Incapit p[ro]fino eplei bei Bernardi abbatis ad fr[es] De monte
dei de vitn solitaria

Omnis annis et fratribus h. p[ro]n. b. et w. sabbat[i]n[em] delictum, p[en]t[em]pudenter et plus q[ui] decbat os me[n] patet vos ki[n]m in ip[ro]f[res].

Non possum Deus sit ieguosate, qu[em] me[n] Silatit[i]n e Silatemi et vos obsecro in viscerib: vi[n]s et capite nos et totus vester sum in eo in tu[m] visſte
ribus mun[em] cupim[em] nos. Deo ex quo reſſi a vobis uſque n[unc]t.
qualem[n]que labore me[n] condiam statim de vice[n]re u[n] vobis q[ui]n
u[n]o indigetis sed fr[ati] stephano et ſon[i]s eius i[n]morib[us] et no[n]tus
vemanib[us] ad nos quor[m] Deus solus d[omi]n[em] ut he[m]ant et legat
ſi ſo[n]te alij[que] ibi invenerit vale ſibi ad solam ſolitudinis ſue
et ſancti p[ro]moni matim[em]ent[i]n.

 offero q[ui] possim bona vo
l[im]nitate ip[m]p[er] a vobis repeto ai fr[ab]s. I Dand sal
tando p[la]ant[em] Deo non p[er]ter ſalit: ſ[an]t[er] affert[i]n. Dumlitter
et mulier q[ui] v[n]no[er] pede[s] din landata e[n] a diu[n]o u[n]o q[ui] v[n]no[er] ſi
amant et q[ui] q[ui] h[ui]nt hoc ſear et in eo inſt[(u)]cata e[n]. Dem
De vobis ena arbitratus ſi[n]m de diu[m]ni alium opu[n]sa liu[n]da[
q[ui]n in consolato[n]; ſua et in adiutorium fidei ſace me opu[n]it fr[atra[n]]
quor[m] am plus am[no]a q[ui] p[ra]ulosa u[n]t[i]nas quor[m] tristitia p[ra]mi
mi[n] mi[ch]i ſolert ſa[n]t[m] g[randi]n uſi q[ui] eos coniſtato[s] videre u[n]o
posſum.

 D[omi]naginti[n]que quinque u[n]o s[ol]um fidei sed ena
 annos exuſum a Deo h[ui]nt q[ui] contra fidem videt e[n]e, ut si u[n]el
 ad modi[m]i ſeu ex ip[ro] ſp[n]u blaſſheme ſeu ex ip[ro] ſeuſu annis
 ſup[h]oc fuerit attemp[ati]n u[n]el puſſat[i]n q[ui] eo solo audit[i]n u[n]el

Phileppus and
508

Incapit, p[ro]fino e[ple]t[ur] Bernardi abbatis ad fr[es]c[em] De monte
d[eb]i de vit[us] solit[aria] ~

Omnibus annis et fratribus li. p[ro]n. b. et. w. sabbat[i]i, decan[i]i, p[en]e
impudenter et plus q[ui] de sebat os me
n[ote] patet et vos ki[mi] in x[yo]p[ro]fr[es].

Non possum denu[s] cit. ieguosate. qu[em]
tur: me[n] silatit[i]i e[mi] latemini et vos
obsecro in viscerb[us] vii[s] et capit nos
et totus vester s[unt] in eo in cuius visce

ribus mun[er] cupim[us] nos. Deo ex qu[o]t[em] reterri a vobis u[n]que
qualemam[que] labore me[n] transdiani statui de vice re no[] vobis quin
no[] indigetis sed fr[i] stephano et socijs e[m] iumorib[us] et nonnquis
vementibus ad nos quon[i]i deus solus d[omi]no et ut he[ant] et legat
si forte alij[us] ibi invenerit vale s[ibi] ad solam iumorib[us] s[unt] su[e]
et sancti p[ro]p[om] matamet[i]ni

S. Offero q[ui] possum bona vo
luntate ip[s]am[que] a vobis repeto ci[mi] fr[ab]b[s].

S. Dand. sal

tando p[la]cant. Deo non p[er]ter salti [s] p[er]ter affert[i]. Dimuliter
et mulier [que] v[n]oir pede[s] diu laudat[i] e[a] diu[i]o no[] q[i]ui v[n]oir q[s]i
e[a] amant et q[s]i q[h]ui h[ui]t hoc feat et in eo iustificat[i] e[a]. Q[ui]
de vobis e[a]t arbi[rit]utus s[unt] de iumorib[i]i alii[d] opu[s]cail[i] q[ui]
q[s]i in consolatio; s[n]u et in admitor[i]i fidei fac[i]e me q[op]ulat[ur] fratric[i]
quoz[que] plus am[que] p[ra]i[ul]o sa u[m]nitat[s] quo[n]t[ur] t[ra]istur a p[lu[n]i
mi[n] mi[s]i soler fac[i]gand[i]ui i[n]si q[s]i eos c[on]ristatos videre no[]
possum. S. D[omi]n[ati]que quinque no[s]olum fidei sed e[a]t[i]a
annons exo[s]tui a deo s[ui]r q[s]i contra fidem videt e[e] ut si uel
ad mod[i]ui s[en] ex ip[ro] s[pi]n[u] blasphemie s[en] ex ip[ro] s[en]si cur[i]s
sup[er] hoc fuerit attemp[ata] uel pul[s]at[i] q[i]ui ex solo au[d]iti uel

508

ingente qua in pautis sumplicatib totu ius sibi subieat ipso ius
do mirante. Luter em magna et dina plane suerit mirati
la que dnis gesfit inter hoc tanem unisup omnia alia eutuit et
teica cunita illustra. qu sicut duni e in pautis sumplicatib tobi
miis et oem sapie emis alitudinem sibi subrogavit. qu et ius
tept opari in uobis. Iта ita p[ro]r qu[em] uta b[us]plauti e am te. Absc
justi hec a sapientib et prudentib huius schi. et revelaasti ea p[er]miis
solite ergo tine pusill greg aut domui qu oio confidere q[ui]n copla
tut deo p[ro]dare uobis regni. Didete emi vocatione vram s[ui]s ubi
sapies inter vos ubi s[ar]ba ubi inquisitor huius schi. p[er]am et si s[ui]
aliq[ui] inter vos sapientes p[er]sumptres tanem sapientes aggregavit
qui reges olim et phos huius miis di p[is]catores s[ibi] subieat

Simite ergo finite sapientes schi. deffini mundi, h[uius] tumeates.
alta sapientes et terram lingentes sapienter descend[em] in inferni.
N[os] autem dum s[od]nu p[ati]on s[ou]nea s[ia]ur t[ep]istis. stultis s[ui] p[er]ter deu
p[st]ulati dei qu[em] sapienti e omni[que] hominibus, ex [po]hui[m]em d[ue]tque ap[pi]
hendue discipina ascendendi in te[m].
Destra emi s[impl]iti
tas. iam multos puocat ad emulatione. vir[is] sufficientia et
diisfima pauptas. iam multo[que] s[ui]n dit cupiditate. Drui seve
tui iam earu veru que tumultui. — id vident plumbi meutit horror
In qua ergo consolatio et ex [po]si qu[em] solentur caritatis si qua iusti
miie si qua societas s[pi]nus inplete egundi. uo meu t[um]no sed omni
Diligenant no[rum]. ut in varietate vestitus decurari, acro sapie
dei regni assistentis a devotis s[pon]si v[ro] studio vir[is] instamenta
ad dei gloria. et magnua corona vram et gaudi omni bono[que] hoc
ste nointatis instaurer ornareti. —
A. Ounitate v[er]vo diu
p[er]ter lingibas nequa[que] quatuor et ad diu ab scindat vos deus in ab
scinduo faciatis s[ue]. homini duo iuxta quin cu[m]i festi lumine veait

obmubilare no quent. De solo nominis nole cauillant. Vetes
ipi et in veterani mente nescientes nova medium vitres vetes
no capiente vini non quod et si eis in fundetur ruper etur.
Med huc nominis no e novella vanitas. Res e em antiqua
licioms pſton fundate in xpi pietatis antiqua hervestas eate
Dei a tempe ppharui pinnata iamp none gre sole expono in iolhe
bapnista instaurata et inuovata ab ipso Dno familiariffie celebru
ab euis diſapulis ipso pnte coenuputa. Quin transſigureatois gloriaz
cu vidissent quin cu eo i monte ſo erant ſtinuo petrus in eo quide
abrepti ſibi et nescaes qu diceret qu visa maiestate dui eue bo
uiu intra pinnui viſus e concluſſe in eo ante puitiſum ſibi et
ſcientiſum quid diceret qu epiſtata ev ſuauiate optimu ſibi ndi
cant in hoc e e ſemp. Dita hanc in conturbuio domi
et auiu ſupnoz quos cu eo viderat coenpuiit dites. Due boni
e nos huc e e faciam huc tria tabernacula tibi viui mopsi viui
et helye viui. In quo ſi audivi ſuſſer ſturpere dubio postuus
erat alia tria ſibi viui iacobo viui et ioham viui. Post
passione vero dui celente ad huc in totidib ſidelu effuſi eus
ſagſbis recenti meona. ſolurvi hanc viu pſituenb paup
tate ſectantib et in ſpiritualib exerucens et coenemplacione dei
pugne ocu alio in alio zelantib deserta vepleta ſunt. Ky
qulb legin paulu machi arm in ſemui et alios qu plus
res in ſaute huiuer ſacions republica consulares virgus egreſſa
noia in cuuitate dei nobiles et triuiphales tytulos ſiutes de vit
tora ſchi et principi ſui munbi et corpori ſui decuiu dui dei et
at ſui. Bileant ergo q in te bris de luce undicates vos arguunt
nomitans ex huiu dantia male voluntati ipi poe argueth ve
tustatis et vanitatis. Sed et laudatores et devotores

temp estis habituri sicut et dūs laudatores pietate et ipse bonum in vobis amat hoc in eis amate. Detrattores diffimulate et pro eis orate et oblitus qvem retro sunt pietrissimis sandalibus et iter vobis et a devotis et a sinistris pōnta sunt in anioa virā vos extendeat. Et eam ad singula voluerit vel laudatoibz tūde uel tu detractoibz litigare tempora pōntis cui in ponenda non levis iactura e. A terris eam ad celos festinatē qvem moratur et si non detinet pluīnun tanē notet. Nolite negligē nolite tār dare grandis nobis vestat via. Alium ſuma e em poffcio vīa celos tranſit par angelis e angeliſe ſinſas pūniti. Non ſolus em voutus oem ſanitate sed et ois ſaniti p ſectione et ois ſumacoib ſiné. Et eam vīn languē car hīa pecta neque solum attenſe quid papiat deus ſed quid velit piantes qvem voluntas dei bona et bon places et pſa. Alioq. e.n. ſeruie do in vīn ad hēre. Alioq. e deu credere ſave amaē reuerem vīn e ſape intelligen cognosce ſin. Et magne e hoc ardium e hoc ſonpt et bonus e qvem in vobis e puro pumſor fideſis redditor inſeffus ad iuitor qmagno et amoë magna p[er]ſitentib et in ſand et in ſpe g[ui]e euis majora virib; ſuis aggreſsientib et volunſate et deſiderem ſuggerit in diuīn et qui g[ui]um volunſatis p[ro]ſauti ſubroſabit eam ad p[er]ſpectu virtute. Alio cujus ſide luter fecerit h[uius] quod potuerit caliſmate caliſmatore p[er] innoiter p[er]p[er]ſuo in diuī cujus faciet et cauſam q[ui] quod h[uius] hoc ſeat. Et ab ſit tu ſres a q[ui]a e vīre estima o[mi]e a p[er]ſitate et ſinſitate vīra et ab ore vīo ois alituido q[ui] aliu ſape morib e et ſaile e in alto se cōtuete obſtupſe et de vīa p[ic]litari. Domem alio p[er]ſſiom vīre impoſte aliu t[em]tul[us] op[er] viro inſebite. ſeras vos p[er]ciu[m in doitas et inanea t[em]s: ſestias q[ui] aliter a q[ui] hom[em] more domari uo poterat estima.

et iterne ventatis est apud nos quas sententii omnibus expedit et sæpe non autem litterat aliquid undutate. Deo autem grans quod in justitiis vobis invitile erit posteris si pie si souter et vos tenebitis et iussi vobis fideiender imitentur quod interi tenetis. Et si quid aliter ad huc sape oportuerit et hoc dens vobis venel abit. Balna emis p[ro]oia curijsie sententis debita et cum omnino laude p[ro]dianda rene venia multa in alpibus illis horis et continuo frigorbis neca sunt q[ui] frugale sufficiens et voluntaria pauperate setannib[us] in iis quod tempat regnomb[us] non a deo neca videntur. Intelligite q[ui] deo dabit emi vobis vobis intellin[em].

Dandso autem in vobis et licet absens
coxe [que] s[am] p[ro]s [con]sp[er]t et videns eorum me vini s[am] feruore p[ro]s[per] s[on] h[uius]modi paucis sed grans simplificatis in j[u]p[po]tio v[ic]ore in i[le]deo mutua ip[s]am s[am] p[ro]s[per] suavitate et plena oio in quersatim v[ic]ora forma p[iet]atis in recordatores mori tomo voluto et p[er]nuncias s[am] p[ro]s[per] p[er]que g[ive] i s[am] cestentes in eo religiosis notis adoro. Nam et ip[s]m mori deo non me bone s[pe]i p[er]fert omne s[am] q[ui] s[ic]aut p[er]sal[ve] de mo[d]e d[omi]n[que] h[uius]modi sit in eo cognatio quodam d[omi]n[que] rencui faci[unt] de iacob. Innoce[s] maii bus et mundo c[ord]e et qui non accepit in vano al[io]m s[ua]. Ip[s]a e[m]i professio v[n]in qu[em]e de iacob non q[ui] homi more s[am] q[ui] ip[s]am faci[unt] faci[unt] de qua iudicat iacob q[ui] d[omi]t. Did[ie] d[omi]n[que] faci[unt] ad faci[unt] et salua faci[unt] e[m]i c[oe]na mea. Faci[unt] e[m]i hoc e[m]i cognicione et q[ui] re faci[unt] ad faci[unt] q[ui] vidit iacob de qua d[omi]t ap[ro]s. Time transactis sit et cogniti sunt et unec iudem p[er] speculi in e[m]n[itate] tunc autem faci[unt] ad faci[unt] et s[ic]aut e[m]. Hanc in vita q[ui] sem p[ro]nocentia manum et munidic[ia] c[ord]is ip[s]a docet p[iet]atis que s[ic]aut d[omi]t iob et al[ia]s de i[m] q[ui] non h[uius] mo[d]e in vano accepit al[io]m s[ua]. Hoc e[m]i frusti vuiet uel oio non viuit d[omi]n[que] vui et ea vita p[er]ce qu[am] ut in ea vineret accepit al[io]m s[ua]. P[iet]atis emi h[uius] modi s[is] e[m]i memori. Si

No bu

una mirenois ano ad melligenam eius. in deffesa affatio in
amore eius. ut mulla ving serunt dei inveniat uo dicam dies
sed hora, nisi vel meverti labore et poffendi studio, nel in ex
pieticie dulcedine et fruendi gaudio. Ne e pietatis de
qua aplus dilan discapulii admoner dites. Exerte te ipfim
ad pietate na corporis exerctatione ad modium utilis e: pietas
ad multu frus pnfiffione vite q: nunc et futura. Dietaf
eu uo solimò forma, fi et veritate in omnib: p: omnibus hujus
reputate, ipfioni vim requirit. Nam sicut id dicti aplus
Bunt alij forma, quide pietatis hujus virtute autem eu abone,
gintes hanc quaumq: vim uo li: in conscia uo exslibet in vita
net exacter in cella uo solitari? sed solus dicendhe nec cella
ei cella fi reclusio et civeer e: Dere eum solus e: cui quo Deus uo
e: Dere reclusus e: qui in Deo liber uo e: Solitudo em et
reclusio nostra misere sunt. Lella autem neq: e: debet reclus
io naturalis, fi domitilii pans ostui chufus uo lacedue f: sequei
Cum quo eum Deus e: nui: min: e solus ei, ei solus est.
Dunt em libere fruatur gaudio suo tunc ipse sibi suus e ad frues
Deo in se; se in Deo. Dunt in luce veritatis in sereno multi cori
du: patet sibi mi: da q: sua et libera se in fundit affeccionem de Deo
mioria et vel illi: at intellius et bono suo fru: t affe: uel lib: e
femetip: m deflet hujusfragilitatis def: u: Pter hoc sed in
forma, ipfioni vir: ei hujus in celis po: ei in cellis exochiso
a vobis toto Acto totos vos inclusi: us ei Deo. Lelle si quid e
et celi hujusco: cognate sunt, qu: sicut celi ac cella ad invicem
vident, hujus c: alij: cognatione no: ei sic et: pietatis, a telando.
.n. et celi: et cella nom: hujus vident: i quod telat in celis hoc

Dunt em libere fruatur gaudio suo tunc ipse sibi suus e ad frues
Deo in se; se in Deo. Dunt in luce veritatis in sereno multi cori
du: patet sibi mi: da q: sua et libera se in fundit affeccionem de Deo
mioria et vel illi: at intellius et bono suo fru: t affe: uel lib: e
femetip: m deflet hujusfragilitatis def: u: Pter hoc sed in
fo: ma, ipfioni vir: ei hujus in celis po: ei in cellis exochiso
a vobis toto Acto totos vos inclusi: us ei Deo. Lelle si quid e
et celi hujusco: cognate sunt, qu: sicut celi ac cella ad invicem
vident, hujus c: alij: cognatione no: ei sic et: pietatis, a telando.
.n. et celi: et cella nom: hujus vident: i quod telat in celis hoc

et in cellis quod geruntur in celis hoc et in cellis. Etiam nam hoc vacare deo et frui deo. Et ad eum sedim ordine, sedim pietate, fi. Deuteer celebratur in cellis auo deo, dice, sci angeli dei cellas huius cellis, et eis defectant in cellis, ac si in celis. Nam cum cella in guter tractant celestia, cellu celle et sativam en familiari et pietat affani et sibi opis effecant proimui efficiat, nec iam spii orant, vel eam a corpe exsunt a cella in celu longa, vel diffitalis via muereat.

In cella emi in celum sepe ascendit. Uro autem vinç a cella in inferni descendit, insi siant diat psalmi? descendat in inferni vuentes, ne descendant monentes. Hoc emi mo cellari incolle sepe descendit in inferni, sicut emi affidue, utemplando reuise amat Grundia celestia, ut ad senti ea appetit, sic et dolores in ferm ut horeat et refugiat. Et hoc est quod impetrant iuntes

sius orantes, ut descendant in inferni vuentes. In honores autem vix vini aliquis a cella in inferni descendit, quod vix vey aliquis insi celo predestinat? in ea usque ad more, pessut. Filium autem give ut frum ventris su cella souer, nutrit, amputavit et ad pleurit, inane psecomus pudent et colloquio dei dignum effiat. Alium uero vel suppoitum abdicat a se, acus, piat. Ude solue aut dux ad moysen, caliaametui pede tuos, locus emi in quostas traxi est. Moruntur emi mortuas, affectionem, uel hoiem mortui a corde, hoc sanitati, uel terra sancta nequaqua dui pati.

In cella terra facte et locis factis est in qua dux et seruereus sepe colloquunt, sicut v ad amicui su in qua civebro fideles—am interbo dei ingit, spôsa sponso sociat, terreus celestia, quavis dina ingunt. Siquidem sicut templi facte dei sic cella est serui dei. Et in templo emi et in cella dina tractant, si civebris in cella. In templo infibuliter et figurate, admi xpiane pietatis, favametra dispensant, in cellis.

110

vero sicut in telis ipa veritate ipo ordie et si nondi ipa puentis
maiestate nel eterintans securitate res ipsa omnino sacramentorum
Dei me affidie celebrat. Isteo sicut dicti e aliiem qui non e filius
est eit a se piat quasi abortum euomit tamquam invilere ac nox
in abu nec diu talem tali pt in viscereb, sibi officia pietatis.

Demitur spes supbie et asportat eu in man patres et mouet eu,
et expulsus no pt stare, s fugit miser nondi et tremebunt sicut
cogni a fracte dei expositus vicibus et demorbi ut q prior iuenerit
eu morte aue occidat eu inel si aq diu durareit in ea no virtut
ostanua s prima imseria sit e ei cella qui atert a sicut viuendi
sepultura. Desulente aute flagellato sapiens sapiencior erit et
lauabit iust in man suas in sangue patres.

Sic autem quod
sunt ipfia. quod comitis Offiahel quiter e hoc e pste quos i omnis cu
mec applyenve nulli em i eode statu diu eee cedit. Nervo dei
semp aut pfienciendu aut desfiandu e eut iuris iurit aut in in
feriora urget ab omnib aut e uobis pfaio exigit iuicet no uinfi
mis. Et si mapis inape pste. Si am in pfaui es et hoc ipm
iam pste age. Si am pfauiis aq acti gisti te ipm i te
merpo menie et dic aui apto. no q iam applyen deri aut pfaus
sum sequor aute si forte applyens a in quo et applyens us sum. Unu
aute e nect que quide retro sunt oblit ad ea que fut priora me
exotenves ad destinate psequor brauni supne vocatis iyo iui
Demdo addit. Quotquot aute pste sum hoc sapiam. In
quo maifeste apto dite nte declarat q pfaui eoz que retro sut
oblimo et pfaui in anteri ora exotenfio ipa e hois iust in hac vita
perfecto et pfaio huius perfectius ibi erit ubi erit braun supne
vocatis pfaui applyens io. Hoc aute mo sicut stella astella
distat in claritate sit tella a cella in consacione mapneti. et

pſſaentūn et pſſectorūn. Imapiēanu status dia p[er]a[n]alis, p[er]ſiaenan
[tonalis, p[er]ſo[nt] sp[un]alis. Iguoſcend[us] aſt[em] in a[que]mb[us] eis qui ad
h[uius] ſiut annuales in quib[us] iſnoſa[] no[rum] debet eis qui in h[uius]
quaſi r[ōna]les. Ira[ur] ſump[or] r[ōna]lib[us] in quibusda[] iſnoſat[ur] in
quib[us] no[rum] iſnoſat[ur] sp[un]alib[us], quon[ur] p[ra]ſa[] omnia debent ee et i[n]utu
a[non]e et ſa[n]de poa[n]us d[igna] qua in prehensioe. Et c[um] exo[ſ]p[er]s g[ui]mb[
trib[us] h[uius] q[ster] o[n]is status religi[ous] que ſiut p[er]p[er]s no[rum] bi exo[ſ]
distinguiu[n]t, ſi eca[n] dimoſa[n]t, ex ſuor[us] p[er]petate ſtudioz[que].
De
bent e[m] o[n]us ſi[mi] deu in die qui e[rum] disiſcent, p[er]p[er]ſi[que] ſp[er] qui d[ef]it
ſibi p[er]ſter qui d[evenerit], quon[ur] ſp[er] p[u]n[er]erit, et in quo p[er]ſiaendi
status ſinguli[d]is dieb[us] uel h[uius] ſua[] ſe exo[ſ]ſimacio dep[he]ndat.

H[uius] ſe[m] a[n]tales qui p[er] ſe u[rum] vo[d]e agiut[ur] nec t[ra]h[ui]unt
aſſa[n] et t[em] uel auco[t]ate p[ro]mo[n]i uel doctu[m]a q[mom]iti uel ex
[emp]lo p[ro]mo[n]i ap[pe]ant bom[us] ubi mu[n]eu[n]t et q[ui] t[ea] ſed a[du]ma
n[u] t[ra]c[n]i ſequi[n]t h[oc] e[m]uiut[ur].

H[uius] r[ōna]les qui

p[er]p[er]s in diu[n]an[]i et n[ā]l[is] ſa[te] diſcrezione h[uius] et q[mom]itiu[n]ſz n[on] d[affa[n]t].

H[uius] p[ra]ſa[] qui ſp[er] a[gu]t[ur] qui a
ſp[er] ſo[] p[lem]i9 i[ll]u[m]a[n]t[ur] et q[ui] ſap[er] eis bom[us] cu[n] t[ra]h[ui]unt a[ſſa[n]t]
ſap[ient]es voa[m]t[ur] et q[ui] no[rum] in diu[n]an[]i eo[rum] ſa[n]t p[er] diu[n]an[]i olm[us]
g[ede]one[que] in ſp[er]s ſa[] m[om]ne[n]tu[] sp[un]a[les] ap[pe]l[a]ant.

status a[rum] corp[us] ſe h[uius]z.

B[er]u[n]d[us] a[rum] ſe exo[ſ]cveret.

J[er]e[m]s u[rum] no[rum] u[rum] in deo reque h[uius]z. A[no]n[ui] ſinguli[] ſiut h[ui]nt c[it]a
p[er]ſiaendi vo[em] ſi ut in c[it]e n[uo] ſuo certa[] h[ui]nt p[er]p[er]s ſue menſura[que].

J[ui]ma[n] bom[us] in conu[s]a[c]o[e] a[n]ali p[ra]ſa[] obia e[rum] p[er]ſec[u]t[ur] ubi
corp[us] ſiui[n] et in ſeru[n]t[ute] v[ed]igi[e]. p[er]ſa[n]o v[er]ſus bom[us] ſu[n]tud[n]em

vertiſſe in delectuā[m]z.

J[ui]ma[n] vero r[ōna]l[]is e[rum] intelliſſe que
in doctu[m]a ſidei ap[pon]u[n]t, p[er]ſectu[m] ta[l]ia p[ar]na[que] qua[m]ia ap[pon]u[n]t.

P[er]ſa[n] cu[n] in a[ſſa[n] menu[n]s t[ra]uſit in diu[n]an[]i r[ōn]s.

P[er]vo[d] ho[is] ſa[n]io

tōnalis inanē e spnalis. Sefus eins reuelata ſuae ſpean
ſan glonā dei. pſecio uero traſſormari in eande vimagine
a claritate in claritate ſiut a domi ſpni. Œ ergo p[ro]mi
p[ro]ſequimur de p[ro]mo. Animalium e uite modus ſenſibus corpiſ
ſerines. ſ. cui anima quasi extra se p[ro]ſenſus corpiſ c[ir] diſeſ
vilaicoes corpiſ et opin affecta eorum ſtrucide paſſat uel nutrit
ſenſualitate ſua/ ſen cui intra se regrediens; corpa q[ui]b[us fori
eſtumno amons; et ſuenſiunb[us] adheſit in locu incorporee natu
re ſe[n]i ſerre no p[ro]nales; e[que] illuc ſe[n]i o[n]tinet ymagines et anni
cabiliter ibi cui eis conuſat? Prinibus aſſue ſicam tu[n] ni[l] p[ro]m
[que] ſi uel quale ſons v[er]liquit uel quale intus c[or]truiat q[ui]dui[li]cet
ioand[ui] ſi ſedin delectacione corpiſ viu[n]e cui ante ab eis auert[ur]
neſat in corpea ymaginato cogitate. C[um] v[er]o ad cogitationem
ſp[ro]nalia uel diuina ſe erigit; uel alio[de] eis q[ui] de corpiſ; uel de
corpalib[us] p[ro] estima[n]. Nec auersa a deo fit ſtulina; tu[n] ni[n]ui
intra se ip[ro]am ſui[n]t remiſſa et tam bruta; ut regi vel uolit uel
no p[ro]ſit. C[um] v[er]o ip[ro]a ſibi ex[象] se p[ro]ſupb[ia] ſi[n]ui[n]ui ſui[n]t abrep
ta fit pruidencia corbis et ip[ro]a ſibi ſapiencia e[que] vider[ur] au[til]in
ſit ſuente ap[ro]. Ducentes ſe e[que] ſapientes ſtulti ſen[i] ſi[n]t.

Œ
D[omi]no ad deu coniſa fit ſancti ſimpliſtas hoc e[que] eade[m] ſemp
c[ir] idem volu[n]tas ſiut ſiut io[b] vir ſimplex et reu[s] ac timi[n]es deu
p[ro]p[ro]e em[n] e[que] ſimpliſtas p[er]ſecta ad deu coniſa volu[n]tas. u[n]a
petens a D[omi]no h[uius]c reu[que]s. no[te] ambies multipli[n]i in ſeulo.
Del e[que] ſimpliſtas in qu[ia]ſacio[n]e vera h[uius]lims. ſa[mi] virtut magi[s]
oſtui[n]n amplecte[s] q[ui] ſi[n]ma[n]tui no[te] reu[que]q[ui]t vir ſimplex videm
ſtule[m] in hoc ſeto ut fit ſapn[es] i deo. Nel ſimpliſtis ſola e[que] ad deu
uolui[n]tas ſei[n] nond[um] v[one] ſonnata ut amor fit uel ſo[n]ta volui[n]tas

nondum illumam ut sit autas hor et amons iocunditas.

Simplicias ergo minuti ad se ipa hujus creature de l荷
voluntate simplicè z bona quasi futuri bom hominis informe
maż in p[ro]mordio quersi ombs fue acuerdi suo eam offert forma-
da. Jam em tu bona voluntate hujus eciam iiiiui sapie .r. tunc ore
din ex ipo colligit nec p se ea formari posse nec q[ui]p[ro] tunc expe-
dire stulto. q[ui] servire sapenti. Jnam se homi p[ro]ter deu subiti
ens ipam ei bona voluntate quittut in deo formand[am] in senu
et sp[ro] hujus. Jamp[que] dei ma piete opari eum o[m]ne virtutu
plemitudine dum p justa[que] defecte maion. p prudentia no credit
se sibi p tempania refugit discern[em] p formid[em] totu obediè
se subdit uo discernende s amputende z ad implende. h[oc]c est em
voor tu in a d[omi]n p[er]ipit. Et ad viru tunc erit c[oe]nversio tu. Dir eum
vo nel sp[ro]s è s[ui]s uel alteri? Ipsu em vivo v[am] obediè ur sim
plex z v[am] in se ipo rectius autem sepe ac tu? in altero q[ui] in semet
ipo. Ho p[er]cepto autem d[omi]n z ipo or dome nature h[ui]ve debet voor ad
viri s[ui] animalitas ad sp[ro] s[ui] uel sp[ra]alem alique viru qu[er]
sione legimus hoc è obediand[em] p[ro]s[ui]. P[ro]fecta uero obediæ
e mag[ie] in ma piete indiscrènt. hoc è uo discern[em] q[ui] uel q[ui]e p[ra]
piat? s ad hoc t[em]tuti ut s[ive]at z h[ui]siter fiat q[ui] a maiore p[ra]p[er].
lignum em scie bom z mali in pad[iso] c[ens]ura discrèntiòs è in c[oe]nver
sac[io]e religiòs penes pr[em] sp[ra]le/ qui dimidient o[mi] p[er] vero
a uels dimidiat. Ip[er] è discern[em] akor è obediè. Adam
justam in malu s[ui] de ligno ven[io] edoctus ab eo qui fug[ie]
rendo aur. Nuare p[er]cept. vobis deus ut de ligno uo s[ui]ederet
Etate diſcreto aur p[er]ceptu s. fit addat. S[ae]bat em qu[ia]
die s[ui]ederens ap[er]iet ocui v[er]i et erut s[ui]t dy. etate quin p[er]p
itu fit. s. or deus feri uo ſinat. D[isc]erunt. s[ui]medit. mo bedieus

fratres e. et de papyso e. eiectus. Et et animale discretem, non
an prudente mapiente sapiente, in cella dum posse ofste in co
gregatioe surare impossibile est, ut in sit sapient. Et
hoc omnes ei sit discreno ut in hoc ei illa sit discreno hoc omis
eus sapna sit ut in hac parte illa ei sit. In eo vero in quo se
sibi malitas roe op Timnat in natura huan eue, velictate a tre
atoe bono intelleat et ingemui et ingemo ars in quo statuit de
homin sup opa manui suavi et omnia secularia isti subieat sub
pedibus eius. Amali supbo in testione ualis dignitat et summi
tudis dei amisse simplia vero et summi in auxilium reucanden� dig
uitur et consuerande summitudis. In hoc quod noti e dei maſſesti
ei in illis. In hoc estimat de creatura creator in hoc ignoscat
justia Dei et qui sunt agunt digni ſunt iuta qui uo alit digni
ſut morte. In hoc creatura que ſponte homi bono ſerunt,
ad natura ſubiret et aptent ut ſeruat ad eam que e ex pao necitate.
Et ad volimata et voluntate. Et hinc e quod et quata iute
hunc uta et bom et malis utilia et in que suo pulchria et a bovis
et a malis hominibus ſui ſunt et ſunt omnibus maſſesti e. hinc em in
huis uel opificiis in numerabiliter multiplices homi ad nume
toedes/ tor pessarut modi studiorum, tor quia preſſionu subtili
tates exqulſite, ſaie artes, elopae dignitatui offinorump vari
etates et in inuabiles quinſicoes hui9 ſedi, quib[que] hoiores illi eua
quin dictum ſapientes hui9 un[di] cu eis qui ſunt ſimplices fili
de iuer vtunt ad utiitate et utilitate. Et illi abutunt eis
ut curioſitate et voluptate et ſupbrae hui ante ſerunt mi eis p[ro]
utiitate alibi huius ſua ſuauiate. Et Deo illos ſerios
ſeuſui ſuo et corpori ſuor sequunt fruus carnis ſue qui ſunt

formacio inimdia lumouria iminie stenciones emulacbes
ire tye dissenciones mundie quiescnes ebnetates & hys filia.
que quiaqque agitur regni dei no sequet? Nos aute frutis
spet qui sunt caritas. gaudiu. pay. pacia. beingintas. lon
granimitas. bomitas. maſuetudo. fides. modestia. castums.
timemea. et pietas. prunſſione hujus vute que miſe et ſuture.

Hujusmodi q[ui]que simul ſunt in actu. h[oc]ones inder ſimiles actuoes
deus aute volunſates diſermit et intenções.

Lum v[é]o
viniq[ui]que v[é]rit in ſua vin[é]que ex ſi[ab]; ſue intenções paſat ſſa
ſua. I[ec]t tame ab utroq[ui]que v[é]rit ad ſa[am] q[ui] uemo ad ea
v[é]ridre amat poſt actione qui ita intenç[ão]e ad bom[] agend[ui] ab
ga no p[ra]ſa[n]tur qui ſui cu v[é]rid ad ſa[am] ſi no d[u] viat [a]p[ra]ſa[ce]
tia ſuam in v[é]emt ibi de ipa [a]p[ra]ſa[ce]ia uel gr[an]es coruſiones.
ueſuam delectac[ões]e et in m[ú]l[ip]ic[ar]t coſtac[ões].

Deo iam [a]p[ra]ſa[ce]ntia iuic[ato]r q[ui]que iu[i] veri bom[] mai[or] delectacion me
t[em] ei no obtinguerit cu exova qua[da] volu[n]ente gest[or]ui vi[so]; au
ditor pati[ur] yma[ginac]o[es]. D[ui] in utroq[ui] l[ui]b[us] implent illuſi[omb]
delectacionu[m] et ad cogitaciona ſpirituallia uel duima l[im]ne ocu[lor]ui
ſuon q[ui] ip[er]ui no e ſea[que] cu p[ug]na[t] q[ui] [a]p[ra]ſa[ce]nta[as] moſtia[as] pa[n]t
q[ui] v[é]ince ad h[ui]c no p[ra]uaret ad p[ra]ſum affe[n]cione[s].
D[ui] vero ita
ad ſilibetate aspirat exaute a se no p[er] affe[ction]ui yma[ginac]o[es]
et uoyi[as] uel occupatoria[as] et ocio[s]as q[ui] ex u[n]de paſſim orui[nt] cogit
co[n]e[s]. h[ui]c in t[he] p[ra]ſimo die et o[mi]ns cetero[us] exer[ci]no[us] ſp[er]na
lui[n] in corde ſerui dei ea[que] nolentis et reſu[n]tui yma[ginac]o[es] vol
ui[n]t q[ui] ſanta[m]a cogitacionu[m] u[ſa]nt q[ui] a q[ui]b[us] volui[n] au[i]b[u]s inui[n]d[u]s
uſidentib[us] certu[n] volant[u]b[us] ſacriſia[n] denotacion[u]s uel o[n]o v[ap]it de ma
tui tenentis uel ſepe pollui[n] u[ſa]p[er] ad lacrimas offerent[u] ſut[u] in
ſerabilis et iniqui unſé aue d[u]niſio. ſp[er]ui[n] v[ó]e volunſate coruſis. et iuic[ao];

et corpori pnuptui obsequii sibi defendente, autali vero impudite
affanf sibi papiente et intellanm, in me tepep sime frum remanente.
Ibunt inſurionlb, ais 2 in quib2 9capnſcentie curibus 2 ſcti
nond3 pſente moriſcita ſunt p[assim] viro curioſum ebulliut
Ibunt et ſilenc] soliudib 2 q[ui]nt] moridinate 2 j[os]p[ut] iunte
[os]laodes in via regna 2 i[ui]m inſtuctiun] ſurtua j[pe] voliutat
Suicula, ſolitum] fastidui p[ſu]mptio uontatu] que quid[que] egru ai
priurut] 2 tedui 2 q[ui] 2 ſi]rando vident, 2 ad horu ſeure, 2 j[pe] cale faciut] 2
accedunt] 2 ut j[os]p[ut]o] nequi] ſerneat 2 ampli] p[un]iat efficit
Ibunt eui cotidie none ſuit occupato[es, none actioni] uel ſubom
a]diu]no]c]o[es] [o]es duise no] a]de]ſi]uand] a[ui]n, 2 j[pe] ad ſalend] tar]du[n]
dei tedui, 2 ut iui] dampnate]t ſolitari 2 o]ta vetera, o]ta ſolit] et
[des]ſea]t] nona] uo] restat inſi adui] cella 2 ſuga matura, j[pe] q[ui]
pi]a]ſumphata] 2 in p[ſessio] reſi]tions] 2 ſoliti di] nou] ljo] quin]o
2 j[pe] roeui] ducete] uel affan] tranſente] uel diſcreato] modernite, 2 j[ui
quada] uer] in ſememp] tam]q[ui] a] figulo] ſic]nem] lege q[ui]s] man]
dato]z] dei 2 q[ui] maib] alieus ſacend] 2 e] 2 forma]nd] 2 i] pa]cia] 2 in
vo] volubilis obie] 2 in i]que] p[ba]co]s ſue p[la]ſators] 2 forma]t]os
ſin] voliutati 2 arbutrio] sub]den]d, j[am] 2 j[ui] tall] ingemo] 2 j[ui]g]s
in] arte, 2 j[ui] p[un]er]t] intellan] inſtrum]enta] ſunt j[ec]t] ta] viac]z] q[ui]
[virtu]n] no] 2 j[ec]t] ſefu]q]t] docei] ut] eo] in] bono] quo] 2 i] malo] p[er] quod
j[pi]n] virtut] e, 2 j[uge]nu] corpor] adaptet] ars natura] i] formet]
intellanb] no] elau] ſaciat] a[ui] 2 j[oc]abil[e]. j[uge]nu] q[ui]ppe] ars
uel intellanb] 2 alia] l[in]m]o]i] grati]o] ſi]n]t]r. aliter] virtus] doceri
Wlt] eu] h[ui]ſitate, queri] eu] ſabore] haberi eu] amoe], eu] omnib] l[in]
dig] ſit, nec aliter] uel] docei] uel] queri] uel] haberi] p[os]ſit, 2:
Prin]ui] ut]q[ui] docend] e] u]nd]s] in]ola] h[em]u] ſed]u] ap]hica] panli]

No de
inſoicndo
noicuntur

culm. vel utitate spectant. frtem obediencie et patiencie. et quietu
in reliquum carmen redereet et securum. In quibus si semel carmen sisa
sint oia et pita supphila sunt unaque suffiniecie tios et equalis
otinene limites circustarpta sunt actia ut sic et quod fortes cupiat
et quod insumi uo refugiat nec vellei q[ui]tatis et esset, lede possit in
aliquo vteniui cu egriz actioe & sacientia nec quod sunt amputata
temptate aquaten. Deaut inervo dei corporis bti morigerati et re
educati sufficiencia. In quibus si aut Balomo dict. An ambulat
simpler. ambulat & sident. qui uero metis e dure corruer in
malum. Lutet eum actus ab sit ut or domata ut nec querele vellei
locus est sit ullus et omnis sit supphilitas amputata si quid tamen
vel publice vel p[ro]nati ad senes e vel minues hoc in ponis e ar-
burio abque omni s[ar]pulo obedienciu subdit or vel p[er]culo In
sumens e go non hecunda ad quos institutois norma & cupiscentas
caribs fue p[er]teritas peintena otinua domae. et ad tempuena cetera
ad su in ipso temptu venire. Premiui eundem e affidetque tempus
noes acti in solitarum nonicui de semetetis cu seruui dei gratiis deo
seruiente uo cestant sollicitare vitia, meroque oblate delectatois dy
abolo suggerente corne & cupiscentem. Seculo & cupisenda ingervere.
Temptat ecia nos duis & s[an] ut sciat si dilectum eui anno uo ut ipe
in ne s[an]es agnoscat. Et ut hoc p[er]n nobis in ipa temptatoe inote
rat. Et ille temptatoe s[an]le vincit et facile a vone eis occurat
que uel suspecte sit uel p[ro]ma s[an]ce male inote s[an]t. Acue vero
sub s[pe]e bom se ingerit et diffusa & discernit & p[ic]ulosa admittit
s[an]t cu diffusa tenet inod. in eo quod boni e[ credit] et uo temp
ut se omnis bom appes t. Bum ante & temptato miui malaz
& coquatur miui inviliu sentia e ocui. B[uma em]ment malina
e ocui meb. nunc ociosus sit seruui dei. quibus des ferat & sit.

P. omne quippe tam in & præm. et tam u. molle. rei tam terte. et in
ſæ. tam ſenere imponend. ſu. no. est. Orbi. u. no. est. vamur. eo. ymo
neſſon. om. neſſono. ſu. hor. et. quicunque. in cella no. agit ſidelit.
& ſeruent. quod cunque. agunt. quod p[]p[]ter hor. non agit onatur. ubi
p[]utando ono. oſoſa ſectum. videlicet. e. Orbi. autem. et. quod. uel
nulla. ſp[]utantem. uel utilitatem. intentionem. &. on. autem. hor. tinnon
actend. e. ut t[]u. aqua delectanone. vel ſine gund. nausia oni.
Jes. tinniſgar. ſed ut eam. de patni. diem. ad p[]ſa[n]n. menis ſemp
aliq. in oſa[n]a. veſideat. &. alioq. conſide. in the ſa[n]u. cordis ſenerat.
Nec ea die bo[]cellam. ſe vnoſſe. debet eſtimare. in qua. uel ſe eon.
egiſſe. recolit. p[]p[]ter que. in cella viuntur. Etueris quid a[n]gins
in q[]te. occumpes. Orbi. ex. condiam. oſonu. ſa[n]ſi[n]tum. uel l[]conio.
studium. condiane. oſa[n]e. diſtincio. emendacui. op[]p[]om. p[]s. ſua. die. ne
granda. u. e. Demide. opand. e. eam. ma[n]b[]a. a[]quand. quod. in iu[n]giti. u[n]
tam. q[]ui. am. delectando. deu meat. ad horam. q[]ui. quod. ſpiritualib[]s
ſtudys. delectacion. &. ſerunt. &. untriat. &. q[]u[]e. remittat. ad horam. am[
]n[]u. resoluat. Vui. ſe. ſacile. mox. ut. ſ[]ad. ſeip[]m. rei[n]diu. e[]e. inſi[n]m
ſi[n]t. excediat. abſa[]. tranuerat. ſia. miſer. et. voluitans. abſa[]. ſtagio.
contracte. delectacion. uel. memone. ymaginantis. &. on. emi. viu.
p[]p[]ter. mulier. ſi. mulier. p[]p[]ter. iu[n]u. no. ſpiritualia. excedant. p[]p[]ter.
corpalia. ſi. corpalia. p[]p[]ter. ſpiritualia. P[]p[]terea. ſi[n]t. viu. creato. col
ſati. &. compatu. e. ad iu[n]toru[n]. ſi[n]mule. ſibi. &. ex. ipa. horis. ſba. ſi. t[]u. in
ad iu[n]toru[n]. ſpiritualis. studi. u[n]t[]a. ſi[n]t. uon. t[]u. in. hor. ſp[]e. eq[]uencire. vi
dent. o[n]a. corpalia. excedit. e. ſi. que. cu[n] ſpiritualib[]s. p[]no[]re. iu[n]dent.
h[]i[n]e. ſi[n]mulinidu[n]. uel. aſſun̄tate. ſi[n]t. ad ediſcio[n]; ſpirituali[e] uel
ſutu[n]i. ad ſaribat. uel. ſcrib[]e. quod. legnat. ſub malia. autem. exeritua.
&. opa. ſicur. ſe[n]ſus. diſtinkt. ſut. ſepe. eicu[n]; ſp[]m. exſi[n]ſauru[n]. iuſi
in. e[]p[]ramoe. ruralin. op[]p[]im. labo[]re. ſit. magna. ſtricio. corporis. uſq[]e:

ad trioncionem et humiliacionem corris; et fangacionis sui pressura
eopnunt sepe vehemencions affan denocois quod ena in labore
tenimor; vigiliaru; oom in quib; affilio topis e credio sibi
manfestu e. Uerius tu aum? pridens ad oem se opat la
boze nec in eo dissolunt s; p eum magis in se ipum colligitur qui
sp p oculis hns non tam ap agit. q[ui quo agendo intendit ois
osumatois atten dit sime quo in quatu iutit verius intantu
ena fernerent? s fide li? mamb; opatur toa? s torpis su in hor
subicres seruntue. Cogunt eum in vium sensus a disapliat bone
voluntatis nec la scurre eis vamet a pondè labons subac
seusibus; hujusmodi in obsequiu spnvs. docent o formari ei; in
labons p[ra]npatoc[oe]; in exspectenc[oe] solac[i]o. & Ex odimat
eum natura p p[at]m et a odinoc[oe] rutuidis exobituis. si ad deu
sunt quersa recipat nto pro mo tunous; amons q h[ui]s ad deu.
q[uam] p[ro]dit auersa. et ubi c[it]p[er] spnvs refo:mai ad ymaginé
condit[i]ons sui mox ena restorestens caro ex volunțate sua in
cipit conformari reformato sp[ui]. Etiam et contra sensi sui
intipit eam delectare q[ui] q[ui] delenit sp[ui] misip; pro m[ulti]plicat
deleni suo ex pena p[ati]n m[ulti]plicat s[iniens] ad deu no miq[ui] ena
stendit p[ro]cedè r[ro]em sui. Delectacion[s] emi non p[ro]dim? s:
intant[em] a torpe ad am[em] a sensib[em] ad osa[am] p[ams] fures[que]
z simplex a qua olem uel legiua simplia: neq[ui]q[ui] res delecta
biles sunt sed in amo: ex p[er]i; desiderio delatois eterni ven
ti bene mongerat gravat: ex hiis satisfac[em] posse valde de
lectabile e. Anor mulia p[an]p[er]i ex hiis uel aliquo h[ui]m
delectabiliter satisfaciunt nature. Fidelium quinque; delectabi
le eet ad iu[ment]o am[or]s de iu[ment]o sedi natura vui[em] si in

["sama ura nos punitet qua sanata stati naturalib; natura\narriider. Cod.簿ο. 7. de labo:е. P. uſhe. Duros hir huéros\nfor:es lacertos eoceritato: hoc ſeat. ſme eun tor:pe mollesat\nVolumtis facit uſum. Uſus exerctiui. Exerctiui vires in omn\nlabo:e ſubinſtrut. Ez re:eam 2. ad pp:om. 3. hoc omnib\nmo:is agat; labo: et ocuii m:in ut uti:is ſum ocio:si; hoc ſemp\nſi:u negocii m:in ut pſſe: o ſunet: in u:obis. quod diu:at ap:li:us\naialib; 2. in:pienib; 2. iu:nuii ſuo in:qui:rt i:pter in:ſtitut:ate\ncui:is vire. Et:uit eui: ex:hibi:ntis me:uben ura ſerure in\nui:diæ; 2. in:qui:tati ad in:qui:itate. ita ni:ic ex:hibet: me:bra\nura ſerure in:ſtire: in ſaſi:atione. 4. Alui:iat h:och:atten:\nau:ci:us tor:pis ſui m:api:pi:us a:ni:alis homo qui ia: mapit tor:pus\nſub:are ſp:in; 2. ad aptare ſem:etip:in ad ea que dei ſunt: pap:ie\nda 2. ad evouenda: ſede ſeruit: na:ntite; 2. tar:ns ſue du:ante. 3. qu:u:itate: 2. q:ui:itate: 2. q:ui:itate: 2

et currentis. Qum vero boz ho:u offiana cella e. et stabilis
pſevera:na in ea. In qua quicuq: cui pauprate ſua bene quocur
diues est. Quicuq: bona volunplane habi:nt ſerui h: quin:
ei ad bu viuendu opus e. quin ſone voluntoni no ſp. credi ex
pedi ſ. ſvenanda et regenda e. maxie in incipiente. Regant
te obie regula bona volunpatc. lla uero corpus docar illud
posse ofſistc in vno loco. cellam pari ſeauq: morari qd in p. ſinč
re bone compo:ms iicui e. tertu bone ſpei argume:tu. Im
possible e. em ho:em ſi de luter ſigere am: ſui in vno qui non
p:us alia: loco p:ſenevant a:ſp:erit cor: p: ſui. Nam qui egru
tudin:re am integrando de loco ad loci e:ſuſe inter, ſic e. ſia:ut qui
ſuſit umbra cor: p:is ſui. ſeip:u fugit ſeip:u circumſert. locu:mi
tat no am: euid: e ſe ubi:q: inuenit inſi q: deTERIO: e ſa:at ip:pa
mobi:litas ſia:ut ledere ſoler e:grvotu qui circumferendo iicunt:
Egrima. in ſe ſa:at. et vacet c:uiſarias p:res e:gru:idi:is ſue.

Si non inter vupit quines remedia on:nata cito p:ſiti:et.
: sanatus am: ab alienar:ib; : captivat:ib; ſuis tor: in deo
ſuis efficaer. Civa em: eger non modica. no inquinata
ſ: inſecta u:u. Ine:ubat ergo in mobiliter valeut:inario ſuo.
sic em: appellare ſolent medii valeut:inaria: cura:u:da: offi
tua: et remedi ſuscep: p:ſequat: in ſui in ſp: ad ſanitati e:op
im:em. Valeut:inari:ui tu:q:egrote O longu:de cellatua
e:remedi in quo curari cepisti obia vera e. D: ſato q:re
media treb:o un:nta notent. natum pturbant et egru: diſ
terminant. Ram: z qui a:quo tendit ſi vnam: z vam: ten:ne
rit vi:u:no pu:met quo tendit: ut:eris: labons ſant ſinč
Di vero multas agg:edit vi:as errat nec labo:ns aliqu:

sine sunt / quæ non erro: habet sine. Si non ergo te minus / nec alud pro alio atque sibi / ut utque ad tunc p[ro]scederam. In meo rebus obediēre remediō vīte / nec abominas eam ut integrat? / cum facta sunt s[ua]mque tāmem in reliquum alio ea inno vii p[ro]nitteris. Si g[ui]s ad s[ua]m itate festinas inde ut in uel modum de temetīmpo age p[ro]sinnas medito in 9 s[an]tio a quo si op[ro]s me dīutus ex [pro]sīnus, utem eam ut ultimam sp[ro]tum deteg[em] eam in o[rum] erubescant. Erubescet / ut in totum revela nec abſonet. Dunt eum quin 9 ſtendido qui fabula enarrant / p[ro]to: 9 no[rum] h[ystoria] et egrutudīs me ſine ſine 9 ſuſione diuuiemt & pene ſine p[er]itencia & ſine affutu dolos. Cito eum muereit laernas & reſoſunt ȋgeu[n]tum qui h[uius] ſent i[rum] do lo[rum]. Et vero male egrutudīn des[]pabilior ſtupor atque ſeert / h[uius] in eo quod u[n]dolet / c[ui]to ſauntati videt / p[ro]priu[m]que tanto ab ea ſut remo[n]or. Quod si me diuuiem c[ui]lemēno[rum] ſunt & c[ui] unguent & em p[ra]ſtris lemorib & omnia voluerit & aue[m]e tu age p[ro]temetīmpo: 9 reme d[ur]ionis & celerioras an[d] 9 ſaunti. Ferru require c[ru]niteru[m] ex [pro]ſſe. In e[m]que ſemp[ur]t preſto e[m] pa[n]tus e[m]. Pre n[ur]horro[rum] ſit in tua. ſolitudine: ut t[ur]um in tella h[uius] t[ur]es t[ur] deputati ſunt custodes. Deus. Conſa[n]ta. Ap[ri]tu[m]a[m]s p[ri]. Deo debet p[re]ſente tu[m] toti[m]te impudens. 9 ſaue t[ur]e honore coram qua p[ra]tare erubescant. p[ra]tui ſp[ro]tui obediām curiatis ad quem de omnibus recurvas. Jus[]p[ro]ut e[m]t u[n]que hea[m] ad dam t[ur] & quarti[m]. t[ur] q[ui]n p[ro]miſis e[m] & domet p[le]m ad diu[i]s tab[ina] cognate p[ra]tia pedagogy & p[ra]parabo. Ch[ri]get in e[m] 9 s[an]tio tu[m] p[re]hoi[m]em an[que] vīte ex [p]emplar ſit cor diu tuo inheſerit / reuerenciam uſe deavit ut quoc[ui]es v[er]to: dat? ſueri[s] ad reuerenciam cognizati affutur. 9 s[an]t[em]p[ro]tum or diu[mes] & componens qui cognizunt ac ut p[ro]s ſit. In affutu munie curiatis eme[]vet in te omnia eme[n]danda & tu[m] nul[que] linn patiat dampn[u]m ſecre[n]t ſin ſolitudine tua. h[uius] p[ro]s t[ur] affut q[ui]tum?

nolueris, ocurrat sepe et cùn nohueris. Intrepano es eus desiri
bet tubi coguata sùn eus seuerias. 9 solatores pietas et bemgintas
exempli sepe iute sinteribs. Etiam ob eam cogitatores tuas tui ab
eo in vi cogubis ac si iudeat ac si arguat emenda e cogenis.

Et sedim àphì pcepim sollitare temetipm aistodiz ut temet
ipuz, a spicnas semp ab omnib oculos aите. Egregiu mstrumè
tu corporis eet oculus si siant cetera in de eua si posset seipua quid
interior oculo seffu sit si ad exterio: exempli seipum neglieges
vatat tu cta tèna et cù mului solt uò suffiat redire ad seipum.

Tibi vata multa tu ipe tubi sollintudis materia es. Eochide eua
ab oculis exterioib quod desine sti in de ab interioib quod amaè.
q[ui] ut tam faule retride sat q[ui] amor: maxime in caris ab, teneiorib,
et retenciorib ais. Au de eca non muiq[ui] sepe et emulari caris
mata mehora et tu ipe t esto pabola edificavis. Alia cella tua,
exterior. Alia interio. Exterio: e dom in qua hitar aia tua
in corpe tuo. Interio: e o scia tua qua in habituque z omnium interioz
 tuo z interio: deus cu spu tuo. Q[ui] num clausire exteriòs siguiè e
 osti curam stantie interioz ut sinit senſus corporis p exoteiore clau
 ſi uà ſon vagari no punitur ſu interioz senſus ad ſui ſep interi
 coshibentur. Dilige ergo interio e cellam tua. Dilige z exoteiore
 et vimitur ſui inpeide cultu. Legat exoteior te uò ab ſondat uò
 ut peaces ocu lius ſi ut tua? vias. P[er] non eum sas v iudis m
cola quod celle deas si no cogit as qu[ui] in ea uò ſolli tueris a me[n]s
 tuis ſi eca no heas irvari cù aliems ✓ nesas eca que oſcire tue deas
 hono re quicuiq[ui] et ea uò exopris q[ui]am ſaniti ſpùs z interne ſuanin
 ſulceduè, da ergo utriq[ui] cell e hono re ſui z tu t in ea vendita p
 maui tuu ✓ diſce ni ea sedim 9is inſtituti leges tut pessé. et viu o z
 Imare mores o ponè temetipm in dicare te ipm aput temetipm

actusare eam sepe et demnpnare nec impinu[m] dimittet. De se deat
indumans instita / stet rea et seueipaz actus ans cons c[]a. Aemo
te plus te diligit nemo s[]idelibus indigenit. Mane p[]reite notis
fat a teme ipso ex acto est et venture diei tut indituo canco em
Vespe p[]reite diei roem exige et supuei ent notis fat in dictio ne.
sic distriuto neq[]ui a[]que la scuire habet. J[] singulis h[]ors seff
n[]us in situ i canone / sua distribue exer cia . cum sp[]iritualia sp[]iritua
lia / cum corralia corralia / in quib[]s sic ex soli n[]t o[n]e debui sp[]iens deo
corp[]sp[]in ut si quid s[]int ut imss[]. si q[]ui negat, si quid imp[s]c[n]
suo modo suo loco / suo tempe / non abeat in p[]iutui uel ur e compe
latum. Au quib[]s ex illas hora[]s de quib[]s, sunt p[]h[]a. E p[]nec[]s ut
die laude s[]p[]or t[] in autunni ac vesptinu s[]acris inui ac me die noct
mayne e[] obseruand[]n. Non e[]m ac p[]h[]a frustra. Mane astabo
t[] in debo. S[]c q[]ui t[]ut a curis exotei[]r[]b[]s, ad h[]uc sum q[]uiem. Et d[]i eg[]
oio mea s[]int meo s[]i in q[]o sp[]itui tuo. Cl[]evario manu[m] mea / s[]acri
finu[m] vesptinu[m] q[]ui t[]ut ab h[]ui n[]ui imp[]e d[]un[]em ac i[]a quod am[]o t[]ue
inui d[]iget h[]i. Oui e[]nam in noctin[s] vigilijs uris q[]ui, media noto
sur q[]ui m[]q[]ui ad q[]u s[]i t[]en d[]ui n[]ui d[]ui q[]ui s[]essi om ac i[]em ord[]ne expe[]s.
in die inquit tribulation[s] mee deu exq[]ui finui m[]amb[]s meis. notc
cunt eu[]z in s[]um decept[] et cetera que secunt. J[] s[]us em h[]ors
potissinu[m] q[]ui deu uel cora eo quod i[]em e[] nos meti p[]os de uq[]ui s[]tne
quasi faci e ad faci e z in lune oblitus eu p[]s p[]riuc[]e tribulation[]z et d[]olore
de uobis p[]i[s] inuenie z uone[]d[]ui innocture scopendo sp[]in urin.
donec ma[]le[s]at ambien do ad me[]ora h[]ui d[]uine suam i[]tatis d[]ui
donec in word[]b[]s dulc[]esat. Et t[]um t[]uaxi e nobis ac gen[]t e
q[]ui p[]s d[]iut. Malo in e[]nam qu[]ui uerba loqui sen[s]u meo q[]ui de ce
unia v[]boz, s[]ui utelectu. Et illud. Psalla sp[]in p[]sallam z uete.
Drabo sp[]in orabo z meue. Timt em meti z sp[]in aegregand[]di

sunt frans, sult ut ex inde uel in ſiudicia bû deoſis dei in quiete
noctis relavem, uel ſurgentib, nobis ad laude dei oſis ex inde te
noz opis nîr in iſis laudib, dei former ac vinsicet.
Sic ad
inſuem ien diſs nocturnis ingilys uo expedit in ſultidie pſalmor
obviè intellam, exſiurare ſp[er]n uel eyngtib, ſp[er]n ſobrius in
veuit pietati affigen[ati] e, ſuo iuie dirigend[us] ad deu donec dila-
tato curret inpiat corde uſp[er] ad ſine opis dei p[er]modu ſeruons
ſui tenore, ſiut, u[m]ma nitterat, negligencia uel omittat, vo
ſummaria inſeria.

Sic eciam quicunque ſp[er] ſens ſui, q[ui] ſp[er] ane pietati expedit, at [q]ui ſerunt dei ſerunt redemp[ti]oſis ſp[er] decet, utile ei ſit una ſalie àqua hora dei paſſiōns iu[que] ac redemp[ti]oſis attenta, reſcoliè h[uius]cita ad fruend[ui] ſuamt in ſiſt[ant]i, et reſuend[ui] ſt[ut]delueri in meo[n]a quod e[ſp[er]alit ma[n]ducire corpi d[omi]n i. bib[ati] ei, ſang[bi]e, i meo[n]a ei, q[ui] ſonb, in ſe credentib, p[oc]epit diœ[s]. hoc ſaete i mea meo[ra]cio: In quo eciam p[er] p[er]ma[n] ſobi q[ui] impu[n]i ſit ho[mi]; tante p[ietatis] dei e[ſ] meo[n]e p[al]am ſonb, e[ſ] c[ui] annu[m] ho-
uius abeunt[us] ſubq[ui]olz, ſignu[m]e d[omi]n meo[n]a neſa[n] ſit obliuſa.

In quindecim h[uius]c ac reueréde meo[ra]cio: miſteru[n] ſuo loco
ſuo m[ati]o/suo tempe, licet celebrare p[ar]uius homi[b], qui[b]; hoc aedui[n]
e miſteru[n] reu[n] vero miſteru[n] in ſon t[em]pe, et in di loco duac[i]o[n]is dei
m[ati]o quo traditi e[ſ] hoc e[ſ] debue p[ietatis] affan[ie] ac e[ſ] tracti[e]; ſi u[n]e
ſibi in ſalmi o[m]ib, in p[im]p[ut]u e[ſ] qui[b], d[omi]. Nos autem e[ſ]cl[om]n re
gnle sacerdo[n]i, gen[us] ſu[n] plus acq[uiſico[n]is ut unu[n]tes a[n]uitiet
ei, q[ui] de t[em]bris vos vo[u]uit in adu[n]rabile lum[i]e ſu[n]. Nam
i. sacerdo[n]i ſi u[n]t acuipit ad v[i]ni[d]u[m], ſic ad morte ſua[n] i u[n]di-
cui temerare p[er] iudic[i]n. Rem u[n]o sacerdo[n]i u[n]o acuipit i[u] dig[i]
i. ydonei. Sacerdo[n]i e[u] ſi u[n]e re sacerdo[n]i ſi u[n]en[i] m[ati]o e[ſ].

res uò sacramèti ecìn pìer sacramèti sumèti in eterna esti.

Di autè vis et uè vis omnibì; hons tì diei quò notis hoc est in cella tua presto est. Quoniam in meòratoio; eùs quidem passus è huc facto ei¹ pie et fideiter fiùs affect¹ corpi ei¹ in manibus et sanguis huius eùs bibis quò dui pamoie in eo manes ipse uèo iute p. sanitans et justicie opacio; in ei¹ corpe et in mebis ei¹ computaris.

Dem de ecìa certis hons certe loqui vancìsè. Fortunata emi et paria laio et qui cœm repta no edificat; s. reddit amì quin instabile et leut admissa leui¹ rececit a meona. Et eis in senijs iuorandù et assuefaaend¹ è in¹. Ano emi spii. Scriptione feci sunt eo spii legi desiderat; eo ecìa mittillage de futuram.

Außegredieris in sensu panli. Donet usu boe itenciois in loce ei¹; stidio affixi me editaiois et spii i. bibens. Nam intelligenes dicti donec ipse expiènta ipse psalmоз i. indueis affatis. Sump de reliquis. Et in oì scribe nura tìu distat stiðui a loce quin amicatia ab hoffcio. socialis affectio a fortunata suatu tacere. Et de cœtidiaria loce a quondam conside i. ventre memoie denuntiand¹ è quod fideh¹ sigerat et furu renoctani cœbr¹ i. iuìnet quos hæpito quæiat quod miteci p. scribeat quod detineat amì ut alhe cœgiture no libeat. An i. auroriand¹ è sepe de lois serie affatis. Et formada oto que lovez intuipat. nec tì ipse diat intuìpe do quod puro est tìno amì ad intelligentia lois resumat. Juremco emi s. mat loo. Et uèo in loce deu querit quin legit oia que legit componitur s. in bonu et caputut sensu leget¹ et i. fumite redecit oez lois itellan i. obsequium ypi. Et i. aluit dechanat sensu legent oia habit p. sanerpiu mittul quod tì amì tì pùi iuènit i. scribebis

quod seu p. vanâ grâm. seu p. distortu. seu p. præm. in
testam. non applieret uel malacem uel vaintam. In omnibus enim sano
turis legentur iacumque timor domum ut in eo p[ro]priâ solidam in
tencio legentis; et eo ex continetur etiam uta iacu[n]tis itellant
vel sensus. ☞

Il spiritualibus, nequaqua[que] exerciatis et corporali miq[ui]
longe vel in totum recedat, s[an]tate ad ea posse videret, ut assuef
cur et illis se mutueret, utas s[an]tis inhereat. Diacrit emui iam
supp[er]am, e[non] ut etiam p[er]mişelere s[an]tilier, p[er] utem nec sp[er]tua
lia p[er]ter carnalia s[an]tualia p[er] sp[er]tualia. Corporali u[n]que
exerciant, diemque materiali ope corporali exercent. ☞

Et à
s[an]t[ur]t alia corporis exerciat, et quib[que] u[n]que et corpori laborare s[an]t[ur]t
ingelie ierum, et alia h[uius]mo[d]i que sp[er]tualia non impediret. S[an]
adjuvare si et i[no]ro[e]t et disavocare fiat. Quod si ex indiscrectis vi
cio sic agant, ut vel deficiente sp[er]u vel languente corpe sp[er]tua
lia i[mpediant], s[an]t[ur]t corpi suo tulit, dom[us] effan[si], s[an]t[ur]t affan[si].

Nonno exempli deo honore et sacri leges et horum omnium in seculis
non quod s[an]t[ur]t ap[er]tu no videntur hoc eciam h[uius]aniti, et non decet
ut iusti, non s[an]t[ur]t, caput aliquip sole[m] in finito dei quod omne sepe u[se]
ad dolo re laborant in vârantem se[ti]. Esurie ventre u[se] ad in
gitu quin sepe s[an]plet, e[non] u[se] ad vominum s[an]t[ur]t mod[m] in obi, h[uius]e[m].

Et affligenda in corpora[que] e[m] non intere ndunt. Et eciam corporali
exerciat, eciam modiaci quide valet et p[ietas] ad omnia utilis e[m]
s[an]t[ur]t utiles est p[er]ter quod et modiaci s[an]t[ur]t non in corporis eciam cum car
uis agenda est. Alenda est vero sobria et t[ur]i sp[er]tuali quada disa
plima p[er] ut neq[m] in modo et neq[m] in qualitate, neq[m] in p[er]utate
appearet, ad quod non dederat s[an]t[ur]t dei. C[um]que in honesta s[an]t[ur]
ura h[uius] dantioru h[uius]ere curandu e[m] dem, honesta nequa[que] utra nulli?

abi

esent. Si on soli aute nos 5; 2 oemui vitu nnn; cypn oib; horib;
oeculm evohibc Deo vdim9 sciam; honesta oemui nisacioez iurum
sanct angels 9 spicnbile acie; delectabile cypn inter domesti
tos pietes inclusa. Ouiu va inquit aplus honeste fiant
Brata deo res e hoestas; scon; anni angelo; ppr qve ecia ubi;
plus velari multeres ppr angelos. Qui in pectubio ta
dic p[re] nocte nobiscn fuit in cellis uris nos eustodietae; studys
uris 9 gundietae; coopantes. placer eis ecia si nullo hoie inde
te oia ura honeste fiat. Aui ergo maeducat suie bibuis sime
aliquid aliquid facitis omnia i noie domi fucite pie sce religiose.

Et maeducis mea tua p[ro] se satis sobria sobrietas tua p[ro]
oiet. Et c[um] maeducas neq[ui] toms maeducas. Si corpe tno sua
vefectione p[aurate] me[n] oio no sua negliqut si de meonia suam
nt diu uel s[an]p[ur]ax aliquid qve ea pa[s]ent me diundo uel salte
memo[ato] seam ruiet; digerat. Si ipa nacit[s] no seculavit
no carnalit expleat. Si s[ic]ut deac monachu s[ic]ut quenit suo dei.

Da ecia ad suavitate corporis abus quato honesti? 2 igerit ordmaci?
two faali; falubri; digerit. Obfuaui e ergo sunnedi mo
192 temp[ur]a litas 2 c[um]titas; fueri da fuit supflua; adulterma
ad me[n]. Obferuand[]9 e mo[di]no effundat qui gmedit aia;
sui sup oemui cab[ul] temp[ur]ne am hor[am]. Qualitas, qualib[us] vui
q[ui]ntas semitans, excepita canisa maufeste? Furuit mi[que]
9 dimet effuffuat vero obfecro ut gme[s]ubiles fiat c[ab]i viri no ecia
9 cupisabiles; delectabiles. Uffiat emi 9 cupiscencie malita sua
que cum uxo aut nullo mo] p[ro]sire possit ad s[me] explende ucti
tat[em]. U p[ro]ma quatenus; delecto[s] si c[ep]it accipere u[rit]amem ab
eis qui [per]tui suscepere bellu aduui er]9 oblectamem. Fuit duo 9

cubi

viii. et p[ro]cl[itu]m etinæcia. Deinde sicut dictum est de abo sit ecia de Sompno. Canæ inæp[ti]n potes sere ne iu ne tot alio domni ab ne sit Sompn[us] tu? no requies lass[us] ſepulcra corporis ſuffo cati. uo repacto ſ. extirpito ſp[us] tu. Susspean res e Sompn[us] 2 ex magna pre cembetati ſimulæ. Exceperis eu[n] viays q[ui]b[us] in domniète ei corpe domniutate vœ no è qui traditar q[ui]t[u] ad debi[n] 9tmui[us] p[ro]ſeu[n] inſ t[em] p[er]t[em] de iu[n]ta iu[n]a q[ui] quod Sompno deputa. Itur[us] 9cui[n] Sompn[us] ſp[aliqu]s defer teat iu meo[n]a uel cogimcoez in quo p[la]cade obdormiæas p[er] uo[n]que ecia ſompn[us] iu[n]et quod ecia euinglate te excep[ies] i statu hesterne iutecons iſtitut. Sic uo[x] sicut dies illu[m]ab[us] 2 uo[x] illu[m]acio tua erit in deliens tins. p[la]cade obdormiæes i pace requeſſes ſa ale einglab[us] 2 ſur[ge]s ſacaliæ 2 agulis eris ad redent[ur] vii notor[is] diſeſſisti. Sobri[n] eu[n] abu[m] sobri[n] potu[m]. sobri[n]q[u]e ſeu[n] ſeu[t] sobriu[n] Sompn[us] 3 Carnalis uero ille Sompn[us] 2 bruit[us] 2 ſiut diſetet[us] ab hominibus 2 e ſeruo dei de quo vero p[er] 9gru[n]a p[ri]necie ſacile eſt ſeu[n] corporis i mentis enome[2] 2 q[ui] ſeruos dom[us] patriss[am]ulæas ad opa iu[n]ta ſp[un] sus cito[n]ne 2 vemitt[è]. h[uius] mo[n] ſopn[us] t[ur] p[er] ſuo mo[n] ſuo alpna[d] no e. Et eu[n] pru[n]des eu[n] 2 deo dedit[ur] l[he] re ſe d[ur] m[œ]lla ſua 2 in ſa[n]a ſua ſiut pru[n]des p[er] ſamulæas i domo ſua. 3 Iu[n] ſeat ſiut diat ſalomo[n] in domo ſua iu[n]biere l[iti]ngioſa caru[n]e ſua ſi ad sobrieta[n]t[u] moi geratu[m] 2 aſſueſt[u]m ad obedi[u]m 2 ad labo[ze] pat[u] ubi[que] iſtituta[rum] eſi u[n]e 2 ſacatu[m] 2 h[uius] da[n]e 2 penuria pa[n]u. hea[t] ſeu[n]9 exreiores no ducet[s] ſi ſer metes iutei[ores] sobriu[n]s 2 eſſu[n]ces hea[t] o[i]o dom[us] 2 ſamulæa cœgunt eu[n]ta[rum] ſua[2] ſic ordinat[u] 2 diſapli[n]mat[u]t[u] diu[n]t h[uius] vade 2 vadat[ur] 2 alio vem[ur] 2 vemat[ur] 2 ſuo ſuo corpi ſac h[uius] c[ui] 2 ab ſup[er] 9tra d[oe] faciat. P[er] ſic ſemerip[us] regit 2 ordinat i ſcitu[m] ſua optime ſibi e[re]dend[ur] e

z quittent[ur]9 in cella sua[rum] 5 hoc p[ro]e[st] et vel p[ro]e[st] ia p[ro]fide[n]t quod 1
deo p[ro]p[ro]m9 incapientib[us]; 2 nonn[us] ut s[an]t quid de s[it] s[ibi] et quo
exten[de] heant int[ec]io[es] fluid[us] sin[que].

Hancend[us] v[ob] est quod
de c[ar]nali vel de mali s[ens]u vel de v[on]ali s[an]a d[if]ferunt9 vel de s[pi]na
li p[ra]piet[ia] et vnui[us] hom[em] describunt9 in quo s[ed]im dui[s]os p[er]fect[es];
z p[er]fect[em] p[u]e[t]9 interco[m]ns affect[us] hec omnia d[ui]s tempib[us] possi
bile est in veni[rum] et tria hom[em] quia singula s[ed]im statim hom[em] p[er]uen
tes in p[er]fessio[em] religio[s] et cellis milit[ati]cia[m].

Quam[s] c[elle] digni
tas et sce soli[n]vis secreti[em] et soli[turie] p[er]fessio[s] tytuli[s] non in p[er]fao
q[ui]enie in[i]dent, quorum si[ur]t diat ap[ro]l[s] est solid[em] abus et qui ap
n[on]quetudine h[ui]t exocnentos s[ens]us ad d[if]screzione bom in mali. In
quo et si v[on]alis in p[ro]p[ro]m9 e p[ra]piet[ia] virtut[em] videret et e[que] tolerand[us].
z certe malis q[ui] non d[um] p[er]p[er]it ea que dei s[it] p[er]mi[tu]t p[er]utare[que] arce[m] 2
D[um] occurrit peti[rum] ap[ro]l[s] de quib[us] d[ic]tes. Si p[er]fim s[an] acceperunt
si[ur]t et nos ego quis erat ut phibere d[um].

S[pir]it9 em s[an]s
bona voli[tas] est nec em s[ine] grandi seruulo me[n]s a quatuor p[er]fes
tiom[s] alitudine arce[m] 3 et cum testis in[s]puit et p[er]fins trahentis.
s[an]a bona voli[tas] est.

D[ic]uide ex duob[us] hom[em] quib[us] cellarum
h[it]acio supplenda est vel de simplicib[us]; qui et s[ens]u et voluitate ad asse
qued[am]e religiosa prudencia ferieth[es] appruebit et abiles vel de pru-
dentib[us] q[ui]e religio[s]e; sce simplicatut et statuerit et e[que] emulatores. Domi-
ta vero s[up]bia et s[up]bia stultit[ia] a tribu[n]aculis iusti[que] sit simp[ia] p[ar]
E[s]t autem o[n]s s[up]bia stultis q[ui]n[s] no o[n]s stultas sit s[up]bia. Domi-
ta em s[ine] s[up]bia non num[que] simplicatam t[u]eunt que si igno[r]at for-
sita et dobabilis si neq[ui]t docerit for sita est tractabilis. Et e[que] p[ar] rebus
anuntas simplicatam consitit[ato] religio[s] in sit talis q[ui] non sit stultas.
veltan bruta ut no possit regi vel tractari.

D[ona] tu[m] volu

tas et si multum sit brum no tamere desidera, salutari et filio ad
laboriosam et actuosam vim transmittenda. Hupbia autem quatinus
mis prudèb videlicet dimittenda est et abigenda. Hc em adimit
ut supbus prima die qua igitur huc mea inmis leges dare.

Annimuro vero stultis disce non pietas iuieunt. Voluntateque pru-
dentur pendens est quis adimitur ad huc etiam secut. Pariemque hujus
tat secutus ut se ipse quæsito est huc seque. Malus ergo huc numquam
tutus secutus hujusmodi et cùm malo huc hujusmodi et nemo molestior est ei quod ipe
sibi. Etiam et insam et minimi solentes et qui non sanguis quæque de
cui sibi metis sult apotes sibi custodiri solum ut sibi velim quod uel 9
minimui ne solutus est sua male abutentur. Et adimiturque aitales
hujusmodi paupes spum ad consuetudines cellarum et ut fiat iuri ronales
at spumales. Non ut ut et eos iuri qui iis hoc est meruerunt quavitur ete-
tro et efficiant aitales. Eiusdemque et omnino bonumque enuntians
portet et iis pascua bemigitat et qui eis quodam est non eis formet
nec utquam etiam per se et ius cogsantur in curie p[]o]nii in
religione vestròs defectis. Inde em submittantur iis de eis akeno
suptuosa et quod sumit ambiguaosa prudè cellarum edictariorum et ab
lecta seque iustitiate sunt. Alìomodo diar ab alia fìsio creatae quod veli
giosas quæsita nobis creatae hujusmodi hoestates et quibuscumque
ei passu est alia et ut pene et hoc omnes efficii sunt alios. Denimis
em nobis a prìb[us] iure hereditario formam paupentur et se simplia
tat spem verum detozè domui alienatæ a nobis et a cellis meis.
Per manumque exquisitorum cellas non tam hæmiticæ quæ aroma
tius edificiæ nobis singulas et wtulo centum solidos et cumpiscen
tias oculor in vobis de eleemosinis paupent. Alimpta dìne opp
brum centum solidos a cellis paupam tuos. Cum non poterem

Jenam. etiam non poterimur. Cur non poterimur gravus filius
gere iux fibi ediscerim. Etiam vini e mox si cujusdam etiam
teremur. Et de meque omnia facta sed in exemplar quod omne
durum est in me. Non a seculi hominibus de se tibi inbernabitur de
aetis hominibus. Iste quibuscumque aliquid est metis ondit ex eemplar veri decorum
domi in domum edisceret sibi. Iste quibuscumque sollicitum est interea suorum
republici et necessaria inducitur omnino exoteor; ipse edisceret sibi foro
mam paupertatis et se簡 simplicerat spem et viris frugis edisceret iux
ametam illam emi sit aptam et artificium industria. Sint eorum nec
ligestra. Et ergo obseruo in pecuniaque hominumque seculorum in multi
acta hactem superram ediscerim nobis non domos et hominumque tribur
naculis et de serendis utipote cito in de cuonam et in migratim
in pira et in cuitatem nostram et in domum et cinitatem me. In nostris
quippe sum in alieno mulctum in alieno laborumque facere est quod
naturale est. Nam quodque facere est solutio et sufficere nuncore et gravim
et seque ipse sibi cellam de virgis contexere. De huto pascimam. Vna autem
opere et decem afficem in huitare. Act quid amplius requirendi.

Tندite in fixos et utinam expirari vobis non tunc erat quod pulchri
tudines iste et forenes iste honestates cito virile popitu enernat
et masculum aum effeminat. Et si ipso usu sepe soperit eam de
lacibus et si sint aequi qum utuntur huius uolit qui non vellebant. Et tempora
meliusque usu exercent et vintuntur huius uolit affecones. Conferunt
eam non modium intereoribusuris exoteiora iuxa ad mulctundiz metis
aptona et compoita et bono popito suo uolivendenta. Paupio:
etem altam et alies frevant alipiam. In alies car amorem paupertur
afficat seam. Et et intereunt exoteoribus suus aum. Maec de seco
culsa ota et neglecta exoteiora alies ipse iuga do sepi alibi

conusari dimoſcati uſequi alibi magis occupati, intencio ſaui detu
natur: effunent bone ſaie ſiliat intecio: an on ſoteio: a virgineſſe
veniunt. Obsecro eouſut manent ſelle ille delictu: es ſiut
ſœ ſut ſi: uo crescent mmeri earu. ſutur: i valent maia frid, ma
lib: z infurnionb: donec qualeſat hoc e inpiat desſervare uo
valetu diuina i ſurmo: ſi tabernacula militanu i caſtris diu
manent ecau i exempli poſteris viis q: taſſes habuſtis: ſpre
uſtis. Nos autem qui ſpirituales estis ſiut hebrei. v tranſentis uo
hutes hit manete cuitate ſi futura inquiſeres/ edifiu: nobis
ſiut cepistis caſulas in quib: huetis. Jutuſulis eu hituane
tut p[er]es iui h[ui]utues in terra reſpuiſi: q[ui] in aliena eu cohe
ſib: reſpuiſions e[que] cauſes h[ui]t[em]e ſu diuina cuitate tu[rum]aſtio
q[ui]to: e[rum] Deus uo accepi reſpuiſionb: ſi: a longe eas aſpicientes:
ſalutates: q[ui] ſiutentes q[ui] hoſpites ſut: p[er]gurui ſupterra. Et auem
h[ui]o dictu ſiemi ſiut se patimu melio: e inqui[re] hoc e celeste. I[da]
to p[er]es iui i egipio: thebaidu ſa e[mi] p[er] vit[em] ar]deſſam emulaues
in ſolitudinb: degentes angustiati affluati quib: dixi uo erat
miuq[ui] ſibi cellas edifiabat in quib: tecti tuinuo: et cireupti
a turbine: a plinu a turbar: In quib: h[ui]emtue frugalitut de
liuſs affluieres locupletabat mulios iui eſegetes. Ip[os] quo noti
appelle diuina uesao hoires celeſtes an a[eg]elos terrestres degetes
in terris ſi niſano: h[ui]res i celis labo: abat maib: ſuis: de labo: e
ſuo paſpes paſcebat eſurietes iui: de vaſutare h[ui]em urbi car
ceres alebant: z in ſurios: z in quib ſhabet utuamib: p[os]uſ ſuste
tabat/vinetaes de labo: e mauiu ſua: z h[ui]autes i labo: e mauiu ſua:
Prud ad hec d[ic]em uo al[ia]es: z al[ia]a trena ad hec vres tre: z ſeu
ſib: auuſs iuere in ſensu caruſs iuere ambuſantes: z ex a[em]is maib,

pendentes. Autem in solat nos in hoc ipsum alijqten? ille qui
cu dines cœt paup p:o nobis sani e: qui voluit me paupctatus
Sedit p[ceptu]i ipse eis se paupint/ in se metipo s[on]na dignat se
Jenirare. Et e[mi] sannt el bangelha paupes quid eis faciendu
s[ic] ipse ecia aſide lib[us] voluit p[as]i nonnunq[ur] ab inſide lib[us] ſut
ſideles facer[ut] v 得 u[n]ta non recu saut. D: z in p[ui]na et[ur] illos
ſtos paupes qui p:o x[po] ipina boz ſnoz p[peſſi] ſuerat uel ſ[;]
ſp[ſ]o]n]b p[ceptu]i oia reh[qrat] vel vendiderat? ſ[ri]b; ſide lib[us]; ſi
eſſererat. quata ſolherat die quatu[pi]netate ſi apti a lendos a ſide
lib[us] pa[ra]bat; z iuber actum ap[lo]z; z p[aul]z; z e[pi]ſi] ſuis maſſe
Jenirat. Quod z si acedit iuber? z hoc ip[mi]n duo p[ri]pi]ete z odinat[e]
el bangeliu amnitiatib[us]; z ex amnitiate tu ap[lo]z: uo negat ecia
el bangelice viu]enb; ſi tut; ſas ills paupib[us] qui tui eui t iu]r tu.
Aui ecia ob h[oc] paupes ſancti vocant? q[ui] p[ſe]ſſio]e ſa]t]t; q[ui]s
vite nomi]e dederat; ſemetipos in hoc ip[mi]n ſp[ote] paupes eſſe
r]at. Et D[ui]e]mi] ap[lu]s ſeu]eriffima amnitiate q[ui]n buſda] semi-
nat ur qui uo lib[et] op[ai] no ma]ndueret] et]nuo o]t]dens de q[ui]n]b] d[ue]t
ſub]ui]our di]es. Audiu]mi] e[mi] q[ui]ſda] ambulat[es inter vos
i quiete michi] op]antes ſ[;] curioſe agen]tes. Ibi]s aute] qui eui ſmo]t
ſut] demiti]am? ob]ſecram] in] d[ui]n]u] x[po]ut tui ſi]enno] op]antes
ſui] pa]ne] ma]ndueret] ſui] hoc e] tui ſno] lab]ore] part]ni] z ex]q[ui]ſui]
Ac tu] ne] illos quatu]n]b]s inquietos] in] op]antes] curioſe] ag]etes
nomi]e tui] di]ui] ſup]ſe] mi]ota]tui] h]ui]tes] q[ui] ex]po]ſinſſe] vid]er]t; ab]ie
aſſe] ſtan] mi]tulit di]es. Nos aute] ſives] nob]te] de]ſi]e] b[us]ui]a]etes
i x[po] i]hu] d[ui]n]o] n]ro] ac] p[er] d[ue]t. Ac] si] illi p[er] ſeu]erat] i] nega]i]g]e]cia
ſua] vos] tui] i] ſustenam] di]s eis] nob]te] de]ſi]e] a] ben]ſi]e]cia] vi]n
Ac] ergo] ſeu]eriffie] ſup]ni] demiti]ane]t] no] ma]nduc]a] d[ui] no] vole

tibus opari p[ro]mo[d]h ne[ro] no valentib[us] opari mi[l] opantes alig[ur]to
se p[ro]buit deme[con]e[que] posse[m]t? su[er]t? et[em]t] te[non]i u[n]bo[que] ei[que] o[n]to ab
erraret a vero no volentib[us], q[ui]n[s] valentib[us], intetata[que] e[m] illa sene-
ruate volentib[us]; s[in]o valentib[us], indulgeta[que] ista[que]. Et t[em] e[n]ta isti
demunt[er]t et obsec[er]et i[mi]no i[mi]nu x[ui]t ei[m] silencio pane su[m] m[ad]utet.
U[dent] no su[m] pane m[ad]utate[m] i[m]si su[m] e[m] efficiat o[pand]o q[ui]
opari p[er]t sub testinomo dei[que] os[s]ae s[ue]. J[eg]uost[ate] d[ui]e i[eg]uost[s]
exs[an]t[em] t[er]guisam[s] s[in]o e[m] qu[ie] se ab s[on]dat a l[ini]e veritat[que] t[ue] quod
s[ia]t illimnat qu[er]sos s[ic] e[n]ta s[er]it et a[n]tos no e[m] e[m] ocultat[u]m a te
os u[m]in quod s[ea]sti in o[c]ulto hom[em] nos ante nobis metip[s] faci[m]
illud o[c]liti[m] q[ui] vno e[m] aliquis q[ui] i[m] e[s] q[ui] ate s[it] expari velit quind
possit et quod p[imp]essie p[er] q[ui]n[u]t: sed im carni uel s[ed]in s[ui]e u[m]e:
impuleit s[ui]e cupiditas t[ra]peravit s[in] et s[in] fallim[que] h[ui]o[m]e[s] i[m]tos no
u[m]os p[er]mi[n]s ut q[ui] s[alle] volentes te fallam[que] n[os] metip[s]os. I[no]
labo[m]am[que] uel no possum[que] vel no posse n[ob]is in dem[que] vel a n[
]suetud[ie] o[c]ui; deli[ar]ni i[m]n[que] no nos posse efficiam[que]. Ad o[m]
q[ui] sem p[er]diam[que] p[lo]rem[que] co[ra]te q[ui] s[ea]sti nos et q[ui] in h[or]
ip[m] p[ato] n[oe]o m[ai] festo in d[iao] tuo o[c]ulto forna[s]i nos ut s[or]i[m]
q[ui] no mul[i]n h[or] v[oli[m] no possum[que] vel q[ui] n[ob]n[que] cu[m] poti[m]n[q]ui
u[ol]i[m] no possum[que]. Des c[ui]m[s] s[alte] s[ed]in pena[que] a[d]e pane u[m]in s[ic] no
possum[que] in s[ui]do[e] t[he]n[que] u[m]i. in s[ui]do[e] co[ra]di[s] u[m]i. In lacrimis do-
lous s[ic] no possum[que] in s[ui]do[e] labo[m]is. J[eg]uost[ate] h[ui]nt et ac
tura p[se]fessi[m]s u[m]e s[up]pleat p[iet]as ac senio[n]o h[ui]n[s] q[s]ae[
]. D[um] n[ob]is lacrim[e] u[m]e pane[s] die ac u[n]tate q[ui] d[ui]s a[m]e u[m]
ub[em] e[m] de[m]t]ur h[or] e[m] q[ui] d[ui] p[eg]nati[m] a d[ui]o deo u[m]o et a l[ini]e s[on]
e[n]s. D[ui]n[que] erat n[ec]t[u]m s[in] q[ui] u[n]et vno s[ig]ui[m] u[n]et mul[i]n

exertem in quo igitur putatim. Dunam in 1º de quo applus
siat. Et qui non opatur, re deme ante ien qui instansat inpiu
reputat, sibi ad instinua sed in ponitâ gre ei. Dunam cum petra
tire illa cum multi dimissi e que dilexit multi, nam in diu
gendo te de retributo magna est. Et biu aui q[ui] hoc induo apud
dem, meruit instansi, unduque diliget, nam num vt oumiffa onu
instinua opn, ut fiduna meito, i hoc solo instanset, qui dilexit in
qui, diliget, ut scie ipa dixit, tua deme vero vina etna. Et
frres ob seco, non ex auferim, nos. 2 accuſem, nos. 3 fuream, et q[ui] mag
in uoïs, vmbra, et p[ersonale] q[ui] ſignuèi p[ro]foins, apud homines in
dum, apud dem, ut scie, ut re cognoſcentes paupite, uo v[ocat]que de
a verunt, veiis, habebit nos. Deme docendi e, eam aui
bis in apes, et xpi tyrutus, deo appinqua e, ut de appinquer ei.
Et eum amoner p[ha]. Appinqua e, deo, ipse appinquabit vobis.
Slo em soli forma d, e ho, faciend, 3, 2 vnifund, 9. Primo
eu foro, maui de hoitem deme inſpiravit, et ſi eam 19 ſp[ra]culi
vite, ſciib e ho in aliam viuete. Formatio hoïs in ſtinitio e mora
bis vita ei, amor ei e, huc fides apuit ſpes puruit, cœntas for[tt]
vu[n]ſent. Alm[or] em dei vel amor, de] ſp[er]n ſaui amor, hoïs
[que] ſp[er]n se inſunde affiat eu ſ, amas ſemeat[em] de hoie de] 2 vui
ſea, effiat, 2 ſp[er]n ei,2 amaze ei, 3. Siut em, nos, ſp[er] corp[us] vi vi
uat in de ſp[er]n ſua ſic affaui homines qui amor, di uo vuit hoc e no
amat dem in de ſp[er]n ſo. Almoze e] dei in hoie ex g[ui]n gem
tu, lectio lait, med unco paſat, orio, 2 for[tt]at, illimat. Am
mal iero, uono i xpo hom, ad exatanda ei, 1 interio, a meh, 9;
tui 2 ponuit, legenda, 2 meditanda, redeptors nui exotei ora ad
onendui, eis huius liti, ex eplu, p[ro]com, curit, et affaui pictat

2 De scripturis sibi et sibi tractantibus, princo mora ha quæ, et plamoro a. Hoc onenda eam sibi gestis, et passio es sibi ubi nec labortandus sib in plainte hystorically; et aliquando occurrit quod non mihi ammi exueret ad amiores dei, et tempus sini. Post alie hystoree defectant quidem ei legiit, et non edisserit qui poterit meเท尺ant. Et ipe o: onus uel spinales me ducendis invtilia queque uel non ia futurit, sicuturie et meorum hibes quippe modi finulis me ducendo sequi solet. Diffusus etiam scripturis, lectio fangat ut resi at teneiore ammi frangit intentionem. Habebet se sini vel ingemmi.

S. Actum 9º octobri, etc. Etiam iis o: iis sua sibi cor. seuare, spinales ora e a corporibus, uel corporum ymaginis, cum deo cognat, quæ longe p[ro]vecedet. Ammonitus est quatinus p[ro]priate cor. diis intende, et eumui sacerdotes o: diis sue offert sepiu attende, qui offert, intellige quid, et quale sibi quod offert. Quamui eum videret uel intelligit eum, et offert tamen ei in affamen et, ei amor ipe intelligens et, quatinus ipe ei et in affamen et, tamen sapt ei hoc iu[n]p[ro], si dignus deo est quod offert et in eo boni sibi est. Et huiusmodi tamen h[uius] orant iu[m]el[iqui] medianti meli, ut tamen sicut iam dicti est iu[sp]onit ymagos duci et natumque, et quatuor et iu[m] passione, et resurreccionis. Ut insinuant ei, qui non nolit cogitum, in corpora uel corpora, hecat aliquandem se affixat, et iu[m] modi sini p[ietatis] inhereat intinum. Est quippe et forma mediatoris et quo sunt legiit in Acta, visitas h[uius] specie sua non p[er]ceperet, hoc est in intentionibus sue intinum in eum durgit h[uius]anam in deo sp[em] coquinndo a vero non uſa quæ recedat et d[u]p[ro] sibi deu[m] ab honne u[m] non duriit deu[m] al[u[m] in h[uius] hoiere apphende, ad diſcat. In quo p[am]pib[us], sp[em] et ſunp[lio]oib[us], filiis

Dei tanto p[ro]m[in]n affectus soleet e[am] d[ul]tior: quato h[uius] nature
pp[ro]m[in]no: D[omi]n vero fide ungrate in affectu amplexa
tes in medio cordis p[ro]s d[ul]ta amor:is amor:is amplexa h[uius]
yp[ro]m totu h[ui]em p[ter] h[ui]em affuptu totu deu p[er] affinnete
deu: maip[ur]t eu inam no sedim carue cognosce quin eu ne
du sedim deu plene possunt cogitric[ie] et saturendo eu in cordib,
sins afferre eu amat vota sua que distinguerit labia sua,
obsecratoes o:ones postulatoes e[gr]anu actiones p[er] tempe p[er] cauſa
coſtruectes.

Eunt eu:ones alie breues at ſimplites
ſuit e:as format volumina uel uctitatis o:antis p[er] cauſa incide
ti. Alie plip[io]es et v[on]abiles ſuit in inquifito:e ventans,
p[et]entes qu[er]entes pulſantes. ſonet atip[ar] inemat et
apiatur eis. Alie alacres. ſp[u]ales et ſecunde in affectu ſru[n]
tis et gaudio e[re] illu[n]nantis. Et ip[er]e ſunt quas alio
ordine dimmerat obsecratoes o:ones postulatoes e[gr]anu
actiones. Ram postulacio qua p[ro]mo ponu e[am] c[ir] opinienda
tempalia et necta aliqua vite h[uius] in qua de[sp]ostulans qui de
appbans bona voluitate ſatit tu quod ip[er]e melius inſicat
et d[ur]at ſib[ent] ſequi bu[us] postulante. Apa e[am] de qua p[sa]l[i]miſta
d[ic]at. An ad h[ui]c et o[mo] mea in b[ui]nplacitis coru:is hec e[am]
h[ui]m inpi[oc]t:q[ui] omni q[ui]t[em] e[am] p[er] mayore filio: h[uius] ſeculi deſide
vire tranquillitate p[ati]s ſauiatque corporis. tempie acris
et a[que] que d[ur]a h[uius] vire ſpectat v[is]um: uctitate et abutentui
noluptate p[ro] qui[bus] qui ſide h[ui]er postulat q[ui]nus no[te] ca p[ost]
leut u[er] in uctitate tamme in hoc ip[er]o voluitatiu deu ſua p[er] ſub
inui[it] voluitate. Obsecratio n[er]o e[am] in expe[ri]tis ſp[it]ualib[us]

ferrea et cum relictis sibi hujusmodi etiam ad vobis expandi
no megerit auxietatem desiderantis negari sibi existimat quidem
differtur. Cumque sicut chananea illa pectri se ac deffpia in
geniusat qui immoderata carnis pteim sibi pecta sua iputam vel
ippari ymaginat. Nominem vero sime labore petens accipit,
ignem invent: pulsanti apitur et eodem soliloques at suamates
o:omis invenire tunde aliqui mietur labo: obsecrotois. Non
tuam ena pure o:omis affect: bona illa affectois suametis no
imemt: 5. quasi invent am no petente no quereute no pul
sante: 5. ne saente gigni dei puent: 5. genis seruor: sus capit
i mensa filiorum cum ruderis ad huc i in spicibus amar i in eum orandi
affuit affecti qui p:ro p[ro]nimo sanitatis reddi solet meitis p[ro]foz.

Q[ui]s[n] fit agitur ut vel in judicium suum no liceat negligent
nesare quid negligat vel ut puo acio caruntis amoz[ato]m in eo
gire ul[ro] se offerens attendat in quo: per s[olo]: plurim[que] fal
lunt qui tu pastrunt p[ane] filiorum et se filios e[am] arbitranur.
: desinaentes vndel p[ro]fide debant exsimitante gigni enane scunt
a quod sua se e[am] aliquid arbituntes am meseil sunt : de bom[que]

dim no eme dant 5. in durant: sunt de quib: psalmistn dunt.

Immaculate menti sunt ei et erit temp[e]o: in qua Et cibant
eos ex adipe frumenti: de petra melle saturant eos. D[omi]n
em a p[re] deo aliqu[em] de p[ro]cosio: e[am] s[ba] seru[n] ut affectent e[am]
fili ip[er]no gr[ui] dei albuteres efficitur iumeti ut em abutem
tur scripturus s[ac]tis i per c[um]s nel cupiscens suus redeunt
tes ad eas post o[nonem] dicit sibi illud yvons manue

Si dīnis voluisset nos occidere noſufuscepiffz ſacſiāu de manibus inſis. Et qua dilīnua tabernacula tua due vtutum in quibus paſſer inuenit ſibi domu in turtur indu ubi reponat pullos ſuos. Paſſer inſi natuſ litera alia vicoſu e/mobi le leue importum garrulu ad libidinā ac pum in turtur lucta aima opace ſolitudīs famliais incola forma ſim plicatatis exemplu caſtitatis ſlle ſinuenit ieris domu quietis et ſecuitat illa indu ſibi ubi reponat pullos ſuos. Qd ſt hec miſi inuenit naturali caſidus ſaſguis in ſeruind aimed etas labiſis curiositas i quieta et virilis matuítas ſeruís aith caſtus ſobruis. p cefus exteroz et intra ſemetiſm q̃tui pt recondes ſemetiſm. Quom al teru in tabernactis virtutu dim in disciplina cellaru inuenit ſibi ab oibz iutis quietem ſirmametu ſtabilitat in masio nem ſecutatis alteru uero inuenit ſecutu celler ſecutore recessu ſtanie ubi reponat in nutriat ſancturu affectuonu ſua: fructus in ſpualis ſeuſus 9templaconis. Paſſer ſolimui 9ntecto hoc e ialtitudine 9templaconis caille amat hītā cionē cariis converſacōnus turtur tu iſerioſb ſecuſat in gan det infructibb humilitat. Pſetti em quiq[us] in ſpuales qui turturis noie deſignātur ei ſirmamentu in vobur turtur ſue p urtutē obie in ſubiectois pue & miuq p[ro]miuſe ſemp ac deicuit in ib quod incipiens est in vnde inſu ſe de ſeen d[um] mde ascendut ſupin ſe in humiando ſe magis p[ſic]ient p[ro]fruſis ſolitudīs qui ſut freqües in ſublimes excess con 9emplacōn no arbitūtes ee neſligenda 9ciēciā voluciuſe ſubiecto[ns] uſu ſocialis ute in Dulcedime fructerne c[ar]itati[que].

hj. animalis p. vim eo acta rónalis p. ofuetudine submitta acti
pe mevert qui naturaliter affecta. Obi illis e obedia naturalis
ippe ea h. caritatis. Obi illi labours plenas virtutes ippe h. eas
queris am iam s. in mores. Ilii vero passeres dei suru nitentes
ad ea que p[ro]fuit, sinu elactis p[ro]sumpc[oe]s amons pietate:
ui paupitate sp[ur]s sin uo repellunt ut elati sed suscipiunt ut de
uoti. Et alii hoc mevert c[op]niri quo sp[ur]ales firm. Et semper affectat
eo:u vitam actuali ad quorum ambuit solano: 9emplatiu[m. Dicte
uno sp[ur] liet. uo uno gressu gradientes eque p[ro]fuit: et sp[ur]ales
ui h[uius]i: incipientes in sublum. Et hec sinu cellarum bu[que]
Dmatarum sc[ia] h[uius]emia studia veneranda o[n]cia nego n[os]a quines c[oe]
os a curritur o: d[omi]nus in silen[io] s[ibi] collo quin in absencia
se admiu[n]t[em] magis firm p[ro]fici de munere: et iu se uo inder quod imitá
sui e[m] in sepo uo iuri q[ui]d[em]nendus e[m]. Ego vero sinu p[ro]h[em] dict.
Ut videns paupitate mea c[ui] alienas d[omi]nas compito i me
meti[po] erubesc o: suspiro q[ui] quod tracto i alieno malle c[op]niri
in p[ro]. De duob[us] quinque malis tolerabilib[us] e quod amas uo
unde q[ui] unde: uo h[uius] c[ui]s uo sit de bom domi: bona em[em] diu
unde amare e[m]: amare vero h[uius] e[m]. A[de]o intu[n]t quatu[m] possunt
ut videm[us] undo intelligem[us] intelligendo amem ut amar
do h[uius]m[us]. Domne sup[er] hoc ame te o[m]ne desiderium me[m]t: genit
me[m]a te uo e[m] abscondit. De animali g[ood]statu transeues
ad rónale: ut de rónali transeam ad sp[ur]ale tractundo: vitam
p[ro]fincendo. Primo seque de bem[que]: sapia sinu in libro uo[is] e[m]
si p[ro]p[om]pat eos qui se g[ain]pisaunt: et occurrit eis: omniut se in viis

hylariter siar impficiendo sit, in meduando et in tractando
attingens ubi: prier sin undita. Adunat iem denus wlu
suo se intuente mouet ac pmoiet et attinuit spes suum bom
se & tempiantē. Linn: ipso pſciaendo i amorē ſur ſui ascendit
et amāti; desiderāt gis & descendit vim ſepe ſiit que duos
illos ſtntus efficiant que ſunt vō; amor et que ex eis efficiuntur
ſ. ſiā: ſapia nec iam pūt altrumſec trutāi uel cogunti que iā
vnu ac vim compacoris ac virtut: ſunt et in ſensu intelligens
et in egundo fruētis. Nuam: eg alter diſtinguend: ſit ab alio
tu: et ſi se res obtulerent et cogunt: 2 tractand: erit alter eu alio
et in altero. 3 Puna ergo ſiit iam ſupr: eu quem ad modum
in pſaui religiousi ſtntus analis vigilat c intra corp: et hoitem eutei
ore: ponend: et aptand: ſtudio virtutis. ſit vōliis cur am: agē
Debet vel faciend: si no: e vel excolend: 4 ordinā: ſi e Firmo
uideu: e quis vel quid ſit am: i ppe que vōlem ſuat quid ipa
vō que analis moſe role faciēdo hoitem pſiat ſi p:ui: di:ē de
ma. 5 Mā res e mtopea vōmis capax vim ſiando corpi ac
como: dati hec aitales 9 ſtutit hoies que carnis ſut ſapientes ſen
ſi: corporis miſerētis que ubi pſce vōmis incipit eē no tu capax
ſ: 2 pateps. 3 timio abdunt a se noti ſeu: iegui: 2 effiat am: i
pateps vōmis regendo corpi acco: ma: dat: 1 uel ſeipim h:ip: ſp:us.
Nuā diu mā e ato in id quod cori: e effemiat. 4 am: veo uel
ſp:us no: i quod viri: e: sp:u:le medunt. 5 Sp:us em ho:is
et appenit: bom ſubtilis: efficiens ſitus nature: 2 i arte creatricis
ſapie om: corpe melior e: om: em tace corpen lu: di: ac dignior
ob ymagine. D:toris: et capa:itate vōmis. Di: o tane: caru:alis

Illegible text.

organsus implentur? p[ro]ptuus effan[s] est; captivat[ur] in legem p[ro]tuique est in menibus. Precti in omo au[n]sit arbitrii id est iudicium domis in iudicando; discernendo quod libertate et au[n]sit in volendo et agendo. Nam in pena[] p[ro]tui et te shonu[m] au[n]sse dignitatis u[m]ris p[ro]titui est ei in sigillum arbitrii s[et] captivit[ur]. Et dicta aucte quosdam est: liberd[ato]z; voluntat[is] nunc p[ro]de p[ro]t ex toto ulla au[s]ioe p[ro]tui voluerit. In quo dicta c[ui] abnut eo et eligendo malu[m] p[ro]bono s[ic]ur dicta e[m]tuelio est: Dignior[em] dom[est] corpea creaturae non in se s[er]v[em] in arcu creaturis verutatis. ☒ Aiberatur vero voluntas qu[em] effiat caritatis cum c[ui]tatis de]s[er]diffundit in corib[us] m[er]s p[ro]sp[er]t s[am] qu[em] dat nobis. Et t[u]c[ui] u[m] est u[m] est h[uius] est sp[er]tus me[n]s p[ro]ima quiens veitui. Cum e[m] liberata voluntate p[ro]liberante grav[em] sp[er]tus ac i[m]cipit h[ab]ea u[m] est t[u]c[ui] su[m] est hoc est se ip[m]o h[ab]e vens effiat; et p[er] a[m] ut 12 bonum a[m]rum 12 m[er]tui aram[us] b[us] et p[er]ficiens al[ia] s[ui]m s[up]plem[eto] h[ab]e dom[is]. Bonum aucte m[er]tui iam amas bonum s[ui]m qu[em] bonum s[er]v[em] s[ine] quo nec bonum u[m] est a[m]rum 9 e[m] poterit. ☒ S[ic]ur aucte bonum a[m]rum 12 v[onal]is diligens d[um]n[us] deu[m] s[ui]m in toto corde suo; in toto alia sua; in omnino mete sua et in omnibus viribus, s[in]s et non n[isi] in expon[em] s[ui]m et p[er]p[er]miu[m] s[ui]m s[ic]ur se ip[m]. Et bonum a[m]rum 12 deu[m] times: mandata ei obseruas hoc est emu[m] h[uius] ☒ N[am]o vero s[ic]ur diffundit a diffundentibus; describi a destribetib[us] a[sp]tus a[m]rum est quo p[er]seip[m]no p[er]corp[us] veru[m] intuet aut ipa veri q[em]emplato aut ip[m] veru[m] quod q[em]emplat aut vita v[ol]uis vel v[ol]e obsequium in quo q[em]plate veitui et format. Rotuato nee est dom[is] inquificio h[uius] est a[sp]tus et moaco p[ea]que a[sp]tenenda s[ic]ur. Rotuato q[ui]t u[m] veat a[sp]tus h[uius] in re aliqua iuctus cum ea[m]det s[ia]a[m] ino in[ud] 1 ignota a[m] hominis est. H[ec] est u[m] et instarue

["negligat et formare. Illuc ergo spectat unum pendet plus cui hominibus quoratas ut vimitur eos vitam deu ad querenda et capienda divina quod ut atimet, iuxta ista mori et hujusmodi est eum corpora quod atimat naturali statim suo ergit in telo quod natura et loco et dignitate et loca ota et corpa ota sup eunnet. Sit sponalis ipse natura ad ea que in sponalis, pinnet hoc est ad deu; divina erigere semper amat sememplici nostrarum sapienti deo, pie amando et sobrae et iuste et pie viniendo. Im quato alaus est quo tunc tanto sponisbant, exerano, studiis exerent, et que eum non p[ro] fundat, s[po] intingat, s[po] affixat ut p[ro] finent. Estudia volueret; s[po] filius atque adiunqualibet utuntur, non tamquam litterataна sunt non camillacaia uo dissputatia, non garrula, s[po] sponalia, s[po] pacifica, hujusmodi, s[po] senectena que, s[po] sibi exereret, ut ius poterat, acutus in s[po] p[ro] metis ubi in nonat quo in duos nonnunquam quod deu creavit, ut in s[po] fatae est iusticia, verunt. Huiusmodi sunt ut fit intellegerunt, bo domini, s[po] cito, cito, cito, cito, cito, c

se ab omnino inquinameno corris; sspus p[ro]ſiues ſaſſatione[]s in tiore
dei. S. Studia hec ſilentium amat quiete deſi德[]deſi德[]deſi corris
ti, ſtudie opus pauperate ſiues; p[er]ce in exotieouſky[]p[er]ſuris bona[]ſa[]ſa,
ti omni p[er]miſate corris; corp[is] hec ſa[mi]n[que] ſa[mi]n[que] faciath[]ni.
Uana v[ō] illa unigera[]nula, verb[os]a, ſten[]coſa, tu[]noſa ambiuſa,
et[ā] ſa[mi]n[que] uel iam p[er]ſa[mi]n[que] diffipat, vel corriu[]pat, hec ſtudia
ſeru[n]tati, virtutu[n] uo t[em] flores q[ui] radices uo ut ſu[n]ceat, ſ[ui] ut ſu[n]
uo ut ſa[n]u[n]t; ſ[ui] ut hea[n]t, viu[n]o[]z vero plus uſeueru[n]p[is] meu[n]tati
appen[n]tui q[ui] ab hijs impen[n]tui plus ſt[em]q[ui] u[n]q[ui] maliciu[n]. Siut u[n]
maq[no] al[u] labo[ē]s; ſtudio p[re]ſeu[n]ente virtutes trau[n]i[n]tui in affu[n]
q[ui] mete bonu[]s ſi vitia leuſiua reu[n]ſiſi[n]b[us]; lute[n]e opo[n]tutu[n]te
trau[n]eut i. ſp[er]ſione; quasi naturalia effu[n]tui; ſ[ui] nullu[] viu[n]tui
turale e[]. Omi[n]o eu[n] virtu[] homi[n] naturaliſt e[]. Conſuem[u]do
tu[n]e vel volu[n]tat, corriu[n]te uel molte neſtiget[ae] p[lu]ima ſepe
vitia q[ui] naturalia inſeguere ſa[nt]e effu[n]e ſolet. Conſuem[u]do qui[n]
peſi[n]tui p[er]ſi[n]tui ſi[n]e ſolent ſeda[n] natura e[]. Omi[n]o tu[] mal[]a[]t
p[er]ſp[er]miu[n]e ſa[n]t maliciu[n] ei[]mollui p[er] ſ[ui] p[er]q[ui] u[n]duu[n]eut
deſperand[e]. Nec eu[n]e maſe ſutio a[de]; mi[]tra labo[n]bs eu[n]
q[ui] agro corris; uel corp[is] eu[n] ut u[n]oxia q[ui] u[n]tia g[ra]miu[n]to paſ[
ſi] ubi[que] p[er]mi[n]tui u[n]tia uo uel eu[n]tui cu[] labo[ē]. D[ur]tu[]q[ui] natu[n]
res e[] cu[] yeut eu[n]tui, al[u] uo yeut ſiue labo[ē]. ſ[ui] yeut i. loci ſi[n]
q[ui] ſedeſideb[ui]; b[ui] cu[] ea natur[e] queut eu[n] nullu[] poa[]q[ui] p[er]mi[n]t
ei q[ui] u[]de ſua[] ſin. D[ia]ui v[ē]o eu[n] mi[n]ch[ui] al[u]iſe e[] c[red]at q[ui] p[er]
uato bonu[]s uel iu[n]tutui tu[] v[as]tu[n]bs ei[]z. eu[n]oruntui tu[n] uo[n]noq[
]ui ſentui, ut obruat uel opp[er]mat. ſe diu[n]bs tu[n] ut iqu[ui]met i
inſi[n]iat adheſio tu[] p[er]mi[n]o... ſuetau[n]dis ut v[ox] ea[] ſe exu[n]uat

natura. Et quod eum viay frustra sicut vui? si fous no fuit
obcunat? Verbi grā. Remussa noluntas fuit meibus leimitate
ex quod pendent in stabilitas meibus in iustitiam mozt vana leucia
sepe uſa; ad laſumā caruis vana tristia no muntā ad egrundi
nec corporis et multa alia in negligencia nel tumſtreſſio e pōmi
ex leimitatis viro vemea. Dic eam ſupba ex usu volutas et
maſſepe co: dis iopia tume te eſſut am vupcedunt vana gla
ſiduna ſui negligencia dei iactancia mobediam repreſſu p[ro]ſupono et e-
te am p[er]ſtes q[ui]p[er] ſone ſoler ex tuore et usu ſupb[ie]. Et in iuſt. modi
omna genea viro ex aliquo malo voluita affutu nel male ſnetu
dis usu ſua ſingula ducunt mater origine que quato ducat mei
tolita e into forca[]get; foracib[us] remedys in diget? acu inquit
diligencione. Immo emi p[er]ſtes viro; uſa et ultima ſolitudine;
solitum p[er]ſequunt et ſicut b[us] c[ro]tus viro; fidelit amno inſides
posſessore ſui in unlla deſerit multitudine. ſit viam ſuenudis
posſessi ſui liberu e e no patit in qualib[us] ſolitudine. Iam in p[er]ſan
ſtudio et pruident ſopa exponunt ſuit ſuenulo ſemur p[er] viam u[bi]
pt: quod c[ui]que, se offerat am heret et in quibus ſolitudine ſa[n]tus nel
ſulcra[m] corris e e no patit. Un quo maiore c[ui]togeit in e e usu q[
]ui
ſuenus et voluerit ex nequeor; rebellio in eo iuemt no tam malia
ſpitalis q[ui] quasi manb[us] ex oppellenda multplex quedar collecto et
dum corpora ena namet. Sed rederam ad lande virtut.

Et quod eum viay ſtrudera ſicuntur? ut? ſi ſons no ſuit
obcunat? Verbi grā. Remussa noluntas ſu[n]t meibus leimitate
ex quod p[er]ſent in ſtabilitas meibus in iustitiam mozt vana leucia
ſepe uſa; ad laſumā caruis vana tristia no muntā ad egrundi
nec corporis et multa alia in negligencia nel tumſtreſſio e p[ro]mi
ex leimitatis viro vemea. Dic eam ſupba ex usu volutas et
maſſepe co: dis iopia tume te eſſut am vupcedunt vana gla
ſiduna ſui negligencia dei iactancia mobediam repreſſu p[ro]ſupono et e-
te am p[er]ſtes q[ui]p[er] ſone ſoler ex tuore et usu ſupb[ie]. Et in iuſt. modi
omna genea viro ex aliquo malo voluita affutu nel male ſnetu
dis usu ſua ſingula ducunt mater origine que quato ducat mei
tolita e into forca[]get; foracib[us] remedys in diget? acu inquit
diligencione. Immo emi p[er]ſtes viro; uſa et ultima ſolitudine;
solitum p[er]ſequunt et ſicut b[us] c[ro]tus viro; fidelit amno inſides
posſessore ſui in unlla deſerit multitudine. ſit viam ſuenudis
posſessi ſui liberu e e no patit in qualib[us] ſolitudine. Iam in p[er]ſan
ſtudio et pruident ſopa exponunt ſuit ſuenulo ſemur p[er] viam u[bi]
pt: quod c[ui]que, se offerat am heret et in quibus ſolitudine ſa[n]tus nel
ſulcra[m] corris e e no patit. Un quo maiore c[ui]togeit in e e usu q[
]ui
ſuenus et voluerit ex nequeor; rebellio in eo iuemt no tam malia
ſpitalis q[ui] quasi manb[us] ex oppellenda multplex quedar collecto et
dum corpora ena namet. Sed rederam ad lande virtut.

† dei quid p[ro]ut illud s[ui]t et amor.

Et h[uius] t[em]inis. Virtus quodam pacia. Virtutes s[ui]t obedi[na] pru-
dentia temp[eria]. fortitudo. justicia. et alie qu[ae] plures i[m] quib[us]
singulis n[ote] e[m] alio vult. 1 s[ic]it d[am] e[m] ad utinam vobis uti
libe voluntat. 2 Dona em[ur] voluntas i[m] amo e[m] origo omn[us] boz,
2 omn[us] mi[ri] virtutem. s[ic]it e[m]no mal[ia] voluntas ongo omn[us] vior[
2 mal[or]. I[deo] custos am[ie] s[ue] valde solliat. 3 e[m] d[ur] custodiam
voluntat s[ue] ut pru[n]et intelligit. 2 discernat qu[and] i[m] toti velle
n[el] uolend s[ibi] s[it] s[ic]it e[m] amor. 3 pomu. 4 D[omi]n i[m] illo tum s[it]
o[m] undi[s]are o[m] i[m] hoc s[pi] sedim obedi[ne] regulas em[ur] s[pi] 2 prud[es]
e[m] d[et] 2 discreta dilato. 4 In dilecte quippe dei n[ote] alia racione n[ote]
alia discreo e[m] i[m] ut s[ic]it ille am[ie] dilect[i]sset suos i[m] s[ui]e dilect[ur]
eos s[it] si s[ie]i p[er] i[m] infirmi[m] diu[i]gum. 5 em[ur] nos. s[ic]it bi[m]s u[m] qui
i[m] mandatis e[m] c[upit] i[m] mi[m]. 6 I[m] mi[m] su[n]e n[el] timi[m] s[ui]
deat deuoc[io] amat[t] amate n[os] suos. 7 fines. 2 regulas h[re] debet
actio opant. ubi ne erret alia i[m]ma voli[t]nis n[ate] e[m] semp[er] assit
mediate obi[m] custodies vitis. 8 I[m] ch[il] em[ur] i[m] bom[us] h[uius]
i[m] dei p[ro]s[i]n[i]ens m[ui] s[que]it q[ui] voli[t]nis. 2 veit[i]s. I[he]r. 2 u[m] s[ui]
d[nus] duat s[it] i[m] s[en]s[er]it i[m] vui quod d[ur] p[er]eierit fieri e[m] a p[re] deo.
9 I[m] duo h[er] i[m] vui p[s]ſee i[m] s[en]s[er]it o[m] i[m] ſe i[m]ni[et] virtutu[m]
pleitiu[m]ne s[ui]e vi[n]o i[m] c[u]rre v[ete]. I[m]ma p[ut] i[m] ho[ie] e[m]a lagui
te o[m] h[ui]t. 2 possidet i[m] ho[ie] i[m]ch[il] h[ui]te d[at] mutuat. 3 s[er]it p[ro]
s[ui]t i[m] ho[ie] s[ec]i q[u]e ſcete. 4 I[m] a[m] d[u]niæ i[m] 9 s[ac]a b[m] i[m] illi[] 2 ex
frab; boe voluit. 5 e[m]. ſons v[eo] n[ote] ex v[n]o late s[ic]it s[ac]ui h[ui]
m[u]di s[ui] v[u]diq[ur] e[m] carat[d]at s[ac]ui veatat dei. l[h]y lare em[ur] i[m] 10 ac[
ui]t 2 s[pi] effiat bö volut[i]s. 2 extreiore u[m] acn[oe] ſui[m] 2 g[ru]ne tui[m] ac
ſecui v[ed]it vit[i]s. 6 I[de]o q[ui] sup g[re]ſſ[ui]na h[ui]l[e] s[pi] i[m] sereno

Tisit de aere illo hoines feruit qui sup globi ſuè e Volumis
natis quindam aumu appetit9 e alio ad Deui et car interiora ſna alia
cir corp et cir exteriora et corporia hæc cum ſui tendit ſiut ies
mis ad loci ſuii hoc e am veitati affoarit et mouet ad aliora
amor e cum veo pmoerit et latuit a grata dilectio e cum veo apphse
Dit cu tenet cu fruitt carit8 e. Volutas ſpius e de9 e de9 em carit8
e. In his autem cosimuaueit ho tue in apit qu in illu homi i hæc vit
plena pſectio e. Cum veo dedimat i ea q earius ſuit q cupia car
mis e. Tu in cari ſutate ſeuq i cupia ocuoloz e. Tu in abitio ne
ghe uel hoines ſupbia iure e. Pnudiu tu in hujusmoi nacutiti uel
vilitati nature ſeruit naturæ e uel appetit e. Tu veo i ſup
ſua se expoit uel novia vitiui e namè uel ſin iuri. Quoz
pimo appetitu uel accessu de temetipò t hoc carpe liacet argumeat
Tu i eis q ad corp ſpectat i reß; neceſſariis volutas pimo appeti
tu ſine facit naturalis cu appetit e. Tu veo i appetèdo ſp ad
ulteriora prevedic ipa se p[ro]dit qu ià no in volutas q viam volutis
e auaria uel cupiditas uel aer hujusmoi. Voluton em i hujus
moi cito ſatis e. Viens tamè ei q uod ſatis e. Hec i ſpitalib[us]
2 i eis que ad deu ſuit cu blit ad p[er] lau da da e cu blit quod no
p[er] 2 plh[um] p[er] regenda e cu no blit quod p[er] exianda e z puo
cida. Depe em i no ſvenat un petit facit et agat in p[re]ceps.
Sepe si no exiunt dormit et tar dat et obliuſat quo tende
bat et facie dedimat a late q[ui]n obliu[n]coes oblate delimitis
Deo ſiut i corpe eam fi ſoler. In hujus corp hoines ab ipso p
indet q[ui] ip[er]m se in deat. In hujus moi in de nos ſepe in deat ake

oculns quos in et alius qui non est ut in servitutem eis de voluntat rectior sepe inde est actionis quod sepe vel neglichter vel pianto amore inerrant in nobis. Et ergo auctos voluntat est obediâ. Sine imperii illa sit sine ofili. Sine subiectis sibi solis caritus. Duri in eis ad dula sepe sedis apسlin pessus ad parvis seu eciam ad innores suos filijs obediênt ciascus coram sua iobe diâ citoitâs quod ad maiores subiğant pobeidiâm neciterit. In illa emi solum inel papeit inel ofulit et obediit citoitas. Sic autem penã timet vel minat imploſa auetoitas et meticuloſa nati tas in illa obediens sepe debet maior. Gla i ista vero iobe dieti maior sempe intetat pena. Ergo in hóre sur suco. Hanc p[ro] exoteiora sua regenda moderatam cœponem pala omnibus et quod non sit voluntati auctioria sua ampli[]que p[ro]pter iuteiora sua. Animo namque sepe seipin inel deni cogitati volitas et omni cogitaco prínceps et natio principii volutat. Seque omni tenor cogitaco. Tria emi sunt que cogitaco est fuaut. Volitas ipa meonia et intellans. Volitas cogit meonia ut p[er]ferat materia cogit itellam ad formatum quod p[er]ferat ad hibes intellan meone ut in de former. Intellent in veo acie cogitans ut in de cognit. Que in vii co cogit voluntas et faci quodam minu copulat a cogendo cogitaco nomem accepisse inder. Hinc fit cognitæs omni alie bone et sce et digne deo alie male et puſe que separat a deo alie ociose et vane a quib[us] auſert se deus. Hinc eciam ut quod puſe cognitæes ſepat a deo et quod ſeu ſeu auſert se a cogitaco, qui ſunt ſine itellectu. In q[ui]b[us] vobis adirendu in quod ſine in itellat nullatenque cogni p[er]t. Et illa cogitaco omo ſine itellat est.

bu

Sed alius est intellitus ex vi naturalis vōmis. alius ex vir
tute mētis vōnalis. Intelleat quidem idem ipse est qui quocumque
seu bonum seu malum applicat, sīnur naturaliter vigeret. Sed alius
innuat sibi reluctus alius a gigna illūnat. Ille seuali rebus, et
serijs et unegatorijs se non negat huc autem non inſi dignus ſerel
zumulbis sibi ipſum ac tōmodat. Ille ſepe opat ſiut sibi velut
z viac inſecti ex vi vōmis et viac corrupte volumi teves pūi
ſas cognitæes quib[us] ſemetip[m]m qui cognat ſepar ſponte a Deo.
hic autem ſemp ſiut illūnat, et virtuti affers opat pietate p[ue]
cognitate quīnque Deo. Quæ vero ſedō loco p[ro]prijs cognitæes
ſme intelleat ipse ſut vane et omoſe, neutro intelleat p[ro]co
[tā]n[us] intretonem se applicantes no[rum] vepete p[ro]priætes. ſi ſeunz und
lant coru[n]pètes occupates temp[er]que impediætes et a[n]m inſiſiætes
no[rum] cognitæes quod ex ueris vel p[ra]maginarijs recordato[b]s ſunz
lachra quæda cognitum seu ipse recordato[b]s vlaro et multipliat
de meonia staturiætes. In quib[us] passio quæda voluit, poter
videt, quod actum cum nulla ſit et eis cognitus uenieno cum quod ſp[ote]e
bullit de meonia for[m]um se offert intelleat, no[rum] aurant et quod
agat inderet, poter agi et ſompno dormiætes qua[m] in acie cognitijs.
Obi[n]t et si vepellè a se ſp[er]t sem no[rum] e[m] in voto cognitijs, ſut tamen
ex culpa negat, gētis ut ſp[er]t diſa[pl]ine merito se auferat, a cogi-
tatib[us] ſue mēntz diſa[pl]inatis. Quæ q[ui]nus ſiut p[er] vi qua[
da] ocultum vōmis no[rum] tamen ſiut ex vōe et trahit in eas intelleat
en null[em] et eis intelligetis ſut affentijs. Obi ne[rum] ſerio de rebus
ſerijs bu[n] cognat volutam lib[ero] arbitrio de meonia euocat

27

quod cuiq; h[r]t; z intellam formate meone adhibet atet cogitatur
forniat[ur] q[ur] illud e[m]. intellucus adhibat atet cogitatur; sic pagt
nogedem cogitatois. Lui veo de eis que de deo sunt vel ad
dum sunt cogitatur: volutas eo p[ro]fuit ut amor: fiat etinio p[ro]
via amon[s] in fundit se sp[ro]n[s] sæ[s] iute et omnia vunfiant ad diu
u[m]s seu in or[io]e seu in meditacione seu in tractatu inſuritate
coqutunt. Et etinio meonia effiat hap[ia] cum ſuaunt ei ſapunt
bona diu: quod ex eis cogitatur et formam et aſſent adhibet
intellectu. Intellect[ur] veo cogitatur effiat ſteplaco aman: et forma[m]
illud in quaſda ſpitalis uel diſe ſuaunt ut ex p[er]ſeaas affiat
ex eis acie cogituntis illa ueo effiat gaudiu ſuietis. Et ut
de deo bi[]n cogitatur ſed in ſp[er]tum mod[] ſit ame coqitado diu et e[m]
ubi in cogit uel cogit: ſi etinio i meonia h[uius]dae ſuauntus
dei eoultat inbilar[;] ve ſentit de diu i boite ab eo q[ui] ſimpli
cante cor[is] quesunt illu[m]. Ez mod[] h[uius] cogitate de do h[ui]
et abito cogitan[;] ſi m[ui] donatis. ſ. cum sp[ro]n[s] ſacti qui ubi
vult ſpurat qui wle m[ui]t[ur] et quod wle et quib[us] wle m[ui]
h[ui]t al[]p[ra]t. Ez homi[m] e[m] mag[] p[ra]e cor[] volutat
expediendo ab afftomb[] aliens iwnem uel intellam a
ſolitudinib[us] meonia al[] ocōsis vel negocio[] nonuiq[us] et a
natijs occupacionib[us]; ut in die bona diu et m[ui] horu bi[]npla
titi euis cu[] audierit vocem sp[ro]n[s] ſpurant ea q[ui] cogit
tacez faciut etinio ſibi libere q[ui]rant et co opant in bonu: et
quasi ſimboli faciat i gaudiu coqutatis volutus ex h[ui]bendo
m[ui] gaudiu diu[m] pura afftio[m] meonia mati[]z fidele intellucus
ex p[er]ſente ſuauntate Et ergo volutus neq[]lecta ſuat cogit
taco[m]s ocōſas et i[d]ignas deo coru[pt]a pu[m]ſas que ſepant

a Deo-recta nunc ad vſu uite hujus p[ro]fidee nunc ad fructum
ſp[er]n[us] et ad fructum Deo fructus autem ſp[er]n[us] ſiut dicti a[n]plis
ſut taitus gaudium p[er] patia longam mitas boitias being
litas maſuetudo fides modesta timēntia tuſtitas. Et i
di gn[em] cogitationis omni quæque cogitanti occurrunt ſ[on]formā
tur interu volutat agente i eis mi]a] i udiro di]m ut iuſto
iufſiſicetur adhuc z qui in ſordib[us] e] ſorſeſat adhuc. I[ndo
h[ui]s deu voleti uel amati ſuus ſp[er] ſuſulend[us] e] a[n]9 exaui
nada ſciant quid ſit. quod in totu] w[er]t z p[er]t quod w[er]t
g[ui] alud vult vel p[er]ter quod ſp[er]n[us] odit qua]d[ur] continul
lud caru q[u]cupiſat. Incidet es] q[ui] exuſi]n[ur]t] z decedentes
z p[er]teruolantes cogitatio]n[em] quib[us] mo] vult mo] no] vult ne
qua]q[ui] inter volentes. ſ[ic] p[en]e inter ocōſas deputi]n[em] ſ[ic] cogi
tato]es. I[am] ſi al]u] ſui]t uſq[ui] ad delcam]em a[n]ui cito tu] ſe
inde exerutit a[n]ui] compos ſui. Q[ui] autem in toto w[er]t p[ino]
considerand[ui] e] quib[us] illud ſit quod ſit velut Deui] quatu]v
velut et quomod[ur] velut. Si quod in totu] w[er]t d[eg]est discu-
tiend[ui] e] ei deu quatu]z quo velut z utriu]q[ui] uſq[ui] in ſt]emp]
tu] ſui] p[er]ſuus omni]q[ui] que ſut vel e[em] p[er]t z h[ui]t]o] n[ot] tantu]
ex iudicu] vōm[us] ſ[ic] eciam ex affectu] metis vt i]a] uolutens plus
q[ui] volutas ſit. ut amor ſit ut Dilectio ſit vt ſit caritas
ſit vitas ſp[er]n[us]. Et e[m] diuigendus e] Deus. Maq[ua] em] vo
lutas ad deu amor]e] dilectio e] adheſio ſiue ſui]ntio] curi
tas ſiue fructo e] vinitas v[o] ſp[er]n[us] cu] deo hoiv] ſurſu] cor
h[ui]ntis p[ra]ſientis i] di]m] volutat e] p[er]fectio cu] i]a] no] ſolim]mo
w[er]t q[ui] deus w[er]t ſed ſie e] no] tim] affutus ſ[ic] m] affectu] p[er]fect]
vt no] p[os]ſit velle mi] quod deus w[er]t. Velle autem q[ui] d[em] w[er]t

Jens hoc est in Deo simile est vel non posse velle in quod de 1
wlt. hoc est in e e quod de 1 est velle z e e ad ipfim e. Duii bii
diet qu. tui plene videlicet ei situi e cum siles ei eum hoc
e est quod ille e. Aliibiz em ptas data e filios dei fieri.
Data e ptas no quidem vt simi deus si; simi quod de 1 e. simi
sancti futuri plene bii quod de 1 e nec alii de hit sancti nec
ibi futuri bii exo deo qui eorum sanctitus est bantudo e.

Et huc hominis est perfecio similitudo dei. Pſcan autem
nolle eelimqve e. Et ideo huc pſcom mitieta e se
voluitas amor iſparand 1 voluitas coſiibenda ne i ahena diſſi
pet amor ſeruand 9 ne i quinnet iſpem soli 2 creati ſim 9 3
vinni ut deo ſimiles ſim 9, ad ſinagine cum dei creari
ſim 9.

Est autem ſimilitudo quod a dei qua nemo amar
tit vienes inſi cum exoout vitam qua omni homini i testimo ni amar
ſe melioris 2 digimoris ſimilitudis creato: omni homini ſi quid
quæ ly 2 noles 2 volens 2 qui cogitare ca p[ro]t 2 qui t[em] ebes e
ut e[am] cogitare non possit 1 ca[que] sicut ubi? e 1 de 2 ubi? tor 1 e
i creatura ſua ſic 2 in corpe ſuo ois vienes a[i]a. Et sicut iſ
i diſſimulis deus in diſſimilit diſſimilia in creatura opat 1.
sic a[i]a ho[ui]s q[ui]n[us] toti corp[us] viu[n] ſit[s] in diſſimuli iutui i ſen
ſib[us] t[em] cor:pi[s] 2 in cogitacioni; cor:di[s] in diſſimilit opat aſſidu
ſiſſimilia h[ec] ſimilitudo dei ho[ie] quatuor ad me[i]tum ei un[ill]
e apud deni momenti ai nature non voluerat ei ſit vel labors
S[ic]e alia mag[ia]s deo i[pp]ma qua i quatuor voluerat que i virtutibus,
oſiſtut i qua aui 9 virtutis ſinagine ſi[n]ui bom qi[u]n iutui gesur
magnitudine eciam p[ſ]ſenerate i bono 2 oſt[ia]na etiutem euis in

committibile. Inde autem autem alia ad huc eis sinnitudo,
Nec de qua iam aliquata dicta sunt in tamen pape papa ut non iis
sinnitundo, vimitas spus ducat ei sit homo ei Deo vn? spus
nò tantum vimitate volendi, ut expresse quodam veitante vir
vitis sicut iamdam e alium nelle non valenti. Diatransit
vimitas spus non tamen efficit eam ut afficit ei spin hois spus
suis, quod ipse ipse est spus suus. Deus caritus cum qum e amo: pris
est et vimitas suam et bonum et osculam et amplexum et quod ut
quæ p[ro]t est ambos in finna uſa vimitate vemitis et vemitate vin
tatis. Hoc idem h[uius] suo ino fit ad deu quod sibi vimitate filio
e ad preem n[oti]el p[ro]pri ad filium cum amplexu et osulo pris est
filis media quodam se inuenit, b[us] et scia cu[m]o meſſabili et cogitabilis, fi
met h[uius] dei non deus et tamen quod e deu quod deus ex natura h[uius]
est. Et in carthalo spina liu et cito: aptus prudèter int
serunt sp[ina]m su[m] di[c]es in castuariis in ſa[na]i longanimite i ſua
imitate et ſp[ina] co[mi] et caritate non ſi[mi]ta i n[ibo] neuitatis et virtute dei.
Dide cum quo tamen ota faciète ordinatè vunſicatè i medio bo
naru virtutu sicut cor i medio corporis vunſit ſp[ina]m su[m]. Ipe eme e
omnis artificio reas homin ad deu bona volutante dei ad hoiere faciès
ppinatione, formaß affeccion[em] dans virtute p[er]ſerab[us] opacè; agens
ota for[mi]t & disponès ota ſuaunt. Ipe vunſitut ſp[ina] hois & o[n]inet
i vii[us] ſi[mi]lle vunſitut & i vii[us] o[n]inet corporis ſui[us]. hoires d[omi]n
q[ui]re angeli adoratiè. ſol[us] ipse e qui docet inuenire & h[uius] ſeu.
Ipe t[em] e & ſolliando b[us] q[ui]vetis & p[er]tatis et ſp[ina] veitate adoratiis et ſap[ia]
inuenit & am[or] h[uius] t[em] & gr[ui]ndi fructis. Et quod t[em] de vi
ſi[mi]e & aginco[e] dei h[uius] fit delectus, i p[er]tis & ſpeculi i e un[gi]na t[em] diſtab

a futura visioe et cogitioe quatuor amicitate destitutis vel
tempore ab eircitate ubi tamen sit quod se eo et libro boni Job
legit. Am ab scoundit luce et manibus pascuit ei ut vir suus onat
et aminacat de ea dilecto suo quod possesso ei sit et ad eam possit puerire.
Et item emerit de illo viafum linnæ quod dicta Wilschei onus
dit sicut linnæ clausum et manibus quod patet et latet ad arbitrium
tenentis ut phœo quod qusi et trans caro suel et puto videlicet punitur
mar de scatari ad plena possessionem lujus etiam et hæc ducere plene
visiovs dei. Cum ut innotescant aliqutem id quod ei deest nonnunquam
ti parrinies eorum pstringit seu amatis et erupit eum et rapit
in die quinens a trimilenni rerum ad eglandia celestia et modulo
suo ad momentum ad puto et ipsem onest et se videlicet sicut est unce
et eciam et ipsem essent midipsum ut sit suo morescunt illè e. Dbi tamen
dedecent ut sit iter mittuere et iustitium revocat sibi et remittit ad
mittendam toram ad visionem ad aptandam amam ad sinnulandam ut si
aliqui viris suus admittantur purior ad huc ad videndam: stabilitur ad
fruttem. Autem cum se mele deprehendit modum huiæne in p[ro]fœsis
quod in linnæwlris deo in speculo dine visiovs. Dbi in die quin è p[ro]
plus videns quod sibi deest emendat et h[uius] siliaturi quinam deh
nunti dissimulandi. siliaturi me et appiquinam a quo longe facte è
p[ro] dissimulandis et sibi exp[ro]ssio è visione exp[ro]ssio: semper siliatur
comittantur. Impossibile quippe est in dei summi hominum: non amar
nec non tamen amari quatuor dati sunt videlic quoniam amo: p[ro]sintur
in aliquam sinnitudinem amos illius qui dènec sunt siniè homin
p[ro] huiusmodi: huiæque diximus ut h[uius]em siniè secoq[stit]uat p[ro]
gloriis, domine p[ro]capiatis. Et tamen dulce est homin coquinliki

simum maestatis consipperari filio dei divi sapiente formari hoc
sententem in se ipso quod in ipso hujusmodi nro. 1. hinc enim eis sapia
qui pietate, animo, et iuxio exultare cum remore et cognitare et intelli-
gentem de hujusmodi usp[em] ad mortem morere autem curis ut hoiem in alteret
usp[em] ad summam dimensionem. 2. hinc emanuat factis impetis letifi-
nis aitate, dei meone hujusmodi suavitat seuis et intelligendis et
coqitanis ei nos bonis ei. 3. In quo etiam ad amadum deu suale hoizez
adducant potencia ei? ut et gloria maestas bovis bultudo ad pessu
da vel templanda ei amabilia p[ro] se ip[s]a et affutumque plantis elucetia
hoc potissimum amateur rapit et amabile, quod ip[s]a in semenctipso est quin-
in eo amabile est qui est totum quod est, solumne totum et ubi p[ro] n[ote].

Et in bono amor est ip[s]a boni fit se mcedut[ur] p[ro] affectis ut n[ote] se in de
reuerent donec vii[us] vel vii[us] plus et eo effectus fit. 4. Quod etiam suerit
p[ro]sum am solo moraturam h[us] velo duitur at differt a s[an]co et a suma
illa bultudie sup[er] cœlestium. Quatuor etiam in fide et s[pe] est quod amati
fitur in se etiam iam q[ui] sup[er] est utem h[uius] tolerabilior in p[stolar] patia.

Et hoc est destinatui solutari certumque h[uius] s[um] hoc p[ro]sum.
hec requies labom consolatio dolorem et ip[s]a p[ro] seco et vera ho[is] sapia
omnis amplect[s] in se et o[m]nes virtutis u[n] alium de collectis s[an] natam
liter misuras s[ibi] ad s[il]itudinem illa dei qua est ip[s]a quinque est. Cum
situt de est in quod est sit etiam boni virtut h[uius] boe volutat in
bona me[n]te sit q[ui] solidat? et affectis est ut ex ardentissima bom in unittabilis
adhesioem nullatenus i[n] videat posse mutui ab eo quod est. Et
ein sit etiam hoizez dei affutipso illa diu et se i[s]t[ur] regis n[ote] s[ap]ientes: p[ro]
qui p[ro]illuminat[em] et adjuvitat[em] gr[at]em et q[ui] teplacque s[um] bom p[ro] se-
lat ena regulas in unittabilis veitatis et quatuor ad eas p[ro]tinege
meveret in intellitu amoris et exinde for[it] s[ibi] modum quinque c[um]da

celestis et forma sætatis, speculariumque sumam veitare et quæ ex ea nera sunt, sumum bonum et quæ ex eo bona sit sumam eamdem et quæ ex ea sunt illi veitam illi claitam illi etiam ut se ex formam. In istis se oramus illis non supnolitam indidendo et suspitiem desiderando vel inheres amato. In a suspitiem etis se coaptam et ex formam non sive discretabis, indidem non sive ex parte vocatores et indiis vobis. Ex quo et apunt et oimit viriutes sæpimus, et in eo quod dicta est a qua hoiores quos dæ alienatos est et quæ erit apud us et colligit robur virtutem et duo illa et qubuscumque tempula te iute perfecto et stat et acte de quibus non antipos interpretes legit in joc. Acte pietas est sapia abstinere nequa a malis facta est. Et sapia em pietas est hoc est cultus dei amor quo eum vide deinde ruit et videntes in speculo et in cingite credunt et spani et in hoc sumus ut eum videam et in maturitate. Et abstinere nequa a malis facta est taliter est in quibus sum et in quibus tamen abstinem et a malis factis et ad bona studem. Et ad hanc factam ad hanc abstinem et abstinere tenebit pamo omnium virtutum expertia. Deinde ena oitocto viris huius in qua versam disciplina. Quam alterum est et studium virtutum vespere poterit in detestis et suprora qui supròis sapie pereveram virtutem et vescolentia suamitate. Alierum quoque quod eum corporalia fit exerticia et nisi fidei religionem religetur, misere depluit in inferioz vamitate. In q[ui] est scia sit res sive ius sive sensib[us] corpvis consphena et memoire et meda ta si res boni appenditur id esse quod applicendi sensib[us] oito scie deputandus est. Et neque p[ro]femetipas ro in qui moni comprehen dit hoc iam et in quo se s[er]scia atque sapia conter

ingent. Quidam em aliunde discitur. s. p sensus corporis
qui alienum 2 aduerctiun meti in geotur ed neo sponte ve
mt iimente sive ex ipsa vi rōms. sive ex qmutabilium le
gu i9 mutabilis vitatis naturali intelligencia ex qua etia
impuissim homines nonnunq vtissime vidicare iuemuit hoc
sit ipi me vōm ut hoc ipso vel ipm sit iateo. Nec tu qine
datur ei p dotina aliqua ut scia sit qua vel alio qmonete
vel ipa qmērant hoc ipm sit ee naturiir itellais sit ei
In quo potissimui tu hoc qd notu est dei deo naturali re
uelante maifestu sit hom etia impio deme affect vii-
turu natālis de quo iicuit etiam poeta dite q oderit
pture bom vintutis amoe. Demde p iquisidez vōtmatōmi
quelz discēto vōnabilum In forma vo p[ro]s est scie z deosu
verges sensibilium aitalis expiencia que fit p quiq[us] sensus
corpus p cœupia[que] expiēcia curis sive odōzz sive ſupb[ie]
hui[que] ute. Cu g[rat]o sapie conformata conformat sibi q[ui]sciam
2 ordmat vitā in i ſaionib[us] scie aptat sibi ſeruicute 2 ſufficte
tia nature in vōtmatib[us] vōnalib[us] ordmē vitæ in obtentu
vintutu forma q[ui]scie. Et ex ab inſeriorib[us] p[ro]mota a ſu
pionib[us] adiuta p[ro]gens in ib quod vēm e 2 iudicō vōms 2 aſſen
ſu volutat 2 ment affectu 2 opis effectu orupe festmat in ſi
vertatē ſp[er]us 2 vmtat[que] ut ſient iam ſepe dein e. fidelis homo
vn? ſp[er]us efficiat cum deo Et ipa e de qua paulo an diem?
intu dei que no tam vōms e p[er]fectus q[ui]q[ue] p[er]ſa p[er]ſoins aſſer
tus. Nec e em qua sapuit ſapientes. qua ſapiens e quiſtis
e vnus ſp[er]us cu deo 2 ſp[itualis] e 2 hec m hoc una hois p[er]ſe
tio est iam em qui hæren ſuit ſolitari uel ſolus effuerat vn?

et solimido ei corporis vernit in vinitate mebis et implerit in eis quod dibus p[ro]discipulis et classula o[n]is p[ro]fatois o[mi]t dictis. Pre volo ut sinit ego et tu vii[n] sum ita et i[mi] et nobis vii[n] sum heo e[m] vinitas ho[is] cui deo vel sum liturdo ad de[m] et quatuor aperiunt Deo et tantum inferre sum format uti in fini illi ut sp[er]s et n[on] et corp[us] suo modo o[di]nam. Suis locis dispoita. Suis meis estiata. Suis eciam p[ro]prietaib[us] cogitent ut incipiat ho[] p[ro]fœ noſſe seup[mi]n et p[ro]cogni[n]os ſui p[ro]ſuend[us] aſſend[è] ad cognoscedi de[m]. Et uo[u] p[mi]nem e[n]conge et aſpirare incipit p[ro]ſicet aſſeret. Et cogni[n]ce li[] sum liti d[um]s plurimui cau[n]de 9[er]ro: diſſum litu diſ[is]. Iſ[que] ut p[ro]p[er]alib[us] ſp[er]nalia diſſui d[omi]na compando. uo[rum] de eis cogit et quod res hi [con]gitan[is] g[ro]nui ſilivi di[m]e ſui et dei p[ro]mo i[li] p[ro]former et aptet co[gn]itaco; ſua ut o[n]o ſueat ſed in corp[us] co[gn]itae ſeip[ui]t de[m] uo[rum] soli uo[rum] ſed in corp[us]. ſiut loci[le]. ſi neq[ui] ſed in ſp[er]mi ſiand untabile. Et que e[m] p[ro]p[er]nalia ſui t[em] diſu[n]a ſunt a corpi qualeque et u[m] q[ui]t[u] ab omni loci[le] actu[n] scripto[que] removi. Et que uo[rum] ſiut t[em] ſup[er]mi[n]t omnia et corporia: ſp[er]nalia quatuor ab o[n]i loci[le] vel tempis loge. Vel untabilium ſup[er]tuo[que] aliena et ſue et untabilium et e[m]tans beati di[m]e in untabilia manet et eterna. In q[ui]s, ſiut que corporia ſui p[ro]ſeru[n]t a[n] p[ro]corp[us] affe[n]su ſiut que ſunt v[on]tabilia vel p[ro]p[er]nalia diſſeru[n]e uo[rum] p[ro]t[em] p[ro]ſem[rip]in que veo ſui de[m] uo[rum] a deo q[ui]rat vel exſpectet p[ro]intellan. Et quidem de uo[rum] nullis que ad de[m] ſpeci[n]t ſus et et posſible ho[u] v[on]e h[ui]n al[u] cogitui et diſſeru[n]e ſiut de duſædiem bo[i]nitatis ei[rum] de potencia virtut et al[i]ns h[ui]n inui. Ip[er]m veo p[er]ip[er]m quod e[m] id quod e[m] cogitan[io] o[n]i uo[rum] p[ro]t[em] q[ui]t[u] ad h[ui]s ſensu illi[n]ati amois atingi p[ro]t. Avede[que] t[em] de i[mi]n q[ui]t[u] ſp[er]nus ſa[n]s ad i[n]ui[n]t cogni[n]t9 qu[ed]a vita eterna viu[n]es

2. vunſutauſ immutabilis mutabilia oſta inmutabilitätur. Intelliges 2. creas oſum itellunt 2. intelligetè sapia faciès oet
sapiète veitas ſiuta stans inſediabilis. 3. quæ fit ut in qua ſuit etinalitè roes reru oſum euemettu têpat.
4. inta ipa eentua e ipa natura am inta viues ippe ſe que
ē ipa dimittas etinitas longinudo maſumindo boitans 2. vunt
5. ſemetippe exuſs 2. ſubſistes excedes oem loci virtute natuè
illocalis etimitate vo ome têp 1. quod vel roe nel opumoe opphe
ſi pt 2. longe verius e 2. excellenti 3. quoli, ſenaendri epe
ſentiat. 4. Cera 1. ſensu humilis e illuminati amons 4. q. q. ab,
coqutatu roibus attingit 2. ſemp melius e 3. cogitatur mehi
6. tanè cogitatur 3. dicit. 5. Ipca e ſuma eentua a quo ome e pfi
aſat. 6. Ipca e ſuma ſba no ſubieat p[]dicametis vonti ſi reru
oſum ſubſistes cauſale prینpui 7. quo e e uum no moit intellaus
no errat amor: no offendit qui ſp q[]ui et dula 7. ſueiat 7. ſulaſſe
uiet ut diligens 2. querat. 9. Not e p[]nſubile an no u in
eſſablit uideat 2. qui vol vidè cor uide et nullu cor: p[]situdie
vo: inuèt nulla corpea sppe vigrplanti nulla rois inſagine u
nundo cor de humil amatis videi pt vel apphendi. hec e e ſumes
dei qua uemo pt uide 2. vidè 2. viue uido. 1. hec e sppe an
q[]e p[]lande ſuſpirat omnis qui aſſeat diſe diu ſui in
toto cor de ſuo 2. in toma ana ſua 2. in o[]miere ſua 2. in oib, virib, ſuis
ad quod ecu no desuit exoutre p[]pumui ſui si diſigit eu ſuit
ſeipn. 4. ad quod an alii ſo miti in ipso lumè veuitis u[]rdub[]i
an[]t videt p[]uèientè gr[]an. 1. uide i p[]ellat 2. in ipa ceatate
ſua intelligit p[]u[]tati eu no quèuè inu[]ridià ſua 2. h amat

flere dulce hz; 2 non sime multo geminu cogit redire i n sciam sua
ad quod cogitan du oio unpareb sum? s agnoscat q amam? 3 de
quo digne nos non posse nel dure vel cogitne ofitem? tui ut di-
cam? ut cogitem? amo e i? vel amo re amois ei? puo comm?
trahimi.4 Logitanus goe in obz; huius in e semetipm 2 glou-
fitie in se ipso dum deu sini in 9emplacoe dei vilesce sibi i aore
creatois subiectu ee oi huane creature exohibie corp? sum hostia
scam viuere Deo placentc ronabile obsequiu sini. 5 Dre omn;
aute no plus sape qo oportet sape f; sape ad sobrietae? sedm
datim a deo mensura fidei bona sua no ponè in oie homi f;
celare in cella sua 2 recoude in scia ut hui qii tytuii 2 in frvöte
oscie 3 in fronte celle semp heat. secveti in e mi chi. secveti
meu michi.

Vermo beati Bernardi abbatis in æmnia cœ Dominum de
illo psalmi Prim habiter zc.

Et misabiteret gloria in terra, mnia et ve-
ritus obmuaeruit sibi et justicia et
pov osulate sunt. Glozia mui
hjet est. Ut ait aplus testionum cor-
sientic me non quide tale testimo
nui quale supb9 ille plharizeus
shabebit sedutn et seductrice toti-
tnicioe testionum plhibens de serpo
et testionum et, veri no eunt, s tu spus ipe testimonui
phibet spui uro. Pozro htot testimonui in trib9 qistere
crdo. Dicte est em primo omn credere, sp imissioem pectoz
hre non possis. nisi per indulgentia dei. Demas sp nuchil
prorsu hre queas opis bom. nisi et htot dederit ipe. Postre
mo q vitn eternam nullis potes opib9 pimezi. nisi
grantis tibi detur et illa. Aliis emi pt fatere midu de
imundo concepui senie. nisi qui solus e midus. Actiq, quod
fem e uo pt non fieri. ipo tu deo uo iputnte erit quasi
no fuerit. Quod phia ip considems at. Actus vir eu
no iputnuit diu patn. De opib9 qv boms certu omo
e.n pemo ea hst a serpo. Iam si stue no potut huana
natum adhut integra, quoniam poterit per seipam
resingere iam corrupta. Certu e ad sua origine vnua-
quenti in eis e tendere et in eam semp proliuore. esse pte
sed et nos quia de nufido creati sunt. qstat quia si
nobisipis relinquent? in pectu semp quod nuchil est de
clinam? Jam vero de una eterna seui qo non sunt
condigne possioes qui? tpis ad futum gloria, nec si vn?
omnes sustineat. Rep emi talia sunt hou merita. Ut

appter ea vita eterna debeatur eo iure aut Deus iuris alijp
faceret in si eam donaret. Ram ut tuncam qu meritam ota
Dei simi dona et ita homo magis appter ipa deo debitor est ap
Deus homi qu simi ota meritam ad tanta gloria. Deniop quis
melior est appla cui diis ipe tam instigne testionu plisibet dictis
Xirui mei sedim cor mei. Veripetam et ipe hajuit nunc
dicere deo. Non intres in iudiam cui seruo tuo. Nemo itac se
seducat quia si bene cognitum voluerit inemet paldubio. qu
net cu decem mulib possit actuere ei qui cui viginti mulibus
venit ad se. Verui huc que nui dyom? no dino sufficiat.
fi magis im an quodam et velit fundametum fideri sit iuda.
Itac si credis pecta tua no posse deleri in si ab eo cui soli pectis
ti et in quem pectin no credit. bi facis. Si adde adhuc ut iot
credas quia per ipm tibi pectn donatur. Iot e testionu quod
plisibet in corde meo ffus sas dites. Amassa simi tibi pecta tua
Sit em arbitratur applus justifam hoiez gratis per fidem.
Iam de meritis ab. Si credis no posse hri in si per ipm no suffat
donet tibi plisibeat testionu ffus veritatis op ea heas p illiu
Sit et de vita eterna heas nunc est testionu ffus qu ad
ea sib diuio munere puentur? Ipe em pectn Donat ipe
donat merum et pinnu justilomn? ipe redonat. Iorso tes
tinomia isti credibilia fita sit. Ram de remissioe quae pectoru
validissim teneo argumentu dictam passidem. Nox siique
fangius euis ualuit multo plus qu nox sanguis abel clau
mans in tozibus elctoru remissidem oton pectoru. Tanditus
e em appter pecta tua net dubii qui potenti or et efficior
sit moris illius in boni. qu pectn min in malu. De bonus
aut opibus argumentu justi efficiu est resurrectio euis. quia resurrexit appter justificationem
tum. Iorso de s pe pinnorui testionu est euis aste

mms

sio· qua ascendit apoter· gloriſtimioam inim· Ier tua in pſal
tus hæs Sitente alij· ppſa· Ætus vir cui non iputuit
Dùs piet· Et alibi· Ætus vir au9 est auuillu ab te
Iste alibi· Ætus quæm elegiſt et aſſumpſi· ſtitabit in
atrijs tuæ· Ier est gloria verna· gloria inſtituis· qua ab
co est qui per fidem ſhabuit in cordibus uiris· ſibi vero adi
gloriam que abuicem è quæcet· gloria que a ſolo deo est
nò wolebant et ſit gloria exeruus fluente ſeitantes habebat
gloria nò in sepiis· ſi magis ab alij· Ædis nosſe virde hoi
ſit inſtituis gloria· Isto breuit qum ad miſum festmat in
tenao· Iam et ea ſola aſpoſuerim in verbis iſus apphétias vest
iare· ſi reſſevit ad moraliá· occurreb prima ſronte apſiens
ſermo de interna gloria et testimonio ſtite I Sitz ergo in
ſitat hæt gloria etiam ſit in term inu· ſi mia et veritas
obuuauerit ſibi et ſeſe iustia et pax oſculent? Preuèi
ent enti ſiquis nunc et veritas confessionis nunc occurret et nunc
est at decetero ſtimoam ſectem? et pateur· ſine qua nemo
dèu videbit· Ibi emi oppugnatur qui8 iam tuit eu mia p
uent· ſi nequaqua9 ingrediatur donet ei veritas ofſessions
oturant· Pectimi dino aut ipe daud ad natam apphétum·
ti de adulterio et hōtudio atſguereat et dìus tristulit pite
tuæ a te· aut ppſa· Juniru mia et veritas obuuauerit ſibi
Et hōt quidem vt declines a malo· Iam vero vt facias bo
nù in tipamo tibi et ejusmo pſallendù est vt ipa mortificano
carus tue et pune fruìs at iustae opa in vimitate et orat
dia fiant· qum vnus ſpùs vnulù est pſaionis· I deo ad deo
tem neq ad miſtim deſimaueris· ſunt eu quoz deuitem·
deutem è miſputatis· Pſarizeus ille au9 ſi p menim·
non erat ſicut erteri hóim et ipe ſibi vt dyuim testamonij pſhi

36

36

Gunt. ſi no xeru. Sane quiſque ille est, qui in quo ſua et re
vitas obviuerunt ſibi iusticia et pax oſculare ſiut ſecure
glorietur. ſi glorieta. in eo qui ſibi testioniu p[ro]ſiſet in
ſp[ro] uti[que] ventatis. ʻUt inſitet gloria in terra ſua.
ſua et veritas obviuerunt ſibi iusticia et p[ro]ſu oſculare
ſut. Di gloria p[ro]ſi filiis ſapiens. tu ſit ſapia ipa. ſapi
entior uemo. liq[ut] p[ro]ſto gloria p[ro]ſo[x]mi dei iuret et
dei ſap[na]m ee. ʻTina eego multa ſorie multa p[ro]ſi modis de
eo p[re]tui fuerat in p[re]ſiis. ip[ro] in terris videndus foret et
inter ho[es] ſoversaturos. qua mo id ſtui ſit et iuſpleto
i[mi] de eo per ob omni p[re]ſatu den ſuerat. ſi abuuerat gla
in terra ſua. p[re]ſaliuſt inſatut in verbis hiis. Ac si manu
festius dicit. ʻUt verbu turo ſicret et ſiueret in nobis.
ſua et veritas obviuerat ſibi iusticia et p[ro]ſu oſculare ſut
Magnum ſatmentu fr[es] et diſigena p[re]ſutandu. uſi in
tellutu misterio et ip[ro] a[que] montaui verba deſent. D[u]t[u]
yt c[ui]que modiui id quod ſentio. si forte vel o[tr]tus iuem deſſe
Videor ſapenti. Widere in videt[ur] diſtissu quatuor hiis
virtutib[us] amictu ho[em] pr[im]inb ip[ro] ſue reacio[b]is exordio.
et ʻUt p[re]ſa me[n]it vestneto ſalutis indu[m]. Est e[m] in hiis
quatuor ſalutis megrtus. net ſine om[bi]b[us] p[re]ſt oſtare salus.
p[re]ſertu c[ui] net p[oss]int eſſe virtutes ſi abuueret ſeparantur...
Artepernt igr[ie]. ſiomo ſua[que] custodem. ſi a[que] p[re]ſiſſequa. ut
ip[ra] p[re]ueret. ipa et ſeq[re]tur eu[m]. ipa a[que] p[re]ſegeret et oſerua
ret ubi[que]. Wid[es] qua ſe nutriciu stulit p[ro]inſo ſuo du[m] dem
qui[que]m deſut p[re]ſiſſa[que] ſi[mi]n retenb orto. Sed emt illi ne
c[ess]ari et i[u]a eruduor. tip[ro] ingenne et ſonabili creature. ut
no ſiut inſu[n]t inſu[n]tare. ſi c[ui]que p[ro]ſui ſeducare.

hominis legesse menevent in mebis sius quos de non pudiere cesserunt. Timui inquit eo quod idus eam dixon sic triser non sit puto an tinebis. non querebas fuga litet torpe nunc sicut et non mo. Ex horti sime ut apposse ipius pabola sequam? qui sibi obinasse eam et reconsilietas in osculo meominit. gratius etiam inter vitantes videtur ut et octuato. Dispite vertus et justicia miseru affixebant. pax et mia zeli him exotes undicbat esse magnis potestatibus. Sunt cum collationee hec due sibi quodamque et piores. Qui et fum e ut pseudefusus illis in vultumem et pua vinationem. Hsint inde tedentib et putes molestias futuri cito. lautibus cominatione supplici ille fecerent in cor preis re. Seues ad dom qui adit illas. Solus siquidem ipse comitabat cogitatoes pares cu afflitionis plena ota vident. Si quidem no tessabat pax. non emi mia dabit silencium. si quo quod suum paterna pulsantes visem loquebantur. Aui? meterui pietet deus aut non apponet ut oplacito et sit adfuit. Aui? oblius estur museru deus aut oetuebit in me sua minas suas. Et ipius dom mulctus? Visus sit dissimulare pre musem actionem. ut interi futuris satisfeceret zelo justicie et veruntur tu no insumo sa fuit supplicatum uoruntibus. si exudien in tpe optimo forte emi interpellantur, tale diem? des adisse tisimur. Vspii preces yre. Debitor su et sororib viris quas actimettis videtis ad futuram undam in natione justicie et vertuti. Vdotent. veniat et sup hort verbo piter ofetam. festuat euge legati telestes et ut videre museram liom et tridecem plagen applica loquitur. angeli patis amare fcelimt. Cui emi fidelius que ad patem fut queime qu angeli patis. Sime ex delibemno ei asteendit ve ritas ad institutu diem. si asteendit vsp ad nubes nee du plane lu tis. si subobsam et obnubilate adfuit zelo indignationis futuri?

Et ut legimus in p[ro]p[ro]letur. D[omi]nus in telo domini tua et veritas tua usque ad nunc in diu[n]s autem p[ro]littimamque residebat et utinam propter sua quod habet bat uti[rum]us loquebatur. Alium putas ulti collabo[m]no merrit interesse et indimitur nobis. Alium au[n]t et enarbitur. Forte menaribi lia s[ui]t et n[ot] s[ui]t homi loqui. S[ui]ma cum o[m]timusie totus ier fuissent videtur. Exet miseratiodi curatum rationalis aut domini quin mirem fui e et misembilis u[m]. Venit temp[em] miserendi et quia iam p[eri]st temp[em]. E[ten]t veritas oportet inquit m[pleri] sermo est quod s[ic]utus es domi totus stam moriatur. N[ote] e[n] t[ui] omnibus quidem in eo exat quia die ventui p[ro]priis in p[ro]puatitudine gustavit. Et ergo ait domi et quid me genituri p[ro]tua[rum]. Stat em ut e[m]tus ip[s]a quin domi tua p[er]ist et nulla est si n[ot] alijni miserens. Simuliter autem et illa e[ton]cio loquebatur. Alium em n[es]nat op[er] si p[ro]priis s[ibi] p[ro]puatator su[m]a mortis eu[n]serr[ut] p[er]ist. N[ec] p[ro]ma n[eb]it iam i[n]terim veritas tua d[omi]. Ette vero u[m]nus de c[er]subi ad regem salomonem suggerit ee mutteridas. Q[ui]n filio inquit datu[m]e domi iudicat. Et in eius ergo p[er]tua[m] domi et veritas obiuerunt s[ibi]. Endem[que] p[er]mi[n]tim q[ui]tia grunnome reperentes facerat ait ve[ritas] zel[u] boni s[it] domi. S[it] venu[m] s[it] domi s[it] domi. Aut aut p[er] p[ro]puatator p[ro]priis q[ui] s[it] domi iudicat ee p[er]tendit. At tu in[st]t domi neutri p[er]tis s[it] trant[ia] iudicatiodi eu[n]s in p[er]puatitudine. P[ro]puatato[m]e ut in molueris p[er]ter et s[it]votu[m]. Aliud male m[eri]. Si quid habes aduer[s]i me dicto mi[n]ch. S[im]aute quid me p[er]sequeris. S[in]diu[m] diu[m]ersia f[ra]es et intricata[m] i[m]uiu di[s]teptrato[m]. Alium n[ot] illut d[ite]ret boni nobis e[m] si n[ati]s no fuissent homo i[ste]. S[it] e[m] diu[m]ssimi domi s[it] e[m] no videbatur quod su[m]l quersati posset domi et veritas. Aliq[ui]p[ro] d[ite]ret veritas. In ip[m]o p[er] iudicem p[er]tis s[it] me m[er]ita rei[que]re diu[m]s. T[au]nendu domi n[ot] fieret i[rr]itur. Verb[ui] p[er]is n[ec] sermo u[m]nus et efficiu[m] qualibet occasione eu[n]

tuateantur. Queso aut pax paxque verbis hujusmodi non us talis altrian
no deserit. Virtutis est illoque est contentio. Porro inde imam fecit di
igitur scribentur in term. Cum aut verba scripta est que hujusmodi pax
ipca legit in auribus omnium en sique plus affixabat. Hoc et hujus
sint perniciadam non moriatur et iſet dictit pericuus utiuiam
qſequatam. Fiet moribona et iſtinetur quod petit. Obſtupue
re omni in verbis sapienti et forma opposicionis piter et induci. Siqide
maſſestu ſiut unta eis primione occidenim relinqui sique fieri
posset quod utinam pettebat ut et moreret? et ſequeret utuiam
Sic quod fieri ſiet inquit. Mors curbeliffina et amariffina mors
terribilis et ipso hortenda auditu. Bona fieri qua non poterit velle.
At ille Mors inquit pessuma. Si pterosa p[ro]fierit mors ſtorz
An non erit pterosa si fuerint iama vige porta glorie. P[ter]iosa maq
unt. Si quomodoffert iſtud fieri aut p[ro]evo cotutute moriatur quib-
ntur qui intufil debeat moru. Sedemui demere poterit mors inom
u. Si ſonbitur ut scriptum e[m]uilla leuariſam et deſtruet? paries
medius. Soluereq[ui]s chaoſ magni quod iſt moret vitat[que] firmat[que] e.
Suntur curibus fortis ut moribuno et foracior morte. Si foras. Iſi,
intuerit altrum alligabit eum et dripnet vina eum. Si et ipſo
utinam ſuo ponet p[ro]fundu maris via ut tiscent libemam. Bonus
visus e ſeruio ut p[ro]tendis et dignus omni aterpad[que]. Si ubi
ille poterit inotens iuemui qui moru velit non e[vo] debito non e[vo] malo
merito. Si e[vo] b[in]placito ſuo. Actiunit venit abem terre et mi[que] ne
nund a forde nec inſons eu, e[vo] v[n]i, diei vitam ſup[ro]tert. Sed et iuua
omne telu plustrat et in angeliſis q[ui] ne dyeri premitate moſte iuemt
curitate. Suntur alijſet victoria debentur. Quo maſſe n[on] ſaberet
curitate. Ut aliam ſua p[er]oneret ap[ro]ſeruus iuſalibus et iuſdiuus. Na
et si iſpe iam non diu[n]t nos ſeruus. H[or]t[i]p[ro]m iu[n]ſe dilatio[m] est et e[m]
tune Diſuanois. Nos aut et si o[n]ta que iſtepta ſiut nobis facerem?

Din lecions euis de boni Bernardi abbatis.

Huiusmodi euis de boni Bernardi abbatis sunt utilissima et in historia simplificate ad littera scripta fit utile et in moraliter expedita. Prout autem auditor adjuvet si aures coribus apposuerit et evo deo e. Sit eum veritus aut. Pari evo deo e. verbis deo audit. Tum subiungit reprebisse litteras. Posttera autem non audivi quia evo deo uo est. Dicte in ergo Homos quidem est. Dicte ad littera nos et enaturne non quenit. Littera se patet. Tum tibi utile et narnio utinam dicitur. Et cito patet. Tertius est exponere. Homos quidam estis. Et cito et littera. Homos ille iste e. De quo plus est aut. In siliaturis hujusmodi et hujusmodi est. Et hujusmodi est. Tum quod merito homos dicitur. Quasi singulis. Ubi postea. Homos e. et quos exponunt eum. Et si dicit. Substantivis eum quos enarbit.

Expositur autem diuoc. DERE diuoc. sicut scripti est. In effectu in o之上. Fecit e pauper pro nobis. Ut nos sua paupertate dittaret. Et item de eodem domini dicti? In devocionem ei ignem levit. In sibi in velle illius ducie et gloria. Littera boni est. Et erat e. In principio est verbum et verbum est apud dom. et deus erat verbum. Tum sebat villam. Nenem hujusmodi viri et villam. Quis domini est terra et plemitudo eum. Et ipse aut. Data est multo omninoptata in celo et in termin. Et tibi in terra nunc voluit possidere. Sicut idem de senechipo aut. Non hujusmodi hominis est ubi cito velim. Paupertatis nobis exsiliens resiliebat ex? Et tibi villam eum hujusmodi videam et villam hujus dom. Villam est prie terræ possesso. Possesso pluribus vestitque colonis. Pro quod singufunditur terræ her et cœpim. Nuncque consignatio. Pomo mulas ornata virtutibus. Quasi multus inhabitant viris. In hujus sua villa dom. ad custodiendum bonum suarum plurimis hujusmodi in ea. Villam posuit interroze hujusmodi et tante validius fecit. Tantumque detorib. Ut ad magnificas et simulae diem format. Et tunc poterem.

per sibi diu libem liberu arbitrium in qualibet parte boni mali
ve flecteret. Villam eciam tuncis iuximi p[ro]sidijs in nullis ope
pter solius eius. s. diu egeret, quin quoslibet auq uibus ipse
natis intursus. Post s[ui]t nonn[um] in ea nunc quidem prudenza.
defensore fortitudine. ap[er]iferu transacta. justiciarii ad tuendam
justicia. Iste quide fuerit sollicitudin. quinque stetuntur et suus
pageuntur officijs, ex eo quod prijs difficiis, videtur que s[ui]
qui m[ori] prudencia e[rum]no vis appenendar et fugiendar.
fortitudo e[rum] nitidas anni aduer[s]us ea q[ui] transuerit s[ui] molesta
Transacta e[rum] vescerantur ap[er]duntur aduer[s]us ea q[ui] cœnamur delectant.
Justicia e[rum] vêdere vinciam quid s[ui] et. h[uius]mo vero hec vult
res qu[ia] sollertes sunt in villa s[ibi] omissa officia sua opleant au
diam. Prudencia familie custos s[ui] sic facit officiis dite[s].
Vigilate quia nesatis qua l[ui]m diu uti ventunt. s[ui]o an t[em]
dia notte an gallicantur an mane. 2[er]. Satis quia n[on] corup
tibili, auro vel argento redempti estis de vana vestra justitie
prue delinquentur. si s[an]tum quasi actum imaculati et
totemnam atque xpi diu neri. I[no] s[ui] coquinqueque maloque neq
vobis officiam. quatinus quippe i[ps]a e[rum]que s[er]uit? Neq
formentur? s[ic]ut qui caderunt una die viginti tria milia. neq.
temptentur deu. s[ic]ut qui a serpentibus p[ier]uit. neq. nuncnum
im. s[ic]ut qui p[ier]uit ab exterminatore, que o[na] s[cr]ipta s[ui]t ad
corrupte, u[m]m in quos fines secundus denenerit. Fortitudo
q[ui] sic suos h[ort]entur in acie dite[s]. E st[ote] fortes in bello et puſt
nate cu antiquo serpente et acrisietis regni eterni. Et item,
Iste terram ab hijs qui occiderit corpus, postea vero n[on] s[ic]ut
quid faciat. D[um] fortis et potens diu potes in p[li]io. attolli
te portas pritanes vins et intibat te quod glorie. Ico quippe ru[n]
eus curriturqueque s[quod] denoret. cui refiſte fortes in ſide.

TUS fortis armatus castre dit atriui suum. IN parte fut. Ora, q. possidet. INQUID viri luter agite et obestum et Ora. VITAS IN CORPUS VIBIS. SIT. POSIT. APPLIBUS DURENS. C. UBIUS nos sepe bit a corrente vidi tribulatio an Augustia an precentio an pectuli an gladius. S. CERISI SUI OP NEQUO. MOBIS NEQUO. VITAE NEQUO. PUNITA NEQUO. FUTUM POTERIT. NOS SE PART. A CORrente vobis. Q. E. IN APO IESU. TEMPCANEA VERB. SIT SOLI CITANTUR DIREUS. WIDETE TUE GRAUETUR. CORSA. VITAE IN CUMPULA ET. EBRIETATE ET IN CURIS HUIUS MUNDI. SCRIFTU. E CUM. NE QUI POTE'TE estis ab bibendis vini et viri fortes ab mistenda ebrietate sitt. EGER AD MEDICINA. SIT AD SUMEDAS DAPES DEBET. QUISQUAT. ATREDERE. INTER CETERA CUM SUA MALA ZODOMA PAMIS HABINDATIA PRIS. AD IESU. FIDE PAPSIAM DIRENT. HEC ETIQUIDEM ZODOME FORIS TUE. SATIITUR PAMIS ET HABINDATIA. HUET APPLIBUS AIT. MULI. AMBULAT. POST GAUPNBS SUAS. QUOS SEPE DICEBA VOBIS. IMIT. ET FLENS DICO IN IMITOS CRUTIS APHI. QUO? FUIS IMEIT. QUO? DEUS VENTER E. ET GLA. IM PIDENTIS EOC. QUI TERRENA SAPUIT. EST VETE. ET VENT. ESTIS. DEUS AUCT. ET HUET ET HAT DESTRUCT. NEQUIDEM IGIT. IM ILLIS VOLUPTATE. APPETIS. F. NACITUR SUTTUR. JUSTITIA AUCT. SIT VILLE IMIT. TUE? DICET. CUMD. TIBI NO VIS FICER. ALI NE FECEBIS. Q. DANA HUET SALOMO AIT. PONDUS ET PONDUS. MENSIAM ET MENSIAM VTRIUS. ABHONNIABILE E APUD DEI. ET QUICUN? VULTIS ET FACIANT VOBIS HOIES. ET VOB. FACERE ILLIS SIT. ET SIC TINPLEBITIS quod moy ses ait. JUSTUS MODI? SIT VOBIS. EQUISOP SECTURI? ITA Q. AI DEAT TIBI QUIDPNA FETUUS. ET ABSTULERIS PIGN. AB EANTE SOLIS OTTASU PISTUIS TESTATUE. HUSI HABINDA UERIT JUSTITIA VITAE PLUS Q. SCRIBAZ. ET PHARISEO? NO INTRIBUS IN REGNUI TELAZ. Q. QUO? LEGALIS EIMT JUSTITIA OTALI P. OTALO. DEUTE PRO DEUTE. VSTIONE PRO EVSTIONE. Q. DOBIS AUCT. DICTI?

teddeudain vōnez· pruīs submoner eti quę undacet. Et quę vis
et abrasham dwisse cū loqretur· ad eum de zōdomus. Descenda et
videbo p memetipm si sic vt et rūnor ope oplenerit. Et huc in
strum? non stati debere dure sīde quibuslibet etsi si si et vt de
pruīs adshibere cīutelam. Sequitur. Quid fræna: Hec quinom
nia de pmissa ſtūnacione pcedit. Sit uta quidam cū morte sibi
veneret de ape vident· se male dwisse ſaentes· inde pterriti· quid
feterunt· vel qualiter et emendauerit· feci satis amarissi exquunt
Aentens. Quid frænam· fodere non valeo· mendicare non erubesco.
Hec duo verba in persona illoz loquar· qui hest duo timet. In pūna
ſ· afflictionē corporis et pauptrate· quoz alteru intellige· p fodere,
alteru per mendicare. Et eum sit moraliter dictu· fodere e sartu
lo opinionis et intro ſeffentiis· in frutis bone actionis· cordis uti
ingem diffultare· quod facere appſa nos àmoner dūtes. Scandie
corda vīn· et non vestimeta vīn· Et huc e illud quod ait· custos
Ymce de sterili facultea ad domui suī. Dimite eum et hoc anno·
ut ego veniis fodiam cīra illam et apponam ſtercoram. S. huc iste
De quo huc agitur· pmo futere ptimeſes ait· fodere non valeo. Not
quic ree per salomœz dicit? P[ro]ſer apter anme noluit· mendam
bit ergo eſtate et non dabitur ei. Dui enim apter paucore meuris
aut corporē· materavi se per puiāz et affligere negliſt· cū sol
iustae in iudia velut in eſtate clarnent· q[ui]t reque· si no at
ripier· quia apter illam apari ſtěmpſit. Sequitur. Mendicare
erubesco. Not legitur· ad liam tim. Duit eum quidam qui evocando
sua pauprīb9 tulipas suas redunere vellent· et hoc cognitudo p
tractat· si postmodum timetis ne egeat· erga eſſes tenaces ſiut
et ab eo quod mente occepant· se suspendit· p[er]cipue qu[em] vident
aliq[ui]os qui ſua se sit dedisse fatentur et peutet. De quibus
bui per salomone ditur. Dui observat ventu non ſentiat· et

frignus

qui 0sident nubis niq[ui] metut. Wenti noni maligntus sp[rit]utus. qui metem tetn[est]n[ati]b[us] ip[er]lit et nubis app[ell]ati]c[em] p[it]or ex[pi]n[tur. Cui ergo attendit Veniui no sen[mi]at 2c[]. qua qui temptati ones malignt sp[ni]s metut et niquoz lapsus 0sp[rit]- in bono ope neq[ui] evertetur nec tu iudicio quo 0soletur iu[n]et 0f et- nitur q[ui] vile sat. App[terea] q[ui]n[us] villicus paulo ante d[iv]erunt. sodere no valeo. mendiantre erib[es]co. penit[es] subi[ng]it quod seq[tur. H[]cio quid f[ati]am. Videte quid f[ati]at mor[que] qu[ip]pe p[u]tilis e D[omi]no suo. Ipe e qui quod ius iubet h[o]t[es] f[ati]ere cogit. Certe 1ste villicus h[o]die no dwi[ff]· sao quid f[ati]n· si no timu[n]sset· f[is] titu[n]t· q[ui]n illi subito timor. adu[n]em claua 0m[na]niaci]bis. in[le]s et ietus ip[er]sit d[ic]ens. Audis m[isc]ibilis audis· eug[ila] t[ain]e· quia hom e iam te de p[ist]en[ti]a f[us]gere. Si no am[ore] salte t[ain]e eug[ila]. C[riy] emi t[ib]i Dup[ley]s d[ina] p[ain]t· altem ia iam torp[is] altem post[im]diu corp[is] et a[i]e g[eh]nalis. Cognit ergo tru[n]iat quos quos p[u]cialiter medulliter sen[ti]es iam in morte. Mors inq[ui] est c[riy] horribilis· ad qua tu corde festinas et no a[men] Dis. Ad de quinom[que] m[ors] te tru[n]isgit. Drum neu[n]tien. Distendu tur. man et brach[ia] d[er]diut· p[ectus] au[n]elat· c[ern]ui[que] l[ang]ues c[rit]. labia sp[u]n[ant]· oculi f[is] stupessant· vultus h[or]rescent· f[ati]es ex[pi]sident et mor[que] t[em]tam p[alle]sit. Et l[er] uti[que] videm. d[ef]us et q[ui] sen tim leuia s[ui]t· ad ea q[ui] mtus alia m[isc]ibilis iam p[ign]istit· na sensus a corpe c[ito] recedit· aliam sua mor[es] com[ittit]· eum[que] Cuiui autem tru[n]iat us te man[ca]t· audi quid sp[it]ia de p[di]as d[ic]ent. Sinut ones inq[ui] tu inferno po[n]tui s[ui]t· mor[es] dep[ast]er eos. Et iob. Timu[n]ent inq[ui] a frigore nuiui ad en[lor]e i[n]uiui. De quo et alius d[it]. D[ui]s po[ter]it ex vobis l[ab]iarre c[ui] ige v[en]tate. Aut quis h[er]bit ex vobis c[ui] audib[us] semputerris. Not audiens villius plane si timuerit ne i[n]eris. Et nonndu[que] q[ui] timor iste q[ui]

De corporis est. saliar. est. munimam. serulis. utriusque et filiisque diuino
qui sunt reddere a bono pro eutinacione pene. Serulis qui sunt a me
lo abstinere pro eutinacione pene | mali retinens voluerintem. Imitalis
tinor gesenne. de quo est per corpora. Intinu sapie timor domui filia
lis de quo per eutide Dom. timor domui castus pمانوت in setulu setuli.
In duabus foribus utiles est huius sculper. in aliis mume. In utrius.
taliter fridgens ut ino domui est. ad villam vent. pater quod aut.
Sao quid sman. ut cii amotus fuero. est. Hoc aminoso mebil est.
alud. quod hominu interous id est ame et corporis sepatio. Et nôtum qu.
si. nos exponere non opret. quia ipsemet suum seque s. quid sere
sint. velit innotuit. per hort quod sequitur. dictis. Ut cii amotus
fuero a villinание recipient me in domus suas. In hort quod suum
sere exposuit. menue poete dicitis. Sere tui mebil est. nisi se ire
huc sicut alter. Visus siquidem est. huiusmodi seisse. est qui sunt qui re
cipere eu debent. quod tui domum in domos suas. sustinere de
henditur. amotisse. Est non. qui huc recipient. quod suum domus
seli et euma tibernanula. et hui qui suum. domis in distipulos suos loys
patenter ondit. in illis verbis suis tuip. Simit pinnulos venter
ad me. Talim eu regnum celoru. In huius ergo necte est emer regnum
celor quod est. Dere necte est. quia no habem. huc aut plus mane
temnere. si futuram iniquam? Et ite de se susept. offidens aut.
Stim. qu si terrestris dom. in domui hujusmodius diffoluta. qu
hujus ev. Deo domui no manu est. eternu i celis. Hac utin.
nos emere dicit. domis in sub sequeb. dictus. Sume vobis amicos
de manoma iniquitatis. ut cii deaceritis recipient vos i euma in
bernatula. Et huc in loco suo exponet. no ino. si videlicet ap
sequitur. Innuoecitis smgulis debitoribus. etc. Et Nominu me sibi
swisse miar et curritem eui aliis nullis qui ruritolas est. et de
re huc domui domui domui reddere suos effus. quasi frutus operu.

sueri per manus villari. Sustul et ergo alius quod dictum villatum debitis
sui quod iste. nisi vini quod in corde suus quid fecerit vel quid fecisse debuerit, invita posse utinam suarum primitasse. Anod quod est ad me quod fere per ota reos nos eis ergo sibi per seipue tibi in eo per totare largius ergas sse debum, et in eo per tuam illius qui nos iuriamemui, salutem, quod debes duis mei et de te, centum annos mei. Per centum ei significatui, perfato per oleum tua. Fst ergo sensus. Debeo tamen etiam mei et eis quod mihi iurantur, ut perfato annis sse debueram. No domui mei. Sui sub seque ter adiugentur. Sede cito scribe quin quaginti. Domum quod scere iuriamarez, nro festinare oz, ut scribeere firmumere, quin quaginti pe nuncam de signat. Et super hujus queniodam hujus exempla. Sic factis et notum. noque meunt. si quid sibi verba velint dissem. Et ergo dictum sede cito et scribe quin quaginti, ut at si quis dicat sibim etipi aut proino suo. Alii satis erit per se trastasse i tua. Iuriamare et cito. firmum, pruane, in tua. Et dixi alio diu iust. Tu vero quatuor debes. Sentis et sors et cito. Sere cito est huc ostro et tuio in prima exsupto quod illa est dicta ginta, et huc est de cura tante. Hic enim firmumque frumentu curvumque de signat. Quedam modum supinus per oleum tua, domum de signari. Hoc utile, huiusmodius responsio nobis iussi. quod si feculi huius sustinuerit posse, ut huiusmodius ergentur, ergas sse debum, quod si no fererim, cui possem, apud suum preem famulas debite debiti utinu lo obligantur. Siut scribe tu e. Dui huc sustinueri huius modi et viderit, siem suum notentem hujus si clauferit, vitem suar ab eo. Vere cura tae pris no e in eo. Huiusmodi obligatio is nodus celeriter vnpuntur. Si huius p[ro]finitur, quod sequitur. Et sede cito et scribe octoginta i. Iuriamare situt, exsultum, in observa tioe mandato et, et tertia s[]p[er]t]e h[er]eduntis eterne. De endo et et sozio diu cent alij pro habitudine s[]ensus sui quid s[en]scerit, ego supe[]r hujusmodi alij alius dico. nisi quod venu quod, vas e ad me sumere in suo gne. Et hujus significare p[ro]t. mensurare i. Discrete debere agere perите. Et

SIT OTIDEM HOSIEM • NE PUNITAT TUE • QUM SCRITU est • Si tis offens et
NON TIS DUCTIS PETRISIT • HIC OFFERIM • TU BONO STUDIO BONI APIS AGI
TUS • IS NO TIS DUCTI • SI DISTINGIOEM • HIC IN BONO DEE POSTPONAM?
QUA QUI DIFFICULAT • ET TIS OFFERENS SICUT BRUS ANGREGORI PETENT
SEQUENTUR • ET LAUDANT • DUS ILLI VILLIETI IMQUITANS EC OP PRU
DENTER EGISSET • SUT QUI IMMAN • VUH HEC LAUS PETE SIT • CUM NO
DICTUR AD LITM • PSOLIUSSE DEBITU • S TURTASSE • OP SI QUID EGERT ATE
SATUR • POCUS IMMAN • DEBET VILLIETUS • QV AD IMMAN • SECULARITER EI
PRIDENTER EGIT • QUIS REDERE NO POTUR • NE SUPI LIIS ARGUERE? FUIT
CAUTE LAUDAT • ER SEDIM APUS VERBI DICTIS • SI NO INSTE SALTEM TURE • EST NUN
MINORIS CULPE • PLIBITUR • SE SOLIUM DARE MORTI • QV SI CETEWS SECU COLLAT
CONTAGIONE PATE • ET QV SIBI PUTILE SUMAQU PRIDENCIA FUIT • QUA APUD
QUOS A RECAPITUR EFFECTET SI AMOUERE? • A VILLIENAEOC IS VRT AANTI
LOQUAR PLANE SDIM MORALE • INTELLIGEAT • MULTA LAUDE E DIGN • QUI RELIE
TO ERIOCE PRISTINE QUERISATIONIS • DIMITI DEO SATISFINTES • REDIT AD GRANUM
ET APTER HUS LAUDANT • EIN DUS • QUA SUE HUS MO Vel HUS INO DICTUR
FETISSE PRIDENTER EGIT • ACT MONENT QVISIM QP DICTURE MIQUITIS • PO
EUM POTURIS HUS EO QP EXECTUR AD LAUDE • IS AD EOR QUID MEDIERTT TOLLAU
DAM DESPERATOEM • SICUT DUS TESTANT • PER APPHAIM DICTUS • MULTI
PLUTATIS SIME INSTRUMENTIS EOR • POSTEA ACUTELEUERUT • PO ONGREGUBO
QUENTICULA EOR • DE SANGTUBB • UET MEOR ERO NORM EOR PER • LABIA MEA
AD HUS EUM MARHEUS SUI • QGNOME REMIT • PUBLIAM • HUS QUD SE
QUITUR • QP SETULI HUS FILI • PRIDENTER ORES SUT IN GRANEM • SUA FILIIS LUTIS
DUM E NOBIS • UT SECULARIIM IN VOTIS IMMITENT • PRIDECIT • SICUT MOY
SES IBI NOS JUSTIET DOCET DITUS • SUI EGRESSUS FUERIS AD PUGNAM • SI
VIDERIS MULIE RE PULCHRA ET ADAMAUERIS COM • NDES EI TRAITEM • ET
ERIT TIBI VIX • ET DUM E SIMUL CEA AD MAGNA ERUBESTE • COM
TUM • AC SI DIXIS ET NOBIS ILLUD APPH • ERUBEST FNON SYDON AN IME
CARMIDIS EUM NOBIS DEBET ESE VECANIADA • QP FILIIS PREDICIOIS PIMPAS