Hulp inschakelen Jezelf veilig houden Copingvaardigheden gebruiken Omgaan met misbruik op de lange termijn
Als je fysiek wordt mishandeld of wanneer je leven in gevaar is, bel dan onmiddellijk met de hulpdiensten.  Aanwijzingen dat je mogelijk in direct gevaar verkeert zijn: als iemand dreigt om je iets aan te doen of te mishandelen op een ernstige manier (als iemand bijvoorbeeld schreeuwt dat hij/zij je gaat slaan of op een andere manier iets zal aandoen), als die persoon een wapen of soortgelijk object hanteert, als je wordt achtervolgd met de bedoeling om je iets aan te doen, als je bang bent voor je eigen veiligheid of als je momenteel door iemand pijn wordt gedaan of fysiek mishandeld. Noodhulpverleners zijn opgeleid om je door dit soort situaties heen te loodsen. Ze kunnen de politie of een medisch interventieteam sturen om je te helpen. De politie wordt meestal ook getraind in het omgaan met deze situaties. Ze zullen waarschijnlijk onder vier ogen met je willen spreken en je vragen stellen over je situatie, om te bepalen op welke manier ze met de kwestie om kunnen gaan. Voor je hulp inschakelt zal je een idee en hebben of dat wat je ervaart daadwerkelijk misbruik is of normaal ouderschap. Kindermishandeling is gedefinieerd in termen van fysiek geweld, seksueel misbruik, emotionele schade en verwaarlozing. Lichamelijk letsel veroorzaakt door misbruik heeft maken met: slaan, stompen, een klap in het gezicht geven of elke andere actie die fysieke sporen kan achterlaten. Dit type misbruik kan worden aangegeven bij iemand die daar melding van kan maken (leraar, therapeut, etc.), de Kinderbescherming/Jeugdzorg, rechtshandhaving (politie).  Enkele algemene kenmerken van fysieke mishandeling zijn: onverklaarbare verwondingen of plekken (kneuzingen, snijwonden, zweren), verwondingen die niet overeenstemmen met de uitleg van de situatie, bang of angstig gedrag (vaak rondkijken, alertheid), snel bang of geschrokken zijn, en vrees voor familiesituaties. Andere indicatoren zijn o.a.: extreme veranderingen in slaapgewoonten, eten, sociaal of studeergedrag. Het kind kan ook overgaan tot onveilig gedrag, zoals drugs- of alcoholgebruik.    {"smallUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/2\/25\/Http-www.wikihow.com-Deal-With-Abusive-Parents.jpg\/460px-Http-www.wikihow.com-Deal-With-Abusive-Parents.jpg","bigUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/2\/25\/Http-www.wikihow.com-Deal-With-Abusive-Parents.jpg\/760px-Http-www.wikihow.com-Deal-With-Abusive-Parents.jpg","smallWidth":460,"smallHeight":345,"bigWidth":760,"bigHeight":570,"licensing":"<div class=\"mw-parser-output\"><\/div>"}  Over het algemeen wordt een pak voor de broek geven niet beschouwd als misbruik, tenzij er letsel ontstaat (zoals striemen, kneuzingen). Seksueel misbruik van een kind omvat het aanraken/aaien van de privédelen van een kind, seksueel contact met een kind, geslachtsgemeenschap of andere seksuele handelingen, of een kind blootstellen aan seksuele beelden of inhoud.]  Algemene symptomen van seksueel misbruik bij kinderen zijn: een begrip van seks dat te volwassen is voor de leeftijd van het kind, verleidelijk gedrag of een voor de ontwikkeling ongepaste belangstelling voor seks, problemen met zitten of staan/lopen, het om onbekende redenen vermijden van een bepaalde persoon, schaamte voor het eigen lichaam of ontwijkend gedrag aangaande omkleden in de kleedkamer of thuis, en weglopen van huis.  Extra aanwijzingen kunnen zijn dat het kind drugs of alcohol gebruikt, zwanger raakt of seksueel overdraagbare infecties oploopt. Verwaarlozing wordt gedefinieerd als het niet voorzien in de eerste levensbehoeften, met inbegrip van voedsel, kleding, onderdak en medische behandeling van een kind. Tekenen van verwaarlozing zijn als het kind: zichtbaar vies is of slecht ruikt, kleding draagt die het niet passen of niet geschikt zijn voor het weer, een slechte hygiëne en medische of fysieke problemen heeft die niet worden behandeld. Andere waarschuwingssignalen zijn als het kind voor lange perioden alleen is, of als het kind vaak niet of te laat op school komt. Verbaal of emotioneel misbruik omvat: schreeuwen, voor schut zetten, bedreigen, uitschelden, kleineren en andere verbale handelingen die kunnen leiden tot psychologische schade.  Indicatoren en waarschuwingssignalen van verbaal geweld zijn als het kind: sociaal teruggetrokken is, weinig gehecht is aan de voogd of verzorger, gevoelens van schaamte of een schuldgevoel heeft, zich zorgen maakt over zijn gedrag en zich op een extreme manier gedraagt die voor het kind abnormaal is (zoals uitzonderlijk meegaand/verlegen zijn of juist zeer koppig/argumentatief of zich jonger of ouder voordoet dan zijn leeftijd).  Huiselijk geweld is ook een probleem. Als een kind getuige is van geweld binnen het gezin, dan is dit een te rapporteren zorg. Het is gebruikelijk dat personen die misbruik hebben overleefd, zichzelf de schuld geven voor het misbruik of de situatie rechtvaardigen. Besef je goed dat misbruik niet jouw schuld is. Begrijp dat als je situatie valt in een van de vier soorten misbruik (fysiek, seksueel, emotioneel, verwaarlozing), dat dit niet aanvaardbaar is en je het niet verdient op deze manier te worden behandeld, ongeacht wat. De melding aan een volwassene anders dan de dader, is het belangrijkste onderdeel van het omgaan met ouders die hun kinderen mishandelen. Misbruik is niet iets dat je gemakkelijk zelf kunt oplossen. Je kunt contact opnemen met een vertrouwde volwassene, een professional die melding moet doen (leraar, therapeut), kinderbescherming of de politie.  De medewerkers van de kinderbescherming en ander soortgelijk overheidspersoneel, wordt getraind in het omgaan met dit soort situaties. Zij zullen je vragen stellen en vertellen wat je kunt verwachten. De plaatselijke politie of overheid zal waarschijnlijk een onderzoek instellen en jij en bepaalde leden van je gezin kunnen vragen worden gesteld. Het melden van misbruik kan ertoe leiden dat een maatschappelijk werker wordt betrokken bij je zaak, die kan eisen dat jij en je ouders training krijgen of begeleiding. In het ergste geval kun je uit huis worden geplaatst voor je eigen veiligheid. Kinderen worden in dit geval meestal bij een pleeggezin geplaatst, totdat de schadelijke situatie is opgelost. Het creëren van een veiligheidsplan is belangrijk om zowel jezelf buiten levensgevaar te houden en toekomstig misbruik te voorkomen. Je plan dient het volgende te omvatten: waarschuwingssignalen, hoe te ontsnappen, plekken om naartoe te gaan en met welke mensen je kunt praten.  Schrijf het plan op. Het is moeilijk om deze informatie in je hoofd te houden, dus als je een plan gaat maken, zorg er dan voor dat je elke stap opschrijft. Als je je onveilig voelen of aan voelt komen dat misbruik op handen is, laat dan onmiddellijk je veiligheidsplan in werking treden. Het is belangrijk om vroeg door te hebben of een situatie dreigt te ontstaan waarbij er sprake is van mishandeling, zodat je jezelf veilig kunt stellen, actie kunt ondernemen of zorgt dat je wegkomt. Bijvoorbeeld: de volgende situaties worden vaak geassocieerd met misbruik: alcohol en/of drugsgebruik, verhoogde woede of stress, relatieproblemen en huiselijk geweld. Als je echter denkt dat je in gevaar bent, dan moet je ontsnappen aan de situatie, zorgen dat je kunt telefoneren en de hulpdiensten bellen. Houd in gedachten dat boosheid oké is, maar geweld of misbruik niet. Je verdient het niet om te worden mishandelt en als je weet dat iets dergelijks zich gaat voordoen, dan is het belangrijk dat je jezelf in veiligheid brengt om misbruik en schade te voorkomen. Denk na over mogelijke situaties die zich kunnen voordoen op basis van wat er is gebeurd in het verleden (type en aard van het misbruik).  Denk na over plekken waar het misbruik meestal kan voorkomen. Als het misbruik plaatsvindt in een bepaalde ruimte, zorg er dan voor dat je een gemakkelijke uitweg hebt uit die kamer (of het nu een deur, venster, etc. is). Zorg ervoor dat er geen stukken meubilair of andere objecten zijn die in de weg kunnen staan. Probeer niet om je te verbergen in je eigen huis. Dit kan ertoe leiden dat je ergens blijft steken en niet kunt vluchten naar een veilige plek. Wijs vluchtwegen uit je huis aan. Veel flatgebouwen hebben een brandtrap; je kunt de snelste manier vinden om uit het gebouw te komen. Gebruik de trap in plaats van de lift. Weet hoe je ramen en deuren kunt ontgrendelen, en ook waar de belangrijke sleutels zijn in je huis. Wijs specifieke veilige plekken aan om naar toe te gaan als je in gevaar bent, zoals een buurman of het huis van een vriend. Zorg ervoor dat deze personen afweten van je plan en houd er rekening mee wanneer ze meestal thuis zijn en wanneer niet.  Ga na wat de snelste en veiligste manieren zijn om bij je veilige plek te komen. Als je kunt vluchten, doe dat dan. Als je gemakkelijke toegang hebt tot vervoer waar je wettelijk gezien gebruik van mag maken, doe dat dan (auto, fiets, skateboard, etc.). Zorg dat je beschikt over verschillende back-upplannen in het geval je niet naar je specifieke veilige plek kunt gaan. Bijvoorbeeld: zorg dat je weet welke openbare plekken 24 uur per dag geopend zijn, of waar je kunt bellen. Denk na wat veilige personen zijn, zoals vrienden en familieleden die je kunnen beschermen, of kunnen ingrijpen wanneer je in de problemen zit.  Zorg voor een lijst met belangrijke telefoonnummers, zoals contactpersonen voor noodgevallen, en houd die te allen tijde bij je. Wanneer je bij je veilige plek bent aangekomen, dan kun je aanvullende hulp inschakelen (hulpdiensten of het plaatselijke politiebureau), indien nodig. Copingvaardigheden zijn manieren om je beter te voelen of een situatie doeltreffender aan te pakken. Meer copingvaardigheden (zoals wanneer het je te veel wordt of het gevoel alsof je nergens controle over hebt) wordt in verband gebracht met een beter uitkomst voor personen die uit misbruiksituaties komen. Copingvaardigheden kunnen leuke, onderhoudende dingen zijn, zoals: luisteren naar muziek, films kijken en gamen of sporten. Verminderen de intensiteit van je emoties, ontlaad je gevoelens, verdeel ze in beheersbare delen en zoek steun van buitenaf. Enkele specifieke copingvaardigheden voor het omgaan met gevoelens zijn: ze noteren, kunst gebruiken om er uitdrukking aan te geven en trainen om de spanning in je lichaam los te laten.  Doe alsof je mishandelaar tegenover je zit in een stoel, en zeg wat je wilt zeggen. Schreeuw, gil, scheld -- laat het er allemaal uit. Schrijf een brief om je mishandelaar te confronteren. Je hoeft niets op te sturen, maar dit kan je wel helpen bij het verwerken van je gevoelens. Ontspanningstechnieken worden in verband gebracht met verlaagde stressniveaus.  Progressieve spierontspanning is een techniek van het geleidelijk aanspannen en ontspannen van verschillende spiergroepen in je hele lichaam, totdat je ontspannen bent. Begin met je tenen vijf seconden aan te spannen, en ontspan ze daarna 10-30 seconden. Vervolgens werk je omhoog langs je lichaam, helemaal naar de top van je hoofd (via je tenen, voeten, benen, enzovoort).  Diepe ademhaling is een andere optie waarbij je gewoon diep inademt door je neus en uitademt door je mond. Besteed aandacht aan je ademhaling en als je afgeleid raakt, keer dan weer terug naar het denken aan louter je ademhaling. Enkele strategieën die op de lange termijn nutteloos zijn: de schuld op je nemen, het misbruik bagatelliseren (zeggen of denken dat het niet zo erg was), ontkenning en rationalisering (denken dat het misbruik normaal of oké was). Focus op wat je kunt beheersen in plaats van wat je niet kunt beheersen.  Richt je op je eigen doelen, zoals het goed doen op school of het leren van een sport of het bespelen van een instrument. Concentreer je op je eigen wensen en dromen. Denk na over wat je wilt worden en leer daar meer over, en begin ernaar toe te werken. Kindermishandeling kan tot veel problemen leiden, waaronder: schaamte, schuldgevoel, een laag gevoel van eigenwaarde, depressie, angst en posttraumatische stressstoornis (PTSS). Bovendien hebben de acties van je ouders je gevormd tot wie je bent, hoe je denkt over jezelf en wat je denkt dat normaal gedrag is. Daarom kan het moeilijk zijn om te weten hoe een gezonde ouder-kindrelatie eruit moet zien. Als je dagelijkse acties zijn gebaseerd op angst om gekwetst te worden of naar beneden gehaald, dan moet er iets veranderen. Je bent een waardevol mens en verdient het om gelukkig te zijn. Een natuurlijke instinct bij het omgaan met situaties die je niet onder controle hebt is om je te willen 'verstoppen', maar je emoties uiten kan nuttig zijn voor je welzijn.  Begin door te gaan praten met een vriend. Dit kan moeilijk aanvoelen, maar het verzamelen van je moed om dit te doen kan je leven veranderen. Het kan je helpen om te gaan met de situatie en je vriendschap nog sterker maken. Houd een dagboek bij. Dit zal helpen je je gevoelens te uiten over je situatie, zodat je erachter kunt komen wat je het beste kunt doen. Een andere manier om je gevoelens te uiten is door te gaan praten met andere mensen die betrokken zijn bij de situatie. Volwassenen kunnen je niet alleen steunen, maar je ook helpen om een actieplan te maken. Het is oké als je boos of bang bent. Praat over hoe je je voelt en waarom. Goede mensen om eventueel mee te praten zijn:  Je leraar Je schoolbegeleider of een therapeut De ouders van je beste vriend Een ander familielid die je vertrouwt Als je negatieve veranderingen opmerkt in je gedachten (angst voor de mishandeling), gevoelens (verdrietig, angstig) of gedragingen (het vermijden van bepaalde situaties) kan het handig zijn om een professionele mening in te winnen. Andere signalen dat je wellicht behandeling nodig hebt zijn als je het niet goed doet op school of activiteiten die je anders graag ondernam, bijna nooit meer doet.  Als de mishandelingssituatie waarin je verkeert is gemeld aan de politie, dan kan de overheidsinstantie verlangen dat jij en je ouders in therapie gaan. Het is belangrijk om open te staan voor deze ervaring en te weten dat je therapeut er is om je te helpen. Als je momenteel niet in behandeling bent, kun je praten met je arts over een verwijzing naar een therapeut. Als je jonger bent dan 18, moet je wettelijke voogd (ouder of anderszins) toestemming geven om onder behandeling te gaan. Je wettelijke voogd moet eerst het vereiste papierwerk ondertekenen voor je kunt beginnen met een sessie bij de therapeut. Als je het onprettig vindt om met je ouders te praten over een behandeling, dan kun je ook hierover praten met een andere vertrouwde volwassene of familielid, of je schoolbegeleider.
Onderneem actie als jij of iemand die je kent in gevaar is. Leer misbruik herkennen. Weet wat fysieke mishandeling is. Herken seksueel misbruik van kinderen. Leer meer over verwaarlozing. Begrijp wat emotioneel misbruik is. Geef jezelf niet de schuld. Meld het misbruik. Maak een plan om jezelf te beschermen. Herken waarschuwingssignalen. Plan hoe je weg wilt komen. Plan waar je naar toe zult gaan. Geef in je plan aan met wie je gaat praten. Weten wat coping is. Leer omgaan met je gevoelens. Pas ontspanningstechnieken, mindfulness en meditatie toe. Herken nutteloze coping-strategieën en beperk die. Werk eraan om de controle te krijgen over andere delen van je leven. Begrijp de gevolgen van mishandeling. Druk je gevoelens uit. Praat met een vertrouwde volwassene. Overweeg therapie.
https://www.wikihow.com/Deal-With-Abusive-Parents https://www.wikihow.com/Deal-With-Abusive-Parents https://www.wikihow.com/Deal-With-Abusive-Parents https://www.wikihow.com/Deal-With-Abusive-Parents
Getting Help Keeping Yourself Safe Using Coping Skills Dealing with Abuse in the Long-Term