Material: papyrus
κυρίῳ μου ἀδε[λφῷ Παμοῦρι] 
Πεκῦσ[ι]ς ὁ ἀ[δελ]φ[ός σου]. 
πρὸ παντὸς πο[λ]λά σε πρ[οσα]
γορεύω ε[ὐ]χόμενος ὁλοκ[λη]
ρεῖν. πρ[οσ]αγορεύει σε ἡ σύμ
βιός σου καὶ ὁ υἱός σου Ὧρος 
καὶ ἡ μικρὰ αὐτοῦ ἀδελφή. ἀσπά
ζεταί σε ὁ ἀδελφός σου Ὧρος 
καὶ Θε[όγ]νωστος καὶ Ψάις καὶ πάν
τες οἱ ἡμέτεροι καὶ ἐρρωμένοι 
ἐσμὲν πάντες θεοῦ χάριτι.  
ἴσως μὲν ἠκούσθης περὶ 
τοῦ υἱοῦ ἡμῶν Ὥρου ὅτι 
λι
τουργει ἄρτι καὶ πάντως διὰ τοῦ
το οὐκ ἠθέλησας πρὸς ἡμᾶς 
ἐλθεῖν πρ[ο]ορώμενος τὴν 
τῆς λιτουργείας [πίμ]πλησιν ἐλ
θὲ σύ, καὶ χρείαν σου οὐκ ἔχει εἰς τοῦ
το.  θαυμάζω δὲ πῶς οὐκ ἐ
πέστειλάς μοι καὶ κὰν ποκάρι[ο]ν 
ἓν  εἰδὼς ἡμᾶς μὴ ἄλλο ἔ
χοντας ἐν χερσί. οὔτε ἐμ[οὶ] 
ἔπεμψας οὔτε τῷ υἱῷ σου. 
οὐ μόνος γὰρ αὐτὸς σχολάζει 
εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς λειτουρ
γίας, ἀλλά ἐγὼ αὐτὸς σχολὴν 
πρὸς μίαν  ὥρ[α]ν οὐκ ἔχω ἀ
πὸ τῶν τοιούτων·  ἐκπλήττομαι 
δέ σου τὸ ἀμέριμνον περὶ 
ἡ
ημων. εἰ γὰρ ἠγόρασας τὴν 
μικρὰν [πορ]φύραν καὶ μό
νον διὰ σάκκον, οὐκ ἔπεμ
ψας. θαυμαστόν·  ἐδύνου γὰρ 
σαβάνιον ἀγοράσαι καὶ βαλεῖν 
αὐτὴν εἰς [α]ὐτὸ καὶ ἀποστεῖλαί 
μοι. ἀξιω[θ]εὶς δὲ καλόχρω
μον ἀγόρασόν μοι τὸ μικρὸν 
ἐρίδιον. πρόσειπέ μοι τὸν ἀ
δελφὸν Φιλάμμωνα, εἰ παρὰ 
σοί ἐστι.  ὃ ποιεῖς ποίησον. ἐρ
ρῶσθαί σε εὔχομαι πολλοῖς 
χ[ρ]όνοις εὐτυχοῦντα.
καὶ καταλαμβάνω ὑμᾶς ταχέως ἐπὶ το[ῦτο, ὡς] γὰρ βαρυκέφαλος ἐφάνης.
ἐλυπήθημεν δὲ πάνυ <gap/> μὴ 
δεξάμενοι διὰ τῶν πρὸς ἡμᾶς νυνὶ ἐληλυ
θότων, Νεστόριον δὲ λέγω καὶ Βησᾶν Σύρου. 
ὅλην γὰρ τὴν ἡμέραν ἐν ᾗ εἰσεληλύθα
σιν ἔτι ἠξέφαινεν <gap/> θέσεως 
<gap/> 
ἔρρωσαι 
κυρίῳ μου ἀδελφῶι 
Παμοῦρι  
Πεκῦσις