De wond verzorgen Brandwonden onderscheiden Behandel de brandwond onmiddellijk
Was de wond dagelijks met zeep en water, breng opnieuw antibioticazalf aan (bijvoorbeeld Neosporin) en leg nieuw wondverband aan. Was iedere dag de wond en vervang het wondverband, totdat de huid is genezen. Dit duurt normaal gesproken niet langer dan twee weken. Door elke dag deze vaste routine uit te voeren, kun je wellicht littekenvorming op de verbrande huid voorkomen. Je kunt wellicht huid verliezen, wat inhoudt dat weefsel loslaat of afschilfert. Dit geldt met name voor wondgebieden met blaren; je zult zien dat weefsel uit zichzelf loslaat. Pulk niet aan het weefsel in het wondgebied en raak blaren niet aan, aangezien dat het wondgebied alleen maar zal verergeren, irriteren en ontsteken. Als je symptomen die kunnen wijzen op een infectie begint waar te nemen, dien je onmiddellijk naar de Spoedeisende Hulp of je huisarts te gaan. Als je diabetes hebt, steroïden gebruikt, chemotherapie ondergaat of een verzwakt immuunsysteem hebt om wat voor reden dan ook, loop je een verhoogd risico op een infectie. Je dient waakzaam te zijn en de brandwond extra goed in de gaten te houden. Symptomen die kunnen wijzen op een ontstoken wond zijn:  Koorts bij een lichaamstemperatuur boven 38 °C (oraal gemeten). Toenemende erytheem of roodheid in het wondgebied. Overweeg om een cirkel om de roodheid op de huid te trekken met een markeerstift als je niet zeker weet of de roodheid zich uitbreidt. Dit kan je helpen bij het vaststellen of de infectie zich verspreidt. Wondvocht. Kijk of er pus of groenachtig vocht uit de brandwond komt. Breng simpelweg vaseline, 100% aloë vera gel, een antibioticazalf of een voorgeschreven crème aan. Een voorbeeld van een dergelijke crème is Silvadene. Deze crème wordt specifiek door je huisarts voorgeschreven. Als je een bepaalde spray (bijvoorbeeld Solarcaine) wilt gebruiken voor het verlichten van de pijn of een ander middel wilt aanbrengen om het gebied enigszins te verdoven, dien je eerst je huisarts te raadplegen. Over het algemeen zijn kleine brandwonden niet erg pijnlijk, tenzij de wond ontstoken is of een andere complicatie zich voordoet. Aanhoudende pijn is een indicatie dat je medische hulp dient te zoeken. Als je last ondervindt van pijn, zou je anti-inflammatoire medicatie kunnen nemen. Denk hierbij aan ibuprofen, naproxen of aspirine. Bespreek deze opties met je huisarts als je twijfels hebt over het gebruik van deze middelen en om vast te stellen of dergelijke medicatie goed voor je is.  Ibuprofen (Advil) is een non-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddel (NSAID). Het middel onderdrukt ontstekingsreacties en vermindert pijn in het lichaam. Ibuprofen werkt eveneens koortsverlagend. Aspirine (acetylsalicylzuur) is een geneesmiddel dat werkt als pijnstiller. Het middel verlicht de pijn door de afgifte van pijnsignalen aan de hersenen te verminderen. Deze pijnstiller is eveneens koortsverlagend. Voor kinderen is paracetamol veiliger dan aspirine, maar deze pijnstiller heeft veel effecten die hetzelfde zijn als de effecten van aspirine. Brandwonden worden gecategoriseerd op basis van diepte, grootte en het percentage van het totale lichaamsoppervlak die ze beslaan. Een lichte verbranding wordt vaak een eerstegraads verbranding genoemd. Een dergelijke verbranding wordt gekenmerkt door roodheid aan de opperhuid (de epidermis). Bij dit type verbranding is er sprake van schade aan het epitheelweefsel (de bovenste laag) zonder de vorming van blaren. Een lichte verbranding dient niet meer dan 10% van het lichaamsoppervlak te bedekken.  Kenmerken van een eerstegraads verbranding zijn onder andere roodheid en pijn. Een eerstegraads verbranding kan bijvoorbeeld ontstaan als je te lang onbeschermd in de zon hebt gezeten. Een eerstegraads verbranding is meestal erg pijnlijk, maar de wond zelf beslaat geen groot deel van het lichaamsoppervlak (minder dan 10%) en is niet levensbedreigend. Er zijn echter andere verbrandingen die ernstiger zijn en het is belangrijk om te weten hoe je onderscheid kunt maken tussen deze brandwonden en lichte brandwonden. Zelfs als je brandwond klein is, dien je alsnog naar je huisarts te gaan als je de volgende symptomen waarneemt, aangezien je wellicht te maken hebt met een ernstige brandwond en niet een lichte brandwond.   Tweedegraads brandwond: Er wordt onderscheid gemaakt tussen oppervlakkige en diepe tweedegraads brandwonden. Bij oppervlakkige tweedegraads brandwonden zul je roodheid en schade ondervinden aan het volledige epitheelweefsel tot in de lederhuid (dermis). Andere symptomen zijn: blaren, pijn, roodheid en mogelijk ook bloeden. Bij diepe tweedegraads brandwonden is het volledige epitheelweefsel aangetast en is de lederhuid meer aangetast dan bij een oppervlakkige tweedegraads brandwond. Het wondgebied lijkt wit van kleur, wat wijst op schade aan bloedvaten als gevolg van een verslechterde bloedcirculatie. Bij dit type brandwond ondervind je wellicht geen pijn, aangezien de zenuwen beschadigd kunnen zijn. Blaarvorming behoort hier tot de mogelijkheden, maar daar is niet altijd sprake van.   Derdegraads brandwond: Bij een derdegraads brandwond zijn zowel de opperhuid als de lederhuid volledig beschadigd tot in het onderhuids vetweefsel. Dit weefsel zal droog zijn en leerachtig aanvoelen. Je dient medische hulp te zoeken als je een derdegraads brandwond hebt opgelopen en je dient zo snel mogelijk naar de Spoedeisende Hulp te gaan, aangezien bij dit type brandwonden een chirurgische behandeling noodzakelijk is. Houd rekening met de volgende factoren wanneer je probeert vast te stellen of je een kleine brandwond zelf kunt behandelen of dat je medische hulp dient te zoeken:   Graad — De meeste eerstegraads verbrandingen hoeven niet medisch behandeld te worden. Bij tweede- en derdegraads brandwonden dien je daarentegen wel onmiddellijk medische hulp te zoeken. Als er bovendien blaren ontstaan, zelfs bij een kleine brandwond, dien je een dokter te raadplegen voor een juiste diagnose en behandeling met antibiotica.  Type — Als je een chemische verbranding hebt opgelopen, dien je onmiddellijk medische hulp te zoeken nadat je eerst de wond hebt gespoeld met koel, stromend water om de chemische stof te verdunnen.  Grootte — Probeer vast te stellen welk percentage van je lichaamsoppervlak is getroffen door de brandwond(-en). Als meer dan 10% van je lichaamsoppervlak verbrand is, dien je medische hulp te zoeken. Volg de “regel van de negens” die het lichaam als volgt opdeelt: elk been vertegenwoordigt 18%, elke arm vertegenwoordigt 9%, de voor- en achterkant van de torso vertegenwoordigen 18% en het gezicht vertegenwoordigt 9% van het totale lichaamsoppervlak. Je kunt deze formule gebruiken om snel vast te stellen welk percentage van het lichaamsoppervlak is verbrand.  Plaats — Als je een brandwond hebt opgelopen in de buurt van je geslachtsorgaan (zelfs als het om een eerstegraads verbranding gaat), dien je medische hulp te zoeken. Verbrandingen aan de ogen dienen eveneens bekeken te worden door een arts, nadat je je ogen eerst voor minstens vijf minuten zeer goed gespoeld hebt met koel, stromend water. Brandwonden aan handen, met name op gewrichten vragen eveneens om onmiddellijke medische hulp. Als je twijfelt over de ernst van de wond of simpelweg vragen hebt gerelateerd aan de verbranding, zou je naar de Spoedeisende Hulp kunnen gaan of je huisarts kunnen raadplegen. Het eerste dat je dient te doen tijdens het behandelen van een kleine brandwond is het koelen van de huid met koel (niet koud) water om de temperatuur te verlagen. Je kunt dit doen door stromend water (bijvoorbeeld uit de kraan) over de brandwond te laten stromen of de wond te laten weken in koel water. Laat de brandwond minstens vijf minuten weken in water om de temperatuur te verlagen, zodat de huid het brandproces zal stoppen.  Zorg ervoor dat je alle ringen en andere knellende accessoires verwijdert uit het wondgebied, aangezien het gebied erg snel kan opzwellen. Als het wondgebied te groot is om te laten weken in water, dien je naar de badkamer te gaan om met behulp van de douchekop koel water over de wond te laten stromen. Doe dit voor minstens vijf minuten. In plaats van gebruik te maken van stromend water, zou je ook een schone, natte handdoek over de brandwond kunnen leggen. Doordrenk de handdoek met koel kraanwater. Zodra het koelen van de wond heeft plaatsgevonden, zul je je meer op je gemak voelen en beter in staat zijn om de wond te inspecteren en de ernst van de situatie vast te stellen. Je dient de ernst van de brandwond vast te stellen en eveneens rekening te houden met andere factoren, zoals grootte, plaats en het type brandwond. Het beoordelen van deze factoren kan je helpen bij het bepalen of je de wond thuis kunt verzorgen of dat je medische hulp dient te zoeken. In de meeste gevallen, als je te maken hebt met een kleine eerstegraads verbranding die niet op je genitaliën, handen, gezicht of gewrichten zit, kun je de wond thuis behandelen en verzorgen. Gebruik een zachte doek en zorg ervoor dat deze niet van materiaal is gemaakt dat kan schuren. Ga voorzichtig te werk en zorg ervoor dat je dept, dus niet wrijft, met name als je blaren op de huid hebt of de huid beschadigd is, aangezien je dient te voorkomen dat de huid verder loslaat. Zodra het wondgebied droog is, dien je een royale hoeveelheid zalf aan te brengen op de wond. Je dient deze zalf echter niet in de wond te wrijven. De zalf kan antibiotica bevatten, maar dit is niet noodzakelijk. Andere opties zijn vaseline of aloë vera gel. Als je gebruikmaakt van aloë vera, zorg er dan voor dat je alleen 100% pure aloë vera gel gebruikt en geen lotion of andere formule. Neosporin is een voorbeeld van een goede antibioticazalf die als zelfzorgmedicijn verkrijgbaar is. Als je allergisch bent voor Neosporin, kun je naar je huisarts gaan om een recept te halen voor bacitracine of bactroban. Een beschermend wondverband is gemaakt van opgerold gaas en is verkrijgbaar bij de meeste drogisterijen of apotheken. Nadat je de antibioticazalf hebt aangebracht, dien je het wondgebied in te wikkelen met gaas. Zet het gaas vast met medische tape, dit is eveneens verkrijgbaar bij de drogisterij.  Het beschermende wondverband heeft twee functies. Ten eerste zal het wondverband een beschermende barrière opwerpen zodat de kans op verder letsel wordt verminderd. Ten tweede biedt het wondverband bescherming tegen infecties, aangezien je natuurlijke barrière, je huid, is aangetast door de brandwond. Dit is wellicht niet altijd noodzakelijk, maar bescherm de brandwond zoveel mogelijk met een wondverband mocht je hier de noodzaak van inzien.
Was en vervang dagelijks het wondverband. Houd de brandwond goed in de gaten en probeer ontstekingsverschijnselen vroegtijdig waar te nemen. Breng geen crèmes, lotions of oliën aan op de wond. Neem een pijnstiller. Leer verschillende brandwonden te onderscheiden. Maak onderscheid tussen een eerstegraads verbranding en ernstigere brandwonden. Weet wanneer je medische hulp dient te zoeken. Koel het wondgebied met water. Beoordeel de ernst van de brandwond. Dep het wondgebied droog. Breng een zalf aan. Leg een beschermend wondverband aan.
https://www.wikihow.com/Cure-a-Small-Bad-Burn https://www.wikihow.com/Cure-a-Small-Bad-Burn https://www.wikihow.com/Cure-a-Small-Bad-Burn
Caring For the Wound Distinguishing Burns Providing Immediate Treatment