yakhyo/uz-wiki huggingface dataset:
Muhammad Mirzo

Sulton Muhammad Mirzo Temuriy shahzoda hamda Oʻrta Osiyo hukmdori Temurning uchinchi oʻgʻli Mironshohdan nevarasi boʻlgan. Garchi oʻgʻli Sulton Abu Said Mirzo orqali Hindistonda Moʻgʻul Imperiyasining asoschisi Boburning katta bobosi boʻlishiga qaramasdan, uning hayoti haqida koʻp maʼlumot mavjud emas.

Hayoti 
Muhammad Mirzo Mironshohning oltinchi oʻgʻli, otasi esa Timurning uchunchi oʻgʻli boʻlgan. Uning avlodi Akbarning Bosh Viziri Abul Fazlning aytishicha, Muhammad Mirzoning onasi Fulad Qiya qabilasidan chiqgan Mehr Nush boʻlgan. Sharqshunos Henri Beverij bayon qilishicha, ushbu qabiladan bexabar holda, Muhammad Mirzo har doim akasi Khalil Sulton bilan birga yashagan degan taʼriflanilgan dalil shuni koʻrsatadiki, ikkalasi ham bir ota-onadan boʻlgan aka-uka boʻlganlari ehtimoli bor.  Bu bilan Mehr Nush Halil Sulton onasi Xonzoda Begumning ikkinchi nomi boʻlganligi nazarda tutiladi va u Xorazmdagi Qoʻngʻirot sulolasining qizi va Oltin Oʻrda Xoni Joni Begning nevarasi boʻlgan.

Muhammad Mirzo qachondir tayinlangan Samarqand hukmdori ham boʻlgan va Suhrob Qurdning qizi Shoh Islomga uylangan. U Hakkârining hukmdori va Timurning sobiq dushmani Izz al-din Shirning qarindoshi edi. Bu turmushdan uning ikki oʻgʻli boʻlgan: Manuchehr Mirzo (1468) va Abu Said Mirzo. By this marriage he had two sons: Manuchihr Mirza (d. 1468) and Abu Sa'id Mirza.

Vafoti 
Muhammad Mirzoning vafot etgan sanasi qayd etilmagan. Zafarnomada 807 Hijriy (1404—1405) yillarda yashab oʻtgan Temurning 36 ta oʻgʻillari va nevaralarining ismlari orasidan uni nomi qayd etilmagan. Clavijoning 1404-yilda Temur qalʼasidagi tashrifi paytida ham u haqida qayd etilmagan. Shu va shu kabi dalillar Henry Beveridgeni Muhammad Mirzo ungacha otasi va bobosi oʻlimidan soʻng allaqachon vafot etgan degan nazariyaga olib keldi. Biroq, 1410-yil amakisi Shohrux Mirzo hukmdorligi davrida u Xalil Sulton bilan yashaganligiga qarshi dalil boʻlati.

Falokatli kasalligida Muhammad Mirzo oldiga yaqin aloqada boʻlgan jiyani Ulugʻbeg tashrif buyuradi. Oʻlim bilan kurashayotgan shahzoda Ulugʻbekka oʻgʻli Abu Said Mirzoning otaliqini ishonib topshiradi, keyinchalik uni himoyasida oʻsadi.

Bolalari 
 Manuchehr Mirzo (vafoti 1468)
 Malik Muhammad
 Abu Said Mirzo (1424-1469)
 Sulton Ahmad Mirzo
 Sulton Mahmud Mirzo
 Ulugʻbek Mirzo II
 Umarshayx Mirzo
 Zahiriddin Muhammad Bobur
 Boburiylar davlatining asoschisi
 Jahongir Mirzo II
 Nosir Mirzo

Manbalar
Oyga sayohat

Oyga sayohat (, asl tarjimasi: Oy ustida) 2020-yilda katta ekranlarga chiqarilgan musiqiy va fentezi janrlaridagi kompyuter-animatsion filmdir. Pearl Studio va Sony Pictures Imageworks studiyalari tomonidan ishlab chiqarilgan va Netflix strimimg xizmati orqali yoyinlangan. Film rejissori — Glen Keane, ssenariy muallifi — Audrey Wells. Filmda bosh qahramonlarga ovoz berganlar sirasiga Cathy Ang, Phillipa Soo, Ken Jeong, John Cho, Ruthie Ann Miles, Margaret Cho va Sandra Oh kiradi.

Syujeti 
Fei Fei ismli qiz Yerning sunʼiy yoʻldoshiga borish va u yerda Oy maʼbudasi boʻlmish Changʻe mavjudligini isbotlash uchun raketa yasaydi. Qahramon bunda onasining xotiralaridan ilhom oladi. Fei Fei otasini ikkinchi marta turmush qurishga qaror qilgani uchun kechira olmaydi va unga abadiy sevgi borligini isbotlashga urinadi. Film voqealari davomida Fei Fei oʻtmish bilan yashamaslikni tushunadi. Oy maʼbudasi bilan uchrashgach, abadiy muhabbat ham abadiy qaygʻu ekanligini anglaydi. Shuning uchun hayotda yangi odamlar kirib kelishiga imkon yaratish kerakligini bilib oladi.

Ovoz berganlar 
 Cathy Ang — Fei Fei
 Robert G. Chiu — Chin
 Phillipa Soo — Changʻe
 Ken Jeong — Gobi
 John Cho — Ba Ba
 Ruthie Ann Miles]] — Ma Ma
 Sandra Oh — Zhong xonim
 Margaret Cho — Auntie Ling
 Kimiko Glenn — Auntie Mei

Musiqasi

Manbalar

Havolalar 

  Netflixda
 

2020-yil filmlari
AQSh filmlari
Xitoy filmlari
2020-yil animatsion filmlari
AQSh animatsion filmlari
Xitoy animatsion filmlari
Ingliz tilidagi filmlar
AQSh kompyuterli animatsion filmlari
Musiqiy filmlar
Fentezi filmlar
AQSh komediya filmlari
AQSh dramatik filmlari
Netflix Animation filmlari
Sunnatilla Anorboyev

Sunnatulla Anorboyev (9-sentyabr 1922-yil — 30-mart 2003-yil) — Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi (1973). Toshkent pedagogika institutini tugatgan (1946). Birinchi kitobi — „Hikoyalar“ (1957). „Oqsoy shalolalari“ (1958), „Toʻrtkoʻzning boshidan kechirganlari“ (1962), „Mehr“ (1964), „Umr“ (1972), „Qissalar“ (1974), „Oltin qoziq“ (1976), „Suzib borar arxarlar“ (1982) kabi qissalar toʻplami nashr etilgan. „Goʻzallik izlab“ (1960), „Xayr, bogʻchajon, bogʻcha!“ (1962), „Hamsuxbatlar“ (1969), „Yoʻlda yoʻldosh boʻlganlar“, „Ustoz va shogirdlar“ (1970), „Parvoz“ (1973), „Yaxshilik urugʻi“ (1986), „Yaylov gurunglari“ (1988), „Anqov“ (1999), „Saylanma“ (1986, 2 jildli) singari ocherklar va hikoyalar toʻplamlari muallifi. „Oqsoy“ (1961), „Sayli“ (1979) romanlari rus tili va boshqa tillarga tarjima qilingan.

Uning asarlarida odamlarning chorvachilik va ovchilik hayot tarzi koʻp ifodalangan, shu bilan birga, u turli yorqin timsollardan foydalangan — uning qahramonlari betakror va oʻziga xosdir. Shuningdek, u insonlarni tabiat boyliklarini saqlashga chorlagan.

„Oqsoy“, „Toʻrtkoʻzning boshidan kechirganlari“, „Sulaymon ovchi va uning iti haqida“, „Musicha bilan qaldirgʻoch qissasi“, „Suzib borar arxarlar“ — ushbu barcha asarlar insonlarning koʻchmanchi va choʻponlik hayot tarzi haqida soʻzlaydi.

Uning „Toʻrtkoʻzning boshidan kechirganlari“ hikoyasi koʻp marotaba nashrdan chiqqan va bolalar orasida katta shuhrat qozongan. Hikoya qahramonlari Toʻrtkoʻz, Olapar va Koʻppak odam tilini tushunadi. Toʻrtkoʻzdan farqli jihati, Koʻppak mehrsiz va hudbin, shuning uchun Koʻppak kitobxonda yoqimsiz turli salbiy sifatlarni namoyon etadi, Toʻrtkoʻz esa havas hissini uygʻotadi. Toʻrtkoʻz onasi Olaparga oʻz podasini boʻrilardan himoya qilishda yordam beradi. Toʻrtkoʻzga xos fazilatlardan yana biri maqtanishni bilmasligidir. Qoravoyning doʻstlari uni eng zoʻr boʻribosar, jasur, dovyurak va kuchli deya olqishlaganlarida ham magʻrurlanib ketmaydi.

Sunnatilla Anorboyev nafaqat hayot va tabiat haqida, balki „Bahs“ va „Qoʻrqoq“ hikoyalarini ham yozgan boʻlib, ular boshlangʻich sinf oʻquvchilarining oʻqish kitobiga kiritilgan. Yozuvchi 2003-yil 30-martda Toshkent shahrida vafot etgan. „El-yurt hurmati“ ordeni bilan taqdirlangan (1999).

Manbalar 

Kishilar
Yozuvchilar
1922-yilda tugʻilganlar
2003-yilda vafot etganlar
Oʻzbekistonlik yozuvchilar
Uzeir Abduramanov

Uzeir Abduramanovich Abduramanov (, ; 25-mart 1916-yil — 17-yanvar 1991-yil) — Ikkinchi Jahon urushi qatnashchisi. Germaniya-Sovet urushi davrida Qizil armiyada minachi boʻlgan. Dushmanning kuchli olovi ostida qoʻshinlarni Soj daryosi orqali xavfsiz oʻtishini taʼminlagani tufayli 1944-yil 15-yanvarda Sovet Ittifoqi Qahramoni medaliga sazovor boʻlgan. Butun urush davomida Qizil Armiyada xizmat qilgani hamda jasorati eʼtirof etilishiga qaramay, qrim tatarlari sababli 1945-yilda Oʻzbekistonga deportatsiya qilingan. 1944-yilgi deportatsiya paytida uning butun oilasi ham surgun qilingan.

Hayoti 
Abduramanov 1916-yil 25-martda Kashik-Degirmen yoki Qrimning Jagʻa Mamish shahrida qrim-tatar dehqon oilasida tugʻilgan. 1933-yilda savdo maktabini tugatgan. 1939-yilda Qizil armiyaga chaqirilguncha Simferopoldagi transport va otchilik arteli raisining oʻrinbosari boʻlib ishladi.

1939-yilda Qizil Armiya safiga chaqirilgan.

1941-yildan Ikkinchi jahon urushi Stalingrad jangida qatnashgan.

1943-yil sentyabr oyida Novye Tereshkovichi qishlogʻi (Gomel viloyati, Gomel viloyati, Belorusiya SSR) hududidagi janglar paytida brigadir Uzeyir Abduramonov boʻlimi Soj daryosini kesib oʻtdi. Topshiriq muvaffaqiyatli bajarilgan boʻlsa-da, otryadda 17 nafar askardan atigi uch nafari tirik qolgandi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1944-yil 15-yanvardagi „Qizil Armiya generallari, ofitserlari, serjantlari va oddiy askarlariga Sovet Ittifoqi Qahramoni unvonini berish toʻgʻrisida“gi farmoni asosida Uzeir Abduramanov „Frontda nemis fashist bosqinchilariga qarshi qoʻmondonlik jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi va bir vaqtning oʻzida koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun“ unvoni bilan taqdirlangan.

1944-yil 18-mayda Qrim tatarlari deportatsiya qilindi. Bu Uzeyir Abduramonovlar oilasiga ham salbiy taʼsir koʻrsatdi. Urushdan keyin nafaqaga chiqqan, oilasi bilan Oʻzbekiston SSRga surgun qilingan. Oʻsha yili „Ogonyok“ jurnalida uning surati Sovet Ittifoqi Qahramonlari (turli millat vakillari) galereyasiga kiritilgan maqolada uning qrim-tatar emas, balki ozarbayjon ekanligi koʻrsatilgan.

1950-yillarning oxirida u Qrim tatarlari milliy harakati aʼzosi boʻldi. Uchrashuvlarda va turli norozilik namoyishlarida qatnashgan. Xalq vakillaridan biri sifatida Moskvaga uchib ketdi. Koʻpincha sheriklari uning uyiga yigʻilishardi, shundan soʻng ular DXOga tez-tez soʻroq qilish uchun chaqirilardi.

1962-yilda Navoiy shahriga koʻchib oʻtgan, uran zavodida ishlagan.

1991-yil 19-yanvarda Navoiyda vafot etdi[2].

Mukofotlar 

 Sovet Ittifoqi Qahramoni „Oltin Yulduz“ medali (№ 3368)
 Lenin ordeni (15.01.1944);
 1-darajali Vatan urushi ordeni (03.11.1985);
 Jangovar xizmatlari uchun medali (17.10.1943)

Xotirasi 
2015-yil 13-aprelda Qrimning Jagʻa Mamish qishlogʻida unga atalgan yodgorligi oʻrnatildi.

Eslatmalar

Manbalar 

1916-yilda tugʻilganlar
1991-yilda vafot etganlar
Kishilar
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Qrim-tatarlar
Palermo FC

Palermo Football Club () — Italiyaning professional futbol klubi.

Taniqli futbolchilar 
 Fabrizio Miccoli
 Dybala
 Pastore
 Corini
 Toni
 Zauli
 Barzagli
 Ilicic
 Sorrentino
 Balzaretti
 Grosso

Manbalar

Havolalar 
 palermofc 

Italiya futbol klublari
Alifbo boʻyicha futbol klublari
1900-yilda tashkil etilgan futbol klublari
City Football Group
Las Vegas

Las Vegas — Amerika Qoʻshma Shtatlarining Nevada shtatida joylashgan shahar.

Aholisi 
583,756 nafar aholi istiqomat qiladi (2010).

Geografiyasi 
Maydoni — 141.84 km2. Shundan 141.78 km2 quruqlik, 00.5 km2 esa suv maydonidir.

Manbalar

Havolalar 
 
 "The Making of Las Vegas" (Tarixiy xronologiya)
 Geologic tour guide of the Las Vegas area 
 National Weather Service Forecast – Las Vegas, NV
Alifbo boʻyicha aholi punktlari         Nevada shaharlari
Deep Purple

Deep Purple — Ingliz rock guruh. Deep Purple 1968-yil, kuni Hertford, Angliyada tashkil topgan.

Diskografiya 
Shades of Deep Purple (1968)
The Book of Taliesyn (1968)
Deep Purple (1969)
Deep Purple in Rock (1970)
Fireball (1971)
Machine Head (1972)
Who Do We Think We Are (1973)
Burn (1974)
Stormbringer (1974)
Come Taste the Band (1975)
Perfect Strangers (1984)
The House of Blue Light (1987)
Slaves and Masters (1990)
The Battle Rages On... (1993)
Purpendicular (1996)
Abandon (1998)
Bananas (2003)
Rapture of the Deep (2005)
Now What?! (2013)
Infinite (2017)
Whoosh! (2020)
Turning to Crime (2021)
=1 (2024)

Manbalar

Havolalar 
 The official Deep Purple website for promoters, press and fans
 Deep Purple – The official website with fan community
 The Highway Star - The original Deep Purple Fan site

Hard rock guruhlar
Ingliz musiqiy guruhlari
Heavy metal guruhlar
Lavrentiy Beriya

Lavrentiy Pavlovich Beriya (; ; 29-mart (E.U. 17-mart) 1899-yil – 23-dekabr 1953-yil) — sovet siyosatchisi, Sovet Ittifoqi marshali, davlat xavfsizligi maʼmuri va Sovet xavfsizligi boshligʻi. U, shuningdek, Ikkinchi jahon urushi paytida Iosif Stalin boshchiligidagi NKVD boshligʻi ham boʻlgan hamda 1941-yilda Stalin davrida bosh vazirning oʻrinbosari lavozimiga koʻtarilgan. Keyinchalik esa u rasmiy ravishda 1946-yilda Politburoning tarkibiga kirdi.

Manbalar

Havolalar 

 .
 Sergo Beriya bilan intervyu 

1953-yilda vafot etganlar
23-dekabrda vafot etganlar
1899-yilda tugʻilganlar
Upatissagāma

Upatissagāma — hozirgi Shri lankada joylashgan Tambapani qirolligining ikkinchi poytaxti. Bu hozirgi Puttalamda boʻlgan oldingi poytaxt Tambapaṇṇī‎dan yetti-sakkiz mil narida edi. Shahar Vijayaning izdoshi va katta vaziri Upatissa tomonidan tashkil etilgan.

Manbalar 

Shri Lanka shaharlari
Shaharlar
Samarqanddagi mahallalar roʻyxati

Ushbu maqolada Oʻzbekistonning Samarqand viloyatidagi Samarqand shahri mahallalari roʻyxati keltirilgan.

Roʻyxat 
 Abdulla Qahhor
 Abdurahmon Jomiy
 Abu Abdullo Rudakiy
 Abu Rayhon Beruniy
 Adolat
 Oqsaroy
 Alizoda
 Ali Kushchi
 Alisher Navoiy
 Oltin Asr
 Al-Buxoriy
 Al-Farobiy
 Amir Temur
 Anxor
 Afrosiyob
 Ahillik
 Ahmad Yassaviy
 Aeroport
 Bogʻbonlar
 Bogʻdod
 Bogʻiston
 Bogʻi Baland
 Bogʻi Baland-2
 Bogʻi Saroy
 Bogʻi Maydon
 Bogʻi Maydon-2
 Bogʻi Temur
 Bogʻi Chinor
 Bogʻi Shamol
 Bogʻi Shifo
 Baraka
 Botir Zokirov
 Baxor
 Beklar
 Bekho
 Beshgʻujum
 Beshchinor
 Birlik
 Bunyodkor
 Boʻston
 Vatanparvar
 Galaosiyo
 Garmako
 Gʻafur Gʻulom
 Geofizika
 Gʻiyosiddin Jamshid
 Gullar bogʻi
 Guliston
 Gulbaxor
 Davlatshohi Samarqandiy
 Damariq
 Dari Zanjir
 Darvozai Qalandarxona
 Dahbediy
 Devori Koʻndalang
 Dehqon
 Joyi Chuqur
 Dukchiyon
 Doʻstlik
 Yominiy
 Yoshlar
 Zarafshon
 Zardoʻzlar
 Zargartepa
 Ziyokorlar
 Ziyolilar
 Zominiy
 Zulfiya
 Ibrohim Xoʻja
 Ibn Sino
 Izvoshchilar
 Ilmobod
 Ilhom
 Ipak yoʻli
 Islohot
 Istiqbol
 Istiqlol
 Imom Vose
 Kavarzor
 Qavola
 Qavola-2
 Qadriyat
 Kamolot
 Qarshi yoʻli
 Kattaariq
 Kattaqoʻrgʻon
 Kaftarxona
 Kaftarxona-2
 Qir
 Qircha
 Quyi Xoʻja Soat
 Koʻksaroy
 Koʻkmasdjid
 Koʻl
 Qumozor
 Qoʻndi Soʻfi
 Qoʻrgʻoncha
 Qoʻsh baqqoli
 Qoʻshhovuz
 Qoʻshchinor
 Lohutiy
 Lolazor
 Luchchakon
 Madadkor
 Madaniyat
 Maysazor
 Maqsud Sheyxzoda
 Maroqand
 Marhabo
 Masdjidi Koʻngʻiroqdor
 Matonat
 Mashʼal
 Mevazor
 Mehnat
 Mehrobod
 Mingtut
 Mir Said Baraka
 Mirzo Ulugʻbek
 Motrid
 Muborak
 Muliyon
 Muliyon-2
 Mustaqillik
 Navbahor
 Navbogʻchiyon
 Navroʻz
 Nodirabegim
 Nayman
 Namozgoh
 Nurobod
 Nurli yoʻl
 Obi Rahmat
 Obod
 Orzu
 Panjob
 Puli Mirzo
 Rahim Shokirbekov
 Rahmatobod
 Rohat
 Saʼdi Sheroziy
 Sadaf
 Sadriddin Ayniy
 Said mahalla
 Sarbadorlar
 Sarbon
 Sartepo
 Safedi
 Sahovat
 Sevali
 Semurgʻ
 Siyobcha
 Sogʻdiyona
 Soʻzangaron
 Soʻfi Rozi q
 Tadbirkorlar
 Tojmahal
 Tazar
 Temiryoʻlchilar
 Terakzor
 Tinchlik
 Tokzor
 Tong
 Toshkandiy
 Toʻpxona
 Turon
 Tutzor
 Uvaysiy
 Urguti
 Oʻrikzor
 Oʻrta Xoʻja Soat
 Farovonlik
 Farogʻat
 Furqat
 Hazora
 Hayotobod
 Hadicha Sulaymonova
 Xalifa Ibrohim
 Xalqobod
 Hamid Olimjon
 Hofiz Sheroziy
 Hilol
 Xoʻja Abdu Darun
 Xoʻja Ahrori Vali
 Xoʻja gʻundjoish
 Xoʻja gʻundjoish-2
 Xoʻja qishloq
 Xoʻja Soat
 Xoʻja Chorruh
 Xoʻja Yusuf
 Xoʻjandiy
 Chaqar
 Chashma
 Chilustun
 Sharq
 Sharq Yulduzi
 Shahriobod
 Shodlik
 Shoyiboflar
 Shuhrat
 Eski Qalandarxona
 Eski Hazora
 Yuqori Xoʻja Soat
 Yulduz
 Yangiobod
 Yangiqoʻrgʻon
 Yangihayot
 Yangi Xayrobod

Havolalar 
 
 
 
 

Samarqand kvartallari
Oʻzbekiston Respublikasi sport vazirligi

Oʻzbekiston Respublikasi sport vazirligi – Oʻzbekiston Respublikasida jismoniy tarbiya va sport sohasida davlat siyosatini amalga oshiruvchi davlat boshqaruvi organi.

Tarixi 
1994-yilda Davlat jismoniy tarbiya va sport qoʻmitasi sifatida tashkil etilgan. 2001-yilda Madaniyat vazirligi bilan birlashtirilgan. 2017-yilda jismoniy tarbiya va sport Davlat qoʻmitasi sifatida qayta tashkil etilgan. 2018-yil 5-mart kuni davlat qoʻmitasidan vazirlikka aylantirilgan. Oʻzbekiston Prezidenti Shavkat Mirziyoyev 2022-yil 20-dekabr kuni mamlakatdagi vazirlik va idoralar soni 61tadan 28taga qisqartirilishini maʼlum qildi. Oʻzbekiston Respublikasi Yoshlar ishlari agentligi yangi tashkil etilgan Yoshlar siyosati va sport vazirligiga biriktirildi. Adham Ikromov vazir etib tayinlandi. Alisher Saʼdullayev barcha lavozimlarini saqlab qolgan holda, vazirning birinchi oʻrinbosari etib tayinlandi.

2022-yil 30-dekabrda Yoshlar ishlari agentligi Oʻzbekiston Respublikasi Sport vazirligi bilan birlashtirilib, Oʻzbekiston Respublikasi Yoshlar siyosati va sport vazirligi tashkil etildi.

2024-yilda Oʻzbekiston Respublikasi Yoshlar siyosati va sport vazirligi qaytadan Sport vazirligiga aylantirildi. Yoshlar ishlari agentligi Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasi tarkibiga oʻtkazildi.

Vazirlikning tashkiliy tuzilmasi 
2023-yil 7-aprel kuni vazirlikning tashkiliy tuzilmasi kengaytirilgan.

Manbalar

Havolalar 
 Oʻzbekiston Respublikasi ochiq maʼlumotlar portalidagi sahifasi
 OZBEKISTON RESPUBLIKASI YOSHLAR SIYOSATI VA SPORT VAZIRLIGI ORGinfo saytida
 Rasmiy sahifasi YouTubeda
 Rasmiy sahifasi Facebookda

Sport
2022-yilda Oʻzbekistonda tashkil etilganlar
Oʻzbekiston Respublikasi Milliy gvardiyasi qoʻriqlash xizmati

Oʻzbekiston Respublikasi Milliy gvardiyasi qoʻriqlash xizmati (Oʻzbekiston Respublikasi Milliy gvardiyasi Qoʻriqlash bosh boshqarmasi) (1991—2019-yillarda Oʻzbekiston Respublikasi Ichki ishlar vazirligining qoʻriqlash birlashmasi; Oʻzbekiston Respublikasi Ichki ishlar vazirligi Qoʻriqlash bosh boshqarmasi) — Oʻzbekiston Respublikasi Milliy gvardiyasiga qarashli Qoʻriqlash bosh boshqarmasi (2019-yilgacha Oʻzbekiston Respublikasi Ichki ishlar vazirligiga boʻysungan). Asosiy vazifasi shartnoma asosida davlat ob’ektlarini, oʻta muhim, toifalangan va boshqa ob’ektlarni, jismoniy va yuridik shaxslarning mol-mulklarini qoʻriqlashni taʼminlashdan iborat. Normativ hujjatlarda Qoʻriqlash xizmati nomi bilan atalishiga qaramay, unga nisbatan Qoʻriqlash bosh boshqarmasi nomi ham qoʻllanadi.

Tarixi 
Oʻzbekiston Respublikasi Milliy gvardiyasi Qoʻriqlash bosh boshqarmasi rasmiy saytiga koʻra, Oʻzbekiston hududida (O'zbek SSR) qoʻriqlash xizmati faoliyati 1952-yilning 29-oktabrida boshlangan. Saf boʻlinmalari faoliyati ilk bora 1964-yilda Chirchiqda tashkil etilgan. 1969-yilda boʻlinma zimmasiga fuqarolar xonadonini texnik vositalar orqali qoʻriqlash yuklatilgan. 1970-yildan boshlab qoʻriqlash xizmati oʻzining xizmat binolariga ega boʻla boshlagan.

SSSR qulab, Oʻzbekiston mustaqillikka erishgandan ikki oy oʻtib, Oʻzbekiston Respublikasi Ichki ishlar vazirligi huzurida Respublika Qoʻriqlash birlashmasi tashkil etilgan (keyinchalik nomi Qoʻriqlash bosh boshqarmasiga oʻzgartirilgan); saf boʻlinmalari tarkibida yangi lavozimlar (mahkama militsiyasi, yoʻnalish militsiyasi) joriy qilingan.

2019-yilning 1-martida Qoʻriqlash bosh boshqarmasi va uning hududiy boʻlinmalari, Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qaroriga muvofiq, Ichki ishlar vazirligidan Milliy gvardiya tarkibiga oʻtkazilgan. Keyinchalik, shu yilning oʻzida Vazirlar Mahkamasi tomonidan Qoʻriqlash xizmati nizomi va uning boʻlinmalari tomonidan qoʻriqlanadigan obyektlar roʻyxati tasdiqlab berilgan.

Manbalar

Havolalar 
 

Oʻzbekiston Respublikasi Milliy gvardiyasi
Tabassum (Vohidov asari)

„Tabassum“ — oʻzbek shoiri Erkin Vohidov qalamiga mansub sheʼriy toʻplam. Ilk bor 2010-yil Toshkent shahrida Alisher Navoiy nomidagi Oʻzbekiston milliy kutubxonasi nashriyotida chop etilgan. 2013-hamda 2017-yillarda qayta bosilib chiqqan.

Toʻplamga asosan shoirning hazil va mutoyiba sheʼrlari kiritilgan. Toʻplamga Oʻzbekiston xalq shoiri Anvar Obidjon „Kulgu — ochiqkoʻngillik guvohnomasi“ sarlavhasi ostida kirish soʻz yozgan.

Havolalar 
 „Kulgu — ochiqkoʻngillik guvohnomasi“ — Toʻplam kirish soʻzi
 „Tabassum“ Kitobxon saytida

Erkin Vohidov sheʼriy toʻplamlari
Pepsi

Pepsi — PepsiCo kompaniyasi tomonidan ishlab chiqariladigan alkogolsiz gazli ichimlik. 1893-yildan Bradʼs Drink, 1898-yildan Pepsi-Cola nomlari ostida ishlab chiqarilgan. Ichimlik, 1961-yildan eʼtiboran Pepsi nomi bilan ishlab chiqarilyapti

Tarixi 
Pepsi birinchi marta 1893-yilda Shimoliy Karolina shtatining Nyu-Bern shahridagi dorixonasida ichimlikni sotgan Kaleb Bredxem tomonidan „Bredning ichimligi“ sifatida ixtiro qilingan.

Asl retseptda shakar va vanilin ham bor edi. Bredxem jozibali va ovqat hazm qilish va energiyani oshirishga yordam beradigan gazli ichimlik yaratishga intildi va uning tarkibida hech qanday noodatiy unsur qoshilmaydi uning mazasi odamning tanasi talab qiladigan vitaminlarga bogliq bolgani uchun omma ichiga tez kirib bordi.

1903-yilda Bredxem Pepsi shishasini dorixonadan ijaraga olingan omborga koʻchirdi. Oʻsha yili Bredxem 7968 gallon sirop sotdi. Keyingi yili Pepsi olti untsiyali shishalarda sotildi va savdo hajmi 19 848 gallongacha oshdi. 1909-yilda avtomobil poygasi kashshofi Barni Oldfild Pepsi-ni qoʻllab-quvvatlagan birinchi mashhur odam boʻlib, uni „Bezori ichimlik… poyga oldidan tetiklantiruvchi ajoyib vosita“ deb taʼriflagan. Keyingi yigirma yil ichida „Mazali va sogʻlom“ reklama mavzusi ishlatilgan.

Pepsi-Cola uchun 1919-yilgi gazeta reklamasi 1923-yilda Pepsi-Cola kompaniyasi bankrot boʻldi, bu koʻp jihatdan Birinchi jahon urushi natijasida shakarning keskin oʻzgarib turishi haqidagi chayqovchilik tufayli koʻrilgan moliyaviy yoʻqotishlar tufayli. Aktivlar sotildi va Roy C. Megargel Pepsi savdo belgisini sotib oldi. Megargel brendni jonlantirish uchun mablagʻ topishga urinib koʻrmadi va tez orada Pepsi-Cola aktivlarini Loft Inc prezidenti Charlz Gut sotib oldi. Loft sodali suv favvoralari boʻlgan chakana savdo doʻkonlari boʻlgan konfet ishlab chiqaruvchisi edi. Coca-Cola kompaniyasi unga siropga qoʻshimcha chegirmalar berishdan bosh tortganidan soʻng, u oʻz doʻkonlari favvoralarida Coca-Cola almashtirishga harakat qildi. Keyin Gut Loft kimyogarlariga Pepsi-Cola siropi formulasini qayta shakllantirishni buyurdi. 1922 yildan 1933 yilgacha boʻlgan davrda Coca-Cola kompaniyasiga Pepsi-Cola kompaniyasini sotib olish imkoniyati uch marta taklif qilingan va u har safar rad etgan.

Yana qarang 

 Coca-Cola

Manbalar 

 ↑ „Pepsi Store. History of the Birthplace“. Pepsistore.com. 2018-yil 4-oktyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2020-yil 28-sentyabr.  (Wayback Machine saytida 2020-11-08 sanasida arxivlangan)
.htaccess

.htaccess (hypertext access) — Apache veb-serverining qoʻshimcha konfiguratsiyasi va shunga oʻxshash serverlar fayli. Asosiy konfiguratsiya faylini oʻzgartirmasdan, boshqariladigan kataloglarga kirish, fayl turlarini qayta belgilash va hokazo kabi alohida kataloglarda (papkalarda) veb-serverni ishlatish uchun koʻplab qoʻshimcha parametrlar va ruxsatlarni oʻrnatish imkonini beradi.

Fayl .htaccess har qanday katalogga joylashtirilishi mumkin. Ushbu faylning direktivalari joriy katalogdagi barcha fayllar va uning barcha pastki kataloglarida (agar ushbu koʻrsatmalar quyidagi fayllarning direktivalari tomonidan bekor qilinmasa) amal qiladi. Bu fayllar uchun .htaccess ishlatilishi mumkin, asosiy konfiguratsiya faylining tegishli sozlamalari talab qilinadi (allowoverride direktivasining qiymati All oʻrnatilgan boʻlishi kerak). Odatda, virtual hosting provayderlari fayllardan foydalanishga ruxsat beradi

Yana qarang 
 .htpasswd

Havolalar  
 Документация Apache по файлам .htaccess 
 Сайт про .htaccess на русском языке
 Генератор .htaccess
 Модуль Apache mod_rewrite
 Apache
 konfiguratsiya fayllari
Sara Aşurbəyli

Sara Aşurbəyli (27-yanvar, 1906-yil – 17-iyul 2001-yil) — Ozarbayjon olimasi, tarixchi va sharqshunos, tarix fanlari doktori (1966), xizmat koʻrsatgan olima (1982), Ozarbayjon SSR Davlat mukofoti laureati (1986).

Hayoti 
Sara Ashurbeyli 1906-yil 27-yanvarda Boku shahrida tugʻilgan. 1925-yilda Istanbuldagi Avliyo Janna dʼArk nomidagi fransuz kollejini, 1930-yilda Boku davlat sharqshunoslik universitetini, 1941-yilda Ozarbayjon davlat pedagogika institutining chet tillari fakultetlarini hamda Ozarbayjon sanʼat maktabini (1941) tugatgan. Oʻqishni tugatgandan soʻng, u Ozarbayjon davlat universitetida katta oʻqituvchi va Ozarbayjon davlat pedagogika institutida dekan boʻlib ishlagan. Universitetlarda Ozarbayjon tarixi, Gʻarb va Sharq madaniyati tarixi boʻyicha maʼruzalar oʻqigan.

U Oʻrta Sharq xalqlari tarixi boʻyicha mutaxassis, shuningdek rassom va musiqachi edi. U bu bilim va koʻnikmalarini yillar davomida qattiq taʼqiblardan omon qolish uchun ishlatgan. Sara xonim Drama teatrda rassom va dekorativ, maktabda oʻqituvchi boʻlib ishlagan, ustozi Uzeyir Hajibeyovning taklifiga binoan Konservatoriyada 15 yil chet tilidan dars bergan, shuningdek, rasmlarini sotgan. Koʻrgazmalarning birida uning „Göygöl“ asari Meksika vakillari tomonidan qabul qilindi. Ushbu asar hozirda Meksika muzeylaridan birida saqlanmoqda. 1946-yilda Sara Ozarbayjon Rassomlar uyushmasining aʼzosi etib saylandi.

Sara Ashurbeyli keyinchalik Ozarbayjon tarixi muzeyida Oʻrta asrlar tarixi boʻlimi mudiri, Ozarbayjon Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik institutida katta ilmiy xodim, Tarix institutida ilmiy kotib, katta ilmiy xodim va yetakchi tadqiqotchi boʻlib ishlagan.

U doktorlik dissertatsiyasini oldi. 1966-yilda tarix fanlari doktori boʻldi.  U Ozarbayjon Davlat mukofoti laureati edi.

Uning mashhur asarlari orasida „Boku tarixi: Oʻrta asrlar davri“ va „Shirvonshoh davlati“ mavjud. U „Boku“ nomining kelib chiqishi zardushtiylik dinidan kelib chiqqan degan fikrni ilgari surgan va bir necha qadimgi oʻrta-sharqiy tillarda „Quyosh“ yoki „Xudo“ degan maʼnoni anglatuvchi „baga“ soʻzidan olinganini soʻzlagan.

2001-yil 17-iyul kuni Boku shahrida vafot etgan.

Mukofotlari 
 Ozarbayjon SSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobi — 02.12.1982

Manbalar 

Ozarbayjon tarixchilari
Ozarbayjon zodagonlari
Ozarbayjon ayol rassomlari
Ozarbayjonlik sharqshunoslar
Wikiayo
Qeysər Kaşıyeva

Kaşıyeva Qeysər Seyfulla qızı () (7-iyun, 1893-yil – 17-aprel, 1972-yil) — rassomlik tahsilini olgan ilk ozarbayjon ayoli.

Hayoti 
Qaysar Sayfulla qizi Kashiyeva 1893-yil 7-iyun]da Tbilisida tugʻilgan. Yetti yoshida u Tbilisidagi (Gruziya) maktab-internatida oʻqidi, u yerda rus tilini oʻrgandi, soʻngra qizlar gimnaziyasida oʻqidi. Gimnaziyada oʻqigan yillaridan boshlab u rasmga qiziqib qoldi, lekin badiiy kompozitsiya va badiiy toʻquvga ham qiziqish bildirdi. 1907-1908-yillarda u Tbilisidagi Sanʼatni targʻib qilish jamiyatining badiiy maktabida tahsil oldi. Keyinchalik taniqli rus rassomi Richard Sommer Qaysarning isteʼdodini yuqori baholadi va undan Moskvada oʻqishni davom ettirishni iltimos qildi. Biroq, vaqtning qatʼiy talablari bunga imkon bermadi, shuning uchun Qaysar Tbilisidagi muhit bilan kifoyalanishi kerak edi. U Tbilisida tashkil etilgan Xotin-qizlar xayriya jamiyatining barcha tadbirlarida qatnashdi. Ana shunday tadbirlardan birida Qaysar Kashiyeva Shirinbey Kasamanli bilan tanishdi. Shirinbey Gʻazax beklaridan Chingiz bekning oʻgʻli edi. U Tbilisidagi harbiy gimnaziyada oʻqigan va bir muncha vaqt yengil otliqlar polkida xizmat qilgan. Keyinchalik ular turmush qurishdi va bir nafar qiz farzandli boʻlishdi.

Ozarbayjon Demokratik Respublikasi tashkil etilgandan soʻng Qaysar xonim 1918-yilda Tbilisidan Bokuga koʻchib oʻtdi. Sovet Ittifoqi davrida u Bokuda rassomchilikdan dars bergan va „Sharqiy qadam“ jurnali uchun rasmlar chizgan. Shuningdek, u Musulmon ayollarning Kavkaz xayrixohlik jamiyatida ishlayotganda plyonka va plakatlarni yaratgan..

Qaysar xonim 1972-yil 17-aprelda Bokuda vafot etgan.

Ijodi 
U tasviriy sanʼatning rasm va grafika sohasida ishlagan. U professional sanʼat taʼlimi olgan birinchi ozarbayjonlik ayol. Q.Kashiyeva sanʼat sirlarini oʻzi tugʻilgan Tbilisida (Kavkaz sanʼatini targʻib qilish jamiyati (1907-1908) qoshidagi badiiy studiyada) oʻzlashtirgan. Oʻsha davrning taniqli rassomlari R.Zommer va O.Shmerlingdan taʼlim olgan Qaysar xonimning ijodi turli janrdagi asarlarga boy. Uning koʻmir, maskara, akvarel va moyli boʻyoqlarga chizgan rasmlariga „Aqlli ayol“, „Qadimgi gvardiya“, „Gruzin qizi“, „Ovchi“, „Oʻt oʻchiruvchi“, „Gogol portreti“, „Ozarbayjon ziyolisi", „Kubokli keksa odam“, „I. Goncharov portreti“, „Ozarbayjon ziyolisi“, „Koʻl qirgʻogʻi“ va boshqalar kiradi. Uning realizm an'analariga amal qilgan asarlari oʻziga xos ijro mahorati bilan ajralib turadi. Shuningdek, u „Sharq ayoli“ (1923-1938-yillarda Bokuda nashr etilgan) jurnali uchun rasmlar chizdi.

Manbalar 

Ozarbayjon ayol rassomlari
WikiAyollar
Ozarbayjon gilam muzeyi

Ozarbayjon gilam muzeyi () — Bokuda joylashgan muzey boʻlib, unda ozarbayjon gilamlarining turli xil toʻqish texnikalari va turli davrlarga oid materiallar namoyish etiladi. Muzey dunyodagi eng katta ozarbayjon gilamlari toʻplamiga ega.U Boku dengiz boʻyidagi parkdagi yangi binoga 2014-yil Neftchilar xiyobonida joylashgan joyidan koʻchib oʻtgan.

Ozarbayjon Milliy gilam muzeyi Ozarbayjon SSR Vazirlar Kengashining 1967-yil 13-martdagi 130-sonli qaroriga muvofiq tashkil etilgan. 1967-yildan 1993-yilgacha muzey Ozarbayjon davlat gilamchilik va xalq amaliy sanʼat muzeyi, 1993-yildan 2014-yilgacha Latif Karimov nomidagi gilam va amaliy sanʼat davlat muzeyi, 2014-yildan 2019-yilgacha Ozarbayjon gilam muzeyi va 2019-yildan boshlab hozirgi - Ozarbayjon milliy gilam muzeyi nomidadir.

Tarkibi 
Ozarbayjon xalqining moddiy va maʼnaviy merosini tashkil etadigan Ozarbayjon Milliy gilam muzeyi noyob gilamlarning qiymati va ahamiyati boʻyicha dunyodagi eng yirik gilam kollektsiyasi, gilam sanʼatidagi birinchi, nufuzli, ixtisoslashgan muzeydir.

Arxeologik materiallarga koʻra, gilam toʻqish bilan Ozarbayjonda bronza davridan boshlab (miloddan avvalgi ikkinchi ming yillik) shugʻullanilgan. Ozarbayjonda gilamdoʻzlikning rivojlanishi Gerodot, Klavdiy Elian, Ksenofon kabi qadimgi tarixchilar, shuningdek, oʻrta asr arab tarixchilari va ozarbayjon shoirlari (Nizomiy Ganjaviy (XII asr), Xaqani Shirvani (XII asr)) asarlarida tasvirlangan.

XIII-XIV asrlarda Ozarbayjondan chet ellarga koʻplab gilam va gilam mahsulotlari eksport qilindi. Nozik bezaklari, nafis naqshlari bilan eʼtiborni tortadigan ushbu gilamchalar taniqli Yevropa rassomlari asarlarida oʻz aksini topgan. XV asr gollandiyalik rassomlar Xans Memlingning „Meri bolasi bilan“ kartinasida „Shirvon“ gilami, Van Eykning „Muqaddas Maryam“ asarida „Zeyva“ gilami, nemis rassomi Xans Xolbinning (XV asr) „Elchilar“da „Gazax“ gilami tasvirlangan.

Muzeyning boy kollektsiyasiga zargarlik buyumlari, ziynatlangan buyumlari va qimmatbaho metallardan yasalgan poʻlat, chinni, qogʻoz, shisha, yogʻoch va toshga oʻyilgan buyumlar, erkaklar va bolalar uchun kashtachilik, mato va milliy kiyimlar, nozik naqshli badiiy metall buyumlar va boshqalar kiradi. Ular orasida bronza davridagi bronza va keramikadan yasalgan, geometrik va zoomorfik naqshlar bilan bezatilgan idishlar, qurollar, bezaklar va boshqalar bor. Arxeologik namunalar, XIV asr badiiy metallari va boshqalar koʻproq eʼtiborni tortadi.

Ozarbayjonning madaniy merosini chet-ellarda keng targʻib qilish maqsadida muzey respublikada va 30 dan ortiq xorijiy davlatlarda gilam va xalq amaliy sanʼati koʻrgazmalarini tashkil etdi. Ular orasida Fransiya, Avstriya, Shvetsiya, Daniya, Belgiya, Hindiston, Yaponiya, Isroil, Buyuk Britaniya, Kuba, Eron, Gollandiya, Kambodja, Madagaskar, Turkiya va boshqa mamlakatlarni koʻrsatish mumkin.

Manbalar 

Gilam
Boku muzeylari
David Thewlis

David Wheeler (Thewlis) (1963-yil 20-martda) — ingliz aktyori, rejissyor va kinodramaturg. Harry Potter film qismlarida (2004-2011) Remus Lupin rolini ijro etgan.

Shunigdek Wonder Woman (2017), Dragonheart (1996), Seven Years in Tibet (1997), Muqaddas zamin (2005), War Horse (2011), The Theory of Everything (2014), Anomalisa (2015) va boshqa koʻplab filmlarda rollar ijro etgan. James Cameronning Avatar 3 (2024) filmida ham uning ijrosi kutilmoqda.

Filmografiyasi

Manbalar

Havolalar 

Angliyalik erkak aktyorlar
Angliyalik erkak televideniye aktyorlari
Yashayotgan insonlar
And Then We Danced

And Then We Danced — 2019-yilda Levan Akin tomonidan suratga olingan drama janridagi film. Ushbu film 2019-yilgi Cannes film festivalida namoyish etildi va u yerda oʻn besh daqiqalik olqishlarga sazovor boʻldi. Shu yili ushbu kartina Cannesda namoyish etilgan eng yaxshi filmlardan biri boʻldi. Film 92-Akademiya mukofotlash marosimida „Eng yaxshi xalqaro badiiy film“ sifatida tanlandi, biroq ushbu kartina bu nominatsiyaga nomzod ham boʻlmagan. Gruziyada filmning namoyishi noroziliklarga sabab boʻldi, sababi filmda geylar oʻrtasidagi ishqiy munosabatlar tasvirlangan.

Syujeti 
Merab (Levan Gelbakhiani) — sherigi hamda yolgʻonchi qiz doʻsti Mary (Ana Javakhishvili) va uning qonunbuzar ukasi David (Giorgi Tsereteli) bilan birgalikda Gruziya milliy ansamblida raqsga tushgan yosh yigit. Kunlardan bir kun raqqosa Irakli (Bachi Valishvili) kelishi bilan mashgʻulot toʻxtatiladi. Irakli xoreograf boʻlib, u Aleko (Kakha Gogidze) bilan bir qatorda boshqa raqqoslarning qatoriga kirgan boʻlsa-da, biroq oʻzining mohir va isyonkor munosabati bilan oʻzini tabiiy isteʼdod egasi ekanligini qisqa fursatda isbotlaydi. Merab dastlab Iraklining isteʼdodiga shubha qiladi, chunki Irakli unga nisbatan ancha kam vaqt davomida raqsga tushgan, ammo ikkalasi erta tongda birgalikda mashq qilishni boshlar ekan, ular bir-biriga asta-sekinlik bogʻlana boshlaydilar.

Merab onasi bilan birgalikda ilgari raqs ansambli tarkibida boʻlgan otasi yoniga boradi. Otasi uni ehtirosidan voz kechib, maktabga borishini iltimos qiladi, chunki raqsdan kelajak yoʻq deb hisoblar edi. Bundan tashqari, Aleko ularning oilasini xush koʻrmaydi, natijada ess unga va Davidga nisbatan gʻarazli munosabatda boʻladi. Ayni paytda Merab va Irakli doʻstlashadilar va Merab unga tobora koʻproq bogʻlanib qoladi. Doʻstlar bilan Maryning uyiga borishgan bir chogʻda, Merab va Irakli oʻzaro qiziqishlarga berilib, jinsiy aloqada boʻlishadi; ular aqlli boʻlib koʻrunsa-da, Mary ularning yaqinligidan shubhalanadi. Juftlik oʻzaro munosabatlarini muhokama qilmasa ham, Merab hissiyotlarini yetkazish vositasi sifatida Irakli uchun oʻz uslubida raqs ijro etadi.

Rollarda 

 Levan Gelbakhiani roli Merab
 Ana Javakishvili roli Mary
 Anano Makharadze
 Bachi Valishvili roli Irakli
 Giorgi Tsereteli roli David
 Ninutsa Gabisonia
 Tamar Bukhnikashvili roli Teona

Manbalar

Havolalar 
 

2019-yil filmlari
Fransiya filmlari
Shvetsiya filmlari
Gruziya filmlari
LGBT mavzuli filmlar
Tangerines

Tangerines ( Mandarinebi, ) — 2013-yilda Zaza Urushadze tomonidan suratga olingan film. 1992—1993-yillarda Abxaziyada boʻlib oʻtgan urush vaqtlari tasvirlangan ushbu film mojaro, yarashuv va tinchlikparvarlik masalalariga bagʻishlangan axloqiy hikoyadir. Film Gruziyaning Guria viloyatida suratga olingan.

Tangerines filmi 87-chi Akademiya (Oscar) mukofotining „Eng yaxshi xorij tilidagi film“ nominatsiyasiga loyiq topildi, yana 72-Oltin globus mukofotining „Eng yaxshi xorij tilidagi film“ nomimatsiyasiga sazovor boʻlgan beshta film qatoridan joy ham oldi.

Syujeti 
Abxaziyadagi etnik qishloq boʻlgan bir qishloqda, endigina mustaqillikka ega boʻlgan Gruziyadagi Rossiya tomonidan qoʻllab-quvvatlangan, Ivo (Lembit Ulfsak) va uning doʻsti Margus (Elmo Nüganen) bir paytlar urush boshlangandan soʻng Estoniyaga qochib ketmagan. Margus mandarinni yigʻib olguncha ketishini keyinga qoldirdi. Ivo, duradgor, yigʻilmagan mandarinlarni saqlab turadigan yogʻoch qutilar yasashga harakat qiladi, biroq nima uchun bu yerda qolganini oshkor qilmaydi.

Abxaziya tomonida jang qilayotgan ikki chechen yollanma askarlari Ivoga duch kelishib, undan oziq-ovqat talab qilmoqdalar. Biroq, ular Margusning uyi oldida Gruziya askarlari bilan jangga kirishadilar hamda har ikki tomonda bittadan askar tirik qolgan. Chechenlardan omon qolgan Ahmed (Giorgi Nakashidze) va gruziyaliklardan esa koʻngilli Nika (Mikheil Meskhi) ogʻir jarohat olishdi. Ivo esa ularni davolash uchun ularni oʻz uyiga olib keldi.

Ikkalasi ham madorlari boʻlishi bilan bir-birlarini oʻldirishga qasam ichishsa-da, Ivo ularni hech qachon qasos olmaslikka davat qiladi. Xuddi shu kichik kulbada uzoq kunlar davomida madorga tura boshlagan boshlagan ikki dushman oʻrtasida keskinlik mavjud boʻlib qolaverasi. Asta-sekinlik bilan bu ikkalasi bir-birlarida insoniylik va sharafni anglay boshlaydilar. Oqsoqol va dono Ivoning axloqiy tarbiyasi ostida ikkalasi nafrat va qarama-qarshilikdan hurmat va doʻstlikka oʻtadilar.

Abxaziya askarlari uyga kelganda, Ivo Ahmedni ularga Nikaning ham chechen ekanligini aytishini soʻraydi, biroq boshidagi jarohati tufayli u gapira olmaydi.

Rollarda 
 Lembit Ulfsak roli Ivo: 
 Abxaziyada yashovchi keksa estoniyalik dehqon. U qirgʻiydek yuzli, hech qachon tavakkal qilishdan choʻchimaydigan, ikkilanmaydigan keksa odam; Ivo nima boʻlishidan qatʼiy nazar, boshqalarga doimo yordam beradi.
 Giorgi Nakashidze roli Ahmed:
 Yarador boʻlgan chechen askari (yengil jarohatlangan).
 Elmo Nüganen roli Margus:
 Ivoning doʻsti hamda boshqa bir estoniyalik dehqon, u asosan mandarin savdosi bilan shugʻullanadi. Elmo ushbu savdoni Estoniyadagi oilasining yoniga borish uchun amalga oshirmoqda.
 Mikheil Meskhi roli Nika:
 Yarador boʻlgan gruziyalik askar. Mikheil ilgari shrapnel boʻlgan nasroniy hisoblanadi. Uning Ahmedga boʻlgan nafrati har qanday qingʻir ishga undaydi.

Manbalar

Havolalar 
 Tangerines Allfilm
 
 
 
 Estonian-Georgian film Mandariinid (Tangerines) wins prizes in Germany
 'Tangerines': Film Review The Hollywood Reporter, 11/24/2014
Juma masjid (Boku)

Juma masjidi () – Ozarbayjonning poytaxti Boku shahrida joylashgan masjid. Masjidi XII-asrda zardushtiylar ibodatxonasi oʻrnida qurilgan. 

Masjidda shunday yozuv bor: „Amir Sharafuddin Mahmud bu masjidni hijriy 709-yil rajab oyida (1309) tiklashni buyurdi“.  Masjidning shimoliy devorida minora oʻrnatilgan boʻlib, u 1437-yilda stalaktitlar bilan oʻralgan.

Tarixiy Ichki shaharda joylashgan masjid bir necha bor qayta qurilgan. Hozirgi juma masjidi 1899-yilda Boku xayriyachi savdogari Hoji Sheyxali Ogʻa Dadashov tomonidan moliyalashtirilib qurilgan. Bu joyda zardushtiylik ibodatxonasining izlari bor. 

Oʻrta asrlarda Ozarbayjon madaniy hayotida markaziy masjidi ijtimoiy-madaniy markaz boʻlib xizmat qilgan.

Juma masjidi

Tarixi 
Jame masjidi XII asrda qurilgan. Masjidning zamonaviy dizayni uning bir necha bosqichda qurilganligini koʻrsatadi. Uning asosiy qismlari janubiy qismda ibodat zali va shimolda minoralardir. Ibodat zali va minoralar oʻrtasida kichik hovlilar mavjud. Masjidning eng qadimiy qismi toʻrtburchak shaklidagi ibodat xonasidir. Xona Saljuqiylar davridagi  masjidlarga oʻxshaydi. Tashqi koʻrinishiga koʻra, bu gumbaz XII asrda faoliyat yuritgan Maraga-Naxchivan meʼmoriy maktabi uslubida qurilgan.

Gumbazning yuqori qismini qoplagan manzarali naqshlar Saljuqiylar davri meʼmoriy yodgorliklarida, masalan, Shamkir minorasi, Garabogʻ va Atabeklar majmuasi, Maraga Qizil Gumbez (Gumbaz) maqbarasi va boshqalarda uchraydi.

Madrasa masjid 
Oʻrta asrlarning oxirlarida asosan masjid madrasasi vazifasini bajargan ushbu yodgorlik jome masjidining qolgan hujayralaridan biridir. Hujayralar XV asrda jome hovlisida oʻqitish maqsadida qurilgan. 

A.Zeynalli koʻchasining kengaytirilishi va yoʻl qurilish ishlari tufayli XIX asr oʻrtalarida Juma masjidining xujayralari vayron qilingan va omon qolgan qismlaridan biri masjid madrasasi sifatida ishlatilgan.

Minora 
1437-yilda masjidning shimoliy devorida namozxonlarni namozga chaqirish uchun stalaktit shaklidagi minora qurilgan. Minora arxeologik qazishmalaridan topilgan yozuvda Elxaniyaliklarning boshligʻi Muhammad Oljaytun motamining matni oʻyib yozilgan.

Juma masjidining qurilishi 
Juma masjidi Jame masjidi qoldiqlarida 1899-yilda Boku millioneri va xayriyachi Hoji Shayxali Ogʻa Dadashov tomonidan qurilgan.

Masjid Sovet davrida gilam muzeyi sifatida faoliyat yuritgan. 1990-yillarda masjid sifatida faoliyatini tiklagan Juma masjidi davlat byudjeti hisobidan tubdan taʼmirlandi.

2008-yilda qurilish boʻyicha mutaxassislar, meʼmorlar va rassomlar tomonidan masjid toʻliq tiklandi, isitish va yoritish tizimlari oʻrnatildi. Masjid devorlariga qoʻlda ishlangan bezaklar, Qurʼon surasi oʻyib yozilgan va Islomda muqaddas boʻlgan besh ahli bayt aʼzolarining ismlari yozilgan

Galereya

Manbalar 

Bokudagi masjidlar
Alfavit boʻyicha butun jahon yodgorliklari
Ajdarbey masjidi

Ajdarbey masjidi () — Ozarbayjon poytaxti Boku shahrida 1912-yilda qurilgan masjid. U Ittifoq masjidi nomi bilan ham tanilgan. Meʼmori — Zivər bəy Əhmədbəyov.

Tarixi 

Oʻtgan asrning boshlarida, taniqli xayriyachi Ajdarbey Ashurbeyov tomonidan 1912-1913-yillarda Bokuda qurilgan va foydalanishga topshirilgan masjid Ozarbayjonning eng obroʻli diniy ibodat markazlaridan biri hisoblanadi. Ushbu muqaddas ibodatxona dastlab Musulmonlar birligining ramzi sifatida Ittifoq masjidi deb nomlangan.

Boku musulmonlarining eng qadimiy va eng katta ibodat joylaridan biri boʻlgan bu masjid Hoji Ajdarbayning shaxsiy byudjeti hisobiga qurilgan. Oʻsha paytda ziyoratgoh 400 kishiga sigʻinish uchun moʻljallangan edi. Biroq, Sovet Ittifoqi qulaganidan soʻng, ushbu masjidga tashrif buyuruvchilar soni ham sezilarli darajada oshdi va bu hududga odamlar kelishi ham koʻpayib, gavjumlashdi. Shu sababli Kavkaz musulmonlari idorasi masjidni rekonstruksiya qilishga va namozxonalar sonini kooʻaytirishga qaror qildi. Taxminlarga koʻra, rekonstruktsiya qilinganidan soʻng, 2000 ga yaqin namozxon bu yerda ibodat qilishi mumkin.

Boku markazida joylashgan va qadimiy va boy tarixga ega boʻlgan Ajdarbey masjidining oʻziga xos xususiyati shundaki, u xalq orasida Ajdarbey masjidi, Moviy masjid yoki Ittifoq masjidi nomi bilan ham tanilgan.

Masjid qurilishining tarixi juda qiziq. Aytishlaricha, Nabat xonim Xoʻjabey qizi Ashurbeyli-Rzayeva Tazapir masjidini qurishni boshlaganda, uning ukasi Ajdarbey unga yordam bergan. Bunga javoban Nabat xonim „Agar sizda imkoniyat va jasorat boʻlsa, oʻzingiz borib masjid qurib bering“ degan va yordam olishdan bosh tortgan. Bu holatda Ajdarbey Ashurbeyov 1905-yilda masjid qurishga qaror qildi va hozirgi Moviy masjidning qurilishiga tamal toshini qoʻydi. Shunday qilib, masjidning qurilishi qiziqarli tasodif edi. Aytishlaricha, masjidning birinchi nomi Ittifoq boʻlgan. Ajdarbey Ashurbeyov masjidni qurayotganida uning maqsadi bu yerga kelgan shialar va sunniylar hech qanday toʻsiqsiz birga namoz oʻqishi edi. Ushbu anʼana bugun ham saqlanib kelinmoqda. Qizigʻi shundaki, Moviy masjid hanuzgacha Islomning har ikki mazhabidagi musulmonlar birgalikda namoz oʻqiydigan yagona joy. Xalq orasida masjid bir necha nom bilan atalishi bejiz emas. Gumbaz rangidan kelib chiqqan holda, bino xalq orasida Moviy masjid deb nomlanadi. Ajdarbey vafotidan keyin uning ismi masjidga berilgan.

Ozarbayjon Prezidenti Ilhom Aliyev 2010-yil 25-mayda Bokudagi Ajdarbey masjidini tiklash boʻyicha chora-tadbirlar toʻgʻrisida farmon chiqargan.

Manbalar 

Bokudagi masjidlar
Geocraft

GeoCraft bir gollandiyalik boʻlgan nodavlat notijorat Chtoby boshchiligidagi server GeoFort. GeoFort - Hervijnenda joylashgan ilmiy markaz va muzey.

O'yinda futbolchilar butun Niderlandiyani Minecraft- da binolarning yuklangan shakllari asosida quradilar. 2013—2015-yillarda butun xarita milliy hukumat, VU Amsterdam va Geodan yordamida yuklandi. Asl niyat, asosan 8 yoshdan 14 yoshgacha boʻlgan bolalarga ko'proq fazoviy tushuncha berishdir.

Taxminan 1000 milliard blok yuklandi. Har bir blok haqiqiy hayotda 1x1x1 metrni tashkil qiladi.

Ko'ngillilar 
O'yinni ko'ngillilar boshqaradi. Hozirda jamoada 400 ta hokim va maslahatchilar, qirolning 30 ta komissari, 3 ta komissar va 6 ta vazir bor.

Tarix 
GeoCraft freebuild serveri sifatida ish boshladi. Ushbu versiya GeoCraftNL tashkil etilishidan bir necha yil oldin ishlagan. Birinchi versiya uzoq davom etmadi. Birinchi kuni server onlayn boʻlganida, server ishdan chiqdi va hozirgi administrator Koen Lemmenga topshirildi.

Birinchi versiyada barcha o'yinchilar istalgan joyda qurishlari mumkin edi. Bir nechta narsalar vayron qilingan va keraksiz narsalar qurilgan. keyin serverni himoyalashga qaror qilindi. O'shandan beri birinchi navbatda yangi o'yinchilar ro'yxatdan o'tishlari kerak, keyin ular Minecraft Land Ro'yxatdan o'tish kitobi orqali bino qurish uchun ruxsat olishlari mumkin.

Sinflar

Aktyorlar 
Gast (Mehmon)

Kirishdan keyin fuqarolik unvoniga ega boʻlgan yangi o'yinchi

Burger (Fuqarolik)

Hokimdan ko'p narsani so'rab, u yerda qurilish qila oladigan o'yinchi.

Xodimlar 
Wethouder (Alderman)

Serverda moderator va (yangi) o'yinchilarga juda ko'p ma'lumot beradi. Ilgari ushbu rol "GeoLoco Mayor" deb nomlangan.

Burgemeester (Shahar hokimi)

Burgerlarga lotereya beradigan moderator.

Commissaris van de Koning (Qirolning komissari) (CVDK)

Siz tezda qurishingiz mumkin boʻlgan tizimga (WorldEdit) ruxsat bergan xodim, ular boshqa xodimlarga o'z ishlarini to'g'ri bajarishlariga e'tibor berishadi. Minimal yoshi 14 yosh.

Gedeputeerde (O'rinbosar)

Deputatlar Texnik tomonda, ular CVDK-lar bilan bir xil ruxsatlarga ega, ammo server uchun Minecraft plaginlarini yaratadilar. Siz har qanday yoshda deputat bo'lishingiz mumkin.

Minister (Vazir)

Barcha xodimlarning boshlig'i, ular CVDK va Komissarlarni boshqaradilar. Vazirlarda serverda barcha ruxsatlar mavjud. Ilgari bu rol "Qirol O'g'il" deb nomlangan.

Koning (Qirol)

Koning Koen (Koen Lemmen) serverni boshqaradi va GeoCraftNL-ning yaratuvchisi hisoblanadi. Vazirlar bilan bir xil ruxsat va vazifalarga ega.

Tashqi havola 

 geocraft.nl

Pages with unreviewed translations
Shoh Abbos masjidi

Shoh Abbos masjidi () — Ganja daryosining chap qirgʻogʻida, Ganjaning tarixiy markazida joylashgan XVII asrda Arran meʼmoriy uslubida qurilgan tarixiy masjiddir.

Ganja juma masjidi oʻzining umumiy meʼmoriy tarkibi, rejalashtirish, konstruktiv va badiiy-dekorativ xususiyatlari tufayli Oʻrta asrlar Ozarbayjon meʼmorchiligining portal-gumbaz anʼanalarini davom ettiradi. Binoning meʼmorchiligida, ayniqsa gumbaz va portallarni bezashda Ozarbayjon va qoʻshni mamlakatlarning boy meʼmoriy anʼanalaridan muvaffaqiyatli foydalanilgan.

Tarixi 
Ganja qadimgi Ganja shahar hududidan koʻchirilgandan soʻng, yangi shaharni obodonlashtirishga alohida eʼtibor berildi. Oʻsha paytda yer usti binolari, maydonlar va bogʻlardan tashqari bir necha kilometrga yetadigan kanalizatsiya tizimi yaratilgan boʻlib, uning bir qismi bugungi kunda ham qoʻllanilmoqda . Gʻishtdan qilingan keng kanalizatsiya janubdan gʻarbga va shimoldan sharqqa qarab, masjid yonidan va maydon ostidan Ganjaga boradi. Shaharning suv taʼminoti ichki kanalizatsiya tizimi bilan taʼminlangan.

Shahar markazining asosiy qismini tashkil etgan masjid majmuasi tarkibiga monumental masjid binosi, shimolga mustaqil kirish hududi, ikki tomoni ikki qavatli minoralar bilan oʻralgan va masjid atrofida joylashgan Ganja madrasasi kiritilgan.

Joylashishi 
Masjid qisman tekis maydonda qurilgan va uning oldida katta bozor maydoni boʻlgan. Taxminan 3,5 gektar maydonni egallagan maydon koʻplab savdo qatorlari va qadimiy chinorlar bilan oʻralgan. Masjidning janubiy tomonida 1870-yillarga qadar yaxshi saqlanib qolgan yirik bogʻ boʻlgan. Bir paytlar bogʻni bezab turgan baʼzi daraxtlar saqlanib qolgan. Chiroyli daraxtlarning katta koʻrinishi masjid binosining qattiq meʼmorchiligini yumshatishga xizmat qiladi. Masjid majmuasini maydondan ajratib turadigan bogʻ deyarli qanday boʻlgan boʻlsa, shunday saqlanib qolingan.

Arxitektura xususiyatlari 
Masjid binosi 25,30x25x28 metr oʻlchamdagi markaziy zaldan iborat boʻlib, toʻrtburchaklar shaklida va yonma-yon joylashgan. Binoning butun tarkibi 204 m² va balandligi 13 metr boʻlgan markaziy zalga boʻysundirilgan. 

Ikkala tomonida chuqur teshiklari boʻlgan kvadrat zalning shakli XVII asrda Ozarbayjon meʼmorchiligida keng tarqalgan xususiyat boʻlib, binoning asosiy oʻqlarini aniq belgilaydi, bu yerda kirish joylari va atrofdagi barcha inshootlar mos ravishda joylashgan. 

Binoning asosiy kirish qismi shimoliy devorda, mehrob esa janubiy devorda. Mehrob zalning janubiy joyining chuqurligida joylashgan. Zalning gʻarbiy va sharqiy devorlarida yana ikkita eshik bor. Kichik koylardan oʻtadigan qoʻshimcha eshiklar mavjud.

Manbalar

Adabiyotlar 
 
 
 

Ozarbayjondagi masjidlar
Safaviylar meʼmorchiligi
Ganjaning turistik diqqatga sazovor joylari
Ganjadagi bino va inshootlar