ถึงวันนี้ดูเหมือนชีวิตนี้กับอาหารอย่างส้มตำดูจะพรากจากกันไปไม่ได้เสียแล้ว แค่จะเขียนถึงก็ยังแอบกลืนน้ำลายลงคอไปก่อนหลายเอื๊อก ไม่ว่าจะไปไหนมาไหน ขึ้นเหนือลงใต้เข้าอีสานไปตะวันตกวกมาตะวันออก อย่างน้อยก็ต้องมีสักมื้อที่ไม่ได้ขาดส้มตำหล่อเลี้ยงบำรุงร่างกาย คนตำเองก็พัฒนาการคิดเมนูส้มตำหน้าตาแปลก ๆ แตกต่างขึ้นมาอีกเยอะแยะ แบบว่าไปแหมะก้นนั่งแล้ว ก็รออาหารที่สั่งได้เลย เพราะติ๊กๆไว้ตั้งแต่รอคิว อาหารมาเร็วสมกับการรอคอยหมดในพริบตา อร่อยจริงนะจ๊ะ ^^