Positief denken Je zelfvertrouwen opkrikken Jezelf laten zien Zorgen dat het stand houdt
Er zit een wereld van verschil tussen introvert zijn en zó verlegen zijn dat je op een feestje geen gesprek met iemand anders aan durft te knopen. Introversie is een karaktereigenschap: het zorgt ervoor dat jij je gelukkig en op je gemak voelt. Verlegenheid, aan de andere kant, vloeit voort uit angst of vrees voor de interactie met anderen. Erachter komen of je nu introvert of gewoon verlegen bent, kan je helpen uit je schulp te kruipen.   Introverten genieten doorgaans van eenzaamheid. Ze kunnen zich “weer opladen” als ze alleen zijn. Ze vinden het fijn om met andere mensen op te trekken, maar geven er meestal de voorkeur aan om dat in kleinere groepjes te doen. Ook verkiezen ze rustig samenzijn boven grote feesten en partijen. Als jij gelukkig bent in je eentje en je daarbij op je gemak voelt, net alsof het een afspraak met jezelf is die je echt nodig hebt, dan ben je wellicht introvert.   Verlegenheid kan angsten voor de interactie met anderen veroorzaken. Anders dan introverten, die ervan genieten om alleen te zijn, zouden verlegen mensen vaak juist willen dat ze meer interactie met anderen hadden—maar zijn daar te bang of nerveus voor.   Onderzoek toont aan dat verlegenheid en introversie een zeer lage correlatie hebben. Met andere woorden, verlegen zijn betekent niet dat je introvert bent, en introvert zijn betekent niet dat je “mensen haat”.   Op de website van Wellesley College vind je een test waarmee je vast kunt stellen hoe verlegen je nu eigenlijk bent. Een score hoger dan 49 wijst erop dat je zeer verlegen bent, een score van tussen de 34 en 49 dat je redelijk verlegen bent, en een score lager dan 34 dat je niet erg verlegen bent. Het is moeilijk uit je schulp te kruipen als je denkt dat iedereen alles aan jou continu onder de loep neemt. Maar onderzoek wijst uit dat wijzelf onze ergste critici zijn—meestal merken andere mensen de faux pas die wij als catastrofaal beschouwen niet eens op. Leer jouw handelingen op basis van acceptatie en begrip te beoordelen; niet op basis van kritiek.   Onzekerheid vloeit voort uit schaamte en gêne. We maken ons zorgen dat andere mensen ons net zo meedogenloos bekritiseren als wij onze eigen misstappen en vergissingen bekritiseren. Een onzekere zelfbewuste gedacht kan bijvoorbeeld iets zijn als: “Ik kan niet geloven dat ik dat gezegd heb. Ik klink als een volslagen idioot.” Met deze gedachte bekritiseer en veroordeel je jezelf, en aan deze gedachte zal je in de toekomst dan ook niets hebben. Een positief zelfbewuste gedachte zou kunnen zijn: “Oeps, ik ben zijn naam helemaal vergeten! Ik zal wat strategieën moeten bedenken waarmee ik andermans namen beter kan leren onthouden.” Met deze gedachte erken je dat je iets verknoeid hebt, maar dat dat nog niet het einde van de wereld is. Je erkent bovendien dat je kunt leren om dingen in de toekomst anders te doen. Mensen die moeite hebben uit hun schulp te kruipen worden vaak geplaagd door het idee dat de mensen om hen heen ze continu in de gaten houden, en erop zitten te wachten tot ze de mist ingaan. Als jij je in een sociale situatie bevindt, besteed jij dan al je tijd aan het bekijken en beoordelen van alle handelingen van alle mensen in die ruimte? Natuurlijk niet! Je hebt het veel te druk je te concentreren op de dingen die daadwerkelijk belangrijk voor je zijn. En wat denk je? Dat hebben de meeste mensen.   “Personalisatie” is een veelvoorkomende cognitieve vervorming—een zogeheten denkfout waar je een hersenen een gewoonte van gemaakt hebben. Personalisatie kan jou de schuld geven voor dingen waar jij eigenlijk niet eens verantwoordelijk voor bent. Het kan ervoor zorgen dat jij alles persoonlijk opvat, zelfs als het niets met jou te maken heeft.   Leer de personalisatie te bestrijden door jezelf eraan te herinneren dat het echt niet allemaal om jou draait. Die collega die jouw vriendelijke handgroet niet wederkeerde is waarschijnlijk niet boos op je; misschien heeft ze je gewoon niet gezien, misschien heeft ze een zware dag, of misschien maakt ze zich druk om andere dingen waar jij helemaal geen weet van hebt. Vergeet niet dat iedereen een rijk intern arsenaal aan gedachten, gevoelens, behoeftes en verlangens heeft. Dit kan je eraan helpen herinneren dat de meeste mensen het veel te druk hebben om hun tijd te verdoen met het be- en veroordelen van andere mensen. Misschien ben je bang om uit je schulp te kruipen omdat je jezelf telkens herinnert aan alle dingen die je gedaan hebt om sociale situaties te verpesten. Misschien loop je weg gedachten als “Ik was veel te stil”, “De enige opmerking die ik maakte was volstrekt idioot”, of “Ik denk dat ik die-en-die beledigd heb.” We maken allemaal sociale faux pas, maar desondanks kunnen we allemaal sociaal succes boeken. In plaats van te lang stil te staan bij de slechtste dingen die je al dan niet gedaan hebt, dien je je te focussen op de positieve dingen. Herinner jezelf eraan dat jij in staat bent om mensen aan het lachen te maken, dat mensen oprecht blij zijn om jou te zien, of dat je ergens een geweldig argument voor gegeven hebt.   “Filteren” is een andere veelvoorkomende cognitieve vervorming. Het doet zich voor wanneer jij je alleen focust op wat er misgegaan is, en je alles wat goed gegaan negeert. Dit is overigens een uiterst natuurlijke neiging.   Bestrijd het filteren door attenter te zijn op je ervaringen en alles wat je goed gedaan hebt actief te erkennen. Je kunt een notitieblokje meenemen om de positieve dingen die je presteert of overkomen zijn in op te schrijven—ongeacht hoe klein of groot die prestaties of gebeurtenissen zijn. Je kunt zelfs een Twitter- of Instagram-account aanmaken om deze kleine momentjes vast te leggen. Als je merkt dat je gedachten denkt die zich op het negatieve focussen, pak dan je lijst met positieve dingen erbij en herinner jezelf eraan dat je ook veel dingen goed doet. En waar je nu nog niet goed in bent, kun je natuurlijk altijd nog goed in worden! Als je uit je schulp wilt kruipen, dan zul je zelfvertrouwen op moeten bouwen en gelukkig moeten zijn met wie je bent. Als je gelukkig bent met wie je bent, dan zul je wie je bent ook sneller delen met andere mensen. Denk aan de dingen die jou speciaal maken: je eigenaardige gevoel voor humor, de ervaringen die je hebt opgedaan door te reizen, de intelligentie die je opgedaan hebt door zo veel te lezen, etc. Wees trots op de dingen die jou jou maken, en herinner jezelf eraan dat je wel degelijk over kwaliteiten beschikt die de moeite waard zijn om te doelen—denk daar aan de volgende keer dat je de wijde wereld in trekt.   Maak een lijst met alle dingen waar jij zelf trots op bent. Niets is te “klein” of “onbeduidend” voor deze lijst! We hebben de neiging om onze eigen talenten en prestaties te bagatelliseren (ook een denkfout), ervan uitgaande dat wat wij weten of kunnen niet zo cool is als wat andere mensen kunnen of weten. Maar heus niet iedereen kan ukelele spelen, perfecte spiegeleieren bakken of de scherpste aanbiedingen vinden. Wees trots op wat je allemaal kunt en weet! Beeld jezelf, voordat je sociale situaties betreedt, in dat je een ruimte trots en fier binnenloopt, dat de mensen oprecht blij zijn om jou te zijn, en dat je hen positief doet reageren op de sociale interactie met jou. Je hoeft jezelf niet als middelpunt van de belangstelling voor te stellen (sterker nog, dat is waarschijnlijk wel het laatste dat je wilt!), maar je moet je wel de gewenste uitkomst inbeelden. Dit zal je namelijk helpen die uitkomst te bereiken.   Er zijn twee typen visualisatie, en je moet ze allebei gebruiken om de beste resultaten te behalen. Bij “uitkomstvisualisatie” beeld je je in dat je je doel bereikt. Sluit je ogen en beeld je in dat de volgende sociale interactie leuk en prettig zal zijn. Beeld je je lichaamstalen, woorden en bewegingen in, en ook de positieve reacties van andere mensen. Beeld je in dat ze naar je glimlachen, lachen om je grapjes, en het oprecht leuk vinden om met jou op te trekken. Bij “procesvisualisatie” beeld je je de stappen in die nodig zijn om je doel te bereiken. Wat heeft de hypothetische toekomst-jij bijvoorbeeld gedaan om die ongedwongen, relaxte sociale interactie te bewerkstelligen? Heeft-ie van tevoren “koetjes en kalfjes” voorbereid? Heeft-ie zichzelf van tevoren opgepept met “positieve bekrachtigingen”? Welke handelingen zullen jouw slagingskans vergroten? In principe is visualisatie een soort mentale generale repetitie. Het stelt je in staat om situaties te “oefenen” alvorens ze daadwerkelijk te beleven. Zo kun je mogelijke haken en ogen in kaart brengen en manieren bedenken om die te overwinnen. Visualiseren kan je helpen je doelen te bereiken omdat het je hersenen voor de gek kan houden door te denken dat je al succes aan het boeken bent. Je kunt je zelfvertrouwen opkrikken en meer zin krijgen om andere mensen aan te spreken door iets nieuws te leren. Dit kan van alles zijn—van kunstschaatsen tot poëzie schrijven tot Italiaans koken. Je hoeft overigens heus niet ’s wereld beste kunstschaatser, dichter of kok te worden; het gaat erom dat je er mee bezig bent en dat je je successen en prestaties erkent. Dingen onder de knie krijgen zal niet alleen je zelfvertrouwen opkrikken, maar geeft je bovendien iets om met anderen over te praten—wie weet doe je er ook nieuwe vrienden mee op?   Als je al ergens goed in bent, dan is dat natuurlijk top. Voeg het toe aan de lijst met dingen die jou uniek maken. Schroom echter niet om alsnog iets nieuws te proberen. Door vaardigheden te leren houd je bovendien je geest scherp. Als je je hersenen voortdurend uitdaagt met nieuwe informatie en taken, dan moeten ze flexibeler en buigzamer worden—en dat is ontzettend handig als je uit je schulp wilt kruipen.  Ga op les! Of het nu yoga voor beginners is of inleiding in de Italiaanse keuken, lessen volgen kan een geweldige manier om contact te leggen met mensen die ook nieuwe dingen willen leren. Je zult zien dat iedereen fouten zal maken voordat hij/zij een nieuwe vaardigheid onder de knie krijgt, en misschien smeed je wel een band met mensen om jullie nieuwe passie. In je schulp blijven kan natuurlijk lekker makkelijk zijn. Je weet waar je goed in bent en hoeft nooit iets te doen wat je eng vindt of waar je je niet op je gemak bij voelt. Maar in je comfortzone blijven zitten, weerhoudt je ervan creatief te zijn en nieuwe dingen te verkennen. Dingen doen die je nog nooit gedaan hebt, zal je helpen uit je schulp te kruipen.   Als je jezelf de comfortzone uit dwingt, erken je dat zaken als angst en onzekerheid bestaan, en dat het geen enkel probleem is om die dingen te ervaren. Je mag die gevoelens je er echter niet van weerhouden de wereld te verkennen. Als je oefent om risico’s te nemen, zelfs als je een beetje bang bent, dan zul je zien dat het een stuk makkelijker zal worden om risico’s te blijven nemen.   Psychologen hebben ontdekt dat je zelfs een beetje angst nodig hebt om creatiever te kunnen worden. Mensen werken harder als ze zich lichtelijk onzeker voelen in bepaalde situaties, waardoor ze ook betere prestaties behalen.   Aan andere kant wil je niet te snel te veel proberen. Bij te veel angst zullen je hersenen zich namelijk uitschakelen. Push jezelf dus stukje bij beetje, maar wees geduldig met jezelf.   Dit betekent niet dat je moet gaan parachutespringen als je op een balkon op de tweede verdieping al bang bent. Maar of het nu gaat om salsadansen, wielrennen of je eigen sushi maken, je moet jezelf beloven dat je dingen zult gaan doen die buiten je comfortzone liggen. Als je gelijk perfectie verwacht, zijn al je sociale pogingen gedoemd om te mislukken. Krik je zelfvertrouwen daarom op door jezelf wat doelen die stellen die wel uitdagend lijken, maar die wel behapbaar zijn. Naarmate je zelfvertrouwen toeneemt, kun je jezelf grotere en moeilijke doelen stellen.   Probeer op een bijeenkomst bijvoorbeeld eerst met één iemand een gesprek aan te knopen. Het kan nogal overweldigend zijn om een situatie te betreden in de veronderstelling dat je met alles en iedereen contact moet leggen—al helemaal als je pas net begonnen bent uit je schulp te kruipen. Kies er liever voor om een gesprek met één iemand aan te knopen. Dat is absoluut doenbaar! En als dat je gelukt is, kun je die prestatie op je mentale “successenplank” zetten.   Ga op zoek naar andere mensen die misschien ook verlegen zijn. Je bent namelijk heus niet de enige die het moeilijk vindt uit zijn/haar schulp te kruipen! Als je je de volgende keer in een sociale situatie bevindt, kijk dan om je heen om te zien of er andere mensen zijn die zich een beetje ongemakkelijk lijken te voelen of ergens in een hoekje staan. Stap op hen af en stel jezelf voor. Het zou zomaar kunnen dat jij hen inspireert om ook een beetje uit hun schulp te kruipen. Niet elke interactie zal verlopen zoals jij zou willen. Niet iedereen zal goed reageren op jouw toenadering. Soms zul je iets zeggen dat niet zo goed valt. En dat is helemaal niet erg! Door de mogelijkheid op onzekerheid en niet-geplande uitkomsten te accepteren, kun je open blijven staan voor de aansluiting met anderen.   Door tegenslagen of uitdagingen als leerervaringen te beschouwen, kun je voorkomen dat je ze (of jezelf) als “mislukkingen” gaat zien. Als we onszelf onterecht als mislukking beschouwen, dan verliezen we de motivatie om te blijven proberen. Waarom zou je dat immers doen? Kijk liever wat je van situaties kunt leren, zelfs van de situaties die ongemakkelijk waren of niet verliepen zoals jij hoopte. Je kunt jezelf bijvoorbeeld aan iemand voor proberen te stellen op een feestje, maar wat als diegene geen interesse heeft om met jou in gesprek te gaan en wegloopt. Dat is vervelend, maar wat denk je? Het is nog geen mislukking; sterker nog, het is niet eens fout. Jij hebt immers de kracht en moed verzameld om alles in de waagschaal te stellen. Misschien zijn er ook dingen die je van de ervaring kunt leren, zoals het observeren van tekenen die erop wijzen dat iemand op dat moment geen zin heeft in een gesprek en beseffen dat jij niets kunt doen aan de manier waarop mensen zich gedragen. Als je je ergens door in verlegenheid gebracht voelt, herinner jezelf er dan aan dat iedereen fouten maakt. Misschien heb je iemand gevraagd hoe het met zijn vriendinnetje ging terwijl iedereen weet dat zij hem al weken geleden gedumpt heeft. Misschien merk je dat je te veel door blijft ratelen over je jeugdobsessie met fretten. Dat is allemaal prima—dat overkomt ons allemaal. Het belangrijkst is dat je je hier niet door laat kisten. Het gaat om vallen, opstaan en weer doorgaan. Laat een sociale misstap je er niet van weerhouden het in de toekomst te blijven proberen. Als je uit je schulp wilt kruipen, is het ook belangrijk om ervoor te zorgen dat mensen met jou willen praten. Het zou zomaar kunnen dat mensen denken dat jij arrogant en onbeleefd, puur en alleen omdat je zó verlegen dat je er niet eens aan durft te denken om mensen positieve bekrachtigingen te geven. Dit kun je vandaag nog veranderen. Als iemand de volgende keer op je af komt lopen of met je begint te praten, zet dan een grote glimlach op, houd je armen langs je lichaam en ga rechtop staan, en vraag enthousiast hoe het met die persoon gaat. Het vergt wat oefening om er vriendelijk en benaderbaar uit te zien, zeker als je het gewend bent om in je schulp terug te trekken, maar je kunt het!   Als je verlegen bent, dan ben je er misschien aan gewend om je over een boek of mobiele telefoon te buigen, maar dit kan mensen het gevoel geven alsof jij het te druk hebt om met hen te praten. Zelfs als je verlegen bent, kun je benaderbaar zijn en er geëngageerd uitzien. Zelfs als je niet veel zegt, kun je de indruk wekken een “actieve luisteraar” te zijn. Dit doe je door te knikken, oogcontact te maken, op gepaste momenten te glimlachen, en er over het algemeen gewoon uit te zien alsof je het naar je zin hebt.  Actief luisteren helpt mensen het gevoel te geven alsof jij geïnteresseerd in en betrokken bij het gesprek bent. Als je op de achtergrond blijft en naar de vloer blijft staren, dan kunnen mensen vergeten dat jij er überhaupt bent. Probeer als basis voor je eigen bijdrage een paar belangrijke punten uit het gesprek te herhalen. Dit laat niet alleen zien dat je luistert, maar het helpt andere mensen zich ook erkend te voelen. Als iemand je bijvoorbeeld vertelt over haar reis naar India, dan kun je iets zeggen als: “Wow, dat klinkt fantastisch! Ik ben nog nooit naar India geweest, maar ik ga wel vaak naar het Indische restaurant in de stad!” Als het op dit moment te moeilijk lijkt om over jezelf te praten, dan kun je deze tactiek toepassen totdat je je beter op je gemak voelt iets meer over jezelf te delen. Als je eenmaal een gesprek met iemand aan het voeren bent, dan kun je er altijd voor kiezen hem/haar een paar simpele vragen te stellen. Vraag hem/haar naar zichzelf, naar zijn/haar plannen, of naar wat het ook is waar jullie over praten. Vragen stellen is een vorm van sociale interactie waar niet zo veel druk bij komt kijken, omdat jij niet zo veel over jezelf hoeft te praten, maar waarbij je toch interesse toont en het gesprek gaande houdt. Je hoeft de persoon in kwestie heus niet duizenden vragen te stellen of als rechercheur over te komen en hem/haar een ongemakkelijk gevoel bezorgen; stel gewoon vriendelijke vragen als het gesprek spaak dreigt te lopen.   Voor verlegen mensen is het vanzelfsprekend moeilijker om zich gewoon bloot te geven en over zichzelf beginnen te praten. Door vragen te stellen kun je alvast een mooi beginnetje maken. Open vragen nodigen de andere persoon uit om iets over zichzelf te delen, in plaats van ja- of nee-antwoorden te geven. Voorbeelden van open vragen zijn onder meer: “Waar heb je dat vette T-shirt gevonden?” of “Wat is je favoriete roman, en waarom?” of “Waar kan ik het best lekkere koffie vinden hier in de buurt?” Als je je wat meer op je gemak begint te voelen bij de mensen met wie je in gesprek bent, of zelfs bij je vrienden, dan kun je voorzichtig aan beginnen zelf openhartiger te doen. Je hoeft natuurlijk niet gelijk je diepste, duisterste geheimen te vertellen, maar je kunt wel voorzichtig dingen beginnen te onthullen. Haal de druk weg. Vertel een grappig verhaal over een van je docenten. Laat mensen een schattige foto van je konijn Sjakie zien. Als iemand het over een reisje naar Rome heeft, praat dan over het ongemakkelijke reisje dat jij met je gezin naar Rome gemaakt hebt. Stapje-voor-stapje is het devies.   Je kunt zelfs beginnen een beetje te delen door dingen te zeggen als “Ik ook,” of “Ik weet precies wat je bedoelt. Ik heb ook eens…” als mensen over hun ervaringen vertellen. Zelfs het delen van sullige anekdotes of kleine details kan je helpen voorbereiden meer uit je schulp te kruipen. Als mensen je positief bekrachtigen om wat je te zeggen hebt, dan wordt de kans groter dat je jezelf meer bloot zult willen geven. Je hoeft niet de eerste te zijn die iets redelijk persoonlijks deelt. Wacht tot een paar andere mensen dat eerst doen. Hoewel eindeloos over jezelf praten uiteraard onbeleefd is, kan het ook onbeleefd overkomen als je helemaal niets zegt en jezelf volledig afsluit. Als iemand veel met je deelt en jij alleen “Uh-huh…” zegt, dan kan de ander zich gekwetst voelen omdat jij je niet dusdanig op je gemak voelt om iets over jezelf te vertellen. Zelfs een “Ik ook!” kan mensen helpen zich meer betrokken bij je te voelen. Veel geweldige vriendschappen en relaties zijn begonnen na een gesprek over het weer of de plaatselijke voetbalclub. Sommige mensen zeggen dat ze niet aan praten over koetjes en kalfjes doen omdat ze het oppervlakkig en tijdverspilling vinden, maar in staat zijn om ongedwongen te kletsen met nieuwe mensen is een bouwsteen om hen ook op een dieper niveau te leren kennen. Praten over koetjes en kalfjes geeft mensen de kans te socializen door onderwerpen aan te snijden die niet al te persoonlijk zijn. Als mensen elkaar voor een eerste keer ontmoeten, dan besluiten ze welke informatie ze wel over zichzelf willen delen en welke informatie niet. De informatie die ze wel bereid zijn om te delen zien ze als “veilige informatie.” Praten over de koetjes en kalfjes biedt allerlei mogelijkheden om veilige informatie te delen, zodat jullie kleine stapjes kunnen zetten om een vertrouwensband te smeden. Om over koetjes en kalfjes te kunnen praten, dien je te weten hoe je iemand op zijn/haar gemak kunt stellen, dien je beleefd vragen te stellen, iets over jezelf te vertellen en het gesprek gaande te houden.  Gebruik de naam van mensen die je net hebt leren kennen in het gesprek. Dit geeft hen het gevoel alsof ze er toe doen voor jou. Gebruik aanwijzingen om gesprekken mee te beginnen. Als iemand een Ajax-petje op heeft, dan kun je vragen wat zijn favoriete voetbalploeg is en hoe dat zo gekomen is. Je kunt een simpele mededeling doen en die opvolgen met een vraag. Je kunt bijvoorbeeld iets zeggen als, “Zo zeg, die regen heeft me het hele weekend binnengehouden. Het enige dat ik gedaan heb, is mijn moeder helpen met saaie klusjes. Hoe zit het met jou? Heb jij iets spannenders kunnen doen dit weekend?” Mensen lezen is een sociale vaardigheid die je kan helpen een betere gesprekspartner te worden en je kan helpen uit je schulp te kruipen. Weten of iemand enthousiast is en zin heeft in een gesprek of juist afgeleid is of een slechte bui heeft, kan je erachter helpen komen waar je over moet praten—en of je überhaupt een gesprek met hem/haar aan moet knopen of niet.   Het begrijpen van groepsdynamica is ook een absolute must. Heeft de groep mensen een heleboel ‘inside jokes’ en vinden ze het moeilijk buitenstaanders te accepteren, of zijn de mensen juist overal voor in? Dit kan je erachter helpen komen hoe veel of weinig je van jezelf moet laten zien. Als iemand glimlacht en rustig in de rondte loopt, alsof hij/zij nergens naartoe hoeft, dan is diegene waarschijnlijk eerder bereid om met je te praten dan iemand die peentjes zweet, gefrustreerd door zijn/haar sms’jes scrollt of tien kilometer per minuut loopt. Als je met mensen in gesprek bent, focus je dan op wat er gebeurt: het karakter van het gesprek, de uitdrukking op iemands gezicht, wat iedereen aan het gesprek bijdraagt, etc. Maak je niet druk om wat je vijf minuten geleden gezegd hebt of wat je over vijf minuten zult gaan zeggen als je de kans hebt een relevante opmerking te maken. Weet je nog dat stuk over je onzekerheid laten varen? Nou, dat geldt niet alleen voor je alledaagse gedachten, maar ook zeker voor je denkwijze tijdens gesprekken.   Als je je te druk maakt om wat je gezegd hebt of gaat zeggen, dan is de kans kleiner dat je aandacht kunt besteden of een goede bijdrage kunt leveren aan het gesprek. Als je afgeleid of zenuwachtig bent, dan zullen andere mensen dat kunnen zien. Als je merkt dat je afgeleid raakt of je zorgen begint te maken over het gesprek terwijl je dat nog aan het voeren bent, dan kan het helpen om je ademhaling te tellen—doe dit tot je tot tien of twintig geteld hebt (zonder de draad van het gesprek kwijt te raken, uiteraard!). Hierdoor zul je je bewuster worden van het gesprek in het hier en nu, en zul je minder obsederen over de andere details. Als je er een gewoonte van wilt maken om uit je schulp te kruipen, dan gaat het er niet alleen om dat je de sociale vaardigheden op het moment zelf onder de knie hebt. Het gaat erom dat je er een gewoonte van maakt om met mensen op te trekken, nieuwe evenementen te bezoeken en er een actief sociaal leven op na te houden. Misschien zeg je vaak “nee” omdat je sociale aangelegenheden eng vindt, omdat je je niet ongemakkelijk wilt voelen omdat je de mensen daar niet goed genoeg kent, of gewoon omdat je liever in je eentje bent dan dat je met andere mensen optrekt. Met die smoesjes stop je vandaag nog.  Als iemand je de volgende keer vraagt om iets te gaan doen, stel jezelf dan de vraag of je “nee” zegt uit angst of luiheid, of dat je er echt een geldige reden voor hebt. Als de angst je binnenhoudt, zeg dan “nee” tegen die angst en ga de deur uit! Je hoeft natuurlijk niet “ja” te zeggen op de uitnodiging van die willekeurige meid bij wiskunde om samen insecten te gaan bestuderen, als je dat niet wilt. Je hoeft heus niet “ja” te zeggen op alles wat je gevraagd wordt. Stel jezelf gewoon ten doel om vaker “ja” te zeggen. Dat kun jij. Uit je schulp kruipen bestaat niet alleen uit het accepteren van wat anderen willen doen. Het is ook belangrijk om je eigen dingen beginnen te plannen. Als je als socialer persoon te boek wilt komen te staan, als iemand die van zichzelf laat horen, dan moet jij zo nu en dan ook zelf het initiatief nemen. Hier hoef je heus geen grootste gebaren voor te maken. Je kunt ook gewoon mensen uitnodigen om bij jou pizza te eten en Penoza te kijken, of een klasgenootje vragen om een kop koffie te gaan drinken. Als je dat doet, zul je een reputatie opbouwen als iemand die leuke dingen onderneemt.  Het zou natuurlijk zomaar kunnen dat die angst voor afwijzing weer om de hoek komt kijken. De kans is aanwezig dat mensen je uitnodiging zullen afwijzen, maar dat doen ze waarschijnlijk omdat ze het druk hebben. Bovendien zullen mensen jou sneller uitnodigen om iets leuks te gaan doen, als jij zelf ook andere mensen uitnodigt om leuke dingen te gaan doen. Als je ongelofelijk verlegen en introvert bent, dan zul je waarschijnlijk niet binnen een maand de grootste babbelkous ter wereld worden. Introverte mensen kunnen zich niet omtoveren tot ware extraverten, en al helemaal niet op zo’n korte termijn. Ze kunnen hun gedrag en houding echter wel aanpassen. Je hoeft trouwens ook niet helemaal extravert of de openhartigste persoon in de ruimte te zijn om uit je schulp te kunnen kruipen en je beste eigenschappen te kunnen etaleren.  Laat je dan ook niet frustreren als je jezelf niet zo ver kunt krijgen om op tafels te dansen en iedereen in de buurt te charmeren. Misschien wil je dat ook helemaal niet eens. Als jij een absolute introvert bent, dan zul je tijd nodig hebben om de batterij weer op te laden. Dit kun je na sociale interactie nodig hebben, maar ook gewoon zomaar. Klassieke extraverten doen energie op uit de interactie met andere mensen; klassieke introverten raken hun energie juist kwijt in de interactie met anderen. Als jouw batterij leeg is, dan zul je die weer op moeten laden door een paar uur alleen te zijn.  Hoewel je jezelf misschien ten doel gesteld hebt om de sociale agenda voller in te plannen, dien je ook altijd wat “tijd voor jezelf” in te plannen—zelfs als dat even niet zo goed lijkt uit te komen. Laten we eerlijk zijn. Aan het eind van het liedje zul je misschien nooit in staat zijn om helemaal uit je schulp te kruipen bij mensen die je niet kent. Naarmate je je hier echter beter bij op je gemak begint te voelen, kun je op zoek gaan naar mensen die jou echt begrijpen en jou echt op je gemak stellen. Misschien is het slechts een groepje van vijf goede vrienden die jou echt je gang laten gaan, je laten zing als een idioot en je laten dansen op de macarena. Dit kerngroepje kan je overigens wel helpen uit je schulp te kruipen in het openbaar als er onbekende mensen bij zijn.  Als je jouw type mensen kunt vinden, dan zul je je beter op je gemak voelen met jezelf. Je zult zelfvertrouwen opbouwen en ook op de lange termijn beter uit je schulp kunnen kruipen. Wat wil je nog meer? Als je moeite hebt uit je schulp te kruipen, dan kan dat zijn omdat je de neiging hebt de ruimte te verlaten als je je ongemakkelijk begint te voelen. Als jij je in sociale situaties bevindt waarin je niet zo veel mensen kent, niet veel aan het gesprek bij te dragen hebt, of je gewoon niet in je element voelt, dan zou je de neiging kunnen krijgen om te vertrekken, een smoesje te verzinnen om eerder naar huis te gaan, of gewoon met stille trom te vertrekken. Dat gaan we vanaf nu niet meer doen. In plaats daarvan ga je leren genieten van het ongemak. Als dat je lukt, zul je zien dat dat helemaal zo slecht nog niet is.  Hoe meer je er een gewoonte van maakt om niet in je element te zijn, hoe minder druk je je zult maken als het zich een volgende keer voordoet. Haal gewoon diep adem, zeg jezelf dat het niet het einde van de wereld is, en probeer een manier te vinden om een gesprek aan te knopen—probeer gewoon de indruk te wekken alsof je het naar je zin hebt.
Leer het verschil tussen introversie en verlegenheid. Zet onzekerheid om in zelfbewustzijn. Weet dat niemand je zo scherp in de gaten houdt als jij zelf doet. Betwist zelfkritische gedachten. Kom erachter wat jou uniek maakt. Visualiseer succes. Krijg iets onder de knie. Push jezelf je comfortzone uit. Stel wat “eenvoudige” doelen voor jezelf. Omarm de mogelijkheid op fouten. Stel jezelf benaderbaar op. Stel mensen open vragen. Begin dingen over jezelf te delen. Beheers praten over koetjes en kalfjes tot in de puntjes. Leer mensen te “lezen”. Focus je op het moment zelf. Begin “ja” te zeggen en stop met de smoesjes. Verstuur meer uitnodigingen. Weet dat je jezelf niet helemaal kunt veranderen. Vergeet niet om de batterij ook weer op te laden. Vind jouw type mensen. Ontgroei je ongemak.
https://www.wikihow.com/Come-out-of-One%27s-Shell https://www.wikihow.com/Come-out-of-One%27s-Shell https://www.wikihow.com/Come-out-of-One%27s-Shell https://www.wikihow.com/Come-out-of-One%27s-Shell
Thinking Positively Boosting Your Confidence Putting Yourself Out There Making It Stick