Je plot bedenken Je verhaal vormgeven De personages ontwikkelen
Een liefdesverhaal kan het belangrijkste onderdeel van je verhaal zijn, of deel uitmaken van een groter verhaal. Beslis of je wilt dat de romance de belangrijkste focus is van je verhaal, of dat je wilt dat de romance de hoofdlijn van je plot slechts interessanter maakt.  Als je de romance inbed in een groter verhaal, dan kun je een wat meer realistische touch aan je verhaal toevoegen, en dan kunnen lezers zich ook makkelijker identificeren met het verhaal. Als je je alleen richt op de romance dan kan dat overweldigend en groots groots zijn en wat meer op escapisme lijken. Het een is niet beter dan het andere; het zijn gewoon twee verschillende uitgangspunten. Bijvoorbeeld, 'Love in the Time of Cholera' wordt gedragen door het liefdesverhaal, maar bevat ook thema's zoals sociale problematiek, oorlog, ziekte, ouderdom en de dood. De kracht van het boek ligt niet alleen in het liefdesverhaal, maar ook bij het magisch realisme, en het boek maakt dan ook deel uit van een alom geprezen Latino literaire traditie. Een liefdesverhaal hoeft niet perse een roman te zijn. Een liefdesverhaal speelt in het dagelijkse leven van je personages, en het kan dus bij elk genre passen. Beslis of je een wat meer traditionele roman wilt schrijven, of dat je een ander genre wilt kiezen voor je verhaal.  Als je een idee wilt krijgen hoe liefdesverhalen in verschillende genres geschreven zijn, lees dan boeken en verhalen in de genres waar je in geïnteresseerd bent. Een roman noir, fantasy, historische roman, en komedie zijn voorbeelden van genres waar je goed een liefdesverhaal in kunt passen. Let erop hoe verschillende auteurs de diverse conventies van een liefdesverhaal toepassen in deze genres. Wil je een einde waarin je personages nog lang en gelukkig leven? Of krijgen ze het inzicht dat liefde alleen niet voldoende is voor een volwaardig leven? Wil je het vaag houden en met een open einde? Als je weet wat voor gevoel je de lezer aan het einde van je verhaal achter wilt laten, dan helpt dat je om je plot en de narratie als geheel vorm te geven. Je kunt dit altijd nog veranderen naarmate je verhaal zich ontvouwt, als je merkt dat een ander einde beter past bij je plot en de ontwikkeling van je personages. Het is een richtlijn, maar je hoeft je er niet aan vast te blijven houden. Een liefdesverhaal schrijven omdat je over een romance wilt schrijven kan prima zijn, als dat je doel is. Veel moderne schrijvers van liefdesverhalen schrijven echter tegenwoordig over de sociale context van hun verhaal, zoals ras, gender en klasse. Bedenk of je wilt dat je verhaal een grotere boodschap in zich draagt.  Het is geen kwestie van goed of fout, maar het is wel belangrijk dat je nadenkt over de boodschap die je uitdraagt met je verhaal. Een liefdesverhaal raakt ook vaak met onderwerpen zoals sociale ongelijkheid, het beeld dat personages van hun uiterlijk hebben, ongelijkheid tussen de seksen, het experimenteren met seks, klasse ongelijkheid, en etnische identiteit. Niet elke schrijver vindt het prettig om met een schets van de plot te werken, en dat is niet erg. Maar het schrijven van een plotschema kan je helpen om niet teveel van je plot af te wijken en je niet teveel in het liefdesverhaal te verliezen. Maak de schets van het plot voordat je begint met het schrijven van het verhaal, en schrijf de belangrijke gebeurtenissen en momenten in het plot op, in de volgorde waarin je ze in je verhaal wilt verwerken.  Een plotschema kan minimaal zijn, of meer uitgewerkt. Speel een beetje met de mate waarin je details verwerkt, zodat je erachter komt wat jij prettig vindt bij het schrijven. Een plotschema, net als een karakterschets, is een richtlijn en geen regel waar je je aan hoeft te houden. Je kunt je verhaal vrijelijk ontwikkelen, ook als het afwijkt van je schetsen, als je het idee hebt dat je het verhaal en de personages zich op een natuurlijke manier aan het ontwikkelen zijn. Als je twee geliefden elkaar uiteindelijk vinden dan is dat zo vervullend omdat je de emoties van de personages zo zorgvuldig opgebouwd hebt tot aan dat moment. Werk naar dat moment toe door moeilijkheden te creëren die de geliefden moeten overwinnen, zodat hun romance de uiteindelijke vervulling is van een lange intens emotionele reis is.  Introduceer je geliefden niet te snel aan elkaar, zorg dat ze niet te snel verliefd op elkaar worden, en zorg dat ze niet te snel gelukkig en verliefd samen zijn. Het is de bedoeling dat een liefdesverhaal een scala aan emoties bij de lezer oproept. Zorg dat je obstakels opwerpt waardoor de geliefden gelukkig, boos, verdrietig, in een strijd verwikkeld raken, jaloers zijn etc. Geliefden die elkaar ontmoeten en bij elkaar blijven zijn meestal niet de juiste ingrediënten voor een pakkend verhaal. Verzin iets waardoor de geliefden een tijdje nadat ze elkaar ontmoet hebben, weer uit elkaar gaan. Hiermee creëer je niet alleen wat drama, maar je geeft je geliefden ook de ruimte om naar elkaar te verlangen en om na te denken over hun relatie. Denk bijvoorbeeld aan het boek 'Pride and Prejudice'. Elizabeth en Mr. Darcy komen in het boek meerdere keren samen en worden ook weer meerdere keren van elkaar gescheiden. Bij elke ontmoeting veranderen hun gevoelens voor elkaar en ze denken na elke ontmoeting weer wat meer aan elkaar. Een valkuil waar schrijvers maar al te vaak invallen is dat ze een misverstand creëren die dan uiteindelijk leidt tot de scène waarin de climax plaatsvindt. Dat zie je vaak bij televisieseries en in films. Maar als je een conflictsituatie die op een misverstand gebaseerd is uitvergroot, dan loop je het risico dat je personages irrationeel en te dramatisch overkomen. Probeer realistische obstakels op te werken waardoor je lezers niet weten of de geliefden samen een toekomst hebben, en laat de geliefden dan toch aan het einde samenkomen.  Een voorbeeld van een veel voorkomend en vaak gebruikt misverstand is de situatie waarin een geliefde boos wordt omdat hij zijn ex betrapt op het kussen van haar nieuwe minnaar. Het is te dramatisch en irrationeel om je held boos te laten worden omdat er iets gebeurt waar zijn geliefde niets mee te maken heeft en niets aan kan doen. Probeer in plaats daarvan een ander obstakel te verzinnen, zoals een partner die een baan krijgt in een ander werelddeel, of een partner die heel graag kinderen wil hebben, en de andere partner helemaal niet. Hoewel dit soort obstakels wel vaker in verhalen gebruikt worden, kun je er toch een realistisch emotioneel dilemma van maken dat voor de lezer geloofwaardig is. Een liefdesverhaal wordt vaak geassocieerd met ellenlang proza en bloemrijke taal. Wees niet bang om in een lyrische stijl te schrijven. Maar pas op dat je niet te veel gebruik maakt van metaforen, symbolen en andere literaire stijlmiddelen, want anders kan je verhaal te vergezocht en ingewikkeld worden. Gebruik alleen literaire stijlmiddelen als de lezer daardoor de emoties en gebeurtenissen in het verhaal beter kan begrijpen. Voel je niet verplicht om ze in je verhaal te verwerken omdat je dan denkt dat je verhaal dan romantischer overkomt. Het is belangrijk om de inhoud van je verhaal geloofwaardig te houden.  Bijvoorbeeld, 'Hij miste zijn geliefde zoals de zee het spattende schuim van de zee tijdens de vloed mist,' klinkt als een romantische vergelijking, maar het is te onduidelijk. 'Een scherpe pijn trok in zijn borst terwijl zijn geliefde in de zonsondergang leek te verdwijnen', is wel duidelijk voor je lezer, omdat de meeste mensen wel begrijpen wat het inhoudt om pijn in je borst te hebben. De lezer kan zich daar dus beter in verplaatsen. Als je twijfelt over een stijlmiddel, vraag jezelf dan af, 'Helpt dit mijn lezers om beter te begrijpen wat er aan de hand is?' Of je geliefden uiteindelijk wel of niet samenkomen – het is voor de lezer prettig als het verhaal mooi afgesloten wordt. Het is de bedoeling dat je personages zich dusdanig in de loop van je verhaal ontwikkelen dat ze steeds verder in een bepaalde richting gaan, samen of alleen, tot aan de laatste pagina.  Bijvoorbeeld, 'Toen Joris haar verliet voelde Karin zich wanhopig, en ze werd zo bang dat ze nooit meer ergens alleen naartoe ging of iets zelfstandig ondernam,' is geen einde waar een lezer voldoening uit kan halen. Probeer er juist voor te zorgen dat het einde bitterzoet wordt. Als Joris Karin verlaat, dan kan Karin zich wel degelijk gekwetst en angstig voelen. Maar ze kijkt ook voorzichtig weer om zich heen naar nieuwe kansen in haar leven. Als je je verhaal eenmaal geschreven hebt, loop het dan nog eens na om te kijken waar je overbodige informatie gegeven hebt of te veel details opgenoemd hebt die niet bijdragen aan de voortgang van het verhaal.  Gebruik geen bloemrijke taal omdat je dat nu eenmaal graag wilt. Haal de bloemrijke verwoordingen eruit, tenzij de bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden de lezer helpen om te begrijpen wat er aan de hand is, of als ze daardoor de emotie en intentie van een gebeurtenis beter kunnen begrijpen. Gebruik geen woorden als je de connotatie van het woord niet kent. Als je bijvoorbeeld een personage gecreëerd hebt dat van nature een lichte huid heeft en goede gezondheid, dan noem je dat personage niet 'bleek'. Hoewel bleek ook betekent dat iemand een lichte huid heeft, wordt het woord vaak gebruikt als een medische kwalificatie, in relatie tot ziekte en een slechte gezondheid. Kies dan liever een woord zoals 'blank' of 'ivoorkleurig'. De beste personages in een liefdesverhaal zijn de personages met diepte. Bedenk welke eigenschappen je wilt toedichten aan je personages, en bedenk wat de relevantie daarvan is voor je verhaal. Maak daarna voor elk personage een lijst, en schrijf 5-6 specifieke karaktertrekken op die je vindt passen bij elk personage. Gebruik deze lijst als een richtlijn bij het schrijven van het verhaal.  Bijvoorbeeld, de lijst voor de protagonist kan bestaan uit koppig, intelligent maar niet met de slimheid van een straatjongen, wantrouwend maar ontzettend loyaal als het vertrouwen eenmaal gewonnen is, bezig met het verwerken van een heftig verleden, en uitgesproken in zijn mening. Gebruik die eigenschappen als uitgangspunt voor de dialoog en daden van dit personage als je de scènes aan het schrijven bent. Probeer eigenschappen te bedenken die instrumentaal zijn voor de voortgang van je hele verhaal, niet slechts voor de romance in je verhaal. Je protagonist kan bijvoorbeeld een sterke vrouw zijn die bezig is om emotionele wonden uit het verleden te verwerken, maar beperk haar niet tot een vrouw die een man ontmoet die de muren die ze om zichzelf heen opgetrokken heeft wil doorbreken. Gebruik haar verleden met de emotionele wonden om haar te ontwikkelen tot een rond, compleet personage.  Denk eens aan Cleopatra en Marcus Antonius. Hun liefdesverhaal is in de literatuur en film uitgebreid beschreven en gespeeld. In een aantal van deze versies is Cleopatra een sterke koningin met politieke ambities die voor haar een hogere prioriteit hebben dan de liefde voor haar minnaar. Het liefdesverhaal is boeiend, en dat komt deels door haar personage. De eigenschappen van je personage zouden idealiter een interessante spanning op moeten leveren. Probeer te vermijden dat je een wereld creëert waarin twee mensen elkaar ontmoeten die perfect bij elkaar passen, die gelukkig zijn en die nooit groeien of veranderen. Het is een valkuil waar menigeen intrapt en waardoor een verhaal saai kan worden.  Bijvoorbeeld, de personages in je verhaal zijn allebei neurochirurgen die erg goed zijn in hun vak, maar een van hen is erg gespannen en serieus, terwijl de andere makkelijk is en overal wel de humor van inziet. Marie en Pierre Curie bijvoorbeeld, hadden een gezamenlijke interesse voor de wetenschap. Maar destijds was het voor Marie moeilijk om erkenning en steun voor haar werk te krijgen en ze moest daardoor extra hard werken. Als je de hoofdpersonages eenmaal in kaart gebracht hebt, dan kan een karakterschets je helpen om de details in te vullen. Dit kun je doen in de vorm van een beschrijving, een schema, tekeningen, of zelfs korte verhalen, zodat je kunt beschrijven hoe je personages zich ontwikkeld hebben.  Bij een karakterschets horen basiseigenschappen zoals het uiterlijk, zijn persoonlijkheid, informatie over zijn achtergrond en belangrijke gebeurtenissen in zijn leven, en wat details waarin je aangeeft hoe je wilt dat het personages zich in het verhaal verder ontwikkelt. Een karakterschets is een richtlijn. Je hoeft niet alle informatie uit je schets in je verhaal te gebruiken. Je bent vrij om veranderingen in het de eigenschappen van het personage aan te brengen als bepaalde dingen niet meer bij het verhaal passen. Het is de bedoeling dat je lezers het hoofdpersonage interessant vinden en dat ze zich kunnen identificeren met hem. Schrijf de romance vanuit het perspectief van het hoofdpersonage. Het is makkelijk om een romance te beschrijven die slechts als fantasie dient voor het verlangen van lezers naar een romance, maar dit soort personages doen zelden recht aan het hoofdpersonage of de ontwikkeling van het plot.  Neem de relaties van alledag als uitgangspunt. Wat je wel of niet accepteert van een partner is waarschijnlijk anders dan wat je van vrienden en vriendinnen of buren accepteert. Creëer een partner die past bij je hoofdpersonage, niet bij al je lezers. Creëer een partner die bij je protagonist past, maar niet teveel want dan komt het ongeloofwaardig over. Denk aan relaties uit het leven. Mensen die verliefd zijn kunnen het toch nog met elkaar oneens zijn, koppig zijn, en zich afvragen of de relatie wel werkt. Het is de bedoeling dat de geliefden in je verhaal wel bij elkaar passen, maar niet perfect. In liefdesverhalen worden vaak keer op keer dezelfde stereotiepe personages toegepast. Vermijd het gebruik van clichématige personages zoals je die wel vaker in andere liefdesverhalen tegengekomen bent. Als je toch graag een stereotiep personage wilt gebruiken, maak er dan toch iets bijzonders van door een of meerdere karaktertrekken te veranderen. Een paar voorbeelden van stereotiepe personages zijn:  De afstandelijke held die zich alleen laat zien als er gevaar dreigt en er een held nodig is voor de redding. De ex die altijd probeert om te verhinderen dat de held zijn of haar ware liefde ontmoet. De held die het te druk heeft om zich te realiseren dat zijn grote liefde in zijn leven gekomen is. De geliefde die niet meer in de liefde geloofde en zich afsloot voor de liefde, totdat de held in haar leven kwam.
Bedenk of het liefdesverhaal de hoofdlijn van het boek wordt of niet. Kies het genre uit dat je bij jouw verhaal vindt passen. Beslis wat voor soort einde je wilt voor je verhaal. Denk erover na of je wilt dat je verhaal een boodschap heeft. Maak een schets van je plot, een plotschema. Zorg voor wat anticipatie in het verhaal. Laat je geliefden uit elkaar gaan nadat je ze bij elkaar gebracht hebt. Zorg voor een geloofwaardige climax waarin je je geliefden samen laat komen. Probeer niet te vaak gebruik te maken van literaire stijlmiddelen. Zorg dat je het verhaal goed afsluit. Redigeer je verhaal zodat je niet al teveel overbodige tekst schrijft. Maak een lijst van eigenschappen die je aan je personages wilt toedichten. Creëer personages met eigenschappen die elkaar aanvullen en die in strijd met elkaar zijn. Maak een schets voor alle hoofdpersonages. Schrijf de romance met daarbij als uitgangspunt de protagonist. Vermijd clichématige typetjes die je als personage opvoert.
https://www.wikihow.com/Write-a-Love-Story https://www.wikihow.com/Write-a-Love-Story https://www.wikihow.com/Write-a-Love-Story
Determining Your Plot Crafting Your Story Building Your Characters