yakhyo/uz-wiki huggingface dataset:
Enver Ablayev

Enver Nazimovich Ablayev (, ; 1977-yil 5-iyunda Chirchiqda tugʻilgan) – oʻzbek va ukrainalik erkin changʻichi (akrobatika boʻyicha ixtisoslashgan). Birinchi ukrainalik erkin changʻichi, Madonna di Kampiglioda 2004–2005-yilgi erkin uslub boʻyicha jahon kubogi gʻolibi (2005-yil 11-mart). Xalqaro toifadagi sport ustasi. Hozirda Ukrainaning erkin changʻi boʻyicha terma jamoasining bosh murabbiyi.

Hayoti 
Oʻzbekistonlik, millati – qrim-tatar. Enver Ablayev 16 yoshida Ukrainaga kelib, Ukraina fuqaroligini olgan. Chunki, Oʻzbekistonda sportni moliyalashtirish kamligi sababli, mamlakat uchun muvaffaqiyatga erisha olmasligiga ishonchi komil boʻlgan edi. Birinchi murabbiyi Anatoliy Mazur, keyin Galina Dosova boʻlgan. Ujgorod milliy jismoniy tarbiya universitetini tamomlab, Ukrainaning yetakchi sportchilaridan biriga aylanadi. Mukachevoning „Kolos“ klubida oʻynagan.

Ablayevning jahon chempionatidagi eng yuqori yutuqlaridan biri 2003-yilda Kiyik vodiysidagi musobaqada 4-oʻrinni egallaganligi edi. U Olimpiadada uch marta qatnashib, 2006-yilda Turindagi finalgacha yetib borgan (12-oʻrin). 2005-yilda jahon chempionatida ukrainalik erkin uslubga birinchi oltin medalni keltiradi (2005-yil 11-mart, akrobatika, Madonna di Kampiglio).

2010–2011-yilgi mavsumda Sochiga Olimpiadaga borish uchun kurashishga tayyor boʻlishiga qaramay, jarohat olgan. Natijada, faoliyatini yakunlagan (uning aytishiga qaraganda, u hatto shtat jamoasi roʻyxatidan ham olib tashlangan).

Enver Ablayev Moskva va Sochida boʻlib oʻtgan erkin kurash boʻyicha Jahon kubogi bosqichlarining tashkilotchisi boʻlgan. Sochidagi Olimpiada oʻyinlarida terma jamoaning katta murabbiyi boʻlib, Rosa Xutor bogʻida treklarni tayyorlash uchun masʼul edi. 2014–2015-yilgi mavsum oldidan Ukraina terma jamoasi bosh murabbiyi boʻlgan.

Uylangan, bitta oʻgʻil va qizni tarbiyalagan. Enver Ablayev chet tillarini oʻrganishga qiziqadi. 2015-yilda Karpat orti viloyat davlat maʼmuriyati raisi Gennadiy Moskalga Mukachevodagi A. Pushkin nomidagi 1-oʻrta maktabda rus tilida oʻqishni tiklash toʻgʻrisidagi murojaatni imzolaydi.

Davlat mukofotlari 

 2-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni (2022-yil 23-avgust)
 3-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni (2018-yil 28-fevral)

Manbalar

Havolalar 

 Enver Ablaev – olimpiyskaya statistika na sayte Sports-Reference.com (angl.)

Chirchiqda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1977-yilda tugʻilganlar
5-iyunda tugʻilganlar
Grinnell kolleji

Articles using infobox university
Grinnell kolleji – Amerika Qoʻshima Shtatlaridagi Ayova shtatida joylashgan xususiy libaral sanʼat kolleji. U 1846 yilda tashkil etilhan. U ochiq oʻquv dasturiga ega, yaʼni talabalar oʻzlari oʻquv jadvallarini tayyorlashlari mumkin, aniq belgilangangan tartibga amal qilishlari majburiy emas.

Kollejning tahminan 48.5 gektar maydonga ega shaharchasi bir nechta tarixiy joylarni, shuningdek, Sezar Pelli talabalar markazi, integratsiyalashgan oʻquv majmualari va atletika inshootlarini oʻz ichiga oladi . Kampusga tutashgan va tarixiy shahar markazidagi 365 gektarlik Konard ekologik tadqiqot maydoni Grinnell kolleji uchun kmuhim koʻchmas mulkdir .

Grinnell bitiruvchilari va oʻqituvchilari orasida 16 Truman stipendiati, 122 ta Fulbrayt granti sohibi va 1 ta Obama olimi bor. Ushbu kollej oʻquvchilari yoki bitiruvchilari Fulbrayt granti sohiblarining eng yaxshilaridir . Uning bitiruvchilari orasida aktyor Gari Kuper, kimyo yoʻnalishida Nobel mukofoti osrindori Tomas Chex, Intel asoschilaridan biri Robert Noys, jazz musiqachisi Gerbi Xankok, hukumat maʼmuriGarri Xopkins va komediyachi Kumail Nanjiani bor.

1882 yilda Grinnell kolleji tornadoga uchradi va bu tornado oʻz ortidan siklon olib keldi, shundan soʻng kollej yilnomasi nomlandi. Boʻron kampusni vayron qildi va kollejning 2 ta binosini ham vayron qildi. Qayta qurish darhol boshlandi va kengaytirish faqat arxitekturadoirasida boʻlib qolmadi: oʻquv rejasi siyosatshunoslik (AQShda bu yoʻnalish birinchilardan boʻlib, Minnesota universitetining kafedrasida 1879 yilda Grinnelldan 3 yil avval tashkil etilgan ). va zamonaviy tillar boʻlimlarini ham qamrab olish uchun kengaytirildi.

Grinnell „Social Gospel“ isloh qilish harakatining markazi sifatida tanildi.Robert Handi yozganidek, „Harakat Ayova (hozirgi Grinnell) kolleji kampusiga markazlashgan edi. Uning yetakchi namoyishchilari Jorj D.Herron va Prezident Jorj A.Geyts edi“ . Boshqalar kollej hayotining yengil tomoniga ishora qilishgan: Missisipi gʻarbidagi birinchi kollejlararo futbol va beysbol oʻyinlari Grinnellda oʻtkazilgan va bu oʻyinda mezbon jamoalar gʻalaba qozonishgan.

Manbalar
Königsberg universiteti

Königsberg universiteti (nem. Albertus-Universität Königsberg) Sharqiy Prussiyadagi Königsberg universiteti edi. 1544 yilda Prussiya gertsogi Albert tomonidan dunyodagi ikkinchi protestant akademiyasi (Marburg universitetidan keyin) sifatida asos solingan va odatda Albertina nomi bilan tanilgan.

Ikkinchi jahon urushidan keyin 1945 yildagi Potsdam kelishuviga binoan Kenigsberg shahri Sovet Ittifoqiga o'tkazildi va 1946 yilda Kaliningrad nomini oldi. Shartnoma. Bugungi kunda Kaliningraddagi Immanuel Kant Boltiq federal universiteti Albertinaning an'analarini saqlab qolishga da'vo qilmoqda.

Tarixi 
Tevtonik ritsarlarning sobiq grossmeysteri va 1525 yildan beri birinchi Prussiya gertsogi Albert Samlend bo'limidan Pregel daryosining Kneyfof orolida joylashgan Kenigsberg sobori orqasidan yer sotib olgan va u yerda akademik gimnaziya (maktab) qurilgan edi. 1542. U 1544-yil 20-iyulda Albertinum kollegiyasining taʼsis dalolatnomasini chiqardi, shundan soʻng universitet 17-avgustda ochildi.
Lenur Temirov

Lenur Serverovich Temirov (, 1990-yil 1-yanvar, Olmaliq shahri, Oʻzbekiston SSR) – klassik uslubdagi Ukraina va Rossiya kurashchisi. 2012-yil Londonda va 2020-yil Tokioda boʻlib oʻtgan yozgi Olimpiya oʻyinlarining ishtirokchisi. 2018-yilgi Jahon chempionatining va 2019-yilgi Yevropa chempionatining bronza medali sovrindori. Ukraina chempionatlarining koʻp marotaba gʻolibi va sovrindori. Ukraina xalqaro toifadagi sport ustasi. Kelib chiqishi boʻyicha – qrim tatar.

Faoliyati 
Lenur Temirov 2010-yildagi oʻsmirlar oʻrtasidagi jahon chempionatining va 2018-yildagi Jahon chempionati bronza medali sohibi boʻlgan. U Simferopolning hozirgi qarorgohida joylashgan „Dinamo“ jamoasining kurash boʻyicha jamoasi aʼzosi boʻlib, unga Ismet Saliyev ustozlik qilgan.

Temirov 2012-yili Londonda boʻlib oʻtgan yozgi Olimpiada oʻyinlarida Ukraina nomidan qatnashib, u yerda erkaklar oʻrtasida 60 kg vazn toifasida ishtirok etgan. Biroq, saralash bosqichida qozogʻistonlik Almat Kebispayevga yutqazib qoʻyadi. Kebispayev ketma-ket ikki davrada sakkiz ochko jamgʻarib, Temirovni bitta ochkosiz qoldirgan.

2014-yilda Qrim Rossiya Federatsiyasiga qoʻshib olinganidan keyin, uzoq vaqt davomida kelajakda qaysi davlat vakili boʻlishini tanlay olmagan. 2014-yil 22—23-may kunlari Zaporojye shahrida yunon-rum kurashi boʻyicha Ukraina chempionatida qatnashib, 66 kilogrammgacha vazn toifasida bronza medalini qoʻlga kiritgan. Uch haftadan soʻng, Rossiya chempionatida debyut qilib, finalda Asker Orshokdugovga yutqazadi.

Qrim Rossiya Federatsiyasi tomonidan anneksiya qilinganidan keyin Temirov Rossiya milliy musobaqalarida qatnashib, Rossiya terma jamoasiga chaqiriladi. 2015-yilda Qrim rahbari Sergey Aksyonov sovrinlari uchun kurash boʻyicha Butunrossiya turnirida gʻolib boʻlgan. 2017-yili Rossiya milliy chempionatida 5-oʻrinni egallagan.

Keyinchalik, u faqat Rossiyaga vakillik qila boshlaydi. 2016-yilgi kurash boʻyicha Rossiya chempionatida qatnashgan. 2017-yilda Rossiya chempionatida 5-oʻrinni egallab, terma jamoaga chaqirilgan. Soʻng, yana Ukrainaning vakili boʻlishga qaror qiladi. 2018-yilda Budapeshtda boʻlib oʻtgan jahon chempionatida Ukraina terma jamoasi tarkibida 63 kilogrammgacha vazn toifasida bronza medalini qoʻlga kiritadi.

2019-yil aprel oyida Buxarestda 60 kilogrammgacha boʻlgan vazn toifasida Yevropa chempionatining bronza medali sovrindori boʻlgan. 2020-yil fevral oyida Italiya poytaxtida boʻlib oʻtgan qitʼa chempionatida 63 kilogrammgacha vazn toifasida qatnashgan. Unda Lenur bronza medali uchun boʻlgan kurashda norvegiyalik sportchi Stig Andre Bergeni magʻlub etib, Yevropa chempionatidagi navbatdagi bronza medalini qoʻlga kiritgan.

Lenur Temirov V. I. Vernadskiy nomidagi Taurida milliy universitetini tamomlagan.

Manbalar

Havolalar 

 Profil – Xalqaro kurash maʼlumotlar bazasi
 NBC Olimpiadasi profili

2020-yilgi Yozgi Olimpiada o'yinlaridagi kurashchilari
Olmaliq kishilari
2012-yilgi Yozgi Olimpiada o'yinlaridagi kurashchilari
Yashayotgan insonlar
1990-yilda tugʻilganlar
Olmaliqda tugʻilganlar
Toshkent viloyatida tugʻilganlar
Alifbo boʻyicha sportchilar
Axtem Seitablayev

Axtem Shevketovich Seitablayev (, , , 1972-yil 11-dekabrda tugʻilgan) – asli qrim-tatarlardan boʻlgan ukrainalik aktyor, ssenariynavis va rejissyor. 2013-yili „Haytarma“, 2017-yilda „Anotherʼs Prayer“ kabi bir qancha nufuzli filmlarning rejissyori. U Qrimning Rossiya Federatsiyasi tomonidan anneksiya qilinishiga qarshi ekanligini bildirgan. Uning bir qancha taniqli qrim tatarlari taqdiri haqidagi filmlari butun sobiq Sovet Ittifoqida olqishlangan. Ammo, qattiqqoʻl rus millatchilari tomonidan tanqid qilingan.

Hayoti 
Axtem Seitablayev 1972-yili Yangiyoʻl shahrida (Oʻzbekiston SSR) tugʻilgan. Stalin davrida uning ota-onasi Sovet hukumati tomonidan surgunda boʻlib, Oʻzbekistonga deportatsiya qilingan. Chunki, qrim tatarlar Stalin davrida universal surgunni boshdan kechirgan bir nechta etnik guruhlardan biri boʻlgan. U Oʻzbekistondagi maktabda oʻqib, 1989-yilda Qayta qurish davrida Qrimga qaytib kelguniga qadar oilasi bilan birga boʻlgan. U yerda 1992-yili Qrim madaniy-maʼrifiy maktabini tamomlagandan soʻng, kinodagi faoliyatini boshlagan.

Faoliyati 
1992-yildan 2004-yilgacha Simferopol davlat Qrim-tatar teatrida ishlagan. Teatrda bir nechta spektakllarni, shu jumladan Aleksandr Pushkin asarlarini ijro etgan. 2005-yilda Dneprning chap qirgʻogʻidagi Kiyev akademik drama va komediya teatrida ish boshlaydi. 2009-yilda oʻzining birinchi filmi „Quartet for Two“ filmini sahnaga qoʻygan.

Axtem 2018-yil 29-mayda Rossiya nazorati ostidagi Qrimda hibsga olingan kinorejissyor Oleg Sentsovni qoʻllab-quvvatlab bayonot bergani sababli.

Oilasi 
Aktrisa Ivanna Diadiura bilan turmush qurib, ularning turmushidan uchta farzandi boʻlgan. Katta qizi – Nazli, aktrisa, raqqosa va model boʻlib, „Haytarma“ da ham rol oʻynagan.

Filmografiyasi

Aktyor

Direktor

Manbalar 

Yangiyoʻl kishilari
Yashayotgan insonlar
1972-yilda tugʻilganlar
Toshkent viloyatida tugʻilganlar
Ukrainalik aktyorlar
Saylaubay Daniyarov

Daniyarov Saylaubay Saparbayevich (qar. Saylawbay Saparbay uli Daniyarov; 1980-yil 7-aprelda tugʻilgan, Qoraqalpogʻiston Respublikasi , Qoraqalpogʻiston Muxtor Sovet Sotsialistik Respublikasi, Kegeyli tumani) — Qoraqalpogʻiston davlat arbobi, 2019 yilgacha Moʻynoq tumani hokimi, Qoraqalpog‘iston Respublikasi Milliy ijtimoiy himoya agentligi direktor.

Hayoti

Daniyarov Saylaubay 1980-yil 7-aprelda Qoraqalpog‘iston Respublikasi, Kegeyli tumanida tug‘ilgan.
2001 yil Qorqalpoq davlat universiteti (kunduzgi), 
2003 yil Qoraqalpoq davlat universiteti magistraturasini tamomlagan.
Maʼlumoti boʼyicha mutaxassisligi: iqtisodchi

Mehnat faoliyati

2001-2003 yy. - Nukus politexnika kasb-hunar kolleji oʼqituvchisi

2003-2007 yy. - Qoraqalpogʼiston Respublikasi Iqtisodiyot vazirligi mutaxassisi, yetakchi mutaxassisi

2007-2007 yy. - “Qoraqalpoqelektrtarmoqlari” ochiq aktsiyadorlik jamiyati energiyani sotish boʼlimi muhandisi, tahlil boʼlimi iqtisodchisi

2007-2008 yy. - “Qoraqalpoqelektrtarmoqlari” ochiq aktsiyadorlik jamiyati energiyani sotish boʼlimi boshligʼining oʼrinbosari

2008-2010 yy. - “Qoraqalpoqelektrtarmoqlari” ochiq aktsiyadorlik jamiyati moliya-iqtisodiyot boʼlimi boshligʼi

2010-2015 yy. - Qoraqalpogʼiston Respublikasi Joʼqorgʼi Kengesi Аpparati qoʼmitalar bilan ishlash boʼlimi bosh mutaxassisi

2015-2016 yy. - Qoraqalpogʼiston Respublikasi Joʼqorgʼi Kengesi Аpparati qoʼmitalar bilan ishlash boʼlimi boshligʼi

2016-2016 yy. - Qoraqalpogʼiston Respublikasi Vazirlar Kengashi iqtisodiy va ijtimoiy rivojlantirish, xizmat koʼrsatish sohasi va tadbirkorlik masalalari boʼyicha kotibiyati mudiri

2016-2017 yy. - Qoraqalpogʼiston Respublikasi Iqtisodiyot vaziri

2017-2019 yy. - Moʼynoq tumani hokimi

2019-2020 yy. - Qoraqalpogʼiston Respublikasi Iqtisodiyot va sanoat vazirining oʼrinbosari

2020-2020 yy. - Qoraqalpogʼiston Respublikasi Iqtisodiy taraqqiyot va kambagʼallikni qisqartirish vazirining oʼrinbosari

2020-2021 yy. - Moʼynoq tumani “Orol artemiya sanoat” davlat unitar korxonasi direktori

2021-2023 yy. - Oʼzbekiston Respublikasi Prezidenti huzuridagi Davlat xizmatini rivojlantirish agentligi Qoraqalpogʼiston Respublikasi filiali rahbari

2023 y. -  h.v.  - Oʼzbekiston Respublikasi Prezidenti huzuridagi Ijtimoiy himoya milliy agentligining Qoraqalpogʼiston Respublikasi Boshqarmasi boshligʼi

Eslatmalar 

Shuhrat medali sohiblari
Yashayotgan insonlar
1980-yilda tugʻilganlar
7-aprelda tugʻilganlar
Stanislav Ioudenitch

Stanislav Ioudenitch (1971-yil 5-dekabr) – amerikalik pianinochi. Oʻzbekistonda tugʻilgan. 2001-yil Olga Kern bilan birgalikda Van Cliburn nomidagi oʻn birinchi xalqaro pianinochilar tanlovida Nancy Lee va Perry R. Bass oltin medalini qoʻlga kiritgani va eng yaxshi ijro uchun Steven De Groote Memorial mukofoti bilan taqdirlangan. Shuningdek, Busoni, Kapell va Mariya Kallas musobaqalarida, hamda 1998-yilda boʻlib oʻtgan Palm Beach Invitational va 2000-yildagi Nyu-Orleans International musobaqalarida bosh sovrinlarni qoʻlga kiritgan. Aspen musiqa festivalidagi debyut chiqishi hamda Fransiya, Germaniya, Italiya va Buyuk Britaniyadagi yozgi festivallardagi chiqishlari, Van Cliburn tanlovida gʻolib chiqishiga yordam bergan.

Taʼlimi 
Oʻzbekistonning Toshkent shahrida musiqachi oilasida tugʻilgan. Ioudenitch pianino chalishni yetti yoshida boshlagan. Toshkentdagi Uspenskiy nomidagi musiqa maktabida Natalya Vasinkina bilan, Madriddagi Reina Sofia musiqa maktabida Dmitriy Bashkirov va Galina Eguizarova bilan, Caddenbabiadagi Xalqaro fortepiano tayyorlov kursida (hozirgi Lake Como xalqaro fortepiano akademiyasi) Karl Ulrix Schnabel, William Grant Naboré, Murray Perahia, Leon Fleisher, Fou Ts’ong va Rosalyn Tureck bilan tahsil olgan.

Oilasi 
Rafiqasi Tatiana (pianinochi). Ularning Maria Ioudenitch ismli qizi bor. U skripkachi.

Ish faoliyati 
Ioudenitch butun Yevropa, Amerika Qoʻshma Shtatlari va Osiyoda konsertlarda chiqishlar qilgan va James Conlon, Valery Gergiev, Mikhail Pletnev, Asher Fish, Vladimir Spivakov, Gunther Herbig, Pavel Kogan, James DePreist, Michael Stern kabi koʻplab xalqaro dirijyorlar bilan hamkorlik qilgan. Vashingtondagi Milliy simfoniya, Myunxen filarmoniyasi, Mariinskiy orkestri, Rochester filarmoniyasi, Rossiya milliy filarmoniyasi, Fort-Uort simfoniyasi kabi orkestr jamoalari bilan ham birga ishlagan.

Shuningdek, Takács, Prazák and Borromeo torli cholgʻu asbobidan tashkil topgan guruh bilan chiqish qilgan hamda Missuri shtatining Kansas shahridagi Park universiteti Park Piano Trio jamoasining tashkiliy guruh aʼzosi hisoblanadi. Ioudenitch Lake Como Xalqaro pianino akademiyasida mahorat darslari berish uchun taklif qilingan eng yosh pianinochi hisoblanib, uyerda vitse-prezident lavozimida ishlagan. Hozirda Park universitetining musiqa/fortepiano kafedrasi dotsenti va Oberlin musiqa konservatoriyasining dotsenti.

Mukofotlari 
 Busoni xalqaro pianino tanlovida uchinchi oʻrin (1991)
 Van Cliburn nomidagi oʻn birinchi xalqaro pianino tanlovi (2001)
 Nancy Lee va Perry R. Bass oltin medali.
 Steven De Groote Memorial mukofoti eng yaxshi ijro uchun.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Saodat Ismoilova

Saodat Ismoilova (1981-yili tugʻilgan) – oʻzbek kinorejissyori.
Uning ijodi Markaziy Osiyo ayollari tarixiga bagʻishlangan. Toshkent davlat universitetining kino ijodkorligi fakultetini tamomlab, Yevropaga koʻchib oʻtgan. U yerda Markaziy Osiyo madaniyati haqidagi filmlarni namoyish qila boshlaydi. Saodat birinchi boʻlib Amsterdamdagi EYE Filmmuseum mukofotiga sazovor boʻlib, Oʻzbekiston tarixini hikoya qiluvchi „Zuxra“ video instalyasiyasini chiqarishi bilan xalqaro eʼtirofga erishgan. 2014-yilda Berlin xalqaro kinofestivalida oʻzining birinchi badiiy filmi „40 kunlik sukunat“ filmining premyerasi boʻlgan. Unda eng yaxshi debyut filmi nominatsiyasiga sazovor boʻladi. Keyin Norvegiyaning zamonaviy sanʼat idorasida va fransuz zamonaviy sanʼat studiyalaridan biri Le Fresnoyda bir qancha qisqa metrajli filmlarni suratga olgan.

Hayoti 
U 1981-yilda Toshkent shahrida (Oʻzbekiston SSSR) tugʻilgan. Yoshligidanoq, oʻzbek kinematografi boʻlgan. Saodat otasi va ertakchi buvisidan ilhomlanib, kinoga ishtiyoqini oshirgan. Ismoilova Oʻzbekiston davlat sanʼat va madaniyat institutida kino yoʻnalishi boʻyicha tahsil olgan. Institutda sovet kinoijodkorlari Sergey Parajanov va Andrey Tarkovskiy ijodiga muxlislik qilgan. Ular sovet realizmining oʻrnatilgan uslubidan chiqib, ekspressionistik va ekzistensializm mavzularini yoʻlga qoʻygan sovet kinoijodkorlaridan edi. 1999-yilda Toshkent kinofestivalida bosh mukofotga sazovor boʻladi.

Markaziy Osiyodagi loyihalari 
Ismoilova 2019-yilda Toshkentdagi Zamonaviy sanʼat markazida (CCAT) „Qoʻrgʻon Chirog“ nomli koʻrgazmasini oʻtkazgan. Shuningdek, Toshkentda bir yil davom etgan zamonaviy sanʼat boʻyicha taʼlim dasturini tuzadi. Keyingi yili esa Osiyo kino arxivi uchun „Oʻzining besh hayoti“ filmini suratga olib, filmda Oʻzbekiston ayollari tarixini aks ettirgan edi.

Uslubi 
Uning filmlari Markaziy Osiyo tarixiga alohida eʼtibor berib, ayollarning tarixi va madaniy amaliyotiga bagʻishlangan. Filmlar sekin tempi va ritmik tahrirlash uslubi tufayli „hipnotik“ deb ham taʼriflangan.

Havolalar 

 IMDB
 Mening filmlarim
 FilmPortal
 Facebook
 Instagram

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
XXI asrda Oʻzbekiston ayollari
1981-yilda tugʻilganlar
O‘zbekiston kinorejissyorlari
Nikolay Tomskiy

Nikolay Vasilyevich Tomskiy (asl ismi – Grishin; 1900-yil 7-dekabr, Rossiya imperiyasi, Novgorod viloyati, Starorusskiy tumani, Ramushevo qishlogʻi – 1984-yil 22-noyabr, Moskva, SSSR) – sovet haykaltaroshi, monumentalist, oʻqituvchi. SSSR Badiiy akademiyasining prezidenti (1968—1983). SSSR Badiiy akademiyasining akademigi (1949; muxbir aʼzosi 1947). Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1970). SSSR xalq artisti (1960). Lenin ordeni (1972), beshta Stalin mukofoti (1941, 1947, 1949, 1950, 1952) va SSSR Davlat mukofoti (1979) laureati.

Hayoti 
Nikolay Grishin 1900-yil 7-dekabrda Ramushevo qishlogʻida (hozirgi Rossiyaning Novgorod viloyati, Starorusskiy tumani) temirchi oilasida tugʻilgan.

Otasi 1914-yilda frontga ketganligi sababli Birinchi jahon urushining deyarli barcha yillarida oila boshligʻi boʻlgan. Fuqarolar urushi boshlanishi bilan u Qizil Armiya safiga chaqirilgan, jang qilgan va yaralangan.

Ramushevoda deyarli 20 yil yashadi. Keyinchalik u Staraya Russaga koʻchib oʻtdi, tasviriy sanʼatga qiziqish sabab koʻp qirrali isteʼdodli shaxs, rassom, sayohatchi Vasiliy Semyonovich Svarogning tashabbusi va saʼy-harakatlari bilan tashkil etilgan Xalq uyining drama toʻgaragiga kirdi. Unga haykaltaroshlik bilan shugʻullanishni maslahat bergan V. S. Svarog boʻlgan.

Demobilizatsiyadan soʻng, 1923-yilda u Petrogradga (hozirgi Sankt-Peterburg) borib, u yerda Sanʼat-pedagogika kollejining (hozirgi N. K. Rerich nomidagi Sankt-Peterburg rassomlik maktabi) haykaltaroshlik boʻlimiga oʻqishga kirdi, uni 1927-yilda tugatdi. Uning rahbari Vsevolod Vsevolodovich Lishev edi. U birinchi ishini 1925-yilda Leningrad inqilob muzeyida V. I.Lenin xotirasiga bagʻishlangan koʻrgazmada namoyish etgan. 1920—1930-yillarda u Leningradda monumental va dekorativ haykaltaroshlikni tiklashda ishtirok etdi, XIX asr rus haykaltaroshlik maktabining anʼanalarini oʻrgandi. Bu vaqtda rassom S. M. Kirov haykali ustida ishlayotgan edi (1935-yilda Leningraddagi shu nomdagi tuman kengashi binosi yaqinidagi Kirov maydonidagi yodgorlik loyihalari boʻyicha Butunittifoq tanlovi eʼlon qilingan edi. Haykaltarosh N. V. Tomskiy va meʼmor N. A. Trotskiy gʻalaba qozongan). Yodgorlik 1938-yil 6-dekabrda ochilgan. Poydevorda fuqarolar urushi va mehnat mavzusiga bagʻishlangan barelyeflar oʻrnatilgan. Ushbu ishi uchun SSSRning Stalin mukofoti bilan taqdirlangan. U 1937-yilda haykaltarosh „A.Busigin“ haykalini (gips) yaratdi.

Nikolay Vasilyevich Tomskiy 1984-yil 22-noyabrda Moskvada vafot etdi. U Novodevichy qabristoniga dafn etilgan (10-uy).

Mashhur ishlari 
 Moskvadagi Gʻalaba koʻprigining haykaltaroshlik dizayni (1943-yil),
 Leningraddagi V. I. Lenin yodgorligi (1949-yil),
 Toshkentda V. I. Lenin haykali (1979-yil).

Manbalar 

Kishilar
Sovet haykaltaroshlari
SSSR oʻqituvchilari
Rossiyalik haykaltaroshlar
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Lenin ordeni sohiblari
Oktabr Inqilobi ordeni sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Leningrad mudofasi uchun medali sohiblari
Lenin mukofoti laureatlari
SSSR Davlat mukofoti laureatlari
Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
KPSS XXIV syezdi delegatlari
KPSS XXV syezdi delegatlari
KPSS XXVI syezdi delegatlari
Olga Mizgireva

Olga Fominichna Mizgireva (, 1908 – 1994) – turkmanistonlik rassom va botanik.

Hayoti 
Mizgireva 1908-yili Toshkentda tugʻilgan. Uning oilasi Turkmaniston janubi-gʻarbidagi Garrigala qishlogʻidan boʻlgan. U bolaligida rasm chizishga qiziqish koʻrsatib, Ashxoboddagi yosh isteʼdodlar uchun UShIV eksperimental maktabida oʻqigan. Maktab direktori Aleksandr Vladichik uning turmush oʻrtogʻi boʻladi. Uning sanʼati yorqin ranglarda boʻyalgan anʼanaviy turkman naqshlariga asoslangan edi. Hozirda „Issiqlik“, „Turkman qizlari“, „Ijod gilami“, „Toʻrt xotin“ nomli kartinalari Turkmaniston tasviriy sanʼat muzeyida namoyish etilmoqda.

U 1934-yilda Niderlandiyaning buyrugʻiga binoan akademik Nikolay Vavilov tomonidan lolalarning turlari toʻplamini koʻrsatish uchun oʻziga vazida olgan. Ishga bir necha minglab chizmalar kiritilgan. Mizgireva oʻzining Garrigal tumaniga qaytib, Federal qishloq xoʻjaligi institutining Turkmaniston ilmiy-tadqiqot stansiyasida laborant boʻlib ishlay boshlaydi. Keyin butun umri davomida u yerda qolgan. U 1944-yili stansiya direktori lavozimini egallab, bu lavozimni 1981-yilda nafaqaga chiqqunga qadar butun faoliyati davomida saqlab qolgan. 1973-yilda Sunt-Hasardag qoʻriqxonasi sifatida ochilgan Kopet-Dag togʻlarida Zapovednik (milliy bogʻ)ni barpo etishga koʻp yillar sarflaydi.

Olga Mizgireva 1938-yili Kopet-Dag hududidan turkman mandrakesi, Mandragora turcomanica, mandrakaning noyob turini kashf etganligi bilan bogʻliq.

Manbalar

Tashqi havolalar 

 Relikt. Iz podlinnyx tarixiy Russkoy Aii , Turkmaniston xronikasi 
 Olga Mizgirevaning rasmlari

Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Toshkentlik olimlar
1994-yilda vafot etganlar
1908-yilda tugʻilganlar
Toshkentlik rassomlar
Turkmaniston kishilari
Igor Zeyger

Igor Zeyger (1977-yilda tugʻilgan) – oʻzbekistonlik, isroillik va italiyalik fotosuratchi. Kurator.

Hayoti 
Igor Zeyger 1977-yilda Toshkent shahrida (Oʻzbekiston) muhandis Mark Zeyger va maktab oʻqituvchisi Larisa Yavets oilasida tugʻilgan. Toshkent axborot texnologiyalari universitetining aloqa magistraturasini tamomlagan. Zeyger 2000-yili Isroilga koʻchib kelib, avval Ramat Xashofet kibutsida, keyin Rehovotda yashagan. 2011-yilda Tel-Avivga koʻchib oʻtib, oʻz vaqtini navbatma-navbat Italiya va Yaffada ishlash bilan oʻtkazadi.

Faoliyati 
Igor Zeyger avtodidakt sifatida faoliyatini hujjatli fotografiyadan boshlagan. Studio Gavra fotosuratlar maktabida Sagit Zluf Namir sinfida oʻqib, maktabni 2012-yilda tamomlagan. Uning ustozlari David Adika, Gaston Zvi Ickowicz va Nissan N. Perez boʻlgan. 2015-yil aprel oyida Zeygerning rasmi xalqaro „Israeli Lens“ jurnalining muqovasida chop etiladi. Igorning fotosurati Pako Anselmining „Karam: A Matter Of Karma“ hujjatli filmi uchun poster surati sifatida tanlangan. Dastlab, 2016-yili TLVFestda namoyish etilgan edi. Keyinchalik, u Yaffada yashab, ish faoliyatini olib boradi.

Zeyger Qirollik sanʼat jamiyati aʼzosi. Shuningdek, Isroil tasviriy sanʼatkorlar uyushmasi va Qirollik fotosuratlar jamiyati aʼzosi. 2018-yilda ikki rassom hamkasbi Mariya Rosenblatt va Erika Tal-Shir bilan birgalikda Beam Collective badiiy kooperativiga asos solgan.

Kuratorlik faoliyati 

 2015-yil – „Same as You“, „Mazeh 9“ shahar galereyasi, Tel-Aviv.
 2016-yil – „Faces. Israeli Portrait in classical and modern view“, Mansion House galereyasi, Tel-Aviv.
 2017-yil – „Nonplace: dance and movement“, Zamonaviy sanʼat markaziy galereyasi, Tel-Aviv.
 2020-yil – „Eros and Thanatos“, „Beam Collective“ galereyasi. Jaffa.
 2020-yil – „Curated by Social Networks“, „Beam Collective“ galereyasi, Jaffa.
 2021-yil – „Same as You. Take Two“, „Beam Collective“ galereyasi, Jaffa.
 2022-yil – „ Ansel Adams, Photographs of Japanese-American Internment at Manzanar“, „Irratsional yorugʻlik“ galereyasi.

Toʻplamlari 
Igor Zeygerning asarlari Hayfa sanʼat muzeyi, Quddus shahar kutubxonasi, Yeiser sanʼat markazi, Klostergalerie muzeyi, Zehdenikning doimiy kolleksiyalarida, Karib dengizi sanʼat muzeyi, Puerto-Riko va Buyuk Britaniya hukumati sanʼat toʻplami.

Bibliografiyasi 

 
 „UN//TITLED“, An Anthology of Queer Contemporary Art (2016-2020). Published by „Balaclava.q“

Manbalar

Havolalar 

 Igor Zeiger
 Igor Zeiger  Amerika-Isroil madaniyat fondi haqida

Yashayotgan insonlar
1977-yilda tugʻilganlar
Toshkent shahrida tugʻilganlar
16-aprelda tugʻilganlar
[[Turkum:
Farux Ruzimatov

Farux Sadullayevich Ruzimatov (, 1963-yil 26-iyunda tugʻilgan) – oʻzbek-rus balet artisti. Roʻzimatov hozirgi kunda 2018-yildan buyon Oʻzbekistonning Toshkent shahridagi Navoiy teatri qoshidagi balet teatrining badiiy rahbari boʻlib ishlab kelmoqda. U raqs boʻyicha oʻttiz yildan ortiq shugʻullanib, asosan Mariinskiy teatrida faoliyat olib borgan. Teatrda kompaniyaning bosh raqqosasi va badiiy rahbar yordamchisi boʻlgan.

Hayoti 
Roʻzimatov 1963-yil 26-iyunda Toshkent shahrida tugʻilgan.

U 1973-yili Leningraddagi Vaganova akademiyasiga oʻqishga kirib, u yerda Gennadiy Selyutskiy qoʻl ostida tahsil olgan. 1981-yili oʻqishni tamomlagandan soʻng, Kirov baletida raqsga tusha boshlaydi va 1986-yilda bosh raqqosa boʻlgan.

Mukofotlari 

 Rossiyada xizmat koʻrsatgan artist (1995)
 Rossiya xalq artisti (2000)
 Tojikistonda xizmat koʻrsatgan artist (1988)
 Oltinchi Varna xalqaro tanlovining kumush medali sovrindori (1983)
 Parij raqs akademiyasining maxsus diplomi
 Prix Benois de la Danse (1997)
 Baltika mukofoti sovrindori (1998)

Manbalar

Tashqi havolalar 

  (Russian and English)
  (Russian and English)

Yashayotgan insonlar
1963-yilda tugʻilganlar
Toshkentlik raqqosalar
Turkiy davlatlar tashkiloti bayrogʻi

2012-yil 23-avgustda Bishkekda boʻlib oʻtgan 2-sammitida Turkiy Davlatlar Tashkilotining bayrogʻi, oldin Turkiy Kengash bayrogʻi qabul qilingan va 2012-yil 12-oktyabrda rasman koʻtarilgan.

Bayroq oʻzida asl toʻrt aʼzoning ramzlarini birlashtiradi: Qozogʻiston bayrogʻining ochiq koʻk rangi, Qirgʻiziston bayrogʻining quyoshi, Ozarbayjon bayrogʻining yulduzi va turk bayrogʻining yarim oyi.

Yana qarang 

 Turkiy davlatlar tashkiloti

Manbalar 

Xalqaro tashkilotlar bayroqlari
Alisa Yoffe

Alisa Danilovna Yoffe (. 1987-yil, Toshkent) – rus rassomi.

Tarjimai holi 
Alisa Yoffe 1987-yilda Toshkent (OʻzSSR) shahrida tavallud topgan.

2005–2007-yillarda MMSIdagi Yuriy Shabelnikovning ustaxonasiga borib turgan.

Danilovna 2007–2008-yillarda Moskvada zamonaviy sanʼat institutida tahsil olgan.

2008-yildan 2009-yilgacha Anatoliy Osmolovskiyning seminarlarida ishtirok etgan.

Alisa 2015-yilda Rossiyadagi eng istiqbolli yosh rassomlardan biri deya Forbes jurnalida nomi chiqqan.

2015-yilda „Pank-Franksiya Krasnix Brigad“ guruhi uchun „Pesni dlya Margeriti Kagol“ albomining muqovasini yaratdi.

Rassom 2018-yilda Rossiyaning 49ART sarmoyaviy sanʼat reytingiga kiritilgan.

Alisa 2017-yildan 2019-yilgacha COMME des GARÇONS moda brendi bilan hamkorlik qilgan. Shuningdek, Maison Margiela, Cartier, Bonne Suits va Virronen brendlari bilan ishlagan.

2019-yilda fotograf Igor Muxinning „Moscow Light“ kitobi uchun muqova muallifi boʻlgan.

Yoffe 2020-yilda The Art Newspaper Russia ekspertlar va hakamlar hayʼati ishtirokida Rossiyadagi yosh sanʼat reytingini tuzdi. Alisa Yoffe 4-oʻrinni egallagan eng istiqbolli 50 ta rassom qatoriga kirdi. Oʻsha yili Afisha Daily veb-sayti uni Rossiyaning eng yaxshi yosh rassomlari oʻntaligiga kiritdi.

Rassom COSMOSCOW, SAM FAIR, DA! zamonaviy sanʼat yarmarkalarida qatnashgan.

Hozirda rassom Tbilisida (Gruziya) yashaydi va ishlaydi.

Mukofoti va unvonlari 
Alisa Yoffe Iosef Brodskiy fondi stipendiyasi (2017) va Demyan Bedniy nomidagi „Levaya perspektiva“ mukofoti sohibasi (2021).

Shaxsiy koʻrgazmalari 
Alisa Yoffe 2022-yil – „No war“, Gruziya parlamenti, Tbilisi;

2022-yil – „Kletka“, TsTI Fabrikasi, Moskva;

2021-yil – „Sluchay“, TsTI Fabrikasi, Moskva;

2021-yil – „Penisi“, TsTI Fabrikasi, Moskva;

2021-yil – „Lenta novostey“, TsTI Fabrikasi, Moskvada shaxsiy koʻrgazmalarini oʻtkazgan.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1987-yilda tugʻilganlar
29-dekabrda tugʻilganlar
Aleksandar Stoimirović

Aleksandar Stoimirović (; 1982-yil 11-dekabr) – serb sobiq futbolchisi. Toshkentning „Lokomotiv“ jamoasi bosh murabbiyi.

Faoliyati 
SR Serbiya, Yugoslaviya SSSRning Kragujevac shahrida tugʻilgan Stoimirovich oʻz faoliyatini Radnički Obrenovac bilan boshladi va 2004 yilning yozida Xayduk Kula bilan shartnoma imzoladi, ikki yildan soʻng bu yerda 2006-yilning noyabrida Ukrainaning „Vorskla“ klubi bilan imzolandi. Bir yarim yildan soʻng Vorsklani tark etdi va 2008 yilning iyul oyida Chernomorets bilan shartnoma imzoladi. U 2009-yil 8-oktabrda „Shalke 04“ ga sinov tariqasida qoʻshildi va ikkita oʻrtoqlik oʻyinida ishtirok etadi.

Keyinchalik Stoimirović Serbiya Superligasida FK Chukarichki va FK Borac Chachak bilan, Ruminiya va Vengriya oliy ligalarida, Petrolul Ployeshti va Pechsi Mechsek FC jamoalari safida oʻynagan. 2013-yilning yozida u Serbiyaga qaytib keldi va oʻzining tugʻilgan oʻsgan shahri, FK Radnički 1923 klubi tarkibida oʻynagan.

Murabbiylik faoliyati 
Futbolchilik faoliyatini yakunlaganidan soʻng jismoniy tayyorgarlik boʻyicha murabbiy sifatida oʻqidi va FK Radnichki, FK Gruza, FK Lokomotiv Serbiya, FK Sloga jamoalarida faoliyat yuritgan 2021-yilda Oʻzbekiston Pro ligasida ishtirok etayotgan Fargʻonaning „Neftchi“ jamoasida boshladi. Fargʻona klubida bir mavsum davomida Ilhom Moʻminjonovga yordamchi sifatida faoliyat yuritdi. Bir yillik faoliyatda „Neftchi“ jamoasi bilan Pro liga gʻolibligini qoʻlga kiritgan murabbiy, 2022-yilda Oʻzbekiston Superligasining boshqa bir jamoasi, Namanganning „Navbahor“ klubida bosh murabbiy Samvel Babayanga jismoniy tayyorgarlik boʻyicha yordamchi sifatida faoliyat olib bordi.

2023-yilgi mavsumda Olmaliqning „AGMK“ jamoasida Mirjalol Qosimovga yordamchi murabbiy sifatida faoliyat olib borgan. 2024-yildan Toshkentning „Lokomotiv“ jamoasi bosh murabbiyi. Yanvar oyida klubda Stoimirović Pro litsenziyasi boʻlmaganligi sababli katta murabbiy lavozimiga tayinlangan.

Manbalar

Havolalar 

 Aleksandar Stoimirović at RomanianSoccer.ro (in Romanian)
 
 Profile and stats at Srbijafudbal
 Early career on another page of Srbijafudbal
 Aleksandar Stoimirović Stats at Utakmica.rs
 Aleksandar Stoimirović Transfermarkt

1982-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Erkak futbol yarim himoyachilari
Serbiyalik erkak futbolchilar
Gretsiyadagi chet ellik erkak futbolchilari
Ukraina Premyer-ligasi futbolchilari
Oʻzbekistonda chet ellik futbol murabbiylari
Lokomotiv Toshkent futbol klubi murabbiylari
Salimiyya takyasi

Salimiyya Takiyasi () – takiya (Usmonlilar davridagi arabcha takyaxonaning nomi, soʻfiylar monastiri sifatida xizmat qilgan) Damashqning as-Solihiyya shahrida joylashgan inshoot.

Majmua 924-1518-yilda Usmonlilar sultoni Salim I tomonidan Misrni zabt etgandan keyin ibn Arabiy qabri yonida qurilgan. Salimiyya takiyasi „Suriyadagi birinchi Usmonli binosi“ hisoblanadi. Biroq, uning qurilish uslubi mamluklarga ham, Usmonlilarga ham xos emas, balki mahalliy meʼmoriy uslublar asosida bunyod etilgan boʻlishi mumkin (keyinchalik Sulaymoniya Takiyasidan farqli boʻlgan Usmonli meʼmorchilik uslubi Damashqqa kirib borgan).

Salimiyya takiyasi masjid (ibn Arabiy masjidi) va unga qarama-qarshi qilib qurilgan imoratdan iborat.

Eslatmalar

Manbalar 

Damashq
Usmonli takyalari
Damashqdagi bino va inshootlar
Toshkent akvaparkidagi koʻl

Akvapark, ilgari Gʻalaba bogʻidagi koʻl, gʻalaba koʻli () – Toshkent shahri Yunusobod tumanidagi sunʼiy koʻl. Boʻzsuv kanali suvlari bilan toʻyinadi.

Geografik joylashishi 
Toshkent akvaparki koʻli Toshkentning Yunusobod tumanida, Amir Temur koʻchasining chap tomonida joylashgan. Gʻarbida „Bodomzor“ joylashgan. Koʻlga shimolda joylashgan Boʻzsuv kanalining suvlari kelib quyiladi. Koʻl shimoli-sharqdan janubi-gʻarbga qarab choʻzilgan va uzunchoq shaklga ega. Toshkent akvaparki koʻlining shimoliy qismida sohilga koʻpriklar orqali bogʻlangan orolcha joylashgan.

Tarixi 
Toshkent akvaparkidagi suv havzasi odatda koʻl deb nomlanadi, ammo koʻl sunʼiy yaratilgan. Koʻl bilan oʻrmon bogʻi qurilishi 1947-yilda boshlangan (boshqa maʼlumotlarga koʻra 1946-yil). Boʻzsuv shahridan qadimgi Chauli ariqining ketishi yaqinidagi choʻlda joylashgan. Chauli atrofida choʻzilgan suv havzasi qazilib, uning qirgʻoqlari daraxtzorlar bilan obod etilgan. Akvaparkdagi koʻl nomi SSSRning Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabasi sharafiga qoʻyilgan.
 Sovet yillarida gʻalaba koʻlida qayiqlar toʻxtash joyi, plyaj va dam olish maskanlari faoliyat koʻrsatgan. Plyaj yoshlarning koʻp keladigan mashhur joylaridan biri boʻlgan. 1980-yilda ushbu hududda „gʻalaba“ madaniyat va dam olish bogʻi joylashib, keyinchalik esa uning yerlari Oʻzbekiston SSR VDNXga Park zonasi sifatida berilgan.

Hozirgi holati 
Hozirgi vaqtda Parkning Yunusobod tumanidagi qismi yopilgan. Koʻlning bir qismi Toshkent akvaparki hududida joylashib, uning chap qirgʻogʻida esa Yapon bogʻi joylashgan. Ikkala bogʻga ham tashrif buyurish pullik. Faqat akvaparkga qarama-qarshi boʻlgan qirgʻoq qismi devor bilan oʻralmagan. Koʻlda yovvoyi oʻrdaklar yashaydi.

Manbalar 

Sunʼiy koʻllar
Boʻzsuv
Toshkent koʻllari
Toshkent istirohat bogʻi va parklari
Farrux Berdiyev

Farrux Berdiyev (; 14-may 1991-yil, Xoʻjand) – 2007-yil 20-avgustda Janubiy Koreyada boʻlib oʻtgan FIFA U-17 Jahon chempionati 2007 musoboqasi guruh bosqichida AQSh termasiga qarshi oʻyinda gʻalaba qozongan tojikistonlik futbolchilardan biri.

Faoliyati 
Farrux faoliyatini dastlab Toshkentda, Chigatoydagi futbol akademiyasida boshlagan. Birinchi murabbiyi Ahmad Ubaydullayev. Futbolchilik faoliyatida Regar-TadAZ va Xoʻjand jamoalarida oʻynagan. 2007-yil Tojikiston U-17 terma jamoasi tarkibida FIFA U-17 Jahon chempionati 2007 musoboqasida ishtirok etgan va 1/8 final bosqichiga yetib borishida katta hissa qoʻshgan.

Murabbiylik faoliyati 
2015-yil futbolchilik faoliyatini yakunlaganidan soʻng Xoʻjandning „Xoʻjand“ jamoasida darvozabonlar murabbiyi sifatida faoliyatini boshlagan. Xoʻjand klubida bosh murabbiy boʻlib ishlagan Noʻmonjon Yusupov va Vitaliy Levchenkolarga 2015-yildan 2020-yilgacha darvozabonlar oʻyingga tayyorlash boʻyicha yordamchilik qildi. 2020-yilgi mavsumdan Dushanbening „Istiqlol“ jamoasida ishladi va 2022-yilgi mavsumgacha darvozabonlar murabbiyi boʻlib ishlagan. 2022-yil yoz oyida Vitaliy Levchenkoning yordamchi murabbiyi sifatida „Neftchi“ jamoasi murabbiylar shtabidan joy oldi.

Manbalar

Havolalar 

 Maʼlumotlar FIFA rasmiy veb-saytida 
 Tojikistonning jahon chempionatidagi ilk gʻalabasi  2007-yil
 Farrux Berdiyev Transfermarktda murabbiy profili
 Farrux Berdiyev Soccerwayda murabbiy profili
 Farrux Berdiyev Footballfacts

14-mayda tugʻilganlar
1991-yilda tugʻilganlar
Xoʻjandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Alifbo boʻyicha futbolchilar
Alifbo boʻyicha futbol murabbiylari
Erkak futbol darvozabonlari
Tojikistonlik erkak futbolchilar
Futbolchilar haqidagi chala maqolalar
Xoʻjand klubi futbolchilari
Regar-TadAZ klubi futbolchilari
Tojikiston murabbiylari
Alifbo boʻyicha sportchilar
Qo‘yliq qishlog‘i

Qoʻyliq qishlogʻi – hozirgi Toshkent shahrining Qoʻyliq mavzesi oʻrnida mavjud boʻlgan qishloq. Qishloq XIX asr ikkinchi yarmida Toshkentdan 2 versta (taxminan 2 km) masofada joylashgan edi.

Nomlanishi 
Qishloq va unga tutash hududlarning „Qoʻyliq“ deb nomlanishi haqida, asosan, uchta fikr mavjud. Aholi, koʻpincha, avvallari bu yerlarda qoʻy bozori boʻlgan, shu sababli ham „qoʻyliq“ deb nomlanadi, deb tahmin qilib kelsa, baʼzi olimlar bu yerda suv quyilish joyi boʻlgan, shuning uchun „qoʻyliq“ – bu „suv quyilishi joyi“ deb izoh beradilar. Biroq, fanda yana bir fikr mavjud boʻlib, „qoʻyliq“ soʻzi antropotoponim ekani taʼkidlanadi. Aniqrogʻi mazkur hududda XVII asrda taniqli shaxs Qoʻyliq ota yashab oʻtgan, bu yerda, hatto, uning qabristoni ham mavjud. Shu bois ushbu joylar uning nomi bilan atalgan.

Tarixi 
XIX asrning oxirlarida Qoʻyliq Qurama uyezdining markazi hisoblangan. Mazkur uyezd Sirdaryo harbiy gubernatorining 1868-yil 20-oktyabrdagi buyrugʻiga binoan, Toshkent uyezdidan Toshkent shahri alohida maʼmuriy birlik sifatida ajralib chiqqanidan soʻng tashkil etilgan. Dastlab uyezd boshqarmasi Toʻytepada, keyinchalik esa 1869-yili Qoʻyliq qishlogʻiga koʻchirilgan va bu yerda 1887-yilgacha boʻlgan. „Turkiston oʻlkasi boshqaruvi haqida“gi 1886-yilgi Nizomga koʻra Qurama uyezdi 1887-yil 1-yanvarda Toshkent uyezdi deb nomlana boshlandi va uyezd boshqarmasi Qoʻyliqdan Toshkentga koʻchirildi.

XIX asrning oxirlarida qishloqda butun uyezd uchun bitta dorixona va uning qoshida tibbiy qabul punkti, telefon tarmoqlari, masjid, madrasa, pristav (uyezd boshqaruvchisi) idorasi boʻlgani maʼlum. Toshkent shahri bilan bogʻlovchi yoʻl Qoʻyliq shoxkoʻchasi (koʻproq shahar hududidagi Salor arigʻigacha boʻlgan qismi) va Qoʻyliq shossesi (Salordan Chirchiqqacha boʻlgan qismi) deb atalgan. Qoʻyliq shoxkoʻchasi shahar markazidan boshlanib to shahar tashqarisida, janubda joylashgan Qoʻyliq qishlogʻigacha davom etardi. Mazkur yoʻl shaharni uyezd markazi bilan bogʻlagani tufayli, unga maʼmuriyat tomonidan katta eʼtibor qaratilgan.

Koʻpayib borayotgan yevropalik shahar aholisi ham koʻproq Nikolskoye va Qoʻyliqqa tomon yoʻnalishlarda oʻziga uy-joylar qurib oʻrnashgan. Jumladan, arxiv hujjatlaridan maʼlum boʻlishicha, Qoʻyliq shossesining uzunligi Toshkentdan Chirchiq stansiyasigacha 10 versta 319 ½ sajen boʻlgan. Deyarli butun yoʻlga tosh yotqizilgan, Salordan Qoʻyliqqacha boʻlgan qismida shosse 1877-yili qurilgan va 1878-yili unga toʻqqizta koʻprik oʻrnatilgan. 1892-yilga kelib koʻpriklar soni 25 taga yetgan.

Manbalar 

Toshkent qishloqlari
Tarixiy qishloqlar
Uyezd markazlari
Toshkent tarixi
Andris Liepa

Andris Marisovich Liepa (; 1962-yil 6-yanvar, Moskva, SSSR) – sovet va rus balet solisti, teatr rejissyori va prodyuseri, Rossiya Federatsiyasi xalq artisti (2009). Otasi SSSR xalq artisti Maris Liepa nomidagi xayriya fondi asoschisi.

Hayoti 
Andris Liepa 1962-yil 6-yanvarda Moskvada SSSR xalq artisti Maris Liepa va Moskva drama teatri aktrisasi Margarita Jigunova oilasida tugʻilgan. Uning ismini bobosi Andrey Liepa sharafiga qoʻygan. Opasi – Ilze Liepa balet raqqosi, aktrisa, Rossiya Federatsiyasi xalq artisti (2002), oʻgay opasi – Mariya Liepa, opera xonandasi.

Bolaligida Andris qishki va yozgi taʼtilni otasining Rigadagi uyida, buvisi Liliya va bobosi Andrey Liepa bilan birga oʻtkazgan. Rigada balet bilan shugʻullana boshlagan.

1981-yilda u IV Xalqaro balet tanlovi laureati boʻldi.

Kollejni tugatgach, u Katta teatr baletining solisti boʻldi. Ushbu truppadagi sakkiz yillik faoliyati davomida u teatr klassik repertuaridagi baletlarda bosh rollarni ijro etgan. U Vashingtondagi spektakl chogʻida ogʻir jarohat olib, sahnani tark etdi.

Keyinchalik Kreml balet teatrining badiiy rahbari va bosh xoreografi sifatida faoliyatini olib borgan. Ketma-ket 17 yil davomida u Moskvadagi Gostiniy Dvorda yangi yil archalari va yangi yil toʻplarini oʻtkazish uchun masʼul oʻlgan.

1990-yillarda Latviya milliy operasi direktori Andrey Jagars Rigaga, „Petrushka“, „Olovli qush“ va „Rossiya fasllari“ operasida Shehrazadani sahnalashtirgan Andris Liepani hamkorlikka taklif qiladi.

1999-yil iyun oyida Latviya Respublikasi Seymi Andris Liepaga maxsus xizmatlari uchun Latviya fuqaroligini berdi.

2007-yilda u Latviyaning eng oliy mukofoti – "Uch yulduz" ordeni bilan taqdirlangan.

2019-yil 16-yanvardan 2022-yil 22-sentyabrgacha – Alisher Navoiy nomidagi Oʻzbekiston Davlat akademik katta teatrining badiiy rahbari va bosh xareografi boʻlgan.

2014-yilda Andris Liepa „Andris Liepa Production“ madaniyat va taʼlim sohasidagi loyihalar va dasturlarni ishlab chiqish markazi, shuningdek, Rossiya hamda chet ellarda gastrol dasturlarini tashkil etuvchi, gala-konsertlar oʻtkazadigan prodyuserlik markazini tashkil etdi.

2018-yilda Rimdagi Palazzo Polida boʻlib oʻtgan „Rossiya Rim“ xalqaro madaniyat festivali laureati boʻldi.

Mukofotlari 
 1981-yil – Moskva xalqaro musobaqasida oltin medal (yoshlar guruhi)
 1985-yil – Moskva xalqaro musobaqasining kumush medali
 1986-yil – Jeksondagi xalqaro tanlovda Gran-pri, Missisipi (AQSh).
 1986-yil – RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist
 1998-yil – „Rossiya kinosining oltin tasmasi“
 2007-yil 22-oktyabr – "Uch yulduz" orden (Latviya)

Manbalar 

Hurmat ordeni sohiblari (Rossiya)
Moskvada tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1962-yilda tugʻilganlar
6-yanvarda tugʻilganlar
Dmitriy Liskov

Dmitriy Yuryevich Liskov (13-oktyabr, 1977-yil, Toshkent) – rus yozuvchisi, jurnalisti, teleboshlovchi. „Zvezda“ va „Perviy kanal“ telekanallari loyihalari bosh muharriri. Rossiya jamoat televideniyesida Dmitriy Liskov bilan „OTRAJENIYE“ mualliflik dasturini va „PRAVDA! DA?“ ijtimoiy-siyosiy tok-shousini olib borgan.

Biografiyasi 
Liskov 1977-yil 13-oktyabrda Toshkent shahrida tavallud topgan.

Dmitriy Yuryevich Bauman nomidagi MSTUda materiallar va texnologiyalar fakultetida tahsil olgan.

2005-yildan 2006-yilgacha RIA Novosti axborot agentligida Internet-loyihalar direksiyasining Maxsus loyihalar boʻlimi muharriri sifatida ishlagan. RIA Novosti maxsus loyihalari uchun kompyuter grafikasi ustida ishlagan.

Liskov 2006-yilda RIA Novosti agentligida ishlagan vaqtida Sent-Jorj lentasi tadbirining tashkilotchilaridan biri boʻlgan.

Teleboshlovchi 2013-yil bahoridan beri Rossiya jamoat televideniesida ishlaydi. 2020-yilgacha „PRAVDA? DA!“ ijtimoiy-siyosiy tok-shousining boshlovchisi boʻlgan.

Dmitriy 2020-yil oktyabr oyidan boshlab OTR telekanalidagi „OTRAJENIYE s Dmitriyem Liskovim“ axborot-tahliliy dasturining muallifi va boshlovchisi boʻlib faoliyat olib borgan.

Liskov 2015-yildan „Vzglyad“ onlayn nashrining doimiy muallifi boʻlgan va u yerda tarixiy mavzularda maqolalar chop etgan. 2016-yil Rossiyada 1917-yilgi inqilobning 100 yilligiga bagʻishlangan qator maqolalari chop etdi.

Professional yutuqlari 
2013-yilda Rossiya Jurnalistlar uyushmasining „Eng yaxshi teledastur“ maxsus mukofoti „PRAVDA?DA!“ dasturiga topshirildi.

Teleboshlovchi Dmitriy 2018-yil 7-may kuni Rossiya prezidentidan „Rossiya Federatsiyasi Prezidenti sayloviga tayyorgarlik koʻrish va oʻtkazishdagi faol ishtiroki uchun“ minnatdorchilik maktubi olgan.

2018-yilda Matbuot va ommaviy kommunikatsiyalar federal agentligi „Sanoatdagi koʻp yillik samarali mehnati, mahalliy televideniye va ommaviy kommunikatsiyalarni rivojlantirishga qoʻshgan hissasi uchun“ minnatdorchilik bildirildi.

Dmitriy Yuryevich 2019-yilda TEFI sanoat televideniyesi mukofotiga nomzod boʻlgan va Andrey Norkin (NTV) va Dmitriy Kulikov (TVC) bilan birga finalga chiqqan.

Oilasi 
Dmitriy oilali. Ikki nafar farzandi – bir oʻgʻil va bir qizi bor.

Manbalar 

Rossiya tarixchilari
Rossiyalik jurnalistlar
Rossiyalik yozuvchilar
Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1977-yilda tugʻilganlar
13-oktyabrda tugʻilganlar
Rossiya yozuvchilari
Antonio D'Alena

Antonio DʼAlena (1998-yil 24-fevralda tugʻilgan) - italiyalik futbolchi, yarim himoyachi sifatida tanilgan.

Klub karerasi

Torino

Ijara uchun kredit 
2018-yil 17-iyulda DʼAlena C Seriya klubi Renatega bir mavsumga ijaraga berildi.  29- iyul kuni Italiya kubogining 63-daqiqasida u A.S.Rezzatoga qarshi oʻrinbosar oyincha sifatida kurashadi.  16-sentyabr kuni u Renate safida C seriyadagi debyutini mehmonda Sambenedettese ustidan 2:0 hisobida g‘alaba qozongan uchrashuvning 79-daqiqasida Lorenzo Simonettining o‘rniga maydonga tushdi.  2018-yilning oktabr oyida D'Alena oldingi xoch ligasidan jarohat oldi, u 2019-yilning iyuligacha tuzaldi  D'Alena Renate uchun barcha zaxira  ijara muddati atigi 3 ta o'yinda yakunladi.

Imola 
2019-yilning 24-iyulida DʼAlena C Seriyaning Imola klubi bilan nomaʼlum toʻlov evaziga va "Torino" foydasiga sotib olish taklifi bilan 3 yillik shartnoma imzoladi.  4-avgust kuni u Italiya Kubogining birinchi bosqichida Sambenedetsega qarshi oʻz uyida 3:3 hisobida durang o'ynaganidan so'ng penaltilar seriyasida 4:3 hisobida g'alaba qozongan o'yinda klub uchun debyut qildi va butun o'yinni o'tkazdi.  Uch hafta o'tgach, 25-sentyabr kuni u Riminiga qarshi safarda 2:1 hisobida mag'lubiyatga uchragan uchrashuvning 61-daqiqasida Andrea Markuchchi o'rniga o'rinbosar sifatida Imolese uchun ligada debyut qildi.  Biroq, 2019-yil sentyabr oyida u meniskni tozalash operatsiyasidan o'tishi kerak edi.  U 2020-yil iyun oyida Arzinano Valchiampo ustidan 2:1 hisobida g‘alaba qozongan uchrashuvning 80-daqiqasida Gabriele Ingrosso o‘rniga zaxiradan maydonga tushdi.  21 oktabr kuni D'Alena C Seriyada klub uchun boshlang'ich o'yinini o'tkazdi, o'z uyida Sambenedettesega qarshi 1:1 hisobida durang o'ynadi, 66-daqiqadan so'ng uning o'rnini Lorenso Alboni egalladi.

Lucchese 
2022-yil 9-avgustda DʼAlena Luches bilan bir yillik shartnoma imzoladi, lekin uni uzaytirish imkoniyati mavjud edi.

Karyera statistikasi

Klub

Faxrlar

Klub 
Torino Primavera

 Campionato Nazionale Primavera : 2015–16

Maʼlumotnomalar 

 
 Antonio D'Alena at TuttoCalciatori.net (in Italian)

AS Roma futbolchilari
Serie C futbolchilari
Erkak futbol yarim himoyachilari
Italiyalik erkak futbolchilari
Yashayotgan insonlar
1998-yilda tugʻilganlar
Alifbo boʻyicha sportchilar
+1

+1 (ortiqcha bir) anglatadi:

Kino va televizor 

 „Ortiqcha bir“ – 2008–yil rus filmi..
 „“ – Amerika kino 2013.
 „Ortiqcha bir“ – „X-fayllar“ seriyasining epizodi (2018).

Internet 

 „+1“ – tugma nomlaridan biri „kabi“.
 Onlayn muloqotda „+1“ izohi „yuqorida aytilganlarga qoʻshilaman“ degan maʼnoni anglatadi (post yoki boshqa izohga ishora qiladi).

Boshqa 

 UTC+1:00 – vaqt zonasi.
 +1 – Shimoliy Amerika raqamlash rejasining xalqaro telefon kodi.

Yana qarang 

 1+1
 -1
 OnePlus