Ang pagkokondena ng Tatlong mga Kabanata ay nagsanhi ng karagdagang mga pagkakabahagi at paglitaw ng mga heresiya sa proseso gaya ng schismo ng Ikatlong mga Kabanata at ang monoenerhismo at monotelitismo na mga respektibong proposisyon na ang Kristo ay may isa lamang katungkulan , operasyon o enerhiya ( Ito ay sinadyang pinormula sa paraang malabo at hinayag na opisyal sa pagitan ng 610 CE at 622 CE ni Emperador Heraclius sa ilalim ng pagpapayo ni Patriarka Sergius I ng Constantinople ) at si Kristo ay may isa lamang kalooban ( na hinayag ni Emperador Heraclius noong 638 CE ).
