De symptomen van molluscum contagiosum herkennen Molluscum contagiosum voorkomen Molluscum contagiosum behandelen
Molluscum contagiosum komt vaak genoeg voor dat je waarschijnlijk iemand kent die het heeft gehad. Het is niet beperkt tot kinderen, maar het komt het meest voor bij kinderen tussen de leeftijd van 1 tot 10 jaar met een verzwakt immuunsysteem, als gevolg van slechte voeding of andere ziekten. Andere mensen met een verhoogd risico voor de huidinfectie omvatten chemotherapiepatiënten, ouderen en mensen die besmet zijn met HIV.  Atopische dermatitis (allergische huidreacties) kan ook een hoger risico op het ontwikkelen van molluscum contagiosum met zich meebrengen. De deelname aan contactsporten is ook een risicofactor voor besmetting. Over het algemeen komt molluscum contagiosum vaker voor in warme, vochtige klimaten waar veel mensen samenleven, zoals India en delen van Azië. De laesies of bultjes die kenmerkend zijn voor molluscum contagiosum zijn meestal klein, rond en verheven boven het oppervlak van de huid. De meeste mensen krijgen tussen de 10 en 20 bultjes op hun huid, maar mensen met AIDS kunnen 100 of meer bultjes ontwikkelen. In termen van kleur, zijn ze meestal witachtig, roze of vleeskleurig.  De bultjes variëren in grootte van ongeveer 2 tot 5 mm in diameter (ongeveer de grootte van een punt van een krijtje tot de grootte van een potloodgum), hoewel ze groter kunnen worden rond de geslachtsorganen van volwassenen. Deze bultjes kunnen overal op het lichaam verschijnen, maar worden meestal gezien in het gezicht, de hals, oksel, op de armen en handen. De enige plekken waar ze niet verschijnen zijn de handpalmen en voetzolen. Ze verschijnen ongeveer zeven weken na blootstelling aan het virus. De vlezige laesies staan bekend als mollusca en lijken soms op wratten, hitteblaren en andere goedaardige vergroeiingen, zoals fibromen. Normaal gesproken jeuken de laesies of bulten (mollusca) niet heel erg, hoewel dat kan veranderen als je gaat krabben. Door over de laesies te krabben, jeuk of wrijven, kun je ze rood, ontstoken en jeukerig maken, waardoor de kans toeneemt dat ze zich verspreiden naar de omringende huid, en de aandoening erger wordt.  Mollusca kunnen gemakkelijk worden verwijderd door te krabben, wrijven of zelfs door slechts incidenteel contact, in tegenstelling tot puistjes, wratten en andere bulten. Mollusca die rood zijn geworden en ontstoken raken zonder te krabben, is meestal een teken dat je immuunsysteem voldoende kracht heeft herwonnen om de infectie te bestrijden. Eenmaal rood en ontstoken, kunnen mollusca veel lijken op gewone puistjes, ingegroeide haren of zelfs waterpokken. Ontstoken laesies moeten niet verward worden met infecties en hebben geen antibiotica nodig. Mollusca kunnen vaak worden onderscheiden worden van andere huidletsels en oneffenheden, omdat ze een karakteristieke inkeping, kuiltje of kuil in het centrum hebben (die een navelstreng wordt genoemd). Deze centrale navelstreng kan gevuld zijn met een dikke, witte substantie die er kaasachtig of wasachtig uitziet. Het materiaal kan worden uitgeknepen, maar het maakt de infectie veel besmettelijker, dus pulk er niet aan.  De navelstreng kan er soms voor zorgen dat mollusca eruitzien als mee-eters of puistjes. Het wasachtige of kaasachtige materiaal in de mollusca bevat miljoenen virussen gemengd met de vette afscheidingen van je huid en vaak wat pus (dode witte bloedcellen). Een goede hygiëne is een effectieve manier om veel verschillende soorten infecties (waaronder molluscum contagiosum) te voorkomen -- was je handen derhalve regelmatig met warm water en zeep, vooral als je je handen schudt of iemand aanraakt met zichtbare bulten op het lichaam. Je handen wassen verwijdert ook virussen (en andere ziektekiemen) die je oppikt van besmette oppervlakken, speelgoed, kleding of handdoeken.  Na het baden van je lichaam mag je jezelf niet te ruw afdrogen. Dep jezelf zachtjes met de handdoek droog, in plaats van te wrijven, omdat je de mollusca niet wilt verwijderen en daarmee de huidinfectie besmettelijker zult maken. Probeer niet alleen je handen te wassen, maar probeer ook te stoppen met de gewoonte om je handen in je mond te steken of over je ogen te wrijven -- het zal ook helpen om infecties te voorkomen. Een handreiniger op basis van alcohol is ook effectief tegen besmetting door molluscum contagiosum en kan als goed alternatief dienen voor zeep en water. De infectie kan zich verspreiden via badsponzen, handdoeken, puimsteen of scheerapparaten. Vermijd het delen van deze items. De virale infectie verspreidt zich ook door seksueel contact, omdat de laesies zich kunnen ontwikkelen op en rond de geslachtsdelen van beide geslachten (ook de boven- en onderbuik zijn veel voorkomende locaties). Veilige seks (met een condoom) is niet voldoende om besmetting te voorkomen, omdat het zich verspreidt door huidcontact, en niet via lichaamsvloeistoffen.  Het beste is om seksueel contact volledig te vermijden als jij of je partner mollusca in de buurt van de genitaliën heeft, tot de aandoening volledig is verdwenen. Orale seks moet ook vermeden worden als jij of je partner mollusca in de buurt van de mond of op het gezicht heeft. Mollusca op de geslachtsorganen worden vaak verward met genitale herpes, maar ze veroorzaken niet de brandende pijn van herpes. Hoe moeilijk het ook is (vooral als ze zijn ontstoken en jeuken), je moet krabben, wrijven of zelfs het aanraken van de mollusca voorkomen. Het pulken of krabben kan het virus doen verspreiden naar andere delen van je lichaam en kan het gemakkelijker maken om de infectie op anderen over te brengen.  Wees zeer voorzichtig met in je ogen wrijven, want je verhoogt het risico op een oogontsteking (conjunctivitis). Het scheren van geïnfecteerde plekken kan de mollusca eveneens verstoren of verwijderen en het virus verspreiden. Derhalve kun je het best het scheren van je gezicht, oksels of benen vermijden, als je op die plaatsen bulten hebt. Als je al besmet bent met molluscum contagiosum, dan is de beste manier om te voorkomen dat het zich verspreidt naar andere delen van je lichaam of op andere mensen wordt overgebracht, het bedekt houden van het besmette gebied met losse, ademende kleding of licht verband. De fysieke barrière zal je ervan weerhouden om te krabben en voorkomt dat anderen de mollusca kunnen aanraken.  Houdt de geïnfecteerde huid altijd schoon en droog onder de kleding of het verband. Gebruik waterdicht verband om je bulten te bedekken en vervang dit regelmatig (dagelijks als het nat is geworden). Het dragen van losse katoenen kleding is een veel betere keuze dan dikkere wol of synthetische vezels die niet ademend zijn. Molluscum contagiosum heft zichzelf op en verdwijnt uiteindelijk bij gezonde individuen, dus is behandeling vaak onnodig. Het duurt meestal tussen de zes tot 12 maanden voor de infectie voorbij is en de mollusca verdwijnen.  Bij sommige mensen met een verzwakt immuunsysteem kan het tot vijf jaar duren voordat alle bulten vanzelf verdwijnen. Behandeling wordt soms aanbevolen door artsen als de bulten zich in het genitale gebied bevinden. Soms kunnen artsen aanbevelen om de huidaandoening operatief te verwijderen voordat ze vanzelf verdwijnen (vaak bij volwassenen) omdat ze zo besmettelijk zijn en mensen er onzeker door worden of zich schamen. Dit is vooral het geval als de mollusca zich op of in de buurt van de penis, vulva, vagina of anus bevinden. Vraag je arts of je situatie geschikt is voor het laten verwijderen van de bultjes.  Operatieve verwijdering kan bestaan uit cryotherapie (bevriezing met vloeibare stikstof), curettage (het wegschrapen van de laesie) en lasertherapie.  Deze behandelingen zijn meestal pijnlijk en vereisen lokale verdoving. Het is niet ongewoon dat er littekens achterblijven bij deze procedures. Je arts kan proberen om de mollusca te verwijderen, maar vaak zal die je doorverwijzen naar een huidspecialist (dermatoloog). In sommige gevallen kunnen crèmes of zalven op recept die rechtstreeks op de mollusca worden aangebracht, nuttig zijn om er sneller vanaf te komen. Veel voorkomende voorbeelden zijn tretinoïne (Atralin, Retin-A), adapaleen (Differin), tazaroteen (Avage, Tazorac) en imiquimod. Houd er rekening mee dat deze uitwendige geneesmiddelen niet kunnen worden gebruikt tijdens de zwangerschap als gevolg van het risico van bijwerkingen voor de ongeboren baby.  Soms worden preparaten met salicylzuur of kaliumhydroxide, gebruikt bij molluscum contagiosum — ze helpen bij het afnemen van bultjes door er blaren overheen te laten ontstaan. Podofyllotoxine (crème) kan nuttig zijn als een vrij verkrijgbare therapie om thuis te gebruiken. In één studie gebruikten patiënten twee keer per dag 0,5% crème gedurende drie opeenvolgende dagen per week, in vergelijking met een groep die een placebo toepaste. De behandeling werd gedurende vier weken voortgezet. Na vier weken was 92% van de 0,5% podofyllotoxine-groep genezen. Vergeet niet om deze crème ruim aan te brengen op het getroffen gebied.
Ken de risicogroepen. Let op ronde, verhoogde huiduitslag. Let op als de bulten rood en ontstoken worden. Zoek naar een kleine inkeping. Handhaaf een goede hygiëne. Vermijd seksueel contact. Kras niet aan de bulten. Houd de molluscum laesies bedekt. Zit het uit. Laat de bultjes verwijderen. Probeer medicijnen.
https://www.wikihow.com/Recognize-Molluscum-(Molluscum-Contagiosum) https://www.wikihow.com/Recognize-Molluscum-(Molluscum-Contagiosum) https://www.wikihow.com/Recognize-Molluscum-(Molluscum-Contagiosum)
Recognizing Symptoms of Molluscum Contagiosum Preventing Molluscum Contagiosum Treating Molluscum Contagiosum