ไปกินไมโลโทสมาแหละ จำชื่อจริงนางไม่ได้ เรียกนางว่าไมโล นึกภาพไปซิว่าคิดแคทเลิสเลิส ไมโลหล่อหล่อ ช๊อคโกแลตเท่เท่ น้ำผึ้งผู้ดี เนยแพงๆ นางมารวมตัวกันในจาน ขนมปังอุ่นพอให้ไอติมละลายลงไปนิดๆ จิกส้อมลงขนมปังกรอบแล้วหมุนหมุน จนขนมปังยืดและขาดในที่สุด ลากมาที่ปากยังไม่ทันถึงลิ้น กลิ่นเนยแบบผู้ดีก็ฟาดมาที่จมูกก่อน ความอร่อยมันเริ่มตอนนี้แหละ ขนมปังนุ่มเหนียวกลิ่นนัวมีความอุ่นใหม่เล็กๆ ตามด้วยไอติมไมโลเข้ม โอ้ยยยยย ไม่จบ ทั้งมีดทั้งส้อมจาบจ้วงลงอย่างบ้าครั้งแบบเสียสติ เฮ้ยย หมดซะล่ะ ให้น้อยจัง555 