Letter of Claudius
Material: papyrus
Place: Alexandria
Categories: Brief
Kaiser
Kaiserkult
Bürgerrecht
Juden
Λούκιος Αἰμίλλιος Ῥῆκτος λέγει· 
ἐπειδὴ τῇ ἀναγνώσει τῆς ἱεροτάτης 
καὶ εὐεργετικωτάτης ἰς τὴν πόλειν 
ἐπιστολῆς πᾶσα ἡ πόλεις παρατυχεῖν 
οὐκ ἠδυνηθην διὰ τὸ πλῆθος αὐτῆς, 
ἀνανκαῖον ἡγησάμην ἐκθεῖναι 
τὴν ἐπιστολὴν ἵνα κατʼ ἄνδρα ἕκαστον 
ἀναγεινοσκων αὐτὴν τήν τε μεγαλιότητα 
τοῦ θεοῦ ἡμῶν Καίσαρος θαυμάσητε
καὶ τῇ πρὸς τὴν πόλειν  εὐνοίᾳ 
χάριν ἔχητε.  β Τιβερίου Κλαυδίου 
Καίσαρος Σεβαστοῦ Γερμανικοῦ Αὐτοκράτορος, 
μηνὸς Νέου Σεβαστο ιδ.
Τιβέριος Κλαύδιος Καῖσαρ Σεβαστὸς Γερμανικὸς Αὐτοκράτωρ ἀρχιιερεὺς 
μέγειστος δημαρχικῆς ἐξουσίας ὕπατος ἀποδεδιγμένος Ἀλεξανδρέων 
τῇ πόλει χαίρειν. Τιβέριος Κλαύδιος Βάρβιλλος, Ἀπολλώνις Ἀρτεμιδώρου, 
Χαιρήμων Λεονίδου, Μᾶρκος Ἰούλιος Ἀσκληπιάδης, Γάιος Ἰούλιος Διονύσιο, 
Τιβέριος Κλαύδιος Φανίας, Πασίων Ποτάμωνος, Διονύσιος Σαββίωνος 
Τιβέριος Κλαύδις Ἀπολλώνις Ἀρίστονος, Γάιος Ἰούλιος Ἀπολλώνιος, Ἑρμαίσκος 
Ἀπολλωνίου, ὑ πρέσβεις ὑμῶν, ἀναδόντες μοι τὸ ψήφισμα πολλὰ περὶ 
τῆς πόλεως διεξῆλθον, ὑπαγόμενοί μοι δῆλον πρὸς τὴν εἰς ἡμᾶς 
εὔνοιαν ἣν ἐκ πολλῶν χρόνων, εὖ εἴστε, παρʼ ἐμοὶ τεταμιευμένην ε. 
εἴχεται, φύσει μὲν εὐσεβεῖς περὶ τοὺς Σεβαστοὺς ὑπάρχοντες, ὡς 
ἐκ πολλῶν μοι γέγονε γνόριμον, ἐξερέτως δὲ περὶ τὸν ἐμὸν 
οἶκον καὶ σπουδάσαντες καὶ σπουδασθέντος, ὧν εἵνα τὸ τελευ
ταῖον εἴπωι παρεὶς τὰ ἄλλα μέγειστός ἐστιν μάρτυς οὗμὸς ἀδελφὸς 
Γερμανικὸς Καῖσαρ γνησιωτέραις ὑμᾶς φωναῖς προσαγορεύσας·
διόπερ ἡδέως προσεδεξάμην τὰς δοθείσας ὑφʼ ἡμῶν μοι τιμὰς 
καίπερ οὐκ ὢν πρὸς τὰ τοιαῦτα ρ ῥαίδιος. καὶ προ͂τα μὲν Σεβαστὴν 
ὑμεῖν ἄγειν ἐπιτρέπωι τὴν ἐμὴν γενεθλείαν ὃν τρόπον αὐτοὶ προ
είρησθαι, τὰς τὲ ἑκατασσταχοῦ τῶν ἀνδριάντων ἀναστάσεις 
ἐμοῦ τε καὶ τοῦ γένους μου ποιήσασθε συνχωρῶι· ἐγὼ ὁρῶι γὰρ 
 πάντῃ μνημεῖα τῆς ἡμετέρας εὐσεβείας εἰς τὸν ἐμὸν οἶκον 
ὑδροσασθαι σπουδασαται. τῶν δὲ δυοῖν  χρυ[σῶ]ν ἀνδριάντων 
ὁ μὲν Κλαυδιανῆς Εἰρήνης Σεβαστῆς γενό[με]νος ὥσπερ ὑπέθετο 
καὶ προσελειπάρη[σ]εν ὁ  ἐμοὶ τιμ[ι]ώτατος Βάρβιλλος ἀρνουμένου 
μου διὰ τὸ φορτικότε[ρο]ς δ[οκ]εῖ[ν], ἐπεὶ Ῥώμης ἀνατεθήσεται,
ὁ δὲ ἕτερος ὃν τρόπον ὑμεῖς ἀξιοῦτε πομπεύσει ταῖς ἐπονύμαις 
ἡμέραις παρʼ ὑμῖν· συνπομπευέτωι δὲ  αὐτῶι καὶ δίφρος 
ᾧ βούλεσθαι κόσμωι ἠσκημένος. εὐῆθες δʼ ἴσσως τοσαύτας 
προσ[ι]έμενον τειμὰς ἀρνήσασθαι φυλὴν Κλαυδιανὰν καταδῖξαι 
ἄλση  τε κατὰ νομὸν παρεῖναι τῆς Αἰγύπου· διόπερ καὶ ταῦτά  
θʼ ὑμεῖν ἐπιτρέπωι, εἰ δὲ βούλεσθαι καὶ Οὐειτρασίου Πολείωνος 
τοῦ ἐμοῦ ἐπιτρόπου τοὺς ἐφίππους ἀνδριάντας ἀναστήσατε. τῶν δὲ 
τετραπώλων ἀναστάσε[ι]ς βολὰς τῆς χώρας ἀφιδρῦσέ μοι βούλεσθαι 
συνχωρῶι τὸ μὲν περὶ τὴν Ταπόσιριν καλουμένην τῆς Λιβύης 
τὸ δὲ περὶ Φάρον τῆς Ἀλεξανδρείας τρίτον δὲ περὶ Πηλούσιον 
τῆς Αἰγύπου στῆσαι, ἀρχιιερέα δʼ ἐμὸν καὶ ναῶν κατασκευὰς 
παρετοῦμε, οὔτε φορτικὸς τοῖς κατʼ ἐμαυτὸν ἀνθρόποις 
βουλόμενος εἶναι τὰ ἱερὰ δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα μόνοις τοῖς θεοῖς 
ἐξέρετα ὑπὸ τοῦ παντὸς αἰῶνος ἀποδεδόσθαι κρίν[ω]ν. 
περὶ δὲ τῶν αἰτηθέντων ἃ παρʼ ἐμοῦ λαβεῖν ἐσπουδάκα
τε οὕτως γεινώσκωι· ἅπασι τοῖς ἐφηβευκώσει ἄχρει τῆς 
ἐμῆς ἡγεμονείας βαίβαιον διαφυλάσσωι τὴν Ἀλεξανδρέων 
πολειτείαν ἐπὶ τοῖς τῆς πόλεως τειμείοις καὶ φιλανθρόποις 
πᾶσει πλὴν εἰ μή τινες ὑπῆλθον ὑμᾶς ὡς ἐγ δούλων 
γ[ε]γονότες ἐφηβεῦσαι, καὶ τὰ ἄλλα δὲ οὐχ ἧσσον εἶναι βούλομε 
βέβαια πάνθʼ ὅσα ὑμεῖν ἐχαρίσθη ὑπό τε τῶν πρὸ ἐμοῦ ἡγεμόνων 
καὶ τῶν βασιλέων καὶ τῶν ἐπάρχων, ὡς καὶ [ὁ] θεὸς Σεβαστὸς ἐβεβαίωσε.
τοὺς δὲ νεοκόρους τοῦ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ναοῦ ὅς ἐστιν τοῦ θεοῦ 
Σεβαστοῦ κληροτοὺς εἶναι βούλομε καθὰ καὶ ὑ ἐν Κανόπωι 
τοῦ αὐτοῦ θεοῦ Σεβαστοῦ κληροῦνται. ὑπὲρ δὲ τοῦ τὰς πολει
τεικάς ἀρχὰς τριετῖς εἶναι καὶ πάν ἐμοὶ  καλῶς βεβουλεῦσθαι 
δοκεῖται, ὑ γὰρ χοντες φώβωι τοῦ δώσειν εὐθύνας ὧν κακῶς 
ἦρξαν μετριώτεροι ἡμεῖν προσενεκθήσονται τὸν ἐν ταῖς 
ἀρχαῖς χρόνον. περὶ δὲ τῆς βουλῆς ὅ τι μέν ποτε σύνηθες 
ὑμεῖν ἐπὶ τῶν ἀρχαίων βασιλέων οὐκ ἔχωι λέγειν, ὅτι δὲ ἐπὶ τῶν 
πρὸ ἐμοῦ Σεβαστῶν οὐκ εἴχεται σαφῶς οἴδατε. καινοῦ δὴ 
πράγματος νῦν προ͂των καταβαλλομένου ὅπερ ἄδηλον εἰ συνοί
σει τῇ πόλει καὶ τοῖς ἐμοῖς πράγμασει ἔγραψα Αἰμιλλίωι Ῥήκτωι 
διασκέψασθαι καὶ δηλῶσέ μοι εἴ ται καὶ συνείστασθαι τὴν ἀρχὴν δεῖ, 
τόν τε τρόπον, εἴπερ ἄρα συνάγειν δέυ, καθʼ ὃν γενήσεται τοῦτο. 
τῆς δὲ πρὸς Ἰουδαίους ταραχῆς καὶ στάσεως μᾶλλον δʼ εἰ χρὴ τὸ ἀληθὲς 
εἰπεῖν τοῦ πολέμου πότεροι μὲν αἴτιοι κατέστησαν καίπερ 
ἐξ ἀντικαταστάσεως πολλὰ τῶν ἡμετέρων πρέσβεων 
φιλοτειμηθέντων καὶ μάλιστα Διονυσίου τοῦ Θέων[ο]ς ὅμως 
οὐκ ἐβουλήθην ἀκριβῶς ἐξελένξαι, ταμιευόμενος ἐμαυτῶι 
κατὰ τῶν πάλειν ἀρξαμένων ὀργὴν ἀμεταμέλητον· 
ἁπλῶς δὲ προσαγορεύωι ὅτι ἂν μὴ καταπαύσηται τὴν ὀλέ
θριον ὀργὴν ταύτην κατʼ ἀλλήλων αὐθάδιον ἐγβιασθήσομαι 
δῖξαι ὗόν ἐστιν ἡγεμὼν φιλάνθροπος εἰς ὀργὴν δικαίαν μεταβεβλη
μένος. διόπερ ἔτι καὶ νῦν διαμαρτύρομε εἵνα Ἀλεξανδρεῖς μὲν 
πραέως καὶ φιλανθρόπως προσφέροντε Ἰουδαίος τοῖς 
τὴν αὐτὴν πόλειν ἐκ πολλῶν χρόνων οἰκοῦσει
καὶ μηδὲν τῶν πρὸς θρησκείαν αὐτοῖς νενομισμένων 
τοῦ θεοῦ λοιμένωνται ἀλλὰ ἐῶσιν αὐτοὺς τοῖς ἔθεσιν 
χρῆσθαι ὗς καὶ ἐπὶ τοῦ θεοῦ Σεβαστοῦ, ἅπερ καὶ ἐγὼι 
διακούσας ἀμφοτέρων ἐβεβαίωσα· καὶ Ἰουδέοις δὲ 
ἄντικρυς κελεύωι μηδὲν πλήωι ὧν πρότερον 
ἔσχον περιεργάζεσθαι μηδὲ ὥσπερ ἐν δυσεὶ  πόλεσειν κα
τοικοῦντας δύο  πρεσβείας ἐκπέμπειν τοῦ λοιποῦ, 
ὣ μὴ πρότερόν ποτε ἐπράκθη, μηδὲ ἐπισπαίρειν 
γυμνασιαρχικοῖς ἢ κοσμητικοῖς ἀγῶσει, 
καρπουμένους μὲν τὰ οἰκῖα ἀπολάοντας δὲ 
ἐν ἀλλοτρίᾳ πόλει περιουσίας ἁπάντων ἀγαθῶν, 
μηδὲ ἐπάγεσθαι ἢ προσείεσθαι ἀπὸ Συρίας ἢ Αἰγύπου 
καταπλέοντας Ἰουδαίους ἐξ οὗ μείζονας ὑπονοίας 
ἀνανκασθήσομε λαμβάνειν· εἰ δὲ μή, πάντα 
τρόπον αὐτοὺς ἐπεξελεύσομαι καθάπερ κοινήν 
τεινα τῆς οἰκουμένης νόσον ἐξεγείροντας. ἐὰν 
τούτων ἀποστάντες ἀμφότεροι μετὰ πραότητος 
καὶ φιλανθροπείας τῆς πρὸς ἀλλήλους ζῆν ἐθελήσητε 
καὶ ἐγὼι πρόνοιαν τῆς πόλεως ποήσομαι τὴν ἀνατατωι 
καθάπερ ἐκ προγόνων οἰκίας ὑμῖν ὑπαρχούσης. 
Βαρβίλλωι τῶι ἐμῶι ἑτέρωι μαρτυρῶι ἀεὶ πρόνοια[ν] 
ἡμῶν παρʼ ἐμοὶ ποιουμένωι, ὃς καὶ νῦν πάσηι φιλο
τειμείᾳ περὶ των ἀγο͂να τὸν ὑπὲρ ὑμῶν κέχρ[ητε], 
καὶ Τιβερίωι Κλαυδίωι Ἀρχιβίωι τῶι ἐμῶι ἑτέ[ρωι]. 
ἔρρωσθαι.