การเดินทางแสนยาวไกลของแม่นายจากจังหวัดลพบุรีสู่อำเภอทุ่งใหญ่จังหวัดนครศรีธรรมราชระยะทางร่วมหลายร้อยกิโลเมตรเลยทีเดียวผ่านสถานที่ต่างๆรายทางมากมายแต่เมื่อเข้าสู่พื้นที่จังหวัดราชบุรีก้อให้สะดุดตากับแผ่นป้ายข้างทางที่ต่างก้อโฆษณาถึงร้านรวงต่างๆเพื่อบอกทางสำหรับนักเดินทางได้แวะชิมและที่เข้าตาแม่นายสุดๆก้อหนีไม่พ้นแผ่นป้ายขนาดมหึมาของร้านตำไทยทุ่งปอเทือง..อิอิร้านนี่เลยละกัน
 แวบแรกที่มองเข้าไปในร้านพูดได้คำเดียวว่า"จะไหวเหรอมีแต่โต๊ะว่าง"แล้วก็ปรึกษากับสารถีว่าเอาไงดีเรา ก็ได้คำตอบว่าแวะเถอะมาแล้วและก็หิวด้วย แต่พอเข้าไปในร้านก็ให้แจ้งแถลงไขว่าเราเหลือที่นั่งแค่โต๊ะเล็กๆขนาดสองคนที่ห้ามสั่งเกินห้าอย่างเท่านั้น โอ้วแม่เจ้าไม่ธรรมดาล่ะหว่าหลังจากได้โต๊ะพร้อมใบเมนูก้อลงมือสั่งด้วยความหิวโหยซะ7เมนูเริ่มที่ ตำไทยไข่เค็ม ตำหมูกรอบ คอหมูย่าง ต้มยำปลาคัง ข้าวผัดทะเลโหด ลาบหมู เมื่ออาหารเริ่มทะยอยมาแม่นายก้อจัดส้มตำใส่ปากคำแรกก่อนเลย "บิงโก!!!!"รสชาติมันช่างสดใสอะไรเยี่ยงนั้นเพราะการตำไข่เค็มใส่ส้มตำรสชาติของส้มตำจะเปลี่ยนบางเจ้าถึงกับอึมครึมไปเลยทีเดียวแต่ที่นี่รสชาติมันกินเข้าไปแล้วมันสดใสไม่อึมครึมจริงๆนะ
เมื่อชิมส้มตำผ่านฉลุยเมนูอื่นๆก้อไม่ต้องพูดถึง รสชาติกลมกล่อมสมราคาป้ายอันมหึมาเลยทีเดียว 
 มาถึงช็อตเด็ดคือตอนชำระค่าเสียหายแม่นายกับสารถีก้อทำใจแล้วล่ะว่าอาหารหน้าตาและรสชาติดีเยี่ยงนี้คาดว่าช้างเผือกคงหลุดไปซักเชือกนึงทีเดียวแต่อ๊ะๆคนเก็บตังค์บอกราคาทำเอาเราสองอึ้งตะลึงงันกันเลยเพราะทั้งโต๊ะไม่ถึง500บาท ขาด5บาทได้500 แม่เจ้าขอบอกว่ากลับใต้เมื่อไหร่เส้นทางใหนก้อไม่ใช้เพราะยังไงก้อต้องกลับไปตำไทยทุ่งปอเทืองกันอีกจร้า..