วันนี้ต้องทำงานแถวสยามเลยถือโอกาสไปกินข้าวหน้าไก่ ร้านรสดีเด็ดยามบ่ายสักหน่อย  เข้าไปมองหาที่นั่ง พอได้ก็สั่งเมนูโปรดตั้งแต่สมัยเรียนแถวนั้น กินไป 2 คำนึกอยากกินไข่ดาวเลยเดินไปดูที่แผงข้าวแกงเค้า เพื่อสั่งไข่ดาว  ซึ่งโต๊ะกับแผงห่างกันประมาณ 5 ก้าว  พอหันกลับมา มีผู้หญิงที่ไหนมานั่ง อ้าวแล้วข้าวกะชาเย็นเราล่ะ ผู้หญิงเค้าก็มองหน้างง ผมเลยถามพนักงานอาวุโสคนนึงที่นั่น เค้าบอกว่าถ้าลุก พนงจะเก็บจานเลย  จะบ้ามั้ย จ่ายเงินก็ยัง อาหาร น้ำก็ยังเต็ม  พนักงานไม่ดูไม่สังเกตุเลยหรอ  ไม่เอะใจเลยหรอ  ที่สำคัญผมยืนห่างไปประมาณ 5 ก้าว กับความสูง 180 เนี่ย มองไม่เห็นหรอ ผมก็ถามเค้านะ  พนง ไม่จำลูกค้าเลยหรอคับว่าคนไหนนั่งตรงไหน ถ้าไม่จำจะเสริฟอาหารถูกได้ไงคับ  พนง ท่านนั้นก็บอก เอาน่ะ จานนั่นฟรีแล้วกัน ผมก็เริ่มหาที่นั่งใหม่ สั่งแบบเดิมอีกแต่พอคิดเงิน  พนง อาวุโสคนนั้นก็คิดเงินผม 2 จานคับ  ผมก็ท้วงสิ เพราะไม่ใช่ความผิดผมนี่  จนเริ่มเสียงดังขึ้น เค้าก็บอกว่าจ่ายครึ่งเดียวก็ได้จานนั้น  ผมโคตรเสียความรู้สึกกับร้านนี้มากเลย ต่อไปจะไม่ไปกินอีก