Brief des Königs der Blemmyer an den König der Nubader (Aide-mémoire?)
Material: papyrus
Place: Primis
Categories: Brief (diplomatisch)
Phonen (König der Blemmyer) an Aburni (König der Nubader)
ein Friedensvertrag wird angeboten
die Geschichte der Kriegsumstände wird diskutiert.
ὁ ἐπιφ[α]νέστατος Φωνην βασιλεὺς Βλεμμύων  
 Αβουρνι βασιλευς Νουβάδες καὶ Νακασε  καὶ Μούσης των υἱων σου. 
πολλ[ὰ πρ]οσαγορεύω ἐν πρώτοις τὴν βασιλείαν μετὰ πάντων τῶν τῆς χώρας, καὶ τῆς σωτηριας τοῦ ὄχλου σου, 
[ἥτις πάν]υ τὸ πρῶτών ἐστι, ἐγ θεῷ εὔχομαι. νῦν γράφω σοι τῇ σῇ ἀρετῇ σου, ἐπιδὴ ἐγραψεν μοι ὅτι· μεγα  ἀνθροπω ὅς ἐστι 
[τῷ γένει] μέγας. ὅπως καὶ γὰρ σοὶ δέ, ἔχω παῖδαν καὶ κἀγώ. ἔχω μὲν παῖδαν Βρεειτεκ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς Ειενει καὶ ἄλλα 
[πολλὰ κρ]άτη. ἀλλὰ μὴ νόμιζε [ὅ]τι οὔκ ἐχι εὐγενέστατος. καὶ γὰρ ταῦτα ὅλα τὰ γενόμεθα οὐδὶς ὁρᾷ εἰ μὴ ὁ θεός. καὶ των μέν 
[παῖδα]ν Βρεειτεκ καὶ τοὺς ἀδ[ελ]φοὺς Ειενει θελω ἐπιζητει των θάνατον Ειενει. καὶ μετὰ ταῦτ[α] ὁ πρεσβευτής σου 
[ἀπάντ]ησά μοι ἐνταῦθα καὶ ἐκαλε[σα]ς Βρεειτεκ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς Ειενει καὶ ἐκώλυσα αὐτούς. οὐ δύν[α]τ[α]ί τίς ποται πολεμῆσαι 
[χωρὶς κ]ελεύσεώς μου. ἀλλὰ τους ἀνθροπους σου οὐ πακουειν σοι, ἀλλὰ τους ἀνθροπους ἀκούις τὰ ῥήματα; καθὼς 
ἐγρ[α]ψεν μοι ὅτι, θέλω ὁμόνοιαν ἔχωντες μεταξὺ ἀλλήλους κοινονοῦμεν τὰ βοΐδιά μου μετὰ βοιδια σου, βωσκων μετα ἀλλήλους 
καὶ τὰ πρόβατα, πάνυ φιλησαι. ἐὰ[ν] θελήσῃς, ἐγὼ καὶ σοὶ παραμίνομεν καλῶς εἰς τὴν οἰκίαν ἡμῶν. καὶ γὰρ πρῶτον Σιλκω ἐνίκασα 
καὶ ἔλαβα Τάλμιν, σήμερον δὲ [ἐ]νίκασης καὶ ἐλαβα Τάλμεως. πρῶτον Σιλκω ἔλαβα καὶ ἐκώλυσα τὰς χώρας ἡμῶν, σήμερον [δὲ] 
ἐνίκασης καὶ ἐλαβα Τάλμεως. πρῶτον Σιλκω εἶπον ὅτι, δώς μοι πρόβατα καὶ βοΐδια καὶ καμήλια εἱκ, εἵνα δοθηναι τας χωρας 
ἡμῶν, καὶ ἔδωκα αὐτους ὅλα καὶ ἐκχλευασης καὶ ἐκωλυσα ἡμιν. καὶ ἐγραψον πρὸς Ειενει διὰ τὴν εἰρήνην καὶ ἔπεμψα τοὺς πρεσβευτ[ὰς] 
μετα ὁρκους καὶ ἐχλευασης καὶ φωνευσα φυλαρχος καὶ ὑποτυραννος καὶ ἔλαβα τοὺς προφητους ἐν τῷ τόπου Φωνταυου. 
ἀλλὰ ἔκξεστιν πόλεμως γενέσθαι, ἀλλὰ οὐκ ἐξὼν χλευασης τοὺς ἀνθρόπους καὶ φωνευσα τοὺς ἀνθρόπους μετα ὁρκους. καὶ γὰρ 
διὰ τὰ γενόμενα Σιλκω ὡν ἐχλευασης Ειενει, διὰ τοῦτο ἐλυπησης καὶ κατῆλθα καὶ πολεμησαι. καὶ γὰρ τὰ ῥήματα Σιλκω 
καὶ Ειενει επαρηλθα. τάχα τὴν τύχην Ειενει καὶ Σιλκω δύνομεν μετα ἀλλήλους; ἀρτε γὰρ ἐγὼ καὶ σοί, ὡς ἀδελφὸς καὶ ὡς μησώτερος, ποιησαι 
καλὸν χρόνον μετα ἀλλήλους. ἀναχωρησα ἀπὸ τῆς χώρας ἡμῶν καὶ πεμψα τοὺς θεοὺς εἰς τω ἱερόν, εἵνα ἐγὼ καὶ σοὶ ποιησαι καλὸν 
χρόνον μετ εσοῦ. καὶ ἐδηλωσεν μοι περὶ ἀσημια καὶ προβατα καὶ καμηλια. ταῦτα εὑρηθημεν  ἀπέστιλά σοι. ἀναχωρησα ἀπὸ τῆς 
χώρας μου καὶ δοθηναι ἡμῖν τὰ ἴδια ἡμῶν καὶ τοὺς θεούς. καὶ ἀπέστιλά σοι τὰ τῆς χιράς μου. ἐὰν θελησαι, δώς μοι τὰς χώρας ἡμῶν 
καὶ τοὺς θεούς,  ἔχω μετ εσοῦ καλὴν εἰρήνην. μάθη ταὶ ὅτι ἐὰν κωλύσῃς ἡμᾶς τὰς χώρας ἡμῶν καὶ τοὺς θεούς, οὐ δυνάμεθα παραμινομεν 
ἐᾶν ἀποθανῆν ὅλα. καὶ γὰρ οὐ πολεμῆσαι διὰ τάς χώρας σου διὰ τὰς χώρας ἡμῶν πολεμῆσαι. γράφω σοι πάλιν ὅτι Παχενιως ἦλθα 
καὶ ἐρήμωσεν Δαναντ. καὶ ἀναχωρησα ἀπὸ τῆς χώρας ὑμῶν. καὶ γὰρ Κωει ἠλθα εἰς τω πέρα Ταβαλες καὶ ἐποίησα τοὺς βωμοὺς 
καὶ Καβαντια ἐνικησες. καὶ οὐ παραμινομεν τὰς χώρας ἡμῶν, ὁλα οἱ βασιλευς, ενικησες. καὶ οὐκ ἐθέλησα κρατῆσαι τὰς χώρας ὑμῶν, 
ἐπιδὴ οὐκ ἔστιν καλα. ὅταν ἀπάντησά μοι ὁ πρεσβευτάς σου, εκατέστησα Σκαρωου υἱος Αεινημ εἰς τ[ά]χος εἵνα δοθηναι αὐτῷ
τας χωρας μου. ὅταν ἠλθα ὁ πρεσβευτάς, ἐπίστευσά σοι καὶ ἀπέστιλα ο ἀδελφος Ειενει. ἠδοὺ ὤμασα ὅτι· ἀπόδως μοι τὰς χώρας ἡμῶν, 
 εἰρηνεύουσιν ἕως τῶν αἰωνιων. καὶ δὲ δέδωκα τοὺς ὅρκους μου τῷ ἀδελφῷ Ειενει, εἵνα παρασχου αὐτοῦ τὰς χώρας μου. κἀγὼ 
Βρεειτεκ φύλαρχος πολλὰ προσαγορεύω των κύριών μου ἀδελφω Αβουρνι βασιλευς Νουβάδες [μετ]ὰ τῶν θεῶν τῆς Τάλμεως
ὅτι, ἐὰν ἀπ[ο]δῷ[ς] τ[ὰς] χώρας ἡμῶν, οὐκέτι πολεμησαι μετα ἀλλήλους ἕως 
τῶν ἐωνιων, εἰ μὴ τὴν εἰρηνη φυλάξω καλῶς.  
κἀγὼ Φωνην βασιλεὺς ἀπέστιλά σοι κάμηλον μίαν . προσαγορευω ἐστιν. γράφω σε ὅτι 
ἐγὼ καὶ Βρεε[ιτ]εκ ...........θε...ε. ἀναχωραησα τὰς χώρας ἡμῶν ....ηλθ..ιστων...ντουτο..
καὶ περὶ Ιασατεκ μὴ ἀφησες αὐτω κυμηθῆναι, ἀλλὰ τους φευγουσιν μὴ ἀκουῃς τὰ ῥήματα αὐτοῦ.