Jismoniy mashqlarga qaramlik

Jismoniy mashqlarga qaramlik — bu xulq- atvorga qaramlikning bir turi boʻlib, unda giyohvandlik ob’ekti jismoniy mashqlar yoki sportdir.

Jismoniy mashqlarga qaramlik, shuningdek, har qanday qaramlik uchun quyidagi alomatlar xarakterlidir: „yuqori qiymat“, olib tashlash sindromi, kayfiyat oʻzgarishi, bagʻrikenglikning kuchayishi, shaxsiy va shaxslararo nizolar, relapslar.

Umumiy tavsifi 
Jismoniy mashqlar bilan shugʻullanishga moyillik mavjud boʻlganda, odam haddan tashqari tez-tez mashq qiladi, bu uning jismoniy va ruhiy salomatligiga zarar etkazadi. Olimlar jismoniy mashqlarga qaramlikning ikki turini ajratadilar: birlamchi va ikkilamchi. Birlamchi giyohvandlikda, giyohvandlik ob’ekti jismoniy mashqlarning oʻzi boʻlib, u muammodan qochish va shaxs uchun stressni kamaytirish funksiyasini bajaradi, ikkilamchi giyohvandlik esa ovqatlanish buzilishining belgilaridan biri boʻlib, unda jismoniy mashqlar vazn nazorati vositasi sifatida ishlatiladi.

Sport psixologiyasida jismoniy mashqlarga qaramlikning quyidagi alomatlarini asosiylari sifatida koʻrib chiqish odatiy holdir:

 „yuqori qiymat“ — jismoniy mashqlar kundalik inson faoliyatining eng muhim turi boʻlib, boshqalarga nisbatan eng koʻp vaqt va kuch sarflaydi; shu bilan birga, sport shaxsning fikr va his-tuygʻularida, hatto u boshqa faoliyat bilan shugʻullanganda ham doimo mavjud boʻladi;
 olib tashlash sindromi — noxush jismoniy va psixologik holatlarning paydo boʻlishi, masalan, energiya etishmasligi, past kayfiyat, asabiylashish, xavotirning kuchayishi, mashgʻulotlar sonining kamayishi yoki ularning toʻliq toʻxtatilishi;
 kayfiyat oʻzgarishi — sport bilan shugʻullanish natijasida yuzaga keladigan odamning hissiy fonidagi oʻzgarishlar (rohatlanish, tinchlanish, stressdan xalos boʻlish va boshqalar). d.);
 ortib borayotgan bagʻrikenglik — oʻzgaruvchan kayfiyatning bir xil taʼsiriga erishish uchun mashgʻulotlar soni, davomiyligi va intensivligini oshirish uchun „qaram“ ga ehtiyoj;
 shaxslararo va shaxslararo nizolar — inson hayotining boshqa sohalariga (oʻqish, ish, oila) etarli vaqt ajratmaydi, buning natijasida yaqinlari bilan nizolar kelib chiqadi; shaxs ichidagi ziddiyat giyohvandning oʻzini nazorat qilishni yoʻqotishi va xatti-harakatini oʻzgartira olmasligini anglashidan kelib chiqadi;
 relapslar — mashgʻulotlar sonini kamaytirgandan yoki ularni toʻliq toʻxtatgandan soʻng, oldingi xatti-harakatlarga qayta-qayta qaytish tendentsiyasi.

Jismoniy mashqlarga qaramlikning nazariy modellari

Fiziologik modellar

Yuguruvchining eyforiya gipotezasi 
Bu gipoteza shuni koʻrsatadiki, jismoniy mashqlarga qaramlikning paydo boʻlishi organizm tomonidan endorfin ishlab chiqarish bilan bogʻliq. Uzoq muddatli va intensiv jismoniy mashqlar paytida qondagi endorfinlar kontsentratsiyasi dam olish holatiga nisbatan koʻp marta ortadi. Endorfinlar taʼsirining natijasi — kayfiyatning yaxshilanishi, stressdan xalos boʻlish, sportchining chidamliligini oshirish, ochlik va ogʻriqning fiziologik tuygʻularini bostirish, eyforiya holati. Talabalar tomonidan bu holatga qayta-qayta erishilganda, jismoniy mashqlar va stressning yoʻqligi oʻrtasida ijobiy bogʻliqlik mavjud, bu jismoniy mashqlarga qaramlikning rivojlanishiga sabab boʻladi.

Qoʻzgʻalish darajasining pasayishi gipotezasi 
Aniqlanishicha, muntazam aerobik mashqlar, masalan, yugurish, agar uzoq vaqt davomida bajarilsa, yurak urish tezligining pasayishiga olib keladi, bu esa mashgʻulotning tananing mashqlarga moslashishi sifatida taʼsirini aks ettiradi. Shu bilan birga, mashgʻulot effekti, shuningdek, simpatik faollikning pastligi va qoʻzgʻalish va dam olishning past darajalari bilan birga keladi, bu odam tomonidan energiya etishmasligi holati sifatida qabul qilinishi mumkin. Ushbu holatning oqibati insonning optimal ishlashi uchun qoʻzgʻaluvchanlikni oshirish zaruratidir. Giyohvandlar uchun buning eng oson va samarali usuli bu mashqlar miqdori va intensivligini oshirishdir.

Termogen tartibga solish gipotezasi 
Kuchli jismoniy faoliyatning oqibatlaridan biri tana haroratining oshishi hisoblanadi. Tanadagi issiqlik hissi tinchlantiruvchi holatga olib kelishi mumkin. Bu yoqimli psixologik holat odamlarni har doim tashvishga tushganda jismoniy mashqlar qilishga oʻtishlariga sabab boʻladi. Shu bilan birga, tashvishning yuqori darajasida, stressli vaziyatlarda tez-tez va intensiv mashgʻulotlarga ehtiyoj seziladi, buning natijasida jismoniy mashqlarga qaramlik paydo boʻladi va rivojlanadi.

Psixologik modellar

Kognitiv baholash gipotezasi 
Ushbu farazga koʻra, agar muayyan sabablarga koʻra sport bilan shugʻullangan kishi jismoniy mashqlardan stressdan xalos boʻlish vositasi sifatida foydalana boshlasa, u keyingi stressli vaziyatlarda asta-sekin jismoniy mashqlarga qaram boʻlib qoladi. Bularning barchasi insonning jismoniy mashqlar stressni engishning toʻgʻri va samarali usuli ekanligi haqidagi tafakkuridan boshlanadi. Bunday fikrni sport bilan shugʻullanishning umumiy foydalari haqida atrof-muhitdagi turli xil maʼlumotlar (Internet saytlari, ilmiy-ommabop adabiyotlar, yaqinlar fikri) qoʻllab-quvvatlaydi. Birinchi alomatlar paydo boʻlganda, stajyor jismoniy faoliyatga nima uchun koʻp vaqt ajratishini tushuntirish uchun ratsionalizatsiyadan foydalanadi. Darhaqiqat, odam asta-sekin stressni sportdan boshqa yoʻl bilan yengishga qodir emas.

Biopsixososyal model 
Ushbu model biologik, psixologik va ijtimoiy omillarni hisobga olgan holda jismoniy mashqlarga qaramlikning paydo boʻlishi va rivojlanishi muammosini koʻrib chiqadi. Model mualliflari asosiy omilni biologik (masalan, tana massasi indeksi), ijtimoiy omillar (murabbiy, jamoadoshlar, tengdoshlar bilan munosabatlar) va psixologik omillar (oʻzini oʻzi qadrlash, mashgʻulot jarayoniga munosabat) deb hisoblashadi. bir-biri bilan jismoniy mashqlarga qaramlikning rivojlanishiga taʼsir qiladi.

Yondosh kasalliklar 
Ikkilamchi jismoniy mashqlar qaramligi bulimiya va anoreksiya kabi turli xil ovqatlanish bozulishlarınıng belgilaridan biri sifatida qaraladi. Tadqiqotlar shuni koʻrsatadiki, ovqatlanish buzilishi boʻlgan odamlarda jismoniy mashqlarga qaramlikning tarqalishi ovqatlanish buzilishi boʻlmagan odamlarga qaraganda ancha yuqori. Jismoniy faollik va doimiy mashgʻulotlar ovqatlanish buzilishi boʻlgan odamlar tomonidan vaznni tartibga solish usullaridan biri sifatida qoʻllanadi, buning natijasida jismoniy mashqlarga qaramlik paydo boʻladi. Jismoniy mashqlarga birlamchi qaramlikdan aziyat chekadigan odam, agar sport oʻynashdan bosh tortsa yoki jismoniy faolligini cheklaydigan jarohat olsa, depressiya rivojlanishi mumkin.

Jismoniy mashqlarga qaramlikni aniqlash 
Psixologik soʻrovlar jismoniy mashqlarga qaramlikni rivojlanish xavfi darajasini aniqlash uchun ishlatiladi. Tompson va Pasman 1991-yilda sport bilan bogʻliq xulq-atvor odatlarini aniqlash uchun moʻljallangan 20 ta elementdan iborat soʻrovnomani ishlab chiqdilar. Respondentlar ushbu savollarga 1 dan 4 gacha boʻlgan shkala yordamida javob berishlari kerak, bu yerda 1 „hech qachon“ javobiga va 4 „har doim“ javobiga toʻgʻri keladi. 2004-yilda Terri, Szabo va Griffits tomonidan ishlab chiqilgan qisqaroq va tezroq jismoniy mashqlarga qaramlik soʻrovi mavjud. Ushbu anketa 6 ta savoldan iborat — jismoniy mashqlarga qaramlikning 6 ta alomatining har biri uchun bitta savol („oʻta qiymat“, olib tashlash sindromi, kayfiyatning oʻzgarishi, bagʻrikenglikning kuchayishi, shaxsiy va shaxslararo nizolar, relapslar). Respondentdan 1 dan 5 gacha boʻlgan Likert shkalasidan foydalangan holda javob berish soʻraladi. Agar umumiy ball 24 dan oshsa, u holda jismoniy mashqlarga qaramlikni rivojlanish xavfi bor deb hisoblanadi.

Jismoniy mashqlarga qaramlikning tarqalishi 
Aholida jismoniy mashqlarga qaramlikning keng tarqalganligi muhim muammo hisoblanadi. Turli xil olimlar turli xil namunalar boʻyicha turli natijalarga oldilar. Chidamlilik sporti vakillari orasida „qaramlik“ ulushi 4,5 % ni tashkil etdi. Krossfit sportchilarida jismoniy mashqlarga qaramlikning tarqalishi 5 % ni tashkil etdi. Ovqatlanish buzilishi bilan ogʻrigan odamlarning taxminan 60 % jismoniy mashqlar bilan shugʻullanishadi.

Davolash 
Hozirgi vaqtda jismoniy mashqlarga qaramlikni davolashning oʻziga xos, oʻziga xos usullari mavjud emas. Jismoniy mashqlarga qaramlik xulq-atvorga qaramlikning bir turi boʻlganligi sababli, xatti-harakatlarga qaramlikning boshqa turlarini davolashda qoʻllanadigan usullar uni davolashda muvaffaqiyatli deb hisoblanadi. Bunday usullarga motivatsion intervyular va kognitiv xatti-harakatlar terapiyasi (CBT) ni misol qilib keltirish mumkin. Uslubiy baza va qoʻllanadigan vositalardagi farq bilan ikkala usul ham mijoz xatti-harakatlarining salbiy modellarini oʻzgartirish yoki yoʻq qilishga qaratilgan.

Manbalar 

Psixiatriya
Psixologiya
Sport psixologiyasi