เรื่องที่ต้องติ
     1.) แน่นอนน้ำจิ้มเป็นตัวชูโรงของร้านนี้ แต่สมัยก่อนเมื่อประมาณ 10 กว่าปีที่แล้ว ร้านนี้เคยเสิร์ฟน้ำจิ้มเด็ก(รสหวาน)**คู่กัน** กับน้ำจิ้มซีฟู้ดพระเอกของร้าน แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว ต้องขอเพิ่มเอง ซึ่งน้ำจิ้มเด็กเองก็เป็นจุดขายของที่นี่ไม่แพ้กัน (ในยุคสมัยก่อน) เป็นน้ำจิ้มหวานๆ เค็มๆ ใสๆ สีน้ำตาลโรยด้วยถั่วลิสงบดหยาบๆ เด็กๆ ผมชอบทานมากๆ ในบางโอกาสถ้าน้ำจิ้มซีฟู้ดเผ็ดไป ก็ใช้จิ้มคู่กันได้ อร่อยไปอีกแบบ
     2.) อาหารทะเล ปลาหมึกย่าง แห้งไม่แพ้สิบปีที่แล้ว กินทุกปี รสชาติเหมือนเดิมทุกปี, ปลาเผา แต่ก่อนมีทั้งปลาสำลีและปลากระพง แต่เดี๋ยวนี้เหลือแต่ปลากระพงล่ะ คงเพราะปลากระพงขายดีกว่า แต่ผมว่าเครื่องของธาราทำให้เนื้อปลาสำลีเผาที่ปกติจะแห้งๆ มันน่ากินขึ้นมาก
     3.) เข้าใจว่าเป็นธุรกิจครอบครัวและไม่มีคู่แข่งรายใหญ่ในพื้นที่ การบริการจึงมักจะพึ่งไม่ค่อยได้สักเท่าไหร่ แต่!!! อย่าลืมสิว่าราคาค่าตัวของอาหารร้านนี้ก็ไม่ใช่ถูกๆ  แล้วอีกอย่างอาหารทะเลส่วนใหญ่ลูกค้าเค้าเปิปกับมือทั้งนั้นแหละครับ ทำให้ลูกค้าพบความลำบากในการบริการเครื่องดื่มด้วยตนเอง อีกทั้งอ่างล้างมือ ซึ่งร้านอาหารซีฟู้ดสมัยใหม่ จะมีบริการเป็นจุดๆ ใกล้กับโต๊ะอาหารนั้น แต่ร้านนี้มีเพียงที่เดียวคือห้องน้ำหลังสุดของร้านเท่านั้น ผมจึงขอเสนอให้สร้างอ่างล้างมือเล็กๆ ที่หน้าร้านสัก 2 จุด หรือไม่ก็ให้เด็กเสิร์ฟวนเติมเครื่องดื่มให้ลูกค้าตามโต๊ะในโซนตัวเองบ้าง เพราะไม่งั้นแล้ว .. นอกจากลูกค้าจะเสียอรรถรสในการดูดปูเพื่อมารินเครื่องดื่มใส่แก้วตัวเองแล้ว ยังจะทำให้ร้านสิ้นเปลืองกระดาษทิชชู่จากการ ((เปิป>เช็ด>เท>เปิป>เช็ด>เท)xปริมาณความกระหาย) ในทางอ้อมอีกเช่นกัน

เรื่องที่ต้องชม
     1.) อาหารทะเล ปลาเผาทรงเครื่องยังคงความอร่อยไว้เหมือนเดิม สิบปีที่แล้วรสชาติยังไง วันนี้ก็ยังเหมือนเดิม
     2.) กุ้งซอสมะขาม(แต่ที่ร้านเรียกกุ้งทอดกระเทียม) ให้กระเทียมมาสาแก่ใจคนชอบกระเทียมมากๆ
     3.) ข้าวผัดปูอร่อยขึ้นกว่าสมัยก่อน ไม่รู้เพราะปูแพงขึ้น หรือผัดอร่อยขึ้น แต่รู้สึกได้ว่าชอบข้าวผัดมากขึ้นกว่าแต่ก่อน
     4.) ห้องน้ำยังสะอาดเหมือนเดิม กลิ่นลูกมะกรูดผ่าครึ่งที่ช่วยกลบกลิ่นห้องน้ำและกลิ่นคาวอาหารยังคงตราตรึงใจไม่รู้ลืม