nis quererè; tu autè ems íterior íntimo meo? et ſupior ſumo
meo. Offendi in illà mulierè autacè inopem pruètèie enſ
ma ſalomonis. ſedente ſup cellà in forib? et dicente. Danes or
cultos libenter edite? et aquà dulcè furtiùa bibite. Queme
ſeduixt. quia ũuenit ſoſis habitante in oculo carnis mee? et
talia rùminantè aput me qualia p illà vorassem Caplṁ
neſaebam emi aliuè vere qò est. et quasi acu ſeptimù
tule mouebar. ut ſuffragaver ſtultis deceptoribus
cui a me quererèt. vnde malù. et vtrù forma corpea
dens finiret? et haberet capillos et ungues. et vtrù iuſi eſi
mandi eſſent qui haberèt multas uxores ſimul et ottiderèt
homines et ſacraſiauèt de animalibus. Auub rebus igna
tus p[ra]tibabar. et reſedes a veritate ure in cà muchi videbar.
quia nò nouerà malù non eſſe nſi priuationè bonu uſaſ ad
qò omùno nò est. Q[ui]d vnde videre tu? videre uſaſ ad corpus
erat ocuils et anumo uſaſ ad fantasma? Et nò nouerà deum
eè ſpuitù. nò au mèbza eſſent p[ro] longi? et lati. nec au eſſe
moles eèt? quia moles in parte minor est q[ui]m in toto ſuo.
Et ſi itinuta ſit. minor è in aliqua parte certo ſpatio de ſi
nita q[ui]m p[ro] itinuti? et nò est tota uſi[bi]ſa ſiut ſp[ro]t ſiut deus.
Et quid in nobis eèt ſi[mi]m q[ui] effem ſiules deo. et recte in ſi[mi]
pturis diſerem ad imaginè dei. præſus ignorabà et nò noue
ram iuſticià verà interiorè nò ex consuetudine iudicantem.
ſed ex lege rectiffima dei omnipotentis qua formarent mores
regioni et dieri, p[ro] regionibus et diebus ei ipa uſi[bi]ſ ac ſemp
eèt nò alibi alia nec alias aliter ſi[mi]m quà iuſi eènt abra
ham et p[ra]ſaat et iacob et moſſes et dauid. et illi omnes laudati oze
dei? ſed eos ab iperitis iudicari iniquos iudicantibus ex hui
mano die. et unuſos mores humani generis ex p[er]te moriſ
ſiu metientib[us] tanq[ui]m ſi q[ui]s ne ſaus i armamentis quid auſ
membro accùmodatù sit ocrea velit caput contegi. ſalea
caltari. et müriniret q[ui] nò apte cùuemat. aut i vna die
indicto a[pr]o meridianis horis iuſte quiſq[ui]m stomacheet nò
ſibi cùſedi quid venale p[er]ponere quia mane est cù cesserit est.

aut in una domo videat aliquis tractari manubri a quoque ser-
uo quod facere non finat qui potula müstrat. aut aliquid post pse-
pia fieri quod ante mensa, phibeat. et indignet cui sit vnù habita-
culù et una familia non ubi quatque omnibus idem tribui. Sit ut
isti qui indignat et audiverit illo sæculo huc iussse justis aliquid
quod isto non liceat justis et quia illis aliod ut apud deus istis alio
du pro temporali causis cui eidem justicem vtrius seruuerit. et in
uno homine et i uno die et in unis edibus videat alio alijmè-
bro consanguine et alio iam dudum liaussè post hora non liceo. quod
dam et illo angulo mutuam aut iuberi quod in isto justè vetet et vim
dicet. Punctio justicia varia est et mutabilis. Sed tempora quæ
bus p[ro]sident non pariter eum quæ t[em]a cum su[tr]i homines aut quos vi-
ta sup terrâ breuis est quia sensu non valèt causas contexere
s[po]t quod aliarumque gentium quas exponi non s[ui]t. et his quas
exponi s[ui]t et i uno autem conspice vel die vel domo faile possunt
videre quid cui mebro quib[us] momentis. quibus partibus p[er]sonis
ve consanguis in illis offendunt. his seruunt. Hoc ego t[ui]s nesfie
bam et n[on] aduertebam. et feriebat ista vndiq[us] oculos meos
et n[on] videbam. et tamquam carmina et n[on] michi licebat po-
nere pedem quilibet oblibet sed in alio atque alio metu alio
atque aliter et in uno aliquo versu n[on] omnibus locis eundem pede.
et ars ip[s]a qua cunebā n[on] habebat alio albi sed omnia simul
Et n[on] intuebar justiciâ au seruiet bonu et sancti homines l[on]
ge excellentius atque sublimus habere simul omnia q[ui] precipit
et nulla ex parte variari et tamen variis temporibus n[on] o[n]a
simul sed, p[er]via distribuent[ate] ac p[er]pient[ate] et reþhendebā c[er]
pios patres. n[on] solu s[ui]t deus iuberet atque i[s]p[er]uaret vctètes
p[er]sentibus. veru quoque s[ui]t deus revuelaret fuit p[er]nuaantes.

Nunquam aliquem aut alibi iustitii Caplim ortamur est diligere deum ex toto corde et ex tota alia et ex tota me te et diligere, primi tamquam teipsum. Itaque flagina q[ui] sunt continens naturam ubi quod at semper detestanda atque puneam s[ui]t qualia s[om]mutari fuerint. q[ui] si omnes gentes fuererent. eodem carminis reatu diuina lege tenerent. quod n[on] s[ui]t feat hoines

cuiutatæ

Ut se illo vterent? modo. Violat? quippe ipa sotietas que cù deo nobis êe debet. cù eade natura tu? ille auctor est libidi nis puersitate polluit? Que autè contra mores homin sùt flagitia pro mor? diuſitate vitandi ſùt. ut pactù inter se cuuitatis aut gentis consuetudine vel lege firmatù nulla tuus aut peregrin libidine violet? Turpis est emi omnis pars vnùſo suo no congruès. Cù autè deus aliuq'd contra mozè aut pactù quorùlibet iubet. et si nùq'm ibi factù est ſuaendù est. Et ſi omiffù instaurandù? et si institutùs no eut iſtituendù est. Si emi regi licet in cuuitate cu reg nat iubere aliquid q'd neq ante illu quiſq'm net ipse vn q'm uſſerat. et no contra sotietatè dei no obtemperat. generale quippe pactù est sotietatis hùane obedi re regibus ſiis? qüſtomagis deo regnatorix vnùſe creature ſue ad ea que uſſerit ſine dubitacione ſeruendù est. Sicut emi in potestatibus sotietatis humane maior po testas minori ad obediendù ponit? ita deus omnibus. Item ſauioribus vbi libido est nocendi ſiue p contumeli am ſiue p iuiriam et utuiq vel vlaſcendi cauſa ſiut imi mico iminicus. vel adipiscendi aliau? extim comodi ſiut latro viatori. vel eutandi mali ſiut ei qui timec vel in iudendo ſiut feliciori miserior. aut in aliquo pſesperatus ei què ſibi equari timet aut equalè dolet. vel ſola volu ptate aliem mali ſiut ſpectatores gladiatori aut uri sores aut illusores quorùlibet. Hec ſuit capita iniquitatis que pullulant p'ncipandi et ſpectandi et ſenendi libidie. aut una aut duabus cari aut simul omnibus. Et vii tir male aduerſus tria et septè pſalteriù dece corarù de mlogù tuì deus altiſſime et dulciffime. Sed que flagi tia in te quu no coriùperis? aut que aduerſus te ſua nora ſiú noceri no poteß. Sed hoc vindicas q'd in se ho mines p[pe]tint. quia età cù in te pectant impie ſuaunt in animas ſuas. et mentit? iniquitas ſibi ſiue coriùpè do ac puertendo naturam ſua quà cu ſeſtì et ordinasti.

vel imoderate utendo coessis rebus. vel in noncessa flagio
ndo in eum usi qui est contra naturam aut vel tenentem anio et ver
bis sementes adiisus te et aduerfus stimulii colictantes. a
 cui dimuptis liminibus humane societatis letant audaces
privatis conlationibus aut direptionibus pro ut quinque
delectament aut offenderit et ea fuit eum tu delinqueris for
vite. qui es onus et verus creator et vector vnus fitatis et prima
ta supbia. diliget in parte eum falsi. et ut pietate humili
vedit in te et purgas nos a consuetudine mala. et juraus es
pectatis confitencium et exudis gemutis copeditox et solus a
vnaulis q[ui] nos fecim. si iam non ergam aduerfum te corrua
puerse libertatis auaricia plus habendi et damno totum a
muttendi. amplius amando. pruri n[unc] q[ui]n te omnium bonum

ed inter flagrata et facinora et Capitulii nonn[unc] et
multa multas iniquitates fuit pecunia p[ro]ficienciu que
abene iudicantib et vituperant ex regula p[er]fectionis
et laudant spe frugis fuit herba segetis. Et fuit quodam simi
lia vel flagicio vel facinori et non fuit pecunia quia nec te of
fendit dim[que] deu n[unc] nec sociale consorciu. cu cœcitant aliq
in usi vite congrua tempori et interu est an libidine habed[em].
aut p[er]puneat corrigendi ſtudio potestate ordinata et interu
est an libidine nocendi. Multa ita facta que hominibus
ip[er]obanda viden[que] testimonio tuo approbata fuit et multa
laudata ab hominibus te teste damnant. et sepe se alit ha
bet species facti et aliter facientis animus atque articulus
occula t[em]ps. Cum vevo aliq[ui] tu repente in v[oc]itatu et etiam
ip[er]o usi imperns et[ui] si hor aliq[ui]ndo vetusti q[ui]nus causam
ip[er]i tu pro tempore occultes et q[ui]nus contra p[act]ui ſit alij
quor[que] ho[in]m ſonnetatis. qui dubitet esse faciend[ui]. q[ui]ndo ea in
ſta est ſonetas ho[in]m que ſerunt tibi. Sed beati qui te ip[er]us
ſe fuit. fuit eum omnia a ſeruentib[us] tibi vel ad exhibend[ui] q[ui]
p[er]ſens opus est vel ad futura p[n]unciada. Cap[it]ul de
ec ego n[ec]ſiens urideb[ui] illos ſanctos ſeruos n[unc]

et aliter ſacientis animus atque articulus
occula t[em]ps. Cum vevo aliq[ui] tu repente in v[oc]itatu et etiam
ip[er]o usi imperns et[ui] si hor aliq[ui]ndo vetusti q[ui]nus causam
ip[er]i tu pro tempore occultes et q[ui]nus contra p[act]ui ſit alij
quor[que] ho[in]m ſonnetatis. qui dubitet esse faciend[ui]. q[ui]ndo ea in
ſta est ſonetas ho[in]m que ſerunt tibi. Sed beati qui te ip[er]us
ſe fuit. fuit eum omnia a ſeruentib[us] tibi vel ad exhibend[ui] q[ui]
p[er]ſens opus est vel ad futura p[n]unciada. Cap[it]ul de
ec ego n[ec]ſiens urideb[ui] illos ſanctos ſeruos n[unc]

ut underer abs te. sensim atque paulatum productus ad eam nugas
ut aedere sicui plorare cum dederit. et matre eius arbore lacrimis
lacteis. quæ tamen sicui si comedisset aliquis sactus alieno sane non
suo seleret descriptus. musterevet visceribus. et anhelaret de illa à
gelos. immo vero particulas dei gemendo in oratione atque ut
tando q[ui] particulaie sium et veri dei ligate fruisset in illo pomo nisì
electi sancti dente at ventre soluerent. et credidi miser magis
misdiam e[am] p[ro]standa fructib[us] terre q[ui] homibus, j[u]pter quos na
sterent. Si quis eum esurieb[us] peteret qui manicheus non c[ir]avit.
quasi capitali supplicacio damnādus a buttella viderec[it] si ei dare
at misera manum tuam ex alto. et Caplim undeamum et de hac p[ro]fundo c[ul]ligere liberam et aminam meam c[um]p
me fleret ad te mea mater fidelis tua amplius q[ui]n
flent matres corporea funera. d[ide]bat eum illa morte meam
ex fide et s[pi]n qu[em] habebat ex te. et exaudisti eam d[ine]. Exaudisti
eam et desideravi lacrimas eius. cum p[ro]fluentes viret etiam
sub oculis eius in omni loco orationis eius. et exaudisti eam
am unde illud somnui quo eam consolatus es ut vivere me
secui aederet. qu[ia] habere meam eandem mensam in domo? quod non
le c[er]perat aduerfas et detestans blasphemias erroris mei? Et
dit eum se stan[te] in qua[am] regula me[m]tque mea? et aduemeret
ad se iuuenem splendidum h[ym]nare arridentem s[ibi] cum illa c[ir]avit me
vens et meiorc confecta. qui cum eis ab ea que[ss]set me
stare sue c[ottidianar]que lacrimarui. dotendi ut aſſolet non diſ
cendi gratia atque illa reſpondisset p[ro]dictionem meam se p[la]geſt
inſſe illi quoque e[am] c[ir]avit atque àmonuſſe. ut a[tt]enderet
et videreet ubi c[ir]avit illa ibi e[am] et me, qu[em] illa ubi attendit. vidit
me iuxta se in eadem regula stan[te]. Unde hoc nisì qua e[rum]t
auires tue ad cor e[us]. ut tu bone om[n]potem qui sic c[ur]s vn[m]
quæq[ui]n tanquam solu[i]tures? et sic omnes tanquam ſingulos
Unde illud eam q[ui] cum muchi narnuſſet i[ps]u[i] visu[i] et ego ad id
cumque here conare et illa potius non despederit se futura e[am] qu[em] e[m]
continuo ſine aliqua h[es]itatione non inquit non e[m]i michi di
ctu est. ubi i[m]le ibi et tu. sed ubi tu ibi et i[m]le. Confiteor tibi

dine recordacionem mea quatuor decimo quinque et septem decimam plus me iste quod matre vigilante responso tuo quod tam utinam interpellacionem falsitate turbata non est et tam cito vidit quod videndum sunt quod ego certe antequam dixisset non videmam erat cito fuisse a moniti. 2 quod ipso sinnio quo female pium gravium tanto post futurum ad consolacionem tunc presentis sollicitudinis tanto ante predictum est. 3 Nam nonne ferme an mi fecuti sult quibus ego in illo limo ac tenebris falsita tis cito sepe surgere conare et gravus alluderer volutus sum cito tamem illa vidua casta pia et sobria quales a mas iam quidem sepe alacraz sed fletu et gemitu non segmenta non desineret horis omnibus oracionibus suarum de me plangere ad te et inarbant in conspectu tuum preces eius et me tam dimittebas adhuc volui et tuoli illa culigine. 4 Capitulum

I, prefato

H

t dedisti alterum responsum interim quod recolo. 5 odemtim 6

Nam et multa pterreo, pter quod ptero ad ea quod me magis uzget a fiteri tibi. 7 et multa non memini. Et dedisti ergo alterum responsum per sacerdote tuum quendam episfootum nutritum in ecclesia. 8 Et exeritatut libris tuis. Acque cito illa femina rogaasset ut dignare metu colloqui et resbellere eriores meos et dedotere mala ac docere bona faciebat eum hot si quos forte idoneos imemisset. noluut ille. prudenter, sone quatuor sensi postea. Respondit eum me adhuc eeu indument eo quod inflatus eem nowitate heredis illus. 9 et non nullis quodsum culis iam multos imperitos exagitassem sicut illa dictuuerat ei. Sed inquit sini illi ibi. 10 et tantum roga pro eo dnm. ipse legendo. reperiet quus sit ille error. 11 et quanta impietas. Similiter narnauit se quoque parium. a seducta matre sua datum fuisse manicheis. 12 et omnes pene non legisste tantum verum enam scriptitasse libros coram sibi appariisse nullo continen disputante et r educatione qum esset illa sectione ita quod fuisse. Acque cito ille dixisset. atque illa nollet acquestere. sed istaret magis delectando et vbertim flendo ut me videret et mecum differeret. 13 ille iam subfomachatus tedio yade inquit a me. ita viias.

fieni nò potest ut filmis ista[rum] latimamur pereat. Ad illa im
se acceptasse inter colloquia sua me[n]i sepe recordabat: ac
si de celo sonuisset

Explet lib[us] 3 in apit quart[us]

er idem tempus
anormem nunc
abu[n]d[um] vicesimo

etatis mee anno. usq[ui] ad duo de
tricesimù sedutebam[que] seduceba
mus falsi atque fallètes in vari
is cupiditati[que] et palà p[ro]dotri
nas quas liberales vōmt. oculi

te autem malfo nòn est religionis h[uius] sup[er]bi. ibi sup[er]stiaosi. ubi
vani ac popularis gloriae sectantes inanitate u[que] ad thes
tricos plausus et contemnenda carminha et argonem senecarum
et spectaculorum nugus et itempeintas libidinum. illuc autem
purgati nos ab istis for[ibus] expetentes tu eis qui appel-
larent electi et sancti. afferrem estas de quib[que] nobis in of-
ficina aqualitati siu faberiarèt angelos et deos p[ro] quos hi
berarem et sectabar ista et factebam tu amitis meis p[ro] me
ac me[n]i deceptis. Irideant me ar[ro]gantes et nòd[um] salutem
briter ptinti et clusi a te deus meus. ego tamen confitear-
tibi dederora mea in laude tua. Dine me obsecro et da in
cultu re presenti memoria p[er]teritos artiutus erroris mei.
et imolate tibi hostia iubitationis. Quid emi sum ego in
sine te. nisi dux ip[re]ceps. Aut quid sum tu muchi bene e
nisi fugens lac tu[n]que fru[n]es te t[ro]bo qui nò corripiunt.
Et quis homo est quilibet homo ac sit homo? Sed iride-
ant nos for[tes] et poter[es]. nos autem in firmi et iop[es] estea

ocrobam et illius an Amictib[us] Caplim serundùn[us]
nis arte rethorizam. et victoriosam loquutam
victus aupiditate vendebam. si aleb[us] tamen d[ue]
tu s[n]is. bonos habere discipulos s[ui]t appellant[em] boni. et

P

choreax

20

cos fine dlo docbā dołos. no quib contra caput inotē
tis agerēt. sed aliqūndo pro capite nocentis. Et deus vidi
sti de longinquo lapsante in lubrīco et i multo fumo stan
tillante fidem meā. qua exhibebā in illo magisterio dilige
tibus vanitāte. et quierētib mendatūn fortus eorum. In illis
annis vnā habebā no eo legitimum vocat. auigio cogni
tum. sed qua indiguerat vagus arbor inops prudentie.
sed vnā tamē. ei quoque seruās thori fidem. et qua sane expe
terem exemplo mei quid distinet inter auigalis platiti mo
du quod federatūi eēt generandi gratia. et pectu libidinosi
amoris. ubi ples etiā contra votuī nascit. quīmus iam
nata cogant se diligi. Acto lo etiā cum michi theatrici eu
minus certumē mire placuit. mandasse michi nesf
o quē arispicē quid ei dare velle mercedis ut vincere.
me autē feci illa sacramēta dehestatūi et abhominatūi re
ſpondisse nec si corona illa eēt inmortalit aurea muſt
pro victoria mea necar me ſinere. Acmturus enim
erat ille in sacriſcis ſiis animāna. et ex illis honori
bus uitaturus michi ſuffragantia demoma videbat.

quoque

Sed hor. malu. no ex tua castitate repudiaui deus cor
dis. Non eni amare te noueru qui mſi fulgores corpo
reos cogiture no noueram. Talibus eni figmentis ſu
puras anima et me fornient abs te. et fidit et falsis et
paſſat ventos. Sed videlicet sacriſtarī p me nollē de
monibus. quib me illa ſupſtucione ipse sacriſtabam.

Auiſd est eni alud ventos pастere qin ipos pастere.
hot est errando eis eē voluptati atq. derisui. Capituli

deoque ipos planos quos mathematicos vocant tertiis. plane consulere no desſistebam. quod quafi nullu eis effet ſacriſcii et nulle pces ad aliquē ſpinitu ob diuinao nem diuſerent. quod tamē axiana et vera pietas cōsequē ter repellit et damnat. Donu est eni cōſiteri tibi diuē. et dicere miſerere mei cura aliam mea quonia petamui tibi. nec ad lutenam petandi abuti diuigenia tua. f

inominisse dīnīce vōnis. erte sān factus es iā nōlu pectāre. ne qūd
tibi dēterus rōtingat.  Quā totum illi salubritātē intōſit e re conāt
nī diuīt. de cēlo tibi est iemurbilis cauſa pectāndi et ven? hēc ſeat,
aut ſaturn? aut mars. ſalz ut homo ſine culpa ſit cēro & ſaſg
ius & ſupba putredo.culpandus ſit autē celi ac ſyderū creator &
ordinate. Et quiſ est hic nſi tu deus nīr. ſua utas & ouge iu
ſtire? quiſ reddiſ viniuip fōdm opera eīus. et cor rōtiruī & hū
miliatū non ſpernis. Emt eo the vir ſagax medicine artis pe
vitiſſim? atq. t ea nobiliffim? qui pro rōſule manu ſua coronam
illā agoniſtan imposuerat nō ſano capit meo ſed nō ut medi
tus. Ram illius morbi tu ſalnator. qui rōſiſtis ſupbis huſilib
aute dās grāna.  Aunqo tamē eān? illi ſenen deſiſt iu. a
deſiſt iu mederi aue mee. Quaſtus eīn ei eRA familiariō
et eīus ſermonib. eint eīn ſine vōbor cultu viuacitate ſentē
tiaru iotuīdi & graues aſſiduus & furus therebam. ubi cognout
ex colloquio meo libris ſenēdha cor me ēe deditū-beugne at
paterne monuīt ut eos abuere neq turu & operam rebus v-
tilibus neceſſariā illi fruſt in pendei rem vanitati. diuſ e ita ſe
illa didiſſe ut p[act]iſs eīus p[ſe]ſionē p[ri]miſ annis etatis
ſue deferre voluſſet. qua vitu degereſt. et si ypo]nent i]telle
x]ſſet. et illas utq. litteras potuſſe i]telligere. et tamē nō
ob alia cauſam ſe postea illus reiſtis medicinā aſſecutu. nſi
q]eas falseſſimas x]p]ſſet. et nollet vir grāuſ detapiendis
homibus victu querere. At tu inquit quo te in homib] ſuſtē
tas rethorica tenes. hāc aute fallacia libero ſtudio nō ne
cessitate rei familiaris ſectaris. quo magi miſi te opor]z
de illa credere. qui eā tum p[ſecte diſtere elaboraui q[ui ex ea
ſola viuere volu. A quo ego nī quiſiſſem ą cauſa ergo ſac
ret vt multa in]de vern, pn]ni]arent. respondit ille vt potut
vim ſortis hoc facere in reru natura v]ſque qua]ſ diſſuſa. Si
e]n] de pagi miſ poete cauſpia longe aliu] camentis atq. inten
dentis nī forſe quiſ [ſulit munibiliter cōſonus nego]o ſepe ven
ſus ex]ret? mirandu] nō eſſe diſebat si ex a]na humana ſupioni
aliquo iſtinctu neſaiente quid in ſe fieret nō arte ſed ſorte ſona

ret aliquid quod introgantis rebus factis, cœtineret. Et hoc quidem ab illo vel p[ro] illi, p[ro]creasti michi? et quod ipse postea p[ro] mei[rum]que teremtimemoria mea delinasti. Tunc autem nec ipse nec carissimus meus nebridius adolescens valde bon? et valde c[ustus] utriusque toti illud diuinaconus gen[io]p[ro]suaere michi potuerunt ut her abicerem quoniam me amplius ipso[a]uctore[m] moebat autem vitas? et nulli certi quale querebā documenti ad huc tuenebam. quo michi s[ine] ambiguitate appareret, que ab eis consilietis vēm diuerevert? forte vel forte, non arte inspectorum siderum diu[n]

n illis annis quo p[ro]mi[n] tempore in Caplīn quartu[m] v. municipio quo natus sum. docere teperam c[or]pamuenm amicīi s[oc]aetati studio[m] nimis cari[m] coeun[m] michi. et c[or]

florentē flore adolescencie. Neam p[er] p[er]eunt. et pariter i[sc]olam ienam? pariter p[er]luseam. Sed iuddi[us] erat sic amicus q[ui]m[que] ne t[ut] quidem s[ia]t est vēm amicāna? quia nō vēra n[us] c[ui] eam tu agglutinasiter herentes tibi caritate diffusa in cordib[us] nostris p[ro] spiritu[m] sancti[m] qui datus est nobis. sed tāmē duci[m]s erat nimis c[oe]ta f[er]nores parili[m] studio[m]. Nam et a f[ide] p[er] vēra quā non g[ina]nitus et penitus adolescens tenebat desſlexerem e[m] in ſup[er]ſtrosas ſa[b]ellas et p[re]mirosas p[er]ter quas me p[lan]gebat mater mea c[ui] iam ertnbat meam in animo ille homo et nō poterem aſtia mea ſine illo. Et eſte tuiminens dorſo fugitiuor[m] tuor[m] deus v[lt]ionum et ſons m[is]diarum ſimul qui c[ou]ertis nos ad te miris modis. eſte abſtu[n]iſti hominē de h[ar] vitam. c[ui] vix expleuſſet annu[m] in amicāna mea. ſuaus michi ſup[er] omnes ſuauiſates vite mee. Alius laudes tuas e[n]numeunt vnus in se uno q[ui]s expertus est.5 Quid t[ut] feci[m] deus meus. et q[ui]m[que] t[ue]ſtagabilis abyssus iudiaor[m] tuor[m]? C[ui] e[m]i labora[]ret ille ſebribus. iacut diu ſine ſenti[m] in ſudore l[et]ali. et c[ui] des[per]are[er]t baptizat[que] est n[est]i[m]s. me n[ot] amante. et p[er]ſumēte id re[t]inere p[oc]aus aſtiam e[m]us quod a me acceperat. n[ot] quod in n[es]ſaentis corpe fiebat. Ionge autem aliter erat. Nam re[c]eatus est. et salut[em] ſactus. Statu[que] ut primu[m] c[ui] eo loqui potiu[m]. potiu[m] autem ut mori ille potut q[ui]ndo n[ot] diſtredebat et nimis pendebam[que] ex[u]t[em] temta[m] iu aput illu[m] utidere tanq[ui]m et illo utriſuro meati[rum] baptiſmi[m] quē acce

perat mente et sensu absentissimam. Sed tamè iam se acceptisse didirerat. At ille igitur me exhortuit ut inimitur. Amonuitur mirum bili et repentina libertate ut si amitus esse velle talia sibi dicere desinerem. Ego autem stupefactus atque turbatus distuli omnes montis meos ut comalesceret prius. Etenim idoneus viribus valutandis cù quo agere possem quod velle. Sed ille abreptus demènem e. ut aput te seruaret consolacioni mee. post pascua dies me absente repetitur febribus et desingit. quo dolore contenebrat? et cor mei. et quidem aspitebam mors erat. et erant michi patria supplici. et paterna domi mina felicitas. et quicquid cù illo mihi nuncuerit. sine illo in truciatu imanem vertebat. Epetebant eum vndiq. otuli mei et nò daba. et oderu omnia quòndo nò habere nt eum. nec michi iam dicere poterat eate veniet. sicut aum viueret quòndo absens erat. et factus erat ipse michi magna potio. et terrogabat anima mea quare tristis eet. et quare conturbaret me valde. et nichil nonerat respòdere michi. Et si dite bam spera in deo iuste nò obtemperabat. quia volor erat et me lior homo quę carissimi amiserat qin fantasima in quo spera re videbat. Solus fletus erat dulcis michi. et suæsserat amito in deliciis animi mei. Et nunc dìne iam illa tuisierit. et in tempore lenitù est vulnè mei. Capitulù quintù

n
Offium ne audire abs te qui veritas es et admouere au-
rem cordis mei or tuo. ut dicas michi cur fletus dul-
tis sit miseris. An tu qùnus obiqæ affis longe abie-
cisti a te miserà nimam. Et tu in te manes nos autè in expe-
imentis volum. Et tamè nifi ad aures tuas plorarem nuch-
il residi de spe nìa fieret. Unde igitur suam fructus de ama-
ritudine carpit, gemere et flere et suflunre. et conquer. An
hoc ibi dulce est. quæ speran? audire te. Flecte istud in pribus.
quia desideri puemiendi habet. Nunquam in dolore amisse w-
i et luctu quo tunc operere bar. Neque enim spernab reuniucere il-
lum. aut hoc petebam lacrimis. sed tantu dolebam et flebam.
Miser enim erim. et amiseri gaudiu mei. An et fletus res a-
mam est. et p[ro] fastidio reru quibus prius fruebam. et tunc

Ob eis dīu abhorremus delectat? Caplīn Septimūn
Quid autē ista loquol? Non emi tempus querendi nūc
est. Sed confitendi tibi. Niser etn, et miser est oīs
anim? vinctus amicia rerū mortali. et dilaniac: cū eas
amittit. et tūc sentit miserā qua miser est. & anteqm amit-
tat eas. Sit ego eram illo tpe. & flebā amarissime & requeſte
bam in amaritudine. ita miser era. et habebā curiore illo
amico meo vitā ipam miserā. Ram qumis ea mutare vel
lem. nollē tamē amittere magis qm illū. Sed nesbao an vel
lem vel pro illo sicut de oreste & pilade tindit. Si nō fingitur
qui vellet proimuerē vel simul mori. qua morte peius eis e-
rat nō simul vivere. Sed in me nesbao quis affectus nimus
huc contrarius erat. et tedium viiendi erat in me grauissimū.
et moriendi metus. Credo quo magis illū amabā. hor magis
moste que michi eui abſtuleant tanqum atrotissimā inimitā
oderi & timebam. et eam repente cōsumpturā omnes hoines
putabam. qua illi potuit. Sit era omino. et memmi.
Et eor mei deus meus. eate intus vide qua memini. spes
mea qui me mundos a tali affectioni immūniaa. diriges
otilos meos ad te. et cuellesc de laqueo pedes meos. Num
bar emi ceteros mortales vivere. qua ille quie quasi non
moriturū dilexemm mortuis erat. & me magis qua illo
alter eri vivere illo mortuo munbar. Bene dixit quidam
de amico suo dimidiāt aiē sue. Niam ego sensi animā mea
et aiam illuis vnā fiuſſe aiam in duobus corporibus. &
ideo michi horvori erat vita qua nolebā dimidus vivere.
et ideo forte mori metuebā. ne totus ille moreret? quem
multi amauemm. Caplīn Septimūn
Dementia. nesſientē homines diligere humanit.
O ſtultū hominē imodemte humana patientem.
qd ego tūc eram. Itaq. estuabā. ſuſpirabā flebam. turba
bar. nec requies erat nec consilii. Portabam emi cōſaſ
ſam & crientā aiam mea impatientē portari a me. et v
bi eā ponere nō iuenebā nō tamen nemoribus nec in

O multi amauemm. Caplīn Septimūn
Dementia. nesſientē homines diligere humanit.
O ſtultū hominē imodemte humana patientem.
qd ego tūc eram. Itaq. estuabā. ſuſpirabā flebam. turba
bar. nec requies erat nec consilii. Portabam emi cōſaſ
ſam & crientā aiam mea impatientē portari a me. et v
bi eā ponere nō iuenebā nō tamen nemoribus nec in

ludis atiz tantibus net in sualie olentibò lotis. net et cœmuntis ap-
paratis net et voluptate cibilis et lecti.¹ no demus in libris et car-
minibus acquisirebat. Horrebât omnia et ipa lux. et quicquid
nò eunt quò ille erat impium et odiosù erat preter gemitù et la-
trunas. Nam in eis solis aliqua reques. Obi autem inde ausere
bat, alia mea, onerabat me grandis sartina musere. que a
te ducè levandù erat. Saebam sed nec volebà nec valebà. eo
magis quia nò michi eras aliquid et firmù cum de te cogitabà.

Non eni tu eras sed vani fantasima et error meus erat deus
meus.⁴ si conabar eà ibi ponere ut requeseret p mane labe-
batur. et iteri ruebat sup me. et ego michi remanserà infe-
lix lotis obi nec eè possem net inde recedere. Quo emi tor me-
um fugeret a corde meo.² quo a meipso fugere. quo nò me pse-
querer. Et tamen fugi de patia. Minus eni eù qvebat oculi
mei obi videre nò solebat.¹ atiz agagestensi oppido vem carthja-
on vacuit temporam. In finem. Capitulum octavii.
Notiose volumus p sensus nostros. faciunt ut aumo mura o-
pera. Etre venuebat et pteriebat de die in diè. et venido
et ptereundo iserebat michi spenes alias et alias memorias. et pau-
latim re sartinabat me pristinis generibus delectacionem. quib-
tedebat dolor meus ille.¹ sed succedebat nò quidè dolores aly-
cause tamen alior dolor.¹ Ram unde me facillime et tuntima
dolor ille penetruerat. nisi quia fudera in harena aiam mea
diligendo moritur, at si nò moritur.² Matie quippe me repa
rabat atq receabat alior amator solana. cum quib amabam
qò pro te amabà. et hoc erat inges fabula et longu mendacem. au-
us adulterina cofrictione corripebat mens nra pruriens
in auribus. Sed illa michi fabula nò moriebat. si quis amico
ri meor moreret. Alia erunt que in eis amplius capiebat am-
mù colloqui et cor videre et viciffim beninole obsequi. simul lege
libros dula loquos. simul nuguri et simul honestari. diffentire
interdù fine odio. tanquam ipe homo feci. atq ipa iuriffima dis
sensione condire consensiones plurimas. docere aliquid inuenem
aut distere aliquid ab inuenem. desiderire absentes cum molestia

Non
notiose volumus p sensus nostros. faciunt ut aumo mura o
pera. Etre venuebat et pteriebat de die in diè. et venido
et ptereundo iserebat michi spenes alias et alias memorias. et pau-
latim re sartinabat me pristinis generibus delectacionem. quib-
tedebat dolor meus ille.¹ sed succedebat nò quidè dolores aly-
cause tamen alior dolor.¹ Ram unde me facillime et tuntima
dolor ille penetruerat. nisi quia fudera in harena aiam mea
diligendo moritur, at si nò moritur.² Matie quippe me repa
rabat atq receabat alior amator solana. cum quib amabam
qò pro te amabà. et hoc erat inges fabula et longu mendacem. au-
us adulterina cofrictione corripebat mens nra pruriens
in auribus. Sed illa michi fabula nò moriebat. si quis amico
ri meor moreret. Alia erunt que in eis amplius capiebat am-
mù colloqui et cor videre et viciffim beninole obsequi. simul lege
libros dula loquos. simul nuguri et simul honestari. diffentire
interdù fine odio. tanquam ipe homo feci. atq ipa iuriffima dis
sensione condire consensiones plurimas. docere aliquid inuenem
aut distere aliquid ab inuenem. desiderire absentes cum molestia

sua pere viuentes cum letina Capitulii nonnus

is atque hinc signis a corde amanent et redamantibus pectenentibus obliquos et mille motus gratissimos quasi formant consflare animos et expluribus vnui sace. hoc est quod diligit in amicis et sic diligit ut rea sibi sit humana consanEA si no amauerit redamantè aut si amantè non redamauerit. nichil queres ex eius corpore p[er]ter inania benivolens. Uinc ille luctus si quis moriat. et tenebres dolores et consufa dulcide et amartitudine cor madidum et amissa vita mori enat mors viuenant. Beatus qui amat te et amant inter et uniri p[er]ter te. Solum eum nullum caru amavit. cum omnes illo caru s[ui]t qui non amittitur. Et quis est iste nifi deus ni deus qui fecit celu et terru et implet ea. quia implendo ea fecit ea. Te nemo amittit. nisi qui dimittit. Et qui dimittit. quo it aut fugit. nisi ate placito ad te iuxtati. Am uti non inuenit legè tuâ in pena sua. Et lex tua ve

ritas et veritas tu

Capitulii decanum

eus virtutu coniute nos et ostende facere tuâ et salu erim

Nam quaqua versu se verterit atâ homis ad dolores sigitur alibi p[er]terq[ui]n te. Tam si fudit in pulchris extin te. et extra se. que tamen nulla essent nisi effet abs te. quorunt et occidunt et oriantur. et cest aut ut p[er]fiaant. et p[er]fecta senestat et inter mequeat et non s[ui]t omnino intereut. Ergo cu orunt. et tendunt e. quo magis celeriter cest aut ut s[ui]t. eo magis festinat ut non s[ui]t, sic est modus eorum. Tantu dedisti eus quia partes s[ui]t veru que non s[ui]t omnes simul. h[uius] decedendo et sucedendo agunt omnes uniuersu cu partes s[ui]t. Et sic paget. et semo ni p[er]signa sonat a. Non enu erit totus semo si vnui verbu non decedat cu sonuerit partes suas ut sucedat a. luid. laudet te ex ills aia mea deus creator omnui. sed non in eis infigat glutine amorib p[er]sensus corporus. Cunt enu quo ibat ut non s[ui]t. et consandut eà desiderys pestilencio[s]is. quoniam ipa esse vult et requestrere amat in eus que amat. In illis autè non est. ubi quia non stant fugiut. Et quis ea sequit. sensu carnis aut quis ea comphe[n]dit vel on at p[er]st s[ui]t. Tardus est enu sensus carnis. quoniam sensus talis est ipse est modus eius. Suij[us]t ad

nò

et non s[ui]t senestat

aliquid ad quod factus est. ad illud autem non sufficiat ut teneat truſauri
tia ab inicio debito uſque ad finem debutii. In vbo emi tuo p quod creant
ibi audiunt hinc et uſiſ habet Capitulum decretum

Noli eê vana alia mea et obsurèſtere in anre cordis tum lituamutatis tue, audi et tu. Derbû ipfum clamet ut redeas. Et ibi est locus quietus ipturbabilis ubi no desent amez. Si ipse no desent.ERE illa disſedùt ut alia ſucretùt. et omnia ſius partib consuet Íſima vnuttas. Aunqo ego aliquo diſſedo au v bu dei. Ibi fige mansionē tuā. ibi commenda quod inde habes alia me a. Salte fatigā fallatis venitati commenda quicquid tibi est a veritate et no perdes alioq. et reſlorestt putrida tua et sanabùt oes laſtuores tui et fluxa tua reſormabunt et renouabunt et cōſtringe tur ad te et no te deponet quo deſendùt. Sed ſtabunt tecti et per manebùt ad ſemp tante ac pmanente deu, ut quid puersa ſeq vis carne tua. Ipsa te ſequat cōuerſam. Quicidem illâ ſentis parte est et ignoras totu cuhe partes ſut et delectat te tannè.

Sed fit totu comprehendu eet idoneus ſensus carnis tue at no
et ipse in parte vnutti accepſet pro pena tua iusti modu. velles
ut tranſiret quicquid eêſit in pſentia. ut magis tibi omnia pla-
teret. Ram et qo loquum p eundè ſensu carnis audis. et no vis
utique ſtare ſillabas ſed truſuolare. ut alie venuat et totu audi
as. In ſemp omnia quib vnù aliquid còſtat et no ſut omnia ſi
ea quib constat plus delectat omnia qum ſingula. ſi po poffint
ſentiri omnia. Sed longe hys melior qui ſeat omnia. et ipse est
deus noster et no diſeditt. quia nec ſucre dit ei. Si placet torpa
deu ex illis lauda. et in artifici eoq reſtorque amaze ne in hys

que tibi placet tu diſpliceas. non est hic plin

i placet anime in deo ament. quia et ipse mutabileſt ſut
et in illo fixe ſtabiliunt. Alioq uient et peruerit. In illo
ergo ament et rape ad em tetu quas potes et dic eis. Huc ame-
mus huc amem? ipse ſeat her et no est longe. Non em ſeat
abut. sed ex illo in illo ſut. ERE ubi est. ubi ſapit venit. In
mus cordi est. ſed eiruunt ab eo. Niedite p-ueriuaritores ad
cor. et therete illi qui ſeat vos. State cum obſen eo et ſubiis. ix

quietate in eo et quieti eritis. Quo itis in aspern. quo itis. Bo
nui quod amatis ab illo est. Sed qutu est ad illu bonu est et sUAue.
sed amarui erit iuste qua iuste amat. deserto illo quicqù ab illo
est. Quo yobis ad huc et adhuc ambulare vias diffiales et labo-
riosas. Non est requies ubi qritis eam. Querite quò qritis? S
ibi no est ubi queritis. Beatu vitæ queritis in regione mortis.
nò est illut. Quomn emi beatu vitæ. ubi nec vitn. Et destendit
huc ipse vitæ nìa? et tulit morte. Et ottidit eà de abudæna vite
sue. et tonuit clamàs ut redeam? hunc ad eù in illud secretù
unde pæssit ad nos in ipm virginale vterù ubi ei nupsit hu-
mana creatura caro mortalis ne semp mortalis. et inde velut
sponsus pædens de thalamo suo. exultavit ut gypas ad cur-
rendì viam. Non eùn turdavit sed cuiturit. clamàs dictis.
et factis. morte. vita. destensu. astensu clamàs ut redeam? ad eù.
et disfessit ab oculis ut redeam? ad cor. et iueniam eù. Abæs
sit eùn et eate hir est. noluit nobiscù diu esse. et nò reliquit nos
illut eùn abstessit unde nùs? reffessit. quia müdus per eù fact
est. et in hor müdo erat. et venit in hùc mundù pectatorem
saluos facere. cù consitet? aia mea et sanat eà quia peatavit
ill. Fili hominù quoniam gruines corde. Nuno et post de
scensu vite nò vultis astendere et viuere. Sed quo astendias
qùndo in alto estis et posuistis in celù os vestru. Destendite ut
astendatis ad eù. Ceridistis eùn astendendo conti eù. Et eis
ista ut ploret in tonalle plorationis. et sit eos rape ad deum.
qua de spu eùis hec dictis eis si dictis ardeòs igne miritatis.

Et tunc nò nouerit et amabam Caplim terciuodeam. et
pulchra íferiora et ibam ípfindù et dicebà amitis
meis. Nuno amam? aliquid nisi pulchru. Et quid è
pulchritudo. Nuid est qu nos alluit et contiliat rebus quas
amam? Nisi eùn effet in eis deuis et spenes? nullo modo nos ad
se moueret. Et animaduertebà et videbà in ipis corporibus
aluid eè quasi totu et ideo pulchru? aluid autè quò ideo deceret
quonu apte accodmodare? alitu. sicut pars corporis ad vni
uersu sùi aut taliamentù ad pedem. et similia. Et ista con

AEGimus corde meo

fideinio saturuut in aido meo et sarpis libros de pulchro et apto
ut puto duos aut tres. Tu sas deus nä exatidit muchi. Don
en habem eos sed abernuerut a nobis nesao quoque Caplim
uid est autè qd me mouit dne deus ut qitucamun ad hieium ume ursis oratoë sriberem illos libros
quë no nouerà facè Sed amauerà homunc ex dot
trine faina q ulli clain erat et quedù verba eius audierà pla-
uerut muchi sed magis qua placebat alij s et eul laudibus
efferebàt stripentes q ex homine syro docto pruis grece faciùie.
post in latino età doctor mirabilis extitisset et effet snentissi
mus veru ad studiù sapiène ptenentium muchi placebat. An-
det homo et amat absens. Datùn nä ab ore laudantis intru-
in cor audientis amor ille Absit. Sed ex amante alio autè
dit alius Hunc en amat qui laudat. Dùn no fallat corde lau-
datoris p[ro]dicari a vedi id est at amas eul laudat. Sic en tunc
amabam homines ex hominu iduio. Don en ex tuo deus me
us in quo nemo fallit. Sed tamen cur no siant auriga nobilis.
siut venator p[ro]lauribus diffamat. Sed longe aliter et graviter.
et ita quieadmodu et me laudari velle. Non autè velle ita lau-
dari et amari me. ut hystriones q[ui]que eos et ipe laudare i ama-
rem. sed eliges latere q[ui]ta notus esse et velle haberi odio
q[ui] sit amari. Abi distribuere ista pondera vario[rum] et duis foro[rum] a
mor in alia vna. Cuius est qd amo in alio qd rursus nis odis-
sem no a me detesturer et repellere ei sit uter nostri homo no
en si siant equis bon amatur ab eo qui nollet hoc ee età si pos-
hor de hystrione diuendu est qui nature mi feci us est. Ego ne a
mo in homue qd odi ee at sim homo. Grande, p[ro]fundu est ipe ho.
cui enà capillos tu dnis nuatos habes et no minuit in te et
tamen capilli eius magis numerabiles q[ui]n affectus eius. I mo
tus cordis eius. At ille rethor ex eo erat genere quë sit ama
bam ut velle me ee tale et errabà typho et curuſerebar omni
vento. I nimus omulte gubernabar abs te. Et unde ſi. Et unde
certus confiteor tibi q[ui] illu in amore laudantium magis amae
ram q[ui]n in rebus ipeſis de quib laudabat. Auma si no laudatium

Q
uid est autè qd me mouit dne deus ut qitucamun ad hieium ume ursis oratoë sriberem illos libros quë no nouerà facè Sed amauerà homunc ex dot trine faina q ulli clain erat et quedù verba eius audierà pla-uerut muchi sed magis qua placebat alij s et eul laudibus efferebàt stripentes q ex homine syro docto pruis grece faciùie. post in latino età doctor mirabilis extitisset. et effet snentissi mus veru ad studiù sapiène ptenentium muchi placebat. An-det homo et amat absens. Datùn nä ab ore laudantis intru-in cor audientis amor ille Absit. Sed ex amante alio autè dit alius Hunc en amat qui laudat. Dùn no fallat corde lau-datoris p[ro]dicari a vedi id est at amas eul laudat. Sic en tunc amabam homines ex hominu iduio. Don en ex tuo deus me us in quo nemo fallit. Sed tamen cur no siant auriga nobilis. siant venator p[ro]lauribus diffamat. Sed longe aliter et graviter. et ita quieadmodu et me laudari velle. Non autè velle ita lau-dari et amari me. ut hystriones q[ui]que eos et ipe laudare i ama-rem. sed eliges latere q[ui]ta notus esse et velle haberi odio q[ui] sit amari. Abi distribuere ista pondera vario[rum] et duis foro[rum] a mor in alia vna. Cuius est qd amo in alio qd rursus nis odis-sem no a me detesturer et repellere ei sit uter nostri homo no en si siant equis bon amatur ab eo qui nollet hoc ee età si pos-hor de hystrone diuendu est qui nature mi feci us est. Ego ne a mo in homue qd odi ee at sim homo. Grande, p[ro]fundu est ipe ho. cu enà capillos tu dnis nuatos habes et no minuit in te et tamen capilli eius magis numerabiles q[ui]n affectus eius. I mo-tus cordis eius. At ille rethor ex eo erat genere quë sit ama-bam ut velle me ee tale et errabà typho et curuſerebar omni-vento. I nimus omulte gubernabar abs te. Et unde ſi. Et unde certus confiteor tibi q[ui] illu in amore laudantium magis amae ram q[ui]n in rebus ipeſis de quib laudabat. Auma si no laudatium

Studissi

vituperaret eum ipsi et vituperando atque penedo ea ipfa nairaret.  
nò accenderer in eo et nò extiterer.² et certe res nò alie forent.  
net homo ipse alius sed tantum alius affectus narrantium. Et e  
ubi iacet aia ifirma nòdù herens soliditati veritatis. Sicut  
enù aure lignarum fluerit a pectoribus opinancium. ita ferc  
vertit torquet ac torquiet et obnubilate iu lumen. et nò cerni  
tur veritas et est eate ante nos. Et magni quidem michi erat  
si sermo meus et studia mea illi vivo inotesteret.¹ que si pbarz  
flagrare maſſis.¹ si autem improbaret sautiare cor vani et iame  
soliditatis tue. Et tamen pulchri illud atque apti vnde ad eui ſe  
ſeram libenter anumo versabà ob os treplationis mee. et nullo

ed tante collaudatore mirabar. Caplín q̧nti̇deam
rei caridine in arte tua nondù videbà omnis qui facis
mirabilia solus? et ibat anim? meus p[ro] formas corpo-
reas et pulchri quò p[ro] ſeipim. apti autè q[ui] ad aliquid accòmoda-
tum deceret diffinebà et diſtinebà et exemplis corporeis aſtru-
ebam. Et c[on]uerti me ad animi naturam. et nò me ſinebat falsa
opinio qua de ſpitalibus habebà veri c[ern]ere. et uruebat in
otulos ipfa vis veri. et a vertebà palpitantè mente ab i[nc]orpo-
rea re ad linuamenta et colores et tuméces magnitudines. Et qua
nò poterà ea videre in aito.² putabà me nò posse videre anuum
meu. Et c[ui] in vutute pace amare in viuositate autè odſſem
distordià in illa vnitate. in ista q̧uand[ia] diuſionè notabà. inq[ui] illa
vuitate mens racionalis et natura veritatis ac ſumu boni mu-
chi eè videbat, in ista vero diuſione racionalis vite n[ef]tio qua
ſubſtanca et natura ſumu mali. q[ui] nò ſolui eèt ſubſtàtia ſed d[in]o
vita eèt. et tamen abs te nò eèt deus meus ex quo ſuit omnia mu-
ſer opinabar. et illà tamen monadem appellabam tanq[ui]m ſine vi[
lo] ſeu mente. h[ac] vero dyadem urà in facnorib[ò]libidinè in fla-
giis n[ef]tien[es] quid loquerer. Don eni nouerà neq[ui] diuiceram
net illà ſubſtanca mali eſſe.¹ net ipam mente n[ir]am ſumu
atque i[mm]utabile boni. Sicut eni facinora ſuit si viuosus eſt il
le animi motus in quo eſt ipetus et ſe iattat inſolenter ac tur
bide. et ſitut ſuit flagitua si eſt i[moder]ata illa a[i]c affectio qua cur

resistens

nales hauriunt voluptates? ita errores et false opiniones vitum contaminat si nationalis meus ipa est vitiosa. qualis i me tunc erat nesiente alio lumine illa illustrandam eel ut sit parteeps veritatis quia ipa est natum veritatis. qin tu illuminabis luc nam mea dne deus meus illuminabis tenebras meas. et de plenitudine tua omnes nos accepim? Es emi tu lumen veru qo illuminat omne hominu vemente in huc mundu? qua in te no est tina mutatio nec vitassitudinis obumbratio. Sed e- go conabar ad te et repellebar abs te ut saperre morte. quom am supbis? Quid aut supbium. qin vt afferere mira demeaa me id esse naturaliter qo tu es. Cui ergo essem mutabilis? et eo michi manifestu effet qu utiqo ideo sapiens ee cupieba ut ex deterio- ri melior fieri malebam tam mea etiam te opinari mirabile q me no hot ee quod tu es. Itaqe repellebar et resistebas ventose cer uiti mee? et imaginabar formas corporeas. et caro carne ac tusabam. et spuc ambulas nondu reuertebar ad te. et ambu- lando ambulab in ea. que no sult neq in te neq i me neq i torpe neq michi creabant a veritate tua. sed a mea vauta te fingebant ex torpe. et ducba parnulis fidelib tus tuub meis a quib nesfiis exulabam ducba illis garrulus et iep t Cur ergo erant aia qua feat deus. Et michi noleba diu cur erint deus? et contendeb magis incomutabile substanciata tua wactu errare qin mea mutabile sponte deuiasse et pene erim re confitebar. Et etiam etate fortasse anno? viginti sex aut septi cii illa volumina stripfi volues aput me corporia figmenta obstrepenaa cordis mei aurib quas itendebam dultas veri- tas in iteriore melodiia tua consitus de pulchro et apto. et stane tupies et audire te. et gaudio gaudere, pter voce sponsi. et in poterit. qua voab erroris mei rapiebar foris. et pondere sup- bie mee in ima decidebam. Non emi dhab auditu meo gau- dii et letinai? aut exultabat ossa q humiliata no erant. Cap- t quid michi proderint qu annos natus sertuicenni ferme viginti. cii in manus meas venissent aristo- tiliun qued quas appellat duci cathedrasias? quae

nōie cī eas vtrhor carthaginensis magnifer meus buttis ty
pho crepantib? memoraret. et alij qui dōcti habebant? tanq
in nēstio ſed moleſte habebā q[ui in cētui audienciu[n no ſinerer
ingerere illi et partin cī co cūmbs 质ſionu[n meariu[ conferēdo
familiariter et attipiēdo et reddendo ſermonē. Ad ubi potiu
et aures eius cī familiarib[?]meus eoq[]t p[re] occupare ſepi quo
nō deceret alternis diſſerere. et, ptuli qued[ui] que me moue
bant exptus ſum hominē exptem liberalu[n diſiplinaru[n
n[u]i[] gramatire atq[]e eius ip[s]u[n]s uſitato modo. et quia lege
rat aliquas tullianas oraciones et paucassimos ſenecē lib[]s
et nō nulla poetar[ui] et ſue ſecte ſi qua volumina latine atq[]
oſpoſite cōſcripta eru[n]. Et quia ademnt cōttidiana ſermorinā
di exeritatio. in[de] ſuppetebat eloq[u]ui n[b]d ſiebat accepiu[n]s m
grſa[]z ſeductoriu[n] moderamine ingeri. et qued[ui] lepore natu
rali. Ita ne est ut rerolo deus meus arbiter cōſciente mee.
Corā te cor me[n] et reſordi[n]o mea. qui me c[t]it agebas abdo
ſerueto p[ro]videncie tue. et in[]honestos errores meos iam c[b]
uertebas ante ſat[ie] mea ut viderē et odifſem. A[m] poſtea
q[m]n ille muchi imperit caru[] artiu[n] qui[]b[e]u[n] excellere p[ut]a
ueram ſatis apparuit. Desperare ſepi poſſem c[b]i illa muchi
que me mouebat aperne et diſſoluere. quor[?] quidē ignarus po
ſſet veritate tenere p[ietatis] ſed ſi manicheus n[b]o effet. Libri
qui[]pe eoq[?] plen[i] ſiut longiſſimus fabu[]liu[s] de celo et ſyderibus
et ſole et luna q[m] muchi eu[n] q[ad] uti[]q[] cupiebā collatis nu[]toq[?] ra
tionib[?] quas alibi ego legeru[n] vtrui po[]tius ita effent ut māi
cheu[s] lib[]rus continuebant: an certe vel par enā in[de] natio red
deret. Subtiliter exculpere poſſe iam n[b]o arbitrabar. Que t[n]
ibi c[b]oſideranda et diſautienda ptuli. modeſte ſane ille nec auſ
est ſubire ip[m]am ſartinā. nouemt eu[n] ſe iſta n[b]o noſſe. nec
e[n] pu[d]uit confiteri. A[non] eu[n]t de talib[?] quales multos lo
quates paſſu[s] eram. conantes ea me do c[]cere et doctētes much
il. Iſte vero cor habebat et ſi n[b]o rectu[n] ad te. nec tamē nimis
intantu[n] ad ſeip[m]n. A[non] uſquequa[]ſ ip[]eritub[?] erat ip[]eru[c]e
ſue. et noluit ſe temere disputando mea coartare unde nec

J[ean] uſh[ui]d toru[n] ab illu[] ſed moleſte habebā. uſq[]e ad illud. q[d]u[m] magni[n] et diminu[n] [h]ui[s] vam[]t h[]i

exitus ei v illus nec faalis redit? Etiam hinc muchi amplius pla-
tut. Dulchrior est eni temperancia cōfitentis animi qum illa
que nosse cupiebā. Et eum in omnibus difficiuorib? et subtiliorib?
questionib? talē inuieniebā. vaat vaat vaat

B
efracto itaque studio quod intenderā in manuclitteras
magistres desideras de ceteris eorum doctoribus qum in multis
qum me monebat ita ille nonatus apparuit. cœpi cù còp
studio eis agere vitâ quo iipe flagrabat i meas litteras qæ
tut iam rethor karthaginis adolescentes dœcEBâ. et legere cù
eo sive que ille audita desiderret sive qum tali igenio apta
existimare. Ceterum conatus omnis meus quo profitre in illa ser
ta statuerà illo hominè cognito prorsus interradit. ut non ab eis
dono separavit. sed quasi melius quicquam non inuenies. eo qù
tam quoquo modo irruerà content? interim de decueram.
nisi aliquid forte quod magis diligendùn effet elueret. Ita ille fau
stus qui multis laqueus mortis extitit. iter mei quo cœpit
erat relaxare non cœperat nec volèt nec sciens. An eum tue
dens meus in abdito puidemè tue non deserebat aliam mea. et
de sæguine cœrdis matris mee. p[]lactimas eis dìcibus et noti
bus pro me sacrifìcabat tibi. et egista meam munis et ocultis mo
dis. Tu illud egisti deus meus. Am a dono gressus hōis dirigunt.
et viae eis volet. Aut que p[]rauacio salutis p[]ter manu tuâ
resíuaente quę fecisti. Egisti ergo meam ut muchi p[]suaderet
vo
mâ p[]gere. et p[]ocaus ibi docere quod dœcEBâ karthagini. Et h[]or unde
muchi p[]suaſum e non p[]terib[]o confiteri tibi. quoniam in his altissi
mi tui recessus et p[]sentaſſima in nos misera[]ordia tua cogitanda et
p[]dicanda est. Non ideo româ p[]gere volui qu[]maiores q[]estus ma
lorq muchi dignitas ab amitis qui h[]or suadebat, p[]mittebat. quæq[]m et ista ducēbat animu[m] t[]ut me[m]. sed illa erat euſa ma-
xima et p[]ene ſola qu[]p] audiebam quæcaus ibi studere adolescentes.
et ordinatiorè diſa[]pline coherencee sedar[]t. ne in eis s[]tvolâ quo
magistro non p[]assim et p[]terue q[]uius s[]umus s[]umus et ampli[]u tamè vndi
q[]u terminat[]u med[]or[]um humanum figura cœtuderet. Gau[]EBâ
erat qu[]p] vctera s[]tripta legis et p[]phetari iam non illo oculo muchi

legendi, ponerent quæ antea videbant absurda.4. ac arguebant
tanquam ita senaentes sanctos tuos. Deinde autem nò ita sentiebant.
Et tanquam regulâ diligentissime amendaret sepe i popularibus
sermonibus sicut diæntè ambrosiù letus audiebam littera ot-
citat spirtus autem viuïsient. cùc ca que ad littera püssitatè dote
re videbant remoto mistico velamento spüaliter aperiret.5. nò
dicès qu me offenderet. qùmvis ea diceret qù utriu vera essent ad
huc ignorarem. Tenebà enim cor meum ab omni ascensione timès
papiaù.6. et suspendio magis necabar. Dolebam enim eorè que
nò videre ita me certù fieri ut certus esset qu septè et tria
decè sint. Neeq enim tam isanerù ut ne hoc quidè putare pos-
se comprehendi sed sicut hor ita cetera cupiebà sive corpalia qù
corè sensibus meis nò adessent sive spüalia de quibò cogitare
nisi corpaliter nesciebà.7. et sanari credendo poterù ut purga-
cor acies mentis mee dirigere t aliquo modo i veritate tuâ
semp manente i ex nullo deficitentè. sed sicut euenire aſſolet
ut malù meditùn exptus eàt bono timeat se committere ita e-
ritualitudo autem mee. qù utiç nisi credendo sanari nò poterat.
et ne falsa crederet curari reuſabat.8. refiſtes manibùtus qui
medicamèta fidei cœſtati et sparsisti ſup morbos orbis terræ.
et tandem illus auctoritate tribuisti. Ex hoc tamè quod iam ppo-
nens dœtrinà catholicii modestius ibi minimeq fallatè ſenti-
ebam iiberi ut crederet qò nò demòſtrabat. ſiue eèt quid sed au
forte nò eſset ſiue ne qò eèt. qùm ilitè temeraria pollucitatione
ſienae cedulatè urideri.9. et postea tam multa fabuloſſima
et absurdiſſima qua demòſtari nò poterat credera iperanri a

einde paulatim tu dne mani yacat yacat yacat
mitiſſima et miſercordiſſima p tractas et cœponès cor
meu consideranti qùm numerabilia crederè que non vi-
derem neq aì gèverent affiſſem sicut tam multa in hystoria
gentù tam multa de loris atquribbò que nò viderà tam multa
amias tam multa mediæs. tâ multa homibus alijç qù nifi cre
derent òino in hac vita niethyl agerem. postemo qùm tontuſſe
fixù fide retinerè de quibò parentibò ortus eèm. qò fare nò posſem

nisi audiendo tredidissem.2 psuasisti michi non qui crederet libris
tius quos tanta i omnibus fere gentib2 auctoritate fundasti. sed
qui non crederet esse culpandos.3 nec audiendos ee. si qui michi
forte diceret unde sibi illos libros vnus veri et veritissimi dei ipfii
ee humano generi ministratos.4 ipfum enim marine aedendii eam.
quoniam nulla pugnacitas calummosarui questionu p tam multa
que legerat inter se asligenciui phylosophoz exorquere michi po
tut. ut aliquando non credere te ee quicquod ees quid ego nesture?5 aut
a munistratione veri humanarui ad te ptinere. Sed id credebam
aliquando robustius. aliquando exilius.6 semper tamen tredidi et ee te.
et auram nostri generem eam si ignorabam quid sentiendui effet de
substantia tua vel que via duceret ad te.7 deoque cum essent ifirmi
ad iuendiendam liquida ratione vertat et ob hot nobis opus est
auctoritate sibi littera.8 iam credere ceterum nullo modo te fuisse
tributur tam excellentem illi scriptionem homis iam terras aut
toritatem iusi et ipfam tibi credi. et et ipfam te queri voluisses.
Iam enim absurditate que me in illis litteris solebat offendere mi
ex eis multa, probabiliter exposita audivsem ad sacramentorum alio
tudinem referebam eorum michi illa venerabilior et sacrosancta fide
dignior apparebat auctoritas. quo et obib2 ad legendum est ipfmp
tu et secretis siu dignitate in itellectu pfiundiori seruaret ver
bis apertissimis et humilis genere loquendi se quid mag
nui et diminui suspensis et hiabam, legi eam solus et itelleci. Qus
cui contulissim ac iis qui se dicebatur vix ea magistris eruditiis
mis non loquentib2 tantum. sed multa i puluere depingentibus
intelluxisse.9 michil in de alid michi dicere potuerit qum ego
solus aput meipsum leged cognoueram. et satis apte michi vide
banct loquentes de substantiis sicuti est homo et a in illis es
sent sicuti est figura hominis qualis sit. et statuta quot pedu
sit. et cognano tu9 frater sit aut obi constitut sit. aut quid non
tus aut stet aut sedat. aut calciat. aut armat sit aut alii
quid feciat. aut patiat aliquid. et quæcunque in his nonc ge
neribus quor exempli grata quæda gratis posu et in ipso
substantio genere innumerabilia reperunt.10 non est inplm

Quid michi hoc p[er]derat qu[ino] et oberat? c[um] e[n]ta te deus
meus mirabiliter s[impl]e atque inco[m]mutabile illus de
c[er]em p[ro]dictamentis p[ut]n[que] quic[qu]d c[et] o[n]no c[oe]prehensu
sit i[t]elligere con[aver]t quasi et tu subiectus e[es] magnitudini
tue atque pulchritudini . ut illa c[ent] in te quasi et subiecto s[ic]ut
ui corpore . c[um] t[ua] magnitudo et tua pulchritudo tu[n]pe s[]is. c[or]p[]
aute n[ò] eo sit magni et pulchri quo c[or]p[]est. qua et si min[m]ag-
ni et min[m]ulchre c[et] nichilomin[m]que c[et]. falsitas e[n] erat
qu[ia] de te cogitanb[à] n[ò] veritas et figmenta m[is]erie mee. n[ò] fir-
mamèta beatitudinis t[ue]. Iu]sseras et ita f[ie]bat i me ut terra
sp[ina]s et tribulos p[ar]ent michi? et c[um] labore p[uen]t[re] ad pa-
nem me[n]. Et quid michi p[er]derat q[ui] omnes libros articui quas li
berales vocant t[ut] nequ[iss]im[m]alarium cupiditatum seniis p[er] me
ip[m] legi et i[t]elleti quos[n]que legere potui? et gran[ue]b[à] in eis et
nes[n]e[b]a unde c[et] quic[qu]d ibi veri et certi c[et]. Dor[s]n[em] habet
bam ad lumen et ad ea q[ui] illuminat faci[er]e vnde ip[er] faties mea
quasi illuminata c[er]ne[b]a n[ò] illuminabit[ur]. Quac[qu]d de arte lo-
quendi et differendi. quic[qu]d de dimensionibus figurar[ur] et de mu-
s[is] et de numeris s[ine] magna diffi[ca]litate nullo ho[m]n trad[ere]
i[t]elleti. s[is] tu d[n]e deus meus quia et c[eler]itas i[t]elligendi et
distendi animen donui tu[n] est. sed n[ò] in[de] s[ac]rifi[c]tab[à] tib[us]. In
q[ui] michi n[ò] ad v[s]i[rum] sed ad p[ri]natiem mag[is] valebat. quia tum
bona parte substantie mee s[at]egi habere et potestate et forti-
tudin[em] mea n[ò] ad te custodiebam? sed p[er]fectus s[um] ab[us] te in
longinqua region[em] ut eam diffipaui in meretrices cupidita-
tis mee. Ram quid michi p[er]derat bona res n[ò] vtenti bene.[5]
Non e[n] sena[b]a illas artes e[n]ta ab studio[s]is et i[g]enu[s]is dif-
ficial[em] i[t]elligi u[s]c[um] eis e[adem] conabar exponere et erat
ille excellentissim[em] in eis qui me exponent[em] non tardius seque
retur. Sed quid michi hoc p[er]derat putanti q[ui] tu d[n]e deus veri
t[em] corporis esses luad[n]i et i[n]ensum. et ego fru[s]t[ui] de illo corpore.[5]
Nimia p[uer]sit[s]? sed sit e[r]n[em]. Det erub[est]o deus meus con-
fiteri tib[us] et me n[us]di[as tuas et duotare te. quia n[ò] erubui
tut p[er]fiteri hominibus blasphemias meas. et latrare aduer[s]u te.

Quid ergo michi tunc p[ro]dat i[que] genii p[ro] illas doctrinas agite. et nullo àminutulo homini magisteriy tot nodi s[se]fimi libri enoda ti. c[ui] de s[formiter] et s[acrit]egi turpitudine in doctrina p[ietatis] et rarem: aut quid tantum oberat parvulis tuis longe tardius in genii? c[ui] a te longe n[ot] re cederet. ut in n[ot] utile scie tue tua p[lum]esteret. et al[as] caritatis alio[mo] sane fide nutriment. domine deus n[ir] in velame[to] alarum Ca[]“deam[ui]septimui tuarum s[perem] et, p[re]ge nos et porta nos. Tu portabis et pariulos et v[s]e[] ad canos tu portabis. quoniam firmas n[am] quando tu es t[ut] est firmitas. c[ui] aute mi[n]a est i[s]firmitas est. Duut aput te sempe bonum n[im] et quia inde au[s]i sumus. p[uer]si sum? Ne uertam[] i[m]am d[n]ne ut n[ot] euertam[] et quia vui t[a] put te s[ine] ullo defectu bonum n[im] qu[o] tu[ipe es. et n[ot] t[ame]bi n[em] ne n[ot] fit quo redeam[?]. quia nos inde ruim[?]. nobis aute absenti bus n[ot] ruut dom[?] n[am] eternus tua.

Eplius lib[er] quartus
Incapit quintus

Impe sacrif[i]ui
conſectioni me
arui de manu[m]

que mee qu[am] formasti. et extim
ſti ut c[os]ſiteat? n[oi] tuo? et ſana ſi[n]
oſſa mea. et d[ic]it[at]. D[n]e qui[s] simi
l[s] t[ibi]. Ne q[ui] enu[] do[et] te. q[ui]di
ſe agatur. qui t[ibi] c[os]ſiteat? quia oculi tu[n] n[ot] excludit cor clau
ſum. nec manu tu[n] repellit durita[]a ho[n]in. ſed ſol[i]us ca[n] c[ui] vole[s]
aut miſerans aut vindicat[s]. et n[ot] est qui ſe abſtontat a colore
t[uo]. ſed te lau[de]t a[n]a mea vt ame[t] te. et c[os]ſiteat t[ibi] miſerua
ones tuas vt lau[de]t te. Non t[ess]at nec t[ac]et lau[des] tuas v[ni]
uerſa creatura tua. nec ſp[u]s om[n]is per os c[ord]eru[n] ad te. nec a
n[imal]ia nec corporia per os considerand[i]ui ca. ut exurgat i
te a laſſituidine a[n]a n[am] i[n]it[es] eis q[ui] ſenſi et tranſiſe ad te qui
ſenſi het mirabiliter. et t[ibi] reſe[ctio] et vera for[tato]do. Cap[li]n ſo[m]

29

ant et fugiāt a te inquieti unqui j et tu vides eos i dis-
tinguis vmbras. et eate pulchra sūt cui eis. omnia. et
ipi turpes sīt. Et quid notuerit tibi aut in quo im-
perui dehestuuerit a celis uſoſ i nouiſſima uistu i i tegru?  
Quo eui fugerit cu fugeret a facie tua. aut ubi tu no inu-
nis eos. Sed fugerit vt no videret te videntē se. atq. excre-
ti in te offenderiis qua no deſeris aliquod eoſ que ſeaſt. In te
offenderit iuistu vt uſte venarent ſubtrahentes ſe lenitati tue.
et offengetes in rectitudine tuā. et tacentes in asperitate ſiā."
videlb nescaut q. ubiq. sib quē nullus curuſtribit locus i sol?
es p[ſens etiā his qu[.] longe ſut a te. Conuerant ergo i q[ui]nt
te. quia no ſiaut ipi deſeruerit creatore ſiui. ita deſeruisti
treatuui tuā. Ipi conuerant. et quenit te. Et eate ibi es i cos.
de eoſ in corde coſitenciu tibi et p[]ieneniu ſe in te. I et plora-
tiui in ſinu tuo poſt vias ſuas diſſiciles. et tu ſaalis terges
lacrimas eoſ i magis plorat i gaudet in ſletib. q[ui]m tu d[omi]ne
no aliquis homo aro i ſa[]g[ui]us. ſed tu d[omi]ne qui ſeſisti reſias
eos i consolaris. Et ubi ego eui q[ui]ndo te querebā et tu eras
ante me. Ego aute et a me diſſesserā net me iuenebam."
quanto minus te. Capitului terciui a

roloquar in conspectu dei mei annu illu unde trucſi
mu etatis mee. Iam venerat karthaginē quidam ma-
nicheo[rum] epiu ſaustus nōie magnus laqueus diabo-
li et multi implicabant in eo p[ro] illecebras ſuaus eloquente.
Qua ego iam tam et si laudabā diſternebā tamē a veritate
veri. quarui diſtendariu auidus eiu. nec quali vafaculo ſermo-
nis. ſed quid muchi ſiencie comedendu apponeret no[mi]atus apu-
eos ule ſaustus intuebar. ſuma eui de illo p[ro]locuta erat q[ui] eet
honestarui omnui dotimarui peritiffim. et ad prime diſapli-
nis liberalibus eruditus. Et quoniam multa philosoph[iae] le-
gerā memorieq[ui] mandata retinebā ex eis quedam comparabā
illis manicheo[rum] longis fabulis et muchi p[b]abiliora iſta vide-
bant que d[iv]erunt illi qui tantā potuerunt valere ut poſſent
estimare ſeculi q[ui]mque euis d[omi]num minime iuenerit. quoniam

magnus es dne et humilia respiciis. extelsa aute alonge cogno
stis: nec quinquas nisi obtritis corde. nec iueneris a supbis.nf
si illi curiosa pericia numerent stellas et harenà et dimeticant
fydertas plagas et iuestiget vias astvoz; sua emi mente querut
ista et ingenio qd tu dedisti eis. et multa iuenerit et pinnuaue
ritt ante multos annos defectus luminarù solis et lune. qua
die qua hora quanta ex parte futuri essent. et nò eos sefellit nu-
merus. et ita facti est ut pinnuauerit. et sarpserit reglas
ingratas. et legunt hodie. atq. ex eis pinnuat quo anno et
quo mense anni et quo die mensis. et qua hora diei. et quota pte
luminis sìu defectura sit luna vel sol. et ita fiet ut pinnuaat.
et mirant hec homines et stupet qui nesaut ea. et exultat atq.
extollunt qui sàut. et p impia supbià recentes et defiacies
a lumie. tuo tanto ante solis defectu futurù pìuìet et i pre-
sentia sìum nò videt. Don emi religiose querit unde habet
ant ingemui quo ista querit et iuenientes quia tu feasti eos.
nò ipi se dant tibi ut sernes quos feasti. et quales se ipi se-
erant otvidut se tibi et trucidant exaltaciones suas sìaut vo-
latilia et curiositates suas sìaut pisces maris quibus pàm-
bulat seavtas semitas abyssi et luxurias suas sìaut pecora in-
pi ut tu deus ignis eorum consumas mortuas auras eo: re:
ans eos immortaliter. Sed nò nonerunt vià verbù tuì p qd
feasti ea que numerit et senu quo cernit que numerit.
et mente qua numerit. et sapientie tue nò est nùs. Ipe aute
unigenitus factus est nobis sapienaa justitia et sanctifìaco
et numeratus inter nos. et soluit tributù cesari. nò nonerunt
hanc vià qua descendat ad illù a se. et p em ascendat ad em. nò
nonerunt hanc vià et putat se extelsos ee em fyderibus et luados.
et eateuerit interà et obsumat est corispièis eo: et multa
vem de creatum diàit. et veritate creature artifìc nò pie q-
vit. et ideo nò iuenerit aut si iuenerit cognoscentes deu nò
sìaut deu honozat aut gracias agut. sed cuanefàit in cogitam
tionibus sìus et dicti se ed sapientes sibi tribuendo que tua
sunt. ac p hor studet puerpissima ceatate etià tibi tribuere

et i pos q nuâne

d

que sua süt, mendacua, salicet in te conferentes qui veritus est et inmutantes gloria in corruptibilis dei in similitudine imagi nis corruptibilis homis et volucrii et quadrupedii et serpentin. et cœuertit vertutè triâ in mendacii et coluit et seruunt creature potius qum creatori. Multa tamè ab eis ex ipse creatura vera dixi retinebam. et occurrebat michi vatio p numeros et ordine tempora et visibiles attestationes syderi et sfereba ei dictis manibus qui de his rebus multa sarpit copiosissime delurâs et nondi chi occurrebat vatio nec solstiaox et equinoctior ne defectum luminarii nec quicqò tale in libris scilicet sapientie didicera

et ad illas vocationes numeris et otulis meis exploratas no occurrebat et longe duis erat Capitulum quod dne deus vertatis qſquis nouit ista iam quartu placet tibi. Infelix emi homo qui stat illa omnia te aute nesfit beatus aute qui te stat enà si illa nesfat. Aui vero et te illa nouit no jpter illa beator. sed, jpter te soli beat est. Si cognosces te. stat dei gloriacet et gratias agnt. et non e uanesfat in cogitationibus. Sicut emi melior est qui nouit possidere arbore et de vsu eius tibi gratias agnt. quius nesfat vel quot aubitis alta sit vel quita latitudine diffusa. qum ille qui metitur et omnes vamos eius numerat. et neq possidet eam neq creatorè eius nouit aut diliget. Sic fidelis homo cu tot mundi dimitiarù est. et quasi michi habes omnia possidet there do tibi in seruunt omnia. quius nec salte septentrionem gyros no uertit dubitare stulti est quin uti melior sit qum mensor celi et numerator syderi et pensor elementor. et negliges tui qui omnia in mensur et nuno et pondere disposiusti Capitulum quinti ed tamè quis querebat manchenu nesfao què enà ista stibere fine quor pericà pietas dis poterit. Auti emi homini. Et re pietas est sapientia. Qua ille ignora re posset enà si isti perfecte nolſet. Ista vero qua no nouerat ipso dentissime audens docere. proſus illa noſſe no posset. Danitas è emi mùdana isti enà nota profiteri. pietas aute tibi confiteri Unde ille deus ad hoc ista multu locutus est ut cœuictus ab

eis qui ista vere didiassent, quis cest eius sensus in ceteris que abdi-
cora suit manufeste cognosceret? Non enim paru se existimari volu-
it: sed spím sancti consolatore 1 dictatore fidelium tuorum auctuutate ple-
naria p[er]sonaliter in se e[est] p[er]suadere conatus est. Im quętumque de celo ac
stellis ac lune motib falsa dixisse dephendere? q[ui]nus ad doctrinam rei
gnonis ista n[ò]ptineat: tamem ausus eius sacarlegos fuisse satis emi-
neret at ea n[ò] solu ignorata. sed e[ta] falsata vesania suprnie vaintate
dicere? ut ea tantum diune psone tribuere sibi niteret. Cui enim
audio xpiamui aliqu[em] finire illu aut illu ista n[est]nentem 1 aluid pro
alio n[est]nentem pacienter itioneor opinantem hominem: net illu obesse vi
deo c[ui] de te d[omi] creatore o[m] n[ò] credit indigna: 1 force situs et habi
tus creature corporalis ignoret. Obest autem s[ic]h[oc] ad ip[er]am dicti-
ne p[ietatis] formam p[er]tinere arbitretur: et p[er]tinacius affirmare au-
deat q[ò]gnorat. Sed e[ta] tnlus 1 s[ir]mitus in fide cunabulus a mun-
tate matre sustinet. Donet affurgant nouibus homo in viru p[er]fectu 1
cirruferri n[ò] possit omni vento doctrine. In illo autem qui doctor, qui
auctor, qui dix et p[er]neps e[or] quibus illa suadere ita fieri ausus est.
Ut qui eu sequerent n[ò] q[ui]elibet hominem sed sp[er]m tu[m]i sancti sequi ar-
bitrarent: quis tantum deme[n]nam s[ic]ub[us] falsa dixisse quincentem n[ò] de
testandam longe[que] abiaendi esse iudicaret. Sed tamen nondum li[quod]
compererem utriu e[m]a s[ed]m eius verba viaffitudines longior[em] et bi-
no[m] dieteru atque noctium et ip[er]nus diei et notis 1 de rei[que]s l[ui]num
et si quid h[ui]mo[d] in aliis libris legerat posset exponi: ut si forsiam
posset inartem michi quidem fieret utriu ita se res haberet an non ita:
sed ad fide me[m] illius auctoretur, p[er] creditam s[it]itate ponere. Ca-
t p[er] annos ferme ip[s]os nou[m] quib[em] eos a[mo] pl[ui]m s[ex]tui a
vagabundus audiam. nimis extento desiderio venturam et
pectabam istu faustum. Ceteri enim e[cor] in quos forte inart-
rissem qui tnlum rerum questionib a me obiectis defiaebat illu michi
pmittebat: eu aduenti collatoq[ui] colloquio s[al]ime michi het et si
qua forte maiora quererem enodatissima expedirent. E[rgo] ubi vêt
erpartus sum hominem gratiam et iuxand[em] verbis et ea ip[s]a que illu
sol[et] dicere. multo suarum g[ar]rionem. Sed quid ad me[m] situm p[er]
tiosor[em] potucor[m] decentissim[em] ministram. Jam rebus talibus s[ac]

ate erit aures mee. nec ideo michi meliora videbant quia melius dicebant. nec ideo vera quia dissetta nec ideo sapiens qua quia vultus consfruus et decoruus eloquiuu. Illi autem qui eu michipmitte bant no boni reru existimatorces erunt. et ideo illis videbat puius & sapiens quia delettabat eos loquens. Senfi autem alud genus hominu ecu veritate habere suspectam. et eu nolle acquiescere si compto atiz vberi sermone promeret. De autem iam duciemet ds meus murs & ottultis modis. et, prterea credo qu tu me daueris quomu veni est. nec quisquam piter te alius est doctor verr ubi auus et undecuus claruerit. Iam iam ego abs te diduceru. nec eo debere aliqo veru dicti quia eloquenter dicit. nec eo falsu quia i composi te sonat signa labiox. Nurfus nec ideo veru quia ipolite enunctu tur. nec ideo falsu quia splendidus sermo est. sed p inde eE sapienai et stultitai siat süt tibi utiles et iutiles. verbis aute ornatis et inornatis sicut vasis urbanis et ruficanus utrosque posse mustam. Igu tui auditas mea quia illu tanto tpe expectaueru hominu delectabat quide motu affectuus disputantis et vobis congruentib. atex ad iue stigendas sentenças fauele occurrentib. Delettabat aute & eu multis vel ecu pre multis laudabam ac ferebam. sed moleste habebu q in cœtu audienciu no finerer ingerere illi & partiri eu eo curas questionu mearu conferendo familiariter & acapiendo ac reddendo sermone. Quod ubi potui & aures eius eu familiarb meis eoq tpe occupare cepi quo no deleret alternis differere et protuli quedù que me momebant aptus sum prius hominu exp tem liberalu disciplinatu nisi gramatica atz eius ipsius u sitato modo. et quia legerint aliquas tullianas oraciones et pucissios senecte libros. et no nulla poetaru. et sue secte si qua volumina la tine atz composite cœscripta erit. Et quia aderat cotta diana ser moanandi ereritnacio inde suppetebat eloquiu qd fiebat accepti us magis seductorem moderamue ingenij. et quod lepore na turni

## Capitulum. Septimui

Ita ne est ut recolo dne deus meus arbiter cœscienae mee coram te cor mei. et recordacio mea. Ac me tunc agebas abdito secreto prouidentae tue et thone stos eiro

res meos iam cuertebas ante facte mea ut videre et odisserem. Nà
postea qùm ille michi inipitus earunt actum quibus eum excellere pu-
tuerat, satis apparuit, despetre cepi posse michi et illa q[ui] me mo-
uebat, aperire atque dissoluere. quoque quidem ignarus posset venire
tenere pietatis sed si manuchens no est. libri quinque coram pleni sunt
longissimis fabulis de celo et syderibus. In sole luna q[ui] michi eum
quod uti[que] cupiebat collatis numerorum, rationum quos alibi eg[e] le-
gerat vari poaus ita esset ut maucheli libris continebant, an
certe vel par ea[que] inde ratio redderet, subtiliter explícare posse i[am]
no arbitrabar. Que tamen obi consideranda et discrienda, ptuli
modeste sane ille nec ausus est subire ip[s]am s[ar]anam nouerat emi
se ista no nosse, nec eum puduit confiteri. Don erat de talib[us] quæ
multos loquaces passus eri, conantes me docere et dicentes michi
il. Iste vero cor habebat et si no rectum ad te no tamen num inutri-
ad seipim. Don v[s]que quæque impert, eum imperitie s[ui]e, et noli-
it se temere disputando in ea coram eis unde nec evertis ei v illus.
ner factis eest reditus. Etiam h[ui]t michi amplius plactut. Dui-
chior est eum temperantia confitentis animu q[ui] illa q[ui] nosse mi-
piebam et eum in omnibus difficaliorib[us] et subtiliorib[us] questionibus
talem tuemebam. Refracto ita qu[que] studio quo ittenderam in mani-
chei litteras mag[ist]is despe[r]as de ceteris coram doctoribus, q[ui]ndo et mi-
tis que me mouebat ita ille nonatus apparuit, cepi eum etque sti-
dio eius agere vitam quo ip[s]e flagrabat in eam litteras quas eum
iam rector karthaginis adolescentulus durebam. Et legere cum eo, s[ui]e q[ui] ille audita desideraret, s[ui]e que ip[s]e tali erguo apta ex-
istimare. Ceterum conatus omnis meus quo, p[ra]ficerem in illa secta
statuerat, illo hominem cognito proribus interradit. No ut ab eis oti-
no separareret. Sed quafi melius quic[que]m no tuemec[]s eo quo iam
quoquo modo irruerat contentus interi, effe deindeuerat, nisi ali-
quid forte quod mag[ist]is eligendùm effe elueret. Ita ille faustus
qui multis laqueus extitit mortis me[n] quo c[ap]tus eram et re-
lavare iam c[er]perat nec volens nec s[an]iens. Inanus emi tue de
meus in abdito, p[u]videnæ tue no deserebat, aliam mea et de s[an]g-
uine cordis matris mec p[er] placimas eumdem diebus et noctib[us] pro

me sacrifianbatur tibi 4 et egisti meam miris et ocultis modis. 5
Tu illud egisti deus meus. 6 Ram a domo gressus hominis dirigunt 7
et vià eius volet. 8 Aut que paumaio salutis p[er]ter manu tuæ re-
gisti ergo meam 9 ficientem que festi. 10 Capl[im] octnui 11
ut michi p[ru]sueret 12 romam p[ro]gere et potius ibi d[oc]ere quod
d[oc]ebat earthagini 13 et hoc unde michi p[ru]suerit est non
p[er]teribo confiteri tibi 14 q[ui]m in his altissimi tuæ recessus 15 p[er]sentissi
in nos miserit[ordia tua] cogitanda 16 p[ro]ditanda est. 17 Don ideo romam
p[ro]gere voluи q[ui] maiores questus maior[que] michi dignitas ab amu-
as qui hoc suadebat, 18 p[er]mittebat. 19 q[ui]m[que] ista d[u]cerebat animum
tut meum 20 sed illa erat causa maxima 21 pene s[ola q[ui] audiebam
quietus ibi studere adolescentes 22 et ordinata[re] dis[ap]line coherente
s[ed]ui ne in eius s[ola] quo magistrio vtunt 23 h[o] pa[s]sim 24 p[er]terue
irruant nec eos admitti o[n]ino nisi ille p[er]niserit. Contra aput kar-
thagine[m]e feda est 25 intemperà[m]a l[u]enaa s[ol]astico[que]. 26 Ir[u]p[ut] in
p[u]denter 27 et p[ro]furosa fronte p[er]turbat ordinem qu[em] quis dis[ap]
us ad p[er]ficiendi instituerit. 28 Multa turiosa faciunt mira he-
bituidine et punienda legibus. 29 n[isi] consuetudo patrona sit. 30 hoc
miseriores eos ostendens quo iam quasi liceat faciunt qu[od] p[er] tuam
eternam legem n[u]quam licebit. 31 Et ip[u]ne se futere arbitrant 32 cu[m] ip[s]
fnndi centate puniant 33 et comparabilit[em] paciorum pei[ora q]
faciunt. 34 Ego quos mores am stiudere meos e[m] voluи eos am d[oc]
rem covebar h[ui]seti alienos 35 et ideo p[lace]bat i[m] ubi talia non
fieri omnes qui nouerunt indicabat. 36 Verum autem tu sp[es] mea 37
por[ca]o mea in terra viuenam ad multand[um] terram loam pro sa-
lute ame mee 38 earthagini stimulos quibus inde auellerer a
mouebas 39 et rome illecebras quib[que] attinherer, 40 p[er]onebas michi
p[er] homines qui dirigunt vitam mortui h[it] insana faaentes de
vana pollidentes. 41 ad corrigendos gressus meos v[te]baris oc-
tate et illo[que] mea p[er]sitate. 42 Nam qui p[er]turbabat ocui me-
um feda rabie c[ui]t erant. 43 et qui tuitabat ad aluid terram sap[ire]
ebat. 44 Ego autem qui detestabar hic vera miseria illuc falsa feli-
citate appeetbam. 45 Sed quare h[inc] abirem et illuc i[m]e tu s[ie]
bas deus 46 nec indicabas michi nec matris q[ui] me p[er]fectu atroci

ter planavit. 4 uſſa ad mare fecuta est. Sed ſeffelli ea violenter me
tenentem vt aut reuotarer aut me[n]i p[er]geret. 4 fini me amictu
nolle deſerere donet vento facto nawigaret. 4 et menit ſum matr
et illi matr. et euſi. qua 4 hot dimiſisti michi miſeruordit ſer
uans me ab aquis maris plen[i]i execrandis ſordib[us] uſſa ad aq[i]
gratæ tue. qua me abluto ſicarent[ur] flumina materni[que] otulo[rum]
quibus pro me tibi cottidie irrigabat terræ ſub vultu suo. Et tu
men reaſanti ſine me vedire. vit p[er]ſuasi ut iloro qui p[er]im[n]i me
nam erat memorie beati cypriani maneret ea n[ot]te. Sed ea
n[ot]te clantulo ego p[er]ſectus ſum: illa aute[rum] maſſit orando 4 ſledo[
et quid a te petebat deus meus tantis lacrimus niſi vt nawiga
re me n[ò] ſineres. Et tu alte [ſu]lens 4 exaudi[n]es ordin[n]e deſi[n]
eius n[ò] niu[n]ſti q[u]d t[ut] petebat. 4 vt me ſacres q[us] ſemp[er] petebat.
Flaut vent[ur] 4 impleuit vela ni[n]i. 4 litus ſubtraxit aspectibus
n[i]iſ. In quo mane illa insaniebat dolore 4 querelis 4 gemitu[n]
plebat auires tuas conténentis iſta: c[i]u 4 me cupiditati[rum] me[n]s in
peres ad finuendas ip[s]as cupiditates 4 illuis carnale deſideru[n]
uſto dolor[em] flagello vapularet. Amabat en[i] ſecu[n] p[er]ſenac[m] me[n]
more matr[u] 4 multis multo amplius. 4 et n[est]iebat q[u]d tu illi
g[ra]udio[n] facturis ees de absencia mea. Desiebat. 4 ideo ſlebat
4 eu[la]bat. 4 at[que] illis cruaci[tati] arguebat in ca reliquiarium
cue c[i]u gemitu queri[n]es q[us] c[i]u gemitu pepererunt. Et t[am]e post
actu ſacae n[on]c fallat[e] 4 cru[i]delitati[m] mee c[oe]uſa v[i]r[u]ſus ad de[n]
cindui te, p[er] me abist ad soluta. 4 et ego i[om]na Capl[i]m non[u]
t e[m]t et ap[ro]or ibi flagello e[gr]atuidinis corporalis. 4 et i[b]a
iam ad iſt[i]ros portas omnia mala que c[om]iſerat 4 in te 4
t me 4 in alios multa 4 gravia ſup[er] originalis p[er]ſenti
vina[culu[n] quo om[n]es in adu[m]orui. Non en[i] quiſi[n] eo[n] mu[n]
donauera[m] in x[po]. 4 ne[tr] soluerat ille in cru[c]e ſua ſimiliar[es] q[u]
te[n]i admi[n]erat p[er]ſatis me[n]. Quo[m] en[i] e[m] solueret in cr[u]
phanti[n]mati[m] q[us] de illo c[red]iderat. A[i]m en[ſo] f[al]ſa michi viu[de]
bat m[ors] carnis e[m]. tam vera erat a[n]e mee. 4 q[i]n vera e[
rat m[ors] carnis e[m]. tam f[al]ſa vita a[n]e mee. que id n[ò] n[ar]
debat. Ingrauesentib[us] ſebribus. iam ibam 4 peribam. Quo en[i]

Auo en[i]

rem si hunc tunc abiſt? nisi in igitur atque tormentu digna ſuaſ
meis et vertate ordinis tu? Et hoc illa nesſiebat? et tamen
pro me orabat abſens. Tu autem ubiſ p[rae]ſens ubi eum eraudie
bas ca. et ubi erat miſerebaris mei? ut reaſipere salutè cor
poris ad huc iſanuſ corde ſacriſgo. Neque eum deſiderabā in
illo tanto p[ra]iſo bap[tiſinu]i tu? et melior erā puer quo illu
de materna pietate flagitavi ſiut iā recordatus atque c[or]ſſus
ſum. Sed indecaus meu creuerit et c[or]ſilia medicinè tue demeſ
uridebā. qui nō me ſu[n]ſi talem bis mou? quo vulnere ſi
ſeriret cor matris nu[q]m ſanaret? Don eum ſatis eloquor quod
erga me habebat anumi? et q[ui]to maiori ſolliatudine me par
turiebat ſp[er] q[ui]n carne pepererat. Don ita[que] video quomodo
ſanaret ſi inea talis illa moris trāſuerberasset viſcera dilectio
mis eum. Et ubi effeſ tante p[rae]ſis et tam crebre ſine itermiſſione
nuſq[ui]m n[isi] ad te? An uero tu deus miſediaru ſperneres cor c[or]
tritui et humiliati vidue tafte ac ſobrie. frequètontis elemofi
nas et obſquentis atque ſeruereſtis ſanctis tuſ. nullu[n] diſe p[er]
muttentis oblaconē ad alta re tu[n] bis die. mane et vespere
ad e[cc]leſiā tuā ſine uſa itermiſſione venientis. n[ò] ad vanas
ſabulas et aniles loquacatates? ſed ut te audiret in tuſ ſermo
nibus. et tu illa in ſuis oracionib? Huius te lacrimas q[ui]
nō a te auru[n] et argentu petebat. net aliquid mutabile aut
volubile bonu ſed salutè a[n]e filijs ſui. tu cu[n] munere talis e
rat conteneres et repelleres ab aurilio tuo? Aequaſq[ui]m d[omi]ne?
imo uero aderu et eraudiebas et ſuaebas ordine quo p[rae]ſtina
ueras e[cc] faciendu[n]. Absit ut tu ſalleres ca in illuſ visionib
et reſponſis tuſ q[ui] am c[or]memoravi et q[ui] n[ò] d[omi]memoravi. q[ui] illa
fideli p[er]cione tenebat. et ſemp[er] orans tanq[ui]m cyrographa tua
ingerebat tibi. Dignaris e[m] quom[à] in ſa[n] miſſiā tua e[m]
quibus omnia debuta dimuttis e[cc] p[er]missionib debitor fieri
Aecarasti ergo me ab illa eſtritudine. et salut[u] ſeſiſi filiui ant[il]
le tue.tt iteri corpe ut c[et] tu salutè meliore atque certi
t uingebar e[cc] tr. I[or]re dares Cap[li]m decanu[n] vome
ſalsis illuſ atque fallentib ſanctis. n[ò] e[m] tantu[n]

33

auditoribus eor quor numero erat etia is in cui2 domo egrota,
ueram et cœualueram. sed eis quos electos vocut. Ad huc eum in
videbat, no esse nos qui pectam. sed nesuo quia alia in nobis pect
re natura, et delectabat supbi mea extra culpa esse. et cui ali
quid mali fecissem. no confiteri me fecisse. ut sanares aliam mea.
quoniam pectabat tibi. sed exsuisare ea amabat et acuisare nesuo qu
aliquid qo mea effet et ego no essem. Dei autem totu ego eram.
et adnus me et pietas mea me diuiscint. et aderat pectati infa
nabiluis quo me pectatorc no esse arbitrabar et exscurabilis imi
quitas te deus ompre te in me ad punicc mea qua me a te ad
salute malle supari. Nondi ergo posueras custodiat or meo
et ostui continentc eart labia mea. ut no decimaret cor mei
in vba mala ad exsaudas exsuationc i pectatis cum homib
operantib iniquitatis. et ideo ad huc communib a electis eor.
Sed tamc iam desperans mea falsa doctrina me posse, pfiere.
caippa quib si nichil melius reperiv contectus cœ decueram. la
remissius nèligenausq vetinebà. Eteni suborta est eia michi
cognituo prudenciores illis ceteris fuisse phylosophos q quade
micos appellant q de omnibus dubitandu cœ censuerunt: nec ali
quid veri ab homine discrehendi posse decuererunt. Io eum et inhi
quido sensisse videbant ut vulgo habent etia illox itenaone
nondu itelligenti nec diffumulam eudem hospite mei repine
a nimia fiducia qua sensi eui habere de rebus fabulosis quib
manicheor libri plenifut. Amicia tamc eor familiaris
vitebar qin ceteror homi qui in illa heresi no fuissent: nec ea
defendebam pristina animositate. Sed tamc familiarias eor
plures eui eos roma occultat pigrins me fucbat aliu que
tore: p[ro]sertim desperuntc in ecclesia tua dne celi ac terre cre
tor omnium visibilium posse tueri veri unde illi me auerterunt:
multu qu[em]i turpe videbat credere figui te habere carins
et meborq niro liniamentis corporibus terminari. Et quoniam
cui de deo meo cogitare velle cogitare nifi moles corpor no no
ueram. nec eui videbat michi quicq cœ qo tale no cœ: ea ma
xima esse sola causa erat temtabilis eroris mei. Aunc eum et

inſiſibilium

mali substantiā quandā credebā esse talē et habere suā molem
tetram et deformem sive crassam qua terrā dicebat.² sive tenuem
atque subtilē sicuti est aeris corpus qua malignā mente illa terrā
repentem ymaginant. Et quia deu bonu nullā naturā malā e/
asse qualistuq[em] me pictas credere cogebat.³ cōstitiebā exaduſo
sibi duas moles utraque ifinitā sed malā angustiūs bonā grandi
us. et hot ex initio pestilentiaſo me cetera sacrlegia sequebant.
Cui enim conaret anim? meus recurrere i katholica fidem. reſpu
ciebar quia no erat catholica fides qua esse arbitrabar. et mag[us]
pnus michi videbar si te deus meus cui confitētur ex me mīſe
maones tue vel ex ceteris ptibus ifiniti crederē qūmius ex u
na qua tibi moles malī opponebat cogerer finiti fateri qua
ſi ex omnibus partibus in corporis humanu formā opinare te fini
vi. Et melius michi videbar credere nullu malu te creasse. q
michi nestienti no solu aliqua substantia, sed eam corporaEA vi
debat. quia et mente cogitare no nouerā nifi ea subtile corp
esse q[ui] tam p[ro] tota spacia diffinderet.5 quān[que] crederē abs e[que] quale
credebā naturā malī.⁴ ip[s]uq[que] saluatorē nīm unigeniti tuu
tanq[ui] de massā lucidissime molis tue porrecti ad n[ar]um salu
tem. ita putabā ut alud de illo no crederem nifi q[ui]d[em] possē va
nitate ymaginarı. Talē itaq[que] naturā euis nasti no posse de
maria virgine arbitrabar nifi carni cōcerneret. Concerni
aute i no inquinari no videbā. q[ui] michi talē figurabā. N[ot]
tuebā utaq[que] credere i carne natū. ne credere cogerer ex carne i
quinatū. N[unc] ſp[نان]es tuu blande et amante rīdebūt me
ſi has cōſessiones meas legerit. sed tamē talis eram. Capl[ž]
einde que illi in ſarpiuris tuus rephende vndecimui
rant defendi posse no e[rist]imabā. sed aliq[ui]ndo sane
aupiebam cu aliquo illo[rum] lib[or]to[rum] doctiſſimo conferre
ſingula. et experiri q[ui]d[em] inde ſentiret. Jam enim helpid[us] cuuſdam
aduſus eosdem manicheos corā loquentis et diſſerentis ſermo-
nes eam aput kurtaginē mouere me ceperat. cu talia de ſi[ſ]
turis p[er]ferret quib[que] resſiſt no faale posſet. et ibetilla michi vi-
debat. reſp[onsio] isto[rum] qua quidē no faale palā prōmebant.⁴

sed nobis setreans am diceret scripturus nomi testameti falsatius
fiusse a nesuo quibus qui iudex legè inserere xpiane fidei no
liuerit: atque ipsi inorrupta exemplaria nulla p[er]ferret. Sed me
marime c[apt]ui et obfotatui quodam reprimebat corralia cogit
tantè moles ille sub quib[um] anhelans in aw[n]u t[ur]e veritatis li
quidam et simplicè respireare no poterunt. Capl[iz] duodèrimù

fieri

edulo ergo agere ceperam, p[er]tèr quò veneram ut docerè vo
me arte rethoratam. Et pruis domi congiregare aliq[us]
quibus et quos inoteſtere ceperam. Et c[are] cogniſto a
lia rome que no patiebar in affriam. Aam reuein illas euèr
ſiones a p[ed]itis adolescensib[us] no fieri manifestatui est in
sed ſubito inquiut ne mertedem magistro reddit c[o]ſpirant
multi adolescentes et trâſerit se ad alij[us] desertores fidei. Et
qui[ba]p[er]cunie caritate justicia vilis est. Oderat etiam istos
cor me[n]. q[ui]mius no p[er]ſecto odio. A[d]eui ab eis p[er]ſuris eui,
mag[is] oderu fortasse q[ui]n eo q[ui] quilibet illituta faciebat. Cer
te tamen turpes ſi[nt] tales et forniunt[em] abs te amando vola
ticta ludibria tempor[em] et luarum lutei. qu[em] ap[ph]endit[em] manu
inquinat. Et ampliſt[è]o m[ú]dum fugiente temnendo te ma
nente et reuocante et ignoſentem vederunt ad te meretrati ame
humane. Et nunc tales odi p[ra]nos et diſtortos q[ui]mius eos
corrugendos diligam ut p[er]cunie doctrina ip[am] qua diſa[ut]
p[er]ſerant. ei vero te deu[rum] veritati et ubertat[em] certi boni et p[ar]c
caſtiffimam. Sed t[ur]c mag[is] eos pati noleb[am] malos p[er]t[em]
q[ui]n fieri p[ro]pter te bonos volebam Capl[im] tercimèc[im]ù

q[ui]n fieri p[ro]pter te bonos volebam Capl[im] tercimèc[im]ù
ta[que] poſt[ea] q[ui]n n[u]ſtui est a mediolano i[om]am ad p[er]
ſectui urbis ut illi c[ui]uitati mag[ister] rechortice, p[ui]
deret. imptita etiam euctione p[ub]lica. egvi p[er]e am
bui p[er] eosip[os] manicheis vanitati[que] ebrios quibus ut c[ir]re
rem ibam, sed utriq[us] n[es]tib[am] ut di[ctione] p[ro]posita me p[ra]b
t[um] p[er]ſectus t[ur]c ſymachus mitteret. Et veni mediolanu
ad ambrosiui ep[im] in optimis noti[rum] orbi terre p[ur]i cultu[rem
t[ur]m t[ur]m t[ur]m cloqui]a strevnume ministrabant adipem frumè
ti et letitiam olei et sobriam vini ebrietate p[plò] tuo. ad eum autem

dutebar abs te nestiēs ut p eūn ad te stiens ducērer. Sustepit
mie paterne ille homo dei. et peregrinationē meā satis episcό
paliter dilexit. et eūn amare cepi primo quide non tanquam dicto
vem veri qū in ecclesia tua p[er]sus desperabā. sed tanquam hominē
benignū in me. 4 I studiose audiebā disputante in pp[ro] nō inten
cione qua debu. sed quasi explorās eius futundiā utiū coniue
mret fame fue. an maior minore p[ro]flueret q[ui]m p[ro]dictabat. 5
Et verbis eius suspendebat intent. rerū autē incuriosus. 6
conceptor astnabam et delectnbar suauitnte sermonis q[ui]nque
dudicious minus tāmē hylarentis atq[ui] mulcentis q[ui]m fau
sti erat. q[ui] attinet ad di[c]endi modu. 7 ceterū rerū ip[s]ari nulla
compatio. 8 Nam ille p manicheas fallacias aberrabat. 9 Iste
autē saluberrime d[omi]bat salutē. Sed longe est a p[ro]tribus
salus qualis ego t[ui]t aderam. 10 I tāmē p[ro]tabam sensim et nes[ti]
um enim nō satigerem. 11 Iens Cap[1]h q[ui]n[d]ecimū
distere que d[omi]bat. sed tantūn qu[em]admodu[n] d[omi]bat au
dire. 12 ea michi quippe iam desperanti ad te viā pate
re homini inanis cura remanserat, veniebat in anum me
um simul cui verbis que diligebā res enāt quas negligebam.
neq[ui] em ea dirimere poterā. Et d[ui] cor aperire ad exteriendu[n]
q[ui]n diserte d[eri]ret. pariter intrabat et q[ui]n vera d[eri]ret. grada
tim quide. 13 Iam p[ro]mo enā ip[s]a defendi posse michi iam c[or]pe
vunt videri. et sidem c[ath]olici pro qua nichil posse dicti aduſus
oppugnantes manicheos poterā. iam nō impudenter aſſer
existu[n]abā. 14 m[ax]ime audito vno atq[ui] altero et ſeu[n]is enigmata
te soluto de ſcripturis veterib[us] ubi c[ui] ad litterā aciperē omni
debar sp[u]nalit[em]. 15 Iam p[er]iſp[er] illo[rum] librorum locis expositis iam re
p[ro]hendebam desſacionē meā. illa d[omi]nat[ur] qua credideam legem
et appheta[s] detestantib[us] atq[ui] irri[dentib[us]] resisti oino nō posſe. nec
tamē iam inſe c[ath]olici michi viā tenenda[rum] esse ſentiebā. qua
et ip[s]a poterat habere dictos aſſeratores ſuos qui copioſe. et nō ab
ſurde obiecta reſellerent. 16 nec ideo iam d[am]pnan[d]i illud q[ui] tene
bam quia deſenſionis partes equabant. 17 ita eui c[ath]olica non
michi victa videbat. 18 ut nōd[u]n enā victur appareret. Cum

statim

vero fortiter intendi anum ſi quoſm posſem certis aliquibus documentis manicheos quintere fulſitatis. Ad ſi potuſſem ſpinalem ſubſtanca cogitare. In machinamentu illa omnia ſolueret ex anio meo. Sed no poteru. Deruitamè de ipso huiu mūdi corpore omnia natura qua ſensus caruus actingeret. multu p[ro]babiliora p[er]leros[que] ſenſſe phyſophos magis magiſſus considerās atque copiam u[n]dicabam. Itaque achademico[rum] more ſiut existimat dubitūs de omnibus atque inter omnia fluctuans manicheos quide velinquentes esse decareu. no arbitu[n]s conspo te [que] dubitacionu mee in illa ſectu muchi p[er]manendu e[rum]. au iam nonu[n]los philofophos ip[u]onebam. quib[que] p[hi]l[os]ophis q[ui] ſalutari xpi noie eent. curacione ſanguor[u] aue mee o[n]mittere omno reaſabam. Statui ergo tu diu esse curtheaumin[em] in c[ir]c[le]ſia michi a p[ar]enab[que] amendata. Wne[rum] aliquid certi cluueret. quo auſu diuigerem.

Explet

liber quintam incipit ſextus

pes mea a meate mea obineras et quo renes

vero

ſeras. An no tu

ſeru[n]s me. et diſauerns me a quadrupedib[que] et volatilib[que] ſeli p[re]pientu[rem] me ſeru[n]s. Et ambulab[que] p[er]tenebras et lubritu[rum] et quereb[que] te foris a me. et no tu[n]eueb[que] de[n]t quodis me[n]t et veni[n] in p[er]fundu[m]i n[am]s et diffidebam et deſperab[que] de tu[n]enacu[n]e veri. Iam venemt ad me mater p[ie]tate ſonu[m]s p[ie]tate ſonu[m]s p[ie]tate ſonu[m]s me ſequen[s]. et in peruailu[m]s omnia de te ſeura. N[am] et p[er]marina diſcrimina ip[u]os na[t]tus ſonu[]labat[que] a quib[que] n[ud]es abvſi viatores du[m]pturbant[que] ſonu[]lari ſolent. polliu[n]s e[n] pu[n]e non[u]e c[u] salute. quia hoc et p[er]viu[m] polliu[m]t[que] e[n]s. et tuemt me periclitu[n]t[em] quide graviter deſpemacione indagante verut[em] tis. Sed tamè et c[u]i inditaſſem no me quide iam e[rum] manicheu[m]

36

sed neque catholici xpianii no quasi iopinatii aliquid audit
eriluit lettaa cii iam sætum fieret ex ea parte misere mee. it
qua tanquam mortuii sed resuscitandii tibi flebat et feretiv cogi
tationis efferebat ut diceres filio vidue. unienis tibi dico sive
ge. *A renuiferet inciperet loqui et traderes illi matr iue a*
Nulla ergo turbulencie exultatione trepidantur cor eius. cum
audisset ex tantam parte iam facti quod cottaie plangebat ut fiét
veritatis me nondum adepti. sed falsitati iam crepti. imo vero
quia certa erat et quod restabat te daturi qui toti pmisems.
placidissime et pectore pleno fiducie respondit michi. credere
se in xpo q[ui] p[ro]s[ui]s[que] de hac vita emignaret. me visura eest fi
delem catholicii. Et hoc quicte michi tibi aute sones miseror
diarum pieces et lacrimas densiores ut acrelemres adiutorii ti
um et illuminares tenebras meas. et studiosius ad ecclesia cur
vere. *In ambrosij ora suspendi ad fonte salientis aque viti
eternæ. Diligebat aute illi viri sicut angelus dei.* q[ui] p[ro] illi cog
nonuerat me interim ad illa antipitè fluctuat ione iam eè per
ducti. p[ro] quæ tinnitur me ab egritudine ad sanitate inter
currente artiore piculo quasi p[ro]cessione quam trétiam me
dia vocant certa presumebat Capituli fecundi.

tandem ad memorias s[ic]onem s[ic]ia in affinitate solebat p[ultes] et pa
nem et meruit attulisset atque ab ostiario, phiberec. uti hor c[um
veti usse cognouit tam pie atque obedienter amplera est ut ipe
nunquam q[ui] faeae actus atque potius consuetudinis s[ue]. q[ui] discep
tatut[em] illius p[ro]hibitionis effecta sit. Non emi obſidebat c[um] eius
vinolēna. c[um]que stimulabat in odii veri amor vini. s[ic]ia pleros c[um]
maris et feminae. qui ad canti[am] sobrietatis s[ic]ia ad poconem
aquatam madid[em] naufiant. Sed illa c[ui] obtulisset minister c[ui] so-
lemnibus epulis p[ro]gustandis atque largiendis plus c[um] q[ui] vinu
porculi pro suo palato satis sobrio temperat[i]i. unde dignatione
sumeret no p[onebat]. Et si multa essent que illo modo videbant
honorand[em] memorie deſfactor[i]em ip[ro] vini[q]ui q[ui] ubi[que] poneret
cirкуſerebat. quo iam no solu aquatiffimo sed eam tepidiffimo
c[ui] ſiis p[ro]ſentib[i]p[ro]ſobriones exiguas partiret. quia pietatem

ibi querebat no volutpatem. Itaq vbi competit a p[re]claro p[re]dicto
re atq antistite p[re]tatis p[re]ceptu e[que] ista no fieri nec ab eis qui so-
bre faceret. ne illa occasio se inguigenandi daret ebriosis. et qu-
illa quasi parentalia sup[st]icione gentilium essent similis abstr-
nuit se libentissime. et pro canistro pleno terrenis fructib[us] p[le]
nu purgatorib votis p[ect]us ad memorias martirum afferre
didicerat et id q[ui] posset dare egentib[us] et sit communicto diu-
corpus illit celebrare cui p[ass]ionis unitatione imolati et coro-
nati s[ui]t martires. Sed tamen michi videat d[omi]ne deus meus et ita
in conspectu tuo de hat re cor me[n]u no fa[cie]le fortasse de hat ampi-
tanda consuetudine matre mea fiuss[se] c[ess]uram si ab alio, p[h]ibere
qu[ue] no s[ic]at ambrosiui diligebat. e[que] vero ille, p[ro]ter religiosissimam
conuersacione qua et bom[que] opib[us] tam feru[n]es sp[tu] frequenbat e[m]
s[ic]am ita ut sepe erip[er]et cum me videret in eis p[re]dictione g[ra]
tulam michi qu tale matre habere nes[tr]es qualib[us] illa me filiui. q[
]ui
dubitab[us] de illis omnib[us] et ueniri posse via vit[em] minime putab[us].
Nec iam ingemisceb[us] orando ut subuenires Cap[li]n tertui
michi. sed ad q[ui]end[us] intent[us] et ad differend[us] inquietus e[n]
int anim[m] meus. ip[m] ambrosiui felicem quend[us] hominem s[di]n s[fi]n
opinabar. qu[ue] sic tante potestates honoraret. celibat tant[us] eius
michi laboriosus videbat. Nud autem ille s[pe]i g[er]eret. et adi[s]us
ip[m]us excellentem teptam[eta] quod luctaminis haberet quodc[um] solam
minis in aduer[s]is. et occultum os eius q[ui] erat in corde eius q[ui] sapida
gaudia de pane tuo ruminaret. nec conicere nouem. nec exptus
era. nec ille s[ne]bat e[m]tus meos. nec fonea p[ia]culi mei. Non enim
querere ab eo poter[am] q[ui] voleb[us] sic[ut] voleb[us] secludentib[us] me ab euis
aure atq ore enteruis nego[ci]soq[ui] hominum quor[s] et firmitatib[us] ser-
uebat. c[ui] quib[us] q[ui]ndo no erat q[ui] p[er] e[n]gu[n] tris erat aut corpus
resitaebat necessar[is] sustentatulis. aut lectione anim[m]. Sed au
legebat oculi duci[b]ant p[er] paginas et cor i tellectu r[im]abat. vor
autem ligua quiesbat. Sepe au adessem no em[] vetabat q[ui]s[m]
igredi. aut ei venientem n[ui]s ar[ui] mos erat. sic em[] legentem videm[
]tate et aliter nuq[m]. sedentem in diuturno silencio. quis em[] tam
intent[em] e[que] oneri auferet. diſtedebam et colectabam e[m] paruo ip[so]

37

tempore quò reparande menti sive nanctebat, ferrati ab strepitu caufarù alienarù nosse in aliquid auocari. et canere fortiſſe ne auditore ſuſpenſo et intento si qua obſurius posuſſet ille que legerat età exponere effet necesse. aut de aliquib disſtaltorib disſteptare ąſtionib atz huic op[ici temporib ipſis min q[ui vel let voluminu euolueret. q[uiq[ui cauſa ſeruande vons que illi ſacalime obſindebat poterat eſſe iustior tate legendi. Quoli bet tamen àio id ageret. bono utiq[ui ille vir agebat. Sed certe in nulla dabat copia ſaſtand[que cupiebà de tam ſi[que oratilo tuo pectore illus nifi c[ui aliquid breniter eèt audiendù. Eſtus aute[ illi mei onofu c[ui valde cum reſinderent requirebat. n[unc[ui et c[ui quidè in pp[ò v[bi] ve Quenebat Caplín quartú a. C[itatis recte tractante omni die d[ini]o audiebam. et mag[ſ] maſſq[ui] muchi confirmabat omnes verſutarù calumpnari nodos quos illi deceptores n[ir] aduerſus duinós libros inſectebat posſe diſſolu. Abi età comperi ad imaginè tuá hominè a te factum a ſpialib filijs tujs quos de matre catholica p. gratià regenerasti. non ſic itelligi ut humani corpiſ forma determinatu crederèt atz cogitaret. q[uiq[ui quoquo modo ſe haberet ſpualis ſubſtancia ne q[ui]e teniuerat atz in enigmate ſuſpicabar. tamen gaudès erubui. non me tot annos aduerſus catholica ſide. ſed contra carnalium copiam aonu figmenta latrasse. Co quippe temerarum et ipuis fueram. q[ui] ca que debeba querendo diſere aduſando dixerù. Cu c[ui] altiſſe et prime ſecreſtissime et p[re]ſentissime c[ui] mèbza n[ò] ſut alia maiora et alia minora. ſed ubi] totus es et niſſ[que] locor[que] es. n[ò] es uti] for maSTA corporea. tamen ſerſi hominè ad imaginè tuá. et eſte ipſe a capite v[si] ad pedes in loco eſt. C[ui] ergo n[est]re quomodo hec ſubſiſteret imago tua. pulſans opponerè. quom[er] tredendù effet non iſſultus opponerè quasi ita tredendù effet. tanto igitur acior c[ui] vodebat íntima mea quod certi vetinerè q[ui]to me mag[ſ] p[u]de bat tam diu illus[ui] et decepti] p[miſſione certor[que] p[uer]ili errore et anuſſitate tam multa inſerta quasi certa garrisse. Quod c[ui] falsa eſſent poſtea muchi claruit. Certu tamè erat q[ui] inſerta effèt. et a me alio[ndo p[er] certis habita ſuſſèt. c[ui] catholica tuá c[ec]s contè.

nonib[us] acutſaſt. et si nondi[n]u compertùm vera docente? non tamen ea
docente que finiter acutſabam. Imq[ui] confidebar et cœuertebat
et gaudebam deus meus q[ui] calesia vnita corpus vniti tu[n]i qua in
nomè xp[ii]i infanti est inditùi non ſaperet infantiles niugas: neq[ui] hoc
haberet in doctrina ſua ſana q[ui] te creatore omnium in ſpacii loci
uis ſumii et amplii tamè ving[us] terminati membro[que] humanorù
figura contrideret. Gaudebam eciam q[ui] vetera ſcripta legis et, iſſhe
tarui iam non illo oculo michi legenda, ipponerent[que] quo autea vide
bant[que] absurda? cum aiguebà tanq[ui]m ita ſenecantes sanctos tuos
Veru[n] autem non ita ſentiebat. Et tanq[ui]m regula[que] diligentissime cœ
mendaret ſepe in popularib[us] ſermob[us] diſcente ambrosii letus
audiebà littera[rum] onvidit ſp[er]us autem viuſſant. cum ea q[ui] ad littera[rum] p[er]
sitate docere videbant[que] remoto miſtico velamento ſp[er]ualib[us] aperuerent.
non diſt[es] q[ui] me offenderet. q[ui]miſs ea diceret que uti[n]i veni effe[ct]
ad huc ignorare. Cenebam e[m] cor me[m] ab omni affensione timens
p[er]pitiu[m]. et suspendio magis necabar. Dolebam e[m] cor[que] non
videre ita me certu[m] fieri[que] ut cert[em] effem q[ui] sept[em] et tria deſt[em] ſint.
Aeſ[que] e[m] tam insanus erat ut ne hoc quidem putare posse compre
hendi. ſed ſiut hoc ita c[eter]em cupieb[à] ſiue corporalia q[ui] coram ſenſi
bus non adſſent. ſiue ſp[er]ualia de quib[us] cognitare uſi corporali[que] nesne
bam. et ſanari credendo poter[u]m ut purgantior a[n]aes mentis mee
diſueret aliquo modo in veritate tuam ſemp[er]anente et ex illo
defiaente[m]. ſed ſiut eu[n]ure aſſolet ut malu[m] meditatiu[m] Exptus e[m]
bono timeat ſe committere ita erat tualitudo ame mee q[ui] uti[que] mi
ſi credendo ſanari non poterat. et ne ſulſa crederet aurari recusa
bat[que] reſistet[us] manib[us] tuus qui medicamenta fidei cœſeaf[si] et ſpar-
ſisti ſup[er] morbos orbis terrarui. et tantu[m] illus auctuata[que] tribuſi.

Et hoc tamen quoque iam ſpones doctrina Capl[m] quintu[m] a
catholica[rum] modestius ibi minimeq[ui] fallaciter ſenecab[us] ube-
ti ut crederet q[ui] non demōstrabat. ſiue e[et] quid ſed au[que] non
e[et] ſiue net quid e[et]. quâ illuc temeraria pollucita[na]one ſuenae
credulatate urideri. et postea tam multa fabuloſſima et absur-
diffuma quia demonſtrari non poterunt credenda impari. Deinde paui
latim tu dîne manu mitiffima et misera[rd]iffima p[er]tractans et

38

componens cor mei consideranti qin innumerabilia credere que
nò viderè neq cù generem affiussem sicut tû multa in hystoria
gentium. tam multa de loris atque vribibus qnd viderà. tam multa
amicis. tam multa medicis. tam multa hominibus alijis qnd nisi ex
derem onimo in hac vita nuchil agerem. postremo qin incoauf
se fitu fide retinere de quib parentibus ortus eem qd saire nò possè
nisi audiendo credidissim. p[ro]fusisti michi nò qui crederet libris tu
is quos tantam in omnibus fere gentibus auctoritate fundasti sed qui
nò crederet esse culpandos. nec audièdos ee. si qui in forte diceret
vinde sas illos libros unius veri et veracissimi dei spù ee huma
no generi ministratos. I d[omi]n[em] eni in[ge]ime credendù erat. quo
mà nulla pugnacitas calumpniosa[rum] questioni p[ro]tam multa que
legere inter se conflictentium philosophorum extorquere muchi po
tut. ut aliquando nò credere te esse quicquid ess qd ego nescaire. aut
an[ti]strationem reru humanarum ad te p[ro]tinere. Sed id credebam
aliquando robustius. aliquando ex[uli]ns. ex[uli]ns tam me[n]t[em] credidi et ee te. et
cum nostram generere eciam si ignorabà quid sentiendù eet de substa
tia tua. vel que via duceret ad te. I deoq[ui]n effein? ifirmi ad iuie
nendù liquida ratione vertatè. et ob hoc nobis opus eet aucto
itate sim[ur] litterarum. iam credere ceperà nullo modo te fiussi
tributum tam extollentè illi scripture p[ro] omnes iam terras auct
toritati nisi et p[ro]ipam tibi credi. et p[ro]ipam te querr voluiffes.
I am eni absurditate que me in illis litteris solebat offendere
en ex eis multa j[u]babiliter exposita audivsem ad sacramento[rum]
altitudinem referebà eoq[ui]n michi illa venerabilior et sacrosacta
fide dignior apparebat auctoritas. quo et omnibus ad legendù effe
in promptu et seareti sui dignitate et intellectu p[ro]fundiore serua
ret verbis aptissimus et h[uius]umano genere loquendi s[se]f eum
p[ro]b[us] et exeritens intentionem eoq[ui]n nò s[ui]t leues corde. q[ui] eti
peret omnes populari sinu et p[ro]angusta foramina paucos ad
te tracteret. multo tamen plures q[ui]n si nec tanto apice aucto
vitatis ennumeret. nec turbas gremio s[te] humilitat[em] hauriret.
A[gu]gittnbà her. et aderas michi. suspirabà. Cap[itu]lm s[te]tui
et audièbas me. fluctuabà et gubernabas me. Ibam per

via seu latâ nec deserebas. in hyabam honorib? lucris consigno et tu urdebas. patiebar in eis cupiditati? amarissimas difficultates te, ppicio tanto magis q̣anto mun? sinebas michi dulce estere quod non ems; tu vide cor meu dîne qui voluisti ut hoc recordare et ony siterer tibi, nunc tibi thereat aia mea? quâ de vistâ tam tenaci moris exuisti. Quam misera erat et sensu vulnens tu pungebas ut relittis omnibus couertere? ad te qui es sup? omnia. A fine quâ nulla essent omnia? couerere? et sanare? Am? ergo muser erun? et quom? egista ut sentire? museriâ mea. Die illo quo tû paucere recitare imperatori laudes quib? plura mentiret. Et mentienti sueret ab scientib? easque cums anhelaret cor meu et cogitationem tabificarui febrib? estuaret. Transiens p quendam viam mediolanensium animaduerti pauperem quendam mendicem iam credo saturum. Ioramque atque lemante? et ingemi? et locut? sum cu amatis meis quæ meum erant multos dolores infamaru? nāru: quia omnib? talib? conatib? nris qualib? tunc laborabam sub stimulus cupiditatum trahens idfelicatissm mee sartina? et trahendo exraggerās. Nunc ille vellem alium mibi ad securâ leticâ puerem quo nos mendicam ille iam pressisset. Nuncim illuc forasse venturos. Quod enim iam ille pauculis et emendamentis nummulis adeptus erat? ad hoc ego tam erupnosis anflectib? et cuitutib? ambiebā. ad letam am salutem chalas felicitatis. Non enim veru gaudiu? habebā? sed et ego illus ambiaomb? multo falsius querebā. Et certe ille lectabat? ego anxius eram. Securus ille. ego trepidus? et si quis? pectinare? me utriu? malle exultare an metuere responderem exultare. Aursus si iterrogaret utriu? me talè malle qualis ille. An qualis ego tunc eam? meipsum curs timorib?que conspectu eligere sed puerificite. Nunquam veritate? Neque enim eo me illi ponere debam quo dictior erat quoniam inde gaudebā. sed placere inde q̣uod ibam hominibus non ut eos docere sed tantum ut placerē. Poterea et tu baculo discipline tue astringebas offa mea. Necedant ergo ab aia mea qui dictum ei. interest vnde quis gaudereat. Gaudebat me diuus ille vinolencia? tu gaudere cupiebas gloria. Aua gloria dîne? Que non est in te. Aam sicut veru gaudiu? illud non erat.

ita nec illa vera gloria? et amplius euertebat mentem meam. Et ille ipse norte digesturus erat ebrietate suâ: ego autem in ea dormiens et surrexeret et dormitur et surrectur et erat inde quod diebus. Interest vero unde quis gaudereat. Sic et gravium speci fidelis incompabiliter distat ab illa vanitate: sed et tunc distabat inter nos. Dimirum quippe ille felicior erat non tantum quod hylaritate perfundebat: et ego curis euicerarer: verum etiam quod ille bene optando ac quis fuerat vinum ego menciendo querebā cypriī. Oui tunc multa in hac sententia curis meis et sepe autembam in his quomodo michi cœt: et tuemebā male michi cœ et dolebam et condupliamā ipsum male. Et si quid arrisisset, sperseru tedebat affphendere: quia pene prius qum tenerebat auolabat. Congemiscebam in his qui simul amice viniebam. et maxime ac familiarissime cum alipio et nebuli

dio ista colloquebat. Capitulum septimùm.

Quonc alipius ex cœte quo ego erat ortus municipio patre tibus primatibm municipalibm me minor natu. Ram et studuerat aput me cum in nò oppido docere cœpi et postea karthagini. et dilugebat me multum quod ei bonum et ducibm videre et ego illu pter magnâ virtutis in nò magna etate satis eminebat. Gorges tamen karthaginensium quibnugatoria ferièt spectacula absolvuent eum in insamam carvensi. Sed cum eo multeabilitate volueret, ego autem vethouent ibi perfessus publica sfordiaveret nondum me audiebat ut magistru pter quendsimulatetque inter me et patre eum erat exorta. et competentium quod actum exaliter amaret: et graviter angebar quod tantum spem p[ro]diturus vel eciam p[ro]didisse michi videbat. Sed monedi eum et alivit, quia cohertione nulla erat reuocandi copia vel amicac beniuolentia vel iure magisterij. Putnabâ cum cum de me cum patre sentire: ille vero non sit emt. Imquod postposita in hac re patris volutate salutare me c[ap]emert venies in auditorium mei. Et audivi aliquid atque abutere. Sed eum de memoria michi lapsus est, agere cum illo ne vanorludor: c[ir]co et p[er]cipiti studio tam bonum et termineret i[ge]num. Verum autem dne tu qui p[er]sides gubernaculis omnium que creasti. non eum oblitus eras futurum inter filios tu

os antistitem sacrameti tu. et ut apte tribueret tibi eius correcio
p me quidem illâ sed nescientem opatus es. *Aam quodnì die ei sedere
in loco solito. & coram me adesset disipuli.* venit. salutavit. sedit. at
in ea q agebant intendit animam. Et forte lectio & manubr ERAT QUAM
dum exponere oportune michi adhibenda videre similitudoARE
sium. quo illud q[ui]s in animabat & notendus et planus fieret ei uti
sione morantur quos illa captuasset Isania. Sano tu deus noster
q[ui]tut de alipio ab illa peste sanando no cogitnamerim. At ille in se
rapuit. meq[ui]s illud no nisi apter se dixisse credidit. et q[ui]s alius acciperet
ad succensendam michi accipit honestus adolescens ad succensendum
sibi. et ad me artus diligendam. *Dueras emi tu am olim & unque*
ras litteras. coripe sapiente & amabit te. At ego illu non corripu
eram. Sed utens tu omnibus & scientibus & nescientibus ordine quo nosi. &
ille ordo justus est. et de corde & ligua mea carbones ardentem opat
es. quib[que] mente spei bone adueres tabescentem at sanares. Taceat
laudes tuas qui musенияes tuas no considerat. que tibi de me
Dullis meis confitentem. *Etem ille post illa verba præpuit se ex for
uea tam alta qua libenter demergebat & c[um] mira voluptate cœm
bat.* et extussit animu forta tempeinacia & resiluerunt omnes c[ui]
sium fordes ab eo. ampliusq[ui]s illud no acaessit. sed patre deinde reluc
tantem euat. ut me magistro viceret. Cessit ille atque concessit. au
dire me vrusus incipiens. illa mecum supphataone tuolut est. amas in
manicheis ostentationem continente qua veni & germana putambat.
Crad autem illa vecres & seductoria p[ro]cosas animas captans nondi
virtutis altitudinem scientes tangere. & supphate decipio fraudis. sed ta
men adumbrate simulate virtutis. Caplim ortnui A

Non sane velinquentes incantantur sibi a parentibus tenebram
vomam p[ro]effererat ut ins diſteret. et ibi gladiatoribus ſpectaculi
hyatu incredibili & incendiibili abreptus est. Cui enim adjuſare et deſt
iare talia. quidam eius amici et condiflapuli c[ui]tque de prandio rede
untib[us] p[er]iis effet. recusante vechemeret & resſentere familiari violen
tia duxerint in amphitheatrici crudelium & finibus[que] ludib[us] diebus
her diſente. Si corpus meu in loci illu trahitis et ibi coſtitutis,
nuquidem animum et otulos meos in illa ſpectacula potestatis intendet.

Adero itaque absens. Sic et vos et illa supabo. Quidus auditis illi ni
chilominem eum adduxerunt seculi. Idipsum forte explorare cnpientes utrii
posset efficiere. Quo ubi ventu est. et sedibus ut poterunt locati
sunt. Fernebant omnia immaffinis voluptatib. ille clausis foribz
otulo interdictit ario ne in tanta mala pœderet. atque utinam et aures
obturui. Etiam quod pugne tisu cito clamor ingens totius
plùluehementer eum pulsasset. curiositate victus et quasi paratus
quicquid illud cœt eciam visu contemnere et vincere aperuit oculos
et paussus est gruioru vulnere in alia qum ille et corpe quœ cernere
compluit. sed didictus miserabilius qum ille quo cadente facte est clau
mor. qui p. eius aures utrauit. et reseruit eius lumina ut cœt
qua feriret. et delectet audax ad huc potius qum fortis animus.
et eo furmior quo de se pœsumpserat qui debuit de te. Et eum vi
dit illu sægiunene imanitate simul ebibit. et no se auertit. sed fit
it aspettur et hauriebat furias et nesiebat. et delectabat stelere
certuminis et cruenta voluptate inebriat. et no erat iam ille q
venemt. sed vi de turba ad quæ venemt. et verus eorum solum
a quib ductus erant. Quid plura. Spectauit. clamauit. et
arfit. abstulit inde secul in animam qua stimularetur. redire no tantum
cui illis a quib prois abstinetus est. sed eciam pre illis et alios trahens.
Et inde tamen manu validissima et miseraordissima eruis
ti eum et domusti eum no sii habere sed tui fiduciæ. hæs lobe postea
erintamen iam hor ad medianem futurum Caplim nonum a
in eius memoria reponebat. Nam et illud qu cito adhuc sti
deret iam me audiens aput kartignem et medio die cogitare in
foro quod rectatutus erat sicut exerteri scolastia solent. Sinistre
um comprehendi ab editus fori tanquam furere. no arbitraz ob alia
causam te pœsiffe deus nunc nisi ut ille vir tantus futurus iam
imperet disfere. qum no faale in consignendis causis homo ab
homine damnandus cœt temeraria edulitate. Quisque ante
tribunal deambulabat solus cito tabulis ac stalo. cito eate adolescens
quidem ex nui scolastico fur verus securi clanculo apportans
illo no sentiente uigressus est ad cancellos plübeos qui vico ar
sentario desup pœminet et pœstidere plumbi cœpit. Sono autem se

curis audito subminimamuerit argentary qui subter erat? et
miserit qui affihenderet quē forte iuemisset. Quoque vocibus
velicto ferro ille discessit: times ne cui eo tenerest. Alipius autem
qui nō viderat intrante, execuntē sensit? et celerit vidit abestem.
Et causam sere cupiens igitur est locum. Et iuenda securi stus atque
āmurans considerabat: ac care illi qui missi erat reperuit cim
solus ferent ferru ac sonitu extinuerat. Tenet attirahunt
congregatis inquilibus fori tamquam furē manifesti se comprehen-
disse gloriant. Et inde offerendus videlicet ducet. Sed hactem
woendus fiut. Statim em diem subuenisti inotencie ac testis eis
tu solus. Cui enim ducere vel ad custodiam vel ad supplicii? fit eis
obuiā quidam architectus ac maxima erat cim publicarum fa-
bricarum. Gaudet illu cim potissimum occurrisse ac solebat in suffi-
cione venire ablatarum rerum que perissent de foro? ut quasi iam
tandem ille cognosceret a quibuscum fieret. Derum autem viderat homo
sepe alipium in domo eius senatoris ad quę salutandum ventita
bat. Statimque cognitum manu affihens a semout a turbis et
tanti mali causam queres quid gestum est auduunt: omnes ac tu
multuantes qui aderunt. Et minacter frementes uisfit veni-
re secu. Et venerunt ad domum illius adolescentis qui re commu-
serint. Puer vero erat ante ostium: et tam puulus erat ut nichil
etinde dīno suo metuens futile posset totum indicare. Cui eo
quippe et foro fuerit dissequus quę postea qīn recoluit alipius
architecto timuamet. At ille securi demonstravit puero que-
rens ab eo cui esset. Aui cōfesti nāri inquit. Deinde itrogat
aperuit ceterum. Sit in illa domum trāslata causa. Confusisq[ui]
bis que de illo trīuiphare iam ceperat futurus dispensator ubi tu
V multarum in ecclesia tua causarum examinator. Exponenter istru-
toribus recessit Caplim decimum

Hunc ego dome tueneram. Et adheſit muchi fortissimo vincu-
lo. Metuam mediolanum, p[er]fectus est ut nec me deseret. Et de
iure quod diditerat aliquid ageret s[ic]dum vobis magis parentem q[ui]m su-
um. Et ter iam affederat mirabili continæa ceteris ac iſte magis
muneret eos qui aurum inotencie ponereb[er]. Teſpata est quoq[ui]s eis

indoles nō solȗ illeæbra aupiditntis.¹ sed et stimulo timoris. Aome
assidebat comiti largicionem italianarum, erat eo tpe quidem potentiis
simur senator aȗ beneficis obstricti multi et terrori subditi erat. Do
luit sibi lære. nesna quid ex more potēre sive quod cēt p leges illitati.
Aestatit alipius,² pimitu est pimitum. urisit animo. Dicteute mine
calavit. nurantibus omnibus muſitata animā que hominem et numem
rabilibus p[re]standi notendis modis ingenti ſarna celebrati vel amarit
nō optaret. vel nō formidaret ſimuli. Iste aute iuxer qui consil
liarum erat q[ui]mus et ipe fieri nollet nō tāmē aperte recusabat. S[]
imitu causam trāſserēs ab eo nō se p[mi]tti afferebat. quia et renem
ſi ipe faceret. iſte disſeret. H[or] aute solo pene iam illectus erat
studiō litteratorio: ut p[er]is p[re]torianis codices sibi confiendos cura
ret. Sed consulta iustina deliberacionē in melius juertit. ut illore
indum equitante. qua, p[re]hibebat. q[ui] potestate qua ſinebat. Dar
i[mi]um est hor. Sed qui p[ro]po fidelis est. et in magno fidelis. Nec u[lo]
modo erit inane quod tue veritatis ore, p[re]cessit. Si in u[no]tum māmona ſi
deles nō ſuſtis. veſt quibus dabit vobis? Et si in alieno fideles non ſu
ſtis. veſtrū quibus dabit vobis? Talis ille t[ut] inherebat nuch[que]
mutabat in consilio quibus nā cēt vite tenende modus. Nebridi
us etā qui voluerat patria vice[n]ina karthagini atque ipa kartha
gine ubi frequenciam erat. voluerat paterno iure optimo. voluerat do
mo. et nō ſecutum matre. nullā ob aliam causam mediolanu[m] venet
int. n[isi] ut me[n] multum et in flagrantissimo studio veritatis atque
ſapientie pariter ſup[er]nabat. p[an]teret fluctuabat beate vite iqu[ui]ſi
tor a[den]s. questionem diffractionem ſerutn[que] acervat. Et e[n]t ora
tu[m] eſenanu et iopiam ſua[] ſibimetinu[n]ce anhelanau[m] et a te erpe
ctant[m] ut d[ur]bes eis eſam in t[he] oportuno. Et in omni amarit[m]
dine que n[iv]os ſeculares actus de muſericordia tua ſequebat in
tuentib[us] nobis finē cur ea p[ater]em occurrebat tenebre. et a[us]a
bam gementes et d[ice]bam. Q[ui]m dui hec. Et hec trebro d[ice]bam.
et dicentes n[ō] ſe[n]q[ui]bam ca. quia n[ō] elucebat certu[m] alijq[ui]d quod illu
ſt ego marum num. volueram ap[pl]henderam. Capl[im] undecim[m]
bar. ſatagens et revolens q[ui]m longu[m] temp[que] cēt abunde viſe[m]
mo anno etatis mee quo ſeriere c[ep]er[m] studio ſapienc[e]. diſpo

nens ea iuentu relinquere omnes vanarum cupiditati spes ina
nes et infanias mendaces. Et esse iam tricenariã etate gerebã
in eodem luto hestitãs auditate fruendi p[ro]sentib[us] fugientibus
et dissipantib[us] me. deu dico cins iuena: esse maifesti apparabit
et tenebo: et esse faustus veniet et exponet omnia. Magni viri
achademia nuchil ad agendam vitam certi comp[hendi] potest. Im
queram[que] diligencius: et non despeorem. Ete iam no[rum] su[rum] absurda
in libris ear[is]iasticus que absurda videbant: et possit aliter atz
honeste i celligi. figam et co gradu pedes in quo puer a paren
tib[us] positis eram: donec iuena[que] p[ro]ficia veritis. Sed ubi que
retur: Quando queret: Non vacat ambro[s]io: no[rum] vacat ley
gere. Obi i[rum]os codices querim: Unde aut quom[que] c[or]pam:
A quib[us] sumem: Deputent t[em]a: distri[buant] h[or]ze pro salute
a[i]e. Magna sp[es] oborta est: Non docet c[ath]olicam fides quod
putabam: et vani attusabam: Nephas habet docti ei et e[re]dere
deu figur[em] humani corporis terminat[i]m. Et dubitam[que] pulsare quo
aperiant: cetera: Ante meridianis horis distapuli occupant:
ceteris quid facerem? Cur non id agam? Sed q[ui]ndo salutam[que] am
bos maiores quos suffragijs opus habem: Quando ip[er]am
quod emat solast[i]t: Q[ui]ndo repam[que] nos i[per]os relaxando anim[i]
ab intencione curar[i]m: Dereant o[i]a et dimittam[que] hec vana et
inania: conferam[que] nos ad sol[i]a inquisi[en]c[ie] veritatis. D[ur]ma
seru est: mor[s] incerta est. Si subito obrepit quom[que] hit exibem.
et ubi nobis disfenda su[rum] que hit negl[er]im: Ac nec potius
huius negligent[ae] supplicia luenda su[rum]: Od[mi] que mors ip[er]a omne
cur[i]a cum sensu amputabit et finiet: Ergo et hoc querend[i]m est,
sed absit ut ita sit: Non vacat u[n]o est inane qui tam emunens
culmen auctoritatis exp[iane] fidei toto orbe diffundit: Nun[que]
tant[i]a et talia pro nobis diuuiit agerent: Si morte corporis
cit[i]a vita a[i]e consumeret: Q[ui]d c[um]ictam[que] igit[ur] rei[cta] spe se
cul[i] co[ferre] nos totos ad querend[i] deu et vitii beat[i]: Sed ex
pecta iocunda su[rum] et ista habet u[n]o par[i]a dulceduiu[u]c su[i]a: non
faale ab eis p[ro]iudenda est ienao: quia turpe est ad ea tursum
vedure. Ete q[ui]nt[i]m iam est ut impetret: aliquis hon[i]or: et quid

amplius in his desiderandī. Suppetit amuctō maior copia. ut nichil aliud et multīn festinem vel p[rae]ſicatus dant potest et du cenda u[er]or cūr aliqua pecunia ne ſuip[tu]n grauēt et ille erit modus cupiditatis. Multi magi viri imitatione digniſſi mi ſapiētæ studio c[ui] coniugib[us] dediti fuerunt. Cui hec dicebam. et alternabāt hi venti et ip[pe]lēbat huc atq[ui] illuc cor me[n]t. trāſi bant tempora et tārdabam ōuerti ad d[ui]n. et diſſerebā de die i diem viuere i te. et nō diſſerebā cotidie i memetip[ō] mori. a[] mans beati vitā timebā illā in ſede ſua. et ab ea fugiēs que re[b]ā c[ui]ā. Putibā c[ui]ā me miſeru[us] ſore numis ſi ſemine p[u]a[] ter ampleribus; et medictiā miſeris cordie tue ad eand[em] inſi mitate ſanand[em] nō cognītabā. quiā exptus nō erat. et ip[pr]iaru[em] viru[m] tric[ed]e b[us] eſſe continen[c]ia. quar[u]t] mi[c]hi nō erat. c[ui]n[si]us c[ui] stultus e[m] et n[est]u[m] ſiut ſcriptu[m] est. nemin[e] eſſe c[om]tinente n[ifi] tu d[eder]is. Atq[ui] d[ares] ſi gemitu iterno pulſar[em] a[n]ues tu[m].

et fide solida in te iactare cum meam. Caplīm duodentim. Prohibebat me sane alipius ab u[er]ore d[u]ſtěda. c[ui]ntās nul[lo] modo nos posse ſeuro oto ſimul i amore ſapiētæ vuiē re s[ic]it iam dui desideram? si id ſeſſem. C[ir]at c[ui] ip[er] in ea c[ia]tæ ve c[ui]t caſtiffim? ita ut miru[m] e[m]t quia vel experien[c]ia conac[ui] bitus reperat i ingressu adolescenc[ie] ſue. Sed nō h[es]erat. ni g[ui]ſq[ui] doluerat i ſpreuerat. et deinde iam continētiffime vuiē bat. E[rg]o aute resistebā illi exemplis e[or] qui c[om]ingati coluſi ſent ſapienc[t]a i p[er]muiffet deu. et habuiffet fidelit[em] ac dilectu[i]ſſent amicos. a quod quide granditate animi longe abest i deli[]gatus morbo carnus mortiſera ſuavitate tinhebā cathenā meam ſolu timēs i quasi conac[us]o vulnere repellēs verba bene ſua[d]eſis tanquam manu ſolu[c]t[s]. Inſup[er] c[ui]ā p[er] me ip[er] quoq[ui] alipio loquebat ſerpēs i inectebat atq[ui] ſpargebat p[er] ſiqua me[n] dulces laq[us] i via eius. quib[us] illi honesti et expediti pedes úplicarent. C[ui] c[ui]m me ille miraret[em] quem nō paruipenderet ita h[er]ere viſto illius volup[t]atis. ut me aſſirmare quoniamque inde iter nos quererem? ni[lo] modo celibē vitā posse degere. atq[ui] ita me desendere. c[ui] illiu[m] mi[]vante videre. ut dicere multu[m] interſſe inter illud q[ui] ip[er] i[n]p[er]tim

et furtim expletis est. et quod pene iam ne meminisset quidem atque ido nulla molestia fucale contemneret delectaciones consuetudinis mee ad quas si attessisset honestu nonc matrimoni, non eum munim o portere eum ego illa vitam nequidem spemere. seperat et ipse desideriumque consigni. nequaquam victis libidine talis voluptatis. sed curoscan tis. Dicebat eum se stare cuspere. quid nam eest illud sive quo vitam mea qii illi sic placebat non michi vitam sed pena videre. Stupebat eum liber ab illo vinculo anum seriututem mea. et stupendo ibat et periendi cupidinem ventur in ipsum experientia atque inde forasste lapsurus in eam quia stupebat seriututem quomam sponzionem volebat facere cum morte. Et qui amat periculam. incitet in illud. Neuer emi nunc si quod e commale decus i officio regendi matrimony et suapiendorf liberor ducebat nisi tenitur. Magna autem ex parte atque vehementer consuetudo sacerdote i sacerabilis consipiscencie me capax extructuabat. illiu autem amictio capiendus trahebat. Sic eram. donec tu altissime non deservens humum nunc misertur. misera nos subuemere miris et occultis modis. Caplim tertio decimam et instabat impigre ut ducere vixere. Jam petebat. iac pmutte bat. marie matre dante operam quo me iam conjugatum baptisim salutaris ablueret. quo me in dies guidebat aptam. Et vota sua ac pmiussa tua i mea fide cœpleri ait ad iuertebat. cum sive et vobis meo et desiderio suo forti clamore cordis abque depeveret. cotta die ut ei p. visi ostenderes aliquid de futuro matrimono meo numquam voluisti. Et videbat quod vana et fantastica quo togebat impetus de hat re satagentyi humani spis. et narm bat michi non cum fiducia qua solebat eum tu demostinere sed contepnes ea. Dicebat emi dissernere se nescio quo sapore quid verbis explimere non poterat quid itereffet inter reuclantem et alia? suâ soppiantem. Instabat tamen et puella petebat cum etas ferme biennio num quin nubilis erat. et qua ca placebat expertubatur. et multi amici agitueram animo. et collo Caplim quatuor. quentes ac detestantes turbulentis humane vite molestias pene iam firmaueram remoti a turba ociose vivere id omni sit. moliti ut si quid habere possent conferreant et medii. unaq. rem

familiaris consclarem ex omnib ut p amicte sotietate no eet alud
hui et alud illius. sed q ex actis fieret vnui et vnuiſi singulozum
eet. et omnia oin cu viderem nobis ee posse decē ferme hoines in e
adem sotietate. eemt inter nos p[omin]utes. romanian maxime com
muni ceps noster. quē tunc gruues estus negocioſ ſuor ad comi
tutui attixerat ab ienite etate muchi familiarissim. qui māriē
instabat huct rei. et magnā in ſuadendo habebat auctorate q am
pla res euis multu ceteris anteibat. et placuerat nobis ut bini
animi tanſ magistrat omnia necessaria cmareret ceteris quietis.

 Sed postea q[ui]m cepit cogitare utriu hor mulierule fineret quas et
 alij n[im] iam haberet. et nos habere volebam? totu illud placatu
 q[od] bene formabam? diffiluit e manib atq[ui] cons factiui et abiectu est
 inde ad suſpuria et gemitus regreſſus ad sequendis latas et tritas
 vias feculi. quomā multe cogitnaones erunt in corde n[ro] consilium
 aute tuu manet et eternu. Ex quo consilio deridebas nostra. et tua p[
] parabas nobis? daturus est in oportuutate et apturus manu
 et ipletur us animas nostres benedictione Cap[oli]n quatuor imu
 nterea mea p[an]n multiplicabane? et auilfa alatere meo tu
 q[ui]m i[pedimento] consigui cu qua cubare solutus eru. cor ubi ad
 herebat conſu et vulneratu muchi erut et muhebat ſagiunē. Et
 illa in affractu redierat. ponēs tibi aliu se viuui nesfitum reiſto
 apud me naturali ex illa filio meo. At ego iſeſu nec ſemine imi
tator. dilacionis ipaties. tanq[ui]m post biemui accepturus ea qua
 petebā quia no amator consigui sed libidinis ſerius eru. p[ar]am
 alia no vtq[ui] consigem quo tanq[ui]m sustentare? et produceret vel inte
 ger vel auctior morbus animæ meo satelliao p[or]dantatis consuetu
 dimis in regni[rum] vORIZI. Nec sanabat vulnus illud meu q[od] pri
 oris p[re]ſione factu fuerat. sed post fernore dolores acerimui pu
 trestebat et quasi frigidius sed desperatus dolebat Cap[oli]n.

Tibi laus. tibi gloria. fons miſericordiar[em]. Ego ſiebā miſeror?
et tu p[rin]quinior; aderat nāſ iam d[er]terea tua raptura me.
de ceno et ablūtura et ignorabā: nec me reuotabat a p[ru]ſidiore vo[
luptatiu carnaliu gurq[ite] n[u]ſi metu mortu et futuri iudicis tuu.
qui p[er] varas quide opiniones n[ui]q[ui]m tāmē recessit de p[ectore] meo.

bilè totis medulis credebà? quia & neſtaes unde & quomodo. plav
ne tamè videbà & certus erà id qò coruipi potest deterrus ee qîm
id qò no potest. & qò violari no potest. instiſtanter ſponebà viola
bili. & qò nullà patit mutationè melius ee qîm id qò mutari po
test. Clamabat violenter cor meû aduerſus omnia fantasmatâ mea.
et hoc vno ictu conabar abigere artuolantè tuè àmündicè ab
aae mentis mee & vix dimòta in ictu otuli eate còglobata rurſus
ademt & uruebat in aspectu meû & obnubilabat eu? et qùmius no
forma humani corpis. corpozeu tamè aliquid cognitare cogeret per
ſpaaæ loco? ſiue iſuſi mûdo ſiue eata extra mûdu p[ro]ſunità diſſu
ſum eata ipm [cor]ruptibile & tuolabile & committabile qò corup-
tibili & violabili & commutabili ſponebà quomà, qua[do] p[ro]uabam
ſpaays talib[que] nichil michi ee videbat. ſed prorſus nichil ne inane
quidè tamq[ui] si corpus auſerat loco. & maneat locus omni corpore
vacuat[que] & terreno & humido aero & celeſt. ſed tamè ſit loais ina
nis tanq[ui]m ſpaaosu nichil. Ego itaq[ui] incuſat corde nec michi
metip[pe] vel ip[pe] conspicius qua[di]ud no p[ro] alijnta ſpacia tenderet vel
diſſimidebet. vel còglobaret. vel tumeret. vel tale alijd caperet à
capere posſet. nichil prorſus ee arbitrabat. Der quales eu[rum] for-
mas ne ſolèt otuli mei. p[er] tales imagines ibat cor meu? nec vi-
debam h[ac]t eandè intencionè qua illas ip[pe]as imagines formabà.
non ee tale aliquid. que tamè ip[pe]as no formaret. niſi eet mag-
nu aliquid. I[n]e eata te vitu[que] mee gundè p[ro]ſunità ſpacia vn
diq[ui] cognitabà penetra[re] totu[que] mûndi molem. et extra c[ui]a q[ui]m[que]
ſum p[ro] imensa ſine termino. ut haberet te terra. haberet celu.
haberet omnia. & illa finirent in te. tu autè nufq[ui]m. Siut autè
lua[que] ſolus no[mi]bſiſteret aeris corp[que] aeris h[ui]ui qui ſupra terru[que] est.
quo num p[er] eu[mi]tueret penetra[ns eu[mi] no diu[pi]pendo aut còa[di]edo
ſed implendo eu[mi] totu[que] ſic tibi putabà no[mi] ſolu[que] celi & aeris & maris
ſed eata terre corpus p[er]uiu[que] & ex omnibus maximis minimis p[er]tui
bus penetrabile ad capiend[ia] p[re]ſentà tuà otulta iſpira[ca]one
inſuſeus & exſiſeus àministrunte omnia que creasti. I[n]e ſuſi
pitabat. quia cognitare aliu[que] no[mi] poteru[que]. I[n]am fal[ſu]i erat. I[luo]
eui[mi] modo maiu[que] pars terre maiu[que] tu[que] parte haberet minore

minor. atque ita te plena esset oïda ut amplius tui caperet elephann
corpus qum passers quo cest isto grandius grandioribus occuparet lo-
ni. atque ita frustatim ptibus müdi magnus magnas brevibus
ues partes tuas presentes faceres. Non es autem ita? sed nondum illi
minauemus tenebras meas Capituli sedundin

at erat michi dne aduerfos illos deceptos deceptores et lo-
quacés mútos quomà no ex eis sonabat verbù tuù. sat er-
go erat illud qò iam diu abusis carthagine a nebrizio opponi so-
lebat. et omnes qui audienni concussi sum? quid erat tibi factu-
ra nefcio que gens tenebrax quâ ex aduersa mole solèt opponere.
sit uì co pugnare noluiffes. Si emi responderet alioq. fiusse no-
entur? violabilis tu et corruptibilis fore. Si autem nichil ca no-
cere potuiffè diceret? nulla afferet? causa pugnandi. et ita pug-
nandi ut quedù porca tua et membrù tuù vel ples de ipse substi-
ta tua misferetur aduerſis potestatib? et no à te creatis naturis?
atque in tantù ab eis corrupebet et commutare in determin ut a be-
atitudine in miseria vertere? et idigeret auxilio quo eru pur-
gariq? posset. et hât eè anima cui timis sermo ſeruenti liber et
contaminate purus et corrupte integer subueniret. sed et ipse
corruptibilis quia ex una cadent? substanæ. Itaq. si te quaq-
es id est substanæ triâ quia es uorruptiblè diceret falsa effent
illa omnia et execrabilia? si autem corruptibilem id ipse iam falsi
et prima voce abhomandù. Dat ergo erat istud aduerſis cos-
omimodo euomendos a pessura pectoris? quia no habebat qua
eruent fine horribili sacrilegio cordis et lique senaèdo de te ista
ed et ego adhuc qumus íonta? et loquido. Caplim tertii
minabile et itonuertibile et ex nulla parte mutabile dic-
rem firmeq. sentire dìm nìm deù verù qui fecisti no solu aias
ninas et corpa sed et omes et omnia? no tenebà explicam et enodù
tam causam mali. quætis tanè cest sit ca querendà videbam
ut no p illa costingerer deù incommutabile mutabile cire.
ne ipse fierè qò querebà. Itaq. ſeaturus ca querebà. et certus no
esse verù qò illi diceret quos toto aìo fugiebà quia videbà que-
rendo unde malù repletos malicia qua opinare potius tuâ

substantia età male pati q̣m suâ male ſucre? et intendebâ ut cernere q̣d'auſiebâ liberu volutatis arbitriu causâ eê ut male ſaterem? et rectu uſitiu tuu ut paterem. et eà liquide cernere nò valebâ. Itaq[ur] acie mentis de pſundo edue re conat merge bar iteru? et ſepe conatus mergebar iteru atq[ur] iteru. Subleu bat enu me iu luce tuâ? q[ur] tom ſiebâ habere me volutate q[ur]m me viuere. Itaq[ur] c[ui] aliquid velle aut nollê nò aliquid q[ur]m me velle aut nolle certiffim erâ? et ibi eê causâ pectati mel iam iamq[ui] auaduertebam. Ad autem iuut facere pati me. potius q[ur]m facê videbâ? et id nò auipâ ſed penâ eê iudicabâ. qua me nò iuiste pletti te iuſtu cogitans cito fatêbar. Sed turſus dicebâ. Ams fecit me? Nonne deus meus? Aon tantu bonus. ſed ip[er]m bo[rum]. Unde igitur muchi male velle et bene nolle. ut c[et] cur iuſte penas luere? Ams i me hoc posuut ut iſeruut muchi plantari? ſim amaritudinu c[ui] tot ſiere a dulcassimo deo meo? Si dyabolus auct[or]? unde ip[er] dyabolus? Ad ſi et ip[er] puersa volutate ex bono angelo dyabolus factu est. unde et iu ip[er] voluntas mala qua dyabolus fieret. q[ui]ndo totus angelus a coditore optimo factus c[et] bo[rum]. Ad is cogitationu depumebar iteru et ſuffoambar. Cap[li]n ed nò uſa[mi] ad illu inferu deu cebar erroris? ubi quartu nemo tibi confite[re]. dum tu potius mala pati q[ur]m homo facê puat[re]. Sic enu nitebar uenire cetern. ut iam uueneru meli? eê incorruptibile q[ur]m corruptibile? et ideo te quicquid eê eê incorruptibile confitebar. Aeq[ur] enu villa alia vnq[ui]m potut poteritue cogitare aliquid q[ur]d ſit te meluus qui ſumu et optimu bonu es. C[ui] aute veriffime atq[ur] certiffime t[or]ruptibile corruptibili ſponat? ſiut iâ ego ſp[onebâ]? poterâ iam cogitatione aliquid attingere. q[ur]d c[et] meluus deo meo. n[ui]s tu eſſes t[or]ruptibilu. Obi enu videbâ t[or]ruptibile t[or]ruptibili eê ſponendu ibi te querere debebâ? atq[ur] unde aueterre unde ſit malu id eſt unde ſit ip[er] t[or]ruptio qua violi subſtântia tua nullo m[odi] potest. Nullu enu p[ro]ſus modo violat t[or]ruptio deu n[ui]m. nulla volutate. nulla neceſſitate. nullo ip[ro]uſo m[odi] quoniam ip[er] eſt deus et q[ur]d sibi vult bonu eſt. et ip[er] eſt idem bo[rum]. Corr[ui]p aute nò eſt bonu? nec wgeris iuutus ad aliquid. qua

volutus tua no est maior quam potencia tua. Esset autem maior. si expon
 tu maior ees. Volumus enim et potencia dei deus ipe est. Et quid iuris
 sum tibi qui nosti omnia? Et nulla natum est nisi qua nosti eā. Et
 ut quid multa dictam aur no sit corruptibilis substīna q deus e. quīno
 si hoc eet non esset deus. Capitulū quintū

Et querebā vnde malī et male querebā. Et in ipa inquisizione me
 a no videbā malī et constituebā in conspici spt mei vnūsa creatu
 tam quicquid in ea cernere possunt. sicuti est tibi et mare et aer et suda
arbores et alīalia mortalia. Et quicquid in ea no videm siat firmametī
teli. inſup et omnes angelos et cuncta spūalia ei. sed eāda ipa quasi corpa
eſent loris et loris ordinaut pmagicntio mea. Et feci vna massā gran
dem diſtinctā generib corpori creaturā tuarī. ſiue q ven corpoza
cerut. ſiue que ipe pro ſpiritib ſiueram. et eā feci grande. no quanti
erat qd ſare no poterā. sed qintu libuit undiq verſu ſane finut. te
autē dne ex omni parte ambiente et penetruente eā. sed vſquequaq
iſinti. tamqum si mare eet ubiq undiq p imensa ſpacia et iſinti
ſolī mare. et haberet inra se ſpongia quaſubet magnā sed finut
tamē plena eet undiq ſpongia illa ex omni ſua parte ex imenso ma
ri. ſit creaturā tuā finut. te iſinito plena putabā et ditebā. Ene
deus. et eate q creavit deus et bonus deus atq his validiſſime lōgi
ſimeq pſtanCIOR. sed tamē bonq bona creavit? et eate quom ambit
atq implet ea. Obi ergo malī et vnde et qua huc irrepſit. Quc
dixi eus. et qd ſemen eus. An no oino no est. cur ergo timem
et cuem qd no est. Aut si inaniter timem. certe vel timor ipe
malī est q in caſſu stimulat et extruciat cor. et tanto gnuīns
malī qinto no est q timeam. aut hoc malī est q tunemus.
Id caro autē est malī q timeam. aut hoc malī est q tune
mus. Unde est igit quoniam deus feat het omnia bonus bona.
Naus quide et ſumū bonū minora feat bona sed tāme et tre
ans et creata bona ſut omnia. Unde est malī. Aut vnde feat\lea. Nateries aliqua mala erat. et formaut atq ordinaut eā.
sed veliquit aliquid in illa qdi bonū no coniueret. Cur et hoc an
impotēs erat totu vertere et commutare. ut nichl mali remaner
ui sit omūpotēs. Postremo cur inde aliquid ſucre voluit an no

ponus eam omni potencia fecit. ut nulla cœt oino. Aut vero existere
poterat contra eius voluntate. Aut si eterna erat. cur tam diu
p. infinita retro spacia tym sit ea sinit ee. ac tanto post plautus alii
quid ex ea facere. Aut etia si aliquid subito voluit agere. hoc po
tius ageret omnis ut illa no cœt. atque solus cœt toti veri et sium
mū et siniti boni. Aut si no erat bene. ut no aliquid boni cœt
faberaret et conderet qui bonerat. illa sublata et ad nichilum
reducta materie q. mala erat. bona ipe institueret unde omnia cre
aret. Non eri cœt omnis si condere no posset aliquid boni. misera
quam non ipe considerat admiuaret materia. Talia volueram pecto
re misero in granato curis morда assimis de timore mortis et no
tienta veritate; stabiliter adherserat et corde meo et catholica et
desia fides xpi tui dini et saluatoris nri in multis quide ad huc
iformis et per doctrine norma fluctuas. sed tamme no ea relinquit
bat animus tmo in dies magis magis ibibebat. Caplim. sex
am ena mathematicæ fallaces diminutiones et ipia tui
deliramenta reieceræ. Confiteant etia hinc tibi de intimis
visceribus aie mee miserationes tue deus meis. tui emi tu omino.
Nam quis alius a morte omnis erroris revocat nos nisi vitam que
mori nesat. et sapientia mentes ieligentes illuminas nullo ieliges
lumine qua mustus aministrat us ad arbor. volatim folia tu
pamasti puicæ me mee qua oblectatus sium vindicano acuto seni
et nebrizo adolescens mirabilis aie illi vehementer affirmati. huc
cui dubitaone quide aliqua sed tamme crebro dicenti no ee illa arte
futuram pündendi colecturas ante homi habere sepe vim fortis. et
multa dicto dia plemis ventura nesentibus qui diceret. sed
in ea no tacendo taurrentibus. Procurasti ergo tui hominem amatu
no quide segne consultore mathematicæ nec eas litteras bene
callente. sed ut dixi consultore curos. et tamme sciente aliquid quod
a patre suo se audisse dixebat q. quatuor valeret ad illius actis et
pinione euertenda ignorabat. Is ergo vir noie firmin? libera
liter istitutus et exaltus eloquio. cui me tanquam carissimi de qui
bustam sius rebus in quas secularis spes eius itumuerat consu
leret. quid michi solum suas quas coestellaciones appellat videre?

ego autem qui iam de hac re in nebrisi sententia fleeti teperi non
quidem abnuere conicere ac dicere quod nútani ortunebat. sed tamem
subicere esse iam ac michi persuasum videlicet illa ac et inania, tunc
ille michi narnuiit patre suisse sini librorum tantum aurofissimum, et
habuisse amicui etque illa simulque sectante qui pari studio et collano
ne flabat in cas nugas igne cordis sini. ita ut mutorum quos alii
um si qua domi pareret observaret momenta nascuntur atque ad ea
celi positaone notaret. unde illius quasi artis experimenta collige
vent. Itaque dicebat audisse se a patre quod eumdem firmum preegnas
mater cest. etna illius paterni amici famula quæda pariter utero
grandescbat, quod latere non potuit dīnn. qui etna canu suarum
partus examinautissima diligencia nosse curabat: atque ita
factum esse ut eum igitur consignis. ille autem ancille dies et horas mi
nuciores horarum articulos autissima observatione nume
rareret. enire eorum ambe simul ita ut easte constellationes
vque ad easte minutas utrique nascenti facere cogerent. igitur
filio ille seruilo. Nam eum mulieres parturire cœpit. indi
cuerunt sibi ambo quid et sua amica domo ageret. et paruerent
quos ad semicem muteret simul ut natum quod partunebat
eet cujus nútiatil. quod tamen ut etanuo nútaret tamquam in regno
suo facile efficeret: atque ita qui ab alterutro missi sunt tam ex paribus
domorum iteruallis sibi obита factos esse dicebat. ut alia potis
sitione snderu alias partituras momentumque neuter coram notare
sinerebatur. Et tamen firmam ampla aput suos loro natus dealbat
nores vias sæculi curis tabat. auquebat dimittis. sublimabat hou
noxibus. sernus autem ille consciomis ingo nullatenus relaxato diu
seruebat ipso indicante qui nonerat eum. Hic itaque auditis et re
ditis talis quippe narnuerat. omnis illa voluctatio mea resolueram
conadit. et primo firmum ipse conatus sum. ab illa curi
ositante renotare eum dicere constellationis et ipsis utem, quæ
nuaarem debisse me utique videre ibi parentes inter suos ac
primarios nobile familiæ, esse autatis natales iugenos ho
nesti educationem liberalesque doctrinas. at si me ille sernus ex
eisdem constellationis quia et illius ipse eorum consuluisset ut eum

quoſz vern referem debiſſe me rurſus ibi videre abiectaſſimâ fami
liam. cœdononê ſerulê. et tetem longe a priorib aliena longeſ di
ſtantia. unde autê fieret ut eadeſpitaens diuerſa dicere si vern di
terem. si autê eade dicere falsa dicere. inde certaſſime colligi ea que
vern consideratis cœstellationib dicerent. ſo arte diu fed ſorte. que
autê falsa no artis ipiaa fed ſortis medito. Hinc autê accepto adi
tu ipse mea talia ruminando ne quiſ coriinde delivore qui talem
questi ſequerent quos iam iaga tuâere atque nitisb refellere cu
pieba michi ita resſteret quasi aut firmin michi aut illi pater
falsa narrauerit. intendi consideracione in eos qui gemini nasant.
quoſ pleriq uta post iume fundunt et utero ut parni ipm ipis
iteriali quantâlibet vim et rei natum habere contendant. colli
ſi tâme humana consideracione no possit litterisq signari omo
nò valeat. quas mathematitùs iſpecturus est ut vern pnumet.
et nò erut vern. qua eade littemb iſpiaea eadem debuit dicere
de eſau et de iacob. fed no eade utriq actiderit. Falsa ergo diceret.
Aut si vern diceret no eade diceret. fed eade iſpiceret. Non er
go airê. fed ſorte vern diceret. Tu em diu eutiffime moderato
vmuſtitatis consulens consulentib consuleſq neſcientib oculto i
ſtinctu agis ut dum quifq cœſulit. hoc audiat quod eui oportet au
dire. ocultis meritis animarit ex abpſso iusti iudicis tu. cu no
dicat homo quid est hot. aut quid hot, nò diuat nò dicat. Homo et
am iaga me aduitor meus illi vii denum. Caplim septimù a
li solueras et querebà unde malè. et nò erat exitus. Sed me
no ſnebas illis fluctibus cogitationis auſerit ab ea fide qua tre
debam et ee te. et ee incommittibile ſubstantia tuâ. et ee de homibus
cui à iudicui tu. et in xpo filio tuo diu nò atque in ſcripturis
ſanctis quas ecclesie tue katholice medâret auctoritas viâ te
posiſſe salutis humane ad ea vitâ que post hâc morte futum
est. Hic iaga saliis atque conſiſſe roboratis in aio meo. quere
bam eſtuâs unde ſit malè. Que illa tormeta partuientis cor
dis mei. qui gemit deus meus. et ibi erut aures tue nesacere
me. Et tu in silencio fortiter quererem magne voce erut ad
musdiam tuâ tuâ contraones animi mei. Tu ſnebas quid

patiebar. et nullus homin. Quantu cum emi quod inde digerebat pliguam mea in aures familiarissimorum. Nunc quid totius tumultus ait mee cui nec tpa nec os mei suffitiebat sonabar es? Totu tamem ibat in auditu tuu quod rugieb a gemitu cordis mei. et ante te erat desiderii mei et lumine otuloque meorum non erat mei. Intus emi erat: ego autem foris. nec i loco illud. Act ego intendeb a in ea que i lonas continent. et non ibi tueneb a lotu ad quiescendu. nec recipiebat me ut ista diceret sat est et bene est. nec dimittet banem redire vbi michi satis est bene. Supior emi erat istis. te velro inferior. et tu gaudiu verii michi subdito tibi. et tu michi subirecens q in fin me creasti. et hoc erat rectu teniperamentu et media regio salutis mee. ut manere ad ymaginem tua. et tibi sætuiens dominare corpori. Sed ai supbe continu te surgere et autem adju sus d ton in cernu e caffa suti mei. etia ista ifima supra me facta sunt et premebat. et nusq erat latamentu et respuramen tim. Ipsa occurrebat undique acerniatim et wsglobatim cernenti. w gityanti autem ymagines corporis ipse opponebat. redeunt quasi due retur. Quo is indigne et sordide. Et hec de vulnere meo creuciut. quia huius est tanquam vulnerantur supbui. et tumore meo sepabar ab te. et nimis inflata facies claudebant otulos meos.

Actum vero dne in eternu manes et nò in eternu uafseris nobis. quoniam misent es teria et cineret. et platut in conspitu tuo reformare desformia mea. et stimulis internis agitabas me. ut in panens eem donec michi piteorè aspectu certus esset. et residebat tumor meus ex occulta manu mediane tue aciesque continente et cœtenebrata mentis mee acu collivro salubriu dwlorè de die meo. et primo volens ostendere in diè sanabatur. Caplim nonnù michi qun resistis supbis. humilib autem des gratia. et qunam miseria tua demonstrata sit homibus via humilitatis. quiboverunt caro factu est et habituait inter homines paumeti michi p quod hominem imanissimo tipho turgidu quoque platonicoor libros ex grea ligua in latina versos. et ibi legi nò quidem his vobis sed hoc idem oino multis et multiplicibus suaderi incionib quid pincio erat verbu. et vobu erat aput deu. et deus erat vobu. hoc erat in

prinzipio apuit deu. Omnia p ipim facta sunt. et sine ipo factu est nuch il. Ad factu est in ipo vita erat. et vita erat lux homin et lux itene bris lucet et tenebre ca nd comprehenderit. et quia hois aia qinius testimonii phibeat de lumine. no est tam e ipa lumen. sed verbu deu. deus est lumc veru qo illuminat omne homunc veniente in huc mundu? et quia in hoc musto erat. et muste p ipim factus est. et must dus eu no cognouit. quia vero in sua pria veit et sui eu non re teperuit. quotet aute receperuit eu dedit eis potestate filios dei fieri creditur in noie euis no ibi legi. Item legi ibi quia verbu deus no et carne. no ex saignne. no ex volutate viri neque ex vobisuntate carvis. sed ex deo nat est. Deo quia verbu caro facti e et habituait in nobis. no ibi legi. Indignau quippe et illis litteris varie dictu et multis modis qu sibi filius et forma patris non ira pina arbitrat ee equalis deo. quia naturaliter idipm est. sed quia semetipm extinuumit forma serui accipiens et simulitudine hominu factus et habitu tuent ut homo. humiliavit semet ipm factus obedienc vsub ad morte. morte aute crucis.pter qo et deus illu eraltaut. et donavit illi nomc qo est supe omne nomc ut et noie ihu omne geni flectat celestii terrestri et inferno et omnis ligua cofiteat quia dnis huc ex in gla est de patris no habet illi lubu. Ad eui ante omnia tpa et supe omnia tempora committibili manet unigenit filmus tuus coctern tibi. et quia de pletudine ei accipuit aue ut beate sint et quia pariter pacione manentis et se sapiencie renounat ut sapientes sint. est ibi. Ad aute sedm temp pro ipiis mortuis est. et filio tuo unico no pe pertesti sed pro nobis oimit tradisti eu? no est ibi. Abdonisti ei hec a sapienc et reuelasti ea paruulis ut veniit ad eu laborantes et onerati et resiceret eos. quomia mitis est et humilis corde. et dirigit mutes et iudicio. et docet mansuetos vias suas. videss humilente nostru et laboru nirm et dimittes omnia pettata nua. Aliu aute co turno tan doctrine sublimioris elati no audiunt dicente. diste a a me quia mitis sum et humilis corde. et tuenietis requie alab vris. et si cognosfit deu no situt deu glori sufficient aut gracias agnit. sed eu a nesfit in cogitatione suus et obscurat inspires cor cor. quia dicte

tes se eê sapientes stulti fiit: et ideo legebâ ibi erit imutatiâ gloriâ
torripationis tue in ydola et varia simulachra et similitudinem ymagis
corruptibilis homis et volucrii et quadrupedii et serpencium
videlicet eggyptii cibii quo eſau p[ro]diſt primogenita ſua: quoniam
cuius quadrupedis p[ro]te honoravit pp[lius] primogenitâ cœuere corde
in eggypti: et curuam ymaginem tuâ aiam ſua ante ymaginem vituli
manducantis ſeu: Inueni hec ibi: et nò manducam. Placaut em
tribi dne auſterre obprobrii diuacionis ab iacob: ut maior ſeruere
minori. Et vocasti gentes et hereditate tuâ: et ego ad te venen et
ſentibus et intendi in aurum quod ab egypto voluisti ut auſeret po
pulus tuus quoniam tuu erat ubi u[n]erat: et diuisti atheniſibus
p[ro]aplim tuu q[ui] te viuuiuq[ui] mouem et ſum: ſiut et quidem ſedem eos
dixerut. Et inde viaq[ui] erat illi libri: et nò attendi in ydola eggyptioru
qui bus de auro tuo m[ih]strabat: qui t[em]ſmutauerut vertat de i
mendacui: et coluerut et ſeruuerut creature po[aus] q[ui]m creatoru: a Ca"
A[dam]t inde a[monit] videre ad memeti[pt]m tuuii t[em]t i[er]dem
ma mea duce te et potui: quoniam fact[es] adiutor meus: in
traui et vidu i[que]tiam[que] oaro anim[e] mee ſupra eund[em] oculi a[i] mee
ſupra mentem mea lucem incommutabile: nò h[ab]t vulgare et cœupacia
omni carni: nec quaſi et eodem genere grandior erat tanq[ui]m ſi ista
multo multoq[ui] clarius clareſteret totuq[ui]m occuparet magnitudine.
Non hor illa eint: ſed alium valde ab iſtis omnibus nec ita erat ſupra me[
tem] mea: ſiut oleuq[ui]m ſup aqua: nec ſiut celuiq[ui]m ſup terruq[ui]m: ſed ſuperior
qua ipa ſeat me: et ego iſerior qua factus ab ea: Cui nout veram
tem] nout eam: et qui nout eam nout eternitate: Caritas nout eam.
O eterna veritas et vera caritas: et am[]m eternitas: Tu es deus meus:
Tibi ſiſp[ro]v[io] die at nocte et c[ui] te primu[m] cognomi tu assu[pi]ſiſt me.
ut videre eſſe quod videt[ur]i: et nondi[m] me e[ſ]e qui videre et reu[ben]ſt i
ſirimitate a[ſpectus] me: Radiavit i[ne] me vehe[m]eter et contremui
amore et horrore: et tuuii longe me e[ſ]e a te: et in regione diffi[m]uli
tidinis: tanq[ui]m audire vocer tuâ de c[er]t[eso]. Cibus ſium grandium
tresſe et manducabis me: nec tu me in te mutabis ſiut abu[m]
carus t[ue] ſed tu mutabers i[ne] me: Et cognomi quoniam pro in
quitate erudisti hominem: et tabereſte ſeafi[st]i ſiut aran[ca] aiam
[mea]. Et

dixi. *Aunqo nichil est veritas. quoniam neq[ui] p[ro]finita neq[ui] p[ro]inſi]nita loco[que] ſpacia diſſusa est.* Et clamasti de longi[que] tuo[rum] immo vero ego ſum q[ui] sum. *Et audiu[que] ſiut audit[que] in corde, et n[on] erat, p[ro]ſus vnde dubitare. *faciut[s] dubitare vinere me q[ui]n n[on] e[ſe] verita[rum] tem que p[ro] ea q[ui] facta ſut itellecta conspiciatur.* *Ca[rum] underitum* / t. inſp[er]t ceteri ſi[n]n te, *et vid[ui] nec om[n]no e[ſe]· net om[n]no n[on] e[ſe]· Esse quid[que] quoniam abs te ſut. n[on] e[ſe] autem quoniam id quod es n[on] ſut. *Id em[n] vere est. q[ui]d[em] utu[m]biliſt manet. N[ich]i autem inhe[rit]ere deo boni[que] est. *qua[n] si n[on] manebo in illo· nec i[n] me poter[ur]. *Ille autem in ſe manen[que] inouat omnia[rum]. et d[n]ns meus es. *quoniam bonorum et maſſeſtat[ui] est in [Time]orum n[on] indig[es.]* *Cap[ul]z duodentum* / quoniam bona n[on] ſut q[ui] corri[piunt]. *que neq[ui] ſi ſi[n]ma bona eſt, ſent. neq[ui] ſi nulla bona e[en]t corri[pi] possent. *qua[n] ſi ſi[n]ma bona eſſent corri[pi]tibilia e[en]t. *si autem nulla bona e[en]t quid i[n] eis corri[pi]nperere[rum] n[on] e[ſt.]* *Docet em[n] corriptio et n[uſi] boni[que] minueret non noceret. *Aut igitur nichil notet corriptio q[ui]d[em] fieri n[on] potest.* *Aut q[ui]d[em] tertiffi[n]mi[rum] est omnia[que] corri[piunt] priuant[que] bono. *Si autem omni[que] bono priuabunt[que] omni[n]o n[on] erut. *Si em[n] erut et corri[pi] i[n]am non poterut meliora erut. *qua[n] ictoruptibili[que] p[er]manebunt. *Et q[ui]d[m]ostriuſus q[ui]n ca[di]tere omni[que] bono amuſſo facta meliora. *Ergo ſi omni[que] bono priuabunt[que] omni[n]o mala erut. *Ergo q[ui]n diu[que] ſut, bonu[que] ſut. *Ergo quatuq[ui] ſut bona ſut. *malu[n]q[ui] illud q[ui]d[em] querebant, vnd[em] e[ſt.]* n[on] eſt ſubſtan[ia]. *qua[n] ſi ſubſtan[ia] e[en]t boni[que] e[ſt.]* *Aut em[n] e[en]t ictoruptibilis ſubſtan[ia] magni[que] uti[que] boni[que] *aut ſubſtan[ia] corruptibilis e[en].* *q[ui] n[uſi] bona e[en]t corri[pi] n[on] posſet. *Ita[que] vid[ui] et ma[n]nifestu[rum] est n[ich]i[que] quoniam bona tu feciſt. *Et p[ro]ſus n[ulle] ſubſtan[ia] ſut quas tu n[on] feciſt. *Et quoniam n[on] equalia omnia[que] feciſt. *I[ego] ſut omnia[que] quia ſingula bona ſut. *Et ſimul omnia[que] valde bona. *q[ui]m feciſt deuſ n[oster] omnia[que] bona valde.* *Cap[ul]m tera[n]decim* /

t tibi om[n]no n[on] eſt mal[u]. n[on] ſol[u] tibi ſed nec omu[n]ſe creare[que] tue. *qua[n] extra te n[on] eſt aliquid q[ui]d[em] uru[pat] et corri[pat] or[u]ndem qu[em] ipſo[n]ſiſt ei. Inpartib[que] autem e[n]us qued[u]m quibusda[que] n[on] dueniu[t] mala putant[que] *et eade[m] ipa dueniu[t] aliſs *et bona ſut. et in ſemecip[is] bona ſut. Et omnia[que] hec q[ui] ſibimet tu[em] n[on] con

ueniit.² couenuit iferiori parti rerui quâ teriit dictim? habentem
celû siui nubilosù atque ventosù congruì sibi. Et absit iam ut dice
rem nò esse ista. quia si sola ista cernere desiderire quidem meliora
sed iam etià de solis istis laudare te debere. quoniam laudandù te o
stendit de terra. dratones et omnes abyssi. ignis grandioque glanes
spuec tempestatis que faciuit verbù tuum. montes et omnes colles lig
na fructisem et omnes ædri. bestie et unuïsa petora reptilia et vola
tilia pennata.³ reges terre et omnes jći pi npapes et omnes undius
terre. unenes et virgines senes cni iuiorib laudet nomè tuum.
Cum vero etià de celis te laudet.⁴ laudet te deus iiii in extelsis de
angeli tu. omnes virtutes tue. sol et luna et omnes stelle. et lumè
teli celor? et aque que sup celos sitt laudet nomè tuum. Non iam
desiderabà meliora. quia omnia cognitibà et meliora quide supio
tu qin iferiora.⁵ sed meliora omnia supiora iudicio sano repèdebat.

Non est sanitas eis quibusciplet aliquid utre Caplim. xiii.
nature tue sicut mihi nò eint cù disiplueret multa que fen
sti. et quia nò au debat alia mea ut ei disiplueret deus meus. no
lebat ee tuu quiæsò ei displacebat.⁶ et iude ierat in opinione du
arii substantiali et nò requiescet at aliena loquebat.⁷ et iude re
diès fecerat sibi deu p. ifinita spacia locox omnium et cù putue
mt ee te. et cù collocauerat in corde suo. et facta erat rursum te
plui idoli sui abominandù sibi. Sed postea qin sounsi caput ne
scientis et clausisti omilos meos ne videret vanitate. cæssui de
me pauliù et consopian est iſania mea et eugilium in te. et vidi
te ifinitis et vifus iste nò carne trohebat.⁹ Caeterum
t resperi alia et vidi tibi debere quia sitt et iude cuncta finita.
Sed aliter. nò quasi in loco. sed quia tu es omni tenes manu
veritate. et omnia vera inquantù sitt. nec quicquam est falsitas nisi ei
putatur. ee qd nò est. Et vidi quia nò solui loas sua queq sius
ueniit sed etià temporib. Et quia tu solus eterni es nò post iiiià
bilia spacia tempora cepisti operari. quia omnia spacia temporù
et à ptereruit. et à prieribit. nec abuerit nù veniit nisi te opante
et sensi expletus nò ee miui qd. Et manente Capliz sen
palato nò sano pena est panis qui sano suaus est. et omnis

egnis odiosa lux que puris amabilis. Et justicia tua displucet iniquis. ne dui vippera et vermiculus que bona creasti apta in senioribus create tue partibus quibus et ipi miqui apti sunt quinto diffimiliores sunt tibi. apti aute superioribus quinto similiores sunt tibi. et quesiui quid eest iniquitas et non inueni substantia sed a suma substantia te deo detorte in ifima voluntatis puer sitate pietatis itima sua et tumeſtis foras.

Et minbar qu te iam amabà no pro te fan Caplim. XVII
ſima. et no instabà fiu deo meo ſed rapiebar ad te decore
tuo. moras diripiebat abs te pondere meo. et ruebà in ista ci ge-
mitu? et pondus hot consuetudo carnalis. ſed meati erat meoria
tui nego villo modo dubitabà esse au coherere. ſed nondù me eè qui
coherere. quoniam corpno corripiet aggrauat aiaz et deprimit ter-
rena i habitato sensu multa cogitante? eimgis teriffim quibuscibilia
tua a constituaone miudi pe ea qea ſacta ſuit itellecta conspiiunt sempi-
terna quoſis virtus et diuinitas tua. Querens emi unde approbare
pulchritudine corporis ſue celestii ſue terrestrii et quia do michi
psto eest integre de mutabilib quidam et dicti hoc ita eè debet
hoc no ita. Hot ergo queres vnde iudicere ci ita iudicare inue
neram incommutabile et veri veritatis eternitate ſupra mente
mea commutabile. atque ita gradatim a corporibus ad ſenacente per
corpus aiaz atque inde ad euis interiorè vim ciu ſensus corporis exte-
nora numaret. et quouſa posset bestie. atque inde rursus ad viao-
tinante poterè ad qua refert iudicandù qd ſumit a ſensibus cor-
poris que ſe quoq in me comperies mutabile ererit ſe ad intellige-
na ſià et abduerit cogitacione a consuetudine ſubtrahes ſe cor-
dientib turbis fantasmati ut tueniret quo lumine aspereat
cui ſine vlla dubitaone clamaret incommutabile p[er]ſerendù ee mu-
tabili. vnde noſset ip[er]m incommutabile. qd nisi aliquo modo noſset.
nullo modo illi mutabili certa j[p]poneret. et p[u]ueniret ad id qd est
in ictu trapidantis aspectus. Tim vero tuſibilia tua pe ea que
ſacta ſuit intellecta diffoperi. ſed aac figere no valui. et reprecissa in-
ſuinate redditus ſolitis no meati ferebà nifi amante meoriam
et quasi oſſucta desideritem q[ui] medere nòdù posſen. Caplim
et querebà vià comparandi roboris qd eest ydonei teridetaui

ad fruendù te: nec iuenebà doner amplecterer mediatoæ dei et hominù hominè ihim xipm qui est sup omnia deus benedictus in serila vocante et dicente ego sum via et veritas et vita et tibì au capiendo inalidus erà miscentè carni quoniam verbi caro fucut est. ut isfantià utam lacteseret sapiencia tua p quæ treasti oïa a Non emi tenebà dìm mei ihim humilis humilè? nec au rei ma gistra eet eus infirmitas noneram

a Caplż deamùnonù
erbì emi tuì eterna veritas supiorib creature tue partib supeminens subditos erigit ad seipam in isriorib aute edisimuit sibi humile domi de limo nro p qua subdendos depme ret et ad se tinueret sanas tumore et nutriens amore ne fiduaa sin psgrederent longius. sed potius isfirmarent videntes ante pedes suos infirma diuimitate ex participacione timice pellacie nostre et lassi psternerent in cam illa aute surges leuaret eos. Ego ve ro alud putabà tantuqf sentiebà de dno xpo meo quittu de extelle tis sapienae vivo au nullus posset equari p[er]stetim qua munbi liter natus ex virgine ad exempli contemnendor[em] temporaliu[m] pro adipistenda imortabilitate diuina pro nobis cura tantù aucto vitate magisterij meruisse videbat. Aui d aute sacramèti haber[ur] verbì caro fucuti ne suspiari quide poterit tantù cognouerit ex h[us] que de illo scripta tnderent quia mandu[n]uit et bibit domui ut et ambulavit exlypantus est cœtristatus est. semocinatus est nò hèsisse carni illà verbo tuo.nisi tu aia et mente humana

Nouit hor omis qui nouit incommubilitate verbi tu quam ego iam nonerù q[ui]tù poterù nec omnino quaçim inde dubitabà Eteni nùt mouere mêbra corpi[s] p volutate.nùt nò mouere.nùt in aliquo affectu affia.nùt nò affita.nùt p[er]ferre p signa sapientes sentencias nùt e[et] in silencio. p[er]via s[ui]t mutabilitati anime et mentis. Aue si falsa de illo scripta esset enà omnia periclitarent mendiao.nec in illus litteris illa fidei salus generi huano remaneret. Auià itaq[us] vem scripta s[ui]: totu hominè i xpo agnoscebà.nò corpi[t] tantù homis aut cui corpe s[ine] mète anima. sed ip[m] hominè nò p[er]sona veritatis sed magna q[ui]n nature humane extellentia et p[er]fectiori participacione sapien

a sepius

nte p[er]feri ceteris arbitrarum. Alipius autem deu carne indutu
ita putabat credi a katholica[rum] ut p[er]ter deu et carne no[rum] effet in
xpo.¹ anima mentes hominu[m] no[rum] estimabat in eo p[re]dicatu[m]. Et quo[
ma] bene p[er]sua[n] tenebat ea que de illo memorie mandata sunt
sine vitali et rationali creatura[m] no[rum] fieri . ad ip[m]a[mi] p[er]siana fide p[ri]
gius monebat.² sed postea hereticus appollinaristarui h[uius] erovet
 cognosscens katholica[rum] fidei collectus et c[ogn]temperat est. Ego autem
aliq[ui]no posterus didicisse me fato[rum] in eo q[ui] verbu[n] caro factu[m] e[m]
quo[m] katholica[rum] veritus a f[o]tini falsitate dirimat.³ Improbato
q[ui]p[pe] hereticus facit eminere qu[od] ecclesia tua seniat. et q[ui] habeat
sana d[omi]nina. Oportuit em[m] et h[ui]eres c[um] ut p[er]bat ma[m]ifesti fieri
vent inter infirmoe...

## Capitulum viceſimui

ed t[ur] lectis platonicux illis libris postea q[ui]m inde amonij
tus quereret incorpore[m] veritate. tuſibilia t[ur] ea q[ui] faci
ta ſi[nt] intellecta [c]ſpexi. et repulſus ſenti qui p[er] tenebras ſi[m]
mee contéplair no[rum] ſinerer certus te c[um] et p[er] ſi[nt]ui te c[um] nec t[ur]
men p[er] locos ſimitos ſi[mi]toſue diffi[n]di et vere te c[um] qui ſemp idem
ip[pe] effes. ex nulla parte nulloq[ui] motu aliter aut aliter. c[eter]n
vero ex t[em] c[um] omnia hoc solo ſurmiſſimo documento qua ſi[nt]. Cer
tus quid[em] in ſi[m]s eri[m]. nimis tam[em] infirmus ad fruendum te
Garieb[ae] plane quaſi peritus. et niſi in xpo[rum] saluatorem n[ro] vi[m]
t[ur]a quereret no[rum] peritus sed periturus effem. Jam em[mi] c[er]pem
velle videri ſapiens p[len]o[rum] p[ena] mea et no[rum] fleb[ae] insup[er] et iſlab[ar]
ſencia. Abi em[m] ev[nt] illa edifici[m]s tarit[s] a fundum[em]co humilia
tis q[ui]d[em] est p[er] ihe[m]. aut q[ui]ndo illi libri me do[ce]r[er]t e[m]？ In quos me
p[er]terea p[riuſſi] ſa[i]p[ur]ras tuas consideriſſem c[red]o volu[n]tis in
arrere ut i[pr]imeret memorie mee quo[m] ex e[m]s affectus effem.²
et em[mi] postea in libris tu[m]s manuſeſtus c[em] et curant ab[us] diu[n]tus
tu[m]s contectarent vulnera mea diſcernere atque diſtingueret q[ui]
interſet inter p[re]ſumptione et confessione inter videntes quo
eund[em] ſit. nec videntes qua. et vi[m]a ducentem ad beatiſt[am] patr[m]
non tantum c[ern]enda. sed et habitu[m]am. Dam si p[er]mo ſanctis tu[m]
litteris iſo[rm]atus effem et in earum familiaritate obdulcauſes
miſch[em]. et postea in illa volumina in[ci]diſſe. fortiſſe aut abripi

issent me a solidamento pietatis. aut si in affertu quē salubremi
biberā p[ro]ſtatis ſem putare etiam ex illis libris eum posse conſapi si cos
solos quisquam didictasset. Caplīn viceſimūp[rimū] tnaſi audiviſſime arripiu venerabile ſtilu ſp[er]tui. et p[er] ceteris aſp[lin]a
pauli. Et pereru[n]t ille [a]ſtriones in quib[us] michi alio[n]do viſus est
aduerſari ſibi? et nō cogruē ſt[est]imonijs legi]s et p[ra]p[he]taru[n]i textu[s] ſermonijs eui[s]. Et appariut michi una ſnaes eloquior[] castor[u]s.
[ut] exultare ai tremore didicta et repi et u[n]enit quic[]uid illac veru[n] legent[]a.
har[que] au[mendacione] g[ra]nac t[ur] diu. ut qui videt nō ſi[rum] glori etur.
quiſi nō accepi[t]. nō ſolui id q[ui]d videt. ſed etia ut videat. Aui[d] em
habet q[ui]d nō accepi[t]. Et ut te qui es ſemp[er] idem nō ſolui a[m]oneat[ur]
ut videat. ſed etia ſanet[ur] ut teneat. et qui de longinquo videre non
potest. vi[u]a tamē ambulet qua venat et videat et teneat. quia et
ſi] c[om]delectet[ur] homo legi dei ſed[em] iter[io]ze ho[i]tem. quid ſa[n]iet de alia
lege in mebris ſi[s] repugna[n]te legi mentis ſue et ſe captiui du[n]te
in lege peatati que est et membris eui[s]. Quoniam iſt[us] es d[ui]ne.
nos aut[em] peatuum inique ſe[mi]t. ip[ie] g[ess]im. et g[ra]nuat[em] est ſup[er]
nos manus tua et i[u]ste traditi ſumus antiquo peatatori j[po]ſi[co] mor
ti. quia p[er]ſuaſt volu[n]tati u[n]re ſimilitudinē volu[n]tatis ſue qua in
veritate nō ſſetit. Aui[d] ſa[n]iet miſer homo. qui[s] eui liberabit de
corpe mortis hui[u]. nisu[] g[ra]nac tua p[er] i[m]p[er] x[p]m d[n]m i[n]m quē genu
iſi coeternu. et c[re]asta i[mi] p[ri]ntipio viar[u] tuar[u] in quo p[ri]n[te]ps hui[u]
m[u]ndi nō i[n]uenit q[ui]p[m] morte dignu[n] et ocridit eu. et eu[n]uat[u] est
cy[ro]graphu q[ui]d erat continuu[n] nobi[s]. N[or] ille littere nō habent.
nō habet ille pagine vultu[n] p[ietatis] hui[u]? lacrimas confessioni[s].
sacraſi[n] tu[n]i ſpiritu[n] contribulat[u]. cor contrit[u] et hu[m]uliat[u]. pp[li]
salute. ſponſam. c[ui]ntate. arru[n] ſp[er] ſa[n]ti. poa[li]u[] p[ra]j[ui]r. N[emo]
ibi c[ui]ntat. n[u]ne deo ſubdita erit aia mea. ab ip[er] eu[n] salutare me
u[m]. Etemi ip[er] deu[s] meu[s] et salutarijs meu[s] ſuſeptor meu[s]. non
monebor amplu[s]. N[emo] ibi audit vocante. venite ad me qui
laboratis. D[ed]ignant[ur] ab eo diſtere quoniam miti]s t[em] et hi[m]u[l]is cor
de. A[b]ſcondiſti eu[n] hec a ſapienti[b] et pru[n]denti[b] et reuelaſti ea p[er]
uu[l]is. Et aliau[de] est de ſilu[n]ſtrix cau[m]ine videre patriā pati[s]. et
iter ad ea nō i[u]enire. et ſi[fr]u[m]t conari p[er] i[u]nuā c[ir]tu[]obsideti[b]

et insidiantibus fugitibus deservorib[us] cum p[ro]nape suo leone et draconem et alid tenere viam illuc ducentem cum celestis impatoris munimam vbi non lativandanem, qui celestis militiae deservuerint. Dicitur emi sicut supplici. H[oc] michi inofferabantem miris modis cum munimini apleram tuam legere, et considerandam opa tua et expaueram. Explet liber septimn[em]. Inapit octavis.

Eus meus et
nocte in grāri
actione tibi et consitear miſeri
dias tuas ſupr. me. Perfundantur
offa mea dilectione tua et dicant
Dne quis similis tibi? Dirupisti vi
tula mea? ſacriſi[em] tabi ſacriſi[ui]m

landis. Quom[em] dirupisti ea narrabo: et dicet omnes qui adorat te cum audiunt hec. Benedictus d[omi]nus in celo et in terra: magni et mirabile nomine eius. Inheſeu[n]t p[ro]cedijs meis verba tua: et in diſa[mi]nuallabat abs te. De vita tua eterna certus erunt. Q[ui]miſ cam[que] eminate et quasi p[ro]ſpeaku[m] viderunt. D[ub]ituc[que] tamen omnis de incorruptibili ſubſtanția qu[em] ab illa e[cc]t omnis ſubſtanția ablata michi erat: nec certior de te ſed stabiliz[us] in te e[cc]t cupieb[ae]. De me a vero ſpal[em] vita mutabat omnia. Et munand[us] erat cor a ſermento veteri. Et placebat via ip[er]e salutato[rum]. Et ire p[ro]eius angustiſias ad h[uc] pigebat. Et miſiſt[em] mentem meam viſi[que] est bonum in conspectu meo p[ro]gere ad simpliſtan[em] qui michi bon[us] ſapprebat ſeruis tuus. et lucebat in eo gracia tua. Audient[em] en[am] qu[em] auiu[n]tute ſua deuotiſſi me tibi viuereat. Jam vero t[em]t ſenuerat. Et longu[que] etate in tu[rum] bono ſtudio ſectande v[n]ie t[em]e multa expert[em] multa edoct[em] michi videbat: et vere ſi[mi]t erat. Unde michi ut p[er]ſerret voleb[ae] confererem ſeu[m] estu[m] meos. quis e[cc]t aptus mod[em] ſi[mi]t affecto ut ego eram ad ambulación in via tua. D[ide]b[ae] emi plenam eccleſiā et alius ſi[mi]t ibat: alius autem sic. Michi autem diſplicebat qu[em] agebam in ſeculo. et oneri michi erat valde non iam inſtabantibus cupiditati[b]ut ſolebat

Iste honoris et pectime ad tollerandam illa sententem tam gravem. Jam
cui me illa non delectabat, p[ro]culce datua et decore domum tue quæ dilecti
Sed ad huc tenaciter colligitur ex femina? nec me phibebat aplus
coningar. quinque exhortantur ad melius. marite volens omnes homines sit
cum ut iste est. Sed ego iste morior eugebā molliore locum et, p[ro]pter hoc ut
nui volueram in ceteris lastridus et tabestem euris maridis et in aliis
rebus quæ nobis pati congruere videbar. ut et coningali cui deditus ob
stringebam. Audieram ex ore veritatis esse spatones. qui seipos abstine
runt p[ro]pter regnum rei[que]. sed qui potest in Acta p[er]citat. Damus ut
tertio omnes hoines quib[us] non est dei scienția. nec de his que videntur bo-
na poterunt tuendere eum qui est. At ego iā non eram in illa vanitati
Transcendem eam et testante vnueram creaturam tua ſuenerunt ut cre-
atorem nostrum et verbum tuum apud te deum. tecti[que] vnum deum p[ro]que cum ſi
sito creasti omnia. Et est alioque gen[ial]p[er]io[que] qui cognoscentes deum non
ſiunt deum gloriſamuerunt aut gratias egerunt. In hoc quoque inaderem.
Et dixtem tua suscepit. et inde ablatum posuisti uti[que] ualeſterem. quia
dixisti homini et e p[ietas] est sapientia. et noli velle videmus sapiens.
quoniam dicentes se esse sapientes ſtulti facti sunt. Et ſuenerunt iambo-
nam margaritam et venditis omnibus que habere emenda erat et dubi

Perpetravi ergo ad simplianum pa[ro]bā. Caplīn seamdiu[n] et
trrem in acquienda grua tunc epi ambrosij. et quę vere ut
patre diligebat. Narnium ei curiutus erroris mei. Dbi autem cō-
memoravi legesse me quostā libros platonico[rum] quos victorinus
quondam rethor verbis vome quę xpiānum deſunctum audieram esse. in
līguā latīnam tranſulſset. gintulatus est muchi q[ui]d non in aliorum
philosophorum s[ar]ptra inadſſem. plena fallaciae et deceptio[n]um se-
cundum elementa hui[m]ui. in istis autem omnibus modis iſinuari
dem et eius verbem. Deinde ut me exhortare[re]t ad hui[m]utem xpi[mi]sa-
pientib[us] abſcondita[m] et venelatam paruillis victorinum iſp[er]m reor[
tatus est. quę vome cum c[um]t familiarissime nouerat. deo[que] illo in
narravit q[ui]d non s[ile]bo. Habet eum magnam laude gracie tue. con[
fitenda[m] tibi qu[em] admodum ille d[oc]tissim[us] senex. et omni[m] liberali-
um d[oc]tirinarum peritissim. quibus philosophorum tam multa lege-
rat et diu[m] dictuerat doctor tot nobilium senato[rum]. qui ec[t]a ob in[

q[ui]d[iu]s d[iu]nauerat

signe p[re]clari magisterij quod aues huiu[m]ui diu[m]ini putat statuā
inano foro meruerat et atque perit. u[n]s[que] ad illa etate venerat
wor ycolor[ur] sacroru[n]g sacri legorui particip[es]. quib[que] tota fere
na nobilitas inflata sfimbat popilio[sam] et omnigenu[m] deu[m] et mo[r]
stra et anubem latratorē que alu[n]do cont[ion] neptuni[m] et venerem
continu[m] minernam tela tenuerat et a se victis iam weba suppliā[
bat qu[em] iste senex victor in tot annos ore territo[ro] de senis tane[
rat no erubuerit ec p[er] xpi tu et in[s]ans fontis tu[m]. subiecto col[
lo ad humiliter atque etiamita fronte ad crutis opprobrui. O
dne dne qui inclinasti cel[os] et descendisti. tetragisti montes et s[ui]
graue[r]it. quibus modis in[s]inua[n]sti te illi p[ectori] legebat s[ic]ut
at simplici am[] sancti s[]cripturā om[]c[s] exp[ianas] litteras iusti[n]gat
bat studio[s]sime et p[er]s[utabat]. et dicebat simpliciano no p[ala]
sed seare[s] am familiari am. auferis me iam ec exp[ianu[m]. Et re[
sp[ond]it ille. Non cr[u]n nec deputato te inter exp[ianos] u[n]si in et[
t]esia xpi vid[ero] ille aute[m] urdebat eu[d]ces. cr[eso] p[ar]ietes s[ic]ut
exp[ianu[m]. Et hoc sepe dicebat iam se ec exp[ianu[m]. et simplici am[] illud
sepe respondebat. et sepe ab illo p[ar]ietu[m] urrisio repetebat. Amicos
eui suos v[er]ebat[em] offendere sup[bos] demoni[c]olas. quod et aui mine
babilonite dignitatis quasi ex t[ed]oris libani quas nond[u]t contri[m].
uerat diu[m] graviter vuituras in se inimiti[as] arbitrabat. Sed
postea q[u]m legendo et inhyando hausit firmitate timui[t] negavi
a x[p]o cor[u] angelis sancti si eu[m] t[im]eret cor[u] homi[b] c[]o fiteri. reu[s]q[ui]
s[ibi] magni criminis apparuit erubestendo de s[ac]ramētis h[ui]lui[n]tis
verbi tu[m] et no erubestendo de s[ac]ris s[ac]ri legi[ur]s sup[b]or[ur] demomor[ur]
que imitator sup[bos] atque perpe[nt] depudiut vanitati et erubiut v[er]
vitati. subito[que] et inopinat[em] at simpliciano ut ip[er] narrebat. En
mus in eccles[ia] exp[ianus] volo fieri. At ille no se copi[s]a leti[m]
prerit eu[m]. Debi aute[m] imbutus est primis i[n]structionis s[ac]ramētis.
no multo post et[u]a nomen dedit ut p[er] b[apt]ismu[m] regenem re[m]. min[u]te
weba gaudente eccles[ia]. Sup[bi] vid[ebat] et imse[bant]. dentib[us] suus
stridebat et tabes ebat. Seruo aute[m] tuo diu[m] deus erat s[pe]s eius.
et no respe[ct]ebat et vanitati[m] et i[s]ani[m]as menaces. Deni[s] ut ven
tum est ad hora[] p[er]fitende fidei q[ui] verbis certis concep[ti]s reteni[t]s

memorizat. de loco eminentia i conspicii, iuxi fidelis rome reddi. solet ab eis qui actessi sunt ad gratiam tuam. oblatum eam dixebat victorino a p[ro]sbiteris ut secretus redderet. sicut non nullis qui vereamdia trepidaturi videbant, offeri mos ent. illi autem maluissi salutem suam in conspectu s[am]tus multitudinis, pfiteri. Non erat eum salutem, didebat in rethorica. et tamem eam publice, pfessus erant. Quidominius ergo vereri debuit, m[aur]suetu[m] gregem tuam, p[er]nunans verbi tuam. qui non verebat in verbis s[am]tus turbas insanor. Amas? ubi ascendit ut redderet, omnes s[am]bimet unum, quisque ut eum nonuerit, istrepuerunt nomem eius strepitu gratulationis. Aliis autem ibi non eum nonuerunt. Et somitu presso sonuit pora a[que]集集que collet, an[que] victor in victoribus. Cito sonuerunt exultacione quia videbant eum. et cito siluerunt itenaceo ut auderet eum. Dronuit, autem ille fidem verat, preclara fiducia, et vobebat eum omnes iurare intro in cor suum. et rapiebat eum amamodo et gaudendo. He mpientem manerent. Capitul[i]i tercii. Deus bone quid ager in homine ut plus gaudeat de salute deffenderet, a[que] et de maiori periculo liberate, q[ui]n si spes ei semper affusset aut pericul[i]i minis, fiusset. Etenim tu quoque museros p[er]ter plus gaudes de uno p[er]pentente q[ui]n de nonaginta nonem iustis quib[us] non est opus p[er]nitissa. Et nos eum magna iotidinitate auderem quoniam exultantis p[er]stors humeris reportet, ouis que errare poterat, et dragina referat in thesauros tuos, collet, an[que] viam mulier[em] que iuent, et lacrimas extat gaudium, solemnitatis domui eum legit[em] in domo tua de minori filio tuo, quoniam mortuus eam et reunit, pericent et iuentus est. Gaudes quippe in nobis? et in angelius t[ur]s sancta cartate sanctis. Nam tu s[em]p[er] idem, qui ea que non s[em]p[er] nec eodem modo s[ui], eodem modo s[em]p[er] nosti omnia. Q[ui]d ergo ager in a[que] a[m]plius delectat iuentis aut redditus rebus quas diligit, q[ui]n si eam s[em]p[er] habuisset, Contestant eum et ceterum, et plena s[ui]t omnia testimonium clamantib[us] est. Triumphat victor imperator? et non viasset n[us]si p[ug]nasset, et quinto maius penat[i]l[u]s s[ui]t et preh[ui]o, tanto est gaudium, maius in triumpho. Jactat tempestas naugantes minatur[que] naufragii, omnes futura morte p[ale]stant. Tranquillat[que] celu[m] et mare et exultant n[us] minus, quoniam

timuerat nimis. Eger est carus et vena eius malus renutiat. quod
qui eum salutem cumpuit egriotum simul aito. sit ei recte et nondum ambu-
lat pristinis viribus. et fit iam tale gaudium quale non sit aantea
salutis et fortis ambularer. Enfis ipsas voluptates humane vite est
nò mOPINATIS et post volutate urruentib? sed institutis et voluntatis
molestijs hones acquirunt. Etendi et bibendi voluptas nulla est.
nisi p[ro]cedat e[sum]endi et siaendi molestia. Et ebriosi quætùm falsi
cula medunt quo fiat molestus ardu[us] quæ d[um] extigit poterat.
sit delectatio. Et institutù est ut iam parte s[ponse] non tradant
statim. ne velle habeat mart[ia] datam. qua non suspiraverit s[pon]
sus dilatam. Hor in turpi et executand[ia] letic[ia]. hoc in ea q[ui] accesse
et iucta est. hoc in eis pa[ci]na sufficiens honestate amicæ. hoc et eo
qui mortuus erat et reuerit. p[er]erient et iuentis est. Obiq[us] maius
gaudium. molestia maior[us] p[ro]cedit. Quid est hor d[ine] deus meus.
nt tu eternu[us] tibi tuippe sis gaudium. et quætùm de te acta te semper
gauderat. quid e[que] hec ren[em] pars alternat defectu et perfectu offe
sionem et iotiliae aonijs? An iste modus eam. et tuncu[us] edisti ei
nt a sumis celor[us] ut si[rum] ad ina terram. ab initio[rum] ut si[rum] in finem scilicet
ab angelo ut si[rum] ad vermiculi[us]. a motu pr[imo] ut si[rum] ad extremi[us]. oia
genera bonorum. et o[na] iusta opa tua. suis que[s] sedibus locares.
et suis que[s] temporibus ageres. ei michi q[ui]n excelsus est et ex
celsis. et q[ui]m pr[ist]indus in pr[ist]indis. et nuf質 revocat et uti] redim
ge d[ine] fac extita et reuomnos. ad te et Capl[ini] quartu[us]
attende et rape. frugis dulcibus. iam amem et auctu[m]us
Nonne multi ex pr[ist]indioru[us] tartaro recentatis q[ui]n victorin? rederunt
ad te et accedunt et illuminant[em] recipientes lumem. q[ui] si accapient.
qui accapu[unt] a te potestatem ut fili[us] tu fiat. Sed si mun[us] noti sint
p[er]plis. mun[us] de illis gaudet e[m]a qui nonerunt eos. Ond[em] e[m]t
cum multis gaudet. et in singulis uberibus est gaudium. quia ferue
fnant et il[lam]ant ex alterutro. Deinde q[ui] multis noti multa sit
auctoritate a[ salutem] et multis p[er]eunt secuturis. ideo[que] multu[us] de
illu[m]s et qui eos p[re]cesserunt letant quia non de solis letant. Absit
cum ut in tabernaculo tuo p[er] pauperib[us] acpiant p[er]sone diuui
aut p[er] ignobilib[us] nobiles. Ond[em] potu[m]is et firma mun[us] elegist

ut confunderes forcia. et ignobilia huius müdi elegisti et contempra-
bilia. et ea que non sult tanquam que sult. ut ea que sult euatuare.
Et tandem idemipe minum aploeruor et cui liguam tua ista verba
sonuisti cum paulus, ponsul pereius militiae debellata supbia subile,
ue ingui xiui tui missus cœt. regis magni, piuntialis effectus. ipe
quoque ex priori saulo paulus vocari amavit ob tam magne isign-
ne victorie. Plus emi hostis vincere in eo quæ plus tenet. et de q-
plures tenet. Plus autem supbos tenet noie nobilitatis. et de his
plures noie auctoritatis. Anto igitur cogitabat grutius victori
mi pectus qu tanquam inexpugnabile receptaculam diabolus obti-
nuerat. victorium ligna quo telo grandi et acuto multos pere-
merat. abundantius exultare oportuit filios tuos. quia rex
noster allignaut forte. et videbatur vasa eius erepta müdari et
aptari et honore tuum. et fieri utilia dno ad omne opus bonum.
edi uti michi homo tuus simplianamus Capl[m]m quinti q
de victorino ista natuuiut exar si ad imitandum. ad horci
et ille narnuerat. Possea q[ui]m vero et illud addidit quod nulli
temporibus lege data, prohibiti sult xpiani domere littemtuii et
oratoria. qua legè ille amplexus loquatc scolà deserere malu-
it q[ui]m verb[ui] tuui quo lignas infantium faci disertas no mihi
foraor q[ui]m felicor visus est. quia tuent oatione vacandi tibi.
Cui rei ego miserufus pumbà ligatus no ferro alieno. sed mea fer-
rea voluntate. Delle me[n] tenebat timitus. et inde in cathena
fecerit et constrixerat me. Quippe ex voluntate puer[am] facta est
libido. et dui serut[em] libidini facta est consuetudo. et dui [s]fueru-
ni no resístite. facta est necessitas. Anub[que] quasi ansulis sibimet
ineras unde cathena appellavi tenebat me obstrictu dura seru-
tis. Voluntas autem noua que mihi cesserat ee. ut te grutis
colere fruere te velle deus sola certa iocunditas nondum erat yo-
nea ad supandam priorè vetustate wboratu[n]. In due voluntates
mee. una vetus alia noua que mihi cesseret ee. illa carnalis
illa spiritualis fligebat inter se. atque disordinando dissipabat ani-
mam mea. Sic intelligebam e ipso experimèto id quod legentem.
quam caro sapienter aduer sus sp[er]m. et sp[er]t aduer sus carnem.

Ego quidem in utroque sed magis ego et co quod et me approbabam quin et co
quod in me ipzobabam. Si eum magis iam non ego? quia ex magna
parte id patiebar unitus qum suacabatur volens. Sed tamen consuetudo
aduerunt me pugnatores ex me facta quoniam volens quo nollem
puicheram. Et quis iure contradiceret? ac pettante iusta pena seque-
ret. Et non erat iam quia extisactio qua videri michi solebant, etc.
rea nondum me concepto seauio seruere tibi? quia interta michi
eest patepno veritatis. Jam eum et ipse certa erat. ego autem adhuc
terin obligatus militare tibi reaisabat et impedimentis omnibus
sic timebam expediri quicadmodum impediri timendus est. In sicut
tina senili velut sopno assolet dulciter pimebar. et cogitationes qu-
bus meditabam et te similes erant conatib? exprosita volenca? qui
tamen supati sopozis altitudine remergunt et sicut nemo est qui
dormire semper velit. omnibus sano udicio vigilare prestat. differt ta-
men plerunt homo somnus extutere cum gruus torpor et mebris
est. eum si iam dissipentem capit libentius qumus sursfendi temp?
aduenent. ita certu habebam eis melius tue taritati me dederem
qum mee cupiditati cedere. Sed illud placebat et vincebat. hoc ut
bebat et vincebat. Non eum erat quod tibi responderem dicenti michi
singe qui dormis et exurge a mortuis et illuminabit te exsper. et undi-
que ostendenti vera te dicere non erat omnino quid responderem veni-
te acutus. nisi tantum verba lenta et sopnolenta. Nodò ette modo. si
ne paululum. Sed modo et modo non habebat modum? et sine paululum
in longu ibat. frustam condelectabar legi tue sibi iteriose homem.
cui alia lex et mebris meis repugnaret legi mentis mee. et captum
me duceret in lege p[ro]m q[ui]n mebris meis erant. lex eum p[ro]m est viole-
tia acietudinis? qua trahit et tenet eam unitus auim? eo merito
quo in eam volens illabit? Nuis eram ergo me q[ui]s libemaret de corpore
mortis huius. nisi ginta tua p[ro]h[ui]m domnorum? Caplim sertum a

t de vinculo quidem desiderii habuit quo artissimo tenebar. et sela-
tum negotiator seruitutis quicadmodum me exemeris narnibo?
et consitebor noni tuo diuone adiutor meus et redeptor meus. Aggebà
solita crescente antretudine et cottaie suspirabat tibi? frequenteram
carissam tuam quatuor vambat ab eis negotijs sub quorum pondere geme-

bam. Neat) erat alipuus oatosus ab opere urisperitorum post ascensiu
one terua expectus quibiteru consilia venderet. sicut ego vendebam
dicendi fruimente si qua ducendo p[]stari potest. Nebridius aute amiae
nire cesserat. ut o[m]n n[]r[m]m familiarissimo vereciundo mediolani et
cui et g[]ramatico subdoraret. vehemeter desideranti et familiaritatis
ure flagitanti de niio n[]ro fidele adiutorii quo d[]igebat n[]imus. Do
itaq[] nebridiu[n] c[]upiditas modoro[] eo trarit. maiora cui si vellet deli-
teris agere posset. sed offiao bennuolensc[]e p[]etionem n[]r[m]m c[]otepnere
noluit amicus dulassim[] et mitissim[]. Agebat illud prudentissime
tu[n]es inotesere p[]s[i]n[s] s[]c[n]m hot s[]f[m]n maioribus deu[i]t[s] in eis omne
inquietudine au[i]mi qu[]e volebat habere liberu[n]t. et q[]ui[n]m multis possit
horis feriatiu ad querend[]u aliquid vel legend[]u vel audiend[]u de sapu-
entia. Quod[]a igitur die n[]o recolo causam qua erat absens nebridius.
cui eate ad nos domu[n] venit ad me et alipu[n] po[]tiaanus quid[]t]ui aui
noster inq[i]nti affer. p[]clare i p[]alaaco militat[s] n[]estio q[]o a nobis uo-
lebat. Et consedim[] ut colloquerem[] et forte supra mens[]a l[]u[]s[]oria
q[]ui eate nos erat attendit codic[]e. t[]ulit. aperuit. iu[n]ent apostolu
p[]aulu[n] inopimate sane. p[]utuerat c[]ui aliquid de libris quo[]s. p[]ressio
me c[]oterebat. Cum vero arridens meq[]ui[n]iens gratulatorie. mirat[
] est q[]ui eas et solas p[]ro o[]aulis meis literns repente operasset. xp[]ianus
qui[]ppe et fidelis erat. et sepe t[]ibi deo n[]ro, p[]steruebat in car[]esia eate
bris et d[]uiturnis. Cui ego c[]ui indicassem illis me s[]cripturis curu[m] ma-
xim[]a ipendere. ortus est sermo ipso n[]amnante de antonio e[]pistacio mo-
nacho. cu[n]nomem excellenter clarebat aput seruos tuos. nos aute
u[s]q[]ui in illa hora latebat. Ad ille ubi operit. imorat est ineo sef-
mone i[]sinuas tantu[n]urui ignorantib[]. et amn[]ns eande[m]n[]m igno-
mnia. Stupebam? aute audiètes tam recenti memoria. et p[]pe n[]r[i]s
t[]e[]poribus testatissima mirabilia tua[] et fide recta et c[]atholica car[]ia.
Omnes mirbam[]. et nos quia tu[m]a magna erunt. et ille quia taudita
nobis erunt. Inde sermo eius deuolutus est ad monasteriorum g[]reges
et mores suane oleuitie t[]ie. et vberui deserta heremi[]. quo[]s n[]uch
il nos s[]nebam?. Et erat monasteru[n] mediolani plen[]u[m] bonus fra-
tribus extra u[r]bis mema sub ambrosio nutritore. et n[]o nouem[
mus. Pertendebat ille et loquebat ad h[]ut. et nos i[]teuti taceba

Ozobus

mus. Unde inidit ut diceret nesfio qûndo se et tres alios stuberna/
les suos nimiru aput trebems cu iperntor pro meridiano arten/
suum spectnulo tenere? erisse de abulatû in ortos muris consanguos
atque ille ut forte obmati spatiabant umm feci seorsii et alios duos
itidem seorsii pariter? digressos. sed illos vagabundos urtuisse in
qûndi ensam ubi habitabat quidu serui tui spii paupes qualiu e/
regni teloz et tuenisse ibi cedite in quo scripta est vita antonij
Quâ legere cepit um cor? et murari et acedii. et inter legendii me/
ditari artipere tale vitu. et relicta militia seculari seruere tibi
Eunt autem ex eis quos diu? agentes in rebus. Tunc subito reple/
tus amore sct et sobrio. pudore iat sibi. dicet oculos et amici?
et ait illi. Sic queso te omnibus istis laborib? nris quo ambim/
puenre. Quid querim? Cui vel causa militum? Naiorne
esse poterit spes mm palacio. qin ut amici iperatoris sim?
Et ibi qd no frangible plenib? perculis. Et p quot picula pueit
ad granduis perculi. Et qin diu istud erit? Amicus autem
dei e? si voluero. eate nuc sio. Dunt hoc. et turbid? parturio
ne noue vite reddidit oculos paginis et legebat. et mutabat
intus ubi tu videbas. et exuebat mûdo mens eius. ut mor ap
paruit. Namque diu legit et voluit fluctus cordis sui. ifremu
it aliusto et discrepit decemtr? melhora? iam tuus ait amico
suo. Ego iam abuip me ab illa spe mm. et deo seruere sman? et
hot in hac hora in hot loo aggiediar. te si piget imitari. noli
adueri. Aespondit ille adherere se sotio tante mercedis tate
q? militie. et ambo iam tui edificabat turrim siptu ydonco re/
linquedi omnia et sequendi te. Tunc poftcian et qui cu eo p alias
orti partes deambulabat qrentes eos. deuenerit ad eund? loai.
et tuementes amonuerit ut reduct. qiiam declinasset dies.
At illi narmto platito i. pposito suo quoq? modo in eis talis vo/
luntas orta eet atq? firmata. pectuerit ne sibi molesti ecunt.
si adingi recaurere. Si autem nichilo mutati a pristinis fle
uerit se tamc ut dicebat atq? illis pie agnivitati süt. et comc/
dauerit se orationibus eoq? et trahentes cori teri abierit
in palatii. Illi autem affigentes cori telo. manerit in casa.

Et habebat ambo sponas:¹ que postea qum hoc audierit dicuerit
Narrabat her poncia: eciam ipse virginitate tibi. Ca: septimù
nùs. Tu autem dìne inter verba eius retorçbas me ad meipsum.
auferes me a dorso meo ubi me posuerà dùn nolle me attendere et con-
stituebas me autem facte mea ut videre qum turpis eèm qum distortus
et sordidus maculosus et ulcervus:¹ et videbà et horrebà. et quo a me
fugere nò eint. et si conabat aueretere a me aspecti. Narrabat ille
qò dàrnabat: et tu me vursus opponebas michi et ipingebas me in
oailos meos: ut tuenire inquitente meà. Et odiffe nonerà ea: sed
dissimulabà et cohibebà et obliuſtebat. Tunc vero quinto ardentis a
mabà illos de quibus audiebà salubres affectus q[ui] se totos tibi sa-
nandos dederunt. tanto execrabilius me copianti eis oderù. quomi-
am multi anni mei meci effluxerunt forte duodecim anni. ex quo
abunde vicesimo anno etatis mee lecto ciceronis hortensio erat
eram studio ſapièae:¹ et differebà contépta felicitate terrena ad ea
tuèſtigantù vacare. cu: nò tuènento sed sola inquiſiato ià ſponenda
erunt. eciam inuètis thesauris reſuſſi: geniù et ad nutiù artiſtuen
abus corpis voluptatibus. At ego adolescens miser valde miser in
exordio ipiùs adolesſtencie ecam pecterù a te caſtituate:¹ et durerù da
michi caſtituate et continenciu:¹ sed noli modo. Timebà eu ne me ato
exaudivres. et cito ſanares a morbo jàupiſtencie. què malebà exple-
ri q[ui]m extingui. et ieram p[ro] vias p[ra]uas ſupſſiaone ſacirlega nò
quidè certus in ea. sed quasi ſponès eà ceteris q[ui] nò pie querebam
sed ùmice oppugnabà. Et putabà me, p[ro]teira diſſerre de die i diem
stépta ſpe ſeaui te solu sequi. quia nò michi apparebat certiù alioq
quo diuſere cursu mei. Et venerat dies quo nudarem michi: et
inteparet me ſtientia mea. Obi es ſi gùa: Nempe tu diſcebas.
Jpter i[cer]tù verù nolle te abicere ſartina vanitatis. Et eu iam
certù est: et illa te adhuc p[mi]t humeris: ſub eſt orib[us] pennas re-
cipuit. qui neq[ui]ta inquìrendo attriti ſut. nec decennio et àpplus
iſta meditati. Ista rodèbar intus:¹ et cito ſuſtendebat pudore horribi
li vehementer. eu p[on]titanus talia loq[ue]t: Caplìm octanù
A terminato autem ſermone. et cùſa qua venemt. abist ille: et
ego ad me. Que nò in me dixi: Quib[us] ſententiar[em] verben.

bus nō flagellau animā meā ut sequeret me conante post te ire
et retinebat? Reausabat? et nō se exausabat. ConSPAuta erit et iucta
argumēta omnia: remanserat mita trepidācio. et quasi morte formi
dabat resingi a fluxu cōsuetudinis quo tabesbat et morte. Cum
in illa grandi vura iterorix dom? mee. qum fortiter exitauerim cum
aia mea et cubiculo nīo corde meo tam vultu qum mente turbat iua
do alipni et extamo. Auid patim? Auid est hoc? Auid auisti.
Surgit ut dorti et celu rapiuit: et nos cum doctrinis nīris sīne corde. ete
ubi volutam? cum carne et saūgune. An qua pesserit pudet sequi et
nō pudet nec solle sequi: Gux nesio q[ui] talia et abrupuit me ab illo
estus meus et tueret attovitus me intuens. Nec eum soluta ſonam
bam. Plus loquebat animu meu. frons gene. oculi. color. modus
vons: qum verba que promeba. Orculus quidem eum hoffpiaj nīri. q[ui]
nos vtebam situt tota domo. Nam hoffpes ibi nō habitabat. aut do
min dom? Illuc me abstulerat timulaus pectoris ubi nemo ipediret
artente litem qua mea aggræsus erat: donec exeret qua tu ſaebas e
go autē nō. Sed tantu insaniebā salubriter. et moriebar vituliter.
Gnarus quid mali effem. et ignorus quid bonu post paululii futurus
cem. Abruſſi ergo in ortu et alipus pede post pede: nec eum ſeaream
meu nō erat ubi ille aderat. Aut q[ui]ndo me sic affectu desueret: Se
dimus q[ui]ntu potum? remota ab edibus. Ego fremebā ſpui et dignas
toſignacione turbulentissima q[ui] nō uem et platitū et pectu tecu ds
meus in q[ui] eundu e[que] omnia offa mea damabat. et et celu tollebant
landibus: et nō illuc ibat naubus aut quadrigis aut pedib[us] qua
tum salte de domo in eum loci ieram ubi ſedebam? Nam nō solu ire
veru eam puerne illuc nichil erat alud q[ui]n velle ire. sed velle for
tuer et integre. nō ſemſauctā hac atque illac vēsare et iactare volu
tatem: parte affurgete cum alia parte cndente luctante. Denique
tam multa ſnaebā corpe in istis cunctuons eſibus que alioq[ui]ndo
volut homines et nō valent: si aut ipa mēbra nō habeat aut ea vel
colligna vinaulis vel resoluta laſtuorē vel quoquo modo ipedita
sint. Si vulſi capillu. si paſſi fronte. si conſertis digitis amplexat
ſim ſenu: qua volu ſea. Potu autē velle et nō ſacere: si mobili
tas mēbroſ: nō obsequeret. Tam multa ergo ſea ubi nō hoc eat

velle quod posse. et non faciebā quod icompabili affectu amplius michi
placebat. et mox ut velle vistos possem. quia mox ut velle utiis
possem. ibi enim faultus eaque volutus. et ipse velle iam facere emt.
et tamem no sibat. ssauiusque obiēperabat corpus tenuissime voluta
ti ame. ut ad nutum membra mouereat quin ipa sibi alia volutate
sua magnā in sua voluntate pſiendam Caplim nonu.

Unde hor monſtrū. et quare istuc luceat misſia tua. et terroge
ſi forte michi possint ſpondere latebre penarū hoſm et te
nebroſſime contriciones filioſ adam. Unde hor moſtrū. Et qve
iſtud? Imperne anum corpori et paree statim? imperat animus
ſibi et reſſit? Imperat anum ut moneat man? et tanta est ſatilitas
ut uxor a ſeruioo diſſernat impui. Et anum anum est manus aute
corpus est. Impemt anum ut velit anum? nec alter est nec ſact
tamen. Unde hor monſtrū. Et quare iſtud? Imperat inqum ut ve
lit qui no imperaret nifi veſet? et no ſit quod imperat si no et toto
vult. Non ergo et toto iperat. Ram in tantu impat in qutu vult
et in tantu no ſit quod iperat in qutu no vult. quoniam volutas im
perat ut ſit volutus nec alia ſed ipa. Non utiis plena iperat.
ideo no est quod imperat. Ram si plena eet? nec iperaret ut eet.
qua iam eet. Non ſiue moſtrū partim velle partum nolle. ſ
egritudo animi est. quia no totus affuſgit veritate ſublenuat
coſſietudine p[ra]gravatus. Et ideo ſiut due volutntes. qua una
caru tota no est et hor aſest alteri q[uod] deſt alteri Caplim den
Pereant a ſatie tua deus ſiuti pereut vanuloqui. et m[um]
mentis ſeductores qui ci duas volutates iſdeliberando
animaduerterint duas natums duarui mentiis ceaſſeueraut.
una bona. alteru malā. ipi vere mali ſiut ci ifna mala ſentiut.
et idem ipi boni eruit si vera ſenſerit. veriſa[que] ſonſenſerit ut di
cit eis apſus tuus. ſuſtis alio[n]do tenebze. niue aute luy in diu.
Illi enim diu voluit ceu luy no in diu ſed in ſeipis putnndo ame natu
ram hor ce quod deus est ita ſacti ſiut densiores tenebze. quoniam
longius a te reſeſerut horrenda arroga[n]cia. a te vero lumine
illuminante omem homine venenite in huc mundu. Actendi
te quid dictatis et crubefate. et accedite ad eum et illuminamui.

["et vulens vestri non erubest est. Ego autem cui delubembâ ut iam seruere dno deo meo siant diu disposueram. ego erum. qui volebâ ego qui nolebâ. Ego ego eram. nec plene volebâ. nec plene nolebâ. ideo meam ostendebâ et dissipabar a meipo. et ipsa dissipacio me uito qde fiebat. nec tamem ostendebat naturâ mentis aliene. sed penâ me am. Et ideo iâ non ego operabat illâ. sed qd habitabat in me petatû de supplicio liberos pât. qua eri filius adum. nam si tot sitt continie nature quot volutates sibi resistit? iam nò due sed plures erut. Si deliberet quusqum utriu ad couenticulû eos pbat. an ad theatriu? damat isti. Acte due nature. Dna bona hat adduat? altera mala illat reducat. nam unde ista cunctato sibimet aduerfanti voluntatii. Ego autem diu ambas malas. et q ad illos duat. et que ad theatriu reducat. Sed nò credit nisi bonâ eê qua it ad eos. Quid si ergo quusqum nîn deliberet feci. et alteratibus duabus voluntatib fluctuet utriu ad theatriu pbat an ad eadlesiam nostri.6.7.8.6.6.6.6.6.6.6.6.6.6.6.6.6.6.6.

aduerſantibus quatuor voluſtatib[us] vel ea[na] plurib[us] in tanta toſia re
vii que appetunt, nec tamen tantum multitudine duieram ſubſtān
tiaru ſolét dicere: ita et i bonis voluſtatibus. Nam q[ui]o ab eis ut
boni ſit delectari l[oe]ne aſſi. et uti[ui] boni ſit delectari p[al]mo ſobr
o. et vari[ui] boni ſit euageliu diſſere.1 respondeb[ut] ad ſingula
boni. Q[ui]d ſi ergo pariter delectet omnia[que] ſimul vno q[e]. N[on]
ne duierſe voluſtates diſtendut cor homi[is] cu[li] deliberat quid potiſ
ſimi[que] airipiam. et omnes bone ſi[ut] et tertat ſecu[li] donec eliſtatur
vni[que] quo ſerat tota voluſtas una que in plures diuidebat.4 Ita ea[
etermitas cu[li] delectant ſuperius. et ſe[poralis] voluptas retentat in
feruis. eade[m] a[i]a est n[ò] totu[que] voluſate illud aut hor[us] volés. Et ideo
diſſerip[er] graui molestia d[ui] illud vertitate p[onit] hor[us] familiari
it e[gr]otab[us] et extra[na] A[nte] n[ò] p[onit]. Capl[iz] underimui.
bar acuſans memori[mi] ſoluto acerbiu[s] numis ac voluens
et versans me in vinculo meo donec abri[per]et toti[que] quo iam ex
iguo tenebat. ſed tenebat tamen. et instabas tu et occultis meis
dne ſeuera miſeruordia flagella i[ge]minās timor[u]s et p[ud]o[di]s.
ne tuviu[s] t[ess]a[re] et n[ò] abri[per]etut idip[er]n erignu[que] et tenue q[ui]
remanerat et revaleſeret iteru[que] me robustus alliſtaret.
D[ice]bam emi aput me intus. eade[m] modo fiat. modo fiat. et cu[n]
verbo iam ibam in plaat[u]. Iam pene ſuſebat, nec relabebat
tamen in pristina. ſed de p[rimo] ſtab[us] et vespitab[us]. et item cona
bar et paulomin[u] ibi eram et paulomin[u] iam i[am]q[ui] attingeb[us] nec
tenebam h[es]it[u]s mori mori. et vite viuere. plus[u]s in me vale
bat d[eter]ius i[olit]ui q[ui]m melius i[ſolit]ui. P[u]cti[u]s ip[er]n t[ui]s quo a
lud ſutu[m]s eram q[ui]to p[ui]ns àmonebat tanto amplio[re] in
ci]ebat hor[vo]re. ſed n[ò] reſpuebat retro. nec auertebat ſi
ſuspendebat. P[re]tinebat nuge nuga[ri] et vanitas vanitatiu[m] ana
que amue mee. et ſuſtuciebant vest[è] mea carne[na] et ſubmi[re]
murab[at]. Dimittis ne nos et a momento iſto n[ò] erim[que] teat in
eternu[que]. et a momento iſto n[ò] tibi licebit hor[us] et illud i[et]ernu[que].
Et que ſuggerebat in eo q[ui]d[ui] hor[us] et illud q[ui] ſuggerebat d[us]
meu[s] auertat ab a[i]a ſerui tuu miſedia tua quas fordes ſugge]
rebat que dedeora. et audieb[us] eade[m] iam longe min[u]q[ui]m d[ui]m

4. n[ò] ſu[n]eb[us]

4 teneb[us] 4 n[ò] i[bi]
etu[que] nec attingeb[us]

P

dius. non tanquam libere contradicietes eundo et obuiä? sed velut a
a dedit muſitantes et discedente quasi furtim vellutantes ut resſute/
rem. Retrindabat tamen auctumque me abripere atque eruiture ab eis
et trāſilire quo vocabat. cī diceret michi consuetudo violenta 4
Putatine ſine istis poteris. Sed iam tepidissime hoc dicebat. Al
periebat cīn ab ca parte qua intendera facere. et quo trāſire tre
pindabā cīsta dignitas continenae ſerena et nō diſſolute hylavis.
honeste blandies ut venire nego dubitaire. et extendes ad me ſuſi
capiendu et ampliſtendu pias manus plenas gregibus bonor
exemplor. ibi tot pueri et puelle ibi iuuent multa et omnis etis
et graues vidue et virgines anuus. et in omnibus ipa continēta ne
quaquam ſterilis sed ſeanda mater filioſ gaudioſ de martio te do
mino. et urrebat me urreſione hortatoria quasi dicet. Tu non
potevis qo isti qo iste? An vero isti et iste et ſeuſis possit. ac non
in dōnō deo ſuo. Dīnus deus eo me dedit eis. Cui te ſtus et non
ſtus. puce te et cui? non metuere. nō ſe subtrahet ut etas. Droie
te ſecuris. Exapiet et ſanabit te. Et erubesſebā nimis qua illa
nugurā murmur ad huc audiebā et auctabundus pendebam.
et nufus illa quasi diceret. obſorſeſte aduerſus imunda illa mēbra
tua ſup terrā ut mortiſcent. Nariat tibi delectaones? ſed non
ſiut et domi dei tu. A sta controuersia in cord meo nō nifi de meipſo
t alipius affixus Aduerſus meipſm. Caplīm duodemi
lateri meo tuſitati motus mei exiti tuatus operiebat. Abi
vero a ſundo archano alta considerato contraxit. et congeſſit totam
miserā mea in conspectu cordis mei. aborta est, pœlla ingens ſerēs
ingente ymbre lacrimari. Et ut tibi effunderē cī voab fius? ſi
veri ab alipio. Soluto miſchi ad negoium flendi aptior suggereba
tur. et ſecessi remoaus qum vt posſet michi oneroſa ee eam eis p
ſentia. Sic tut eram. et ille ſenſit. Aſsao cīn quid puto dixerā in q
apparebat ſonus voas mee. iam fletu granuus. et ſic ſurrererā
Nansit ergo ille ubi ſedebam? nimie ſtupens. Ego ſub quaam ſia an
boze strani me nſsao quom et dimuſi habenas lacrimis. et, prie,
rut flumina oculor meor acceptabile ſacraſicui tuu. Et nō qdem
his verbis? ſed in hac ſentencia multa dixi tibi. Et tu dne vſqueq?

Dſquequo dne uſteris in fine. Ne memor ſuereſ ūquitatuum
niranu antiquarum. Senctebâ emi ab eis me teneri, iactabâ voce
mifembiles. Am diu. qum diu et cias. Anare nò modo. qve
nò har hora finu turpitudinis mee. Dicebâ hec. et flebâ amariffia
contricione cordis mei. Et eate audio voce de vitina domo cu cantu
dicentis et crebro repetentis quasi pueri au puelle nesno. Tolle le
ge. tolle lege. Statim quinto vultu intentissim cogiture cepi uta
nam ſolereat pueri in aliquo genere ludendi. cantitate tne aliud
nec occurrebat omnino audisse me uſpria. repſſoſ ipetu latrimar
ſurrexi. nichil alud interpüas diuinitus michi iberi. niſi ut a
perire codice et legerè qd primu capituli ueniffem. Audienn
em de antonio qu ex euägeliaca lectione eu ſorte ſupuenent am
nitus ſuent. tanqum ſibi diceret qd legebat. Dace. vende omnia q
habes et paupibus et habebis theſanur in celis. et veni ſeqre me.
et tali oraculo confestim ad te eè conſuïm. Itaq conat redi in
cui loci ubi ſedebat alipus. ibi em posuerà codice apli ai inde ſu
rererà. Arripui et legi in silencio capituli quo primu uecti ſunt
oauili mei nò inſommaconibus et ebzietitibus. nò in aſilib qm im
pudicacy. nò in conticione et emulacione. ſed inſuite dum ihesù
xpm et carnis cura ne ſeteritis et concapistœais. Nec vult vo
liu legere. nec opus erut. Statim quippe cu fine huiu ſentenc
qui luce ſeanitntis iſuſa cordi meo œes dubitationis tenebze diffu
ſum interieto aut dixto aut. Gerinta Caplín xiiij
nesno quo alio ſigno codice daſi. et tanquillo iam vultu i
dinu alipio. At ille quid in ſe ageret qd ego nesſiebâ ſic indi
uit. Deuſt videre quid legiſſem. Ostendi. et attendit caa ulem
qum ego legerà. et ignorabâ quid ſequereè. Sequebat autè. Inſi
mu aute in fide reaſpite. Qd ille ad ſe retulit. nichil apertu
Et tali amonione firmatus est. płaicoq ac proſpo bono et con
ſuentiſſimo ſuis moribus quib a me i melius iam olum valde
longeſ distabat ſine uſa turbulenta cutione cœunctus est. Inde
ad matre ingredim. indicam. gaudet, narram quœadmodù gesti
ſit. exultat et truiphat. et benedirebat tibi. qui potens es ultra
qum petim et intelligim ſucre. quia tanto amplius ſibi a te con

cessit de me videbat. qum petere solebat miserabilib[que] flebilibus se mutibus. Coniitisti eui me ad te. ut nec uxorè quereverè aut aliv quâ spem feculi hui[que] stans in ea regula fidei in qua me ante tot annos ei reuelaueras. Et convertisti luctu eius in gaudium multo vberus q[ui]m voluerat? et multo carnis atque castus q[ui]m de ne potibus carnis mee requirebat. Et pluri[que] liber octauus?

In apud liber nonus

Comme ego ser
us tuis? ego

serius tuis et films analle tue. Qu
rupisti ocula mea? tibi factis sic
bo hostia laudis. laudet te cor me
um et ligna mea? et omnia offa me
a diu[n]t. dne quis similis tibi?

Dit alic[em] mee salus t[ia] ego su. Q[ui]
ego. et qualis ego? Q[ui]d non malu ego? aut facta mea? Aut si
no facta dicta mea? aut si no dicta voluntas mea non fiunt.
Tu autem d[omi]ne bonus et miserors? et d[omi]tera tua ressentiens pro
funditate mortis mee: et a fundo cordis mei exhauriens abpi
sum corruptionis. Et hoc erat totu[n] nolle q[ui]d voleb[ate]?
Et velle q[d]u
volebas. Sed ubi erat tam annoſo t[ue] et de quo imo altoq[ui] ſcare
to euocati est in momento liberu[n] arbitru[n] me[n] quo ſubderem
teru[n]ere leu iugo tuo? et humeros leu[n] ſartine t[ue] xpe iheſi ad
u[n]tor me[n] et redep[tor] me[n]?
A[m]m ſuaue michi ſubito factu[n]
est carere ſuautatib[que] nugaru[n]? et quas amittere metus ſi[mi]at.
am dumittere gaudiu[n] erat. C[it]ebas e[m]i eas a me vera t[ui] et
ſuma ſuautas. et iebas. et intribas pro eis omi volu[n]tate
duicior sed no carni et ſagiu[n]i: omi lute clario[n] sed omi ſee
to i[ter]ior. omi honore ſubliu[n]ior. sed no ſubliu[n]ibus in ſe a
Iam liber erat anu[m] me[n]s a caris morduci[que] ambiendi. ac
q[ui]vendi et volutandi atque ſcalpendi. ſtabi[que] libidinu[m]. et
q[m]ui ebam t[ui] claritati mee et duu[n]as me[n] et salut[i] mee d[omi]no deo meo

Et plaaut muchi in conspectu tuo, non tumulato se Caplim fecuſi
abripere sed leniter subi nere miſteri ligue mee nondi nis
loquuntatis, ne ulterius pueri meditantes non legere tuâ, non paco
tuâ, sed iſanias mendaces et bella forfensia, merarent ex ore meo
arma ſuvoris ſiu. Et oportune iam paucifimi dies ſupelit ad vii
demiales feras, et statui tolerare illos ut solemniter abcederem?
et reſeptus a te iam non reſuè venalis. Consiliu ergo nîm cmat
corâ te corâ hóibus autè nifi nîs nò erat. Et cœu enent iter
nos ne paſſim cujum effuſ deree, q[ui]m[us] tu nobis a qualle p[]ora[
]tionis aſtendentibus et c[]a[n]tantib[us] c[]a[n]ticii graduï deueras ſagit[
tas acutas, et carbones vafatores aduerſus ligua ſubdolâ, vei
lut consulendo coni adi cente, et ſiut abû aſſolet amando ſume
tem. Sagittueras tu cor nîm caritate tua, et gestabam ubi
tua transſura viſteribus, et exempla ſeruor[em] tuor[em] quos de ni
gris luados et de mortuis viuos fecerus congeſta i ſinu cogita
ons n[oe] vrebât et abſumebat grauë torporè ne i p[]ma me[
]gerem et accendebat nos valide vt omnis ex ſi g[]ua ſubdola fla[
tus iſtare nos acuus poſſet n[ò] extiguere. Devintamè qa[
]p[]ter nomè tuï q[]d] ſiſi n[]ſi p[]terras eti laudatores uti habes,
von[em] et [p]poſi[em] n[]i[m] iactante ſi ſule videbat n[ò] ope[n]i tam pro[]
m[]i feri at[em] temp[em] sed de public p[]ſſatione at[em] ante ocu[]los o[m]
sita ante diſcedere, ut juera i factu me[n] ora c[]i[]ctor[em] iatentui
qua tam viarui vindemialui di[em] p[]nemire voluerit multa di[]ce[
]ret: q[]p[]r]aſi ap[]peſſam magni[]s vi[]deri. Et quo muchi erat iſtud
ut p[]utare tur[em] et diſputare[em] de a[]no meo, et blaſſhemare[em] boni
nostru. Quin eti[]a q[]ui ip[]a eſtate littematorio labori ni[]mo pul[
mo me[n]s c[]edere c[]eperat et diſſuiter tvahere ſuſpura, d[]o[]lorib[]us
]pectoris testari se ſauiui, voce[em] clariorè p[]d[]ictiorè uè rea[]ſa[
]re: p[]r]imo p[]turbauerat me, qua mag[]ſter[em] illius ſaui[n]a p[]ene
iam neceſſit[em] deponere c[]oſebar, aut si cum et ualeſtere pot[]
]ſſem certe intermi[]ttere. Sed obi plena volu[n]tas vacandi et vi[]de[
di quoniam tu es di[n]s oborta è muchi at[em] firmati nosti deus me[
]us eti[]a g[]audere c[]epi q[]ui hec qu[]o[]ſ] ſuberat n[ò] mendax exſuſa[]t:
que offenſionè ho[]t[em] temperaret, qui p[]p[]ter liberos ſu[n]os me lib[]e

rim eē nūqīm volebat. Plen' itaqz tali gnaudio tolerabā illud iſtet
uallī tempis dōnec dēturret nēsao utrū vel viginti dies erant.
Sed tāmē fortiter tolerabantē: qua recesserat aripidus q̣ mecum
ſolebat ferre gruue negoti: et ego p[]mendus remanserē, n[]ſi pa[
]nentia ſucrederet. Decasse me in hot quisq[]im ſeruor[;] tuor[;] fratru
meo[;]z dyerit: q[]d iam pleno corde mulcia tua paſſus me fuerim
vel una hora ſedere in cathedra mendat[;]. At ego n[]o contēdo: ſed tu
dne miſeriordiffime n[]dne z hot p[]canti in ceteris horrendis z ſui
nereis in aqua ſacta iſnoiſti z remiſiſt michi: Capl[]in tertiu
n[]acernbat amrietudine vereand[;] de iſto n[]o bono. q[]d p[]p[]t vin
tula ſua quib[;] tenaſſime tenebat d[]eſi ſe n[]o conſorao
videbat, nond[]u xp[]ianus auige f[]dieli: ea[;]p[]a tāmē arciore p[] ceteris
xpede ab itinere q[]d aggruſſi eram z retardabat. Nec xp[]ianu[;]n eſſe
alio modo ſe velle dicebat q[]m illo quo n[]o poterint. D[]emigne ſane
obtulit ut q[]m diu ibi eſſem. in re illuis eſſem. A[]ttribues illi d[]ne
in resurrectione iſtor[;]z: qua iam ip[]am ſorte retribuisti ei. A[]m
uis en[;]u absentibus nobis en[;]u rome iam e[;]em z c[]orpali e[]gruſtudine c[]
reptus z in ca xp[]ianus z f[]delus ſa[]ctus ex h[]ac vita miſgnauat. In
miſertus es n[]o ſol[;]u e[;]us ſed e[;]ta n[;]i: ne cogitantes e[]gretiā erga
nos amuti humanitate: nec eu in g[]rege tuo numerantes dolore
i]tollernabili truciarenz. Gracia[;]as tibi deus. nos tui ſi[;]m: indiānt
hortaciones tue z consolaaones tue. Fidelis p[]miſſor reddes vereat[;]
do pro rure illo e[;]us a[;]ſſiaato ubi ab eſt[;]u ſea[;]li requeuem[;] in te
amenitate ſempiterne virentis paradisi tui: quoniam dimuſiſt ea
p[;]tān sup terrā in monte tascato monte tuo monte vbet. Ange]
bat[;]n ergo t[;]n ip[;]e: nebridius autē collectabat. A[]mius en[;]u z ip[;]e
nond[;]u xp[]ianus z illa foue[;]a p[;]niaoſſimi erroris in[;]derat vt
vertatis fili[;]s tui carne ſantafma crederet: tāmē in[;]de emergens
ſic ſibi e[;]nt nond[;]u imbūtus uſſis e[;]tlesie tue ſacram[;]etis: ſed i[;]qui
ſitor ardent[;]ſim vertatis. Quē n[]o multo post qu[;]eſionē n[;]i[;]m z
regenerationē p[;]baptiſmī tuu ip[;]m e[;]ta f[;]delē c[;]atholicu[;]n caſtitate
p[;]ſecta at[;]p[;]t c[;]otinencia tibi ſeruente in affixi aput ſuos en[;]u ten
domus e[;]us p[;]e eu xp[;]iana ſacta e[;]et. carne ſoluiſt. Et n[;]i[;]t ille vi
uit in ſinu abrahe quic[;]q[]d illud eſt: q[]d illo ſi[;]gniſant ſinu: ibi ne[;]

bridiis viuit dulcis amicus meus.² tuus autem dne adopti us ex
liberto filius ibi viuit.⁵ Ram quis alius tali aene locus?⁵ ibi viuit
unde me multa terrognabat hominione inexacti.⁵ Iam no ponit
aure ad os mei. sed spuiale os ad fonte tuvi.⁵ et bibit q̣enti potest
sapientia pro audivitate sua fine feli. Nec cui sit arbitror in
ebriari ex ea ut obliuistat mei cu tu dne quę potat ille niri sibi
mor. Sic ergo eram verecundii cosolantes tristem salua amicia
de tali suerfsacione nri et exhortantes ad fide gradus sui vite sifl
sugnalis.² nebridiu autem operientes q̣undo sequeret q̣de de tam pri
mo poterat. Et ciret iam iāq facturus? cu ete euoluti sūt dies
illi tandem na longi et multi videbatur p amore libertatis onosc
ad tantandii de medullis omnibus. tibi dixit cor mei. queſiui vul
tum tuu vultui tuu domine requiram.⁵

Caplīm quartū v
t venit dies quo ecīā actu soluerer a pſſessione rethorica.
vnde iam cogitatu solutus erri. Et factū est. eruisti lingua
mea unde iam erucens cor mei. et benedicēbā tibi gaudēs pſter
tus in villā cum eis omnibus. Ibi quid egeri in litteris iam quide
ſeriuentib[us]tibi. sed adhuc ſupbie ſwōla tanq[ui]m in paſſacione an
helantib[us] testant libri diſputanti cni p[ro]ſentibus et cni ip[ro] me ſolo
coram te. Que autem cu absente nebridio? testant ep[ist]ole; et q[ui]do
michi ſufficit temp[em]emorādi omnia magna erga nos benefi
ta tua in illo t[em]p[ro] p[er]ſerti ad alia p[er]ſenti: Renonc[ant] emi recorda
to mea et dulce michi ſit [ſi]ſteri d[omi]ne tibi quibus interus me ſhi
mulis p[er]domueris. et qu[em]admodi me xplanauceris humilatis
montibus et collibus cogitunioni meari et tortuosa mea direxe
ris et aſpem lenieris. quoq[us] modo ip[ro]m ea] alipiu fratre cordi
mei ſubegeris nōi unigeniti tuu d[omi]n i. saluatoris n[iti] uhu xp[er]ſa.
q[ui]do primo deſignabat] inſeri litteris n[iti]s. I[mag]is emi eas vole
bat redolere gymnasioriu cedros quas iam atruit d[omi]nis. q[ui]m ſali
bres herbas caſſiastuas aduerſas ſerpentib[us]. Quas tibi deus
meus vores dedi cu legerē p[ra]ſalmos dauiu cantita fidelia ſonos
pietatis excludentes turgidu spirituui viduis in germano amore
tuo carchecuiniu in villā cu carchecuino alipio ſeriatus. maſte
adherente nobis muliebri habitu virili fide anili ſcauritate.

maiora

vnde iam cogitatu solutus erri. Et factū est. eruisti lingua
mea unde iam erucens cor mei. et benedicēbā tibi gaudēs p[er]
tus in villā cum eis omnibus. Ibi quid egeri in litteris iam quide
ſeriuentib[us]tibi. sed adhuc ſupbie ſwōla tanq[ui]m in paſſacione an
helantib[us] testant libri diſputanti cni p[ro]ſentibus et cni ip[ro] me ſolo
coram te. Que autem cu absente nebridio? testant ep[ist]ole; et q[ui]do
michi ſufficit temp[em]emorādi omnia magna erga nos benefi
ta tua in illo t[em]p[ro] p[er]ſerti ad alia p[er]ſenti: Renonc[ant] emi recorda
to mea et dulce michi ſit [ſi]ſteri d[omi]ne tibi quibus interus me ſhi
mulis p[er]domueris. et qu[em]admodi me xplanauceris humilatis
montibus et collibus cogitunioni meari et tortuosa mea direxe
ris et aſpem lenieris. quoq[us] modo ip[ro]m ea] alipiu fratre cordi
mei ſubegeris nōi unigeniti tuu d[omi]n i. saluatoris n[iti] uhu xp[er]ſa.
q[ui]do primo deſignabat] inſeri litteris n[iti]s. I[mag]is emi eas vole
bat redolere gymnasioriu cedros quas iam atruit d[omi]nis. q[ui]m ſali
bres herbas caſſiastuas aduerſas ſerpentib[us]. Quas tibi deus
meus vores dedi cu legerē p[ra]ſalmos dauiu cantita fidelia ſonos
pietatis excludentes turgidu spirituui viduis in germano amore
tuo carchecuiniu in villā cu carchecuino alipio ſeriatus. maſte
adherente nobis muliebri habitu virili fide anili ſcauritate.

materna curitate, zpiana pietate. Quas tibi voce dabam in
psalmis illis? et quom inſtalamabar ex eis et attendebar eos re-
citare ſi posſem toto orbe terrarui aduerſus tiphui generis huma-
ni. et tamere toto orbe terrarui cantant? et no est qui ſe abſtendat
a calore tuo. Aui vehementi et acar dolore indignabar mani-
cheis et miſerabar eos rursu q[ui] illa sacramēta illa meditamēt
neſtret? et inſani ecent aduerſus antidotu quo ſani e[que] potuſſet.
Belle vt aliabi iuxta effect t[ut] ignorāte me utarui auſiret. et me
neſtiente q[ui] ibi effect, intuereat ſat[er] mea et auſiret voce mea,
qȗndo legi q[ui]tui psalmi in illo t[ut] otio quid de me fecerit ille psalm?
Cui inuotare exaudiuſt me deus iſticie mee. in tribulatione di-
lataſi michi. miſere mei d[omi]ne et exaudi or[ione]m mea? auſient
igno[razante] me. variu auſiret. ne me[J]p[ter] ſe illa dicere putarent.
que it[er] hec verba d[ic]eri. qua et reueru nec ea dicere nec ſic ea
dicere. ſi me ab eis auſivi videri[que] ſentire? nec ſi dicere ſic ampe-
rent quom me[n]i et michi cor[ati] te de familiari affectu anumi mei
inhorru tumendo ibidem[que] iſerbi sperando in tua miſericordia
pater? et hec omnia erabant p[ro] oalos et voce mea tuuerſus ad
nos ſp[er]tuus bon[us] at nobis. ſi[mi] ho[mi]m quouſa[que] gruues corde?
vt quid diſlitis vanitate et quen[ti]tis mendacium? D[ile]teru enim
vanitate et quesiv[er]a mendacium. Et tu d[omi]ne iam magniſcatu[m]s
ſancti tu[m] ſuſtits e[m] a mora[us]? et collocu[m]s e[m] ad d[omi]ter tu[m].
vnde p[ra]mitteret ex alto p[ra]miffione ſua p[ar]adit[i]u ſp[er]m veritatis.
Et miſe[nt] e[m] iam ſed ego n[es]neb[ā]. N[am]ſe[nt] e[m]? qua i[m] mag-
niſcat[er]t resi[ur]ges a mortuis et ascend[es] in cel[u]. Ante e[m] ſp[er]
nond[ui] erat datu[s]. qa[ui] the nond[ui] erat gloriſi[ca]tus. Et clamat p[
]p[h]em. Quouſa[que] gruues corde? Be quid diſlitis vanitate et que-
riti[que] mendacium? Et ſatote quoniam magniſcaut[i]n d[omi]s ſancti ſi[m].
Clamat quouſa[que] clamat ſatote? et ego tam diu n[es]ſi[m]s vanitate
d[ile]ri. et mendacium quiſi[m]. et ideo audi[m] et contemn[i]. quoniam in
libus d[ic]ite[que] me ſuſſe ſeminſtebar. In ſantaf[ina]tib[ā] e[m] q[
]p[ro] veritate tenuer[am] vanitas erat et mendacium. Et inſonui mi[l]
ta grauiter ac fortiter in dolore recorda[mi]us mee? que utinam
audiſſent. qui adh[ue]t diſlit[i]t vanitate et quen[ti]t mendacium.

ex cultuando

forte conturbarent et enomiussèt illud et exaudues eos ei dama-
rent ad te quoniam vera morte carnis mortuus est pro nobis qui
te interpellat pro nobis legebâ insanim et nolite pettare et quom
mouebant deus meus qui iam didiceru michi insta de pteritis ut
de cetero no peatare? Et merto irasti quia no alia natur gênis
tenebrarui de me peantbat sicut diât qui sibi no irastat et chesau
risant sibi iu in die uee et reuelationis uistu uidias tu. Nec iambo
na mea foris erut nec otulis carneis in isto sole querebant. Volè,
tes em gaudere forinsecus fatale euanesât et effundunt in ea que
videntur et temporalia sût y ymagines cor famelica cognitioone la-
bunt. Et o si fatigent inedia et dicunt quis ostendet nobis bona et di-
cam audiat signatu est i nobis lumè vultus tu dne. Non em
lumè nos sum qo illuminat omne hominè sed illuminam a te
ut qui sium aliando tenebze sim lix in te. Si videret in eter
n eternu qo ego quia gustaueri frendebam quoniam no eis po-
teram ostendere si afferet a me cor otulis sius foris a te et di-
ceret quis ostendit nobis bona. Sbi em ubi michi iratus eram
intus in cubili. Ubi xpiuctus eram ibi sacrauaeru mactans
vetustate mea et inchoata meditatione renouationis mee sperans
in te ubi dulcetera ceperas et dedens letitia in corde meo et cora-
maba leges hæc foris et agnosces intus nec volebâ multiplicari
terremis bom deuorans tempora et deuoratus eLIBUS CUIUS
in eterna simplitate alid frumenti et vinu et oleu et clamaba
in cœsequenti versu clamore alto cordis mei. In pace oti didipm
o quid dixit obdormu et sopnui capia quoniam quis resistet au
fiet sermo qui sarpit est absorpta est moris victoria. Et tu es
didipm valde qui no multaris et te reques obliuiscor labot oim
quoniam nullus alius teem nec ad alia multa adipiscenda que no
sût qo tu. Sed tu dne singulariter in specostitusti me legebâ et
ardebâ nec diemebam quid facere surdis moruus ex quib fueru
pestis latrator amarus et cetus aduer sus lutters de melle celi me
leas et de lumine tuo luminosas et sup inimicis sripture huiu
besceba. Quando recordabor omnia diem illor feriato. Sed nec
oblitus sum nec silebo flagelli tu asperitace et miserordie tue

mirabile celeritate. Dolore denanu tunc exarutiabas me. et cui intantum ingnuesseret ut non valere loqui. ascendit et cor meui amonere omnes meos qui aderat ut depicarent te pro me dne salutis omni mode. Et sarpis hoc in terra. et ddi eis ut legerec. Nenor ut genua supplici affectu fixim. fugit dolor ille. Sed quis dolor? Aut quom fugit? Expau facereor dne meus deus meus. Aichil eni tale ab in eunte etate exptus fuerit? et isinuati fut michi in, psundo nuntius tui. et gaudens i fide laudamui nomc tui. et ea fides me securi non sivebat e de p[er]teritus p[er]catis meis q michi p baptis[m]mi tu[m] remis

Renuncui p[er]actis vinde I[s]a nondi[mi]rante Caplín quinti R[um]ialibus ut stolastictis sius mediolan[es]es venditor[es] verborum alii, puideret. q et tibi seriure delegissem et illi, p[er]fessioni p[er]difficultati te sp[er]nandi ac dolore p[ector]us n[on] sufficere. Et isinuam p[er]litteras antastiti t[uo] viro s[ui]o ambrosio pr[ist]inos erovres meos et p[er]sens voti me[n]i. ut moneret quid michi potissimi de libris t[ui]s legendum esset quo pr[ist]iende tante gracie paracior[is] fiere. At ille iussit p[er]sai am, p[er]phetam. et e[do] q p[er] ceteris eu[n]gelis vocacionis, q[ui] genti sit, p[er]mi[n]cator ap[er]cior. Deruntamen e[go] pr[un]a huiu lectione n[on] intelli gens twu[m]s tale arbitius. distuli repetend[ui] exeritut[or]i et d[omi]no e

Inde ubi temp[em] aduenit quo A[lo]quio Caplín seru[m]t me nomc dare oportuit. relecto t[ur]e mediolanu remeau[m]. Planut et alipio renasci in te. me[n]i iam dicto humilitate s[ac]nmentis t[ui]s congrua et fortissimo domitori corp[is] v[s]s et ad itali cum solu glaciali nudo pede obterend[ui]n insolito au[s]. Adju[n]tus e[n]t[ia nobis p[uer]t[ui] adeodat[ui]. Et me natu[m] carnali[et] de p[io] meo Tu bene feceris eu[m]. Annor[u] erat ferme quindecam? et ingenio p[uen]iebat multos gravies et d[or]tos viros. N[un]era tua t[ibi] c[or]fiteor d[n]e deus meus t[re]cator omni. et multu[m] pot[es] reformat[are] n[u]a desformat[ia]. N[am] ego in illo puero p[re]ter delictu[n] nichil habeb[am]. Q[u]d en[i] enutriebat a nobis a nobis in disputina tua. tu, t[ur]s p[ira]ueras nobis nullus alius. N[un]era tua t[ibi] c[or]fiteor. Est libet noster qui t[s]cribiet de mag[ist]ro. I[s]pe i[b]i me[n]i loquitur. Tu s[as] it illius e[ce] sensa omnia que t[s]erunt i[b]i ex p[ers]ona collator[is] me[n]i. O[n]t[ui] effe[t] in annis sedent. multa eius alia mirabiliora expt[us]

sum. Horrori muchi erat illud ingenui. Et quus p[er]ter te taliter miy
vacilor[em] opiferem. Cito de terra abstulisti vitam eis. Et seamor eum
recordor. nō timēs q[ui]t[em] puerrae nec adolescens. n[ec] omnino
homini v illi s[on]iaum eum cœum nobis in gratia tua educandum i
disaplinga tua. Et b[ap]tizati sum. et fugit a nobis s[ol]licitudo vīte
p[er]terite. nec s[ac]abar illis diebus dulcedine mirabili c[o]ſiderare
altitudinem ac ſiſi tu sup salute generis humani. Quantum fleu
in ympnis et c[an]ticas tuus ſuae ſonantis ear[les]ie tue vorab[em] omo
acriter. Doces ille influebat auribus meis et eliquebat vēratis
in tor meum? et exestuabat inde affectus p[ie]tatis et a[rr]ebant la

Nec time et bene muchi erat a[m] eis. Cap[li]n septim[ui]n
on longe ceperat mediolan[esis] ear[les]ia gen[ius] hor consola-
nonis et exhortationis celeb[raz]e magno studio fratrum conan[en]
am vorab[em] et cordibus. P[rim]um anni erat aut n[ot] multo ampli[us]
cui iustina valentimani regis p[uer]i mater hominem tu[m] ambro-
si[m] p[er]sequerem heredis ſue c[ausa] qua fuerint ſeducta ab arran[is].
exultat p[ia] plebs in ear[les]ia mori p[ar]inta cui e[po] ſuo ſeruo tuo
[bi] mea mater an[alla] tua s[ol]licitudinis et vigilari[m] primas p[ar]
tes ten[es] ozonib[em] viuebat. Nos autem frigidi a calore p[er] tu[rum]
tabamur tamem c[au]itate attonita atque turbata. T[ut] p[er]mi et p[er]sal-
mi ut tamerentem seam[du] mor[em] orientalium partium. ne populi m[er]
us t[ed]io contab[ester] et ſtitutum est. et ex illo in hodiernu reſeau-
multis iam ac p[ene] omnib[m] s[er]egib[m] tuus et p[er] c[etera] orbi[s] imitati[m].
T[ut] memorato antiftati tuo p[er] vitam a[per]uist[em] quo loco laterent
corpora martirum p[er]thasis et geruasi. que p[er] tot annos t[or]uip[ta]
in theſauros ſecreti t[ui] consideras? unde oportune p[ro]m[er]es ad
cohererent[em] habem[em] ſemina[em] ſed regiam. Cui e[m] p[al]ata et effoſa diq-
no cum honore trāſſererem ad ambrosiān[em] basi[li]tā. n[ot] soli q[ui]
t[im]undi v[er]abat p[er] c[o]ſſis eis[em] demob[us] sanab[ant]ur.
veru et[am] quidem plures annos c[ec]us tuus c[au]itati[m] notiſſimus
cui p[er]pli tumultuantis leti[m]e muſam q[ues]ſſet atque auſſet erili-
nit. eoq[ui]t[em] ut duci[re]t e[m] ſiui duci[em] vōgnuit. Quo p[er]ductus i[pe]an-
uit admitti? ut ſutario tangeret feretri p[ra]tiose in c[ons]pectu p[ro]
mortis ſt[or] tu[que]. Q[ui] uti feat atque amoui? oculi [a]ſesti ap[er]

fuit. Inde fama disaurès. inde laudes tue ferientes et lucentes.¹ inde illius unire anim² et si ad credendi sanitate no applicant³ a psequedi tamè furore depissus est. Graaas tibi deus meus vn de et quo divisti recordatione mea? ut hec eam à siterer tibi q¹ag¹ na oblitus ptereveri. et tamè c¹i ita fraglaret odor vngentor tuo rum. no currebam post te. Ideo plus flebà inter mutui ynor² tuor² olim suſpiras tibi? et tamè respiras q¹ut¹i patet aum in domu habitare ſtans vnam Imo ſenca Caplín Ottuum. ⁴ omes in domo. ⁵ conſoaasti nobis et euodiu unienè ex nostro municipio. Qui c¹i agès in rebus militaret prior nobis ad te c¹i uerſus est et baptizatus. et relectu milicia ſeculari actiunctus est tuæ. Simul eram. Simul habitaturi in p[]lacto tuo ſaſto. Querebam quifnam loais nos utilius haberet ſeruientes tibi partit. Acmeabam in affirni et c¹i aput hostia tyberina effem² mater de] ſenecti est. Multa p[]terreo. qua multu ſeſtino. Acque coſſioes mea. et grataui actiones deus meus de rebus imunembilib² eam in ſilentio. Sed no p[]teribo q¹asuid michi a¹a parturit de illa famula tua? que me parturuit et tarne yt in hæc palè. et corde vt in eternæ luce nasterer. Non eius sed tua dim¹ dona i¹ ea. Neq² eni ſeipá fecerit. aut eductuerat ſeiptam. tu creasti eam. ⁶ Aet pater nec mater ſiebat quaſi ex eis fieret. Et eruduit eam in timore tuo virg[]n xi[]p tu d[]mi fili tu in domo fidei bono membro eate tue. ⁷ Aet tantú erga ſiá diſipliná diligenciam matris p[]dictabat. q¹ut¹i ſumule cuirſa dearepit. que patre ei inſante portuerat ſiut dorso grandiſtulari puellar[] parini li portari ſolét. Cui rei gracia et p[]p[]ter ſenectú at mores optimos in domo xp[]piana ſatis a dominis honorabat. unde eam curá d[]mi mi[]ni filiá. ⁸ miſſam diligenter gerebat. et erit in eis coheren] diſ eni apus ſancti ſeneritate bechemés atq[]m in docendis ſobria prudentia. ⁹ Aem eam p[]ter illas horas quib² ad mensa parentu moderatiffime alebant. eam si exardeſteret ſiti nec aqua bibere ſiuebat. p[]taniés conſuetudinè malá et addès verbú ſanu. ¹⁰ No do aqua bibitis qua i potestate vinu no habetis. c¹i auté ad maritos veneritis. ſacte d[]ne apothecarii et cellarior[] aqua ſorte.

bit. mos potandi pualebit. Hac inacione papiendi et autoritate i
perandi. frenabat auidentate tenerroris etatis. et ipsam puellaz
sitam isormabat ad honesti modii. ut iam ner liberet quod non deceret.
Et subrepserat tamè michi sicut filio famula tua narrabat. surre,
pserat ei vinolencia. Nam cu de more tanquam puella sobria ube,
retur parentibò de cupa vinu depromere sùmisso potulo qua desup.
patet. puissim in lagunculâ sunderet metu primorib' labus sôrbe,
bat exiguï? quia no poterat amplius senso reaſante. Non eui
vita temulenta apidime ſnctebat hoc. sed quibus cùs ſupſuentibus
etatis exessib' qui luditis motibus ebulliut? et i puerilib' animu,
maioz pondere pmi solèt. Itaq ad illud modiaci cœtidiana mo,
dica addendo. quoniam qui modiam ſpernit paulati deadit? in eam
conſuettudine lapsa erat ut, p[ro]e iam plenos mero talices ihiant
hanoret. Abi t[em]t sagnx anus et vehemès illa phibicio. nuqu[da] vale,
bat aliquid aduerſus latentè morbi. niſi tu mediana d[ic]e viſi,
laret ſup nos. Absente patre et matre et nutritorib' tu p[er]ſens qui
creasti qui vobis qui eam p[er]ſpositos homines boni aliquid agis ad
animarui salutè. quid t[em]t eſſi deus meus? Unde cumſi. vnde ſa,
nasti. Nòne tu[pro]tuliſti dum et acautii ex altera a[i]a committam
d[ia] medianale ferru ex occultis p[er]ſionibus tu[us]. et uno i[mi] puare,
dinè illâ p[er]diſti. Ancilla eui cu qua ſolebat accedere ad cupam.
litigans cu domina minore vt fit ſola cu ſola: obieat hoc crinè,
amariffima iſultuacione vocibus meribibulâ. Quo illa ſtimulo p[
]er,
cuſſa resperuit ad ſeditate ſua: confestim q[ui]mam damnavit atq[ui] eruit.
Siait amica adulantes p[er]uertut: sic umi ca litigantes p[er]u[i]p[er]
ragit. Ac tu q[ui]d p[er] eos agis. sed q[ui]d ipi voluerut reſtrbius eus.
illa eui muta eragitare appetitut minore domina no[mi] sanare et
ideo clancilo: aut quia eas tuenerat loas et temp[or]iatis. aut
ne forte et ipa periclitaret q[ui] tam ſero p[er]diſſet. Tu d[ui]ne rector,
celitui et terrenor[em] ad vſus tuos c[or]torquè, p[er]ſunda torrentis fluii,
ſeculor[em] ordinate turbulenti: eam de alteris a[i]e ſanasi
altera. Ac quiſq[ui]m a[mi]t[or] aduerterit poteræ ſue tribuat ſi verbo
eus alius corrigatur qui vult corrigi. Capl[im] nonui
ducita itaq[ui] p[ud]ice ac sobrie p[oc]auſſa: a te ſubdita p[ar]tibus

nò

qum a parentibus tibi obi plemus annus niibilis facta est. tindita viro
seruuit velutidno. et sategit eui lucратi tibi. loquens te illi moribus
suis quibus eà pulchra fruebas et reverenter amabilè atque mira
bilè viro. Im autè tollemuit aibilis tuirias. ut nullà de hac re cu
marito haberet unqum simultane. Expectabat eui misericordiam
tuâ suæ eui. ut in te credes enſtinetur. Erat vero ille p[er]terea ſiut
benevolencia p[er]prius? ita feruidus ira. Sed nonuerit her no refiſſe
into viro. no tamè facto. sed ne verbo quidè. jam vero reſſecto et
quietho cu oportum videmt matione facti ſiu reddebat. si forte ille
inconsiderans motus ſuent. Denique cu matrone multe quatuor
viri manuſcriptores erant plagarù vestigia eam dehonestati ſtate
gerebat. inter amea colloquia ille arguebat maritorum vien. her
carum lignam veduti p[ro]oani gnuiiter àmonens et quo illas tabu
las que matrimoniales vobunt? recitari auſſet. tanquam inſtru
menta quib[us] annalle ſuſte eſset deputare debuſſe. p[ro]inde memo
res condicionis ſuprure adnereſus dínos no oportere. Cuius mira
rent ille. ſcientes q[ui]m ferere j[ui]gem ſustinebet. nunquam ſuſſe au
ditù. aut aliquo indico clariuſſe q[ui] patricius tenderit vrore. aut
q[ui] a ſeuicem vel vnui diem domestica lite diſſenſerit. et tausà ſa
mulariter q[ui]erent dotebat illa inſtitutù ſui quod ſup[er] memoriam
que obſeruabat ex parte gratulabant. que no obſeruabat ſub
ecte verabant. Sotru cau suâ primo ſiſurtijs malarum antillu
iui adnereſu se irritati sic euat obſequijs p[er]ſenemus tolerâcia et
mansuetudine? ut illa ultra ſilio ſuo medias linguas p[er]derebet ſa
mularum. quib[us] inter se et miru par domestica turbabat: expeter
q[ui] vindictù. Inque postea q[ui]m ille et matr obtemperans et curans ſa
milie disciplinâ et concordie ſuor[em] c[ons]ulens p[er]ditus ad p[er]dentis arbi
triu verberibus cohererit. p[er]miſit illa talia de ſe p[er]mia ſperare
debere queat. q[ui]s de ſua nùtu ſibi quo placeret mali alijq loq[ur]et.
Nullaſ[que] iam audente? memorabili inter se beniuolèae ſuaui
tate viverut. Hoc quoque illi bono manapio tuo in cu[que] utero me
crasti deus meus miſtoria mea mun[que] finde donauens. q[ui] int
ſe diſſidentes atque diſordres quaſlibet animas obi poterat tam
ſe p[er]bebat p[er]ſiſi: ut cu ab utraque multa de inuiuè audivet a

marissima qualia solet eructare turges autem indigesta disfordia. qündo p[rae]senti amice de absenti inimicis p[ro] acta colloquia crudelissimam exalabat odios. nichil tamen alteri de altera, p[er]dett nisi quod ad eas veci aliandis valeret. Darum hot bonum muchi videret. nisi turbibus innumerabiles tristis experuerunt nesno qua horvenda pestilenzia p[ro]noz latissime p[rae]sante. non soli uterque timide intere iinitis inimicis dicta p[er]dere, sed eciam que non dicta s[ui]t addere. et i[n] contra homini humano paruit esse debeat inimicatas hominem nec exsultare nec augetque male loquendo. nisi eas eciam extiguere bene loqueo si quiduerit? qualis illa erant docente te magistri íntimo in scola p[ectoris]. Denique eciam virum suum iam i[mi] extrema vita temporali eius lucratæ est tibi? nec in eo iam s[ibi]li planxit quæadmodum nondum s[ibi]li toleruerunt. Acte et serua seruorum tuorum. Quidam e[rum] ca[n]ouerunt multi in ea laudat[ur] et diligebat te: quia sentiebat p[rae]sencia tuæ in corde eius ſtreueram s[on]ibus fructib[us] testibus. Fuerat enim unius viri uxor mutuæ vicem parentibus reddident. domui suæ p[ie] tractuerent. i[mi] opibus bonis testimonium habebat. nutrierat filios totiæ eos partuæ quoniam abs te demare cernebat. Posremo nobis d[omi]ne omnibus q[ui]a ex minere tuo finis loqui serius tuus qui ante dormitionem eius in te iam consonati v[n]iebam? accepta gracia bap[ti]smi tuæ ita auram gessit quasi omnes geniuffet. ita seruunt quasi ab omnib[us] genita f[ui]minente autem die quoque h[ac] vitam Asset. Cap[itu]l decimam erat exitura. qu[em] d[ic] tu noueras ignorantib[us] nobis p[uen]ent ut t[em]edo p[ar]ante te omnibus tus modis ut ergo et ipsa soli starem in cujus bentes ad quendam fenestram vnde ortus in turn domum que nos habebat p[er]spettabat. illuc aput ostia tyberina ubi remoti a turbis post lonги itineris labore instaurabam nos n hominam. Colloquebamur ergo soli valde dulciter? et p[rae]tena obliuſtentes in ca q[ui] ante s[ui]t extet, ut querebam inter nos aput p[rae]sente vertatè q[ui] tu es qualis futura eſset vitam eterna ſ[or]z. quia nec o[n]tus vidit nec auris audiuſt. nec in cor ho[is]a ascendit. Sed inhiabam ore cordis in ſupina fluenta fontis tu[i] fontis vite. qui est aput te: ut inde, p[rae]capta m[oro] aſperi ſi quoque modo rem tantam cogitaremus. Cu[sa] ad e[m] fine ſermo p[er]dueret ut carnalium senſiui delectatio in q[ui]ntalibet luce corpora p[er] illius vite

no

4 homs abat

iustiditate non comparacione sed nec memorizatione quidem digna videre.
ent gentes nos ardenaori affectu in i.dip[tim] pambulum gindiri autem
corpalia et ip[im] celui vnde sol et luna et stelle lucet sup[er]i[n]t. et adhuc
aſſendebam interus cogitando et loqui[edo] et mirando opa tua et veni[n]
mentes ni[n]s et trinſendim[que]as ut attingerem regionem vbertatis i德
ſientis ubi pasſis ſi[mi]l in eternu verti[tis] pabulo et ibi vita sapientia
est qu[ia] ſiut omnia iſta et q[ui] fueri[t]t et q[ui] ſutura ſiut et ip[ia] non ſit.
sed ſic est ut ſiut et ſic erit ſemp[er]t quin p[oc]nus ſuisse et ſutur[u] e[ſe] non
est in ea sed e[ſe] ſoliu quoniam eterna eſt. N[am] ſuisse et ſutur[u] eſſe.
nō est eternu Et d[ui] loqui[n]t et inhiam illi attingim[que] ca modice toto
ictu cordis et ſiſpirauiu et reliqui[n]t ibi religatas primauias ſp[ue]:
et remeauim ad strepitiu oris ni[n]t. ubi verbi[n] et incipit et ſiut. Et
quod ſimile verbo tuo diu[n]o in se p[iman]eti ſine vetustate atque i
nouanti omnia. Dicebam ergo. Si au[ta] ſileat numultus carni[us] ſileat
ſantſie terre et aquarui et acu[ris] ſileat et poli et ip[ia] ſibi auta ſileat
et tranſeat ſe n[ō] se toſitando ſileat ſomnia ymaginarie renvelano
nes omnis ligua et omne ſigni[n] et qu[om]uod tranſeundo ſit ſileat omno[
quoniam ſi quis au[diat] diu[n]it hec omnia n[ō] ip[ia] nos ſecu[m]t ſed ſerit
nos qui manet in eternu. N[is] dictis ſi iam taceat. quoniam eremo[
riu[n]t autem in e[n] qui ſeat ea et loquat[que] ip[es] ſolus n[ō] p[er] ea ſed p[er] ip[im] ut
audiam[em] verb[i]n e[n]s n[ō] p[er] liguam carni[us] neq[ui] p[er] vorem angeli. nec
p[er] ſoniti nubis nec p[er] emigma ſimilitudinis ſed ip[im] qui[n] in h[is] a[
main ip[im] ſine h[is] audiam[em] ſicui[n]t n[ui]c]t e[rt]endim[que] nos et rapidi co[
ſp[on]dione attingim[que] eterna sapientia ſup[er] omnia manent[em] ſi conti
nuet hot et ſubtrahant alie vſiones longe imparis ſeneris et
hec una rapiat et abſorſeat et recondat in terroza gnudia ſpecta[
to[re]m ſui[n] op[er]tus ſit ſempiterna vita quale ſiut h[os] momenti
intelligentie au[mi] ſiſpirauiu? n[ō]ne hot eſt intra in gaudi[n] diu[n]
tu[n]t. Et istud quando An[mi] om[n]es resi[r]gem. sed n[ō] om[n]es umui
tnbuiu? Dicebam talia et ſi n[ō] isto modo et h[is] ſbis tamem diu[n]e
tu ſas op[er] illo die diu[n] talia loqui[em] et mi[n]dus iſte nobis inter u[n]
ba viſſeret cui omnibus delectationibus ſi[n]s c[ui]t ait illa talia et
ſili q[ui]nti[n] ad me attinet nulla re iam delect[or] in hac vita. Ad
hic ſua adhuc et cur hic ſim n[es]no[mi] iam c[ons]i[mptu] ſpe h[ui]us

seculi. Anui erat, pater quod in hac vita aliqui tibi imozari aperiebat? ut te
xpiatanu catholici videre pruiscim morerit. Cumulacius hoc michi
deus p[ro]stitit? ut te eam asteptare felicemque terrena serui eius videam.
d her ei quid responseri? Audid hit facio: Cap[]l[]im xi.

nō satis recolo? cī interea uir quīnque dies aut nō multo amplius
delenbuit febribus. Et cī egruitmet quodā die defectuācī paſſa est:
et paulilū subtracta a p[ro]nitib? Non cōncurrim? sed cito reddit est
ſensiu et asperit me et astantes et frītre me[n]i. et ait nobis quaſi q[ui]rān
ſimilis. Dbi eram? Deinde nos intuīes meuque attonitos? ponitis
hit inquit matre vestri? Ego ſilebā et fleui frenabā? frater autem me
us q[ui]dān[us] locut[us] est quī ca[n] nō peregris ſed in patria deſingi tu[]q[ui]m ſelina
optineret. Quo audito illa vultu anxio reuerberās eu[n] otulis q[ui]
talia ſaperet? atq[ui] inde me intuens videat ut quod dict. Et mori abo/
bus ponite inquit hoc corp[us] ubi[n]i? n[ichil] vos eius cūra cōturbet,
tinntu illud vos rogo ut ad domi altare memineritis mei ubi[n]bi ſue
ritis. Cunq[ui] h[at]c sententia verbis quib[us] poterat expleuſet contant?
et inguinesſte mor[bo] exercisebat? Ego vero c[ognitus] dona tuam deus i
uſibilis q[ui] timittis et corde fidelium tu[]s. et p[ueni]uit inde fructe am[]
rabiles. ſaudebā et granias tibi agebā? reſolēs q[ui]d noncui quīta am
ſemp[que] estu[n]ſet de sepulchro q[ui]d sibi p[u]nuerat et p[ar]auerat u[n]ta cor[
pus viri sui. Ama eu[n] valde concorditer vicerat. id eam volebat
ut est anim[us] human[us] min[us] capax diu[n]or[us] adu[n]ingi ad illam felicam
tem? et memorari ab h[oe]ibus aſſeu[n]i sibi e[que] post trāſmarina p[er]mi
nacionem ut c[oe]miuncta terram abor[em] quin[em] terra tegere erit. Anando
autem ista tamitas p[le]nitudine bonitatis tu[em] c[er]perat in euis cor[
de n[ō] c[ui] n[es]n[ebā] am[ir]ās q[ui] ſit michi apparu[n]ſet? q[ui]m[que] et illo
ſermone n[ō] ad fenestram c[ui] diu[n]it iam quid hit facio. n[ō] apparuit
desiderare i patra mori. Audiuu eam[]a poſſea q[ui] am[] c[ui] osti[n]s eſſeu[n]
tin quibus c[ui] amitis meis materna fiduciā colloquebat? quodā
die de concep[tu] vīte h[uius] et bono moris u[bi] i[u]pe n[ō] aderā? illus[que]
stipentib[us] virtute ſemina. qua[m] tu[de]deras ei. q[ui]n[er]tibus[que] utriu[n]
n[ō] ſo[rmid]aret tam longe a ſua c[ui]itate corp[us] relinſqu[re]. n[ichil] in
quit longe est a deo. neq[ui] timendui c[ui] ne ille n[ō] agnoscat i fine
ſeculi. unde me resuſtiteret. E[rgo] die n[ō]o egritudinis ſue. quin

et labar