Het probleem aanpakken Familieproblemen loslaten Het probleem bij de basis aanpakken De discussie starten
Een compromis sluiten betekent dat je een oplossing vindt waar beide personen zich goed bij voelen, zelfs als geen van beiden precies krijgt wat hij of zij wil. Een compromis is een goede manier om een ruzie te stoppen of een familieprobleem aan te pakken.  De eerste stap is proberen uit te vinden of het probleem op te lossen is. Dat hangt af van de aard van het probleem en wat er al gedaan is om het op te lossen. Als je het blijft proberen en steeds hetzelfde resultaat krijgt, kan het anders zijn. Maar denk na over welke punten je gemeen hebt met de ander en op welke punten je zou willen toegeven. Als je in niets toegeeft, is het niet waarschijnlijk dat je vooruitgang boekt in het conflict. Een techniek om een compromis te ontwikkelen is om beide personen in het conflict samen te zetten en twee cirkels te laten tekenen die betrekking hebben op het familieprobleem. In de eerste cirkel schrijf je alles waar je geen compromis over wilt sluiten. In de buitenste cirkel schrijf je de gebieden waarop je water bij de wijn wilt doen. Dan deel je de cirkels. Er zijn gezinnen die niet goed als groep functioneren. We zijn allemaal wel eens onderdeel van een dysfunctionele groep met een negatieve dynamiek geweest. Soms komt dit tot uiting als iedereen bij elkaar is.  In plaats van pijnlijke problemen aan te snijden bij een feestelijk samenzijn of een groot familiediner, probeer je uit te zoeken tussen wie het conflict eigenlijk speelt. Als het tussen jou en één ander familielid is, voelt de rest van de familie zich misschien niet op zijn gemak als die erbij betrokken worden, omdat niemand ervan houdt om gedwongen te worden een kant te kiezen. In plaats daarvan vraag je het gezinslid om met je koffie te gaan drinken of lunchen. Een-op-een praten in een neutrale ruimte kan een veel betere manier zijn om de ongenoegens bij jou of hem te uiten. Mensen zeggen individueel dingen die ze in gezelschap niet zouden durven zeggen. Probeer niet met het gezinslid te praten als je afgeleid bent, aan een groot project werkt, telefoontjes moet afhandelen, de afwas doet, of zoiets. Leg in plaats daarvan alles neer om je op het probleem en op hem te concentreren. Hoewel veel problemen het beste een-op-een afgehandeld kunnen worden, zijn er momenten dat je de hele familie samen wilt hebben om een probleem aan te pakken. Deze benadering is het beste als het probleem de hele familie betreft, en geen conflict tussen een paar familieleden.  Het probleem omhelst bijvoorbeeld het verlies van een baan, invaliditeit of geldproblemen. Het gezin samenroepen om ideeën te opperen laat iedereen voelen dat ze iets nuttigs doen. Gebruik het gezinsberaad als de basis voor het ontwikkelen van een om de familie op een positieve manier vooruit te helpen. Met meerdere geesten is het gewoonlijk makkelijker om een probleem aan te pakken dan alleen. Zorg dat niet een gezinslid de discussie domineert en leg uit dat boosheid of schelden niet gewenst is. Hoewel elektronische communicatie vaak te kortaf en onpersoonlijk lijkt, kan een welgemeende, handgeschreven brief veel goed doen om moeilijke situaties aan te pakken.  Handgeschreven is goed omdat het persoonlijker is. Het laat zien dat je goed hebt nagedacht over de brief en het komt warmer over. De andere familieleden zullen zich realiseren dat je je best doet . Sommige mensen communiceren schriftelijk beter en verbergen hun gedachten en emoties meer in een persoonlijk of telefonisch gesprek. Als je zo iemand bent, is een brief misschien beter. In de brief moet je uitleggen hoe je je voelt en waarom je het familieprobleem wilt aanpakken. Gebruik vaker het woord 'ik' dan het woord 'jij' in de brief, zodat je je eigen perspectief duidelijk maakt en niet voor iemand anders spreekt of die de schuld geeft. Leg uit wat het effect van het probleem op jou is, maar leg ook uit hoe je zou willen dat probleem wordt opgelost en waarom. Soms kunnen je kinderen de oorzaak zijn van familieproblemen, of het nu respectloos gedrag is, ruziemaken met broertjes of zusjes, of karweitjes niet doen. Je moet misschien de zaak wat anders aanpakken als het kind erg jong is.  Leg het probleem voor aan het kind. Leg het probleem heel duidelijk uit. Je zegt misschien iets als, 'We hebben gemerkt dat je niet zo makkelijk opstaat, waardoor je vaak te laat op school komt. Dit is een probleem dat we op moeten lossen.' Gedraag je niet boos. Vraag in plaats daarvan het kind om hulp bij het oplossen van dit probleem. Stel voor dat het kind met een plan komt om het probleem met jouw hulp op te lossen. Geef het kind positieve bevestiging als het kind vooruitgang boekt in het oplossen van het probleem. Probeer achter de echte redenen voor het probleem te komen. Is het moeilijk om het kind wakker te krijgen omdat het kind nog te laat op sociale media zit, bijvoorbeeld? Trek geen kinderen voor. Laat het kind weten dat je van hem houdt en dat je het probleem wilt oplossen omdat je om hem geeft en wilt dat het beter wordt. Als gezinsleden giftig zijn en ze je schade berokkenen of continu drama in je leven veroorzaken, is er niets mis met het stellen van grenzen en aangeven van beperkingen. Dit kan in feite gezond zijn om te doen.  De vraag die je jezelf moet stellen is of het familielid negativiteit in je leven heeft gebracht, je emotioneel leeg zuigt, financieel gezien van je steelt, je ondermijnt, of ander slecht gedrag laat zien. Je hebt het recht om grenzen te stellen om jezelf te beschermen. Misschien zie je bijvoorbeeld nog steeds het negatieve familielid bij familiebijeenkomsten en behandel je hem of haar met respect als dat het geval is. Echter je hebt misschien besloten om hem nooit persoonlijk te bezoeken of hem geld uit te lenen. Je hebt hier het recht toe. Leg je grenzen op een warme en liefdevolle manier aan het familielid uit. Wees echter standvastig. Misschien kun je niet logeren bij een familielid omdat er altijd ruzie komt als jij er bent, dus in plaats daarvan slaap je in een hotel in de buurt. Er zijn wat familieproblemen die gewoon niet opgelost kunnen worden. Sommige familieproblemen hebben ook wat tijd nodig om opgelost te worden. Je kunt je realiseren dat het gezonder voor je is om op dit moment het familielid uit je leven te verbannen, hoe verdrietig dat ook is om toe te geven.  Sommige familieproblemen, zoals verdriet over een geliefde of het onvermogen van een ouder om jou te accepteren zoals je bent, hebben misschien geen oplossing. In plaats daarvan moet je misschien accepteren dat je je best hebt gedaan om te communiceren en te verbinden met je familie, maar dat het geen effect had. Je moet dan misschien afstand nemen van het probleem en je leven op de best mogelijke manier leven. Hoewel zulke situaties enorm persoonlijk zijn, moet je gewoonlijk het familielid uit je leven verbannen als het probleem te maken heeft met mishandeling, zowel lichamelijke als seksuele. Mishandeling moet niet worden toegestaan, niet bij jezelf en niet bij anderen. Situaties van mishandeling moeten aangegeven worden bij de politie of kinderbescherming.  Serieuze problemen met drugsgebruik die invloed blijven hebben op je leven kunnen een andere reden zijn. Je kunt proberen hulp te zoeken voor iemand, maar als ze blijven weigeren moet je misschien voor je eigen gemoedsrust het contact verbreken. Het is niet voor iedereen geschikt, maar sommige familieproblemen gaan zo diep en zijn zo giftig dat ze alleen door een deskundige kunnen worden opgelost. Het is de moeite van het proberen waard als niets anders gewerkt heeft en je hoeft je niet te schamen als je hulp zoekt.  Als het gezinslid in kwestie niet naar een hulpverlener wil, kun je misschien alleen gaan. Een deskundige therapeut kan je helpen uitzoeken hoe je met het familielid moet omgaan en hoe je de breuk moet helen. Boeken lezen of relaties kan sommige mensen ook helpen, net als lid worden van een steungroep.  Als het familieprobleem een oorzaak heeft in zaken als geestesziekten of drugsgebruik van jou of een ander familielid, kan een deskundige de enige manier zijn voor de familie om weer gezond te gaan worden. Sommige problemen zijn te gecompliceerd om in je eentje op te lossen. Een hulpverlener kan helpen door gewoon neutraal en objectief naar het probleem te luisteren. De deskundige kan suggesties doen waar je niet aan gedacht had of invalshoeken van het conflict zien die jij niet zag omdat het te dichtbij je stond. Probeer vast te stellen wat er werkelijk aan de hand is. Misschien kamp je met gezondheidsproblemen of persoonlijke problemen die je voor je familie verborgen hebt gehouden. Of misschien hebben jullie allemaal verdriet om een geliefde die is overleden. Bekijk het echte probleem, omdat je het hierdoor dan beter kunt aanpakken.  Je moet hier misschien wat zelfanalyse doen. Waarom verberg ik mijn problemen voor mijn familie? Waarom raakt dit familieprobleem mij zo? Je bent bijvoorbeeld bezorgd om hoe je moeder haar geld uitgeeft. Je realiseert je dan misschien dat je bezorgd bent omdat je niet wilt dat ze geen geld meer heeft om van te leven, omdat jij niet de middelen hebt om voor haar te zorgen. Doe geen aannames over wat andere mensen denken. Je moet met ze praten om erachter te komen wat ze echt denken. Vermijd om over andere mensen in de familie te roddelen, omdat ze het waarschijnlijk te horen krijgen en het zo erger wordt. Richt je op oorzaken, niet op symptomen.  Een familielid dat je vertrouwt, zoals een ouder of een broer of zus, kan je echter helpen uit te vinden wat er echt aan de hand is, dus is het prima om tegen hen te praten op een manier die welgemeend is en bedoeld om het probleem op te lossen of aan te pakken. Een goede techniek om bij de oorzaak van familieproblemen te komen is om vragen te stellen in plaats van opmerkingen te maken. Opmerkingen kunnen door anderen veroordelend worden opgevat, waardoor ze in de verdediging schieten.  Daarentegen verzacht het stellen van vragen het gesprek en kan naar voren komen waar de persoon echt mee zit. Vragen doen het familielid voelen alsof hij of zij niet veroordeeld wordt. Vraag het andere familielid wat hij of zij voor ideeën heeft om de situatie beter te maken. Laten we bijvoorbeeld zeggen dat je zus erg afstandelijk is geweest de laatste tijd en jou niet op de koffie heeft gevraagd zoals ze dat eerst deed. Je zou kunnen zeggen, 'Ik heb gemerkt dat we elkaar niet zo vaak hebben gezien als eerst. Waarom, denk je?' Of je kunt het uitgavenpatroon van je moeder proberen aan te pakken door te zeggen, 'Ik heb gemerkt dat je meer geld aan kleren hebt uitgegeven de laatste tijd. Ben je wel verantwoordelijk met geld?' Zorg dat het open vragen zijn, zodat de andere persoon wordt aangespoord om uit te leggen. En dan luister je serieus naar wat het familielid te zeggen heeft. Slechte communicatie is een onderdeel van veel, misschien wel de meeste, familieproblemen. Het bewuste familielid buitensluiten of niet meer praten kan een groot probleem zijn. Het is moeilijk om een familieprobleem op te lossen als je niet praat. Wees de persoon die de eerste stap neemt – hoe moeilijk dat ook is.  Misschien kan een ouder, wijzer familielid gevraagd worden om tussenbeide te komen en ontmoeting te regelen, of om eerst met het andere familielid te praten, als een soort mediator. Om de communicatielijn te openen moet je je trots opzij zetten. Onthoud dat je een groot persoon moet zijn om de eerste te zijn die het probleem aanpakt.  Het probleem negeren terwijl het ettert zal het op lange termijn waarschijnlijk alleen maar erger maken als de kou tussen jullie erger wordt. Het is beter om aan te geven hoe je je voelt, maar kies het goede moment en de goede manier om dat te doen. Het kan bijvoorbeeld een slecht idee zijn om een familieprobleem aan te snijden tijdens een feestmaal. Drink niet voordat je een moeilijk familiegesprek hebt. Alcohol kan emoties aanwakkeren in veel mensen, zelfs als het met mate wordt genuttigd, en dat is meestal niet handig als je probeert om een moeilijk familiegesprek te voeren. Wanneer is een familieprobleem zo groot geworden dat het moet worden aangepakt? Er zijn duidelijke aanwijzingen als familie- en relatieproblemen onbeheersbaar zijn en besproken moeten worden, zoals vaak ruziemaken, meningsverschillen, woede-uitbarstingen, het vermijden van anderen, verstoting van sommige familieleden en, in het slechtste geval, fysieke conflicten.  Sommige familieproblemen kunnen worden veroorzaakt door meningsverschillen, zoals verschillende culturele waarden of overtuigingen. Ouders en kinderen zijn misschien niet in staat om het eens te zijn over keuzes met betrekking tot levenswijzen en persoonlijke voorkeuren of overtuigingen. Andere familieproblemen komen voort uit drugsgebruik, geestelijke gezondheidsproblemen, pesten, gebrek aan vertrouwen, veranderingen in gezinsomstandigheden, financiële problemen, stress, seksgerelateerde problemen en jaloezie. Gezinsproblemen kunnen erg pijnlijk zijn, vooral rond momenten die om familie draaien, zoals feestdagen. Als je familieleden ruziemaken, kan het helpen om te wachten tot iedereen kalm is om een ruzie niet tot een volledige vete uit te laten groeien.  Bespreek de gezinsproblemen niet als je je nog van streek of emotioneel voelt. Na slechts een nacht wachten is de intensiteit van de emotie waarschijnlijk al wat minder, zelfs als je nog steeds ongelukkig bent. Door te wachten kun je de zaak logisch benaderen in plaats van emotioneel. Als je een stapje terug doet en jezelf wat tijd geeft om na te denken voordat je iets aan het probleem doet, zal je er niet zo reactief mee omgaan. Iemand benaderen als je boos bent zal een al moeilijke situatie alleen nog maar intensiever maken. Er is geen reden waarom je niet zou wachten tot morgen om je punt te maken, dus onderdruk je onmiddellijke neiging. We hebben het allemaal meegemaakt; we hebben allemaal wel eens een appje of e-mail gestuurd waarvan we zouden willen dat we het niet gedaan hadden. Een ruzie of familieprobleem via messenger of e-mail aanpakken is de slechtst mogelijke keuze. In persoonlijke discussies ben je beter in staat tot filteren en geneigd dat te doen.  Dat is omdat een toon gemakkelijk verkeerd begrepen kan worden door elektronische communicatie. Je denkt misschien dat je niet boos klinkt, maar in de tekst die de persoon ontvangt klink je dat misschien wel. In plaats van een tekst te versturen, pak je de telefoon, of nog beter, spreek je af om elkaar te ontmoeten. Elektronische communicatie betekent dat mensen de lichaamstaal die medeleven overdraagt en die de angels uit een pijnlijke conversatie haalt niet meer meekrijgen. Mensen zeggen dingen in elektronische communicatie die ze nooit in het gezicht van een ander zouden zeggen, wat een andere reden is om het te vermijden. Van je familie moet je het hebben, zeggen ze, en dat je je vrienden kunt kiezen, maar niet je familie. Je kunt met mensen het contact verbreken, maar op langere termijn kan je dat meer pijn opleveren.  Begrijpen dat familieleden fouten hebben maar dat je nog steeds van ze kunt houden is de eerste stap tot het aanpakken van langdurige problemen. Probeer te begrijpen waarom ze doen of denken zoals ze doen, omdat dat een afspiegeling van henzelf in plaats van van jou kan zijn. Accepteer ook je eigen fouten. Accepteer schuld als je dat verdient. Probeer familieruzies niet zwart-wit te zien waarbij iemand fout zit en iemand anders (misschien jij wel) gelijk heeft. Probeer in plaats daarvan het grijze gebied te zien. Nuances zijn spannend! Het kan wonderen doen om de eerste persoon te zijn die zijn excuses aanbiedt, zelfs al ben je er echt helemaal van overtuigd dat je niets fout hebt gedaan. Zeg iets als, 'Ik kan zien dat je van streek bent en hoewel het ook moeilijk voor mij is geweest, spijt het me. Ik wil dit echt oplossen, dus zeg me hoe ik dat kan doen.' Op die manier kun je tenminste zeggen dat jij de wijste bent geweest als je familielid wil doorgaan met de ruzie. Houd je taal positief als je tegen je familie praat. Vermijd taalgebruik dat familieleden beschuldigt of dat negatief voelt. Negativiteit is een vicieuze cirkel.  Dat betekent het vermijden van oordelende woorden of schelden op het gezinslid. Het betekent het vermijden van beschuldigende woorden die op een boze toon worden uitgesproken. Andere mensen de schuld geven drukt ze in de verdediging en maakt ze geneigd tot een tegenaanval, wat de ruzie erger maakt. Vermijd de behoefte om de discussie over het familieprobleem te 'winnen'. Probeer in plaats daarvan te accepteren dat er twee, of meer, manieren zijn om de zaak te bekijken. Maak een plan om het probleem samen op te lossen. Richt je daarna op het organiseren van activiteiten waar je samen plezier kunt hebben en vermijd alles dat een aanleiding kan zijn om de spanningen opnieuw te doen oplaaien. Ontdek nieuwe kanten van je familieleden en nieuwe manieren om met ze op te schieten. Houd je toon en je stem kalm en beheerst, niet hard en overstuur. Leg je punten kalm en methodisch uit, maar met empathie voor de ander. Probeer jezelf altijd in je familielid te verplaatsen. Probeer de ruzie te kalmeren door verzoenende opmerkingen te maken als 'Ik begrijp je standpunt.' Dit kan heel moeilijk zijn. Het is heel moeilijk om iemand te vergeven, familie of niet, als we denken dat die ons slecht heeft behandeld. In het geval van familieleden kunnen die gevoelens nog dieper gaan.  Uiteindelijk gaat vergeving echter over jezelf bevrijden van de bijtende aard van de ruzie. Het familielid vergeven gaat om het loslaten van het verleden zodat je een gezondere toekomst kunt opbouwen die vrij is van spanning en stress. Vertel het familielid dat je hem of haar vergeeft als het familielid al schuld heeft bekend aan wat het probleem veroorzaakt. Zeg dit empathisch. Dat heeft meer effect. Onthoud dat ieder mens onvolmaakt is en op enig moment vergeving nodig heeft op zijn reis door het leven. Daar val jij waarschijnlijk op een gegeven moment ook onder.
Probeer een compromis te sluiten. Praat een op een met gezinseleden. Beleg een gezinsberaad. Schrijf een brief aan het gezinslid. Pak een probleem met een kind aan. Stel grenzen. Weet wanneer je een stapje terug moet doen. Zoek hulp. Stel het echte probleem vast. Stel vragen om het familielid aan het praten te krijgen. Open een communicatielijn. Herken wanneer familieproblemen besproken moeten worden. Wacht tot je niet meer boos bent om dit probleem te bespreken. Behandel gezinsproblemen persoonlijk. Accepteer de fouten van iedereen, ook die van jezelf. Vermijd het schuldspelletje te spelen. Vergeef gezinsleden die jou verkeerd hebben behandeld.
https://www.wikihow.com/Solve-Your-Family-Problems https://www.wikihow.com/Solve-Your-Family-Problems https://www.wikihow.com/Solve-Your-Family-Problems https://www.wikihow.com/Solve-Your-Family-Problems
Addressing the Family Problem Letting Go of Family Problems Getting at the Root of the Problem Beginning the Discussion