Potentiële complicaties begrijpen Buddy-tape toepassen op je geblesseerde teen
Zoals boven als is vermeld, is necrose een soort afsterving van het weefsel wegens een gebrek aan bloedtoevoer en zuurstof. Een geblesseerde teen, met name bij ontwrichtingen en breuken, kan al beschadigde bloedvaten hebben, je moet dus extra voorzichtig zijn wanneer je de tape gebruikt, zodat je de bloedtoevoer naar de tenen niet blokkeert. Als je dat per ongeluk wel doet, zullen de tenen waarschijnlijk beginnen te kloppen, pijnlijk aanvoelen en donkerrood worden, waarna ze donkerblauw worden. Het meeste weefsel kan (maximaal) enkele uren zonder zuurstof overleven, maar het van belang om je tenen ca. een half uur na het tapen te inspecteren om zeker te weten dat ze voldoende bloed krijgen.  Mensen met diabetes hebben veel minder gevoel in hun tenen en voeten en hebben doorgaans een slechtere bloedstroming, waardoor het voor hen beter is om buddy-tape te vermijden bij teenblessures. Als er wel necrose optreedt in de tenen, is amputatie van de tenen nodig om te voorkomen dat de infectie zich niet naar de rest van de voet of het been verspreid. Als je een open break hebt, kan je dokter een preventieve, twee weken durende, orale antibioticakuur aanbevelen om een bacteriële infectie af te weren. Hoewel de meeste verwondingen goed behandeld kunnen worden met tape, zijn sommige verwondingen te ernstig. Wanneer tenen geplet zijn en volledig gebroken zijn (wat een comminutieve breuk wordt genoemd), of zo gebroken is dat de botten radicaal verschoven zijn en door de huis steken (een open breuk), dan is tapen helemaal niet behulpzaam. Je moet hiervoor naar de eerste hulp voor medische behandeling en waarschijnlijk een operatie ondergaan.  Veel voorkomende symptomen van een gebroken teen zijn: intense scherpe pijn, zwelling, stijfheid en doorgaans directe blauwe plekken wegen interne bloeding. Lopen is moeilijk en rennen en springen is bijna onmogelijk zonder ondraaglijke pijn. Gebroken tenen kunnen verbonden zijn aan aandoeningen die het bot verzwakken, zoals botkanker, botinfecties, osteoporose of chronische diabetes. Als je teen eenmaal geblesseerd is, is hij nog ontvankelijker voor aanvullende schade en problemen. Draag daarom comfortabele en beschermende schoenen zolang je tenen vast getaped zijn (doorgaans tussen 2 en 6 weken). Kies schoenen met een dichte neus en comfortabele pasvorm die voldoende ruimte hebben in de neus om het gaas/de tape en eventuele zwelling te accommoderen. Schoenen met harde zolen, ondersteunende schoenen en zeer stevige schoenen bieden waarschijnlijk de meeste bescherming, vermijd dus slippers en schoenen met zachte zolen. Vermijd hoge hakken in zijn geheel, ten minste gedurende enkele weken, omdat deze de tenen ernstig samenduwen en de bloedstroming beperken.  Ondersteunende sandalen met open neus kunnen worden gedragen als de zwelling ernstig is, maar onthoud dat ze geen enkele bescherming zullen bieden, wees dus voorzichtig. Als je in de bouw, als brandweerman, politieman of hovenier werkt, overweeg dan om schoenen met stalen neuzen te dragen voor extra bescherming totdat je teen helemaal is geheeld. Tenen zijn zeer ontvankelijk voor verwonding en breuken wanneer je wordt blootgesteld aan stomp-trauma, zoals ze tegen meubels stoten of ermee tegen sportuitrusting schoppen. In de meeste gevallen is het duidelijk welke teen je verwond hebt, maar soms moet je de tenen beter onderzoeken om de verwonding beter te kunnen begrijpen. Tekenen van milde tot middelmatige verwonding zijn onder andere roodheid, zwelling, ontsteking, gelokaliseerde pijn, blauwe plekken, verminderde beweeglijkheid en mogelijk scheef staan als de teen ontwricht of gebroken is. De kleine teen (de 5e) en de grote teen (de 1e) worden vaker gebroken en geblesseerd dan de andere tenen.  Buddy-tape kan voor de meeste teenverwondingen worden gebruikt, zelfs voor stressfracturen, maar ernstigere breuken moeten doorgaans in gips of geopereerd worden.  Kleine stressfracturen, botsplinters, blauwe plekken en verzwikking van de gewrichten worden niet als serieuze verwondingen beschouwd, maar ernstig geplette tenen (gemangeld en bloedend) of open breuken (bloedend met bot dat door de huid steekt) vereisen directe medische behandeling, met name als het om de grote teen gaat. Als je eenmaal hebt bepaald welke teen geblesseerd is, moet je besluiten aan welke teen je hem gaat bevestigen. Over het algemeen is het het beste om tenen die in lengte en dikte vergelijkbaar zijn aan elkaar te plakken – als je 2e teen verwond is, is het makkelijker om hem aan je 3e teen te plakken dan aan je grote (1e) teen, vanwege te vergelijkbare afmeting. Daarnaast heb je je grote teen nodig om af te zetten wanneer en stap neemt, waardoor hij geen goede keuze is voor de buddy-tape. Zorg er verder voor dat de buddy-teen niet geblesseerd is, het aan elkaar tapen van 2 geblesseerde tenen kan de verwondingen namelijk verergeren. In zulke situaties is gips of het dragen van een compressieschoen een beter idee.  Als je 4e teen verwond is, tape hem dan aan de 3e teen in plaats van de 5e teen, omdat deze in afmeting dichter bij elkaar liggen. Gebruik geen buddy-tape voor een geblesseerde teen als je diabetes of een perifere arteriële aandoening hebt, omdat een vermindering in bloedstroming door te strak tapen het risico op necrose (afsterving van weefsel) kan verhogen. Als je eenmaal hebt besloten welke 2 tenen je aan elkaar gaan tapen, neem je wat chirurgisch tape en plak je de gewonde teen losjes aan de gezonde teen, maak een figuur-8 voor de meeste stabiliteit. Zorg ervoor dat je niet de tape niet te strak plaatst, anders creëer je aanvullende zwelling en kun je de bloedstroming naar de gewonde teen onderbreken. Overweeg om wat katoengaas tussen de tenen te plaatsen om te voorkomen dat de huid schuurt en/of blaren vormt. Het risico op bacteriële infecties neemt aanzienlijk toe als zich blaren en/of schuurplekken vormen.  Gebruik niet zoveel tape dat je voet niet meer in je schoen past. Daarnaast zorgt te veel tape voor oververhitting en zweten. Materialen die kunnen worden gebruikt voor het samenbinden van tenen zijn onder andere chirurgische tape, Zelfklevend gaas, elektricienstape, klein klittenbandgaas en rubberpleisters.  Om wat meer steun te bieden, wat zeker goed is voor ontwrichtte tenen, kun je een houten f metalen spalk gebruiken in combinatie met de tape. Voor tenen doen ijsstokjes het goed, maar zorg er wel voor dat er geen scherpe randen of splinters zijn die in de huid kunnen duwen. Als je teen oorspronkelijk door de dokter of een andere gezondheidsprofessional vast is getaped, is er waarschijnlijk waterbestendig tape gebruikt, waardoor het veilig is om ten minste 1 keer te douchen of baden met de tape. Over het algemeen geldt echter dat je de tenen na elke wasbeurt opnieuw vast moet tapen, zodat je kunt controleren op tekenen van huidirritatie of infectie. Schaafwonden, blaren en eeltplekken verhogen de kans op een huidinfectie. Maak je tenen dus goed schoon en droog ze goed af voordat je ze opnieuw vastplakt. Overweeg om je tegen met alcoholdoekjes schoon te maken om ze te desinfecteren.  Tekenen van een huidinfectie zijn onder andere lokale zwelling, roodheid, kloppende pijn en de aanwezigheid van pus. Je geblesseerde teen moet, afhankelijk van de ernst van de verwonding, mogelijk tot wel 4 weken aan een andere teen geplakt worden om goed te kunnen helen, je wordt dus waarschijnlijk erg goed in het samenplakken van je tenen. Als je geblesseerde teen meer pijn doet na het tapen, haal de tape dan weg en begin opnieuw, maar zorg ervoor dat de tape of het gaas wat losser zit.
Kijk uit naar tekenen van necrose. Gebruik geen tape voor een ernstig gebroken reen. Bescherm je teen tegen verdere schade. Bepaal welke teen geblesseerd is. Besluit welke tenen je gaan tapen. Plak de tenen losjes aan elkaar. Ververs het tape na het douchen.
https://www.wikihow.com/Buddy-Tape-an-Injured-Toe https://www.wikihow.com/Buddy-Tape-an-Injured-Toe
Understanding Potential Complications Buddy Taping Your Injured Toe