Met de nasleep omgaan Het voorwerp losmaken Je hond evalueren
Zo niet, begin dan gelijk met mond-op-mondbeademing.   Als je hond geen hartslag heeft, probeer hem dan te reanimeren.   Als je de hond moet reanimeren, doe dan gelijk wat je kunt en laat iemand anders de dierenarts bellen voor verdere aanwijzingen. Zelfs als je een voorwerp los hebt weten te krijgen is het verstandig om je hond mee te nemen naar de dierenarts. Hier kan hij op eventuele andere problemen of kwetsuren gecheckt worden.   Houd je hond rustig, en neem de hond zo snel en veilig mogelijk mee naar de dierenarts. Let goed op je hond, om er zeker van te zijn dat hij weer normaal adem kan halen. Als je het voorwerp kunt zien dat de luchtwegen blokkeert, en de dierenarts je aanraadt om dat te doen, probeer het voorwerp dan voorzichtig te verwijderen.   Probeer de obstructie alleen te verwijderen als je die goed kunt zien en vastpakken. Probeer het niet als je hond angstig is. Je loopt het risico dat je het voorwerp nog verder de keel in drukt, en per ongeluk zo ver drukt dat je het niet meer kunt zien.   Als de hond ongedurig is, dan loop je het risico om ernstig gebeten te worden. Kies er in dat geval liever voor om onmiddellijk naar de dierenarts of -kliniek te gaan. De zwaartekracht kan je hand helpen de blokkade op te heffen. Om te helpen kun je de hond ondersteboven houden, en proberen om het object los te schudden.   Pak een kleine of gemiddelde hond bij zijn achterpoten. Houd de hond ondersteboven, en probeer het object uit zijn mond te schudden met behulp van de zwaartekracht.   Een grotere hond zul je waarschijnlijk niet ondersteboven kunnen houden. Houd zijn voorpoten daarom op te grond, en til zijn achterpoten op (net zoals je een kruiwagen op zou pakken), en kantel de hond naar voren. Als je het object niet los kunt krijgen door de hond te kantelen, dan kun je hem krachtig op de rug kloppen om het verstikkingsgevaar uit de weg te ruimen.   Gebruik de onderkant van je hand om de hond vier, vijf keer op de rug tussen de schouderbladen te kloppen. Sla niet te hard bij kleine honden—je wilt zijn ribben niet kneuzen of breken. Als een gebroken rib een long aanprikt kan dat zelf een levensbedreigende situatie met zich meebrengen.   Als het niet gelijk werkt, probeer het dan nog eens. Omdat je je hond hier makkelijk mee kunt verwonden dien je het ALLEEN te doen als alle andere methoden gefaald hebben.   Begin de Heimlich alleen als je zeker weet dat je hond ergens in stikt.    Leg je arm rond zijn middel. Zorg ervoor dat het hoofd van de hond naar beneden gericht is. De zwaartekracht zal je bij deze procedure helpen. Zorg ervoor dat je je hond stevig vasthoudt, maar niet te strak. Het is verstandig om iemand je te laten helpen. Je assistent kan de hond bij zijn nekvel pakken, en ervoor zorgen dat je hond recht blijft staan. Ook kan hij/zij je hond tegenhouden als hij dol is.   Maak een vuist, en leg je andere honden over je vuist. Je vuist met twee handen dien je op het zachte plekje van onder de ribbenkast te plaatsen. Waar je je handen precies moet houden hangt af van hoe groot je hond is. Als je een kleine tot gemiddelde hond hebt, dan kun je beter twee vingers gebruiken dan je vuist. Zo voorkom je dat je de ribbenkast van de hond beschadigt. Oefen wel evenveel druk uit.   Geef je hond drie tot vijf stevige stoten naar binnen en boven. Herhaal deze setjes van drie tot vijf, zo'n drie, vier keer. Oefen niet te veel kracht uit. Je wilt niet de ribben van je hond breken, en ook zijn milt niet scheuren. Als je hond in staat is om te hoesten, wacht dan eerst even om te kijken of de hond de obstructie zelf uit kan hoesten.   Wacht hier alleen op als je hond in staat lijkt om goed te kunnen ademen. Als je hond worstelt met de ademhaling—door bijvoorbeeld te piepen, puffen, hijgen, etc.—bel dan gelijk de dierenarts. Je hond kan zich op meerdere manieren gaan gedragen als hij geen adem kan halen. Als je probeert vast te stellen dat de hond aan het stikken is, probeer de hond dan eerst te bedaren. Hoe meer hij in paniek is, hoe groter de behoefte aan zuurstof wordt, en hoe erger de situatie wordt. Tekenen die erop duiden dat een hond aan het stikken is zijn, onder meer:   Overmatig kokhalzen of kwijlen (let op of de bond kan slikken; als hij dat kan, dan is een fysieke blokkade minder waarschijnlijk). Naar adem snakken, en zijn hoofd en nek parallel aan elkaar laag hangen. Geforceerd hoesten, piepen of naar lucht happen. Zich ongebruikelijk angstig of gejaagd gedragen, naar zijn mond krabben en jammeren. Blauw of grijs tandvlees. Een zichtbaar voorwerp achterin zijn keel. Overdreven borstbewegingen maken. In elkaar zakken. Het bewustzijn verliezen. Dit is een goede manier om je te helpen vaststellen dat de hond daadwerkelijk aan het stikken is.   Je kunt dit doen door je hond een snoepje aan te bieden, door voorzichtig over zijn keel te wrijven of door zijn neusgaten dicht te drukken. Als de hond slikt en het geluid stopt, dan is hij niet aan het stikken en is hij niet in gevaar. Door in de mond van je hond te kijken kun je checken of er een voorwerpt de luchtpijp blokkeert. Handel hier vervolgens adequaat op.   Open zijn mond voorzichtig door zijn bovenlip naar binnen te vouwen—vouw de lip over de grote kiezen achterin de mond. Oefen tegelijkertijd neerwaartse druk op de onderkaak uit om de mond verder open te trekken. Kijk zo ver mogelijk de keel in—het kan helpen om een zaklantaarn te gebruiken, of iemand anders te vragen om de hond in bedwang te houden. Je bent op zoek naar obstructies, zoals een stukje bot of een takje. Beteugel een grotere hond voordat je zijn mond opentrekt. Doe dit door hem bij zijn nekvel te pakken, en het hoofd van de hond ferm recht te houden.   Als je iets in de keel ziet zitten, probeer dat dan met een tangetje te verwijderen. Wees uiterst voorzichtig, zodat je het voorwerp niet verder naar achteren drukt. Als je hond stikt, symptomen van verstikking vertoont, of moeite heeft met de ademhaling, bel dan altijd de dierenarts. De uitzondering op deze regel is wanneer je hond ineengestort is, of het bewustzijn verloren is. In dat geval dien je gelijk te beginnen met e.h.b.o.   Het kan zijn dat de dierenarts je door de eerste stappen heen praat, terwijl jij wacht op hulp. Vaak zul je gevraagd worden om je hond gelijk mee naar de dierenarts te nemen. Als je geen contact op kunt nemen met de dierenarts, ga dan op zoek naar een dierenarts die 24 uur per dag bereikbaar is. Ook kun je de dierenambulance bellen, of contact opnemen met een opvangcentrum dat je kan verwijzen. In de meeste grote steden zijn meestal wel spoeddierenartsen en dierenklinieken te vinden. Je plaatselijke alarmnummer zal je ook kunnen verwijzen naar een geschikte professional. Als je hond naar de dierenarts gaat brengen, of probeert om eerste hulp toe te dienen, dan is het verstandig om een paar extra handen in de buurt te hebben.   Als je je huisdier naar de dierenarts moet brengen, dan is het het beste om nog iemand bij je te hebben voor het geval de situatie verslechtert. Als de dierenarts je aanraadt om het object zelf los te maken, dan kun je dat het beste doen met de hulp van iemand anders. Omdat je meer goed dan kwaad aan kunt richten bij een hond die bepaalde manoeuvres helemaal niet nodig heeft, is het belangrijk om er zeker van te zijn dat je hond echt aan het stikken is. De volgende aandoeningen kunnen ervoor zorgen dat het lijkt alsof de hond aan het stikken is, terwijl dat niet zo is:   Een te lang zacht verhemelte: Veel honden hebben last van een tong en een zacht verhemelte die te groot zijn voor hun mond. Dit komt vooral veel voor bij brachycefale honden (honden met een korte snuit en babyachtige snoetjes) zoals de Mopshond, de Pekingees, de Lhasa apso en de Shih Tzu; het komt echter ook voor bij kleine hondenrassen als de Poedel, de teckel, de West Highland white terriër, de Spits en de Dwergkeeshond. Als gevolg hiervan ademenen deze honden vaak scherp in, waardoor de achterkant van het zachte verhemelte in de luchtpijp gezogen wordt. Dit vernauwt of blokkeert de luchtpijp tijdelijk, en de hond zal naar adem happen, snurken, en piepen—dit lijkt erop alsof de hond aan het stikken is. Dit is echter een tijdelijke crisis. Als de hond slikt zal het zachte verhemelte weer uit de luchtpijp vandaan flappen, en kan de hond weer ademhalen. Als je het niet zeker weet, geef je hond dan wat eten of een snoepje. Als hij die aanpakt en doorslikt, dan is hij niet aan het stikken. Kennelhoest: Kennelhoest is een infectie die ervoor zorgt dat de luchtwegen gevoelig, ontstoken, en geïrriteerd raken. Iets simpels als koele lucht inademen kan de keel al kietelen, waardoor de hond zal gaan hoesten. De hoest kan vrij dramatisch klinken, en wordt vaak verward met verstikking. Neem echter wel contact op met je dierenarts, om te kijken of hij/zij je zou aanraden om de hond op controle te laten komen. Hartziekten: Een vergroot hart oefent druk uit op de luchtwegen, en een hartkwaal kan soms symptomen veroorzaken die op verstikking lijken. Misschien haalt je hond ongedurig adem, hoest hij, of heeft hij zelfs blauwig tandvlees. Deze aandoening is moeilijker te onderscheiden van stikken, maar over het algemeen ontwikkelen de symptomen zich langzamerhand. De hond wordt eerst een paar dagen minder energiek en loom. Verstikking is een stuk actiever dan dat, en komt een stuk vaker voor bij actieve, nieuwsgierige honden en doet zich plotseling voor.
Kijk of je hond weer normaal ademhaalt als de blokkade weg is. Neem je hond naar de dierenarts. Pak de obstructie vast met een tang of pincet. Help je hond de obstructie los te maken. Klop de hond op zijn rug. Overweeg om de Heimlichgreep te gebroken. Kijk of je hond aan het hoesten is. Let op tekenen van verstikking. Moedig je hond aan om te slikken. Kijk in de mond van de hond. Bel de dierenarts. Vraag iemand anders om hulp. Sluit andere oorzaken uit.
https://www.wikihow.com/Save-a-Choking-Dog https://www.wikihow.com/Save-a-Choking-Dog https://www.wikihow.com/Save-a-Choking-Dog
Dealing with the Aftermath Dislodging The Object Evaluating Your Dog