In illo t. facui est un una dieru'æ the fedebat docens. Eterant pharis
sidentes æ legis doctores. qui venerat ex omni castello galileæ æ u
œ hierim'æ iuris dini erat ad sanandu eos. Et re t. Omet. I. ei

n s a redemptor nr fris dimi multis dignis æ uaris iuris iurantib;
salute humani generis operat in tegetra eius in numerabilia facta. œt
paralyticu curauit sic p[ens] lectio recita in finuat dicens. It ecce i
portantes in lecto homine qu[er]at paralyticus: œ quorumque ei in fer
œ ponere ante ei. Et ni inuenientes qua parte illu in ferrent ptu
ascenderunt sup[que] tectu. œ p[ro]tegulas summiserunt ei in lecto imeo
ante ibm. I. Curatio paralytici huius saluation[em] poſt duitur na
cebre carnalis in ertia ad x[em] suſpirantis in di cat: qu[em] primo omini
indiget munis tris qui ea ſubleucent œ[xp]o afferant id est bonis docto
qui ſpe ſanationis op[ec]n; interſſionis ſub minuſtrent. I.

Qui bene marco narrant[em] quatuor ſuisse reperunt id est quia quatuor
quaglui libris omnis p[ublication]us iur[em] omnif[us], ſermo firmat: ſi ex qua
tuor ſunt iurates. quib[em] ad p[er]merend[am] ſoſpitate: fiducia mentis est
Quas al[ui] ſobrietate: œ ſapiens uæ œ uſtuciæ œ iurante dicti eſſe: quib[em]
nuchil est una hominb: P[ro] ſobrietate eni omnia uicia curant. I.

In illo t. Surgens the deſynagoga in trouut in domui Scio in
ſy[mon]is. Socrus aut[em] ſy[mon]is. tenebat magni ſebrib. Et re t. O

In qua e[rgo] d[n]i[us] æ saluator nr ad libandui apotestate diaboli genu
manu venerat! bene œria primo ſedim ordine luce tuangliste hom
imundo liberatus in p[rae]ſentib, huius lectionis uerbis legit. Quia igitur
dia diaboli mori in trouut in orbe terrarum! i deo contra ipſu mori
tore primo debuit medicina ſalutis operari. I. I. Primo lingua
pentina neutra iuris ſpargeret debuit ob cludi. Deinde femina
prima ſeducta e[sc]acarnalis occupiscent[em] ſebre curari. Unde in p[
]lectione lectu ei ei dr. Suraens the deſynagoga ac fide diu.

fide pietis corda demulcent. It bene seſ lucas iurù ac ipú nequicet libera i
nte p[er]miſt; œ ſub ſiſtuit ſemina, libatione: Utrúq; eni ſexú díſ eni
us ad uenerat; œ prior ſanari debuit qui prior ſauciatuſ e: Nec p[er]ſa
uit illa! quę mobilitate magiſ anime qua p[ra]uitate peccauerat. T.
illo t. Frat homo expharis ničodemus IHOI PENTEC. SCOM 10 HÆ
omine: princeps iudeo. Hic uenit ad i[th]m nocte: œ dixit ei. Rabbi ſei
us qua adó uenisti magiſter. Et rei Omet lec elvs de
cut exlectione ſei euagdi fr[is] kmi audiſtus princeps iudeo: uenit
ad i[th]m nocte: cupiens ſecreta euiſ allocatione plenius discere myſt.
ſidei: euus ap[ta] oftenſione ſignœ aliquatinus ià rudimenta p[er]ceperat
quo prudent ea quę ab illo fieri uidebat in tellegere curavit: ſub
uit ea quę querebat i uestigare, p[er]uitt. T. K. Benedicat nos ds
bbi in quitt. ſeuus qua adó uenisti magiſter. Nemo eni potest hec
na facere quę tu faci: niſi fuerit ds cù eo. Adó i[th]m ueniffe ad magiſt
celeſte mundo ad hibendú eſſuſ e: dí[mi]n cui l[lo] ſuſſe miraculíſ
entib: in tellexit: nec du[mi] tamen ip[ſ]ú dí[mi] eſſe cognouit. S, quia quę
giſtrú nouerat uerutatís. Studio ſe docenduſ adi[ut]! merito ad agnita
duuntatís ei p[er]ſecte doctus ſubit: Merito utriuſq; natuutatís euiſ
i[mi] ſoſicet œ humane: ſed œ p[a]ſſioniſ atq; aſcensioniſ ip[ſ]uſ archana
p[pi]t: nec i[mi] ſeria modú ſecunde generationiſ. in g[re]ſſú regni celeſtis.
q; p[er] plura doctrinœ euagtce ſacramita d[no] reudante didict. I: Benedic-
po H[ui]s it eni i[th]e: œ dixit ei. Amen am[] dico tibi: niſi quiſ renat
no non pot uidere regnú di. Que ſententia tanto ap[ri]uſ cunctis ſi[ar]
luicet: quanto eſtat quia ſine huuſ ſideleſ e[re] nequeunt: regnú non
ent i[mi]rare cel[que]: S, ničodemuſ qui nocte uenit ad i[th]m. nec du[mi] lu[mi]
ſteria capere nouerat. I[li]a œ nox in qua uenit ip[ſ]á qua p[er]mebat igno-
ta designat. T. O K. G. K. A. CIAS agiſtuſ dó qui dignoſ nos fecit
in ſon. In ſolumine œrinnuit nos de noteſtate tenebrarú œ tranſtu