Privatbrief, Alexandrien
Material: papyrus
Place: Alexandria
Categories: Brief (privat)
N.N. an N.N.
Auseinandersetzungen mit Kollegen auf einem Gut
Ερωσητι πλεῖστα χαί. ἔλαβον παρὰ Φ[ι]λοξ[ένου] τὴν [σ]ὴν ἐπιστολ μόνην 
η...... διεστάμεθα ἀφʼ ὡς ἀπα........................ων. διὸ καὶ [μετὰ] 
πολλῆς [χ]αρᾶς κατέσχον αὐτοὺ[ς ]................... δὲ τούτους  
 καὶ τὰ δέοντα ..............  ..........ου ποιεῖν  
κατανθρωπίζετ[αι]. ἔπεμψας οὖν [τ]όν τε Φ[ιλόξε]νο καὶ Ἵλαρον, ἵνα ἐπιγνῶσιν 
πρὸς ἃ ἔγραψά σοι ἠ ἔστιν ἢ οὐ. κεκετρ.[κέν]αι δοκεῖς, ὅτι μωραντι σοὶ γράψαι 
ἀναγκάζομαι μηκέτι σοὶ μηθὲν γράψαι, [ἵνα] νοήσῃς, ὅτι δὲ ἐν τῇ πρώτῃ μου 
ἐπιστολῇ οὐθὲν ἁμάρτημα ἔνει, οὐδὲ [γ]ὰρ  ἔργον ἐπιτελῶι ἐν
φανιστοῦ, οὐδὲ σὲ γὰρ δοκῶι εἰς ἐνφα[ν]ιστοῦ τόπον με ἔχειν. ἐρωτῶ 
σε οὖν καὶ παρακαλῶι καὶ τὴν Καίσαρος τύ[χη]ν σε ἐξορκίζωι καὶ [οὕ]τως σὲ 
ιδ.ιν ἐλεύθερον ὡς ἐπὶ θυμῶι  τὴν ἐπιστολ. ἐρώτα οὓς 
ἀπέσταλκας καθʼ ἕκαστον εἶδος καὶ δέδωκα ἀποδείξεις ἀληθινάς.  
γελοῖος εἶ δὲ γράφων, ὅτι ἐάν σοι Ἔρως τὸ ἱκανὸν ποήσῃ γράψον μοι καὶ γρά
ψας αὐτῶι ὑβρίσαι με πρὸς γέλωτά μοι τοῦτο ἔγραψας. ἐγὼ μὲν οὐ 
δοκῶι ἄξιος εἶναι ὑβρίζεσθαι  οὐδὲ 
γὰρ ἡμάρτηκά τι εἰς σέ, οὐδὲ τοῖς σοῖς φίλοις φανή ὑβρίζεσθαί με  
 τὸ ἱκανόν σοι ποιοῦντα. . πέποιθα γὰρ ἐματῶι,  
 ἀφʼ ὡς σοὶ ἐφιλίασα, οὐ κατέλιψα τόπον. ἓν  δέ μοι ἐνκαλέσεις, 
εἰ σὺ μέν μοι καὶ τιμὴν περιτιθεῖς καὶ θέλεις με εἶναι ἀνθρωπ... 
καὶ συνέστησας καὶ συνδούλοις καὶ συνεξελευθέροις, ὅπερ ἐμοὶ 
χρήματά ἐστιν παρὰ σοὶ καὶ οὗ ὑβρίζωι το[ῖ]ς γεγονόσι πλουσίοις παρὰ τὸν 
σύνδουλόν σου καὶ συνεξελεύθερον.  
 οὐδὲ γὰρ ἐφιλίασά σοι εἰς τὸ ἀφαρπάσαι τι, ἀλλὰ ἡ 
σὴ ψυχὴ ἐπίσταται, ὅτι ὡς δοῦλος ἐπʼ ἐλευθερίᾳ θέλει ἀρέσαι οὕτω 
κἀγὼ τὴν φιλίαν σου θέλων  ἄμεμπτ[ον] ἐματὸν ἐτήρησα  
 οἵαν  γὰρ ὕβριν μοι πεπόηκεν ἐν τῷ κήπῳ καὶ ἐν 
τῇ οἰκίᾳ Τερεντίου παρόντος καὶ Πριάμου καὶ Φιλοξένου καὶ Ἱλάρου ἠ ἦν δάκρυα 
σοὶ γράφειν γεγραφήκειν ἂν ἀπὸ τῶν δακρύων καὶ  ἀπεκάρπ..ν 
τὸν ἡμῶν ἐκ τοῦ κήπου δρόμ. περὶ  τούτων διασαφήσουσιν οὓς ἀπέσταλ
κες, ἐάνπερ μὴ θελήσωσιν προσχαρίσασθαι συνδούλωι  
περὶ δὲ Ξύστου μοι γράφεις, ὅτι ἔξωι καχεκτεύεται, ἤ τι μὲν ὁ σύνδουλος 
αὐτὸν δυνήσεται συστῆσαι ἐγὼ οὐκ ἐπίσταμαι, οὐδὲ γὰρ καθεύδωι 
ἔσωι ἵνα εἰδῶι. ἡμέρας δὲ ἐν αἷς ἀναβαίνωι, εὑρίσκωι αὐτὸν καθήμενο 
καὶ  κρόκην, καθʼ ἡμέραν δὲ τὸν θυλωρὸν ἐξερωτῶι 
μή τις ἔξω ὕπνωκε, καὶ ὁ τῆς οἰκίας οὐδεπώποτέ μοι  εση..νον 
οὐδὲ ἔξω δεδειπνηκέναι. Ξύστον δὲ ἐπιγνοὺς δεδειπνηκέναι ἔσω 
ἐν τῇ οἰκίᾳ παρὰ Ἔρωτα δὶς προσελαβόμην αὐτὸν εἰς οἶκον παρʼ ἐμὲ καὶ ἐδί
δουν αὐτῷ διαστολὰς μηδὲν αὐτῶι καὶ ἐκείνωι εἶναι, εὐλαβῶς 
ἔχων διὰ τὸ προεγνωκέναι με περὶ τῶν δακτυλιδίων  ὧν ἐπόησε ὁ Ἔρως, 
μή τι παραναπείσῃ αὐτὸν εἰς τὸ δηλῶσαί τι ἐν τῶι χειρισμῶι. περὶ δὲ 
τῆς σκιᾶς φανερόν μοι ἐγενήθη ἐκζητήσαντι μετὰ τοῦ Φιλοξέ καὶ Ἱλάρου ἠλλάχθαι μὲν τὴν πορ
φυρᾶν ὑπὸ τοῦ Διοδώρου καὶ μὴ δεδωκέναι σοί, πρὸς ὃ ἔδειξέ σοι 
ὑπόδειγμα διὰ τὸ τὸν  κρύπτοντα  τὴν σκιὰν γέροντα ἐρω
τηθέντα ὑπʼ ἐμοῦ εἰρηκέ ἠλλάχθαι αὐτὴ ..με δι. εἰρη αὐτῷ· διὰ τί ἀπʼ ἀρχῆς ιτυι οὐκ ἐνεφάνισας ταῦτα, ἵνα 
καὶ φιλανθρωπηθῇς; ἔλεγε· ὑφεστακώς μοι ἠ ὁ Διόδωρος φιλάνθρω
πον δοῦναι, ὃς δὲ οὔτε τοὺς μ[ι]σθούς μοι ἀπέδωκε οὔτε τὸ φιλάνθρωπ· 
διὸ ἀνάγκη με ἔσχηκε ἐνφανίσαι. ἐγβασανίσας οὖν  οὖν τὸν 
 ἠρώτων κατʼ ἰδίαν λάθρᾳ τοῦ Ξύστου θέλων ἐπιγνῶναι, ἠ καὶ ὁ Ξύστος 
συνιστορεῖ, εἶπεν ὁ γέρων μ[ὴ] εἰδέναι αὐτὸν τὸ καθόλον περὶ τούτων 
μηδέν. εἶπα δὲ αὐτῶι· καὶ χειρογραφῆσαί σε δεῖ περὶ τοῦ μὴ συνειδέναι 
τούτοις τὸν Ξύστον, ὃς δὲ πρῶ[τον] ...... αὐτὸν τῶι πήχει χειρογραφῆσαι   
ὃς παρακαλεῖ με ἀναμεῖναι τὴν <gap/> 
αὐτῷ τὸν Διόδωρον διὰ τὸ μὴ δεδωκέναι <gap/> 
ναρχῃ ὄντι αὐτῶι <gap/> 
ὑγιαίνω παραγενη <gap/> 
<gap/> γρά
ψαι καὶ χρησιμεύειν <gap/> ἐφάνη οὖν μοι <gap/> 
δυνατο τοξ <gap/> χειρό[γραφ]ο <gap/> 
<gap/>