Emotionele signalen herkennen Fysieke signalen opmerken Veranderingen in gedrag herkennen
Een klein kind dat thuis mishandeld wordt, wil misschien niet meer naar huis. Ze proberen ouders of andere verzorgers uit de weg te gaan. Dit uit zich bijvoorbeeld in het vastklampen aan de juf wanneer het tijd is om naar huis te gaan of juist wanneer ze binnenkomen.  Een milde verlatingsangst is normaal bij baby's en kleuters en hoeft niet meteen mishandeling of misbruik te betekenen. Wanneer een kind bang is voor een verzorger, hoeft niet per se deze persoon zelf de oorzaak van de angst te zijn. Het kan ook iemand anders thuis of in de omgeving zijn. Praat met het kind wanneer je als babysitter of in de opvang een peuter hebt die bang is om naar huis te gaan. Het is heel akelig om te bedenken dat een kind misschien misbruikt of mishandeld wordt, maar het helpt niet om te doen alsof er niets aan de hand is. Bedenk dat jij degene bent die het kind op de een of andere manier kan helpen. Mishandelde kinderen beseffen nog niet wat er met ze gebeurd is, maar ze kunnen bijvoorbeeld wel veel praten over enge of gewelddadige gebeurtenissen die ze zichzelf of anderen aan willen doen. Wanneer je op een kind past dat je voortdurend vertelt hoe bang hij is dat zijn ouders hem branden met een sigaret, is dat een grote rode vlag. Seksuele ontwikkeling is een lang proces en begint al bij hele jonge kinderen. Als een kind echter gedetailleerde kennis heeft over seksuele handelingen of voortdurend over seks praat, kan dit absoluut op seksueel misbruik wijzen.  Bedenk wel dat het heel normaal is voor kleine kinderen om nieuwsgierig te zijn naar de verschillen tussen jongens en meisjes. Als je ziet dat bijvoorbeeld het kind van een vriendin seksuele handelingen in detail naspeelt, is dit reden tot grote zorg. Onderzoek dan wat er aan de hand is. Kinderen hebben natuurlijk voortdurend builen en schrammen die ze tijdens het spelen oplopen. Met een klein kind zit een ongelukje bovendien altijd in een klein hoekje, omdat ze nog ongecoördineerd zijn en hun daden niet kunnen overzien. Als een kind echter extreem veel of vaak builen en blauwe plekken heeft, kan dit een indicatie van mishandeling zijn.  Je ziet bijvoorbeeld littekens, brandwonden of andere vreemde plekken die eruit zien alsof ze met een voorwerp zijn gemaakt. Let op verwondingen die vreemd zijn voor baby's en kleuters, zoals een blauw oog. Let op verdachte plekken wanneer je ze na een absentieperiode weer ziet. Vraag de ouders of verzorgers naar de oorzaak van de verwondingen. Vertellen ze ongeloofwaardige smoezen, zoals brandwonden die veroorzaakt zijn toen de peuter zelf ging koken? Dit zijn verontrustende signalen. Bedenk dat in sommige kringen lichamelijke straffen, zoals een draai om de oren, nog steeds normaal zijn en niet meteen mishandeling betekenen. In Nederland is elke vorm van lijfstraffen echter strafbaar. In het geval van cultuurverschillen is het misschien nodig om de ouders of verzorgers hier op te wijzen. Mishandelde kinderen worden vaak ook verwaarloosd. Hun kleren zijn dan bijvoorbeeld niet schoon of te klein, of de kinderen zijn altijd vies en smoezelig. Misbruikte kinderen hebben mogelijk lichamelijke schade opgelopen op plekken waarvoor ze zich schamen. Vaak willen ze daar niet over praten, maar problemen met lopen of zitten zijn een veeg teken. Een kinderarts helpt om de verwondingen te verzorgen, maar hij of zij is ook een schakel in het traject om politie en kinderbescherming in te schakelen. Een kinderarts kan je aanraden om naar het ziekenhuis te gaan en een rapport op te laten stellen door de artsen. Ook kunnen ze een verwijzing geven voor psychologische hulp voor het kind om het trauma te verwerken. Zorg ervoor dat je alle aanwijzingen van misbruik aan de autoriteiten geeft. Verzamel daarom foto's van verwondingen en absentiestatistieken en zet de verklaringen van het kind op papier. Zorg dat het kind veilig is en weg van de verdachte, totdat de autoriteiten zijn ingeschakeld en er professionele hulp onderweg is. Blijf kalm en correct naar de vermoedelijke dader en neem nooit het recht in eigen handen door bedreigingen of geweld te gebruiken. Het is heel normaal wanneer een mishandeld kind zich plotseling anders gedraagt. Kinderen die normaal gesproken actief en blij zijn, gedragen zich dan opeens lethargisch en teruggetrokken. Lieve kinderen worden dan bijvoorbeeld agressief. Elk mishandeld kind vertoont een zeker nerveus gedrag.  Het zou je bijvoorbeeld op kunnen vallen dat je buurjongetje vroeger heel vrolijk was, maar nu bang is om naar buiten te gaan en te spelen. Zelfs bij baby's en peuters kan je gedragsveranderingen opmerken. Ze worden dan bijvoorbeeld zonder aanwijsbare redenen heel kieskeurig en overdreven precies. Kinderen worden onzeker van misbruik en mishandeling, zodat ze zich weer gaan gedragen als baby's of jongere peuters. Een kind dat al zindelijk is, gaat dan bijvoorbeeld weer in zijn broek plassen. Andere kinderen willen weer per se een speen hebben, terwijl ze dat al lang ontwend waren. Kleine kinderen willen normaal gesproken het volwassenen naar de zin maken, maar tegelijkertijd hun grenzen testen. Mishandelde kinderen zoeken juist naar de uitersten. Ze worden of overdreven braaf of heel erg veeleisend. Als je een kind in je groep hebt dat elke keer een woedeuitbarsting krijgt wanneer een volwassene iets vraagt, is dat een goede reden om je zorgen te maken. Het is vrij normaal dat kleine kinderen moeilijke eters zijn. Als een kind echter zonder aanwijsbare redenen (zoals ziekte of groeistuipen) heel anders eet, kan dit een indicatie zijn dat er meer aan de hand is. Let ook op plotseling gewichtsverlies of -toename. Wanneer je op een kind past dat misbruikt of mishandeld wordt, kan het je bijvoorbeeld opvallen dat het heel dun is en helemaal niet meer wil eten. Baby's en peuters die gewoonlijk doorslapen, worden dan elke nacht weer wakker. Kleuters hebben het dan over nachtmerries. Wanneer je het kind 's nacht niet kan observeren, let je op andere aanwijzingen. Ze zijn dan bijvoorbeeld extreem moe en zwak door het slaapgebrek. Kinderen die slachtoffer zijn, worden vaak zonder duidelijke redenen, zoals ziekte of vakantie, thuisgehouden. Tegelijkertijd gaan ze zich anders gedragen op de opvang of op school.  Vraag de ouders of verzorgers na zo'n lange absentieperiode waarom het kind niet aanwezig was. Let goed op hun reactie. Willen ze er niet over praten of verzinnen ze smoezen of leugens? Wanneer ze zeggen dat het kind bij de grootouders aan de andere kant van het land was, terwijl jij weet dat de grootouders een straat verderop wonen, is er duidelijk iets mis. Je vindt het misschien eng om de ouders of verzorgers te confronteren met de absentie, maar het is in het belang van het kind om het toch te doen.
Wees opmerkzaam als een kind bang lijkt voor zijn bezorgers. Herken een getraumatiseerd kind. Wees op je hoede wanneer kinderen meer over seks weten dan normaal is voor hun leeftijd. Herken ongebruikelijke verwondingen. Kijk hoe het kind er uitziet. Let op wanneer een kind moeilijk loopt of zit. Spreek onmiddellijk met een kinderarts als je kindermisbruik of mishandeling vermoedt. Houd het kind weg bij de vermoedelijke dader. Let op plotselinge gedragsveranderingen. Signaleer het als een kind plotseling terugvalt op gedrag waar hij of zij eigenlijk al te oud voor is. Let op als een kind overdreven braaf is of juist heel veeleisend. Let op veranderingen in het eetpatroon. Let op als je merkt dat een kind slaapproblemen heeft. Let op veranderingen op school of op de crèche.
https://www.wikihow.com/Recognize-Signs-of-Abuse-in-a-Toddler-or-Baby https://www.wikihow.com/Recognize-Signs-of-Abuse-in-a-Toddler-or-Baby https://www.wikihow.com/Recognize-Signs-of-Abuse-in-a-Toddler-or-Baby
Watching for Emotional Signs Observing Physical Signs Noticing Behavioral Signs