["eaa", "LESSISTES", "tatoic fio que la volat sub sole:  \nGnario p[ro]t: q[ui]natu adnent:  \nhaue methum sat. Ours sol et  \nccidit, q[ui] soli sub reatur. Abi  \nqui nascens gurit p[ro]diu: et floc  \nnant ao aquilonem. Luthans amue  \nsoit caiti por: s[ati] q[ui] cœles s[ati]  \nrenunt. Omnino lumina mutat i  \nman: q[ui] marit redunt. Nole  \ncom un creuse lumina restant:  \nutrum finuit. Cunecres diffite  \nleg in tot cito: et p[ro]pultus est  \nfluit sub nunt. acu so fuit: nec at  \nno impleat atque. Q[ui]que c[ui]  \nfiut, fuit q[ui] finuit. Et h[ui]s quod  \ns factam est: p[ro]n quod facerat et nunc  \nfuit s[ot]enon: nec natalet quod d[ur]  \ncert. accedat h[ui]s nec quod s[it]  \ncessit in felis q[ui] s[ic]nent an m[em]  \nbon est: p[ro]n membra. Et h[ui]s co[sc]  \nque p[ro]ca fuit, fit, et recorbat  \nap cos qui fuerat fit, et non uſtimo  \nLgo est: caſtus fit, et fit in ſim.  \nſp[er]u in mai o meo q[ui] reuerunt  \ngant ſapiens et obiit q[ui] ſiit in ſo:  \nbane occidat patrem ſeſtanat, accit  \ndo ſiis boluit, ut accipitur in  \nca. Q[ui]t cameta q[ui] ſint sub sole:  \ncced unum ſa litantias: afflicerat ſe  \nDiluit diſſuate contigit: 7 ſiutu  \ninn inſutine: c[ui]ſus. Actum ſu:  \nin coracis meo: diſcere. Accedat  \neſt etrus c[ui] ſum. et feci ſap[ia]  \nſiit an me in ſutin. et me[n]na q[ui]  \ntemplata c[ui] multa ſapiens: et diu  \nca. Accidit, cos me[n] ut ſent p[ro]u:  \ntuam ato: coacta: eremo: et ſi  \nnutam. Et aſſignat q[ui] in ſi quod  \nccidat, abſtutio ſi: co q[ui] me  \nta ſap[ia] multa ſi inſignato: et  \nqui adſt ſenam: adact et labo:  \ntem II", "Et ergo in coracis meo. Haec sunt affinari reuerens, et finarumque. Et adiit q[ui] h[ui]s quod c[ui]tamque. Et ſiut reputant eſt, et gaudio duci. Cito ſiut in coracis meo abſtatur, a ſumo earne[m]az, ut admi[n]t meam, tranſerre ao lapiam, acutatque ſtutantam. acced inſiem quid eſt, una ſilu[m]um: quo fit opus eſt, ſub ſolemni diem, nunc ſive. Ongletur opaca. Edificavit in coracis, plantat illucas. Et cito, omne p[ro]ſuere cauchus grus au bovino. Et eſt autem in piliferas aquas: ut inſerare ſilu[m]am ignotam, polſch ſuas, ancillas multangas, famibas, babui, arunta quod ma[n]gno c[ui]rum egres, ultra c[ui]s q[ui] ſucant, an moniti in ſutin. Accerutam in argento, armi, ſi ſuas regnum p[ro]nunti. Et cito in camora, et canta trices, et teliclas ſi quod bovin. S[on]p[ro]que et utricolos in ſutinuo ad ſum funerata. Et ſi gulaſſus ſim opaca: omni ſiunt an me in ſutin. Sam entia que, p[ro]ſentant me[n]que, et q[ui] ſe fit, au[n]t octui, mi[n] negunt eſt. Et c[ui]p[ro]bui, co[n]quin diu ſu p[ro]ſutus, ſiueretur: et eſfectaret ſe in b[ie] a[que] p[ro]nanti. Et bancat me[n] ſi p[ro]ſu: meam ſi interer labore meo. Cum meon[i]tſem am multa ſup[er] a[que] ſecuritutem me[m]que ad labore [mi]que, ſi ſi ſi ſi ſi ſi ſi

EQUESIA

t. mitiæ.

tus: Itultus in tenebns ambulat. Et didia: q. unus utinque cœt mittut. Et divi in corde meo. Simus et stultus et cœcosus erit. quod in p[ro]est q. 1. maior em lapie cœch op[mi]n. 2. centum. et camintè mag. ad iadum q. hoc quoque: esset namitas. Don eni erit moriæ. Lapientus similis et stultus impetui. Et timui t[ur]p[ta] oblume[que] cuncta p[ar]tire op[iet]. Oritur cœctus similis ut moriæ. Et vœco ted ut me cuncta mec. ut cœtem mala unum s[ac]c sub sole. et cunctam namitè et afflictem s[pi]s. Rur[s]us te-vestus s[im]n cœm industriâ q. s[]b sole. studio s[li]stine laborant. Vitutus be-vestem post me, quic[]e ignorio utuntur s[pi]ens an stultus futurus sit. et d[u]nab[us] in laboribus, m[is]. quib[us] de scindant et lo-htatus s[ui]. Et et quic[]e r[am] namunt. Un cœsantur: reni cautior, cor meum ultimam laborare s[]b sole. Et am eni alus laboreat in lapia et cœctuna et soliatu d[ic]e: boni cœsido q[ui]stia dimittit. Et h[ui]s ergo namitas et magni mali. Quod eni exd[it] boni te unum so labore s[ui]. Et affliet cœ s[pi]s. qua s[]b sole c[ui]que amus &. Cum dies eius w[or]ibus, et r[ui]p[nis] + plen simi + nec p[er] cœtè m[ito] rege scelit. H[us] non cœ namitas c[]e. I[]dine melius è comorb[us] et bil[us]. O[n]tare alicie s[ui]e b[us] de laboribus s[ui]. Et h[us] te manu tei è. Quis ita uor abit et telic[i]us affluctut. Et ego? Homi bono in soli p[er] s[ui]. et d[ur]ceus lapiam et felam et lennam. P[ec]ciori at cœdit afflictem et curam s[pi]tam: ut ad pat. et aiget et trutat et qui p[la]cent cœo. Et h[us] cœ namitas c[]e salutem.

II

Omnia t[ur]s b[ent] et s[ui]n sp[aci]ns transeunt unum s[ac]sub sole. Te-pus nasc[]edii et t[ur]s moriæ di. T[ur]s plan-landi et eneüliæ q[ui] plantat um est:

T[ur]s occidenti et t[ur]s sandandi. T[ur]s occidenti et t[ur]s calificandi. T[ur]s flexori et t[ur]s occidenti. T[ur]s plangendi et t[ur]s saltandi. T[ur]s plangendi la p[ri]ces et t[ur]s collige di. T[ur]s amplectandi et t[ur]s lage fiens ab amplere ibid. T[ur]s a quin c[]edi et t[ur]s plangendi. T[ur]s eustochedi et t[ur]s abiacendi. T[ur]s sentendi et t[ur]s ofendi. T[ur]s tuncendi et t[ur]s lecundi. T[ur]s ductivis et t[ur]s adu. T[ur]s belli et t[ur]s pacis. Q[ui]t exet amplius h[us] te labor est. Vidi af-lici et cœ per quâ cœdit et filus homi: ut distedantur in ca. Cimera fecit bāni et s[ui]no et midui truch didi d[ur]spina t[ui] cor: ut ni uneniat h[us] q[ui] op[mi]ns ès. abutio u[n] in finem. Et cognom qu[em] cœt melius ni[n] letan et fuc c[]ene i uta s[ui]. Omnis eni h[us] qui cœdit et bibit. Et ut et boni de labor est s[ui]. h[ui]s tonum tei è. Didia q[ui] o[ra] op[ra] que fecit et p[re]vent metimi. Don posu-mus c[]que c[]adere nec auferre. Q[ui] fecit et utinamatur. Q[ui] sem è: t[ur]p[er] p[er]manet. Q[ui] futura fut iam fuerit. Et cœ instamnat q[ui] abut. Vidi s[]b sole in loco indi et impiet atque in loco in stucie inquitat. Et divi in corde m[iti]. T[ur]s impui in die abit d[ui]. T[ur]s omnis et tunc ent. Et divi in corde m[iti] te filus homi: ut p[ar]bent et cor s[]de. on teert similes c[]e be filus fecio mus in t[ui]n c[]bomis et univer s: et c[]equa un-que ad iuto. Sicut morantur h[us] f[ui] illa momentum. Similiter p[er] s[pi]runt oq: et nectibl exet h[us] unito amplius. Cumea t[ur]s biacent namitati et oq p[er]ut ad unum loci. O[ct]ra f[ui]t s[pi]nt: et uniri p[ar]bent retumtur. Quis non i[n] s[pi]n[s] filio? ad am as cœdat ru[n]s. T[ur]s un[]tus c[]asc[]edat cœs simi. Et cœp[li]di ni-ebil et cœ melius. Q[ui] et an h[us] in exo-s[pi]s s[ui]. h[us] c[]ane c[]e p[er]t em illius. Quis ei

L'diffrent

Et bona

ST

OS

enn arcuicet, ut post se futum cogno
sate.

III

Sunt me ad alia. 4. uidi cali. maes q. sub sole geruntur. et. lacrimas imnoétium. 7. solbatem em. nenné: nec posse restitutur cor. in. lenti: eiector. aurilio testibus. Et laudant magis moribus & niuétets: & felicem est utrumque undicam. q. necdum natus 5. nec midit mala q. sub sole. flum. 4. flutus otéplatus sunt &c. la. boxes boium: 9. indultus. alidum. patet midicem. et. in hæc exp. namitas & cum fíliuæ est. Stultusque plius cat mams suas: & cœlit carnes ſua. dicens. O. h. pugnans cí reque. & plena utraque mams & in labore et affliceret al. Conſi. ans. reperit & alia nititate ſub sole. Am. est 4. ſim. 5. ut. ſilium in firm. 7. in labore at no cel. fat. nec ſaciantur occu. et dimittu. nec recogitat dices. Cui labo. 9. ſi uco aliam ná. bonis. 4. in hæc quod & namitas & afflicio pessima. adhens eigo 6. duos ſimul ed. & quinque: hænt enim emoluerit & cœctus ſic. Si u. nus cœdout: ab alto fulcietur. Vc soli: qu. cí cœdout in h. ſoluerant. ſi ſi commerunt duo: ſouebitur mutuo. Amus quí calefiet. Et ſi quípliam pinauit 6. uní: duo restitut. et ſumi. enlus triple: diffíle rípitur. qu. uor. 6. puer puer & ſapiens. rege ſert. 7. ſulto. qui nefat púndre imposuit. q. et cærere cætanusque imitum q. egdiatur. ad regnú: 7. alius natus in regno. moriāvō ſumatur. Vidi cíc. toos niuétets qui ambula bit sub sole. cum a toleſcere ſeco qui ſurget pro. ſinſutus nūs 5. est p[li]i oinm qui ſi. erunt an. cum 7. qui posse ſutinuit. ſi letabuntur inco. Si 7. hæc namitas

affliccio ſi. Custodi pete num níg. diens commé: et appinqua ut an. as. Multo em. melio: & obediént: & ſultor xictime. q. neſaít ap. fac. ant. malí.

V

Etemere ap. lequtis: in. ed. tu. num fit uel or ap. p[er]ſendum. et. Pmonez coram teo. Deus em. me. lo 9. tu ſi. tam: recco ſint pauci ſer. mones tu. O multas curas sequunt. ſóma: 7. inmultus ſmonib. inueíb. ſultua. Si quid noniſt teo: ne mo. tenis reſcle. Displicet em. ei inſi. celus 7. ſulta p[mi]ſſo. S. quæciam uoibus reſtle. O multo p[mi]ſus est. ſi uoneer: & post notum p[mi]ſſa. in. reſcle. 1. reccus os tuum ut pe. cceare ſuciis carné tuá. 7. ni. diac. & coram angelo 6. épudentia: ne ſo. te iratus dnis ſi. ſimœs tuos. diſſi. pet emeta op. manu. tuar. Ubi. multa ſuit ſonma. plime itanitate: & ſimœs immum: tu h[o]o din time. A. uoibus cali. mas egenor. 7. uolenta. judia: & ſub uia inſtituá impútig. u. muers 6. h[oe] negat. ed. 7. q[ui] exceſo alius exceſi or. 6: 7. ſi. h[os] quod emi. nenhores ſint alu. 7. inſi. imui ſeru. te ree impat ſuenti. Auarus ſi in plebitur p[emi]a: 7. qui amat dum. tias ſinectus in capiet et eis. Et hæc eigo namitas. Ab multe ſi. opes: multi 7. qui cœdunt eas. Et ap. p[ro] ceſt p[os]ſſou inſi q[ui] cœcirt dimi. as œulis ſi. 8. Duleis é ſonus op. tam: ſi e parim ſine multi come. dat. S. in itas at duutis: ſi ſimit em. to. mire. Et é alia inſirmitas p[ess]ima qua h[ui]s ſub sole. Ouiſte ſonale. in malí. diu ſiu. P[er]miſte. maſſic[ie] p[ess]ima. Senemur fil. num qui in ſima egestate est. Si ant.

eaa

UASIA

cgriffus è mudus de utro minus sue
sic reiitatur: et multo auferet securi
de labori suo. Or sibi p[ro]sus in fini
mitas. Quo uent: sic vitiatur. +
Aurora eigo p[ro]est ei. q[ui] laboravit in
uentum? Cum tis diebi iute sue +
comedit in tenebus, et in cujus mul-
tus: et in e[ruma atque instita. + exim-
us in unum è bonum. ut comedat
quis et bibat. et fraturur lectura ev-
ia bo: et suo quo laboravit ipe sub
sole: nuiu dicit iute sue quos de
dit ei: et h[oc] p[ro]s illius è. Et ei
homini ei ut dicit de dimittas atque
subam: potatem, et tribut uti
comedat ex cujus fraturur p[ro]fina.
Et letetur de labori suo: hoc è comi-
tel. Non eui latius recordabat die
num iute sue: eo q[ui]s occupet ex
liciis cor euius.

VI

t s[u]e

VII

p[ro]s nunc è lor maiora seq
retet eui ignotet q[ui] edicti
librorum h[uius] t[em]n dicti p[ro]gen-
nat[i]o[m]s sue, et t[he]o q[ui] uelit iub-
pietatem. Aut quis et p[ro]st ma[d]icae
qui post eui futuram lit: aculis è
no[m]que quinque et unum p[ro]fino. et i-
es mo[n]tis dies u[m]nitatis. Ac illuc è
ne ac t[em]n luctas quod ad comi[ui] con-
uj. Inilla e[n]i finis cl[am]torum h[uius]
am monentur: et unnes cognitat q[ui] fum-
nim fit. Oelio è im nui: q[ui] p[ro]fino
am unnes cor ingitur, a[ius] tel quin-
tis. Cor sapientium ubi fini t[ia] est:
q[ui]cos stultorum uti lectura. Oelio è
a sapiente corripi. q[ui] stultor: a dula-
tione rectip: q[ui] s[ic]nt sonitus sp[ina]
tum auxILIui[m]b[us] i[n]que sic tristis
n. S[ic] et h[oc] namitas. Calima contu-
bat sapiente: et p[ro]est iubitur cordis
ulius. Oelio è finis oionis q[ui] p[ro]
capitum. A. h[elio] è patens ar[ro]gat
te. De iis ueloe ad iroſcedi: q[ui] nu
in ſima ſtuli requiescat. N[ic]dicas.
L[ui]nd p[ra]tus cauſe è q[ui] p[ro]vo[a]tia
meliora ſueit q[ui] nunc ſint. Su[n]a
è h[uius]cem[oi] intu[n]gat. Ut h[uius]e
ſap[ia] cum dimittis: et magis p[ro]est
uxenat: p[ro]s. Sic e[n]i p[ro]stet ſa
pietta. N[ic]p[ro]stet p[ro]ecul[ia]: q[ui] at
plus h[uius] curiatio? ſap[ia]: q[ui] autem
tribuit pos[tu]s suo. Conſi[n]em opu-
tel q[ui] nemo p[ro]est cor ingere quem

["STOS", "Apiciens hōis lucet VIII. multuæ eius, poterit, ut must faciem illius omnitanit. Ego regi obseruō: et precepta unuminti. De eo. hinc reccidere aſſi cito eius. Et poma neas in ope malo, et œc quod uoluit ſuaet. Et ſmollius potate plenius est nec diceré ei quidem pot. Et ita facis. Quaſtedit pectum: ni expietur, qæci mali. Tres et reſpoſioc: cor. ſapiens, intelligit. Omi negoio trę est. Et opō tumitas. Et multa homis afflicuo: quia ignorat pūta, futura, multo ſaue potumnaio. Et on est in homis ducē phibereat ſpim: nec huc potate indie moriis. Nec ſimitur quæſtio e[m] menti. Et ſalutabit impietas i, pum. Omnia h[oc] estiōnam. Et cedi co meam in cænctus opib: q[ui] ſiut ſib ſole. Fuitum diſnatut h[om]o, h[uius] multum ſum. Et di impios ſepultos quis e[m] ad huc unum[em] in loco ſco erat. Et laudabantur in cuuitate: qui inſtoi opum. Et h[oc] ſiuitas est. Et cito q[ui] p[er]ſutur ato malos ſinua: abſque illuore ſilu h[uius] p[er]ſutant mala. Attn. peccor: ex eo q[ui] cœnum cor. ſaet malu: et p[er]ſuiam ſuſſentatur. Ego cognomi q[ui] e[m] ſiut h[uius] ſum. Et amici amarior: moſte t multe iem. Et multe iem amarior: moſte t multe iem. Et