Material: papyrus
τῷ δεσπότῃ μου 
 Παυσανίᾳ 
Γενᾶ χαίρειν. προ[ηγο]υ
μέν[ως] πολ[λὰ τὴν] εὐ[γέ]
[νειάν σ]ου προσαγορεύω 
[μετὰ τῆς κυρ]ίας μου Ταμοῦ 
[καὶ τ]ῶν υἱῶν εὐχόμενος ὁλο
κληρεῖν διὰ παντός· ὡς ἐκέ
λευσεν ἡ σὴ εὐγένεια, ἤθελον 
ἐξαυτῆς ἐλθεῖν πρὸς τὴν σὴν 
[χ]ρη[σ]τότητα, ἀλλʼ ἐπειδὴ ἐν τῷ 
......... Πμ Βερι βορινοῦ 
.... ἡμερῶν μετὰ πλησου 
[το]ῦ καρποῦ, διὰ τοῦτο τέως ὑπερ
[ε]θέμην, ἵνα μὴ ἔλθω 
[μηδʼ ἀ]φανίσθῃ τὸ πρᾶγμα. 
[ὡ]ς ἴστε, καιρ[ό]ς ἐστιν τῆς 
κατασπορᾶς. εἰ ἔδοξεν οὖν 
τῇ εὐγενείᾳ, πέμψον τὸν ἀδελ
φὸν Τιμόθεον, ἵνα ποιήσῃ 
τὸ πρᾶγμα ἀντʼ ἐμοῦ, καὶ γράψον 
μοι ὄνον πρὸς Γάϊον 
ἵνα ἐπειχθῶ, ἐπειδ[ὴ] οὐκ  
ἔχω .νι. κτῆνος. ἐρρῶ
σθαί σε εὔχομαι, δέσπο
τά μου, πολλοῖς εὐτυχοῦν
τα χρόνοις.
τῷ δεσπότῃ μ[ου]  Π[αυ]σανίᾳ 
 Γενᾶ τεκτονος