igitur
raonem. apudutè 9 for. 10 na

cum fortuna calculi ponere est.
Nunc te pìnui pietriment oculo hù
wato.

nenti. Si minus medi quæ leto
nù trictui ue soliders. ad me te
felicem negre non possis. Qui
idem te fortunatùi nò estimas.
quin que tunc leta nidebant. abi

calamus.
lapillus è.
calando hù
fœnestur. lap
lus polebit a
grutur.

cenuit. no

cunt: non est quod te inkii putes.
qui que mié carditur mesta p
teremt. An tu in hanc mite sec
itam: mié pmi subitus hóspes
nemisti. Nullam ue humam
rebus mee estancias reris: cum
ipm toiem sepe velox hora di
soluat. Nam et si mia est forti
itis manédi fides: ultim tii in
te dies: mozes quedas fortine est
et manent. Ouid igitur retre
putas: Tume illam moriendo de

An tu, hie pont.2. nèz ex rebus
múdanœz mòstàca mutabat, et
suptâ. Circa quod duo fact
p. nám exem p[ro]vaat et S[]ab
mundanda mòstàca exsplus
plurib[us] deſtab[us] ut m[.]s[.]
Cum polo p[ro]hæbus. P[ro]ca quâ
Immat sc. ut formam. Nud
è deinde cum felicitate for
tuita, quod in rebus múda[rum]
nò Immatuerunt. S[]m rebus
múda[rum]. n[ot] est stabilitas ut
estancas. hanc et hæc de
cl[au]cè pont exsclus. Ex h[.]
s[]g[.]o. quod fortuita inſunt n[ot]
ſe q[ui]s[] imſu esti uere. D[.]
An tu in hæc lute ſcenc. c.
hicac[que] tristioras. ſcenc
em tabnaculù ſigt aut
bmbraculò quod h[is]to? Et
unde ſceno n[ar]the r. deduc
tabnaculò ſigt. Nunc p[ro]mi
subag[que] improuis q[ui]mſt. u[ng]
q[ui]m hæc bita gerunt. De p[er]ſ.
n[or]ſis. c. opnabat. nullà uta
mee rebus h[uius]que.

["Cum polo phebus re: metrum 3\" h9'. Inapet què è mutù. Nà metrum prim\nVifus saphiài dì ab Inuentæ. à sapha duæ fuit. Et è penthamet\". opf'puc. è tch\n29 spondeus. 39 dactylus. 89 tracheus. 49 twocaus l' podeus. Metrum hò sffj. lfs\nè plicamuz. l' fiormaz ab Inuentæ. ut duæ è mp. met. 6. corambuà a pede pôndati\nh. met\". gftat & p. pede pôdeu.", "2º condlo. 3º purichno. l' idlo.\nIn quo met. 3. h9'. twibus\nexemplis mandand muta.\nDeftbit 7 Liracuod duo fac.\np. muta. mandauà deftbit\n2º fontitorum gfdenaaz\ndiffuaes. C men p\" 3º pont\nexçvlæ. p. 2 de corribus\nculefubz. 2\" 2 de mffra\nnafreòdz. 3\" de maz.\n2m dr Cà nemus. 3\" d7\nSepe hâfsquillo. diffua.\nè d7 Karo p. gftat. d. 3.", "Cà pheb. 9 pol. ceynt spange\nluce qdargre nospus plàle.\nfiglaz pomè et morè poeptaz\nlo: poli qduga ebuen. qdga\nab eqz. nùo d2. fmgme aute\npoeite polus auorù. 2 eqs. th\nff. 12 duis. dy. cy p. ps\n2 zuban. 22 fildeus. 32 cales\nx. defiaci pleddre. 1 inde.\np. 9 eq. houc ezac. 1. 2 zub.\n29 alecon. 9 pleddre. 39\nlapos. 9 ardey. 8 phidoy\n. 1 amas tra/. cù maprit\nad octafu de prede. quos eqs\nah. norat ou. 9 d. Jutca bolus pmous. eous. et ethon. solus equ. 2 q. flegon.\ndv aute pmous a pur qd è Igmb. 2 mane ad mod eqs. zub. Eou. v caldus\nq2 pol. acca 3am calz. Ethon. v ardey q2 pol. cmea midre azdet. flegon. v. repus.\nq2 pol. llf. occafem rpet. d2 auk qduga sol. zubæ. q2 zubor rys9 appkat 2 cama solus\nluna hò figi hre basa ff duas eq. 11. q2 hunda et frugida è.", "ferus: an illa te fugiendo?", "Om polo phebus ro.\nAeis quadragis luces\nde muac.\nin facac.\nspargere repit: Pallet alventes re.\nt. off. in. ad. et. in. præ. et. ad. in. præ. et. ad. in. pr

In fontein duo suit generam, imam genimam. Aliaud est, interpolatum, p[ro]pitationem, et adu[n]estatim. Prima est felix Sedis, infelicius. Prima nunc ex aspuetudine innoecet. Im底 Seneac ad Senemù de hiſſu[m]que ad Tollenabilibus et factis. Et non acquirere, q[ui] dimatere. Id qu[em] lector est, videbis quod nunc fortuna resperuit, q[ui]q[ui] deputuit. Iste ad eſtinam mirerit, ſua de aspione ſi[n]mi. Abnuſtus, acſu[n]tus infelicius homus. Et quod ſi, h[uius]modi indumt.

S[ic] qu[em] tu inquit rei. Hic iudicem ondés h[uius] m[agni]tate est felice. Et fit adu[n]est q[ui] h[uius] felicem, nullatenus in rebus fortunis et tranſtovaris. Et g[ra]ſiſte, ut p[ro]babit, et iudicem tuam adep[ere] honorem se felicem ac inſtitu[n]es coram mei p[ro]putat decau[n]tur et emxant. Qua est ſubito, non p[ro]h[ui]m opinio

Imutatis, id p[ro]ph[ilia] inſi[n]tates g[ra]deſked[que] ſup[ro]de cum eis in homi tranſentibus felicis, ond[em] h[uius] m[agni]tate ex mauroz p[ro]ſu[n]ſe felice. Id de fortuna nunc g[ra]deſt. 2. octo u[n]que ex dictis boein accepta. J[oh]uat nemme h[uius] felicis, ſol[u]r ap[ro]putu[m] eſte. I[oh]b[us] h[uius] mauiu[m]. d[um]q[ui]ph[ilia]. Et h[uius] ſi quid est?

Nam ſi te hoc h[uius] nomen est, quod ego, s[am] audio h[uius] nane, qu[ia]s tu nò ſi, ſelus ſi fortuite moris, affectus tuus, ſiuerit, et h[uius] ſi rebus, guemam meam, h[uius]que I[oh]b[us] ſi quid possidebat p[ro]ſinnimam. In si c[um]ſa fortuitè tuerit, id est

omni adu[n]itate fortunæ inteliecti mi[que] geniis infortunii est finisse et nò c[um]ſeliu[m].

felicem. P[ro]s qu[em] tu inquit false opinionis ſupplici h[ias]: id rebus nunc imputare non possit. Nam ſi te hoc mane non[em]e fortunæ felicem, monet: q[ui]p[ro]plurib[us] maximumis q[ui]b[us] vundes: me[n]i reputes ſiuerit. I[gnitur] ſi quid in omni fortunæ tue c[ensu] pretioſſinni possidebat: id et domini ille[s]um adhuc inmolati qu[em] ſenatur. P[ro]ſis ne meliora queq[us]

saltem.

vno felicitatem minui tuam vel
et ego phia
ipsa cesseram, tuu delídero lacrimis
ac dolore taberat. Quid dictam h
brevosque lares, ut in id etatis píus
patin ut auta specimen elucet in
grem. Cuiu igitur papua sit mor
talibus iute cum remède. O te fit
fua bona cognoscas, felicem, cu
habundant
sffectunt etiam miicque iuta ne
mo dubitat eê canora. Quare
fiant iam lacrimas. Nondum e
ad miui omis exsola fortuna. n

Specimen. a Speao. as. l.
a Speae. deaus formale.
pulchutudo. similitudo.
figura pimago.

Quare jam sicca oados.
Nondum est ad meus. c. adeo.
medtus. omnis fortuna exsola
ut sic deheas aqut.

tibi mmui nulida tempeltas iu,
buit. Qui tenaces herent anchore,
que nec pnitis solamè nec futur
spem temporis abec patiant. D.
Et hervant inq poor. Illis nàqz
manentibz utamqz ies se lube
ant. enatabum?. Sz q[ui deus or
nametis nris diuocesserit udes. p.
Et illa pmoum? inquit alijn
tuum si te nòdi tocius tue lor
pigrt. Sz delicias tuas ferre non
possum: qui abette aliquid tue

amis tur. Sypnach. biv.
liber. affectu a te
nsepathes 2. Ambientes
Sic ut ancho in nunc zeciet
ne cœpesfat suarabat. Sic
amis suos aux et asola.
hoc et scellosæ fortune adu
agratuz zentment ne a sua
delicato stabili.

Enatabim? p[ro]necim fortune
aduerstutem. utaciq. i. alij
qualizez euadendo. Sz q[ui
de h[ui]s evocizs q[ui]s orare b[ade
b[am]. disceffit vides.

Nec occasione diu quod jecer
bat ph[ia]a fortuità felicitat
nemus t[em]que c[ui]erme. p[ro]
boc[ur] plantatù inducens.
2. p[ro]batem p[ro]priàa p[ro]nens
ib[us]. Q[ui]s c[ui]m. diat s[
promorit] alijtulà te.
am tu[rum] ad asolat

febre v.
continente

quibusque propter unum. A deo peri
gua sunt: que fortuitissimus
britudinis sumam deestim. Omit
nos esse nectas: qui se se celo paxos
arbitent: si de fortune tue rehis
tis, pess eis minima stringat. H[uius]que
locus que tu exilui nunc i
tolentibus pnia est. A deo mihi
est mihi nunc cum putes. Et quia
viva lors est omnis equanimi
tate tollerantis. QGIS est ille ei
tam felix: qui cum decent impen

Omnibus rebus. Hoc potebat. Et taliter
a则 res non facuit hoc
totam felicem. quod status plus
aplaceat huiusmodi. ex animi sui distinc-
tis ex quod ex rebus est
res fortuitas. Et ita rebus una
maius ex eo quod huiusmodi est
res quam usus inducat specere ad
misuram. Plus reque abest utemere
ad felicem. Et ita p[ro] statuam h[uius]  
nòbilem est ex quod ex rebus foritutam
est ex aliud h[uius] deinde pharela-
llentoque h[uius] deo quod g[ym]nos rebus
qui quod h[uius] est ad foritutem alioquin
misuram reque abest. Et quod g[ym]nos
q[ui]que p[ro] sequeat ut rebus est
p[ro] p[er] ius ex rebus. Et felicem est
ut p[er] ius immo rebus ex e[m]plicata
h[uius] rebus locus est quod tu exilius
nunc est p[er] h[uius] modulamque est. Et ita
eorundem ad felicem p[ro] sequeat ut
quod tuo arbitratu p[er]met ad
misuram. Et ita de alioque h[uius] de-
limis p[er] se de rebus foritutis consignat
q[ui] mihi ad me imitam misuram im-
ci p[ro] sequeat ut mihi ex duis p[er]metuam.
g[ym]nos. Omnis enim posse non est equitabile
tollentur. Et ita status ex aplaceat h[uius]
q[ui]que statutus q[ui]que rebus foritutis h[uius]
fuit h[uius] ad impactionem. Et deinde d[omi-
nis est h[uius] de illis et h[uius] rebus re-
felix quod foritutis felicem est qui c[ui] de dictis Impedacibus
fatum suum mutare non possunt. Et d[omi-
nis].

Ostendam tibi vœniter ſi me car
duè felicitatis. Est ne aliquid
tibi tempò p[ro]ſoſus. Nid[em]i qu[em]s.

Jgitur si tu compos ſiis: posſide
bis quod nec tu miq[ui] dimittent
velis: nec fortià polit auſtere.

Atque ut agnoscas in hujus fortiut
rebus ſtitudinè est à me no posſe.

Sic tolligt. Si tritudo est ſumus
nè boni nè degentis, nec eſ ſum
mi boni quod eripit illu mó
p[er]q[ui] p[ro]cellit id quod nequeat

Sic tu compos ſiis, p[er] ài
tus tranſquillitatez. Act
ià p[ro]dictum è, posſidebus
quod nec tu amateque belis.

c. delectatez, in operatæ

Vintutie p[ro]ſte. Nec fortià re.

Atque ut agnoscas. Nec p[ro]it.

wo trip[lex] ondès vera b[itu].
m z[eb]s fortiut[as] aftone n[ec] poſſe

2. è ib. Ad huc qu[em] ista.

3. ib. Atque quom[am]z tu i[de]z ès.

Z. homina tu ex h[oe] b[itu]tudin[is] diſ. ſammtur q[ui] talis è, b[itu]tudo

è ſamui boni, z[on]alis nature.

S[ic] quod p[ro] auffez[ui] nè z[on]ali

n[ec] è e[ui]s ſumus, bonus, q[ui]

boni nè z[on]alis q[ui] n[ec] p[ro] auff[ui]
p[ro]ſtaa" è è boni, z[on]ali

z[on]ali, amateque.

2ad. 103c

auferii. Chamfetui est quod ad ater
nam hortudinem papiendam. for
tune instabilitas alpumare non
poffit. Adhuc quem 1. caduca
feliatas uehit. ut sat eam uel
neleit muiuilem e? Si uellet. q
nam vina sors eê per ignorancia ce
itate: Si sat. metuat. nec e. ne
amuitat quod amicti posse non du
vitat. Quare stui? minor: non
sunt e felices. An si amuit. ne
gligendi putat. Sic q[ui]s pexule bo[rum]

The pomtcur Sada ro. adjuſtare
ſumptas. Et p[ro] point toes que
talis eſt. Ille q[ui]s felix felicem
ſonuit. Aut ſut eam muta? aut n[estat]. Si n[estat]. ſonam
e. Et ſta. m[afel]ex. Si ſat. nec
e. metuat ne annuat. quod
amnſtible nowt. Lu[n] autem
ſtus metus meſt. felix e[am]
non p[ro]. Unde diut. Adhuc
quem iſta caduca feliatas deſt. e[am]

An ſi. In qua[da] 2. exclud-
qua quis dixet q[ui] non timeat
eu[m] amnſſionez. / q[ui] non
auat ſi amnatatur. An non
Si ſic e[am] diat ph[ia]q[ui] exi[le]
bonu[m] ſut. q[ui] ma[m]nu et ſam[us]
ne[n]o neſligere p[ro].