Leven met een een bewaarzuchtig persoon Het helpen van een bewaarzuchtig persoon Moedig de persoon aan om professionele hulp in te schakelen
Verzamelaars zijn mensen die specifieke spullen willen verwerven. Verzamelaars presenteren deze items vaak op een georganiseerde wijze. Mensen met een verzamelstoornis aan de andere kant, slaan willekeurige dingen op en maken gevaarlijke bergen met rommel.  Mensen die één soort ding verzamelen — zoals poppen, postzegels, antiek en tafeltjes, beeldjes, enz, en die op een bepaalde manier ordenen, hebben geen bewaarzucht; ze zijn verzamelaars. Laat je eigen gevoelens over wat schoon of georganiseerd is, en of je wel of niet belangrijke of significante items moet houden, invloed uitoefenen op of je iemand die ongeorganiseerd is of een verzamelaar, aanmerkt als een bewaarzuchtig persoon. Samenleven met een bewaarzuchtig persoon kan bijzonder moeilijk zijn, omdat hij elke keer als je probeert om iets schoon te maken of op te ruimen overstuur raakt. Het kan bijzonder moeilijk zijn om een bewaarzuchtig persoon met wie je samenleeft, ertoe te bewegen om je te helpen bij het opruimen van rommel. Je zal de bewaarzuchtige eraan moeten herinneren dat jullie de leefomgeving delen. Benadruk dat je verbeteringen aan wilt brengen in “onze” leefruimte. Begin niet met het afscheiden van “zijn dingen” uit de gedeelde ruimte van het huis. Als je dierbare onvermurwbaar is en erop staat dat hij al zijn spullen “nodig” heeft, probeer dan acceptabele grenzen vast te stellen voor de gedeelde ruimte. Je kunt algemene leefruimte, zoals de woonkamer en de keuken, vrijhouden van rommel, en een specifieke kamer of kamers aanwijzen als opslagruimte. Je kunt ruimte vrijmaken voor de spullen van je dierbare terwijl je je zorgen duidelijk maakt over een verzamelstoornis en aangeeft dat je zelf een ruimte nodig hebt die wat minder rommelig is. Het weggooien van eigendommen, ook al beschouw je ze als rommel, kan een breuk creëren tussen jou en je dierbare. Het kan ervoor zorgen dat je het terrein verliest dat je hebt gewonnen door het helpen van de bewaarzuchtige om georganiseerder te worden. Mensen die worstelen met een buitensporige verzamelwoede bewaren overbodige spullen op een ongeorganiseerde manier, waardoor er vaak een gevaarlijke leefomgeving ontstaat. Mensen die verzamelen zijn vaak niet in staat om spullen weg te doen, ook al hebben ze geen geldwaarde. Ze bewaren spullen om sentimentele redenen of vanwege de angst dat ze die spullen in de toekomst nog nodig hebben.  Hamsteraars creëren vaak kamers in huis die niet langer kunnen worden gebruikt zoals ze bedoeld zijn, als gevolg van een opeenstapeling van rommel. Hamsteraars verzamelen vaak kranten, tijdschriften, brochures en andere documenten die informatie bevatten, zodat zij de informatie op een later tijdstip kunnen lezen, maar veel van hen komen er niet aan toe om het materiaal ook daadwerkelijk te lezen. Hamsteraars koppelen sterke emoties aan objecten en hebben het gevoel dat bezittingen hen een gevoel van comfort en veiligheid bieden. Zij kunnen het gevoel hebben dat het loslaten van bezit het loslaten van een deel van zichzelf inhoudt. De oorzaken van een verzamelstoornis variëren van persoon tot persoon, maar hamsteraars vertonen consequent een emotionele of psychische binding met dingen. Ze laten ook een weerstand zien tegen het denken of praten over de omvang van de rommel. Als je niet samenleeft met de hamsteraar, zorg dan dat je af en toe even langsgaat om te controleren en te socialiseren met die persoon wanneer je maar kunt. Gebruik je bezoeken om te bepalen of de omstandigheden zijn verbeterd of verslechterd. Wellicht is het nodig om te beoordelen of de bewaarzuchtige persoon een punt heeft bereikt dat de situatie voor zichzelf gevaarlijk is geworden. Veel verzamelaars willen wel toegeven dat ze "hamsteraars" zijn, of dat dingen niet weg kunnen doen, maar zij begrijpen de bezorgdheid over gezondheid en veiligheid niet. Ze beschouwen hun gedrag niet als problematisch en realiseren zich vaak niet wat de invloed is van hun gedrag op anderen. Je moet je zorgen overbrengen voor de gezondheid en veiligheid van persoon met een verzamelstoornis, maar probeer niet veroordelend te klinken. Richt je op de gezondheidsrisico's, met inbegrip van schimmels, stof en reinheid. Je kunt je ook richten op de veiligheid van de omgeving, wijzen op brandgevaar en geblokkeerde uitgangen.  Probeer niet te veel tijd te besteden met gericht zijn op de rommel of objecten zelf, omdat dit waarschijnlijk ertoe zal leiden dat de verzamelaar in de verdediging schiet. Je zou bijvoorbeeld iets kunnen zeggen als: "Ik geef om je, en maak me zorgen over je veiligheid. Het appartement is heel stoffig en beschimmeld geworden, en vanwege alle grote stapels overal, denk ik niet dat je snel en veilig weg kunt komen in een noodsituatie." Het opruimen of weggooien van spullen zonder toestemming van de verzamelaar kan die persoon bijzonder veel onrust bezorgen. Verzeker hem liever dat niemand zijn huis binnengaat om spullen weg te gooien. Bied aan om te helpen door spullen uit te zoeken of de hulp in te roepen van een professionele organizor. Uiteindelijk zal de beslissing over wat te doen met de spullen bij de verzamelaar moeten liggen. Gebruik dezelfde taal als die van de verzamelaar om te verwijzen naar de rommel. Als de verzamelaar de spullen zijn collectie noemt of zijn spullen, spiegel de taal die hij gebruikt dan om minder confronterend over te komen. Je kunt informatie verzamelen en de verzamelaar proberen te helpen door beter te begrijpen hoe en waarom hij de spullen heeft opgeslagen en georganiseerd. Probeer het gevoel bij de verzamelaar te stimuleren dat die de regie voert; Vergeet niet, je probeert iemand te helpen, en niet te vertellen wat diegene moet doen. Een aantal voorbeeldvragen zijn: "Ik merk dat er een heleboel boeken in de gang staan. Waarom heb je besloten om ze daar neer te zetten? Ik ben bang dat je hier in noodgevallen over zou kunnen struikelen. Is er een andere plek om ze op te bergen? Heb je ideeën hoe we deze plek veiliger kunnen maken?" Productieve doelstellingen die de verzamelaar helpen zullen gericht zijn op het verbeteren van de kwaliteit van het leven en de functionaliteit van de leefruimte. Zorg ervoor dat de doelen meetbaar zijn.  Focus de doelstellingen niet op het negatieve, zoals: "gooi deze rotzooi weg". Stel geen vage doelstellingen, zoals: "maak het huis schoon en op orde." Een beter doel is bijvoorbeeld: "maak de gang vrij en zorg dat alle deuren gemakkelijk te bereiken zijn." Beginnen met de meer belangrijke bezorgdheid over de gezondheid en veiligheid, en ga daarna verder met kleinere doelen die de levenskwaliteit zullen verbeteren. Het is belangrijk om vriendelijk en geduldig te zijn wanneer je een verzamelaar probeert te helpen. Vergeet niet dat een verzamelstoornis een emotionele kwestie is, en het simpelweg schoonmaken voor een verzamelaar zal een langdurig probleem niet oplossen. Ook loopt je het risico het vertrouwen te schenden van de bewaarzuchtige persoon en het terrein te verliezen dat je wellicht bij hem had gewonnen.  Zeur niet en dwing of straf iemand die worstelt met een verzamelstoornis niet. Ga geen ruzie maken en schreeuw niet tegen iemand met een verzamelstoornis. Probeer liever samen te werken met hem of haar, op zoek naar een oplossing. Telkens wanneer een verzamelaar een poging doet om zijn leefomgeving te verbeteren, prijs je hem voor zijn vooruitgang. Misschien merk je een kleine plek op die is opgeruimd, of kun je een stuk van de muur zien die eerst aan het zicht was onttrokken. Ongeacht hoe klein de verandering is, je hoort er vol lof en positief over te zijn. Hoewel het moeilijk kan zijn om iemand anders te motiveren, kan het zijn dat je een manier kunt vinden waardoor de verzamelaar gemotiveerd wordt om een verbetering aan te brengen. Bijvoorbeeld, je zou de suggestie kunnen doen dat hij een feestje geeft of een sociale gebeurtenis organiseert. Dit kan hem aanmoedigen om zijn bewoonbare oppervlakte te verbeteren, voordat de anderen langskomen. Iemand die worstelt met een verzamelwoede kan de vaardigheden ontberen om zelf zijn spullen te ordenen en sorteren. Als die persoon ervoor openstaat, bied dan aan om hem te helpen bij het ordenen en sorteren van zijn spullen. Het is wellicht verstandig om opbergruimte, kasten, dozen en etiketten te verzamelen voordat jullie beginnen.  Begin met het labelen van dozen of zakken met termen als “houden,” “weggooien,” en “doneren.” Je zult waarschijnlijk ruimte vrij moeten maken om spullen op te stapelen waar je over na wilt denken of later op terug wilt komen. Groepeer vergelijkbare objecten. Het zien van grote aantallen van iets kan de verzamelaar helpen vrede te sluiten met de vermindering van het aantal ervan. Bijvoorbeeld, als hij 100 dozen met zakdoekjes heeft, dan kan hij bereid zijn om het aantal terug te brengen tot 50. Dit is een kleine stap, maar het zal helpen. Maak een onderverdeling in "houden" en "wegdoen." Je kunt de "wegdoen"-stapel beginnen met iets dat eenvoudiger is om over te beslissen, zoals voedingsmiddelen die zijn verlopen of dode planten. Bespreek waar dingen die moeten worden bewaard worden geplaatst. Dit kan een specifieke kamer in het huis zijn of in een bergruimte. Twee belangrijke aanwijzingen dat er sprake is van een verzamelstoornis is een aantasting van het sociale of beroepsmatige leven en een onveilige woonomgeving. Ongecontroleerd kan een verzamelstoornis leiden tot een steeds onveiliger omgeving, gezondheidsrisico's, financiële gevolgen en gespannen relaties. Specifieke gevaren die uit een verzamelstoornis kunnen voortvloeien zijn:  geblokkeerde uitgangen waardoor brandgevaarlijke situaties ontstaan, of overtredingen van de bouwverordening verhoogde gezondheidsrisico vanwege irriterende stoffen zoals schimmels en stof, evenals overtreding van de gezondheidsvoorschriften afgenomen hygiënische gewoonten te wijten aan het onvermogen om hygiënische taken te verrichten, zoals baden verhoogd isolatie en het vermijden van socialiseren gespannen familierelaties, verwaarlozing van kinderen en scheiding of echtscheiding Het proces van het schoonmaken en ordenen van een enorme ophoping van spullen zal een aanzienlijke hoeveelheid tijd vergen. Dit is niet een probleem dat in één dag kan worden opgelost. Het zal een lange periode van kleine, aanhoudende inspanningen vergen om het huis van een bewaarzuchtig persoon te ordenen. Er zijn veel complexe factoren die bijdragen aan hamstergedrag, maar veel bewaarzuchtige mensen vertonen dezelfde risicofactoren. Mensen met bewaarzucht hebben vaak een familielid met dezelfde neiging, hebben een hersenbeschadiging of ondergaan een stressvolle gebeurtenis in het leven, zoals het overlijden van een dierbare. Soms is bewaargedrag het gevolg van terugkerende psychische problemen, zoals:  angst trauma depressie aandachtstoornis of hyperactiviteit alcoholmisbruik opgroeien in een chaotisch huishouden schizofrenie dementie excessief-compulsieve stoornis persoonlijkheidsstoornis Het kan te emotioneel of beschamend voor de bewaarzuchtige zijn dat een familielid door diens spullen struint. Hij staat er wellicht meer voor open dat een professionele organizer of een objectieve buitenstaander helpt. Opruimen alleen zal de meest verzamelproblemen niet oplossen. Mensen die lijden aan een verzamelstoornis hebben vaak een combinatie nodig van cognitieve gedragstheorie (CGT), het werken aan vaardigheden en medicatie.  De specifieke methode van CGT die in het geval van een verzamelstoornis wordt gebruikt, heet blootstelling en responspreventie, waarbij de deelnemers ongevoelig worden voor de dingen waar ze bang voor zijn, en de reactie op dat waar ze bang voor zijn vermindert.  Medicatie die aan mensen met een verzamelstoornis wordt voorgeschreven zijn vaak SSRI-antidepressiva die ook worden gebruikt voor de behandeling van obsessief-compulsieve stoornissen. Enkele van deze medicijnen zijn Anafranil, Zofran, Lexapro, Prozac, Zoloft en Paxil. Als je samenleeft met een bewaarzuchtig persoon, of als het gaat om een familielid, dan kunnen jullie wellicht profijt hebben van relatietherapie, gezinstherapie of groepstherapie. Samen naar therapie gaan kan hem of haar aanmoedigen om naar de therapiesessies te gaan. Een arts kan je wellicht advies geven over hoe je het best met een bewaarzuchtig persoon om kunt gaan, of die persoon ervan kunt overtuigen om in therapie te gaan. In sommige plaatsen is er ook hulp voor mensen met deze aandoening of andere psychische problemen via een instantie die gaat over de volksgezondheid. Het is wellicht nodig dat een instantie voor de volksgezondheid of dierenwelzijn zich met de bewaarzuchtige persoon moeten gaan bemoeien.
Maak onderscheid tussen verschillende vormen van verzamelen. Wees geduldig. Focus op het feit dat jullie het huis samen delen. Bied een compromis aan. Gooi de opgepotte eigendommen niet weg. Herken het gedrag van een hamsteraar. Begrijp de onderliggende problemen die tot een verzamelstoornis kunnen leiden. Controleer de verzamelaar vaak. Ga na wat het probleem is. Uit je zorgen op een niet-veroordelende manier. Vraag toestemming om te helpen. Stel vragen over de verzamelde items. Help de verzamelaar bij het stellen van doelen. Zorg ervoor dat je geen leed veroorzaakt. Spreek je waardering uit voor verbetering. Zoek motivatie om een verbetering aan te brengen. Maak een plan. Weet wat de gevolgen zijn van een verzamelstoornis. Geef het tijd. Zie in welke risicofactoren er ontstaan door het bewaarzuchtige gedrag. Bied aan om te helpen bij het zoeken naar een externe deskundige om te helpen bij het ordenen. Moedig de bewaarzuchtige aan om in therapie te gaan. Bied aan om samen in therapie te gaan. Raadpleeg een arts of iemand van de gezondheidszorg.
https://www.wikihow.com/Deal-with-a-Hoarder https://www.wikihow.com/Deal-with-a-Hoarder https://www.wikihow.com/Deal-with-a-Hoarder
Living with a Hoarder Helping a Hoarder Encouraging Professional Help