Shimoliy Uzoq Sharq o'lkasi

Shimoliy Uzoq Sharq oʻlkasi- Yevrosiyoning eng chekka shimoli-sharqiy qismini egallaydi, uning tarkibiga
 Chukotka togʻligi,
 Anadir yassi togʻligi,
 Anadir-Penjina pastekisligi,
 Koryak togʻligi,
 Jugjur tizmasi,
 Kamchatka yarim oroli
 Kuril orollari kiradi.
Ushbu oʻlka T. V. Vlasova. Materiklar tabiiy geografiyasi (okeanlar tutash qismlari bilan birga)- Oʻqituvchi. T., 1981[1],
X.Vaxobov, A. A. Abdulqosimov, N. R. Alimkulov MATERIKLAR VA OKEANLAR TABIIY GEOGRAFIYASI -Toshkent ,2021[2] larning kitoblarida Osiyoning Shimoliy Osiyo tabiiy geografik rayoni tarkibidagi tabiiy geografik oʻlka sifatida ajratilgan.

Geografik oʻrni 
Oʻlka tabiati shakllanishida
uning geografik oʻrni, shimol va sharq tomonlarida sovuq Chukotka, Bering va Oxota dengizlari bilan chegaralanganligi, qishda yuqori
atmosfera bosimi taʼsirida boʻlishi va relyefining xilma-xilligi katta rol
oʻynagan. Oʻlka hududi shimoldan janubga 3000 km masofaga choʻzilgan,
maydoni 1 mln. km2 ga yaqin.

Relyefi 
Oʻlka murakkab tektonik strukturasi va
togʻli relefi bilan farq qiladi. Tekislik yuzalar kam tarqalgan boʻlib, ular
materik ichkarisiga kirib borgan dengiz qoʻltiqlari sohillarida va yirik
botiqlarda joylashgan. Bular Anadir va Penjina pastekisliklari, Parapol
doli, Markaziy Kamchatka botigʻi va boshqalar.
Paleozoyning oxiri va mezozoyning boshlarida oʻlkaning shimoliy
qismi Verxoyansk-Chukotka geosinklinal dengiz havzasining sharqiy
chekkasi boʻlib, unda choʻkindi jinslar toʻplana borgan. Mezozoy
burmalanishida oʻlkaning shimoliy chekkalaridagi strukturalar — Chukotka
togʻligi va Ekiatap tizmasi paydo boʻlgan. Burmalar hosil boʻlgan paytda
intruziyalar chiqib oltin, qalayi ruda konlarini vujudga keltirgan. Oʻlkaning
katta qismi kaynozoy burmali strukturasining Tinch okean mintaqasiga
qaraydi. Asosiy qismining tarkib topishida Alp orogenezi hal qiluvchi rol
oʻynagan. Alp burmalanishi bosqichida boʻr, paleogen va neogen
yotqiziqlari burmalanib, shimoli-sharqiy yoʻnalishdagi burmali strukturalar
vujudga kelgan. Shu davrda ulkani qamrab olgan vulkanik harakatlar ham
nihoyatda kuchli boʻlgan.
Neotektonik harakatlar antropogenda ham juda faol davom etgan.
Natijada eski yoriqlarga koʻndalang ravishda koʻplab yangi tektonik
yoriqlar paydo boʻlib, burmali strukturalarni alohida-alohida palaxsalarga
boʻlib yuborgan. Vulkanik harakatlar kuchayib bazalt, andezit lavalari oqib
chiqqan, koʻplab plato va kichik burmali massivlarni hosil qilgan.
Strukturalarni vujudga keltiruvchi neotektonik harakatlar hozir ham faol
davom etmoqda. Vulkanlarning otilishi, tez-tez boʻlib turadigan zilzilalar
bu zonada geosinklinal taraqqiyot bosqichini davom etayotganligidan
dalolat beradi. Oʻlkaning xarakterli relyef tiplari — past togʻ va oʻrtacha
baland togʻ massivlaridir. Ularning ayrimlari chuqur vodiylar bilan kuchli
parchalangan, ayrimlarida yassi tepalar saqlanib qolgan, relyef tiplarining
oʻrtacha balandligi 500 m dan 1700 m gacha. Chukotka togʻligining eng
baland joyi 1508 m, Markaziy Koryak massividagi Muz togʻining
balandligi 2562 m. Markaziy Koryak massivi Koryak togʻligining
orografik yadrosi boʻlib, undan oʻrtacha balandligi 1000-1500 m boʻlgan
Janubiy Mayn, Pikas, Olyutor, Paxachi va boshqa togʻ tizmalari atrofga
tarqalgan. Oʻlkaning eng baland togʻlari Kamchatka yarim orolida
joylashgan.
Kamchatka yarim oroli Koryak togʻligidan va materikdan Parapol doli
choʻkmasi orqali ajralib turadi. U shimoldan janubga 1200 km masofaga
choʻzilgan, maksimal kengligi 480 km, maydoni 350000 km2
. Yarim orol
hozirgi zamon Sharqiy Osiyo geosinklinal zonasida joylashgan va uning
togʻ tizmalari nisbatan yaqinda burmalangan. Kamchatka relyefining xarakteriga koʻra gʻarbdan sharqqa tomon 5 qismga boʻlinadi:
 Gʻarbiy sohil tekisligi,
 Oʻrtaliq tizmasi,
 Markaziy Kamchatka togʻoraligʻi botigʻi,
 Sharqiy tizma
 Sharqiy vulkanik hudud.
Yarim orolning gʻarbiy qismini kengligi 80-100 km keladigan Gʻarbiy Kamchatka pastekisligi egallagan. Markaziy qismida Oʻrtaliq tizma
joylashgan boʻlib, uning eng baland nuqtasi Klyuchi Sopkasida 4780 m ga
yetadi. Tizmaning oʻrta qismida parchalanib ketgan lava platolari va
vulkan konuslari joylashgan. Oʻrtaliq va Sharqiy tizmalar oraligʻida
kengligi 50-80 km gacha choʻzilgan lavalar, flyuvioglyasial, prolyuvial va
allyuvial yotqiziqlar bilan qoplangan Markaziy Kamchatka botigʻi
joylashgan. Murakkab strukturali sharqiy tizma Ganal, Valagin, Tumrok
va Kumroch togʻlaridan tarkib topgan. Sharqiy tizmada Kamchatkaning
baland choʻqqilaridan shimolda Shiveluch (3283 m) va janubda Nomsiz
(3628 m) vulkanlari joylashgan. Sharqiy vulkanik plato soʻngan va
harakatdagi vulkanlarga juda boy. Kronoki vulkani dengiz sathidan 3528
m, Koryak 3456 m, Avacha 2741 m qad koʻtargan. Umuman
Kamchatkada 160 ta vulqon mavjud boʻlib, shundan 28 tasi harakatdagi
vulqon hisoblanadi.

Iqlimi 
Oʻlkaning iqlimi musson xarakterga ega boʻlsada, uning shimoliy
qismida janubga nisbatan musson iqlim belgilari ancha kuchsiz namoyon
boʻladi. Qishda Arktika frontining Oxota tarmogʻi siklonlari oʻtib,
yogʻinni bir oz koʻpaytiradi. Oʻlkaning shimoliy hududlarida yoz salqin
keladi va qisqa davom etadi. Iyulning oʻrtacha harorati Chukotka
togʻligida va yarim orolida +4°,+6°S, yanvar oyiniki −24°,-32°S ni tashkil
etadi. Anadir va Penjina pastekisliklarida issiq oyning oʻrtacha harorati
+8°,+12°S, sovuq oyniki −24°,-28°S boʻladi. Janubda havo ancha iliq,
Kamchatkada, Kuril orollarida va Oxota sohillarining janubida iyulning
oʻrtacha harorati +16°S, yanvarniki −15°S gacha koʻtariladi. Atmosfera
yogʻinlari oʻlkaning shimolida gʻarbdan sharqqa tomon 250 mm dan 500
mm gacha orta boradi. Koryak togʻligining gʻarbiy yonbagʻrida 300-350
mm, sharqiy yonbagʻrida 800 mm gacha yogʻin tushadi. Kamchatka yarim
orolining sharqiy sohillari uchun dengiz iqlimi xarakterli, yillik yogʻin
miqdori 700 mm dan 1100 mm gacha boradi. Qor qoplamining qalinligi
1,5-2 m ni, shimolda esa 50 sm ni tashkil etadi.
Kamchatkada hozirgi zamon muzliklari ham mavjud. Muzliklarning
umumiy maydoni 874 km2 boʻlib, uning koʻp qismi Oʻrtaliq tizmada
joylashgan. Bu yerda qor chizigʻi 1500-1600 m balandlikdan oʻtadi. Eng
katta muzlik Klyuchi Sopkasi hududidagi Erman muzligi boʻlib, maydoni
34,1 km2
, uzunligi 16 km. Baland choʻqqilarni va vulqon sopkalarini 5-7
qirrali yulduzsimon qiyofadagi muzliklar qoplagan.

Gidrografiyasi 
Oʻlkada gidrografik
toʻr yaxshi rivojlangan, ammo yirik daryolar juda kam. Eng yiriklari
Anadir, Penjina va Kamchatka daryolaridir. Anadir daryosi (1145 km)
Anadir yassi togʻligidan, Mayn irmogʻi Koryak togʻligidan boshlanib,
Bering dengizining Anadir qoʻltigʻiga quyiladi. Penjina (640 km) Kolima
togʻlaridan boshlanib, Oxota dengizining Penjina koʻrfaziga quyiladi. Bu
daryolar qor va yomgʻir suvidan toʻyinadi. Kamchatka (770 km)
daryosining toʻyinishida yer osti suvlari katta rol oʻynaydi. Kamchatka
yarim orolida vulkanik koʻllar va issiq buloqlar keng tarqalgan. Eng
yiriklari Kronosk (212 km2
) va Kuril (76 km2
) vulkanik koʻllaridir.
Geyzernaya daryosi vodiysida 22 ta harakatdagi yirik geyzerlar mavjud.
Ulardan eng kattasi Velikan geyzeri qaynoq suvni 40-50 m gacha
balandlikka otadi. Geyzer buloqlari suvining harorati
−100°S ga teng.

Tabiat zonalari 
Shimoliy Uzoq Sharq oʻlkasida sovuq va nam iqlim sharoitida tundra
landshaftlari keng tarqalgan. Tundraning janubiy chegarasi Magadan
yaqinidan oʻtadi. Zonaniig torfli-gleyli tundra tuproqlari mox, lishaynik,
qiyoq, momiqbosh, golubika, brusnika, yernik, qutb boshoqlilari bilan
qoplangan. Oʻrmon-tundra zonasi yer bagʻirlab oʻsuvchi kedr, olxa va past
boʻyli oʻrmonlardan tashkil topgan. Oʻlkaning janubida, Jugjur togʻlarida
togʻ-tayga landshaftlari hukmronlik qiladi. Bu zonada Ayan yeli, oq
poʻstloqli pixta, toshqayinlar oʻsadi. Oʻrmonlar tagida tipik togʻ-tayga
podzol tuproqlar rivojlangan. Togʻlarning 1100-1300 m dan yuqori
qismida baland togʻ tundra mintaqasi boshlanadi. Oʻlkaning shimoliy
qismi uchun Sharqiy Sibir fauna elementlari, janubiy qismi uchun
Manjuriya fauna elementlari xos. Kamchatka faunasi esa orol xarakteriga
ega boʻlib, bir oz farq qiladi. Uning tarkibida Kamchatka soboli, qoʻngʻir
ayiq, suvsar, tulki, shimol bugʻusi, Kamchatka sugʻuri, qor quyi uchraydi.
Sibir taygasidan olmaxonlar Parapol doli orqali kirib kelgan.

Havolalar 
 https://uz.vogueindustry.com/17512387-kronotskaya-sopka-a-trip-to-the-volcano
 https://uz.vogueindustry.com/17508033-avachinsky-hill-characteristics-and-history
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Chukotka_yarim_oroli
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Anadir_yassitog%CA%BBligi
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Koryak_tog%CA%BBligi
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Jugjur
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Kamchatka
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Chukotka_dengizi
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Bering_dengizi
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Oxota_dengizi
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Orogenez
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Sharqiy_Osiyo
 https://uz.wikipedia.org/wiki/Klyuchi_sopkasi

Manbalar 
 T. V. Vlasova. Materiklar tabiiy geografiyasi (okeanlar tutash qismlari bilan birga)- Oʻqituvchi. T., 1981[1]
 X.Vaxobov, A. A. Abdulqosimov, N. R. Alimkulov MATERIKLAR VA OKEANLAR TABIIY GEOGRAFIYASI -Toshkent ,2021[2]
Osiyo
Rossiya Federatsiyasi