keiner
Material: papyrus
Place: Ta Memnoneia (Theben)
Categories: Testament des Bischofs Flavius Abraham
γραφομενο ... [τ]ῷ καὶ συνκελλίῳ μ[ου] ................. 
..σεως μάλιστα τῆς τελευτῆς ἅπασιν οὔσης καὶ τῇ συμπτώσει τοῦ ἐμοῦ σώματος καταπονούμενο[ς] 
[μὴ] ἐξαίφνης καὶ παρὰ προσδοκίαν τὸν τῇδε μεταλλάξω βίον ἀδήλου ὄντος τοῦ μέλλοντος. 
ὅθεν εἰς ταύτην ὥρμησα τὴν ἔγγραφον ἀμεταμέλητον ἐσχάτη[ν] διαθηκημι[αίαν] ἀσφάλειαν 
ἔχουσαν τὸ ἐκ τῶν νόμων κῦρος ἁπανταχοῦ προφερομένην κ[αὶ] δημοσιευομένην, διʼ ἧς 
ὁμολογῶ ἑκὼν καὶ πεπεισμένος δίχα παντὸς δόλου καὶ φόβου καὶ βίας καὶ ἀπάτης καὶ 
ἀνάγκης τινὸς καὶ πάσης νομίμου παραγραφῆς καὶ συναρπαγῆς καὶ μηχανῆς παντοίας 
ἄνευ οἱασδήποτε διχονοίας τε καὶ κακονοίας ἀλλʼ ἐξ οἰκεία[ς] προθέσεως καὶ σκόπῳ 
αὐθαιρέτῳ καὶ ἑκουσίας ἐμῆς βουλήσεως ὀρθῇ διανοίᾳ βεβαίᾳ [π]ίστει παντὶ πληρεστάτῳ 
δεσποτείᾳ καὶ αὐτοτελῇ ἐξουσίᾳ παρεθέμην σοι πεπεισμένος πάσῃ προαιρέσει ζῶν νοῶν 
φρονῶν ἐρρωμένην ἔχων τὴν διάνοιαν καὶ ἐπʼ ἀκριβείας πολλῆς φέρων τὸν λογισμόν 
μου καὶ ἐπὶ γῆς βαδίζων καὶ ἐπʼ ἀγορᾶς προϊῶν ὅπερ τὸ ἔσχατον [θε]λημάτιον ἑπαγόρευσα μὲν 
τῇ τῶν Αἰγυπτίων φωνῇ Ἑλληνικοῖς δὲ καὶ ῥήμασιν ἐπέταξα γραφῆναι 
ὑπὸ τῶν καλῶς καὶ εὐσεβῶς κειμένων νόμων διηγορευμένα. εἴη τοίνυν ἐμὲ ζῆν καὶ ὑγιαίνειν 
καὶ πάντων τῶν ἐμῶν μετρίων ἀπολαύειν. ἐπὰν δὲ ὅπερ ἀπεύχομαι ἀνθρώπινόν τι 
πάθω καὶ τὸν βίον τοῦτον καταλύσω βούλομαι καὶ κελεύω μετὰ τὴν ἐμὴν ἀποκοίμησιν 
σὲ τὸν προμνημονευθέντα  Βίκτορα τὸν εὐλαβέστατον πρεσβύτερον καὶ μαθητήν μου 
ὑπεισϊέναι εἰς τὴν καταλειφθησομένην ὑπʼ ἐμοῦ παντοίαν μετρίαν ὑπόστασιν καὶ κληρονομεῖν 
με κινητήν τε καὶ ἀκίνητον καὶ αὐτοκίνητον ἐν παντὶ εἴδει καὶ γένει καὶ ποιότητι καὶ ποσότητι 
ἔν τε χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ ἐσθήσεσι καὶ χαλκώμασι καὶ ἱματίοις καὶ γραμματείοις καὶ οἰκοπέδοις 
καὶ ψιλοῖς τόποις καὶ αὐλαῖς καὶ πᾶσιν ἁπαξαπλῶς ἀπὸ τιμίο εἴδους ἕως ἐλαχίστου καὶ πλέθρο γῆς 
καὶ ἀσσαρίου ἑνὸς  καὶ ὀβόλου καὶ τοῦ τυχόντος ὀστρακίνο καὶ ξυλίνο καὶ λιθίνο σκεύους πρὸς τὴν 
αὐτὴν καταλειφθησομένην ὑπʼ ἐμοῦ παντοίαν μετριακὴν ὕπαρξιν κἂν ἀπὸ κληρονομίας 
τῶν ἀποιχομένων μου κἂν ἀπὸ ἰδίων μο καὶ ἱδρωτῶν καὶ ἀπὸ ἀγορασίας καὶ χαρίσματος 
καὶ ἑτερασδηποτοῦν ἐπινοίας ἐγγράφως ἢ ἀγράφως, οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπʼ ἐμὲ ἅγιον τόπιον 
τοῦ ἁγίου ἀθλοφόρου μάρτυρος ἀββᾶ Φοιβάμμωνος τοῦ διακειμένου κατὰ τοῦ προρηθέντος 
θείου ὄρους Μεμνονίων ὡσαύτως τὴν ἀδιάλειπτον δεσποτείαν παρεθέμην σοι μετὰ τῆς αὐτοῦ 
σεπτῆς ὕλης ἀπὸ εὐτελοῦς εἴδους ἕως πολυτελοῦς καὶ ἀνθρακέως, ἐφʼ ᾧ σε τὸν προμνημονευθέντ[α] 
 Βίκτορα τὸν θεοφιλέστατον πρεσβύτερον καὶ μονάζοντα τὸν ἐμὸν μαθητὴν μετὰ τὴν ἐμὴν ἀπο
κοίμησιν εὐθὺ καὶ παραχρῆμα ὑπεισϊέναι εἰς τὴν ὑπʼ ἐμοῦ καταλειφθησομένην μετριακὴν 
ὕπαρξιν ἐπικρατεῖν καὶ κυριεύειν καὶ δεσπόζειν πάντων τῶν καταλειφθησομένων ὑπʼ ἐμοῦ 
παντοίων πραγμάτων ἀπὸ μικροῦ εἴδους ἕως ἐλαχίστου καὶ πλέθρου γῆς καὶ ἀσσαρίο ἑνὸς  καὶ ὀβολο 
καὶ τοῦ τυχόντος ὀστρακίνο καὶ ξυλίνο καὶ λιθίνου σκεύους ἔτι μὴν καὶ τοῦ εὐαγοῦς εὐκτηρίο 
μετὰ καὶ τῆς αὐτο σεπτῆς ὕλης ἀπὸ εὐτελοῦς εἴδους ἕως πολυτελοῦς καθὰ καὶ ὁ προλαβὼν 
 κτᾶσθαι διοικεῖν οἰκονομεῖν φιλοκαλεῖν οἰκεῖν οἰκοδομεῖν νέμεσθαι 
ἐκμισθοῦν πωλεῖν παραχωρεῖν ἀντικαταλλάττειν δωρεῖσθαι χαρίσασθαι ἀποχαρίσασθαι καὶ πάντα 
περὶ αὐτῶν πράττειν κυρίως καὶ ἀνεπικωλύτως καὶ ἐξ αὐτῶν ἐξωδιάζειν εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ 
εἰρημένο εὐαγοῦς τόπου καὶ χορηγείαν τῶν  πενητῶν διὰ τὸ οὕτω μοι δεδόχθαι 
καὶ εὐδοκηκέναι καὶ ἐληλυθέναι εὐχαριστῶν εἰς τὴν παροῦσαν πληρεστάτην διαθηκημιαίαν 
ἀσφάλειαν μηδενὸς οὖν τῶν ἐκ τοῦ γένους μο ἀγχιστευόντων ἢ ἄλλου τινὸς ἐκ προσώπο μο οὐ κατὰ 
πατέρα οὐ κατὰ μητέρα οὐκ ἀδελφῶν οὐκ ἀδελφιδιῶν οὐ συγγενῶν οὐκ ἀνεψιῶν οὐκ ἄλλου οἱοδήποτε 
ἀνθρωπίνο προσώπο μὴ δυνομένων πώποτε καιρῷ ἢ χρόνῳ ἐπελεύσασθαί σοι ἢ τοῖς σοῖς κληρονόμοις 
ἢ διαδόχοις ἢ διακατόχοις ἢ ἄλλῳ τινί σοι διαφέροντι μηδὲ ἐγκαλεῖν ἢ ἐγκαλέσειν ἐν δικαστηρίῳ 
ἢ ἐκτὸς δικαστηρίο ἢ ἐν ἐπιχωρίῳ ἢ ὑπερορίῳ νόμῳ μικρῷ ἢ μεγάλῳ μηδὲ ἐπὶ φίλων μέμψασθαι 
μηδὲ προσέλευσιν κατά σου ἢ τῶν μετά σε ποιήσασθαι δήποτε ἄρχοντι ἢ δικαστῇ μηδὲ διὰ ἐκβοήσεως 
ἐν ἁγιωτάτῃ ἐκκλησίᾳ ἢ ἐν πραιτωρίοις ἢ τρόπῳ τινὶ χρήσασθαι μηδὲ αἰτῆσαι θεῖον καὶ πραγματικὸν 
τύπον πρὸς τήνδε τὴν διαθήκην ἢ μέρος αὐτῆς τὸ σύνολον μηδὲ μὴν παραβῆναι αὐτὴν 
κατὰ τὸ παντελὲς διὰ τὸ ἐπὶ πᾶσιν δέδοκται καὶ συνήρηκεν τῷ ἐμῷ ἀγαθῷ σκοπῷ  καὶ λαβεῖν 
καὶ διδόναι ὑπὲρ ἐμο εἴπερ εὑρεθείην ἔχων ἢ χρεωστῶν ἢ χρεωστούμενων μοι καὶ τὴν πᾶσαν 
λημψαπόδοσιν ὑπὲρ ἐμο ποιήσασθαι. εἰ δέ τις πειρώμενος πώποτε καιρῷ ἐναντιωθῆναι 
ταύτης τῆς ἀπεριγράπτο διαθήκης ἐφʼ ᾧ αὐτὸν τὸν τοιοῦτό τι διαπραττόμενον πώποτε καιρῷ 
πρωτοτύπως ἔνοχον ἔσεσθαι τῷ θείῳ καὶ φρικοδεστέρῳ ὅρκῳ καὶ τῷ τῆς ἐπιορκείας ἐπηρτημένῳ 
κινδύνῳ τε καὶ ἐγκλήματι καὶ ὑποκεῖσθαι τῇ ὁρισμένῃ ἐπιτιμίᾳ κατὰ τῶν παραβαίνειν τολμώντων 
θείους καὶ βασιλικοὺς ὅρκους καὶ ἐπιγινώσκειν λόγῳ προστίμου καὶ παραβάσεως χρυσοῦ ὀγκίας 
ἓξ γί χρ  ϛ ἔργῳ δυνάμει ἀπαιτουμένας ἐκ τῆς τοῦ ἐπιφυομένο καὶ ἐνάγοντος ὑποστάσεως, εἴθʼ 
οὕτως ἐπάναγκες ἐμμεῖναι πᾶσι τοῖς ἐγγεγραμμένοις ταύτῃ τῇ ἀτρώτῳ διαθήκῃ. βούλομαι καὶ 
κελεύω μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τοῦ βίο τὴν περιστολὴν τοῦ ἐμοῦ σώματος καὶ τὰς ἁγίας μο προσφορὰς 
καὶ ἀγάπας καὶ τὰς τοῦ θανάτο ἐπισήμους ἡμέρας ἐκτελεσθῆναι προνοίᾳ σου κατὰ τὸν ἐπιχώριον 
νόμον καὶ κατὰ τὴν ἐμὴν ὄψιν καὶ ὑπόλημψιν. προσομολογῶ δὲ ὡς εἰ ἐμφανείη ἕτερος χάρτης προ
γενέστερος ἢ μεταγενέστερος ἐναντιωθῆναι ταύτης τῆς διαθήκης, ἐφʼ ᾧ τὸν αὐτὸν χάρτην ἕωλον 
εἶναι καὶ ἀνίσχυρον ἁπανταχοῦ προτεινόμενον ταύτης δὲ τῆς διαθήκης ἐχούσης τὸ ἐκ τῶν νόμων 
κῦρος, πρὸ[ς] δὲ σύστασιν καὶ ἀσφάλειαν πάντων τῶν παρʼ ἐμο διομολογηθέντων ἐπωμοσάμην 
πρὸς τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίο τριάδος καὶ τοῦ περιβεβλημμένο μοι σχήματος ἐν μηδενὶ παραβῆναι 
μηδὲ παρασαλεῦσαι σύμπαντα τὰ προγεγραμμένα, ἀλλʼ ἀσάλευτα εἶναι καὶ ἀρραγῆ ἐπὶ τὸ διηνεκὲς διὰ τῆς 
παρούσης διαθήκης ἧς δόλος φθόνος πονηρὸς 
ἀπείτω ἀπέστω, ἥντινα πεποίημαί σοι εἰς 
ἀσφάλειαν κυρίαν οὖσαν καὶ βεβαίαν ἁπανταχοῦ προφερομένην καὶ ἀναγινωσκομένην ἐπὶ πάσης 
ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως ἔννομων ἰσχυρας ἐφʼ ὑπογραφῆς τοῦ ὑπὲρ ἐμοῦ ὑπογράφοντος καὶ τῶν 
ἑξῆς μαρτυρούντων ἀξιοπίστων μαρτύρων κατʼ ἐπιτροπὴν ἐμὴν καὶ ἀξίωσιν καὶ ἐπερωτηθεὶς εἰς 
ἅπαντα ἑρμηνευθέντα μοι διὰ τῆς Αἰγυπτιακῆς διαλαλείας παρὰ τοῦ ἑξῆς συμβολαιογράφο ἀρεσθέντα 
μοι καθὼς τῷ ἐμῷ στόματι ἀφηγήσασθαι. ταῦθʼ οὕτως καλῶς ἔχειν δώσειν ποιεῖν φυλάττειν στέργειν ἐμμένειν 
ὡμολόγησα καὶ ἀπέλυσα.  δηλονότι ἐπειδὴ ἐδήλωσα ὅτι χρυσίον καὶ ἄργυρον  κατὰ τῆς 
τῶν Χρειστιανῶν πίστεως οὐδὲ χρυσίον οὐδὲ ἄργυρον οὐκ ἔχω οὐδὲ οὐκ ἔκτησα ἀφʼ οὗ ἐγενάμην 
οὐκ ἔχω οὐδὲ ἔσωθεν οὐδὲ ἔξωθεν ἕως ἑνὸς  τριμησίο καὶ ἐπὶ τούτῳ ὡμολόγησα  οὐδὲ οὐκ εἴασα 
ἐν καιρῷ τῆς τελευτῆς μο κἂν ἔκτησα ἔδωκα αὐτὰ εἰς λόγον τῶν πενήτων πλὴν ὡς εἴρηται· 
χρυσίον οὐδὲ ἄργυρον οὐκ ἔχω καὶ ἀπόλογον ἔχω δοῦναι τῷ δεσπότῃ Θεῷ περὶ τούτου  
  Ἀβραάμιος ἐλέει θῦ ἐπίσκοπος καὶ ἀναχωρητὴς τοῦ θείου ὅρους Μεμνιονίων υἱὸς τοῦ τῆς 
μακαρίας μνήμνης Σαβίνου ἐκ μητρὸς Ῥεβέκκας ὁ προγεγραμμένος ἐθέμην τὸ π[αρὸν] 
διαθηκημιαῖον γράμμα ἐφʼ οἷς πᾶσι περιέχει κεφαλαίοις τε καὶ ὁμολογήμασι σὺν 
θείῳ ὅρκῳ καὶ το προκειμένῳ προστίμῳ καὶ στοιχεῖ μοι πάντα τὰ ἐγγεγραμμέν[α] 
ὡς πρόκειται καὶ ἀπέλυσα  Ἰωσὴφ Ἰωάννου ἐλάχ πρεσβύτερ ἁγίας ἐκκλησίας Ἑρμωνθ 
κελευσθείσης μοι ἔγραψα ὑπὲρ αὐτοῦ γράμματα μὴ ἐπισταμένου   Διόσκορος Ἰακώβο ἀρχηπρε 
ἁγίας ἐκκλησίας Ἑρμωνθ μαρτυρῶ τῇ παρούσῃ διαθήκῃ ἀκούσας παρὰ τοῦ ὁσιωτάτου 
ἄπα Ἀβρααμίου ἐπισκ Ἑρμωνθ τοῦ καὶ ταύτην θεμένου   Φλ Παντώνυμος Ἀπαδίου μαρτυρῶ 
τῇ παρούσῃ διαθήκῃ παρὰ τοῦ θεμένου.   Φλ Ἀβραὰμ Θεοδωσίου πολιτευόμενος Ἑρμωνθέως 
μαρτῶ τῇ πράσει αἰτηθεὶς παρὰ τοῦ θεμένου   Παῦλος Ἀβρααμίου ἐλάχ διάκ μαρτυρῶ 
[τ]ῇ παρούσῃ διαθήκῃ ἀκούσας παρὰ τοῦ θεμένου   Φλ Θεοόφιλος σὺν θῷ ἔκδικος Ἑρμωνθ 
μαρτυρῶ τῇ διαθήκῃ αἰτηθεὶς παρὰ τοῦ θεμένου     
 διʼ ἐμοῦ Πέτρ[ου ]......... ἐγένετο