Kies je type begin Beginnen met schrijven Weten wat het doel is van een begin Je begin aanpassen
Veel schrijvers van korte verhalen proberen om hun verhalen in een scène te beginnen, meestal een scène die belangrijk en boeiend aanvoelt. Door in een scène te beginnen zal de lezer meteen worden gegrepen en meegesleurd in het verhaal.  Kies een scène die essentieel is voor de hoofdpersoon of de verteller en in een actie plaatst, iets doende dat later gevolgen zal hebben of het plot creëert. Bijvoorbeeld, in plaats van te beginnen met, 'Walter denkt dat de dag zoals altijd zal verlopen', kan je beginnen met, 'Walter ontwaakt uit een nare droom en realiseert zich dat vandaag anders zijn dan elke andere dag.' Hoewel je kunt besluiten om de verleden tijd te gebruiken voor je verhaal, zorgt de tegenwoordige tijd ervoor dat het verhaal een gevoel van urgentie heeft, wat de vaart erin houdt. Bijvoorbeeld, een begin als, 'Vandaag ga ik een bank beroven,' is wellicht effectiever dan 'Gisteren heb ik een bank beroofd,' aangezien in de tegenwoordige tijd de actie zich nog moet ontvouwen voor de lezer. De lezer krijgt toegang tot de belangrijkste gebeurtenis en ervaringen van de karakters. Dit soort begin is handig als de setting van je verhaal van essentieel belang is en je een bepaalde sfeer tot stand wilt brengen. Misschien hangt je verhaal niet zwaar aan een plot maar het heeft wel een specifieke setting waar de lezer meteen in moet kunnen opgaan. Je kunt de setting beschrijven vanuit het perspectief van een personage en je richten op één detail dat opvallend of interessant is voor de lezer.  Bijvoorbeeld, in het korte verhaal 'Oceanic' door Greg Egan, zijn de eerste zinnen gericht op het creëren van de setting van een bootje op zee: 'De deining tilde langzaam de boot op en neer. Mijn ademhaling vertraagde, in hetzelfde ritme als het kraken van de romp, totdat ik niet langer het verschil kon merken tussen de zwakke ritmische beweging van de cabine en de sensatie van het vullen en ledigen van mijn longen.' Egan maakt gebruik van specifieke, zintuiglijke details om de lezer het gevoel te geven in de cabine van een boot te zitten en begint zijn verhaal op een bepaald moment in de tijd.  Houd er rekening mee dat je een scène altijd nog later in het verhaal uit kunt werken, als je dit niet meteen in het begin wilt doen. Als het thema of plot voor jouw verhaal belangrijker is dan de setting, dan kun je eerst met deze elementen beginnen. Probeer wel altijd je verhaal te starten in een scène, zodat de lezer meteen wordt gegrepen. Een andere optie is om te beginnen met een sterke verhalende stem of een sterke beschrijving van je hoofdpersoon. Dit kan een goede optie zijn voor verhalen die karakter-gedreven zijn, in plaats van plot-gedreven. Vaak zullen verhalen die vanuit de eerste persoon worden verteld, beginnen met een stem-gedreven openingszin. Je kunt de lezer laten zien hoe de verteller de wereld ziet en diens stem presenteren, zodat de lezer weet wat te verwachten in de rest van het verhaal.  Hoewel JD Salingers The Catcher in the Rye een roman is en geen kort verhaal, heeft het een openingszin waarmee de vertelstem meteen vorm wordt gegeven: “If you really want to hear about it, the first thing you’ll probably want to know is where I was born, and what my lousy childhood was like, and how my parents were occupied and all before they had me, and all that David Copperfield kind of crap, but I don’t feel like going into it, if you want to know the truth.”  De verteller klinkt humeurig en ruw, maar hij trekt je mee met zijn gefrustreerde visie op de wereld en zijn minachting voor traditionele verhalen. De verteller heeft een uniek perspectief dat de lezer een helder idee geeft over hoe de rest van het verhaal zal klinken. Het kan bijzonder effectief zijn om je verhaal te beginnen met een sterke dialoog, maar de dialoog moet makkelijk zijn om te volgen, en duidelijk. Als algemene regel geldt dat een dialoog in een verhaal altijd meer moet doen dan één ding, en er nooit alleen omwille van het gesprek is. Goede dialoog onthullen karakter en stuwen het verhaal en de belangrijke gebeurtenissen of het plot aan.  Veel korte verhalen beginnen met een zin als dialoog, en zoomen vervolgens uit om aan te geven wie spreekt of waar de spreker zich binnen een scène bevindt. Meestal wordt de dialoog onder ander gevoerd door een hoofdpersoon of een van de centrale personages in het verhaal. Bijvoorbeeld, in het korte verhaal, “In the Cemetery Where Al Jolson Was Buried” van Amy Hempel, begint het met een opvallende dialoog: "Vertel me dingen die ik graag wil vergeten," zei ze. "Zorg dat het nutteloos is of sla het over.”De lezer wordt meteen in het verhaal gezogen door de grappige maar vreemde dialoog, en de vermelding van de verteller als “ze”. Een goede openingszin moet vragen doen rijzen in de gedachten van de lezer, licht werpend op een kleine conflict of mysterie. Dit zou zo simpel kunnen zijn als een personage dat een recente gebeurtenis overdenkt en diens reactie op de gebeurtenis, of een meer complex mysterie, zoals een onopgeloste moord of criminaliteit. Presenteer niet meteen een raadsel dat te groot of verwarrend is voor de lezer. Laat de eerste regel een hint geven over een groter mysterie en maak de lezer geleidelijk bekend met het conflict. Bijvoorbeeld, de openingszin voor Jacksons korte verhaal 'Elizabeth' doet verschillende vragen rijzen: 'Net voordat de wekker ging, lag ze in een warme zonnige tuin met groene grasvelden die zich rondom haar uitstrekten, zover haar ook reikte.' De lezer vraagt zich af waarom de hoofdpersoon droomt over een warme, zonnige tuin, waarom ze wakker moet worden en wat de droom later voor het personage zal betekenen. Dit is een kleine conflict, maar ook een effectieve manier om de lezer gewend te laten raken aan de grotere thema's of ideeën in het verhaal. Een methode is gaan zitten en beginnen met je verhaallijn, waarbij je de details van het verhaal in één sessie schrijft. Dit kan een gek, grappig verhaal zijn dat je aan een vriend zou vertellen, maar waarvan je niet zeker weet hoe je dit om kunt zetten in een kort verhaal. Door de ruwe gegevens of je verhaallijn op papier te zetten, kun je dit later gemakkelijker omzetten naar een volledig verhaal.  Concentreer je op het vertellen van het verhaal en zet dit op papier. Dit kan een uur of enkele uren duren. Doe alsof je in gesprek bent met een goede vriend en het verhaal vertelt bij een kopje koffie. Doe eerst nog geen onderzoek naar informatie buiten het verhaal dat je vertelt. Probeer jezelf niet te vertragen door echt na te denken over bepaalde secties of delen van het verhaal. Je zult alle knelpunten in het verhaal aanpakken zodra je het later gaat herlezen. Als je met een idee voor je verhaal worstelt, dan kun je een schrijfopdracht proberen. Een schrijfopdracht kan je helpen om je creatieve sappen aan het stromen te krijgen en je focus te verkleinen. Ze kunnen je ook dwingen om over iets te schrijven waar je eerder niet aan had gedacht, of zelf aan hebt gedacht.  De meeste schrijfopdrachten hebben een tijdslimiet (dat wil zeg, schrijf over een bepaald onderwerp binnen vijf minuten). Je kunt de tijdslimiet voor de schrijfopdracht uitbreiden als je denkt dat het helpt bij het genereren van nuttig materiaal voor je verhaal. je kunt ook afwijken van de schrijfopdracht als je schrijfwerk zich in een andere richting beweegt. De prompt moet fungeren als manier om te beginnen, maar mag niet aanvoelen als beperkend of op enigerlei wijze begrenzend. Een schrijfopdracht kan van alles zijn: Van een zin, zoals 'Ik weet nog...' tot een afbeelding, zoals 'Stel je voor dat je in de slaapkamer van je jeugd bent'. Je kunt ook een uitdrukking gebruiken uit een favoriet gedicht of boek, evenals een zin uit een favoriet liedje. Je kunt een lijst met schrijfopdrachten vinden op http://www.writersdigest.com/prompts Writer's Digest and http://www.dailyteachingtools.com/journal-writing-prompts.html Daily Teaching Tools. Je kunt ook online zoeken naar een http://writingexercises.co.uk/firstlinegenerator.php generator voor eerste zinnen. Zodra je de grondstof voor het verhaal hebt geschreven, moet je een moment nemen om het te lezen en zien of er een hoofdpersoon naar voren komt. De hoofdpersoon is het personage wier lot het meest telt in het verhaal. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat je hoofdpersoon een held moet zijn of puur kwaad. Je hoofdpersoon moet een karakter zijn waar lezers om gaan geven of het meest mee sympathiseren, ondanks alle gebreken. De hoofdpersoon hoeft niet noodzakelijkerwijs de verteller te zijn van het verhaal, maar is wel degene die de beslissingen neemt waardoor het verhaal wordt voortgestuwd. De hoofdpersoon drijft de gebeurtenissen aan die zich in het verhaal voordoen en diens lot geeft het verhaal zin. Het kan helpen om te beginnen met het schrijven van het verhaal door een overzicht van het plot te schetsen, zodat je weet wat er in het verhaal gaat gebeuren. De meeste schrijvers vermijden dit liever, omdat ze niet beperkt willen worden door een plot-schema. Maar als het je niet lukt om te beginnen met je verhaal, dan kan het helpen aan te duiden wie je hoofdpersoon wordt, wat de omgeving is van het verhaal, en welke gebeurtenissen zich in het verhaal voordoen.  Een overzicht van het plot dient eerst het doel van het verhaal aan te geven. Dit is iets waarvan je wilt dat de hoofdpersoon het gaat bereiken en/of een probleem dat hij/zij dient op te lossen. Dit wordt ook wel het 'willen' in het verhaal genoemd, waar je hoofdpersoon iets wil van zichzelf, of van een ander karakter, organisatie, enz. Een overzicht van een plot dient ook rekening te houden met de gevolgen voor je hoofdpersoon als die het gestelde doel niet bereikt. Dit heet ook wel 'de inzet van het verhaal', waarbij de hoofdpersoon op een of andere manier zal lijden als hij/zij er niet in slaagt om het doel te bereiken. Een hoge inzet in een verhaal moedigt een lezer meestal aan om door te lezen en zich het lot van de hoofdpersoon aan te trekken. De openingszinnen van een kort verhaal zijn essentieel, aangezien zij de lezer moeten pakken en geïnteresseerd genoeg maken om verder te lezen. De eerste zin of de eerste alinea introduceert vaak de idee of situatie die zal worden onderzocht in het verhaal. Het moet de lezer duidelijke aanwijzingen geven van toon, stijl en perspectief. Het kan de lezer ook iets vertellen over de personages en het plot van het verhaal.  Uitgaande van Kurt Vonneguts regels voor een kort verhaal (een populair naslagwerk voor schrijvers), moeten je openingszinnen altijd 'zo dicht mogelijk bij het einde beginnen'. Plaats je lezers middenin de actie, zo snel als je kunt, zodat ze gestimuleerd worden om verder te lezen. Vaak zullen editors de eerste paar regels van een verhaal lezen om te zien of die uitnodigen om tot het einde door te lezen. Veel korte verhalen worden geselecteerd voor publicatie op basis van de zeggingskracht van hun openingszin. Dit is waarom het zo belangrijk is om na te denken hoe je een impact kunt maken op de lezer en indruk kunt met de eerste twee zinnen. Om een beter idee te krijgen over hoe je een kort verhaal kunt beginnen, lees je meerdere voorbeelden van openingszinnen. Merk op hoe de schrijver de lezer in het verhaal trekt en elk woord gebruikt alsof het belangrijk is. Enkele voorbeelden zijn:  “De eerste daad van liefde waar ik ooit getuige van ben geweest, was Split Lip die zijn gehandicapte dochter in bad deed.” “Isabelle” door George Saunders. “Wanneer dit verhaal bekend wordt, ben ik misschien wel de beroemdste hermafrodiet uit de geschiedenis.” “The Obscure Object” door Jeffrey Eugenides. "Net voordat de wekker ging, lag ze in een warme zonnige tuin met groene grasvelden die zich rondom haar uitstrekten, zover haar oog reikte." “Elizabeth” door Shirley Jackson. Zodra je de voorbeelden van openingszinnen hebt gelezen, stel je jezelf een aantal vragen:  Hoe zet de schrijver de toon of stemming? Bijvoorbeeld, de eerste regel in Eugenides korte verhaal 'The Obscure Object' introduceert de verteller als een hermafrodiet en laat de lezer weet dat hij het levensverhaal van de verteller gaat horen. De stemming is reflectief, waarin de verteller relaas doet van diens leven als een beroemde hermafrodiet. Hoe introduceert de schrijver een belangrijk karakter of setting? Bijvoorbeeld, in de eerste zin van het korte verhaal 'Isabelle' introduceert Saunders een karakter genaamd 'Split Lip', evenals zijn gehandicapte dochter. Het biedt ook een belangrijk thema van het verhaal: de liefde tussen vader en dochter. Jacksons eerste regel in 'Elizabeth' maakt gebruik van beschrijving en zintuiglijke details, zoals 'warme, zonnige' en 'groene', om een bepaald beeld in de geest van de lezer te schilderen. Wat zijn je verwachtingen als lezer, gebaseerd op de openingszinnen? Een goede eerste zin zal de lezer een hint geven wat er voor hem in het verschiet ligt, en biedt net genoeg informatie voor de lezer om zich door het verhaal te laten meeslepen. De openingszin in het verhaal van Saunders, bijvoorbeeld, laat de lezer weten dat het verhaal een beetje eigenzinnig of vreemd kan zijn, met een karakter genaamd 'Split Lip' en een gehandicapt meisje. Het is een gewaagde opening waardoor de lezer weet hoe het verhaal gaat worden verteld, met een unieke, narratieve stem. Hoewel je wellicht denkt dat je een perfecte opening voor je verhaal hebt bedacht, dien je het nogmaals te lezen zodra je klaar bent met het verhaal, om te bevestigen dat het succesvol is. Soms kunnen verhalen die je schrijft een andere wending nemen of veranderen met het vorderen ervan, en is je briljante opening minder van toepassing dan in beginsel het geval was. Lees het begin opnieuw in het kader van de rest van het verhaal, en vraag je af of het nog steeds past. Je kunt mogelijk je openingszinnen zo aanpassen dat ze weer bij de toon, stemming, en de rest van het verhaal passen, of je moet wellicht een nieuwe opening schrijven zodat het beter aansluit bij het verhaal. Je kunt altijd je eerste begin opslaan voor een ander verhaal of een toekomstig project, vooral als je denkt dat het sterk is maar net niet past bij dit verhaal. Je openingszin hoeft geen onnodige woorden of zinnen te bevatten, omdat dit het effect ervan op de lezer zal verminderen. Lees je openingszinnen en zorg ervoor dat de taal krachtig en zo strak mogelijk is. Denk na over een cliché of vertrouwde zinnen die je vaak gebruikt en vervang ze door meer interessante termen. Verwijder elke onnodige beschrijving en kies een beschrijving die het karakter en de setting beschrijft. Je merkt wellicht dat je gebruikmaakt van zwakke werkwoorden of bijvoeglijke naamwoorden in de eerste regels, die vaag en onopvallend zijn. Vervang ze door sterke werkwoorden en bijvoeglijke naamwoorden, zodat je eerste zin een blijvend effect heeft en de lat hoog legt voor de taal en de beschrijving in de rest van het verhaal. Het kan moeilijk zijn om je eigen werk te redigeren, dus durf je eerst regels te laten lezen aan iemand wiens mening je betrouwbaar vindt. Overweeg deze lezer alleen de eerste regel of de eerste alinea van het verhaal te laten lezen en vraag of de opening aanzet om de rest van het verhaal te willen lezen. Je moet ook vragen of het personage en de setting goed overkomt in de eerste regels en vraag naar eventuele verbeteringen om het begin van het korte verhaal nog beter te maken.
Begin in scène. Geef de setting aan. Introduceer de verteller of de hoofdpersoon. Open met een sterke dialoog. Presenteer een klein conflict of mysterie. Probeer de verhaallijn in één sessie te schrijven. Gebruik een schrijfopdracht. Omschrijf de protagonist. Creëer een overzicht van het plot. Houd de rol van het begin van een kort verhaal in het achterhoofd. Lees voorbeelden van openingszinnen. Analyseer de voorbeelden. Lees het begin nogmaals wanneer je het einde van je verhaal hebt geschreven. Maak je schrijfstijl beknopter. Laat het begin lezen aan een objectieve lezer.
https://www.wikihow.com/Begin-a-Short-Story https://www.wikihow.com/Begin-a-Short-Story https://www.wikihow.com/Begin-a-Short-Story https://www.wikihow.com/Begin-a-Short-Story
Choosing Your Type of Beginning Starting to Write Recognizing the Purpose of a Beginning Editing Your Beginning