Praten over zelfverwonding Zelfverwonding herkennen Hulp zoeken Alternatieven bieden
Zorg voor een neutrale omgeving zonder afleiding. Zet elektronische apparaten uit, zet je mobiel op stil of uit, neem een oppas als je kinderen hebt en probeer de omgeving zo prettig en vriendelijk mogelijk te maken. Zet tissues klaar als je denkt dat jij of je vriend(in) zal moeten huilen tijdens het gesprek. Herinner hem/haar eraan dat hij/zij niet alleen is, en dat jij er bent om hem/haar te helpen en steunen. Neem de tijd om je relatie met hem/haar door te nemen, en vertel hoe veel je van hem/haar houdt, en waarom. Dat laat zien dat je hem/haar op een liefdevolle manier benadert.  Je kunt bijvoorbeeld zeggen: "Jan, we zijn nu al drie jaar vrienden, en toen ik je net kende viel ik meteen voor je makkelijke persoonlijkheid en je gulle lach. Maar de laatste tijd ben je niet meer dezelfde, en ik maak me erg veel zorgen om je. Ik blijf altijd je vriend(in), hoe dan ook, door dik en dun. Ik wil dat je weet dat ik er voor je ben en dat ik om je geef". Een ander voorbeeld is: "Annet, je bent mijn zus. We hebben al zoveel meegemaakt samen, en ook al zijn we het niet altijd met elkaar eens, ik hou onvoorwaardelijk van je. We hebben voor altijd een band die ons overal doorheen kan slaan. Maar ik maak me de laatste tijd zorgen om je". Veel mensen vinden het eng om iemand die emotionele problemen heeft of zichzelf verwondt daarmee te confronteren, omdat ze vaak bang zijn dat zo'n confrontatie kan leiden tot een escalatie van het probleem of een zelfmoordpoging. Dit is echter onwaarschijnlijk. Het is geen gemakkelijk gesprek dat je moet aangaan, maar het is wel belangrijk.  Praat duidelijk maar voorzichtig met de ander over de zelfverwonding. Je vriend(in) is misschien wel opgelucht dat hij/zij het geheim kan delen. Je hoeft er geen doekjes om te winden; wees duidelijk en direct. Je kunt iets zeggen als: "Ik heb pas gezien dat je heel vreemde littekens op je lichaam hebt. Daardoor, in combinatie met hoe verdrietig je de laatste tijd bent, ben ik bang dat jij jezelf verwondt. Verwond jij jezelf?" Het kan moeilijk zijn om iemand te horen vertellen dat hij/zij zichzelf verwondt, maar als je zorgt dat hij/zij zich openstelt voor jou, heb je meer kans dat je hem/haar kunt stimuleren om hulp te zoeken. Laat hem/haar het gesprek zoveel mogelijk leiden; stel open vragen en laat hem/haar zeggen wat hij/zij wil zeggen. Probeer om de nadruk te leggen op zijn/haar gevoelens, in plaats van op het verwonden. tijdens het gesprek. Onthou dat je met de ander praat om hem/haar hulp te geven, en om te zorgen dat hij/zij emoties kan uiten. Veroordeel de ander niet, laat hem/haar zich niet beschaamd voelen, lever geen kritiek en word niet boos. Als je tegen hem/haar gaat schreeuwen, dreigt dat je geen vriend meer van hem/haar wilt zijn of hem/haar beschuldigt wordt de zelfverwonding misschien alleen maar erger. Vertel de ander dat je graag wilt begrijpen waar hij/zij mee zit. Door te laten zien dat je dat wilt, toon je hoeveel je om hem/haar geeft, ook al kun je het niet helemaal begrijpen. Er zijn verschillende redenen voor automutilatie, en de oplossingen om het te verlichten of om alternatieven te kunnen bieden variëren per reden. De meestvoorkomende redenen dat mensen zichzelf verwonden zijn:  om pijn of intense gevoelens uit te drukken om zichzelf te troosten of beter te doen voelen om zichzelf minder afgestompt of onthecht te voelen om boosheid of spanning los te laten Als je vermoedens hebt dat iemand zichzelf verwondt, negeer die vermoedens dan niet. Vertrouw op het verleden dat je met die persoon deelt, en op je mensenkennis, om te bepalen of er iets aan de hand is. Bedenk of je vriend(in) misschien:  Met ernstige angsten of stress probeert om te gaan, en verlichting daarvan zoekt Afleiding zoekt van pijnlijke emoties door fysieke pijn te voelen Graag de controle over zijn/haar lichaam, gevoelens of leven wil hebben, vooral als hij/zij perfectionistisch is Probeert om in elk geval iets te voelen. Soms voelt een automutilant zich zo leeg en afgestompt, dat hij/zij zijn/haar eigen bloed wil zien zodat hij/zij weet dat hij/zij leeft  Ondraaglijke gevoelens probeert uit te drukken, en aan de buitenwereld kenbaar probeert te maken hoeveel stress en emotionele pijn hij/zij heeft Zichzelf probeert te straffen voor fouten die hij/zij heeft begaan Fysieke tekenen en littekens wil hebben om zijn/haar emotionele pijn te tonen Zelfverwonding wordt meestal toegebracht aan de armen, benen of het bovenlichaam, omdat deze plekken het makkelijkst verborgen kunnen worden. Als je echter goed oplet, kun je wellicht een glimp van de verwonde delen opvangen. Blijf echter respectvol, en ga iemand niet bespioneren om de lichaamsdelen te kunnen zien die hij/zij verborgen probeert te houden; je kunt dan beter direct vragen of hij/zij zichzelf verwondt. Dit zijn tekenen die erop kunnen wijzen dat je vriend(in) zichzelf verwondt:  Hij/zij heeft onverklaarbare wonden of littekens Hij/zij draagt altijd lange mouwen en pijpen, ook al is het heel warm Hij/zij vertelt smoesjes over ongelukjes die hij/zij heeft gehad (om de verwondingen of littekens te verklaren) Hij/zij heeft bloedvlekken op kleding, tissues of andere plekken Hij/zij heeft last van stemmingswisselingen of verandering in gedrag zoals zich isoleren, of lichtgeraakt of depressief zijn Hij/zij laat lange periodes niets van zich horen Hoewel de specifieke manieren waarop iemand zich verwondt kunnen verschillen, gebruiken automutilanten vaak een of meer van de volgende methodes:  Zich snijden of krassen maken in de huid De huid verbranden (met lucifers, sigaretten of hete voorwerpen) Woorden of symbolen in de huid krassen In de huid prikken met scherpe voorwerpen Botten breken, zichzelf slaan of stompen of met het hoofd tegen de muur bonken Zichzelf bijten Het eigen haar uittrekken (trichotillomanie) Aan littekens krabben of zorgen dat de wonden niet kunnen helen Iets giftigs drinken, zoals bleekwater of wasmiddel Als je meer leert over zelfverwonding kun je beter begrijpen waarom het gebeurt, hoe je met de automutilant om moet gaan en hoe je hem/haar kunt ondersteunen om dit gedrag te stoppen. Zelfverwonding wordt in verband gebracht met psychische pijn, stress, het niet kunnen uiten van emoties, en het hebben van negatieve gevoelens over zichzelf zoals schuldgevoel, afwijzing, verdriet, zelfhaat, waardeloosheid, eenzaamheid, paniek, angst of seksuele verwarring.  Vergelijk zelfverwonding niet met zelfmoordneigingen. De meeste automutilanten willen geen zelfmoord plegen. Zelfverwonding geeft de persoon tijdelijk een gevoel van rust en kalmte, en verlichting van spanningen. Deze gevoelens van verlichting worden meestal gevolgd door schuldgevoelens, schaamte en nog meer pijnlijke emoties. Zelfverwonding is een kortetermijnoplossing die kan leiden tot een langetermijnprobleem. Zelfverwonding kan in verband worden gebracht met psychische aandoeningen zoals depressie, angststoornis, dwangneurose, eetstoornis, posttraumatische stress-stroornis en borderline.  Zelfverwonding begint vaak in de tienerjaren, als de emoties vluchtiger zijn en het kan in verband worden gebracht met problemen met impulsbeheersing, zoals alcohol- of drugmisbruik. Voordat je iemand die zichzelf verwondt gaat confronteren, moet je proberen er neutraal in te staan en met je eigen gevoelens over zelfverwonding om kunnen gaan. Als je er zelf geen ervaring mee hebt, kun je het walgelijk of shockerend vinden, maar je moet proberen deze gevoelens niet aan de automutilant te laten zien. Zeker als jij en degene die zichzelf verwondt nog tieners zijn, moet je je vriend(in) aansporen om met zijn/haar ouders, een leraar, decaan of andere volwassene die hij/zij vertrouwt te gaan praten. Vertel dat je wel mee wilt gaan als hij/zij het eng vindt om het alleen te doen. Beloof niet dat je dit geheim zult houden. Als je dat doet geef je je vriend(in) eigenlijk toestemming om door te gaan met de zelfverwonding.  Vertel het zelf ook aan iemand die je vertrouwt, als dat nodig is. Wees eerlijk tegen je vriend(in) en zeg tegen wie je het gaat vertellen. Kies die persoon verstandig en vertel het aan iemand die vertrouwelijk met de informatie omgaat en zich op een professionele manier gedraagt zodat je vriend(in) de hulp krijgt die hij/zij nodig heeft.  Bereid je voor op boosheid. Je vriend(in) schaamt zich misschien en wil niet dat iemand het weet. Laat je vriend(in) weten dat je veel om hem/haar geeft. Je bent misschien bang om het vertrouwen van je vriend(in) te schaden en de vriendschap op het spel te zetten, maar je vriend(in) heeft professionele hulp nodig, en zijn/haar gezondheid en veiligheid is de belangrijkste factor. De meeste vrienden zullen je beslissing uiteindelijk wel begrijpen.  Geef niet toe aan dreigementen dat hij/zij zich dan nog erger zal gaan verwonden. Je vriend(in) is misschien boos en dreigt dat hij/zij zichzelf nog meer gaat aandoen als jij het aan iemand vertelt. Onthou dat het niet jouw schuld is, en dat de enige persoon die controle heeft over zijn/haar gedrag de automutilant zelf is. Hoewel er geen specifieke diagnostische test voor zelfverwonding bestaat, kun je je vriend aansporen om naar de huisarts of psychiater te gaan, die hem/haar kan onderzoeken, diagnosticeren en een behandelplan kan opstellen. In het geval van een ernstige, acute crisis kan ziekenhuisopname nodig zijn. Soms moeten zelf aangebrachte verwondingen behandeld worden door een arts. Ernstige littekens kunnen misschien verminderd worden met cosmetische chirurgie. Met behulp van psychische begeleiding of psychotherapie kan je vriend(in) onderliggende problemen die leiden tot zelfverwonding misschien identificeren en oplossen. Er zijn verschillende vormen van therapie die kunnen helpen, zoals:   Cognitieve gedragstherapie. Dit helpt negatieve denkbeelden en gedrag herkennen, en leert om die te vervangen door gezonde, positieve copingstrategieën. Mensen leren plannen te creëren om bepaalde prikkels beter te kunnen identificeren en er gepast op te reageren, om beter met stress om te kunnen gaan en om te herkennen bij welke personen of plekken ze kunnen aankloppen als ze geneigd zijn om zichzelf te gaan verwonden.   Psychodynamische psychotherapie. Dit is gericht op het identificeren van ervaringen uit het verleden, traumatische herinneringen of interpersoonlijke problemen, om de oorzaak van emotionele problemen te vinden.  Therapieën gebaseerd op aandachtigheid. Dit kan mensen helpen om in het nu te leven, om intenties beter te begrijpen, om angsten en depressies te verminderen en om het algehele welzijn te verbeteren.  Familietherapie. Deze groepstherapie kan in sommige gevallen aan te raden zijn, zeker voor jonge mensen die zichzelf verwonden. Onthou dat je je vriend(in) hetzelfde moet behandelen als voordat je wist dat hij/zij zichzelf verwondt. Blijf samen dingen doen die jullie allebei leuk vinden. Naast doorgaan met een goede vriend(in) zijn, kun je aanbieden om:  Een noodcontact te zijn als je vriend(in) de neiging heeft om zichzelf te verwonden, of om hem/haar mee te nemen naar afspraken of ziekenhuizen als dat nodig is. Een sportmaatje te worden. Fysieke activiteit en ontspanningstechnieken kunnen helpen tegen angsten, depressies, en zijn goed voor het algemeen welbevinden. Bovendien kunnen jullie samen lol maken. Te helpen zijn/haar sociale netwerk uit te breiden. Veel mensen die zichzelf verwonden voelen zich eenzaam, geïsoleerd en onthecht. Je vriend(in) krijgt misschien angstremmers, antidepressiva of antipsychotica voorgeschreven door de huisarts of psychiater. Sommige mensen schamen zich als ze medicijnen moeten gaan slikken, of hebben het gevoel dat ze hebben gefaald. Dit kun je tegengaan door je vriend(in) liefdevol te steunen; zorg dat je je vriend aanmoedigt om de medicijnen te blijven gebruiken, en om een positiever leven te gaan leiden na de periode van zelfverwonding. Het kan veel energie kosten om te zorgen voor iemand die zichzelf verwondt. Je bent misschien bezorgd, verward, geschrokken, verdrietig of boos. Die gevoelens zijn heel normaal en kunnen je leegzuigen.  Neem de tijd om voor jezelf te zorgen en geniet van je hobby's. Slaap voldoende en ga sporten. Ga zelf ook met een psycholoog praten om met de gevoelens van je vriend(in) om te kunnen gaan. Onthou dat jij niet verantwoordelijk bent voor de daden van je vriend(in). Jij kunt hem/haar niet stoppen zichzelf te verwonden. Je kunt alleen een ondersteunende rol spelen in zijn/haar genezingsproces. Door iemand te helpen zich meer bewust te worden van zijn/haar emoties en technieken te leren om ermee om te gaan zonder zich te verwonden, kan de automutilatie afnemen. Dit kan simpelweg door het bijhouden van een dagboek voor het uiten en verwerken van emoties, of door wat complexere dingen zoals psychotherapie om te leren emoties te verwerken. Het oefenen van aandachtigheid met behulp van meditatie of yoga kan automutilanten in contact brengen met hun emoties zodat zij die op een rustigere en gezondere manier leren verwerken. Daarnaast kan de discipline en kracht die nodig is voor het uitvoeren van moeilijke yogahoudingen een zelfde soort verlichting geven als die gevoeld wordt bij zelfverwonding. Een automutilant heeft waarschijnlijk specifieke oorzaken die het gedrag uitlokken: gebeurtenissen, situaties of emoties waardoor hij/zij zichzelf wil gaan verwonden. Als hij/zij zich bewust wordt van deze oorzaken, kan hij/zij meer strategieën ontwikkelen om ermee om te gaan, de oorzaken vermijden of de bewuste keuze maken om iets anders te gaan doen. Het kan helpen als je met de automutilant praat over dingen die bij jou een emotionele reactie veroorzaken, en hoe jij daarmee omgaat zonder jezelf te verwonden. Zorg dat je in zo'n gesprek duidelijk maakt dat het je gaat om zijn/haar welzijn en dat je alternatieven wilt bieden, maar dat je hem/haar niet veroordeelt. Je kunt alternatieve strategieën bieden om met de gevoelens om te gaan, op basis van de redenen waardoor de ander zichzelf verwondt. Niet elk alternatief werkt voor iedereen, maar door hem/haar wat specifieke alternatieven voor te stellen kan hij/zij wellicht iets vinden dat werkt.  Iemand die zichzelf verwondt om met emoties om te gaan, kan dezelfde soort verlichting voelen door intensief te sporten, door harde geluiden te maken, door iets kapot te maken (zoals papier verscheuren of stokken doormidden breken), door poëzie of liedjes te schrijven of door in een dagboek te schrijven.  Iemand die zichzelf verwondt om rustig te worden kan dit gedrag misschien vervangen door juist voor zichzelf te zorgen met een lekker warm bad, een massage, door met een huisdier te spelen, of door zichzelf in een lekker warm dekentje te wikkelen.  Iemand die zichzelf verwondt omdat hij/zij zich verdoofd voelt, kan dit wellicht oplossen door meer contact te zoeken met vrienden, zodat hij/zij zich meer verbonden voelt. Hij/zij kan het gedrag ook vervangen door minder schadelijk gedrag, zoals het eten van voedingsmiddelen met een sterke smaak, door een ijsklontje vast te houden tot het gesmolten is of zelfs door een koude douche te nemen.
Bereid je voor om met de automutilant te praten. Vertel de automutilant dat je om hem/haar geeft. Vraag je vriend(in) of hij/zij zichzelf verwondt. Luister met een open vizier. Wees empathisch Zoek uit waarom de ander zichzelf verwondt. Vertrouw op je instinct. Let op tekenen van zelfverwonding. Bedenk welke methodes iemand kan gebruiken die zichzelf verwondt. Probeer te begrijpen waarom iemand zichzelf verwondt. Pak eerst je eigen gevoelens aan. Hou het niet geheim. Schakel medische hulp in voor de automutilant. Help je vriend om psychische hulp in te schakelen. Wees een steun en toeverlaat. Steun je geliefde bij het nemen van medicijnen. Zorg ook goed voor jezelf. Stel manieren voor om met de emoties om te gaan. Help om de oorzaken te vinden. Bied alternatieven voor de zelfverwonding.
https://www.wikihow.com/Help-Someone-Who-Self-Injures https://www.wikihow.com/Help-Someone-Who-Self-Injures https://www.wikihow.com/Help-Someone-Who-Self-Injures https://www.wikihow.com/Help-Someone-Who-Self-Injures
Communicating About Self-Injuring Recognizing Self-Injuring Finding Help Offering Alternatives