Valeria Golino

Valeria Golino (1965-yil 22-oktyabrda tugʻilgan) italiyalik aktrisa va rejissyor. U ingliz tomoshabinlarga Rain Man, Big Top Pee-wee va Hot Shots! filmidagi rollari bilan yaxshi tanish. David di Donatello, Nastro d’Argento, Ciak d’oro va Globo d’oro mukofotlaridan tashqari, Venetsiya kinofestivalida ikki marta eng yaxshi ayol roli mukofotini qoʻlga kiritgan toʻrtta aktrisadan biridir.

Tarjimai holi 
Golino 1965-yil 22-oktabrda Italiyaning Neapol shahrida tavallud topgan. Uning otasi italiyalik nemis olimi, onasi esa yunonlik rassom boʻlgan. Uning buvilaridan biri misrlik-fransuz edi. U „badiiy xonadonda“ oʻsgan, ota-onasi ajrashgandan soʻng, Afina va Sorrento (Neapol yaqinida) oʻrtasida oʻsib ulgʻaygan. Golino L’Espressodagi jurnalist Enzo Golinoning jiyani, uning akasi esa musiqachi edi. Qizligida onasi uni tez-tez kinoga olib borardi va shu bilan tezda filmlarga qiziqib qoldi. Shunga qaramay, u oʻzining birinchi filmini suratga olguniga qadar hech qachon kino karyerasini davom ettirish haqida oʻylamagan. Buning oʻrniga u kardiolog boʻlishni xohlardi. Valeriaga 11 yoshida skolioz tashxisi qoʻyilgan va u besh yil davomida orqasiga poʻlat tayoq oʻrnatishga majbur boʻlgan. U olti oy davomida Chikagoda jarrohning qaramogʻida qoldi va u yerda ingliz tilida gapirishni oʻrgandi. 14 yoshida u Afina, Milan, London va Los-Anjelesda model sifatida faoliyat yurita boshladi. U pivo, parfyumeriya va kosmetika uchun televidenie reklamalarida suratga tushgan va suzish kostyumlari, koʻk jinsi shimlar modelini yaratgan. Golino oʻqishiga nisbatan eʼtiborsizlik qila boshladi, u birinchi filmida rol oʻynagach, oʻrta maktabni tashlab ketdi.

Karyerasi

1983—1987-yillar 
Golino hech qachon aktyorlikni rasman oʻrganmagan. Uning karyerasi tasodifan uning Enzo amakisi film uchun yosh qiz qidirayotgan rejissyor Lina Wertmüllerga qoʻngʻiroq qilib, Golinoni Wertmullerning uyiga uchrashuvga olib borganida boshlangan.

Ular uchrashdi va Valeria oxir-oqibat Shekspirni ijro etgan tinglovdan soʻng Ugo Tognazzi bilan birga A Joke of Destiny (1983) birinchi filmida rol ijro etdi. Ota-onasining eʼtirozlariga va Wertmüllerning sahnadagi talabchan xatti-harakatlariga qaramay, unga bu jarayon shu qadar yoqdiki, u aktyorlik karyerasini davom ettirishga qaror qildi. U hech qachon oʻzi uchun qiziqarli boʻlmagan modellashtirishdan voz kechdi, diksiya va nutqni oʻrganishni boshladi. Uning dastlabki reviziyalari orasida Una spina nel cuore (u „noxush“ deb atagan reviziya) va The Name of Rose bor edi, u ikkala film uchun ham qabul qilingan. Unga Giochi d’estate (1984) va oʻsmirlar haqidagi boshqa shunga oʻxshash mavzudagi romantik filmlarda rollarni taklif qilishdi, biroq u kichikroq, ammo qiyinroq loyihalarga eʼtibor qaratish uchun ularni rad etdi.

Uning keyingi loyihalari yana mustaqil, muallif tomonidan boshqariladigan The Gold Rimmed Glasses va Three Sisters filmlari edi. U Maselli bilan oʻzining keyingi filmi uchun Marcello Mastroianni bilan birga rol oʻynagan L’uomo della casa di fronte uchun birlashishi kerak edi, lekin ushbu loyiha amalga oshmadi. Keyin oʻsha rejissyor boshqa filmga rahbarlik qila boshladi, Codice privato va Golino oxir-oqibat Ornella Muti ijro etgan rolni rad etdi.

1988-yildan hozirgi kungacha 
U Los-Anjelesga koʻchib oʻtdi va Gollivudda Big Top Pee-wee (1988) filmida faoliyat koʻrsata boshladi. Rain Manfilmida (shuningdek, 1988-yilda) Tom Cruise qahramonining sevgilisi Susanna rolini ijro qilgan va komediya janridagi Hot Shots! filmida va (1991) Hot Shots! Part Deux (1993) qahramonning qiz doʻsti sifatida rol oʻynagan. U „olive-in-the-belly-button“ sahnasi bilan mashhur boʻldi.

Rain Man filmidagi qahramonining millati uning aksentiga mos tushishi uchun amerika aksentdan italyan-amerikachaga oʻzgartirildi. Garchi u Italiyada dramatik aktrisa sifatida tanilgan boʻlsa-da, Gollivudda unga kelgan takliflarning aksariyati komediyalar uchun edi.

1993-yilda u hali suratga olinmagan Cat in the Box mustaqil badiiy filmida prodyuserlik va bosh rolda faol ishtirok etgan va shu loyiha tufayli u Carlo Verdone rejissyorligidagi filmdagi roldan voz kechishga majbur boʻlgan.

1996-yil boshida u rejissyor Alessandro D’Alatri tomonidan suratga olingan Bravo Randy filmida jurnalist rolini ijro etishi kerak edi, shuningdek, baxtsiz hodisadan keyin komaga tushib qolgan Jovanotti sifatida bosh rolda namoyon boʻldi. Biroq, suratga olish boshlanishiga bir necha oy qolganda, loyiha tugatildi.

2001-yil yanvar oyida u Claudio Amendola bilan birga Cuore di ghiaccio deb nomlangan mini-serialda rol oʻynashi kerak edi, filmga rejissyor Luciano Casciani rahbarlik qilgan, Mediaset tomonidan ishlab chiqarilgan va Cefalùda suratga olingan, lekin ushbu loyiha hech qachon amalga oshmadi.

2005-yilda unga Fine pena mai (2008) filmida bosh rolni taklif qilishdi, biroq u oʻzini bu rol uchun juda keksa deb hisoblab, rad javobini berdi. Ushbu rolni esa Valentina Cervi ijro qildi.

2006-yilda Teodoros Anjelopulos Golinoning Respiro filmidagi ishidan qoyil qolib, uni The Dust of Time (2008) filmida suratga tushish uchun taklif qildi. Biroq, koʻplab mojarolar uni 2007-yil oxirida loyihani tark etishga majbur qildi. Uning oʻrnini esa Irene Jacob egalladi.

2009-yilda u Massimo Causo tomonidan yozilgan Valeriya Golino: Respiro d’attrice monografiyasining mavzusi boʻldi.

Keyingi yili unga Pasta Garofalo kompaniyasi Armandino e il Madre qisqa metrajli filmiga rejissyorlik qilish imkoniyatini berdi, u shuningdek, ushbu filmning ssenariysini ham yozdi. Uning rejissyor sifatidagi birinchi badiiy filmi Honey edi. Film 2013-yilda Kann kinofestivalining „Un Certain Regard“ boʻlimida namoyish etilgan va Ekumenik hakamlar hay’atining maqtoviga sazovor boʻlgan.

U bir nechta filmlarda, ayniqsa ingliz tilidagi Hot Shots! filmida, Big Top Pi-vi va italyan tilida Like the Wind kabi qoʻshiqlarni kuyladi. U 1987-yilda ikkita LP qoʻshigʻini: L’inverno uchun „Maybe Once More“ qoʻshigʻini va Giulia Doesnʼt Date at Night uchun „Piangi Roma“ qoʻshigʻini yozdi (Baustelle ishtirokida), ikkinchi qoʻshigʻi esa unga „Silver Ribbon“ Eng yaxshi qoʻshiq mukofotini qoʻlga kiritishga yordam berdi.

U Jack Lemmon va Walter Matthau taklifi tufayli AMPAS aʼzosidir.

2016-yilda u o'sha yilgi Cannes kinofestivalining asosiy tanlov hakamlar hay’ati aʼzosi boʻldi.

Filmografiyasi

Filmlari

Televizion filmlari

Manbalar

Havolalar 

 

Yashayotgan insonlar
1965-yilda tugʻilganlar
Italiyalik aktrisalar