It aliter affuestere, neqz natura ergo neqz pter
urâ insum nobis iuxtutes, sed sumus nos quide
las recipiendas natura apti p[ro]fimur aut per
etudem & p[ro]terea quot natura nobi[rum] sunt eor[
ntias] p[ro]prijs f[er]ting, posterius uero attus redding,
& m sensibus manu festum e non em ex eo quid
audiu[m] aut sepe iud[ing]. Senfus attinam. H[]
rea habentes, u[si] sumus, non uti[tes] habuimus. At
tutes acpiu[m]ing opando prius, que[am] modum
n alis artibus. Rue em oportet p[ro]q[ui]m diducering
ee, ea fatid[us]o adi[ting], ceu fabrizando fabri et
xam pulsat[ur]do catharedi. Sic iusti agendo iusti.
odesta modestu, et fornia fortes efficitur. T[em]stat
uod fit m iuxtatibus, na latores legu affuefacie
ues, bonos efficitur. Et p[ro]positu quide omnes legis
us hor. & Cuiusque uero ex illis hoc non bene agut
erant. Sed, inter bona rem, p. malaque inter est
p omnis iuxtus atque, az[ur] ex eisdem ac p eade[s] fit tor-
pitatur, expulsatione emittente, bom et mali sunt
aredi. Eodemque modi[mi] comedi et fabri et al[ia] omnes
ofabrizado, bom e[rum] ut fabri, male aut mali. quod
sic effet. dottores non midigezent. H[] omnes bom aut
effent. Sic et m iuxtatibus res se h[uius] agendo em
comerius hom uerfantur uel iusti ut in iusti
ding, agendo iur[(p)er]p[ro]tulens et transu[n]t metueze
idet[em]e, fortes uel timidi f[er]ting. Similimum m h[uius
texta totu[m] p[ia]z et m h[uius] que texta u[er] al[ia] tem
ti et factes, al[ia] intempiu[m] et uacandi pr[ex]out hoc
villom[us] illis f[er]unt. At ut vno compliendem
o ex similibus attibus habitus f[er]int. Atque iudicem
es actus edam, nam quales illi f[er]unt. tales h[uius]
turiz, no p[ar]ui igitur sed plure[m] mo totu[m] refert
el illom[us] fiatui[m] abadoleſtientia conſueſtere;
ulim[us] ſi[u]mi libri Secundi tractatas p[er]mi Ethicorum.

Vn igitur prefens opus non contemplet ut
græna fiat, quæ ad modum cetera non em ut
ſu[n]imus quid fit ut ius[n]us, nam sic ulla eus
ſo[ſ]eret utilitas, ſed ut bom ſu[n]imus peſſu[n]u
n[am] de attribute inde malit atque illos

liber

Septuaginta

cedunt, extessibus aut defectiut et in affectibus
in arabus. Fortis emi si ad timida comparetus,
ferov iudebitur. Si ad ferocem timidus. Item tern
eratus si ad inpenfatum comparetus. In tempans.
ad in temperatem. In penfatus. Liberalis quoque
ad auazia comparet. Prodigus. Si ad prodigum.
Iazus iudebitur. Astaß extremi reuut medui.
ter: ad alteru. Timidus fortem uotat ferocem. ferov
ero imidum uotat. eodem in alns. Que tuita
maior conzietas est inter extrema admiuere qum
mediu. nam longius distant interse qua a me.
magnis a pazno. et pazume a magno. ut et
equali. Est in sup. extremis quibusdam ad media
nilitudo. ut ferove ad fortitudinem. et prodigali.
iberalitate. Ibis uero extremis interse pluxima
similitudo est. Que uero pluriu[m] misse distant. to
aria diffimitur. Tacta[que] magis conizia que magis
stant. Sed medio in quibusdam extessus in qui
isdam defectus magis oppomt. ut ete fortitudini
udem non ferotia que est extessus. Sed timiditas que
defectus oppomt. Temperantie aut non inpenfibi
tas que est defectus. Sed in tempantia que est extessu.
tudit aut hoc duabus de taufis. P[ro]mo expa re.
ndo alium extremu[m] oppius et similius e medio.
d ip[m]/f[iz] alud magis oppomt. ueluti q[ui]m fortitu
mi similiu[m] esse iu etur ferotia et j[p]p[ro]quiu[m]/dis
imliu[m] uero timiditas. H[an]t magis oppolitad dictu,
ue em magis absunt a medio. ea mag[ia]g[ia] u[m]
entur esse. H[er]t igitur vna e taufa expa re. Alia
e nob i[pi]s. ad que em magis n[am] midmati sumg.
a magis g[ia] media iudent. ueluti tu ip[ro] pro
iores natura sumus ad voluptate. autem eves
rotimores ad luxutia qua ad continencia. eam
mag[ia]g[ia]uiu[m] ditim[que] adq[ui]m indmatu[m] mag[ia]g[ia] fit. et ob

Aristoteles

In摩 korun

MS 481.123

fd. 3r

medioresitas, altius siam excoffusus, altius hinde et ip talis sit dixter colectura medii in affectibus attibus. satis dittum est. Qua obrem opus est, sive sum existere, nam in tapièdo medio tota ius consisit. atque ut tectuli mediu comprehendere non tunc ered tantus sientis, sit keasti et pettunia dare tale est et augutus. ered cui et quatuor et quomodò et obvem id quidem non amplius augutus est. hanc itaque reccite fatè rakù et laudabile et ptilarum est. hanc caria opporset in quę mediu aſſequi mult. anteque longius ab ike a magis contrio (ut taliter moriendum, extra firmum et fluttu nunc ad iige), nam exreemorud/altum magis/altum tting pettut. Cum itaque mediu aſſequi ſume diſſicule fit, et ip sibi lote et imma malorum tapièda ſunt. Hoc aut fit may, pez huc modum quem diu[n]g. Considerandus est ad que nos promiores ſumg. (nam al[ia] ad alia non ferutus, id intelliget ex voluptate et molestia qu[em] nobis pro uemittat). Inconſtans aut nos metipos teateze/ac remitti debem. longe emi adelmq[ui] ſetementes. mediu in uememuy/miſtaz eozu[que] hingua reſſitant. In omnibus mapie tamen du[que] a voluptate non emi in torrupti de illa iudicam. Quod igitur ſemores populi paſſi ſunt ita hec hoc pati nos tōuemit erga voluptate? et illo[rum] ponma diſe uote. na fit illam tranſmittere ſumg errabung. hec igitur ſ patientes ut ſum duam majeune ualebing mediu adiſto. Ad tezte hoc et preapue in ſingulis. nec facile d[omi]nize quomo/et aduſus quos/et proqui, quouſque reaſtendu est. nam et nos quadoq[ui] ſui non reaſtunt laudam/quadam eos qui ſauntuz. et illos miſtes/hoc forſtes notum, qui paru excedit malutrad parte: no uitup

Tadек na

Fate tu

8 8

0000

MS 481, 123, fol. 4r

Aristotelis

Ethnoz

113CD

è cum in eorum ptate fuerit, ne ebriz fuerent, quæ eorum ignorances pumuit et ignorantes aliquid ex his que legibus continetur, que utiis sive cœna diffitilia sunt. Eodemodo in albus que p[ro]necitiam ignorant, quasi in ipso sit ne ignoscet, poterunt diligenter adhibere. Lap[que] in decanum lib[er]tati est, ut dicta sunt, talis tande et ipe euadit. quod in omnibus litteris exerzatur, ombusque conspiciatur. Ignoraze igitur quod exactius hætus sunt, immâ hebet e. absque dicta est, enam dueze in iurante nolle esse duis in flagitia patreante flagitio sunt. quod si quis non ignorans agit ea exquibus eorum duis. uoluerit exerit iustus. Nec tamen si nelit iustus, testat ministras ac iustus fiet, non emi egrotas sanguis et si ita tontingat ut sponte egrotaret p[ro]intitu atque lastimam p[ro]ceptis meditoq adjuvatus, nec exsultat illi non egrotare. Si mut non amplia quæ admodum nec emissum lapidem quis vetim potest, fuit tamen millo tapeze ipse atque non ement primapiù cum in ipso, sit in iustio et flagio sofo lucet. Sed p[ro]qum talis fattus e non luet posteru sibi taliter abinitio talis non esse exquo sit at uolens deleret, quod si quis exsultat, et non esse est. Nec solum animi uir, uoluerat, sed interdum eva tot p[ro]pis que certe earpim et rumpere, na qui nà disfornes sunt, eos nemo reçit. Si eos qui p[ro]necitiam atque mitiora tale, idem factum acta imberillitate et turpitudine et totitate, nemo interepat teui nata aut egritur aut uilneze, sed magnis miseliz. Quod si preterea aut alium emi sibi modi cœnam certus sibi interepant. Vixia igitur corporis que dura sunt, testate, pulpantur, que non sunt, non eulipant. Ita e[m] albi quovis, utiæ que pulpant, m[or]tudin potestate; Lapitulu vndecanu lib[er]tati eterni ethicus