De toespraak voorbereiden Het houden van de toespraak Het oefenen van de toespraak
Je toespraak zou je in één zin moeten kunnen samenvatten, of misschien twee. Hier gaat het echt om bij het houden van een toespraak: het is waar je mee begint en waar je uiteindelijk weer naartoe terugkeert. Het is eenvoudig en mensen krijgen er houvast door. En het is voor jou ook gemakkelijker! Dus, wat is die van jou? Heb je van je leraar een specifiek onderwerp gekregen om te behandelen? Als dit het geval is, wat is dan je standpunt? Of is het meer persoonlijk? Twee of drie persoonlijke verhalen met een verbindend thema kunnen zorgen voor een levendige toespraak. Dit bepaalt het geheel van je toespraak. Je zal dezelfde toespraak niet voor vierjarigen houden als voor CEO's! Dus ken je publiek. Hier zijn een paar dingen die je kunt overwegen: Vraag jezelf af, wat is het ergste dat kan gebeuren? Mensen zullen wat vreemd naar je kijken als je toespraak niet overeenkomt met hun  "verwachtingen". Niet meer dan dat. Denk er over na wat je zal winnen, namelijk het overwinnen van je angst voor het spreken in het openbaar.   Wie zijn ze? Leeftijd? Geslacht? Religie? Hoeveel weten ze af van je onderwerp? Dit is bepalend voor de mate waarin je complex taalgebruik kunt gebruiken (hint: als ze er niet veel vanaf weten, gebruik dan geen terminologie!). Waarom zijn ze er? Om iets te leren? Omdat ze er moeten zitten? Omdat ze echt geïnteresseerd zijn? Hoe lang zijn ze er al? Als je de 17e van 18 sprekers bent, houd daar dan rekening mee! Als jijzelf het onderwerp bent, gefeliciteerd! Je kent jezelf waarschijnlijk al van haver tot gort, maar is dat niet het geval, doe dan onderzoek. De voors en de tegens! Als mensen gaten in je argumenten kunnen slaan, dan zal het geen effectieve toespraak zijn.  Zorg dat je in ieder geval drie punten hebt om je boodschap te ondersteunen (dat is een bondige zin waar je mee werkt). Ga in op het tegenargument, maar focus je er niet op. Maak het niet complexer dan wat je publiek aankan. Houd je verre van jargon en technische termen als het alleen maar ertoe leidt dat het publiek zich achter de oren gaat en het gevoel krijgt op de verkeerde plek te zijn. Een toespraak vol met saaie, betekenisloze statistieken en feiten zal het publiek op geen enkele manier aanspreken. De menselijke geest zal binnen een paar seconden zichzelf uitschakelen als dat alles is wat het te horen krijgt. Ga in plaats daarvan voor verhalen – de structuur ervan is gemakkelijker te volgen – en maak ze levendig met dingen als metaforen en tegenstellingen. Hoe levendiger het plaatje is dat je afschildert, hoe beter.  Zelfspot (grapjes maken over jezelf) kan ook een plek hebben. Weer komt dit neer op het kennen van je publiek en de indeling van je toespraak. Een "best man" toespraak? Helemaal passend. Het toespreken van de directeur van je bedrijf over budgetlocaties? Misschien beter van niet. Antithesen gaat over het gebruik van tegenstellingen. Clinton heeft gezegd, "Ik wil een man nomineren die cool is aan de buitenkant, maar warm loopt voor Amerika aan de binnenkant" in zijn toespraak over Barack Obama. Behoorlijk levendig materiaal. Meer over iets kleurrijk maken! Neem de zin "De visserij is slecht" en verander het in "De praktijken van de visserij zijn scandaleus." Zelfs iets eenvoudigs als het veranderen van, "We kunnen het probleem oplossen," in  "We kunnen het probleem snel oplossen" maakt het meer memorabel. Het publiek onthoudt dan misschien niet exact wat je hebt gezegd, maar onthouden wel de emotie die je in hen hebt opgeroepen. Denk ook actief. "Wanneer we de mankracht hebben, dan kunnen we verandering afdwingen," is veel krachtiger dan omgekeerd -- "We kunnen verandering forceren wanneer we de mankracht hebben." Zorg dat ze recht overeind in hun stoel gaan zitten, weet je wel? Wanneer een toespraak viraal gaat op YouTube, dan weet je dat het goed is – en de toespraak van Steve Jobs in 2005 voor de afgestudeerde studenten van Stanford was precies dat. Hij begin met, "Vandaag wil ik jullie drie verhalen vertellen over mijn leven. Dat is alles. Niets bijzonders. Gewoon drie verhalen." Boom. Hooked. Dus nergens omheen draaien en niet gaan "ahummen", geen verontschuldigingen of "Ik vraag me af...," geen bedankje, maar spijkers met koppen slaan. Duik er meteen in. Ga niet praten over schilderen – doe het voor en maak een schilderij voor ze. Ze zijn aanwezig om te luisteren naar je toespraak, niet om te weten hoe je erover hebt gevoeld of je er nu over voelt. Houd hun aandacht meteen vanaf het begin vast door direct sterk te beginnen. Omdat het formuleren van een toespraak uit het hoofd heel veel werk is. Schrijf het uit, bekijk hoe de overgangen verlopen van punt tot punt, of je alle grondgedachten behandelt en echt overbrengt wat je had willen zeggen. Is dat niet het geval, pas het dan aan tot dit wel zo is! In ieder geval heb je een heldere inleiding, kern en conclusie nodig. De introductie en de conclusie hoort kort en bondig te zijn, de conclusie herhaalt het intro. En de kern? Tsja, dat is al het andere. Er bij staan alsof je een vijgenblad voor je kruis hebt hangen is niet de manier om een boeiende toespraak te houden. Het tegenovergestelde, waarbij je bijna het publiek in duikt, is ook niet de bedoeling. Het is het best om rechtop te staan, de voeten op schouderbreedte en je handen op een zo natuurlijk mogelijke manier te gebruiken. Je toespraak drukt ook een bepaalde mate van emotie uit, toch? (Correcte antwoord: Ja.) Pak die momenten en beweeg navenant. Je gebruikt je handen elke dag om emoties uit te drukken – deze toespraak is niet anders. Je bent nog steeds met mensen aan het communiceren, alleen dan op een wat grotere schaal. Hoewel de schaal anders is blijven de gebaren hetzelfde. Heb je gehoord van die TED talk waarbij een vrouw praat over schizofrenie en haar eigen hersenbloeding? Nee? Nou dan, heb je gehoord van die TED talk waarbij een vrouw praat over haar schizofrenie en haar eigen hersenbloeding, en vervolgens een echt menselijk brein tevoorschijn haalt, met wervelkolom en alles? Je kunt de mond van het publiek horen open vallen in de video. Gesproken over het schilderen van een levendig beeld. Dit moet je echter wel voorzichtig gebruiken. Haal niet om de zin een nieuw item uit de kast. Houd het bij 1 echt effectief object, zoals het brein. Ben je een verhaal aan het vertellen over het laatste gebouw waar je vader als brandweerman naar binnen rende? Haal dan zijn brandweerhelm tevoorschijn. Houd je een praatje over die keer dat je Will Ferrell tegen kwam bij de plaatselijke  Starbucks? Haal je van een handtekening voorziene grande, koffiebeker met vlekken tevoorschijn wanneer je bij het punt bent aangekomen waarbij je flauwviel nadat je hem had gevraagd. Gebruik ze met mate, maar wel effectief. Een PowerPoint kan een geweldige aanvulling zijn op een toespraak (tenminste, voor bepaalde onderwerpen). Zorg er in ieder geval voor dat je ze gebruikt in je voordeel! Je wilt dat ze naar jou luisteren, niet dat ze verbijsterd zijn door de prachtige afbeeldingen.  Maak gebruik van grafieken om je punten te illustreren, zeker als ze moeilijk zijn om te begrijpen. Afbeeldingen kunnen vaak beter worden onthouden dan feitjes die worden opgesomd, ongeacht hoe cruciaal die feiten mogelijk zijn. Kijk niet in de richting van de afbeeldingen als je aan het praten bent! Jij weet wel wat daar te zien is – blijf doorgaan met het overbrengen van je toespraak aan je publiek, niet aan het scherm. Veel mensen hebben het idee dat het laten glijden van je blik over het publiek ideaal is – en als dat je nerveus maakt, kijk dan maar wat naar de muur aan de achterkant. Nee! Weersta de verleiding! Beschouw het in plaats daarvan als een persoonlijk gesprek met iemand. Maak oogcontact met iemand daarginds, links in de zaal, op de eerste rij, etc. Haal ze allemaal een voor een binnen in plaats van ze allemaal het idee te geven even vluchtig bekeken te worden. Over het algemeen hoor je in een kalm, begrijpelijk tempo moeten spreken en duidelijk. Dit hoort je uitgangspunt te zijn. Maar om je publiek wakker te houden en ej toespraak dynamisch, zal je het moeten variëren. De delen waar je gepassioneerd over bent zouden duidelijk benadrukt moeten worden! Spreek luid en duidelijk! Bal je vuist als het nodig is! En dan zijn er delen die meer lijken op een slaapliedje. En zelfs delen die een pauze vereisen om de emotionele lading ervan in te laten werken...EN DAARNA WEER WORDEN AANGEZWENGELD. Het is een stuk effectiever als je het zegt dan in een stuk tekst om te lezen. Je begrijpt het wel. Laat ook emoties zien in je toon. Wees niet bang om ergens om te lachen of een beetje verdriet of frustraties te tonen. Je bent een mens. Je publiek is op zoek naar de menselijke factor, niet naar een robot die wat woorden aan het spuien is. Pauzes zijn even krachtig als woorden. Denk maar eens na over de zin, " Natriumdiwaterstoffosfaatkoolmonoxide heeft vorig jaar 50 miljoen mensen gedood. 50 miljoen. Laat dat eens tot je doordringen." Denk nu over die zin na met pauzes na elke punt. Dan wordt het een stuk ernstiger, of niet? Neem je toespraak en schrijf daar letterlijk de pauzes in als dat je helpt. Teken een grote schuine streep door de tekst om een pauze aan te geven. Heb je dat gedaan, dan zal je in staat zijn om te voelen waar de pauzes ingelast moeten worden. " Je hebt de toespraak gehouden, er is niemand doodgegaan en nu is het tijd voor je conclusie. Houd dit kort en bondig, maak oogcontact met het publiek, bedank ze, lach en ga van het podium af. Haal diep adem. Je hebt het geflikt. De volgende keer houd je een toespraak over hoe je een toespraak houd. Waar was je om te beginnen nou zo nerveus over? Nu je weet wat je allemaal wilt zeggen (en het hopelijk op papier hebt staan), kun je de belangrijkste punten gaan opschrijven. Neem een kaartje met aantekeningen en kijk of je alles nog weet door alleen dat te gebruiken. Hoe vloeiend verloopt dat? Over welke delen ben je minder zeker van je zaak? Probeer een punt te bereiken waarbij je zonder veel moeite dat deel kunt uitdragen met alleen de hulp van het kaartje. Hoe meer je bekend bent met de toespraak, des te meer zal dat te zien zijn wanneer je de toespraak houdt. Oké, dan is dit misschien niet super noodzakelijk, maar het is zeker een goed idee. Heb je ze uit het hoofd geleerd, dan kun je oogcontact maken met je publiek en je bezig houden met de slagroom op de taart, zoals gebaren en stembuiging. Maak je niet druk als je niet genoeg tijd hebt – maar heb je dat wel, maak er dan gebruik van. Dit betekent niet dat je ongewapend de strijd aan moet gaan. Nee, want je neemt je aantekeningenkaartjes mee! Als je plotseling het niet meer weet, dan kun je even spieken en verder gaan met waar je was in het verhaal. Je hebt het niet zomaar 10 keer doorgenomen. Dit is een geweldig idee om meerdere redenen:  Door de toespraak voor iemand te houden raak je eraan gewend dat iemand naar je kijkt terwijl je aan het praten bent. Spreken in het openbaar kan behoorlijk angstaanjagend zijn, dus kan een oefenpubliek helpen om je zenuwen te kalmeren. Zorg dat ze daadwerkelijk opletten. Aan het eind van je toespraak vraag je het testpubliek naar welke vragen in hun hoofden zijn opgekomen.  Zaten er gaten in de argumenten? Of was er iets wat ze in verwarring heeft gebracht? Echt, je zou waar en wanneer je maar kunt moeten oefenen. Maar de volgende twee plekken zijn vooral nuttig:  Oefen voor de spiegel zodat je kunt letten op je lichaamstaal. Welke gebaren werken op welk moment? Wat vind je van de pauzes en wat doe je in die pauzes? Oefen onder de douche omdat dit waarschijnlijk een van de weinige momenten gedurende de dag is waarbij je het gedachteloos kunt doornemen. Raak je op bepaalde momenten de draad kwijt? Als dit zo is, neem dat stuk dan nogmaals door. Je hebt waarschijnlijk wel een idee hoe lang de toespraak hoort te zijn – of je hebt een bepaalde tijdslimiet gekregen of de toespraak moet een bepaalde lengte hebben. Probeer het ruim boven het minimum en binnen het maximum te houden – op die manier, mocht je per ongeluk te snel of langzaam gaan, is er nog geen vuiltje aan de lucht.
Kies je boodschap uit. Ken je publiek. Blijf niet hangen in negatieve gedachten. Doe onderzoek naar je onderwerp. Maak gebruik van verhalen, humor en metaforen. Gebruik opvallende bijvoeglijke naamwoorden, werkwoorden en bijwoorden. Spring er bovenop. Schrijf het uit. Denk om je houding en lichaamstaal. Maak gebruik van rekwisieten. Leer wanneer je deze afbeeldingen wel en niet kunt gebruiken. Selecteer mensen in je publiek om je op te richten, ga niet dwalen. Varieer je toon. Vergeet de pauzes niet! Sluit af door je boodschap nogmaals te formuleren en zeg gewoon, "Bedankt voor het luisteren. Schrijf de hoofdpunten op. Leer het uit je hoofd. Houd de toespraak voor iemand om te oefenen. Oefen voor de spiegel en onder de douche. Neem de tijd op.
https://www.wikihow.com/Give-a-Speech https://www.wikihow.com/Give-a-Speech https://www.wikihow.com/Give-a-Speech
Preparing the Speech Delivering the Speech Practicing the Speech