hubern. non immittensis quin ton
grensis epist. dictetur. | Igitur quis
tongeris, et cedie substitueret, epiis
miliis delibermatur in eccl[esi]a dei.
nu[n]tus sup [her] tractabat in aula
reoris francorri dodouei, eiusq[ui] fili
h[uius]tris qui sub p[ro]e regnabatur in
austria, nam sigebem dodouei
frater absque liberis in obierat.

JEnno3 p[au]lati serino m[n]t[em] eccleſiā
ab eccl[es]ia ad populi frequențiā
diſcurrebat, nullu[m] laber[ato] meli
tre offe, nullu[m] eo tongrenſiui ep[ati]
esse dicti[que] quae certiffime no
uerant, ditatu[m] hono[ro]b[us] ſa[n]monie:
illustriui edocti[us] par[ſ]monie.

Sp[it]us ſi[mi] ergo inſpirante g[ra]tia
pleb[us] trajecte[re] ſi par[ſ] ag[re]g-
ta in epiis eui ſibi eligi, et in loco
ingeri ſucredere acclamat[ur]. Re
tu[m]is etiam telifituſo et palatino
nui[que]rui militudo apud quos
non leuus eſtimatio lamberti e-
vat: eſtioniu ei[que] aſſentiendo tu
lere ſuſſragiui. At vir dei laber-
tus qui ſacterde[n]i ſtuduerat me-
teri non ſuſcipe, se indigniui tu
li hono[re], ſe t[am]tuo oneri cauſa
batur congruiu: ſi quato pl[ue]
reputabat, tanto m[am]is in ſe
omni ſtudia coru[n]tabat, et eo am
pl[ue] ab ſoln[que] u[n]di[tabat] audie-
dus: quo in appetendo eccl[esi]i i
uequebat, minime abis[que] ſi. Om
nib[us] ita[que] acclamatib[us] iam[que]
mi[n]a violentia dito remitentia
ſe facturos minutantib[us] ce[pi]t
ut deo plen[que] mitra se cogitare
q[ui] diu[n]ie dona ſtre metu[n] am-
te: quiſſe ſub ſp[er]e h[ui]ilitatis
prima[ter] refu[n]git, p[er] ea que ha-
bet h[ui]na primis p[ro]ſſesse.

Lime

bat mamſſte dei volutati re
ſiſt[em]. et caritatis et obediencie
terminos erede: ſi[mi]p[ro] omnia
vere h[ui]liſs vero deo ſubjectus:
et fragilitatis h[ui]nane non ſmemor-
tante pleb[is] regi[m]e ſuſcipere
tinuit: ſed de dei vocantibus ſe
virtute p[er]ſumendo ſenſi[ti]. Sic
trajectensiui testi[m]o corpo[m]
tiali[m] ep[oz]ii u[n]dito approbat
p[ro] ſacre v[ni]ctionis miſi[mi] ſup
ſi[mi] virtutem ſuſp[apiens] in tongrenſis
cathed[ie] vice ſim[que] non[que] ſuſedit
euiſi. Do[ſtitutus] ita[que] amic[em] digni
tatis eccl[es]iastice ſtudiu[m] p[re]ſutis
aug[ue] opa: qui p[ontificati] auctus
erat iſi[ula]. Posu[n]nit in eo ſed
multiplicuit anterioris vice g-
tiā rollate p[re]ſutis excellentia:
ne[que] penit[ue] ſonu[m] habuit in eius
ano p[es]tus que religi[ar]u men-
ti[m] ſtati[m] ſemp[que] eu[n]teros. his qua
ceterus p[re]ſut mi[n]m[s] familiar[is]
elatio. Actu[tabat] diu[m] die h[olo]
caufu[m] d[ono]: in nd er p[er]curre aliено
ſed er c[or]pe p[ri]ſo. Conſi[m]i et op[que]
ſi[m] ſemp[que] ad deu[m] c[u]vertebat: cor
eui[m] et p[ed]es d[ire]cti erant ad euam
geli[que] p[ace]. Iam[que] p[er] accep-
ta ſup[hab]undat[er] ſp[ital]in d[ono]
nui [con]tina[que] op[imo] eui[que] l[onge] latem
telebeu[m] p[re]dicabat: non ſol[u] p[re]
rogatina merito[m]. ſed et clarita
te miraculo[m]. Du[m] non ſmerito ſu
miliarit[ur] eo utebat: euiſq[ui]or[i]nib[us]
comendauerat, et consilio ſubmi
ſerat clodoueus rer[que] francorri:
ne[que] quid[que] in dispositione regni
ſui videbatur et ſatis validum:
q[ui]d[n]o erat tanti viri auctu[m]ate
et prudentia corrobora[m]. Qua[n]
te em[] exiſtimationis et auctou

A Fe

at, quæ fur nò vent miſi ut ſuretur et
et mactet et perdat. Hac itaq[ur] hor
tribili ſteſpите in regno francorùi
eritinta. Æmia q[ui]ſuſa Æmia turbata
erat p[ro]ſiſiis ſieleru[n]miſtros:
pr[ro]ebroniui austria. p[ro]ſarumidu
triumſentis ecclesia. S[ic]o m[ipo]
t[em]s deus tuq[ui] glorie laus magtu
ſiatur. e[ui] ſrozu ſuorùi virtus de
darat. fieri her miſericorditer
pmittebat? ut qua[n]t[em] effet in ſer
t[uo] et ſacerdote ſuo laberto ſo[]
titudo p[ar]cienſie. et virtus vere
huiilitatis ma[n]ſtaretur p[ro] ſla
gellu tribulation[em]. p[ro]im lam
bertus [p]er adletu[m] dementer ſe
rens cuntni. p[ro]ſulatus liquit ſep
tru[m]i: commenda[n] turu[m] o[n]ui ei q
laut bap[ti]ſiuate at redemit
ſanguin[em]. Et qu[em] nec dignitatis
ſublimitas tumultu[m] nec magne
posſſionem cupidu[m] nec diutur
na tranquillitas effecterat reſo
luti[m]i: ſup[er]u[n]ente articulo per
ſecution[em]. adco viru[m] dei equam
mitas p[ar]c[ie] roboza[n]t: ut nec
eui vehemens tribulatio fractu[m]i
nec p[er]uatio honoris confuſi[mi] nec
eru[m]i tp[al]iu[m] dapna confp[er]eru[m]
miſeru[m]. D[omi]bat tyrannis et
oppreſſoribus eccleſie dei ſa[rd]o
tali auct وزitate reſiſt[em]. ſed e[qu]
et multitudin[em] et imma[m]i[mi]tis
obstination[em] q[ui]ſiderans inſtrut
tu[m]i ſi laboru[m] p[er]iudenc[em] deu[i]na
do: ſedendu[m] temporu[m] adiudita
ut: ne etia videtur intercepi
honoris ultion[em] exerce[n]u[m] p[ro]
justicia desertare. Bauebat
honores tranſitorios et publi
caru[m]i curarui ſe eu[n]aſſſe tu[n]ul
tu[m]i: ſeq[ui] nu[n]i bt[u]m p[ro]mi[ci]bat

et felicem c[ui] liber ab ðmbus diu op-
tata[m] monastice qui[et]is optimere po-
terat ſecuritatem. S[ui]na et ſola p[ri]
pr[is] ſollicitudo ent filioru[m] deſitu-
tio. qu[or]u[m] ſiatur ſemp[em] in caritate p[ri]
desiderauerat ſalutem: ſic ſine maxi-
ma co[n]tritione cordis n[ò] poterat
vid[è] p[ro]miſi[em]. p[er]c[um]or[m] apparebat
era[m] eui m[or]bat is t[ie]tenſibus ſi
liabus aſſeotio. D[ui]ne et ſi p[ro]pter
p[ro]ſecution[em] ſeuic[ia] retine[n]o auſde
bat: ab e[ui]thi p[ri]ntia et ap[le]riu[m] a
uelli n[ò] poterant. L[ui]q[ui] diſcedet
vir mitiſi[m] q[ui]m eui populus c[ui]
dero lamentabat. l[ong]uisq[ui] eui
ab oppido p[re]ſequentes n[ò] gemitu
et lacrimis diſebat. L[ui] nos de
ſeris ſacerdos ſiſſi[em]. L[ui] nos co
mittis p[ast]or[ui] vigilat[i]ſi[em]. L[ui]
relinquis t[re]ge[n] deuotu[m]. Et q[ui]
supli[c]e deu[m]i. D[ui]s or[ab]it p[ro]
nobis deu[m]. Et q[ui] ſublato p[ar]ſt[oe]
a mori[bi]q[ui] nostris l[up]or[u[m] arre
bit: miſid[as]. L[ui] ſacerdos ſer-
mone et ope populi p[re]ſation[em]
exherztatione infor[m]ab[as]. tu
deſtitis ſolat[u[m]i. c[ap]titi[m] p[re]ciu[m]
tu iem[ui]s tribui. nudis largicha
tis operi[mentu[m]. D[emi]us et lu
men eccleſie. D[ui]ſtros et p[ater] pa-
trie educ[n] nos teu[m]i ut qui m[и]
tranquillitate tuis instituti[m] ſu-
m[9] p[re]ceptis: tuis iocu[n]dati bene
ſic[ui]s. t[ie]u[m] méam[ur] p[ti]c[ui]es eſſe
tribulation[em]. L[ui] v[é]nérabilis
ſacerdos t[ut]is ſuor[u[m] p[oc]ibus et
lacrimis p[mi]otus. lacrimas p[ie]tn
bis et ip[s]e ſüdenc[em] p[ar]ip[er] ſub
ſtitut[em]. q[ui]n ſuq[ui] ad eos q[ui]liter
verbu[m] dei viu[m] justicie et ſalutis
que ex e[ui] ore ſepi[m] audierant
c[o] ſeruaret edoctu[m]. adh[ib]itis

Nà p[ro] monasterii hoc repentino & batus somitu tali culpe regulare & non distulit adhibé medicina" sed culpe auctore ignorans. Signis et minibus quibusda p[re]ceptit ut eriret ad cruè: quicunque temerario somitu interruperat fratri silentiu et q[ui]tè. Stati vir dei laber[no] p[re]ceptu, obedientie q[ui] p[er]spem iuberent. Adimplé coteri den sittur erat ad huc fere nudus. Solo cito coterit, disfociatis pedibus tuicte domum tozuq egressu cruè adjut: que sub diu positi er mores monasterii huiusmodi corrigendis erat disciplina. Hypemus erat q[ui] muerit et gladium asperitate senior soli to mhozruerat. Et ut p[er] coperto habem, omnis fere arduere rebus et ea marie que p[er]fatui obedieterenobius inter suas quas p[er]dixi, mcommodates. Speeialiter tanta per-urget aers idelementia: ut longi orem et aspnoë qu[em] ceter p[er]ces auſtricui muin et h[ym]nalis horrores ſeny patia: molestia. Stabat ita q[ui] ſacerdos intissim[em] ad instar cito: ante se posite: stabat pla ne viues hostia xpi cruci fixus muio. carniſs[que] desideriis et p[er]ſal mori modulatione offerens deo ſuauiſſos fruitt, obedientie. Et debat plane interius ſlama pa in dictu p[er]ſus: idarco exteri frigo ris contempit cruati: et id eius affriu deuotius. N[ot] or[bi]e muin diuus. Et c[ons]iteri 9 stunt: possu mius celu ei9 patuit p[er]ab[us]. Et or[bi] ad ſupnos p[er]uenit auditus. Dere b[ri]n viru, et ex hoc ſuppli cito ſumis xpi martirib[us] corpa mandu que dimina p[u]identia

et p[er]ſib[us] tribulationi mb[us] exerbat: et ob multorui salutè ad maiores certaminis gloria reſeruabat. Lectus ita: q[ui] mueri magis p[er] nesse martir ioster p[ur]ior auro quod p[er] iug[em] p[er]bat: inobilit[em] p[er]ſeueraut in o[mi]nus deuotione. Quinſus, fr[es] vigiliarui ſolèpitate transacta cogente eos ſuma neceſſitate domui h[ym]nale impessi ſunt: accenſo: igne copioſo calore re ſoallabant corpa ſua. imamitui te frigoris inter multiplices uſtes iam fere p[er]mortua. Ibi abbas p[er] absenti viri dei quid in eui egerit ſero deuendens confuſis exfalliut: ſeuq[ui] sacriſequi. Se hominidi reu lae: mando p[er]ſtus cuitis fr[ib]us ſupnoë muſſit ſo[mi]diis: quod tutui ac ſac dotale viru p[er] leu eressu tam iuri oſe deputaſſet p[er]mentie. Current fr[es] alt: alteru p[er] ſestatione p[er]uere coteri d[omi]nus: et qu[em] p[er]tabat ſemina re: muientui alacritate p[er]ſus p[er]ſalmos d[omi]n decantantem. Eruit ab illa muin denſitue: fr[ing]us deſiderantui c[on]centui ho noſiſte reddi: referens et obe dietie exerpli et ſue liberi: ioms miranilu. Ibbas et u[n]iſitas ſ nu[mi] t[em]perantes a laſtis h[ui]liter ei9 aduoliu: p[er]ſib[us] ſue iugno: tie veni: deuantes. Et vir iuſt[em] ſeip[mi] ut p[er]ſtu eſt in p[er]mi: acui ſans sittur ad impositu ſibi penat exutit v[er] patiens et huilis: ita ad iugosendui quod roſerabat: non ſuit p[er]tutax aut diſſalis. Et v[er] manifesta in ſeruo ſuo laberto diuine vtutis opatio. p[er] qua ad exequendui tam ariui h[ui]u9 obedi entie p[re]ceptu inſlamata e[mi]tis

Nero

Cxx

e19 alarritas quod vir credитura uay
aliqua fit posteritas. Specialiter autem
ob hui9 trutphi meorsa in pudica
li ecclesia leodni ubi idem praeus
martir corpe qui est mos iste p
miu moleuit ut mina clauſtalia
septn sub diu veruillu trucis dm
re p[er]tuo stabiliret; licet hor no
nulle eccleſie uſurpare ſibi videat
alio quide religijs genere. Inſea
euoluto septenio. ira dei m inſerit
cordia versa post hortudâ têpeſta
t[em]m est m ecclesia dei truquilli
tas. Ram ebroin9 qui fru[n]nam
fraude. auaricia diu veruquerat:
uſto dei iudicio interſicat. Et dur
auiſtre pippin9 ſedus anſigis filius
pippin p[er]mi ex begga filia nepos:
tu9 ſiuit emt h[er]es nois et honois.
ta uſtire et religijs. vir acer
conſilio. manu streuuius tota po-
tentia ſua et ſtudii ad p[ar]ce et ho
no[re] ſancte dei eulde et liberatio
n[em] patre quertit. regem[que] theode
rial ut typu[n]icu truſelitare in
principale[] clementia comnutare:
nò mn9 bellacu appaiku in ſiſi
na ſua coegit. Igu[ra]ſuilla,
ti6 rebus sub p[ippin]o ni à milla
têpeſtas bello[rum] interuide. ere
tuſiones legu ceperit inter dm
ſacerdotes ſaules comutatus et
ad tractu[n]da eccleſiastica negotia
aſſidu fieri c[om]ent[em]. quod ſara
miuus truiectenſi6 eccleſie et in
uaſo[; et p[er]ſis considerans. qui
in rerui motibus et dubijs têpo
tibus firmiſima ſpem h[ar]teniis
habuerat. ſo[mi]daire pacu[i]t ſta
tu[rum] p[er]ſis eccleſiastici equitare
era miuus. et ſiuit ſeru[i]tui est fugit
mpuus nemine j[us]ſequete. ip[er]n

ſeleris eu purgente conſiua. ep[is]
copalè sedem in qua male diu occu
pauerat peims fugiendo dereh
quit et ut dicitur in tota illa p
uuntia nu[que] postea c[om]paruit.
Sic tunde deo p[er]tio a ty[ra]mide
eus liberata trauiectenſis eulde:
quata ptulerit. q[ui] u[n]ste dilectu
piem ſui lambertu p[er]dicit. et
miserabilic recorBAT et libere re
pit c[om]queri. totu[que] aſſu[n] consu
ad d[omi]n[em] multis ſu[n]piris et la
cruuus depenbatur quatinus
destituto et lupo[rum] moſib[us] ex
poſito gregi. et deſolatis filijs
ſp[ia]nalem p[as]tore et deſideran
tuſſinu patre laberatu verus
p[as]tore xp[us] reſtitut e[mi]gnaret.
Et qu[em]s liberuerat austrià
p[er] p[ippin]u qui ut p[er]miſin9 sub
rege theodero rem publica fru-
ro[u]u streuue ammira[bat] e[m]
d[em] p[un]tipe vnanimu[m] ad eunx:
ſue[que] p[er]terite calamitatis deplo-
ratione p[er]miſa. consule inquiut
c[lar]iffie p[ri]ncep[es] miserabilic
diu[que] aſſuſte trauiectenſi eulde:
tuag[que] induſtria reſtitue h[uius
deſolato gregi p[as]tore p[ri]miu.
a quib[us] p[as]tico tuo aduentu
ſola[que] ſama modeste et uſi[n]
tie tue exterritu abegiſi ina
ſore et mercenariu. Et qu[em] hor
t[em]p[us] no[longu]a or[u]de ſi festina
indiget c[om]ſolatione. mutte qui
p[ui]n[rat] et edutat a cenobio
ſtabu[li]n[ſi] b[eu]ſſinu viru[rum] l[aber]
tu[rum] pontifici nostri. in quo est
ſana d[omi]nina. c[on]uer[s]atio an
gelica. q[ui] certiffie aut ip[er]ſus
aut multuis reſformabi[que] ma-
giſterio: que deu[n]ata et coru[n]p

eserchau
nato[rum]s
uabat.
q[ui] u[n]ſe
ro q[ui] u[n]ſe
veru[n]t
ouſ
are tru[n]ſ
ereſſu[n]t
ſſu[n]t
cau[n]t
manu
p[ace]u
bi abu[n]
ei eg[u]n
p[er]ch[ur]
u[bi] reu
b[us] ſi
u[bi] ſac
u[n]t tu[n]ur
l[itter]
u[n]que
p[u]ch[ur]
artate
an[tem]
ate
q[ui] ho
u[bi] tobe
omn
q[ui] ſin
u[bi] u[n]t
q[ui] pa[n]a
n[on]
q[ui] be
u[n]t bo
b[us] ad
u[n]t obed
u[n]t m[u]ns

Bav

Cxx

et har con touerfatione ſpècal9 et mirabilius aptnretur. Qui ad repanda earlefiaſſe reliq. oms regula que p pseſuo iſi anos depzanata erat ualde ſol licitus plus erga corrigendos agebat maſuerudine apn ſeuere tritate plusq[ui] p[ro]utabat delm quæres ad ſobedientie ſalubri tate p[ro]erhorationè curitntis ſi p[ro]ingore p[ro]ſtatis. No em po terat doctrina e19 eſſe contép tibilis qui m dom actione ſua videbatur et erat uurrepheni bilis. Na ut de cētis a deo ſi bi collatis virtutib[us] taxam[que] tanta ſp[oe]caliter m eo absq[ui] clatione ſuſſtebat illa angelicæ curitntis p[ur]itns ut non ſolu ſoſmatio citta eui lori non ha beret: ſi ne quelibet imnudit a noiaret aut ſauffilitis. Sz et tanta fernebat m eo latitu do diſſe curitatis ut ſiut erul tabat m deo de ſalute fidelium: ſic aſſiciebat cor ei9 erorx et p[ro] ditio vicinorum gentilib[um]. Na regio nu taxandria nomè eſt que a tniectensi oppido verſus ſepte trionè vir tribus miſiaribus diſp atur neredi euangelicæ p[re]dictionis gratia cōginta p[ro]dolatrie cultu ſoſdebat. H[ic] ſiquidè regio uas tis et ſere cōnſiis paluſibus obſita, et ob id ner ſiutinis q[ui] dem aliquo cōmertij iure tuic ſa tis nota et p[ro]na multitudine agrestis populi m ſe cōtinebat: cuiq[ui] mores barbaros ip[s]a etià ſolitudo et ſup[er]ſtio eſſeinuerat. Hanc oſtanter ingreſſus eſt veritatis p[re]cedatoz lambertus.

et ad illas ſt[or]x m[ui]n ſeu etiam dom n[ui]i p[ass]iones, ocuſos m[et]iſ cōuertens p[ro] m[ſ]ſidelium ſalute: ad ſone no ſolu cōuicior ſi etià penarui tollerantià p[ar]rabat ſe. Et q[ui] m[oc]le regi[om]s illius no cōtinebatur c[ui]nitibo ſed plu ribus et ſparſis vicis i[ha]bitu bant: ſana eorui m quibus ob deorui ſuorui cultu[n] frequentes et celebres c[ou]ent[us] habebant intrepidus expe[te]bat p[re]diem[us] et annuitans verba salutis. lumè euangelij planep[que] con testubat euis q[ui] p[er]ſana, qua[que] deo odibilis eſſet ſimulach[or]z seruitus. q[ui] diu vii et ved deo omni c[re]atui ſi[mi]culariter iure debet. H[oc] ad euis miuria cre ature p[re]modemom[s] ab ſombus irrationabil[em] exhibit[em]. At vero barbari ſup[er]ſitiom[s] et iuetera ti eſtozis ſui valde tenaces mi rabantur quidè ad m[ſ]ſolitui viri dei p[re]dictione: ſed deorui ſuorui miuria et abiectione e[mi]nitter ferre no poterunt. Lucturr[it] ita[que] et c[om]onit fama p[re]dictionis euis tota illa p[ri]uicinà et ſug rentibus et inſi[g]i]antib[us] tem p[lo]rii ſacerdotibus, i[ha]bitu[n]t[us] euis barbarico moſe ſurentes armati c[oe]unt Vnamitter ſtu tu[n]t: "ut uuentui dom ſacerdot[em] prius verborui et verberui c[om] tumelijs aſſiceret: et postmo diu i[gn]omniſo mor[ti]ſis ſup[li]tio interimerent. Sz tu doms illa ſeruètis populi armata multitudo ad p[re]ſentia ponti f[ac]iſ ſe iu irrupſſet: tanta m[] vultu e19 lux celeſtis gratie

refulfit. ut dimino nitu pterriti: depositis arimis et auniis staret parati obediè. qui venerant occi dè. Lacbtus lambert9 quæ theuto nice lingue perit9 erat et sme in terpste sermo conserebat. repit eis reterè huane creationis et p uariationis origine. et qualiter ob salutè homin natus ex virgine dei filius in cruce morièndo qua inſsimi mortis destruxit imperii. Cumque exponuisset tremendous post hanc brevè et cadentâ vitam illius certrem diei judicii? et qum belli et perpetua ſtirii et timen tii deu futura ſit retribution. et impioru inſerabilis dæmatio. cœpuit ut corde et p[ro]ſus pe- intentie lacrimis ſe pectasse con fessi ſiut. Et ſtissim9 xi[pi] sa[ridos] lambert9 intelligens p[ro] ſp[mi] ſem inſtitutii a deo cor eor[que] dirit eis. Nemo vrim salutis ſue deſpatione frangit. nec p[ro]luciatia obdutari corrisis a remedio pen- tentie fonte divine pietatis a-ueritati qu[que] maximum misero ſue adiutu onib[us] saluari cupientibus heuquitas nostru pateſecit sal uatoris. Et si vere p[er]mittie aſſuris in vobis est solu et veru deu creatore omnino. eius[que] v�ſe nitu filium ihin [e]p[ro] redeptore nostru oze et corde credendo cor ſitemm. et falſo[rum] deorui ſimu lachra quor[que] ſpuriſſo ritu eum p[er] ignorantia offenſisti abiti te? et ad optinenda omnino p[ro]cor viziui venià et remissione: ſa cros[ti]a baptiſmatis ſuſcripſte p[ur]ſiſatione. Cui utinam ad hanc uoc[em] ſi p[ro]dicatoris c[ir]itum p[ro]do

la ſua cœtruuſſent aut abeatis ſent: et ſt fluebant cu[que] maxima h[ui]ilitate et cœtritione corris ad ſuſtripendu divinæ regine tationis ſa[menti]i. et b[apti]ſa ta est ab eo inſunita populi mil titudo. Et cu[que] ad nutricidâ et inſormanda huiu[n]noe [e]p[ra] nitit[is] tenem et quasi ad huc palpitante rudo[que] inſan tiam cœleſi[as] p[ro] p[er]ſima loca construxiſet. Et p[ro]ſi[as] ac leu- tas in eis orduiuſſet: et deſcendit euangelice p[ro]dicationis gratia ad populoſo p[ro]ſi taxandue ſi nitimos quo fluiu[n]mosa rem fluiu[n]bis a[quis] inſectus et tu- midus. iam[que] ſerpi m[ato]r fonti- qu[que] ſuo p[er] omnia diffiſi[que] nò longe a mari angliaco taxandros et cete- ros eiusdem reſi[on]s accolas a frisomib[us] diuident. Et in eo temp[or] in castello ad ulterius traienti dieitur cœſſor[us] xi[pi] Willibroz[us]9 qu[em] bt[i]us p[apa] ſerqui p[er]ſente predicto ducet p[ip]ino e[pi]n[que] o[mi] diuinauerat. eul[que] multato nobi[que] clemente ap[pe]lans honoriſce d[ire]ererat ad p[ro]diuendu m[edi]du leſi[ſon]i[ui] q[ent]i. An quor[i]i[que] nò idem castelli ſup[er]i pa[re] rem ſiut[i] est. Huiu[n] ita[que] vii[ri] ſancti nomen et studiui cu[que] auſſet be- atus labertus desiderabat vi- dere cu[que] ſeru reputat[is] ut uere p[er] omnia h[ui]iliti. ſue alio[que] ſaluti ſo[ſe] valde neceſſarum: ſi tanti p[er]ſus in opus euangeli[ny] p[re]ſentia me[n]tur hab[et]e et cor ſo[ſi]t[i]ui. Dil[ite] venerabilis ſacer dos Willibroz[i]us qui et clemens cœpta ſi[mi] la[berti] opinione ma[

ruit autem ei in sospmis tp sa virgo
iocunda facie, celesti veste & lumi
ne splendida ut p ipsius habitus
claritatiem mdubitanter sature ea
tam transisse ad inوتilitatis
bstitudinem. Cujus eam eis de col
lata sibi a xpo virginitatis coro
na familiariter congratulado
alloqueretur adierit. Si abest
corpe non aie cstra finem dilect
filia et ià deri regis mei spon
sa tibi adesse non valui, sal-
tem nunc edoce quo in loco cor-
pus tuui debea sepelire. Lui il
la. Suspendisse iniquit sursum pr
ut emnominati que iur in modum
scedi trucis in terris tibi facies
se conspiciunt. Et ecce iur in mo-
du sæ trucis rutilans videbat.
Hic maui loci scito michi in
sepultura a deo concessi. Locus
autem ille qui desup emissa in
modi sæ trucis claritate bto
viro in terris designabatur.
Wentreschouë eunt quem ipse
seus laberntus sub laudoaldo
ut p[er]misim9 m[od]e sua inſig-
muerat. Eiugilans itaq[us] et de
tinta viſione michi heſitans
sub om celeritate venit bilisia
et cœutatis fidelibus quorum
maxima multitudine ad exequi
as sacre virgins ſonenerat et
ſua prestolabat presentia venе
late sibi m[is]teriui aperuit viſio
piæ omnodo ad id exequendu
laboras facunda allocutione.
patna dulcedine inclinare am
mo6 tante multitudis. Sed id
frustra teſtatù est. Quæ ut sæ-
moralium aures h[uius] sermo per

culit, que circa sacrum funus fili-
ali, affectione virginae seduli-
tate excubabat; dolores tranſit-
m in stipore. Vis乎q[us] eis tolerat
luis perdidisse una quin non ha-
bere saltè mortua. Queruls
itaq[us] fletibus perſtrepentes
ſi pontificis adn absolute pedib[us].
aut iniquit[us] fruſtme pater hu-
ius loci hui[us] noſtre professio-
mi ruinam moliris et exercioni[is].
ru[us] fundasti princomil. Cer-
tiffime emi nos cœpellis hunc
noſtre preſſionie loci desere.
qui ad eo ſordens et indignus
p[er]ter nos a te reputatur ut
non poſsit ad recondendos ma-
ternos cineres mu[n]da saltè ter-
ra continè. Et o nob[us] inſelicet
et miſeras que tam duleſſie
matris ſi[mi]e et in carne perdi-
dim[us] presentiâ, et ad culmi[n]
doloris nostri no[m] m[é]bimur
habè aut aſpice sepultura.
Sed p[ar]ce p[u]d[or]i nostro pat
duleſſie mo[n]cant[ur] te filiarum
tuarum genit[us] et latrimoſa
ſuspit[ia] et p[ate] ut mater
noſtra h[ui]c habeat sepulture
lom[us] ubi tot am[que] deo accepi
et tuo teſtimono cœp[ro]bat[us]
s[an] virginitatis custodiuit p
positu[m]. Inclinarent ad p[ie]
tatè a[i]s[us] audi ent[ur] tam lugu-
bus sacrat[us] virgini[us] habitus
et oratio. R[é]clamatur[us] a tota
illa multitudine aſtantiu[m] non
debe contemn[ui] tam piu[m] tam
humani[m] tam rationabile ea
ru[m] desideri[m]. Lo artatus epu[s]
h[ui]t visio miſs et iſt[io]e illim

Lxxi.

tot fidelium damnosa petitione: fiat
inquit ut vultis, salute tibi certis
fime quæ non erit irritu puitati
nostre manifestatu teleſtis vi
ſiis oraculi. Sepelitur itaq
ſacu honorifice virgini corpi
in eodem loto: non exuolitate
pontificis: sed tumultuantis in
dicio multitudinis. At vir dei
ad consuetu sibi recurrens odo
mis p[ro]ſidiis toto triduo non deſſ
tit diuina implozare clemen-
tia: ut ompletens deus sue uo
lūtatis de sepelienda virgine
q[ui] sibi reuel auerat consilium:
nò tredentibus faceret mamſſ
tùi. Et post tridui excurrentis ab
oſoè ni ſuma reuerentia et ſi
de accesseit ad tumultu virgini
rōuocatis,3 multis qui aſerat
fidelibus. cya inquit fili acte
dite et aperite hoc sepulchru
ut experiamus quod nobis reue
latis est p[ro] visionem: completi
est p[ro] mamſesta diuine poten
tie exhibitione. Studiose ita
q[ui] huc se actingentes operi
ti omni diligentia et timore tu
bà aperuunt: sed mulla proz
ſus ſumeris modia. nullas tu
rerentis sepulture virgini re
peruunt reliquias: non ipſu la
pideu in quo recondita fueru
ſarcoſaqu. Minntibus et pi
novitate rei omibus qui ade
rant ſtupentib:9 solis vir dei
labertus optato sibi exhilam
tus, miraculo: eſque p[er]terne
demulcens. nolite ait turbari:
sed ſup intraconitate yestra
penitentia agentes: ac in dom
huiuitate et contributione cordiſ

pperate wentrefhouè ozantes de
minu ut et locu a se p[ro]destina-
tù et in eo virgis sue dignetur
nobis maſſiare monumentu.
Statim au ſuma devotione We-
trefhouè p[er]atur. At ſacer
dos dei lambertis mauctanter
adjuſt locu sibi in visione celitus
dessignatù. " què eu eo p[ro]pente
aliquand[us] p[ro]ſodiendo e[geſta] humo
penetrassent; tuenerut et agno-
uerut sarcoſaqu et in eo virgis
corpusculu ſiut in bilſia fuerat
tum decenter revonditù ut omibus
pateret abſo[que] dubio hoc miſi anſe
locu actu, eſſe ministerio. Derti
tur tota illa amnatio concurren
tis p[ro]li in laude ompletus dei
diins,3 p[ro]comis ſaneti p[ro]ſicis
eſſerut merita qui in terris posi
tus mente in celeſtibus habita
bat. II. Eo etiam p[ro] quo pre
duti e[bro]ini crudelitas regni
francorù graviter opprimebat,
erat adolesrens nobilis acquitan
q[en]ere ſub theoderico regre. co
ines palaci hubertus nomme:
et luterari eruditus studis, et
armorù exeritatione strènuiſ.
Hic quia prudens erat inge
in considerans e[bro]mi ad dom
nem malita p[ro]mittim, et p
ripue e[cre]ſi, ſhas viris ſingu
larem inmiu, exerat quod
actus illius: francia sequanorù
deseruit et in austriam ad p[ro]
p[ro]mi tu[que] justicia et virtus bel
liar, tyrannos ſere e[rra] ſe d[ies]
oppresserat se totulit. Adhere
bat ei quasi comes induina
amit[ia] ſua oda que erat bor[ga]
aquitanorù ducibus reccens de

c'esta

celebre

fuit vidua. Lui ergo in prochia to
grensi circa meoratu principè vir
illustris hubertus alijpdu couer fa
retur. bì pontificis quoz. nomen
eiusque angelice corer fationis et
apostolice doctrine ingens p[ro]
nui fama ubi discurrente cons
nouit: copie n[que] videre et audi
de eui descendit truiertu. Quæ
vir dei gratanter accepit: mul
tifacibus feci detinuit. Ex cu
ius fassio lamberti rotubermo
et exemplo frequentis colloquio
tor clarifimi comitis ad co imu
tatii penitusque succensu est celestis
patrie desiderio: ut abiecto milie
trimgulo. calcata mudane potentie
glozia. castris domis in dericali
habitu aſtribi uoluerit. tumq[ui] più
ſte deuonoms affectu manipasset
effectu. ſi no eui copula legitum
quo alligatus erat retinuſſet cor
nug[ui]. Apoſtolaci t[em] fecutus consi
lium habebat. uxor tamquam
haberet: rebusque ſclari b[us] ſit uteba
tur: ut domi p[ro]priam. non tam pos
ſide viderentur qui ammiſtrare.
Demet totus in viru comitutus
aliu[n]i: nouo viuendi generre solo
habitu müdanæ dignitate profi
tebatur: re aute ipa et affectu no
miles ſed clerici: no comies ſed
lamberti erat diſaipulus. Ia em
tu[rum] occulte opubatur in eo ſp[pe]
ſus p[ro] minſteriis ſaterdotis ſui
laberti: ad ad salutem multorum
poſtea manifeſte latius p[ro]p[er]
tu eſt: tu per angelica viſione
in epi regine p[ro]ſo b[us] h[uius]to
dignis heres ſucrendus. ſea to
uerſatione apóstolica predicta
tione et tranctensè caſſiam
illustrant: et poſtmodum leo
dienſem fideliter fundant:

quam no ſme dei nutu ex ignobi
li viro in vobis: claritatem ex
filia in matris ſublimavit
dignitate. Sed et amita c[ui]
o[d]a venerabilis matrona cur[ato]
[super]ius m[œ]oria fecim[que]. d[omi]
næ ſancti pontificis gratanter
expetebat. Depositione ſeru
ris glozie habiti humiliter
ſederis ſeuſis prede c[ui] auſe
bat affidue ab eo verba caſſi
tatis et ſobrietatis que in corde
ſuo tum quod in tertiu bona ſeme
reſpondens? et in hijs die ac nor
te meditans: retulit in tepore
ſuo deo accepi: ſre viduitatis
fructu ſeruſſefinu. P[ro]am xi
ſaterdotis lamberti ſp[er]ui ex
h[on]ortatione ad contempri m[ui]
viroliter actractu poſſessionu
ſuaru redditus qui erant am
pliſſimi in vobis p[er]uere et
ſeruorui de: cepe habuiderent
erogare. Et ad ultimam ſi poſ
p[er]affionem b[ui] laberti o[m] am
habebat xpiſtu ſa[pi]ſſet here
dem[ui] in preſdo ſuo quod ima
nu diuicunt non longe a leode:
car[es]ia in honore beati georgii
martius construixit. ubi in ſto
viduitatis p[ro]ſito deo inſatita
biliter ſeruens feliciter requie
uit. H[er] quid[em] et alia multa
per ſarendote ſui lamberti
dignatus eſt: d[ui]s operari: que
et ſi p[er] ſingula ſtriberent: ſa
ſtidui lecturibus generare vi
derentur. Nos vero ut extre
m[u] huic operi manu impo
nus: t[am] miſt p[er]affionis c[ui]
verillu eriguntur. In[am]pi
[mi]nſus ut p[er]aſſio.

P

p[er]miſim[que] eo tempe
ſub rege theoderico

veretur inimines tibi caro eius vi
li et asperimo attrebarur citoio.
Abfinentie vero eius et digniarum
sui orationum affidutate et insta-
tiæ etas imbecillio multo modo
returdabat: que seræsimi an-
tui iam exeresserat. Quam licet si-
nis heremi cultoribus in domini
alii perfektione virtutis iure ree
detur equalis: speramus tamen
et penularius ornabatur humi
litatis gratia et enstitatis. Essul
gebat in eius angeli co aspetu
et paterna dulcedo et ealibus sa-
tatis auctoritas ut vel sola fa-
tie eius contemplatio aliorum esse
maria posset instruttio. Actur ut sinni9 cù pinnus eo
tue ad trinitatiam regni negotia
in iopilia alioqui resideret et
lambertus leglam suam sancta
et vere angeli conversatione
illustrareb: euocatur quod
Die idem vir dei pro sinnis rei
publite causis ad palatin. ad
ipso proposito coram virtutem.
no erat ei laboriosus aut d. effi
tilis transitus exiguo est sano
tio a se inclemo distinet iopilia
et legia duobus fluvii moso
et data inter fluiditatis: senz
illuc commissib. Desanding
itam iopiliam expleens pro
quibus venereatur iutantur a pri-
tiæ ad diuuii: multeque eius
victus p[er]bus disubiis grui
dentib[us] maxime s[ui]mis et il
lystib[us] viris qui aderant,
q[ui] obtinere meruerint. Lui exo
inter prandend[us] minister ex
p[er]poco poterit obtulisset ille
reliquiose admodum inutiles

gendù epo. sumope desiderans id
resumè et resupfit sanctificatù illi
us bìnditione. Exeplù dvis securi
reliqui pteres qui simul accube-
bant tu paternas suas viri sancto
ad benedicendù s[uma] tu deuotio
ne transmitteret. effeet, inter ip-
sos p[er]cernas du alter alteri p[er]
uemre contendit: quantù primi
palis cùmui disciplina patieba-
tur. religioſa quæda desertatio
sed d[ia]pabolica non defuit teptu-
tio. Ra predicti alpais occasi-
one huius pie iocuitatis cre-
dens ſibi no debè negari. ad vi
debat ombus ſic distribui: cy
phù ſuii ſanctificandù latenter
mæſſit epo. Senſit hor lamber
tus et cœnereus ad p[er]pinnu in
portumtutè et audiviam muli
eris interu. Relictus prandio
ipsa aula egrediè ne p[er] cùm
libet wotom vel b[indict]oms
tonsorti reatu imprudentiæ
adulteræ aliquæ videre p[er]bui
ſe consenſu. Statimq[ui] minuta
est tota illa cùmulant[ia] letria
proceri timenti ne vicente
atione furere p[er]pinnus per
ſugessione muheris graminis
quid agere cogeretur contra
salute et vita pontificis. D[ip]
pinus t[ur] diſsimulato magis
v[er] sedato aruni ſui motu im-
ſis a late re ſuo honozabilib[us]
viris lambent[ur] iteru reuotat
ad palatiu: eſt[us] multis blan-
dijs et magis beneficior: i
p[er]miſiomb[us] est aguressus.
qualenius ſeneritare et c[or]ſa-
tià ip[er]ſus h[ar]ſecteret ad ap[ro]
ban[da] alpaidis matrimonium.

Cxxv.

dicens eam claritate et potentia
generis sibi comuemre: er qua le-
gitimos sui principatus genem-
ret heredes: nec dehe vocari ad
ulterius. sed potius honestatis
duplicatione et augmentu. 1lf
firmabat pterea sib attestati
one diuini nois se no levisus
posse ferre hui9 diuigi di stidi
u9 przie vite et hononis dispfe
dui. Sed cu lambertus hys pa-
tu1 monetur. nolletp. prioris se-
tentie ritore diffome. pippinus
dissimulatu hacten9 indigna-
tionis sue estu mtra se non va
luit ulterius cohibe rotore, ha
bitu legitum et xpium prnpis
transgressus modestia: furore
plenus tale se ei prebiut. qua
le se uel sacerileus achab he-
lpe nel aduiter herodes ioham
baptiste. jam em desinabat
dies ad despera. Lut vo ama-
tor castitatis et ueritatis desen
so: lambertus xiui sacerdos suy-
no religios sernore surrens
ererit se aduer sus pippini intre
pidus. et mamfeste in se loque-
te sfiu sfo. hactenus mquit spem
salutis tue habens: paterna
dulcedine mitoribus verbis ad
remediui penitentie te exhortari
et marare no de sti tamq
huilem et religiosi vereb xiui
anui principe: sed ut video i
mamitate perpetratu a te fa-
cinozis designatur recognos-
cere sublimitas tue p[at]alis.nos
tq. per ea toatos. vis diuine
legis p[uar]icari p[re]epu. si tam
ta tangi maſſestâ inquititati
tuâ dissimulando no longeru9

cui adultem tua habet dæpnote coio
nis consortu. Dimitt ompotens deus
tui9 eius seruus sii. me nuq[ui]t
aturu huc forntarie ex cu9 co-
inentione pristine virtutis tue glo
ria tam turpiter obſturat: et quod
grauus dolc[]o eterne ydiom[s]
interitus: msi respiciens tibi cer
tiffime preparatur. Si vò ptate
quila a deo accepiſi commutis m
tyrland[em] p[ar]itus ſui pro verita
te. pro caſtitatis deſenſione quaſ
cuiq[ui] mtuleris p[er]ſutiones. ip[s]a
etiam moſte libenter excip[em]. St
 timing[que] in hys verbis a conſpctu
pippim et aula cu ſuma consta
tia receſſit. transinſſog[que] m[os]a
fluoio ad dilectu sibi legie ſo
litudine reſſus est. Alp[ais]
vero minia conſuſione plena
et tamq[ui] altera herodias ad
ultione huiu cotumelie mulie
bri furore inflamata pippin
aimi verbis laberti graniter
erasperatu. ſ facile impulit ad
inter ſectionis ei9 consilui. M[is]
ſisq[ui] ſtatim p[ro] nòrte de palato
multis ſatellitibus et viris au
daribus fratri dodom qui non
longe aberat. quid labertus cu
duce recenter ererit, quid dixer
malicioſa madac. relatio ver
bis deſquaatis et ad deterius
p[er]suadend[us] ſtudioſe co[po]ſit[s].
Adodit p[ter]ea tamq[ui] oleo rami
no. ut dum principi placet. dum do
lor eius reten[que] est: labertu ma
ture ſtudeat occide: qu[em] vido
est eorum obprobrum et tuum.
Quibus ille auditis totus m
talem versus vir se cotinet.
oblatu qua diu desiderauerat

Preput iar[que] ei una motu ac tume[que],
si vite l'honore sui p[er]tuli nollet tere.
ut alpade tam honesti p[er]p[er]is h[uius]
plasare sibi h[uius] ſatitut[em]. eum
debite ſalutatis uſt[ur]io honorem ret
adveni de palatio recedet. 1[ac] tuar[que]

velud ad apparatis ingentes corporum
delicias sestuarium, ostio cubiculi m
ermes sed vultu interito pruitt no
carmifci mambus traeti sed amore
ferentes martirn ceruices quas suas
surentib9 et ferientib9 adjuvantis
constrater obiectantes. Quib9 cru
deluer interfertis satellites dodomis
quasi quodam gristu hui9 cedis ad
actore semne rabie instigati dis
ruptis seplb9, effactis parietib9
truculentiores belius introzus
irruunt lamando et mactando m
uenti illuc modici regis seruorui
dei qui inoientia sua eam mi gla
dios carmifci conseruantes nu
resistendo aut fugiendo ſi morte
croſans exapiendo victuam suâ
ſoſtii patientia marie decorabat.
At electi dei ſacerdos labertus
ante altres ſcrozii cœme et dami
am martiril mori p[ro]ſe futurus in
modu trucis ſe p[ra]ſtrauerat h[ora]
martirij sui in l[oci]o sacrato et ſa
terdot agruo erſpectus i ſuma
oroſis denotione. Dnius autem eril
la ſacre lega imp[er] dodomis c[ui]
ua ad ſactin9 ceteris audatior ſup
ſaſtigni oratorij armat9 m[iti]
tater euolat tamq[ui] in c[ons]pectu
principis ſui rem grati rem ſar-
turus egregia. Statimq[ui] diſic-
tis cu imp[er]u tegulis eu b[us] vi
rui introſpexiſet h[umu] p[ſ]ſant[ui]
orare. no d[omi]n honore deo. ſi di
abolito exagituto sp[er]i. lancta
qua tenebat magno libratu co
namine p[ra]ſſit eu et mortali
traſſodit vuln[er]. Sic ſacri l[er]tus
dodo et deo odibilis p[ro]p[ro]ſo[ro]ſis
ſue adulteriui in viro dei lam
berto aplice auctoritatis c[ons]

tia et salutem lingue ſacerdotis
mcrepatione per turpe carmifcas
m[aster]i nefanda cede ultus et
eternè d[ap]nati o[m]s m[ur]uit iate
riti et posteritati ſue tanti facino
tis ingem penæ et indefiacens
v[sp]p hodie dereliquit opprobriu.
Sic lambertus am[is] quadragin
tu tongrenſis eccleſie ſu[n]tus ſa
terdotio vir diuina religione
et etate venerabilis o[m] virtu
tu gratia adozuatus angelice
casutatis puritate ſp[er]ciuus tar-
andozu specialis apostolus tam
q[ui] matutinu ſacri ſi[mi]n con-
ſpectu d[omi]n p[ro]mo mane imolatus
bere ſacerdos et hostia ad basim
altar is occubuit: at[que] inter ip[pa]
archana affectuose or[do]n verba
in laude et contoplatione dei ex
tremu ſp[er]i exalavit. D[omi]n p[ie]
[c]os[am] e[m] consp[er]u d[omi]n. mor[bi]s
trui eius. P[er] ip[s]a v[m]ueri ſi or[bi]s
imperio ſublunis et ap[lic]ion s[ede]
glori[ſa] v[erb]s roma morte et
meritu laberti in p[er]ſo t[ur]bi mo-
mento tam cognouerat. quo eu
diuina dispositio in h[ui]li et ig-
nobili t[ue] v[ivo] legia mambus
miquozu lamando tradiderat.
Siquidem b[re] m[ec]orie ſer[giu]s qui
romane eccleſie ſacerdotiui v[ite]
merito ut p[er]miſi n[on] adozuabat
vigiliu et o[do]mbus fatigatus
modici ſepp[nu] frati libu[m]s m[e]
bi[is] indu[lg]ene. cu[m]ta ip[s]uis di
ei obdormuerat aurora qua
ſacerdos x[pi] labertus p[ro]poner
veritatis et caſtitutis deſenſio-
ue et testimoniu[m] p[er] manu ſee-
lerati dodomis q[en]ſutus est mat-
tyriu. Et ete angeliu[m] d[omi]n c[eleſ]

ab tuto recepit. Baldissilus uiff9
per viſit excubare ad lotu eius mar-
tur, et alter quidam raginfridus en-
dem lotu emundare monitus ambo
lume oculorum quo tarebat recepe-
runt in suo quibus tye. Demebat
ti fide ad huc lonicm oda virgo, et
ipa cœna et loco prima, nomè in
nuncuit ſti mrib quod uolebat arre-
pit. Hn6 auſebatur recens vene-
vatio noui patro ni, et accensa
popul deuotio basiſici ſancto
edificat tanto titus qito deuot9.
Jectus etia ſci a fidelibus ſabre
factus in illo loco poſitus est ubi
ſanitus telo miqutraſſus est.
De vmdm et qibusdam mira

P
Ostea ămu cule eius,
circulo expleto in viſi
one nocturna ſeuſ lam
bertus thezaunario amaldisilo
qui olim iuſerit ei9 fuerat appari-
it, et eu eo leinter loqui cœpit.
At amaldisilu cuaſam aduen-
eus diligent interroguat. ſus
aute lambertus respondens
aut. Visitando reliquiis petri
et pauli româ adiunum9. et reu
ſi de iuuis cùs hoc est de do-
done et ſotius eius iusti iudicui
ſace ſollitati ſinn9. nam tempus
est ut debitiu ex solutâ ſuppliciu.
Visione aute et verba huiusmo
di voffesti opa ſuit ſeruta. Do
do emi qui perni9 et princeps ne-
cis laberi epi ſuit. Vitione di
una puaſſus. Æmb9 mtestinis
putre factis foris poſ ſui pro-
lectis inſelice vitam ſinuaſt. Fer-
tur etiam q propt inſoleriitâ
mm fetoris corpus ſui in mo-
sam pietu ſit. Satellites aute

dodoms et consanguinei eius
trudeles qui ope et consensu
ſancti lamberti perememunt.
tumultuoso impetu inter se di-
mictantes muicem se inſeceru.
Ille aute qui specialiter eu p[ro]
pugit a germano suo trudeli-
ter interfectus est. Alj autem
er eis a demombus vexati et
dueris generibus vocii vlo-
lantes que huana naturi con-
tremiscebat audire. lamberti
nomè auſaulture formidabant.
Et pautis er eis expleto ano
renari veni6. ceteri ones poſsi
ma moſte et turpissima p[ro]
ueniti. miſerrima et amarſima
vitu amiseru: et inigne per
petuo qui dabo et angelis
eus jpuaratus e pems et tor-
miets meſſubilibus tru[natur.
Deus autem labertus miſignis
martir palma victore cordna
tus tu anelis et archangelis
et tu ombus ſemp exultat in
ſerula ſanctis. De tranſlatioe
ſancti lamberti.

Sancti lamberti.
Uffingante deo volu-
mus nermire quod nup
post aliquo anob ſeuß lanber-
tus cùda virò venerabili apu
ruut: ap fine, custodiue corpu
ſui ad leodiu ſerendu effet.
et hor idem ſacerdotibus et
fidelibus viris deu timentib
per multos modos reuclatu
est. ſeuß aute huberto qui
quondam lamberti diſupulus
ſuit. qui9 illo tye in hac re-
gione pontifee eui auditis
lijs miracuils eu timore dei ſes
tinans ordine rei diligenter.

aliquo

Rant duo monarci multi tel
qiosi quorum in mores est qui
adjuvunt eum ab altero ut re
diret Et apparuit ei tегens cor suus
expansa manu Tuit ille divinum
en de statu suo Et eum ille multum
dixisset de gloria etna quia p. bonum
vitam asseruit ad Deum eet. quiuit ille
qve cor suus manu teget Et ille Dui
terunt adhuc vixi. ingem habui dicti
et passiones meorum. qui ut domus suus
posuisset ibi corde meo genita in spadis
dam. ut ipse nullum oruit homi dale
ut tolerare Et igitur tego eam. ne tu
ea aspiens Visu amittis. Tum ille
multus p[er]eitque optimi ut salutem uno
orulo genita videlicet p[er]mittet. Quia eum
vidisserit illu oculam suus auufit. et tu
tu dulcissime fruitum et viside g eme.
ut eum tume roguere. quia eum teliquo om
lo iteri genita videt p[er]mittet. In quę
notari ut. quis ut illa defectio. pro
citu monitanea fructuose ille laberit
visu amboevi oculari suos tu amide
p[er]dè voluit

P
it iuemus q[ui]a volens ordine
exire, ut asperintur maxime ab
et poterit ut in habuit, p[er] sicutudine
q[ui] ut atque cruasiti den. et dixit o[n]que
sua. Tandem qui erat de cruasiti, ut
oraret et peter adiutorium dictorum se
nus posse sustinere poterit, ut ab durisam.
Et serulo fuerit delent. Tum morer
audient, qui a cruasivo justitie luer
tellam tuam ad aceto mee passionis, et fact
tibi de Wulneib, meis salfametutem. Et
tutem ex turo aq[ui]puit a solatione quia
sibi plus duxi postea dulcia fuerint

Et egit qu[ia] est q[ui]a magni ingi
s de asideant sibi renenlai a deo
certius est. Vix p[er]uenendi ad reprimi celerr
esset desiderem, est valde niagni. qu[ia]

octo anni p[er]seuennit deus. et si noto
at die deu rogo diu ut sibi desiderat p[er]fuit
Tandem octauo ano eam ei renenlatus a deo
q[ui] ut ad eum et ibi tuuerit homin
qui sibi dimidiet q[ui]des de asideant. Unde
valde gravis. et gravis deo agere s[ui]vocat
mane et vestr. ad eum ubi atque for[que]
erunt t[ui]ent homis paup[er]simi sedentem.
p[er]issimis vestris. et inquisi p[er]di
b[us] iterumque et lacessi h[uius]modi
at. Unde eum salutavit eum ubi paup[er]simi
dicem. Amicem deus quodat tibi bonum
mane. Kandit p[am]ui. Ego nunc habui
malu[m] mane. Unde nigr[um] valde minum.
Mecit. Q[ui]c[ui] deus felicem facit. q[ui]que
sit michi responda. Kandit iterum p[er]
Ego nunc suus felix. Unde mihi
adhuc magnis munimque dictam. Ut tibi
bonam fortunam quodat deo. quomodo
sit michi responda. Et ad p[am]ui. Ego
nunc habui. Mala fortunam. quod s[it]
tu deo abulare et velle. quia p[er]scena.
advisam euminiemque gratiam ab eo ampio
S[ic] igitur. Deo voluerit. Et s[ic] san[ti] l[ui]sunt.
Et notum d[um]que voluerit. Et s[ic] diuino.
Et notum d[um]que voluerit. Et velle l[ui]sunt.
Et notum d[um]que voluerit. Et s[ic] sequeam am
l[ui]simos. Et notum d[um]que voluerit. Et velle
amnia et in l[ui]s. Et notum d[um]que voluerit.
T[ro]gantur eum diuque. Q[ui]que velles s[it]
d[um] bellis pond. et iuerno. Kandit p[am]ui. Et
magna fidem. Et in liberd[um] utrumque s[it]re
et p[er] potes deo et iuivo s[it]re. et diuino
glas s[it] in d[um] et iuivo s[it]re. et diuino deo
met. Et p[er] s[it]re. et iuivo s[it]re. et diuino
et s[it] p[er] destruendo. Et ad iuivo s[it]re.
Et s[it] p[er] destruendo. Et ad iuivo s[it]re.
Et alidem velle s[it] posse. Et iuivo s[it]re.
Et iuivo s[it]re. Et iuivo s[it]re. Et fiduciarumque
opporret eum meque me[m]que de iuivo. Et ab eo
s[it]re. Et posse t[em]inam. T[em] mihi valde gru
s[it]re. Et d[eli]erit q[ui]que vixi. Et iuivo
est. Et s[it] deo s[it]nui[s]que et voluerunt. Et
est. Et honos. Posse h[ui]erit. T[ro]gantur p[er]tutus
mihi paup[er]que diuque hominende l[ui]t de
mihi. Kandit p[am]ui. Et deo diu et mihi. Et
vbi t[ui]enit. Et kandit p[am]ui. Et reliqui
oces acutus. Et ibi t[ui]enit deo diu et mihi.
Et p[er] deu mihi. Et ibi eum diu s[it]. Et
p[am]ui. Ego eum dimid. et miudicem cœpit. Et
homis

bone volumina