ผมตกหลุมรักร้านโอโตยะเมื่อนานมาแล้ว น่าจะราวปี 2012 ด้วยกลิ่นของชาเก็นไมที่หอมเตะจมูกและกับข้าวในเซตที่ได้เยอะมากจนตกใจว่าทางร้านได้กำไรแน่นะ? วันนั้นผมนึกห่วงโอโตยะเพราะว่าเขาทุ่มทุนเพื่อลูกค้าจริงๆ แต่วันนี้ไม่ใช่ว่าโอโตยะไม่ดี แต่รู้สึกว่าคนดีที่เราตกหลุมรักทำตัวไม่ค่อยน่ารักเหมือนเดิมก็หวั่นใจอยู่บ้าง... เมื่อไก่ย่างซอสยูซุที่นำมาเสิร์ฟบนโต๊ะอาหารของผม
โดยทุนแล้วผมชอบอาหารญี่ปุ่นและแนวคิดคนญี่ปุ่นมากทีเดียว ร้านอาหารหลายๆ ร้านที่ผมเลือกเป็นร้านหลักๆ ก็เป็นอาหารญี่ปุ่นเสียมาก และผมกับเพื่อนมักแซวกันเสมอว่าก่อนจะดูหนังจะหาร้านอาหารร้านใหม่กินก่อนโดยเดินร่อนไปเรื่อย หรือว่าจะกลับมา "ตายรัง" โดยความหมายทางนัยว่า "ไปโอโตยะเหอะ" 
ก่อนอื่นเรื่องของบริการนั้นยังอยู่ในระดับที่พึงพอใจทีเช่นเดิม พนักงานยังใส่ใจลูกค้าไม่เปลี่ยนและคอยเติมน้ำชาเก็นไมเย็นที่ผมชอบเสมอ อาจจะมีติดเล่นกันบ้างเพราะว่าเป็นน้องฝึกงานเสียเยอะแต่ก็ไม่เสียงานนัก อาจจะต้องกระตุกเรียกบ้างว่าผมต้องการน้ำนะ เติมข้าวหน่อยได้ไหม อันนี้อาจจะต้องส่งสัญญาณนิดหน่อย ในขณะที่เมื่อก่อนนั้นผมไม่ทันจะพูดอะไรมาก พนักงานก็พุ่งเข้าชาร์จแล้วแต่น้องฝึกงานก็ไม่ได้ถือว่าแย่อะไรไม่เลวร้ายเหมือนร้านอาหารบางร้านที่เผลอดวงตกไปตกระกำลำบากอยู่ในนั้น
เข้าเรื่องเกี่ยวกับไก่ย่างซอสยูซุที่ผมชอบ ซึ่งทุกอย่างยังดูเหมือนเดิมหากมองแต่ผ่านๆ ถ้าหากว่าคุณจำรายละเอียดของอาหารที่คุณทานได้ คุณจะรู้ว่าวันนี้จานอร่อยของคุณลดความอร่อยลงเล็กน้อยเหมือนกุ๊กจะงอแงอยู่บ้าง สิ่งต่างๆ เลยเหมือนจะลดลงไป
จากด้านบน สลัดและผักที่ได้ทานถือว่าสดในระดับที่น่าพอใจ ไม่แย่แต่ก็ไม่ประทับใจจนต้องว้าวเหมือนกับไมเซนที่กะหล่ำปลีซอยของเขาสดสุดๆ เหมือนเพิ่งเก็บมาจากไร่อย่างนั้น! มันฝรั่งบดรวมกับผักยังถือว่าสอบผ่านด้วยรสชาติกลมกล่อมและเนื้อที่เหนียวกำลังดีเหมือนเดิม
แต่ลิ้นผมฟ้องขึ้นมาเมื่อไก่ย่างกับซอสยูซุที่ได้กินนั้น... เปลี่ยนไป รสชาติที่ได้กลับออกทางเค็มขึ้นบ้างเล็กน้อย รสชาติของซอสยูซุจะไม่เค็มจนรสเกลือเด่นและได้รสสัมผัสเหมือนน้ำเกรวี่ใสที่เอาไว้ราดสเต็ก แต่จะจืดกว่าเล็กน้อยและกลิ่นจะหอมอวลในปากเล็กน้อย ซึ่งจุดแรกที่ลิ้นฟ้องผมว่าเจ้านาย วันนี้พ่อครัวเปลี่ยนไปบ้างนะครับ รวมทั้งเนื้อไก่ที่บางลงกว่าเดิมจากเมื่อก่อนที่หนาราวหนึ่งเซนติเมตรและใหญ่เต็มคำ กลับเล็กลงราว 20% จนเห็นได้ชัดและหั่นถี่ขึ้นกว่าเดิม นั่นทำให้พื้นผิวสัมผัสลดลง ความอร่อยก็น้อยลงไปบ้าง แม้ไม่มากแต่ก็กระทบใจอยู่นิดหน่อย แต่ความอร่อยก็ไม่ได้ลดลงไปมากนักเมื่อทานคู่กับข้าว ซึ่งเท่าที่ทดลองดูแล้วว่าจะใส่ทั้งโชยุกับฟุริคาเคะ หรือแยกเดี่ยวๆ สำหรับเซ็ตนี้ดี ปรากฏว่าต้องตัดด้วยฟุริคาเคะหรือผงโรยข้าวจะดีกว่าเพื่อลดทอนความเค็มของจานนี้ลงไปได้บ้างด้วยรสชาติที่เข้มข้นและเผ็ดอ่อนๆ ของผงโรยข้าว
ด้านของเครื่องเคียงอย่างชาวังมุชิหรือไข่ตุ๋นถ้วยชาถือว่ายังได้เนื้อที่เนียนแน่นอร่อยไม่เปลี่ยนพร้อมกับของเคี้ยวอร่อยอย่างเนื้อไก่ที่ซ่อนไว้ใต้ถ้วยอีกหนึ่งชิ้นกับมิโสะซุปถือว่าต้มมาได้อร่อยใช้ได้ในระดับมาตรฐานทั่วไปเหมือนกับที่ร้านอาหารญี่ปุ่นร้านอื่นๆ มีเผือกหั่นลูกเต๋าใส่มาให้ในซุปซึ่งให้เพื่อนๆ ได้เคี้ยวเพิ่มด้วย

สรุป : จานเดิมที่เคยอร่อยติดใจ แต่ลดลงไปเล็กน้อยในวันนี้

ผมไม่ทราบว่าด้วยเหตุผลกลใด... จานนี้ที่ได้ทานรสชาติกลับลดความอร่อยจากในอดีตที่เคยทาน ไก่ชิ้นใหญ่ รสชาติซอสที่ได้ความรู้สึกเป็นญี่ปุ่นชัดเจนไม่เกรวี่อย่างที่ได้ทานรอบนี้
อันที่จริงมันไม่ได้แย่ถ้าเป็นอาหารญี่ปุ่นแบบฟิวชั่น แต่ถ้าตามคอนเซปท์ว่าเหมือนคุณแม่ทำให้ทาน...
ผมว่าถ้ารสชาติเป็นแบบนี้อาจจะต้องเปลี่ยนจาก "คุณแม่" เป็น "คุณเพื่อน" มากกว่า ขอเถอะครับว่านำรสชาติอย่างเก่ากลับมาอย่าแปลงสูตรอะไรวุ่นวายตามลมปากเลย ขอรสชาติเดิมๆ นี่แหละครับดีที่สุดแล้ว