คิดถึงร้าน Family restaurant ประจำครอบครัวที่อยู่มานานนับ 20-30 ปีก็จะมีร้าน S&P, สีฟ้า และ Little Home ที่ติดท็อปทรี แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยจะมาทานที่นี่บ่อย เพราะไม่อยากแก่เก่าตามอายุร้าน

เที่ยงนี้พยายามคัดเมนูเด็ดประจำร้านออกมาสั่ง ใม่ว่าจะเป็นแกงเขียวหวานไก่ย่าง หลนแฮม ปลาสำลีทอดกับยำมะม่วง ไส้กรอกรวมมิตร และไก่อาดาโบ้ ผลผรากฎว่าอาหารวันนี้ยังไม่ค่อยถูกปากใช้ชวนชิมเท่าไหร่ เริ่มจากแกงเขียวหวานนั้นไสและจืดมาก หลนแฮมก็ไม่ค่อยเข้มข้น จะมีปลาสำลีที่พอไปวัดใปวาได้ แต่ถ้าใครไม่เคยลองเมนูฟิลิปปินส์ แนะนำไก่อาดาโบ้ จานละ 190 บาท เสิร์ฟมาพร้อมข้าวสวยและสลัด หน้าตาคล้ายพะโล้แต่มีรสชาติเหมือนต้มส้ม ปูเลี่ยนแปลกดียิ่งนัก

ส่วนของหวานตบท้าย แพนเค้กกล้วย ซึ่งสีดูจืดชืดไปหน่อย แต่รสชาติแพนเค้กยังอร่อยคงที่เหมือนเดิม ยิ่งได้ป้ายเนยชุ่มๆ กับราดเมเปิ้ลไซรัปด้วยแล้ว อร่อยเยิ้มทีเดียว อีกจานสั่งมาเป็นแพนเค้กม้วนกับพีช รสชาติก็คล้ายกันกับจานแรก ต่างกันตรงที่จากเป็นแผ่นมาเป็นม้วนเหมือนเครป จากกล้วยมาเป็นพีช และอีกชิ้นที่น่าแปลกผิดคาดคือ ปกติผมจะชอบทานเค้กมะพร้าวของที่นี่ ก้อนมันจะใหญ่และกลมโตมาก แต่มาวันนี้รสชาติมันเลี่ยนครีมไปหน่อย สงสัยจะเข้าตู้แช่แล้วยังเย็นไม่เต็มที่ สงสียงานนี้คงต้องพ่ายครัวดอกไม้ขาวซะแล้ว

สรุปโดยรวมอาหารพอใช้ได้ ถ้าเป็นพวกอาหารจานเดียวอะไรงี้ การบริการยังต้องปรับปรุง พนักงานเก่าแก่จะดูตึงๆและแข็งๆไปหน่อย เลยดูไม่ค่อยอ่อนน้อม เนื่องจากผมคาดหวังกับร้านนี้มากกว่านี้ คราวนี้เลยขอตัดดาวลงมาเหลือ 3 ก็พอ คราวหน้าค่อยว่ากันใหม่ละกันครับ
