Omgaan met veelvoorkomende uitdagingen Tegemoetkomen aan je eigen behoeften Dagelijkse ondersteuning bieden Je partner helpen bij het omgaan met een paniekaanval
Het is normaal om je gefrustreerd, boos of geïrriteerd te voelen. Probeer echter alleen gefrustreerd of geïrriteerd te zijn over een situatie die zich voordoet, niet over je partner. Die heeft een psychische aandoening--je partner kiest er niet voor om paniekaanvallen of angstige toestanden te hebben, alleen maar om je te ergeren.  Als je partner problemen heeft met mensenmassa's, dan kan het zijn dat je van streek bent dat hij of zij geen sociale gelegenheden met jou bijwoont. Soms maken ernstige angststoornissen het moeilijk om aan het werk te blijven, wat een financiële belasting voor je kan betekenen. Als jullie samen kinderen hebben, kan het zijn dat je gefrustreerd bent dat de verantwoordelijkheid voor de opvoeding niet gelijk verdeeld is. Situaties zoals deze zijn moeilijk, maar probeer met je partner samen te werken om ze op te lossen in plaats van wrok te koesteren. Het kan helpen om naar een steungroep voor geliefden van mensen met een angststoornis te gaan. Vraag de therapeut van je partner om een aanbeveling of zoek er (online) een bij je in de buurt. Emotionele ondersteuning bieden betekent niet dat je je leven moet opgeven om je partner tegemoet te komen. Als je je grenzen afdwingt, hanteer dan een stevige toon, maar wel liefdevol. Schreeuw niet en geef de ander geen rotgevoel, maar maak duidelijk dat je het recht hebt op je zelfstandigheid. Stel dat je partner altijd wil dat je bij hem of haar thuis blijft, en van streek raakt als je iets met vrienden hebt afgesproken. Zeg dan iets als: 'Ik geef om je en ik wil er voor je zijn. Maar ik heb ook mijn eigen behoeften. Ik moet tijd doorbrengen met mijn vrienden, het huis uit gaan en dingen zelfstandig doen.' Breng je zorgen naar voren in plaats van ze op te rakelen, en wees direct tegen je partner. Harde kritiek kan dingen erger maken, dus probeer zacht te zijn en beschuldigingen te voorkomen.  Gebruik 'ik'-verklaringen als je probeert een conflict op te lossen. Stel dat je partner je non-stop heeft gebeld op je werk en boos wordt als je de telefoon niet kunt opnemen. Als je zegt: 'Je moet ophouden met me te bellen', dan klinkt dat beschuldigend, en maakt dit hem of haar misschien ongeruster. In plaats daarvan, zeg je iets als: 'Ik ben bezorgd dat ik in de problemen kan komen voor het aannemen van privételefoontjes op het werk. Ik wil niet dat je van streek raakt of dat je dit persoonlijk aanneemt. Maar, tenzij het een noodgeval is, zou het me helpen als je ontspanningstechnieken zou kunnen proberen of een sms of e-mail zou kunnen sturen in plaats van te bellen.' Als je het oplossen van conflicten in je eentje niet werkt, dan kan een therapeut helpen om compromissen te vinden. Zelfs als je niet te maken hebt met zware uitdagingen, kan een therapeut helpen om je partners angststoornis beter te begrijpen.  Beschouw relatietherapie niet als een rode vlag dat jullie relatie op de klippen loopt. Het is eerder zo dat dit betekent dat je bereid bent om moeite te doen voor jullie relatie. Elk stel komt voor uitdagingen te staan, en er is niets mis mee om een beetje hulp te krijgen. Denk eraan dat je niet de therapeut of begeleider van je partner bent. Relatietherapie kan je helpen die grens te handhaven. Blijf de dingen doen die je leuk vindt, zelfs als ze de angststoornis van je partner oproepen. Een ondersteunende partner zijn betekent niet dat zijn of haar angst jouw leven mag gaan bepalen.  Stel dat je partner sociale angst heeft, maar je houdt ervan om naar concerten te gaan. Als je favoriete band in het land is, ga dan naar een optreden ervan met een paar vrienden. Je partner hoeft niet mee te gaan, maar je moet het er niet bij te laten zitten, alleen maar omdat je partner geen grote drukte kan verdragen. Je kunt je partner niet dwingen om iets te doen wat hem of haar een ongemakkelijk gevoel geeft, en je partner mag jou niet dwingen om je passies op te geven. Bovendien is het bijhouden van je hobby's en interesses een belangrijk onderdeel van het zorgen voor je eigen fysieke en mentale gezondheid. Probeer tijd te vinden om een goed boek te lezen, naar muziek te luisteren, een schuimbad te nemen of andere ontspannende dingen te doen. Als je niet elke dag tijd vrij kunt maken voor jezelf, probeer dit dan wel een paar keer per week te doen.  Het jongleren met de dagelijkse verantwoordelijkheden is al stressvol genoeg--het ondersteunen van je partner kan nog meer druk met zich meebrengen.  Omgaan met stress zal je helpen je eigen mentale gezondheid te behouden en een burn-out te voorkomen. Als je gestrest en gespannen bent, kan dat zijn tol eisen van jou, je partner en jullie relatie. Als je gefrustreerd bent of het je allemaal te veel wordt, dan kun je beter met een vriend of familielid praten dan met je partner. Wanneer je even je verhaal kwijt moet, bel dan een vertrouwde dierbare en neem die in vertrouwen. Een netwerk van mensen om je heen die je ondersteunen of praten met een therapeut, kan je ook helpen om je mentale en emotionele welzijn te behouden. Specifieke stoornissen zijn onder andere een gegeneraliseerde angststoornis (GAS), paniekstoornis, sociale angst, posttraumatische stressstoornis (PTSS) en obsessief-compulsieve stoornis (OCS). Elk van deze stoornissen gaat gepaard met verschillende symptomen, triggers en behandelingen. Zoek naar meer informatie over de specifieke aandoening van je partner, en vraag wat zijn of haar angst activeert.  Zoek naar nuttige bronnen op de website van de ADF-stichting. Als je partner onder behandeling is van een psychotherapeut, vraag dan om meer informatie over de specifieke angststoornis. Bespreek hoe je een actieve rol kunt spelen in de behandeling, bijvoorbeeld door je partner te helpen met angstreductietechnieken. Als hij of zij nerveus wordt van dat idee, stel dan voor om eerst naar de eigen huisarts te gaan. Voor sommige mensen is een 'gewone' arts minder intimiderend dan een psychotherapeut. Geef je zorgen aan, en herinner de ander eraan dat hij of zij zich niet hoeft te schamen voor het krijgen van een behandeling.  Als hij of zij aarzelt, probeer dan de zorgen van je partner te verzachten. Zeg iets als: 'Er is geen verschil tussen het zorgen voor je lichamelijke en geestelijke welzijn. Een angststoornis is een ziekte, dus probeer je geen zorgen te maken dat in behandeling gaan bij een therapeut vreemd zou zijn.' Moedig je partner daarnaast aan om zich aan de behandeling te houden, alle voorgeschreven medicijnen in te nemen en het huiswerk te maken. De therapeut van je partner zal hem of haar waarschijnlijk vragen om ademhalingstechnieken te doen, in een dagboek te schrijven, te oefenen of cognitieve gedragsoefeningen te doen. Je partner kan nerveus zijn over medicatie. Een therapeut kan echter helpen bij het aanleren van technieken om angst te beheersen zonder medicatie, afhankelijk van het type en de ernst van de aandoening. Stel je partner gerust dat hij of zij zich bij je kwetsbaar kan opstellen, en uiting mag geven aan eventuele kolkende, angstige gedachten. Hij of zij heeft misschien de neiging om meteen conclusies te trekken, van alles te denken of zichzelf ervan te overtuigen dat je bent vertrokken of dat er je iets is overkomen, als hij of zij even niets van je hoort. Het opkroppen van dergelijke gedachten en gevoelens kan de angst van je partner voeden–maak dus duidelijk dat het veilig is om je in vertrouwen te nemen. Zeg iets als: 'Kom alsjeblieft naar me toe als je in paniek bent, vooral als het over onze relatie gaat. Als je negatief of obsessief gaat denken, probeer dan te ademen en vertel je brein om te stoppen met denken. Ik ben er voor je, ik geef om je en ik begrijp dat angst overweldigende negatieve gedachten met zich mee kan brengen.' Probeer binnen de grenzen van de redelijkheid contact met je partner op te nemen, vooral als hij of zij de neiging heeft om overhaaste conclusies te trekken of het ergste te denken. Als je bijvoorbeeld weet dat je te laat zult zijn, stuur dan een sms zodat je partner niet denkt dat je ergens in een greppel ligt. Weet dat het inchecken bij je partner nuttig kan zijn, maar dat je nog steeds je eigen grenzen veilig moet stellen. Je partner laten weten dat je te laat bent is één ding, maar het is niet goed dat je elk uur op het werk wordt gebeld. Bespreek oorzaken en werk met hem of haar om doelen te stellen met betrekking tot het onder controle houden van de angst. Stel dat je partner last heeft van sociale angst, dan zou het een doel kunnen zijn om elke week een keer naar een openbare plaats te gaan.  Copingstrategieën om een paniekaanval te voorkomen kunnen onder meer bestaan uit ademhalingsoefeningen en positieve visualisatie. Als je partner de neiging heeft om dingen uit te stellen en paniekaanvallen ervaart wanneer het werk zich opstapelt, help hem of haar dan bij het effectief indelen van de eigen tijd. Weet dat er een verschil is tussen strategieën om de angst onder controle te houden en het vermijden van triggers. Stel bijvoorbeeld dat iemand zich in huis opsluit met de gordijnen dicht om een paniekaanval te voorkomen, dan zal dit de sociale angst van die persoon alleen maar aanwakkeren. Zelfs kleine stapjes zijn gezond gedrag en een feestje waard. Positieve bekrachtiging kan iemand aanmoedigen om door te gaan met het harde werk. Stel dat de angststoornis je partner ervan weerhoudt om een vaste baan te krijgen. Als je partner een cv heeft gemaakt en gaat solliciteren, reageer dan positief, zelfs als er nog geen sollicitatiegesprek uit voortkomt. Zeg iets als: 'Dit zijn grote stappen, en ik weet dat je er veel moeite voor hebt gedaan. Ik ben trots op je.' Geef aan dat je begrijpt dat hij of zij iets overweldigends en beangstigend meemaakt. Laat weten dat hij of zij veilig is, dat deze gevoelens van angst of paniek voorbijgaan, en dat je partner zich snel weer beter zal voelen. Zeg iets als: 'Ik weet dat dit moeilijk is, en het kan onmogelijk lijken om op adem te komen en je te ontspannen. Vergeet echter niet dat dit voorbij zal gaan. Je bent veilig, het komt goed met je en als je wilt, ben ik hier tot het voorbij is.' Als je nog nooit symptomen van een angststoornis hebt ervaren, erken dan dat je niet helemaal begrijpt wat een paniekaanval is. In plaats van je partner te vertellen om te kalmeren of te proberen aan te nemen wat hij of zij nodig heeft, vraag je wat je kunt doen om te helpen.  Zeg iets als: 'Ik heb nog nooit een paniekaanval gehad, maar ik weet dat het niet zo eenvoudig is als gewoon bereid zijn om te ontspannen. Wat kan ik doen om je er doorheen te helpen?' Iedereen is anders, maar wellicht wil je partner graag samen ademhalingsoefeningen doen, geholpen worden met het visualiseren van rustgevende landschappen, of dat je er gewoon bij komt zitten en zijn of haar hand vasthoudt. Tijdens een angstaanval kan je partner misschien niet duidelijk communiceren wat hij of zij nodig heeft. Het is beter om dit te bespreken als je partner stabieler is. Dan kunnen jullie mogelijk een lijst opstellen van nuttige acties. Zorg dat jullie diepe buikademhalingen doen. Als je partner aangeeft naar adem te moeten snakken, dan kan langzame, diepe buikademhaling je partner helpen om zich beter te voelen.  Vraag je partner om langzaam en zachtjes in te ademen door de neus, de buik te vullen met lucht en langzaam uit te ademen door de mond. Het kan ook helpen om tot vijf te tellen tijdens het in- en uitademen of terug te tellen vanaf 100, om de symptomen van paniek en angst te verzachten. Zeg iets als: 'Laten we samen ademen. Sluit je ogen en probeer je te concentreren op je ademhaling. Adem in, 1, 2, 3, 4, 5, en adem uit, 1, 2, 3, 4, 5.' Probeer je partner te begeleiden door positieve visualisaties om hem of haar op zijn of haar gemak te stellen. Vraag je partner om zich een comfortabele plek uit de eigen kindertijd voor te stellen, een ontspannen strand, of bij een gezellige open haard met een mok hete choco. Beschrijf zintuiglijke details, zoals de verfrissende zeebries of de kalmerende warmte van het vuur.  Als het visualiseren van een kalmerende omgeving helpt, vraag dan wanneer je partner geen klachten meer heeft, om een paar veilige plekken aan te geven. Houd er rekening mee dat een omgeving die jij kalmerend vindt een trigger kan zijn voor je partner, dus zoek uit waar hij of zij zich het meest op zijn of haar gemak voelt. Vraag iets als: 'Vertel me over een aantal plaatsen waar je je het meest op je gemak voelt. Als ik er één voor je beschrijf tijdens een paniekaanval of een angstige toestand, dan helpt dat je misschien om je te concentreren op die veilige plek.' Besteed aandacht aan activiteiten die je partner leuk vindt, en stel voor om samen één te doen. Je kunt rustgevende muziek opzetten, tekenen of schilderen, mediteren of yoga doen. Sommige mensen merken ook dat het opschrijven van wat ze voelen helpt om de angst uit hun systeem te krijgen. Nogmaals, het helpt om je partner goed te kennen en te praten over activiteiten die nuttig kunnen zijn, wanneer hij of zij niet middenin een paniekaanval of angstige toestand verkeert. Maak geen opmerkingen als: 'Kalm nou toch', 'Ontspan en zit stil' of 'Er is niets mis met je, dus stop hiermee.' Probeer te begrijpen dat een paniekaanval of een angstige toestand onoverkomelijk en angstaanjagend kan voelen. De persoon ervaart op dat moment de echte symptomen van een ziekte, en harde woorden zullen de dingen alleen maar erger maken.  Laat je partner in plaats daarvan weten dat je er voor hem of haar bent, en stel hem of haar gerust dat jullie er samen doorheen komen. Zeggen dat de persoon moet gaan zitten kan onschuldig lijken, maar zitten kan de onrust alleen maar aanwakkeren. Adrenalineniveaus stijgen tijdens een angstige toestand en sommige mensen moeten bewegen of ijsberen. Als je partner liever niet wil zitten, stel dan voor om samen te gaan wandelen. Hoewel het een moeilijke evenwichtsoefening is, gaat de behandeling van angststoornissen meestal gepaard met blootstelling aan triggers. Probeer je partner uit te dagen, maar wees voorzichtig. Vertel de ander dat het ervaren van angst soms onderdeel kan zijn van het overwinnen van de aandoening, en dat jij er bent om hem of haar er doorheen te helpen.  Veronderstel dat je partner sociale angst ervaart. In plaats van thuis te blijven in een poging om paniekaanvallen te voorkomen, kan hij of zij wellicht proberen om geleidelijk aan te wennen aan sociale situaties. Maak samen een wandeling door een park of naar de supermarkt, als een van de eerste stappen. Daarna kan er toegewerkt worden naar uit eten of naar een besloten feestje gaan.
Onthoud dat je partner er niet voor kiest om angstig te zijn. Stel duidelijke grenzen in plaats van toe te geven. Weeg eerlijkheid en medeleven met elkaar af als je een conflict moet afhandelen. Ga naar een relatietherapeut die ervaring heeft met angststoornissen. Werk aan je eigen interesses en hobby's. Maak tijd vrij om te ontspannen. Houd contact met je mensen die je kunnen steunen. Leer meer over de specifieke angststoornis van je partner. Moedig je partner aan om zich te laten behandelen, als dat nog niet het geval is. Geef aan dat je partner je in vertrouwen kan nemen zonder bang te hoeven zijn voor een oordeel. Communiceer met je partner, zodat hij of zij zich minder zorgen hoeft te maken. Help hem of haar bij het ontwikkelen van en vasthouden aan strategieën om de angst te beheersen. Prijs prestaties, ook al lijken die minder groot. Herinner je partner eraan dat deze paniekgevoelens over zullen gaan. Vraag je partner hoe je kunt helpen. Ga samen tellen en diep ademhalen. Beschrijf rustige, prettige beelden. Doe samen een activiteit, zoals schrijven, kleuren of luisteren naar muziek. Bekritiseer de ander niet en bagatelliseer de angstige gevoelens niet. Moedig je partner aan om een aanval het hoofd te bieden in plaats van triggers te vermijden.
https://www.wikihow.com/Date-Someone-with-Anxiety https://www.wikihow.com/Date-Someone-with-Anxiety https://www.wikihow.com/Date-Someone-with-Anxiety https://www.wikihow.com/Date-Someone-with-Anxiety
Dealing with Common Challenges Meeting Your Own Needs Providing Daily Support Helping Them Manage a Panic Attack