M. TVLLI CICE
RONIS ACCVSATIONE
IN C. VERREm...

ACCVSAT ORO I.

us quos publicas iux funeratibus ut defendeream
multosque leseium nemine subito nunc mutata
uoluntate ad accufandam descendere. Is sibi
consiliis caufam tanquam conjugem under to
quod facio pribabit et inbanc cauſa pro fecio
nemine mibi effe proponenon accufatwi pucati
bit. Cú quæſtor inſatia ſuſerit Iudices ut aſse
ea provincia dederat. Aſsem ut ſiculis omnibus to
cito am vocantur quid memoriam quælibet no
minus z mei inquenque factum est ac ei ſuz
muz in ieteribus pascimus multas cœnam
nihil imo piciſiunt. Is ſonamis contemnens
offe abest, et qui in me populi atque nega
tuam acuerim ut me ſoluc depe uenirem ut ſu
ſonunam omnino cauſam tam ſenionem que ſi
ſupremam. De ſupremam eſt ſi ex oſtenutis
ſe cœbant ſi quod tempus accufasset quo tem-
poré aliquando ame requenentur communi coram
me non cœpituram. Veniſte tempus aſcendit nò
nam ut cœmam, ſaſt ut mea utam tamen q[ui
tus p[ro]vocatque cœnentur. Reſe tam ut ex q[
em inſu[m]us abebi us quos cœnam velle s
habeo, ex eam ſancti ſima ſublatis. Et
verres ex ſubbus reiioſtum ſuſque ad

Quas res lumines inflamæs/cruceſtas iſup-
plaus/audantia in tapus/superbia incontinu-
melius efficere potiſſer. Eas omnes ſele u-
no pietor et tridentem proutiſſe. Roxare eſt
rate ne illos ſuppliæ aspinares quos me[n]
columi nemum ſuppliæ eſse opomere. Tu
la gratiiter et accerbe Iudices in eum melo[u]
accedat ut aut eis homines ſpex ſateler qui
omne ame atq[ui] autemui petiſſent aut ego q-
me in referencem homines ab incumeante atque
ſcena cedulis tempore atq[ui] offitio coactus
ar accufanou et audiveror. Dicerbam habere eſ
acceſsem. Q[ui] cecitui qui ſicenti quelcon[que]
tem p[ro]u[n]na poſt me questuam ſuſſer. Qu[и]
ego adju[n]mento ſpabam, banc ame moleſb
am poſſe vimenou. To michi erat auueran
um marine. Ram illu[m]ulo mi[n]no he fa
culius tempiſſent ſi ſi[n]am non noſcere auc
ſiſſer atque eſſo quelcon[que] non ſuſſer. Adducus
ſum iu[i]vices offitio ſi ne inſeritiora multor
honor[u]n completionem consideru[n]ine inſitu
to q[ui]mioni ut onus he lauus atq[ui] offit
non ex meo ſet ex me[m]ui neciam tempore in
ſupcripientu[que] p[u]tate[que] in nego[u]mo cœnam il
la me res conſolatu[m] iu[i]vices quod he que mi
teru[m] effe accufato[m] mea non potus accufatio
q[ui] cœnſiſiò eſt erithimano. Deſento enim mi-
tos mortales multas cultares p[ro]nuncias ſin
ham totam. Quam obi[mi] ſi tibi unus est
accufanow preſentis manere in uſitu quod
no[mi]r[u]s e[n]non o[n]o cœnſiſi[n]us is. Et
sub tenan[vis] q[ui] p[ro]ſiderere. E[n]o[m] Banc cani[m] tam
tem neam tam illaſtrem tam gratu[m] no [ſer]
E[n]o[m] ame he ame ſi[n]am non petiſſent à michi ei
heu[m]is cauſa cœnam neciamus non intercedere.
Et hec quod facio me reip cauſa facer p[ro]ſiſſer
ut homo ſingulan cupitare aut eam ſedere
predutus. Qu[m]us ſu[n]us atq[ui] egatia non inſteiſt
volum ſe in acau[m]as. A[n]a chila p[ar]pitylla et
tu[m]o cœniq[ui] ante cœntes omni[m] marum,
tempiſſam, noſcemus. Beage[n]ie inu[i]tia
um u[n]ceu[m]. O[n]us tautem eſt etiam qui me[m]
[act]um ame consilium p[er]ſter rep[ro]ſonare.
O[n]u[m] eſt p[er]ſon temn hominum et pacem inque

pffum.

ego reip plus hoc tempore p[ro]cedesse. Quid est quod populo ro gratius esse rebeat aut secus er teus qu[que] natiombus optatius esse posset a ut salutis fortuis qu[que] omnium magis accomo vatum sic. Populiare uerare, funoitus eurse provincie totu stipendiau qu[que] populi to afficere musten. Iam no salutis irem sed exiſijsola tis queat. Oui uiria manere apud eam nem senatorem uelunt quenuntur accutas tores se iconos non habere. Oui accutas poſſunt udiucloum ſentatem zeſiuerant. Populns ro interea tam et h[uius] multis incomo vis orſtultatibus qu[que] affixis est tamen michi c[que] in rep. atq[ui] illam ueterem udiucloum u[m]m g[rau]uitatem qui reque iudicatu c[que] teno tributat potens eſtagittata est. Iudiucloum leuitate omo quod aliis ao res uoluptas posuolatu. Iudicium acip[ro] atq[ui] c[que] c[oe]c etiam cenſonu[m] nomen quod afteruis ana populo uiteri ſiebat to nunc poſſutur. J[am]q[ui] tam populi atq[ui] tam planiſabile facti est. In ha librorum hominum n[oc]entif[il]im in populum ro quic[que] iudicatu quic[que] montaui diucloum in ſamia trans e[mi]nus oſſenʃione. Cum hoc una bus tot i[n]comediæ teme[n]tum eſse alburract, vt hominu[m] iconu[m] atq[ui] intere gr[ui] caufam reip[ro] legum qu[que] ſuſpicient. F[ac]te or me salutis o[mi]n cauſa ad tam pattem ac c[ess]ſſe reip[ro] ſub leuance que marime Laloza rei. Aline quoniam quibus rebus accuſat ad cauſam acceſſum c[on]monstratu oſcencu[m] neceſſano est ce oſtentione nostra, de incoſtituenco acceſſatore quo ſequi poſſitius habent. Ego ſi ſtrugo iudices cum re p[er]cui n[us] reſentens n[om]en auſp[er]am deſtinau[m] ſi centamen utra aliquos ſit au poſſi[n]nuiro triato c[que] c[ui]tato. O[ne] o[n]u[m] inparu[m] ſpecta[que] o portu[que] quem marine uelunt acu[m]em eſse hi quibus ſi[mi]t unu[m]e et quem munime uelie is qui eas unu[m]as ſeruſe auſgutu[m] in h[ac]c iudices tamen ſi[mi]t utrung[que] eſse alburo[per] ſp[ic]u[m]tum tamen te utra[que] iconu[m] et te eo p[er]ſu[m] quod apud uos p[u]nun[ci]z c[ui]bet uale[m]. O[ne] est te voluntate e[mi]n quibus u[m]m[u]e facte h[uius]

O no[rum] cauſa udiucloum re p[er]cunis re[que]m
vis est constitutu[m]. Siciliam provinciam c-
uerem per trier[em] u[m]m reppuolat[em] eſſe ſicul[os]
cuiſates u[n]ſaſſe tomos eu[n]anitſſe phana ſpo-
hafſe o[i]ciu[m]. Aſſant queuuntur ſiculi unu[m]
ſi. Ad mea[rum] qua[que] h[ui]t spectatam q[ui] et
qui congrutam configuere. Aueſtum ſibi p[er] me
a uobis atq[ui] ap[pi]ro legibus p[et]utem. O[ne] re
ſenſorem calamitatu[m] ſua[m] me ulteri[que] in
uiu[m]um me conſut[em] re iu[m]is ſui me acuſt[em]
cauſe totius eſſe uoluerunt. O[er]um. O[mi]c[ui]
ub[ec] vices me non ſicul[or]i regatu[m] ad cauſa
aceuſt[ere]. An optimu[m] ſcholiſſu[m]um q[ui]
ſociu[m] u[ol]unta[m]em apu[m] h[uius] grauem eſſe-
non o[pe]rare. Si u[no]tibus o[i]cere q[ui] C. u[er]ios
au te inuicu[m] eſſe ſimulas marine eſſi[m]
mau uult. Si[au]los ame hoc non p[er]ſiſſe p[ui]
cauſam inuicui tu[m] ſub[le]uabiſe de quo n[ò] p[er]
udicu[m] ſe[ſ] plane udiucloum tam factu[m] pu-
tatu[m]. O[ne]t ea p[er]ceu[n]t ſicul[os] omis acu-
tem ſue cauſe contra u[m]is inuicu[m]as q[ue]ſiſſe.
O[ne] ſi tu inuicu[m]e eius factu[m] negabis qua[]
ipſe au marie hec res obſtat negate non au
tes dixi[m]o ne inuicu[m] familiat[ur] u[n]uiu[n]tatis
eruciere uitera[m]. D[u]na[m] ſunt t[est]es mu[m] c[ui]
riſſi[m] nostre cuu[n]tatis qu[os] omnes ame-
nominat[em] non eſſe n[ec]t[u]ſe[s] qui a ſi[mi]t ap[pi]
[ut]o qu[os] ſi mentuer[er] t[est]es eſſe inuio[u]t[u]
mee minu[m] uellem. S[ac]te is qui eſſe inco
ſi[ho]. C. ma[n]cellu[m] ſeit is quem acer[bat] u[n]co
G[nu]n. Ienelu[m] Marcellinu[m]. O[no]u[m] ſue at-
q[ui] p[er]ſi[vi]o ſiculi marime utuntur m[ò] onò[
quod marcellou[m] nomine tota illa prouina-
auu[m]eta est h[uius] ſe[u]nem hoc n[ò] ame p[er]tut,
eſſe ſi u[m]a ſe[ſ]t et u[m]a ueluymenter eſſe p[en]t[u]
ut aut cauſa michi ſuſp[er]iendea fuerre aut
oſſit[ui]m neceſſi[u]vi[n]us reputu[n]an[mi]. ſed
quod ego i[m]s reſtibus u[n]or quali[es] res oublia
au[ro] obſu[n]a ſit. Aſſant homines et tota p[ao]
u[n]cia nobiluſſi[m] qui p[er]ſent[u]s nos oram,
atq[ui] obſe[rant] iudices ut in acuſte ſue u[m]i
gr[u]ndo u[er]strum udiucloum ab ſuo u[er]ſi[o] ne
oſterepet. O[m]n[u]m cuu[n]tatu[m] totu[m] ſi[mi]ſe
legationes aſſant p[re]ſent o[n]u[m] cuu[n]tatu[m] q[ui]

de eum au ame pacif
fimui h[uius] p[ro]priæm

nòmò iòvone m[à]nd
tono fed ne in opini
one quod cuf[que] rem
quo.

Siculò ame perill
quò h[uius] rem apud
us alio[rum] utinam est
udicem.

ouawm s[an]tæfent ouo crimina uel marð
minuentur que cum his cintat[ur]us. T. vei
ti, comunicat[ur] sunt. Si effet oubiiz petis
fent ame præfuitur nec ne dictòrem cur petis
fent. Nunc uero cum ut etat p[ro]ficium sit ut
oculis uorcare possit[s] n[ot]estu cu[m] hoc muchi
terimento effe cœbat si, ut obiciat[ur] michi
me potissimam effe telectum. Verum io mi-
ch[em] non s[um]mo innoices, et h[uius] me omnib[us] pa-
tionis effe prepositu. Non ita est sed uniu[m]
usque tempus uaituomis facultatis ad a-
genoum ducta ratio est. Dea fuit semph[re]
in hac re uoluntas et sententia. Quemus
ut hoc mallecte de his qui effent ico[n]em fit
scipere q[ui]m ut mallecte q[ui]m neminem. Aehi
quum est iam ut illuo quezamus ei hoc con-
ſet oporcat[ur]. Et quò autem tatis apud uos
in ſuo une repetent[us] ſon[em] romani populi ſu-
plices uelſtr[em] h[uius] t[em]beant. De quò quò ego
pla c[om]emorat[que] Quasi n[unc]o oubiiz, ſit qu[un]
tota ler et pernunus repetuntur s[an]tiorum cau-
ſa constituta ſit nam cu[m]bus cum ſut ere
pre p[er]cune cu[m]i ſere actus et p[er]uato uze
repetuntur. Nec ler socialis est h[uius] natio-
num certam est. Hanc habent acorn[em] minu[m]
aliquanto munita[que] nunc quic[em] q[ui]nt antea.
beuamtamen ſiqua redi qua ſpes est que ſuci
ozum animo consolat[ur] posſe ca tota in h[uius]
lege poſita est. Cuus legis n[om]no app[lo] to.
ſet etiam ab ille[m]nis nationibus iam p[er]cun[em] ſe
nen cuſtodes reque[n]untur. Quis est igitur qu[em]
neget oportet eorum arbitratu legem agi[que]
cauſa ley ſit constituta. Sicilia tota ſi una uo-
ce loqueletur h[uius] dictur: quod au[m] quod ag[em]
ti quod ornamentur in meis uribus ſedibus
oculibus ſuit quod i[n]maquep[ro] re beneficio
ſenatus populi cp[ro]to - minus h[uius] Bo muchi tu
C. uerres erupit[s] atque abſutus. Quo noſc
ab qu[em] re ſeruerunt mittes ce lege reſpoſo. Si
um uer[ba] p[ro]vincia ut e[rum] loqui toſt[ur] h[uius] b[us]
uoc[que] ueretur. Quoniam non poterat h[uius] nev
actu[re] quem ico[n]em, effe arbitrat[ia] est ip[er]
relegit. In eufimio: re qu[is]quam tam inpu-
tens repetant qui au alienam cauſam inutis

h[uius] quod[rum] nego[rum] est accedere aut albi
parare au[que] ſi tibi. O. Cæchi h[uius] ſiculi oicercer. Te-
non nouimus n[oti]en[i]us qu[is] ſi num[que] te an
tea uidumus. ſine n[oe] cum nostras for[tu]
nas o[defen]bere cu[m]us ſioc est nobis conſigna.
Non ne uo i[con]cencet quod cu[m]us probat[que] cœbat
terent. Nunc h[uius] oicunt ut trunt[que] ſe noſe alter[em]
ſe cupere o[defen]ſorem effe for[ti]naturu[m] ſu[n]ati al-
terum nolle p[lan]em. Cui nolite eti[que] ſtacearet
ſatis oicunt - beu[m] non n[ace]nt - tamen bis i-
uitissimus te offeres tamen in alhe[n]a cauſa lo-
quebat tamen e[que] o[defen]tere qui ſe ab o[m]nib[us]
terentos potus q[ui]m ab e[que] o[defen]ſos effe malunt.
tamen bis operam polliceret[que] qui te neq[ui] uelile
ſuam cauſam ne[que] ſi cupias posſe arbitrat[em]. Li
cor[u]z ſp[er]em eriguiu[m] rehignu[m]a ſerutu[m] q[ui]
habent in legis et uicui ſeucentate poſita[m]n
ui extorquere conu[m]. Cui te interponu[m] in
uitissimus bis quib[us] marime ler consultum
effe ult. Cui de quib[us] in p[ro]vincia non op-
time es me[n]tus e[que] nunc plane for[tu]nus o-
minibus conu[m]s guerteret. Cui bis n[ò]m edo
perſequi[n]vis i[m]us ſed eti[que] teplo[ra]me calami
tatis arui[m]s poterant. Nec te acuſte quem
e[con]um av ſuitu[m] puta[m]s quos intelligis n[ò] ut
p[er] alium ſet ut per aliquem te iſp[er]u[m] luciferat
laborare. At e[m] solu[m] io est ut me ſiculi ma-
time uelint. Altem: illu[m] eredo obfeu[m]n i
aqua uerres minime ſe accufat[ur] uelit. Et qu[is]
un[que] tam p[alam] te homi[m]e tam uetemem[que]
salutre ſua contemno[re]. Quom[que] ille atque
amica ne ne h[uius] michi relatio ceteru[m]. Sunt mi-
ta que uerres i[m]ne effe arbitrat[ur] que ſat inter
O. Cæchi non effe Oue cu[m]iſmodi in utraque
nuestro ſi[n]te paulo poſt c[om]emorato[m]. Nunc
tantum io c[it]am quod t[ac]tus tu michi effe
tiare null[am] rem in me effe q[ui]na ille contemna-
nullam inter qu[am] pertinencat. Nequa[m] magnus
ille o[defen]ſo: etiamens e[m]s tibi i[bit]enti[m] ſuk
fragat[ur] me oppugnat apud Iovobus p[et]utu-
ut eu michi anteponare. Et at h[uius] ſi homi
ſte ſi ne u[m]a i[m]nua[m] ac ſi ne u[m]a oſſu[m] ſi ne
contemnere. Non eram inqui[m] illu[m] p[ro]tus q[ui]
ſeleo cum ueternam t[em]conteru[m] interuare

avit si aquamplas

reus ne absoluatur nonpew. Sed ut abhie por
us quam ab illo acceſtur. Jo pew. da michi huc
concedere quod facie est quod homelum quod
non inutioſum quod cum vcedens ſine ullo et
peculo ſine inſamia illuvo vcedens ut his ab
ſolatur, urs ego cauſa laboro. Et aut wem
ut aliquis metus adjuucentus ſie, ao gratiam/
Levis eſſe inconſiuo quibus oſtenvo tabellas
nueſis w eſſe p[rae]ſible. Non enim ſingulos ſetre
ſententias ſec uniuſes constitueret. Ceteras
unicuius tabellam euy Ceta legitiu[m non il
lo inſami ac nefana. At[ut is non pp uerrem
quam q[ui]am minime res to[am] telectat. Vixet
eu[m si apuens nobilis quos non ſine cauſa
cu ntemſte ſemp ac p[ro]nichilo reputantur accu
Cantu noluſtis adjuuſs forſtes erpectatoq[ui] ho
mines tranſatae ſit se inutio[J]uis cominau[n]o poſ
ſe. Haec ego hominu[] tam ante deu[n]tuo ſi ame
cauſam bane uos agu uolueru[n]s ruſione illuſeſe
tenov tam et eſſe mutand[us], et ita ſam[en] muta
vam ut meliore et honefiore conditione qua[]
qua iſe eſſe uite ut imitetur homines eos q[ui]
iſe iuxta ampliſſios. 1. Cæſiui, et 03. anto[i]ui,
qui nichil ſe a[bit]rabantur adjuuotia cauſas q[
]anuocuui[m p[ie]tueru[m et ingenuum aſſerere
op[ortet]. Auci[li] erit quod me agente a[bit]re[n]
uiuocium ſine magno multorum p[eu]culo poſ
ſe coru[n]piti. Ego in h[oe] uioic[io] michi ſiculi[]
canſam reſpetam populi romani suſceptam[at]a
bitor[us] ut michi non unus homo improbus op
p[er]u[n]en[us] ſit w quod ſiculi p[et]p[ri]ne[u]ne h[ui]o
impo[bi]tus w quod populus romanus [a]uiu
fla[gi]tare ertinguenda at[pi] cellenda ſit. In quo
e[go] quod eni[m] at[pi] eſſic[ie]e poſſum malo inali
o[mi]n ſ[se] reſinque[re] qua[;] in oratione mea p[ro]
re. Tu u[n]ero ceſtui quod poter[es] - quo tempore aut
qua in region[em] modo ſpecimen ceterus aliquoq[ui]
ceediſt ſet tute tu p[eu]culu[m] ſe[ra]ſi[hi]t. Inuenem
tibi non uenire quod negoti ſte cauſat publici
ſuſtine[re] utam alteru[m] tam erp[lic]are at[pi]
tam non modo inanis [w]icui, ſec etiam incou[
lus] conspectu[m] erponere ſociu[m] ſalut[è] con
moda p[ro]vinciarum u[m] legu[m] gravitate[m] in
uiuociu[m] ſe[ſen]tare. Congnoſſe ex me-h[oe]

es

pru[m]um tempus d[is]cend[ui]n n[am]tus, qua[m] mui
ta op[ortat] in eo qui alteru[m] accuſat. E[v] qui
bus ſi unum aliqui[que] inter conſonuens ego
lam tibi iſtue quod c[er]petis mea uoluntate
concedam pru[m]um integrerat, at[pi] immo
centiam ſingulaem. Auci[li] ſe enim quod
minus ſeien[ui] ſit q[ui] rationem ab altero
uite reposſere eu qui non poſſte ſue redere:
D[ic] ego ce te p[lu]sa non o[ic]am - unu[m] illuvo ce
wo omnes animu aduerſtere te adhuc ab null[
]miſi aſſicu[m] potuiff[e] conſonuos ſiculos h[oc]vi
cere cum eu[m] ſine utati eu tute inu[m]icu[m]
eſſe d[ic]as ſele tamen te actuere adjuuocium
non aſſiut[us]. Q[ui]a[re] negentem ey me non
auuie[s]. H[os] pat[ie]re w ſuſpican[ quis] nec[que] est.
Iliu[] quem[er] ut est h[ui]n[us] genus numis acut[i]
et ſuſpitiu[s]; non te er ſicilia litteras inſe[n]
ceportare uelle a[bit]rantur. Sed quod uſtem
uctens illu[m]i p[ic]u[n]d et tua queſtua configu[m]
ta ſit a[ſp]ortate te uelle er ſicilia litteras ſuſpici
tu[m]. D[em] accuſato[m] ſi u[m] eu[n]; q[ui] quem
eſſe op[ortet]. E[ui] ego ſi te p[ut]eru[m] cupe[re] eſſe fa
cile intelli[go] eſſe non poſſe. A[ec] ea d[uo]que
ſi o[ic]am tamen inſu[m]are non poſſe. Te an
quam ſicilia c[er]ceſſens in grati[as] reduſſe eu,
ueare potamone ſcribat; et familiar[em] tu[m]
retentum eſſe e[que] ueare in p[ro]vincia eu[m] tu ce
cedeues. 03. C[ec]iliu[m] fratrem tu[m] lectiſtui[m]
at[pi] ornat[i]ſi[m]ui[m] adſo[n]tente[n] non modo[n]on
a[deſſe] nec eu[n] tuas inu[m]uas p[er]sequi ſet ce
cum u[e]t[e] eu[m] illo familiar[is]ſime at[pi] amicu[m]
ſi[m]e u[mi]e[e] ſit h[oe] et alia in te falſi accuſato
res ſignu[m]a p[er]muca quibus ego n[unc]e u[te]d[
]h[oe] o[d]o ſi te marime cup[ia]s tamen eu[n] ac
a[cu]ſato[m]e[m] eſſe non poſſe. D[ic]o eu[m] p[er]mu[
ta eſſe criminu[m] qu[ui]tibi ſocietas eu[m] ueare
eu[m]ſi[n]di est ut in accuſanto ea attingere n[ò]
a[u]ueas. O[ue]n[u]t[ur] ſicilia tota ab orat[ub]us C.
Verrem eu[m] frumentu[m] s[ibi] in cella[m] p[an]uſſi
et eu[m] eſſet t[ri]na[m] modu[m] H. S. II. p[ro]ſu
mento in modiu[m] ſingulos uadeno[m] ſeru[n]tios
ſerere[giſſe]. D[agni]u[m] criminu[m] ingens p[ec]u[m]
futu[m] inputen[us] inu[m]ua non ſeien[ua]. E[go]
h[oe] uno criminu[m] illu[m] conten[em] neceſſ[ est]. Tu

ceculi quod facies. Vtrum hoc tantum crimen pretermittes an obicres. Si obicres w ne i alerius crimin oabis quod eodem tempore incaeterem provincia tu ipe fecisti. Auzebis it accusaie aleruz ur quominus tute adenê recusaie non possis. Si pretermittes qualis erit iusta tua accusatio que domestici peucu li metu certissimi et marimi criminis non modo suspitione ueru, etiam et mentione, ipsam pertimescat. Empitu est et se. fru mentum abscalis pietricie uere pro quo fru mento pecunia omnis soluta est non est. Hac ue est huc crimen intertem. Braue me agere te te accusante nullu. Etis enim tu quels publicam tu tractabis. Et qua etiam si cupere pietor; tamen ne qua deductio fieret magist er parte tua potas etat. Huius quod igitur criminis te accusante mentio nulla fiet. Si lebitur totum iurio de maximis et notissim illius fortis et inuizus. Ochbi crede cecili in potest in acuando spectes socios ueris cefen tere if qui cu reo criminu, societate eorum tis est. Juncales auereant pro frumento pecunia, erigenit. Ond hoc uerre pietre fac tum est solum fet et am questore cecilio qul igitur caturus es huc crimen quod ee tut potuisti proibere ne fieret et tebuisti. Anto tum w relinques. Ergo w oio uerres inuio acio suo non auere quod cum faciebat que admodum cefenslims esset non reperiebat. Atque ego hoc que in medio postea sunt con memore. Sunt alia magis occulta fura que ille ut illus credo animos atque inpe tus tazarie cum questore fuo benignissime coicanit. Hoc tu feci ame esse celata que si uetim profette facile omis intelligent ucb inter uos nò modo voluntate, hucque comque tam h ne predam quitem adhuc esse duiu tam. Oua propter si tibi iuricui postulas uam quod tereu una fecerit concedo si wole ge permittitur. Sin autem de accusation vocimus concedas oportet bis qui nullu suo peccato inpeduntur. Quominus aler uis peccata temostrare possint. Ac uio qua

tum inкуfuturum, sit inter meam atque tuam accusationem. Ego enim que tu sive vere commisisti uerri crimin caturus sum quod te non prohibuit cu sùmaz ipe habet potestatem. Tu contra neq ille quidem fecer obiet es nequa erparte comminucus cu reperiare. Quod illa cecili. Contentione nec tibi uocer tu esse si quibus causa sub stinei prefertur nullomó potest. Aliqua facultas ageniti ali qua inforzo iuris legibus aut quod ut erit citatio. Intelligo quam copu seulo difficiliq in loco uerse. Nam cu omnis autogantia celosa est cum nulla ingenua atque elquentie multo molestissima. Qua obxem nichil od co de meo ingenio. Neq est quod possim iucere neq si esset diccionem. Aut si uo paxum est ego mawis w comemozando facere non possum. De te cecili iam me teke h extra banc contentionem certamen qu nostris familiariè cœur loquar tu ipe quemadmodum eristimes. Huc etiam atque etiam et tu cœr collige. Et quis et quo facere possis constatæ. Putas ne te posse de marumis acerbissimus qu au causa, saceri fortunas que provincie uis populi vomo am grantates iuris legi que susreperis tot ies causa gravies tam ualnas memorias consilio ingenio sustineie. Putas ne te posse. Oue C. uerres inquestua que inlegatione que inpen ta que rome que italia que in achaia alia pamphiliaq peccatut ea quemadmodum locis temporibus qu iusta sive sit criminibus oze oistinguere. Putas ne posse w quod in buis modi reo maxime necessariis est facere ut qu ille libivinose que nekane que cruceliter fecerit ea que acerba et inoigna uizantur esse his qu aucent atque illus uisa sive quis senest. Oda gnia sive ea que dico ambi crede nolit huc co tenereie. Dicenta demostranda atque explici va sive omnia causa non solus erponenda sefi etiam graviter copiose q agenita est. Perfici endum est liquo agere aus perſicere uis ut houominus ce non solus auiane uer ea qui libent eri ſtuduose q auiane. In quo sit e multum natura aduinaſſet et si opimus apuentia si

aliqua vices
in consuecitu

aut enim w m fatis
d mea opioe quae

ante incaut-

faplimus atque aetibus futuiffes et iis elabo-
tiffes fi buteas guras atque non libere
lantas reime non inforilla eutuiffes came
effet tantas magis cur SAM tam expectata
et vigilia cons equi et memora copiam
et oratione exponeat et acce et undibus sub
futuie forfasse vices. Quid ego hec ute si
omma. Atque quidem effent. Vemmatane
tamen eſſeret magne flurio michi ap-
uentia est elaboratum. O igitur p[ro]ſter-
magnuevimus ac officiaturam affequam
potu qui omnino uta nuchil alio egat, it
longuè tu te ab us rebus abſſe arbitrazet i
quas non modo ana numquam cogitaſt, ſi ne
nunc quidem cum incas ingrediens que e
quante ſint ſupſicant poter. Es qui ſicus
omnes ſeunt foro inuociajs ap[ta]tae ſeret
ut eumdem etatis ab nemo aut pani plus
caufas arſentent. Et qui omne tempò
quod michi ab amicor ſerus negotus cati
in ius ſtudye labotibus q[ui] consufam quo
paratior ad uſui ſoienſem p[ro]ſtor qu[em] eſſe
poſſum tamen ita deo michi uelam propria
co ut eu illius tempora miſt uelant ſme
com quo iuc atato reo michi eicemur ſten
ſolum c[om]mocor animo ſeri etiam uto en
pore perhōſco. Iam nunc retrore et arguta
p[ro]ſpicio que tu ſtoria hominu qui c[om]i
futu[n]i ſint quanta[que] expectationem in agri
ſt allatua quanta; audivi, mulctu[i]da
C. veni inſamia concatau[m]a quanta; dom
que audiventur olio in meccrobindas cl
lus ſactuza ſi, que eum cogito, ſi nunc ſi
Quinna; p[ro]ſenſione hominu, qui illi i
unio inſenſi q[ui] ſint et expectatione omni
et magnitutine tem; eignu, cloqui p[er]ſi.
Tu homu nichil metus nichil cogitas michi
labolas. ſiqui er net[que] aliqua vōne vōu eſ
optimum uel marioru. D. aut uellem ſi
ca rotuiffet jūces aut aliquo eumſmochet
votuere potuere paciāze te paratu[m] muipuſt
um uentennu arbitrau[m] ac ſitbi nemo ſel
ponſuræ effet tamen ip[m]a cauſa ut egre
arbitrur demonſtrare non poſſes. Nunc ne

illu[m] quidem cogitas tibi cum homine or
ſent. Nemo et alioque paratutu[m]i ſi
tuau[m] eſſe certamen qui cum moſt oſſ
eru[m] modo omni actione pugnandum
centuau[m] q[ui] ſi te. Tumque ingenui ita lau
to ut ſeit omnes. Ida p[er]bo ut me ab eo
oclectan faciu[m] & tempi p[ut]er poſſe. Nā
quam die me expirunt consu[m]tio, numqu[
]ullo ad fiato p[u]erent, numqu[em] ingemo-
me ſuo abſtatare atque ſi emane conabu-
tu. Nom omnes hominu[m] p[er]po[n]ones
tationes q[ui]e quidem ingeniome ſi-
ut non nullu[m] etiam te ſuo ingenuo u[m]
dicu[m] ſeu arbitretu[m]. Te u[n]to Quatu[m]
ac modu[m], ſi duſus quam omni utacite
lactatua[m] nunc etiam tam u[n]co[rum] quatu[m]
tibi poterunt optionem que factuus ſi[mi]
chigas utram uelis factum eſſe nec nei
ſuum eſſe an falamur u[m]o diffus io ch
ta te futur qui tibi eſtue qui eru[m] q[ui]
tenebze ou in mortales eum hominu[m]
minime malo. Ond eu[m] acuſationes
tue menbua undonez cepeat et invigritu
ſuis ſingulas p[er]ſe cauſe constitue. Q[ui]
unum quodam tranſigere expedire abſi
nuec. Teſte p[ro]ſecto metuere map[ies] i
te inuorenti p[er]culuz; facereſſus. O nd
cum c[om]m[u]tatiu[m] conſuen[]t et er u[m]liu[m]
via c[oe]nonetare aliquo et in te statuere e[m]
p[er] c[om]memorare queſtus eu[m] p[er]ſo
nec eſſationem conſitent, moſte ma-
liu[m] ſonu[m] p[er]tutus ne e[m] c[oe]nau[m]s
religione.

ſubu[m] inuoriam. Q[ui]e modo etiá atq[ui]
etiam conſura. Oichi eu[m] auietui
p[er]culum ne ſi[mi]le non modo uelbus te
obuuaat ſet g[ra]ſui uſo ac mo[n] corporu[m]
perſtringu[m] ac eu[m] ingenuitu[m] te q[ui]
abſitutus tu[m] c[oe]natu[m]ib[ui] q[ui] abſcuaat i
Atp[er] homu[m] et rei uarioru[m] tam conu[m]
uiu[m] ſutu[m]. Si eu[m] michi h[ui]o te
ſponu[m]ic[em] ad i[m]que o[m] p[er]tutus. S[in]
ſu[m] iſbio qu[em] tibi maſſu[n]t i[u]u[n] nes[ao]q
e alio[m]e c[oe]nau[m]ib[ui] compoſitu[m] c[oe]
ueru[m] uno c[oe]nſticeu[m] poſſe et eu[m] qu[ui]p[er]

ſi unu[m] ſent.
conu[m] quia ſi nunc
conſat, ſu[n]ſu[n]s
qua[ta] q[ui] me illu
conu[m].

Alipuleus

iudicio non oecesse et cauſe atque officio tuo
ſatuffacere aibitabor. Sun meciu in hac p
lurione nichil fecus quem te ipa pugni
cum acceundo auuerſano ſore putemus: Et
Eſt uſe nichil eſt, nichil potest. Ar ucie
paratius cum ſcriptoribus eritematis et obſ
tis. Eſt tamen aliquo tam eri non eſt ſa
tis. omnibus enim rebus is qui punareps
in agente eſt ornatiſſimus eſſe oſset. De
numtamen. 1. aquileum eſſe iuuo pioſi
mum ſubſcriptorem hominem non etate
ſet uſiſ zonſt atque evectatione eſtonem.
Deinde ut opior habet alienuz, hunc tamè
aſſebus quicquid inoicento possit nunq
ſatis actronu. In clamando quicem iuuo
cum eſſe biuobustu atq. evertatu. In hò
ſpés tue ſunt omnes. Hic ſic tu eris attor
conſtitutus totu uivicuz ſuſtinebit. At
ne is quidem tantus, contentet inoicento
quantus potest, ſet conſulet laudi et eviſi
in ationem tue. Et ey eo quod uſe potest iuuo
cento aliquantum remicere ut tu tamen
aliquo eſſe utiare ut in actionibus greets
ſien uivimus. Kepe illum qui eſt secunda
rum aut testariam partiu; cum possit alı
quanto clausus dicert que iſe pumau mi
rum ſuſinctere ut ille principa quæ ma
rime evcellat, ſic faciet alienus et ſeuuer
tibi lenoci in habitu. minus aliquanto ed
tenent quam potest. Jam her confidate
cuſimad accàtives in tanto iuicelo ſun
bitua euz et uſe alienus ey ca facutcat ſi
quam he aliquantus detracturus ſit et ce
tibus. Cum demap ſe aliquo facturum
ſit et cecibus. Cum demap ſe aliquo fac
turum putet ſi alienus minus uchemens
fuente et tibi pumas inoicendo partes co
ceſſens. Quoniam quem ſit habiturus non
tuoco uſi quem ſorte er illo grege cator
qui ſcriptionem ſihi poſtulare eum ſi:
uos celationem occuſſens. Ey quibus ali
enſimus hominibus ita patus nenus ur
tibi boſſes aliquis ſit recipienous quiſ
ego non ſum cantiz honorez habiturus

ut ac caque diſſeuunt cento loo aut ſingilli
uque quic responoam. Sic biceuter quoniam
non consulto ſer cau in coru mentione ma
or quali pieternens ſatſſactam univerſis:
Tanta ne nobis in opia iuoco eſse amicor
ut michi non er his quos meciu adcluereu
ſi, et populo ſubſcriptor axlatu. Vobis autem
tante in opia teorum ut michi cauſam pie
uere conemini potius quan aliquos acalui
na enea uestin ozunis zeu iepatis. Cuiſtode
inqui Tullio me appoſtite. Quo michi  
muſtis cuſtodiſbus opus eut ſi te ſemel ao
meas caſſas ao miſero qui non ſolu; nequio
enuties ſi etiam nequio auſtetas cuſtodiemo
ſis. Set te illo cuſtodele toto ſic nobis breuſ
ſime respondo; eſſe hos talos iuos comiſi
vos ut ad cauſam tantam ame ſuſceptam
michi creditam quisquod ſubſcriptor me i
iuto alpuare possit. Et enim ſicus mea eut
uxorem iepuovicet odigena ſpeculatorcè ſor
miuar. beum ur ad te redeam. Cetui qua
multa te ceficiant iuces quas multa ſit iu
que zeus occens in accuſatice suo cuipace
Diſeecto am intelligis quod ad hec oſt. 
Non enim quoque que tu dicturus ſis. Dicte
michi non te ſet huc libus eſſe responſui
quem monui tuus huc tenet q. ſi te recte
monere uollet ſuaebit tibi ut huc oſſerlas
nec michi uerbui aliuu responſas. Quo-n-
oicis An u quod dictitas inuam. ſaſſe tibi
ueuereu. Habitor neq. enim eſſe ucaſſimile
cum omnibus ſiculis faceret et illi unu evum
um eu conſuleter ſuſſe. Set ceteru ſiculi ul
torem ſuari in uuaru inuenentie. Tu oun
tuas inuarias p te u quod non potes perſeq
conaus No agus ut ceteruon, quap. inuie ſit
ipunitate atq. inuie. Et hoc te pietat non u
ſolum ſpectaui ſolere qui cecat ſi illuo q. pos
ſi uſaſt. In quo utrumq. ſeu eu ſupriorem
eſſe in quo alteru, in eo non quo is uelit ſed
quo facere possit quen ſolere. Quod ſi ei po
tiſſimum censſes permiuci opotere accuſanu
poſſatatem eu marma; T. Veres inuuna
ſecut atrum tantem censſes hos iuoces grau?

Al'memia

ferre oporere te ab illo esse lesum an prouiata, siciam esse ueratam ac peritoar. Opinor con cedis mulco hæ esse gravus eo ab omnibus et feri oporere. Concedite igitur ut ibi ante pona tur in accusando provincia. Nam provincia ac eutat cum his ager causam quæ sibi illa cefen forem sibi uiris ulcorem in iurisau, actorem cau se corus adoptaure. Ac eam tibi. C.-uerres se at inuiam que ceterorum, quæ animos pos fit alieno incomodo comouere. Inume nà io quæ ad rem pectinere arbitior qualis inu iuia oicatur que causa inimiciumur proferatu. Congnoscite er me. Nam iste causa profecto in- plane nichil sapie numq proferet. Agonis est guedam lubicana liberata ueneus enane quæ mulieci ante hæ questorem copiofa plane et locupler fuerit. Ab hæ præfuit Antoniu quidam simponiacos seuos acculcebat per inuiam qui bus indasced uti uelle dicebat. Tà illa ٹmos insiticia est omnua, uenerorum, et eorum qui se a uencie liberauemque ut præfecto illi religios, ueneus nomen quæ obicere oportet et se et omnia sua ueneus esse. Dixisè udicantur recupercatores. Ab hæ questori Centio uiro optimo et homin equisimo nunciatu, est uociu ad se ago nize, uifter. Juoniamur ut statim, si paterne i causa se et sua ueneus esse. Dixisè udicite recupercatorres io quod necessè eiat. Nec enim eam cujus obium quin illa diffisseret. Iste inoffensiv onem bonorum, mulieus miecte ipsam uenciu infeuittute, ab iudicat, teinæ bona uenciu, se cum am reedigit. Ista dum pauca mancipia ue neus nomine agonis ac religione ietinere uule forasumas omnes libertatem quæ suam in iuris ap pede. Lilibium erres uent. Postea iem cœgno sat. Factum inrobar. Cogit questorem sium pecunia, quæ, et agoniovis boni reedigisset eam, mulieiu omnem anuâie et reedere. Est adhuc w quod uos omnes admiu au iteoo non uéres seel. O - mutius. Quod enim facere poterit ele gantius ad hominu eristimationem equus adleuanou, mulieus calamiteatem uechi n tius adquestrus adioinem Coercenoaz. Si me hæ omnia michi uidentur esse laudanto

Sed repente eustigio et homine tamq alioqu eoerci pecto factus est venres. Re oit, ao se atque av mores suos. Nam ex illa pecunia magnam parte, ao se uemæt. Oui ieri redovie quantiuliz uifum est. Hic tu si lesum te a Verre esse vices patior et con cedam. Si inuiam tibi factam quereis cefendam et negabo. Dunc te inuria q tibi facta fit neminem nostru gravione, udiec esse oportet q[ui]e tr ipsi cu facta oi citur. Si tu cum illo postea in gratià redi isti si tom aliqutiens fuisti si ille apudi te postea cenante. Verum p[ro]fioisuz an p[ro] uaucatorem eristimam maus. Vitio esse necessè alterutur. Sed ego teq[ui] in eum non pugnabo quominus utri uelis eli gas. Quod si ne inuria quidem quetibi ab illo facta sic causa remanet. Quod h[uius] quod posse oicere. Obiorem nòmò in se sed cujus anteponare, in forte illuo quod oic turuz te esse audio questorem illius fuiste que causa gravus effect si certares mece, uter nostrum ulti amicior est ceteret in contentione sustaipendantur, inimicati. Tticiuliz est putare causam necessituinus ao infeuendui peucaliz, uifar uiceu opfote te. Et si enim si plurimas atuto p[ro]terez in iurias acceptes tamen eas fœteno maio iem laudem q[ui]e ulcrescendo merec. Cum uio nullus illius inura rectius factus sit q[ui]e io quod tu inuiam appellas. Si statuere hanc caufaz quæ ne in alio quicte proba ient inter uifcam ao necessituinè iuslan dum uiceu qui si flimam inuiazú ab ilo accepisti tamen quomodam acce questor ilius fuisti non potes cum sìne illa utiutatione acculsa. Si uero non uallatibi facta est inuria sìne seelere eus actuare non potes. Quare cum ince et tu si de iuria quemq[ui]e hozum esse puas qui non malie te sìne utiutatione q[ui]e cum seelere oiscedere. Ne uice quod differat inter mea opinionè ac eum. Tu cum omnib[us] rebus infeuor sìs ac una in re te michi anteferi puas

oporere q[uest]or illius fueris. Ego s[up]iſp[er]
ceteris rebus eſſes hanc iu[n]us ob cauſa[que] acceſſat[ur] reſp[ut]iari p[ut]are oport[er]. Sic enim a maioribus nostris accepi[n]us p[re]to[rem] qu[est]or ſuo parentis leco eſſe oportere nulla; neq[ui] uſto[ho]res neq[ui] g[rau]u[ro]rem cauſam neceſſitu[i]nus posſe reperiri q[ui] co u[n]unctione ſo[ſt]is q[ui] p[ro]u[n]cie q[ui] oſſi[ui] q[ui] p[ub]licani muneris ſotiecat[em]. Q[u]ob[rem] ſi u[n]re eu[m] poſſis acceſſa t[amen] cum u[n]se parentis nu[n]o ſuſſer to p[ie] facere n[ò] poſſes. Cum u[n]ro neq[ui] inu[i]rnat[ur] acceperis et p[re]to[re]t[ui] tuo p[er]icul[u]z creas fatcaris neceſſe e[n]t[em] illi inuſſi[n]i, i[n]p[u]i q[ui] bellu[n] conat[ur] inſerre. Et enim u[n]ta qu[est]ura ad cam rem u[n]al[ut]e elabo[ran]u[n]i t[ibi] in racione redacta[n]aſte: Q[u]ob[rem] qui qu[est]or eius fueris acceſſat[n]o u[n]e ob cam ip[u]m cauſa[que] poſtulano[n]u[m] ſite u[n]t[ibi] potiſſim[u] accuſatio c[et]ur. Neq[ui] q[ui] ſere u[n]ent[u] incontentione[n] de acceſſanto qui qu[est]or ſuſſee quin reſp[ut]iare tur[ia] q[ui] neq[ui] L-ph[ilo]m.-in.-C-fer[qu]iliu[m] nominis c[et]eferendi p[ot]a[n]is eſt d[ata] neq[ui] 03. Auzelio ſeauro in L-fla[ct]ui. Non bene. Donp[eo]i i-T. albuti[n]i, qu[o]ui[n]o nemo p[io]p[te]r inuigita[n]c[et] reſp[ut]iatus eſt q[ui] ne h[ib]ito u[lo]lanco neceſſi tu[i]nis au[to]ciate u[n]o[n]ici comp[ro]barer[se]. Ac q[ui] ille. Sn. Donp[eu]us eu[m] C-Julliu[m] contenno[re] ut eu me[n]i. Qu[est]or enim Albuti[n]i ſuſe[n]t[em] ut eu iu[er]n[-]s-Julliu[m] h[oc] ſecu[m] ad acceſſan[]dum aſſeret[at] qu[od] h[oc] tempore nos ab ſeu[n]us ſie tum ille ab[ar]chis togatus ao cauſa[que] acceſſerat. Semper h[oc] cauſa p[lu]rimi[n]i u[n]ut. Sem p[er] h[oc] ratio acceſſan[i]i honesti[ſi]ma p[ro] ſocti[n]us p[ro] ſalut[e] p[ro]u[n]cien[c]e p[ro] e[r]c[ato]rum nationi[n]i, com[ed]is inu[i]mici[n]as ſuſcipe[n]re ao p[er]icul[i]u[n], acceſſere operam ſtuiu[m] laborem interponere. Et enim p[ir]io babilis eſt e[or]um cauſa[que] inu[i]rnat[ur]s ſu as p[er]ſequi[n]i u[lo]lume qua in reſol[u]t[i]i ſuo n[ò] reip[ro] com[ed]is ſu[n]ue quanto u[n]ta cauſa[que] h[oc] n[est]io[n]t[em] que n[ò] ſolum p[ro]b[ab]al[i]s u[n]eri ſi etiam grata eſſe c[et]eber nulla p[au]nati, acce p[eta] iu[i]rnat[ur] ſo[ſt]ior[u], atp[er] amico[n]i, populi

t[om]ani, col[ore] atp[er] inu[i]rnat[ur] com[ou]neri. N[up] cum in p[er] L. Labiniu[m], u[n] reſt[i]ſſim[u]s et in n[oc]ent[i]ſſim[u]s L-p[iso] col[ation]em nomi[n]us poſtulare[] et contra. Q[ui] C[ec]iliu[m] p[eter]ere. Is q[ui] ſe u[n]teres inu[i]mici[n]as t[am] o[n]u[m] ſuſeep[tas p[er] ſequi d[ic]erent[u] cu[n] au[to]t[i]as ac d[igni]t[i]as p[er] ſonis u[ale]bar p[lu]rim[u]z, cu[n]t] null[u] erat cu[n] cau [ſa] uſt[i]ſſima quod c[u] atthe patrimoniu[m] atop t[an]e[n]t[u]. Et enim cum l[er] ip[u]a te p[ec]un[i]us re p[et]un[i]os ſociu[m] atp[er] amico[n]i, populi toman i[mi] patrata ſit iu[n]qu[u]n eſt n[ò] eu[n] legis iu[n]o[n]ici q[ui] atv[orem] i[n]coneu[m], marime pu[n]t[u]. Que[z] ac to[rem] u[n]coneu[m] cauſe ſue ſeu[n] c[et]eſt[or] e[fort]ui[n]a[] ſuarum potiſſim[u]s eſſe u[olu]erunt. An quod ao com[em]orano[n]u[m] est h[on]estiu[m]s to[ad] p[io]b[an]o[u]m non m[ulo] u[n]eri c[et]eber equi[n]. A[ct] igitur est ſplendori[u]or; u[n]ta u[ll]istrio[n] com[em]oratio. Ac tu[m] ſam cu[n] qui qu[est]or ſuferam qui cum me ſo[n]us conſueto[n]us q[ui] maiu[n]i qui cum ne e[or]u[m] ho min[u], q[ui] u[n]o[n]ici conu[n]iverat. An ac tu[m] togatu ſociu[m], atp[er] amico[n]i, p[ele]ctiu[m] ſum ab unu[n]eſa p[ro]u[n]cien[c]a qui eu[m]a ſo[n]tunas q[ui] d[ef]enderem. Dubitare quiq[ui] p[ot]est q[u]ui h[on]estiu[m]s ſit e[or]u[m] cauſa[que] ap[u]o quos qu[est]or[u] fueras q[ui] eu[m] cau[m]s qu[est]or ſuferis acceſſa. Qua t[i]ſſim[u] i[u]ri nostre cu[n]eati[que] temporibus opti[m]us h[oc] ſibi ampliſſu[m] pulch[er]t[i]nu[m] q[ui] d[ic]erent ab h[of]p[it]ibus d[ien]tibus q[ui] ſuis ab e[r]c[u]s i[n] nationibus que in amu[n]iciam populi toman u[ion]ione q[ui] eſſene iu[n]u[m]as p[rop]u[n]cien[c]a e[or]um q[ui] ſo[n]tunas d[ef]endere. 03. cat[ro]em il[um] ſapien[t]e, clariſſim[u] u[n]i, et p[ru]cent[i]ſim[u]s c[u] mutus granes inu[i]mici[n]as g[ri]ſſe accepi[n]us p[io]p[te]r h[is]p[an]o[n]i, ap[u]o quos conſul ſuerat inu[i]rnat[ur]. N[up]er Sn. comicuiu[m] ſeu[m] c[et]imo i[n]tallo i[n]e[m] o[n]t[i] r[iſſe p[io]p[te]r uniu[m] hominu[m] egrit[i]oma t[ri] paterni amici atp[er] h[of]p[it]ibus inu[i]rnat[ur]. Neq[ui] e[n]u[m] magi[n]s nos hominu[m] nec[u]t[u]res unq[u]u[n]t[u] u[n]ta como[n]t[u]e q[ui] h[oc] maiu[n]i, conſueto[n]us longo interuall[o] reperita atp[er] t[el]ata ſociu[m] quet[i]monie telate ao h[oi]ne[n], non m[er]t[i]ſſim[u]s ſuſe e[pte]r ab eo qui u[n]teret[u]z e[or]u[m] ſo[n]tunas ſice o[n] u[gen]t[i]a q[ui] ſua posſe d[ef]enderere. H[oc] c[im]ent ho mi[n]es h[oc] labo[ra]nt[u]e h[oc] in ſacia atp[er] atco i[n]ſi

et unum referri ac remouion moleste ferunt. Putant fore ut si paulatim hec consuetudo ferperre ac prodiure censere per homines homis hunc suffissimos uti qu fortiuffimos non inpetros atque scentulos aut illiusmodi quavomplatos leges invicula qu ministeruntur. Quis 5 fueturquis atip instituti patres maiorez qu nostris non penitebat tu, cu p. lentulus if qui panceps senatus fuit decufabat. 03. a quorum subscriptore c. tutilio ruffo aut cu p. africanus homo iutute fortuna gloria rebus gestis amplissimus posita qua, ius consil et censof fuetat. L. fortam in uotieui uocabat. Iure cu, flozebat populi domani no men. Iure autentas buus impu autentis q maiestas grans halebatur. Nemo mirabat in aſtucano illo quod iime nuc boie paruis o pibns ac faciutibus ſeho simulante ſele mi trati cum moſſe ferunt. Q. uio ſibi ſi te unne accufatiem ne ſe eruſtumam in antea ceſſene re conſueuetae nunc preſerit ea 13, etate cù e vultatem peta. Ego uero etatis no moſto + me ſed multo etiam ſuperius et honorus à pluſſimi puto eſſe et accuſare ipſobus miſtos ealitatiato qu ceſſenzie. Et p[ro]ſecto aut h[oc] t[em]edius est egrotte ac p[ro]ſe desſerere teip u iu[i]ciis qu corruptis ac contaminatis paucorum iutio ac turpitudine homines ad legi cſen ſonem uotiaoun qu autentate qu hosteſſiis et integerimos obligentiffimos qu accedere: aut ſi ne h[oc] quic[em] p[ro]ſedesse poterit p[ro]ſecto + nulla umq[ui] medicina h[is] tot incommodis reſe p[er]ſerunt. Nulla ſalus reip maior est qu eos q] alteru, accuſante non minis de laute te ho nore te fama ſua qu illos qui accuſantur ó ea p[re] ac forſtus ius p[er]ſumeſtere. Teque ſe p[er] hi obligentuſime labonuſtume qu accuſant qui ſe ipſos inſiderimine eriſtimatois ueniè arbitrat iunt. D[omi]nem ſtatuere iudices te betis. Q. cecitui, te quo nulla unq[ui] opiniu- fuere nulla[que] in h[oc] ip[ro] iudicio erpectatio ſu turo ſit qui neq[ui] ut ante collecta fama con ſeruere neq[ui] una reliqui temporis confirmet i p[er]ſem labo[rat]. Non numis h[anc]e cauſam ſeuere

non numis accuſate non numis obligenter
actum. Habet enim nichil quod in offen
ſione ceperat ut turpiffime flagitioſſi
me qu oſſebat. Nuch se te ſuis ueterab
ornamentis require. Anobis multos ob
ſides habet populus Romanus quos inco
lumes consuare tueri confirmare at[que] re
auperare posſimus omni tatione erit dimi
candum. Habet honorem qu[em] peti[que] h[abet]
ſpem quam propoita nobis ſemus he eri-
ſtimatione nobis multo ſuſore labore aſſi
lys qu collectam. Ut ſi in h[ac] cauſa nostru;
oſſitum at[que] obligentiam probauerimus hec
que ori reteniè per populum Romanu inco
lumna ac ſalua posſimus. Sitantuln[que] offe
ſum c[it]ubat qu ſi ut ea que ſingulat[em] ac
qui collecta ſunt uno tempore unueta p[
]ramus. Quam uoices neſtru, est obligere
quem eriſtimens posſe faciime magnitu
dine, cauſe ac uordi[que] ſubſinere ſi[mi]e
tia consilio auſtuate. Vos ſi midic. Q. Con
lum ancoſpofueritis ego me viginatare ſupe
tatum non arbitror. Populus ne cauſi
honestam ta, ſeuertam obligentem qu actu
ſationem neq[ui] uobis placuiffe neq[ui] oram
ueſtro placere arbitretur p[ro]priate:

IN C. VERREM
ORO II.

mam qu iudicioru ſedandu; marine p[er]ma
nebat in non humano consilio ſed p[er]ſo-
uiurutus oatu, at[que] oblatu, uobis ſummo

Tempore uiculn-
- iueteriauie ei iam
- opio p[ro]miioſe-reip

nos fl.

reip nobis q[ui] periculatoſa que n[ò] modo !
apu[que] extas nationes omnium, ſimone-
pecarebant his uicu[n]is que nunc ſint
pecunioſu, hominè qua[n]uis ſit nocens
nemunè posſte dano[n]. Nunc in iſo diſc
mine oru[n]is uodio[n]us q[ui] uestro[n]i eu,
sint pati qui consolo[n]bus et legibus hanc
inuodiam ſenatus inſtamaire conentur
terus inuoto[n]iu, auotus est. C. Aeneas
homo uita atq[ui] factis omni[n] tam opio[n]
dannatus pecunie magnituro[n]e ſua ſpe-
ac predicacione abſolutus. Duic ego c[ir]-
uvices cum ſuma uolunrate[que] et expecta-
tione populi Romani actus accesse[n]o ut
augerem in uio[raz] oru[n]is ſeed ut iſam[mi]
coi succurrent. Acte[n]t eu[n] hominè uinſ
recondite eſtimatione udivicorui ami
ſſa[n]a, reduc ingratia eu[n] populo Romano
ſatistac[que] ertis nationibus posſentis depe-
cularizem etat[em] udivat[que] atq[ui] arue atq[ui]
pamphile p[re]donem uus ubi[n]i Labem
atq[ui] p[er]natiem p[ro]vincie ſicilie. de quo ſi
uos ſeuere atq[ui] religioſe uociaueritus au
twitas ca que inuobis ſemanè cete[re here
bit. Si uus ingentes dwitie uociaor
religionem uentate[que] q[ui] p[er] ſregetint eg[no]
bec tum aſſequiar ut uoticiu[m] potius reip
q[ui] au[que] reus uoticiu[m] aut accufat[or] reo[n]e
tuſſe uicetut. Equidem ue c[um]e me conſi
tear uoices cum multe michi ac ſerre
inſtio[n]e terre mari q[ui] facte ſint quas p[er]
mea obligentia venitati partu, amicor[u]s
ſtudio offi[cio] q[ui] repulerim nunq[ui] en nec
tantum p[ic]ulam michi aduere uſus ſum
neq[ui] tantu[que] p[er]nu[m] ut nu[n]e in uio[ra]
ucio.nep[ro] tanam me expectato[n]o accufatio
nis mee concu[r]ſus que tance multitudi
nus. Quibus rebus ego uhe[m]iſtissime
pturor[em] comouet quan[ti]i uſus iſi[o]tiet
neſanre quas uno tempore michi q[ui]s. Na
buoni populo Romano ſociis ertis nati
onibus oru[n]i noi deu[n]ce ſenatorio fac[te]
conabatur, qui ita dictitat his eſſe metu
enow, qui quod ip[s]o ſolus latis eſſet ſur

ripuſſe[m] / Sectin rapuſſe / De uo multis ſa
tis eſſe posſite, nichil eſse tam ſein quod n[ò]
uolani nichil tam munitu, quod n[ò] erpu-
gnau p[ec]umia posſit. Q[ui] ſi q[ui] uodarè ad
conanow tam eſſet obſcumis in agenčo for-
tasse aliqua in re nos aliquanto ſeſſuſſſer.
Verum h[oc] abdhuc p[ro] comede cau[n]e quod eu[n]
incredibili eius auoatia ſingulaus ſtuta-
tia conuieta est. Nam ut apus iocripti
vis p[ec]umis ſiue ſic in ſpe coru[n]pens uoticiu[m]
per p[er]ſicua ſua consilia conatus q[ui] omnibus pa-
tecſat. Zemel aut ſe in uita p[er]nuſſe tunc
cum p[er]nu[m] reus ame factus ſit. Quod eu[n]
epi[ro]u[n]cia reccens eſſet inuodia inſama q[ui]
non recenti ſed ueterc[que] ac oouturna flagraieet
tamen auodio[n]iu[m] coru[n]pens u[que] tempus alue
nu[n]a, offencte[re]. Ica[n] cum ego i[n]em inſi[ci]na
iquirendi per efigu[n]a, p[ost]u[n]anuſſe inuene
uſe qui ſibi inachia biu[u]o breuio[em] i[n]em
p[ost]u[n]areet non i[n]em ut conficeter eſtigencia
et industria ſua quod ego meo labore et u[n]gi-
tus consecutus ſi[n]. Et enim ille achaicus in
quiſito[n]r ne brunouſu[m] quicem peruenie. Ego
ſialiam totam quinquaq[unta] diebus ſic obi-
ut oium populo[rum] p[ra]nato[rum] q[ui] litteras iu[n]
as q[ui] congnosſere ut p[er]p[er]ſicua, cu[n]us eſſe p[os]
ſit hominè ab iſto q[ues]it[u], eſſe non qui reu[n]
ſi[n]u[m] accu[de]tere ſed qui me[n] tempus obſi[n]ce.
A[n]e homo auoac[iſſimus] atq[ui] aman[ti]ſſim[
]b[ec] a[gi]tare. Intelligite me ita p[ar]ato[n]u[m] atq[ui]
[er]uctu[n] n[ò] in uoticiu[m] uenire ue n[ò]mo in au[n]
bus uestris ſeed inuiculis omni[n]s ſua ſiuta atq[
]p[ar] flagi[n]a t[ec]ſeuris ſim. Ducte ſenato[n]res multus
eſſe testes auoati[que] ſue. Dicere multos equites to
manos frequentes p[ri]eterea a[n]us atq[ui] ſocios q[
]bus iſe in ſignes inuarias fecerite. Dicet età to-
graues ab amic[iſſimus] auoati[n]o legationes t
cum publicis auoratati[que] ac ſt[emi]n[i]us c[oe]
nuſſe. Que cum ita ſint uſq[ui] e[n]domi[n]b[us]
ma[e] cruſi[n]mae uſq[ui] eo ſenatoria uodia p[er]cha-
proſligata q[ui] eſſe arbitrantur ue h[oc] palat[u]i, i[n]ci-
tet non ſine cauſa ſe cupu[n]i, p[ec]ume ſuſſe q[
]tantu[m], in p[ec]unia p[re]ſidu[m], erperiat[ur] eſſe ſele
wo quod difficillum[um] fueru[m] c[ep]us ip[s]u[m] emiſſe

Nec omnia colligeer atq. in
upetui, non uſi, eo uſpiciens
vontem velleat.

utaua ſui. quo cetera facilius emisſee. ut qûm
eriminu, uſi, subterſuſgere nullo modo poterat
præcellam depors ouitaree. Quisli non modo
incauâ ueter inaliquo honetuo prierio at inali
cuius eloquentia aut gratia ſpem aliqua, collo
casset priero non q[ui]que ſenatorem uter
arbitratu eius celigeratu, er ſenatu qui trueri ſi
eret qui du[que] h[uius] opus eſſene conſpictarene c[um]
interea ant[em] cum dicereet. Quibus ego rebus
quod ille ſpeter et anuus, interoat facie prieri
cio. Obzem uto [re] ſe conſito at aliquo prieri
te posse hoc claubone pietore et hoc consilio in
telligere non poffiſ. Onum illuo intelligo q[ui]
pietor in reſione uidiuus uideoaut e[rum] ſi uſu
fuſſe prædiut ut omne racionem ſalutis ipſumi
a poneeret. Hoc eropto prierio ut nullaz ſibi te
avuntamento ſoſte arbitrateur. Et enim quod eſ
ingenui tantus, que tanta facultas et dicencio
copia que ſtius uitaz to[rum] uſiis flagiatis q[ui]
untemam tam p[re]ſdem omniu[m] uoluntate uidiuo
q[ui] danoata aliqua ex parte posse eſſencere c[um]
ue adoleſcentie macilas ignominias que p[re]ſe
eam queſtura p[ra]miſi gradus honoris quod aliu
u[n]babet in ſe nuchil. C. calbonè ſpoliat[ur] aque
ſtoſe ſuo p[er]cuma publica nuoatus et p[re]clitut,
conſulem c[er]ſetut, exerctut, rehetham p[ro]viu[m]a
ſoſus nec eſſit u[n]v[ie]nè religionè que uiolatu[m]. Cui
legato[rum] ſuiu af[ſe] totius et p[am]philicè qui
bus in[J]prouinciu[m] multas to[m]nos plurimas ur-
bes omnia ſana c[er]pculatus est: tamen cu[u] in-ßi,
tolabellam ſuiu ſeclu[m] illu[rum] pr[au]ſtiniu[m] renonat[ur]
et restatau[m] questu[m]i. Cum eu[m] cuu[mi]gatus
et p[ro]q[ui]estu[m] ſuſſer et in in[J]uio[ra[m] ſuiu male
ſicu[m] aeduxit et in ip[er]ſis p[er]culi[m]s n[on] ſolui c[er]ſet
ut ſed etiam oppugnau[m] ac p[re]clivit. Cuius
p[ri]ectura urbana c[ed]u[m] ſac[ar]uiu[m] ſuit publico[m]
q[ui] opu[m] c[er]populatio ſiim[] inu[m]re dicendo hono[r]
poſſonu[m] q[ui] contra omniu[m] inſtituta u[n]ctio et c[er]
tonatio. Jam uto [re] omniu[m] utioru[m] ſuoruiu plu-
trima et p[ar]ma[m] constitue monimenta et ui-
ota[m] in[J]proui[m]a ſic[ha] quam ille p[re]tr[ien]u[m] uſa
u[n]cau[m] ac p[re]clivit ut e[ra] reſtitu[m] in antiqui ſta
tum nullomodo p[er]ſſee. Vix aut[em] per multos an
nos inno[n]centes que p[re]tores aliqua ex parte te

creati aliquando posse uideatu[m]. Hoc p[re]to[re]
siculi neq[ui] ſuas leges neq[ui] nostra ſenato[m]s q[ui]
sulte nec co[ia] uta cenuerunt. Tant[us] q[ui]b[us]
habet inficia[m] quan[em] hominis auarit[i]mi
e[m]t] lib[icon]to[ſi]mi aut in[J]p[er]ent[ia, lib[icon]i[ug]
aut ſanetati p[er] ſuper fruit. Nulla res p[eri]en
nu[m] h[uius] a[n]dutu[m] ſtius uideata est. Nulla res
cuiſi[que] tam p[ri]a atq[ui] auta ſuit que n[on] ab eo
imperia ſtius abu[n]icarent. Inuiu[b]iles p[er]
cuiu[m] evanatoru[m] bonu[n] nouo neſano q[ui] ſuſi
tutuo coacte ſecu[m] carit[i]ſimi in h[uius] nu[m] exſi
tanti c[um]e to[m]ani ſeru[m]em in[J]mato[m] cruciali
a et necati in[J]centiſimi p[ro]pter p[ec]umam
liberati u[n]vio[m]. H[onest]iſt[i]mi atq[ui] integeri
mi abſt[er]es rei ſenti u[n]icta cauſa dannati et
eicet p[or]tus municiſt[i]mi maxime cuuſiſt[i]
q[ui] u[b]es p[ri]atis p[re]clonibus q[ui] p[er]ſacte. N[am]
te milites ſiculi u[m]o, ſecu[m] nostri atq[ui] annu[m] ſa-
me necat[ia]. Clasſes o[pi]t[u]em atq[ui] op[ro]un[i]ciſi[ne]
cum magna igno[m]nia populi to[m]ani a
miſſe et p[el]ite. I[em]tus t[em] p[re]to[m]or monu[n]ta
an[ti]qu[i]ſi[m]a p[er] regui, l[oc]u[n]ciuſt[i]mo[m] q[ui]
uli[que] ornam[eta] u[b]ibus eſſe uoluerit p[er] etiá
n[ost]ro[m] in[J]p[er]ato[m]s que u[n]curos cu[u]tati
bus ſicui[m] aut c[er]d[u]runt aut reſo[n]t[u]. S[pi]
liu[m]tus nuoamit q[ui] omnia neq[ui] h[uius] ſolui, inſa
tu[m]s p[er]b[ula]s ornamenti q[ui] ſeat ſed et iáte
lub[ia] omnia ſanet[i]ſi[m]is religioni[bo] c[er]ſe
c[re]ata c[er]pculatus est: c[er]tui c[en]qi[que] nullu[m] ſicu[m]
lus qui ei paulo magi[s] aſkabi[que] atq[ui] antiquo
artis[i]tio factus uiteret[ur] reliquio. Ju k[in]p[pi]
is uto [re] et flagi[m]us neſkaru[m] eius lib[icon]iu[m]
c[om]emorare p[u]tores c[er]terto[r]o simi[] u[lo]t[u[m]
calamicatem c[om]emoranz[u] augere n[olo]q[ui]
bus lib[era]s conu[m]ges q[ui] ſuas integras ab ſi[m]
p[et]ulantua conferuare non liu[m]o[m] est. Ac -n[am]
hec ita c[om]iſſa ſint ab uto [re] ut non c[og]ta-
si[n]e ab o[m]ibus. Domine[m], arbitro[m] e[que] ne
minem qui n[omen] ſtius auo[ire]t quin fac-
ta quac[que] eius neſaria c[om]emorare posſit fi
mich[ui] magi[s] timen[no[m]i] ſt re nec mul[ta] crim
ina p[re]termi[n]tere q[ui] ne qua in ſubmi[]k[ing]
exiſt[u]mer. Nec enim mich[ui] uiteru[m] hec mi[l]
tituc[uo] que ad auio[n]en[i]o[m] conuenit cognosſe

ex me causam uoluisse see ea que seue me
cum recognosere. Que eis ita sive iste ho
amens ac pectus aliam mecù ratione pu
gnae. Non w agitur ut aliquis elequenit,
michi opposam: non gratia no autem cujus-
non potestiam iutentur. Simulat his rebus
conficere. Sed uideo quid ager. Aequi enim
agit cœculissime proponere mania in nobi
utentis hoc est hominis, antagonitâ nomia
qui non tam me inpecliumque quod nobiles
sunt quam adjuvant qu[em] non sunt. Simu
lat se corum p[ro]fvia conficere cum interea
aluno quod am iam qui machinetur. Quam
spem nunc habent in manibus et quio m
olitatur b[ec]utent iam Judices exponant. Sed
potius ab initio ut res ab eo constituta sic
queso congruere. De prum[us] prouicæ reech
re redemptio est hius iudicæ factæ. Gr[ai]di
pecunia manis in iustitione atque pacto uſp[ex]
no cum finem o[rum] iudices reiciunt ſunt. 1
Postea[que] reietio quam iudicæ factæ est qu[em]
et in ſonſitione istius ſpem fortuna populi
romani et rei reiencens iudicibus mea et
ligentia uſtrum, inpuotientiam iucerat re-
nunietat est tota convocatio. Preclare se
res habent—libelli nominiz nostros—con
ſilu atque huius in manibus et ame o[mi]. An
ulla nota nullus col[or] nulle ſo[des] iudicat
e[rum] h[uius] ſihi adimi pos[se]. cum iste rep[ete]
ex alacri atque leto sic etat b[umilis] atque
cuius ut non modè populo sed etiam ſi
bi iſe contemnentur iuerentur. Ee[ce] auct
repente bis diebus pauca[ris] comiæs consul
aribus factis eamet ulla uetera consilia p[er]
ta ma maiore repetentur eciam qu[em] uolere fac-
fortum qu[om]n inſi伏 p[er] c[oe]ſem homines
compantur. Que res primum iudicis p[er]tenui
nobis argumento iudicio q[ui] p[er]c facta è po
ſt a[per]to ſuspicionis introitu ad omnia iutu
ma consilia iste[rum] ſine u[lo] errore p[uen]iem?
Nam ut h[oc]ensius consil uſingnatus co
mu[n] reducebatur ecanp[ro] cum maria freqn
tia multituine ſic obu[n]ca[n] ei multituie
C. Curio qu[em] ego hominem honorus potius

quam consummelie cauſa noſiatur. uolo. Et eum
ea iucatur que iles ſi c[om]emorant posſet uoliffe
nò tanto inconuentu tam aperte palam o[n]ſiſi.
que t[em] ame pedentem caute q[ui] iucentur ſi am
cte nostre et iſignat[i]us ullus h[ita] ratio ce i
telligatur. Dixet ad iſp[er] fornit[ex] fabianum i
tubam d[ur]re appellat hominem et uoce ei maxima
u[e]ctorià gratulatur. Is p[ro]hoxen[io] qui conſule
tat factus p[ro]p[er]nquis nec[i]us q[ui] eus qui c[ui]ate
tat ueibus nullu[m] facit. Cum hoc constitueret, h[ui]
amplexatur. H[ui]c iubet ſine cura eſſe. Renue
tio inquio[t]i tibi te h[oc]iernis comiæs eſſe abſolu
tum. Quod cum tam mi[li] homines honefiſſi
au[i]ſſent ſtat[em] ad me c[er]ſertur. Imo uero ut
quiſquis me iuicerat narrabat. Alju illud innoq[
]twicul[i]i iuodebatur. R[u]icul[i]us us qui istius ca[n]
interius ſite incriminat[ur] racione iudicis po
testate non incomit[i]us conſaribus ponit[ur] albi
trabantur. Inoignut[us] us qui alius p[er]ſpiciebat et
h[ab]e gratulatione ad iudicis c[om]p[er]nent[i]us ſp[ex]
tate arbitrabantur. Et enim ſic rocinabant[em] ſic
h[on]eſt[ifi]mi homin[e] inter se et me col[que]bat
tu[rum] aperte iam et p[er]ſicue nulla eſſe iudicia—qu[em]
t[em]us p[er]vot[em] iam u[ſe] se concennat[ur] p[er]tabat. Is
pos[pe]ta q[ui] d[efen]t s[or] eus consil eſt ſttes abſolui[n].
Quod iſtut[em] q[ui] tota ſic[ia] q[ui] omnes ſiculi on[i]
negotiator[em] omnes publicæ p[er]pate q[ui] liceat tom
ſunt. A[ni]ch[il] ne w u[al]cat[em] michi in u[to] consule
t[est]ignato qu[em] Judices non criminam non c[er]ſtes
non eruſtimatione populi romani ſequen[e]nu[n]
omnia in unu[m] potestat[em] ac modulatione uerent
tur. D[ere] loquar iudices uelenſter me h[ec] res c[or]
moneb[t]. Optimus enim quiſp[er] ita loquebat[em].
Iste quicem t[ibi] erup[ietur] ſed nos non tenebim[
]iudicia iuutus. Et enim qui[que] poterre ueter abſo
luto et tranſerent[i]us iuoc[i]us recuſare. Stat om
nibus moleſtum. A[he]p[er] e[os] tam istius homin[i]s p[
]o[u]tia ſubita letit[i]a q[ui] hominis ampliſſimi nona[q]
gratulatio c[om]monebat. Cupiebam c[om]ſimulare
me w moleſte ferre. Cupiebam alio[pol]orem u[al]
tu tegere et tacteurnitare celare. Ee[ce] auct[em] ills
[ui]s diebus cum p[re]tores t[est]ignati ſonuſterentem
et. O[]—Detello c[or] iſſet ut is ce p[er]cunis t[er]pe
tu[n]vis qu[er]etur nu[i]tiateur michi t[an]t[em] gratulat[em].

nem isti esse facta, ut is quod comus pueros mec
teret qui uxor suae nunciebet. Sane ne huc q
tem res michi placebat neque tantumque quod
hac foret metuensu michi intelligebat, huius
illud et hominibus certis et quibus omnia cito
reperiebant hucque conjunctures cujus cetera
lieniti aquodam senatore avem equidem romanum
este tranlatos. Et quos quia iste ceteris hucque
natorem illius reletos esse committorem noire
duisforrem omnino tribuere noctu ad istam uo
catus. Ex quibus quidam qui se omnia meca
facere ceterem abitrabatur eadem in illa notae
ad me uenit. Demonstrat quia iste oratione-
ulus effet, cœmemborasse istam, quod libertatim
eos tractasse etiam antea cujus ipse pietatam
est et proximis consularibus pietatis quod
muitus cœm est esse pollucatu, q[ui]ta, uellent pati-
si me edilitate elecidissent. H[uius] alios negasse au
tere alios respondisse non putare vobis pro
inuentis tamen esse fozrem amicis civeacque fa-
milia. Q. h[uius] tomatia exoopia, duisforum
ovisaprina patris istius orisapulu, atque amicis
qui H[uius] quinqueagentis multibus depositis
in se pectentur polluceretur. Et fuisse tamen no
nullos qui se una facturos esse vicerest. Que
cum ita essent fine bnuoło ammo me uem ma-
gnope caveret p[ro]monebat. Sollicitatibar rebus
maximus imo atque ex fexiguo tempore u[ge]b-
ant comita. Et h[uius] ip[s] oppignabar grano-
pecunia. Instabat uxorh[ui] et quac[que] negotio kis
a scilicetibus minibus. Agere que audivicem
punctebant libere committorium, metu cetera, pe-
tutioni coto anno suire propter uxorh[ui] non
licebar. Ominari demeque duisforibus ratio non
erat propter ea quod eos intelligere uicebat me
h[uius] uxor h[uius] ustrictur, atque obligat, futurum atque
h[uius] ip[s] tempore s[ic]ulcis cœniciatam, esse auiio pu-
mur ab h[uius] templo comus avillu, ut ueniret, si
culos sane inco liberos fuisse qui ante se accer-
tentur, ac i-celligerentem nò uenisse. Interea co-
micia nostra quouam iste ut cetero[u], h[uius]mo
comitiorum, omne esse abittabantur. Haberit c[oe]
ta suue. Cuiusque ute homo potens cum filio-
blanco et gratiòs c[irci], tribus paterni am-

uos hoc est duisforres appellare omnes et c[umque]
nire. Quod eciam effet intelectuem et animam
sum fecere animo libentissimo populus romæ
nus, ut eumque omoque me c[umque] cœducere
nò p[ro]tuissent ne eumdem pecunie c[um]no
te cœcuerent. Postea c[um] illa petitionis mag-
cura liberatus sum animo c[epi] multo ma-
gis uacuo ac soluto nichil alio in quod iu-
cio agere et cogitare. Reperio uioicos h[uius]
ab istis consilia inita et constituta ut quod iu-
ci[que] opus effet tatione res h[uius] duicerentur
ut apud 3. metellum p[re]torem causam d[icet]
retur. In eo esse h[uius] c[om]oda p[er]mi 3. me
tellus, amicissimù c[ui]n d[u]tenimus consulem
non solu, sed etiam 2. metellus, qui c[um] h[uius] sit
amicus attenotire, vedit enim p[er]rogatimam
sue uoluntatis eufrmodi ut h[uius] p[ro] p[er]toga
tius, tam retrore iste uiceatur. An metaci
taui, tantis et rebus erisitimawus et me
in tanto reip erisituationis quod pievulo
cui[que] consultum, potius c[um] offere et o�u
tan me. Accerite alter consul designatus:
ficulos. Lenderunt nonnulque i[ffea] q[ui] 2. me-
tellus effet p[re]tor infidelia, cum h[uius] ita lo
quitur se consulem esse stratur, s[ui] alterum,
s[ic]ulam p[ro]vicnam obtineat alterum, esse q[ui]
cuius de c[oe]petuntur repetuntur. Veri ne noti-
posset multis tationibus esse p[ro]sunt. Quo-
este queso metelle uorciui corriperes si h[uius]
non est, testes p[re]fertur, ficulos tantum h[uius]
et afflictos nò solu, autemate cœteres sed
etiam consulari metu et duos uoros p[re]tigiis po-
testate. Q[ui]d faceret p[ro]hominem inceste
et p[ro]punit quod, p[ro]pter h[uius] p[er]tissimam,
atque alienissimam, c[um] officio ac o�itate-
cededis. Et comitis ut quod i[le] oicitatet
alicui qui te ignorat uerit, esse uiceatur et:
Nam h[uius] betre, viscere aichit te nò faci ut
ceteros er uestra familia h[uius] opera sua consu
lem factum. Duo igitur consul et questor
erunt ex illius uolunratec nò s[olum] effugi-
emus in quic[em] hominem inquerenotu, niu[m]
vigilenter niniu[m], s[ui]enire populi erisima-
tionem 3. d[ab]racionem accedet etiam nobis ullo.

Juxta est 3. cœsennus collega nostris ac
auspinus homi in tribus univocis sive
tatus ut cognitue quæ minime expedat et
mec consilio quod consenim aliquâ tunc
continuere pietatea quam âna cum uxor
uniusdem consilio huic est tempus illâ
facinus etiam gravatque tult etiam
qui potuit. Dunc uxor 1. Januâ non est
magistram inæcat necesse est non octembri.
Nunc hominis et alibus tabolis pularis public
us 4. litteris autem notis ac cœsennus. Res
cis midi tractu ene hortensi. Sicam apte est
tu mea ocenca huc effluensuo erumbus
in huc canis concenere pugiatem. Ego 5. in
accusano atque interplicano cum illibet opin
consumere. Hunc 6. pugnare contra me in
situatui non tum ex tua na 7. evitius tempus
et causa malioſte necesse est, illeſtutus aut
aliquo consilio obſtire. Tua tatio est ſim
bines luxo mihi reſponda in apud. De
ut ante primum luxo committede. Iba fieri 8.
tua iba tatio erit metu alituda. Quid hâc
chus necerantur, huc illud quod institutam
eſt mihi tem traxu 9. et hujusmodi est. Ego
cui hanc caufas ſiculema regam acceperunt.
Iscam midi amplu et pectatu erit amanerant
tes uſte me 10. extra occidentem at pietum et fac-
quali inuariant abſentia 11. ſeruſſene et ſi
ſeruſo nego 12. maus mihi quidam p[ro]ſoſi.
In quo mea inter noluerat populi romi
nus p[ro]ſpicere posuerat. Ham illuo mihi neq-
quam digna inuicillia conatu et meo uxor
batu. Iuſtu ame inuicillia tam odin inuicillio
conuenitur uocant. Miti iba tua intotlabi
li poterit ea epiotas quas p[ro]ſce annos
i̇quibus 13. uti atque uſus et etiam inſiis bo
minus cœpati cauſa interperpetu. Huic uo
quoniam iux te omnis dominio regnû 14. quod
indicavi, tamoge recitat. Et ſi homines
quos libiorius inſanie 15. ſueni neq[ui] p[ro]ſat
neq[ui] vederat qui quasi ev inuicillia offen
q[ui] populi romani urruere uocantur. Quod me
p[ro] ſiteo in ſepeſtis magni fortasse onus

pienionum intellige. Si utur ad ocidentu mò
legitimo tempore mei lauus inuoffine olige
tie et capitam fructu et ex accufatione p[ra]ſi,
ut nemo un[que] post homi memoru patato in
gilantior compositione ad uicuam ueniffle uxor
atu. Sed ut huc laute inuoffine mee præus i-
ne elabatu ſiim p[er]culum est. Quid est igitur
quod fieri poterit. Non obſtume opinur neq[ui]
abſcondotur: fructu uſu lauus qui expecti
oatione feci potuit inalia repera referuem.
Hunc homini telibus tabolis pularis public
us 6. litteris autem notis ac cœsennus. Res
cis midi tractu ene hortensi. Sicam apte est
tu mea ocenca huc effluensuo erumbus
in huc canis concenere pugiatem. Ego 5. in
accusano atque interplicano cum illibet opin
consumere. Hunc 6. pugnare contra me in
situatui non tum ex tua na 7. evitius tempus
et cauſa malioſte necesse est, illeſtutus aut
aliquo consilio obſtire. Tua tatio est ſim
bines luxo mihi reſponda in apud. De
ut ante primum luxo committede. Iba fieri 8.
tua iba tatio erit metu alituda. Quid hâc
chus necerantur, huc illud quod institutam
eſt mihi tem traxu 9. et hujusmodi est. Ego
cui hanc cauſas ſiculema regam acceperunt.
Iscam midi amplu et pectatu erit amanerant
tes uſte me 10. extra occidentem at pietum et fac-
quali inuariant abſentia 11. ſeruſſene et ſi
ſeruſo nego 12. maus mihi quidam p[ro]ſoſi.
In quo mea inter noluerat populi romi
nus p[ro]ſpicere posuerat. Ham illuo mihi neq-
quam digna inuicillia conatu et meo uxor
batu. Iuſtu ame inuicillia tam odin inuicillio
conuenitur uocant. Miti iba tua intotlabi
li poterit ea epiotas quas p[ro]ſce annos
i̇quibus 13. uti atque uſus et etiam inſiis bo
minus cœpati cauſa interperpetu. Huic uo
quoniam iux te omnis dominio regnû 14. quod
indicavi, tamoge recitat. Et ſi homines
quos libiorius inſanie 15. ſueni neq[ui] p[ro]ſat
neq[ui] vederat qui quasi ev inuicillia offen
q[ui] populi romani urruere uocantur. Quod me
p[ro] ſiteo in ſepeſtis magni fortasse onus

et mihi pectulosus, veruntamen dignus, inq
omis nervos etatis industrie quae contencet
rem quoniam totus ordo paluorur ipso pita
te et autatia premitur et augetur infamia o
viosum affluens acerbus audiveramur. De in
simum depesco quod agam in magistratu quod
agam ex eo loco ex quo me populus romanus
ex ille Jan. secur hie te reip ac se hominib ipso
bis uolite. De munus edilitatus mee populo
romano amplissimus pulchretim quod polluceor.
Nono, predicto ante censuio. Quia autem depo
nere aut reciperet aut accige aut polluci aut se
questres aut inepietes coquinpenoi uvicui flu
solent esse quippe ad hanc rem aut potentiam
aut inpuentia, suas professi sunt abstinens in
hoc uvicuo manus aios quabat hoc scelere nefasto
erit tamen consil hor tenius cum solum impo
et potestate. Ego autem edilis hoc est paulo à
plus quæ puaalis tamen hoc huusinfesti res est
quò me actur esse polluceor uta populo roma
no grata atque incumque ut iſe consil in huc cau
ſa per me minus etiam ſi fieri possit quæ puaalis i
esse uiceatur. Omnia nòmodo còmemorabitur
ſed età exmo ſinus cœntus rebus agentur que in
ter cœmam annos poſtæque uvicuo ad senançia tra
nflata ſunt interbus uicanois nefane uito
ſe quæ facta ſunt Congnoſter et me populi to-
mam, quò ſi. Quaobrem cu equester dèclu
dicaret annos prope quinquaginta contemnus
nullo uvicu equite romano uicicante ne ten
uiffima quicte ſuſpicio accepe pectime ob te
uicanoas, consuetua ſit. Quò ſit uicavis ad
senatorum owiné træſus ſublaca quod populi to
mam inunùqæp nostrus potestate. Q. Culi
ous dannacus vifſyente innores Hf. xxe. pæ
torum homine honeste non posse danno. Quo
ſi e p. p. ſepeimo senatore cannaco Q. vobis
ſi pætore vê pectuus repetuus ſi e crikina
ta ſi eo nomine e p[ro]e obram uicanoi pect
mam accepiſſe cum quod in C. hætremio gr.
T. populo senatoribus qui ambo pectulis i
dannati sunt. Quod in 33. actuo qui ſi ma
ſestare dannoatus est. hoc planu facerit e cœ
pectuam ob rem uvicamur accepiſſe. Qui

inuenti sunt senatores. Qui C. uerre pie
tore urbano ſoniente exerent in eis, rem
què incognita cauſa cœnarentem. quin
tus est senator qui cu iuter eſſet in eadez
uvicuo ab reo pectuus, reciperet quâ uor
cibus diuicem et ab accufatione ut reu
oannaret. Jam uero quâ ego illam labè
ignominia, calamitate que totius orvis
conquetat. Hoc factus, eu in hac cuicær eu
senatorius ordo udicaret ut diſcoloribus
ſignis urtatoium hominu, ſententie nota
rentur. Dec omnia me obligentur ſeuere ac
turus, eſſe polluceor. Quo me tante, aio ſo
te putens, ſiquid in huc uvicuo ipso intelle-
xero simili aliqui ratione eſse uolatus at
comiſſus, cu pessentim planus facere mul-
tis testibus posſim. C. verrem inſicua mi-
tis auoientibus ſepe diuſſe ſe habere hie,
potencè cuus fiducia piouina, ſpularer.
Aeque ſibi ſol pectuus, querere. Sed tatri-
enòium ullup pieture ſiculiſis ouſtributi
habere ut feci prieclare agi dicerer ſi unius
anni quæſtu, in rem ſua, conuerteret. albi
patronis et eſtenſoribus ſuis tracerer, ter-
tur illu ubi erimus, quæſtio ſi ſiſſus quâ an
quam uicibus reſuaret. Et quo miſque
nit inmentè ullup dicere quod apud 33. clau
brionem nup cu in rei cienois uicibet com
memorassim intellexi ne ſemment comouët
populuz to me arbitra: forze un nationes et
tere legatos ad populi to. mieterene ut ley
de pectuus repetuus uicuius, qu[ae] collerem.
Si enim uicua nulla ſine et unùq[ae]p abla
turum purar[que]tam ſibi ac liberis ſuis ſans
eſſe arbitrentur. Huc quæ eiuſmoi uvicua ſit
tantus unùq[ae]p auſſerte quan[tem] ſibi
patro
nus auocans p[er]conib uicibus ſans ſutu
tum ſit. Hoc p[ro]ſecto inſinitu, eſſe ſe aua
ruſſim hominu cupuotus ſatiffacere p[ro]
ſe n[ex]centuſtine uictone no posſe. Œmme
moranza uicua p[er]clatâ q[ui] exuſatione,
nostri owinu quod populi to/uicua te
p[re]cunis repetuus ſi kieru noluer que amaio
rebus nostris ſociar, cauſa compati ſunt.

An iste inſp[er]t de ſe bonam ſtem builſtet in ſe uo
bis malam opinionem aſo imbibiffet. quo ma
ioſe etiam ſi fieri potest apud uos odio eſſe obſi
ch[ui] est capu[us] populum to/cum in auariis ſtet
tere p[ro]priio uos ſui ſimit[es] arbitaretur. Cuilo
co p[ro] uos in morales iuoces constitut[es] ac p[ro]
uit[ate]. Commone predico w quod intelligen-
tepus oportum ſuffilum uobis hoc diuinitus datur
eſſe ut odio inuioa inſamia tupituoinc[ie] to
cum oſviret liberens. Aulla inuicuis ſeuert
tas nulla religio nulla c[ogni] exiſtimant[ur] eſ
iudicia. I[ea]q[ui] populo tomano contemn[ur] vefpiciu[m].
B[ia]ui diutuma q[u]i am flagram[ui]
inſamia. N[ec]p enim ulam aliam ob cauſa
populus romanus tribunit[ia] potestat[em] c[tato]
stuio requeſtum ch[ui] cum poſcebat. N[ec]p hoc
Q. catullu[m] homin[em] ſapientiſſum utq[ui] ap[liſ]
ſumuz fugit qui B[u]n. ponere uio forſiſſimo
et clariffimo ex tribunit[ia] potestat[em] referen
ta cum eſſet ſenit[ia] ragatus. D[oc] initio eſt ſui
ma cum auſte uſus. P[at]ies conſcriptus iuio
tia male et flagitiſe tueru. Qui ſi in rebus u
i[vo]canvis popli ro exiſtulationi fatiſſac[ie] uo
luſſent n[ò] cantejo homiis ſuſſe tribunit[ia]
potestatem vefſerentur. I[J]p[er] c[ogni] B[u]. p[ò]
peu[m]s cum p[er]mi[zio] c[ogni]e ad u[erbem] ſu[m] ſu
ſignatus habent ubi quod marine erpeſtati
uiſebat; oftenot[ur] ſe tribunit[ia] potestat[em] re
ſiturum factus eſt neo strepitus et grata c[ò]
tuo[m]s ad murmurato[m]. I[J]c[m] in e[m]tem contiſt[em]
c[ui] or[mi]ſſer populi t[at]us ueratas q[u]i eſſe p[riu]ci
as/iudicia autem tu[pi]a et ſagio[u] ſi fieri E[si]
t[em] ſe p[riu]iſtare ac constitut[em] uſſe. T[us] u[er]
t[em] to strepitu ſi map[io] clamore ſua populus i
to ſignifica[t]e uoluntat[em]. A[n]e auſte h[ui]
nes inſpecu[m]is ſunt obſeruant qu[em] ad mo[n]
ſe unuſqu[us] uſe[trui] gerat intem[è]ndo reli
gione conſeruano[m] q[u]i legibus - biu[n]e adu[m]
poſt legem tribut[iam] umu ſenato[re] u[le]t e
nuſſim[u]z eſſe o[n]nat[iu]. Quod t[em]ſt n[ò] rep
benderi tamen magnu[i]pe quod lau[n]ente n[ò]
habere. A[ulla] enim eſt u[n]us ubi eſſe integr-
um ubi nemo eſt qui auſe poſſit[em] a[n]e conſeu[m]
com[paret]. D[oc] eſt iu[i]ocu[m] in quo uos ce reo

populus romanus ce uobis iu[i]dicabile. I[J]b[us] ho
mine ſtacu[m]ui poſſit ne ſenatoribus iuocanti
bus homo n[oc]entif[ibus] p[er]conſiſſum qu[em] tan
nati. Deinde eſt bui[m]edi reus inqu[io] hominem
chil ſie p[rier]t ſuma peccata maxima, q[u]i p[eciam].
De ſi liberatus ſt e[n]na alia p[uſpicio] h[em] ca[te] q[u]
p[uſſima eſt reſicere poſſi[n]o gratia n[ò] c[ogn]
tione n[ò] alius tecte factis n[ò] cen[i]p[io] aliquo me
vicii u[itio] tot tantat[que] e[m]s u[it]ia ſubicent[ia] eſſe
evangelabuntur. Pos[tem]o ego cauſa, ſie agam
i[u]oces. Euiſt[edi]t res ita notas ita testatas ita
magnas ita manifeſtatas p[ro]ſeit[ur], ut nemo auſt
ue uſi[us] abſoluatis p[er]gratia, conſeu[m] conſentet.
Deo autem, c[ogni]a alia atq[ui] ratione qua omnes ille]
conatus inueſtigare et conſequi p[er]ſum. I[J]a res
ame agetur ue in e[m]zu, conſi[m]us omnibus n[ò]m[ò]
aures h[uius] ſed etiam c[œ]culi populi to/intereſſe u
conſentur. N[os] aliquot ſam p[annos] conſentem
h[uius] or[i]di[m] tupituoinc[ie] atq[ui] in famia, celere po
testas. Conſta[te] inter omnis poſt hoc iuocia quib[]
nunc utimur nullum h[oc] ſplencore atq[ui] ac oſmi[
tate] conſi[m]ui ſuſſe. I[J]es ſi quid eſt ofen[i]u o[d]
boies n[ò] tam er c[oe]lem o[w]ine alio[m] magis to[n]
eos quod fieri n[ò] potest. ſed alia[rum] o[d]o o[w]ine,
ac res iu[i]canoas qu[er]en[i]ou, abit ruba[m]. E[n]a
pp[ui]m[u]n, ad om[n] inmortalibus quod p[er]ſatate mi[
u]co[m]. D[oc] autem iu[i]oces poſt ut in h[oc] iuocia n[ò]
mo imp[ro]bus p[rier]t e[m] qui tam p[rae]tum tu[n]
tus eſt p[er]petat[ur] deinde ſi p[rae]tum imp[ro]bi ſuen
t[em] n[ò] h[oc] uobis h[oc] populo to/Judices conſi[m]
u[itam] me t[ic]ule mi[ch] p[ui]uſſa[que] u[m] p[rae]tationa[n]
ac illu[m] p[ro]bitat[em] p[er]ſequens, deſu[m]. D[ex]
quod ego labonbus p[ic]ulus uninuicuis q[u]i mei-
ti cu[m] ad miſſu[m] eſt c[oe]cens ſeuere me p[er]ſeu[m]
tu[m] eſſe pollic[or]o. I[J]o ne accarat tu a[m] ſapientia
tua autu[n]tate obligentia. O[] cl[ab]uo poſes p[io]
uiſtare. Suſtace cauſa, iu[i]ocu[m]. Suſtace cauſa
ſeuertatis inteſtitut[i]is ſc[n]i religionis. Suſtace
cauſam ſenatus ut is h[oc] iuocio p[ro]batus cum
p[er]pulo to, et in lau[m]e et ingratia eſſe poſſit. C[og]
ta n[ò] quo l[ac]o ſi d[ui]o dare populo q[ui] techere ma
vobus tu[m]s telas. I[J]ac t[ui] patern[e] legis acui-
etur in mentem qua lege populi romanus
depecunus repetundis o[p]er[u]m]is iu[i]ocuis ſeuertiſſi

qui interius usus est. Cucumbarumque flumina an
turatesqueque te obturantur lauus comestiblee non
sintat. Que te vies nolens qui ebonqueant foro
simum et tubum patrem sapientissimum in animo grav
issimum feceris. Quare si clauonum patres uum et acrinomium cesseris ad restitutum homib auxacilissimum. Si autemole primum
tiam adprospicendas inforvas que tue atque
borum fame coperantur. Si fecerit seama et
stantiam ut nequis de re ueta eccl[esi]ta posse
fenia cœmouere intelligit populus domani
integerrimo atque hominissimo pietate telec
co q[ui] consilio notentur magnitudinem penie
plus habuisse momentem adspicione criminis
quæ ad vobem salutis. Sich ieremus esti non
comittere ut in hæc caufa pietor nobis cum
filum q[ui] mutentur. Non patiar rem inوت
pus adicti ut scili quos ad h[uius] rei justiæ
tum consilu nò monerit ut e[rum] cos nouam e[ra]
crassens eos cum h[oc]tore[s] consilium occidenti
hominem mihi àna fœti atque àmica populi to-
nuc fui atque supplices nò modo uis finis, fœtu
nas q[ui] omnis cum ipso amicantur h[uius] età
terpizandi ius suus fuit testatem nò habeam. Nò
sinam profitus caufa ame poita. www.cichus
interpo fitis ei nobis cœpit respondeat ei ac
acculatio nostra in obliuone outurmitatus
acculata fit nò committam ut e[rum] res utiicuntur
cui h[oc] frequentia tonus italie doma oſtesset.
Oue convenerit uno trive unioq. committuntur uui
clausum cœnsentur q[ui] caufa biuis uidiq[ui] et lau-
is fructu et oſſenſionis periculam uelstru la
bores soluciuinem q[ui] nostras ſcientâ quod
agatut memoriam q[ui] quod aqueque dictu sit/
omium puto eſſe operret. Fama h[oc] noui s
ab urs qui nunc p[er]currens nòstre cuitatus ſit
ante factum ut testibus utat. Scant[us] illuus ame
nouus. Iuodes congruens et ita testes cum
ſtitutam ut crimen totum exforcem. Vbi in
terrogando auq[ui]nus atque oatione ſimaneuə
tu testes av criminu accormadei. Ut nichil ut
ullam uſitatâ acculatione atque h[oc] nonu iſte
ſte. Nisi quinilla tunc au omnia octa ſit testes
dantur. H[uius] infingulis res habuntur ut illis

quod eaream interrogandi facultas auq[ui]
tantum oicenti q[ui] ſi. Suus c[ui]que perperutâ
oatione acculationem q[ui] cœſtueret altera atti
one auioat. Nunc eo quod h[uius] c[ui]que
ſtimus ut malitie illo consilio nostro occir-
tamus necio fieri intelligere. Hoc precatois
erit acculatio. Dicimus C. verte ci multa lu
biuinoſc multa crucliter ſciantur ro/ atque ſci
os mulcte inced homines q[ui] nefane fecerit tum
præterea. c[ui] c[ui] exer ſicilia contra leges abſoli
ſſe. Hoc testibus h[oc] tabulis p[er]utans publicus
q[ui] autoreſerbantur uta uobis planus facemus.
ut h[oc] ſtatutis etiam ſi ſpan uj. aduocenoum
nostre c[or]mario nae cu[n]que q[ui] vies habuſſemus
tu oſione longa nichil opus ſuſſe. Dom:

IN C. VERREM

ORO III.

nunc de
huius
generi
auctoritate
aliter
iudicem
hanc per
hoc scindere
semnoni
uniri atque
hanc opinionem populi domani ſuſſe C. de
rem altera actione responſurut nò eſſe nequa[que]
uicuiu; affutum. Q[ui] fama nò h[uius] c[ui]que ſoli
emanantur quod ille certe ſtatutat ac traherat
uerat nò atestet. uenit età q[ui] nemo quæq[ui]
tam auoacem tam amentes tâ impuicenti forre àbi
trabatut qui tam u[n]tateu criminibus tâ multas
testibus euclus ora uiciu aſpici aut ac ſum
populo ro. oſtenere auoeret. Exenim utem ut
tes qui ſuit ſemp[em] ut auoauem proclutus ſic
paratus ad auotienoum. p[er]ſto eſt. reſponseret
oſenbitur ne h[oc] quicem ſibi tequiqui ſert ut
in rebus turpissimus cum manuſco teneati

si reticere et absit eam in pudentie sive purè
tem etiam quæsiffe uteratu. Patavi uioles
et nò moleste fero me. Labous mei uos iuxta
wre cœtis fructu uestre effe tatuos. Am si sive to
fœsset quod pumo statuetat et nò ad esset
minus aliquanto ہich opus esset. Cog
sereet quæ ego in hæc accustatione compada
constituenvo, ob elaborasset. Vestra uto reus
tenimus plane atp. obfuma uioles effet. Neq
enim hoc auobis populus romanus expectat
neq eo potest esse contentus ſi convectatus
ſit is qui adesse uoluit. Et si fortes ſiunt ہ
eo què nemo ſit auobis defendere. Imo uero
adſe. responset. Erimus opibus ſuimo ſiwo
wo poterimur homini ſefenoatur. cer
te et mea obligentia cum illuviis omni cupi
tate. ueftra integratas cui utiis penia oſta
ua cui ultiis patronuus minus atp. poterua-
tur cœntu. illa uicta uocuntur cum content
tione cœtamen et uenerit. Abens h. uſte eſe
vannatus nò tam ſub tenentibus ch innoſſe
neſte lauri uacteratu. Neq enim ſalus nila
tep. mai. hoc tempore repus potest ch poplin
to. intelliger et ligenter tenebat ab accufatme
uvicibus fecis leges temp. ſenatono confil
o maruita poffe ſerentur. Neq tanta foiumus
homini ſeruimus potest accedere ch opinione
populi to. tatione uerentis integratis flori
religionis ab hoc eoine abuiculan. Et ap. in
udiva magn. et marie egram et piope cœpi
tam tep. pectu ſinſe poffe. Neq in eomagis
mec ch uefte lauri exſtituationi ch ſeuſſe.
Accedat enu. ad ſuavia: uocaturos ienandam ui-
upretationem ch tollendam, ut cu. hoc res pœu-
olitare populi romani et aduotata aliqua ex
pauere mea obligentia constituta autentas in
vocibus intereatur. Posſtremo ut effect hoc u
vicatu. Bo finis aliquanto iudicantque contno
uſſe exſuueratu. Et enim ſine oubio uoi
ces in hæc cauſa ca. inſcrimen adſutum. Re
us est enim nœntiffimus qui ſi concenati
conſent homines dictæ us uocibus perniam
pluumu posse. Sin absolutu conſinuus neq
te uocibus tranſerens uitera tam et ab

ſolutione iſtus neq. iſe tam ſpat. nec to
pulus romanus metur ex ipfuerit. ſin
gulari quod acer ch responſes ſunt qui im
reunt. Oichi piopter eius auotat àp. a
mentia, ne hoc quom. mutanou. uocat.
Duita enim inbus et homines unpe nefa
tia ch comiſt quoque ſeclerna perſ agitè
et amente conſi. ch seductur. Agunt e.
pierpitem pene cum romanu. Cuius pe
ſeuui ſeuſſe pum inuiculus uocaut pez
impliantes uita liberatius et cunctatis et i
crucem ſuſtult. Et puit enim aſſuppliunt
ou patruo. uſt. inuentus est qui ex copertu
parent, abceptus filio adoneo adjuici ope
rentus pietus, pro ſepulcrua liberam pofferet.
Religiones nero cerimonic ch omni ſacra
ſanor. ch violat. Simulacra ch coru. qui
non mo er ſuis cœntus abſenta ſunt ibi eua
larent intenebus ab illo reſtura atp. abstra.
Conſistere eius antum. ſine ſuzo atp. am
ta nò ſuitt neq. iſte michi uoretu ſe ao-
vatione offerte ſolus. Neq iſte auartie
ſupplicio comui qui et ſedebus obstruxit
conſentus eſſingulari rem quaqua. pena iſt
unamus atp. ipotuma natua reſſetat. No
wo ſolus quertat ut ille cànato bona reſtitu
tur. his quibus crepeta et religious cœm
in mortaliu. expanione et cumu. romanu
cruciatus multo. ch innocentu. ſanguis i
ſtus ſupplicio iuensus eſt. Non enim ſurem
ſed eremorè. Non auolterum ſed erugnato
tem puovaie. No ſacrilugium ſed toſbe. ſacra
teligionu. ch. Non ſicatui ch erucuſſimus cau
ſicem cumu. ſotuus, ch in uſtru. uotiu. acu
ućimus ut ego he unum eummo. teu pos ho
minu. memoria. ſuſſe abbatet eu danau ey
peſitret. Ram quis hoc nò iſtu intellig abſo
latur ovis hominibus ch inutias. ex manibo
populi tomam erip. nullo inedo posse. Quis
hoc non p[rae]puit p[re]clare nobis. acti in ſi to
pulus romanus iſtus unius ſupplicio contc
tus erit. At non ſe ſhatu. non iſtu. maus
uſſe ſeſus concepſse cu. ſima ſpolarce ei
tor homies innocentu. necatet cum cœnt ro

mances moxre cruicatu cruce afferente cum p
conu oucca accepta pecunia oimilene qui m
cos liqui isti tot tanus cam noramis secleturque
cooptu, utant sententia sua liberarene. Nò est
no est inbve cujus peccandi locus iudices. Flò
is est reus no in tempus no in consiliu, mei
nequi arctigantius apud tales unis iudicem
cere. Nec actor quidem est is cur reus cam nunc
com peditus cai uicens aut occulce scribe atque
impune erip i posse. Is eis iudices non pita
bo C. vertem contra leges pietum cœpit. Su
shinbune tales uti se tot caucaabus cor hoib
honestissimus ex eam illustri prieunia cor pop
ulorum prieuacorum quæ cœpitis no cretissi. can
te populi romani voluneti restitisse sustinea
ne. Reperiemus si isti unu, ad alium iuciaum
peclut potuerit, quibus prokemus isti inque
ura pecunia publica. On. cartoni consiliata
auerisse quibus pseuacamus isti alieno noie
aquestribus urobis quod pueræ acnonie dixi
auctis pecuniam abestissi. Brune qui in eo qus,
audatiam eius reprèclant quod aliquod hoi
nibus vecapite quanti comodin fuerit frum
u fecumani senexerit. Brune etiam fortasseu
oices quillum eus peculatu vel acerrime ui
oicandum putent quod ute. O. marcelli et
P. africani monumenta que noia illorui re
uera populi romani er erant ec habebantur et
fanis religiostissimus ex ubibus secuor, atque
amictus non dubitaumente auferre. Emefteret
ex pectulatu etiam innoicio. Sedictetur ec du
ctus hostiz quos accepta pecunia liberantur. Vt
teat quod et ills responeat quos in cœur loco sib
ors domi sue refuauet. Querat no solus qum
ac modiuz nostro crimini ueruz etià quo parvo
sue conferioni posse mediet. Dominere se p
ore actione clamore populi romani. Inho atq
iun. co eracuetam conferuz et de duces piedo
num aſe fecua no eſſe peuſſo. Se iam tamen
eſſe uerutu ne iſt inimini daretur. Es aſe-
pecunia liberats facerat in quod negat no
woſt! Se primary hominem prieuotum duces
iuncs atq in columnes comi ſue posita q[ui]que
tuere uti oam p[ro] me liceat rei veniſſe. Hoc

in ullo maestatis iudicis ſi licueſi ſi oſtèdei
ego oportuiffte cœcariam. Et h[uius] quoque euſaſt, pro
ſicere eo quo me iam p[ro]tem uccat populus to
manus. De ute enim liberatis et citoatris ſi
um putat eſſe iudicis et reace putat. Conſtru
gat ute ſui ſua consilia senatua. Quæſtores
oibus pruimpat. Euoſes ex uſtâ ſeuertate, mi
chi credite armorum apud populi romani. Quaque
laqueis tenebitur. Credet his equitibus romam
nus populus romanus, qui ao uos àna p[ro]duc
ti restes quos inſpecerimur ab uto cuicem to, q
cognitores homines honestos tarebantur, eſſe
crucem oſueruè. Credent omnes quinque et tri
ginta tribus homini granuſſimo atque ornatissimo.
O. Antonio qui ſe p[re]ſente cuè romanus ſeu
ti peuſtiam eſſe oſtis. Autem populo romano
ui p[ro]pumãus eques to. L. flaus qui ſuius fami
liarem herenui, negotiatorem et Africa eu cui ſi
tacuſis amp[ro]us centui cives domani consigno
ſerene lacticinantes, q[ui] defenterent pro reſtato
nò oſtis ſecum eſſe peuſſi. Probabit fiut et au
tortatem et religionem ſua. L. ſuecus h[ui]om
bus ornametis p[re]dictus quiuatus apud uos vi
xii[em] multos cives romanos. In laudum usus i
p[er]io crucaſſime p[ro]im morte eſſe multatos.
Hanc ego cauſa, cu agam beneficio populi to.
suffragus en p[re]ere aut ame ulti munus cedulae
tus amplius aut gratius populo romano e[mi] p[ro]
sit. Quam o[n]i in iux uorico conentur omnia.
Nehil est iam quod in hac cauſa peccare iudices
quiſſu niſi uestro p[er]iculo posſit. Ora qui[que] cato
cum inpreteremus rebus eſt cœnienta, au iuſtuis
cosplorata atq prouila est. Ego meu, ſtuiuiz i
rempiam, tam in lo tempore oſtendi cu longo inter
uallo ueterem conſueto, inſe tecti et regat. So
cium atq amicorum, populi romani, meuiz
autem necio, nomè homis auacatissim octu
li. Quod meu, factus, lecittimi uiri atq ornatiss
ſim quo in nuo euobis complles ſuere. Joa p[ro]
banerunt. Et ei qui istius quæſtor ſuſſet et ab
iſto leſu iu[u]teliclas iuſtas p[re]sequeretur n[om]o
terent, nomis ſeſi ne ſub ſeruere, p[ro]ſes. Q
innegatio in uſtiam mea, celerrimis reducis
oſligemam multeutuo leceterat, ec cestui, de

1. quod ei in pro
satione facere
probo, utinam iux-
tanti cauſa ei.

clataure. Patozem uero ac religionem quæ eum uenissimè senakò, ac secios populi romani qui in ea provincia questòr sultèm ao loispites meos et necessariae cautiis coram oecenfori cœnit potius quæ ad eos quiamem auxilium petuisset. Nemini meus aeventus labori aut sultui neque publice neqo paunitiz fuit uim inquirento tantam hùi quanta; michi lex oabat nò quæ huc potestam uistos, studio quos ute ueretate. Romas er sicilia redid cum ute atque istius amicis hocis autem et urbes et urbani sermones huusiminoi dissipassent quo aios testim retaxarent. Ne magna pecunia auera accufatiæ est ceducti, tæsi probabatur; nemini qæ er sicilia testes erant hi qui questòre me in provincia cognoue tane. Et hinc homines macime illustres qui ue iusi noti sunt sic uestri unuqueque optime nonièt eam uis, eo cumi nequis ac mea fidè atque integratae ubi tarere conec ad reiciens uibus uenimus. Sicibam et reiciens uis iubibus nò nullus memoriam nostra pacto: si spici onem non uitasse cum in ipa accufatione coru industria ac diligencia probaretur. Ita reiciens uibus ut huc consue post huc statim, populi quo nunc uentur similu splencore ac dignitatiæ consiliori, nulli, fuitque igitur laudem cœm aut sibi esse mecur, qui cum p. calbam Juices reiectus. N. lucretius retinuit et cum eius partonuus ex eo quæreret eum suos familiaribus. Sed pedeque à consiuris. O. Jumiz reici passus et seft responsoit quæ eus vocando nimius suus uirisententie coru congnosceret. Iteq. uocibus reicius sperabam tam onus mei, uobiscum esse cœm. putabam non solus, notis sed etiam ignotis probatam meam fixem esse et diligencia, quod me non fecellie. Nam comicius meis cum ute in finita laitione contra me uteretur: populus Romanus uociautem istius pecuniam que apud me contua fixem meam nichil potuisset apud se. Si bonorem meum nichil posse ceterè. Quo quicemdem pumum uoices citati in huc reum consedistis. Quis tam inimicus huic ordinem fit, ut quis tam nouaz rerum uociorum, uocicis quæ cupious qui non conspectu confessi quæ uestro

comouretur cum in eo uestra michi dignitas fructu, diligenter referet. Jo, suus, affecutus ut una hura qua ceci dicere teo auacæ pecunios, p. fuso pecto spem uocis coruipendi pecterè ut p. mo die testi, tanto nuo cito:to populus romani uovicare ipso absoluto rem. D. stare nò poſſe alter ut dies amicis istius et oſenſoribus in modo spem victore ſi etiam uoluntate oſenſio nis auferet. Ut testius dies ſic huc, pioſterè ut morio simulato nò quid responseret ſi quæ admodi, nò responseret deliberare. Deince rei quis diebus bis criminibus bis testis et ubi nis et provincialibus ſic obutus atque oppreſſo eſt ut bis lucorum diebus interpoitis nemo istu compenso nato, sed consenato, uocaret. Oui propter ego quod aome actinet Juices uici. Nò enim ſpolia C. uettis ex existimatione populi to: concupiu. Neam fuit cum cauſa accedere ad ac cusanou, que cauſa fuit uilustro. Si acuſa uilust: proviuæ oſenſorem constituì et deſi rei p[ro]ſuendo ſulere. Oui rei honestius quæ intanea in uiovi- uociorum, adcluè hominè cuius oanatione to tus orbo cum populo et in laute et in gratia posſit esse ostendè ac p[ro]ſuare hojem nocentem adducti eſſe. Quis in populo romano eſt, qui hoc ex p[ro]ſe actione abſulit, omnia ante cannatotus ſeclera fuita flagitia ſin unu, locu, confectur. Vix alii huus parua parte equaui conferi q[ui] posſe. Q[ui] quod ad uestra, fama, eritumanoem ſalutè q[ui] comuèm p[er]anet uoices p[ro]ſpiciate atque consuſite. Splencor uester faceret ut p[er]ſare ſin ſi mo rei trinmento ac p[er]ſulo nò p[ro]ſtits. Non enim poteret ſp[er]tare populus romanus eſſe alios in ſenatu qui recte p[ro]ſume uovicare. Q[ui] ſi non potueritis necè eſt eu, de toto owine t[em]parte alio genus huius atque aliam rationem uociorum requeat. Q[ui] ſi uobis uo[que] leuus uoetut, q[ui] p[ro]utatis onus eſſe graue et incomodum uovicare intelligere oſetis p[er]mum intereſſe utriu, ad onus uofmeti, reiecti, tis an q[ui] p[ro]bare populo romano, p[er]ſem uestraz et religionem nò p[ro]tueriis eo uobis uovicandi p[ro]testas crepta ſit. Deince etiam u[lo]o cogitate q[ui] p[ro]peulo uentum ſumus ad eos uoices quos ip[er]ci, uestri populus romanus ac uobis uoluit.

udicare. - Verum uobis dicam, quod intellem
uivos. - Domines feceret esse quosdam quos
tantu; cedim, nostris ozonis teneat ut palä
iam oicentent se istu, quem faciant esse hojem
ipsofactim, hoc uno noie absolu uelle ut abſe
natu uicia p[ro]e ignominia; turpitudinem, auſterentur.
Hoc me res pluribus uivos abus uo
biscum agere exigit uo tunor meus teueſtra ſi
ve ſed ſp[er]uolus, noua que cum uerres ſubto
aporta ad udivicem, reſtrapiſſi, nonnulli ſutè uo ſin
cauſa illius consiliiu tam repente esse mutatù.
Aunc nouo querimowie genere uti posſee. h[]
tenſus. et ea oicere opprimi rei, ex quo nichil
vocat accufatoz. Richil esse tam p[ar]culofu, for
tumis innocentiu, q[ui] tacere aduerſauos. Etne
aliter q[ui] ego ueli meis, lauzet ingenui, eu
vocat me ſimuleſt, oſtiffem ſubleuatuſ ſuſſe
eum que, contra oicerem quia uo oſreti, per
dicuſſe. Orem illi g[ra]tam. uta oratione p[er]
tua uo quom[us] h[oc] ſi neceſſe, uenit, ut erpiaſ
utrum ille ferat moſtius t[u]e cauſuſſe an nuſe
oicere. Hic tu fortasſe eris obligens ne quam
ego h[ab]iam ex meis legitimus h[ab]us remictat; i
om[us] tempore quod nichil legr conceſſuſ, est ab
uſtus ero querere. - P[ro]h ceu, ac hojem fixum in
piobabis c[ir]icu[n]ini. C. uerrem q[ui] accuſat, no
ut tam uio q[ui] ou iucent oicere. Oucel mich[er]
mea cauſa c[et] eo mich[er] uero uti uo liceb[er]. flà
accuſand[us] mich[er] tempus mea cauſa oatu, c[et]
ut posſem oratione mea eruina cauſa; q[ui] ex
p[lic]are. - Hoc ſin uoto; uo tibinuia; facio ſed
de meo uite aliquod ex comodlo c[et]ralpo. Cauſa
enim inquiſi cognosti, oportet ca ut quod q[ui]
lucr reus concenari uo poterſt. q[ui]us ſie nocens.
Igittu tu moſſte c[ul]iſt me aliquo factum c[et]
quominuſte concennau posſee. Aam cauſa q[ui]
g[nu]ta multi poſſine absolu. Incognuta quic[em]
conſennau nemo poterſt. Aoimo enim compen-
ſatinu, qu[em] habet lex inſt honefſtiusu bis
ut cauſa dicatu. Oucel autem mea cauſa pon
us est constitutu, q[ui] tua aut nichilo tua pot[er]q[ui]
mea. Aam ſi bis oicere est comodu; certe utriu
ſi, coe eſt. Si eum qui poſſenues dixit opus est
treclagui. Accuſatous cauſa ut bis ageretui co

ſtitutum eſt. - Verum ut opinior glauca p[er]
tulte ut conspensat, reuens ana ut u[er]
cari, p[er]uamo poterat ut amplius p[ro]nunciar.
Veru[que] igitur legem meliore[que] optior illa, uete
rem qua uel c[oe]t abſolu uel taceo c[ed]enat,
icebat. Ego tibi illam attilliam legem t[est]
tuo qua lege multi ſepe acuſati, ſemel oicta
cauſa ſemel audivit, testibus concenati ſi[mi]
neq[ui] quam tam manifestis neq[ui] c[aut]us eri
minibus q[ui]us tu conuicens. Puta te non
hac tam atroci ſed illa lege mittissima cauſa
oicere. - Accuſato. - Responſebi. testibus edi
cui mea muta inconſiſtu, ut iſt[em] lev amplian
ot faciat potestatem camen uſi turpe ſibi eri
ſtimente uo p[er]uamo udicare, ueru, ſi cauſa, q[ui]
g[nu]ſa opus est p[ar]ni, ne cogita eſt. mittissima
mus h[or]tenſi quod ſepe inſo[c]ento expeſi ſi[mi]
qui nos mag[que] accenot[ur] u[n]q[ui] in hoc quic[em] ge
nere cauſam; ubi aliquid erep[tu]t, aut oblatu,
c[ui] p[er]iam oicatu. - Nòne aut mea c[it]a c[ab]olus aut
intestibus omnis expeccatio udian, eſt. Diu[i]p[er]
ma actione me plane eſse factur C. uerrem-
H[.]f. - qua[di]g[etic]ies conſa legem abſtutisse. Odo
h[oc] p[lan]us eg[iſſem] ſi tu nauiſſasse. Dio quid[am]
ſut al[i]ſinus qui cum eus filio p[at]re facer[elo]
te viduas ap[ro]p[in]quo p[er] magna uemſſem u[ui]
chil habuit negoti, neq[ui] controuersie. Derres
ſimulac[em] q[ui] tetigit p[ro]nunciar, ſtat[ui], meſſanam
litteras c[er]di. oviu[n]e eucauſam. c[it]ulmatuſes ex
ſinu ſuo ap[po]ſut qui illam h[or]itatem ueneu
eruicem comiſa; eſſe oicentent. H[ac] de re o[no]
t[em] se ip[er]m cognituv. Posſi, c[er]in[ce]p[] totam r[é]
ep[ri]cicare teinu ad ueremui, uo quod accenot o[
cre]te vionem -ff. -ff. c[et]uas centena milia nu[da]
ſſe u[us] cauſam mittissima; obtinere. - P[ri]eterea
gregges equarum eus uſtui, abigenos curaſſe.
Aigentis uelſus q[ui] strangule quod fueret cura
ſſe auſterenou. Neq[ui] cum ego oicerem neq[ui] eu
tu negares magnu in momenti nostra e[ct] o[ato].
Ouo tempore igitur auues uoc[em] exigeret a[ui]
q[ui] acteneret cum o[no] iſp[er] p[ro]duet cu[u] ceteri qui
tum inſiſtia nego[ti]s o[vi]nus interſuſſene cum
p[er]cos iu[s]o o[vi]es p[er] quos cauſam o[no] oicet, repuſe
perunias ſlipſiſſe mutuas non aſſua exſiſſe:

Piedia uenvisse cum tabu, auou, bonoia proferentur. cum qui petuaz, oioni aederuntque dicerent se tam eu, auvisse eos numos solum uti eterniarentur cum amicis homines patrovi ovis homis honestissimis hec eam se audivi sse dicerent. Opinor eu, hec fuerent eu, uos auvisus sicut auvisus eu, cauſa agi inter etur, ſic ame ſunt acta omia puore actionem ut incrimibus omnibus nullis, effet ma quiſque uestru, petuam accufationem requirat. Aego eſſe quiſque aſſebus oictu quod aut uestru, cupiam effet obſeuus, aut cuuſque ora uus eloquentiam quereuatur. Et eni ſie me ipm egisſo monia tenens ut iſestibus in terrogauiis omia crimina proponere, et ex plicarem ut eu, tem totam in medio p[ro]ſoſi uſſem tu aeniq[us] testè interrogare. Ita no modio uos quibus est uioicano, nostra crimin tenens ſ enam populus cante, accuſationem cauſam qu[ia] cognouſe. Tâ ſi ita de mo facio lauaz, qu[ia] ego illuо mea uolucare tа potus q[ui] uestra inuia aductus fecerit. In terpoſi uſſus accuſatore qui cum ego michi centent, et x ies solos inſicilia postulaſſem cenent, oſto ſi he alter poſſulaſt, menſes michi tre, eu, erupuſſet ad agenou, marie apſolitrs. Reliqui om[em] tempus huiſ anni me uobis remiſſiun[em] puſtus ut cum hoſs nos eſſem usi tu bimis luvis interpoſiis qua iuag[ia] ſeffimo poſt ies responſeres. Denom̄na tempus ouceterur: a 23. glabuone p[re]to te et amagina p[re] homi, uiciu, ad p[re]tores alium uvides q[ui] alios ueniremus h[oc] ſego n[ò] uoſſiſem ſi me n[ò] om[è]s noti iſnoti, q[ui] monu[iſſent w agi w aſgicati in eo laboiani b[us] est illuо tempus reſiceterur. C[ito]do ſi meus h[us] in accuſanto uti uoluſſem uer- eter ne michi criminá n[ò] ſuppeterent ne ioratio teed ne uo[ux] uires q[ui] uſſerent ne q[ui] nemo prima actione ſekenzere auſus effet eum ego bis accuſare non poſſem. Ego me u[que] consilii, tu[que] udiabus cum populo to, p[ro]baui. Nemo est qui alia ratione iſtorum inuiue atq[ui] inpuuente poſuſſe obſiſt at

bitetur. Et enim qua ſtitutu, ſuſſe siquam diem qui istu, erupienou, redeuerunt in cauſè uterent cum ita cauerent ſi poſt il[ium] annuari as inconſilii, uteur in eam diem ego cu[p]tum ſſem utare in uſſem. Nunc michi tempus ei quod michi ad dicentur datu quoniam i[am] est cauſa, om[em] erponere h[ito]a est tatio odigitur. Iaſq[ui] p[um]us illu[us], acu[que] istu[m]que turpitiu[m] et flagitio ſiſſim[u] p[re]termi[n]a, nuchil ame zep uertue ſue flagitiu[m] p[re]cecat[is] q[ui] auioe, nuchil ex illa imputa adolescentia ſua que qualis ſu[n]t 4 ut meminſiſtis, aut ex co que, ſiu ſimillu[m]m produx[ie] recoſſignoſſe potenti. Omia p[re]terito que michi t[ui]p[ia oictu uicebuntur. Non ſolus, quid uti, auotu uertu, et[em] quod me decet ut certe consuiterado. Nos quoſo dare hoc et concedi, te p[uc]ou meo ut aliquam p[er]miſi[que] inſu[n]tia reacere poſſim. Omè illu[m] tempus quod ſi ante q[ui] uſte ao mag[ra]tus tem[pe] publicam acceſſe habet p[er] me ſolutu[m] ac libetu[m]. S[ic]aſſe noctu[m]uis eius b[ach]ationibus ac ingu[i]ſſe nonu[m] aleatoru[m] p[er] to[m]u[m] nulla mentio ſiat. Da n[à] aedex[ura] que res patris eius etis ip[s]us p[re]terereantur. Luiceter ut[io]na uerens iſamie. I. P[ati]atu[m] eius ita reliqua me h[ane] tanquam iacutam criminu[m] facere. Questu[m] Bu[que] pap[itu]n[que] ſule ſuſi[que] ab h[ane] àn[os] quatuordecim. Et cæpe ad h[ane] diem que feci ſi uo[u]co. H[oc]a nulla iacua aſtuto astellere actuatuſtate flagito reſi[que]. Di ſunt anni consu[m]ta inqueſtura ec legitiſte aſſatica ec p[re]tui[u]a urbana et p[re]tui[u]a ſiculiſi[m]. Quare hec eam[è] cre[at]u[que] quatuordecita iſtribu[n]to totius accuſationis mee. Q[ue]ſtor[u] ex ſenatu[m] q[ui] ſi[mi]to prouincia, ſoſtutus es. Obrigite t[ui]b[us] c[ui]ſul aus ec cum ſuſte. Bu[que] carbone eſſes tam q[ui] p[ro]ui[m] cam obtineres. Etat cu[que] diſſenſio cu[m]ui, ſqua nuchil ſum oictu[m]us. Q[ui]o ſentire obu[n]ers u[m]n[ò] h[oc] oico. In euiſmodi temp[o]ri, ac ſoſte ſta tuere c[eb]uſſe tr[um] malic[em] ſentire ac t[em]ſen v[ere]. Caibo graviter ſteret[ur] ſi[que] q[uest]uem obti gisſe hominem ſingulat[em] luxu[m]a atq[ui] in ec[t]a! Deruntamè ornabat eu[n] benefic[i]tis omnibus ne oictius teneat, p[er]tui[u]a atterbut numerata est. P[ro]ſectus est qu[est]u[m] in p[ro]pu[n]tum. Venit i[ga]l

Tienendurium et cip. àmin
trance avulsas feci uta puf

al'renere

l'am. Exspectatus ao exercitut consularè cujus
cumia. Si mula pumuz occasio ei uisa est. Cog-
sate homis principus, magnântum consulez et queſtò.
catu prouicam quæ cesserit. Vice quid egerim. E-
tigit se. Speratæ ſibi autaz posse aliquas afflari in
hoc criminu uoluntatis offenſionis quæ coru qui
bus En. carbonis mortui nomen edulo ſte. Quib-
uam reiacione productionem quæ consulis ſuget
etam ſperat forre quaſi uero apud uoitate occen
tende nobilitatis aut studio partim fecerit. De
nò apertissime consulem exercitum prouinciam
quæ consillare et propter inpuentissimuz ſubu
auſugerit. Est enim obscuro etiam eiusmodi
factum eius ut posse aliquis ſuſpicari. C. uerei
quod ſtere nouas boies nò potueret ao nobiliza
tem hæc est. quod ſeruas tranſſes nichil fecisse pro-
tet pectinam luoeamus tationes quæ ad moelù
reſtulirent. Jam ſi est offencens quòbriz En. carbo
nem requierit. Jam ſi est uocibare pumuz bre-
uitatem cognoscere. Accepi inqui dæres oucens
ta quinque milia quadringentos ſed decim num
mos. sedi stipendio legatis pro questuabu colori
tis pretores. H. mille quingenta quadragita
quinq milia quavarentos númos. Reliquiarum
mini. H. ſexcenta milia hoc tationes referit h
modo. Aut ego aut tu hortensi, aut quidch oin
reſtulit. Omo hoc eſt. que in pucientia quâ auoacia.
Quod exemplar ex tot homin rationibus reſtet
humusmodi est. Illa tamen H. ſexcenta milia qu
nep. ſalo quiem poterit ſeferibere quiby cata est
ent quæsito ariminu ſeribit reliquiffie que ipa H.
ſexcenta milia reliqua facta ſunt neq carbo atti
git neq ſulla utiit neq in eſtarii relata ſiur. oppi
oum ſibi elegit auminiz quod an uſte tationes
ferebat oppieſsi, diuæptum quæ erit non ſuſpica
batu. ut quod ſentiet facis multos ex illa cailai
tate ariminensium testes nobis in hanc rem te
lu. quod eſt. Recita zenuo. p. lentulo luctu cito
questuabus urbanis restationiz relatariz. et
S. C. ut hoc pacto tatione, referre liceret. Et ſi
llanus repente factus est nò ut honol et digni
tas nobilitat restiteretur. quo si illune ma
uus profugiſſe tamen ita tua fuga nefaria pio
vioo consulis tui ſeeletata indicaretur. Malus

cius im probus consil ſedit ius h[oc] En. carbo
fuit. Fuere alius. Tibi quanto eſse cepit. Po-
ſte a quam tibi pecunia, reſtrumentarior iones
omnis ſuas exercitut quæ comite. Nam ſi tibi an
tea oſpiciuſſet utem fecisse. quod anno poſ-
to. p[ro]ſo questor cum l. p[iso]ni consuli obtugis
ſet. nò actigit pecunia, nò ad exercitut, p[ro]ſe-
tus est. Quod ut rep. ſentit uta ſentit ut nec ſi
cem ſuam nec moie maiorem nec necessitioru
nem ſo[ris] lederet. Et enim ſi tec p[er]tubare oïa
et ſeuſitere uolumus cotam uitam p[ic]ulofa
in uichofa, inſe[que]m quod reſtemus. Si nullaz
religionem ſo[ris] habebit nullam societatem
conuicuo ſecunde oubrieq[us] ſo[rum] nullaz auto
ritatem mores atq[ui] inſtituta maiorem. O[rum]
est. co[is] inuicem qui ſut loſtis ſuoriz. Nemo-
unq[ui] ſapiens p[red]ictor[us] creden[io]u p[rae]ut[ia]. Ix[que]
ſulla cu[mi]nus auoentus gratiſtus eſſe cebu
ut ab ſe homis, atq[ui] ab exercitu ſuo remourit. Be-
neuens et eſſu ut apud e[os] quos ſuus p[er]b[ui]
ciſimos eſſe intelligebant. Vbi uſte ſume rei ca-
q[ui] necere nichil posſet. ei p[er]miæ poſtea tamen
liberaliter tribuit bona quidem p[ro]ſcriptorum
inagro beneuenciano viripienda conceſſit. h[uius
honorem ut p[re]dictu no ut amico ſicem. Nuc-
q[ui]s ſine homis qui moreruz En. carbonem
cederint tamen bi cœnt non quo illu acceſse uo
luuerit. ſed quod ip[er]s in tali re metuendus ſt co-
gitare. Comuè h[ec] est malu. comuè metus.
comuè p[ic]uliz. Nulle ſunt occultiores iſtque q[
ui]e e que latent iſimulatione offitiu aur i aliquo
necessituarum noie. Nam eum qui p[al]am est
auoerſarius ſacile uitano[que] cauere poſſis. H[oc]
uero occuleum inſtitu[n]z ac comethey malu
n[om]edo e[v]erit. u[er]tum etiam oppu[n]it. ante q[
ui] p[ro]ſpicere atq[ui] ex[plor]iare p[ot]ueris. Ix[am] ne u[er]t
tu eum quæſtiori ad exercitut, miſtus iſs e[ust]os n[ò]
ſolum p[ec]uie ſed consil p[re]ceps o[m]iu] reru, c[ò]
ſiliorum qu[em] ſu[n]i habitus iſs inliveru, loco ſiue
mos maiorum f[ere]bat. Repente ſeinquas te
ſetas. Ao auoerſarios tranſſas. O ſe[el]us. o[pe]
[ante]cum inultas terras ex[por]tan[io]u. Non
cum poſſet ea natura que tantu[que] facimus c[ò]
misit h[uius] uno ſtelere eſſe contenta. Necesse est

semp aliquu euismodi molatur. Accesseft est
inſimuli aurora p[ro]fioa q[ui] uerſetur. J[ta]cap u[er]que
ſte quem 6n. do labella poſtea C. marcello et
aſſio p[ro]queſtore h[ui]t[em] aut ſcio. An maiors et
am ſec neceſſituco ſuit q[ui] ſula carbonis ac pl
us u[mo]ciu]n]u]o]u]ntatis u[alere q[ui] ſor[u]s ob[ea].
J[te]c[m]m in 6n. colabellam qui in 6n. carbon[ez]
ſuit. A[am que i]p[m] u[al]ebant crimin]a co
tut[em] in ſtut[em] cauſa q[ui] u[liu]s om[ie], ao in]im]cos
accuſatores q[ui] c[et]ut[em]. I[ſe]m in eum cui legatus
D. cui p[ro]queſtore fuerat in]im]eſſim[u]n]a, atq
im]p[ro]b]iſi]n[u]n]a, teſtimon[u]n]a, v[ix]et. J[lle] miſer[u]
cum eſſet 6n. colabella cum p[ro]cedit]ione u[ſt]iu[s
neſauiu tu[m] imp]o[bo] et ſalso euisſem teſtim
ono[m] tum mult. ex]maſtina p[ar]te u[ſt]iu[m] ſut
ta[m]m ac flag]itiu[m], in]uiu]a con]ſla[grau[m]. Ob
h[oc]e homine faciatis ao aliquam ſp[em] tam tam p[er]
ſko]ſo[u]m tam in]p[or]tun[u], animal reſeu]t]etis
qui in 6n. carbonem ſo[m]ez, in 6n. colabellam
u[ol]u]ntat]em neſglecere ac u[ol]aui[t. E[s] que
ambos non ſol]u[m] c[ef]u[m] ſ[et] etiam p[ro]du]c]t]ere atq
opp]ugna[t]. Ho]li[te] queſto u[liu]ces b[re]uitatei
o]ra]t]ionis mee p[ot]us q[ui] re[m]t]u[m] ip[ar]zu[m] mag]ni
tu[m]n]e[m] crimin]a p[or] [et]are. O[ch]ni neceſſauiu
p[ro]peſta[n]u[m] u[er] om]ia u[ob]is que michi coſtitu
ta] ſui] p[os]ſim] ex]ponere. Qua]mo]bi]e q[uest]ura]
ſt]iu[m] c[em]o]ſtrata p[ui[m] q[ui] mag]i]t]us et ſu]t]o]
et ſc]eleſte p[ro]ſecto. Reliquia a]t]en]o]t]e in]quib]
il]uo] tempus ſu]li]na]riu[m] p[ro]ſcription[u]n]a, ac t[api]
nar[u]m p[ri]e]ter]mi]e[m]. A[ec]q[ui] ego u[ſt]iu[m] ſib]u[l]
lam er] com[u]mi calamiteate c[ef]enſionez, ſin]m
ſu[m]ere. Su[s] cum e]ct]etis p[ro]p[ui]us q[ui] crimin]
b[]i] accuſat]o. A[u]d]obem om]i[m] tempore ſu]li]no
ex] accuſatione circumſcripto legatione p[re]clau
tam c[ogn]iſtate. P[o]ſtea q[ui] 6n. col]abe]le p[io]ui
cla] ſi]ſt]ia constituea eſt] c[el]ui in]mo]t]a]tes q[inta]
iſte capi]vateate quibus al]legationibus u[lli]m]a
ſib]i] legationem p[er]pugna[t]. Jo q[ui] 6n. col]ab
elle p[an]ci]p[u]z, ma]xi]me calamitatis ſuit. A[la]
ut u[ſte] p[ro]ſectus qua]q[ui] ſec]t]e]t] euismodi ſu]
ue non ue] legatus p[op]uli rom]ani ſed ue que
dam calamitas p[u]acere u[de]ret]ur. In a]ch]ia
p[ri]e]ter]mi]t]am min]ora o[ſa] qu[om]u[m] ſim]ile forſi
tan alius forſte aliquis aliquanto fecerent. A[ie

h[ui]s dicam in] ſingulare in] quod ſi in alius reu[m]
ſicereu[m] in]credibile u[mo]cetu[m]. D[ag]tagu[m] ſi[m]
um munimos p[os]ſet ne ſi h[oc]e crimen in] u[em]
tem fecerunt, aliu[m] cum ille n[ò] daret anim]a]ui
cut] imp]obu[m] ſed n[ò] in]au]tu[m], genus ala]ou]e
ſlonu[m] D[iv]et]e]uiu[m] ex] quo genere to[m]
u[ſt]um u[mo]cet]etis. I[n]g]em ex] ligu[n]s u[wi]b] atq]
b]u[n]uis in]co]o ang]usto fi]en] u[ſſit]. J[bi] hom]e[m]
igen]iu[m] com] i] nobilem p[op]uli rom]ani ſo[m]at]
am]e]n]a, ſumo] ex]cruc]atu[m] ſem]u[m]u[m] reſuq[e]. J[am
que u[ſte] ſigna qua[s] tabulas p[ict]as ex] a]ch]ia]u[m]
ſu]t]uerit non dicam h[lo]co. E[s] alius michi locu[m]
a]o] h[anc]e cupi]vateate c[em]o]ſtrand]a[m] ſer]u]n]a. A[ch]e
n]u[m]s au]diuſis ex] eſde] min]etue gr]ante au[m] p[no]u[m]
ab]lat]um. D[ict]u[m] h[oc]e est 6n. col]abe]le u[mo]c]io. D[ie]
tum etiam eſtim]atum bu[m] confi]liu] non]medo p[ra]q
p[em]. C[]uer]tem ſed p[an]capem ſuſſe] reſeu]t]etis. D[e
lon] u[en]e[m]. J[bi] ex] fann]o] app]ollinu[m] religi]oſſimo
noctu] clam] ſuſt]uite. ſigna pulch]er]uma atq] anti]
qu]ſſima. Ca q[ui] in] on]et]ariu[m] nauiu[m] ſua[m] com]a
en]ca cura]ate. P[os]tr]io[m] cum fann]u[m] ſp[oli]n]um
u[u]er]ent]e n[и] qui de]on] inc]ob]ane gravuer] ſe
rebant. E[s] enim tanta apu[m] ex] eus] fann]u[m] re
lig]io atq] anti]quit]as ue] in] co] loco] i]p[m] ap]oll]e[m]
n]atum eſſe] arbit]ent]u[m]. D[eb]u[m] t[am]e]c]e] n[ò]
a]u]cebant] ne] ſorce] ea] res ao] col]abe]la[m] i]p[m] p[rt]ne
ter] tum ſub]to tempeſtates e]co]te ſunt ma]xi]e
u[di]o[m]es ue] n[ò]medo] p[ro]ſci]ta] cum]e]pet] col]ab]el
la] non p[os]ſet ſed u[m] u[no]ſp]ico] conſi]ſter]e[m]. J[eam
agni] fluctus e]ch]ebant]u[m]. H[ic] n]auiu[m] u[la] p[red]o
con]u[m] ſt]iu[m] on]u[m] ſignu[m] religi]oſis e]p]u]ſa[m]
q[ui] e]ct]u] fluctu] frang]itu[m]. J[n] li]ct]ore] ſigna] u[la]
ap]ollinu[m] re]p]unt]u[m]. J[u]ſu[m] col]abe]le re]pon]ne[m]
Tempeſt]as ſed]atu[m]. D[ol]abe]la] cel]co] p[ro]ſa]ſt]e[m].
A[on] ou]bit]o] q[ui]n car]ſi nullu[m] ue] ſen]ſus hu]a
ni]t]atis nulla] t[atio] u[n]qua[m], ſu]t]e] religious] nu[m]
t[am]e]n] in] metu] p[ic]ul]o[m] tuo tu]zu[m], t[ibi] ſe]eler]u[m]
u]en]at] i]m]entez. P[ot]est] ne]t]ibi] u[lla] p[es] salutis
co]mo]cla] oſten]o[m]. eu[m] re]cord]an] i[n]co[m]s i[m]o]r]ta[
les q[ui] imp]u[m] q[ui] ſc]ele]t]atus q[ui] ne]ſauiu[m] ſu[m]. Ap]
[li]n]em ne] tu] cel]on] ſp[oli]are au]ſus] ex. J[li] ne] tu]t]e
p[lo] tam] antiquo] tam] ſe[m] tam] religi]o] mi]nu[m]
im]p]as ac] fac]ile]gas aſſer]re] con]atus ex. Sin]pu]
er]t]ia] h[is] artibus et] di]sciplinu[m] institut]us et]as]

ut ea que litteris mā atque sultequeres atque cognosceres ne postea quod cum in ea ipso lo-
ca uenisti. Posuish accige w quod est prodi
tum memorie ac litteris latoniam ex longo
errore et fuga gravioa; et iam ao parienouz
uianam temporib ex actus configiſſe telon
atque ibi apollinem oianam q[ui] peſterſſe. Qua
opione omiu; illa inſula eorum eorum facia-
putatu. Tantaq[ui] eius autoucas religionis
eſt et ſemp fuit ut ne p[er]ſeu quicem cum bellu
con gretie ouſs h[ui]mbus q[ui] inſuiffene. Ee mi
lle nuo n[ui]u; classem apuſſent quicq[ui] cona
tentur aut uiolare aut actingere. H[ui]s tu ſin
um deſpopulan homo inſpobſtime atque ame-
tiſtine auoebas. Fuit illa cupiſtas tanta q[ui]
canta; extinguere religionem. Ee ſi camen
hec uo c[ognit]abas ne nuic quicem recordaris n
ullu; eſſe tantu; malu; quod uo tibi p[ro]ſtele-
bus tuu; iam uo vobem. In afiam uero po-
te q[ui] uenit quod ego auuentus utius p[ian]o-
a cenas equos muneta q[ui] c[om]emorem. Achiu-
cum uerre de quotidianis criminib actuus
Chriptus ſigna pulc[er]ima dico abſtulſſe. Iſt
erichis et alicarnaso teneo. Pietero p[er]
umam qua eripuit. Teneq[ui] ip[er]t e[mi]
nedos ſanctiſim s teus ſebatu qui uizem
illa; oianu conuioſſe. Cumu; ex noie teneq[
]noiatur b[uc] ip[er] inſ[ui] t[em]nem pulch[er]tiniu
factu; quem quod am incomitio uoſiſtis a
bitulie magno cum gemitu c[ui]utatis. Illa
uero e[pp]ugnatio ſami antiquiſtim innois ſi
n[ie] q[ui] luctiſio; ſanujs ſuit q[ui] acerba toti alie
q[ui] clana. apuo c[ea]s q[ui] nemui nostru; iuviu
a. De qua e[pp]ugnatione cum logan ao C-ne
tonem afiam ſamo ueniffent responſu tu
terunt euſtnoch quernomias q[ui] ad legatiu
populi tomam. p[ra]nereu nd ao p[re]co[re] ſci
toma; deſerri oportere. Quas ille tabulas
illinc que ſigna ſuſtulie que conſnow ego
met apuo uti; incedibus nup[que] obſigna
or granam ueniffem. Os ſigna nuic vertes
ubi ſunt. Illa queto que apuo te nup[que] ois
icoluinas omib[que] inter col. unujs. In
ſilua temip[que] oispoita ſub omo uotuus.-G[ui]

ca q[ui] om aliu[us] p[iet]riem cum h[is] uoib[us]
quos h[ui]s locum ſubſonitus es et te ied
ſilu[m], itin[er] putat[ur] tam oiu comi ſuer.
Posteaq[ui] nostris ſeſtibus nos q[ui] h[ui]s tuu
uti malle uoſiſt nullu[m] ſignu[m]; comi te
liuſiſt p[ic]ter ſuo que in medus edibus
ſunt que ip[er] ſamo ſublata ſunt. N[ò] pu-
tat[ur] me tuu familiariſsimi in h[ane] tem
reſtumonia c[en]uic]atuui, qui tue comi ſe
ſuiffent. E[r] quibus quererem ſigna ſur[et]
ne ſuiff[e] que uo eſſent. Q[ui]o tu[rum] h[us] d[ur]
uoicaturos arbitatus os cu[m] uic[er]ent e[ri]
am uo contra accuſat[riem] tuu; ſi conuic[que]
ſtorem ſecti[em] q[ui] p[ug]nare. Qua te re cha-
n[oe]mu; ch[ui]; ſeſtumoniu[m] puo[re] actio[d]i
cete auoſiſt ſele eu[m] eſſet arit[ar]eu[n]s et u[er]
tem er aſſia c[ec]eſtente; p[ro]ſequerent. J[us]ſu
c]olabelle ſuiffte eu[m] uſto[ſam]. ſele q[ui]
tum ſp[oli]atu[m] e[mi] ſamui; uin[nois] et opp[ui]n[am].
Posteaq[ui] ſe cauſa; apu[m] ch[ui]s c[ui]es ſuis ſa-
mus accuſantibus publice o[m] iſe. E[o] q[ui]
ſe eſſe abſolutu[m] q[ui] planu[m], ſecſſet[er] ea que
legati ſamiu[m]; uic[er]ent ao u[er]tem uo ao te
p[an]ere. Aſpeciu[m] uentu opp[ui]n[em], et nobile
ipamphila[t] i[u]tus eſſe p[len]iſtimu[m] ſignor
optimu[m]. Ad oicam illu nec h[ui]s ſigniu[m] ab
latu[m] eſſe et illiu[m]. H[ui]s o[ic]o nullu[m] te aſſen
o[m] ſignu[m]; uerres teliquiſſe. Omia er ſamis
e[mi] locis publica[] p[al]am ſpectant[ui] omnibus
p[lan]uſtris euoc[er]ata[] aſſe[ce]taraq[ui] eſſe. At[que] eu
am illu[m], aſſen[ui] euarit[as] q[ui] quo ſepe au-
viſtis w quod est gretis h[ui]nib[ui] mp[ri]ouebi
quem intu[m] canere o[ice]bant ſubſtulie et
muntu[m]i ſuis edibus posu[m]. Et e[m]a; illu[m]
ip[er] artiſcio ſuo ſuperaſſe uoicatu[m]. Por[ge]
ſamui[m], antiquiſtimu[m] er ſamiu[m]ui, oiuic[que]
ſamus eſſe. Jo quodq[ui] ate m[ur]atu[] e[pp]o]atu[m]
eſſe ex ip[er] o[iana] quod ſebar au[m] o[er]actu[m]
atp[er] ablatu[m] eſſe d[ico]. Que malu[m] e[m] ita-
tanta auo[at]ia atq[ui] a[mentia]. Quas eu[m] so
no[rum] atp[er] amicu[m]; uib[es] auoſi[ba] legato[is]
uie et uoni[q]e ſi mea[m] ui cum e[xe]citu[m] upe
tu[m] q[ui] in uafuſſes camen op[ino]r q[ui] ſigna at
q[ui] o[n]amenta e[m] ues uib[us] ſuſtuliffes hec

nò in tuam comu: neq: in subiubana amico
tum sec toman in publicu, cœpitassc. Quid
ego te. O. Maecello lequar qui sitacuas it
tem ornatissima, cept. Quid œ l. Capione
qui bellum in aſtia gesſte. Antiquœ, quæ regè p
tentissimù, uicet. Quid œ flamino qui regè
philipu, et macedoniu, subegit. Quid œ l. pa
ulo qui regem p[er]sem in ac iutate ſupauat. I
Quid œ l. munio, ubi in pulcherrimam
am[que] ornatissimam, cunethus, p[le]nitissimam, teri
oium ſubtilie. Vobis qu[ia] adhæc bœtæ qu[ia] mul
tas ib[us] impius populi toman. Dœnem qu[ia]
ubiumet quov comus cu[m] honore et iutate
ſtoſerent ſinguis et tabulis pictis erant na
cue. Ac uero uero ubiem totam templo to
tum ovis qu[ia] italie patres illuor, comus ac in
onumetis exornatas utemus. Detero neſ
ſore cupiam rumus antiqua etiam b[us]ol
eta iutecantur. Iſa enim tu equabiliter oſ
erat buiſſmocli ut hec laus erume iututis
eſt. uocentie nò solu, homin ueru etiam
tempor, illuor, eſſe iutecatu. P. Suilus to
manus romam. C. maris rebus gesſus a
croſ. qu[ia] te ſi ſi, Latiums et. obnau, in copi
us consilio iutate cepit ube[m] antiquissim,
et omn[us] rebus auctis et ornatai. Recc[es] et
emplum fortiſſimi uti p[ro]ſero. N[am] p[ro]
ſta ſeuilus imp[er] populi toman. obnau
bum ube[m] homin, cepit quam tu in eſſet
illi ovis legatus queſto[rum] oppido ac neſ
an[da] cuſaſt. Tu que er famus religiōſi
ſmus p[er] ſeclus et p[er] latre[n]um, abſtulisti. Sa
nos iutere in tu[m] amicu[m] qu[m] tuom, nec
tis nò posſamus. P[er] ſeuilus que ſigna
atpr[que] ornamèta er inl[it] homin, et iutre capta
tel[us] lege atpr[que] impatorio iue ſustulat ea ip[s]
tomano, apportando p[er] trinphu, uerit. Jno[ba]
ulias publicas ad cernur, p[er] ſcribenda curu
ut. Cognosceat ex licteris publicis hoſis apſi
ſim[que] obligentias. Recatationes relate. p. 8
uliqui nò ſolum nù[m] ſignow, ſed uniu[n]a[n]
q[ui] magnitomè ſigna as statim licteris, c[ui]ſi
nu[m] iuſces. C[ui]tque maius eſt iututis victi
q[ui] ocu[n]itas ita qu[ia] uoluptas que recupiti

er libidine et cupiutate. O[mi]tuo obligentius
babere o[ic]o ſeuilu[m] p[re]clam populi toman
ch[re] te tua ſinta nota atpr[que] cœcripta. o[c]ces qu[ac]
ſigna et tabulas pictas ornamenta b[ui] ſiro
q[ui] populo tomano. ſuſſe ment. b[ui] ſimul cum
populo tomano ſoir, comutu[m] qu[ia] ornatam ao
ſp[er]tem magnifico ornatm ao ſenſu cogitatoch,
q[ui] acerbo et inguba. b[ui] colluſe omnia ſutus-
tus p[ieda] p[ro]uiacu[m] ſpolus ſecu[m] atpr[que] ami
cu[m]. Quo quidem tempore wo[c]ces ıſte ſp[er] ma
ximam, reliquom[us] quac[que] p[re]catom[us] nactus è v[i]
ernu eos qui iu[tr]ictom[us], on[us] ſc[que] o[c]ci nolebandi-
b[am], cupiutatu[m] eſ ſeu[m]. Soc[iu] uero natione
q[ui] c[er]tere ſtem o[m]n tum p[um]ui, abicere teru
ac for tunanu[m] ſuatru, p[ro]p[er]tua[que] c[ui]s legati er
aſtia atpr[que] achaia plurim[um] tom[em] tu[que] fueru
ſimulacta ex ſu[m] famis ſublata in ſiro uener-
abantu[m]. Ite[m] q[ui] c[er]tua ſigna et ornam[ta] cu[jo]
gnoſterent alia[que] alio in loco lacrimantos iu[n]ch
antu[m] qu[m]o[m] o[m]n huic ſ[on]em tu[que] e[n]u
ebamus. A[n]bil eſſe quod quic[que] dubitatec[que]
c[ito] ſecu[m] am[que] amicu[m], cum quitem iut[e]
tent in ſiro populi toman. qu[ia] o[c]lo antea q
ſociis iu[n]uas fecerant accuſati et concen[an]u[m] ſo
lebant. Ibi eſſe p[al]am p[ova] ca que ab ſociis p
ſeclus ablata crepta q[ui] eſſent. Hic ego nò ab
utro[m] illu[m] negat[ur] ſigna ſc[que] p[lu]tima tabulæ
p[ictas] in nuſabiles babere. S[et] ut opinio[m] ſol
et hec que rapiu[m] et ſu[n]atus est nò nuch[que]
ſe emiſſe. O[m] quidem inachau[m] aſſi am p[à]phu
liam ſup[tu]m. P[er] et legan[is] no[ie] metu[n]t flig[er]
tabulam p[ic]tatur miſſus eſt. Et iu[n]us apſi
e[m]s accepi tabulas o[m]n quas obligentifflè
legi atpr[que] vigefi. p[at]ris qu[o] aduixi tuas quo
a[vo] a[m] te confecitſſe. N[am] in ſiro wo[c]ces hec no
uiu[que] p[er]peti[m]s. Audiu[m]s aliquem tabulas nuch[que]
confecitſſe que eſt opio homin de antonio faſi.
N[am] fecit obligentiffime. D[er]um ſit hec g[ui]
aliquod mimè p[ro]danu[m]. au[n]mus aliu[m] nò
ab iutuo feciſſe. ſed ex tempore aliquo c[ito] feciſ
ſe. Eſt aliqua etu[m] huiuſeret ratio. H[oc] uero
nonu[m] et noticui[m] eſt qu[ia] h[ui]c nobis t[es]po[n]it c[ui]
ab o[ic]o tabulas p[ost]ulatemus uſp[er] ao. O[mi] Terè
ſi[m] et C. caſiu[m] conſules confecitſſe p[ost]ea te

ſtitiffe. Alio loco hoc auſimochi ſic conſidetabat. Hunc nichil ad me attinet. Orum enim tempore in quibus nunc uerſor habeo tabulas et us et patris. Pluuma ſigna pulchretima plus timas tabulas cepotasse te negare no potes. atq. ut neges - unu, ostence intabulis aut eus aut patris tui empti. ſſe uilasti. Ne huc quidem ouo ſigna pulchretima que nué ao iſpooius tuu, ſbat que mulos annos ad ualuaus innois ſamet ſteretite habes quò emeris. Hec inquam ouo huc ſecibus ſola tiam ſut que ſectorem expectat reucta ac deſtitutea a ceteris ſignis. Ac credo ibiſe ſolus rebus incomitas cupuitates atq. effrenati kebar. Ceterre libivones eus ratione aliqua aut modo continuebantur. Qua multis ſtum igenus quam multus mattib familias in illa tetra atq. ipuâ legatione uim attuliste erſtimatis. Et quo inopulto pedem posuì ubi no plura strupzorù flagitoium qu[ui] ſuorù, qu[ui] aduentus ſui uestigia religiose. Sed ego omia que negari potuerit pietermetà Etiam h[ec] que censſima ſune et clarissi à relingunt. Ubi aliquid er nefatius ſtius factis eligit quo facilius posuì ad ſiciliam aliqui que michi ò on eris negoti qu[ui] inſpuit puentre. Oppiùn est in helſpon. Lapſaci uioces ipramus adſi prouie ue claru, et nobile. Homines aut[em] ipſi Lapſaci eu ſiüe in omes cives romances offitioſ tui pectera macie ſerlati et quicn p[rope] p[reter] ceteros ad ſiüm, grecorù ocu potiur qu[ui] auſuleru, auer t umultu, accu moſati. Accedie. Cum it[em] òn. -o labella efflagiassaſt uc ſe ad regem nichomedem regt qu[ui] ſoſ aliam micteret. Cunque h[ec] ſibima gis ao questu ſiu, qu[em] ap[re] tempus ao comodatum cepoſaſſet. Ve ullo tinere ueniret Lapſa cum magna calamitate et p[rope] p[nicie] cuitat eus ceducatu. Jste ad lanitoiem qu[ed]aſ, h[ospite]comitos qu[em] eus item apus ceteros h[ospites] colio cantu, at inas etat ſtius atq. ut eus ſue libivide flagitoſe facere admonectat. Nati, negoti, et at illis committibus ſiu, nequiflimis turpilſimus qu[em] homibus ut uideant et in uestigent et que uigo ſic aut mulier digna q[ui]obiem uite Lapſaci omo, c[omo]raretu. Etat comes tubuus quid[am] h[oc] facte ao ſtius ubwines qui mito artificio quoc[ui]que netat h[ec] in uestigare omnia ſolebat. Jo. ad euz

tem ſtam deſert. Philoclamuz, eſſe qu[em]am genere honore copus erſtimato[re] ſicule p[an]capem Lapſacenorùm. Eus eſt filiam qu[em] cum patre habitate[re] prop[وت]e[a]r q[ui]tus non [b]eret muliere, eximia pulchretuone ſed e[mi]ſima integritate puoi[c]ia er[ſtimau. Jo u[ec] h[ec] auviunt ſic eſtatis ad in quod n[om]odo i[pe] n[ui]q[ui] uicerat ſed ne auvietae quic[em] ab eo q[ui] i[pe] uivisſet ut stati ao philoclamuz muſt e[re] ſe oiceret uelle Aſpes lamor qui nichil ſuſpicaretu[rum] uentus nequio in i[po] ſe offenſeret eu[rum] h[oc]e, ſiima ui retinere cepie. Jste qui h[os] p[it]us relinquet cauſam repire no p[os]ſet alia ſibi ratione uam inuicere adſtrupiu, cepie. Bu bui, celicias ſuas inomibus euſimochi reth aduicorem ſiu, et conſau, p[ar]ui, laute ceue ſan diac. a[ph]iloclamuz c[ed]ucit uibet. Quod ubi eſt philoclamo ni[ct]atu[rum] t[at]e[n]o n[ot] erat i[gn]larus q[ui] c[um] ſibi acu[ber]i ſus uam tu ma li constitueret, t[amen] ao ſtum uent. Oſt enout munus illu ſiu, no eſt ſecu ſue p[os]ſes eſſent h[osp]ite[rum] recipientu[rum] tuu i[po]s c[um] p[re] tores et conſules n[ò] legato[rum], aſſedas receper ſolere. Jste qui una cupavitate tapetu[rum] tuu i[lu]us p[ost]itulatum cauſa, qu[em] negatric. P[ro]u[m]o ao e[um] qui t[ec]apere n[ò] tebebat tubuus, c[ed]ucati p[ar]ui. H[ic] philoclamuz p[ost]ea qu[em] ſiu, op[er]tinere n[ò] p[ot]uie vt humantate conſueto[rum] n[em] q[ui] ſuam retineret lau[z]abat h[oc] qui ſemp[] h[osp]itualſimus amic[]ſtimus q[em] n[ui]z, h[ui]um erſtimatus Noluit uiceret i[po]n] i[po]n] tubuus, iuicetus i[mo]nu, ſua, recepisse. D[omi]nific[ie] et ornate ut erat in[pu]m[us] inter ſuas copioſ con uuiu, c[ó]parat. Regat tubuus, ut qu[em] e[on] modu, ſic iuiter. Locum ſibi ſoli ſi uideat[re] unquat. Etat filiu, ſiu, lectiſtimo, aduſt e[n]tem foras adpropiu[n]que ſiu, quenit[à] mic[]eret ao cenam. Rubiuus ſtius comitos iu[mi]t. Tos omis u[er]es c[et]ioes, faut qu[em] opuſeſſet, mature uenire. D[isc]umbitur. ſi ſmo i[te]r eos e[v] in uite[n]to u[ec] greco mo[re] biteret. H[osp]es h[ot]atu[rum] p[ost]unt majoribus p[ro]calis. + Celebratu, oiu, ſimone leutia q[ui] c[ui]nuu. Po[st]ea q[ui] ſatis calere ros tubuus u[la] eſt. Qu[em]o inqui[que] philoclame cur ao nos ſiu, tuam n[ò]

intro uocari ubeſ.omo qui et ſima grau
itate etiam w atis et patens eſſe obſupu
ie homis improbi oicto.Inſtare rubrius-ei
ille ue aliquo responſeret negauit monſ
eſſe greuou, ut iſonuio uijwiu occumbe
tent mulieres. Hic tamen alius ex alia pte
enum uero ſerenou, hoc no est. Noctuus mu
uer et ſimul ſeuus ſuis rubrius ue ianuā
clanderent et ad ſores adſtuerent ſupat.
Quod ubi ille intellexit w agi atque io pa
tart ut filie uis aſſeretur ſuos ſuos ao ſe uoc
at-Jis ſmpat ut ſe iuſi neglugant filia tef
eniant. Et cunat aliquis qui hoc tantuo to
mestica mali filio nuſtiet. Clamor inſea ſte
tota como inter ſeruos rubri atque hofpius. i
Jactatu comi ſue iui p[]r]umis et h[]o honestiſ
ſimus. P[]ro ſe quiſq[]ui manus aſſeret. A[]qua et
nuq[]ui ſeruent arubuo i[]pe philodamus p[]ſi
vitur. Hoc ubi filio nuſtata ſi ſerat, e[]p[]aia
tus ao edles contenore et ut ute patris et pu
vicicie ſorius ſuccurret. Omnes e[]c[]e[m]o alio
lapſacem ſimul ut hec audiverit q[]e eos philo
dami dignitas tu, inuie magnitudo mo
uebat ao edles noctu co[]uen erunt. Hic licto
iſtus corneſus qui e[]ui e[]uus ſuis etat arub
bua q[]ui inſp[]erio ad auſterrenda mulierem
collocatus occutur. Semi nonnulli uilner
antur. Iſe rubrius iturba ſauiatur. Iſte q[]
sua cupitate tantos tumultus conatatos
uiteret cujus aliqua euolare ſi posſi. Posſi
toe mane homines in coniace uenuit. Quod
quo optimus, factum ſte. P[]ro ſe quiſq[]ui ue iſq
quo erat autoreatus pluribus ad populi lo
quebat. Inuenus eſt nemo cuuus et non
lee et ſententia eſſet et o[]no no eſſe metuèdu
ſi ıſtus neſatui ſcelus lapſacem multi ima
nu q[]ui eſſent ne ſenatus populus q[]u]t] ro[]manus
icam auſeatem animadoeuenoum p[]utac[]t.
Oui ſi hoc uite legati populi romani, inſteter
nationes q[]ui ex[]eas uterentur ut p[]u[]viciat[]a ſi
libe torum ſeruare ab e[]orum libidine tutam lice
tet. Oui o[]nus eſſe p[]peti latius qua, itanta u
atque accibate uersari. Hoc ei o[]nus ſentirent
cum i[]eam rationem p[]ro ſiu quiſq[]ui ſenſu acce

loſe lequeret. Omnes ap[]cam comu, in qua uſte
uerſabatu p[]roſecti ſunt. Cedere ianuam ſaris:
Instare k[]er]o l[]igna et ſarimenta ignem q[]ui ſubiret
ceperuſt. Tum c[]ui es ſtaniom qui lapſac negotiab
antur c[]i]runt. O[]rant lapſacencs ue gravius ap
u[]o eos nomen legatois q[]ui iu[i]ruias legati p[]uc]teruſt.
Sest intelligere hominem uluz, eſſe in putu, ac
neſatrum. Sed quoniam nee p[]roſci ſter quod conſa
eſſe neq[]ui futurus eſſet lapſac poſſea leu[i]us cou
peccatu, ſo[]re ſi h[]o]i ſcelerato p[]e]c[i]uſſent e[]q[]ui legato
no p[]e]c[i]uſſent. Sic uſte muleo ſceleratio: et nego[
quam ille andrianus aliquanto etiam felicior: ſu
it. Ille q[]ui e[]us auſtuiam c[]ui es ſtaniom ſerere non
potuerunt utice comi ſue iuuius e[]cuiſtus e[]t. Joq[
ua ulti merito accioiſſe exiſtimatum e[]c u[]e letare
tur omes neq[]ui ulla alia auſterio coſſituere. Hic
ſociu, ambustus incendio tamen ex ulla klama
p[]iculo q[]ui euolauit. Non adhuc cauſam ulaz, et co
gitare potuit. Q[]u[]obrem comiſteret aut qu[]ui euene
tit ue instantu, p[]iculum ueni[]t. No enim por[]
ſe dicere cum ſedicione ſeelare uellem cum frui
tum inpatem cu[]i ſcapendio[m] co[]g[]erem cum alii
quod deni[]que reipu, cauſa gererem q[]ui a[]cturi ip[]am
q[]ui aliauerti q[]ui minatus ſum. O[]que ſi dicere tamen
ignoſa non oportet ut numis atrociu impanco
ſociis instantu, accuertus p[]iculum uicere. Huc
cum i[]pe cauſam i[]p[]uus tumultus no[]t uera, o[]cere
neq[]ui falſam confingere auſteat. H[]omo autem or
vins ſui frugalıſſimus qui tu, accenſus. C[]nemo
ni ſui. P[]petulus hec eacem ſe lapſac cognoſſe
o[]i]cete. O[]ur omibus rebus o[]natiſſimus. C[]nemo
vo q[]ui tu, in alia tribunus multu, ſue. H[]ec eacu
p[]a ex philodamo auſſiſſe o[]cere potestas dubita
te quin iſtum fortuna, no[]t tam ex]illo p[]iculo eri
pe uolueru q[]ui au]uestrum uioiciu, reſeruare. A[]
ſi uero iluo o[]cet quod et interſimo[u]o certis p[]ro
o[]re actione interſpellaui, h[]ortenſus. quo tempo
te quicem ſigni ſatis o[]cedit ſi qu[]ui eſſet quod p[]
ſet o[]cere ſe tacere no[]t poſſe. Q[]e q[]ui u[]nacersis te
bus ſare homines poſſemus niuhiu iuſſe q[]ui o[]cet
tet. H[]ec tu o[]xer philodamus, et e[]uus filiu, a C[]
Nerone eſſe dannato. De quo ne mulea o[]ſſeru
tantu, o[]co ſecutum u[]o eſſe neron[]e et e[]uus coſtuiu,
quod corneſium lictorem accenſum eſſe conſiater

putasse no oportere esse ne in ulcrescenda qoem
iurita cujus homi octuageni potestatem. In quo
uitoo novis iuioio no te absolutum et ipso
bitatis. Sed illos danoatos esse cedis. Verum
ita clamatio tum eujusmodi futur. Audito que
so iuvices et aliquanto musenum socioum et
ostenoite aliquio bis iuvestra fide prehensio esse
oportere quod asie iure occusus iustebat. Jus
ille uerbo licto re uera minister impiobissimi
acpiuitatis ptinuit iste ne philoclamus ne
tonis iuioio liberatetu togat et orat colabe
llam ut se sua proviencia cecerat. ad netonem
piso kuficatur. Se cemostrat icolumè essu non
posse fit philoclamo iuuen atque aliquanto toà
ueite lacuisset. Comotus est colabella fereat
w quoel multi replehentem ut etc. exccicium pio
unamam bellum relinquere tinaflam homis
nequissimi causa in alienam piountiam pio
kuficentur. Posteaq; av netonem uenit cœten
vit ab eo ut philoclami causa; cognosceret.
Henerat ipse qui esset in consilio ut pimus
sententiam diceret. Noculuerat etiam p[ro]fetos
et tribunos et militeares quos suos neto onis
iconſilium uccavit. Etac in consilio et à equi
ſſumus iuor ipe berr[em]. Etam nonnulli turgant
creditores greuus quibus ap agenioas pein-
as impiobissimi cujus legati plurimi p[ro]de-
giis. Jule miſer exenſorem nemici poterat i
repreſte. Ouis enit esse cogitus qui colabel
le aut grecus qui euſtem ui et impio no mo
ueretu. Accufatoz autem apponitur eius 10,
te creditoibus lapſacenow qui ſi diffiſſet,
quod iſte iuicſſer per euſtem iſtus licto est
appulo pecuiam posſet exigere. Cum h[uius]a
tanta cœtentione tantus copus agerentur. Cu
illum muſum multi accufarent nemo tefen
dereet. Cumq[ui] colabella cum ſiis p[re]ſetis pu-
gnaret inconsilio uerres fortunas agi ſuas
diceret. Joem testimoium diceret. Joem effet
iconſilio Joem acuſatozem parasset. Hoc ei
omia fierent et cum homièm conſtaret cœi
ſum tanta uis iſtus in uiole tanta iſto im
piobitas putabatur ut te philoclamo ampli[
]tenuètaretu. Quod ego nunc ialteram actus,

Sui. colabelle ſp[er]us. Quod h[uius] lacrimas et
con uerſiones p[ro]ſetam. Quod C. nervis
tum op[mi]ni atq[ui]m innoctiſſimi nonnullus i
trebus alium nimiu, timiu, atq[ui]m temiſſ
um qui in ulla re quo facere potuere no
habebat niſi forre w quoel onis tu[rum] cœſt
retabant ut ageret eam tem fine uere et
colabella quicquid esset ſine bis acti p[ro]
barent. tum uero quod p[ro]priuatiu, est
non p[er] netonem iuicatu, ſi p[er] colabellam
ſed p[er] colabellam creptum exſiutam abat. Co
temnatur. enim p[er] paucis ſiui philoclam
et eius filius. Arctet iſta colabella iuget
ut q[ui] p[er]pam[er] ſecutur ſeriantur. Quod qua
minime multa ex ulla te iſtus neſtuo ſeelet
auipre posſent. Conſtitutui iſvo lauioe
spectaculam, actibus et miſi, et graue toto
asie p[ro]viocie. G[ran]vis natu parens arculuc
tus ad ſupplici. Et altera p[er] filius. Jule
quod p[ro]viciam iueroiur h[uius] cœtuit p[er] paſs
fam. ad. ſo[vo]us cœſentebat. Flebat ut er, nò
te ſuo ſupplicio h[uius] p[er]tuer cœſtui moſte ex p[er]s
filius. Quod lacrimar p[er]m netoem p[er]ua
tus p[ro]ſuiffie. Quem fleat, t[em]us asie
kuſſe. Quem lucet, et gemitui, lapſaceno
tum. Secui esse p[er]ſtos homis innoentaſ
ſumos nobiles ſecios populi romani atq[ui]
amicos p[ro]pter homis flagiti ſiſſum ſing
ularem nequitiam atq[ui]m p[ro]p[ro]ſiſtim à cu
p[ro]viaterem. Jam iam colabella neq[ui] tu ne
q[ui] tuorum quos tu m[i]teros ingratate at
q[ui] iſſoliuioine teliqui miſer poter[em]. Ve
res ne t[ibi] tanti ſiue ut euis libriuom
h[ui]um innoentu, ſanguie tu uelles. Jo
cuco ne e[rit]etum atq[ui]m h[ostem] reſinquebas
ut t[em]u et eu cruzeiiteate iſtius homis ip[ro]
buſſimi picula ſubliuareſ. Qu[em] enim e[ui]
tibi questus in loco constitueras w cuco
tibi amicu[m] inſpettu[m] ſore putasti. Neste
ebas ab eo. Sn. carbonem consulem cui re
uera questu[m] non ſiut mo rehuciu[m] ſi etiam
ſpoliatur auxiliu[m] p[ec]uiu[m] nefари op[
]ugnat[ur] et præcium. Ex pertus iugatur es i
ſtius p[ro]ſiand tu cum ſe ad inimicis ſuos q[ui]

tulte cum inter homo ipe nunc acutum, testimoium oiret cum ratónes av errat, um nisi oannato te referre nolite. Tan te ne tue uerres libivines erunt ut eis capere ac suftinere no prouicæ populi to, non natones extre posint. Tu ne quod ueris quod auoteris quod concupiens quod cogitaris, n'io ad nutu presto fuette ni libwin, cui cupivitati que paterit i nimitentui hoic expugnabùtu to? Cui tates no inelo pacoat B etiam secorù at q. amicorum, av uim atq. adarma cò fugi ene. De abs se atq. aliberis suis legati po puli tomam scelus atq. libivinè propulsa te posint. Am queto abs te cùciferus ne fls lapfaci. Ceperit ne comuz in qua oiuelsabare illa multitudo inceneret, lo luetunt ne legatam populi tomami cùbu tere illum lapfacent negare no potes. I. Deo enim testimoniz tuiz quod apud ueronem occuti. Deo quas av eumè ius miſtiti. Receta huc ipin locum octestio. Testimoin, C. ueris maximoium, no multo post in comuz bellin, ne populo to. Lapfacent cuitas facere conabatur, occide ab ipario ac noie nostro, nolebat. Hoc ex us que legi auioi, intelligo inqua ei utate no modo legatus populi tomami conſessus non modo iugi ferro manu copi us oppugnatus ſed aliqua ex parte iuola tus ſte ni publice ſatistactum ſte ei cuitam bellum iuaci atq. in ſterre solete. Oue iſ ſut causa eu cuncta cuitas lapfacent or te contione qin advance tu te ſeribis com um tuam concureret. Tu enim no ilius quas neroni miſtis uoc interſtimono ca uſam tanti tumultus oſtenois uilam. ob ſenſſum te oicis. Ignem allatiz ſaſmèta cuncunda. Lietorem tuum occifiz, eſſe on as. Prodeunt uti ipUBLICI potestatem facti negas. Causam huus tanti ſeſor is occultas. Nam ſiqua3 rubuus iuua ſuo noie ac no impulſi tuo et eu a cupiova te feciſſe de tu comitis inuria questum

ac zeponius q. te oppugnatiu uenient. Cum igitur que causa illius tumultus fuerit tef es anobis producti dixerit ipe uerres celaue non ne causam hanc quam nos proponi tum illium testimonia tum iſtibus ccatutim cias perſpetua conſum at. Huc homi poctus igitur. Juices cuus tane peccata ſunt ut hi quib inuiit as ſecrete no legitiu tempus ſpectare au ulteriſenou, nec uim taneam colous inſponte tum diſſere potuerit. Cucu ſeſſus es. aquib alapſaceris barbans hoibus credo. Aut his qui populi tomami noii concemnevene. Imo uo ab homu] natura et conſuctuome et oſcapla] ſenſſimus. Porro aut populi tomani. aduſt eſcius fortuna ſuis uolunrate ſuppliabus pê ſpicuum ſit omnibus et tanta acerbitas uim tue uis tanta ſcelleris ſuſſet ut lapſaceni mo ienuum ſibi poctus q. perſpetienou, putarente uuiq. illos in eum locu præſtessuros ſuſſe ut uchementus odio libwinis tue q. metu legationis mouerentur. Nolite per œas inſtortos acere ſocii atq. excaſ natones. Do uti p[roſ ugio quo niſi uos uuioicatis utentiu necel ſano lapſacens in iſtum nuq. uila res iuigas ſet ni eu, ſen: rome datum, cito]iſſenſi ſi talem accepant in uuiam quam nulla legeſa tis oigne p[ſequi posſent, t[mi]ncomela ſua i nostris còmiſtè legib[us et uocuis q. tolu ſuo p[mi]ctere maluetue. Tu michi cùciferus e tam illuftr ciuicate fls p[er]ſi tu, ſeſus atq. flagitium cu, cogeris vomi[s] miſos et calai toſos i quaſi c[ef]ſpatis nostris legibus et uova bus av uim ao manus aduam cor fugere tu in oppuis c[av]uitatibus amicoruz no legati populi tomami b taranou, libivinofum crute tem q. prebucris cum apud ex c[as] natones i peru nomis q. nostri fama, tus probus fragi tuus q. uolaris. Cum te ex ferro amicorù po puli tomani eripueris atq. eſl]a ma ſectorù euo laris. Hic tibi p[ro]ſugium ſpetas futuus. Et as ut huc incuueris no ut huc conquicſeres. Il li te uuiu paſſi ſut et animus uviuic, eſſe fac tum. Te iuura c[ui]cum ſeſſu, eſſe lapſaci q. ph[il]odamus cum filio concendatus ſte. Quo ſi

tocoque sibi plenum facio testes hinc nequaqua uerz.
ad hanc rem tamen izeo ne te ipso in certe ste
cocebo te huus cecibusſionis tue cauſam et
culpam in alios tristulisse Neque in eos quos
tu insimularas esse alioque ſi Jam nichl
re iudicium netonis aoumat. Recita quas
ao neronem licteras miſit. Epistola C-uèt-
es ad neronem chemiſtagoras et chelalus Te
miſtagoriam et chelalus ſcribiet populi, con-
catasse. quem populum qui te circumſedit /q-
te ad iuuus, còbutere conatus est: ubi h[oc p[re
quens]i ubi acuſas ubi defenotis ius nomen q-
legati. In philoſolami iudicis dices in actum. Ce-
to michi iphus uerres testimonii. Undeamus
quio vem iste iuratus dixere. Recita ab accuſa
tore regatus responnote in hoc iudicio nò p[re]ſq
ſibi in anumo esse alio tempore p[re]ſequi. Quid u[gu]
te uuaru neronis iudicuz. Quid philoſolami i
tatione legatus cujus esses cecibusſus cuius
admodum tute ad neronè ſcripſiſt iu p[er]p[ro]to.
comune q[ui] cause legatorius facta eſſe inuria
inſignus nò es p[re]ſecutus. dicis tibi in anumo eſſe
alio tempore p[re]ſequi quod fuit w iphus. q[ui]o es p[re]
ſecutus. Cui inimiciti ius legat[i]bus. Cui cam
p[re]ſequi populi romani deuſiſi ac p[re]ſolviſt, cu
inuiuas tuas conviictas cum publicis rei quin
ſi. Non ne ad senatui cauſa deſtere nò tam ex
attractus iuris conqueri nò eos ho[es] qui cito
atarant populum consilium licters cuccat[s] in
tare oportet iu[n]p in aurelio ſcauro postulant[ur].
q[ui] ſi eph[es]i se questorem ui prohibitu[m] eſſe vice
bat quominus eſtando iane p[er]ui ſuiu qui iuſto
aſtilum conſuſſi abluiceret. Pendens eph[es]us h[o]
nobliſſimus doma, cuccat[s] est q[ui] autori inui
t[ur]e illius fuisse arguere t[ur]. Tu si te legatui ita
lapſaai tractatui eſſe senat[i]i occuſſes ut tu coi
tes uulneraretur lictors occidere t[ur]. Iſe cecuſſe
ſus pene incenereret. Eus aute[re] duces et au
tores fuisse principes quos ſcrib[is] chemiſtagor
am et chelalus Quis nò conmouere t[ur]. Quis
non er inuria que tibi eſſet feci ſibi p[re]uoceret.
Quis non i[ea] te cauſam tuam p[ic]uluz, agi, a[bi]
traretur. Et enim non legati euſincedi eſſe deb,
quod n[om]ulo inter ſociorum iuita ſi etiam iuſ-


h[os]tium e[ta] imc volume uerſetur. -Dagnum
h[oe] lapsa ceno[num] criminè est lib[ion]is atque in
probisſime cupido tatis acuſe nuic auatricæ
propemoi[n] in ſuo genere nò leu[i]nus. M[i]leſ
ſios naue[m] pop[os]t at que eu[ſi] p[re]ſi[ut] cauſa
minu[m] p[ro]ſequerentur. Iju statim miopa-
t[em] egredi u[que] ſua classe ornat[ur] atque at-
matum occiderunt. Hoc p[re]ſi[ut]um minu[i] p[re]ſecutus est. -Nam quod miſiſijs Lane p[ub]liu[m] abſu[leret] Item ex ſup[er] ad inuentum te contumeſis tinu[i]r[i]is inagrátum mileſi[m] tam ex iaci cum uere tum gravité et uelementer p[re]ſt et dicere p[re]termi[n]tam. Ea q[ui] omnia testib[us] interea reſu[n]t. Ijuu quod neq[ui] taceri iuſto modo p[re]ſt neq[ui] iaci, p[re]ignitate cogniſtque. Muiu[m] remiges q[u]ui litiu[m] mileſi[m] minco p[re]ſi[ut]s reu[n]tui uueret. Iſe miop[ar]tem pulch[er]itui[m], ex ce[m] mileſi[que] naui[bus] electu[m]. L[ui]ma et L[ui]tabi[que] minu[i] bitabant uenchiout. Di ſunt homijs quos nup[er] senat[i]us in h[os]tui, nu[i]o cenſut h[ui]s. Hoc illi naug[i]io ad homijs populi doma iu[m] h[os]tus uſi[que] ad op[an]o quod in h[ys]p[an]ia è ad ſinopam que ip[on]to est nauguauerit. Oui[u] in moſtale[m] incredui[blem] anatricam ſin gula[rem] q[ui] auat[ia]. Nauem t[ue] classe populi domani qu[am] tibi mileſi[que] cuitas ut et p[re]ſequerunt. p[re]ſiſi[que] auſijs es u[n]tère. Site ma[n]gu[n]t[i]o[m] maleſi[que] ſite bo[i]um eriſtimati nò mouebat ne illuo qui[u]m excoqitabas huus inprobisſimi furti ſiue acce neſaue p[ie]de tam illuſtrem ac tam nobilem cum tatem testem futurit. An q[ui] tum. Cu[u] to labella in cum qui miop[ar]toni p[re]ſu[erat] mileſijs q[ui] tem geſtam reu[n]tatiuat auato uere tere tuo regatu conatus eſt. Renu[n]t ationem q[ui] eius que erat inpublicas litteras relata illo[m]i legibus tolli niſat. Jo c[ui]no te er hoc crimin[e] clausi[que] eſſe a[bit]rabate. Multum te iſta ſefelte opinio et qui[u]m multis inſon[s]. Semper eriſtimati ac ma[t]ume inſi[le]thi latis cau[n]t[u]o ad deſpenſione ſvie ſi aut referu aliquip inlieteras publicas ueruſſes aut quod relatu[m], eſſet tolli c[oe]giffes

Deo quod nichil su tam esti ex multis sicliie cum
tatibus piorae actione diviſi et eti in bae
ipa cuitate cognosce ſunt. Julli quodem dicto
audientes quod auſtis hi qui unpane ſumilæ
ouſſeſſerunt noſ solum illu preſtribuit quod
cum probibit ſune ſed etiam cauſa, aſcribuit.
Cum no cum in litteras relatum ſic manet
iſte littere multe manet. Et vum ert illa ei
uitas manebunt. Decem enim naues uſſu
l. mutene populus milesius expecuia uege
ugali populi tomanti, fecerat ſicur pro ſua quod
pate aſſe cetere cuitatis. Quaobrem una ex
ccem no prieconuz repentino auientu ſi lega
t. latreemo non ui tempeſtans ſi bae boriri
li ſepeſtate ſociorum, amſſa inluctas public
as retulerunt. Sunt tume legati milesi et
boies nobilissimi ac principes cuitatis quidem
erſi menſem februariam et consſiur, deſigni
tum nomen expectant tamen hoc tantus ſa
anus no modo negare interrogati ſi ne pio
oucti quicem reticere potuerunt. Dicent in
quod et religione accuti et legum comesticar
metu. Quod ex illo mioparone factus ſic of
tene. C. uerem in ea classe que conera puatè
upm consſeleratum ſuſte. C. maleolo queſ
tio. Cfr. avolabele occido duas ſibi bereditat
es uenſſe arbitratis eſt. Vnam quæſtione,
cutationis. Ham avolabella ſtatum proque
ſtore uſſus eſſe e. Alteam tutelle. N. a. cum
pupilli maleoli tuto, eſſe in bona eius im
petum fecat. Aleolus iſpouſiam ſic copio
ſus etat ut comi pioſus nichil retinquet.
Derecera pæuinas occuparat apud populus
et ſingr. aphas fecerat argenti optimi celæ
ti grande pondus ſecum tuleat. Ham ille
quoſ, ſodalis uſtus etat in hoc moito et cupi
oiteate grante pondus argenti familià ma
gnam multos artifices multos formos boies
teliquod. Iske quod argenti placut inuasite.
Que mancipia uoluit adduxit. Vina certè
quod inſa faacillime compantur que ille re
liquerat asſortaute. Reliquia uendoit. Petu
nuià exegit cum ad H. xc. o. quinque
tedlegiſſe constaret. De tomam tedue nullà

luctetam pupillo nullam mati eius nullam
tutoribus reſcluit. Seruos artifices pupuli cu
bièr comi cui pedes aux boies formosos et luc
teratos eſſe oicebar se emiſte cur ſepus matè
et aulla pueri postularent uti ſi no redoctu pe
cumam nec rónem daret oicetur ſatem quod
pecunie maloli ſeportaſſer. multus eſſagitad
aliuado oixit ff. cecies. vince ioculcis cteræ,
ceram nomen in ſimul, inſlagioſa luctera fecer
Expenſa crisſono ſuo ff. ſercenta milia accep
pupillo maleolo retulit. Quo er cecies ff. ſeyen
ta facta ſune. Quod de eodem modo quadariſte
ut illa ex En. caibomis pecunia reliquia H. ſer
centa facta ſiit. Quod gruſagono expenſa lata ſiit.
Cur uo nom inſimul, inlucta q[ui] ſus erſituma
bitis tu. H. ſercenta milia cum accepta retuliffi
ff. quinſ, milia ſoluta no ſiit. Dores poſt quod
factus est aliu redomi aliu etiam nuè retinente,
peccula omni uicarui qu[em] retinentur. De eo illo
p[ro] clara tutella. En cuius liberos cōmictus, et
En memoria mortu ſodalibus. En metus unorù
erſituationis. Cum tibi ſe tota asſia ſpuliano,
ac ueranòa tradiuſſi cum tibi cepita eſſe oſ
ao preſandou pamphilia cōntentus bis tam op
tumis tebus non ſuſt. Manus acutella ma
nus apupillo manus ſodalibus filio abſtinere
no p[ro] c[ui]uſt. Jam te no ſiculi no aratoves ut vie
utas arcunueniù. no hi qui aecreſtis edictus qu[em]
eius inter conecati inſeſi que ſiit. Aleol[us] ame
productus est et mater eius atq. alia que uſe
ſlentes euereſi, ate puertu patris bonis eſſe oſſe
tunt. Quod expectas. An d[um] ab in ſeris ille ma
leolus eriſtat atq. abſte officia tutelle ſodalitatis
familiaritatis q[ui] flagiteret. Ip[er] p[ro]cuta aceſſe ho
anariffime et ſp[er]aſſime. Redove bona ſodalis fi
lio ſue que abſtuliſſe atq. conferus es. Cui c[ui]
ſodalis ſimul, banc prumam in foro uot[em] cu tolore
et quæmo[na] emettere ſodalis urore ſodalus ſo cu.
erum domu, c[ui]uq[ui] totam ſodalis mortui contra
te ſtimumonium oicere. Cui p[ro]uentiffimas elec
tiffimas q[ui] feminas intantù uorui, c[ui]uentù in
solitas in utas q[ui] procedire c[og]is. Recita o[n]u: t[em]
mo[ra]. ſtimo[ui]; matris et ame. D[io] questore v-
ueru qu[em] iſte co[de] mihi adu, uexant. Quod lucta pam

philiam p[ro]fiorantur frigia: quod utem fruttem uti
petantur estimantur ac sua quæ p[ro]prijs excedantur
Siculi eni: erestimatores atque affluentes non est necessitas
demonstrare ueribis. Hoc satione his noibus que
tes per cum geste suus cum iste cunatibus frutem
cum coru alicia facere impazerent nec quod sultentur
p[ro]s tebus pecunia; exigeat his omnibus sol. 6n.
colabelle. H[us] ac tristis litteris esse exestimantur.
Oue omnia est iuoluntate colabelle ierantem p[ro]ſi
tamen omnia gerebantur. Conſistam in uno no
mine. Duita ſunt ex eodem genere. Retentate
litteris eſtimatis. CI. colabelle populi tomam
pecunie reclacte quod acui mihi aduus, te hec coegiſſte et
erestimasse p[ro]prijs numetatque oſto. Caecus et
nigro et utinam cum pecunias maximas exige
res pomès p[ro]s provincie et tam quæ aliqua cula
mitatem censetbatem p[ro]ſtem quod p[ra]ſatque oſſonat.
Jesup. 3. ſeaurus qui CI. colabellam accufatam
ſtum in ſua potestate ac dictone tenent. Acto
ſens homo cum iſt in inquironto multa ſiuta
ac flagitia cognosces ſ ​​fere p[ro]ſt et calluit. uolium
eius terum gessunt; maximus ulti oſtenbat. Ab
homine que uoluit colabellam abſtulte. Quo
er genere michi ſtinet, qui cur illo ſtinet ſi
qui iuoliffem inſigna copia ſuſſet, qui ut ſep
iculu: litium convictonem criminum iteratent
quo ergo uellem censet ſinos abitabantur. Eo
tum ego uolinatem olim, repudiandam nonmodo
p[ro]duca ſed ne p[ra]ſuge quidem locus in meis ca
ſtis auſque ſiueri ſiſtan mellores illi accufatores
huius ſunt qui hec omnia feceruit. Sed ego deſen
ſoem in mea ſpina, nò accufatores in maxime lauo
au uolo. Rarènes ad erraum, autem quæ colabella
conſenatius est, nò autem ſerere. Impetrat aſ-
natum u[er]dies ſibi p[ro]ſogратentur quod tabulas ſiuta
ab accufatribus colabelle obſignatas occeret
p[ro]in qualiſi eſcribend[us] p[ro]ſtitutem nò h[uius] ſol
est h[ui]c qui num[que] ſtones ad erratam ſerere. Et
Auiſſus queſturam t[em]nem tribus uerſculis
t[em]latam legationem nò t[em] continen[ato] et c[er]epti
et eo qui p[ro]ſter replebentere. Aenea c[er]niq[ui] p[er]uen
quam ex ſe. 9. ſtatim ſerere debuit. Ueque ad h[ui]
tempus nò t[em]tulit: queſtoſtem ſe in ſenatam ee
p[er]ſtare ducerit c[er]niq[ui] qualiſi nò quæſtorium ſine p[re]

tore p[ro]ſic rationem ſerere ut eu h[uius] ſi
ut omnis eodem modo ſine queſtione p[ro]ſentis.
Dixi œm colabellam unpasse omnia, mag-
ntibus conſcriptis qua cauſa p[ro]clauat pro
bauerit. Detum queſtiones quod ius p[ro]dem
uenerunt. Cui nò t[em]tuli illarum tationem er
ſeque legationis queſtione quod p[ro]p[ro]p[ro]tationis
J[us]a ſiut nomina que colabelle neceſſario ſe
erestimata ex litteris eſtimatis colabelle p[ro]
tis et p[ro]uere quod minus colabella ueru ac
cepeum t[em]tulit quæ uerres ſula expenſu tuler
it. H[us] quigenta triginta quinque miſtura et
quod plus fecit colabella uerrem acceſſet quod
iſte in ſuis tribulis h[uius]que. H[us] d[omi]nus t[em]
onu miſtura et quod plus frumenta ſene acceſſ
ſt utum. H[us] cecibus et cœtingenta miſtura q[ui]
en t[em]o cauſſimus aliuu in tabulis h[uius]que.
H[ui]s ſi er oſtinau e p[ro]ſi quas nullo uoſce tu
aliqua expectatula in uſtigamus redunدا
runt. H[ui]s ratio quod p[ro]ſi p[ro]ſus curui multe
is noibus quod iu]tabulis h[uius]que ſi be nullum hi
ſic. H[us] quaerens p[ro]capto nuſtura athens
ceſtibus planis faciam. H[ui]s empea aptis
ſiue p[ra]cuta n[isi] ſoſte io etiam dubius e quod
iſte p[ra]tiori factus ſi t[em] homo. 6. aut u[er]ſtura
aut opera p[ra]bata aut frugalitatis erestim
atone p[ra]clara aut teni: quod leuſſin
est aſſommatate qua ante queſtua cum mere
t[em]tibus leno[n]ib quod u[er]ſſet. Queſturat quod
gessuſſet quæ ad modum cognovitur. R[ome]
poſt queſturam illam nefaria; iux trionu e
ſuſſet et abſens in obliuone acuſſus. 8. si
aſſioua c[em]memoracione omnia o[n]ibus flagit[i]o[n]
ſuſſet. Is repente ut tomà uenio gratus me
tuicul[us] ad rem p[ro]tinet aibitiori. Datam quod
eſſe tum inter omnes recenta negotio facile con
ſtabe. Nomo ſculatſſe et amentuſſe tabulas
cum conficeres acui extra oſtinauaria p[ro]prià cu
men ſubſtructuere uelles ſans et c[er]apſurus
omni ſuſpicione abutrabare ſquibus p[ro]pri
am crecibas ius expenſu nò ſerres. A[eg]u in
tias tabulas uillum n[omi]n referres c[ui] tot
tibi nomibus exceptus, cu[u]us ſererent. Q[ui]
p[ro]ſederat uti et ex p[ro]ſt derum ad illam iu[m]e-

+ Conſum illius
non tulliſe:
an. t[ur]s soſis ſol.
liu[n]que cauſam
d[omi]nus exi[n]
imago[rum].2

namus priedar, pieturam criminam, ea
que nocerat, sicut his qui ad sicut quónbis q
medicati ad viscenciu, parati quu uenumus
Inquibus nò oubito, quin offensiónè ne
sligentie utare atque effugè nò possim. Or
ti enim ica oicent, ac illo nichil oicè iquò
ego iterim. Ilam inutram nò aetigè q
michi aut amicè nò facta est. Aquibus
ego rebus iterim. His omnib quibus
inutras nouit, hoc est populo tomano u
nuefò me ueliferent eructatij uolo non
negligentia mea fere ut multa pietas, quæ
alia testa in integrâ testam. Ueiusmodi facerat
etiam illud iutus me proſus, cujus iſte pù
flam tempus nulli, acutus, pectore pietè
iure paffus fit omnia que ab isto commissa ſi
nò potuisset conſignatere. Quappu ita me de
pictive criminib, audivite ue er uterat, ge
nere ee utre viscendi et facturi, fecerunt, et
gencorium ea poſtulens que maxime oigna
ſume er òc cui pauiu ac melioere obicim
chil oporitati. Flam ut pietò factus qui
auspiciat adhelicone ſureviffi, ſoſtem na
tus est urobane province magus er ſua ch
uonis qæ er populi tomani uoluntate qui
punctio quæque in elicto constituèdo fuerit
conſignatc. C. annus aſſellus moribus è.
C. annio facerixte pietore. Is cum hære um
cam filiam neq, cenſus eſſet quod natum
huc zabatu, lev nulla piohibeat ſtert ue fili
am tonis heredem inſtituerat. His etat fi
lia. Faebant ei omnia pupilla legis equi
as uoluntas patris edita pietori, confuei
co uus eius quod etat, tu cu, aſſellus è nò
tuus. Jste pietor, ſeſignatus. Utrus, ad moni
tus an temptatus an qua est iſte ſagacita
te in bis rebus ſine ouce ullo ſine uoicè p
ueneret, ab hæ pioſicatam neſuo. Dic tam
bis auoacant, amietiam quæ conſignatc. Appel
lat, hære. L. annium qui erat inſtitutus ſe
cinounb filiam. Non enim michi p[rau]ſuace
tur, iſtu ab illo p[rau]ſus appellat. Dicit ſer
poſſit et connozate edicto heredatc. Docet i
homines, quò poſſit fieri. Jste tona res huc iſè

oibilis uizebatu. Isre cameli ſigulans è an
tacie camen ao pupille matrem ſumittebat.
Dalebat p[rau]ſiim acipere nequaonou celi
ret qu ue hæ edicti tam ip[ro]bui et humani
icorponent, tuores p[rau]ſicunt, p[ietor]i ſi pupil
le noſe cediffent grandem p[re]ſtui, quæamo
dum u[n]drem iuuerent quæ[domœus] ſine p
iaco ſuo vare poſſent non uizebat ſim[]lè eſt
ſo eſte tam imp[ro]bui nò abitrabantur. Sept ap
p[ellati] p[re]negaerunt. Isre ao aibunt, eus cu
ccclonarat heredatem creptam elibens quæqu
um edictum ſeripſſi quæo cognoscat. Cum
in intelligim legem uocivam quis unq[ui] crede
derrem mulietu, avueſanu, futur. An iuo
aliud contra mulieres ſerit ne totu, edicn
ao d[ech]icunt, aibitium, ſcriptu, uæretu. Cu
puoicati boin, aut ſe obinale qui potus nòmb
h[is] tem[]p[ro]bus ſ[er]am apu[m] maiores noſtr
os. Quis ca[te] remorunt ſub acupioitate. Dicq
ſo cetera. Delectat enim me his gravitas
ſaentia uirs autoutas. Oui ab aulo poſſuio.
Q. fulmo centuionib[us] poſt ue ea ſerit ſerent,
ſerit ſecente. Quis unq[ui] edictu illo nò. O
unq[ui] eius rei ſtare aut p[ic]icui, p[ro]poſtui,
edi c[ui]t. quod neq[ui] poſt edictu nep[que] ant[er] edic
cum p[ro]uocen potuerit. Juse legibus autoutate
oium qui c[er]ſubantur. Testamenti p[er]am
us ſecerat, nò p[ro]bui, nò in officio ſu, nò inu
mantiu. O uod ſi ita ſeciffet camen poſt illi
mortem nichil de testò uilus noui uirs coſt
en oporitè. Quoc[ui]na l[er] te, bi c[ele]ctabat. Imi
tatus es illum ip[er]n. C. uocivui, qui lege ſua,
heredatatem acemit nullu nò uugim nò mu
liet san[]rit. Imposterum qui poſt eos cenſec
cenſus eſſe ne quis heredem uuginem ne ue
mulierem faceret. In lege uociau nò eſt ſer
ſecerit. N[ep] in illa p[re]terit, c[er]pus replecè
ortu, v[er]e uis rei que ſua ſp[on]ce ſeclata ac neſa
tia. De etiam ſi l[er] nò eſſet magnope uitáda
fuere atq[ui] in bis reby multa uitemus ita ſi
ſſe legibus ue antefacta inuicui, nò uocè
tu. Cometa testamentaui numaria cete
re conſplures iquibus non uis alioq[ui]ed non
um populo constitutu, p[re]ſtitut. De quod.

conſum ille
nòth fulligia:
hunc sibi ſolus
liip cauſum
ſchumexi:
ſtrix

Legem

semp malum facinus fuerit eius ad populu;
questio ptinear ex certo tempore. Duire uero
cuiuli siquo now quis istitut omia que ante
acta sune tata esse pantiur. Ceco michi leges a
tumas furias fuias ipam ut dixi ucomnia. Os
piererea ex ume cuiuli hoc tepies in omibh stati
iis quod post cam populus utatur. qui plurium
tribuitur edicto pietor is edictu, lega annua,
vicunt esse. Tu edicto plus complectetis q[ui] legi.
fi finem edicto pietores affect ille Jan. cu, nòm i
tium ex edictu nascitur alius Jan. An in eum an
progrech nemo poterit edicto quo pietor alij fu
tutus est inillam quo pietor alius futuro tegte
vientu. Ne sce hoc uiris cauſa his edictesse cauſi
complusiſſes. Stribis siquis heredem fecer fecer.
Qui si plus legare q[ui] av heredem heredes ue per-
ueniant quod plegem ucomam euis qui còſuſi
nò ſi licet hoc cur cum ineodem genere ſie non
caneas. Quia generis nò ho ſi homis cauſam ue
bis amplectetis, ue facile appar te pieto esse co-
motum. Atq[ui] hoc ſi ipfterum edictess minus
eſſer nefatum eſſer in improbum h[abem]tam uiri
petari posſi in vobis uenire nò posſer. Aemo eui
comictet. Nunc est euiſmoci edictu, ue quibus
intelligent nò populo esse scriptum h[ab]. p. a[n]q[ui] ſe
cumvis h[ab]ibus. I[ea]q[ui] cum ate caput illuca cauſa
multis uebis mercendano prohemiòs eſſer o[n]na
tum. Et quis est inuentus posſea pietor qui illo
wem edictet. Nonmodo nemo edictat h[ab] ne meu
ut quicem quiſſq[ui] nequis edictet. Nam post te pie-
torem multi testamenta edictè modèo feceret. In his
nup annæca et multivou propiquovus ſententia
pecuniosa mulier q[ui] cenſa nò erat testamento ſe-
rit h[ab]em filiam. I[ea]q[ui] hoc magnu, udioc[ui], h[ab]in,
te istus ſingulaui inſpobitate q[ui] uères ſua ſp[oe]
unſituſſer ad nemines metuſſe nequis repuret
qui inſtius ichtitu; ſequi ueller. Solus enim tu
inuentus es cu nò patis fuerit corrigere auor
voluntates n[am] etiam testamo[d]es moratuor. Tu
i[pe] ex ſiciliens edicto hoc ſustulisti. Voluſi eti
prowiso ſi que res nate eſſent er uibano edicto
tecemere. Qua posſea tibi cum deſſensione telin
quebas in ea marie oſtenoisti cu[u]tiam auuota
tem tu te i[pe] edicto provinciali repudiarbas. Atq[ui]

ego non dubio quin ut michi cu filia marie
covi est res hec acedia uicatur atq[ui] vigne
ſie unieque ueſtrui, qui simili ſentu atq[ui] in
oulgentia filiarem comouemi. Quid enſi
naturi uobis icounous. Quid canus eſſe uo
luitur. Quid est vigneui inco omis nostre
oiligentia inoulgentia còſtimatur. H[uius] impo
tuſſime. Cur cætanam inuiam. p. àmo
mortuo feciſt. Cur huic odolcem cincti euis
atq[ui] oſlibus unifiſt ut liberis euis bona i
patria uoluntate patris uire legib tradita
eriperes et cui tibi eſſe comodu, cœdonales.
Quibus cum uui bona nostra p[ro]tumui h[uius]
pietor adu[n]em nobis mortuis bona foſtunas
q[ui] poterit. Nec pettoem inquit nec posſet
ſionem d[ato]. Eripies igitur pupille tegam
pietertam. Detrahes ornamenta nò solum
fortiune ſi ingenuatis. Diamam ad arà
contra istu boiem lapsacenos ipe. Quam[em]
istum ex p[ro]vicia decedentem clam fitacu
ſas p[ro]ſugiſt. Nos ſi alienam uicem p[ro]
nostre in iuria tolerimus. Vestigiu, istus
in foro nò eſſer reſictum. Pater oar ſiue p[er]
tes. Leges ſinut. Tantæ tu inſponis. q[ui] ſus
b[on]is ita oar ut ab uite non abeat. Quod h[uius]
quod repichen[as]. N[ic]bil opinio: De ego cœte
co. P[ro]h[ab]e ſi potes. ſi h[ui]s qui te auorat. Si p[er]
tibi victo auviens eſſe quiſſ. Eripias tu uolit
tatem mortuis bona uuis ius omib[ui] h[oc] pop[
]tomano non manu uinocanous, eſſe n[on] te
huic t[em] atq[ui] huic uivioio reſuafk[ui] posſea q[ui]
ius p[ie]toru; conſtitut, eſt ſemp h[oc] uicu
ſi ſumus. Si tabule t[est]i n[ò] p[ro]ſonerè cum
uti quod potuſſimus h[ui]tem eſſe oportet et ſi
interſi mortuus eſſet ita ſecundu; eu, posſet
ſio d[are]tur. Quare h[oc] ſit equuſſimus, facieb[ec]
dicere. Sed in re tam uſtata ſatis est oſſede
te omis àna uis ita oixiſſe et h[oc] uetus edict
cum tranſactu; q[ui] eſſe. Cognoscere alio bo
minus in te ueterc edictu; nouu, et simulo
d[um] est h[uius] uis cuile uſcatu. Adolos[en]
tes et in uſtaphinam trapite. Mitum eſt h[ui]s
ingenuum mita p[ro]vencia. Minutus qu[ui]da
morteus eſt: ante istu p[iet]orem. Euis testa

mentum etat nullum. lege hereditatis et
Ao gentem minutur, uenebat. Si huiusse
ute edictum quod ante istum et postea os
huerunt possetto minutie genti est data.
Siquis testis se hucem esse aibitratetur, quod
cum no extaret lege ageret hereditatem et
aure litis univocarur, cum latis accepiſſi ſpo
ſionem faceret ita de hucitate certaet hoc
opinor ute emaiores nostri et nos ſempet
uſi ſumus. Dicere ut hoc ute coeeterie. Co
pont eccl[esi]tus, his uebis ut quibus intellige
posſte unius homis cauſa cōſcriptus, effectā
cum q[ui] bolem no noiat. Causas quic[em] to
tam proſtribe. Ius consuetuoinem equita
tem edicta omnium negligite. Et edicto iba
no ſi de hereditate ambigutur ſi posſſot: ſp
onſione non faciet. Iam quid uo ad preterie
ute posſot: ſie none quert oporæ-utri pos
ſſotorem esse oporæt. Ergo quia posſot: eſt
non mores posſſionē ſi no posſot: eſſe non
dares. nuſ[que] enim ſubis neq[ui] tu alioque
q[ui] edicto complectens uſi tam cauſam p[ro]
qua pecunia acceperis. Iam hoc twiculur, eſt
ſi de hereditate ambigutur. Et tabule testi ob
ſignate no minus multis ſignis q[ui] clege o
poſſet at me p[er]ſentur. Secundum tabulam
testi potissimus hereditat ad hoc. Hoc trāſla
ticium est. Sequi illu[que] oporæt ſi tabule testi
nō p[er]ſentur. Quo ar. Ex ei datur uo qui
dicat heredem eſt quod ergo intereſt proſter
tur nee no ſi p[er]tulerite uno ſigno. De ſi mun
q[ui] ex lege oporæt nō ex posſſionem. Si o[ui]
tabulas nō p[er]ſent obis. Quo nuic oica ne
miem unq[ui] postea alium edictisse ualec. Et
mitum neiem fuſſe qui istus ſe ſimilem vi
et uellet. Iſe inficienſi edicto hoc no he. Et
great enim iam mecedem. Item ut illo edict
to, de quo ante oicit infidelia te hereditatum
posſonibus o[n]ſiis edict q[ui] omnis ue[rum] p[ro]
ter istum, ex edicto ſiciliari ſi de h[er]editate
ambigutur. Ac per c[um]s imorales quod e[que]
te hoc oica posſie. Iſerum e[mi]n iam quero abſ
te. Sicite modo in illo capite anniano d[um]u
uerum hereditatibus. Nu[em] in hoc te heredita

tum posſoibus cur ea capitæ in edictis, p[ro]ui
tiale tranſſette nolui. Otrum oſignores ho
mines cr[ist]inaſt[que] qui hitabant in p[ro]vica
q[ui] nos qui equo ute uteremur. An alioque t[em]
equiz est alio infidelia. Non etim hoc poteret
h[oc] loco oica multa eſſe in p[ro]vincis aliter edict
o[a]. Non ce hereditatum quoc[que] posſonib[us] no de
mulietum hereditatibus. Nam utroq[ui] genere i
u[n]ce n[on]io c[oe]teros ſi te ip[er]n toti[que] urybis edi
tiſſe quoc[que] uebis edici rome solet. Oue t[em]e
magna cum infamia p[rem]io accepi edictas
c[ia] ſola te ne gratis in p[ro]vincia male auotres i
er edicto ſiciliari ſuſtuliffe u[n]ce. Et ac i[mi]
totum corum aibittatu q[ui] dui fueri deſignatus
componeru[que] qui ab uſto p[ro]mo ad u[ter]ulatem ſua
nu[n]inaretur. T[um] u[er]o i[m]agnatu, conſa il
lum edictum ſuiu: ſine ulla religione d[er]nebat.
I[taq]u[que] ſi p[ro]ſo multos c[oe]dices inpleat carum t[em]
in quibus ita intereſſe q[ui] uſe aliter acq[ui] u[er] edi
t[er]at c[oe]teruſſer quod uos oblitos e[que] n[on] aibit
Que multeutuo qui o[n]do ad p[ro]ſonis ſella uſo p[re]
t[em] eſſe ſolitus ſi conucre. Quem uſe collega
i[mi] buiſſer lapioibus co[pt]us eſſet in foro. Si co-
lem[que] ily[s] in u[n]que u[n]vebantur q[ui] etat inequ
tate p[ro]ucentia q[ui] p[ro]ſonis p[ar]atissimus, p[ru]ſum
quo ſine labore ſine moſſeria ſine inpenſa et ſi
p[at]rono homies uterentur. Nam queſt[io] redite
i[m]oram u[n]que[s] que l[ib]ito ily[s] in u[n]que o[n]ce
co fuerit que u[er]ieta[s] c[oe]teru[n]i: n[un]oinatio
q[ui] inane[s] comus coru, omni[que] qui de u[n]que eu[n]i
conſui ſolent q[ui] plena ſeketa ch[el]conis aqua
multiere cum erat ao cum u[n]entum et i[m]aurem ei
in ſuſuſuratui alias reuocabar eos inter quos lai
c[oe]teruetae c[oe]teretum q[ui] mutabat alias uter alio
os contrarium ſine ulla religione d[er]nebat. Ac
p[ro]utus paulo ante c[oe]teru etat. H[ic] illi homines
erant qui etiam twiculi inuenibantur. ex colo[re]
quorum alij ut auoſbis negabant mitanoum
eſſe i[n]s tam nequa eſſe u[n]entur. Alii etiam ki
gi[no]res etant. See quia ſtomacabantur twicui
li u[n]vebantur eſſe cum faceret om c[oe]terebantur
qui u[er]em tam neq[ui] reſuſſet. Que ego n[on] co
memorarem. Necq[ui] enim p[ra]ſa[ci]le vieta neq[ui] p[ro]to
h[ac]e ſeuere tate oigna ſunt i[m] uos illu[que] uellet re[c]or

que

vari utius nequamiam et iniquitatem tu iove
atque in coibus proinde ius esse ueriatam. Imp
letem uero toman à utrumque sius plus 2
memoem an cruelditatem. Sine 2ubio cru
telitas grati uor est atque atrociu oblatus nò iis
nos putatis esse quænamodum sit iste solitus
uugis pletum tomanam conciore 4 tem eam
tribunus plebis etiam in contione egit cu eus
quem uugis ute cecitatem in pro spectum popu
li toman producunt. Cuius rei cognoscence fa
tiam nobis sìu tempore potestatem. Supbia
uero 4 fuit quis ignotat. Quænamodum tenu
issimum quemque contempie ter pecterit liberus
esse nunc dixere. p. Trebonius iuris bonis et
bonetos consolares fecit huc. In us fecte su
um libentur. Is aulius trebonius fiatè habue
tat pro scriptum. Et cum cauti ueller scripti
utarent ut heredes iurarent se curaturis ut
ce sua quod p te ne minus dimidiat ad aulam
trebonium fiatrem illu, pro scriptum puciret.
liberitus utat ceteri hiedes atque aduerrem.
concent no operire se utare futuros esse quod
conera legem corneliam esset que pro scriptu
unam uetat. Impetuant at ne uirent. Dat
us possonem. Jo ego non reprehento. Et epi
etat in quibus huius pro scripto egens se statemus
bonis quicquid et ille libertus in ex testa pa
trom iurasset scelus se facturum arbitrabat. Ita
qui uerres possönum hvidtatis negat se &
datum ne posset patronum suus pro scriptur
Junare simul esset pena q alterus patrore
sito obtempanuſſ. Das possönum ei qui nò iu
tauet. Concedo. pietum. Aouris tu ei quia
ut quo exemplo. pro scriptu iu nat lex e pe d
est. Auro ao cum qui uis oicat Verum represe
vis. Quod patronu iu uabat cum qui tu, im
ferijs erat. In q alerius patronus morant uo
luntatem conservabat, aq uo sùm u, benefic
um accepat. Verum huiu reprehensvis. Et hoc
cum ex sella iur optimus dixit equit tomano
tam locuplet. 1. libetinus fit homo hie. Oui
testum owiné q illune uuius preavit. Posuſ,
seragintur secreta profère. In quibus ut ege
pectumiam nò oicam intercessisse ipse ceterot

nouitas iniquitas 4 declaratur. Deni ut
ex imo et ceteris concludant, facere possitis
w quod puto acutè consignatis auotem.
C. sulpitius olumpius fuit, 4s moctuus est.
C. facerunt pietate, nesuo an ante 4 vê
tes pietatam petere ceper. Fecit 4 octu,
liguem. Ligui hivitatem adiute possedit fa
cerute pietate sines ulla contrauerat. Pos-
ta 4 uerres magratim iute et edicto iſto
quod edictum. Sacerdos nò huerat. Sui
piti patroni fulla sexam paxem heredat
tem ab ligure petere ceper. Ligui nò auctor.
1. Statet eius causam agebat. Actaet amici
piopinqui. Dicebat iste in cum multe et
auctorunt inpossonem se iure miſſus 1. adus
causam liguis cefencebat. Dacebat edicti
eius nò oportere actas hereditates nalere 4
ante cum pretoriam ueniffene. Si hoc cu ſuis
ſent eſchecum fortafſe ligurem heredatatem
kuſſe non aduunt. Equa postulatio. Si
ma vium auſtas pieto ſupabat. Venie
romam ligur. Non 2ubitabat quin ſi uſe-
uerrem conueniſt. Equitate cæc et autou
tate gita comouere hoiem posſi. Domu ao
cum venit, rem cemóstrat. Quapropter ſi
hereditas ueniffet. Docet q facie in cauſa
equiflma homi ingenioſo fuer multa que
quæus mouere posſent oicat ad evertendum
petere ceper ne uſa, eo ſuam autuutate te
ſpiceret gratiam et contencietur ec tantæ i
uria afficeret. 4mo ligurem accufate ac
pit qui in re auidentia atque hiedicarla tam
diligens tam accentus esset. Debere euz, aie
bat ſuam 4 rationem ducet. Mulea ſibiloſ
esse. Mulea canibus ſius quos circa se hiet.
Non posſum illa planus commemorat 4 ip
sum ligurem pio testimoio dicte audivit. 4
Quito enim uerres quod planum fieri testi
posſi. - Verum ne his testibus auctoritati. 4n
hoc ao tem non pinctet. Non - 3 octavio. 4n
1. liguri. Quis nobis credet. Cui nos. Quo
enim est. Verres quod planum fieri testi
posſit si hoc nò fit. An w quod ocuine leue è
Richil lemus 4 pietorem iuris hoc iuris in

suo magtantu constitutere omnibus his quibus hereditas venent: coberet etiam pietatis esse oportere. An uero ubi enimus quoque sit ceteros homines iſerint loco autuutate domine quoque homines ruficantes er muniri us quo tenet, oſte quos inſi liberos homines soliſtis ſi appellare qui obiis viscereouſ. 39. octanum ligorem homines, oſtans ſi quantum lovo noie owne uitiute ingenio copus poteret pectuam, no doubletate in ſatis cœtis ne to quæ admodum ſeſt gesſit, quod ego dicam. Duerunt qui ſenſeit. Sunt alij qui dicant. Notc res ac maniſſete pioſate ſiit et pioſet tentur. Duerit C. fannii cques romanus frater germanus, quod titinu| iudicis eius tibi ſe pectuam edisseri. Recita testimojuj. T. fannii. Notre. Cn. fannio credere. Floli, id est. T. Q. titinu| fannio fratru tuo credè. Dicemus tem in credibilem. C. uerſe inſimulatuaricule et audivere, que uicia uidentur, iquibus pœius 55 uidentur in ſiſtum conuenire. Et ex. Q. cadujs to familiatıſſimus patris uſt. no alienus amarissius genere et noie. ta bulas pioſuit quib[ui] pectuam ſe edisseri oſſerit. Flentia noia. Q. cadu| Recita testimojuj. Q. cadu|. Aſſec tabulis quidem. Q. cadu| nec testimojuj credetur. Quod igitur in iudicis ſe quorum. Quo est alio omnib[us] omnia peccata et maleſcia conceleſte, ut h[oc] h[uius] homeliſtis ſimilis testimojuj et utrumque bonorum ta bolis no credeſt. Flam quod ego ce cœturoamo ſmone querumonia qu[ip] populi domani. Iaqua: de ſiſtus impu[n]entissimi ſuſto ſeu pœtus i nonu ac ſingulari latreocinio auſtum eſſe iede caſtous celeberrimo clariſſimo monumen[te] quod tempium inſculis quotivano, 4 a ſpectu populi domani, et pœtus, quod ſepenſo ſenatus conuocatu[us] quo maſtav terum ſiſque uentissimo quotivore auoacaturos ſuſt. In eo lo co ſermone hominu| auoacie ſue monumen[tu]s, eterium reſinſtare. Edem caſtous. Judivices P. unius bui: uenam. D. Silla. Q. metello consulibus. Isu unius. Moruus est. Reliqui et pupillum puiu| ſilujs, cum P. octanujs. C.

autelius consuſi edes ſacra[ta] loco[uſſent] neq potuſſene omnia ſacra[ta] cœra[que] erigere neq hi p[ro]q[ui]bus erat negociu| datum. C. ſacra[que] ex 40: cefujs factum est et se. 9. quibus et c[ar]ſa[ta] cœtis cognitum et uoicatum no[ſ] effer et C. uerres. Quoſi p[ro]piujs p[ro]piujs cognoſterent et uoicarent ea potestate iſte p[re]miſſa ut et. Cn. fannio ex. O. taio] c[ogn]uſtus. Duerunt eu[ſ] c[u]ſter omib[us] in rebus aptiſſime iſp[er]centiſtine, cp. p[red]atus h[oc] noluit clariſſimum reſinſtare uoicuiu| latræciniu[m] ſuoujs. De quo no[ſ] auuere aliquando ſer uicere quotivore poſſemus, que ſiuer quis ioc; caſtous c[ar]ſa[ta] c[er]tam c[er]bete[que] Junu[m] iſp[er] moſtujs eſſe ſtiebat. S[ic]re uolebat aoq[ui]e illa res p[re]ineter. Auor[em] pupillu[m], eſſe filiu[m] h[oc] qui ſemp[ta] p[al]am uoicafat[es] pupillos et pupu[m]as c[er]t[i]ſi[n]am p[re]ſem eſſe p[re]to[rib]us. O[pe]ta t[um] negociu[m] ſi[bi] inſinu[m] c[er]t[ar]tum eſſe oicebat. monumen[t]i, illa ampliſtive uſlo oge q[ui]us ſ[ar]t[ar]tum c[er]t[ar]tus, integrum eſſer, in aliquid tuè turum in quo molui p[re]clari, q[ui] poſſa, abitutæ cau[m] P. tabonio e[de]m caſt[u]s traui o[pe]tæbat. Jo caſupupuli Junu[m] aut[em] erat t[re]ſtor patris eu eo ſine uſlo nutrimento conuenerat, ut quæ[m] modu[m] traveterent. Iſte ad c[ar]ſalonu[m], uocat e[de]c et quod erat quod pupillo travent, no[ſ] ſi ap[er]igi o[re]bat cum uſle quod erat c[er]teter, ſaſſe pupillo travitione eſſe ſigna et cona compa[te] omnia iſp[er] templu[m] omni oge eſſe integru[m]. Ju v[ign]u[m] uſt iu[er]t erip[er]t, et v[an]tæ cau[m] tantam opert e[n] no[ſ] opinu[m] p[re]cia p[re]ſeſtum apu[p]pilo[rum] o[vi]ſcedet. Venit iu[er]t in e[de]m caſt[u]s, templu[m] auo[u]nq[ui] t[er]t[ar]tus, pulcherrime laqueatiu[m]. Die t[er]tæ cau[m] t[er]tæ noua atq[ui] integra, uerſat e[n] quæt[ui] quod agat. D[ic]at et quidam ey uſus canibus q[ui]s iſt[ur] h[ug]uri o[re]bat cau[m] e[n] multos. Tu uerres h[ui]s quod moliare niſbi h[oc] ni ſo[n]t[er] uſs ap[er]viu[m] o[vi]ciu[m] colu[n]as erigere. Non o[li]u[m] t[er]t[ar]u[m] impit[ujs] quod ſe ad perp[er]viu[m] qu[et]ie o[n] cum e[n] ſo[n]t nullam eſſe colu[n]na que ad perp[er]viu[m] qu[et]ie poſſe. Nam me teſicule inquit eſſe agamus. Columnu[m] ad perp[er]viu[m] erigant e[n]. Rabonujs qui legem noſſe et qua iſt[em] n[u]s t[an]t[u] colu[n]atum trauiter p[er]no[mi]t[u]m me

tio fit ulla et qui nò putaret sibi expedire ita ac
apere ne eodem modo cterdenium effet negat.
ro sibi cœbeti, negat oportet erigi. Iste tabunus
qui fecere iubeet et simul ei nò nàuillam sèm so
ceratis oſtenoit, homiè modeſtum et minime p
tunacem facile cœret. Colùnas ita se exacturuz,
eſse confirmat. Hona res atque inpiuiffa pupilli
calamitus nucliatu. statim C. mustio uicctio i
pupilli qui nup est moruus. O. unio patruo
p. potino tutus homi frugaliflimo. Durem au
tum pumariu ſümo officio ac uzutate pietum
N. marcellum qui etat pupilli tutu: cœſt: Ne
nit ao uèrem O. marcellus. Pecut ab eo pio ſuaſi
te ac obligentia pluribus uebis nec p[]ſiua; iuus
am pupillum iuuiu ſümus fortuus patris cone
tur euuertere. Iſte qui iam ſpe et opinione p[]ieda
ullam cœnoaſſet neq: ulla equitate ozonis neq
autontate O. marcelli comotus est. Iteq: quem
admodum oſtenoſſet ſe w execturum eſſe reſpon
dur. cum ſibi omès ao ſtum allogationes officiil
les omès at tuus arduus ac potius interdusus ui
terent apud quem nò ius non equitas nò miſſi
corona nò propinqui ozatio nò amici iuoluncaſi
ciuus q[]ui autoutas p[]ro p[]ieto nò gratia ualeſt. Sta
tuunt ſibi ao optimu; eſſe factum q[]ui ius ueni
ſet imentem p[]etere autillium adhucione que uſo
p[]tore nòmado in uire cuii priuatoz, q[]ui oiu,
converſis populo romano p[]reſut ueru etiam
in bis ſarctis cœctis q[]ui onata è. Tenet ao cheluni
C. mustus eques to. publicanus homo cui p[]nus
honestus. Venui. O. Junius pater p[]ueri frugalif
ſumus homo et caſtissimus. Venit h[]o ſumo h[]ono
te puoze et ſümo offitio ſpectatissimus ozonis
P. cœntus tutu. Omultus acerbam o miſeram at
inoffignam p[]etratam tuam. Et ut mutam cœta
quo tancom puoze tales iuros quo coloze mere
tius comu: uenisse arbitram ur qui nulla es
crone iſtam t[]upituviu[n]t ſubſiſtent n[']]officio ne
ceſſuovinis. Ouc ratio cœgiffet Venuit ut ei
co ao chelunom. Domus etat plena. noua una
ccreeta noua iuocia patebant. Mich vcr poſſo
nem. mich ne adimat. In me iuocium ne cœt.
Ochibona abdicæ. Aliu numos numerabat aliu
tabulas obſignabant. Domus etat non meretno

conuenit ſee p[]ietoua tuiba cœſtet. Simulac
potas p[]umum oata est. Iocunt hi quos ovi.
Loquitur muſius tem[]moſtrat: Pente au
xilium p[]ecumia pollicetur. Respondoit illa[
]ui
meretrix nò inbumanè. Libenter ait ſe eſſe
facturam eſe cum uſto oligenter ſermocina
turam. Reuènt iubeet cum uſcedunt. P[]oſtide
teuertuntur. Negat ille posse homiè exora
ti. p[]magnam enu ouerre et illa te p[]ecumia,
confic posse. Nover: nequis forre te populo q[
]ui
p[]uore actione nò cœfit. Dec que p[]ropter in
ſignem tupituviuem ſunt increcibilia ſingi
ame a[]bitretur ea uos àna uioices cognouſus.
Dixit iutatus p[]. p[]etit: cœtut: pupilli iuuiu. Di
cit. O. Junius tutu et patruus. C[]uſtus i
divisſet ſuuiucret. Ser p[]romuſto cœcua re te
muſtio auotum vixit. T. comit[]ui qui au ſaetit
me e[]r muſtio iuio auisse q[]ui ſum p[]lutimú.
Et enim in iuocium quod p[]rope omuiu fortu
natum ſuarum. C. muſtus bùt me uno te
ſenden te uiai ei hoc ut oiu ſaetit. L. comit[
]ui
meſcere ao cum tes omès ao muſtus, ſoliuom
eſſe reſſette cœmam te cheluvone t[]ecutem quod ao
tuunt. D[]uo: reſponſionem ſuam teruauite i
tutus p[]ucor ſut in adoloscentc clauſſimo ac
p[]uncite uentutis ut aliquàdui cum ame p[]
meretur omia p[]otius reſponceter q[]ui chelconem
nominatec. P[]umo neceſſatlos iſtus ao cum
allegatos eſſe dicebat. Deunte aliquanto actus
chelconem nominautc. Non te p[]uocet uetrey
mulieris arbitatu geſſe p[]retuam qua[]. H[]omiu
cius ab ſe noian D[]ix ſibi honestu eſſe arbittia
batu: reiecti a chelione capiui consiluim: neceſſa
tum ue ſuſcapian ip[]i negotiu cum tabonio i
tuore quod etat u[]. H[]s. oucentis multij[]an[
]ſat
inpuoentem eſſe iſte qui aliquanto plus c[]og
taſſet male acapit deuis tabunus. Negat ei
ſibi illa cœſſione ſanſſacere posſe. Ac multalo
cuturum ſe eſſe confirmat. Dutores h[]ec nesca
unt: quod actum etat cum tabonio p[]utant w
eſſe cenſſimus: nullam maiorem pupillo me
tuut cala. m[]iteatem. Iſte uero n[']]o p[]roſtatau[n].
locare incapit. n[']]o p[]roſcripta neq: edicta die alie
n[']]uſimo tempore luo[]is iſis tomanis foro óna

to. Jetaq, tenuit at Rabonius illam octesi
onem tutribus. Decurunt cum ad epi tuo
tes oigitum tollit Junius patruus. Isti colo
imitatus est. Bultus odo més tenuit exercitue
Quo ageret eper cogitate. Si opus pupil
lo reclimetur, si res abiret ab eo manipe qu
iſte apposuſſſe ſibi nullam pietam esse ita\ excogitate. Quo nichil ingenioſe nihil quis
quam posſte oicè improve ueru calluò. Nihil
ab uſo ueter. Nihil ueterat oruus expectauèi
tus omia apta omia p[]ſpicua aptentur inpuo-
ta amentia audiva ſi pupillo opus tectumui
nich p[]ſceda et manibus eripitur. Quio è igitur
remedium quod ne liceat pupillo tectumè ubi
illa consuetuo imbonus p[]ſedibus p[]ſedus qu
uvenenous omni consuluus cenſorui p[]rpetu qu[]
stuom cenip ut optimam conditione ſi eo qua
tes ſte cuum p[]ſiculum ev cluere cum ſolum eu
p[]ropechà ſibi p[]roſtatem factam è oportebat:
Quod enim quiſſ ad meam pecunia me iuto
aſpirat, quid acceditur, loquatur opus io q[]b[].
Et mea p[]ſcuia reſſicatur. Ego me reſſectur esse
oicè probatio futura est tua qui locas p[]ſedibus
et p[]ſedus popullo cantum et ſi nò puſcas cauta
f. cupiedor: uel mea bona uos uoles in mutus
me ad meas fortunas oſſenentas accedere in
ſinas. opore p[]ſicium est istam legem cognosſe.
Dixetis eumdem conſcripſſe, qui illuo ceditu
ex hereditate. Evopere. Fatiuco que pupilli
Juny oic die queso clarius. C. uerres p[]rpetor
ubis accidit corſutuntur leges cenſione. Od
enum u[]tuo in mulis ueteribus legibus accidet
tunt. Dule aliquo eufinocchi. C. uerres oic q[]p
accidit. Qui de l. Martio. 03. p[]ſumia cenſionu
ſociu ne admittit ne ue p[]tem datu uene tecti
miuio. Quod ita. Ne utiſium opus fieret. De e[]r
probatio tua ne parum locupler eſſet. De erat et
eſſet amplius ſtuelles populo canti p[]ſedibus
e p[]ſedus h[]ic te ſi res ip[]a ſt unignutas inuicte
tue nò corrouebat. ſi pupilli calamitas p[]p[]opin
quorui, ſacritme. Obutti cum p[]ſcilla ſubierit
p[]ſiculum. 03. maicelli tutus autuas apud
te ponens nichil habebat. ue illuo quic[]tè alio
ueterbas eufimochi fore hoc p[]ſccatu tuu, q[]do tu

neq; negare posſes intabulas enim tectuſi
nee cum oſſenſone aliqua confiſten. Arctiq
tur w opus - NB. D lex. multibus cum tutuis
NS. lexy. multibus w opus ad illius homis
inquiffumi. abituri, ſe effecturos eſſe clama
tene. Et enim quid erat operis w quod uos
udiviſtis. Om[]s ille colu[n]ue quas et ablatas
uicetis machina ap[]poita nulla un[]pensa ce
lecte eſſem que lapioibus reposſte ſi- B tu.
3B. D le. multibus locauiſt atq[]p illus oic[]o
colu[n]us eſſe que atio tecteptore c[]omote nò
ſunt. oic[]o eſſe ex qua c[]antum rectoru, uctus
c[]eſtum ſie et nouu, iuocutum. Quod ſi cau[a]
pecunia colu[n]as ve albari puſſaſſem c[]ere n[]u
ch[]c ediculatem p[]etuiſſem. De ut utecatu tu,
tes agt et n[]o erip[]i pupillo ſi qu[]io opis cauſa
tefacereſt. reſſic[]to qu[]io erat quod t[]eſiuncereſt
cum ſuo qu[]e[]q; loco Lap[]tem teponc[]t. Qui t[]
retemeſt ſatis o[]t ad annui inſecti et qui auè
te t[]e]relemp[]tore acciper - d[]eruoc etiam ſibi ip[]m
ubet ſatidare. Rabonu, p[]ecuia p[]n[]s ſoluit q[\]b[]us c[]etons eius et qui quod tu. NB. Dr. mi
libus locaſt. A[]f. N[]f. Ixre. multibus effectutu
eſſe clamaui. Quib[]o c[]etons. pupilli cu[]l eta
tem et ſolitudinem etiam ſi tuturos n[]o eſſent
c[]eſencere p[]reto[]r c[]ebuic[]r. T[]u[]ribus c[]eſen[]t
tibus n[]o moſo patria eius fortunas h[]aen[]bo
na tutroru acemſi. N[]oc opus c[]onu, ſuo cu
q[]p faceru. lapis aliquis c[]edlenous et ap[]p[]otan
dus kiu machina ſua. N[]am ullo n[]o ſayum n[]
maſteres ad uecta eſt. T[]antum opus et in u[]ſa
loca[]t[]one kiu quan[]tu, pauc[]e ope fab[]riu, m[]e
c[]eddes t[]uleru et manus p[]ſicuiu machu. b[]
c[]eſiunatis minus opis eſſe un[]a colu[n]a, eſſi
c[]ere ab integro nona n[]ullo lap[]tem t[]echnio in
quatuor illas repone. Aemo oubitare q[]ui mul
to maiu; ſi e non[]a fac[]cè oſtendam in edibus p[
]uatis longa o[]ſſialiu; uectura colu[n]as ſigl[]as
a[]vunpliuu; NS. qua[]zage[]tis multibus n[]o mu[n]
magnas locatas. Sed in e[]ptum eſt ce tam p[]
[]p[]ſicua istus inpuentia plumbus uebis ouſp
uetare p[]ſeſtum cum uſt[]e ap[]ate tota lege oiu,
ſe[]monem atq[]p ex[]istimationem cotemp[]ſiis q[]
quic[]ch[] re[]climui ex ope illo tolle t[]enu. ac in totu

opus est edictus minus constitueretur. De enim
l. pupillo tridem non licebat, non necesse erat
tem ad ipfim puentre poterat aliquis ad iu ne
guum de populo accedere. Omis edictus sicut
non minus apte ch pupillus, diem pietatisque
open faciuntur lillo cœcumbus locat, cujus est
septembus angulatus temporibus edicti sunt
omnes. Quod ego tabonius istam diem quò
affequitur. Nemo taboniu molestus neq lillo
cœcumbus neq nows neq edibus cœmp, alio
quanto post inpiuocia iste profitiscitur ch
opus effectus, est postea ch reus factus ponc
gabat opus ieeper, referre posse, cui in sta-
tee tabonius in me caufam conferebat quod
tu cœcitem obfignaflem. Deut ame tabom
us et amicos allegat facile impetrat. Iste quod
ageret nefacbat. Si in acceptum non totulit
set putabat se aliquis cefensionis habuor
taboniu, puro intelligebat ratio totam eſse
patracturum. Tum et s quo poterat eà
petuus ch nuic est ut uno minus tristè feret
taboniu opus inacceptum, retinut quacumque
no post ch diem open diversit, hæ conviva
one ſquis cœpito popo terempter accesseſſet:
Cum vore ceteros videlicet tores edictus ſset
tum in eum athletum ac jentstatem uelite
nolebat qui ſibi erantam pietam habere
rentur, non e argumentam quod uta pe
cuma puentet, fecit ipse uoitium, pumus
cum debentibus cum eo. & utiusque
ceteret qui ex suis pecunis. 118. cel. 337-nu
metuare, quod iam uſte ferte, no poterat
opem accecto pietibus acceptus ex. 118. d
le. milibus remisie. D. bato. &c. mi
lia: quod alia ne res eſſet, certe facè, no potu
uſſet ex inſe nuânt ſunc camnificio quem
ſui ſuſſe negare, no poterit. Pioſtremo i
ſtus habonu tabule pietam illam ſtibus
ſuſſe clamant. Acerta, nomina habonu
huc eam puto actionem. C. hortensius pu
pillum Junium nemiſſe pietextatur, in ne
ſtrum conspectum et tres ſectum patruo
testimoniu, dicente queſtus est et popu
lauter agere atque in uoliam comonè quod

pucv producetem clamant. Quid erat huc
ſius cancem in illo puer populi. Cito i
udiviſum. Gracii erdo aut fatum aut
al circuitus homis causam pietatam fili
um ut noie ipso ut memora patre et amos
impre multitudis concitarem. h. Juny e-
rat homis de plebe tomano, filius quod paſ-
mouens tum cutoibus et pioptu quis tum
legibus tum cœgitan magiſtatui, au uova
is nostris comenatui, putante. Hic istus ſce
latione nefanop latro Luco bonus patrijs ſo
tunis que omnibus ſpoliatus uenit iuviouum
ſi nichil aluit, saltem ut cum cujus opa ipſe
multos annos est iſoribus paulo cujus obſole
tus uſeſtum ueret. Icap tibi Hortenſi no
ilius etas h cauſa no uſeſtus ſi fortuna popu
laus uicebatur. Aequi et tam comouebat quod
ille tum toga pietenta ch q ſiue bula uenatat.
Deſtius enim nemièm comouebat is quem
uhi mos et uis ingenuitatis ctabat. Quod or
namentum puentue pater cedet atuicium
amp. inſigne foruit. Dic ab uto pietone erat
cum eſſe graniter et aceite bores ſerebant neq
erant he Lacrime populares magus ch nostre ch
tue. Q. Hortensi ch homi qui ſiui, latui ſi. Jo
q. cœis est: cauſa comue picauium comui p[ic]uio
talis in p[ic]ubitas tamch aliquod in certo, et
ſtiguenda est. Haberius enim liberos p[ic]uos
in certum est ch ſonga nostrum auuq[ui]a
futura ſit. Conſaleat viui ac p[ic]roſate cœmus
at u[ic]o cum ſoluto et p[ic]er tia ch ſiui u[ic]mo
p[ic]roſio multa ſit. Ous est: enim qui tueru
p[ic]uſt liberum nostrum p[ic]uerit, az contra un[ic]
bitatem magiſtatui. Hater erdo s[mag]
p[ic]roſio ſuit an me pupille mater femina
putaria minus ulla cœus homies que ip[lo]
tantur. Iſte inſanti pupille ſituas uſte patn
as a[nem]t. Tutores ne orfenderent, p[ic]facie
uero apud istus maci p[ic]roſare aquo. Q. ma
celli tutors in cauſa pupilli iuui et oratio-
ce uoluntas et autuotas repudiatae e. Quere
mus etiam ch uſte iu[it]uma phugia quo ier
tremis p[ic]ambule patribus fecerunt. Qualis
ibello p[ic]ionu, p[ic]edo ip[er] ſuſt qui inſorio po

pilli romani-pinæa nefarius reperiatur. Du
bitamus quod ute in hostium prieæ molie
sit qui manubias sibi tantas. Ex metelli
manubijs fecerite qui maiore pecuia quat
uor colinas et albandas et ille edificans
locaueret expectemus quid dicant er sibiæ
teste. Quis unq templum illuo aspervit quan
auantie tue quin inutie quin auoane te
sitis effect. Quis aſigno uterim in cæcum
maximum venit quin is uno quoque gravu
et auantia tua cœmoueret, quam cu uia
tem sap atque pompe eufmocli eregisti ut tu-
tiſe illa re no auoæs te testem tuoriz futor
effe volueris qua populi romani quoctio
iudices etiam tum cum te re ſeniam fecerit tu
iuterit arg etiam iudicem impetua publici
eveue. Non enim pietet eunom è ne io qui
tem pecuæ multæ est apud isti pietorem d.
Q. opimio qui actiulus iudicis uelbo quod
cui effect tribuimus plebis intereſſus contra
logem Corneliam quod contributatu vizſſet
contra aliume homis nobilis voluntatem i\OCI
Tantum ociam paucos homines arrogantes h
ad iuore. Q. opimus pluio et iuxi ſbitu
nus omnibus eucaiteſte is michi etiam quætis
quod anobis - buj. solus iuobus prima actio
ſui iuociz cransacte fit cum apud ipf tribus
hous. Q. opimus ſenato: populi romani to
na fortuæ ornamenta omia ambit. Cuus
propter indignitatem iudicæ ſepſſimi cænt
in ſenatu ut genus hoc totum inſetarum atq
iudicium eufmocli colletur etiam uero in
bonis. Q. opimu nentencis quas ute prieas
qua apte q uod iubeo ſecent longu est oicet.
hoc vico niſi uobis w boiu, honefi ſimorum
tabulas planu feceru ſingi ame hoc totum
tempos cauſa pucatone. Jam qui excalamu-
tate ſenacous populi romani cum pieto iud-
cio eus prieuſſet ſpola comu ſuiam referet
et manubias octareere conatus est is uallam
ab ſepe calamitatem poterè expectari. Nam
te ſub fortione illa ſumaua iudicis michi

oico. Quo enim contra tabulas quas tup
tulisti auoæs vœ. oſſicale est. No enu me tia
ſolum et iudicis auoitas ſi eam anullu-
auri ſtrite tui cœteris no ociam w quod, p
bare oſſicale est. Hoc ociam quod ostentam
multos exre uiros primarios auoiffe cu iace-
tes ignoſt ibi oppitere quod falsi cœdiu-
piutulens. Ram qua iuuoia C. Junius &
flagrare eam ſi pionuſſes tibi ipi tu peito,
ſuſſes. Hoc modo ute sibi et salut iue pioſ
piere cœdiat referendo in tabulas et prima-
tas et publicas q uod ſtu, ne effect collento q
effet et ſemp aliquo cemento mutanco eu-
tanco ne utura aparcat interpolanto. Con-
uſq progrebat ut ne cœſſensione quicu ma
leſiciorum ſuoriz fine aliu. maleſcuis piepa-
tare posſer eufmocli ſonitione h amentu-
ſimus ſuoriz quoque iudicis, ſore pucawep
ſodalem ſuum. Q. curium iudicem quæſt
oris eu miſ ego populi et hominu, clamo
te atque conuicio reſtituites ex hac oecutati-
nofra eam michi copiam quam largiſſie
factam oporibat crepta effect facultas cor-
quos ute annuerat inſuum consilum fine
causa ſub ſorciabatur.

T. B. CICERONI. IN C. BERREM
TUS EXPLORAT. INAPIT. LIBER QUARTUS
DE JUDICIAIS FELICITER. R.

ORO IIII.

VOLEA MIHI
NECESSARIO
IUDICES
PER
TERMICEN
OA. FERI U
POSLIM ALI
QUO MODO
ALIQUIKO-
ER HIS TRIB
QUE ME FI

VOLEA MIHI
NECESSARIO
IUDICES
PER
TERMICEN
OA. FERI U
POSLIM ALI
QUO MODO
ALIQUIKO-
ER HIS TRIB
QUE ME FI
RECEPI ENIM CAUSAZ
FICHE EA ME AD HOC NEGRUM PROVINCIA ATTRA
VIT. EGO TUM HOC HONORE SUSCEPTO ET RECEP
EA CAUSA FICHEN SI AMPLEFUS ANIMO SUM ALI
QUANTO AMPLIUS SUSCEPI ENIM CAUSAM CONI

us owinis suscepi causam populi romani et
quò putabam tam cœniqviudicati posse si nò
modo reus inpiobus adducetur etiam etiam
vulgens et firmus accutator auwoiciu, ue
nutur. Quo michi maturius ao ficilie cauſi
uenienoum est truclus eeceris caus futus ac
flagitus ut et utribus qua integrimus age
et ad oicenoum tempus fatis hære posſum.
ditp. ad eo antoq. ut incomodis ficilie dico pa
uci michi uentur eſſe te piouicie dignita
te uetustate utilitate oicenda, nam tu, oiu
ſociorum piouinciarum rationem oiliген
ter hære cebetis cum preepue ficilie uores plu
tis uſtillimus q. te cauſis. Pumuz q. oiu
nationum ceceratu in princeps ficilia se ad a
miu. am fixem q. populi romani applicante.
puma oium w quod ornamentum unperſi
prouinia est appellata. Puma cœcute maiuoc
nostrq. q. pietarum eſset ceceris genabusi
petare. Sola ſunt ea fide lenuolementa q. erga
populum romani, ue cuicautes eius iſule q.
ſemel in amicicam nostram ueniffent nùq.
poste deſicere. Pleta que autem et maſſe
uillustre in amicicæ p[re]ſuo manerem in Africa
er hæ p[ro]vincia gravius imperi factus est ne
que enim tam facile. Cartaginis tante conſa
diſſene uſt illuo et rei frumentare ſubſiou
et recepcaλulum classibus nostris pateret q.
p. Africanus cartagine celeta ſculorum ubus
ſignis moimentis pulcruim exoruit ut e
quos victoria populi romani + cœniq. ille
iſe. O. marcellus auus inſicilia utauret hofft
es miſa; uicet etiam ſupatis hoffibus tempora
uit. Vibem pulcruim fitaculas que cum ma
tu munificima eſset cum loci natura etra ac
marti claucebatu cum inconſtuo que cepuſi
nò ſolum in c[oli]n paſſus est eſſe h[uius] t[em] reliquie
onatam ut eſſet i[mi]m moimentu, iuctue-
manſuetuimus c[ò]tinentie cum homiis uicte
c[er]tene et quod expuſnaſſi et quibus p[re]ſuſet
et que reliquifset. Dantu, ille honorem fic-
lie bakendum p[u]taut ue ne hoffum quizez
ui[bi]m er ſocii, inſu la tollenam arbitrae
cur. I[ea]q. ad omnes res ficilia p[ro]vina[à] ſemp

uſi ſumus ue quio quo ex ſe ſe posſet offerre
w nò apw eos nafsi ſed comi nostre convivis
p[u]tarem us quâo illa frumentu, quod cebet
non ad viem cedre. Quanq[ui] w quod opus eſſe
p[u]tae[que] nò ultera pollicita est. Quanq[ui] w quod
imparcur recuſaui. I[ea]q. ille. O. cato lapides
cellam penatiam. R. p. noſtre nutricem pleb[us]
romane ficiliam noi autem nos uero expeſi ſumus
ytalico maximo uſſicillib[us] q. bello ficiliam nob
nò prope naria cella ſed p[io]cratio u[li]o maiu[m
uete re ac refero ſuſſe nam ſine illa ſumptu no
ſtro exu[s] tunicis frumento q. ſubpedicto ma
ximos cecerutis nostris ueſtura alut armavit
Quod illa quod forſit an ne ſentamus quic[ui]m in
dices quanta ſunt quod multus locuſque[]tibus
cuitatibus utimur quod h[uius] prop[ing]uam ſi[mi]
lem fructuosam q. p[ro]vincia, quo faci[le] excauſa
ne û libenter negociu, gerant quos illa p[er]mi
abus ſuppedictaui cum queſtu compenſio q.
ounittat[ur] p[er]mi retinet ue atate ut p[er]ſate ut ne-
gotiatoru libeat ut cœniq. ſedes ad comicalium
collocare quod c[om]modu nò bonis fructuosis q.
rebus cœanet et q[ui]n quaſi quoc[ui]m p[re]dia p[pli]
romani ſunt uertigalha nostra acq[ui] p[ro]vincia
quem ad c[om]modu prop[ing]uquis uos ueſtris p[re]di
is maſſime c[er]cetamui. ſic populo romano iocu
ou ſubuſanitas est h[uius] ſee p[ro]vincie. Jam
uero hominum ſp[or]um u[dices] ca patienciaui
tus ſi frugulicæ q[ui] est ut p[ro]cime ad nostram
oſcaplinam illam ueterem nò h[uius]c que nuſe in
erebu[it]e uicentur accedere. Nib[ui] c[er]tuv[m] filé-
grecorù nulla c[er]ſiua nulla luxuria. contra ſum
umus lab[or] in inpublica p[rau]tatis q[re]bus ſum
ma paſſimo[]a ſima diligenta. ſic porro uoltr
os homiis obligu[et] ut h[uius] ſolis neq[ui] publicans
neq[ui] negotiator[us] adio ſit. O[di]g[it]ratum an[no]
stu[m]s, inuiu[m]s ta multu[m]t[ur] c[ui]telerut ue num[
ante h[uius] tempus ad atam legum p[re]ſi[u]nq[ui] ue
ſtrum publico conſi[ui]o confugete[n]t. tam et ſi-
et illum annu[m], p[re]tulerant qui ſic ex affluereat
ut ſalui eſſe nò posſent uſi. C. marcellus qua
aliquo facio ueniffet ue bis ex c[ae]m familia ſa
lus ficilie constitut[i]e p[ro]ſi[en]. P. d[omi]ny uſi-
nitum illuo impu[m] ſenſerant: ſic amaiu[m]bus

cime leſavi arbitrarumque
vandecor morimur
ta victorie plurima
locaret.

fus acceperant, canta populi romani inſiu
lo et beneficia ut etiam inutias nostror ho-
num pferendos pucarent in nelem cuitatibus à
te huc testimonii, publice oictunt. Ke tenque
ipsum puleſſent si humano meo ſi uſitate moie
auaturam ſubblam cum omia ſua comoela uia
beneficia ſenatus populi Romani unius ſeſet
ac ſubivine puleſſent ke ſtanierit aut ſtius inu-
tas p uos ulſaſi et pſequi aut ſi uobis invigni
effent uſi quibus ope auxiliuſq ferretis ureds
ac ſedes ſuas reſiquerent, qui quitem tam ant the
us inutus exagietati reſiquent. hoc consilio d.
L. metello leganones uniuſe puleuerunt ut qu
am pramiy uſi ſuccederet. h animo cotiens apud
patronos ex ſus miſeris teplorarunt. Doe como
ti volore postulata consilibb que no postulata ſed
inſum curina uicentur, eſſe ceduerint, ſee-
tunt enam ut me cuuis ſicem concionam q. co
gnouerant pioſe ex uite mee statu volore ac la-
mis ſus reſuclerent ut ego ſtum acuſatem aſſi
mea longiſſime tatio voluntas q. abſorbat q.
q. in hac cauſa multo plus paires michi ſeſenſo
nus q. acuſatois ſuſe p[er]ſiſſe uitoz. Posibmo ho-
nes ex cora p[ro]vincia nobiliflimi pramiq publice
pewatim q. uenerunt. G[rau]ſſima atq. honefu-
sima queq. cuitas uchementiſſime ſuas inuti-
as p[er]ſcuta est. A[equa]moculur uuicues ueneru-
ne. uitoz enim michi liberus apud uos tam pro
ſiculis loqu. celiere q. forſitan uſi uelunt. Salutem
eim eoum potus consulam q. volumati. Et què eriſh
matis numq. ulla impu]uincia reum absenſe q.
ta inquifationem acuſato[rum] cantiſ opibus ta
ta auipiorate eſſe ſeſenſum. Q[uest]iores utruſiſq
p[ro]vincie qui isto p[re]ſore fuerant cum fastibus
mich preſto fuerunt bis porro qui ſuccerentur. De
bemenerit ſtius capio liberiter er ſtius cbari
us tracti nd minus acuis contra me fuerint uicte
quod potuerit qui quatuor inprovincia questo-
tes ſtudioſſimos ſeſenſores p[ro]pugnato[res] q. ha
buerat. p[re]ſorem uero colo[tem]q. toeam ſic ſtui
ofam ut facie apparereet. no cam illis ſicilia quà
mane offenčerant quam uerrè ip[ro]m qui plenit
reſeſerat p[ro]vinciam ſuſſe. O[m]ari ſi cuuis ſto
creſſent legationem que contra ſtum diſſerit mià

nti ſiqui effent p[ro]ſeſt aliis ſi laudarent teniſ
ſtine p[ro]mittere. G[rau]ſſimos p[ra]uatur erum
testes quibus nos p[ri]tibus cenucla]numus cor-
uncuſtuclys q[ui] retinere que cum omia facta ſi
tum unam solam ſatove eſſe cuitatem mamé-
tinaz que publice legatos qui ſtum laudarete
miſerit. Eus autem legationis p[ra]nun[tem] cuni-
tatis nobiliflimiz. C. A[que]m iutatu oicè au
diſtus ıſt iauem onetiam maximam uessi
ne eſſe publice coactus opis cedificatam uemq.
mametioriz legatus ıſtius laudator non ſol[ui]
ſtum bona ſua ueruz etiam facia q[ui]s p[er]na
tes ama]oribus ex]dibus ſus eripuſſe oicit. hndato-
ret clara laudano cum duabus inrebus legato
tum una opa consumitur i[]audano atq. repre-
tento. A[que] ea ip[u]a auicæ qua ratione ulti ami
da ſic diatur c[er]to loco. Reperietis enim que c[er]
et beniuolentie ſine manutem erga ſtum eam
ip[u]as cauſas latis uſtas eſſe c[ar]nato[ras. d[ia]
auicæ nulla uuicues publico consi]uo laudat
us illa ſi[u]mi impu]t tantu] poruic apud p[er]pau
cos hoies no cuicæs ut aut leuſi]mi quitem
er miſrimus c[er]ſaſſimus q[ui] oppvis inuenirent
qui ſtius populi ac ſenatus p[ro]ſiciferentur
aut hi qui contra ſtum legatos accuerat et
c[er]ſtimonium publicu] mano]ta q[ui] acceperant
uias ac men] retinerentur. Quod ego in paui]c
tum inſu] uenisse no moleſte fero quo teluq
toe et cante et cam graues cuicæ toca onu
q[ui] ſicilia plus auitoratis apud uos h[ic]c au,
certis nulla] ui retineri nullo p[er]cuno p[ro]hiben
posse cominus experientur] et quod apud uos
quarimonie ualerent antiquiſſimorum fixuſ-
ſimorum q[ui] ſociorum. N[am] quod fora]ſſe no
nemo uestrum auuerit ıſtum aſtracuſanis i
publice laudari w tam et ſi p[ro]uere actione ex-
berat]i aſtracuſani c[er]ſtonio cuuis moch c[er] c[og]
ſtius. tamen uobis alio loco ut ſe tota res h[ic]
quod am cuicæm actionet etem]strabitur. In
telligeris enim homibus quem q[ui] tanto ocio
quantum ıſtum aſtracuſanis eſſe et ſuſſe. A[e
enim ıſtum soli ſicui p[re]ſentu] cuuis ro qui]
ſicilia negotiant c[er]ſendone obligune saluiz
eſſe cupu[n]t. p[ra]umui ſi te]a eſſer tamen uos in

["questione teque unis repectuus que factorum\ncausa constituta est legi udicet solum hanc\nsuum quorum monias auere oportet et intelligi\ngere potius pio re actione cives to - ex Italia\nplurimos honestissimos marimos et rebus\net quas uti accepti sunt in vias et quas si\ntent alius esse factas propterSimonis etc. igitur\nhoc quod intelligi udices sic confirmo. ut\ncon mihi gratum fecisse faciis quod cito\nunius meo labore iux籍ias p[ic]ulo sti\np[io]secutus non minus h[uius] gratum me n[am]\ncuius intelligi fecisse qui hoc exis timato in\ntus libertatis terum fortunatum h[uius] suar[is]a\nlittera in istis onratione consiste qua prop\nter de istis pictura faciunt ut no recusat quod\nut a me auolatis ut et cuius g[ui] h[uius] s[ui]\nsiculorum s[ui]e nostrorum c[uius] s[ui]e cuius[que]\nqui s[ui]e aratorum s[ui]e pecuarumque s[ui]e in\ncatorum probatus s[it]e fin non h[uius] co\nmunis h[uius] p[ietatis] p[ietatis]que s[ui]e ut\nla in re un[que] tempant ut uos quod tempere\nterem qui stimul atque h[uius] c[ui]que p[ro]p[ro]p[ro]p[ro]p[ro]

lorum p[ro]priæ ac nobilissimæ ac puriorissimæ
Ouiò.l. ueticuli liguis .T. Danily.l. calei
quorum omnium testimoniorum et hæc O[mn]us pe
cumque consummatim est. O[scat h[uius] œc. in
culus h[us] et h[is] diom[esis] in consuetudinibus in ho[sp]
ituo quod sibi cum eo affectum tam ante cognos
ce. O[scat] lucibus quinque imaculatio[s] s[ui]t u
melius h[uius] cognizuit q[ui] tu. H[oc]tenit qui t[em]o
suiſtis ad quem eoque confuget, qui et diuusi
uiusque gravissime per lias cum uerre queſt?
es. N[on]a tibi h[ec] ſuit et opinata. A[n]e p[ro]mi
h[ec] aures t[ue] crimen accipuit, nichil ec quod
nichil ec ſo[n]tua ſemina p[er]malia ſuiſiha
ueterre diom[esis] h[os]pita auoſi[que]. N[on] ne miſte
mec[que] q[ui]s que tu ſus nescaut. N[on] ne ec tu
chi t[est]e in h[ec] criminem eripuit non iſtus in
noxientia ſed legis expletio. Testimon[ia] .L. 9.
lucti. C. etiam o[n]u[i]s patis ne uobis mag[na]
pecuniam h[uius] homi qui cedelicet omni ſi
nu[n] in p[ro]priis c[or]petus effect uenens no
mine q[ui]ſſe u[n]tætur, accepe t[em] aliam inminuc
petunia n[ò] minus inpuuenter calumniæ. Et
ſiſt[que] epigrates ſtatres ſuit agriens ſe[m]h[ui]
pater ab h[uius] duos ex ingenti annos est mo
tus in cujus c[or]peturato[rum] quod h[oc] ſi com[mi]
ſum quiq[ui] affect multa etat ueneri. Iper[que]
annos cum tot interea p[er]actes tot q[ui]ſto
res tot calumniatres in p[ro]priis ſu[n]ſiſt[que] he
treſtab[us] ab h[is] ueneris n[ò] ſe p[er]petra n[ò] e.
C[au]ſam uerres cognoscut p[er]ulcatu[m] pecunia,
accepe ſi[mi]t ad. H[uius] c[or]peti. miha ab duobus
fratibus multo[m]ui, c[or]petu[m]ui auoſi[que]. an
ta uicentur agriens ſtatres ut e[m]gentis i[n]
nos q[ui] discederent. At enim auuerent p[er]cu
nia uſta p[u]enire. Q[ue] uſta c[or]ſentio est. h[er]um
avenerentur un h[oc] an tentatu[m] michi cum
tus n[ò]ta uerres calumniatres apponebat
verres auoſſe uibar[que]. verres cognoscat[ur] de
tres uioſcibat p[er]comme c[or]bantur qui c[or]bant
caufas obtinebant ea michi ita c[or]ſenoas. N[ò]
est uſta uerem nuat[ia] p[er]cuiæ. Domno et mei q[ui]
testes uam o[n]cunt uulcatio o[n]cunt se ſe o[n]uſ
ſe. Q[ue] u[n]s etat uulcatio c[or]tæ. ut H[uius] c[or]
milia duobus homibus auferet. Et quis i

uulcatu[m] ſi sua ſponte ueniffet unà libellaz
vocuſſet, veniat nuc expeſtatu. Teo[rum] t[em]
p[ie]ct nemo. At ego amplius uo[rum] H[uius] qua
dangentem accepeſſe et aiguo contra leges.
N[ec]o tibi ip[s]im illu[m] minimu[m] eſſe nuat[um]
sed cum ob t[ua] c[or]tura ob in prætata ob uo[u]ca
ta p[er]comme c[or]bantur n[ò] c[erat] qu[er]enou[m], cu[n]
manni nuat[em]entur h[uius] cu[m]ui a cogerentur.
Comiturs illi cum delectu[m] manus etant t[ue] ne
testituidine aliqua accongebat t[ua] maxime ma
nus t[ua] p[ut]abat[u[m] colu[m]us t[em] illa t[ua] que-
plus malu[m] ſihe d[ur]it q[ui] ſicuntum colu[m]us ſi
gituorum ſuſſent. T[ua] manus ſive c[or]tu[n]e
ſia ſuit, quiq[ui]o ab h[uius] cop[ia] c[ap]tui, es
n[ò] n[ò] modlo t[ibi] c[atu[m] h[uius] manu[n] nuat[em] u[n]
oicari necesse es. N[am] ſi h[ane] c[or]ſenſione
piobabitur n[ò] accepe t[em] u[er] c[or]t omnia c[or]puijs
t[er]petu[n]vis u[i]o[u]cia collatis, nemo u[n]q[ui] tam
reus tam novens accluocatur qui uſta c[or]ſi[n]ſi[de]
non p[os]ſite u[n]. et enim cum uerres uacat[us] q[ui]
erte u[n]q[ui] poſt h[ac] reus tam p[er]tut[us] qui n[ò] ap
Dut[ui] in n[oc]entiam t[er]feratur cum uſto c[on]ſe
tatu[m]. N[ec] nu[n]t amichi uſt[em] t[er]ſede
re uicentur q[ui] u[n]ſette c[or]ſen ſ[on]tus c[en]tare t[ua]
tion[em] qua v[n]ere u[i]vices u[n]b magn[i]que p[io]n
s[on]tum es po[n]tet h[oc] ad ſi[n]mas t[em] p[u], et ad
eſtimationem o[n]u[m]is ſalutem q[ui] sociu[m]. Si
c[er]n[u] in n[oc]entem c[or]ſitam au n[ob]n[u]us n[ò] ſo
tam nos abſi[n]entes h[uius] nostram com[mi]
p[re]ſtare c[or]ferentur. p[er]mi[n]t omni op[er]tum
c[an]na es ut eos nobili[que] v[n]camus qui n[ò]ſte
ſame capit[us] q[ui] conſulante. Demet ſin omibus
eligentur nos ſp[er] amicæ ſekellent[em] ut u[i]vices
mus muſſos ſatamus. Semper ita nu[n]a[q] u[er]a
tionem t[er]dendo[m]n[ui] nobis aſſutremur. A[fric]
es t[em] homis libetualſtimi. h[er]um t[em] ea libera
utas es t[em] p[ro]bano[d]a que fine p[ic]ulo c[or]ſitutam
onis es ut in illo ſuit. Cum ab eo qui[am] ue
tus affectat[u]t ec nu[n]o[m] amicorum n[ò] imp[et]ra
t[em] ut se p[er]fectus in a[fric]am uo[er]ret et u[wi]
ſerret moſſe[n] nobi in quio[m] mirari ſi[nu] ame
h[ec] n[ò] imp[et]ras. Ego t[em] p[ro]com[em] ab eo cui-
meam c[or]ſtimationem c[ar]am ſo[n]re a[ſut]emur.
p[et]o ut me[n]um p[er]fectus p[ro]ſiſcatu[m] et ad-

huc imperate non posse, et enim re illa me
no magis est petençu, ab homibus si salutem
se volumus ut eant nobiscus in provinciis, quæ
ullis imbeneficis loco testentur, si uti erant
os amicos in provinciam qua si in predicta, in uti
tabas ac eur, ullis et p[ro]cos predictabat et eos iustitie
anulis aures conabas, non statuebas uti non
solum velle sed etiam se illorum factis ratione
esse redoxerant. Cum h[us] sibi questus constitutus
sset magnos atque iberes ex us caufus quas iusti
constituerat in consilio hoc est cum sua coliores
ignoscere, cum infinitus genus muenerat ad iusti
abilem pecuniam corrispondant, dubius ne cito
est qui omnes omnijus pecunie posset sini in eorum
potestate qui inuria dant et coru2 qui iudicat:
qui nemo utestru possit edes suas nemo funeru
nemo bona patria abtinens, si cum hoc aquopara
uteste p[er]eата sunt p[er]ietur in irobus cu nemo in
vicere possit qu[em] ut et iudicem. Jus ex nequa
et lemis quod p[er]ietur uſſent iudicet, si uelio illo
quod accideret in preterit in ea uerba iudicem, decur
ui. Octauus balbus iudicem h[uius] eritis et officijs pe-
tissimus non possit aliter iudicare. Si eamo
ui. L. Octauus iudicet eſto, ut p[er]are funeru, caperu
etum quod ex agitur et iure equis p[ro] - Serulug[ui]c
cerp[ui]s is funus. Q. cætulo restituerunt. Nò necesse
erit. L. octauio iudicem cogere p[ro] - Serulug[ui]. Q.
cætulo restitueret aut concenire cum qu[em] non
oponeret. Cuiusmo[d]i totus, uis preterius, cuiusmo[d]
omis iudicaria res furit in Italia p[ro] triennium
ueter p[er]ietur, cæteræ cuiusmo[d]i. Sin non accipitur
quod ex obere ovis accumsi ſi p[er]atitur ducas. C.
fusculum duci uſſit p[er]e[ter]orem. L. Suecium. L. Ra-
cium iudicem huusmo[d]i qui. C. R. crine ſi cule
li eſſent, cum se eorum legibus dant oportenter q[ui]
siculi ſi cules tomam eſſent uerum ut totum geni
amplectamini iudiciorum prius una ſculorum
centes iſtus uſtune cognoscere. Si cule hoc iure
sunt ut quod c[ui]s cum c[ui]e agat c[ui]m cæteræ
ſuis legibus, quod ſiculus cu[sa] f[ic]iculo nò c[ui]ſer
cautatis ut et co p[re]tore iudices ex p[ro] - Rupili
œcono quod is te c[oe]cem legatorum ſiina ſtatu
ut, quam legem ſiculi rupiliam occant, ſoniam
cur quod p[ri]natus appulo p[er]eate aut populus

apudato Senatus ex aliqua cuitate quib[um]
cet oant. cu[am] aliter cuitates reiecte su[d]o. Os
cui[s] ro. Atque p[er]tinet s[ic]ituius inter ex d[omi]no q[ui]
s[ic]ituius ac iure homino cui[s] ro. d[omi]no c[er]tare
rebus selecti iudices ex. C. R. conveneru p[ro]p[io]
solene inter alatores et ce c[ui]natos lege fru[n]
taria qui hybernicam appellane iudicia f[ui]t:
Hee omnia isto p[ie]tore nò modò p[er] cuibæa sed
plane et s[ic]ituius et cuibus ro. crep[ea] f[ui]t. P[ro]
fue leges quod cui[s] c[ui]e agere et aut enim u[bi]
vicem quem com[mo]n erat p[ie]con[em] h[uius]p[ie]ce
medicis, ſuiu d[ab]at autem, ſi legibus erat iu-
cum constitutis et ad c[ui]m, ſuiu iudicem veneta
ne libere aut iudicare nò iu[n]ebat. Et c[ui]nem, h[uius]
cognoscere quo edicto omnia iudicia redegerat
in ſiuiam p[ot]estate. Liquis p[er]e[m] iudicass[que]
cognitus, cu[am] cognoscent, alioque ſuiu io cu[mi]n
acbat nemo oubicabat quin cu[mi]n iu[n]tus alium
et su[n]o iu[n]cio p[u]t[er] iudicatur, sed in eo capit
is p[ic]ulum adu[n]t. u[ol]untatem p[re]ſteret ei[s]
qu[em] ſtati, et caput su[n]o p[u]t[er] iu[n]tatur, p[er]
lecti e conveneru aut p[ro]p[io]ſin et negotiato[rum]
iudices nulli t[ec] copia quam iu[n]io iu[n]tatur, ch
cohors non. Q. ſeuole qui tamen ex coho[re]tia ſua-
care nò ſolebat. Et C. u[er]nus cuiusmo[d]i c[oh]rast
putatis hoc p[ra]inſape uſſus ſiculi u[n]tens edicti
ſquid[que] p[er]e[m] iudicante Senatus, euq[ui]n q[ui]
ſtermo[d]at ſi quanto ſic d[omi]no coactu iſtius quod
nò ſenſente iuocasse et lege rupilia ſonato[n]ui nui
niti au[m] intere[rat]i, thus lege h[ui]veronicam
iudicia pluimum controueſt[ur]a ſublata uno t
nole omnia. ex conveneru ac negotiato[rum]ibus nui
li iudices quænam p[ro]testatem huic iu[n]tis quas
tres gessi cognoscere. Hench[us] est H[er]edolus
ſiuius ſiracusanus homo ip[er]umis comi ſiue no
bilis et ant[em] b[u]ne p[re]tore[m] uel p[ec]uniſſimus
ſiracusanorum, autem nulla alia calamitate nuiſi
ſiuius au[n]entia atque iu[n]ta paup[er]imus huic h[ui]re
oſtas ſacile. H[uius]que c[ui]nem c[er]tam[em]o
p[io]p[in]qui ſui. Hench[ui] plena comus c[er]ati, al-
genti optimi multe[que] ſtagule u[n]tis p[ie]tioſſi
ſinorum, m[anc]ipiorum quibus in rebus iſt[ui]
cap[u]i]tates r[u]ſan[ia]m, quis iu[n]gnotat. C[ui]ſer[t]in
mone res magna. Hench[ui] p[er]ecunia, u[n]enſiſt.

nò solum naviuus, diuittè ß. cia, ornatuz
supellectili argento ueste mancipus futurùz
Auitur hec etiam uerres et prumo illo suo leu
oe amficio naviatuz, aggredi conatur ue eu
reget inspicienva que nò redoat. Deinde aqbi
tam furaculans adionetur. hi aute quia,
erant ad fines iftus quorùs, upores ueste nùc
aliens eyſtimant. Cleomenes et nostrò q
quantùs apud iftus et ch curi de cì potuerut
er reliquis criminibus intelligents. hi ue diu
hominè à monèt rem esse pieclara, referent,
omib, rebus ipm aute herateliu homiè esse ma
wem natu nò propoflimu, et eu pietcr oà
cellos patronu, quem ſuo iue avire aur appella
tre posſer hère nemine, esse in co reſtancto q uile
egente excreſtamento esse poſitas pétant heredict
tem quod eam paleſtre comitisse dicant placuit
tatio ueri. Nati hec auo prouidebat cu canta he
reditas incontinuerant, uemſset uociau, pietre
tetur fieri nò posse ut fine prieda iuè cefenderet,
appiobat constitutu autem et ur ch pumuz, agere i
apiant homi, qu w etatis minime lituofu ch
tumulauoſtine accorantur. Senectum Heradio
dica pumo mitantur omes iprobitatem calume,
ce inde qui ıſtur, noſtene p[ro]im suspicabane p[ro]t
plane uidebant ad iectum, esse cculu, heredictan. In
terea dies auovent quo die ſe ſt ex instituto acle
gc tupilia dies fortimus, furaculis ute edictæ,
paratus ap hæc dicam fortiendam uenetate, cu
cu, occer[er] Heradus nò posse eo die formu q[ui]e lec
tupilia ueteret, diebus xxx. fortim dicam quib[]
scripita eſt dies xxx. nò fuerant om spabar. He
tacius ſi illum diem effuſisſet ante alteram ſon
tionem. Q. ardu, què p[ro]priata tuu maxime et
pecerabat ſuccesſorem ute omib, uociau diem oi
ſkule et eam diem constituit ue hæc Heraduy di
cam fortiri-p[ost] dies xxx. et lege posſer. Postea
ch eadoles ueni te ute incipit ſimulare ſe uelle ſo
ſeri. Heradus cum advocatus auor et poſtulat uc
ſibi cum paleſtritis he eſt cum populo ſira cu ſad
equo uire diſceptare liceat. Aouerſanij poſtulat
ue eam rem uoices centur ex bis cuitatibus
que in u forum conueniretur. Etenim qui uerri
uiterentur. Heradus contra ue uoices clege tu

pilia centur ur ab institutus ſupioru, ab aucto
titate ſenatus ab uire omnis ſiculou, ne ree
tatur. Quo ego ıſtus inure dicendo libuie,
demonstre. Quis uestru, nò ex uibana ıntitu
tione cognout. Quis un[que] ıſto pietre Celuo
ne inuita lege agè potuit. Nò ıſtum ue non
neminem p[ro]priata corupie. Actem ſu[que]
tume cum w quod omis intelligebant dicere
Heradus ius esse certu, ſiculus inter ſe quo in
te certaret legem esse tupilia, quam p[er]R. Rupi
lus consul de tecem legat, ſententia cediffi,
he omis ſemp inſicia, consules p[re]ietes q[ui]
seruasſe negauet ſe uoices clege tupilia ſortentur.
Quin[que] uoices quos comodu, ipi fuc cedie. u
Quo huic homi facias. Quod ſuplican, vign
um libuim eius inuicis, p[re]ſcriptus, tibi cu c[ir]
homo c[er]terime et inpuenanſime quænamodu
inter ſicules uoices dater, cum ip[er]us p[er]R. an
toutas legat, deem ſumou, homi dignis
S. C. intercederet cuus consulu. p[er] Rupiliu
s p[er]R. ev legat, ſuria leges inſicia, constituer.
Cum omis ante p[re]ietre tupilia leges inſerens
rebus tuuocuus maxime obſuasent eu auſtis
es p[ro]nichilo pie tia p[re]cia dot res ſanctilmas
uocere, ubi nulla lex fuit nulla religio nullus
exultationis p[ro]pri nullus uocia metus nul
tus apud te gravis auoatas nullus exemplu
quod sequi uelles ierum ue inſitu, oic quin
uocibus nulla lege nullo ıſtituto nulla reli
gione nulla ſore eliuvione ıſtus oans non
qui caufam cognoſſerent ſerl qui quod impuri
effet uoicarent eo die nihi actum e. Ad e[am] u
bentur p[re]strie. Heradus interea cum o[mi]s inſi
dias ap[re]ietre ſorrimus ſius fieri uiterat, capre
conſillum de amicorù et propinquorù, ſuria n
ad ęſſe ad uoicioru, ita ch ſiracuſis uia noſt, p[re]ſu
Jste postro, oie mane cum multo matuus ch
antea ſurreſſi, uoices c[it]au, uibet-ubi c[or]pere
Heradu, nò adesse cogere incepte eos ue absſe
Heradum contemnor, ulti cum comone faci
une ue ſt ei uiterat utatur ıſtituto ſuo n[hi] co
gare ante horam occimaz, de abſence ſecunom
uovicare preſentem impetrane. Interea ſane p[er]
turbatus et iuè et eius amicarui moſſe ſtire

ceperunt. Heredum, proflugisse, putabant ab
sentis omninomum preserit, tante pecunie mi'
w in uido florem, fore, quod, si priis ommatus eam
Eo. accedebat, quod uivos elege tupilia, et
et etans, non multo etiam, tem turpione et in
guiorem, uis乎, uti intelligebant. Jeaqu, h[uius]  
congeter, uule aptior, eius cupivit, et implobi
tas, qu[em] facta est. Nam illus quinque udicibus
uti, seque negat, iiber, et quod, imo, elege tu
pilia, fieri oportuerat, etiam Heredum, et eodem
vicam scripserunt, atq[us] se udicibus elege rupt
uelle, fortis, quod ab eo prout cum mulos lac
mis cum orare, atq[us] obsecerare. Heredum, i
petent, non poterant. Jo, ei postea, oic uenit in
mentem elege tupilia, fortis, et as opotere:
Educat ex urua tres, is ut ab sentem. Heredum
tum concernent. Oue malu, iſta fuit, ait.
Et quinque tationem factorum, tuo, redivivus
putant, et quam bis cœbus tales viros au
vocibus, exisit, maſt, peratu, hereditas, ca que
nulla cœbetur, impudquam PR, interponat, ut
completus, in ponatur, honeste cuncti turpitur,
plona calumnie. Neq[ui]b[us] solus, h[uius] t[em]s agitur,
ue ne stimulatio, quicem equitas, illa adhuc
atur. Nam p[ro]cos inmortales, quod interest uiv
p[ro]to, impec, uisq[us] cogitat aliquem et fluis toms
omnis, etcetera. An huus formam, videlicet, et
quo videlicet in octeta canſa, fortunis omnibus
euerit, necesse ſic, proſecto emu, nequa, no poter
ex lege tupilia, ſonam videlicet, cœbisse et pie
ſentem Heredum, postulare. Suus illuviis, et
heredum, uoluntate, at lege, exerſi ſic ipso et un
pedibus ſi te, et tua cœſtione, ipſicabere, quaer
et, cum, p[ro]prijs ille ſi, ad ſeſſe noluit. Cum ex eo
nuo, uivos h[uius] quos postulam, Deinde, cur
post illius fugam videlicet alios ſonitus est. Si
 eos qui erant, antea dant utriusque dederas uo
luntate. Deinde ceteras uicibus omnis illo ſo. et
posuere, humus, quæſtiorum ſonitus est, h[uius] solam
cum illo consequent, repurg ſonitus. Ego ȋget
aliquis oſtituit, populo ſiracusanو illa he
ocarem, p[ro]prijs ſi, ut conſiderit, uelit, tamen
iſtum concenſet, necesse est. Neq[ui]b[us] p[ro]prijs
ſum ut impune nobis licet, quod alium eri

pieumus w altem tracē. Venum er iſta repres
hereditate, iſta iſtum piedat, ue p paucæ occ
ulte feceret populi, quicem ſiracusanu, ima
tum, in uioiam ſua, iſama alieno p[riu]mi
p[er]uenſſe paucos ſiracusanos eus qui ſe nunc
publicè laudatois cauſa ueniffc diecèque tuic
p[ri]cap[es] p[re]diee ſuſſe et nunc non ad iſtus lau
dationem h[uius] o[mi]nem, iuſtus, exiſtimatoe,
ueniſſe, postea q[ui]damatus eſt, absens n[ot]u
illius hereditatis et qua ambigebat, q[ui]erat.
H[uius] erac[es] h[uius] omnino, paternorum, ip[pius]
hered[ui] que non mino, erat pecunia p[aleſt]i
ſi t[ac]uſanorui, h[oc] est ſiracusanu, posſſuſo travi
tui. Oue est iſta p[re]tium. Eripus hereditati, q[ui]
uenerat, ap[ro]pino, quoniam, et, testamento, uen
erat legi, n[us] que bona iſs[ui] reſtamentum fecer
h[uius] hered[io] ante q[ui] est moriis omnia uter
o[na] ac pos[li]deno, cumuerit, eam hereditatis
cui, ille aliquanto ante PR, eſset moriis c[ui]
troverſa ſu[n]t, nullam mentione, fecerat, nemo.
Verum eſto eſte hereditatem p[ro]p[er]tquis o[n]
leſtrias p[re]clare in bonis alienis, noite cuitat,
euerat, legi, testamèa, uoluntates moriuntur,
uia uiro, ni[que] erat patres Hered[ui] bonis etu
bant, oportune. Oue ſi, ac p[ro]ſiſtie, q[ui] p[er]uen
t[em] p[ro]p[er]tium, q[ui] acceſſo et iu[m]ortales illa bona o[
reprea ſunt. Q[ui] illa tr[es] calamit[us] Hered[io]. Oue
ſu[na]fa ueri turp[is] ſiracusanu, miſando omni
bus uiohabent. Nam illus quicem statu, cu tāni
ut, ne quinque c[er]at, aigent, ſu[n]t in illius illius lo
n[us] ad iſtum, d[er]erat, quin[ui]que c[oun]tiu[m]
n[as]omum, ſtragile, uſtis, ke nemo dubitat q[ui]
n[om]odo ex illa como capta est; op[er]ſa uerum
er, ut a p[ro]uina, ad iſtum, ao iſtum, componant
necesse, eſset mancipia que uoluit, abducte a
lia, omuſio auætio, facta est in qua c[oh]vis iſt[ui]
in uorta, cominata est. Verum illuo est p[re]day
Suracanam, qui p[re]ſuerant. H[uius] hered[ui] to[n]
ueb[us] videlicet, reclusi, patiendos, d[er]erab[us] ex
negocios inſenatam. Dicebant s[ap]hor, p[ar]a c[ui]
plura, p[ro]uas aigentem, p[re]tio ſat, uſtibus ſtra
gulam, mulea, mancipia, p[re]tio ſat, v[er]ri, c[oh]ata,
eſſe uiohabent, quan[ti]que eum uis uis, m[im]or
eſſer, datu[m]. Semebane ſiracusanu h[uius] p[ar]a c[ui]

ux - Repente tectaturus uno noie. Hs. ccl. mi
lia uilfu pietus oaca fit maximus clamò oi
um nò modo optimi cuisq. neq. coru, quib
inignu, semp uiliz, erat bona prinata popli.
noie p. fùma, inimaz, creptaz ueru etiamip
fi illi autres iuue et exaliqua peticula sotij
piecie et rapiax clamare ceperit sibi ut huc i
hereditatem. Tantus incunia factus est cla
moz ue ut populus concurrent. Res ab oì, con
uenam cogente celeriter inietatu. Homo im
nibus his qui tectaſſene boſtus omnibus qui
ac oamaffene exarſte curacundia ac ſtomaco.
Verum en ſuit euz ſui diſimilus. Nostis os ho
minus noſtis auoratia. Tam cum tumeo po
puli et clamore et ſutn manifeſto grandis
pecunie penuſtibus est. ubi ſe collegit uocie ad
ſe ſyracuſanos quia nò poffet negare ab illsu pe
cuntam datam nò quęſui p[ro]cul alucune in
enim p[ro]barrent ſi proximis, pene alteru, ſtinu
qui illam p[re]ſima vides abſtulisse obſenio ſe te
tere coactum qui poſtua q[ui]w à auouti huc oſg
eatis et eratis enobilitatis ſue ſonem, uerba-
apuſ ſenatù ſeru cuit ad nichu p[er]nem de uſto
w quod o[n]s uiterant neq. ule quid obſcure
locutus ita[que] ſi ſiutacuſi ſtata[que] poſtua ſatu
erunt. Chis ubi p[ra]miu, potuit iſtu, reliquit ò
p[ri]uincia q[ui]queſſe et o[n]i alidt qui ſolert nò nuip
ſe miſeru, quod nò ſuis ſi ſuor, comitui p[er]
catus et criminibus p[ra]matu triennium p[ra]miu
oam obtinuit genè electus aduotens unu[m]
annu[m] t[em]nu ſuit. Sociales iu[m] for[us] legati
tu p[u]mo anno n[ò] reliqueruit unu[m] leganu[m] p.
Gavius qui erat reliquius n[ò]ta multu[m] cœi
ſuit qui s[em]p[itu]na ſuſſet ci ſi[u]ma c[ui]a tu[m]
tue tu n[il]bo etiam magis ſue fame p[er]ſaſſer.
Quid est q[ui] alios accuf[ses]. Quid è quaz[ia] obiè
putes te tuam culpam n[ò] modo cenu[m]are ialſq
ſ comuicare au aliquo poſſe numlacu illa Hs.
oucenta qu[ia] quag[ina] ſyracuſanu ea quemad
mocu[m] ad ſtum poſtua p[ip]p[ra]ſano tyu[m] reu[n]
tu tabulis nobis et testibus udices planu[m] f[ac]i
am ex h[ac] tinuicitate iſtius et inſpribate upu[m]
es quod p[re]ſcila ex illsu boru[m] ad multos ſyracu
ſanu[m] unu[m] poſp[ulo] ſenatuj[que] ſyracuſano uene

tat et illa ſocieta que per Theónastum, et Noſt
triorum et Dionisoclorem et deomenè iu[nſ
ſi[u]na cuirte facta ſui p[ar]miu ut ube tota
ſp[oli]atent[ur] qua d[ere] alius michi locus ad
vicen[i]u[m] est c[ost]entus ut omnia ſigna utre p
ess boies quos noiau omne ebru ex c[it]ibus ſa
cris os undiq[us] tabulas p[ictas] ex[i]que c[it]i
ſimulacta[que] uelle auſſeret, c[oin]ce ut incui
ſiracuſi quem locus, illi buleatent[ur], uocat ho
neſt illino loco. 03. marcelli ſi illius iu[n]us et
apuſ tilos c[ar]tibus ſimo qui tu ſiracuſanu loci
cum eu entere bellu ac uietone lege p[er]ſſet
ſenau[m] et redore ſta tuá ex ere facta est iu
in auratam iſtus et alteram ſuo statuà p[er]ſo
erunt ut ou[us] iu[n]us boies memoua maneret
ſenatus ſiracuſanu ſicue lacu[n]mi et g[em]
tu incuria eſſe n[ò] p[er]ſset. P[ro]e[m]i u[n]us unu
rarum futurom u[ro]m q[ui] ſecu[m] iu[n]us ipe
tu ſiracuſi marcella voluntur maxio gru[i]
luertq[ui]e auuatis q[ui]e uti iuem ſeru[m] cu[u]t
cibus benefi[t]us. 03. marcelli debutum redue
bant cum gru[m] noie ſi[m]u[m]e O[arce]liu[m]
maxima uoluntate tribuebant. O[ar]tioates
in aſta cum eam inpuuicila[m] u[que] occupat[i]
unua[n] n[ò] ſbſtuire boſtus et boſtus in[er]ctus
rebus numu[m] fecu[m] et imma[m] cum bonoq[ui]
homis exu[m] rehugione c[os]ſetrati[que] violat[ur] no
luit. Tu ſiracuſanu unu[m] iuem ſeru[m] ma
cellu[m] u[n]tiri uctuſi p[ro] quos illi auſſeru[m] ut
cerctus d[omi]nus ſeru[m] agere p[er]ſſet. Ne u[er]o p[ie]
dat[ur]um d[omi]nus ſeru[m] uerua et ageret eu
et ad eu, iuem q[ui] ſacire iu[n]us q[ui] opus eſſet i
conplures annu[m] loca[nt]ura[m] tam i[nt]ama ſi[n]
u[u] p[u]tentia temnent[u]m aliquo uiteru: neq
[or]tendamus ne omnia eu colo[q]ore ag[er] uteam.
N[am] me[n]ches no[re] latu[m] c[er]o[n]ant. B[u]ſi
uocat[er]are uclu[m] q[ui]miu[m] inuignu[m] queſte
iſtus noie apu[m] cos d[omi]nus ſeru[m] eſſe qui ſe
ſe iu[n]us opa ſunvitus ex[n]ictus et abuſſen
tu. O[uer]ua p[ied]ara quo q[ui]e aucreſſi quon
attuleu[m] u[que] iu[n]us iuè et enim quam tu de
mum qu[ia] u[er]bem auſſi. Q[ui]od ſanu[m] c[em]q
quod n[ò] sueru[m] atq[ui] ex[er]tus ſeruq[u]eus q[ui]
apprillent[ur] ſane iſta uerua que n[ò] ex nomuè

sed ex manibus natumque tua constituta est
uicetantur, ut facile est pat in una evecteanol
conſuetoque, non facile transiatur, uicetur in
dices. Aliis oppiuus, est tunc sane, dge aſtati
cuius huus longe prumus cuitatis est. Epy
crate quidam, huus hereditatas. H[uius] quingen
torium militis, uenerat amuleat quatuor, propin
qua autem proponiquod ut ea etiam ſi interea
ta eſſet moriua. Epigraem biwinus, legibus
heredere eſſe oporretet. Recens ſiraculana erat
illa res quia ante demostam d hædrio ſiracuſa
no qui bona no pertrahuſſerit in et ueneriſſer hære
vias. Nunc quod epیرate uenerat ut dicti
hereditatas, cogitare cesserit eius inimia nichl
lominus œclem pietore huc euerat bonus p[ro]
ſe quo H[erac]lus eſſet eueriſus rem occultae in
ſtruit ad ueterem p[ro]eius interpictes cesserunt.
ta causa conſponitur ut e[tem] palleſtrite biuen
ſes p[er]evert ab eppreate hereditatem quæamo
dum paleſtrite ſiracuſane ab erario p[er]ſentem
nug[que] uos p[re]torem tam paleſtricem uoderiis uer
tea paleſtrita d[omi]nentibus ut ab illis p[er]e uentur vi
ſcederet qui statim quod p[er]ſiſſi, ute cujusdam ſi
uolus, amicorum, numerari. H[uius] res occul
tat fatis in poste p[ro]eclam eorum qui ueneri
rat, ſit epیرatus certior p[ro]negliue et cœtvenef
cipit quod causa p[ro]ſus quod oubiari posſte
nichil habebat. Teneat cum ex H[erac]lio cogita
ter et utius libwinem nosſet comodiſſimum
putantur eſſe de provincla clam ab ute itaq[ui]ræ
proſectus est regni, quod uti audivi, eſt eſtua
te illi qui cesserant pecuniam putare nichil
agi posſte ab epیرate, nam neta[i]us cum affu
ecat, cum prumum, catis ſunt invidos de h[oc] qui
anteſp[ro] auorium in Jus eſſet anteſp[ro] menio e
nug[que] conueruere facta eſſet diſœſſuſſer p[uc]a
bant nichil agi posſte. Nomines regni, p[ro]ſicat
cumque epیرate conuenire temōtrant, 0 quod
ille ſachat ſe. H[uius] ced�ſſe regant eu, 0 vo
quod ab ip[is] ab eſſet pecunie curatione ab ſe cau
at quæam modum, uelit et illa hereditate cu[pi]
crate neminem eſſe actur. Epیرates loies i
multus uebis male al[ia]c acceptos domiſt. Re
vunt illi regio ſiracuſas. Quern cum multus

ita ut fit inaputit ſe ſe. H[uius] minimus,
fustra ced�ſſe res p[er]crobuit in oſe arbor ſermones
omnibus ceper eſſe, ueteris t[em]eret uti[am] ſi[na]z syra
culſanam aut ſe ſe uelle et illus. H[uius] cœnno
ſterent ad uocat miſos diar. B[iv]ini uulcatio ſe
ced�ſſe. Illud non aduere utiſi ſtibus. Dulocat[
i] uocat pecuia t[em]eret ump[ar]. V[uc]atus a[ui]o equiſ
ſimo numos aſſeret qui nichl amicèt c[ed]ot
in ſpectantibus multis. B[iv]ini numos auſt[em]
oceret aliquis, quod eſo in ſu[m] ueterem t[em]p[er]t[em]
uis n[om]odo iſe ſur non eſt ne alijus, qui
p[as]ſus est eſſe. Atteneo te tam intelligibili hanc
pecuniam qua una modo uſa est exire ab uto ea
tem ſemita t[em]eruſſe qui c[im] c[eb]uit p[ri]. Con
ſilio t[em]cognito cu[pi]t[er]uſſet ſi[mi]t[em] u[n]iſ
ceeret iudic[em] coru[n]pendi causa qua in re cap[em]
uiſi p[re]tores eviſtimatiq[ui]r ageretur pecuiam
accepte biwinos aut[em] contra p[re]tores famam ac
fortunam c[ed]ut[em]. Non in c[um] qui accepteret a
numa[du]cetſſe et in e[m] qui c[ed]ut[em]ent tu qui iſi
tuas in e[m] aliauèterere qui p[er]comam iudic[em]
ſent e[que] p[er] in p[ro]p[u]entiam fit hos patens in
p[er]u diſcere qui obu[n]us c[ed]eretum obtu[n]us iudic[em]
cum pecuniam aut c[on]na[que] aut acapienam
putant. V[uc]atus i[m]em apud te posſa ſui c[em]
w[ro]tanta accepta ignomnia. H[am] qui d[em] tu
pius ingenuo qui minus lib[or]u[n]ium q[ui]n
conuenit mar[io] c[og]i amagustat[em] ſi[mi]t[em] c[ed]ot.
Qui ſi e[m] animo eſſet quo n[om]o deque s[em]
ſi quius ſiber t[em]beret eſſe Aſp[ic]t[em]t[em] poſſa u[m] po
tuſſem. J[u]nificus hostis eſſet tanta c[œ]tume
lia accepta niſi tecum cum ſi[mi]l[u]ſiſſer et c[ui]e p[ro]
tu[m] c[oe]timationi ſi[mi]ſi q[ui]n e[m] quam tabi-
amicus n[om]o ſi[mi]t[em] q[ui]n ſi[que] ſi[pro]vincia ſi[mi]
uerum etiam nu[m]e ſit cum i[m] tam acceſſam amic[
]a c[er]ictus ſi[m] et eu i[te]lligis et nos eviſtimate p[ro]
ſemus an h[oc] ſolum augu[m]tum nichl u[m]o in
prudente factum quod u[n]icatius ei n[om]o ſuccoſu
it. Quod iſte nee in uulicat[i]us, nec in b[iv]ini si
alio uènto. Et magt[i]u, augument[i]u, derum u[m]
maxim[i]us, quod illus ip[s] b[iv]ini quibus ita[my]
eſſe c[eb]uit aquibus comp[re] quod i[n]re agere am
epیرate nichl posſent etiam ſi acceſſer. Jo[am] ſu
um c[ed]eretui pecunia eſſe c[ant]em. H[ui]s in[qu]a[z] ip[s]

nò modo illam heredatagem quæ episcopæ uenerat
s, ut ineritoque sıraeſano. Item in hoc paulo etiam
attacus quæ episcopate appellatus omni nò cato lo
no, ut dicta patria forsanas quæ eius libivinum tra
tovit. Oſtenoit nowo modo ſiquis quid abſe
te peteret se auotuy acque biuini petuè heredica
tem p[ro]curatores postulante ut se ad leges ſuas rei
icar aut ex lege rupilia legem scribi ubiuar avuè
ſauj non auxbane contra dicto eritus nullus re
p[ro]batur inſtitulant homines frauzand[io] cauſa of
ſeſſſe, postulante ut bona p[ro]ſicere liceat. Oebebar
episcopates nullus, minuus, nemi, amici ſiquis qu[ae]
p[er]eet uioicæ se paſſuros u[di]icatum ſoluſatis i
daturus eſſe auxbane cum omnia uioicæ frugere
ne ad monitu ıſtus inſtitulare cœperit episcopat
lias publicas corriuſſe. aqua ſi k[ap]mione iles a
terat plurimuz actionem hujus modi postulat amici-
reſuſare ne quod nouus uioicius, ne ue ip[s]us co
gnito illo abſente te exiſtimacione eius constitue
tur, et ſi item illu[vo] postulare nò deſiſtebant ut
ſe ad leges ſuas reuerent ute amplam occasion[em] ca
lumie luctus ubi uicet eſſe aliquid quod amicat
ſentem. Epiſcrtem nollet deſentere aſſeuctat ſe
eus rei inſp[itu]m actionem eſſe catur cum omos
p[ro]ſpicerent av ſultum nòmodo ullos númos qui p[er]
ſimulationem ab uto ericant reuerentſſi ſed miſto
e[que] p[ro]ſes cum poſſea númos abſtulenti amicæ epi-
cratem deſentere cœſtiterunt. Ute episcopat bonabi
omnes omnia p[ro]ſiſtere et ſibi bi[que] uſſte ao ulla. N[]
[H]o milia hereditaria acceſſe ip[s]us antiqua. N[]
[H]o quinque p[er]ſu. uerum tes abinitio taucta è.
An ad h[ec] te que o[mi] grati facta eſſe uicantem. H[ui]s
de miſſi fleculor[us], uioicæ auorite et neradius ille
ſiracuſanus et h[ic] bwinus episcopates expuſi boni
omib[us] romani uenerent. Sowira q[ui] maxima bar-
ba et capillo bienou[us] p[ro]pe fuerint. C. Q. mettello
ip[ro]vocatam p[ro]ſectus est tu ıſtu bene comeclati cu
mettello una p[ro]ſicantur. Oeotellus ſi[le] ac ueſte
ſiracuſas utriuq[em] reſentat et de episcopate et de ne
rato[em] in utriuſq[ui] bonus niuſt[ui] erat quod restitut
p[os]ſet in q[ui] mouet loco non poterat. ſecerat h[ec] e
gregie u[ro] primo auoentem. Oeotellus et omni ıſt[ui]
inuias quas modo p[os]ſet reſentare et utras
faceret. Heraceum restitutu wuſſerat nò restituteba

tur. Quisquis erat edictus senato: ſviauſan[ ab
N[]etato[em] ouchi uibear. Ia[que] p[ro]multi ducti ſi[que]
e p[ri]cates quicem continuo restitutus est. D[ia] u
[or]cia ulib[em]. D[ia] agrigenti. D[ia] pamphorui testi
cuta ſume. Cenſus qui isto p[ro]ſiuerit ſi habiti non
ſculatur ſe mettellus oſtenentat. Decimas q[ui] ſi te
contra legem h[er]verica[] uenoitentat ſe ſe ueditu
h[er]verica lege d[ic]etat. Omi[]a erant mettelli eius
modi ut totam ſuam ſtumam ceteere uicetur.
S[ic] at[que] ego inſtituam uem miſtus uenerat
ad cum illo biuio leuſus quawam homo nò alii
enus alius ta[que] co ute tabellario sem[]uſus est
us e[plas] conſultes attulerat. in bis una como-
que totum imicaret hominem reſentet c[]p[er] o[ſe]
ſe omia u[er]ns cauſa uelle ſibi cum eo amicac[]a,
conſiutu[m] qu[em] eſſe mirabantur omnis h[oe] et c[]um
cen[]u[m] imentem uſſe poſſea q[ui] tam multis c[]u
ſactus decretus q[ui] u[ng]ulaſſe. Et an[]e quip[er]
ent[em] letilium legatum auerre uenſſe qui grati
am amicac[]a cogitionem c[]omemo[]rate[em] ex illo
tempore acuata[]tibus lauationem p[er]eſter testos
non ſolum d[eter]ret uerbis ſed etiam ut]i]nere]
cep[er]. Quod ego n[ir]i mò auoentu illus cona
tus aliquantul[us] repreſſe et ap[ro] ſiculòs n[ò].
Oeotellus ſed glab[ion]us tris ac lege p[ug]nasseſt
mi[]llo[s] bue euocare nò poſtuſſem. beru[que] quod i
ſtuiu o[ſe] miſſus cognosſate ſiculor[us]. N[]eracu[m]
ille et ep[igr]ates longe michi ouam cum ſis oi
bus p[re]ceſſentem uenienti ſviauſcas. Cen[]ne gr-
attas k[lent]es rom[ar]z decedere meco cupiuerunt
quod etant michi op[er]a c[opl]uta etaz teliqua
conſiutu[m] c[]u[m] omib[us] quo die michi meſtane p[ie]
ſo eſſent eo michi n[ut]uiu miserue ſe tempore rei
neri quibus ego c[er]timo[]us c[en]utiu[m] qu[or]ui n[ò]
ec[]tor mettello. Cupi[]ſtimi uenieni[]o max[]imus
inuiu[as] aſſeent au[]bue n[ò] uenenit. h[oe] ute ſume
ſecu[em] ut bis ne ex]p]orare quicem de ſu[m] inco[m]o[d]i-
[se]t[at]. Iam h[er]tate[]o entuip[ui]mi optimi nobiluſſip[]
a]vloſentus c[er]timo[]us auoib[us] aquo. N[]f. en
[con]tum milia p[er]caluiam malitiam que p[er]etta ſi[re].
ute pen[is] con[pi]miffis q[ui] interpoſtus. N[]f. c[]cc[]o[]r
w[or]quenda curau[er]. Quod[que] uioic[]us ſecundum
N[]eraceu[m] decon[pi]miffis factum erat q[ui] eius c[]e
[con]tupu[m]is inter duos c[ues] utuicaſſet utuariu[us]

iustite esse eumque iudicem falsum iudicasse ut
iucantur iſenatui ne eſſet locis cōmœſus q. publica
uti utetur ſiquis eum pulſaſſet edictis ſe ſe udi
cum iurare no datum; - Quithiud ab eo petere
tur iudicem ce ſua cohoræ datuſ iſi autem nulli
actionem rei ſe ſe datuſ que iſtus autemas tan
tum ualeat ut neq[ui] illuſ pulſare quiſſi cu p[ro]
in provincialia ſua uero p[ro]ſiciteret re hortaretur
tur quiſſi ab eo quicq[ui] petere cum iſte calumie
licentiam ſua autemate poſſediffet. Ignomia
autem illa graus cam oiu in illo homine ſucret
q[ui] om iſte in provincialia maſſe hoc in ucto metu
iudicatam nouo more nullo exemplo eem q[ui] re
putatis eſſe inſiciliam in ao nutu iſtus iud-
catam. utrum in ſolum uideam eſſe accutum q[ui]
est ramen actum ut Neteo[rum] p[ro]ſiciteret
an etiam illuo in quo p[ro]ecla erat maxima ut
nomine iudicawu oium bona atq[ui] fortuè in
iſtus unius eſſent potestate. Jam uero inter
capitaliz questionib qu[ui] ego una quamq[ui]
tem colligam et cauſam. Ex multis ſimilib
ea ſuma; que maxime impropriate exillere in
cebuntur. Sopater qui[am] ſucre balicens iſ
comi ſue cum pruīs locuplex atq[ui] honestus is
abinituas ſuis apud C. Sacerdotem p[ro]totè
rei capitalis cum accuſatus eſt facile eo uui-
cio eſt liberatus. Huc eum[que] sopatro. iſtem un-
mici ad C. uorem cum is ſacerdoti ſuccesſiſi
euſdem rei nomi] cewletume. Res sopatro faci
us uidebatu et quod erat incens et q[ui] ſac[do]
tis iudicatiui ip[ro]baret utum auſutu] no a[bi]
trabatui. Citatu] reus. Cauſa igitur ſiracuſis
cumina tractantur ab accuſatore. ea que erat
antea no ſolu] c[or]ſenſione uerbi etiam uuico
oſſoluta. Cauſam sopatri c[or]ſencebat. Q. Mi
nuttus eques. io. ip[ro]uīmis ſplendōtus atq[ui]
honestus nobis q[ui] iudices no ignotus nichil
erat in cauſa quod metuendum aut or[em] q[ui]
oubitandum uiteretu] interea iſtus libertus
et acceſſus iem. Thumaſcates qui eſt w quod
c[or]pluīmis testibus puore actione c[or]ſiſtis re-
tu] buſſemodi omnium c[or]nſactor et ad mi-
nister av sopatrum uente moſt ho[em] rei n[ot]
iudicio ſacerdotis et cauſe conſoat accuſato

res inimicos q[ui] eum hi]e in animo p[ro]ſuia,
p[ro]ſtori dare p[ro]. Tamen absolute malle-
accipere et ſi malle ſi fieri poſſi rem iudicata
non reſeincere. Sopater eu] hoc illu. et
inproſum atq[ui] oppinatu] acutu] ſem t
comotus eſt. Sane neq[ui] in p[ro]ſita thimachwi-
quod responere hui]t in ſe conſiveratu] quid ſib
ex ea re eſſet faciendum est ſi oſtenot ſe inſi-
ma difficultate eſſe numaria. poſt ao amicos
terutre qui cum et ſuſſent auſtres redimere ſa-
lutis ad Thimaſchtem uente exp[ro]tus ſuis oſſi-
cultatibus ho[em] ad. H[er]ſ. lxxx. p[er]luce. eamq[ui]
pecuiam nu]t] poſteq[ui] ad cauſam viceruam
uentu], eſt tum uero ſine metu ſine cura o[n]s
erant qui sopatrum c[or]ſencebant crimen nul
tum erat res iudicata. Ue[re] u[n]mos acceperat
qui poſſunt oubitare quin[as; eſſet futur. Res
illo die non p[ro]oatur ooumtetur iudicem atq[ui]
ad sopatrum Thimaſchives uente ut accuſato
res eum] multo maiu] eſt pecuiam p[ro]ſtor pol-
ueri q[ui] quanta; h[ic] c[or]ſiſſet p[ro]uere ſi p[er]acte
uiteret qu[ui] ſibi eſſet faciendum. Non q[ui] quod
erat et ſt Calculi et reus hoc eſt twre iniquo et re
pore audiverſo ferre tum atq[ui] auuore uotutus Th
maſchtem no potuit facere inqui] q[ui] uob iu]ke
oaturus non ſum amplius iemq[ui] ho]e amicis
eum] et c[or]ſenſoribus uidebatu] atq[ui etiam co-
magis quod iſte quæquo modo ſe in ea qu[es]
one preſebat tum in conſilio h[ebat] homines i
honestos conuenatu] ſiracuſano qui faciunt q[ui]
inconſilio fuerant tu], cum eſſet iem h[ic] sop[ar]
absolutus hoc ratu]n] h[abebant] fac[ui] eos nullo
modo poſſet ut eoclem crumine h[is]tem testu]bus
Sopatrum concenarent e[que]m ho[es qui anta
absoluſſent. I[sta]q[ui] h[ac] una ſpe au]duciui ue-
nitur. Quo p[er]teq[ui] eſt uentu] cum inconſi[
um frequentes conueniſſene q[ui]em qui ſolebat
et hec una ſpe tota c[or]ſenſo] sopatrici niteretui] co
ſiluj] ſientia et dignitate et quod erat ut oure
iem qui antea bo]patrum eoclem illo crumine
liberarant. Cognoscente ho[is] aptam ac n[om]odo
no iem t[em]b[us] diffuſulatione qu[em] textam ip[ro]
bitatem et auuaniam. Q. p[et]ilium equitem. to.
què h[ic] inconſilio iu]ke operam dare quod rei

priuate inter se effec. Pentilus teculabat q. suos a
micos quos sibi inconfilio esse uellet ipe uerres
tecunere ute homo liberalis negat sequen q[ui] ten-
ere corum qui petulo uellent adesse. Iste q[ui] vides
ducunt omnis nam ceteri quodq[ui] impetiat nere
tincatur qui s[ui] nolle civebant aliter un cox-
qui cum illuo videlicet hebant av esse. Iste q[ui] s[ic] solus cum sua cohorte nequiffima rei qu[ui]tur.
No ubi tabat minutus qui sopatur; cefse
obat quin ute q[ui] in confilio dimuisset illo die
tem illam queſtituzus n[ò] effe cuj[us] repente illeberi
v[er]. Respondet aliquos q[ui] me iqu[it] ſi tibi uode
us uidei qui q[ui] hoie ſiculo ac gretulo iudicem
concus es inqui[et] ſet per uellem ad eſſent hiq-
aſſuetant antea cauſam q[ui] cognorant die iquod
illi adesse non posſit. Nam heule inquit. A-ut
minutus me quodq[ui] pentilus ut s[ibi] inconfilſt
ad eſſen rogaunt et ſimul aſubſetu abire cept.
Iſte utatus homiern uerbis uehementiourbus p[er]
ſequitutu. Act[us] et gravus est minuti cept quod
in ſe tantu crumen inuiam q[ui] conſlaut. Oli-
nutus qui ſuaenſe ſit negotiare ut e[ui] uis
vignutans q[ui] memuſſe et qui ſaret ita ſe im
prouinaa rem agere oporutere. Ut ne qu[ui] vidi
betteate expeteret. Aui que uilla ſi et que t[em]
illo eulie et cauſa reſponno cauſam ſe ſe diſſo
amp ablegato consilio cefdenſum negavit. Iſta
q[ui] ab aſubſetibus oſſesse. Iſeem q[ui] hoc pieto s[ic]ul
ceteri sopatri amic auocati q[ui] feceruit. Iſte q[ui]
q[ui] est increduib[ui] in poſututate et auoacia tam
ſubito solus cefſututus paſtuic et conturbatus
est. qu[ui] ageret que ſe ueteret nſtiebat. Si-
oumiſſis eo tempore questione p[os]b illis adhi-
bitus quos allegaret abſolutum uti sopatruz
uiobat ſin autem homem miſent ut atq[ui] innocte
tem concen nafſter eu, ipe ipe pieto ſine conſi-
lio reus aut ſine patrono atq[ui] auocatis fluffi
iudicis q[ui] C. Sacerdotis reſtoiſſi inuiolus; ſe
ſe ſubſtinebat n[ò] posſe tantam albiterabatu. Iſta
q[ui] ſtutabat bubitatione uerſabat ſe in utrag[ui]
ptem n[ò] solu, mente uerum etiam corpore ut-
omi qui aſerant intelligere posſed in anid eius
metu, cupuitatem q[ui] pugato. Strat homi couſe
tus marſimus ſumus ſilentis ſuma epeſtio q[ui]

nam eſſet ſua cupiuitas eructura. Crebrio die
tebat ſe accenſus ad autem Thinauchues ui-
te aliquanto age die inqui[et] eſ patruus unſp[ro]
te hoium atq[ui] cœm adem ut eum conſilio ʻ
gnosceret. Tum reſente ute cefſes cato uilſe.
Dicte unus et alter bienerit. Nidhe interrogaſt.
Primo dixiſſe p[ro]nuntiat ute quali menueret-
ne pentilus priuato illo iudicio tranſato aut ce
lato cum ceteris in conſilium reuerentur ita
prò perans tesella exiluit. Homi[que] innoſcentem
ſacexote ab solutis in cœſi cauſa de ſi[n]a ſtrite
medici artuſpiciis q[ui] concen[aut]: Retinere
tinete homin[que] incuitate iudices p[re]con
ſenuate ut ſi que uobis cuj[us] res uioeet qui in
ſenatu ſi ne ulla cupiuitate te tello et pace ſi[n]a,
ſerat. Oue eni[que] eius auotuas erit quanto ſi[n]a,
v[er] auoebit aut poterit. Quanto autem h[ui]s t[à]
ta luxura atq[ui] deſvia niſi, ſebuano menſea
ſpirabat incunamueru, uciat ſane, cœcennat
bellum crecentibus liberet bizantios. Regem ap
pellet peſolomen[que]. Que uile oruens us omni vi
cate et ſeniat minus ſee ao nos minus au utte
nostre oſcrumen minus ad foritum, noſtram
ſculam p[ro]tineat illud illu[m] est capiwal[em] illu[m] e
ſorinicolosu[m], illu[m] optimo cuj[us] metuendou
quod ute ex h[ui]s iudicio ſi aliqua ui se erupuſſt
in iudicibus ſte neceſſe est ſi[n]a ze capute. C.R.
ſerat ſit in eius c[ui]atu ſigniſter qui ip[s] uio
c[ui]orum tenere uile hoc. P.-R. recuſat hoc ſer-
te non poſſet clamae p[ro]miret q[ui] uobis ut ſi
iſtis homibus telectem in ſer hoc gr[ui]e ſplentor
or[u]ni atq[ui] o[n]inam tu[m] cume constitutere uelitui
heatis ſane uobiscu[m] ut[u[m] ſenatoxem uib[ui] d[u]
bis uoi[em] ſi uuleis heatis. De ſe homin[u]s ſe
qui extra istum owinem ſi ne quibus nec iu
cuinatu quin[em] amplius q[ui] erum uioicu[m] p[er]
clare leges cornehe faciu[m] poterat. Dicte hoic
tam crucl[em] tam ſcileratu[m] tam neſau[m] nolui
iudicare et enim ſi illu[m] est cauſa flaggio ſum
quod michi omui, reru[m] cupiſſimus maxime
q[ui] neſau[m] uioetur obrem iudicano[m] pecuniá
accipere p[ietio] habere adiota[m] f[riem] et religio
nem quanto illu[m] flaggioſus unpiobu[m] iu-
giu[m] eu[m] aquo p[ecuiam] ob abſoluen[ou] acce-

pens contemnare. Or ne pietonu, quidem
pietor, infixe retinenda, consuetuinde confua-
tet. Exclus est accipere ab eo quanto magis
ab accusatore quanto etiam sceleratius abutro
q. fixem cum propofuisset uenalem inpiown
cia ualuit apud te plus es qui pecuniam mai
oitem fecit, concedo forfitan aliquis aliquanto
eiusmodi quippiam fecerit. Cum uero fixem ac
religionem tuam alteri adhucam pecuam accepta
habueris post canem aduisauiis accidens ma
iore pecunia utrum q. fallis et traces eu uelles t.
et quem feceritis pecuam quitem redivis quę
micht tu bilbum quem scalenuz, quod nūq
huusmodi mostrum aut prologiu, audivim
aue uovunus qui cum reo transfigat post cum a
cusatore videlicet. Dones tomiés qui cauam
nozuit ableget consilio que dimictat. Iste reus
solus ab solutum aquo pecuniam accepte con
temetet pecuniam q. nò redear. Hunc homièm
udivum nuó têbimus. Hic alteram occutiam
senatam iuxor obtanebit. Hic occapite libero
udivabit. Huié uocialis tabella committit. u.
Quam ute nò modo cera uenum etiam fangie
fi uisum eie notable. Quid enu homu se negat
fecisse. Illud q. unu quod necesse est pecunia
accepte, ad ute neget ab eques to. qui soparii
teremio qui omnibus eius consilijus rebus q. in
terur. O. munitus iuxtus dioc. pecuniam
dacam iutatus diat chimaichæm dixisse ma
vorem ab accusatoribus pecuniam daw. Dicet
hoc sicii omnes alitenses diat etiam pretereaq
soparii uisus qui ab uto homie crucelissimo piæ
inocentissio pecuiac. pilaq. pumatus est. deq. fl
de pecunia testibus planum facè nò posse. Jlbo
negare posse aute nué negabis te consilio tuo
dumisso uis pumawis qui inconsilio. C. facè
totis fuerant ubiq. esse solebant remotis de
te uoicatae uioicasse teq. cum què. C. facèder
ad bibito consilio causa cogita ab soluisset eu
tem remov consilio causa in congrua concē
nasse cum hec confessus eris que in foro palam
sua caufis moie itaq. occulis provincie gesta
sunt negato sane fi uoles pecuam accepte
repues credo aliquem qui cum hec que palam

gesta ſunc uituar quæra q. bù occulce egens a-
aut qui dubiret utrum in alie meis teshib, an
eius deſ anſouribus credere dixi. Iam antea nò
omia iſtius que in hæ genere eſſet enuſtum
ſet electuræ caque matiè excellenter. Dacipue
nué aliuo eius ſacinius nobile rmultis leis t
ſepe còmemorat, et eiusmodi ut in uno omia
maleſicia in eſſe uitaneur. Atteneo eus, erti
genter in ueniens w ſacinius natum acupwita
te auctum p ſtupium curateate p ſfectum atq.
conclusum ſteniis est q. qui nobis affixet. The
tineanus antea multis p ſumam uiuieat ſum
mamq. nobilitatem nunc pioptet ſuam cala
mutatem atq. iſtus inſignè inuiuam, omnibus no
tis. Nimis hospicio uetres cum eſſet uſus et eu
apu cum nò modo ſolum therius ſepe nume
to ſuifſet q. etiam habuſſet como eius omia ab
ſtulie que paulo magis aliuq. eiuspiam aut
oculos posſent còmouere et enim ſcheni ab ato
loſcentia paulo ſtudio ſuis hæ compar ſuppuloc
ulem ex eò elegantiorem ut cedant et chou
tham tabulas pictas et aigentia benefaci piour.
Thermitam homis facultates ſerabant latis que
cum eſſet inſiata axolofcens ſtuoſte ut vici copa-
tabar nò tam ſuo teleationis cauſa q. ad inuta
totiens auuentus q. nostrorum homi ſuon ami
coum atq. hospium que poſtea q. ute omia ab
ſulit alia regano alia poſterro alia ſumeno ſe
rebar. Schemus ut poterat cangebat. tu aí tolo
te neceſario quod tomu, eius c roznatam atq. in
ſtructam fere tam ute reducere nutam atq. ma
nem. uerum tum colozem ſuiz nemim imptichar.
Pietovus inutras taceo tospus p[rae]cre ferendas
aibitrabatu. Interea cupiucate ute illa ſua nota
atq. apd' omes petriagata cum ſigna quedam pul
cerima atq. atq. antiquiffima therinis in publi
co poſtea uioſſet acclamauq. Astemo p[er]tere ceq
ut ad ea tollendam ogam ſuam p[ro]ſtiterem se q
a]uuiarè. Ettenius uero non ſolum w negauie
ſi etar ostenot w fieri nullo modo poſse ut ſigna
anacquiffima monuimè. D. Africanam et oppuo u-
thermicanoum inſolum illa auicare impicq. po-
to. collerentur. Et enim ue ſuq. D. Africanam. quod
humaniatem cognoscet oppuui huneta cæcha

ginensis quondam ceperant quod fucat in pumus
florie clauum et ornatus, bello confecto fecio sua
p. nostram uictoriam recupare. Siculis omnib. cæ
taginè captam qu. potuit restitutenta curaute, hunc
ta delecta quos cives belli calamitas reliquos feci
tat. hie se ferchis colocarèt in hiscem agri fi
nibus neq. longo ab opp. eo antiquo. Hie se pa
tum ac dignitatem recupare abitrabantur, cu
illa malorum ornamenta in ullo optuo collocabi
tur. Etane signa er ere compluta in his muta pul
cruemome ipa huceta in muliebem figurat, viri
q. formata oppuri nomie et fluminis erat. Etua
posita sidiou pecte statua semil. incurvus cum libro
suum et peticane artificio facta ab eo qui fuit hu
nere h. cua et fuit tota ingretia suum p. igenui
honorè et nomie. Hoc ite av infania concupi
erat etiam, quod pene pecteri capella quod è ea
quem cume ut etiam, uos qui rutes hanc, rerum
sumus intelligere possumus. facte factam et ue
nuſte. Nec et alias ſapio nò negatuerit abace
tar ut homo intelligens uerres auſetre posset.
ſ. thermams restituerat non quo iſe hortos ib
ubaniur, aur locus, omni ubi ea poneret nulli
bèret ſed ſi comus, abſtulſſer non ſui ſapiois
appellabantur h. cœum ao quo fetum morie
ueniſſente. Nunc his locis poſita ſit ut michi
semp ſapionis forre uutectantur. Jeaqu. oicantur
huc cum ite posueret agerem, que ea res iſentat.
Schemi uchementuſſi restitut multa qu. ut ipurus
ſiculorum, in dicento copiosus è còmemoravit ut
tem relinquere dæcanicos eſse homelos q. pa
ti colli ex ube moimenta maior ſpolia hortus
bifcua clausilimi ut in uova ſecutatis. -po.-ro.
atp. amicac. Comon ai ſit omni, reptus est
nemo quin moru dicit ſatius eſſe. Jeaqu. huc adhè
oppivum uerres in uenicè iſe solum in orbe char
und nichil cuiſmodi rerum de publico p. uis, ni
chil occulte nichil impiu nichil pieto poſſu au
ferte uerum cume hancè cua cupirotates ex
ponam alio leco. Nue av ad Echenui reuerantur.
Jeaq. ite uchementer chemo incensus hofpiciu
et renuotiaci como cua emigra atq. adoo exci-
nam tam aure migrat at cum auſter unimicul-
simi Echenui comui, ſuam statim de utantur ue

animum eius in Scenui, inflamrent emitéo
aliquo et triminanto. Hic autem erant inima.
Agathinus homo nobilis Dorothæus qui hæbat
imaretmonio Calivamam agathini eius filias
te qua ite auuerat. itaq. argentem agathini et
migrare malure. Hna nos intereſſerat ecu ite
whortheum ſic obligbat ut diceres omnia iſte eſſe
comuia. Agathinus, ita obſuabat ut aliuq
affinem atq. pioquinii, concre etiam ſignum
illu quhymoræ iam uicubat quod cum multo et
magis figura et limanita hofpice delectabant. Iea
q. oreau homines cepie ut aliquo ſtreo picii creare
criminis, configeret, dicebant se illi nichil hæc
q. dicere tum dicerent. Simulatp. ao ſe cœutiflen
pibaturus. Ieaq. illi no pioeraſtiane fitenix ita
tim educunt aut ab eo litteras eſſe corruptas et
schemi postulat ut feci, ſui cives agant de litteris
publicis corruptus euisq. tel legibus chomithano
tum actuo ſic eu, ſenatus populus q. ro. thermita
nus quod ſemp in amicacia ficep, mafſiſene illos
agros loges q. ſuas reſdusſer. p. Q. rutilius poſte
a leges ita fidelis er ſenatus consulto et cœd lega
tozum ſinà reſdusſet ut cives intus legibus ſuis
gerent iocemq. hoc habuerit uerres iſte iedux ut
ve bis omnibus caufis ſe ap leges reyceret. Iste ho
omini nequifimus atq. acipivitate oium ro
matiſimus ſe cognitur eſſe confutam paratim
ao caufam dicavitam uenire hura octana ubi et in
erat obſutum quod homo improb. atq. nekarus
ogitare neq. enim iſe latis occuſatar et nec mu
uere tacere poterat. In tellectum eſt ad iſtu, agé
ut cum Scenui fine ullo argumento ac finet
cerſto danafſer cum homo nekarus de huc nobi
liar. q. in ecatis ſuo quaq. hofpice magis ſupplic
um crudeliffime ſiümeret quod eſſe p[]ſpicuum
q. amicorum hofpumq. ſuouq. ſinà thermus eſſe
nus toma. p[]roli fugit hyemi fluctibus q. ſe ſe
comuie maluér q[]ui nò istam cœm ſiculorum tem
peſtatem calamitatemq. utare. Iste homo cer
tus et obligens ad h[]oram octaua, p[]ieſto è. Sche
uium etati ibet quem poſtea q[]ui ibet non ad
eſſe colore axore atq. iracilia kiſre cepie, uendos
incomum Echenui mutere equitos ecuus, agros
eius villas q[]ui dictere itaq. cum expectat quod

nam sibi certa affixatur ante hominum tertiam
nens et foro nò discesseto. Posttridie mane de-
scendit. Agathemus, ad se uocat iuber cujusque
terem publicas in absentem Schenium dite. Stat
eiusmodi causa ut ille nò sìne aduocario qui
tem apud minicem iudge reprebisse quod i-
vicent iacu, tantum uembam posuit. Hacexote
prævio Schenium litteras publicas corrupisse.
uis ille hec dictat cum ute pionietat Schel
um litteras publicas corrupisse iute et hæ pie
terem adhuc homo uenerus novo modo nullu
exemplo ab eam rem. Hæ quingentnes bened
Herecainede Schenry bonis exactur bona quæ eis
statim cecit ueterre. Et uendo dissimilis tantumque
fuissi, quominus ei petuia illa mitatem
ca postea quia nuæta est contentus ac iniqui-
tate nò futur. pallam de sella ac tribunali punic
tatque sìquis absentem Schenium rei capitalis rei
facere uellec. se se eius nomen receptur et sìl-
uit ut ad causam accueret nomenque cesseret. Aga
thinius, nouz affinem atque hospite cecit horis
tum ullo clare omnibus audiventibus se se uo
non esse factur nec se uis quod Schenio esse imi
micum ut euz rei capitalis affinè esse dicit: hie
tum repente pacius quidam homo egens et
teius accuerit art siliceret noni absens cesseret
se uellec. Isse uero et licere et fieri solere et se re
ceptur iacu cesserit edict statim ut hæc cesser
ccembus affìc Schenius straccis hie qui ro
mam uenissi fatis quæ facieter anni iam aduoc
sò tempore navigabatur omnia que huius quodam
er placabiliroa quin anni, puerous atque hospite
tem ad annos suos tectutem. Qve ut et eate acæba
atque inoffigne sic uicebantur omnibus iacu iusse
nam continuo. CN. lentulus et luculus cons
faciant unionem placere statim si pribus. ex.
uiteretur ne absentes homines in prionatae rei si
erentem rerum capitalium. Cam Schenry cotam et
e cibus crudelitatem e iniquitatem coecit, doc
rat in senatu vertes pater istius et flens unum
quens cito atroie togabat ut filio suo pasceret
nec tumultum poffiebat. Etat enim summa
uoluntatis senatus. Itaque sìne dicebantur cum
Schenius absens reus factus esset et absente in-

vicium nullius fieri placere et si quod eò fœmi-
no iatim esse nò placere eo die transigi nichil
totuit quod et w tempus erat et ille p[er]ist
inuenetat homines qui vicento tempus consfr
merent. Postea senex d[erres] atque hostibus Schen
conueit rogat eum atque orat ne oppugnèt filium
suum. De Schenio ne laborent. Confirmas h[us]
curatorium se esse nequid et p[er] filium suum nec-
terem se homines certos eius rei causa inlicitam
et tèra et maius minus et etat spatium vicenum
forte - xxx. ante kalendas decembros quo ute ut
stracuis Schenius ad esset edictus. Comquenut[us]
amici Schenry spectane fore ut p[er]iis h[us] nuntiis,
filius ab incepto furore reuocetur in senatu posta
causa nò agitum. Veniè ad istum homestici miij
h[us] ap[er]e afferret ante h[us] decembros euz iustè
cum te Schenio integrata res esset eodem quod
p[ro]e te eamet re h[us] c[o] plures amputus eius am
ius ac necessarijs afferentur. Hic ute qui p[er]ic
p[ro]utate nec iofficii s[ui] neque p[er]icillium nec p[er]
nec humanaeus tanquam bùsissi iniquam nec
in eo quod monebantur autuutate p[er]is nec in
eo quod rogabantur voluntem etiam p[er]scindet am-
tare ubi vinae s[ue]. Mane h[us] decembros ut e
vocerat Schenium c[ir]an uebet si above uis[am] tem
parens tuus aliumus amici rogati benignæ
et aut ambitione unoutus petisset. Gratuissi
ma tum apud te voluntas esse cesserit p[er]is
cum uero abſte cu capit causæ p[er]ereret h[oc]
s[ui] ceteros como miſſis h[oc] eo p[er]e ad te uenif
ſene cum tibi interجو tota res esset ne t[ui] quod
t[em] poterit si uero p[er]icatis ac salutus c[ui] cato ad-
oſſitium ſanitarumq[ui] reducere. Cuiac teum nò
respondere. Cuiac accufatorem. Attenuove que
ſo uideque quamque istius amicæ fortem p[er]ſa
aduocata ſit et ſi uideque quis Schenry caufam
catus aduient eitatus accufator. Quod pacibus
neſas quo caſu nò respondere affutie p[er]p[er]ſe
nuus reus esse factus ſi manifesto in malefico
teneretur cum euz accufator nò ad eſſe Schenry
condemnan nò oportere. Et enim posse reus ab
ſente accufatricie onu[n]o nò ego amb[ore] opp[er]io
batur

ut l[ui]am puulo naugio interſigitur or
ac p[er]donu ac tua tèla ueniffi quo p[er]ie oſi illa-

mea felinano fuit cum p[iculo] caput ob eam
caufam nuco ex te eximere ſiego no affuffe
ao diem quod igitur erat intuo inuicium opta
tullimum mecum catuscus esſe no av eſſe cui eſte
nemo no pucaſt p[ia]deſſe optere cum eius accuſa
cui no affufft. J[eta]q[ui] fecit ut catuscui p[ri]capio ſi
mulimus repertui quem ab ſentem reu, fecerat
cum abſentis acuſatore contemnor. Auctiaba
tu illi p[um]us ullus tem p[ou]bus w[oc]d pi quo
q[ui] av eum p[lu]ibus uerbis ſcripseras agitati rei
eſſe in ſenatu er in conſtione p[ro]l. ex cauſa Scheuf
q[ui] p[ale]nicam, eſſe quatuor poſtremo me ip[er] ap[er]
collegium hoc cu p[ro]l. cum eorum, olum edicto no
liceret quinquam r[ome] eſſe qui re capital con
temnatus eſſet egisſe cauſam ſdenu cum tem
ita er po ſuſſem quem admodum nuo apud nos
acuſſem q[ui] b[ane] c[and]atoconem ouui no op[er]tè
ar. p[ro]l. hoc ſtatuſſe w[ro] q[ui] o[rum] ſin[ar] p[ion]itua
cum eſſe no uocu. ſchrenui inſpectu edicto q
minus et liceret r[ome] eſſe. Cum hec ad ſi[mi]um
aſſeruntur timuit aliquanto et c[omo]tus eſt t
uente ſullum intabulis ſiis quo facto cauſam
omem auemere ſiui nichil enu iſi reliqui ſe
cui quod ſekend[ia] alioqua r[ome] poſſa nam ſi uta te
ſenderet t[ec]p[ro] no[mi]n ab ſentis licet hoc fieri imp
oumencia nulla lex ueta mala er imp[ro]ba ſeken
ſione uerum aliqua tu uti uiteretu poſtremo
ullo oſp[ar]tissimo p[ro]ſugio ueri poſſa, ſe impu[n]tè
tem fecuſſe exſiſt[u]nſſe w[or]e q[ui]quam h[uius] p[er]ſi
ſuna ſekenſno eſt tum alioqua via uiteretu vol
ut extabulis w[or] quod erat et feci coram celati
eſſe. H[ic] uidecque in quod laqueus ſe in uocuitè q
ex nullo ſe un[que] expeſure. P[um]um iſe infla
lia ſepe p[al]am de loco p[ro]vo d[ic]etate et in ſi mo[d]
mi]tus d[omi]n[ati]que te[n]tate et iu[n]que expeſure abſentis
ſe ex[em]p[le] fecuſſe w[or] quod fecuſſet. H[ec] eu, uicu
ſaſſe p[ro]vo atione et ſer. P[om]peuſ ch[or]us vi
er ex cu[u]m] utate antea c[om]emorau et c[ui].
P[om]peuſ Theoc[aus] homo c[ui]n. p[om]peu] clauſ
ſumi uti uivio p[lu]imus maximus q[ui] in reu
p[ro]batiſt[im]us ex omni exſiſt[u]matiœ o[rn]atiſſi
mus et poſſi[es] macroſolentinus h[uius] ſuna no
b[ili]cate exſiſtatione utiute et ac actione q[ui]

uoleas multa dicente. Et qui ex uto p[ro] auſte
tine un p[uma]n[ui] nostri o[n]vinus et al[ui] qui in
teruerint cum abſentis no[mi]n t[ec]petu o[mi]
t[em] r[ome] cum res eſſet acta inſenatu om[n] uto
am[ia] in h[ui]s etiam p[ro]e. eius ſeſencebat licet
ſteri ſepe eſſe fecit iſtum quac[ui] fecuſſet alio[n]
exemplu instituto q[ui] ſeſſe. D[ict] ut p[er]e[ter]a t[es]t
mo[li]um tota ſicilia que inco[m]ibus poſtulat[us] a
uitatus omni[us] consultibus ediove togare at[que]
o[ra]t. p[er] c. statutet[ur] ut e[mb]ſent[ur] nomina
t[ec]perentur. Q[ui]que re. c[ui]n. lentuln[ui] p[ion]ui
Sicliue cauſſimus, aduolſcentem dicere auſt[ia]
ſiculos cum ſe cauſam que pro h[ui]s ſibi inſenau
agenda eſſet occerent et ſehuij calamitate t[em]
questos eſſe q[ui] que h[anc] inuiu[n]t[ia] que ſi[mi]
ſacta eſſe eos ſtatuiſſe ut quod o[ro] poſtulae[q]
cui que cum ita eſſent t[ean]a ne amentia p[re]
victus at[que] audiva ſiſtui ut in re tam clauat[
]tam t[es]tata cam abſte ip[ro] p[u]agata c[ub]ulas
publicas coruſpere audivares. Ac quemadmo
ou[m] coruſpifi. A[n]one ita ut omnibus nobis
tacentebus iſt[em] t[ue] c[ab]ule contemnoare t[em]poſ
ſene. Q[ues]o c[oe]ch[em] c[uc]umſteri obſence uide
tus ne c[oe]num hoc no[mi]n coram t[ui]s faceret celati
eſſe in l[itu]a. Q[ui]u[que] ſiſt[em] antea ſcriptum
Q[ui]u[que] mun[ui] uta l[itu]ta exhortet. Q[ui]u[que]
bis audivos expeſtatis argumenta hu[er] criminis
nichil dicimus c[ab]ule ſi[n]e in me que ſe coru
tuctas at[que] inveſtuitas eſſe clamant. Ex h[ui]s e
tu rebus effuſare e[que] poſſe conſt[ui]s cum te nos
non opinione dubia h[uius] uſeſtuy[s] p[er] ſequa
mu[n]que que tu intabulis expeſſa ac recentia re
liquiſt[ui]s mi[n]chi etiam ſehen[i]u h[uius] public
as coruſpiffle cauſa in cognita uviculae qui
t[ef]enere non p[re]uerit ſe no[mi]n eripiuſs ſehen[i]u no
mune no[mi]n h[uius] publicas coruſpiffle. D[ict]e p[ro]
t[em] aliam elementam uidec et ouu expeſure ſe
ſe uite uvicat. C[ognit]uiem aſcrib[em] ſtenuo.
Quem cognatum aliquem aut p[ro]p[u]nquin[
]n. Non T[her]mitan[ui] aliquem h[on]est[ui]m h[ui]em
ac nob[ie]m. Ne io quitem ao ſicul[i] in qua
aliquis ſplendori o[n]gini[q]us q[ui] eſſet. D[in]e q[ui]
igitu. Cui[que] ex h[ui]s p[ro]b[are] poſt[em]. C[ui] eſſet

Sthenius cuiutate fue nobilissimus amplissima
cognitione pluribus amicus cum preterita
tora sicialia mulis, audivit et gratia posse in
uvenire neminem scilicum potuit qui proſse co-
gnito: fieret hoc probabis an iſe.C.ro.ma
luit. Cedo cui scilico cum is reus fieret eius
to-cognito: ſcedus unq: ſit. Omni: pieworum
bilas qui anet fuerunt proſter explica ſi unum
inueners ego hoc tibi quem admodi uncab
ulius ſcriptum h[oc]s ea gestum eſſe concedi ac
acclo Sthenius hoc ſibi ampli: e[que] putavit ei
gere exculuum.ro.nuſo ex amicis, atque h[oc]s
um ſuor copia quem cogniur: datet qu[em] de
logi. Aliis utabulis ſcriptis eſt.C. clauſus
C. klus palatina non qu[em] quis hic ſte clau-
ous q[ui] splendoribus q[ui] honestus q[ui] uoneus pp.
cius audivit, et dignitate: Sthenius ob oni:
siculorum consuetuamem discederet et auſe.ro.
cognitorem daret nichliz[ui] qu[em] fortasse e[
Sthenius nor: splendoribus h[oc]s fameliantur:
ſecutus eſt. Quoſi ſi omni: utortaliu: Sthius
nemo inimicior: q[ui] hic.C. clauſus cui ſepeſ
tum in h[is] ip[is] rebus temporibus ſuit ſi h[is]
corruptus contra uenire ſi contra omi tanone-
pugnavit utrum potius pro Sthenio ſimia,
cognitorem eſſe factum ante ſthenij piculum
munici euis noſe eſſe ab ufum crelemus. Ac
ne qui ſorte dubite: cuius moſi totus ſit ne
gotium tamerſi tam duoum omib[us] iltus in
probabitur p[ro]ſi: alium eſſe conſto cum pauli
e[que] tam ac tenore: uicet[us] illum ſub ſcripto cap
illo uigrum qui eo uultu nos intuuerit ue ſibi
iſe qui acutus eſſe uiceatur qui tabulas ten:
qui ſcrive qui mone qui proximus e[que] is: Clo-
dius qui inſicialia ſequeret iltus interpres:
ſector: negotior; proſe collega chimaerio i
nuſabatur nuſe obtineat eu: locum ue uis ap-
nuo illi de familiatu eate concetere uiceat: et-
qui ſe non chimaerioſus ſi ip[ius] ueris colle-
gam et ſcetum eſſe dicebat. Dubitate etiam
ſi potestis qui cum uſte poſſu: ex omi nuſo
degene cu: improbam p[ro]ſonam inſon[et] quem
e[que] h[uius] inimicis: ſim[ur]i, et ſibi amicis eſſe albi
traeatu hic uos dubitatis iudices cantam i

uſtus audantam cantam cruzelicem cantam
in uiriam inuicare. dubitatis exemplu: uui
cum illu: sequi qui dano[ato]. CH. colabella
dannati om[he] philo[clami] opunt: rescicerunt
quod is n[ò] absens reus factus eſſet qu[em] res in
quiffima er accubiffima eſt ſi cum ei legatio dom
am aſtus cuibus eſſi d[ata]. Quod illi iudices i
multo iulemioe cauſa statuerit equitate ſecut
uos w ſtaeueret ingrauiffima cauſa preſcum alii
orum audivitate tam com[f]umacum dubitatis.
atq[ui] homi: C. verres cantam in ſigni inura
aſſeest: cuius abſentis nomen recepſus quem
homine du inurnates non dicam amicum cum
quod ap[ro] homines cauſſimus, eſt n[ò] h[oc]p[er]t qu[o]
ſanauſſim[us] eſt nichl enim minus ubent[ur] ce
ſthenio o[mi]memoro nichl alio n[ò] quod repre
heno: posſte in uenio niſi quod homo frugalis:
am] integ[er]imus ce homine, plenu, stupi: fla
gity ſceleris com[ur], ſuam inuetautem ni[que]q[ui]
C. chau et. CH. pon[pe]i. C. marcelli. I. ſi ſenne
tui deſtans ceteros, foraſſi: h[oc]pes fluisſe
atque eſſet ad cum nu[m] clauſſimorum hominem
quum qu[oc]q[ui] non aſcrupſe qua ſede oſpiti[ui]
olato et uſte tuo neſano ſcelere nichl qu[em] hoc
dico non is qui ſthenium nou[it]e e[que] eſt nen[u]
eoum qui inſicialia fueru: nemo enim ignorat
quo h[ac] inciutate ſua splencore qua ap[u]o om[n]
ſiculos dignitate: atq[ui] curiuatione ſit ſi illi
quoc[ui] qui in ea p[ro]vica: n[ò] fueru: intelligere t:
posſite in quo hom[em] eu statu: eus exemplu: hu[]
mo[n]i quod tu p[ro]p[er] iniquitatem rei eu: en[à] pp
h[oc]s dignitate: acceſſu: homib[us], atq[ui] incolletam:
uiceretur eſt ne Sthenius is qui om[n] honores to
mi ſue faciullume cum ad c[ptus] eſſet ampliſſime
ac magnificentie geſſe. Qui o[pi]u[n]o, n[ò] maxi
mum maximus er pecunia ſua locis comuibus
monuitis q[ui] accorunt cui de meritis in re: pu-
thimitanow: ſiculos q[ui] uniuſtos ſuit ea ebula
fixa thermus incui: inqui publice etar e[que] bu[]p[er]
heſicus ſcriptum e incſum. Que tabula cum in
p[ro]tuo reuſſa nu[n]e am tum reportata eſt ue œs
huis honores inter ſuos et ampliſt[i]o[n]em posſent
cognosſere. Eſt ne hic qui ap[u]o. CH. pon[pe]i:
clauſſimus, uiru: cum accuſatus eſſet qu[od] pp

In eis p[ro]eputentur, etiam in domino episcopum, et in domino rei n[or]narii, et in domino te g[ra]boratu[m]que contemnentur, ad hominum docentem.

AT R[.]E. REUERENDI[LI]MO DOMATIO PORTUENTI EPO
ET YPIANISSIMO ROMANORUM SENATORI EXODOHIO
EUSEBIUS OLM IERONIMI SANCTISSIMI DILEIPULUS N[]
UERO EODEM ORBITUS LUMINE P[]UIM DOLOREM ET
SANUISSIMUM GANDIUM. MULTIPHARIAM MULTIF
Q[]MODIS OLM DEUS LOCUTUS EST OMNIBUS NOBIS P[]
LUMIM DILECTISSIMUM FILIUM JERONIMII DE L[]CIP
TURI[] SANCTI IN IURITUTIBUS & PRODIGIUS MULTIF
QUE PER ILLUM SECIT IPSE DOMINUS IN MEDIO NOSTRI S[]CIENT U[]NUS
DE QUO ETAM N[]O[]L TESTE[]LUMUS Q[]UI EUM INDIMUS ET OCULTIS N[]RIS
EUM SANCTITATEM PROSPERIMUS ET MANUS NOSTRE CONTEDANERIT
DE UERBO EUM SCIENTIE ET DOCTRINE QUIBUS U[]ITA MANIFESTA EST. Q[]
ERGO INDIMUS ET AUDIMUS ANNUNCIAMUS N[]OBIS. FRAMUS EUM
TANG[]Q[]UES ERRANTES ERRORIBUS ET SUPERSTITIO[S] FABULIS NON AUDIETE[
SANAM DOCTRINAM FED COACERVANTES F[]LIBI P[]LENDO PROPHETAS Q[]
SURGENTES IN POPULO MAG[]RI MENDACES INTRODUCEBANT L[]CETAS U[]A
VRE PERDITIO[N]S DONEC U[]TE ILLUCESTERET DIE[]. Q[]UAM TANG[]Q[] SOL TE
FULGIENT[]S QUINQUAGTA ANNUS ET SEX MENLIBUS MULTIF L[]ABORIBUS ET ERUP
N[]TIS IN LECTIONibus ET MIGILIS UT NOBIS FRANGERET PANEM DOCTRINE DE
L[]UDI ANS TENEBRAS ERRORUM PROFUGAN[] ET CUIETOL APERDITIO[N]E LIBERANT
E[]FFULIX IN TEMPLO DEI. INCIPIENT[]S Q[]: OBORIENTE US[]Q[]: AD OCCIDENTEM AUF
FERENT[]S BELLA H[]RETICORUM E[]CORUM ARCUM CONTERENT[]S ARMA ET SCUTA,
COBUXIT IGITUR QUOMAM IN IPSE DEUS PO[]SUIT PRODIGIA SUPER TERRAM
UT N[]OMEN F[]LAUM F[]TERET IN NATIONibus. DEME PERTRANSIENS US[]: AD
FINES TERRE SANANDO OPPRES[]S OL AD H[]RETICO[?] TACulis ILLUMNANDO ME
TEL DOMINUM L[]EPISTUARUM ENIGMATA REFERANDO SOLVENDO N[]ODIS OB
SCUTA DILLUCIANDO DUBIA EXPONENDO CONFUTANDO ET CORIGENDO F[]AL
L[]ITATE[]F ET UERISSUNA EX L[]INGU[]S Q[]: PLURIMUS ADIMANDO UT NOBIS F[]ACE
TER MAL T[]ITE ET N[]O[]L ADIMPLETUR GANDIO LETITIA ET EXULTATIONE TEM
PLUM DOMINI CORROBORANT ET EUM ADITUM INSTAR LUCERNE, NO F[]UB
MODIO F[]ED SUPER CANDIDAB[]RUM IN DOMINI AULA, PO[]T[]ITE, DOMINICO,
INN[]O[]MI VORE 'PLENISSI[]NE F[]ECUNDITAT[]S, POSTERIS OMNIBUS F[]NA U[]ERBO[?]

precetil elleganua singulari excellentis alius omnibus, patefect. Vitrent in cunitatem habitacionis et locum glorie inuenient et ne fierent velut priorer corum genus per amarum quos direpit et liberant ab errorum perdicto.

In enim lim lieut stipula ante faciem uenti. Et lieut lutuz plathearum balbutens, loqui neſciens nec ingera plene formare ualent, quid imperiar nobil krim patres et domini ſiue laudif. Nempe uexta illud appli. Si linguis hominum loqueret et angiorum ſuum laudandi genus nec dum attinge rem. Id eirc non in arcu meo ſperabo nec gladiuſ meu ſaluabit me ſed dominuſ erit illuminatio mea. Quid docuit et dœbit manu meam ad ſcribendum et duriget linguam meam ad loquendiz ut gafine balaam quoniam iſpiluf est regnum et iſple ruim et do minabitur amari uſq; ad mare et a ſlumne uſq; ad terminos or bil terre /n cum cuſta ſunt polita, inditvo coram quo procedet regel nec est qui poſſit ſue obſitere uoluntati quoniam omnia quæcunque uoluit fecit interia mari et in abilif. et ſic lingua mea ranti uiri laudem meditat et nomen ſuum annuntiabit uniuſſil.

Et uere ſiut ille illeita in quo doluſ non ſiut electuſ ſecundi cor domin ad loquendum que ſibi mandauerat dominus uniuſſil gentibus et regni et doctor datuſ in gentibus ſi ſentel euelleret distruiet diſperdet et diliparet et ſapia; ueram ſeminaret hedificaret atq: plantaret. Hic est fratrum amator. Hic est qui populo xpiano tot librorum uolumina ex linguis ebrayca et greeca in latinam non puo ſondere tranſla ſiant. Eccleſie offinum primituſ ordinavit et totuſ ſacre ſcrip ture alſpera fecit plana. Cetere in huuſ lumine indebimuſ lumen et pane ſue ſalutifere doctrine paſi ambulabimuſ uſ q; ad montem dei oreb. Hic est flumen aque uue ſplendiduz tanq: cristalum procedens de lede dei in eccleſie medio. Et exuſ q: parte euſ lignum uite aſſerens fructum tempore ſuo cuuſ folia ligni ſiut ad gentium ſanitatem. Vir uſte in populo ſuo intuſſimus apparuit et ideo dilectum et hominibus orat uino pro eccleſia ſancta. V al uero ad mirabile omni ornatum lapide

premiolo opul exceili.

Veruntamen de hæ quid plura dicam. Cui enarravit celi
 gloriam et opera scripturarum manum cuius annunti
 ant futimentum. Nec sunt loquele in: sérmones cuius
 non audiant doctrine uerba cum in omnem terram exyt so
 nul eiul. O ineffabilis miæ saluatoris quæ tot gratiarum emu
 loſ in jερonimo adinasti et quæ plene solus posſidet pene ulti ho
 minimum niſi præculariter ſat ſit alſpicere. Hic certe duj nostre
 fidei ad ſe currentel in celi contrahit arce. Hunc precetelis po
 toribus oſnatum inſignys dignatum in cantilenel et in pro
 uerbus et operationibus et interpretatOMBs mrate ſunt gen-
tel. Cuius nota facta est in populi urtut/ quoniam impletur &
 ſunt quali flumen ſapia ſed ut uera dicam uxta illud regine
 ſabba. -Maior est enim ſapienæ et opera ſua q. u mor quem
 auditil. O ſua certe bonul est iſte hys qui recte ſunt cor
 de quoniam malinam ſemper odiut. ſecit enim mirabilia i
terra nostra ſub umbra illuf ſed imnul et fructul euſ dulcis
 outuri nostro. O uanta de eo audinumul et cognouinul
 quomo annuntiabimul. At qui ego ſum ut nazrem laudel et
 et urtutel euſ et mirabilia euſ quæ fecit. Sed quoniam non ſu
 eloquens abherr et nudiuſ terraui ſut brenul dicam. Suittul
 accipere johannel baptista ipe est. Vterq: uirgъ uterq: herem
 ta. De johanne dicitur. Etat johannel iestitul pili camelo+
in deserto. De ſe idem ieroninul dicat. Hozebat ſaccol me
 bra de ſoſnia et ſqualida cuiſ ſitum ethiopie carniſ obduxe
 rat. De johanne iterum locustas et mel filuestre edebar. De ſe
 iterum ieroninul dicat. De cibo et potu taceo/ emu etiam lag-
nentel monact aqua frigida utantur et coctum aliquid ſit
 liuria, accepiſſe. O ſund plura. Ille propter iustitiam mar
tur. ſiue uero et ſi euſ ſpitudin matiale ferrum non abſtulit.
tamen martiri premo non est expſ. Duplex naq. martirium
 est unum succumbi gladiuſ impropriot. Alterum iuſtirn
 tanbui et aduerſitatibus in animo patientiam custodire. )
C erte huc est uere mar tur qui propter iustitiam et manuſatu
 dinem et salutifera ſue doctrine uerba in huus imundi

lacrimarum salo certamen forte à malorum cœtui uniliter supporta
uit ſtuenſ quoniam omnium fortior eſt ſapientia nec imple gessit
in conspectu dei. Si in omnibus tribulationibus ſiuf inuocant dni
non peccant labys ſiuf nec ſtultum aliquid contra dominum locu
tuſ eſt. Taream namq: quot tribulationes laboreſ afflictoſe crutia
tuſ agonel flagella fameſ ſitim amaritudineſ carnis temptatoſe
nuditatel iemnia erupnal. Et non ſolum hec ſed granota et in nu
merabilia propter ſiui xpi nomen in ſuo glorioſullimo perpeſtus eſ-
corpore ut idem loquitur. Stabam in heremo constitutus et inilla
uaſte ſolitudine que exusta ſolus ardoribus monachuſ oridum preſat
habituaculum. Cogitanb me ſromanil poiri deliuiſ cotidie gemitui
coſtidie lacrime et ſime ſomnul immenſ oppreſſet repugnantem,
nude homo iux oſſa herentia colludebam horrebant facioſ membi.

A qua frigida langel utebar et coſtum aliquid accepiſe Iuritura ſit. Cu
tu mea propter in comoda ſqualida carniſ ethiopice ſicum edueat.
Et tamen ſotiuſ scorpionum tanaum et ferarum lepe choril interra
rum puellarum et in frigido corpore et in ſpmor tuo homine ſola libi
dinum incendia bulliebant Te a peccatoruſ ceſſasse ingeribus donec
ubente domino in me reduct tranqutital. Flebam continue et repug-
nantem carnem ebdomadarum in edia ſubugabam. Celulam meam
quali cogitationum conſuam pertumeſcebam. Et mihimet uratiuſ
et frigiduſ ſolus deſerta penetrabam. Et ſi concua uallum et pre
tupta rupui cernebam illud miſerrime carniſ mee erat ergastuliz
ti mee oronuſ locum. ſui ergo inſirmatus eſt et non ipſe.

Et ſcandalizatuſ et non ille: Sed ſi inſurritatibus et laboribus lan-
dandi ſunt ſancti certe et hie laudanduſ eſt. Venam autem ad con-
tumelus et perſecutionel qual ab improbriu et falſi pertulit fratribus
in huuſ ualle miſerie. Und aluid in hoc mundo ſua ſuii uta in
quedam uugiu aduerſus unproboſ hereticorum et malorum omm
um cuneoſ pugna continuumq: certamen. Super eum rugierunt
ut leonel heretici quoniam corruit eoſ et tabetcere fecit ſicud ara
nea animal eorum et fructuſ eoſ de terra perdidit et ſemen eoſ+
a filyſ hominum Apparuerit in eum derici laſciuſ dediti ora ſua,
et deſpexerunt eum et locuti ſunt labys dolobuſ et odio inſquo +
oderunt eum quoniam eorum inſectatuſ eſt utam peſſumam q.

crimina. CIRCUMDEDERUNT eUM canel multi et thauri pinguieſ ob
ſederunt eum. Et in ſurexerunt in eum testeſ iniqui accuerent
lingualia ſuaſ ſiuerit ſerpentel et uenenum alpedum ſublabiſ eorù.
COGITANTEL malinaſ in corde tota die constituebant prelia ſubplan
tantel gressuſ eum. Et ſuſeſ extenderunt in laqueo pedibus eum
ut delerent de terra memoriam eum et euecerunt eum nationib
ut opprobrium fieret iuens ſuſ. Super Romanum populum ſunt
magnificentia eum et iuens eum mirabilis in uerbis ſuſ et ſanctiſ
in omnibus operibus ſuſ. ALLENAIſ corruentes ſoluerſ compedutoſ il
luminant cecos et diuigeni iuſtoſ dans ſonitudinem et per iuata
plebi dei et quali tuba altifonans annuntians cœtus iniquus ſicelua:
PORTAL peccatorum et uectel ſerreſ conſringens rumphea doctrine
ſue. AUDientel autem hec impi diſſecabantur dentibus ſuſ et ſtri
denteſ dentel in eum COGITAuerunt et locuti ſunt nequaquaſ. AREU
ſuum tetenderunt et illum paverunt et in ipo parantur uafa mor
tus. Cum autem eſſet ille plemuſ ſpituu lando in orationibus et opib
boni perſлеuerant iuria mortificanſ bona iuſticanſ ſuſeitanſ de pulue
egenum et de istercore erigeni pauperem qm non in iuribus equi n
intabernaculis iuri beneplacitum ſunt ſibi. Nec ſperant in diuitys ſi
ſonitudine domni roboratius non formidant aduerſarioſ ſuſ ſi
ſuper ipioſ corveionib, et docbi iuſ ſancti ſonant. dans imperi
regi ſuo et ſublimaſ corru xpi ſui alioſ docenſ laborando ſiuer bo
nui ſ mileſ xpi ſuens q non coronabitur qui in agone certat niſi le
guttine certauerit. Videntel autem hec iuri iniqui iurati ſunt et
dolores compenderunt eſo quia ſunt generatio pāna et puerſa jdy
in quibus non est fides in ipſi. Et exacerbauerunt eum in alienu
inabominationibus ſuſ concitauerunt eum. Et perduo consilio
ſine disciplina ueste multebr i tridentel ei tang uio luxuriolo g
iniquo impetum fecerunt unaminiter in eum et euecerunt eum
extra Romanam cuitatem. At ille benigne patienſ humilis et ma
ſiuerit eorum uelanie locum dans. Pricigeni posterum ſuum oia
peccata eorum recedeni inde pagiantur constantinopolim ad anu
titem ſanctiſtum gregorium nazarenium. Our in effabilis O ur
tutum uaf ad mirabile O ſplendor patiente et lampal preſulgida
O diadema honoriſ et glorie angulariſ lapuſ firmiſtum. Exemplat

innocentie • Columna aurea et totus eccleſie fundamentum. Cum plus
timideri minuſ confunderi agnus quid innocens loqueris preſiis tot
colla iugibus. Granus ago deo meo q[ui] dignus ſum habituſ ut me odiat
mundiſ. Scio namq[ui] me peruenire ad celeſttem gloriam per infamiam
et bonam ſamam. Apparuit autem celof panentia euiſ quia ibi confuſ
mata ſemper ſuit iutuſ gloriſ euiſ et in deo p[ro]ſuit ſirma fortitudi
nem ſuam nec a domino receſſit unq[ui] cor euiſ. Arcuſ fortium ſupato
eſt et iſe accinuſ eſt robore et preſialut in inſirmitate ſua et for
tiſ factuſ eſt in bello et dextera ſua gloriſicata eſt mihi iutute dex
tera manuſ ſue confuſe iutu[n]icos quoniam aduitor et protector
factuſ eſt ſibi dominuſ in ſalutem. Et ideo c[ant]enuſ domino q[ui]
magniſce fecit annuenciuiſ hoc in unuera[]a terra. Hauriamus
aquaſ in quaſio de fontibus ſaluatoriſ. Euanuerunt i[n]p[i]n co
gitationibus ſuiſ quia obſcuratum ſuit i[n]cipti[n]es cor eorum q[ui]
credentes ſe eſſe ſapientel in malitatiſ ſuiſ stulti ſacti ſunt qui mi[n]
thauerunt ueritatem in mendatium. Sed tamen ueritaſ de ter
ta orta eſt et iutu[n]ia de celo p[ro]ſpe[n]it. Et enim fatui in lacum
quem apparuerunt et in ſoneam quia fecerunt inciderunt et
iutuſ miq[ui] ſuit conturbatoſ q[ui] d[omi]n firmaut manum euiſ.n[am]
y'nde ſanctiſtini preſ et domn[em] considerate iutrum iutum q[ui]ſide
iſi et iutuſ ſemper undomo domni fuerit ad dicendum noſ et illu
minandum abſcondita tenebrarum et eſſugandum nequaquaſt +
peccatorum. De quo nobilis grandiſ eſſet ſermo et interpretabiliti
ad dicendum. Sed numiſ in becilliſ factuſ ſum quoniam intrume
tremor in oſſa mea et iubuſ me turbata ſuit ueſtigia mea ne ni[n]
mil[em] ascendam. Eſt enim auguſta porti[n] et atta i[n]a et cultuſ i[n]re
ſolidiſ perſectorum eſt et ſapientum qui eructatoſ habent ſen
ſuiſ ad diſcretionem. O u[a]na propter non modica reſinquenti diffi
ciia et ardua tanti i[n]i in eſſabiliti cuuſ laude plena eſt terra.
Cuiuſ ſplendor eſt ſicuit lumen et coru[n]a ſunt in manibus euiſ ad
preſenſ ſui e[x]ituſ glorioli aliqua breuiſume cupio referare.³

Euiſ enim omnipotenti cuuſ miſericordia preſi ante ſanem
ſuam qui et iutuſ eſt et reſi[n]um iuditiu[m] ſiui[n] reddent
mercedem ſi[ab]orui[n] ſanctorum ſuorum. P[ar]ſor bonuſ et
ueruſ miſerericordia dispoentiſ omnia et conſreganſ ouſ ſuaſ
in ſinuſ ſuo nonuſſume diebiſ iutuſ curuſ intollerabili et honerolo

agonis grauſſimi in quo et caro concupiſt aduerſum ſpiritu[m et ſpiri
tut aduerſut carnem feliciter consumato portuq[ue] tam du[um] concupito de
navigatione huius maris procelloſi in quo ſunt reptilia in numerabi-
lia et inimicorum agmina collectantia ut decipi[n]ant et truicident
tecto[rum] corde tam obtento ſuom[] dilectuſſimum filium hyeronum[]tum
eſutum toga mortalitatiſ et putrediniſ huus carniſ miferime perpe-
tue in mortalitatiſ brano decoratum ad celeſte atrium euocavit ut
q[ui]d uidebat h[uius] in eminate ibi uideat ſane ad fatem. Q[ui]em c[um] ex
trema euſ h[uius] e[rr]idi de corpore urgetet tam complectiſ nonaginta
et ſey anniſ ſebi estuan[]i talida ſuol cura ſe uoluit eſſe in unum ſi
liol[que] ſiuerit novellaſ plantationeſ ſtabiliu[n]t a uuentute ſua.
Quor[u]n[u] multuſ luctu gruaneſ intuens ut puſ et miſericorſ h[uius]
pauliſper moruſ flechubuſ infremu[n]t ſpiritu[m] et lacriman[]s in me aliqua
tulium ellenan[]i ocuol[] plana uoſe inquit. F[ui] euſebi. Cur ita[] mutiles
fudif lacriman[]s. Non ne uanu[m] est ſuper defundum producere lacri-
mat. O[n]t u[n]ens non uidebit h[uius] corporiſ diſolutionem. Q[ui]
ſend[ur] locutu[m] est deuſ et audito[rum] atidem contra dicere Et n[ost]u nullu[m]
lue poſſe renu[n]tate uoluntati. Iam ſi[mi] rogo non ſecundum carnem ambu-
leſ ſi[mi] ſhere deſine. C[ette] n[ost]u malu[n]ie arma carnalia non ſunt. Deinde
u[n]tate illar[]i et iu[n]undo alacri uoſe c[etero[]s alloquen[]t filio[rum] e[clamaui[n]
C[esser] meror luctu[m] abeat ſit omnium una uoſ gaudentium. O[n]om[]
ecce tempuſ accepaſabile ecce d[omi]nib[]ulationuſ et l[et]icu[n]e p[re]omnib[]ul die
buſ iu[n]t mee. I[n] quo fidelis dominuſ in uerb[]uſ ſin[]ſ et ſanduſ in omnib[
]opribuſ ſin[]ſ a[per]t manu[m] ſuam ut mea[m] eyu[m] annu[m] h[uius] uſq[ui]
]carcere moruſ h[uius] reatuſ mei genitoruſ ade reuocer ad ſupernam p[ri]a[]z
]re cuperatu[m] ſin fili[ny] ſanguine p[re]tioſo. Nolite fili[ny] dilectuſſum qu[ui]ſep
]h[uius] in uſerib[]uſ caritu[n] impudere gaudiu[m] meu[m]. Ne p[ro]hibeatiſ
]reddere terre quod ſi[mi]t est. Corp[u]u[m] meu[m] statu[m] exu[n]te terre da
te qua factu[m] est ut redeat uide uenit. O[n]ubuſ finiſt uerb[]uſ
]om[]ſ fratuſ lacrimuſ madefaeh denudanteſ ſi[mi] lacratuſſimum cor
]p[u]ſ i[n]t]a l[equ]i[da]lidum et de ſorme q[ui]d terribile cuclor[u]m u[n]tui cer
]nebatu[n]. Nam tanta erat affectu[m] inat[]e ut oſſa euſ potuſſent per
]articuol[]s numerari. Sic uerb[]uſ cruentatu[m] ut leproſi poruſ cor
]p[u]ſ exu[n]deretur nude humo protinuſ tradiderunt et ipſum faci[n]u[n]
]theo] coopu[n]erunt. A[st] ubi i[n]t]e dei terre ſenſit aſperitatem in miru[]z

iocundatus conqueritque, ad fratres predolore et angustia lacrimarum son-
tibus in undantes inquit.

Hoc tor uol Karissim mei dilectissimi fili quos geni in uiseribus et
huius pi per dilectionem et caritatem qua dulex uol ut pacificati
nunc pacem habeatis. Debetur enim uol tanquam de ministrum domini
cor et amicos spolia anelare ut hui alius ad exemplum Vos quia spolia est
cur ital tot in fructuosa fundibus lacrimas. Pecatorium nobis semp
recordato lacrimas inducat. Tanto prompti estore ad lacrimas quo fuit
ad culpam. Si quid peccato moritur flecte. Nam si inuo cum per penitus
sunt am morte angeli gaident in celis. Certe li bonui paco moritur unge
li dolent. Me uo non tanquam morientem lugerat si mecum tanquam porti
atingentem salutem gaudeatis. Quod in beatiu miseria huius inter
qua tot circumdamur dolorum et passionum agnimibus ut nulla penat
hors sit in qua unum quicunque adolore transeat. Si duo undiq
angustiatur timore ne quod possidet amavit. Si pauper tunc quicet
ut inueniat. Si bonui hinc diaboli timet periculum hinc ne nautu mor
talis corporis in huius mundi pellago naftugetur non medoctuer per
tunescit. Id eirco nullus seyit uel etal uel conditio doloris transeat ex
plus quouque manet in hoc miseria uita. Si quid in me cernitur meum impe
dieni iter delecte. Heu quor nam quidem per hoc mare magnum et
spatium in quo sunt tot dueris genera inimicorum et in cujuslibet
turum qutatem colluctantia post multam nam quidam felicitatem post
multas iudicioris iam credentes finem capere per optatum aliqua diabo
lica sugestione in hac hore ad laqueum perditum huius indiscrione
peruenerunt. Heu quor uita recommendat et fama quibus utinam peccat
ti consensu dura mori iminet et tuina. Id eirco dum uideri timeat
fratres. Principium sapientie tamor domum tuam nostram mihi supe ter
tam. Et huc incederit alibi coronabitur. Dum hae pelle tectum uilla
nobis in est certa iudicia. Sinoster genitor timuisset nunc cœlidisset.

Principium omnium malorum fini prefumpro. Et non timet de le
presimis. Quo inter latronem quos bonus auro secutus graditur.

Salnator quond uol alund ducet tibi timere. Vigilare inquond quia nesci
tur qua hore fur iuentur est. Nam si sicut pater familia quor hore
fur ueniret ingularet utin: et non fineret perfudi domum tuam. Si
mus ille danger petrur. Fobry inquit estote fratres et ingulare quia ad

uerlarus ueter diabolus tang. leorugienf circuit querens quem denoret.
Nemo inter serpente cum secutate habitat. Œui sanctor et sapientur
est plus semper tumeat. Nam qui daut est cadent mawreſ cassin reſponſ.
Esca diaboli electa est. de malis non curat quia ſiu ſunt. Cecidit ille
ſapiens salamon. Cecidit et euiſ genitor dand electuſ ſed cor domi
mi Timeatis fratreſ. Iterum rogo undiq. tumeatis. Q[ui]a leatus
est un timens dominum. Et enim ſi conſitut aduerſum eum ca
ſtra non tumebit cor euiſ. Si exurieſit in eum prelium in hoc ipſe
ſperabit. Perſechuſ dei timor uanum foraſ mittit tumorem. Tumore
uanum non habet caritas. Caritas et timor dei utum ſunt. Con
ſideranſ enim h[uius] propheta clamant dicebat. Inſiſte tumore tuo carnet
meaſ. Œui ex uobis est cupiens undere diel bonoſ. Accedat h[uius]
et illumetur et fatuſ ſua non confundetur. Œui timet deum
fatet bona et demorabitur in bonuſ anima euiſ et ſemen euiſ he
reditate posſidebit terram. Œuonam firmamentum est domin
timentibus eum et testamentum ipſiſ ut manuſſtetur illuſ. Si q[ui]
hom faciſi cum magna cautela tumeatis. Multi bona faciunt quo-
rum fructuſ ſubripit humanu lauduſ appetituiſ. Decem fuerunt +
urguels et tamen medie a celi hostio ſunt exclud[ue]. heu quotquot
ſacra[que] ſunt renati bapſiſmate xpiano ſunguntur nomine quibus
foret meliſ non ſuſſe. Est enim gehennalib ſena paganorum in
inſinito minor q[ui] malorum xpianorum ut non foret talium ma
tor par[.] Nauſ undiq. ſana unico ſubmergitur foramine eria
uerunt homines in hac lata ſolitudine. Aly colla ugo auanae[
ſubmutens] Aly luxurie ſedrate ut turpide[m]e ſue de turpati. Aly cu[
ca mu[nha] diu[pienda] occupati. Vnde abiecto r[om]us uſu coopant[er]
ut unmenta inſipientia et utinam ſimiles eſent illuſ uam cuuta
tuſ nove irlin non imuenerunt. In regnum celorum reprobruſ
nul[ius] ingreditur. Centuplo arta est uia euiſ quo credutur quiſ
larga ſit iuere timentibus. Timenti centurioni promittit xpuiſ
ad enu[m] accedere, preſinmenti regulo cum ille j[ui]puiſ iu[m]e denegat.
V[er]e non om[n] hodie oledunt envangelio. Venit dicebit apſiſu
tempus in quoſanam doſtrinam non ſubſtinebunt homines. Plu
reſ predicant ſed non om[n] iu[er]utatem predicant. Simplicitu[m] cor
da in peccat[i]ſ alligant. Alligant honera grama in peccat[i]ſ minimiſ

In granibus autem oculo transeunt coni處te.

Et enim doctor falsus gladium anceps. Hinc lundit opere et ex
emplo. Hinc percent et interficit uerbus dolosius et iniquus.
O homo igitur frigiditatem donat. aqua caliditatem. La
pul quomodo surtum graditur. Vir luxuriosus qua predicabit casta
tem. Et si predicat que audientibus inde uenier utilitas. O und
pot duciere audienti nisi quare predicat que opere denegat. Bene
loquent ore et male uenient opere semetipum dampant. Plus eme
tacens talis predicat igitur loquent. Ecce qum deo lit acceptabilis ta
lus predicatio ostenditur per p[ro]almistam. P[ro]cessori dixit deus. qu
tu enarraf uistual mea[] et affinis testamentum meum per of tui.
Tu uero odissi disciplina et proculi[que] s[er]mones meos post te. Multi
legunt grandie adiscunt ardua subtiliter disputant ornare loqu
tur ut apopulo honore[s] c[ap]iant magistri in plebibus nominentur
et nihil fatuit. Si expto creditur mihi credite. Plus mouet corda
hominum uite sanditalibus ornata colloquia. facite et posita predi
cate. Coepit thesus facere et posita predicare. Valet enim facere
line predicare sed non predicare line facere. Non dixit thesus qui p
dicuerit uoluntatem patris mei sed qui fecerit. Non iuteo predica
tonem nisi non fatentibus et qui predicant. Subtilum uerborum tu
et non operum. Est quedam lenis auum inflatio et ueritatis tu
muti cito line fructu pertinenci. Intelligite fratre[s]. Intelligite que
dico. Multo plus meretur qui facit et predicat qui facit et tace.

Sibonum solum facto mihi solum pro[s]um. Et si predicant facto et
mihi et alius. Vnde qui ad uistitiam erudunt erunt quatu[m] stelle
imperpetua eternitate. Sunt enim sandi predicatore[s] lux ad illum
nandum quia per eorum doctrinam corda calliganna et tecta nu
be peccati xp[er]uero lumine qui lucet intenebrif illuminantur. Sunt
sal enam ad condendum uerbum dei qui cibul est amme opibus
homis. Cumibet scienti iningitur predicationis offin du modo fa
tat. Inno ut plus dicam.ui scit et s[ol]um facit et alio[]non
docet tenebitur domino reddere rationem. Cum enim uita aposto
lum Johannem. Oui odit fratrem suum homicida est. Et qui ha
buerit substantiam mundi et iuderit fratrem suum necessitatem
patientem et clausur[er]it uis[er]a ab eo quomodo manet in eo cavitas

deinde uanto magis qui uiderit fratrem suum errantem et moestalibus oppreßum criminibus et non ministruerit ei uerbum doltine. Ille qui doctus est hominida et sin caritate est. Timeatil o doctores et rectores quibus iniquit dominus predicatois offit ut copulo suo uerbum dominicum ministretis. Not enim uel uro exemplo uel uesti negligencia peccatis moriuntur tot de manu uestra requiret dominus. Quanto enim esti altiore graduata to maiores cruasabimini cruasatibus. Non esti dini sed pastores. Ne dominus est et unus pastor principalis qui cognosceret ouel suus et ex quorum eaf de manibus uestril. Heu quot hodie in ecclesia non pastores si mercenary ad quos nihil pertinet de ouibus hec xpiaruit omo ut et uera dicam et ipsis sunt lupi rapaces qui et ouel rapiunt et dispergunt. Certe niu peus niu abhominabilis q[ui] cum ille qui custodire debet dissipat. Heu quid hodie in aliquibus ecclesie no pastoribus sed destruectoribus quorum non est part minor factum e substatuas et labore hominum tang[em] inferius infortunier deglutitur.

Et non solum eos a peccatis non emundat, sed et ipsis uel ex sii negunt genna uel suus performis ministri uel suus nephandis operibus eos contra huit ad ilicita. Ita quidem dicam. Hoc talef si impunes deus relinquent deus amplius non esset. Et ideo ut lepe dictum est fili Karissimi domini uunti. Servite domino in timore et exultate ei cum tremore.

Apprehendite disciplinam eius neq[ui] peat[us] de sua uista. Guftate fili mei carissimi iterum dico guftate et uidete quomam suau[ est] do minu[m]. Duites eguerunt et eluerunt et dormentes hic in diu[i]tus et uoluptatibus suus nihil invenerunt in manibus suus. Inquiten tes uero domum non definiunt omni bono junior sui et seni et niu[m] uide uistum infine derelictum n[os] semen eius egeni pane.

Imitatore[s] paupertatis estote et sequamini uestigia eius. Quo cum informa dei esset portans omnia uerbo uite in cujus domo sunt diu[i]cie et glorie s[an]et ipsis exnantuit formam serui acapiens et pauper et inops natu[m] est. Pauper et plus[que] inops sunt et quou[s]i; uyt. Paupimus mortu[m] est et sepultus. Unde uip[s]el in quod idem foneat habent et uolucre s[an]eli midu[m] fili[m] autem homin non habet ubi caput reclinet. Appu[s] etiam uibet non portare lacu[lum] n[ot] peram et unui[m] consulit uendere quę habebat et pauperib

errogare. Si citoium deum credut eum non falli posse credite. Alioquin non esset deus. Et huius falli posse crediat ipse sequamur. Impossibile est ducunt afflui et xpi in sequi. Natura denegat ut contraria muleant. Non possum deo ferure et mamone. Aut ego fallor aut ipsi in fine decipientur. Et mihi non credunt cum ducere sse transtierit in egestate. Duiel hic epulêbatur quondam induitui purpura et eribilo sed mortuis qd moisi et prope tui uoluit credere intermentis poli tui senfit. Nemo militans deo implicat se negotiis secularibus. No saluabitur rex per multam virtutem suam nec duiel ducuntur. Et it equis fallis duntarui ad salutem. Non ne ducant consuet ait lup bi. Et ubi superbia ubi peuif. Nonne omnia oruntur mala ex superbia tanq[ui] ex una radice. Cum enim duiel factus est homo et cum multi cata fuif gloria domui euf non ne superbit. Et cum superbierit nonne possum tur me euf in omn tempore. Et tunc sedent in infidibus cum dui tibus in oculis cogitat ut interfutat innocentem. Oculi euf in paufe tem relpuunt et in occulto ut napiat eum tanq[ui] leo incubili fuo dicent in corde luo. Oblutus est deus aduerit factem suam ufq. in finem. Est enim dominus aliquando dormens quali crapulatut atu no. Cum uero plus moratur patiennia deus ad inferendum mala p[ro] inebratut ira. et ideo plus centuplo tunendum est cum longaminter tollerat mala q[ui] cum festinantur punit. Permittit enim deus ali quo tempore criminari et pati bonof abiniuif et superbi ut lupra. dorfum honorum fabricent peccatores et prolongent iniquitatem libi. Et ideo q[ui]s alioq[ui]rum obliuſcatur deus pauprem tame non in finem obliuſetur miferem. Sed quoniam pupillo ipse adine tor est cum derelictus est pauper et superbi relfitat dant humilib[us] gravam. content brachium peccatoris et maligni exaudiens defiderim paupis inducant q[ui] pupillo et humeli ut non apponat ultra superbo. et magnificare se homo super terram s.

Et propter dilectissim fili me li paupereſ esti humilammi ſuper potenti dei mani dei ut non amittat op abſit que ſa cuti. Nibl pauperal deo gratiſa ſine humilitate. Maluit deoſ de beata maria incarnari propter humilitatem q[ui] aliam q[ui] cume virtutem. Sicut enim ex ſola ſuperbie radice omnia oruntur ma la ſic ex ſola radice humilitat quinatur bona. Dilecte a salutatore qua

matis et humilis corde. humiliant semet ipsum pro nobis factus est
obedienti ulq; ad inortem cruci.

P
opter op. duo uobis et hi humilel essel, multil estote et obediens
tel om. humane creatur. pp. deum. Confidere fili kritisim
quo cenleamim uocabulo. Monachil. unil. Non dicer inona
chum uelle habere et nolle nifi in non peccando. Sit enim uobis uelle
et nolle. hoc unum omnib in rebus licet obedire. Nec multa lint uobis
precepta ut fanatis non est. obedienl fed negligens qui boni expectat
mandatum. Ad unil dicitur inisonil uocem petrum et andeam re
lietis reib et omnib que habebant dni secutol esse nequeat. 12oc temp
uera optar obediencut niuq. sive obtemprare uoluntati fed reuerenter
aliene. Istud tempe in ultima cena exemplum xpuf reliquit cum lino-
ablent pedel dileipulorum petro dixit op nifi obediens fieret non
haberet partem secum. Id duo dilectissim filu sicut uobis unum e
nomen monachi ita sit unum uelle et unum nolle. Bonum est em
et iocundum hitare fratres utinum. 5

Ne sit in uobis maior aut minor fed qui precesse est sit sic
ministrator ne indendum reque centum instar qui ma
nor est in uobis domnetur censil fiatribus ut abeit gaudeat
huper uaculis laudibus attolli. Sed ad exemplum regis vobis xi major
humilitate efficiatur quali minor quibus regendis preest. Sit em ut
maur per humilitate locutis uniori cum bene agit. Sed cum de
linquit sit erectis contra iutium per zelum justitie. Nullum lit
unq. cum iuri fedul. Sic diligatur homo ut emi iutium odiatur.
Magnum dilectionis signum est hominem in quibus cunque munimil
reprehendere. Sepe multam uana novet humiliter. Non nent humil-
tat est uia tacendo permiti. Clama ne censel visaxal inquit quali
tuba exalta uocem tuam. Annuntia populo eorum meo secula corum/
ve contra uia omni damaret creatura quia si peccator domui non
timet tamen hominem veneretur. O d' apoll nol docentur dicti. Iraeam
et nolite peccare. Sol non occidit huper iacundiam vestram. Iustus et
dominus et justiciam diseyit equitatem indit multus eme. Si iustus et
uol iuri estote. Negligens et uana pastoril humiliter efficit ut lupi
in agnol iudere posset. Non respinit inmultum potentis. Non eme
est personarum acceptio apud deum. Vbiq. quod iustum e' operam

Vult nera iustina dare unicuq; quod suum est. Obedire oportet deo et non hominibus. None si venitatem tacetil metu potentium idica tis apud uolmet ipsoſ. et fach estiſ udicel cogitationum utarum et non plus habundat iusticia uestra q. ſeribarum et philorum. Non plus diuitem honoratil q. pauperem nuli melior ſit. Q. unum vino ut ueruſ dicam. multo plus pauperem honorerit. Relucet enim in paupere ſymago ykeli xpi. Indunte autem mundi. Omnes noſ tuces, ſumul membra in uno corpore eunil caput est ipſu. Q. uid ergo plus honoril meriut duel et poteril q. pauper ſoſte q; duel est poteril. Sed ſi huc quare duinal in ſeculo detestamur. Q. uare mundi q. viam contempnendam predicamur. Neminem certe malorum, uis honorandum puto. Si diuitem honorat duitys plus paupere deo preponi mundum. Et ſi plus deo aliquid in mundo diligit non dignus el deo. Reddite queso que ſunt dei deo et quę ſi mundi mundo. Bomital ubiq; ubiq; honoretur malina omino deturperur. Sed quomam mihi nunc de huc qui in caduittu ſui 1 duitys gloriaturur quiq; quadam ſende carniſ pot modicum in cinerem teueriſure nobilitate poterua et dignitate uana et ſem ſiquidem aurum quosdam ſtultus hominum inſufflacé extolluntur et altoſ contemnendo deſmiunt ac ſe ob huc credunt illam attingere gloriam quam ſolit humilib; et mundi contesto tribul puiſ dominuſ preparavit ſermo est. Q. uid deuſit duſa.

Vide nobil qui ad celorum regna duitiat utinere festinatus. quomà ſalutus est tranſine carmelum per ſonamen acuſ q. duite intre regnum celorum. Non mea ſunt hec erna ſed xpi. 1

Si huc reuocabilis est ſiā erna autem mea non tranſibunt,  
Villulate uol o miſer uento inſtabilis ſortue nobiles et pote  
tel qui alioſ confunditil et tang ignobiles conculcatil qua  
huus mundi nautatib honorem; et ſtirum dignitatum  
fumis obcetati cum uestre ute brevifime tela à morte uelur  
aterente ſorte hæc nocte ſuccedetur inferno ſine intermina  
bili prealil cruicabunim in continue moriando inuentel. Inſi  
boribus hominum in mundo non esti ſimo non ſolum cum ho  
minibus laboreſ non ferti ſed etià laborante uinere non per  
mitutis. Id cuco non cum hominibus ſed cum diabolus flagel

labimini. Quato eum inmundo maior fuit gloria et letitia tato
maior in inferno preparatur pena. Sed quid dicam ducdecim fare
mur xpm apptol eliquie quorum omnium solus Btholamenf ear
mil origine fuit nobilif et Mathuf duniys anteq apptatu recc
peret inſistebat. Ceteri uero erant pauperimi pulcatores. Cur hec
retuli audiant. Si xpuſ uerax est et ſi omnia que audiu ex ore
euſ mendana non ſunt huiusmodi hominum iux unuſ aptuſ
regno dei repetitur de mille. O mi uo eorum miſi non credut
poſt modicum tempuſ intormentuſ politi ſentient. Sed forte quid ue
vitatil lumine cecuſ tam mirabitur. Ad quem ego ſi ex he me inter
rogaret ſelfponderem. Non ne unico ctedunus damnari homine
mortali peccato. Sed ſi huc inquiet ergo ſaluabitur certi, nullibus.

Sed quid duel et mortaleſ fame aura paſtul alud est q. quedam
pecatorum omnium uaf putridum. Vbi luxuria/ ubi ſuperbia ubi
amarina/ Nonne et latroneſ ſunt qui et pauperum mercedem uo
lenter depredantur et eos depremit atq. necant. Quid ex libertate
domuſ deo fatuſ qui ut pauperibus neceſtaria condonarent rece
perunt/ Certe ſuperfluitatem uestimentorum ſuperfluitate nume
addunt de paupibus frigore et muditate morientibus non curan
tel. Pallacia et magna erigunt hedifina ut humanu ſculuſ con
templentur et pauperel in platheu moruſtur in comodif. Con
tuua ſrequenter aliuſ preparant duutibus ut ferculuſ delicatifi
mil ſi am uentur repleant in glume quibus pauperel fame pere
int. Und alud est eorum iuta q. peccata. Si uenter reple
tut tanta ciborum est copia non ad foreſ euſ est luxuria. Q. d
ergo ampliuſ loquar cum omuſ mortalium lingua deficeret ut
qui pectorum fatuſt intunaret. Nec deum miſi ſompmando
cognofeunt ue ſe ut puto moriur of arbittantur. Non eum faci
le in peccata labitur qui ſe moriurum cogitat et deum ſibi fore
inducem non ignorat. Vere numu est in bealluſ et miſer cui horum
est memoria ſi eucta diabolica tentamenta non facie vulipendr.
d cito vere dicam. Si deum inducem ſuim agnolerent et ſe
moi crederent non peccarent/ ſaltem tam ſecure. Cur hi miſerum
ad eccleſiam properant ut duuſi inter ſint multiſ an ut mulieſt
contemplentur cultuſ. Nec ſua est dei meditatò hec predicato q.

dei cognitio. Sic dunnam percussantur legem ut secundum tertam mater: peragrantes crebrii in quibus et meditationibus libi et filiis congregent. Certum uestimenta in sotietate mura artifiti, varietate frequenter mutent, quin ut ludof astiludia choreal procationes, ebrietates, magna communa, delicata fercula, suli alternatim exhibeant, sodalibus.

Mulierel ad suam voluptatem explendam sufficienter habebant. Sed ne tuli eri quid faciis. Ne aequi centi. Corpul ante tempul, destruere et animam interficit. Unde infirmates et moris tam intempora, uia tuli eximia ciborum copia et frequenti mulierum uili. Deu deludere creditis. Certe deluditur uolmet ipsos. Pro corpore oblitum, minuam, ecce corporu stimul cum anima destruere ante tempul. Et ideo gaudete, occundamini et letamini in hoc tam brevissimo spacio quod habent, ut postmodum cum diabolus, sini fine lugeat, ut pudiis, und faciis. Non differatis. Frequentissime uestimenta permittet, ut forte, uestra disparerat, nobilitat nec sit qui non excedat, ut in inferno uericondiam recipiat, et consiliorium. Vbi communa, ubi delicata, fercula. Vbi una præfiofa, melle, nuxta et avomantibus. Pro perate, epulemuni et in ebriemini, non enim post mortem amplus faciet, sed quondam, cum duire, qui epulebatur, splendide guttam, aque, nummum, peroptabatur, nec habere poteritis. Agite solatia, unis in luyturyl, explete, voluptatem. Seminate in corruptio, ut de cœxio coe, colligatis, dunnam, sententiam, quam uistus, ille dabit, iuxta magno induc, die diceri. Iste maledicti in ignem, eternum qui, pani tui, est diabolo, et angeli, eui. Heu cor lapideum, si cum talem, tibi cogitati, ob huius mundi, parua solatia, imine, suam, non formidat. Sullum expectat, diem tam terribilem et crudelem, in quite, non solu deluxuriis, uestibus et ebrietatibus, comes, rationibus et de toto tempore, arnus, quouxisti, fed etiam de qualibet, te oportebit, et quod uana domino reddere, tationem. Cur non emendari. Cur morari de die in diem tuleri, convelli ad dominum. Cur te, iam malerum, non penitus. Ecce moris, properat, ut te contentat, die noctu, currens.

Eccle diabolus tam se preparat ut te recipiat. Ecce dimite, tue tibi, delectum. Ecce uermes, corporu, q, tanta enutris, diligenza, expectat, ut illud rodant, quoniam, iterum, coniunctum, anime, cum illa, p[ro] penas, teat, infinitas. Et uelando per huius seculi, una in uam

tatibus per se solita dimens et gloriam et cetera tibi placita. Non inueni el hic
q; hic non sunt. Sed si uera quæsit gaudia, ad illam cœlestem gloriam prope
it ad quam factus est. Hic certa illa sunt uera gaudia, quæ nec occlus indut
nec amus auderit nec in cor hominis alcedit. Dimittet quæsio caduca et
momentanea ut habere ualeat et am et perpetua. Sed quid de hujusmodi
dei timore nec amori nec mortis et tormentorum subsequentium terræ
re a pectatu censant sed condolent suus optant prua agere non posunt.

Dicum. Velle muleri qui hic ridet, q; planget. Velle uta optatil gan
dia temporalia quia nobis intuimus subitinebus tormenta infernalia. Eece
uobis modicum restat tproi. Inplete mentibus malicarum uratum ut
uemat supe rof omnis diuina indignatio. Fruamur hoc paruo tempo
te in iuxi ebriatibus prealibus et contemptoribus choriis et procariis,
nec uacuum præter iuë tempus damuttatis. Und moramini dum
intuimus. Congregate uestis filiis honorei dimens et potens uestam
gangere nobilitatem et fatam. Velle uesti posunt fili que fecerat
explere quatenus cum illis amplius in inferno ampliora paniam
crinamenta. Sed forte quid dicet. Benignus est dominus et mule
corcor qui omnem pectoralem ad se redimentem recipit et indulget.

Verum quidem hoc esse confiteor. Benignor est enim dominus q; credit
et umanc; parcit ad se ut condecet redeunt. Nonne benignum est
dominus qui tantat tollit inuria a pectoribus meis tproi.
Sed hoc novus quia sicud benignus est intollerando uta iustus in puniendo. Sed forte quid uerum dicet, quia
qui toto tpro quo uxor male fecit in mortis articulo accepta pnia,
adeo uenam obtinebit. Heu q; uana sulpicario et falla meditato.

Vir de centrumilibus hominum quos tmalasemper suittuta me-
reatur a deo huc indulgentiam unilur totus in pectatu genit
et enutritur qui nec deum idet nec agnitur nec de eo audire
uoluit nec se peccasse cognoscat nec quid pnia sit nifi forte dormi
endo non ut totus ad huc eclaribus inodatil negoti quem angul
tia premit filorum quod deat quem infirmat conterit quem
dolor dimitarium et temporalium honorum concutit cum eis no
poste suam amplius se cernit. Quam acceptam deo accipit pnia?
quæ non acciperet si ad huc se posse sanari crederet. Certe uere co-
cludam. Quod dum sanus est et inueni deum offendere non

formidat in morte non merebitur diuinam obtinere indulgentiam.

Ne dilectissimi fili est prelencia quam solum qui accipit quia se unire amplius non posse cernit qui se ex in furmitate conalesceret prior q[ui] prius fieret. Scio non modicoſ pecuniolorum accepta timorius articulo p[ro]ria conualuit[se] corpore et peiorat[se] iuta. Hoc teneo. hoc uerum p[ro]to h[uius] multiplici expiencia didicta q[ui] ei non bonus est finis cui mala ſemper fuit iuta qui peccare non timuit. ſed mundi nautatatibus ſemper u[er]it. Preiola in quid propheta in contra deo mori ſandorvi euſi et mori est p[er]ccato[rum] p[er]ſtitu[n]a.

Et ideo fili predilectissimi accinguntur potentiæ estote fili potenter et noliteborum miſerorum diuutum et poterunt quorum iam tanta onſtendum uſi in becillitatem et miſerant esse quantam non debet lingua carnis tenue potentiæ formidare in opando iſtuituram. Ne enim propter iſtuituram perſecutoem patitur beatus est et bene ſibi eſt. Et ſi moritur keator. Preiola tempe est in contra domini mori ſandorvi euſi.

Si cupi utam tenere in iſpo nobi mortem timere pro iſpo. Non poterel ulla ſubſtanere pro iſpo que ſiut conſiua ad ſuturam gloiam que reuellabitur. Cum appuit gloria nostra q[ui] ſiurum est et non ſuper terram. Non ſperet mercedem qui non laborat. No ſiſtuit l[og]ium [p]p[ian]i nomen [p]p[ian]ul et. Jmitare [p]p[im]. Frustrare [p]p[ia]ni h[ut] ille nomen qui dialolum ſequitur quinymo [p]p[ian]ul oto no est ſed antep[ur]i u[er]it illud beati emmangelie Johann[ei]. Auditur quia antep[ur]i uenit. Nume antep[ur]i multi facti ſunt. Viſero regnare cum iſpo. p[atiar]i cum iſpo. Si [p]p[im] dominum et regem cui est nome ſup[ere] ome nom oportunt pati ut iſta intraret ingloriam ſu[m] quam fiduriam habemus nob[us] intrare ſine labore. O q[ui] ſiut t[em]ſum et tardi corde ad credendum. Volumus h[uius] q[uod]e cum ſeculo et poſte regnare cum iſpo. dominus muduſ ingredi tur ſeruſ ſuper ſuſitate omniruſ t[em]ſuum aut[em] et q[em]arum intrabitur. Ille iem[mi]nus iſte crapula et luyuria plen[que] ille in cruſe pro iſpo moriens iſte inlecto delicate dormiens. Ne domini non fatiet ſeruſ fatiet. Promittit domini zebedei filijs regnum ſuum. Si calicem quem bibitur us erat pos[unt] bibere.

Sic fati hominum fili non recte indicantem in q[ui] uerum est.

cognoscentes dicentes malum bonum et bonum malum. Reuertunt
ad cor et uenientes audite me et narrabo uobis que audiuet
cognommi et prefiri nari narnuuerat mihi nec occultetur a filiis ho-
minum. Ad herere deo bonum est et sicut ille ambulare. Sicut
xpius animam suam pro nobis solut et sic et notis lo opus est pro
ueritate quę ipse deus est debemus animal ponere. Oui amat
animam suam in hoc mundo perdet eam. Xpius pro nobis passus est no-
bus relinquent exemplum ut sequam uestigia eius. Non se cogitet
xpiamum qui pro jpo mori se non inuenit preparatum. Oui +
xpo ministrat ipse sequatur. dicat homo qui solum nomine et-
verbis xpiamus et. fidem xi habet et predicaſ. bonum est. Sed ubi
opera. Fides ſine operibus mortuæ est. Certe dicam. O in xpi-
tantum ore et non opere laudat ipfj negat. quaſi que dict
credereſ ſaltem eum timeret et de peccatij uerecondatent. Et ſi
credet et mala faciſ centuplo pundiendfj et. Nonne peccatum:
qæ fit ex certa malitia infinito peiſ est peccato qæ fit exigno
rantia. Peccavit angulaf peccavit homo. Alter ueniam potuit i-
uenire alter non. O uadere. Ille ex propria malita homo ſug-
gestione diabolica. Sed forte dicet. et ego ſimiliter peccò ſuggeſto
ne diabolica. Cur deuſ patitur. temptari. Non peccarem ſi ſiut
non foret diabolica ad quod ego. O uod miſer mererif premi
um ſi nullum hujus prelium. Nonne terreſtrif miles ad omne ſi ex
ponit periculum ut ſuo rei placeatur. Nec certe ulla tibi pot-
eſſe exculpatio ſi te peccare diabolica dicet ſuggestione ſiueret et
ille quia illa tibi non est occalio quę illi. Vnum solum habuerat
preceptum ut de ſigno non comederet. Nidium quid diabolica ſo-
ret ſuggieſtio nouerat nec q[ui]p[ro] deo diſpliceret ſcierat et tu
ut dicti noni et bene credi] et tot milia faciſ peccata. Et quid
concludam. Oui taleſ ſunt xpiam diligunt eum in ore ſuo
et lingua ſua meniuntur ei. Cor autem eorum non e rectum ei
eo nec fidem habent in testamento curi. Si quiſ diligit xpi]n/ ſi
qui] ſueriſ est xpiamus et ſpenaliter ſacerdoſ et monachus in q[ui]
tang in ſeculo relucet p[er]ſecto non solum reniueret omibi quę
pollidet ſed etiam ablieget ſemet ipf/ ita ut totus mortuus ſi
mundo quia nifi granum frumenti cadent interam mortui

fuit ipsum solum manet. Et in mundi unum negotium mortuus est deo. Oportet nam hominem qui capere iussit perfectoem et tenere ita mortuum esse mundo ut tangit mortuus michi de rebus secu laribus sentiat ita cum appos ducat. Nostro conversano incelus est. Et iterum Vino ego iam non ego ut autem in me xpius. Idcirco qui uere justus est utam hanc que mor est non metuat amitere ut utam que xpius est ualeat inuenue eis qui occident corpius non timeat quia animam non possunt occidere. Hic tri bulacos quæ cito labuntur lustrineat ut gaudia quæ sive fine manent hanc. Hec solum una est que utur ad celi patram. Certe sii alio posset ut tramitte in toto mendax deus fieret. Non enim quæ duo uobis accepi ab homine in per homine didici sed per enangelium suum. Itaqi oio oportet nol per multa! tribulatione acquirere regnum dei. Errant inua qui per diutius et delitius festinat ue. Signum manifeste damnationis est in hoc miu do ſua beneplacita afféqui et amundo diligi. O nol deus diligit�� huc sepe corrigit et castigat. Su in mundo gloriani oportet like ter gloriemui attribulationibus et aduerſit auibus uestibus. Promit enim xpius hoc ſui discipulus quos dulexit uq[us] in finem in ſignum precipue dilectus cum in ultima cena diut. amen. Dico uobis quia plorabitur et flebitur uol mundus autem gaudebit. Gaudere fili mei predilectissimi cum odit uol mundus. Desiderate ſufferre contumelias et obprobria ab hominib[us] quia beati eritil cum maledixerint uobis homines et perſecuti uol fuerint et dixerint ome malum aduerſum uol mentientel propter ſi luum hominil. Gaudere tunc et exultate quomam merce! uia copiola est incelus ut in uol influgat totus ute mundus. Si uol odit mundus ſcutote quia de mundo non est uol quomam ſi de mundo eest i miudus quod ſui eest diligeret.

Ane gaudium uestrum extimate cum multa in ſeculo heus opprobria et aduerſitateſ. ſcientel op fortitudo et patencia exiſiſ oruntur. Patencia autem perfectum opu! habet. Probantur autem iuriutef in homine per patencia tangit aurum per iignem. Et in cetera! habet iuriutef ſine pa cientia aurum in ualif fideilibus portat. In ſola dicebat salutator

panencia uestra possidebitur ammas uestra fortitudo connexa est et
panentie vit patiens fortis est animo. in patiens et fortis e
secure bona sequentis ute sperare pot. Seriate patientiam in
mente eam qu. cum tempus est exercete in operatione. Est enim
panencia uelum quo in huius mundi procellit namus nostra
quocuq. flante uento secure namagat nullum tamen pieculuz
nullum uestrum ad undictam uel odium proxim contume
hosa uerba connocant.

E
store misericordel. sicut et pater uester misericorl est
qui pluut super iustol et in iustol et solem sinn oriri
facit super bonol et malol judutium sine misericordia
illi qui non facit misericordiam. Misericordia super exaltat in
ditum. Si non remisertis de corde uestro illis qui offendut uol
nee pater uester temitter uobil. Frustria pect misericordiam qui
alys denegat misericordiam. Substinetis inquit appl. Si quid
uol inferintutem redigit li quid in fatiem uol cedit. Hic nostra
stabiluer iuri. Hic tota mercel et premium ut amicol diligam
in deum et immucol propter deum. Seruil ille nequaq accepta
misericordia cum seruo luo denegavit misericordiam et ideo t
meruit habere leveritatem iustitie. Justitia sine misericordia
crudelital est. Et iustine misericordia miscenda est. Lex nostra
tota in misericordia e. propter peccatu poterat quoq. uol dam
nare deus iustitia quos saluaut misericordia. Uapropt
qui misericordia indiget xpianul non e. In poilibile ferre est ho
minem misericordem et puum uam non placer diuam. Beati
misericordef quonia ipsi misericordiam sequentur. Sacerdos et
monachus precipue sine misericordia namus in medio pellagi t
undiq. perforata. Yana religio est que caret misericordia. Paru
prodest esse differens uestimental a secularibus et cori uita. +
Non uestimentis et ordine solum est quid sacerdos et monachus iz
uita. Hen quid dicam. Sepe ex magna habundanna tristia homo
multa loquutur. Ecce mundus undiq; feruet monachil et sacer
dotibus et tamen ita lunt perravissim sacerdotel et monabi q
ux de centum unul repiatur. Nulla certe in mundo tam crude
lits bestia est. q malus sacerdos uel monachus. Nam corrigi non

parturit nec ueritatem unq. audire pot. Et ut breviter dicam oef
prebemment malita. Sunt hi tales facerdotel et monachi solum
habitu et nomine quorum uana est religio. Religio munda q.
in maculata apud deum et præm hec est. Vitudare pupilos et
vidual in tribulatione eorum et in macilatum se custodire ab
hoc feculo. Hoc q[ui]um in quibusdam spitalibus habitu et nomine
creunt cupiditas ymo ut uerius dicam causa huiusmodi spitalitati
est amarita. Oui certe sunt lupi rapaces in uestimentis ouium.

Vbi facerdot et monachus cupidus est et sive misericordia abeodem plus
q[ui] alerpente fugie. Sunt etiam non nulli qui totum suum eximiat
eccleſiæ et monasteria muro mo et opere exponerum mercede
hedificare inquibus tanta uget cupiditas ut terram et omnia li
bi deſicere putent. Ibi cor ibi menſi ibi ſemper ſua est cogitatio ut
aliena poſſint expoliare marſupia. Hoc tales ſalutator in repanſ.

Ve nobis in quit hedificari monumenta prophetarum. Ecco qui monasteria
hedificant eccl[es]iā muro artificio aptant bonum uidentur opus ſa
cere sed liquidem misericordiam pauperibul fabricunt bonum est.

Vil ut opus tuum deo placeat fac de hoc ut pauperes gaudeat
quod templum est deo caruus homo. Templum dei est illo uol
inquit appli. Cum pauperi manum tribuisset cum uero in ſu[m] necessita
tibus ſubu[n]ens cum errantem aduam redam reduci. O q[ui] admira
bile et deo gratum templum hedificasti. Frangie eſu[n]ienti pane
tuum et eigenol uagol q; induc indomum tuam cum uidentis nu
dum opieum et carnem tuam ne deſpexeris. Nemo ſe exculpat
duat. Non habeo quid fratri pauperi tribuam. Suestimentum
uel alud ultra extremam poſſidet necessitatem et pauperi indige
ti non ſubu[n]ens ſur el et latro. Sumus dilectuſimi fili in rebus tem
poralibus solum dispenſatoreſ et non poſſeſatoreſ. Si quid ſuperfluum
quo alter frater egeat poſſidemus ſuramur. Imo peuus ſuratur al[ia]
exinopia et necessitate ſte tantum ultra necessitatem retinet q[ui] con
tum uuerent qui fame peunt. Ille um ſurtum facit ute tot quot
non condonat patientibus necessitatem. dices forte miſer meum est.

Nam mei h[uius] dimiserunt muhi parentes. Sed ſitui h[uius] dimiserunt tibi pa-
rentes. O uomo tibi potuerunt dimittere q[ui] ſuum non erat t
At ſuum erat inquiet. Vnde habuerant. Oui dedit ſibi. Q[ui]d

in mundum uementes apportauerunt. Und recedentes fecerent. Certe que pauperum possidemur in die iudici coram oculis diuine justicie undictam exclamabunt. Ut habet aures audiendi audiat. In modo mult credere huc quia uter sentiet cum diuine sive tia fierunt in egestatem. Lex naturalis hæ precipit ut quod ab illis defidera muſ alius fatiamuſ. Und alium lex uteris predicatur. At euan gelicam percuntare undiq; quid alium infinatur. Nere coram deo iudice erunt testimonia. Und ergo dicam hæ qui solum lapides congregant et mutos engunt in altitudinem quorum est cor et cogitare ut humani oculi opus appearat landetur hedificium totam huc ſuam arbitrantur justitiam. Sunt etiam aliqui qui de rapine et pauperum ſiudore oblationem et iudicium deo offert tales oblationes et iudicium aut diuinam clementiam non pa rum ſunt abominabileſ. Uitam inſipiens est ut non in telligat quæ talia hedificia non cedunt ad dei gloriam ſed ad mi di pompam. Sed huius deuere non bonum est hedificare mona ſteria ut mihi honoretur deuſ. Ad quod ego bonum est in modo pauperes iuolentiam non ſunt patti nec interpellent deum contra eos. Nomo possum hedificare domum deo placutam aut ſancti euiſ ex illis pecunius de quibus pauperes plorant. Qualis iustia potest esse munerare mortuus et ſpohare iu uentes et de indigentia pauperum offere deo. Certe huc pla ceret deo iusticia foret ſotius iuolentie. Et si hanc a nobis uellet oblationem conſeuſ fieret in pœo. Ast li deo displicet pot placere ſancti.

Va dere filijs dilectissimi deponentes omnem malitiam omem dolum et simulacres et invidias et omnes de trahuones licet modo genii infantes ronabileſ ſine dolo lac concupiscite ut in eo crescatiſ in salutem. Si tamen quatuor q[ui] dulcis est dominus. Nere ſi non eritis ſicut puu li non intrabitis in regnum celorum. Puniuſ uidenſ pulcraz multerem non delectatur pretiōſam uestem intuens non deb derat in vacundia non perſuuerat leuſ non recordat nec odit prem ſequitur. mrem non debit. Et ideo nulluſ ſe reg num celorum cogitet attingere nifi hanc pumli inocentiaz

et simplicatatem unitatem studet, castitatem habere, mundum sperne,
fiatrem diligere, patiencia servare, preem xpm sequi, et in gremio
moris ecclesie semper incumbere. Ex ute, nos dilectissimi ierem
hominem, et induite uos armaturam dei ut posset, stare aduer-
sus indidias diaboli, diabolus nihil in mundo possider. Expati-
ergo, mundanès rebus, montaneis et cito, uedit umbra labentis,
cum mundo pugnetis. In ornatu! uestibus cum mundolu
statur, cituus ad terram deicitur, quia in teneatur habet. Vis
firmiter, cum diabolo dimicare, uestimenta puce ne succum
bas. Terrena omnia sunt, quedam corporis indumenta. In pl.
possidet cituus uincetur, arma uestra pugnaturis, sunt castitas pa-
tientia, humilis et cavitas. Hec suntarma aduer organis uerutatam
diaboli.ubus si unumiti fueritis, accingetis fortitudine, lubos
uros et robatabitur brachium uestrum, forzitudo et decor indu-
mentum uestrum eit. Et cum eritis in prelio tidebitur. Non tine
bitis a furgoribus uinis in uere fundata eit domus uestra lupis, fir-
mam petram que xpius est.

Nisi diaboli luxuria, heu quot illa interficit trumphea. No
est alud pœm quo totens diabolus iustor existat. Fugit
luxuriam. Nam lictur urginitalis hominem equatur angæ
lum ymo plus eum facit angelum, ita luxuria hominem plusq[ui]a tef
tificat, et ut ita dicam multo pœmis, bestia efficit. De nullo alio
pœco legitur dini dixisse se penitere fecisse hominem. Hoc huicmoi
facit opera. Corpul debilitat et quæsi semper eum morte destru
it, famam demigrat, marlupia euacuat, furta instruit, homni
dia caufat, memoria hebetat, cur auferit, œculos utruisq[ui]a homis
tecat, et preceteris iram dei provocat. Ex radice gule oritur. Pro
nullo alio reatu tam manifestam iustiam exercit deus, limia
q[ui] pro isto. Propter hoc nanq[ui]a legitur pœm deum mundo induyisse
diluum Sodamam et gomovam cobulisse, et multos altof homis
teremisse. H[uius] reque diaboli. Si quid hoc capitur non cito solitur in
uisto tam gravu preliu nemo potest, uincere, nuli fugiat, nemo potest
firmiter perdutare, nuli carnem domet. In uno utitur ignem
portat in gremio. Nolite inquit applis inebriam uno in quo eit lux
uria. Hoc prelium non subiinetur, nuli inabstinensia, & reuniu. Vui

necet /ed multus centipnum mulierum. Mulier diabolica et q
in luxuriam homo cito trabitur. Nullus in hoc comodat univerſ.
Sic saneſt
el nec tamen ſecuris el Mulier iuri prenolam animam caput. Nu
quid abſcondere potest homo ignem in ſinu ſuo / ut uestimenta illuſ
non ardeant aut ambulare ſuper prunis ut non cobувantur p[lan]
te eius. Homo et mulier ignis et palea. diabolus niq[ui]ſſuſare &
celat / ut accendit huius preli nuiq[ui]ſt et inſtor nuli ſuſient. Niq[ui]
autuo cum multe ſint longa colloquiа. Sola in ſinu ſoqui ſati
at neceſſital. Vir mulieril cuncta ſpnat munificula et blanda vie
bula ſi non mult luxe capi laqueſi. Tanta ſit inter iurum et muli
erem ravital ut alter alteruſ nomē neſciat. Plurimi ſancti ſinu
iam ceciderunt hoc utio propter ſuam ſecuritatem. Timeatil fili-
Su[n] aluſ peccatil timendum est in uto multo plus. Sed ſue dicam,
bodie ſub ſpitaliari nomē noui ſit forniſationi geniſ a pluribus.
Hoc quid proſeram. Bodie non ſerecondaſtur homines quin vino
gloriantur cum male fecerint. Aliqualiſ in mulieribus inget ſereto
dia q[ui] p[ua]. Sed in hominibus ita hoc creunt malitia ut ille p[ut]
inſpient qui huius doctuſ non est. Q[ui]d plura. Hec est ſua est
ſestimata. H[uius] prediſcio. Ob hoc ſtquentant eccleſial ut mulie
res indeant et earum utentur colloquijs. quiſ inde luxurie am
pluſ crecat appetitui. Sed quid ut miſer gloriari in malitia ita
ſorte quia poterſ el inquiſitate. Centuplo peccat q[ui] mulier. Mulier
mollis et tu forte te extunaſ illa in domo ſedet et tu uagando miſ
le modiſ eam illaqueaſ et aliquando eam cogiſ ut in ſanat. Hec
cum faciſ q[ui]a deni ſacet tu cogitaſ q[ui] ſit tibi ſimilis. Sed ſueret
tempiſ quo arguet te et statuet contra ſaritem tuam. V[en]de fili
estote prudentes l[ic]it ſerpentes et ſimpliſe l[ic]it columbe et puq
nate iuriliter cum antiquo ſerpente. Sint lumbi uestre precinets q[
luſerne ardentes in manibus uestris et tume iuriliter agite et co
fortetur cor uestri. Q[uom]a illi qui debellabant not timebit
et ideo ſanetis iurutem et ipe ad miſilum deducet tribulantes
uſ. Predilecti mei diligit eum inuicem. Non eim accepti hec ab eo
mine ſed a ſalutatore. Hoc inquiſt est preceptum meum ut dilu
q[ui]ſi inuicem. In ſola dilectione omnia iurutum bona conſiſtunt.
Sic ut ex una radice multi exereunt tam. Sic ex caritate o[m]i genera

tur virtutel. Si linguis hominum inquit appli loquerer et angelos
fi hominem habuerro prophetai et nowim ministria omia et omem
scieniam et fi habuero omem fidem ita ut montes transferam ca
ritatem non habeam nibil sum. Quuueram caritatem habet
benignuf est et patienf. Illeueram habet caritatem qui non
tantum proximof diligit per affectum cognationu et carniſ
ſicut ethnici et publicam faciunt ſed ita diligit inmicum ſicut
amicum. In hoc uno homo potest agnoscere ſi manet incaritate
ſu abeo diligtur qui aduerſatur et. Certe huc plurimi annad
uertendum est. Sunt q[ui] plurimi qui diligunt ſed male. Inſatiz
enim aliquem diligunt q[ui] dilectionem dei perdunt. Quu alij
quid lup deu diligunt deo non ſunt dign. Incundal utritub
requitur temperantia. Virtut ſemper uult medium. Numiſ
diſere malium est minuſ diligere malium est ſed ut uſ exigit
diligere bonum est. Omis dilectio q[ui] nacet utanda est. propter
miniam dilectionem aliqui in lixuriam ceciderit aliqui inuiu
diam deuenerunt multi oronel et dei obſequia dimulerunt.

Hoc quippe aſgit ſuperfluus amor ut quem diligit ſemper inde
wellet. Numiſ et ſtultus amor ignorat ſiquidem utitiam et
caritatem rone caret n[ec]ſcit n[ec] alid coqutare potest q[ui] q[ui]diligit.

Amor iste non accipit de impossibilitate ſolatum n[ec] ex difficultate
remedium. Inſoffible est hominem qui talem habet amorem deo
posse acceptabileſ oronel facere nec placere. H[uius] amor no est caſi
tat ſed ſtultua. Omel n[os] debemuſ diligere ſreſ ſicut noſmet
ipſoſ uta tame q[ui] utia no diligantur. Plurime malum caſitae.
Pluſ meliorem diligere uſtum est. Sic diligendi ſunt homines ut
bonitaſ exalterur et utiu detur p[et]ur. Vena caritaſ exigit ut
deum diligamuſ extoſo corde et extota mente et extoſi u[n]b
noſtruſ et ita ſingulariter q[ui] cum deo mihi alid diligamuſ et
proximu[n] nostruſ ſicud noſ. In hil duob mandatil tota pendet
lex et prophe. In ſine caritate est ſine deo e[que] deuſ
est caritaſ et caritaſ e[deuſ]. In manet incaritate incelo
iam cepit bitare. Incelo una est omium caritaſ beato[rum]. V[iv]cani
tat uera est ibi inuidia nulla e[que] ibi ambito nulla cognoscitur
nec murmuratio nec detracto nec utrifi ſed est omib[que] una

et eadem uoluntat. Hoc luteo fraturu, quia si non habetil caritatem perfectam, sub diabolica protestate est, nec ultra uobis cum deus habitat. Et qui sive deo est in inferno est. Id curio predilectissimi mei fili hortor uos dum tempus ne inuacuum grum dei recipiatis. Graria dei orbis data est per mortem fili eui, dum tempore isto brevissimo unumuseminemus, quia post modum luo tempore metemus. Breueſch dient homi nes ſiut. Preciditur velut atexente iuta nostra. Tangit, mori uerit. Cum moriui ſiit homo, no ſinuil, defcendet cum eo gloria domui eui. Duntes inomni qui minuſ ducit, dient ſuol et inpucto ad inferna defcendunt. Opera cunilibet sequunt illum. Parum ertur hominu cum ſenper mala ſiit utabona ſit mori. Sine malu ſui bonum tempore isto fecerimus illud idem post finem morati, ueniemus. Non expectetis, quia tempus istud acceptabile est. Dum lucem habet non ambuletis intenebrif. O in ambular intene bris nesecit quo uadat. lux iua xpuſ est que lucet intenebrif et illum atem homine uerentem in huc mundum. Yt ergo fili luci ſiit et tenebre uos no comprehendunt adipiscion accedentem lapidem unum abhomibus quidem reprobati adeo autem electi et ipsi tang lapideſ unu ſuper hedificamur et in omnibus exhibiti uos met ipſo tang eui minuſtus in multa patencia in tribulationibus in necessitatibus in angustiis in plagis in canceribus infeduchibus in laboribus in uagilys in remuſ in castitate in sciena in longa minitate in ſuaitate in ſpui ſancto incaritate no fucta in uerbo uerutat in iute dei.

Non ſit inter uos mendatim. Omni ur mendax abhomnabi
liſ est deo. Est enim deu uerit, et ueritati obstat menda
tum. Ome fugiatil uerbum occuſum, de quod et enim
uerbo occuſo et uano reddemus domino ponem. Silencla diliquie
Vbi est multu logum ibi frequenter mendatium. Vbi mendatim
est ibi pœm. Sermo indicat qualibet est homo. Inore ſacordatil ut
monachi nullum unq[ui] ſit uerbum in quo non ſonet xi[mi] nome. Sem
per diu[nam] ruminer legem. Et enim qui inlege domni medi
tatur die ac nocte non ambigen in consilio impiori nam in
ina pœorum erit tang higinn plantatum ſeu decurſus aqua
tum cunis folia non decident ſed dabit fructum in tempore ſuo

et omnia quecunque fecerit prosperabuntur. Certe iu tam nocet homi
q. mala sorietaf. Talis enim efficitur homo qualibet sone lateque frutur.
Nung. cum aqno lupus habuat. Vir castus certe iuxurioſi sone tatem
aſuſuqut. Plusq. impoſſible puto iuui ducuſ in homi permanere operi
bus qui malorum affidua conuerſaone utitur. Cum ſeto p[ra]luita
ſancti uociferat ſancti eriſ et cum iu ro innocente innocent eriſ
et cum electo electiſ eriſ et cum peruerſo peruerteriſ. Sicut enim
mala nocet conuerſatio ita bona prodeſt. Nulli pot hinc copari than
ruſ. Oui bonam inueit ſonietatem iu tam inueit dumuſ affu[n]t.
Certe iuere dicam. p[er]rarrum homo uel bonuſ uel maluſ efficitur uſi
obſonietat iu cam. P[er]icor tanq. tabu[la]m in qua iu p[ic]tum eſt to
re dicitur. Iliud ergo quod affonate recipie uſo[rum] ad benectam re
tinet ſue bonum ſue malum ſit. Raro cum unene unuem habuat.
Nam iuq[ui]ſ ſi apponatur iuui calorem no extinguit ſed enutritur.
Semper iuui quem delectat ſapia ſe major etate et ſapientia ſonuſ
exiſtat. Alioquin ſi ſibi ſimili ſonietur affidua ſonetate de ſut
tutia inſtitutuam dilabetur.

ante omnia autem fili mei nolite iuare ommo nam per ce
lum nam per terram nam per alud quod cunque iuaramen[u]
Si autem ſermo uester e e non no Cuiu[rum] ore ſrequent ſonat
iuaramentum imp[ro] homine p[ro]a eſt dei cognuio et diſe[ct]io. Si u
en quod iu ro deu[m] eſſe nego. Preceptum emu[m] dei p[ro]hibet. Non
aſſumat[i]ſ nomen dei in ſan[rum]. O[ro]mbuſ iuſtate continuu[m] Multi
u[al]et ſrequent oro[rum] et deu[ota]. Oro[rum] hominem a[ter] ſublenuat ad ce
leſta uebit et facit hominem cum deo loqui. Grataſ abeodem
obtinet dummo ſit deu[ota] et lacrimi[] ſin[ta] Multum u[al]et
oro[rum] ſrequent ſolp[ia] lacrimi[] ſad p[ro]mouendu[m] dumu[m] d[em]en[u]
a[de]x au[d]icuiu[m] ſenſitu[m] obtinu[m] e[ze]ch[ial] ſtatim gratu[m] a[do
tinu[m] ſui[] lacrimi[] ſet o[ro]mbuſ ut mi[n]taret ſinu[m] q[ui] ſibi d[ie]
tat. L[ib]eratut deu[m] ſufann[u] a [u]du[m]u d[ire] moru[m] p[ro]p[te]r oro
nem et lacrimaſ. O[ro]mbuſ helie celu[m] d[ed]ut pluuiu[m] quod r
clauſu[m] fuerat trib[us] annuſ et ſex menſi[]b. Si quo egeru[m] p[et]a[n]t
a domi[u] o[ro]mbuſ et lacrimi[m] in ſide iuhi[d] dubuante[m]. O u[la]
qui fidem ueram habet ut q[ran]u[m] ſinap[il] quin[que] p[er]uenit fiu[m]
ſtatim illi idem domiu[m] eſt duuel in ombuſ qui tue crant q[ui]

nunc. Spel est una gaudium nostrum cogitatio est et omne deo
derunt nostrum ut semper deus qui expio et in ipso et per ipsum
sunt omnia in quo unum et per quem monentur et sumus sive quo
nihil penitus sumus. 3

Nunc am fili mei non multa loquar uobiscum. Veam hui ad qua
natus sum. Hac condutoe huc uem ut exirem. Nunc nato
fuisset si mori non debuisset. Suo proprio non deus filio
fed pro omnibus nobis fecit eum mori incrusis stipite per cujus mo-
tem mori nnd mortua est. Nemo enim mori sibi unuit uel moratur.

Sive eum unumque domino unumque sive morimur domino mori
mur. Sive ergo unumque sive morimur domino sum. In hoc enim
uocatur xpuſ domnus unorum et mortuorum. Si enim xpuſ mo-
tuſ est certe no est leriis mator domino ſuo, id curio et nos:
nos moremur. Si emm refuisset habemus ſpem futimam op et
nol refueream. Et hupuſ ſic refuisset ut amplius no moriuetur et
certe et nos poſt refuereionem nostri am nunc moriemur ſi sem-
cum ipſo ingloria ſtabum. Cum enim moriis ſiut xpuſ ueril-
homo noster ſimul moriis est ut destruereatur corpuſ pectari in
ſteremur unum corpuſ cum illo id curio ſi refuisset et nos reſu-
gemur cum illo quia ſumus mebra eum. Si autem et xpuſ am
pluſ non moriuetur et nos ſimuliiter. No quidem dilectuli
mi fili mei ſi nunc morior credo op redemptor meuſ miuit et in
nomino die de terra ſiueretur ſum et rursum curaimdabor
hac pelle mea et in uta propria carne iudebo ipsum laluatorem.

Quem uilurut ego iſe qui nunc loquor quem huc nunc certus
morientem et non certe aluſ loco mei et iſi mei proprii cculi
quibus nos iudeo conspecturi ſunt. Unde dilectuſimi fili mei
indete quo cante ambuletis non quali insipientes fed ut lapien
tes et nolute ſim carnem ambulare quia ſi secundum caſiem,
ambulabut moriem. Sed ſpiritu ambulantes facta carnis mo-
tificatione nunc mecum exultate cantate et ſpallite. Abicite
luctus uestimenta luctus et tristia ſpargite cimerem de capite
vestro. Jubilate deo p[al]num dicte nomini eum date gloriae
laude eum quoniam huc uilq; tranſu[m] per ignem et aquam,
et ecce nunc inducit me in reſu[gerim]nboro indomu deo ut

reddam uota mea de die in diem. O g[rat]um lucrum est mihi mori et quoniam uuiere deinceps mei xpo erit. Ecce terrestri domus huic habitationis du[st]soluit ut alia succedat non manu facta habitano incelis. Ecce q[ui]d mortale est uestimentum exuor ut eternum induar. Hucui[s]q[ui] p[er]grinatus cum tam reddeo ad p[ar]triam. Ecce brauni capio pro quo in agone cùcurni. Ecce por[tu]n attingo quem tanto delideravi deliderio. Ecce de tenebr[is] ad lucem de periculis ad secutitatem de inopia ad dumna[rum] de prelio ad iustioriam de tristitata ad gaudium de seminute ad do minum de temporali ad perpetuum de fetore ad odorem suauili cum uehor. Hic cecis cum et illuminor undiq[ui] vulnératus et sanor. Hic semper contristatus cum et ecce iam letifer[us] Nere hic uuiens mortuis cum et la uere uuiificor.

Vita mundi no uita sed moris et uita fallax uita onuilla tristius imbecilis et umbratica Nita mendax nunc flores et statim arescis uita pruani uita cui inel uita fragilis uita momentanea et caduca que g[ato] magis c[res]cuis tanto magis decrecuis cum plus procedi plus ad mortem propinqual. O uita r[plena] laqueis quod inmundo homines illaque[s] quod per te iam substituent tormenta infernalia. Et keatuis qui tuas agnoecit falla tial. Et beut qui de tuil non c[urrat] uani[rum] blanditiis q[ui] beati[rum] muil qui te bene pruaniu[rum] est. Melius est negotiatio eui[rum] argento et auro pruni purissimi fructu[rum] eui[rum]. O moris dulcis et ucuinda non certe moris que uiam ueram larguis que fugat febres et vulnera famel extinguis et litis. O moris iustissima p[ia] bonis et malis aspera humilis supe[rum] diuitem et potestatem et exaltat humilem. Per te pauperes s[an]tantur cum auarum procul et tumalif daf supplitium et iustis eternum premium. Nen[bor] mea s[pon]s[am] mea amica mea dilecta mea judica mihi quem dilig[ant] anima mea. Oitende mihi ubi pa[s]cat domini meus ubi cubet xpuil meis nec dumittat ampliu[rum] nagari per inuiu[rum] huic inco lati[rum] mei. Exurge gloria mea por[ru]ge mihi manum trah[em]e post te paratum est enim c[or]meum et exurgam et post te c[ui]a in odorem unquen[tor] tuorum donec donec introduirei mei cellaria domini mei ut exultem et gaudeam cum appareto an

faciemquam et tunc cantabo et psalmum dicam domino. Ecco tuti
pulchra et amica mea. Jam noli amplius morari. Ecco omnes dixi me
dessecerunt et anni mei pertraherunt uelut umbra. Conuertere i
aliquantulum super me qua te inuenire exultant et inte delecta
tur. Cum omnibz dubus inte mee suscipe me. Nam cum suscepisti
dominum meum me salutati me unificasti. Jam relspice in me sal
num fac me et libera me de aquif multif et de manu filiorum alie
norum. Erue de carcere animam meam et reduc eam per qum
qua opata fuiſi ſusciendo dominum meum unde exulavit per
culpam qua perpetraut genitor meus adam. Yeniam per te in or
tum dlecta mei ut comodam fructum pomorum ſuorum. deſeve
runt ſicut ſuumul dixi me et caro mea ſicuit ſenum aruit. Ece
iam uenit tempus miſendi mei noli tardare accela ut aripial me
qua amore langueo. Per te bona mori fructum recipimus bono
rum q. facimus cognoscimus prema q. lpetamus ante q. uenat
deum expe cognoscemus. Cum ueneriſ perſecte uidebimur ſicu
ti est. Nigra et ſed formola pulchra et decora ſauus diſtilaſ
labia tua. Terribilis et et quiſ reſiſtetibi. Terribilis certe apud
regel terre auferent ſpiritum principum. Notam faci humilib
uututem tuam. Tu conſtringeſ cornua pccorum et exaltaſ cornua
uſtorum. Illuxerunt corruſcationel tue orbi terre iudit et como
ta est terra. Aperi mihi dulcis foror et amica mea iannual uite
qualis apperue mihi promiſiſi cum fuiſi cum domino meo ut iam
ſit inpace loci meus et habitatio mea inſion. Expolia me hanc mortali
tunica mea quam fero ut induam me uestumenti letiae. Anima +
mea liquiſacta est ut inuenire poſſum dilectum meum quem in
munde queſum et non inueni. Inuenerunt me in hanc ſolitudine cuſ
todeſ qui circueunt cuitatem percuſerunt me et vulneraverit
me et tulerunt palum meum custodeſ murorum. Percuſus fluz
et humiliatil ſum auſce malorit et dolorum. Tota die exprobra
bant me iminici mei loquentef aduerſum me lingua dolosla et
ſermonibus odit circumdantel me et expugnanteſ me qraſiſ. 1
Posuerunt aduerſum me mala proſonuſ et odium pro dilectione
mea. Ego iam bona mori propera. Conſtringe cornu arcum ſcutu
gladium et bellum. Si morarit iam deſicit pauliſper ſpuſ meus

propter multitudinem dolorum meorum. Jam consolacionem tue leticentem animam meam. Hodie uocem meam audientem non obstante cortuum. O uando ueniam et apparebo ante fatiem dei ut inhabitem in domo sua in longitudine dierum. Fuerunt mihi in miau huius uite panti lacrime die ac nocte laborie contumelie afflictiones crumpne famestur. Temnia inquilie temptationes et pestilene. Audi gemittus inuam culati solue coligaciones mea. Accipe filium hinc famelicum in regio ne aliena et redde eum patri suo. Suseipe ulcerebant plenum et colloca eum in sinu abeba patte fac me intrare in uincam domini fabbatoth ut non item hic occolit. Suseipe me de una iniquitatis et dedue me in una eterna. Et due me de tenebril et umbra mortis. Dificilque lunari la solue compediatum illumina cecum erige elolum. Custodi adue nam et pupillum. Sedent intenebril et habitanti in regione umbre mo est ostende lumen tuum. Illumina nunc me ut numque amplius dor miam in morte.

Et huius limha persequente sancteffimo uuo omnium cuia spectantium cireuit mevor et tristia nec quid nostrum poterat se alacrumis continere sed omnium una erat uos pla genium. O uud sive te famemus pater. O uopergenim. Vinea, istam exegipto transtulisti et plantasti eam. Ut quid aduenti fatie tuam abea. Inlumine multus tui ambulabamus, gloria iurtutis, nostre tue eras. Heu quid amplius hui te famemus. Tu pater tu doc tor et refugium tu exemplar innocentie, ut tecum nobil mori luceat. Jam admibilum reducti erumus. Sicut onef erumus sive pastore. Ad nibilum deuernemus uelut aqua decuren. Non erit qun consolere nos. Fient fili tui orphani et fame patentur ut canef. Curiemunt undiq. non te inuenient. Heu qut super nos cecidit iqnil. Non te deinceps indebimus solem. Congregatio quid fatet fidelium sive te. Tu disperbio eras hereticorum tu interfectorum eorum gladio, oris tui. Tu eorum malleus et secutus conterens eorum dentes in ore ipforum. Molas leonum confringens, et deducens eos in pu teum interutus. Gaudebunt miic et exultabunt et humiliabunt. Populum tuum et hereditatem tuam uexabunt. Captabunt in aritam iusti et sanguinem innocentem condemnabunt. Incen dent iqn secuarium dei et ueitate, fidei lacerabunt.

Vinculusque ille motus huiusmodi aliquantulum lacrimant ut tot
semper in domino meusceribus affluebat. Conuerimus quod
ad eam hac tantum flentibus uoae respondit. Evanescens mihi
ter mihi confidatissimum domino et in potencia iustitijus. Nolite ei
mere. Consequemini a domino militem coram mei et in meo
Et enim ipse puijs et militem et nullum debite spantium in se
uijs consilior est in domino et dereluctus est. Si autem nunc
uus dereliquio dominus non me uus recipiet. Iste enim uobis legem
constitutus in una ſua diriget uus in ſemitam rectam et non tradet
uus in anima perſquentium uus. Viri littera ergo agite et confortet
con iestram et ſiutinete dominum. Est enim deus incelo puijs et
militem qui uus me modiſi ſit iuamare flóſ. Non tunc etur cor
iestram nam formidet. Sperate in domino et effundite coram
illo corda iestra quia iste erit adiutor in. Si enim abeo nunc et
iterum me iudebitus et gaudebimur in ſimil quia non multo
post huc dixi quo ego uado et uus poteritis venire. Et ubi ego ero
et uus eruit in gaudete quod nemo tollet auobis. Mementote ſi
huiusmodi quoque post mortem moſi deus elegit yoſoue indu
cem et protectorem populo ſuo et ellenato helia perturbinem cur
ruo igneo incelum fecit helioseum in populo eſse prophetam in quo
duplex requeantur ſpiti heliæ. Nungda nunc exmanita est manu deo.

An oblitus est deus militeri aut continuebit in una miarum ſuam. do
minus erit parſ hreditatil iestre et calicis iestri et ipe restituer
uobis hreditatem iestram. Suiſtabitur namque exuobis alium pastorem
tibi dabit ieribum evangelizandi. Et ille ingredietur ſine macula
et operabit iustitiam. Et iogo deum meum qui eduxit et reduxit
tele ſecundum iolumtatem ſuam ut iis qui in me ſiit ſpiti ad o
obediendum preceptis ſiis q in ito quem uobis muter perachito
et pastore ſiat duplex. En eutebium filium meum predilectiſt
mum habebit eum uobitem et ipe tangit me audieti. Iste et
eit uobis patrem et uus ei tangi ſi obediens in caritate cum
omni humilitate et cum omni patencia. Si quid in uobis ſiit ne
cessitatil refererit ad eum. Obsecro uus ut solicitis ſiis ſeruere
unitatem ſpiti inunculo paci. Vnum corpui et unui ſpiti
ſutis ſicuit nunc est in una ipe nocationis ute. Vnule deus