Recueil de quatre pièces diverses
Material: papyrus
Place: Antinoites
Categories: Sammlung
Eingabe
Rückforderung
Ehegut
Briefe (privat)
Ioannes an Kephalon (Bischof)
Notar an Kollegen
[ ἀντιρρητικοὶ λίβελλοι παρʼ ἐμο Ὡραπό]λλω[νος Ἀσκληπιάδου, το]ῦ λαμπροτάτου κ [ἐλλογ]ιμ φιλοσό[φου], κεκτημ ἐν Φενεβύθει 
....................................οι...........[ κ]αὶ οἶδε τὸ κ[ε]φάλ[αι]ον τῶν [ἐν ἐπιθυμ]ίᾳ τῶν ἀλλοτρ[ί]ω[ν] τυγχανόντων ἀπρονόητον· ἐθέσπισαν 
[γὰρ πολλὰ κατʼ αὐτοὺς οἱ νόμοι τῶν θειοτάτων] ἡμ[ῶν βασιλέων, κ τὰ] ὑ[πε]ρφυῆ ἔδικτ[α] τῆ[ς ἐχούσης τὸ σκῆ]πτρον ἀρχῆς. εἰδότε[ς] γὰρ, προμυθέστατοι ὄντες, ὡς οἱ ἐπιθυμηταὶ τῶν 
[ἀλλοτρίων ]...........................ιτην...............ν σπουδὴν οσο.............[  οἰ]κειοῦσθαι τὰ ἀλλότρια κατὰ μηχανήν τινα καὶ δυστροπίαν 
...................................[ κ]αὶ ἐπιχ[ειροῦσιν] συναρπάζειν τὰ ἰάσ[ιμα τῶν ἀδεκ]άστων καθ[α]ροτάτων ἀρχόντων, καὶ ἀποτολμῶσιν παρα
[σχέσθαι ἐν τοῖς δικαστηρίοις ψευδῆ ἐκμαρτ]ύρια [ὑπὲρ αὐτῶν], αἰτοῦντες ὡς ση.........[ οἰκειοῦσ]θαι αὐ[τοῖς τὰ] μὴ ὄντα ὑπʼ αὐτοὺ[ς] μήτε ὑπὸ νομ[ὴ]ν αὐτ[ῶ]ν 
[πώποτε γεγενημένα ].................[ γεγ]όνασιν κ......ον κατὰ κακοτροπία[ν καὶ ].δε...... καὶ ἐπι[θυμί]αν τῶν ἀλλ[ο]τρίων [ἀπο]τολμῶσιν καὶ τα... 
.................................... διὰ σα......[ π]ροσέταξαν τὸν τῇ ἀλ[ηθε]ίᾳ κ[ύριον] κ δεσπότ[ην ἀ]ντιρρητικο[ῖ]ς χρήσασθαι λιβέλλοις καὶ μην[ῦσα]ι 
[τοῖς δικαστηρίοις διὰ χειρῶν τῶν ῥιπαρίων ἤ]τε [τ]ῶν ἐκ[δ]ίκων καὶ δημοσιε[υόντων] καὶ [τῶν πρ]άκτορων [τῶν] δημοσίων καὶ τῶν ἐξ[υ]π[ηρ]ετουμένων 
[ταῖς παγαρχίαις καὶ πάντων τῶν ταξεωτῶν], ὥστε μ[η]τ[ε]μίαν συναρπαγὴν γενέσθαι [μήτε] κενοτομίαν κατὰ τῶν ἐπιεικῶς βιούντων παρὰ τῶν 
[ἀσεβούντων].[ ἐπίσταμαί γε ὅσα διὰ τούτους ἀνωρθώθη] δυστρό[πως ἐ]χόμενα, καὶ ὅσα οἱ κρατοῦντες [νόμ]οι προκαταλαβ[ό]ντες ἰάσαντο διὰ τοὺς φιλοπραγμονοῦντας 
[κακωθέντα· ἀλλʼ ὅθεν ἧκε τὰ κατʼ ἐμὲ πεπραγμ]έν[α] κα[τὰ] β[ρ]αχὺ, κ παρά τινος, ἐγκαλύπτομαι λ[έγ]ειν. ἐμοὶ μὲν γὰρ, εἰ μὴ ἐπίψογον τό τινα ἑαυτὸν ἐπαινεῖν, 
[δόξα οὐ μετρία πρὸ πολλοῦ ὑπάρχει μετὰ τ]οὺς κ[ατ]ὰ τ[ὴν Ἀλ]εξάνδρου μεγάλην πόλιν οἰκοῦντα[ς].[ ἄγω]ν γὰρ σχολὴν περὶ τὰς ἐκε[ῖσε] ἀκαδημ[ί]ας ἀεί π[ο]τε ἐφύλαττον 
[τὴν εὐζωΐαν, καὶ σπουδαίως ἐπασκήσας τὴν ἐν]οῦσάν μο[ι δ]ύναμιν τὸν λόγον τὴν φιλόσοφον ἐπε[ύθυ]νον τοῖς βουλομένοις πα[ιδ]είαν· τοῦτο ἐκ πατέρων κ προγόνων 
[ἔμφυτον ἔχων, ὡς διδασκάλῳ χρησάμενος τῷ ]<gap/> τοῖ[ς] τρισμακαριωτάτῳ μου πατρὶ Ἀσκληπιάδῃ, [τ]ῷ [πο]νήσαντι τὸν πάντα αὐτοῦ βίον τοῖς Μουσείοις, νέους κατὰ τὴν 
[παλαιὰν διδάξαντι παιδείαν ]<gap/>σανασοντ...στη, κατὰ τὴν αὐτὴ[ν] πόλιν τὸν ἴσον τρ[όπ]ον ἐσπούδασον φυλάττειν, ἀλλὰ ἡ ἐπικεια κ ἡ περὶ τοὺς λόγους 
[εὐφυΐα παρὰ τῶν κακῶν οὐδαμῶς τιμῶνται· μ]αρτυρεῖ τούτῳ ἡ κατʼ ἐμ[ο]ῦ νῦν [σ]υσκευὴ, κ ἡ κατὰ τῶ[ν ἐ]μῶν πραγμάτων καὶ ἀνθρώπων π[αρ]άλογος προσέλευσις. 
[ἐγεννήθημεν γὰρ ἐγὼ καὶ ].......[, ἡ γαμετή μο] σύμβιο[ς καὶ] ἀνεψιὰ ἐκ [τῶν] δύο ἀδελφῶν κατὰ π[ατέρ]α ἐγὼ τε κα[ὶ] αὐτὴ, κοινῶς τῶν ἡμῶν [πα]τέρων βιωσάντων 
[καὶ μηδέποτε ἀπʼ ἀλλήλων ἀπο]σχ[οι]νισθέντων μή[τε τ]ῇ διαθέσει μήτε τῇ οἰκ[ήσει] μήτε τῇ [ε]ὐζωία μήτε τῇ φιλοσόφῳ Μούσα ὥστε ἀμφιβάλλειν 
[πολλούς τινων εἴημεν γονέων, ὁπότε]ρον [ἐγὼ τοῦ] α[ὐτ]ῆς πατρὸ[ς], ἡ αὐτὴ τοῦ ἐμοῦ. ὑπερβ[ᾶσα τ]ὴν φύσιν τοῖς ἔργοις, καὶ τὴν ἐπιείκιαν τῶν ἡμῶν πατέρων 
[ἀσχημονοῦσα, μοιχῷ τινι προσωμίλησε καὶ ]<gap/> πᾶσι μ[ήδε] λογισαμένη, πλοίου ἐπέβη καὶ τῆς πατρίδος ὑπερόριος γέγονεν. σιωπῶ γὰρ, ὅτι τὸ τοῦ ἀνδρὸς ὄνομα 
[οὐκ ἔγνων πώποτε, ἅτε ξένου ὄντος ]<gap/>ασχ..[ π]όρρω τῆς ἡμῶν πατρίδος χρηματίζον[τος]. οὐκ ἀρκουμένη τῷ ἐαθ[έ]ντι αὐτῇ παρὰ τοῦ αὐτῆς πατρὸς μέρει, 
[συναρπάζειν ἐβουλήθη καὶ τὸ λοιπὸν].[ ἐπιχ]ειρεῖ γὰρ ὁ[μοῦ] ἐν δίκῃ καὶ τὸ ἀνῆκόν μοι ἐκ πατρὸς καὶ ἑτέρων νομίμων καὶ δικαίων τίτλων εἰς αὐτὴν 
[ἀνέλκειν, ταύτην μοι μόνην καταλιποῦσα τὴν ἐλπίδα, τυχεῖν] τῆς ἡμῶν εὐαρχείας κ φυλαττ[ού]σης ἑκάστῳ τὸ δίκαιον· ἀλλʼ εὔελπις πάντως τυγχάνω, ὡς 
[πάντων τῶν ἀδικημάτων ποινὴν δώσει, ὅσα εἰς ἐμὲ] πεπλημμέληκεν. τούτων γὰρ τῶν πραγμάτων, ὧν τὴν νομὴν ἐξεζήτησεν ἀναγα[γε]ῖν ὑπʼ αὐ[τὴ]ν, 
[οὐδὲν πώποτε ἐξ οἱοδήποτε τίτλου ὑπὸ νομὴν αὐτῆς γε]γέ[ν]ηται, ἀλλʼ ὑπῆρχεν τοῦ ἥρωός μου πατρὸς Ἀσκληπιάδου ἐκ τε πατρῴας καὶ μητρῴας διαδ[ο]χῆς, 
[ἀπὸ κληρονομιαίων καὶ ἀγοραστικῶν ἰδιοκτήτω]ν τε καὶ ἑτέρων διαφόρων συμβολαίων καὶ νομίμων καὶ δικαίων τίτλω[ν]· οὗ τὸν κλῆρον ὡς 
[μόνος αὐτοῦ υἱὸς τυγχάνων παρέλαβον].[ ὅθεν θα]υμάζω τὸ ποικίλον, μᾶλλ[ον] δὲ τὸ πανοῦργον κ τὸ θηριῶδες ἐκείνης τῆς φύσεως, ὅπως 
[ἐκ τοῦ ἐμοῦ οἴκου πάντα τὰ κινητὰ μετέθηκεν, ἀπὸ πολυ]τίμου ἕως ἐλαχίστου, εἰς οὓ[ς] ἐβουλήθη τόπους, ἐμοῦ κατὰ τὴν Ἀλεξανδρέων τὴν διαδιδασκαλίαν 
[ποιουμένου τῶν νέων, καὶ]  τυγχάν[ον]τος διὰ τὴν [τ]ῶν γονέων ὑπόλημψιν. τοῖς κινητοῖς μὴ ἀρκεσθεῖσα τῆς εἰς πολλὴν 
ὁλκὴν χρυσίνου συντείνουσιν
ἐβουλήθη καὶ τῶν ἀκινήτων ἐ[γ]κρατὴς γ[ε]νέσθαι ἔκ τινος φιλοπραγμοσύνης, ὥστε καὶ αὐτὴν 
ἐλέγχει τὰ παρʼ αὐτῆς ἀδίκως καὶ ἀλόγω[ς] πεπραγμένα τε καὶ ἐξαιτηθέντα, ὧν [ο]ὐ πώποτε, 
καθὰ πολλάκις ἐν τοῖς προγραφεῖσι μ[ε]μήνυκα, ἐν νομῇ [γ]εγένηται· ἀλλὰ τὰ [α]ὐτὰ πατρῷά 
μου ὄντα ἐφ’ ἐμαυ[τ]ὸν  ἔχων ὡς καὶ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ μαρτυρεῖ. μαρτυροῦσιν δὲ καὶ αἱ παρʼ αὐτῆς 
γενόμεναι ἀνορυχαὶ καὶ ἀνασκαφαὶ ἐν τῶι ἐμῷ οἴκῳ καὶ διὰ δικέλλων καὶ ἑτέρων ἐργαλίων 
τοιουτοτρόπων, εἰς ἀναζήτησιν τῶν [ἐ]αθέντων παρά του ἐμοῦ πατρὸς εἰς ἀναγκαίας κ ἀπαραιτήτο[υ]ς 
χρείας. τούτων τοίνυν ὅλων τὸν ἔλεγχ[ο]ν παρὰ πόδα κ ἐν καιρῷ τῷ δέοντι τῷ καθ[α]ροτάτῳ ὑμῶν 
ἀποκαλυφθήσεται δικαστηρίῳ, καὶ π[ο]ινὴν πάντως ἐπὶ [τ]ούτοις κατὰ νόμους παρέξει. τὰς γὰρ 
παρακατασχέσεις, ἃς καλοῦσιν οἱ νόμ[οι] ῥετεντιῶνας, ἐξ ἠθῶν κακῶν καὶ με[τ]αθέσεως σκευῶ, 
πρὸς ταῖς ἄλλαις π[ρ]ὸς τιμωρίαν τῶν τοι[ο]υτοτρόπων γυναίκων ἐπενόησεν, ἃς [π]άντως κἀγὼ, 
διὰ τοὺς εἰς ἐμὲ γ[εγ]ενημένους παρὰ [τ]ῆς τοιαύτης συνβίου τρόπους, ἐφʼ ὑμῖν τ[ο]ῖς γενναίοις 
δικασταῖς πρὸς τῇ [ἀ]ποκαταστάσει τῶ[ν] ἐμῶν σκευῶν ἐν τῷ δέοντι καιρῷ καὶ [ἀ]πὸ τῶν αὐτῆς ζητήσω. 
τούτων τοίνυν φυλαττομένων μοι κατὰ σῆς νομίμου δικαιολογίας, ἐξαιτῶ τὴ[ν σ]ὴν ἐντρέχειαν 
μὴ συγχωρῆσαι μητεμίαν κενοτομ[ί]αν γενέσθ[α]ι κατὰ τῆς ὑπʼ ἐμὲ νομῆς ἢ πρ[αγ]μάτων ἢ ἀνθρώπω 
παρʼ οἱουδήποτε ἀνθρώπου, ἐκ συναρπαγ[ῆ]ς τινος ἢ ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς, ἀλλὰ καὶ ὁρκίζ[ω] ὑμ[ὰ]ς κατά τοῦ παν
τοκράτορος θῦ καὶ τῆς θείας καὶ [ο]ὐρανίας ν[ί]κης τοῦ τὰ πάντα νικῶντος δ[ε]σπότου τῆ[ς] οἰκο[υ]μένης Φλαυίου 
Ἀναστασίου τοῦ αἰωνίου αὐγού[σ]του αὐτοκ[ρά]τορος, τούτους μου τοὺς ἀντιρητικοὺς λιβέ[λ]λους [σ]υνάψαι ἀν[α]φορᾷ 
ἰδίᾳ κ μηνῦσαι τῷ καθαροτάτῳ δικαστηρ[ί]ῳ, πρὸς τὸ μὴ γενέσθαι κενοτομίαν τινὰ κατʼ ἐμο ἢ ἀνθρώπων ἐμῶν 
ἢ νομῆς ὑπʼ ἐμὲ τυγχανούσης, ἐκ συναρπ[α]γῆς τῶν ἐμῶν ἐχθρῶν. τοῦτο γὰρ βούλετα[ι] τὰ φοβερώτατα ἤδικτα, 
διὰ σοῦ τοῦ τὴν φροντίδα τῆς κώμης ανατ[ε]ταγμένου τὰ τοιαῦτα μηνυθῆ[να]ι τοῖς δικαστηρίοις, πρὸς τὸ μ[ὴ] βλαβῆναι 
τοὺς ἐπιεικεῖς κ ἰδ[ιο]πραγμονοῦντας. οὐ γὰ[ρ] δίκαιον τὴν ὑπʼ ἐμὲ νομὴν ἀλόγως εἰς ἑτ[έ]ρους μετατεθῆναι. ὁρκω 
τοίνυν ὑμᾶς κατὰ τοῦ αὐτοῦ θείου ὅρκ[ου] ὑποσημ[ά]νασθαι εἰς τὸ ἴσον τούτων μου τῶν ἀντιρ[ρ]ητικῶν λιβέλλων, ὅτι καὶ 
αὐτοὺς ἐδέξασθε· καὶ ἐπὶ τὸ δικα[σ]τήριον μ[ε]τὰ μηνύσεως καθὰ τοῖς νόμοις δόκει τούτοις πέμπετε. 
Φλ Ὡραπόλλων Ἀσκληπιάδου φι[λ]όσοφος ὁ π[ρ]ογεγραμμέν ἐπιδέδωκα τούτους μο το[ὺς λι]βέλλους τοὺς ἀντιρρητικοὺς 
λιβέλλους, ἀξιῶν μηδεμίαν κενοτομίαν ὑπομεῖναι τὰ ὑπʼ ἐμὲ πράγματα κ ἀνθρώ[π]ους ἐ[μ]οὺς, κ ὑπογράψα[ς] ἐπιδέδωκα.
ἀσεβοῦς ψυχῆς ἴασις, εὐσεβούντων π[αρ]αίνεσις, 
οὐ[κο]ῦν εἴης ἀθάνατος καὶ ἀγή[ρ]ως ἤμ[ατ]α πάντ[α] 
κατ’ Ὅμηρον. τὸν μὲν πάλαι βίον φανεὶς ἐπὶ κεφ[αλαῖ]ς,
νῦν δὲ μετακαλῶς δίκαιος, ψυχ[ωφ]ελοῦς τῆς ὑμετ[έρα]ς 
τυχῶν εἰσαγωγῆς, ἐπʼ ἀγκάλαις [οὖ]ν τὴν κέλευσιν ἔχω, 
μ[η]δὲν τῆς αἰτηθείσης συγγνώμης λογισάμενος, ἐπε[ι]δὴ 
μηδ[ὲ] τὴν ἀρχὴν μέμνημαι πα[ρ]ατραπεὶς ε[ἰς] τὸν 
θαυμάσιον Βίκτορα, εἰ μὴ ὅσον εἰς μέμψιν ὑπομειδιωσ
α ἐγὼ τὴν κατὰ τῶν πενητῶν ἀδικίαν. οὐ γάρ εἰ[μ]ι σύμ
βουλος ἐπιβλαβῆ[ς] [ἀ]πηνὴς εἰς πρᾶξιν αἰσχρὰν ἧς ἐργάτης πρὸς 
πάν[τ]ας καθέστηκα· εχα......ηθη ἠνιάθ[η]ν δὲ, πάτερ ἁγιώτατ[ε] 
συμφορᾶς πλῆθος θε[ώ]μενος, καὶ τοὺς παρʼ αὐτοῦ βεβ[ιασ]μένους 
οὐ μ[έ]χρι δʼ ἀκ[ο]ύων ὑποχαλῶντας τὸν οἶκτον, ἀλλʼ ὑπο[ρ]ῶντ[ας] 
τραγικώτερον, τοῦ βίου τὴν στέρησιν, ἐφʼ ᾧ βί[ο]ν ἄϊστ[ον ][π]άντως
ἐδόκουν εἰ καὶ πενιχραῖς ἐλπίσιν ηὐξάνοντο, κἀμὲ μὲν 
παρα[ι]νοῦντες, [ἡ]μμένοι δὲ κἀκείνῳ, ὅπως ἐγὼ μὲν ε[ὑρέθω] 
πρὸς φίλους σωφρονέστερος, αὐτὸς δὲ τῶν προσταττομένω[ν] 
αλτνη πραγμάτ.  τῷ δεσπότ μο τὰ πάντα θεοσεβῳ καὶ ἁγιωτάττ [π]ατρὶ 
κ ἐπισκόπῳ ἄππα Κεφάλωνι  Ἰωάννης υἱὸς Ψάτο  ἐπίσκ 
ν[οτά]ρ ἐμπαίδευτος   ἕταιρον. ἡ δὲ ἐπιγραφὴ ἦν οὕτως· 
ἀ[πό]δος σὺν Θῷ τῷ δεσπότῃ μο πάντ[ω]ν ἕνεκα εὐκλεεσ[τάτ] κα[ὶ] 
πά[σ] αἰδοῦς ἀξίῳ προσκυνήτῳ  ὁμοψύχῳ ἀδελφ αἰδεσ μο νοταρ 
π τοῦδε νοταρ 
 τὰ προσκυνούμενα γράμματα τῆς σῆς ἐνδιαθέτου φιλίας 
κομισάμενο[ς], ἥσθην οὐ σμικρῶς ἐ[πὶ] τῇ ἐνπεριεχομένῃ αὐτοῖς 
δεινότητι ῥη[τ]ορικῇ, πρὸς  ἣν οὐδὲ [ἀ]πολογίας εὐπορεῖν δεδύνημαι 
διὰ τὴν ἐμὴν περὶ τοὺς νόμους ἀμαθείαν, κατὰ τὸ εἰρημένον τῶι 
παλαιῶι, ὡς· εἰ δέκα μὲν γλῶσσαι δέκα δὲ στόματʼ εἶεν. ἐπισ[τ]άμενος δὲ 
κ πεπεισμένος ἀκριβῶς ὡς οὐ μέχρι γραμμάτων κ λό[γ]ων ἡ πρὸς 
ἀλλήλους φιλία, ἀλλʼ ὑμᾶς εἰδέναι τὰ ἐμὰ ἐνθυμήμ[ατ]α, εἰ κ μὴ ἄ[ρ]τι 
ἐκφράσαι ταῦτα οἷός τέ εἰμὶ, περὶ τού[τ]ου ἀφροντίστος δι[ά]κειμαι. παρα
καλείσθω τοίνυν κ νῦν προσκυνείσθ[ω] πρὸς ἐμοῦ ἡ σὴ φιλία καὶ γράφειν [μ]οι 
συχνῶς τ[ὰ] περὶ αὐτῆς, πρὸ ὀμμάτων ἀ[ν]ελόντι ἐν ἐμαυτ[ῷ τ]ὴν περὶ αὐ[τῆς] 
μνείαν ἀνάγραπτον, κ εὐχομένῳ αἰσίας α[ὐ]τῆς ἀκοῆ[ς] ἐφʼ [ἑ]κάστης μεταλαβε[ῖν] 
πρὸς πάντας [γι]γνομένης. ἐρρῶσθαί [σε], δέσποτα,