Laminitis voorkomen Laminitis of hoefbevangenheid behandelen Laminitis of hoefbevangenheid herkennen
Bepaalde grassen bevatten teveel suikers voor paarden, die het zetmeel niet kunnen verteren. Vaak is lente- en herfstgras te suikerig, evenals gras dat voor vee is gecultiveerd. Hoewel experts nog steeds niet zeker weten waarom, kan teveel zetmeel leiden tot laminitis. Voorkom dat je paard op veegrond graast. Vermijd ook het laten grazen vlak na vorst. Verder kan dicht begraasd gras resulteren in weidegras dat te veel suikers bevat voor je paard. Hoewel paarden sommige granen wel kunnen eten, moet je ze niet te veel geven. Beperk met name de granen die rijk zijn aan melasse. Net als gras dat teveel suikers bevat, kan teveel graan ook zorgen voor teveel zetmeel in het lichaam, wat kan leiden tot laminitis. Geef je paard nooit meer dan 1,5-2 kilo granen in één keer. Een infectie in een ander deel van het lichaam kan ook leiden tot laminitis. Bijvoorbeeld, een paard dat niet alle nageboorte werpt, kan een infectie ontwikkelen. Dat paard kan daardoor laminitis ontwikkelen. Ook andere ziektes kunnen tot laminitis leiden, zoals de ziekte van Cushing. Wees waakzaam op laminitis als je paard deze ziekte heeft. Als je paard onlangs een steroïdenkuur heeft gekregen, moet je goed uitkijken naar symptomen van laminitis. Je moet met name goed opletten als je paard een zeer hoge dosis steroïden heeft gekregen. Let op, steroïden en buut mogen niet samen worden gegeven; dat kan fataal zijn. Als je paard na het krijgen van steroïden laminitis ontwikkelt, overleg dan eerst met de dierenarts voordat je buut geeft om de pijn te verlichten. Een andere factor in de ontwikkeling van laminitis is het hard laten werken van paarden op een harde ondergrond, zoals beton. Daarnaast kunnen paarden met overgewicht laminitis krijgen omdat het extra gewicht druk uitoefent op de hoeven. Als je de hoeven niet goed knipt, kan dat overmatige druk op de hoeven veroorzaken. Die druk kan de laminae beschadigen, wat kan leiden tot laminitis. Huur een lokale hoefsmid in om de hoeven van je paard bij te houden. Naast het bijhouden van de hoeven kan de hoefsmid ook de symptomen van laminitis herkennen, waardoor hij of zij het waarschijnlijk eerder zal zien dan jij. Beschrijf gedetailleerd wat je hebt geobserveerd. Neem de temperatuur van je paard op, evenals zijn hartslag en ademhalingssnelheid. Elke paardeneigenaar zou een functionerende stethoscoop en rectaal-thermometer moeten hebben en weten hoe deze te gebruiken. Als je paard tekenen van kreupelheid vertoont, dwing hem dan niet om te bewegen. Als hij ver van huis is, moet je hem per trailer vervoeren. Leg een dik bed houtschaafsel (10-15 cm) in zijn stal. Dit geeft je paard steun, waardoor de pijn iets verlicht kan worden. Neem de volgende maatregelen voordat de dierenarts er is, om zijn taak makkelijker te maken en je paard wat van de nodige verlichting te bieden.  Gebruik kou-therapie. Kou-therapie werkt ongeveer hetzelfde als bij mensen. Plaats ijs op de voeten van het paard, zoals je zou doen bij een gewonde knie of enkel bij mensen. Je kunt een mestbak met ijswater of ijskappen gebruiken om het ijs toe te passen. Laat het ijs niet langer dan 30 minuten op zijn plaats.  Biedt een NSAID pijnstiller. Deze soorten pijnstillers helpen natuurlijk om de pijn te verlichten, maar kunnen ook helpen bij de bestrijden van ontstekingen. Je kunt je paard bijvoorbeeld Equioxx, Danilon, of Fenylbutazon ('Buut') geven. Deze middelen mogen niet gegeven worden als het paard steroïden krijgt, omdat de twee medicijnen elkaar tegenwerken en een fatale combinatie kunnen zijn. Bespreek het altijd met de dierenarts voordat je een voorgeschreven medicijn aan je paard geeft. De behandeling van laminitis kan variëren, afhankelijk van de ernst van de aandoening. Echter, doorgaans bestaat de behandeling uit een kuur van Fenylbutazon, wat een krachtig anti-ontstekingsmiddel is. Dat en het bieden van de juiste, ondersteunende ondergrond zijn twee van de behandelingen die worden gebruikt voor het verlichten van de pijn/ziekte. De dierenarts zal de bovengenoemde symptomen nalopen door het paard te onderzoeken, maar hij is beter getraind om de symptomen te herkennen. De dierenarts wil mogelijk ook röntgenfoto's maken om de binnenkant van de hoef te onderzoeken. Vraag hoe lang je je paard anti-ontstekingsmiddelen moet geven. Wanneer je je paard medicatie als buut geeft, moet je na een week mogelijk een dag overslaan. Dit middel kan de bloedtoevoer naar de laminae verhogen, wat in sommige gevallen helpt bij de behandeling. Het kan je paard verder enigszins verdoven, waardoor hij kalm blijft en het minder waarschijnlijk is dat hij zichzelf verder verwondt. Hij kan mogelijk wat druk van de voet verwijderen door het gebruik van speciaal beslag. Hij kan ook evalueren of het paard zooltjes nodig heeft. Wees voorzichtig met het zelf toepassen van maatregelen, omdat je de hoek van de hoef kan doen kantelen als je het verkeerd doet en zo het doordrukken van het voetbot kan bespoedigen. Je kunt een stuk dik schuim op de maat van de hoef snijden. Het moet enkele centimeters dik zijn om het paard steun te bieden. Laminitis wordt soms veroorzaakt door overgewicht van het paard en door het eten van weidegras, maar dat is niet altijd zo. Andere ziektes kunnen ook de oorzaak zijn van laminitis. Er wordt nog steeds onderzoek gedaan naar deze ziekte, omdat de voortgang ervan en de beste behandelingsmethodes nog steeds niet helemaal duidelijk zijn. Een belangrijke test bij het zoeken naar de oorzaak, is het testen van het bloedsuikerniveau van het paard. Te veel suiker in het systeem is namelijk een risicofactor voor deze ziekte. Laminitis is een ziekte die kreupelheid bij paarden veroorzaakt. Ooit werd het vooral geassocieerd met pony's die overgewicht hadden, maar het kan dus paarden van elke leeftijd en afmeting treffen.  Bij deze ziekte verzwakken de laminae, die het voetbot aan de binnenkant van de hoef bevestigen. Het voetbot komt los van de hoef, waardoor het voetbot kan draaien. Soms drukt het zelfs door de voetzool heen. Wanneer het door de zool heen drukt, wordt de aandoening hoefbevangenheid genoemd. De connectie bestaat uit een levenloze laag en een gevoelige levende laag, zoals nagels en nagelriemen. Wanneer deze laatste laag loslaat, komt het bot los. Het vroege stadium van laminitis wordt het acute stadium genoemd. In dit stadium heeft het paard al laminitis ontwikkeld, maar heeft de hoef nog niet losgelaten.  Let op het humeur van je paard. Hij lijkt misschien wat depressief en zijn eetlust is mogelijk minder dan normaal.  Hij zal proberen om beweging te vermijden, omdat lopen pijnlijk kan zijn. Verder staat hij mogelijk anders dan normaal, omdat hij probeert de pijn te verlichten. Hij kan bijvoorbeeld de benen naar voren duwen om de druk te verminderen.  Kijk uit naar veranderingen bij het lopen. Hij kan bijvoorbeeld niet makkelijk draaien, met name op harde oppervlakken. Zelfs als hij geen probleem lijkt te hebben met lopen op zachte oppervlakken, kan het gedrag bij lopen op harde oppervlakken de boel duidelijk maken. Het paard kan verder constant zijn gewicht van de ene voet naar de andere verplaatsen. De hoef kan anders groeien, waardoor er vreemde ringen ontstaan. Het wit kan verder meer dan normaal uitgroeien in een bepaalde ring. De hoeven kunnen schilferig zijn of langs de randen afbrokkelen. Voel ook aan de hoeven, ze kunnen namelijk warm aanvoelen in het vroege stadium. Wanneer je paard in het vroege stadium van laminitis verkeert, kunnen zijn hartslag en ademhaling versnellen. De hartslag kan naar 60 tot 120 slagen per minuut verhogen, terwijl de ademhaling naar 80 tot 100 ademhalingen per minuut kan gaan. Het subacute stadium is wanneer de laminitis al 3 dagen aanwezig is, maar de hoef nog niet heeft losgelaten. De symptomen zijn in dit stadium minder duidelijk, maar ze zijn hetzelfde als in het acute stadium; verhoogde hartslag en een ander loopritme. Zijn voeten zijn pijnlijk, waardoor hij het gewicht eraf wil halen. Een typische houding is het naar achteren wiegen, waardoor het meeste gewicht op de hielen terecht komt. Hierdoor lijkt het alsof het paard achteruit leunt. Het is verder lastig om het paard zover te krijgen om zich te bewegen. Omdat hij een relatief comfortabele manier van staan heeft gevonden, wil hij het liefste niet bewegen omdat dat pijn veroorzaakt. Het chronische stadium begint op het moment dat de hoef loskomt. Let op of het paard wil rusten. Als het paard vaker dan normaal wil gaan liggen en rusten, dan kan dat een probleem aanduiden. Ook als het paard weigert om uit zijn stal te komen en niet lijkt te willen lopen, dat is het waarschijnlijk dat de laminitis het chronische stadium heeft bereikt.
Voer niet te veel zetmeel en suiker. Beperk de consumptie van granen. Kijk na een infectie uit naar tekenen van laminitis. Wees waakzaam voor laminitis na het geven van corticosteroïden. Voorkom dat paarden op een harde ondergrond rennen. Houd de hoeven van je paard bij. Bel direct de dierenarts. Dwing je paard niet om te lopen of zich te bewegen. Neem enkele palliatieve maatregelen terwijl je wacht op de dierenarts. Laat de dierenarts de diagnose stellen. Doe navraag over acepromazine. Ga naar een orthopedische hoefsmid (een met een aanvullende kwalificatie voor de behandeling van aandoeningen zoals laminitis, middels corrigerend beslag), om je paard te laten evalueren. Onderzoek de mogelijke oorzaak van de ziekte om te voorkomen dat het opnieuw gebeurd. Begrijp wat laminitis is. Kijk uit naar vroege tekenen van laminitis. Controleer op veranderingen in de hoef. Controleer op een verhoogde hartslag en snellere ademhaling. Controleer op tekenen van het subacute stadium. Kijk uit naar veranderingen in de stand van het paard.
https://www.wikihow.com/Recognize-and-Treat-Laminitis-(Founder)-in-Horses https://www.wikihow.com/Recognize-and-Treat-Laminitis-(Founder)-in-Horses https://www.wikihow.com/Recognize-and-Treat-Laminitis-(Founder)-in-Horses
Preventing Laminitis Treating Laminitis or Founder Recognizing Laminitis or Founder