Je vingers gebruiken voor signaalfluiten Fluiten zonder je vingers te gebruiken
Maak je lippen nat, open je mond iets en trek je lippen terug over je tanden totdat je tanden volledig bedekt zijn. Je lippen zouden helemaal in je mond moeten zitten, zodat alleen de buitenste randen zichtbaar zijn. Het kan zijn dat je je lippen wat heen en weer moet bewegen als je begint met het oefenen van fluiten, maar houdt ze op dit moment maar nat en in je mond getrokken. De rol van je vingers is om je lippen op hun plaats over je tanden te houden. Houdt je handen omhoog met de palm naar binnen. Houdt je wijs- en middelvingers dicht bij elkaar voor je, terwijl je duimen je ringvingers en pinken omlaag houden. Druk de zijkanten van je middelvingers tegen elkaar aan om een 'A'-vorm te maken.  Je kunt ook je pinken gebruiken. Houdt je handen op dezelfde manier, waarbij je je pinken omhoog houdt in plaats van je wijs- en middelvingers.  Je kunt ook één hand gebruiken. Houdt een hand omhoog en maak het OK-teken door de top van je wijsvinger en duim tegen elkaar te drukken. Beweeg dan je vingers een klein beetje van elkaar af, waarbij je ruimte achterlaat waardoor de lucht kan ontsnappen. Houdt je vingers recht. Het fluitgeluid wordt geproduceerd door lucht die over een schuine of scherpe hoek stroomt. In dit geval wordt het geluid gecreëerd doordat de boventanden en tong een luchtstroom richten op de onderlip en –tanden. Om dit geluid te maken moet je je tong in de juiste positie in je mond zetten. Rol je tong naar de achterkant van je mond. Gebruik je vingers om de top van je tong naar boven om te vouwen. De achterkant van je tong zou een groot gedeelte van je onderste kiezen moeten bedekken. Je lippen zouden nog steeds nat moeten zijn en je tanden moeten bedekken. Houdt je vingers ongeveer tot aan de eerste knokkel in je mond, waarbij je je tong nog steeds op zijn plaats houdt, die nog steeds omgekruld zou moeten zijn. Sluit je mond zó ver dat die strak om de top, onderkant en buitenste randen van je vingers heen zit. Nu je lippen, vingers en tong in positie zijn moet je beginnen met lucht uitblazen, zodat je eindelijk kunt fluiten. Adem diep in en adem dan uit, waarbij je de lucht uit je mond perst over de top van je tong en onderlip. Als er lucht ontsnapt via de zijkanten van je mond moet je je lippen strakker om je vingers heen doen.  Blaas in het begin niet te hard. Verplaats je vingers, tong en kaken terwijl je blaast, om het beste deel van de hoek te vinden. Dit is het gebied van maximale efficiëntie voor je gefluit, waarbij de lucht rechtstreeks over het scherpste deel van de hoek wordt geblazen. Je mond zal de lucht steeds accurater beginnen te focussen op het beste deel van de hoek naarmate je oefent. Als je eenmaal het beste deel hebt gevonden zal je gefluit een sterke, heldere toon hebben, in tegenstelling tot een blazend, zacht geluid.  Zorg ervoor dat je niet te snel ademt of te vaak, als je aan het oefenen bent. Je wilt niet gaan hyperventileren. Als je rustig aan doet zal je meer adem hebben om mee te oefenen. Je vingers gebruiken om wat extra naar beneden gerichte en uitwaarts gerichte druk uit te oefenen op je lippen en tanden, kan je misschien ook helpen. Experimenteer met de positie van de vingers, tong en kaak. Zonder vingers fluiten kan worden bereikt door middel van lip- en tongbeweging. Duw je onderkaak iets naar voren. Duw je onderlip omhoog, over je tanden heen. Je ondertanden zouden niet zichtbaar moeten zijn, maar je boventanden kunnen dat wel zijn. Je onderlip zou stevig tegen je ondertanden aan moeten zitten; als je hulp nodig hebt met deze beweging kun je je wijs- en middelvingertoppen op beide kanten van de mond drukken, om je lip bij de hoeken iets naar buiten en over je tanden heen te trekken. Trek je tong zover terug dat hij gelijk is met de in je onderkaak gelegen voortanden en plat tegen de bodem van je mond aanligt. Deze handeling maakt de punt van de tong ook breder en platter, terwijl er nog steeds genoeg ruimte is tussen de tong en de voortanden in de onderkaak. Het geluid van het fluiten wordt geproduceerd door lucht die over de hoek, of een scherpe rand, wordt geblazen die je creëert met je tong en je lippen. Als een alternatief kun je je tong platmaken, op zo'n manier dat de zijkanten van je tong tegen de randen van je kiezen aan zijn gedrukt. Rol de punt van je tong iets naar beneden, waardoor hij een 'U'-vormig dal maakt in het midden waardoor lucht van achter je tong naar buiten kan ontsnappen. Richt de luchtstroom naar beneden en richting je ondertanden door gebruik te maken van je bovenlip en –tanden. De focus van de lucht is cruciaal bij deze techniek. Je zou de lucht op de onderkant van je tong moeten kunnen voelen. Als je je vinger onder je onderlip houdt, zou je de naar beneden gerichte luchtstroom moeten kunnen voelen wanneer je uitademt. Het kan zijn dat je gefluit in het begin een blazend geluid op een lager volume is, dat afwisselend vervaagt en dan weer helderder wordt, maar maak je geen zorgen. Je hoeft slechts het gebied van maximale efficiëntie te vinden, waarin de lucht rechtstreeks over het scherpste gedeelte van de hoek die je in je mond hebt gemaakt wordt geblazen. Blijf oefenen om het volume van je gefluit te vergroten. Zorg ervoor dat je niet te vaak of te snel ademt als je aan het oefenen bent. Je wilt niet hyperventileren. Als je de tijd neem zal je meer adem hebben om mee te oefenen.
Zet je lippen in de juiste vorm. Zet je vingers in de juiste positie. Plaats je tong op de juiste plek. Breng de laatste wijzigingen aan. Blaas lucht uit je mond. Luister naar de geluiden wanneer je oefent. Trek je onderlip terug. Positioneer je tong. Blaas lucht uit je mond. Verplaats je tong en kaak om de beste houding te vinden.
https://www.wikihow.com/Wolf-Whistle https://www.wikihow.com/Wolf-Whistle
Using Your Fingers to Wolf Whistle Mastering the Fingerless Whistle