Ei uo xpi petro. Hugo. Gustare qum suam est diu. Cogitans mitti feci hinc quod dilectum uram ad dilectum mei exsante possemp. p[ro]mittit ut de ipse uobis dilecte sibi accerem. qui nul a uobis p[ro]ip[er]us dilectis num poſtulare d[ur] exsisto potu[n]t. et caitate quibus valutibus coram mei, quatinus du eius laud[em] legitis. quod ardent eam et in uobis dilego. Et a uobis p[ro]specto s[ic]are valentis et uta[n]t. ip[s]a in caitas v[or]a debet. Sed eius igitur iam forti er ardentem exiguntur verborum meo[]z flati[rum] t[em]pidus ip[s]e admonere non tam vt illa magis a[di]scat. quin vt mei erga se iessit in conatu[m] adagnolat[ur]. legite ergo et di. ligite dilectum. ad legite vt diligens. To[n]t. et dilecte fit dilato mittit. dilato su[n]t. p[ro]mitt. dilato est quod vobis. dilato quod nunc p[ro]satur. De laude caitatis. a a a a a

Etiam mitos laudato[rum] habuille cognisco. ut si quid ego in laude eum dixi te per [u]l[ato]rum fortall[is] magis quod denostram videlicet. Q[ui]s a h[or]z[us] a principio mitti senti. qui non ubi nobis aut facto caitate commu[n]tuerunt. S[ic]aitas al[ia]c mir[u]m frate[m]. S[ic]aitas a brah[u]m de terra sua eduunt. qua et p[er] caitate[m] ino[center] mor[u]t[em] pertulit. et ille p[er] caitatem.

au

mors

fortis blāda
puer-fi, adiſa
qumq. et afp. p
comem

naturale soli libet delerunt Ut et p. caitare trā i cellu commutavit Saitas sola est que ab uo0 Lerns dei müdi hui9 illecelis fugè volup, tates talcare. Jai pias colibé, delideu frâge honores contepie. Postremo unuila vite 10 ſentis blādimēta respue. 11 plā 9º pro delido vite p[ro]tue morte ſuadet non time. Janc, vim dilāois paulus ſenſat cu diſebat 12 nos ſepabit a caitate xp[1]i. 13 ibulano an an gustia p[le]cauo an fames an nuditas. any milu an gladuus. 14 pero aut[em]a ſua ne t morſ, ne t vita ne t angeli ne t p[ra]capatus ne t ptātes ne t virtutes ne t inſacia. ne t ſut[em] ne t fortudo ne t alitudo ne t p[ſ]uidu. ne t crea tura alia p[ot]eit nos ſeparare a caitate deq eſt i x[]p[]o ih[]u du[]o n[]o. H[]im ſp[on]ſus in cau[] p[on]ſa de virtute dilāois a[]monet d[ie]ſ po ne me ut ſigna[]culu ſuper cor tuu. et ſuy brachiu. 17 q[]u[] fortis eſt ut dilāo dura ſiut u[]feruus emula[]o e[]q[]u[]s etem[]i u[]nues e[]tig u[]nit. u[]feruus ne t moru[]s p[ar]ne Dilāo er go ut mor[]s foru[]s e[] q[]ui[]a ſiut illa ſen[]lum caru[]s ſic 18 uſa affectu c[]p[]iſcena[]e cau[]nalis p[]ui u[]nit. Dura ſiut u[]feru[]n[9] emula[]o q[]u[]s, 19 intu[]s trahit per delideu eternu[20] ne t soli quod diligit adiuſen[]do c[]o]g[]it tole rare t[]o]liu[]nu[]s quot iam iu[]res p[]or]tuiu[]ta

Smēt uos dormire m laulo pacifice gſtione, et pa-
tem offerent de corde tīre uestre quia iſt iſt
qui gturbant iſir? hor est fidelem aiām. den
videre aperiētem. Ammonui uos, idem e igitur
quiō caute ambuletis, quam dies mali ſut et ab
ſtmete uos ab oī ſpē mali. aff. Oſui uobis pat
archas, et si paz est, adducā et applyas. qu ipſi
tribulaones multas cœpti ſut m hor ſeculo
neque. primi dicit. Tribulationē et dolorem
iuem, et nonē dim iustiui. Tribulacio et an
guſtia iuenerut me, mandatn tua nō ſui obli
tus. Multe tribulationes Histor. et de oibus
hnyb liberi bit eos dīns. Considerate tī vini uto
rui, quia applya i ſeripſo ſempeſ iuemt laborem
et dolorem, sed gtilui euadendi hūt, tui ad deu
m oī p[]ſſura cordiſ ſui clamaui. Iymt iterit
dixit. Ad dīmi tui tubuler clamaui, et evau
duut me. H[]rdiis dicit. Ego plorans et oculi
meus deducens aquā, quia longe fruſ est a
me iſolator. guītens aiām meā, multi eme
intus mei et tor mei, meres fruſ ſui m derisin
oī populo meo, t[]niti coru tota die repleut
me amaritudinibus i ebrauiet me abſmthno, et
ſregit ad num dentes tibauut me tne Et repul
ſa est aiā mea, oblitus ſu bono. Et dixi perſt
ſi us meus, et ſpes mea ad d[]nō. Attendite uba
iſta, qu[] per uerba lamētacroms ſut, et ſe[]pſit her i[]e

33

tis sola non est, ner sola planut apò. Sper àngeli
dixit. Aue castritnte pleà. ß aue grà pleà ut
v'tutù plemtudo potius referatur. ßtire. ß cest
tati ul inóțeae. Dei solà qppc gràm posside
tur caſtitutis. Huiilitatib. militatib. referarùq
v'tutù rauſmati. Refulſit nàp. I maia p' nùtis
evrellètus decus végimitatib. tu eùß vita ut-
ita ducim sola caſtitab. et maculatn végim
tab exſtitit. Hæ hauit erà gràm p[ra]ſtissime hui
militatib. p quâ de ſùmo relo. filii dei ad ſe
trayit. Unde de ea ſaibi. i caſtab. Dù c[et]
reß i actubitu ſuo. nard[us] mea dedit odorem
ſuauiitab. Est itaq[us] deo mun[us] ualde ſtiffi?!.
hæ reſpetue i[coru]priom[us] gaudi. et accepa-
bile ſac[ſi]taui. nùtib t[em]porab[us] yite ſue ſuare
q[ui]nem[que] aſſoſitù. E[tr]upet na. mmàtur àgeli.
letà. arthangeli. evultit quoque oib ſto[]z tu
ne[). i obtentu et pulchritudie hui[us] v'tutib. O[]
turvit erà theſus xpùb. amator caſtitutib. aſh
uator p[ud]itare. ſalutab. auam qua ſibi ad
optaui. iſp[on]ſam. u[bi]lanb et modulab. i
ip[ſu]b aduètu. rarmà q[ui]dam ev c[an]titorùi
cantitib. Et[re] tu pulchra eb nùm mea. et[re]
tu pulchra. oculi tuu tolùbarù. Izu[da]d ad hec
dicetib miferi h[os]t[es]. torpo[que] et mete torvupti.
An non demulèt aures vitab hec uores
ſtulabùde. hec d[he]tæ. mu[n]b et caſab re

38

Hanc ppis verbo et exemplo doriut. quin i
monte solus in orione pnoctuut. et orantiby
cubiculo mtrare tuffit. Est em nocturmi
tus apti sepe p devotione. et sacra medi
tacione no pum siusidmi. et apie at forma
solitarie vite exhibiut. qun plu dieb9 et q
dragita noctiby ienimauut. et mdeserto he
renITA fuit. ibus iutewayelista refert ru
bestis erat. Ad pter nos alie dignatus e.
ut ecu nosipn latecer sim soli et qunti in nob
e illi p[er] variis belm9. Et alius quid[am] se debet
solus et tacebat et levabat se sump se. Dere
isolitudine aliquid magin late videtur. que a
plerisby stis ta ardent, aplepata. Na ipa so
let ictipientiby a m[i]tis ee p[rot]ectio piculus. 2
dnibus umbra teptaciomb[us] p[ro]stis vo et fr[]
ritualiby. quod guersacio e in celis. quia si
corpe in terris fut. in bom eterms th[em] me-
tem ardent fige cupnuit. Solitudo q[ui] locus
et p[ro]adiso voluptatis et t[em] ortus deliciay
amemssing. Adamo em serui dei seipos i
vemut. ru itcubiculo solitarios se 9fipnuit,
Cunctis igitur p[ro]sire cupientiby. amor so-
litudis videt vtilis et satis necessaribus
In illa sepe doloë cordis tarti. p[ri]tita mala
plamying. p[ri]cia disserimy. et futa tui
cius p[ri]uidem9. Ita[que] apparet quin solitu

39

dIE salubrè mè fructù affermyn modo
mala mà deplorado. mìt 9tra tepta-
nones et vità nos exerctedo. modòr
media passiomù exqrendo. mìt àpfùnù y
tutù nos 9solando. Ibi erà deuotionè
cordis lew9 attedim9. Deruptn ne y
wus et magna videat nob mra solitudo.
ad frò4 prìm p[ro]am9 mteioris solitudi
cora qram9 p[ro]aulù p[ro]mn h[em]mtu q[ram]
anthomì ul' m[ar]harnì si forte orrnat
aliquis q[ui] hoitem ifra ànos pp. ul'tyta
ul' àp[li]9 nò viderit et t[ur] q[ui] e[n]yu
sit p[os] q[ui] late solem9 appebit Et si plu-
res ad h[ur] t[em] delram9. videm9 non
mo vn os sed erà et feinas ata[que] virg-
nes. h[ey] sohtudis 9sortes et àrdue inte.
et de sp[ula]s mnlrie seruasse ferinas ho
rù igitù omni exemplis edocti. àp[li]9 m[è]
solitudis latibula adamem9 et apparè fo
ris q[ui] possum9 diligença deuitem9. Et
erit nobis p[os] t[ato] famlior. cordibus
q[ui] m[is] p[ro]q[ui] amor s[ui]auior. q[ui]to h[ey] s[er]i
pectus ata[que] affìs fiut r[ar]ior. In q[ui] solit
diè nos dignet custodie. q[ui] solus i corpe
potuit s[me] culpa vnìe. ih[es] p[os] d[in]s m[ir]
qui è b[us] dictus i s[er]a J[es] de vuntde solitudis
A. Ob q[ui] solitudmè diligitis, audite vort

Dīm p[ro]p[te]m[ite] aurib[us] v[er]īb[us] ſermonē e[um] v[ox] ex
ultaciōmb[us] et ſalutib[us] i tabnaculi[b] v[er]īb[us] qua
deputēa d[um] ſerit vtutē deputēa d[um] q[t]ulit
h[ar]t vob[ur] g[ram] ap[ite] m[chi] portas n[u]ſt[i]
t[ie] m[ag]reſſi[que] e[as] q[f]itebor d[no]. H[ec] por-
ta d[um] n[u]ſt[i] itrabút[i] ea. J[u]ſticia vra[rum] e[m]
t[ella] e[que]. domi[late] et ſt[i] aliq[ud] op[er]s ex[i]it[ere]
N[ulli] 9 c[p]o[p] q[ui] forib[us] ſut deſiderare ſed men-
t[em] ab o[m]m re ſi[d]ari r[trahe]t et i h[us] q[ui] ad
deui p[tm]ēt tota itenctione g[ui]ſar[i]. J[u]ſticia
v[ob] vayay m[ec]u et homi aridōz e[que] h[us] q[
tria ay[re] N[ō] e[pp]e n[u]ſticia ſed m[ey]ſ deſidia
cordib[us] T[ales] t[ella] r[ar]erē r[ip]utat[em] ſilentiu[m]
amatē m[ut]ui d[ic]ut[em] l[abo]ratē ſe deſtruente.
t[rena] n[ō] r[ur]at[em] r[ot]ilē ni[d]itat[em]. O q[ui] l[oy]
eſtib[us] a r[ig]no dei qui t[ha] ſapitib[us] C[erte] n[er]
d[um] v[ob]ip[os] i domi[m] m[ét]is v[er]e abſtōdiſtib[us].
i d[ic]to fructui ſolitudib[us] deroyatis Ite ergo
ad ſolitarni c[p]da maym[ni] viru[rum] arſem[ui] et
d[ic]ite illi i[bb]a p[r]id[n]o[b] verbu[rum] ſalutib[us].
Eui v[ob] dicet. C[ria] h[ec] au[n]nu a d[no] et uſ-
q[ui] i h[ar]t hora[rum] r[ust]odui[rum] arſem[ur]i b[us] ſaluib[us] fi'.
ſuge t[are] et q[ui]eſt[re] ſerit ſtib[us] iſte q[d] d[ni]b
n[u]ſſit et ſalua ſi[ne] e[a]ui e[um]. C[o]ſi[d]erate ergo
fr[es] kn[ui] et videte qua[na] illi i deo p[er]ſi[n]t.[ui]
ſu[n]a t[p]alnu[m] r[api]n[t]. q[ui] o[us] ab o[m]m locutiōmb[
leu]tate m[ui]du[m] ſeru[n]at. q[ui] i bonoy futuro[rum] ex

40

videtur, diffi.n.m o.p. in dipm. r.dire festmat.
qua mtus habet qui rotidie clamat. Redi
ad corfecte affu. Et vemo cito. En fto ante
oftnu et pulfo. ap. mitt. foror mea qua co
cupnu ffem tua. Bta ana q. ad har. vore pe
miglat. qua fup ora bona pntia ofatuet.
Idcito em. vop diLri har. nudit ascende ne
ifimbs r.bus possit i debito amore rtmeri.
Quia q. istis radicis tenetur. itus valde
diftint. et ad solitudm. cordib. i. qua deq. ho
mmh. 9 loqtur. tardi 9. bemt. i. deoq. visi tati
one rare bit. ml. torres. har. diſtrepul. illi in mo
te thabor. muerat. q. nemè msi ilh. tm. p9
métis expeſſu indebat. In har. q. moyses
aſtedit. q. solus in mòte cu. deo. quaſi vr cu
aico ſuo loqbatur. vbi pl. dieb9 et pl. nocti
b9. ſme hiuno ſolario fiut. De q. phura dié
qui8 potit. msi vbi9 exptus et ab omm ſrla
ri strepitu alien9. Ia dulci 9. è lòye q. no
bilbus. mteiora bona exppri. q. mde q.dq'd
diffimre ul. a quotun. nisto tm. labioz vori
b9. pripè. Qm th. her ſtrè et exppri deside
rat. cor a fere ſtarnu desiderioz emüdet.
cucupisterias dpas mortifret. de trems q.
ſolai rbus metuat. ſed i. dno. deo q. ſolai et
yaude pe qrat. Et tur. gynofre pt. qm ſua
uis è dnis. btus bir qui ſperat i eo. Tur erà

41

ſeyutims

iſolitudine interiori libes qmornabit et de bo
mb ſiutem fræpt meditabit ad q bona
nus p[ud]rat q hor ipſu ſolus possidet et
e iſes p[ps d]n[em]r bindriuſ in ſrila. de ſilencio

I am I did not find any text in the image.

Et in 22 sup è dìrèdu de ſilencio q[ui]d valde
nereſſarni è ſolitudim ſicut quida eum
ruſtos ſapnebat et direbat. Se debit ſolita-
rius et tarebit. Na raro bn mſi i ſolitudine
ruſtodit. Sed 2 leu9 ibidè tenetur. qua ab-
ſencia occasiomibus multoried è vitoria tép-
tariome. Iſtud ſilenciu ſerua[em] ruſiebat
ſriu8 quida. qu[ie] dicebat. Et ex ruſtodia vi
as meas ut no delm[que] in lingua. Itf posu oſ
meo ruſtodia ru[em]ſiter3 pa[or] aduſu me
Et rurſu orabat direb p[one] d[omi]ne ruſtodia
ori meo. et ofnui r[u]tustare labno meib[em]ed
et d[n]n[em] meuſiſes p[ps] ſilen[ti]u nos amna[em] do-
rit[ur] direb. Bit ſermo vr è e. no no. Q[ui]
àp[li]9 eſt. a malo è Quib[em] verbis nob[em] diſ-
crete ammonet et iſtruit. ut niia tm et
utilia loqui rurem. ſupſtua vò et rutilia
dertmem. qua de omm verbo orioſo. red-
ditur i[rum] ſum9 roe[que] in nowſſimo die. p[er]
em ſeru9 dei ſilen[ti]u ita r[ip]utae debet.
quaſi m[ui]q[ui]e d[u]i ſit. sed ſuo tpe et lo-
ro. et verba ſua ſicut diſpenſator bom[us]
diſt[itu]è ſnat. X. vnq[ui]èq[ui] p[pendat] q[u]d[em] fi

bi salubri9 exiſtat. qua q[ui]busa magis ep
pedit ſilencio mtede. alio evotra no imm
u taritmtati ſe dae. Quy at ſilencio volt
ſtude. ſpinit at pp[im] quomno ab inquis ar
ruſatus mo[di]l. rindit. Ita ut p[yl]atus m[
]raret behemeter, bon et iteru ſcriptu eſt. Ibi
at tacebat. ſed et btāſtima miri e[ui]9 vyo
maria. p[aur]ib vtebatur verbis. Et ſicut di
rit btūb. Bn d9 Quatuor[i]m viiib9 ea ut ex
ewāyrelio rolligit. Ioruta ſuiſſe legim9. apt[
]hor valde nobis expeſit. qu[it]tā ei9 e[pe]m
plo q[ui] fili illi9 obſeruem9 o[n]a verba hec. q
ſerētes ea in nōndib[us] mi]t. Ienitur ſi ois ſer
uus dei velox ad audiendu. tārdus bō ad
loop]du. et ſeru[n]d9 ad p[ra]ſiendu. attende ſi
no ſilenciu tori9 bom i[te]iorib ruſus e et
i[nt]mentu. Inde e[ra] ſi no theſaurus reſſi[
u] bonoy. i] h[ui]s c[ord]ib9 r[ap]uſe ſi[nt]. Btūb i]le
qui ſilenciu diſuſt et ruſtodit. Ram i]ruſ
todia illi9 mayne deuoriom[]b fructu ſibi
accreſſe ſeniet. dum[ō] et i] alio et i[pe] ſol-
lit[]9 ſui]t. Daru em valet ruſtodia orib.
ab[us] ruſtodia r[or]diſ. et diſuſeria ruſſi[be]
bom op[bi]9. pp[er]t hor qui ſilencio et luctu ſa-
lutari gaudet. hi] v[é] ſi[mi]t p[er]mi e[ui]9. qua
b[ir]tub[us] ſamtab eo[ui]9. vſatur i] l[ui]pib eo[ui].
et p[ro]ſi[mi] q[ui] m[de] ſencriu ſep[ui]9. ex p[ru]niti[rum].

mimere fieri pt. quia non impossibile apud deu
omne verbù Sed nos miseri nos metipos
feducing. quia remedia rótra s.fuetudines
malas non firm. Quis nó est exptus qu
sue fit silenc. claustrú mère poſt tuti
les aut plixas fabulatoës. Btus qui ma
le ſtrie flatterus ap continentia silencij edor
tus. de cetero cautor ſuemt. ne ſidipm à
detei9 rurſ9 corruat. Amator vó filen
ci truſtos caſte ſtrie. bom qu mtus ſen
tit nó ignorat. quia i pace f. frúb est lo
tus en9 et i pace ſidipm dommt et r9q
eſat. Et si mterdu est ſfluctus ei ut ſe
qpmat. ſuccedit th postea pap magna.
quæ hostib9 restitut. et ſibipni bm itu
lit. Timet etià frepter iste. ne ſuenti
theaurú p mauriã aut lewitate amitt.
q. magis abſcondere qu effinude dm ró-
riio debet. Indete iqt ppus ne qb ſri -
at. Un ſicut auarg mimos. ſic r'lugro -
sus verba ſua trutmare debet. ne m-
vtiliter. aut ſme lucro verbú abq'di -
rat. Religiosoy etem et deuotoz è pa-
tare. ſile. ozare. meditari. aut gtepla -
ri. et pter deu ml belle ſnè lorus em
m quo r'lugroſy ſtat. frúb è. Ut qd eri -
am tra hanr optimá ortupat. ſi frur
tus bonos nó ginnat. Bon9 hó at dne

43

ihus de bono thesaurò hor est de puro
corde, p[er]fert bona, et malus fili[que]
la. loquam ergo de deo si t[em]s fuit a'
differam, p[er]ter deri. de mûdambôn
no r[um]bus taream.9. Ner tibi s[it]tque
h[uius] dei puo t[em]p[ro] i hor s[ui]dō tare, q[ui]
fereribus, àgeliis poterib[us] i et mi gru-
dere. Hor i[mi]t[que] aye i terris. q[ui]
s[ui] àgeli seruauerut i relib[us]. s[it]m est
at e[mi]wagelista ioh[ui]es silenrui m relo
h[uius] lucifer quia non temut. p[er]terea rui
on r[omi]tatu suo de relo reridit. D[ip]it
em. In celu àfreda p[on]a fedè mea ad
aquilonè, àfreda s[up]p[er] altitudem tubum.
s[im]lib[us] ero àtrissimo. O m[is]er q[ui] loq[ui]
ut q[ui] c[or]ritationes h[uius]modi àfredum
t[em] cor tuum. In illo s[ui]mo monastei[us] uti
pp[er]tuum silenrui ab on[em]alo statutu e[ab]
illo s[ui]mo abbate, tu quom[que] loqu[ui] non ti-
mus ti. In nes[tr]iebas quia i h[uius]que p[er]
c[ir]piebat t[ibi] deq[ui] oport[que] te e[em]. Quom[que]
reridisti lucifer, qu[ui] mane o[n]ebarib[us].ur
basi em celu s[up]p[er] tua s[up]p[er]bia. no seruaci
di[plin]ina dei p[ri]b[us]. fed t[em]s g[ra]ss[que] es
statuta s[ui]m abbatiis, s[er]ito p[mi]de ex-
pulsib[us] es. ner sta[te] potuisti. quia s[ilen]
ti[mi] i s[ui]mo monastei[us] q[fra]egisti. Caue

Dù omo a tì pſuprione et lorurione et
ad illud pperàdu silenciu. qu'd'arùtis
casibus potest pſeruaè am. De quo
ſcriptù est. Phibe lingua tua a malo.
et labia tua ne loquat dolu. quia ut
run ſu ſcriptù est. Or linguofus non
drnyetur i terra. Eſt qu'dà silenci
u. qu'ta angelus qu hoob non greditur.
pmo et muſp; admitte du videtur. Hj
est ſile a laude dei. a deuorione et it
ria4 actione. De quo ſcriptù è. uel de
de quo apphà ita memimit. Nos qm r
mmſrm diu ne tareatis et ne detis
silenciu ei. Et ne videretur tobedien
tes. rdamat vore magna rpi aygelri
ſpiritus. atq releſtes pmditi direntes.
Sanctus ſtus ſtus dnb de9 ſabaorh
Alena est ons terra maiestate etus
Et nob ſmmil rnamem9 i relu. et mſe
rebitur mr. laudem9 eria i terris.
ep laudat oes aygel i relis. Bed qu lon
eye ſum9 ab illo loro. bbi nemo berbo
offendit. ruertatur onqbe ad ror
ſuu ſileat a malo ſileat eria ru apphà
qmb eria a bom p[re] meli9. ad exem
plu silenc. ppone tbi ſerue dei ſepe
fra et acta antiqua prì. Page si bis

44

fumacionem non sequitur. Imittuè em
sù quidam arripuit. relmândo exterio-
ra que postident. ad hujusmodi p[ro]priæ
e特ibus relmândo volutate s. pp[ro]priâ frâ-
gendo. non affuturut. Et ideo m[or]tioribus
ad p[ro]stata ruertutur. et tâp[ro] rambus
ad bonntu. et fus ad boluitabru. Alium
ex quo pt[io] aliquib[us] remittat. nec quod
nunc sententia d[um] rúcta in terrena de se-
rum p[ro]priæ quia ad hujusmodi quibus
capiatur et relabatur. in se fitment. 53
onb disfrupulus verg p[ro]pri. ta se qu[ro] s[ua] apt[ur]
e19 amaze stepnat. h[uius]p[ro] de terrem
tenet. velit ne i[p]pediatur in remere quo
tedit. Disfat serp[en]t par[do]zem virtutu-
tu. et gr[us] s[ui] p[er]s[us] v[m]re. qui antea po-
tuit e19 i[p]natione múdana stepnè
Btu naq[ur] m[es] que onbus remuriare m-
titur. que i[m] umbra h[us] bite fluere bide-
tur. Her m[or] est p[er]stà r[mi]nario. serp[en]
exp[er]t de r[hi]quere. milli9 qu[er] creature so-
larum quere[re]. quia d[um] temp[er] ali quod i
nate ap[er]it. vera abditario non h[er]tur.
Et q[ui] ad steptu p[er]mi. p[er]pri. seru9 no
mittur. p[er]t[ur] de de numa stepratione
meretur p[er]pe. Qu[ia] em for[bi]s sequitur
qu[am] appetit. in dei amore. et i[mi] fr[no] ap[os]ito

45

amore pñtia futù diligit et aduentùs
e19 p[stolatur] ut audire ab eo mortis
tpe postit Et c[c]e s[pon]sus bemt. exite
obuam ei Her relibem a[ut]it vitam.
et angeli[on] sequitur forma[], atq[]p[po]
soli ephibé se rurat illibatù. Abiter-
to iteri ruritis raué solar[ns]. Ut me-
reatur q[s]olari meli9 ul' p[lem]9. Et
deflet oe q[d] metem de terrem affi-
rit desiderem. aliogr] no postet múda
p[ntai] aspertib[9] Vn eria tato ruyore
se q[str]myit mtus. ut q[sp] de retero
extrm[er]us rauerit. Idignado pori9
q[p]bando exppellat. Her m[ru] Immet
em ne angustia illi fiat. Vm9 amor q[
]diligit Optat soli adherere. q[p]ru ml-
tib p[fr]e raste q[] neq't dilige. H[]mr e[st]
q[d] vna ex q[n]s loquitur. Illi soli seruo
fidem. ipi me tota dilroe g[]mmito habet
ti] iepilio p[ntib] vite solar[ui]. sed non
ymudn[]i p[lem]i Suscepit s[pon]si arra[].
sed non legit e[plam] de mirnis s[rr]ipta[.]
sed n[]o d[ui] bemt hora Et r[ui] bemt tur
introduetur. ner mora erit bestes et
ornamenta p[leg]tos accepit. sed timr
duplribus bestitur. Solar[ui]e19 namq[
]memoria pp[pi] est. et àp[li]9 illi solar[ui]m

46

93

urge quare obdomno dne. expurge
dne. et ne r'pellas i finem. sed fortaffis
ferrioni grilio et samori m'dirio dne
differt. ap tu o aia maius ipetu ap dis
rrenione faris pausabis restitut sed
sub umb e19. ner i estib9 mu di qefris
 Meli9 e tibi moni ap mu do bnie. felis9
tibi luget. ap de hns que no fut et vide
tur gaudere in dno laudabit aia mea.
audiat masueti et letentur. Qm dru ei
fra aia i rozpe bnuit. peynai se a dno
dolet. sed quia boluta8 e19 e. pariter
pegnacione suftmet. ut iterm ti alı -
ü dilim no qrat ul eliyat. illi9 amo e
rerta e foriter nite habet. quia muln
aduerfarn ad dermpiendu pati. Et i-
deo diltrite rastigare debet. quidqu
forib se finpit amabile. ner aliru
quantilibet blandienti rredat. nef di -
lerti amniam framide rapta perdat.
Quia dum rponfib abest. luferre ma -
yib absenriam erib deret. et biduita /et
tib tempus ignoſre. doner bemat ad ſe
ea ietna tabnacula pcurat. bn ei rque ſtu-
ne fron i bbra. fi in pina / ſeremſſa3 iugit
ſperulat farie dei pri8. Quæ ru filio e19 bm
yedto dileperut i trub. 2 ſerun ft. rurroibus.

• Bophat.

47

et sperret eu sibi velle inferes. Et misus miſi emm
plus q[ui] mala ſua diriget. nequa[que] illa fugiens. reſuſi
ſibi deu eliſet. Sedur q[ui] dei potenti. ſperat inſuor
dui. et amar ſeu rupit dei ruſtodiui. ſiulph. exmo blui
est o[d] q[ui] menſis deuono. 1. guerſio mentis m demy
per p[ro]e 2 huiu[m] affectu. ſide ſpe ex emitate ſubmo.

unt autem t[em]s ſperes orato. ſ. ſuppliatio. poſtu/
lanco et inſimatio. ſuppliatio est ſme deter,
matoone petrovi[m]o huiu[m] ex deuotu j[ur]no. ſung tria
ſut huiu[s] c[ap]tatio. exatno. p[ur]a o[d]. ſaptritio
ſut ante poſtularon[em] ad Trinandi um[que] auſtitoru[m]s

Et h[uius] ſit trib[us] modi[m]s. p[ro]mo tu aliq[ui]d diu[m] q[d]o
p[ers]o n[am] m[am] ut rauſa g[ui]n[er]t. ſue me[n]tui m[m]
ſue d[ur]u[n]tate m[m]g. ſt[ut]o cu aliq[ui]d m lauſo eg
p[er]ſu[n]q[ui] ex am[que] p[er] q[d]o ap[ut] am[que] m[m] ex
eu[que] ſig[ui]m[ui]m] / T[er]no q[ui] aliq[ui]d diu[m] (p[er]
q[d]o ann] auſtitoru[m]s rauſa ad uſtu[n]n m[am] ſue p[ers]
d[ep]o[n]t[em] ut odio poru[m] diſna q[ui] am[que] vidu[n]t?

H[uius] trib[us] modi[m]s p[er]ſter ſcriptura uti[que] ſ. vbi /
lanco deu tim[em]g. m[ui]m[ui]tate m[m]g. ut ma/
litiam aduſaui[que] m[oe]p[er]tim[em]g. uel quid[que] deu au/
ib[us] diſu[n]t. et me[n] neceſſutati q[ui]nuiu ar] p[et]icione
elocu[n]tur. // Boarro est q[ui] ſive ſolet poſt ſu[n]t
poſtularon[em]. ſ. q[ui] auſtitoru[m]s ne p[et]icione n[am] m oblu[n]que
vematu. qua[da] ip[ro]tuitate p[er]ſter me[con]g ſa/
tim[em] videlicet. p[ers]o e[m]. uel de p[ers]o m[m] ut de
rauſa m[am] i[ter]u[n]t diu[m]g. unde nos ut rauſa m[am]
atp[er] p[et]icione m e[m] au[n] venouem]g. et iſt[ut]o ſenq
o[d]io ap[ud] deu acceptu[m] le est. // Du[n]o orano

q[ui] ex habu[d]amia deuocio[m] mens uti attendit? 2
ut ſe ad deu poſtulatua guer[t]it. et p[er]ze am[que] 3
maſtudine etu[m] p[et]icione ſue obluuſtut? 2 dum
am[que] e[m] qu[em] videt p[er] ſeu v[el]ſemer g[ui]p[er]ſut. et
tota am[que] illu vacu[m]e deſidu[n]at. e[m] e[ra] p[er] q[ui] veu
liber[t]ui poſt p[om]t. // ſo p[er] ſenq. o[d]io v[el]ſemer
est. 2 q[ui] p[er] ſeu v[em]tui tam ap[ud] deu p[er] ceteu[m]
p[et]icione. // Sed i[n]ter h[ui]s inſu[n]tui locu[m] c[ap]tura h[ui]b
q[ui] tim[em]e. medi[m] exatno q[ui] fidu[n]a. et p[er]ſu[n]tui p[ur]a
orano obtingu[m] q[ui] p[er] ſu[n] am[que] h[aber]t.

49

Expō mgvi hemin de hæssia!

Postern, qui in exoziado re nature & mehul, nos hortet ad pinnage trum aerisfr. qui hujusmodi visceribus nobis peccatibis oppossunt m sanguine fili tu, nos ad vitam regnasti etnam. qui colletas filio tu, hujusmodi etnam nos adoptasti. Dams nobis pungens, spona tu, & tu es m celus, monu& m forona ad p[er]fune m oztulant. ondene supeivib 2 elvib 2 fris & frond 2, finis tu meaestat. isabutus me celestib 2 horis, & sponi mentis tu virtut. exsò m oriby rebus vobis ad meaestat. Nostro iusti & p[er]celestis fili tu, ad optionem fide s[ui] (2 imitare te ut preem hominem) re, tumeam) te supe via diuagmi, tibi obediem) te p[andem] in tempe. Et tu omnino parens in diuagene vobis, utaturi tu prolem tuam, ep tu omnino opisex op[er] tu, annus 2 supeis, feris nos regnasti, nos, patrui me, exire viva nos, paſſa nos vesti nos, curie p[er]miſſa, doctrina salutis illius uſtorintes, quate cor me[m] ad te, duc deus qui creasti nos regnasti nos 2 ſp[er]miu[n]i, v. te nobis impuſati 2 2 anny q[ui] te m ſp[er]miu huiusmodi 2 in aw gtrito, ut ſi ſaet 2 nomè tu[m], 1. veni, & hominem a nobis ſi[m] no[mi]t, quo te xpertheo fili tu, mundo nouint 2 p[er]dutant deu p[er]miu onip[er]t, reatebat, celi 2 the. 2 h[uius] m exsidi tu, nos ap[er] diuagene deus v[n]miſent, p[er]miu q[ui] ſbaluo 2 ſeu xpe, et miſſus q[ui] ſi ſpe ſp[er]s ſi[m]. Elusiaco impu[er]t tu[m] meaestu in eum et eſtus miſſus, ut maſſeraet no[m] tu[m] hoiby quos dedisti, el. no[m] quos nominis auſtus 2 diu agen p[er]miu p[er]terea, ne reſu[n]i utateat 2 nadeptor, ne p[er]miu tu, m tu[m] nor, ep[er] nos salutus ſi[m] 2 onu geniu ſchitu reſponda, chesu[m] 2 impu[m], & ſi[n]no[m] no[m] t. ſ. 1 nobus per miu[m] affixem 2 volutate niu[m] p[er] ſi[m] intu[m] 2 v[n]miu[m] 2 ſup[er]t uti p[er]miu diuagene, et exsidi 2 h[uius] ſp[er]s ſi[m] m mundo 2 1 nobus no[m]tum attribuam tu, ut geniu ſchitu acu[n]t ſup[er] 1 miu[m] tu[m] 2 p[er]miu[m] 2 diu agen toria q[ui] ſola[m]. Adueniat vob[m] tu[m], onam q[ui] de diu agui tu regnem m nobis 2 ſi[m] p[er] 2 ſi[m] 2 m ſutu[m] p[er]miu, no[m] tu[m] no[m] m[u]di no[m] demon, ut tu[m] p[er]miu q[ui] ſilys obediem, no[m] ut illu[m] ſugestivand[us] p[er]miu. Et exito p[er]tipe nu[n]i tu[m] ſui[m] satellitib[us] 2 ſp[er]miu, tibi tu apiby vob[er] fidei ſi[m]miu, et p[er] tu[m] g[ui]m ſi tu[m] ſeu[n]di hui[m] vob[er] ſi[m]tu[m], ut p[er]miu me[n] tu[m] ſui[m] ſalutateat tu[m],

putat, etc. justicia amaritudo mentis diu
matuitas iocanda. loquitalis dictur
affabilitas. Dissolurio spuialis mentis le
tina. Pignita sive mordimata tristina u
dicta moru grantas. Tepor distreno Or
natus superfluis mudivit. Duphabim
danna iuctu et familia dicti honestas.
Digalitas dicit liberalitas. Auaria spuide
na. Ptmana constancia et sic de silibus ut
dolositas prudentia. Procrisis sanctitas. In
curatus magendis. Mansuetus. Cuiusus
nunuspectus. Damaglorius honestus. pre
si pao spes. Attusator. ut. cor cor diat zelator
Justine. dissimulans dicit panens. Pusilla
nimus. ad corrigendum dicit ben39 uel pansi
tus. Diant aut falsis denariis michi emitur
homini sic nec regni celorum falsis appat. virtutem
bus. Sunt etiam quodam virtutes quasi natu
raliter. hoiibus inhereotes. sicut natali humilitas.
Bemguitas. modesta. largitas. miseraordia
Panenaa hiis filiter nemo me etur. regnique
sed sole virtutes gratuite remunerat. eterna
littera apud deum. Sunt etiam virtutes gratuite
quas insipientes. indicam. ee vitia. sicut Justa
na indicat. et seueritas. Saturitas. metus
amortida. pinedna. Auaria. Constancia.
Ptmana et sic deibus supdax. Dic enani q.

Ca u

municet naturalem et iuxſiarii hre coru
nur karitare Inductiui ve karitati e agni
to dei vera nam in ipa materia ton9 dilectionis
tonſiut. ſ. nobilitas ſiit as potencia ſapieną
Zt! Jte dilettro dei eterna et minesa et no
intipolata et fideiſſima mductu est ve cari
tat. Argumentiui ve contatis ponit diu
m uſhanne diœus qui h; mandata mea et
ſeruat ea ille est qui diligit me. Cu9 e tefne
augſtini9 diœus Jntantu deu diſtigui9 i
cpntu deu diſtigui9 mandata e19 ſeruam9.no
plus nec min9 Idem intelligendt e deuotis
ſpontaneis que obſuſant equalit ei perepſis
testunomui p[hibet] diu bis grego9 diœus ad
pos km] introrsus redite et ſi dui ve diſligere
iniquite nec q[ui]s] ſibi tredat q[ui]q[ui ſibi ruerent
am9 de dilectiv]e g[ditor]us ſtne atterſanc]ne
opis. Iugua mens vita requireat? Amor etu
dei non est onofus opat2 em magna ſi est. ſi
ve]o opavi renuit. amor non est. hec at opm
exenuo et macutoru obſeruano puriſavi de
bent ex interaone. ne uel tu more aliqu9 pe
ue fiant u[ amore p[mi]j u[ amore p[mi]j com
pleant2 teste aug. Deu diligit qui ideo impat
non tuſtudit q[ui] u[ magnitudine pene uel a
iditate premi]j oppellut2 ſed q[ui] q[ui] ut pat
mu est et honestu. Hunt et alia duo sigua ve.

cap. u

1. IFFUMA CANTATIS. AD DEI SALIZS TUI HOMO AGRA
TULAT. DEO IN ORIB, QUE SIBI PLACANT A QUOTURI?
QUAQUIS HORA QUONIUS LOCO Fiant. NUNquam contristat
tur. DEO IN ORIB, QUE SIBI DISPLACENT A GENTIS AQUA
NUNquam hora quouam loco fiant. Naturalis aut
amor nichil laudis DEO MERET? QUO SENSU SUPER
SE REFLECTIT? SED SOLUM NOGRATUITUS QUI SENGER
TENDIT IN ALTERU. VERA CANTAS AD PRINCIPI EST
DILIGE PRINCIPI SIAET SERPITI AMICUM ET IMMACUL
QUEDADMODUM AUGIT. DIAT PRINCIPI SIC SERPITI
HOR EST IN DEO AD DEI APPLI DEI. SUCI ENIM VNIS
DILIGE DEBET SERPITI. SICUT DESIDERAT SIBI OMNE
BONI ET FUGIT OMNE MALUS SIC FANAT PRINCI
EL ALITER SICUT VNUS SIF SIBUS DESIDERAT BONI PRINCI
IN AMIA ET CORPE REBUS ET HONORE. ET SIC QUILIB
IN HIS QUATUOR FUGIT ET ODIT OMNE DIPNUNI
PRINCI. SIC QUILIBI IN EIS OMNE BONI TAI IMMA
Q[ui] anna debet dilige et omne dixnui odire,
liet ex p[rae]cepto non trui nec tam ardent[em]ou
teneat ad PRINCIPI QUIN ad SERPENTIS. Ex amo
re anna non pt. nec c[on]tortas j[pre]ndi et h[is]nia na
eos diligit qui se annant. Siamore inniti ca
ritas vera j[pre]ndit, amant[em] eti dilige est na
ture que non est meritoria. Non amant[em] vō
dilige est great. Sed ad huc excellens et j[pre]
dit veritas c[on]tortas ad PRINCIPI. GLOSA SUPER
M. que diat et amant[em] dilige est nature mu

60

La 11

amante pero beneficis ad amorem attihere
perfetionis est Et lucet nemo teneat ex pre
epro tui et tam ferventer dilige iuninam
qum annicui felix tui eet et sume pſtuis q
trui et plus posset dilige et opa caritatis
exhibe tam iunico qum amico corigerunt
et corripiunt qum blandienti interpantam q
laudanti. qu teste trido Nauthil facit deo sic
ſiliem quoadmodu malignis et ledentiby
ee placabilem p[er]tito etu maiore grans
et gloria consequeret ex p[er]ſurione q[ui] ev
ſauore. si mi[que] debito ſuerit ea frui ſiut ſi
mmiby multomagis p[er]fuerimt iunici ad
eter u[m] gloria q[ui] anna Ad amorem p[er]
mi[que] induc[er] nos debet natura. ex omne aual
diligit ſibi ſilie et p[er]nago dei ut ip[er] et pre
ceptu in ſcriptura Argume[n]ta veriffime
caritatis ad p[er]ſum ſunt ve q[od]ol[em] ta iunco
q[ui] amico in qualibet aduſitate vere et ex
corde conſande de omni p[er]ſentate que duo
variffima ſt Argume[n]ta veriffimi ody ſunt.
q[ui] aliquis cum g[ui]itate corris de p[er]ſum co
gitat q[ui] tu tristia ip[er]i videt q[ui] au ama
ritudine annui de ip[er]o loqui uel eu[u] audit la
qui tu omne boni illu est qu[ip]i ſibi utile e q[ui]
tu potest impedit. q[ui] boni qu ip[er]o e dinnui
at et p[er]uertit ſic non ſent x p[er]ſ traditionali ſuo

confidença ad deu prestae intendat. sed si
de ipso aliquand glorioси uel aliq graaa renat
tur hoc tu dolore cordis et deiectione sui au
diet saens soli der esse cp sibi affe bit tu soh
danda est gla ve huius nec manori nec nu
nori nec pari se compat. ymo nullu inferi
ozeni se tredit. nullu omo permt. nisi se soli
ex corde deppuit et ab oibus fernenter depp
et appetit. gaudet velhamen cum despectu
fuerit. tuhs nullam timet costumelia qua
nullam amat gloria Et qui nequit se
humiliat. sed huius teste Bn Non vult hu
milis predicari. sed milis reputarv amane hu
militate debet radicem humilitatis plantam
in corde hoc est gura fragilitate agnostere
ut se reputet non soli qum milis est. h enim
qvilis ee pt. ymo eaa qvilis et et qvilis
fieret nisi ippe deus violent eu a pnis retrax
iffet. et in si ei temptantes subtrahet ibi q
libet agnosdet. et fragilitate se sua et depo
sit. ad abyssum et voragine vicorum uyxu
illud humiliano tua in medio tu Weru hu
militate induat fre qus indefpertus opib9 ex
eratui dicente sibi. qn uq ad virtutem
humilitatis puerit qui opa humilitatis re
fugit. senee vera humilitas ex eo. q homin re
agnosat nullam per se tarnalem ul spuake

temptatione se posse vince, nec minui opus
boni deo grati s.n. spali auxilio ihu xpi pos
se p.fuit. Argumetü ve humilitatis est, cum
homo in tui se deat, cp. or. grã indignã se sentit
net audet ecia aliqui ecia appete, et si s.np
hor a deo s.np tpm absçp. suo desiderio alio et
fluxerit cum tremore pripit. ymo laudabile
indurat esse deo tare gaa cy tke grãm cy torres
duisis modis demuit. cy toriens duisimode de
turpuit, q. nunc s.np ordinacione dei frue
bat. Jte argumetü ve huliterit est, cp. sem
querit infumii loci. Infimos sonos. Infimii
officii. Infima vestimeta. Supbia mentas
duphater cognosfa p.t. argume tö extra misero.
sedmi illud Amnetus corpi.s et risus dencii et
ingressus nunant de illo. sicut arbor bona
uel mala ex fructu suo bono uel malo ppen,
dit, qu. ora. fia ex corde predict. dicit aug. su.
odor bomis uel malus er stomacho corrupto.
uel trucorupto predict ut ex prebus bomis ul
malis i. stomacho repositis. et sicut impudiaus
oculus impudia cordis est trucius. Argume tö
intris eo cognosci p.t. supbia cu aliquis in corde
sibi placet et alys se prefert et pferri deside
rat et cu in fuis fuis horibl. place affectat. ta
lis cu huiu. trudivi. diu. nro. ihu xpo tion. 2mo
dat. qu. nec sibi placuit teste apto paulo. fi

62

A4

fiat, sed enam hōribus bonis et malis subditis
fuit et demonibus Item oīā sensibilia et inven-
sibilia obedīt deo et illa sibi est hoc ut se cognos-
teret subiendī cē deo· sol et luna obedient
sodeom· terra moysi cum absolvit duthan
in Abyron· tāre petro ad calcandī et moysi
tum sbumget pharaōne et exertitū ei9 serpen-
tes magis in egypto besne heremus ut legit
in vitasprīn· aer et grando Samueli Aues fiu-
nto demones aplus z Et qu oīā obedīt deo
sub celo in celo iπirgatorio et in in firno· deo
homo miſto debet in oībus obediē deo pūi pre-
tepta eius et volun ta tē eius in oībus exequi
ndo Argumentū vere obediene diat aug
vers obediens mandatū eius non ptraſmat
sed pat aures auditū manus opn· lingua vōn
pedes itineri et se totu iut recolligit ut man-
datū pagat impant Et bō bono obediens dat
ſui velle in manus praelati ut possit dicer pa-
tum cor meu deus· patu· t. in· quin pnpis
ſatc patu· t. vocāc et pramus ministre mepan
tustodire in celeſtum contemplaāone requiescere
Argumentū inobediencē est ann subditus tu
datu praelat uſtū reputat et ex hoc in carde
mandato reiμmuurat ame mandatū exple no
posſe nec debc se exuſat poſtca duisat mas
subtiliter euadendi exercigit ad ultimam aliquos

adducens qui consilys uel preabus mandatum
impediant uel retrutent. sic non feat abralpam
qui note abyt ut subito mandatūn dui 9plec-
et. et relinquis seruos in pede montis ne spīnī m
otasione fili kmi 9pediment. 1aco lorgam bene

dictionē meruit sibi et semini suo

Cap v

Pamena vera et pſta est, cu al
quis ſuſtinet et paaent ſurias non ſolu
nui t cibus est, ſed ena aim ſmocens est, exenemplo be
ati iob diens non pectau. et in annaritudinibus
mo. o. ni. et liac in tolerabilior ſit ſuria ſmoceti
qy culpabili tiq multo ſuaui9 ſerri pt. et debet
tumia cum nurtil qſuam remordeat de culpa p
ſi moleſta me ruffet. culpa alij; precedente ſteſe
bto petro. Remo vrim paticat ut fur aut homi
nda aut maledic meli9 est si ſit voluntaſ dei
beneficietes pati qy maleſanetes. que. n. gra
ſi pectantes et colophisam ſuffertis ſed ſi bene
ſanentes ſuffertis paaenter hec est grā apud
deu! laudabilis e illa paniēcia. q non tantum
a malis ſ ena ab eis qui vident e boni et ami
t. nec tui q malis opibus. verueaau p bnart
illatas paaenter ſuffert ſurias. tur eni anna
dei est inter filias. ſiut lilu inter ſpinas. lilu
9uis pungat a ſpinis candore tamem retnet.
ſoraorem emittens odorem qy ſi non pungat.
ſit aia ſponſa dei ſi ab eis qui vident eſſe de

paupertas vel sit dixi his necessitate abi caru
it - am nec sibi nec distingulis suis spitas ton
fructantibus pane hæ non potuit qui sibiter ves
hui necessitate coru iuit qui ante truè teste bì
pemeta indat9 fuit qui enà haustu aque in
drue sinens hæ non potuit nec lapièm nec
afferem in quo moriens trucifexu cœpit indi
naret heu q[ui] sepe est ibi suprfluitas obi re
 dit ee vera necessitas Verus paup mulla tu
sitoria conupisfit ymo oblata respuit evêplo
helife qui numerà mamà non acceplt et
eyo dam qui dona balthasar regis contempit
ille pauptate vere amat qui pon9 méri vellet
pua gloria pauptate q[ui] magna gloria p[ro] diu
nas p[ro] conformitate hui ypi à amorem
ve pauptans inducè nos debent tria ut dunt
bis b[ui]. Nuchil deo coru9 nuchil angelis ama
bili 9 nuchil horibus fructuosi9 q[ui] m paupta
te obediendo m[ati] smire <sup>1</sup> aut pauptas d[ur]o
plateat testat ibide-b[ui]. d. In relo omnibus
affluencia suppeterat f[ra] pauptas no tuemem
tur Porro het spes habuèant in terris. f[ra] ne
tuit h[ui]mo preciù ei9 vemit g[ui] fili9 dei h[ui]m
cv pare in tris ut sua estimatione eam factè nobis
prerogatam est et alio inductum ve pauptans
g[la] aſſeſiounis d[ui] vemens ey ea q[ui] paupes
et ignobilem ad latius ypi feceruit in iudicu nobi

biles et diuiter indicantes. Ena q[ui] laudabile
deo o[n]a p[ure] p[er]t[er] ip[ui]n] reliqu[em] pa[up]ere fieri
p[er]t[em] amor[ate] de[n] deo q[ui] fide[s] p[er] o[n]a ex tam poter[
s] si[mi] semel uel bis in die munific[em] corpi necessaria
·q[ui] minima op[put]ant[ur] coram deo· nam ea t[em] b[uit]
minutis habundant[ur] q[ui] amic[is] s[ic]ut potens est
die ac n[or]te singulis momentis munific[em] sp[ui]
habundant[ia] sp[ial]ui donorum que munima st[ur]
coram deo nec ea q[ui]nnot ur[muc]is. *Argumenti*
vere paup[ta]tatis est nullam soli[at]udinem habet
de tr[is]itoriis Simplinter et sem[re] o[mittet[ur] se deo
qui au[n]b[us] et ver[m]ib[us] sp[er] large necessaria mun[
tr]at et p[er]p[ue] pullis coru[n]orum in m[odo] p[re] fame
pagientur[us] quos antiqui coru[n]us p[er]t[er] albedne
or[em] fili[m] si[n] non s[ic]ut famelico[m] derelict[us] qui ex
l[ai]gitate de[n] uel rore aeris p[as]count[ur] doner ip[er]
si[m] m[ig]estentur[us] coru[n]us s[ua]r[it] ut uel o[n]ifici uel
mustas deglutunt[ur] que sp[ial]ume rostrorum m[ih]eret
at[em] famelia tam fortiter clamaem[em] non t[ess]on-
*Argumenti* false paup[ta]tatis uel o[n]ariae e[m] li
b[ent] m[un]era d[ae] p[ter] necessaria uel ea libent
acpre talibus libertate si[m] vendit· iuxta u[b]i
pl[i]i munificula acpre est libertate vende. Quo
mo paup[ta]tatis est amator qui null[u] defectu si[s]
t[em] vult et minima tion necessaria freq[i]nt acipit
ymo p[et]it et ac[n] quaqua subtilitate extorquet et
p[er] necessitate cons}[er]nat.

Argumenti false paup[ta]tatis uel o[n]ariae e[m] li
b[ent] m[un]era d[ae] p[ter] necessaria uel ea libent
acpre talibus libertate si[m] vendit· iuxta u[b]i
pl[i]i munificula acpre est libertate vende. Quo
mo paup[ta]tatis est amator qui null[u] defectu si[s]
t[em] vult et minima tion necessaria freq[i]nt acipit
ymo p[et]it et ac[n] quaqua subtilitate extorquet et
p[er] necessitate cons}[er]nat.

*Capiti* vii

Capiti vii

66

tus p[ro]titas, culta vilitas, carnalis inmodi
tas, et fuge loci et tempora ipnodirinae oportum
[con]si dina filia iacob fenset rapta no fenset
- quae venit vide mulies regionis illuc
- et vides omen homines suspensos debet aut aulib[us] fere
- oris mastris et suspectis Ex hor em chamar
- filia dand[us] a propter fr[em] amon corrupta fuit quae
- en suspectu non huius qui et soli tangit infimo
- numistit. Dilutur uniribus vino suspecta debet
- et maconea feria etiam sita sedis Nsilin theonum
- sic dicens Di taſtitate ſuae voluerit feram quod
- ius utinam ſi justitati viridis mente dilige non p[ro]
- ſerua corporali Preterpuit aut confirmat ut casti
- tatis est dilectio in eo quae tui alia oria vileset
- gustato etem[us] ſp[ro] despedit oris caro ut in gy. Et
- ſe quidem ſine delectatioe au[a] no p[ro] aut em[ur] de
- lectat[em] in inſimus, a in ſutinam et quinto alia[que] ſtu
- d[um] exerceret ad ſuma tanto majori fastidio toz
- pesſet ad inſima quintoque attriory cura in arcensat
- ad inſima tanto repore dopnabili frigefuit a
- ſutinam [con] Argumentum ve taſtatibus est reſſe
- natio qui[que] ſen ſui ab illerebus carnis et ſub
- tractio coridis a vanitatib[us] et cogitaambus
delectilib[us] nam ex delectatioe inſus induendo,
- gustus in gustando nasci ſolent deſiderat carna
- lia que anam et ipnodicitia a emolluit a in
- amant. [con] Argumentum ſiue induit ut ipnodirinae e

67

et que pri sunt illiata est etiam vitat sponte et
pure ppr deu deltabilia que hz et q the posset
quib suate et meritone uti posset. sive car a
sint sive vilia. Nam si aliquis plus delcamet?
i pultib ch ipdicab 9 i aqua pl 9 ch i vino acep
cius eet deo abstine a pultib 9 ch a pdicibus
ab aqua ch a vino drit em ang? Delune qu,
bet si absque desiderio sumat non offuit et ab
viles appetent accepti psum ippeduit abstinere
Dand em aqua male crupita z effudit et he
lias tarnè non gatpitù comedit a deo missa
p coruos hoc testat esau qui no ppr gallina
f ppr lentcula irrecipabilit benedictione am
sit ner soli abstendit e a deltabilib 9 corporis
f eam ab eis que delcam atam s a vamitab 9
colloqis a gaudio spali a pco morli ab am
cita carnali hec abstinere laudabili or e ch
pima Inductu ve abstinere duo st Vui y
nuy ch debita istudine dura ei papi 9 et
nuy ch ad debut finè eis neq sedim ordmarioe
duina fruitt et ex hoc tru dei grane metim
Alud e ch de onb 9 domis paptis structa 1 ano
tre exisget quo sive pa supferim 9 uel p nra
voluptate uel p insta necessitate ul coi uti
litate A quib eyigit 2 opus ch abshnet de illis
taonie reade no oportet display aut utilitas
sequit abstinera diumori ferretor u chsmao

68

desideriorum exaudia que duo patent i dam
ele· qui ai uti nollet tibo et potu regio. s aſſ
tu leguminb9. cuitos magos et amolos t互ſen,
dit i aguinone visioni et sopimorù Decò op
ad preces ei9 vy am nabuchodonis or quib9
pue debuit ut bestia mutati ſi in vy men
ſes Ideoqz ai impetraſſet a dæo ſpm licenæ
di pplo ut rediret in ilylii impetrauit et pplò
voluntate redemi tu redire tordoret. qui tu
multis desidirys ſuis et miſterijs ſuit exau
dit 9p abſhneria q[ui]pe testat dicens In die
bus illis ego daniel lugebam triu eſdomada
tu dieb9. pame desiderabile non comedi caro
et vini non introierunt in os mei. ſi neq
vingento unitq[ui] sim. et ideo angeli9 dixit E
die pimo quo posuſa cor tuí. ut affliges te
in conspectu dei tu exaudita ſi vba tua Ier
tui pt addi q[ui] e miè dei ipetno. ut p[er]miſis
qui p[er] abſtincia miſeritordia dei ipetuer
ſone z[ui] ay[ui]r i[po]ſum 9 abſhmena[ui] ſar[ui]
antiquorù de quib9 ſtib iheromn9. q[ui] a car
ub9 et vimo abſhnuer ut ſemp[er]pt temitu
tem ſenſus et v[ot]iſme capitib [que] ex p[er]uo c[uo]
paræbant et maxime p[er]p[er]tui lib[er]miſ
qui ex h[ui]s c[ibus] et ex h[ac] poaone n[as]u p[er]
let p[ane] ravo v[est]ebant ne onerarent ſo
mat[ui] oleu tu[em] in o[le]r ib9 nouerant et hoc

parti pp non semin lemandæ quæ loquut de no
latilib 9 tu oum pt carmb 9 vitauerut et lac quæ
alteru cornes liquidas altum sanguine esse
direbant colore mutato
& argumen tu ve ab
sinenæe est cum non solu profoſ et delictus
plus insanite uti respiut. ſi ena ac inſimitas
uſ alia neceſſitas cogit tu colore mens pa
pit Item ac non solu delictus et prenoſus et
ſupſluus abſtinet ymo etia neceſſaria ſib
qnoq Subtrahit ut alys indigentib 9 ipoti
possit uytà illud iherò ſe manducaturus
eras ſi no leuinares da paupib 9 ut iuemui
ſit ſatuitus àte non mor subn lucu
argu
mentu false abſinæe e vitae pnoſa et deli
tata tu eo tpe cum non habent et p[ro] vanà
gloua ut homo laudet - uel p[ro] p[ritate] ne de
paupet uel p[ro] auorcia ut dritet uel ad ca
uenda corpus inſuitate uel ad vitanda dett
nonè u[li] ad ſequenda dignitate u[li] trisitorum
prititate u[li] perendera g[ri]a in p[ri]tui et gl[am]

in futuro

C[it]p. 11

Prudènaa veà et p[ro]frà est niti ad c[ogn]
nonè duine natuè et p[ro]ſunditate hu
mame n[im]ſerè qu[ip] prudèna optant aug[ui] à.
Noueri te noueri me Ile vera prudèna t[ur] q[ui]
solite agnoſte laborat qu[ip] ſit optimu et hor
to in ſu amplettit q[ui] ſit p[essinu] et h[ui]to.

69

to corde detestat? Ille vere prudens e q[ui] fru[er]t
ter pensat q[ui] bonus q[ui] malus futur[i]t sit. q[ui]ta
delt[(]n]cio bonis viri sumo bono eternalit? q[ui]ta
amartudo separi eternaliter a sumo bono
Ille velle a prudencia fru[it] qui sumo pe fugit
omne id q[ui] elongat ad tenp[9] a familiaritate
ter. s[et] p[er] tam venale et q[ui] sepat s[et] a fru[n]o
ter. s[et] p[er] tam mortu[m] Bilit? Ille vera prudencia
fru[it] qui dilig[t] o[n]a que opprimant deo. s[et] opa
bona et q[ui] eternaluit v[n]nuit deo s[et] ututes. et
s[et] p[er] s[on]a Indut[i]n amorous prudencAE e t[em]
plu[que] ph[or]ui qui t[em] p[er] s[on]a labor abat ut s[ibi]
v[ob]t? q[ui] fugeruit fragrantas v[r]bi et ortuos
suburbanos. v[ob] ager urgu[n]us et arbor[u] co
me et su[s]urrus a[n]ui fontis s[pe]cul[i] ri u[n]s
in murmuribus et multe aur[i]n oculor[i]n[que] ille
rebre ne luxu et habundantia copiar[i]n animi
fortitudo molestet. Bilit? et p[it]ui i des[i]s ha
bitate consueuerit et quosda legi[n]9 s[ibi] effo
disse v[n]dol[s] ne p[er] eor[u] visus a cotemplanone
ph[ie] an[]ozent? q[ui] si q[ui] esnat habundantia abo
ti poaon[i]n[que] p[er] fru[n]i et posse variu[m] supenacAE
hor est v[ob]ari t[n]i delictas et delictar[i]n vi[n]s
non teneri s[er]p[i]n den[i]pit. Densus em[n]oster
illud cogitat q[ui] videt et audit odorat? g[i]u
tat et attractat et ad e[n]9 h[ui]t[us] appetit[i]n au[n]
tapit[que] voluptate. Artoniags nos q[ui] diu[n]e

Japienae studè debet9 N. Idæ nos inducere
zebet multorum dipnario ex iuridicânia mixta 10
p[ro]ptèa captu11 ducty è p[ro]s me[que] or no h[uius]t
fram12 Et baruthy or non habuerit prudèn
tià p[er]erit p[ro]s sua insipientia Offirni pru-
denæ est ordina[em] cognitivœs cordis ne ex[im]
dei vagen[que] affectivœs metis. ne i[tae] c[ognivus]
nimùm o[m]pens[er]t volutates ne a deo p[ut]ant[em]
intentiones ne i[m]steant. ß pur i[s]cirent i[u]di-
a et suspinones ut ad meli[]9 conutant. 2 Di-
lit o[ui]a ùba et fru[que] et i[m]essus ordina[em] debet ut
ad debitu finè o[ui]a fiant p[ro] to[rum] utillitate et o-
nui emédanone 13 Na sapièria h[uius] teste sa-
lomone lucet ivultu ip[er]9 hor è in exteriore
gustatione qui sic ordinat[em] è h[uius] argumètui ve-
sapiètæ 14 It[em]–b[us] de hoc Condiana disfus
sione ex ama vitu tua diligènt attende. qui
tu p[ro]feceris. qu[em] s[us] et morib[que] qu[alibus] et affectis
nonib[que] qu[em] s[ilibus] et diffilis deo studè diligètissimè
terp[er]m agnosce. qu[em] mulct melior ee si terp[er]mi
cognovis. qu[em] te neglecto agnoscas cursus sy-
deru et vires herbam[que] Argumètui fle pru-
denre è tui cognosce cursus syderu vires h[uius]
baru[que] ututes g[ram]aru[que] p[ro]s lueru emi talis s[ua]
non edficat. ß i[fl]amat 15 It[em] a[s]utu[em] ee i ne
gom[que] secularib[que] flam indubat prudència p[ro]
mo stultu teste a[plò] prudenna h[uius] mundi

70

2b1

a verbis dæpnoſis dicte bto iarobo Qis emi
nâ bessarit et volutri domat pt. a natura
huâna lingua aut null9 homi domae pt. e
em malu iquietu plena veneno mortiſero
ti fine hac refuâaoe non e veâ religio ſi
dicit i德 Di quiſ putat ſe religioſu eê non
refrenas lingua ſua ze Inducti ve forti
tuduis eſt degustario ſpualis ſuautatis h
eni roborat tente ad fanendu bona ad tolle
randu aduſa ad vinendu vitia et oia notum
hor pſfigurat ionathas qui gustas paru mel
lis illiatus e et ſfortatus ad pſequendu in
uniuſ. ſi moſſes papiſ ſuautate mentis
ex inſione et collatione dîna mi conſortu
est ut p qodragita dies corpori almonia no
indigeſt Officui fortitudinis e ſurmae itel
lertu in igniaone dei et affem i dilectioe dei
ſte roborae mente int aduſa ne tregat ſoli
dae int pſspea ne mulceat ſte aiare mete
ut ſp exerceat in bonis comfortae ipani ne vi
q[ui] vincat a malis p[ro]ma foratiudine paul9 et
stephanus habuerit ſedaz matthias et elea
3ar9 iob et damo. triâ thobias qui iſit h[]
[mi] ipò ſentit de argumeſto ve fortiuduis ſe
tur9 ſit argume[n]t fortitudinis ſle ymo peſ
ſime eſt magna et multa posſe coru deu com
mitte de hoc diat anſelning p[er]tue no e[mi] ſiber

2b2

tas nec posliberatis. petentemque ponam non posse
se. quod posse se. quod utem non posse se. ut. qu
sibi non expedit. quod dictus hoc pt. tutona,
gis adiustas et pustas puit i illu hactem foro
tudine habuerunt olim pseutatores eamque reges
et pseutatores pinnapes et hodie huit et habe
bunt ipse est autem Cap 14

Iustitia vă et psto e ad deu reddito de
bite laudis et or doma natura sua debite
giurare actionis pro oibus domis collat et malis
pressis debiti sanguis doloris pro oibus gravis nec
lectis debite satisfactoris pro oblationibus. 1 Jlle ve
ram iustitia h3 ad deu qui deo fidei et se et ubi
et i oibus preeptis et votis sanguinis qui tanti
dili gena a singulis oblationibus apponit. tota
salutem sua. specialitatem in utro quodque dependeat et
quidem deu puro oan bona opera facte non ppit
aliquem fauore ul utilitate putes vite et future
ul et iue qui cum debita justitium singula doma
præpit et eis sibi ordinarumque dei fructu se et
ubi quod h4 cetera iusticia ad præmiu e i duobus
nunc facerem primo quod sibi iuste non vult fieri
h2 e nunc offendetur ut inibi frato ul signo ul et
rebus corpe et honore nunc de ipso malu suspecai
nunc ipso de se nunc bonum suum putes ul minucem
nunc ipso et bono iudicem h2 emi nemo sibi sibi
iustitiam vult fi. 5 Ite præmo facerem quod sibi vult

fieri iuste hor estium honorares bonum de ipso
sentire ona fru sua eam mala ad boni consute
spite bono memoriam sui hære. sì iptim in bono sp
monere. sp bono suo consande et malo odolere
innotentia sua sp extusae et iptim absentem
ppugnae. hec eti proin justa quoslibet sibi
fiet. iæo diat. p[ro]diu justa. et iuter p[ro]furto
nollet suspendi. et tunc debz fure suspende. qua
illud nolle non h[us] proin justicia et predo boni vel
let spoliari ut sibi h[oc]tet spolhae. ut tunc facer[u]
debet. et illud velle non h[us] proin justa. Iste
justa vera ad mortuos sernat q[ui] testameta
sternh ordinacionem eorum eypedire non tardoat q[ui]
temus. or. et al. elis. stetem coru et fidença pe.
nas eorum p[ro]posse suo altemas et abremat Iste
justita ad angelos sernat qui salutarii coru
consiliijs acquisites gloria iakis ex hoc debita
non retardat. q[ui] p[ro]ipenso nobis obsequio p[ro]
merent. Iste inductin vo[rum] justae est ip[ro]dand
justus d[i]us et justicias dilexit. Iste q[ui] isto p[
]nuttit. ip tim spes et leticia stetim illud letab[us]
justi et d[omi]ni ut et justis iudiat exultuam et
laudato. s[an]eaa stetim illud exultate justi et d[oe]
ut et justis p[ro]diat securitas in iudiao. Acta s[an]
bunt iusti et magna et stancia etc. Justis etui fit
et hec velle iudissimo h[uius] iusti ipepitiui munire

Et quod bonum p[ro]spectura de 9. pollicet h[uius] maxime

P. justit. acquir. officium vel justae et rascide cogitanoes et affectoes ut sp. in deo sint. in tencioes ut sp. ad deu. sint. sensit. quia u. dixet ut sp. ad spuat. e. fine et certu. sit. et in hys. et argunmetu. vel justae. Argunmetu. justae e. v.s. iurpae. sibi q. gipe der. st. s. laude. honore. amore. vinducta. uel q. proemi st. uel q. pri. mo debent.

Cap. vii.

Temponaa. vă et pesta. e. iusta. modera. tio. motum. Interiorum. et exteriorum. opn. Ile. vera. tempanaa. h. qui non solu. modera. tur. cor. su. a. p. ius. cogitanoib. et i. valibus. & s. ena. modum. servat. in. bonis. ne. sep. et. diu. cogitanoes. thereant. q. iusti. tempus. regrit. Dilit. ve. spatus. moderat. affecto. nes. suas. q. alij. u. nichil. Spare. debeat. tit. time. et. qutu. et. q. u. du. de. quo. alij. u. nichil. gaudet. debeat. u. dle. et. qutu. et. q. du. te. quo. amore. u. odin. u. pudor. hre. u. non. hre. debeat. et. qutu. et. q. du. Dilit. mode. rat. itellectu. ne. ampliori. tpe. q. oportet. se. et. cupet. ita. alij. itelligendu. Dilit. modernu. volutate. qualib. et. qita. ee. debeat. et. itenao. ne. qualib. u. quta. ee. non. debeat. et. ad. que. fine. Dilit. liberi. arbitrium. pondor. qutum. debeat. elige. boni. et. qutu. rephae. malum. Dilit. vă. transia. moderat. ingua. hndo. loy.

I. Spania p[ro]e.

dù et qui tacendù et quin dum hor è tpe opor
tuno cui loquendù f. vobis non suspectus quin
loquendù et ubi f. loco et tpe no suspecto et
quité loquendù f. matur.e tu ponde tuè et me
sura pppt. qy f. pppt. necessitate ul utilitate
et p. negoys ais et orpis. Dilut. mésurat¹
fct. et mores. et moni oin mebrorù. ut prdmi
aplim. oia ordinate fiant et uista itencione
et ad debitu fiant fine. Ad vera transam
induce nos debet sapietissima ordinano dum
na que oia disposuit i ponde nuò et men
sura stdi. ordinanone har ois actio na et
mores et vita na debent eè moderata men
surata nuata et ponderata hoc è i virtute
pus cui mésura i virtute fili. cuius. i virtu
te spis sti cui pond 9 affìbit. Ad i de nos i
duce debet exemplu transae apli.d. fine
offenstione estote iudis et gentib. 9 et eate dei
sir et ego p. oia oibus placeo. ve. tpatus fu
it. qui nulli offendit et p. oia oib9 platiut
Argimetù ve. transae hz qui se moderat
ur i victu vestitu sopno. et i oii modo tar
nali. et i leticia tpali nulla suprfluitate ue
qu ordmatà delcunonè. ß purà necessitate
ui oib 9 hys admittens ve. tpatus i oibus
seruæ tuodit nitit. ptcy i amore et lauce
di.na magn9 duis et lau. ni. Icoq. smem?

K

et fine misura et fine fine amand[us] et laud[us] etiam etiam argimetu diſpantio e tu aliq[us] diſvor[u] tos habes mor est omnes ſeu morantes turbar omne iſpuetat i mullo twg[ui] toſformat ſi op ſibi ſoli p[la]co[t]t hoc appbat et hoc p[ſi]ſce utendit. Talis ſuit c[ed]ar de quo ſp[itu] e mand[ur] e[ſ]t cons[ivi] omne et man[que] erti coru ip[s]

Compassio v[a] et p[ſu] ad c[oe] ut iſſant et torde ſch[ia] vuln[ear]i p[ro] ſib[us] in[no]s de illat[que] et ad h[uc] iſerendus in ſe et am[nas] ſuis quos qui tangit q[u]i qui tangat p[up]il la oculi ſui. Ad pynum v[a] et x[ap]ſio e[g]dele medullita aſſu[ct]ionib[us] pr[um]or[u]t a[cor]p[al]ibus q[ui] ſp[ua]l[ib]us ex o[pli]o. q[u]i inſi[mat] et ego no[]m[in]or. d[r] gloſa q[u]i in[format] in ſide ul[ri] aliq[ui]tute et ego no[]m[in]or. id e tio d[leo] de eo ſi de me[po]. q[u]i ſtra[di]lazat et aliq[ui] molestia et ego non v[or] igne compaſſion[s] Ad pymos in purgatorio v[a] e x[ap]ſio u[ch]erement aſſu[n]gi acerbitate penar[u]t quas ſuſi[n]et et p[ri]p[ue] q[ui] a viſione dei et frucaione iteri ſepa[n]t. et ceus ab ip[s] iteri plenarie non laudat et illa aſſu[ct]ione et compaſſio e[ſ]teſſant d[uo] et ar[dent] ſupplicae ut eos a tanta aſp[it]ute diu[n]et en[pe]t. Ad vera compaſſione induc[e] nos debet habu[n]ant[]ſima x[ap]ſio x[] ad nos qui

gentes qui p[ro]t non ex [p]erit. h[uius] alios ad af
flusendu signo ible ut f[u]o p[ro]utat et comfortat.

Dixi, quod ad deu e[m] Cap. vii.
qui[que] sens[us] et v[s]us omni me[m]brorum et o[m]a ex
temora opa ad nutu ro[s]is dis [p]onuit, auq[us] omnes
totitacives affluctioes volutates intemaones
et o[m]a itemora st[om] ordinanone r[om]is f[u]it, et
illa n[ò] p[ro]mo st[om] volutane[]e d[er] penity ord[ina]t
quon[em]s auq[us] v[ò] f[ir]me cons[en]su ro[s]is b[ri] dis [p]osite
qui[que] agit[ur] stati p[ro] p[ector]us coturbat.1 J[ille] ve-
ta p[ace] tu deo h[us] ut diat glo f[u]p[io] n[ò] t[ò] Juſt[
]f[ic]ati p[ro] f[ic]e p[ace] hab[eam]9 qui ad ſu mad[am]
e19 d[omi]na volutate n[ò] litigat qui ſen[tu] m[us]
ſa d[n]i, et ad omne p[re]ceptu diu[n]um ſui fle[n]t ar-
bitur. P[ro] em[] va e[m] d[itor]iac[em] au morib[em] p[ro]b[
et] litigae[m] au men[m]s. J[ille] ver[à] p[ace] h[us] qui toto
n[us] ſauet ne que[que] ex [p]orto q[ui]t[us] o[ccasione p[
t]urbat. q[ui] em[] ex deliberanone que[que] p[ro]turbat ſu-
turbanone nullaten[9] ali[q] hor[as] ce p[er] out em[
t]urbat[que] ſi p[er] ſe vind[ic]at, aut ſi vind[ic]ae[m] diſ-
filiat ex turbanone tu fru ſamnulu et ren[or]ſu au
ſae f[ra] ſe[m] portat. J[ille] ver[à] p[ace] qu[er] ut
qui to[n]tinue ſen[tu]n consid[er]at et vinq[ue]s [pro] m[or]
n[ò] relm[que]s o[n]bus p[re]ſoſitis curis truſtorum in
ſola d[er] iateplaaone acq[ui]es[at]. I[bi] em[] ſol[um]o v[n]
p[ro] t[uen]ſi teste auq[us] ſe[m] no[m] d[n]e ad te et n[ò]
est qui em[] ce min[em] donec re[q]u[es]et i[te]. Ad a

Lepassuj[us]

moe2 ve patis in2nae nos debet displey un4tus
paas f suamtas et ques metis q pa2e seyt
q suamtas e spis et inui et ihe suamtas et
qmetis. ul ox etna et gtna habitanone deo
pat i ona qui gpt nimua cosuetudine su2 tam
tu in orde qmeto quesat ps teste In pace m
idipni or. et re. q testat aпы. pa2e habere et
dus paas eit wobisni. √ vera pa2e considerat h"
q diat iero sup eplam ad eplh. si bona ma i
tute diligam 9. si ptra q sime dapno trita aut
ni spe salutis corrigendoru eradi tai no pnt
vseb ad messem ultima tolleram 9. fz etna pfe-
nors opa q fieri et no fi hæt ne i firmi sta-
daliz ent2 no fac2 disponam 9. ( argunmetu ve
paas e qui oem locu et omis hores et omis ot
tasiones vitat ex quib9 turbaao pbabilit seg
pt. ul argunmetu certiffimii ve paas hz qui
pcepta hz der et vota sp et vbiqz tenet teste ps
pay multa diliget b9 legem √ argunmetu veris
sime paas e qutaro i obbus spui subingat 2.
Argunmetu false paas hz qui no eucllet omis
radies turbaaois q sp pullulae solent hec st
ppe volutates. ai libertas. moru singulaitas.
oppentq placencae de quib9 alibi spati e vel
no e na pay que ey ppia vitute no habet. h ex
tina alioru. v grà. dum quidu qui firmà pa-
tem hnit. mari q mithil trictatis senaumt.

75

A6

IUS SAPE IES SEUTIE QV ST AD DEEM SIC IMMITIT
EAT MULTITUDINIS TREDAU ERAT COR VINI
ET ANA VNA ET DEO IO E AD ORA QV SPECTABANT
AD DEIM UL ALYS CONFORMI ETBO POTU SOPNO
ET MORIB9 ET OPIB9 QV NO ST CON DEIM nec CON
PFESSTIONE SUA nec CON PREFECTIONE UT PLUIES
LUTRI FACIAM9 SIC APLIS FORTY ET IFIRING OT Y
MO OIB9 ORA FORTY ET UT OMES LUT FOCET
Ad AmorE VE Iordne Indue nos dABET QV val
DE LOUDABILIS E A DEO ET VALDE PLACITA JORDI
A FRIM SIC IPSE D. IN TB9 IMPLANTII E SPUM ME
QV ST PBATA ORA DEO ET HOIB9 Iordia FRATRIL
TE NA TUSERI HOI ES HOC SERVANT IN TRIS QV
ANGELI SERUAE NOLUET ET CELIS
Ad IES IM
VITAE DILIGENEA THIN YPIT QUI FENT IORDIA
IIT DEIM ET HOIEM ET IIT APLOS CUM EET STENO
IIT EOS QUIS EORUM VREDET EEMANOR ET AIIM
DIGNARENT DEE APLI DE IACOBO ET IOHANE EO
QV VOLEBANT SED AD DEXTERA ET SMIFURA ET
I HN5 EM OIB9 YPST EOS JORDAUM
ARGU
Tueti ve Iordne E AD DEIM TESTUNNI SAETNE
NO EEPIM GUB9 INOLUTII SIC APLIS HABUIT
D. NICHIL IM IESIUS SUN ET IOB NEV EM IPHEN
DIT ME COR MEU IM VOI VITA MEA UL FERNES DE
DERU PFIAENDI ET OIB9 BOMS SEDIM DERI ORDINA
NONET
ArgumeTii ve Iordne ad pxi
LY QV AD OMES TA SFE SE TZ UT TULLUS DE IPOT

77

p[re]ptor[us] si se[pt]e fr[es] et libro math[ab]eor[us]
qui p[ra]sins l[ing]ius et abstraita c[ute] c[ap]it
et p[re]di et manu et o[lis] ene[us] vini torq[al]
et eleazarus sub libe[an]o[m] noluit illi[atas] car
nes com[ec]e? s[ic] dixit se velle p[mi]uti et infer
n[ui]t. T[he] ver[am] 2st[an]am h[us] q[ui]n[ui]h[ui] a laude
du[m]a cessat u[ui] illud b[ui]dit[am] et or ipe
et non cessat a feru[n]i desiderio p[ra]finaendi
Pla teste leone p[er]nemo e[rum] et h[at] vita p[er]
fer[ior] su[n]or[us] es non possit et ibi quilibet i
cidit et defiaendi p[er]ulu[us] ubi p[ra]finaendi posuit
appe[n]tui. Ad ver[am] 2st[an]am induc[em] nos de
bet cost[ana] m[ur]m et p[er]pue v[or]mi[m] q[ui] i se[u]
fragili et[ia] gloria p[er] 2st[an]am m[er]uerut. D[ur]
ampli[9] nos m[one] ad 2st[an]am p[er]tina[na] de
bet inde[or]u et h[em]cor[u] et temeritas p[er]s[or]
h[ui]n i malit[s] si[n]us q[ui] p[ra]fidi a et p[er]tina[na]
liquitat[u] suar[u] g[ue] torm[et]ui h[ui]t i 2sf[en]cia
i p[er]n[ui] g[ui]n[ist]na p[en]a a[m]e et c[or]p[s] expecta-
tes. [A]rgum[et]u ve[rum] 2st[an]ae e[rum] q[ui]s nec p
omn[iss]ione rer[u] nec[ur] p[er]c[or]is cessat ab orbus
que deo p[la]c[et]. D[ic] th[ob]ias a sepultu[m] mor
t[u]or[u] n[on] cessant p[er] qua rer[x] senat[er]ib o[n]
sibi abstult et i[s]per o[m]di p[re]cept. si apti
p[er] resurrectione x[ui] nec p[er] flagell[ia]onem
nec p[er]ter tim[or]e mor[tis] a manufest[ao]c[oe] no[n]
x[ui] cessuerunt dic[eter]es an deo mag[is] obedi[em] op[er]z

78

Inharit ſine melſis aliter et ſine ſpe reuer
pen ſauiors ſic dedit diuſt iſt et ſe et oſu ſua
et hoc e magne perſonis uer ſuffiat ve lor
go dae ſua ymo ena ex ſalute preimorui the
necessitatus uſeſ ad morte exhibit ſememp
ſu ſu docet bts iohes Dirut xpiſ anaz ſua
q3 nobis posuit et nos debem 92t Ad h2o
mags obligant p[lati] hanc largitatis huit
ap[lus] diſces Ego ip[er] libent ip[endar] pro
anabus vris Jæo cotidie morior p[pt] glan
vram + p[im]ula mortis ſuſhne[]o F We lor
ſus ſine ſpe r[om]peſaao[is] dat onu totum
q2e et q1y et p[rt] ad etna laudis augmen
ta[non]e ſingulis angeliſs et ſas ad p[petui]
exulta[non]e ſingulis p[cor]ib[9] ad Cus[an]one
uſus et p[ſus] ad p[er]ſonis D[ura]aone et
wſer[ſa]aone ſingulis purgandis ad pena,
ru mutigaaone et abbreuiaone Argu
metu fle largitatis e tu alijb dat ſua ut lau
det ne alijb viuio: reputet u[le] ut a clamore
p[arp]is luber et tu[rum] et tutu p[or]it Item
ſalſus larg9 e qui dat ſua p[pt] co actionem
u[le] p[pt] alijb e ſauiore u[le] p[pt] ſpem gre u
p[nti] et glie i ſu[u] u[le] tuuore u[nd]ras q p[rip]it
dae tuq p[cepti] truſſessione ip[u]ne no truſiſt
erit[u]s uſt[ia] e S[ay]n VII

A
qu[ui] ve D[ur]dant m[es] et l[ic]nia et o[pa]

X. 6. 17

ut quæ sentit et corde p[ro]fert ore p[ro]fiat et epe ex[e]p[lo]
cap[li] iutantibus. Estote ymitatorem mei et obser-
nate 1. ymutam[em] eos qui ambulat[em] s[ed]im for[em]
n[am]que gl[ui] id est ego t[re]do d[omi]o et u[m]no I[le]
verax e[rum] deo et ho[bi]b[us] i[m]mutabilit[em] o[n]ta vera
s[er]uat et o[n]ta u[m]ta sua semel dicta ope I[plet] n[um]
ea salubrio[a] I[s]ilio q[ui]que mutet. s[ic]tus diu[n]s q[ui]
app[ri]a sententia mutavit. ut p[ro]e[ch]i et num
uitis. Ad amor[em] veitatis induc[em] nos deb[us]
q[ui]que veitatis et q[ui]que s[on]t amabi
lis et liac[que] aliquib[us] q[ui]que i[n]us s[on]t veitatis et i
tolle ab ilis. n[on] est hoc ey p[ro]te veitatis. S[on]t ma
la volutate e[m]que libent[em] i[pper]et. si veitate
I[ri]a n[on] haberet. t[as]tis et i[ny]tialib[us] amabi ilis
et veitatis q[ui] meditat t[as]tate et i[ny]titrate
et detestat i[ny]pudic[em] et s[up]b[em] q[ui] numis to-
fria e[rum] i[ny]pudius et s[up]b[us] q[ui] I[sn]am suam
i[ny]oppositis fur[m]aueret. I[te]q[ui] veitatis v[n]nit
o[n]ta s[on]t p[ro]bat[em] e[rum] es[tra] et q[ui] veitatis i[n]nu
tabilis est s[ic]tus. d[omi]nus i[ny]t. faalib[us] e[rum] et i
tam t[em]s[em] q[ui] ub[em] mea p[ter]e. Argume-
h[ui] veitatis e[n]n quis nec q[ui] fauore alie[n]t. nec
q[ui] utilitate q[ui]s. nec q[ui] annis io[d]e rer[n]u t[em] corpo-
ris veitare i[ne]t religi[que] nec diffiliat. nec p[al]
liat i[ne]t alio[s] nec v[n]que ey p[ro]poito alio[d] falsi-
diat nec di[ce] p[ro]nout nec ub[em] sua semel n[um]
app[ri]a t[am]s[n] necessaria di[m] p[er]nitat e[x]p[lo]

80

ingremi se feat diis qu no facer ti vna sume
perfectis h' utus eet distite inquit a me qua
mitis sum Mansuety nec urritat nec urrit
tat nec noctet nec notis cogitat. Agitis e qui
malis moribn dnat h' oia diat gla Ad amo
vem masuerudmis induce nos abet htituod
Pmissa ex persona red. bni mitos ic masueta
eni heeditabut tva et deltabut et et petre aja
suetis dabit gla Argume tu we masueta
dinus e cu mens i afflirtioe no minurat nec
mordentos ubis remordec. h nec i facis alijq
aspitate zemostrat. h quietu anni ad ilhabitu
du deo sp referuat. Argume tu fle masue
tudinus e cu homo uba mollia et masueta pro
fert facae masueta p lybet et tu glue amari
tudine i mente portat

Cay p. 141

A
era fides est crede prem et filum et s. f.
ee vnui verui deu. et cy hys tb9 personis
e vna et idunifibilis deitas cvequalis gloria
veria maiestas. nullz eorum est ictreatus i
tmesus et hns. sume bon9 sapiees opc de9 et
dus. nec tu tres st ictreati tmesi boni eterni
sapientes. aut tres diu aut dui. h vn9 ictreatus
et et hys trib9 personis null9 e pror et pot
terior. qu cvertui st nec alijq maior a minor
. qu p oia et i obus st cvequales. Drnit jpe
latib9 qu p[ui e igitutus a tullo hys origine

81

filius uò a prè est genitæ lumè de lumine dey
verè deo vero· sibi s. nec est creatus nec ge
nitus· s. equalitè, p[ro]cedit ab utroque. J[te] vera
fides iubet crede. quod iust xpi est verè dey
et verè homo et i[mi]nalitè, natus de prè stidui de-
tatè, i[mi]nalitè, naty de i[mi]re stidui humanitate
et est n[mi]nor prè stidui humanitate et per-
oià e[qu]i[s] p[ri] stidui deitate qui assup[er] sit au[n]
ex nichilo et corpus de purissimis sanguin,
bus h[ec] v[erb]nus i[mi]passibilis et i[mi]mortalis.
stidui deitate, i[mi]passibilis et m[or]lis stidui h[ui]
tate. J[te] vera fide h[ui]s t[red]it omnis articulos
vi[rum] potiètes ad deitate et vi[rum] ad humanitate
i[mi]xpi. Al[io] vera fide induc[em] nos debet fi,
des antiquorum fidelium, s. abrat[ui] y[saac] et i[aa]b
moysi et s[ili]n et i[fidelium] ut i[ob] raab metri,
tis et s[ili]n ex h[ui]sc p[lat]uerut omnis antiqui
t[em]. qu[em] s[ine] fide i[mp]ossibile è p[la]ce deo.
Al[io] induc[em] nos debet duplex utilitas fidei na
vera fides o[ia] pt[em] o[ia] i[pe]trat testè d[um] i[mi]
o[ia] possibilia st[em] credenti et ch[ar]d[us] or[ati]es pe-
litatis et et[em] si d[ict]uis motu h[ui]c tolle et sic mo-
tes calпи[s] petente al[er]andro ad[u]mat[em] fut.
J[te] al[ui]d argu[n]metu ve[rum] fidei è fr[ep]uens
exerctu[m] et bonu[s] op[er]b[us]. na sic ut corp[es] mor[u]
è s[ine] s[pi]n· ita fides s[ine] op[er]b[us] mor[u]ta è ut
diat i[am] Argu[n]metu fle fidei è non t[red]ere

s[pi]tn[que] o[n]d

Spirituè p. oïa ſ putae 9 cp. oïa fiat ex facto
ut cunsu ne et non ex dea guidonia. Ite diat
aug9 q. ille deu ee non credit qui ea pnte
teo oculte faat. que publicè pntib9 hoibus
facè p[ timesat. Ite heo9 Non è ve' xpiang9
qui non auDET in eo statu mori et quo auDET
vne? Hen multe fuit olum heses de quib9
ſcribnt ieru[nm9 libri 2fitem arbitrii ut di
tam9 nos ſp idige der auxilio. et tu illos et
rae9 qui tu manicheo dicit hoiem p[em vi
tae non posse q[ui illos qui tu iu[niano asse
rut hoiem p[ectae non posse ex uterg tollit
ai libertate. Nos aut diam9 hoiem et posse
p[ectae] et no p[ectae] posse.

Cap. 1111.

Aera ſpes è certa expecta[uo futè b[itu-
tudinus p[uemiens ex dei grua et mei]
tis p[recentib9 h[uius] duo nairia 3 ad vera ſpem
Grana eni dei non ni p meita conſernat.
D[eritis] aut ſine gr[ia] nemo ſalua[rat]. ſpes g[ui]
ſine meitis no è ſpes. 3 p[ro]ſup[aco] dia p[ro]
Ille vera ſpem t[ur] qui luer [frequet] ſe i bonis
opib9 exeruat. miq[ui] tr[um] i ſuis meitis 3 ſolu
inſuper habu[dant]a honitate et diu[n]a largi,
tate 2ſidit n[ea]ſes v[tr]ui deo bona ſua p[lan]at
cui oms iſtrae ne s[ic]ut p[an]9 mestruaste ſt[ut]
Ille vera ſpem t[ur] qui deo ſac[ſicui] uſt[um]
oſſert u[er]ta illud 2a[ſi]ſitate ſac[ſicui] uſtrae et

Iste in duo Justi sajfiau è unigenity dei
filius ypiu ihesq qui se pias toas midi
obtulit deo pri i ara tuas ampliorè emedà
offerens qu mid9 tot9 debebat suffeasset eni
ut à ambro una gutta tam ptofi sajumis
ad redumendu totu sen9 huanu ß habudant
effudit ut habudannà dilectivis ostendet In
hoc sajfiao est tota salus et spes nost ineta
illud bi pacanti in pann grande acta turba
bit ß non pturbabit qu vulneru dui reorza
bor ego nee qo in deest ex me fident michi
vsinpo i vulnerib9 ihu ypi que mia efflumt
net desut foramna p que aefluat ipe enie
umaunt vigilamit et oramit suamit lafstaty
est lacinat9 est flagellatus passus truasie
ut ipò supplemetu oin defectu tabeam

Ad vera spem inducè nos debet exætethsi
in amor ihui quo cogente cu tanta ama-
ritudine salutè nobis pomeruit et ne obtenta
nobis salus depret diligenaà tanta adhibu
it ut Aferret nobis angelos ad protectione sp
tura i erudionè exempla sua et fortu suorù
ad vie demostionè corpi sui et sajumè ad co
fortaone Argumeţi ve spesi qu viri
lit resisit malis et Afortat in bonis qui vi
tus est i agressu arduorù et fortis in pseue
tania piorù mixta illud virilu agite et for-

tenir etc. Argumeſtù false ſpei hz qui pre
cepta diuina et vota truſgredit non curans
ontam ſua cverige ſtòm ſpatura pſumens
nimus ſine meſtus de bonitate dei Jolus ſpes
vana est ſicut diat'm in libro ſapiène ſpes i
p[er] tam[que] lanugo q[ui] a vento tollu et tang[que]
ſpuma gratilus q[ui] a pacella diſſegit et tang[que]
ſum9 qui a vento diffundit et tang[que] meða
hospitiis vning diei p[re]terentis

Cap. p[ra]tut.

ſtus timor è. ſi[que] et morib[us] diuitorum

tustodia preceptorum Justi timor è amaretus ar
da trahens homin ab illiato vſu mebrozu ſen-
ſum[que] exteriorum et aſſectionum itemorù ne ona
ul[que] deo ſopet ul[que] a ſomuharitate ſpumè aligni
tulù elonget[que] tuens ena ne mens. ul[que] et abo
ul[que] et potu ul[que] ſopno ul[que] aliq[ui] tregutù nimam
calcuonè queat. et ſic a ſeruore tepeſtat ſac
anvietate h[uius] ſponſu ad ſponſu carissimù ne
i alijuo motu iſſu vbo ul[que] ſuo i[p]mi offenbat
quo i[gratitudine] euſ turrat Justus timor co
gent non ſol[us] a poten gruſb. ymo ena a vema
lib[us] ab ſi[mi]ne. ne ex 2 ſuetudine venalib[us] ſeu
ritas me[n]tus et ſomiliaritatis dei amittit et gra
tia mulasforbis. Imicati negligen[te]t. Et ad iſtu
timore induce nos debet multiplex euſ vtili
tas è eni i[ncui] ſapiène teste ps. Et iſtrae mi[
]n
illud qui ſine timore è no[rum] p[ro] iſtuficari. Iste

83