Je Toespraak voorbereiden Je toespraak schrijven Je toespraak beter maken
Wil je uitleggen waarom je een metaalbewerkingsopleiding bent gaan volgen? Wil je op een seminar van je werk duidelijk maken wat jouw positie in en geschiedenis bij het bedrijf is? Je moet, voordat je ook maar een letter op papier zet, een helder idee hebben van wat je met deze toespraak wilt bereiken. Schrijf het doel van je toespraak bovenaan de pagina. Als de toespraak een algemene introductie van jezelf is, neem dan zaken op als waar je vandaan komt, hoe je in deze groep terecht bent gekomen, wat je bezighoudt en interesseert, en wat je uit deze bijeenkomst of groep hoopt te halen. Als het om een werk-gerelateerde toespraak gaat, is het beter om zaken als je eigen kwalificaties en belangrijke vaardigheden op te nemen; zaken, met andere woorden, die je geloofwaardigheid opkrikken en ook duidelijk maken waarom jij dit verhaal vertelt. Uiteindelijk maak je natuurlijk zelf uit welke onderwerpen en ideeën deel uit moeten maken van je toespraak.  Een goeie methode om je gedachten te ordenen is door een mind map te maken. Je kunt dit met pen en papier doen, en beginnen door het centrale idee midden op de bladzijde te schrijven. Zet dan lijntjes om ideeën en punten, die vanuit dit centrale idee ontspruiten, te verbinden. Voor een toespraak over jezelf, zou je kunnen beginnen met een centrale wolk met daarin 'Ik'. Daaraan zou je drie of vier wolkjes kunnen verbinden, die je bijvoorbeeld, 'interesses', 'ambities', enz. noemt. Hoe verder de wolkjes uitwaaieren, des te specifieker wordt de inhoud.  Er zijn nog andere manieren om te brainstormen die je handig zou kunnen vinden. Je zou de alfabetmethode kunnen uitproberen, waarbij je zaken, die met het onderwerp van je toespraak te maken hebben, op alfabet zet, beginnend met A en zo verder.  Weer een andere brainstormmethode is de methode van de drie perspectieven. Je denkt vanuit drie perspectieven over het onderwerp van je toespraak na. Omschrijf eerst het onderwerp; dat ben je in dit geval zelf. Volg het onderwerp dan. Loop door je geschiedenis heen, waar je vandaan komt en waar je naartoe bent gegaan en hoe je in de loop van de reis bent veranderd. Breng het onderwerp tenslotte in kaart. Vraag je af door wie en wat je beïnvloed bent, en op welke manier. Hoe pas jij in het grotere geheel? Stel eerst vast wie je publiek is. Het kunnen collega's zijn, klasgenoten, een hobbygroepje, enz. Vraag je af hoe groot je publiek zal zijn, van welke leeftijd en waarom de mensen bij elkaar gekomen zijn. Vraag je dan af waar je publiek in geïnteresseerd is. Wat is het waarvan jij denkt dat mensen het over jou willen weten? Welke informatie verwachten ze? Stel jezelf deze vragen en beslis dan hoe de antwoorden in je toespraak terechtkomen.  Het is goed om na te denken over verschillende aspecten van het publiek, want dit bepaalt ook verschillende aspecten van je toespraak, zoals lengte, toon, enz. Als je bijvoorbeeld als getuige op een bruiloft spreekt, zal men waarschijnlijk geïnteresseerd zijn in de relatie en geschiedenis die je met de bruid(egom) hebt. Je wilt een dergelijke toespraak niet te lang door te laten gaan, want de getuige is bij deze gelegenheid niet het middelpunt. Je moet, voordat je iets opschrijft, goed begrijpen wat je opdracht precies is. Kijk nog eens naar de richtlijnen voor en het doel van de opdracht. Hieruit haal je waarschijnlijk hoe lang de toespraak moet zijn, welke ideeën aan de orde moeten komen, enz. Een toespraak van twee minuten moet, bijvoorbeeld, heel anders geschreven worden dan een toespraak van tien minuten, dus weten wat de bedoeling is bepaalt de rest van het schrijfproces.  Het belangrijkste verschil tussen een lange en een korte toespraak is de mate van detail. Een toespraak van twee minuten waarin je jezelf voorstelt aan een klas heeft een korte inleiding, die misschien alleen uit je openingszin bestaat. De toespraak zelf bestaat misschien maar uit een of twee alinea's en de conclusie zal waarschijnlijk ook niet meer dan een paar zinnen omvatten. Een toespraak van tien tot vijftien minuten heeft een inleiding, die op zichzelf al uit een begin, midden en einde, een openingszin, een introductie van de hoofdpunten en een samenvatting van het hoofdthema bestaat. Het hoofddeel bestaat uit vier tot zes alinea's en in elke daarvan staan zowel de uitleg als voorbeelden van de hoofdpunten. De conclusie bestaat uit een langere samenvatting en omvat misschien een paar zinnen waarmee het thema van de toespraak in een bredere context wordt gezet. Maak, voordat je het hoofddeel van de toespraak gaat schrijven, eerst een opzet. Schrijf met een tekstverwerker, of met pen en papier 'Inleiding', 'Hoofddeel' en 'Conclusie'. Som daarna onder elk kopje de hoofdpunten op. Je hoeft hier niet eens hele zinnen te schrijven. Vat alleen alles wat in elk onderdeel van je toespraak wil zeggen kort samen.  Je moet misschien, afhankelijk van de lengte van je toespraak, het hoofddeel in stukken knippen, zoals 'Hoofdstuk 1', 'Hoofdstuk 2' enz. Toespraken van twee minuten en korter hebben een of twee hoofdpunten, die je waarschijnlijk in een paragraaf kunt verwerken. Toespraken tussen twee en vijf minuten moeten twee tot drie hoofdpunten hebben, elk onder hun eigen kopje in het hoofddeel. Langere toespraken, van meer dan vijf minuten, moeten tot vijf hoofdpunten omvatten, elk onder hun eigen kopje in het hoofddeel. Op dit punt zou je na moeten gaan denken over hoe je de inhoud wilt organiseren. Voor een toespraak over jezelf lijkt het zinnig om de inhoud chronologisch te ordenen, waarbij elk hoofdpunt een bepaalde periode uit jouw geschiedenis behandelt, of op onderwerp, waarbij elk hoofdpunt als een onderwerp aan jou gerelateerd is. Afhankelijk van waar je toespraak voor is, en wie je publiek is, kun je toespraak op verschillende manieren beginnen.  Als het om een eenvoudige, korte toespraak gaat, bedoeld om jezelf aan je klas of groep voor te stellen, kun je met een simpele introductie beginnen met een korte groet, je naam en het doel van de toespraak. Iets als "Goedemorgen iedereen! Mijn naam is zus-en-zo en ik zou mezelf graag aan de groep willen voorstellen." Als deze toespraak over jezelf voor een specifieker doel dan alleen jezelf voorstellen is bedoeld, zou je de inleiding wat onderhoudender en interessanter kunnen maken. Je kunt met een uitdagende vraag beginnen, een choquerend feit, een grap of een beeld. Als je toespraak bijvoorbeeld gaat over een interessant aspect van je leven, zoals een ongebruikelijk beroep, kun je beginnen met iets als "Stel je voor dat je elke morgen wakker wordt met het geluid van wilde dieren overal om je heen." De inleiding moet een aanzet geven van waar je toespraak over gaat. Vat het hoofddeel samen en geef aan waarom je deze toespraak houdt. Als je bijvoorbeeld een korte toespraak over jezelf voor je klas houdt, kun je iets zeggen als "Ik zal eerst iets over mijn verleden vertellen en dan zeg ik iets over mijn interesses en ambities. Ik sluit af met mijn plannen voor de toekomst." Het hoofddeel kan, afhankelijk van het doel van je toespraak, uit een of meer alinea's bestaan. Als je meerdere alinea's gebruikt, let er dan op dat elke alinea zijn eigen intro, hoofddeel en conclusie heeft. Je moet voor elke hoofddeel of idee in je toespraak een aparte paragraaf maken. En deze paragrafen moet met een inleidende zin over het doel van de paragraaf beginnen, gevolgd door de daadwerkelijk inhoud en tenslotte een samenvatting van het belang voor de toespraak als geheel. Als je bijvoorbeeld een introductietoespraak houdt voor een schoolclub, zoals de fotografieclub, zou je het hoofddeel met een alinea over kunnen beginnen hoe je geïnteresseerd in fotografie. De openingszin zou iets kunnen zijn als "Ik raakte al vroeg in fotografie geïnteresseerd, vooral in de mogelijkheid om de mooie momenten van het leven vast te leggen en te bewaren." De slotzin zou dan kunnen zijn: "Sinds dat moment, heb ik altijd gezocht naar meer kennis over wat een foto nou precies goed maakt." Denk hier niet te lang over na. De conclusie is gewoon een alinea, waarin je hele toespraak nog eens wordt samengevat. Vat de hoofdpunten van je toespraak samen en beantwoord eventuele vragen uit de inleiding. Doe dit op zo'n manier dat je een indruk achterlaat. De conclusie moet alles samenbrengen en de toespraak universeler maken.  Als je toespraak bijvoorbeeld ging over je interesse in en ervaring met de filmindustrie, kun je je  eigen ideeën verbinden aan het idee van cinema op grote schaal. De conclusie moet zich richten op het overkoepelende belang van het onderwerp van je toespraak. Als je jezelf in je toespraak alleen voorstelt, kun je je misschien tot een minder grootse conclusie beperken. De conclusie van een voorsteltoespraak moet de belangrijkste onderdelen van je toespraak en de belangrijkste details die je hebt verteld herhalen en samenvatten. Sommige mensen leren het beste als ze een voorbeeld hebben. Het kan handig zijn om naar voorbeelden van andere toespraken te kijken, als je aan je eigen toespraak begint. Zoek op 'voorbeelden van introductietoespraken' om voorbeelden van toespraken over iemand zelf te vinden. Omdat toespraken gehoord en niet gelezen worden, is het niet zo belangrijk om de tekst op spel- en opmaakfouten te controleren, maar dat betekent niet dat je de boel niet moet bewerken. Lees je toespraak terug als je klaar bent met schrijven. Markeer passages en woorden waarvan je vindt dat ze beter kunnen. Zie de eerste versie niet als het laatste concept, maar als een ruwe schets.  Lees je toespraak ook hardop. Hierdoor hoor je het ritme van de toespraak en kun je de 'loop' van de toespraak verbeteren. Fragmenten zijn prima, als je ze maar met mate inzet. Gebruik actieve werkwoorden in plaats van passieve. Als je de toespraak hardop aan jezelf voorleest, let dan op zinnen die te lang zijn om lekker, in een adem uitgesproken te worden. Splits deze zinnen op in delen. Wegwijzers in toespraken stellen het publiek in staat om het betoog en de beweging van je toespraak goed te volgen. Ze geven aan wanneer je verdergaat naar een volgend  idee, waar je bent in de toespraak, aan het begin, in het midden of aan het einde, en hoe twee verschillende ideeën zich tot elkaar verhouden.  Als je door een korte lijst met ideeën loopt, kunnen numerieke wegwijzers zoals 'eerste', 'tweede' en 'derde', of 'ten eerste', 'ten tweede' en 'ten derde' worden gebruikt. Wegwijzers die aangeven hoe twee ideeën samenhangen zijn onder andere 'verder', 'daarnaast', 'niettemin', 'hoewel', 'vervolgens' en 'bijvoorbeeld'. Belangrijke wegwijzers vertellen de luisteraar waar je bent in je toespraak. De eerste alinea begint bijvoorbeeld vaak met iets als "Ik wil graag beginnen met…" en de laatste alinea begint vaak met iets als "Samenvattend…" Zeg aan het einde van je toespraak niet "Concluderend…" of "Dank u wel", maar sluit gewoon af. Begin niet met iets als "Ik wil het vandaag met u hebben over…" Vind een interessantere manier om je onderwerp aan te snijden. Te vaak gebruikte zinnen zoals deze voegen niets aan je toespraak toe.  Wat gebruik je in plaats van clichés? Vraag je eerst af wat een clichézin eigenlijk wil zeggen, en bedenk je dan of je een interessantere manier kunt verzinnen om hetzelfde te zeggen of, zoals vaak, je laat het gewoon weg. De frase "Concluderend" betekent bijvoorbeeld dat je aangeeft dat je alle eerder gememoreerde ideeën gaat samenvatten. Je kunt dit vervangen door iets als "Dus wat betekent dit allemaal?" of "Ik heb veel over mezelf verteld. En wel hierom." Vaak zijn clichézinnen niets meer dan vulmiddel, dat niets belangrijks aan de toespraak toevoegt. Begin gewoon te zeggen waar het op staat, in plaats van eerst te zeggen: "Vandaag wil ik het met u hebben over…". Het voelt soms vervelend om over jezelf te praten. Om ervoor te zorgen dat je publiek zo geïnteresseerd en accepterend mogelijk is, moet je met bescheiden zelfvertrouwen spreken. Lees je toespraak zorgvuldig door, identificeer stukjes die arrogant of zelfbeschamend kunnen overkomen en pas ze aan zodat ze met bescheiden zelfvertrouwen uitgesproken klinken.  Vermijd het om jezelf teveel op te hemelen. Bijvoorbeeld, zeggen dat "iedereen weet dat ik de beste speler in het team ben…", als je in aanwezigheid van je hele team de aanvoerdersprijs krijgt toegekend, zal waarschijnlijk niet lekker landen. Als je, bijvoorbeeld, de beste speler van het team bent, zou je in plaats daarvan bescheiden je verdiensten kunnen toelichten door iets te zeggen als, "Ik heb dit seizoen mijn persoonlijke record verbroken en ik heb 12 doelpunten gemaakt. Hoewel het geweldig is om dit record te zetten, weet ik dat ik dat niet had kunnen doen zonder het harde werk en de hulp van mijn teamgenoten." Als je je niet op je gemak voelt, is het prima om daar een grap over te maken of te erkennen dat je je niet lekker voelt als je over jezelf praat. Hierdoor lukt het het publiek beter om zich in jou te verplaatsen. Vind, behalve dat je zelf door de toespraak heenloopt en de nodige aanpassingen doet, iemand die de zaak ook kan doorlezen en aanpassen. Het kan goed zijn om een ander paar ogen naar de toespraak te laten kijken en te zoeken naar plekken waar het beter kan. Het is waarschijnlijk dat een vriend, collega, leraar of klasgenoot in staat zal zijn om dingen te zien die je zelf hebt gemist.
Maak duidelijk wat het doel van je toespraak is. Laat je gedachten gaan over wat verder nog belangrijk is om toe te voegen. Snijd je inhoud toe op je publiek en je doelstelling. Kijk nog eens naar de opdracht. Schrijf een opzet. Plan je openingszin. Rond de inleiding af. Ga verder met het hoofddeel van je toespraak. Sluit af met een sterke conclusie. Haal inspiratie uit andere toespraken. Bewerk je toespraak. Neem wegwijzers op. Vermijd clichés. Spreek over jezelf met bescheiden zelfvertrouwen. Zoek een vriend of leraar die je kan helpen.
https://www.wikihow.com/Write-a-Speech-About-Yourself https://www.wikihow.com/Write-a-Speech-About-Yourself https://www.wikihow.com/Write-a-Speech-About-Yourself
Prewriting Your Speech Writing Your Speech Improving Your Speech