รอแม่ทำธุระนาน...เลยจนถึงค่ำ
เลยหิวขึ้นมาอย่างแรง แต่ก็ไม่คิดว่าจะมาลงเอยที่ร้านนี้
ที่ต้องบอกแบบนี้ก็เพราะตั้งแต่จบมอปลายก็ไม่เคยได้มาเหยียบที่นี่อีกเลย

แต่ถ้าเป็นสมัยเมื่อเกือบยี่สิบปีที่แล้วละก็ 
บอกได้คำเดียวว่ามาบ่อยมาก
เพราะที่นี่คือสถานที่นัดพบ...เม้าท์มอย 
เรื่อยไปจนถึงออกเดทสำหรับผมกันเลยทีเดียว 

ถึงเวลาจะผ่านมานานขนาดนี้ 
แต่บรรยากาศยังคงหมือนเดิม ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหารการกินที่มาเปิดก็ยังคงความเป็น multi localy foody (เก๋ป่ะ...คิดเองแบบงงๆ) คือ ท้องถิ่นบ้านๆ หลากหลายมากมายให้เลือกกินเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน จึงไม่แปลกที่หากใครมาเที่ยวที่นี่จะเห็นทั้งคนท้องถิ่น ต่างถิ่นหัวแดงหัวดำมานั่งทานอาหารอยู่เต็มไปหมด

แต่จะมีเปลี่ยนไปก็คงเป็นที่ปริมาณ รสชาติและหน้าตาอาหาร 
โดยเฉพาะของเจ๊ดมเอง ก็มีเปลี่ยนไปบ้าง
อาจจะเป็นเพราะด้วยเศรษฐกิจที่ข้าวของแพงขึ้น จนทำให้ผัดไทยจานละ 35 บาท ที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่เยอะเหมือนแต่ก่อน ตัวรสชาติเองก็ดูบางเบาไม่จัดจ้านเหมือนเคย หรือแม้นแต่กระทั้งหน้าตาก็ดูธรรมดาไม่ปราณีตบรรจงเหมือนที่เคยเป็น หรือแม้นกระทั่งเครื่องเคียงก็ไม่ได้กะหน่ำให้มามากมายแบบจุใจ

จนทำให้แอบฉุดคิดขึ้นมาได้ว่า...
เวลาเปลี่ยนอะไรๆ ก็เปลี่ยน 
เพราะถ้าไม่เปลี่ยน
วันนี้ผมคงมี น้องกวาง มอ4/3 หรือน้องหญิง มอ5/4 มานั่งด้วยแล้วละ อิอิอิ