Charles M. Rice

Charlz Moen Rays (1952-yil 25-avgustda tug'ilgan) amerikalik virusolog va Nobel mukofoti laureati bo'lib, uning asosiy tadqiqot yo'nalishi Gepatit C virusi hisoblanadi. U Nyu-York shahridagi Rokfeller universitetida virusologiya professori, Kornell universiteti va Vashington universiteti tibbiyot fakultetining yordamchi professori. Mukofot paytida u Rokfellerning fakulteti edi.

Rays Amerika fan taraqqiyoti assotsiatsiyasi aʼzosi, Milliy fanlar akademiyasining aʼzosi va 2002-yildan 2003-yilgacha Amerika Virusologiya Jamiyatining prezidenti boʻlgan. U Ralf FW Bartenschlager va Maykl J. Sofiya bilan birgalikda 2016 Lasker-DeBakey Klinik Tibbiy Tadqiqot mukofotiga sazovor boʻlgan. Maykl Xoughton va Xarvi J. Alter bilan birga esa " Gepatit C virusini kashf etgani uchun" fiziologiya va tibbiyot bo'yicha 2020-yilgi Nobel mukofotiga sazovor bo'ldi.

Erta hayot va ta'lim 
Charlz Moen Rays 1952-yil 25-avgustda Kaliforniyaning Sakramento shahrida tug'ilgan.

Rays Phi Beta Kappa  ni 1974-yilda Devisdagi Kaliforniya universitetining zoologiya boʻyicha bakalavr darajasi bilan tamomlagan. 1981-yilda u Kaliforniya Texnologiya Institutida biokimyo fanlari nomzodi ilmiy darajasini oldi, u yerda Jeyms Shtraus laboratoriyasida RNK viruslarini o'rgandi.  Doktorlikdan keyingi tadqiqotlarni o'tkazish uchun Caltechda to'rt yil qoldi.

Karyera 
Doktorlikdan keyingi ishidan so'ng Rays tadqiqot guruhi bilan 1986-yilda Vashington universiteti tibbiyot maktabiga ko'chib o'tdi va u yerda 2001-yilgacha qoldi.

Rays 2001-yildan beri Rokfeller universitetida Moris R. va Korin P. Grinberg professori. Shuningdek, u Vashington universiteti tibbiyot fakulteti va Kornell universitetining yordamchi professori hisoblanadi. U oziq-ovqat va farmatsevtika idorasi, Milliy sog'liqni saqlash institutlari va Jahon sog'liqni saqlash tashkiloti qo'mitalarida ishlagan.

U 2003-yildan 2007-yilgacha Eksperimental tibbiyot jurnali, 2003-yildan 2008-yilgacha Virusologiya jurnali va 2005-yildan hozirgi kungacha PLoS patogenlari muharriri boʻlgan. U 400 dan ortiq ilmiy nashrlarning muallifi.

Caltechda  u Sindbis virusi genomini o'rganish va flaviviruslarni o'zlarining viruslar oilasi sifatida yaratish bilan shug'ullangan. U bu ish uchun ishlatgan sariq isitma virusi shtammi oxir-oqibat sariq isitmaga qarshi vaktsina ishlab chiqish uchun ishlatilgan. Sent-Luisdagi Vashington universitetida Sindbis virusini o'rganayotganda Rays 1989-yilda The New Biologist jurnalida chop etilgan maqolasida laboratoriyada yuqumli flavivirus RNKni qanday ishlab chiqarganini tasvirlab berdi. Ushbu maqola gepatit C virusini o'rganayotgan Stiven Feynstonning e'tiborini tortdi va Raysga gepatit C ga qarshi vaktsina yaratish uchun ushbu texnikadan foydalanishni taklif qildi. 1997-yilda Rays shimpanzelar ustida olib borilgan tadqiqotlarda foydalanish uchun gepatit C virusining birinchi yuqumli klonini o'stirdi. Bu virus ham endemik edi. 2005-yilda Rays, shuningdek, inson bemorida aniqlangan virusning o'tkir shaklining shtammini laboratoriya sharoitida ko'paytirishga majbur bo'lishi mumkinligini ko'rsatgan jamoaning bir qismi edi. Raysning gepatit C tadqiqotiga qo'shgan hissasi unga ko'plab mukofotlarga sazovor bo'ldi.

Mukofotlar 

 1986 Pew Charitable Trust stipendiyasi
 2004-yil Amerika fan taraqqiyoti assotsiatsiyasi a'zosi etib saylandi
 2005-yil Milliy fanlar akademiyasining a'zosi etib saylangan
 2005 Amerika Mikrobiologiya Akademiyasi a'zosi etib saylandi
 2007 MVt Beijerinck Virusologiya mukofoti
 2015 Robert Koch mukofoti
 2016 Artois-Baillet Latour sog'liqni saqlash mukofoti
 2016 Lasker mukofoti
 2020 yil Fiziologiya yoki tibbiyot bo'yicha Nobel mukofoti

Manbalar

Havolalar 

 
 Charles M. Rice on Nobelprize.org 

Fiziologiya va tibbiyot boʻyicha Nobel mukofoti sovrindorlari
Yashayotgan insonlar
1952-yilda tugʻilganlar
Amerikalik Nobel mukofoti laureatlari