Fragments d’un contrat de mariage
Material: papyrus
Place: Antinoites
Categories: Vertrag
Schenkung
ἐξ ἴσου 
ἔχειν ἀνὰ τὸ αὐτὸ τρίτον μ[έ]ρος πάντα τὰ καταλειφθησ[όμενα] ὑ[πʼ] ἐμοῦ 
πάντα τὰ [π]ράγματα ἰδιωτικά τε καὶ γονικὰ, ἔτι μὴν καὶ τὰ π[ερι]
ελθόντα εἰς ἐμὲ ἀφʼ οἵου δήποτε δικαίου καὶ νομίμου τίτλου ἐν 
διαφόροις τόποις καὶ ὅσα μοι ὑπάρχοσιν, μὴ εἰς μνήμην ἐμὴν ἀρτίως ἀχθέντα ἐπιταγῆναι ταύτῃ μο [τῇ δωρεᾷ]  μ[ηδεν]ὸς ὑμῖν ἀντιποιουμ[έ]νου ἢ ἀντιποιηθησομ 
τῶ[ν με]τʼ ἐμὲ κληρονόμων ἢ [συγ]κλη[ρο]νόμω[ν] ἢ τῶν ἐκ κένους
ἐμὸ ἀνηκόντων ἢ ἀγχιστευόντων μήτε καὶ τὴν ἐμὴν θυγατέρα 
Θαυμαστὴν δυνηθῆναι μήτε τοὺς [κλ]η[ρο]νόμους αὐτῆς ἀντιβῆναι ὑμῖν 
ἢ κληρονόμοις ὑμῶν ἢ διαδόχοις ἢ διακατόχοις περί τινος πώποτε ἄλλου 
τὸ σύνολο[ν] 
<gap/>[ πε]πληρῶσθαι πάσης τῆς ἀνηκούσης [αὐτῇ μοίρας]. 
εἰς τὰ ἐν
περιεχόμενα πάντα τῇ ἑξῆς δηλουμένῃ γνῶσει καθὰ ὑποτέτακ[ται] 
ἅτινα ἐκ πλήρους αὐτῇ παρέσχον. ἡνίκα γὰρ ταύτην εἰς αἰσίους μεταδέδωκα γάμους, οὓς καὶ εὐμαρῶς 
ἐξετέλεσα, καταδαπανήσασα πάμ[πο]λλα, παρεσχόμην αὖθις 
τῇ [αὐ]τῇ μο θυγατερα Θαυμαστῇ ἐν χρυσῷ μὲν νο ιη π κ γ[ϛ] ?, 
ἐν κοσμίοις δὲ ἐνώτιον δίπτυχον ἕν , ὁλκῆς νομίσμα τριῶν , 
καὶ ἀλυσίδια πιναρωτὰ τρία , ἕν  μὲν αὐτῶν αὐτὸ καθʼ αὐτὸ 
ὁλοπίναρον, ἕτερα δὲ δύο  διαχρυσᾶ, καὶ δακτυλίδια δύο , ἕν  μὲν 
ἠλεκτροῦν, ἓν  δὲ [δι]αχρυσοῦν, καὶ ἱμάτια γυναικῖα δέκα τέσσαρα  διάφορα 
ἐξ ὧν ....................... ἕνδεκα, καὶ ὀθώνια ἓξ  καὶ φακιουλ 
.. ..................[ ἕτερα δὲ] δύο  ἐνθάδια καλὰ, καὶ σαβάνια 
................................. λίτρας ἕκατον  καὶ 
..................................... ἕν  ἀργυροῦν 
............................................... 
...............................[ κα]ὶ τωκάλια δύο , καὶ 
<gap/> κιβώτια δύο , καὶ ἄλλο κάψιον 
 [ἕ]ν καὶ σκεπτώριν ἕν ἐλεφάντινον 
καὶ ἄλλο  γυναικῖον 
ἕν , καὶ ἐπὶ τῆς γεναμένης διοικήσεως τοῦ πατρὸς Θαυμαστῆς 
ἐμοῦ εὐμοίρου ἀνδρὸς Ἰωάννου, προνοήσαντος τῶν πραγμάτων 
Δωροθέου τοῦ τῆς μείας μνήμης, ἀπογενομένου σχολαστικοῦ, τοῦ καὶ 
υἱοῦ τοῦ τῆς ἀρίστης μνήμης Αὐάνθου, ἀψευδῶς τῷ αὐτῷ θείῳ ὅρκῳ 
ὀμοῦμαι ὡς παρεσχόμην ἐξ ἰδίων μου ὑπαρχόντων μετὰ τὴν τούτου 
ἀπουσίαν ἤτοι τελευτὴν ἑκατὸν  νομίσμ εὔσταθ ζυγῷ δημοσίῳ, 
ἐκποιήσασα εἰς ταῦτα φανερὰ ἐμὰ οἰκήματά τε καὶ πράγματα 
γονικὰ εἰς τοὺς κλασμοὺς τῆς οἰκονομίας αὐτο καὶ διοικήσεως 
βούλομαι 
τὴν ἴσην μοῖραν ὑμῖν παραφυλάξαι καὶ ἐξισῶσαι ὑμᾶς τῇ εἰρημένῃ 
Θαυμαστῇ εἰ καὶ ὅτι, ὡς συνορ[ῶ], τὰ καταλειφθησόμενα ὑπʼ ἐμοῦ 
πράγμ[ατα ]..................να ὑμῖν μόνοις τοῖς προονομασθεῖσι 
υἱοῖ[ς μου ]<gap/> 
<gap/> 
ἐβουλόμην κἂν ἐκ μέρους 
ὀλίγου διασῶσαι ὑμῖν τ[ὴν ἰσὴν μ]οῖραν καθάπερ θέμιτόν 
ἐστι, ἀνθʼ ὧν προδέδωκα χαρ[ισ]αμένη τῇ προειρημένῃ μου 
θυγατρὶ Θαυμαστῇ καὶ τούτου τοῦ τρόπου καὶ νῦν ἐπιτρέπω κατʼ ἐξαίρετον μερίδα 
ἤτοι προμερισμ ἀπονεμηθῆναι ὀρίσασα, καὶ τῇ θυγατρί μου 
Σοφίᾳ κηριαπτάριν ἕν  σὺν λύχνῳ αὐτοῦ χαλκοῦν, καὶ σίγλαν 
μίαν  καὶ κρυψίδα ἤτοι τριπήνινον ἕν , καὶ σκρίνιον χαλκοῦν γυναικῖον ἕν , 
καὶ πυργίσκον ἕνα , καὶ κάμπτραν μίαν , ὥστε αὐτὴν τὴν εἰρημένην 
μου θυγατέρα Σοφίαν ταῦτα ἔχειν καὶ κατέχειν προμερισμὸν 
ταυτῇ μου τῇ δωρεᾷ μήτε κ[αὶ] 
τῇ προτέρᾳ, καθʼ ὅσον ἑκουσίως καὶ αὐθαιρέτως ταύτας τέθεικα 
νομίμως καὶ ἀπαραβάτως καὶ οὐκ ἐξών μοι μεταμελεῖσθαι ἢ ἄλλο τι ποιῆσαι. ἐντεῦθεν γὰρ ἤδη 
ἐδωρησάμην ὑμῖν ἐφʼ ὅσον περιοῦσα χρόνον καὶ μετὰ θάνατον ἐμὸν πάντα 
τὰ ὄντα μοι νυνὶ γονικὰ πράγματα καὶ [κατα]λειφθησόμενα μετὰ θάνατον ἔν [τ]ε χρυσῷ καὶ ἀργύ[ρῳ] 
[καὶ ἱ]ματισμῷ κα χαλκ[ώμασι] καὶ στρώμασι καὶ οἰκείαις καὶ χωρήμασι .... 
οὐκ ἐφʼ ὕβρει τινὶ ἠλλοτριωθέντων 
χρυσοῦ λί[τραν] μί[αν] , μετὰ καὶ τοῦ α[ὐτὸν ἄκ]οντα, μετὰ τὴν τῆς 
ὁρισθείσης ποινῆς [ἀ]πόδοσιν, στοιχῆσαι καὶ ἔμμειναι διηνέκω[ς] 
τῇ δυνάμει τῶν αὐτῶν δωρεαστικῶν συμβουλαίων ὧν ὑμῖν καὶ 
μόνοις τοῖς εἰρημ[ένοις μο] υἱοῖς Φοιβάμμωνί τε καὶ Βίκτορι καὶ