yakhyo/uz-wiki huggingface dataset:
Irina Dubkova

Irina Dubkova (ruscha: Дубкова Ирина Анатольевна) — rus qoʻshiqchisi, musiqa oʻqituvchisi va Moskva konservatoriyasi professori.

Hayoti 
Irina Dubkova Sverdlovskda (Yekaterinburg) tugʻilgan.

Besh yoshidan qoʻshiq yozishni boshlagan. 1982-yilda musiqa kollejini pianinochi sifatida tugatgan. Soʻng, kompozitor sifatida bakalavr kursini tamomlagan.

Dubkova koʻplab musobaqa va festivallarda ishtirok etgan. 1980-yilda u Moskva xalqaro yosh kompozitorlar musobaqasida bariton va klavirda Sergey Yeseninning sheʼrlari bilan gʻolib boʻlgan. 1982-yilda yana gʻalaba qozongan.

Dubkova 1982—1985-yillarda  Davlat radiosi va televideniye kompaniyasida musiqa muharriri sifatida ishlagan. 1984-yilda Rossiya Kompozitorlar uyushmasi aʼzosi boʻlgan.

Taʼlim sohasidagi faoliyati 
Dubkova 1996-yildan boshlab Moskva Chaykovskiy konservatoriyasi kompozitsiya boʻlimida dars bergan va 2007-yilda dotsent darajasiga erishgan.

Ijodiy faoliyati 
Dubkovaning qoʻshiqlari „Earino Musical Festival“, „The Universe of Sound“, „Nihon-no Kokoro“ va „Moscow Meetings“ kabi festivallarda  ijro etib kelinadi.

Dubkova 1980-yilda har yili oʻtkaziladigan „Moscow Autumn“ musiqa festivalida ishtirok etishni boshlagan. Oʻsha paytdan beri u koʻplab yangi qoʻshiqlarini ilk bor ushbu festivalda ijro etgan.

Dubkovaning qoʻshiqlari butun Rossiya va butun dunyoda tinglangan. Qoʻshiqlari Berlin, Hameln, Basel, Nice, Parij, Vyana, Gent, Helsinki, Boston, Ayova, Tilburg, Goirle, Tallinn, Tartu, Kiyev, Sankt-Peterburg, Yekaterinburg, Bryansk, Novgorod, Kaluga, Yaroslavl, Ulan-Ude, Smolensk, Pskov, Vitebsk va Moskva shaharlarida ijro etilgan.

Manbalar

Havolalar 
 

Rus musiqachilari
Navro‘z to‘qnashuvi

Navroʻz toʻqnashuvi – 2023-yilgi Turkiyadagi Navroʻz festivali paytida milliiyatchi kurdlar, va soʻlchilar tomon oʻrtasida yuz bergan toʻqnashuv.

Tarixi 
Hujumlar „Kurdên Nasyonalist“ nomi bilan tanilgan kurd neonatsist guruhi tomonidan boshlangan boʻlib, ushbu toʻqnashuv haqida Navroʻz bayrami oldidan bayonot berilgan. Ushbu mitingda barcha kurd millatchilarini, kurd komunistlar va soʻlchilariga, Navroʻz tantanalarida mitingga chiqqan LGBT hamjamiyatiga va uning tarafdorlariga hujum qilishga chaqirilgan. Kurdlarni mazlum ozchilik sifatida koʻrib, ular bilan birdamlik koʻrsatishga uringan turk soʻlchilarini kurd millatchilar „parazit“ deb atagan, millatchilar esa soʻlchilarga „bir kurdning tirnogʻi ketgan boʻlsa, barcha millatchilar sizning boshingizni oladi“ deb aytishadi. Shuningdek, Mustafo Kamol Otaturkni sevgan har bir kishi bayramga kelsa, hujumga uchrashini ham taʼkidlashgan.

Diyarbakirdagi Navroʻz kuni davomida bir guruh kurd milliychilari LGBT belgilari va bayroqlarini olib yurgan bir guruh odamlarga yaqinlashib, ularga jismoniy hujum qilganlar. Milliychilarning bir aʼzosi soʻl tomon turklariga ham hujum qilinishini taʼkidlab, toʻqnashuv ishtirokchilariga „agar Turkiya Ishchilar Partiyasi (TİP), LGBT bayroqlari yoki kurdlarga aloqador boʻlmagan bayroqlarni koʻrsangiz, bu bayroqlardan Navroʻz otashini yoqish uchun ishlatishingiz mumkin“ deb aytgan. Koʻpgina soʻl tomon tarafdorlari va LGBT qoʻllab-quvvatlovchilar shafqatsiz ravishda urilgan. millatchilar ustidan jinoiy shikoyatlar ham qoʻyilgan. Hujumlarning bir qurboni, ularning kaltaklanishidan oldin guruh vakillarini taʼqib qilib, kuzatib borganini va jabrlanuvchilarga „Bu bayroq nima?“ va „Kurdistonda siz uchun joy yoʻq“. Toʻqnashuvlarda Borzoniy va KDP tarafdorlari boʻlgan va ular neonatsistlar va fashistlarni qoʻllab-quvvatlagan. Kurd millatchilari, LGBT va soʻlchilarni pichoqlashni rejalashtirishgan, garchi LGBT va soʻlchilar darhol qochib ketishgan. Toʻqnashuvda Kurdiston Ishchilar Partiyasi (PKK) tarafdorlari hozir boʻlib, kurd millatchilari hujumiga uchramasdan oldin „yashasin sardor Apo“ deb hayqira boshlagan.. Milliychilar oʻtkir pichoq bilan qurollangan. LGBT hamjamiyatiga, turk va kurd soʻlchilarga, boshqa Nyuroz bayramida Amedspor bezorilari va HAKPAR tarafdorlari tomonidan hujum qilindi. Keyin millatchilar oʻz hujumlari haqida shov shuv qilishgan va toʻqnashuv maʼlumotlarini joylashganlar.

TİP oʻz tarafdorlariga hujumlar tufayli har bir kurdni yomon koʻrmasliklarini va bu hujumlar fashistlar harakati ekanligini aytdi.

Manbalar 

Navroʻz
Vasiliy Utkin

Vasiliy Vyacheslavovich Utkin (; 6-mart 1972-yil – 19-mart 2024-yil) – rossiyalik sport muxbiri, muallif, „Futbol klubi“ telekoʻrsatuvining boshlovchisi, tele va radio boshlovchisi, koʻngilochar, aktyor va Rossiyaning Sports.ru sport veb-saytining ham egasi boʻlgan.

Biografiyasi 
U 2010-yil 1-sentabrda NTV Plus sport kanallari bosh muharriri etib tayinlangan va Match TVga qayta tuzilmaguncha bu lavozimda ishlagan.

Utkin 2015-yilda Tina Kandelaki bilan ishlashdan bosh tortgach, Match TV telekanalini tark etgan. 2020-yilda uning Rossiyadagi yomon boshqaruv haqidagi qarashlari teleboshlovchi Vladimir Solovyov tomonidan hujumga uchradi.

Utkin shuningdek, hayratlanarli xatti-harakatlari va bayonotlari bilan tanilgan, baʼzilari hatto xalqaro janjallarga sabab boʻlgan.

Utkin oʻz faoliyati davomida ikki marta, 2001 va 2019-yillarda ochiq fikrlari uchun hujumga uchragan. Ikkinchi hujum Rossiya terma jamoasining sobiq bosh murabbiyi Stanislav Cherchesov bilan bogʻlangan.

Aktyorlik 

Utkin Kvartet I ning „Saylov kuni“ spektaklida va „Saylov kuni“ (2007) va „Saylov kuni 2“ (2016) filmlarida gubernatorlikka nomzod Igor Saplin rolini ijro etgan.

Egrisi FK 

2017-yilda Vasiliy Utkin Moskva havaskor futbol ligasining (HFL) shimoli-sharqiy hududidagi 3-divizionida oʻynaydigan „Egrisi“ (qadimgi Gruziya qirolligining nomi) havaskorlar jamoasining egasiga aylanadi. Utkin AiF nashriga bergan interyusida quyidagilarni aytadi:

2018-yil yozda Utkin jamoani ushlab turish uchun 1,5 million rubl sarflaydi. Ushbu mablagʻ uskunalar, liga toʻlovlari, maydonlarni ijaraga olish, hakamlar xizmatlari va boshqalarga sarflangan.

Vafoti 

Vasily Utkin 2024-yil 19-mart kuni 52 yoshida Moskvadagi Pirogov kasalxonasida vafot etdi. Oʻlimning dastlabki sababi oʻpka emboliyasi edi.

Manbalar

Havolalar 

 Vasily Utkinning rasmiy sayti
 Vasiliy Utkinning avtobiografiyasi
 Sport.ru saytida konferensiya Vasiliy Utkin
 
 Vasiliy Utkin orqadan hujum qilindi

1972-yilda tugʻilganlar
2024-yilda vafot etganlar
Rossiyalik jurnalistlar
Toshkent davlat yuridik universiteti qoshidagi M.S.Vosiqova nomidagi akademik listey

Toshkent davlat yuridik universiteti akademik litseyi — Toshkent shahridagi akademik litseylardan biri.

Tarixi 
Toshkent davlat yuridik universiteti qoshidagi akademik litsey O‘zbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining 1998 yil 24 fevraldagi “Akademik litseylar va kasb-hunar kollejlarini tashkil etish va ularning faoliyatini boshqarish to‘g‘risida”gi 77-son qaroriga asosan tashkil etilgan.

2013 yil 28 iyunda O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining “Yuridik kadrlar tayyorlash tizimini yanada takomillashtirish chora-tadbirlari to‘g‘risida”gi PQ–1990-son qarori qabul qilinib, mazkur qaror bilan Toshkent davlat yuridik instituti Toshkent davlat yuridik universiteti etib qayta tashkil etilganligi munosabati bilan Toshkent davlat yuridik universiteti huzuridagi akademik litsey maqomi berilgan.

Oʻzgarishlar 
Maxmudov Sherali Xayitovich 2021-yildan boshlab Toshkent davlat yuridik universiteti qoshidagi M.S.Vosiqova nomidagi akademik litsey ijrochi direktor etib tayinlandi.

Bugungi kunda 
Akademik litseyning ichki quvvati 540 o‘ringa mo‘ljallangan. 28 ta o‘quv xonalari, sport zali, sport ochiq maydoni, 2 ta kompyuter o‘quv xonalari, 2 ta laboratoriya xonalari mavjud va ular to‘liq jihozlangan.

Akademik litseyda taʼlim jarayoni bir smenada tashkil etilgan bo‘lib, unda “Ijtimoiy-gumanitar” yo‘nalishida o‘rta maxsus ma’lumotli kadrlar tayyorlanadi.

Qabul 
Yoʻnalishlar boʻyicha imtihonlar bir bosqichda oʻtkaziladi:

 Bir bosqichda — test sinovlari

Imtihonlar yoʻnalishlar boʻyicha quyidagi fanlardan iborat

Ijtimoiy-gumanitar fanlar
I-bo'lim
 Davlat va huquq asoslari fanidan
II-bo'lim
 Intellektual qobiliyat darajasi(IQni) aniqlash bo'yicha test

Manbalar

Havolalar 

 Rasmiy veb-sayti

Toshkentdagi oliy taʼlim muassasalari
Akademik litseylar
Grats Yozuvchilar Assotsiatsiyasi

GratsYozuvchilar Assotsiatsiyasi (GAV) 700 dan ortiq aʼzosi bilan Avstriyaning IGÖA (Avstriyalik Yozuvchilar Uyushmasining Qiziqishlar Guruhu) doirasidagi eng yirik yozuvchilar uyushmasidir. Bu tashkilot 1973 yilda Ernst Jandl, Friederike Mayröcker, Alfred Kolleritsch, Helmut Eisendle va Waltraud Seidlhofer kabi yozuvchilar tomonidan Graz shahrida, Avstriya P. E. N. Klubiga alternativa sifatida tashkil etilgan. 1975 yilda uyushma oʻz qarorgohini Vena shahriga koʻchirdi. Hozirgi vaqtda GAV ofisi Vena shahridagi Robert-Musil Xotira xonasida, Rasumofskygasse koʻchasi 20-uyda joylashgan. 2007 yilda u rasman Grazer Yozuvchilar Assotsiatsiyasi deb qayta nomlandi.

Uyushma adabiy tadbirlarni tashkil etish va madaniy siyosat sohasida faoliyat yuritadi. Hozirgacha GAV aʼzoligi Avstriya P. E.N. aʼzoligi bilan mos kelmaydi. Bu, bir tomondan, tarixiy farqlarga, boshqa tomondan, aniq siyosiy pozitsiyalarga va, oxirgi navbatda, qabul qilish siyosatidagi farqlarga asoslanadi. P. E.N. yangi aʼzoni qabul qilish uchun ikkita kitob nashrini talab qilsa, GAV aʼzolik uchun asosan mavjud matnlar asosida qaror qiluvchi hay’atni tuzadi.

Uyushmaning har bir aʼzosi tashkiliy faoliyat yuritishi mumkin. Yiliga taxminan 50 tadbir boʻlib oʻtadi, shuningdek, GAV oʻz aʼzolarining mayda tadbirlarini maʼlum miqdordagi grantlar bilan qoʻllab-quvvatlaydi. Tadbirlar klassik kichik guruh oʻqishlaridan turli mavzularda, Günter Vallaster tomonidan tashkil etilgan „Schriftlinien“ (transmedia poeziyaga eʼtibor qaratuvchi) yoki „Text & Film“ kabi interdisiplinar tadbirlargacha, 10-may kuni kitob yoqish yilligida „Söz Erkinligi Kuni“dan yillik „Lyrik im März“ sheʼriyat oʻqishigacha boʻlgan tadbirlarni oʻz ichiga oladi, bu yerda bir kechada 30 gacha aʼzo oʻqiydi. Har yili noyabrda GAV „In Memoriam“ tadbiri doirasida vafot etgan aʼzolarini yod etadi (tashkilotchi: Karin Ivancsics).

1988 yildan beri, Vena bundan mustasno, barcha federal shtatlarda va Janubiy Tirolida mustaqil oʻqishlar tashkil etuvchi toʻqqizta mintaqaviy guruh mavjud, jumladan GAV Steiermarkning yillik oʻqishlari, Burgenlanddagi „ZWISCHEN DEN ZEILEN – Oʻqishlar va ustaxonalar“ seriyasi va, har yili navbatma-navbat, GAV Oberösterreichning „Texte gegen Rechts“ va „Zur Lage“ tadbirlari.

Manbalar

Havolalar 

 Rasmiy sayt
 Grats Yozuvchilar Assambleyasi tadbirlari, Vena 1975 va 1977 yillarda
Grats Tashkilotlari
Futbol boʻyicha 2024-yilgi Oʻzbekiston ayollar superkubogi

2023-yilgi Oʻzbekiston ayollar Superkubogi 10-Oʻzbekiston Superkubogi boʻlib, har yili oʻtgan mavsumdagi Superliga va Kubok gʻoliblari oʻrtasida oʻtkaziladigan futbol oʻyini. Qarshining „Sevinch“ klubi 2023-yilgi Oʻzbekiston ayollar oliy ligasi chempioni va Oʻzbekiston ayollar Kubogi gʻolibi boʻlgan boʻlsa, „Soʻgʻdiyona W“ jamoasi esa ikkinchi oʻrin egasi sifatida oʻyinda ishtirok etadi.

Oʻyin mezboni va rasmiy shaxslar

Oʻyin tafsilotlari

Yana qarang 
 Futbol boʻyicha 2024-yilgi Oʻzbekiston ayollar oliy ligasi
 Futbol boʻyicha 2024-yilgi ayollar Oʻzbekiston kubogi

Manbalar

Havolalar 
 PFL.UZ 

2024-yilda Oʻzbekiston futboli
Futbol boʻyicha ayollar oʻrtasidagi Oʻzbekiston Superkubogi
Adrenalin (musiqiy guruh)

Adrenalin(musiqiy guruh) – 1986-yilda Iron Eagle filmida namoyish etilgan „Road of the Gypsy“ qoʻshigʻi bilan mashhur boʻlgan Sharqiy Detroit, Michigan, Qoʻshma Shtatlardagi amerikalik rok yoʻnalishida ijod qiladigan musiqiy guruh.

Adrenalin guruhi boshlangʻich maktabdan (Sent-Veronika) oʻrta maktabgacha (Grosse Pointe North) 6 ta doʻstan iborat guruh edi. Brian va Mark Pastoria, Jimmy va Mayk Romeo, Bryus Schafer va Mayk „Flash“ Xaggerti 1970-yillarning oʻrtalarida qoʻshiqchi Devid Larson yordamida guruh faoliyatini davom ettirishgan.

Adrenalinning guruh sifatidagi faoliyatining oxiriga kelib, aʼzolar oʻzlarining asl qoʻshiqchisi Devid Larsonning oʻz joniga qasd qilishiga dosh berishdi. Guruh faoliyati 1987-yilda PolyGram tomonidan toʻxtatildi.

Aka-uka Pastoriya va Romeo DC Drive nomli yangi guruhni tashkil qilishdi. Dag Kaxan basga va Joy Bowen vokalga qoʻshilishi bilan DC Drive guruhi Adrenalinni oʻrnini egalladi. DC Drive tashkil etilgandan koʻp oʻtmay, ular Capitol Records / EMI of Canada dan ovoz yozish shartnomasini bekor qilib, Vini Poncia bilan ishlay boshladilar. Natijada „rock and soul“ nomli albom yaratishdi. Albom va „You Need Love“ singli Detroyt va Kanadada muvaffaqiyat qozondi. 1993-yilda DC Drive va PR Music koʻplab mukofot va eʼtirofga sazovor boʻldi, jumladan, Motor City Music Awardsda yetti nominatsiya va toʻrtta mukofot, shu jumladan „Eng yaxshi rok guruhi“ va „Eng yaxshi singl“ („You Need Love“). DC Drive 1993-yilda, Joy yakkaxon faoliyatini yakunlaganida va Dug Nashvillga ketganida tarqalib ketdi. Adrenalin guruhi 2002-yil 25-mayda Royal Oak musiqa teatrida qoʻshiqchi Grem Strachan bilan birga shou uchun yana birlashdi. 2015-yil iyun oyida Adrenalin Michigan Rok-n Roll afsonalari shon-sharaf qatorigaiga kiritildi.

Guruh tarkibi 
Yillar davomida guruhning tarkibi quyidagilardan iborat boʻlgan:

 Devid Larson – vokal (1977–1980)
 Mark Gilbert – vokal (1980–1986)
 Jou Bowen – Vokal (1991 – 1993)
 Maykl Romeo – Gitara (1977-yildan hozirgi kungacha)
 Brayan Pastoria – Barabanlar (1977-yildan hozirgi kungacha)
 Mark Pastoria – pianino (1981-yildan hozirgi kungacha)
 Jimmi Romeo – Saks (1979-yildan hozirgi kungacha)
 Maykl „Flash“ Xaggerti – Gitara (1977-yildan hozirgi kungacha)
 Bryus Schafer – bas (1978-yildan hozirgi kungacha)
 Glen Yang – bas (1977–1978)
 Graham Strachan – Vokal (2002)
 Bill Buda – pianino (1977)

Guruhning hozirgi tarkibi: Brayan Pastoria(barabanlar); Bryus Schafer(bas); Jeyms Romeo(saksafon); Mark Pastoria (pianino); Maykl Xaggerti(gitara); Maykl Romeo(gitara). Ular hozirda Detroytdagi Harmonie Parkda MI yozishmoqda.

Mukofotlari 

 Eng yaxshi qoʻshiq (pop/rok) – Detroit Music Awards (1993) – Joey Bowen „You Need Love“ va „All I Want“ filmlarida.
 Eng yaxshi pop-rok guruhi(pop/rok) – Detroit Music Awards (1993)
 Eng yaxshi ovoz yozish studiyasi / Harmonie Park – Detroit Music Awards(2002)
 Eng yaxshi kompilyatsiya / Detroytdagi Rojdestvo -Detroit Music Awards(1993)
 Eng yaxshi studiya – Detroit Music Awards(2000)

Manbalar

Havolalar 

 

1977-yilda tashkil topgan musiqiy guruhlar
Musiqiy guruhlar haqidagi chala maqolalar
Musiqiy guruhlar
Denov (Kitob tumani)

— Oʻzbekistonning Qashqadaryo viloyati Kitob tumanidagi qishloq.

Manbalar 

Qashqadaryo viloyati qishloqlari
HeadHunter

HeadHunter (hh.ru) – Rossiya, Belarus va Qozogʻistondagi biznes sohasidagi eng yirik rus internet kompaniyalaridan biri. Hozirda 515 000 dan ortiq kompaniyalar HeadHunter mijozlari hisoblanadi. hh.ru saytidagi keng maʼlumotlar bazasi 55 milliondan ortiq rezyumelarni oʻz ichiga olib, kunlik oʻrtacha boʻsh ish oʻrinlari soni 933 mingdan oshiq koʻrsatkichni tashkil qiladi. SimilarWeb maʼlumotlariga koʻra, HeadHunter ish qidirish portallari orasida mashhurlik boʻyicha dunyoda uchinchi oʻrinni egallaydi. Kompaniyaning eng yirik aktivi hh.ru sayti hisoblanadi. HeadHunter shuningdek, Zarplata.ru veb-saytiga,Talantix va rekruting uchun bulutli CRMga va Skillaz, Dreamjob, HRLink, Edstein kompaniyalarida oʻz ulushiga ega hisoblanadi. hh.ru mobil ilovalari ish beruvchi kompaniyalar va ish izlovchilar uchun iOS va Android platformalarida alohida versiyalarda mavjud.

Shuningdek qarang 
 Ishga qabul qilish

Manbalar 

Saytlar alifbo tartibida
Kompaniyalar
AL

Al — Xabarovsk oʻlkasidagi daryo
 AL - abonent liniyasi ( radio aloqasi )
 AL - avtolaboratoriya
 AL - avtomatik narvon, avtomatik narvon
 AL - avtomatik chiziq
 AL - avtomatlashtirilgan liniya
 AL - avtomobil laboratoriyasi
 A. l., a. l., a/l yoki avtomatik. l. - mualliflik varaqasi
 Al. — Alava ( Ispaniya )
 al. - xiyobon
 AL - quyma alyuminiy
 AL - Artemiy Lebedev
 AL - " Xalq armiyasi " - Armia Ludova, AL, " Xalq armiyasi " ( Polsha, 1944)
 AL - artilleriya uchuvchisi
 a/l - yadroviy muzqaymoq
 AL - mantiq algebrasi
 "AL" - dizayner Arkhip Mixaylovich Lyulkaning bosh harflari sharafiga nomlangan samolyot dvigatellari brendi.
 AL - Avtozavodskaya liniyasi:
 Avtozavodskaya liniyasi (Nijniy Novgorod)
 Avtozavodskaya liniyasi (Minsk)
 AL - Alekseevskaya liniyasi

 Al (aniqlash)
 Al
Bog‘yop

Bog‘yop — Qoraqalpogʻiston Respublikasiga qarashli qishloq. Toʻrtkoʻl tumani tarkibiga kiradi.

Manbalar 

Toʻrtkoʻl tumani aholi punktlari
Anhorli

Anhorli — Qoraqalpogʻiston Respublikasiga qarashli qishloqlardan biri. Qishloq Toʻrtkoʻl tumani tarkibiga kiradi.

Manbalar 

Toʻrtkoʻl tumani aholi punktlari
Mash’al

Mash’al — Qoraqalpogʻiston Respublikasiga qarashli qishloq. Toʻrtkoʻl tumani tarkibiga kiradi.

Manbalar 

Toʻrtkoʻl tumani aholi punktlari
Atauba

Atauba — Qoraqalpogʻiston Respublikasiga qarashli qishloqlardan biri. Qishloq Toʻrtkoʻl tumani tarkibiga kiradi.

Manbalar 

Toʻrtkoʻl tumani aholi punktlari
Mixail Gayvoronskiy

Mixail Orest Gayvoronskiy (Mixailo Orest Gayvoronskiy) () (1892-yil 15-sentyabr – 1949-yil 11-sentyabr) ukrainalik bastakor, musiqachi, dirijyor, oʻqituvchi, skripkachi va tanqidchi.

Biografiyasi

Ukrainada 
Mixail Gayvoronskiy 1892-yil 15-sentyabrda Podolsk viloyatidagi Zalishiki shahrida tugʻilgan. 1912-yilda Zalishiki seminariyasini tugatgandan soʻng, Lvovdagi Nikolay Lisenko nomidagi musiqa institutiga oʻqishga kirgan. Birinchi jahon urushi boshida Gayvoronskiy qatnashgan Galich milliy mustaqillik harakati mavjud boʻlgan. U koʻplab orkestrlarning tashkilotchisi, dirijyori va nazoratchisi boʻlgan. 1920-yillarning boshlarida Mixail musiqiy hayotda faol ishtirok etgan. Lvovdagi Nikolay Lisenko nomidagi musiqa institutida dars bergan, qizlar gimnaziyasida musiqa oʻqituvchisi boʻlgan va birlashgan Boyan va Bandurist xoriga dirijyorlik qilgan.

Amerika Qoʻshma Shtatlarida 
1923-yilda M. Gayvoronskiy AQShga Nyu York shahriga koʻchib oʻtgan. U yerda 1924-yilda musiqa konservatoriyasiga asos solgan va Kolumbiya universitetida maʼruza qilgan. Keyinchalik 1936-yilgacha boshqargan Ukraina cholgʻu orkestrini tashkil qilgan. Gayvoronskiy, shuningdek, yetti cherkov xori qoʻshiqchilari bilan qoʻshma xor tashkil qilib, unga dirijyorlik qilgan, ular bilan 1932-yildan 1936-yilgacha oʻz asarlaridan katta kontsertlar bergan. 1930-yillarning ikkinchi yarmidan boshlab, bastakor musiqa yozish va Amerikadagi ukrainalik yoshlarni qoʻllab-quvvatlashga koʻproq eʼtibor qaratgan. Gayvoronskiy 1949-yil 11-sentabrda Nyu Yorkda vafot etgan va shu yerda dafn etilgan.

Ishlari 
Mixail Gayvoronskiyning eng mashhur qoʻshiqlari qatoriga 30 dan ortiq striletski qoʻshiqlari (baʼzilari oʻz sheʼrlariga asoslangan), Dovbush rapsodiyasi, uverturalari, puflama musiqa asboblari orkestri uchun raqslari va marshlari kiradi.

Amerikada 
Amerikada Gayvoronskiy tomonidan yaratilgan muhim asarlar:

 Simfonik Allegro
 Chervona Kalina valsi
 skripka triosi uchun kvartetlar:
 Morozenko
 Christmas Suite
 Kolomiyka
 skripka qismlari:
 Eulogiya
 Koliskova
 Song without words
 Serenada
 Sonatina

Xorda 
M. Gayvoronskiy xor kollektsiyalarini ham yaratgan:

 Kerollar va shedrivkalar
 Hutsul Rojdestvosi
 ikkita liturgiya
 ikkita Ije Xeruvim

Teatrda 
Uning eng mashhur teatr asarlari:

 Viy
 Dovbush
 Getman Doroshenko

Havolalar 

 Pisni.org haqida maʼlumot 
 Yoshlar kutubxonasi  Gayvoronskiy haqidagi maqola 
 Striletskiy qoʻshigʻiga misol Gayvoronskiyning soʻzlari va musiqasi

Adabiyotlar 
Wytwycky W. Maykl O. Hayvoronsky – Life and work NY, 1954
1949-yilda vafot etganlar
1892-yilda tugʻilganlar
Dudarik

„Dudarik“ Lvov davlat akademik erkaklar xori () – 1971-yilda Ukraina xalq artisti Nikolay Katsal tomonidan Lvovdagi Ukraina musiqa jamiyati koʻmagida tashkil etilgan musiqiy guruh. T. Shevchenko nomidagi Milliy mukofot laureati (1989).

Tarixi 
Kapella ijodiy yoʻlining boshlanishi 1971-yil 17-oktyabrda Lvov viloyat filarmoniyasida boʻlib oʻtgan birinchi repetitsiya kunidir. Guruhning birinchi chiqishi 1971-yil noyabr oyida boʻlib oʻtgan. „Dudarik“ Lvov simfonik orkestri bilan birgalikda A. P. Petrovning „Dunyoning yaratilishi“ balet syuitasi spektaklida ishtirok etgan.

1977-yilda „Dudarik“ Butunittifoq festival va tanlovlarida finalchi boʻlgan. 1983-yilda kapella Ukraina SSR Oliy Kengashi Prezidiumining diplomi bilan taqdirlangan.

1989-yilda Nikolay Katsal va uning xodimlari – Lyubov Katsal va Lesya Chaykovskayaning saʼy-harakatlari bilan Ukrainada birinchi xor maktabi tashkil etilgan, bu guruhning rivojlanishi uchun asos boʻlgan. Ayniqsa, guruh uchun Lvov hokimiyati meʼmoriy yodgorlik – Avliyo Lazar sobiq shahar kasalxonasining binolarini topshirishgan.

Repertuari 
Kapella repertuaridan D. Bortnyanskiy, A. Vedel, M. Berezovskiyning kontsertlari, ukrain bastakorlari N. Lisenko, N. Leontovich, K. Stetsenko, A. Koshits va boshqalar tomonidan tuzilgan karol va shedrovkalar mavjud.

Dudarik xori, shuningdek, Stabat Mater – D. Pergolesi, Karmina Burana – C. Orff, Rekviem – Motsart, 9-simfoniya – Betxoven, 3-simfoniya – „Kaddish“ – L. Bernshteyn, „Kredo“ K. Penderecki kantatalarini ijro etgan va koʻplab oratoriya asarlari mavjud.

Lvovdagi oʻgʻil bolalar va erkaklar xori, keyinchalik „Dudarik“ xalq xori, Davlat xori, hozirgi kunda davlat akademik erkaklar xori xalqaro kontsert gastrollarining uzoq tarixiga ega.

Yillik sayohatlari davomida Litva, Latviya, Belarusiya, Rossiya, Gruziya, Moldova, Estoniya, Vengriya, Polsha, Slovakiya, AQSh va Kanada, Shveysariya, Avstriya, Frantsiya, Belgiya va Gollandiyaga chiqish qilgan. Kapella bir qancha kompakt disklar, ixcham kassetalar va plastinalar, shuningdek, radio va televideniyeda oʻnlab konsert dasturlarini yozib olgan.

 1978,1981,1987,1991 – Estoniya va Latviyadagi xalqaro xor festivallari ishtirokchisi
 1987, 1989 – Vengriyadagi xalqaro xor festivallari ishtirokchisi
 1990 – AQSh va Kanadada 57 ta kontsert
 1991— 2003 – Polsha, Shveysariya, Frantsiya va Belgiyada oʻtkaziladigan yillik xalqaro festivallar ishtirokchisi

40 yillik kontsert faoliyati davomida xor Ukraina va dunyoning eng nufuzli kontsert zallarida, jumladan Carnegi Xoll, Notre Dame sobori, Vankuver havo maydoni, Varshava filarmoniyasi, Ukraina milliy operasi, Ukraina milliy filarmoniyasi, „Ukraina“ milliy sanʼat saroyida 2500 dan ortiq kontsertlar bergan.

Havolalar 
 „Dudarik“ rasmiy sayti Arxivnaya kopiya

Lvov madaniyati
Pikkardiyska tertsiya

„Pikkardiyska tertsiya“ () – Ukraina a-kappella guruhi, sekstet.

Tarixi 
Guruh 1992-yilda Lvovda tashkil etilgan. Dastlab, guruh S. Lyudkevich nomidagi Lvov davlat musiqa kolleji talabalarining oʻn ikki ovozli aralash xori. Mashqlar va vokal tajribalarining maʼlum tanlovidan soʻng, guruh kvartetga aylantirilgan – Vladimir Yakimets, Yaroslav Nudik, Andrey Kapral va Bogdan Bogach. Vaqt oʻtishi bilan kvartetga yana ikkita musiqachi – Andrey Bazilikut va Roman Turyanin qoʻshilgan.

„Pikardiyska tertsiya“ ning birinchi spektakli 1992-yil 24-sentyabr kuni, I. Franko nomidagi Lvov Milliy universitetida boʻlib oʻtgan. Guruhdagi yagona almashinuv 1996-yilda sodir boʻlgan: Andrey Bazilikut oʻrniga oʻn uch yil davomida Trembitada kuylagan Andrey Shavala kelgan.

1993-yilda „Pikardiyska tertsiya“ – Donetskdagi Chervona Ruta festivalining diplom laureatlari. 1994-yilda ular „Pikardiyska tertsiya“ debyut albomini yozganlar. Guruh nomi Pikardiya uchligi musiqiy atamasidan kelib chiqqan boʻlib, farqlash uchun qoʻshimcha „k“ harfi qoʻshilgan.

Tarkibi

Hozirgi tarkibi 

 Bogach, Bogdan Mixaylovich – bas
 Kapral, Andrey Mironovich – tenor
 Nudik, Yaroslav Vladimirovich – tenor-universal
 Turyanin, Roman Fedorovich – baland ovoz, tenor
 Shavala, Andrey Mixaylovich – bariton
 Yakimets, Vladimir Yaroslavovich – badiiy rahbar, tenor
 Menejer – Klimovskiy, Roman Bogdanovich

Oʻtgan tarkibdagi musiqachilar 

 Ivan Voshina (†) – barabanchi

Diskografiyasi

CD 

 1994-yil – „Pіkkardіyska Tersіya“.
 1997-yil – „Sad angelskix pіsen“.
 1999-yil – „Ya pridumayu svіt“
 2002-yil – „Tercja Pikardijska“.
 2002-yil – „Eldorado“.
 2003-yil – „Ukraїnska koleksіya“.
 2003-yil – „Antologіya. Tom 1“.
 2004-yil – „Z Neba do Zemlі“.
 2005-yil – „Antologіya. Tom 2“.
 2009-yil – „Yetyudi“.

Kassetalari 

 1995 yil – „AD LIBITUM“ (Lvov organ zalida spektakl)
 1996 yil – Tixa nich (Lvov opera teatridagi spektakl)
 1999 yil – „Ya pridumayu svit“

Havolalar 

 Norasmiy sayt
 Ishtirokchilar bilan suhbatlar
 Disklar www.umka.com.ua
 Ukraina qoʻshiqlar
 ukrcenter.com saytidagi fotogalereya 
Musiqiy guruhlar
Saveliy Safronov

Saveliy (Savva) Semyonovich (Savelyevich) Safronov (Safronidi) (; 1925-yil 1-sentyabr, Vladikavkaz – 1997-yil 15-aprel, Sankt-Peterburg) – sovet futbolchisi, vinger pozitsiyasida oʻynagan, futbol murabbiyi sifatida faoliyat olib borgan. SSSR sport ustasi (1953).

Biografiya 
Yunon oilasida tugʻilgan. 1943-yil iyundan 1950-yil martgacha Ichki ishlar vazirligi qoʻshinlarida xizmat qilgan. Ulug 'Vatan urushi qatnashchisi. „Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali bilan taqdirlangan.

Futboldagi faoliyat 
1946-1947-yillarda Rostov-Donning „Dinamo“ jamoasida oʻynagan. 1948-1953-yillarda u Leningradning „Dinamo“ tarkibida SSSR chempionatida 96 ta oʻyin oʻtkazib, bitta gol urgan. 1954-yilda u Leningradning „Mehnat zahiralari“ tarkibida ikkita oʻyin oʻtkazdi va futbolchilik faoliyatini yakunladi.

Murabbiylik faoliyati 
1950-yilda GOLIFK nomidagi Oliy murabbiylar maktabiga oʻqishga kirdi. P. F. Lesgaft oʻqishini 1953-yil mart oyida imtiyozli diplom bilan tugatgan. 1954-yilda GOLIFK universitetining maxsus tayyorgarlik fakultetiga oʻqishga kirdi. Saveliy 1958-yilda 4-kursda oʻqishdan ketgan.

Leningradning „Mehnat zahiralari“ FSM VSO yoshlar va yoshlar jamoalari bosh va katta murabbiyi (1955—1956), „Mehnat zahiralari“ VSO Stavropol viloyat kengashida katta murabbiy (1957-yil iyun – 1957-yil dekabr), „Mehnat zahiralari“ VSO Oʻzbekiston kengashi (1958-yil yanvar – 1959-yil fevral; 1959-yil iyun – 1960-yil yanvar), „Admiralteytse“ Leningrad (1959-yil fevral – may), Lipetsk „Mehnat zahiralari“ (1960), „Sokole“ (1961-yil mart – 1962-yil mart), SC „Skoroxod“ Leningrad (1962-yil mart – 1962-yil 12-dekabr, 1963-yil dekabr), Lugansk „Trudovye zahiralari“ jamoasida murabbiy (1962-yil dekabr – 1963-yil avgust), „Spartak Samarqand“ jamoasida katta yordamchisi (1963-yil dekabr – 1964-yil iyun, 1964-yil dekabr – 1965-yil avgust), Toshkentning „Paxtakor“ klubida ikkinchi va katta murabbiy (1964-yil iyun – dekabr), „Sever Murmansk“ katta murabbiyi (1965-yil oktyabr – 1973-yil oktyabr). 1983-yil fevral oyidan to vafotigacha Smena jamoasi oʻsmirlar futbol sport maktabida murabbiy va oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

Vafoti 
1997-yil 15-aprelda 71 yoshida ish joyida vafot etdi. Saveliy Sankt-Peterburgdagi Shimoliy qabristonga dafn qilingan.

Shaxsiy hayot 
Katta qizi Viktoriya Fershalova orienteering boʻyicha faxriylar oʻrtasida uch karra jahon chempioni (1995, 1999), uning qizi Yana 1999-yilda 18 yoshlilar oʻrtasida estafeta boʻyicha Yevropa chempioni boʻlgan.

Katta jiyani Nikolay Safronidi – rossiyalik futbolchi va murabbiy.

Manbalar

Havolalar 

 YU. Lukosyak „Sankt-Peterburg futbolida kim kim“. 163-bet
 Saveliy Safronov Footballfacts saytida futbolchi profili

1925-yilda tugʻilganlar
1-sentyabrda tugʻilganlar
1997-yilda vafot etganlar
15-aprelda vafot etganlar
Sankt-Peterburgda vafot etganlar
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Erkak futbol himoyachilari
SSSR erkak futbolchilari
SSSR sport ustasi
Paxtakor futbol klubi murabbiylari
Dinamo Samarqand futbol klubi murabbiylari
SSSR futbol murabbiylari
Alifbo boʻyicha sportchilar
Pyotr Shubin

Pyotr Yevgenyevich Shubin (; 1944-yil 21-fevral) rossiyalik professional futbol murabbiyi va sobiq futbolchi

Faoliyati 
1979-yildan 19814-yilgacha Samarqandning „Dinamo“ jamoasida murabbiy boʻlib ishlagan.

Shubin 1997-yil avgust oyida Rossiya yuqori ligasi klubida Anatoli Polosin oʻrniga tayinlanishdan oldin Sovet birinchi ligasi va Sovet birinchi ligasidagi SKA Rostov-on-Donin va Dinamo Stavropolni boshqargan.

Manbalar

Havolalar 

 

1944-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
SSSR erkak futbolchilari
Erkak futbol yarim himoyachilari
FC Ural Yekaterinburg futbolchilari
FC Orenburg futbolchilari
Rossiyalik futbol murabbiylari
SSSR futbol murabbiylari
Dinamo Samarqand futbol klubi murabbiylari
Alifbo boʻyicha sportchilar
Vladimir Fedin

Vladimir Vasilevich Fedin (1928-yil 17-avgust, Moskva, SSSR – 1996-yil 13-may, Moskva, Rossiya) – sovet futbolchisi va murabbiyi.

Biografiya 
Moskvaning „Dinamo“ klubi maktabi bitiruvchisi. Vladimir „Dinamo“ klubi va oʻrinbosarlar jamoasida oʻynagan. 1951—1952-yillarda Vladimir Fedin Riganing „Daugava“ jamoasi uchun SSSRning "A" toifasidagi ligasida 13 ta oʻyin oʻtkazgan.

1953-yildan 1955-yilgacha hujumchi B toifasidagi liganing bir qator jamoalarda oʻynagan: „Zenit“ (Kaliningrad), "Shaxtyor" (Stalino), „Krasnoye Znamya“ (Ivanovo). Futbolchi faoliyatini Kadievkaning „Shaxtyor“ klubida yakunladi.

Koʻp yillar davomida Vladimir Fedin Moskvaning „Dinamo“ sport maktabida ishlagan. U dastlab 1971-yilda professional klubni boshqargan, keyin uning jamoasi Selinogradning Dinamo jamoasi boʻlgan. 1989-yilda Samarqandning „Dinamo“ jamoasini boshqargan. 1990—1991-yillarda Fedin „Dinamo-2“ (Moskva) murabbiylar shtabining aʼzosi edi. 1990-yilda u „Dinamo-2“ jamoasi rahbari boʻlib ishlagan.

Vafoti 
1996-yil 13-mayda Moskvada vafot etgan.

Manbalar

Havolalar 

 

1928-yilda tugʻilganlar
17-avgustda tugʻilganlar
Moskvada tugʻilganlar
13-mayda vafot etganlar
1996-yilda vafot etganlar
Moskvada vafot etganlar
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Futboldagi erkak hujumchilar
SSSR erkak futbolchilari
SSSR futbol murabbiylari
Dinamo Samarqand futbol klubi murabbiylari
Alifbo boʻyicha sportchilar
Odessaga raketa hujumi (2024-yil 15-mart)

2024-yil 15-mart kuni rus qo‘shinlari Ukrainaga bostirib kirishi vaqtida Odessaga yana ikkita raketa hujumini uyushtirdi. 21 kishi halok boʻldi, 75 dan ortiq kishi jarohat oldi.

Odessa va Odessa viloyatida 16 mart kuni motam eʼlon qilindi.

Kelib chiqish sabablari 
Harbiy harakatlar boshlanganidan beri Odessa shahri va uning atrofi bir necha bor rus qoʻshinlari tomonidan, asosan, Qora dengizda joylashgan Rossiya harbiy-dengiz kuchlarining harbiy kemalaridan oʻqqa tutilgan va havo zarbalariga uchragan. Shuningdek, qanotli raketalarning qayta-qayta uchirilishi ham amalga oshirildi.

2024-yil 2-mart kuni Rossiya qo‘shinlari Shahed 136 uchuvchisiz uchogʻidan foydalangan holda Odessadagi turar-joy binosiga zarba berib, oqibatda 12 kishi, jumladan 5 nafar bola halok bo‘ldi. 6-mart kuni Rossiya Odessaga raketa zarbasini berdi. Shaharga kelgan Ukraina prezidenti Vladimir Zelenskiy va Gresiya bosh vaziri Kiryakos Mitsotakis joylashgan manzilga yaqin bo‘lgan.

Voqealar rivoji 

Ukraina Bosh prokuraturasi maʼlumotlariga koʻra, hujum 15-mart kuni soat 11:00  atrofida sodir boʻlgan. Halok bo‘lganlar orasida Ukraina Favqulodda vaziyatlar davlat xizmati (SSES) xodimi va feldsher ham bor. Fuqarolik infratuzilmalaridan:  turar-joy binolari, xo'jalik inshootlari, transport vositalari zarar ko'rdi.

Rossiya qoʻshinlari Odessaga ikki marta raketadan zarba berdi - ikkinchi marta birinchi portlash oqibatlarini bartaraf etish uchun birinchi yordam xodimlari va qutqaruvchilar voqea joyiga yetib kelishdi. Ikkinchi zarba natijasida xizmat xodimlari halok boʻldi.

Qurbonlar orasida Davlat Favqulodda vaziyatlar xizmatining yetti nafar xodimi ham bor. Oleg Kiperning aniqlik kiritishicha, og‘ir yaradorlar bor. Tibbiyot xodimlari ham jarohatlangan.

Dumskaya nashrining taʼkidlashicha, Odessani oʻqqa tutish paytida ikki nafar sobiq amaldor yaralangan, ular keng koʻlamli bosqin boshlanganidan keyin armiyaga qoʻshilgan.

Ukraina tergovi qasddan odam oʻldirish bilan bogʻliq urush qonunlari va qoidalarini buzish (Ukraina Jinoyat kodeksining 438-moddasi 2-qismi) boʻyicha tergov boshladi.

Qurbonlar 
Birinchi kunida jami 20 kishi halok boʻldi. Rossiya tomonidan o‘ldirilganlar orasida Odessa merining sobiq birinchi o‘rinbosari Sergey Tetyuxin va 30 yoshli politsiyachi Andrey Boyarskiy ham bor, uning uch oylik qizi yetim qolgan.

Ertasi kuni 39 yoshli qutqaruvchi Vitaliy Alimov kasalxonada vafot etdi.
Jami boʻlib 21 kishi halok boʻldi.

Reaksiya 
16-mart kuni Odessa va Odessa viloyatida motam kuni deb eʼlon qilindi.

Manbalar  

Urushlar
Ukraina-Rossiya
Ukrainaning tashqi siyosati
Harbiy-havo kuchlari
Wellboy

Anton Oleksandrovich Velboy (,; 2000-yil 9-iyunda tugʻilgan), professional ravishda Wellboy nomi bilan tanilgan, ukrainalik qoʻshiqchi va qoʻshiqnavis. NK jamoasida The X Factor Ukraina talqinining oʻninchi mavsumi ishtirokchisi. 2022-yilda „Nozzy Bossy“ qoʻshigʻi bilan raqobatlashuvchi Vidbir 2022 finalchilaridan biri boʻlib, musiqiy tanlovda uchinchi oʻrinni egallagan.

Faoliyati 
„Nozzy Bossy“ qoʻshigʻi bilan Eurovision 2022 Ukraina milliy tanlovining finalchilaridan biri. 2022-yil iyun oyida Wellboy Yuriy Bardash bilan hamkorlikni toʻxtatganini eʼlon qilgan.

2022-yildan beri Anton Velboy musiqa prodyuseri Yevgeniy Triplov boshchiligida Papa Music leyblida ishlaydi.

13-iyul kuni sanʼatkorning YouTubeʼdagi kanalida „Vorogiv na noji“ nomli qoʻshigʻining premyerasi boʻlib oʻtgan.

2022-yil oktabr oyida Wellboy „Stil“ klipini chiqargan.

2023-yil aprel oyida Anton Velboy. asoschisi Aleksey Golubev va musiqiy prodyuser Yevgeniy Triplov bilan „Rossiya masalasi“ boʻyicha kelishmovchiliklarni keltirib, leyblni tark etishini eʼlon qilgan. Artist, shuningdek, Golubevning Rossiya Federatsiyasi va uning sobiq menejeri Yuriy Bardash bilan aloqalari borligiga ishora qilgan. Velboyning soʻzlariga koʻra, konsert prodyuseri Marta bilan ishlashda davom etgan. Ukrainaning Muzvar musiqa nashriga koʻra, rassom va prodyuserning ishi Ukraina musiqa industriyasidagi eng mashhur ajralish holatlari beshligiga kiritilgan.

Diskografiyasi 
2019 – Krasivishe lyudey (singl)

2019 – Viter (singl)

2019 – Baba Moroz (singl)

Videokliplari

Manbalar 

2000-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Artem Pivovarov

Artem Volodimirovich Pivovarov (; 1991-yil 28-iyunda tugʻilgan) – ukrainalik zamonaviy yoʻnalishda ijod qiluvchi qoʻshiqchi va bastakor. U 2021-yilning eng yaxshi qoʻshiq muallifi va 2022-yilning esa eng yaxshi qoʻshiq ijrochisi yoʻnalishda YUNA mukofotini qoʻlga kiritgan.

Biografiyasi 
Pivovarov oʻn ikki yoshida uch oy gitara chalishni oʻrgangan va qoʻshiq yozishni boshlagan. Volchanskiy tibbiyot kollejida akusherlik diplomini olgan va anesteziolog yordamchisi boʻlib ishlagan. Shuningdek, Xarkov milliy shahar xoʻjaligi akademiyasida iqtidiyot fanini tamomlagan.

Musiqiy faoliyati „Dance! Dance!“ guruhi aʼzosi sifatida boshlangan va 2012-yilda akustik qoʻshiqlar tufayli YouTubeda mashhurlikka erishgan. Oʻshandan beri uning koʻplab yozuvlari beshta albomni oʻz ichiga oladi. 2015-yildan boshlab qoʻshiqnavis, ovoz yozishda va bir qator qisqa metrajli filmlar hamda vizualizatsiya rejissyori sifatida ham ishlagan.

2022–2023-yillarda Ukrainada xayriya tashkilotlarini qoʻllab-quvvatlash, shuningdek, Ukraina qurolli kuchlarini ragʻbatlantirish maqsadida konsertlar bergan. 2022-yil dekabr oyida Rossiyaning raketa zarbasi ortidan Cherkas shahridagi kontserti chogʻida elektr taʼminoti uzilib qolganiga qaramay, kontsertni davom ettirgan va tomoshabinlar u bilan birga qoʻshiq kuylashi bilan yakunlgan. Ukraina Mudofaa vazirligi konsert lavhalari bilan birga „Dux Ukraini ne zlamati“ deb yozgan.

2023-yil sentyabr oyida Pivovarov Golos Ukraini ga murabbiy boʻlgan. 29-oktyabr kuni Pivovarov jamoasi ishtirokchisi Mixailo Panchishin musobaqasida gʻolib chiqqan.

Diskografiyasi

Albomlari 

 2013-yil – Kosmos
 2015-yil – Okean
 2017-yil – Stixiya vodi
 2017-yil – Stixiya ognya
 2019-yil – Zemnoy

Pivovarov eng mashhur qoʻshiqlari 
Uning eng mashhur hitlari:

 Manifest
 Dejavyu
 Miraj
 Randevu
 Dom
 Sobiray Menya
 Kislorod
 Moya Nich
 № 1

Manbalar

Havolalar 

 

Yashayotgan insonlar
1991-yilda tugʻilganlar
Arsen Mirzoyan

Arsen Romanovich Mirzoyan (; 1978-yil 20-mayda tugʻilgan), ukrainalik qoʻshiqchi va qoʻshiqnavis. Qoʻshiqchi 2020-yil „Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist“ unvonini olgan va 2022-yil „3-darajali xizmatlari uchun“ ordeni bilan taqdirlangan.

Biografiyasi 
Arsen Mirzoyan 1978-yil 20-may kuni Ukrainaning Zaporijjya shahrida istiqomat qiluvchi arman oilada tugʻilgan va 1995-yilda maktabni tamomlagan. Maktabda oʻqib yurgan yillari konsertlarda ham qatnashgan, sheʼrlar yozgan, keyinchalik ularning baʼzilari qoʻshiqlarida qoʻllangan. Biroq, rasmiy musiqiy maʼlumotga ega boʻlmagan va Zaporojye Milliy universiteti muhandislik institutining rangli metallurgiya muhandisi malakasini olgan. Keyin Zaporojyeda, avvaliga samolyot dvigatellarini ishlab chiqaruvchi Motor Sichda, soʻngra Zaporijstal poʻlat ishlab chiqaruvchisining dastgoh ustaxonasida oʻn ikki yil davomida uchastka ustasi boʻlib ishlagan.

Diskografiyasi – albomlari 

 2011-yil – „Gudziki“
 2013-yil – „Nazruchni lijka“
 2015-yil – „Nich“
 2016-yil – „Paperoviy snig“
 2017-yil – „Slova i Noti“
 2019-yil – „Ingredient“
 2021-yil – „Monarxiya“

Shaxsiy hayoti 
Mirzoyanning birinchi rafiqasi Annadan Vlad va Artem ismli ikki oʻgʻli bor. Biroq, 2011-yilda Golos Krainida Antonina Matviyenko bilan doʻstlashgan va munosabatlar shu qadar rivojlandiki, 2013-yil oxirida Anna bilan ajrashish uchun ariza bergan. Mirzoyan va Matviyenkoning qizi Nina (2016-yil 15-yanvarda tugʻilgan) boʻlgan va ular 2017-yil 15-iyunda turmush qurishgan. Oʻgʻillari bilan iliq munosabatda.

Manbalar

Havolalar 

 YouTube kanali

Yashayotgan insonlar
1978-yilda tugʻilganlar
Lutsk qalʼasi

Lutsk qal’asi (), shuningdek, mahalliy Lyubart qal’asi yoki Yuqori qal’asi nomi bilan ham tanilgan. Lutskning eng koʻzga koʻringan joyi, 200 grivnalik banknotida tasvirlangan. (XIV asrdan beri Chortoriskilar oilasi tomonidan qurilgan Quyi qal’a deb nomlangan yana bir shahar qal’asi hozir xarobaga aylangan.)

1075-yilda Boleslav JasurKiyevning Lutsk shahrini olti oy davomida qamal qilgan. Qal’a oʻsha paytda yogʻoch devor bilan oʻralgandi. Yuriy Dolgorukiy 1149-yilda olti haftalik qamaldan keyin Lutskni egallab ololmagan. 1255-yilda Jochixonning nabirasi Kuremsa Lutskka bostirib kirgan.

Stir daryosi ustida joylashgan hozirgi qal’a asosan 1340-yillarda qurilgan va unda oldingi devorlarning baʼzi qismlari ishlatilgan. Koʻplab hukmdorlar, jumladan Buyuk Kazimir (1349), Yagaylo (1431) va Sigismund Kestutaitis (1436) qamallarini qaytargan. Aynan oʻsha yerda 1429-yildagi Lutsk konferentsiyasi boʻlib oʻtgan, unda imperator Sigizmund, Moskvaning Vasiliy II, Yagaylo, Buyuk Vitovt va Valaxiya voyevodasi ishtirok etgan.

Vitovtning uzoq hukmronligi davrida Lutsk qal’asi artilleriya va otishmalardan himoyalanish uchun yanada mustahkamlangan. Shundan soʻng gʻisht bilan oʻralgan asosiy kirish joyi gʻarbda va tashqi xandaq ustidagi koʻprik bilan tutashtirilgan. XVI-XVII asrlarda „Lubart“, „Svitrigaila“ (ikkalasi ham Litva knyazlari nomidan) va „Yepiskop“ deb nomlangan uchta asosiy minora qurilgan.

Qal’aning devorlari ilgari Avliyo Ioann sobori, buyuk knyazlar saroyi va yepiskop saroyini oʻrab olgan. Ushbu binolardan faqat neoklassik yepiskoplar saroyi saqlanib qolgan.

1941-yil 2-iyulda qal’a devorlarida 1160 yahudiy oʻldirilgan. Qal’ada bu fojia uchun hech qanday yodgorlik yoki belgi mavjud emas.

Manbalar

Havolalar 
 Lutsk qal’asi atrofida sayr qilish (video)

Qalʼalar
Novara FC

Novara () – Italiyaning Piedmont, Novara shahrida asos solingan futbol klubi. Klub 2021-yilda oʻz maqomini yoʻqotgan Novara Kalcio oʻrniga tashkil etilgan.

Manbalar 

Italiya futbol klublari
Alifbo boʻyicha futbol klublari
1908-yilda tashkil etilgan futbol klublari
Tin Sontsya

Tin Sontsya (, baʼzan soʻzma-soʻz Sun Shadow tarjimasi qoʻllanadi) – kiyevlik ukrain folk metall guruhi, musiqasida simfonik metal elementlari ham mavjud. Guruhning uslubi asosan muqobil rokka yaqin boʻlgan. Bir nechta belaruscha qoʻshiqlardan tashqari deyarli barcha matnlar ukrain tilida. Guruh bir qancha festivallarda qatnashgan, ulardan eng yiriklari Basovishcha va Zakhiddir. Ular keng koʻlamli sayohatlar va ATO zonasida jang qilayotgan ukrainalik askarlarni qoʻllab-quvvatlashlari bilan mashhur. Ularning „Kozaki“ qoʻshigʻi UEFA Yevro-2016 kubogi vaqtida Ukraina futbol terma jamoasining norasmiy madhiyasi boʻlgan. Xuddi shu qoʻshiq professional bokschi Oleksandr Usik uchun intro boʻlib xizmat qiladi.

Aʼzolari 

 Hozirgi aʼzolari

 Sergey Vasilyuk (bosh vokal, akustik gitara)
 Ivan Luzan (bandura)
 Mikola Luzan (gitara, qoʻshiq aytish)
 Volodimir Xavruk (baraban)
 Ruslan Mikayelyan (gitara)
 Ivan Grigoryak (bas)

Diskografiyasi 

 Albomlari

 2002-yil – Svyatist Viri
 2005-yil – Za Mejeyu
 2005-yil – Nad Dikim Polem
 2007-yil – Polumyana Ruta
 2011-yil – Tanets Sertsya
 2014-yil – Grim V Kovalni Boga
 2016-yil – Buremniy Kray
 2018-yil – Zacharovaniy Svit
 2020-yil – Na Nebesnix Konyax

 Yon va yakka loyihalari

 2005-yil – Zacharovaniy Svit
 2010-yil – Sxovane oblichcha

Adabiyotlar

Manbalar

Havolalar 

 
 
 Last.fm
 Tin Sontsia at Encyclopaedia Metallum
 Interview with Serhiy Vasylyuk on „Radio Liberty Ukraine“ 
 Interview with Serhiy Vasylyuk in „Ukrayina Moloda“
Ivan Karpenko-Kariy

Ivan Karpovich Karpenko-Kari (haqiqiy familiyasi Tobilevich;  ;) – ukrainalik realistik yoʻnalishda ijod qilgan dramaturg, N. K. Sadovskiy, P. K. Saksaganskiy va M. K. Sadovskaya-Barilottilarning akasi.

Biografiyasi 
1845-yil 29-sentyabrda Elisavetgrad yaqinidagi Arsenevka qishlogʻida mulkdor Karp Tobilevich oilasida tugʻilgan.

Tuman maktabini tamomlab, 14 yoshida kotib lavozimida ish boshlagan.

23 yil davomida Elisavetgradda shahar politsiyasi kotibi boʻlib ishlagan, u yerdan 1883-yilda inqilobchilarni pasport bilan taʼminlagani uchun ishdan boʻshatilgan va surgun qilingan.

1880-yillarda M. L. Kropivnitskiy truppasida oʻynagan va 1883-yildan ukrain tilida dramalar yoza boshlagan. 1886-yilda Xersonda uning: „Bondarivna“, „Xto vinen?“ va „Rozumniy і duren“ kabi dramalar toʻplami nashr etilgan. 1887-yilda uning „Naimichka“ (Xersonda), 1892-yilda „Martin Borulya“ („Zora“da bosilgan) dramalari nashr etilgan.

Dramalari hayotiyligi, personajlar yaxlitligi va tushunarli tilda yozilganligi bilan ajralib turadi.

Uning nomi Ukraina SSR Davlat teatr sanʼati institutiga berilgan.

1906-yilda kasal boʻlib, sahnadagi faoliyatini toʻxtatgan va davolanish uchun Berlinga ketgan. Jiddiy kasallikdan soʻng (jigar va taloq saratoni) 1907-yil 2(15)-sentyabrda Berlinda vafot etgan. Nadejda fermasi qoʻriqxona-muzeyidan unchalik uzoq boʻlmagan Karlyuzinskiy qabristoniga dafn etilgan.

Oilasi 

 Nadejda Karlovna Tarkovskaya bilan turmush qurgan (1882-yilgacha), ushbu xotinidan yetti farzandibor: Vissarion (tugʻilgandan koʻp oʻtmay vafot etgan), Galya (1872—1882), Nazar (1874—?), Mikola va Katerina (goʻdakligida vafot etgan), Yurko (1876—1925) va Orisya (1879—1955).
 1883-yilda Sofiya Vitaliyevna Ditkovskaya bilan turmush qurgan. Uning qizi Mariyani asrab olgan.

Asarlari 

 Beztalanna
 Bondarіvna
 Burlaka
 Jiteyske more
 Martin Borulya
 Naymichka
 Nevolnik
 Novobranes
 Rozumniy і duren
 Sava Chaliy
 Sto tisyach
 Xazyaїn

Manbalar

Havolalar 
 Litplayer audio kutubxonasida Karpenko-Kari asarlari
 Ukraina gʻururi – Ivan Karpenko-Kari
 Karpenko-Kari Ivan Karpovich (Tobilevich) 
 „I. K. Karpenko-Kari (Tobilevich)“
 Natalya Garbar. Tobilevichlar oilasini qayta qurishdan oldin (28-35-betlar)

1907-yilda vafot etganlar
15-sentyabrda vafot etganlar
1845-yilda tugʻilganlar
29-sentyabrda tugʻilganlar
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Olesya Vlasova

Olesya Yuryevna Vlasova (1974-yil 14-sentyabr Moskva viloyatida tugʻilgan) – ukrainalik teatr va kino aktrisasi, teleboshlovchi. „Ukrainskaya pravda. Jizni“ nashriga koʻra Ukrainaning TOP-20 aktrisalari qatoriga kiritilgan(2009) .

Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2020).

Biografiyasi 
1974-yil 14-sentyabrda Moskva viloyatida tugʻilgan.

Bolaligida ota-onasi bilan Odessaga koʻchib oʻtgan va shu yerda maktabni tugatgan. Odessada Teatr litseyida oʻqigan va „7-kanal“da teleboshlovchi boʻlib ishlagan.

1999-yilda I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev teatr sanʼati institutini tamomlagan.

2000-yildan – Pecherskdagi Yangi drama teatrining aktrisasi.

Taʼlimi 
1990—1995-yillar – Odessa teatr litseyida oʻqigan.

1995—1999-yillar – I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev nomidagi teatr sanʼati institutida N. Rushkovskiy qoʻl ostida taʼlim olgan.

Shaxsiy hayoti 
 Eri – ukrainalik aktyor Igor Rubashkin
 Qizi – Appolinarya (Polina)
 Qizi – Varvara

Ijodi

Mukofotlari 

 1998-yil „Eng yaxshi debyut uchun“ nominatsiyasida „Kiyev Pektoral“ mukofoti. „Usta va Margarita“ va „Chelovek iz Lamanchi“ spektakllari uchun kurs bilan birga olingan.
 2003-yil „Varshava ohangi – 2“ spektaklidagi „Yetakchi ayol roli uchun“ nominatsiyasida „Kiyev Pektoral“ mukofoti.

Teatrdagi rollari 

 1998-yil „Chelovek iz Lamanchi“ – Aldonza
 2001-yil „Ostrov nashey Lyubvi i Nadejdi“ – Lizka
 2002-yil „Arlekino. Sluga dvux gospod“ – Beatrice
 2003-yil „Ionich“ – Anna Martynovna Zmeyukina
 2003-yil „Pyat rasskazov Pelevina“ – Tanya
 2003-yil „Varshava ohangi – 2“ – Gelya
 2003-yil „Shkola donjuanov“ – jurnalist (Aleksandra – Aleksandr)
 2004-yil „Zakon Tango“ – ssenariy muallifi, qoʻshiq matni muallifi
 2005-yil „Usta va Margarita“ – Margarita
 2005-yil „Belaya vorona“ – Minx
 2012-yil „Lyuks dlya inostransev“ – Brenda Parker

Televideniyeda 

 1992—1995-yillar: „Kanal 7“ telekanalining diktori, Odessa
 2006-yil: „Yestestvenniy otbor“ teleoʻyini
 2007—2008-yillar: „Noviy kanal“ da „Podʼyom“ tonggi teledasturining boshlovchisi, Kiyev, Ukraina
 2007-yil: Igri patriotov
 2008-yil: Kulinarniy duet – 2. Olesya Vlasova
 2012-yil: Bolshaya raznitsa po-ukrainski. 40-son

Manbalar

Havolalar 

 Pecherskdagi Yangi teatr veb-saytida aktrisa O. Vlasovaning sahifasi
 Aktrisa O. Vlasovaning ruskino.ru veb-saytidagi sahifasi
 Aktrisa O. Vlasovaning afisha.ru veb-saytidagi sahifasi
 „Varshava ohangi – 2“
 Hammasi „Don Juans maktabi“ga!
 „Benyuk va Xostikoev“ teatr kompaniyasining veb-saytida „Chet elliklar uchun lyuks“ (asosiy Vikonoviyaliklar)
 Olesya Vlasova: Men ham uyda xoʻjayinman!  Arxivnaya kopiya
 Olesya Vlasova: shaxsiy hayot
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Rossiyalik aktrisalar
Yashayotgan insonlar
1974-yilda tugʻilganlar
14-sentyabrda tugʻilganlar