ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเรียกลอดช่องสิงคโปร์  แต่ตั้งแต่เด็กก็เห็นแล้วว่ามันชื่อนี้ ... สิงคโปร โภชนา ต้นตำรับลอดช่องสิงคโปร์เจ้าแรกของประเทศไทย ร้านเก่าอีกร้านย่านสามแยกหมอมี 

ห้องแถว 2 คูหา ไม่มีแอร์ ด้านหน้าเห็นป้ายชัดเจนว่าขายลอดช่องสิงคโปร์ ส่วนอีกด้านก็เป็นก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นหมูค่ะ ... รอบนี้พาเดินทางมาจากทางวัดไตรมิตรฯ แล้วกันนะคะ หากหันหลังให้วัดไตรมิตรฯ แล้วหันหน้ามาทางซุ้มประตูจีนวงเวียนโอเดี้ยน ก็ขวาหันเลยค่ะ เดินบนฟุตบาทย้อนทางเดินรถจนมาเจอซอยกลันตันก็ข้ามซอยมาเลยนะคะ จนเจอสี่แยกข้ามถนนตามไฟแดง แล้วก็หันซ้ายอีกรอบ ข้ามมาอีกที (จริงๆก็คือทะแยงมุมสี่แยกมาเลยนั่นแหล่ะค่ะ) แล้วก็เดินย้อนถนน (แต่เดินบนฟุตบาทกันน๊า) ไปเรื่อยๆเลยค่ะ จะเห็นร้านอยู่ซ้ายมือ 

ลอดช่องสิงคโปร์เนื้อสีเขียวใสๆ หนึบๆดึ๋งๆ คล้ายกับเวลาเราทานขนมรวมมิตร คนละแบบกับลอดช่องไทยที่เนื้อเป็นแป้งๆนะคะ เพิ่มความหวานด้วยน้ำเชื่อมผสมขนุนก็ได้ความหอมมากขึ้น ใส่น้ำแข็งไสฟูๆ หรือเราควรจะเรียกมันว่า "กรานิต้าลอดช่อง" ดีเนี่ย? .... ราคาถ้วยละ 20 บาทค่ะ ถ้าทานที่ร้านก็จะใส่ถ้วยแก้วมาค่ะ พร้อมช้อนเล็กๆ ที่ไม่ได้ช่วยการตักสักเท่าไหร่ ยกซดทานง่ายกว่ากันเยอะ แต่ถ้าซื้อกลับแบบพร้อมทาน ก็จะได้เป็นถ้วยพลาสติกใส่หลอดใหญ่แบบที่เราทานชานมไข่มุกอ่ะคะ 

จริงๆถ้าส่วนตัวเราว่าราคาแพงพอตัวนะ กับลอดช่องถ้วยน้อยนิด ... เด็กๆที่ยังเคยไปวิ่งเล่นในร้าน ตอนนั้นลอดช่องถ้วยละ 4 บาท ใส่ในโหลแก้วแบบนี้เหมือนกันค่ะ แล้วเวลามีลูกค้าสั่งถึงจะตักใส่ถ้วยแก้วแบบปัจจุบันนี้เลย ทุกอย่างยังคงแนวไว้เหมือนเดิม ยกเว้นราคาที่เปลี่ยนไป ????