Material: papyrus
[Φιλ]άμμ[ων]ι Τεκοσε τῇ 
ἀ[δ]ελφῇ μ[ο]υ πολλὰ χαίρειν. 
θαυμά[ζ]ω πῶς οὐκ ἔγρα
ψάς μοι μίαν  ἐπιστολὴν περὶ 
οὐδενὸς ἁπλῶς. ἔγραψά σοι 
πρὸ τούτου ὅτι· τήρησον τὸν 
τόπον μου ὅ ἐστιν ἐπὶ μισθῷ 
ὄν. τοίνυν οὖν καλῶς ποιή
σεις λάβε ἀνθρώπου καὶ ἴκα
σον τὰς ἐλαίας. ἐὰν δὲ 
ὁ θεὸς κελεύει σʼ ἀπολῦσαι 
ἡμᾶς καὶ ζήσωμεν, ἐγὼ 
πληρώσω σοι τὴν χάριν 
σου, ἐὰν δὲ μὴ ὁ θεός, 
δίδωμί σοι τὴν χάριν. 
πάντως γὰρ καὶ σὺ ἤκουσας 
τὰ περὶ ἡμῶν ἐγένετο ἐνθά
δε. ἁπλῶς δὲ περὶ πάντων 
πιστεύσω σοι τὸν ἐμὸν τό
πον, ἵνα τηρήσῃς σὲ αὐ
τόν. καὶ τὸ μικκὸν ἐλά
διον ἤν ἐάγῃς παρὰ σέ, πώ
λησον αὐτὰ καὶ ταχέως 
πέμψῃς τὴν τιμὴν διὰ πιστοῦ 
ἀνθρώπου, ἐπὶ χρείαν αὐ
το  ἐνθάδε, ὅτι πολλὰ ζημία 
ἐγὼ ἐδόθη ἐνθάδε. καὶ 
τὸν πῶλον, πώλησον 
αὐτὰ καὶ πέμψῃς τὴν 
τιμήν. θαυμάζω δέ· 
ἔγραψά σοι ὅτι· πέμψῃς τὸ 
μαρφόρτιόν μου καὶ  
τὸ χιτώνιον, καὶ οὐκ ἠμέ
λησέ σοι· πέμψῃς μοι. οἶδες 
καὶ σὺ ὅτι ἐγὼ μνημονεύ
εις. διὰ τί καὶ ἡμεῖς οὐκ ἐ
μνημόνευεις, ἀλλὰ λή
θαργὸς σοί; ἀσπάζομαι τὸν 
υἱόν σου Ψάιν καὶ τοὺς 
ἀδελφοὺς αὐτοῦ. ἀσπάζο
μαι Χῶλος, ἀσπάζομαι 
Ἀμμώνιον.
τοίνυν οὖν βλέπεις τὴν 
μη
τέραν μου. ὅσα ἔχεις ἐγὼ, 
τήρησον αὐτα ὅτι οὔπω 
ἔμαθες τὰ περὶ ἡμῶν ἐν
θάδε. 
ἐρρῶσθαί σε 
εὔχομαι πολλοῖς 
χρόνοις. 
 Τεκοσε ἀδελ
φῇ μουι  
 π Φιλάμμωνι