Antisociale persoonlijkheidsstoornis begrijpen Omgaan met een persoon met APD Letten op vroege waarschuwingssignalen
Antisociale persoonlijkheidsstoornis kan moeilijk te herkennen zijn, omdat er zoveel mogelijke symptomen en variaties zijn die kunnen voorkomen. Als resultaat daarvan kan het zijn dat iemand de aandoening heeft wanneer hij niet alle noodzakelijke symptomatische vereisten heeft. Alleen een gekwalificeerde psychische gezondheidsspecialist kan dan een officiële diagnose bieden. Maar, je kunt tekenen van de afwijking herkennen door te kijken naar een combinatie van symptomen, voorkomend gedurende een leven.  Antisociale persoonlijkheidsstoornis lijkt in veel opzichten op een narcistische persoonlijkheidsstoornis; iemand kan een diagnose krijgen met symptomen van beiden. Mensen die lijden aan antisociale persoonlijkheidsstoornis vertonen vaak een gebrek aan empathie; ze vertonen ook manipulatie en bedrog. Het is een ding om iemand ervan te verdenken een persoonlijkheidsstoornis te hebben, maar het is iets heel anders om die persoon een "diagnose" te geven, tenzij je een gekwalificeerde psychiater of psycholoog bent. Als de persoon waar je je zorgen over maakt een familielid of vriend is, probeer hem dan te steunen richting professionele hulp.Behandeling kan psychotherapie en rehabilitatie omvatten.  Antisociaal gedrag hoeft niet altijd gerelateerd te zijn aan een aandoening. Sommige mensen voelen zich er gewoon prettig bij om roekeloos te leven en slechte gewoontes te vormen zoals zorgeloos en onverantwoordelijk leven. Wees je ervan bewust dat mensen die lijden aan antisociale persoonlijkheidsstoornis zelden behandeling willen omdat ze vaak niet geloven dat er iets mis is met ze. Het kan zijn dat je volhardend moet zijn om de persoon hulp te geven en hem uit de gevangenis te houden. Antisociale persoonlijkheidsstoornis is veroorzaakt door een unieke combinatie van biologische en sociale factoren, die zich manifesteren gedurende een hele levensloop van een persoon. Iemand met antisociale persoonlijkheidsstoornis zal symptomen tonen vanaf de tijd dat hij een kind was, maar hij kan geen klinische diagnose krijgen tot hij minstens 18 jaar is. Aan de andere kant kunnen de symptomen van antisociale persoonlijkheidsstoornis verdwijnen na de leeftijd van 40-50 jaar; ze verdwijnen niet helemaal, maar ze worden vaak minder, hetzij als resultaat van biologische factoren, of sociale conditionering. Men denkt dat persoonlijkheidsspectrum stoornissen gedeeltelijk genetisch zijn, en daardoor nooit helemaal verdwijnen. Mensen met deze aandoening hebben vaak een onderliggend probleem met misbruik van substanties, zoals een drugsverslaving of drugsafhankelijkheid. Een epidemiologisch onderzoek ontdekte dat mensen met antisociale persoonlijkheidsstoornis 21 keer meer kans hebben dan het gewone publiek om alcoholmisbruik en afhankelijkheid te vertonen. Maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn. Individuele gevallen zijn uniek en APD vereist geen alcohol of drugsmisbruik. Hoewel wetenschappers niet precies weten waarom, manifesteert antisociale persoonlijkheidsstoornis zich primair bij mannen. Onderzoek geeft aan dat mannen drie van elke vier diagnoses van APD uitmaken. APD kan zich verschillend presenteren bij mannen en vrouwen. Waar mannen een grotere waarschijnlijkheid hebben om roekeloosheid en geweld te demonstreren in de vormen van verkeersgeweld, dierenmishandeling, het beginnen van gevechten, gebruik van wapens en brandstichten, zal het bij vrouwen eerder een rapportage zijn van het hebben van veel seksuele partners, wegrennen, en gokken. Omdat de ziekte alleen gedeeltelijk gezien wordt als biologisch, is een ernstige risicofactor om het op gang te brengen uitgebreide kindermishandeling. Mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis zijn vaak fysiek en emotioneel mishandeld door iemand in hun directe omgeving gedurende vele jaren. Ze kunnen ook geleden hebben onder langere periodes van verwaarlozing als kinderen. De mishandelaars zijn vaak ouders die ook antisociale neigingen hebben, wat ze doorgeven aan hun kinderen. Hoewel het moeilijk kan zijn om het contact te verbreken met een goede vriend of familielid, het kan nodig zijn om jezelf wat afstand te geven van een persoon die lijdt aan antisociale persoonlijkheidsstoornis. Dit kan nodig zijn voor je eigen emotionele of zelfs fysieke veiligheid. Een relatie onderhouden met een persoon die lijdt aan antisociale persoonlijkheidsstoornis kan behoorlijk moeilijk zijn. Als je een persoon met APD niet kunt vermijden, dan moet je duidelijke grenzen stellen voor wat je beschouwt als acceptabele interactie met die persoon.  Door de aard van de ziekte, zullen degenen die lijden aan APD de grenzen testen en overschrijden. Het is belangrijk dat je standhoudt en counseling of praatgroepen zoekt om je te helpen de situatie te beheersen. Als je een relatie hebt met een persoon met APD, vooral als die persoon ook serieus gewelddadig is, dan moet je de waarschuwingssignalen herkenen om jezelf en anderen te beschermen. Geen enkele voorspelling kan 100% accuraat zijn, maar Gerald Juhnke beveelt aan om uit te kijken naar waarschuwingssignalen met de Engelse acroniem DANGERTOME:  Waanideeën (of gewelddadige fantasieën) Toegang tot wapens Geregistreerd verleden van geweld Betrokkenheid bij bendes Uitingen van voornemen om anderen kwaad te doen Geen berouw over toegebrachte schade Problematisch misbruik van alcohol of drugs Openlijke bedreigingen van kwaad doen aan anderen ’Kortzichtige focus op kwaad doen aan anderen Uitsluiting van anderen of verhoogde isolatie Als je een escalatie bemerkt in bedreigingen, of voelt dat een dreiging van geweld onvermijdelijk is, neem dan contact op met je plaatselijke wijkagent. Het kan zijn dat je stappen moet ondernemen om jezelf of anderen te beschermen. Antisociale gedragsstoornis is de jongere tegenhanger van antisociale persoonlijkheidsstoornis; in feite is antisociale gedragsstoornis antisociale persoonlijkheidsstoornis voor kinderen. Het wordt aangetoond door pestgedrag, respectloosheid voor leven (slecht behandelen van dieren), woede en autoriteitsproblemen, onvermogen om berouw te tonen of te voelen, en over het algemeen slecht of crimineel gedrag.  Deze gedragsproblemen worden vaak vroeg zichtbaar en zijn ontwikkeld rond het 10e jaar.  De meeste psychologen en psychiaters zien antisociale gedragsstoornissen als een top voorspeller van een toekomstige diagnose van antisociale persoonlijkheidsstoornis. Antisociale gedragsstoornis omvat gedrag dat moedwillig anderen kwetst, waaronder agressie naar andere kinderen, volwassenen en dieren. Het is gedrag dat gedurende een periode wordt herhaald of verder ontwikkeld, meer dan dat het beperkt blijft tot een geïsoleerd incident.  De volgende gedragingen kunnen antisociale gedragsstoornis aangeven:   Pyromanie (obsessie met vuur) Aanhoudend bedplassen Wreedheid tegen dieren Pesten Vernielen van eigendommen Diefstal Zowel antisociale gedragsstoornis als antisociale persoonlijkheidsstoornis kunnen niet gemakkelijk behandeld worden met psychotherapie.  Behandeling is gecompliceerd door de  gemeenschappelijke kenmerken van comorbiditeit, wat de trend is van antisociale gedragsstoornis laten samenvallen met andere stoornissen zoals substantiemisbruik problemen, stemmingstoornissen of psychopaten.  Dit tegelijk hebben van twee of meer stoornissen maakt de behandeling van deze mensen steeds complexer, het noodzakelijk makend om psychotherapie, medicatie en andere benaderingen erbij te betrekken.  De effectiviteit van zelfs een veelzijdige benadering kan variëren op  basis van de ernst  van het individuele geval. Ernstigere gevallen zullen minder waarschijnlijk dan mildere gevallen succesvol reageren op behandeling. Kinderen die lijden aan ODD dagen autoriteit uit, maar ze voelen zich verantwoordelijk voor de consequenties van hun acties. Ze dagen vaak volwassenen uit, breken de regels en geven anderen de schuld van hun problemen. ODD kan succesvol behandeld worden met psychotherapie en medicatie. Deze behandeling omvat vaak het betrekken van ouders in familie cognitieve gedragstherapie en het geven van training in sociale vaardigheden aan het kind. Het is mogelijk om antisociale gedragsstoornis te behandelen voordat het zich ontwikkelt naar APD, vooral als de symptomen van antisociale gedragsstoornis mild zijn. Hoe ernstiger de symptomen van antisociale gedragsstoornis zijn bij een kind, hoe meer waarschijnlijk het is dat het kind antisociale persoonlijkheidsstoornis ontwikkelt als volwassene.
Zoek een diagnose van een gekwalificeerde psycholoog of psychiater. Vermijd het om een amateurdiagnose te stellen. Zoek naar tekenen van antisociale persoonlijkheidsstoornis gedurende de levensloop van een persoon. Let op misbruik van substanties tezamen met APD. Begrijp dat antisociale persoonlijkheidsstoornis zeldzaam is bij vrouwen. Identificeer een verleden van mishandeling bij degenen met APD. Vermijd contact als dat mogelijk is. Stel goede grenzen op. Voorkom tekenen van potentieel gewelddadig gedrag. Neem contact op met de politie. Herken de relatie tussen antisociale gedragsstoornis en antisociale persoonlijkheidsstoornis. Let op karakteristieken van antisociale gedragsstoornis. Realiseer je de beperkingen van behandeling van antisociale gedragsstoornis. Maak onderscheid tussen antisociale gedragsstoornis en oppositioneel-opstandige gedragsstoornis (ODD). Ga er niet vanuit dat antisociale gedragsstoornis altijd leidt tot antisociale persoonlijkheidsstoornis.
https://www.wikihow.com/Recognize-Someone-With-Antisocial-Personality-Disorder https://www.wikihow.com/Recognize-Someone-With-Antisocial-Personality-Disorder https://www.wikihow.com/Recognize-Someone-With-Antisocial-Personality-Disorder
Understanding Antisocial Personality Disorder Dealing with an Individual with APD Watching for Early Warning Signs