Privatbrief
Material: papyrus
Place: Oxyrhynchites
Categories: Brief (privat)
N.N. an Theon (Vater)
Student
Lehrer
Schule
Alexandria
Unterhalt (Leben)
[ Θ]έωνι τῶι κυρίωι πατρὶ
<gap/>  χαίρειν.
[τῆς μὲν μεγίστ]ης ἀθυμίας ἀπήλλαξας ἡμᾶς δηλώσας ὡς
[ἐστί σοι ἀδιά]φορα τὰ γενόμενα περὶ τοῦ θεάτρου,
[ἤλπιζον δὲ φ]θάσας καταπλεῦσαι τυχεῖν λαμπρῶν
[ἀγαθῶν, καὶ τί ἀ]ντὶ τῆς προθυμίας ἔπρα[ξ]α; νῦν
[γάρ, ἐπιζητῶ]ν φιλόλογον, καὶ Χαιρήμονα τὸν καθη
[γητὴν καὶ Δίδ]υμον τὸν τοῦ Ἀριστοκλέο[υς], παρʼ οἷς
[ἐλπὶς ἦν καὶ ἐμ]έ τι κατορθῶσαι, οὐκέτι ἐν τ[ῆ]ι πόλει
[εὗρον, ἀλλὰ κα]θάρματα, παρʼ οἷς τῆι εὐθείαι ὁδῶι χρη
[σάμενοι οἱ πλείο]νες διεφθόροσι. καὶ πρότερόν σοι ἔγρα
[ψα, καθάπερ καὶ] ἔγραψα τοῖς περὶ Φιλόξενον, ἐπι
[σκέψασθαι τὸ πρᾶ]γμα, καὶ ὑπʼ ἐκείνων τῶι εὐδοκιμοῦν
[τι συνεστάθην, ὃν κ]αὶ παραιτησάμενον Θέωνα εὐθὺς
[ἀπεδοκίμασας, ο]ἷ[ο]ν κ[α]ὐτὸς κατεγνωκὼς αὐτοῦ
[ὡς ἐνδεῆ παντ]ελῶς ἔ[χ]οντος τὴν ἕξιν. μεταδόν
[τος δʼ ἐμοῦ Φι]λοξένωι τὴν σὴν γνώμην, τὰ αὐτὰ μὲν
[ἐφρόνει, διὰ τα]ύτην μόνην τὴν τῶν σοφιστῶν ἀ
πορ[ία]ν συνπαθεῖν τῆι π[ό]λει φάσκων, καταπλε[ύσ]αν
τα δὲ τὸν Δίδιδυμον, ὡς ἔ[ο]ικεν, φίλον ὄντα αὐτῶι καὶ
σχολὴν ἔχοντα, ἔλεγεν ἐπιμελήσεσθαι τῶν ἄλ
λων, μᾶλλον καὶ τοῦς τοῦ Ἀπολλωνίου τοῦ τοῦ Ἡρώ
δου παραβαλε[ῖν] ἔπειθεν αὐτῶι. καὐτοὶ γὰρ με[τ]ὰ τού
του δει[ν]ότερον καθηγητὴν ἕως τοῦ νῦν ἐπιζητ[ο]ῦ
σιν, ἀποθανόντος φιλολόγου ὧι παρέβαλλον. εὐ
ξάμενο[ς] δʼ ἂν ἔγωγε, εἴπερ ἀξίους λόγου καθηγητὰς
εὗρον, μηδὲ ἐξ ἀπόπτου Δίδυμον ἰδεῖν, τοῦτο αὐ
τὸ ἀθυμῶ, ὅτι ἔδοξεν εἰς σύνκρισιν τοῖς ἄλλο[ις]
ἔρχεσθαι οὗτος, ὃς ἐπὶ τῆς χώρας καθηγεῖτο
τοῦτο οὖν εἰδώς - ὅτι, πλὴν τοῦ μάτην μισθοὺς πλείονας
τελεῖν, ἀπὸ καθηγητοῦ οὐδὲν ὄφελος, ἀλλὰ ἀπʼ ἐμαυτοῦ
ἔχω - ταχέως ὅ τι ἐάν σοι δοκῇ γράψον. ἔχω δὲ
τὸν Δίδυμον, ὡς καὶ Φιλόξενος λέγει, ἀεί μοι προ[σ]ευ
καιροῦντα καὶ πᾶν ὅ τι δύναται παρεχόμενον. [ἔτι δὲ]
τῶν ἐπιδεικνυμένων ἀκροώμενος, ὧν ἐστὶν ὁ Πο
σειδώνιος, τάχα θεῶν θελόντων καλῶς πράξομαι.
ἡ δʼ ἐπὶ τούτοις ἀθυμία ἐστὶν ἡ ὀλιγωρεῖν τοῦ σώματος
ἡμᾶς ἀναγκάζουσα, ὡς οὐδʼ ἐπιμελεῖσθαι δέον αὐτῶν
[τ]οὺς μήπω πράσσοντας, καὶ μάλιστα ὅτε οὐ[δ]ὲ οἱ
χαλκὸν εἰσφέροντές εἰσιν. τότε μὲν γὰρ πρὸς ἡμέρας
ὁ χρήσιμος Ἡρακλᾶς - κακὸς κακῶς - ὀβολοὺς ἐπ[ε]ισ
έφερεν, νῦν δὲ ἅμα τῷ δεθῆναι ὑπὸ Ἰσιδώρου, ὥσ[π]ερ
ἦν ἄξιον, ἔφυγεν καὶ ἀνῆλθεν, ὡς δοκῶ, πρὸς σέ. ὃν
εὖ ἴσθι μηδʼ ἂν ὀκνήσοντά σοί ποτε ἐπιβουλεῦσαι.
οὐ γὰρ ᾐσχύνετο πρὸ πάντων μετὰ χαρᾶς τὰ περὶ τοῦ
θεάτρου ἐν τῆι πόλει φημίζων καὶ λαλῶν τὰ ψεύ
δη ἃ οὐδʼ ἂν κατήγορος εἴποι, καὶ ταῦτα μηδὲν ἄξι
ον αὐτοῦ πάσχων, ἀλλὰ λελυμένος καὶ ὡς ἐλεύθε
ρος πάντα ποιῶν. ἀλλʼ ὅμως δύνῃ,εἰ μὴ πέμπεις αὐ
τόν, παραδοῦναί γε τέκτονι. ἀκούω γὰρ ὅτι νεακί
σκος δύο δραχαμὰς τῆς ἡμέρας ποιεῖ. ἢ σύνζευ
ξον αὐτὸν ἄλλωι ἔργωι, ὅθεν πλείονα χαλκὸν λή
ψεται, ἵνα τὸ μισθάριον αὐτοῦ συνλεγόμενον
πέμπηται ἡμεῖν διὰ χρόνου. οἶδας γὰρ ὅτι καὶ ὁ Δι
ογᾶς γράμματα μανθάνει. ἐν ὧι τὸν μεικρὸν πέμ
πεις, πλατύτερον ἐν οἰκίᾳ ἰδιωτικῇ τόπον ὀψόμεθα.
ἵνα γὰρ γειτνιεύσωμεν Διονυσίῳ,ἐν μεικρωῖ  λείαν
τόπωι γεγόναμεν. ἐκομισάμεθα τὸν κόϊκα, πάντα ἀσφα
λ[ῶ]ς ὅσα ἔγραψας ἔχοντα, καὶ τὰ ἄγγη σὺν τῶι ἡμικαδίωι,
ἐν οἷς εὕρομεν, ἀντὶ χοέων ιη, κβ. καὶ ὧν ἔγραψας ἔπεμ
ψα μετʼ ἐπιστολῆς ἑκάστωι ἡμικάδιον. τοῦ ὁλοφάκου
τὰ ἓξ μέ ἔλαβον, καὶ κῷον ὄξους πλῆρες, καὶ ταριχηρὰ
κρέα ρκϛ, καὶ τὰ ἐν τῶι κάδωι, καὶ τὰ ὀπτὰ λ.
ἔρρωσο. Χοιὰκ δ
[ ἀρ]χιερεῖ Νείλου