Het bloeden evalueren en onder controle houden Weten wanneer je medische hulp moet inschakelen
Het is heel belangrijk om een idee te hebben van de hoeveelheid bloed die je tijdens een bloeding verliest. Dit zal je arts helpen om een mogelijke diagnose te stellen en een behandelingsplan te kiezen. Begin de hoeveelheid bloed die je verliest bij te houden vanaf dat je een bloeding opmerkt.  Dit kun je doen door een inlegkruisje in je ondergoed te leggen tot het doordrenkt is. Tel hoeveel inlegkruisjes er in 24 uur doordrenkt zijn. Schrijft dit aantal neer en breng dit dan mee naar je arts voor evaluatie. Houd ook de andere eigenschappen van de bloeding bij, zoals of het pijnlijk of pijnloos is en of je constant of met tussenpozen bloed verliest. Deze informatie omtrent je bloedingen zal je arts helpen om de oorzaak van het probleem te kunnen bepalen. Let op de kleur van je bloed (roze tegenover rood tegenover bruin) en of er bloedklonters of andere “weefselmassa’s” naast het bloed worden afgescheiden. Als er naast bloed ook weefsel via ja vagina wordt afgescheiden, dan is het een goed idee om dit in een container te verzamelen en mee te brengen naar je arts, want dit kan hem of haar helpen om een diagnose te stellen. Bij kleine bloedingen aan het begin van de zwangerschap is rusten de ideale behadeling. Artsen zullen gewoonlijk volledige bedrust voorschrijven gedurende de eerste paar dagen na een bloeding. Als de bloeding niet stopt of vermindert door te rusten, dan is het belangrijk dat je opnieuw je arts raadpleegt voor een meer gedetailleerde evaluatie. Je arts zal je ongetwijfeld aanraden om zwaar en belastend werk zoals gewichtheffen, vaak trappen oplopen, hardlopen, fietsen, enz. te vermijden. Deze activiteiten kunnen een ruk geven aan je baarmoeder en daardoor de delicate, pas gevormde bloedvaten van de placenta scheuren. Het is absoluut noodzakelijk dat je deze activiteiten vermijdt, ook al heb je slechts een zeer kleine bloeding opgemerkt. Probeer om ten minste twee weken lang fysieke activiteiten en zwaar werk te vermijden tot de bloedingen gestopt zijn. Soms kan seks vaginale bloedingen opwekken of verergeren. Als je tijdens de zwangerschap bloedingen ervaart dan moet je seks vermijden tot je arts je zegt dat het terug veilig is. Normaal gezien zal je ten minste twee tot vier weken moeten wachten tot de bloedingen gestopt zijn. Breng niets in je vagina in na een vaginale bloeding. Vermijd vooral tampons of spoelingen, want deze kunnen je baarmoederhals of je vaginawanden beschadigen en nog meer bloedingen veroorzaken. Spoelingen kunnen bovendien bacteriën en andere micro-organismes in je vagina brengen, waardoor een ernstige infectie kan ontstaan. Het is heel belangrijk dat je voldoende vloeistof drinkt wanneer je bloedingen ervaart. Dit is van bijzonder belang indien je last hebt van ernstige bloedingen.  Drink ten minste acht glazen water per dag of meer om gehydrateerd te blijven. Bloedingen hebben te maken met vochtverlies, dus je zal meer dan gewoonlijk moeten drinken om het verloren vocht terug aan te vullen. Het is ook heel belangrijk om goed gehydrateerd te blijven voor de gezondheid en het welzijn van je baby. Dit kan helpen om te bepalen wat er aan de hand is in jouw specifieke geval.  Bloedingen komen eigenlijk vaak voor tijdens het eerste trimester (in de eerste 12 weken van de zwangerschap) en treft 20-30% van alle vrouwen. Veel van de oorzaken van bloedingen zijn goedaardig, wat betekent dat ze niet onrustbarend hoeven te zijn voor moeder of baby. Mogelijk zijn ze het gevolg van de foetus die zich in de baarmoederhals nestelt of van andere fysiologische veranderingen tijdens de zwangerschap.  Er zijn echter ook meer onrustwekkende mogelijkheden die verband houden met grotere hoeveelheden bloedverlies en/of pijn tijdens het eerste trimester. Deze zijn onder andere de mogelijkheid van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (waarbij de baby zich in de eileiders heeft genesteld in plaats van in de baarmoeder), een mola-zwangerschap (een zeldzame aandoening waarbij abnormale groei van weefsel optreedt binnenin de baarmoeder in plaats van een foetus) of een miskraam.  In 50% van de gevallen wanneer vaginale bloedingen voorkomen tijdens de eerste 20 weken van de zwangerschap, wijst dit op een miskraam.  Bloedingen later in de zwangerschap (in het tweede of derde trimester) zijn vaak zorgwekkender. De oorzaken hiervan zijn onder andere problemen met de placenta, problemen met de baarmoeder (vooral indien je eerder al een keizersnede hebt ondergaan), premature arbeid (gedefinieerd als het begin van de arbeid voor 37 weken) of uiteraard de arbeid zelf (indien je dicht bij de uitgerekende bevallingsdatum bent).  Andere oorzaken van bloedingen kunnen mogelijk geen verband houden met de zwangerschap zelf. Denk aan “trauma” (of beschadiging van de vaginawand) door seksuele betrekkingen, cervicale poliepen (weefsel rond de baarmoederhals dat kan bloeden en dat aanwezig kan zijn bij vrouwen ongeacht of ze zwanger zijn of niet), cervicale dysplasie (abnormale cellen die tot kanker kunnen leiden) en/of baarmoederhalskanker (een van de meest voorkomende vormen van kanker bij vrouwen die zich niet regelmatig laten screenen met behulp van een uitstrijkje). Een zwangerschap duurt gemiddeld 40 weken of 280 dagen. Je kunt deze informatie gebruiken om je bevallingsdatum te berekenen – voeg simpelweg negen maanden en zeven dagen toe sinds de eerste dag van je laatste menstruatie. Als je laatste menstruatie bijvoorbeeld begon op 1 januari, dan zal je uitgerekende bevallingsdatum 8 oktober zijn. Bloedingen rond de uitgerekende bevallingsdatum kunnen erop wijzen dat de arbeid begonnen is. Dit is gewoonlijk tussen tien dagen voor en tien dagen na de uitgerekende bevallingsdatum. Je moet onmiddellijk je arts inlichten indien je vermoedt dat de arbeid misschien begonnen is. Elke bloeding tijdens de zwangerschap moet tijdig besproken worden met je arts. Als de bloeding gepaard gaat met een van de volgende symptomen, dan wordt het aangeraden om zo snel mogelijk naar de spoedafdeling te gaan zodat een arts je snel kan onderzoeken en behandelen:  Ernstige pijn of krampen Duizeligheid of flauwvallen (tekenen die wijzen op veel bloedverlies) Weefsel dat naast het bloed vaginaal wordt uitgescheiden (kan wijzen op een miskraam) Koorts en/of rillingen (kan wijzen op een infectie) Ernstige bloedingen die niet verminderen of stoppen. Als je heel gering bloedt (slechts enkele druppels), als het bloed een bruine kleur heeft, als het niet langer dan een of twee dagen duurt en als het niet gepaard gaat met pijn of krampen, dan mag je het gewoonlijk negeren. Waarschijnlijk is het innestelingsbloed als gevolg van het uitzetten van de bloedvaten. Ongeacht hoe licht de bloeding is, je moet gedurende enkele dagen zwaar werk vermijden en zorgvuldig de hoeveelheid bloed die je verliest bijhouden. Elke soort overvloedige bloeding die je tijdens de zwangerschap ervaart moet beschouwd worden als een noodgeval. Een overvloedige bloedingen betekent dat je meer bloed verliest dan bij een normale menstruatie. Pijn dat opsteekt en terug verdwijnt kan wijzen op samentrekkingen van de baarmoeder, wat betekent dat de baarmoeder zich voorbereidt op het verdrijven van de foetus. In het begin van de zwangerschap kunnen pijn en krampen wijzen op een miskraam en in het derde trimester kunnen deze symptomen erop wijzen dat de arbeid begonnen is. Daarom moet je onmiddellijk contact opnemen met je arts indien je krampen of pijn ervaart. Echte arbeidsweeën hebben een bepaalde regelmaat en komen met intervallen. Ze zullen geleidelijk aan intenser en langer worden en vaak wordt er samen met het bloed ook slijm uitgescheiden. Duizeligheid of flauwvallen zijn symptomen die wijzen op overvloedig bloedverlies. Bloedingen die gepaard gaan met koorts wijzen meestal op een infectie, zoals een infectie in je baarmoeder als gevolg van een natuurlijk miskraam of abortus. Daarom moeten alle koortsverschijnselen onmiddellijk onder de aandacht van je arts worden gebracht. Een vleesmassa die langs je vagina naar buiten komt is een ernstige indicatie van een miskraam. Wanneer dit gebeurt moet je onmiddellijk je arts contacteren zodat hij de baarmoeder kan onderzoeken en de bloeding onder controle kan houden. Ongeacht wat de oorzaak was van de vaginale bloeding (een miskraam, een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, een infectie of het begin van de arbeid), het zal veroorzaakt zijn door aanzienlijke lichamelijke stress. In de meeste gevallen zal je dokter je opdragen om te rusten, geen belastende activiteiten te doen, seksuele betrekkingen uit te stellen en veel water te drinken. Zorg ervoor dat je het advies van je arts om te herstellen opvolgt zodat je sneller kan herstellen en andere complicaties kan voorkomen.
Houd de bloedingen bij. Zorg dat je veel rust. Vermijd zware arbeid. Stel seksuele betrekkingen even uit. Gebruik geen tampons en vermijd spoelingen. Blijf gehydrateerd. Ken de oorzaken van vaginale bloedingen tijdens de zwangerschap. Bereken je bevallingsdatum en overweeg of de bloeding niet kan betekenen dat de arbeid is begonnen. Weet wanneer je medische hulp moet inschakelen. Weet dat je zeer lichte bloedingen mag negeren. Zoek medische hulp indien je zware bloedingen ervaart. Schenk aandacht aan pijn of krampen die je ervaart. Zoek hulp indien je je duizelig voelt of denkt dat je zal flauwvallen. Neem je temperatuur op. Zoek onmiddellijk hulp indien je voelt dat er weefsel via je vagina wordt uitgescheiden. Volg de richtlijnen van je arts na de behandeling.
https://www.wikihow.com/Stop-Vaginal-Bleeding-During-Pregnancy https://www.wikihow.com/Stop-Vaginal-Bleeding-During-Pregnancy
Assessing and Controlling the Bleeding Knowing When to Seek Medical Help