แฉล้มซีฟู้ด หาดเจ้าหลาว จันทบุรี


ร้านแฉล้มซีฟู๊ดนี่เป็นร้านอาหารทะเลแบบพื้นบ้านครับ (ความจริงร้านอาหารแถวๆหาดเจ้าหลาวก็เป็นร้านอาหารแบบพื้นบ้านทั้งนั้นเลยครับ ยากที่จะบอกว่าร้านอาหารร้านไหนมีชื่อมากที่สุด (ยกเว้นร้านยายตุ๊) เพราะว่าไปร้านไหนๆก็มีคนเยอะแทบทุกร้าน) ที่เราเลือกร้านแฉล้มซีฟู๊ดก็เพราะว่าตอนที่เราเลือกเข้าร้านนี้คนน้อยที่สุดครับ พอสั่งอาหารไปแล้วคนค่อยๆทยอยเข้าร้านจนเต็มร้านเลยครับ
วิธีการมาร้านแฉล้มซีฟู๊ดก็ไม่ยากครับ ขับรถแยกทางทางถนนสุขุมวิทมาทางหาดเจ้าหลาวพอถึงหาดเจ้าหลาวจะเห็น “วงเวียนพะยูนเล่นน้ำ” ก็เลี้ยวซ้ายแล้วขับตรงๆมาเลยครับ มองทางด้านขวาเอาไว้จะผ่านอิ่มสุขรีสอร์ท พะยูนรีสอร์ท ให้เล็งทางขวามือเอาไว้ครับ ร้านแฉล้มซีฟู๊ดอยู่ทางขวามือติดๆกับร้านไก่ย่างโคราชเลยครับ


ร้านแฉล้มซีฟู๊ดเป็นอาคารโถง โล่งตลอด ชั้นเดียวแบบถาวร มีการกั้นส่วนด้านในไว้เป็นส่วนของครัว ที่พักพนักงานในร้านและส่วนของของน้ำ ส่วนหน้าวางโต๊ะเป็นชุดๆ มีประมาณ 10 กว่าโต๊ะครับ ไม่มีการตกแต่งอะไรเลยอย่างที่บอกครับ เป็นร้านอาหารแบบบ้านมากๆ หน้าร้านมีตู้ขนาดใหญ่สำหรับใส่ปูดำเป็นๆไว้จำหน่าย ถัดไปมีกาละมังหอยตลับสดๆไว้จำหน่ายเช่นเดียวกัน


เมนูแรกที่เราสั่งกันไป ผักบุ้งผัดกะปิ ราคา 60 บาท


ตอนที่ยกมานี่มันเป็นแบบที่เหนือจินตนาการในทางลบเลยครับ เจ้าของบล็อกจินตนาการเอาไว้จะต้องเป็นผักบุ้งจักเป็นเส้นเล็กๆ ฝอยๆ ผัดกับกะปิจนได้กลิ่นหอมของกะปิน้อยๆ ไม่มันมากจนเกิน ไม่แฉะด้วย แต่จานที่ได้มานี่มันตรงกันข้ามกับจินตนาการเลยครับ ผักบุ้งหั่นมาเป้นท่อนๆทั้งต้นไม่ได้มีการจักเป็นเส้นเล็กๆ ฝอยๆ แต่อย่างได้ ก็เลยทำให้มีน้ำออกมาจากผักบุ้งเยอะก็เลยกลายเป็นน้ำนองจาน จากที่หวังเอาไว้ว่าจะต้องไม่มัน ไม่แฉะ ความหอมของกะปิไม่มีเรย ไม่แน่ใจด้วยว่าใส่กะปิมาหรือเปล่าเพราะไม่ได้กลิ่นเลยด้วย จานนี้ให้ “ไม่ผ่านอย่างแรงครับ” ยังแปลกใจว่าเมนู “ผักบุ้งผัดกะปิ” เป็นเมนูพื้นบ้านทำไมร้านนี้ทำได้อย่างไม่น่ากินที่สุดอย่างนี้ แต่พอคุยไปคุยกันมาก็มีความคิดที่ว่า ... จริงๆเมนู “ผักบุ้งผัดกะปิ” อาจจะเป็นอย่างนี้ก็ได้นะ เราไม่เคยกันก็จินตนาการกันไปใหญ่โต อิอิอิอิ


เมนูที่สอง ผัดฉ่าเอ็นหอย ราคา 150 บาท


ถึงจานนี้จะราคาสูงไปกว่าอาหารทั่วไปแต่ว่าเอ็นหอยที่ใส่มาในจานนี้ชิ้นใหญ่ๆทั้งนั้นเลยครับ ผัดแบบใส่น้ำพริกแกงเผ็ดตำแบบหยาบๆนิดหน่อย ใส่มะเขือเปราะ เครื่องสมุนไพร พริก ใบมะกรูด พริกไทยอ่อน รสชาติจัดจ้านดีครับ เผ็ดเป็นเผ็ด แล้วมีรสเค็มๆอีกรสเดียวเท่านั้น อย่างนี้ต้องถูกใจคนชอบทานอาหารสจัดครับ หรือไม่ก็คอเหล้าที่ชอบเอาเมนูนี้ไปเป็นกับแกล้ม อิอิอิ ถึงหน้าตาจานนี้โดยรวมจะไม่น่าทาน แต่รสชาติโดนใจมากๆเลยครับ


เมนูที่สาม ปลากะพงทอดน้ำปลา ราคา 300 บาท


จานนี้ขอบอกว่าราคาน่าตกใจเหมือนกันครับ ราคาเท่ากับที่กรุงเทพเลย แต่เมื่อพิจารณาดูจริงๆแล้วเจ้าของบล็อกคิดว่าเมนูแพงครับ ...... เพราะว่าปลาตัวไม่ได้ใหญ่มาก แล้วสดหรือเปล่าก็ไม่รู้ได้ เพราะสั่งไปทอดน้ำปลาก็ทอดมาจนกรอบเกรียวออกสีดำๆ คล้ำๆ คาดว่าคงใช้น้ำมันเก่า ปลาที่ทอดก็เลยดำ แล้วราดน้ำปลามาอย่างเยอะเลยครับ รสออกเค็มมากกว่าหวาน ยำมะม่วงที่เสิร์ฟมาด้วยก็ถ้วยเล็กเกิ๊นครับ แล้วใช้การเอามะม่วงสับราดน้ำจิ้มซีฟู๊ดเฉยเลยอ่า .... สะเพร่าไปนะครับ


เมนูสุดท้าย ต้มยำเนื้อปลาเก๋า ราคา 100 บาท


เมนูนี้เจ้าของบล็อกว่าหน้าตาแปลกๆครับ คือหน้าตาทั่วไปไม่แปลกหรอกครับ หน้าตาเหมือนต้มยำน้ำข้นทั่วๆไป แต่น้ำต้มยำน่ะซิครับ มันข้นๆ เหนียวๆ น้อยๆยังไงก็ไม่รู้ครับ เหมือนเราเอาปลากระป๋องมาต้มยำอย่างไงอย่างนั้นเลยครับ รสก็แปลกนิดๆครับ จะว่าเผ็ดมั๊ยก็ไม่เผ็ดจี๊ดนะครับ เผ็ดแต่เผ็ดแปลกครับ มีส่วนดีอยู่ส่วนเดียวเท่านั้นคือใส่เนื้อปลาเก๋ามาเยอะเชียวครับ 


โดยรวมก็ถือว่าร้านแฉล้มซีฟู๊ดเป็นร้านอาหารริมทางที่เมนูพอทานได้ครับ ไม่ถึงกับโหดร้ายจนเกินไปนัก พยายามหลีกเลี่ยงเมนูที่เจ้าของบล็อกวิจารณ์ไปแล้วนะครับ ถ้าเป็นเมนูพื้นๆ บ้านๆ ก็ “คงจะทานได้” ครับ