Privatbrief
Material: papyrus
Place: unbekannt
Categories: Brief (privat)
NN an Agapetos (Bankier)
Bischof
ἤδη μὲν καὶ διὰ συμμάχου τῶν δεσποτικῶν γεγράφηκα πρὸς τὴν ὑμετέραν 
δεσποτείαν κ[αὶ] ἀποστ[ρέ]ψαντος τοῦ συμμάχου καὶ μὴ ἐνέγκαντός μοι γράμματα, 
ὡς οἶδεν ὁ κύριος, πάνυ ὀλιγωρήσαμεν πάντες. εἶτα ἐρωτηθεὶς παρʼ ἐμοῦ ὁ σύμμαχος 
εἰς τὰ ἀντίγραφα εἶπεν ὅτι γράμματα ἐδεξάμην πρὸς τὸν κουράτορα καὶ ηὗρα 
[αὐτὸ]ν εἰς τὴν Περώνην καὶ εὐθέως ἀπέλυσέν με, τὰ δὲ γράμματά σου ἀποδέδωκα 
.......ίῳ στρατιώτῃ τῶν δεσποτικῶν ἵνα π[α]ράσχῃ τῷ κυρίῳ Ἀγαπητῷ 
[εἴτε ][ἐδέξ]ασθαι οὐκ οἶδα, εἴτε οὐκ ἐδέξασθαι οὐκ ο[ἶ]δα, μόνον ὀλιγωρήσαμεν 
[πάντες]. νῦν οὖν Ἰωάννου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σ[υ]μμάχου κατερχομέ μετὰ γραμμά 
[παρὰ τοῦ] ἐπισκόπου, ἀναγκαῖον ἡγησάμην γράψαι καὶ διʼ αὐτοῦ καὶ προσκυνῆσαι 
[τὴν ὑμ]ετέραν δεσποτείαν. διδάσκω δὲ ὑμᾶς ὅτι καὶ μὲν ἐν ἐκείνοις τοῖς γράμμα 
[γε]γρ[άφ]ηκα ὅτι καθὼς ἐκέλευσέν μοι ἡ σὴ δεσποτεία βαλεῖν τὰ δόκια  
[κ]αὶ ἄνωθεν βαλεῖν χεῖλος πηχος ἑνός, ὡς εἰργάσατο ὁ οἰκοδόμος καὶ οἰκοδόμησεν 
[τ]έσσαρας δόμους εἰς τὸ χεῖλος· πρὸ τοῦ καὶ βάλῃ παθνώσεις ἔπεμψεν καὶ 
ἐκώλησεν τὸ κτίσμα ὁ ὁσιώτ[α]τος ἐπίσκοπος, οὐ μὴν καὶ τοὺς τέσσαρες δόμους 
οὓς ἔβαλα εἰς τὸ χεῖλος κατέστρεψεν· αὐτοῦ πρῶτον ἐρχομέ ἡμερούσιον καὶ διὰ τοῦ 
καγκελλίου προσέχων καὶ λέγων τῷ οἰκοδόμῳ σπούδασον εἰς τὸ ἔργον, καὶ ὡς 
δέδωκα τοὺς μισθοὺς ὅλα τὰ κτίσματα κατέστρεψεν. ἔπεμψα δὲ αὐτῷ λέγουσα ὅτι γράφω 
αὐτῷ καὶ ἀντεδήλωσέν μοι [ὅτ]ι εἴ τι θέλεις, γράψον· ἐγὼ γὰρ οὐ προσέχω αὐτῷ καὶ ἔωσα 
κτίσαι· οὐ μέλει μοι τ εἰς τοῦτο. ἀλλὰ καὶ πάντες ὀλιγωρήσαμεν ὅτι τοῦ κτίσματος 
καταστραφέντος μή τί ποτε συνέβη ὑμῖν. παρεκλήθη δὲ ἡ ὑμῶν δεσπο, καθὼς καὶ 
κατὰ πρόσωπον παρεκάλεσα, ἵνα τὸν μικρὸν ἀμανίτην πέμψῃς μοι καὶ τὸ μικρ ἐλάδι καὶ [τὸ] 
μικρ γάρος ὀμφαλάρ ἵνα πέμψητε, ἐπειδὴ ἐνοχλοῦμαι διὰ τοὺς γάμους τῆς δούλης σ[ου]. 
εἰπὲ δὲ Σινουθίῳ τῷ παιδὶ ὅτι τὰ μαχαίρια ἃ ἔκλεψες πέμψον μοι ἰδοὺ εἰς τὴν <gap/> 
τὴν ἀπόκρισίν σου. ἐπεὶ ἐρχομέ ἐλπίζω ὅτι τὸ σκεῶριν αὐτοῦ ὡς κεῖται λαμβάν[ω]. 
παρακλήθητε δὲ διὰ τὸ μικρ καρακάλλιν τὸ ὄσπρον, ἐπειδὴ ἃ ἔχει μικρὰ αὐτοῦ ἐλ<gap/> 
πάντες δὲ εὐχόμεθα καὶ τῆς κατὰ πρόσωπον προσκυνήσεως ...ημεν<gap/> 
καὶ ὁ δοῦλ σου Ἰοῦστος Βίκτωρ δὲ ὁ ὑμέτερ δοῦλος πολλὰ ὑμᾶς [προσκυνοῦσιν]. 
ἐγὼ δὲ ἡ δούλη σου Φοιβασία ἐλπίζω διὰ συντόμου προσκυνῆσαι [ὑμᾶς] 
ἐν Ἀλεξανδρείᾳ  διʼ ἃ ἔπαθον  Κύρα νύμφη πολλὰ ὑμᾶς προσκυνεῖ. προσκυνεῖ δὲ [ὑμᾶς] 
Β[ίκ]τωρ ὁ παῖς καὶ τοὺς  αὐτοῦ Βίκτορα καὶ Σινοῦθιν. ἐγὼ δὲ ὁ ν[εώτ] 
Ἀναστάσιος ὁ ὑμέτερ δοῦλ πάντοτε εὔχομαι ὑπὲρ τῆς ὑγίας ὑμῶν ἵνα καὶ <gap/> 
ἀγάπην ὁ θεὸς δῷ ἡμεῖν πλεί[στ]ην καὶ εἰς τὴν ἐμὴν ταπείνωσιν νεω<gap/> 
υἱὸς τοῦ μακαρ Δαμιανο[ῦ] .πεμ υπ..........ε πάντοτε ....ς.. ἔτι τὸ ει.... 
καὶ παρέχω σοι καὶ εὐχαριστ.....τ.σωστης δόξης ἀβλαβῆ διὰ σοῦ ἀμήν.
δεσπ ἐμῷ τὰ πά λαμπρο    προστά  Ἀγαπητῷ ἀργυροπρά