tite viuidit: aut bonū habitit
nam et bipertite sumptū est
que perfecta sunt: et virt? bonū
inferiora hec q̣s illa sunt. An
necesse est eum qui inferiorib?
dem vti: nam et qui virtute
vtịk: eo q̣b bonū quidē virtu
et qui bipertite vtik et perfe
q̣b in duo diuidi significat t
uidi: duo autē perfecta sunt.

In hac 3ª pte docet Aristotèles int
tionē specialiter q̣n nō dat p priora,
tuor cōsideratioes. Prima est: Si
rū diffiniat p alterū: talis diffinitio
da: vt sī q̣s diffiniret bonū p malū
mala: q̣b nō dat p priora et notio:
ta sunt simul natura et eorum est vna
opposit? tīn relatiue nō pringit vnī
aliud: sed hoc nō cōuenit eis q̣b op
inquātū relatiua sunt: quonc totum e
se habere: vt dicit in p dictionis:
Aristotèles in text: q̣b non oporte
qua sunt q̣b nō possunt aliter diffin
gualiter vnū relatiue oppositorūn
nib cōsueuit in p dictionis et alijs
videat ibidē. Secunda cōsideratio
p seipim lic̣s sub alio nomine: diffin
da: q̣b nō dat p pora: eo q̣b idē nō
vt sī quis diffiniat solē: dices: q̣b e
centis de vie: ibi eum idē diffinit p se
fua diffinitio inclut in Col. 6