porem meus deus nito exagiant
qui cui lepe homs iacida mal
alpa cont qu homs dwa tbat
mal optata accedat nifi tâ de
phendat: quod e quo a fortu
tis calibz diffie indeat? p. ex
miz inqt si quid ordis ignora
ta re temiaruz etufiz qu cedat.
Ss tu quin cam tâte dispons
ignores: tr qui bon mûdi
nitor tepat: nite fieri cimta
ne dubites.

pulib[us] ena. Nemo mirat fla
m[a] chori lict[us] tremet[i] tond[e]
fluctu. Nec mi[n]s dura frigore
mole feruete p[hebi] soluer estu.

Hic enm causas inem p[im]ptui e.

Illic latentes p[ectora] turbat.
Cui[ta] que rara p[ue]chit etas. Stu
pet q[ui] cubitis m[ob]le milg? Ec
dat mi[sc]ne m[ibi]l[em] eror Celler
profecto m[n]a iideri.

Ta et m[or]q[ui]s ci[n]tui mi[n]s
sit latentui rerui c[aus] enohie

Belatas quæ caligine expletare non
quæso uti quod huc decimas et quinque
me mira bùs maxime pturbar
edisseras. p. Tuz i. paulisper
arridæ ad rem me iquit oïs qui
tu marçaz nocas can iux echemi
iti quinque fatis sit. T his nà quæ
matia est ut vna dubitate
futula inibi biles a he velit p
die capita futurè cœpit 11. illi
fuit modè mili quæ eas viarè s
suo metis igne cohabit. In

hac enez, de puidenè simpliè de
fati senes de repèrimis talibè de
nogitè ac pèdestina è dîna de ar-
biti liberè sotz queri. que qun-
ti omnes sint ipse ppendis. Sed
qun he qù te nosse quod medit
cure tue portio elt. quod angu-
sto limite tpis septi. tri à de
tibare conabmi. Qe si te mi
fici carnis oblectamèta dele-
ctant. hanc oz paulis p diffus
voluptate duz neras sì ordine

texero wres. B. Oti libz inq.
Tunc uelit ab alio orfa pnoi
ta differint. Domis gria
rer aict qu mgebilui nare p
grus et quicqud alq mouet
mo. caulas ordine formas
ex dme ment Stabli fortit.
Dec in lue liphic ame apoli
ta. mlipliq rebs gendis mo
duz statu. Qui mod qu in ipa
dime ielligen punitate spri
atur puden noiat. Cus uo

ad ea que monuſz atque disponu
reſtur. fatuſ z a netibz appella
tuſ est. que diuſa eê facile hiij
bit. ſi quiſ utuſq[ui] vi mente
espereſt. Quaz puiden" est ipse
diuina ro[m] in ſimum oiz p[re]ſcipe
ſtituta qui e[nita] diſponit.
fatui u[di]o mi[n]ens re[b]z moblibz
diſpoſito p[ro] qui p[ro]puiden“ ſin
queq[ui] nectit ordi[n]ibz. p[ro]puidê
nacq[ui] c[nita] p[it]queq[ui] diuſa q[ui]
inſinita complectit; fatum.

niero singula dignitas in moniti
tocis. formis: ac temporis du
stribita ut hec temporis or
dimus explicacio indumne
mentis adunata prospetui
promidentia lit. Eadem iis
adunacio dignita atque expli
cata temporib: fati uoret.
que huc dusa sint: alteri
tri pendet er altero. Ordo
namque fatal ex proidenti
simplicitate procedit. Sic

n. artifex faciende rei forma
mentem papiens. mouet opus
effectum. et quod simphater
plentarie quæ plexerat. p tem
pates ordines ducit: ita de
pudencia quod singilariter.
stabilitur. facienda dilpo
nt. fato igitur ipse dilpo
nt multiplier ac temporaliter
amministrat. Sine igitur
familiaribus quibdam
proindencie dimus lpm

tibz fati exeritetur. Sen aïa
sen tota in seniente nacà
sen celestibz lideni motibz.
sen angelica urtute. Sen
demon iaria sollertia.
sen aliquibez to: sen oibz
fatahs series textur. ild
certe manfe sti è imobi
lem simplicem in gerêdar
formã ir è proindencia.
fat i eor q dmina smph
citas gerenda disporint

mobilem nextam atque or
dinem temporalem Quo
fit. ut omnia que fato sub
sint. providencia iis subiet
ta sint. Cui ipsum a iam
subiaci fatu. pietam iu.
que sub providencia locata
sint. fati seriem supent.
Ea igitur que prine propm
qua diuimitati stabiliter
fixa. fatahs ordinem mo
bilitatis exordunt *Nam*