เคยกินแต่ขนมเปียกปูนที่เป็นลักษณะตัดเป็นก้อนๆโรยมะพร้าวขูดห่อในใบตอง แต่อันนี้(ที่อ้างว่าเป็นแบบสด)ไม่ได้ทำในรูปแบบนั้นนะครับ มีโรยใส่ท็อปปิ้ง ราดน้ำกะทิ อะไีรประมาณนั้น...

คืออธิบายอย่างนี้ครับ โดยย่อเนี้ย ขนมชนิดนี้เป็นการกวนส่วนผสมระหว่างแป้งข้าวเจ้า แป้งมัน น้ำตาลปีบ น้ำปูนใส และน้ำกรองใบเตย ละลายให้เป็นเนื้อเดียวกัน เสร็จแล้วนำมาเขี้ยวไฟในกะทะทองเหลืองไปเรื่อยๆจนกว่าน้ำส่วนผสมทั้งหมดจะง่วนเหลือแต่ในส่วนของแป้ง *นำแป้งที่ได้ไปนึ่งในแม่พิมพ์*.... (พอถึงตรงนี้พอจะนึกออกแล้วนะครับ)

ง่ายๆก็คือว่ากระบวนการทำเหมือนกัน คล้ายกัน จะแตกต่างกันไม่เหมือนกันตรงที่ส่วนผสมมากน้อย และที่ไม่เหมือนแน่ๆ ที่อ้างว่าสด คือ ไม่ได้ผ่านกระบวนการสุดท้ายเรียกขนมเปียกปูนทั่วไปต้องนำแป้งที่ได้จากการกวนไปนึ่งลงในแม่พิมพ์เพื่อให้แป้งเซตตัวเป็นก้อน อย่างที่เราเห็นกันมาตามท้องตลาดทั่วไป 

เขานำแป้งที่ได้จากการเขี้ยวในกะทะทองเหลือง ตักแบ่งใส่ถ้วยๆเลย แล้วก็มีเครื่องเคียงต่างๆ เป็นท็อปปิ้งประกอบไปด้วย กล้วยต้ม แห้ว งาขาวหรือดำ ราดด้วยน้ำกะทิ

*ถึงตรงนี้สำหรับคำถามที่สงสัยกันว่า แป้งสุกหรือไม่? ผมยืนยันอีก1เสียงว่า สุกแล้วนะครับ สุกในกระบวนการเขี้ยวในกะทะทองเหลือง*

*และคำถามที่ว่า แป้งสดยังไง? แป้งสดในความหมายของแม่ค้าก็คงจะเป็นเพราะ ไม่ได้นำไปนึ่งในขั้นตอนสุดท้าย ดังนั้นก้อนแป้งเหลวในหม้อยังไม่จับตัวเป็นก้อน จึงควรจะเรียกว่า สด* 

(แต่สำหรับผม ผมไม่ได้มองในเรื่องว่ามันจะสุกหรือจะสด ผมกับมองว่านี้คือ การประยุกต์ดัดแปลงอาหาร เพื่อสร้างมูลค่าให้สินค้าให้ดูแปลกใหม่ น่าสนใจมากยิ่งขึ้นต่างหาก)

หากจะกล่าวถึงรสชาติ ถ้าเอาแบบเรื่องจริงตามความคิดผม...รสชาติ เหมือนกินสังขยาเหลว (สังขยาที่ใช้จุ่มกินกับขนมปังอบไอน้ำ แต่จับตัวเป็นก้อนแป้งเล็กๆ) แหยะๆหวาน และมีเค็มตัดจากกะทินิดหน่อย ด้วยความเคารพไอเดีย...แต่ผมชอบแบบเดิมๆ อย่างที่สังคมไทยเคยทำมาแบบโบราณดึกดำบรรพ์มากกว่า

สรุปว่า หากนี่เป็นสูตรดั่งเดิมของคนภาคใต้ที่กินกันมาตั้งนานแล้ว..(จริง?) ผมต้องกราบขออภัย เนื่องจากเข้าใจว่า คนภาคอื่นๆคงไม่มีใครทราบมาก่อนเป็นแน่ 

สำหรับรสชาติโดยสรุป ส่วนตัวคิดว่า *ลองกินเพื่อ...ความรู้เท่านั้น* ว่ามันคืออะไร? เมื่อลองแล้ว นำของเก่ากะของใหม่มาเทียบเคียง ...คำตอบคือผมนิยมแบบเดิมมากกว่าก็แค่นั้น มิได้มีเจตนาไม่ดีต่อสินค้า ดังนั้นจึงเป็นความคิดเห็นว่าชอบหรือไม่ชอบครับ