recogit se esse pectatore. dixit de eo dnis. indito
uobis descendit huiusmodis in domum sua abillo.
Videt eis kini quâ magna iuris est kuni
litas. Jste publican quu venit ad templu plen
omni iniquitate. postquam cogit se esse pectato
rem. stati ota pectata ei destruit süt. et
 bonus ex iut deseplo. Et nos kini fris qui
plen sum multis pectis. sequi ex eplu huiu pub
licam. et temp ante occlus nios ponam mala
que fecim. tomem delectatione carnis fugi
mus. ut infutu cum seis gaudere possim. Jpo

aduuntante qui iuuit. dom xiij. p[ro]sent s[an]th
nullo t[em]p[ro]. Exiens ihis definib[us] t[ur] p[ro]sidonij[us]
uenit admare galilee. int medios fines decimo
ste due cultates iest t[ur] di leof. arcanq. ex
don. fueri cultates gentilium. et forte fuerit
date filius isth[um] imposset noem. s; illi nullom[us] po
tuerunt eas cappe. quia s[ui]t infra mare. Deca
polis est una regio p[ro]que iordame. que habebat
in se dece cultates. H[uius] d[omi]n[u] venit infimb[us] de
capoli s[ignificat] quando dignat est descendere in
utrum beate marie unigenis. Et adducunt ei
nur diu unutu. depechatum eui ut imponat u
li manu. Jste homo qui erat s[ui]t amut.
spitalit s[ignificat] humanu gen[ius]. Tunc humanu
genius p[ro]vidit auditu. qu[am]do p[ro]tut p[ro]epru domi.

ifec p[reptii] diaboli. Et tunc p[ro]dit lo[gl]a. q[ui] c[ess]sant laudare dom. J[li] qui adducit infir mu. addomn[u] ad[hanand]u. s[if]icat p[it]archu. app[ia]s. qui annuit auer incarnatione n[ir] re de[ptoris]. J[n]q[]o d[n]s posuit manu s[up] infir mum. debem[] intelligere quia ip[er] suscep mo[] talitatem nrám. d[ib]uit nos depotestate dia boli. Certe ille homo qui voluntarie no[]au dit úbum dei furdu[s] e[ft]. q[ui] lo[ptur] n[u]tate r[ominat] inter fr[s] discordia. ille e[m] mu t[s]. J[f]ta tales p[pe]ta ut posuit recip[e] sp[u]a lem auditu[m]. r[sp]uale lo[gl]am. debent a[n]om[u] ab illu[s] qui s[ut] mag[st]ri eccle[s]. Et app[endit] cu[] de turba se[or]u[m]. mis[]t d[ig]ito[s] su[d] maui c[ula]s ei[. J[n]q[]o d[n]s p[u]s s[ep]uat infirmu[m] am[urba]. q[pe]tea illu[m] sanavit. s[if]icat quia humanu[m] gen[.] qua[diu] no dimis[]it os errores quos habuerit. n[u]qua[m] pot[ut] recip[e] ianitateen[] am[]. Sumit[s] sinco[u]s[u]s fuerit p[penitentia] ad deum. r[eg]nu[m] dei n[u]q[m] recipiet. D[n]s mis[]t d[ig]ito[s] suos maui[cula[s] furdi ut au d[uret]. quia am[re] cordi[s] n[ir] nullo m[] pos s[ut] and[re] úb[u] dei. r[sp]ualt[] no pos[]t intelligere. i[n] app[iant] p[gr]am fps[] sc[i]. Et espru[n]ens tetigit lingua eius. p[sp]utu[m] debem[] in intelligere humanitate dom. d[n]s teug[] lingui

huius multi desputo, ut ipse loquetur: quando dixi
naturis est suâ dummitate usi; admultum indi
nare humanitatem. Et susspitiens incelu in
gemuit ruit. Epheta q[ui] est adaptire, h[uius]  
quando erat sanatur infirmu h[uius] p[ro]  
aspexit incelu angemuit. et p[ro]ea apperunt  
ridibunt. h[uius] significat. quotiensuq[ur]; nos  
rogam dom p[ro]ccutis n[ote]ris. aut p[ro]aliens.  
semp[ro] debem leuare ceclos cordis n[ote] adde  
um. Postquam dom[ine] di[تي] epheta. h[uius] est p[ro]p[ro]  
ut aperiretur. aures infirmi statim  
aperte sunt. / aures euis. adibunt est  
umeolum lingue euis. adquebatur ratic,  
Quandiu aliquis homo lacet inpeteatis  
loquentur ianitate. non pot bene loqua. et  
mp[ro]t bene laudare deum, S: p[ro]quam fuerit  
conſuus adpenitentia. reſtringit lingui  
suâ adett[io]b[ur]; zabotiosis ſ[mon]ib[ur]; ſonat  
dom[ine] cottaie p[ro]ſuus ralienus p[ro]ccutis. t[ur]c  
ill[ui] aperitur lingua adlaudandu. Postquam  
dom[ine] sanavit ſi[rum] mutu[n]. p[ro]p[ro] illis  
inaſtrum[ui] add uterat ad e[ui]. ne ip[ro] aliacui in  
con[et]. In h[uius] loco cat nobis domni ex[ep]h[ui]m.  
ut quotiensuq[ur]; bona opera faci[n]t. debem  
fugtre laude ſe[n]t. ut nonp[ro]dam p[ro]ter h[uius]  
retributione ſeputernâ, S: illi homines quin

verunt ikta miracula, non potuerit tacere
ut deum nläuaret dicentes. Bene fecit ora
surdos fecit audire, imit os laqua. Et
nos kmi h quod de domno recognosciu, cot
tidie debemus alius nuntiare. Isti idem
aliquem iacere inpeccatis. debem illi n
tiare penas inferu igaudia padisi,
Deus omnipotens sic concedit nobis ubi
suum alius nntiare. ut ipi qun audunt
possunt nobiscu impadiso gaudè. Quod
ipe pnume dign dom xin s luci
nillo tpr. Dixit ihs discipulis suis,
Beati octu li quidem que nos iudetis.
Nito seu euangeli oient do R. cliq. exo
min m quia illi sunt beati qui eui in
derunt. Non dix dius de octulis corpo
reis. Si de oculis corris. Multi eni in
ullo tpr iudgebant eui corporaliter. Sic
iude. Si no iudet ut em spirituali, quia
ipi no credebant eui esse uerui deu. 4
uerum homin, Dico enim nobis qu
multi pphe reges voluerunt iude à
uos iudetis. Non iuderunt. 4andare
que auditis. nläuere ut. Sci pphe sic
fuit ysaia, ieremus. Taci reges. Sicut di
uid. rezechias. 4multi alii voluer iude

S'oculi apoloy,
fuerunt beati qu-
pi uidebant 1000
no se deunt eui et
ueri deum

que appli uidebant. 1, non potuerit. S: quâ
uif eum corporaliter non uidebant. tâm in
spȗu uidebant k quâ apli uiderit. Et etc.
quidam legis p[itu]s s[urre]x teptans illu
vocens. O] agister quod fatiendo uita et
nam possidebo. Jste doctor legis qui int
rogavit d[um]. nonintrogavit bona intè
tione. 1; teptando introgavit eu. 2, manu
festat sc[]s euangeliſta. S; d[ui]s qui uidr
ſemp c[on]gationes hominu. ita teptavit
ſuam reſponſionê. ut ip[er]e reſpondeat ad
introgationê ills qui eu interrozando te]p
tahit. Statum miſit eu adlege. q[ui]n dixit.
Inlege quod ſepruè. Quom[us] legis. J[lle] ta
men negare n[ò] potat. k quâ legerat. P[er]
pondit w[ix]it. O diliges d[om] deu tuu ex
toto corde tuo. reſtota al[ia] tua. reſoib[
]uiro, tu[us]. reſtota mente tua. ſp[itu]m[u]
tu[us] ſicuit te ip[im]. J[st]a reſponſionê cog[no]
uit d[ui]s. quâ adſe p[r]imeret. p[ri]ea laudau
ea qu[ado] d[ix]. R. etc. reſpondisti. k fac i
uues. Jk loco intelligere pos[ui]m. q[ui]na ſi
volumuſ uita eterna kabe. debem[] dom tu
diligere tamare. ut nulluſ loc[us] ſit incor
pore m[ro]. qui n[ot]it plen[us] de amore deu.
D[ebem] k plus diligere deum quâ nosmet

ipos. præpumui nīm tamquam nos. Et sic uo
lum subueniri nīre necessitati. sic debem
subuenire pyimo nīo. Et sic desidam gau
dere muntam etnam. sic debem desiderare
de pyimo nīo ut ipse gaudeat nobiscum,
ille aut uolens justificare se ipm diu ad
ibam. Et quia est meus pyim? Jste doc
tor legis erat de illis. qui quer glam ho
minu magis quâ dei. Suspendens aut ius
dixit. homo quidem descendebat abierlini
iericho. Ancioit inlatrone. Spitalit aut
fte homo sIgnified. dom. qui descendit abie
rusalem iuericho. West qui poudit sorietatem
angloz. tuenit iniam que est uta plena
omnib. malus. Jerusale interpitat iusto pui.
significat padisù. Jericho inpatat luna.
significat pленe uta. latronef inquiſ: ſte
homo incioit. ſut diuoli. qui dispochavit
eum hoïem. West qui tuleri ueſte ſmortaliza
tis pmo homin, quando communi pcepru
pctire fecer. Iplagis impositis. abier senun
uo relieto. Tunc latroneſ flagellavit hoïem
quando demones vulnerat, int humanu et
miſ multu utui tpecatis. quando depudio
est expulſu p[ro]m obedienciu. accidit aut
ut laceros quidem descendebat eade[m] uia.

non custodiebat. Nam lepъ sigfient pectatu. Quo
ut vidit, dixit. Iste ostendit uos facer dotib.
De nullis alius infirmus legim, quod dīnſ mi
ſſeret eſt ad facer dotes. niſi delepsiſ. Et kijp
tea fatiebat, quia nolebat eſſ contiſtitor le
giſ. quam ipē deoit. Precepit enim inſege
ut ſiahquiſ homo eſt munair alepъ, venir
ad ſacerdotes. roſſerent ſacſtum, pſua emu
datiōe. Inſi posſum intelligere quia omiſ
peccator qui penitet. debz manifeſtare pect
ecatum ſuum facer doti. iſeom ei conſiulū
debz custodire penitentia. Nullus enim pte
cator debet uereconndi peccata ſua ſacer
dotib. conſiteri. quia quando peccator ma
niſeſtat peccata ſua ſacerdoti. tunc mani
ſeſeſtat illa deo. Et factu eſt dum urit
mundati ſunt. Illi lepſi anſquam uenit
ad ſacerdotes mundati ſunt. dunna mīa.
Vnus aut exiſpiſ ut vidit quia mundi
tus e, regreſſus eſt eum magna uocē mag
nuficant dom. occidit am pede euiſ grāſ
agenſ. Iſte un qui reuſuſ eſt ad referenda
grāſ ſuo munairori, sigſicat ſeam ecclam.
Qua ſea eccl[esi]a qui[n]us ſit duia ſunu
ſat grāſ. tam una eſt. quia credit munu
dom. u[er]audiu paſiſi ſep un[em] deſiderent. Th

erat Samaritanus. Sēs evangeliusta manu
stat. quia ille fuit Samaritanus qui redit
adreferendaſ gāſ deo, alii uero qui redire
noluer possum ſcire quia de iudicis est fuerit.

Ait illi iks. Surge unde quia fides tua
te saluum fecit. Qn peccator ſt uerāpe
nentiam depeccatis ſuis. tunc salutatur ado
muno. vreditur gē di. fides est principal
iurtus. Quisquis habr fidem. ſt gīam di.
zpfidem likitur abonnib. malis. Et noska
ruffimi fratres. habeam fidem cui bonis opa
by. ut mereamur eē libi aboib. malis. Jpo.ad.

I

nullo cpr. Jſlaurentii s iobem

Dicit iks discipuſs ſuis. Amen am dico uo
bis. niſi gnum frumenti cidenſ interrad mor
trum fuerit. ipum solu manet. yrelig. expo
nk loco pgranum frumenti. debem intelli
gere dom nīm. quia certe fiant corp nīm
non potē iuere ſine pane treno. ita aia
nīa nonpotest iuere ſine do. ſine ſua
docta. hanc ratione tunc dixit dom addi
ſcapulos ſuſ. quando erat iucin paffioni
ſue. zpt k quia ſciebit ap anm disciplox
turbaretur demorte ſua. deput ills k exor
lum. Quia ſic granu frumenti. niſi fuerit
ſeminatum nullu facit fructu. ita dom nī

nisi probis mortuis eest. ipe solus saluis eest. s; nos omnis adhuc depotestate diabolis eem. s; pter k qu mortuis est, pter pecca ta nia. ideo sua mia depotestate diabolii li bati sumis. qui amat aiam suâ. pater am. Et qui cedit aiâm suam in mundo. inimam eternam custodit eam.dia inſei ſeptara aliquando ſigniſcat ſpîn homini. aliquando ſiſſicat pſentem utam. Sic unſto loco. →nusquisq; qui delectat unitatem incarnati concupiſcentia. ipsepti do minino unif facere. ipplus amat corpus ſuum quam aiâm. ille pater inaltâ uta aiâm suam. Et qui deſideiui carnis ſue conſtringit. ipseptum diu custodit. ille ſuat aiâm ſuum inutâ eternam. ſiſe michi ministrat me ſequatur. Sequi diu nihil eſt aliuod nsi imitari. Inmiſtis mo diſ debemis cotidie ministrare deo. Qua do alios bene docem. neſligentes amo nem. corp ſi in pdeo affligi. tunc bene minſtram do. Quia corte beate lau rentiis cui ſest imitatem hodie celebram. ipe bene do minſtravit. quando thesuro eccle deoit paupib. O eto enu legi. quando decuſ imputor uſſit eu nudu

lugari super craticulam, p[ro]pt. nom. d[omi]. ut
unus incendietur. quia dicebat illi. Tum[que]
cognosce quanta est utus d[omi] mei. certe
carbonet tuu nondolore s[;] refrigeriu[m] in
pitant. Jam affaest una parte. volue al
tam amanduca. Cumq[ue] tu rannus taha
audiss[que] uratus statum discescit. Deus o[nt]po
tens cum underet seru[m] su[m] tanta ama
na tormenta suftanere p[nomine] suo. sta
tu[n] suscepit ai[m] eius. iust[ato]to qu[em]
suftinuit. donavit illi gaudiu[m] sempe[t]
num. Et nos harissimi fr[es] quam dui tu
hac uta unumus. sempe[t] utam s[con]eu i
corde n[no] habeam[que]. uti[que] ipi gaudiu[m] ui
te p[ro]sentis fugierunt p[ro] gaudiu[m] p[ati]
si. sic nos cotta[die] ipsum gaudium su[m]
giam[que]. ut nos sempe[t]ernu[m] gaudiu[m] adqui
rere meream[que]. Quod ip[s] p[rae] d. etc.
nillo t[em] p[ro] dom[in] v [x] p[ro] p[ent]e[que] e[m] s[in] m[ati]
Dixit ihs discipulus suus. Nemo p[ote]st
du[m] d[omi]s s[ui]re. q[ui] eliqua.
Nominus n[ir] in[hi] loco manifestat quia
n[ullus] ho p[ote]st s[eru]re do[mi] abolo.
D[omi]nus accepit nom[em] adn[atione]. h[uius] nomen
spetialit[em] nulli p[ertinet] n[am] illi qui est q[u]
bernator d[omi]nus toti[m] mundi. S[;] diabol[em]

contrarium dicitur dīnſ. p[ro]ſt. h[uius] tenet po-
testatem inmentib[us] illorū qui contidie opum
tur malum. Nullus potest uno c[or]p[itu]l[em] seru[em]
deo diabolo. Quia multa ſunt contraria
inter se. et quod d[omi]nus p[er]c[ipit] diaboliſ conſi[
ment. D[omi]nus p[er]c[ipit] humilitere, diaboliſ amat
ſuppiam. et iſconſi[da]. D[omi]nus amat pacem du[
boliſ inimiciam. D[omi]nus uocat adjuvare, dia
boliſ adjuvare. Aut iu[m] odio habebit, ral-
tum diliget, aut iu[m] ſuſtrinebit, raltum
contemnet. Qui diliget dom. odit malum
ideſt diabolum, Et qui amat malu facere,
ille contempnit dom. Non potest deo ſer
iure amamone. Chamona eſt ebreu nom.
interp[itu]tur inlatino diu[i]tice. V[n]uſp[ul]q,
qui iu[mb]t eſſ p[er]ſect[em] num qu[ia] p[la]cebit
do ſic[or] ſui habuerit in[J]duittuſ. Certe alia
cauſa eſt habere diu[i]tus. Ralha cauſa e[
ſu[re] diu[i]tus. Qui h[ui]t diu[i]tus diſtribu[J]
ullaſ p[er]p[u]p[es] ille e d[omi]n[d] diu[i]tiarum. Et q[
s]em eſt ſollecitiuſ adquirere diu[i]tus de
ſi[nd]at custodire e[J]ſ. ille e ſu[J]uſ diu[i]tariu[m]
ipar[u]. Quia quamd[ur] habebit cor ſuiu
induittuſ. n[ut]q[ui]a bene ſeru[J]r deo. I[de]o di
co u[J]obuſ ne ſolleciti ſi[J]nſ a[J]ie i[J]nſe quod man
outu[J]tis. neq; corpori i[J]nſo quinio induammi.

Ink loo nonconcupiur domini laborem. S; con
radixit sollicitudinem. Scli. Laborare enim de
bet homo iin iuiat. S; non debet kabe solhei
tudinem iin posset eel diues. Nonne alia
plus est quam eela. et corp plusquam uesti
mentum. Kidiet. qui dedit uobis anima
debet recibum. qui dedit corpus. dabit q.
uestimentum. Et p K dedit dnſ exéplu de
uolatilibi; celi. quando dixit. R eſpicite uo
latilia celi. etiis non serunt. West non ſe
minant. neq; merunt. neq; congregant in
orrea. ipiter u渾 cœſtus puleat illa. Hocie.
Sideus uolatilia puleat. non dimittat p[re]
fame hominem factum ad imaginem ſuam.
Post huc exemplum dedit d[n]ſ exemplu
de erbis terre dicens. Confidere lilia ac qum
crescunt nonlaborant neq; nent. West
filum. Ink loco lilium posuit d[n]ſ per bi
onb: terre. O eus omnipotens multoſ coło
res donat erbis t[re]. Alus donat candidu
ſic lilus. alus rubitundu ſic roſiſ. et alii
purpureum ſic rovioliſ. Dico emi nobi,
qui[nam] nec Salomon inomini gla ſua co
optus est ſic unu ex iſtis lilus. K didit.
Salomon qui fiut potentiſsim ſapiditi
ſimus rex ſapien[ti]ſsim[que] inomni nonpo

mino apparabat illi communum. Qna ois
hō qui suscipit ospite p[ug]ium. iita sua pos
sibilitatem debet illi ministrare aliquod sub
suum. Sp[ualiter] istud caſcellum inq[do]
minus intrant. ſi[g]ficat hunc mundum.
Time intrant d[ui]s caſcellu. quando uent
mundum. P[ita]ſa[us] duas ſorores que i[nt]
p[unt] d[ui]m indomum indomum ſua. debe
mus intelligere duas iita[ſ]s quas ſideſſ
dei habent imp[ſenti] ſelo. iuſt acti[u]a et[to]
templatuiam. P[ar]tham que domino mi
mistravit debem[que] intelligere acti[u]a iita[
], quia adactuam iita[]a p[rin]et uſture nu
dum. ſuſi[pe] ospitem. iuſitare infirmu,
ſepp[ell]re mortu[m]. iſta o[ui]a p[t]inent
ad actuam iita[]. P[ar]ma[ra] que ſederat
iita[]a pedeſ d[ui]m randiebat u[b]i illuſ.
debem[us] intelligere conteplatiu[m] iitam,
Ili homn[es] quinam[que] conteplatiu[m] iita[
], ſemp[er] desiderant ſtare inoratiu[m], 40i
hora cor su[m] habent ante d[ui]m. De iſta
iita[]a d[ix]it d[n]ſ. Maria optim[ate] p[ar]te
elegit que non auſeretur abea. Inacti,
ua ſemp[er] e[l]abor. ſeper eſt ſolli[ct]udo. ſep
inſiruit[que] auſ aliqua ad iſtait[es]. Incon[te]pla
tiua iita[]a n[ulla] ſolli[ct]udo eſt. enuſuſ la

bor. S; magnum gaudium est temp. etale,
quod occlus noniudit. nec auriς audiuιt.
neec incor homin fiscalendit. ab deus digna,
tus est ſpentre illius qui dilagunt eum.
Domn quod faciat nos taliter operi i
lac iuta. ut possit post morte nrām gau,
dere cui illo multum etnam. Ipo ab unaſte.

nullo tpi. dom xvi p[re]et et s[an]tus lue[n],
Ibat domn iks incunatem que nuncup,
nam. ubat cum illo discipuli ei turba
copioli. et p[er]eliqui. expo

nun est cunat ingatulea que longe est duo
b. miharif amonte talor. unterp[ret]atur
innīa lingua comotu uel tututu. sp[itu]alit
ſigſicat hunc munium. qui ſempo manguſt
ērribulation. Inſi ab domn quinquinquait
adcentatem nam. ſigſicat qua domn dig
natus est p[er]tus aliumere humitiu[n]o
ſtram. Q[ui]ndo diuſiſentaut hunc mor-
tum uoluit tim fecu habe diſcapulof. qua
tum ruoluit habe multos alios homines. ut
ip[er] p[er]t miraculi ere dent meu. Cuiu[n]
appinquaret porte ci uitan[is]. ecce define
tus eſſerendatur fili unie matris ſue. J[ste]
defunitus ſigſicat hominē qui e mortu[n]
impocens. Certe alia moriuntur p[er]peccatum.

n

taher in his ulta uiuere. ut merem ſe p
cumeo gaudere. Quod ipse pire.

I

nullo iur. inat ſi barbolomei eg s in
facta est contentio inter discipulos ikv.
quae qoe udetur e[que] maior. Dixit autem.

Reges gentium dominant e[que] etiam po
testatem habent s[et] p eos benefici uocant.

I

Ita contentio quam discipulus eli, ex
li habuerunt inter se. legitur fiusse in
ulla hora quando d[omi]nus sedebat cum eis ad
cenam. in illis d[ix]it. Amen dico uobis
qua unus ex uobis tradet me. Adduc e,
num erant carnales. quod k[or] contemnunt
qualis de illis debet e[que] maior. S[ic] nos k[or]
fratres cum omni studio contendam ſe p in
omnib[us] bonis opib[us] e[que] maiores. Non habes
mus desideriī adquirere honores huius ſe li.

ſi semper cogitem qualiter do placere p[ro]
sim. S[ic] d[omi]nus quierat ſp[u]nabis magister. in
domi[n] contentione discipulo[rum] ſueq[ui]s d[ix]ei.

Reges gentium dnāntur e[que] etiam po,
testantium habet s[et] p eos benefici uocant,
vos aut nonsic. s[ic] qui maior est in uob
fiat s[ic]at u minor. et qui p[ro]cessor est s[ic]at
ministrator. In k[or] loco non repp[end]it d[omi]n
discipulos suos de contentione qua int se

habeant. Si decet eos semper humilitatem servare. Iste enim deont eis exemplum de illi qui tenent potestatem in Domino. quia semper desiderant Aliis subiectis laudantur auenerari. Si illi qui exempli etiam regis desiderant sequi. inobis, modis debent Aliis subordinis huic militatem ostende. Si dixi salomonem. Po pulchri mei constituerit ducem nobis extollit. Et cito nullis quas in unum exerit. Si tamen ille pater constituit in se a secula semper pindeat ne fallam pietatem habent contra suos subiectos. Sicuti heli facerat, habuit contra suos filios. Iste kine ipse peat sicut heli cœpilicem suus. Et ipso necessitas est ut habent pietatem chiu militatem conti illos qui de huiusmodi illos qui humilitate non habent sepe sint fortes contra. Quia ois ho qui subumbra incor de retinet. numquam do placebit. Et sepe ab omnibus confundi debet. Et qui humilitate diligit, sepe est do placabilis. Et habo ibidem utinam est ut ueneret laudatur. Certe pietate seco ecclese semper debet accipere exempli adno. Et si eile tradidit aliam suam, pribis ad moriret ita ripi si necessitas est debent plus sub ieris alios ponere. Sicuti legimus de seco paulo exo nolens cuitatis. Iste H. quando indit

dimitas, tanto plus laborat meas adqui
rendas. Postquam dnis modit iropieut, stati
oicit adlogis pitos rphariseos, licet habu
to curare. At illi tacuer, ipsum u appen
sum sanaunt eui domisit. In h loco cùpru
dentia conclusit dnis responbres suos, ita
liter concilie, ut nullà responsionem in
uenire possent, Sidicerent licet curare.
“eent rephensibiles, ut quid obfuarèt eui
am sinare hominè in labito. Sidicerent
no licet, rephendentur quare habito sol
uent homem, aut afinu appropio, reducèt
ad aquam. App tea innuementes que dictè.
siluerunt, S: dnis widens mundiâ illo,
con ius apphendit iropieut sanaunt,
Et post hec dixit ad illos. Cui u m bos
aut afin u iputeu cadet, mo còtinuo ex
trahet illu die habiti. Et ipotat adh
responde illi, F dié. Suos eutanta festi
natioè curreatis there nul qd quide cadit
iputeu, multo magis debet ege hominè
ab infirmitate libere, qui factus est adi
magnè dei. Deus m affimilauit auru
ad homem radisinu qui cadit iputeu.
—ua inquisq; huo quide facit pa
uariti k qd no debet facere, stati euid

imperatū. Q. ualde contrīnum est in
tum auaritie, que fide jamitā ne废
sit, prīmoſ ſuſ. l'ppinquo nonmiſet. 4r
multa mala cotidie opitur. Ille qui habr
auaritā, duplicem penam ſuſtinet. qui
inſi ſed o cūlabore adquit diuſaſ. in
futuro tormenta ſuſtinebat, Dicitur aut
Adinittatoſ pibolā intendens quom pimo
accubuſ eligerent. dicens Adilloſ. Cūm
untatuis fueriſ ad nuſtuis. ne diſeuba in
pimo loco. ne forte honorior te ſit in
untatuis abeo tuemens quito allu uocā
uit vidicat tibi. Da huic loco. ſupine
inſea ſepta ſignificit commotione xpi 4r
ecelè. Jpi qui celebrat nuſtias ſit ſi ap
ſtoli. Jnſtis nuſaſ ille ho bene ſedet q
est fidelis deo. 4quin humilit reaſte inu
inſa ecela. ille ſedet inutamo loco qui
est humilis 4oi honore vidicat ſe indig
nu. minorem óib. Ille qui talis est exaſ
tatur ad cominiu di. et dicitur illi adno,
Amice ascende ſupiuſ. Q. uo dnis inuenit
hummem rmanſuetu amicu appellat. 4r
uocat eu ut ad regna celoru ascendat.
Q. uia deus ſeper dot grām humilib. 4r
ſupbos cotidie confundit. Sicut legmiſ

tuo. nota alia tua. præmium ex eis men
te tua præmium ex eis wib. tuis. est
maxium præmium mandat. In hoc loco co
siderure possum. quia nulla mnsra poitup.
indolectioe dei. quado dnis pœpit diuget
deum extoto corde extota mente. Or axi
mu ipmu mandat e dilectio dei. S; nul
lus ho potest recte diligere d m. 1 et a
diligat præmium suu. Et apta dic dnis.
scd mandatum simile est huc. De tem
diligere deum plus nos. ipximù tuncm
nos. idest volum utam necessitate subue
mre. subuemam ipximo. Et sic volumus
puemre adiutâ eternâ. sic desiderem ut
nobiscu ueniat ipxim. Certe in manu
manifestat se diligere dom. qui nò dili
gis præmium suu. Et sicut aus npotest
sustollere ad alta fine duab. alis. sic u
possum puenire ad pfectione uite clari
tatis. Sin kabeam dilectioem dei ipximù.
Et siquis nò pot legere oïns scaptas scas.
teneat dilectione dei ipximi. rumuila i
plebit. Sicut dicit plus. Quo dilig
præmium legè ımpleuit. Congratuſ aut pha
rseus interrogavit eos ihis dicens. Quid
uobis undetur de ypo. cui fili est. In tro,

gatio salutatoris multum nobis, p[ro]fuit esse
u[d]uos &cont[ut] illos qui credunt eum tan
tum hominem non deum, S[an]t illi quod lege
rant, no potant negare. p[ro]e[s]ponderunt
ess[ur] x[ui]p[ro]m filium suum. Illa quod carnaliter
intelligunt dixerunt. S[an]t domini respon
dit eis dixerit. Quomodo suum in sp[itu]liu no
cit eum d[um]n[que]ns. Dixet dominus do
mundo meo, s[an]tade a[de]stris meis, donec ponam
innimicos tuos scabellu pedem tuos. p[ro]dej
affirmabant h[ui]m ps[al]mum decantatui in
p[er]s[on]a abrae. S[an]t nos furmiter debemus cre
dere h[ui]m ps[al]mum decantatui esse imp
s[on]a x[ui]p[ro]. rata debem intelligere. Dix
dominus domino meo, iu[de]st dixit deum
p[ater] filio suo, S[an]tum humanitatem d[um]
m[ur] filius est suum. S[an]tum diu[m]nutione d[um]
su[m] su[m]que iu[de]s ante o[m]na s[an]tate ex deo
p[er]re est genitus, r[ur]pe iu[de]ta finem s[an]tis su
sepit carnem de maria ingne, que fuit
dep[ro]genie su[m]. Et e[m]n d[um]n[que] taliter respon
d[ur] omnes t[ac]uerunt, s[ic]ut s[on]que emange
l[ui]ta manifestat d[ic]ens. Et n[ut]tum poterat
adh[ec] responde ei u[m]b[ui]. neq: au[s]us fuit
q[ui]nquam ex illa die e[m] ampli[que] interroga
re. S[pro]tita non potuerunt responde ei u[m]b[ui].

de opibus, malis. Illi certe, p[ro]priâ celebrabant diem
nitiuntatibus, s[in]quam nullam aliam utam annâ
bant, insi istam mortalem. S[in]quam eterna
uitâ amare debem. S[em]p diem mori[s]s n[am]
debem habet in a[culos] m[ortis] n[am]. recordare qua
homo nascitur ad laudem mundo. Illi qua
sunt se[ti] quando moruntur triscunt de loko
re mundi ad requem p[ro]di[s]. Herodes em[ur] cum
unamto p[ro]misit fide herodis aut quod-iq;
illa quod[s]si, abco. P[er] se[ti] una[ut] ut ipse hi
bet occasionem occidenti, p[ro]hâ dom. Q[ui]c[ir]
fuerat herod frangere unam[ur]tum. quâ p[er]hâ
dom. occide. S[em]p em[ur] solliciti esse debem. ut
n[am]facile utem. Q[ui]od si p[ro]fragmate h[uma]
nam al[que] p[er]s[er]uram amar[em]. meli[que] est fumâ
unam[ur]tum. quâ mortale comitê malum. N[am]
logimus. quia d[ur]am una[ut] p[er]domn. occide na
hal. unum fructum amp[ur]. rota[que] que ad illi
p[ro]nere[n]t diffipare. S[in] postquam abigat uxor na
hal venit ad eum etragant illi. statim rem
sit q[ui] una[ut]. placens est am[ur] ei. At illa
p[er]monita amare eius dixit. Da in indisco cap
lobis kupriste. Herodius timebat ne herodes au
diret uocem p[er]h[ue]. et fieret amic[que] fr[is] sin.
P[er]p[er]
k[um]p[ue] destruerent. T[une] am[ur]nuit filiam
suam. ut inconiuno quereret capud iohis.

enorem, qui sepinat se adunno amore, et mutat se inpignat ziacet inpeccariis corridie. lecrus i quo pilutie portatur. sigfieat corp homin plenum plenum peccatis. zalli qui portantur puleaticum ad dnum. sigfieat doctores magistros sœ cœle. qui corridie castigant peccatoris su iubil. zorunt per se dnum ut comitantur abo pib malil. Videns ih s fidem illorum, die piteico. Confide fili remuttuntur tibi peccata tu. In h loco possum consolidare, quantu aduniat umumquam; homne sua fide. zquantu adu ut paluico aliena fide. Salutie ute inpotat pfermentum uonire ad ibm. duct est abalie nis manib. et smanet est abaliena fide. Et ec hoc possum intelligere, quia multi meccà sunt qu non saluantur nis meritis. ki eum pincione sionem alio merentur salutari. Posit quâ due tis est pilutie ante dnum, stat ut et ei. Confide fili. Dn appellationem eum filium. quæ dixi us est likure appeccatus. quia ille qui an fuerat fili malutie ufili diaboli, p dimus la peccata factus est fili dei. In h loco cognosere possum. quia pter peccata. muhe infirmam tot eenumt hominb. Q uinque modi flagellar deus homines in h sclo. alu, p, pationem fili gellationem. sicut flagellatus est iob robius.

Alu p[ro]pter l[ui] flagellantur, ut virtus dei glori
fietur multis, sicut fuit cec[ui] diu[n]s unxit
oculof de fputo, allu minavit. Alu p[ro]pter eu
stodiam humiliter flagellantur. Alu flagel
lantur p[ro]pter multis uninquitates qua[s] fecerunt,
ut cognoscat infto ſelo penat[is] qua[s] in inferno
debent fuffinere. Sic autem h[er]odes rex et pi
Latus mult[ia] tales, Alu flagellant p[ro]pter peccat
ta quo iam fecerunt, sicut ille infirm[us] quin
cebat adſontem ſiloe. Sic autem ille p[il]itutieus de
quo in legitur in[hi] ſe[non] et ingelio. Cui etiam
di[n]s non ſolum peccatua dimiſit. I: et corporis
ſancte[m] donavit. Postquam di[n]s cunaunt pa
line[m]. diert ei. Surge tolle lectu[m] tu[m]. et
de indomui[m] ſu[m]. ſurrexit et abut[it] indomui[m]
ſu[m]. Omnis q[ui] mult hab[eb]e uemam et reſup[er]
re q[ui]am dei. p[ro]pri[m] debet ſungere abniqui
tate ubi pri[que] acebat. Di[n]s ni[m] non ſol[u] uſſit
p[il]itaco ſungere. I: et lectum uſſit portare.
Quia certe a[n]a diu[n]s ſolum apeccat[is] debet que
ſcere. I: et caro que pri[que] impecat[is] erat plen[
]ut[i]ſ. debet ſeruere deo bonu[s] opib[us]. T[unc]e pa
line[m] portat lectum ſu[m], quando aliquis peccat
tor p[ro]com[u]ſionem affligen[t] carnem ſu[m]. ut
p[os]ſit redire indomui[m] ſu[m]. id est p[ad]iſi[ſ]. qu[
]uiac[te]p[er] dom[que] n[am] est p[ad]iſi[ſ]. Q[ui]n in p[ro]

omne desiderii ſuum, ille talis nonuerit ad
miptraſ. R. eliqui uero tenuerunt ſuos ei
conrumelus affectos occiderunt. Magna di
ſtantia est inter illos homines qui habent
neghigenia audire ſub dei, inter illos qui
pſecuntur eos qui annuitant ſub dei. Et
multi homines quinque ſub dei audire dig
nantur, ſunt alii qui ſubim dei audunt.
ſi ope implere contempnuit. Et s alii qui no
ſolum deſpuitur ſub dei, ſi et alii p[ro]dicti
conſi [con]gladus p[ro]ſecuntur. Ilii qui ſubim dei
audunt. dampnabuntur. S. plus dampn
buntur illi qui ſubimt dei audunt. 〔rope
negligunt illud implere.〕 R. ex autem au
diss. uratius est, amſſus exercitib. ſinſ. p[ro]ſot
homicidii illos, reunitatem ille[]z succendit.
Exercitus iuri regis, ſint angli. quia ome
induitur implebit diſ p[ro]inglos ſuos. Cui
tates ille[]z qui noluerunt venire ad mupta,
ſint, p[ro] corpora ille[]z hominu, qui nolue
rimt audire. Q[ui]a p[ro]ſut homo p[ro]manet ad
t[em] incumitate, ita alia habitar incorpore.
Q[ui] al homines uſq: ad inditii dampnabunt
in alia, ſinſ. p[ro]inditii dampnabuntur incor
porib. Time aut rei ſuis ſinſ. Ite ad exet
marum, et quoscumque, inueneritis uocite

ad nupriales. In h[uius] loco manifestat intelligere debe-
mus, uocutionem populi gennibus qui uscitur
ad exitus iuarum, quando rehigerunt omne
ueneramentem iogo, igitur Studentes consuli sunt ad
dum. Illi ę ante aduentum e[rum] in exitus iuarum
sedechant, qua ueritatem nescieant. Et possum
iuarum domi audiverunt, fratrum aduam iuris
reui sunt. Imprant aut rei ut iideret dis
cubentes, undit ibi hominem non uestitum
ueste nupriali, et aut illi. Amice quomodo huc
intui non habent uestem nuprialem. Deus
omnis qui omnes act recognitiones hominum
indet, si inhi scolo iiderit aliquem hominem or
natum homis moperib. cum illo desiderat gom
dere iegnare metita iuta. P[ro]ueste nup-
rialem debem intelligere fidem, quod sini hi
de non possum placere deo. Et possum uerim
pueste nupriale intelligere curate, qua qu
non hibet curate deo nullo in placebit. T[u]e
ut rei ministri, ligatur mamb. et pedib. met
te intenebrat esteriores. ibi erit flet et
ftridor dentis. F[r]istos ministros debem int[el]
ligere demones, qui inferno multa torrnia
oſtendum malis hominibus. Qua eni ſent-
nocati, p[ro]priu nero electi. Ist[e] iſicul[us] magis e[
nmendus] quam exponens. Cogniti nobis et qu

tem, tfatint opa iinteris sint filu dei. ut
li qui secuntur falsitatem, desideunt m
datum audire, sunt diaboli fili, quia di
bolus abinitio semp menda, eum in te
tit inueritate. Certe unusquisque, homo cu
opa facit, eius fili vocabitur. Si opa de fa
cit ueractiter fili dei, pater bonum op uoc
tur. ecum eo ineta iita gaudebit. Et si
facit opa diaboli, pater malu op erit filui
diaboli. isimul eulo ampnabitur inferno,
Pptea kimi fris semp pcepta dui obserue
mus. ut illius filu eee possim, omi tprei
mum requiram, ut sicut ille dignatus est
redimere plaqnum ste crucis. dignetur nos
habei depotestate diaboli renete mortis, ha
ciat nos secum sepe gaudere incolis. Oripe p,
ftare dignet. Or. inSCI marthei apli zegle eg
nullo tpr. vidit jps hominu sedent in the luci
lonto marheum noie. 7. dit illi seque me. Ire
insto loco leguntur qna dui uocant ha cijo
marheum apli, qui fedebat unkeloneo, etat
plenus curis scli. Magna spe peccatorei su,
scipunt quando dui fecerit depublico apli,
deraptore fecit eum eumangelustam. Posqum
illu dui uocant. stati surrexit. roii luci
scli spint. rei oi uolumate secutus est dui.

Ille uenerentur, quod solum tamen latre
carnalibet desiderunt,radimplet pectra domi.
In quo beatius matheus reliquio omnia ad
preceptum domini, secutus est domni, oftendit se
uenerat, finisse filium habere. Quia sicut abra
ham ad illionem domini reliquio, remittit domum,
sic utque ad illionem dei reliquio oïa et secu
tus, eam est, illa quoniam honores se li, et i
nenter sustinet omnes in uniaf, et unimicis sui
dem orat, utere talis seque utestia sepi.
Non debemur muzari, quod matheus ad unam uocem
secutus est domni, quia illa qui eum suo uto
foris uocant, ipse illu inter illuminant, ut
subito domni sequeatur. Et factu est discutere
te eo indomiti, etc. et multi peccatores et pub
lici uenerunt, et discutuerunt eum iu. sec
matheus nominat incum domum domini intuit
ad manducandum, s. lucas emangeli est aperte
declarat quia domini indomo ipse manducant.
Quia lucas in suo emangeli appellat eum le
in et dicit, secit illi leu coniunco magni
indomo sua. In hloco scire possum, quia bed
tus matheus fuerit binomius, matheus uocatus est
dem. Postquam scibe et pharusta qui erat ple
n sibi et imudia iiberunt domini mandu
ante cum publicus et peccatorib. statim

tis, zostendit illum maorem esse inregno celox,
qui inhi sibi, pater domum humilat se. Time ad
nuncuit unum parvum puerum. Acta tu
et cum immedio celox dixit. Amen. Deo uob
nisi consus fuerit, reffitummi sicut parum
li, non inibi s inregni celorui. In hoc loco vide
possum. Qna sin humilium sicut parium,
non interium inregni celox, Ille ho humilat
se sicut parium, qui omnem honore sibi paco
furnit. Et sicut parimus nonconcepserit alie
nisi dumtus, mon reldit malu, p[]nimo, et
necognat malum. Ita un[]quam, xpiam qui in
regni celox, intrare desiderat. Sepp debet hi
ke humilare. Aliud seli sepp debet fugere,
romi homi debet desiderare ad sepm uemur.
Omnino; & humilavit se sicut paruum ite,
kest major inregno celox. Certe qui bu
mulier obedierrit dei p[]repta, et p[]senterane
rit inbonis epist. Ille maior vocabitur in
regno celox. Habeam femp humilite ki
rissim, desiderem evahari inregno celox,
qna qui certe in hoc sibi se humilat, ille
indie nonissimo evahabitur. Q[]sufi fecpit
um parium tile, innoite meo suscipit.
Illum que in dem, p[]er deu humilatui, ri
cui una cognoscanus dom kabitare, omne

honorém romne bonam voluntatem debem in
pendere. Et qui scandalizuit unu de pufillis
itis qui inme credunt, eepedit ei ut mola asi
naria suspenditur incollo enus. demergatur in
pfundu maris. Inh loo possum inde quia magni
pecatuum est scandalizare frrem. i. recedere abo
no ope. Sicut gaudium, pmutitur illis quu
scipunt innoe xpi aliquc humile. sic, pmut
tur peni illis qui conturlunt aliquc fatieme
opi dei. Sunt aliqui sclareb qui mutant hib
tum sclarem, zcomituntur ad dom. apostea in
frigante dubolo demonstrant aliis malu exep
lum. S. melius est eis ut mori inveneret eis
inveita seleri. quam ut demonstraret aliis ma
lum exemplu. Quia talis homo si inhi sello mo
reretur, pena cét illi inferno. Si aut manus
tua l' pes tuis scandalizat te. abscide ei ipse
abste. Per manu ipende zeculii debem intel
lagere aliquc ppinquin nùm aut amicu. Si
isti inaliquo modo nos scandalizuit una di.
nuoluerint nos there ad aliquc errorem. me
li est ut dimittam amor illo. fugum
soneatque illo. quia nos cu illis simul peam.
melius est ut soli intem ad unta eternu, qu
cum multa turba ppinquu inferno dieme
mur. Videte ne contemnari unu exbis pni

IUS INCREPIIT, FUIT ADOMNO, ZAUDIRE MERUIT,
VADÆ FILIUS TUIUS WUIT. JAM EC DESCENDENTE DE
MONTE, SERU OCCURRERUNT TENTAUIENT DICENTES.

J[es] quod filius ei unueret, ftati credidit S[an] moni quę
adnono quod fili ei unueret, domuiſs dixite ei, uolens ſcare ſiſantas reddita in
ILLA HORA EC[ET] FILIO INQUA AUDIERAT ADNO. QUOD FI
LI ei inueret. INTERROGABAT HORAM AB EIS INQU meli
HABUERIT. IDIXERUNT EI. Q[ui] HERI HORA SEPTIMA RE
LIQUID EUM FEBRIS. FILI REGULI LAMATU[S] EST HORA
SEPTIMA. P[er]T[ea] ut nos intelligam. quia septem
FIMT DONA SCI SP[IS]. PC[U]GAM RUTUTEM. NON SO
LUM DAZUR REMISSIO OMNIM P[EC]ENTOV[us]. 1; etu[da] LAM
TAS RUTU[S] CONCEDIITUR O[ui], COGNOUT & P[U]TER Q[
MULLA HORA ERAT INQUA DIXIT EI IHS, FILI TUIUS U
M[IT]. ZCREDIDIT I[P]E Z[O]OM ei tota. INMULTI[S] LOE[S]
INSC[O] EUMINGELIO LEGIM MAIOR[ES] FIDE HABUISSE GEN
TILEM P[P]LIM. Q[UI] IMEDOV[us]. Et nos K[M]I fr[S] ei ei
STUDIO CREDIU[M] U[bi]S D[M]I. DRUMILIEM AIAS N[AT]S IN
ORATIONE. UT MEREMIN[EX]ALTURI ADNO. TOI BORD
CONSIDEREMUS quia 1[ste] MUNDUS Q[UI] DILIGIT FU
G[IT]. V[b]iq; ENUM EST M[OR]S. U[b]iq; EST L[UE]T. R[EX]
OMN P[IRTE] FID[EF]S X[P]I P[EC]TUMN[IR]. DE P[EC]EM IN
CEſ[ANT]ER D[M], UT I[P]E FATIAT NO[S] FU[Z]GE G[AND]IA
HUIU[TE]. REGNUM CELOV[US] FATIAT NO[S] DILIGE.
QUOD I[P]E P[IR]ARE DIG. DOM XXII. SEC[ON] CHA
N[ULLO] T[P]PR[AT]. SIMILE FACTUM EST REGN[UI] CELOV

Jesqm regul[em] audient
adnono quod fili ei unueret,

Dixit ius diffusus
jurabol. un hinc.

Hoc regi qui voluit rationem ponere cum se-
ruis sibi, etiam aliquid exponere
qualiter ifte rei significat domnum num. 1. 11.

Seruam hujus regis sunt homines quos deus fecit
awslam imagine, dedcit illius sensum intelligen
tum ut seruientur sibi etiam autem eum. Certe
qui ifte regit sunt, magnam libertatem habet, et
sepit se aserutuo ei, nullam libertatem habet, ut eft
sunt diaboli. Qd ipse rei ponit rationem cum serui
sunt, significat quia omnino domini subtilit coridie undat
opu domini cogitationes domini. Et cum censasset ratio
nem ponere, obtusus est eum qui debehit decem
milia talenta. Sicut talentum induisif modis
pondat, sic duci laimat generat peccato. Italen
tum debem intelligere pondus peccati. Ille ho
qui facit homineium domni muoia peccati,
quid decem milia talenta debet. Cum aut nihui
beret unde redderet, uisfit eum domis uemunda
ri. tuorere ei et filios, zoià que habebat, et eddi,
Jste seruus qui non habet unde reddat debiti,
significat quia peccator indie undit, nullatenus execu
lationem habet, pons habet depeccatis sibi, et de
queste mifericord, et quia nullum uist perire pec
ecatore uibh sibi uemundari, quando pœpit ut
pecillator ppenientia coniitatur. Et tunc spe
tialiter seruus uenimavitur, quido peccator re

norum. Alu dicetunt quod wistum eest solvere tibi
tum. quia principes romanorum pugnabunt, pei.
Conti li dicentant scribem et charisei nondebe po
pilum dei eet subiectum humanis legibus. Ppienta
quina decimas et permitias offerebant deo. et cum ta
lus eet contentio inter eos. quae occasione acceperunt
conscilium ut ut inopere. Et sermone possent
reprehendere hujus time miserunt ei discipulos
suos cumberbarantur dicentes. Magister. Cum quod
quetat est. zuiam dei unutate doces. Et non est tunc
cure de aliq. non eni respreus pisonis hominum,
Et eis nobis. quid tibi iudetur? Luctet censum
dari celari annon. Cognita aut iks nequaqua eorum
aut. Quid me temptatis hipoerite? Eroda
nus ministeros herodis in loco appellat. qui p[ro]
hoc requirebant censum. Cum magna fraude
nemebant ad omn. cogitantem mali quomod[ur]
reprehenderet omn. Sidereret d[n]s quod licet auri en
sum. Etatum reprehenderet ab illis qui nolent
aure censum. Dideret illu eet contru[n]i legi. Et
sidereret quod non debent dare tibutu. Et at[n]i con
reprehenderetur amnistris herodis. quasi reberet
con[te]t celarem. Coguit iks nequaqua eorum tot.
Quid me temptatis hipoerite? D[n]s appellat
temptatores suos hypocritas. quia alud un
gua, pferebant. zaluud incorde tenebant, et

at illius ihs. Offendite michi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium. Ille denarii que ili soliuebant, habebat in se imaginem celaris expittâ. et nomen ei septum. Time aut illius ihs. Reddite igitur que sunt que sunt celaris celari. etque sunt dei deo. Hic dicit. Que sunt celaris reddite celari. etque sunt deo reddite deo. Idest decimas et p误mi as. In hii loco subtiliter constidare debem. quia sicut celar requirebat censum aſtus subditaſ. ſic ompſ deus requiret anobis figinam ſue imaginis. Qua certe ſeßm alium facti ſum ad imagine ſumilu tuzinem dei. Dicut deus eſt boni ſeſi et uſtus. ita debem eſe bom ſeſi. Qna ipse dīnſ dicit. Diſe re ame quia mitis ſunt thumilis corde. De pœm & Kim frtem redeſpore num. ut digne tur imagme ſua recupare innoh. ut indie indi tu nobis placam inde possimus. Cui est honoR. nullo tpt. Toquente Dom xxiii. 5 Matb.

I
khu ad turkus. eocce pnceps un accessit zadorau
eum dicens. Dne filia mea defuncta est huiu
impone manu ſuper eam ruuuet. Treliq. expò
nter oia miracula que dnis ni pſemetipsu often,
dit unir. nonlegim refuſentasse in tres mortu
os. Refuſcataut Lazarum quartiduanu mortu
um. ia fetentem immoito. Refuſcataut et fiham
archinagogi. que iacebat indomo mortua.de

Izpter h' quod habuit magnam fide, fuit dig
na appellari adno filia. Qna ille homo qui
fidem non habet, nullo modo placebit deo. Et
qui fidem habet sine dubio dom in se habet, de
qui eft amator fidei dignetur nobis tamem
prenare fidem, ut cum omnib, fidelib, ſui par
tem integno celœ, habere mereamur. Quod jſe
prenare dignetur. 2. Inſco andrea § Mathe.
Imllo tpir. Ambulans ibis in ta mare galilee,
udit duof fris ſimonem qui vocetur petr.
zandrea frëm ei mittentes reſi immare, uo
cant eos. Et reliquia, expe
Ante quam dom n[ō]p[ō]icaret in l[ō]mundo eum
angelum, zante quam discipulos eligeret, pu
ignatufs eſt haptizari auohe. et poſt h[ō]l
ut in
destum. ribi ieumnunt xl. dieb.; yl. nōtib;
supinſ temptationes duboli. et poſtea inde eſſ
ſus ambulant uita mare galilee. ſicut nat
rat h[ō] ſe[m] eumangelum, ribi elegit discipu
los ſuos. Q[are] in l[ō]co ſi[gn]icat eumdem.
Qua ſicut mare non potest quiescere, ſic
mundus ſe[pe] comonerur duſus ebulationib,
zanguſtus. J[sti] duo discipuli quos dom p[ri]ſe
dgerat. weſt petr[ō] zandreas erant fris, non
ſolum ſe[di]m carne. ſi, et ſe[di]m ſp[ri]m. Th[ui]s ut accit
cognoscere posſum. quia ſi uolum e[ſ] discipli

dom frīs eē debem. non tantum carne f; etiā spū.
Qua oñes qui inxpo sumus generat plubet
mum. unum patrem eē habemus deum. Cotti
die inotatione dicimus. piter nī qui est ince.
Pra mater est sea eedā que nos spuialiter ge
nerat. aut pside, aut phaptisimum. Sideus est
nī piter. et sea eedā est mā mater. uistum e
ut kres sumus. concordum ueram carutzatem
unter nos habeamus. Quod dīnæ elegit duos frīs,
figurcat quia unusquam; homo debet habe in
ſe dilectionem dei pereim. Dīnī nī non elegit
ſapientes mundi. f; elegit ſimplicer et papeſ.
qui manib. ſuis acquirebat uictum unde inue
huit. Tamen pillorum pōlicationē dignatus est
uocara ad ſuam fidem potentes ſapientes hui
ſeli. Nunc audiam quod dyit diſcipulīs ſuis veni
te post me fatiam uos fieri pſicatoreſ hominum hi dicit,
venite post me, obediite meis p[er]ceptis et meus manda
tis. recto faciam uos fieri p[er]ſicatoreſ hominu. wobeſt
faciu p[er]ſationem habere p[er]iam depotestate diaboli
animas hominu. legum enim in actionem, ap[er]bui quia
poſtquam dīn[em] aſcentur ad celof. p[er]ſicationē beati pe
tri apu una die quinque, milia hominum credider.
talta die tria milia. to deato andrea cui hucove ſe
ſtum celebriam. legim qu[am] adp[er]ſationem duodoci mi
ha crediverunt. Postquam dīn[em] dixit ſuis diſcipſis

unse qui unct placere deo, Et nos kmi frs depoe
muir deum ut concedat nobis habere itas qui
tuiees unctutes, ut nos xgiam ipius meream
liberi deponestate diaboli. Quod ipse piare dignet.

millo tpi. Innat xplory Sedm tohem.

Dixit ihs discepuhlf fins. Hoc est pceptum me
um ut dihgarf muncem. hcut chleyi uos, et
omunuf nír spter hoc dignat est [rehqud,
descendere decelis, ut mentef homunm leua
ret ao celum, et haberent muncem talem dilec
tionem, qualem mcehſ angli habent, Sps e
mm maligruis mebil alud condie opunt. ì qm
posſit inter homneſ discoidiæ ſeminare. S; onſ
inter omna pcepta que nobil dedit. H uult 7
ammonet, ut muncem nos dihgam, hcut ipse
dilexit nos. Certe tantum dilexit nos ut ad
morrem ſemtrapium pnobif idleret. Suft mul
ti qui dihguut pexnos. E, spter F qui ſunt
eſ, p[ingui Sedm carnem. Veru talem dilectu
nem non contradict onſ. S; ille ueta caritate
habet, qui dilig amicum indeo, animueu, sp[er
dem. Maiorem hæ chlectione nemo ht, ut
amna ſuam ponat quiſ p amuerſ fins. Dus ue
nerat ubiue mundum mori p[umuerſ, et
tamen dicent se poſturut in anima ſuam, p
amuerſ ſins. Et ce nullus homo nos p[sequitur.

usq; ad mortem, unde possum, phare fidihgim immos;
Certe qui p deo intp r pucf non succurrerit frī fio ha
bemi necessitatem, mullo m in ſp[er]ſecutioē dare animam
ſuum poterit, Jlle uaciter caritatem habet, qui amat
p[er]ximum ſuum ſicut ſe ipiim. Vos amici mei eſt:
ſi feceritis que ego p[er]cipio uobis, audivi poteritis ha
trulli frī quanta eſt mā nī reſd[ep]toris. N[os] ſe je
ui non ſuum digni appellari, zumei uocamur, eſt
na dignitas eſt boiim eſ[et] amicus dei. Jlle uememor,
eſt amicus dei, qui facit quod p[er]cipit deus. J[am] non
diem vos ſeruies, qua ſeruus nesec quiu faciat
domin ei. V[os] am[ur] dixi amicos, qua o[ui]a quecunque,
audiu apu[re] meo, nota feci uobis. Oui[que] d[ui]s
nī audunt apu[re] ſuo, ideſt gaudia uere caritati,
ſecut c[ognita] ſeruus ſinſ p[ro]pter hi ut ip[er] faceret ami
cos ſuos. Jlle qui uoluitatem dei cuſtodiit, i[mi]que le
p[er] cor ſuum ab uamore b[ui] mundi, ut a[cr]acter eſt
amicus dei. S; qui[que] habet habet b[anc] dignitas
ut amicus deu uocetur, indeat ne g[le]cetur hi donum
ſibi datum a[de]o. N[on]uos me elegiſt, ſi ego elegi,
t[ro]ſin uo[rum] ut e[ati]s r[ef]structi aſſerati, r[ef]structi ut
maneat. Omne q[ui]d[u]nq; laborat homo i[n]sta p
ſenti i[n]ta, iux p[er]manere poterit usq; ad mortem,
V[mi]ſquaſq; qui iam c[ognovit] e[ter]nā gl[iam] omnes
delectationes b[ui] ſe[mi] co[bi] habent. Ut e[m]q; pe
t[er]t[us] p[ur]tem i[n]noſe meo det uobis. J[ille] homo

innomine diluitoris peur, qui illud petit quod p
inet adueram salutem. S; ille non petit innomme
domni, qui orat, piorre inimci. ream quern illi
proest p[rae]qui origio, p[rae]quitur orationem. Quidam
sive orat, impis opinionibus, pugnatur corona dum
S; karissimi fris illud adeo queram, quod fecimus
re unile ad salutem nostrum, ut nos cum gaudionero
conditore meterna uta gaudere possimus. p[ro] ad
innante quinut treg. de eodem sebam ishem

Nullo tibi. Dixit igitur distinctus fune. Hoc mando
nubis ut diligitur innoem. Trelia quæ

Domnorum tuæ loco nos ammonet, ut semper int
nos munam selectionem habeam, quia scere pos
sumus, sicut amam innoem, domum habet nobis
omnia que innomine ei quorum. Certe sionem tu
buerim caritate, nulla lona zeni, possum opari eo
tam hoc. Esus mundeat cor, scutate quia me
p[ro]vem nobis odio habut. Mundeat inflicta scuta
nuris habet sigfieiones. Aliquando sigfiet uito
hominem, aliquando sigfient amatoribus muniri, sicut
inko loco. Non est mirum simembra xpi ioffelet di
suffinent p[er] executionem amundo ioffe abinatorib, mu
di, quando xpsi qui est caput omnium donorum, null
ras p[er] executionem dignatus est, p[er] nobis suffinere. Si
de mundo suffectus, mundus quod suum erat diliget

Hoc non dicit dinis solummodo aplus. s; etiam omnib, funs

Fideibus. Apli fuerunt de hoc mundo. huiusmodi non est ut de hoc mundo. quia uti electi erant adomino. et prier hoc quod sequenschantur eum amatores mei diu hibehunt eos huc ad mei. Quidam huc demundo non est. huiusmodi electi uos demundo. prieretea odit uos mun duis. P. mundum debem intelligere uti solos ho mine, qui plus amant istum mundum quam deum. Et prier hoc dict onus ad applios. Si uos fuisse de mundo. id est si fuisse mendacibus et uti uis. mali homines diligenter uos. S. prier hoc quod nondiligitis uamuram huiu mundi. utecumque odit uos mundis. Communi consilia nobis ut non diligamur mundi, neque delectamur huius mandi. quia ille qui diuigit mundum. id est qui amat utuam et concupiscentur mundi. multo modo placebit deo. S. hec onama fatem. ubi est prier nobis men meum. quia nequeant eum qui misit me. Malignu homine weo piseque huncur fideles Christi. quia ignoratam nomen est. Simon ueniles, volucritur non fuit eis. pecatui non haberent. Aduentur domui meorum sicut eis denib. sunt uta, uta sunt incredules mori. Pater hoc inde habent peccatum infidelitatis. quia domum uent ad eos docutur est eis. Ceteris si domui non ueniles ad eos asequi non fuit ad eos peccatum non haberent. Quid me odit, ipse?

XVIII.

ligere populum, popirios debemus intelligere deo toref. Sos gregorius dicit. Et ce totus mundus ple mus est facerdotib. Si punci opurii muenuntur in uenumur inmesse dei. Minsterii facerdotale ha bemus, set millum studium de opere dei habem. Non cognamos qualiter deo placere possimus. Si qualiter hominib. Sinos idem aliquem poter tem hominem iacentem inpeccatil. non autem re phendere eum, qua timem ne commu nos nascatur. Timemus ne subtrahat nobis fukam quia abeo acci pimus. S; nos ualde timere debem hoc quod pp pletam dicit. Peccata plopuli mei comedunt facer dotes. Illi mandueant peccata populi qui blandunt hominib. fatiemb in peccatum, in rephendunt eorum mala opa. Si nos qui unum de oblatiob, fide lium quas illi optulerunt, pfinus peccatil. Sinus mi ducamus. itacemus mala opa eorum. tunc peer to mandueam peccata eorum. Rogare igitur domini me fis ut mutat opariof inmessem fuam. 1. rogare do minumi ut dignetur mutere bonof prieatores in populum suui. mutat doctores in quibonatores qui pp kin seii dei uiste quibnent, illius inam dom often vant. Et ce muto uol fiet agnol inter lupos. Dnfs uia misit discipulos fuos fiet agn mutantur in ter lupos. Pterea ut habere vent simplificate iu stinerent, pdeo omnia adiusa. Ille qui fit scipit loci

p[ro]p[o]n[e]ti]on[s], omnia mala deb[us], p[ro]eo tolle[n]are. Nolite
p[or]tare sacculum neq; p[or]tam, neq; caltiamenta. Et
nem[nem] p[ui]am salut[i]nti[s]. Hoc p[ro]ept dominus
quando p[ro]icato[r] uadit ad p[ro]dicandum, nullam cura
habere de terreni[s] debet sub[st]antus. S; utam f[o]p[e]
deb[us] ponere indomno. quin non d[erel]inquit eos qui
f[p]eamt inſe. Et p[er]h[ab] p[ro]ept domni[us] ut p[ro]icato[r] nu[l]
Lam indutiam debet h[ab]e neq; exculp[ion]e aliqua[m] in
p[ro]icatione domni, S; ſemper debet e[m] sollien[t]us qua[m]
mobo p[os]ſit l[ab]o[r]iare in[n]mesſe domni. Inquacumq[ur]
[con]traui[n]t. P[ro]mu[m] diene p[ar] h[ui]e domni. Et ibi fili[m]
pu[er] fuerit, re[q]uiſet ſuper e[m] p[ar] e[m] uta[m]. Quan
do p[ro]mu[m] h[ui]mo p[re]cambt in[pi]diſo, t[im]e omneſt p[ro]di[m]
mus uetam p[u]cem. Et uemens ſu[m]e domni[m] in[m]um
dum, muſt diſepp[ulos] ſu[m]e numtare p[u]cem. Q[ui]nſ
qui[s] ūb[um] dei uoluntar[ie] au[n]ierat, t[ro]pe comple
ut. p[ar] i[que] re[q]uiſet ſuper e[m]. Et q[ui] ūb[us] n[ot] au
diut[ur], ip[er] tam p[ro]icato[r] non p[ro]d[et] mercedem ſu[m].
Q[ui]a inb[us] loco domni[m] d[ie]it. Dignus enim m[er]ce
n[ar]mi[s] m[er]cecle ſua. J[ub]et domni[us] diſepp[ular]iſ ſu[n],
ut in[re]nt indomum il[lo]u[m]. I[m]anducent i[b]ib[ant]
apud il[lo]s q[ui] ūb[um] dei gau[n]enter ſu[n]cipunt. J[u]
ſu[m] est ut aliquod ſtipendium ab e[m] recipiamus. q[u]
b; ūb[um] dei annu[m]tiam. Et tam ueru[s] p[ro]icato[r] non
a]p[er] hoc debet p[ro]dicare, ut inb[us] ſelo accipiat m[er]cede.
Q[ui]nſu[n], a]p[er] hoc p[ro]eunt ut inb[us] ſelo recipiat lau[d]e.

dilectuhi euis tanquam familiarest udomestici euis.
quin volumitarie audiebant ubi um illus. Ilam audia
muſ quid dommiſ dixit eis. Beati puperes ſpii,
quomam ipſorum est regnum celorum. Pauperes
ſpii ſunt humiles ſmankfieti, qui non habent ſupbrä
uncorde. Certe multi ſunt puperes quos ipſa pni
pſtaſ non fact benos. quia non ſponte ſuſtinent
eandem paupertarem, ſi inulti. Certe ubi humil
ſiſa fuerit pdeo. ibi omnes beatiuſines regnant.
Beati mutes, quomam ipſi hereditabunt teriam.
Cluſe ſunt manuſi ibumiles, qun non reddunt
malum, pialo, ſe cum omni hominitate uncumt
malum. Jſt i tales hereditabunt teriam, idest i reg
em, padiſi, poffidebunt. Beati qui lugent. qum ipſi
consolabuntur. Certe ſunt qun lugent bona huſ
ſch. Iplangent, ppeſt amorem parentum. ſipode
vint eos. iſt iales non ſunt beati. S; illi ueracit
ſunt beati, qui plangunt peccata ſua. I etiam, p[er]
morum ſuox, ſicur plangebat ſamuel Saul, p[er]ſea
quod peccant cont dominum. Certe unuſqueq,
qun p peccat ſui ſplangit. pp peccat, p[er]ſumorum.
iſe impſenti unſuturo eternâ consolationem re
apiet. Beati qui eſutu[n]t uſitunt uſitiam. qum
ipſi ſatunabuntur. Jufſit iua inb loco ſigſſat domi
num. III inib x[em]p[em]. Jli ſunt beati qui ſemper
desiderant placere domino n[os]. Beati miſericordes.

quamam ipsi misericordiam consequentur. Quam
do aliquis homo subuenit alciu attribulatione ul'
inecessitate. ille misericors appellatur. Ipeerto il
le talis mi jam consequetur. Beati mundo corde, qum
ipi deum indebunt. Ille homo habet munum cor;
qui est simplex in non habet duplicitate aliquam incor
de suo. Ille talis merebitur inde re deum. Nullus
homo poterit inde re deum. ni habuerit cor mundi.
Beati pacifici. quoniam fili dei vocabuntur: pacific
appellantur illi qui seminant inter fris pacem con
cordam. Et sicut dominus nofter patienter sustinu
it omnes adiustates. uia etiam illi debent sustinere
obspria ab numicis ius. Beati qum psecutionem pa
tumur, pter justitiam. quoniam iporum est regni
celorum. Multi homines sustinent psecutiones, pp
peccata sua. sicut fatum auferi et latrones. Illi ta
les non sunt beati. qina non sustinent, pp justi
i, pter peccata que fatum. S; illi sunt beati, qui
, pter iustitiam de est, pter deum sustinent multis p
secutiones, sicut fecerunt sc i martres. qui, pnoie do
mum fuerunt flagellati et decollati. Beati estis eu male
dixerunt uobis homines. ipsecuti uos fuerint, idque
runt omne malu adiisum uos mentientes, pter me.
Baudete iuxitate quoniam mereos una copiosa est
incelo. Dominus in hoc mundo oftendit sc os suos e e fi
deles. quando male dixerunt illis homines. qnomme

domini dixerint omne malum aduerfus illos, et fue
runt illos p[ro]secuti uſq; ad mortem. Illa non ſunt bea
ti dequib; uenacuti dicuntur mala. S; illi uere ſunt
beati, qui multa obpbra p[ro]deo ſuſtinent. Imultus per
ſecutum patumur; Certe ift; debent gaudere reuila
re. quomam partem habebunt cum ſeu inceſiſ. Et no
kariffimi firſ ſi gaudere cum deo uolumuſ. neceſſe eſt
nobis ut pillo omne obpbrum ſuſtineamar[ur]. Certe firſ
deliter zpatiemter pamore euiſ ſuſtunuerimus aduſta
tes hui; mundi ſecuri e[ſ] poterimus, qua cum ſeuſ an
gelis ineterna uta gaudebimus. Quod ip[pe] p[rae]re dig.

Nullo t[em]p[ro] Inphim[que] Martir[em] ſi l[uc]

Deſcentens ibi demonte. ſtetr in loco campeſtri. u[er]t.

Etio huius ſci emangelu[m] mankeſtat, qua quando
dominus p[o]eicabat inbi mundo, multi exduſiſis par
tib; uemebant ad eum. Alu uemebant, p[er]ter h[uius] ut audi
rent ubi[n]us euiſ. ſicut apli[que] ſideles dei. Alui u-
mebant, p[er]ter h[uius] ut inaliquo modo repbenderent eum,
ſicut ſcribe[que] uſp[er]uſei. Et alui uemebant, p[er]ter h[uius] ut ſa-
nutatem reciperent de inſurmutatib; ſinſ. ſicut inboe
loco ſe[que] emangeliſta mankeſtat. Ille tangit p[u]ualiter
x[er]p[er]m. qui eredit illum e[ſ] uerum deum. S; pagmi[u]
dei therent[que] non tangunt x[er]p[er]m. qua non eredunt
euma e[ſ] uerum deum. p[er]ter h[uius] ſunt inſirmi inai[que]
corpo[re]. S; poſtquam tu[que] uent[ur] ad domini, ip[pe] leua
ut oculos ſup[er] diſcapulos ſuos. u[er]pit loci[m] ad illos de bea

tiniuimibus. Beati pauperes spu. quia urm est reg
nun dei. Illa pupta est laudabilis. que non deside
tat habere temporale dictus. ut habuerit. puer
dem illa distribuit. Certe quantum uniusquidem, in
hoc sibi puer dem fuerit pauper. tantu ingla etc.
na erit dual. Beati qui num e furut. quia statua
bambi. qu e furant. vitutut justitiam. qui pape
ta dei uolantarie audivit. igepe implent. illi tales
tume erunt sanati. quando dem uscuntur in me
as fanem. Beati qui num fecit. quia rixebus. ille
diet dominus illos e e beatos. qui plangunt puer
terrenam. subfamam si paterunt illas. s. illos
vunt e e beatos. qui plangunt peccata sua puer
regnum celux. at quos desiderant venire. corte
qui taliter planguntur. illi malia una rixebunt de
gaudebunt rexultabunt. Bati erunt cum uos de
runt homines. eciam sepaui t uos regebraunt uue
cerunt nomen urm tanquam malum puer filui
komun. Inki loco demonstrat domn. quia nos
timere debem pectationis uta ut nos oportet pillo
flectuntur. s. tamen non debem coramere malos
homines ad domum pectationem. si quando dem illos
tat qu puerkaros contra nos. quantum possum cu
instina. cum pateria. debem animum illo bu
miliare. Cinxete inilla die rexultate. etc enim
con iura muba est in hoc. Inilla die quando pseca

possimus, simul, fine seditione, id est fine discordia. Nunc audiamus quod dominus cuchat eê venturum inmun dum ante quam finiatur. Surget gens contra gentem. Tregnum adiutus regnum. Et terremo tus magnu erunt ploca pestilentie tfamet. Terro resq; de celo. Tigna magna erunt. O multa mala multe tribulationes debent venire circa finem muniri. Pater hoc ut annuntient hominibus; mala p. petua que numquam finientur. Nam legimus qua gens ingentem surrexit. Tregnum inregnum. Quo romani infurrexerunt contra uivos. reos pum quum mundum captuauerunt. S; fptualiter hec omnia possumus refferre ad scam eccl[esi]. Time en[im] surgit gens ingentem. Quando malu homines p[ro]sc currentur eccl[esi]am dei. Id est fideles. Time terrenotus est insc[ia] eccl[esi]a quando corda fidelium perturbantur. Et fide deles transeunt ad errores hereticos. Time sunt p[est]ilentie insc[ia] eccl[esi]a tfamet. Quando illi qui debue tant eê fideles relinquent salutem amme s[ic]. Et opuntur cotidie que sunt contraria deo. Time est famet insc[ia] eccl[esi]a quando ub[us]m dei ap[d]icatorib[us]; non numquam. I[sc]ecurum si omnia que sunt in hoc mi[n] do ante finem feci debent habere fine conturbari, qua omnia debent habere finem. S; ante hec omnia intient uob[us] manu s[ua]l i[mp]lequentur. I[rr]tradent uos in[fin]ag[us]. ducentes ad reges i[ps]ides, p[er]ter nom

meum, Continger hoc uobis intestinorum illis, le
gimus enim post mortem nostri salutatoris. maligna
homines infideles fuerunt: p[ro]pter nomen domum p[ro]
sequerunt fideles dei. t[on]ceunt illos ante regos ta
te principes huius s[eli]. Mor[s] uistorum est bonus ho
mumb; inadutorium. malus est intestinorum. Et post
quam dominus immaturi omnia mala huus
mandi, fit am adu[n]xit consolationem. et ex u[m]t.
te q[ui] incedi b[us] uiris non p[ro]maturi quem admodum
respondeatis. ego emu d[u]bo uobis os t[ra]pientam cu[u]
non poterunt restitere. et contra omnes adu[m]sa
tu u[ri]. In h[ui]s loco non poterat confirmat dominus cor
da fideorum fuerat, quan[que] p[ro]visionem su[n]tinet, et
cum suo u[bo] comfortat eos d[ic]ens. Vos qui effi[s] mei
fideles, nolite terrestri, inolite cognitare qualiter p[ro]n
ci p[ib]; huius s[eli] respondeatis. vos q[ui] p[ro]pter nomi mei
ad i[n]uturum uenetis, u[con]tra infideles certabat[s], s[qu]
ego uobis c[um] p[ug]nato. Trademui autem apud e[m]b[us]
t[ri]b[us] utr [c]ognatis z[am]nac[us], imor[u]ce afficiens ev uobis.
Omnes electi qua sunt membra domini, p[ro]t[ea] secunt
illum i[n]suf p[u]ffionat. Mala que ab extraneis homi
mb[us] suftinet[ur] immorem dolorem nobis offendunt,
J[am] si suftinet[ur] mala p[ro]secutiones ab illis qui nobisc[us]
hub[ent] multum. in u[bi]n[us] tur [a]tum. Et capillat et
capue u[ri]o non perbit. Dominus sciebat qua fideles
s[in] turbentur, p[ro]pter i[n]ma p[ro]secutionem immico[ny]

aposteri dignitatis est adungare consolationem. Sci miis fris qina capillus cum incdotur nondolet, et aposteri non debimis tuncere ne caro noftia iecorpmurim pereat, quando capillus non potest pereat.

Inpumentu iura possidebitur animas iuris. Pamentia eft iadie iactos omnium iuritum. Ille homo ha bet pudentium, qua pudenter omnes adiustates fu stinet, contra cum qui sibi mala imponit, nullam parrhionem habet. Et Magna iuris eft cœta hominib, pantiere tolletare adiustarios, s. maior iuris est illos ioper deum diligere, Et nos karissimi fris siveamet mammo nostre pamentiam eustodim, sive ferre possum eorum maturem, rei domino upperum gaudebimus. Ipo aduimmante qui iuri. et

Pillo p[ro]pri. dict. iks Seom Matheum.

dissipulatius. Nolte arbutari quia nem mutre pacem interra. Nonuen pacem mutere s. gladium, ax non semper pontur ubona sig. adreliqua punitatione, s. etiam immala. Inbona significatoe pontur, sicut domui manifeat. Pacem meam uobis, non qualem mundus du. ego do uobis.

Jnitali significatione p[ro]pri. sicut psalmi ha sicut. Pacera peccatorum iudens. Domus mi.nouen nata. pacem intera. idest nonmult ut habeam pacem cum mundo neri; cum diabolo, cui quo debem semper habere belium. Gladium in hoc loco eft ibi dei.

sine doctrina ei. Istud gladium venit dominus mit-
tere interia, id est ibum suus ponere non est, ut nos
corridie pugnemus commi chabulum, commi uti
carnis nire. Siboe fecerimus, tunc uere xpi mili
tes solum. Veli enim separe hominem aduus in
trtem solum, utiia aduus matrem suam, unarum
aduus soerum suam, unumque hominis domestici
eui. In hoc loco spinaletur debemus intelligere, quia
trem chabuli qui est pater omnium malorum, sic
xps est caput cernum honorui. P. fili. am debem
intelligere seam acclam. que est de gentibus; consue
gatam. P. matrem sinagzagam, per turum. debemus
intelligere acclam que est de gentibus; consuegata,
per secrum debemus intelligere sinagzagam inde
west congregacionem. Inuktidees iudet seper seculi
sunt illos qui crediderunt. corridie non cesserat p
sequi. Gentiles populi qui erant immisceret, pater
incredulatatem illezy. postea facti sunt domestici
eus. Quamat parrem aut matrem, phisqui me,
non est me dignus. Amare debemus, p. ymos nostris
donorem debemus impendere parentib. miis. 1;
non debemus post ponere, pater pамore illorum
ferarum de. Non commu dicit dominus amare
parrem aut matrem, aut ceteros, p. pinguos. 2, no
debemus amare illos plusquam deum. Deum de
bemus extuto corde, extordita mente, p. ymos uos

tanquam nos metipōs. Et qui non acipit cruē ſi
et sequitur me, non est me dignus. Ille qui cruē
ſuam tollit. Ipost deum uadit, est qui pamore dei
afflīgit carnem ſuam univeretur illi qui in neceſ
ſitare tribulatione positus est. Quu uuenit animam
ſuam perdet eam. Anima inhi loco signiſcat p[ſ]en
tem utam. Ille homo qui utampor temporalem ui
tam plus diligit quam deum. Inſiuna una p[er]d
animam ſuam. Et qui p[er]dert animam ſi am p[er]t
me uuenet illam. Quu utam temporalem utam
tolectationeſ mundi concilietur, ille inuemet ui
tam. que erit eternalis t[em]per petua. Qui nos
recipit, me recipit. et qui me recipit. recipit eum
qui me miſit. O incumq; utherum ſee doctrine ſuſi
pit, p[er]co ille ſuſeipit x[]p[er]m. Qui recipit, x[]p[er]tam
innoie, p[er]b[ite]. mercedem p[er]b[he] accipiet. Sp[ial]itep
p[er]kam ruiſtum. posſimus intelligere domnum
mi[m]. Quu innomine domni ſuſeipit aliquem ui
ſtum timentem deum, ille recipiet remuneratio
nem abeo. p[er]cuius ſamore ſuſeipit. Et qui eumq; po
tum d[e]cet, et un[us] ex minuatis ſi[mi]l. calicem aq; fri
gide tantum innomine diſipuli. amen. Dieo uob[us]
non p[er]d[uc]t mercédem ſuam. Non reque[ut] dominus
quantum p[er]p[er]t damus. H[uius] reque[ut] qua uoluma
te uam[us]. Su[b]uemam h[uius] Karissimi pyrimos n[os]
munimuitate. tribulatione constitutos, ut p[er]

cata nostra pelumosinam redimere possimus. uniter
na patria cum seis gaudere perpetualiter mercamur.
Quod ipse pietare dignetur.

Eccl. luci

nullo tibi. Dixit igitur discipulis suos. Et ce ego mit
to uos sicut oues inmedio luporum. Trelie.

lectissimi kirs ad tendamus diligenter quemadmo
dum misit discipulos suos in brine mundum. cont
nequitiam unpletitem malorum hominum. cont
potestatem infidelis diaboli. Dominus me compaut
discipulos suos omb. pater innocentiam pater pa-
tientiam quam iph kabeant. Iupos appellat illos quij
sunt psecutores tinnia scopy. Amonet domnus disci
pulos suos qualiter debent comisare inter iupos homine
quando dixit. Etote prudentes sicut serpentes. di-
phces sicut columbe. Domnus noster pcepit discipu
lus suus ut eent prudentes inbono ope. eent solici
ti contra infidelis diaboli. eent simplices sicut colu
be. uest eent sine dolo tine nacundia. tine amari
tudine pectari. Cauere autem ab hominib. Tradent eni
uos incencilis imkinagogis suus flagellabunt uos.
rad reges ipsidel ducemini pater me intestamonium
ullus agentib. Domnus facte solientos discipulij suos
de ombi malus que iph pater nomen eius sustinere de
beant. pitea ne contristentur amalis hominib. pater no
men eius. Oui aut prieri auerit ufi; infinem, he
salutis erit. Cauere Corndie fris sustinemus psecutio

mus, pymos nunc coram me, ut iustum quod meus reg
nat, coram hominis, Amare itaq; debemus, pymos no
stros, nonnem cœnamatem nostris, p[ro]p[ro]nibus extet
nos offertere debemus, si nondebemus, pip[pi]a cama
te nos abamore et separe, et e[am] non huic cru
cem suam, venit post me non potest meus e[am] diu
pulus. Crux dicitur acrutius, quod modis por
tamus crucem domui, aut quando affligimus car
nem, nam p[ab]ſtinet nam, aut quando necessitatem
pyros ſucurrimus. Certe qui habet tristitiam de
alieni necessitate, ille portat crucem inmente. Si
quid evim exuobis uolens turrim et flare, ut
p[ro]prius ſedens computat ſumptus qui neceſſu ſi
habet ad p[of]ſicencium. Ne posted quam potuerit
fundamentum non ponere p[ro]ſicere, omnes qui
uuerunt incipiant illudere ei dicentes. Q[ui]na h[ui]
homo cepit, et flare, non potuit consumare.
Sic ut aliquip homo qui turrim uibet aut alio[que]
edictum facere, prius debet p[ro]p[ro]nare omnia q[ui]
necessaria ſi, ita nos ſideſideramus ut i[mi] humili
tatis edificare, p[ro]prius debemus no[mi] p[ro]p[ro]nare contra o[n]a
aduſa h[uius] ſe. Aut qui[rum] rey i[mi] tur[rum] comittere
belli adiſus alium regem, nonne ſedens p[er]coq[ui]
iat si poterit e[ui] decem m[ilit]es occurrere ei, qui c[ui]
ungunt m[ilit]es, venit ad e[ui] h[uius] d[omi]n. Si aliquip
rey debet facere belli contra alium contra regem

pius debet cogitare si possit facere bellum cui alio re
ge, si iuderit quod non possit occurrere, debet mit
tere suos legatos, arogare ea que ad pacem pertinet.
Ita et nos debemus facere, ante quam rex nō uenat
avuditum, debemus transmittere lacrimas mās ad
illum, ut fatiam pacem inter nos illu. Cognitum
qua inuuditio cù ipso non possit contendere, pen
semus qua iurutem dicitur utinam eis, ipse mē cu
ut parcat nobis. Transmittamus ad illum legationem
noam ante quam uenat ad iuditum, idem pseuerem
cottidie inorationibus, unbonis operis factas lectiones
cottidie, peccatis nostris domino offeram. Certe quando
domino deuote lacritum offerim, tibi pietum lacrimi
abonnib: peccatis liberamur. Sœs Gregorius amnonet
nos ut cum lacrimis telimus amicis facitibus munie
nuis anobis peccata nōa. Spem mām in solo redempto
re nō ponamus, tmentem mām in eterna pita hi
beamus. Iste nobis desiderata guia concedit, qui p
nobis femetipsum tchidit. Ibis exs dnis nō qui unu.

Tullo tpir, Dient Ibis

Et lucta.

dilectus suus. Siquis iuist poft me venire, abnegi
femetipsum utollat cruocem suam deequat me, trelu,
salutator nō dilectissim aōnonet nos ut abnegem
nos metipos, id est docet ut relinquam iuria ipse
ta nōa, tam remus utam uam tam unmelus. Non est
laboriosum homin relinquere sua. Huiusmodi laboriosi

est relinquere semetipsum. Ille dimittit sua, qui pdeo
relinquit omnia que possidet. Et ille semetipsum re
linquit, qui conculcit omnia utta carnis, delectaunt
seli. Non sufficit relinquere dimittas seli, nisi relinqui
mus utta carnis. Qmulti pugami fuerit, qui relinq
runt substantiâ suam. S; non relinquerunt delecta
menta carnis, ppter k mehil eis pfiut, quia crucê
suam poft iim non portauerunt. Iste carnem sua
pdeo non afflyerunt. Tunc nos metipos relinquum.
erucem nâm poft domini portam, quando uta
nâm que domino erat contraria, inbonus opib, mu
tamus. Certe qun sibb, fut, aut alicp utrum insb
habuit, sicutus fuerit ad xpm, dimiserit intin
ille semetipsum relinquent, poft xpm fine impedito
uadit. Qun enim voluerit animâ suam bituâ facere
perdet eam, qui poderit animam suam, pter me,
fahi faciet
intemet eam. Anima, p[ro]senti uta p[ro]nitur; in loco
Quamat delitias igaudia miundi, ille iult inisto
mindo uti sua diu retinere. Et qui afflугit semet
ipsum, p[ro]ter deum, ille peero poit animâ sua, idê
ita p[ro]sentem uta contemnit. Tunc debemus ponere
animam nostrâ pdeo, quando tempus per sectioni
iudemus. Iquando t[ur]s p[er]s iudem, tunc debemus et
rena desideria dimittere, reterna gautoia amare,
Q[ui]d enim p[er]ficit homi kumus iumundu lucre
tur; se ip[er]um p[er]t dectiui fatut. Quando p[er]s

tempus est debemus cor nostrum depeando dei eu
ftuere amabis cogitationem. Propriea qua licet nob
umere inpace, invillam nobis per executionem suus
neamus abimus, quam duu inbac iuta sum, huius
tabeamus cor num undelectione haufus sibi, si in
quantum possumus habeamus fluidum de opibus
domum. Qui me eruberit meos sermones, hunc
filus hominis erubescet inmaiestate sua quatuor et
scorum anglozu. Sunt multi homines qui dicunt
apud se, nos iam domum usermonem eius non rei
puimus. Multi hoc dicunt, ideo qua induet se eis
omnes xanos. Nam finomen xpi non eest hodie et
tanta gla, tot laudatorex xpi non eest in seco eade,
tempore psecutionis, sivele dei multil oprobru
umultil flagellis sunt afflicti. Si nos tempore
pacis multum turbamur, sive psumur appumus no
stris, wechignamur suftinere aliquas inutras, et
plerumq; cum urfacamur cum pyamus nih. uere
cundamur puf uemre ad latit facionem. Si ueraci
ter sumus medra xpi, unutri cum debemus ei
bus moths. Respuam glam huius mundi, et qui
mus glam ume eterne. Dico aut uobis, uere sunt
aliqui huc flantes qui non gultabunt morre, eo
 nec indeam regnum dei. In hloco regni dei sig
nificat seam ecclem. Multi ex disipulat domum
qui haudierunt, tam duu incorpore iuxerunt,

iis, dum seam ecclesiæ dei constructi confirment,
Pensentur fris carissimi facti dei, cogITEMUS qua
lia sunt opera tua. Sinos summiembra xpi, fatui
opii eis, nam multi sunt qui dicunt se eê xpiæ
nos, s. fivem xpiamutat non habent. Istam p[re] sentent
utam diqumt extore corde, si eternam uta nul
lomodo repurunt. Sinos defideramus eê muniro
dei, si nolumus illi place, diligamus humiliter
tem. ipse pertinentiam semper incor de teneantur.
iquna redempt. sumus p[ro]tofo sanguine xpi, p[ro]re
imus deum in corde me, ut mereamur peruenire
adillud quod s[an]tam deus fideh[ui]bui.

P. domnus n[oster] ibi xpi, qui un[er]t. N. Sluc[ia]

nillo t[em]p[ro]. Dyat 1bs diuexpulat sinus. Ego
sum uti uera, tuos p[ro]almant et ius, p[ro]
ment agnola est, uterque.

Commus non est fratres carissimi qui ad me cup
nonem hujus籍i uenire dignaturs est in
hume mundium. A parte manifestat se eê inter
sicut in hoc h[uius] cœmangest haec declarat, dicta
los suos dyat eê palmatur, Commus m[ori]pe est
caput eccle, fideles eis sunt membra illi? Nul
lomodo dicit dominus se eê inter, n[ote] affumpiſſi
carnem me fragiliteruf. Deus p[er]e præa dicit
agnola, quia excolit agrum suam, delect purgat
ruminat mentem ſuor fidein. Karissimi fris

quantum possumus famamus opa dei, ut simus dignu
eccipirmes uere utis. Omnem palmutem inme non
feremem fructum, tollet cum puter. Valde timendu
est unaquc; quinon facit fructum mypo, idest quib
na opu nonfacit. Ouncumqu; opus bonu non fecerit,
tractur igu inextinguibili. Et omnem qui fert
fructum purgabit cum, ut fructum phus afferat,
Deus puter munat fideles suos ut de die indiem eis
cant intonuſ opib: Ille homo facit fructu bonu, qui
opinte grã dei munous est abonnib: peccaris. Clane
te inme, rego inuobis, aliter pmanut xps inapli,
aliter pmanerunt apli mypo. Xps pmanut pgã,
apli pſidem. Si nos omnim tpt pmanerum moxe x,
mundi illbi eê poterimus apeccatís niis. Sicut pal
miu non poteſt ferre fructum aſemenipso miſ manſe
rit inute, ſi nec uoſ nſi inme maneritil. Si palmeſ
fuerit p[ec]iſus de ute, non poteſt inuere ſine radic,
ſi inos ſine aduttoru dei, non posſumſ aliquod bo
mum opuri. Et, p[er]t hoc karissimi fris necesse est nob
depare miu dei, ſdonet nobu intrare illlam in
tam per quam posſumſ p[u]enire ad iequem ſem
p[er]ernam. Ego ſiam iuſ tuuſ palmutel, qua ſinem
michil poteruſ facere. Quam diu palmeſ p[ra]manet i
uite, multum fructu facit, ita iuſque quid; homo,
quam diu p[ra]manet mypo, non cessat de die indiem
opuri bonu opus. Certe qui noneſt inute, nonu

inxjo, iquu non est miijte non est xpiamui. jppter hoc
tradetur unircendio gehenne. Siqulf unme non man
ſer ut mutetur foras ſicur pilmeſ zareſcet. iocoliqut
eos unignem mutent zardent. Ojuſtum debemus pen
ſare fris, ut nos non ſimuſ taſeſ, quiuſ ſunt inſrue
tuoli palmiuſ. Oua certe ſiuerimus inſtructuoli, idē
ſi opuſ bonum non fecerim, domuſ et adiucabit nos
de terra iuuentum. Simaſſeritis inme tibi mea
inuobis maſſerint, quod cumeq, uolueritis peteris 7
fiet uobis. Oucumq, opuſ bonum fecerit. ille erit
dignuſ manere inxjo iquodcaumq; petierit adomi
no ſine dubio accepiet. S, nullo modo opuſ bonu pos
ſumuſ facere, ſundeo non manem. Time pmanent ſi
bi domui inuobis, quando facum ki quod ipse pcepit,
voligimus hoc quod ipse pmiſit. Rogo uos karissimi fris
ut humiliter pfeuereſt in bonuſ opib; et uum tps lu
bemjſs quanuſ poterſis opamui quod eſt placiti do,
qua ſi feceritis pcepta dei. ille dubit uobis heredna
tem ſempiterne heredatuis, benedictiuis, quam fide
lib; ſus ante ſeſa pmiſit. Cineſt honori 4gla.

Inſi deo cito, dixit ius diſcipulis ſus. Et quid
necihl enim optum quod non reueletur, occulti
quod ſcatur, treliquit.

In hoc loco ammonet domuſ diſcipulos ſuos, ne p
ſecutoreſ ſuos timerent. Oua tempus uemet quu
parienta ſconq remunerabitur. Apponia malox ho

minum dampnabitur. Veniet dies; quando
iurtus fecir, zpficis impiorum manifebitur, ubi
manifesta erunt abscondita cordum. Timiensi,
reddetur. Sed opus suum. Tunc nichl errt oper
tum quod non reueletur. Occultum quod non lea
tur. I; omna eruit manifesta, quia eti nec num
me cogitationes tunc erunt absconſe. Quod di
co uobis interebris dicitur inlumine. Iquod maure
auditis p[o]icare ſuper tecta. Jdeſt quod dico uobis
puatim, uos p[o]icare munieris egentib. Et hoc quod
auderis inter illos homines qui tantum terrona
querunt, p[o]icare inter illos qui desiderant hab[e]
comilationem incelis. Et nolite timere eos quin c[]
p[u]is occidunt, animam autem non posſunt odi
dere. Hoc dicit. Nolite timere eos qui uos perſe
cuntur, quia ip[]i quamuis habeam potestatem oc
cidere corpuſ. ſuper animam non habent pote
ſtatem. Et potuſ eum timete, qui potest al[]am
[corpuſ] p[o]ere ingelbernam. In hoc loco oftendt
nobis, quia timorem di[]i incorde hab[e] debet, &
habet potestatem reddere unieque; sed opus ſu
um. Nonne duo paſſeret aisſe ueneunt. Cum ey
illuſ non cadet ſuper ſup[er] terram ſine p[er]ſu
hoc dicit. Sideuſ munita irrationabilia anima
ha regn. igub[]nat. multo plus eub[]nabit uos
qui eſt[]i rationabileſ homines. Iqui eſt[]i creat

ad imaginem, ifimilitudinem dei. Deus creavit animalia ad utilitatem hominum, homines vero creavit ad se laudandum. Deus sicut non pimitur perire minuta una animalia. Idest pessareff quos sunt tante militatil, ut duo possint emi uno de nario, ita non pimitur pura corda l'corpora suoy fidelium quos redemit suo p[ro]noſo linguine. Viri aut respici capitis omnes numerari ſunt. Hic dict. Si capillus mebus qui non dolet non audit ſuper terram ſine uolumare dei, multo minus poter perire uōa corpora ſine disposizione dei. Specialiter perpud debemus intelligere xpii, p[er]capillos de bemus intelligere ſeos ap[os]. Capilli capitis uti, ſiut numerati, qua numus ſeoy est certus apud Dei, et noia ſunt scpta mechis. Nolite ergo timere mul tis pesstribi, melioreſ eſt uos, hoc dict. Nolite turbari ut uos deus derelinquit. qua p[ro]uia ui ſi plus ſunt cari racceptabileſ deo, quam mul ti peccatorſ. Omnis ergo qui confitebitur me coram hominibus, confitebor rego cum coram patre meo qui mechis eſt. Hoc dict. Vimus quiſq[ur]q; qui nonem meum inſecutione non negavit. Hoc p[er]ſecutionem immiscyp. fidem ſua quam mihi p[er]maſt non dimuere ut. P[ro]certo beati Joao illum mechis coram patre meo. Multi ſunt in ſua eſt quia confutentur illi, ifunt multi qui negat

illum. Illi negant dominum qui contempnum p[re]ep
ta sua p[er]ter gaudia huius ute. Illi confutentur et
Lauant dominum, qui plus desiderant e[rum] miſeriri et
hoc ſelo p[re]ſenti quam contempnere p[re]cepta e[mi]s. Prop
terea caruſſimi fratreſ ſi desideriamus gaudere cujusdam,
oportet ut omne gaudium huius ute poſt p[er]a
muſ, unſerutio dei neceſſe eſt ut ſolliciti ſi miſ. ſi
t[at] nob[us] deuſ uti confuteri et laudare nomen ſi ni in
huc ute, ut mereamur remunerari ab ipso. ingl[ae]
terna. Quod ip[er] p. d. q. u. in n[ati]t[em] confessam et lucam
Nullo t[em]p[er] O x[it] i[mi]s diſcapulib[us] ſi us. ſunt h[uius] l[i]mi
utri i[mi] p[er]mi[n]ti et lucem e[mi]r ardentem in manib; uris.

Iste ſunt i[mi]tutes quaſ dominus docuit, treliquid,
diſcapulos ſi us. docuit u[llo]s ut haberent caſtitate,
si c[ui]t in e[m]wang[elio] legiti[m]. I[pe] enim p[re]epit e[m] ut
lumbos p[re]mictos habent, r[u]cernaſ in manib; t[em]e
rent. I[de]ſt conftringerent cor puſ ſi num alijuria,
demonſtrarent hominib; bona exempla, Duo emi
p[re]epit dominuſ in hoc euang[elio] hoc eſt lumbos p[er]
cingere, r[u]cernaſ in manib; tenere. O una miſi
p[re]ſiut nob[us] habere caſtizatem ſi ne bonum expe.
nec bonum opuſ ſine caſtitate. U[nu]ſ qui, qu[ia] hu
bet lumbos p[re]mictos, I[de]ſt qua reſrenat cor puſ ſi
um alijuria, oportat lucernaſ ardentem in manu
bis. I[de]ſt qua oftendit aliuſ bonuſ exempli[m]. I[le] ſine
dubio domni timore poterit expectare domini

ad uxorium. Et uos similis hominib: expectantib: communum suum. quando reiitatur adnuptus. Ut cum uenerit ipse pullaut, confefti aperunt ei, tunc abit dominus adnuptias, quando ascendit inceli. Et tunc reiitur adhuc suos. quando est adudivit, manifeftaunt. Et adnos cottoie uent dominus, quon patin suam ipse dignatur uſitare conscientias. Miis, cor noſtrum inflamat ſuo amore. Et tunc pulpit nos ut illi apiamur, quando denuntiat nobis mortem paliquam inſirmitatem. Certe ille homo aperit domino hoſtum ſ, qui leuſ de corpore exiit, de huc ita, illud gau diu m iuſet, quod ſemper desideravit videre, et ille tiner apre hoſtui videlic pulſanti, qui cog nos ſent ſe nulla bona opa feciſſe, ſicuit ſuiſ. Patronel timent aduenti videlic, ubi q[ui] dent, ita aduentum domni mali homine timent, domi desiderant. Beati B[]in illi in quos cum uenerit domni inuenerit inſi lanteſ. Vigilanteſ in hoc loco ſi juſſe a. quia unuſque, debet ſemper ee ſollietuſ inbo no ope. Ille homo bene ingilat, qui recte credi trece iuſt. Ille recte ingilat qui ſemper tem occuloſ ſiu cordiſ adu[n]i dei apertos. Certe et ille recte ingilat, qui omnem neſtigentia tol lit aſe. Et eſt ſemper ſollietuſ de ope dei. Ilunc

audiamus quam remunerationem illi accipient
quin bene ingilant. Ameno dico nobis quod p[er]ingr
se fatiet illos discentere. t[em]nifiens munificabit
illis. Tunc dominus p[er]inget se. quando p[er]sabit
se post iuditum addandam retributionem serus su
ul, et q[ui]n in hoc se lo benecustooierunt p[er]cepti ei,
uli inutam eternam discentem. i[de]st requie
scant etiam h[uius] p[er]terea quia terminus pre
sentis iute est nobis incertus. dicit dominus,
Et si uenerit iute d[am] ingilia. Et si interia ingilia
uenerit, uta inuenerit, beati sunt servu illi.
Amiqui diu iudgebunt noctem inquatuor partes.
I[de]st ingilia[s]. ita ut una quid? ingilia habet
tres horas. Prima ingilia significat tempus iu[n]
etatis i[de]st p[er]ucria. Sod[ia] ingilia significat abo
lesentiam ul[que] inuenientem. T[er]tia se ingilia
significat senectutem. Certe inquacunque, eta
te dominus uocat ut hominem de hac una, an
inpueritia, an inuenientem, an in senectutem,
in bono ope inuenit, fuerit, ille inutia etern
na erit bearut. Haec scitote q[ui]n s[ic]ciret p[er]
pater familiis qua h[uius] f[ui]r inueniaru[n] est,
inga laret iu[n]; non s[ic]nereb[us] quod domui su[m]
Sp[ialiter] iste p[ater] familiis n[am] est amm[eric]
tame domine quando habet in[u]b[ul]none diem
mortis sue. est negat i[n]gens de operu deo. qui

quam diu muut, P. furem debemus intelligere su
braneam mortem. Semper diem mortis ante
occos nivos kabeamus, ut nos deponeftate diaboli
euavere possimus. Et vos eftote purati, qui ea qua
hota non putat filuſ hominuſ ueniet, Sinobis
eet coguntu terminum ute nüe, uno tpir facere
muſ uolumatem corporuſ nr. 1, raliud tps uen
temus ad penentiam. Et ppter hoc qui incerti
ſunus de termine nüe ute, non debemus eſſi
qui oe epe dei, ſi omni hota ſollietti. Deus omni
pue teneſ ita fatat nos eſ ſollicitos inommi ope
suo, ut cum fidelib ſuis ineterna ita gaudere
possimus. Ipso aduomante qui muut. Reg.

Nullo tpir. Oyit urs & Muth

adſipuſ ſuis parabolam hanc. Homo quidem.
pegre pſicencu uocant ſnos suos tradidnt
illuſ bona ſua, treliqua.

Commus interregutuſ adſipuſ ſuis de die in
domi de consu matene ſeli, de cdt eis ſumilu
diem de homine qui imperat uioe erat, pſec
tur ſuis,  qui uocat ſui, ſuis tordit illuſ bona
ſua. Jste homs eſt filuſ dei, qui abut in celu in
eo carne quam affumpit de uridine. P. ſeruſ
debemus intelligere omninoſ fideleſ dei, qui, do
homuſ traduit bona ſua, i deſt curuatem, puc
pentia. Imbuluat. Reſtituam, et multa alia

spnalia dona. Jste homo quante quam, perfectus
est, vocavit suos suos, et illud illius bona sua, sigfient
qua redemptor noster ante quam ascenderet incelum,
fidelib, sinit concessit eam per se. Et unum dedit gn
q; talenta, alii aut duo, alii nero unum. Unicemque se
cundum p[ro]am iurutem. Et perfectus est stat. Idest
scorn ingemum imuiamuius; donavit dominus spnua
lia dona. Et unum post h[uius] statum, perfectus est. Idest post
quam dedit dominus fidelib, sinit spnalia dona. Stat
ascendit incelum. P[ro]qunq; talenta de demus intelli
gere quin; sinit corpori. Idest insiis, audito tu,
gust. Coordinat. Tactus. P[ro]duo talenta debem intell
lig[em] intellectum opinionem. Cum talentum de
bemis intelligere solum intellectui. S; ille qui
accept quin; talenta adquiuunt alia quin; Talent[ia] est septuaginta librarum. Ille qui quin;
talenta habebit adquiuunt alia quin; sigfient cuj
p[ro]mes sinit suos corvidie suit deo. Et custodit
se acarnali, delectatione, reconsingit lingua sua
adlectione. Zeros amonet amati, utin; se custodit,
tunc quin; talenta adquirit alia quin; semetipii
custodit. Talios ponui exemplum illuminat. Et ille
qui ponu talenta adquuit alia duo. Sigfiant il
lum dninas sc[pe]turis bene intelligat ibene opu
tur. Ille taut qui omnium intelligit ibene opitur,
tunc reportat talentum duplicatum. S; ille qui

um talentum acceperit, abiens fuit interram, ab
scondit pecuniam domini sin. Ille abscondit pecu
nam domini sin, interram, qui interrenis cog
tationibus cotidie cor sinum habet, de sentio dei
numquam cognat, sunt multi qui habent domi
intelligentie. S. semper cognant de solis cognationi
bus carnatis. Post multum uero temporis uenit
dominus seniorum illo, posuit rationem cui eis,
P. multum tis debemus intelligere illud tis quod
erit abscessione domini, usq; indiè iuditi. Indiè
iuditi posuit erit dominus ramone cum serus
sius, ubi exquiret labore unius cuiusq; Time illi re
munerabuntur, qui cum iuxerint, domino sem
auerint. illi male remunerabuntur, qui plus iua
iunt delectationes mindi, quam pœpta dei. Et pp
ter hoc necessè est ut uniuscuius; consideret omni
hors quid accepit aede. iis diligerent cognit et quali
ter uenturis est ante potestatem dei. Et accedens
qui quinque talenta acceperit tant, Domine quinque ta
lenta tchotisti michi, ecce alia quinque, supliaratus
sum. Aut illi dominus eius. Euge sue bone iſidel.
qua ſuper pumca finsti fidelis ſup multa te con
ſtituam, inra ingaudum domini sin. Serunt qu
reportat talenta duplicata laudatur adomino, eiq;
dicuntur. Euge bone sue iſidelis, ideſt gaudet iletare,
Serunt fideles constitutur ſupra multa bona,

quando post mortem carmiſ constitutur me
lefti regno, Simuliter tille laudantur adomno,
qui duo talenta duplicata reportantur. Conſide
remuſ kariffum fiſ cotidie quod accepimus,
rum omni soliuerudine mope domum ingile-
mus. Et h[uius] talentum quod accepimus a
domno, lubeamus duplicare ſtudiu[m] amonendo,
taleſ bonum exemplum demonſtrando. Du[m]p[er]
habemus l[u[m]i cognitemus qualiter talentu[m] du[m]
duplicare posſimus, ut adomno indie iuditi au
dire mereamur. Venite benedicti patris mei
pepivee regnu[m]. Quod ip[m]e p[ri]are. Se[m] luca[rum]

nullo t[em]p[er] dixit i[m]s diſeipulat[is] ſins.

Ne[m]o accendit lucernam ſunabſondito ponit,
neq; ſub modio, f; ſup[er] candelabrum, ut qui ing-
duntur lumen u[n]com, treſuqua. Expon

i aliquiſ homo Se[m] litteram accendit luca[m].
ſponit illam ſub modio. adnullam utilitatem
erit lumen illuſ lucerne. Ille homo ſp[itu]liter
ponit lucernam ſub modio. qui p[er] h[oc] p[er]e[n]
ut p[os]ſit aliquo accepere aſuſ auſtorib[us], qui
defisorat laudari ab hominu[m]. S: ille ponit luc-
nam ſuper candelabi[m] qui non p[er]e[n]at, p[er] lau
dem humani. Amultos docet ſuo bono examp[lo].
Candelabri[m]i[rum] ſignificat corp[m] hominu[m]. Time pon-
tur lucerna ſup[er]candelabur[um], quando aliquiſ

xxi.

homo corpus suum infirmo dei humilat. et cum suo
exemplo illuminat multos. lucerna corporis tu,
est occulus tuis. Sioculus tuus fuerit simplex,
totum corpus tuum lucidum erit, si aut nequa
fuerit, et corpus tuum tenebrosum erit. p. luc
nam corporis debemus intelligere sensum cor
dis. fidem mentis. O-ue fide s si fuerit minda
ducau, omnem optionem tuam dei voluntate-
iluminarat, et si fuerit fides sordida tenebrosa,
tunc omne quoque omne quos opamur, erit cor-
deo tenebrosum obscurum. bene ponitur lucer
na, pfide, qua sicut lucerna illuminat via
hominis innoite, ne aliqua ratione cadat, ita
illuminat fides s opsi hominis quam dw pma
net in hoc sol. ne cadit in pomestate diaboli. po
culum nequam debemus intelligere p[uam]m
tem. l' falsam fidem. qua ille homo quia habet
p[uam] mentem. et qui non habet s[ur]ma fide m,
intenebrus est. possumus hoc salutem dicere.
Sioculus tuus fuerit simplex tectus. iuxt si
doctor i[p]dicator eccle[ria] fuerit simplex tectus.
monhabuerit in se indignatatem, tunc cor-
erus lucidum erit. iuxt populi s[ub]i subiect
erit lucidus perfectus. Et si oculus fuerit nec
iuxt doctor i[p]pastor fuerit malus i[p]nibus, to
tum corpus suum tenebrosum erit, iuxt

ommis populus sibi subiectus, erit malus p[ro]bus[que].
Omnino carissimi fr[ati] in hoc sc[olo] unumus, custodiat
mus lucernam corporis n[ote], id est habeamus fidem
p[ro]nam s[in]ceram indomino. Tollizamus fr[ati]es u[n]ros
tanquam nosmetip[s]os. Certe s[it]a fecerim, tunc erit
fides n[ote] r[op]us n[ote]m acceptabile deo. Concedit nobis
deus habere rectam fidein, ut mereamur secu[n]e s[ui]e
fine gaudere. Ips[que] adiuuante, s[in] Ma[n].

In
nullo t[em]p[ro], diu[n]t i[bs] discipul[i]s s[u]n[s]. Vigilate qua
necit[s] qua hora domnus n[ote] u[n]t[i]que sit. u[rel]
Redemptor n[ote] carissimi fr[ati], voluit omnib[us]: h[uius
R[ubus] diem i[u]diti u[u]que occultum, p[ro]pter hoc ut
omnes sint p[ro]nam, tangilarent inb[us] opib[us]. Et nos
intende audiamus ammonitionem domni, domni
hora uigilemus inb[us] opib[us], qua n[ec]imus qua
hora moi s[que] debeamus. Ille homo bene uigilat, qui te
net occulos men[i]ss s[ue] apertos aduolumentatem dei,
Et ille bene uigilat, qui de ope dei semper est soli
cit[s]. Illud autem scotire qua s[ic]uret p[ater] fami
lias qua hora fur uenturis e[et], uigilaret uti[q]; i[n]
sineret p[s]fodi domum s[ui]n. Sicut p[ater] famihas
semper est s[oli]entis in domo s[ui], ne fur iap[ut] hoc
quod hibet, ita u[n]us qua i[gn]ioribus diem mori
n[ote]. semper debemus e[et] parati s[sol]icti. J[ste] p[ate]
famili[s] est animus n[ote], qui gubiat corporis n[ote].
r[h]ubitat meo quam diu unumus, p[ro] fidein debem

suius

qui domum deimentalit, debemus intelligere morte
que impinfa uenit adnos, quasi fin; paterfamulus si
ingilaret, resisteret fin, quia si sibi nunc cognosceret
diem mori, omm hora eest sollicitus iisuspensius,
ne mori inueniret eum iacentem inpecantis. Quis
putat est fidelis suus et prudens, quem constitut
domus supefamuliam suam, ut det illis cibis
intempore. Certe iuris inuenitur fidelis sefiis et
prudens, diffensor quidem consfruiis suis cibis
quando requierit illi. Jste domus qui constitut
fidelem serum supefamiliam suam, significat domi
num nunc, familia huius domini est scilicet,
quam ipse redemit domani diaboli. Sceruiis fidelis
eft aliquis p[oe]cior et doctor insta ecclesia, qua bene sent
cognosere utam iqualitatem singuloque hominum,
et deo intelligentiam unuisquam; diuuium ubi in
nuftrat. Beatiis ille suiis quem cumuenerit domi
nus inuenenrit sic facientem, amen dico uobis
quoniam supef omnia bona sua constituet eum,
Sicut magna diffantia est inter bonos p[oe]ciores,
ita magna diffantia est inter p[mi]no[rum]. Sidomi
nus inuenerit bonos p[oe]ciores ingilamet, fatiet
ullos dicumbere, idest fatiet ullos fine fine gaudet.
Et inuenerit bonos p[oe]ciores fideliter iisapien
ter regere iustitiam subiectos. Tuè constituet
cos supef omnia bona sua, idest dabit illis illud

regnum quod numquam finetur. Et sicut ftella
differt aftella inclaritate, ita doctorel iee ecelè et'
splendorioref ilucichores inter ceteros fecer.
Euii umisquam; fidelis quanto plus, pdeo laborauiut insta
uta, tanto maiorem mercodem acipiet, inforta
uta. Omni hora fris Karissim ingilemus inbonis
opib; semper hibeamus aut occulos mentis iure
diem iuditi, ubi reddituri finus! rationem de
omnib; opib; nûs. Jp ter hoc ueluit dominus diē
ut nobil eet inognitum temp mortis iure, ut
nos semper possimus eê pnati, ne repentina moris
inuenu et nos iacemet inpeccatis. Certe si domi
nuis inuenerit nos eê sollicitis of opes fio, famet
nos tinsire de temporali ita ad gaudia semptura.

Ibs xps dominus uè quumunt. innat uginu
Nillo tpir. Duit uis e Matheum.
discipulis fuis parabolam hanc. Es unie est reg
num celopy thesauru abscondito magro, quu m
uenit homo abscondit iorgaudio illius uabit &
uendit omnia que habet remit agru illu ppe.
theaurujs absconditui magro, significat celefte
desiderum. Alger inquo thesaurujs inuenitur
absconditui, est disciplina celestis. Ille homo uen
didit que recompit hune agrum, qui corneulent
omnes delectationes au puf, qnonuit cuncta desu
dera terra. Jpiter hoc ut possit solideo placere.

Quem thesaurum qui inuenit abscondit. Ille hō
qui publice portat thesaurum inina, deperni de
siderat. Inhuc p[ro]senti iniza quasi inua sumus, ma
ligui fs[us] quasi thesau latnnculi obsident ner
nīrn, ut tapiant n[am]a bona. Non sufficit ut
custodiat[ur] bonum opus n[ir]m tamummodo
amaligno fs[ui], n[hi]s abscondatur ab humani
laudibus, qui aliquid bonum opus opitur,
pp[er]t[ea] ut laudetur ab hominibus; s[ine] dubio p
sit omne quod opitur. Item simile est reg
num celorum homini negotiatori queren
ti bonas margaritas. Invenita autem una
p[ti]iosa margarita abut n[em]od[it] omnia
que habuit remit eam. In hoc loco p[er]n
garitam dehemus intelligere amorem et
dulcectinem, g[ar]vis. Tunc bonus x[p]nāmus c[]
p[at] margaritam, quando committ o[n]a
que s[unt] in hoc s[el]b p[er]ter pulchritudinem
celestis p[ar]ne. O una ille qui p[er]fat[ur] cognoverunt
delectationem dulcectinem eternem ute, c[ui]
onu desiderio relinquut omnia delectamen
ta huius s[el]i unacompaniōe et[ne] ute o[n]a
que s[unt] in hoc s[el]b valescunt, illi. Iteru
simile est regnum celorum s[ag]ene musse-
mari, et exomni g[ue] p[er]scum conſ
ſenti. S[ag]éna significat s[am] acclam.

que iis fatur in hoc sibi, quasi nauta innam. Sic
sagena congregat omnes pisces, ita uscì eccìa re
cipit omnes homines puiperes totuntes, bonos et
malos, Et sicut est igriotum pisatorib; quales pi
sces sagena tibi, similiter igriotum est doctori
bus qui homines sunt bom I'mali. Quam cùm
pleta eèt educentes isecut litus sedentem, elegerunt
bonos inuaſa, malos aut foras miſerunt. Sicut
mare significat hoc ſelim, ita litus marſis ſigſicat
finem ſeli. Et sicut boni pisces inlittore discernu
tur amali, imittuntur inuaſa, umali foras piti
untur; ſic inſinem ſeli ſei electi recipuntur in
celefti regno, mali trepbi damnabuntur inſer
no, Sic erit inconſumptione ſeli. Exibunt angli
sepibunt malos demedio iustorum, imittent eſo
inſaminu igrup, ibi erit fletus iſtridor dentum.

Pramum debemus intelligere illam dampnatio
nem que numquam hæt finem. Qòd dicit ibi erit
fletus iſtridor dentium, demonſtrat qua inm
ferno duplex pena eſt. Certe ibi incompibile ſi
grus eſt. irineytingubilis calor. ſicut dicit iob.
Ad calorem numum inſibunt ab aquis numum,
apte dixit dominus torința peccantur, præea ne
aquis haboat excufationem, Si dominus dicerit
obſcure de etno ſuplicio alio. Intelleſtus h omnia
Dietum ei etiam. Postquam discipuli manifeſta

uerunt se intellexisse, domnus dedit illis digni
testimonium dicens. Joco omnis sebi doctus inreg
no celorum similis est pati, famulus qui pfer
de thesuro suo nova iueter. Doctus sebi est in
telligendus aliquis pōicator. Jille pōicator est
doctus inscă eocla, qui aliquando suos auditores
alloquitur de amore celeftis patre. zaliquando
loquitur de eterno suplitio. Bons doctor quan
do pōicat debet, pmuttere illis bona qui bona o
pantur: illis qui opuntur malum debet mani
festare penam inferni. Harissimi firsti de sideram
gaudere cum domino. uanam letitiam huiunte
cetoto corde fugiamus. humiliter de p[rae]cemur ele
mentiam dei, ut dignetur nobis concedere
munditiam cordis. ufatrat nos p[er]uenire ad illud
gaudium quod nobis p[er]miſt. Quod ipse p[er]tare
nullo t[em]p[ro]. Item d[omi]nus s[an]th.

Dixit ills cluſipulīs ſin. Simile est regni
celorum decem unguem, que accepienes lam
pides ſuas exierunt obiam ſponſo ſkponse.

Phoc loco p[ro]g[ui]m celon, kireliqua.
debemus intelligere p[re]ſentem eccl[esi]am ubi in
uemuntur malibom. fatuit iuridines. De
cem u[n]gines, ſi g[ui]ſtant omnes x[ui]mos malos et
nos. Plampu[n]ſes, que immanib[us] portantur, de
bemus intelligere opuſ bonum quod inq[ui]p[ro] oput.

Sunt multi qui carnem suam affligunt. tab omnib. opib; malis se custodunt, et p[ro]ib; opib; bonus que fatumt nolunt accipere hui manas laudes. Jfti certe non ponunt gl[iam] suam in ore hominum, s; in honore dei, cogitatur semper qualiter possint exire obviam s[non] so i[ns]ponse. I[eo]o opantur illud opus in hoc s[el]o, ut mereantur conungi x[p]o recol[e]. 7sunt alii qui affligunt corpus suum p[amb]tunen nam, imult[us] donant puipib; s; p[ro]it[ia] hoc fa tumt quia destiderant laudant ab hominib.

Illi tales erunt in ordine fatuarum virg[um], qua querum solam laudem huius s[el]. Quinque: prudentes significant omnes s[er]es, qui sunt regnaturi cum x[p]o. Et quin c[it] fatue tenent figuram malorum hominum, qui sunt s[ine] bons opib; i[gloriam] tantummodo quod x[pi]ani uocantur. Set quinque: fatue accepris lampadib; non s[ump]erunt oleum sec[um]. Prudentes uero acce p[unt] oleum imiaſſus huius cum lampadib;.

P[ole]um debem[us] intelligere g[it]ui k[pi]alis l[er]itie. Vakulum ubi oleum delectatur; sic corda n[am] inqui[b]; portam c[um]eta que cogitam[us]. fatue uirg[ine]s id est mali homines non habent oleum imiaſſis huius. Id est non

habet spuiale gaudium incorde suo, quia plus desiderant placere hominibus, quam deo. Moram autem faciente spondo, dorimitaunt omnes idem muerunt. J[oh]️ moram quum sponsius facti, desig- natur omne illud t[em]s quod erit abascentioē domum utq[ui]m indiem iuditi. Quia dum iudex differt uemre adiuditum, omnes repbi et lecti dormiunt infomno mortis. Media autem nocte clamor factus est, quia dies iuditu ita uemet ut p[ro]iudere nullus homo posset, q[ui]n uemet. T[unc] s[urreyerunt] omnes urbane ille tornaunt lampades suas. Quando omnes uemet adiuditum, t[unc] omnes electi u[er]p[ro] bi exitabuntur asomno fue mortis. O[ne]s ornabunt lampades suas, quia omnes i[m]p[er] bunt se ad redendas rationes suos opus. S[in] lampades fatidarum erunt extincte, id est opa malos hominum non lucebunt. I[m]p[er] auta quia opus eorum que apparuerunt hominibus, splendoris, indi[et]e iuditi erunt obscina, unil lam mam accipient aduo. quia plus dilexe iunt gaudium huius ute, quam gaudiu p[ad]isi. famie aut sapientib[us] diverunt, da te nobis de oleo u[er]o. quia lampades n[or]re exisinguntur. Repbi homines cum indi[et]e iuditi iuderunt se s[ine] bonis opibus, t[unc]

requirunt testimonium abelectus videlicet vos
indetis nos esse sine lumine bone opinionis, dicte
de nostris opibus, quod indiftus. R. eſponderunt
pruventes dicentes, Ne forte non sufficit nobis
uobis, ne potius adjuvantes, et emite uobis,
hoc dicit, miſc indere desiderant, ſuale adjuvori
inni p[ro]ſtabunt uobis illi qui solliciti erant lau
dare nos et de mergere alii uas merrorem. Du
nec t[em]ent emere venit ſp[on]ſus, i[que] p[ra]tate e-
rant intraverunt cum eo adjuptus, i.e. nitifac est u-
nua. Stilla homines cum quovis testimonii
ſue iute appearunt, iudex venit qui non eſt reſt
quam reſtis opibus, ſi etiam oppidi, i[que] p[ra]
rate erant intraverunt cum eo adjuptus, ubi
perpetuus cum eo gaudebunt. No[mi]ſtine n[or]
venunt, velique virgines dicentes, Domine do
mune aperti nobis. Quae in h[ue] iuta nolunt au
dire quod dominitus uiffit, nullo modo erit iut[am]
re dignus adjuptus ſi[mi]l. Amen. Dico nobis nemo
nos. Two dient, non nos ch[us] ſi reſpro, qua boni
que feciſtis, non ideo feciſtis ut in placeretis.
ſi hominibus. Postquam domus ſi[mi]n[us] h[ui]c p[ra]
rabolim ſtarem oſbat. Vigilante et[que] qua ne
ſentis diem neg[em]. horam. Ammonet nos domus
ut ita fluitam? niuere, ut diſe mortis iu[n]e
mat nos p[no]s. Semper karissim i[no]s me

tumus illum ultimum quem numquam possit
pundere. Sis seure unius quidem, quo tibi exiret de
hoc scilicet, alioquin haberet indefiderio carnis, et
lud haberet inpenitentia. Sì, pater hoc noluit dnis
alicuam diem mortis ostendere, ut semper sit sollicitus
iuris, ut quando dnis uocavit cum de hoc seculo,
securis et letus possit venire ante fatem dei?

Ipso ad unumte quin cumpare. Indissidioë eccleſi minor is
nullo tibi. Egressus iis pambulabit yericho.
Et ecce uir nòie zacheus iupe erat pnceps pub
liamoxy iupe dines. et per eliqua. exmo

Ji itto loco manifestat seſ eunangeliſtæ quod à
bulabit dominus yericho. ubi ſua munabilia dign
atus eſt ostendere. Et cum ibi die quadam doce
ret populum, quidam homo zacheus nòie qui erat
pnceps publicmoxy desiderabit dominum indere q
eét, 1. non poterat indere eum qua purius ſtata
erat. Et ſeam currens alſendit martorem ſico
moxy, ut inderet illum, qua inde erat truſtus,
Spitaliter ſte zacheus inter p[ra]tutur uſtuficat,
uſiſcat gentilem p[ra]tum qui credit indeum, et
yericho ſigniſcat hunc mundum. Jſte zacheus
quamus multum eét doctus inlege, tam plus q
rebat dominum p[ra]fidem quam p[ra]legem, et quia de
uotus erat infide, p[ra]t hoc meruit adomno. reſi
pe, ut iupe domnus dignare turp venire in domum

nuntiavit ei, quod ipse deberet consilia filium di-
ecim omni humilitate respondit se eè ancillì
dei. Postquam angelus recessit abea, illa subi
to exurgens abut inmontana cum festinatoè
nuntiavit undomum zacherie humilavit belizabch.

Inisto loco oftenditur nobis exemplum, quia
inmente mă ûbum dei suscipe debemus, et
omnem uanitatem huius ute debem sperne
re, radcelsitudinem bonoy opum cum festi
natione ascendere. Sempor inmente mă hu
beamus humilitatem bete marie, ut merea
mur puenire incumtatem dei, et sandere cuj
fidelib, sin, Beata maria digna est iuem ad
helizabet, dominus m ad iobm pter hoc ut
helizabet impleretur spii sc nobis inuenire
matris scificaretur. Ifactum ut audivit salu
tationem marie helizabet, exultavit inan
inutero eius, u repleta est spii sc belizabch.

Postquam benæ maria apevuit of sium ad
salutandum, ftatim helizabet spii sc. Et beati
lohs simuliter repletus est spii sc, quia intel
lectu inuenere matris ipsum eè deum omnium
sclo quern urgo portabit inut. Exclama
ut aut uoc magni helizabch dixit, be
neclecta tu inter mulieres, ibenedictus fruct
uennis tu. Bena maru fuit benedicta int

omnes mulieres, quia meruit portare illum qui
est utraque illimam benedictio, et qui humanum ge-
nus, pater suum clementiam de potestate diaboli
uenit libere. Et at telizabeth. Unde hoc michi
ut ueniat mater domini mei ad me. Helizabith
pſpim ſe[m] cognout un[]ginem que uenerat ad ſe-
matrem domini ſiu e[]e. S: non cognout p[]qua
inſita aut p[]quo facto e[]et uisitata amoure do
mi[n]. Et ce emi ut facta est ſalutationi ſue i'
amib[]e miſ, exultavit inguio infans inut[]o
meo. Beatiuſ ioh[]s inuenire matris p[]p[]t[]e exulta
int, quia matrem illi ad ſe uenire cognout,
cui p[]c[]ursor et demonſtrator e[]et futurus, et qui
ad reprimendum mundum erat uenturus. Et
beata que credidit quoniam p[]ſt[]uentur ea que
dicta ſi[]n tibi adi[]no. In[]h[]o loco cognosere pos-
ſumus quia helizabeth p[]p[]t[]im ſe[m] agnout i[]ka
que angeliuſ dixereat marie, un[]tellex[]t illam
e[]e matrem domini. Il[]on s[]olum maria mater do
mi[n] est beata, que credidit hoc quo[]o illi angeliuſ
numt[]iant, ſi etiā omni[]s homo erit beatiuſ, qua uo
lunt[]ie utherum dei au[]d[]it, re[]exemplum homi[m] alii
offendit. Et at marie. Magnificat amma mea
domini[m], re[]xultavit p[]ſ[]s mei[] ſ rede ſalutari
meo. Anima illius magnificet domui[m], qui o[]e[s]
ſua[]s cognitiones inſeruitu[m] dei inut[]i[t], ip[]s cepta

erat quando diabolo credidit. inos confundit.
O Maria urogó semper manens angeli gabriel'
dictis credidit. inos demorte libunt. Gabriel
interpítatur fortitudo dei. ibene fortitudo dei ií
terpítatur, quia uenerat numtiare illum, qui
pfortitudinem suam uent diabolum. inos de po
testate sua liberant. Maria domina l'ftella ma
ris interpítatur, ibene domina dí. que omnino ge
nuit, non solum homini, ſi etiam angeloy, O Ma
tre significat hoc pſens ſelín. quod multis ad
úſitam: commorunt. quietum pmanere non po
test. udeo meus maria ftella maris dictur,  
qua per eam uera hux emuerit mundo. Uu
lohs euangeliſta aut. Erat hux uera que il
luminat omnem hominem uementem inbue
mundum. hux enim lucis ûbum patris. duxerit
imargine. imundum illumaut purgine'.
S; illa genitry lucis eterne adquam filu
tantum gabrihel angeliuſ muſſuſ est. Post
quam edocta est de ſpü ſeu concepere ueri filui
generare, audite quid dixit. Et ce angeliuſa
domini fiat michi ſeám ûbum tuu. ſnon di
xer se marrem domini ſaneilla. ut purtu
tem humilatuis decoraret ungutatis excel
lentiam ſingularem. Seroyo de penuntiá.

Eiſ muſſicorſ firſ kariffiuni p[ap]pham uoſ

ammonet adcompunctionem l'ad penitentium di-
cens. Conutimini adme intoto corde iuго, in
iumio ifletu rplanctu, qua nolo mortem
peccatoris, fit coniitatur iuuiat, iterum. Noli
inquod taraire comiti addeum, nec differias de
die indiem. utin, Cum comisus fueris ringemue
ris, saluus eris. Conutimini eis fris kimi addm
nun tanquam boni seru recurram.

Hummiliem nos inconfpectu domini, xploremus
ante deum, nec decignemur in h結to penitem
tiam agere, peccatoxy, uemam acciye, ut infer
m penas mereamur euacere. Humuliem nos me
uimus imnigilus maceremus nos scientes qua
cor contritum ibumuliatum deus non fpernit.

Sicut enim apsi aut. Castigo corpmeum i
inseruitem redigo. Silaboramus pearne ngra,
li eurrimus pearne ngra, si knamus earnem nnn
quam poft puices dics l'annos ume's deuorati
sumt insepulero, quanto magis non debem despi
cere ammam que deo p'sentatur incels. Cogita
te fris karissimi quando caro copios eibis Latiat.
rabundantia iuni unpellitur, poculum luxuri
muniſtatur, esca umb, pimitur. Jsim rogo uo
karissimi fris aſpiciite adsepulera diutum. iquo
tiens iu ta illa tranſitis, considerate iuſpiciite
diligenter ubi ſunt eoy, dimitie, ubi ornamita

ubi amali. Tinaureſ, ubi honori, ubi uanitas, ubi
luxura noluptatis, ubi ſpectacula furiosa, Yeruen
ta Turpi. Certe tranſierunt oïa ulla tanquam uí
bri. Asi penitentia, non ſub uenerit ſola, inſpetuo
obsprio remanſerunt. Conſidere fiis diligentiuſ
undere ſepulchra ſupbrum diuutum, zagnoscuri
qua neſ nuchil eſt alio, nuli ſolus cimis ruer
muuſ fedutas. Aspice obomo ſepulchra mor tuo
rum dic tibi tu ipe loquere tecum, uſte aliqni
pcupionate corporis dum uuiet in hoc ſelo, libi
dmi ſuuerat inichil expio remanſit nuli puluſ
roſſa arida. Siuelles audire homo iusi nbi offi
poverant pòicare. Clamat altiuſ puluſ ad te
de ſupulcro. Ut quid miſer tantum p[er]ſeli cupi
dutate ducunturis. Ut quid ſupbie luxuri e ſu
perflue te ſubmiſtis? Ut quid te ad ſeruendu
crudeſſuſ demonuſ, id est utiuſ ierimuiſ,
tradis? Clamat ad te moruſ de ſepulchro,
adtende me zagnosce, conſidera offa mea. P[er]ſic
tibi horreat luxuria kauaritia tua. quod tues
ego ſiu, quod ego ſum eiuſ. uſume p[er]manſit ua
mitas. L[ex] caſtitas ornet. W[ide] puluerem meu,
trelinque desiderium malum, u[de]o quantum po
ſumuſ auxiliante diuò laboremuſ. ut alio[ſ]u[m]l
nora nobiſ p[er]ſiuar[em]. alio[ſ] mori
nobiſ p[er]ſiuar[em]. Es; opto ut plus, p[er]ſima

quam corpore solliciti simus, ut carnem nostram uermes deuotare ceptim insepulcro. anima nostra ornata, pbonis opibus, ab angeliis elevetur in celam. Flam si nos deceperit aut pulcritudo multe, aut concupiscentia carnis nire, duplicem ruram anume corporis suftinemus ut ero nostra insepulchro. anima nostra torquenda mergatur utarturum. Hoc intellige quales nos censu rossa mortuus, pclamant. Vere diocesis Kini sunderitis aliquem luxoriosum, neghagentem. et cum grandi timore considerare uolueritis, sibi moris repentina p[]uenerit, ad eterna eui penas fine remediolo turum scutote. Nos autem diuocesis quantum possumus deo auxiliar te contra carnales concupiscerimus repugne mus. Ut cum uteis uioluptatib[us] huius sectioni abnegati eternum p[]erium consedunt merea mur. Item qua iumt ieg, de penitencia

R[os] Karissim[us] qui egerit ieracterem penitentia et solutus fuerit abbatem quod erat conflictus. Et xpi corpore ibide[m] p[enitentiam] uixerit, post reconciliationem cum defunctus fuerit, addeum uadet, iegno dei non p[]iubitur. Et aconsortio diabolis sepi bitur. Agent[us] penitentia uoram, dum simus, oft ireconali etus fuerit, ipso[]ea benoijuit.

Securus est. Et quid est post penitentiam bene
miere, Dico nobis, Abstinete vos abebrietate,
aconcupiscentia, afurto, amalo eloquio, ab immo
derato rufo, auro onoso. Unde redduntur sunt
bominis rationem inde vidit. Et non solum
post penitentiam abitus observare se debet,
si ante penitentia dum sanus est custoire per
cu nat. Vis est frater ab inferno libere te, et
quod timendum est euadere, age penitentia
ueram dum sanus est. Si enim agens uera
penitentiam dum sanus est, securus eris. Si
novissim dies aut repentina morf p[]nenerit,
cito curre ad litteram ireconciliari. Ule
agens, penitentia securis eris, quia egifti pe
nitentiam exdem tempore quo ipecunque potu
fti. Si aut tume uis agere penitentiam q[]ui
peccare iam non poter, peccata te dimiserit
non tu illa. O penitentia quod de te nobis re
feram. Omnia ligatura tu solus, omnia ad
uisa tu mitigas, omnia constricta tu lina, ota
confusa tu lucida, omnia despeda tu alas. Ope
nitentia que peccata mustante deo remittis.
Ipsi quod referas, O penitentia ruris amior auro,
fplendorior sole, quam non uide penarat, nec
defectio fuput, nec desperatio frangit, y enite
tia respunt auantiam, horret h[]uram. fu

git furorem, firmat amorem, calcat supbran,
linguam continet, componit moret, cont maliti
am. excludit utia, supiori suplex est, inferior
subiecta est, incorde eius est coniato, in ore con
fessio, inope tota humilitas. H est p[ro]feta fruc
tiferæ penutentia, sic penutenti p[ro]fto est deus, eſu
rientem nutrit, ſuiemem potat. Openutentia
mater imagiftra iurtutu, magna opu tua. Iap
fos subleuas, deſpatos recreas. P te nobis xy[s] reg
num celoxy a[pping]quam[ite] deſignat dicens, Peni
tentiam agite, a[pp]inquinabit enu regnum celoxy.

Jtè ſermo de penutentia.

Jmen,

Imcula domni m[ori] ilui xy[pi] fr[ist] Karissimui g[ui]
que fec[ur], amaruri wenerari debem, iquale[
ſignationem habeam debemus inquarere. Sic[ur]
inboorierna ſci euangelii legimus lectione. quod
domnus ſatiaut quin[que] milia hominum de quin
que panib, iuob, p[isc]ib. Jnſto numero n[on]
putantur ſemine neq; paruuli inſantes qui
ibi erant. Et poſtquam omneſ ſaturati ſunt,
de fragmentis que remanſerunt, duodecim co
phui id est corbes inpleti ſunt. Jnnilo loco in
quo manducauerunt erat ſenum multum,
id est multa h[er]ita ſuper qua iacentes ſat[ati]
ſunt. p[er]manum xy[pi], de t[em] quin[que]; panib, iuob
b[us] p[isc]ib. Quin[que]; p[ane]ſ ſigniſtant quin[que]; li

bros moysi. Ouo pisces significant duos libros/
umum psalmoy, alterum, ppárum. De isto?
cibo anime xpiánorum satiantur numunt. Her
hi sup quam iacentes comederunt. significat
carnales delectationes. Et nos si volum quod
deus satiet nos de cibo siu úbi. debemus oës
carnales delectationes calcare unce. West
non debemus facere voluntatem carniſ níre/
xii. cophmi significat duodectum aplós quos
doctrina ſua repleant. de quoy p[ò]icatioë no
p[ò]icati ſinuſ. ad fidem ſcè trututatís p[u]e-
numus. adhuc derei qui illis que in ouode
cum cophmi collecte ſunt. West de doctrinuſ illi
p[es]os aplós urovores ſcpte ſunt. p[us]it nos et
nutrit, ne debemus inua. Imſta enim una
ſinuſ ſicur pagiu qui foris ſunt apudria ſua.
Et ueo semper debemus keſtmare ter nírn. ut
ad p[ut]am nírn reduce poſſu[n]. Tira p[at]a pa
radifus eſt. iangi[ó]y ſonietas quia nos eieic-
culpi níi p[ui] parentis. qua manducaut u[n]i
diſo de fructu uetiro. S; ut domniuſ reduce
ret nos ad ip[ui]m. uenit p[as]cere nos ùbo ſue
p[ò]icatioſ. De isto pane coeidie dicim ad deum in
oratioë domniuca. Pamem nírn cotidianam da no
bis hodie. O una ſicur corpus nírn de pane i
alio cibo corporali ununt, ita aitè níre de cibo

dei inuunt. Et sicut corpus perit sinon hu
bet quod manducet, sic anima uadit inuti
tum, si p[ro]icatioe ubi dei non sit suftentata,
Qua p[ro]pter rogem deum ut katiat nos ita
p[ro]icat[ionem] suam audire, ut utam eter
nam pos[si]mus cum scis habere. Quod ip[e]
p[ri]are dignetur. Sermo se[)i] ambroſu i. xl.

Ee nume tempus acceptabile e[cc]e a deo est.
Inquo ipeccata ura confiteri deo et a cer
di, a pieunia iorationeſ uacrimaſ atq.
elemosinaſ, delere debetis. Q[]uare erubeaſ
teccator manuſestare peccata ſua que deo
angliſ hominib[us] atq. cunctis animalibus ſe[n]co[n]p[
s]unt nota unanimaſta. Confessio amorte
anima[m] iak[ur]t, confessio p[ro]diſum aperit,
confessio ſp[er]m ſalandi tribuit; Unde ſerip
tura dicit. Oic tu inqui[ta]tateſ tuas ut uſt[i]
ficeriſ, his ubis oftenditur, qua non me
retur uſtificari, qui inmaſ ſua ſu[n]nuſt p[ro]ca
confiteri. J[]lla confessio uos liberat, que
ſit cum penutentia. Penutentia uero eſt do
lor cordiſ zamarutudo anime, p[ro]maliſ[se]n
quiſp[er] comut[ur]t. Penutentia eſt umala p[er]
tua plangere, iplangenda iterum non
comutere. Et quam[i]nſ omneſ oieſ quib[us]
homneſ inuunt apti ſint penutentie,

tamen ift1 dies sunt plus appt 1cong1um ad
conf1ten1uum peccat1, 1ad 1evun1andum, atq;
elimof1naſ fatiend1s. Quonam peccat1 tot1
anni, ift1ſ dießuſ poteſt1ſ diluere. Idecq,
moneo omnes 1bortor ſingulos, ut quic
quod inuob1ſ reprebenſible cognoſe1t1ſ e-
mendet1s. O-11c1m1q; cognoſe1t inſe quod
fidel1ter non deder1t dec1maſ ſuas, modo
en1m det quod minuſ fec1t, Q-11d eſt fide-
l1ter dec1maſ dare, inſi ut non peneuſ aut
minuſ aliquando deo offerat, aut de gno-
aut de u1no ſuo, aut de fructib1 arbo1z,
aut de peccorib1, aut de orto, aut de ne1go
tio, aut de ipa1 uenatione ſua; Q-11ua de
omni ſubſtantia ſua quam deuſ hom1ni
d1t dec1nam partem ſibi referuamt, tibi
ded1t nouem partes, ſibi uero referua
uit dec1nam partem, Sinon deder1ſ ei
dec1nam partem, deuſ tollet ate noue1
partes. Ite1m ſiqu1ſ recognoſe1t inſe q-
abaliquo tult1 aliquid inuik1ſte, emendet
reddendo quod inuik1ſte tult1. Iam qui d6
non u11t reddere dec1maſ quaſ tenu1t,
thom1ni nonſtudet reddere quod inu
ſte abſtul1t. non timet adhuc deu1m, et
ignorat q6 ſit uera penitentia ueraq;

abco

monumento corporaliter, s; multo maior est re
surectio spâlis, quam cotta die facit in pace to
riu, que designatur presurectionem eius. Tre
namq; mortuos suscitaros axpò incumangelio
legimus, non posset non quod suscitare plu
res. s; cauſa certe figure. Primus mortuus
quem suscitavit, kiut filuſ iahui principuſ ki
nagoge, quem suscitavit indomo puatim co
tam patre matre eius. Sed s mortuus kiut
filuſ uide, quem suscitavit edictum foras
portas cuuitatis naum. coram omni multitu
dine. Terti mortuus kiut iste lazarus de q
diximus, qui iam fecerit, qui iam quatuor i
des inmonuunto habebit. Tres iſt defuncta signi
ficant omnes illos qui moruntur in anima
pper pectata. Omnis enim homo moratur i
anima aut p[ra]mala m cogitationem, aut p[ra]ma
lam opationem, aut p[ra]mala m consuetudine.
Vide dicit autem pp[ra]ka. Beatus uir qui non
abut inconſcio impiorum, qu[ia] id est malu
non cognizuit. Et inua p[re]catoy non ſtetit
ideſt malum non fecit. Et incaθ MEDIA peſtilen
tie non ſedit. Ideſt consuetudinè male opandi
non habuit. Ille itaq; mortuus quiet ſelusei
tatus indomo, signifi cat anima mortua per
malam cogitationem. s; p[er]compunctionem

non posset

penitentiam resuscitatur, ante quam mala co-
gitatio puenit adoptionem. Unde dicit
psalmista. Phis que dictus id est que male
cognitus incorridib: uis, uncubilib: uis id
mipis cordib: compungimmi. Ille vero mor-
tuus qui iam erat eductus extra portam
quando resuscitatus est, significat illos qui
illuo quoque male cogitatur. male opiti sunt,
Porte enim peccatoris unde abstraitur mor-
tuus, sunt quinque: sensus corporis, uisus,
auditus, guktus, odoratus, uactus. Nam quis
quotiens homo cogitat fornitari, indomo
eft mortuus. S: si underit mulierem ad co-
cupiscendum eam, pportas occulo portat
mortuus. Simuliter quando detinuctione
audit, sinbis delectatur, pportas aurum
educitur mortuus. Et simuliter quando ex
tra regulam usine mensura comedit ibi
bit, quando frìb: suus deoht, quando otio
la ùba pfert. pportam oris abstraitur mor-
tuus. Simuliter quando delectatur inmał
odorib, quando manib, suus opitur alioq
malum. pportas narium rmanum depor-
tatur mortuus. Hos tamen mortuos mi
feriorderiter reprent xps, uresuscitat eos
penitentiam priblice. Sicut publice pecca

uamt treduit eos muti fve, idest corde, acimis
imitate peccando recefferant, Tercius quoq; mox
tuus quem resiſentaut xps qui iam fetelut,
significat illos peccatores qua male cognizunt
imale opiti ſunt, unlonga consuetudine ha
bent ipsum peccatum, unde fetorem mah exep
liamt alus. Non auit ſine cauſa mortuus
iſte quatuor dies habebut in monuṁio. Ora
illi quos graviffima peccati confugetudo cor
rumpit, quatuor ſpiritaliter oſen habent
mortis, unquarta die amortuus resiſentant.
Prima et enim dies mortis eſt, tracta de a
dam, ppugo mortis, peccavit enim ad am, et
inſpo peccatumus omnes, p[ro]ior quod peccatū
omnes nascitur cum originali peccato, Q[]
quamus omittatur nobis inlapiſinate,
tamen pena peccati remanet idest mori,
Nisi enim p[]mus homs peccasset, noſ non
moreremur. Unde ei dictum eſt adomno,
Reuerteri interam unde ſupraſ eſt ep[
]pulus es unpuluerem reueriſ, Quodam
omnes mortuus ſinut[us] inania peccatum p[]
mi parentis, manuſtat paulus ap[]le dictus.
Sic ut in adam omnes moruntur, iac p[]
xp[]in omnes miſicabuntur. Sed idem mor
tis eſt, tranſgressio leg[]ſ naturaliſ. O que?

Quod tibi non ius fteri, alii ne feceris. Et que
iultis ut fatiant uobis homines. Tuos eadem fa
cite illis. Tertia dies mortis est p[ruar]icatio di
te legis p[mo]isen. Nam cum lex moysi iubeat
non occides, non mechab[is]. non furtum faties.
non p[ur]ab[is], qui cumq[ur] contra h[] p[ro]epta fac[]
legem moysi p[cul]oubio idest certe transgredit.
Quartus dies mortis est, cum aliquis cont[ep]
nit euangelicam p[or]ationem. Inquo tam die
comunis mus[er]icorditer respicit peccatorem, re
um refuscitat, cum p[ins]pirationem dei dolet
se peccasse. Ix male factis penitentiam iult fa
cere. Quod uero x[]p[]s inres[ur]ectione la[]zari fle
ut, magnamq[ur] uocem emisit. oftendit quod il
li qui p[er]s[u]fuetu[n]inem habent peccare, iqu[ui]n
gressores sunt euangelii non possunt resu
scitari a peccatis sius, si ne magnis fletib[us]
tisq[ur] p[er]isib[us]. Quod uero saluator p[re]cepit apl[us]
ut la[]zari m[+] refuscitat[um] soluerent, oftendit
m illium peccatorem i[] si incorde compungat[ur]
posse saluari, mi[s] p[re]confectionem quam fac[it]
sacerdotib[us], Ix penitentiam quam abeis ac[pi]
wncul[us] fuerit a[b]solutus peccatorum. Ix p[er]is
enim cata est p[ote]ftas ligandi atq[ur] soluen[]i
adomno. quando beato p[et]ro p[ri]ncip[ius] ap[lo]xy
impersona toti[us] eccleſe dictum est. Quod c[ui]q[ur]

ligiis super terram, erit ligatum uncelis. et quocumque soluerit super terram erit solutii rincelis, Vincula aut quibuscumque fuerat colligitus. In title sunt ipeccata, unde aut quidem funes pecatorum circumdederunt me, Et dequo salomon dicit, finib, peccatorum suorum constringitur impius. Aquib, unculis peccatorum nullomodo potest solui nisi proconsilium facer dotis. Notum dum etiam ualde est, quod lapis dicitur fius se super positus monumento lazari. Qui remo tis est quando refuscatius est. Lapis iste ligi fient legem, que inlapide scripta est, Subqua unusquisque, pmanet, donec est constitutus inpec catis. Postquam aut pinfpirationem dei fuerit compunctus, incipit iam non eam sublege, s; in lege qua nonpmitur eius damnatione. Sicut de isto uiro dixit auio, s; inlege domui uo luntas eius fuit. Inlege eius meditabitur die ac nocte. 1. omni tempore, Et ce fris kimi auoisti quot modis unuiscuique: peccatoris anima moria tin; iquomodo refussetetur. Qua ipse quicquam exuobis sentit se eam mortuum, ul incognitatioe, ul mopere, vel prava consuetudine, quam cito potest coniitztur adpenitentiam. quia sibi qo apils dicit. Pamentia dei adpenitentia te podiu eit. Nemo differunt de die iniem, quia qui pe

Et in his omnib, que suftinuit xpiis habemus exéplum, ut sicut in utrauf iobpbria hinniter suftinuit, p[ro]salute no ftra. Ua nos, p[ro]anore euſi o nneſ p[er]ſionel ſuſtineam, imortè ſuſcipe apſecutorib, nontimea muſ. Adq[ui] fatiendum nos ammonet petruf apo ftoluſ oicen[em]. Xp[er]s p[er]ſus eſt p[er]nobis, uobis re linquem exemphum, ut sequamum ueſtugia ei, qui p[er]ccutum non fecut, nec inuentus eſt doluſ inore euſi. Quod au[ut] incruce voluit mori uon alia morte, magnum quidè ſacramentu[] est. Potuit enim mori alia morte ſi uoluiffi[]l; morte cruciſ i[de]o potuſ mori uohuit, ut c[]o pleretur p[er]ſbetia ieremue p[er]ſbe. Qui att. O m[ort]eam ſi]gnum inpane euſi. Iugnum au[ut] in pine e miſtere eſt, crucem earu[n] xpi adum gere. De h[ui]c morte xpi liber ſapiem[ie] att. expp[on]a i[de]o[q], Q[ui]a contrariu[] est opib; no ftruſ, morte turp[ia]ſima condempnem[us] eum. Iu[de]ſt morte cruciſ, que uſlo t[ur]p[ior] erat omnib, morib; Preterea i[de]o uolu[ut] mori morte cruciſ, ut oftenderet p[er]mortem ſuam puſſicar[ui] celeſtia uterreftria, iu[de]ſt angeli os et homineſ. Nam ame[]p[er]ſionem i[nc]arnatione[] xpi, ex[ei]o t[ur]p[io] qu[o] p[er]muſ homo p[er]ccutum, iy iu[er]tus eſt depudioſo, auſcordiam hominu[]s hebe

lant cum angelis. S; postquam xps mortuis est, isua morie destruere diabolis potestatem, aperuit uam puram, iam amne bonorum hominum post mortem corporum ascendunt in celum, ut ibi affidue indeant cum angelis patiem putris, qui incelis est. Crux quippe acrutatu si erigit exuna parte oftendit cœum, rey alia terram. Q. prier pmortem crucis oftendit pacem esse factam inter angelos homines. Crux etiam si extendi tur interam, inquatuor cornu suus demonfitur quatuor partes orbis, iest orientem. accidentem homines meridiem iusepmentem. Pquam omnem habitan tes in his quatuor partib; redemprisunt, si uolunt credere in xpm crucifium. et idem opib; ad un plere. Mortuis est xps tresureat, ut often deret nos debere mori mundo, iest uti tpec eatis mundi tresurgere muirtutib. Resurrexy etiam ideo ut nobis daret spem resurrectionis. Nam sicut ille tercia die resurrexit amortuis, ita corpora nostra resurgent, demonumentis infi ne mundi. Et ut resurgere ad glam eternam naleamus, relinquere debemus utia isequi iur tute?. Pruis enim relinquenda sunt una. Ip ea favenda sunt bona op. Sicut dict aund apoka. De cuna amalo faci boni. Hoc sunt aut per acca que relinquere debet. Octo principia

utia, septem criminalia, omnia que ex eis pœ-
dunt. Principia aut utia sunt ita. Supba, in
idia, na, trifitia, uanaglia,uaritia, icrapula. i.
ninuïs cib. poruïs. Criminalia uero pœcata sunt h.
faeruegum.
homicidium, adhucium, puirium, falsum testumo
num, tradimentum, incendium. Et non solum ita
pœcata fugere debetis, s; etiam quecumq; ex eis nasci
tur. Sicut est ypocritus. faror, detractio, ufina,
ouum. blasmeua. otiofa uba, mendatum, furtum,
talia omnia pœccata. Debetis diligere decim eyto
to corde textora anima exomnib; urib; 'gypno
uiros sicut uos metiplos. Illos debetis odio habe
qua qui odit frëm suum homicida est. Jnon lo
lum aut amigos debetis diligere indeum, s; eti
uumicos pyer decm. Vnde exemplum habemus
inypo salutare iro, qui uidam quem iustitare
nonerat, utantum dilugebat, ut etiam secum
faceret eum intingere manum inparapside. Vsu
ram dimittre qua inlege scriptu est. V CORPORUM
diu habundant; non accipietis. Huius fris omnes
pecentores habent exemplum inpetro apto, qui et
dominum cogant, et tamen non perut, nec hono
rem aplausu poidit, qua pœcatum suum lacrimi
lacrimis lauit. Habemus inter hec exemplu salu
tis inlaturone, qui languinolentus khomicida ne
nit aderucem. s; quia cognouit salutorem, jppr

bonam confessionem, puradisi adpufuit mansionem
Sic ut adevit, xps. ait. Hodie merum eris in pura
dus. Cadmirabilis xpi. pietas. In ipso articulorum
tus latro meruit salutem. Nemo est ultra cœpit
de peccatis suis. Hinc latronem omnibus hopeccat,
habeat ante occulos, illuis imitetur confessione,
illuis sepiatur fidem. Impositionem, ut cum eo
possideat celestem hereditatem. Scitufus fit me
delecissimi, hinc usum eam seccle eccle, ut hodie
fideles palmas soliis portent in manibus. Et qua
re fit eam portetis, seire debet finitas ura. Qua
ua significat miam. Nam sicut oleum quod fit
ex fit olium supstat omnib. liquorib. quib. ad
muscetur, sic mia inter omnia opa dei optinet
principatum. Unde duo ait. Et miserationes ei
super omnia opa eius. Nos tamen tunc spirtua
iter oluiam portamus, quando miam innovis
habemus. Clam ait quam habere debemus. triplex est. Nam due me sum spurnales, iter
cia corporalis. Prima mia spirtialis est. quod
debemus decinare amalo, ut facere bonum. Si
salomon ait. fili miserere anime tue placem
deo. Scxa miser concordia spirtalis est, quod de
bemus dimittere peccata eorum qui innovis
peccant. Unde, ipater iur celestis qui incelis e'
dimittet uobis uta peccata. Et unde mora

tione dominica dicimus. Dimitte nobis debita
mã, sicut inoſ dimittimus debitorib; nſis,
Tertia mña corporalif eſt, quod debemus paui
pib; de poſſessione mña elimoſinali facere. de-
qua ſcriptura dicit, Sicut aqua extinguit
ignem, ita elimoſina eſtinguit pectatum, 1
de qua ypſs aut meuiuangelio. Date elimoſina
reſe omnia mundi ſunt uobis. Et ce auſſiſ
quot ſunt grïa mne. Que quiſpuſ habet, ſeu
re poſſet olivam portare, Qui vero hec non
habet, inſalitate eam portat, unde adomino
uidicabitur. Dimittus quare portens olivam,
mine dicamus qualiter portatis palmam. Pal-
ta que ut in terram eſt ſubtilis, ſi inſi
crossa, ſigniſcat ſeos uros, qui iuleſ ſunt
wefpecti quantum adpſens ſelin, qua non
cununt de gla iuutens huius. ſ; quantum ad
celeſtem comiſationem magni ſunt iati. Siic
anuojpka inlaude iuſt iui dicit. Juſtuſ ut
palma florebt, Noſ e ſpiritaliter palmam por-
tamus, ſi comiſationem ſeorum iuorui ſequi
mur, contempnendo inta iuutias iuignita
tel. atq; delectationeſ hui ſeli, iexercendo nos
malutudine ſce comiſationuſ iuſt inſi, ſpe-
ricitate, prudentia, temperantia, iuſtizia,
ſforutudine. Et ce auſſiſ quomodo debeat!

portare olivam palmam. Sita portatilis eam ut
dyximus, leti poteris eê quia mercedem uide a
deo habebis. Siuerò alter ompnationem. Omni
potens aut xps donet vos sce uufte pulmam io
liam portare, penientium de peccatil uris oignâ
facere, ufic deo placere, ut ad eternam eiam possi
tis ascendere. Ipo auxiliante, cui regnum umpium
est lîne fine. Índie Resurreetioſ ſeret

fisa solempnitas quam hodie celebramus, pâsda apel
latur, ideft truſtus, quia ſiut hodie est, tranſit
xps saluavor uê demorte aduamt, decorruptioë
as incorruptioem. Hoc powit diabolus potestare
liam, hodie abſtulit ei xps animas illas quaſ ſu
as inſide vopib, eê cognout. Sicut ppham dicit,
Ero morſ tua omorſ, ero morſus tuus inſerne,
xps aut ſuſ morſ mortis extut, quia diabolï
inuentorem mortis extingent. O morſus uero inſer
m ſuſ, quia exeo electorum animas abſtulit, pirauroz
uero animas ibi relinquit. Unde dominus ineuam
gelio aut. Si exaltatilf fuero aterra, omna thum
ad me. Jdeft ſi pofitilf fuero inerue, ſpoliabo inſer
mum. Iexeo electozy animas auſeram. De huc sollem
nizute auud, pphâ dicit. Hec dies quam ſerit onts,
exultemur iletem inea. Hoc est solempnitas sol
lempnizatum, inqua xps resurgenſ, iuuals pum
diſi apperuit. Pcuì resurreetionem ſpom de bem