Onverschillig denken Onverschillig handelen Onverschillig overkomen
Ja dat klopt, twee afzonderlijke woorden. Er zijn diverse "jij's" die tegelijkertijd bestaan. Een beetje zoals het id, ego en het superego zoals ons geleerd wordt door Freud. Er is het "ik" dat zich gedraagt, om te beginnen. Dan is er een "ik" dat dit gedrag bestudeert (je hoog ontwikkelde zelf). En dan is er een deel van jou dat naar buiten kan stappen en de dingen vanuit een totaal ander perspectief kan bekijken – het is de laatste die je nodig hebt om onverschillig te worden. Als dat een beetje verwarrend is, laten we het dan op de volgende manier bekijken:  Er is het ik dat gewoon doet en is. Het is als het kind in je – je eerste "zelf." Je eet, ademt en doet de dingen die mensen doen. Je stelt er geen vragen bij. Het is hetzelfde ik dat op dit moment aan het lezen is. Dan is er het "ik" dat al dit gedrag en denken aan het beoordelen is, ervoor zorgend dat het sociaal acceptabel is, zorgen dat je het overleeft, etc. Heb je ooit bij jezelf gedacht, "Mijn God,  waarom heb ik 5 stukken pizza gegeten?!" Dat is de tweede jij. Het derde "ik" is wat vager. Het kan naar je gedrag kijken en je gedachten en tot ver ontwikkelde, zelfbewuste conclusies komen. Dit is het "ik" waar we ons op gaan richten. Dit ik voelt niet echt iets of heeft iets nodig – het observeert alleen maar. Het is onverschillig. Om je op dit derde ik te kunnen richten zal je over het leven moeten na gaan denken als een film. Je zal je dus wat minder druk moeten gaan maken over wat er allemaal gebeurt. Emoties kennen geen vaste plek – of als ze dat wel hebben, dan raken ze alleen aan de oppervlakte en hebben geen echte gevolgen. Wat voor film ben je nu in, op dit moment? Wie heeft de touwtjes in handen? Wat zal er waarschijnlijk gaan gebeuren? Als het je lukt om op deze manier te gaan denken, dan zal je patronen gaan zien en buiten de gebaande paden gaan denken – minder op jezelf gericht, meer op het grote plaatje. Je zit nu bijvoorbeeld thuis en eet een kom muesli, rondkijkend bij wikiHow. Wat voelt je personage en waarom? Hoe zou dat in de komende dagen kunnen veranderen? Kijken naar een emotie, zien dat die daar is, is iets heel anders dan het voelen van die emotie. Wat het ook is. Serieus. het is niet zo enorm belangrijk. In de grote som der delen zijn maar weinig dingen enorm belangrijk. Misschien de eventuele ineenstorting van het universum? Dat klinkt behoorlijk groots. Maar dat puistje midden op je voorhoofd? Dat commentaar van je collega dat misschien wel of niet kwaad bedoeld was? Nee en nee. Waarom zouden deze kleine dingen een reactie aan jou ontlokken of een emotie veroorzaken? Wanneer niets je wat uitmaakt, dan is het moeilijk om overstuur te raken. Maar het is ook lastig om gelukkig te worden. Weet wel dat dit een kwestie is van geven en nemen. Uit een recente studie is gebleken dat mensen die geloofden dat ze geen doel hadden in het leven maar zich daar niet druk over maakten, ook heel gemiddeld waren als het aankwam op het zich gelukkig voelen. Dus als het je niets kan schelen dat die eikel van een vriend van je het uitgemaakt heeft, zal je dus ook niet een uitgelaten gevoel hebben omdat je een promotie hebt gekregen op je werk...omdat het allemaal niet zo belangrijk is. Onverschillig zijn betekent dat we onze aannames, overtuigingen, trots, kwetsbaarheid en emoties buiten de deur houden. Om dit te kunnen doen zullen we volledig open van geest moeten worden. Is een gek aan het razen en tieren over dat mensen met jou seksuele voorkeur/geslacht/kerk/ras allemaal naar de hel zullen gaan? Hmm... Interessant. Vraag je je af waarom hij/zij dat denkt? Elke reactie van jou kant zou niets meer dan geïntrigeerd moeten zijn – nooit beledigd, kwaad of defensief. Rationeel en logisch blijven is een grote horde voor de meeste mensen om te nemen. Wanneer iemand vanuit zijn persoon iets zegt waarmee diegene je geloofsovertuiging aanvalt, dan is het niet meer dan natuurlijk dat we op willen springen om die persoon op zijn plaats te zetten. Niet doen! Je zal open van geest moeten blijven en je los moeten koppelen van je eigen mening over deze zaak. Dus deze persoon denkt op een andere manier dan jij – geen probleem! Wanneer je met anderen omgaat, beschouw ze dan als personages. Denk aan hun achtergrond en waarom ze zeggen wat ze zeggen en doen wat ze doen. En als het op woorden aankomt, wat bedoelen ze er eigenlijk mee? Met andere woorden, denk aan het proces dat ten grondslag ligt aan de inhoud. Wanneer iemand zegt, "Hé, ohmijngod, ik moet je wat vertellen – maar ik zou het er echt niet over mogen hebben," dan zeggen ze eigenlijk, "Geef me alsjeblieft wat aandacht. Ik heb roddels die ik wil vertellen en het zou me een enorm prettig gevoel geven als je erom smeekt het te vertellen." Dit proces (wat ze "eigenlijk willen zeggen) gaat nog steeds door op de achtergrond  van de inhoud (dat wat eigenlijk wordt gezegd). Het gedrag herkennen dat aan het proces ten grondslag ligt maakt het een stuk eenvoudiger om te begrijpen wat er eigenlijk aan de hand is (en jezelf van de situatie te verwijderen). Omdat niets er echt toe doet en je het hele proces van aan afstand analyseert, waarom ter wereld zou je dan iets anders kunnen zijn dan kalm? Waar het op neerkomt is dat je in 99% van de situaties die in je leven meemaakt niets te verliezen hebt, dus waarom je energie verspillen? Veel mensen raken gespannen door bepaalde situaties in het leven – of het nu gaat om het halen van een deadline, een ruzie met een vriend of vriendin, of drama's tussen vrienden onderling. Dit komt omdat ze zich het resultaat aantrekken –iets wat jij niet doet. Dus de volgende keer als je je in een gespannen situatie bevindt, denk er dan niets van. Het zal snel genoeg weer voorbijgaan. Ter aanvulling op kalm blijven is het belangrijk om stoïcijns te blijven (weinig emotie tonen). Je bent niet alleen stressvrij sinds '93, maar je bent ook nooit boos, verdrietig of erg gelukkig. De situaties om je heen maken je niet echt veel uit, dus is er geen reden om intense emoties te voelen. Of het nu iets is als "Je hebt mijn vis dood gemaakt!" of "Ik maak het uit" of "Justin Bieber heeft me gisteravond opgebeld"; je reactie hoort altijd ongeveer zo te zijn alsof iemand gezegd heeft, "Ik heb vandaag een nieuwe lamp gekocht." Dat is allemaal prima. Misschien wil je nog weten wat voor kleur het is, maar misschien ook niet. Je vraagt het wel als je dat nodig vindt. De wereld zit stampvol met meningen. Iedereen heeft ze. En de meeste mensen halen ze maar al te snel tevoorschijn. Jij aan de andere kant bent niet als de meeste mensen. Je ziet beide kanten en analyseert situaties voor wat ze zijn – niet door een wolk van emoties. Dat betekent ook dat je jouw kant ziet. Soms is het moeilijk om door de bomen het bos te zien, maar met een beetje oefening kun je je bewust worden van je eigen gedrag. Dus, als je aan het ruzie maken bent met een vriendin, probeer dan te begrijpen wat haar drijfveren zijn, maar ook die van jezelf. Wanneer je te maken hebt met mensen hoef je niet per se te reageren op hun woorden. Je zal moeten reageren op wat ze eigenlijk zeggen. Negeer de inhoud en vertrouw op het proces. Het zal je helpen om objectief te zijn en verwijderd van de emoties die om je heen wervelen. In plaats daarvan zal je moeten gaan nadenken over de uitgangspunten, neigingen en complexen van mensen – behoorlijk neutraal terrein. Stel Julia heeft Peter, haar man, een lijst gegeven met dingen die er moeten worden gedaan. Peter doet het niet en Julia raakt overstuur. Peter vindt dat Julia een grote zeur is en Julia dat Peter niet om haar geeft en lui is. In plaats daarvan zou Peter moeten denken hoe de lijst meer een teken is van hoe Julia het nodig heeft dat haar leven goed georganiseerd is dat zij daarbij om zijn hulp vraagt-- Julia zal zich moeten realiseren dat het haar vertaling is van Peter gedrag en dat het niets met haar te maken heeft --  het is alleen maar dat Peter op een andere golflengte zit. Als ze naar hun eigen gedrag kunnen kijken dan verwijderen ze zichzelf van de situatie en kan het opgelost worden. Als je echt onverschillig bent dan prefereer je de een niet boven de ander. Nogmaals, het is alsof je alleen bent in de kamer. Als er een specifiek iemand is die je van je onverschilligheid wilt overtuigen, behandel die persoon dan als een vreemde. Je bent dan zeker hoffelijk, je zal zeker reageren als die persoon met je gaat praten en jij kunt reageren met koetjes en kalfjes, maar wanneer ze weglopen dan is dat het ook en niet meer. En dat is helemaal prima. Dit werkt ook bij je vijanden. Zelfs als je iemand haat, dan is onverschilligheid krachtiger. Diegene zal verwachten dat je gaat reageren – wanneer je dat niet doet, dan weet hij/zij niet hoe daarop te reageren. Dus wees hoffelijk en snoer ze de mond met onverschillige vriendelijkheid. Onverschillig zijn heeft alles te maken met overkomen alsof het je op geen enkele manier wat uitmaakt. Om die indruk te blijven geven is het belangrijk om je gevoelens niet te verraden in je gezicht. Als je zegt, "Oh, dat is best wel interessant," dan zal je er niet echt onverschillig uitzien met opgetrokken wenkbrauwen, opengesperde ogen en je kaak op de grond. Het gaat niet over negatief of positief reageren, of zelfs helemaal niet reageren. Je bent nog steeds aanwezig; je bent nog steeds een menselijk wezen. Het gaat alleen maar om het horen of zien van iets en dit kalm opnemen, en zeker het niet persoonlijk opvatten. Net zoiets als wanneer het vriendinnetje van je kleine zusje begint over haar verslaving aan chips. Op z'n hoogst lichte nieuwsgierigheid. Dus je hebt de gezichtsuitdrukking onder controle – nu wordt het tijd dat je lichaam overeenkomt met wat je gezicht vertelt. Wat blijkt is dat de meeste lichaamstaal niet meer is dan dat – het lichaam. Ook al schreeuwen je woorden en je gezicht "Het kan me niets schelen", maar je lichaam maakt duidelijk dat je je niet op je gemak voelt, dan ben je niet langer onverschillig. Je zou altijd een ontspannen, open houding moeten hebben. Alsof je naar een goede film aan het kijken bent. Je bent er bewust mee bezig, maar voelt je op je gemak en zonder stress. En als je probeert om iemand waar je verliefd op bent ervan te overtuigen dat je onverschillig bent, dan zal je door aan die persoon te gaan hangen dit niet laten blijken uit je lichaamstaal! Te veel onverschilligheid kan makkelijk worden verward met afstandelijkheid, koud zijn of gewoon negatief. Dat is niet waar onverschilligheid om gaat! Je bent nog steeds open, hartelijk en ontvankelijk – het maakt je gewoon niet uit of mensen naar je toe komen om verwelkomd te worden of niet. Je doet je ding toch wel ongeacht wat—in feite is het zo dat, als er verder niemand in de kamer zou zijn, je nog steeds je op dezelfde manier zou gedragen. Omdat je een observeerder bent is er geen reden om jezelf af te sluiten. Zelfs als je partner tegen je aan het schreeuwen is doe je je armen en je benen niet over elkaar. Dit is alleen maar een uiting van diens neiging om te beheersen en je zal daar kalm op terugkomen wanneer je er een woord tussen kunt krijgen. Je hoort nog steeds wat de ander zegt, maar je hoort ook alle verschillende lagen die erin besloten liggen en je bent in staat om het objectief te analyseren. Sommigen onder ons willen onverschillig zijn om een eigen behoefte te vervullen. We willen een ex terugpakken, bewijzen aan een baas/ouders/familie hoeveel het ons niet kan schelen, etc. Als dit het geval is, geniet er dan niet te veel van! Dat zal weggeven dat je onverschilligheid een façade is, een show. Je bent niet langer onverschillig maar je doet alsof.
Neem afstand van je zelf. Denk aan het leven als een film. Weet dat het niet zo belangrijk is. Open je geest. Denk aan het proces achter de inhoud. Wees kalm. Wees stoïcijns. Wees objectief. Benoem het proces. Wees tegenover iedereen even hoffelijk als je dat doet bij vreemden. Beperk je gezichtsuitdrukking tot een minimum. Verraad jezelf niet door je lichaamstaal. Wees open en ontvankelijk. Geniet er niet te veel van.
https://www.wikihow.com/Be-Indifferent https://www.wikihow.com/Be-Indifferent https://www.wikihow.com/Be-Indifferent
Thinking Indifferently Acting Indifferent Appearing Indifferent