~ เครื่องดื่ม ฮันนี่เลม่อนเย็น  จิบแรกก็ปี๊ดเลย เฮ้ย!! 
ทำไมมันเปรี้ยวจี๊ด หวานหอมกลิ่นน้ำผึ้งอย่างนี้วะครับ
ตอนไปเป็นช่วงเที่ยงกว่าพอดี คนเยอะมาก  นั่งรอได้สบายเพลินเลยจนเกือบจะลืมว่ามาทำไรหว่า 
~ เริ่มจำได้ก็ตอนคุณป้าถือมา อ้าวไปวางโต๊ะข้างๆ ในหูก็แว่วๆ ว่าของใครๆ ทำให้ผมที่ตื่นจากผวังเอ่ยเสียงออกมาว่า นั่นใช่ลาซาญญ่ารึเปล่าครับ ไม่รอช้าคุณป้ารีบยกออกไปข้างนอกทันที ฮือๆ รอต่อไป...  
ในที่สุดก็มาชิกเก้นลาซาญญ่า จานเดิมที่เห็น มีวาสนาเราต้องพบกันอีกฮิฮิ  เมื่อวางลงก็บรรจงถ่ายรูปอย่างมือสั่น (หิวววชิหายย)   ตักเข้าปากจึ๋ก อาสวรรค์สร้างสรรพรสได้ลงตัว ทานได้ไม่เลี่ยนเลย อร่อยมากครับ
~ พอเก็บกวาดจานสะอาดแล้ว ก็สั่งของหวานทันที. เมนูที่สั่งคือ อัลมอนด์โทสต์ ครีมคาราเมล ดับเบิิล ใครสั่งต้องเผื่อเวลาอบ 20 นาที  อร่อยสมการรอคอย เนื้อขนมปังกรอบบนกะล่าง ตรงกลางเนียนนุ่น หอมหวานคาลาเมล+อัลมอน 
~ สรุปว่า ป้าที่มาเสริมคือมาช่วยนะครับ  พอดีลูกค้ามากระจุกกันเยอะ ไม่นานก็ออกแล้ว ช่วงบ่ายโมง
ประทับใจความอร่อยครับ มีโอกาสจะพาคุณแม่มารอ เอ้ยมาชิมครับ
