hanc fortunam: quando ne uobif qui -
dem poſſum id perſuadere. Sed uere-
mini ne ego meſtior nunc ſim quam
in ſuperiori fuerim uita. Atq; ut mihi
uidetur cygnif deteriorem eſſe me-
Addiuinandum putatifs. qui cum ſen-
tiunt ſe mortuum iri, tunc longe-
magiſ canunt. q[ui] ſuperiori tempore-
ceduerint, exultanteſ q[ui] addeum mi-
graturi ſunt cuiuſ exant famuli.

A fuero homineſ quia ipſi mortem for-
midant Cygnol; quoq; falso crimin-
tur atq; aiunt illos lugenteſ mortem.
propter meſtiam cantum emittere:
nec cogitant nullum eſſe auem que
cantet. quando exuriat, aut rigeat.
aut quo alio incoimodo afficatur. no
ipſa philomena nec hirundo nec epopſ
quem aiunt p[ro] quiritoniam lugente-
cantare. Sed mihi non uidentur,
nec iſte quidem auſ dolenteſ came-
re nec cygni. Sed ut pote phebo ſa-
cri ac diuinatione p[leni] preuidentef
bona que apud inferoſ ſunt/letuſ ca-
nunt atq; plaudunt ea die q[ui] ſupiori
tempore: Ego autem arbitror me co-
ſeruim eſſe cygnorum. eidemq; deo
ſactum: nec ſecuiſ diuinationem ha-
bere a d[u]no q[ui] illoſ, neq; ignauiu euita

Cú Cygnus. Morie dulcior
comio

philomena.
irundo
Epops

phebus.

decedere. at phoc quidem licet uo-
bif dicere & interrogare quicquid li-
bet quo adsinunt undecem uiri a the-
nienSIUm/. Bene haccle narra/in quit si
fimmiaf. Ego q; tibi aperiam qua inre-
dubitatio mea fit. deinde hic cebef
quid non reupiat precedentif fermo-
nif. Nam mihi quidem uidetur olo-
creat ef quêadmodum fortasse tibi
quoq; uidetur. de hif quidem rebuf
uecitatem in preſenti uita. aut nullo
modo. aut certe ſimmia cum difficul-
tate poſſe cognofa. Oue tamen de-
uſiſ dicantur ea nullo modo redargu-
ere. nec priuſ contra dicere quam-
omiſuſ undiq; examinatifs deſeuſ
ſit qui piam numum molliſq; delicati
arbittor eſſe uiri. O portere enim.
alterutrum facere. aut discere quem-
admodum ſint aut inuenire. aut ſi
hec impoſſibilia ſunt. optima atq; tu-
tiſtina humanaß rationum electa
ſup ea uectari. & tanq[ui] ſup cymba
quadam pereclitante huusſce uite-
fluctuſ tranſire. ſi nequeat ſup ſic-
imori uehiculo. aut diuino aliquo
uerbo tutiuſ ac minori cum p[ic]ulo
tranare. Atq; ego non formidabo nunc
interrogare preſertim cum tu id me-

XIV. Aellenfing.

facere iubeat. Ne me ipsum olim accu-
sabo quod nunc non dicerim que mi-
hi uideantur. Nam mihi ofocrateſ cum
ipſe mecum atq; una cum hoc cebete-
tua dicta reputo, non latif probe dicta
eſſe cenſeo. Et recte fortasse cenſes in-
quit ſocrateſ, ſed die qua non probe?
Iahoc mihi quidem in quit ille. Jam
enim deharmonia lyriſq; & chordis.
hoc idem quid dicet. Eſſe quidem
harmoniam inuſibile quiddam in-
corporeum. pulchrum. diuinum in-
lyra bene concinna. ipſam uero liram
eiulq; chordaſ corpuſ eſſe uſibilia.
compoſita. terreſta/ mortalia. Cum
ergo aliquiſ uel lyram fregeat uel
inciderit uel diſtuperit chordaſ po-
terit quiſ tua illa ratione contendere
necessario remanere harmoniam :
nec ullo pacto interire. Nulla enim
machinatio foret. lyram quidem
eſſe diſeuptif chordiſ, & ipſas chor-
daſ mortalif generiſ. harmoniam
uero que diuimi & in mortalif cog-
nita erat priuſ interiſſe q[ui] illud mor-
tale. Quinymo neceſſarium diſe-
ret eſſe alicub[us] ipſam harmoniam.
Priuſq; lignum atq; chordaſ putre-
fieri q[ui] ipſa aliquid paciatur. Et

facere iubeat. Ne me ipsum olim accu-
sabo quod nunc non dicerim que mi-
hi uideantur. Nam mihi ofocrateſ cum
ipſe mecum atq; una cum hoc cebete-
tua dicta reputo, non latif probe dicta
eſſe cenſeo. Et recte fortasse cenſes in-
quit ſocrateſ, ſed die qua non probe?
Iahoc mihi quidem in quit ille. Jam
enim deharmonia lyriſq; & chordis.
hoc idem quid dicet. Eſſe quidem
harmoniam inuſibile quiddam in-
corporeum. pulchrum. diuinum in-
lyra bene concinna. ipſam uero liram
eiulq; chordaſ corpuſ eſſe uſibilia.
compoſita. terreſta/ mortalia. Cum
ergo aliquiſ uel lyram fregeat uel
inciderit uel diſtuperit chordaſ po-
terit quiſ tua illa ratione contendere
necessario remanere harmoniam :
nec ullo pacto interire. Nulla enim
machinatio foret. lyram quidem
eſſe diſeuptif chordeſ, & ipſas chor-
daſ mortalif generiſ. harmoniam
uero que diuimi & in mortalif cog-
nita erat priuſ interiſſe q[ui] illud mor-
tale. Quinymo neceſſarium diſe-
ret eſſe alicub[us] ipſam harmoniam.
Priuſq; lignum atq; chordaſ putre-
fieri q[ui] ipſa aliquid paciatur. Et

enim ó socrateſ arbitrorte animaduertere quoniam noſ potissimum tale aliquid eſſe animum cenſe muſ. Ceu intenſo corpore noſtro atq; complexo a calido, frigido, fico & humido, & talium quorundam temperantiam eſſe, & harmoniam hort ipoh animum nostrum. Cum hec bene & modeste adiuicem temperata ſunt. Si ergo eſt animul noſter harmonia quedam, manifeſtum eſt ſiue corpus deprimatur in mo-dice, ſiue cleuetur amorbiſ ceterisq; maliſ. Necelle eſt animum quoq; quiſ ſit diuiffimul interire, ut cetere harmonie, que in ſonil aluſq; aut or, operibul ſunt. Reliquiſ autem curiul q; corporiſ multum tempul ſupeſſe, quouſq; aut arſerint, aut puſtrefiat.

Vide igitur quid responſuri ſimul huic rationi, ſliquiſ exiſtimet eſſe animu temperantiam quandam, eorſ que in corpore ſunt, priorem; in morre perire. Et socrateſ alispient quemadmodum plerunq; ſolebat ſubtidenſq; recte quidem inquit dicit ſimmuſ. Siquid ergo veſtrum, plus nouit cur il non reſpondebat. Non enim praue uidetur rationem Attigiffe. Cen-

-Phou-

-50-

Seo tamen antequi respondeatur sinnie
audiendum esse cebetem quid item re-
probet ut tempore interiecto deliberan-
di habeamus facultatem deinde iis au-
dantur suideantur iuste dicere cedamus,
sinminus supiorem retineamus sermoque.

Quare dicte age, cebel quid est quod te-
turbat nec affentiri sinit. Ego porro ti-
bi dicam, inquit cebel. Mihi quidem
aliaf enim uidetur ineodem uerfari di-
sputatio nostra, & ut nup dictum est
idem uitium habere. Nam quod effet
animus nofter etiam antequi in hanc spe-
ciem ueniret; nullo modo retracto: bel-
liffeq; demonstratum arbitror.

At quod mortuus nobil sup sit non puto
concedendum. Nec tamen sinnie af-
sentior dicenti non esse ualidiorem ac
diuturniorem. Amsum quam corpus.

Videtur certe mihi animus iis omnibus
plurimum prestare. Detet fortasse, qd
igitur cum utaputus non concedi, cum
mortuo homine id quod erat inbetul-
lius sup esse cerna, non nec tibi uidetur
necesse ut id quo; sup sit quod erat
diuturnus. Ad hec animaduerte quid
ego respondeam. Exemplo mihi quo;
opus est, quoadmodum sinnie. Nam
mihi uidetur pinde hoc dia ac siiqut

diuocrit.

diceret de textore sene mortuo: non
esse illum mortuum fed Adhuc super
esse: connecturamq; adducat uestif q;
ipse cum texisset uful sit: oftendatq; es-
se in columnem nec interisse. Et sìquid
non credat: in terrogetur abeo utrum
uiuaciul ac diuturniul sit genul ho-
mum an uestif qua quif utatur ac fru-
atur. Si respondeat genul hominis
esse diuturniul: putet esse demostra-
tum: ergo multo magis homo in colu-
mis est cum id quod in beccilliul erat
non dum interierit: hoc autem olim-
mia non ita est. Confidera enim tu quę-
admodum dicam. Quius intelligeret
multe hoc dixi. Nam hic textor qui
multaſ uestel consumpserit multaſq;
texerit: multis quidem poſterior inte-
rierit: ultima uero prior. Nec ob hoc
tamen homo est in beccillior ueste: neq;
inualidior hæc eadem ſimilitudinem
ut ego arbitror recipet animul ad cor-
pul. Et sìquid hec eadem de illis diceret
non abſurde mihi dicere wideretur :
Esse quidem animum diuturniore:
corpus autem in beccilliul & minul
diuturnu: quin etiam unuquemq;
animo& multa corpora consumere
etiam ſi multoſ uiuant annuſ. Sieni

fluat corporu ac pereat uiente adhuc homine. tempq; animuſ quod consu mitur retexit. necesse tamen eſt. cum intereat ipſe animuſ ultimam uestem habere. & hac ſola priorem interire. Cum autem interierit animuſ tunc demum in becaillita tem nature corporu oſtenderet. cito putrefactum atq; deletum. Vt hacte nione nemo queat confidere cum mortu fuerimur etiam tunc animum nostrum ſupſore. Nam ſiquiſ etiam plura tibi concedat q; tu ipſe dicaſ nec ſolum ante ſuisse animum quamnoſ eſſemuſ. uerum etiam poſt mortem quorundam nostrum remanere ſepi uſq; fieri ac mori conſentiat. ita emm natura ualidum eſſe animum ut ſepiuſ in clutuſ ſufficiat. Hoc tamen conceſſi non tibi illud deu. nungq; ſatichi multiſ factionibus ſed tandem in aliqua morte dicat omnino deleri. nec quemq; ſare poſſe an hec moruſ ita q; diſsolutio corporiſ animum quoq; pditura ſit eſſe enim impoſſible ut quiſq; noſtrum id ſentiat. hoc ſi ita eſt. nemo non ſtulte in morte confidit. niſi poſſit oſtendere animum omnino eſſe in mortalem. atq; inperdibilem.

quod si id non potest necessitas ut qui moriturut sit metuat semp ac solum tuf sit ne animus suus in nunc futura disiunctione corporis omnino depercat. Vnuuerit igitur cum hec audivisset conturbati solum ut poftea inter nof ipfof constabat. Cum enim priori disputatione uehementer nobil esse p[ro]sua[rum] ... uidebantur uinc deieciffe nof. fidemq; ab ituliffe nof solum iuf que dicta erant. fed etiam dicendif ut uel nullius digni essent? iudicet uel ipfe rei captiole forent

Ego pol ophaedon ueniam uobif do. Nam nunc me ipsum cum te audirem talib quedam cogitatio habebat. Cui iam dicto credemus? aut cui p[ro]fuadebimur. En a[ff]ocrate dictum quod tam uehementer proba bile uidebatur. ad credulitatem prolapsum est. Mirifice quidem me & nunc & semp illa ratio mouit que dictat harmoniam quandam esse a[nimum nostrum multiq; rationibus quasi ab initio mihi oput est ut putem non interire illum una cum homine. Quam obrem dica[]s obfeco qua ratione socrate[s] p[ro]git fermonet an ipfe quoq; turbari uisuf sit. an

benigne dicta sua defendit & an satil
tutatul sit an non satil. Omnia nobil
refer q potef diligentime:

Equidem o eccl[esi]ate[s] lepe numero ad
miratul socratem. nung magi opere
pretium fetiſe wiſul ſum. q quod eo
tempore ad eſſem. Habere igitur quod
ille ait arduum fortaffe non eſt. Sed
ego potiſtimum admiratul ſui. primo
quidem q p benigne atq. humaniter o
rationem Adolescentium recepit. deinde
q celeriter ſenſit illo[rum] rationibus noſ fu
iſſe comotol. poſt hec q oportune me
delam attulit. & quali[que] fugienteſ ac uic
toſ reuocauit noſ conuerſit; adiſe-
quendum atq. conſiderandum. Eram
ad dexteram euiſ in ſubſellio quodam
humili wxta lectum. ſedenſ iſſe uero
ſocrateſ longe ſuperior q ego. Attreſtai
igitur caput mecum comprumenſq. cri-
nel ſup ceruicem. deſuecrat enim no
nung in meol crimeſ iocari. Craſ for so
ſitan inquit ophaedon iſtaſ preclaral
comal deponel. Sic puto inq oſocrateſ ph

Non certe inquit ille ſi mihi aſſenſul
ſueriſ. Sed quid inquam. Bodie inquit so
& ego meaſ & tu tuat. ſi noſtre rationeſ
pereant. nec ualeamut eal ſuſſitare.

Et profecto ſi ego tu eſſem. ac me fugiat

defenſio. iurarem quéadmodú argui
non priuſ comam. abitux q. uicillen
ſimmiam atq; cebetem. Atqui inquam
ego: contraduol ne hercules quidem
diatur ſuffeſſe. At tu me iolaum uo
ca dum lux eſt. Aduoco inq non her
culeſ iolaum. ſed iolaus herculem.

50 Nihil reſert inquit. Sed primo cauen
dum eſt ne id nobil euemat. Quid
inq. Ne fiamuſ inquit oſoreſ uerbo
rum ac rationum, quéadmodú homi -
num ſiunt quidam oſoreſ. Nullum
enim maiuſ incoſmodum euenire no-
bil poſſe q. euſmodi odium. fit autem
utrumq; eodem modo. Nam cum ſine
arte niinium aliau credaſ: puſaſcum
bonum iuſtum: conſtanteq; uirum.

ſi paulo poſt inuenia prauum atq;
inſidum. & turſuſ iterum Alium
eodem modo. ſepuſq; id acridat.
prefertim ſi in ijs decipiatur quiſ quol
ſibi famihariffimoſ atniciſſimoſ; ac
bitrabatur. odit tandem univerſos.
putatq; neminem penituſeſſe bonum.

Antu neſeſ odium in homineſ ita gigni.

Maxime inquam. In pruſdenter quidem
inquit ille & manifestiſtine abſq; +
arte humanar, rerum. perrexit huc
hominibus uti. Nam ſi arte uteretur.

putaret / quæadmodù tef est: ualde quidem bonof ac ualde malof ette p-paucoſ: medioſ uero inter utruq; per multoſ eſ: Quid ducil inq: Quem 50 modum in quit contingit & paruſ.

An tu arbitraril quicq: ette tariuſ q: ualde magnu aut ualde paruum inuenire hominem uel canem, uel alud quidlibet & rurſuſ celerem aut tardum item pulcrum aut tur-pem album aut nigrum An tu neſas hox horum omnium ſumma quidem rara ac pauca ette media uero frequ-tia ac multa Prorſuſ inquem Non 50 igitur arbitraril inquit ille ſi in - probitatiſ certamen proponeretur p paucoſ in hoc quoq; genere ſumos reperiri Ita inq. Verum in hoc non ſimideſ ſunt ſermonel atq; homineſ. 50 fed te dicentem p[ro]ſecutuſ ſum At certe ſimilitudo est quando quid cre-diderit aliquam rationem ette ueram idq; fecerit ſine arte ſi paulo poſt ap-paceat falso quod quando euenit quq; non & rurſuſ altera atq; altera pre-cipue in re fatatiuſ ſermonibuſ ſas enim extremoſ quoq; ſapientiſmoſ uideri ſuſſe ſoloq; intellexiſſe neq; in rebus ette ſanum aliqd aut firmu-

M. ulios medios: su
mos vatos esse-

negi s rebus negi iuris sam
et firmi cumque esse-

neq; ut uerbul ac rationibus; sed omnia
tanquam in curipo sursu deorsuque;
fieri nee ullum tempus iueodem p-
manere. Profful uera dictis inqua-
Indignum ergo est ophaedon cum
aliqua vera facta; sint idque intelligi
polit. posita auditis huiusmodi
rationibus. modo uera arbitrari illa
modo falsa. & non se ipsum atq; in-
pitiam. suam propter id accufare. sed
tedio affectum culpam omnem infer-
monef transferre. & in reliqua una
eofodio habere ac uttuperare. & sic
ueritate ac scientia priuari. Indig-
num me hercule in eo est. Primum
igitur inquit diligenter cauteamur
ne per suadeamur nobis nihil sanum.
effet in uerbis ac rationibus. sed longe
magis non dum esse nos sanam. Sed
annitendum est atq; conandum ut
sami fiamus tibi quidem. & alijf to-
tiis relique uite gratia mihi uero
gratia mortis qui in periculo solum ne-
in hoc ipso tempore non ut philosophi
me geram. Sed ut in doctum ac per-
tinacem. Nam ptinacef quidem
cum de aliquo contendunt. ut res
ipfa fit minime cogit. ut autem
ea que posuerant uera putentur totis.

50 I

50

Provinças

pulchri dieri

wribul laborant. Ego uero mihi ui-
deor tantum ab illi differre quod no-
ut pre sentibul probem ea que dico.mag-
nopere annitor: sed ut mihi ipsi: Vi-
de: q. utili fit mea ratio. sic enim cogi-
to: si uera sunt ea que dico bene est-
ita credere: si falso sunt neq; est post
mortem aliquid attainen hoc ipfam
tempul ante mortem minuſ exo mole-
ſtul hominibul minuſq; deplorabo. Si
hec ignorantia mihi non conducit ma-
lum quidem hoc est: sed non multo te-
pore duraturum. hac ego mquit me-
te olimmia & cebef addiſputationem
redeo. Vot autem. si mihi affentiamini
non ſocratiſ gratia id facite: ſed uerita-
tiſ: Si uera tamen dicere uidebor con-
cedute: aliaſ aute ommno contradia-
te: dilegenter cauentel ne ego dum an-
utor: me ipſum ac uof una deuipiam.
& uelut apel relicto aculeo abeam.

Sed iam accendendum est in quit. primu-
igitur redigite in memoriam que dice-
batil, si uideor uobil non meminiffe-

S immi: quidem, ut ego puto no pſuade-
tur. forimidatq; ne animul noſter q-
q. diuimor & pulcrior corpore prius
tamen pereat in ſtar harmonie. Ce-
beſ uero mihi uiluſ est concedere diu-

turmorem esse animum q[ui] corporu[que] uruntamen nullu[s] s[ic]re potest ne cum multa corpora consumpserit; nunc tanquam corporu[que] relinquent, ip[s]se p[er]ceat. Et fit hec mor[s] ammi interitur, cum corporu[que] quod s[emp]t atteritur non cessat.

An hec sunt o[s]simia & cebet que uol[que] considerat[ur] (Conferere ambo ita esse).

50 V

trum igitur inquit so[crate]s omnia que ante dicta erant negat[ur] an qu[edam] negat[ur] qu[edam] non qu[edam] se negare dixerunt qu[edam] non negare. Quid igitur inquit ille de eo quod diximus. disciplinam esse recordationem & cum ita sit necessarium esse ut animus non fit ante sit q[ui] corpori consingatur.

50

50

Ego quidem inquit cebet & tunc cum tu diceret mirifice al[len]si & nunc uethementillime p[ro]maneo insententia Et si quidem ego inquit s[im]mial[que] ita s[ui]m animat[ur], n[im]niumque admirare s[im]mihi un[que] de ea re aliter uideretur. Tunc so[crate]s. At necesse tibi inquit h[os]p[es] thebano diu[er]s um uideri sed apud te ualet hec opinio ut harmonia que- dam ex[ui]s que p[ro] corporu[que] inten[s]a sunt.

50

Non enim dicere potest fuisse harmoniam priu[s] q[ui] illa forent exquib[us] opus erat harmoniam fieri. Estin ita?

51
quod minus non teneat cum
harmonia

Est inquit oſocrateſ. Animaduertif 50
igitur inquit opotere hoc fateri.

Cum dict amium eſſe priuſq[ui] inſpe-
ciem humana corporuſq; puenerit: con-
ſtare illum exuſ que non dum ſunt.

Non emm harmonia talib est cui tu ſi-
milem eſſe dict : Sed primo lyra & cor-
de & ſon non dum modiſcati : Tandě-
uero exomnibuj conſtituit harmonia.

primaq; perit, h[ic] igitur ſermo qua-
ratione illi conſonat. Nullo modo in
54

quit ſimmiaſ. Atqui in quit ſi alii cubi
uerba conſonantiam. h[re] debent pre-
cipue circa harmoniam. Verum est 55

inquit ſimmiaſ. At h[ic] ſermo tibidif 50
ſonuſ est, quare uide utrum malis
disciplinam eſſe recordatione: an am-
mum nostru eſſe harmoniam. Ma 51
guſ illud inquit oſocrateſ: Nam h[ic] ſer-
tmo mihi ſine demonſtratione ſuit:

cum decentia quadam atq; couenientia.

Verum ego ſemp iudicauı leuia eſſa ita
uerba que demonſtratione faciant p id
quod decet & niſi quiſ caueat ſre-
quenter decipiunt & ingometria &
inceteraſ omnibuj ſed de recordatione-
ac disciplina ſolidif ratio nibus demo-
stratum est. Dicu[m] est eni ita alii cubi
eſſe amium nostru antequ[que] puene-

rit adcorpul, ut ipsius est essentia, ha
benf nomen auerbo eê: quod ego opi
nor uere recte; demonstratù est.

Qua propter necesse habeo ne aliuf q-
dem affentiri dicentibul animum no-
strum eſſe harmoniam. Quid autem
inquit oſimmia, uidetur tibi uel har-
monie uel alij rei composite alter co-
uenire eê q[ui] ea ſint exqubul oponitur.

Nequaq[ui]t: Nec aliud quicquam ut ego
arbitior pati uel agere quam illa pati-
antur aut agant? Conſenſit. Nò igitù
oportet putare ut harmonia aliud
ſequatur, q[ui] ea ipſa exquiſibul c[omo]nит.

Conſenſit: Nullo igitur modo fieri
poterit, ut in contrarium harmonia,
moueatur aut ſonet aut inaliquo ſuis
partibus aduerſetur. Nullo modamquit.

Nullo modamquit. Quid autem harmonia nò ne ſic natu-
ta compata est ut ita ſit harmonia
ut modulata est. Non intelligo iquid

ut modulata est. Non intelligo iquid
50 An ne nò inquit ille ut magiſ concin-
nata est. ita magiſ harmonia est ut

51 minuſ ita minus. Maxime An igitù 50
& de animo hoc dicti p[ot] ut magiſ uel
minuſ alter altero ſit aliuſ. Nullo mò 51

50 inquit. Age inquit dicimus nò nul-
lum. alio[que] ſapere & utiutem habere
ac bonitatem. nò nullum uò diſip[ue]r.

animuné ée harmonia

51 & ignanum esse atq; præuum. An uere
hoc dicamus. Vere quidem inquit. Qui 50
igitur aiunt animum esse harmonia;
quid dicent esse in aio, ututem & uiti
um: an aliam quædam harmoniam:
ac diffonantiam. & bonu quidem auiż
modulatione & concinittatem inſe hre;
cum ipſe quoq; ſit harmonia. malum
uò incoquinum ée & no hre inſe aliam.

51 N effro inquit ſimmiaſ ut tamen puto ta
lia quedam. dicerent qui illud defende-
rent. At prediximus inquit ſostrateſ
nihilo magiſ aut minuſ unu esse auiż
q[ui] alter. hoc autem est neq; magiſ neq;
plus neq; minuſ alteram quam alteram
esse harmoniam. An non ita est Max 51

50 imo. Que uero neq; magiſ neq; minuſ
harmonia ſit neq; maiorem neq; minore

51 concinittatem het: ita nee magiſ nec 50
minuſ concinna. plus an minuſ: an

51 eque het harmonia. Aequa[que] ſigitur 50
anu[n]uſ cum no magiſ nec minuſ aluſ
alio anu[n]uſ ſit nec magiſ nec minuſ

51 [c]ocinuſ est. Prorſuſ. Hoc cum ita 50
ſit: nihil magiſ harmoniæ uel [c]ocin-

51 nitatil het Penitul. Hoc rurſuſ cum 50
ſit. an plus wirtutil uel pravitatil al-
ter altero haberet: cum pravitatil in
conannitaſ effet wirtul harmonia.

illius ex quibus est constituta: uecum sequi illa no autem ducem esse. Con-51 senibus inquit: Quid aut non ne contra nunc widetur dux eê illorum omnium ex quibus dicimus eum costare & ferme omniby pomèm. uitam aduer- sari omninoq; dñari & interdum, grauef penal exigenf p gynnaſticam atq; medicina: & interdú mitius punienf còminando atq; mouêdo. contra iraſ formidineſ cupiditateſ tanq alia quedam reſ contra altera loquens ut homeruf inodyſſa fact. ubi dicit pectora caſtiganſ monituf affatur amicif per pateo o cor. nam ut pate reſ tu longe aliaſ graviora tuliſi. An tu putaſ homez hoc dixiſſe tanq har- monia ſit uel aliaſ tale ut pateat corporiſ paſſionibus. no uo ut ducat dñetur q; ſitq; longe diuinior quam harmonia. Ita hercule widetur mihi o ſocrateſ non ergo reſte dicitur har- monia quedam eſſe animuſ. nam ito mò neq; homero diuino poetae neq; nobil iſ p[ro]ſis conſentiremuſ. Ita ê in 51

quit: Age inquit ſocrateſ harmonia; tebanam iam placauimuſ: nunc ueco cadmea; qua ratione placabimuſ?

et Tu inuenieſ uiam, in quit cebef. Nam

homerus

Adea que de harmonia dicta erant pre-
ter opinionem nostram mirifice respon-
disti. Cum enim summial dubitare se-
dicerat, ualde equidem admirabas,
liquis respondere quiret rationibus eis?
Itaque sume mihi fuit admirationi illu-
nec primu impetum orationis tue fer-
re potuisset. Quam obrem nullo me ad-
mirabor si & cadmeus fermo idem pa-
tiatur. Olepidum caput inquit socra-
tet, parcius ita: ne quid in idia ductus
obtrettet ea que dicturi sumus. Verum
hec deo cure erunt: nos aut ut aut ho-
merus, comminus colututi expiamur an-
forte quid dica! Summa igitur que-
tionis tue hec est. Cupis demonstrari
animu nostrum in pudibilem esse atq.
imortalem. ne uir philosophus mor-
tis fecuris atq. ita animatus ut putet
se cum mortuus fuerit eorumque bonis
esset fructus in sipientur stulteque con-
fidat. O stendere aut ualidu qdam
esset animu diuinum; ac fuisse illum
prius q nof essent, nihil imedimeto
esset ais quin hec oia arguant. no m-
mortalem qdem se diuturnitatem
animi qui & ante multa secula fuer-
rit. scieritque & egerit multa se nihilo
magis obhec exat in mortalis uerum.

homines

hoc ipsum, qd in corporal humanuene-
rit principium, fuit iteritus, velut qui
dam. morbui: atq; ita miſte in hac ita
ſit. tandem; in morte oino deſciat ni-
hil aut auſ reſerre ſue ſemel dūtaxat
in corporali eniat. ſiue ſepiul: ut quiuſ
noltrum ptimeſat. Decet eni timere
nifi itulti ſumul: cum nec ſi amul nec
ſtire ualeamul: imortaliſtatil rationem
aſſignare. Talia ſut puto oceſſ atex
dicta & conſulo ſepiul: repeto ut nihil me
ſugiat ſiqd uelib addere ul demere ?
Et cebel ego in quit ipreſentia neq tolle-
re aliqd neq; adiūgere uolo & ſunt:
ita que diu. Socituel igitur cu alqua-
to ſe recepſet ad ſeipſum. couerſus no
leue aliqd oceſſ in quit queril ſed cui)
gra necesse ſit cauſ generationi corrup-
tioniſ; tractare. Ego ig- tibi narrabo
ſi ita uil que mihi euenerut. Ilemde-
ſi conducere putabil ea que diu ad ſi
dem questioni tuе aſſuimenſ. Volo eq
dem in quit cebel: laudi igitur in quit so
ſocrates. Nam ego ocebes cum eſſem
adolescenſ: uehementi cupiditate in-
cenſul fui huiuſ ſapientie: q. nàlem
uocant hystoriam. Belluſimù quippe-
uidebatur ſare cauſaſ. qua ppter ſin
gula fiant atq; intereant: & qua ròne-

C. L. K. P. A. T. R. C. 50

scire causas quæque
singula fiunt

eent. lepulq; me fursum deorsum q; iac-
tui. consideranf. an cum calidum &
frigidum putrefactione aliqua aciperet.
ut qdam dicebant tunc a ialia calesce-
rent. & utriu sanguis fit quo sentimul.
aut aex aut ignis aut nihil hox fed
cerebru quod senful prabeatur auditul.
uiful odoratus exhis aut memoria fiat
atq; opinio exn memoria uero & opinione
quietem capiente fiat scientia. Et rur-
lul corruptionel ufor; & que in celo ter-
taq; euenirent consideranf tandem ita
mihi uiful sum hebel adiitax rerum co-
fideratione ut nihil magil. Coniectura
tibi dicam sufficientem. Nam ego etiam
illa que pruif apte sciebam ut mihi ipfi
aliq; uidebat ut tunc obhanc considera-
tionem uq; adeo ob cecatus sum ut dedil-
cerem. & alia multa que antea putabam
me fare & qua ratione homo crescat.

Hoc enim putabam ante manifestum eê-
ut homo cresceret pabum atq; potum.

Nam cum excibif carnet carnibus offaq;
offibus Addant eodemq; mo in aliis puaz
primo molem putabam, magna fieri .
& ita paruum homine magnu colitui.

Sic ego tue putabam num tibi uideor fa-
tif bene. Mihi qdem in quit cebel Con-
fidera etiam hec arbitrabar enim suf

ficere quotiens homo magnus paruo ad herením aparereet éé maior toto capite: tems, equs equo atq; etiam multo eui deniis: decem mihi widebantur plura q[ui]octo: qa duo a[derant] & bicubitum. cubitali mag[que] dimidio excedebat.

Nunc uero inquit cebel qd tibi uidetur

de iis. Pro cu[que] mihi ab eſſe wideo ut pu-
tem me horx caſ ſcare, qui no affentior
mihi ut quotiens unu umi Addatur fiat
illud unum cui aduſtum eſt: propter
additamentum alteri Alterius duo fiant.
Admiror egdem, ſi quâdo utruq; eorum
ſepatum erat: unum erat: nec ſentieba,
tunc duo: poſtea cum Ad inuicem. co-
haeſerint: hec ipsis fuerit ca[te]t duo
eſſent: coiunctio ſelicet qua proprius ſut
poſita. Necurut ſi q[ui] diuidat poſſum
adhuc p[ro]ſuaderi ut hec ſit ca[te]t quare duo
ſint fac[ta]: Contraria enim t[ut]c efficitur
causa quare duo f[ie]bant: t[unc]q[ue] coiun-
gebantur proprius Ad inuicem. appone-
baturq[ue] alterum alteri: nuncq[ue] remouet
ac ſepatur alterx ab altero: nec qua prop-
ter unu fiat p[ro]uto me ſcare: nec aliquid
qui ppiam pe[an]dem. ratione qua propter
fiat aut p[er]eat aut ſit: Sed quendam
alium modam ipſe fruſtra miſceo.

Hunc uero nullo pacto admicto: Nam c[ui]

Anaxagoras.

audirem aliquem ex libro ut ille aiebat
anaxagoras legentem quendam ac dicte-
tem mentem esse ornamentum cito;
omniuque magnopeletatul lumui-
debatur; mihi contentioneum esse ut me-
foret caomnium: putabam; si hoc ita
foret mentem ornatam omnia ornare.

& singula phanc qoptime disponi. Si -
qui igitur uellet repite cau qua sin-
gula fiant ac depereant aut sint opor-
tere illum inuenire qua optimu esset
lli aut esse aut qut ius pati aut agere:
nihilq; alud opus est cuiq de se ut de-
aliis considerare nifi qut optimum. Sit
atq pulcherimu sicc; enim netesse fieri
ut euis quoq; contrarium intelligeret
cum eadem sit utriusq; sententia. Hec
ego putant gaudebam inuenisse ratul
anaxagoram magistri qui me id quod
tantope cupibam cauſas reg doceret.
mihiq; diceret primo an terra depreſ-
ſa fit uel rotunda: & cum hec dixiſſet,
narraret mihi cau ac necessitatem. du-
cens id qut meliuf est meliuf aut esse-
ut talis fit: & ſi terram diceret media;
adiuueret quare meliuf erat ut media
effet. Si ille ita ostenderet ſic còparabam
me qut no recepturuf alud genuf demo-
strationi aut cauſar. Item de ſole eo -

Anaxagoras. Mo
eget socratis

terra

SOL.

dem mō propoſueram cum auſſem
& deluna & de aſtris ceteris eorum
q; uelocitate converſionibul & dehui
ſcemodi omnibul: quod cuj; ſcilicet
melius eſſet id ipsum agere atq; pati :
Nec enim putabam ut cum dixiſſet
haf ref mente ornari : aliam poſtea cau
aſſerret preter quam/q d optimu eſſet,
illaſ ita eſſe: in ſtitutal ut eſſent: Hanc
eandem ratiōnē ſingōk: putabam quo-
q; univerſis conuenite: atq; ita illum
docere qd committer omnibul optimu
eſſet. Itaq; maximi faciebam ſpeſ iſpe-
meaſ ſumuq; ſtudio acceptoſ libro: q;
ueloſſime poteram leditaui ut ocil-
ſime ſcirem. qd eēt optimu eiuſq; con-
trarium. Hac igitur egregia ſpe elatul
cum legere p go: uideo hominem nihiło
mentem utentem. nec ullam cauſ reſe-
rentem adorandum reg: ſed aeraſ a-
etheraſ aquaſ: multaq; talia & more-
debilia pro cauſis recum aſſignantem:
atq; mihi qdem p in de ille facere ui
ſus eſt: ac ſiquid duceret ſocratem qd-
cuſq; agit mente agere: deinde uo-
lenſ exprimere cauſaſ ſingulōx que-
ipſe ago: dicat udeo me nunc ſedere:
in hoc loco qa cōſtat mihi corporu exoffiby
neruſ. & oſſa quidem dura ſunt. &

Aenea, etheræque aquæ.

nunc eterans

iunctural adinuicem habent: nerui
aut uta in lituti ut extendi & cœtrahi
queant conplectitur olla cum carniby
& cito que reſ illa continet. Elatis igitur
offibus inſuris comminibus: uerui
qui intendunt atq; remictunt faciu
unt ut curuandi habeam facultatem.
& hæc de cauſa hic inſlexus ſedeam.
Et rurſus disputationi mee alia qualdam
caf affignaret: uoces ſelicet & aeraſ & alia huiusmodi multa: relicti
hercle ueriffimil cauſis: qa cum a
thenienibus meliſ uifum ſit condemnare
me: ideo mihi quoq; meliſ ac
iuliis widetur in hoc loco ſedere: ex-
pectantem dare penſal qual illi iubent.
nam profecto ut ego puto iam dudu;
hi nerui atq; hec olla apud megaren-
ſel aut a thebanof eet: opinione euſ
qd foret optimu factu delata: niſi iu-
ſiul & meliſ putarem penſal dare: u-
uitati qualcuj; a me exigat: potiulq
ſubter fugè atq; exulem eet: Verum
talia caſ appellare ualde irrationabile
est. Quod ſliquiſ dicat me line offi-
bus neruſq; & ceteris euſimodi: non
posse facere que mihi uideantur: ue-
rum diceret. Dicere tis ę propter illa
facio ea que facio: & quidem mente

ago: no aut optione euſ qd optimu
ſit. multa ac magna negligentia eet
ſermonis. no enim ſecenit aliam eē
cam. ueram. aliud id fine quo ca no
pot eē ca: qd quidem uidentur ple-
riq; quali intenebril cōtrectantes
alieno oculo freti cam appellate:
taq; no nulluſ acelo uertignem ter-
re circuponeſ terram ſtabilem. ſaui
alij uero tang alueu; latam profun-
ditate aeril ſurmat. potenti am uō
qua ita diſpoſita eſt ut optime diſpo-
ni poterat: eam illi neq; querunt
neq; arbitratur diuinau quandam hcc
uim. ſed atlanta quēdam robustiore
& imortaliorem. magiſ, omia con-
plectentem iueniſ ſe putant. bonita-
tem uero atq; oportinitate nihil re
uera exiſtimat continere: Ego qdem
igitur ut euſ modi caſ quetung; ille
ſint ad diſcere: libenter cuiuſ uideem
diſcipulus: ſed cum hae ſpe decidis
ſem neq; ipſe pme in uenire neq; ab
alia diſtere ualerem. ſecundam qua
dam navigatione adear & ueſtigatio-
nem. moluſ ſum. qua qdem ſi ſcire
curaſ ego tabi oſtendam. Curo iquit
cebef & qdem uehementer Cenſui
deniq; inquit ſocrateſ cum iam de-

cā cāsaq

ce

50

fessuſ eem in rebus conſideradif cauë-
dum fore ne idem nobif accideret
qæ euenire solet uif qui in ſolem deſi-
cientem figut intuitum orbantur
enim no nung oculif nifi in aqua r
aut ſeuſ mōi aliquo ymaginè euſ in-
tueatur Ita ego putaui timuiq; ne pe-
nitul menſ mea occaecatur. ſi alpice-
rem ref oculif & quolibet ſenſu p gere-
illaf attingere. Vitum ergo mihi eſt
ad rationes ut confugere inillifq; uc-
ritatem reß conſiderare qæ qdem.
fortafle ut ego cœcto quodam modo
no licet. Haud enim multum affenti -
or ut iſ qui rationibus conſiderare
pgat ea que ſut in ymaginibus ma-
gis conſideret. qæ iſ qui inſactiſ uer-
satur. Veruntamen hanc uiam mi-
hi affupſi ſupponenſq; ratione quam
puto ualidiffimam que tuq; uideantur
mihi conſonare: illa ego pono tanqua-
uera ſint idq facio & in cauſis terum.
& in ceteris omnibus que uo no ui-
deantur illi rationi conſonare tam-
qæ no uera habeo. Volo tibi magiſ ex-
planare que dicam. nam puto te-
adhuc no intelligere: Non & depol
inquit cebef no multum: Nihil no-
uum inquit dico. ſed quod iam ſe-

pius in supiori disputatione dicere
nō desidi. Ptorius igitur tibi oſten-
dere hoc cāx genus quod equidem
ſecutus ſum. Et redeo adilla de can-
tata. & ab ipsis initu facio. ponenf
aliquid eſſe bonu ipſum ſecundum
ſ. item pulcrum. magnu. & cetera
omia. quod ſitu mihi daf atq; conce-
duſ. Ipero exhiſ tibi caim oſtendere &
reſire. quo mō animuſ ſit i mortality.


ce A. toqui inquit cebel: quali uō me tibi
dante non ante uerteriſ concludent.

50. Confidera inquit poſt hec an tibi uide-
atur idem quod mihi. Nam mihi ui-
detur liquid eſt aliud pulchrum eſe-
q[ui]a participat ipſius pulchri. & ce-
tera quoq; ita dico: Huic tu cauſe co-
sentis an nō. Aſſentior inquit / Non so
igitur in quit ille ultra intelligo neq;
ualeo ceteraſ haſ p[ro]clar[ato]ς caſ cognoſ-
cere. Verum liquid ame querat. cur
aliq[ud] ſit pulchrum. aut cur colorem.
heat Floridum aut dignitatem aut
quippiam tale. cetera q[em]dem gaudere
ſino: turbor enim in aliis omnibus.


Hoc autem simpliater & fortāſiſ ſtul-
te teneo: nihil aliuſ eſſe q[ui]d faciat
ipſum pulchrum. q[ui]a ipsis pulchri ſiue-
preſentia: ſiue communo: ſiue qualifiuſ;

43

affidentia: neq; enim hoc affero: sed quod pulcro omnia pulcra fuit pulcra. Hoc mihi uidetur tutissimù respondere: & mihi & aliis: atq; hoc tenent puto: nung cadere: sed tutum eè me & alium queuif ita respondentem omia salicet pulcra pulcro fieri pulcra: Nù tibi uidetur: uidetur inquit: Et magnitudine ergo magna: & maiora maiora: & paruitate minora: minora: 50

“ Priorul: Non igitur tu afferentieril: liqs 50 aliquè dicat capite minore eſſe q; alter: & eodem mò ſi minore hoc ipſo minore: Sed attestereril nihil te dicere niſi ome maiuſ non aliter maiuſ eè q; magnitudine: & propter hoc maiuſ: salicet propter magnitudine, minuſ aut nullo alio minuſ niſi paruitate: & propter hoc minuſ salicet propter paruitatem: Timerel emi ut opinor nequif instaret ſi fa- tereril aliquè capite maiore: & mi- norem: primo quidem eadem re: ma- iuſ: & immuſ eè minuſ: deinde qd capite que reſ parua eſt maiorem eſſe maiore affirmareſ: Hoc autem nostri instar eſt: ut paruo aliquo mag- tum quiddam eè dical: An tu nò timerel hæc? Et cebel subridenl: “

equidem inquit. An nō ergo inquit. Sō
ille decem octo plura eē duobus: &
hac de cā excedere timerēs dicere
nō aut mōtitudinē & propter multi-
tudinē: & similiter bicubitum cubi-
tali medietate eē maius nō aut mag-
nitudine. Nam idem est metus. Max-
ime inquit: Quid aut si um unus
ad datur, ad ditamentū eē ca[m] ut
duo fiant, aut si diuidatur diuisionē
dicere nō formidare[s] ac uemerenter
uociferare[s] ne s[are] te-alo mō quicq-
fieri, ni[s] participatione proprie eēntie
cuiq; cuius fit particeps: & in h[ui]s nō
hre te aliam ca[m] cur duo fiant ni[s]
participatione duitatil: oportereq;
ut participia sint hui[que] sint futu-
ra: & unitatil quod c[um] unu: H[ui]s,
aut diuisiones adq; adiunctiones &
alia[s] hui[que] modi pompal ualere ſin-
ref: relinquereq; ſapientioreſ. Tu uero
metuenl quēadmodum dic[iti] solet tua
umbra tuam q; ip[s]iam, complexus tu-
tam pol[itionē]: res[pondere]l & liqui[
s] ultra instaret: gaudere ſineres: nec
res[pondere]l donec illa que illuc tendut
confiderasse: ut et, ad in uicem cōſonat
aut diffonant: Cum uō illius ip[s]uoso-
porteret te afferre racionē: eodem mō

afferreſ: Et alia rurſul ponenſ que ex
ſupioraſul belluſima uiderentur. quo
ad ſatil habereſ p[er]gereſ ſimul aut nul-
lo m[ō] miſcereſ ceu ſophiſte uerboli cu
de p[r]n[io] diſputatur & de iſ que ap[er]
cipio manāt ſi m[ō] uelleſ alig[que] rem in-
uenire: Nam illuſ fortaſſe nulluſ eſt
ſermo de hoc neq; cura: ſed cu[u] ualeant
p[li]ſapientia c[ui]cta miſcere t[am] no poſſu[t]
ip[li] ſibi iuuenire: At tu ſiq[ui]dem eſ phi-
loſphal ut ego dico ita facereſ. Veruſ-
lime inquit auſ & ſimmiaſ & cebet

Digne profecto ophedon, miriſce-
enim mihi uidetur explanatuſ eſſe,
etiam paruſ ſapienti. Vehemè-
ter q[ui]dem oeche[ct]el omib[que] qui adevant
uiſum eſt: Non iuferito cum,
nobuſ quoq; abſentib[us] qui n[ui]c tande,
audiuſ. Vexque erant poſt hec dic-
ta: Poſtq[ui] hec illi conceſſerunt
aſſenſeruntq[ue] eſſe aligd q[ui]da[n]n; uſto[que]
& e[que]dem alia part[i]cipia ip[er]o[que] an no-
minatione hr[è]t: deinceps introgawt
ſocrateſ hoc m[ō]. Si ergo inquit ita di-
c[ui]s cum ſimmiam ſocrate quidem auſ
e[que] maiuſt: phedone autem minorem,
nō ne dicti eſſe utraq[que] hec i ſimmia,
magnitudinē ſalicet ac paruitatem.
Ego quidem: Atqui inquit ille cu[u] diuſt

c.c. 4

p. 5

50

quam

simumque excedere locatem, concedi, non ut uerbil dictur, ita uerum esse non emi uta nã institutus est simum, ut hoc supe, quo simum est. sed magnitudine, q[ui] h[et] neq; rursum locatet, sapatari, qa[que] locatet sit. sed qa[que] prediut magmitudine, paruitatem h[et] Veru est. Neq; rursum aphedone, sapatur, quo phedon sit, sed magnitudine, qua[que] het phedon,

puitas.

Magnitudo.

p[ro]simum paruitate. Ita est. Sic ergo s[an]simum cognomêtum, het parui & magni quod mediut sit inter ambos atq[ui] alteriut quidem magnitudine, p[ro]uitate, sapat. altiut u[u] p[ro]uitate, magnitudini cedit. Et sumul hec dicens

subtrahere, dico aut ea de cauſa quod cupio wideri tibi idem q[ui] mihi nam mihi q[ui]dem uidetur non ſolum ip[s]at magnitudo nolle unquam sumul magnam ac paruam esse. sed etiam que in nobil est magnitudo nolle unqua[que] sumul magna ac paruam esse, sed etiam q[ui] in nobil est magnitudo núq[ui] re recipe paruitatem neq; uelle, sapat. sed al[iter] utu[n] necesse est aut fugere & le

subtrahere, cu[u] illi contrarla paruital aduentat. aut cu[u] ad uenerit interiff.

subſiſtenſ aut recupienſq; paruitati: noſet eē aliud q; effet quem admo- dum ego cù recepim subſtinuerimq; puitatem uiuenſ adhuc ut uuo par- uul ſum illud aut nullo mō auſum qd magnu foret paruū eſſe: ſic p[ar]- utaſ que in nobil eſt nō uult unq; magna ſuſſe neq; eē nec quicq; aliud contrarium donec eſt quod erat ſi[]l- contrariu fieri & eē ſed aut abit aut interit cum illud aduenit: Penitul[que] inquit cebel ita mihi videtur: Et q; dam exyſ qui a[de]rant cù hec auſiſ- ſet, quiſ aut hec fuerit nō plane me- mini: Diſ boni inquit, nō ne ſupiul[que] dictu eſt contrarium h[or] que nunc confitemur: exminori ſedicet maiuſ fieri: & exmaiori minuſ: eēq; pro- fecto gnationem contrariu excontruiſ.

Nunc aut dicere uidemini ipſoffibile hoc eē: Et ſocrateſ attollenſ caput atq; auſcultanſ: audacter inquit monuisti: nō t[u] intelligiſ differen- tiam inter hec que nunc dicta ſunt & illa ſupiora: Tunc eni dicebatur excontraria re contrariam fieri: Nunc aut contrarium ſibi contrariu non fieri neq; in nobil neq; in natura: Tunc qui dem o amice de iſ que contraria

habent dicebamul : appellanteſ ipſal
illor cognomine : Nunc aut de ul-
lif ipſil que inſut unde cognomen.
hint ea que noiantur hec aut ipſa
núq̂ falli ſumul uelle factione ui-
cartam ſuſape. Et ſimul alpiciens
cebetem inquit Num te quoq: oce-
bel aliud ilor turbauit que mo ille-
retulit. Ego uero inquit cebel : ita
ſum institutus ut affirmen no eſſe
multa que turbent Confessi ſumul
igitur inquit ſocrateſ núq cōtenui.

Penitus inquit. Illud preterea anim-
aduerte, an concedendum fit. Cali-
dum quid uocans & frigidum. Equi &
dem. An uelut niuem & ignem. Ne-
quaq : Aliud ergo quid dam abigne.
calidum : & aliud quiddam amue-
frigidum. Ita Veruntamen ut puto
"tibi uidetur núq nix dum nix fit re-
cepto calido quemadmodum. ſupiuf
dicebamul ampliuf fore ut erat.nix
& calidum : ſed adueniente calido.
aut ſubterſugere aut interire. Pror
ſul. Et vurſul igne aduentate ſeigi-
do aut ſubterſugere aut extinguí.
non tamen ung audebit recepta
ſrigitate ampliſ ſe igniſ ut erat
& frigidum. Vera inquit nartaf."

Nyx. ignif.

50 Sunt igitur inquit Socrates, nò nulla
cius modi, ut nò solum ipfam speciem
dignentur, suo noie p. omne tempus,
uerum etiam alud quiddam quod
qdem nò est illud: ht tamen illius for-
mam semp quicung fit, forfitan ihoc
manifestus erit id quod dico: Impar-
enim semp oportet hoc nomen habere
quod nuc diuatus an non: Prorulut?

An igitur hoc solum, an quid aliuod qd
qdem, fit, nò impac: tamen oportet ip-
sum cum suo noie hoc etiam mò ap-
pellari semp, qa natura ita fit institu-
tum ut ab impare nunq deferatur.

Dico aut eê hoc ceuternarium & alia
multa: Confidera enim ternarium,
num tabi ui deatur & suo noie semp
appellandus & imparit, qd qdem,
impar nò est idem quod ternarius,
fed tamen ita comparatut est & tee-
narius & quinarius & omnis medie-
tat nui ut quarnq nò fit idem, quod
impar tamen semp quibus eog est,
impar & rurulut: duo & tria atq; i
omnis alter ordo nui qq nò fit idem,
qd par tamen quibus eog est par.

Concedit ita nec nec: Concedo inquit.

Anim aduerte, igitur qd ego uelum often
50 dere est aut tale: Videntur mihi nò

solum ea que ad in uicem contraria fUt
sele no re recipe, uex etiam. illa que no
fUt quidem cōtraria. ſemp tamen,
hint contraria, nunc re recipe ſpeciem.
cōtrariam illiu que in ſe ſunt: ſed ea
ueniente aut euadere aut interire.

An forte no dicemur ternarium. prius
interire & quod auſ aliuſ pati qua
ferre ut donec tria ſut paria fiant.

Ita prorsuſ inquit cebef: "Non tni inquit
socrateſ contrariuſ eſt binauriuſ terna-

rio: Non certe inquit: Non solum ergo
ſpeciels contrarie ſe adin uicem no con-
patiuntur: ſed quecuiq; alia ſint que
aduentum contrariok no ſub ſtineant.

Veriffima inquit narraſ ſuſ ergo expia-
mur hec ipfa diffinire qualia ſint?

"Maxime": An uero inquit socrateſ ita eet,
ut quodcuiq; ita occupent id no solum
ſpeciem ſuam cogatur tenere ſed con-
trario aliquo idigere. "Quěadmodu
aſſ.Vt nup inquit dicebamuſ. Saſ
enim quodcuiq; ternarij ſpeciels occupet
netefle hve illud no solum ut tria ſint
ueru etiam iparia. "Ita eſt huic ergo
dicebamuſ contrariam ſpeciem illiu que-
hoc p[rae]ficaat nunc oino accedere. Ne
quaqua p[rae]fiebat aut diſpar. Ita
con
traria uero ſpeciels eſt par ſic eſt. Ergo

adternarii num parisi species nunquam pueri est. Nunc experiri ergo parisi est ternarii nus. Experiri impar igitur est tenuis. Quinmi. Quod ita q; ego dicebam diffimiri qualia foret et a que quanq; no lunt contraria alii tamen contrarium. ipsum no recapiut; ceu nuc ternarii: q; no lit pari contrarii. nihil magis tamen ipsum recapiit; nam contrarium illius semp teet. & similiter binarii. impari. & ignis frigido. & alia multa. Sed uide an sic diffimendum lit ut dicamur no solum contrarium non rei pe contrarium; uex ne illud quidem quod afferat alii quid contrarium ei ad quod accedat forens eu i quod aderat contrarietate.

Rursum aut recordare neq; enim iutile sibi admorere nec quinq; paritate rei pe posse nec decem imparitatem quod duplum est. Hoc igitur ipsum alii contrarium tamen species imparitati no recapiit: neq; semitotum neq; alia eu i linodi nec semis species toti i neq; rursum triens & cetera talia si ita concedi: Pro rursum inquit consedo tibi q; affentior: Rursum igitur mihi a capite refer ne tamen ad id quod interogo responde sed imitare me. Duo aut iuxta illam firmiffima respondo -

Ternarii.

ce re cupit mortem. Non in immortalibus ergo 50

ce animus est in immortalibus plane. A generationis 50
quit hoc demostrotum dicemus uel

ce quid uidetur? Satis superq; inquit 50
cebet. Quid ergo inquirt socrate? Si
impari necesse foret imperdibile esse,
non ne tria quoq; impudibilia forent.

Certe inquit: Ergo & si incalescibili necesse foret in perdibile esse: cumquid adniuem calidum admoueret; subter fugeret nix ipfa in columnis & illique facta nec ullo modo interiret: nec ferendo iter caliditatem iniperet.

Eodem modo reor si in frigescibile inex-
tinguibile foret: cum frigidum aligd
ignem in uaderet nunc extingueretur
ignif sed in columnem se subtraheret.

ce Necesse est inquit. Ergo eodem modo necesse est ut de mortali dicamur: si dem. inmortale in perdibile est: nullo modo pot fieri ut animus adueniente morte. intereat. Nam mortem qdem. exiis que: premissa funt non recipiet: nec erit mor-tali: quem admodum hec tria nunc exerunt par. nec rursum impar par. nec; ignif: frigidus: nec certe que e. migne: caliditas. Sed quid prohibet dicet fortasse quibuscumque par. quidem ipsum: nunc impar fieri sup uemente pari-

tate ut dictum est: destrueto tamen
eo par proillo fieri. Hoc liqui ducat
neqnum ei repugnare: neque dicere no
est destruendum. nam inpar quod est
non uti; in destruible est: Cum si
quam hoc nobilis concedat faciliter opti-
neremus inpar & tria aduentante
pari effugere atque euadere & eodem
modo deigne & calido & ceteris huus-
modi. An non putat? Maxime iquit?

Nunc igitur eodem modo de in mortali
inquit: nam liqui mihi concedat in-
corruptibile est: animul noster non so-
lum in mortali erit, uer etiam inper-
dibilis. Si uero non concedat alia rati-
one opul est: Nihil opul est inquit ad-
hanc: Sero nang; cetera corruptionem-
non recipient. si id quod in mortale est-
numq; est corruperetur: Nam deum so-
quidem non arbitrot inquit socrate:
& ipfam uiuendi spectem & si quid alud
imortale est univerси confiteentur
nunq deperire: Vnueri me hæc cito-
inquit hominem: multoq; etiam magis
ipf ut opinor di: Cum igitur id quod so
inmortale est in corruptibile est: no
ne animul si in mortali est imperdibl
li quod; foret: Necesse est inquit Ad so-
uentante igitur morte id quod i hoë
ad iuicemite mori & cœipore mi
amis auferio

Animi ad inf. ⁵⁰

mortale erat moritur: quod aut imor-
tale solpeſ & corruptum abienſ mor-
ti ſe ſubtrahit. Ita uidetur. Potissimù
ergo inquit ſocrateſ animul in mortalil
& incorruptibilis eſt & nimis erunt
animi apud inferol. Equidem inquit

50

cebeſ: neq; contradicere ullo modo poſſu;
neq; tuil rationibus non affentire. Verx
ſiquid aut hic ſimmal aut quifquam
aliuſ dicere vult: bene fecerit ſi non
ſilebit, nam neſcio in quod aliud têpui
differat ſiquid dehil rebus uelit aut di-
cere aut audire. Atqui inquit ſimmas

c9

nec ego heo quicq' quam obrem. no putè
illa ee uera que ab te dicta ſut. ſed ti
rei magnitudine & in becauſitatem hu-
manam. confiderant cogor non dum fi
dem preſtare. Non ſolum dehil ofim-
tia inquit ſocrateſ rectiſtme ſentil.
ſed dehui etiam que primo polita erant.

51

Que quidem & ſi uera uideantur uobil.

attamen diligential confideranda ſunt
atq; ſi illa ſuſſicienter dicta que ad modu
ego reor in ueniatil ratione ſequamini
quantam homini poſſibile eſt: & ſi hoc
ipſum manu ſeſtum fiat: nihil querê-
dum eſt àpluſ. Recta inquit aſi. Hoc

50

51

tamen inquit o uiri par e cogitare ut
ſiquidem animul noſter in mortalil ſit

curatione in diget non solum ppre-
senti in quo uiuere dicimur: uerum
etiam pro universo tempore: p[ic]ulo-
sum enim atq; graue putandum est
fiqs animum suum neglexerit. Nunc
s morf est totius interitus: plurimu-
lucraretur in probi: cum & a corpore-
& a pravitate simul cum ammo p-
mortem liberarentur. Nunc autem
cum in mortalif apparat eſe animul.
nullum ſup est refugium neq; tata-
men malor niſi ut optimul & ſapien-
ti ſimul fiat. Nihil enim cum dederit
ſecum deſert animul preter erudi-
tionem atq; alimoniam que qdem
uiſ qui mortui ſunt plurimu condu-
cere uel ob eſſe dicuntur. flatim in-
phapio illuſ pfectioniſ. Ferunt eni
unum quemq; cum deccesserit. abeo
demone qui iuuent[em] ad huc fortutu-
erat. trabi in aliquem. locum ubi opor-
tet ſimul collectof iudicari & poſt-
fententiam ad inferna proficaſi: illo
ducente: cui mandatum est ut hinc
profiſcentef ad illa loca traducat.
Nacti autem illic que oportebat nan-
ciſi: & quoddam. tempuſ con mora-
ti ab alio duce huc reducuntur imul-

Kelaphus.

to atq; longo circuitu temporif. Eſt
aut uta non ſimplex quemadmodum
aut telephul apud eſchylum. Iſt.eni
ſimplicem callem, aut ad inferol ſtere.
mibi uero neop, ſimplex widetur eſſe
neop, unuſ non enim ducibul opus
eſſet cum nec errare in eo quiſquam
poſset. Sed nimirum multoſ habet
tramiteſ multoſ; anſtraeſt ut exſa-
crif ritibul licet coniectari. Mode-
ſtul ergo ac ſapienſ animuſ ſponte ſe-
quitur ſua. nec ignorat preſentia. In-
fectuſ uero cupideſtate corporiſ p[]mul-
tum tempuſ ut ante dixi circa illud
uolani & circa uiſibilem locum uehe-
menter reſuſtan[]ſ ac multa paciens
uix tandem abeo demone abducitur.
cui eſt cura euſ mandata. Cum uero
adea loca puenerit ubi ceteri quoq;
animi ſunt: quiſq[]u[]n munduſ inſpi-
mil[]eſt: qui uel inuſta ſe cede poſsu-
erit: uel alia fecerit que h[]oq affinio.
& affinio[]num animoq opa ſunt: h[]une
quidem animu omnes fugiunt atq; de-
clinant nec ulluſ reſp[]itut qui ſociuſ illi
aut dux uelit fieri. Itaq; omni auxi-
lio deſtitutuſ eouſq; erat quo ad certa
ſiant tempora: qu[]e cum aduenerint
ui ip[]la fertur in habitatione conue-

quid Eſochilus de iſi[]ne

Demon g[]treuſiodaius

nientem libi. Purus aut animus qui
honeste uitam tranfierit. deoſ forti
tur duces habitat; inloco decenti.
Multi uō ac mirabileſ ſut terras loci.
ipſa q; terra neq; talif neq; tanta eſt
qualem aut quantam arbitrantur
ij qui de ipſa loqui ſolent. ut mihi a-
quo dam traditum eſt: bie ſimmiaſ.
quid aſi inquit ſocrateſ: Nam de ot
be quidem terras p multa ipſe quoq;
audiri non tamen hec que tu uera
putaſ: libenter igitur exte audirem.
Porro mihi o ſimmia inquit ſocrates
nequaq uidetur eē glauci artiſ nar-
rare que ſunt. ſed ut pote uera traſ-
cedere mihi uidetur illius artiſ faciſ-
tatem. Et cum ego forſam no ſuf-
ficerem. tum ſi maxime ſufficerem.
certe hec mea uita non ſauf effet lon-
gitudini narratiſi: formam tamen
orbil terre eiuſq; loca cuiuſmodi eē-
rear nihil me prohibet dicere. Hoc y
uero ſatil eſt inquit ſimmiaſ. Puto
igitur inquit ſocrateſ: Primo qdem
ſicut in medio celi rotunda terra: ne-
q; aeril illam in diſere: neq; cuiuſq
talif adiumenti ne deu idat. ſed ſuffi-
cere uni formitatem celi atq; ipſius
terre equa pondera: Ref eum equi

Terra roanda.

Ponderis

ponderat if imedio alicuius similis poli-
ta nec magis nec minus ad aliquam.
partem inclinare potest. sed similiter
existens fine ulla inclinatione manet.
P
rimo quidem igitur ita mibi p fluadeo
inquit: Recete id quidem inquit sim-
miaf. Preterea inquit ingentem esse-
terax orbem puto. notus incolere alpha-
fide adharculeaf colunas inparua qua-
dam eius particula: ceu ranaf. aut for-
micaf circa mare: aut paludem habi-
tantef. Esse uero & aliof alibi impluri-
bus locis huius modi bitatoref. habere-
enim terram inaltaf ubiq; ac uariaf
concuitatef in quaſ confluunt aque.
nebuleq; & aer. Ipsam autem terra;
puram in puro iacere celo in quo fUt
aſtra: quem pleriq; eorum qui ita trac-
tant ecthera appellant. Ei quidem-
ſubjecta hec esse ſemperq; confluere
interre bitatus. Nol utaq; habitanteſ
iniftis concauitatibus arbitramur
in ſupſicue terre habitare: uelut ſiqs-
inprofundo pelagi habitant putet ſe
ſupra mare habitare: & ſole; ac cetera
aſtra peraquam alpicienſ mare ipsum
celum esse opinetur: cum propter tar-
ditatem atq; inbeccillitatem nunqua-
ad ſummum marif euaferit nec; caput

phallic.
Herulis coline.

extulerit undif. alpexeritq; quanto
hic locuf purior & formosior fit.

Hoc igitur idem nobil contingit na
habitantef in quadam orbif concawi
tate putamus supficié incolore: ac-
remq; celum uocamul· ut pote per-
illum motul· astrox in tuentef quod
eſſe idem arbitramur quod propter
inberillitatem tarditatemq; ad ſupre-
mum aerem nequeamul· puenire.

Nam ſiquif ad ſumum cuaderet: uel
alif fretul· eo uolaret exeo loco pro-
dienf cerneret, q[ui] admodum p[il]ſes
exmari emergentes hec nostra alpia-
unt: Et ſi natura aduidendum ſuffi-
ceret: congoſkeret illud eſſe ueru
celum: ueramq; lucem ac ueramter-
iam. Nam ita quidem que anobis
incolutur terra: iſtuq; lapideſ totul
deniq; iſte locuf abefus eſt atq[ui] cor-
ruptul· ut ea que in mari ſunt alſal
ſitate: Et quemadmodum in mari
nibil boni ut ita dicam. nafcitur:
neq[ui] p[er]fectum quicq[ui] eſt: ſed haveна
limul· fordeſ lutusq; in enarrabilis:
que reſ ubi cunque terra ſit etiam ad
haſ nostraf pulcritudineſ nullo modo
comparari ſunt digne: ſic illuf loci,
pulcritudo: huic noſtre plurimum.

in mari nihil boni
nafcitur.

prestat. Si enim & fabulam narrare oportet; pulcrum me hecule dignum q; auditu est; qualef in ee terrarum ore que subiacent celo. No suero in - 51 quit sinnial hanc fabulam libentif sime audiemus. Ferunt igitur iquit 50 socratef talem esse illius terre faciem liquif de sup in spiciat qualef sunt ite pile que ex duodecim cornis facte sunt. uariam salicet coloribus; distinctam- quorx hic nostri coloref quibul pictoref utuntur. similitudinem quandam retinent. Ille autem univerfam tram ex uif atq; adeo longe adeo nitidioribb ac purioribus esse: partim quidem purpuream mira pulcritudine: partim uero aurei coloris: partim gypfo niuemq; candidorem ceterif etiam co loribus multe; atq; pulcrioribus diffingui. q; ad nostram noticiam puenerit.

Nam ital: ipfis concavitatef euif aqua aereq; repletaf unam inter cetera: speciem colorif afferre nitentem inter cetero: colorx uarietatem, ut una euif ſpecies ſemp ueltra appareat. In hac autem teria ut confentaneum est: ſimilef nasci arboſeſ & floreſ & lapideſ eodem modo habere p ſectionem. Iuaci ditatem: coloreſq; preſtantiffimof quorx

similitudo. p.
ad μυδία

quidem fardia. iafpidel: ſmaragdi. ce-
teriq; enuſmodi lapilli: qui apud noſ
in preno habentur: particule. quedam
ſunt. Illic uero nihil eſſe quod non
tale fit aut etiam. formuſuſ. Eſſe:
autem huuſce rei caṁ quod lapideſ
illi puri ſunt. nec q̃ admodum noſtri
aputredine ſaleq; corrupti: quiſuſ in-
hunc locum. conſuentuſ. lapideſ: ani-
malia planeq; inſicunt utatq; egro-
tare coguntur: j[p]ſam uero terram,
ornari auunt iſt[que] omnibus. & preterea
auro. argento: ceteriſq; talibus. Pre-
fulgentia quidem iſta nſa[]cra: multitudi-
ne ac magnitudine ſua ubiſ; diſuſa[
]ut felix ſpectaculum fit ea uidere.

Animalia uero eam incolore cetera mul-
ta & homines: partim circa aerem:
quem admodum noſ circum littera ma-
tris: partim etiam inſiſulſ que aere cit-
cundantur: haud procul a continenti.

Et ut breuiter dicam quod nobilis aqua,
& mare ad noſtrum uſuam. idem ibi
eſt aer: & quod nobilis aer: idem illic
ether: Tempora uero apud illoſ tantam
clementiam habere: ut nulli ſubiace-
ant morbo & longe ſint uiuacoreſ
quam hic: & uis[u]o & auditu: & pru-
dentia: atq; omnibus huuſcemodi tam-

Lapidesque preciōſte inote

v[b] u[ra]q.

pulchri ſitu: et salutem

Aqua.

Mave

Aer.

Aetnæ.

tum anobif distare. quantum aqua ab
aere. & aer abethere puritate lupera-
tur. Eſſe preterea illic deoſ lutus atq;
ſana inquibul re uera habitant dij
& reſponſa & diuinationeſ & deorum
ſenſuſ taleſq; familiaritateſ eſſe adin-
uicem. Solem uero ac lunam talem
apud eos cerni qualeſ in ueritate ſunt.
& ſimiliter inceteriſ quoq; reſuſ beati
tudinem hre. Vnuerſam utaq; tram
& ea que circa terram ſunt. ita natu-
ra institutam ſerunt. Eſſe aut i pſa
loca: quedam uxta concauitateſ euſ
circumpoſita: frequentia ulla quidem.
partim q; profundiora atq; ampliora q
uſ inquo noſ habitamuſ. partim profu-
diora ſed tamen aretiora: non nulla uo
aptiora ac minuſ profunda: hec aut
omnia ſubterra adinuicem multifaria;
obuiare: & in amplitudine ſua atq;
inbreuitate & exiſuſ habere quibul
magnam aquarx uim ex altero ialterx
tamq incrateraſ conſuere & ppetuoq
aluminu[m increduib[ileſ magnitudineſ
aquarum calidaq ac fígidaq. mul-
tumq; ignem atq; igniſ ingentel annel.
multoſ preterea luculenti humoreſ.
partim purioriſ. partim inſectoriſ.
ceu torrenſ luti / qui inſicialia eſt /

SOL.
Luna.

Sicilia.

Magni chasma

Poez.

& iuxta ipsum torentem fluentes an-
nel. quibul singula compleri loca
qua flunt. Hec autem omnia for-
lum deor lumq; fieri uelut inani-
tatem quandam terre. Est igitur
hec inanital per eulimodi naturam
unul aliquil extelluril hlatibul.
magnu profecto chafma & punuer-
sam terram porrectum, ut de illo
aut homeruf dicenf. longe minul
baratrum stat subtellure pfundum.
Ouid & ipse alial & miti pretereapo-
etat, appellant. Inhoc enim. chaf-
ma unuerfi confluunt amnes rur-
suq; inde effluunt. Sunt aut singu-
li talif qualif terra est qua labuntur.
Causa uero quare effluunt atop in-
fluunt hec est: quod nec centrum
nec firmamentum het ille humor
quo fit ut elevetur & rursum de-
orsumq; feratur, idem quoq; facit
aer & spiritus qui circa illum. est.
Sequitur enim ipsum sive adulterio-
ra telluril. sive ad hec loca conten-
dat. Ac uelut respirantium conti-
nenter spirat ac respirat flatul. ita
illic elatul abhumore uentus in eun-
do ac redeundo uehementel quoldam
flatul procellasq; ciet. Cum itaq;

decedit aqua meum locum qui in
ferior uocatur fluunt unde adul-
teriora tre conplentq; illa loca/
uelut ij qui hauriunt. Ast cum
illa linquent huc se convectit hec
quoq; loca conplentur. Post q; uero
plena sunt p ruol terram; ex hau-
riuntur & cum illuc puenerunt
quo lingula contendunt: mare por-
tu: amnef. fontesq; efficiunt. Hinc
uero rursum sub terram euntia par-
tim plongioref anfractus, partim.
pbreuiotes ac tardioref in tartara
redeunt: alia multo profundus.
alia parum omnia tamen intra ef-
fluxionem irrupunt & quedam ad-
uerfum quam effluunt quedam
uero circum euntia ſemel aut plu-
rief ſpiraſq; circa orbem terrarum
uelut anguel ſacientia & quantum
fieri pot deſcendentia: rursum immi-
ſcentur. Pot aut utring; uſop ad-
medium fieri deſcenſus: ultra uo
nequaq: nam deinceps aſcenſus fo-
ret ad utrang; partem. Sunt igitur
& alia multa ac uaria fluentia ſed
preſipua quatuor quos omnium-
maximum atq; extimus, terram cir-
cundanf: occanuſ appellatur. Hinc

al' undeatur

Locus aquaſt

Acheron.

autem e contraria regione fluit acheron
qui p deferta & subterranea fluens loca
in acherusiam fluit paludem, quo pleri
q; decedentium animi pueruunt. ibi;
pliquod tempus ut fata iubent con-
morati: quidam longuus, quidam bre-
um decidunt iterum in uiuentiun.

Acherufia palus.

genera. Tertius aut fluvius lupiorum.
medius fluit: nec multum iter pro-
fectus cadit in mediu locum. multo
igue flagrantem: fitq; exeo palus aqua
lutoq; ferens: nec ea minor q. fit nonq
mar.

phlegetöta.

Hunc circumfluit turbidus ac
lutulentur terrae; circundata ad ex-
trema acherusie paludis puerit: nec
tamen irrumpt. sed circumabortus
atera in fia tartarum influit: hinc est
quem phlegetonta uocant cuius iiii
quidam abeo deriutati, quibusdam illof
terrey emergunt.

Tartarus.

Contra hunc tarta-
rus exadit. primo quidem in loca fera
& aspera ut ferunt: colorem nero talem
hét qualem oceanus, quem flugium ap-
pellant. hinc fluvius paludem fligiam
facit qui in hunc locum cadent uireq;
ingentel in qua affuinenf subterram.

Sugra pallus.

Se condit tectus; currit aduerful py-
riphelegententa. & in acherufia palude
illi fit obuiam. nec ibi tamen huus flu-

Pnymphlegontota.

Poe&g.

uij aqua cum aliquo milcetur. fed in-
giro cunenl fluit intartara contra
pyriphlegetonta. nomē aut huic est-
ut poete dicunt cocytus. Hoc ut dispo-
sit cum puenerunt defuncti ineum
locum. quo demon unu quēq; portat.
primo illuc indicantur. & qui iuste pie-
q; uixerint & qui fecit. Si igitur me-
dum conperiantur in uita tenuisse
sua quilo; vehicula ascendentes. & su-
per ul delati adpaludem puemiunt
acherufiam. ibiq; hitant in iuriarx
penal dantes. & cum purificati sunt
ab sol uuntur. & recte factos digna
premia reportant. Si qui aut propt
magnitudinem peccatorx in favibus
ecce conperiuntur. qui sacrilegia multa
ac magna. qui cedet nefarias contra
legest. qui alia ustor affinita ppetrati
fuerint. Hoc quidem omnes conueni-
enf forf intarta& abict unde nunc.
egrediuntur. Oui uero multu peccae-
rint quidem. fed tamen fanabilia fut
eorx peccata. uelut liqui contra patrem
uel matrem puim aliquid fecerit natuf.
uerum incetera uita ut decenf erat il-
lof coluerit aut simili quodam modo
homicide fuerint. y ut intarta& qui-
dem cadant necesse est. fed pānum.

al'tarta&

Cocytus.

Sacrilegi...

Contrà patre aut mireğ.

55

illuc conmotati reiciuntur abestu. Ho-
micide quidem incoeytum patentu
uō violatoreſ inpriphlegetonta. Jnde-
aſtuijs delati. cum ad acheruſiam p-
uenerunt paludem. illuc clamant uoc-
tantq; col quos necuerut uel inuiriſ
aſſecerunt. ſuppliaterq; rogant atq; de-
precantur ut ſinant ipſos paludem
intrare. Quod ſi impetrare queunt
defcendunt illuc ſinemq; acripiunt x
malor. Siuero nequeant p[]luadere.
teferuntur intartar. & inde turſul
influoſ. atq; ita deferri no ceſſant
quo ad impetrauerut abiſ quos aſſe-
rant inuiriſ. Hec emm pena audia-
bul iniuncta est. Qui aut egreſiauix
iſſe in uenientur. iſ ſut qui exiſter-
reniſ loci tanq. ecarceribul liberati
adalta contendant. puraq; ſup[]tram-
inhabitant loca. hoq uero ipſo[] qui-
cunque, philofophia purificati ſunt. ſune-
corporibul in eternum ſiuunt. & domi-
tilia quoq; puriora q[]ceteri nanciſant.
quoq domi[]cioq pulcritudo nec faciis
dictu est. nec preſenſ tempus addicen-
dum ſufficeret. Sed hoq quidem gratia
que numerata ſunt at interendum certe-
eſt. ſimmi[]a ut uirtutem ac ſapientiam.
inprefenti uita habeamuſ. Nam & pre-

mum huic se rei preclarum est &
spes potenti ingens. Hec igitur sic
esse quaedammodum narrata sunt non
decetur. Uirum sane mentis afferere:
Quod tamen talia quedam ac similia
sunt, circa aios nostrae eorum domui
lia: quando quidem ipse animus in
mortalis esse appet. & dicere mihi
widetur & dignum ut pudicitatis ita
esse censeamus: honestum, quippe pi
culum est oportet; hec quasi carim-
na mentibus nostris infundere. Qua
de causa ipse iam dudum protrahofus
lant. Isto ergo gratia bonam spem de-
animo suo hære debet quicung; ornatu
corporat, ceterisque; uoluptatibus pretis
tangit alienum atque aduerisque discendi
cupiditate flagravit & non alieno sed
suo ac proprio ornamento animum de-
corans, continentia, justicia, fortitudine,
libertate, ueritate, expectat ex hac
uita migrationem, ut imigratur, cu
sata vocabunt. Vol quidem igitur o
simia & cebet aliqui, aliaque quandoque;
profeatur eis: me uero nunc uocat
soror ut tragicus diceret aliquis. & fer
me tempus est ut ad lauandum diuer-
tam, prestat emitt ut mihi widetur,
post lauationem uenenum afferere.

Tragicus.

ne molestiam prebeamus mulieribus
inlauando cadauere. Hec cum socra-
tel dixisset, crito sic inquit. O quid
uero istif ofocratef mihiq; agendum
mandaf uel erga filiof tuof, uel erga
cetera. quid agendo maxime tibi gra-
tum fecerimus. Quod semper aio in-
quit ocrito, nihil noui erga uol ipfos
opanteſ & mihi & uobif ipſis grata
erunt quecung facieſ. & ſi nunc q-
dem non confeteamini. Quod ſi uol
ipſos negligeti, neq; uoluerit ſecun-
dum ea que nunc & inſupiori tempe
dicta ſunt miuere, etiam ſi ſepe ac ue-
hementer impreſenti affentiamini, ni-
hilo tamen plus facieti. Ita quidem
inquit crito cure uobif erunt. Sed q-
admodum ut te ſepelliamus tubes.

Vt cum; inquit libet comprehendetis
me, nec ego uol effugero. Et ſimul ri-
denf ad nos converſul, non p fuadeo in-
quit critoni me eſ illum ſocratem,
qui nunc disputo disponoq; huc ſermo-
nem, ſed putat me eſſe illud quod
paulo poſt uidebit cadauer. Iſtaq; ragat
quemadmodum me ſepelliat. Quod uo-
nup aine plurimiſ uerbil dictum est,
cum uenenu bibero non amplius apud
uol eſſe futur, ſed migratur ad btor

cvi

50

cvi

51

Cadaver.

felicitateſ: hoc uideor ſibi ea de cau-
sa dixere: ut uol ſalicet ac me ipſm
conſolarer. Fide iubete igitur prome-
critomi contrariam fideiuxionem.
quam ipſe iudicibus fideiuxit. Jpſe
enim me in iudicio ſi ſtere: uos aute-
me non ſi ſtere cum moriar fideiubete.
ſed abitux eſſe: ne graviter ſerat ne-
ue meum corpul cremari aut ſepelli-
ri cernen. de ploret me, quali dura
patientem. neq; dicat in ſunere pponi
ſocratem aut eſſeri aut ſub terrain-
condi. Certo enim ſuaſ optine crito
improbo dictum. non ſolum in hoc
ipſo peccatum habere. ſed nimis offi-
cere. At confidere oportet putareq;
meu corpul ſepeliri. atq; ita illud ſe-
pelire ut tibi placebit. maximeq cen-
ſebi eſſe iustum. hif dictil ſurrexit
intrauitq; cubiculum quoddam qua-
ſi lauaturuſ: crito aut ſetutuſ eſt.
nam noſ ceteroſ expectare iuſſerat.

Expectabam, ergo de iſ que dicta e-
iant inter noſ ipſos colloquentes at-
q; confideranteſ: non nunc uero q-
rentel fortunam noſtam qui tanq-
parente orbati, reliquum uite temp
orphani eſſemul futuri. Cum ſocta-
tes lautuſ eſſet, delati ſunt adeum.

cremari
fepeliri.

orphani.

puerI suI duol enIm habebat par
uuloI: uauum uo iam grandem:
uenerut & muliereI domesIce ?
Ad eal socrateI cum inpreIentia cri-
tonI serba feruIset: & que sibi ui-
debantur mandasset: ipse dimisit.
pueroI quoq: abire iussit: Ipsuo
adnoI rediyt: Erat iam circiter so-
lis occasional. Nam p multu spacu-
intuI fuerat con moratuI. Ad noI
itaq; locutuI redienI confedit: nec
multa preterea locutuI erat: cum
uenit undeIm uitoru lictor: qui ad-
eum converuI sic inquit: Non ac-
bituI te o socrateI id factuI esse-
quod pleruI; faciunt qui mihi infen-
si sunt: & in digne fuerunt quando
illuI denuntio uenenum esse biben-
dum: non id quidem mea sponte:
sed iussu maginatuI: Te autem no-
ui & incetero hoc tempore genero-
siffimu & humaniffimu & optimu
uitoru oim: qui unq adhuc locum
puenerut: & inpreIentia ut puto
non itaiceruI mihi: sed ius penes quoI
esse intellige huusce rei cauam:
nosti enIm homineI. Nunc uero
seis quem tibi numtium afferam:
Vale & anitere ut quam equo aio

Luctus: XI. VISTOR.

feral necessitatem & simul huius dictis lacrimatibus abibat. Socratea aut ipsum intuens & tu etiam iactuale, & notita faciemus. Simul q[ui adnot conuerimus: q[ui urbanus est inquit homo hic. Nec solum nunc, sed p[ro me tempus me uisebat disputabat; non nunc, fuit; temp uirox suauissimus. Nunc uo q[ui ingenuus me lacrimabat. Sed age ocrito illi p[reamus & si uenemam iam tritum est aliqui afferat. Si non est tritum id ut contereatur. At ego reor inquit crito non dum solum emontu decessisse, neq; adhuc esse occasum.

S. c[it]oq; alios cum si bi nuntiatur. ual de sero illud bibere consuette. Largit[er] cenatol atq; potol interdum uo etiam illo potot quor habebant cupitatem. q[ui] obtem ne adeo festine. nam tempus etiam sup[er] est. Ad hec Socratef decenter inquit ocrito illi ita faciunt que tu commemorati?

Putant enim ut equidem. opinor lucra-cri. Ego aut si paulo post uenenum bi-bero nihil me. Luctari puto, nisi ut me-ipsum derideam tamquam uiuendi cupidum. nec aliud quicq[ui] curantem?

Sed age inquit p[ro]suadere nec aliter facias.

Hec cum audisset annuit puero qui non longe aberat: ille uero exiens & parup[que] cōmoratus redut: ducens secum qui uenenum erat daturus.

Attulit aut id incalice attritum. Quæ cum Socrateſ aspucet cedo inquit bonerit: tu enim hax rerum peritiam. habef[que] quid me facere oportet: Nibil alud aut q[ui] bibere ac deinceps circum ambulare quo adgrauari tibi crura ſentiaſ: poſtea uero procul bentem. quiescere: Hec dicent[que] calicem porrexit. Socrateſ uero hilari ter nihil omnino cōmotuſ: neq[ui] colore neq[ui] ualtu mutato: ſed ualde intrepiduſ accepit. atq[ui] ut confueuerat, taurine ſuſpiciens adhoiem: quid ais inquit hoc poculum ad necandum aliquem ſatis eſt an non ſatil: Tantu[que] inquit ofocrateſ contriuimus quantu[que] putamuſ ſufficere: ſintelligo inquit.

Eſt igitur ad iſ pectendam ut hec trāſmigratio felix ſit: quod q[ui]dem ego facio orog[ui] ut ita ſit. Et ſimal his dicteſ ſuſiſtenſ: ualde tranquille & fatiuer bibit: pleriq[ui] neim couſq[ui] poſtuimus tenere lacrimaſ: ſed poſtq[ui] uidimus illum bibiffe: nequaq[ui] ampliuf: ſed me quidem violabant lacri

Tranſmigratio.

me ac largiter fluebant. Itaq; me
protegens deplorabam. non illum-
quidem, sed me ac fortunam meam,
qui tali amico essem orbatuſ. Crito
autem priuſ etiam. quam ego cum
lacrimal nequiret continere ſurrex-
erat. Nam apollodoruſ qdem nec
ſupiori tempore lacrimare unquam-
ceſtauerat. & tunc uociferanſ atq; ſe-
excrucianſ uenenum reliquit pre-
ſentium cuiuſ uicem non deplora-
ret. prieret ipsum ſocratem. Ille uo-
cum hec animaduertiſſet. quid a-
gitif inquit owri. At qui ego mu-
liereſ demiſeram ne talia facerent
nam audiveram equidem in benedic-
tione oportere defungi. Quaobrè-
quietem agite atq; tollerate. Nos-
uero audienter exubuimus deſtitim?
q; alacrimis. Sed ipſe poſt q[ui]am-
bulatione facta cruta grauari ſenſit.
reſupinuſ iacuit: ſic enim uiserat
if qui uenenum prebuerat. qui ſimul
eum tangenſ paulo poſt confiderant
pedeſ & crura. deinde uehementer
ſtringenſ pedeſ etuſ queſiuit am ſen-
tiret. ſocrate uero negante. rur-
ſuſ ille tibiaſ preſſit. atq; ita ascen-
denſ oſtendit nobil frigere eſ atq;

Apollodorus

Nunc

Mulieres.

Ephesians.

rigere. Ipsa quoque attigit & ait cu
adcor puenerit tunc esse decessus,
am igitur friguerat ee parteſ que
crea pretordia ſunt: cum aperienſ
enim uteſe coopertus dixit: que ex-
trema ſuit uox: ocrito inquit eſeu-
lapio gallum debemſ: quem reddit
nec negligat: fiet inquit crito id
quod tuber: fed uide an quid alud
uelif: hec interrogati nihil respon-
dit: fed paulo poſt commotus est.

Et minifter cum detexit: atq; ipsa lu-
mina fixit: Quod cum crito cer-
neret ora eiuf oculoſ; concepit.

Hic finif ſuit o echecrateſ amic ſri
wri ut noſ arbitraremur omnium
quof experti ſumul optimi & prete-
rea ſapientiffimi atq; tuſtiffimi :-
Deo gratias. Explicit felicit

AD NICOLAVM. NICOLVM.

LEONARDI. ARRETINI. INZENO.

PHONTIS. TIRANNVM.

Enophontif philosophi quædam libellum: quem ego in genij exercendi gratia: egreco fermone in Latinû couerti: adquem potiuf nicolae fcriberem: q[ui] adte: qui & Latinam litteras tantam putiam habef: q[ui]tam nemo fere hoc tempore alt: & in great ipfis adiçenduf ſouus mihi: ad iutorq; fulti. Tu itaq; hoc munuf culum occupies: quod ab ingemno haud quaq[ui] magno: ſed certe tibi deditiffio lucubâtum eſt. Atq; ita exiſtimel uelim: ne minem prorſus eſſe exomni iuuentute. cui ego iudicium pluïs faciam q[ui] tuum: O quod non tantû quia te ſumme amo ita mihi accidere intellugo: quantû tua ſingulari: ac pene in credibili incunctif rebus ppendendif. examinandif[que] diligentia. Sed cum univerſe ſtudioſſimus lis: omnibusque ueteribus illis ſumma autoritate iuris mirabiliter affectus uideaë: tamen ut ego exſermonibus tuis: quof pro nostra familiaritate ſepe mecum inſtituif animaduertere potui: precapuo quodam amore xenophontem amplectueris.

Quod mihi quidem cum fatis mecum agita
u in non line summa ratione uideri solet: illi
uiro contingere: In nullo enim inquam-
tot limul bone artes. uel mediocriter fuil-
fe: accepimus quot inxenephonte nro sum-
me fuere. Oui ab soli gymnasium; phi-
losophus in quibus ille preceteris floruerat.
adarma exercitus; delatus: ita exima cor-
poris animiq; uirtute eluxit: ut brevissimo
tempore consenfa omnium expene milite
dux createtur. Oui bellum difficillimum:
ac picolosissimii ita gesset: ut plurimos ex-
holte victorius summa cum gloria poteret.
exercitus; uictoem eximis babylonie fi-
nibus. pinfestissimas atq; barbaras gentes
ad patrias fedel reportaret in columnem.

Bvzanting.

Mitto trahaciam. byzantium linopem aliaq; in
finita loca. que illum ut inustissimi uix,
ita & iam ssumum ducem ac bello timendu
essu senferut. Deinde cum ia euis nomen
tota fecia celeberrimus effet: ob eam, cau-
sam abinuidif auibus hoſus patrie iudica
tut fuisset: impeloponensium ſe recepit. atq
ibi disciplinas liberos; reuerſus: cum ad
ea quæ aſocrate inadolescentia didicerat:

Socrateſ.

ad

sunt: ac pulcherima: inhil primitis ftudi
oc& noſtro& nullo modo auſi ſum attingere.

Vm adhieronem tyrannum Simo
nideſ poeta: aligri ueniffet eemtq;
ambo otioſi: ſic illum affari co-
epit ſimonideſ: An uelleſ inqt
o hieron ea narrare: que tibi notiora debet
ee quam mihi? Et quenam ſunt illa oſi-
monide: inquit hieron: que mihi: q[ui] tibi
notiora eſſe poſſint: cum tu adeo uir doc
tuf ac ſapient lis: ſcio inquit ille te o
lum priuatim ſuisse: & nunc eſſe tyrann-
num par igit[ur] eſt: utranq; uitã exptum
longe melius noſſe: q[ui] me: q[uid] inter priua
tam uitam tyrannicamq; interlit: quid
ue altera alteri preſtet: aduoluptates capi
endaf: atq; moſſaſaf: Quin tu ergo inqt
hieron: cum ipſe nunc priuatus lis: ea mi
hi c[om]emora: que in priuata uita ſolent
contingere: hoc & enim modo ego maxie
arbitror utriuſq; uite: differentiam tibi
poſſe oftendere: Tunc ſimonideſ ſic ince-
pit: Mihi quidem p[li]picerere uidet ohieron:
priuatoſ homines dolere: atq; letari: per

Sy.
hieron

Sy.

hie.

Sy

oculof quidem uisfu pauref auditu pna-
ref odoribul. p of cibo atq; potu ueneref
uero peal parteſ corporil que note ſunt
omnibus nobil : frigida aut & calida item
mollia & dura grauiag; & leuia toto corpe-
udicamul : hilg; omnibus Letamur cum bo-
na ſunt angimq; aduerſis Aliqú uero ut
mihi uidetur p ipſum animú aut dolore-
afficim aut uoluptate : aliqú aut cormu-
niter p animú & corpul. Exſomnque lano-
quid uoluptate alig capimul manifeſtum est.

Quomodo id fiat & qn magif mihi uideo-
ignorate Nec lano miru eſt ſi uigilantibul
nobil. ipſi ſenſul manifeſhoreſ ſunt quam
inſomno Adhec reſpondenſ hicon eqdem
inquit ſimonide per hec que ate comenora-
ta ſunt: nihil alud reſterre posſem: unde-
tyrannif ſenſul aligſ uel dolori uel uolup-
tatil pueniat. Quamobrem ego adhuc mi-
hil uideo cur priuata uitá tyrannica ſupæ.

At uero inquit ſimonideſ inipſis que comen-
morata ſunt, pimultú preſtatil: multiplices
enim p quod liber isto: uoluptateſ capitis.
minorsq; dolori. Non eſt ita inquit ille:
ſed longe minoreſ tyranni uoluptateſ ſunt.

que privatus: maioreſque: molestie: Mira hercule
narraſ inquit ſimonideſ: nam ſo ita est quid
multi atq; ut uidet ſumiriri tantopere
tyrannidem affectauere. Ideo me herculem
ingt hieron q[ui] expletinò ſunt itaq; nequaqua[
recte de ea re ſentire poſſunt. Ego uero te
docebo omnia hec uera eſſe: que dixi: Nam
ut aboculat: uſuq; incipiam: quæadmodum
& tu modo feciſt: none inbac re: ſiqtredе-
anim aduerterit indeteriori loco compererit
eſſe tirannu: Nam cum multil inlociſ:
multe reſſint aspectu digne: adeat uſen-
dat privati homineſ ſuo arbitrio p[ro]ſicunt:
Itaq; & ciuitatet qualibet adeunt: & con-
uentuf: & Iudof ubi reſmire ſunt: pulc-
herimeq; aspectu: Tyranni uero nequaqua[
ita: neq; enim illuf p[ro]ſicat tutum est: ubi
prefentib; non ſunt potentioreſ futuri: ne-
q; arceſ qual domi poſſident relinquere.
ne ſimul & regno ſp[ro]lientur: & potentia
ulciscendi eos qui ſe ſp[ro]liuere: At uero
dicet q[ui]p[er]iam uenient illuf he reſ: & domi
manentib[us]. Ita me hercule ſed pauca
exmultil: & hec ſummo pretio emuntur
atyrannu: Nemo enim deſert q[ui]oſtendèdi

Sy

he

gratia qui nò multo plura atyrannif breui
tempe petet: quam, abreliqf hominibus uti-
spacio acciperet. Tunc limonideſ. At ſi in-
ſil inquit que aduſum ptinent: priuati ho-
minel ſupiopeſ ſunt: uol ſame illoſ auditu
ſupatis. Laudeſ eni utal ſudtil continuo:
qdt dulciffimu eſt: neq; qſquam eſt incoſpec-
tu uro: qui nò omnia & quocunque dicitif. &
quecunque facitif. ſumo cum ſtudio conetur
extoſollere: Iurgua uero tem auribus amaram
nunq audutif. Oui ſenim piti tyranno au-
deret maledicere? Et q. uoluptatem o ſumo
nide inquit hieron puſaſ eos qui nò male-
dicant afferte tyranno: cum ille apte ſciat.
omneſ qui tacent deſe male ſentire? O ſui
autem puſaſ laudib gaudere: cum omneſ
laudanteſ ſuspecti ſint: ne affètando id agant.

In hoc equidem inquit ſimonideſ tecum o
hieron facillime ſentio eafq; tantuſ laudes •
dulciffimal eſſe arbitror. que abhomine-
liberrimo audiant? Sed illud pſecto nunq
pſuadebiſ uol inbiſ rebul que aduſtum.
pertinèt nò multu anteire. Tunc ille ?

Scio inquit, ſimonideſ: omneſ ſème arbitrari
dulcis tyrannol eſſe: atq; bibere: q prouatoſ

ea ut opinor ratione aductol: qd etiam
ipfli libentiul sumerent ea que nobif quas
ea que fibi apparant. Quod emi quotidia-
num ufum excedit: in eo uescendo solet effe-
locundital: Itaq; abomnib; preter tyrannos
solempnel dief leto animo expeetantur.

Semp emi eſt illif quedam ſacietaſ: ac pene
ſaſtidium lautoru cibok nec qccq noui ſe-
ſtis diebul tyrannok menſis apponi poterſ.

Quamobrem ſepe etia carent tyranni euf-
cemodi uoluptatil: Illud te preterea no fugit
qdt quanto plura q[ui] fati eſt apponunt: tanto-
tius edenteſ capit ſacietaſ: Quaobrem etia
inipſa menſa deteriori loco eſt if. cui plura
q[ui] priuatil: & mediocriter degentibul appa-
rant: At p[er]fecto inquit ſimonideſ: donec
auiditaſ edendi ſupeſt: longe magi delec-
tant if qui pretioſo cibo. q[ui] uili utunt.

Nonne igitur ſimonide inquit ille: ut cuiq-
maxime reſ aliqua dulcis eſt: ita ſe auide
huic rei prebet: Prorſul ita: An uidet igitur
tyrannof admenſas ſuaſ cu auiditate uadere.
q[ui] priuatol: Non me hercle inquit ſed ma-
gis econtra: Tum hieron qd tu inquit: no
animaduertiſi: haſ inuimeraſ ſapok mac-

Sy.

hie

Imanorin

hie

hinationeſ que fiunt tyranniſ. cù nunc ací-
da poſcunt. nunc alpera. ac plura huiusmoi.
Animadueri inquit ſimonideſ & mihi ni-
miu contra nàtam uideri ſolent. Nonne-
igit arbitrarif inſt ille. imbecillif atq; in-
firmi appetituf haſ eſſe cupiditateſ. cù tibi
mihiq; notu ſit. eos qui libenter cibù ſuumat.
nihil hox irritamentoſ indigere. Denique
ut ſuauiſimiſ odorib; quib; tyranni còtinuo
ungunt. Longe magiſ gaudent iij qui ſe ad-
eos admouent. q; ipſi tyranni. quod & inte-
trif odorib; contingere ſolet. ut exalàſ mi-
nul ipſe minuſ ſentiat. q; alij p[]pinqui. ita
cui epulaſ ſuauum ſemp eſt copia nullo
tempe illiſ audiviſime ſueſcitur. Qui uero
rarifiſime copiam habet. iſ ſuma cù iocun-
ditate & audivitate ſe umbuit. Iam igitur
pićulum eſt inquit ſimonideſ ne ueneree-
uoluptateſ ſole cogant homineſ affectare.
tyrannidem. cù liceat illiſ qui eo inloco ſut.
quicq[]d formofum uiderint illo potiri. Ad-
hec hieron ſic inquit. Plane ſcias id te-
nunc còmemorasse. inquo apriuatiſ aptiſſe
ſuparii. Nam primo coniugia ipſa tunc de-
mù iocunda ſunt. uidentq; gloriam eam

Sy.
hie

Sy.

hie

nobilis affectus: cuq[ui] ditorius; amplioris; con-
iungitur. Actuando uero loco: cum par pari,
sin aut inferiori te coiungat: in fami-
am nō uitabilis. Tyrannus autem nifi ex-
traneam uxorem uelit: inferiore ducat
necesse est: quamobrem minimu[m] illi erit
affectus. Tunc eni mulier studia maxie
delectant: cu ille delecta[m] magnificat sentire
uideant: humilium uero studia suq[ud]as
sint: nō multu sunt grata. Sin autem
absint ire: indignationem; generantur
grauissime. Quare in consugio ne par q[
sem p[riu]atis tyrannus erit. In ceteris uō
amoribus multo magis supamur. Nam
q[ua] delectatio[s]it re amata potiri: omnib[
op]inor notu esset. Ips[s] uō amor plurimu[m]
tyrannus respuit: minimeq; cu illis esset
uulto: neq; eni cupido illa[que] re[m] que in po-
testate sunt amores delectat. Sed s[per]ata[que]
Vt igitur is: q[ui]nunq[ui] passus est sitim. quanta
delectatio[s]it in potu ignorat: ita q[ui] amores
expletus nō est: dulcissima ut ita dicam ue-
nere expletus nō est: hic arriden[s]imonides.
sic in quit. Et quo multu affixmare poterat
obren[que] tyrannis hominibus amor est non

Sy

in nasci. cum tu hanc dailocham ames: cui peximia eul forma pulcherime est cogno- mentu. Ideo me hercule inquit ille: quod que ref minime impotestate mea est: eam ego rem magnope cupio: Ego enim dailoc- ham ardens illius compof fieri cupio: ad quod cupiendu forte natura ipsa me impel- lit, & id affequi si tamme ea uolente atq; equo animo id fiat uehementer exopto. Vi aut cupiditatem mea explere: non magis mihi placet. quam imme ipsium malu aliud mac- hinari. Ab hostibus enim inutil arripe ego pulchrum duco: Ab amatif uero ita demu si concedant. Vbi enim ainate beniuolitia reſpondet. ibi alſpectul reſpectul: rogationel. reſponſioneſ: omnia demiq; dulcia ſunt dul- cuſime uero atq; iocundiſtme liteſ! pugneq; Vi autem ea que cupiaſ extorquere prede- ſimiliuſ est quam amori. Atq; latrom quid ipsi aliqua prebit uoluptatem: cum ſui luc- tum, tum inimia iactura. Amate aut mo- leſtis gaudere: graviterq; feretem attingere/ & ſic illi odio eſſe, intollerabile est ac nefa- trium. Item priuatil firmiffimu est amoris indicium: ſi quando in amata ſignificatione-

aliq beniuolentie conſpiciant. Tyranno
aut id cognosere haud quaq licet. Sci -
mul enim hominef metu obſequentes qua
maxime poſſunt ſimulare amore nec x
abulo genere hominu plureſ infidie tyrà-
nil ſiunt. q abhil qui maxime amare ſe-
ſimulant. hic ſimonideſ parua ſunt ita
in quit o hieron que tu adhuc retulisti.na;
plerolq; uiroſ licet uiſe qui ſe ſponte ab-
ſtinent euſmodi uoluptatibul. Sed in illo
ut mihi uietur: maxime preſtus ceteris
hominibul. qct ingentia animo concapitis.
celeriter p[ra]ſticq: ſumam omnium rerum.
opulentiam habetil. ſunt uobil egregi equi.
in ſignia arna formoſillime ſemine: magni-
fice domul. atq; omnibus rebus ornatillime.
ministroſ multitudo: ea inſup. potentia: ut
facile & inimicof ſubuertere poſſitil & ami-
cil prodeſſe. Adhec respondenſ hieron ?
Haud equidem admirerer inquit ſi intyran-
nide iudicanda multitudo decipetur. Quip-
pe uulgul ſetundu ea que oculis ſubiecta ſt
defelicitate hominil uel miſeria iudicat.
I p[ra]ſa uero tyrannil euſmodi eſt. ut ea que
optima: pulcherrimaq; putantur omnia po-

Sy.

hie.

nat ante oculof hominú ·que aut grauia:
moleſtaq; ſaunt in tyrannof mětibul recon-
dat ubi profecto ſita eſt mileria hominis
atq; felicitaſ. Œuare uulgul ut modo dixi.
nequaq miru eſt: ſi decipiatur. At uof
ſapienteſ in hoc eſtare qui plus mente: q
oculif uidere ſoletif. magnopere admirror.

Ego plane doctus experientia rerum hocti-
bi affirmare poſsum: bonorum equidem ptem
minima; tyrannol habere: magnorum autem
malorum plurima ſuſtinere. Principio enim
pax maximu bonum eſſe cenſetur: hac
aut tyranni minime frui poſſunt: bellus,
aut maximu eſt malum: huius tyranni
maxima ptem ferunt. Priuati enim nili
cuiital ſua publice bellum gerat. quocunque
uedunt ſecuri profiſcunt nec eſt illi ut-
rendum ne aquopiam trucaident. Tyrann
ni uero ubi; ut phoſtilem terram icedunc
itaq; & ſe arma ferre necesse arbitrantur.
eſſe: & alioſ circa tutele gratia armatoſ
habere: deinde ſi quo tempore aduerſus
hoſtel milituerint, priuati homineſ tan-
dem homum reuerſi poſſe tuto ſe ibi eſſe
ſciunt: Tyranni uero tum maxime inter

hoſteſ eſſe arbitrant: cum ad cuittate ſuam
reuenere. Sin aut cuittatelo prematur,
tunc ſolum priuatil piculum eſt; cum ex-
tramenia ſunt. Cum uero inurbem ſe re-
cepere, nihil eſt ampliul timendum. At
tyrannul neq; extra urbein tutul eſt neq;
imurbe; ſed tunc maxime ſibi putat caue-
dum. Item ceteroſ hominef & pax & indu-
tie liberant bello. Tyrannil autem nee pax,
nec ullle in dutie poſſunt eſſe cum ſubditil.
P[r]xterea utiraq; hec bella ſunt. & que cines
aduerſus hoſtes. & que tyranni aduerſul ſub
ditoſ gerunt. horum autem bellor[que] cauſa
quecau[n]q; populoſ ſubire ac p[]peti necesse
eſt. hec eadem certe incumbunt tyrannil.
Vt in armiſ eſſe: cuſtodire. p[]curate. inpuu-
lo ſe ponere. & liquid aduerſi contingat.
ingemiſcere: hec tam priuato[rum] ſunt qua-
tyranno[rum] communia. & hucu[rum] p[]arital eſt.
At liquid feliciter euemiat nequaqua[que] in hoc ty-
tannil par ceteriſ. populi enim ſi quando
prelio comiſſo fuderint hoſteſ. diſicule dic-
tu eſt. quam magn[ae] capiant uoluptate.
in uertendil p[]ſequendi. triuandandifi[que] in-
imacif quanta leticia exultant. q[ui] gloriant.

gunt q; aduerſis. Quantum aut boni in -
amicitia ſit nec ciuitateſ quidem latuit.
aquibul plerifq; ſancitum eſt: licere adul-
terol in pune occidere: porro illa decauſa.
q; abeuſimodi hominibul amicitiam illam
corrumpi putarunt que eſt inter viros
atq; uxoreſ. Nam ſi cu pudicitia puim arep-
ta ſit, nihilominul obeam rem in honore-
habetur apud maritum: cum ciuſ amicitia
uideat ſline labe aliqua pmanſiſſe. Deniq;
tantu boni eſt inamicitia: ut adeam rem
pſciendam deoq; atq; hominu muneta ui-
deant concurrere. huiuſ aut rei tam bone
tamq; preclare nemo magiſ exſpſ quam-
tyrannuſ quod q; uere probem animaduſte.
Nam cum inter parentes & liberol & fratres
adinuicem: uiroſq; & uxoreſ: omniu firmiſ-
lime: arctiſſime q; ſint amicatie: ealq; priuati
homineſ diligentiſſime colant: adeo tamen
ne he quidem amicitie ualent apud tytan-
nol: ut ſepe filiul apatre: & pater afilio &
coniux: aconiuge: & frater afiatre necet.
Qui igitur illis quos ipſa natura adamandu;
compellit: Lex cogit: ut a odio eſt: ut pleruq;
delua nece cogitent: qua tatione areliquis

hominibus amari putabimus. Preterea cui fide de est eum magno bono carere negari non potest: Que enim familiaritas qui u- sus qui cogressu potest esse iocundus abſq; fide: Quiſ ſeruum quiſ ſientem alſpicere potest, ſi is ſit infidus. Huius autem rei q- ſint explet tyranni hinc uel maxime licet cognoscere: quod non facile cibis adſe dela- tis credunt: ſed etiam ante prelibationem. primitiaſ deo& famuloſ ipſos gultare ubet: ne quid mali edant aut bibant formida- tef: Quid quod ceteris quid hominibus pa- tria ſua magno uſui est? Cuiſ enim abſq; ul- la mercede adinuicem ſe tutant: Caſtigat ſeruoſ: compescunt facinoroſos. Maxime la- borant: ne cuiq- uiolenta inferatur nex! Coq; ſeuertatis in uindicandis cuibus proceſ- ſere: ut pleriſq; in cuuitibus lex ſit: etiam eum qui cum homicida congreſſum habuerit: pollutum uideri. Quo ſit ut impatria ſua quiſq; ſecurusuiuat: Tyrannus uero omnia contra. Primo enim propenil quibul affici- unt ı̇ qui cuiem necatuit: premia ppolita ſunt tyrannicidil: ppollutione ſacriſq; pro- hiberi: ſtatue in templiſ deo& in mottaku- nex.

collocant. Si q[ui]t aut quod plura possideat
tyranni q[ui] priuati. plu[s] etiá ea de cau[s]a
putat illos letari. Longe if quidem decipit?
Nam uelut athlete non minu[s] glorio[s]um.
putant cetero[s] hominu[m] s[up]iore[s] effe[
fed si ab aliis athleti[s] s[up]entur moles[i]t[
lime] ferunt. ita tyranni non si plura iph[i]
habeant quam priuati. contenti s[unt] fed
si minu[s] quam alij tyranni. possideant mo-
les[i]tum est. Nec faciliu[s] optati compotes[i]
unt tyranni: quam ceteri homine[s]. Cete-
ri enim aut ede[s] cupiunt. aut agro[s] aut
mancipi[um]. Tyranni uero urbe[s] regione[s].
portus & arces. qua[f] adipisci difficiu[l].
p[ic]ulofiut q[ui]; est: quam eaf rei que apri-
uati[s] cupiunt. Neq[ui]; tamen ita multi ex
priuati[s] hominibu[s] paup[e]f sunt: ut ex[ty]
tranni. Neq[ui]; eni adnume[r] computantur
duitie: fed ad indigentiam. Si plura ha-
bef: quam indigeaf: p[ro]multa habef. si pau-
ci[ora] paru[m]. At etiam ampliffima possef
fio neceffar[io]f tyrannor[x] s[um]ptu[s] non im
plet: cum priuato homini longe minus
sit lati[s]. Non enim quemadmodum cete-
ti[s] hominibu[s] sic etiam tyranni[que] quotidi-

No contigui cupidís
q[ui] non q[ui] d[um] s[ui]t

ano lumptul licet inhibere prefertim cum
fiant maxime in cultodia corporil quam
remittere certissimaf widetur tyrannorum-
interitus Deinde nequaq appellandi sunt-
paupeſ qui ſine iniuria latiffacere poſut
necessitati ſue ſed iſ potiuf quof indigentia
compellit ad facinuſ Tyranni aut cui ippis
necesse ſit niſi forte pire malint / tamquam
aliquo bello iminente continue exercitum
alere in ipfa coguntur adomnia divina hu-
manaq; di ripienda Graue etia illud acidit
tyranni in comodu. cy ſi quando uiroſ bonos /
prudentes fortes cognofcant (cognofunt aut
non minuſ quam priuati) cum amat cupe-
rent illoſ timeant necesse est fortes quid
audant libertatiſ gratia prudentes nequid
aduerſus machinentur wiſtoſ ne cupiant
populi ab illuſ gubernari. Cum uero euſimodi
homineſ propter metum eāk terum quas
modo conmemoravi ſultulexunt quofnam-
tunc reliquos habent tyranni preter imp-
bos preter flagioſos preter ignauoſ Gau-
dent tyranno improbi homines / quia timent
ne quando cuiraf libera facta penaf iniuri-
acum ale exigat gaudent flagitioli propter

Paupeves.

Improbi.

conceſſam atyrannif flagitiorum licentiam.
Gaudent ignaui: quia liberol eſſe no magni
faciunt: Eſt igitur grauillimum ut mihi
quidem uidetur. cum bonoſ cognoſcas ad-
usum pſditorum ex neceſſitate compelli.
Preterea cum line cuuitate nec ſtore.
nec ſaluuſ eſſe poſſit tyrannuſ cuuitatiſ
amatorem eſſe illum necesse eſt. Tyrannuſ
uero ipſa taliſ eſt. ut patriam quoq;
oduo habere cogat. Neq; enim leto multo
aſpicere poterſ tyrannuſ ciueſ ſuos. uel bene-
armatos: uel magno ingenio preſtitul. ſed
exttaneoſ quam ciueſ preſtantioreſ uidere
cupit: illoq; ad ſui corporiſ cultodiam habet.

O dit etiam fertilitatem agrorum: ne uber-
tate rerum elati ciueſ difficultuſ iugum
ſeruile patiantur. Volo etiam ſimonide re-
ſerre tibi uoluptateſ illaſ, quibuſ ego ſue-
bar in uita priuata in tyrannide uero omni
no amili. Ego enim cum priuatuſ eſſem.
una cum equalibuſ eram delectabar illoru
uſu illi item ut opinor meo. Eram inotio
ſi quando ud optarem. eram quandoq; in con-
uiuio cui quidem rei ita me p[er]umq; toto
animo dedebam: ut omnium rerum me

Vobitas agrorum

haberet obliuio. Nec liquid in se habet inco-
modi humana uita memineratam uol; adeo
inter cantus serata saltationes; totus uerlabat.
Nunc uero neq; hi qui ante mihi erant familia-
ref una mecum esse gaudent. cum proamias
mihi serui lint facti neq; ego cum illi. cum-
nihil uideam in ipfif aut beniuolentie erga
me; aut caritatis. Potuf uero atq; homnos
non fecul quam infidel cauto. Timeo cele-
britatem hominum solitudinem. timeo
incultoditoſ adituf. timeo ipſos cultodes.
neq; inermef illoſ habere uellem circa latuf.
neq; armatil multum confido hec itaq; fa-
cere. & preterea ſe potuſ aligni committere
quam ſuis. & barbari. quam greci. & libe-
ros quidem cupere. nòne ilia omnia tibi ui-
dentur animi formidolofi. ac metu abiecti
esse ligna. Metuſ autem non ſolum mentef
hominum afficit. uerum etiam gaudia cu-
ncta exturbat. neq; ille confutere ullo pac-
to ſinit. Quod ſitu unquam ſimonide
inilitia fuisti. ibiq; penef aciem hoſtium
conſtitutus, recordare queſo. qui tibi cibuſ
qui ſomnuf illo tempore widebatur. Nam
qualeſ maleſtig. tibi eo tempore fuerunt.

plus.
commus.

Barbari
græci.

Metus.

tales continenter fuerunt tyranni. aut
etiam graviores. Non enim. exaduerlo
solum hoffet habere se putat tyrannus.
sed undiq. Hec cum audiisset Simonides,
peroptime mihi widerif in quit ohieron
uita conmemorasse. Nam bellum quod
terrorem habere negari non potest. Sed
tamen nof tunc cum lumus in armis x
cultodibus p. atacionef dispoſitis nihil time-
mus. ſecureq; capimus & cibum & ſom-
num: ita me hercule inquit hieron,
cum legeſante omnia uos tueantur,
que quidem cultodeſ ipſos cogunt: non
minus deuestra ſalute: quam deſua cogi-
tare: Tyranni uero mercenneraiol habet,
cultodeſ quali meſſoreſ: Et cum oportet
ret huiusmodi hominibus nihil potius et
quam fidem difficilius eſt quenq illorum
fidum inuenire: quam multoſ opſicem cu-
iuſuſ rei: Omneſ enim ut dictum eſt:
pecunie gratia tyrannum cultodunt. Pecu-
nus autem longe plureſ licet illiu puncuo
temporil acupe ſi tyrannum occiderunt,
quam omni uita ſperent ſi illum protex-
erint. Ox. ſliquiſ noſ ea decauſa putat

sy

hie

beatol: quod facile & amicis prodesset & inimicis obesse possimus nimum fallitur. Qua enim ratione adduci potest tyrannus ut benefaciat amicis. cum apte seuat, quæ quanto plura quis abeo acceperit, tanto citoal cupit effugere: Nullusq; sit qui il- larum rerum, quæ libi largite sunt atyræ no: quicquam suæ esse pruïs credat. quam. eo loco fuerit: ubi tyrannus etiam li cupiat; nullo modo possit auferre. Abimicis aut- penal accipe, quemadmodum licet. cum, manifestum. sit uniueros subditos esse libi inimicol: quos neq; necare potest tyrannus: neq; inuincula conducere: quibus enim po- sit hæc dominaretur. Sed apte sciens, quæ inimicæ sunt, simul & cœuere & credere habet necesse. Illud etiam te sere uolo limo- nide: quæ cœuere, quæ tyranni timent, egre- niuere patiuntur, egreq; occadunt: nec fecus in uil est: quam inequl, qui li stere- nui qd: sint. Sed tamen feroces: nec uti quæ illis potest propter uirtutem. Itaq; & pol- lidentes & alienantes similiter angunt. Hic simonidef est igitur honor ut video. prenofiffima res, cuius cupiditate ad ducti

Sy

Honoris cupiditas.

hominel: nullum laborem fugiunt: nul
lum periculum subire reculant. Voluit;
o hieron & si tot incomodis premantur
tyranni quot modo ate commemorata fu-
ere tamen adillam in caute precipitatis.
ea nimitum decauſa ut ampliſſimo inho-
nore ſitis. ut omneſ uobif pareant omes
admirentur. loco cedant. affurgant: que
omnia aſubditil ſiunt. erga tyrannof. Nam
hoc uno maxime ohieron, mihi uidetur
a ceteril animaliſul homo differre: q ho-
noril eſt cupidus. Siquidem cibi potus
uenerilg; nobil eſt. cum ceteris animātib
communis uoluptal. Honoril autem cupi
ditatem neq; brutil natura indidit neq;
omnibus ſane hominibus. Sed quibus eul
rei cura eſt. in ſunt qui plurimum apecu-
dibus differunt. Viri iam & non homines
deinceps appellandi. O quam obrem mihi x
recte uidemini haf omes in tyrannide ſub
ire molestial. Vt uobil egregie honof ha
beatur. cum nihil inhumanis rebuſ diuui
tati ppuſ uideatur accedere. quam quod
exhonouribus puenit gaudium. Ad hec re
ſpondens hieron ſic in quit. At mihi tyr

norum honorefimonide pinde fe habere uidentur ut ego paulo ante deuenere is dicebam. Nam neq; obferuantia eorum qui nof minime amant grata eft nobis: ne q; coacta uenul iocunda. Sed hoc quidem sepe fieri intelligimus; ut qui maxime timent aut oderunt aliquem, if maxime obferuent munera mutant; loco cedant: affurgant: adque facienda non amor. Sed timor eos impellit. Sed hec omnia meo iudicio feruitutis funt munera ueri em honoref alijf excaufis gignuntur. O quotienf enim hominef uirum quempiam ea uirtute preditum ſciunt ut plurimù ſibi prodene ualeat & ea de cauſa inore il lum habent: continuo laudant. quiſo, intuetur illum tanq[ui] peculiare aliquod bonum: uia decedunt: affurgunt: uirtutis ac meritorum gratia coronant donare gefiunt & hec non timore. Sed ſponte faciunt hi tandem putandi funt ueri honoreſ: beatum q[ui] illum eſſe: cui talia contingunt. Puto enim talem virum non demerendif alteri: fed derepellendis aſe in iuriſ cogitan tem: neq; timori: neq; in-

Sy

hu.

Tyrannus Tyrannorum codiero,

Sy

widie subiacere. sed tute beateq; uitam
agere: Tyrannus aut noctet; diesq; se
eum esse sentit: qui obillataf clades co
muni omnium sententia fit adSUPliciu
mortemq; dampnatuf. Hec omnia cum
audisset limonidef: quid igitur inquit
ohieron sitam pessima res est esse tyran-
num tuq; id minime ignorat: abhac tam
nefaria peste nec tute nunc liberaf nec
aliuf unq: sponte fua se liberawit qui
semel tyrannidem fuerit adeptus. Ea
de cauſa in quit hieron quod inhoc et
miserima est tyrannorum conditio neq
nullo modo relinquere illam licet. Nam
quemadmodum poſsunt tyranni aut
tot pecunias restituere: quot ipfi diri-
puerunt aut tot uincla pati: quot ipfi
miecerunt aut tot mortel mori: quot
ipfi necauerunt. Vnde eſset illuf tanta
multitudo animarum. Sed fi cui como
dum unquam fuit se suspendere hoc
profecto tyrannis: quibus ſolis neq; tene-
re malam rem neq; relinquere conducit.
Hic limonides minime vero inquit admi-
ror ohieron te aduerſul tyrannidem.

ita lentire, cum tu ea mente lis ut maxime carul hominibus esse cupias, quam rem quo minul affequare: pietal tyrannidem impedimento esse. Ego tamen docerte poſsum ut arbitror nihil propter poſtestatem impediri amicizia; sed augeri magis illarum facultatem. Nec illud nunc confideremus uelim an quem admodum plus poſsunt ifi qui potestatem habent quam priuati ita etiam. pluribus prodeſse: & benefitio ſibi conciliare poſsint. Sed illud quero ſi eadem faciunt tyrannus q & priuatus inpari officio utri eorum maior ſit gratia. Ecce emm. ut aparuis incupiam rebus. Salutant quempiam familiaritatem priuatus & dominans utrius appellatio plus delectabit salutatum. I. audetur aliquis abutroq; pariter utrius laudatio erit gratior. Sacrificando honore uterq; cuius tandem. honor erit acceptor. Viſant egrotantem pariter.

An dubitandum est quin inhac quoq; re potentiſsimorum hominum magis fit grata humanitaſ. Donent tantidem: qs ambigit duplo gratiora esse munera: quę

apotestate habentibus proficiens suntur. quam ea que apriuatis. Mihi quidem underi solet quandam diuinitus adjutam. esse gratiam. eiusmodi iuris. Nam & multo magis uidere iuuat aliquem cum potestate. quam priuatum. licet is idem sit. nego; ulla in re mutatul. magisep. non decetat cum illo loqui quam cum ilyis qui nobis sunt paref. Mulieref etiam. ipse quia tu aori maxime inimicam esse tyranni dem questul es. dominantis senectutem minime aspernantur. minime etiam de formitatem fastidiunt. honoref enim ita homines comperant. ut liquid in iis mende sit. nufquam appareat. Siquid uero detoris. luculentius reddatur. Quod si impari re longe maior gratia uobis est. quam priuatis. negari non potest. quin mal to facilius amicos parare uobis liceat cum plura donare & beneficia conferre possitis. Non est ita limonide ut tu putat inquit hieron. nam multa faciat tyrannus necesse est que libi homines reddunt mimicos. Exigende sunt enim pecunie ad necessarios sumptus: puniendi faciendori: prohibende.

hie

iniurie cogendum custodire. ubi culto
dia opus est. Hec p[ro]ciendum tardis cum
celeritate res indiget. habendi fune etiam
corpori[s] culto[de]s: quæ una rel ciuibus mo-
leſtiffima est. Non enim putant ciuſmo-
di turbam. alere tyrannum. salutis cau-
ſa. Sed ut fuis in mineat cuibus. Tunc
ſymonides ita inquit: Ego uero quod
omnes huiusmodi cure abicaende funt
nequaquam dicerem. Sed iſtarum qui-
dem rerum p[le]req; ut mihi uidentur gra-
tiſſime funt quedam uero odioſe. Docere
enim que optima factu funt. & c[it] qui il-
la fecerint premiſ ſudibus; ornare ſum-
mam gratiam. atq; beniwolentiam parit.
Delinquentem uero probriſ lacerare: co-
ercere: dampnare: punire hec uident
mihi abalienationem quandam habere
animorum. Sed mecum hoc consilium
est. Vt quæ rel inſe moſtiam habere
uideantur eaf alijſ faciendas precipi -
endasq; mandet: quæ uero gratiam com-
pant eas perſe exequatur qui inpoterſa-
te est. Cuiuſ rei exemplum manifeſte
inchoriſ apparet: quorum certammi ma-

gittratul premia ponit. Cogere autem il-
los & monere: & castigare: non magistra
tus sed aliorum offitium est: Ita quod
gratissimum in ea re putatur: esse hoc
amagittatu fit: quod uero odiosum est
aliis committitur: O quid igitur prohibet
& inceteris rebus hoc idem seruare: Cui-
tatum enim alie ptribus diuise sunt:
alie per classes alie percentur alie tte
aliter & cuic; parti suus pre est magistra
tus: Siquid igitur us quem admodum
choris premia ponat: qui nam armis pre-
stent qui equis qui ordine qui iustate
in bellis: qui justitia inconfiliis euemet
profecto ut certati his rebus omnibus
enixe studeant: Quam obrem & prope-
rabunt velocius ubi opus erit honoris
gratia: & tributa soluent & quod optimu
quidem est minime autem conquetum,
cultus terrarum multo splendidior fiet
premio polito uillis & agris qui optine
sunt exculti. Inqua quidem re manife-
ftissima apparet utilitas: nam & crescent
uectigalia & frugalitatem negotium pa-
riet nec obfidiarn libidines crescent.

ocfidiam

Sin autem mercatura ciuitati est utilis
huic quoq; rei premis constitutis multi
mortales adeam rem excitabuntur.

Quod si iis qui redditum aliquem hone-
stum rei p. excogitarit premium propo-
netur; nec huius quidem rei meditatio
negligetur. Vt autem, summatim omnia
comprehendam. si cuiuscung; boni aucto-
ribus inuentoribus; premia constituent.
permulti occupati erunt in bonis rebus
meditandis. multis autem, in eo genere
occupatis: necesse erit multa utilia inue-
niri: inuentac; augeri. Si autem id uere-
ris ohieron, ne hec tam multa premia x
magnam exhauri ant pecuniam succurat
tibi quefo; q. nihil uilius emitur: quam
quod premio comparatur. Videmus em
inque tribus gymnisc; certaminibus qual
curas: quos labores: quos sumtul opparui
premus lubeant homines. Et hieron be-
ne me hercule inquit limonide uideris
narrasse. Sed tamen dehuis armatis qui
mercede accepta nos custodiunt habef; qd
doceas ne ea de cauſa odio limus cuiibus
nostris. An forte cenſes ut is qui ametur

Sy

aſuis: nullis omnino cultodibul indigeat.
Non ita inquit ſimonides: ſed indigebit.
Neq; enim me fugit quodam eſſe homines,
qui uelut equi quanto magiſ illis indulge-
atur: tanto maiori petulantia ſunt: hoc
itaq; genul hominum compelcet armato-
rum ſTOR: boni autem nulla extre tan-
tum excomodi capient: & ſimul tu eof-
dem capitis tui habebis cultodes: cum-
am ſepe d'nos uiolentia ſeruorum occade-
rit. Si igitur inprimis hoc erit illis pre-
ceptum ut omnes cives cultodiant: & ſi
ita res poſtulet opem ſerant (neq; enim
ulla ciuitat improborum hominum:
omnino est uacua) ſi hoc itaq; ſpectare
adſuum offitium perfuaſum eſet illis:
ut ciueſ tuentur: & preterea colonos: u-
mentaq; ipſorum: fiet profecto ut cives
omni metu ac ſolicitudine per illoſ liberati
commodiul ſel ſuas cuiare atq; augere
poſſint: honestum uero aut repentinam
uim repellere: aut latenteſ inſidias pre-
fentire quiſ meliſ poterſ: quam y qui cō-
tinuo ſunt inarmis? Hec illorum offitia
domi erunt: militie uero nihil hoc ge-

nere hominum potest esse utilius. Nam
& pugnabunt & labores fulepient &
pericula subibunt ante cuius tuos. Vic-
nal autem urbe propensiore adpacem-
faciet eorum formido. homines enim-
continuo belli gerare parati, facillime-
omnium & suos seruare & inimicos la-
befactare queunt. At qui ubi cuius tui-
intellexerint abeusmodi armatil nihil
bonis hominibus picii esse. malis autem-
iniuria prohiberi auxilium ferri afflic-
tis protegi cuius inbello laboref subire.
nullus fere repietur. qui pecuniam pro-
illorum mercede non libentissime, ac x-
promptissime conferat. cum sepe alias
haud quacquam inre tam utili priuati
homines maiores lumptus subitineant.

I llud quoq; te decet o hieron ne recusere-
tuam propriam incommuni utilitate acel-
le consumere. Nam ut mea quidem fert
opinio longe oportunius, decentius; ex-
penditur atyranno in rem publicam qua
impriuatam: quod facile patet si lingilla-
tim consideres. Si enim tibi sit splendida
domus infinito lumptu infructa utrum

exilla maiorem tibi gloriam comparari pu-
tal, an exuniuerfa urbe moenibul templis,
porticibul foris curiifq; ornata. Armis
uero utrum tuis propruis egregie tectus,
magif tremdus hofti uidere an li totaci-
uital bene armata fit. Vectigalia autem
utrum putal maiora fore li solum res
tue diligentiffime curentur, aut li om-
nium ciiium ref tua diligentia frugi-
fere fiat. Currul uero quoſ alere mag-
nificentiffimum munul pulcherrimaq;
exercitatio putatur utrum magil putaſ
decere, ſiplurimof omnium grecorum tu
unul alas, & in certamina mittal an li ex-
tua cuitate exeant plurimiq; decertent.
Victoria autem utra pulcrior tibi uidetur,
exequorum uirtute: an exciuitatis cuitu
preſis felicitate: Ego ſane nec decere-
quidem arbitror tyrannum hominem,
cum priuatis certare: Victor enim non
gloriam ullam allequitur tyrannul ſed
muidiam, ut exmultorum bonis pecunias
trahenl ad ſuam magnificentiam: uidus
uero omnium maxime ridiclo eſt. Sed
eit tibi o hieron ut mihi quidem uidet.

No. nero qm
ſcena cantasteri

cum alius qui ciuitatibus prefunt homestum certamen. O uol fi tu quidem, supaueris ciuitatem tuam feciorem odentem, maxime pulcherrimam: glorissimam victoriam affequerere. Ex quo illud primum continget, quod tu potissimum cupis ut carulis tuis. Deniq; non unius erit tue victorie buccinator? sed omnes tuam uirtutem decantabunt.

I ntuebuntur te non solum linguli hominens, uerum etiam universe ciuitates. Nec solum, privatim, sed etiam publice ad mirabuntur. Licebit, tibi quacunque, uo lueris uiſendi gratia tuto proficaci. Licebit & domi hoc idem affequi. Semper enim aderunt turbe hominum oſtentate cupientium, si quid prudentie, aut decori ſtudiorum alicuius habeant, & tibi omni studio placere enitentium. Fabunt tibi preſentes, cupient uidere ab ſentel. nec solum diligers ab omnibus, sed amabere nec timebis tu quidem quemquam. Sed alij prote ſolliciti erunt, ne quid tibi × contingat aduerſi. Eritq; perfuasum omnibus ut de tua ſalute cogitare de-

aut

diligere
amare

beant. Quare liquid unquam unmine-
ret non solum habereſ illos periculorum
ſotios. uerum etiam. protectoreſ acerrimoſ.
Nec erit uerendum tibi multis pulcherimis-
q; muneribul affluenti ne cui non bene
dete merenti quippiam defortunis tuil
ptiaris. Omneſ enim tuis boni uidebis
gaudenteſ. omneſ protuſ tebuſ nonle-
cus, ac propriu uigilanteſ. Intheſauris
autem habebis cunctaſ amicorum diuittas.

Sed age o hifon dita amicof | Te enim ip-
fum ditabis. Auge cuuitatem: tibi enim
ipſi comparabis potentiam: Quete illi
amicos. atq; ſotios. puta cuuitatem qui-
dem propriam eſſe domum. ciueſ uero p
pinquos: amicof autem filios: filios uero
elut propriam animam. & hof omnes
uincere coneris officio. Si enim ami
col beneficijs complectere: nihil tibi ob
eſſe poterunt inimici. Que omnia
ſitu feceris cunctarum in humana
ſunt uita pulcherrimam. ac beatissimam
tem poſſidebis. felix enim cum lis ne-
mo tibi inuidebit.

XENOPHONTIS TYRANNVS FIBIT

Audite o ly
ranni.

AVREA
VERBA