มื้อนี้เป็นมื้อที่ผมชอบที่สุดในทริป เป็นอาหารมื้อเย็นภายในโรงแรม Heil Sam Kurikoma ซึ่งตั้งในเขตเมืองคุริฮะระ จ.มิยะงิ ใกล้กับอุทยานแห่งชาติเทือกเขา Kurikoma 

อาหารที่ว่าเป็นแบบชุด ไคเซกิ (Kaiseki) ครับ (อธิบายง่ายๆว่า เป็นเซตอาหารแบบต้อนรับแขก) ซึ่งโดยปกติ ไคเซกิ จะนิยมนำมาเลี้ยงเพื่อให้ผู้มาเยือนได้ซึมซับวัฒนธรรมประจำท้องถิ่น ด้วยการคัดสรรวัตถุดิบของดี ของอร่อยตามฤดูกาลนั้นๆ และตกแต่งจานแบบมีศิลปะเล็กๆด้วยดอกไม้บ้าง ใบไม้บ้าง อย่างพิถีพิถัน 

ว่ากันว่า แท้จริงแล้วอาหารเซตไคเซกิ ถือกำเนิดขึ้นในสมัยโบราณ ช่วงที่ท่านเจ้าเมืองออกตรวจราชการตามพื้นที่ต่างๆ แล้วต้องพักค้างแรม ชาวบ้านไม่รู้ว่าจะนำสิ่งใดมาเลี้ยงให้สมฐานะ ไม่รู้ว่าท่านเจ้าเมืองชอบกินอะไรเป็นพิเศษ ชาวบ้าน(แต่ละบ้าน) จึงได้ระดมสรรหาของดีเท่าที่มีอยู่ เท่าที่หาได้ในขณะนั้น มาทำอาหารเลี้ยง อย่างละนิดอย่างละหน่อย จนกลายเป็นอาหารเซตที่หลากหลายในชุดเดียว มีทั้งต้ม นึ่ง ทอด ซาซิมิ ฯลฯ (เขาเล่าว่าประมาณนั้น เท็จจริงหรือไม่? อันนี้ใช้วิจารณญาณเอานะ ผมฟังมาอีกที เหอๆ)

ไคเซกิ ที่ผมชิม นับแล้วมีทั้งหมด 12 อย่าง อย่างละนิดอย่างละหน่อย จะอธิบายทีละอันก็เกรงว่าจะเยินเย้อ เอาคร่าวๆแล้วกัน เช่น เทมปุระ เต้าหู้นึ่ง ผักดอง ข้าวอบเห็ด สุกี้นาเบะ ซาซิมิ ปลาอะรุย่าง ของหวาน ฯลฯ  

วิธีกิน.... (ดันมีวิธีกินด้วย --*) ให้กินกับข้าวก่อน  ไล่จากกับข้าวด้านขวามือไปยังซ้ายมือ กินกับข้าวจนหมด แล้วเหลือข้าวไว้กินกับ....ผักดอง (ฮ่วย!!!) ที่เป็นเช่นนี้ เพราะวัฒนธรรมเขาถือว่า อุส่าห์ตั้งใจทำกับข้าวมาหลายอย่าง ทุกแนวมาเลี้ยง ก็ควรลิ้มชิมรสซะให้หมดทุกอย่าง คนทำจะได้ไม่เสียกำลังใจ (เกี่ยวกันมัย? ...ม่ายยยรู้) 

รสชาติอาหาร ที่ผมซัดซะเกลี้ยงทุกอย่างตามนโยบาย...*อย่าให้เสียกำลังใจ* 555 อร่อยดีจังเลยครับ มองทีแรกคิดว่ามีอย่างละนิดไม่น่าจะทำให้สะเทือนกระเพาะพี่หมีได้ แต่ผิดคาด...อิ่มจุงเบย เหอๆ 

ที่ผมชอบที่สุดเห็นจะเป็นซาซิมิ ข้าวอบ เห็ด แล้วก็ผักดอง ส่วน Main course เป็นไอ้ปลาหน้าตาประหลาดๆมีฟันแหลมๆ มันคือปลาอะยุย่าง เป็นปลาน้ำจืด ต้องใช้วิธีตกด้วยเบ็ด เนื้อมันก็อร่อยดีนะ เพียงแต่...มันคงย่างไว้นานล่ะ หมดร้อน ความอร่อยจึงน่าจะลดลงจากศักยภาพที่แท้จริง ส่วนของหวานก็เยี่ยมนะ เขาเสริ์ฟเป็นขนมแยมโรล เมลอน+ลูกพลับ ชิ้นเล็กๆ หวานและหอมทุกอย่างเบย

มื้อนี่จึงอิ่ม...ด้วยประการฉะนี้... เอย.