Nulla habere inкуbant, cumque magno utero sapientia. Quia autem hominem ecepit, sapiens. Abitero, uticamur totum virum, sive deo & pio homines mei. Non habemus pila- tem quâque, uleque�iter, uleque expressus, cœpimus theos eorum iucundius; quidamque pila- rum mordaxque, & hindelecolatur mordaxque, Cartas sigillum decor depervo. & consciencia abona & sidenonfilta, magnamque uera uistus est: qua ipse est, finis præcepit. Merito dixit, et fust sicut morer; sive quanamo et unum, et sicut morer, et sive quainbatur uta usq; admodum est, manufacutus; Si adnisiat, Maiorem hæccaritare nemo habet & quâ utanimâsua qui sponæ pasmodius est; sive potius qui asciut morantur, ut asensib. carnis siccaritas acon patiscentiis carnalib; huic subseruit scientia acu est, uti. Nâsine illam flat, quod uero illa aedificando impleuerit, mihilibus fita inane, et inflam inuenit. Utilem porro saentiâ demendo monstuxit, Ubi eûdixi sse, et ecepit acu est. Sapientia continuo subiuncta, abest inere uero amali saperia, et, cur ergo nondicimus quibuscumque habet, habere omnes cœpientur do legi, fit caritas. An quanquam est in homine tantomagis est, uistus pugeditur; Quanquam minus tantominus in est, uistus quaipse est, in quantum inest, uistus tantomagis est, utinam illaplena & fita fuerit, nihil ex utro remanebit. Prom demihui den turo fructu ideo fally. Quia perficientem hominem in sapientia. Noluntomino habere sapientia. Sed tunc habere cum mea fuerebant omnino perfutus. Non quia illu pue tu negarit. Sed nis expulo, quod ame mergendo repente emic & inaurat sapientia, et beras. Nulla experte est sapientem, sicut enimihiliter est. Ad hominem prefocandum utrum a quæ stedus multis supè habeat alta, an palmoueldigitur. Sic illu quenduntur in sapientia, pficere quidem dicitur. Tam quâ abimo gurges surgentes in aerem. Sed nis fitora, ftulcizâ, uel ut opprimentem aquæ proficiendo uel utemergentur, eu aserint. Non habere uistum, necesse. Sapientes, ubi aut eu aserint, mox habere tota. Nibb quicquam ftulcizâ remanere. Unde omnia nullu peccatui possit existerem. De eSimilis tudo ubi ftulcizâ uelut. & sapientia uel ut aer pontur utanimus, apre- foettione ftulcizæ. Tam quâ emergens, in sapientia repente respirat, Non mihi uideam satis ad commodam, nyxerum scripturarum autoritati sed illapotens. Utrum uel ftulcizâ tene bris, luciaut uistus uel sapientia comparâtur, quantum ita similis decorporali b; adimeliy gibilis duci possunt. Non tunc: sicut de aquis in aerem surgens, ubi earu summu transfierit, repente quantum sufficit in spiratur. Sed sicut denebris in lucem procedens, paulatim progresse iendo, luminae quod domine, &c. utrum cum tamen eorum, tam quâ de abdiaffima spelunca egrediente, uicemia lucis afflata, tantomagis quanto magis, opping uat