nones fut in appetendis malis. qu\ nos fut in telestib grandys. de
quib b\us gregori aut. Dui telestis vitre dulcediem in quicti possi
bilitas adnuit p[re]ſtignoverit. en q[ui in terris amarunt] amanuarit
libenter tueta derelinquit. Et ad hec incutim. cu d[ur]t. ſtante vo
bis amicos de mannona uquitntis. ut tu deſtentis recipient
vos in eterna tabernatula. Bonus ſervus et omni acceptio deſu?-
notens nos illis amicita inſgere. qui nos possut in eterna ſecu
tabernatula collocare. Cui videlicet ſut illi. niſi quos ſup[er]ius bre
inter auotamui puuli et paupes xpi. Quos quaDRus amat. ip[os
teste quia aut. I[os] anna mei estis. ab hiis nos fatiam amarit.
de eo q[ui]e[m] DRus nos domui dicens de mannona uquitntis. Pile e[
pyciu. ſi empro multa. Mannona t[em]p[ur]t. Unitate nuncupantur. q[ui] dictur?
usque no[rum] ap[pe]er ſe. ſed ap[pe]ter uquitntis eff[ut] qui eneut ey ſe q[
sint arbor illa q[ui] appellat[ur] ſi[te] boni et mali. no[rum] ap[pe]t[ur]
tamui. ſed q[ui] tangentes eam q[ui]n p[er]cepti. boni et mali q[ui] tingere
ee ſcientes. P[an]ter ſi[rum] ſatib onditur. q[ui] ey ſatili p[er]ut annu cuic
ſupern h[uius] ey quos annicays quiſ ſit[ur]s nobis p[u]ciat. Verit[as]
ſubſpeet[ur] onditur cu[rum] diu[rit]. Et recipient vos in eterna tabernatula
M[ari]n[ati]n. ſi[rum] onur q[ui]ſto. in eo q[ui] paupib[ur] attribuit. ſiſteperio et
reſtributio b[us]ſationum s[ibi] cu[rum] domu ſolus de i[rum] venieus ey e[rum]
multa misera[de] et g[ui]. D[ue] multu ſan[le] ſoliu. ſi attendatur.
q[ui] de i[li]s nu[m]m tranſe ſiſtapiens. ſub[rum] paup[er] pro nobis. id quod
paupib[ur] exogatur. s[ibi] ſi[rum] ſuſſe diu[nt] et ſe tribueret b[us]ſationib[ur].
quod ibi testantur. vbi de paupib[ur] loqu[es] aut. N[unc]t[ur]q[ui] ſeaſtis
v暴 de nu[m]m i[ſtr]s. et i[n]chi ſeaſtis. Eſtuiu et edſiſis miſi u[m]
Juar[em]. ſituu et edſiſas miſi bibere. 2t[em]. Vemite ergo p[er]p[er]te reg
nu[m] quod wobis p[er]mitt[ur] e[n] ab origine nu[m]. ſollittemur ergo ſi[er]
mei. ſolliatem? paupib[ur] exogare q[ui]ſiio d[ui]. ſed quia interest p[er]

et vitæ

Ego sum via. Et iud. actus. Disate a me quos mitis suum hujusmodi corde. Se g. apponit. hujusmodis exempli. maſuettur. ſoſma. Si imitam. eum. no. ambulat. itenebris. ſi habet. bis lume. vite. Id est. lume. vite. u. veritas. qui illiusque oculi hoſtez. venientem. in huc munie diu. ondite. ubi ſit. veni. vita. 10. eum. dwiſſe. ego su. via. et veritas. ſubdit. 12. et si ditteret. ego su. via. q. ad veritatem. Acto. Ego sum. veritas. que vitæ. p[ro]mitto. ego sum. vita. quam. do. H[er] est. enim. aut. vita. eternæ. ut. ognos ſtant. te. ver[rum] z. quę. inſiſt. illem. x[p]erim. Vel. ſic. q[ui]. tu. dictas. Vitæ. ofide. ro. id. est. hujusmodi. ſrein. de ſide. zo. veritati. Sz. q[ui]. ſi. t[in]ui. est. ſt. labo. vic. ut. ad. optatui. lucz. no. poſſe. p[u]eure. h[uius] ego sum. vita. viatici. quo. sustēteris. in. via. Clamat. e[go]. c[er]zātib[us]. viā. i[gn]ozantib[us]. ego sum. via. dubitantib[us]. z. no. credēntib[us]. ego ſum. veritas. 12. a. aſtēdeutib[us]. z. ſi. z. lacentib[us]. ego su. vita. Satis. ut. reor. onſu. est. ex. appo. capi. ewāgel[us]. o[m]ico.ez. veritatis. ſrein. e[que] hujusmodis. L[aci]pe. z. alio. d[on]ſite[or]t. et. p[ro] ſeli. z. terre. qu[em]. abſcondi. h[er]. h[au]t. dubium. qu[em]. vartitibus. veritatis. ſeret. a. ſapien[ti]bo. z. p[ru]dentib[us]. 1. a. ſup[er]bis. z. reu. e. laſt[em]. ea. p[ar]miſis. id. est. h[uius]ib[us]. Et. in. hoc. apparer. qu[em]. veritatis. q[ui]. ſup[er]bis. abſconditum. h[uius]ib[us]. renenat[ur]. h[ui]ſtitutis. vero. c[ap]līb[us]. p[ro] e[que] diffimitio. h[ui]ſtitutis. est. virtus. q[ui]. h[oc] veriffima. ſui. o[m] coe. ſibp[ui]. viles. sat. H[er] a[ut] qu[em]unt. h[ui]b[us]. q[ui]. aſtēſiōb[us]. i. corde. ſuo. diſpoſit[s]is. de. virtute. i. virtute. id. e[que] de. gradu. i. gradu. p[ra]ſiānt. d[one]t. ad. c[ul]mē. h[ui]ſtitutis. p[u]eant. in. quo. ve. l[ut] in. ſpon. id. est. in. ſpeculaco[d]e. poſi. veritate. p[ra]ſiānt: Item. inq[ui]t. b[u]n[d]o[d]. d[ab]it. legiſlator. Q[ui]a. qui. de d[ic]ite. gem. d[ab]it. z. b[u]n[di]ctio[n]e. h[oc] est. qui. inſiſt. h[ui]ſtitutē. p[ro]duet.

ad veritatem. Hinc vero est fit legislator iis dulcis et raus
dus quin legere dicit delinquentibus in via. In via quippe deliquit:
qui ventare deliquit. Siz multi vel sic a dula duo sic de
zelinquentur. Ipsi ergo ducis et raus duis legere dat viam huiu
litatis per quia redemt ad cognoscens vitutis. Acte consider
repande salutis. quod ducis est non tu abest. Disappone legis.
quod raus est. Ducas est pire non patitur raus quod pumme non
obliuſat. Hanc utinam legere qua zedat ad ventatem
bts benedictus p. duodecim grang. S. Spoint. ut sicut post
dece precepta legis ac gemma cumſatione in quo duo
denarii completur ad Christum ventur. ita hys duodecim gra
dibus aſcens. veritatis apphendatur. Illud quoque in
ſala illa q. in typo huiuſtatib. iacob meata est. duis imp
deſup. apparint. q. nobis aliquid imnit. ut et cume ne su
militatis cognatio constitutur. veritatis. Dus quippe de
ſumitate ſcale p. ſpinaebat ſup filios homin tuq. veritas.
cuiusdam fuit fallere nonnupl. ita falli non noruit. ut videer
ſi est intelligens aut requirès dui. An non tibi de alio vi
clamare ac dicere requiret. ut e noit em q. fuit ei. Trufi te
ad me omnes q. cœupiſatis me et a grata iuxb. meis iſpem
et illud. Vemite ad me omnes q. laboſatis et oneati estis.
et ego vos refi ca. Vemite inquit. Quo. Ad me veritati
qua. Huiuſtatè. Quo fru. Ego vos refi ca. Sed
q. est refectio qum veritatis aſcendit. a ſcendit. p[ro]mittit.
pueuientib[us] reddit. An forte ipse est. c[it]utis. Ad hanc

quippe ut acti bts benedictus ascensis oibus hujusmodi
gradibus monachus moy puemer dere dulas 2 suans
abus corintis q[ui]s s[er]s o[n] allenat debiles roborat me st[ur]s
leusictur Jugui dem qu[em] veritatis facit suavez on lene.
Donus cib corintius q[ui] medio in ferulo salomons co
sistens duiez s[an]z odore virtutu velut duiez si g[ui]ns fra
glancia pigmetoz esurietes resiut io cujusdat resuciates.
Ibi s[ui]que apponitur p[ro] paciencia bemgintas l[og]am
nitiab g[ui]ndiui in sp[ui] sc[ui]z si que s[ui]t alie veitatis seu
sapientie gruac[i]es apponitur in illa habet 2 fruiitas
in eode ferulo suas epulas panes. doloris 2 vnuii co
p[ri]ccordis et quas primo veritas t[em]pieturb[us] offert q[ui]b[us]
utur, diatur Surgite posuere sederitis q[ui] manduntis
pane doloz habiz ibide[m] correcplac[i]o ex adipe frutmenti
solidi cubi sapientie cum vino q[ui]d[em] letisicat corhuis ad qua
veritas p[ro]s[ui]s n[ut]at dictis domedite annis melet bibite
2 mebruum carissim[em] Media insiut coriute co[st]runt
pp filias iufriui pp impensis videlicet annis q[ui]s adhuc
solidi cubi unius capre p[ui]t lacte interi caritatis p[ro] pane
olorem vino nutriende s[im]t que z[ui] media descriptur q[ui]
ei? suantas nec mapietabo p[ro]sto e[mi]q[ui]que p[ro]fubete timore nec p[ro]s[ui]b
s[ui]s e[mi]q[ui] habu[n]daci[i]o[rum] correcplac[i]is dulcedine h[ui]s adhuc a novi
ijs carnalium delencomitum humorib[us] tuor[us] amarissima p[oc]ode
p[ir]gandi n[ot]ui lactis dulcedine exp[ri]nuntur z illi i[n] amandi a
lacte epulari ab introitu gle g[lo]s[i]ns delenuntur solis me
dijs id e[mi]q[ui]s p[ri]ficientib[us] uta i[n] melleas qua[s]da forbiuncul[i]as cum

tatis expletis ut illis interi p sin tenehitudine cœtè et sint. Im
ergo abus et humilitatis purgatorius cum amaritudine et scet.
cutatis 9 solatorem cum dulcedine Tercius cœp cœtè ploctus solidi
cum fortitudine ey ni due de quoniam masteris super orione se
uitin cababis me paue lacrimaz z potu dabis in et pacemus.
Rum me intabit ad illud vel medium ac dulce cutatis 9
unum ubi iusti epulatur in 9 sptu dei / z delcamtur et ita:
Ut ià no loqueb et amaritudine aita mece dicta deo noli me cor
Sepnare se epulando et azionis sinceritatis et veritatis lectus
cute m viis diu qui magna est gla diu Dona tu via humili
tatis q veruntur inquitur caritas acquiritur grata cor sepe
participantur Demus sicut sium legis vps sic pessu humilatis
cognao veritatis vps cum venit attigit grum Veritas q
bus innotuerit ut caritate motesat aut humilis humilbus
ergo dat grum Divi ut potu quo fru humilatis grus
ascend debeat Sic ut poterit quo ordine ad popitu brauni
veritatis p[ro]ducit Sz q[ui] ipa quod veritatis aginio et trub?
gratib to stitit ipse breinter si possit distinguo quatenus c[or]
clarius inotesat ad quę triu veritatis y[ui] humilatis p[ro]tagar.
Mauriun nasq veritate in nobis et proximis in sin naturu
in nobis nobis meip[s]os indicando et proximis exs malis copaci
endo in sin naturu mundo cor de cœtè ploctus Observa sicut
num ita et ordine Primo te doceat veritatis ipa q[ui] prius
in proximis q[ui] in sin debeat inqui naturu post her acnpes
cur in te potius q[ui] in proximis inquirere debeat In n[um]o si[que]
positudinu quas suo sermone d[um] distituit prius mori n[ut]e
ritus des qua n[ut]e cor des posint M[aster]ordes quinque

in provinbs veritate dephendunt, dum nos affectus in illo, ex
tedunt, dum sic p. caritati se illis consolat, ut illo, vel bona
vel mala, tâq. propria sent. aut cui in firmis in firmantur,
cui scandalizatis vrudur, gaudere cui gaudentibus, et flere
cui flentib. consueuntur. Hac caritate frna cordis acie undata.
veritate, delcomtut in sin 9teplari natura, qu. amore ma
la tolerat aliena. Qui vero se ita frib. no consociat, s. egmo.
a flentib. inultat, a gaudet, derogat, dum qu. illis est inu
senunt, qu. sitt, affiti no, fut, veritate in provinbs qualiter
dephendere puit. An non, quemit illis, illud vulgare pro
uerbi. Ne scit san. quid seniat, eger, aut plen, quid patit
ienim? Et eger, egro, et ienim? ienim, quato, pp. quid, tâto, sam
liarib, copacintur. Sicut emi pura vera, veritas, no inu
puro, corde, videtur, sic inueri, fris, verius, misero, corde, fetiz.
Siz ut ob aliena inseri, cor, infez, habeas, oportz, ut tuâ
prins, agnos, cor, ut provinb, mete, in tua, inuenb, cor, eote
nonerib, qualiter illi subnemab, exemplo, f. salutatorib, uri,
q. pati, voluit, ut, opati, sciret, infe, fieri, ut, infe,eri, di, scezet,
ut quod, de ipso scriptu, e, et, di, diat, ex, hijs, q. passus, et, obediencâ,
un, differet, et, imam, non, qu. ante, infe,eri, ne, sciret, cui, iu,
ab, eterno, z, usq, in, eternum, sz, qu. naturn, sciebat, ab, eterno, te,
pomli, di, diat, ex, p, im, etio, to, Sz, forte, duz, tibi, videtur, quod, su
de, sapiam, pp, im, di, diab, se, imam, quasi, is, p, qu, e, o, i, fa, fut,
aliq, uid, aliq, igno, affiz, ex, hijs, q. fut, ma, vime, cui, illud, quod, ex,
epla, ad hebreos, ad id, o, pro, bo, ad, di, comemo, z, alio, senz,
q. no, una, videatur, abs, in, di, pos, fit, intelligi, ut, hoc, quod, am
et, di, diat, no, ad, ip, im, caput, referatur, in sin, pez, ona, sed, ad
corpus, eius, quod, est, ecclesia, z, sit, talis, senz, Et, di, diat,

ex hujusmodi est obediencia hoc est obediencia dictici in uo corpe
equivocis, et in corpe capite, uia illa moris, illud criv
obvia sputa flagella, quæ oïa caput urinæ p[ro]p[ro]s p[er]comæ, et quod alio corpi eum et e[n] nobis, et quæ p[ro]clara obie documenta fuerint.
Christus eum ut ait aplus feci est obediens patri vsp[ro] ad mortem. Qua
necitum h[uius] dicta aplus p[er]comæ passus est nobis vobis relit,
quæb[us] exempli ut sequanum, et inq[ui]t vestigia ei id est utimite
nun[que] obediencia e[m]s. Ex hujus ergo quæ passus est, dictum quæ动o nos
q[ui]p[ro]s h[uius] s[ui]m op[er]tate p[ro]obediencia, ip[s]p[ro] p[ro]que z[us] q[ui] deus
erat, non subituit mori. Et hoc non inquisi monensibus erit
s[i] dictur p[ro]que vel obediencia vel inam vel aliquib[us] alio corpi suo
corpe dictasse, s[ui]m s[ibi] in sua persona, ut quod se ante latuerit
credatur ex t[em]e potuisset accedere. Sic qu[em] ip[s]e sit qu[em] n[isi]feri
aut obediencie acceret ip[s]e quin dictat, et caput et corpus, ut et est
p[ro]que non nego h[uius] intellem, qu[em] rebus sit et ex alio loco ip[s]n[que] e施
superior interprétatio videtur, appari uti dicitur. Nisi[que] em
angelus app[er]t, et sic semper abrahæ app[er]hendit. D[omi]n[que] debuit s[ui]
b[us] oïæ s[il]ari ut inno[s]s fieret. Et ad quod hec verba sit ad caput
referenda sunt, ut corpi pe[nt]utus aptari non possint. De verbo
domi vt[em]s de[m]i è quod angelus app[er]hendit, hoc est u[n]om in uam s[ibi]
persona app[er]t, et sic semper abrahæ. N[ec]us emi legitur, verb[em] àgl[is]
ſtui et ſi verb[em] caro ſtui è. Et caro de carne abrahæ up[er]tæ p[ro]
miſſione, qu[em] illi p[ro]mi ſtui è. D[omi]n[que] ex qua seminis app[er]ſione
debuit p[ro]oïa ſi[bi]o s[il]ari ut è oportuit, ac nunc ſunt ut filio
nobis paſſibilis ni[n]que oïæ ex cepto p[er]co quæ miſeriam p[er]
veret. Si qu[em]s qua n[ec]itatem ut inno[s]s inq[ui]t fieret, et hoc aus
cur non r[ec]e ad corp[us] reſerri p[er]ſo[n]; audiri quid paulo post ſe quit[er]?
In eo e[m] in quo passus est ip[s]e z temptatus pot[es] est et e[m] q[ui] t[em]
tratur awiliari. In q[ui]bus verbis quid melius i[nt]elligi possit.

nō video iis q[ui] ideo pati ac t[em]pturi o[n]ibus ab[us] p[acto] humnams
volunt coriare miserys q[ud] est p[ro] o[n]a fr[ib]o? simulari ut fili passis
ac t[em]ptatis miseris ac c[or]pati i[no] di[sc]eret expmento. Quo
quidem expinmeto nō sicut ut sapientia, essiceret ut iis, j[us]p[ro]n[io]s ut
seretur, quatenus infirmi fili adā quos suos fieri et appellare s[er]tis
nō designat? eis uas in firmitates illi infirmates committere
nō dubitaret, q[ui] sanare illas z possit ut dens z vellet ut p[ro]n[io]s.
z. 9 guos c[er]et ut eade[m] passus. D[um] y s[an]s Viru[m]e[m] a[pp]ellat do
loz z s[an]tē[m] infirmate[m] et a[pi]s n[ō] em[ur] habem[que] p[ra]ſiſtē[que]
nō p[os]ſit q[pati] m[ir]s inſiruitib[us] D[um] a[ut] p[os]ſit i[dic]n[us] ad
i[n]g[it] Temptati[m] aut p[ro] o[n]a p[ro] ſiutand[ie] ab[us] p[acto] L[es] q[ui]pe
S[ic] b[us] dei fili[m] in eade[m] forma q[ui] n[ō] rapina arbitrat[ur] e[m] c[ir] se
equal[em] deo p[ri]que d[ub]io impaſſibilis p[ro]s qua[que] se evinamisſz
fozma ſeru[n]capiens. S[ic]ut miseria vel ſubiec[t]e[m] ex[pre]m[]no erat,
ſic m[am]n vel obediencia expinmeto n[ō] nouem[ut] S[ic]ebat q[ui]de p[ro]na
tura[m] n[ō] autem ſiebat p[ro] ex[i]p[re]c[n]a. Ac vbi m[or]utus e[m] n[ō] ſolus a[ſ]ep[o].
ſ[ec]n[ā] paulomin[us] ab angeli[s] q[ui] z i[n]m[] impaſſib[iles] ſut p[ra]g[ra]z u[n]p[
]naturam v[us] ad illa fozina[m] i[m] qua pati z ſubia p[os]ſi[que] ut i[que] ſiut
d[m]n[io] e[m] i[m] ſua n[ō] p[os]ſi[que] z i[m] p[assione] ex[pre]m[]e[m] in am[m] z i[m] ſubiec[t]e[m] obei[az].
p[ro] qua[m] in ex[i]p[re]c[n]a n[ō] illi ut di[po] ſiencia i[s] nobis ſiduca crement di[m]
ex misero gr[ue] cogniti[is] i[m] qua longe erranem[ur] ſec[te] e[m] p[ri]or
nobis. D[um] em[ur] illi app[ro] Square au[de]rem z i[m] ſua ip[s]ſibilitate ma
nent. Al[ut] aut ap[ro] ſua d[ite]ce mouem[ur] c[m] ſiduca adire th[ro]m[ui]
gr[ue] ip[m]us z quem[que] u[n]mi[que] ſiut alibi ſcriptu[m] e[m] ſaguor[es] u[n]os tulisse
z dolores portasse 9 guos c[ain] z i[m] eo quo passus e[m] i[pe] nobis q[pati]
posse n[ō] dubitam? N[ō] ergo z ab [us] d[u] videri ſi diat[ur] y p[ro]n[io]s n[ō]
q[ui]de aliquand[em] ſcare c[ep]isse q[d] alio[rum] ne ſaerit. S[ic]u[m] c[m] alio[m] non n[am]
ab eternu p[ro] diu[m]itate[m] z alio[m] in tempore di[sc]iſſe pez c[orn]em.

De ne et sibi locuoïs modo istud dixi ut quod nunc repreu[n]b[us] diu[sp]itus de die ultimis se nescare ruitur. N[am] quo die illi ille nesbat et i[que] omnes thesauri sapie z scieunt absconditi sunt. Tur igitur se sere negabat quod certum est quod nescare non poterat. N[unc]que forte me ducit eis voluit et sere quod utilet non valuit inoteſcere. Et ibidem Sicut mochilis noire potuit cum sapia ſic ſic nec me[n]turi cum veritas ſit Sed volens diſcapulos ab inutilis ſtrīſicōis curioſante compescare, quod inq[ui]ebant se negavit ſare non oíodo quidem ſtali quammodo quo negare veruciter potuit. N[am] et si ſue dummitius ſiutuque oïa p[er]teruit ſ. p[ro]priā et ſutura p[lu]ſtrundo die quoque illu pa[ba] habebat non tu v illas carnis ſue ſeuſab[us] expondo agnoucat. Alioq[ui]n i[am] ſp[ro] oris ſin antyopum inter ſecerit: i[am] aurib[us] ſui corpiſ archangelu[que] voniferate[que] tuba ſonate[que] in quo strepim mortu[m] ſuſatandi ſut audierat i[am] odiſ ſue carnis ones ſed oſp[er] q[ui] ab minime segrege[n]di ſut p[er]ſp[er]eruat Demque vt intelligat. Quod illa cum cogno[vo]que ap[er]cua ſit se illu die nescare p[hy]buerit, vigilant i[nd]dens no[te] aut nec ego ſao ſi nec ip[er]e inqui[er]t ſilu[m]b[us] ſat. Q[ui]nd[em] ſi[m]b[us] h[uius] ſi[n] nomem affiſte carnis. Quo ſiquidem noie intelligi datur quod dicteſ se alio[d] nescare non ip[er]a q[ui]ſe. ſi ſed in ho[ui]em loquitur. Alias quippe loqueſ de ſe ſed in ſua dumitate[n]o[rum] ſi[m]b[us] vel ſi[m]b[us] h[uius] ſi ego vel me ponere ſpiq[ui] consuecit. Ut ibi ame[dio] vobis au[n]que fierer[ ab]raha[que] ego ſui. Ego ſui aut[n]o[rum] ſi[m]b[us] h[uius] ſi N[ec] dubi[que] qui de illa effeua diceret qu[ia] au[que] abraha[que] z ſine iucio et n[on] qua post abriuha[que] ex abriuha[que] fec[er] e[m]libi quoq[ui]s h[uius] de ſe opu[m]one a diſcapulib[us] inq[ui]ens qu[ie] dicitur inqui[er]t h[uius] e[en] n[on] me ſi ſi ſi[m]b[us] h[uius] h[uius] eo[d]ſe quid de ſi ip[er]i quoq[ui]s ſentirent intervog[rum] vobis autem n[on] qu[ie] ſi[m]b[us] h[uius] ſi qu[ie] me eſſe dicitis.

Jozainus videlicet populi sententia de earue iquinrens uone coribus quæppe est filius hujus posuit spinales vero discipulos de sua dimittate intervogans uo filium hujus s角signatez me diuit Quod demas petro intelliges quod p[ro]hoc quod diuocat me requisiti fuissent sua responsione aperint tu es iquens uo ihebus filius virgins f[ra]p[ro]p[ro]s filius dei Ordo uti[que] si rùdisse michdomin? veritate diuiss? S[an] in verbis iterro gnois s角fens interrogatis prudenter aduertes c[om]petetis p[er]que ad interroгato iudicem Tu es p[er]p[er]s filius dei. Cui igitur videas p[er]p[er]m in una quod p[er]sona duas h[er]ve natu zas uo[n]a q[ui]s f[u]it altera q[ui] c[um] c[ap]it et s[ed]in sepitent[ur] q[ui]dem su[n]e c[um]que so[n]a nos c[ap]it et s[ed]in t[em]p[al]e vero multa t[em]p[al]it expersentur f[u]nisse tur fateri dubitas[que] ut c[um]que t[em]p[al]e c[ap]it iu[que] corne si coribus quoque imserias ſcare c[ap]isse illo d[u]tinoat mo[]n[que] cois q[ui] deo deſtio coribus Ordo uti[que] genus ſat[em] p[er]choplaſt[em] ſapiens ſelici? q[ui]ne ſa[re]t q[uod] id attigere iuſtulte n[ut]s c[ap]ere q[ui] uo poterat S[an] p[ra]flaſmator e[cc]us deus requirens q[ui]p[er]nat opus su[n]i miserauſis p[er]ſeaſtus e[cc]u[n]ens et ip[s]e miserauſat q[ui] u[n]i ce aderant miserauſi biliter voluerit expiri i se q[ui] u[n]i ſua c[ap]o do c[o]tra ſe merito pate z[er]tur uo fili quod e[mi]roſitate ſ[an] miseraſi[li] caritate uo vt uſer u[n]i uſeris renaueze[s] ſ[an] u[n]i[u]ors ſ[an]s liberize[s] uſezo[es] ſen[i]b inq[ui]t u[n]i[u]s uo illa uſeretordia q[ui] ſelio manens habu erit ab e[ter]noſ[] ſ[an] mediate miseria reſp[it] i habitu mo[].

R[o]z[io] p[ie]ntibus opus q[ui] p[er] illa c[ap]it i ista p[er]ſecit uo q[ui] ſola illa uo posſi p[er]ſic[ec] q[ui] nobis uo poterit abſo[que] iſta ſuſſic[ec] D[ura]q[ui] ſi u[n]que nec[i]a ſ[an] nobis magiſh[ec] c[oe]grua ſint O meſſa[bi]l[is] p[ie]ntibus exco[gi]tatio q[uod] nos illam iu[n]nu uſeretordiam, c[og]itare u[n]bis ſ[an] precedens uſeretordia uo inſormat.

In illa aduerterem? me cognitum nobis passionem & non
passione p[ro]nentem cum impassibilitate p[ro]durat. Actumem si il
la q[ui]mferia ne seat/ una non p[re]cessijsz ad hanc eum? miseria
e[m]n non accessijsz. Si non accessijsz, non attraxijsz. Si uo at
traxijsz, non extirnijsz. Dun autem extraxit, ut de laicu misera
zie z de huto feci. Uer illa t[em]m iniseri ex diu desermi sz istam
t[em]teri. No mutantur sz multiplicantur sicut scriptum est. Hoc est
zumem[que] saluabis d[ur]que ad modum multiplicijs mi[que]tua
dens. Szi[que] ad pro[bit]um zedeam? Si ergo se mi[que]ter seate q[
]ui
mi[s]f non erne? ut expirerit q[ui]z an sciebat quatuor magis tu.
non dico ut te s[n]eaas q[ui]z no es sz ut attendas q[ui]z es q[ui]z vere
uni[s]z es z sic discenti mi[s]sereri q[ui]scet aliter scire no potes Ne s[]ferte
si proxim i[m]al[i]mi e[]sideres z tu[n]no attendi[s]s moue[]z, no
ad in[s]screo[]t[que] sz ad indignatio[m]que ad uo ad una d[ur]no sz ad u[n]dicand.
sem q[ui]z no ad instru[er]d[u]m in sp[er]u lemtatis sz ad destru[er]d[u]m
sp[er]u f[ur]oris. Nos q[ui]sp[er]uales estis ac aplus h[uius]modi i
strinte in sp[er]u lemtatis. Aplus e[]siliui s[n]ue eciam p[re]cepti est.
ut in[am]suetu et eo sp[er]u fr[i]egro[t]uti subnem[que]s quo et vis sub
uenire cum egro[t]as. Et ut scias qualiter erga deliqui[et]em
m[as]uenire posses, e[]siderunt in quit te ip[m]n ne z tutep[ter]
Eo[s]siderunt lib[us] q[uod]n in di[s]apu[li]s veritatis sequat[ur] ut i[n]g[i]ni in b[itu]tudinibus quas sup[er]memorant i[s]sient p[er]mi[d]es
q[ui]z mi[n]di[cor]des sic prius untes q[ui]z in[is]erico[r]des p[er]mi[n]cati sunt
Et aplus cum sp[er]uales h[oz]taretur ad instru[er]d[u]m carnales.
a d[ur]noit in sp[er]u lemtatis instru[cio] quippe fr[u]m/ptu[er]t ad
mi[d]esb[us] lemtatis ad nntes. Ac si d[ic]eret intermi[d]es
deputi[m]t[u] no p[er]t[em] q[uod] in semetipo intis no e[m]t. Et ce aplus apte
on[d]it q[ui]z sup[u]b on[s]uz me p[er]mi[s]i/p[er] videlicet veritate iqu[u]

reda ee in nobis q[ui]p[er]nus consideras i[que]nus te[rum] lyoc[te].
q[ui] s[ac]nis ad te[pt]n[ui]q[ui] pron[ut] ad p[ec]t[n]ui quatenus evi miq[ui]
d[er]nac[oe]nute senb si[er]p[ur] ad succur[er]di alij[s] in [fi]p[ui] lemtatis acce
[as] A[li]oq[ui] simon[et]e[n]o au[n]bis di[s]cap[uli] argu[n]ete t[im]e mi[g]r[m]
pp[oc]r[ita]eice p[ri]mi trab[ee] de octo tuo[et] sic videb[us] se senb eicere
de oculo s[ir]s tu[rum] Trab[s] in octo grandi[s] et grossa supb[ia] i[m]ete
e[que] qu[ada] co[rp]l[ec]ta[s] in vana n[oe] sana tunnida u[n] solida ocui[li]
mentis ob[s]curat verit[ate] obub[rat] ut[u]t]e si tu[u] tua occupauerit
m[ec]t[ia] tu te videre i[u] te tale qu[alis] es vel qu[alis] ee potes u[n]o
possi[s] sentire sz[ui] q[ual]e te amab[tale] te vel p[utes] ee vel sp[as] fore
D[um] eu[n] alib[us] e[s] supb[ia]q[u]t] ut qu[ida] fec[]s diffimit/amo[r]p[rie] exoc[le]
[ec]ie[que] et nos pos[si]n[em] dicere p[ro] co[tar]ni h[ui]lita[t]e prop[rie] ex-
tel[que] ee cont[ep]tui Amor vero s[ic]ut nec odiu[] vit[atis] i[n]diu[n] ne[s]
cit Dis i[n]diu[n] verit[atis] au[n]re S[ic]ut au[dio] sic i[n]diu[n] No[s]ic[ut]
od/u[n] s[ic]ut am[os] u[n]s[ic]ut t[imo]o Est i[n]diu[n] od[ys]ic[ut] illud N[os]
le[ge]h[ab]enm[s] z[ec]in leg[e] u[n]m deb[us] mori E[s]t et tun[oz]is
vt illud Si dimittu[n] eu[n] sic v[ement] v[an]am et tollent u[n]m
lo[u] et gete[J]udic[u]n vero amor[s] vt dam[us] de filio p[in]ada
p[ate] im[que]t puero ab solon Et legib[us] h[ui]umam statutui et in
cu[s]is tu[u] eccle[s]i astici[s] q[ui] s[cl]arib[us] seru[n]tui scio sp[al]es amic[u]s
cu[s]onciu[n] n[oe] debere a dimittu[n] ad i[n]diu[n]ue vel fallat vel sal-
latur amor[e] suoz Quod si[] culpa[m] amici tuo[u] i[n]diu[n] amor[ip]tui?
aut im[que]t aut pr[s]ub ab condit quatuor[m]ag[is] amor tu[u]t[u]m
contra te i[n]diu[n] fallit Q[ui] ergo plene verit[ate] in se cognu
scere curat u[n]cte e[que] vt semota trab[ee] supb[ie] q[u] ocui[li] arce[t]
a luce a[s]c[ec]f[ione[s] i[no]z]de suo di[s]ponat/p[ro] q[ua]b[us] seip[m] i[se]p[o] in
q[ra]t[em] z[sic] post xyq[ui]h[ui]litatis gradu[s] ad p[ri]mi] veritatis
gradu[n] p[ring]at E[n]ui ante i[n]menta verit[ate] in se y[mo] se i[
]uento in verit[ate] dicere potu[n]t E[re]diu[n] p[ro] quod locutus sum

["Hic est dictum quod, si autem hujusmodi in unum sibi aliter et hanc dictam altitudem et eodem tempore, quod hanc dictam altitudem et eodem tempore, etiam hanc dictam altitudem et eodem tempore, etiam hanc dictam altitudem et eodem tempore, etc., non poterit esse, quod hanc dictam altitudem et eodem tempore, etc., non poterit esse, etc., non poterit esse, etc., etc., etc., etc., etc., etc.,

qua 16 semecim fallit, qui in fortitudine eius ofidit. Sit oïs hoi
homo dicatur mendax. 1. fragilis mutabilis a quo salus
non possit vel sua vel aliena spari: qui pocius maledictio
nem meurrat qui spem suam in homine point. Deficiens
itaque hunilis propheta s ducantur veruntis quodque in se luge-
bat videns in aliis diu apponit, apponat et dotorc ac gre-
neraliter sed veractur dicat oïs h od mendax. Dide quâ loge
alid seuerit de se pharizeus ille superbus et de prop-
sit in excessu suos. Deus grâs ago tibi quia non sum siand
ceteri homin Diu in se singulariter evolutus aliis arroga-
ter insultat. Dam aliter dit eum Ois homo mendax.
Remine exceptit ne que decapiat scieb omnis peccatorum
et omnis egent gloria de i pharizeus se soli decept quœ uo-
xer soli excepti diu ceteros dânpnat propheta se uo excepti
a eui inserio ne exceptatur a iua. Pharizeus exsufflat
unam diu diffimulat inseria. Propheta affirmat tâ de
ombus quâ de se ois homo mendax. Pharizeus ofirmat
de omnibus præter de se uo sum inquiens sicut ceteris ho-
minu et grâs agit uo quia bonis sed qua solus. Nos
tâ de bonis que habet quâ de malis q in aliis videri nodi
de suo otulo trabem eiccerat et festucas in oculis fraturi
emiat. Na subdit unist i raptores ze Non frustra ut ar-
bitor excessi a proposito feci s vtriusq excessus drâm in
tellevisti. Jam ad appositi redeundu est. Quos itaq vei
tus sibi ta innotescere ac per hoc vifestere fecit/utque est
ut cœta q amare solebant et ipi sibi amare semant. Statuètes

um anz se an se tales se videre cognizt quales vel a se videri
erubescunt Dum of sibi desplicit quod sunt et ad id sus-
pirant quod non sunt quod utiç per se fore diffundunt.
vesementer seſe lugentes id solium consolacionis nuern
unt vt senem indices ſui qui salicet amore veri esuriant
et ſicaut justicam uſa[que] ad contemptu ſui distructissimam
de ſe exigant ſatisfactione et de cetero emendacione Sed
cum se ad id ſuſſicere non posſe conspiciunt Cum eum ſere-
rit omna que mandat fuerint sibi ſeruos se mutiles d-
cut de justicia ad misera[ordia] ſugunt Ut autem illam
conſequantur consilii veritatis sequuntur Beati viorres.
qui misera[ordia] conſequentur Et h[uius] est ſeundus gradus
veritatis quo eam in promis niqurut/du de ſuis aliorum
necitates exqurut dum ex hijs que paciuntur pacienti
bus compati ſunt In hijs ergo tribus que dictu ſunt et
in luctu pectencie in desidemo justicie in opibus miordie/
ſi perſenerant a tribus impedimentis que aut ignorcia
aut inſiruitate aut ſtudio et traverut cordis aciem undat
quo p contemplacione trui gradum veritatis ptraſeaut
Hee ſunt vie que videntur hominibus bone illis ſiutayat
qui letantur dum male ſecerme et exultant in rebus p[er]
ſumis ar se de inſiruitate vel ignorancia tegunt ad exu-
ſandas exuſaciones in p[er]cis Sed frustra sibi de inſiru-
tate vel ignorancia blanduntur qui vt liberib p[er]eunt
libenter ignorant vel inſirnantur Dutas primo hommi
p[ro]ſunt licet ipse non libenter p[er]eunt q[ui] se per vyore
taunquam per curis inſiruitate defendit Alut pr[im]u martiris
lapi[da]tores qui aures ſuas continuert per ignorantia

exsanguines erunt. Quam igitur studio et amore pectandi a
veritate se sencunt alienatos/ insirimitate et ignorancia p[ro]
so[s] studi[m] in gemiti[m] amorem in meorum convertant/insirum
tate caris feruore: etiam vitent[ur] ignorancia liberalitate-
repellant/ et ne si nunc egent[ur] midam insirmam veritate-
ignorant/ cum ptate magna et virtute veman[tem] terretem
arguent[em] serv cu[m] rubore cognoscent/ frustra cum timore tu[m]
deant. Cum vidu[n] te egere/ et u[m] immstraunt/ tibi: Tog
nos fecerunt certe d[n]s judicia faciens/ quin nunc ignorat[ur]
insere cordi[m] inquirit[ur] Demque videbat in qu[em] transfixerunt.

Summiter etuar[em] quod concepserunt Ab o[m] euge labe z
insiruitate ignorat[ia] studio ve contratione flendo/ ins-
tia[m] esfiriendo opibus nunc insistendo/ mundeatur oculus
cordib[m] cum se in sin puritate veritas videndi primitis.

Et i[m] mundo corde[em] q[ui] ip[s] d[m]n[em] videbunt: Cum s[ui]t utas tres
gradus seu status veritatis ad primum ascendim[em] per labo[
re[m] humilitatis, ad secund[m] p[ro] affectu[m] opassions, ad tercium
per excessim templa[ci]ons. In primo veritas repiritur
seuera/ in sed[ō] p[ra]m[] in tercio pura. In primu[m] ratio duat/q[ui]
nos disturbe[m] ad sed[ō]n affectus perduerat/ quo alij[s] inſerem.

In tertiu[m] puritas rapit q[ui] ad munſibilia rapiamur.

Inter lucem h[uius] me[n]s nura quod[am] ac d[uni]ſa inſind[ue]
truntatis opario[em] si qu[em] tu[m] ab h[uius] sedent[em] i temebris
meſſabilis/ illa possit capi coopant[m] ſibi personaz d[uni]ſio.
In primo ſiquidem gradu fili[m] in sed[ō] p[ra]m[]s ſanctis. In
p[er] opari videtur. Etis audire fili[m] opacione[m] Si ego i[n]q[ui]
lam vobis pede[s] d[n]s et ingr[ō] quatuor mag[is] et vos debetis

alter alterus lareare pedes! Tradebat discipulis humilis
luntis forma veritatis ingri/ qua in primo gradu primum
eis verunt innotesceret. Siletende et opus spus sì cautos
diffusa est in cordibus uris/per spum sìm qui datus è nobis
Saritns quippe domi spus sì est/qua fit/ut qui sub discipli
na fili per humiliter ad primum usq gradu veruntis iam
profecerunt /ad sedem per compassione proxim sub me ma
gisterio sì spuit pnenant. Pludi et de pree. Et es syno
bariona /q. caro et sanguis non renelaunt tibi/ sed pr. meus
qui es in celis Et illud. P. films noti faciet veruntem tuæ.
Et alibi Et confitebor tibi pr. /q. abscondisti hec a sapiente?
et renelaesi ea parnulis. Dides quos verbo et exemplo p.:
filins humilant /sup quos deme spus caritè effudit.
Hos tunde in gla pr. recupit/filins sicut discipulos/pactitus
consolatur amicos ei qualent filios. Quia vero uo soli
filins sed et pater /et spus sìs veracter verunt appellatur,
constat qu vna eadeq verutab scruatn proprietate personæ:
tina hec in tribus gradibus opatur. Primo s. instruit ut
ingr. /sed consolatur ut amicos vel frater /tercio astrigit
ut filios pater. Dei quippe filius verbi s. ac sapia pris/ pinni
quide illa ire potencia que racion diacur/ cu reppit carne
depressam/pectato captui à/iugoracia cecti / exterioribus
dedicam/clementer assensu potenter erigenb/ prudenter
instrucb intror sum tranbns/ ac invabilità vitens/tamquam
pro se victum ipse sibi indicè statuit/ ita ut pro reuerenda v
bi tui commigitur/ ipa sì accufatri tesbis et inde contra se ve
rantis fimgant officio. Qu qua prima commotione verbet
racions/ humilitas nascitur. Alia deme parte que dictur
voluntas veneno carnis quide infecti/ sed ià racione disaif

Sam | spūs scō dignāter visitans | suamter purgans | ardeber affi
ciens | miam facit / ita ut more pellis / que victa exteditur -
ipa quos / vincione perfusa | celesti vsqz ad unumque p aff積ni di
latetur | Et sic ey hæc seda committione spūs dei et voluntatis
humane curitus efficitur | Atque vero parte racione sa-
lice ac voluntate | altera verbo veritatis instructa / altera
spui veritatis afflata | illa yfopo humilis aspersam / hanc
igne curitatis succensam | tandem iam per seam annam / ppter
humilite sme macula / propter curitare sme ruga / cum nec
voluntas racioni repugnat / nec ro veritate dissimulat / sfo
sam sibi spōsam p[ro]conglutinat / una ut nec ro de se / nec vo
luntas de provino cogiture smatur | Sed h[ro] soli b[na] illa
nha dicere delectetur | Introducit me revi cubiculī suum-
Digna certe que | schola humilatis in qua primu sub
mgri filio ad seipam intrare didiat | myta commacione ad
se feci / si ignoras te egredere et paſſe h[edos tuos Digna
ergo que de scola illa humilatis ducē spui scō in cellaria
curitatis / que unum | proumōz p[ectora intellige]da ſui / per
affectione | introduceretur | vnde suffulta florib[us] ac stipata
malis | bonos salicet moribus et virentibus ſeis / ad regis
demu cubiculī amus amore languet admiſteretur | Ibi
modicu h[ora videlicet] dimidia ſilencio ſeu in celo inter
desiderato[bus] ampl凭us suamter quiescens | ipa quide d[or]nit.
ſed cor eum | vigilat / quo uti[que] interi veritatis archana vi
matur / quoz postmodu memora stati ad ſe redditura paſ-
entur | Ibi videt immobilia audit meſſabilia / que non h[oc]te
homini loqui | Excedit quippe oenim illa qua nov[us] nocti in
diet scectam | Dies tu diēi eructat | verbi et inter ſapiētēs
ſapienciam loqui / et sp[ial]ibus sp[ial]ia licet conferri. | Du

tas ergo hoc graduß Paulus non tranſierat/qui vſeq ad
terem celu se rapti ſuisse dicebat. Sed quare rapti, ut
no poeius ducti. Et videlicet si tantus apſo rapti se dict
ſuisse/quo nec doctus ſaunt/ nec ductus potuit ire me qui
procul dubio minor ſum paulo/ ad terri celu nulla me-
virtute/mullo meo labore peruenire posse p[ro]ſumã/ ne vel
de virtute e[nsſidã/ vel pro labore diſſidã. An eum doc-
tur aut ducitur/ ev h[oc ip[ro q[ui] docente vel duccte] ſequitur.
laborare e[com]citur/ et aliqt de ſe agit/ ut ad[J]estinat[ui] vel
locu vel ſeu ſui pertraſatur/ ut ut dicere possit. No autem
ego ſed grã dei meam. Aui vero rapitur/non ſiis virib[
ſed aliiem] n[ati]que nescius quodemq[ui] portatur/ nec
de toto in ſe/ nec de parte gloriatur/vbi nec per ſe/nec eum
alio aliq[ui] opatur. Ad pr[im]um itaq[us] ſme ad mediun celu duct[
vel admeuſa apſus ascendere potuit/ ad terri autem vt per
ueniret rapi oportuit. Natus et filius legitur ad h[or] de
ſcendisse/ ut vocaret/ unaret ascenſuros ad pr[im]um/ et ſp[u]b
ſe]s miſſus ſuisse/ qui p[ro]duceret ad ſedin. Or vero licet filio
et ſp[ui] ſe] ſeu ſemp] cooperetur/ niuq[us] tu aut de celu deſcendisse.
aut ad terras legitur unſſus ſuisse lego certe/ cp] ma] diu
plena est terra/ et p[lem] ſunt celu et terra gloria tua/ et
multa humbmodi lego et de filio Dosth[ym] venit p[lem]tudo te
porib] miſie dens filui ſui] Et ip[re] filius loquitur de ſe ſp[ui]
Diu miſit me. Et p[er]miſi]e] propheta] Et i[n]e] ma]q[ui]t diu mi]
ſit me/ et ſp[ui] e[ui] lego et de ſp[ui] ſe] Paclitus autem ſp[ui]
ſe]s quic] mittet p[ri] in noie meo. Et eui] aſſu]ptus ſuero mi]tta]
vobis eui/ h[aut dubui] qui ſp[ui] ſci] D[omi]n] autem in ſua p[sona]
licet nuſq[ui] non ſit/nuſq[ui] t[in] mi]e]mo inſi in celis/vt in e[wan]
gelio et p[ri] meuſ] q[ui] est in celis. Et in orde] p[er]mi]q[ui] es

in celis Unde minuz colligo / ipse quod p[ro] non descendit / plus ut eum videret, ad termini celu ascendere quidem non poterit / quo tamen rapti se memoraverit. Demus nemo ascendit in celu / nisi quod celo dudum est ut putes de primo decu, vel sedo. Acta tibi etiam à sumo celo egreffio eius ad quod utez non subito rapto non fuerint sublatus, sed videntibus inquit illius / r apostolis elevatus est. Non sicud helyas qui venui / non sicut paulus qui nullu / utem emi vel seipin testem aut arbitri habere poterit / ipso plibente nescio, quod sicut / sed ut omps qui voluerit dudum / quin voluerit ascendit / pro suo arbitrio arbitros et speciaiores loci et tempus dixit et hora expectans / videntibus ilibet quos feceret tanta visione dignatur elevatus est. Raptus est paulus raptus est helyas / translatus est enoch / redeptor uris legitur elevatus / hoc est ex se ipso elevatus non alunde adiutus. Demus no curus vehiculo / no angeli animiculo, sed quia virtute subiit / suscepit eum nubes ab oculis eum hoc. An sediti unum An p[igri]n impulit. An cadentem sittum ut? Absit. Sed suscepit ab oculis carnalibus discipulorum. Qui et si p[er]sum nonerat, sed in carne / sed vela, iacu no nosceret. Quos ergo ad primum celu p[ro] humilitate filiis vocat / et h[oc] in sedo p[ro] caritate sp[it] aggregat / ad termini per eodem planione pr[ex]evalent. Primo humblantur et veritate zactum et in veritate tua humiliaste me. Sed congaudent veni tati p[er]salutem. Et ce quia bonum et quod iocundum / habitare fr[es] in vnum De caritate quippe scriptum est. Congaudet autem veni tati Tercio ad archana veritatis rapiuntur et auunt. Sed eum meum michi / secretum meum michi. Sed quid ego miser superflua magis loquacitate quod viuacitate sp[it]eret / duos celos supiores p[er]curret / qui mambus pedibus qu[as] repes / adhuc sub inferore laboro. Ad quod t[em] iam ip[ro] miuante / quo et vo[rum]

ante unchijs talam evert. Illic si quidem uter est, quo oondat unchijs salutire dei. Jam duiu desup. immui suspicio, iam ad vocem veritatis exulto. Vocant me et ego ruiu diu. Opi manui tuaz porriges dextera. Tu quidem due gressus me ob dimumerasti, sed ego lentus astenson, gressus viator, duer ticula quero. De unchijs si tenebre me coprehendat, aut si mea fuga siet in lyeme vel in sabbato, dui nuiu ad lucem, eui tempus acceptabile et dies salutis sunt, i. prieri diffiniu lo. Auiu moror. Dra pro me fili, si socie et particepb. perfectus mei, si quis est in duo. Dra omnipotente qua tin? sic pigrui roboret pedem, ut tui no veniat unchijs pes superbie. Et si emi pes piger et ut ad veritate a scendat ydoneus non est, collerubihor est tui isto qui in eo stare non pect, ut habes ibi, expulsi sunt nec potuerunt stare. Nec q. dem de superbis. Sed quid de illoz capite Auiu de illo qui diatur rex sup. omnis filios filios supbie. Et ipse inquam in veritate non stetit. Et alibi Videbà sathjana cidentem de celo. Anare hoc mihi propter supbà. De unchijs si et me vi, derit, qui alii a longe cognoscat supbientè, et illà in me terribile intonet voce. Tu quidem filius excelsi eras. Sed siud homo morierit, et sicut vuius de principibus eades. Quib no ab vinius tomtrui voce formidat. Et q. salubrius ad tecti angeli nevius femoris iacob emarent, quâ angeli supbientis intinimit, emanavit, ruiet. Utinà et mei neerui angelius tui gat, ut marcescent, si forte ex hac in firmitate incipit, psicere. Qui ex mea furmitate no possit, mihi desicere lego, perfecto, quod firmiti est, dei forcius est hominibus. Sic quoque plus de suo nervo conquessi, quæ angelius non duiu sed sathjane colà, phizabat, ruius audunt. Suffiat tibi gracia mea, nà ut

in inſiruitate perſiatur. Que virtus ipse aſpíus rindeat, li
bentur gloriabor in inſiruitibus meis, ut inſabitet in
me virtus xpi. Sed nondù forſitâ intelligis de qua ſpitali
ſixerit, quæ xps omb virtutes habuit. Sed eú omb habuerit
p[er] omnibus tu viâ r hujusmodi nobis in se còmendant cù
cit. Disceate a me quæ intis ſum et humilis corde ſiuerent igi,
et ego due ſi[mi]l gloriabor, si potero in inſiruitate mea, i mei
neru contraſione, ut tua virtus et humilitas perſiatur i me
Nam ſuſſicat michi gracia tua, cù deſecerit virtus mea.
Pede proſecto gracie forſiter ſigens et in eú q[ui] in ſiruſus è
einuer trahens ſecur[us] ascenda p[er] ſcalâ hujusmodi ſonet, ve
ritum adſerebus, ad latitu due transiens caritatis, tunc p[er]ſal
lam eú gravaz actione et diem. Statuſti in loco ſpacioſo pe
des meos. Sic artu via, cœtuis ſtricti meceditur, ſic ardua
ſcalâ tuæbus pede[ptum] ascenditur, ſic inno m[ō] ad veritate
lietet p[ig]ruibus tu firmus claudicando acceditur. Sed ſeu
michi, quæ meolatus meus prolongatus è. Aliis dabit michi
p[é]nab s[ic]ut columbe, quibus celeribus vole ad veritate, ut
iam requeſtan in caritate. Ac que q[ui] deſuitt, deduc me due in
via tua, et ingredi in veritate tua, et veritas liberabit me
De michi quod illa d[omi]ni Aſi em pruus leinter maniter de
ſcendisſem in aſcendendo tu diu tam graniter uo laborassè.
Sed quid dieo d[omi]ni? Nam forſtasse cœcti rectus diu eruit,
ni quæ ſorte s[ic]ut nemo repente ſic ſi[mi]nus, sed g[ra]datim q[ui]s[que]
ascendit, ſic nemo repente ſic p[er]ſumbras, ſed paſat[ati] deſſe,
dit Alioq[ui]n q[ui]no ſtabit illud, impuus euctis diebus vits ſue
ſupbit. Demi[que] ſuit vie, que videntur hominibus bone, et t[em]
ad malam deduent. Est ergo via deſenſions, s[ic]ut et aſſensio
nib[us] et via est ad et via est ad malam. Cæne malâ, et eú
ge bonâ. Si per te non potes, ora eú appheta et dic Di
am inquitatis amone a me. Aut? Et de lege tua in

58

Severe me illa salis lege quâ dedisti delinquentibus in via. et
derelinquentibus veritate De quibus unis ego sinn si vere
a veritate cœdi Sed nunquam endit non adiciet ut re-
surgat. quod hoc viam veritatis elegi quâ ascendam sufficiat,
unde supbiendo descendi Ascendà mò et psallà Domi in
due quod humilasti me Domi michi lee oris tu supb illa
auri et argenti Duas eum vias videtur. Apposuisse sì vnà
noveris esse ipsam tu o se dimeram et diversis nonnub
appellatam aut miqutatis propter descendentes a veri-
tatis propter ascendentes et idem gradus simi ascendens
u in soli et descendens et eade via ascendens ad tunitate
et recedens et vnii hosti est ingrediens domni et egre
duci Per una deme sала ascendentes angeli et deste-
dentes iacob apparuerunt. Quo spectant hec. Et videlicet
si ad veritatem redue cupis non utre sit tibi via quere novi,
quod non nosti sed noti quâ descedisti quatinus recproas gue-
sibus tua ipe vestigia seque per eosdem gradus humilitus
ascendis per quos supbiendo subderus ita ut qui duodecim
supbie sunt duci primus humilitus sit ascendens. Et
decim? muneratur scelus decim? tercias. nomis quartus.
octavis quintus. septimus sextus. sextus septimus quatuor
octavis quartus. nomis. tercias decimis. secundus idem
cumis. primus duodecimus. quibus supbie gradibus
in te unentis. pumo recognitis iam non laboras inquieta
viam humilites. De primo gradu supbie curofitis.

Primus itaq. superbie gradus est curofitis. Aut-
antem talibus indictis deprehendes. Si videms
monachis de quo primis bene confidebas? ubi enim stat am
bulari seder oculis mepiecte vagari enput erecti aures
portare suspensas motibus exterioris hoffb interiore in
imitatû cognoscens. Et quippe puersus amavit oculo

us et in mirabilibus supra te. Sed quid interi ex obliquo m
tendis ad aquilonem. Jam te video. Jam te perspicio. nescio que
supra te curiosus alia rimaute ponam inquis sedè neam
ad aquilonem. Ceteris astantibus celicolis su tu solus sedè
affectus. frum concordia tocius celestis prie pace ipplus qytu
m te est quiete trimititis inestab. Quo te miſer curiositus
sucit ut prefupponere ſingulari non dubites cuilibus ſcanda
lui miria facere regri. ſalilia unliu immethant ei et deacab
centena milia aſſiſtuit ei vbi nemo ſedere p[rae]ſubietur inſi solus
is qu[em] ſedet ſup[er] ch[er]ub[us] cum a ceteris inmistratur. nescio q[ui]
p[er] ceteris differencius p[rae]ſtato curiosius maſquirendo irruue
rencius p[er]swadendo ſedè tibi collocas in celo ut ſis ſimilis
alassimo. Quo ſine. Qua fiduciata metre inſipiens vires.
p[en]ſa ſine extogita modum. ſciente hoc alattimo p[er]ſum
an nesciente. Volente au nolente. Sed qu[em] malu quod
cuius machinariis aut nelle aut ignorare p[er] a[n]us cuibò
ma optima voluitus cuibus p[er]ſui ſi[ne] è. Quic[um] aut et ſare
et nolle non dubitas. ſed non posſe reſistere p[u]tus. Alt. vero
no. condit[i]i èe dubitaneris. Dubitare te no[rum] credideri de omno
tenenda ſine de omno[rum] ſi[ne] ac bomtate c[o]ditoris q[ui] te de meſſilo
poterit talè ſcunt. tuntu condere voluerit. No[rum] ergo demm
cosentire estimab. q[ui]d'ſi[mi] noti[ca]t ac repellere possit. An for[te]
m te video compleri. p[er]mo a te ini[ca]ri. q[ui]d'p[ost] te aut i[mi] p[er]
a tu ſimilibus in terris frequntati[rum] solet vulgari[te] diu p[ui]a
tus du[m] temerarios iuicrit. An ocu[li]us tu[m]s neq[ui] est q[ui]l[ue]
bonus. De cu[m]us bomtate su fiduciata neſarit ſumis ſeu[m] es
et contra ſi[am] imprudens et contra potencia au[n]dant. Not
è e[m] impie hoc est q[ui]d'cognit[i]s. Nec est un[qi]ntas q[ui] medi
turis in cubili tuo et diab. P[ro]tus creator opus ſuiu destru

cito

60

ac h[uius] p[ro]inde quod n[on] later de[n]u qualisc[ui]n[que] cogitatio mea. 1
Deus e[m] est / nec plact[er] ei talib[us] cogitatio mea / qu[em] bonus est.
Sed nec si velit ego effugia man[que] et / qu[em] poter[es] est / qu[em] quidem
tu[m] in timend[ui] est. Si e[m] c[um] bonus sit / u[m] p[er] et place[rum] me[m]
mal[u[m]e] q[ui]tum? su[m]que c[y]nque duxit, contra eius volutatio
aliq[ui] velle. Su[m] aut[em] si videlicet se[st]e Dam ergo qu[em]que scelus.
n[on] valet velle ullo[s]c. q[ui] nec vult nec valet sua bountie pu[m]
fallis te misera fallis te non d[um]n[que] Te me[m] fallis: et mentie[r]ur sib[us]
inquit[s] n[on] deo Dolose quide agis / sed in conspitu[m] eius de ergo
fallis n[on] d[um]n[que] Et qu[em] de magno eius bono in te tu magni[m] tu e[m]
excogit[s] malu[m] merito inquit[s] tua inquit[s] miu[m]t[que] ad odiu[m]
que n[am]que mai[m] inquit[s].4 q[ui] ut in deo creator[m] a te consipnatur,
vide plus amar[m] merebatur.5 Ac me[m]or inquit[s].6 q[ui] c[um] de
potencia de[m] n[on] dubit[s] qu[em] te destruere possit, qui condere po
tut[em].7 consis[s] tu[m] de multa eius dulced[ie] qua sp[as] e[m] nolle
se vindicare c[um] possit / mala pro b[om]s / odiu[m] pro dilectione rem
buas.8 Ac me[m] inquit[s] n[on] ut[em] momentanea / sed odio digna est:
sempite[no] qua tu dilect[iss]imo et al[ia]ffissimo d[n]uo licet munco de[s]
derat[m] tu[m] ac sp[as] equar[m] - quatu[m]us sempe videat q[ui] d[ol]eat / d[u[m] te
s[oc]ui habear d[u[m] notit.9 nec deiciat c[um] possit / qu[em] p[oc]mis eligen
t[em] d[ol]e.10 te paciatur perire / possit quide deuere si velit / sed p[er]
dulced[ie] ut estimas velle non possit.11 Certe si talib[us] est q[ui] p[ut]s[m]
tunco nequib[s] agis si non amas. Et si ille alij[que] fieri patitur et
tra se / p[oc]ibus q[ui] t[em] alij[que] faciat contra te - qu[am]ta malicia e[que] ut
tu n[on] parens ills[que] qui sib[us] n[on] p[ar]citi par[endo] tibi. Absit tu[m] ab
e[m] p[sc]tione / ut qu[em] dulc[ie] est iustus n[on] sic[ur] quasi simul dulc[ie] et
iustus e[que] n[on] possit.12 c[um] melior sit iusti[m] dulced[io] q[ui] remissi: p[ino]
virtus non sic[ur] dulced[io] s[ine] iusticia. Quia igitur grati[m]ce de bo
mutati qua grati[m] factus est / iusti[m] exist[s]. iusticia v[er]o q[ui]
cypr[tus] n[on] es / n[on] meti[m] i[d]ecog[que] au[d]dacter committ[s] culpa / de
qua tibi falso promittis impunitate.13 am ec[te] iusti[m] s[encie]s / q[ui]
b[om]i[n] nosti / cadens in s[onea] quam paras auctori: ut d[u[m] salis

tale in eun penam machinarib qua tunc valeat carere si velit.
sed ut putis uo valeat velle et ideo nec carere.3 ea utinque bo-
mitate qua neminem expertus es illu pumisse tale justus deus
justissime in te torquæt pena.4 qui nec valet nec debet pati
sua impune hominem offendi.5 sit utinque offendi têpans i vindæ
justum ut si velis resipiscere non neget venam Sodum tu diuturnam
tuam et cor impemtens no possit velle et ideo nec pena carere
Sed audi ià calumpnam celu ingunt in sedes e. terra autem
scabellu pedu meoz Non dixit ories aut occides aut una alij-
celi plagi. sed totu celu in sedes est No potes ergo i pte sedere
celi cum ille totu elegerit sibi in terra no potes. qu pedu et scu-
bellu est Terra etem locus solidus e. vbi sedet eccia furdata
supra firmam petra.6 Und facies & celo pulchus in terra rema
nere non potes hige ergo in aere tibi locu iuo ad sedendu.
sed ad volandu.7 ut qui teptasti contutere statu eterimuntis.
penas senas appre fluctuacionis Te ergo fluctuat inter
celu et terrâ sedet dum supr soli excelsi et elevatum et plena
est ois terra maestite eius. ut nuſis nisi in aere inemas
locu Seraphim nàq alij quide alis fue côteplacions de
throno ad scabellu de scabello ad thronu volancia alij
caput dum pedes qu volancia ad hoc tibi posita puto. ut si
cut pectunt hoi p cherubij. paradisi profibus et ingress?
un et p seraphim tue curiositati modus imponatim.8 quati
nus nec celi ià magis impudent.9 s quod imprudenter archa
na rimeris nec ecclesie musteria cognoscas in terris. 12
solis contetus sib cordibus supboz. qui nec in terra effe
dignantur sicut ceteri homis: nec sicut angeli volant in
celi. 13 citer et vero caput in celo et pedes in terra at e
abcondantur. quidam trj. tibi modus videsi ad minuetu

61

36

madisse: sed ut eis exemplo pateat. quod si qui futatur preuidentur, p[ro]quam ph[ra]seac[que] et si non oſt[ant]o, non ideo t[em] putandi ſiut null[us] vidisse. Q[ui]od si quib[us] contendat in eo quod ſua for[ma] adhuc ut adolescet, ut? narrabat. quod t[em] misteri[n]us ius[or]rabat. hoc[que] posse vam[it]ate: eſo t[em] misterio mag[ist]is, id ſi e[m] simplicitat[ur] p[ro]deputat[ur] arbi- tror q[ui] vam[it]ate. Q[ui]e t[em] si qua ſiut p[ro]ea que paſſus legit[ur] poterit exponi. Non null[is] em aliqu[us] alio[rum] de ſe p[ro]reuelaci[one] iocunda iuram[ur]." que et si humam[us] animam[que] abſque valla vam[it]ate ſcare no[te] p[ro]. no [mi]nibus euem[que] q[ui] iurat[ur] e[m] si t[em] ut illa vam[it]as ip[ro]mitta no[te] ſi[que] qua de mag[itude] diuere re- velaci[ons] aut promiſions in ſe vel leinter evoluitur. Si cut em[ medicis] non ſolus vugento, sed et igne uti[que] z ferro, quo de q[ui]m vulnere ſanando ſup[er]ſui, exer[uere]t ſecet et v[er]at ne vam[it]ate que ex vugento procedit n[up]pediat[que] si me diuus alia[que] deus ſuius ame procurat temptaciones i[m]nitit et bulaciones. quib[us] affluit et h[ui]liata gaudiu vertat in luc tu[m] reuelacione p[ro]put[er] illuſione. Du[m] si[te]t ut et vam[it]ate care at et verit[as] reuelaci[ons] non peat[ur] Si p[ro]auli evocaciona p[ro]ſimulos car[us] reprimitur, et ip[ro] reuelaci[onibus] crebris attollitur. Si[que] zat[ar]ie inſidelitas lingue obligacione int[ut]ur et angeli verit[as] ſuo in t[em] manſestu, no[te] munitur.

Si p[ro]gloriam et ius[ub]ilitate ſac[pi]ſicuit: Du[m] inter ſingularia dona que recipi[ut]t/cui h[ui]uius vam[it]ate pulſari ſe ſeu[i]tur et ut di[m] p[ro]gr[atu]m alio[que] ſup[er] ſe cernit/non obliu[n]ſentur q[ui]d[em] ſiut:

Sed q[ui]d[em] reuelaci[onibus] ad curioſit[ate]: De quib[us] ut h[ui]s p[ro]eſſu[m] interu[n]ſcere in de occatisio ſup[er]t[em] e[m] c[ui] on[d]ere vel le[ber]t[em] angeli am[que] caſi[m] ſui[m] si[te] potuſſe p[ro]iudere illa/q[ui] p[ro] accepi[m] in reprobis hoſi[es] diuacione/t[em] t[em] ſua p[ro]neſt[uer] damp[nacione]. De quo e[m] non null[is] questi[n]culis motis mag[ist]is

aut ordnamerit, nec ree fitn nec pulchre estimat ordinatù.  
Judicat indiantes: puidcat indicaturis. Si eum tèpibus adue  
nemt non promoucatur ad prioratu: sùm abbate à undù  
indicat aut deceptù. Or si mediocribi et aliqua obediècia  
im defectu fuerit, indignatur, aspknatur, arbitrab se minoribus  
nò eè occupadù qui se ad manora sentit ydonem. Sed qui sic  
pròptulibùs ad oïa magib temere, quò libere se consuepit imge  
vere. Impossibile est eum aliqui no errare. Ad prelatu autem  
perconet errante arguere Sed quin culpà suâ confitebitur.  
qui nec esse putat, nec putant culpabilib patitur. Propter ea  
eu ei culpa imputatur crescat uò amputat. Si ergo cum  
argutus fuerit dechmare cor eùs videm in vba malie:  
in octuni gradu qui dictum defensio pectoz nonerib cozru  
isse.

Oblais vero modib sument excusaciones in petis autem dicti qui se excusat uò fœa, aut quidè fœa sed bì feci aut si male uò multum male: aut si multum male uò ma la intencione Si autè de illa sien daà et eua consuetur: aliena suasione se excusare mutatur. Sed qui peneat eciam apta defendit: quâ occultas et malas cognitioës cor di suo aduenctes hujusmodi euclaret abbati.

In seco vero grà fiet excusacionis eatebus malam undicentur, quatinus ore appheticoo malieie veibà appellat.  
Et multo in piculosis est fallax aut supba confessio: quâ punico et obstruens defensio non nulli em in eum de apcoribus arguiet scieutes si se defenderet, qu sibi uò crederetur. In subtilis in uemunt anginnetur defensioms. Verba videntes dolose confessioms est quippe ut scriptu est qu ne quid hujusmodi se et interiora eùs plena sinit dolo. Multus demittitur. corpus p[ro]sterimur. et aliquas sibi latimas cotorquent si pune. vocè suspiriis. Verba genitibus interrompunt. Nec soli qui euismodi est obiecta non excusat. Sì ipse quoque culpà exagerat. ut

SUI IPPOSSIBLE ALIQUA AUT INCREDIBILE CULPE SUE ORE IPSE ADITI
ANDIS. ECIA ILLUD QUOD RAPTUS PUTENBAS DISCREDERE POSSIS/ET EX
ECI FALSUM ESSE NON DUBITAS DUE CONSTITUTUR IN DUBIUM VEMAT.
QD'QUASI CERUM TENEBATUR DUEQI AFFIRMANT QUOD CREDI NOLIT
CONSTITENDO CULPA DEFENDIIT/ET APPIENDO TEGIT QUHUS ET COFFISSO
LAUDABILITER SONAT IN ORE. ET ADHOC IMQUITUS OCCULTENTUR ET
CORDE. QUATUMUS MAGIS EX HINLITENTE ET EX VERITATE COFFICERI.
PUIET QUHUS AUDIT APTRIS EIS ILLUD SCRIPTURE JUSTUS ET PRINCIPIO
SERMONIS ACTUATOR ET SUI. MALENT EM APUD HOIEST VERITATE
PIECHURI QI HINLITENTE: EM APUD DEI PICHITETUR VITRIQI AUT
SI ADEO CULPA MAHMFESTA SIT. QVHUSLA PEMITUS TEGI VERSFUCA
POSSIT: MECHILOMNI QUO VOCE NOE COR PEMITETIS AFFIUMI? QUA
NOTA NO CULPA DELEANT DUE IGNORANTIA MAHMFESTE TISSRESSIOMS
SECORE RECOPIENT PUFFBLLICE CONFESSIONS EDLOSA RES HINLONB.
QUA IPSA QUOQI SUPRBA SE PALLIARE APPETIT NE VILESTAT. SED
HEC ATO TERGUISACIO A PRELATO REPEHENDIIT? SI AD HAC SU
PBLIAM HINLITENTE NON LEINTER FLEETITUR QUO MAGIS DIFI
MULET CULPAM. VEL DIFERAT PENA? VASA FIGULI PROBAT
FORNAX. ET TRIBULACIO VERE PEMITETES DISEERUNT. QUIDEM
VERACIT PEMITZ LABORE PINE NO ABHORRET? SED QVHIS SIBI PRO
CULPA QVOD IUGITUR. TCATA CONSCIENTIA PACIENTER AMPLET
TITUR. IN IPSA QUOQI OBIA DURIS AC COTRARIIS REBUS ABORE.
QUBUS LIBET IROGATIS IURIS SUSTINES NO LACEAT: VT IN QUINTO
GRADU STARE SE INDICET HUMILITATIS SIMUS VERO SIMULATI CO
FESSIO E: VNA VEL LEM CONTINELIA AUT EXIGUA PENA IMMO
GATUS IAI HINLITENTE SIMULARE IAI SIMULACOEZ DIFSIMULARE NO
PISI. AURIMURAT FRENDI IROFECITUR? nec in quarto stare HIN
LITATIS. SED IN NOMI SUPRIBI CORNISSE PROBATUR: QUHUS
QVHIScriptus est ree simulata confessio appellabit. QUADA PUTIS
TINE CONFUSIO SIT IN CORDE SUPBI? CUI FRANB DECIPITUR/PAXO AMIT

cù venerie in profundù maloz còtempit. De autem videlicet
grundus vocatur libertas pectundi. P. q. monachus. cù ià nec ma
gratiam videat quæ timet. nec frères quos revenerat. tamen securius q. to
liberius sua desideria implere delentur. a quibus i. monasterio tu
pudore quæ timore probis habitur. Sed et si ià vel frères vel abba
tè nò timet nò diu in dei pentus forimidiem caret. An autem v adh
tementur subiuncturâs volumen ea proponeat. nec sive aliqua
dubitacione quæs quidam illiata p[ro]ficiat. sed sicut is qui vadinat tèp
pedeptim non cursum viarum gurgite intrat. *Suo dem? Supbræ*

Hæc posthæque terribili dei judicio prima flagitia impune sequitur.
excepta volumina libenter repetitur. repetita blanditur:
Concupiscencia remissence. sopitur racio. ligatur. etiam suettudo
Trafitur miser in profundù maloz traditus captus? tiràndi viaoz.

Ita ut carnalium vovagium desiderioz abortus sue rôb. dumque
timoris oblitus dient insipiens in corde suo uo est. deus à ad if
fidenter habes pro huc uti. ià ab illicitis cogitundis patre
bis. muesfignundis. am amnus manus vel pedes uo proflibet. et
sed ch ym cor in buctu ad manu venerit: machinatut garnet
et opatur malibus vamloquis factimor夫s. Quæ ad modum
demque ascensibis hujus omnibus gradibus corde ià alacriti et absque
bore pro bona consuetudine justus currit ad vitam: sic descesis im
plus ei de. pro malo su uo se rôc gubernas. uo timoris freno v
tentis intrepidis festinat ad morte. N edis sunt qui fatigant
angustianent. qui iuc metu cruaciati gesenme: iuc p[ro]stina vetur
dam consuetudine descedendo vel ascendendo laborunt. Supini?
tin et insim cunur abque impedimento et absque labore. Ad morę
cit ad vitam ille festinat. Alter alacritor: alter p[ro]cluor. Illi
alaere caritas: hunc procluere cupiditas fact. In altero amor.
In altero stupor labore non sentit. In illo denique perfecta caritas:
m isto causamata inquitas foras nuttut timorem. Illi veitas:

huit cencés d'ac securité. J[ohannes] ergo duodecim gradus appellat
conſueto pectandi: qua dei metus amittitur: contép[ito] ituritur
pro tali iam in[hi] j[ohannes] plus non dico ut quis ovet Sed
nui[hi] diac aple[re] ut quib[us] Despereret et p[ro]mo gemat quin illu[m] amar[te]
Non preſumar ovare ne deſſat plorare Quid e[st] q[ui]d[io]: An
forte vllu[m] remaner[et] ſpe[ri] refuſi[mi]: vbi o[ro] n[ot] u[n]ment loci. An
di e[reditate] ſpant[re] nec in[] oraute M[odo] aut[em] q[ui]d[em]: Absit ut q[ui]
eredit utui[m] potuſſe ſervare mori[m] Dubiter posse uſuſtite
Sed et i[n]ut in[hi] ſtio: q[ui] quetui[que] popoſt[er]s a deo dabit tibi
deus Demde querenti vbi posuſſent e[m]: h[ui]ndent: ven[iz] vide
Quamob[re]: D[omi]n[ati]a magna nobis tue fidei inſigma tribu
ib[us] Sed quin[io] e[m] tenu[n] ſide diſſid[em]: Dem inq[ui]s et vide J[ui]
ſi non deſſas no[te] sequerib[us] et diac et uſuſat[em]: Si aut[em] deſſas
cui[m] m[gre]m ſiue e[m]na ſatigas: An ſorce q[ui] ſides alij[ui]n reſpiciet:
q[d]o[ro] n[ot] p[ra]ſumit: Demq[ui]z a[pprop]i[quate] e[m]diueri p[ro]ſiſes et
die[re]b[us]: d[ui]e i[m] ſetet: quaſi d[ui]uerem e[m] est Despando diac h[or] an
diſtimulando: Si q[ui]ppe t[em]e d[us] poſt reſurrec[to]ez ſua ſupr[i]it
ſe longi[m]s tre: c[u] mallet c[u] diſcapulib[us] remanere D[omi]n[ati]a mulieres
xpi[m] familiare[s]: ſi fre[m] vi[m] amar[te]s: cur e[m]s nui[hi]s n[ot] ſtagi[n]t[em]
de e[m]us potencia dubitare: p[re]tente diſſidere n[ot] potestib[us]: An
dent Si[te] ni[ch]ius t[em]q[ui] no[te] orante[em]: ſit e[ffic]acius quaſi
diſſidentes confid[ui]m: Ch[ro]ſib[em] ſide p[ro]ſib[em] a[ff]t[ui]: ſit t[em]e cu[n]
n[ot] e[ſt] opus ut alij[ui]s diſentur q[uand] deſiderem: Scui[m] q[ui]
q[ui] o[m]a p[re]: Sed h[or] t[em] grande miracul[u[m]] t[em] n[om]i[m] tam i[n]diti[m]
ſi e[m]us poten[te]c: multu[m] t[em] excedit e[m]ritate h[um]ilitatis ſire...
Sufficit nobis poten[te]e loci: p[ic]entate de diſſe occaſione: maler[es]
patienc[em] e[sp]ectare q[uand] velit: q[ui] imprudenter querere quod
ſanſit[u[m] noli: Demq[ui]z q[ui] n[or]ib[us] meritis deſt verecundia fortiſ
ſe ſupplebit: Petri quod poſt grau[e] lap[us] lacrim[u[m]] q[ui]dem
video: I[se]d p[re]ce[n]o non a[udio]: nec t[am]e de indulgentia dubito:
Disce et m[ur]e d[m]i mag[mi]s i[m]m]rabili[bus] ſidem h[ab]ere in
magna ſide verecundiam retinere ~ Disce ex ~

Disse eo verecundia decorare fide: reprimere p[ro]sptione P[ro]priu
inquit no h[uius]quam breenter qu[em] reuerenter suggeſit: unde
p[ro]sollitati h[uius] ut et distas in h[uius]mo[n]or magis p[ro]e gemere-
q[ui] petere prefumptuose: p[ro]tatis est: p[ro]domis t[em]paus umbra
conceptu p[ro]bis fiduciá: verecunde p[ro]ſſit Non frontoſe accerſ.
non p[ro]palam locutu è: ut auſtacter coram omnib[us] diceret Ob
ſero fili: Iaſſeit p[ro]priu contristant: comme coſumiditur ſp[on]ſus:
onde quid p[ro]ſis ſed licet ſeet aut multo phraa p[ro]ſt estuas
feruens loqueretur affectus p[riu]mati tu poterem p[ro]p[ro]filu
uiu adiut: non poterat t[em]p[ro]tans ſed volun]taté ex]plorat

P[ro]priu m[ey] non h[uius]quam modestu: Q[ui]nd fidebus: q[ui]o
t[em] gravat: Ia]ſſencia voto: Si ergo illa tu m[ey] ſit: m[em]
ſe oblitá non auſet petere miraculú v[n]ui: ego v[ile] m[acap]tu
ui p[ro]magni est fili] ſumul ac m[ir]b[us] c[oe] vernaculú: q[ui] fronte
p[ro]ſum pro vita petere qu[atri] diuui: Ia]do ená in ewa
gelio rea viſum alter ac]p]ſſe alter ac]p]ſſe legu]tur: I
alter q[ui] auſerat: alter q[ui] non habuerat: Da] ſalicet e[co]
tatus: alter vero cecus natus: ſed qui e]p[ro]catus mirabi
lib[us] m[ir]b[us] clamoribus mirá unam] meruit: qui verbo
vero cecus natus tanto inſerenciu]s quanto innubiliu]s.

miſsus ſins precab[us] preuen[tu] ſui illu]na]tus b[us]cuiu] m[ach]ſo
m[ey] ſentit: Ilii dem[que] d[em] è ſides tua te ſalui ſecit: Iḥ
auté non Ia]do b[us] quod[que] reçences moratu]s tercuiu iam
quatriduam] lego reſuſatutus: ſola tu] in domo ad]guc
poſitam precibus p[ri]b[us]: Ia]do auté eo in]spirata p[ra]gui
tudine p[ro]tatis S[im]uli ená forma ſi contigerit q[ui] d[em]
auérunt alij[us] de m[ir]b[us] fribus no] in corpe ſed in au] mori.
q[ui]diu inter nos ad]guc erit pulſabo et ego meb[us] q[ui] h[ui]scu]q[ui]
petor pulſabo et ſin] p[ra]b[us] ſahiatore Si remuerit lu-

No deſunt p[ro]tatis
fid[us]

crati erum? fretem. Si vero non mereamur evandri: ubi ià vel tolerare viuos vel tolerari a viibus no poterit sed ma piet efferri.1 semper quidem fideleit gemo: sed no ià ita fiducialiter oro. Non apte audeo dicere. Dem duo suscata mor tuï urin: corde tu suspenso tremulus int clamare non cessi. Si forte si forte si forte desiderem paupin evanduit: dub: jsparaconç cordis eoç audiet auris eius. Et illud nù qu mortuis faciet mirabilia.2 autem media suscitat ut et cito: fide buntur tibi. Et de quatuorduano Nunc narrabit aliqs in sepulcruo innoztuà et vertate cia in pendicione: p[ro] inter salutator si vult improuse et inспirite occurre nobis.3 lacrimis qu porcuntur motus no precibus mortuï viti reddere viuis: aut certe iam sepultu revocare a mortuis. Nortuï autem dwem illi: qui sua petta defendens in octuït ià corruit gradum. A mortuo em tunc qu non e p[ro] cœffisso post dea.4 vero qui tereus est ab octuïo iam effuerit in libertatem p[re]ctandi.5 qu[em] expellitur a consortio monastery. Ac posth[ui]s qu[ia] tui transierit iam r[ec]e quatuorduan? dicti: Tu in quatu[de]ndens p[ro] consuetudine sepelitur. Absit autem a nobis ut cæa pro talibus et si p[al]am no p[ro]summi vel in cordi? uris o rare cesserunt.6 eu pauperibus quor[que] eos lugeret quos s[ui]e p[ro]ma mortuos scuret. Et si em a coribus oròibus ipi se excludit s[an] ab effectibus o[mo] no p[ro]ut. Viderint tu in quanto p[ra]culo sit pro quibus c[ir]palam orare non auDET: que fident e[nt]a. p[ro]inde. pro sceritis. pro gentilib[que] orat. Cum emu in p[ar]scere nominati oretur. pro quibuslib[us] malis/multa tu menac[io] fit de excoriatis.7 Dicis forta[ff]s fraten g[ode]fride me alund qu[ia] tu quesisti qu[ia] ip[er] promisi tande exsultuus.8 eu p[ro] gradibus quinlibetis subque gradus videar descripisse.

Ad quod ego Non potin docere: u quid dicta. Non putam co-
grum me descarbere ascensiones quin plus descendere qua
ascendere nomina. Donat tibi beati Benedictus gradus hujus
litatis quos ipe prout in corde suo disposuit: ego quid propona.
non habeo insi ordine mee destensiones In quo tamen diligе-
ter inspicitur: via forte ascensionis reentur. Si emi vo-
mam tendendi homo inde vemēs obnaret: que situs iam
quod mebus quod illa qua vent ondinet: Dūn castella villas
et urbes fluminos ac montes p[ro] quos transfierit nonmat:
sui demittens uter tuu tibi prenuntiatur: uta ut eadee loen
recognitus eundo que ille p[re]transit veniendo In hac fili-
nu destensione gradus ascensorem fortasse repies quos
ascendendo mebus tu in tuo corde quin in uro codice leges.

Incomitata, utinam Bernardi abbatis de Vite ordiez, moz ilituocè. Quorum quidem timida mentis in se ipsa hæc sepe fraterna caritas ut de vite ordine mori, quæ instructione breinter loqui debeà. Et quæ tempus est ut ipse qui in animarum opitula te opus agat, mediani ordini sumere necessarum diu ab illa laudabili virtute que dictum verecundia. Que cito, sit omnibus etnatibus, psors temporibus et locis aptis, tamen adolescentes et nucléles anōs maxime detet. Tres vero virtutes sunt: quæ pueris et adolescentibus magis consanguis. S. verecundia, paciatim intibus et obediencia. Non autem dubium est habentur habere, quod possint хpo duce ad cultum pater nonem, quæ virentur ascendere. Nolz enim misingua et ornamēta virtutem in illis paulatibus terminis, semibus et ab ipso tyronno primenoe etatis, usque ad p[ro]fuit virum. Disciplinis celestibus exeritati p[ro]via diu fortiter cœurrerunt. Et saliz sapia tunc inget et luceet, quatuor senectus ipse etate sit. Doctor. Usu tunc, processu temporis prudenter et autem veterem studioz duleffimos fructus edict et alios reficit. Autem nunc senes et diu vienetis et melius p[er]sistentes, quia nullas sibi in oportuno t[em]pore duxit, as consignauerunt in opes diu[m] virtutum alios unumque reprobe vite morbo inſicuit. Sicut enim p[ro]ſene viceri ſu et vacui: ita p[ro]adolescente muereamur et temerarii religio ſeu deſtrutur. Posit in doctos nunc malos quæ p[ra]latos in ſeu ecclesia, nulla p[er]ſis ad notendu inſirmis valencior inuenitur. Demetiam hominum genus ista de quibus predictis ap[er]tis tempas probo dolo[rum] ſine uniro ſerut, quod o[n]ta ſirme et bona ſunt et ſancti p[er]ſumbari cœſi, diu[m] videmus. Et quin senes in melius miſturi ab illa molita consuetudine viceri diu[m] diſſicalimt et debemus adolescentibus

manu porrigere, qui si dare voluerit, opam ei depulso torpe/punt
vti[que] p[ro]grat[itu] vitâ corrigere, mores quæ cōponere/acti[que]
suob in ôbibus meliorare. Idemco diu est quod desiderant ipper-
umque salutem, eoz p[er]capue cum quibus vimo ex opustibus pa-
tur p[ro]euta quodam deſlorando colligere, quod tenem etati eoz
videantur, ſpecialiter consulere. Est eum in ſatore tristia ma-
gna et continuo dolor, ſup[er] cecitate cordiſ eoz quod cù dixice
et in schola p[er]ſi, qualit[em] debeat ad viaa, ppulſare et ſiis
virtutis, inſu[n]dare. Neu rebelli[bus] ſp[er]i armati, tâ p[er]capiti et
petu[m]p[ro]arupta viac[que] cœurrut ad mortem. Ut eos auriga p[er]
ſidenb, null[o] fiueno diſapline valeat colſibere. Deberent uti[que]
in domo dei ad cultu[m] diuuii Honorib ſup[er] oem[em] ornati, tam quod
ſa aurea reſuſgere. Sur autem qui ab ipsis pruibus inſantie àmbis
eſt, edicti ſum[que] tanta cura tantumque ſlabore indigent, ut vt fortes
ſacti in bello contra numdum et eumſ concupiſtencia contra cor-
nem et eumſ desideria/contra diabo[li]t[em] et eumſ multipliſcia cœpta
menta virilitate p[ug]nent. Sed quod adiurandu[m] est et doledu[m]
plus eis quod ceteris grans et auſtera videtur diſapline regula.
Quare hoc, ut etiam ſtare magis diliguit vitam. Dercet vel nullus
vel raris inuenit, inter eos qui libenter sequatur patris inſi-
tutis et maior vitâ diligenter aut qu[em] labor eum deterret/aut qu[em] in
lubritate etate diſſation est abſtine[n]cia. Aut quod alateni adolesſtencie
videtur vitâ ab ſaui[ro]r et ideo ad ea convertitur studia, et p[ra]ſusibi
liora arbitrantur. Presencia quippe quod futura p[ra]ſures prefuerit
ſed menimſſe debent quinam non preſentib[us] ſed futuris militant.
Unde qua preſantior c[ausa] eo debet cura effe attencrior. In
ſelbo qui legere vitæ et diſapline abbat et maioru[m] gubernari
magisterio reſuſt. H[uius]c vero non secundu[m] deu[m] ſed secundu[m] ſe
vunuerat, qui si poterit est eum quibus vult. Per ergo quo vult

69

Manduerat et bibit quin vult, et quod vult, et quantum vult. Kyder et io
cantat inter quos et obi et quin vult. Postremo quod naribus suaue
e quod tactu blandit, quod orcis delectabile. Quod ceteris sensibus ear
us iocundit, ex erteet et segmentur. Ille vero quin secundu deu vuit-
non quod eum curialit delectet, sed quod spitaliter edicient, fatet,
et quod citoit aut agit, nò vult, ev sua, sed eo dei volutate, maio-
rum suos iussione ptedere. Nemo tis positis in adolescenne t,
m tempantie lubrico. De su conuerfatione despect. Oleaster,
em insertus oline, amissa amaritu dine efficitur. Fructus 9 Si
eito agricultura convertit, stirpium qualitate nòne studia docte,
et diſapline affiduit, amingure possit, quoslibet egritudines
passionem. Sed ne puerilis vita varis lapsibus viretur, optz
teneros pſatis diligenter mancipari, virtutibus, quatenus bona
conſueto do etate crescat. Sinul. Et cego clarus patescat,
qui et qualis virtus fit verecundia, prus Ambrosius magn
ponamus ſensibus et verba ne ſi forte pripederit, stultu homu
toez magni abrosi, immo et ambrosio xpi, dum nò auoean,
ſpnrere. Sic ut em ille aut instruendoz moru, ingre. Et bonoz
adolescentu timore deu habere, de ſerre pribus honore, ſembus
et ſemoribus. Castitate tuari, non affirni humilitate, diligere
clemencat, at verecundia, qu ornamenta ſit in mori etati. Ote
in ſembus grantus, in unembus alacritas, ita et puas ado
leſcentem verecundia, velut quada dote commedatur, natem. Qua
pulcaſtra ut verecundia et ſuaui grata, nò soli in ſtis, sed ecia in
ipsa ſpectatur, ſermombus, ne modu progrediens loquendo.
Nec quid indecoz ſermo resonet tuis. Speculi eti mentis pleya,
in verbis reſulget. Ipsum ſonu vocis librat, modestia, ne cujus,
ſendat, auré, voboraor. Demet, in ipo amendi grue puma diſaſpli
na verecundia est, pumo ecia in oiu ſui loqui, ut ſensum quia a,
psallere, aut ennere aut postremo loqui, mapiat, ut vereandie

principia comen�ter processum. Est enim in oculis verecundia, quap-
sum. Et exeret, exeret, securi, sed, et fugiunt viem. Plurimis autem
p[ro]ficiat ad tuam, caustitiam eustudia, oculo[rum]multa vero pie
vunt, ut speci[que] cœnam. Unde diat. Aliu[n] viderunt, mulierem
ad concupiscendam eam, etc. H[]one indoles adolescentes in mo
nasterio viuètes uta se omni studio consuerunt, et adolescenciam
suum multa libidinis s[]orde commatulent, ut ad altare vunt,
quasi de thalamo virgo procedat. Quia tanta, uti, debet mi[n]
dia, e[]n[] ut p[er] minna verecundia ne sermo, quidem audire ve-
lunt, vel loqui impudient. Et ne incentive naturalibus supe-
tur, nec est ut lacerum, et cito, et coram eis, frangunt, et unis
Melius est eis stamachsum dolere, quod mente. Et[]o plume ad
lescens, quin castus p[]seueras corpe et mente. Unde p[]roculubio
caro et sangvis, redemptionis mi[n]i efficiuntur, salus et vita. Sic
et qui, ut humana consilia, si[]n] respectu diu[m]nior, p[]lem] s[]ordi-
bus audacter se ingerunt, tantis multis. H[]omo viderat in fine
dei, aute[m] intuetur, cor. Et cetera temeritatis et o mina dei pa-
tiencia. Num[]que enim tantum p[]ectuuerunt, vel quos ignis con
sump[]sit, vel quos terra oblobunt. Num[]que enim tale seculus fi
boz, aaron alienu, ignem offerencium, quale est isto[]que tum
terribilia sacrimencia sumavit, ad mortem. Et enim sic viuendum
d[]erunt, panem illu[m] sumphostancial[]e semper occipe valeat, quod ve
et qui se fecerit, alienu ab eo et mulieru[m] ve illi qui spuri et in
mundus accesterit. O trobique grunde p[]icula. I[]deo magna
necitatis, utin[]que ac ne indigit tuemamur. Qua p[]piter tenenda
tu[n]tur est. Domus enim regende caustitiam pudor est comes
Quon si repellat prima p[]icula, pudicenta temeram non s[]imavit.
Et enim est in verecundia oculis et lasius sermo bus libidi

interioris

nōsis amm? deprehenδitur, et p[ro] exteriorē hoiz/hois vitâ nīſſtur.
Et Nult[ia] et dura corpus bella ſuſt[ur]z adoleſſencia et calōre ſag[ui]
mis inſpamata, ut euadere possit oi indiget custodia. Quanta
plura ſunt que impugnāt pudicitiā tanto maiora ſut prema.
Sed vbi maior labōr/ibi amplior erit et merces ſimatores
ante verecundie ſumāt exēpſu de matre diu q[ui] quam[que] miſſiā
tamē pre verecūdia ſalutāte aug[ui]n se no resalutant. Imip[pa]
ante or[oe] u[m]a multu verecundia placer[et] multu conaliac gr[ue]
apud diu u[m] Nōme h[ec] pretu[n]t publicam et com[ē]da
ut eui qui nec octōs ſuos auſebat ad celu leuare. Ideo uſh[fi]
tat[ur] mag[is] diu iudiciō ſ[non] ſhariseus q[ui] deſormant pre
ſump[ci]o. Drem? et nos in ſp[tu] posſum in incorrupcione q[ui]
eti et mod[est]i ſp[ni]s: qui est ante diu lotu[pleo] Paulus quoq[ui]
or[u]em p[ſerri] p[re]cepit c[ui] verecundia et ſobrieta[te] Prunu[m] h[ac]
et quasi p[mi]na vult eſſe or[u]is ſut[ē] ut no g[let]ui p[erc]tatoris or[u]q[ui]
quasi colore p[ud]oris obſu[ct]a; quo p[lu]s deſert v[ec]utiā de rector
ſacione debi[t] eo v[ob]eriore m[ere]at[ur] gr[ām] Est e[ci]a in ip[ō] motu.
g[est]u m[ee]ſſu tenenda verecūdia. H[ab]itus eui m[ēt]is in corpus ſtu-
tu cermitur. H[ui]nt cordis u[m] homo abſcondi[mi]t/aut leuor a iactu[m]
c[ion] aut tur bi[d]ior a[ contra]gr[ānor] et conſtuma[or] et p[ur]ior et
mati[ri]on e[m]ſtimat[ur]. Ita[que] q[ui]de[d]a p[ov]ȏc[ui] a[] corpus motus Se
pe eui p[er] m[ee]ſſum proditur quaſi ſit amm? lucer quinpe i quo
ti[d]am m[ee]ſſu p[mi]ago leutatis ſp[er]q[ui] deſta ſp[ur]a p[er]cursam[ui]
S[ui]t e[ci]a qui ſe[u]ſim ambu laudōnimitant[ur]. H[ui]stōnios ges[ſu]s
e[que] quasi qu[ed]am ſerucla pompar[u] et statuaro[m] motus mutu[m]
eui et quociens[ui]q[ui] grad[u]t transſer[u]t Modulo[s] quo[s]da ſerua
re v[ident]ui. Nec eui ſim ambuſare honest[u]r arbitror niſi eui
cauſa exi[gi]t alio[m]us p[ic]uli vel iuſte u[n]citiās N[ā] p[le]ſum[que]
ſe[m]mant[es] auſhel[os] videm[que] torquere ora. qui[que] ſi deſu[er]t

A ne mi 9

conſo festinacionis naſitate, inſte offenſions è Sed non de hys
dico quibò vara ppeſatio ex cauſa uos cari ſi quibò iugis et ſtinua in na-
turâ vertit. Nec in ills ergo tamquam simula chroru effigies p[ro]
ner in istis tam quod exculſo[]z rumas est eum gressus probabilis
in quo eſt ſp[er]n auctivitatis granitutis q[u] pondus et tranquillit[
tis] vestigii, una t[em] si studii desit atque affectatio. Sed motus ſit pu-
rus et ſimplev[us] Nuchil euu ſuent[ui] placeret Motu natura inſor-
met Sic[ui] sane in natum vit[ui] e. industrua eueuDET. ut ubi ar[]
desit. non desit correctio. Quod si eciam ista ſpectat alius
quantum agis eueuDI est uobis nequaqua p[er] ceat ore Not-
et graviter inquatu hoiem Non euu cibus comquatu/ed
miuſt[us] obtructio sed verboz obſeuntus Ac vulgo p[ud]om
ſuer in iu[re] vero religioſus p[ro]ſito muſt[us] verbum q[ui]d[em]uoneſte en-
dat. non mauiat vere eindiam. et non ſol[ui] ip[er] in chil indeco
ru loq[ui] sed ne aur[em] quinde debem huiu modi p[re]bere dictis h[]
ch[ui] delectat audivre alteru loq[ui] p[u]o ene Audire quoq[ui] q[d]ur[pe]
ſi pudor[is] maximo eſt. Vide ergo si ch huiuſmodi fortinu
actidat ch[ui] chroru est Quod ergo in alijſ diſp[lic]iz nuch p[er]
in ſeip[on] non diſp[lic]erec Nec ip[er] natura uos docer[et] ch p[er]ſe q[d]e
dins p[er]tes u[er] corporis exp[lic]anu et er uatitati consuleret et
gr[an]i unſt[er]. Sed tu e[as] q[ui] decori ad aſpectu formet. in q[ui]
forme apeq[ui]q[ui] in arte quaqua locutus z ſi g[ui]ne ſuauiu[n]tatis.
et vultus ſp[er]n euuever[et] op[an]diq[ui] vſus e[er] p[ac]ior abuas
atque aptus ch[ui]ch e[as] vero in quibus e[er] naturale obſequi
uatitatis ne de ſorme ſin p[er]veu[t] ſpectacul[i]r p[er]tationi in ip[on] eme[n]diat atq[ui]
abſcondit: corpe p[er]t[em] docuit atq[ui] ſuaſit tegen d[as] ch[one] ergo
ip[er] natura ma g[istra] ſit vere cundie: euuiu ex e[m]plo mod[es]
tia in quod in ch[ac] corp[is] u[er] fabrica ab ditu reuit op[uit] et
eruit ch[ac] nature op[ise] ſi eu[re] studiut vere eundie: ſic de
corui uſuall et h[one]ſtui in iu[ro] custodiu[t] corpe ut ductus

quodam atque cumculoz mōz p[ro]tergu relegaret/atoz ab aspectu nōro auerteret/ne purgncio ventris m[s]u offenderz. De quo pulchre ac ap[ro]s One videntin inquod membru corporis n[on] esse infirmiora/necuriora sunt Et que putnusm ignobiliora meubra corporis ec[eis habindanciore honore cirtidamus Et que inhonestu sunt ura/honestate habindat iorē ſunt Etem imitacione nature industra auoit grām? ut non solu abscondam? ab oculis weru eciam q[ui] abscondenda accepmus.eoz modia uſque membroz ſins appellāb[us] n[on] cupare indeez putem? Demusq[ui] ſi cnsu asſeriat hec p[ro]tes com[and]it verecundia ſi studio in pudenda estimat[ur] Cum g[ui] in quibusdam h[uius]modis membris tota[que] ſit inſormitāb[us] ut nonn[am]i magna ſit verecundia Heu q[ui] curp[es] ills[que] impon dentes/qui hab secretas corporis n[on] solu desiderantes cernit. Sed eciam studio ſe tangit P[ro]dett me ac piget illox ſacta iſſre in quibus regnāt ſodomitiena ſebido quibus ſic matus ès de euisq[ui] uſto iudicio ita tradit ſunt in reprobu ſensu ut maſculus in masculo curpitu. D[omi]ne opetur None h[uius] alibus detemores effecti quibus non est intell[es] Si em ch[ui]am qui verenda p[ro]bis indens ſi ſic in filio maledict[us] è qua iſtu male dict[oe] ſerimunt qui desiderio p[er]cndi ſua ſuoz[que] curpitudine setegere n[on] erubescit Utinam videret q[ui]tum flagi[que]s talibus d[um] offenſiūt Šunt et qui p[ro]ch[us] ho[ne]s despectis deſorunt amant et laudant ſusepiunt et ſhonorant ills[que] em qui ſonos habent oculos ſola ame pulchritudine in ho[ne] diſligit et reueret. Qualis è ista pulchritudo. qu[em] levis ſebricula p[ro]dit et rufosa ſenectus ita cœnt diffol[ant] ut nec ſinle ei q[ui] ſuerint ec p[ro]tes. Et k[am]è ſunt qui h[uius] ſenes ex tollitur. Ut e[ui] ſint patin virtute pro h[ac] ſola ſe glorioſos arbitrantur. H[uius] certe loci virtutis in pulchritudine n[on] ponim? gravia/tin n[on] evocundam, qua ne

hanc

t[em]

hanc

O

reamundi et vultus ipse soler pudore effundere, gratiorem reddere.
Et emi artibus in materia comodiore, melius opari, solerit; sic verecunda
in ipso quod corpus decorere plus emnetita tu ut etiam ipse non sit affect
atus corpus decorare, sed unum simplex neglectus, magis igitur non
paosis et alberibus adintus nestibus, sed coribus ut honestat vel ne
essitam ille desit, ille accedat nitor. Et ipse non remissus no fracta,
nechil femineus sonas, quale multa grantiaus s pe simulare osueue
r ut sed forma 2 regula ac suctu virile resumus. Hoc est emi pulchrum
tudine puendi tenere coruementia cuius sepiu et p some reddere.
Ut ordo gestor optum? Sic ornatus ab oem actione accotomos,
Sed mollitur et infractus vobis sonu aut gestu corpus no in probo
ut neq agere est neq рустicum naturam mittentur. Alium effigere for
nula discipline, formula honestatis est. Imittem ergo plus adolescens
vestigia y sae et i u seph. Sic verecundus castus et simplex s obrus
humilis obediens pacius er rennssor murre, snaat ut damel z
tres pueri subdear sapie et non de se ille cœms guile. Pugnus venter
gitor tenere seu cum fugiat ebriontate tamquam venenit. Si religiosus
sapiens multe esse, nuius viui redoleat, ne audiat illud philosophi. Hoc
non oculi porrigere sed viui pignare. Amet seque scripturum suam,
ne mens eius vel vams vel la siums cogitacionibus pateat. Beaty
qui Sumas scripturas legens, verba vertit in opera. Sic abestnes ura
ru et fugitui licuus, ut boni polle mori, hoc indicio consperbetur. Sic quæ
subdeat ut semores inter quos habitat, du amnante vitam no sna
tur, deprecere etate. Sic inter fræs et coesquales suos primus in ope
cotemus in ordine, ut una singulis virtutibus in sistat, ut nulli eorum
fecundus mittentur. Delectat me adhuc in partibus demoniri verecundie,
quæ ad eos loquor, qui aut bona eius exsoneat, semetipis recogno scant.
auc dampna nefciunt.

O s. quidem vince tenendus est ut a verecundia pruna quedam
fundamenta ducatur, que sbona ac familiaris est mentis plac

Deinde Sobrietae Diligit. Honestate souet decoz illud requiret. Sequat, conſacions electio ut adiunctur, pbatissimis quibus quod ſemoribus: Et ut equalium, vepſus Duleior/ita ſeu tucior est qui magisterio quod et ductu vice colorat mores adolescenti/ et velut munie probuntis inſicat. Zeinde ſi hijs qui ſunt ignari locozz. et ſollerabat viarum iter ad vini gestiuit/quantomagis adolescentes et ſembus debent nomi iter vice ſibi aggredi/quo mihi errare poſſint/ et a vero tramite virtutis deſlectere Nichtil eu puleſt.19 qui eos et ingrids vice haberez testes. Si Duleſtra unq copula ſemoz atq. adolescentu, alij testimoно/ alij ſolaciо/ alij delectati. Legitut qu barnabas marci affinipſit. Paulus ſyiam et chymotſeu et tytii/ ut ſemore consiio pnailevit/ numores vò inmiſterio Pater nunc quod nulla aris Discurit/ abſque magistro Si eu annualia z. ſere auq/z apes duces habet/z pucipc ſuos sequunt/ chro mag/ hoic ſme rectore z. doctore eu no puit.20 Inde emenda è ne ado leſcenciores et pumili ſme duce ingrediantur via/ ch ius ch ingressi ſint/ et in pte altera dabinantes erores paciunt/ si vel plus vel mi nus ambulant ch nunc è aut eurentes laſſentur/ aut mori ſnecures obdormant. Peruq eciam virtutibus pares. Disparés etanb/ ch ſui delectant/ copula ſicur delectabant/ petrus et Ioſtānes.31 Na adolescen te/ legim ch Johanne/ ch ius nulli ſemoz in virtute fuerit ſedibus Erat eu in eo ſenectus venerabilis mox et cuna prudencia ſutut viiui.22 Magni eu hius vice ſolacui è ut habeas eu tuu pectus capias. eu quo archana prieres/ eu committas ſecunda cordis tu/ et ames z. ſequaris eu qui tibi paterna pietate in viftibus compaciatur.43 Up ſecutibus adhortetur/z in p[ro]ſperis gravutuleri. ſeho talib ſone tas talib qu annicia/ qua meſſil est in rebus ſiunamis puleſt.50 Teneamus ergo verecundia/ vel eà que ad cœus vice omniu nos attoſt modestià Magna autem modestia individual verecundie ſoqea que eu ſit eciam ſui iuris etmiſſor meſſil ſibi ufurpab meſſil ſibi vendicab z. quodammodo intra vires ſuas co[tr]actior diuab est apud Deu. Verecund a modestia et modestu verecundia è/que

multi infidias machinatim, lesa no irascitur et cunetos simpliciter
resficiens, de nullo sinistrum aliis suspinentur. Hanc teneamus pumui
gant dignam et ut eam semper habere possimus fugienda est
nobis familiaris et consabulatio coru/ qui turpitur et indissipi-
nace viuit. Talium inimicis est nunc est ut em suos scopulos venen-
dia non quos ipa tumebit, sed quos sepe incurrit si intepancii
madamus consilia, qui sub spes locanditatis venenii inſidiet
bom. Hic si affidui ſint magnum in commo. ludo. Inſu ac ioco, enunat
esimant illa granitata virile et annos pueriles corruipint,
antz ſins malis affuesfaciunt. Caneamus ita quod suus relaxare a
nimium volum? soluamus oem armomâ, quasi cœcentu quoddam
bono[que] opum. Usus em acu inſlectit naturâ quâ multos societatis de
epit. Und nobis eu fabulis r[us] et ioco. Nam huc interdum ho-
nesta ioca et ſuama ſint tame ab ecclesiastica aberrat regula.
qui que in ſcripturis ſtis non reprim? quemadmodum nſurpare
possimus. Cauenda ſint em eciam oia, que inſlecta possunt, ut
uitate, j[os]pitiui uti, uterque profissijs. De vobis qui r[ide]ns, qua
ſlebitis ac tuus. Nos videndi ſi, materiâ inquirimus, ut iac
ridentes, illuc fleam. U[sp]n n[am]que dicti fleuiffe legum? No solu-
p[er]us s[ed] eam o[n]us iocas arbitrot. Decmandos inſi forte p[er]nun
grantatis et g[re]e ſermonè eſſe indecoz est. Ungemistendu
aute est inguer et postpoſiti ſecuritate bugendu ne a deo deſern
miit propter ſupbram et negligeas, et in poeſtate demoni
relinquamit. Neuera quod d[us] dereliquiut demones ſuſapiat
et suscepit ſue p[re]dictis i[nt]eappe faciunt. Terribilis in consilis ſup-
filos homin deus. Opatur em figulus ex eade[m] massam aliud
vas in honore alid in contumelia. Sun[que] vasa mi[que] et va
ſare. ſunt noniſſam pr[ium] et pr[ium] noniſſum. ſunt inſi

vocati pauci verso elci Et ideo vnusquisque urm ineretur salutem
Suam sicut aut aplus cum timore et tremore Desinet a vamna
te munta spernat amoré Amplectatur luctu et quiete z seite
tur quatu p[ro] verecundia tranqultatque inaugetudine q[ui] facte
ut homo inter hoies pacifice vnuat ut ad oia q[ui] in honesta suct
erubestat laudanda autem virtus verecundie qua quorum
oculos aures lingua possideret no[rum] sicut turpiter ludere ac uti
dere efficiens eos graves et mutes. Contra grande virtute
umnoz impudencia que ipso ansu et dissolucione sua patez
fr[es] conturbat et sicut scriptu est nec Deu nec hoietem reue
vecur sed letatur cu[m] malefecerit et exultat in rebus pessuus
f[er] est fr[us] merritis et no[rum] p[ro] erubestere Unde lingua au
sax et fr[us] muereunda q[ui] loquatur quid ue agat no[rum] cu
rat Sim em boni et ma[n]tueti adolescentuli tacendo venireat
maiores suos nemo solius tuturututatis laude haer putet et
salenam ip[m] in quo è reliquaz virtutu ocui max[J]imus act[ur]
verecundie è Demet si est aut infamere putatque aut sup[er]b[us] ybo
datur si verecundie laud[us] ducitur Tacebat in piculis suam[am]
et gravus verecundie q[ui] vitæ dampna putentur Deo soli loque
batur au poterat eustate verecundia loqui fugit et pulchre Jo
seph reflecte veste inambus formenrie taceb[us] celeriter egres
fus est qui in cœgrua sulte verecundie au dienb no[rum] poterat su[m]
stare N[on] sult quoque et ieremus qu[em] no[rum] poterat p[er] gravem ex
tusabant per verecundia Tucius est h[uius] docere accere
q[ui] loqui Cum autem p[ro] verecundie boni num[os] et as magis d[omi]
q[ui] tuncere Notatoras quidem legem stetentur sulte d[omi]sculpit[s] ut
tatetem p[er] quinque[m] lo qui d[omi]scerent et tu no[rum] vis accere em
viveus stetentur sp[er]ia est Q[ui]d opus est adolescentem ut i[n]s p[er]
liu suſcripte loquendo cu[m] tacendo possit esse h[uius] plures

20110114191408

ut sic tanto vernus hoc quod ageret virtus ceteri quanto et a bono
tessus auctori suo se subditu hujusmodi consiliorumque S. et quod non muius
nobis hujusmodi subprospera non muius iubentur aduerisque friendi
suumque et obvia aliqui si de suo aliquo habeat, nullatenus eis adhuc
aut si aliquo non ha beat nimma est. Et a cum hujusmodi subprospera
sui periputit, et ius censu suprionum impugnatur, et quod ad peripienda hec
obediet, obiè sibi virtutem euacuat, si ad hec approdo desiderio an
helat. Negat enim se sua obvia dura, quin ad peripienda hujus
vive prospere libidum esse abjectus, serunt hujusmodi cum munere de
spectus periputit, et probra adipisa et continuelis iubentur, insi
ex seperro auem, apperit, obire sibi meritum munire, et ad ea quod
hac viva despecta sunt, munere nolens, quod iussit ad detinectu
quippe obvia ducatur, et cum eam ad suscipienda probra hujus
siti uocibus ex parte aliqua eciam sua vota comitat. Debet ergo
obvia aliquo ex suo in aduerisque habere et rursum in prospitu
suo munimine habere, et aliquo quatinus et in aduerisque tanto sit, sìlo
sior, quod munno, et ius eciam ex desiderio ingigitur, et in prospitu
tanto sit, virior, quod a puntu quod munimus periputit gloria suumque
mentem, sspatur. Idem ergo tanti doctores cindentissimus asserei
ombus. Allophos et paulius in multis suis procedebit, testat. Et quod
sueri oportet, quod immortus mentibus obiè semper virtus ingi-
tur, et eo attestite, quod Dues mee voci meam audiunt, et
ego cognosco eis et sequuntur me. De deprexi ergo suo non obectum,
que non est, et immortes non pietate, et obediendis, et te
tempus sed uecesse erit, ipse obvia non servuli metuſed caritas
tus affutu fiat, non terrore penſedam amore inſtitue nullatenus
innocencia nullatenus vero obvia inſi in eis caritas fulgeat, que
virtutes oSTS tranſcendit. Depenſa falsa obediæ sub tumorem ſſpe
galliar. Ienur si videlicem unenentur, desiderio ad obediendis, velocem autem

causa laborat, qui virtutes sive hujusmodi integritat. Dem autem patia inibi per sefinda hujusmodi nec aperitur nec tenetur. Hac vero quibuslibet venienter fit nec POSITIO Celle NEE PSIGNIO SOLITUDIS indigeret. Hic tinet in passibus guidet in adueris. Amat et ad nuat sequeantur. Quid patia et benigiunt comitutis? Velid in juidie comites. Si quis ergo est aliam virgiale et amator pu. Dianae et non deat mediorib. Et actus quid exolestat et exorto ciminate atrescunt. Si passus virtutes sequat? Ut lume habent. Sempiternum huiusmodi sibi incitat crescat et dies singulos se ipso fuerit fiat. Adolescens fide auctoritatis es velle non et censisci maestra utere et excelsa imitari. Confortetur etiam et viriliter age. Magna tibi dabitur gloria post victoria. Iubriam iactat iter sit per quod inter est in Dei suum audivi. Et hinc inde utrumque desere ira quidem vales. Et solum petere non deficias nec tepestas ut grudum pectonis ascendere possis. Ad quod inibi mulctas laborunt? Pmentitur. Euge est euge vitam hujusmodi cintes. Alii enim de iudice ad cimatum festa nati libet poterit ingressus. Ad illas principales quatuor virtutes: que in adolescentibus meosantur in unibus? augetur in scibus? pectentur. Quia matuta etas mulctas sudorib? Iam non ut explectam quod dictum per sciam. Ude non interito prudencia fortitu. Fiez justicia et itspancam in etio stitium grudu. Quid per eam magne instruitur? Mores et huiusmodi magisterum dicit. Sed ex his prudentia agitatione veri delict. Iusticia dilataem deu et proin seuerat. Fortis de metu mortis stentur. Tempan cia affronione carius tempat. Prima cui intelligit. Sed huiusmodi cito. Quarta inmodi ponit. Tres ille supriores quod honesti est opantur. Hoc aut quin detoz agit illud quod ex iudice honestatis pectantur. Siq. dem prudencia e agitio vere fit. Si e scripturis in quod interi oportet illud hujusmodi gerus intelligentie. Quatuor pinni est.

De siderio currit post eum. Si auer monte isti evertur. Lysius pulchrum
Somm insit etuerit poterit et tu sepi est interi tera terra illa
pufftioris, tinn latre et melle manatem, vbi verus isid morant
et vertatib paps pulsum meterum pascitur Sed dictis tu mibi
Quare fide in primo loco non posuisti q est in sopiana omni fun
damenti omn virtutu facere uti quifi fides creaserer nisi am
fides creaserer apti Domno unumque dissensit ad auge nobis
fide Continua em opacione virtutu et affidua meditacione
tempeuraz staz fides eruditur et erudiendo illuminatur et?
illuminare augetur et angendo perficiat et psiaendo stabiliat/
ita ut nullà turbine heresios vel psecucione moہeatur de loco
suo ergo prins qu homo p fide cognoscat veracti creatore suum.
Ignorancia im omn vicioz eius possidet anam ergo ignorancia
nox e s fides vero dies Sicut dies cresat per horas s it homo au
gestur per illuminaone dumne gire et per documenta macris
ecclesie. Prum itaq simera v ad y sce fidei in terra humani
tordis plantat/ eu inferit um e vamusculus bone puule arbo
vis. et eumur diu qui Dei meui sapie cum hoc incipit et eum isto
ascendit usq ad plemtudine lummis dimag fides adulta plena
fuerit vel quodam magna arbor diuer sa in se hujus poma ex
quibus efficiat om a plena duo/ mdc adheret eum et e castis
e c sibi frue curritus qu permanet in se fide sibi Hec est em fides
illa que per dilectione opatur ut homo noua creatura efficiat
fides prudentissima et unnetissima que inter verba altritatorib
in tempore per se c ucoibus vel in die necessitatis supari non potest
Qua propter fides firma et curibus plena fide comites et mse
pabiles forores cumeta gua virtutu continetes viru pseu effi
tiut qutu possibile e cum perspic in hac vitu plena miseris et
erroribus iste illud apti dicere potest Quia nos sepiat a cum

tate vno tribulacio au angustia an psecucio an fames an undi
tas an piculii an gladius certus sum eui/qr neqz mors neqz
vita neqz angeli neqz principatus neqz potestates neqz virtu
tes neqz iusticia neqz futura neqz fortitudo neqz altitudo neqz
treatum alia poterit nos separe a curitate dei q e in vpo ilhu
Sno uro hec e autem disciplina bone vite et recta series viretut
n. hec e via regalis pcedentium ita pedibus Ambula in ea o grev
adolesentu et uoli dechnare ab ea neqz ad deuterà neqz ad
sinstram ille quidem ad sinstrà dectimat qui aptis vicibus
se implent. Alle vero ad deuteram dectimat/quin vicia sub
specie virtutu latencia fumope non euitur. Per hec eui
multi decapuntur et ignorat se e deceptos Supbus vulg.
se credi constantè prodigus liberale anarum diligenter teme
rarus forte in humanus pein gulo sib hinnam. Impu
Deencia constante sibi nomè acombit pencitas appellatè
on dict eloqntia verbo fitas singito et eulo gitas malu sibi
di sputalis colore delice sit Nam inter tu sub tevin uis
tiae crudelitas agitur et putatur esse virtus quod munz
e vitium Sicut remissus segnales mansuendo ereditur e e.
et quod agit torpens negligencia putentur agere indul
gencia pietatis. Item timor sub sfxene obie occidentur et dict.
vmnus virtus hujusmodis quod eui vitium e timous. Nono
Vitium inquendimus virtute se vulg vocii sollicitus et p
reputati us faciens ferox boni studiij creditur et bùn agendi
tundit. Qsili mora e e videatur eui in iste sit virtus illa vitium
hec et si hujus possit disserui tui sime dono dei quinu tu videt
net virtutes possit hui vel appetit net eariu similisque que
sit vitia virtutes iusticia dectari scien d e q p dem sime
virtutes sib à quib huitur utiq venter fitur & documa

p[ro]septè gentes, q[ui] ex illa terra expulſe ſunt intellige vii capi-
talia victa / priorum duo carnalia ſunt et castrum argia z form-
cario. reliqua ſp[ualia] q[ui] in mebri ſins taliter distingunt. H[uius] 
le com[pat]ſtèna in quin[que] modis undictur. primò si àu temp[or]ibos q[ui]s 
appetati. Sed[que] ſi lautores eſt[as] q[ui]nt. Tertio si diſiſtènus quinſ[que]z 
minues tibos p[rae]tut. q[ui]to si viles eſt[as] autem quinſ[que] ſumat. qui[que] 
ſi quinſ[que] ex ſed[ante] quodamque ſunnat. ſo[n]nencio t[em]odo g[ue] primi 
S[ui] per volun[ti]tatis ſup[ur]tia comm[unit]o expletur. Alteru[n] du[m] ſola
attractacione ſup[ur]tia caru[m] p[ro]minu[n]tèna pronuocatur. Tertiu[n] 
sum intencione turpiu[n] cognitacionu[n] nocturna quinſ[que] illuſioè 
pollin[ti]n. Eſt et quartu[n] geniu[m] m[ort]a ſcripturaz dieta[n]ſicu[m] y
ſolat[ia] et auaricia. Sed et o[n]i[m] ſuma polluio ſo[n]nencio.
Dicitur ſi argi[ria] in gemma distinguitur pena / x. i c[or]umpia
re[que] habende et in metu carendi. Eſt et tertiu[n] geniu[m] pestis
humus / quando monachus ex ip[s] necessar[is] ſine quibus vi-
nere non p[er] plus desiderat habere q[ui]m necesse ſic aut q[ui]
volumus ea in monasterijs possidere / q[ui] ſi eſſemus in ſeculo
minime habere valeamus. ſt[he] genera tria ſunt. U[m] quod
ardet intermi[n]ſens Alind quod in verbi ſine opus effectum
prorimunt. Tertiu[n] quod n[on] ex illud ferueus ad horu[n] dirigitur.
ſed quod dies et t[em]poru[n] refernatur. E[ve] illo quinſ[que] talor et indignato.
ex isto naſat[ur] ad i[m] que o[n]ia equali ſunt horu[n] S[amp]tua[n]da
Christiæ victi[m] in tres unditur p[er]e[que] qu[am] prima t[em]p[er]a z r[om]a
bilis. De ſelict[us] p[er]miudine veniens. Altem perturbati et ir-
tonabilis. De au[n]ietate metu[m] ſeu de ſed[ua]t[oe] p[er]toz evorien[ſ]
Tertia de ir[ane]ndia vel de illato S[amp]no i[p]pedito p[ro]ceedens.
Plat[i]die g[ui]a ſunt duo viu[n] quod ad opus de i[p]gritati mona-
ch[ui] ac ſormitare compellit. Alind quod vagari g[ue] illuſp[er] facit.
p[at]ur ac fugere coortatur de firm[u] cu[m] quibus vinit societate.

80

de gu[ra]

de form

de amar[do]

de tra

d'italia

d'acciaia

80

["Her. si, se, gina, vino, quatinus, inter se cognatis, cuncta, sult, ita ut prioris\nexubermemcia, sequeris, efficiatur, exordium. Ex, pimo, cui, sedat, et se, sed, utin.\net, sit, ceterim. Et, igitur, simili, ino, atque, vone, pugnatur, et, ex, pimo, de,\nvusto, alius, facilius, devinatur. Et, ista, vicia, licet, iuxta, sibi, sult, gigna, ea,\nqua, dixit, vone. Specialius, tamen, in quibus, & copulas, indeniis, sult, castri,\nmargine, formularios, amaricie, tre, tristie, aeternie, peculari, & sortio, se,\nDantur. Si, hujus, suputis, maior, cibi, restas, restat, pugna, et tunc, ginnor,\nquito, ista, ampli, fuerit, demita. At, arrimendat, e, cibi, nato, totis,\nvirib, ingens, certum, utinam, tridelissam, et, formam, Bestiam. Supbram,\ntane, glan, undiam. Iernus, i, vno, corpo, tria, capit, et in, tibi, annab,\nSentes, ferres, communietes, dia. Et, si, multos, licer, unamissam, bestia, mo,\nmodit, et, deicit, atque, sub, pedibus, contulam, &, virtutem, ita, fortem, arma,\ntur, ut, possit, sere, &, tamen, nequitam. Judic, te, coute, cimenes. Angue,\nte, gladio, sanguis, quod, e, verbu, dei. Sume, sult, sibi, pone, gnæla, salutis,\net, sibi, in, caput, tibi, sult, pedes, tibi, calat, in, spantio, euageli, paris,\nut, nullus, in, te, pateat, locus, in, sidiis, poteritis, ad, sani. Caput, supbi, sult,\ncaput, vire, sult, et, ut, sult, dinomis, et, flatus, et, licer, ut, in, si,\nnabilis, flatus, reguli. Istud, cui, sittant, ceteris, tres, venenatis, eo, vireo,\noze, ad, fertendu, edent, linguas. Drita, eos, pautit, qui, per, tristitionis,\nculpa, contemptu, hort, diuina, pectra. Sed, illos, qui, eo, observatio,\nmodator, attollunt, in, elano, virtutu. Tercia, eos, qui, per, cœtum,\nta, mentis, subd, designat, maior, mupis. Unda, aut, pro, curvalib,\nquita, pro, spitalib, sub, biut, et, e, una, sub, biab, sub, duerio, colore, se,\nnodo, voce, et, rigitus, terribiles, exsanguis, sanguis, gorgivo, mo,\naltius, efflat. Dam, sult, qui, habet, dona, et, donante, ignorant,\net, sult, qui, se, dicunt, pro, sult, prædentibus, meritis, dona, accumpisse,\nnon, pro, gratia, largitutis. Iste, Unda, sult, qui, no, habet, habere,\nse, per, rumore, coistimat. Sult, et, alij, qui, contemnendo, ceteros,\nputant, se, habere, aliquod, singulariter, sed, ista, elacio, ceteris, p,\ninitio, est, se, singularitate, iactancie, veniens. Iset, autem, dira,\nluc, quam, se, ad, alta, ergat, et, impleat, clamoribus, auris.", "supbram", "gina, sult", "dum, biab", "gina, vino", "non, tam, in, tam, ad, tam, ut, tam, ad, tam, ut, tam, ad

91

de gré incide

non tamē eis utinam q[ui] habet ex tollentem eſt, aut et poteritis p[ro] quodz[rum] diuſplices ex se euonunt flāmas. H[oc] autem caput terciu[m] modo illu[m] vīrit, siu meliori m[ordet] ut id q[ui] ipse n[ot] eſt. Modo illu[m] afficit, qui quemlibet consumiſt dolet ſibi e[que] equale. Et hec tria diſtincțe valeas ista do tibi indicia Suppbia em[ur] rubiſt Senodōxia albiſt mu[m] dia p[allet] ſuron iſneus in ſupbis ex indignaco[d]e Sandor i[ppocr]iti tis ex ſimuliaco[d]e in munidis p[allor] ex unuo dolore. H[ij]s digestiſs rectiſus est. Criminalia antea, q[ui] octo diu[m]meret, ut in videret, q[ui] sicut princeps est viac[us] diabo[lus] nos e[con] ſub dit p[er]tibus. Un x[er]p[es] diu[m] in ſpu[er] ſepa[ſor]uis gr[ue] p[len]i a duatu e[con] em[ur] z ſibi ſub diu[m]as facit. Sz[que] ſeu te op[er]z q[ui] ista viac[ia] diu[m]us ortus z diſimiles effica encias habent. Conſula e[m] et ſor[u]nencio q[ui] n[ot] niſi p[er]corpo e[u]p[le] in poſſunt curiali ſunt et ideo corporali indigent, affiſto[d]e ſimuliq[ui] vēmocioribus locis ut velocius curam queant. H[ui]s iacient a wa licet non ſint vnuiſ nature. Ua[que] p[ra]ſi extra naturā e[que] ſe[que] autem origiale videtur, q[ui] homo u[n]ſaſabile animal e[ſimuli] em[ur] oruntur. Mo[S] quindec[t]o]mo] c[ui]nſab exot[i]ſecus q[ui]p[ui]t. Tristia[ta] z actidia u[n]ſa[ti]t, ſeuq[ue] accedere puoacno[d]e gr[ui]ari ſolert. Suppbia cenodōxia atq[ui] unda. ſme corporali ministerio q[ui] ſumāt. As hec curanda q[ui] ſp[u]nalia dicunt, u[m]t[em] p[er]ſint h[ui]s n[atio]ns of[or]cia. Maxime ſi inter bonos prudencie vnob[us] viu[n]as, qui u[n]ſa[mi] ſemp[er] redargui[n]t. Sed it[em] hec ſciedu[m] e[que] in quibus d[am]a. A anarctica ſeu tristia[ta] aut alud ah[ui]ſe o[con] z tyrāmde vendient, z ideo oportet vnuiq[ui]z u[m]n[em] ſedui[n] qualitate bellu[m] quo p[er]nepaliter in ſeſiut[em] arma ar[itu]pe, u[m]t[em] ut alui[n] n[ot]e[que] ſit aduiſq[ui] viac[ia] q[ui]q[ui]m] p[oi[t]rui, prui[n]u q[ui]ſtare q[ui]ſtetui[m] Albi[us] ex[tra] quartu[m] ſeu q[ui]tui[m] z u[m] p[er] viac[ia] in nobis optinet p[er]capac[u[m]] Ut q[ui]q[ui]mpugnaco[d]is exigiſt modu[m] nos q[ui]q[ui] oportet instruere ordine[m] p[li]oz, z ſie u[n]ſud contra u[n]ſud vnui[m] forti[t]i p[ugnem] q[ui] alia a quibus u[m] impugnau[m] n[ot] negli[que] gant, atq[ui] u[m] ex tis viribus laborem, ut n[ot] de u[m]bis laborem, ſed de ſei auvilio q[ui] ſidam, H[oc] em[ur] mo[m] ad p[uritatem] cordiſ, et p[le]miud[m]e virtutu[m] vale b[im] q[ui]po adju[n]ate pu[et]re. U[n]ſud e[nt]a.

A ventus magi[n]ues in quibus d[am]a formențio p[ri]nsp[ital]e obnueret loci[m]. In alij[s] Suppbia in alij[s] cenodōxia are[m] tener in quibus d[am]a u[m] q[ui] q[ui]b[us] d[am]a au[n]tia.

non num te semere volo quæ varie in hominibus sunt qualificationses. Ue varia
vicia sunt tranquillus et leonibus et moribus et alia duris et aspis vicia
sunt. Sepe autem quod istis plagiis istis affliceret Diabolus qui decipe quæs
querit, prii naturæ vinuſtuiusque intendit et se applicet inde hoëz
apti, ad peti inſpexerit. Et ea quæ pite diabolus hoëz tæpent.
qua eum p[ro] everesceret quod facere ad vicia inclinare afflicerit, ut
ſedim humoris qualificationse adhibeat tæpencogez Mullus ergo culpæ
no[que] eſt in ſtudie ex offensiva ſubſtinet ſi quod valgum et quod tollat
pugniz. Nam si coſtijſijs cedit, tæpencogi vel vicio nequaquaſſe refiſt.
Vigitur constantes et duri mores ſp[er]b[us] ius et crudelicitate p[er]
repugnèct yo cundi autem et lenes et maneræ gloriis p[ro]coſiunt, falso am
pietatis precipue ctertare no[que] cestent et stud namque geuis hominum lau
bis amore ſacalius capitur. Neummi vult afflicere. Quis equa
vinit[que] poſture videat, decipuit et decipuit et quinco hominibus tuto
ſunt. Deo odibiles ſpr[er]ſcripti est uti et ſimulatores p[ro]coerunt
tram dei. Dom ei miri timentes. Domini dipinu quod e[am] menerunt
videm refugiuſt. Sane laus hiunana bonos crucaſt, molos leſiſcat.
Duplicite autem dapnantur p[ro]coerite. Sme pro occulta inquinate.
Sme pro apta ſimulacore. Non ſemp[er]t] acer[que] p[ro]coerite. Ome ſitez,
p[er]manz amator. Vane g[er]te v[n]u possit. Landari agere no[que] p[er]
[con]multi falso[rum] opinione iactunt. Se p[er]ſos eſt inſtitutus, dum no[
sunt] qui obozare tæpencogib[us] innoſtunt. Tanto vertent qui
ſicam amori quinque ſe e[am] longius arbitrat. Est hiuiliens boſum
DUIS ZIGLUORANTIE | Q[U]E NON ZI LAUDE DIGNA P[RO]COERITA UBA CO[Z] H[]T
VITAM NON HABET. CIN[EX] P[RO] IACTIMICIA OCTOS Q[U]B[US] H[IS] VIDERIT P[O]COſt
CLAUDICIE. Supp[er]ſus z LIBIDINO[S]IS plus Diabolus ſi[n]ac[que] Transacta
LIBIDO ſemp[er]ſui reliq[us] p[er]mittu[n]em. Zu[n]q[ui] faciatur et extirpuit iactet.
De illi qui time habuerit ſine ſi[mi]turi q[ui] vides. Cuius contra po
[con]tinet faciit et post quod surreverit nequaquaſſi p[er]ſens ſi[n] officiui te
uenet et o[n]b[us] eius h[ui]laracte[rio]tur in ruma. Or ſup[er]bus nec deo
rabitur nec voluitate ſuiu p[ro]ducent et ad ſine Semper emu coſtua
ſeru dei himinibus dehe et tristis. Et per himinicate no[que] ſup[er]

biat et hujusmodi more cor- ad lastimam non diffolutat. Dei  
serui fine intermissione legere orare z opari optz ne forte  
mente otio deditur. Vicia sibi p[ro] occupent e[n] cens xiij. die  
ta sic taneat immora vicia vt majora, qu[am] a munimis in  
ipunt qui in magnam proruiat. Satis delitante se palpit  
qui volunt fine labore magno studiorum continuo vel vicia supa  
re vel virtutes acquirere. Aia aut e[vo] mole c[ir]mis p[ra]ssa. sic[ur]  
difficile ad virtutes surgit. In faci[le] ad vicia tibi. quia isti  
ti ymo sic[ur] ille vero in situa arte ofictut. Demet nonnili. q[ui]  
pro dei amore serulo venientat. Laborare no[rum]t. Actimam q[ui]  
mundu relinquent. voluntis sit. no[rum]t. Nui enim no[rum] et  
gda intencio[m] monach[us] p[re]fessio[m]n sectentur. q[ui]to sup[mi] amoris  
jpositu[rum] diffolute appen[t]t. t[ut]no p[ro]fui. ad midu amor[m] de[mio]  
reduntur? Ex quibus alij reque corp[is] alij s[on]or[m] reque reque[n]t.  
Sed qui ad hoc qu[er]sano[m] se[t]entis p[ret]endit. ut alij q[ui]ndam  
p[es]se desideret: iste no[rum] d[is]capulus xiij. s[er]p[ro]priatis sectentur e[con]stet.  
ferre enim tru[n]t et no[rum] mori ypo[rit]atu[m] est. Ille aut qui se p[ro]  
Deo iurare tradit monach[us] et a[s]sidiis debet ee in omnibus.  
latrinas suas deo non homib[us] offerre. temina in a[n]tige mo  
su pro lastitudine et virib[us] corp[is] trans. Transacte[n] no[rum] p[ro]  
gentem te bone q[ui]tum potes s[er]bis a[ct]ibus i[n]sistere. ut laboris tu[m]  
feris q[ui]m possis reque[re] hor soli attente monach[us]  
f[ri]s et z[uo] deo en age que monach[us] s[im]t. In o[m] gradu et  
o[d]ine optimus pr[im]ota s[im]t p[ess]ima annuoso[s] z p[ra]macy[s]  
senes quos vides habundare in h[ui]s p[ic]tulo[s]is c[ir]ibus noh[ui]  
imitari ch[ar]es vitui[que] ex[or] fuge ne c[ir]bi s[im]t in la[que]ui et  
ru[m]am. Q[ui] multos senes et i[n]dices i[s]fr[tur]p[er] vitui su[m]  
negligentes. e[vo] babilons in terra captivitatis z e[con]fus[i]  
omis possidet z [ui] multi unenes sp[er]i ferentes du[m] serunt.  
tes v[m]i fortunt telo/totis[que] viribus s[ibi] Surpunt illud

Dermo de ewangelica lectione. vbi triduo sustinens dum

septè pambus turba reficiunt

ferreor sup turbæ quæ iam triduo sustinet
me: nec habent quod manducent. Ewangeli
frès ob hoc scriptum est ut legatur: nec ob ali
us legitur: quæ ut rónabile consolacione vel
desolacione eumde capnantis. Est em secula

ubus consolacio vana De terrenarum affluencia rerui: vana michi
ilomm? De eaz pemura desolacio. At ewangeli speculu vitans.
nemum blanditur. multu sedunt: tale se in eo quinque reperi qualibet
fuerit. ut nec ibi timore trepider vbi uo est timor: nec letetur eti
male fecerit. Sz quid dicti scriptura: Si quis auditor è verbi et
nus factor. huc compabitur uio consideranti vultui natunitatis
sue in speculo. Icò piderant eum se et abiit: et stati oblitus è qualis
suerit. Nos autem frès uo sit obsecro non sit: sed considerem nos
metipos in ea qua undum sacri ewangeli lectione. ut pficia
mus ex ea: et corrigam? sed in eà si qua in nobis Deprehendimus
corrigenda. Propter hoc emu optas ppisâ Drigi vias ad tuладиен
das justificatores dum: tunc inqmens non confundar. cù
p. uobis frès mei: qum salutare in Deserto scutu. existis ad cui evim
tastn. Sz vereor ne quis forte in triduana expectante pufillam
tus muematur: et in egypti sæli humb neà: uel eca et corpore
vene rutur. exeruo pmde clamat dumna scriptura et Dicit Expec
ta dum viriliter age. Iu confortetur cor tuui et sustine dum. Sz quæ
du nece è sustinere. Perfus donec misereatur tui. Queris quando
misereatur. Misereor in sup turbam: quæ iam triduo sustineat me
Viam em trui Diez nece è cas in sohitudine. si grati Deo volueris
offere sacrificii: et triduo sustineas salutorem. si miraculi pamb
desiderus sacari Prima è dies timoris. Ibis in qua declarans z
illuminans tenebimus tuas interiores saliz: et correndu iesenne
suppliciis demonstrus. in quo sunt tenebre exteriores huius modi
si quide cogitacio sicut ipse nostis. uere solet exerere primordia co

uerſioms. Secimda e pietas: qua respurgam in luce miseraioni
Dei. Tertia e rois. in qua veritatis innotecat. Ut tamen ex de
bito quod a nature ſme alia consideracione creatori ſubjecta
ſit creatura: ſeruus ſerimat redemptori. Ex ſme ià inſemur
Diſcumbere ut caritas or: diemetur in nobis. I ey ſme apſt diu
mam ſua: et impleret œ aital benedictione. Derum quomà
oplis Diat. ſiate hoires Diſcumbere. quorum nos liet ad coſu
ſionem iuram habetis iecarios quale ſemur: Diſcumbere nos
ànonem ſiès karissimi ut reſeſt i pane benedictoſis ſubſiſtere
poffitis in iua: ne ſorte misera uetitnte cœpulſi. Desſendatis et
vos in egiptu: et incipiant vos illudere. qui ne vobiscu in de
ſerto ſecut ſimt ſalutatore. Oiseri ſane et iſi qui no eviare cum
eveintibus. I ſed plane miſcibiliores oibus hominibus: q[ui]p[er]
quiſe cum aliis. I ſz no cum aliis ſimt reſeſt. Dorro ſi qui ſuere qui
Diſcumbentibus aliis post dumeta ſeu diuerſoria queuis abſcon
Diu latuere. I hoires h[ui]mo iecunos uacuoſoq remanſſſe q[ui] nesbat.
Sic eos meſcholimus qui leintate et curioſitate Ducti curàquaq[ur]
uaſantes unme refiderunt: aut qui ſederunt quiſe. I ſz no i ordine
ne in miò ceteroz. I j Fortunum p[ro]mi de caritute uram. z p[ar]ſomli
ſoliſtudine ànonem? ne quis ex vobis niematur angulos
amare. ſeeturi latebras. querere Diuticula. I q[ui] qui male agit adi
lucem: z non nemt ad luce: ut arguantur opa euis. I ſz ne t[em]nem
antur in nobis qui curiſerantur o[mi] uento S[ot]erme. inſtabiles z
inquinem. Imchil in ſe ſoliditatis mechil gruutatis ſh[ui]ces: tamq[ui]
pulius q[ui]p[er]icit uentus a ſacie terre I ſam de ſiis q[ui]nd Diem. I quoz
manus contra o[mi]s. et man[que] omni contra ip[s]os. I ſui ſimt q[ui] ſepant
ſemetip[s]os. anaſes ſp[er]m non ſh[ui]tes: q[ui] nemo in ſp[er]m loquens Diat
anathema iſu. I ſeq[ui]ſſima plane et p[er]miſſima p[er]ſus. I q[ui]
vnuersos vnus obſtmatio turbat: et ſit omnib[us] Diſcordic ſomes.
materia ſcindalorù. Dem[que] p[er]ſham audi: qui de vinea diu loq[s]

singularis in quod ferus Depastus est eam. Pro huius tirog et obsecu nos
fratres mei fugit eis singularis oenim. et angulos proprie voluntatis:
fugit in quod diximus et sibi leuitatis. fugit obsecuione et nequibus
viaui singularibus: insi forte quod absit fraudare vultis aliam vnibus
pambs edulio benedicti. Jam vero ne longius protraham vob: septem
pames quibus resicuramini isti sunt Primus pambus verbi Dei in quod
vita hujus est: sicut ipse testantur. Sed ius pambis obvia est: quin meq alibus
tem quondam. ut facta voluntate eius qui musit me Tergius pambus me
Sic acio sen: De qua scriptu est Cognitio seni conseruabit te. Et eis alio
in loco non iuri videant pambus vite z montibus Quartus pambus orantem
lacrimae Quintus vero labor pume. Acte miraberis quod labore aut
lacrimas pani dixerim: musi forte evvidet tibi qu in prophetai legestri.
dibabis nos pane lacrimass. Et ite in alio pessimo. labores in quin ma
nuin tuarui qu manducabis: beatus es z bene tibi est. Septus pambis
z locunda vnannuitas soialis. Ibi pambis ex diversis gravis con-
fectus: furmentus uti3 sapnia Dei. Porro septim pambis est eucharis
tia: quin in quibus quę ego dabo caro mea et pro mihi vitam.

## Item Dermo de septem misentordiye—

Ω

Ihericordias diu meterunt eantembo. Veri emi miethi insi
pieus nefao que cogitacio De pume huius onere unimurit;
ut aggrauet illud supe iucem mea. Alud omni senao suannus quinde
fz uti3 multicamus. Sic em ouemur me misentrombus suus deus.
ſi concludit. ſic obrat beneficis ſuis. ut omni alud ſentere no pos
ſim. Und em recribua diu. Ipo dmbus que retribuit miethi. Ta
ta tribuit z tanta retribuit. I z tu miethi De alio onere loquens.
Deſieth ſpibus meis. prorsus deſiat in tanta brſicacoſſiderucione.
z ſicet dignas no sufficia gins agere. ſz ingratitudine prorsus
odit aia mea. Pemoptora ſiquide ves est ingratudo. Ihoſis gire
minuta ſalutis. Dico ego vobis. I quin p meo ſape mechil uta diſ
plucet Deo preſerti in filiis gire. in hominibus commersiomb: quę
admodum ingratitudo Vias em obstruere. I z vbi fuerit illa ià

grāa accessum non inuenit: locu non habet. Ume in fiis tisticia
magna, z dolon continuus est, cordi meo: quonimullos cum pnos ad
penitate, ad visum z ad scurrilia uerba cum faciles video, ut pti
mesam valde ne forte plus quam eopcediat. Dume me, sunt in
memores: et in grām tam multis beneficis sibi, aliqui deservunt,
a grāa q[ui] non ut grām venerantum. Jam de eo q[ui] dicta, q[ui] muri-
nure z impaciencia obstinato, p[er]dut ato, aut q[ui] p[er]metet adhesisse
leo, z contra morē z contra toem bom, ſin p[er]ma comutatur, qui
ſme Dubio miserationibus de, non modo grām, ſz continencia red-
dicti. Omo em, q[ui]tum in se e paru honorat em a quo vo-
cat, est, q[ui]s q[ui]s ei ſeruit in tristicia et vancoze: si tamen
ſervire ei quis potest in ea tristicia q[ui] sed in carnem
e et mortem opat. Putas ergo q[ui] minoz illi grāa det, a
et no magis eciam q[ui] videt. Habeze auſerat ab eo. S[po]
ne em uem p[er]ditu reputatur. A q[ui]m gravato Donatu est. Aut
aut de disse no p[er]metet. A q[ui]p[er]viſſe videtur. Optet
p[er]mi grāsum ee h[oe]t et deuotu. A qui p[roe]cepta grāe mu-
neru no no man[ae] ſibi deſiderat: ſed et multiplici
Nemo ſane e q[ui] no ſacile ſi quirit no inuenat, vnde
plurimui ſit obnoxeio deo. q[ui] no est qui se abſcondat
a calo e ei. Sed nos maxime q[ui]s segrege[n]uit ſibi, et
aſſupſit, ut ſeruendu ſibi ſoli. A ſi uem ap[er]mi no accepi
ſp[er]mi h[uius] mi[n]di: ſi ſp[er]mi qui ex deo, ut ſi am q[ui] a deo
donati ſunt nobi. Omo pluria inuiem q[ui] continuas ei
ſi[n]bis ei acge de beam. Aq[ui] em i nob est qui non q[ui]ſitei
p[oss]it. A q[ui]mi una tua magna e ſupr me. Ita q[ui] de tanta
multitudine miserationi dim vobis aliquas p[on]e velim:
ut qui ſapiens occasi[o]e accepta ſapienca[ur] fiat. Septe
ſ[an] in me video mi[n]as dim: quas et vos ip[er] faci[le] iuene

tis in vobis. P[ro]ma est: quia multis p[er]tis ad h[uc] in sc[ol]o poti-
tu auctoduit. P[ro]ma u[n]que non me oes qu[em] in impetit. qu[ia] p[ro]ma
mit has septem. Q[ui]s em non vid[ea]t qu[ia] s[ic]uit in multis.
cecidi sit et in alia poter[am] cecidisse p[act]a. 4n[si] o[pi]potentis
pietas o[ser]uasset. 5fateor et fatebor. 6n[si] ac d[um]s ad
unum me. paulomin[9] cecidisset in oe p[er]tu a[am] mea
Et h[ui]qua c[ignacio] p[ietatis] q[ui]q[ui] gratu et p[ui]pe
dentem sit gr[at]a o[ser]uabat. 4q[ui] in multas q[стр]aritutu
et q[t]e[u]n tem in ch[ilo] ab aliis beinguissime p[tege]
bat. 6Et sed[am] misera n[cio] tua sup me d[ue]. quo na p[ote]t
eepplicare sermone. 4q[ui] ben[ig]na. 4q[ui] lib[er]n[is]. 4q[ui] q[ui] gratu
sunt. 5Ego p[ect]an[am] et tu dissimulabas. Ron q[t]ne[b]a
a sceleribus. et tu a verberibus abstinebas. Plongaba
ego multo t[em] p[u]quitate mea: et tu d[ue] p[ietate] tua
Sed quid p[de]sset ex spectacio. 4n[si] sequetur p[et]utu do.
Sum[s] c[et] d[am]nacion[s]. c[u]ente d[no]. h[ec] fecisti et ta-
ti. T[er]tia p[er]mi mise[n]cio s[ui]t q[ui] viu[s]ita u[n]t cor me[m]
et immutait. 4[ut] amara s[ie]vent. q[ui] male dulc[ia] p[riu]s
erunt. qui let[ab]ar eu[m] male facer[er]. et e[vol]ub[am] in rebus p[es]
sum[s] imperem[em] demu[n] recogit[ure] ei annu[s] me[u]s in amar[u]
tud[u]ne ame mee. Et mit d[ue] com[mo]n[sh] terr[am] cord[u]s me[m] et c[or]
turbasti ea[m]. f[ana] contra c[oe]s eu[m] q[ui] com[mo]t[u] est. c[ry]b[u] em p[ro]ma
S[ue]t[s] s[ui]t q[ui] m[fr]uctu n[osa]. 5q[ui] p[ro]ma e[or] reppata e[m]: s[ic]unt z[or]
tulpa. 6Ita[q]z h[ec] m[ise]acio quarta s[ui]t. q[ui] p[em]tutate
[s]u[pe]cist[s]. 7v[m] em e[or] m[u]m[er]: de q[ui]bus p[sa]lm[u]sta b[ui] m[ch]
q[ui]z remisse s[ui]t inquitate[s]. 8Se quin[ur] p[ro]ma quarta[·]per
quam m[ech] continendi virtute prestat[u]s. 9n[u]e recidu[m] p[ate]re[m]
et esset n[ou]ssu[m]s error p[ei]or p[ri]ore. D[m]mno em mamfeste

tne est ſue dens 2 non ſumane virtutis. ſuſcepti ſemel peti in
gum a cerneibus eycutere. Iquin oſis qui facit peti ſerius est
pectati nec est ſaberari niſi in manu forti. Jam vero poſtij in hijs
quiſque inſeracionibus a malo liberari. Ut fiat quod ſcripti est
decima a malo 2 fac boni: in duabus alij bona largiris. I fee
due ſunt gita promerendi qua videlicet mun bone comiſacionis
indulges: et ſpes optimendi qua dona ſ indigno 2 pectori de tua
lociis exira bomtate vſa, ad celeſia ſiennuſa p[rae]ſumere.

Item Sermo de fragmentis septe inſerordiarunt...
catis q[ui] ſecerim. Septem vobis ſi die unis, iſpooendo.
Mulco em Dulaus 1ste ſapunt. Septe viij panes de
ſtribu. Nam ſi ſſe ſunt in ſacime mee panes die ac nocte. Iquio
magis dumne inſeraciones. Mulco em Dulaus 1ſte ſapunt. I re
ſicunt mulco melius: amplius 2 confirmat cor hoſi. Nez mul
ta nobis in fallor ev hijs pambus hoſie ceidere fragmenti. I
nom 2 egorpe ſencaebam inter ſvangen diu multas enadere im
tas: atq[ui] inter Digitos jppantis elabi. Deri ip[er] ſi colligeriis alij
vos videritis. Ego ſi nondum fastidis un[us] que un[que] collegeri
ſiue mun[io]a communit[ato] ne ſorte meurim maledictem obſchon
Sentis frumenti in p[er]ſus. Prim 1 utq[ui] pambis ſi in memm 2
ſeruaci g[re] ſuit qua me laceri indigni a mulis petis ad quic-
m ſelo poſit[i] custodunt. Jumis ergo tria teneo fragmenta.
Gaben[i]a prorsus mag[i]n deſamenti ſaporib. 2 alamomam
vit[em] Tribus ſiquidem modis a p[er]to me memm conſernati 2
occasijs ſubtracione. I resistendi data virtute et affe[i]nus ſainte.
Multa em in p[er]ta ſuale cediſſem. ſi data eſt oſtatio: ſ[ur] de iſe-
mato non me talib[us] oportuntas app[ro]hendit. In multa quoſ[ur] pau
bonui cediſſem. Granter impuſus violencia temptacionis."
ſ[ur] virtute de[i]t diſa reſ p[er] virtut[i]n. ut ſub me eſt appen[i]t mens

et et quam senecibus occupiscencie minime ofenture: Sed et a quiboda
tam longe me fecit miseracio tua diu. ut penitus abhominare
ea: et ne villam quidem eoz me temptauio molestare. Sedus quapz
pams fuer expectancio qua tundabit vocatione: ap. indulgentia cogitabat
Et hunc ergo pams tria fragmenta accepte: Cogitantes logimuntn
tem quam exsultant? elatione predestinacium sue quam implen voluer
z caritatis munta qua nos dilexit. Dropter hoc em expectans expec-
tant me dius. z non intendit michi: sæculos suos auertur a petis
meis. quasi nobis aduetere quatuor delingueret. Dropter hoc miij dis
simulabat ut commendare patiencia sua? ut impleret electionem
sua: ut confirmaret arritate sua. De tercio quapz pane ei saliz
tine qua convertit nos ad pnam: tria non tam fragmenta quibfrusta
vobis appono. Tunc em ut bi memin conetussit cor mei. excentab
illud. ut aduerteret suos vulnem pectez: z vulnez sentiret dolore.
Etenim z terruit. Sedens us ad portas inferi: z iepamata imij suggi-
ta monishus. Et ut melius iam noxie remaneret delecto: meliore in
consolacioni in suggimis. Isem indulgentie dedit. In hys tribus ego gusus
sum: credo qu vos ipi jam vero quartus pams est indulgenza.
Obsecro vos obligenter tolligitque fringimeta ne pereant. Sumt em salu
bria valde z dulcium sup melz fami. Sic em eo toto indulnit z tam
liberaliter omn. donavit munta: ut iis nec dummec velaftendo. nec
confundat iuperando: nec min Aligat imputando. Sumt em aliqui
sie donantes munta: vt non velaftantur: sepe tamen improperent. Sumt
z alij qui sileant licet manet tamen alta mente repositu. z vocatione
tenent in an: quaz vtraz neutra plena indulgenza e. longe ab
hys hominibus bemgustana dimittatis natura liberaliter agit.
iguosat plenarie: ita ut iis fiduciis petez: iz permitenciu: obi habundat
delictu. soleat z gre supphabundare. Testus est paulus genent Doctor.
Testus est matheus de theolomio eleus in aiplin: eti eitam nom teftunne/
h prum scriptore est Donatu est. Testus est petrus: cui post tina nega

acque· totius eeleſie postoralib· cum commissaē·. Testibus demque eia illa firmosſi-
sſima pectentrpo: cui in ipso conversionibus inuo tratto nullatudo. Alchemide
etiam concesſa est: tenui postmodum indulta grā familiaritatis. Quis actu
ſnut maria? z p se ca oportut inidere? Si pharſeus munimenat, ſi
marethia conquerit, ſi schandalizantur orpuli, maria tacet, ſupis excaſat:
etā z laudat teneunt. Demque illud quante p[ro]ſative, quante excellent
fiut. q[ui] refingent a mortibus prima videre, tangere p[er]ma meruit.
S[ic] iam tranſeammus ad alia. Domi est quidem nobis h[uius] e[m]. ubi datur fi
duca peccatoribus: ſi oportz eia cetera no[d] tuncere. Atque z inotenenda
ip[ro] que z p[ro]bus quinqueb· tria meſiſominimino, vnde merito clamae
posſum: quia ſeat miſi magna qui potens e[m]. ſorte p[er]mi alij reputat
continua vnmi: ſi ego non iti. S[ic] e[m] quos habeam[que] p[ro]gnatovesi:
z q[ui]e illa n[ot]e e[m] e[m] virtutis ve p[oss]it. 〔Primus p[ro]inde continente] hoſſi
n[ote] hoſſi: emo z aduerſub ſp[er]m concepſens. Quā ſomeſtich hoſſi: q[ui]
preuſa lucta, q[ui] interſiui bellu. N[ost]e h[uius] edend[he]ſſum nec fugere
posſum o ōna nec fugare: eircuſerre illu n[ot]e e[m] qui alliatus z nobis
n[am] q[ui] preuſiub e[m] z inſemblibus. Hoſſe i[m]mi ip[ro] cogniutur ſultentur:
p[er]miere e[m] non lucte. Vides ergo q[ui] sollicite te custodire n[ot]e e[m] ab ea que
dormit in ſeu t[em]o. Veri[pi]tam[em] u[m] est h[uius] solus aduerſarius i[m] alui
adſue habeo. qui eircuſipit z obſedie me vndiq[us] z ſi i[n]guointis.
hoſſi z iſte p[ro]b[us] ſciui neq[ui]. Conſuſit i[m]necibus triu[m] meas z p[er] q[ui]que
portas. q[ui]que ſaliz[or]i corpori ſensus iaculis ſiis vulnereat me z mori
tu[rae] p[er] ſenestras meas. S[ufficere] mi[n]b[us] poterant iſi duo? ſi h[uius]
me e[m]ce video veni[u] validi[us] veni[ente] ab aquilone: a quo pandetur u[m]
malu. Et mi[n]q[ui] ſup[er] e[m] alud. Due ſalua nobis: p[er]mius et[em] cum
malleus viuſe terre. Et[te] ſerpens callidior aut[em]tis n[am]tibus. Et[te]
uniusiſt ille q[ui] nec videre posſum, quanto un[que] conuere. S[ed]e emi
z collectario ſernare volentibus continenda· continenda aut[em] no[d] duo
a ſola ſup[or]ita. ſi a ceteris quoq[ui]s ſicurit n[ot]e e[m] vicis z p[er]tus· aduſub

tarnè z saugwnè tûm iż aduer sus principes z potestates. adiſus
mûdi reores tenebriz hoz: contra ſinialia nequeae in celeſtibus.
Et qunſ è qui iarula coz ignea possit extingwere. Pauerunt ſa
gutta ſuab in pharetna: ut ſagittent in obſturo reòs corde. Sed et
narrerunt ut abſonderent ſaqueb: z dyuerit. Qus vidubit cobs.
Sunt quide apte z violanter. ſunt occulte z ſinuſalenter: ſe pante
makaſe z crudelit impugnant z pſecant nos. Et ad her toſtlanda
nò dieà ſupanda qunſ pdoneus. Eredo ià vobis aliquaten inoteſit
continæe diſauleus: ut uù apſin ſciatis que a Deo Donata ſut vobis
Omo eum in ſno ſaunt ſiant virtute: z ipse ad ndſihi deducet tribulan
tes nos. Iſpe è qui nò modo carne urain eu 9upſcencis ſuis. ſz et
pùs ſam neq: eu curiosuſatibus ſuis z vamutibus: eaà z ipm eu têp
taumobus ſuis conterit ſathana ſub pedibus mìb. ſzuqj nò merito
Dypera nuemèdu in continencia. Unde clanare: qz ſeat in magna
qun potens. Sida vero ſaunt pams ſr fragmenta acipute. Eſt autem
pams iſe gira præmerendi bona ſaliz eternè vite. Qua grav i et b9
maume couſare arbutor: in odio pteritoz maloz: z contemp tu pù
cui bonoz: z deſiderio ſuauroz. Iſeptimus quoc[ur] pams est ſpeſ
obtendi. I cuib meſſolom i teno fragmèta tria z coz ſapor dulens
admodi gutturi meo. Tria inq[ui] ſunt que ſic roborit z coſirnant cor
mei: ut nulla me penuria mercoz. nulla coſideacio proprie ſiulitans
nulla eſſmatio celeſtis bitildimis. ab alutudine ſpei ducere possit et ea
firmiti radientu. Deſideatis ea. an ræſeruanda ſunt jpper eu q[ui] dyuit
mel nuemſti comède quod ſuſſicnt tibi z cetera: ſic opletur hodie
q[ui] de ipa ſapiencia jſpétuunt. z nunc ipm video: q[ui] qui edut me aut
adhuc eſuent. Promde nò vos protraſa ultru: ſz nee fraudabo eſu
tie: q[ui] quide ſic patos video. ac ſi nec tu ſupſerit q[ui] Tria q[ui] d[omi]
in quibus tota ſpes mea conſiſt: caritate ad pop[er]ib. ventate prinſi
omb. p[ut]tiz reddicoib. Churumret ià q[ui] tu voluerit inſp[er] inſpenb cogi
teno mea d[ic]ens. Qus emi eſ tu. aut quanta est illa gla. "q[ui]b[us]

4a

ve meritis hanc optime spas. Et ego fiduualit respodебо.
Scio cui credidi et certus sum: qu in caritate mea adopta
uit me: qu verax in pinnissione: qu potens in eribicioe: licet
em ei facere qu voluit. Hic est funeris triplex qui diffusile cumpit:
quem nobis a priora nro in hunc cartere vsque dimissum firmit
obsecro teneam. Ut ipse nos subleuet, ipse nos trahat et pstra
hat vsque ad quocumque magni dei qui est unbust in sefla.

Sermo pulcherrum de boni virgine maria Dubitatur de aucte

De maria grn plen sus tecni. nurutulit fuit qu s
go pepit. metus clamor virgins amor. ututum
zelus. nioez fuit octans. Jnrgo scissina q salua
torem genut peperit et aluit. q ingiter ei9 adhesit lateri.
q tomes i duisna. mullo sere affuit itne. q metta prieris.
ingilant verbo et ori ei9. sola salutatoris actui sigma. opm
opa mellisflua. predictus gnai i audita. cot undi et pum et tar
turii et zabolium diuie seueitntis acria eloquia quo eis diu in
terfuit. fpecialius vidit. secretus audinit ticius agnout. ppn
fius rtmuit. Et aplus. alys qu disipulans luculens. edidit. dli
gencius retnuit. melius inidit: fideius tr adidit. Hic e pde
ea legitur in erwagelio. maria nrit qsernabat oia uba hec qse
vens in corde suo. Hic m ei9 laude legitur. multe filie qgrecia
uerit dimicis. tu sola supostressa es unisus. licet emi pabolis
loqui et. ad turbas. licet oia aplus nota faceret ut alicis quidem.
tu credendum est picietis mirez sua qpadmodii dilectissi ita ea appes
erudisse. quia ei secretus munasse. i cella maria occultasse.
sui puit nonuit et voluit eflam deiscim et suprelestem renelasse
noticium. Dui iohis in appocalpsi de tyzono aut. s. de maria
procedebant fulgora et voces et tomizna qu maria mater.

filii Ibi xpi pabolas eumdemata legalia et mirifici gesta dicta et opa
audius ebibit, fideli9 credidit, sinterius futulentius et alijb edidit.
S her maria a natura venerent, ifseruata et a lege diligenter
veneratn a grà element est elen et peltà et sic prefatis sua iura
smgulati reddidit, reddendo sibi subdit. ut honoris vicem otho
inpendet et misur mometi quodam suppaddet. S Natura siqde
illi summe v Agentibus florem, lex soli v Agentibus fecunditatis houo
rem gràDUte matutritis p[re]etis Decore ar spina[li]s mirumom;
duim[ss]um reseruavit odorem. S Natura qu[que] suum è illibatam
 Agentem servando lex velleat eam ab alijb Distingendo grà Agentis
titate s[ane]e ſeu ſeu fecundando. Satum rebus loquendo non verbis
sù in ea integrutè seruaret, et de ea Deus naturu monuaret Dicent
ab ſerpere, inimicis ab ponà inter te z mulierè, z inter ſene tuu et
ſemen illius S lex suè ab alijb Distingwendo clamaret, mulien
que ſuſepto ſepe[pe]pit, imunda et ſeptè diebus S Drà, aue grà
plena ſub tesu benedicta tu in mulieribus z benedictus Fructus
ventris tu. S zaturn huiu datulit suu terra s[ane]e gerumne p[ar]erz
in principio lex suu rubus arderet s[ane]e meendio, grà suu ſue ſeu
p[ar]eret vrgo. S An h[ac]em ſicaut p[ir] z filius, ut creatori ando
umpator in regno, p[ra]ſamh[as in domo, p[on]tis ex m templo, p[ro]
suus in thalamo. S P[er]ius em aliaſſum s[ibi]e ca[que] miu[m]u p[re]
cauſſum c[re]anit, ch[ui] in uſheia z ſentate coru ip[ro] ſundant, et
ſluentis ſapie n[rig]aret, z celeſtibus deſideriis inſtir, f. aeris ſb[
]imaret, z igne ſelectijs attendendo uſtutuaret, h[uius] men[s]
mente tach[ui] in quod[à] firmameco ſol[è] posu[n]t vobis, z luna ſiè, et
Virtutes tam[que] ſtellas ſp[er]i o[mi]de, ſol[è] qu[ui] lute divin[è]e cog[no]co[s]
fateret, luna que eu[que] ſtellinge nocte accon[ts] ſplendidà redderet. Et
memto su[m] est, term, qua p[re] maria ſundant, ea [s] Ecreato i[gu]
mundo volens inſutare regui, impaui[te] angelo, miſſus è igitur

angelus gabriel a deo spus stib ma jupuemet in te . z virtut alassimi obimbrabit tibi. ita p[ra]famlias domii intrunt. in qua ap carus ire habitu suscepit. quâ obtulit deo p[ri]p[ro] salute generb humam. Jn am erueb saerificiui quasi pontis ex in templo. sui pegit sacerdoti. sz ap oportebat pati p[ri]m z resurgere. z ita in trare in gl[am] suâ. oportebat ad gregem p[ri]s reportat h[er]erits oue c[et]esimâ. optebat p[ri]m qui ambulabat in tenebris luc[em] mag uâ c[om]emplari. mûd[ui] predicta[mb]s sue z inmaculoz nomit[em] ura. siunt. Descendens ita[que] de p[re] lumini sp[er]o[s]us forma p[ro] fili[s] homi. modutus stola estida in uestatu deaurato tâp[ro] sp[er]o[s] de thalâmo p[er]essit ad public[em]. querat sol in fidere. oriens i vespere. artis ex latut in ope. opus d[ui] regi preparetur. vesp d[ui] in tanta sublimitate h[ui]livetur. sp[er]dus d[ui] tam[que] stella illustrat et fines or bis. artis ex igitur ea ornando. oriens de ea nascendo. sol m[ui]du ab errore comitendo. et ea a[l]ys in exemplu p[er]bendo. J De genitrite dei c[ui] talia et tanta i[ferant]. pauci rei p[er]cio nob tu e[am] vident. J[er]t e[mi] scala. rub[9] archa s[di]bus. omnia uell[9] thalâmi. porta. ort[9] auroza. J[er]t e[mi] scala iacob. qui q[ui] c[it]put i lapide posuit. angelos ascendentes et descendentes videre meruit. J scala ista duodec grad i h[er] inter duo late mi. J Dextera lat[9] est te[pt]9 sin. u[s]p[er] ad amor[e] dei. J sin[] trin[9] te[pt]9 m[ui]di u[s]p[er] ad amor[e] regni. J ascensio[b]s h[ui] duo dei humilitatis grad. J p[er]mi e[mi] odui porti. J bedus e[mi] fuga. d[ic]it delicti. Jercius med[9] i met[9] odui. J quart[9] i odi[9] hijs sub[ed] creatori. J quib[que] obedi[em] melior. J sex[]t obtp[er]e appari. J heptuni obsequi inferiori. J octani sub[ee] s[ibi]. J zonu[s] finem sin[] uigiter meditari. J decim opa sua p[er] vereri. J ponderi[mi] cognitio[b]es suas h[ui]liter ofiteri. J duodemi p[er] ora ad mani. ad muti. ad libiti sin[] monei. P h[os] gra-

dus ascendunt angeli et sublimat hoies et disposuit in corde as-
cencioes sensim pficiendo et pedetepiti ascendendo sit in domo
pris lucas perpuit mansiones quid sim duodecim apli qui se
quintimarent vestigia ibi xpi Rub9 qui vis9 et ardere sive
intendio vugine significant creptura de spu scd absp virgi
nitatis fue detremeto Rub9 ad que ub e mopes ausus calci
at9 acrede vugine docuit sive mitteli orpe mirabiliter pape
Tradicio hebreoz visioez in humili arbi sculo asseruit tradita
ne ppplus occasione aliqua laberetur ad ydolatria in humili
vuguncula mirabilis nob exsibita e visio in qua nullimode
forentois vel mina fuit occasio formicario sive de triples
e illia e humana quid e midana puro affixi mina scelc-
rato culto Pma poterim prum quod e duina huma
na fit illito actu midana puro affixi mina scelerato cultu
Pma pecent im prum secunda i seipn tria in deu Pria
faci carus imidicia scid midi concupiscencia terc tercia ydo
latria Maria contra hec tria smgula adhibuit remedia
cont carus imidicia vugitate cont midi concupiscenciam
pfcam hynilitate cont ydolatria pfcam cavitate fuit em
maria midiffima carne humina corde deuotiffuma meto
Archas Suas legim fuisse in vetei testuneto una archi
diluim alia archam testunmenti In nono mit testuneto
tres fuerit alie Pma archa e eccia scid gre. tia sapre
luc et prima veteis testamento in tipo fiet pme noue et se
tunda i tipo peregerat scde noue tria vero fuit excellent
ob9 est diffils ita nulli pectus e copabilis Sispe archa noe
signifimunt archam ecclesie archa fedens archam gre scitati s.

89

marie. per sapie artem intelligim. Quisilitate isti xpi scissimam. Nant em memento archa sapie decet. Incupavi in qua obis thesauri. Sapie z. scie sunt abschondit. Sapie inqj excellenter. in qua habitant. Obis plemtudo Summatis corporiter Salerja em noe significavit. archa give. excellenciam scibus marie. Siant em pilla obis euaserunt. Diluunt sic p isti peti naufragi. Illa noe vt Diluunt euaderet. fabricavit. ista xpius qui e pay iui z reques. ut humam gemis. vedimeret sibi fparunt. p illa octo aie em saluantur. p isti omn. ad eternam vitu que p octonarii iuii signata e vocantur. Per illa pancez fœa est liberacio. p isti humam gruj saluatio. Illa ex tui amoz fabricata e fpatio. in ista ovm vitutu sunt pfeetio. Illa fœa est de ligius leugnatis. ista de virtutibus edificata e fsumatib. Illa sufkenfuri aqubis Diluunt. ista uo seufit naufragiu v illus vicij.

In Triplex quide Diluunt est. Primu fecit aquaz imidacio. Sedix
vicoz meurfio Tercui tribulacioni oppressio. Primu igitur est a
quaz sedim euipaz. terciu oppressiomi. In primo pichtati fut hores
in sedo virtutes. in tercio voluptates. Primu quib naufragium
patitur. Deinde in penaz Diluunt pector induetur. in terciu deicep
penaz infernalium retruditur. sic infernus hie incipit. albi pfiect
ui aia vicio. caro supplicio. vtrudz attectur. P archa vero ecce
auadim a primo. p archa give a sedo. p archa Sapie a tercio. Si
quide p archa ecce vicoz fit extinetio. p archam give virtutu re
pacio. p archam Sapie sumi bom delectio. fit em in ecchia pectori q
fessio. in offessione remissio z vicoz aptinetio. fit em fœa e inter deu
z hores reconsiliacio. Deinde Data veina. Subsecuta grä. virtutum
infercio. hanc sequitur justae pfeio. huc autem sueredit archanoz
celestii contemplacio. In hac autem mueuntur quod telestis suam
tas. z utima ecia dulcedo. z pfeu bom z pfeuennb dlocio. In Tri
plepo igitur et Diluunt. Pmi inquitatut. alium aduer sitatu. terciu

calamitati. De primo manu Sicutur in Dilinio p[er]teremte. consimmaçot[ur] fra
et. Ac si dicentur Si dinu[n] viæoz sup. hos c[er]pit habundare. solite de
illis despare. qu[ur] sup. quos imundare p[r]mittit u[n]justiciar. sup. illos faci[ur] ha
bundare gravam. h[uius] Die tur[que] p[ro]phrastu. In caritate p[er]petua dilecti te
deo artim[i] te misera[ns]. H[uius] ergo prius veme[que] z. d[ur]s tunc q[ui]
consimmaçet. faciet. ap[ro] d[ur]s el[ect]s suos i[n]numeris lapsibus z. viæoz me[n]
sibus p[r]mittit ad tempus affligi et humiliar. et o[m] remouere p[re]
sumpcionis elacione. postea inap[unt] ab eo sublimari. sic in eus nu
trenus p[er]fran[que] dilectione. h[uius] c[um] illud p[he]phetic[ui]. Venies v[s]p[er] babilone
z. ibi liberaberis. ibi rediret te d[ur]s de mambus imnicor[que] tuos. Et
illud p[er]saye. ad p[er]mittu[m] in modito derech[ui] te. z. in misera[ni]omb[em]ag
mis congregabo te. ConSIMMA[CO]Z ergo Deus faciet p[er]teremte di[lu]
no. ap[ro] de p[er]fundo viæoz suos Deus viribus erigit. quos p[on]titi in vi-
tutu c[um]mme. z. ilustrat q[ui]t[em] p[la]co[i]s radio. De seundo Sicutur in
cantico c[ant]eo[raz] aque imme[n]o potuerunt extinguere caritutem. nee
flumina obrent illa. h[uius] p[er] p[sa]nim[ita] de hiis qui adu[n]sitribus.
franguntur. z. temptacionibus succumbit Sicutur. In Dilinio aquazz
im[n]tur ad e[m] no opprimabitur. De hoc quod[que] Dilinio Deus suos c[er]pit
in[no] illud apti p[er] multas tribulaco[es] opor[te]t nos intrare in regni
dei. h[uius] fidelib[us] deus. qui no pacietur vos temptari sup[er] id quod
p[ote]stibus. h[uius] faciet e[m] temptaco[d] exigit ut sustinere possit[s]. Et illud
in ozeo. In tribulaco[d] sua mane consurgent ad me. Et p[sa]nim[ita]
ph[ub]s. multe tribulaco[d]s u[n]stoz z. de obibus hiis liberabit eos d[ur]s
De tereo d[ic]it in job. app[h]enderet qu[ia] si a[q]e e[m] tropia nocte e[m]
op[er]met tempestas. Prin[mi] igitur Dilinu[n] z. viæoz. deinde si
lun[no] tribulaco[m] deinde Dilinu[n] misera[que] z. tenebrazz Prin[mi]
z. p[er]a. sedim[que] m[n]di. tereut[que] inferni. P[is]ces prin[mi] simi[te]lecta
menta. sed[que] in qua temptat[ur] et. truerat p[er]petua tormenta. Q[ui]
in ewangelio de Bom[bus] p[er]scatoribus viæa calecanti. q[ui] c[er]pit
ta sup[ant]ib[us]. eterna tormenta intantibus Sicutur. Et egerunt
bonos in vasin, sa sua malos aute foras miserunt. Et a[que]

supp. undas, igitur, Iguens dui eva aqua frd vino perficiens et dimnas. Sopit
tus accens in cunabilis. Iguens fulgens in miraculis. Sopitus omn
tribunal preſidis. Iguens in filia cunamitidis Sopitus in cruze. Iſ
gueus in monte. Quis ego mortue erant humanitatis opera. Ignite
dummentis miruſa.

In Solempnitate Sancti Benedicti abbatis...

Dicitur Simon Petrus ad thesur. Acte nos rehquun-
ofta. In humb. p[ro]ſis uti p[er]capta Solempnitate totis
cerim. viribus inclamandu. nisi nobilis lingua gre-
goris coru. eius uterumur ſermone magnifico col-
ſſſeret, ita cum actus eius et vitam vnamit[s]eloquiu-
ſtatate deputavit. ut et ſiſtus ſi[n]az maieſtate ſimtillet et ſiue ſiſto re-
lucte ant clamori. Hoc habundat Alio eſpoſi voce tuta vitam aliquid
addere. in cuius compatione nos non ſolus meſpoquentem ſe et mutos
te non ignorni? No[rum] ſolus diuſſe ſuſſerat, qua ſolus uſt[ur] inſiuerre
manum excoſo. primeci ceterus habundancia preſentabit et monachoz
tur. miſus angelozz moſz vineutibus celozz adnuplēbit p[al]aſtæ.
Sed u[n]n
reſulgens z ſplendidus unles aftabat impatorio tribunali. p[le]nus vntu
tibus inſimis. aginmbus inſimens contatus. consiliari regis.
undies annuſ. vineus hoſtis. unimicu antiqui. De eo p[lan]e euq
ſequentibus. Dicitur Simon Petrus ad theſi. Acte nos reliquium domna
Almea p[ro]ſus cunabulario fru[n]ibus ad theſi. z ſeru[n]o or atorio flo-
veruſtior. Dignus q[ui] ſi[n]mo qu[em] ſalutatoze p[le]nuſ p[lo]quatur. H[]
mo namq. obediens. theſus ſalutatoz. loqutur enco obia eu ſalute. ap
ſolus obediensibus ſalus cœna heredaturo ume debetur. In tunc ibi
ſat Petrus id et obia no[rum] vartullet aut c[it]ubet ſi fundata ſit ſupra firma
petriu. Et quid aut Acte nos reliquium o[n]ta. z ſecut[er] ſi[n]nuſ t[em]. Mo
lēmpie verbi magnu p[ro]miſſo. opus ſem dignu benedictione. relinq
re o[n]ta z ſequi exſi. Ue[que] ſunt verba voluntate p[er]ſuasoria paupetuis
que monastera geruuerit. que clauſu monachis. anaſchorituo

filias coproſiis replenentur. 2 nec oïa ſint de quibus p[rae]ſuit e[ctis] et prope verba labioz tuoz ego custodim vias e[rum]. p[re]ceptura reſp[itu]e p[ro]labor. p[ro]pontate ſunctas p[ro]tribulacione merc[ie]. 3 h[ab]i[mi]n[que] renent e[re] linquere oïaſ ſi mag[us] ſp[ro]m ſequi. e[m]ui multos oïa reliqu[isse]. nec ſp[ro]m ſecut[os] ſuſſe legi[mi]. 4 he opus. h[is] labor e[re]. h[is] ſalutis ſuma ſſi[que] ſp[ro]m posſum ſequi. e[m]i oïa reſimquam? qu[em] e[voluer]t ut dignas ad e[m]vendam viam. et ſuerat e[m] ſequi non p[er]t. 5emo e[m] ſarei[m]s e[re] nata[que] an ille diſapline ſtaris orator. 6 q[ui] ſigne nobilitatis z p[ro]ſi[mi] dius ſuſub paup[ta]tis annuit ſhenuit. 7 Merito reſimquit oïa qui ſequet e[m] qui e[sup] oïa. 8 q[ui] ſufficiencia m[ui] ex eo. z erit Deus oïa in ōbibus. 9 Acte in[que] nos reſimquam non ſolu[que] ſauleat[ur] midi. 10 ſi z a[m]mi quod[que] eriduntur. 11 zeq. e[m] reſim[que] oïa qui reſinuit vel ſeu[pi]m. p[ro]mo veru me[n]h[il] prodeſi ſi ne ſep[po] e[ter]a reſiquisse. 12 q[ui] qu[em]e null[ui] al[ui]d omni s[ui]mi[n]b e[re] ho[]i q[ui] homo ip[pe]. 13 Quis e[m] tyrannus erudeli[or] q[ui] ſeu[re]nor p[re]n[que] ho[]i q[ui] ho[]i[bi] ſpi[m]b voluitur. 14 quin[que] ſub ea reſuſeſtere u[m]qua[que] ſedere lice. 15 in quo amplius te ſibi ad obedienciu[m] nonuerit ſutigari. eo[que] mag[us] v[or]get inſi[gu]t z onent. p[ie]natis immemoz. 16 m[ui]m n[es]ſent. 17 he e[m] p[ro]prui propria voluitur h[ab]z. vt quo obediens obedienciu[m] ſibi fuerit. eo[que] amplius erudeli[or]bi v[ine]ulib[us] e[m] interectat. 18 s[ola] di[lig]uit e[m] ſola digna ſit odio. p[ri]pri[m]i iniquitatis. m[or]vis inſuſio[rum] deſstructio magna virtut[em]. 19 veni[te] ergo qui labo[rit]us z onerat e[m] est. ad onex levator[em]. et ei voce z op[em] m[ui]dere. 20 Acte nos reſimquam oïa z ſeauti ſi[m]que. 21 Acteende q[ui] o[m]ni p[ri]mi[n]b q[ui] verbi etmo ſicret z habitan[ze] in nobis. ſeqnebantur p[re]s antiqui temporis d[ui] ſolo ſp[ro]m. ſolo ſp[ro]m adſerentes. 22 ſume vero ſeqnem[es] ſequendus e[ct]a e[corpe] e[re] a[deo] vt e[m] c[um] p[re]dicti p[re]s terre[m]s legavit habundisse ſunctis. De e[ter]o inſi[q]u[em]ciaueit ōbibus que posſidet non posſit. aus e[re] diſorpulib[us]. 23 q[ui] e[m] e[re] d[ui]e[m] ſeb e[re] p[ro] nobis paup[ro]. 24 reſinuer[de] ergo ſi[m]t p[os]ſessiones et p[er]ſe voluitur ſi voluit u[m] ſequi q[ui] no[b]iut v[bi] caput ſi[m] re[climat]et. z q[ui] no[b]i venti ſuerere voluitur ſua. 25 e[m]s q[ui] inſit u[m]. 26 ſequi[nt]ur quid ergo erit nobis. 27 jam oïa reſi[que] et p[er]trus. 28 i[m] no[b]i ſolum ſequi[nt]ur. 29 z d[ui] ſecut[us] e[re]. et n[unc] p[ri]pri[m]i interroſat q[ui]

sIT acceperunt. Unde est petre. quod obedienciu promisit in auris audit
one. non impeti connecione. Hoc audite quod iam loquutur tuus deus.
et attendite sibi in contra nido fluctuante spare debitis. Actum dico
vobis quod vos qui reliquibus olim et secuti estis me. in regeneracione
cui sederit filmus hōs in sede maestatis me. sedebitis z vos indiciant
Inuktam prorsus dulcedo miserationem dui cito pauperes. nec illos re
linguī in morte. pro quibus seipim mori prebuit z cormeatis. Vos inquam
qui secuti estis me sedebitis supr sedes indicantes. Et est hoc alund di
cere. nisi conseciui quod sequimur. si tu prosequam. sicut scriptu è. inque
pacem z sequere eam. Acta ergo curret ut comprehendatis. nec p[ro]
re sedere velutis. quod sedent approhendatis z mereantim ed sedere. Cognita
uit ut gigas ad euentiam viam. toto uti[que] tempore quo in terris visus est
z eui hominibus conuerunt et. nec re sedit. Donet ad eui pucemret. quod ipe
coustanat laboms z tristitie finem. Aristis è inquens alia mea visus ad mox
tem. Ergo cum sederit filmus hōs in sede maestatis me. qui p[ro] sedit et ignot
moſſando ſuppliano. cum crues. interrogans contumelis p[ro]tenz. z torme
to. sedebiis z vos indicantes. Al quibus nunc indiciu incipit quinque da
tis requie vobis ſiunt. ſicunt z ille non indicare ſi indicari. non munifici
venit ſi munificare. illuc vere sedebit sedes in dicto. Filius eui Dei sal
ua tamem indiuſibili naturazz vinate sedem quod Deus eſt. Sedet a Deo tris
Dei. Sedem quod homo. aſſistit nunc vultui dei pro nobis. Acta erit ei ſessio
triumphalis. Donet fit Deus olim in oibus id est corpuſ enpiti tanta pace in
fatur. ut fit ſi in ſi ſtudie z si no pares. Actum eui negatur a inde. a
generibus sub ſanatu[m]. lateratu[m] ab heredictis. a falſis popiandis granem
impugnatur. z tu eui pu[n]as reſidere quietul. nec attendere ſup[ro]boz omo
los. malignantur impetus. repugnanti volentes. Et in regenea
cione. sedebit eui ſedentibus eui nos in ſinceriffimum trorze. in utraque ſi
ſta repungabitur. z ip[pe] deſstructis committis eui amicis intravit. et g[ra]ſa
angelos hominibus vinate semperfterna cumeus. z dampna beat tru
mentis reſaritens. Acta autem totu erit in regeneracione. Acta iſta re

93

generacio que terrâ renonabit z celû· terrigenas celicolis consedabit et perpetue pacis fonte in desessa profluerione refundz· potandur autem qu vna è genercio z due regeneraciones, z m generacione quide ہے ex radice viaata contralsin9 corpus mortuamate, aia autem unquam repleur. In regeneracione vico vaperimam, ubi nos oportet naſa Senio-ane quide purgantur miqutnas· ſz corpus mortuamens non auſtur. Aze cestaria è ergo alia regenemoio ſeliez resurrectio, in qua reparentur corpora configurata corpi claritatis xpi· ſi tu cordi prius fuerint resoſ matu· ad mansuetudinem z hûlentê cordi ſinu xpi. Unde z biſ qui habz parte in resurrectione prima, pro eo quiq, q[ui] futurè paſticeps et sede. In hac ergo regeneracione eu ſederit filmus hoij ziz· hoc è quod alio in loco scriptum loquiès, p[ro] confuſione ſua inq[ui] dupliet et rubore ſandabit parte eoz. Duo euq habz paupetis sequencu[m] ſии affliatione videlicz v vulcitê. Unde j[ui]s ha· Unde inq h[ui]litate mea z laborè meu· Propiterea ergo in terra ſua, p[ro] duplietia possidebunt, ut p[ro] vulitatc ſit honoz indiariem p[er]tens· p[ro] affliatione refrigeru[m] p[ra]chaffie ſessions. N[unc] ergo ſedebunt, nos quoz modo nec corpus nec aia ſed[ui] in quibus ſedacu[m] michil· michil mo[] ſi quicu[m]· michil in coda ſitu per-mauž. Na libernbimur ab m[ort]uetudine mobilitatis. Corpus euq tim[ui] ſedere non p[ra]mittit· eu illud impediat z p[er]tis ſeuq[ui] Doloris· z ſuture morbis amvietis· qui paſſibile è z morile. Sz[que] ſi[que] ip[er] maſa habent requie: ob expectacu[m] ſei· z timoris consimilu[m]· h[ab]er[ur] z affoliandimè. Etut autem eu mia requieſtet in ſpe ſingulanter constituta, h[ab]er[u] z a ſolli cuendine· ſz no[] ab expectatione· ſiet autem hoc poſt morre carnis· ſz autem diè in diu[m]· J[am]n die autem illa eu ſederit filmus hoij· p[er]ſe z ex ói parte ſedebunt, q[ui] nec corpus Doloris ſeuſu turbacu[m]· nec auxabitur timu[m] morbis· ip[er]affibilis[que] z inmortalitatis ſupliet Stola florificatu[m]· Alberiq[us] erimus ad alia ptinect ab expectatione z ſollicaudine vnuer[sa] michil tim[ui] habent[es]· michil deueris p[er]nui metiètes· z p[er]ſaſſina ſecuritate z ſecuriffima perſectione. J[am] ſedebunt auq D[omi]n, auq ventas· Solép-uis ſeffio· grata quiſ· p[er]ua ſufficiencia· fili hoij vſp[er]quo gruui

corde. Ut quod iux固ins vanitatiē z quezitis mendacitū? Etiam em qu ab
munieē et quenitis. una utiſz z mendacē. qui vam fili homin mendacess
ſih homin z grām que a solo Deo e no vuleis. grām ſme Dubio manente.
z venm. Aſſeri z miſenabiles. qui p bren voluptrate torzenee p[ro]ſtis
volupentis. z dumna vobis incivumpers unmān. ut unis faceremim ab v
baribus consolacionis emus. Asſine magne p[ro]miffions. Duſedine longui
mis expectatio conſor quueret meuis iuē mobilitate ſermonc tempat
Sulfori. Zonit em iſe ſigmentuī tūm. qui ſilacoms moras p[ro]ſilla
minutas ſu non ſuſtiz. 1. Deo z beingunce ſua huiu-who[]p obuiat eo
genciom z occurrit eam ex hac p[re]. Dib qui reliquerit domui aut
prem aut iuēz. aut fruīn. aut vpo[re]. aut filios. aut agros p[ro]p[te]
nomeē meu. tenumpuī acipniet. z vitā eterna possidebit. Obstructu est
terte oſ laqueuī miqua. iamp[que] confu[n]dantur omnis tuqua agentes
ſupacue. habem em p[ro]miffione v 得 humus que mun e p[re]ter z future
mamſethuq. e p[ro]tus temp[ur] cemnp[li] p[ro]miffione: ex eo muniz quo[]s e
quintu z vitā ſetezna possidebat. Neque q[ui]s oino obſtuaus diffilan
A locus remaneat. vado ad ewangeliu sedi marceat. Ob aperte de
claratu reſp[ont] hums cemph[li] e p[ro]miffione. Aut emu du[]s. nemo e
qui reliquerit prem aut iuēz aut fratre ſonore aut agros p[ro]p[te]
me z p[ro]p[te]r ewangeliu. qui no acipnat cencies tīn in hor tempore
Domos z fr[es] e e que ſequintur. z ut magus iu[n]em. nec p[ro]miffionem
hanc liex humus ſic temp[ur] chyſheri Se t[em]palib[]o eſtimetis. additi e no
p[re]ſeuicibus. D[omi]n in p[re]ſeuicibus posu[]r terreue ſke ſi martuez
aceperuī. ap[que] z ipa who[]p terra bi[]o[]zz corpor z data e in man[] impioruī.
Und ergo dieu cencies tīn Domos aut fr[es] e e sedin earne intume in
telli[gi] pos[se]. p[re]comma[n]tus vel ex eo mamſethi e. q[ui] c[oe]tui martes ac
cipit nemo iā vero p[ro] comuta[]cione p[os]ſſionu z amico[]z aſſione q[
]ui e[]co e p[ro]miffione hanc uolun[]t intelligere. aliquidus quidem
ſz non obibus poterit conuenire uolmullos em sc[]o[]zz terrenu ha[]c z humana
q[os]ſacione nomu[n] amui earu[n]ſſe. In corde ergo z in homine inte
riori centuipuī iſtud queras necte e. ut habes uic quide fructi tūm in

ſatificatione, ſiné vero vitâ eternâ. Oui ergo nondum centuplù accepe
runt, ſciantur corда ſua, et vimſa viaz ſuaſ studia diligent[em] ſalutator
non nonit, ſi vulpes ſoucas ſiut et volueres etiam nidos, magis autem p[er]ſi
relinquamt orâ, no querunt que ſua ſut michl ſibi retinuerit, michil alij
Sunt enim p[er]liſz qui h[ec] propriâ exoalacoez voluptate, q[ui] ſatib deſin
iant, propinquis eum ſuis quodamno retinuerit, quod debuerat reliquiſſe
ncongrua ſolicitudine, et religioli genira pro eis uti[que] ſaborant
quanti em monachoz suiputibus ſuis plus inſto 9ſulut ſuas animalb
p[ro]derunt. Ego reliquie, orâ ſolit ſequanacur p[er]mi, ſoli p[ro]p[ro] placere cont[
Sant, et beneplacato voluntatis euis pingili adheterant ſollicitudine,
haut dubit quin expiantur illico, quod reliquietibus a[i]a et ſequietibus
ſc. veritas pollicitur Centuplù miſ accunet et vitam eternam possidebit
illud em in via acceperunt ad ſolacui, illa vero ad beatitudine in p[er]a
possidentur meternu. 10 Soz, quid est centuplù inſtud inſi visitationes ex
ſolaciones ap[ro] 2 primacie ſp[er]nſ, qui ſup[er] emel ſulcibus et ſi testimonium ed
ſi[mi]e n[em]e, ſi l[eta] et iocundiffi[na] inſto[que] expectacio, ſi memoria habui
ſancie ſuamtatib[us] dei, et magna vere multando ſulcet, euis qu[em]
no exi[sp]tus ullus verbis quiſa[que] p[er] exp[licative]. 12 On p[er] ſut aut mutem
no domus aut ager, no abus aut vestis, no terreni aliis aut cor[
pale. ſi plane ſiis o[n]ibus Deſtabili, ſup[er] ſic orâ ſulcis aut p[er]iocundus
est. 13 Quin ſic ſpecialiter tot[que] evangeli[c]e 14 lect[i]nib[us] exoalacibus aſſignat
p[er] qu[em] admodum p[er]i et magno n[em]e bed benedicto, h[ic] a p[u]eritcia undum
eu flore reliq[us] et currențe p[er]mi curſu n[am]p[ro]diſſimo ſecutib[us], nec
deſtitut donec 9 ſequerit. Quib[us] inter indicantes ſubſimus n[id]ica
bit, quiſ uti c[ern]uplù in h[at] vitâ p[er]ceperit? Quib[us] vitâ eternâ gloſiis
posſidebit? Fins ergo intereſſione ſue g[re]t[em] p[ar]gitat[em] ad p[re]ſentis
vite exoalacoez et eternæ p[os]ſſionem nobis anniſtrare diuſeatur, qui
vent, ut vitâ habeam[] et habu[n]danci habeam[] 9. Ius p[er]p[er]s diu[m] q[ui]
est benedictus in ſeſa. Amen.

In obitu reuerendissim patris humberti ...

Nuncius famulus Dei mortuus est; deuotus famulus
feruus fidelis. In viis vidistis quinque nocte p[er]teritui inter manibus
et exspiravit et tâchius v minus ex vernaculis terre. Per hoc
triduim fatigavit eum mores et demolitiem inter fautes suas. ut facta
retur sangium quod situit. Eра fact quod poterit, ut occidit carni, et eate
recondita est in eordem terre. Sepiant a nobis Dulce amicui, pruide
tendens consiliariis: auipiliarium soſt: nec nuchy nec vobis peyent in ſa
abiſo hominenda: nuchy autem minus. Sicutne sepaſ amarum mores. Et
bestia erudelis, o amariffama amoratuundo, ut terror et horror filioz
adax: quod fecisti. Octadisti, poſſedisti. No, quod carni uti, quod ſola: autem
en non habes quod facias: volat ad creatore ſui, qui cum ardeuerat
capienter et tâ paſtiter fecuta fuerat, et obibus diebus vire sult. Et ut ipse
corpus quod videris habere non auſeretur a te, aut tu nouſſum a minuta
destrueris et abſorberis in victoria. Reddes uti, quod reddes aliqualibet corpus
illud: quod ad ſignum adjuentus tui tantus hesterna die ſpuitis et exſare
acionibus, a multiplica ſordi, squabore repleueris. Letabundam, et
laudans, quod huc tuus laqueus irrettiffes. Venient vingentus prius est
p[er]tate magna et maſtine h[ub]berti querere: et illud et eandemque
corpi, configura[re] corpori charitatis ſue. Tu autem quod j[es]ſo, quod in ſſtere
mia ſcripti est. In nouſſimo diez ſulcra remanebſ: et h[ub]berta mete
ntu viudere, tu meterim morerib. Quoniam j[es]ſam marina beſtia p[er]
quem g[u]uerat. Et tu h[ub]berti reddes, qu[em] videns illo tuo vafſſimo
ventre p[er]tutus concluſiſſe. De cetero f[re]s facteui vobis ſermonè in di
forma factatis iste dei ſeruus exſubiunt: qu[em] z longu[que] fecit, et magni. Et
gui quanti ad longinquitate me: magni quanti ad vire ſublimantem et
ſon oportet me amplius ob me[n] apre ſi bene renuſtis ſermonè eum
ſi vribis illu, eordibus impressi. Et quinaginta annos et eo amplius vixit
in ſeruero illius cum ſeruare regnare est, et qu[em] a p[er]ueriſtis annis loentus est
in ſeuario dei vobis erigintu annus ab ip[ro] p[er]ne principio monasterij h[uius] ius eorum ſatus est, non ſolus ſine querela. Et z eum grui et eum ex hoc memoriam

in benedictionem nobis z generatione que ventura est. Dicunt aduena et peregrinus peregrinus vià z vitæ istæ" quantum unum potuit de mundi viribus acceptus et ut pote scius ap non erat de hoc mundo. Et habebat hie uam etiam hominem cimitate sicut nec pres ſui. Et in antitorum extentus se quæbatur ad palmam supine vociferans. Et chil habet mundi ap ætate clamz de eo vel in eo ap nec munus est plenitut: nec ipse munido. Quætur paſ potuit de ſba eum acceperit: z unum acceperuntur. Et obiis cœpit. Victum z vestitui habens hys concentus ſuit: "nò ad ſuppliante ſi ad nectentem: nisi ap ppam quoque nectentem ſuppliante ec sepius enusabatur. Autem huo paucos Dies si bene memmi su collo quæ cunat adjuvire diuocar se monasterii huius prebendarum cœ: et etiam nullus utilis homin paſci in domo dei. Et acui vere mittis z humus corde. Et cù ceteris flo verz virtutibus: ginn en maſtuctudinis specialiter obtinebat. Ad eo ſepe amabiliz z affabile obibus exsibebat: ſiut enat amabilis valde. Peruip tamè in hys obibus qæ cireuiti fuerit ob eum z lingua. Oe sibi plenſis non ſtis qui tu diu indisti eum cœutefacerei z ſermonè eum auſtis. Qum uipam ex ore eum ſonu dectectoris vbi ſurrebitur is. " ſe nonem ſte. Imundic voce audivit et Qum cù vel alios indicante: vel indicant consenientem aliquy dephendit et Qum en loquemè mama audire potuit. "I ymo qum non cununt ab eo si Italia forte loſtectur audiri. Jamnirum ſollicite custodebat vias ſuas. Et in no dehingiz in ligna ſua: ſciens q in vbo no offendit. Hic pſeus è vir. Longe ate hubere te illud eum et: ve vobis qui videtis nunc ap ſlebitis. Qum ab vini eu ridere eam inſ multos indites inuenit. Senabat quinde vultu ſui affidenciu grà ne ſiueret ouerſus: ſi visu integru si bù necolius no adminis. Morro qun feruorib in ope dei diebus z noctib ſuit. no ſoli indistis. Et eam admiu tr eſu vſap in diu moras ſue. Cum em ſive tu ad decrepitiu pueriſſer etutè: p incoomoda senectuis eam tot z tamis inſurmitibus qo multu vrim non ignorat lassatus atque quassatus: erat tui ve dietur animus victor ànoz z cedere nescius inſurmitati. Demat in ſingora z calabo p montes z valles ascendis atque descendis inueni labore p ſeqvebat:

ica ut ammuncion eest oibus z stupori. In eum quęz propter multitudinem ne
gocios consilium grā retinenssem. tristis pseucribat z tubibus: donec utro
conſorio redderetur. Rarissime vnq̄ solenmbus vigilijs quas eum non
raro antapabat. vanſime ceteris horis pſallēcau choro inuentus est
de ſuſſe: nec uſi ea necitate vt ex instanti vīſu mortis habens in
ſiruitas sequeretur. Porro in reſtorio vix eſibus eſibus utris. Si q̄
forte alia apponeretur. aut uo acipiebat aut tum moleſte acipiebat:
ut ſup hoc viuuerſitate uram ſepnus moſtaret. Decreuerat quam
bibere ſemp: si uo tenet viuibus vestiſſe. Viam ſp q̄ bibere cogeretur erat
vini eſore potius q̄ sapore: aduo illud aquis mmuiu obnuebat. Dux vnq̄
obid eſpellite inſirmorum introuit: vix eum mtraſſa tenet potuit. ſutoz
mm obediēs in hac p[rae]te: q[ui] auctoreutatis ſue mole me ſinneret. Aando eu.
m hoc uo laudo: q[ui] ſeu tis vobis ſat to p[er]z in huiu[m]od[ur] p[er]ſat obſtinatus
Lredo q[ui] ſi q[ui] triste ſenſit propter hoc ſeuſit: q[ui] mmu[n]obis eſenſit de
necitate e[pi]cis ſui. Sz q[ui]alis erat in eſiſijs. Purus uti[que] z diſcret[ur]
quod ego tunc me[n]bi nom: quanto ſepnus c[it]tigi p[ect]us e[m]. J[or]i
ſol[us] autem nom hoc: nonit z v[n]uſi[n]tis vr[em]. D[omi]nus damq[ui] mulitudine
vel magnitudine temptacioni p[er]ſſu. uo audivit ab oc e[m] z radiatem
temptacioni. q[ui] curacioni reme[n]di. Ita e[m] p[er]currebat o[m]nus angulos q[ui] ſac
inſirmontis. q[ui] vt e[m]dere p[os]ſit q[ui] ſi[ſte]batur e[m] vidisse o[m]: oib[ui] m[er]
ſuſſe. Quante autem curacioni erat: u[it]e se induerat inſerim p[er]ſentis
vt o[m]n[us] e[pi]cuaſtaret: p[ro] diſu intercederet. u[n]ſaen[t]ibus illu[m] q[ui]nbus
loquebant: uo p[er]ſonaz acceptor ſu necitatu[m]. Cui[us] ergo h[ui]ſus corde.
[m]ul[i]s ſernone. ſt[ern]nope. ſerui[m] caritate. in commisſo fidelibus. in q[ui]
ſilu circuſpectu z prudens. ſo[po]ſitus erat ſup o[m]n[us] ho[i]es quos videri
in diebus iſi[m]. viu[m] z i[d]e p[er]ſenera[ſ] o[m] t[em]pore. z o[m] ſora. P[lan]e i[mi]n
diu i[mi]ſu p[os]ſit vestigia: nec retraipit pede donec curſu utineri eſu
m[are]. Ille ſuit pa[n]p: pa[n]p e[m]a z iſte ſuit. U[ui]t ille in labonibus:
z h[ui] in labonibus mul[i]s. Cuiuſi[ux] e[m] ille: z iſte mul[i]s z ma[n]i[us]
curibus affi[ux]us. Stigmata i[mi] tul[i] in e[pi]rpe ſui: a[di]plens ea que

Deerat passionem p[ro]n. eciam carue sua. Resurrepit ille. z iste turgent. Ille ascendit in celu. z iste creditur ascensurus. Ascensurus planeam vexte propter nos ascendent. Descendet sicut prius ascendens. ut notat fuerat potencia sua.¹ eu non inors sic excellencie descendere p[ro] aera. q[ui] p[ro] aera ascendisse. Sicut emi olt[er] angeli p[ro]p[ro]evert. Quia iis qu[ia] affuproxy t a vobis in celu. sic veniet qu[ia] admodum vidistis eu eut[em] in celu. Acta lau. Sameris h[ui]oem in vita sua. aut scriptura: pro eo q[ui] non est secum laudato nifi post mozet. Act z ego studiose sernam.² qui d[u] adnunet. in h[ui]mo[] ius apud os mei et forte possimus vel ego adulacens notu. uel culpanu ille maecrone vamuntis. Ex h[oc] sane neutriu iacimetur: nec ego cum video. z ille rozstitu me non audit.¹ z z si audiat non monetur h[ui]mo[] verbis: forecius atque felicius inhevens verbo dei. Aichil p[ro]fiet et inimicus in eo: z vamuntis suggestor non apponet nocere eu. Acte emi iacoz et est patem Dulassime s[an] ille p[ietatis] q[ui] tunc etare amn[us] s[ie]lebas.¹¹ Acte iners? ec in illa Duine p[ietatis] abys[ui]: c[ui]s memoriam habundancie suantatis tam deuote eructare solebas. Actis emi tum deuotus p[ro]ponent p[ietat]is Duine. quis humane p[ro]ritatis edendacor t[em] studiōsus.² quis v[en]tus? q[ui]t[em] vel iacu[n]tus amator erat. Aut em aliqui quin[que] verba locutus est: in quibus u[n]s vera p[ro]ritas resonat.² z in quibus u[n]s se[n] dei p[ietat]is au. Diretus.¹¹ Act on ergo sup[er] te doleo. c[ui]s desideriui a[que] me tribut[us] Deus.¹¹ michi p[ro]cius ad[apt]ui doleo fidei consilii. auxiliu[m] grande. viru[m] vuammem. ho[i]ez sedim cor mei. In me hec o[mi]a malam reederiunt.¹¹ in me transierunt we tue D[ui]ne ih[ui]. z torres c[ui] c[ui]mbaucerunt me. Clongasti a me a[que] z proprium. z notos meos a miseria extirpens. me t[em] miseris veliqui[ta] Abstulisti mieli germanos carue. germanores sp[ro]: z i n[us] nego[que]s z i scolaribus sedim te sapientes. Abstulisti h[ui]c alios atque alios qui ous mei porabant: omnes grande q[ui] mieli imposuisti. Un[us] z prope solus h[ui]bertus ſuperat e c[ui]tis natijs meis.² eo ſuanioz amicus quo antiquam et h[ui]c culti[que] q[ui] c[ui]s erunt. Ego solus ad verbera velinquor. ego mo vior in ſingulis. et omnes fluctus tuos induxisti ſup[er] me. Utinam ip[er] flagellas occideras ſemel: z non inſeru[m] ho[i]ez tot z c[ui]tis morib[us] ſernus.

laboravi: quæ in hys mulei p[ro]dictis et de vien vii, et de ope v[ir]io. Volat ut renuncibile t[em]bl. et dum creditis eamere vos penam istam minimam: incursus amphozerè. Illud emi scito: et quæ post hanc vitam et purgabitur locum centumpliciter que fuerit, h[uius] neglecta reddentur: ut et ad nowissimam quadrimum. Saco ego quæ duzz et h[uius] dissoluto affixhendere disciphanà: vobis filiæui pati, vagari solito stabile p[ro]manere: et duribis et muleo duribis arit futuas illas molestias tolerare. Et h[uius] iste qui h[uius] sepultus est mulei in principio sicut ip[er]e cognom supe h[uius] teptum est sustinuit se: et eum muleo luetumque p[ug]navit et viect. Et sicut tunc et duzz erat p[ug]nata in teptacorib[us] sustinere et sibi in mo[d]ui et ceteri ad illas meperas renolare: et bona consuetudine venerat in natu râ. Exeete vos in doctrina ista: et attëdite formam illam etiam audivis in eo et vidustis. Et ut ad eum p[uc]ematis ad h[uius] ip[er]e p[u]enit: qui est utemur in se. Amè.