Testament
Material: papyrus
Place: Antinoites
Categories: Protokoll
Testament
Flavios Phoibammon
Φλ Βίκ ἐνδοξοτ κόμετ 
καὶ πατρικ διασημωτ 
κ
βασιλείας κ[αὶ ὑ]π[ατε]ίας τοῦ θειοτάτου ἡμῶν δεσπότου 
Φλαυΐου Ἰουστίνου τοῦ αἰωνίου Αὐγούστου Αὐτοκράτορος ἔτους 
πέμπτου, Ἁθὺρ τοῦ μηνὸς ἐννεακαιδεκάτῃ τῆς παρούσης 
τετάρτης ἐπινεμήσεως. ἐν Ἀντι πόλει τῇ λαμπροτάτῃ. 
Φλάυϊος Φοιβάμμων, ὁ υἱὸς τοῦ τῆς μακαρίας μνήμης 
Εὐπρεπείου τοῦ ἀπογενομένου ἀρχιϊάτρου, ὁρμώμενος 
ἀπὸ ταύτης τῆς καλλιπόλεως Ἀντινοέω[ν], ἑξῆς ὑπογράφων 
ἰδίοις αὐτοῦ γράμμασι, τὴν παροῦσαν τίθημι καὶ ποιοῦμαι 
δικαίαν καὶ ἔννομον διαθηκιμαίαν βούλησιν, ἐν τάξει 
τελευταίας ἐγγράφου διατυπώσεως, ἀσήμαντρον 
οὖσαν καὶ ἀνυποσφράγιδα διὰ τὸ τῆς μετριοσύνης ἡμῶν 
ἐξασθενοῦς ἀπορίας καὶ ἐλαχίστης ἡμῶν περιουσίας 
σπανώτερον καὶ ψιλότερον, τοῦ δύνασθαι τοὺς ἐμοὺς 
κληρονόμους ὅτε δή ποτε βούλωνται ἐμφανῆ ποιῆσαι 
τὴν αὐτῆς δύναμιν, γνῶναί τε ἀναμφισβητήτως καὶ ἀμάχως 
τό τί περιέχει ἔκ τε κεφαλαίου μέρους αὐτῆς καὶ ψιλοῦ 
λόγου τὸ καθάπαξ ἐπὶ τοῖς ἐφεξῆς λόγοις.  πέρας μὲν πάντων καὶ 
βροτησίου γένους ὁ θάνατος, καὶ τοῦτον ἀδύνατόν ἐστιν 
ἐκφυγεῖν παντελῶς, τοῖς δὲ καλῶς φρονοῦσι τοῦτο προμαθεῖν 
καὶ εὐλαβεῖσθαι πάντων εὐτυχέστερον. ἐγὼ τοιγαροῦν ὁ προ
ονομασθεὶς Φοιβάμμων Εὐπρεπείου ἀρχιατρος, ἀναγκαίως 
τὰ καθʼ ἐαυτὸν διανοηθεὶς, ἐσκόπησα πάντα τὰ κατʼ ἐμὲ 
πράγματα πρὸ θανάτου διατυπῶσαι κατὰ τὸ προσῆκον ὀρθῷ 
καὶ ἀγαθῷ συνειδότι καὶ δικαίῳ σκοπῷ καὶ ἀκριβεῖ λογισμῷ, 
ἐφʼ ὅσον ἐν τοῖς ζῶσι τυγχάνω, ἀκολούθως τοῖς συγκεχωρημένοις 
ἅπασι ἀπὸ θείων νόμων τοῖς τὰ ἴδια φρονοῦσιν μετʼ ἀδείας 
πάσης καὶ ἐξουσίας καὶ αὐθεντείας διαθέσθαι τοῖς ἑαυτῶν 
φίλοις τέκνοις, καὶ μὴ τούτοις μετὰ θάνατον ἀμφισβήτησιν 
καταλείπειν. τούτου τοῦ τρόπου, καθʼ ὅσον ζῶ καὶ ὑγιαίνω καὶ 
ἐπʼ ἀγορᾶς βαδίζω τὰ συνήθη πράττων, σώφρονί τε λογισμῷ 
καὶ σκοπῷ δικαίῳ καὶ ἀγαθῷ συνειδότι καὶ ἀκριβεῖ διανοίᾳ 
καὶ ἐρρωμένῃ διαθέσει, εἰς ταύτην τὴν ἔγγραφον διαθηκιμαίαν 
βούλησιν ἐλήλυθα, νοῶν, φρονῶν, λογισμοὺς καὶ φρένας 
ἀπαθεῖς διασώσων, καὶ ὑγιὲς ἔχων ὡς προεῖπον τὸ σῶμα μου 
σὺν εὐμενείᾳ τοῦ πανκρείττονος δεσπότου τῶν ὅλων 
Θεοῦ παντοκράτορος, εὐλαβούμενος μὴ ἐξαίφνης 
ὑπαναχωρῆσαί με τῶν τῇτε ἀδιαθέτως πραμμάτων 
πρὶν οὕτω πρότερον διαθῶμαι καὶ διατυπώσω τὰ καθʼ ἐμαυ[τὸν] 
παντοῖά μου ἐλάχιστα πράμματα, τά τε ἐν ἀγρῷ ὄντα μοι 
ἐκ διαφόρων τόπω γονικῶν τε κληρονομιαίων μου καὶ 
ἰδιοκτήτων, καὶ τὰ ἐν τῇτε τῇ πόλει Ἀντινόου καὶ ἀφʼ ἑκασταχοῦ 
τόπου. ἀκολούθως τοῖς θειώδως συγχωρητέοις ἅπασι θνητοῖς 
περιοῦσι πρᾶξαι, τὴν παροῦσαν κατεθέμην διαθηκιμαίαν 
βούλησιν ὡς προέφην, πολιτικοπραιτωρίαν οὖσαν ἐπὶ παρουσίας 
τῶν κατὰ παράκλησιν ἐμὴν προσκληθέντων νομίμω ἑπτὰ  μαρτύρων, 
πολιτῶν ὄντων ἐφήβων Ῥωμαίων, ὑπολήψεως ἀντιποιουμένων, 
τῶν καὶ ἑξῆς ὑπογραφόντων αὐτῇ ἐν μιᾷ  συνόδῳ καὶ καιρῷ 
μηδεμιᾶς ἑτέρας πράξεως μεσολαβούσης, ἀκολούθως 
τῇ τῶν νόμων δυνάμει· ἥνπερ διαθήκην ὑπηγόρευσα ἑλληνικοῖς 
ῥήμασί τε καὶ γράμμασι γραφῆναι ἐπέταξα ἐν δημοσίῳ καὶ 
πρακτικῷ τόπῳ. καὶ βούλομαι αὐτὴν τὴν ἰδίαν ἰσχὺν καὶ δύν[αμ]ι[ν] 
ἔχειν ἐφʼ οἷς περιέχει πᾶσι κεφαλαίοις κατὰ τὴν ἑκάστου 
διαστολήν, ἐπέχειν τε αὐτὴν οὐδὲν ἧττον καὶ κωδικίλλου τάξιν 
καὶ πάσης τελευταίας βουλήσεως καὶ φιδεϊκομισσαρίας ἐπιστολῆς, 
προκομιζομένην καὶ δημοσιευομέ ἐπὶ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας 
καὶ θρόνου καὶ κυριότητος ἐν παντὶ χρόνῳ καὶ καιρῷ, κατὰ τὰ θειώδως 
ὑπὸ τῶν νόμων διηγορευμένα, καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ κεφάλαια 
δίδοσθαι καὶ πληροῦσθαι κατὰ τῶν ἐξ ἀδιαθέτου βουλομένων 
κληρονομῆσαι τῶν ἐμῶν δικαίων, ἔτι μὴν προβῆναι ταῦτα 
τὰ ὑπʼ ἐμοῦ ὁρισθησόμε μόνα ἀκέραια, καὶ ἀσάλευτα 
φυλάττεσθαι τοῖς ἐμοῖς φιλαιτάτοις γνησίοις υἱοῖς καὶ μόνοις, 
οἷς ἑξῆς διατάσσω δικαίως καὶ εὐλόγως. εἰ δέ γε μετὰ ταῦτα 
κωδίκιλλον ἢ κωδικίλλους πο[ι]ήσω καὶ ἕτερα κεφάλαια 
ἐν αὐτοῖς διατυπώσω, βούλομαι αὐτὸν ἢ αὐτοὺς καὶ τὴν ἰδίαν 
δύναμιν καὶ βεβαίωσιν ἔχειν ὡς comfirmateumenous 
ἐν τῇ παρούσᾳ τελευταίᾳ βουλήσει. εἴη μὲν οὖν ἐμὲ ζῆσαι 
ἐφʼ ἕτερόν τινα χρόνον, ὡς ἂν παρασταίη τῷ κρείττονι καὶ δεσπότῃ 
Θῷ, καὶ τῆς ἐμῆς ἔτι ὡσαύτως ἀπολαῦσαι μετριότητος 
καὶ πάσης τῆς ἐλαχίστης μου περιουσίας· ἔξεσται κατὰ νόμος, 
ἐφʼ ὅσον ἐμοὶ περιόντι χρόνον, τῶν ἐμῶν ἁπάντων κρατεῖν 
τῆς νομῆς δικαίας καὶ συνήθος δεσποτείας, καὶ τῆς ἐπικαρπείας 
πάντων τῶν ὄντων μοι πραγμάτων ἤτοι ousufructu παντός, 
μετὰ τὰ εὐσεβῆ δημόσια τέλι κανονικά τε καὶ πρόσκαιρα τοτων. 
ἐπὰν δὲ ἀνθρώπινόν τι πάθω καὶ τῶν ἐνταῦθα ὑπαναχωρήσω 
πραγμάτων ἐκ τῆς τοῦ πεπρωμένου ἀνάγκης, τότε ἐνίστημι 
κληρονόμους τοὺς προσφιλεστάτους μου υἱοὺς  
 καὶ διαδοχοις τῆς ἐμῆς κληρονομίας 
καὶ πάσης περιουσίας μου, ἐν ἀγρῷ διαφόρων τόπων, καὶ ἐν τῇτε 
τῇ Ἀντινοέων πόλει, καὶ τ[ὰ] ἐφʼ ἑκασταχοῦ τόπου, ὥστε τούτους 
ἐπʼ αὐθεντείας καὶ ἐξουσίας πάσης μετὰ τὴν ἐμὴν τελευτὴν 
πάντων τῶν ὄντων μοι κρατεῖν καὶ κυριεύειν καὶ δεσπόζειν, 
γονικῶν τε ἐμῶν κληρονομιαίων πραγμάτων καὶ ἰδιοκτήτων, 
τῶν ἀφʼ οἵου δήποτε δικαίου καὶ νομίμου τίτλου ἐγράφου καὶ 
πόρου περιελθόντων εἰς ἐμέ, καὶ κληρονομῆσαι αὐτοὺς ταῦτα 
ἀκωλύτως καὶ ἀνεμποδίστως οὐδενὸς τὸ συνόλον καὶ 
ἀνεγκλήτως ἐπάναγκες, ἐπέκεινα δὲ ὀρθῶς αὐτοὺς κληρονομῆσαι, 
ὡς ἔφην, πάντων τῶν ὄντων μοι παντοίων καὶ ὑπʼ ἐμοῦ 
καταλειφθησομένων πραγμάτων ἐξ ἰσορρόπου μοίρας, κατὰ 
κεφαλικὴν μερίδα ἀνηλογοῦσαν ἐξ ἴσου ἔκ τε κινητῶν 
καὶ ἀκινήτων καὶ αὐτοκινήτων πραγμάτων, πάσης ἐνοχῆς 
καὶ ἀγωγῆς, ἐν παντὶ εἴδει καὶ γένει καὶ πάσῃ ὕλῃ καὶ 
ποιότητι καὶ ποσότητι, ἀπὸ πολυτελοῦς εἴδους μέχρι εὐτελοῦς 
καὶ ξυλικοῦ καὶ ὀστρακίνου καὶ ὑαλίνου καὶ ἀσσαρίου ἑνὸς  
καὶ ὀβολοῦ καὶ λεπτ[οῦ], ἁπαξαπλῶς πάσης λήψεω[ς] 
καὶ δόσεως ὑπὲρ ἐμοῦ· καὶ εἴ τι εὐλόγως χρεωστῶ 
ἢ ὡς εἰπεῖν ἔπος χρεωστούμενος, ἀποδοῦναι τούτους 
καὶ ἀπολαμβάνειν ἀμειώτως πάλιν ἐξ ἴσης μοίρας. 
βούλομαι δὲ τοὺς ἐμοὺς υἱο[ὺς] καὶ κληρονόμους τοὺς 
προαφη[γη]θέντας κληρονομεῖν πάντα τὰ ἐμὰ ὡς προεῖπον, 
παρὲξ ὧν [ἑ]ξῆς διατάσσω καὶ ὁρίζω ἐν τῇ παρούσᾳ μου 
διαθηκιμαίᾳ βουλήσει. βούλομαι οὖν καὶ κελεύω τὸ εὐαγὲς 
καὶ πάνσεπτον μοναστήριον τὸ καλούμενον Ἄπα Ἱερημίου 
τοῦ ἐν ὁσίοις τῇ μνήμῃ, μετὰ τὴν ἐμὴν ὡσαύτως τελευτήν, 
ἐπʼ αὐθεντείας πάσης καὶ ἐξουσίας παραλαβεῖν εὐθέως 
μίαν  καθ[α]ρὰν ἀμπελοφορίμου γῆς ἄρουραν ἐκ πλήρους 
ἀπὸ ἑξήκοντα τεσσάρων  ἁμμάτων, μεμετρημένην 
τῷ δημοσίῳ σχοιν[ί]ῳ, [ἀτ]ελ[οῦ]ς καὶ ἀνυποτελοῦς γῆς, ἀποκρινομένην 
ἐκ τῶν ὅλων περιελθόντων εἰς ἐμὲ ἀμπελικῶν χωρίων 
ἀπὸ δια[δο]χῆς καὶ κληρονομίας τοῦ ἐμοῦ πατρὸς καὶ ἐν μακαρίοις 
τῇ μνήμ[ῃ Ε]ὐπρεπείου ἀρχιάτρο, διακειμένων ἐπὶ κώμης 
Ἰβιῶνος Ἐσεμβύθεως τοῦ Ἑρμουπολίτου νομοῦ, ὑπὸ τὴν παραφυλακὴν 
ὄντων τῆς αὐτῆς, ἐξ ἀπηλιώτου ταύτης, κατὰ τὰς ἀγρογειτνίας, 
ἀφʼ οὗ βούλεται τόπου καὶ ἀκρογώνου τῶν αὐτῶν ἀμπελώνων 
ἐκ τετραέντου κυκλόθεν, μετὰ παντὸς τοῦ ἐπιβάλλοντος 
τῇ προσημανθείσῃ μιᾷ  ἀμπέλου ἀρουρης γῆς φορίμου 
ἔκ τε ὑδρευμάτων καὶ μονῶν καὶ χρηστηρίων πάντων 
καὶ ἐπαυλέων καὶ ἀχυροβολώνων καὶ κυκλευτηρίων 
καὶ [ξυλ]ίνων ὀργάνων ἐξηρτισμένων καὶ πάσης τῆς τούτων 
καθ[ό]λου πε[ρι]οχῆς, μὴ προϋποκειμένην οἵῳ δήποτε π[ρά]γματι 
ἢ βάρει ἢ [σκήψ]ει μήτε οἵᾳ δήποτε ἀφορμῇ, ἀλλὰ καθαρὰν διόλου 
αἰώνιον [ἄ]πτωτον ὑπαρχθῆναι ταύτην ἐν πάσῃ βεβαιώσει 
καὶ καθαροποιήσει τῷ προειρημένῳ μοναστηρίῳ, εἰς μνημόσυνον 
αἰώνιον καὶ πρεσβεῖον, ὑπὲρ ἱλασμοῦ ψυχῆς μου καὶ ἁγίας 
προσφορᾶς, πρὸς Θεὸν ἀπερχομένου. ταύτην γὰρ τὴν προειρημέ 
μίαν  ἄρουραν ἀμπελόφυτον προσπορίζομαι κατὰ χάριν ἀναφαίρετον 
καὶ δωρεὰν νόμιμον ἔγγραφον τῷ προλεχθέντι εὐαγεῖ μοναστηρίῳ, 
ἰάσεώς μου ψυχῆς χάριν, ἐπέχουσαν ταύτην δύναμιν ἀμετάθετον 
σκοπόν τε καὶ ἀμετανόητον, καιθʼ οἷον δήποτε τρόπον καὶ λόγον 
καὶ χρόνον καὶ τόπον, ἀλλὰ ἱκανῶς κρατοῦσαν βεβαίου τρόπου 
παντὸς καὶ τοῦ inter vivos κατὰ τὸν νόμον, ὥστε μὴ παντοίας 
πώπο[τε ἀ]ν[α]τροπῆς τυχεῖν, ἐπὶ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ 
θρόνου κ[αὶ κ]υριότητος ὑφʼ ἡλίῳ, καθʼ ὅτι ἐπʼ ἀγαθῇ καὶ εἰλικρινεῖ 
προαιρέσει ταύτην ἐχαρισάμην καὶ ἐδωρησάμην τῷ προειρημέ 
εὐαγεῖ μον ὑπὲρ ἁγίας μου προσφορᾶς αἰωνίου. καὶ ὁρίζω τὸ ταύτης 
τέλος ἀεί ποτε βασιλικὸν ἐνέλκεσθαι καὶ ἐπισύρεσθαι 
καὶ ἐπαναστρέφεσθαι τῇ ἐμῇ πάσῃ περιουσίᾳ, ἐπανειλημμ[έ] 
εἶναι διηνεκῶς τῷ παντὶ ἐποφειλομένῳ δίδοσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ 
παρὰ τῶν ἐμῶν υἱῶν καὶ κληρονόμων δημοσίῳ τελέσματι, 
κανονικῷ τε καὶ προσκαίρῳ, ἔν τε σίτῳ ἐμβολῆς καὶ χρυσικῷ 
καὶ ναύλῳ καὶ παντοίοις βάρεσι, ἀποκρινομένων αἰωνίως 
ὑπὲρ αὐτῆς τῷ δημοσίῳ λόγῳ καὶ τὸ ἱκανὸν ποιούντων 
τούτῳ ὑπὲρ ταύτης διηνεκῶς, καὶ τοῦ εἰς τοῦτο ἀταράχου 
καὶ ἀστασιάστου καὶ ἀνϋπομνήστου καὶ ἀζημίου καὶ ἀνεπισπάστο[υ] 
καὶ ἀνεν[οχλ]ήτου φυλαττομένου πάντοτε τῷ εὐαγεῖ μοναστηρίῳ, 
ἀνθʼ ὅτου ταύτην αὐτῷ ἐδωρησάμην ὑπὲρ ἀναπαύσεως ψυχῆς μο 
καὶ ἀφέσεως πλημμελημάτων, ἐφʼ ᾧ τοὺς κατὰ καιρὸν ἠγουμένος τε 
καὶ οἰκονόμους καὶ διοικητὰς πραγμάτων τοῦ αὐτοῦ ἁγίου μον, ἔπειτα δὲ 
καὶ τὸν νῦν [δ]ιοικοῦντα προεστῶτα καὶ θεοφιλῆ πατέρα Ἄπα Βησᾶ[ν] 
τὸν εὐλαβτ πρεβύτερον καὶ κοινοβιάρχην, δεσποτικῷ δικαίῳ 
κατὰ πᾶν ἐκ νόμων ἁρμόττον προπριαιταρίας δίκαιον 
ἐγκρατεῖς γένεσθαι τῆς αὐτῆς μιᾶς  ἀμπέλου, ὡς προεσημηνάμην, 
καὶ τὴν παντοίαν ταύτης πρόσοδον κομίσασθαι καθʼ ἔτος ἀπὸ καρπ[ῶν] 
καὶ κανόνος τῆς σὺν Θεῷ μελλούσης  
καὶ αὐτῆς καὶ τοῦ ἑξῆς χρόνου διὰ παντὸς εἰς τὸ παντελές, καὶ τὴν 
ταύτης διοίκησιν καθάπερ βούλωνται ἀναθέσθαι εἰς τὴν ἁγίαν μο 
προσφοράν· μέντοι γε αὐτοὺς μὴ δύνασθαι ταύτην πώποτε 
ἐκποιῆσαι ἢ ἑτέρῳ μεταλλάξαι ἐπὶ τὸν παντελῆ χρόνον, ἀλλʼ 
αὐτὴν ἐπίμονον εἶναι καὶ παραμόνιμον, ἐξυπηρετοῦσαν 
τῇ ἁγίᾳ μου προσφορᾷ, διὰ τὸ ἐμοὶ οὕτως ὀρθῶς καὶ δικαίως 
δεδόχθαι. βούλομαι δὲ καὶ κελεύω τοὺς ποθεινούς μου υἱοὺς 
τὴν περιστολὴν ἤτοι κηδείαν κατʼ ἀξίαν ἐμὴν τοῦ ἐμοῦ σώματος 
ποιῆσαι, ἐξορκίζω δὲ τὸν εὐλαβ καὶ θεοφιλῆ ἡγούμενον 
τοῦ προειρημένου μον Ἄπα Ἱερημίου, κατὰ τῆς ὁμοουσίου 
Τριάδος ἁγίας καὶ ἀηττήτου, ὑποδέξασθαι τὸ ἐμὸν εἰς δαφὴν 
καὶ μνῆμα λείψανον εἰς τὴν εὐαγεστάτην μόνην, 
εἰς μνείαν τῆς ἐμῆς πάντοτε βραχύτητος, καὶ συναρίθμ[ιον] 
ὀνομασίαν μου ἐν τῇ τοῦ καταλόγου τῶν μακαρίων ἐκεῖσε 
πάντων ἀναπαυσαμένων ἐκφράσει ἐνεραδνουμίου γενέσ[θαι]. 
βούλομαι δὲ καὶ κελεύω τὴν εὐγενέστατην σύμβιον μου 
γαμετὴν ἐξουσιάζειν τῶν ἑαυτῆς καὶ μόνων ἕδνων τῶν 
ὑπʼ ἐμοῦ αὐτῇ προδοθέντων ἐν ὥρᾳ τῶν αὐτῆς αἰσίων γάμω[ν] 
πρὸ μίξεως, καὶ τούτοις ἀρκεσθῆναι καὶ μὴ δύνασθαι περαιτέρω 
τούτων ἐπιζητεῖν πρὸς οἷον δήποτε κληρονόμον ἐμὸν 
ἢ συγκληρονόμον, μήτε μὴν αὐθεντῆσαι καιθʼ οἷον δήποτε 
τρόπον ἀποσπάσασθαι παντελῶς οἷον δήποτε πρᾶγμα 
ἐκ παντοίων ἐμῶν πραγμάτων, οἷον εἰκὸς εἰ βουληθησομέν[ην] 
ἰδιοποιήσασθαί [τ]ι ἑ[αυτῇ τῶν] ἐμ[ῶν], κ[ακοθ]έλουσ[αν] 
ἐκ τούτων ἀπόνασθαι, μὴ γένοιτο αὐτῇ τοῦτο μετὰ τὴν ἐμὴν 
τελευτήν, ἐξεῖναι δὲ μόνον αὐτῇ τὰ ἑαυτῆς γονικὰ πράγματ[α] 
συλλαβεῖν ἐξερχομένῃ τοῦ οἴκου μου, ἅπερ ἐναποδείκτω[ς] 
ἐμφανήσεται ὡς ἦσαν ἐκεῖνα συνεισηνέγμενά μοι 
παρʼ αὐτῆς γονικόθεν. τὴν δὲ ἁγίαν διοίκησιν καὶ ἐπιμέλειαν 
καὶ πρόνοιαν τοῦ εὐαγοῦς ἡμῶν ξενεῶνος κατὰ τὰς πατρο
παραδόσεις ἐν ἅπασι ὁρίζω, καὶ βούλομαι καὶ κελεύω 
τὴν πᾶσαν τῶ ἀρρώστων φιλοκαλίαν τε καὶ ἐπιμέλειαν 
καὶ διαιτοχορηγίαν περαιωθῆναι ἐπιμελῶς καὶ ἐπιπόνως 
ἀκαταφρονήτως, εὐσεβει καὶ φόβῳ Θεοῦ καλλιεργουμένην, 
μετὰ σπουδῆς πάσης καὶ ἐπιεικείας, ἅμα τε διατελεῖσθα[ι] 
παρὰ τοῦ προσφιλεστάτου μου ἀδελφοῦ Ἰωάννου, καὶ ἕξειν 
αὐτὸν ὡ[σ]αύ[τ]ως τὴ[ν] τῶν π[ρα]γμάτων πρεπόντ[ως] το[ῦ αὐτοῦ] 
ξενεῶνος κηδεμονίαν, εἰς ἀνανέωσιν διόλου [τῆς] τ[ῶν] 
ἀρρώστων φροντίδος καὶ λειτουγίας καὶ ἀποτροφῆς τ[ῆς] 
συνήθους· καὶ ἐξορκίζω αὐτὸν κατὰ τοῦ ἀενάου θῦ 
τούτου μὴ ῥᾳθυμῆσαι τοῦ περισπουδάστου Θεοῦ ἔργου· 
καὶ εἰ ἀμελήσοι ὄψεται πρὸς τὸν Θεόν· ἀξιῶ δὲ καὶ 
παρακαλῶ πάντας τοὺς θεοπίστους καὶ ἐλεήμονας, 
ἔτι καὶ τοὺς λαμπροὺς καὶ σοφωτάτ συνηγόρους, οὕσπερ 
καὶ ἐνορκῶ κατὰ τῆς ἁγίας Τριάδος, καὶ πάντα κριτὴν καὶ δικαστὴν 
καὶ ἐξουσίαν καὶ κυριότητα, ἀεὶ παραφυλάξαι ἐρρωμένην 
ταύτην μου τὴν διαθήκ, δίχα οἵας δήποτε ἐναντιώσεως 
καὶ ἀντιπαθείας καὶ συλλογισμοῦ ῥητόρων καὶ δεκανικῆς 
λεπτολογίας. τοὺς γὰρ ἐμοὶ ἅπαντας διαφέροντας καὶ 
[ἐ]κ γένους μοι ἀγχιστεύοντας οὐκ ἐφʼ ὕβρει λέγω ἀ[ποβλήτους] 
καὶ ἀμοίρους καὶ ἀκλήρους παντελῶς εἶναι, βούλομ[αι δὲ] 
καὶ κελεύω ὡς νόθους καὶ ἀπελευθέρους τῆς ἐμ[ῆς] 
ἐν ἅπασι μετοχῆς κληρονομίας καὶ σχέσεως πραγμ[άτων] 
γενέσθαι ἄπωθεν, ἀλλοτριουμένους τούτων πάντ[α] 
πᾶσιν, καὶ πάσης λήμψεως καὶ δόσεως ὑπὲρ ἐμοῦ, διὰ τὸ [ἐμὲ] 
ὀρθῷ καὶ δικαίῳ κεκρίσθαι σκοπῷ καὶ ᾑρῆσθαι οὕτως. ἕκ[αστος ][γὰρ] 
ἀπολαυέσθω τῶν ἰδίων· λίαν δὲ μόγις τὰ τῆς ἐμῆς μετριοσύν[ης] 
ἐλάχιστα πράγματα ἐπαρκήσονται τοῖς νηπίοις μου καὶ ἀφ
ήλιξι υἱοῖς μου, οἷς καὶ καταλείψω τὸν βίον στυγνὸν κ ἀδιοίκητον, 
δεομένοις πολλῆς ἀνατροφῆς καὶ πολλῶν ἀναλωμάτων 
καὶ ἐπιμελείας. καὶ, ὡς προωρίσα, τούτοις μόνοις πάντα τὰ ἐμὰ 
ἀπονεμηθῆναι καὶ ὑπαρχθῆναι βούλομαι, καὶ ποινὴν 
κατὰ τοῦ ἐθελοκακεῖν δυσσεβῶς βουληθησομένου κατʼ αὐ[τ]ῶν 
ὁριζων μιᾶς  λίτρας χρυσίου εἰς ἔκτισιν, καὶ μ[ε]τὰ ταύτη[ς] 
κατὰ μηδένα τρόπον μηδὲν μὲν ὠφελεῖσ[θ]α[ι αὐτὸν ἐκ το] 
ἐ[γχ]ειρήμα[τ]ος, ἀλλὰ μᾶλλον βλαβῆναι καὶ ἡτ[τᾶσθαι,]
ἄκοντά δε καὶ ἀνωφελῆ ἐπησυχάζειν τοῖς ὑπʼ ἐ[μοῦ νῦν] 
διατυπωθεῖσι ἐν τῇ παρούσᾳ μου δικαίᾳ δ[ιαθ]ήκ[ῃ, ἀφʼ ἧς] 
ἀπέστω πᾶς φθόνος καὶ δόλος πονηρός. κ[αὶ] εἴη [βεβαία, ὑπὸ] 
Ἰῦ τω κω κ Θω ἡμῶν βραβευομένη καὶ [ἀεὶ φυλαττομένη] 
ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐμπεριεχομένοις αὐτῇ γ[ενικοῖς κεφαλαίοις]· 
οἳς ἐπευδοκῶν κατεθέμην  καὶ τοῦτ[ο τὸ κεφάλαιον], 
συνελόντι δεὶ εἰπεῖν, ἔτι γε εὔδηλον αὐτὸ [κυριώτερον εἶναι] 
καὶ βεβαιότερον σχεδὸν τούτων ἁπάντων, ὡς ἡ[γοῦμαι] [καὶ] 
ὡσαύτως προστακτικῶς προβῆναι, ἐφʼ ᾧ δὲ τοὺ[ς εἰρημένους] 
ποθεινοὺς υἱοὺς μου καὶ κληρονόμους πατρωνεύ[εσθαι καὶ] 
κουρατορεύεσθαι καὶ εἰκότως διοικεῖσθαι, μ[ετὰ τῶν ἐ]λαχίστω[ν] 
αὐτῶν πραγμάτων, ὡ[ς ν]ηπίο[υ]ς καὶ [ἀ]φήλικα[ς], ἕ[ως ἂν ἐπαυξήσωνται] 
τὴν ἡλικίαν, παρὰ τοῦ δεσπότου μου καὶ θεο[φ]ιλοῦς π[ατ]ρὸς ἄπ[α] Βη[σᾶ] 
τοῦ προεστῶ[τος] τοῦ πρ[ο]ειρημένου εὐαγοῦς μον[αστηρίου ἄπα] 
Ἱερημίου, ἐν τάξει γενικοῦ κουράτορος καὶ κατὰ νόμους κηδεμόνος. 
καὶ τοῦτον ἀξιῶ καὶ ἐνορκῶ κατὰ τοῦ παντοκράτορος θῦ προ[σ]ώπο[υ] 
καὶ τῆς ἐντίμου καὶ ὑπερβαλλούσης αὐτοῦ σωτηρίας, καθʼ ὅσο[ν] ἐπιει[κῶς] 
καὶ σπουδαίως κέχρηται περὶ πᾶν ὁτιοῦν εὐάρεστον τῷ [Θε]ῷ 
ἀγαθὸν ἔργον, καὶ τοῦτο τὸ ψ[υ]χωφελὲς κατʼ εὐσέβειαν Θῦ καὶ 
φιλανθρωπίαν προσθέσθαι ἑαυτῷ, καὶ εἰκότως φροντίζειν 
ἐπιμελῶς καὶ ἐπιπόνως τῶν εἰρημένων δειλαίων μου 
τέκνων καὶ τῶν τούτων ἐλαχίστων πραγμάτων ἄχρι, ὡς προεῖπο[ν], 
τ[ῆς α]ὐτῶν ἐννόμου ἡλικίας, πρὸς τω αὐτοὺς μὴ ἀδίκω[ς] 
πλεονεκτεῖσθαι παρʼ οἵου δήποτε προσώπου ὡς ὀρφανοὺς [κ]αὶ ἀπεριστάτο[ς], 
μὴ δυναμένους μήτε δυνησομένους λογοθετῆσαι [α]ὐτὸν 
ἐν ἅπασι τὸν εἰρημένον, καὶ κατὰ παράκλησιν ἐμὴν ἐπʼ αὐτοὺς 
κ[αταιδεῖν ὀφείλοντας τὸν θεο]φ[ι]λ[έ]στα[τ]ον κουράτ[ορα, καὶ] 
αὐτῷ πειθαρχῆσαι ἐν ἅπασι ὡ[ς ἐ]μοί. κα[ὶ ἐλπίδι χρώμενος] 
ἀγαθῇ, θαρρῶ ὡς οὐ παρόψεται μὴ ποιῆσ[αι πάντα τὰ κατʼ εὐσεβῆ τινα] 
θεραπεύοντα, διὰ δὴ τοῦτο κέλωρα αὐτῶν [ἀκοῦσαι][ καὶ προθέσθαι] 
αὐτῷ τὴν ἐπικουρίαν καὶ ἐπιμέλειαν α[ὐτ]ῶν διʼ [εὐσέβειαν καὶ] 
φόβον Θεοῦ, καὶ ὅτι οὐκ ἀθετήσῃ εἰς τού[το][ς, ὑ]πὲρ σ[ωτηρίας αὐτοῦ]· 
εἰ ἀμελήσοι δέ, ὅπερ ἀπείη, τῆς τούτων δ[ιοι]κή[σ]εως, ε[ἴ]η [ὑπεύθυνος] 
τῷ φρικτῷ θῦ βήματι, τὰς ἀπολογίας [παρέ]χων τῷ πα[ντοκράτορι] 
Θῷ καὶ ὀρφανοπάτορι ὑπὲρ τῆς ταύτη[ς ἀμελε]ίας· εἰ δὲ ἀ[γαθὸν αὐτῶν] 
φρόντισμα ποιήσῃ, καὐτὸς ὁ ἱκανοδότη[ς] Θεὸς ἀντὶ τῶν πόνων [τούτων] 
ἀμείψηται αὐτῷ πλουσίᾳ χειρὶ ἐκ τ[ῶ]ν ἀμυθήτων ἐκείνων [αὐτοῦ] 
ἀγαθῶν τὰ ἀντάμοιβα μυριανταπλασίως, καὶ πολυχρόνιον [αὐτὸν κατα]
στήσῃ, ἕως οὗ ἐν ἀπολαύσει γένηται πάσης ἐλπίδος αὐτοῦ καὶ [σωτηρίας]. 
ἐγὼ γὰρ ὁ δείλαιος εἰς ὅδον πάντων πορεύσομαι, δεόμενος ἱ[λασμοῦ καὶ] 
πρεσβείας ἁπάντων, καὶ χάριν ἀνθʼομολογῆσαι αὐτῷ τούτων ἕν[εκ]ε[ν οὐκ] 
ἔτι δʼ [ἐ]ξευρίσκω. [τ]ὴν δὲ ἐμὴν θείαν, ὀνόματι  
ἀξιῶ καὶ β[ού]λ[ο]μαι ἐ[πιζ]ητεῖν, ὅθεν ἐπίστατα[ι, τ]ὸν .ικ.ρ............. 
ἄργυρον, κείμενον ὄντα παρὰ τῷ δανιστῇ, ὃν, τι[μήματος ὅσου ἐστίν], 
αὐτῷ ὑπεθέμην ἐνεχύρου λόγῳ καὶ ὑποθήκης δ[ικαίῳ, καὶ μερίζειν] 
τοῦτων καὶ πιπράσκειν τοῖς βουλομένοις, ἅμα τ[ε καὶ φυλάττεσθαι] 
τὸ τ[ού]του τίμημα, καὶ πρῶτον μὲν ἀποπλη[ροῦν τὸν εἰρη]μένον χρήστ[ην] 
ἐκ τούτου τὸ δάνιον, εἶτα δὲ μετα[λαβεῖν τὸ περιττευ]όμενον κα[ὶ τὸ] 
πλεῖον τιμήματος ο[ἰ]κειοῦσθ[αι αὐτῇ, εἰς λόγον τῶν ἀ]ποτροφίμω[ν] 
αὐτῆς, ἐφʼ ὅλον τὸν τῆς ζώ[ης] χρόνο[ν, μέντοι γε μὴ δυνησα]μένης πώπο[τε] 
ἕτερόν τι ἐπιζητεῖν πρᾶ[γμα πρὸς τοὺς ἐμοὺς κληρονόμ]ους μή[δε] 
κἀκείνους πρὸς αὐτὴν π[ερὶ τούτου ἀντιποιήσεσθαι καθʼ οἷον δήποτε] 
τρόπον καὶ λόγον καὶ χρό[νον καὶ τόπον, ἀλλʼ ἐμμεῖναι τοῖς προορισθεῖσι], 
διὰ τὸ ἑκάτερον μέρος ο[ὕτως ]..........[ ἀνειληφ]έναι τὴν [ἐ]κ [π]λήρου[ς] 
ἑαυτῷ ἁρμόττουσαν κα[ὶ ]........κονι.....[ κλ]ηρονομίαν [ἔ]νστασιν. 
βούλομαι δὲ καὶ κελεύω καὶ πάλ[ιν δω]ροῦμαι τῷ προειρημένῳ ἁγίῳ μονασ[τηρίῳ] 
Ἄπα Ἱερημίου, διὰ τοῦ θε[οφ]ιλεστάτ[ου] Ἄπα Βησᾶ τοῦ προλεχθέντος ἡγουμένο[υ] 
καὶ τῶν μετʼ αὐτὸν μετ[απ]αραληψομένων τὴν τοῦ τόπου ἡγουμενίαν, τὸ και[νὸν] 
σκαφίδιον μου ἐκ τῶν ἐμῶν δύο  σκαφιδίων ἐξηρτισμένω[ν], μετὰ πάσης 
αὐτοῦ ἐξαρτίας ὡς ἔστιν καὶ τῆς προκτητικῆς ἐγγράφου [πράσ]εως, ἐλθὸ[ν] 
εἰς ἐμὲ ἀπὸ ἀ[γορασ]τικοῦ δικαίου παρά τινων Ἀνταιοπολιτῶν, παρʼ ὧν κειμέν[ην] 
εἰ καὶ ἔσχον κα[τ]έχω τὴ[ν] πρᾶσιν ἧν ἀρτίως βούλομαι ἐκδοθῆ[ναι τ]ῷ αὐ[τῷ] τόπῳ 
ὑπὸ πᾶσαν αὐτοῦ ἐξουσίαν [ε]ἶνα[ι] δ[ιην]εκῶς αὐτοτελῆ καὶ αἰώ[νιον] κατοχὴ[ν] 
καὶ κυριότητα καὶ χρῆσιν καὶ κομι[δὴ]ν προσόδου αὐτοῦ, ὡς εἴκος [το]ῦτο 
ὑπὲρ ἀφέσεως ὁμοίως τῶν ἐμῶν πλημμελημάτων πρὸς Θν καὶ [ψ]υχῆ[ς] 
ἐμῆς εἰς ἴ[ασ]ιν. ἐπειδὴ δὲ εὐλόγως χρεωστῶ τῷ λαμ[π]ρ κ[υ]ρ[ί]ῳ 
Χριστοφόρῳ υἱῷ Θεοδώρου νομίσματα πεντήκοντα  εὔστα[θμα ἁπλᾶ] 
ζύγῳ Ἀντινόου, ἀξιῶ ὁμοίως τὸν θεοφιλῆ ἡγούμενον ἄπα Β[ησᾶν] 
λαβεῖν ταῦτα παρὰ Πέτρου τοῦ θαυμασιωτάτου ὑποδέκτου ἐκ [τῶν] 
χρεωστουμένων μοι παρʼ αὐτοῦ ὑπὲρ τῶν ἐθείμων μου [ἀννωνῶν], 
ἤτοι τῶν νομισματίων ἑξήκοντα , ἀκολούθως τῷ παρʼ ἐμο[ῦ δεδεγμένῳ] 
δικαστικῷ προστάγμ[ατι, ὑπ]ὲρ τῆς [π]αρ[ο]ύσης τε[τ]άρτης ἐ[πινεμήσεως], 
καὶ ἀποδοῦναι αὐτῷ καὶ ἀναλαβεῖν εἰς χιασμὸν τὴν ἐ[νεχυρασίαν] 
ἣν ἔχει ὑπὲρ τούτω[ν]. βούλομαι δὲ καὶ κελεύω ἀπο[νέμεσθαι] 
κατʼ εὐσέβειαν Ἀθανασίῳ τῷ τρεφομένῳ π[αρʼ] ἐμοῦ, τῇ ἐ[πιφανείᾳ] 
καθʼ ἔτος, λόγῳ ληγάτου, ἐκ τῆς ἐλαχίστη[ς μου π]εριουσί[ας, μέχρι τῆς] 
ἐννόμου αὐτοῦ ἡλικίας καὶ μόνης, σίτου ἀρτάβας δέκα  καὶ [κριθῆς] 
τέσσαρας , ἐλαίου ξέστας δώδεκα , οἴνου ἀγγῖα εἴκοσι . μ[ετὰ δὲ τὸ αὐτὸν] 
ἐφικέσθαι τῆς αὐτῆς μεγίστης ἡλικίας, ὡς ἔφ[η]ν, βού[λομαι τοίνυν] 
τὸ προειρημένον ληγᾶτον ἀποκοπῆναι καὶ ἀνατρα[πῆναι καὶ] 
[ἀνασ]τέλλεσθαί μοι ἤτοι τ[οῖς] ἐμοῖς κ[λη]ρονόμοις, ὥσπερ ἐ[πίκτητον],
[εἰ]ς τὸ ἀδιανέμητον. καὶ ἐπὶ τούτοις [κα]ὶ ἐπὶ π[ᾶσ]ι τ[οῖ]ς [διατυπωθεῖσι] 
καὶ ὁρισθεῖσι παρʼ ἐμοῦ, κατεθέμην καὶ διεθέμην τὴ[ν παροῦσαν] 
διαθηκιμαίαν βούλησιν μετὰ πάσης ἀκριβολογί[ας] κατʼ [ἔγγραφον] 
βου[λ]ημάτιον κύριον καὶ βέβαιον, ἐπὶ βασιλείας καὶ ὑπατε[ίας] 
το[ῦ] θειοτάτου ἡμῶν δεσπότου Φλαυΐου Ἰουστίνου τοῦ [αἰωνίου αὐγ] 
αὐτοκράτορος ἔτους πέμπτου, Ἁθὺρ τοῦ μηνὸς παρόντο[ς ἐννεακαι]
δεκάτῃ τῆς παρούσης τετάρτης ἐπινεμήσεως. ἐν Ἀντι [πόλ τῇ λαμπρο].