ร้านนี้เป็นอีกร้านนึงในซอยลิตเติ้ลไพน์หรือซอยหอพักชยาทิพย์ เป็นร้านอาหารสัญชาติอีสาน หรือก็คือร้านส้มตำนั่นแหละ 

ร้านนี้เราเคยเห็นตั้งแต่เป็นร้านเล็กๆ ยังไม่มีที่ทางให้ลูกค้านั่งกินมากเท่าไหร่ จนกระทั่งตอนนี้เป็นร้านใหญ่ขึ้น มีที่นั่งหลายโต๊ะทีเดียว 

เมนูของร้านนี้ก็เหมือนร้านอาหารอีสานทั่วๆไป แต่ที่เด็ดของที่นี่เราว่าเป็นหมูย่าง หมูย่างมีมันแทรกอยู่ แต่ไม่มาก เนื้อหมูนุ่ม ไม่แข็ง หมักมาอร่อย ไม่ใช่หมูจืด 

ที่เด็ดอีกอย่างคือน้ำจิ้มแจ่ว รสชาติออกเค็มๆเผ็ดๆ หอมข้าวคั่วมาก ที่นี่เค้าจะทำข้าวคั่วเอง ไม่ใช้ข้าวคั่วสำเร็จ แล้วก็จะคั่วใหม่ทุกวัน ทำให้ข้าวคั่วหอม ไม่เหม็นหืน 

เมนูส้มตำที่นี่เราไม่ชอบอ่ะ อันนี้เป็นส่วนตัวมากๆเลยนะ เราว่าเส้นเค้าไม่กรอบเท่าไหร่ แล้วก็รสชาติออกหวานเกินไป ถึงแม้จะสั่งว่าไม่หวานก็เถอะ เจอไปสองสามครั้งก็เลยเลิกสั่ง มาสั่งอย่างอื่นแทน 

ตับหวานเราว่าลวกสุกไปนิด แต่ยังไม่ถึงกับแข็งมากนะ ส่วนรสชาติอร่อยแซ่บ ได้อยู่ 

อีกจานที่ชอบเป็นต้มแซ่บกระดูกอ่อน เคี้ยวกรุบๆดี แต่กินยากไปหน่อย 

รสชาติดี ราคาก็ทั่วไป ไม่แพงๆ เป็นอีกร้านนึงที่เด็กศิลปากรฝากท้องไว้เยอะเหมือนกัน