Andere behandelingen verkennen De oorzaak van de haaruitval achterhalen Haaruitval behandelen met medicijnen
Bij een haartransplantatie worden gezonde haarzakjes van plekken op je hoofdhuid waar je haar dik is verwijderd, en ingeplant op de plekken waar je haar dun is, of waar het haarverlies het meeste opvalt.  Bij deze procedure worden honderden haarzakjes verwijderd in ingeplant op plekken waar ze nodig zijn.  Hoewel een haartransplantatie duur is, zijn de resultaten vaak heel goed en permanent. Deze vorm van lichttherapie is uitgevonden in de jaren 60, en werkt goed bij het stimuleren van wondgenezing.  Er zijn verschillende therapieën beschikbaar waarbij gebruikt wordt gemaakt van licht. Hoewel de werkzaamheid van dit soort behandelingen niet door de wetenschap is bewezen, zijn er veel patiënten die vinden dat ze positieve resultaten hebben behaald.  Hoe LLLT precies werkt is niet duidelijk, maar onderzoek suggereert dat er een verandering optreedt op cellulair niveau, waardoor de haargroei bij veel mensen gestimuleerd wordt. Er moet nog veel gedaan worden om apparaten te ontwerpen die efficiënter werken. Stel samen met een diëtist een dieet op dat rijk is aan vitaminen en voedingsstoffen die je normaal gesproken niet voldoende eet, of waarvan je huisarts heeft vastgesteld dat je een tekort hebt. Neem vitaminen en supplementen die deze tekorten aanvullen.  Neem producten met omega3 en omega6. Het is niet bewezen dat omega3 en omega6 helpen tegen haaruitval. Een onderzoek toonde echter goede resultaten aan bij vrouwen die zes maanden lang omega3 en omega6 namen.  Bij een ander onderzoek onder vrouwen werden positieve resultaten behaald wanneer ze vier maanden vitamine B en L-cysteïne namen.  Er is alleen substantieel wetenschappelijk bewijs dat het nemen van vitamines werkt bij haaruitval als je daarvoor een tekort had aan die bepaalde vitaminen. Uit een onderzoek onder een kleine groep vrouwen blijkt dat haaruitval behandeld kan worden met melatonine.   Bij de vrouwen die meededen aan dit onderzoek nam de anagene fase van de haargroei toe, waardoor het haar dikker werd.  De vrouwen uit dit onderzoek gebruikten een middel met 0,1% melatonine, wat ze zes maanden lang aanbrachten op hun hoofdhuid.  Dit was het eerste wetenschappelijke onderzoek naar het gebruik van melatonine op deze wijze. Er is meer onderzoek nodig om te bepalen of er risico's verbonden zijn aan het gebruik van melatonine op deze manier. Een klein onderzoek toont positieve resultaten aan bij het gebruik van lavendel.  Er bestaat weinig wetenschappelijk bewijs om het gebruik van kruiden tegen haaruitval te staven, al laat een onderzoek goede resultaten zien bij het gebruik van lavendel in combinatie met andere kruidenolie tegen bepaalde vormen van haaruitval.  Neem lavendelolie niet oraal in. De hoofdhuid kan geïrriteerd raken als je er lavendelolie op smeert. Sommige ernstige medische aandoeningen kunnen tijdelijke of permanente haaruitval veroorzaken. Enkele voorbeelden hiervan zijn:  Bloedarmoede door ijzertekort  Schildklieraandoeningen  Tekorten aan zink, vitamine D en mogelijk vitamine B  Hormonale schommelingen van androgeen, testosteron en oestrogeen  Auto-immuunziekten  Ernstige psychische stress  Lichamelijk letsel  Infecties aan de hoofdhuid en huidaandoeningen  Diabetes  Ziekte van Lupus  Trichotillomanie  Extreem gewichtsverlies of extreme veranderingen in het dieet  Ernstige infectie die gepaard gaat met hoge koorts Medische aandoeningen kunnen leiden tot tijdelijk of permanent haarverlies.  Als je de onderliggende aandoening met behulp van je huisarts of specialist behandelt, los je het probleem van het haarverlies misschien op.  Je huisarts heeft zoveel mogelijk informatie over je haaruitval nodig, dus wees bereid om het probleem tot in de details te bespreken. Zorg ervoor dat je kunt omschrijven wanneer het begon, of er grote veranderingen in je leven hebben plaatsgevonden vlak voordat het probleem ontstond, welke stappen je al hebt ondernomen om het op te lossen en hoe het haarverlies je leven beïnvloedt.  Als er een onderliggende aandoening wordt gevonden, word je misschien doorverwezen naar een specialist zoals een endocrinoloog, dermatoloog, diëtist of psychiater. Veel medische aandoeningen hebben invloed op een van de drie fases van de haargroei.  De anagene fase is de fase waarin je haar actief groeit. Ongeveer 85% van je haar is op elk moment aan het groeien.  De katagene fase is een korte tijd, ongeveer twee weken lang, waarin het haarzakje kan herstellen. De haargroei ligt tijdens de katagene fase even stil.  De telogene fase is de rustperiode van de haargroei, en duurt twee tot vier maanden. Aan het eind van deze fase valt de haar uit. De meeste mensen verliezen ongeveer 100 haren per dag, omdat het eind van de telogene fase dan is bereikt.  Bij veel medische aandoeningen raakt het haar in de telogene fase. Daardoor kunnen soms wel 300 haren per dag uitvallen. De medische term voor overmatige haaruitval is telogeen effluvium. Veel medische aandoeningen die ervoor zorgen dat het haar in de telogene fase raakt kunnen behandeld worden. Omdat je haar soms wel maandenlang in de telogene fase zit, treedt de haaruitval misschien niet onmiddellijk op na de gebeurtenis die het heeft veroorzaakt. Dit kan bijvoorbeeld fysiek letsel of extreme stress zijn. Veel medicatie kan tijdelijk haarverlies veroorzaken.  Verander je medicijnen nooit zomaar. Praat altijd eerst met je huisarts over je zorgen. Als je denkt dat een medicijn dat je gebruikt de haaruitval veroorzaakt, kan je huisarts de dosering misschien aanpassen, of een ander medicijn voorschrijven met dezelfde werking. Medicijnen waarvan bekend is dat ze haaruitval kunnen veroorzaken zijn onder andere heparine en levodopa.  Ook medicijnen uit de groep van de bètablokkers kunnen haaruitval veroorzaken. Voorbeelden van medicijnen uit deze groep zijn propranolol, atenolol, en metoprolol.  Amfetaminen kunnen ook haaruitval veroorzaken. Voorbeelden van amfetaminen zijn onder andere dexamfetamine en Ritalin.  Chemotherapie kan plotseling en volledig uitvallen van het haar veroorzaken, net als stralingstherapie bij kanker. Als je familieleden hebt die last hebben van haaruitval, kan dat een indicatie zijn dat jij daar ook vatbaar voor bent.  Bij haaruitval dat wordt veroorzaakt door de genen is er vaak sprake van vroeger kaal worden dan normaal, of het op vroege leeftijd dunner worden van het haar bij vrouwen.  Er is een kans van 21% dat haaruitval bij vrouwen genetisch is bepaald. In sommige gevallen schommelen de hormonen waardoor het haar tijdelijk uitvalt, terwijl het ook kan voorkomen dat de haargroei permanent verandert.  Een goed voorbeeld van tijdelijke haaruitval is tijdens de zwangerschap en bevalling.  Aan het begin van de overgang kan een vrouw ook veel haar verliezen. De menopauze is een normaal onderdeel van het verouderingsproces, en door de verandering van de hormoonwaarden kan het haar dunner worden.  Vrouwen die eerder dan normaal te maken kregen met haaruitval, werden onderzocht op veranderingen in de waarden van mannelijke hormonen waaronder androgenen zoals testosteron. De uitkomsten van dit onderzoek zijn niet eenduidig voor wat betreft de rol die deze hormonen kunnen spelen bij haaruitval.  Je huisarts kan helpen bepalen wat de rol van hormonen is in jouw situatie door bloed af te nemen. Soms kunnen ernstige hormoonschommelingen behandeld worden. Plotselinge veranderingen in je dieet, en plotseling gewichtsverlies, kunnen leiden tot haaruitval.  In de meeste gevallen valt haarverlies dat verband houdt met voeding in de categorie van telogeen effluvium, oftewel tijdelijke haaruitval.  Overleg met je huisarts of praat met een diëtist. Je huisarts kan onderzoeken doen om te zien of je vitaminen of andere voedingsstoffen tekort komt.  Door samen te werken met een diëtist kun je voeding in je dieet opnemen om tekorten aan te vullen, waardoor je misschien het probleem van de haaruitval oplost. Door het normale verouderingsproces worden de haarzakjes steeds minder groot.  De haarzakjes worden minder groot, maar nemen niet af in aantal.  Als de haarzakjes minder groot zijn, kunnen er nog wel haren uit groeien, maar die zijn veel dunner, waardoor het haar eerder dun wordt dan dat je kale plekken krijgt.  Uit onderzoek blijkt dat het dunner worden van het haar een normaal verouderingsproces is. Dit begint meestal rond het 40e jaar, en is het ergst bij vrouwen van 70 jaar of ouder. Er zijn verschillende merken die minoxidil als ingrediënt bevatten. Het bekendste merk is Rogaine.®  Minoxidil is zonder recept verkrijgbaar in een sterkte van 2% en 5%. Het is verwerkt in producten zoals lotion of schuim. De variant van 2% wordt aanbevolen voor vrouwen.  In de bijsluiter staat vermeld dat de lotion of schuim niet vaker dan twee keer per dag mogen worden aangebracht.  Onderzoek toont aan dat bij 20% tot 25% van de vrouwen die minoxidil gebruiken het haar weer gaat groeien, en dat bij de meeste vrouwen die het product proberen het haarverlies in elk geval stopt.   Als je het product eenmaal gaat gebruiken, moet je het lang volhouden om positieve resultaten te gaan zien. Als je stopt met het gebruik zullen de effecten weer afnemen.  De bekendste bijwerkingen van minoxidil zijn irritatie van de hoofdhuid en ongewenste haargroei op het gezicht of de handen. Sommige mensen krijgen last van een versnelde hartslag doordat het middel via de huid wordt geabsorbeerd. Finasteride is het enige andere bewezen middel tegen haaruitval, al is het alleen getest bij mannen.  Bij mannen bevordert het gebruik van finasteride de haargroei en vertraagt het de haaruitval, maar er wordt op dit moment nog onderzoek gedaan naar de werkzaamheid ervan bij vrouwen.  De resultaten zijn veelbelovend. Je arts kan overwegen om finasteride voor te schrijven, of een soortgelijk middel, afhankelijk van je persoonlijke situatie, andere medicijnen die je gebruikt, je leeftijd en eventuele aandoeningen die je hebt. Het gebruik van finasteride bij vrouwen is nog niet goedgekeurd, dus je arts zou het dan 'off-label' voorschrijven. Vrouwen in de vruchtbare leeftijd mogen de tabletten zelfs niet aanraken, vanwege het risico op aangeboren afwijkingen.  De bekendste bijwerkingen van finasteride bij mannen zijn een verminderd libido en verminderd seksueel functioneren. Andere bijwerkingen zijn duizeligheid en flauwvallen bij het opstaan vanuit een zittende of liggende houding, rillingen en zweten. Sommige medicijnen hebben als bijwerking dat ze de haargroei stimuleren. In sommige gevallen kunnen die medicijnen geschikt zijn om haaruitval bij vrouwen te behandelen.  Deze medicijnen zijn niet goedgekeurd voor het gebruik tegen haaruitval. Middelen die kunnen werken zijn onder andere spironolacton, cimetidine, andere medicijnen die in dezelfde categorie vallen als finasteride, anticonceptiepillen en ketoconazol.  Hoewel deze, of soortgelijke middelen kunnen werken tegen haaruitval, hebben ze ook een andere werking waarvoor ze bedoeld zijn. Overleg met je huisarts of je deze middelen kunt gebruiken. Je arts zal dan rekening houden met andere medicijnen die je slikt en eventuele andere bestaande aandoeningen.
Raadpleeg een plastisch chirurg over haartransplantatie. Vraag je huisarts naar 'low level laser therapie' (LLLT). Neem vitaminen en supplementen. Vraag je huisarts informatie over het nemen van melatonine. Overweeg om lavendel op je hoofdhuid aan te brengen. Ga naar de huisarts om een medische aandoening uit te sluiten. Behandel de onderliggende aandoening. Weet hoe je haar normaal groeit. Onthou dat telogeen effluvium vaak tijdelijk is. Bespreek je medicatie met je huisarts. Neem de rol van je genen in overweging. Herken haaruitval door hormonale veranderingen. Bekijk je dieet. Realiseer je dat de veranderingen te maken kunnen hebben met je leeftijd. Breng een product met minoxidil aan. Praat met je huisarts over finasteride. Vraag je huisarts naar andere mogelijke medicijnen.
https://www.wikihow.com/Treat-Female-Hair-Loss https://www.wikihow.com/Treat-Female-Hair-Loss https://www.wikihow.com/Treat-Female-Hair-Loss
Exploring Other Treatment Options Determining the Cause of Your Hair Loss Treating Your Hair Loss with Medications