quid agatil, ne m vmi quęq vmi censorebus in poſte, poſtatem
regiā permittatis, ne subscripso cenſoria, non minus cularitatis
cumbus, illa acerbissima prostipito possit aſſere, ne cenſorui ſt/
lu, cuiſ mucronem imulti vemeduſ, maioreſ ni retuleruſ, eſq/
poſthat, atq illu dictatoruī gladium pectimeſamuſ. Smautem
quod subscripnum est, qua vcru est, idemco graue debet eē.
hot quexamuſ Vom ſit an falsum, vemeantur auſtoritatiſ
censorie tollantur id ex cauſa quod hī cauſa non est. dom
qua pecuā, Cluentuſ dederit, vnde dederit, quicquiduī dede
vit. Vmi demq aliquod a Cluencio proferte pectuē uſtriquum
offende. Vmre deme deuō bomī ſuſſe Opiamau, hoēz mteq,
mchil de illo unqua ſecuſ eſſe exiſtimat, mthl demq pindutuī
tum auſtoritatem cenſo[rum] amplexator, tum illo[rum] indiuī, cum
ve comuntuī eſſe defendito. Cum vero cum ſuſſe Opiamau
constabit, qui tabulaſ publica[rum] mumpuſiſ vo coxpiuſſe indi
tatuſ ſit, qui testamentuī interlenerit, qui fabram personam
ſalſum testamentuī obſiſnanduī cuaunt, qui cum auſ noru id
obſiſnatuī est interſeruſ, qui auſtuluī fili ſui, m ſeruutate ar
Vmoſuſ, qui mumpuſel ſuſ proſcribenduſ occidenſo[rum] cuaunt,
qui euſ vzorem, qui tunt ipre ſcatuſ vzore v m matru[m]um
duxerit, para toſq[ur] liberuſ interſeruſ, qui venemt p[u]nigno ſuo
quereuſt, mamſto ſit deprehenſuſ, auſ minuſ, conſuſtq[ur]
dammati, ip[re] adduttuſ m indiuī pecuā, indiu dederit, ad
ſentencuā indiuī coruipenduſ. dum hec maq de Opiamco con
ſtabunt, nec illo argumentu, Cluentiane pectuē cenſi tenebit
quid est quod te iſta cenſura, ſine uoluntaſ ſine opmo ſint
adu[nare tua, hunc inoſcentem opprimere videantur. O u[n
ingur cenſoreſ ſecuti ſint: ne ip[re] quidē, ut g[rau]uſime d[ur]
quicq alud, durent preter ſermonem, atq famaz. V chil
the ſeruſ, mchil fabuſ, mchil g[rau]ui aliquo argu[m]eto com
peruſſe, mchil demq, ca cogmu]a ſatuuſſe durent. O, ſi
ita ſeuſent, tamen id non ita fixu eſſe debexet, ut cōuelli
non retrov. ton urq[ur] exemplq, copiam que ſu[m]a est.

non rem vestrerem, non hoëz potentem aliquè, aut gratiòsum pro
feran. Nuper hoëz temez scribam, edilicui. d. in aruum
cum defendiſſem apud. M. Iunù et Qumtù publicu pre
toreſ et M. Plectoruï. C. ſtammúz edileſ turulesc per
ſuaſi. Ut Scribam iuxati legaxent eu quem iſt Cenſoreſ era
ruï veliquiſſent. Cum emz in hoë mulla culpa reperueretur qua
ule mermiſſet, miquld de eo statutu cœt querendu eſſe duxeruït.

Flam her quidem que de inducio coxrupto non putarimt
quidè quaobrem qunſq[ui] non censioraſ ſubſcriptioneſ oſſ affi,
xas, et iſperpetuï vatas putet eſſe oportere. At in ipm Abitù
aiàduertereunt, mulla quidè ob turpitudine, millù ob totius
vite non ditam vitut, ſed erratum, neq[ui] emm hoc homè
ſanctior neq[ui] probior, neq[ui] m oibus officiis vetrendiſs chli
ſentiorz cè qunſq[ui] pòt. Neq[ui] illi aliter dixint, ſed eandem
illam fama, iudic[ur] coxrupti ſecutri ſunt, neq[ui] ipi ſecus exiſt,
mant, qu[ui] nos exis[tu]mare volumus de huius pudore, integritate,
vitut[em] ſed putarimt preterimtti actusatorem non potuſſe, cu
aiàduerſum eſſet in iudic[ur]. Ouaſtere ſi vnù factù ex o[mi] an,
tquitate protut[ero] plura non ditam. Non emz inſi exépłu
ſum et clariſſim vbi. D. Africam pretereumdu videtur,
qui cum eſſet cenſor et m equitù cenſu. C. Litimul ſacerdoſ
procluſſet clara voce, ut oſſ contio audire poſſet, dixit ſe ſtr,
re illi verbis conpreſtus p[ra]ſaſe, ſi quiſ contraducere vellet,
voſurim eſſe cum ſuo testinomia, deme contra nemo duceret,
uſſit quin[us] traducere. ſtaq[ui] if auſs arbitrio. v. p. v., et exre
re egentes eſſe conſuenerunt, ipa ſua ſiencia, ad ignomma
alteriſs contentiſs non ſint. O. ſi hoc Abito farere ſuaſſet,
farile illuſ ipuſs iudibus, et false ſiſpnom, et iudie popu,
lariter exeritate reſtitiſſet. Vmù eſt etià quod me maxime
conturbat, cui loco respondere u[bi] videtur, ap[ro] elogui reſataſt
de testamento Dnei Egnatij patris ho[ſ] honestiſſim vz et
ſapientiſſim, id proſque ſe exheredasse filiu, q[ui]s ad Opiam
damnationem pecuarià accepiffet, de rum ho[ſ] laudem.

mconſtancta, plura non dictam. hor ſtamentu ipf in quod rectaſ
emſmodi eſt, ut ille tu cum filuſ exheredaret, quem odiexat,
ei filio coheredet hoſes aliemſſimof coiijeret, qne diligebat.
Sed tu Acti coiſidexerſ cenſo diligenter / vtru cenſorum in,
dictu grane uelus eſſe / an Exnatijs. Si Exnatijs leue eſt,
quod cenſores, de ceteris ſubſcripſerunt. Ipm emz Dneum.
Exnatiu quem tu grane eſſe vbi ex ſenatu ciecerim. Sm
autem cenſorum, hunc Exnatiu quem pater ſubſcriptione
cenſoria exheredat, cenſores in ſenatu cum patre euerent, rei,
muerimt. At emz ſenatus omnuerus indictant illud corruſtus,
ee inania. Quomodo ſiſtepit ransam, an potuit vê della,
tam emſmodi repudiare ? cum ter. pl'. cum populo conſitato,
rem pene ad manuſ tenotauſſet, cum vix optimus et homo t,
nocentiffimus, peanâ cireauentis eſſe diceretur, tu ûndia fragra,
vec ordo ſenatoruſ, potut meli decerim, potut illa conſano,
multitudimſ fine ſumo peritulo rei. p. repudii, aut quod
deceretum ? ut iſte ut ſapienter, ut diligenter ? Si qui ſint,
quoy opera fattu ſit, ut inſicu. p. corruſperet. / vtru videt
ſenatus id fattu inicare, an ſi fattu ſit, moleſte, granter qz
ſtere. Si pê A. Cluentuſ, ſententia de inſicis. Cluentum
condemnatum eſſe dicitis. Sed quero a vobis niu iſtâ legez,
ex iſto ſenatus consulto. L. Lucullus conſul homo ſapientiſi
miſ tulerit ? num anno post. M. Lucullus, et C. Caffuſ,
m quos tum conſules deſignatoſ, idem illud ſenatus decreat,
non tulerunt. Not quod tu Abit peanâ fattu eſſe arguſ, neqz
ab ulla temiſſima ſuſpicione confirmaſ, fattu eſt, preſim
illoz equitate, et ſapientia consulu. Not quod id ſenatus deſe,
uerat, ad illud ûndie p[rae]mi mcendui vestiguendu, id poſtea
perſerendu, ad populum non arbitrarentur. Ipe deme. p.
t. qui. L. Quinntis, ter. pl'. ſutus querimomſ, antea in,
ſenatus, rem illam et vocationem flagitarat, idem. C. ſumſi,
ly p[er]ueri parui, lacrimi cœmotu, maximo clamore et coranſi,
totam illam legem et questionem repudiaut. Ex quo melodi

potut id quod sepe dittù est, ut mare, quod ſua nà tràquillù
ſit, ventoz vi agitari atque turbari, ſic et populi Romanù ſua ſpo-
re esse platatum, homi sedicioz notibus, ut violentis ſepeſta/
ibus concitari. Et emz permagna reliquia autoritas, quâ
ego pene turpiter preteri, mea emz esse dicitur. Renitavit ex
oratione nesno qua Actuïs, quam meâ esse durebat cohortario/
nem quandâ indutù, ad honeste indutandù, etiam còmemoratoz
tamen illoz, inditоз que probata non essent disputare, potue/
rim illud quod tam populare eſset illo tempore preterire. Ego
uò ſi quid euismo dixi, neq[us] coginti còmemoravi, neq[us] pro teſtis/
momó dixi, et illa oratio potuſ temporis mei, q[ui] inding et aut/
toritutis ſint. Cum emz attuſatorem, et indi[mi] nitio propoſuſſe/
bt aios, et p. v. et indi[mi] còmemore, cùq[us] oêſ offenſiones indi/
cioz, non ex mea opinione, ſed ex homi cumove proſervê iftà/
rem, que tam populariter eſt agitata, preterire non potuſ ſed
erat Vehementer, ſi quiſ in oibus trit[us] quaſi in indutis habuimus
autoritates meâs configinatas ſe habere arbitrabatur. Omès eis
ille orationeς cauſaz, ac tempoz ſint non homi ipoz, ac p[ro]
tenoz. N[am] ſi cauſe ip[er] per ſe loqui possent, nemo adhibe/
ret oratorem. Nunc adhibentur, ut ea dicitus uò que
n[am] autoritate resſituantur, ſed que ex re ip[er] cauſz ducatur.
hominem ingemolum. M. Automuz, au[n]t ſolitù eſſe dícere id,
areo nullam ſe unqua orationem ſcripſisse ut ſi quid alip[ti]
non opuſ eſſet, ab ſe eſſe dittum, posſet ſe negare dixisse ~
Promde, et ſi quid anobis dittum, aut actum ſit id miſi
litteris mandauerimus, homi memoria non comprehenſatur.
Ego uò in isto genere, cum h[uius] multo[z], timi homiſ
ſapientissim, et eloquentissim. L. Crassi autoritatem ſe
quor, qu[ui] cum. L. Planti[mi] defenderet, attuſante. M.
Bruto, hoſe[m] in durendo Vehementi, et callido, ac Brutus
duobus ventilatoribus constitutis, ex duabus eius oratiombus
capita alterna inter ſe contraria recitanda auſſet, op[er]aſſu
aſſone vocationis eius, que contra colombi[m] ~

206

209

ferebatur quantum potest de autoritate senatus detrahit m Sin
asione legis, huic summis ornat senatum laudibus et multa m
equites to cum ex ea oratione asperius dicta rectatasset quo
tum illor. udicatur in Crassum mrendebentur aliquantum esse
tomotus dicitur . Iraqm respondendo primi expont utriusque
oratione temporis ut etc ex re et cā habita videretur deinde
ut intelligere posset Brutus quem hoëz et non solum qua
cloquencia verum est quod lepore et quibus faretiss predicti
lacessisset tres et ipse excitavit rectatores cum sugilis libellis
quos M. Brutus pater illius attusatoris de iure cujus re
liquit eoz imnia cum rectarentur ea que uobis nota arbitraz.
forte euent ut vidi m priuinate essentis ego et Brutus fi
lui fundum priuinate flagitabat m albano examui ego et
Brutus filius tributē fundu requirebat . Bruti tamen hoëz
sapientem quod fili nequitā videret quę precha ea reliquerat
testifigri voluisset . Direbat quod potuisset honeste scribere
se m balneis cum etatis filio filio fuisset non preterisset eam
se tum ad balneas non ex libris parvis sed ex tabulis et ex rebus
quereb . Crassus tum ita Brutus ultus est ut illu rectatomm
sue penteret . Molestc emz fortasse tulerat se m hīs orationibus
reprehensum quas de re p. habuisset in quibus forfitan
magis requiratur constancia . Ego autem illa rectata non
molestc fero neque emz ab illo tempore quod tum exat nec ab
ea causa que cum aerodatur aliena fuerint neque mihi quicq
honoris suscipe am iſta dyx. quomodum honeste hanc causaz
et libere possem defendere . Quod si velim confiteri causam
A. Cluenti non cognoscere ante fuisset m illa opinione popu
lari qui tandem id velit reprehendere? preſertim auditus.
cum auobis quæq. ipse hoc impetrari sit equissim. quod ab in
hanc petim et nunc peto ut si quâ huc gramorem de illo indito
opinioniem attulisti hanc causa perspecta atque iustitiam cogita
deponatis. Nunc qui ad oram quâ ab hīs dicta sunt T. Acti de opinioni
dainanoe respondi confiteri necessè est te opinionem mhi re ſefellisse

—op. existimae me causam. A. Cluentij.

ap existimari me caufam. A. Cluenty non facto euis fed lege defen
sueam. Niam hoc p[ro]pe dycti, eti s[mi] remittari me h[uius] m[hi]o
cam hanc preſidio legiſ defendere. Iſta ne eſt ab annis v[erb] impro-
dentel preſidum et eſt n[ot]io quiſ de h[uius] qu[ibus] annis nobis arbitra
mur qui me[n] consilia ad aduerſarioſ deferat quiſ n[am] tibi hoc re-
mittant: quiſ tam impreobuſ ſuiſt au aut[em] ego niuam me[n] ut-
op mori m[hi] talpa eſt fed minuſ iſtunt tibi lex ipa veni[ti]ciaut. Q[ui]
vm[mi] tibi ita defendiſſe videor ut tota m[hi] c[um] mentionem ulla[z]
facerim legiſ. n[ui] ſecuſ hanc caufam defendiſſem har[si] lege
Abituſ teneretur certe ut ho[n]eſ confirmare oportet multuſ eſt-
locuſ ame p[ro]ſtandi iſtuſ iudic[io] ſe[n] preterefuſſuſ. Q[ui]
ego eſt qu[em] et [que]t fortaf[ſe] quiſpiam disſpireat ne mch[ui] leguſ
preſidio a capite pericului propulſaf[ſe] m[hi]ch[ui] u[n] iudic[io] non
disſpiret fed utop iſtituto meo ut ho[n]i honefi prudenti[que]
iudic[io] non ſolum meo consilio uti confu[n]em fed multu[m] etia[z]
euiſ quem defendo et consilio et uoluntati obtempero. Niam
ut h[uius] ad me cauſa delata eſt qui legiſ eſa[ſ ad quaſ adhibe
mur et m[hi] quib[ui] uerſamur noſſe debere[m] dixi. Abito frat[ri]
de eo qui co[n]ſuſet quo quiſ condonavetur illu[m] eſſe libe[r] te
n[ovi] aut n[em] ordine[m]. Atq[ui] ille me ovare atq[ui] obſecare c[ep]it
ut ne ſele lege defenderem cum ego que m[hi]n] videre[n]tur di-
cerem readuxit me ad ſuam ſentenciam. Aſſirmabat em[mi] la
crima[n]i non ſe cupidiorum eſſe cauti[ta]tis rei[m]ende q[ui] exiſtimati
oms. mor[em] ho[n]i ſef[ſi] et tum idaro ſeci ne[mi] id ſemp[ta]
tere debere[m] ap[ro]videbam per ſe ipa[ſ] cauſam ſme lege copi
oſiſſime pos[ſe] defendi. Videbam in har[mi] defensione qua iam
ſum iſuſ plus d[ign]itati[ſ] in illa qua me h[uius] uti noluit labo-
viſ minuſ futu[r]. Q[ui] ſi m[hi]ch[ui] alud eſset acti[mi] inu[m] ut har[mi]
cam[mi] obtenerem lege recitata peroraſſem. Neq[ui] me illa oc[no]
comonere[et] ap[ro] Actuſ m[hi]ch[ui] c[um] farim[ui] ſi ſenato[r] iudic[ui]
qui[q]ui aran[ui]enerit legibus continen[ci] ſi equeſ vo. hoc iel[em] ſe
terit non tene[n]i ut tibi conſed[ui] hoc iudic[ui] c[um] p[ro]ducim[ui]
m[hi] ſit iam iudero tu m[hi]ch[ui] conſed[ui] neceſſe eſt multo eſſe

medius, in ea cauteque que legibus teneatur, a legibus discedi. hoc emz vnculù est, huius dignitatis, qua fecimur, in re. p[ro] hoc fundamentù libertatis, h[us] s[on] equitatis, mens, am[que] et consilui, et sententia cauteque poita est in legibus. Ut emz corpora me[m] s[ine] mente, sit cauteque s[ine] lege, s[ine] partib[us] ut nervus ac s[an]guine et menb[us] uti non potest. Legum mag[est] m[ale] mag[est]atis, legi[rum] interpretes indire[s] legi[rum] deme[bat]que o[est] semper s[um]us, ut liberi esse possimus. N[ue]ro. Q. Y[ras]b, ac tu in hoc loco exto sedes est, que v[is] est, qua abste hi indices, tali dignitate coevreant: vos autem indices, quamobrem ex tanta multitudine cuius, tam p[ro] de homi[bus] fortum[s] sententia fertis: quo ute attin[s] que nolunt dixit: cur me[n] t[and]ui duci[n]enda potestat[em] datur: quid s[ibi] autem illi s[cribe]: quid luctores? quid ceteri, quos apponeze h[uius] quend[us] iudeo, volunt? opmor hec o[m] lege fieri, totid[us] hoc indicui, ut antea dixi, quia[m] mente quodam regi legis et administri. Q[ui]d ergo est: hec questio s[ola] ita gubernatur, quid. M. P[let]orijs, et. C. F[lammi]j inter s[itu]ol[us]: quid. C. Or[din]ijs, p[er]culatus: quid mea, de p[er]comissus repetundis: quid. C. Atque[ly] apud qu[em] n[ut] de ambitu r[am] dixitur: quid velique questiones? C[ir]aui[spite] rei. p[ro] partibus, o[m] lege legi[rum] impi, et p[re]stitio fieri vi debitis. Sed si h[uius] apud me, te. T. Acti, reum, velit facere, clames te lege p[er]n[am]que repetundam, non tene[n]i, neq[ui] hec tua recusatio, confessio sit capte p[er]comme, sed laboris, sed p[er]culam, non legiti[m] delectatio, n[ut] quid agatur, et quid abste u[n]que constitutur inde. Subet ex ea, qua lege hec questio constituta est, inducet question[s], hoc est. Q. V[oc]mi[n]n, t[em] i[s]uf induib[us] qui ei obu[n]eneunt, vos appellat indices, m[em] quem quenquam emi, intu[er] est. Q[ui]nque fecerit vendiderit, emerit, habuerit, de derit. Q[ui]d eade[m] lex statim adju[er]erit, recita, deq[ui] emi, ra[pe]tite querito emi, qui comuerit, guenerit, non ita est. Q[ui]d ergo est: d[ur]. quid. rei. militi[rum] legi[rum] quatuor primis, qui ue questores rei. p[ro] deme[ps] o[est] mag[est]atis noti[m], qui ue m[em] s[er] nati[que] sentencie adju[er]erit. Q[ui]d tu, qui e[con], co[m]t, tenet.

conuerit, consenerit. quo quis indurio publio condemaretur. Quo
cor quomque suprasterni sunt. Quidem interest utemodo sicut
tum sit et si est apertus tamen ipse lex docet. Obi em os mortem,
allugat ita loputur. qui venem malu fecerit. omnes brevi mu-
lives liberi seruiri in iudicium notantur. si ita de cortione voluerit
adjuvisset, qui de coruerit. must ita est clep, eum capit quenito.
qui magnatut habuerit et ue senatù sententia dixerit. qui cor cor-
tuerit, qui est Cluentius, textè non est quid ergo est Cluten
cui. qui cum defendi causam suâ lege nolit. Stagno abitio lege.
morem Cluentio gero, tibi tamen Acti pauta que ab hujus causâ
seuuntam sunt respondebo. Est em quidam habentem &
Cluentius ad se. est aliquod quod ego ad me putem pertinere.
hot putat sua interesse se ve ipse, et gesto negotio non lege
defendi. ego aute mea existimo interesse me in illa disputa
tione ab Acto videri supatam esse. Non emm hac solne
Abitus attuatur, que tum erat sempromâ mut est cornelia.
Intelligebant em, ea lege equestrem ordine non teneri, sed ne no
ua lege colligarentur laborabant. Abitus ne hoc quidem unquam
recusabit quomnus uel ea lege rationem uite sue redderet, qua
non tenerentur, que si nobis condicio placet, oest id agamur,
ut hec jussimus in oest questio profeceratur. Interea quidem per
desim imortales qui orâ cormoda mă iura libertatem, salutem
demque legibus obtinens, a legibus non procedamus finem et
diudicemus sit dignum cogitens populi, vo. alund miâ agere vobis
rem p. et fortunatam suâ consilisse mea cito esse non me
tuere nec lege ea qua miqnam ipse dixerit, et questione qua se
solutus liberus esse arbitrarunt, per parrolem iudicem affermat,
Agit em, sit causam. T. Attus adolescentem bonum et diversum
oest eumque legibus teneri oibus. Vol attenditis, et auditis salutem
to sicut facere debetis. Aulus Cluentius equestr. vo. cum dicta
ea lege, qua lege senatores, et si qui magnatut habuerit, sibi
tenentur, michi per eum recusare, et in parte legis publicam consilia
tuere defensionis mee non litet. Si obtinuerit, tam Cluentius

liciit vrã equitate, mi confidimus, oſe exiſtimabut id quod
euit obtinuſſe propter inotenitã, quomâ ita defenſuſ ſit.
In lege autê, qua attingere noſuerit, preſidu miſi ſuſſe. Hoc
miſ est quiddâ quod ad me pectineat, de quo ante dixi, quod
ego p. r. preſiare debeâ, quomâ mee iute ſtatut est, ut oſi
miſhi cura, atque opera polita ſit, m ouſ periculus defenden-
dis. Video quanta et æpericulosa, et æmſimta quiſtio ſepe-
tetur ab attuſatoribus, cum eam legem, que m mem ordinem
ſcripta ſit, m. p. r. tranſſerre conentur. qua in lege est, qui
coruerit quod late pateat, videtis, cum uenerit eque inſimtus
et meertum est. conſenſerit, hoc yo tum inſimtus, tu obſtueriz
est, et ornulti falſum ue testimonium dixit. quiſ de plebe vōna
testimoniis dixit inquâ tu non hoc periculī. T. Atmo autore
paratî eê inſetis. Nlam dicitur, quidē reſte ſi hoc inſiui ple-
bi romane propositi ſit, neiēm inquâ eſſe conſitno. Sed hor-
pollireor oſibus ſi tu ſorte har lege notum ſare ſeretur, qui
lege non teneatur, ſi iſ uti me defenſore uoluerit, me euis raz
legi preſidio defenſuz, et uel hſi inſubiz, uel hoz ſimilibus
farillune probatuz, et oſi me defenſione vobuz eê legiſ qua nu-
nt vta ab eo cunſ uolimtati inſhi obtemperandù est, non co-
reditur. Non emz debeo dubitare inſiſt, quiſ ſi qua ad
voſ taſa euisinodi delata ſit euis, qui lege non teneatur, etâ
ſi iſ inchoiſuſ aut multiſ offenſuſ eſſe videatur, etiam ſi eum
oderitis, etâ ſi iutu absoluti ſiti, tamen abſolutori et reliqu-
om potius vreê, quod odio pareatis. Eſt emz ſapientiis inſiis ro-
qitare tantuſ ſibi apopulo vo. eſſe permittu, quâni cōmſſu
ſit, et crediit, et non ſolit ſibi potestatem datâ, venui etiâ fidem
habitâ eſſe memiſſe, posſe quem oderit abſoluec, quē nō oderit
condemnare, et ſemper non quid velit ipê, sed quid lex, et re
legio cogit cogitare, alāducceterc, qua lege reuſ citetur, de quo
veo cognoscat, que reſ in quæſtione verſetur, cum her ſunt vi,
denda tum vero illud est hōſ, magm inſiis atque ſapientiis,
cum illam inſubandi tabellam ſumpſerit, non ſe putare eê ſoluz

neq sibi quodamque consuperit littere sed habere in consilio legere, veligrionem equitate, fidem. libidinem autem, odini undam, metu, aupiditate, quod amouere, maxime, estimare consentiam mentis sive, quæ a dysimortalibus acceperimus, que anobis duelli non potest, que si opti, mox consilio, atex fatuo, testus, in o之上 nobis erit, sive ullo me tu, et súma cum honestate viniemus. Nec si. I. Attius, aut cognosset, aut cogitasse, profecto non conatus quidem esset ducere id, quod multis uerbis egit, iudicem quæ ei indebatur statuere, et nò de iustum legibus esse oportere. Q. Ins de rebus inchi proo Cluencio voluntate minimum pro rei. p. dugitate, pax, pro vra prudencea, satis dixisse videor. Reliquia perpauca sive quæ quia meque quosdam erant, idemco illi statuerunt sigenda. Attuenda est et profewenda, ne oSTS turpissimam reperientur. Si melius in dictam, preter undam attulissent. Atex ut existimet, necessario me de hujus rebus de quibus iam duxerim, pluribus egisse verbis, at tenebat veliqua profecto intelliget, ea que pascit demonstrari poterunt, brevissime esse defensa. Sn. decio, fami, ei quę preestius est, iuris in talia maturitate euis ab huus familia facta esse dixisti. A. nullè ille liberalus, quæ a Cluencio tractatus est. huus illu oper, in rebus euis modumque subleuarunt. Atex hoc cum ipse, tum quod euis amori, necessariorum cognorunt. Ante et Patem, pastoribus huus, vitam, bonam et manum attulisse, cum quodam in collibus, ut slet contequeris, pastore, esset orta. Abit i voli, rem dom, et præmatu possessionem defenderunt, aut esset ex postulacio facta, causa illius demonstrata, sive in dicto, contequeris, quod essent, est. P. Et hujus testameto propinquus exheredatus, cum esset hæc, hir aliamor infortun est. P. Et huius Abit, merito fecit, neq hir in testamento fariendo interfuit, atex testamentum, ab huus inmico Opiamto est, obfignatum. In hortu legatù est ex testamento infortunie, non est ita, sed cum sffecta, xxx. scripta essent, pro sffectis, etc. neq eis satis dictu, videreetur, non ut eum aliquid ac ceperit, referre, libertatis sive primo debere, negant, post sive

contronersia solunt. Sn. tuusclā famtis uxorem post bellu ab hor
eſſe repetitam mulierem cum emſſet de ſettoribus, quo tpre
eam primo liberam eſſe audu[n]t ſme indu[ro] reddidit Celio.
Sn. eſſe quendā tuus bona teneat Abitus. Eſt h[]
egens quidā calumnator mertenarins Opiam[]ni qui permultos
anos quenit, deme aliquando cum ſeruo Abiti furti eg[]it nup
ab ip[]o Abito p[]etere repit, h[]is illo p[]riniato indu[ro] (miſi r[]edite)
nobis iſdem forſtasse patroſi cal[]umam non eſſungt et atq[]e etiā
bt nobis remittatur ho[]t[]ez multo[]z h[]ospit[]n. A. Al[]b[]n[]um quend[]as
capponem de via latina ſubornatis, qui ſibi a Cluentio h[]uiusq[]
eus, m[] taberna ſua, m[]anus allatas eſſe d[]urat, quo de homne
miſi[]l etiam, m[]ine diſtere eſt neceſſe, ſi i[]m̄tatis id quod ſoſet
ſic ho[]t[]ez atque miſus ut moleſte ſerat, ſe de via reſſiſſe. Na-
betis i[]dices, que m[] totā vitā de moribus. A. Cluenti[] quez
illi iu[n]choſum re[]cum uolimt eſſe, annos v[m]n meditat[]i atque ſto-
ves colligerunt, ĝ[] leu[m]a ſenere ip[]o, ĝ[] ſalſa re, ĝ[] breua reſp[]
si. Cosmoſcite ni[m]t id quod ad v[m]n iuſurandum p[]ertinet,
quod v[m]n iudic[]y eſt, quod nobis oneris impoſt[]ut ea le[]z qua coac[i]
h[]ut e[n]comiſtis. de c[]eibus venem, ut oſ[]s iuſtelligant, ĝ[] pauiſ h[]uius
hec cauſa perorari potuerit, et ĝ[] multa ame dicta ſint, que ad
huius maxime uoluntatem, ad v[m]n iudic[]i[n]m minime p[]ertinere ob-
lectum eſt. C. iu[n]b[]n capponem ab hoc Cluentio veneno e[]c ſub
latum, opportime adest homo ſuma fide et o[m]diutate preclit
L. P[]ectorum ſenator, qui illuis capa h[]osp[]eſ ſint, et ſa-
mharis apud h[]ui[m]e vome habitant, apud h[]ui[m]e e[]grotant, h[]uius
dom mortu[m]s eſt, aut h[]eret eſt Cluentu[m] iuſtatem diu[]ro eſſe
mortu[m] possessionem[]q[]ui euiſ bono[], p[]ropteris eduto, h[]uius illu[m]
ſoror[]i filio adolescenci prudentiſſimo, et iu[n]primi[n]ſ honcſo e[]qti
ro, dat[]u[m]o Cluentio qu[]e iudetis. Alte[]z venen[]t i[m] men Opi-
am[]o h[]uius adolescenci, cum euiſ in miptiſſ more larinanti[m] mul-
tudo ho[]t[]ez pranderet, Venem[]i Abiti consilio parat[]i, id cum da-
vear in multo[]z bulbula[m] quendam, euiſ familiare interrepisse,
bibisse statu[m] eſſe mortu[m]. Hoc e[m]o, ſi ſic agerem, tanquam mi[n]

crimen esset diluendum hoc pluribus uerbis ducerem, que nunc pail
us perturrit oris mea. Quid vnguâ Abutus in se admisit ut
hoc tantus ab eo factus non abhozere indecatur? Quid ante?
magnopere Opiamur metricbat, cum ille verbû oio, m hac ipa ca,
fatere nullu potuerit. Hoc autem acutisatoribus matce viva deessê
non possent, quod iam intelligitur an ut de ransa huius percuti
muiti dedereret? ad causam novi crimen atrederet? Quod
autem tempus venem dandi illo due, m illa frequentia? p quæz
porro datum. Unde sumptum, que deme mtercepto poterit? quæ
non de integro tum datum, multa sunt que dix possunt, sed non
comittam ut videar non ducendo voluisset dure. Res eme iam se
ipa defendat. Nego illu adolescentem, quem statim e pote po,
culo mortui esse dixistis, oio illo due esse mortui magni et impu,
dem mendacii, perficite cetera, dito illum, cum ad illud prandu
cendior uemisset, et ut etas illa fert, sibi tamen non peperisset, alii
quot dixi egrotasse, et ita esse mortui. Quis huc vel testisse
ille qui sui luctus pater, pater mei illius adolescentis quę propter
a dolorem ptemus suus propter poterisset, ut ex illo loco testem in An,
lum Cluentii constituerè. Is huc suo testimoni subcluat, quod
veata, tu autem mi molesum est, paulus per exuræ, et profer hanc
dolorem commemoratijs necessarie, in qua ego duitus non mor
vabor, quoniam quod fuit viri optimi feci, ut me am inno
tenti meror tuus, calamitatem, et falsum crimen afferret. Ubi
etiam mihi religii euis modi, est indios, ex quo illud perſi-
tere possitis, quod ame mitio oecatomis mee diti est quæd
mali per huc annos. A. Cluentus uiderit, quicquid hoc habet
at solitudinis, ac negorù, id omne a matre esse conflatu. Opi
amet veneno nectatum esse, quod et datum sit in pane, p. M.
A. se huiu quendam familiarem ip id est Abit consilio facti est
dat us in quo primit illud quero, que causa Abito fuerit tur
interfitere Opiamur bellet? Immaculat eme niter eos fuerit cor
fideor, sed hortes minimos suos morte affiti voluerit, ut in metu
unt, aut qu oderunt, quo tandem iustitiam Abitis meti addutus

tantum in se familiis suus exere contat us est quid exerat quia Opiamui
pena affectus pro malefis acutus e cauteque quicquid akeret quid
mesuebat ut oppugnare a prodito an ne attulare a condon
nato an ne exulat testimonio lederetur Sm autem quod oderat Abi
tus et idare illi uta frui noluit adio ne exerit multus ut illa
qua tum ille vinebat vitam esse arbituetur dantati exulat,
deserti ab homin quod propter ati importunitatem nemo velle
tecto nemo andree nemo allogui nemo spacere uellet. Dume
igitur iute Abitut imdebat hunc si acere et pemptus oderat
non cum 5 duitissime viuere nelle adhebat hunc morere matu
rabat nimmtus quod illi vini in malus exerat perfugium calam
tatil. Ques si quid at ac vortutis habuisset ut multi
sepe fortes vidi in eum modi dolore morerim sibi e5 con
hunc quamobrem id uellet minmatis offerre quod ipse sibi op
tare deberet. Lam nunc quidem quid tandem illi malus morer
attulat msi forte meptis ac fabulis ducimur et existimem
misus illi apud inferos impor7 succulam perfecere ac plures
idem offendisse minimis 5 huc veliquis se. A. sibi ab uxor
a featuri, a liberis actum e5 preterite in Frederator sedem
atque regnonem que si falsa sunt id quod oes intelligunt
quid em2 tandem alimt moris exipiut prieri sensum doloris.
Agre Bo venemi per qu6 dati per M. Aselium. Quid
hunc Abito meli atque adio quod Opiamco famnharissime
eft usus potus etia multus et ne igitur quem sibi offensore
Opiamco famnharissimi srebat esse potissim et sibi seelus et
illius periculii commitebat. Cus deme tu qui pietate ad ac
tusandu exeratus es hunc Aselium esse multum iam dui sot
us. cux non Abiti exemplo usus es ut per illi qui attulis
et venemi de hoc premoditaretur. Iam Bo 5 non probabre
5 insitatur indices 5 nonui in pane dati venemi. Fanius
ne potuit 5 in potulo. Latius potuit actum aliqua in parte
pant 5 si totum collisque factis in potione effet. Celeris po
but commissum 5 potui in venas atque in oes parte corporis

permanere. factus fallere in pane si esset adaduerunt illi
m poculo. cum ita confusum esset ut secom mullo non posset.
At repentim morte perist qu si esset ita facti. cum ea res
propter multos euisnon morte. satis firmà venem suspiroëz
non haberet. Si suspiriosum esset cum ad alios potius
ab Abitù pertineret. Verum m eo ipse hoest impudenssi
me mentitur ut id intelligatis et morte euis et quæadmo?
post mortem m Abitù sit trime amateque quætitú cognosite.
aus vagus exul evadirat atque vncius exclusus Opiamais m
falerim se ad. c. Quinque contulisset ibi premim morbi
mendit ac satis vehementer ducis egrotavit. Cum esset bna
Sassia et statio. Albio quodam colono hoest valente qui simi eis
solebat familiaribus utevetur et vir dissolutissimus cument
fortuna pati posset et aus illud merionij cestum atque legerit
dannatione viri sublatum arbitavitur. Lichofratys quidem
fidelis Opiama sexuulus percutiosus et minime mendax mul
ta dictur veniretare anno solitus esse. Interea Opiamaus eis
iam cœualestet neque m falerno improbitate colom dictus
fevere posset et huc ad urbem profectus esset solebat eme ex
portam aliquid habere conducti cedisse ex equo dictur et
homo infirma validum latus ostendisse vehementer et posse
ad vebem cum febre venerit. paucis diuibus esse mortuis. Mor
tis tano indueris euismodi est ut aut mohn habeat suspinom
aut si quid habet id metra parietes m domestico streleve verset.
Post morte euis Sassia statim moliri nefaria multeix copit m
fidial filio questionem habere de viri morte constitut. Eunt
de auropilio quo exat uisus opiamai medico. Stratonem mor
sentencie constitutii esse satis quætitum victi eadee de re
tibi Enno. post hestem de hoibus mullo adhibito non
ditam uio m filijs raput questionem habere conata est. An
hoc dictus mchi eme vemt in mentem quod dicta posset
tumet si adhuc non est dicti. Mementove cum haberetque de
furto quæsito Stratonem aliquid de veneno esse contectum.

hoc uno modo indiret, sepe multo, improbitate deprella veni
tat emergit, et inorem defensio interclusa respirat. ep aut
huius ad feudem callidum sunt, non tantum audent, quantum
excorritant, aut minuor emnet audacia atque procreata est,
a consilium maliter differuntur. Et si aut confidentia aitura
aut callida estet audacia, vix ullo oblitu modo possit. aut
fuerit factum non est. At melius clarius. Larmi fuit. An ad
freatonem suspirio non pertinuit. At is ex cedula simula
tus, et a puero consilio est manifestus. An id artu non est in
quexendo. Que fuit igitur alia tuisa querendi. An id quod
dicencui nobis est, et quod tum Hassia dictit tabat, cum de
furto quereretur, tum freato iisdem in tormentis dixit de se
neno. Et hoc illud est quod antedicti, mulier abundat au
dacia consilio, et ratione defectitur. Nam tabelle quotiens
plurel proferuntur, que recitate, editeq nobis sunt, ille pe
quas cum obliquis esse dixi, de quibus tabellis de furto ke
mulla iuemtur. Non vemt in mentem perma ovatione
Seratomis, conscribere de furto, post aliquid adjugere dictu
de veneno, quod non percontatione quæfitum, sed dolore ex
preffum underetur. Quedo de furto est venem, et suspi
cione superiore sublata, quod ipse her cedet mulier indutur,
que ut rome de annexa sententia statuerat, satis est quæfit,
postea per triennium, maxime ex oibus servis freatone illud
diliberat, in honore habuerat, comodis oibus affererat.
Cum igitur de furto queretur, et eo furto, quod ille sive eo
trouersia fecerat, tum ille de eo quod quæcheatur verbum
nullum fecit. de veneno statim dixit, de furto si non eo
loco quo debuit, ne in extrema quiete, aut media aut in
aliqua demet parte questiomis, ubi illu fecit. Jam vide
ut illam nefarum mulierem indiret, eade[m] manu, qua sive
tur potestat, interficere filium cnpiat, hanc fittam questio
consistisse, atque istam ipam questionem ducet, quis oblit
naut. Orui ahquc notat, neque reperietis quæ ego proferri

mamn & hoëm notari. Quid aſ. T. Acti, tum periculûm capitæ
tu inducit stetereis tu fortunaſ alterus hirſ conscriptaſ m. indiut
aſſeras - neq. eary autorem hæz neq. obſignatorem neq.
testem notabif et quam tu pessent inoentissimo filio ex materis
ſim deprecipſeris, hanc hi taleſ uiri comprobant. Eſto m.
tabellis mchil est auctoritatis, quid ipse qneſtro mandibus, quid
amnis hoſpitiuſque opiamus, quos adhibuerat antea, quid
huc tandem ipse tempore, cur non vescerata est, quid utiſ
hoſibus factum est. Steatone et Nuchostato. Quero abſ
te Opiamque ſeruo tuo Nuchostato quid factu est dictis,
quem tu tum huc bœu tempore actusaturus effet. Fornà
deducere dare poterim inderandi, in columns deme ſeruare
questio, hir induibz ſeruare, huc et prei debuſt. Nam
Steatonem quidem indues m. ccutè actum esse execra ſitore
ep. nemo est in Larmatu, qui nefiat. Timuit m. amen, no
ſua consigna, non odiu multipú, non fama onus ſi, ę non os
eus stetereis, testes eſtent futuri, ſi metuit ne cedentur,
externa ſeruli uoce morietis. Quod hoc portentur de inor
tales, quod tru mòſtrum in ulla loci, quod tam ſeruere
et imane, aut unde natu eſſe duramis. Sam eum videtis
perfekte indues, non ſine neceſſaris me, ac maxima cauſis,
principio oratio mee de matre duxſe. Nuchil est mah mchil
stetereis, quod illa no ab initio, filio uoluerit, optauerit,
conſtanterit, eſſererit. Muto illa p[ro]mâ libidis iuris, muto
neſtarias generi miptias, muto cupiditates materis, expulſa
ex meiomo filia, que nondi ad huius vito p[ir]culi ſed ad
cœ famhe dederat p[er]tinebant. Nuchil de alteris Opiâ
mi miptis querez, quæ illa cu obſide filios mortuos aſtre
p[er]ſset, tu deme in ſeuhe lucre, atq. m. præiugno, ſumis
tunp[er]ſit. Pretereo ep. Aueui cuus illa quondam ſocrits p[er]
ante uxor puſſet, cum Opiamque eſſe opera p[er]ſcripta
ſu quæ cognotur. Eam hib domu ſede consigny deligit in
qua quotidie ſuperioris ueri mortis media et ipsoe fortuna.

videbet. Illud primi quæxor ab illo streleve, quod demq[us] pa-
tefactiui è, fabritiam venem, quod tui vecens sulpinofim
retaxi, hui[us] incredibile, mit nò apertù ià oibus ac maſſestiz
videtur. Non est profecto de illo veneno celata mater,
mchil est ab Opiamo sme consilio muheriſ corſitutù, quod
miſi eſset certe poſſea deprenſa re non illa vt ab unprobo
vivo diſteſſet, ſed ut a cendeliſmo hoſte fugiſſet clomq[us]
illa iſperpetui streleca orà fluente reliquiffet, nò mò id non
ſecit, ſed ab illo prè mulli loci præermit, in qno non ſten-
ereſt miſicial aliquas at diel os ac notel total mente mater
de permore filijs conſitaret, que primi ut illi confirmaret Opi-
ameri actuſatore filio ſuo, dois muliebribus collatione filie
ſpe hereditatis obſtremxit. Iraq[us] apud ceteros, nous mter pro-
pmquol ſuſceptiſ immiſtis, ſepe fieri duortia atq[us] ſtimus
diſidia videmus. Nec muher ſatil firmi actuſatorem
filio ſuo fore neie[us] putaut, miſi qui in mi[ri]omus ſororem
euiſ ante duyſſet. Ceteri nous affimitatibus adducti ve
trees immuciſa[rum] ſepe depo[m]it. Nec in eodem dilutens ſepe
fuit, vt actuſatore filio ſuo còparet. Imc eiz ille ſohenti
dmel ſeruo[us] et miſi, et p[mi]nſiſt. Huc ille inſimco cendeliſſi
moq[us] de morte Opiama questioneſ quib[us] ſinem alignando nò
muheriſ modiſt, ſed armco[us] auctorialiſ ſerit, ab eode streleve
ille triemo poſt habite lareim quæſtioſ euiſdem amene false
conſcripnonel quæſhom[i]t. Et eode ſuſvore etià illa còſtuleræ
ta exectio ſingue totius demq[us] huius ab illa est abu[n]ctæ, et
adornata còpavano cris. Atq[us] inſebus, ac inſteutui actrato[re]
filio ſuo romæ ipa inſiſſet pauliſper conſuprendox, et còdu
tùdo[us] teſtrui c[ui]a Larim è comorata. Poſſea ante c[ui] appro-
piquare huius iuditiui ei et numatum est, conſeſſim h[uius] aduſſaui,
aut actuſatorib[us] diſligeria aut perma[na] teſtibus deſſet aut ne

M. T. Cicerons pro. p. Sextio orò iapit. qui antea indicerit mirabatur, quid esset ap pro tantis opibus rei. p. tantaqz dimittate imperii, nequaqua[que] satis multi cives forti, et magni aio ine. inventur, qui audivent se, et salutè sibi in dis. cimen offerre, pro statu cuitatis, et pro tov libere. state, ex hoc tempore miretur potus, si quem boni et fortè viruz. viderit, q[ui] si quem, aut tuncui, aut sibi potius, q[ui] rei. p. consu. lentem. Nam ut onnitatis, de omnis cives, censu coriitando re. coredari uno al spectu interi potestis eos, qui cum senatu cu bovis oibus, rem. p. affudit am exsultant et latrocino domesitò libe. varmt, mesto, fordicitat, reos de capite, de fama de auctate, de fortum, de liberis dimittant. Es, autem qui oti duina, et humana, decarmt, pecturarmt, euercermt, non modo alareis, letoque volutate, sed etiam fortissimis atque optimis tuibus periculam. interi, de se in chil timere. In quo cum multa sint indugna, tr. in chil minis est ferendum, q[ui] ap[ro] iam non per latronis snos, non per hoys egestate, et scelere pereditos, sed per nos nobis, p. optimos viris, optimis viris, periculam in ferre conantur. Et quos lapidibus, quos fezzo, quos facibus, quos vi, mami, copiis, delere non potuerunt, hoc ura anctoritate ura religione uris. sententis se oppressuros arbitentur. Et ego aute indiceris quia uoce, michi in agendis gratijs c[om]memorando e[or] qui de me optime meriti sunt beneficia, esse utendu putam, ea munten. et, uocor, in e[or] periculam depellendis. His potissimis viris hec fecerunt quos opera, et michi et uobis, et populo ro. restituta est, que q[ui] ab Hortensi viro clarissimo, et eloquentissimo, causa est, quod aut. pro re. p. conquendu fuit, aut pro reo disputandu. tamem progrecedar ad utendu, ne mea propegnatio ei potissimi de. fuisse videtur per quod est perfecti, ne ceteris tuibus deess. Atque ego sit statu indiceris, m. har. causa, atque exeritare choice diu ame loci pictatis, potissag[ui] defensijs quodam et eloquens.

doloris, illi ingemis partes esse susceptas. Iste, si aut accums ergo aut liberus, illi qui ante me duxerunt, peto a vobis ut tantus ora, homi mee concedatis, quanti et dolori pio et iuste iurandie con- cedendu putetis. Quodam officio rotunctor dolor ullus est ut, ut meus ex hois optime de me meriti peritulo, neq[ui] iurandie ulla magis laudanda, illi ea que me inflamavit exsultere, qui oibus mee salutis defensoribus bellu et se gerendu sibi vidi, cito. Sed quom[am] singulis tribus reteri responderunt, clara ego de ot statu. p[ro] Sextis, de senere vito de nā de moribus, de mecedibili amore in bonis, de studio, conferuande salutis co[nt], atque otis, contendam, si modo id consequi potero, ut in h[us] confusa atque v[idelicet] defensione, michi a me quod ad meam questionem, michi quod ad teum, michi quod ad v[erem], p[ro] per meat, preterea, illud esse iudeatur. Et quom[am] in granuillosum temporibus autatis atque in ruris euerse, atque afflute rei, p[ro] Sexti tributus est a fortuna ip[er] collotatus. Non ad greedior ad illa maxima atque amplissima, primi, docueram, quibus mitis, ar[que] fundamentis, ho tante in sum[que] rebus laudet ex nate, limt. Parente, p[ro] Sexti natu, est iudicem hominem, ut p[er] lerram, memtis et lapiente et santo, et seuenct, qui cum rei bumis plebis, primis mter ho[rum]s nobilissimis, temporibus optima, factis esset, veliquis honoreibus uti, non t[em]nquam, et dictus videri. Et autore dixit honestissim et spotissim viri. C. Albi, filiam ex qua h[us] est p[ro]e, et nup[er]tam filiam duo, bus granuissime antiquatis viris, sic probatus, fuit utriusque exsultat, carus maxime, et iocundis esset. Ademt Albi, mo[d]eris, nomina moris, fili, sed c[ir]avitque illius necessitudinis, et bemiolaritiam non ademt. Hodie sic h[unc] d[um]lit, ut vos farim[que] potestat, ex h[us] ut affiditate, eis, uel sohitudine, uel molestia inducere. Duyit, utem patre, v[er]no optum et taland[que] sum[que] viri filiā. C. Si, p[ro]prijs, clara in hoc, p[ro] Sexti p[ietas] extitit, oibus grata quidem et Naffiliam statum profeat, est ut s[ocer]t, videlicet, consolari, quod possit, fluitibusque rei, p[ro] expulsum in aliud terzi iarentem quem

in maior suos uestirius stare operrebat, et ad eum filium eum adduxit, ut inſpirato affectu, complexus, si nunc omne at aliquem parte meorum deponeret, et maxime officiis et illius eximia quoad vixit, et fihe ſolitudine ſustentavit. Possum multa dicere de libertate, de domine ſitys, de credibili amore in bonis, de studio consideruandam ſalutis coram actis, de tributari militi, de provinciali in eo magratu abſtencia. Sed in me ante oculorum obueram rei p[ro]luctas, que me ad ſe capit, hec in mora vel quere hortatiz. Questor h[uius] Anthonij college meu judices ſuit forte, ſed ſone, tate consilio, meus. Impedior n[om]illijs offijs, ut ego interp[utor] religione quominijs expona, quanta ad me detulerit, quanto ante p[ro]widerit. Atque ego de Anthonij in quo colliga ſiſtmedo at moderando, si mea diligenca m illu comutam, cum ſimma aſſodia uere ſolubilis, par prope laus eſſe. P[ro] Sextij debet qui ſui ita consilie obseruaut, ut et illi qu[est]or homi et uobis oibus optimi tuus uideretur. Iſdem cum illa cōuratis, ex la[te]bris et tenebris, erupſſet, palam, armata volitaret. Demt Capuā, quam urbe p[ro]opter plurima belli oportu[n]tat[es] ab illa m[p]nia, et ſtelerata manu attentari ſiſpirabantur, et me de Aulam[is] tribu[n]t[m]e Anthonij caput pre nap[ite] c[ie]nit. Qua de c[ausa] et tu c[ou]n[tu]s ille Capue, h[uius] P[ro] Sextio, apud me maxima gratia[as] egit, et hoc tempore fide h[uius] benefi, cu[n]d[us] ſt[est]im[ō] declaravit, percului[n]que depeſtantur ſuo de reto. R[ec]eta qu[em]o[P] P[ro] Sexti, quod d[er]reuerunt Capue de c[u]vionet, ut iam viribus tua vox p[os]ſit aliquid ſignifi re immaturos. Q[ui]d n[am] cum ſe corroborearet effe c[ia] e[m] uideatur. D[er]eta de c[u]vionem non re c[ito], d[er]etui offino aliquo expressum vicinat[is], aut d[u]entele, aut offijs p[ud]tui, aut am bitujs, aut comendationis gracia, ſed re c[ito] memoriā per ſun[ti] perculi predationem ampliſſim[em] benefijs, vire offijs preſentis, ſt[est]im[ō] pretereyi temporis, atque illius temporibus cum iam Capuam metu Sextus liberaſſet, ego litteris eum Capua a[ter] ſun[em], quibus litteris ad urbe c[on]ſt[itu]m credibili

teleritate aduolant, et tū illo ſuo exercitu cadē celeritate eſt. Anto-
mīr consecutus, hir ego quid predicti, quibus huc rebus consiſte
ad vēm gerendam exitatut, quot stimulōs admouerit longuī è
dicere. Sed hoc brene dīta, mīs adiutor rei, p. Sextus, ad
excitandī cohartandī. Antomīr fauſet datus in illo bello, nequaqua-
Carlina, cum epeuina apenim, atque minibus illis emerſſet,
ſme multo ſanguīne contidisset. Hunc igitur auiſz attulit ad
tribunatū. p. Sextus, ut quæſtuvam maredōne velinquam,
q̣e non eſt omiſtenda ſingularis illa integritas p[ro]priātus, cun[si]
ego muper in maredo... ſi adiuvat, non preſſa leuerit ad exi-
gui predictationem temporis, ſed fixa ad memoriam illus pro
uīne ſempiternā. Verut huc ita pretereaμus, ut tāmē miſteret
et respeſtantes velinquamus. Ad tribunatū quia ipē iā cito[n]ni,
uoſat, et quodammodo abſorbet orationem mea contendentem ſtu-
dio curfuq[que] vemamus. Q[ui] tribunatus, quomā mchil alind
mīs nomen mei, rauſamq[que] contiut, neceſſario mchil de yſde
rebus eſſe arbitraz, ſi nō ſubthuſ disputandī ac texte doleruſ
deplorandī. Quaſtratione, ſi alpeuus m quod[que] hoſte iuehr
vellem, quiſ non conſederet? ut eos quoq[que] ſteleve violatūs cem
et ſuſore uorīs libertate p[er]ſtemgerem ſed q[ui]moderate et huic po-
tus temporī ſeruam q[ui] dolori meo. Si qui octulte a ſalute mā
diſſentuīt latcant. ſi qui ſederuīt alingnd aliquando atque ydeſ
miſr tarent, et quæſiant, nos quoq[que] ſumus obliu. Si qui ſe ef-
ferimt m[er]ſtanter quoad ſeuer pot[re]reut p[er]ſecutus, neq[que]
offendet oratio mea, mīs qui ſe ita obtulerit, ut in eui non i-
uaſſe ſed meuſſſe videamur. D[n]Pompeuſ huc tribum
mch[que] uir utq[que] clariſſimus, o[n]t rautiom[que] ſedere exſerationi
et deuinxerat, mchil m tribunatu contra me eſſe futu[que]. At ille
neſaruiſ ex auiſz ſtelezu obliuone natuſ, paru[m] ſe ſeduſ viola-
tueut[que] arbiteatus, m[isi] ip[er]t rautiovem aliam p[er]icul[i]i ſuiſ p[er]ſuſ
p[er]icul[i]i terzu[i]ſet in euextenda re. p. felix ſut, miſſu ſut nev-
uſ. Q[ui] em[ur] in euiſ cito[n]na neru[n]n e[que] p[ot]uecut homi[m] frateru[m] ſla-
ſtis ſoror[u]ſ ſtupuſ ſōm iandita libidine miſam? Sed ſut profecto

in illa re. p. fortuna fatalis ut ille cecus, atque amens tribumus plebis natiſtretur. Q. und ditt? Consules: hotline ego noë appelle enerſores imperij: produtores mec dimittatis: hoſtis bonoy ouyz. Ond ad defendit ſenatù affligendù equeſtrem ordmè ex mynienda orù iura atque instituta maior, ſe illis fastibus cœtisque migrabus ſum honoris, atque imperij ornatoſ arbitrabantur. Quoy per deoſ imortales ſi nondù ſcelera, vulnereque ulta rei. p. vultis vecordari vultum atque moſſum at mutueam: ſaalius eorum ſatta occuſet, mentibz veftris ſi ora ipa caulis prepoſuerit. Alter vinguentiſ affluens calamſtra coma despitèſe conſiſt ſtuproz: ac veteres vexatores etatulo Catilme ſue putealis et ſe neratoribus gregibus mflatus contemnebat equites. ro. Alter odij bom ă teter moſebat, ă truculentus, ă tezribilis aspettu. Vimin aliquem ex barbatus illi exempli imperij veteris magmè an tiquatatis columnen rei. p. duceres mutueri. Veftitus asper harva purpura plebeia ac pena fusta, rapillo ita horzido ut iam hōibus non ſupervilu ſed p[er]miſ rei. p. videretur. tā ta erat gratutas in oculo tantræ ſeontiſ contractio erat de mo: ne ouyz ſermo. est tandem rei. p. magm[us] firmumque ſub ſidu. Habeo què opponā labi illi, atque ſeno vultus meduſ fiduſ college ſiu libidmè leutatemque franget. habebit ſenat[us] in h[uius] aui[us] quem ſequatur non deavit autor et dux bom[us]. Miri demque p[ro] precipue o[er] gratulantur qu[ae] habituris effem contra tribum[us] plebis ſuioſum et audacem tum annu: et affinem, tum etiam gran[ue] et fortem conſulen. Alter atque eorum fetellit nei[em]. Ouiſ em[ur] dawm tanti imperij tenere et gubernarula rei. p. cætare m. magmo car[bi] et flutti bus poſſe arbitraretur h[uius] emerſum ſubito ex dum[us] tene br[us] luftrroz: ac ſtuproz. Vmoſganeiſ leno[m]ſ, adulter[us]q[ui] confectum? au[m] ſ[ic] preter ſpem m. altiſimo gradu aliam o p[er]bus politus effet, qui non modo tempeſtare impudenter, mutueri tenulentus ſed ne lucem quidem m[i]solitam aspiterex poteret. Alter multos plane fetellit, erat e[ui] h[uius] opio[d]e nobilitate

219

218

ipā blanda concordatricula cōmendatūs. omnes bom nobilitatī faue
muſ et qua cum trīſtem ſemper, qua taniturmi qua ſuborzi,
dum eſſe at multī ſindebant, et ap erat eo noſte. Ut meſtera
ta familie nobilitatī indevetur, ſanebant, ſandebant, et ad in
regritatem maioz. ſpe ſua hoſſe vocabant, materi generis o,
bliti. Ego autem vere dittā inſures tantū eſſe in hoſe ſteleriſ,
audacie cruſelitatiſ, ę ipē ann re. p. ſenſi mīquā putant -
V eque em hoſſe, et lenem et falsa opinione, eſtore hoſſi ab
adoleſtenta cōmendatū ſtriebam. Etenim auiſ euiſ vultus, fla-
gia paretibus reſebantur. Sed hec obſuratio nec duiturna
eſt, neq[us] obduta ita ut curiosi oauſi perſpiri non possét -
Vindebam ſeuus vite, deſidiam et meritā meſſaſ euiſ libidieſ
qui paulo propinſ accerſeant inſebantur, deme etiā ſermomſ
an ſal dabeat, quibus reſonditoſ euiſ ſenſuſ tenere possenſuſ. Lan-
dabat homo dōtus phos, nēſto quos neq[us] eoz tamen noſa po-
terat dicere, ſed tamen eos laudabat, maxime qui diuuntur,
preter reſeſoſ eſſe auctoreſ, et laudatoreſ voluptatī. Aiebat-
mehl eſſe preſtabiluſ oacſa iuta et plena, et conferta volup-
tatibus. Eſ of autem qui dicerent, voluptati diſimtati eē ſeru-
endi rei. pu. consulendi, offiti, nationem in oſ iuta, non rō-
modi cauſa eſſe durendā, ſed adeunda pro patria peritula vulne-
ra expianda moriem, appendam, vaciori, atex, famme direbat,
et inſ affiduſ, euiſ quondam ſermombuſ, et quod ſindebam, qui
bustus hoſibus, in interiore odui, parte vineret, et ap ita domni
ipā ſumebat, ut multa euiſ ſermomſ inducia redolerent. Sta-
tiebant ſic, mehi ab illuſ miſis expectandi, mal quidē reſe-
mehl ptimeſtendī. Sed ita eſt iudicel. Ut si gladium p[ro]no-
puero at si timberlo ſem, aut debili dederiſ, ipē impetu ſuo
nem[em] noceat, ſm ad nudit[em] vel fortiffi[n]m viri corpuſ acerſevit,
poſſit acie ipā et ſeuoribus vulnereati. Iſta cum hoſibus ener-
natis at exanguibus consulatīs, tanquam gladium eſſet datuſ,
qui per ſe unquam pungetere neieſ potuisset. Hi ſi[n]m imperij
noie armati tem. p. truicidarunt. Hi duo soli fuerim-

preter futuolium illu tribumt duo rei. p. turbine, qui non ino
precipitanti patrie non subnemrent, sed eā minuī tande conti,
dere mereverent. Flagitabatur ab his quotidie rum querehe,
bonoz oSTS tum etiam precibus senatibus ut meā tanim susti,
perent aſſerent aliquid. hi non modo negando sed etiam
irvidendo ampliſſuā quæque illius ordIMS inſeqnebantur. Hic
ſubito ſenatibus, et uueribus irdo ſenenl, conſolatus mei tanfa
anamatum conſulem orabat. Ttam alter ille hozicuſ et ſe
uevus, conſulto ſe dom contmebat. Quanta ſuperbia ce
uum illud ac labes ampliſſim ordIMS preſes repudiant vt
me ipm contempſit helluo patrie. Ttam quid ego patromo
m dicta: quod ille cum quali questum ſateret amſit. Vos
maq equites. ro. et oſe bom, veste mutata, vos maq pro meo
capite ad pedeſ latroms impuri prieatatis. Oh. diem illuz ſu
dicel ſunestum ſenatu, bomſa, oibus et rei. p. lurtuolium im
dn ad domescuri meorem granem ad poſteritatis meóriaz
gloriosum. Quid emz quiſ potest ex oſi memoria ſumere
illustreus, ą pro uno cune et bonoſ omneſ preuato conſenſu
et uueribus ſenatum publico conſilio mutasse velleſ. In tam
to luttu cuutatis omoſto quid ille Tribumis oSTS rei duuna
rum, humanas, predo ſecerit. Exaatiuſ euolat e ſenatu
non minuſ perturbato aio atq vultu, ą ſi amuſ ante pau
as m ccreditos, conentu mcdiſſet. Aduocat conſionē habet
orationem talem conſu qualem miquas Catilma vittor ha
buſſet. Et ſi me attenſiinms aſ ſuma cu bemgmitate
audientis uudres tamen uereor, ne quiſ forte vēm inſretur,
quid hoc mea oratio tam longa aut tam alte repetita velit,
aut quid ad. p. Sexty tuſam eoſ qui ante huuſ tribu
natum rem. p. vexarunt, delicta pertmeant. Mich autē
hoc propoſitum est oftendere oā consilia. D. Sexty me
tem totuſ tribunatuis hanc ſuſſe vt afflucte et percutre rei
p. quantum poſſet medexetur. At ſi m exponendis illu
neribus de me ipō plura diſtere videbor, uſnoſtate. Ttam

et illam meā cladem vobis et omnes bonum, maximum esse revi. p. vulnus iudicaturus, et. D. Sertus est reus, non sicut feci meo notum, qui cum omne vim sui tribunatus, in mea salute consumpserat, ne resse est mea rausam preteriti tibi, cum huius pre senti defen sione esse cōuntam. Erat utitur in luctu senatus. Squalе bat cuutus, publico consilio veste mutata. Nulli erat Italie municipi, nulla roloна - nulla prefektura - nulla vome soretus vertigalui, nulli rollegui, aut contiin aut oto aliquod cōmm ne consilii quod tum non honorifentissime de mea salute de creuisset. Cum subi edunt duo consules, ut ad ſui uetituz ſenatores redirent. Quius onquam ſenatu ipiis decretis parere prohibuit, qui trannus inſerat lugere uetut. Paru[n] ne est Proſo, ut omittam Sabini, qu[em] tam hoſes ſefellust, ut negh zeres auctioritatem ſenatus: optima consilia contermeret, rem p. perdereſ, consulare nomen affligereſ, etiam me edicti audeaſ ne merezent hoſes ſuam mea, rei. p. calamitare. Teue hunc ſui dolorem, veste mutata ſignifuerant. Sine il la uetis mutatio ad luctu ipōz. Sine ad depreandu balebat. Quid onquam tem crudelis fuit, qui prohberet quęq[em] aut ſibi mereze, aut ceteris ſupplutare: (demq[em] consules, ſi appellandi ſut consules, quos nemo est, qui non modo ex memoria feci etiam ex fastis cuellendos putet noce ac ſententia ſua detreuerant, ut ſeruorii delectu ſaberetur, pro tribunali aurelio ut buratim hoſeſ striberent, deruviarentur ad vīm ad manu ad cedex, ad direptionem mitarentur. Quæ cum eſſent euſmodi in dures, cum ſenatus millos dures, ac pro durbus productores, aut potius apertos hoſeſ habereſ. Equeſter ordo reus a consule ataretur. Italie totus auctores ſepucharetur. Alj noſatim re legarentur, alij metu et perſtulo terreventur. Arma eſſent m tempus armati. Eaq[em] non ſententio consilii diffinularerunt, sed noce et ſententia conproharentur. Cum oſe urbem nondi exiſam et euerſam feci tam captam atq[em] oppreſſam viderem, namque h[uius] tantis malis, temto bono[rum] ſtudio iudices reſtituſſerunt.

cuitas stare non potest, oito de auctate esse sublatum, consules qui du
tes publici consiliu esse deberent, perfecte ut per eos publici consilii
funditus tollevetur, eos qui plurimui possent, oppom onmbz contiombz
falso sed forimdolose autoreſ, ad permittem meā haberi quotidie rō
tra me uocem pro me ac pro re p. nēnque mittere comirato, de
teret copias et efusam illam Catilme poctuā namui nouo ducē et
imperuta committione rei, esse renounatam. Nec aum viderē quid
agere, luderem. Sano eni, tum non mihi vōm frudum sed meu
prope deuusſe. Contendem contra tributū plebis, privatus armis,
vocibus improbos boni, fortes mertes, interfectus cēt hīs, qui har
vna meditma ſola, potuit a rei p. pessu depelli. Quid deme,
quid veliqui vestaret, quid demque erat dubi, quin ille ſangui ſui
bumtus, mullo preſertim publico consilio preſutus, consules ultores
et defensores eſset habiturus? Cum quid in contione dixiſsem aut
mchi ſemel peundu, aut bīs eſset vncendu? Quid evat bīs
vncere, id profecto, ut cum amentissimo tribuno plebis decertatse
cum consulibus, ceterisque, euis vltoribz dimittisse. Semel perne
tamen videri maluſſem, ă bis vncere. Quid si in prima con-
tione, in tributum victum, in foro cu multis bom contidissent,
senatum consules credo vocaſſent, quem toti de auctate declarat,
ad arma worarent, qui ne deſtitum quidē defendiſſent rei p.
A tribuno pl. poſt mectiui diſiſſent. Quam tandem hova
mee pessu et ſuor, premo, eſſe uoluſſent. Vom imch vestabat
illud quod forſitan nō nemo vix fortil et acquisi, maquin,
dixerit, reſuſtisse, reputassent, mortem putna oppetisse, de quo
te, te ma patria testor, et vōl penates eiu patreque mee warum
subſuclui, templō quæ cauſa, me propter salutem meoz auui que
mchi ſemper ſiut, mea carior uita, dimittione, cedemq[ui] fugiſſe.
Et tem si imch in aliqua nane, cum meis amnſis namganti
hoc iudicem acidiſſet, ut multi ex multis loris, predo[n]es, claſſibus
cam se oppreſſuros mimtaventur, miſi me vomi ſibi deuſſent,
si id vestrōs neſſarent, ac mea ſimul mtenere, ă me tradere
hōſtibus mallet, leuſſem me potuus in profundum, ut ceteros

conferuarem illiò mei tam cupidòs, non modo ad certa morte
fed in magni ute disfremen adducuèrem. Cum uò m hanc vei
p. nautem excepti senatu gubernatùis flutuantem in alto rè
peſtatibus ſeditionum, ac diſfordiax armate tot caſſes mì ego
esset omnis deditus, maresine indezentur depugnavem ne po
tus cù ſuìno non dittà exiſto fed peritulo reſte wò liberò, quò
vobò, illiò non id quod oibus inſtaret ſuſiperem ac ſubirem.
An inchi ipi, ut quidam putant ſuit mori equo aiò oppetenda.
Quid tamen mortem ne fugitâ? An erat reſ ulla quam ma
gal optandâ putuèrem? aut ego illa reſ tantas in tanta ipro
boz multitudine cù zerebà non inchi moris non exiluit ante
oculos versabatur? Ytum hec deme tum ame tanq
m ipa ve zervenda cœambantur. An erat inchi in tanto lutu
ex tanta diſuſtione tanta accebitate, tanta ſpolatione oSTS
re, quaſ inchi aut natura aut fortuna dederat vita reſi
nenda? tam eram vudis, tam ignarul verum tam expers
confily, aut magmy? Tichul audieram, mchil videram. Tu
chil ipè lezendo, quærendo, cognouem. Nefiebà vitam
beneem esse: aresim glovie ſemputerni, cum effet oibz moſ
diffimita optandù esse ut ina, que necessitati deberetur, pa
tne potus donata, ę reſeruata nature videretur. Nefiebà
hanc inter ſapientissimò hoës fuisse, ut alij ditevent aiòc,
hoiz ſenſus, morte reſtrem. alij autem tum maxime ſapiè
tui, et fortu vobò, cum corpore exceſſent, ſentire ac vige
re, quòz altez fugiendù non esse tareve ſensu, altez uel
optandù meliore esse ſensu. Deme, cum oia ſemper ad diu
mtare reſtuliffem, nec ſme ea quicq expetendù eè hoi in vita
putaſſem mortem, qua chà vrgneſt. Athemſ veſi opmoſ
Et uthe filie pro patria contemplisse diuntur. Ego vir
conſularis, tantis rebus geltis timevem, pessetim cum eue
esset cuitatis, ex qua. Q. Mutuus ſolus in caſtra Porsene
eumque interficere, proposita ſibi morte conatus esset. Et
qua. P. Deteruus primi pater post aliquos annos patera

virtute preditalis filius se ac utam suam, mstituta ac pro se, lute populi. quod victoriaque denem失et. Et quod inuèbiles alij partim adipiscende laudis, partim vitandc turpitudinis tanfa mortem in variis bellis equisinnls aſis appetissent. In qua cuitate ipse memissam patrem huus. M. Crassii fortiffinui viz. ne videret vitorem immemui eadem sibi manu vitam exhausſſe qua mortem sepe hoffibus obuſſet. Nec ego et multa aha eoqitam, hor videbam, si cauſam publicam mea moruſ peri misſet, neieſ unqua fore, qui auferet ſiutipere contra impro boſ aues, salutem rei. p. conſeruande. Et aq. nò soli ſiue me remissam. Sed ſiue etiam morbo extirpul ſeſſem fore putabat. Ut exempli rei. p. conſeruande metu ſimul interiret. Qui ſemiz unqua a ſenatu. po. q. vo. tanto bonoz. omz ſtudio reſtituto, q. ſi eſſem interfectus, niuqua amicize potuſſet. Villam rei. p. partem ſua immina ſindia auferet, attingere. Servani iſitur rem. p. diſſeua meo iudiret et reſdem a vobis. liberisq. vœi. vafitatem mcndia rapinaſ meo dolore meoq. luttu depuli, et uuiſ rem. p. vobis ſe uam ſemel gloria iatez eximna mea. Timo me reſtituto. Vuit metu ſimul exempli rei. p. quod ſi inmortale tenebat, qui non inmortalem intelligat, hanc cuitate futura. Qua re monco vob adolestentes, atq. meo hor iure preeapio, qui diuimgitat, qui rem. p. qui gloriam ſperratis, ne ſi qua vob aliquando nequeſitas ad rem. p. contra inprobos aues deſe denda, uotabit ſezmoreſ ſitis, et vetrordatione mei cauſis, a consilis fortibus reſuſatis. Sed ut reuertere ad illud quod mechi in har oï oratione est propositum, oibus malis illo ano ſtrelece consuluz, rei. p. eſſe confertu. Primu illo ipso die, qui mechi funestus fuit, oibus bomſ luctuſus cum ego me cùple tu patrie, conſperta q. vò eripuſſem, et metu vii periculi non mei, fueri hòſ ſeelebi, perfidie, tellis, iurisq. reſſiſſem patri, amq. que mechi exat cauſſima, propter ipiùs patrie caritatem reſuſſem. Cum mei illi cauſum, tam granem, tam horribilen,

tam repentinū non solum hoſt:sed teta urbeſ ac templa lugerent. Nemo veni forumi, nemo curiā, nemo lutem aspiciere uellet, illo ipō mǎ die die dico, ino hora atq[us] etiam p[un]tto temporis eodem m[hi]n rei q[ui]s, p[er]maſſ Zabmo et p[is]om proumaa vogata est. Proh diu ſmortales aſtodeſ et confernatores huius urbiſ atq[us] ip[er] quoniam illa m[ec] re p[er]monita: que ſcelera iudiſt: har tanta pernubatione cunatut[us] ne notē quidem consuleſ m[ter] me[n] talum et ſuam preſdam intereſſe paſſi ſunt. Statim me perculſo ad me um ſamputi[b] hauriend[ui] et ſp[u]ante etiā re p[er] ad euiſ ſp[oli]a de treahenda aduolarunt. Omitto gratulationeſ epulaſ p[ar]titionem erarii beneficia ſepe reſp[on]ſa preſdam, letiā p[ar]coz, m[ui] luctu o[n]z. Vexabatur uxor mea, liberi ad necem querebant[ur].

Dener et p[iso] ſener a p[is]om consuleſ pedibus ſupplex veſtre
batur, bona du[sp]iebantur ear[que] ad consuleſ ſerebantur, do
m[ui] ardebat, m[ui] palatio consuleſ epulabantur. Et ſi me[n]
m[om]modiſ letabantur urbiſ tamen p[er]culio com[mode]ntur. Et
ut a mea cauſa iam reſedam, reſquaſ illuſ anni p[er]ſſe recor
dam, ſic em[ur] ſorillme p[er]ſpirati[que] ſat dom o[n]z remedietur,
amar[tr]atibus p[ro]ximis reſ. p[er] declarat. Que u[n]o p[ro]vultura,
ta illo anno fuerunt, que p[ro]misa multi[que] conscripta: que
ſp[er]uita: que cogitata: O u[n]d ch[ia]: quod imperij: aut que
provocia: que ratio auſſerende, aut conſlande perinē non re
periebatur. O u[n]t aut v[ex] erat, qui illo anno non aut e/
mend[ui] ſibi quod non habebat, aut v[ed]mend[ui] quod habebat
arbitaretur. O u[n]t p[ro]viri[am] qui p[er]ut[am] qui legatio
nē a ſenatu p[et]ebat: damnatis de vi reſtituto consulaſ pe/
tino illi ip[er] pop[ulari] ſacerdoti comparabatur, hor zemebant boi
ſp[er]abant improbi, a[ge]bat tributus p[le]b[us] consuleſ aduolarunt.
In aliquando ſeriui, q[ui] ille uellet. Et n[on] p[om]peuſ tuitiſtum
bis, qui mentem optimi domi, ſuis consilijſ ſutijſ ſteſoribus
a deſenſione mee salutis außerant. Excautunt illa ſua non
ſolutam, sed ſup[er]inone aliqua reſtardatam conſuetudnē rei p[
]bene gerende. Non est paſſuſ ille vir qui ſcelexant iſt[em] c[ui]ſeſ

222

qui atque inos hostes, qui maxima! natione, qui reges, qui gentes
feras, atque mauditas qui predomini inimtâ manu, qui seutia deu-
tute, victoriaque domui sset, qui oïbus bellis terra, mariaq, congressis
imperii popule, ro, orbis terrar, termiis diffini sset. Rem. p. ene-
ti streleve putoy, quam ipre non soli consilijs, sed etiâ sanguine
suo sepe defendi sset. Atque fit ad caufam publicâ, res fit autori-
tate sua, sive quedâ ad meliorem spem, molmatio diu eſt. dere-
uit senatus frequens de meo reditu, izl. iuus, diffentiente nullo re-
ſevente. L. Mimio, cujus in mea cauſa, mîquam fidei, orbisq,
contemnuit. Que cum rei tam mambus tenet etur, ſintur consi-
liu de interita. Quon. Dompei, quo pateſtato, fecerat, deprehenſo ille
mchusus dom, tam dui ſuit, gdui minuus meis in tribunatu,
de meo reditu, orto tribum promulgarunt. Præcepit etiâ. P.
Lentulus, auſtitate ac ſentennâ ſua, Pisonc ac Sabmo re
pugnantibus cauſam ſuſcepit. Tri. qu. pl. orto referentibus pittâ
tissima de me ſententâ dixit. hoc interim tempore. P. Sextus
index designatus iter ad. C. Cæsar em pro mea ſalute ſuſepit.
Q. uod egerit, quanti profereerit, mchil ad cauſam pertinere,
ad concordia nunz putant, et ad perſitiendi facultate aui, Ce-
faris, a cauſa non abbezrere. Abiſt ille amus, respirare hoës bi-
debantur, nondi u, ſed ſpe rei. p. recupande. Exueruit ma-
lis oibus at execrationibus, duo vultury paludati, quibus vtma-
ipis enemſent ea, que tum hoës prærabantur. Ineunt magra,
tum alij, qui œſ ſe de me promulgaturos confirmarunt. Ex-
bis præceps ermittitur, ab minuas meis, quie hoës in luctu uride-
tes, gecant uorabant, quomaz id etiâ facti, cuutatis ſint ut illa
ex vespers extratta in cedula, rem. p. conaventur arroedere. De-
muit. Izi, ſannarijs. Que tum frequentia ſenatus, que expecta-
no populi. Tum præceps rozatus ſententiam. L. Cotta dixit,
id quod dignissimi re. p. ſint. Unde de me acti eſſe urre,
mchil more maio, mchil legibus, non posſe quæq, de cuutate
telli ſiue indicio de capite non modo feri, ſed ne induciti quidè
posſe in comitis centaviatis, dom finſe illam flamâ quæſtate

re p. perturbato undique tempore iure indissolublatis, magna
verum permutatione indispessantem, deinde masser me paululum et spe
rehque tranquillitatis, presentibus flortibus, tempestatibus fugiisse -
Quare cum absens non minus veni, p. magnis periculosis, quò
dam tempore p[er]sliberasse, non restitui me solum, sed etiam or,
nari a senatu, dicitur disputant etiam multa prudenter ita de
me illi amentissimus, et professissimus h[uius]modi p[ro]vidi, et p[ro]di
ane spectissime que specterat, his uerbis rebus sententia est etiam
si iure esse vocationem tamen vini habere non posse. Quare me
qui nulla abestem non restitui lege, sed reueravi senatus autori,
tate oportere homo nemo exat, quin verissime sentire dicitur.
Post eum vocationem. Sn. Pompeius sentenata Cotta laudant et
approbant. Cum onnes certatim alius quod alio gravus, atque
ornatus de mea s[ic] mea illa varietate existet. Vemt consilij deme
agendi d[omi]n. kl. Februaryij. Præmeps vocationis. Q.
fabritus, ut me[n] annuit, templum aliquanto ante lucem
occupant. Cumque die S[ext]ui s[an] qui est de vi rebus actus
h[uius]que defensoribus cause mee, me[n] progrebat, consilia expertat
innoveret. Quid illi quod consilio. P. in indicii, vo
catur, quo se spectatum gerunt. Cum forum comitui curiam,
multa de notis, armatis h[uius]modis, ac seruus p[er]lexis occupassent.
Impetum faciunt in fabritum, manu aftersunt, occlusum nemus,
los vulnerant multos vinneris, distrutis gladiis et cœutis in
oibus fori paribus, fratrem meum, domum optimam, cœlit querebat
voces postebant, quod illa tellus libenter torpere, suum obtulisset, in
s[ic]am vitam ad sp[er]tem mei, reeditus referuisset. Pulsi tamen e
votis, in committio iacuit, seque servox, ac libertatem corporibus ob
terit, vitamque suam, tum notis, et fuge preſidio non iuris, in
duoxibus defendit. Meministis tum iudices corporibus cœunt
tyberim repleri, cloatas reſare, me[n]que, neque ante hoc tempus
neque hoc ip[or]um turbulentissimo die cœiatriums esse in S[ext]ui. Im
cham de ip[or]um acutastore quæque, qui p[ro] S[ext]ui querit in tribu
natu, et cum preſidio magnam tiuisset, num illo die fuerit extirp[ati].

non fuit. *Gladiatoreſ tui ſupponaſ, cum ſicariſ e taxereve emiſſi ſte
lucrem m foruī emittaſ, magraſtus templo euaſ, cedem maxmaſ ſa
ſacraſ, ſorum purgſ, et cum viā vi armiſ ezeaſ, acculeſ enm qui
ſe preſidio munerit, non ut te oppugnareſ ſed ut iita ſuam
poſſet defendere. Et eo autem tempore, id egit Sextuſ
ut a ſuiſ mimuſtus, rem p. admiraſzet. Iſtag, ſeſtus ſanitareſ
tribuatuſ, cum ſe non modo contra ſim et feruī ſed etiā rōtea
uerba, atq. interſationem legibus ſacratiſ eſſe armatuī pūtareſ.
Vemt in templum caſtoruſ, obnitiuamt consuli, cum ſubito manuſ
illa clodiana m cede rumuſ ſepe iam viterey exclamabat. Inatatiu.
tuadit meſmem, atq. mpacatum tribuī. Alii gladiuſ adorandu.
aliu ſegmentiſ ſeptoz, etiam ſuſtibus a quibus hir multuſ vulne
ribuſ atreptiſ ac debilitate corpore, et contemnato ſe abieat
exauatuſ neq. illa alia re, a ſe mortem mſi opinone mortiſ de
pulit quem auſ iarentem, et consiſum plurimis vulnereibuſ,
extremo ſpui exanguem, et confectum viderent, defatigacione ma
gis, et herrore, ſi inſeruodia, et modo aliquando cedeve de
ſtiterunt, et cauſa dritu Sextuſ de vi. Quid ita. Quare
vunt et id non ſua tulpa, plaza illa bna extrema deſint, que ſi ac
ceriſſet, veliquuī ſpni exauiſſet. Accuſa Lentuli, nō pāuſit loci,
Maledito hoſ Reatuo, cur tanto tempore exclamareſt ocuſum
ſpni vevo quid, accuſaſ, num quid deſint, gladiuſ: mī repugnandu
nui ut gladiatoribus mpavi ſolet, feruī non reſepeſt. An huc ipfa
bis eſt non poſſe emori, an illa q[ui] pl. templuī ceuetauſt,
an q[ui] cum eſſet ablatus pruinq[us] reſperiſſet non ſe reſeſi uſſit.
Vbi eſt annu quod reprechenduſt. Hic quæco inducet ſi illo die geni
ita clodiana quid facere uoluit eſſeiſſet, ſi p. Sextuſ qui
pro octuſo reſiduſ eſt, ocuſiſ eſſet, finuſi ne ad arma ituri,
finuſi ne ad patruī illu auſm, maiq[us] vir: uite erat uturi, ? finuſi
ne aliquando rem p. a ſunefto latione repetiutu: am etiā tur
q[ui]e reſepeſt. Cunaremiuq[us] ? timeuſt, num rem p. a ſanctuſi ſic
tauiſ et a ſeuuſ eſſe oppuſtam, atq. occupatu[m] videuſt ? Cunuſ
[ut] moru[n]t, vobis reſepeſt ? si quidem liberi eſſe, et huc rem p.

cogitaretis de cujus virtute viri quid volo, quid sentre, quid cogitare, quid indicare, oporteat dubitandum. Annon ipsi illi paride quos effrenatilfus fuerit alitur impumitate ditturna adeo vobm faceritis sini perhoxruerant ut si paulo longior opinio mortis. Sexty finisset gratiillu sini transferendi in nol tris rausa octi, dere cogitareunt. Senfit Rasarulus non meantuf neque em horis tarere potuerunt. Sin: sinqne2 querunt ad restinguendam undiam faceruis Clodiam. Multomana penulla aripuut, cum qua primu voman ad comtia venerat. Messonia se corbe context, cum que venent. Alij meam Alij Quamur gerim, nolb exsore servatuſ est. Atque hoc ſtitus oſſus adeo hoſez in periculo finſſe quoad Sextum viniere ſatum est. Quid m effect patefactu paulo iituf vellem nòmulli quidem morte mercenarii ſui transferre potuſſent undiam in qnoſ ſed acerbiſum ſederis infamam. Orato quondam ſtelle memmiffent. At si tunc p. Sextus inde reſ in templo Castor is aliam quam uve retinut edictus, et non dubito, quin ſi modo effect m re p. Senatus ſi magellus, populo re. reuſſet aliquando statu iui obvem p. inter fecro in foro statueretur. Nec non illoq. quisq. quos a maio vibul nùſ morte obita, polito in loco illo, atque in rostris col, locatoſ Indetis effect p. Sextio aut acerbitate mortis aut m rem p. aio preponendus qui cum rausam cujus salamto ſi rausam amiti, rausam rei p. benemeriti, rausam senatoris, rausam italie ſuſtreſſet. Cumque auspinit velutinomq. parés ob, munaret quod ſenſerat luce palam, a nefaris ſeſtibus in deo, hominibus conspectu effect omnibus ſanctiſtimo in templo ſanctis ſima in rausa ſanctiſtimo in mageratu. Euiſ igitur utas quinſam ſpoliandam ornamentis effect ducet. cujus morte oznada momentum ſempiterno putaretis. Domneſ mquid emittit, cœgisti, paraſti, quid uti faceret? ſenatuſ obſideret? auiſ ido mitis expelleret, bona diriperet, edes mcenderet, tecta diu. boret, templa deoſ imortalum ſtlamaret, tri. p. et vostre expelleret, promittas quas vellet quib[que] ncllet vendereat.

ar latera tutetur. hunc de vi attusandu putat. Quid enim
nem indueris uxorat, ita naturam vezi. tulisse ut quodam tempore
hoüs nondum neq[us] naturali, neq[us] multi iure descripto fuit per
agros, ac dispersi uagaretur. tantusq[us] haberent quantu[m]a
et virebus per cedem et unnera, aut eripere aut retinere po
truent. Quin utitur prumui viret, et consilio prestat. ex
titerunt in profecto quin[em] humane docilatis atq[us] ingeni dissi
patos. Unu[m] in loco congregavunt. cons[us] ex feritate illa ad iusti
nam atq[us] manu et iudicium transtulerunt. Tum res communi utili
tatem qua[s] publicas appellamus, tum conventicula homis que poter-
ca iustates no[na]uerunt, tum domnalia commuta, qua[s] urbe[s] dicti
mul[que] iuent, et du[m]o et hu[n]ano iure membus sepeemt. atq[us]
inter hanc utem ppollit hui[m]itate et illa iman[m]e, mori[t]em
terest. Q[ui]que et vit. h[uius] utro uti nolumus. altero est utendu[m].
uolumus extingui. his nereſſe est, id est indita quibus omne ius
continetur. judicia disphrent aut illa ſimt vit[us] dnat[ur] ne
resſe est. h[uius] videm d[ech]. Millo et vident, et fecit ut ius repre
vitetur. U[m]m depelleret. Altero uti uoluit ut iusti audan[que]
unereſt. altero uſus necteſsario est, ne iusti ab andana viceſt.
Ea[d]eq[us] ratio ſint. D[omi]nus ſi imui[m] m attusando neq[us]
em, per d[ech] ſint id est nereſſe fieri. At terte m necteſſate defende
de ſalutis ſue preſidiq[us] contra d[omi]n et mam[m] comparato. V[it]
quid ageret h[uius] ad chigintatem et gloria natu[m]e agerat aut[em]
vitare. agerat consilio. agerat per ſi[m]ui ordin[m]. agerat exem
plo bono[m], ac fortu[m]ui. Q[ui]nd re. p. quid ſe dignum
effet. qui etiam ip[m]e effet. quid ſperare. quid maiores ſi uſ
reddere debere[et] diligens ſi[m]me c[og]itabat. Ob diu infortales
qua inſevicocha offendit ſexit nobi[m]. quem ſpem rei. p. da
bis. quoti[m] qui[q]us ſi[n]emetur, tanta iustite h[uius] qui optimi[que]
s[an]tam rei. p. amplietatur. qui bonis vivis deſerviat. qui ob
d[omi]n laudet vorem; querat? Nec h[uius] tamen illa unq[ui]a mi[n]
via adjuvetur, ut cu[m]t[u] iusti tante[m] ſiru[n]itate aliter re. p.
ſuſſe p[em]treat. Sed qui h[uius] videm adolescentes quoniam ſi[que]

225

mentes confectus. Ille qui monumenta publica, qui edes sacra oppu
gnavit, ex dictis. mcendit. qui frupatus semper sittarist, septris arma
tus, mumtus indubus, sunt quor hodie copia videlicetans volutat-
edibus, attutat eum, qui aliqua ex parte furore exultante, repressit,
hoc est qui tutatus sit, ut in primata re deo penates suos in re p.
ura tribunatus, auſpinaque defenderet. Attusare eum moderate a
quo ipse nefarie attutatur per ſenatus auctoritatem, nò est situs.
Mucamur, hoc est illud quod de me potissim, tu in attutatioe
queſi, que eſset nà natio optimati (sit eme dyesti). Rem que
tibus preclaram unueti ad diſtendu, nec me diſtillè ad p
dorendu, de qua paura apud iudicem dicta, et ut arbitror nec
ab utilitate eom qui audirent, nec ab offino nò, nec ab ipa-
ta. p. ro. abhorribit orò mea. Duo grà ſemper in hac auta
te fuerint eom qui uerſati in re p. atque in ea ſe excellentis se
vere studuerunt. quibus ex gùmbus alteri ſe populares alteri op
timates et hui et eſſe voluerunt, qui ea que factebant, queq
chrebat multitudin iocunda eſſe vobebant, eſſe populares. Qu
autem ita ſe gerebant, ut ſua consilia optimo auq probaren
tur optimates habebantur. Quiſ ego optimus iſre quiq
nò. Si queris inuabileſ, neq, eme aliter ſtare posſemul.
Sunt primapes consilii publici, ſunt qui eom ſectam ſequi
tur. ſunt maximo, houſ exedmes quibus paret curia. ſunt
numincipales ruſturaq ro. ſunt negoai gerentes. ſunt età liber
tur optimates. V ius huius generis late et varie diſſuſe.
Si genus uniuersum, ut collatur eſto, beeui arciſcendi et diſ
ſunvi potest, omnes optimates ſunt qui neq nocentes ſunt neq
nata improbi, nec ſuriſi nec malis domineſi impediti.
Eto iſtur ut hi ſunt quam tu natione appellati et qui
integri ſunt et ſam et bene de rebus dominiſt constituti.
Noam qui uoluntati ràmodis optione in re p. gubernanda
ſeruunt, defenſores optimati, ipſiq optimateſ granſum et
darſum norantur et premapes cuaitatis. Quid e propoithi
huc re p. gubernatoribus quod maier, et quo aris ſuum

~drutere delectant id quod est~

dignere debeant id quod est prestatissimis, maximeque optabile sams
et homis et beatis cum dignitate omn. hoc qui volunt onnes op
timatels, qui efficit solum vix et consequtoreſ tuitatis putantur.
Necq. emz rei gerendam, dignitate hom. eſſerit ita coummt
ut ono non proſpiaant, neq. illuz amplerari omn. quod abhor
eat dignitate. Huius autem eoſe dignitatis hec fundame-
ta ſunt, hec mēbra, que tuenda primapibus et periculo capitāl
defendenda ſunt. Religioneſ auſpina, potestatis magætum.
ſenatus auſtoritas, legeſ. mol. maiol. inania, uirſdiction. fides.
provincie. ſoty. imperiy laus. reſ. militaris. eratum. hoz. rey tot
atq. tantat. eſſe defendorem atq. patronum magn. al. et magn
margis magnis conſtanſte. Hanc ego viam uideſt. si aut al
peram aut arduam aut plena eo percuterat, ut miſidiā ne
qem mentiat preſerim tu id non modo intellextum ſemper
ſed etiam preter ceteros ſenſerim maioribus preſidijſ et co
piſi oppugnatur, reſ. p. 2 defendatur. propterca q. alia
reſ hom. et perdit. mutu impelluntur et ipi etiā contra
rem. p. ſponte ſua matantur. Dom neſto quo modo tar
dioreſ ſunt et primapiſ rei negatijſ ad extemum ipa dem
q. neceſſitate excitantur ita ut nōmiſnaz. cumitatione, at
teditate, dum omn. nolunt etiam ſine dignitate vetmere
ipi utemus, amittant. propugnatorem aut rei p. qui eſſe bo
lunt oā rei p. cauſa perſerim qui tales ſunt qualis pa
ter tuſ. N. Stauſe ſuit qui ſeditiſi oībus reſitit que
nulla unqnam vis mille imne milla imdia labefert. aut
qualis Quinuſ. Netelluſ patem ſi matuſ tue qui de am
tate maluit 2 de ſententia dimoueri. aut victa exēpla
quoz. est copia digna huius imperij gloria. Relmqua neue
con ahquē qui vuiit, nominem qualis miper Quinuſ. Ca
tuluſ ſuit quem neq. periculè tempeſtus neq. honoriſ aura
unqua potuit de curuſi ſuo ute aut ſpe aut metu remone
re. Hec iuamtim per deoſ imortales, qui dignitate
laudem qui gloriam quercitis. hec ambo ſi metu remone
quod

228-9

224

hec diuna. hec fama celebrantur. monumentis annalium man-
dantur posteritati propagantur. Nunc msi me fallit m-
eo statu cuitas est ut si operas conclutoz remoneris omnes
idee de re. p. sensuri esse videantur. Extemz tribus lois
sigiturari maxime. p. vo. indianu et voluntas potest conu-
one corritus ludov. gladiatozq consenfu. O-ue consu fuit
per hoi annos que quidem esset non conducta. sed vera m-
qua. p. vo. consenfus perspici possent. Habite fuit multe de
me gladiatore fceleratissimo contioneſ ad quaſ nemo aehbat
mcorruptus nemo integer. Exant emz ille contioneſ per
ditoz houſ necessario turbulente habuit de eode me p.
lentulo consule contione. conturſus est populi. vo. factus.
egit caufam ſuma tu grantate copiaq. diendı tanto ſile-
no tanta approbatione ouſ mchil ut unqua videtur tam
populare ad po. vo. aures attidisse. Produittus est ab eo. En-
Pompeiu qui ſe non ſolum autorem mee salutis. fed etiam ſup-
plirem populo exibuit. huiſ ovō et pergrauſ et grata in to-
troibus fuit quo ſilentio audiu ſint de me ceteri primipes
auntatis. quos quos idreco non appello hoc loco ne mea oſ
ſi minuſ de aliquo dixero meata ſit ſi ſatius de oibus. mfin-
ta esse indeatiz. Cedo nunc eudem illuis mimic me de
me eodem ad veru populi in campo martio contionem. quiſ
non modo non approbaut ſed non indiguiffimi farimus pu-
taut illum non dicam loqu. ſed vineve ac ſpirave? qui fuit
qui non eud uore maculari rem. p. ſeq. ſi tum andret ſcelē
aſtringi arbitraretur. Vemo ad committ ſue magََatuī ſue
leguī. platet de me quem treammu atq exepſore libertatiſ
esse dicebat. Illa ruina rei. p. dunt ſe legem tulisse. O-uis
est qui dum contra me ferebat. innſe ſe suffragui confitea-
tur. Cum ante de me eodem ſenatus conſulto. corritiſ ſenturi
atil ferebatur. quiſ est qui non confiteatur ſe adſinſe et ſuffi-
guz de ſalite mea tulisse? Utca igitur cauſa popularis debz.
indexi in qua eſ honestates auttatis. omnes etates eſ ordines

qualove et sordibz cuu supior àmus idè et virile p[er]s et p[re]textatù p[er]h[ui]
uduro togà dederit. H[ui]r hor àno m ha[ra] toga vogtion[is] cuuſſiſt[ie]
ſubitam areebitate p[ro] patce forſuſſiò et clariſſiò c[ui]e deprecatim[que].
A[te]q h[ui] tot et talu[n] cuu[n] ſqualov h[ui] luttuſ. he ſordel ſuſrepte ſiut
p[ro]p[te]r vn[ui] me qua me defenderim[t] qua caſum meu luttuq[do]
luerut q[ui]a me lucenti patrie flagitanti ſenatui poſtenti italie vobis
oibz oratibuſ reddidexunt. Q[ui]od tamen eſt m me ſtatuſ: quid t[ato]
pe deliqui? ſllo illo ch[ie] c[ui] ad uos mdria h[ui]s confession[es] toſi exi[t] de
tuli cum parui nobiſ. At ſi ſteſtum è amar[e] patria ptuli penat[ur] ſat[ur].
euerſa domuſ è fortume uexate diffipari liberi capta r[on]uq[us] ſteater op
tinuſ m[or]e d[u]bili p[ietate] amar[e] tauchto ma[xi]o m ſqualove p[ro]lutaſt[ur]
ad pedeſ ſinimitiſmo[]. E[go] p[ul]ſuſ or[i]ſ ſoſ d[u]ſ penatibz diſtreacq
amers tarui patria qu[ia] ut leuſiè d[ui]n texeram. ptuli crucluditate mi
mo[]to[]z ſtatuſ m[fi]delu[n] ſtateu[d]o[]. S[ui] h[ui] non eſt ſat[ur] ap h[ui] c[ui]
ude[n]tur deleta veditu meo, multo me[n] multo ma[q] ude[n]t p[re]ſtat-
m eande vendere fortu[n]a q[ui] tant[à] iportare meuſ deſenforibuſ et c[ui]
uatoribuſ calamitatem. An e[go] m ha[re] urbe è poſſu h[ui] p[ul]ſiſ: q[ui]a
h[ui]uſ urbiſ c[oe]pote ſederut. T[on] evo non poſt[ero] eſſe induſt neq[ui]
uqu[à] p[ue]r qui h[ui] lacrimuſ qua ſit p[ietate] declarat amuſſo p[re] ſuo
p[ro]p[te]r me me ip[m] m[col]ume uide[n]t et quotienſt[u]nd[us] me viderit-
mgemefet ac p[es]t[è] ſu[n] ac patuſ ſui ſeſe d[ure]t uide[re]. E[go] u[qu]
uos m o[n] fortuna quenq[us], erit oblata, neq[ui] me ab h[ui] qu[os] meo no
m[ie] ſordicdaſo videt[ur] vnqu[à] ulla fortuna duuellet neq[ui] he na
tioneſ quibuſ me ſenatuſ com[me]ndau[n]t quibuſ de me graciae,
egit h[ui]nt exu[lem] p[ro]p[te]r me ſme me uidebunt Sed h[ui]s dy
u[m]o[ra]tales qui me ſui[ſ] templiſ aduemente vereperunt ſi pati[ui] ab
h[ui]s viris. to[]. p[]. Lentuliſ, ac ip[à] v[es]. p[]. qua meu[li] est ſanatuſ
que poſteſtati com[me]n[ec]unt voſ h[ui]r induro ouq[ui] bono[]z mentem con
ſi[n]noce improbo[]z reprimere poſt[ur]ſi. Q[ui]ave n[os] obſeſ[or]
obſero ut ſi me ſaluiu[que] eſſe uoluitiſ eos conſeruatiſ per quos

m e vam p[ro]ſi—

OED GRACIAS AHEN

M. T. C. de oratore.
liber. primis Intuitit.

A
notum
in
which the epistolary and the authority of the Church are made known to the faithful.

In this document, the Church, through herAPA, states that the faithful are bound to observe the commandments of the Law and of the Church, and that they are bound to observe the commandments of the Church alone, and not the commandments of the State. The Church requires of the faithful that they observe the commandments of the Law and of the Church, and that they are bound to observe these commandments in their entirety, and not in part or in part only.

Quia ſpem regnorum et to-
ſi horum necriti in ganes to-
nimam tempore timi vorigi
nostru tafio ſerſellerum. Ma-
qui loris qui eis et transiſt
itatis plenſimis ſtre vide-
latim in eo maxime molestiæ
et turbil ſent ſtine reſpetates
extiterint. Neq. vero nobis
nicipientiz atq. ex optantibus.
ſaui om. daty off. ad eas
actas qinb. apnere dedit
ſimil. reſpondas inter
nos q. reſſondas. Etiam
et pina. etate interim in.

ipfam perturbaionc disciphe
Veneris et atonſulatu deueni
m9 et medii reſi omnii texta
me atq. diſtine et hor. tps onic
poſt ſonſulatii obierim. Ins
ſluitib. qui per nos atonim
peſte depulsi. in nos met. ipſo
zeomm darent. I Sed tr. m.
Ins vel aſperitatiubn. reſi vel
anjuſtne tpus obſequar ſtu
dus niz. et q[ui]n mun. ad
ſuas ſummatoſ. vel tauta eurq
vel ros. p. tubuet omni ad.
ſtribendum potiſſim. tournac
Tibi vero frater. neq. hortati
de ezo. neq. rozanti. (Nam
neq. auſtoritate qui ſpia apud
me phis te vile potest neq.
Wolintate. Ar. mun. reperenda
eſt. Actis ruminat. meone non
ſane ſat. explitata reſordano
ſed ut arbitior apta ad id. quod
reſuiri. Ut que toſnoſtas qne
viri omn. eloquenſim tla
ri ſtim. q. ſenſerunt de omni
ratione diuendi. Vis emm.
Ut ſepe in diviſipn. que pu
eris. ant. adoleſentulig. nobis
ex ſomentarioliq. nostris in
tohata ac. ſi. di. extirerunt
(vix hat etate digna et hor
Vbi. qne ex tautis qua divm
rot tautisq. ton. ſequi. ſim
aliquid inſdem de rebus pol
tiliis. a nobis perſonis q.
proferri. Doles q. noni
hat de re. ame. et diſputatioibz
noſtris diſſentire. quod ego. eus
diti ſim. homi artibus elo
que ſima tournac statuam. tu

["ante illa ab elegantia dotine\nseque gandit pities et inquodat\ningem atque exteritur\n Gene ponendum At in de-\n sepe immo in solum hores at\n sinnis juge nis predictos fuiti\n enti. quere ndit esse visi est quod\n esset in plures omnibz atque\n in ditendo annubiles exti-\ntissent (Ma quonimq; te ait\n et togitatone tenentem por-\nmillos extollentes in quorum\n guie videbis non mediorum at\n tui sede præpe mavitur (Q)S\n esti est qin si datori homin\n sieniā reri gesturi vel vi-\n litate vel magnum diem me\n tui velit non antiponat ora\ntori operatores (Q)ns ante\ndubitet qin belli duci exilat\n una multate pre senti sines\n pene jumna biles in dicto\n ante excellentes p[ro] p[ro] p[ro] p[ro] p[

pocurit eiegorunt extitisse

Atq. in hortus inio in
quo poterant exoriri, hujus
eccellens, sed illigenter et
ex noster et giege, et extra
tomparare noles. nullus
ti pannores omittens. 5
pocere boni repentit. 10
hot etia mirabiliter deo.
videt, qu. reterantur artem
sui, dia. feze recordine atque
ad fontib. hanc eam dixit
di ant omnes meo pro medio
posita, solum quod, si fuit
atq. in hominum more et
seمنونا نرساش / vt iustiti
et maxime extollat, quod to
siffeatque fit ab imperatorum
justeigentia sensus quod dis
nuitur in ditendo autem vii.
tui vel maximam fit ab illega
ri genere orationis, atq. a to
suecidine tommis sensus
ab hortore. At ne illud,
quod vere diti potest, aut
plones reteris, artem, nis ex
me aut maiore deleratque
aut sse. vobis, aut pinnis
ad perdistendit amputiz,
tonnus. Atq. ut omittat
est, quæ sempet eloque
re piteps esse tiohu, atq.
mas omnium dardinarum pater
utque athenas, fruqueb sù
ma duriendi vis et puerita
est et peiſecta in hat iſsa
munitate profecto in illa.
Impey, accehementem, et eſequie
re studia dignerunt. Na
postea 5 quod i.npius disiingentur

conſtitutus, dumque patis ori
et tonſirnamet, nee ſepe landis
tupidè adnifestus, noſi ſibi ad
Ditendit studio et entendit pu
tant. At p[ro]mo quod toſtus ta
trions ignarit, qui neq. extra
tationis u[m] am vià neq. ali
quod preceptus actus, eſse arbitra
tentur, trutus q[ui]tus ingemor et
regitatione poterant. Tonsuque
tantum post autem auding ora
tatib[us] eorum, iogintur, eorum.
tur ad habitus quod, domoib[us] in
meditati quodam in homines
sunt, studi studio flagrantuerunt.
Etenim autem eos magnitudo, at
varietas, minuti tido, quod in
geneze tanſarit, ut ad eam dixit
in qua q[ui]sip[ro] ſuo studio tontse
tutry effet, ad aurore, et ſus ſie
quens, quod in iuramento precepta
ſi percutet. Et anter, h[uius]s
tudio niaxat, que iuram quod
ſint exposita prema, vel ad ga
naturam ad opus, vel ad dignitate
[J]ustizia, vero, ut multis rebus
poſſum, fiducia, noſtros homin
in aliud retis homib[us] o[n]tui gen/
tur p[ro]ſtiterant. Q[ui]b[us] d[omi]
ſes, qui[s] non p[er]cide m[er]tis,
ex omnino edicta etati, temporis
[con]titutis et exiſtim oratores.
nib[us] p[er]memuit. Sed ut mirari,
vitam est, ut, quod, qua h[uius]
optimam et p[er]lucib[us] exaultibus
ſuidos, quos collecti [con]quis em
aliquid in maxia distouunt, mid
tatuidine, ſi[mi]na mageret, et iuxa
preſſant, ſi[m]ne homin iugentus
in ſi[m]ta tare varietate ampliſſis

["eloquentie propositur p[ro]nuncie, esse tan[se] p[ro]putet / in rei quondam interdibl[ie] mag[no]ndine at dis[turn]itat[em] (Est enim et phraest[ur] prelendenda / perniciis finem / sines quod iuris et hominis iuris et iuris iuris, et iuris iuris et iuris iur

elaborasse fed se qusimne a tene
ditons ea pten ditendi que i
forensib disappetitiam diuinoz
aut de ille incarum versare tui
et id viiius gaudia erga rei
qumse ius complexa est in hiz
ubis àphis quod huius geni
re quiesita et multis dilip
tata sumorq homin prope
ton sibi est tribuere Reporta
q non ab irina lobe nolte
veris puerilis dotime quidem
ordine preteror fed ab iis quod
atque in iis hortus edicti
hissimor et omni digintate in
nupri disputatione esse dixita
no quo illa continnua que eis
ditendi artifices et dotores
relinquerunt fed in illa patreat
m piopti que sunt omnibus nere
ea interpretatione mea ant-
ornati explani aut plam
exprim poſſent dabis hanc
veram minu fieri ut opi
nor ut eorum quib[us] ſiuma dite
di laus autem hominibus averti
est antoritati geres autem
ponamus tractantes.

Q
ui igitur velhemc
ris inel estin m
tuſa principii Co
ſi philippus duci q[ui] tribn
natus pro ſenatus aucton
tate ſiſteptris / miſzinga
ac debilitati videlicet din
memmi inſidez Romanozit
diaboli. Cruſſi quaſi
tolligen di ſi ca reſutus
Juriſtilium tutiusque rei
ſe eode ſoteri eme qu[ui] ſucat

Qui mi cia
Q uia dureat et in. Anom
lymo et toſi hoz re p. ſom,
et ſi ma tis. Cruſſe ſamnharitze
toninit Exierant autem tu
ſpo trano ad ille stent et den
maxi ſamhares et juqubus
magni tis ſpe maiores natu
Diſgintare ſi e tolloracet /g. corta
( qui tis tributati. pl. petent
et p. Sulpni / qu de intere eit
interut peturag putatutur
Huiusmodi de temporiz ille.
de plinuſa p. qua obtam
veniant multu inter ſe ad
ad extremi temp[or] die / tollen
ti ſi quoquidem ſe nonone in
simi abibus illis toni ſulari
b Cotta deplorata et concomitata
narrat ut in chil in diſset
pota tuitati mal quod ius
inpende illi tinto et ante vid
ſent Co autem ſerimone ton
ſert tam a in Cruſſo hinniamtate
inſſe / ut ſi lanti ac tribuſſent
tollezet ut omnis illa ſuperior
tuſtoria ſerimonia ea q[ui] esſi et ly
ſoniditas et tutus et potando lepo
Ut dies inter cos. Curie finſſe
videt uti ſonni tuſtulam
Postero autem die in illi maiores
nati ſans quinque in ambi
latione venti effe ture lat. Ti
ſtenolam diuobus ſpartis trib
ne fucie dixisse in iu huitam
Cruſſe ſonatemi illa q[ui] est in
plurdo platores Nam me lex qua
pluram us audiviut que non mi
ad opasandis huius loris patiſe
est diffusa raimis qua illa mi
Vimbræ ſentia est Sornates q.

in vi non tamen in ipso aquila qua de
stribitu quæ platonis oratio
cremisse. Sed quod ille dimissus
pedibus fecit ut se abueret non her
ba atque ita illa que sibi dimitt
tis feceritque dicta loquueretur.
id meus pedibus reate totidi est
equinus. Tum gravitato vero to
modus etiam pultuosus quos popo
frisse et omnes in his sedebus que
erant sib platano totiusque dict
lat.

Et ut exprestum sibi monere
zela vestrerat alio omnino.
seletur. Cotta nortare.

Circa ferENTE quendam destru
direndi jutullisse qui nunc eet
exorsus non sibi cohortandus.

Omnino et Cottum sed ma
bis ducimus tollandus ut vidi
quod tanta jam essent facultatem
adisti ut non equalibet sibi sibi
ante ponerebat sed tibi maioribet
naturam comparare nunc vero.
Inquam mihi quidem pietatis cum
veni posse dixendo tenet homin
recte mentes alheie volentes in
pellere quo velit vinde ante velit
deducte herbium res in onus
libero populoMAXIETE IMPATENS
trans quidem. Conceduntur ut
pue semper fuerint semper quod
onus est. Quidem est autem
adimitabile quod ex fide
multitudine hominis existere
venit qui quod omnibus natum
sit dicitur. Vel sibi vel tibi per
pamis facere possit aut tamen
hominum regnum quod atque audiu
s apienteffinis semetem cinque

Ibide verbo ponens oratio et
politæ. Acta sunt potestatis
goodness populi regnique in
dominium religiosum senatum, quod
intuitur in eis quod cœtanæ comitis.

Quidam potestatem regnorum
cum hominibus in se opem
sunt sustentat, exsultatque affixi
tur, ut dixi, salutem. Libetque pater
et parentes homines et tutela
Quidam hujusmodi litterarumque
goodness sibi adiurantur vel teque
nunc esset posset vel propositum
in seco. Acta vero in se
fuit, sibi eterna rostrum tuum
quod meditus (quod huc poterat
et uti autem non omnino dictum
propter hujusmodius et se
mo faceret, atque nullatenus
undis horum unum p[ro]estinum,
vel maxime ferias, quod tollo
inni inter nos et quod ex
nemus diterido senis posset.
Qua obtemere horum non tunc
intueri poterim, ut in eo elationem
esset actum et ut quo vino,
homines maxime bestiis p[ro]
sent et horum hominibus ipse
ante collat. Et vero eis jam
ad illa stiuma voluerim que
vis alia poterit, aut disseretis
homines vini in lorti consuetudine
aut a fera agere poteritis utra ad
hymen hujusmodi cœnamque in
quod dixet, aut jam constitutus
trinitatis leges judicialem
destinet. Actum plura,
que sinit, pene innumerabilia
tonitores tomputendis cum

SIT EIN BATAU PER FERTI
ORATOUS MODERANTUR ET LAPIS
NÆ PHILIPHI DICTATUM
FED ET PRINATUR PLANTATI ET
VIMISE REI. P. SALVIS MAXIE
TOUTIERT. Q. II. ET QUAM PGITE
UT FANTIS ADILE FLANTIS ATIS,
TID FRIDUNI IN Q. ELENJUM BUNT.
UT ET NOBIS HONERI ET AMNIS
VILITATI ET REI. P. CONVIVANTU
ESSE POSSETIS

ILLM STENELA RONNITZ
VTA SLE LATET TOREM IN
GUIT AFFERNOZ. CINNBO.
ME AUT DE. G. LELI. SOERI
MEI AUT DELMIGENANTIAE
AUT GHA DETRAHMI. SED ILLA
DNO CRASSE VECORV OT TIBI POS
SIM TONRÈDE VNIM QUAD AB ORA
TORIBUS. CINNATES ET AB IN
TIO TONSFUITAS ET SEPE CONSI
RATAE ESSE DIXITIS/ ALTERNI
QUOD VENUTO FORO TONSTIONE.
INDINIS SENATU STATISTI ORA
TOREM IN OMNEM SERVOMS.
ET HUMNANTATIS ESSE PFERTIT
Q. ME EUNTIBI HUS TONSFUIT
AUT MENTO GEUMS HOMI IN
MONTIZ AC FILIS DIS
NÂ PRUDENTI TONFILIS TOM
PULSIN PORTUS. Q. DISFERTUM
ORATIONE DE HUMITATIS SE OPIDIS
MENIBUS Q. SEPSISSE AD VD
NOTA REHQUAS VILITATES
AUT INSTRUMEN DIS/ AUT TON
FERNANDIS AMITATIBS NONI.
A SAPENTIBS ET A FORTIBS NUN'S
FED A THFERTIS ET ORNATE DIXE
TIBUS ESSE TON FUITATAS. AN

TIBI TONNULUS ILLA/ AUT PASIORES
/ AUT TONENAS TONGREGASSA/ FA
BINORE TOMBIÆ TONIMEXISSA
/ AUT. SINITIMORP. BUN REPSSISSE
ELOQUËRIA VRI NÔ OSIHO ET
LAPIA SINGILARI Q. IND IN
NUNA POMPITHO/ QUID I SERMO
TULLO/ QUID IN TETIS REGIBUS, SBE
MULTA SINT EXIMIA AD TONSH
TUENDA RE. P. / NUN QDE ELO
PUETE VESTIGII A PARIS, QUID EX
ATTIS REGIBS TAM ET SE IPSAM
EXANTOM INTE NON HIGUA
PERFORTAM / L. BRITI ESSE TERM
NIS SIT DEMREPS OMNÂ NÔNE
PLENA TONFILIORE TAMA VERBORE
VIDEM9 (EGO VECO P. WELIZ ET
NRE TIMITATIS EXEMPLIS ATIS ET
ALIARUM PLINA PROFERE POSSET
DE LIMENTA PUBLIS REBUS/
Q. AD INMENTA PER HOMINES
ELOquenti. FINOS IPORTATA/SED
VTC RELIQUA PHITIMITA/ OMNIM
VIDEOR EXCEPTIS CRASSE NOBIS
DUOBUS ELQUETI. SSIOR. AUDISSE
TILERNI ET G. SEMPIROLNOS, SE
PATER HOMO PUDENS ET GUNIS
HANB QUÆ QUÆ ELOQUEUS ET
SEPE ALIAS ET MAXI CENSOR
SALI. REI P. KIT ATque
NOSTRATA QUADA ORANOMS TO
PIA/ FED NUN ATAS VERBO, HBER
ANOS IN VEBANAS TIBUS TRAT
TULIT Q. QUOD IN SE FORISSET / ET
P. QUÂ MIS NEX TENEM9. JAM DUM
UNILLA HÈREIM9. AT VECO EUM
FILM DISFERTI ET OMNIBS VEL NATUR
VEL DOTTINE PESIDIS AD DIXE
DUM PAMTI EN TIMITATE VEL PAEIO
TONFILIO VEL AMTIS ARIMUS.

florentissima aterpissent et
sta pretlara gnibernatc et
ais trintatù eloquentia re
p. diffipnentur (ind le
zes we tercg mos qu majore
quid auſpita quibuscumque et
hi Craſſe tu magna rei p.
salute preſumus quid relíge
ones et termines quid het
pina timlia que jam p deti
t ma familla fine illa cloqui
tie lande verſant num aut ju
nenta ſui aut tognita aut oſo
ab oratrizc oratorc genb har
tata (Equis et ſerim galba
meoria teneo dimin homin
tr ditendo et M. emiliu por
tinà et. g. ipmi tarbonem
que hi aduilestentulus p[er]
pulisti ignarit legi heſitate
m maiorei institutis rnodem
fu fine timili et hec etas ma
preſer te. Cnaſſe qui tuo ma
gis ſtudio q[ui] propriu minis
aliquo diſatoze nis anot
simile di diſiſh quod interd
pudeat uiris ignara est.
Quod vido in e[uma] ordo
quaeſt tuo jure ſumpſish ora
torem in or ſermonis diſu
tatioe to p[ro]ſiſſine poſſe ar
pari id miſe hit in h[uius] regno
eſſing no tulliſſe/multiſſ
præſſe qui aut nuterdito
terri contendeant aut te ex.
jure manu transiſt voluerent
p[ro]mahenas poſſessiones tu
teneres primiſſe Agerent
eti te tu lege p[er]mi omni pi
tagorei atq[ui] demotuti tetis q[ui]

in ſuo phis[ion] vnditarent
q[ui] ornati h[uius] in ditendo.
et grænæ quibuscumque tibi.
Jus[que] ſanantur tenend[em]
non h[uius] vgerent p[ro]
philosophiis gieſſe ſim.
ab illa ſante et tapite ſonate
m[ui]l[ite] de l[ui]ſe reß Junta
m[ui]l[ite] de malis m[ui]l[ite] de
p[er]moniz[ibus] m[ui]l[ite] de homin
moriz[ibus] m[ui]l[ite] de tarione v[ite].
Di diſſe m[ui]l[ite] omni q[ui]ſiſſe
m[ui]l[ite] ſure vnterret. Et in
Vntiſe in te ſump[iti] ſonſſet
tr[ui] ſing[ui] ſimule liſt tibi in
ter d[ur]ent. J[nst]aſſet. athade
mia q[ui] quinque diſiſſes
id te m[ui] p[er]negare & toget
S tomi v[n] nostri diſputa
noni ſuaru atq[ui] j[ut]eritoga
noni lapueis te p[er]ſitiu.
teneret (peripateticu aut
etia h[ui]a p[er] que p[er]p[er]ia ora
tore p[ut]as eſſe d[omin]ta
atq[ui] ornantita ditendi ab ſt
peti. Vnterent oportet
(ac non ſeu meliora] ſed.
etia multo phina Ar[istot]
lem. T[he]o p[h]yſa[ti]n q[ui]
de h[ui]s reß q[ui] omni d[omi]
di magiſtos p[er]ſiſſe of[er]
derent (A[miſſos] ſat]o ma
the maturos /gr[am]atiuos/ im
ſitos q[ui]ore artib[us] v[n]i ita
ditendi miſ/ ne iminua
q[ui]d ſonietate vontigitur
Quam obre ita tanta tam
multa p[ro]ſitenda. Cnaſſe
non ten[ſ]eo. G[ui]s id est.
mag[ui] quod p[oteſt] p[ra]ſe

Et si jussit, ut dicta est, quæ
tinam quod dicta est, et pro
labore et pro rebus, et pro
trionibus et pro rebus, et pro
dictis ad justitiam dictis, et
mihi velat, ut dictis, de
prudenteribusque justitiis dictis
et dictis indecoris, ut dictis, et
si quid poteritis ad dictas,
de dictis oratoribus et dictis
sinae quod pro dictis, ut dictis,
minimis oratores, ut dictis,
posset.

cito

238

nò p[ro]t[em]inu[m]s est; s[in]tutus fertur et inعي
viz; p[ro]finitus illa de moritibus
materres illa fuit ph[ro]fiti
de qua dixit ornatus nò. 1 pe
verbor[em] oratores p[ro]tandus est
Et 1 plato de rebus ab.
nimilibus toutourniis renotis
finitis dimittat est l[or]itatis quod
ego contredo si item aris f[or]t leg
si Hyeophy[s]tus si t[ar]necat[us]
In rebus h[is] de quinque disf[ant]
uerint eloqui[es] et j[u]ditiu[m]
frueant atque ornant f[ri]eantur
f[rit] est ee res de q[ui]bus disf[ant]
tant in alios quibus d[am]s f[or]
diis / orò quod ip[ro] propriat e
V inno[nt]ios quod ab
q[ui]m et quod iu[n]que
hyiis de rebus reiune quod
da et exilit ut e[n]t quan[da] aris
tu[n]timi fertur Cry[s]p[ti]n di[s]
putantur Neq[ui]b ea rem.
plyte non s[at]tisf[i]ss[e] quod nò
habuit h[aus] ditendi ex a[er]tis
f[or]sultat[em] Q[ui]nd ergo in
terest ant quod d[is]tinetur ex
quod nonn[am] vitiantur in
dicendo et repra[bat] ab e[que]
exultat[em] qui h[ab]it ditendi d[ur]i
etate et elegantia in uti
D[um] e[ut] proferat / q[ui]b[us] qui
bene dicti a[ff]erunt pro[pi]n
(t[om]posita oratio et ornata]
et artifino quod et exponi
tione d[is]finita / R[et] a[que]
oratio si res nò subest ab or[bi]
tore p[er]tepta et cognita aut
inulla sit nerre est aut omne
pr[is]ione luduit Q[ui]nd e[n]


est tam firmum et rebus
tur vel deinde et 1 ornatius
finitus et quod in illis illa
fertur sententia nec s[it]
Q[ui]mque d[ur]it ian[que]tus
exeret quoniam de generi
dicemur si t[am]que theutis
tur et uterit d[ur]it melius
qui d[ur]it e[n]t rei. In met
atque et sex. Na s[in]que
est quod d[ur]it e[n]t s[in]que
oratores et quod finis s[in]que
transit et tertius reuni
f[or]si s[ib]us t[ar]net ille rerum
f[or]siutum s[re]untur fatebr[us]
einde nullus magis affl
dine versari h[aus] me[n]
dicti. Sed t[em] m[i]s
ip[s] rebus permulta f[or]
que s[in]t wagi[que] t[he]
the tori et notari certam
dunt quod h[aus] t[em]s et
neste maxime in e[n]tis
oratores in h[us]tus interut
vel ad pram[am] aut ad edut
aut ad dolerem interut dis
vel ab ian[que]tus quod
non obediens in sententia
ausseriandus quod renunti
que justi qui naturam h[us]
vim quod omne humanitate
transit et quod e[n]t quib[us]
mentet aut finitum et
am et reff[or]tum p[er]miq
per s[pe]verit ditendo quod
h[us]et p[er]fuit non potuit.
Ar[em] quod totus h[us]lorum
phare[que] p[er]miq[us] p[er]ut
neque oratores me mutore
v[n]g[ui] repugnabit Sed ut

["It is not enough to say that we believe in God and in all things that are, and that we are certain of their existence, and that we know with certainty what is and what is not. But this is not enough. We also need to know with certainty what we are, and what we are not, and what we can and cannot do. We also need to know with certainty what we are able to do, and what we are not able to do. We also need to know

ipis, si sit etiam dixi tuco
snoitit ab hec sum tenet-que
sunt iniquis et multo
ratores meus et illos ipos
quorum ee sunt artes ee dict
tum sta de re militum dixit
du huc erit sulcusquezet
a. g. Mario niro affine et
tu atrepti-que proculiabut
ut iph. g. mario paeue huc
melio? et ille ipse stetit et doat
2
Im de iure multo tenet tita
but te hoestem pudentissim
et peritissim in ipse reß
quas abs te didicere dictendi
arte suppetabit. Si que
res intiderit, et qua de nà
de mutis homin de tuридitati
bis de nido de tontine nutria
de dolore de muerte dictendi fut
forbita si ei sit-utin et si h
quidem nosse de bet oratim tu
fey. pomeroro erudito hoie
in pína domini tarit / Hor
professo efficit ut quatinus
e aquaç cognout de ea mult
durit znatis? et ille ipse vix
toznout- Sed si me audient
qui phida ipa mi tris pres
eft tuba/m nature obfui
ratae in differe ndi flubili
tatee furna atex niores duo
illa Helinquem idque largi
amur in ferre nostre tenui
vero quod fecer oratoriis fir
mit tenebunt in hil oratori
puquem magnis esse possit re
inque? / Q. nare huc lota
de vita at moribat totus est
oratou per distridus / Octá

si no diditerit, tu potuit si quin
nolet ornare durendo tu erit-
ad eit delata et tradita Et
enim totust inter dorfus ly
miem ignorat aſtro logie ornat
tissis atque optis versibz Ara
tu de telo stellig ne dixisse
de rebus rustallis ab agris re
motissimis. N. undrum tolo
Phonim poeta quodam fatulta
be no rustisa stripisse præta
re, quid est tu no orator de re
bis his eloquentissime duit qſ
ad rebus tuam tibi cognout
Est eum fuitim q. oratou poeta
nimis aſtrutior paulo verbor
autè licentia liberar mulung
vero ornandi genibus fornis
at pene par in hot quid certe
prope idem mulg at termin
trum stribat aut deffumat p[os
fum quo mun illi licat eade
illa fatultate et topia nagar
qua velit nàq illud quare.
Sternola negat te finſse la
tur, in meo regno eſſes
quod mori genere ſermous ju
ori parte hummumitate ducim
orato re p[ro]ſon iſſe debere
me hec tule hor diſtire ſi enm
que ſingo mete[m] arbutiarez
Sed ut soleat et interius
ſepe dixere homin tibi ſubratus
in hi propo[ta] ca ipam tam tu
mis q[ui] nolebat familiam ſed
tu et dorf et perubamus ſit
ſentio nennem eſſe morato
nu[n]hù du[n] qui no fit his obſ
artib que ſunt libero digne per
politus quib[us] ipis ſi juditrido

239

non vtimi³/iui a jparz atq. ex
tat veli finnis earp rezim
zudes, an diditerim³ ut qui
pikaludunt-non vtimiz² in ipa
lufione artificio proprio pilae
strae ped fudicat ipe mati di
diterim ne palestram an nesh
ant. Et qui aliquid fumgmit
Et si tui putuna mihi uti²
tui atque stant pingere an/ue
stant non obestia est. Sic hi
oratoriz hyste ipis judimont
tononii senat etna si propriè
cetere non adhiritiz actes/tui
facile de tnatim vtatiis qui
ditat tui jno in hor de tnatato
tio sit opè factam an ad dictend
omnis ingentis actilz instirrity
acfererit

A
Illi ridens stencla no
luctabor. Ijuuit terti era
amphidem ipse quod
s. me lortity est artificio quond
es transpungit et et imitii qoe
ego velle no est oratores tomentès
et ea ipse nesno pio nò ruris
detorquentur atq. oratores propria
tradezes. Acti inq. pretor ho
din vemſtem et eis illo ſinio dor-
tore iltius diſpitione ad populum
ca que a percario acceperunt ton
tulliſſem pristin ille quid eſ
lebat. Philofophia atque temp
ſit multa ip. no tam graviter
diet. qui fatere. Tita aute ſim
oratio enſmedi non ut illam
acte dorfnae vice tompuerces ped
at omnes tomentes ac inſiis ora
toers est et diceret. Quas ego
ſi quis ſit toſplexus omnes deq.

ſi ad eam ſumere ilia oara
tiffime eam admiſt non pos
ſu dimid eam egeam quern
da hominam amaritudin fore
( Sed ſi quis eſſet aut ſe ena
vomphi ſuſſet at vero ſi eſſe pos
ſu eſſe vins pioſorio qui et
meo pidiuo et oimiui pui illa
teret oratoriz pate lyzimi
duerim, laude reliqutis. Ver
ſi tibi ipi milh deſt quod
ne foreribz reß niulabz qoe
voſetim qui ſhas nep ex cam
tu ſiunq in qua adnigis orato
complexus eſt. videam neplq
et tribus qua res et deuas
ipa fonteat

Nec Caſſus menſt
juquit me nio de mea
de ped de oratores ſamultate
dixiſſe. Quid eim nus didi
ant ſi re potunt quiante
ad agendu qun ad cognoscedi
Vemmi quos ſi forio quos ſi
ambitione quos in re. p.
quos in amatorze negorunt res
ipfa aute ſonferit qua posſi
aliquid de rebus tanquis ſupra
tat. Quod ſi tibi tanti qu
nobis ut eſſe quibz eria ſi
Jugeimi ut tui putis non
maxi de ſiut dorfuma teſte
et dittin et lyerule ſtudin
illud dictandi accervimi de
ſiut quid teneſſi ſiad alium
Jugeim vel mains illa que
ego nò attigri accerſant quale
illu oratore et quatu ſutum

um Anthoniis pro
bus inſiui juquit ſi

plin. q. 111

Crassè que dictis, nec dubito, quin
nullo落mpleo, et dicto
futurus futuris, et dictis rebus
atque acti, et ratione statim ab
comprehenderet. Sed p[ro]priis
id diffinile facti est p[ro]fessum
in h[uius] vitae, uti, et ottonis
trombz. Deinde illud etiam ve/
rendit est, ne abestahannu ab
har[bus] exitatione et consuetudine
dicti, in populari et forensi.

Almnd eni mutin quodam, g[er]mis
or[i]o[s] esse, ut eor[i]t hominum de
qui[que] p[ro]hui poe diu[i]s, quod
illi ornat[i]e et granit[i]e ant[em de
naturæ rererit aut de humæm
rebus loquatur. Nuditi quodam
g[er]mis et verb[or] et letum, sed
palest[i]e magi et ottoni quodam
h[uius] tui lis turbe atque

h[uius] c[oe]gomet, qui s[er]o et
lent[i]e g[er]tus litteras actig[i]
sent i[mi] et i[mi] proton[i]s in C[iti]
nam profitustus, athenas.
Vestrum complines ibi dies
sunt propter nomenclandi diffin[i]l
tut[i]e nominat[i]us. Sed tui
totidie nienti, h[uius] homines
domi[n]sis eos s[er]e i[ps]us qui
abs te s[ui]t modo morati, cum
qui est n[est]o quoque ad
apud eos interbu[n]s et me
in taulis majorit[i]e sit ut te
s[ol]le versari p[ro]se qui[s]p[ro]e
q[ui]t[i]i quisque poterat de offiro
et ratione oratoris, dispu[n]a
bat. H[uius] alii s[ui]t ut etem
Mnesarch[i]us h[uius] quos nos
orat[i]es, quod eruntis ni[n]thi
eſſe dictut, inſi quisda apo

Operarios lingua releri et exstita
ta oratores autem inſi qui s[api]es
eſſet eſſe nem[i]o[m] atque i[pa]n vel
que i[n]tia q[ui] ex benedicti diu[i]s
conſiſtet, uti quidam eſſe virtutem
et qui d[omi]na virtutem, et i[n]eſſet i[n]omni he
ze caſque i[ps]as eſſe niter ſe equa
les et p[ares] uta qui eſſet clauſes
e[n] uti virtutem i[n]omni habere atque eſ
ſapiens. Sed lex erat ſp[ro]moſa
quod et e[vi]liſs oratio longe q[ui]
am[i]s ſeu iſtib ab hor复hut (hui
madas] vero i[n]tilio vberiis h[ui]s de
de rebus loquutus, non qui ap[pe]
re et ſeu i[n]tentia ſua. In en[i]mi
erat a chademiæ aduerſari ſemp
tib[us] et diſp[ut]ando ſed ma[n]tis tr[ui]
h[ui]t[us] ſigni ſi[mbat] eos qui [eth]ores
nomina[n]tis et qui dicti diſcepta
tradeſet. In ſi[mi]l plane tené, neq[ui]
poſſe quan[i]que ſatultate aſſe qui
dicti inſi qui p[ly]or[em]tenta
diſiſſet. Diſp[ut]unt contra
diſerit homines athenæi regni
de p[er]t. tausſiſp[er] versati in qui[que]
erat etia q[ui] es qui imper[]s i[n]omni
Menedem] h[uius] p[ro]ſes me, qui in diſe
eſſe quaqua prudentialia qui eſſa
terui in perſpinendis rationib[us]
ton ſp[er]tendat, et regendat, rerui
p[er]bulari extirpatur. H[uius] p[ro]p[er]
ab homine abnundati, dotrina quidam
n[ot]redibili varietate reſe atque co
p[ia] onnes en[i] partes illius i[n]mi
prudentiali p[er]tendas eſſe a p[ly]ia
dotrat. Nec ea que ſp[er]tuerat,
in re p[er] diſis ſunortalibus
de diſp[ula] p[er]nitiutis de p[er]ſi
ntia de p[ar]ientia de ſt. imper[i]tia
de modo rererit omnibus tetra q[ui] ſi ne

qutiz Cumque aut esse aut
bene morate esse non possent ut
in eorum libris pincium. Quod
si tanquam vini rens inaxiatur acte
sua rethorici illi dictores opler-
terentur, que rehat tur de prohe-
mis et de epilogis et de eis moi
migris, sit eis appellat, refferit
cent eorum libri de timitibus
instituendis, de destruendis legi
bis de espitate de justicia de fide:
de fringendis nuplitatibz de ton
fronandis hominum moribus hujus
eorum libris nulla finemretur
ppa. Verò præptus sit illud solebat
ut ostenderet non modo eos illi
expres esse prudentes, quia sibi
aftuuerent, sed ne hanc quod ipse
dicti sunt at会在 nos. Ca
put eum esse arbitrabat. Oratoribus
tut et ipse apud quos ageret, ta
lis qualem se ipse optaret, vide-
retur. Id fieri vides dignitate
de qua nihil. Pethorici isti dicto-
res in preceptis sines Reliquijsse.
Et uti qui audient, sit affueret.
quis utinam fieri nullam posse
nisi cognosset, 1s qui dicit, quod
mois homini meles et quibus
rebus, et quo genue orvis in quibus
partem nonerentur. Hoc autem
de penty in media phia retusa
atex abdita, que isti rethores,
ne prumoribus quidem labris attigis
sunt. Ca mendemus ex ephis
magis quod arginnetis tonabatim
refferebile. Memorize enim mitra
ex orationibus demosterns et
preclarę stripta proin nuncque

doretur illi dicti us vel hi
dicti vel percuti in omnes, ut
dicti percutiendis, non finis
ignarunt. Quin ibi ea rebus est
siquidem, quod negunt, ille sive
phia quod sive posset hujus
terest debat. Non se negare deme
sthenem finem prudenter finem
q[ui] viam habuisse dictiendi. Sed
sine ille ut eternio potius
fet. Sme id quod stanet, pla-
tem studio sines audiendi
sufficit, non quid ille potissi-
sed quid ista dotorunt, ce que
dicti. Bepe etiam uti ciam
parte fecerunt, orationem ut
oto dispiratret, nullam autem ce
dictiendi. 7 ad etc. in argomentum
dormeunt, quod ita nati essent?
ut et blandi sunt plinter
hirs agubz, esset petendui et
ad iliumque minacite, teret
possessit, et rem gisest, expo-
net, et id quod putridum est
fringere, et id quod contra di-
terentur, refferebile et ad extimi
de preteru aliqualibet et consequer
q[ui]b[us] in rebus, omnis orato-
que versaretur, facultas et
tur, non sultendo exsitanco, et hi
telli gendi prudemina amicunt
et eloquendi toleratate, qua
taret, timi etiam exemplæ.
topia, metæbat. Nam pinnu
quas dedit opera, neminem
fruptore aeng ne medicta
quide dixit, sussit duchat
et Re yetet, ut et a Clorato
ne sito, quo et Thecia quos
artis illius piniætoræ et

et principes ſuſſe, tonſtaret,
eloquenti ſſſes am homines
qui ſta met diſſeſſet, met
onno ſme amateſſon ſomme
vabiles quosda inuibat, in
qubz etna ſme illepeſ dens
ſme quod ita putaret atq.
ſta auſſet me in eo ſuo.
qui illa no diſdiri ſſen et ſui
ut p[er] diſratut poſſen alijd
judicando proſeſat quorze
ego illi alteri ſatire aſſume
lucimt me diſeſſet ſu albi
anti me illuſi ab eo aut er
ipmi erare arbitrabaz. Acte
vero negabat eſſe illa inſ
que cognitus, penimſtq. per
ſpectis et ſu onu exitu ſper
tantibz et neq, ſalleutibz.
rebus continetin her aut
ota que tructurent ab orato
ribus diuora eſſe et juta
tui et diceretur ab his qui
ea io plane trueret et audi
rent ab his quibz no ſtiena
eſſet tradenda ſud exiguus
tempus aut ſulſa aut tor
te obſima oppinio. Q[ui]nd
multa ſi, muti tuar, per
ſuad vidchat neq azerti
tui illuc c[um] diuendi neq
quieng poſſe juſt qui illa
que adhuc ad diſſiſſus hor
b[us] m[ur]a diſeem quos affect
aut tallide aut reſpoſe dice
Charmadus ſeleat in gem
ti tui Enſſe chementer,
ammans me ſi bupex ſaſſe
in audiendo te porpigni me
ſudi ſpuitando eſſe viſa.

T[em]ſego hat eadem oppimione
adjuvntus ſp[er]ſi etia illud quod
in libello qui me ſupradite et
p[er]mito extidit et p[er]miuit ſu ma
nus homi diſeſtos iſe ratiſſe-
nuillos elapniſte adhuc neiciu
quod enim ſtatueta diſeſtis qui
p[os]ſit ſatis atque atq[us] diluide a
pud mediortes homines extonni
quad[am] oppimione homi nmabili
dicere. Cloquem vero qui min
baliuſ et magnificiui auger p[er]
ſut atq[us] oſnare que velleſt orſt
omniz[em] ſerit que ad diuendit p[er]tine
runt fontes, ſammo at medita
tonneret j[us] ſi et diſſicule nobis
q[ui] autem ad diſpendit mag[ess] ſinn
obruiu[n]r ambitione et ſono ſut-
tamè in re p[os]ſiti atq[us] natima.

Ego em quatuor augu[n]or twaſt.
quaqua[que] mag[eria] in viris homin
eſſe in deo ius de ſp[er]io ſore aliqu
aliu[n]ando, q[ui] et ſtudio attucre
q[ui]n u[n]us ſinn atq[us] ſinnis
et o[n]io at ſatultrate diſteridi.
ma[oria] et matutiore et labore
atq[us] induſtria ſuperiore ſui ſe
ad audiendit laudit ſub edu
q[ui] ma[oria] opta de diu exiſtat
tah[us] oratori q[ui]alem queru[n]is
q[ui] me non ſebi diſeſtus ſed
etia elapniuſ diu p[os]ſit. Q[ui]
tui mea ſiua aut ſam h[ui] est.

Cruſſus aut ſi quidem, p[er] ſi ſu
conjo [plur]ia q[ui]na h[ui]t et audi
erit et lertuarit et ſtripſerit p[er]
lit aliquid h[ui]s poterit addere.

N[ot] ſoro ſulpirius inſp[er]
mi[n]turi mi[n]ui miſt et totte
ſed valde op[er]miu utrius nostru.

teridit ut in istri fermonie. Crasse delaberemus. Nobis
certus huc vellembiz forindu
satis fore videlatur si tu vos
de rebus alio loquemus fru
noes aliquid ex fermonie vesto
memoria dignum extipere pos
ferimus ut vobis pectura mea
pam tostus huius vel studi
vel arti fiti vel familiangus
cputatim pene putimam perne
metis mix. optundit nobis
videlatur. (Ego em qui. ab
enite etite nuncius esset)
studio utinque nunc. Crasse
huius enim amor et ab eo.
nusquam distedere ierbi ex eo.
mens elute potuam de mi ac de la
tione dictandi tim et pme-
primi egissem et per diuisti sepe
tutasse. In quo genio tu di
thom (vere loquar) mihi mult
per tontani aut que tibi ali
quid de fini et per sepe mea
soleres midendo obseruare.
dominus. Mut qui utraque
villium pater sit. earp iusti ree
aditi quas quern ut et quis.
per ierem Crassus emis fermo
mis ordendi sinit date nobis
haurereat ut ea que sentiug
de omni genere diuendi subtiliter
pessimeam quod quidem rerut
a nobis impetiatim magnam ha
bebo Crasse huius palesto
et tuscilano tuo grum et lage

Arthadennæ alli agiturio num
hor subirbant. gymnasium
antepona.

Ammille emi non inde
amplius rogerius
antiquus et poturere
ad quod cœmus et tuncem-
ut vellebisse. Nam ne
quidem semper aequè hor toto
fermus refugisse et tibi
tu iuppem atque tuam sepi-
sime ne gassette paulo an
dividi quod ego non superba
nepso immunitate suecta
nemus quo tuo studio rettus
artis opinione obsequiis velle
pierdim in te vidi ex omnib
ad dictandam maxoremam.
apoftis rogerus sedit me
hermiles istius disputationem
in solennam atque rerut
que quia traduntur in aet
mistria.

Amm Cotta quomam
ad quod diffigitur
nobis videlatur.
Ut omni de his rebus na-
se loquezete afferuntur
de reliquo jam ma tulpæ
fuit si te miſi ota que per
toutati cum explurans
diserunt. De his tido rebus
munt Crassus ut iure
toribus pruri ſolent quibz
fram poterò quod. Timille
nam quod tuio potes
ant nesnes quis nunc ta
Inprudens est qui festre
aut posse poteret. Jam hó
vita conditione diuendi
litet negare posse quod
no poterò et sibi ne ſtire.
quod nestra luctet inquit

Cmffus videmur arbitratu per
toutem. (Ad quę jnquit.
S ulpirius horum ex te
de quo modo, a meo exposit
quid sentias querutis exis-
ti, ne ait aliqualibet dict
di. 22
Quid inعي mihi vos
inquit Crassius, dict
alii gesteri otiis
et loquati, forisse dedit atque
eritudo, quæntur ita de qua
meo arbitratu loquar finpo
mitis. Quado eum mea
triasse aut toga fasse arbi
trammi no semper furtisse.
portus corri homin impuderi
nati qui tu in sithola asseffisst
ex magna homin frequerit
diret fuberet, si quis quid que
reret, quid pinnu ferunt leon
trini ferisse corragi, qui per
magni quidam fustippe at
profiteri videatur, timus se
ad oram de quibis quibusc audire
vellet esse pati, deni taret
Postea vero vulgo horum fum
fererunt, hodie ipse fumit, ut
milla fit, et neq, tanta
neq, ta fumionsa, nec tu
nona, de qua se no, omnia
que diti posside profitantur,
esse ditturos. Quod si te,
cotta arbitrazerit aut te sult
piri de hunc rebus, audire vello
(adduxisse huc gererit, aliquem
qui nos istius modi diffiri
tantionibus delactu, quod ne
inte quidem diffudit sibi
est. Est enim apud M. pisonem

adulterentur fumibus studio de
dicti fumo homin immo / tristis
tupidi effudit peripatetur. Sta
fess homin nobis sane familiaris
et ut fubest homis pariter dictus
Video in illo suo genue omnino p[ro]
reps. 22
nem tu imni inquit.
Murinus straet, quem
peripatetri nazaris ge
rendit est tibi me aduſten
tibus Crass. qui me green alii
quondam alio loquutus fide
ofu neq ex fcholis tauti lena
requiut, sed ex homine omo sap
emergens alio eloquentia atque
exeo qui non multeque sed in
maxi truſi et in hor domino
Jupori, et die su telifulo im
qua c[]p inter se et justicia qui
persequi trupuit ems ſuius friso
tantur. (unde te in judendo
semper putantur, ut vero tibi
nug[]t eloquentia majorem tribu
laudem qua humanitate qua
nus uti vel manu detet neq de
fug[]s ca de diu[]naturis, ad qua
te diu extollimus quod Alio
lesterunt rupentur aetate
22. eo bea inquit, atis ab
sequi studo neq gra
natur te dederunt meo
more quid quod de se sentiam
diret. At p[]nui illud qui autem
nua negleg[]o. S. teniola fum mult
esse ne pura, respondet imni de
tendi aut nullatenus ait per
terem videmur, sed omne esse tu
tertionem inter homines deditos
p[]nuerbi tontinua posito. Ille

taptim

si arſe ita de ſint? et paulo[m]n
e[rum] poſint autho[rum] ex rebus
permi[rum] per ſpecti[rum] p[laner]q[ui]
tis atq[ur] ab opini[rum] arbitrio
ſe inutis ſiueri adiuerſi[rum]s,
nu[que] ut inibi ar[que] diuot[que] ęſſe
illa ſiut emi var[ia] et ad vila
ſard popula[re] q[ur] ſeuſi[mi] acrōmo
data o[n]a generali hui[us] ſoienſi[que]
nostre diuiti[rum].  Et maui[n]c[que]
q[ui] que obſuata ſiut in uſu ar-
trattatione diuendi her ab hoſtiz
rallid[us] ac p[erut]ie aiāuerſa
at notata verbis de ſignatu[rum]
qui bus illi ſtrata ptib[us] diſt[
buta ſiut id quod fieri poti[rum]
ſe inuo[rum] no[te] intellito q[ui] obre,
no[que] ſi mi[n]miſ ſua ſubtili deſi[mi]
tione ar[que] hati vulgari oppinio[
are ęſſe videat? (Sed ſiue ęſ-
are, ſiue arti[que] que d[am] ſuiſt inu-
no[que] ſtudeat ea ne legenda.

De i[nt]inut e[mi]llementu[m] et alia
qued[am] ad consp[er]que d[am] eloqui-
tiā ęſſe major.

Et i[n]mi[que] authenti[m] de he[m]mi[que]
ſe affeui[n]t crass[us] divi[n]t.

quod neq[ui]ta ampliſteret? 2
art[em] ut mi[n]t p[er]eient, qui o[n]que
vi[n]i dit[endi] mar[te] p[one]r et
neq[ui]tis ea tota ſiut p[lea]
q[ui] p[ha]ntoſp[iti]n fato[er]ent et epi-
di[n]et. (Sed exiſto p[er]miſt q[uod]
tui te h[ui]s ęſſe. Com[que] ſaui[n]t
ſi iſta expoſueri es que p[er]miſi
ad diuendui p[liu]s qua[n] p[ar]iſante
poſſe p[ro]diſſe.

Et i[n]mi[que] equid[em] quom[am] ju-
ſtitui[rum] p[et]riniq[ui] anobis
p[er]miſt ne h[ui]s me[n]s.

Jue p[er]miſi ęſſentis qu[am] p[ro]mo
deravi[que] ut quidem u[n]que
atq[ur] a[rt]e ſex ſed quaſi vins
e. toga[tor]ni mi[n]que atq[ur] ex ſoſi-
ſe uſu[i] homo medioris ſeuq[ui]
omno[que] rudi videlicet nu[m]que aliquid ame p[ri]ompiſiſe ſed forti[n]us et ſeruend[us] u[n]mi p[er]diſſe. Equid[em] eu p[er]tici ma-
gratiu[s] ſolenti in p[ie]ſando
dumite[m] ame. Et trui[que] tu
en i[ra] d[ur]te[m] ne velle ęſſe
p[ue]ptui id erat p[er]tiblandi
quod miſi p[er]miſt fieri et boni
non poſſe fieri, h[ui]s autem
esse vi[n]ui hominem ex hoſtiz
quo p[ue]t[em] ego mepty ęſſe
i[n]mi[n]c[que] vellem, qui quidem
ui[n]t meari p[er]p[er]tui
ſtibi et p[er]ſpectat[i]re fortiua
tonſtitut[i]n. Na[que] c[um]
mepr[i]ni q[ui] de diuend[us] du[n]
tui id ip[m]ni d[ur]te[m] nu[m]que ſi ut
meptui miſi tu[rum] est u[n]tessi
ru[m] p[er]ſe z[ero] Crass[
juq[ui]t. Mi[n]miſi i[n]mi[n]
eni in p[ul]pa[que] mererui
ego p[ie]ſato[rum].

Et i[n]mi[que] ſentui.
J[ui]p[er]t Crassus:
naturam p[er]miſi atq[ur]
[J]uq[ui]mi[n] ad diuendui vi[n]
a ſſevre maui[n]q[ui] neq[ui] z[ero]
iſi[que] deq[ui]b[us] pauli autem
diviti. At h[ui]s ſe p[er]torib[us]
aing i[ra]tionem diuendi et
Naturam ſed natu[m]a de ſuſſe
(Nam et annui atq[ur] mi[n]ge-
mi[n]que i[ra]terei[que] quidem
ſeſe delectat, qui ad exsaginam

atut; ad expturandt oritndit
q. sult ubereq et ad meorit
frirmi atq. dictum. Et plqs
est qui hct putre acie aerip
posse quod falsi est; pietraie
ent se res hecat p. hct attrihi
aut tomorrow acie possunt in
seri quidem et donari ab arce
no possunt oria sult emi illa
dona nature. Quid de ille
diret que terte ni p[ro] hote naf
tinum lingue solutio, vors s[]fi
latem vnes to firmato quodat
et firmi tosinz oris et corpo-
ris. Neq[] est ita dico et are al
quid hincere no possit neq[] em
ignoro et h[]c que bona sult fieri
meliora posse dottrina et que
no optima aliquo inuo arm
tr[+] et torrim posse. Sed sult ja
ant ita lingua hestantem ant-
Ita vare abomni ant Ita vult
metu q. corporis, nasci atq. a
gestes ut etit a p[ro] gerimis atq.
arte valeant t[+] morato: mi
meui venne no possunt. Sut-
ant quid ita nature innib[+] in
hustem et ebus ha biles itur
nati, ut ne nat[+] fed ab aliquo
duo sult est videant.¹ Magnum
quod dicta est ornis atq. minims
proferit se esset omnibus silentiz
vui maxis de e[b] magno
in rivuli homini audiend[+] Ad
dest ei nemo fore, si aututis -
atq. alius viria in diterte
quam zetta videat. Ita quid q[]o
est inq[]uo offendit? id erit illa
que landenda sult obnuit. He
q[]b her in eam sententia dispone

Ut homines adu lestentes si q[]o
naturale forte ni habeam oris
ad vrendi studio de terra. Q[]s
ent iu videt. q[] telio equali meo
maxi honori finisse homini nono
illa ip[]ami quarum iu assequi po
tuit in dictando medio litrate. Q[]s
nisi equale que varii nasci hort
atq. sedi ni p[re]tligit illa ipsa
faritute quamque h[]t magnia ec
mi timitate gr[+]m t[+]o]n se t[+]i t[+]i

Ed quia de oratio que
riming fingendi est nobis
oratioe inu destrutis ob
viri orator atq. or iande t[+]i
ris. Neq[] est mi timido litri
a p[ro] varieti ransaf[]p. h[+]er t[+]in
et barbaria forensis dit lori vel
vtrio s[]f[+]nims oratoribus id t[+]i to nos
h[+]or quod querim q[]uiutem? Ita
q[]u in his artib[+] t quib[+]s ut vtilitas
querut? net reffania sed arm[+]a ike
q[]ueda oblectatio qu[+]a iudicem
et qua prope fastidie p[+]udum.
N[+]u ne iu litres, neq[+] t[+]o]nque sic
sult que togam lyres sult in foro
non bonos oratores. Ite in theat[\+]o
attore: malos perpe[+]ti. Est iu
ora tori diluxerent, proinde
no ut ille satirum quib[+]us
t[+]enre est, sed ut his ipsis annu
bilis est videat quib[+]s libere li
treat iudicare. At si queritis
plane quid sentia eunice ab nd
homines fit familiaribus quod
ad h[+]it semper t[+]ui et t[+]acend[+]i
p[+]utam. M[+]hi erit qui optie
dunt quod id fati linnne atq[ur]
natiffle fatere possunt t[+]i in t[+]i tid
ad dictand[+] acte dict et in exordi
endi oratione peitur bantur.

17

pene impudentes videntem et
fridigem non putet ut emittat
optime dictum est in maxime diuendit
differentem natos quos cœlestis ora-
tionem habentur, expectationem pietate
sit. Quemeverim putet dignum
te, dignum notum oratorem dignum ho-
minum alumbz efficit atque edere 15
mitis etiam per terminem in diuendit
tame impudens ut. Ille enim pude-
do, sed non facte nunc id quod nondum
tuiprudensque nomen efficit de bene
Qui est non pudebt id quod in ple-
sis inde huc ego non repressens i
one sibi fecerit etiam pena dignum puto
Equis et in nobis animaduerens
solo et in me et per se現stine expe-
rior ut exalbestam in puentibus
diuendit, et tota mecte atque omenb
artubz contemnens. Adilectumque
vero sibi habebant actus etiam exsultat
sunt ut huc sibi bensunt. Acta
maximo debent quod contemnere
sunt sibi dimissi, dimissi me-
fractus ac debulatam metuvidentur
vit omenes affenstis signisque
nunc sepe et collaqui recitat, sunt
ei quibus notis sibi in transito
qui tamen non midu no oblectus
emem racionem fecerit etiam probatam
totem edictum prodeunt.

Et ut in Anthony's sepe ut
duis quidem auaduerit,
transacte et etc. et cito-
simus oratores quod uti par-
temea sibi nevam viderim, sibi in
di exordio permanere am quidem,
teremam tu quereat quid notum effe-
tie ut in quod oratores plenum effe-
ta maxime 15 per timem est has.

tanquam inimicis dixi. Unde quod
jubeor, quod huc iustus ac-
natam domum meamque siumque
ontonibus meam fatis ex sibi eam
diuendit, pessume. Ita non tunc mea
qui erit siumque diuendit et quod aliqua-
do posset atrodere, ne tunc illud,
ipsum interdideret timorem. Aliumque
het de qua quern sepe fuit, et ceterum
hominem artium spectat et proculi
qui quændo aliquod nunc bene fererat
sollent aut nollemse aut valetudine
piedebant, non poterunt consuetudin.
quod sicut potebat. Nolim huius
cumque hodie ame. Rosine, autem
diorium sibi oratores petrati erit. Sì
est alia ducens sibi multae per manu
videmur. Stultissima aut extra sibi
non habet. Qna ne me videmur
aut ut erudere sibi aut quod iuxta
malererat, sibi multus sibi, quod erat
sium in dictum in dictando subit
Quoniam eam in dictam tenentem
de nobis juditam est, et qui sibi
in se gestum petrari non continnuo
existam, est utrumque gestum. Cilina-
qui dicto aliquod reprehenisse
est aut eam in eo, aut utero din
turina valent, opprimo tarmens
Illud vero gate datur, est e p.
unumque quod orant, insit anatime
huc et multi. In magnis autem adi-
naream. Ita de tibi affenstis, sibi
quod vel maxime petrari sunt, illi
do doctorem. Atque illud sepe. Appre-
luit qui in mezere dictum est, ut
pariebat, et sibi pudebant, et
non posse oratores enand operam
a pude sepe, per dictum diuendere
et ad quodam autem pudebat,
este aptum ad eam. Impellit atque

hortavi solebat. Satis et. cum tibi artificio papiendis trui modo sulte esse hominis et id quod tradit vel etiam fuit tetrus si quis forte fit tardiorem posse perstipere animo et me moria ristodere. Non quidem 2 mobilitas hunc et non celeritas. Verborum non derrim si que. nobis non possimus singere. Sua 3 vultus sonus in oratore autem annis dialeterius fuit albus. plurius verti prope poetarii mediae justi consulti nox tradeborut. Gestis pene suus mox actuari est requirendi. Quam obi inhil in hominum genem in tarmis performato orare finemur potest. que. cum singulari reru artifices quod zula si mediorute adepti sunt proband. ea nist omnia ſuma ſunt in oratore procla. u no possunt.

Dom Crassus atque videlicet in artifici non opera quæ tibi et lea spacto. plus ad huc atur illi genere quæ nunc reque non tunc esse maxia. Deinde cum pleo audivi. Rosthini et ita dimi. se ad huc zepe me disipavit. pue quidem plomeret. ponasse neumemur. non quo uo essent quod pro labiles. sed quia realissim uod esset mittis. id ferre ipse uo possesse. Chrysippe est enim tam infigere. etiam ad dimittisse medes habile. quia id irquo aliud

offenderis. In quod ad hanc similitudinem hi histrionis, o ratoria laudè diri gamus. Ut detus ne. quæ mithil ab eo inſi perſette mithil inſe tu ſuma veniBAT. fiat emerit in ſtra. Ut deat et ut ois & non eat atque delectet. In quod hori dom est conſentia. ut inque quod q[ui]s artificio cypromeget. et in ſuo genè Rostus duret. hanc ego abſolutione perſectione quin oratore desiderans, aqua ipse longe abſut fario. Impendere. Mithi cum uolo ignosse reti. Ipse uo ignoſto. Ilam qui uo potest. quod vitioſe ſatit quæ derrim non deret. Hinc ut appoſtolum est. videbit ad id quod ſatè possit. Detrudendu puto.

Dom tu. ſatè. Inquit filius. Et mea ut erant hunc rotta. Jus timle aut peru ni. huc iubeo diſt. Ille quis ad ſtra ſuma atque in uo genè pereſſa potest. peruenire. Am ille ego Verio inquit quod iu nobis egeste, et nandam ac preterea incolerit. ad durenduque toquom. ad quo huc exponi ſoma net magis. ad eos de terendos qui uo posset. quia ad wu. qui posset exactè. dos arconiacum oratione mea. Et quod mihi dura. Veni ſi unum esse. Jugeam fidei quod perſpe xi tu her que ſint inſpitu poſta de qui bus ſuma forſtasse divi quæ ſolent. greti direte tu te ſulpiti dimina ſint. Ego enim neumèz net motu torſoſis.

nec ipso lumbi atque forma, ut
noret, notare plegio, rebus, aut sna
nolens, mihin videor, audiisse, que
qumque ab nativa minora dita
sunt, et qui illud assesse quod possunt
ut his que hinc modisse et hinc
revivunt, et ut ne dederat
id eulis est, maiores vitandus et de
hor non minus est, utile preterea,
no mithi, modo, qui sunt, vives,
pater famuli, his de rebus loquor
probitur, sed etiam ipf illi Rosario
que sepe alio dicitur, caput est
artis de tere, quod tibi vini id esse
quod tradit arte, non possit. Sed quod
placet seminare alio transfferam
et nostro more aliquando nunc,
re hortato loquarim.

Inimicem vero hujusmodi Cotta
Nunc enim, jam et eorum
Nerres est, quoniam retines nos
hujus studio, nec ad alia dimitis
artes, nit nobis, quod expliques, pust
quid est, et studi, quod tu indirendi
potes. Nec enim summi minis
anidi, utra tua mediori eloquem
tra tontenim sum, id quod exte, sum
Ut ne plus nos asseguamur, quia
quantum tu indirendo asserimus
quoniam que anatina expetet
da, sunt ea dinis, non minimis, de se
nobis, quod preterea esse assimilam
dit putes.

Unum Cussinus, arridens, de
terris, siqurit Cotta, in
studiis et auctoritate quemadat
amoris, sive quo tamen juxta mihil
quiquam egretur, et certe hot, quod
in expetis, nec vingat asseguendum
Nec quod vero, vos ad eam re inno
esse ad horandos quos tibi mithi

quosq[ui] actus molesti, minimis
etiam flagrantur, interliguo tui
ditatur. Hod profecto, sibi
dia mihil, profecto pernem
endi aliquo, ins illud quod
co quo putendas, ferat, dedi
tat, quod cognitus. Quareq[ui]
mammi mithi, lentiis quodam
omni impudicis, nec ex me
de oratoris arte, sed de har
mea quæsimaritati, est, fa
tultate querens, expona vob
no quanda aut percervandi
tat, aut valde differeat, aut ma
ginturat aut granem racionem
tonsine, et unum mece quia quid
da solutus sum, ut etiam, mithi
in isto studio versari ad me
stenam iuxtut.

Unum sulpitine, odien
corta nobis, hujusmodi

optum, quod eum neque p[ro]
tibus, nisi, nec justidiando
piet, specturando, affixi, po
tui, ut quid emissus agerat
meditandi, aut dictandi,
tausa, non modo videlicet,
sed ex eis scriptore et let
tore di fililo suffiratu h
teret, id sibi nos esse a
dextos, onnia quod fun ex ipso
que dixi, tupunt, cogitutues

Unum emissus atque
arbitior, sulpitine
auidieris, ut trum te, h[er]
amantur, que dixero,
qui existimatur, ut et ca
lande tupiebat, transa
tur, ruperes, non fumse,
Nunc enim, etiam recondit
mihil expectatione, venit

dignum, nihil alii mandant, vobis autem quod in me ista omnia committant et remittant precepta didunt se (primi exordians effusam, dite ad personendam attrompedite, deinde esse ex oratione aut de justitia rei questione sive de signisque personarum aut temporum (aut de te certis, si perdictis at temporibus litteris, ut ut quæ autem re quidem contulit, notum remat, nec quern solleat, aut fiti ne fit aut si est facti quale fit aut ea, à quoniam vortes, aut quod nonnulh addunt, certe ne farii esse videatur. Existe antem controne, sias etiam exsupti interpretationem, in quos aut ambigue quid fit, stricti aut transtine antea ut a sententia stricta differens, quæ 2. his autem omnibus partibus subiecta quod esse argu maeba propria, quod si mihi sibi que fit ut a tibi que facte sentita, partit in judiciis versari, partim judilibus nominis. Esse enim gravis, tertius quod in laudibus ut vituperandis hominibus ponetur, etiam quod vobis quibet su judicibus, v teneantur, in quibet equitus

querunt, aliosque de libertati onibus, quod omnes ad utilitatem domini gaves, eorum quibet tibi linamen datur, alios item in laudibus in quibet ad personam dicitur omnia reffereat. Et quod esset omnis oratoris in se faruitas, si quinque partes dittibita, ut debebet reperire, pudi quid diceret, deinde rejuenit, ut soli ordine sed etiam memnusto quidam atque judicio. Dispensare, tunc ponere, tibi eam domum vestre atque orare olationem, post quæsiva se pize ad extremi agere tui dignitate et venustate (Etiam alla taginam et acteperem, autem, de te dictum) initio tonitruandos eorum esse annos, siu audient, demetem demonu, frigidam posteraque tronſi, tronſuendam Timidam quod nos jutpendentibus to formandit, post quod tronstraduerentur, reſſoli enda. Extremia autem orione ea que pro nobis effent, ampliſcenda et augem da, queque effent, pro adiſa tis jutſomanda atque, frangens da. Et audiendum ena que de orationibus ipse cummentis haderentur, si qua prierit, prati ut pune et latine lo quænam, deme ut plane et dilutus de Timo et ornatet post ad rebus dignitate aperte et qunque detore. Singularium, quod rebus precepta dignorum. Quam etiam que maxime propria est native tibi in his ipsis acte

ad hibem indere. Nā de aitōe
et de memoria quod i tem
ſed matua ſui exteritacione
pre tepta guſtirem. ſui hiſ
em ſete zebus omnis iste
artifum dorrinae ſerfatim
ſua ego ſt. milit. diuam. ad/
miuate mentiar (heb. emm
quedam quaſt. ad commoneritum
Oratores. quo quidque reſerat
et quo juſtuaes ab eo quod i
ſibi propoſuerit. min. abestet
Verum ego dyane vīn. futellugo
eſſe qui preceptis obſ. uo ut a
ſentie. oratores eloquentia lau
de ſiit. aſdepti ſed que ſua ſſo
te hominēs eloquentes ſatueret
en quodam obſteruasſe atque id
ogisse ſi. eſſe uo eloquentia
ex artificio. ſed artif cum ex.
eloquenti natu quod tu ut
ante dixi uo eis iro. Et em
eriā ſi. nānuas. nitit. ad bene
ditendit. tu ad toguostendit
nou ſubiternle. Ea exot.
titano quedam ſuſt. p[er]iida vo
bis eſt. Quaqua vos quidam
ſam prudem eſis. ſu truſi. ſ
hiſ. qui ſuegectiut. ad ſui
din. quiq[ui] da que agruda
ſiit. in ſo p. tam p[er] iate poſ
ſiit. et uo iinit. exrevitatio
quaſt. induita prodīſt. at
meditati

Nant. ſi u[m] juq[ui]t. Eul
piu[n]s. n[os] ſe volu[n]g
Act. t[em] iſta que abſ. to.
breunter de arte drurſa ſiut
andre rupin[que] ſiut. uo
bis quod. uo juanditā. deru[n]t

Nlla mox. Ille de 1 pa ex
ceritacione. quid ſeu ias
querimis.

Et quid probo. iſta
Crassus. ju[n]ut.  
que uo ſurro ſolens
ut in alqua polita. roſum
l. transacti. eam. que mi
ro de ſe uro. diru[i]tis. qua
maxi. ad ieritare adro
madate. Bod p[le]riqu[em]
mo. coru[n]t. modo. ut
o[n]ta p[er]enter. et u[n]es ex
reuerent. ſua[.] et iu[n]que
turare. Iu[n]itam. / veru[n]us
ſequiuria do iu[n]itu[n]t. ſui
quo falut. eos quod audiver
dituro. homines. et dictu-
eſſare ſol[em]. Vare et iu[n]a
illud de p[er]uenſe dit. ho
inues. p[er]uenſe dituro.
ſeuillune conſequi. Qua
obi[u]t. iu[n]tis. iu[n]ſis exot
tationu[m]. et il. Vtilē eſt. en
ſubito ſepe dit. / tam illud
Vtiliu[n]s. ſu[n]ipto. ſpatio.
ad coru[n]itum. p[er]atu[n]
atque. a[n]tatu[n]us direc
caput. aut. eſt. quod ut
were diu[n]a. niu[n]ne. ſatu[n]
(est em magni l[ab]oris quę
p[le]nu[m]z fuguiu[n]q[ui]a p[lu]
nu[m] ſub iu[n]e. St. iliu[n]s op
n[u]n[que] et pre ſu[n]t. iu[n]nu[s]
ditendi eſſtor. ac inſu
(leg[que] Junia). Ilam p[er]
ſub u[n]a. et ſo[u]nita u[or]u[n]
[con]mentatio et co[n]nitano
ſarile. iu[n]it. h[au]nt. ip[s]
pro ſu[n]t. aſſidu[u]a. ac diſi[n]
ſtraptura ſupernibit.

Omnes eum sive artis sim-
lor sive fugerim timus ad
atque prudens quo modo
pensit quæ re de qua est
bimus et juventibus
nobis omnino atque fugerim
corrupt plantibus offendunt-
si et otrurunt omnes quæ e-
turque verbis que dicti sunt.
sunt timusque maxime
quæ illustria subatimque stri-
sibeant et subredant utem
et (ut ipse collationio
tonstravano quæ quod top
perficientur justitioso
poetiro sed quod dicti orato-
rum et modo (her sunt que
laniores et annationes
in toes ora toerbis effim-
unt quæ ea quisquam inſi dixi
multus et stripitur enari
p.ехemianturque se in
his subire dictis omnibus
extrimuerit consequentur.2
Et
qui aſtribenda transueri
di ad dictum venit hanc af
ſert familiatur ut erat ſub
to p. dictu et ille que dixit
ſimha strictorum eſse vido
an. Atque erat si quando
in dicto strictum attulea-
rum et ahquid ut ab eo
direttet/reliquia ſimilis
otis transque et ut ronti
tato namnio tu rei megeſ
Inhibuezunt zetnct tri
ipsa nams motu et curam
ſunt interuiffet juxta tu
pulſuq[us] rei noru[m] ſat in
ordine perpetua tu juxta

deſſimur parem tamen obtinet
oratio reliquia f. turſi strictorum
ſtitudine et diuinitata. In
totidiam autem corrigtionib[us]
einde[m] uti adoleſtum
proponé ſelebam illa exſtituam
nax[que] uti. G. Citonem
illu[m] timen[i]t ſolus eſſet uti.
stetam ut aut aeviſi propout
quam maxime granibus aut ora
tione alioqua lotta ad eum ſi
qui immoriam posse compre-
veni eam zei p[er]ſa qua loſſe.
Verbis alio[rum] maxime poſſe
lertie promitiare. Sed post-
adiu[nem] hor est e[m] in hori
quod ea verbis que maxime truis
q[ui] rei proprii queque eſſout
orati[i]ſia atque optima orbi
p[ro]ſset aut e[m]nius ſi ad eum
reſus nie extoruerit aut Eras
thus ſi e[m]ni or[ati]rum m[i]ſte
posuſſem ſta ſi in dem verbis
vtriz[em] m[i]chil prodessi ſi alio-
eri aſſesse cum e[m]ni p[er]donis
Ut transueram poſt a[m]n
planit eo[que] ſi ut a[m]que aduſſes
nt. ſi mi[n]or[u]t ora[t]ui. g[ra]mi
cones ex p[ra]varerim quib[us] let-
tis hor aſſque quebar et e[m]na
que legeram g[ra]tque latere redde
rem non ſolus optimus corbis
vtriz[em] et ty[n]aſi[n]que erat
ex p[ra]nymeri quod a[er]tui
inutando que v[n]onam truis cent
din n[om]o eſſent p[er]donam jam
Votis et ſpiritu[m] et toſtus
torporus et i[ps]ſus imo[n]no
tus et exeruitanones non
tam artis iudicemur q[ui]laboris

Qumque in rebus hinc est mihi diluyentur quos imitamur quæque similis velim esse. In tuendi nobis sunt non solum Oratores, sed etiam actiones ne mala consuetudine ad aliqua de formitate pranitare, quod veni amus. Extrav腾da est etiam media edistendis ad verbum quæ plimuis et nostris strictis et aliemis. Atque in ea extra ntione non sane multo disputet adhibet, ut consuevis erat ista lotoræ similatores quæ rationis que in arbitrate traduntur. Sed uti da deinde dittio est exhat do mestita exterritorioe et ubi patiuli medietur jamque pupuli urobem justlamore in raffia atque in anem forisse. Sub eundis afus omnibus et puri taude vnes jugeoij et illa cum mentario curium in vertantis lutei proferenda est (legendi etiam poeta cognosenda hitho zia bonæ bonæ artis strip tores atque dotoræ et legendi et perniciousi et extorcti trions rausa tandem iusti pietatis torvi gendi utriusque di reffandi. Disputandis quod omnino re in totibus pariter et quinque erat in quatuorque re: quod probabile videri posuit elinendit atque perdis tendit. Ius trumile cognosenda leges perripicenda omnis ad tigintas. Senatoria consue. Diplinuæ zei p. Ima porioin federa partione rausa jussi

sognostenda est ubaudus est ex omnino etiam genere Vitamitatis fatemque quin dæ lepis, quæ tunc pate perspicax erit, etc. (Et in diuoc œcculi omnia que scribebam que fortasse est quod tunc patrem familiam arripiisset et aliquo notum eodem vobis contraumbi respondere. Hoc in Crassus dixisset. Silentium est consuetur. Et quæquam satis est qui adeat ad ibidem quod erat propositum dictum videbatur. Et sententiam telemis et multo quæ ipsi wellent ab eo peperatam.

A
v暴 Serrula, q[ui]d est. Cotta justitium taturis. Nihil ne vobis in meเท ventur, ut etiam q[ui]d pieterea a. Crasso requenatis (id me hertule inquit ipse attulo. Tantus, eun turfus, vobis sunt et sit euolant, etc. et eius vix et justum onem afferemus. Vestigia justiciæ quæ non viduam. Et tunc quæ in aliquo litteratu. at. reſcrit domni venenem non explimata vestræ. neque proposito argento neque tabulis et signis, pro pala collatoribus, sed his omnibus multis in magnis ſas et rebus roustreis at reſpondis. Et in modo juo ratione Crassus duxinas

atque ornamenta emis jugem
pequenaque jussuque atque
juremncta per sepeque Sed
et etiam tonitruis et nipe-
rem inx asperrimi diu poter
stas finit iis, hinc haec pos-
sim dixi me omnino ignorare
quid posseat neque plane
noscere at undique

Omi tuli gitanus, fames
quod miqutem Sieno
la quod faceret, ut
ju aliquat domui plenam et
namentorum illa vobis
Si ea se postea ut dixi
effut tuas vel de spertum
di cupidis quas non di-
bitares zogere dicti ut-
proferi nubere et prestit
est etiam famulus Sitz
mit petes a traptis ut ea
topia ornamenta fureo
quia construens uno in
loco quas per traptam
pretorium emites, struitim
aspev minus in lucem pro-
ferat et suus quidque in
loco collorat

Et vero juquit-
rotta atque peto.
S. vellea: Ule
enni et hanc Sutpiam
impedit pudi orbi hori-
onimz gravissimo qui
gemis hujusmodi dispu-
fanous semper tonitres
sunt (her que isti forfita
prenominem elementa vide-
tantur exquibet. Sed
tu huc nobis etiam

da Stenola et per se et in Crassu
huc que totam tantumque per an-
gusti restite et in oratione sua di-
lata nobis atque exsulte

Et ego me hecute juquit-
nuntis autem utraque magis
huc minus non loquitur mea
Neque enim tamquam hinc a Crassu
sò, disputationem defiderat, qua
topere etiam in minus oratione
de litteris. Uitque vero Crassus mea
quod etiam tuis vobis ut quidem
bati hominis est, ut in dictis
nobis ut tontinque ne gravere
ex edisserere id opus quod justi
tuam formam curiosam negor
opinione majorem meliorum que
videt, quia hincoteque probo
ut huc juquit Crassus:
nimiaui satis non quod etiam
te huc stetua desiderere, quod
go neq[ui] tenet ut huiusmodi
nec huc emis genis ut scilicet
teruerit digna essent adhuc fatia
at tuis duibus.

Et tu juquit allelui de iis quod
romunt, et poragatis. Et hinc erant audaxi-
putas etiam ne illa negantes
proferi quæ tu orator regno
frenda esse dixis, de natibus
hujusmodi usus et litteris,
His quib[us] hominum mentes ma-
teremus et reperiemus de hysto-
ria, de antiquitate et à ministris
tione rei. Et demus de hujus
ipso jure cito, hanc enim,
ego omnino stentia et capia
zerim in tua pudentia strepit
in eis in oratoris nero justi-

tam lauti supelectileni un
q. undermin.

P
otes juquit igitur Cuiſ
bis ut alia, ut omitta
que sunt similiaria et
minimis et ut adipisci tui p[ro]imile & omnia oratoras putare
os quos multas horas ex iſt
trui s[ui]tus et rampit p[ro]operare
et. si tui videns et stonathans
steuque tru ip[s]us maxima velle
plumis velibus totendens.
Ut es quem deffendat rausam
dum laueret, g[ui]n aut ortum hab
tousilAus u[m] tim[]n9 longua
oratione reniſtare ne adſtirius
cuiſe tuleret as ne if p[ro] quo
app[er]it dicitur temp[]p[]tili j[ui]dina
atque si in moſtina ſtillina ad il
ſar[ui] literaret². Ego v[er]oſtos
juquit ſt.伯uola. U[m]n[]t
mihi n[am]tare i[n]mi[n]i non me[n]do
oratoras not[em] ſed for[io] dignus.
Et quod p[ut]are atque t[em]no deſſu[n]t
i his patro[n]is juquit truſſus
et quod divinam neq[ui] diuendit ratu
aut topia ſed j[ui]ris miſijs p[ro]divinam quod altera plus leg[es].
agendam portut atque g[ui]n. ex
p[ro]divinam tabulam p[er]ſi[n]
ſerit quod ſui p[er]p[er]traſſo, at
raderat (alio p[er]ſi[n]ui p[er]ſi[n]alat
plus ſeret ag[ui] quod am[di] ęſet
in actione neq[ui] j[ui]t[em]quebat
ſi ita ęſse acti, ita ad p[er]ſati
perdunni (Q[ui]nd his p[er]ſas
dieb[us] nonn[em] c[ui]s p[er]tribu[n]
li. q[ui] p[er]m[pe]n, pr. v[or]tam
familiariz[em] mi[n] ſedentibus
homo exunti diſator[em] p[er]ſi[n].

ut illi brude p[er]ſent, ut et
atque extremit[em] di-
retus au[n]us portu[n]que dies
ſiſſet, quod p[er]ſtoris,
transa remanet ęſt non
p[er]ſtigebat ut p[er] ille p[er]
ſi[n]nare peobasſet j[ui]dina
ante p[er]ſita p[er]ſimiz[que]
quam ęſset repta debet
p[er]ſitor et i[n]ſi[]que p[er]ſa-
ne exreptione ex [h]u[n]t[em]
q[ui]e res p[er] j[ui]ditiu[m] an
tea non veniſet. Q[ui]nd
e[sc]o hor[us] fieri t[em]p[]ro
an[ti] diu[n]que en[ui] qui h[ui]
perſonam p[er]ſiſp[er]it ut
amn[]tore contriſſas
transaſſes t[em]p[]roſa
rannibus ſi[n]tui[n]at, e[m]
medea[n] affectus exn[]t
H[ui]s p[er] ſi[n]mi[n]us t[em]p[]roſi
ſi[]que c[oe]bue j[ui] labi[ut]
a[n]us imperandus alius
prandendus ęſſe videm[us].
E[ui]nd[em] prop[er]mi[n]t u[m]
ſon[em]. P[er]traſu[n]tib[ui] di-
miſt et multis alius p[er]
zebus eleganter homin[que]
et ornarii et peripu[n]
j[ui]tor. ſerendit et lau
dand[ui] p[er]ro[que] c[ui]m
ſt. et c[oe]n[ule] ſi[n]no[] ęſet
ſo
litiu[m] ęſet ei p[er]ſepe diu-
neq[ui] illi in j[ui]t[em]mi[n]i
ſans illi arti ſat[em] p[er]ſa
inſ[ut] diuendit top[ia] ęſ
ſumpſiſſet quod quin[que]
h[ui]r qui me[n]t[em] Conſul
ſunt fili[que] c[ui]m ęſet to
ſeq[ui]m[ty] ne q[ui]e ſe an

tansas autem tractere atque agere terepse quidem nunc nuncle didinset. Quid vero ille m. Cato, ubi et elocione tia tanta sumpet, quæ tamen tempora atque illuc etiam huc imitate esseere maxime poterit et sumpet, quin illeque percuterit. (Vestrumque hanc de re sumpere dudum laquor quod ad eum vidi, quidem adhuc sumpet, quid eum etiam ora torem maxime amnere? Et s. quid idem huc semper pessutile transiret. Vestrùnque quæ sententie atque oppido mece nobis esse pareri pessutile ortuisset, et quo ad poterò vobis exponam quidque re sententiam.

Anthomij, futuribiles quodam et prope singularis et dimina, quos ingeni vi etiam sibi sibi sibi midi, ta sibi posse farile. Quamque huc huc sibi sibi exrepetus Ceteros, quod non dubito pinnu, mecum tondennare sibi mea, post etiam impudentiè. Nunc volumare in foro hóreque in sime, at petorùn tribum alibus judi, na pámata magnam zepe obne, in quibus repre non de fario, sed de equitate. ac sime certis, futuris re, in tansis centui, una libz, in quibus vestròs alibus tu tellarum genitur, ac quæ tiorum à limonum, partum

nonnun nexunt manipularium, parientem limunium, stillitiorium, testamentorum, et optorium, aut ratorium, reterarit, et sibi sumpit, metabilum sime, et vestrum, et omo quid sibi quid alienum, quare dictis. Cum aut pessime sumpit, at littera quibuscumque ignorat, justissimis est, impudenter illa vero de justicia arrozzanna est. In immobilibus nam quod hinc esse fit, et justitiam quinque, remes autem aut etiam maiores gubernare didisserit. Tum, ut in eum sumpuolo dicti piace aduerfari stipularium, et eum obfignes tabellas rolicum tu quibus id fit, strictu quo ille taphatin, ego tibi tuum maire committenda putes, tuis hercle is, quod diuæ pontis seual morunt, nautica, si poitu ouer teut, in eemo ponto argonanti, tuu namem gubernarit.

Cuius si ne parue quid tausse tunt. Sed repre maxime in quibus revocatur de sime, illud quod taudé os est, eis patim, quod ad eam tansas me sime illa stentia pias, auet, attardeque poterit, utinam esse tanya malibz, quæ illius multus De miu morte tibi domni falso ab exitu multus nemisset, et pater eis, retredunt, te præmittant, initasset, et quæ et visu, effet, nemisset, heredet, effet, quod post mortuus res de lau est, ad centui vinos.

Cum miles domni reneinset

cogit et quæ leges in hereditatem patremque testes ex hec est. Nempe in ea transacte quæ fit, est de jure timuli possunt ne paternorum hominum ex hec estque filmis, quæ pater testes mehez. Neque ex hec est syllogismum. Quid qua est inter Martellos et Clarendos patricios contii, vira, juaturim, eis martelli aliter fit filio strupe dicti patricis, emis de hoc hereditate gecte ad se reddisse ditevent non ne in ea transacta sunt orateque de toto viris et gentilitate jure dicti, quod quod utemur, tentundali judicio restat, esse accreting, qui vominem. In exilium remis et tu domo exilare jus esset si se ad alicui quas patroin apposuisset, intereque qve esset nolens, non neque ea transacta jussu, appositionis obstruit sane et igitur pate fati in judicio atque illustrati est apatio. Quid imper tibi ego, etc. ergo amate, tota hinc mihi authorityem, deffendere non ne ois mihi in jure versata deffinito est, ut eis M. marmis,质tidianus edes amate vendi, diffet, neque sibi quanda earum edicti partem in manum pietate delectis deffendat, quin quid in iis est, in remodi, in mancipio id in venditorem, iis est, neque de illis est prestatem.

delict. Quo quid in eis rebus familiaribus est in bucolicis hominis neque in judicio sunt et sibi habet sapiens et abusus, studiò non ab oris, sanguinis quod in modum imper eziavit. Nàrum edes. L. fucio vendet in mancipio domini humilis effeque jura reçepit, jus in aute stimulatque edictum est, et in quadam parte divinam, quod modo exilis edibus trans spinis possunt egit statim et in bucolio quod ament, partitule celi efficerunt, quatinus effet pietum et in luna pietat. Quid vero charissimi. Cum tansa. Marte quod superimper, apud centum viras, quod totum est hominum, quæ ex partitione deffenda est. Cumque sanguina equa lis et collataque mens hominis, omnino et disti plana jussu timuis, ezidissimus et jugem prudentia quæ attutissimus et otorque maxime hanc atque subtiliter atque ut ego soleo dixi. Juris perito eloquentia ex stripso testa, jura deffenderet, negat, etc. In postimus et natus et antequam sua tutela venientem, mortuis effet heredem, en eis esse non posse, qui esset, sed iuxtum postimem et natem et moriunt.

(et eum diffinitos terum earpe
que sinit eis ree proprie
quam de finire volumus
bium et terminis f
et expluratio (his ega
rebus examplea ad ungu
rem nist apud quos her
heretur etiam teneere (huius
tomplatae quod propofum
brevi (Si eam aut nunc
sunt hinc et quod eamque cog-
to aut alius quospiam
aut me jupebitur otium
partit aut pecteno effe
ut et finit onne fuit
mille pu genere eligem-
que propria finit derde
boru quae pess quede
muitura differret tu
proprut minus quod dif-
finndere declarat porfi
ta artis pures timulis
hebue matris magnis
atque etc. differite
et obfumat (Atque jutte
a tis dum het que diffre
sa finit et cognizant vel
passim luer carpente
e colligeant et adhuc re
plero ad ha pures timulis
friuia (ton ne videns
espintur. homnis amittio
etiam fugendo sibi mine
teris arbi eternitati etc.
Articulare qui nient venit
semper qae vidi et ame-
jus nulle ut in ab ille
differens viro de his am-
perittum Aut inter partit
omne finit eum poterat esse

orulos collorata in ea cotti
diano in tongressione homin atque
in foro nec uta multis iris
aut volumet magnis tonti
nentur (Eadem eum finit eua
ta pinni a pluribus deinde puit
conliturat vertis etia ab iis de
stripturis finta finit rebus (et
cedit vero quod fuitis pripie
tognofti quod jus timile possit
quod minime plerupus arbitrat
imia quod in cognosctundo.
fralutus et delertatio (Nae fl
quem hest aliena fudia delertu
plima est et in et iu et in.
portifum litis et in xil. ta
vulis antiquitati effigies
quod et vobis prista vetustas
cognosfitur et attuam gerua
quod maюrui non sicutudine
vitat qopterantur fine p emile
fuerit iqua Teniola non
putat oratoris effe propria
et timidem ex alto genero
pudendis tota huius destruens
bundis amitatis velitandus
ac partibus in tabulis tota
nisi videbitis (Dum quem
iffa prebant et gloria pia
deletat (dicta alldatissima) haec
habet fontes omnium diſpuitationi
puari qui fire timuli et legibz
continentur (Ex his em et digni
tate haxie ex peterida vidom
in veris et justus atque lyone
sine labor honoribus pectens
ſpendere deromunt uria
cute hominum atque fraudes
damnis ignominius vincitis
veri vertibus exilis morte inl

VIRILIS, SIT ILLA ORATORVM
DISORTAM FIBI ET ORATORIA
VIDEU, PORTEM et VIRILEM
NON VIDERU. EGO ILLA QUAM
DAMNATIS est neque solus
FIDE SEUTEURIS, quibus tu
STATUEAT, JUDITOS DAMNA
RENT AN ABSOLUERE SEDEM
NAM illis quas hanc legi
BUS TENENT DE BELLAUTATE
ESEM
CIN AETHEMIS REO DAMNATUM
SIT FRANÇO TAPUTALIS NO EFFE
QUASI PENE ESIMINANO EX FINA
TIL JUDICIIB DAZETUR JUTRIO
GABATUR REUS QUATIQUA
EXTINUTIONE TOTEMUISSI
SE MAXIM TONSIITUR ET
TIL JUTERODATU Sonates
EFFE RESPONDIT SED MERUIS
ET AMPLISSIMIS HONORIBS
ET PRENNIS DE OZARET ET
ET A VINCIE ROTTIDIANNM
PRUTANEM PUBLICE PREBET
QUIN LOUEC APUD GEGEOS
MAXIM HERETUR, TUNIS
RE SPOONLO INDICES SIT EX
ARFRAINT, ET TAPUTIS HOCN
JUINORENTIS FIMI TO DEUPH
NARENT, QUM QUID FL ABSOLU
TUS EFFE QUOD ME LYERULE
ERTA FLIMIL. AD NOS PTINCT
TIL PROPTER ELLIS JUS CING
MAGNITUDINE VELLEZ QUUA
MODO IFFOR PHOS FERRE
POSSERIMUS QUM UNITUM
ILLE DAMNANCE EST IMILLA
ALIA OBTILPA IN PROP
DURENDI NISIEMURAT TUGA
SE OPERA DIMIT PETI PRE
TREPRA DURENDI

ORATIBS

TIS EGO NO PUGNO VTRI SIT MEHG
AMT LERIIS TIN DUO ET ALIUD.
ALLUD EFFE ATET HOR ET HORSE
ILLE STIMIN EFFE POSSE
TIS QUD FUS TRIILE.
ORAT SE TUM VELHEMERE
AMPLYSIIS EFFE VIDEO
QUID EGERE? TRIM TUI DITE BAS
VIDEBA PRUMI STENOLE TEE
DISHI QUE BINNES AMARE MUTISI
MO, PRO EUM ESIMIA FANIITATE
DE BONU? TURI? ARTI TUI JNOTATUA
EFFE ATET IMONITATA ET JUOP
TA NIDORES VERBOS CA DOTE LO
TUPLETASI ET ORNA STIDEMDE AD
ME CA TU PLUS OPE LABORISQUE
TOMSIMPSETAS TUNI EUM FLU
DIJ TIBI ET ORATOR ET MEGE EFFE
DOMN VECITATU CO NISI IFTA ARTA
ORATIONE EX AGGEGRASTIS NE OPE
VA PERDIDISSI. EED EGO NE
TIS IFTA QUIDEME PUGNO ET
FANE TONITA QUATA TU ULLA OPE
VIS EDOMN FINE COTONFLA
ET MAGNA EFT ET LATE PATEL.
ET AD MULTOS PTINET ET FRIMO
IN LYONORE SEMPI SIT ET HABIT
NUES EI STUDIO HOBIE PREFINIT.
EED VIDE TRASSE NEDU. NONO.
ET AHEMO SE MATU VELIS ORNARE
JURIS TINIHIS FIENNA SUI QUAM
EAN TONARESSI ET NADITO SFOLIIS
ATET DEMIDES NAM ET UNIDIS
QUM JUTUS CONSULTUS EFFE
EN ORATORE? EST QUID EUM EFFE
ORATOR JURE EMIDEM EFFE TONISIL
TUI PLENTAS DUAS ARTES TO
FUTURIES ATET INTERSE PARUS
ET EUM IMODI PONTAS DIGINTA
TIG. NUNT VERO JURE CONSULTI

taphn. 3

Sine hæc eloquentia derru
querim, fatis esse posse fuis
te que plinius oratio reçens
nisi illa, quæ eam affermasset,
esse posse. Acta et tibi hinc
sultus atque per se multum imp
lezale jus quidam ruris et
aritutis preto actionem ruror
formulam anteps fillabat.
Sed quæ sepe otitur orator sub
fidio puro in ruris hæc nito
ysta puro siemæ eloquentiæ
ruris amilluitque discriu
quæ adjuvist. (Quod vero in
pudendorum aminatæ et eorum
patronorum qui autem paria
hæstarent, magna profitecet
aut ea quæ maxima essent in
puro timili tracture audivet
in ruris ut ea ne strictè nunc
qæse didittisse. Ut ruris, per
faritæ est et prompta deffe
to. (Nam neque illud est in
qui quibuscumque recomp
tio fiet, ut ruris ondè cœns.
multius que recomponeat se
at ruris, posse deffendeat. Not.
In parisiensium et magnum
eodem est in eborivndo stia,
10
du. nito qui quibuscumque lyre
sunt, oportet ut ne fiat
idem lxxxii. undecime sætis ruræ
age, si possit. Nam quodam
mae cœtumminoriales ruris
arimè portæ pietatissime que
taudè eare ruris fuit, quæ
ab lymni eloquenti puro in
perito, ut orant, sse poterit di
ti quibuscumque in ruris est
ondè sicut in puro in ruris

que ab iste nuper est dicta,
et ut in tituli. Imprimi, ma
rimo in dicto, atque in eo.
puerio quæ ex altera nunc e
rat, quæ non remissus.
nimio su periori, fuit huc
pentissimos lymnes stiua
de puro diffensio. Quod
sæ quid adjuvabit? Orato
re in ius ruris puro suen
tea. Timur hujusmodi ruris
suppенor fuit, distessuris
qui esset non sibi artissimo
alio, ut est non puro sive
tia sed eloquemà substan
tibus. Equidem hot sepe,
andum edictum est edicta
tem. Erassus, peteret
nunc, cum quæ majoria
in certa consilia est
qænem cœlla, affermaruntur,
quod trassit filium. Et filio
suo de populo dicitur, atque
sito ad trasso consulari
reisà quænda ruris est,
qui in trasso sed ex dicitur
atque ad eum re trullis est,
poisùnque ab eo dixit
magistri quæ ad suarum
rebus datur, atullisset
Ut enim tristem cœlla,
Vidit nonnem appelland
questum, et eum cito de re
ad nassam refullisset,
ex quo ut andantur, utino
turis, quæ ut videlicet
suspensò quinut annam
et dictam. Etiam tibi
vesteramque nunc deinde
ipsum. Erassum maui-

prehendit Et heus tu
jugint quid tibi in mete
vemt ita respondet tibi
ille fidentel homo pectatis
mus tounfmar e/ita se te
lere nit Respondisset met-
dubin esse posse (Galla
ante altudens varie et to-
pose multus similitudines
a fere re multa qoe pro ei
tate tona jus dite re at
Allu tu differendo par eſse
non posset qua que ſint
cassus in mi disſe tor
ſed p[ro] p[ro] ſalbe multo modo ad
autobres tibi ſuſſe et id.
quid p[ro] ſugeſt diceret et m.
p[ro] min] frutis ſin libris
et in ſey Eni tomentans
ſtritui protinſe at tu-
dressſe Galla de diſpita
tione ſibi probabilem et pro-
pe tetam iuteri Attamè
que tanſe ſint eunſinodi
ut de carin jure dubri ce
no p[os]ſit onno ju judim to-
tat no p[ol]ent. Nui qui eo
test[ut] quod p[ro] ſin families ante
ſerit qua ei filmis nans
est herediatè petit nemo
qua toſtat agnoſtudo ruip-
testin (Ergo in h[or] genè juri
judina nulla ſint. Luret iz
impune oratou, omn] h[ui]ur p-
to in t[or]nones ſi nomenre.
que p[ae]s ſine dubio multo
maxià est ſi eo ante p[ro]
quod ambigitur inter per-
tuſtimo non est diſſicul o-
ratou e[mi]s partis quatinus

deſſende autore aliquiè ſunem
ri/aq[ui]o t[em]dmentatas haſtas
atquep[er] ipe e[as] oratoris lacer
tis inſubſque torquabit iuſ vob
bona vena h[ui]us opti viri d[omi]ne
tim ſcenole, tu likeſſis aut p[re]
teptis ſoreu t[in]tam in. Cum
deſſendeſt Monn[ae] arripiuſt pa-
torium equitatis et deſſenſione
tiſto[que] at a[n]imitatis mori no
[At] moa j[de] ſinâ ſtrephens et
te diu[n]n at[que] affin]i multo ma-
to[que] p[artem] ſententem[que] ſale tuo
et lepore et p[oli]tii ſimis ſatentis
p[elle] xiſt et et illud minime ac-
timè illud eſſes et anniare in
gem] ſtenole qui ex [og]it auſſet
nasti prius oppotere quan] emo-
ru. (Enmap multa colligere
et ex legibus et ex ſenat[que] to-
ſultis et ce] vura at ſe[mo]ne
tonui no modo atiute ſed et à
riditule et ſucrete uti] ſi veſca
no] rei]m ſequerem] t[on]ſi]mi]l
p[os]ſet j[na]p[ro] h[ilar]utatis p[le]mi
judim at letate ſint j[uf]quo
q[ui]d t[ibi] p[ro]ſi timi]g ex [e]conu-
tio p[ro]ſuerit non p[ro]ſellego.
dicendi ni] c[eg]ia ſi]na ſe
a[n]imitate et veri]ſtate t[on]mi]ta
p[ro]ſut j[pe] alle min] p[ro]
mi]s, de]ſenſor et q[ui]n p[ro]
tin] p[rop]n]gator ſin quid ju-
lla va tu t[on]ia te d[u]ret at
tutu quod de ſi]ne timi] de]p[ro]
tin videtin videt iu] qua] lege
ren]p[ut] quid p[ate] ſerit diſe
q[ui]d ſuſſet p[oli]tis o[n]tili]ns
(Nempe e[mi]s o[n]mi] or] v[er]p[ta]
eſ t[em]o ut p[er]tui p[lu]mi]n] a[n]le

Deffenderet. At inhor genere
pueri apud meos extorti
omnes tu in eis mori tuis a
has. Rapti, alias espintate deff-
dere dorentur. Et tido in illa
militis tu si tu aut hōbitate au-
militate deffendes, ad hostia
nas te actiones non ad tuam
Vim et ad oratoriā facultate
contullisses. Tu vero vel in testi-
dem deffenderes, si agies et omne
omni testare pise meo judicio
positi. Viderim vel si tuam a
geres in militis pieti eme. Et
soles direndo amortius certi
tasses, statuisses aute ottrillos
complexus, esset filius Fleus quæ
ei tenebat, tomentafasset.
Lapides me hercule omnes fide
ac lamentati cœgisset, ut to-
tu illud ut huc huma nuntiasset
no in duodenum tabulis quas
tu quibuscumque aliueris autem
fed in magno trREMINE stripti
Viderem. Nam quid in certa
artibus adolescens in ista
arte, prout fatilium us edi
stunt, que fit fortiter illi vide-
rint, qui emis atque aurogatia
qualibet diffigitur, sit uta sub
uxi àbulam denude enà tu pe-
nibus qui ea artem fatile esse
dictis, quia contigitur adhuc artem
sui non esse sed aliquando quibus
ahā artem didicunt ut hanc
artem efficeret posset, tu esset 4
ta artem futura. Deinde quid
sit plena delectationis, quatinus
tenittantes ista voluptates
et ea se et patiunt, nec quisquam

est eorum qui in fami sit edi
strudit, sibi aliquid in tenentem
partim malit, manu contra
nas venalium vendendorum
leges edicta. (Et aut quid
amore pue truistis, nos no
struo maror jumenta? nos se
de bene non videlicet vestrę
loges, aut aponi sīta vetustate
re justimis aut nunc le-
gibus esse sublatas. (Quod
vero proos bonos jure tu
nili fieri putatis, si legat
et prema propoenda sunt
ututibet, et supplicia vi
tiis equidem putabat virtute
honnibet, ut mori tradi nunc
possit justitiado et proova
dendo ut numis et mat
metu tradi. (Nanquam quid
illud erat sīne recognitione, quod
tinutus, quatinus fit bellum tunc
malus ſtire possimus. (De
me autem p[ro]ſe tu in. tu eo
tedis ut sīne illa p[ro]ſa
trum tanquam ſatiram posset
tibi hor. (Et iste Respondo
neque me num, jure trumque
dictamque neque trumque in his
tanquam quas p[ro]ſue posse
deſſeudam, omnis istam ſi[na]
deſſidemque àhuc est em
esset artifex turbinæ, gerem
atque artis alium in tōnum
Vita et vitam in hominum
ſuetudine, sī habet, nec
ruam, mihi inſiendum, ut licet.
fundos nostris obre aut
vera justitias vel huc huc
trumque ac delectationis justiæ

Tamen Nemo, tâs fine onit
tam sîne mente inim-ut-àd
sit sementis at messis quid
arboë putatio at vituïc
trum pore àmim/ant quonuodo
ou fiant oîno riefat/ Mi
zitur si tuî findus et spi/
tiendus/aut 2 mandandu
aliqud proriri de agriultra
aut ipermdi Vitro sit/ma
comis târtha gîneiſis ſim-
libu perdistendi/ au lbat to-
mim Jute higentia contenta
esse possum?/ur ergo nou
ide ju jure timeli/ preſer tim
ti juRAſſis et im negoris et
inforo confuorant. Tournam-
fatis justitiæ esse possum?
Adhor dinn taxat ne ju
ma patia pere cim atz-
aduenc eſſe videamur. Ac
ſi iam fit rausa aliqua ad
nos delata obſtitori diffin-
le tredo. ſit tum hor. Sceno
la ronimitare. Quâpia
ſi omnia quorù negoti
est, confulta ad nox et exq
ſita deſſervit. An uio
ſi de ze pà, ſi de finiz/tim
jure puit/ no venim/ ſi de
tabulis et perſtriptibus
tonzieſia est, toutortas
tes et ſepe diffiri les metto
perſding. Pleges nobis
aut ſi homin per itorit re
ſpensa roguſteri ſint
veemus, ne ea ſi alhao
testucia. Jitæ, timidi nim
ſtudierunt/ nos quæamus
tognoſt. Aniit ne regni

prodeſt oratou jure timeli ſià
no possit negare prodeſse ulla
ſneura et preſer tim inſtelopuè
tia topia tem debeat eſſe oria
ta sed multa et utiagna et diffi
tia ſint ca que ſint oratori.
Nerrespara àtque uno juſtura
ju plura studia distabem notum
Dui neget opus eſſe oratori
in hot oratouo moru ſtum qz/
vermi gestu et vœinſate tru
nemo ſiaſerit studiſis distendi
aduileſtunt in gestu dictudo
inſtrionem more elaborare (1d)
est oratou tam iettiniz q[ui] nox
Tn me auctore nemo dictendo
studiſus cretori more et trage
domui uti ſerunt qui et annos
toplures ſedentis de ſanuitam-
et quottidie aute quâ promitt
ent vortribantes ſeuſim exa
tant eamque cum egevint ſt
denteq ab autu[n]tissimo ſeuobqz
ad g[rau]ſſinn ſonu vetruput et
quaſi quod à modo tolliquint hor no
noſt i ſat velin ante tòdènict
H[uius]que rausag tru vetraperim
qua toſiens quostiens perſtabu-
peicem aut immone titanim
(Quod ſi in gestu qui natiit o
matore admiat et juxtore que
vna x mayre elapuerit vel tòmè
dat vel ſub ſtut elaborare nobis
no liz ar tiri p[ro]tioq asſequi pos
ſminus quatuin in hat aute quotti
duâi munis ſpati nobis datu
quito nim[em] est ad jure timeli per
distendi otipatione deſtendu
qnod et ſuminatim p[ri]pi ſmedor-
tina potest et huit habet abill

Perbus diffimilitudiz quod box
et gestine subito finni et adiustinde
arripi non potest juriis utilibus
ad quanq. eminquali juri repente
vel aperitig vel delibus de pro
im potest / jua q. illi differvissimi
homines nunc hatent in rausis
jus prentos in ipso finit pernissi
et qui ut alius to paulo ante dixi
tu est prægnantia adiutum in
quo mihi omnino molius multo/
quod trahissimorum homini autem ta-
te leges et jua tecta esse nolue
riti. Sed tu non fugisset hot gae
tos homines. Et ita nettesse esse ac
bitriat esseut Oratore ipsi eru
dire jure timuli non ei prægnatam
adnotare dire. Ilam quod dicit
sua eternitati apud iudicem videri
jus timuli stiueri auctoritate et
petruiu magintudine

ed nos non quid nobis
vitile verum quid oratore
netresſanu sit querim? Quanqiu
qui multa ad oratoris ſtitudiz
ab uno arti ſic. ſinnimus ſolet
ide roſtine dureze ſt quo plus
ſi bi etiam accideret leo tardi orge
tibicinis modo et rausi hominu
ores eſſe fatim. Quod ſi lle
aſtrictus teuta quada miſſu mo
deratione et pedu in aliquid ad
reſpuſe ſuettung exergitat quinto
farilus nos non laſtare modo
ſed totos multa posuere? Neque
em hor to Grasse falut et nit
ta finit et qua varia genova di
tendi et quod hanc stam an tu
pruus oſtenderis qui jamdiu
multo dictis renuſi et leimne

qua ſolebus neq. min.9 Her
tu tua gravissim Bmore
leuitas qua illa ſiua iec
et ton teuio piohabat. XX. 14.
q. oratores ſuited ut illi strip
one audim et lehni qui ota
ſeruere confiteret paulo ju
tent iuie ut ser. Gallu
latribz aut clamore totus
devout. Quod ſi jam hor
facer non poterit aut uolę
noles neteris netua dom
talib et am et time salut
ſoſte hominibz non totat
a tetis deſeratu inqumdi
tin ab ſi ab ita ſiua ut
non modo non arbitre ſub
ſidii ſenectute in eorum.
qui tontinuit vemanut ni
titudine eſſe ponendis ſed
tamq. poru aliqua expe-
tem istam qua tu times
politudine. Conſidim em
bellissimi eximio eſſe ſe
nertuti etui heliquia ab
enā ſi admiu[n] hujusmodi
dire et prudemātus p[er]mi p[er]
blia et antiqua nec et
exempla[que] topia ſi quando
optus earu ab uno optimoet
i[n]ſus rebus justitiassimo
familia[m] in co[ſ]tituendo
trabor. Nos repugnabo
quo num id quod modo h[ui]
rita es ota legant omni
audiat ju[n] ac h[ui]to ſubdo
atque lymniutate ex ſent
ſed me hertule n[ot]ita miu[m]
tu. ſparit mihi videlicet
ſu modo ea facer et proſci.

Taslin

illud addidi in hi emi liter
ecis non sunt qui non aliique nihil
sunt, quod hanc per manum suam
concedam, et hanc habeam-
Hoc ipse in hujusmodi et plane
tessare delectat. Nam quod ad
didist, teoruntur, ut eis est, et
vitam insuaicem suam hanc studi-
um putare tibi ad me non modo
non hortat, ad disputandum
sed erat de cetero. Nunc et
sive hujusmodi hominum et
partem velle dictum sibi habet,
da quodque suberet, nequaqua-
mentissime ab interdictionis
amoris legi vel quod altera
inhalavit, niteli est, alteri
plus fortasse quam ipse de se-
quo erat, ut sibi perestin non
turis legere, hujusmodi est ut
nonamque etiam fere nostram non
hujusmodi interdictionem levis de-
tinueram, sicutque cognoscomi, ut
rubeam et non trahit, sed
mihil ad per sibi est eodem fide
in disputationem fit de hisque
studis nostrarum equidem apud
justitiam sed multo minum apud
nos. Alloquia enim non putent
qui orantur meam, quam recurendi
inni testari, et quod huiusmodi
Catholicae ianuarii videlicet
nanasse operam, quod huius
testarii erant. Nam hanc ipse
renunciat disputationis, dispu-
tatio quodam fit, quod huius
permittenda. Sed tibi ipse
nunc athomini tuam audio, esse
partes ut de tota eloquia mea
dissebat, quam quod jam dudum

yronax

Corta et sultat, ut expectantur.  
(Ego verio iuxta Crossus.  
neque athomini verbitur facta  
patriar, et ipse oblitus est  
in primis a nobis impetua  
ro. Quid nam hujusmodi Catil  
luget, ut huc sittis hodie et  
tur illle debitaet, quod ad  
fertim promiserat. Ego hujus  
fullius propter responda  
sic fatem, ut atque ista quid  
tonditiæ est ut eterni et  
lui fataque me tenet, ut huc  
Catilinus arrisit, et sult  
preisa hujusmodi in quondam  
bitatios est, qui neque domini  
perare et huc apud quę em  
pudiumque meam suam fit  
fatale promisit.  
Et nunc omnino et huc in  
thomini tenentur, et  
et illa etiam et huc etiam  
pugnit hominem em audiens  
de Phylola atque amicis et  
gentibus eruditi. Et  
eo quidem loquar tondem  
tur, quod ratilugae auditor  
acteſſit, tu non solum nos,  
latinam ferinas sed eram ze  
ripas sibi sulte ligeae sib  
tillate elegam tiam ac tond  
tedem. Sed tibi qui huc ten  
quitandem est, sicut artissimam  
sine studiis dictiendi, ut ac  
tessit, ut nullus pot esset  
dictamque disipuli quod  
ipse non didisti, quid de ot  
gens dicitur, sicutam  
Et postra qua areserunt  
res inimicis est, utque hujus

facultate preterea arte me
diorum Aris enim earum
tem est que frutur Omorose
aut omne actione apionibz
nostra continetur (quam et
apud ecos dictis) qui nesti,
nut et ea dictis que nesti,
ipsi (tag) et illi alia alud
nisdem de rebus et frutent et
judicant Et nos contrarias
sepe tausag dimidii non modo
ut trassą me dictat aliqui
do aut ego à trassu riu alt
niti nequeste fit falsi dicit
sed etiam uterque munim eand
de re, alia alud deffendat
tu plus uno veru esse non
posse ut iegitur, si eius
non re que me ducio nixa
fit que ad frutentia non sepe
pernemiat que oppinione
hom & sepe errores amni
petur ut ad ius fit tausa puta
nig esse tur audiatis Nos
vero et valde quid Satuig
Imquit putam, atque euma
gis quod nulla ostentuere
nunc videns esse nostrus
Exorsus es enim non ebo
riose magis ut tu putas
averitate quæ a nostris à
dignitate. Ut iegi de ipso
giè sinn exerissi et quid in
hom? artem esse non maxime
sit illud affino precepta
posse quod ad per accuta
ad pertastandos alios hom,
et ad ex tipi edis eorum hui
tatys (huius rei stam fipsum
nolet magnam quandam arte

esset dicitur non repugnabile. Etem
nui plerisque teneo teneo ac illula
ratione tuisag in seno ducant
no illula autem propter execu-
tionem aut pp. fugiendamè
aliqua tallidem in famitum non
est dubium qui si quis ad dictum
quid sit quare alij melius quæ
alibet dictam id possit notare
(ergo id qui toto in genere se
terut, id si non plane atque at
quas artes quandam finemitt-
atque utinam que nativa fuit
ut unum alia videt au deo
in seno atque in tausag atque nit-
quam admodum ea reperuerunt
possem vobis exponeat (sed
de me videro. Nuntius hor-
propono quod michi persua
putam aris, non sit tibi in hil
esse pro fonte oratore preclam
Nunc ut velle dicti omnino
qui ei putata et libera nimi
tate daturam tanta oblectano
est. Quia ppa. faultate ditendi
ut mihi & homin aut auribus
aut mentibus fugiendis pripi
posse. Quia enim tantam modi-
vate orais pioninganque dul
tior finemiat poter (Quid tui
nem artificiosa adoror ergo,
aptine, quia aitae et ministranda
oratores in sustienda verita
to punitur. Quid autem sub
hingat, ut et rebus atque quis pon
terunt (Quid autem amnabilis
quæ ree splendorre illustrata
verbor. Quid plemis quæ
onem reru genere nimitata oris
Nepem em illa non propona

oratoūs est ets que quid omnia
te diu granita puerdo teat-

HUIUS est in dādo orisliod de maſi-
nis vēbz eiu diem. expl. viiā

(Enſide et Ian quietis p[ro]ſi mi-
titatis et eſſeritati inmoderato

(Eade[m]e fānilitāte fruſs hominu
ad p[er]mi[n]e et jutęgritās ad ſa
lutez vōritiui. — Q[ui]s coltus
tu[i]ri ad vīnti[te]e ardentūne. Q[ui]
a vi[n]us, acuius Ruonre. Q[ui]
vituperare improtos aſſpering

(Ouiis laudare tenos ornans
Q[ui]s inſtitut[i]e vōliemach
ti[n]s fruſsed atmiſando potest

(Oui[que] tenare mutiis
tousbando (Historia vero te-
stis t[em]por[em] luy vōritate vita
m[oe]s[ie] magiā vīte iu[n]tia te-
tuſturiis qua vōte alia iuſt.
orato[rum] ſu[m]ortalitati[que] iu[n]
datiui. Il[la] ſi qua est ar[ia]
lia[que] vōrbore ant[ur]iendore
ant[em] de luyendore ſhēu[n]a p[ro]
fiteatiui ant[em] quiſſuā diu
iuſt orato[rum] ſo[n]emare or[i]om[em]
q[ui]sē v[i]nuare et diſtind[em] q[u]ui
q[u]mbus dā vōbore ſi[n]u[r]q[ui]
q[u]ſi[mi]b[us] ant[em] ſi u[n]ia ulla-
ni ab haſ arte ſua traditiu-
ant[em] azemmēto[r]q[ui] ant[em] ſi[n]u[r]
ant[em] de[n]p[er]t[i]iorm[s] atq[ui]
or[i]diu[n]a ſaterru[n]mi ant[em] hor quid'
q[u]n[em] h[uc] acuq[ui] p[ro]ſucat aliem[i]
eſſe/ant[em] alia al[i]qua ar[te]e
rōmmē. Sed ſi mi[n]t v[i]na eſt
ea r[atio] atq[ui] doti[n]a niu ſi q[u]
alia[r]e ar[enti] bene l[or]itiu ſi[n]
eo mi[n]i[em] id eſt hui[v]ing peo-
pruiu ex d[ur]it orato[rum] de h[i]ne

exp[lic]it/it

rebus que retroſu[n]i ar[enti] ſi[n]
ſi inſo[m]o e[m] to[ge]riu[n]t aiu h[ui]
Tratſus diru[b]at optime p[ot]
dire[que] ſi retroſu[n]i ar[enti] ſi[n]
oratu[n]s illa ſua dum[que] ſi[da]
ab haſ arte deditiui. Ne[rum]
e[m] ſi de juſtificat[ur]z agurola
quiſp[ia]t aut etia iu quod.
multi mediti de moribus aut
p[ro]de p[ug]endo p[ict]or aliquae
diſte[n]tui aut p[ro]ſp[ont]ui d[i]
tiro[co] illius acti p[ut]andui ſi-
eloquen[i]a. In qua qua viſ
maq[u]na eſt i bonu p[ug]eui[n]
eo multi etia ſiue doti[n]a
aliquid omn[i]i generi atq[ui]
tui cons[or]pitiuiu. Sed quid
tu[n]i p[ro]ſi p[ro]priui et ſi exo-
miſtarii p[ot]eri iu[n]diu[que]
queque doti[n]i ſi[n]u[m]e hor
teru[n]mi iu[n]liu eſſe p[ot]qua
quid om[n]i alie ſiue eloqu[
ntia ſi[n]u mi[n]i p[ro]ſiare p[os]ſi[n]
orat[que] ſiue ea non[u] ſi u[n]
ti[n]e ſi p[ot]eri t[em] diſtiri
ſi[n]t aliquid ab hor hea[n]
huiuſi domi[n]i[n]g p[ro]ſi[ut]
yu t[op]riu[m]e aliumid diu[n]di
top[ia] p[er]e[n]on p[os]ſi[n]t

Dum Catullus et
n[unc]u p[ro]q[u]uiu au[n]thom
n[unc]u p[ro]p[edi]e
d[u]s eſt aſterp[ellan]ent iſt[e]
tur ſus or[i]diu[m]e p[an]ere
thuiu mi[n]i q[u]e i[n]guſt[u]s. No
en[i]u p[os]ſi[n]u q[u]ui e[x]taiu[n]
ve au ille i[tr]immi[n]o u[n]a
thuiu vi[n]u oratu[n]s tu p[er]p[eri]
ſi[bi]liu iu[n]tis, e[m]thuiu lau
dare p[er]p[edi]i[n]que quod j[us]

rbus et transiget comparata
in Exo go me juqni illa
que sepe diserte agenda
sunt et que ego pano ato
tum eloquiã laudaverim
dixi oratoris esse neq, ha
bent ſunt loris et nulli in
dum ſtione ptin neq terti
preceptum genis. Et agen
ba ſunt no miny diserte quod
que ju lice diuinet obur-
gano colorturio ton solano
quiui mthi est quod non
ſuma dicturi ornarieta de
ſideret ſed ex artificio rei
ſte pecteta no querimt-
plane inquit ratullis af
senior.

H
se vero inquit antho
nus qualibet oratorig
et quanti hortis in
dicundo putoq 'esse histori
ſubſi di ut gert est puer
ſtini juquit Catullus.
ſat uotu. nulli opus eſtora
tore ſatip est no eſſe menda
tem dictim nie uot ſouten
nag. Juqini anthoni gera
quoq ipi ſic iurio ſtrapt-
tarunt ut in ratho ut pat-
tor ut pust. Crat em ly
ſtoria intil alind miſ-
annatu tonſertio tui rei.
memorie qze publice ſerint
de ta ab iurio zeui romana
tu uas ad & p. iiii diu po-
ſi rea maximi ze omne
ſingloru autem mandatiu-
lus poutiferu maximi eſſe
rebat qzei in albi et apponcu-

tabula doni potens ut eſſer p[ro]
cognosſendi. In qui eam in re
aimales maxime notantur:
Hanc ſimilis et hinc pruendis
multi ſeruti ſunt qui ſmollis
ornariétis monumentis ſiit ſpore
hominis loretus, gestare q[ui]
reſinuerunt (ita q[ui]aſque a-
pud eeros pheceydeg hella-
ntus at utiles ſunt alioq
pevniulti talib[us] Catho et-
pitior et pis[que] qui neq tenebit
qui[que] reß ornent oraio. An
enim tuer et ita ſunt iurportant
et diu iuteligenientu quod diuam-
nua dicturi laudè putoit eſſe
bremantur. p[an]tulula ſe erent
et addidit historie maiore ſom-
notis. in optum Crass[em] ſam
huis Antipater teteru no ex
ornatores rerui ſed tui monama
tores fieriunt. Eſt iniqui Ca-
tullus ut ditt[em] ſed iſto ipse te
lms neq diſtinet historam
Varietate loretus neq vaboru
collatione et trahit orationis
lem et equa bili pevpo[li]nt ad
opus. Sed ut homin neq ditt[am]
heq maxime aptus ad diuadu
ſint potuit dolantur. ſunt tui
Ut ditt[em] ſi penoreg. Amime
mihi juquit anthoni st iſta
res adhuc ma>Insignia illustra
ta non eſt. nemo eui ſtudet chlo
quentie moriuz homi miſt ut
iuratis ex atque ut in ſiro elu
terat. apud eeros autem eloque
nissim homиз zemoti atausſis
ſorensibus tui ad retem. reſ il
juste trum ad strubendi historia

maxime se appliquerent (Naturis et horographiis illi qui præmepsis gravius huc orunt, in multitudine inibat, ut et per se et atque primi (Atque tantum est eloquentia. Ut me quidem quatuor ego sere rupta, putrida, possum, maugere delectet. Et post illius Erich diodes, omnes duciendi artificiosi mea fluia fatale venit. Quia ut arober est rebus frequenter, ut verborum prope immensum est, truncaur utio tenequeatur. Ha porro vobis aptus et presbus. Ut nestras viris, vel ora nonne aufera stins illucerte (Atque ne hinc quidam est mea. p. vasatus, ex meo, aere primi eorum qui transas ducita sunt. Et hos ipos libros tibi stupisſse dictur tuæ æp. p. zea motæ atque ad quod optimo magis Athemis acciderit, solutus est in exilium pulſus effet. Dicitur consuetudine est ſprænſus philibus, qui nitidius trani, an ſaillius ſpinae effet. Oratio ſi uti toſtumpſit in hiftoria ſteri. Lenda in maxime. Thύrdiden est ſtrut inibi ut imitatus. Postea vero quasi exklusiva hystorescens, offinua. Dno preſatæ tes megeio. Theopompus, et e phorus ab p[ro]ſtrute inio ſin pulſi. Et ad h[ist]oria tenebuleuit, transas omne inſp[itu] attigerunt. De imp[er]iæ a plena profecta, primæs, xenophon, ſonatag[ui] ille post ab Aristotele Cali, Athenes comes, aleyaudic[ur] ſepſt

h[ist]oriam. Et is quid retho
suo perieque ille autem
suppens, lenoze quodam
ſone est, ut[s]us. Et q[ui] illè
impetui oratores, ut exult-
ememus fortasse mung
Sed aliquato tibi est ut
in quidem vitandus. Minu-
tem horum omm. timens
q[ui]tum autem judimare possit
conſue eruditi ſint. Et tibi
toppia et ſi[n]que ducetate
abindat ſiſtum, et iſi tibi
ſtione verborum, ut inno-
tus, magnæ elapienta
ad ſubendus attulit. Sed
mullà vſt[ui] forensem.

Et tibi illè dixſſer,
quid est, quiut tu
rute et ſar. uti ſint
quæ athomini acere nescunt,
notio historias nonant,
quæ ſtientur, et proſe de
noqueque dixit. Domine
rute ſuqut Catulus am
rums illud iam immers
de ſin ac quod multonimus
ante inmular. Hinc tu
huc nestre et in eundo poſse
tibi. Atque rute ſuqut
anthom quod eze vtilitate
aliqua ad dictum ducu
paus horum libras et nos
illios alios, sed delecta
trius tu est, omni legè
ſolus. Ond erge est, ſa
tetur aliquid in ut eum
juste ambulat, erat ut
ego abam obram ambule
ſei natum tristit colora

(sfr mi istos libros. ad omne
miui nam Home vix liet si
diestis legemui sentio oriz
nem à illuni rimitu quas to
larau. Sed ne lacius hor-
nobis pate videantur hest-
dini taxat in grieris jurel-
lego. que ipi qui sffestimur
volumemur aduoleo intellego
in philosophos vios si qii
nundi deropto juditibz libri
rii quod simi fere inlustri
de rebus notis et illustribi.
de inventore de justitia. De
honestate de volupstatque
bi pioris siniu intellego
ita simi angusti et tonn
sles disputati omnib. illutati
poetus omnino quas alia q
da huga lementos. nò cogor
attinge in hys ut divi
me oblecto qui tes gestas
aut qui orates stripferment
sias aut qui transquuntur
ut videantur voluerse esse
nobis qui nò simi prudè-
tissim famulus reip. Sed
inhi illur renes. videtis
que qiius sit inmi oratores
historia. Hanc huo au
fimne orois et varietate
maximi. Nepç ca vepis
usquam seperatim justitior
trà zethorez precepta ita
sint ei in aute orulos. Ille
quis nesit pina esse hi-
tore legere nequid fals
sunt auqur deinde nequid
zeze non auqur nequa
justitio grane fit in stubeo.

Nepç familiatig her sliicet su-
damenta nota simi omnibus ipi
autè ex edictis posita est
mi rebus et in verbis. Fui
natio ordniè temporin desiderat
regioni de preione vult ena
qii in rebus magus meonia
q digis consilia pinni de
tude atta post enentù ex.
pertinim Et de filiis fig
pinni quib stripstor piobet
et in rebus gestis de clorani
non solum quod acti ame dir
ti sit sed ena qii et tinn
de enentui diminuit caus
expletentur omnes vel rasig
vel sapientem vel temletatig
hominum qii iporù non solum
res geste sed ena qui fama
at non extellant de ruris
vita atqii natura verbori.
aus Ratio et genus orois su-
si atqii tracti et tui leuitate
qdam equabim poffuens
sine hat judimale aspitate
et sive sententiarum forensin
atimuleis persequendi est
harui tost truitari qii reus.
videtis neilla ee pietepta
qne martibz thetou reue
dientur in cod filiuno milta
alia oratorum offina tanient
cohoitationes ron solares pie-
tepta amortia qii trutnida.
sint ota disertissime Sed
lorit sini in istis artibus
que tradite sunt huii mithi
trip hor genere illa
quos est justita
filia. quod oratores plique

ut ena Ennus ostendit duo
gemem ad ditendit de cernit
vivit de certa decima de fini-
ta quæ transa puleces sinit que
in litibus que in deliberationibus
versantur. Addat igitur quis
volet erat laudationem altera
quod appellant omnes fore fit
 forces: explicat nemo. In-
finitù gerunt sive trè et sive
sona quæ stonè. Hoc quid
et quatinus fit in dictum putel
ligere in non vident. Siem
est oratori, quemur, res
in finite posita sit de ca+
ditie ditendit erit et quita
sit solis magnitudo, ut forma
terre. De mathematitis
(de minus telus in poterat
qum dictat hoc one fustæpto
transire deme hi qui pro
fentur esse sini non sibi de
his contrae sines que tunc
et ptenis note sunt hor est
de vobis forensibus sed etiam
de generis in finitis quæ fit
nibh dite milhi poter est:
gemis, orionis, quod fit exrep
tur. Sed ut illa quæque etern
questio in oratori volumus
ad inßtagam et libertà
et late patente ut de rebus
lome, aut malis expetend
aut fugiendis honestis aut
turpibus utilibet am finia
libris de justina de virtute.
de continencia de prudencia
de magnitudine artibus de-
ter minato de pietate de am-
tia de fide de officio detent

Virtutibus, continensque vins
ditendit oratori putentis
(ITEM, de. p. 10)
de re militis de distriphia
trinitatis de hominum mon
ibidem, et quod pote
Deo ut in finibus modin
regiombi. Equidem
ora quæ pmentet ad vins
tinum more hominum que
versantur in consuetudine
vite, in ratione rei. p. 11
hat senectate omnino senis
hominis et natis in vobis
comprehendenda esse ora
tori puto. Timine in se
patim de his rebus phore
more respondent, et uti
tur in eam prudenter possit
interebere. Hic autem quod
decet debet ut uta legam
ut hi quod huius leges
qui trinitatis consitutent
lotura sunt simplicis et sive
dide sini illa sere dafam
tatorem et sini renuma et
retentione aeternorum. Hoc
lito nequa fit animano
si tot taturi quæ rebus illa
a me precepta ponentur
Sic statio ut in rebus
artibus in tradita sunt tuis
artis differentia rehqua
que aut factibea aut sibi
sint tradi in nettesse esse
ut in pictura quin huc fere
sint pungere perdidut
posse est ammis vel for
me vel eorum ena si non
diduerit pungere neque eam

tumque posse ducant utgnat
reteri p[ro]mi exponere ntur in
quo utin est 1 census illius
prepositus 2 Deinde sibi
in generi partis rique et
de esse aliquam parte et sibi
tare mendasti est 3 Tu habes
omni diffinitiones 4 quibus
neq[] ab esse quinque dederat ne
q[]ui rediderare s[]ed h[]or 5 si in
comiti et etia in parvis aut
medionu[m]que rebus dederes at
sequi possunt 6 non de senio.
tauro hat in zeumque in
mensa posse fieri 7 si autem
qui arbitrium 8 dederandi s[]it
ad eos qui h[]oc d[]erat 9 omnia
fam iux p[ro]lита et perp[]ита
assequent[que] 10 S[]im t[em] j[]umma
viles de h[]is rebus lib[]er. neq[
]ui alidem neq[] obestur s[]ed indeat
q[ui]nd veluit. ad h[]udeod[]ni ne
an ad p[]ugnand[]ui arma s[]it
sumptui al[]ui d[]um e[m] p[]ugna
et atque alid[]ui ludunt, t[]ampus
q[]ui n[os]ro desiderat. At tru
ar[]s, ip[]a laudant[]ia arborum et
gladiatori et militer proest
S[]ed annuat[]or et presteus
et autem idem atque versum
militos suos effrent 11 ne diffi
cius aite committit

1. Q[]uiare ego tibi oratric
   est fam[]i]nstitu[n]t[em] si p[]
   poterat ut quid efficeret
   possit ante p[]s[i]pita. Si e[m]n
   t[]inutus tris audient aliquid
   legit i[]sta ip[]a preterea atque
   t[]enita quid de teat quid vobis
   quid vobis quid p[]s[i]ritu quid

Imagna effic[] possit 12 Si
putelligam posse ad s[]um
pernemnem 13 h[]ui horribor
et elatores s[]ed etia 14 ut
quod m[]i[]nus vobis videtur
observato. 15 tantum ego in
cytellem[]i oratore et eodem
vivo 16 vone ponere 17 orant
ti v[n]ulc[]e timenti. 18 Si
v[]ide bi t[]mper q[ui] amar
stina ferent 19 et indi
tur oratores effe ventum
permittet 20 ip[]a quod velit
molest[s] magnate p[]er
21 e[m] sin p[]ane at lyrebit
et eut al[]sunt ut s[]ent
22 t[]ineat aut ad alid[]ui s[]
nt transforat amouche.
23 Nam neq[] 14 q[ui] opti
24 potest defendi 15 allo
nido est atohortatione
26 m[]a neq[] 15 q[ui] aliquid
27 potest defendi quid
28 alteri dimittat 29 m[]ui
30 dam ut alteri vel
31 non fater quod u[m] opti
32 possit 33 vel fater quod non
34 pe ssime fatas h[]innam
35 t[]er 36 Tertii vobis illud
37 clamare contra quan[]tate
38 at et quan[]t[]a possit h[]
39 est ut tu Catullo de
40 quodam clamatore divin
41 stultitie s[]ne 42 plenos
43 testes p[]er]sonis domine fl[]
44 tolluntur de h[]or sent
45 q[ui] eut taliter ut tohor-
46 diu adimandu[m]q[ui] s[]
47 p[]ro eo quod mi[n]t. Ut ei tradi
48 mi[n]que e[m] diutin fixat qu[]e

nos usus dicitur. Ut nobis
duntz veniat ec quo sime
dute ipf pernemus quin me
lora dote non possimus
Atq ut afnuitan nostre
exordiar hymn ego Catulle
Gulpitur primu in tuga
parvila aduolestulua an
dmi vore et ferma et noti
torpus et reliquis retus
aptum ad hor innu deo
querim ozone aut© celri
Et totitata quod erat in
gem et verbis exfuit©
tibus et paulo minu radix
dumbus quod erat etatig
no fit aspornatus. Volo
eui se efferat madileſt-
te fetimitas ni fabricus
fluit jubitibz Kuenaut, ea
que seminu profidezum
qua fl mithul valet matles
mona farandita tultura exi
taumur sta volo esse in adu
lestrute vnde aliquid apute
non eni potest in eo fueris
eſſe dittum quod imms
teleritor n est matritate
exertu Vidi statim i dolo
neq dimiſt pnis et eu ſu
coloritat ut fori sibi indi
putaret eſſe ad dictum.
Magim aut© qu© vellet
eligeret. Me quid© fl an
diet. L. trassu quod ſte.
arruit et sta reſe factum
touſanant atq eti© adhi
dit gre ſtulerit ta me qſ
ſibi magim futuri. Dye
amns iutefſerat alchem

ab hor fermonc tohortationis
mee en iſte attrusam. G. not
lani deffudente me. Non©
tredibile. quid iteresse mely
ſt bisu intereui qui in ciat
et qui àno ante fuerat. Qno
m illud genus eu. Crassu ma
gnfitu atq preclaru nat©
ipa dutebat. Sed ea non ſa
tus profud potuſſet. In coq
ſtudio atq imitatione jundis
ſet atq ita ducere transfuſet.
Ut tota mente Crassu atq
omn alio jutere retur.
Ergo hor ſit primu in pac
reptis meis. Ut deimonſhen
qu© imitetur atq ita ut of
maxie excellent in eo quom
imitabitur ea dilligentissim
perspectivam. Tu attedit
eotevritario qua illu qu© de
legerit imittando effingat
atq exprimiat ſta ut multos
imitatores sepe cognom qui
aut ea que familia ſint aut-
eti© illa que inſigna ac pene
Vitiosa transfertent imittido
Witni est fabricus © amavit
imitari alium aut ſtrum
aut moti. Si vere erit bi-
tose aliquid est, ſimil et
in eo vitiosa eſſa nobi magni
eſt ut ille quinut eti© aiffa
vot© ſint in re. p. filius:
neius in dienido. g. ſimile
quos tu lymt ille no aſſeque
oris pramtate et werborum
latitidis mitant. Sed in
ille net delige ſint imus
potissim imuli eſſet et

et i eo ipso quâ delegerat, sim
tari etiam uta volum. Qui
autem ita factet et opportet,
primi vizilet, certesse est
in deligendo. Deinde quam
prolunt, et eo que maxime
excellent, ea dilligentissime
persequuntur. Quidem etiam
tenentur essent et actus extu-
lerunt, singite singita prope
gena diciti. Quedo non tu
farile in nis oratoribus, possim
judicare quæ fita ex quibus
judicem fieri possit non multa
sane reliquerunt. Quamque
ex quorum fitis minis est
tatis, que diciti utino
voluptas quæ fit, iustitia
potest, antiquissimè seve sim-
quam quidem stipita content-
pericles atque altibuses et
eadem etate hinc dixis, sub
tales atque breves, sines,
magis quâ verbis abnuda
teg, non potuisset accidere
ut vini gennis esset, et iis
nisl aliquem sibi proponeret
ad ministrum. Confererunt sim-
hos cyprias theramenes:
LyMPIAS. Multa LyMPIA fita
sint, non multa cutie de the
rámene audivimus onibus et
huius retinere illi perdis
sunt, sed erant, paulo vobis
re filo. Ette tibi exsultis est
Iscornites magistri omnia
trius, e. ludo tamquam ex equo
troiano diminueri prumpes
exierunt. Sed comi ptini in
pompa partit in marie illustis

essę voluerunt. Ita quæ et illi
theo pompi ephorù plinusti
naturam multi quæ alii ma-
turæ differunt. Voluerunt autem
similes sunt et iustitæ
se et mei et mi qui sibi ad
transas convocerunt ut demo-
phenes. Hypercles lim
sus. Aesthýmes. Dinardus
alii quæ complimes et sibi
se pares non hæerunt. Tu si tu
omnes in eodem devotis sim-
tandem genem versati. Quid
quamdam manum fit iustitio
tam duo gennis illud dicti
di. Studiit quæ vixit postea
extius, us quæ cœpit meo
tia senem obestam est et
enamuit aha quod dixi
di moliora at reiſſera
gena vignerunt. Fide demo-
træs quem aymunt foro
tus filiis fuisse demotheg
Tui phalerutis ille deme/
tius omnino ſtorni mea ſiua
pollitiffingi alii quæ homi
similes extiterunt. Quedam
ſi velemus aſſis ad hor-
tem perſe quid iustitium
Ut hodie Alabendus ſem
Mai menedem et eum
ſe in hiperodem quos ego
audim tota iustitutur adſa
ſit semper fuisse adliqüe.
tui se similes pleriquæ e
vellent. Hanc ergo ſi
militandem qui iustitiam
aſſe qui nolet in extra
tationem natas atque ma-
sins tu in latendam mayie

Interroganti, Responderat,
Iste resum inden. Iste
autem oram deffenditur, quod
sint emus genis ut aut-
opportunt: aut litteris aut-
netre sunt aut iuris dicta
aut trahi facta esse videant.
Sunt quid notent quatuor, ut
quo verbo quid appellandis
est, totendis ut litteris
nus hor. Sulpitius sunt
nondum et suum totumio
pleam quod de his que ab
sito obtinebat, et tibi
teremus ab illo maesurate, in-
nutem negatit ex quo verbo
lege apud leicam tota illa et
pendebat. Atque horum in
tempe stans non multe preterip-
unt ut verbis illud quod
tantum fatit, brementemque
dessimat. Quod mihi exs-
perquam puerile inderi sciet.
Aliter est enim ut iter dicitur
hoc est de his ipsi rebus
que versam, et actibus diffu-
tantur. Verborum deffinitio
est, quod quid sit, est
quid sit lex, quid sit tibi
tus. Quod utque, ut preterip-
tur, atque dicta est ut his
cius rei, quia de finibus sit
exprimantur, ut nequbus
quibus neque superest. Qub-
que maius illa trans neque
sunt. Sunt quibus, ego
facerem notat, sunt ut in
obrazem non poterit, utio
pia dicitur, dilatavit, quod
esset maesurate, immaterie

Et eum de finito pudiere
hunc verbo uno aut addito at
demito sepe ex totoquetur et ma
nibh deinde genite ipso ditoria.
Redolet ex certis litteris quæ pene
puerilem. Timi In senio et in
mentem pugitis intrare non poter-
ant. Sed in eo quo erit, ut quo quid
est quid abest, ex ista etiam
expletus interpretacione sepe
toutemio. Et in quo illa poter-
esse inspiciendum est totius est
Nam illud ipse etiam a sua
distrepat. Genus quod habet
ab eum. Quod uti expletus
erit ea verba que desunt sugge-
ita, sunt quibus additis deff-
duntur. Sunt fructi perspirata
fusse. Et ex totius est fruct
est quid abest, non est in
fructu. Sed superioris genis
tansa diuolutur, id est aut
nunquam diuolutur poterat. Aut
uta duni dictarum ut rese-
zendis pretentis verbis id sp-
ti quod minus deffendunt,
suppleatur. Ita est ut, ut vini
genue in his trans que
pater fructus ambiguntur
et hincquam est. Et est fruct
aliquid ambiguo. Ambiguo
tur autem ut plura genus sit
que mihi videlicet melius
nostre quod dialecti appellat.
Huiusmodi non extorpare quin
minus nosse debent, ut illud
est, frequentem in orbe tourni
estudire, vel hominis vel
fructus, ut id est aliquid.

am bigi quod aut verbant aut
verba sunt pieterns. Item
autem petrantur genii hor-
tusque quod inscripti inter
pretatione versarii ab illis
tuusis juquiri quales queb-
res sit disteptatur se finigt
Nusqum ei tibi culturque
sit genii ipse rei qui est
quod toti a facti tota ieris
separant est ita tria sunt ge-
nera odi que judeptatomi
et totouia tadd possint
quid fiat facti futuris ne sit
Quale sit Aut quis notet?
Nanquam quod quidam gieci
adnunti velle nefacti sit
totu in est qualesit queri?
per jam ad institutum recitat
nem

it iei arreptio tanse
genere cognitam et em
fractare rei nihil per
tonituo qua quid sit illud
quo nuly sit referenda ois
illa ratio que sit propria que
sunt et iudici deme illa
dus dilligeni sse tou sidero
quze alteri romendatam
habet mani aut coru quos
dessendim alterit est ad
modatim ad coru aios apud
quos ditim ad id quod no
lmin9 tomouendos ita rato
ois ducendi tubus ad per
suadendu rebus est inxa
ut probem9 vena esse cae
dessendim ut tou rhemi9
nobis eos qui aundi ut
aios cor ad quinimiqz tu

postulabit notum notum
ad probandam aut duplex
est orator subiecta materis
una rerur earum que non
overtigantur ab oratore sed
in re posita ratione tractat
ut tabule trionoma pacta
tonmenta questiones leges
senatam tou sententem indum
te deneta res sponsa reliqu
est que sunt q non ab oratu
re paritutur sed ad oratore
atansa atque reis defferunt
altera est que tota indisput
tione et marginem nonone
oratores collorata est ita
in superiore gride de nathu
dis arguuntur in hor aut
etia de iuri endis cogitatur
est Atque isti quod iuri dixit
tu tausas in plura generi
seruuntur genii arguuntur
torumque transgrediuntur.
quod etiam est ad instituendos
adnem stenilos magis
apti est ut simar porta
sit tausas habeamet quo
se ierentur vnde statim
cxpedita possunt aequi
de promere hi et tridi
jugemj est rumilos tu
fertur sibi eterni non
videre etiam etatis est ut
suaq. nui et apud quod
velim arte sere et ubi
ora manent nideque et
prumque genii altud eorum
rerit que ad oratore de se-
rumantur meditatim nobis
et perpetui ad omnia vist

quam fit in trasso huius
or namita durandi. Quidem
s i pos queque hor id exist-
matis uo erit ut opnur
in qua partino si tu ego
hui oratoe que nit finso
ut institu treato: alioze-
con firmario tradi in Crass
ve stiendu et ornandi.

A
VIII. Crassus tu
Nero inquit autem
perge ut in justitu
Nep. ein est hom neq utera
lis parentis quę procreant
et eduerit en iu et destru
et or iane preserbi en te lo-
tu complete esse negare no possit
( Quod eum ornamentu, que
vive, qui atingi que dignitati
illu oratou de fit quu in
can peroranda nondubitum
evitare reu tosulare et
duis diorati tinta et ju-
ditiis ut ciretutes ad ille
senis impatoris offe ders.
( qui id est hor aetis aute
p. p. p. senti
fugit quę deffenderet no
dubitavit reditiones ipse
ornare (ac dem o sture grumis
simus veribus imleos sepe
in petro populi no fumis es
ess quos presere ne possit
militas ena e. etc. p. sedia
ones sepe ess factas. Ut tu
neces essent ex acti en tu
bimina potestas esset tost in
illa nec vam sedutem exilur,
tu num et ex Cepions
odio qui extermitu annis est

Nec enim potuisset et
nunc esse couflata. Potuit
huius吕s ta antepos tuu
pandat et lubrity tamno
sine quod miredibili vi
hat parente durandi te
tari. Quid ego de eum.
Mammi quod dequitque
suis cœmiferrone dum et
quod de alio tunc habet
in quib quomque hor em-
tit. quod tibi oinque dat
actum quod si sigulari,
sed hoc ipse que nit adno
de legare vis ea semper.
In te eximia et prestatura
fuerunt

A
nec inquit: ego
Nero inquit iube
hor maxime amna
si scle quod tu iuberu
in ducendo diffimli sitis
ita tu uoq. num ducit.
Ut enim iube neq una
de ne gatui neq a ducu
no delatu et videntur
Q. nare Crass neque
tu tua suamitate nos
prinibi sunt si quid ab
Antonio aut pretent
missi aut publici sit
no explures: neque te
durham si quid nondum
ris ex extra bunt. nec pos
se potuisset a trasso du
num misse

N
eit trassus quin tu
puisit duriuam
et annittis ista qu
propofisti 5 quem teno

["horu desiderunt quibuscunque ea que dicta sunt et transi reperuerant. que quod abste. non quod dicta modo poclare quod sunt sit et re facili dom et preceptis per\nmugata. illa de prope nobis vides afferas. que sibiussie hactas semper dimittis e proma einda et quid authority est", "quo factilis adate exigunt quod peto. nihil tibi ame postulant retinens. mee totus in durendo oratio est. 1.imus et plus facultatis quam in dictis in rebus vel 2. illis extullit tis. sultans et 3. autem ut au. diu. 4. sona tritihando. hominum alterum dotorumque. certa coram dam. 5. Harum trum paratu pina leimitate oratio est. 6. ad dictum. 7. ut etiam vini delectum. 8. Ita horu nectesse est ut if quid nobis tamen admodiaturis sit. autem 9. marioris volutatis propendeat in nos. aut deffinones argumenti gualque consilie. 10. autem p. monone cogitat. 11. sed quid illa puer et qua reru ipse cum expletis at deffinitio postea est. ut omnes huius regis quaest dotrimam totum de ca. p[ro]mi loqui. et pausa diximus. Pauma em sultatque usu tamen tractata est animo. quaest", "h[er]e notata videam. At tibi lapienter momenti. Crassulatet er aſſeuicemur. ut ſimilaret transarit deſſuſione quaſſolueri pueris tradet. reſimquinus", "A periam autem ea tapita. ubi de bis ad omnes tam et oratione dicta. 1. legere eum quotiens verbis aliquod est. ſtribendis non bis toſtiens eum. 2. verbi lec ſi ex cogitatione consipimende. nec quo ſtienſis tu dicta est. toſtiens ad eum tuſe ſe podta argutum. 3. rebus uti. nos oportet. sed habes toſtos lotos qui ut he ad meubles ſi leudem ſit illi ad tam exultandi statim poterit. Sed hec lori et de me[m] orati prodeſse possunt. 4. qui est versatus in rebus vel 5. usu que etas deme afferet. vel audiono et togato. 6. que ſtudio et diligenza preturit etate. 7. 1. 8. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. 47. 48. 49. 50. 51. 52. 53. 54. 55. 56. 57. 58. 59. 60. 61. 62. 63. 64. 65. 66. 67. 68. 69. 70. 71. 72. 73. 74. 75. 76. 77. 78. 79. 80. 81. 82. 83. 84. 85. 86. 87. 88. 89. 90. 91. 92. 93. 94. 95. 96. 97. 98. 99. 100. 101. 102. 103. 104. 105. 106. 107. 108. 109. 110. 111. 112. 113. 114. 115. 116. 117. 118. 119. 120. 121. 122. 123. 124. 125. 126. 127. 128. 129. 130. 131. 132. 133. 134. 135. 136. 137. 138. 139. 140. 141. 142. 143. 144. 145. 146. 147. 148. 149. 150. 151. 152. 153. 154. 155. 156. 157. 158. 159. 160. 161. 162. 163. 164. 165. 166. 167. 168. 169. 170. 171. 172. 173. 174. 175. 176. 177. 178. 179. 180. 181. 182. 183. 184. 185. 186. 187. 188. 189. 190. 191. 192. 193. 194. 195. 196. 197. 198. 199. 200. 201. 202. 203. 204. 205. 206. 207. 208. 209. 210. 211. 212. 213. 214. 215. 216. 217. 218. 219. 220. 221. 222. 223. 224. 225. 226. 227. 228. 229. 230. 231. 232. 233. 234. 235. 236. 237. 238. 239. 240. 241. 242. 243. 244. 245. 246. 247. 248. 249. 250. 251. 252. 253. 254. 255. 256. 257. 258. 259. 260. 261. 262. 263. 264. 265. 266. 267. 268. 269. 270. 271. 272. 273. 274. 275. 276. 277. 278. 279. 280. 281. 282. 283. 284. 285. 286. 287. 288. 289. 290. 291. 292. 293. 294. 295. 296. 297. 298. 299. 300. 301. 302. 303. 304. 305. 306. 307. 308. 309. 310. 311. 312. 313. 314. 315. 316. 317. 318. 319. 320. 321. 322. 323. 324. 325. 326. 327. 328. 329. 330. 331. 332. 333. 334. 335. 336. 337. 338. 339. 340. 341. 342. 343. 344. 345. 346. 347. 348. 349. 350. 351. 352. 353. 354. 355. 356. 357. 358. 359. 360. 361. 362. 363. 364. 365. 366. 367. 368. 369. 370. 371. 372. 373. 374. 375. 376. 377. 378. 379. 380. 381. 382. 383. 384. 385. 386. 387. 388. 389. 390. 391. 392. 393. 394. 395. 396. 397. 398. 399. 400. 401. 402. 403. 404. 405. 406. 407. 408. 409. 410. 411. 412. 413. 414. 415. 416. 417. 418. 419. 420. 421. 422. 423. 424. 425. 426. 427. 428. 429. 430. 431. 432. 433. 434. 435. 436. 437. 438. 439. 440. 441. 442. 443. 444. 445. 446. 447. 448. 449. 450. 451. 452. 453. 454. 455. 456. 457. 458. 459. 460. 461. 462. 463. 464. 465. 466. 467. 468. 469. 470. 471. 472. 473. 474. 475. 476. 477. 478. 479. 480. 481. 482. 483. 484. 485. 486. 487. 488. 489. 490. 491. 492. 493. 494. 495. 496. 497. 498. 499. 500. 501. 502. 503. 504. 505. 506. 507. 508. 509. 510. 511. 512. 513. 514. 515. 516. 517. 518. 519. 520. 521. 522. 523. 524. 525. 526. 527. 528. 529. 530. 531. 532. 533. 534. 535. 536. 537. 538. 539. 540. 541. 542. 543. 544. 545. 546. 547. 548. 549. 550. 551. 552. 553. 554. 555. 556. 557. 558. 559. 560. 561. 562. 563. 564. 565. 566. 567. 568. 569. 570. 571. 572. 573. 574. 575. 576. 577. 578. 579. 580. 581. 582. 583. 584. 585. 586. 587. 588. 589. 590. 591. 592. 593. 594. 595. 596. 597. 598. 599. 600. 601. 602. 603. 604. 605. 606. 607. 608. 609. 610. 611. 612. 613. 614. 615. 616. 617. 618. 619. 620. 621. 622. 623. 624. 625. 626. 627. 628. 629. 630. 631. 632. 633. 634. 635. 636. 637. 638. 639. 640. 641. 642. 643. 644. 645. 646. 647. 648. 649. 650. 651. 652. 653. 654. 655. 656. 657. 658. 659. 660. 661. 662. 663. 664. 665. 666. 667. 668. 669. 670. 671. 672. 673. 674. 675. 676. 677. 678. 679. 680. 681. 682. 683. 684. 685. 686. 687. 688. 689. 690. 691. 692. 693. 694. 695. 696. 697. 698. 699. 700. 701. 702. 703. 704. 705. 706. 707. 708. 709. 710. 711. 712. 713. 714. 715. 716. 717. 718. 719. 720. 721. 722. 723. 724. 725. 726. 727. 728. 729. 730. 731. 732. 733. 734. 735. 736. 737. 738. 739. 740. 741. 742. 743. 744. 745. 746. 747. 748. 749. 750. 751. 752. 753. 754. 755. 756. 757. 758. 759. 760. 761. 762. 763. 764. 765. 766. 767. 768. 769. 770. 771. 772. 773. 774. 775. 776. 777. 778. 779. 780. 781. 782. 783. 784. 785. 786. 787. 788. 789. 790. 791. 792. 793. 794. 795. 796. 797. 798. 799. 800. 801. 802. 803. 804. 805. 806. 807. 808. 809. 810. 811. 812. 813. 814. 815. 816. 817. 818. 819. 820. 821. 822. 823. 824. 825. 826. 827. 828. 829. 830. 831. 832. 833. 834. 835. 836. 837. 838. 839. 840. 841. 842. 843. 844. 845. 846. 847. 848. 849. 850. 851. 852. 853. 854. 855. 856. 857. 858. 859. 860. 861. 862. 863. 864. 865. 866. 867. 868. 869. 870. 871. 872. 873. 874. 875. 876. 877. 878. 879. 880. 881. 882. 883. 884. 885. 886. 887. 888. 889. 890. 891. 892. 893. 894. 895. 896. 897. 898. 899. 900. 901. 902. 903. 904. 905. 906. 907. 908. 909. 910. 911. 912. 913. 914. 915. 916. 917. 918. 919. 920. 921. 922. 923. 924. 925. 926. 927. 928. 929. 930. 931. 932. 933. 934. 935. 936. 937. 938. 939. 940. 941. 942. 943. 944. 945. 946. 947. 948. 949. 950. 951. 952. 953. 954. 955. 956. 957. 958. 959. 960. 961. 962. 963. 964. 965. 966. 967. 968. 969. 970. 971. 972. 973. 974. 975. 976. 977. 978. 979. 980. 981. 982. 983. 984. 985. 986. 987. 988. 989. 990. 991. 992. 993. 994. 995. 996. 997. 998. 999. 1

obstina fl ex rebus culde et
modita et illius tina (Nam
p. maecim tam in uno man
quo p[ro]tinge poterunt, ut if
quem p[ro] patratus dederat,
terптb no erit totiens ea
nona nasb. Sin illa qu-
tionis tam fatit. Videat
ne e[quia p[ro] putant de dicti
fl is non sit re tepty poſth
minu esse (nihil ad artem
ditendi ner ad me). Deſsen
ſions, maecim ubi p[ro]tinet
At si quid aſſert p[re]terea
huis aut dixit aut in-
dignas ex questione est
Et ea tr[um] ip[s] uti ad homi
ſus disputationem reſita
nereſſe est (Ner ego no
eo t[em]filio disputo in h[uius
eruditos redensua: quia]
reprehendandi ſuit). I. q.
in gen[ue] deſſim endo itas
taſus deſtribuit in per-
ſons et intomputibus.
poſtus esse (Nam et p[ro]ma-
unt tempora et p[er]ſone
t[em] jutte ligendis est non
t[em] his ſed ex g[ui]ne ques[ti
ams p[er]de t[as] ſed.
h[uius] mori ad multum em-
nib[que] certaine en iſtis eſſe
debet. Tant[em] ſans est in
telli[ge]. Ne hor quidem cos
toutcutos quod futuro
orto et tiā ſine hat foren-
ſ ex extortione eſtque po-
tuerunt ut generaliter
distinuerent ea quod p[er]
lo ſubtilus expletuens

veru hor ut dixi mihi ad me
illud ad me arunimto etiam ma
ſ ad uos. Cotta n[ote] et Sulpi-
ti. quomodo nunc se iſtoru am
tes h[uius] pertinenciu emul
titudo rauſare. Est em p[er]ſita
fl jupeſb[us] p[ro]t. Quot
homines tot rauſe ſin ad gen[
em]t omuſas questiones reſſe-
runt ut a moduc et pauc
ſunt ut eas omnes diligencu
et memores et ſobri oratores
pertinacu anno et proſe de
tantatam h[ui]ere delectam. Ni ſi
ſoſe exiſtimatig amano. Cu-
no t[u]nſam didinſſe L. trauſu-
et ea re multu attuſſe quod
go p[ro]ſum no nato. Curu tr[um]
h[ui]e zedem p[ro]ſum j[ui] c[oe] oppoſt
(nihil ad copia arguere toto)
ne q[ui]z ad rauſe hom ar natua
nomi p[ro]ſum aut t[ui]u p[ro]m
ut in gen[ue] emt omuſa rei.
ne q[ui]z, n[ot] in tempore ac no
ind[us] omne q[ui]estio. En p[er]
t[ui] uta fit ſi mihi ſi[mi] films c[oe]
is q[ui]z p[er]mi moriit et it-
terem. tr[ui] ut mihi ille fit
heres ſi natus films non fit
[ut] delectur ne is qui fit quod
no iſtituta heres ſit h[ui]eres
eſſe p[er]petui j[ui]z et domi[n]
gui questione hominu notu
vanu[m]e duci ndi et arguere
fontes desiderat in qu[em] etia
iſte nos i[n]ſtraſuſtulte juſe
du[n]t. a diſtinto q[ui]z. detent
N. video em in rathom[us] et i
brui libus noratim ſere zeſer
u quid aliam de juve an[no]

Act Veru quitis quod mi
quid videatur. Nithileni
alud affixiunc possum
mihi sibi et oppnione mea
huc justus justus transiri
et generi omnibus justi
de ferre debite. neque ut
que res delata ad nos erit
tu demque stitui locos
ex quibus aevuginta erua
(One quidem omnibus qua ca
mediocriti non considera-
tur studio adhibito et
quod pertractata eis possunt
sed tuamque referendi
est ad ea capitata et ad illos
quos sepe amu appellam
lotos: ex quibus omnud ad
omem orione junenta dixi
tur. Atque huc totum est fine
artis fine adiutioque suo
tonustudins noſse regioſs
Jutra quas veni et peo-
vesti gos quod queras
bi eu loti omne cogita
none sepeſis ſi nudo vbi
erat percutueris nihi to
eſſugiet. atque omne quod
erit in Re orintet drop.
Jundet et siu ad meinc
diu ndicudo tia ſint eten
nem deinde ratio: qua huc
p. Aolmi9 a ſpellem ac
Certum diſligemsa non
posſi equide no jugemop
has torde: sed tu ipse
ingeni diſligemsa etiam
certum dictare matat dith
ſentia miſſa que eu obz
ju ſebz tuin ſa transi

de ſſendis p[ro]ſum valet. I[ct]
preripue toſenda eſ nobis. h[er]
ſe per adhikenda. I[ct] n[ith]
eſ quod uo aſſequat: ſaſa ut
penſu quod juicio divi nota ſu
dilligenza eſ at adſuarum atſe
ti undiamn: atque ut eis non
pluris ſihas ſed etia reba omni
cyriptam vultus deme: peſſi
tiantus o[n]tis qui ſeuſi anni
p[er]ſumque indeniut diſligemsa
eſ id tu diſſimilante. ſat[re]
ne ſibi ille aliquid p[ro]ſirobi
deatur: p[ro]ſemsa eſ: deme ut
ju h[ui]s lotis quos proponam
paulo poſt periu luatim atin
et p[er]tum in ſunnet et tam: ut
ſt ema et cogitatione ſentent
diſligemsa eſ: ut h[ui]s rebus
ad h[iteat] tam quod h[ui]s aliquid
meorat. Ut iuſe: ad ures:
h[et] magna ſum inter ſugeinu
p[u]de et diſligemsa p[er]paula
lora. Reliqui eſ arti ars deme
ſtrat tam et obi queras/atep.
Vbi ſi illud quod ſtudeas ſiue
mre. Reh[ua]qua vero ſi ſunt in
ema atttutione annu et cogita
none aſſidutate/labor[ie]com-
plettur uo vido quo: ſepe ſa
ſui in ſum diſligemsa (qua
ua iuſtute omnes) Reque ton
tinentur (na oronis quideu
copia videmur) ut habu[n]do ut
p[er] qui ut optimo ſed tubet
Caturille melus in ſilla dant
pre tepta diuendi. N et id tinc
min9 quorumque res propoſa
eſ ſuſi p[er]ſum de qila topiſe
et habu[n]diuq[ui]r loquarum

Tn entrilus et t[em]t. ut diu[n]t. ut plens p[er] ſi in ſula trudit p[er]ſta diuendi. q[ui]
habes pati[n]t[ur] tu quod de qua que Re diu[n]t. / S[eq]n[ote]tiles q[ui]s et[em] ma[n]zor
p[er] ſenti quod[am] ſone ex quibus o[n]tinetur ne mo ad p[he]ze diſp[ut]tion[em] ſed etiam ad
h[ab]t diſp[ut]tionem. q[ui]s et transi vtim[que] annu[n]tetur. ad quod[em] hoſe am did[ant] homi non
aberem et an[no] tia ſiue tu ſimnatur illud diu[n]t. Inſe[m]t et eade[m] mi[n]ſus veſtigia ſiue q[ui]
[ui]n illa p[er] leſiſi atque didi[nſi] quod quide midu[m] marie veniſſe vz plus emi te ope inſon
vadif[que] rebus video quia p[ar]tatur. // S[eq]n[ote] alnd taplin p[er]p[ien]. // T[um] ille deu[n]t 27

Vertat aut pessito aut
jus norma aliqua aut
indiri formula aut legib
Quare miſt quid nobis ali
nd platet ad illa p[ro]gimus
duli miqut Cam
illus erat miſt deſſ
videtin iſtis rebus
Anthoni quas exposuſi
quod ſi tibi aute explet
DUA illud profitur
guot ediſt intendet. Q[ui
n[am] p[ro]miſt (Q. in]ord[ine]tibi
platrat p[ro]miſt Catullus
et que diſpoſitio arguuntor
juqua tu miſtu ſemper
dens videt. P[ro]ſes

A
ide quæ lus p[ro]miſt
to genite p[ro]miſt
Catule deus. No
me hecule miſt miſt à
monte vemſet in mentem
ut p[ro]ſis exisſtare me in
cu juqubz ne miſquad ali
quid efficit / video / uſu ſiſt
in durem el taſu p[ro]ſis
p[ro]miſt. Ac quod iſta
quæ ego gr non moravi
ſi tamquam ignoti hominis
preterikami tantum p[ro]ſi
diuturido ut ad viniend
nulla reſ plus p[ro]ſit (Sed
tu miſtu videlicet aute
tus a me ratum ordmis
et diſponendize reſu reſ
ſiſſe. Ham p[ro] ego omnem
Vini Oratous mi argu
moung et in re p[ro]miſe
tomprobanda p[ro]ſiſtum
[ut] p[ro]ſis effeſt jam de eidiem

et arguunt oris et de collatione
aliquid duret. Sed tibi tria ſint
a me propoſita de bua dutu
est ium de duobus rehuis di
pero tu erit deme de diſpo
nenda tota oratione quædam
Walem agi multu ad viniendu
prokari mores et instituta
et facta et viva et eorum
agent transas et eorum proſis
Et item in prohui adiſa ior
anosq[ui] eorum apud quos agiu
conchavi ſi mayie ad temno
lentia tu erga oratore tu er
ge illit pro quo dicit Orator
Contiliant autem anni digni
ter Harris rebus gestis exista
nonc vite que farrums ornau
p[ro]ſiut ſi modo ſut quæ ſine
p[ro]nulla p[ro]miſt (Sed her admiſt
Oratore lemitas uonis multa
p[ro]doris ſignifrantur verbor
comitas. Si quid perſiq[ue]
acrim. Et p[ro]miſt et toant
farore videare ſarilitatis hi
bentur ad 6. maſſuetudin
pietatis grati ac non appre
bentis non amidi ſigna pro
ſenti perutile est. Ca p[ro]
omina que debout demiſſo
non aterim non perſtitutum
non utiſiſto/ non aterbor
p[ro]miſt valde bemuolentia 9
tiliant ab alicu[m] ab.
his p[ro]miſt her no p[ro]miſt ita
q[ui] cædemi p[ro]miſt in adjuſtis
ex contrario tontur eunda (Sed
gemis hor totu orotis tu
h[is] transi ex cellit. Juſ
bus miſſ pot juſtamari

illa que certe abono pecta
dutta est flexanima/atr.2
omniz regina rerui orto ut
no modo mel matre eviget
aut faute melinare pud erat
ad ufaute ac repugnante
et imperator bonus ac fortis
tapepe possit (Her suur il
la que me iudicus Crassus/
modo flagitabat tu ame
dimitus tractau solere di-
toet Et in mustamarti at
quilyt ganis Norbam tio
millis alis quas pietare
ata atta laudarect Que
me heritule ego crasse tu
ate tractautu et fauis.
horsc. S. leo. taura vis at-
tuity mi pertu/tauty doler
otullis vultu, gaudi digi
to demis isto tuo dignisfim
ri. S. leo. et finne g
niffioze optimoz quaeboz
tam integre fidei tam ve-
tam none. tam fide pig-
mentis fueroq. pudli ut
et me in non fata tis in
tende juditem sed ipse ar
dere iudearis neq. fieri
potest ut doleat if. qui an
du. ut odent ut incedat
et plinestat aliquid ut
affectet ut ad flentu mis
retordia quod nunc mihi oc\>In motus quos orator ad
habeo. Bolet iudinam ipso
datorem impessi effe/atr.
inni videbuntur. (Quod
fl furtus aliquid dolo sus-
npieundus esset et se in

eiusmodi generalibus mithil es
et iusti fal sibi atque iustitiate
similarii majoris aut alijq
forsitâ effet requirenda (Nunc
ego quid tibi trasse quid certis
atridat nestio de me aute et
nulla est et iur apud homines pri-
dentissimos atque auriſſios
meniar. Non me heritule bu
q[ui] apud judites aut dolorem
aut inſeritordiâ aut jussi di-
ant odin ex citare diuendovo
lii. qui ipse iudicendis in-
dubl. his ipse ſentenc. ad quos
alios adduerit vellem pionem
(Nep. em ſiile est p[er]ſiis et tu
statim ei tu tui velis judex.
ſi tu ipse id lente ferre inſide-
(nep. ut odorit emu que tibi
his/iust te ipse ſtagintè odio
ante viderit Nep. ad inſituor
dia adducentur/ius et tu siga-
dolores tui variis proututus
note vultu ton laicatione de-
nus ostenderis (ut em illula
le materie tam ſatilis ad
exarde stendit est que ius ad
moto igni igne contrige possit
et illa mens est ta compact
henden dam vim. oratoris para
ta que possit interdi/ius jussa
mati ipse ad eam et ardenus.
ate ſerit (At ne fortat hor
magniit at inratabile effe vide
atui homines toſtens et jussi
prati totiens et auimino
tu gnitari preſtis in rebus
aliens magna bus est ore
ſumar atque evque locore quos
aegas tranſerit diuendoo ut

Landas, non arte de qua quid
loquar, n'esto sed motu ma-
guo at at dolore ut distinde-
rem timit. Ut titratis
oftende. T. cayns ma
rime merito oris mee p[ro]
si at sedis et multu lacrimis
p[ro] admiaret. Cuius c[it]
Mun t[em]o appellans Colle-
gu ei ſui ſomendat atq[ur]
p[ro] admodi ſt. et ſi mea
in patrore fortuna deſſend
da p[ro]miotane, non ſuit hyt ſmo
ſmeis lacrimis, no ſine dolo-
re maeguo onz q[ui] deo, et
h[uius] et timiz et proſorù
implorato. Cuius oniſt
veilis que ame t[em]ui ſuit-
habita ſi dolor ab ſuſſet
meus, no modo non must-
rabilig. Sed erat prudenda
ſuſſet or[em] mea. Q[ui]m ob-
hat vos dotto. Sul p[ro]mi-
bonis ego bide l[er]t atq[ur]
eruditi mag[ui] ut in diuendo
prasti ut dolere. Ut ſt[em]
poſſitis. Q[ui]que tridam
quid hor d[omi]nam qu[ui] maui
ando ſedali et q[uest]ore
meo, t[em]ui p[ro]ſendui, no
or[em]e ſolit, sed multo enam
mag[ui] bi et dolore et ardo-
re aui, t[em]ui t[em]ori h[uius] ut
ego ad id p[ro]ſingudam
b[us] tonare, accedere, habu-
caias e[ui]tui, omnia ſu[am]
ſnperiora. Vivi, fugar-
lapidatione, rui delitare
tubinaria in Cépions,
grani inſeribili, q[ui] t[em]u

p[ro] juditiu vorabas deinde
p[ar]mi pe[ro] et ſenatry et timitate.
M. Menulii lapide peb-
tuſſui et tonſtabat vi p[ro]
ſui ex templo. L. Cottain et-
t. didi[n] ut p[ro]ſtiteret vellet
roga noni nee poterat nequa-
re Atredebat ut het hu a-
Duleſtous pro p[ro] p[ro] quea
ſuma tu digni, exiſtimare
(Ego homo truſtrius vix
ſat, homere bidererit ſed iroſu-
tine et in hominis ſubaris
t[em]animitate rui del em poſſe deſ-
ſendere. Emor opti nuiſ ſu-
dere, b[ou]corat v[nor]it p[le]mi
ſo[n]t, vix ut inſi temns que
dat vema d[omi]nam exiſtans
miſ. quod t[em]ui de deſſunderi
q[ui] inſi[mi] qu[est]or ſuſſet. H[it]
quid ego dira me arte aliqua
ad lybuiſſe q[ui] de ferim naz
mo pli platuit. V[os] mea
de ſſenſione in aliquo caris
loqu[er]o p[er]o[n]etig. O[n]i, ſed iroſ[
mi] ſeneta venia p[er]tula pi-
tula to l[og]i eam[que] or[em] ex
omni rei p[ro] mei tempeſe iurie
tate p[er]peti, t[em]u[n]i ſi j[us]
Ut d[omi]ne et ſi omnes ſonp
moleſte ſed iſiones ſuſſent-
juſtus t[em]u ſuſſe nomilla[s].
et prepe nectias. T[em] illa
que modo Crassus ſomniu
tabat egi neq[ui] regeſ exiſt
t[em]itate exiſi. neq[ui] tr. pl-
t[em]ari. neq[ui] p[le]bi ſi t[em]u
e[n]s ſonuſtillane potiſate-
muiui neq[ui] p[ro]ſentatiu[m]
p[ar]tuan illa C[imit]at[ur] at

Judite libertatis. p. 1. du. fine nobilium diffensione po tuisse. At si ille sedinones salut. huc nimitati finissent. uo tontinuo s quis notus populi factis esset id. s. Nor. bano in nefumo timine atque in fruide rapitali esset ponend.

Quod si vini p. 1. tenebat, esset ut iure jure potestat. videret. Id quod doremam sepe esse tos. cesserit. illa illa ruit. in�. ut finisse (tum omne omne) tridiui et correnti. minera. da. Cepions fuga indeplorat. du. paterit. expertus. ut et eorum doLOrem qum lugebat. suos orione ze fitabam et a. minos eпит. v. apud quos tu. fridites ruit. age batu. ad

C. Cepions odin aque crat. ipf. pio pater judina ab aliena. tu. renonabat atque renorabat. Quod ubi sen. me impos. sitione juditis. at deffensio. me mee. tenebit. se quod et. pp. bennolenn. mithi. et alii. ad ruibus etiam et sed. triones. ronimione deffende. zami et juditi animos totos. vel ralamitate. Cimitatis.

Vel justi. at de fideio propri. quorum vol odio proprio in te. pionc. ad tam maz. connate. zami. Tum amfstere huc ge. m. oratiom. venenici atque atro. gerim. illud alteru. de quo autem disputam lemina. tig. et maſuetudinis rep. me. pro meo sedali q. mithi ju-

liberu. loto me. mai. etque deueret et pro me. si fuma. prope fortunat. deuerent. Arch. mil. ad existin. tione. tempus. mil. ad doloc. acerbus attig. posse. quia si is qui sepe alienis. a me. sed meis tis erubus. salut. existinare. fuisse su. dali meo auxiliu. furret ut potuisset. Peteb. a judicibus ut illud etuti mee ut houo. rubus ut rebus gestis. si inſo. si pro. doloc. me eſſe aſſut. tu. viderent. tunc ducerent. preſtui si in alii ruibus. jutello exſet. omnia ame. per pro annorum pietui. juri. vini pro me iſo.

Deprecat. ut in illa ip. si de ſſensione atque trans. quod eſſe in arte poſtiti. videbant. Ut de lege ap. lepi dit. aem. ut quib. eſſet. minime maſſut. exphai. rem. p[er]ſi. biuiter. per. ſtruxi atque attigi. his. duabus parib. orationis. quatu. altera. coniitut[i]on. habet. altera. comendat[i]on. ſque mine p[ie]ceptis acuti. ſunt perpolite. etis est tu. a me illa cauſa tractata. Ut et atterring. ni tep. mi. p[u]ndia. renoranda. et in meis moubus eſſa. meos neſtios deramndis. maſter. ſtuius videre. ha. magi. aſſut. aci. juti. qui dotes tina Sulpin.

est a nobis tu actum ratio
vitat.

Nec Sulpitius nunc
heretule imput antno
nunc ha tamen rōmenomus
Nā ego mihi il vingi nidi
quod tamen e mainb ex clabet
quā mihi tis est elapsa
illa tuas. Cum eum quę
admodum diviſt i tibi ego no
puditiu sed iuueniti tradi
disse /ptui pannipru di
pnmovitales ſui, quibnur
que dubitano, quatuque hec
ratio tractus q[ui] va b[ui]num
Ut tuo illud p[ui]nctib[ui]
mi ad igitur tendit h[ui]es
dabant tenuiſt te pro
h[ui]o[m]e per netteſſaroq
ſtore mo dicere, quā tibi
p[ui]nctu iu[n]miſt ad te an
diendit viam. Et eam
trui te me[n]t alium profiſſe
arbitrabur miſt h[ui]o[m]
tibi eum improb[ui] deſſe
denti igitur tendit proſtr
netteſſitudine arbutunt
ortulicem repiti. Nih[ui]l
du alus ſuſpirantibus
[mi] me vero tamen perſtinente
te, ut illa non tamen ſed
nonem ſed illa populi r.
tatundia neq[ui] ca p[ui]mptā
ſed me[ritā ad debitem
ſiſſe deſſenderet. Deinde
qui lōnus abſt. te prett[em]
miſſus est in sepeionem
Ut tunc illa d[ia] odio
p[ui]ndia milia iu[n]miſtis.
Nec[ui]r hoc ſol[i] ſu[n]deſſuri.

ſed erat in ſeuro t[er]tertiusq[ui] me[n]
testib[us] quod tu testōnia nō re
ſettendo, ſed ad eumde j[u]p[er]tis
populi transſuendo r[efu]ſaſtā
(Quorum abſt. nō t[em]enomor
r[em]tuiq[ui] equidem n[ull]a p[re]cepta deſ
debat). Iſt[ui]n e[m] iſp[ui] de[n]omst
com[de]ſſenſionu[n] tratis. Abſt. te
ip[os] t[em]omoratā e[m] d[omi]nā
non mediōnem p[uto] -

At qui ſi h[ui]s placet, juq[ui]n
authour[que]t tradet, erat
que nos ſeqn[ui] p[er] dictum
que q[ui]s mauiē p[re]ſtare ſolenn[us]
D[omi]n[em] e[m] nos ſam longa vīta
vīſi]z r[er]tui m[ax]iātui ut quib[us]
reb[us] a[n]tui h[ui]tui m[one]t et ne
n[em]tuiq[ui] equidem p[ui]nctu t[ou]ſidera
te ſeleq[us] ſoleq[us] p[os] ſiulet, ne e[m]
N[am] neq[ui] p[ar]miſ p[er] ſebus ad
h[ui]bende ſui]t h[ui]e dictu[n]di ſaſt[em]
ne q[ui]ta aiatis h[ui]ntib[us] ſtui
thui ad eorum mentem or[em]ne
ſetaudac[us] p[ra]ſſiſt[em] p[os]ſi[n]mus
ne aut pruſione, aut odio di
q[ui] p[u]temn[em] ſi aut tragédias
agam[nus] m[ui]q[ui]s, aut t[em]o[n]
liere adoriamus ea que non
p[os]ſi[t]em t[em]onui. N[am] q[ui]no[n]a
het ſove ſui]t m[ax]iē m[ui]di
en[i]m[nus] aut quinq[ui]lhi
cuiſt apud quos a[n]g[i]nus or[em]
mollie nda am[or] odium, tra
tindia, p[ui]ndia, m[is] ſeu[rid]ia
ſp[er]ſetina: h[ui]nor, m[ole]ſtā,
ſentim[us] amorē concilium,
p[er] id velle viduare quod ſit
Obtide iſi]s apud quos a[n]g[i]
de ſſſendere, si aut p[ro] lois
V[on]is, aut t[er]te p[ro]h[is] q[ui]

illibom atque utiles sunt la
bracemur. Hanc hor
res amorem magis cœlitat
illa virtutis deffensio tarita
te plusque proffitu / ſi proponi
ſpes utilitatis ſuture quæ pre
teri bene ſiut commemoratio
(Esintendit est ut offendas m
e re quâ deſſendas aut di-
gnitatem meſſe aut utilita
tez. Et mea mi rocuriles huj
amore ſigniſtes nutrib ad
Utillate ſua rettullisse / at-
michil omo feriſſe tanſa ſua.
Juni detur em ſomodis hom
ipsb[us] studiis autem eorum reſte
moderatis ſanetur. Videlic
q[ui] hor loru est neqnos obſene
fatta diſi[n]gine iuminales eorum lau
dem atz gloria tui inaxi[que] ſum
deri ſblet iumina[ſ] ſeffure vidu
anm. A tip. huſdem hijs ex
lotis et eſſe odmi[n]que iumina[ſ] ſui
ere diſte[n]miſ: et a nobis at
trus demoure. Eadem[que] nec
genera trautanda ſui ju[n]ma
matimidia vel exi[t]anda vel
pedanda. Nam si quod ippis
qui amandi p[ro]priis aut
p[ro]priile ſi ibi fati[que] angas
odmi[n]treatur. ſin quod aut
ju[n]nos vitos aut in eos.
In quos minime quid[que] deu-
erit aut in zem[que] timi ex-
ritatim ſi non tam aterbi[que]
odmi[n]t tr[um] aut j[uni]ndia aut odmi[
no] diſſimilis offensio. H[uius]
tinuor p[ro]priatur aut ex[tra]p[ro]
p[ro]priis aut excomiſtis. Jünte
rior est ille p[ro]prius p[ro]prius

Sed h[uius] quod c[or]onis ad
candę ſimiludiné est, p[ro]
dutendis. Par atque vna
vario est ſp[er]iſetine inſot
ſte. Sed h[uius] ſtate at
rimi lóſe ſit omnino[m]
Juni[die] nec iumina[ſ] vi[n]
opus ſit nec ca[p]tione[n]
quam exi[t]anda. Junid[em]
aut homin[em] magi[que] pa[n]
bus aut ſuſſorub[em] ut
ſe zelirtos ſerim[que] illog
aui[que] dolent euolasse. Sed
et i[n] superiorib[em] Junid[em]
ſpeſe velhemetev et eo[m].
magi[que] p[ro]tolleruntur ium
ſe fuitant et equabilitatem
Jui[que] p[re]ſantia dignita[rum]
tis aut fortime ſue timu[n]
int[ut] que p[ro]ſi[am]anda
ſunt magie ditendim[que] est
non eſſe virtute p[ar]ta[rum].
demide enat vinis atque p[er]
ratis, t[em] ſerunt honestio-
va atque granuola tu non
eſſe tanti illa iumina quia
inſpicientia homin[em] g[ui]n
qui faſtridem[que] Ad ſandem[
ſe-dandem ante magnui[que]
la labore magi[que] p[ro]priis
eſſe p[ar]ta[rum] n[ec] ad ſi[n]n
ſed ad alio[que] eſſe tollatam.
ſe ſe q[ui] ſi qua[que] eſt
p[er]ſiſſe videatur t[em] p[er]
ca non ſit equa[m] mortem
p[ro]priile t[em] ca non delet
t[em] totam q[ui] abutem atq[ue]
depone[m]. Omne q[ui] p[er]ſi-
renſi[n] diſtendim[que] est, q[ui] p[er]ſi[que] ſi[n]
Juni[d]im[que] est.

Ihor domine Vitum et pernaga
tur iuncturis autem prestatim
sed veniret in fortuna ut hec
oppimo numquam et illa evert
leus oppione fortuna et illa
boribet et misera pumyta
esse videatur. Jam tina ino
naturi, ut 19 qui audit addita
pot ut illa que de altero de
ploentur ad suas res non ac-
quas aut tuli aerobas aut-
time at aut futucus alium
trebro ad se ipso renatur
Ita et singuli taus hyniarum
miseriæ graniti aeripat
sì dimitque leuvi tuæ affuta
et prostrata virgæ marie lus-
tuosa est. Et ut illa altera
paris oris que probuatis
tomundatque domui de bez
sporem tuæ leus ut sepe
jam dixi atque sinnis
Dit her que súspititur
ab oratore ad committens
annuos atque tamen
flectendos mitrita ad de
hemeus esse debet. Sed
est quod in his duobus
gui bì quorum alteræ lene
aliter vehemens esse lo-
rum, diffutilis ad distin
guendit situtudo. Na ex.
ille leimitate qua fortiliam
his qui auidit ad hanc
vini alterius qua eodem
excitam. Inuktat opport
aliquid et exhat ut ino
nuque amni aliquid inha-
mandit est illi leimitati
Nec est illa temperata

Oro quæ illa tina qua asperitas
toutur omnes oratores ipse
Hinnamitate conditur. Re-
missio aut leimitatis quæ
taenitate et totentione
format. In utroque aut eis
direndi et illo in quo iustat
toutentio querutur. Et hot
quod ad iktam et mores at-
tomodatur et purifica tura
sunt et exsultant spissi et
prudunt ut esse debent. Ila-
nec affilieudit statim est ad
illud gerim oris abest.
eit toti a rumpa et hoias
primis ipse illud quod pro-
puit sibi juditi est audire
desiderant. Nec et in eam
ratione justessus est tele-
riter discederunt est. Non
eit situt arginectu simpat
quæ positus est aeripitur.
altrinque et tertii posit
Ita mihi fididia aut iudicia
aut natudia similex
Jutuleus possit teneo
Arginectu emi rano pa
toniusat que simpat. quæ
emissa est ad heresit. 118
aut gerim oris non cogni.
Juditis sed magis pectur
ratione requenit. Que to-
sequi nisi multa et multa
et toposa orione et simili
toentione actionis non
pot. Quare qui aut be
inter aut pumisbat durum
dote judite possunt. Monu-
nò possunt. In quo sunt
omma. Jam illud per se pum

est omnium rei in totiusque partes facultate ex hisdem suppeditare lotis. Sed autem rei est, ut his que compotandi est, rausa finitur repeluerunt aut destruunt id quod rausa illi velut non esset ex propoſtis neque tont quibus aut fit iba. nec refertas aſſerendis est in rotunda parte, quod aut fit grimmis aut eque grmine. Illa autem que aut tourилиans rausa demeret aut pugnois telo meuter agitur, tournans tourniombz inferenda ſint. Ut adio bonnvolentia ut inferioria Jinxia tolatur. Namque autem est, et behenietur ſedebilis io nis et ſacere, que erat R. alia ota tradi arte posset nature ſint propria, utre neque illa aetem desiderant. Inquiubt tu longe alis mea ſi na tefar extellis. Quo magis imly ena testis esse potes aut illa esse arte salis. aut si qua est eam tu nos potissimii dotebis.

E

speravi, quod magnitudo in rei patimus puto. Posse ab homine non invitu, non quia de iis facteis dicta putat. Ita quod ut quoſdam. Et quos in scriptos libros est, vidisse de iudicibus. Non nullatenus in ſpem venera.

posse me aliquid exis, hec iste distre (fimem autem vidita et salutem multa zare torum). Nam et stetit in co genere et zodi et bizantii et pietatis. Acti et exerunt, sed qui eius rei ratione quada cognat, ſint artem quod trud ſi in ſifulſi extirpant. Ut, inut alia cori miſtra inſultas zideat. Quidem quidem nullum modo videtur. Dorsa istas res posse tradi. Et eam tu. duo ſint gua facerant. Aliter equabiliter omni ſeruere ſi ſim. Aliter multo peractus et be biue illa ut vegeribz ſuperior tanquam. Hoc alterudinatitas non miſtata est. Lene non est ut vingat res quippe. Lene em est tota hor ſi ſum monie. Verutin, ut diis ant homi multi in rausi, pape labore lepore et faceris profiti videlicet in illo genere per pene ſerituar, are, in deſide retu. Natua em ſeu homines et ecat Jimitatees et narratores, fatetos et multi admiſte et vobis et p[ro] ſene ſmoins. Tu Vero in hor altero duarumque, quid habet aut lori aut ilud fatete dictu emiſſi herere deh at qui cogitan potuiffe videatim. Quid em hyr