ก๊วนผมออกจากที่ทำงานแบบหิวโซ  สองทุ่มก็แล้วยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย  แถมสมาชิกแต่ละคนก็ช่างเลือกเสียเหลือเกิน  ร้านโน้นก็ไม่เอา  ร้านนี้ก็เบื่อแล้ว ทำเอาโชเฟอร์อย่างผมตาลายจนจะกินวัวได้ทั้งตัวแล้ว  

สุดท้ายเห็นป้ายร้านนี้อยู่ข้างทาง  เลี้ยวเลยครับ ไม่รอความเห็นของใครแล้ว  ตอนที่เลี้ยวเข้ามานี่งงเลยเพราะซอยแคบมาก  เหมือนจะหมู่บ้านมากกว่า  (เริ่มมีเสียงบ่นจากสมาชิก --") แต่สุดซอยนั่นแหละถึงจะเห็นประตูทางเข้า  พอเลี้ยวผ่านประตูไปเท่านั้น  โอ้โห  ร้านใหญ่ดูดีกว่าถนนทางเข้าลิบลับ  มีที่จอดรถกว้างอยู่  ตัวร้านก็สไตล์โมเดิร์น  ผนังด้านหน้าเป็นกระจกมองเข้าไปเห็นภายในร้าน ตกแต่งสวยที่เดียว

ตอนที่เดินเข้าร้าน เห็นเปียโนหลังใหญ่อยู่กลางร้าน นักดนตรีกำลังเล่นและร้องเพลงคลอเบา ๆ บรรยากาศดีสุด ๆ   แต่นะตอนนี้แต่ละคนไม่สนใจบรรยากาศใด ๆ ทั้งนั้น   ร้องหาเมนูอย่างเดียวเลย

งานนี้สั่งแบบบ้าระห่ำเลยครับ  เรื่องไดองไดเอทคุมอาหารอะไรไม่สนแล้ว  มาสามคนแต่สั่งแบบเต็มโต๊ะเลย ทั้งขาหมูเยอรมัน พิซซ่าเพียร์(สูตรของทางร้าน)  ซีซ่าร์สลัด  คาโบนาร่า  ฯลฯ  อร่อยทุกอย่างจริงๆ และแต่ละเมนูก็จานใหญ่มาก  

ขาหมูเยอรมันนี่ ชอบสุดเลยครับ  จานใหญ่โคตร  ทอดมาอย่างกรอบ หนังกรุบ ๆ  โอย!! ฟิน จริง ๆ ท้าชนกับของร้าน "บ้านน้ำเคียงดิน" ได้สบายมาก  แถมราคาถูกกว่าด้วย

พิซซ่าเพียร์ เมนูนี้ก็สมกับเป็นซิกเนเจอร์ของร้าน  ถาดใหญ่ เครื่องแน่น  แป้งหนากำลังดี  อร่อยมากกครับ

คาโบนาร่าที่นี่ก็อร่อย ชีสตู้มมากกกก ๆ  เพื่อนมีบ่นเลี่ยนนิดๆ แต่ไม่เป็นไร  ผมชอบ ^^  ส่วนซีซ่าร์สลัดนั่น มีเสียบ่นอยู่หน่อยว่าไม่น่าใช้ผักกาดแก้ว เพราะรสชาติมันไม่เข้ากัน  แต่ถ้าดูโดยรวมทุกเมนูก็ถือว่ายอดเยี่ยมอยู่ดี

หลังจากกินเริ่มอิ่ม  นั่งแหละครับ เราถึงเพิ่งมาสังเกตบรรยากาศของร้านว่ามันสวยใช่เล่น  พี่ใหญ่เริ่มขอให้นักดนตรีเล่นเพลงโปรด ทั้ง tear in heaven, Imagine, unchained melody ฯลฯ  พร้อมกับจิบไวน์แดงไปพลาง 

ชีวิตดี๊ดี  555

การเลี้ยวรถมาร้านนี้ เหมือนซื้อหวยจริง ๆ และงานนี้ก็ถูกรางวัลเสียด้วย  แม้ว่าร้านนี้จะราคาสูงอยู่เหมือนกัน  แต่เมื่อประเมินทั้งคุณภาพอาหาร  รสชาติ บรรยากาศ และดนตรี  งานนี้คุ้มมาก ๆ ครับ

แนะนำเลย