Je gedrag herkennen Je benadering van gesprekken veranderen Specifieke gesprekstools gebruiken
Als je de woorden ik, me, en mij gebruikt in je conversatie, dan heb je wellicht helemaal geen conversatie. Misschien praat je alleen maar over jezelf. Let hier actief op als je in gesprek bent met andere mensen. Per slot van rekening is de enige manier om gedrag een halt toe te roepen, door het te herkennen.  Een uitzondering zijn statements als: "Ik ben het daarmee eens," of "Ik begrijp wat je bedoelt," of "Ik zou willen voorstellen om de zaak op deze manier te benaderen." Het gebruik van "ik"-verklaringen laat zien dat je geïnteresseerd bent en weet dat conversaties in twee richtingen gaan. Een geweldige manier om dit te onthouden is door een rubberen polsband om te doen. Elke keer dat je merkt dat je deze woorden gebruikt, trek je aan de rubberen band. Dit kan even zeer doen, maar het is een bewezen psychologische methode.   Begin met het oefenen van deze stappen tijdens gesprekken met vrienden. Vraag ze om het je te vertellen wanneer je een stap hebt gemist, omdat vrienden altijd het meest ondersteunend zullen zijn. Als iemand je een verhaal vertelt over iets dat hem is overkomen, vergeet dan niet dat dit zijn verhaal is, en niet die van jou. Vergeet niet dat hij iets met je deelt wat voor hem belangrijk is. Deze overgang naar de volgende fase is natuurlijk. Na geleerd te hebben om "ik," "me," en "mijn," niet te gebruiken, maar te vervangen door "je" en "jouw," is het niet meer dan gewoon om te werken aan verschuivingen in je conversaties. Het is gemakkelijk om in de val te trappen dat je de aandacht weer op jezelf richt.  Als je vriendin je vertelt over haar nieuwe SUV en dat het haar een veilig gevoel geeft, begin dan niet meteen te praten over hoezeer je een wat meer elegant vervoermiddel prefereert, waarna je het over je eigen Mercedes gaat hebben. Probeer liever iets als: "Dat is interessant. Ik geef de voorkeur aan de veiligheid, stijl en elegantie van een sedan. Denk je dat een SUV veiliger is dan een sedan?" Hiermee laat je zien dat je geïnteresseerd bent en nieuwsgierig naar de mening van je vriendin. Soms is het tijdens een gesprek onmogelijk om het niet over jezelf te hebben. Dat is volledig natuurlijk, maar het is niet de bedoeling dat je 100% van de tijd over jezelf praat, ofschoon het wel zaak is om 100% van de tijd te luisteren. Wanneer dit gebeurt kun je de richting van de conversatie wegsturen van jezelf en je gesprekspartner weer in het middelpunt plaatsen.  Bijvoorbeeld, als je vriendin je vraagt wat voor auto je hebt, dan kun je iets zeggen als:  "Ik heb een hybride. Je bespaart ermee op brandstofkosten en er zijn andere voordelen, zoals kortingen en geen parkeergeld hoeven betalen. Heb je er ooit aan gedacht om zo'n auto aan te schaffen?" Deze manier van reageren zorgt ervoor dat het kort even over jezelf hebt, waarna de aandacht weer onmiddellijk teruggelegd wordt bij je vriendin. Op die manier heb je van je vriendin de poortwachter van het gesprek gemaakt. Het is belangrijk om goed en actief te leren luisteren, maar je zal je eigen gedachten en meningen ook onder woorden moeten brengen. Als je minder vaak over jezelf wilt praten, probeer dan dingen als het bijhouden van een dagboek, open microfoon evenementen en het inzenden van essays of rapportages, die daarvoor een gelegenheid vormen. Dit stimuleert ook om je meer bewust te zijn van dat wat je zegt, in plaats van alleen maar te praten om gewoon iets te zeggen. Een gesprek hoort geen wedstrijd te zijn om na te gaan wie over zichzelf mag gaan praten, of wie het meest het woord mag voeren. Beschouw het op de volgende manier: in je kindertijd moest je om beurten met speelgoed of spellen spelen. Een gesprek is hetzelfde. Als het de beurt is aan je vriendin, laat die dan aan het woord. Jij krijgt je kans wel, omdat een gesprek in twee richtingen gaat, maar geef je vriendin wel de gelegenheid om over zichzelf te praten, en schenk haar je volledige aandacht.  Benader het niet alsof je probeert om de andere persoon ervan te overtuigen dat jouw idee om manier van kijken/doen het enige juiste is. Probeer liever om iets te leren van dat wat de ander zegt, en erdoor te groeien. Manipuleer het gesprek niet op zo'n manier dat het je eigen agenda dient of je gesprekspartner overdondert. Overweeg de volgende benadering: jullie horen bij hetzelfde team, op zoek naar een antwoord. Gesprekken over bijvoorbeeld sport zijn veel leuker als je elkaar aanvult in plaats van tegen elkaar  ingaat. Er is een oude gezegde die luidt: "je kunt niets nieuws leren als je praat." Je weet al wat je eigen invalshoek is. Om die invalshoek te verbreden, wijzigen of te bevestigen, zal je de anderen hun invalshoeken naar voren moeten laten brengen.  Bijvoorbeeld, als jullie overleggen wat er besteld gaat worden in het restaurant:  "Ik bestel liever tapas dan een voorafje, omdat ik dan een voorproefje krijg van alles wat de kok te bieden heeft. Wat heb jij het liefst?" (Laat vervolgens de ander reageren) "Dat is interessant; waarom denk je dat dit zo is?" Uiteraard zal je reactie afhangen van dat wat de andere persoon zegt, maar je kunt doorgaan met aftasten van de redenering van de ander, zodat je een grondig begrip krijgt waarom hij/zij denkt, voelt of gelooft zoals hij/zij doet. Je kunt niet over jezelf gaan praten als je goed doordachte vragen stelt. Het vereist van de andere persoon dat die het middelpunt is. Dit tilt het idee, “let op wat je kunt leren, niet wat je kunt zeggen,” naar een volledig nieuw niveau.   Niet alleen zorgt dit ervoor dat je gesprekspartner in het middelpunt staat, maar stelt diegene ook in staat om dieper in te gaan op diens kennis/gevoelens/overtuigingen, die op hun beurt de band weer versterken. Wees aanwezig op het moment zelf en luister wanneer de ander antwoord geeft op je vraag. Dit zal altijd leiden tot een manier van denken waarbij er meer vragen kunnen komen, wat resulteert in een bijzonder positieve ervaring voor alle betrokkenen. Dit kan overkomen als het exact tegenovergestelde van dat wat je probeert te leren, maar er bestaat een verschil tussen praten over jezelf en je wereldbeeld.  Geeft eerst je mening, zoals: "Ik beschouw het tweepartijenstelsel als een beperking van keuzes en het lastiger maken voor alternatieve stemmen en ideeën om rol te spelen binnen het Amerikaanse politieke systeem." Laat dit volgen door iets als:  "Hoe vind jij dat dit werkt binnen onze regering?" Heb je eenmaal je eigen unieke standpunt geponeerd, gebruik dan dat wat je geleerd hebt in je gesprek tot nu toe, om je gesprekspartner ertoe te bewegen uit te wijden over diens standpunt. Onderzoek vervolgens diens standpunt door het stellen van vragen met als doel om meer te leren. Dit is de manier om op een hoger niveau ideeën uit te wisselen. Bekijk het als een creditcard. Hoe gelukkig zou je gesprekspartner zijn als je hem geld zou geven voor diens raad of mening? Hij zou waarschijnlijk behoorlijk tevreden zijn met zichzelf. Maar hij zij zich net zo goed voelen als je hem de waardering geeft die hem toekomt.  Bedank de ander voor diens aanbevelingen of advies. Aks je vriend je een restaurant aanbeveelt, vertel de mensen om je heen dan: "X stelde voor om hier naartoe te gaan. Is dat niet geweldig?" Geef altijd alleen je waardering voor succes wanneer dit terecht is. Als je een werkproject goed hebt afgerond, dan kun je iets zeggen als:  "Ik heb een geweldig team om mee samen te werken; zonder heb was het niet gelukt." Er is bescheidenheid en het vermogen om de sterke punten van anderen te onderkennen voor nodig om dit te kunnen doen. Op die manier raken je gesprekspartners meer geïnteresseerd en krijgen ze een goed gevoel door het gesprek met jou, omdat de ander weet dat je ook iets goeds over hem of haar te zeggen hebt. Een aantal voorbeelden van complimenten zijn:  "Ziet Gina er niet geweldig uit in die jurk? Geweldig. En het verbleekt helemaal bij haar gevatheid!" "Ik denk dat de ideeën van Evelyn over het broeikaseffect bijzonder inzichtelijk zijn en overlopen van mogelijke oplossingen. Waarom gaan we niet even met haar praten? Ik denk dat je haar bijzonder fascinerend zult vinden." Luisteren, en dan ook echt luisteren, is een kunst. Het vereist dat je je eigen gedachten en jezelf even loslaat en je volledig richt op wat de andere persoon zegt. Deze inspanning stelt je in staat om daadwerkelijk jezelf weg te cijferen. Je behoefte om over jezelf te praten wordt kleiner, om vervolgens geheel te verdwijnen. Maak een afspraak met jezelf dat je niets zult zeggen tot je gesprekspartner je vraagt om ergens op te reageren. Maak vervolgens een andere afspraak met jezelf: je zorgt er direct voor dat je de bal terugkaatst naar de ander, en gaat weer verder met luisteren. Dit houdt in dat je je volledig concentreert op dat wat de andere persoon vertelt, en vereist dat je reageert op de spreker, door te parafraseren of het herhalen van diens hoofdpunt(en).   Je kunt ook zelf er iets aan toevoegen wanneer je klaar bent met parafraseren, door bepaalde woorden te gebruiken: wat inhoudt dat; dus; dat vereist; dus jij wil; etc., waarna je aangeeft wat je denkt dat er vervolgens zal gebeuren. Non-verbale aanwijzingen zoals knikken met je hoofd, glimlachen en andere fysieke of gezichtsuitdrukkingen laten de andere persoon weten dat je met interesse luistert en nadenkt over de dingen die de hij of zij zegt. Aanvullende vragen die je gesprekspartner meer tijd geven om te praten over diens onderwerp zijn ook van essentieel belang, en hiervan bestaan er verschillende vormen, waaronder:  Gesloten vragen. Dit zijn vaak “ja of nee”-vragen. Deze worden of op de een of op de andere manier beantwoord, waarna er geen vragen meer volgen. Open vragen. Deze geven je gesprekspartner voldoende ruimte om uit te wijden over dat wat hij of zij al heeft besproken, waardoor jouw kennis of het onderwerp van de ander vollediger is. Deze vragen beginnen vaak met woorden als,  "hoe kijk jij aan tegen..." of "wat/waarom vind jij..." Dit is afhankelijk van de situatie ne het onderwerp waar jullie het over hebben gehad. Beschouw het als een persoonlijke of meer algemene validatie.  Jij (Persoonlijk):  "Wow, er is veel moed voor nodig om op een zo open manier naar jezelf te kijken en dergelijke dingen toe te geven." Jij (Algemeen):  "Dat is een van de meest inzichtelijke analyses van de zaak die ik ooit ben tegengekomen."
Let op je vocabulaire. Let erop wiens verhaal het is. Weersta de neiging om de focus naar jou te verschuiven. Houd verwijzingen naar jezelf bondig. Ga op zoek naar constructieve manieren om je gedachten en meningen gehoord te krijgen. Richt je op samenwerking in plaats van competitie. Kijk wat je kunt leren. Stel vragen die dieper op een onderwerp ingaan. Laat zien hoe de wereld eruit ziet door je eigen ogen. Geef de ander je waardering. Complimenteer andere mensen. Leer de kunst van het luisteren. Maak gebruik van actieve luistertechnieken. Stel vragen. Bevestig wat je gesprekspartner zegt.
https://www.wikihow.com/Stop-Talking-About-Yourself https://www.wikihow.com/Stop-Talking-About-Yourself https://www.wikihow.com/Stop-Talking-About-Yourself
Recognizing Your Behavior Changing Your Approach to Conversations Using Specific Conversation Tools