Raffaella Carrà

Raffaella Carra (; 1943-yil 18-iyun, Boloniya, Italiya – 2021-yil 5-iyul, Rim, Italiya) – italiyalik qoʻshiqchi, aktrisa, teleboshlovchi va raqqosa.

1950-yillarda aktrisa sifatida oʻz faoliyatini boshlagan Carra yigirma yil oʻtgach, musiqa va televideniye sohasida butun dunyoga mashhur boʻldi. Deyarli 70 yillik faoliyati davomida Raffaella Carra oʻz vatanida va xorijda, ayniqsa, Ispaniya va Lotin Amerikasida „italyan televideniyesi malikasi“ va „ommaviy madaniyat timsoli“ sifatida tan olingan. U 1980-yillardan to umrining oxirigacha, asosan, Italiya va Lotin Amerikasida yuqori reytingga ega boʻlgan koʻplab telekoʻrsatuvlar boshlovchisi boʻlib ishladI.

Xonanda koʻplab mamlakatlarda xit-paradlarga kirgan va dunyo boʻylab 20 milliondan ortiq nusxada sotilgan „A far l’amore comincia tu“ qoʻshigʻi bilan mashhur boʻldi. Boshqa „Tanti auguri“, „Rumore“, „Pedro“, „Fiesta“ va „Ballo ballo“ qoʻshiqlari ham xitga aylandi va 1970-yillarning eng muvaffaqiyatli va mashhur italyan estrada xonandalaridan biri sifatidagi maqomini mustahkamladi.

Musiqiy faoliyati davomida Raffaella Carra 70 dan ortiq albom va toʻplamlarni yozgan. Uning yozuvlari jami 60 million nusxadan ortiq tiraj bilan 37 mamlakatda chiqarilgan. Xonandaning albom va qoʻshiqlari jami 24 marta Oltin va platina maqomiga sazovor boʻlgan.

Hayoti 

Raffaella Pelloni 1943-yil 18-iyunda Bolonya shahrida tugʻilgan. Otasi Raffaele Pelloni asli italiyalik boʻlib, ferma egasi edi. Onasi esa Anjela Iris Dell’Utri (1923-1987) sitsiliyalik Raffaellaning buvisi bilan Bellaria-Igea Marina shahridagi Caffè Centrale barida menejer sifatida ishlagan. Raffaellaning akasi Vinchentso (1945–2001) ham bor edi. Uning tugʻilishidan koʻp oʻtmay, uning ota-onasi ajralib ketishadi va yoshligining koʻp qismini Bolonya va Bellariya shaharlari oʻrtasida oʻtkazgan. Bellariyaga sayohatlari paytida u tez-tez onasining ish joyi yaqinida muzqaymoq doʻkonida toʻxtab, qoʻshiqlarning sarlavhalari va qismlarini yodlab, Il Musichiere teledasturini tomosha qilar edi.

Bolaligida Raffaella koʻpincha televizion spektakllarda qatnashgan. Buvisi Andreinaning talabiga koʻra, sakkiz yoshida u Rimga teatr sanʼati boʻyicha oʻqishga yuborgan. U aktrisa Tereza Franchini bilan dramatik sanʼatni ham oʻrgangan, soʻngra xoreograf Ya Ruska maktabida raqsga tushgan va u yerda 14 yoshigacha oʻqigan. 1952-yilda Raffaella Rimdagi eksperimental kinematografiya markaziga oʻqishga kirgan va sakkiz yildan soʻng, uni tugatgan.

Mehnat faoliyati

1950-1960 yillar 

Raffaella oʻzining birinchi kino rolini 8 yoshida Mario Bonnarning „Oʻtmish ogʻrigʻi“ filmida oʻynagan. Oʻqishni tugatgandan soʻng, u „43-yilning uzoq kechasi“, „Oʻrtoqlar“ filmlarida Marcello Mastroianni rolida, „Selestina“ va boshqa filmlarda rol oʻynadi. 1960-yillarning boshlarida u „Lirik: nomaʼlum“, „Skaramuche“ va „Buyuk xameleyonlar“ loyihalarida paydo boʻldi. U shuningdek, „Ciao, Rudi“ musiqiy filmida ishtirok etgan va u yerda yana Mastroyanni bilan hamkorlik qildi.

Xuddi shu davrda u rasm chizishni yaxshi koʻradigan doʻsti, rejissyor Dante Guardamagnaning tavsiyasiga binoan, „Raffaella Carra“ taxallusini oldi; Rafael Santini ismini eslatuvchi rassom Karlo Carraning familiyasi bilan bogʻladi.

1965-yilda Carra 20th Century Fox bilan shartnoma imzolaganidan keyin, Hollywoodga koʻchib oʻtgan. Xuddi shu yili u Frank Sinatra bilan duetda „Fon Rayenning poezdi“ filmida paydo boʻlgan. 1966-yilda u Robert Kulp va Bill Kosbi bilan birga „Men josuslik qilaman“ teleserialining epizodida bosh rolni oʻynagan. Biroq, bundan keyin Raffaella vatanni sogʻinib, AQShda ishlashni istamagani uchun Italiyaga qaytib kelgan. Qaytib kelgach, u bir qator mahalliy filmlar va teatr spektakllarida suratga tushgan. 1960-yillarning oxirlarida aktrisalik faoliyatini musiqa va televideniye foydasiga tark etishga qaror qilgan.

1970-yillar 
1970-yilda qoʻshiqchi oʻzining raqs mahoratini namoyish etgan Io, Agata e tu dasturining chiqishi bilan televizordagi birinchi muvaffaqiyatiga erishgan. Oʻsha yilning kuzida Carra „Canzonissima“ musiqiy dasturida „Ma che musica maestro“ kompozitsiyasi bilan namoyish qildi, u yerda u oʻsha vaqt uchun ochiq oraliq bilan ochiq kostyum kiygan edi, bu Italiya televideniyesi tarixida birinchi marta edi. Uning koʻrsatkichi bilan bogʻliq bahs-munozaralar va janjallarga qaramay, dastur kutilmaganda yuqori reytingga ega boʻlgan va qoʻshiq mashhur boʻlib, chartlarning eng yuqori pogʻonasidan joy olgan.

1971-yil boshida uning Raffaella debyut albomi chiqdi. Oʻsha yili u „Maga Magella“ va „Tuca tuca“ qoʻshiqlarini ijro etib, Canzonissima dasturiga qaytgan edi. Oxirgi qoʻshiq bilan boʻlgan epizodi qoʻshiqchining „qoʻpol“ va „oʻta jinsiy“ xoreografiyasi tufayli yana konservatorlarning tanqidiga sabab boʻlgan, garchi raqsda Carra oʻzini sherigiga begunoh teginish bilan cheklangan boʻlsa ham. Dastur, shuningdek, Vatikan tomonidan keskin norozilikka sabab boʻldi, bu uning tasvirini „juda provokatsion“ deb atadi, va natijada musiqiy xit parad L’Osservatore Romano gazetasi sahifalarida toʻliq nashr etilmadi: „Tuca tuca“ va xonandaning boshqa qoʻshiqlari roʻyxatdan chiqarildi. Uning aktyor Alberto Sordi bilan birga raqsi televideniyeda qayta namoyish etilganidan keyin, janjal barham topdi. Uning 1971-yil oxirida dunyo yuzini koʻrgan navbatdagi albomi Raffaella Carrà muvaffaqiyatli boʻldi va rekorddagi „Borrikito“ qoʻshigʻi Lotin Amerikasida mashhur boʻlgan.

1974-yil bahorida Carra qoʻshiqchi Mina bilan birgalikda Milleluci dasturida ishtirok etdi, bu italiyalik tomoshabinlar bilan katta muvaffaqiyat qozondi. Shoudan bir oy oʻtgach, uning oʻz nomini olgan albomi chiqdi, unda asosan, boshqa qoʻshiqlarning muqovalari bor edi. Oʻsha yili Raffaella Carra yana „Canzonissima“ dasturida rol oʻynadi, u yerda „Rumore“ va „Felicità tà tà“ qoʻshiqlarini kuyladi. Ikkala qoʻshiq ham Italiyada platina sertifikatini olgan va yaxshi sotuvga ega boʻlgan Felicità tà tà albomiga kiritilgan.

1975-yilda qoʻshiqchi Ispaniya televideniyesida "Señoras y señores" shousining epizodida paydo boʻldi. Keyinchalik u TVE kanalida qoʻshiqlarining ispan tilidagi toʻplamini chiqardi. Bir yil oʻtgach, Carra yana Ispaniyaga TVEda efirga uzatilgan La hora de… koʻrsatuvining epizodlarini suratga olish uchun taklif qilindi.

Tez orada Raffaella chet elda shuhrat qozondi: u Fransiya, Kanada, Gretsiya, Argentina, SSSR, Buyuk Britaniya, AQSh va boshqa mamlakatlarda muvaffaqiyatli gastrollarda boʻldi. 1976-yilda chiqarilgan „A far l’amore comincia tu“ qoʻshigʻi bilan tanildi va koʻplab mamlakatlarning chartlariga kirdi. Carra ushbu qoʻshiqni bir necha tillarda kuyladi – fransuz („Parce que tu l’aimes dis-le lui“), nemis („Liebelei“), ispan („En el amor todo es empezar“) va ingliz („Do It“), Buni yana bajaring"). „Tanti auguri“ xiti ham bundan kam muvaffaqiyat qozonmadi, uning ispancha versiyasi („Hay que venir al sur“) va „Fiesta“ qoʻshigʻi bilan birga xonandaga Ispaniya va Lotin Amerikasida shuhrat keltirdi. Bu mamlakatlarda uning tanilishiga Carraning ispan tilini yaxshi bilganligi ham yordam bergan.

1978-yilda Carra Ma che sera konsert televizion dasturida ishtirok etgan, buning uchun Rai keyinchalik, butun dunyo boʻylab 36 ta radioeshittirish huquqini sotgan.

1979-yil 1-yanvarda Raffaella Carra birinchi marta SSSR televideniyesida „Xorijiy estrada musiqasining ohanglari va ritmlari“ dasturining yangi yil sonida paydo boʻldi. Uning ishtirokidagi raqam shu qadar katta muvaffaqiyat ediki, Markaziy televideniye tomoshabinlardan koʻrsatuvini takrorlashni soʻrab koʻplab xatlar olgan. Koʻp soʻrovlarga koʻra, uning chiqishlari 1979-yilning yozida, 1981-1983-yillarda xuddi shu dasturda, soʻngra 1985-1986-yillarda Yangi yil konsertlarida paydo boʻlgan. „Tong pochtasi“da xonandaning qoʻshiqlari ham eshitilgan.

1980-yillar 
Bu davrda Raffaella Carra qoʻshiqchilik faoliyati bilan birga italyan va ispan tilida soʻzlashuvchi tomoshabinlar uchun musiqiy koʻrsatuvlarning teleboshlovchisi sifatida ishlay boshladi. 1980-yilda u Argentinaning „Barbara“ filmida bosh rolni ijro etgan. 1981-yilda Rai 2 telekanali uning ishtirokida Millemilioni seriyasidan beshta koʻrsatuvni namoyish etdi. Dasturlar Italiya, SSSR, Buyuk Britaniya, Meksika va Argentinada yozilgan. Xonanda SSSRga Italiya televideniyesi haftaligida kelgan. Loyiha doirasida rejissyor Evgeniy Ginzburg „Moskvada Raffaella Carra“ televizion filmini suratga oldi. Filmda u Moskvaning diqqatga sazovor joylari fonida raqsga tushdi, shuningdek, kashshoflar va bolalar uchun „Antoshka“ qoʻshigʻini kuyladi. „Kommersant“ taʼkidlaganidek, „undan oldingi Gʻarb estrada sanʼatkorlarining hech biri rus madaniy muhitiga shunchalik chuqur kirib bormagan edi“.

1982-yilda u Fantastico 3 dasturida paydo boʻldi va u yerda „Ballo ballo“ qoʻshigʻini taqdim etdi. Qoʻshiq The Beatles tomonidan „Eleanor Rigby“ qoʻshigʻidan parchalar ishlatilganligi sababli bahs-munozaralarga sabab boʻldi, ammo bu qoʻshiqchining asosiy xitlaridan biriga aylanishiga toʻsqinlik qilmadi. Singl oʻzining navbatdagi Raffaella Carrà 82 studiyaviy albomiga kiritilgan. Oʻsha yili Raffaella Carra Chilidagi Viña del Mar musiqa festivalining faxriy mehmoni boʻldi.

1983-yildan 1985-yilgacha Carra kunduzi Pronto, Raffaella televizion dasturini olib bordi. Dastur yuqori reytingga ega boʻldi va qoʻshiqchi va Tereza onaning suhbati boʻlgan epizod shou tarixidagi eng koʻp tomosha qilinganlardan biriga aylandi va 14 milliondan ortiq tomoshabinni jalb qildi. Telekoʻrsatuv uchun Carra „Fatalità“ qoʻshigʻini ham ijro etdi, keyinchalik u xuddi shu nomdagi albomiga kiritilgan. 1984-yilda u koʻrsatuvi uchun Yevropa telejurnallar assotsiatsiyasi tomonidan „Yevropa teleboshlovchisi“ unvonini oldi.

1986-1987-yillardagi televizion mavsumda Carra „Yakshanba kuni“ dasturini olib bordi, unda u ochilish va yakuniy sarlavhalar uchun qoʻshiqlar kuyladi. 1986-yil noyabr oyida qoʻshiqchi Novella 2000 jurnalida uni ogʻir kasallikka chalingan onasiga befarqlikda ayblagan maqola chop etilgandan keyin muhokama markazida boʻldi. „Yakshanba kuni“ dasturining bir qismida Carra ushbu maqolaga javob berib, jurnalni qonuniy choralar koʻrish bilan tahdid qildi. Xonandaning onasi 1987-yil fevral oyida vafot etdi. Koʻrsatuvning yana bir qismida Raffaella onasiga „I Thank You Life“ qoʻshigʻini bagʻishlab, unga hurmat bajo keltirdi.

1987-yilda Raffaella Carra Canale 5 telekanaliga egalik qiluvchi Fininvest radioeshittirish tarmogʻi bilan ikki yillik va koʻp million dollarlik shartnoma tuzdi. 1987-yil dekabr oyining oxirida Canale 5 Benvenuta Raffaellaning pilot epizodini efirga uzatdi. Buning uchun Carra va uning sherigi Serxio Iapino intervyu oldilar va qoʻshiqchining boʻlajak shousi uchun mashgʻulotlarning sahna ortidagi tasvirlarini koʻrsatdilar. Ikki hafta oʻtgach, kanal dunyo yulduzlari ishtirok etgan „Raffaella Carra Show“ toʻliq kechki dasturini chiqardi. Dasturning oʻziga xos xususiyati shundaki, Carra uyda rassomlar bilan suhbatlashdi. Koʻrgazmada xonandaning qoʻshiqlari va raqslari ham namoyish etildi. Il principe azzurro 1989-yil bahorida soʻnggi marta Carra Canale 5ga mezbonlik qildi. Lekin, ikkala dastur ham tomoshabinlar orasida unchalik muvaffaqiyatga erisha olmadi.

1990-yillar 
1990-yillarda Raffaella Carra Weekend con Raffaella va Fantastico-91 kabi dasturlarning boshlovchisi boʻldi. Keyingi yillarda esa u doimiy ravishda oʻz shoularining mashhurligini saqlab qolishga erishdi: masalan, 1990-1991-yillarda efirga uzatilgan Ricomincio da due dasturi 6 millionga yaqin tomoshabin bilan katta muvaffaqiyatlarga erishdi va birinchi marta italyan televideniyesi tarixida u koʻrishlar soni boʻyicha „Yakshanba kuni“ dasturini ortda qoldirdi. Dasturda yangragan „Bailando soca dance“ qoʻshigʻi mashhur boʻldi va qoʻshiqchining Inviato speciale deb nomlangan albomiga kiritildi.

1991-yildan 1995-yilgacha Carra ispan televideniyesi uchun dasturlarni olib bordi: A las 8 con Raffaella, En casa con Raffaella va Hola Raffaella! . Ikkinchisi uchun qoʻshiqchi uch marta nufuzli Ispaniya televideniyesi TP de Oro mukofotiga sazovor boʻldi. Hola Raffaellada ijro etilgan qoʻshiqlar!, keyinchalik qoʻshiqchining shu nomdagi albomida chiqarildi.

1995-yilda Raffaella Carra oʻzining eng mashhur dasturlaridan birini – „Jin ursin, qanday ajablanib!“ musiqiy telekoʻrsatuvini boshladi. Dastur 10 millionga yaqin tomoshabin orasida juda mashhur boʻldi va 1998-yilda nomini „Jin ursin, omad!“ uning koʻrishlari rekord darajadagi 14 millionga koʻtarildi. Koʻrsatuv formati koʻplab telekanallar tomonidan koʻchirilgan va „carràmbata“ soʻzi (yaʼni dasturda kutilmagan uchrashuv) zamonaviy soʻzga aylanib, lugʻatlarga kirib bordi. Ushbu shou bilan bir qatorda Raffaella Furore (1997), Segreti e… Bugie (1999) teledasturlarining muallifi, shuningdek Navigator – Alla ricerca di Ulisse „1999-yilning eng innovatsion dasturi“ nominatsiyasi boʻyicha Kannda Xalqaro Yevropa tanqidchilari mukofotiga sazovor boʻlgan.

1997-yilda Carra „Tasodifiy ona“ mini-serialida yolgʻiz jurnalist rolini oʻynab, kinoga qaytdi.

2000–2020 yillar 

2001-yilda Carra Sanremodagi festivalning Dopo il festival tutti da me tanlovidan keyingi tegishli dasturi bilan mezbonlik qildi. Biroq, keyinchalik xonandaning oʻzi tan olgan televizor emas, balki musiqiy format tufayli festival tomoshabinlar orasida katta muvaffaqiyatga erisholmadi.

2004-yil boshida Raffaella Carra oʻzining "Sogni" telekoʻrsatuvini olib bordi, u yerda italiyaliklarning istaklari amalga oshdi. Oʻsha yilning dekabr oyida u TVE kanalida Contigo loyihasining toʻqqiz soatlik marafonini oʻtkazdi. 2005-yilda Carra Argentinaga Buenos-Ayresdagi Brodvey teatridagi La Noche 10 shousida ishtirok etish uchun tashrif buyurdi. 2006-yilda qoʻshiqchi Amore dasturini ishga tushirdi, italyancha Contigo ekvivalenti, masofadan bolalarni asrab olishga bagʻishlangan. Oʻsha yilning dekabr oyida u TVE kanalining 50 yilligiga bagʻishlangan gala-konsertda qatnashdi.

2008-yilda olti yillik tanaffusdan soʻng, Carra "Dann It, What a Fortune! filmini qayta tikladi, bu ham taxminan 6 million tomoshabin bilan reytingda muvaffaqiyat qozondi. Oʻsha yili u Evrovision qoʻshiq tanlovini ispan televideniyesida efirga uzatdi.

2013-yilning yozida qoʻshiqchi „Replay“ raqs qoʻshigʻini yozdi. Qoʻshiq 2013-yil noyabr oyida, oldingi chiqarilgan albomidan oʻn yetti yil oʻtib chiqarilgan xuddi shu nomdagi albomga kiritilgan.

2013-2016 yillarda u "Italiya ovozi" musiqiy shousida („Ovoz“ shousining italyancha analogi) murabbiy sifatida ishtirok etgan. 2015-yilda u "Forte forte forte" iqtidorlar shousining boshlovchisi boʻlib ishlagan, 2019-yilda esa taniqli madaniyat va sport arboblari ishtirokidagi "A raccontare comincia tu" telekoʻrsatuvini muvaffaqiyatli olib bordi.

Xonandaning yakuniy albomi Ogni volta che è Natale 2018-yil noyabr oyida chiqdi. Raffaella Carra oxirgi marta 2019-yil 17-noyabrda televizorda chiqqan.

2020-yilda Raffaella qoʻshiqlariga asoslangan „Mening yuragim sinadi“ ispan musiqiy filmi efirga uzatildi. Uning oʻzi Kameo rolida ishtirok etgan.

2024-yil aprel oyining boshida musiqachilar Jaxomy va Agatino Romero tomonidan remikslangan „Pedro“ qoʻshigʻi raqsga tushayotgan yenot va rolik tufayli internetning rus tilidagi segmentida xitga aylandi.

Oilasi 
Raffaella Carra Italiyadagi baʼzi mashhur odamlar bilan aloqada edi. Uning sheriklari "Yuventus" klubi futbolchisi (Carra uning muxlisi) Gino Stakchini va qoʻshiqchi Little Toni edi. Xonandaga „Fon Rayen poyezdi“ filmida suratga tushgan Frenk Sinatra ham qiziqdi.

1969-yildan 1980-yilgacha Carra rejissyor va bastakor Janni Bonkompani bilan uchrashdi. Bu davrda u qoʻshiqchi uchun koʻplab qoʻshiqlar yozdi va ular ham keyinchalik xitga aylandi. Ular 2017-yilda Bonkompagni vafot etguniga qadar bir-birlari bilan doʻst boʻlib hamkorlik qilishdi.

1980-1990-yillarda Carra oʻzidan 9 yosh kichik boʻlgan xoreograf va rejissyor Serxio Iapino bilan oʻn yil birga yashadi. Ajralishdan keyin, ikkalasi ham ish va doʻstona munosabatlarni davom ettirdilar. Lapino qoʻshiqchining koʻplab eshittirishlarini boshqargan va u bilan birga "Evrovision qoʻshiqlar tanlovi 2011" ning Italiya koʻrsatuviga mezbonlik qilgan.

Xonanda hech qachon rasman turmushga chiqmagan. Uning soʻzlariga koʻra, u „nikohga ishonmagan“. Carra farzand ham koʻra olmadi. Shunga qaramay, u farzand asrab olgan va uchinchi dunyo mamlakatlari bolalariga yordam berdi.

Raffaella Carra uzoq vaqt Rimda yashagan. Shuningdek, xonandaning yashash uchun eng sevimli joyi Toskanadagi Monte Argentario edi, u yerda uning uyi joylashgan. Cala Piccoladagi villa uning koʻplab teledasturlari uchun ilhom manbayi boʻlgan.

Carra Italiya Kommunistik partiyasi tarafdori edi. 1977-yilda bergan intervyusida u shunday dedi: „Men har doim kommunistlarga ovoz beraman. Ishchilar va tadbirkorlar oʻrtasidagi kurashda men doimo ishchilar tomonida boʻlaman“.

Oʻlimi 

Raffaella Carra 2021-yil 5-iyulda 79 yoshida Rimda uzoq davom etgan oʻpka saratonidan vafot etdi. Xonandaning oʻlimi haqida uning sobiq sherigi Serxio Iapino rasman eʼlon qildi. 9-iyul kuni dafn marosimi boʻlib oʻtdi, u Rai 1 telekanalida jonli efirda namoyish etildi. Dafn marosimi Araselidagi Santa Mariya Rim Bazilikasida boʻlib oʻtdi. Televideniye arbobi bilan xayrlashuv kuni "Wembley" stadionida Italiya va Ispaniya terma jamoalari oʻrtasida futbol oʻyini boʻlib oʻtdi va qoʻshiqchiga hurmat belgisi sifatida, UEFA Italiya futbol federatsiyasi talabiga binoan, sport translyatsiyasi pleylistiga „A far l’amore comincia tu“ xitini kiritishga qaror qildi. Uning kullari Porto Santo Stefano munitsipal qabristoni cherkovida saqlanadi.

Tanilishi va madaniy taʼsiri 
Raffaella Carra Italiya, Ispaniya va boshqa mamlakatlardagi eng mashhur va muvaffaqiyatli shaxslardan biri sifatida sanʼat tarixiga kirgan. Oʻz faoliyati davomida Carra pop madaniyati va koʻngilochar industriyasiga katta taʼsir koʻrsatdi va uni Donna Summer, Barbara Walters va Ann-Margret bilan taqqosladi. Uning qoʻshiqlari va chiqishlari feminizm, ayollarning ozodligi va jinsiy erkinligining timsoliga aylandi. Vogue España qoʻshiqchini „abadiy esda qoladigan ijtimoiy va madaniy ahamiyatga ega boʻlgan avlodi“ va The Guardian – diniy fanatizmiga qarshi „Yevropaga jinsiy aloqa quvonchini oʻrgatgan pop yulduzi“ deb tan olindi. Ispaniya televideniyesida Raffaella Carra 1976-yilda Francisko Franco vafotidan va uning diktaturasi tugaganidan soʻng, teledasturlarda paydo boʻlganida soʻz erkinligining kashshoflaridan biri hisoblanadi.

1970-1980-yillarda Carra oʻzining uslubi va sahnadagi ishtiroki uchun liberal tanqidchilar tomonidan keng eʼtirof etilgan va keyinchalik uni moda timsoliga aylantirgan. Qoʻshiqchining „qoʻngʻiroq kartasi“ ga aylangan va unga diniy maqomini olib kelgan oʻziga xos xususiyati Merilyn Monroe qiyofasi bilan taqqoslanadigan platina bob soch turmagi edi. Vogue España oʻzining kiyimlarini „patriarxal boshqaruvning oʻrnatilgan qonunlariga ochiqchasiga zid boʻlgan oʻzini koʻrsatishning yangi shakllari bugungi kunda tasavvur qilib boʻlmaydigan shaklda paydo boʻlgan“ bir paytda „nazorat qilinadigan qonunbuzarlik“ deb taʼriflagan. Grazia qoʻshiqchining „oʻziga xosligi“ ni taʼkidladi, u „modani yanada keng yoydi“. Harper’s bozori uning koʻrinishini „koʻzni qamashtiruvchi“ deb hisobladi va hali ham „hayrat va qiziqish uygʻotishga qodir“.

Raffaella Carra, shuningdek , LGBT odamlarining faol tarafdori boʻlgan, ularning huquqlarini qoʻllab-quvvatlagan va televideniye orqali ularning imidjini targʻib qilgan. Ispaniyada u „xalqaro gey belgisi“ va jamiyat uchun „sevgi elchisi“ sifatida tan olingan.

Mukofotlari 

 Telegatto Italiya televideniyesi mukofoti (1985, 1987, 1991, 1996, 1998, 1999)
 Ispaniya televideniyesi mukofoti TP de Oro (1993, 1994 – ikki marta) – "Hola, Raffaella" telekoʻrsatuvi uchun!
 Fuqarolik xizmatlari uchun ordeni (Ispaniya) : 1985, 2018

Madriddagi maydonlardan biri Raffaella Carra nomi bilan atalgan .

Diskografiyasi 

1971-yilda xonandaning Raffaella debyut albomi chiqdi. Umuman olganda, Raffaella Carra dunyoning 37 mamlakatida 70 dan ortiq musiqiy albom va toʻplamlarni chiqargan, ularning umumiy tiraji 60 milliondan oshadi. Ogni volta che è Natale nomli soʻnggi albom 2018-yilda chiqarilgan.
 Raffaella (1971)
 Raffaella Carrà (1971)
 Raffaella Senzarespiro (1972)
 Scatola a sorpresa (1973)
 Felicità tà tà (1974)
 Milleluci (1974)
 Forte forte forte (1976)
 Fiesta (1977)
 Raffaella (1978)
 Applauso (1979)
 Mi spendo tutto (1980)
 Raffaella Carrà (1981)
 Raffaella Carrà ’82 (1982)
 Fatalità (1983)
 Bolero (1984)
 Fidati (1985)
 Raffaella (1988)
 Inviato speciale (1990)
 Raffaella Carrà (1991)
 Hola Raffaella (1993)
 Carràmba che rumba! (1996)
 Replay – The Album (2013)
 Ogni volta che è Natale (2018)

Filmografiyasi

Adabiyotlar 

 „Sehrlangan orol“ (1987-yil)
 „Raffaella retseptlari“ (1991-yil)

Manbalar 

1943-yilda tugʻilganlar
18-iyunda tugʻilganlar
Italyan qoʻshiqchilar
Italiyalik aktrisalar
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
2021-yilda vafot etganlar
5-iyulda vafot etganlar