vellet p. carnis debuit. Quare
to erat illi ioseph esset ad mar-
tem p[ro]supro[no] iputand[ia]. Si eam
quæ reuclatæ, aqulo de spuſto
dei cœpitasse d[ign]ouæat. Polluè
attentaſſet. 4 ideo ſiſplicitè est
aſſerendu 4 m[ur] dei ſiut v[ergo]
concepit et virgo peperit. ita 4
vivo pt[em] partu i ſempitum
pmansit. Autioſtates 4 in
cioës quib[us] el. viduus h[er]erit
p[ro]barè voluit bram vrginè\maria no[te] pm[as]isse vrginem
pt[em] partu i. et eam solucioës.

S
up[er]it et[em] p[ro]dict[em] he-
tiaus eluidiu[m] omni-
on[em] erro[m] ſui ex ubi
euageliij ibi. ante[m] cœuèrit et i-
uent[em] è m[ur] v[ter]o habes [tem]
ibi pt[em] pauca ſubdit 4 se t[em]
as maria acipe diu[m]e tuam.
Et iteru[m] Et non cognoscebat
eam donec peperit ſi[mi]lui ſui p[ro]
moſeitum Et iteru[m] i[m] diat[
Post hec desfendit capharitanu
ip[em] et ſtat[em] eius [con]t[ut] h[uius]
eluidiui ſup[er]it br[us] iedoni? lib[us]
7 quo plene i[n]det ſuis obiectis
Unde placet ponem argutum[em]
up[er]uis h[er]erit 4 4 r[es]ponſiòes beati
ixvronti. 4 d[ur]to[m] caphicor[u]m ad ea
P[ro]mo ar[quit] ſic pl[er]ater p[er]
nò pm[as]it v[ergo] pt[em] partu Di-
ent[m]i. j[us] 2d Integ[ua] cœuèrit et io
ſeph et maria tuem è i v[ter]o
habes 4t[em] 4s[no] autem hec diceret
euagelista an[m] cœuèrit n[isi]
ter[tus] effet de cœuturis 4 quia
n[ec]o[diat] de n[ò] p[ra]ſuro. ante[m]
prädet 4ld hor dicendu s[ic]ut di-
tit i[no]m p[re]dicto lib[io] 4 h[er] p[ro]ſi-
to ante licet r[os]equen[ia] in[di]et

t[em] non[m] quæ ca[n]e que p[er]us co-
gitabatur. p[er] de è n[ot]e 4 uti[que]
cognita fiat 4 c[ui]a aluit iter
ueneit. ne ea 4 cognita ſut ſi
r[et]: s[ic]ut si quis d[ic]et. ante[m]
i portu præderem. n[am]iquam.
nò intelliq[ut] 4 m[ur] portu p[ra]n
deat p[er]ſo[m] cœuget ſ[qu]ia co-
gitabat in portu p[ra]nſurus.
Et ſi[te]r euagelista d[ic]it. an[m]
cœuèrit iuèntam è maria habes
i v[ter]o de p[er]ſaito 4 n[ò] quia
p[os]tea d[u]enerit. ſ[qu]ia d[ui]
debat cœutum. p[er]uenit cœp
to p[er]ſitui ſancti: ex quo ſi-
tu est ut v[er]erit, n[ò] cœuèrit
S[er]vo ar[quit] ſic pl[er] Angeli loquiès
ad ioseph d[ic]it ſ[se] t[em]eas ma-
t[ia] acipe diu[m]e tuam cœutum
autem cœsumat p[er] carnalè copla.
ergo videt 4 carnalis copula
q[ui]n[que] iteruenit m[er] maria et
io[ſe]ph et al[od] hor r[es]pondet 4 s[ic]
aug[em] d[ic]it i lib[io] de n[up]er
et cœnaupia cœut[em] v[or]at m[ur]
dei ex p[er]ma desponſacion[m] ſide.
quæ cœutitu n[ò] cognouerat
nec ſueat d[ign]itura Unde eam
ambo[s] d[ic]it p[er] l[ui]as p[er] v[er]
q[ui]nitatis erep[io] ſ[con]ing[em] t[em]
ficario. n[up]cariu[m] celebrat de
claratio. p[er]e[ato] ar[quit] et hor
verbo euageliij 4 et n[ò] cogniſc
bat eam donec peperit ſi[mi]lui ſu-
um p[re]moſeitum 4 hoc autem adu-
bu[m] doner. c[os]uacit deſim[ati]
tem[us] ſignificare 4 quo c[ap]leto
fiat id q[ui] v[er]ſo[m] ad illud p[er]us n[ò]
ſiebat. p[er]b[ui] aut cognostendi
ibi ad coitum r[es]erit. s[ic]ut 4 gen-
ti[m] 4 admi[n] c[ogn]ouit v[or]em ſi[am]

Et ergo videtur quia virgo post
partium suit a ioseph cognita.
Et ad horrespondetur multiplici
ter Guida dixerit hor non esse
itelligendu de cognitoe armis
s. hot de agnacis noticie Dicit
enim cris. quod cognouet eam
ioseph donet pateret cui sicut
dignitatis. 4. posse pepeit tis
cognouit ea. quia p[ro] ipe[ro] pl.
speriosior et dignior facta sive
rat qu[que] totus mustus: quia qu[ae]
totus mustus capere non pote
rat. i angustu cubicul[i] ute
et sui sola suscepit Guidam
hot referit ad noticem usus
Sic autem moysi cum dn[que] tollo
quietis gloriisenta et sanes. ut
non possent itende in eum fili
fili: sit maria a clauitate ur-
tituis altissimi obviisbat aeg
nosa non poteat a ioseph donet
patet. Post partu n[unc] vero
a ioseph aignita videtur s[pe]ae
sancti. non metu libidinis. s[no]
aunt hor concedit esse intelligi
de cognitoe cito[us]. 5. dicit qu
v[s]e vel donec i scripturis du
plurit pt intelligi & Aliquip n.
designat certu temp. s[con]m
illud ad quod p[ro] poster trast
q[ui]sio[es] lex posita est: donet
veniret semen cui p[er]miset at.
Et quod vero signisent i[n]nitui
temp. s[con]m illud p[ro] et ad hi
ad dom deu n[on]. donec mi
sereatur n[on]. Ex quo non est in
telligendu q[ui] post ip[er]trata mi
seiorium dicti auertit a deo
Et s[con]m h[uius] modi loquendi

signatut ea de quibus possidu
partu. si septa non essent Cetera
vero n[on] intelligere dereliqui
tur. Et s[con]m hot dicit eu[n]geli
pra mater d[omi]no esse cognita
a vito v[s]e ad partu. ut mi
tomaquis intelligens cognit[i]a non
suisse post partu. Quarto sit
D[omi]geit[i]us non pt d[ict]i nis[i]
qui hab[us] fr[es]que estes. Quo
ad roanos vii. Quos p[er]scit
et p[er]scit autem cons[or]bes fieri y
magis f[ili] sui. ut sit ip[er] pri
mogit[i]us in militis fr[ib]es. Sed
eu[n]gelista nomitat v[pi]n pri
mogit[i]us n[on] est. et ea alios
filios habuit pt[em] p[er] ad hor
dicendu q[ui] mos dinarui septu
ratu e[que] ut p[er]nogetiui vocet n[on]
sol[i] e[n] que frattes sequitur
sed e[n] qui p[er]natus e[que] alii
oqni si n[on] esset p[er]mogit[i]us nis[i]
quod sequitur frattes. tam diu
s[con]m legere n[on] debet etur qu[ia]
et alia n[on] fuerit p[er]creata. quod
pt[em] esse falsi: cum infra vnui
mensem p[er]mogenta redmi ma
dentur s[con]m legem. Quato at
quit ex hor. quia ut dicti e[que]
dicti ioh. n[ome] q[ui] descendit p[er]us
i. caphar[nati]. p[er] et fr[es] e[n]
frattes dicti qui ex eodem
patente geniti s[it] ad hor
dicendu q[ui] quida s[ic]uit dicit
ietod. sup. matheu. frattes d[omi]
de alia vrore ioseph suspens
tur. nos aut fr[es] d[omi] non
filios ioseph s[con]fo[k]inos sal
uato[is]. sozo[s] marie mater te
filios intelligent? Quatuor

enim modis in septuaginta frères dicti
tur. "Sic natia, gente, consilia
toe. a affectu divina". ut et
sau et iacob Gente. "Ut oes iu
dei Coquinade". ut abraham et
lotus Unde gesim. huc quod
sit inter inter se et me et
pastores tuos et pastores meos
frès eni sum? et affectu. et hot
duob modis: aut i speciali
et sic oes piani frattes voca
tur? aut in communi: sit omne
hoc quia ex uno præ sic adi
Unde frès dui dicti sult. non
sideri natura quia non ab
eade matre nati h sedit cog
natione: quia consat quimei e
iisdem cœpit Ioseph autem
siaut scribit ibidem ieroni?
maquis credens? est virgo per
mansisse quia alia vixorem
habuisse non scribit: et forni
cario in tam satem virtu non
cadit Unde dictit Tu dictis
maria virgine non pmàsisse
ego midi plus vendido. eni io
seph virgine p maria fuisse vt
ex virginali consilio. virgo si
lius nasceretur Et cui ioseph
virgo pmàsit qui pater dui
meruit appellari. mi ergo
ante partu in partu et post
partu meternu virgo pma
sit Sz eius virginitati ante
partu iudei et ibionite dero
gant dictes ipse ex semine
ioseph esse nati? virgитati
autem ipsius in partu derogat
phii dictes esse in eodem loco non
posse corpa duo Sed virginitati
eius post partu. eluduis yideo

ta et sacerdos ausus est deorumque
qui loquaritare sævidam esimam
accepta materia disputandi, a
blasphemium matris dei ictit
ut dictu est et c. *Sungamus,
De humilitate bte marie*

Nunc autem puilectus
et pinnu in cœde pini
bte marie pater quod
merito dicti gracia plena, est
duoro humilatis. Non solit
enim humilis sed humilis sult
pna gloriosa virgo maria ai
dicit. est antilla dui. quin ut
auit bernardus. non est maq
nui esse humil in abietre?  
magna p[ro]s et tava virtus 
et. humilas honosata est
maria alloquitur angelus. 
maria gracia plena dicitur
marie s[up]erio[rum] s[pi]s[si]t
titur. maria in matre dui
eligitur. jam omnis creaturis
anteponitur. d[na]s celi et tre effi
cit. et p[ro] his nilla s[up]b[ia] curvili
tur. sed in his mira humita
te depenit d[ies]. est antilla
dui. Non dicit mi dui. non
dicit est d[na]s midi. h[uius] beda
in omnia s[up] missus est ait.
Accepta aut tanta gracia.  
videatbt[ia] maria i quâta hi
militatis est p[ro]s[it]. Est e i
quit antilla dui. fiat midi
s[di]m verbi tu[m] s[pi]nagnam
q[ui]pe humilitatis costitam te
net. que se antillâ s[ui] edito
tis d[ui] mi eligit appellat.  
Unde[m]a in milieib[us] angeli
co oratulo p[re]dicta. iecognita
adhuc ceteris mortalibus adh[us]

na me redéprois edoct: net se
tr de смplaritate meiti exel
lenoris смplularit extollit.
ſ pot? ſue ditrois at dime dig
natois i omilz moſ. ſmular
ſe xpi cſeſcio huiilat adiſquit
et ſmularu yto deuota qo uibe
tur ipendit dices ſfat michi
ſaſm verbu tuu ſuit qo bta
maria huiilis m corde. i ore.
m ope Corde. wide abzop. ſu
it maria i corde huiilis virgo
graus: aſo pudes Et glosa ſu
per illo verbo. quia ipperit lu.
an: ſue dicit Ette qvilia de
ſe ſentit. et totu gracie atti
buit ſtem huiilu locutve. "qa
cui angelus ei dicit. aue qna
cia plena a alia magna re
ſpondit huiuliter: ette anilla
dni huiilima i ope. Na pati
post diſſeu angli abijt i mo
tana cu ſentencve a salutauit
elizabet: a etat i misterio ei?
tribus meſibz: ita vt iā dice
tre posset qo filiis postmodi
tutus erat iohani. ſine modo."
sit eni detet nos admiſtere
omē iſticiā Unde in actub
aploru. actui j.º ultia nota
tur mt omis aplōs et mliere.
ib. et reuerſi ſuit ierosolimā
Et miſa ly omis erat vnai
miter in ozoe cu mlieribz et
miſe iliu: a ſit se eulubuit ulti
ma. vt et nouiſſia omn ponē
tut. Datet ecia huiilitas in o
pe e hot q se ſabro desponſaui
cui eſſet virgo regia Unde ber
nardus chue e ipa virgo tu
veneabilis ut salutet ab anglo.

tum huiilis ut desponſat, ſit ſa
bio. " Item huiilima quatuor ad
teru possessez. " quia paupioz
anu ceteis Dicit eni ieroni?
Paupaula erat. " atu et uolo
acquarebat unde pascerbat se a
saluatorre mudi Suina etia
huiilitas bte marie marine
patet et hoc. quia ſeruutute qua
nò debet atia erubuit. " et m
ſeiros ſe honorauit. Cui eni ipa
prima deo fuerit p iorupconé.
quia iorupco primum deo ſacit.
ut dicit ſapiente sexto. " puſitacso
nè tr pollutis matridz cſtitutā
absque legis p[er]cepto ſeruauit: a fili
u tu oblaubiz offereb sacerdabz
legaliz reuerētā erubuit: p qua
dedientia et huiilitate cſtrima
uit: ſiut ſcriptu! est Dime mo
do. " ſic eni detet admiſtere omē
iſticiā. mth m.º. Obi glosa Gē
iſticiā. " id est p[er]ſeta huiilitare
Et diſuquit ibi triplire huiilita
tem et d[ed]ientiā Prima que
erubetur ſuplioribz. ſi[mi] pari:
tercia que inſeriori. que vocation
omis iſticiā a p[er]ſeta iſtrina."
qui virgo i ſumo erubuit qn
dei, p[er]miqussia ſuit et digniſſi
ma: inſerioribz et ſibi iure ſub
iectoib. ipa ſup legè posita ſa[ſ]
legè legi a miſtris legis obediuit
in quo ſe ſume huiilaut a in
diminut Suina etia cit deu
im ſuſu. e ſuma iorupco utu
illud. iorupco ſacit, primum
deo Suina eni distas ab meo
riuproè deo ſu. e iorupco Dost
corrupte sequit ſpena posita, p compro
ut est mlieru corruptarui puri

["fiant. DUMA iugit mediario Inui\nlitatis fuit qn excellentissi m\ncorripcione virgo sub omni corripc\niovis ipsoitu spontanee se ictima\nuit (suo vero spectiale et smglia\nre quodda pulegrui sit bte ma\ntie Inutilas pnuus. videat causa\nfuit frtem aug. de ankona. na\nInutilas bte marie smglarit a\ndeo appbata. ab angelo fuit mia\nbiliter ammirata. ab hoie fuit lau\ndata a prierita fuit eni smglia\nritet a deo appbata. \"qua multi\nfuit huiles quorui Inutilate non\nresperit eo q no appbaut a atrep\ntauit. mo quo dicit qen in q\nresperit deus ad munera abel.\nad morn aut a ad menera eius\nno resperit qu vrgmis huilitate\ndeus resperit. \"qua appbaut a at\nceptauit pna Dicit aug. loquiès\nde vrgmis huilitate C vera a be\nata Inutilas. que deu homibz pe\nperit. zita moitalibz edidit. \" ce\nlos mouauit. mudi purisieaut\npadisui aperuit. u homn alas li\nberauit sacta e marie Inutilas\nscala celepis. \" p quia deus desfr\ndit ad terras (huid e dite r'spe\nit Inutilate. id e appbaut pna\nmila im tospetu homn huiles\nvident i coru Inutilas a deo no\nrespeuit. \" qua veract huiles no\nfuit pna si veract huiles essent\na deo no ab homibz laudari vel\nlent. \" no in hor

omnes grataes ideo bte mai'e huilitas
a deo fuit singlarit approbat. ab à
gelo singlariter amitata. ab hoie
miisalit podant et laudat. "y
mo huilitas bte marie cōmena
blioz fuit 4 plus cōmenaeta q
pi9 ṣqimitas Cui auit bta maiā
dicta etia p excellencia vnto 3
qmu." patet q excellēs sit ei hu-
militas: ex quo credit ipf9 ṣq
bte 24 deo huilitas ipsu bte
marie eredat ei ṣqimitate vi
datur ex ubis bvi iestimi i ser-
moc. cōpitis me o paula 2 eu
fordni. vii diat Prima ei9 3
bis 4 fùndmetu o'm vutui et
custos fuit huilitas. "de qua ipa
qlatur. qua resperit huilitate
antille fue: ette eni ex hoc 4.
Euid auit nobilis mre dnu.
Euid splendidius ea qua fule
dor paterne qle illustrat.
Euid casuib ea que torpix
sme Dmigoc gravit. Et it
solā huilitatem i ea r'sperisse
pſtetur. que custos è ceterāi
vututu Colloaneat eni i tu
to statuis poiti sublimia me
vitur suoriz evectria" et deo
dimitit illustrat Und dnis
et quæ resicria nifi ad lni
lem et quieti 4 trementē ser
moës meos. ſtectat eni qo pio
miserit. et resperit huilitate
ancille fue: vnde et bta iam
ab oi senilo dicti Hec ibi Spe
cialit tris p[er]ſertur huilitate ipf9
bte mai'e. ṣqimitati ipf9 er q
tuor roibus" quas tanqit bis
bey. in omelia ſup d[omi]ſus è.
Pmo vœ maiors cōmiutatis.
ſtio racoe maiors neceſſitati:
tercio vœ maiors ſeruittat. quarto
racoe maiors vtilitatis Dmo vœ

maoris diutatis. "quia cōminios
virtus e huilitas qurqitatis 27a
bet eni virginitas effe m natura
angelica per naturā. "m nā deo
huanā p grāz: ß neutra 2 deo pla
ta 4 grata ſme huilitate Pla
mu est quia ex parte cedit na
turā illa cui cœnptata e ḥqinita
ex sola cœnencia huilitatis." ita q
7 naturā illa angelica ḥqinitas
ſme huilitate no plactuit Unde
dicit hugo de ſo victore q si homo
cōtnes 2 diabolus hoc no timet."
qua tpe mliere minq cognouit
Di leutnat homo non timet.
qua tpe muf cibū c[ap]it Di
qlat ecia no timet." qua tpe mu
q5 dozmit Sz si e hulib 2 man
ſuet hor valde expanuſit. "quia
videt eu obseruare 2 terra q tpe
im celo obseruare cōtempſit ſin na
tura iſpiti angeliica ḥqinitas
deo grata no est ſme huilitate.
Siliter m natura huanā ſatue
ille virgines a ſponſo tpo recepte
non ſut. quia ſupbra date dum
flam huanā foris appetuerit.
into a mettere eucaate ſient,
Unde dicit beri. q ḥqimitas ma
tie deo fuit grata. huilitas ſeat.
sme qua vt diat ner deo ei9 vr
qitatis plactuſſet D[]er qu comu
nior e huilitas virginitate. "qa
huilitas 2 deo grata: ß ḥqmita
no ſme huilitate aliquo modo
Seruio racoe maiors neceſſit.
Nam ḥqimitas roſulitur. "lnu
litas vero c[ap]it Potest eni qo
ſaluit ſme ḥqmitate et cotinè
ria Enit eni Eui pt capre ca
p[ra]t. ß loquēs de huilitate ait
ſusi quis huilitas ſueit ſit
pariulib ispe." no mi ac ſpe
reſsarioz eni e huilitas virgi

Nora
bne

nitate. quia vgnitas no 2 sit ne
tessaria ad salutem sit at huiilitas
tercio raro e maiois fecit utatis
f2a tere 2utes sme huiilitate
fuit dubie 2 habet casu sigmo
anerii eo 2 fuit quondam omnia et
matua supendi, vel operandi
2 a sspendiendi illa que dumamt
hotez ad casu 2 ad interum. sola
uit huiilitas 2 fecit: qua qui
doe se subit 2 hominb se subiat
ptter deu a millo deci pt Dn
lute xº. cu dicit disipuli p[ro]\Dre era demonia subit 2 nob
i no'te tuo. salutato respondit
eis dictis Duda sathana qua
fi sulqut de relo acutem Dsupet
quo 2erbo dicit greg. q. volens
salutato de cordibus disipulorù
dacore repaire. udidat eis re
uitat angeli ce ruine q[ui] ſi ſa
tois mo[]q]r recepit. vt m autce
ſupbrie disteret. q[ui] de claro[is] uio
ſonuarent Quarto roe ma
loris vulcitatis f2alla n[am]q]
tus tante 2 vtilitatis ſiaut hui
litas Per ip[az] enu plant et pa
citentur lyomo m ſerpo. p ea pla
cant deus 2 plantat ut prim.
Ermia alta p ea melmatur.
o[ra] risqua p ip[az] frastinut Dn
dicit iero. m ſermo. c[ap]itis me
ſon ergo b[us] dei genitur a fi
lio ſuo vn[om]o didicit celos ſa
b[us]cule. no angelo[rum] creare. no mi
nacula. duuitatis inſignia opa
ti 2 ſ tantu huiiliar. ceteraq[us]
utu[us] doamneta mtra huiilit
tis a[spodia] a[spireate] ſdem d
cit q[ui]o. q b[us] virgo no viduat
a filio mo[]tuos ſuſitare ſuper a
quas ſicris et midis pedibus abu

lare a[cor]s illucare et o[ra] miracula
opari. sed hor soli diſtite a me q[ui]
moris ſi et huius corde hor ver
bui p[er]ſup[er] q[ui]s o[le] p[er]ſtet. ma
tia p[er]ſus corde c[or]cet 2n eu?
signi] parituta huiilitatis ma
q[ui]s, dicit Acte ancilla d[ui]
ſiat in ſe[mo]t verbu tu[em] deo
q[ui] habet ſupra ſup [u]bo maria.
cui] vi. De reuerencia pud
ris b[re] marie virgini.

Erima p[ro]qutua
b[re] marie virgini
ptter qua ei merito
dicitur gratia plea que 2 ex
corde p[re]ſſit. fuit reuerencia pud
ris. que apparuit et motu nat
baro[is] et tationitatis. qua
cui angelo[rum] e[ra] salutasset turba
ta 2 in ſermo. et tracuit. 2 corri
qualis effet ip[er] salutato. Conſue
rauit eni quid loquidi effet. et
adjuu tatendo p[er]ſuit ne quid
dixisse peniteat Sapp[ie]s eni vt
loquiatur multa p[er]ſus c[ons]idat.
pu[di] aut eu quo l[or]o vel p[re]di
cat. ſi[mi]o m qu[ada] e[pi]a C
qui a[ver]en[i]ia p[u]ldria u[nt]e
et ſuiu[i]s q[ui]. que no soli 2 ſac
tis 2 c[er]ui in p[er]ſis ſpectat ſermo
nibus. ne modi] p[er]ſediari in lo
quido. 1 ſa[mi]n amb[ro]s m l[ib]io de
offic. 2 ſui] ergo b[us] u[ro] maria
loquiatur vel p[re]ſi[pt]uosa ſuſſe vi
detut Dnde beri. Ceteri] vii ma
tia alijui loquit. vii p[re]ſi[pt]uosa
vudenter. ſo[us] p[er]bat qu[er]es loqui
filio. "net aut[io]tate mat[ia] aut
ſermo: intrupit, aut lytac[us] in
qua ſi u[nt]s loquebat imp[er]dunt
2n ei deni] tertu quatuor eu
q[ui]es no n[ifi] quater maria lo
qu[em]s induitut p[er]Dri]o qui[d]e ad a

gelu." 5c ni allout9 ea suſſi am
ſemel a iteru Sed ad elisabeth :
qui vœ salutatores ei9 erultare io
lænè in vœto ſerit." ea9 inſi
ſonate maria ipa maris diu
maſſiſtate cuuit Uerio uos ad
ſiui cu eſſu duodecim anori." cu ipa
a pri euis dolentes quiſuſſet ei
Quarto i mepus ad eudem." a
miſtros muiparæ ſi lultu quid
a ſpomeo audivit ta de illo. 9
De ſerpa." tertia aut ſuit ad loſ
DU. velox ad audivend. qua con
ſeruabat oia erna hec cœſeres i
cordi ſuo Sed in lus oibus ner qu
auiq verbu ea diviſſe ſupmes." de ipa eua
dnire tarmarbis sacmento de qu
nobis qui ſpinitu labeuq 7 naribiz
ve qui toni ſpiti p[er]ſimi." qui uir
dulid coniis p[er]mi iinnatu[rum] undiq
eſſuum. Tones deni[que] maria ſiui
audivit. modi turbi i p[ar]boli lo
quætem. modi diſafulis ſeorsi ut
ni dei miſſeriae remelante." vidit
miarula ſaſi[tem]. vidit demu
i truce p[en]ſiſtem. ex ſp[an]iſtate resi
ſent[em] a aſſentiſtem." 5i in lus oib
quotiæ de vênti diſſi euturis vox
quotiæ pudicteſſime uq[ui]mi vœ me
moraſt audita." 2er beri Sed a
hor. vnde ſcrivit de ea filiaria con
ſeruabat oia erna hec cœſeres in
cordi ſuo." luce n. 1. Claudebat quid
oia que videreat. audiverat a p[er]cepat
de ſilio ſuo i cordi ſuo." nihi[que]
ſupmes. niſi p[er] oportu[n] diu be
da i omelia. ibat parètes omnia
que de reo zel d[omi]n dicta vel ſaet
nouit. ſue que intellige poterit.
oia meòzie recordbat. ut ei p[er]us
portand[ur] ſeu ſervand[ur] tormationis
miſteru[m]. adueret: suſſi[en]ter p[er]
essent gesta posset explicare querem

bus Et idem i omelia pap[oi]es lo
quebat Conferebat q[ui]p[pe] ea q[ui] act
videbat." Ips[que] agenda legeat
Nidebat nunc se de stripe diuui
ortu. i nazarethi de sp[itu]ſo dei
ſiui cœtepisse legeat in ſp[itu]eta
eriet uti[que] de radice yesse. a na
tareus de radice euis ascendet.
a iquestet ſup[er] ei p[er]us d[omi]n le
gerat. et tu bethleem effrata ne
quaqua[que] par[ui]ula es i milib[que] iu[n]
er te eni eſp[er]diet qui ſit d[omi]
tor in iſi[na]hel. a egressus euis
ab iu[i]to a diebi[que] eternitatis Di
debat se in bethleem pep[oi]ſſe d[omi]
tore iſi[na]hel. qui eterni a patre
dei ante oia ſeula natu[s] est
Nidebat se uq[ui]mè cœtepisse et pe
p[oi]ſſe ſiui." et vocatione nomi ei
uſeju legeat i ſp[itu]eta." ette uq[ui]
corpiet a p[ar]iet ſiui." a voca
bituii nomi euis i[n]manuel Le
gerat. bos c[ogn]ouit posſessore ſiui.
et aſmi p[er]ſepe d[omi]n ſui." videbat
d[omi]n positiu[m] m[or] p[er]ſepe: qu[ia]
aſmi solent nutriendi adueres! ſe
miſi ſibi dictu[m] ab angelo p[er]ſuſſet
p[er]puei[et] p[er]puei[et] i te. a v[er]
ob. tibi." i[de]os[que] a q[ui] n[as]. ex te ſat
vo. ſi. dei. Legeat modu[m] natu[m]
tatis ei q[ui] no miſi ab angelo iu[n]
late potuſſe diu[i]nosti." dicente
ysia Diu[i]atione ei q[ui]s enar
rabit." Legeat. a tu turris ne
bulos[am] ſilie ſyon w[is]p[er] ad te zel
et." a vei[et] p[er]us p[er]na regni
ſilie ſy i[tr]ili[m] Clau[de]bat anſe
lias virtutes que ſuit ſilie ſu
p[er]ne c[ui]tatis appa[ri]uſſe paſ[pi]
bus i l[ord]o. qua c[ou]nent p[er]ozii
antiq[ui]tis turris g[reg]i[s] vobatut?

et est uno miliari ad orientem a beti leem. ubi nunc etiam tria pastus il loru monitem et eterna mostrat. Proueat nunc venisse in carne dum cui una eterna est cum putes. qui regni daret et etliè. sibi telebris dylin (conferebat ergo ea que sibi legent cum lins que iam facta cognouit. non tui hec oze pto mès: sed clausa seruas in corde. Acte ille Plagna è ergo teuerent via pudris eum. quia nunc iube nies si revoluerit etiam omnes librorum ca locutus fuisse nisi àgelo et elisa beth cognate fue. et filio suo et mi nispis nupcatu ut in dictu è: et hoc quidem satis tare de sibi iter cognata. dui p[ro]meditata. Et inute p[ro]ueniret utri loqueo vel nunc ad eum loqui. que nec angelo venienti ad se et salutati et bona p[ro]mittenti et bis allontano ca. ut acqueuit loqui umi verbis Unde nec ut ioseph iuuenit alijn locuta fuisse. i quo quies et pacitutis, p[ro]ponit mulieb[us] emulada (con ixxn et li di tares. et p[ro]reuerencia actudet tibi bona gracia (et hor quidem quo dimitto erpimentatut didicit susam na. que plus erit meum: qui feci set loqueo Taceundo eni apud homines lorum è teo. nee villum mai? iuenei castitatis miditum qui s[ic]erunt Tacebat et p[ic]ulcis susanna. et quius vereandie quod iuste damui putaut: nec arbitrabat p[ic]ulo pudris tu emui salutem Deo soli loquebatur. cum poterat casta vereandia loqui: resubat ota intueri viorum. Et ilmo. libro primo de officiis. au dabile igitur valere è milieres esse milii tacitnas. ut antequi loquæ tui diligen[ter] examinet que, p[ro]sire debet. ut hor p[ro]ter tria bona que.

sequuntur ut tali transtutate? ut habentem possit ec phò p[ro] pollu horum si sunt transtutæ. vitantur virorum deppetione. Etò vitantur in muta loabone. Actum vobis utem et garrulitatem. Primu fit paket. Ann inter teæ et desiderant multies hor potissi mi è ut non desiderant neque nunc p[ro]pendant. a viris. Et unum domum familiarium parat, dilectum et ipso et multiloquum. Et in multo est eum multum familiaris oportet quodato suus transit eum. magis suus cogitatime ut magis viris p[ro]llectant. ut iome veatam curreant. Undi diat. polhucund o filenbu est ornametui mu lierum. Imtum nunc complacere inter masalum et femam est loabo. Iure illud statum ut loabo è. Silecty meis: lique facta est ma mea vidu quod magis loabo muheus è tamen tanti reddit se ipsam magis planobilem. Et in sic delecta zatut. Ram magis è opor cum remedii ubi è major defecti. Si milie quod erit despot in zabone. et habudat in lo cubone eego è cognitahua et naturalia est necessarum tu liebi ad viamدا in muta loabone. ut iurata eplus selenha. Pullu ferro malè er ote en spadat. Si si quis bonè è ad edificationem ut dat graham anditorib. Actum ostenditur. Sic ergo fregit ad tempe vandit et terminandum hibes et gruarulationes est ipa zabo. Manheres ergo in quib[us] despot zabo et p[ro]sequens fregit te.

istud ille ayt quin hoc snaam
negat ille se aedere qun ne
gat se aefure ista no dubi
tat fahendu: ò quin fieri pos
sit inquit: Aug v德t tane
diere q dubitaut. Diat eum
in libro questioni veteris et
nomi testamen. Ambigete maie
de sebuti possibitate angelius
pdiat: ò tanus dubitato magt
est annuntius q interduli
tatib: q ideo angeli pbatione
indut. no ad auferenda inbi
delitatem. ò ademonendam
ei9 annatione dem habes
sip sup verbo p pnpnpo dlue
limiter hoc q ideni d in eo
dem libro sup illud luce sedo
Huius tma transibl gla
dius. q beata virgo maria
t molte dum suproe gitta dubi
tmiit no debet intelligi de dubi
tatione infidelibus: ò admi
rationis et disaiffions und ut
Basilis i epla ad optii
q b virgo maria astus aena
et aspinens singula p9 tesbo
gravelis. post meffabile dine
tonephons notua p9 ingete
tuaulari ostensione ad fluc
tiobat ee una pite: ò videss
pati abiesta ex alia pte ton
siderans iisfra hins angis
in serinde de nati te dum in
apit huiu diem aytt (u em
p minus filio qus eeq admod
fiet. qun vnd tno ognoſaet
q unq sol ei modus gapiendi
atq parendi noti etam quae
quandu eepua ipa no ſuſt: sed
ex alys feris antea didiceat ſi
ex viro et femina nasa horez:
despouſi ab angelo acepit q

ſpius ſanchi ſupuement iate q un
alibitimi obvibraſi abipsterea
q nasci et te fili dea voabu
que od diuſſa angeli i plena
ſide i ppiu pniu mede q ventre
qapiens in ſene anilla dum:
ſrat in ſu: t: dem o felic obe
dienta o inſigni: q diu ſdem
humiliter dedit: teli opſiſe in ſe
corponit pemi mura ſut q
dinu ſt in eſubilia q in ſi
tabua no eis ſuffrat ad eephia
du os hore q uet ad tuſtua
did to homis ò deo grabas:
qua q de patentee ius pt diu
potest ſideliter adi p[rodi
mana et in ea q aedidit ſac
tu est p[rodiuq et nos: vt nob
potest p[roſſe q sanchi est Sado
fides b ma ſuit fema. quaſi
ad offiham: patet ee hor
lit eme p[assions fili ſui
omis eo felido ſuſſet fides omi
ſalis earſi tri ſola male diu
remaebat: vt dictud est ſupra
sup yo maria i et retro fides
male ſuit magt et pſeda q
ad artaulari quaſitate: q ſi
pbari pt Olimna em oſtinau
grabe ſo ſasta est p x lii q
q[abat et veritas p ihim reſuſ
tacta est Jol i und temp em
q p[lempuſing temp ad gat
in et ideo illi qun ſuere ut
qnores qo l ante ſiut Joluy
baphſa l post ſiut apli: ple
nug iuſſeia fidei ognoeunt (id
aut beata vgo ſueri p[moqun
ſima et p[erſuſima q et certa
ſtati homis h[uius v idem q p[mi
est i inuſtite et tanto ho habet
p[erſuere m statu l ante uel post
quato inuelti p[moqun: i inu
tute ipa p[erſuſimil (q evam
eus tuagva ſuit et uiau: q
in aliis: t patet ſu qn eim aut

tertiusme et firmitate qua ex parte voluerit majoris

fidei p[ro]cedat ex intelligit et ex vobis litiute, tam ex parte intellectus, quam major[em] promptius et firmat, seu deputatione maior[is] sunt in ea fides est aut dedit actus s[ic] interea qui est credere eis, ut dixere est aut tibi assensu cogitane, et hor est inter illius actus fidei et est exterior et est ofteret. H[uius] est i voluitate de hor sepiis et de fide et vi, beatam aut virgum omne homini ad actus fidei tanquam interiorem, quod exteriorem habuit. De interiori actus fidei ursus dictus est beatam, ut credi, dicta qui essent in te. Actum exteriorem fidei qui est ofteret habuit, qui dixit, flagrantur, ut a mea domum est, et qua non impliate s[er]plicate totum instet, tibi tam terminis quod manerantur, crista et omnia illa quod est et p[ro]se ad fidem p[ro]simet, creduit, ut offessa est, patet, quod eis fides magna sunt et perfecta, etna ad eam et perfectam, ut sane vobis. Ab hec de omni fide s[ar]bit, ad hec ex 2ffide a ipa s[ar]vam stetimus, ut ienem in aetione s[er]nus acceptus etiam in p[ote]ste p[ter]tem, et alii Tantum illud perfectus, quanto et ipa vug[are] beatam, quod iuris et viamurum sunt ipsi graviter venelate, ut dicti est, s[ar]pra de misturio mariorum, quod crista non est dubium, quod ipsa beatam virg[ui]o illud non solum t[em]edictus est, etiam cœperimèto cog[it]uit, ut t[em]me illud s[ine] mis[tim]que terminatis, accidit, non potest. Et misturio crista h[uius]tume quod de filiis me[m]que assurpsit, ut nuncit, venova, et iterum quod de s[ar]p[itu]s primus d[omi]nus s[u]c[it]s fuerint. P[er]nud s[ine] sendido accedit, ut potuit. Et h[uius] t[em]tis fidei secrétudine, firmitate et magistrale beata virg[ui]o beate hor[us] est, s[an]tis. H[uius] illud autem in libro de v[j]gumitate Beatricis, et Marie s[unt] p[er]p[er]miendo s[in]dem

crista q[ui] s[on]p[ro]piendo me[m]que crista, et nam ip[s]e d[omi]nte s[pi] beatus, ventes qui te poterint et ubi que sueris. Respondit bi quan dixit, Webi de. Et asteq[ui]nt illud domus, fiat, ut eis, cog[نان]s s[im]que tibi non credi de dom. Et eu q[ui]to s[er]p[ut]t, ut cog[نان]tio, sic et materna, p[er]miq[ui]t, undique me[m]que otulisset. Nisi se litius se[n]t, corde quod me[m] ges[]tasset. Et 2los s[no]g[us] p[ro]modi, nos t[em]que i tem[que] s[in]dem beate vie grus marie habeam, fide ceteri, s[in]dem s[ine] errore, s[in]dem firmam, s[ine] vanallationem, s[in]dem magna s[ine] diminuere, omne s[in]que voluitatem, nostram subitamente d[omi]ne solidati sunt et ipa se[que] diuendo, s[in]que anallo d[omi]n de quo s[er]p[ut]s se[n]p[ut]s, v[erb]o marie, et vi, ut mereamur, et ad fidei make[s], et s[or]vus et fratre[s]. Nunc iussi s[er]p[ut]us fili[m] p[er]miatorum nostrum p[er]miu[n]t, Matheus (Rma) s[in]que se[que]t voluitatem patris me[m] q[ui] in telus est. Et P[er]nd Angui[m] in se[m]noe de natumitate d[omi]n q[ui] mapit. Hodie s[it] diat V[er]up[em] t[em]que s[it] v[erb]i ems memmerunt, s[in]t memisse debet[s] vos et ch[ia] estis et matres emis. Et voluitatem s[ar]turam et patris ei? s[in]pe eme[n]t, Quinque s[er]cent voluitatem patris me[m] q[ui] in telus? s[in]pe me[m]frate[m] et s[or]vus q[ui] mater est. Et iam potest, ut consubitu caro integra? Nisi s[it] tu s[ide] vug[are] omne. Et s[in]que q[ui] est virg[ui]o omne e[m]la, ut ita p[er]nud e[m]nque s[it] veritas et p[ar]tia q[ui] me[m]que s[in]que h[uius] s[ide] et op[er]tum edite? Ut q[ui] egit v[er]t? matris in consuetudine, et ex nostri in lege crista? Et nunc autem non ad partid[us] v[j]g[نان]s, q[ui]na crista t[em]ebra estis, s[in]put nostrid peperent, maria? Nos e[m]la Nam ipa mate[m] et v[j]g[ui]o est. Nostro p[er]mat{x} v[erb]e

vib9 caritatis? et virgo inte
gritate fidei a pictalis. De
fide b videmus h[oc] eodem vobis 30
De martio cordis b VII d[am]n
odecima progatua
b matris viris et g[io]
vos[que] matris dei fuit
martiud cordis? et
hor tan[em] ee estangelio p[ba]
que er vab[is] symeons. et ee
hor fuita est mated omni p[er]
treatio[n]e p[ud] ut m[erno] d[ur]
gratia plena Christi emi mei
fuit et p[ro]mi[n]d sus p[assio[n] poli
voluit g[ui]nti[m] mati? et hor
fatis mag[ui]nd p[ui]legit est?
Consistit aut hor p[ui]legit
gru[d]tions p[assio[n]s et s[ui] p[er
indub[que] si habere fidem a[n]
ofici dei et hominis. et habe
p[er] se p[assio[n]e ex p[assio[n]e pa
tientis 2 fuit at quodnup[ke
du[m]eritas ze[s]p[ritud] p[assio[n]
a[th]is p[ru]midad emi no habebat
fidem nec p[assio[n]e] fuit
nfideles insultantes et blas
phymates illudentes a deino
nes p[ru]midad p[assio[n]e et non
fidem. ut apostoli et milles
ille q[ui] sequebantur d[um] ad eum
tem. q[ui]nib[que] dictu est fihe ie
Ephesiam nolite flere s[up]er me
p[ru]midad fidem sen potius ogmi
tionem. s[ui] no p[assio[n]e? ut an
geli a omni extra viatorum stabi
positi et latro q[ui] s[ui] fidem h[ui]t
s[ui] no p[assio[n]e p[er] se em ad
dab[us] erat i[ps]a moris p[assio[n]
Fola emi beatissima virgo ma
tia bi[us] habuit fidem a[n]afixi
dei et hominis et p[er] se p[assio[n]
e et p[assio[n]e patens? a[s]

volumet gr[at]ine et

sola fuit. au datu est p[ui]le
g[ui]nd a[n]dation[s] p[assio[n].
au fih[us] ut g[ui]ntare posset p
midu[m] et meruit voluit g[ui]nd
care p[assio[n]. ut ip[s] p[li]
tipem faceret beneficiti z[emeru]
onig. p[ha]pem et eſse voluit
p[assio[n]s pene. q[ui]nte[s] ſiut
fuit adiutu z[emeru]tions p[er]
p[assio[n]. ita mater fiet omni
per decimatione (s[ui] ſiut totu
mudd[us] obligatut deo p[er] p[assio
nem]. ita et matri ens p[er] to
p[assio[n]e (s[ui] b[ia] vido pola
fuit in qua p[li]nitat fides t[ur]
p[assio[n]s exi? p[er] p[ba]du[m]
dictu[m]e quodam[us] Si em ill.
q[ui] videbant whi[phe] ſiut p[er]
x[ui] Johannes qui in ceteris p[er]
dilectu[m]. quos et t[ur] ceter.
plus dilect. tozuitu[m] et ſu
greuit? multo for[tus] ceteri
de parvo manifaste p[ba] q[ui] em
p[ra]miſcat se patu[m] em eo[m]m
terem a[m] in mo[m]tem i[es]. p[er]
h[or] te[m] e[m] negnat (s[it] de
h[ui]ane vide[que] h[or] ut intelligi q[ui]
tu[m]m. q[ui] aduſſens q[ui]nd p[er]
q[ue]ba[em] e[m] amu[n]t] p[andone] ſup
midu[m] qui ad tenebat dehato
p[andone] p[ra]ſugit midu[m] ab eis
(s[it] ex p[ra]p[essi] vide[que] p[ba]mi p[er]
q[ui] t[ur] p[er] se diat de se [ph]er
ib[us] Curiebant duo ſiut u[m]
tur ergo i[n]comunt et ille di
tripulat[us] q[ui] venere p[er] u[m] ad
moririu[m]. q[ui] vidu[m] a cedi[
Greg[ue] t[ui]ne ergo p[er] u[m] di
t[edid]it. illud q[ui] p[er] i[n]nu[m] di
pecat de mori... dum[que] ſiut
ſe ſublatu[m] p[er] ſim e[m]dem
a[m] p[etro] et a[m] Johane ſiut
et a[m] aliis. ad h[ui]t teneb[re]

Ex quo ſatis ex p[er]ſesse p[er] q[ui] p[ra]miſis ne
cadidu[m] vel u[m]m] tradiu[m]

intelligi, gladium illud de quo
dixi a gladium in labio eorum."
hoc est doloremque passionis
eius etiam ptransisse (sive a
sì cistum ut pote dei filiud spò
te, ipsa morte mori mortem;
ipsam non dubitans esse de
Vitutudin. ut sua tine curie
pateat, non sive doloris af-
ferit, potuit virè censiferum.
Hanc et ferudid quod eam Joseph
ptransisse censuit nullum
melius dicta tribulato me-
tis intelligitur. Item de mar-
tio corrisp. ipsius b. marie
sacribit & Deum in sefimone
qvis dubit cupit meo. Fenti
bat xpi dolores virgo. q. passa
est gladium dolores. Cristi mo-
ventis vitulæ materis cistri
dolores erant. 1. semi sive aut
torloras in an. matris ac. Et
et ex hoc mater fuit sitam
p. vestraconem patet p. frument.
qui diat dens est pater creatu-
rum et maria verid vescentis,
et sicut est exaltatus sive om-
creaturam. &ptet sua passioæ.>
Ut dict apostolus &ptet q. et-
dens exaltuiit illud. 2. ita et in
exaltata est sive omnia creaturam
&ptet sua hujusmodi et cistri
&passionem item de martirio
cordis ipfus scibus &. Jeromis
in sefimone (Cognis me Beata
dei genitricie a. martir & virgo
fuit. 3. gaudis in pace vitam. si
necit. hinc quod, quæ sit pas-
sa. symeon apophtha loquentis od
eam (Et tuam ipfus m. anam
ptransibit gladium (sec. q. sicut
q. alii sancti a. s. passi fuit in
citum &ptet xpiud. 4. s. in an. q.
T. mortalis est pati non potuerit

Beata virgo Dei, genitrix quæ
in ea pte passa, 2. que impassi
bilis habebat. 3. id est ut una fuit
qua spiritualiter a. atque pas-
sa est gladio passionis Cristi.
pl. 9. Christe fuit. Unde dixet
qua omnibus plus dilectus aptus
a. plus dolens. 4. intantid ut anaz
ipsius totam ptransiret a. pos-
seret, et us doloris ad testimo-
nem coram doloris dilectionis (sive
qua mente passa plus Christe mar-
tid fuit. 5. nitid et eius di-
lectio amplius Christi s. fobis,
qua mostem Cristi suadæat. Ad
de Christe habebat in se. s. fuit
benedicta &. xvi. a. s. p. super
Verbo maria & i. c. diei seminò
( cum velle beata virgo maria
ita ne did plena s. a. plemor a.
plemiffima fuit gratia. 1. meito
ipsa Christa plenam sicut dens eis vo-
luit gratia a. nob reuerenter
est honorem, hujusmodi diu-
ta. ut a. nos de plenitudine
eius ampiam. gravam a. gratia
unde ber in sefimone de nati
tate ipsius Redemptur. dens
qen Christi. 2. p[ud vnfum
Utulit in martirium. Albus iei-
tutem in quanto de notis
affecti a. vob eam voluerit
honolati. 3. qui tonus bom ple-
nudine posuere in maria.
Ut si quid sibi et not est si quod
gratia s. quod salutis ab ea
noncimam vedundare &. totis
ergo medullis coram a. p[rodi-
ordi affeccionem et vobis omne
bis mariam hanc venemur,
qua sic est volutus. qui totid
nos habere voluerit in mariam
h. ille quomodoc. 4. ut posse
dia plena gratia. 5. tot et

filii fidebus ymbitateux sara
mentis non legis zerspyk
Qualiter sara scriptura de
hor nuchil eepste de q btm
virog sara susirepit om
sarramena earlesie acetera

Dare and de istoz
sarrametoz susirep
bome, a beata vit
sine facta, nuchil duens nisa
sara scriptua zepressid? hó fine
am non credim? esse factum p
ausa potest esse? ut p hó fide
lud deuoro existetur uílud
qun edunt me ac hó dura ausa
ut vana nostra gloriam zep
matut? qui nostra bón opa p
duo mag zepuam? ac tis
eccellentissimi meviti, opera
plura a beata vigne fucta?
Umo ab ipso dno vsp ad omn
tracefum timplem que strip
tura quasi non estimas pre
terient subirendo quasi ta
cendo diut verbis scriptura
vid omne benefecirits ac pí
pno vobis diate feci ditiles
sunt? a noli tuba ante te am
cere? qua no vesponteb vund
ei p mille deztra ausa z? qu
dus nd a dua nostra snag
certas habitudines p se j'no
tis. noluerunt mamfestare.
Juse illud sileat os sitt tuu.
landat te os aliud nd que
in p[ersua] p[plóz] et d[is]apúloz
feseemt scripta sult ad notum
eſſiſaui? nunc illud hó ex
Aneandsp sult scripta ad neaz
doctrina sult scripta? a ut nos
simuliter futuamq sib ut luce
at huc nostra coram hominb
et gloriaſaem patrem nostre

qui in æbus ſiath v ca ad
apostolus l alis ignorabat ge
ta sult transerunt? a hó p nnd
doctrina, ut nesbat ſiist qua
quid fataet d[iet]a tua ſiath the
ubi ſup qua ut diat b Greg
Eudand teleus zestet et a ma
lignis ſpirubus custodire non
ſuffint, qui hoc ab hundris
laidib non abſordit Und et
d[ep]dari desiderat? qui theſanz
in via publice portet Umo
ner omnia ſebi poterant ſe ſeat
Phuus in ſpétid diſuplózum?
que ſibi ſcrabant p ſingula n
rpm arbiot. midid ame po
ſe eos ſcribendi ſin lib abbat
Anarta ausa p[ro]ſe q d[us]
tra quedam diſutare nos p
[miſit in via? Ut mētes noſtād
allivat ad Japistendam p[ra]
d[ign]os in patria Und exo
Ei Non remanebit ex eo q[ui]
q[ui]p[ro] ſeſiand fuerit ignu d[ura]
Glosa q[ui]z. qu ex agno zema
nac ignu d[ura]m. contrabas
tid q[ui] de miſtario marinauus
eus p[en]cetrare no p[os]ſum am
intelligere p[ia]te ſpirſanda h[ui]
lite[re] ſeſeernem? Ut no ſupbe
q[ui]s audiat ul d[em]pue am
demutare qui no intelligit
ſi igni tractat id est ſp[ra]nando
velimquat uteliac[er] donet o/a
in ſuturq[ui]libet in q[ui] agn
tus ſit a og[er]ſat? nec tunc
interim denot nostra ſine ce
eratimone torpeat? sed in
illud q[ui] p[re]pit ibidem Caput,
nd pedibus et intestinis vorabat.
ner remanebit ex eo q[ui]n[ur] v[n]p
mane Glosa Gregi Caput

usmi vorare est, dimittare illung
fide p[ro]p[er]tetque p[er]est est vorare?
vestigia huiusmodi amando q
imitando sequi vel intellige?
testina 1: verbis omnino cito
A mistio mandata est voriam et
anunde summi? In vobis et va
p[er]gubra nostra vespersidem, qui
verba emis atque mistea nec per
ip[s]os ma[n]tus et diu ab alio
intute omnino? Non s[in]dem ex
eis quod vis mane, quod ma[n]
siud emis est ut disheicida s[in]
tidine ut ante[n]t venum diu
vesperoctus. In notis p[er]diu
vite omnino mandata emis nihel
ligendo penetrem. A ndam in
potest esse fuit 6 an cons de bea
ugine und ponit regula[rum] ubi
nec ergo agit de p[er]tis et ea nolit
s[in]t quod questione? ita et a regula
a p[er] p[ro]p[er]tis se nolit de ip[s]o[n]p[o]
tur, quod siutud boni aligna
p[er]ut creatura fecerit lumen zepepi
eptus in lumen dubitare: quod
s[in]t dam atque a nullo illustrend
h[uius]que esta in est quod s[in]t nihel
diminuit ita nulli supr fluid
in s[an]tis scriptura po[n]t quod s[in]
dint ph[ui]s qui vund dint quo
dammodo p[er]fusa diu p[er]nd dicto
ff[us] Ostanti zeluto in apostoli et
alij s[an]tis zecerperut s[an]ctumque
gratias. Supr fluid est addere h[uius]
dicendo de illa q[ui] grand p[le]ud s[in]
plulla igitur grand varia debuit
esse h[uius] e[m] in nol soliud de alioque
nec vnº de p[er]sidentibus adiut super
terram s[in]ne teleſa patre? p[er]utem
ego de oſi e vangeliste supr fluid
de fluiere verbiud p[er]ſertim in ſa[n]
verbi h[is]to[ra]na: non p[er]ut a[ui]
quip[s] plena. ſiud ſuprisi miste
vus ac teleſa dilucedine sedunm

dant: sed tunc diligente ha
heant inspectorem qui non ut
ſugere mel de p[er]tia: ole[n]tis
tur s[in]dem duessimo et alioque
s[in]dem beatiſſima virgo s[an]tis
mentorat h[uius]dem ſiſtensione
A in se habere voluerit et acere?
Ut did se magis in omnino hu
miliare et ip[s]am ſiud h[uius]dem
quandam in se evat omnino mori
oruitur et: ſiut h[uius]dem p[er]
ſetta ita omni grad plena ea
in tenendo to[n] similitu[m] p[er]ſaevet
De ſingulis sacramentis qua-
liter bi[m] Nاريا Illa justep
vo[rum] beata v[rum] v[rum]
mana bap[ti]zata
ſiut ergo ut et h[uius]que
p[er] de apostol ſiup[po]
q[ui] fuerint bap[ti]zata p[er] illud soli
Aui lotus est et non midiger
miſi ut pedes lauat? ut habet
ſup[pe]t de ſuppetende in bap[po]
et v[rum] p[er]go multo ſonu[m] debet
illud ſupponi de beata u[gr]gine?
q[ui] ſiut p[er]ſetissima obſervatricie
ſiliorud et p[er]ceptus deichoc p[er]
cepit ſi[n]mi alio[rum] qui[n]s renat[ur] ſiut
ex aqua et ſp[er]u[n]do nol p[er]
mittare in regnud dei? q[ui] abſque
dubio beata maria mirantur
igniur et q[ui] ſinfuliter de s[an]tis
ſ firmationis est dicendu in loco
illius intereſtis impertinens, zeae
pit emplorem in augmentatione
p[er]ſedorem in virtutud cecraturos
et dea[tr]atione G[od]ini Alberius
ſed et hoc aedoe salva correctione
q[ui]a beata v[rum] erat p[er]ſentam
in apostolis in orione p[er]t[em] domini alio
tenſione q[ui]nd apostolis datus e
ſiut[s] s[an]tis ad cobiur ut patet
actum in ut et ſiutud in die pen
tecostes q[ui] est ſotis mag[que] ſiut
miſi? et tunc ſiut bi[n] v[rum]g

qumque

vna ac apostolis asimæ: et
hot paramentis recepit ait
eistem De sacramento vo eu
hacius est ducendiv q[ui]z b[ia
vrgo maria" no debuit p[er]
augmentu charitatis q[ui] p[lea
charitate fur[que] les p[er]ter remis
"p[er]tio[rit]ionem p[er]est[ur] vel ad cimitatu
futuris qu[em] n[um]q[ui] p[er]mittet nec
permittet poter[que]?: innè ad p[assi]
omis dud[em] zememora vnem deo
tionem actualis eecutatoz: a p[er]
corporem filij absentam ofola
conem credendiv est hot s[an]a
mentis recepit: De sacramento
penitentie est ducendiv?: q[ui] pro
penitentia a[n]eptit g[ui]m c[ap]ol
tentem in e[cc]cellenti ſlam pro
Struone dnoceutu ofi[n]mat[ur]?
A p[er]ſſione g[ui]m adh[one]: p
ſatistactione ſup[er] evagn[em] ſat
triple est d[ef]ſſo ſi[mi]tus
p[er]ſentand: ze[con]gno m[or]gu
latis benefi[ur]d: A d[ef]ſſio m[ui]
ſuſtientie metu[n]mi et h[uius] ſi
ſa d[ef]ſſo beate m[ai]e quaſi
tebat d[no]? q[ui] t[um]t[u]a g[ra]t[u]m ſuſ
tep[ut]. qua miſſi[que] odigno
medu: l[ui] etna qua aliq[ui] a[ra
tua mederi poter[que] t[ra]p[er] de to
geno metu[n]tio d[ef]es a d[ef]iſi[na]
ſi[nt] ofſessa b[ia] vrgo maria
heats Johanni evi[d]e ſuo p[ro]
ofſessi[ni]? a q[ui]nmi p[er] ſi[mi]
po[n]tisſia hor[que] p[er]tuo ofiſte
debut? tamè metropolitam qu[em]
no debuit se muomittè de caſu
iſto ſuſſtragone i. ſp[ali] viam[io]
ibidem caſu ſp[ital]itec amuſo A
habuit etiam p[ri]vam q[ui] in pe
nitentia est u[n]t[em] et ho exelle
tu[n] aliq[ui] viato[re] p[ater] ex h[uius]
q[ui] in omnib[us] alij[us] ad penitentie
zelen[ut] p[er]mittet et eſſe vel ſinſse in b[etis]
si[am] aut virgine ſueb[im] aut p[er]mi

ſi ne p[er]ſentia p[er]t[ut] l[ui] p[er]ſſione a[l]u
pe p[er]ſeræ ad nullam vtus q[ui]m
tid[em] ad habuit t[ess]et in patrì.
habitus p[er]mittet e[ut] in patrìa
A habet p[er]ſentem actid[em] h[uius] h[uius]
t[em] v[ira]?: illa ait [q]ſi]tè d[ateſt]u
p[er]mi ſi ne ſolle p[er]mittet [em] ac
benta v[ivo] habuit actid[em] p[er]mittet
tie n[os] ſolui ſa[n]t]m acti vire ſed
ſa[n]t]m p[er]mittet acti?: p[er]mittet q[ui] ex
cellentius alij[us] viatoribus ha
buit acti p[er]mittet: A devo p[er]
nite uta est v[iti]nq[ui] p[er]mi
tione d[ur]t[em] est ſin]p[er] in oſe d[ura]
ſub p[er]mittè vi et i de ex[em]
vntione diend[em] q[ui] recepit m
ea p[lea] v[ictorie] a p[er]mi
te A plen[que] g[ra]p[ite] ſuture ſigni
ſi[n]tandem: A l[ui]o p[er]mitti
venaliu to[n]s d[olor]s remitti:
A miſiravitus velenaue to[n]s
ſorpiu g[lo]ſi[n]atoz: Bed vidu[n]
q[ui] beati[ſſima v[ivo] maria hor[que] sa
parament[em] no d[ec]ept[ut] p[er]mi eni h[uius]
paramentu solid[em] h[ui]s ſolid[em] q[uod]
A miſiravit u[m]que d[olor]
enomant d[ebet] miſtrati ad h[uius]
eni ſolid[em] institutid[em] et ut ad h[uius]
ſin]p[er] morione d[ur]t[u]a ſub viina
p[er]mittè de s[an]a ex[em] vntione
et viij[em] d[ur]t[em] est A beota v[ivo]
ſi ne h[ui]s enomata est q[ui] miſra
natebat?:丹q[ui] no d[eb]bat v[n]g[i]
A de ſiut d[ura] v[ivo] maria in
plurib[us] ſe p[er]miſtorib[us] aſſormare
v[it]ui p[er]ter h[ui]nbitatem ſerua
dam?: ita A in iſto Aui d[ur]t[em] viſi
et q[ui] A hor[que] paramentu qu[em] p[er]
p[er]miſtorib[us] est miſtitu h[ui]n
lute[que] p[er]ſepeut: ut h[ui]nbitate qua[n]
q[ui] totam d[ur]t[em] temuerat eſſe
p[ur]a d[ef]i[n]aret: q[ui] de d[ur]t[em] ex
v[ite] ad aſſormant[em] p[er]est[ur] de
ſente d[ur]o illam exaltante ſup[er]

ano intelleat de formor illi
lua proportionabilior fuit. Und
fiant eadem lue et egne o
uitis odiosa sanis dailis e na
bilis? 2 fiant et eadeh lucem
dari daili p[ro]fectus videt 3 sive
ptuendane, egvi aut miq p[
fecte et ai turbane, ita lue
fionalis q paui dailis fuit 4
proportionabilis et ideo rapid fect
in supore, talis emi lue beatus
sine v[erg]is fuit 5 proportionabit
fine supore at delectante? 7 hoc
debetur ei z[one] fuyo puri
talis qua f[ur]p pauiid a omni
vivatores nitebat et m[pro]vona
biliter et excellenter [concedens]
ignit p[ro] in beatiffima v[erg]ine
fuit habitu fidi. 2 p[ut]t du[ba]
bitis et fit ergo ad miq p[ro]fecti
habit l' actid. alter ad magt
p[ro]fecti, fiant a atq q' et i vap
ti pt esse mi habitu fidei fi no
eguer[so]. fidei acti in habitu vap
tus Inde 3 dim t potenta
habit fidei tam dim e aliquid
de obedi[itate]. 7 no ita plene
depurata fiant i statu ophen
f[or]bis est. 3 est tene[mi] illi t[em]pi,
uauiu similis q est i patviai
qui potenta est dei omo formus
hui est q in xº no fuit fides?7
q[ui] fides nonat effectu qve in
quoda defectu qui e exige ve
apientis grav[em]t quod fides
et p[ro] deo v[er]fi. xº at abn[ist]
la repertus vidu deid[em] essent
vam 4 fuit viator et appheder
fuit q[ui] no pt dia de beata
v[erg]ine. Bit[us] pt dia de f[u]e que
fuit i beati v[erg]ine. 5 p[ro]fiant
de z[one] fidei est. q alijg affe]
hat h[ui]s q no vidu? ita de v[ae]

f[ei] q[ui] alijg expeſent illud
q[ui] no habet. W[ui]nd d[ur]li[vm]
q[ui] videt q[ui]nd ſpera. 5
Et fiant fides ignatit e v[it] the
olovar no est de quodq[ui] no
v[is]io ſed ſolid deo? ut eel
et ſpec quodq[ui] e v[im] theoloy
cui habet p[ro]obetto ip[s]ei fem
t[ine] q[ui]nd p[ul]iter homo expeſ
rat p[ro] f[ei] ſtut[et] p[ro] eui diu
ille qui habet ſtutem f[ei]n
potest m[al]ip[es] diu[n] autu[n]
eſpectare? ſi et uſe q[ui] habet
ſidei, no ſolid t[ed]u[n] deo de
Dim[s] v[erb]n. ſed de q[ub]ulato[d]
alijs ſibi diu[n] venelat[us]
[ante]m q[ui] beatiff[ia] v[erg]uiu
ſp[em] vi dictu est z[one] end
atuis celeſtis ibid[em] q[ui] ſi
a. max[ui] v[er]ſi p[em] h[ui]nd expeſ
tu aliquod q[ui] no did adepta
erat. q[ui] ad eui p[ro]ſp[ut]e n[b]at,
p[uta] i[m]ortalit[ate] a gla[n] ſen
i[no]z: q[ui]nd v[er]ſi p[er]bat p[er] patre
De charitate v[ie] ſualiter ſue
vit in beati v[erg]ine. 5 [Ar]tia

C charitate beate
marie v[erg]i qua
habeat p[er]ab[il]in
in h[ui]o ſepi[que] alle

gato q[ui] h[ui]nd excellent[em] cha
t[em]p[er], charitate omni p[ie]
creature. Und p[er] ch[ar]tns bea
tiff[ine] v[erg]i f[ar]iarie mod[ui]
ſtut[em] tr[ui] statu v[ie] mai[or] ſut
charitate omn[us] creature? iu mod
in statu patre, mai[or] et cheri
tate omni creature q[ui]namum
ad ſub[am]; a no q[ui]nd ad adu
ſi end ille tene[tr] plus dilige
tr[ui] plus dona[que] tr[ui] l[uc]v[em].
Constat ad q[ui] beatiff[ine] v[erg]i

q[ui]s' diat, tu[rum] ip[s]que al[iqui]que pr[at]es
bit gladium, cons[ist]ente p[ro]inveni
diat Alberti, sed[endo] fine p[ro]inveni
dit[us] melioris sententie beatim
v[ergine] in cons[ist]ente fili[m]i de ch[itu]
vitare fili[m]i talem ac tutum reque
p[ro]s[se]que. qualis et quinque p[er]ſapi et
que p[er]ſapi poterat a p[er]ſaecura
in ſtatiu[m] die [conced]t et qu[em] beatim
v[ergo] habuit ſtant[em] ſimplis[que] viar[or]is?
et ſtand [ap]hens[ion]ibus
quid vistungunt end qu[em] tation
[com]p[hens]ord et tantum viatorem
triplee est modi[us] [com]p[he]ſor
et ſin[em] et viator ſimplis[que] ſiant
diat Joh[us], a [com]p[he]ſor ſin[em] et viar[
[con]ſand quid. ſiant angeli t[em]ſto
dys a inſtant[em] homin[em] deputati
ſand quid viator[es] ſiud et v[ergo] ad
ſi[n]em inſ tant[em] v[erb]iſtand me"dina
tor [con]ſiud ſin[em] a [com]p[he]ſend[em] a ſenſi[
ſand quid j[ug]it ad diu[n]es aliquib[us]
viator ſiud et homin[em] et via [con]
[com]p[he]ſor et viator z[et] ih[us] et ſin[
plucter [com]p[he]ſor z[et] angeli? ju
u[n]em[que] quarta diu[m]n. u[n]el alijquid
erit vaand et ita eit alijque p[er]
[con]ſation[em] ſimplis[que] a [com]p[he]
dens a ſenſi[que] ſin[em] quid et eit ſi[
ma]t ſi[statu]t[em] vie. a [con]p[ri]maſſima
a m[ar]ſi[pat]ie diu[m]n. ad est
[com]p[he]ſi[que] v[ergo]? i[mi]t[em] paſt
[con]ſation[em] et ſenſi[
[con]ſand quid?

De quanior v[n]itibus [con]ſiudia[
bus] q[ui]no ſiuerint in [com]p[he]ſi[
di]que ſenitricie v[ergine] Maria

a v[n]itibus [con]ſiudia[
libus] ſed[endo] Alberti
diacriti[us] q[ui] habuit
has et ſi[ut]mo[rum]. qua
habuit e[m] paſt [con]ſiud[em] paſt

modi[us] vi: ſed per modi[us] p[er]ſi[
quant[em] ad acti[us] [com]p[he]ſi[que]?
per modi[us] vi[rum] qua[n]t[em] ad me[n]di[rum]
diu[n]em: a ita habuit e[m] paſt
mo[d]que p[ar]napiacato[d]z talem? in[am]
lud a[n]epit melior[em] p[er]ſi[en]t ab v[n]
extremo[d] com[pa]n[ios] ac h[uius]
vietutes has ſi[n]t acti[us] [com]p[he]ſi[
ſed p[er]ſter me[n]di[rum] condito[d]z? viar[
les and ad me[n]di[rum] diu[n]em: ſed
ad acti[us] [com]p[he]ſi[d]o[m] p[er]ſi[en]t
has ad v[erb]iſt acti[us] [com]p[he]ſi[
hens[io]es? a ad me[n]di[rum] diu[n]em
ſin[em] p[er]ſi[en]t h[uius] c[om]p[er]len
tus viator[is] qua[n]t[em] ad acti[us]. a
[com]p[he]ſi[que] qua[n]t[em] ad effi[n]t tu[rum]
liter and ille v[erb]iſtes morant[m] in
pat[ern]a? dicti[us] est ſin[em] m[el]homo[
siduis diu[m]n]que v[n]itibus in gen[em]
x. Ly and inſi[n]tud habuit beata
v[ergo] ſit ostendi poter[ant] p[er]ſi[
nſi]ne integ[les ſi[n]t [con]ſiudia[
d]e [con]ſerpa[n]t. a g[ra]ſi[que] diu[n]em: ſi
admi[n]are a malo a ſuſtare boni[us]
et tutu[m] est ſin[em] ſub p[er]ſtione vi
in ſi[n]tua[rum] et v[n]itibus v[ergo] habuit. A[con]ſi[
habuit d[er]liuad[us] a malo exacell[em]
tus o[n]di[us] viator[is] p[er]ſi[en]t ac h[uius]
ſola ip[m]a viator[es] ſiut q[uod]ui[m] pa[
cant [con]ſiud p[er]ſi[en]t [con]ſi[
gine p[er]ſter honore[d] diu[m]n]que d[u[m]
peſtans agi[t]. null[am] v[olo] b[re]c
m[en]ſione? ſed ſi o[n]mi[que] ſanti[em] et
ſande[m] diu[n]em ad diu[n]em quid
v[erb]iſi[que] e[m]i[n] diat -
jo[m] ſi diu[n]em p[er]ſi[m]no habema[n]
nos p[er]ſo[m]a ſed u[n]que a v[erb]iſi[m] no[m]
d[u[m] p[er]ſi[en]t em o[n]mi[que] m[el]pa[n]t
bom. m[ar]ſi[que] end q[ui] de t[em] geni[m]
ſin[em] om[n]a regnati[m] tation[em] effi[n]
ſp[er]tuli[que] ſe: q[ui] null[am] p[er]ſi[
ature illi vel i[d]ignitate v[erb]i[li]

litate poterit coequati, it opa
mè que fui, ee opasside et re
velasone misere, a p hò diu
miè opa, eade[m] opa nistitie
ad que omnes tenemè uti i êmi
facione ultima [essu[m]i et nò edis
tis michi madunne zòt vii fit
diseptuad et admodianta dæpna
torium p hing[em] operud amissio
ne, illa opa exerant ex bta
ago ma[n]na i ſumu ſup omès
viatores [operud mìe alterud
altevo est magis homi l'od
fit ex maior charitate l'od fit
magis modigeni, vel od magt
dignò, modigeni vel od fit ma
ori in effectu impenſo, vel od
fit ex magis namio i a mung
ſupſuo her omne ſueri i bea
tiffima œgine d ſidmo [chaitas
ex qua opa mìe ſeat, bea creataz
ecculut vt ſup diuìch est, mayie
modigeni exibunt?, qr neo inter
viaores pa[n]pior ſunt hujusò,
digniffi pa[n]pi tribut?, qr neo
dignor mendio[rum] mendio[m]e
ſunt [pl]agunt em eee opa mìe
q pa[n]pi laye fieret?, magt od
pa[n]peri veligiopò. Iò huc ma
gis od fieret pa[n]pi epò. ß ſid
nud od fieret pape mendio[m];
git i[pp]orunduliter ſumid op[ga]
mìe ſut, od fìeba pa[n]pi dò
[plaxim]id et ad mìe efficitur nob
impendic[em], qr nob misera capti
tius et medieus dud, filud ſund
captiug [i] ptud, famelio[m] i via
tud, laborant[que] i p[ui]nd, iſve
mi[d]s i mediamedi? et ad ipso

de nob[em] regim[em] telorud, et ome
homid qui em[ur]o ſuo filio no
peyot?, quò no em illo ona nob
dona[que] tem beatiffi ad[go] m[ina]
d nullò ſibi ſupſuo, ß omo op[ra]
mìe n[am]ro ſerit, filio ſuo pa[n]
per vid[em] et peregeimo, de p[er]uys
ſuis p[ui]ſus c[av]tib[que] ſonguib[que]
tu[n]id poluam ad ſeat? iguenò
zteri ſui po[ta]k[que] de ip[er]o corpori
tabant et lactant[em] ſic iſi pt[us]
q[ui]b[us] ſumma, in. n[am]ro q[ui] ad p[er]
tes, et effectu ſuis habuit d[omi]
de hiis quatuor [v]ntib[que] tanq[ui]
ſup[que] i[mi]n h[ui]s eade[m] d[omi]no
de ſonitudine ſpeduliter miſa, ſup
verbo benedicta c[um] j[ui] De tem
peranta vides d[omi]n q[ui] m[am] bea
tiffi ad [go] p[er]ter diodain ſonu
tis e[ern]atione no ſum maie
ſi[n] activid vie il[lo] em i co lo[ra]
habuit illiama c[ap]nipta abest? vel venderat?, t[em]ne ſonid activid
patere p[er]ſectiffime ſunt i p[er]d[omi]
Vel duendid uz ganpias p[ui]as
beata virgo odno no h[ui]s vt
dictid d[omi]n q[ui] h[ui]s tamid no exedudit
qui habuit t[an]p[an]a, q[ui] t[ato] p[er]ſero
est in homine q[ui] magt p[ui]s ad
capisteb[que] et ex Vnd ſid[em] ph[ui]
in vii chyricund i[mp]erato differt
i h[ui]s a c[on]tinet? qr tempam no
h[ab]et p[ui]as c[ap]niptas qua[m] od[mi]nus
p[ui]s Vnd ſic ampe od[mi]nendat ſit
ph[ui]s ampit, beata v[go] od[mi]n
tam non habuit?, nuchilomina
tamè habuit omes v[nte]? qua
donuera no est vitam ſi aliquid
ting d[omi]n ſon ph[ui]s De pru
dem[que] vero d[omi]n q[ui] p[er]debat ſim
q[ui] est vitam cardinalis, respic[
ogni[m] agendid[em] Agèda am
ſud e[ter]iora et corporalia, vel

interiora et spina. penditua
congruibat non solid est univer
salutem. sed et singlatum ut diat
phus vi ethicus contigit et al
aliquem est sephnd et securitatum
in temporalibus et meystud et spina
libet alios egueso. Pria p[ro]s
ptinet ad actionem? sida ad son
templavit (contra vtris stantes
efforet esse et viatorum inter? ut
beatissim végne fine p[ro]s utrum
fine errore a possibilitate erat
ut ee msra dom apparebt ergo
hinc actus proutemque excellestud
omni viatore. Sed opp[ro] od his qu
beata vgo no hunc et in hostes
id tamen hostes fit h[uius] diu et
fit habent? qu[em] ut vi non h[uius]
liberalitate et magis facta qu[em]
octu s[ui] et ditas. quas beata
vgo no h[uius] t. ymo panacea
fuit in his fuit et eius filius?
ut p[ro]s msra sup[er] ut bidectus et
quod quod s[ui] q[ui] lib[eral]us et
magnificat quinque et ditas
quatuor aliquis non appre dui
bas qu[em] velit eas retinere p[ro]m
 tend[ui]t ut se fiet ap[ro]titer? qua
 ille et in ditas t[em]me apprebat
q[ui] p[ro]s qu[em] eas to temp[er]t et abut
 ap[ro]titer p[ro]s quod ad rem? et id m
h[uius] ip[s] qu[em] beata vgo omni ditas
tem[per]sit in se fuit in se de
liberalibus et magis factis et
Debus s[ui]s s[ancti] quatuorque
fuerint in beata végne maia

D hanc p[lemb]tudine végre qua beata
vgo plena fuit. p[ro]s edicti et ha sepe d[om]
s[ui]s s[ancti] et in videlicet qua
littere ip[s] fuerint et h[uius] végne
(Re ame dom ip[s] fuerint et beata

végne dom et dom s[ui]s s[ancti] fuerint et ea p[ro]s ex h[uius] doma
p[ro]s et in quod perfectus sunt potenter et fidei et seque
monei a s[ui]s s[ancti] et in h[uius] domela
a s[ui]s s[ancti] domi luce. S[pi]
que s[ancti] fuerint et h[uius] p[ro]
q[ui] in ip[s] beata végne excellens
fuerint doma s[ui]s s[ancti] dom and
ip[s] doma et beata végne excellens
tus fuerint omni viatore p[ro]s f[er]
int end hostes excellens f[er]
vud in ip[s] f[er]t al dona s[an]
qui et p[ro]s f[uerent]e? p[ro]
q[ui] in viatore (id emi hoste)
excellens fuerint et végne
et dona excellens hostes m
s[ui]s actus? p[ro]s et ha dona
excellens fuerint in ip[s] et h[uius]
végne dom beata vgo habent
acta illud domo est. q[ui] actus
statut et végne et affectus. ut
s[an]p[er]t et m[oe]lentus. s[ili]q[ui] et ha
excellentem omni viatore et me
trid inter statutis et actus.
ita q[ui] nitam statut patre. q[ui]t[em]
ad actum p[er]fectionem et s[an]
statu patre. q[ui]t[em] ad effectum
actum. s[ine] merendit dictorem
et s[an]p[er] statu et h[uius] dom et ar
num p[er]fectionem. et me[n]tis s[an]
vestione doma zero et actus
ad iustitiam habent modum pa
tium. quatuor ad actum p[er]fectionem
et s[an]p[er] statut et me[n]tis pa
tium quatuor ad effectum de dono
s[an]p[er]t et ip[s] fuit et végne p[ro]
x illud p[ro]biorum et h[uius] végne
ibi s[an]p[er]s et in h[uius] végne fuit
s[an]p[er]t et h[uius] végne? q[ui] s[an]
statu s[an]p[er] statuerit q[ui] se h[uius]
statim exsultat et evertitur
(h[uius] exsultat et evertitur)

q[ui] se fide me hujusmodi fume exalta,
buie Dea et am ego fume furit
huius? g[ui] fide est exaltata (real
tuta g[ui] e' furit omnes choros ange
lond ergo etiam et sapia transedu
ond[em] et brieeret sapia b erguind
patet p[er] eſtque ſapienter p[er] ut e
dom[us] e[rum] q[ui]que diuinitur jacta
p[er] a q[ui] deſurſu est p[er]miud p[er]duca
q[ui] deinde aut pacia, modesta
ſuadibilis, bonus ofentis plena
tut e[rum] fructu[rum] bom. inſidie p[er]
ſimulatque dom q[ui] delectas et iux
ſup[em] in orbe Inde sub peti et
dono ſapie in in hec and nemo
dubitat et beatisſi excellentiis
omni pure creature ſiuffe? exmo
etiam excellentia ſapiens ſiuit De
sapia etiam beatam ergo virum infu
ſub eo benedicta tu et e[rum] pre
nuff[em] patet q[ui] ſi beatisſi virgo
sapiez habuit q[ui] e domi ſup[em]
sancti excellentis omnib[us] viatorum?
multo fortius ſi[mi] habuit q[ui] e vir
intellectualis excellentis omnibus via
torib[us] hi em illa habuit sapie
q[ui] deſurſid eſſentis apre luj
mind? multo fortius illa que
de ſuдои homo aman[te]. ſiut ſapira
vivit intellectualis et fi illa ſa
pienta habuit q[ui] no soli et ſpe
culatae verid etiam practica ſic
sapia domi nunc illud coloſen in
in ſapira ambulate ad eum q[ui] ſoſus
fuit. q[ui] utin ad actus p[ro]tinet
multo plus illa q[ui] est ſpeciatio
tanquam ſiut e sapia uti intellectualia
ſi p[ro]fecte[ria] qua ſapiez domi
habuit q[ui] ſiut ognisfat et altis
fima q[ui] est deus et p[ro]regulas
dinam diuinae omnia ſi[mi] qua
dam naturalitate ad p[er] iuxta
illud (Chorin) in ſpiritalib[us] diu
diat omnia et ibidem ſp[er]mi omnia
ſanita etiam p[er]ſuda eti.4
et in ha

bunt etiam illam ſapianam q[ui] ſom per
ſent[em] utinam domi noti albi
ſimas et ognisfat et eum ſon ho
ut et medita l'architettura ſon
illud p[ro] Chorin in Ut ſapi
architectu ſuſdamet ut posuindu
q[ui] ſapiez habuit q[ui] no p[er] eſt ad
mortalib[us] p[er] p[er] ſo et e[rum] a
est domi p[er] illud ſapientie 1
in maluolam am[que] non merab p[er]
sapia, nec habitabit et corpor[e]
ſub ita p[er]catare, multo p[er] hui
ſapieq[ui] ſiut eu p[er] ſo morali p[er]
et eſt ſapia q[ui] eſt uti intellectualis
ſiud[em] multi gentiles p[er] quos
nulci dubit patat ſiuffe ut p[er] ſo
mortalib[us] habuerent De dono ite
lectu ſabre p[er] e[rum] noie? q[ui] ſon
intellectus quaddam oguam ip[er]
dici end intellige? quasi miſis
legebat Anato am[que] hec oguam
nunquam ſeu mag[em] ſiut? tanto
mag[em] nobilia et intellige. Anid
to eu uti roſuſahat ad p[er]h[ui]a ſe
eſtendu. adu nobiliore: ſi q[ui]
bet vug[em] omne p[er] creaturam
excedit ut ſup[em] domi et P[er] ſon
patet q[ui] p[er] domi intellectualib[us]
ſup omne creatura q[ui] e[rum] domi
intellectus habuit? ſequem etiam
q[ui] habuit intellectualis ut e[rum] virent
intellectualis: q[ui] intellectualis de uti
intellectualis est ſolid et nacria
ſit p[er] p[er] p[er]mi in ethno? et
est ſolid ſpeculata: et no p[ra]ctum
ſi3 intellectualis q[ui] p[er] domi ne ſolid
est ſpeculatis ſed eva p[ra]ctum? Ut
dicti est ſup[em] sub peti et dono
intellectus et in q[ui] ſi3 intellectualis ut
e[rum] intellectualis. p[er] h[ui]s tim
p[er]to morali no am[que] intellectualis
t[em]ſiud e[rum] domi ut ſup[em] et ſapira
dicti est p[er] patet q[ui] b[ui] virego
habuit ſup[em] et nobilia habuit

["etiam saltem utinaliter inferuntur, seu nunc nobile De dono filii videtur, diuendat, ac ipse dictus creatura est, quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 7. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 8. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 9. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 10. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 11. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 12. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 13. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 14. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 15. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 16. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 17. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 18. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 45. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 46. 45. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 47. 46. 45. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 48. 47. 46. 45. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 49. 48. 47. 46. 45. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 50. 49. 48. 47. 46. 45. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 51. 50. 49. 48. 47. 46. 45. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad aliquid agendus. 52. 51. 50. 49. 48. 47. 46. 45. 44. 43. 42. 41. 40. 39. 38. 37. 36. 35. 34. 33. 32. 31. 30. 29. 28. 27. 26. 25. 24. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. quod in se illud dictus monachus ad al

Ram mediatur unius fatim et emisa pascit futur De qua infra fide verbo benedicta est De pseudec sen maritis beate Virginis vice infra supex benedicta et exi et De futuris quinque et futuris

Et futuribus xvo et tenebat et futuris quod huc beata fide habuit
bunt et primitendis quondam finis
suffiat ad propositum quod finis
futur spinae et eo quod exerat
tantur et sibi non fit uti finis.
et futuri futuri diu et illud fini
tera nos dilatet respectively ut diat
ambit io iste mihi diu et futuri sibi
quos emerat apud Galli v dies
affutur et in futuris charitas gani
dixi pae longe nitas patientia
bonitas benignus maſſentato
fides modesta castitas tenebat
qui in futura ſuus delatores bo
nordi operid. ee uti nunc et domi
ab uti p[ro]cedentes et for[mi]a beat
itudinis deple metu. et Ambi
vintes diat esse futuri maſſut zele-
tant et hor est maſſut ad opus est
qui omnino opus interdicti p[ro]cedens
est habitu perſcripte nasci habet de
lectatione unumque ut pati p[ro]phrasi
in ethias et ad vintes dona
et beatitudines velle excellenti omni
vivere fuerint in beata virgine. quod
sequeret quod delatores habet de quibus
eExcellentis futur inRIA virgine omnino
atque Aliud non ma[n]us ut e
ad propositum domi et ee ſemina p[ro]cedi
ac end domi et futuri loque?
Nath ei uti et in futuris dimidi-
tiæſimù ſexagesimù et cœtisimù
ſi ſimù et domi h[uius] p[ro]pudicem ex

ſemina ſedim quod ſemina est et
ſicere ad cujusdam hujus
terre ad ſua naturam. et quato
hec uti est efficiens. et tibi
ad hor p[ro]caverit et a[n]tibus
tu[m]que ſeqnunt nobilior[em] ſpinale
and ſemeo quod a nob[em] ſemina est
verbi et h[uius]modi maſſi ali
qui in ſpinale cœpit a cœnem
recedens. et tibi maius in eo est
futuri, verbi et ſpinau igitur
ſedim quod iubeat et ſub ſeu
quoddam ſiutur et habes homi
ee hor. et a carli vita et ſpinale
transit et igitur illud ſubque
ſpinau vepone
futuri veponeat. et hominæ pre
ſpone a carnis ſubietque liberar
hor et ſnat et iubeat. et quod
tutonæ venerant una ſerui ſub
ſitutus. nec eo ut in carnali acti
ſedim hec? nec ſpinau p[ro]hetere ex
nu p[ro]heterat taget et nec in illa
delectatione p[ro]ſidibile est aliquidem
telligere et phudis domini et h[uius]
to est. et in ſedis duerens modi
ſpinautum qua tenebat ſiut
duerens futuri distingunt utem
quedam ſpinautum utem. et quod
ſuprabudant ſpinau quod ſpina
lita est et hor. et vatingu ſiut
et electus carnis nd p[ro]uena.
et fit did aliquid ſedim venit et
sine domis ut in electabilitus
armis et est ſpinautus omni
gentis. ſpinautus zero ſupra
bidant est p[ro]ec quod h[uius] modi
electabilitatis carnis ſiut
suffonunt omo se ſubitui et
hor et ingit ut in. et nec reſpen-
tand qui tempora p[ro]ſentem p[ro]pri
et ſiutui et hec et ſpinautum est
gratiam. et nec ſed aliud temp[ur]i
et hec est ſpinautus viduam ſer

utateque teneat huc dimeritate
zemediu adhueret, per domum
linguam. Sed qua ut dictu
est beassia ugo tio zebbat
mitti, pez; mihi, nec miſſa
ſint ſez in ſidea ſine gulea
pmanit. ? no ſint ei opor
tum, has grata uti et gra
ſue diat interpito ſermonu
est ſaendu in interpito ſer
monu, eſe ceeponere ſeiptuas
ceponendo videlicet qutqiuſt
obſtuca. Sine apſee diſſuila
tem zemu ſigniſiitaeu. ſine
cham apſee ipſas voceſ igno
tas que pſer utinam ſi apſer
ſitutome zemu ad hibitum
ſdom illud dam v. domum de
te q. possit obſtuza interp
tare & ligata diſſolueri. Pud
interpito ſermonu et poter
ſi interpito linguam. In
per illud q. plus diat. (ho
xim ch. Maior & aliphe
ſi qui lingua loquie. I. ſi forte
interpetae ut earla edificatoz
amput. Wostpome tri mepre
two ſermonu dono lingua.
qua etiam admeeptandu diu
ſa linguaem qua interpito
ſermonu ſe eſtendit. Quam
hanct gratia in ſumo habuit
beata ugo maria ſat quæ p[ie
miſſ habent. quia ſaunt deſ
ſeiptuas. Preterea ſi no t
ver biu quod diu ſine p[heu
ſi in dimenſione gratuam ſi

in dimenſione gratuam ſi
utem, aut ſu[n] et dimenſione
intercomu ſiut idem autem
dum et hoc ſe[m] dimeritatem
offitom et ſtanu. p[ut] diat
ad [ph]im et ip[pe] diu quod
quidam apſos quodam autem
p[heu]as. alios vero evaginat
us alios aut p[as]orres et docu
res. De h[us] omnibus ſup[er]
miſſ diat Alberti ch[au]ſu
q[ui] domou. G[ui] datou et
no grui parentu qu[ed]a m
et non i. primi p[er]ſatu. ut apph
ea balam et apph[em] C[ru]eda
aut m. primi p[er]ſatu. et e[ta]
alioru inſtermi. ut dona p[er]
ſermonu & lingue et ſo[n]te
apostolus datu (ruedam aut.
i. primi p[er]ſatu ſui et no ahor
et dona inſtructiunu. Et talio
dant qu[ed]am ad p[er]ſibentu
nudigena. qu[ed]am ad two
kandam potenca et qu[ed]a
ad nobilitandam natuam ad
honorandam p[er]ſonam et ſit ha
buit beassia ugo matu h[uius]
donu no ad inſterim ſed ad two
en simili. ad p[er]ſectionem
et deſtitutum angulam ei ma
landis et honoris me[n]tis et
omn. honorem ſp[itu]aliter apſene
tu J[am]eta. J[oh]na[m] t[em]na
p[er] q. p[er]v[n]ar u. in ſolue
terui angulam et h[uius] etam
[ut]uſu[m]e diat q[ui] no et dubiu
du in qua ugo accerper et acel
lentera & domu ſap[ic]em et grui
vintu et etiam gr[atu]a p[he]ne ſi
ſi habuit e[pi]nus. ? no tri acce[pi]
ut haberet omne v[n]us habu et
ſimilu gratuam. ſi habuit
crisi et ſi p[er] domu et guenebat

sua in sive transiit, sive ha-
buit emi, et vidi sapie in item
planto. Et sibi illud luce et
Natura sernubat omnia, verbis
hoc et operens in consilia suos
habuit uti sapie quibus ad docent
sui. Et quod hoc non quenebat miu
libris, serin et sani illud hanc
etiamque docere aut inlueri non pasci
Nunc autem aut uti videri non sive
bat sibi aut viverat. Et si tunc te
posuere firmada erat doctrina
cuius miurauilis et eciam soli pro-
etque dispassuus qui erat ba-
nus doctrinae censu auemebat
miurauila sacerede, post quod eba
de Johanne Baptiste dia. 1 Johue
q. signum nulli seet ut salutem
domi in domum tendereet uti autem
phene habuit. Et ut et abo quod
fratres assisat aut mea dum autem
meculo domo sua plena. Et domis
fratres sancti in omnibus domis
gui facerent plenissimam domi
puro viatore sunt autem
De vita et moribus et uener
sanone et vestiti in Marie uget

Etiam habuimus faba
patet quia et qualibet
fuerit vita beatissima
Marie Marie ugis
Et una vero dimensiones opaca
sunt etiam vero dens. q. opatue
omnia et omnia ut dies. Et huc
vivit nec aut dimensiones opaca
sunt
Sedem fidei sibi vitas
acta sunt et contemplationis
lud em est fidei operationis
Et martha que soliata erat et
laborabat et frequentes multe
Et pertinet ad vitam actam
Et autem aut in templationem
Et maria. Et sibi est posse

studiebat verbis illius: quod pater
ad vitam contemplationem ut
habebat, luc et paxamque aut
vitam hanc beati sibi virgo
in fumo habebat, De acta vitæ
beati sime vi gas. Satis patet ex
nutritio ne laictio ne et sive
et epiptu et aliis per plureb
laborib quos ipse ait, nonno
theus e magnime infantia
habuit. Et si se et ipse salutæ
torem acce sna filo et aoi nu
trebat De vita vero item
platina ipse satis est et ha
bis sibi Alberti Essentia
dina imprimens et darmus qu
pauli et cappu urdebat affut
ergo beata virgo martha et
maria Martha pater suum
bone actionem. Maria pater suum
nel omnium sancte contemplationis
Martha fuit in cognate preg
namam pateribus mebus quibus
terant. Et martha fuit et omnia
opera pietatis que solent pater
peribus euhibent ipsa filio suo
panpepi eeebint ipsa em eum
terent in vico suus. Et hinc
in domo sua nundin vestiit ex
ne et postea pater et voluit
esuriente et sanente late suo
potuit et pascit. In seernu et
infanta non soli visita se de
nendo accidendo gestundo sive
getant. Et asisvo quasi et me
sive posito affut. Et ut vere
conueniat et quod sibi luc et

beatissiâ virgo mœna sump omnes
ordines et Jerarchias angelos
in quatuor & nona ei filio
Jerarchiam est specialiter exaltat
ut in Item 7 ed ad item 8 re
ditus emi qu salutator omni per
se magni daturi intelligi festa
nº tom octo. 9 ac ei grandio ea
seui in throno glorie tollam
Alias quo iuste iustissime redi quid
lege ipe perepit. 10 honora patre
A matrem tuam 11 prodi ex
Et hor etiam patet qu cia ipse
in throno suo tollam 12 et alii
Crona glorie regni tollitatibus
in aula regis. 13 teq ipe vece gle
ut matrem et resova sponsum
p omnibus diligens amoris am
pleur. affixat fibr. Et quæ bea
liffia ego tuae in hoc finna
dignitatem est exaltata? me
vito fuit et dignissimum nomen
eu hor ipsa est fortuna inote
q[ui] dom regina. 14 he soli ve
fina hæque regina mihi à po
aus degna miserendie quæ
regina iustae l'glorie l'gre.
Et em ipa fit regia pla
tur est tunc illa que est in
fuit regis. 15 a non soli regis
ymo iusq q est vee regni ad do
mi9 dnantii Apod pip. 16 ed
nec illis regis q per elector
nec adoptos est factus velle
sed illius q iuxc hec cito natale
natam est vee Pnde qseuerit magis
Obi est qui natam est vee. 17 Mathe
huiusmodi in beatissim virgo
naturallitee fit emis in? p[ro]
q ipa etiam naturaliter fit regia
Et qu2 dux patec vee telefus

vnum fun film et dicantur. 18 quod
non omnia eritem in ipso dona
nit. 19 Et ad hor melius dera
vand. 20 p[ro]em quod fit vegg
nu. 21 A quod p[ro]tinet ad regem
22 Und diat Dyos de domino noh 23
Regni est distributus disfins
24 ovat et legis 25 ordis. 26 ex
ponens famam homam diat
Alone regni a veggendo e sump
nu in di autem directio to
fiderant est f[ing]us. 27 ad quod
gens perdureat intendit. 28egg
disfiderando est famuli p[u]nere
ad fine lectio disfiderant et
vestula per quam quod dicti
ad finem p[er]dunt. 29 q se dem
regulam in h[uius] actum lec
vocat. 30 Marte et disfiderat
est ipso quod ad fine
fuit p[er]dunt. 31 Non em libet
nati est osequi s[libet] s[ine] 32
vero per nonem regni da nol
liti non vno fanui duxido
h[uius] tonum iusti h[uius] ame. 33 q se de
non est vrusfotus sed habet
nunc variates fini duxerat
h[uius] odiones et duisa offe
n ad boni statu militem
reguitur. 34 ius fit uno omni
tocus militem disfins. tunc
fuit inu et disfexent dux
fora fins parvillares. num
media famina. multae victa
economig dimae et de alij. 35
Ad osequend[em] autem du[em]s
fins näe est hominis duexas
fraimentes habere ex du[em]s bonis
quib[us] ordinat ex duexis legib
ordinat l regulan. 36 Ille em
leges imponende fuit mulier.

Agne

Aegon

p[ro]mo Si ego d[um]s: u[bi] e timor
me[n]s & et illud 7sa vn D[om]
ecce[rat]ui ip[m] sanctificate: ip[e]
pauor vest[er] ip[se] terro[r] vest[er]
Et ergo vt ipa beata virgo s[ò]
insedet e[m] annilla d[m]: am
gelus p[rim]sit.d[us] te[n] qu[m]m
s[elo] C[una] tu Dias d[us] te[m] "
erg[us] ergue diu e[m] annalla e[m].
q[ui]na ip[e] d[us] et ego famula
Et quia diu d[us] te[m] t[ot]ata
est in set i[m]one angeli: q[uasi]
die[re]t beata v[rgo] isto fito (e[]
eg[us] d[us] est: utq[ui] deb[uo] e[m]
tim[que] Unde et ei dia: ne
timens D[ic] pedon postq[ui]
dit[u] est d[us] te[m]: diat[re] ne
timens Vel d[om]n[que] i[m]et
pp[ri]vietatem v[ombuli] d[us] vi
tere valde erguebut d[us] te[m]
porius q[ui] d[us] te[m]: et hoc tu
cepte ip[m]s tutentis tutentui
q[ui] ip[m]s salutate u[q]tins. q[ui] et
tutent salutat[is]: q[ui]na s[am]
beati dyom[s]in de diru[s] no[]
d[us] d[us] diat non insuperi[u]
e[cessu] tant[u] et supposi[t]one: s[]
etiam om[n] pulchro[u] bono[]
d[utate] pos sessione [a] ved[n]e: et
non ind[ere] vel mutare vale
tem v[tut]e s[ui]e fortitudine ma
est[ut]as p[ro]mo i[st]ut[e] ad d[ua]
tone re[qui]t sup[erior]it[s] q[ui]
Es[set] em[n] inde cens aligui d[ec]
superior[em] q[ui] tu[s] in bonu[s]
potu[m]b[us] habu[d]aret: q[ui] te[d]
s[uo] v[equunt]e bonor[u] habu[
Dimi[n]a: q[ui] et[u] no suffuset. i
terbo ad esset p[imus] otimendi
et toherendi subvitus & illioq[ui]

e[cessu]s bonor[u] habu[d]ant[am]
faceret vel meliorem no aut[
[rum] D[omi] ergo diat hor no
d[us] s[и] altitudinis s[ui] emu
tenue maestatem: dum[que]
et bonor[u] diffusa tutem: viri p[ro]
fortitudinis potestatem h[er]
vero t[ia] liac[et] su[m] n[aliter] i
d[uo]: t[amen] ut Dam d[um]t[ur] hor
tiomen deus q[ui] m[ur]veo fig
n[isi]at d[ui] a theaste i osidera
do omnia diut[u] Unde hor no
tueri d[us] w[hu]tueram et
sube[n]d[om]nem pertinet q[ui]
[pr]spuat et omnia sube[n]dat: d[us]
tutem ad p[er]tutem erfesq[ui] ed
qui e[res]entui excellentia et fu
tilino bonor[u] et fortitudine di
d[ui] est l[ui] autem per p[er]cutat
p[er]naturam t[em] ad homi in
statu vilitatem q[ui] ad edict[i]
ad paupectatem quo ad bono[
fratutatem fraternitatem: In
infrututatem quo ad n[alui]
vulnernationem: ec q[ui] filius dei
ad hoc venire dignature ut nos
de statu vilitatis ad dignitatis
honore e[ris]eret. de paupibus
d[imit]us faceret. de infrutus et
mberillab[us] fortes et firmos ved
teret: v[est]er debu[t] diac[em]
d[us] te[m] 12[que] aut[e] d[us] sit q[ui]
re[le]uat nos ad p[ristine] et d[eper]
Dite dignitatis p[is] in p[os]u[s]
t[us] a terra t[oper]n: et de s[er]
re[que] evigens paupere[m] et i[ne]
12[que] paupere[m] de p[ul]uere e[m]
t[ui] 12[que] aut[e] ip[s]e sit qui d[um]
nost[am] paupectatem p[is] ad
lios et i[ped] d[us] om[n]: D[u]s[que]
m[] om[n] qui tuam[]t illum

Et i chomt'n j'n omnibus dui tos facti ejus m illo m'di ver bo et m omni sua siut testio nui aefi wſumatu est m vob!

H

liam autem vōne ponit Albertus m libō sepius

allegato Diat emi q per hor q

diat dom teni duo intenditur.

vni vt persona mittentis appre eepmatu. alteru q liberu ar bitui beate vīgnus in cedendī melmet ad osentendu jſta aut duo pſectiffime i appiantu eep mit hor nome dom. q'd a pote cia imponit?" a qui absolute

Diatur ſoli deo appatur Aliy vero ſeru et dom ſut respectively? tpe aute absolute est dom qui

dom est omni quod solus dine temutatis est appui qui e persona mittens hanc salutandc et

persona mittens appre nominatūr dem aute appre liberu arbitri um glorioſſime vīgnus medi natu." q. ad osentendu ma

lume i nuab dia dispoit fides

I maenne fides de omniote tia q. una c edit et poverat

deu omni posse ſnale naſſat

ipm posse naturam muie. et naturis imperare. Unde omi

nonui hor niutature noui ſimui beatiſſime vīgini ad oe tendu oſentuāſſime ponutue

hui hor nome onb. qo abſo lute posuì est omniote demotivatūm Cuna vero libere

arbitui, beatiſſime vīgnis eva pev ſnale erat ad rege

Dù paxata no modiut ce preſſua ſi timacne oipotem be in terrore vt diare dom omniotens uel eecatuni." sed

ſuſiat p[ro] leus uninnao q. quasi obſtura potenue e

tatur Diat ergo e-dus teai:"
quasi aperce ei Diatur Nlichil
tibi aedas impossibilest, ut ille
Dit sibi impossibile qui sit se
dum in soan habere: 5 diat
Ofdente possi omnia in eo q
est mea. Si em alig duoviri
offiai de beate opavi. quid
impedie si vi? sit debilis si alie
sit adro foras ut per se offitù
ad effectu p[ro]ducere isto etiam
non inimante. 6 de eodem 7
lute dius sit ad beata vigne
A. values. 8 ad D-o. 9
ci Diaveet 99pna
Vlone de 9 vbi9 e
quò hic ab 9uge
lo diatur specialiter

esse ei vigne Veru uti est
qu Deus est ubi 9 iuè illud
ferende eem Celu 9 teeram
lesonimpleo Et in ps Si asie
duo m celu tu illit es: si de
tendero in informi ades No
est tamen estimandu deu sit
ubiq esse ip per lotoru spn
na diuadure. quasi una ps
sit, hic et alia ibi: 15 totus
ubiq est Deus em ai dinosit
simplee p[ro]tus acuet Vesp sim
plee 9 nodmodu p[ro]tus qui e
temtimig otinu et apter decer
matit situ in domo habet
vive non potest uio p[ro]tusy
nisi in uno loo indiisibili
ee: 15 Deus aut indiisibili e
quasi oino exova gen 9 otinu
existens et sib non terminat
ad loai vel magni l' piu
ex natate fue ednia q por

et

tent eu eè in alio loo ai p[er]
fuerit ab eterno ante omne, loai
sed inestate fuc utans attun
sit omnia que fuc in loo. ni fit
unuer salis musa eendi Sic
igitur ipse totus est ubi nis est
q[ui]a per simplis sua vutue vn
ueris attingit Nec eua est
Dui q[ui] fuc fit in vebus quasi ve
bus munis qui ness ma neq
forma est alia? sed in diu
musa agendi illuer tunc est,
t vadnabilibus creaturis q[ui]
1 in tecevis et aliter in bont
per effinam q[ui] in malig
In sano est t inomnabilis acen
turis ut non capiat eis, a
comnibus autem creatibus 01
bus quidem inip potest per or-
nione = sed a bonis etna in
tur tauti per amorem in so
lis ergo bonis ia e[que] cena
sit ad ipis序 quodiam vo
luntas in diu inque subdime
ve deu ni decet velle ipi
volume:1 per hor ip abe 1 vo
luntate non disenaut sibi deu
specialiter ingue Sed ni
sit ni omnibus sanctis:1 tamen
tu maria ai qua sult tanta
consensio ut illius ni soli vo
luntatem sed etiam sibi qui
sereet ac de sua virtutis
suba vnui efficeret restit
vel potens vnus efficeret alio
qui et si nec totus deo nec
totis de vigne tante totis
A totus virtutis eet film. 16
Duo fidei sed vnus utemque

20. alii
Lcl. 6.

con-

supplicationem ceisti et hominibus per vionem enam e team per essentiam, ipsenaam poteriam: per tu habituram gravam et per corporalem ipsenaam. Unde dixi Se de ita fit aliis 9 sanctis: specialiter tis ut maxia: ut qua ubi tis tota sunt ofensio vitis c. primo

BENEDICT

Ita in mulieribus Quo beata virgo maxia singla viter dicti benedicta tu in mulieribus et cetera

nota in hac sinutione tria que Diat Angelus et maxiatim in 9 hoc est dixi teai pominur in medio Diat emi grav plen. dixi teai benedicta tu in mulieribus Premi meut hujus marie hujus et emi et iis vass vanim. et ideo implevi meut materie at eest tibi Da: qua viginus sbona sunt hujus dicti elizens iplerit seafat vasa vanaia in hæc eo dom meut solinde. si ve soli est in Nervo ergo et ea sunt dixi: qua solitudine dilect de qua super vob ma via et in Tergui meut vitem ginitas: qua amore virgi tutatis maledicti legis ad temp fit. Dic ergo diat grana plena piter hujusmodi. "dixi teai piter solitudine: brudicta

tui apter viginutem. Dic eam quod vanios vepler: solutios comitatur eis q[ui] maledictos homi vingendis vodit bene dictione p maledictione vobis plenos, vaat at job xx diuias quas devorant euom. et de ventre eius cæhet eadeque. Et luct. Cefuientes implebong Comitavios et turbis solutios faat Sapie vi disate undias ter ve: "Pbet aures vob q[ui] diuex multudines. 2 A placentas vob in turbis naonui et sub Po tentes potenter comitem patem Et iudiau duru hys q[ui] presunt fiet Illiq qui gent hom deue dictionem maledictur: luct vi. 3 Pe vobis at benedixerunt vob homines. Conced her tria elegit vaud sibi solitudine vanuit et maledictione Und p[ro] ieg p[ro] in me et miserè me qua vum et paup su ego. "vsum id est solutius. pauper de vannis. De tergo diat albi Maledictent illi. et tu virgias. Arasi dixet Dolumem comitum. vacui vepler. et brudir maledicti. In hys tribus tria ppomat nobis emulanda Angelus premi yt placam deo. sàd ut durgam ab eo: teram vt vnles sim prorio bene autem in medio ponit dixi teai. "qua p[ro] sp. glòsa vego maria grav Jeruat ad dom. 4 Fenthamre fnat ad premi: p[ro] ut h[us] sup

Jumley

fractione? plus feudantate, non mentis fragilitate, et eam mentis adone et opassionis et mei Et sic nonatur a filio mei tempe opassionis et passionis Primo et impais John et meo tibi et in mei? Non du venit hora mea proo in passione ut dixt Mulier et ree filius tu? Joh et Et satis prie datur mi? vone me et opassionis Walde em præi et mu liacem et eis miseraordes et opassionas Obi non em est mei in se misuit eser. Lali xevii Et ipa est mater miseraordie." Ymo ipa miseria tota (ro em de fonte pietas pœderet, tibi piem. et quid tuem si pie tutem, cœbident pietatis vultera. "Etone q. pomui i. man sua temuerit dimudia die re, liqua diei pte sevunb odore." Adianto ergo pietatis 1ª vis rea aſſeat, "in quib non me ſibus auctor pietatis vequeant." Tot e ergo tina. et Diaturi tibi eam pater meestente mi seviordiam vt dictu est Dia ergo benedita in milleribus 1ª fine exemplo millebis son dictis vgo et mat deu re miut Deo quare h. angelus beatim maxime vgitne voluerit dixere miliere. "Et tibi eam 3ª sup volens desiribere reſi in omninationem Diat pon" angel iu ſuſſe miſſu ad vgitne 3ª ad miliereem. 4ª ad quod cedo dien

du salua ſententia meliori qu Angelus attendit his tot tatem potabili." mulies em appellavone, tam vgitnes et vidue et inpite ophedrii. Ut in 1 millebis ſſ de v ſiſt hinde et excellentem bendit domem beatiſſine vgitis deno tare posset vepote q. non soli bvidiata est ſi pce omß vgitis uel ſupe omß vidias l. inu tatis ſed umiſuliter omß mu lieres eſſet bvidiata ca h. none expeſſit." et vt venit vepo vertet umbre i. a figutati figre Ram omß figure veteris ſeſtamenti hanc dæpionem figuiautes. ſub noie millebis et non vgitus ſue descripte." Ut huo v benedita inter millebes Jahel. et puerb pli. Miliere forſe qui ſuiet. Et jevenue xeri miler avanda bit viu. hinde et duß eam postea hor noie noia. ut di tui est Qua in vero attendie virgintatis dignitè. q. isra virgo inter omß vgités ſinglareis ſiut vepote u. p[ro] villam habens ſilem u. ſequè tem." Ideo quiſi anthonomia tue desvibit eam ſineaddi vone dixens angeliu ſuſſe tuiſſu ad vgitne ſiut em vego hec miſa et p[er]ma p[er] omß aliaru vgitui ſu ma vgituntis p[u]inte.

permitti immutate permitti in
possibilitate. virginitatem
habens tu fecunditate. mater
sintissimi homis tuæ ca
toribis mater dei et homis. cor
poralis mater omnium hominum et
mater spiritualis machie mu
dialis: mater angelice vesti
tutris us Et sitAPHene q. de
tpa persona beatissime vnfis
loquitur in excellensius
et exessimus xphyens ipseam
appellantant moni virgine modo
muliexem. ugmè ut ynam
Et ugo transpere et... Moulie
vem vederit Iere, pessi mi
arantabit vires: sit et eua
gelista huc diat ea ugmè
ti ysaia et angelus diat
eam mulierem diu Ieremna
vel potens ai Salomœ et vi
de q. plures hanc autoreuntè
sit semper allegunt. am in
libris quos ego undi sit habe
aut domui venientis in nomi
super terram. femina exim
rabidit vires. Sed q. ut est
femina et mulierem non tine
nus. nus si quatuor ad ethmiolo
giam Diem emi femina a femo
viu pibbus. vnd spes sere a vi
vo distinguntur ybiduus et
etiam. mihi sedem emendb iube
a mollius tuam, mihi devactam
lerra et munten om v appes
lam est apter imbeallitatem
vespitiuus uti. Et autem mihi
om persona femalei sœus. etiam

tufans seu viri potes i duo
dictam novam. sive sit ugo
sive transpere ut dicti est.
Et quo patet quinatu ad u
femina et muli nondiut. Und
et femina et mulier et sive for
appellatut. Und et utinam eis
mostem q. femina tututu fema
fugatam et De milis milici
bus in sana scriptum vestr
nec in sana scriptum recor-
vea in virgo te gatam maia

Erito ergo dia

beata virgo bi
Dicta uo soli
ut dictu est ut
miliæves. sed eam sive om
lieves. nec bûdichta ut pibas
pibibus et iimentus alibis
et pisabus quibib dicti et ad
ate a milipliarii et iuxta
aquas maedis auesq. miliaply
centem Geuffi et viij. spona
ibi elegit maledictionem sibi
litatis. q. bûdictionem q. p. tu
ne sive fit fecunditatis. De prent
bûdictionem inmetorii q. sibis
cerat eis am hominibus. At ele
sit bûdichtis; angelorum q. non
nubuit nesq. nubent. Hanc
euerit et luctet. Bûdichtis quibus
in miliervibus. Isq. omnibus ma
ledictionibus cœclusis. Est aut
triplee maledictus. Isq. obpro
bry de quo diu maledicta sive
villis q. non veliquidem semc sim
super terram. Exod. xiii. et
dictis quinque in Culep. de q. dictis

liter de pulchritudine de he
beam Diatur Genes erim sp
erat puella deora ins." vit
gorj pulcherrima et et meag
tuta virg De Rachele ibide
xrie sp erat venusta frue"
et deora aspritu De Judith
quorj scribitur Judith uui
Erat emi fortnosa valde." a
maedibili pulchritudine
Umim oculis graaos a t
mabilis indebatur Iya veo
de seauitare Unde de ipa di
natur Genes ere dotuut me
dud dote bona." etiam hat
vite erit mea maity me"
eo sp genuerim ei septem
filios Laudatur aut debo
va de frui sapie." qu erat phe
tes et iuditabat pplym ab
spondebant, filijs fcel ad ea
m ome iuditi Judit im v
Laudatur msupeet hester età
fpealiter de hiulunte Unde
Diat de se ipa hester Olimo

Husas infirmitate mea et
necessitatem meam sp ab
homeri signi superie et
glorie De Judith quod et sfe
haliter laudatur de fortiti
dime patet et eo qu sradit
immit holoserns" de quo
Judith en laudatim etna M
nia mater fammelis de de
uocome ordos qua filui tpe

tiant Unde de eadem di|
Regii. Cui eet atque aio
orant dim flens largitur
Albogail yor Naballaudat
de planrone ue damp Unde
diet ad damd in me dud et
mi hec iuquitus De qua jregl
eru Luma vior thobie lau
datur de paupntate Und di
thobie in Luma veov eug
ibat ad teetervim op"ethdie
et de labore manum suarù
Vidui que osequi potuiffet
deseyebat Et ipa dient ibide
v Suffiacbat nobis paup
tas nosca Suzanna de mag
imitate Und dia Daniel'
em melius est much made"
absque opeet et mang vestras
qu peamre et aspritu dom et ibid
Erat etui cor eius fidioam
habens in dom Mater septe
filioru machabevit de mar
troto et de ostinam Und dia
de ea in Mathe vn Super mo
du ame mater invabilis et
bonovit meora digna que
peuntes vn filios sub uuiu
die spano aspiaens bono
am sepebat" super "quam in
Deui habebat Super has des
et de hys omnibus vnitib
landam est superlandabit
et gloriosa virgo matia"
Est emi fidelior qu sara" qu
et si illa scedis genit tr
psum de pmisso dubitante

vultu longa digitis: sive preno: sive stemate: non fu-
tatos ferens pānos: p[ro]hui to
lons: Et erat semp[er]nus
omnes et legens: et in omni
bona operatione pervenere
ita scribimus in ſpenulo bene
tuare. De pulchritudine vit-
tuali sive ſpitali ſcribire: et in
tias in Cuius pulchra es: omni
in mea ſp[ula] pulchra es et de
tora: Uti[que] tu tolibus abs[
con] eo in internibus latect Co
pilli tu: s[ic]it gregis impra
vill: Gene tue: Ut iis ſto-
diant. O benedicta inter tu
lières: in ſp[itali] pulchritudo be
necdita est: in ſp[itali] br#### dicty est
flecti vенcens tu in Cuius vobis
dicti: annis patris poeta
int eu: ſenem p[ro]hui Exmo
pulchra to[rum] eo in hui
litæ: pulchra to[rum] homin
in ſtutuæ: pulchra to[rum]
angeli in vbgimitate: pul
chra ſeanditque et utinam
pulchra in operibus: pul
chra in laude homin: pul
chra in celis laude ſſgeloz.
O pulchritudo admiabilis:"
quæ fit laudat et admurat:
pulcherrima inter iſte ſep
tem p[ro]priis ſp[er]dant: o
nilos dentes: labia genas
capilli tollus et ubera Et ſin
ſulis dilectus demontavit ſin

gula digne tollaudabilis
capituli. Alidavit h[oc] p[ro]pri.
sit se habes: ad cintu
tumem huius ſiut fili t[ur]
nati leti et iocat. Longe
diffiles illis quibus h[ui]o
diam diatavit. Cuiuslibet
vobis inus saltus et müſtrau
vobis ea quibus relatutur
dens. Et ad illa vosmetip[s]
aptaue neglebras. Luius e
in in t[ur]is ſepe modulis de
comitutur. Cuius in e di
lectissima dilectarum virgo
vulgatam laudatur a dilecto
laudabilis vobis quan omnis
chorus laudat angelorum et lau
datur. Simpliater mittit
inocentia. Doctu[m]a veſque
dia huius mentis et cur
tus integritas fu[n]modi
in vbgimitas. In omn. ſim
plicatis in capitulis cogita
tum tuarum munera in
dentibus. Inocentia. Et labiis
docta in ſens veni
dia in tolo huius in
ubervibus tuis amaranda
et ſpectabilis in vbgimita
tate ſeanditae. Implicatis
tua prudentia est munera
tua ſupradicta inſideat et
Vereamnia tua vbgimitas
et huiusmodi tua concilia
dum fortatudo vexta et ſſsen

finaend.¹ no vult eam atquebus
laudavi quoniam appetitus moriens
nus uel abusus malus est causa,
peunam alia causa et. quos scriptum
sufficit horum sub silentio quafi,
ploravi a midu inſerere.¹ quod
vnoti bontatis uel pulchritudin
in aliquo ſanctorum ſuit nume
cecidam in ipa refuſſe. Unde
ſcriptura magis laudat ea hoc
terat ſupponendo.² qui vboterius
erplandam. Actando enim p[er]uena
ta regule nobis traditur uſal
lubilis.³ ut quod bonu uel laudis
in alij ſuit horum ipa nume
oportent dubitare.⁴ uel quod in
questione duemque debeat ut ne
phab est dubitium Item in vota
sit in medio iote euangelium ma
ſis reſſtat et trautat ſpinaia.⁵
demus ex corporia priu e aut
euangelium de gratiis et ſpinaib
laudare.⁶ priu zeteis testamenes
tomendare corpora ido vna in
retex testamenco de pulchritume
tomendam per figuram.⁷ in no
uo testamenco de ſpinau p[er]ſonæ
per Engelom apototolos et euage
listas h[uius]us enim uel nuiſi in
nouo testamenco iujem qu aliis qu
pulchritudine corpori tomendat.
De autem obiit de mali omſide.
respondens qu pulchritudo corpora
in suu genere bona est illi
chil autem ado boni in q[ui]o
non contingent malos ſanctilſari.
qui non tautu in re hominu ſa
dalifabant. sed etiam in ip[er]de
ſancti alij ſabant. Unde ſup[er] illud
quæ boni iſi d[i]us glori diu mi
ſis aut p[er]ſus videtur illus

ſupr. 1

enim qui retro ſuit corde deo iſi, ut
detur bonus.¹ p[er]ſus aut p[er]ſu
sub iudicatu. Laliis autem omſio
mali ſiue ſancti alij ſaſſu
est viau, bona natura habent.
ſed alij paſcentis.¹ ſiut eam
qui d[omi]nones in pulcheria dei
iustiina ſancti alij ſabant.¹ ſi ſui
p[er]tui est. Superbia eorum q[ui] te
deruit aſſiendit ſemper. Na p[er]ſu
hoc non debet, quæſt iustiina p[er]
dinones uel mali ſancti alij ſabat.
tur in ipa.¹ marime in boni e
Diſiſentur. Unde mali ſancti alij
ſant.¹ Non videtur quod ſi
dalui ſaſſu in beata virgine
loui habere poterat.¹ ut gratia
ſancti alij ſabunt in ipa beata vir
ſi me non tautu vep[er]ſit thus
illiatos in ipa ſed etiam in alij
eſſima habuit in ita ut qui
effet pulchri corpori tume in illo
ungui ſonuipisa potuit p[er] ut di
tui est ſupra ſuper vo gr[ui]a pl.
e vii Congvna iſi turu ſuit be
atissime virgini pulchritudo et
ad ſiuprius tomendaone, ut tia
turam p[er]ſaevet ut grav a[n]
mentare.¹ qui forma p[er]di
aae zara ſed aperta tomes
ſed et nostram edificationem
et quod iu[n]e pulchri est enim uſi
ti gr[ui]aao in t[ui]tate.¹ et ad
corporis diu in tomendaone. No
enim potest arbor bona fructu
malu. et nobilis ignobile ſa
tere.¹ ne[mi]t effet p[er]ſentia huiu
tus que ex pluribus muſi
muſaevet.¹ quaui alij erat
naturales, et alij gratiute

Ita illa q[ui] er solis gr[ui]ntus est ymo
siant gr[ui] nobilior est i[hi] natura.
Ita huius est sim[en] a gr[ui] uo
bilior est i[hi] illa que est p[ro]sim er
gr[ui]na et pr[av]tim ex na[mi]s p[er]
via est maner huius q[ui]nem
navetur de debito i[hi] de pulchra
huius eni gr[ui]na collatis auget
instatua et uo dynamica non
esset ut et s[ui] huius huiusmodi,
q[ui] huiu
lunt[que] in vis in sua nobilitate diu
minuere et in statutis laudem
noveret. Et huius modi neque
lant[que] digni opiniu undumque,
si vido deformis huius esset
et despecta viris si virgo p[ro]ma
nevet. Et i[mi]nato p[er]fundior
vivo beatissima huius lute et i[mi]to
ab alioru inſtra se p[ro]sim deſse
dit. Tant[que] maior est de fili
huiusmodi qui se a ſumo cel质
p[ro]sim huius huiusmodi et ſtituam

Ita h[uius] coram de pulchrevitute bate
maie in ſpeoali de qualitate
ſi[mi] deſpue in mebrora et coloris
iterus de pulchri
Dime beate maie in
ſpeoali loquendo
dicendo ſi in eade[m]
q[ui] her pulchritudo ofſiuit m
reibus. In debita corporis qua
titate in eleganti me[nbrora]
diſſiſione et in ſp[ora]one et in
coloris venustate. Quatitutis
ante educentior corporis bed ma
vive p[ro]bori p[ro]t a qualitate corporis
fili[m]i. quod tangi p[er]ſentissima
in omnibus naturalibus debitat
habent qualitate corporis eni ſi
liu format a corporis ſtantis.
Ita q[ui] de tuli tale et de tanto ſim[en]

vbi a[mi]or aut ipotena uo imme
diat aut per viu acau[n]g alio
mo aliter fiat se naturaliter
et qualiter mag[ui]n grati mag-
ti pu[n]tui tantu[m] tantu[m] p[er]
ſi corpora omnino a ſim[en] habent
debiti qualitatem viu[mi] agriu[n]e-
tem. I[mi]gito mater ſua qualitate
ſemina congruere m[i] q[ui] concedi
in? et cedim[que] esse veni diat
albedem. Imbuliter de mebrora
diſſiſione et ſp[ora]one p[er]tut
ex parte ſ inſor[u]ne eni
corpus a ſhan[te] sic formare
totu[m] de toto q[ui] a qualibet p[ro]
corporis fit deſtitu[m]. Et i[mi]nib[us]
par[que] ſh[ui]n[te] fit formato. Et h[ui]
tut[que] ſtrantem et ſh[ui]n[te] ſua
lute[er] et n[ui]luter et v[es]ſulariter
ſingulorum mendior[que] adiunca
huiusmodi et in forma et i[mi]ſi-
ra. Inſi per viu acautus m
pedatur. I[mi]tux eni in corpora
dimo nullu[m] habent interadere
impeduciati et me[nbrora] illius
evant elegantiſtme diſſiſp-
tibus et congruenciſtme p[er]
tationis. Eam[que] diſſiſi[que] erit
in mendibus materis. Quod
concedi d[ui]m et e[mi] veyu. Et colo
dis venustate diu[n]que q[ui] colo-
est diu[m]que coloris in corpora
no. Salicet in eade[m] in c[ap]rillis et
in oculis et colore autu[n] diu[n]que
et ſex ſiut colores tibi. Salicet ex
albedine ex vubeo composi[t]us.
Nigex c[ate]rii gr[ui]na[que] albus et
vubeus Et solus ille qui ex vubeo
dime et albedine composi[t]us et uo
diat Johamna[que] est ab equali-
te procedens. Alii t[em]o omni ab m
equalitate Et quia auctus me

tus vno aut eoua multo: ymo eoua omni ppillorù maxime fide lùi. et non tantù mater hois, sed eam mater dei etetera. De sapna beate marie in copa none debbore vnpatebit tufn, ut inſupè gloriosam vgo maria ſapnentior debbora: que ſuit pheſes et iudicabit iſi, ſub palma ut dictù est: Ippa e磨 emu pheſiſſa illa de qua ysane vm. Et aacessi ad pheſiſſam, et concepit et peperit: Ippa e磨 morg pheſiſſa ad qua aacessit omnis ſimulus et fidelus pheſeta, ad qua temebat et in qua e磨 pleta omnis fideſus pheſena Ippa e磨 in qua ſapna dima p gravaz gratu ſuaentea ſe tranſuilit: annu rei et pheſiſſam eou conſtituendo ut diat: Ippne vy phe taut dem, de ſua venenone ſutia dicens beata me diuent omnis ſiandnes. et de omnibus gentibus ſuecut alij aſtial diſtens ipram beata: et nos soli exiſtianus diat: beata ſed eam a ſamarémis. Iſcriptù e磨 emu malcha vano machometi. Omnia denuis utis elegit te et puiſan: et te elegit clavam ſuper inliereſ ſeailorù. Ippna enata iuus bit marie patet pimo ex hori p[ro] ſod emphyama: didiat de genitùs l[as] hebraus ad huc viuete p[ro] ſuo Joachim: et evat bene Donilis et phylomatra: et amas docta: et labores et p[ſ]ſeuera: et ſacras ſcriptuas: et mixabilis evat in ſapna et docta: in ſup omex ſiacionem inucaulari: et

mixabant ſaenia et elosuennæ ſuaru Item ſapna euis patet in û gelic salutone: cogitando q[ui]s effe ista salutno: Iaebat eui bene illud q[ui] ſavit bis Johi in ſima cnamam ſua in Chais ſui nolite omni ſtui cedere: I[]pbat ſuius si ex eo ſut Et iuſa in hor cognosat ſiis ei Omnis q[ui] consite divui in mine temſſe ex eo est: Exo cogitabt qualib[us] eet ista salutno: Et hor e磨 quod diat bernd ſup muſus Iaebat pridens viuſo q[ui] ſepe angelus fathane transſiurat ſe in ſuge l[u]as: et qua nimui hiu lis et ſui erat et inuhi tule penus a ſameto angelo ſiabat: et ideo cogitabat qualib[us] eet ista salutno: et habet ſup verbo maria et in P[]reterea euis ſap[] pietna patet in hor q[ui] moduio te p[]teſiunb diligenter queſiut di[mi] tens. Quo fiat iſtud: q[ui] vno uo ognoſto: et Bernd p[]mo quidem p[]reſenter taaut du[que] huc p[]ubia cogitaret. q[ui]s eet iſa salutao: malès nimui huiuere: et p[]sionere q[ui] temere lo qui q[ui] nesfivet am vero adſor tata et bene p[]medunt: angelo q[ui]em foris loqui[et]e ſed domi p[]fuadente: Evat emi d[omi]n illa angelo d[omi]ne: d[omi]n teu: et ita con firmat fiu emittente depelleſte ti moſem letia: vereuſiq[ui]m dixit angelo Quo fiat iſtud: Patet inſupè ſapna euis ex fili de in vtevo iuus inuabundone. B[]ni g[]u: G[]u de eo uo ſapnebat in qua ſapna dei latebat: ex eui vtevo p[]ibi corpuus adaptabat euiq[ui]s qui

her vego beata ego nullus vorigi int
int tudile.¹ qua vigo in emu p
mansitque puro pumxeta evat in ea
humilitas in vgititate.² qua nù
nudioritate ploabet deo illa qua in
qua vgititas commedat humilite.
Et humilis exorpat vgititate fin
peridu illa abhomata est fup
bve signu et glome quod eiat fup
arput plus et deestuta est illu
quasi pannu mensurate.³ h. vero
benedicta nec tali moto viva è vù
emphani monachus et presbiter
zfrebat pános prii coloris.⁴ fine p
sì et stetate h.que et si hestet.⁵
humilatem habuit humilione no
habuit humilitas est emu virtus
et tutus in virtute menos.⁶ h.imi
liuod foris est in abione huan
eponius beata canti ego maia hui
litate ac humiliaone habite.² qua
et coram deo humilis fuit et toca hoi
bus destinabilis.² huius dixerit iuri
s. none iste fakit filmus.⁷ none mi eis
vintur maria.⁸ Et stundalysati
fuit in ea. h.ath. et tu a. vi et
fuer onose diat de se beata virgo
qui effet omnibus virtutibus plean
qua resperit humilate amille
sue.⁹ quod quasi hanc preteris fin
fularizec solum haberet h. extelle
trius ceteis hanc mete vbo ope
exhribebat. Di emu maria humilis
no fausset frustametn fuper ea
no deservisset.⁹ net in vegero
film du concepisset plus emu pha
nuit fibi humilas q. vgitas. De
humilitate marie fup fuper vbo
maia t vi a grà plena c. exm. 20
De fortitudine beate marie in opera
adone ad judith zegeta in 21.
H. major judith fuit bia
vrgo maria.¹ qua
et si illa absidet am
put holosferus.¹ hec
vero contriuit caput amicq host
illa dicta inmaui viu gent ut
vante tuiti.¹ hec vero antispin

metz humiliter gerebar
nunc t. rago et ornati
at exerim s. totaliter chibè
s. poterant zicet ego hui
ab sit

H

inmaui tovis generis humani illa in
fvidatoxem zeux et corporis.¹ h. vego
tenorexere aie: que quinto pascio:
è corpore tino huiù mulieris solum
tudo est forax. h. uide sacerdi quæ
us f.¹ pannu in etnèt ad foethidem,
præ vice dictam p[]tinet h[]c simitate et
perucaula mortis et inmaui in bello
et p[]sensio zonipublie et pate.
Et fit maxima foratudine viva est
Judith et p[]sensione genitus fum ex
posuit se peruvulo moct emu non
in bello: tene enim et peruvia
alterus us, qu[]e immet in bello for
tis forater se habet p[]reſentim et
tuolubec moct perucaula homo j[]oc
ſubize p[]ter virtutem.¹ p[]uio alijq
no zefugit timido infirmati obsequ
p[]ter timore mortifere infectio,
vel tu no zefugit itinerare et ali
q[]d p[]ui negotiu p[]er timœc nui
fragilis l. latroni ve dictu et fup
ſub hi p[]ecordc de foethidem apud j
et fit ena ad litteram beata
virgo videtur foris fuisse.² que
ut diat. h[]o. et odilio p[]ro zefu
rectione ap[]n loca diuque nanum
passionis sepulcrae z refutent
onus fructent, visimbat. Si em
capstoli tu quibus p[]seuerant
beata virgo maia ibatem gau
dentes a conspitu tonnily q[]ui
dign habit fuit p[]nem theſu
coniuelia[]z pati ut d[]i actum v.
verifimile nder q[]uem v[]go huiù
modi lom ut dictu est fi[]o fine
peruvulo ena moctis p[]p[]er infa
nui underu inſitutam. h[]ec iſi
illa fortis mulieb.¹ q[]uamq[]ui
pentis caput contemuit ut diu
est: de quo gen in p[]a cetero
ap[]put tu[]n h[]nde iu[n]que h[]ec
victoia ſerimata est nifi marie.

id est filius dei. 1 landant autem
sua et vorte maie et spesuit
sua fuit: et eius aev. vicem
suppulari. Quo em adhueret deo
et est: et choze vi. Et luc
et dixit Symeon et tua iuxta
auia ptransibit gladius. Et de
huc quod dixit tua iuxta auia
ptransibat et inimicat vina
sibi et matris et auia iuxta et
imam eis reaperat laudavit
Domini dicens magt auia mea
dixi. Haendu aute et deuos
nunc alud et videtur et quod
voluntus prompta tradendi
se ad ea que pietet ad dei sui
lati. Unde exod. Ix pietat et
militudo filiorum ife! obtulit
mente pinniffima et deuom
pinnitas domino. Et de una
legitur et affermat statutus
diebus et iuro suos. Ut imola
ret domis ex patiis m. fylo et
aute du. auia duos fata
pudelis et extemseam. Et her
est pape Deus. Et qua diat
cambrus huic lun. et de quos
digitur uorat. Et que vult et
ligiusu faat et si voluisset
samaritannos et in deuosis de
notas feasset. Alia est auia
deuosis seniaria et inimseam
et est ista experte nostra? Et
meditatam sive contemplatum
et homo p. meditatone. Dicte
et se tradat dino obsequio. Et
quod quidem induat du. consi
deraao una quidem que est ex
bonitatis dine et benefiadoru
iuxta. Etiam illud pape muchi
deo adheneret boni e. ponez

in domo deo fuit mea. Allige
ex parte. Confideravit hominu
sua. Deffectus ex quib. indiget
et deu. dimitet. Etiam illud leuam
onlos meos in montes et. Aut
dui meu a domo qui se. celi
et terra. Et her considerato exigu
dit. Prisipone pe. qua aliquis
turpedit. Ne se deo subiavit du
et sive ynti inui. Et at du
considerato que minus ad duos
fata. Considerato bifiaoz diu et
pruori desertum pat. fiussi in
sima. Et ea et oraunt dicens.
Dui deus si ressitaens videlic af
fluctuere firmule tue et corona
tus mei fueris. Et ibi erutus.
tur meu in domo est. est dui
effectus deuosis. Et pinnalis
et est pinnalis. Letitia uel delecta
tio mentis. Et consideramus et est
tristitia. Fadu deo. De pimo di
m. p[.]s. med. fu. et delectam
fuit. Dimullex de. et. de. et. m. p[.]sahmo
fuit. Etiam ex deo. et delectam
fuit. Etiam et postea fubdi. siveunt
mi lachryme mee. Unde fuit
qui ex parte contributa. pater
p[.]sens inter defectis. Et alia p[.]re
delecta. Et consideratoe dixi
bonitatis. Et ex s[.]pe dini au
eihi. Nec e. monomenens q[.]a
liquis in mihi. Et letita fata
li tristenee fadu deu. sit q[.]od
prout ex lachrimas no
solu. ex tristiaaa se. ena ex
quada affectu teneat. Et
perpue au considerat aling
delectabile et p[.]nictione
aliqui tristibilis sicut solet ho-
lachymare ex p[.]ietatis af
fecti. Tu et iupeat filios uel

pane et umu et alia offeres
regi Mabal interpita sultus? et
signifiat pietate deu offen
denuem Abigal interpituur
patis mea exultans? et sult
fiunt beauffima igitur maiaz
que mediuie pane et virg
i. filio suo planuit dand forte
id est deu patre: a me pru
et sutorum exultans facta est qu
frundu est angelis dei fi uno
pictumque pniaz agente luc zyi
bui quilibet zeronaliat do pri
diant ai dand hui abigal i.
boete igitur Benedicty duis de
ifil qui te hodie miſit et occu
meu et benedicti eloqum
tum: et bendicta tu q[ui]hibus tu
me Quam absolvit nos a tali
uel peto: et zeronaliat nos
veo dand Verito ergo ei diat
benedicti tu i mliberit? or dom
mulieru mediatu fidelisfima
Seo ad quod e nobis neceſſa
huiu mediatu tu iahabem
bui mediatore boni dei homi
ihmi cristi: i ad thotſt q[ui] uſ
tui theſu aduotatu et pudi p[ro]
qui est p[ro]tiaac[ato] apud p[re]
1 Joh ii q[ui] et p[er] ſenecip[m] n[am]
ad deu ſemper v[n]ues ad mea
pellandu p[ro] nobis ad hebreu
vi. Ad hor zefhouit b beru
in ſermone ſignu[m] mag[que]
D[]pus erat mediatuæ ad me
diatore[] ſi[u]fidelis plane et
p[ro]p[ote]ns mediat[or] dei et homi
ihuiu cristi: sed in eo reuererit
homines maſſinate Alb[]ſcripta
undetui in diuitate hum####itatis

J[]u[n]a

nò q[ui] ſit muta ſonà ſed affe
tio desſimra Non ſolus eni
cantn[] illi misera[]dia: cum
tat pariter et indiun: qua
et si didicit ex hys q[ui] p[as]ſe
compaffione ne misera[]s ſie
et habet tamen indiara[n]m
p[oteſt]nem Deum deus n[os]ter
ignis c[os]ſuens est D[]pus eat
mediatue ad mediatore[] ſi[n]
ſt cristi Cruelis mediatuæ
eua p[er] qua ſerpens antiquus
p[er]ſeru et p[er] uro uro miſu
dit: ſed fidus mediat[or] maia
que ſalutis antitodu[i] vius et
mulieribus p[rim]a illa miſtra
fuit ſeductionis her p[ro]nato[r]s:
illa ſuggeſit p[ro]natoru[n]e: her
m[ag]eſſit z[em]patione (nund eni
ad maria t[re]pudat amere[]ze h[ui]
na fragilitu[n]: Nuchl est au
ſeru m ea tuchil ſeruibl[e]: totu
ſu[n]us est: offerens omnibus et
lana Renoluo diligenter eua
gelice h[ist]orie ſeru[m] umiera[]t.
Et si quid interpatoru[m] si quid
diru si quid deu[m] ſignu[m] uel te
nuus indignationu[m] oc[er]cit m ma
ria, desere[]t o[n]m ſuſpiciu[m] habere[]
et amere[]re veicu[n]ris Preterea
t[u]a est mediatuæ ad z[eronali]
and[ui] multa illud beati amb[us]
p[iet]ore[] quatuamque ſen[]du n[ò] hor
z[er]es non deſpna[]: ſed p[ra] maui
z[er]ahis ſones n[ò] deſeru: doner
horrendo indi miſeu z[eronales]
Et n[ò] orando diu[m] q[u]i] bi[]o[]beru
in ſermone de aduotu domi n[am]
n[os]tra mediatuæ nostra ad uo
n[am]a nostra. t[uo] filio nos z[er]on

208

tuerida: tno filio nos zepisenta
beneditta fac pez grustn qua
tuenusta progritua qua mezu
isti pez munz qua peperusti: ut
qui te mediante fieri dignitas
est pticeps infrumutatis et mi
ferie nostre: te quosq[ui] meriteente
pticeps nos fuerat glorie s[ic]ue be
fatitudinis i[rum]us tristis d[um]us nos:
Infiupez ipa est mediaturque nostra
nd subu[n]emendu unis[s]is ut di[
rem b]e[rin]a maria facta est ot
dus omnia ut de p[le]nitudine eu
acriptant viti[ui]s: emptius ex
demptus et i[rum]us s[ui]p[ro] ut s[ra]t:
J[ui]t enim filmus stetit in adio
disapulox iohannis xx.7 ita ipa est
est in medio omnium tridentum
h[uius] tuitat ipa ad se interpel
landu etli xem In me omnis
grana me et veritatis:1 in me
omnis s[pi]es vite et munis (t]a
s[ite] ad me omnis qui compisa
tis me: 1 a grnatibus me
is adimplemi est ena medi
atex ad saluandu: De ipa eni
naty est thus qui vobat x.9?
qui salui s[pi]ac et p[li]mi s[ui] a
perpetus eorum et in ipa me
diante unigenito s[uo] omnes
saluos nos feat: qui tu eius
vteio opatus est salut[em] s[ia]t
diat beatam be[rin]a in fi[e] de
f[ui]m s[am]ito p[nde] diat s[it] De
ze noster opat est salut[em]
[mi]n medio terze in vteo viz
marie vizginis:9 q[ui] mi[abili]
prietate terze medium appella[2]
[mi]n illa eni s[ia]t ad medium
s[ia]t ad archanui dei s[it]ut
ad ze[ra] t[ui]s[am s[ia]t ad ne,
gocui feci d[ur]ui zepiant et q[ui]
[mi]n celo habitant et q[ui] habitat

in infeimo: et qui nos preter
serunt et nos qui s[ui]m et quise
quunt, et nati natu[m] et q[ui]n
sent ab illis illi qui s[ui]t in e
lo ut zepiant et qui s[ui]t
inferno ut eripiant: et q[ui]
pi[s]seunt ut apphete fr[al]es i[u]
mant: et qui sequunt ut glori
fiunt. N[er]uto ergo in te zepin
cunt o[n]ili omnis z[ea]tui: qua
tu te et pe[er] te et de te benigne
tu[n]9 creat[i]us q[ui] z[ea]tunt
z[er]enuit: h[uius] ille est d[ur]bi ugo
maia fixi[ss]ia mediatur ad:..
saluandu est eni ipa aduomni
nostra s[it] eni c[ui]t e[ra]t e[n]
ergo aduomni mia (Q[ui] ac ipa
fit aduomni nostra p[iz] ex no
tis[i]an[one] aduomnoz: Aduomni
eni s[ui]t qui d[ir]igit ambigua
fat in t[ui]s[arui] s[ue]q[ui] de sen[fi]
nis viribus in z[ebus] publias
ac p[li]nis lapsa erugit: fati
grata z[ep]arant: Non mi[n] plus
dent h[ui]ano e[mi]n q[ui] s[ui] preliu[s]
at vuln[er]ibus patra p[li]n[que]
saluarent: ut her leguntur
de aduomni diu[m] in li aduom
ti. Prima eni p[le]nu[s]ime in ipa
beatissima v[ir]gine fore nemo,
z[ep]icola dubitat: I[ps]a em ap[pi]
s[ui] diecti[s]i[m] filmi undi[que] v[n]io
zu[m] et moctu[m]ui d[ir]imt am
bigua fata t[ui]s[arui]. I[ps]a e
am[mi]n totis de sen[fi]tionis p[ri]b[ui]
tu[m] in z[ebus] publias q[ui] p[li]n[que]
collapsa erugit: A[mi]t toni [f]enci
h[ui]ano s[ui]m meruis subu[n]ent
p[nde] s[n]endu q[ui] ut di[ri]s[pi]
pe[te] i. p[li]nitula in ti de aduom
cto N[lut] de ezordio v[ob] in s[ui]

De sufferentur septentrionis capituli lxii

De cognitioque diu nostri ihuiusmodi calexi

Prorubilemque digne deo capituli lxii

De eo quod in omnibus platen deo est hominum calexi

De nobis alterutrius diutinorum calexi

De eo quod filius dei sumus et hec est eis calexi

Qui luarisquam homo xpii capituli lxii

De eo quod semper a morchis à minuetur

De eo quod donatū sit sibi propter p[ro]p[ro]o diu pan calexi

De eo quod exs[ex]it pro dilectuque mea tradidit semet calexi

De eo quod apostolus est eis lxii

De notis curiositate morchorum calexi

De regula ab apud positi Caevi

Prorubentes sit morchis capituli lxii

De pugna utinam contra viam capi lxxx

De odio et correpsonare caevi

Prorubens llibos sustitutus habeat morchis calexi

De moris fitanoc[que] vitiorum capituli lxxxii

De grano latimam caevi

De eo quod fit morchis filius dei vocationis calexi

De ex utinam vocationes orantur caevi

Quid sit ex p[ro]p[ro]o cōfiri lxxxii

Prorubens cor habeant mihi capituli lxii

Prorubentes fit morchis in omnibus homis caevi

De māsione et inane lxxxii

Quod beat[us] effiat homo capituli lxii

De exitu aſſe caevi

De notis morchis caevi

Quod sit sibi invenire iuxta capituli lxxxii

Quod sit b[us] invenire capituli ex

De eo quod multi ab oriēte vement caevi

De eo quod ius oſtque electus ab perſertis morchis et homo et vitulo et leo et ad laicam fit Capituli

De eo quod apostolus est c[or]non

Quod sit ip[s]er s[pi]b[us] et moris

De eo quod vnusq[ui]s et amicæ ſuā et coram car[io]

De eo quod nemo p[ro]tusmodi est cor ſi uti quod mala non cogitet caevi

Quod sibi fit quod abrahe egrede x[er]vum

De matris quod iuxta eam eis fit x[er]vum

De duobus altaibus et

But moditūn ope
ris nostri libellī
de multorūn dictis
orthodoxiz opitulāte
xpo collernig patrī
et per eorūn disturven
tes florenna prata be-
ne olenaa veluti ad
manū collernung flo-
nila? atz de illorū flo
vigerō atz būdictiōm
bgnū pleno ea que
netessaria mōrchis eē
perspexing collerning
agio: et in hor pāruo
studium cingere gnē
libello? ea videlicet-
tuſa que perſpectiv
mōrchoru tōrdademul
teant et ad deſideruī
patre teleſis audivi
ſublimuſq. evigant:
inſirmoru? quoq. &
mōrchoru tōrdā cōſu-
met et terreant? et
ad regularē emenda
nonē perduant. Et qa-
m regulā beati bene
duti ſcripti est. mor
ut ſurreverit fratreſ
a ſena ſedeant oēs in
bni et legat ung tol-
anoēs vel vitas pa-
trii aut certe quod e
ſiſicet audientes: i
deo nob et de tollatio
mb9 patrī et de to-
ſiſationb9 et institu-

aombo eorii tuodiai et de
dueriſs doctorib9 in hor
libello congeſſing plui-
mū: et ſi eū in centuī ca-
pitulī cōſumauim9 to-
ti: Et qua tuōs est mona-
choru vt regulā beati be-
neduti ad capitulī legat
totidie matutum: volu-
ing vt iſte libellus ad eo-
vu capitulī totidie lega-
tur vespertinī Et qua-
in eadem beati būdicti le-
ging regulā vt q[ui]diu
inchoaing boni a deo il-
lud perſua inſtatiſſa de
poſtam oratione: p[pe]tia
in hor libello de oratio-
offia capitulī ponim-
primu: Explant prolog9

## De oratione Capitulī præmiīn

In ſolii est vemediūe
nus qua viarōu tēpta
mentis exestuat: ut q[ui]
nens quolibet vias tagit
tonens ad orationē ſe ſub
dat: qu[ae] frequens oratio vi
norum impugnacionē cum
guit. Ca diu perſeverat
intendē oportet annu no-
ſtrii orando atz pulſado:
quo uſq. importunas deſi
derroru carnalium ſuggeſi
ones que nostris obſtre p[ur]
sensib[us] fortiſſiā intētionē

superemus Rã neglige
res oraciones? nec ab ip
so hoë mpetraë valent
quod volunt (nù quifq
orat? Smithi ad se fptn
vocat in ut vbi venevit?
ton festi têptamèta demo
riori que se menb9 hua
ms inergût qr p[ sentià
eius suffere no possint
effuguit Oratio tordis è:
nò labioru Reque eum ver
ba depreantis deus inten
dit? sed orantus cor aспrint
(Ne si cor tante oret et vox
fileat. qui consane qua
us hoies lateat: dommù
lateve no pt q[ consène p
sens est Relig è aut tì
silentio oraë tordis fine
sono voas. qu solus ubis
sme intutu mètis Do
res apud seneetiffimas au
res dei non famut verba
nostra? sed de sida[ra e[ter
nà eum vità si ore petig
net tamen corde de sida[ra
mus? damates tatemo
Di vèq de siderum9 exor
de enà aì ore tòtqueimò
tatebes damam9 H[mt
est q[ in hævemo populi
voab[ per strepit et mòy
seb astrepitu vboru taret?
et tì siles aure diuine
pietans auditur diutur
Quid damas ad me? In

tia ergo in desideio est
dlamor setetus qui ad
huænas aures no p[ar
uemt et tamen audi
ti conditibus veplet.
Ruiq[ est sime gemitu
orandi Rà petato
iru recordano? mewre
gigant (nù eum orano
ad memoruà tulpas
vedutam[ et magis
nus reos èe cognosti
mus deoq[ aì deo af
fisinn[ gemè et fleve
debem[ remissam
tes quâ grawa sint
stelera que tòmimo;
quæq[ diva inferm
supplica que timem
Mens qualè se ino
varioè offert: talè se
post oratione co[sev
uet Rà mthil pro
funt orato? si denuo
tòmmitt vnde ià ve-
nia postulet? Ille au
tem prens desidera
tù effectu perapit.
qui quod orando ab
lui postular deliquè
do no uterat Tunc ev
go vernat orano?
qui aliude no cogita
mo Rà veueà tunt
mpenrùda diuina
minera aedemus?

quin simplin affectuas
fistino nui oramus
Qui aut stamn ad o
vacione in gila et i
tibbe ad pretes to to cor
de debem? ut cogit
no ois carnalis et se
nulae ab cedat et in
qcaque tur alid ait
quam id soli cogit et
quod p[ro]t[er] deo et sa
ter dos finiri prepa
rat mentes ditendo
sui i[m] corda ut d[um]
pleb[us] respondeat ha
bem ad d[um]: am
neatur midil alid
se quib[us] cogni tue
debere. Qui leditur
non de sifiat ora e p
se ledenib[us] alio qui
nixta dei sententiam
p[er]tat: qui n[on] pro i
tinio orat. D[ia]ut ut
lii profiat vulnere
mediamet[i]i. si ad
huc in eo ferrii fue
vit: ita midil pro
fiat ora o illi: auq
ad h[uius] dolor i mete.
vel odii manet in
pertore liberos s[ac]
fiui oratio[s] atapi
tur: quod in to sp[er]
ti in se i[mi]ordis iudi
ab pro i[mi] d[ilect]ione
condi. Quod tunc ve

rante quif[us] cumulat:
si hot et i[mi] pro ad i[mi]s
inpendit tantus debet
e[que] orantis erga de[i]i ak
fert? ut n[on] de s[pe]vet p
bis effe[i]tui i[namit] aut
oram? si s[pe]i fidut[i]
n[on] habem[que] Petatur erg
aut apostol[que] vnusq[ui]s i
fide? midil dubitan[us]
Et d[um]s Di[i]a quæ i[mi]que pe
te[n]s in oratio[n]e ede
tes ampietis. Demet q[
]dam senex aliqu[i]i in n[on]
tem synar: et c[ui] eruit
q[ui] eo o[mur]it ei f[ui] i[mi]
et me[n]n scens d[ite]bat
tem. Affligimur abba
pp[ro]tev s[ic]tutem? qu[em] nobis
n[on] pluit et d[ix]it ei se
n[ex] Quæ non orat[i]
et vogan[que] de[i]i. Et ille
respondit Et oram[que] et
de prenam[que] affidue doi
nui et n[on] pluit Et d[ix]
it ei senex. E[redo] qu[em] n[on]
orant attentius Dis au
te s[are] qu[em] ut a[i]s. Deni
stem p[ater] ad orano-
n[e] Et extendens in celu
mam[que] ora uit: et statim
pluma destendit. Quod
tat vid[iss]et frater ille ti
muit: et pro a[dens ad
ora uit senem. Ram et
d[nus] dis a[puls] aut ha

hypo fidem, Ime до, volis quia quinque direit fiat. Hoc etiam etiam penso beate patris grego in neque sibi sibi lego. Qui nunc volens edificare etringere in lovo apto vide, et tunc eum angustiorumque quos exirebat, venit notum ad lotum, et gembus flexos orantur ad him in motem longis iuris fidem petentur agere. Et meus factum velle sibi iuem montem tandem spam veliquis se furit, toribis etringere quænam opus habebat. Et et sic est, lastio manu et caput, in mea posuere et ut pluere et orantur, et statim pluia super illos de telo des, tendit. Et et proinde tardiis yistore eraudi ut orationes, ut dum differunt, motoribus premissis, acumulat. Oratio nunc puatibar operum, fundit. Et deo tantum teste de promentur. Reque emi consiliat deum, multiplex orantis, sed meus, sed pura sintera quoreras, intenam. Intelligerat quidam abbate, macharui diucentes.

No mo debem oraere. Et dicta est eis sener. Nò opus est multo loquarum oraone. Sed extende manum, freque et dite. Due sicut bis et sicut sib in me serere mei. Hoc beam bene dixit. Nò in multi loquio, sed in puerta, te torridis et compuncti, one laudatur. Nos eraudem. Sano. Deo brevis debet eam oraano et puram. Imo forte ex affectu inspirandus. Dimidem gire protendat. In continuo tamen hinc iuxta oraano.

De disiplina pfallendi
Capitulum Seamdum

O portet emi in sibbors obe, dire illi, quis nostriphrabetam moneret. Dicte pfallite, sapiat, id est liis queram, soniu au, vis, sed lumine cœrdis, et quod linguam cœnamque opere consolam, etat sapientur, quod pfallit intelligit, sed ius sapienter agitur. Quod operatur, ut telligit. Quod eem in omnibus abus justus

Hoc et apostolus aut
loquètes vobismeripis
p[ro]salibus hymnis et in
quinb sp[u]alib[us] c[it]itares
et p[s]allètes in cordib[us]
vestib[us] d[ui]o Et aneue-
igitur et p[s]alle et lau-
da[que] d[ui]n[m] mag[is] c[ui]o c[ui]
vot[em] debem[us] h[or]è q[ui]
pe quod diatur Camm-
tes et p[s]allètes in cordi
bus v[ir]bis d[ui]onox effus
p[s]almodie a[i] per intè-
tionè cordib[us] agitur[que] per
h[uius] potenti d[ui]o ad
tor iter prepatur ut in-
tente menti vel iph[em]e
misteia vel consp[itu]ntio
in gravè infundat h[uius]
serp[itu] est. Et a[ur]fiaui
n[am] deo honorificabit me:
et illi iter quo ostendà
illi salutare dei Et illud
Cantate d[ui]o p[s]almi
diate illi? iter s[an]ate ei
q[ui]m a[st]endat h[uius]uper om-
si: Dr[ui]s nomè est illi?
ste et in h[uius]uper om[que]s
rendit quia morte ve-
surgendo taliter ei
qui contamnq[ui] iter faa-
nib[us] ut ad nostri cor-
vemat et s[ui] nos amos
nib[us] gravè attendat.

Quod lectione Capituli Tertium

raa[mb]o mi[da]
nui: et lectionibus
instruimur Et iiii[que] bo-

nui si liceat h[uius]no lice
at: meli[que] est orare c[ui]
legeve h[uius] vult a[i]
d[ui]o seper esse: frequè-
ter debet oraè: frequè-
ter et legere s[an]t u[i]
orant ip[i]i d[ui]o lo-
quum: a[i] veò legunt
deus nobisc[ui] loquitur.
Q[ui]s profectus er lech[us]
et meditans: procedit
h[uius]que nestam lech-
one disaming: q[ui]aute
disaming meditan[us]
bus servamg Hermi-
nui confect donui lech-
o starru[i] serp[itu]arui?
sui quia intelletu
mètus erudit: seu q[
ui]a mundi vamitan[us]
b[us] abstracti homè
ad amorè perduat
Hermi[n]ui est lectionis
studiis: p[er]mi[n] quòr[u]
telligant: senindu
qua utilitate et diu-
intate diant: s[an]
ranonabilitè erit ut
quis[que] prompto: p[er]
ad intelligendu q[
ui] legit: deme idoneq
ad proferendu que
didiat h[uius] dei et
p[er]mi[n]i habet et pe-
h[ui] legentibus eam
p[er]mi[n]i alioquin q[ui]
bene viniendo ais-
dunt: pena veò m
h[ui]s qui eà male viu-
do conat[em]init. An[am]

tum sana lectoribus sui animi ad celestis patris vobis atque acte
mis desideriis ad supranæque ampliitendam legentis iuxta dictis
quod obsaurozibb exeret fortes et paruntur hujusmodi scribe blâ
dit et vobis legendi fastidii tollit lectio 2 quia nimmur hùm
les adiuvat subli meb enuat 4 tritptu 2 va sana aliqui atque le
gentibus restit. aru dibus lectoribus quas iecognoscat 4 etta me docunt seper novam
peritur 4 ad eccl[esi]num 2 elem pheta dictur fili h[uius] quod nih[us] tuemecib[us] comede 4 ut 2
quit emi in sana siri ptura iuemt edendui est quia lemis magis
subtilè edifiunt m 2 telligentia Precepta strip ture sative legè do reiuiis 2 qui
imorant in nupca iate bang 4 v[n]i potèti deo p[er] p[ro]simi di 4
Jne[n]nù non obluus tar scribe mones tuas 4 quia in 4 p[er]sibus v[n]iſi
sui me 4 h[uius] t[em] scribe tuâ in tenebris p[ro]ſentis v[ite] facta est nobis lume itineris h[uius]

em Petrus autem Cui b[us] fa atus intendentes 4 qua si luterne lutei in tali g[ram]oso lato Cui legenti nulibet sermo sate s[ur]p ture t[em]pido[us] videt 4 sens 2 dum eloquy eum men tem non erat et in cogitanone sua nullo i tellet tu lujnis emiant At v[oc]si bene viuendi ordineß qu[ia] et per greffu coru[n]bis iuemat qu[ue] ad modum pe de bom operis ponat 2 tantu[i] in sano eloq[ui]o profer tu[i] iuemt. quatuor opus illu ipse profereit 4 D[er]u 2 q[ui] fit ut sate s[ur]p n[ur]ve verba esse justum quib[us] s[ent]at 4 si attenſo ſuper ne contéplanones grata ſemetipsu[i] ad teleſtia ſu[n]p 2 pendat 4 R[u]wem atque meſſabilis ſaui eloqui[us] v[n]t[que] agnoſati 4 n[u] ſup[er] 2 no amore legentis am[que] 2 mg. preparatur 4 D[ed]ilet

tione dei et pro[pr]pri[m] apitul[i]m

A r[um]tus in dilectio ne dei et pro[pr]pri[m] consiſtitut. D[er]uat autem dilectione dei in ſe: q[ui] a Karitate non dimiditur pro[pr]pri[m] 4 R[u]ſtaterus ſonetate ſe ter mi[n]t 2 adiune karitatis par[i]na 2 p[ar]non[e] p[ro]pri[m] 4 R[et]po

atur in proximis dilectis
te errante Christo deus,
homo est. Totum ergo ypiu
hōdiligit; qui hōnem
odit Quamlibet eigo non
nulli fide atz operibet sib
videant esse participes;
tamme quę priuātur a hai,
tate fraterne dilectiomis
nulli habent maemen
tuī virtutis: sicut aposto
lus ait 2. i tradixi corp
meii ita ut ardeāt tari
tate aut nō habuerō: m
tbil tuī prodest. 3.ime a
more caritatis quamque qſ
q[ui] reſte nedat: ad beati
tuidem peruenem nō po
test.4. q[ui] tantam est carita
tus virtus.5. ut ea a p[h]hena
et maturum ſme illa mi
diſe effe tredant.6. nulli
premiuī caritati pensat.
Caritas enim omnijūtutuī
optinet primapatuī.7. et
vimului perſectionis
caitas ab apostolo diat.
eo q[ui] vimuſe ōtutes euis
vinaido religent.8. P[ro]ma
b[us] obediencie in caritate
est.9. Quæ videlicet caritas
induob p[er]ceptus diſtin
guit.10. ut deo et proxib
diligat et recta o p[er]ma
one ex de calogi, c[um]ple
noe perſiāatuī: ut a[i]
bona agi c[er]perint ma
la iā nulla perpetuet.
Quo ſut precepta carita
tus.11. dilectio videlicet dei

et dilectio proximis
que itaq[ui] nos ſi[mi]ptu
ve ſi[mi]re dicta viuſi
ntat. q[ui] dilectione dei
et proximam eloquiam dimu
amore dei amor prior
imi dignitati. etp[ro]
amore proximam amor
dei nutrit. Rāq[ui] ama
ve deu neſdligit. p[ro]ſer
to proximuī diligē neſ
at. Tunc p[ro]lēgunt i de
dilectione p[ro]ſi[am]us.
ſi in euiſdem g[en]no
dilectionis prius pr[io]
tui caritate lactantur.
Q[ui]a ergo amn[or] de
amore proximam gene
rat dictum per legem
du[m]o diligeb[us] proximij
tuī p[ro]priuſit diu[n]s di
ligeb[us] du[m]o deu. ut vi
delueret iteru[m] p[er]toruſ
mi[n]p[ro]priu[m] amorib[us] ſui
vad i[ce] figuret: quaſi
n[g] per vam[os] p[os]t
modi[d]i dilectio frater
na geru mi[n]tare diu[n]
dei ex p[ro]proximam amo[d]
cal[er]sat. ſi[mi]t testatur
loha[n]es q[ui] quosda[m]
ne pat diu[n]es. Q[u]ui
hōdiligit fratre ſiui
qu[ue] videt. deu qu[ue] nō
videt qu[ue] potest diu
ge[que]. Q[ui]e tamme diu[er]
ta diu[m]a p[er]timo
re haſat. sed i affe[ct]

tù tæſcendo permuta
tur. Depe oïpotes deus
bt quantù q[ui]s[que] a c[ir]
tate proximæ longe ſit
et in ea quantù proſe
teit innoſtat. intro
ordiè ainta diſp[er]ſa[ur].
aliuſ per flagella de
p[ra]nunti alios ſuareſſib[us]
fulat. Et d[um] quodam
t[em]poralit[em] deſerit. Inq[ui]
vidà cordib[us] quod ma
lii latet oftendit. Na
p[er]lu[n]q[ui]t[ur] nob[us] ſuſe
i[no]b[us] inſe quiit[que].
quiſe l[uc]es ſiue c[or]pavanone
coluerit. In offenſo pe-
de iter nostru[m] in terra
a[gu]tit[que] ſi deuſ vel pr[ex]
ing integra menſtedi
ligatur. A[er] deuſ eu[m]
diligit[que] vere ſiue pr[ox]
ing ne[re] pr[ox]ing ve
ve diligit[que] ſiue deo
A[p]ritu[n]ſſon ſenando le-
gitur diſapuſilis dat[ur].
prinſ ad tu[m]o in terra
gente. poſt modu[m] ado-
nu[m]o telo pr[ex]iſente[m]
tierra quiſpe dat[ur] ſp[rit]
ve diſligatur pr[ox]ing.
e telo peo[m] vt diſligatur
deuſ. A[que] priuſ in t[em]
ra poſt modu[m] e celor[ti]
qa[que] patent d[atu]r in teli-
ligi[que] u[m]ta io[h]am[que]
vocem qui pr[ati]cè ſi[u]n
non diſligit qu[em] videt
d[um] qu[em] no[te] videt qu[em]

potest diligen[te]. A[mi]nem
et complectantur proxi[m]
tinu[m] qui u[m]ta nob[us] est: ut
peruenire valeant[que] ad a-
mor[u]e deu[m] qui ſupe[r] nob[u]
ſ[an]dite tur me[n]b[us] in pr[ex]
tinuo quid erhibeat deo[m]
ut perſecte me[n]terantur.
in deo gaud[u]e c[ui] proxim[u]
Tunt em[m] ad illam ſupe[r]
tie frequenter lemen[t]a pe[r]
uerunt[que] de q[ui] n[unc]t] ſp[er]ſa[ur]
p[er]ſi n[on]que ampe[n]t[que] ſi ad i
tinu[m] ſiue ſalueret ad dilecti
onem deu[m] et pr[ox]im[u] toto
amore teret am[que] O[n]nem
mădatu[m] de ſola dilectio
ne est. et o[m]a u[m]n[u] ſut[que]
qui[que] p[er] apit[iur] in so-
la coru[n]itate ſolidat[ur] p[er]
cepta ergo d[um]a et inu[m]
ta ſut et u[m]n[u] M[ul]m p
[er] d[u]eris ſutate ope[n]ib[us] ſeo[m]
nu[m] in radice dilectiom[is]
Qualiter dilectio ſit te
tenda ip[u]e inſinua[t]er
q[ui]m pleris[que] ſarpit u[n]ſue
ſententis et annu[m]is iub[us]
diligi[que] in ſe. et inſinu[m]
A[p]ter ſe Diligentis ergo
dilectiſſim[que] ſtat[u]es d[um]
d[em]u[n] nostru[m] ſi aut ille pre-
cepit[que] ſalueret ex to to cor-
de tota o[m]a et tota utute
tinu[m] diligen[te] q[u]u[m]e p[er]
or dilent nob[m] N[ec]p[ro] p[ote]
rat deu[m] ſtragilu[m]s dilu-
te h[u]na[m] et inſi ille pri-
m[u] natur[u]a diligeret et no-
stra[que] Dilige[et] ea[m] nob[us] pri
qua[que] effem[que] et ideo ut et

sem aeant viuifacuit
nutruit eustodiuit et
ad lauauri vegenerat
ors perdurit venoua
uit gubnavit et ad itel
ligibilè etatè perdurit
Hec emi oïa nobis in
sericordit et per mina
dilectionè perfeat
peram ergo etibus cor
bis nostri dilectissim
fratres et instantibus
a thu xpo diu mò cog
nostram esse dilectos ut
pro nobis eis sanguis
te fusit non dubitemus
Duspenderam corda no
stra ad dilectionè are
torus nostri et non ad
modiaut aut ex aliquo:
fed ex toto corde tota aia
et tota utute diligam
cui ita ut nulli reidi
lectionè preponam
dilectioni dei dom nostri
thu xpi pè emait
Diligit patre aut ma-
tre plusq[ui] me: non è me
dign (Et q[ui]diligit filii
aut filia plusq[ui] me: non
est me digno Deve mifi
toto corde diligam? dilec
nom eis nec parerit
nec anniur nec filori
dilectionè p[er]ferre debe
mus ed si diligitus
 Domi ne cesse est ut sinit
no smeripso diligam
et proximis quæ in his
duob p[er]ceptis tota lev

pendet et phère Ergo
lege et phletus non in
plet quideu et pro
Imu no diligit Darp
tu est emu Hor man
Datu habem a deo
bt qui diligit deum:
diligat et fratre suu
Et in hoc cognoscent
omnes qu[em]i estis dis
cipuli si dilectione
habueritis ad minuè
Et illud Carissimi di
ligam nos minuè
qui citoas ex deo est:
et ois q[ui]diligit fratre
suu ex deo nat est et
cognosat deu Didil-
gam minuè deus in
nobis manet et ca-
ritas in nobis p[er]fec-
est Beatn ergo ut in
dilecti um et citoas
que oes am p[er]lectu
de diligit oes souet
Deve beat qu[em]u
tit ututes et delet p[er]
tat p[er]mit uà ex
duit odia expellit
auarinà p[er]mittu
ami et fugat p[er]it
oia ina Dia toleat
oia a edictoia p[er]at
ut obprobria seu
ta est ut ius pla
nda im odia bene-
ta in veitate firma
a præiis impugna
torub no duru p[er]tu

a lativomb9 no furatuw ab mændio non aema tur: ab heresi no diui dit Judiuidua stat: inexpugnabilis ma: net: mexplicabilis du rat. inaniaiffa. perse uerat: morrupta le tatur ligameni è ei otum ututui: glutè è a munari, concordia mi quæ sonetæ electorium. Reat aduerfuitibus frangit: et mete ivbo pat. ine ab una supet: raanabiliter reperi. mut. Deve hec ut in de o nobiliffia et ex cellen tiffuma vult est. Tene atque ergo eam fratest utute qæ possunt. ut nobis fit: nobis fit: maneat. nobis fit: sur gat: et nobis fit: per gat. nobis fit: letetur et con uinet. Decet emi in fra tiiu congrева non età iugiter inesse ut tute. De obfervatione mandæ coram quodam quinam

Post exauaonè dilectionem vide am quid nob obser uâdu ipe auctor pà piet dilectionis. Et eum à diligitis me. mandata mea serua te: et ego iugabo pa tè et alii paradii dabit vobis: ut ma

neat vobis fit: ieterium in. Tendam ergo fratres quæ nos diligat. Et ihe sibi qui tibi præfione a nobis suâ erigit dilectionem et spitiuam. Et nobis fit: esse ietnui măfurii: si post dilecti onem suâ mandata eum obfervationem. Et ipso emi nobis oïa bona litterat. Et velle boni et operat ab illo præ dona tur nobis Diligimur emi ab illo ut diligam illi: amam ab eomoda. mem eum et cognosam. Ut cognosam: ad iuam ut operem et operà. Do ditem. Ego si nos di leto dei proximis de. mihi cetero sequens est ut famaing quod ille p[re]fet p[er]q[ui]a in tan[tem] dili q[ui]m in quæm factumque eum potest fide rei in diligere qui mă dата eum fide liter. Et i p[er]fê em ait. Dignus diligit me. Sermonem me iu servabit. Et p[er] meus diligit eum: et ad eum vei em. Et măsionem apud eum fariem. Et qui non di ligit me. Sermonem me os non servat. Johænes qui apostolus d[omi]n dilectione repletus in epistola sua ait. In hor[f] timing qui iug

nouing eú. si mádata e-
us obseruam. Ruidi
at se noſſe deú et man-
data eúis non cústodit.
metidax est et veritas
in eo no est. Qui ſeruat
vbi eúib. vere in hor
caritas perſerita è Deſe
quoq iob aut Desugia
dei ſecity est p[er] meus?
biam eúib cúſtodiui et
nó dediui ex ea d. má
datib. labiorii eúib nó
reſſi et in ſiui meo
abſtundi verba orib eúib
Ipe quoq diu deſ dilecti
one ſua atz mandator
ſuor obseruanda popu
li israſhelitii àmonés
diat Et nùr israſhel au
di precepta et iudina q[ui]
dato te hodie vt ſanés ea
biuas in eú Obserua et
tuue ne q[ui] obliuſtans diu
dei tui et negligas má
data eúib atq. iudina; et
tere inomàs quas ego p[er]
apio tubi hodie Et numt
isv[er]t quid petit a te diu
deq tuq? inſi vt timeaſ do
num deu tui et àbules
in vnis eúib et diligas e.
ii. at ſeruas ei in to to cor
de tuo et in tota àia tuaq.
cúſtodiars mandà at ſeri
momas eiq. quas ego pre
apio tubi hodie ut b[ui] ſirn
bi. J[ui] autem ſeceis o[n]a má
data eúib. ſaaq. te diu ex
cel ſiore ruiuctis geriyo q[ui]
ver ſantur in ſerui Dene

dint eúib in cuutate et
brúdot in agio? bene
ditq. fructy ventris tuu
et fructy terre tueſt. Ut
tet diu ſuper cellaria
tua et ſuper oina opera
manui tuari bene.
Ditione. Iur et iohã
nes apostol ait. Inhor
cognouing q[ui] diligi
ting natos deu deu di
ligning et mandat
eúib ſanq. J[er]e em
caitas deu ut mandat
eúib cúſtodiang. Et má
data eúib nó ſuit gruina
H[or] et ipe diu aut Di
qui diligit me: ſeruq
t[em]e meu ſeruabit P[er]
bnio ergo dilectiom
erhibiyo eſt opeis De
re em diliging? ſi ad
mandata eiq. a nostris
nos voluptatib[us] cor
tamo. Ram q[ui] ad h[ui]
per illiata desideria de
Fluit? proferto deu nó
amat: q[ui]a ei in volu
tate ſua contra diat

Et timore deu ca vij
arptii est ei ju
tinu sapien
nuor diu Timordi nglo
tra et gloriaano et leti
taq. et corona erultu
noms Timordiń deler
tabit cor: et dabit leti
tia et gaudiui i logi
tuidine dieru Time
diui et recede a malo.

qua timenti duntinum sunt
certum et in diebus consim
manens illius bûdie
tur Plemido sapere
nem timor diu. Genera
sao sapienae timordo
tinm duurie et gloria
et viva Timor domini ex
pellit petatut et ipse
int viaum cœutum su
at hominem sufficit
sua qui sime timore est-
non poteat justifitur.
qua ubi timor non est:
ibi dissoluo velle est
Obi timor non est: ibi
stelerano est Obi timor
non est: ibi stelerum abun
danaa est Quin tinet
dum non erut interdix
biles et bo illius et q
diliguit illu consuetur
vna eius Quin tinet
dum parabat corona su
et in consperitu illius
scindebat anas suas
Rui tinet dum custo
duit mûndata eius et
paneuit habebat
vsum ad inspectionem
eius Timor domini non de
spite re hominem pau
peret et non magnifi
taem virum petatorem
duite Davidem diu
at divite dnoni timo
re et erultate ei tibi
tinore Et tinet edunt
oest sibi ginet tuchil de
est tinetibo eum Et be
atque qui tinet dum

qui abulant in vno eis
nro pess quos ait Post
dum deum bram abulat et
ipsum timete et pecta eis
austodite et amputate il
li Apostolus quos dix
Cui timore et remoë vestr
ipos saluté operis mi
steri salutem ait Corona
sapienae timor domini re
plens pate et salutis firut
qui Dtraque suit dona de
Repetentes dum sulte
te misera diu eis et non
deflectatis ab illo ne cito
nt (Qui tinetis domini re
dite illu et non euam ab
tur mortes vtria Domini
tedis domini diligite illu
et illunabat nunc corda ve
stra Beatę tu donat u
habere timore de Timor
dum sult paradis bene
dictiis et super one
gloria operuerit illu
in timoris eum laude ad
huc salomon ait Timor
dum apponet dies Time
am et eo fratre illu ti
more dum qui sano per
manet in seculu sembl
lo casto timore quin nobis
ad dies temporis huius adi
nat et nos dies dies per
petuo et dies peremus
et imortales. Immo vnus
die sime vespers et in
minuere felis gaudiu
plenú indefinente? luce
ferunt, agelus contat u
suffultus: die quæ

etem

nus non intipolat, tenebre
non obstant. nubilum
nò obfusat. importabilè
nò efficit calior estatis. pri
grù nò reddit frigo lyve
nus. Diè qui nobifmet
vng erit aí ſat. qùs ài an
gelis etno aí utrisoq qui
nobis ài felia gaudio q
ſor aui angelorù tribuat.
et ſoaoß ſanot patiar
charù: in nuèro còputet
plheturù in evitmanò
ſoaoß ſaanat apofoloriù
Et quia apostolq diat ti
mor diu nò est in mitate
ſed perſecta mitas foras
imitat timorè et q[ui] timor
penà habet et q[ui] tinnet ù
est perſecta in mitate? ne
cesſe est duob diſtante et di
ligeter intelligang ti
mores Duo igitur ſut ti
mores. Dng quo tment
hoies deu ne mittat i ge
hennà p[ro]ſe est timor ille
qui introduat mitate?
ſi ſic vemt vt exeat. Diè
ad huc p[ro]ſenab times
deui non dui amas què
ſic times. Nò bona deſide
ras ſed mala mues? ſi ex
co q[ui] mala mues corige
te: et mapis bona deſide
raè (ui bona deſiderim
ceperis? erit in te timor
ſanctq ille: ſi ne ip[ro]
na annittas. Don ne y
mittaib in gelènà: ſed
ne te deſerat preſenæ

dei quę amplexeris q[ui]
eterio fruideuerim
ſiater quid à truo ga-
uit ſenem dient, quò
tinor deu in alio veni?
Et respondit ſener
ſilhabeat homo hu[mo]
litare et paupertate
et nò udotet alteri?
sic vemt in eui timor
deu Drit ſener Timor
et huiuſab et egeſtab
vactualiù et planeth
imaneat in te Ditebat
quid à ſenu, quaquad
odio habet? alijneſa
aas Diodis q[ui] tibi ma
le loquit? neq[ui] tu m[ui]
le lo quaris de alioque
Di odio habes q[ui] tu
calümà ſanat? neq[ui]
tu calümà ſanab a
liui. Di odio habes q[ui]
te in còtepth diuat et
inuiuq apperit? in
chil tu horù ſanab a
anip. Quin ergo v[n]i
istud cistodue potest?
suffirat ei ad salutem
Drit ſener. Dum m[ui]
dhi herè Opernaos
bedienaa meditanq.
et ut nò udotet, nò ob
loquat? nò murmur
ret. Dariptu est. Quu
diligitis diu? odne
talùſi? Ròchi vitam
hæc est: nò i gredi ài
inſtis neq[ui] videò au
liſ ſuis mala neq[ui]

turo se age neq audie aliena neq upe sed
magis tribuè neq superbire corde neq
regitaaone maligna ir neq vêtne implere
sed ni dissetnoe oia age et eue in his macta
est. Dient abbas iord ob
Aua sicut lutea na
ob saur albulilu illu
innat ita timord o
mi si venerit in corde
huis illunabit eu et do et oes ututes et
mandata dei. Intiv
gauert quida pati u
abbatè macharui
egip tu dientes. Qo
mo sic et qu madutas
et qun ieninas corpe
tui sit siat u è. Et dient
senex. Dicit lignum i
manu hois. aui quo
frutres m igne ver
sant ita si homo ha
bueit meate suâ in
tmore dei. ippe timor dei
offa eus consumm

D. Sapiența in vii

A
orona sapiene
tinor dom è et
tinui sapiene timor
dui et plemudo sv
piene et radix sapiè
ae timor dom est. Tè
am9 ergo carissim
de il et amas nostas
sparem9 ad veniuen
dà sapientã ut sa

pienter et pie et iuste ui
uènaui ipa sapienaa eg
na mevani posside per
petua. Dic emi sapitui est
qui tustodievit illa in
stitucabut ab ea? et fane
videbit ab his qui diligit
ea et iuemiet ab his q q
r ut illa. Dic ptni est em
Conaupiscencia itaq sa
pienae ded uut ad regn
perpetua Droptea aut
salomò Optam et dat9
est in senis? iuotam et
bemt in me spito sapiè
ne: et posui pro luce ha
he illa. Duper salute et
ône pulartuid me dileri
illà. qun meetinguibi
le è lumè illuis. Beneit
auit th oia bona paritev
ti illa et muèrabilis
honestas per manu illu
et letat9 su moib9. quu
aute debat me sapienaa
in finito em the saur9
est hoib9? quo qui v siút
partakes fata süt am
næ dei. Es etui in illa spn
ritu intellectus vitieß vnno
multiplex subtilis mo
bilis. dixer to. incomqut9
terto. suauis a mâs bonu:
auto. huang. stabilis se
aux omne habens vit-
tute et oia pro spicibus et
qui capia oes spito intel
ligibles. Dapor est eni
vivitus dei et emanaa
o claritatis onipo tentis

sint in (andor eme est) lu-
tas eterne et speciali sme
marula dei inane statis?
et imago bomtatis illig
est em her spea ofior so
le et super onem stellax
disposia onem lua copa-
vata inuenit prior lua e
in suae dit uox: sapien a
am no vinat malia a ist
mugit aut a fine usq ad
fine font, et dispostio na
suavit. Dobricitate em et
sapienaa do et justina
et ututem qub9 utilig midil
est in vita homin The
sauis em magn9 e sapi
enaa? qu6 q ueneiit
iuemer vitâ et qui pos
sedeit illâ inmortalitatis
habebit coronâ. Ipsa e em
que stabiles fact in fide?
terios in ubi, dulces inelo
quo hydaves in dato: in
imsem odiâ lquinod. ire,
pondendo suaves inidis
cervedo sagaces. impro-
peitate initę. madu sita
te senuos: autos in sensu.
plandos in facto. andidos
in vultu et forteb in con-
fluctu. Dui ergo sapien a
verunt et quis est loq in
telligenae & abcondita
est ab onibus omni viven
nu Deq intelligit vitâ e
ius? et ipse nowit lo ai
illig. Ipe em duit homi
Eae tumin dini ipe e sapi

enaa: et receſea in
lo intelligenm Dili-
gimus ergo eam fratre?
ut diligam ab eadeo
ſa em Sapienaa que
vpe est diat Ego Sapi-
enaa habito in consi-
lit et eruditis inter-
sui cogita nombra De-
u est consilui et equi
tas? mea est pruiden
aa mea est et fortit.
do Ego diligentes me
Diliger et qui mane
vrigilauèit ad me in
uemèt me. Neai ſut
duine et gloria ſi De-
lior est fructu mea au
vo et lapide preno so
in vnc justae abu-
labo: ut dite Diligen
tes me: et thesauos
eorum replea Diligit
eum deus illu qui dil-
git sapienaa. Sapenaa
eum filys sius vitâ p
parat. Diligentb se
justua immist. a
manb se pruèna do
nat. In reparatione au
illo abulat et iterdi
retti illu paras ab
ſonſa ſua denudat.
et super illu ſnæa et
intellectu pruènre
thesaurisat. Ego q
tenueit illa vitâ he
ditabit et eua De pui
tena capitilis vin

offiaodarpti est eum De-
tite de diu in bom rate et
in simplitate coridis que
ite illi? qui in euntur-
ab his qui h[uius] t[em]ptat illi
Diligam ergo simpla-
tate coridis ut ab illa at-
to nri durigant in vià
salutis. D[omi]nus est eum
Simplatas histori dur-
get illos Obeyang ubi
pauli p[re]dictorum e[greg]i?
qui nos àmonet diæs Do-
lo vob sapientes e[que] m[odo]
nor simplæs in malo
Debet eum electorui coraci
prudencia in bonum u[n]g-
ter acuè et simplatas
ab acutè prudente,
t[em]peraè ne aut pru[n]ce
t[em]a modum rectitudinam
erædit aut simplatas
ignoraæ fallaxaa tor-
peſant De iacob eum legi-
tur qu[em] effet vir simpler
et in domo habeam. qua
minim o[ним] qui in t[em]us
exteriorib[us] spargi [n]ug-
ut: ſimplices in cogitan
one atque in ſonſue ha-
bitu[m]e c[um] sistit? ne diu
ad multa foris mihat.
a ſemetip[s] al[ien]atis
co[gn]itanobm[us] ex[cedant]
Curiam ergo per ſim-
pli[atis] utinam ut ad
perpetuatis per c[um] ta-
n[am] peruenire mercant.

patrã? obi in[no]tulat
us stolã et simplata
tis reaperre me[n]am
prema De p[ar]aenitã
capitulum deamn[us] :

O chas utute p[ar]
entem su d[us] aut
in p[ar]aenitã viã possi-
de ius auas vestras
Et paulg disapulge
iis diat iudite vos
ſi aut electi dei viſera
imſeiordie lyu[li]lita
t[em] p[ar]aenitã: ſub por-
tantes tuic[que] et cetera
Jalom[us] q[ui] ait D[oc]
na vui p[er] p[ar]aenitã
no ſtitui et glo[ia] e[ui]
miq[ui] p[re]t[em]t[em] di[Jac]
b[us] ap[os] to[lu] p[re]diu[m]s aut
p[ar]aenitã au[que] opus
per ſeru[n]t[em] habeat. ut
ſins per ſeru[n]t[em]
m[u]mulo deſiæntem
Et paulg iteru[m] diat
Corripite inquieta[m]
c[um] solam[ui] puſillam-
tem[us] ſu p[er]p[er]ite i[mi]rno[
s] p[ar]aenitæ estote ad o[m]
Curiam ergo dilec-
tu[m] fratre[m] per h[ar]
p[ar]aenitæ viã et diu-
gam[us] c[um] q[ui] u[no] hab[us]
offendit a[lui] et ſed ple-
ti[m] et eti[m] per ſe au-
rentib[us] in ſutu[m] vetr[em]
b[us] gaudiu[m] ſi n[am]
eti[m] ſi p[er] ſatire
p[er] tu[m] p[ar]aenitæ que le[den]

tes se non ledit sed dili
git, que inui, santi
se, iurias remittet et
hō reddit, cum nocere
potest, nō noxeret, si par-
tet ad iuxta oium et cuss-
tos vītutū panenææ
Custode igitur cōddiois
nīe paaenaã. Dnīe eê
moſtrauit. Et in ipse
posside nosinetipōs do-
hut Panenæa aut
vea est aliena mala
eqnumt perpet. et
cotra eū qui mala u-
rogat nullo dolore
mouerit Panenia
est viro fratreque
nōs deo comèdat, et
malus oibg aistodit
et seruat Ipsa e que
iura temperat et li
quiare ferebat et me-
te gubernat. Ipsa e
que patre aistodit di-
tiplinã mederate p
agit. Iubidinus ipe
tu frangit, violenã
corprimet et medenti
simultaneus extinguit.
teret potenãã diu-
ti. Resoiet iopiam
pauperu; ſaate iu-
les in proſperis. fortes
in adiſis. Continuam
turias et continue
lias mites, tempora-
ones expugnat. Et
per ſea ianæs toleat
Ipse est, que fidei nīe

fundamenta fortiter mult
maimenta speci nīe sub-
limiter prolielyit. Et acta
vite nīe dirigit Ipa nos
ut tenet possimus viam exi-
paenter gubnat. Et ut
fily dei perfeverem in
mobiliter confirmat.
Ante eum vītum frates
Dilectissim cui gaudio
diligere et totis viris
amplecti debem (ito
eim fructu paaenæ eis
q[ui] premi vecipiem?
si nī illa uſque in finem per
ſeuerm? ut eim et ia-
toq apostol? aut igitur
uider aui ianuã affixit?
qui et vobis premiur
aduerſarys vestris pe-
tā qua meretur iſtu
tuat. Ante ianuã diat?
q[ui] proximis nobis est
et paratq dnis ihs xps
et ad dimittenda nob
vogantibg delicta et ad
reddenda paaenæ p[er]
tina Diæbat de abba-
te iſidoro q[ui] erat p[er] m
ſurbi. q[ui] si quib[us] habuſ
ſet fratre inſurim aut
p[u]ſiſtantem aut iuri
oſi et voluisset eum ex-
pelle foras et ille diæbat
in adduſate eui ad me.
Et appreſhendens eui pa-
caenæ ſua curabit a
miu fratre illius De-
uerut aliqui latones

imasterii auſdæ se
in et dixit ad eum Dia
queatq. in tua cella fiit
tolle vening etille diut
(2) atu vobis videtur fi
ly tollite Tulerit ergo
quodamque inuenit in cella
et abierit Oblin fiunt
aut ibi faciilu et q. erat
absens in cella Dener
vero tollens eum 2 se aut
est post eis damas et
dicens sily tollite quod
oblin estis in cella illi
beò admrrtes paen-
nâ eius 2 reno auuerit
et iſtumet oïa in cella
eius: et pemtêa ege-
vit oës ad iuicem diuètes
Hic vere homo deest

De hujusmodi et al. x

Hec virg. hujusmodi
tis quam us omni
esse debeat xpianorur
do marime tamè autem in
dibb habitate et requie
ce debet măchorum & non
b sidor & ait Dûma mona
tin vitus hujusmodis. 1 sum
tin vina eis superbia
est Tum q. s. se măch um
induit et quia se munim
erisimur eit etiam cum
tinaora virtutum opera
gesseit (2) in mundu
de sevit et tis vutes pre-
tectorum s. me cœrdib. hujusmodi sequuntur et isti
quasi de certelso grano

corruunt quia de te rius
per virtutem elationem
duritur: quâ per un-
nam pro labi potuerit
Deper tunc senem se-
in de hujus esse debet
et tristis, et sib ut per hu-
nitate non superbi-
et et utile me vêrê. ex
ad laSFuam non dissol-
uit. De har. sima vir-
tute dûs ait Q. s. se
erat ut hujusmodius
et qui se hujusmodius
erat abit. Amicorum
tobus ait Glorie et aut
frater hujus in erat
tatios suar. quia oïs
frater qui ad u. sa hu-
niter pro dno suf-
fert. Sublimit ab illo
regim prema per a
piet. Amet et beatus
per et ait Dês autem
innite hujusmodi m-
similia et deo sup-
bus vêr si sit. hujus
aut dat gratiam Dês
aut dixit. S. semoreb
et adolescentes quib-
temite nibentur hujus
litatis in similia v.
tutem et hi videlicet
regendo et illi hujus
ter ob sequendo Dês
ergo hujusmodi alte-
vitriu vel exeplo vl
etiam vêbodotet in si-
lua et quinque
obib superbi vitum

te suâ quęb cognosce et cog-
tulâ voce confessioß aperire
Otitatù hùmâ gùb uum est
et labèdo pùm committè et con-
umſiù ùsſitèdo pde: ù nega-
do defende atque nitù deſe-
datoo multiplicè jndinave-
re confessioß ſut si vnusqumſo
ſ pectorù diat Jeripti est
enù. Jusqu iprincipio acuſa
tor è ſui (nradù est ſuope ot
mala que fecim. & ſpòte fate
anur & hec alius arguentib
no uegen? Duperbie quiſpe
vitam est ut qò de ſe fateri qui
q[ui] quasi ſua ſpòte dignatut
hoc ſibi ab alio suo dignetur

A

De compunctione ca xvi

Onpunctio quodis et huius
lumis mentis cum lacrimis exo
ens de recordatoè pã et ti
more in dictis Illa est autem con-
ueriſb. perfectior compunctio
nibh affectio. que omni a ſe am-
natiu deſideriòz affecti repel
lit? A intentione ſua toto inſp
stitio. in dei conſtplanione
desigbt. Semina est compunct
uo qua p[ro]ſt deu aia tuusq[ui]e
letti affiatur vel d[um] deſideio
eterne vite ſuſpirat. Qua-
tuor ſint qualitati affectiōnū
q[ui]b[us] m[em]s niſi tedio ſahubri
coupüglit. & est memoriam p[re]ſi
cinov[us]. recordato[rum] ſutur arū
penarit: consideratio p[ere]gr[i]
nationis ſue in huius vite lon-
guitemate. A deſideri[u]m ſuperne
patrie: quatenus ad eam quatuor?

valeat p[er]uenire, &

Anſiq[ui] p[ec]tator[u] memoriam
compli
gitur ad lameta. H[uius] de se ſa
at visitare p[re]ſentia: qui ex eo
quod ſe amnſiffe recolit interi-
us erubest: ſuorib inducio ſe
penitendo iam p[er]miſt Ram
h[uius] p[er]trus ſtunt: qu[em]do in
e[m] Crist[ii] reſpect[ui]t Unde et p[er]
alibus. A reſpect[ui]t inſiut: & co
mota est et cotremuit terra;

De hac compuncti[is] virtute
damet aut, ſinerunt michi laar-
me mee panes die ac notae;
H[uius] ſuo a[ui]a p[as]tac[ui]t: cum ad ſu-
perua gaudia ſtendo ſubleua
tur. Et m[ito] quidem dolous ſui
gemitiu tollerat? ſed eo reſe-
ti[bus] p[ab]ul[i]t perapit: quo
hec vis per laarimas ema-
nat. Electi vnusq[ui]b[us] m[em]
point ante mezit[i]tui culpe Co-
ſp[itu]t quod ſup[er]h[ui]o digna ſit
ſi parcenti p[iet]ib de ſit: qui
per lameta p[re]ſentia ab eter-
nu a[que]reze pena consuient

D[omi]p[ote]s de m[em]tes coram iu[n]
que priu[m] in hui[m] mi[n]di fluch-
bus vagabank[us] per ſui ſpiritu[
ad]ucti[m] in mezore p[em]berne
aſſi[g]it: ut ut e[con]trario ap-
ſuperbia ſahibuler inju[n]itut[i]e
iac[ant] quas p[er]miſ in h[ui]us ſe-
enh[ui]ma[ze] alta v[i]antatib[us] et p[er]ſe
zitatib[us] ſue v[ui]nda ſubleuabat? Et

h[ui]us ſut qualitati[q]es q[m]ui[nſi vi-
ri anima[m] compuncti[us] vehemèter
aſſiatur: ant omaloy ſnoy
reminisfat[ur] considerans uti

sint aut cui in dictis dei sen-
tencia metues. Et secut quod
 cogitat ubi erit aut cui ma-
la vita presentis sollitate atte deo.
meres considerat ubi est aut
cui bona superne patrie contemp-
latur, que qua nec dui adiavit
situr. Auges conspbat ubi non est.
Hinc ite nih psalmista ait, Do-
ti dedit nobis in lacrimis ei
mésura. Pro nidendi est his
qui pectata suos operi deput-
vant ut consimila mala per-
secta diluit lameta ne plus
astringantur indebito perpe-
ti scelens et unum soluant isle-
tibus satisfactionis. Dicunti
qui ppe est. Noti dedit nobis
in lacrimis in mé sura ut vide-
liz vniumuisq[ui] mens tanto
penitendo compuncti. Suenubat
lacrimas quanto se adeo me-
nimit aruisse p. culpas. De spe
et formidine. Doctorii in xum
lerunt, més insti iis qui
dem q[ui]d peruerse se egis
se meminit deplorat. Ia prava
acta u[n] solu de serit. F[il] amor
sinni eni lamentis p[er]mittu[n]
tamè dui e[ui] que egit remi
matur. Gratu iudicii p[er]uè
terretur. Electu quisque iam
se perfecte convertit. Sed ad
huc se perfecte in securitate u[n]
erigit qua dui quâta fit dis-
trictio extremi examinis pen-
sat. Et spe et formidine sol-
late trepidat. Q[ui] u[n]st inde
uemè quid de perpetratis

reputet quod relaceat ignar;
N[am] quâ præna commiserit me-
mit. F[il] an commissa desleue-
zit digne nesat an ne culpe
imitanas. Modi penitentie
trauseat metut. Et plerunt
culpa iam relaxat. Sed mèb
affucta ad huc delectand[us] val-
de sibi esse solluta trepidat.
H[oc] s[an] vir eni huc mi[n] sus-
tipit. F[il] suscepisse se nesat.
Q[ui]na p[er] s[ui] h[us] consignando
et penitendo iam de serit. Sed
tamè ad huc districtu indicè
de e[m]s retribucione pertinens
at. Illut ergo iste quilibet
mi[n] diu libere meternita
te cantat ubi iam de p[er]mitti
vena dubitas u[n] est. Ubi
iam securâ m[em]t culpe s[ue]
memoria u[n] addint. Ubi
non s[ui]b reatu animâ trepi-
dat. Sed denu[m] m[ul]gen-
tia libera exultat. Almo-
nendi sunt timore formidi
mis oppressi. Ut de m[ia] qua
postulant p[er]s[u]matu[m]e vi[m]
moderate afflictions intere-
ant. F[er]q[ui] em[ur] p[ie] d[u]s a[n]
delinquens otulos f[er]t[u]da per
cata opponezet. Si p[er] s[em]eru[n]
f[u]n ea districte ferare volu[n]
s[er]; Constat e[m] quod suo m[d]
no abscondi. Nolit quod m[is]
rando p[er]ueni[m]. s[ib]imetyp
f[is] i[n]diem s[er]it; h[uius] per
pauli d[um]; Et u[n] s[em]etip[u]
dundicorem? u[n] v[n]n in-
diminur;

De his qum ad cœlitum post la
trinambs reueruntur et exix
Irris for est no pemites. quem
ad huc agit quod pemtet? nec
videtur dum poscere subditus.
sed subsanamque superbus; Cam
ad vomitù suum reuerens et pe
uitens ad pann; multi eum la
trinambs inde menenter fundunt;
et pectare uo desunt; et iud
attingut lacrimas mentis ad
penitencia. et affectu pemtè
cie uo hujusmodi muoſtum me-
uit recordaocē pann lacrimas
ſündt. nunc vero reclusiuti
vſu ea qne fleuerit. iterùdo co
mittit; Am et piterita mult
plangere et actionibus fecula
ribm uabae? iste munano? no
habz quin adhuc agit que pe
mutendo deſlere posat; Jſan
pecatorib diat; lauamui
mundi estote; lauat uti, et
uноd fì est: qu et pereita pla
git. qgeſſit nec deſerit et
post lacrimas ea que fleue
rat repetit; Et demis et ah
bi aliam pemiteſe atque iber
delinquentem sermo dimus
tarepat dioc[esis]. Queda
ſacta es nimis? iteras via
nuas; Rums q[ui] poitas de
nulpas plorat huj[est] nec eſse
ſt modi[ui] teneat ut admiſ
ſa deſſeleat: nec iberu flenda
comittat; Cum baptizatura
mortuo a iteru tangit illu?
quid p[ro]ſicat lanatio ex P[er]
lanacrii muo? eſſe negligi?
q[ui]ms q[ui]s post lacrimas vire i

nocteâ non custodit; lauat
et eum sed nequaqua uido?
est: quem consua ſtare uo de
ſint: sed vix ſi ſtenda com
mitit. Baptizat: ſi amortuo?
qui muſat ſletibus aperto.
Sed p[er]baptisma mortuum
tangit: qui ailpâ p[er] lauas
appetit; Hinc et salutem aut
Diat canis qui reueruntur
ad vomitù ſuumita ſtultus
qui iterat ſultuam ſua; Ca
ms g[ui] vount p[er]ſecto abu
qui pecte depinebat p[er]t
sed cu ad vountù reuerit.
vui leugal? fuerat rui ſum
onerat? Et qui admis a
plangit p[er]ſecto nequaqua deq
male ſaciat fuerat et q[ui]
tis inſi deprimebat cofitê
Do p[er]cuit; Anâ post coſſio
ue d[um] repetit ſe[n]nunt; D[um]
vero in volutabro luti d[um] la
natur. ſordidiora reddit? Et
qui admis ſuum plangit p[er]
uer tam deſcrit pene gra
mori tulpe ſe ſubiat: qua et ip
ſam qua ſtendo impetrare po
tuit venâ co b[ep]nuit: et quasi
in luto ſain aquâ m[or]i ſe
ip[er] in uolunt. qua d[um] ſletib
ſus vite mu[n]iâ subtrahit
au dei oculos ſordidas ip[s]
enâ lacrimas ſa[que] de vita et
tu[er] ſatione morchom c[or]
unione d[um] monachus
ut reuerens habito ſui
in actu i. lauano. in cogita
noe ſua ſemp artu p[er]ſiat.

atque ea q[ui] m[undo] s[ut] de se-
rat et q[ud] ostendit h[uius] manis
oculis habitu. h[uius] a[n] dei omnis
morib[us] p[re]t[em] dat; electi t[em]s
monachi. c[ui]us transfitoria
prosperitas arrid[us] s[au]zorem
l[ui]di q[ui] si n[es]a[tes] diffimiti
lant[que] s[on]turi gresst[ui] iter[que] u[n]de
erter[que] subleuant[que] m[iliti]; electi
monachi nullus a[mi]no[rum] demorib[us] per
strepit[us] nullu[m] c[ap]nditati[u] t[em]poras
lui turbi[que] ulento appetitui rapuit[que];
s[an]nitur i[m] cari[us] p[ut]ibus vite neces-
sar[que] i[m] moderant[que] omne[m] se refugi-
unt. Depe bona agentes mona-
chi paterna adhuc flagella se-
tiunt ut tanto perfectores adhe-
reditate veman[que] quatuor[que] pie
fericut[s] disfaptus condie en[am]
de minimis purgat[que]; D[omi]n[us] mo-
nati fundit[que] setulo rennina[m]que
ita huic m[undo] morant[que] ut u[n]
soli deo viu[n]e delectent[que] quatuor[que]
ab h[uius] seculi cons[ui]na[m]que se sub-
trahunt. tanto interna m[ens]is
anei de[i] presencia[m] et angelorum
frequenta[m] contempelat[que]; quatu[m]
magis se exter[que] despiacendo
deiant[que] tanto ampli[que] iteri re-
nelacion[i]i con[que] plano[m]e possit
nur; Quos e[m] exter[que] mis[que]
tu possit. et vallis h[ui]litatis
eos inter[que] subleuant[que] a[sc]en[s]
c[on]templano[m]us; illia e[m] s[ut]
præpta que dantur s[idel]ib[us] con-
nunen[que] in setulo vitam de genti
b[us] atque illa setulo h[ui]nit renn
cautib[us]; illus e[m] di[que] ut s[ua]
omnia b[us] gerat[que] i[n]s ut s[ua]

omnia dereliqui[n]at[que]; illi p[er]e-
generib[us] a[str]ightu[n]t[que] i[n]s pre-
cepta generaha perfecti[que] viu[n]e
do tranſcendu[n]; ad perſeu[n]
no[rum] sufficit; u[n]si abnegat[que] o[n]
bus ſi[n]b[us] etiam se quiſi[que] ip[s]um
abuegauerit; N[eed] q[ui]m[que] est-
ſeip[n]m[] abnegare. u[n]si volum
tatib[us] i[m]prijs rennina[que] ut q[
]supb[us] erat s[it] humb[us]. q[m]
waaid[que] ſtudeat eſſe maſſie
tus; Ram ſi ita quiſi[que] renn
aat que possid[que] o[n]mi[que] ut ſi[n]
no[rum] rennnet morib[us] no[rum] diſ-
capibus a[n]ſi[n]; et in em[que] reß
ſi[n]b[us] ſua abnegat[que] q[m] vero re-
ni[n]nat morib[us] p[er]mi[n]; ſemet
ip[s]i[que] abnegat[que]; U[n]de et do
mi[n]que ſui[m]t ma[n]t p[er] me ve-
tur abneget ſememi[n]m.

Et q[ui]m[que] vitam Diligunt raxi
Sancti viri q[ui]na m[achil]
n[und]i h[uius] appetit[que] u[n]
bs p[aul] Dubio[m] in cord[em] tu-
nultib[us] p[re]minitur; Onnem
qui[n]pe in ordinationibus deſider-
ior[em] mot[que] a[m] cubili cord[em] ma-
ui ſt[em] co[n]uer ſancio[n]b[us] e[n]im[n];
et q[ui] tranſitoria un[ita] de
ſpian[t]que h[ui]ns naſtent[s] co-
gitationem inſolena[m] ſu p[er]
ti[n]tur; Dol[ia] u[n]que eteruam
patria appetit[que]; et q[ui] n[illa]
h[uius] m[undo] Diligunt[que] ma[n]
m[ens] tranqul[m]itate perſen-
n[t]; Magna m[ens] reque[m]
est. aſſertat[que] cord[em] terreuo-
rum deſiderior[em] tumultu[m] repel-
lere; et una interno[m] eterne

Patrie, in amorem tunc quidem anhelare; annuntii rei temporalium, damidem sequestrum querebat, cù diaret; quidem penitus adiûo. Hanc requirunt habite in domo domini othi dieb[es]. Cui elongati fugiès? et maſi in solitudine, fugiès elògot? qua turba temporalium defideri o[22]. In alio dei contemplatione ſe ſublenat; et Ianet in solitudine, q[ui]p[er]ſenerat in remota auètis utentione; Dicit abbas autem in? C[ir]ma qui ſed et q[ui]mesat: atribb[us] bellis eripuntur: 1. andit lotunòis et visus; 2. abbas arſi mi[que] autem diuès; 3. Orne Drige me ad salutem; 4. vent vo[rum] ei diuès. N[am]ſemi ſuge ho[rum] tace: quiſſe? et salutem eris; Dicit abbas inque ſef[ut] h[uius] ſugiès ho[rum] ſimilis è vis mature; 5. Anant tu[rum] ho[rum] b[us] conversat? ſiavit vina aerba erit; Dicit abbas milus; 6. In penitus albi[us] manet asagittis et inmi[que] qui amat quiete; 7. Am auctum etur inutidi[n]imè, abra ſuprapit vuluera; 8. etiam

dum rei remanente ca. xxxvii
I. nunc ſeu ſeu auètis non undiciem, ſe veniunt: 2. qui nunc, p[ro]cristo iisque inducunt; 3. Acte exo[rum] luctando latè emerunt. 4. Quanto eos nunc manu sequentur dure angustat; 5. T[em]peſtorum diuìb[us] patebat, et teleſi potestate ſubniti ſiut. 6. qui tot rena o[rum] ſponte veli, querut: 7. quod q[ui]s[n]b[us] ſtunni lo

diu[n]ni am[J]ous exatatur h[uius] potestatis ſessu, relique p[ro]culi divi[rum] cùmque indiciat potestatis obtinebit, ut ſimil t[em]que inducet, ſemant. 1. qui nunc c[um] ſiderant, ſi in potentiis voluerat consigat; 2. Redép[ro]tor noster indicii ſententam, c[um] ſanctis ecclesi[æ] p[re]dicatorum decernunt. 3. ſi c[um] nos ſeruere rehacque t[em]s o[rum] et ſeruere c[it]us me[m] in regeneracione c[um] ſederit ſi[mi]l[ite] ho[rum] in ſede maestatis ſue ſedebi[us] ſup[er] ſedes duo[d]em, indictantes duo[d]em, trib[us] iſrahel, 4. D[omi]nus q[ui]mo[d]o in e[cc]ola perfecti ſiut, p[er]ſectionis ſue rectitudinam per eu[J]agelinam didicerunt; 5. Redép[t]ori ergo n[ost]ro ymni. 6. e[m]ſp[er]ma ſeruere c[it]us, c[um] eo[m] indices videbunt: 7. qui mo[d]o p[er]ſtra opera in[am] eu[J]agelica p[er]cepta ſeruere ſiut; 8. qui in hoc ſeculo p[er]cepti D[omi]nus p[er]mitt, c[um] illo p[er]modi[n]am ad indi[c]ondi[m] pli[m]nem ſe[m]nt in deo: ſi ait c[it]us rehacqui[er]tibus p[re]dicatorum diat[em]. 9. Redébi[t]us et vos ſup[er] trunos duodecim, indictantes duo[d]em, 1. b[us] iſrahel h[ec]tus quinque est ut c[it]us deo de p[er]ſiis in udiao disputet: 2. qui ad perba[em] dei p[er]ſens ſeu c[it]us perſecte dere linquit; 3. Et illi p[er]ſtmodi[m]n[ost]ro deo indices ſemuunt: 4. qui ei mo[d]o in voluitaria paugitate t[em]p[er] familiare[s]

quisque inim damat. quin
to min desiderat et tan
to maiores vocem in au
res manu scripti scribe
erprimit. quanto se iei
desiderui plem fuit;
hepe em desideria nos
tra quia celeriter non
fiit eraudiutur. et quod
mpleri consue petui. er
ipso mehi tarditate ps
peratur; Desideria nos
tra dilacione extet dittur
ut profiavit. profiavit ut
ad hoc ad perpectura se
couale scant; Gratu tur
mcertamet ut maiorum
numulentur pmijs in re
tribuere; labor proin
hitur pugne ut cestur
corona victore; Justi
viri quato in celestiby
contemplacionis radii et
herere desiderant ton
to in terra edificare re
fugit. ubi se peregrino
et homines esse noverit:
paulo attestante qui aut
Nostra autem cœuer sano
in celis est. Hanc puri
ab iportuitate deside
riov temporalium et iuri
liui euray ab amoe per
streperentur perturbato
nun semetipos sacri ver
bi gladio mortificare in
desinut atque in se aute
facie dei inim nectis
abcondit; Unde recte

per p[ro]sollicitum dicitur.
abscondes eos in abscon-
dito wolle tu a turbato-
ne hominum ut mēs eorum
dum in amorē dei tota in
tenditur nulla iustiter
lacetur perturbatione;
Paulus apostolus per
contemplationem mortuos
et quasi in sepulcro ab
sconditos disapulari vi-
derat. quib dicebat;
Mortuus eum est et vila
vestra abstodita est cum
circa m[]deo. Cum eum mo-
tificare se appetit. valde ad
inietam requiem totem
plano[]s hilaresat ut evert
et n[]mundo lateat et a cuncte
eeterio[]z rerur per iuribano
mb m[]tra simi se iuram a
moris abscondat. Aliquam
mēs iusti ad quādam
tuſitutam Dulc[]diu[m]n
erigit ſaporem. et rapti
aliquo mo[]rdenti ſp[]n
renouatur. tanto[]s ma-
gis inbat. quātornam[]s
quedā degnitat atque h[]i
m[]tra se appetit. qu[]d sibi dn[
]g haberi trinuse[] sentit;
Dicit abbas theonas;
Roma i[]peditur m[]es nos
tra et revocatur a cont[]e
platione dei [i]p[]terea cap
tini duam in carnalib[]s
passiomb[]; Dicit abbas
arsem quidam frī; Qua-
tacuiq[] tubi virtute conac

eo ad p[er]merê d[am] retribu-
tionem clariorem i[pp]aratu
r[um] quo firm[us] d[ur]i m
teneb[us] labore[s] et i[ch]o-
ant et consum[ut]; Qui
dam p[ro]mo comm[er]sa facio
calo[re] ad virtutes se se ac-
tingunt; accedente i[u] pro-
gressu d[ui] imoderate terre-
ms reb[us] maib[us] puluere
m[ui]m appetit[ur] obsturantur,
Hed p[ro]ijs m[ui]s ut divin[
]m
De s[ide]ria bona robozentur
q[ued]a illos p[ro]tus senili p[er]
percutiuntur, p[er]s[er]itus accepit[
]r
que eos reb[us] ex [e]terioribus
mphat et e[os] m[ete] d[ui]
a calo[re] m[ati]m ardorib[us]
retraht. Quasi ex fris[vo]
eximq[ui]t et q[ui]nd[am] m[ui]
d[es]erto flore apparuit it
fiat. H[uius] q[ui]nd[am] dom for-
tasse m[ui]sm ac tepnd[us]
monach[us] agere c[ep]erit.
prins qu[am] in eo per lon
g[ui]tudin[em] temporib[us] c[uo]
lestat. ad ex[terior]a diuor
se labitur et pern[er]se de-
ferit que reg[em] inchoasse vi-
Debantur. In terrem[m] ip-
pe valde friges[at] amn[is]
si nec d[ui] fuerit per int[ia]
dona solidat[us]. A[n]cendim
f[ui]mopere est. qua p[er]tui
q[ui] monad[is] hoc eneure
solet. Q[ui]n de[n]i p[ro]to corde
et simph[ia] studio non se-
cimtur. quod in libri b[us]
io[b] stripti[us] est, Congre-

ffacio p[ro]p[ot]itar[u]i sterili,
lepta em[ui] bona non amit
terent? si p[ro]cire non
fiu[s]sent, Congregat veo
et p[ro]cire bona opera?
f[us] e[os] sterili[s] e[ui]psa con-
gregatio. q[ui]ma per h[uius]
agunt fructu[rum] reacere i
eferna retribucione no
appetunt; seni[de] ac vui
des m[ui]s operib[us] h[uius]
oni[s] videntur. f[us] in con-
ſpectu occulta undi[s] m[ui]
and[ui] et aridi apparent;
Praue möch[us] m[etes] te-
poraliu rerui timmult m[ui]
ſemetip[n]us versare non
cessant; ena[ui] vacant;
In cogitacione em[ui] ſer-
nat depicta que amat.
I [ui] qu[am]s mi[li]l ex[ter]i[s]
ſaciant. apud ſemetip[os]
tam[em] ſub pondere inque
tudmi[s] quieti labo[rant];
Cuiu[b] si earu[n]d[em] rerui a
ministro acio p[ro]beatur. ſe
metip[os] ſim[ito]s deſerut;
Q[ui]ri[s] em seni[arib[us] m[ite]
ti. tinto m[ui]ſenſibihores
ui[rum] effi[au]nt. q[u]ndo ad ea
que ſons ſiut studio ſio-
res videtur; D[ui]s et ai
ra terrem[que] deſideri obd[n]
reſat amn[is] et d[ui] ip[ro] ſuo
D[ui]s durior efficiatur p[ac]
tionem seni[arib] ad ea demi[ol]
liri non valet. que perti-
nent ad charitatem dei;
Hamata et[le]ſia de mebr[us]

infirmantib' dict; Po
suerit me cisto dem in
omeis vmeam meam
non austodmi; Dine a
quippe n' re actiones sit:
quas v su cotidiam la
bons ercolim; cisto
des m vineis pofti nos
tu vinea minime cisto
dum quia dum extranea
actionib mpluscamt unse
tu n re actionis negli?
Drit abbas ffifor; Ef
to cotetibas et voluta
tes tuas p'tergu tuu p
ite; Esto liber et seah
a seularib airis et habe
bis requie; Drit seuer;
Dita monachi e opera
no obe dienaa medita
no nt non udit; uo de
trahat uo murmurer
ueq airiose agat ueq,
audire aliena deletet
scriptu est em; Aui di
ligins dum odite malu
De abst menaa: xxxij


De abst menaa: xxxij
Hoc est perfectu et ra
nonabile ieumui ?
q uin homo exterior ieumor.
ur interio oret; farahus
per ieumui oano pene
drat celu; Tuc em homo
ffualbs effect angels
toingitur; Deoq liberr
topulatur; Per ieumui
eui occulta misterio
reliqui telestui reuelà

+
tur. dmmq soarameuta
toquosereueruit; dec
eui virt et angelo; ma
 manifestacione; et eorum
auiationes ostedit;
Ieumia foraa tela sint
aduerst teptameta de
mori or, Cito em per
abstineat deuincitur.
Dude et em diu et salua
tor noster eor in arms
ieumis ozomb pmonet
superare dicens, hor se
nus no ejatur ms per
ozonoz et ieumui; iuui
di em sfius ibi sefe magis
tijecit obi plus udef es
tam et poti; da qua du
m huius seculi vita habi
tant desideri supin vorib
corp su portant. Autimt
mquit aia mea iite. qua
multiplater et caro mea
caro em tuer sitit dum
quin por ieumui abstinet
et arestat, Abstinencia
et vuiucat et otedit, vi
uificat auam corp neat;
Ieumia tu bom operib
deo acceptabila sint, E
autc a abus abstinet et
praue agat. demones
mitantur: quib esca uo
est et nequaia semp est,
ille em bene abstinet aui
bis qu et mahae actib
et a mudi ieumat ambi
ciomb. Ipermt ieum
um qu in besperu duci?

decembris

compensat, Cui uoſt'corpo-
ra per abſtinēnā doma
in? quid alud qua carna-
lia ſatir fita oipotenti do
mino exhubem? ſiut per
poulu diſ? At exhubea
corpora mū hofiam vi-
ente; Egregi9 psalmi ſta
dd'nullam abſtineſiam
effe ſme contordia deſig-
nans aut laudate eum
m timpano et choro In
timpano etem coru ſit
tu resonat in choro au-
tem yores toſtorditer tu
tat, Quid em per timp
uii inſi abſtinentur Et
quid per choru inſi cha-
ritatis toſtordia deſigt.
Rui itaq[ur] ſic abſtinentā
tenet ut concordiam deſe
rat laudat quidem in tina
no: ſi no laudat in choro;
Dirit quidam ſeuerypp
terea aputo ame delecta-
tiones cornales ut etiam
urandie occasiones abſa-
dam; Bao ei eam ſemper
aduerſi me pro delectato
tub pugnāc et cōtturbare
mentem mea et intellectu
tueu expellere, Drit ab-
bas iohānes puſſile statu-
re q[ui] ſi voluerit reſp aliis
cuiutem inmucor tenere-
pra9 aqua tenz et estis eon-
et ſic inma ſame peridit
tes ſubicunt ei, Ita ſunt
passiones venditis, Di m

ieumo et ſame toſuerat
homo inma ei9 qui ſollia-
tant amui ei9 p[ro]ſiſmatr

De continenza a xxxviii

b eo datu toſtme
ta sed p[etite] et
acumpietis, T[ur] at
tribuitur, q[ui] de9 gemtu
interno pulsat, Geni,
um est bonu virginitas,
qua et m hoc miſdo ſol
liatudem ſecul amittat,
et in futuro eternu caſt
tatis p[er]mi perp[it]; Q[ui]e9
virgnes ſehcios es m
vita eterna? ſma attest
te q[ui] at; H[ec] dict do
tim9 eunidus; D[abo]
eis m domo mea et mu
tis meis loci et nomen
meh9 a filijs et filhab9
nomē ſempterim dabo
eis q[ui] no peribit; H[ec]
dubn[us] q[ui] caſtu perſe
uerat et virgnes ange
lis dei effiātur equales;
Amanda est g[ui] caſtutas
pularitudo? an9 degust
delatio. dulcior inuenitur
quam carnis; Caſtitas em
ſtrus ſuaui tatis e[mi] pul-
tudo miſolata ſtoz; Ca[
titas ſecuritas est ment
et ſanitatis corporis, Al
diſp[er]t in corupcio cor-
tis. Y[bi] no est integrit
mentis; in chilq[ui] valet
miſdiu eſſe ei. q[ui] pollut

si mtollerabili siti affligi,
tur si quidem pector es q[ui] hec
sustines. recordare futur
seculi penas. eterni igne
et iudiciaalia torniem. et
ita non desies ob ea que i
punt contingitur. Insuper
infioper et gaudebis qu[est]
visitant te de? et illud
famosisimum dicti in lum
sua habeto. et castigas am
tigant me dibus et mori ut
tradidit me. Di ferru es:
spera adhibitur uti igne?
Quod si iusti et her pate
ribus de magnis ad maio
ra promoueris, durum
es. Sed per igne probantes
eris, Di sebesti si rigore
sfrigoris castigariis? mebi
esto quod strictura diat
Transium per ignem et
aqua, Di infirmitatib quo
lestia fuerit nobis non cor
tristemur. tamquam qui pro
infirmitate et vulnere cor
ponb non possim stiue ad
orandum? aut psallere ad
vocem, et autem ota nob
pfiaet ad destruicda corpo
ris desideriorum quin iemma
et labores, pp[er] turpes de
lestaciones nob constituta
sunt. Di if egritudo ista it
tundit? superflua de hiis
obituandi ratio est. Hicuit
eum magno et forti me
diamine exsiaalia ab eſ
iudine corporis viaa recti

Duntur. Et h[uius] est mag[نان]tum quidem inſiruitur tollerantur. a fuerit adhi
bita. et gravitatione d[omi]norum fuerit inſſa, ut amittunt ocularia non ſeram. gram
ter. extollentur e[m]n inſtru
menti. amſi? et interio
rib[us] ocularia gloriae domi ſpe
culam. Burdi ſtui ſinnus. non auiem? qua audit[i]t amſi? Manu iure exaliij
passione debilitate ſunt. ſed interiores paratu[n]que habemus aduerſi. ſtraut
interioribus. Inſi[n]nus totu corporum inſi[n]nus tenet. Inſi[n]nus interior hominis u[n]t[us] ſa
intas eſtit. De tribu
n[am]one inſi[n]que erru[n]t.
P[ro] iusti in aduerſis pro
bari se coquos stat non Dei, ut iuri ſantitati plu
ſonundat. prospera qua aduerſa est qua dei ſer
uob. prospera deuiunt: aduerſa vero erudunt. Ideoq[ui] ſancti viri coram
aa ita portare debet ad
uerſa. ut frangit u[n]t[us] ſat,
Tunc utaq[ui] vident dei ocu
lobus quin cons affligi ab in
quis p[ro]iudicem ſuper
na pernuntit, u[n]am tim
eis gaudia disponuntur. eterna? quin p[er]ſi tribula
cione probant? Omne[m]s
vite h[uius] tribulationem
aq[ui]b comparant? p[er]tere

uitib, Propterea qui
a si quid inhat vita tri-
bulaiovs aciderit?nou
stat si celeriter trum sit,
Rui vite future premi
a diligenter ex cogitat.
mala oia vite pre sentis
equammit portat: quo-
mâ ex illi dulce dine hujusmodi
amaritudine temperat. et
ex etermitate illi, brevius
tate hujus deputat transi-
tonam. qua du in dolo ex
franant. cupiditates et
lumure viacor ceterorum
tuola no apperit, Plut
prodebt salut teptaoe se
cui quia prosperitas Ra
ex prosperitate in detersi-
itur. ex teptaiovs dolo ex
prostatur in meli, Du
quisq ad teptaione ani
tui ipparare debet. Sim
en du speratur granat
teptaoe, Acte autem p-
mit si non sperata ad
uenerit, Hapient is con-
tra om aduer sa an me
ditari? nec venire caus
debet. quie no consilia er
puemant, nec causa est
quod ab justis justi sini
tur affligi? ut sic du su
tura audiant bona que
aupmi paaantur etiam
mala presencia que per
horesait atque ad salut
orè exiti du amor p[ro]
uomit. cruaat ipse lat, Da

und psalm ist ait, Tues
mihi resi gui a pressi un
que curi dedit me, erult
cio mea redime me a curi
ciudant? me, ete qsi m
norte pressura nommat,
et tamen liberato re sui mi
angustias ex ultuaos vobis
foris quide nox erat i ar-
cudione pressure sed ib
cursum resopabat de
consolacione letione, Ete
tus quisq du curi dari
se pressuris narrat. et tu
din sibi exultatione no-
timat, p[ro]cul dubio qua
si carmen in norte cantat,
ut ad sub sequentis vite di
em. felix peruenat, et
it quidem sener, bi vene
tet hom teptatio, undiq
cem multiplicant tribu
laaoeB. ut p[ro]sillam s fi
at et muniret, tu tu
si a te p[ro]occupaverit m
famitab corporis. noli
p[ro]sillam s fieri. nec mo
leste sustriab. et ipe do
nim pro te cogitat de om
bus, niuqd s[ui]ne ipso mi
uis? p[ro]senter ergo fit
re debet, et rogare cum
ut donet tibi quie expe di
unt. nec est ut q[ui] voli
tus ipi? e facias et sede
tui p[er]cana mandam q[
] habes inkaritate. Et
c[ap]tepanob v[er]rum
multis calamitatum

raconemantismalitagit
Instrinutate aequi caisuiul
precapitataone delinquentre
quibus aut et de industria
peccant qui non solu non bene
vinit si etiam ergene venen
tes si possit avertate diu
nitit, Dunt pcna lema qui abm
nipientibotidiana satisfac
tione purgaturque tamen
a perfectis viris velut ing
truma euitantur, Qd aut
hoces de magnis sceletibus
agere debet qui etiam perfect
lemia quæs delicta qua
si gravissima lugent. Expi
mento minora pectatoz infa
ora committit pcna ut duri
ferantur pro magnis sce-
lerib que de paribus corri
qui non duerit, Judiao at
dinamo in reatu nequiore
labitur quod stringere vn
uora sua facta contemnuit
Multi a crmine corrunuit
in crume quod dei di cognuo
te non veneratur, I deo quod
cant dimino inducio pumé
da committet et in pena con-
mus factnorib facin pein
addere, Depe pcna alteri
pcna causa est quod committ.
alnid ex ipso quasi sua so
boles oritur sicut fieri so
let nasa libidinem evinua
ventibus inglinne, Pena in
pcna pcna adimititur quu
promerito euisqum deo
desemere te in alud pcna

deterritur. De quo amplius
qui adiuerit sordidetur
Ergo p[ro]cedebat pcna causa
est sequeribat p[er]sequens
ut pcna pena est p[ro]cederib
delicti. Precedencia in ap
pcna sequerit s[it] cimmi
causa. Ut illa que sequerit
s[it] p[ro]cederam pena p[re]
cederam p[er]quam pena ip[s]
vota. Et mdurao, vemus
de dumna justicia, h[uius] est
q[ui]d[am] iph[ha], Iudera est
in me non tuncere te, alud
est non p[er]tare amore dlet
tiombs deo. Alud nonore
supplici, Cum eum amoe
coritatur de iu p[er]camb hor
resat omne malu apleaten
do justae homi, nec eum
delectat etiam si sceletis ip[er]
ntab p[er]mittat, Cum vero
sola pena supplici tuse vi
tia reprimat quæamque ev
p[er]icar op[er]am venuit tamen
in eo volumtas p[er]candi.
Doletur s[ibi] illiati, quod lex
phibere dimostat, Ille me
cedet bom operis pertipit
qui amado justa am s[it]at?
non h[uius] qui ea solo metu
penarit utib[us] custodiat
cp[er]na antequam adimitur.
ampli pertamesat, Quia
ius ante grane sit. Dui in
v[s]i venerit leue existui
tur et s[me] villo metu co
mittit. Istis s[om]itib[us]
q[ui]musdam gradib[us] caleſ

at omne p[ro]tin, Cognituo
nauq p[ro]na delectan[que] pa
rit: delectan[que] co[pen]si[que]
sensio autem actionem, astio
autem consuetudinem: con
suetudo necessitate, Dicte]
his vinculis homo impli
cat[que] q[ui]da catena viaorui
teneat a stricta[que] ita ut ab ea
euelli nequeat, msi divinam
gui manu iacentis afflhe
bat p[ro]tin admittente:
re est in putent, Conscitu
memor vero peccandi facere
os p[ro]tei: e coangustantur
is q[ui]n tendit yaleat exi
re, sed interdum etiam deus
tales liberat: diu eorum des
p[er]scindere non facere
sionem libertatis committet
ipso emi misera[ne] p[ro]ta
dimittitur: quo p[ro]tegente fit
ne intere[rum] p[er]cando eam:
postea metiendu est con
fitenab[que] ita salutari: te
forte d[um] expectant[que] avi
ciis s[an]ari et vitia nui
tiphare et salutem no[mi] ad ipe
tam ergo studere aut
no[mi] adere aut ato a lap
su consingere, Mora p[er]
candi, i[m]aminate fact cor
leris. Unde et p[er]h[he], De
m[qui]m q[ui]n trahitis uqu[em]
tatem in funiculis vam
tatis et q[ui]s[]i vocationi plan
stri p[ro]tin, Trahit emi mi
q[ui]matis ut vocationi q[ui]s[]i
dat converti ad diu, Tra
here inq[ui]matis c[um] mora

facere uq[ui]matis. Unde et
s[an]p[ro]salmat[que] Prolongane
runt unq[ui]tates suas: d[um]
wist[que] concidet cernues
pecor[que], ut post ruina
quis consingere quent

Perry

P[ro]mittat carnis expiti.
salut[em] post naufragi
ui peccare metuant.
et perdiaous sue disar-
mnia l[ittera] cognita per hor-
resrant. Dicendu est laps
ut preritata p[ro]n conside-
rent atque immunitat delecti
quatenus tranſactus culpas
ad memoriam reuocent et
pollui in futurum. Cernibe-
tant, Anmonedi ſiut p[ro]ta
carnis expiti. Ut vigilat
ti anna conspiaant: post de
lucta nob ad ſe redemitur
q[ui]n d[um]s ſinn p[re]etaut ſue
expandat. Dioc[esis] nobis p
prophetat, Erunt oculi tu
videntes preceptores ſi[n]
et aures tue andiatur ubi
post tergui monentis;
Hec via ambulate peat,
et etc., Opus de q[ui]s p[er]
gui nos ſubsequens monet.
q[ui] etiam p[er]culam ad ſe re-
dire per snad, An i[n]s
reuocat. Torniſſa non reſpi-
tat. Reuertet ſinn p[re]taut
expandit. Voc[em] ergo p[er]
tergui monentis audiuq[ui]
si post p[ro]ta h[ui]mili et con-
trito corde reuerunt. De
hem[que] iſtitur p[re]taut voc

tis erubesccre, si justaam
nolum formidare, quia
tanto gravam improbita
te contemnitur, quanto et
contempore ad huc vocationem
De dignat, per ieremiam
pluritiam diu, et ve-
mes usque ad babilonem,
ibi liberab eris. Babilon
quippe consuio interpita
tur. Depe cito, qui posset
inconfusione via or, cito
derit. erubescent mala quę
feat. se contra se erigit,
et bene operando, ad sta-
tum rectitudinis redit. In
babilone quippe liberat
est, qui per diuina grum
ostenditur etiam de confusio
ne salutis, propheta ergo
ad transmigracione loquutus
est, illos intrepat qui
ab statis, ad erroris vina et
transmigracione cesserit
super quidam innotavit,
seu diu, si iurerit mo-
nach, pacem et affugat, peo-
que de piti in deteriorem
statim pervenerit, inquid la-
bor et donec resurgat, et
spoñales aut sener dicitur,
conque in temporaone aurrer.
Sic est, quæ dom que cesserit,
Et sibi solubus fuerit in cog-
tionem suare edificens eam,
tuemetis materias ad di-
siam posuitur. habens po-
sita, fumdameta et lapideb
et harenas, et cetera quon sult

edificatum necessaria est,
ita velociter emis fabrian
proficat. Ita est monacho
si interpitaone cesserit, et
conuerit, fuerit ad diuillam
plurimum apparati, medi-
taone legis. psalmo diu.
op. manum, que sult sult
dameta edictus, spitalis,
De cogitaneo xervi
B. iperitam et causam peti
ad diu est operis
et cogitaneum quorum unum
uniquam diu, quod opere
geritur. aliam iustitia quod
cogitanaone admittit, et
aute resecanda est actio,
 tea cogitanao. nasam, quia
et si ab opere malo
quis vacet, pro soli tamen
prave cogitanois malæa
non erit mores. D unde et
duis per iis autem auferere
in quod malum cogitanom
vestrerat ab omnibus mebis;
non eum soli factis. Et in
cogitanoibus deinceps? si
eis illate occurrentibus
delectem, huiuspera
afiliis in vitero positis. la
cerata puntuem, ita nos co-
gitanoes nunc in nos eum
nutrit, omnino, et conspici
iteri? ippero veneno, co
summit. aniamque trum acude
huiusmodi summit, et unum
qumque diuina illiinaone
prevent. statim molestiis
tur puntu cogitanom, et

fatur. 5; dei servivi indi-
to tumoris dei tepraumen-
ta reiat a semapio, bomis
comt in obiectis cogitano-
tur, etc. a se repellit;

Ragna abfinanaa arta
cordis est austo di va adhi
benda, quia aut bone aut
male rei ibi consistit ou
go; Ram sicut scriptus est

Ex corde exsunt cogitatio/
nes male ite si plusrone
coqitnoom resifum ilap-
sit operis no maarrimi,
Pleruq ex bonis operibus
disam quanto vite undiaa
m cogitnoe construamus;

Pene acta opera bonakno-
gitnoone, pdeunt, si süt non
nulla cogitanois annima-
que ex operatione naſantur.

Ram sicut ab eo op. ſi mut.
ita rur s ab opere animi cru-
Ditur. Walde eterni necesse est.
Ut cunque extra usi du-
atur, p[ro]tinet mentis otula, ad
opera transacta reuo cetur;

In sola non miq[ui] cogitanoe
Deuqntur, et qu[ia] ad op[er]us
no peruenit culpa neq[ui] ad
cruaat[ur] peruenit penit[en]a.
si cogitati afflucho met[que] erig-
qua nimur in tatum cogitati
inq[ui]as polluit, Depenamq[ui]
hoc quod a roſi iudias in
fletu iteruemente dech[ui] est.
ad am[ui] per cogitano[que] redit?
et deuicita culpa ad delecta
tionc rur[s] inſerpc nitit.

atq[ui] in antiquo certumque
Diuturna pulſanoë repul-
satur, ita ut quod p[ro]e egit in
corpore. h[uius] importuna cogi-
tanoe p[er]catur, districto
ſo reatu m[em] se obligat, m[ui]
y[ic] solliat[us] lametis tergat
P[er]uq[ui] aur[que] r[or]diis terre
arui cogitano[m]i h[ab]a d[um]
p[er]ſtrepit claudit, atq[ui] iſe
aeta mentis quondam] cuna-
t[ur] rummultarui ſon] c[oe]p[er]
catur, tanto amph[]o]n] p[er]
sidetis iudias no[rum]diu,
N[on] miq[ui] m[]p[ro] o[mi]ns u[m]
ſan[]ſino. Importune se cogi-
tationes ingentur, q[ui] h[uius]
pere uel manulare valeant
q[ui] m[] nobis deo ſcientes in-
to lam? O mi[s] q[ui] nel illata
appetit, uel m[]hor m[]ido vi-
deri aliud voluit? densis co-
gitacioni rummultib[us] c[oe]p[er]
m[ui]t in corde, M[are] ſin[mi]
cat metem ho[is]. et quaſi fluc-
t] maris ſiut cogitano[que] miſt
q[ui] aliq[ui] per uam tume ſaure
per gr[as] tranquille ſiut p[er]
o[n]mi c[ui] amaritudine deſiut[ur]

Nens snippe himana quor
teptonones patitur, q[ui] ſot,
ſa it[ur] monetrur, P[er]uq[ui] u[m]
tem hominis rummulte cogitano-
mi deſp[er]t, u[m] perſt[ur] et
n[on] reedit na: ſua[de]dit me[n]
ta lethaa, ſrat aliq[ui] interoga-
nt quoſda p[er]mi; ſi pollutur
homo q[ui] res ſordidas cogitut[ur].
Et alij dicebat et ha[] pollut[ur].
ali[] dicebat no[rum] qua[mi] ſi polli

itur non possit saluari nos. qui idiote sum? si h[uius] pertin[ est] ad salutem. Si ea que cognissem corporaliter non fecerit. Et ut quidam seuer. Non q[ui]ma ut trat cogitaiones male ius? condemnam ex eo? si male uti? m[ui] cogitaiones? fit emui ut p[ro] cogitaiones. Naufragii p[er]petiunt et iterui cogitanombi? coronemur;

De sermone xxxvij.

A
um quidam vba. u[n]t
atu non eutum? u[m] mag
no lingue prolabim[mi] criminem
Et d[ui] s[ac]ta quidam n[on] gra
nia libere ac s[ac]ne metu co
mutum? ad ponora scelera
et horrenda. p[er]crandi. 1 com
suetudine labim[que], Dani fer
mones. in u[er]e x[p]nani esse n[on]
deb[et], Ram s[ac]it malas mo
res. bona colloq[ia] corru.
gunt. ita p[ru]a colloq[ia] col
loq[ia] bonos m[or]es corru.
p[u]t, Custodia or[is] p[or]mi. d[ui]
quisq[ui] non se u[n]stui. s[in] quod
mag[ib] verui ena e p[errato]
re s[at]et, Manu sup[er] os po
it. q[ui] male loquens au
pas. bone aaons velamie
tegit, Quadrimoda e d[ic]e
dirato? q[ui] p[u]ndet d[ui] e quid.
qu[ui] cui vel q[ui] aliquid pro
ferat, Domu q[ui]mpe bene lo
q[ui]e q[ui] ea q[ui] recta s[it]. lm
militer amariare videat, Cor
de b[ui] loquem. q[ui] karitatem
n[on] s[im]milat, Ore bene loq[ui]m.

quin veritate am[que]at s[in]ce
tis bene loquitur. q[ui] alios
b[us] ex eplus edisserit, Ma
li mala respondent probo
m[s] et aduer[sa], p[ro] optimis
Domini bona respondent p[ro]
malis et proffers pro ad
ueris, aduer[s] q[ui]nquam im
que fortitudo adhibenda
est p[ro]s[an]ce aut t[em]ptuam v[
bi] que s[or]s m[ip]uguat. tol
erantur virtute delectus
cedat, D[icebat] quidam q[ui]
d[ui] s[eder]et aliqui seniores
et loqueretur sermo[m]e de
edificiaionb? erat mi[n] cos
in p[u]ndet et vidit angelos
managitutes et leuamet
cos, et aui[ut] venisset locu
no semularib. d[is]cet debat a
geh[et] et volutabantem pora
in medio cor ame p[er]coru
b? et polluerant cos, Cui
autem rur[s] loq[rentur] d[
edi]fic[ia]non. p[er]metet iu
tui angeli leuabat cos, De
uerunt ergo aliqui senes ad
antonium abbate[em] et erat a[i]
eus ena abbas ioseph[is]o
lens aui[ut] abbas antom[us]
bare cos monte s[mo]nem de
serp[ent]uris s[ac]b[us] et cepit mi
rogare a minorib quid est
hot aut illud v[ob]i et si qu
li eor[em] d[icebat] p[ro]ut p[ote]
rat, Ille autem d[icebat], ac
d[ui] muemst, Post omnia u[
d]p[er]it abbati ioseph, Tu qu[io]
dias verb[ui] hot? Et res

pondit ille, Nefao, Et die
it abba ab antom? Deo ab
bas io seph sol? iuem mam?
qum nesare se resſpò dit, ſi
quidà interrogant senem
Dicès, Di qum firmi attu le
rit ad me deſorib ſimoni?
Vbis abba ditã ei. Ut no eos
afferat ad me? Et respon-
dès ei senex, Nolì, Et dirit
frater, Quare? Resſpò dit
senex, Cina ner nos potu-
m? id custodire, Et dirit
frater, Cui dègo deb et
fieri? Et resſpò dit ei senex
Di volim? taat? intutem ſ/
uare? ſuffiat primo mod?
ſtè ipse,

De taaturmatae xxxvij

Lingua discrete frenà
da est: non in soli ubi
luter obuganda. Et

tu namque est, Hapiebs tace
vit oſiq; ad temp? ut ninni
nù oportum considerat. post
posita censura silentij. loque-
do que congruit m vsum se
huitatis utilitatis incendat
De tacendi atib loquièdi cen-
sura per salamone dicti, Te
pus tacendi et temp? loque-
Di, Discrete quippe viàſtitu
Dum tempora pen sanda ſut:
Q[ui] aut restrimgi lingua debz,
ne p verba multiliter deſtunt:
aut tu loqu. multiliter p[ro]
perq[ui] pigre, restuimgnt, Qua-
ta ſit utilitas taaturintatis
ſilenii? psalmista considerans
at, Pone due custodìa on

meder ofiui citoistanne labi
is meis No em pom ori suo pa-
rieſt fi ofiui pentiq[ui] videlicet
aperitur et claudit, Unde et
uobis taute diſcendit est. qua-
ten os diſcrete et cœgruo tem-
pore vor aperiat, et rursum
cœgrua taaturmitas claudit.
Annonèdi ſunt p[lan] vt sic
proximos ſiut ſemerip[os] di-
ligant, minime ulla tuncat. utu
unde eos iuste reſpheadat,
Noas medicinme vtreyq[ui]
salut conanrit. du ab illo qi-
fert actio p[na] conspeſat et abſi
q[ui] ſustmet. dolores feruq: wi-
nere aperto temperat, Am-
primo? mala respiuntur. I tu
in filenaco lingua p[mi]nt. q[ui]
confpectib vulnerib[us] vsum
medicinib[us] subtrahuit, et eo-
mortis auctores ſui't quo vii'
q[ui]d poterant curare nolue
vuit, ſi quidà interrogant
paruniu monachii diuens;
Bom è loqui am tareve, Di-
tat p[er] ille, Ii ſut vba
oacosa. Dumnote ea, H[ui]aue
bona ſut vba non duiptra
hab. sed ato imade q[ui] loq-
ris. et quesab, Divit senex
quid à, Taaturutan operu
Da et mehi cogites. et inten
de cogitno m tue. ſiue q[ui]
cens in lecto. ſiue ſurges ai
tinore dei. et her ſuaens in
lignor? impero no tnebis, de-
ut abbas pastor? et interoq[ui]
tnores abbas fr[em] zachariam

tempore quo moribat, di-
tes (and videb? Et he di-
it ei, nuchil meli9 qua tene-
pater, Drit ei, Weru e fili-
tare, Drit quidâ abbati
ammon, In g[ue] sit necessitas
cui viamo lo quendi. videtur
tibi ut de scripturis cui eo
loquar: aut de vibus et se-
tenaxb Senior? Et Drit ei
senex, Si uo potes taceve
homin e magis ut de ver-
bis Senior loqris: quâ de
scriptura, Per taili ei est
no parui, Drit senex;
Cuna ho si vbi habeat o
pera aut uo habeat: affi-
imlabit h[abenti] solia: fruc-
tu autem non, Dicat eum ar-
b or fruetib plena. et solijs
vridis: ita et suio cons equi-
tur h[uius] q[ui] h[ab]t opera bo-
De multo loquelo xixix

De multo loquelo xixix
arpti et in multo loquilo
uò effugies paciter qu[em]
multus uti loca nomen 9
vel verbis. ledit autem suâ et
viri linguo 9 uo durigitur su
per terrâ, Et si in multo loquilo
certollam coram d[ui]no uo ex
solum, h[uius] meb 9 et illud
dum rogantes dicam? po-
ue d[ui]ne auspiciâ on meo? et
ostui aructus iuæ lubijs me-
is: et uo decimeb cor mei
in verba malae, Immo
nedi sunt multo loquilo va-
cantes: ut ingilanter affix-
nant quato, recitandus 4

statu d[omi]nant. d[ui] p[ro]mult
 tiphaa verba dilabuntur
lymna a etern iuens aq
more et arced uisa ad su
perioea colligit qu[er] illud i
cut vnde descendit. et re-
laxat de perit. qui seper se ad
msima ichtit spargit, Cum
superuant verbis a fili-
ni s[ui] s[ensura] dissipatur:
quasi tot iuvis extra se du-
at, ude et redire mte-
tijs m[ess] ad fin coguinone
no sufficit qui per multo-
quonu spar sa. a secreto se ita
mo contemp laons excludit
Cotu vero se msidiants h[uius]
tus munerib 9 detegunt qu[ia
mima one custodie arrendu-
dit. In prouerbijs scripti
est, Incut verbis patib et abs-
que iueros ambitu iuta ut qu[em]
nò potest in lo qu[em] do cohe
bere sp[em] siu, Cuna ei mu-
roz silena uo habet. patet
imma iacibus. aunts ab iusti.
et cui se per verba extra se
metip sam eiat apti se ad u
sario ostendit, P[leru]q[ui]s per
quo s[am] grad 9 desidio se
m[ess] in fovea lap[sa] impellit
et d[ui] ocaosa verba tene
negli et ad uoxia perueni?
ut pr[avi] aliena loqu[ue] libent
et postmodu de tracti omb
vitâ ex[que] de quib[que]
mordeam? ad extremu v
usq[ui] ad apertas lingue con-
tumelias erupam, per

effrenationem lingue seminatim
stimulam orunt rure. attendunt
fates odiorum parisiensium cor
Diu, Cuma multo quodque
deserit. Deseritque justae
tenere nequaqua possit. Testat
ppheta quem aut, Bur lingua
nò dirigit sup. terram, hinc sa
lomò iterum diat, In mul
tilo quio paen nò decerit Is
ias, ppheta aut Cultus justae
silena? uideletet indicans
qu mētus justus consolat quī
ab unmoderata locaone non
paruit, Hinc iacobam aut, Qua
putat se religio sibi esse nò re
frenas inquam suam. Sì se
duæs cor suum hujus vana est
religio, Draui homines si
cit. in senatu leues ſita in lo
cutione ſi capites. Et retice
re pertractando negligitur:
qua si quid levis consigna
tia coniicit. Leinor lingua
ptimam p[ro]duat, Per semet
ipsam nos vertas amon,
diceus, Omine verbum ono
sui, quod loamet fuerint hōes?
racione reddent de eo in
die uiditi, Oaſu quippe
vōbū est. quod aut rānonem
juste necessitatis aut intē
ione pie utilitatis carent
Di ergo ratio de onoſo ſi
none exigit, p[er] enſu? qui
pena multo quod maneat.
m quo etiam per noxam per-
tat vōbā, D[omi]nit alijq[ui] ab
bas ſyſois, Crede crede quā

cetera triginta amos habeo
q[ui] nò de d[in] p[er] ſi per
cuturam, oras h[uius] dico, D[omi]
hiu p[ro]pe p[ro]tege me a lingua
mea et uſa[n]o per ſingu
logi dies corriuio per eam ip[s]
et dehinc abbas maioria
charii in cithi dicebat fir
trabas. Post multas cirdesie
ſugite fr[es], Et d[omi]nit
frater, Patr[em] habes ſugite,
amplia solitudine ista. Et
u[m]le p[onebat] dignitu su[n] iro
dioc[esis], Istud est q[ui]d ſugientu
dico, Et inubat cella su[n]a,
et dictuæb oſtui s[edebat] solus,
D[omi]nit abbas ſyſonis, Cuma
p[eregrina]o ura mi[n]que vt
teneat h[uius] su[n], D[omi]nit
bas ip[er]a? Almonarch[ia] nò
retinet lingua ſua in tempore
furoribus. Neque p[assione]s
ceteras poterit alijn ſiſtine
re, D[omi]nit abbas longuam ab
ban luam, habeo h[uius] magno
aones. Vna[rum] ut p[ere]que p[er]
Et responda ei ſeu[n]t. Si nò
tenueram lingua tua, q[ui]
q[ui] eris nò eris p[eregrin]us
refrenam h[ui]c lingua tua et e
ris hit etiam p[eregrin]us ſi
interrogant abbatem ſyſon
dioc[esis], Desidero custodire
cor me[n], D[omi]nit ei ſeu[n]t;
Et qu[ui] possit custodire
cor me[n]t. Si lingua me[n]ta
nua[rum] apertam habuerit, ſi
interrogant abbatem p[as]

torem dictes, Anio oportz
monachu sedere micella?

Et iu d5 Quatuor ad 11 id
quod mai festu e. H. e qd
faciat op9 manum et se
mel comod at et teneat a
meditek, Occulte. emu pro
ficere m cella? est ut re-
darguet semetipsum de p-
prijs ex cessib9 vinsq[ui]s in
domu loa ad quę preveit

De collacione. xlv

A
u sit vnlis ad instruè
dù lectio? ad habita au-
tè collacione. maiore
intelligena p[ro]bet, Meliè e em
conferre qua legere, Colla
no doabilitate faciat, Namp-
positis iterrogatib[us] cau-
cao reru excludi et sepe ob
ecionib[us] lates veritas appro
batur, Quod emu obscurum est
ant dubium. coferendo ato p-
ssuat ijsfaut instruere solel-
collacion. ita contêao destruè
hec emu reluto senfu verita
tis lues generat. et puquan
do vbis etiam in deu blafide
mant memorie anrilio egz
Quod si fuerit naturalit
tardior. frequèn tamem me
dituaone aaufr. ac legendi
assidutate colligitur. Hepe
plura lectio longitudins
taus memoriâ legetis ob
luterat, Quod si brevus sit
simumq[ui]z libro sententia re-
trastetur in animo: tunc sime
laborc legitur et ea que lect

ta s[ui]t recolèda, memorie
mimè ex adiut, Nceptab[ur]
hoc e senfib9 lectio tuncat
quâ aperta, Ampli9 emui
cellaus i staruit. qu[ui] v[or] le-
gentis quiesat et sub filè
cao lingua mouetur, Na-
dare legèdo et corp9 las-
sat et voas acumè obtu-
ditur, Dritt abbas pela-
qui, Oportet anima s[am]i
eri voluitate cœuer s[antem]
aut disce fideh[ut] q[ui] nesat à
docere mai feste q[ui] nouit,
Si autem vtrius cu[al] possit u
wilt. msano morbo la-
borat, Imam emi recedèdi
a deo? fastidium doctrine est
Dritt abbas pastor: qua
q[ui]m querelos est. monach?
nò est, Am su[ri] suo detrals,
monach? nò est, Animacu-
d9 est monach? nò est, Am-
aute v[ere] moch? e. sempe est
huius et q[ui]et. et coritate-
plen9 et timore dei p[om]nib
lsabet et cor su[n] acuod. Ju-
vogat sen[er] q[ui]d è quod le-
gitur via angustia. et arta?
respondes et drit ei, Du-
grista et arta via è. ut co-
gitaomb? sius h[uius] violèna
faciat et absidat propter
deu volutates suas. h[uius] est
enã quod s[ar]piti est, Et ce
nos rehqui9 ota? et seauti
sum9 te, Dritt sen[er], Mo-
ch? debet cor diem manc et
s[er]o cogitare i[semetip]o q[ui]d

feat. eo[rum] que mult de, et q[ui] no feat, Et ita tractas omnia utam suâ peritêna agendo monach[us] esse potest, Dicit seuer, Dormi[re]te te, aut sur- gente, vel alium suac[te] si sibi rit de an[ym] olim 8 tuos. in ul[lo] te imin[em] poterit te terrere, Et si talis cogitation[m] măserit in h[oc]e, Ena dei virt[us] man[que] in eo;

De dilectione proximi et correпаione fina xli.

Quo si[rum] erga dilectio n[ud]e proximi obseruan[da]t? U[m]n[que] mal[que] q[ui]s iſe rat. alteru[m] ut bonu[m] ip[s]edi drat ip[s]endat, D[omi]n[que] ut au- ucat ledere ſen[i]d[ui] ut diſaſt- prestare, Amicizia est am[i]no rui ſoneta[m], H[uius] quippe adu ob[us] mapit ſi am mi[n]que qua inter duos dilectio esse non potest, T[ut] vere am[n]que ama- tur. Si n[on]p[ro] se ſed p[ro] deo ame- tur, Cui vero pro se am[n]que diligit. Imſi[pi]eter en[que] amp[ite]r timi, Mulbi[m] in terra deme- r[que] ſi q[ui]m carnaliter homin[que] montur in p[le] diligit qua o- porc[us], H[uius] debet aliena vi a corripere. q[ui]m ad h[uc] Major contagiomb[us] ſeruit, Im[bo]n[que] est arguere qui[er]t qu[ia] mal[que] i[mo] quod ad h[uius] re- p[le]endit in ſemetip[ro], Cui ve ranter fraterna[que] mult corri- pere ac ſanare ſi rimitatem. Ita[que] se prestare fraterne ut

litati studi[que]at? ut e[m] que cor- vi pere curpit, humil corde amoureat: et h[uius] ſnaes ex com- passione quaſi communi pe- ritiu[m]. ne forte et iſe subi- catur t[em]p[ro]tanomi, H[uius] viti ſpirituales al[ia]m p[er]citu[n]em[que] d[ac]ionem ex ſpectant. ita pro- teri[m] de li[m] qui[et] u[m] deriden- do miſtatur. et qua[m] i[mi]p[ro] t[em] eos inſanuabiles pu[t]atur. nec delectant cor[que] ad c[oe]paaed[ia]mi[m]. H[uius] ſuper u[m]t[em]s de testant atque blasp[hem]ant; P[oleri]s correptionem ſua[que] of- ſiuii coru[tatis] eri[n]nitant; P[oleri]s vero hoc ip[m] quod ex coru[n]te corripi[n]t. ad m- u[m]ie c[oe]tumeha trali[ut] B[us] euemt ut er eo d[eter]ioes effiaam[que] p[er] q[ui] eme[dai] o- bedi[do] poterit, D[omi]n[que] ac p[er]p[er]it u[m]i: q[ui]que de sin[que] ex cessib[us] argi[m]que, Juiq[u]m molesta e[m] veritam, et amara Disap[li]na miſhae. nec delect- u[m]t[ur] u[m]i, p[la]renaa p[rae]mi- beni[litati], Corda i[re]p[no]b[us] lubrata ſi[m]t ad mal[m]i c[oe]sen- tiem[que] et ſiura: ad bonu[m] v[oc] consena end[ui] duriſſi[que], De t[al]ab[us] salamon air, Cui[que] erudit d[er]iſo[m]e? i[pe] ſibi ſi- at i[n]uri[que], De bono at D[omi]no ce ni[m]t[ui] i[qui]t[ui] et ſestin[bit] ampere, In odi[m] em[que] corripi[etre] se, verit mal[m]; si ab i[ta] c[oe]paaone i[ps]i[d]aro i[n]c[nem]. q[ui]m contra nob[us] i[mi] ſingere o[dia] foru[n]da h[uius] i[m]

lucra dei ſi mă procul dubi
o queri, Daeduli magno-
pere e. quod non inq[ui] cù re-
darguunt p[ui] deteriorés
existiit? nosq[us] magins odij
insequunt, ipsis ergo et no
nobis par[im]n[um] si ab co[z] re
darguione p[ro] co[z] amore
tessam? Reçesse est nob[ut]
aliq[ui] tollerem? tac[endo] od[
]osq[us] q[ui] ſi? quatin[em] nobis
disant viuendo q[ui] no ſiunt,
Non est omi[no] t[usto] timen
dui[ne] d[ui] q[ui]s[que] corripiat, con
tunelhas m[ferat]? ſi ne trac
tm[] ad odui[que] ſi[at] peior,
Cauë
dui[que] ſi[n]nopere est[que] imode
rate linguiá protrahat.

bat[è] pastore[m]. audu[ret] e[n]  
plorant[è], Qu[ia] descedent[em]  
tes ad e[n]. tueneru[t] cum  
magno labore constricti[que]  
et rogaueru[t] e[n]. ut ret ad  
sene[ illi] soluturam. Et n[ò] ac  
quiem[que] diæs, In hot lobo  
monar ego, Dementes at  
fratres ad abbate pastore[m]  
narraueru[t] ei de eo, Et ro  
gault ei eob[ut] venter ad  
e[n]. Dientes, Abbas pastor  
vocat te ad se, Quod a[ui]a  
dieuſſent? perreyit ad e[n]  
Et vid[è]s e[n] senex affluctiu[m].  
surrexit et oſculat? e[n] et  
ad gaudens ei rogabat ut  
sumeret ab[ui], Cum er ita se  
at, ſfrater iterrogant abba[]  
tem pastor[è] diæns, ſſea[]  
grande p[am]n[que] et volo tr[è]  
mo p[em]teri, D[omi]nit[è] ei  
abbas pastor, Multi[que]  
Et d[omi]nit[è] ſfrater, J[ub]es ym  
am[n]que. Et d[omi]nit[è] iteru[m] senex  
Multu[m] est, Cui autem p[u]tes  
erat. D[ice]bant, p[er]ſub ad qua  
Dragimta dies, D[omi]nit[è]  
ri[que] d[omi]nit[è], Multu[m] est et ad  
ietat diæs, Ego p[ro]t[em] q[ui] si to  
to corde homo p[em]tuerit  
et n[ò] apposuerit ſtare i[te]  
ri[que] ynde p[em]tenc[ia] agat[que]  
ca[m]a tridiu[n]an[am] p[em]tenenam  
suſapnat de[m], Interrogant  
abbas io ſepli abbate p[as]  
tore[m] diæns, Quod op[er]t  
ievunare. Et d[omi]nit[è] abba[]  
pastor, Ego volo ut quis

condie manducans, pau
lulû subtrahat ne sancetur,
Et diat ei abbas ioseph, Er-
go quâ eras iuuenib.nô ienî
nabas biduanas? Dicit ei
sener Crede michi, quæ et tridn
omâs et ebdomadam, Hæc et
hec omnia probaverit senes.
tuagni et muenerit quæ toti
die manducare pareri. sibi est
subtrahentes, ut ostenderit
nubis viâ hanc regularez
quæ lemor est et sacerbis;

De zelo pastoralis of
ficijs etij.

miis spiritualis zelus
doctoris animi frigit?
quæ valde crucaatur dui
mfirmos quoslibet eterna dese
rere: et rebus temporibus
delectari consnat, nullum
quippe oipotentem deo tule est
sacriſtum, quale est zelvm
mariri. Dicit psalmista air
Zelb domque comedit me;
Quantum fyrura cordis que
per spiritualem zelum agitur,
onipotentem dum ploer: a
perte oſcenditur: ei offerri
per legem ſimila inſaarſio
iubetur. Dicuntur est quippe,
In ſartagne leo consperſa
frigitur: offeritque ca calida
in odore ſuauiſtim duo ſa-
cerdos. qui patris iure ſuc-
cesserit, et tota cremabitur
in altari, Tunc ſimila in ſar-
tagme frigitur: ac mûda
mens uistit per zelum ſtith

ardore crematur. Ene cor-
spergi oleo p[ro]p[er]nitur. et chal-
tutis misera[rdia] muſco;
yt in conspici oipotentia di-
ardeat et luceat. Conspermi
tur oleo mēs quin ſartam-
ne frigitur. qua ſtithelis
distictio necesse est. ut er mē
tis virtute et ardesbat et da-
rescat. Amat eudē ipse quē
inſe qui videt. Unde et ca-
lida in odore ſuauiſtimam
duo offerri p[er]capitur, et ſi
amore zelb.nô lzz.ea que de
ſartagne offertur ſimilasa-
lorē amisit, notandu[m] valē
est. quiſ ſimila offerri pre-
cipitur. videlicet ſacerdos
qui p[er] iure successerit, alle
cui ſacerdos p[er] iure ſuc-
dit. qui esse se oipotentis do-
mim filium morib[us] deniis ſent.
atque a nobiltate intima o-
peru suor[em] iuobilitate non
discrepar. Ene in altari to-
ta cremari p[ap]it ut videlicet
holo causti fiat. Annila itaq
in ſartagne est. mûda mēs
uiſa in zel[ui] sp[er]tualis affluctuat
q[ui] per solitudinem atque frigitur
et n[on] solu[n]i ſa[n]i ſed etiam
holo causti duo esse deputat.
Dumam ergo ſartagnem fer-
ream. et ponam eam mui-
ferream iuuenb et cautiem[que] al-
simam zelium fortemur ut mi-
nos et auditorib[us] n[or] animi
inueniam hinc postmodum
forte numina ſonem. Tunc ei mu-

tū ferre cū miſturi ſimulā ſi
uit eū ſonit tenem? videli
cer docendo. niſtodiendo. ſua
dendo. maepando. mulcto
terrendo. aliqni ena ſeneri
agendo, nleſſe est ut lj aui
ota. qua zelo rectitudiſ mo
uetur attendat. ne na exna
miſis Dominii tranſeat.
ſi in vlaone p[ati] temp[]mo
diſq[]u considerā ſurge[n]t a
tini perturbaiont ſubtili
renactando restingat. ani
moſitatem reprimat et mo
t[em]fermo[d]os ſub equitare diſ
ponat? ut eo uſtior fiat uſor
alien? q[ui] pri eyſtitut victor
ſu? Can zelo rectitudiſ mo
uetur ſi a[mb]p as delinquenau
corrigat ante ipſe qui corrigi
per p[aa]enau ac estat ut fer
uor[em] ſuiu tranſcendendo di
uidicet. ne interperut eyci
tat[em] ipſo zelo rectitiuſb. ſo
ge a rectitudine aberret,

De doctrine diſaſtreſſe alijj

Non ob[est] una eadeq[us] doc[itus]na est adhribenda[]ſed p[ro]qualitāte mor[bi]duer ſaerit erhoutnao docto[rum] N[am] q[ui]s[]dam i[am]e p[aa]aodura q[ui]s[]da v[oc]o erhoutnao corrigit blanda[]diutur periti media ad vario[s] corponis morib[us] duier ſo medi com[que] ſeru[i]t? ita ut iuyta wilneru varietate mediana duciſa ſit. ſit et doctor eſt. ſic eſmiſiis quib[us]q[ui] co[gru]ni doctime remedii adhribuſt.

et quid aut[em] oporteat p[er] etate.
p[er] ſeru. ac p[er]ſſe[]one amnuaalḥ,
prima quinque p[ri]udencie virt[ue]
eſt. e[an]a qua docere oporteat eriſ
timare persona, aliter eui est
agendu erga eos. qui n[on] c[or]
tuttutur regimi ſi off[er]diu[n]
at aliter eu l[ui]s qua nobis con
n[ati]ſi n[on] ſui, Cui uſa ſui[ve]
rendi ſimt. Di vero delingut
pro ſola coritate ut lertui cor
vipiendi ſui, n[on] tam[em] eu ſeu[i]
tate. ſieut li q[ui] nobis reg[em]
c[or]niſi ſui, p[ro] malo merito
plebis auſer ſi tur doctura p[ro]
dicnaous, p[ro] bono merito,
audiennac[ia] diu[n]n[ur] ſermo doct
toru, in potestate d[omi]na q[ui] ſi[ſu]
au[ui]t v[el]t de doctime v[ob]i[n] da[e]
vel eu v[el]t et ſi eu au[ut] p[ro]di
c[em]tis. au[ut] p[er] auſciutis ſit me
ruto, v[et] modo p[er] culpa pleb
auſerat[ur] ſimo doctoi. n[on]
vero p[ro] utilib[us] meritis ſi
buatur, Cui do rendi acpi[t]
officui. inter d[ui]n ad c[or]p[em] ſacta
p[ro]vi[n]ni tace[t]. q[ui] ſtatiu[m] cor
tingere nequa q[ui] p[oteſt] uel ey
iſtimat, N[am] ſi corrigere p[oteſt]
et diſſimulat. v[er]u est quod
aliui erroris consenſui lyabe
at, P[ler]ui q[ui] ſui doctores p[er]
mali pertinacia. qua u[n]q[ui]s
emendare nolit. lyis et acere
Dispo[n]nit. ſed corlo[re] ſpirituſ
quo agui[t] ſeire n[on] ſuſtien
tes. u[er]ui in a[cre]pa[n]d; p[ro]ſi
liu[t] u[que], Cui p[er] ſui[ve] p[ro] ſub
dito[rum] u[n]quitate d[ap]nantiu[n]

si eos aut ignorantes non eru-
diât, aut permutes non argu-
ant, dicente Dño per pio plhe-
tam, Depeulato:re te dedi do
mui israhel, Si non fuerit lo
cut ut se custodiat ipi avia
sua ille in quinque sua mon-
etur, sanguine ei de mamui
a requiram, Cui picest cura
debet habere de his q. pereur: ut
ei redarguaone aut corrigant
a p[er]nis, aut si mcorrigibiles s[ui]
ab earlesia separentur, Cui blá
do v[est]us cingat, no corrigitur da
tur, necesse est argutur, Cui do
lore em abadenda s[ui]t, q. leniter
sanari non possit, Cui amonit
scaret corrigi de p[ro] negligen[ti].
pubplace arguend est: ye will
quod occulke sanari nelat, ma-
tifelte debeat em[ed]ari, Mai
festa p[er]mi? non sunt otillia cor-
reponone purganda j. Palá
cui sunt arguendi q[ui] palam
norent, ut diu aperta obiur-
guaone sanantur. In qu eos
intitando delquerat corriga-
tur, Dui vui corrigitur, plu-
trit em[ed]ant, necesse et et
ut p[ro] multo[rum] saluatione vii
condemnetur, qu[am] per vini
licerit, mult periclitentur,
Ita ergo delinquenti s[mo] est
p[er]ferend? s[ic]ut ei q[ui] corri-
piter expositat salus, 3d
si op[er] est aliqu[am] medicti
salut[em] per [h]o merepaciomb
aſſergeret lemtatem tamen
cord[em] de opus est retmere, Doc-
tores non nui[que] duris ſeri,
unt merepaciomb sub diu? qu[em] tamen a chartate corz

quos corriput non recedit
Magna et discipline magistre
ris subtilitas discrecionem,
quatenus quosq[ui] rector c[ui]s
delinquenti discrete non est
rit p[ar]tere et p[ie] resecite,
Rui autem sit dimittut p[er]
ut non corrigant, ac si q[ui]
corrigendo s[er]iut ut non
dimittatur, discrecionem s[ui]
non habent, D[omi]nici e[m]
libro genetis. In recte offe-
ras et non recte undas p[er]
casti, Oblata recte undere
e[m] quichet bona u[m] studia
discernendo pensare, quod
inniru qui agere diff滋nula[
t]em recte offerens p[er]cat;
Depe quod bono studio se-
rim. diu disternere caute
negligem? q[ui] iudicet s[me]
nestim; et non mi[n]q[ui] ſi fit
reat erim[us] quod p[er]ut
causa virtutis, Recte q[ui]
offerim? c[ui] bono studi bo
mi[que] op[er] agim, 3d recte non
dnudi? si habere discrecionem
in bono opere p[er]mi[n] ponam?
D[omi]nici abbas autem? D[omi]
quid[que] conterentes corpora
sua abstinens et qua non
habet discrecionem: louge s[ui]
sunt ad, D[omi]nici abbas dami
el, Cuius quanti[rum] corp[us]
res, tantum aſa ex s[ic]eratur, et
quanti[rum] s[ic]erantur fuerit cor-
pus, tantum a[m] viresat, D[omi]
it abbas p[astor], M[alicia] ne
quaqua[que] expelens malia? sed

si quis tibi malefecerit, bene
sui eis ut per bonum oporem
destruas malacamque illius
Interrogat est quidam senex
a quodam fratre dicente, Quo
iugo domino Bruni mieumque
au in laboribus, vel in vigili
is an mihi. Respondit ei,
In his meba que emmeras
et in discrvenione, Dico ti qua
mihi afflyerit corucem suam,
et quia sive discrvenione faeae
bant he abierunt vacui indil
habentes

De domis dimidium xlinij

a quos de infini undici
secreto moderamine
alij sermoque sapienae, alij
plenæ fidem alij græmam sam
tanquam alij operaionem virtutem
alij. alij pietatiam, alij distine
nonemem. alij genera lum
quæ alij interpretacionem
sermonem tribut, Creator
quinque noster ac dispositor
sit cuncta moderatim ut qui
evertoli poterat ex dono quod
huc quinlibetur ex virtute
quam habet, alij ita fit
ut aui per impensam gratiam
vini quæque sublentat, etc. à Disparè, alteri alterum subdat
Omnis deus sic cuncta mode
ratum ut domum singula quæ sult
omnium interposita qdam canti
tatis necessitudine fiat ota
singulo. Et unis quos sic
quod non acceperit in altero
posse deat ut ipse aliter posse

sidentem quod acceperit hujus
liter impendat, Hanc ecclesia
superius sua capitulum est,
in qua alij alta videndo o
culibet alius recta operando
manet alius ad cuncta disaur
tendo pes. alij p[ro]ceptorum vo
cem intelligendo auris, alij
malos fetoribus bonorum flori
granatum discernendo nati est,
Gia et corporalium more
mēbroz dom viassinu sibi accip
ta officia impenditur. UBI DE
femelip[s]is omnibus corporis red
DUIT IMMO modum consilio aut
tor ac dispositor noster huc
illa largitur quod alij denegat:
alijher denegat que isti lar
gitur, Mensuram itaq[ui]s sibi po
sitam mitur egredi? quisque pos
se plus quæ acceperit conatam
Unis quibus fidehui cum fortaſ
se tunc modo datu est p[ro]cep
tor, occulta dittere si temp
tat eciam mirabilis consuetudin
aut hijs quæ superne utuntur
Domui ad sola miracula ro
borat, etiam domne legis p[ar]
dere occulta contendat. Et p[er]
piti pede porrigit, quæ mēsu
tarum suarum limiter non attè
dit, Dicet ut abbatate or.
qua neq[ui]m est illiqua
neq[ui]que iramet, neq[ui] male dir
it homini? neq[ui] si necessè in
fuit locum est alliam, Demet
ahqu[em] abbas h[il]laron de pa
lestina ad abbatem Antonin
in montem et divit ei abbas

antom9, Bene vemſt iuaſer;
qui mane omnis, Et dixit ei
abbas hilarion, Par ſibi co
luna lucoq ſustines orbem
terrarù, Duit quidā abbat
quod habituerit in heremo
el annos ſolitari9 qdaq ite
rogat9 a iohame abbate
respondit, Quia ex quo exi
ſolitari9 effe?uiusq[ui] me vidit
ſol manducante, Respondit.
ei abbat Johannes, Her meus
centem, Dicebant de abbate
arſenioq ex tota uorte vigila
bat. et quido volebat circa ma
ne dozimre dicebat ſono, Demi
male ſerue, Et surripiebat.
paru ſom ſedendo et statim
surgebat,

De grana dei ta xlv

ex dei gracia ad bona opera conari possim?  
filher implere no possim? si ipse no adinuat qui nubet j  
Baendu est qua mala ura solu[n]d ura ſime: bona autem et omnpotentis dei ſut. et mu?  
qua ipse aspirando ſuemt vt velmi? qui adiunando ſubſe  
qmtmne mamter velmi? sed implere possim? que volu[n]bis ſuemente gr[ia]? et bona volu tate ſubſe quête li quod oni potentiis dei domi est. fit me titui n[ui], Buod breui ſeu tenaia paulq bene explicat ditenq, Plus his omnibus laboram, Cui ne virtuti fue videretur tribuisse q[ui]d

ſeterat, adimrit, Nò cuiu ega?  
f[il]grà dei me[n], Interdù du[mo]  
tem pectantib[us] nobis ſua de[mi]  
gr[ia]m u[que] retrahit vt ad ſp[er]  
dumc[um] ſp[er]a anoms meus hu[mi]  
mand coſurgat, Ab illo et  
nobis oïa bona gracia p[ue]  
mente donantur, Proſertus  
homibus donu[em] dei eſt u[que] a ſe  
potest q[ui]squa et a deo cor[ri]gii, Non emi quid qua homi  
proprimi ist homi, cui u[que] u[no]  
est ei? testante, pp[er]ſet, qui aut  
B[na]o du[em] qua u[que] h[uius] ma[n]que?  
ne vui est vt ambulet et duru[mo]  
gat gressi ſuos, p[er]ſualib[us] gracia  
non omnib[us] diſtributur? ſi tam  
tu[n]no electis donatur, N[un]era  
granarù, alij ista alij veo do  
nantur illa, N[er] datur habere  
ita u[m]i vt u[no] egeat altero, p[er]ſo[fi]  
ſe fieri u[no] est dubu[n]. vt hi quos  
quidā virtutu[em] e[sp]ertennaa aute  
cedunt, dei repentma p[ue]uente  
gr[ia] quosdam compedio ſu[n]t  
tatib[us] p[ue]emant? vt d[ui] ſu[n]t q[ui]  
uer ſioue poſtre mi, ſubito effi[ci]  
nant cultu[n]ine utu[n]b[us] p[er]mi, d[ui]  
quiſq[ui] aliquid bom amput, non  
appetat ampli[que] q[ui]d me[n]  
it? ue d[ui] alteri, q[ui]d me[n]  
cui arripere teſpurat: id quod  
merint perdat, Conturbat  
em[ui] corporis ordine totum?  
quin u[no] suo contentu[em] officio  
surripit alieni, ſfrater mi[ri]  
rogavit quendam ſen[em] di  
tens, Si fuero in loco alij  
et nata fuerit muchi tribu[em]

latio. et uò habuero quæ
cui me committam. et mihi
cem illi passionem ait mee!
quid faciám. Diat illi senex
crede mihi in deo. quia
mutter grata suâ. et satis
faciet tibi si in vertute ro-
guieris eu, Et addidit di-
cens, audui eu quia m
cithi tale aliquid factu è
Crat ibi quidam qui sustine
bat temptaciones? et non
habens fiduam in aliquo.
au confiteretur: parant
sero peram suam ut discet
deret. Et eate nocte apparu
it ei grâ dei in specie virgi
ms? et rogabat eu dictis, Ilus
q[ui] vadas? sed sede huc tinc
nu, Ructus eu malh siet ti
ex his que audivi, Cum cre
sens verbis emis, sedens.
et stati sanatû e cor ipsius
Deh bomb subietis ea
pitulê vloj

H
monedi. Simt subdiu ne
ffp[os]itor[us] suor] vită te-
mere reſp[h]endant. H[uius]que
e
os fortasse agere reſp[h]endib[us]
vident[ur]e ynde rerte malare
darquit. in de per elacioms et
pulſu m p[er]ſindiora mergat
Admonendi ſiut ſubdituq[ui]t
culpaſ p[er]ſoſitor[us] considerant
contra eos audivaors ſiant
B[us] si qua ſut e[os] praua apd
ſemetip[os] ſic dum dicet ut ta-

meu diumo timœque oſtrix
ti. ſerre ſub e[m]b iugui re-
uerent[ur]e no recusent. Ad
monendi ſiut benino li ſub
diti. ut sic aliem[que] bomb[us] c[um]
gaudereant? quatuor? et hab[eb]
pr[ior]ia concupiscent. Dic-
pr[ior]mo[rum] facta diligè do
laudent ut enā invitando
multipli cent? ue si in huius
p[ui]ntis vite ſtadio. ad cer-
tam[em] alienum no deuoti
factores. ſi p[ro]pri ex [ſ]ſpecta
tores aſſiſtunt. eo p[er] certa-
tum. ſiue p[er]miio remaneat.
quo n[ic]c in certam[em] no
labozant. et t[ur]c e[os] pal-
mas aſſuci reſp[ur]iat. et qu[em]
n[ic]c labore o[n]aſi perdiurat
Valde p[er]ciam. si aliena
hene gesta no diligimus
B[us] n[ic]chil me p[er]cedis aguius?
si ea que dilat[ur] in quanti-
poſsum? no mitam, Rrâ
vitam[ur] ſiut bona alior[ur]?
q[ui] et si imitari uò poſſum?
m aliis amam et amam[ur] a no-
b[us], Cui igitur magni et
vitam[ur] in ſancte c[ir]lesſe
ſiui p[er]ſiavit. p[er]ſoſitor[ur]
suor] vitâ desſicere no de
vent. eu vacare eos rebus
exterioribus; vident. qua hor-
quod ipſi ſean[ti]ma pene
trant. et illox adiuneto est qui
9. poe[ti]as h[uius] c[ir]les
Cuiam[ur] eu condoribus ſui
g[ra]d[us] teneret si byſſi p[li]ma
tangeret. aut quid fulgo

est qui 9 poe[ti]as h[uius] c[ir]les
aesterni et laborandi

vis atque dictatis cœtus aut
iacerem ostenderet. Si hujus
ceptum pulvis fedaret. Et quę
desuper textura alii fortis
ad pulueris sit inferiorem
color
iaceribas ad decorem. Or-
nent ecclesiam qui solis rebus
spiritualibus vacantibus. Egerunt
ecclesiam quos laborerim
corporalium grunat, nequaqua-
ergo contra rectorem suum ex-
terioza agentem. Murimur et
nunc qui mitra seam ecclesiam
iam spiritualiter fulget. Et
eui tu seque inter eam totam
rutilas alii quo protege
ris cur actus. Interro-
gant abbas Joseph abbate
pastorem dicens. Et ita mihi
quoniam monachissimam. Et dixi
it illi sener, si vis requiem
invenire in isto seculo et in
futuro iis omni causa die;
Nud sum ego. Et non idem
que qua ffrater intro-
gant abbate pastorem dicens
Cuid facia quia pufilamet
fio diu sedeb. Dicit ei sener,
nulli nuditæ. Nulli sicut
nas neque condones nulli de
trahat, et de tibi prestat qui
tem et erit sessio tua sive pert
batione. Dir quidam sanctus
tui audiverit quodam pectantem
fleunt amare et dixit. Iste ho-
die ego crastino. Perlitam
quiter vis petet aliquis ante
te non nuditæ eum. Sed idita ni
quis temetipsum pectatore qua
illiu hepe eum aliquandim amano

ribus dispenſatorie agitur quod
a minoribus error putatur, de-
pe multa a fortibus dicturque
idem et firmi dimititantque
ignorant. Onde et non nulli
subditi contra hanc manu
reprehensio ns mutavit. Si vix
protinus ipse sua temeritate de
ficunt, denites ergo qui adju-
nant in manu, tetendit. Sed deli-
quens vitam perdidit quia
du in firmi quius formi facta
corripuit, ipsi a vuentiis for-
te reprobantur

Et thesauri monachi in
celo collocetur xlvij

Non nos admonet di-
cens. The sauri sate
vobis thesauros in celo. ubi
nec erugo nec tinea demoli-
tur. Et quia unisquisque ad
perfectionem monachus per-
uemat tpe ite r, diat. Et vis
perfecte esse vade et vende om-
nia que habes et da pauper-
bus et habebis thesauros et ce
his lo et v em sequere me the-
sauri ergo non fratre in celo
ponam? ubi hoste et cœpugna-
torem non tineam. The saurum
itaque operu ul virtutem utarum
collocem in celo? ubi non tineam
ocultum furere neque violentem rapto-
rem. Patria eum etra paradi s
est. In patria eum etra postmodum
recepturi multiplices ni e bona
ri virtutem debem. Condere the
sauros? ubi post finem huius seculi

centuplicatos mereamur recipere
fructus. Sancti ejus dicti prophètesi
terra sibi duplicita possidebant,
id est in terra vivenentis, beati
tudinem mentis simul habebant
et corporis: ubi dui iesus tristis
reformabit corpori huiilitatis nof
tre. configuratū corpora dari
tatis sue; Magnus eti nos il
licerarum numeri respectatur
renti. firmi atque sororVM copiaſa
turba videre desiderat; de sibi
iam immortalitate secura. sed ad
huc de nostra salute solliat; ut
abi chori patriarcharum nume
vus ipheterar. apostoloz virgini
et omnium cernere nos desiderat
ameus sanctory. O quæ
grandis leticia est ad istoz sanc
torium omnium peruenire consorunt
ad istoz omnium felicem venire opple
xii. O quæ suma et perpetua ſe
ſtabillar apostoloz cernere chori
ros et exultantem ipheterar mi
uerem widere sacratæ et inter
virgini martiri et confessorum
candidatium cuneum interesse ſon
Dicit abbas perpessus Theſan
rus monachi est: voluntariis pani
pertus, Theſauriza ego tibi
frater in celo quia ibi ad rea
ſcendit iusme fine simt secula,
Dicebat abbas euagri? Cum
ſedebat in cella collige ad te ſe
sum tuum et memor eſto diu mo
tus et tuic videbis corporis tu
morti ſicnaone; Cognita dædi
ſusape dolor: horresce mundi
ſihi p[ro]vamitates. Eſto modiſus

et sollicit, ut possis semper in
eodem quietis proposito perma
nere? et non infirmaberis, me
morare etiam bona que süt just
reposita, fiduca habe an deu
patrem et acti euis coram age
lis, et potestatibus atque omni ple
be regni celor. et dona eis et
reque et gaudium, super bona
vero justis reposita grandis et
ceruta et letare et hris quidem
frui festma

De consilio xlvij:

O e hanc nos virtute consilii salomō admonet
diceus, audi fili consilii, et sus
ape disiplinam, ut sapiens sib
in nouifmis tuos fili. Sine co
filio mchil facias? et post frui
nus pemtebis, utut em omnia
frat cni consilio, et qui agnit
cui consilio regunt sapiencia
nam dissipantur cogitnoe? ubi nus est consilii. Obi vero plures consiliari simt. consim viamur. Dugento et variis o
doubtum delectatur cor. et bombam consilijs amna dulcior tur. Cui consilio disposiaco erit balli et erit salut ubi multa consilia süt. Hancia sapientis et
tamquam iudicaco abusurabit et
consilii illi sicut sones vite p
manet, Magna etem ves est
boni consilii, et monachis p
necessitur hanc igitur consili
virtutem dilegerunt omnes in ter
ra. qui adnoluerunt ascendere
ad patriam per hanc virtutem filii

vrgmes a conſſores iſer-
uiao diu uſq[ui] m. ſinſe per-
ſeuerauerub, Grane aut
conſilii cordiſ, omē[m] mecon-
ſtantiam vagnacoms expe-
lit. Bunt aſe que leui motu
nuit iſta, u[n] illa deſideret
Omp[us] ergo de[ug] ac iſp[as] le-
ues fluctuationes me[n]tui
non leu[n] p[ensat] vagnac[i]o[
cordiſ] relinqui[ndo] diu[n]di
rat. D[ic]ui per graa[n]r[es]

p[uc]t? vaga[m] me[n]tem in conſilii
ſtabu[n]tem figit. Cui de[ui] omu[
potens leues mot homu[m]
me[n]iediſ diquatur a ſp[uc]ere
h[ar]p[ro]tu[m] ad conſtancte nu[
turat]e ſo[mat] atiſ[] ad ſup-
ne gracie reſſp[itu]xor emu[m] ad
gratut[ate] conſilii repente
perdu[n]it, ju[m] omni opere p[er]
coqit[s] ſacere p[er] coqitadim?
et ſi ſeand[n] diu de[n] est quod
coqit[s] diligenter exar[m]ia:
et ſi e[m] ree[n]i cozam deo per-
fic[]e illud[em]i vero peruer[s]u[
fuerit] am[pl]ita illud ab a[m]
tua[m], Et nos q[ui] fratre[m] omni
que agui[m] cu conſilio aga[m]?
q[ui]na ſcripti[m] est. Ante omnia
opera verbi ve[nt] i. Xp[ui]s
p[ced]at te[m] et ante omnem
acti[m] conſilii ſtabile[m] et m[
hijs omni[m] dep[are] altiſ[u]ni:
ut dirigat in veritate viam
tua[m] ſi e[m] diu[m] magi[] vo-
uerit. ſp[ui] et intelli[d]ente
replebit te[m] et quasi mi[n]b[us]
utter tibi elo[qua] ſapienc[e]

et aperiet in or[ione] of[n]tui[m] di-
riget conſi[l]ui tu[m] in bonu[m]
et uſq[ui] m[er]uſiui n[ò] delectu[m]
memoria tua[m], Vemt i[m]ihi
conuerſi[m] om[n] ſue abba[ſ]ena-
gr[ia] ad qu[ed]a ſene[] queret[es]
conſi[l]ui. U[d]i at ei, Di[ci]
chi abba ſermon[è] quo ſalu[
f]i[m] an[]le autem diritei H[ui]
s ſalu[?] fieri? quando ad al[
que vadis n[ò] pri[ato]quar[ies]
antequa[m] te ille m[qr]at, euag-
us aut[em] compu[t]t[m] uſſerme-
ue dirit Crede midu[m]ultos
codices legi[m]. A[tale] erudito[n]
non mem u[m]ilqua[m] Et multum
profia[n]c[es] erit, Di[ci]t abba[ſ]
pastor. Cui docet, et n[ò] ſant
ea que docet. ſim[mi]s est chama-
l[ui]que om[n] ad ſe vementes ſa-
nat et e[or] ſordes lauak[se] aut
i[ps]am purgare non potest[si]
om[n]s ſp[ur]atia et u[m]idina[m]
u[m] ca[m]frater interrognit ab-
batem p[ast]or[em] d[ic]ens. Cui[da]
est illud quod ſcripti[m] est[qu]
raſatir fratri ſuo ſme cau-
sa[m] Et ille respondit. Ex omni
re qua te grauare voluerit
frater tu[m] ne raſt[n]ris ad u[m]
ei[m] donec ocui[m] tu[m] dertrum
eirat. ſme cau[m]a raſteris ei
De ſanctiſi[ca]tione cordi[m]
et corpori[m]. Xli[r].

De ſanctiſic[ione] sic-
[p]aul[m] ap[o]ſtol[m] in epi-
tola ad teſſalom[en]ſes aut
hec est autem volut[s]as de[n]
ſanctiſi[atio] veſtra[em] ut ab-

stineatis vos a formanciose
hec est volutus dei diat. 1.
hec placet D4o? ut vos corde
pariter et corpore sanctifica
ti sibi, nisi hec ei placens?3
nobis non imperasset dictis
Sancti estote? quia et ego
Sanct9 sù dius de9 vester.
B4
vere et absq2 vlla dubita
cione. sánmoma qua sámó
niales et magnificencia q
magnifica apud deu effici
untur sancti. in sanctisua
cione eisdem creatoris mi
consistit? sicut scriptû est,
Sanctinomia et magnificè
tia in sanctificacione eus
hunc et dius ait, Custodite precepta
mea et facte ea, ego dius qui satti
fico vos, Quæ vnt9 sanctificano
nib quæ vis ôl9 inesse debent tris
tiam8 maxime conuenit et consedet
ordini sacerdotuli, Duste et juos
sia ait, Deste saron et filios ei9
et sanctificabis illos? ut sacer dono
fingantur muchi, Et ne contine
tur sacer dos in mortibus? qua ton
secrat9 Deo suòet panes propositus
offert, Et ergo sanctis quia
et ego sanct9 sù dius. qui sanctifi
c6 vos, DERE EUNI MUS CORDE ET
PORERE sanctificato. Deo sacer facti
a sacer dote offeratur. uo erit
ei grati? qui cor illi9 a formato
us contagio cognosat esse pollu
ti. Duste et mi9 loco uo solutes
salonicenses. 13 et oibus hortatim
apls in tristo credentes ut se
abstineant a formato. 4

sicut per humilitatem mentis custodi2
tastitas carnis: ita per superbi
cordis in imunditâ it. libidinâ.
Et deo luxuriosis atque superl
familiariter se plus qua ceter
pertinorb consonantem demone6?
qna per hujusmodi carnis suis ac
diabolus construigit ratem8.
ut adeo separat. demombus
sonat. regni celo9 habere non
possunt cu sãs, De hac sanci
ficannos virtute. sicut9 et io
hannes apostolus ait, Oui9
quam hæt spem hanc in eo sanc
tificat se. sicut et ille sanctus
est. Multa dictit se spem habe
in tristo vite telesus? sed hæc
confessione negligenter vinæ
do euquiant, uam festu aut
de se induci9 spei superne ex
hibent? qui bom operâ dæ
terib9 studet: certus quia u
aliter ad sumulitudinem dei quis
in futuro peruenet. nisi dei
sanctitatem in presenti se sancti
ficando a abnegando ipieta
tem et setularia desideria.
sobrie autem et pue et uiste vi
uendo imitetur, Am spem hæt
in domo sanctificat se quanti po
test ipse intuenda et eus p oia
græm flagitando. quia ait, Sme
me michi potestis facere. eip
dicendo, ad iutor meus est. ne
derelinquas me ergo sanctificat
nus. sicut et ipse sanci est: sed
ille sanct9 etermitate. nos fit fide
Tempore eun antiquo episcopi p[ris
biteri et diacomi q[ui]vorbis vi-

ri ordinabant presbiteri. Mo-
Do autè quia sanitatis sancta
creavit, omnino ab omnino
cionali consorão omnis illos sano-
rù regula prohobet, cœnoti,
Nam et in veteri testamento
eo ipe tantum quo sacerdotus
presto erant altario, ab uero
suaz se continebant contribui-
Nunc autè quia cotidie corpijs
domi aut cofinendus est nob ad
altare, aut sumè diu, at carnali
conculbat cotidie nobis absh-
nendus est, hinc pauli us tino-
th eiã moneret, dicens, Exempli
esto fidelium in domo, in cœmer, su-
tione, in karitate, in fide, in insta-
te, Qui em aliis in sermone ex-
empli debet dare, vel pibere, mo-
dum loamomus, non debet ignoratæ?
Sed diligenter debet attendere
quid cui, quæ vel quomodo debe-
at loquutus hmo enis non fatu?
si feci domi preceptu sale sa-
piente fit condit? Ille in con-
uer sano, e boni aliis pibet er
plui, qui inste pie et uiste, vimit
in hæ semlo. Ille in karitate ali-
is boni pibet exempli, quondam
er toto corde, tota mète, tota vir-
tute dignit, et proximis sicut se-
metip su, ille in fide boni p[ro]b[us]
exempli, qui caste credendo bi
vimit, et bene viuendo fide rec-
tam custodit, ille in karitate
aliis boni prebet exempli, qui
custotis pulchridomè diligès
non solu eam suo servat mor-
pore. Sed etiam a cogita cœmbus
praus tutam custodit in mète.

quia melius prodeat morior,
no carnis, ubi non est inter-
tas mentis. De vocacione
Domne pictatis Caesare.

Vocatio domine pictatis que
dueris modis in dueris
sis etlibet et in dueris fit tem-
porib[us] non homin merito. Si se-
gratis ab ipso solo propter fit do-
si at apostolus dixit, Sme pe-
intenca sunt. Dona et vocano
dei, Qui et ad tinothèn dixit
Qui liberamet nos et vocamet
vocacione sua sancta, non sedem
opera nostra: sed feci domi
positi et granã, Domus, et ut
dicti est multa dueris modis,
quia alij tiniti corpore s[am] vo-
cantur, dimitt, nispitati, alij ait
inſtitutate carnis afflitti: alij
vero dueris dænis et tribula-
caomb[us] parvis vocantur oppre-
si. vocant et dueris s[an]tib[us] quia
alij in ſanctu, alij in adoles-
cencia, alij in inuenture, alij
ſenectute, alij etiam vocu[n]t de
crepita etate, Vocantur et di-
ueris temporib[us] quia alij p[ro]
mane, alij hora terna alij hora
ſeptn, alij nona, alij vocantur
vndemina. Sed omnes ſunt vomi
ti a deo m[ari]ſanctificionem corbis
et corpo[ris]. quos nullis omnim
in ſuicidina. Sancts etem deus
ſanctos vult semper habere mi-
ſtros. ſiut et idem in evange-
lis aut, pro eis ſanctifico meip
ſic[ui]t ſunt et ipsi ſanctificam
veritate. Duit quidam senex, Ca-
duo fratres erant, huius v[n]i pe-

regru et atque unucola. Et at
tem peregrin ille modicum negliſt
tor. nicola vero studio ſt valde, ed
tigit autem ut dormiret peregrin
ille in pace. Henex autem qum erat
mam eoz, ac effect p[ro]ſiduciavit
gentium domæ angelo p[ro] dictis domi
inam emb. Cui vemſset autem ad relin
ut intraret. facta est, queſtio d'ania
illa et vent. vor de ſuper diuè, h[uius]a
infestu est q[ui]a modio, negliſens
ſui. Sed propter p[er]e[gr]imam onem
emb. aperite ei. Et post h[uius] et dormi
nt ille mo[la] et vent omnino, ad
eunx. Angelos vero non vidit ille ve-
mre ad deducend[us] atque illi, Mura
tus autem Senex dyrit. Quoniam p[er]
grin ille ac modicum negligentior
fuerit, talem gloriâ habuit, et h[uius]
studios c[um] est, midjil hu[mi]nodime
runt. Et vent ei, vor ducens, h[uius]
studios e[ui] vent. ut dormiret, ape-
runt onilos ſuon et vidit paren-
tes ſuon ſlentes. Et consolata est
anâ emb. P[er]e[grin] vero ille lice-
negliſentior fuerit. nullâ tamen ſu-
oz, vidit, et ingemiens ſlenit. Et
dus consolat, est e[ui], Dicte bât
autem de abbate ſi s[an] quin in die
dormu omnes ſue cujus ſederent, aram
e[n] patres. ſplendunt ſiut sol ſu-
nes emb. et dyrit ad eos, Et chori
prophetat, et apostolos vent, Et
iteru dyrit, Et angeli venerut
ampere me, Et ruris ſi facta est ſu-
nes emb. ſiut sol et tinnerut omne
Diatiter, eis videte. Et e[n] d[us] ve-
mut d[us]eus, afferte in ch[ui]as elec-
ti omnes h[ui]erem. Et continuo reddidit

ſp[ro]n, Et facto fulgor et epi[let]us est
lonus ille odore ſuamtus, De di-
lectione et grâ de i[mi]nx
ehoc capitulo ſic apostolus aut
dens autem qui d[us] est in mi[na]
propter nimia caritatem ſua qua
dilexit nos, et ac essent mortu peac-
tis committantur nos er iste grâ
ſui salutati, et corruſatati et con-
sedere ſent in cœleſi in crivo. et of
deret abnu dantes duia as grand ſue
m bountate ſuper nos in crivo theſu
Gratia e[ui] ſui salutati per fidem De
autem d[us] diatur effe in mi[na], qu[em]
tatores o[n]m ſuferi [o]di ter trali
ad p[en]tenantem et in ea ſuferi [o]di ter
concedit per ſeuರηα, D[us]a ut
Deus diatur in mi[na] q[ui]a ap[ro]ſet
n[da] a[m] ſp[er]na est terra, Et d[us]e
diat[em] propter nimia caritate ſua
qua dilectus genus humani, Intu-
tu em nos dilectus Deus ut filiu
ſui mo[n]t tradere et pro nobis ſiut ſp[
]ti est [pro]pruo filio ſuo non peperat de
ſed pro nobis o[n]m tradidit illud hi-
mia e[n] v grandis caritas est pro per-
tatoribus ſeruis, immemtus trad[em] filiu
et eos dem rebelles ſeruis diugetam
qua filios h[ui]c eterni fratres con-
siderare debem, quantu d[us] du[in]
gat ſanctos, q[ui] tantu[que] dilig[em]
tus est p[er]atores, Orui n[que] effe
mortu propter delicta nostra
committantur nos crivo the ſup[
ter ina[]z ſua] vna atque eandem
nobilis tribu[n]t cui eo in ha[be]
re perpetuâ, ſ[an] mortua e[n] di-
tur effe anima quando mortu
feri n[ut]us effe diatur maui[da]?

sint et apostolus aut, Et vos cùm mortui effets in delictis. et pessu vesuris! m quib aliquando ambiu lastis, Mamfeste moris aue diat esse parrati. sint propheta ait: Quia aia que peccuerit ipfa morietur, Duob etem modis muusuaus? hominis petunt aia? id e m non fauendo que fae ius sa sint. et fnaeudo que vetita st. Cum gratia inquit saluati sunt? id e non exprionb vte nre ope rib? sola fide et baptisfum grata. nroz arrepim reinfiont pec tatoz. I pse em deus ut qui dime est m nua fis. apter numa carbi tem suâ qua dilexit nos. conre susfatunt. et consedere feat me lestib in cristo thesu. Considerate fratres quas grataz actiones c atou nro referre debeam? hudo m nra natura ipse creator et i detor ut crism. et resurrexit a mortus et ascendit ad celos et sedet ad dexterâ patris. In qua natura nra et nos con surueri? a sreudmi et sedim ad dexterâ patris. Unde et vir sanct qui i tarne viens coi sanon habet m celis. uo dubitnt dicere quod santi iam sedeant et regnert eu cristo in dexterâ patris, Quan ta sit benefici magnitudo. A qua multiplex graaa q nos consedere feat et concreue cu cristo. hinc conprobatur. quia nos qui quod dam lege tenebam inferi. nunc in cristo regnem sede amusq cu eo, Bere habundans e gratia?

que no solu petinta donau: s ena tu cristo nos resufitatos in dexterâ dei tollo cunsc. Arit tu dam ejo angelus. Dur dilect d imund ut filiui suu vnigemui da ret pro eo, Am igitur cù timi effent homines. mori pro ipsi ele git: uo multo magis. domes cros eos effectos et pemptenciâ agres fuper hiis que gesserant ab solut pems. et prestat ut iis que ab ipso preparati sunt bombs? Hoc autem fatote. qua nulla delicta homin viucut demenciâ de ius ut per pemptenciâ ea que pridem quos ges fit mala, ab soluat actibus bombs Cui em sit miseri tors deus. sat iu mitate gruus nri. et passioni for ti dini e et diaboli potenaã, atq astigam et madentib homibus in pectatis. qua si filiis ignosnt et expectat correctione eoy paen eniam habens m eis. Conueri tib vero atq erorantib eus bvi tatetamquam mfruimus conpari et ab solut confestam tormenta eoy et donat eis bona queffam. sunt iusus De eo quod sancti filij Diei et luer vocat Ca"liy

nus thes apostolus aut amnaac vobis quomâ dens lue otr te nebre in eo non sinit ville, Merito ergo qui filij de smt. filij luas. ab apostolo vocantur. ubi in Omnibus em vos filij luas estis et filij dieiui estis notis nec tenebraz, Diut e Diantur filij dilectionis. et filij pa iis. habentes m se dilectione et pa cemita durant et filij luas habet

nse fidei et suenae lumis, Unde et alii
bi paulus ait, Eratis eui aliquan-
do tenebre nunc autem huc mndunt
filij luis ambulate. Huc filij luis
dicuntur id est filij diei? sicut duius ait,
Ego suli mei, Qui sequunt me
non ambulat in tenebuis, sed habet
hunc miidi vite Merito et filius di-
ei vocatur Imita a one. eui non vatum
filij dei sum? Sicut salutatorius sif
mquit filij patris mei qum in celis est

De specia capituli liij:

Oelyc speci capitulo sit ait apos-
tolus est autem fides sfferan-
darui sub stama rerum argumentum
non apparentur, Reque eui quod vidz
quis sfferat. Sed quod non videmus
per paaena expectanti? Hpes est
bonor expectario futurorum que ex
unit humilatis affectu et schedule
serututis obsequiis, Hpes autem
vocata quod sit pnes progresiendi:
quasi impecb est Unde eontrari odii
Desperario, au multa progresi-
di facultas e quia dui quibus pum
amat futuram gloriam non spe/
rat I lle eui fiduci aliter expectat,
qui eus mandata fideliter huat
Deata eui reate ab apostolo diatur
spes. ubi filij dei merebim esse ethe-
redes. Heredes quidem dei coherens
autem cari, ubi eui apparuerit, sano
les ei erunt. quin videbant eui sicuti
tibi et perecati nobis donabitur,
et vita eterna prestabitur. ubi spl.
dorem solis et consorunt obtinebant
angelos, Hymc et albi apostolus aut
Propter spem que reposita est vobis
m celis Hpes eui futuris bonorum

non est modo carnalib per spi-
ca oculis sed ad huc nobis re-
posita est in celis, De qua spe
idem aple dict, Quod ocu
non vidit nec auris audint
nec in cor hominis ascendit: qu
preparant de diligentiis se
nam et spes oin elector vitæ e-
terna est, que in celo ad huc in
circa nobis reposita est: si cum
circa apparuerit vitæ nunc, ut et
et nos apparebatur illo in gloria
nam et alibi id est ait aple. I pse
autem dui mi thes rpes et pater
deus, qui diligit nos, et dedit cor
solononem eternam, et spem bonam
in gratia, I deo dixi spes bque qna
s scripti est, Sperantes autem i dui?
non definent oii bono, Dicuntur
spes meq una sfferantes in duno
mnia caritadabit, Dicat et a petro
spes vnia qna vitæ nobis pemit-
tit eternam. Ram secundi qualitat
tie donaciam, et addutametui ac
pit nonnus Potest autem nullo
dari et excellenans hic ni loco
spes bona in gratia, ipse qui am
patre et spii sancto solis est boni
acpi duih thes rpes de quo psal.
canit Hpes mea duih a unectute
mea Metuendii ual de ent neq
per spem veme qua promittit de
per seuerant per accidit, qua
tuiste pereata disstringit, vemia de
sperem? si utroque pericillo euma
to, et a malo decime, et de pie
tate diu vemia sperem?

Et sic
ne munssio est, et liij
me interuiffione eui orae

duobusmodis unchi videtur fieri pos
seſi me cordis mtena oneſue opere
nuè, Cordis eum intentione orat: q
desidero ſuperne contemplationibus
affiat in amore creatoribus ſuitom
est. Sed ibi Ipsa eum amorous dei conti
nuato! ſme intermiſſone est oratio;
ſit et ſme intermiſſione oratio: quid
theſauri elemosinari theſaurizatur
m celo. Dono di cente. Theſamque vo
bis theſauros m celo. Pro theſamri
zante eum m celo. ſme ille ambulet. ſe
deat. comedat. bibat. loquat: taceat
dormat. ſemper theſamque quin m
conſpectuum est recondit. ſme nit
imſſione orat dimin. Dnde et ipſedo
minuit, ab ſcondite elemosinâ m ſi
mi pauperibet et ipsa oravit pro vob
ad dimin. Orat et ille ext quidâ vo
lunt ſme intermiſſione qui qualem
ſe primum exhibit in oratione ſtalb
ſe poſtmodum m ea confuare ſtud,
ſiart de anima legitur factum orâ
te: q[ui]m ipſo compuncti[on]s affectu
quo orant permanſit. uſque dunn
adeppta est ad iuuo deo ſuo. quod pos
tulamit. Dicebant de abbate ar
ſemio. quia vespere sabbat iuereſ
tente domini ca relmque bat poſt ſe ſo
lem. et extendebat manu ſuas ad ce
lii orans donec manerie domino
illustraret ſol facte embet ſic veſide
bat. Deneruit aliqui ad abbate domni
monachi quidâ quid ebant eulogie.
Ioc est orantes. Et interrogaunt eos
ſenee dicens Euod est op[er]manum
vestrarum. Et illi dixerunt. Nos iu[u] con
tingim[us] alquod op[er] manum. Si ſiut
diat apostolus ſme intermiſſio est orate

Et dint eis ſene. Et n[on] mandu[n]entibus
Et illi dixerunt, Et i[u] mandu[n]entibus
Et diat eis Quando ergo comethis? n[os]
pro vobis orat. Et iteru[m] interrogaunt
eos d[ic]ens, n[on] dormitis. Et illi dixerunt
Dormi[n]tis. Dixat ſene, Et c[ui]i dormi[n]
quis pro vobis orat? Et n[on] mu[n]erit
quid ad hec responderet ei Et dixit he
n[u]e. I guſate fratres mi[n]hi qua e[m]
n[on] ſa[n]tis ſiut dixi[n]tus Ego aui[que]
do vobis? qua opera[n]s mandi[m]o[m]
ſme intermiſſione orat. Bedeo e[m] iu[n]
t[em] deo miſind[em] in paucis palmula[m].
et ſano ex e[m]s p[let]n[em] et d[ico] miſerere
ueri de ſea[n]diu[m] magni[m] n[on] hui[m]. Et
ſea[n]diu[m] multitudinem[em] iſeratomi[m] ha
ri[m] dele inquitare me[m] Et diat e[m].
Oratio est an n[on]? Et dixerunt ei, Et i[u]
Et ille dixit, Quando permanere
totam die laborans et orans. Fano plus
mi[n]n[em] ſeden[n] num[os] Et ponu[m] ex e[m] ad
ostui[m] duos[em] et residiuos mandu[n]co. Et i[u]
aeterperit illos duos de[narios]. orat pro
me tempore quo ego mandu[n]co vel de
mi[n]o d[ur]it ha per gr[u]m de i[m]ple[m] i[m]
que ſcripti[m] est. ſme intermiſſio orate.

Et ſinu[m]s simplici[m] fili[m] de Clu.

Ille e[m] est ſme querela[em] qui qua[n]tati
fragilitas humana permittit ut
tan[em] ſtudet ducere ſme culpa[m], Et i[u]
redam e[m] contra d[um] vel proximam.
com[iss]a ſu[n]tat culpa[m] Ego ille v[n]i[m]
ſme querela[em] qui n[on] duat utam v[n]i[m]
sordidatam, nec com[itt]it culpa[m] videlicet
ſi miſte iſeratam querela[m], Et ſinu[m]
tes ſi[n]tis diat apostolus ſiut fili[m] de
Deus e[m] ſinu[m] ex natura[m]. Cum ętem
iam fili[m] de i[m]nit per adophonem ętem
aupinut per imitacionem necessitate ut

simplites snt sicut colibc; Harupti est eum Dimplitabat iustorit diriget eos Richil eum felia? Sumphia corde? quod in no centia erga alios exhiberit. Richil e quod pati ab aliis for midet, est eum quasi arcē quidā formidibus simplicitate suam. Nec suspecti e pati? quod se senſ se nō memmit. Immaculato s ſme reprechenſione ornatiffimo8 et honefiffimo8 dei filiis dotet. et eapit eſſe paulus. Maanulatī ō e eum qum peant Marula hoc est ipfum ſcelus p[rae]q[ui]d operatoſe ſui cōmaulat atq[ui] contruimat, ſſid[ui] aut[em] de iumaculati adiuuante do et ſme reprechenſione vnſe pos[uit] si reprechenſionb digna ope ra nō agt: quanb[us] a maluioſb[us] reſp[endant], heati eum ſimulat iat[em] in via[em] qum ambulant in le ge d[um], Dixit ſindeuſe ſan, Eſſi cau[m] prudentes ſiut ſerpeut[em] a ſimplites ſiut colib[ec]t ut astute intelligum laqueo s diaboli Nā prudētes fieri, ſerpentes dicti e: ut nō ignore? impet[em] diaboli et artes eum Etem ſmule alio quid ex alio ſmili ſedere ſuperat? Ram et ſimplatas colib[ec]t demonſant puritati[em] actionibus

Ut omnia ſme imnuruna
cione faciant morbi (Ex Ivi

n[unc] eum contra d[um]ui nel p[re]cep[tor]us ſui murmurat pre cepta? heſitat ſme dubio labor[us] ſui recapere p[ro]ma. Omnibus eum q[ui]m heremo de filiis iſſ[ur] cont d[um]ui

et moſſen murmurauerut, it ip[on]a heremo a venenatoz serpenta[m] morſib[us] perierut et in repronuſ[ſions] terra hereditat[em] ut fr[es]s nō receperut. Aliſque ergo urin[em] hereditat[em] inter electos de velud inter fr[at]res in terra muſciu[m] habere desiderat. uuerſſe e[ut] ſme murmurauom[us] in ſtante ſeu[lo] viuat. Auto e[m] quiſque depreſſenti murmurat operatione[que] to ampli[que] desperat. ſLaboris ſui e[ter]nā reaſpere retribuaoue Nā q[ui]de ſp[er] retribuaom[us] nō dubi[t]at. in operib[us] ſoſit contra eruditor[em] ſui d[um], murmurat. ſi[mi]luis e[m] q[ui] eruditur a patre ut eternā accapiat hereditat[em] murmurare nō debet. ſp[er] potus de p[er]ſis erudiaone gaudere, Peruerſa me[n]b[us] q[ui] per mare p[er]aqua[m] compiti tur. aut per predications dulce d[um]e ad bona ſuad et n[em]. de correp[ tion]e ſit deterior et n[em] in mu[n]t[ur]aao[m]s m[iqu]nitat[em] ſuccedit. p[ro]vide debut ab iniquitate c[om]peſa[m] Aliſque pro p[er]o pertutitur uſi remtendo murmurando re u[n]itatur. eo iam inſtus eſſe mi[n]oat? quo ſericitus u[n]itiā n[om]o acuſat. Hinc p[an]lus aut Reſp[er] murmurauerut siut quidā eo[]z murmurauerut et a serpenta[m] perierut. Narrat quiſpe li[bi] numeroz. qua p[er]ſus in heremo popuſus iſſ[ur]. utuerib[us] ſongi ac ſ labor[us] murmurauerit et ideo d[um]us uſerit i[ll]ui[em] ignitos serpentes. Plage igitur ſerpenat[em] ignitoz venena ſiut

innoz'que annuæ quæ tanguntur
spirituali morte perinnit, Et bene
murmurans contra dnum populus
serpentem morib皓 steruebatur. Ex
ordine flagelli exterioris agnosceret.
quantam mit permaç murmurà
do pateretur. Dixit abbas Iosephæ
tres ordines sunt honorabiles in con
spectu diu, Prum qu[ui homo] msfirma
tur et adiutum et têpta noles, et cum
græzatione sus capit cas, Hoc aut
quando aliquib oïa opera sua fact
unida coram duo et unchil in his que
tit huum, Tera vero quâdo aliis
sederit in subjectione et p[ro]ceptis spiri
tualib[us] sine uniruracione obedi?
et omnibus propriis renuniat volutatib[us]

Decursonione viaoz Cæsarum

e hoc capitulo sit paulus aposto
lus aut pos eum sum et cito a iоsio?
que s[an]t deo serunt et gloriamur ex
hujusmodi si diceret carnaliter actus
s[an]t deo serunt et gloriamur ex
nus actus cito a iоsio coridis et corporis nunc
s[an]t deo serunt et gloriamur ex
nus boni deo a vobis amputus sunt et
aturam nos a nobis viaa adiutum
spiritualiter et p[ro]sim. P[ro]inde et nos su
nus cito a iоsio qu[em] s[an]t deo non
vos q[ui] mauii ab consi si omudatis
corpori v[it], ad aut diat non s[an]tus
cito a iоsio qu[em] s[an]t deo decetque
quasi diceret, Nos s[an]t spiritualis
citâsi ombs instans, q[ui]a spiri tia
les instans effecti: sp[it]ualiter n[on] serunt
auctus, N[on] eum dixit nos s[an]t arca
tio vel habemus cito a iоsionem. H[us] nos s[an]
m qu[ie]t arca iоsio. Et nos s[an]t inudina
et justitia cito a iоsionibus spiritualibus
bendo iustam et inudiam sp[it]uali te

In lege eum et in prophets Dupl
cter cito ad iuvenire tarne unde
litet et corde Carne eum ubi aut
Cito cito dnum carne p[ro]nunxerat
Corde eum ubi diat Cito ad iuvenire
puta cordonem v[it]. Nos vero tunc
carne cito cito si a nobis car
naha viaa ab s[an]t deo. Adulteria
fornitur ad iuvenit. Imiduam, rapulat
ebuetates. Et cetera his simila[que]
per carnis operantur consipiscens.
Corde cito ad iuvenit, si a nobis spiri
tualia viaa ab s[an]t deo est superbi
am. Iactantia, trâ. Rixam. odium
vel immidiatam simila[que] omn
abietio viaoz. et bonari assidu
tio virtutem. Fanuit hominem iusti
Et hec istam, cito a i[on]si ombs. qua
iust h[ui]o est effiguntur paulo car
it asio vocat s[an]t deo s[an]t deo serunt
m qu[ie]t, Deus eum s[an]t deo est, et si
tut qui adorant deum. in s[an]t et ne
ritate oportet ei serunt, Et glori
am[em] in arsto h[ui]um. ac si diceret, Nos
qui sp[it]iritur deo serunt. uo carnal
ter in carnis consione s[an]t sp[it]iri
aliter in arsto ih[es]u gloriamur qu[em]
et fidem virtutem accipimus per quæ
in eo gloriamur. Nam quod d[um]s die cor
tano est cito a i[on]si. et post tricesim
tera in arca i[on]si ombs die. ad templi
dum est delatum ut homin pro eo offer
raret et scibus domi vocaretur. In
ce dignificat. qu[em] nemo mi[sc] car[i]a[que]
vit[que] digni est domini s[an]t deo
ri conspecti. Nemo mi[sc] mortali
tis nevib[us] ab solus superne autem
tis gaudia poterit subire perfer
tis. Nam et ad hanc carnahum

et spiritu alii was, curitui, et ius, faciendam nos iacvis, aps hortatur, dicens, Abiementes omnem uniditam et abindannam malie, in manu et iudie, flectite, in iiti vbi, Primo corp. et mentem, a meijs iubet artit, et iust digi, existere possit, qum verbii salutis per capiam, Omne quippe uniditam, et carnis, aere nui pat, Malia, vero tantum ad in terious homis piauitate pertinere designat. Ad hanc nos vi acor, curiis, sionem faciendam, peti aps àmonet, dieis, huius ob se tno nos tamquam aduenas et pere grnos abstinere vos a carnali bus, desiderijs, apte autem nos docet a carnali ab stinere desiderijs, ad adueri, uturam senex, mulant anam, et dui consipis, cencijs blandi, muniti ab adueri, uterem, nitit, sub mgatur, vi acor, exeritutus firmiter adueri, anam, matur, Divit abbas ammonis, quatuor decim annos fecerit in satihi, de ctenis deu die ac not te, ut donaret ei virtute, fieri, diuam

De frumentis, LVIII.

Hacvis, aps diat, fructu autem uniusque in pace, seminatur, faciantur, pacem, Oui, quod in hac media agin, sempe est future retribuuntus. Apس autem retribuio fructus, et operu, presentium, aps lo teste, qui ait, Quæ eum seminaueri, hujusmodi et metet. Et qui semnat in carne, de carne et metet, corrupcionem, qui at, semnat in spiritu

De spiritu, metet vitam eternam.

Etideo recte diatur, ut fructus justae in pace, semnat, faciantur, pacem, fructu, emu justae in eterna est, que operi justis retentur. Et, qui mquerunt, pacem sequuntur eam, ut p[ro]s p[er] a[que] c[um] suus deunt, quasi optima, semnètè terrâ, sin cordis affergunt, quo per cotidium, h[uius] o[n]que operac[i]o[n]s, iar ementum ad fructu valeant, peruenire, intereestat. De quo alii, s[er]pituæ est, 2. Semnat, m laarum, ingaudio metent, H[uius]c et paulus, ad effusio, autem repleti, fructu justae, per illesum, x[er]pum in gloriam et laudem, dei, h[uius]c autem frumenti justae, in e[pl]a, ad galeathas, fructis, iuris, dictens, fructu autem, sp[er]tis, est caritas, gaudium, p[ar]longanimitas, hominis, bemguttat, manu et iudicndo, fideb. modesta, tuinennæ, castitas, Quo multipli, ut fructu nos nult, ad iacit, ut h[uius]c e[m]s repletos in gladium et laudem, dei, qua de omnibus bombus que ab ipso conspectu, non nobis fieri gloriâ et laudem, referre debem, tu psalmista dicentes. No nobis, non non nobis, sed u[n]tuo, d[am] gloriâ, D[omi]nus, aliud quando duo fratres, ad quendam senes. Conspicutudo erat senis. No manducare cotidie. Qui, alii, videlicet fratres, gaudens sus, c[or]petit e[m]s, et dixit, I, cummi, suâ, merc edem habet, 3. iteri, qui manducat, p[er] caritati, duo mandâ, implet, et, fiunt, s[in]frut, D[ixit] quidam patrum, Nisi prout odio habueris, u[n]s poteris, diligere. Nisi, 4. oderis, p[er]tium