Een medische diagnose bekomen De symptomen van DVT herkennen Een bloedklonter in je been behandelen
De enige manier om te weten of je een bloedklonter in je been hebt, is een medische diagnose vragen. Als je symptomen van een bloedklonter in je been hebt, zonder symptomen van een longembolie, maak dan zo snel mogelijk een afspraak met je dokter. Informeer het secretariaat over de reden waarom je belt zodat ze je zo snel mogelijk een afspraak kunnen geven. Je dokter zal een volledig onderzoek en diagnostische tests uitvoeren en de juiste behandeling voorschrijven op basis van je toestand. Beantwoord de vragen die de dokter je stelt over je symptomen, wanneer ze zijn gestart en wat de symptomen verlicht of erger maakt. Laat je dokter weten welke medicatie je neemt, of je ooit een behandeling tegen kanker hebt gevolgd en of je recent operaties hebt ondergaan of verwondingen bent opgelopen. Voordat je dokter verdere testen voorschrijft, zal hij/zij een fysiek examen uitvoeren om symptomen van DVT die je misschien over het hoofd hebt gezien, op te sporen. Je dokter zal je benen onderzoeken op symptomen van DVT. Daarbij zal je dokter je bloeddruk meten en naar je hart en longen luisteren. Laat je dokter weten of er een deel van het onderzoek is dat pijn doet, zoals pijn wanneer je diep inademt wanneer de dokter naar je hart en longen luistert met een stethoscoop. Je dokter kan bijkomende tests voorschrijven om te bepalen of je wel of niet DVT hebt en hoe ernstig je toestand is. De meest voorkomende diagnostische tests voor DVT zijn:  Een echografie is de meest gebruikte test voor DVT. Hij maakt een foto van de aders en bloedvaten in je been zodat je dokter mogelijke klonters beter kan zien. Een D-dimeertest meet een bepaalde stof in je bloed die wordt vrijgelaten wanneer een klonter losraakt. Een hoog niveau van deze stof kan duiden op een diepe veneuze bloedklonter. Een spiraal CT-scan van de borst of een longperfusie- en ventilatiescan (v/q-scan) om een longembolie uit te sluiten. Een venografie wordt uitgevoerd wanneer de echografie geen duidelijke diagnose geeft. Bij deze procedure wordt een kleurstof geïnjecteerd en wordt vervolgens een röntgenfoto genomen die de aders doet oplichten. De röntgenfoto kan aantonen of de bloedstroom traag is, wat duidt op een diepe veneuze klonter. Magnetische resonantie beeldvorming (MRI-scan) of computertomografie (CT-scans) maken beelden van de organen. Deze tests worden gewoonlijk niet voorgeschreven voor DVT, maar worden wel gebruikt om een longembolie op te sporen. Aangezien een klonter de bloedcirculatie in je been blokkeert, kan hij een bloedophoping veroorzaken. Door een gebrek aan een goede bloedcirculatie omwille van een klonter kan het getroffen been opzwellen. Soms kan de zwelling het enige symptoom zijn van DVT.  Weet dat de zwelling zich enkel in een been voordoet, en soms in een arm. Betast je been zachtjes met je hand en vergelijk het met het andere, normale, been. De zwelling kan klein zijn en niet voelbaar met de hand, maar je kan haar opmerken als je kleren aandoet zoals broeken, strakke trainingspullen of hoge botten. Voel ook langs de aders van je benen om te zien of er een zwelling is. Veel mensen met DVT ervaren ook beenpijn en gevoelige benen. In veel gevallen wordt dit beschreven als een kramp in je been. Hou een dagboek bij waarin je noteert wanneer je beenpijn of gevoelige benen hebt om verwonding uit te sluiten. Schrijf op of de kramp voorkomt tijdens of na het sporten of hij voorkomt wanneer je gewoon wandelt of neerzit. Je been mag enkel gevoelig zijn wanneer je rechtstaat of wandelt. In veel gevallen begint de pijn in je kuit en spreidt die van daar uit. In sommige gevallen voelt je been of arm warm aan. Wanneer je andere symptomen nagaat, leg je hand dan ook op elk deel van je been om te zien of een bepaalde plek warmer aanvoelt dan de andere. Weet dat de verhoogde warmte enkel voorkomt op de plek die gezwollen is of pijn doet; het is echter een goed idee om je hele been te betasten zodat je gemakkelijker een deel dat warm is, kan vergelijken met een deel met een gewone temperatuur. De huid op een been met DVT, kan ook verkleuring vertonen. Kijk uit voor rood- of blauwachtige vlekken op de huid, die kunnen wijzen op een bloedklonter in je been. Weet dat een verkleuring kan lijken op een blauwe plek die niet weggaat. Zorg ervoor dat je de verkleurde vlekken op je been opmerkt en kijk of ze van kleur veranderen of hun rode of blauwe kleur behouden. Als ze niet veranderen, kan dit wijzen op een klonter. Soms heb je geen zichtbare of voelbare symptomen met een bloedklonter in je been. Als de hele klonter of een deel van een klonter afbreekt en in je longen terechtkomt, krijg je ademmoeilijkheden. Als je een van de volgende symptomen vertoont, zoek dan onmiddellijk medische hulp:  Plotselinge kortademigheid Scherpe of stekende pijn bij het ademen die erger wordt wanneer je diep inademt Snel hartritme Plotselinge hoestaanvallen met bloed of mucus Lichthoofdig of duizelig  Flauwvallen Gevoel van duizeligheid of flauwvallen Bijna elke persoon kan een bloedklonter in zijn of haar been ontwikkelen. Er bestaat een brede waaier aan risicofactoren die kunnen bijdragen tot DVT. Je kan een hoger risico vertonen om een bloedklonter in je been te ontwikkelen als je een of meer van de volgende risicofactoren vertoont:  Bij een operatie, met name aan het bekken, de buik, de heup of de knie Als je rookt Bij het nemen van de pil Bij een dijbeenfractuur Bij het ondergaan van hormonale substitutietherapie Als je lange tijd in bed moet blijven Als je gewond bent geraakt Bij overwicht of obesitas Bij zwangerschap of bij de bevalling Als je kanker hebt Bij inflammatoire darmziekte Bij een hartfalen of hartaanval Bij een familiale voorgeschiedenis Bij een eerdere hartaanval Als je ouder dan 60 bent Als je neerzit voor langere periodes, met name in de auto of in het vliegtuig Als je dokter DVT bij je vaststelt, zal hij/zij proberen te voorkomen dat de bloedklonter groter wordt, afbreekt en naar de longen reist en zal hij/zij ook de kans op een nieuwe bloedklonter verminderen. De meest gebruikelijke manier om dit te doen is door antistollingsmiddelen of bloedverdunners voor te schrijven. Deze medicatie wordt toegediend in de vorm van een pil, een injectie onder de huid of intraveineus. Patients with acute DVT require hospitalization for anticoagulation therapy.  Stel al je vragen over de bloedverdunners die je moet nemen. De twee meest voorkomende zijn warfarin en heparin. In het begin neem je waarschijnlijk heparin waarna je overstapt op warfarin. Warfarin bestaat in de vorm van een pil en kan neveneffecten veroorzaken zoals hoofdpijn, uitslag en haarverlies. Heparin bestaat in verschillende vormen – je dokter zal de beste optie voor jou bespreken. Heparin vertoont ook neveneffecten zoals bloeding, huiduitslag, hoofdpijn en maagpijn.  Weet dat je dokter Heparin en warfarin tegelijkertijd kan voorschrijven. Ze kunnen ook andere injecteerbare bloedverdunners zoals enoxaparin (Lovenox), dalteparin (Fragmin) of fondaparinux (Arixtra) voorschrijven.  Volg de instructies van je dokter op en neem de medicatie juist in. Te veel of te weinig medicatie kan ernstige neveneffecten veroorzaken. Laat je wekelijks opvolgen voor bloedstalen of zoals je dokter voorschrijft. Sommige mensen mogen geen bloedverdunners nemen of antistollingsmiddelen zijn niet doeltreffend bij het behandelen van de klonter. In dit geval kan je dokter voorstellen om een filter in de holle ader te plaatsen; dit is een lange ader in je buik. De filter kan vermijden dat klonters die los zijn gekomen in je been, naar je longen reizen. In ernstige gevallen van DVT kan je een medicijn die trombolytica heet, voorgeschreven krijgen. Dit is een antistollingsmiddel. Deze medicatie doet de klonter oplossen, een functie die je lichaam normaal gezien samen met andere medicatie ook zou doen.  Weet dat trombolytica een hoog risico vertoont van bloedingen. Daarom worden ze enkel voorbehouden voor ernstige of levensgevaarlijke situaties.  Weet dat door de ernst ervan, trombolytica enkel op de intensieve zorg van een hospitaal wordt toegediend. Een dokter zal het medicijn toedienen via een infuus of een katheder die rechtstreeks in de klonter wordt geplaatst. Als aanvulling op eender welke behandeling voor DVT kan je dokter steunkousen voorschrijven. Deze kunnen zwelling tegengaan en voorkomen dat het bloed zich in je been samenvoegt en klontert.  Laat je steunkousen opmeten door je dokter of in een apotheek. Hierdoor ben je zeker dat je voldoende druk krijgt voor een doeltreffend resultaat. Als je generieke kousen koopt die bij verschillende lichaamstypen passen, bestaat de kans dat ze niet zo doeltreffend zijn als een paar dat speciaal voor jou werd gemaakt. Draag je kousen gedurende twee tot drie jaar, indien mogelijk. Trombectomie is een soort operatie waarbij de klonter uit je been wordt gehaald. Deze procedure wordt enkel in zeldzame gevallen toegepast, zoals wanneer je klonter heel ernstig is, verergert of niet op de medicatie reageert.
Consulteer je dokter. Onderga een fysiek onderzoek. Krijg diagnostische tests. Kijk of je been opzwelt. Merk beenpijn of gevoelige benen op. Controleer of je been warm aanvoelt. Kijk uit voor een verkleurde huid. Ga de symptomen van een longembolie na. Weet of je risicofactoren vertoont op DVT. Neem antistollingsmiddelen. Laat een filter plaatsen. Los de klonter op met trombolytica. Draag steunkousen. Onderga een operatie.
https://www.wikihow.com/Detect-a-Blood-Clot-in-the-Leg https://www.wikihow.com/Detect-a-Blood-Clot-in-the-Leg https://www.wikihow.com/Detect-a-Blood-Clot-in-the-Leg
Getting a Medical Diagnosis Identifying Symptoms of DVT Treating a Blood Clot in the Leg