Bedwantsbeten behandelen Een bedwantsbeet herkennen
Was de plek met water en een milde zeep. Gebruik een stuk zeep en genoeg water om je handen nat te maken. Wrijf met de zeep over je handen zodat er een dik schuim ontstaat. Wrijf een royale hoeveelheid schuim op de plek in kwestie. Ga door totdat de plek er volledig mee bedekt is. Laat de zeep op je huid zitten en spoel je huid niet af. Laat het zeepsop op de beten opdrogen. Dit zou de jeuk onmiddellijk moeten verzachten. Door de beten met water en zeep te wassen kun je de jeuk helpen verzachten en een huidinfectie voorkomen. Je kunt een aantal van de volgende huismiddeltjes proberen om de jeuk van de bedwantsbeten te verzachten. Dit zijn allemaal middelen die je waarschijnlijk al in huis hebt.  Maak een pasta van zuiveringszout en water. Voeg langzaam kleine hoeveelheden water aan het zuiveringszout toe en roer erdoorheen totdat je een dikke pasta hebt. Breng een dikke laag van de pasta op de bedwantsbeten aan. Laat de pasta drogen en een uur of langer in de beten trekken. Spoel het dan met warm water van je huid af. Doorweek een wattenbolletje met citroensap, sint-janskruid of toverhazelaar. Dit zijn allemaal middelen die van nature een samentrekkende werking hebben. Dep de uitslag met het wattenbolletje zodat het uitdroogt en de jeuk verminderd wordt. Breng aloë vera-gel op de bedwantsbeten aan. Gebruik pure aloë vera-gel. Aloë vera heeft zowel antibiotische als schimmelwerende eigenschappen, wat een tweede infectie door het krabben kan helpen voorkomen. Een crème met hydrocortison of cortison kan ontstekingen en jeuk verminderen. Hydrocortisoncrème of -zalf is alleen op recept verkrijgbaar bij de apotheek. Je arts kan je vertellen welke crème en welk merk het beste voor je is.  Volg de aanwijzingen op de verpakking om de crème op de juiste manier aan te brengen. De crème is erg mild en heeft geen bijwerkingen als je het slechts korte tijd gebruikt, bijvoorbeeld een week. Je arts kan je ook een sterkere zalf met corticosteroïden voorschrijven. Als je calaminelotion op de bedwantsbeten smeert, zal dit de symptomen van de jeuk verzachten. Het helpt ook om de uitslag uit te drogen en de huid tijdens het genezen te beschermen. Orale antihistaminica kunnen de allergische reactie op de beten (de zwelling en de huiduitslag) onder controle helpen houden.  Volg de aanwijzingen op de verpakking om de juiste dosis vast te stellen. Lees van tevoren de bijsluiter zodat je weet welke bijwerkingen het middel heeft. Je kunt ook een receptvrij antihistaminicum proberen dat je als crème op de plek in kwestie kunt aanbrengen. Als de bedwantsbeten pijnlijk zijn of ongemak opleveren kun je orale ontstekingsremmende pijnstillers nemen, zoals ibuprofen, naproxen of aspirine. Deze kun je zonder recept halen. Bespreek deze middelen met je arts als je twijfelt over het gebruik ervan en of dit wel de juiste medicijnen voor je zijn.  Ibuprofen (o.a. Advil) is een niet-steroïde anti-inflammatoir geneesmiddel (NSAID). Het vermindert de hormonen in je lichaam die ontstekingen en pijn veroorzaken. Het vermindert ook de hormonen die koorts veroorzaken. Aspirine (acetylsalicylzuur) is een pijnstiller die pijnsignalen in de hersenen onderdrukt. Het is ook een antipyreticum, ofwel een koortsverlagend geneesmiddel. Geef het echter niet aan kinderen. Paracetamol is veiliger voor kinderen dan aspirine en heeft veel van dezelfde effecten als aspirine. Het is echter geen NSAID en heeft dus geen ontstekingsremmende werking. Ga naar je huisarts als de bedwantsbeet niet binnen de normale tijdsperiode weggaat (een tot twee weken). Ga ook voor behandeling naar je huisarts als je een of meerdere van de volgende symptomen hebt:  Meerdere bedwantsbeten Blaren Tekenen van een huidinfectie (gevoeligheid of pus uit de beet) Een allergische huidreactie (rode, opgezwollen huid of netelroos) Bedwantsbeten kunnen zoals alle insectenbeten geïnfecteerd raken als je er veel aan krabt. Onder je vingernagels zijn namelijk een hoop bacteriële pathogenen te vinden. Als de beten geïnfecteerd raken, zullen ze rood worden, opzwellen en gevoelig worden. Daarnaast kan er pus uitkomen. Je krijgt doorgaans geen koorts, tenzij het om een groot gedeelte van je huid gaat. Roep medische hulp in als je een van deze symptomen opmerkt, want dit duidt op een secundaire infectie. Je huisarts kan je een antibioticakuur voorschrijven of–wanneer het om een milde infectie gaat–een ontsmettend middel dat je zonder recept kunt krijgen.  Als je een ernstige allergische reactie hebt, kan je arts je een injectie geven met een antihistaminicum, een corticosteroïde of epinefrine (adrenaline). Bedwantsbeten lijken vaak op andere insectenbeten, zoals muggenbeten. Meestal zien ze eruit als een verdikte, roodachtige bult die ook op een blaar kan lijken. Bedwantsbeten zijn erg moeilijk te onderscheiden van andere insectenbeten; zelfs een arts kan meestal niet bevestigen dat het om een bedwantsbeet gaat door er alleen naar te kijken.  Bedwantsbeten hebben echter wel een uniek patroon. Soms heb je last van een enkele beet, maar meestal gaat om een rijtje van drie tot vijf beten (ook wel "ontbijt, middageten en avondeten" genoemd) of een groepje rode bultjes bij elkaar (huiduitslag die ook wel bedwantsdermatitis genoemd wordt). De beten hebben vaak een zigzagpatroon, maar kunnen ook als een rechte lijn voorkomen als de bedwantsen je 's ochtends bijten. Bedwantsbeten komen vaak voor op delen van het lichaam die niet bedekt zijn met kleding, zoals de nek en hals, het gezicht, de voeten en de armen. In tegenstelling tot muggenbeten komen bedwantsbeten zelden voor in de knieholten of de plooien in de huid. Meestal verdwijnen de bultjes of de huiduitslag binnen een tot twee weken vanzelf. Een enkele beet of een groepje beten kan misschien genezen, maar als je het probleem niet aangepakt hebt door de insecten te bestrijden zal je gebeten blijven worden. Zolang als je bedwantsen in huis hebt, zullen ze je proberen te bijten. Denk bijvoorbeeld eens na of je de beten opgemerkt hebt nadat je opgestaan bent terwijl je ze daarvoor helemaal niet gezien hebt. Dit kan echter ook moeilijk zijn om vast te stellen omdat het lichaam niet altijd even snel op de beet reageert. Symptomen van bedwantsbeten kunnen enkele uren na de beet optreden of zelfs meer dan een week nadat je gebeten bent. Bedwantsbeten kunnen een lange incubatieperiode hebben. Zichtbare tekenen van een bedwantsbeet (een rode, jeukende bult) kunnen tot tien dagen na de beet optreden. Begin in de slaapkamer. Bedwantsen willen op de plekken zijn waar mensen zijn zodat ze zich met het warme bloed van mensen kunnen voeden. Als je rode vlekken op je lakens hebt, is dit een duidelijk teken dat je last van bedwantsen hebt. Deze kunnen afkomstig zijn van een bedwants die na het eten geplet is, of van de beten die de bedwantsen na het eten in je huid achter hebben gelaten.  Onderzoek je hele matras, inclusief de voering en de naden. Zoek naar slapende bedwantsen, dode insecten, lege huiden (hun exoskeletten) en uitwerpselen (dit ziet eruit als kleine zwarte vlekjes of vegen). Controleer ook je lakens, kussenslopen en kussens. Het is erg moeilijk om een levende bedwants te zien en te vangen. Bedwantsen zijn piepkleine bruinachtige insecten met een breed, ovaalvormig lichaam. Bovendien kunnen ze zich erg goed verstoppen. Als je een bedwants kunt vinden is dit echter de enige manier om zeker te weten dat je echt door een bedwants gebeten bent. Je kunt naar je huisarts gaan om je te laten onderzoeken als je geen tekenen van bedwantsen in je bed kunt vinden en je er niet achter kunt komen waardoor je gebeten bent of waarvan de huiduitslag afkomstig is. De kans is echter groot dat je huisarts ook niet met alle zekerheid vast kan stellen dat het om bedwantsbeten gaat. De symptomen lijken namelijk veel op die van andere insectenbeten en soorten huiduitslag. Je zult je desondanks beter voelen als je naar je huisarts gaat, omdat hij kan bevestigen dat bedwantsen fysiek niet erg gevaarlijk voor mensen zijn. Je arts kan een recept uitschrijven voor een plaatselijk aan te brengen zalf met corticosteroïden om de jeuk en ontsteking te verminderen. Dit type zalf is sterker dan de zalf die je zonder recept kunt krijgen. Op deze manier weet je zeker dat je door bedwantsen gebeten bent. Een ongediertebestrijder zal je huis doorzoeken en kunnen vaststellen of het wel of niet om een bedwantsenplaag gaat.  Een ongediertebestrijder weet waar hij op moet letten en kan daarna ook je huis behandelen om de bedwantsen te doden en te voorkomen dat je opnieuw door ze gebeten wordt. Vernevelaars en insectensprays zullen de bedwantsen meestal niet doden. Om van de bedwantsenplaag in je huis af te komen moet je de hulp inroepen van een professionele ongediertebestrijder.
Was de beten met water en zeep. Gebruik huismiddeltjes om de jeuk te verzachten. Breng een crème met steroïden aan tegen de jeuk. Gebruik calaminelotion. Neem een oraal antihistaminicum. Neem pijnstillers. Vraag advies aan je huisarts. Onderzoek de beten aandachtig. Let op wanneer je gebeten wordt. Onderzoek je huis op tekenen van bedwantsen. Ga naar je huisarts. Bel een ongediertebestrijder.
https://www.wikihow.com/Treat-Bed-Bug-Bites https://www.wikihow.com/Treat-Bed-Bug-Bites
Treating Bedbug Bites Identifying a Bedbug Bite