Apis cerana

Apis cerana, sharqiy asal ari, Osiyo asalarisi yoki osiyo asalari, asalarilarning Janubiy, Janubi- Sharqiy va Sharqiy Osiyoda tugʻilgan bir turi. Bu tur Apis koschevnikovi ning qardosh turi boʻlib, ikkalasi ham gʻarbiy (Yevropa) asalarilari Apis mellifera bilan bir xil kichik jinsga kiradi. cerana Apis koschevnikovi bilan bir xil geografik joylashuvda simpatik yashashi maʼlum. Apis cerana koloniyalari kichik kirish joyi boʻlgan boʻshliqlarda bir nechta taroqlardan tashkil topgan uyalarni qurish bilan mashhur, ehtimol, boshqa uyaning odamlari tomonidan bosib olinishidan himoya qilish uchun. Ushbu asal ari turining dietasi asosan gulchang va nektar yoki asaldan iborat. Bundan tashqari, Apis cerana oʻzining yuqori ijtimoiy xulq-atvori bilan mashhur boʻlib, uning asal asalarisi turi sifatida tasniflanishini aks ettiradi.

Apis cerana indica va Apis Indica yoki hind asalari ari, atamalari tarixiy atama boʻlib, barcha Osiyo asalarilar endi Apis cerana deb ataladi.

Taksonomiya va filogeniya 

Daniyalik zoolog Yoxan Kristian Fabrisius 1793-yilda sharqiy yoki Osiyo asalarisi sifatida ham tanilgan Apis ceranani tasvirlab bergan Apis jinsi lotincha „ari“ degan maʼnoni anglatadi. Sharqiy asalarilar Apidae oilasiga mansub boʻlib, asalarilarning eng xilma-xil oilalaridan biri boʻlib, ular orasida asalarilar, duradgor asalarilar, orkide asalarilar , bumble arilar, kakuk asalarilar va hatto tishsiz asalarilar ham bor.

Oʻtmishda Apis cerana va Apis mellifera bir xil turdagi oddiy irqlar ekanligi haqida munozaralar boʻlgan. Bu, asosan, morfologiya va xulq-atvorning oʻxshashligi bilan bogʻliq, chunki ikkalasi ham oʻrta kattalikdagi (10-11 mm) asalarilar boʻlib, ular odatda boʻshliqlar ichida bir nechta taroq uyalarini quradilar. Boshqa asalarilar turlari, jumladan, yirik asalarilar Apis dorsata va Apis laboriosa, odatda ochiq joylarda bitta taroqdan iborat uya quradilar. Biroq, Apis cerana va Apis mellifera oʻrtasidagi ajoyib oʻxshashliklarga qaramay, bu ikki turning bir-biridan juda farq qilishini koʻrsatadigan dalillar mavjud; masalan, bu turlar orasidagi juftlashish nasl bermaydi. Bundan tashqari, Apis mellifera koloniyalari 50 000 yoki undan ortiq shaxslarga etishi mumkin boʻlsa-da, Apis cerana koloniyalari nisbatan kichik boʻlib, atigi 6 000 dan 7 000 gacha ishchilarga ega. Bundan tashqari, Apis cerana asosan dunyoning Sharqiy Osiyo mintaqasida, Apis mellifera esa dunyoning Gʻarbiy Yevropa va Afrika mintaqasida joylashgan. Shu sabablarga koʻra, endi oldingi eʼtiqodlardan farqli oʻlaroq, bular aslida ikkita alohida tur degan xulosaga keldi.

Infraspesifik guruhlar 
Tarixiy jihatdan, Apis cerana Engel (1999) boʻyicha sakkizta kichik turga boʻlingan; ular:

 Apis cerana cerana Fabricius (= sinensis) (Xitoy asalarisi) — Afgʻoniston, Pokiston, Shimoliy Hindiston, Shimoliy Vetnam, janubiy va qirgʻoqboʻyi Xitoy, Tayvan, Janubiy Koreya va Shimoliy Koreya hamda Rossiyadagi Primorsk oʻlkasi
 Apis cerana heimifeng Engel (qora xitoy asalarisi) — Xitoyning markaziy qismidagi baland togʻlar
 Apis cerana indica Fabricius (hind asalarisi) — janubiy Hindiston, Shri-Lanka, Bangladesh
 Apis cerana japonica Fabricius (yapon asalarisi) — Yaponiya
 Apis cerana javana Enderlein (Yavan asalarisi) — Javadan Sharqiy Timorgacha
 Apis cerana johni Skorikov (Sumatra asalarisi) — Sumatra
 Apis cerana nuluensis Tingek, Koeniger va Koeniger (Bornea asalarilari) — Borneo
 Apis cerana skorikovi Engel (Himoloy asalarisi) — markaziy va sharqiy Himoloy togʻlari (1987-yil. Ruttner)

Biroq, yaqinda oʻtkazilgan genetik tahlillar shuni aniqladiki, tasvirlangan baʼzi kichik turlar juda oʻxshash simpatik turlarning, jumladan, Borneodagi Apis koschevnikovi va Filippindagi Apis nigrocinctaning tasodifiy notoʻgʻri identifikatsiyasi boʻlishi mumkin. Borneodagi Apis cerana nuluensis ham hozirda Apis nuluensis kabi alohida tur hisoblanadi.

Radloff va boshqalar. (2010) buning oʻrniga Apis cerana ni infraspesifik darajalar oʻrniga morfotiplar („morfoklasterlar“) asosida oltita asosiy statistik jihatdan aniqlangan populyatsiyalarga boʻlinishni tanladilar, ular notoʻgʻri oʻrnatilgan va biologik ahamiyatga ega emas. Bu morfoklasterlar:

 Shimoliy serana (Morfoklaster I) — shimoliy Afgʻoniston va Pokistondan Hindiston shimoli-gʻarbiy qismiga, janubiy Tibetga, Myanmaning shimoliga, Xitoyga va Koreya yarim oroliga, uzoq sharqiy Rossiya va Yaponiyaga choʻzilgan. Ularni yana oltita kichik klasterga boʻlish mumkin: „Indus“ guruhi (Afgʻoniston, Pokiston, Kashmir); „Himachali“ guruhi (Himachal-Pradesh, Hindiston); „Aba“ guruhi (janubiy Gansu, markaziy va shimoliy Sichuan, Shimoliy Xitoy va Rossiyadagi yirik asalarilar); markaziy va sharqiy Xitoy subklasteri; janubiy Yunnan, Guangdong, Guangsi va Xaynandagi „janubiy“ serana kichik klasteri; va Yaponiya, Shimoliy Koreya va Janubiy Koreyada „Japonica“ guruhi.

 Himolay cerana (Morfoklaster II) — Shimoliy Hindiston, Tibet va Nepaldan tarqaladi. Ikki kichik klasterga ega: „Tepaliklar“ guruhi (shimoli-sharqiy) va „Ganga“ guruhi (janubiy-gʻarbiy).

 Hindiston tekisliklari cerana (Morfoklaster III) — Hindistonning markaziy va janubiy tekisliklaridan Shri-Lankagacha choʻzilgan; Plains cerana sifatida ham tanilgan.

 Hind-Xitoy cerana (Morfoklaster IV) — Myanma, shimoliy Tailand, Laos, Kambodja va janubiy Vetnamdan tarqaladi.

 Filippin cerana (Morphocluster V) — asosan Filippin bilan cheklangan, Palawan bundan mustasno. U uchta kichik guruhga ega: " Luzon " asalarilar, " Visayas " asalarilar va " Mindanao " asalarilar, oxirgi ikkitasi „Luzon“ asalarilarga qaraganda morfometrik jihatdan yaqinroq. Sulavesi markazida ham aholi yashaydi.

 Hind - Malaya cerana (Morfoklaster VI) — janubiy Tailand, Malayziya, Indoneziya va Palavanda (Filippin) tarqaladi. U uchta kichik klasterga ega: biri Palavanda, ikkinchisi Shimoliy Borneo va Kalimantanda, ikkinchisi Java, Bali, Irian Jaya, Sulavesi va Sumatrada .

Taʼrif va identifikatsiya 
Apis cerana shaxslarining jismoniy xususiyatlari Apis jinsidagi boshqa turlarga juda oʻxshash. Bu jinsdagi shaxslar murakkab koʻzlarni qoplaydigan va gulchanglarni toʻplashda yordam beradigan uzun tik tuklari, kuchli qavariq skutellum va orqa qanotdagi jugal lob bilan belgilanadi. Voyaga etgan Apis cerana qora rangga ega, qorin boʻshligʻida toʻrtta sariq chiziqlar mavjud. Ishchi asalarilar, malikalar va dronlar oʻrtasida ham farqlar mavjud. Ishchi asalarilar gulchangni tashish uchun orqa oyogʻida gulchang pressi, shuningdek, tuxum qoʻyadigan organ oʻrnida stinger bilan ajralib turadi. Reproduktiv urgʻochi boʻlgan malikalar koʻpayish organlari kattalashgani uchun odatda ishchi asalarilardan kattaroqdir. Turlarning erkaklari boʻlgan dronlar katta koʻzlari, chandiqlari yoʻqligi va qorinning toʻmtoq shakli bilan ajralib turadi.

Tarqalishi va yashash joyi 
Apis cerana keng iqlim zonalarini oʻz ichiga oladi, shu jumladan nam tropik tropik oʻrmonlar, nam-quruq tropik savannalar, oʻrta kenglikdagi dashtlar, quruq oʻrta kenglikdagi oʻtloqlar, nam kontinental bargli oʻrmonlar va taygalar Apis cerana tabiiy diapazoni shimolda Rossiyaning Primorsk oʻlkasidan janubda sharqiy Indoneziyagacha choʻzilgan; Sharqda Yaponiyaga, gʻarbda Afgʻonistonning baland togʻlarigacha. Afgʻoniston, Bangladesh, Butan, Bruney, Kambodja, Xitoy, Hindiston, Indoneziya, Yaponiya, Laos, Malayziya, Myanma, Nepal, Shimoliy Koreya, Pokiston, Filippin, Rossiya, Janubiy Koreya, Shri Lanka, Tayvan, Tailand, Timor-Sharqiy va Vetnam . U 1970-yillarda Yangi Gvineyaga ataylab kiritilgan va shundan soʻng Torres boʻgʻozi orollarida Avstraliya va Solomon orollariga tarqaldi. Garchi bu tur tabiiy ravishda Sharqiy Osiyoda toʻplangan boʻlsa-da, u inson aralashuvi natijasida dunyoning turli mintaqalariga tarqaldi, ayniqsa Avstraliyada uning invaziv potentsialidan xavotirda, chunki uyalar turli muhitlarda, shu jumladan tabiiy va tabiiy muhitda joylashgan. inson tomonidan yaratilgan (pastga qarang).

Nest 
Asal asalari turi sifatida Apis cerana qattiq qishda isteʼmol uchun etarli taʼminotni taʼminlash uchun oʻz nektarining uchdan bir qismini konsentrlangan shaklda toʻplashi va saqlashi kerak. Uya koʻp taroqli va biroz izolyatsiyalangan boʻlib, turlarga uyning optimal haroratiga erishishga va shu bilan erta soatlarda ozuqa qidirishni optimallashtirishga imkon beradi. Uyaning oʻzi ishchilar tomonidan ajratilgan mumdan tayyorlangan oddiy vertikal taroqdir, termoregulyatsiya esa dalada toʻplangan suvdan shamollash va suvning bugʻlanishi natijasida hosil boʻladi. Ushbu keng koʻlamli saqlash taktikasi bunday asalni saqlash uchun barqaror va mustahkam taroqli tuzilmani qurishni talab qiladi. Biroq, taroq uchun asal mumini ishlab chiqarish juda qimmat ish boʻlganligi sababli, koloniyalar odatda butun tuzilmani juda erta qurmaydilar. Buning oʻrniga, koloniya dastlabki saqlash ehtiyojlarini qondiradigan kichikroq taroqlar toʻplamini quradi. Yangi uyaga koʻchib oʻtgandan soʻng, koloniya barcha kerakli asalni etarli darajada hisobga olish uchun etarli saqlash birliklari mavjud boʻlmaguncha taroqlarni kattalashtirishda davom etadi. Umuman olganda, taroqlarning dastlabki toʻplami taxminan 20 000 hujayrani tashkil qilishi mumkin, yakuniy, tugallangan tuzilish esa 100 000 tagacha boʻlishi mumkin. Bu uyalar odatda 6 000 dan 7 000 gacha odamni qabul qilish uchun etarlicha katta va turli xil tashqi muhitda joylashgan.

Nest termoregulyatsiyasi 
A. cerana xuddi shunday mexanizmlardan foydalangan holda, A. melliferanikiga oʻxshash aniqlik bilan uyaning ichki haroratini saqlaydi. A. cerana tana haroratini 33-35,5 oraligʻida ushlab turadi °C, hatto atrof-muhit harorati 12 dan 36 gacha oʻzgarib turadi °C. Bu mexanizm ularning samarali uyali termoregulyatsiya tizimlariga ega ekanligini aniq koʻrsatadi. Yoz faslida A. cerana bugʻlanishli sovutish usulidan foydalanadi, bunda ishchi asalarilar issiq havoda inidan tashqarida toʻplanib, qanotlarini ventilyatsiya qiladi, shu bilan uyadagi ortiqcha issiqlik va namlikni olib tashlaydi va uya haroratini pasaytiradi.

Termal himoya 
A. cerana uyasiga yapon giganti shoxi (Vespa mandarinia) bostirib kirganda, 500 ga yaqin yapon asalarilar (A. cerana japonica) harorat 47 darajagacha koʻtarilguncha shoxni oʻrab olib, parvoz mushaklarini tebranadi. °C (117 °F), shoxni oʻlimgacha qizdiradi, lekin haroratni oʻz oʻlim chegarasi ostida ushlab turadi (48-50) °C).

Xulq-atvor

Koloniya aylanishi 
Apis cerana koloniyasi, odatiy asalarilar, bir necha ming urgʻochi ishchi asalarilar, bitta malika asalarilar va bir necha yuz erkak uchuvchisiz asalarilardan iborat. Koloniya daraxt boʻshligʻidagi asal mumi taroqlari ichida qurilgan boʻlib, malika boqiladigan taroqlarning chetida yeryongʻoq shaklidagi maxsus tuzilishga ega.

Sovuq haroratli hududlarda koloniyaning yillik tsikli qishki kun toʻxtashidan koʻp oʻtmay, koloniya oʻz klasterining asosiy haroratini Selsiy boʻyicha 34 gradusgacha koʻtarib, nasl berishni boshlaydi. Dastlab, atigi 100 ga yaqin asalarilar ishlab chiqariladi, ammo erta bahorda bir necha ming asalarilar rivojlanadi. Bahor oxiriga kelib, koloniya allaqachon toʻliq hajmga erishadi va koʻpaya boshlaydi. Keyin koloniya bir nechta yangi malikalarni tarbiyalaydi va yangi qirolichalar deyarli kamolotga etgach, ishchilarning yarmiga va eski malikaga boʻlinadi. Keyin bu yangi toʻda yangi daraxt shoxiga uchib ketadi, uya boʻshliqlarini oʻrganadi va keyin joydan mamnun boʻlgan boshqa asalarilarni yangi joyga yoʻnaltiradi.

Yozning qolgan qismida va kuzda yangi joylarda koloniyalar qish kelishidan oldin populyatsiyalari va oziq-ovqat zahiralarini tezda qayta tiklash uchun taroqlar, orqa zotlar quradilar va oziq-ovqat yigʻadilar.

Mehnat taqsimoti 
Ijtimoiy tur sifatida Apis cerana koloniyalari guruhning har bir aʼzosi nima qilishga ixtisoslashganiga qarab mehnat boʻlinmalarini oʻz ichiga oladi. Odatda faqat bitta malika ari bor, uning vazifasi tuxum qoʻyishdir; shuning uchun u koloniyada mavjud boʻlgan barcha ishchilarning onasi. Malika aridan tashqari, qolgan urgʻochi asalarilar ishchi asalarilar sifatida tanilgan, chunki bu odamlar uyani saqlash uchun barcha vazifalarni bajaradilar, shu jumladan tuxum, lichinka va qoʻgʻirchoqlarga qarash, oziq-ovqat va suv izlash, asalari uyasi tozalash va asal ishlab chiqarish. Bu vazifalar ayol ishchi asalarilar oʻrtasida yosh omiliga koʻra taqsimlanadi. Qolgan shaxslar „dronlar“ deb nomlanuvchi erkaklardir, ularning yagona mas’uliyati boshqa koloniyadagi malika bilan juftlashishdir; shuning uchun dronlar faqat reproduktiv mavsumda ishlab chiqariladi.

Aloqa 
Muloqotning asosiy usuli bu chayqalish raqsi boʻlib, u asosan ishchi ari gulchang yoki nektarning boy manbasini topib, bu bilimlarni oʻz hamkasblari bilan baham koʻrishni xohlaganida amalga oshiriladi. Tebranish raqsi koloniya uyasining chuqur qismida sodir boʻladi, u yerda ishchi ari yaqinda gullarga boʻlgan sayohatini qisqacha jonlantiradi. Qoʻshni asalarilar bu raqsni kuzatadilar va oʻrganadilar va keyin xuddi shu naqshga rioya qilishlari mumkin, gullarning hididan foydalanib, maʼlum bir yoʻlda uchib, bir xil manzilga etib kelishadi. Maʼlumotli ishchi ari ortidan ergashadigan asalarilar raqs tovushlarini aniqlash uchun antennalarini raqqosa tomon choʻzadilar, chunki ari antennalarining chastotasi qanotlarining tebranish chastotasiga toʻgʻri keladi. Har bir chayqalishning umumiy yoʻnalishi va davomiyligi tasvirlangan gul yamogʻidan yoʻnalish va masofa bilan chambarchas bogʻliq.

Juftlanish harakati 
Asal ari koloniyasida malika ari odatda 10 yoki undan ortiq erkak bilan juftlashadi. Ushbu keng qamrovli juftlash uning koloniyasida kasalliklarga dosh berish, shuningdek, nektar manbalari va keng koʻlamli tashqi ogohlantirishlarga javob berish uchun katta miqdordagi genetik oʻzgarishlarni taʼminlash maqsadida amalga oshiriladi. Qirolicha aridan tashqari, jamiyatning boshqa jinsiy aʼzolari erkak dronlar boʻlib, ularning yagona vazifasi malika bilan juftlashishdir, shundan soʻng ular oʻlishadi.

Apis cerana juftlashuvining aniq vaqti va joyi kichik turlarga xos boʻlib, koʻpincha mahalliy muhitga qarab oʻzgaradi. Misol uchun, Shri-Lankada Apis cerana erkaklari odatda Yaponiyaning Apis cerana kenja turida topilganidek, daraxt tepasida emas, balki daraxt soyabon yonida toʻplanadi. Juftlanish vaqtini aniqlashda eng muhim omil bu ekologik sharoitlar emas, balki boshqa turdagi dronlarning mavjudligi. Mavjud boʻlmagan dronlar soni ortishi bilan juftlashish vaqti qisqaradi.

Reproduktiv toʻplanish 
A. ceranada reproduktiv toʻplanish A. melliferaga oʻxshaydi. A. cerana reproduktiv toʻdalari tugʻilish uyasidan (ona yoki asosiy koloniya) 20-30 m uzoqlikda joylashadi va skaut asalarilardan maʼlumot olgandan soʻng yangi uya joyiga joʻnab ketishdan oldin bir necha kun qoladi. Skaut asalarilar toʻdaning uyini qurish uchun mos boʻshliqlarni qidiradilar. Muvaffaqiyatli skautlar qaytib kelib, oziq-ovqat manbalarida boʻlgani kabi, toʻda klasteri yuzasida aloqa raqslarini oʻtkazish orqali boshqa asalarilarga mos keladigan joylashish joylari haqida xabar berishadi.

Qochish harakati 
A. cerana koʻchish va qochish xulq-atvoriga ega, hozirgi uyasini tashlab, nektar va gulchanglarning moʻl zaxirasi mavjud boʻlgan yangi joyda yangi uya quradi. Bu asalarilar, odatda, koʻp miqdorda asal saqlamaydilar, shuning uchun nektar va gulchanglarning uzoq vaqt tanqisligi yuzaga kelsa, ular ochlikka koʻproq moyil boʻladi. Etarlicha gulchang va nektar mavjud boʻlmaganda qochish boshlanadi. Oxirgi zot paydo boʻlgandan soʻng, kattalar asalarilar uyaning doʻkonlaridan asal oshqozonlarini toʻldiradilar va yangi joyda yangi uya qurish uchun toʻda boʻlishadi. A. cerana, A. melliferaʼdan koʻra koʻproq qochish xatti-harakatiga ega.

Hayot tarixi 
Ishchi asalarilarning koloniyada rivojlanishi toʻliq metamorfozga uchragan har qanday hasharotlar uchun xosdir, chunki u tuxum, lichinka, qoʻgʻirchoq va katta yoshlilarning toʻrt bosqichini oʻz ichiga oladi. Embrion oqsilga boy tuxum sarigʻini isteʼmol qilib, tuxum ichida 3 kun davomida oʻsadi. Keyin u 8 kunlik lichinka bosqichidan oʻtadi, yaʼni kattalar asalarilar tomonidan taʼminlangan asal, gulchanglar va nasl ovqatlarini oʻz ichiga olgan intensiv oziqlanish holati. Nihoyat, mum pupasining qurilishi mavjud boʻlib, u pishib, hujayraning mumi qopqogʻini kemirib, yosh asalari sifatida paydo boʻladi.

Qarindoshlar tanlovi

Koloniyalar ichidagi genetik bogʻliqlik 
Bitta malika odatda oʻndan ortiq erkaklar bilan juftlashganligi sababli, koloniyaning genetik bogʻliqligi notoʻgʻri va haplodiploid jinsni aniqlashni anglatadi. Agar malika ari urugʻlantirilmagan tuxum qoʻysa, otaning genetik hissasi boʻlmasa, tuxumlar dronlarga aylanadi. Agar malika asalari ona va otaning genetik hissasi bilan urugʻlangan tuxum qoʻysa, tuxum urgʻochi boʻlib rivojlanadi. Ushbu tizimda bir otaga ega boʻlgan bokira malikalar 0,75 genetik bogʻliqlikka ega boʻladi va turli otalarniki atigi 0,25 genetik qarindoshlikka ega boʻladi. Koloniyadagi ayol ishchilar qirolichaning oʻgʻillari bilan 0,25 genetik qarindoshlik bilan bogʻlangan. Bunday notoʻgʻri munosabat baʼzi ayol ishchi asalarilarning genlari bokira malikalarda nomutanosib ravishda namoyon boʻlishiga olib keladi.

Ishchi-malika mojarosi 
Ishchilar va asalarilar oʻrtasida nizo kelib chiqishi mumkin, chunki ayol ishchilar oʻzlarining qirolichalarni tarbiyalashdagi saʼy-harakatlarini bir xil otaga ega boʻlgan bokira malikalar foydasiga qaratib, oʻz genlarining tarqalishini oshirishga harakat qilishadi. Urgʻochi ishchi asalarilar tuxumdonlarga ega boʻlsalar ham, hayotga yaroqli tuxum ishlab chiqarishi mumkin boʻlsa-da, koloniya hukmron malika tomonidan boshqarilsa, bu potentsial deyarli amalga oshirilmaydi. Shuning uchun ishchi ari tomonidan shaxsiy koʻpayish ehtimoli juda past. " Ishchilar politsiyasi ", yaʼni ishchilar tomonidan koʻpayishning oʻzaro oldini olish, ayol ishchi asalarilarning ongli ravishda koʻpaymasligining sababi boʻlishi mumkin. Boshqacha qilib aytganda, ularning unumdorligi malika signallari bilan boshqariladi. Malika asal ari ishchilarga oʻzining pastki bezlari tomonidan ajratilgan feromonlar mavjudligi haqida xabar beradi. Bu signallar malikaga yaqin joylashgan ishchilar tomonidan olinadi va keyin koloniyadagi boshqa ishchilarga, asosan, jismoniy aloqa orqali tarqaladi. Malika feromon signallari mavjud boʻlganda, ishchilarning aksariyati tuxumdonlarini faollashtirishdan bosh tortishadi. Genetik bogʻliqlik omillari tufayli, Apis cerana ishchisi koʻpincha ishchilar qoʻygan tuxumlarni yoʻq qilish yoki ishchi politsiyasi orqali tuxum qoʻyishga urinayotgan ishchilarga nisbatan tajovuzkorlik koʻrsatish orqali oʻz koloniyasidagi boshqa ishchilarning koʻpayishini oldini olishga harakat qiladi.

Boshqa turlar bilan oʻzaro taʼsir

Parhez 
Voyaga etgan ishchi asalarilar asosan gulchang va nektar yoki asal bilan oziqlanadi, ammo gulchangning ozuqaviy qiymati oʻsimlikka qarab oʻzgaradi. Aralash gulchanglar yuqori ozuqaviy qiymatga ega va aslida yosh hayvonlarning toʻgʻri rivojlanishi uchun barcha kerakli materiallarni taʼminlaydi. Biroq quritilganida gulchang tezda ozuqaviy qiymatini yoʻqotadi.

Asalarilar oʻzlarini oziqlantirishdan tashqari, „oziq-ovqat uzatish“ deb nomlanuvchi jarayon orqali ham bir-birlarini oziqlantiradilar. Bundan tashqari, ishchilar qirolichadan oziq-ovqat olishlari mumkin, dronlar esa boshqa dronlar tomonidan regurgitatsiya qilingan materialni yutish orqali oziq-ovqat olishadi. Qirolichalarning oʻzlari qishlash mavsumida ishchilar tomonidan lichinkalar bilan oziqlanadilar, shuning uchun na asal bilan oziqlanadi, na asal bilan oziqlanadi.

Suvga boʻlgan ehtiyoj 
Voyaga etgan asalarilarning oʻsishi va rivojlanishida parhez uchun oziq-ovqat talablaridan tashqari suv ham asosiy rol oʻynaydi. Aslida, oziq-ovqat shakli, agar suv tayyor boʻlsa, asalarilarning umr koʻrish davomiyligi va umr koʻrish davomiyligiga deyarli taʼsir qilmaydi. Bu gʻoya alohida qafaslarda ajratilgan malika asalarilarga oid eksperimental vositalar orqali qoʻllab-quvvatlandi. Ikkala guruh ham nazorat chorasi sifatida shakar shakar bilan oziqlangan; ammo shakar shakaridan tashqari suv bilan oziqlangan guruh boshqa guruhga nisbatan oʻrtacha ikki hafta yoki undan koʻproq yashagan, ular faqat uch-toʻrt kun ichida omon qolgan. Bundan tashqari, kattalar asalarilarning omon qolishi uchun suv isteʼmol qilishning ahamiyatini, asalarilar koloniyalari hosil boʻlgan asalni suyultirish va haroratni tartibga solish uchun koʻp miqdorda suv isteʼmol qiladigan eng yaxshi mavsumlarda ovqatlanish va xatti-harakatlarni oʻrganish orqali tushunish mumkin. uyasi.

Yirtqichlar 
Janubi-Sharqiy Osiyoga endemik boʻlgan vespin arilari, asosan, butun Janubiy Osiyodagi koloniyalarida Apis cerana uchun asosiy yirtqich hisoblanadi. Bu yirtqich yirtqichlar, ayniqsa, arilar eng koʻp boʻlgan kuz mavsumida, asosan ertalab va tushdan keyin kuchliroqdir. Bu usul, arilarning asalari uyasi oldida joylashishini, kirish joyidan tashqariga, qaytib kelayotgan yigʻuvchilarga qarab turishini oʻz ichiga oladi. Vespin arilari oʻz nasllarining rivojlanishiga yordam berish uchun asalarilar koniga hujum qilishga harakat qilishadi.

Mudofaa 
Vespine arilari asal ari uyasiga kirishga yaqinlashganda, koʻproq qoʻriqchi asalarilar ogohlantiriladi, bu esa oʻz navbatida ularning issiqlik toʻplaydigan asalarilar tomonidan oʻldirish ehtimolini oshiradi. Issiqlik balli — bu noyob mudofaa tizimi boʻlib, unda bir necha yuzlab asalarilar arini qattiq toʻp bilan oʻrab oladilar va issiqlik hosil qilish va ichidagi arini samarali oʻldirish uchun mushaklarini tebranadilar. Shu bilan bir qatorda, ari mavjud boʻlganda, asalarilar oʻz uyalariga kirishlari va tabiiy ravishda rivojlanishini kutishlari mumkin. Bundan tashqari, boshqa asalarilar mojaro paytida qochish chorasi sifatida uchib ketishga qaror qilishlari mumkin, koʻpincha yirtqichlardan qochish uchun oʻzlarining maxsus parvoz uslublarini oʻzgartiradilar.

Termal himoya 
A. cerana uyasini Osiyo giganti shoxi (Vespa mandarinia) bosib olganida, 500 ga yaqin yapon asalarilari (A. cerana japonica) harorat 47 darajagacha koʻtarilguncha shoxni oʻrab olib, uchish mushaklarini tebranadi. °C (117 °F), shoxni oʻlimgacha qizdiradi, lekin haroratni oʻz oʻlim chegarasi ostida ushlab turadi (48-50) °C).

Miltillovchi qanot 
Garchi Apis mellifera ham, Apis cerana ham vespin ari yirtqichlaridan aziyat cheksa ham, Apis cerana uchun xos boʻlgan himoya mexanizmlaridan biri bu „qanotlarning porlashi“. Oʻz-oʻzini himoya qilish davrida asalarilar birgalikda yirtqichlar, masalan, vespin arilari yaqinlashganda, qanotlarining miltillovchi toʻlqinlarini birgalikda bajaradilar. Bu yirtqichlarni chalkashtirib yuborishga olib keladigan vizual naqshni buzishning chalgʻituvchi usuli boʻlib xizmat qiladi. Natijada, yirtqichlar qoʻshimcha asalarilarga hujum qilishni davom ettira olmaydi.

Hayvonlarning najasidan foydalanish 
2020-yilda Vetnamda oʻtkazilgan tadqiqot shuni koʻrsatdiki, Apis cerana oʻz uylarini shoxlar (Vespa soror) bosqinidan himoya qilish uchun najas va hatto inson siydigidan foydalanadi, bu strategiya ularning Yevropa va Shimoliy Amerikadagi hamkasblari tomonidan takrorlanmagan, ammo najasni yigʻish va ishlatish uya qurilishi stingless asalarilarda yaxshi maʼlum.

Apis cerana taʼsir qiluvchi patogenlar va parazitlar 
Mikrosporidiya . Apis cerana gʻarbiy asalarilarning jiddiy zararkunandasi boʻlgan Nosema ceranae mikrosporidiya parazitining tabiiy xoʻjayini hisoblanadi. 1994-yilda Pekin (Xitoy) yaqinida birinchi marta topilganida, dastlab Nosema ceranae Sharqiy Osiyo mintaqasida Apis cerana bilan cheklangan deb taxmin qilingan. Biroq, bu parazit turi aslida Apis mellifera koloniyalarida ham, Tayvanda ham, Ispaniyada ham mavjudligi tasdiqlandi, garchi uning Evropaga kelishining kelib chiqishi hali nomaʼlum. Nosema ceranae bilan kasallangan asalarilarning umr koʻrish muddati qisqaradi va qishda oʻlim koʻpayadi, shuningdek, bahorda asal hosildorligi yomonlashadi.

Kanarlar . Apis cerana, shuningdek, Varroa jacobsoni oqadilar bilan birlashgan va shuning uchun A. mellifera ga qaraganda ehtiyotkorlik bilan parvarish qiladi, shuning uchun Varroa ga qarshi samarali himoya mexanizmi mavjud boʻlib, oqadilar koloniyalarni vayron qilishdan saqlaydi. Bu kabi mudofaa xatti-harakatlaridan tashqari, ularning xulq-atvori va biologiyasining koʻp qismi (hech boʻlmaganda yovvoyi tabiatda) A. melliferanikiga juda oʻxshash.

Viruslar . Osiyo asalarilar (Apis cerana) koʻpincha Xitoy Sacbrood virusi (CSBV) bilan kasallanadi, bu ham A. mellifera bilan kasallanadi. Sacbrood viruslari (SBV) birinchi navbatda asal asalari nasliga taʼsir qiladi va lichinkalarning oʻlimiga olib keladi. Infektsiyalangan lichinkalar qoʻgʻirchoqlanmaydi va ekdizial suyuqlik teri atrofida toʻplanib, kasallik nomi bilan ataladigan „qopcha“ ni hosil qiladi. Infektsiyalangan lichinkalarning rangi marvarid oqdan och sariq rangga oʻzgaradi va oʻlimdan koʻp oʻtmay ular quriydi va toʻq jigarrang gondol shaklidagi shkalani hosil qiladi. SBV kattalar asalarilarga ham taʼsir qilishi mumkin, ammo bu holda kasallikning aniq belgilari yoʻq.

Avstraliyadagi invaziv tur 
Apis cerana birinchi marta 2007-yilda Avstraliyada aniqlangan. 2012-yilga kelib, u 500 ming gektarga tarqaldi. Apis cerananing Avstraliya atrof-muhitiga taʼsiri cheklangan tadqiqotlar tufayli yaxshi maʼlum emas. Biroq, Biosecurity Queensland (2103) maʼlumotlariga koʻra, Apis cerana „mahalliy qushlar, sutemizuvchilar va hasharotlar bilan gulchang va nektar uchun, shuningdek, daraxt yoriqlarida uyalar uchun raqobatlashishi mumkin“. Apis cerana, shuningdek, tijorat asalarilar bilan resurslar uchun raqobatlashishi va changlatish xizmatlariga tayanadigan asosiy ishlab chiqaruvchilarga taʼsir qilish ehtimoli katta. Nazorat xarajatlari ham muhim va 2011- yilgacha kamida A$4 million tashkil etdi

Avstraliyada Apis cerana ni yoʻq qilishga urinishlar muvaffaqiyatsizlikka uchradi. 2007-yilda yoʻq qilish dasturi boshlangan boʻlsa-da, 2011-yilda Apis ceranani yoʻq qilishning iloji yoʻqligi haqida qaror qabul qilindi Qaror munozarali boʻlsa-da, senat surishtiruviga sabab boʻlib, u ehtiyot tamoyilini qoʻllamagan va Apis cerana biologik xilma-xillikka potentsial taʼsirini baholay olmagan degan xulosaga kelgan.

Asalari Avstraliyada Osiyo asalari sifatida tanilgan va bioxavfsizlikka tahdid sifatida qabul qilinadi.

Genetika maʼlumotlar bazasi 
2015-yildan boshlab Seul Milliy Universitetidagi Biomodeling laboratoriyasi ilgʻor ketma-ketlik texnikasidan foydalangan holda Osiyo asalari transkriptomlari maʼlumotlar bazasini yaratdi.

Manbalar 

Pages with unreviewed translations

Natija