Beperkt contact Je schoonfamilie beter begrijpen Je zorgen uitspreken
Als de beledigingen of bemoeienissen van je  schoonfamilie hun tol beginnen te eisen op je zelfvertrouwen of op je relatie,  en de meer diplomatieke methodes werken niet, is het misschien tijd om afstand te nemen.    Het is nobel als je de vrede wilt bewaren, en niet tegen de haren in wilt strijken om je echtgenoot en zijn/haar familie tevreden te houden. Maar zorg dat je niet gekwetst wordt, of dat er over je heen wordt gelopen. Betrek je echtgenoot bij deze beslissing. Wees duidelijk waarom dit belangrijk en noodzakelijk voor je is. Als er ruzie ophanden is, of als je je elke keer dat je je schoonouders bezoekt emotioneel mishandeld voelt, moet je manieren vinden om het contact te beperken.   Er bestaat geen wet die zegt dat je echtgenoot zijn ouders niet in zijn/haar eentje kan bezoeken, of in elk geval af en toe. Lieg niet als je niet meegaat, maar sla de uitnodiging zo nu en dan beleefd af. Natuurlijk is er altijd wel een reden te bedenken zoals werk dat je moet afmaken, of dat er nog een klusje in huis gedaan moet worden. Als je te vaak een afspraak hebt afgezegd met een flauw excuus, kun je het maar beter gewoon opbiechten. Zeg iets als: "Laten we eerlijk zijn, als we bij elkaar zijn gaat het nooit goed, dus het is beter als we het bij feest- en verjaardagen houden". Zeker als je schoonfamilie niet goed met jouw eigen familie door een deur kan, hoef je de feestdagen niet samen te vieren. En er is ook niets op tegen om in elk geval sommige feestdagen gewoon met je echtgenoot en kinderen door te willen brengen.  Jij en je echtgenoot kunnen een schema maken waarbinnen je alle feestdagen en vakanties verdeelt. Probeer af te wisselen zodat elke familie om de beurt kerstmis, Sinterklaas, Oud en Nieuw, etc. met jullie kan vieren.  Maak er een gewoonte van om in elk geval een keer per jaar alleen met je partner en de kinderen op vakantie te gaan. Dan kan geen van beide families jullie beschuldigen dat je de ander voortrekt. In het ergste geval moet je het contact met je schoonouders helemaal verbreken. Dit is een drastische stap, maar als het je huwelijk en gezondheid kan redden, is dat het waard.  Leg duidelijk uit aan je echtgenoot dat jij je niet gerespecteerd, gemanipuleerd of misbruikt voelt, en dat je geen ander alternatief ziet. Realiseer je hoe moeilijk het zal zijn voor je echtgenoot, maar leg uit waarom je denkt dat het voor iedereen het beste is. Met je schoonfamilie "breken" is niet gemakkelijker dan het verbreken van een romantische relatie, en het vereist dezelfde mix van eerlijkheid, kracht en compassie. Zelfs al respecteren ze jou niet, moet je hen (en je echtgenoot) respecteren door ze persoonlijk te vertellen dat je het contact verbreekt. Je echtgenoot komt in deze situatie vast te zitten tussen twee partijen. Probeer hem/haar geen ultimatum te stellen -- "je kiest voor hen of voor mij" -- zelfs als je denkt dat je dat zou winnen.   Laat je echtgenoot zelf beslissen hoe (en in het ergste geval, of) hij/zij de relatie met zijn/haar ouders voort wil zetten, zonder jouw betrokkenheid. Als het gedrag van je schoonouders een negatieve invloed op je kinderen heeft, doe dan wat nodig is om ze te beschermen, ook als dat inhoudt dat je het contact moet beperken of verbreken.  Je zult absoluut een front moeten vormen met je echtgenoot als dit het geval is. Het verbreken van het contact met de kleinkinderen zal zeker niet goed vallen, maar onthou dat het jouw eerste verantwoordelijkheid is als ouder om te doen wat het beste is voor je kinderen, en niet om iedereen tevreden te houden. In het Burgerlijk Wetboek staat in artikel 375 dat grootouders het recht hebben op persoonlijk contact met hun kleinkind, maar ook dat het belang van het kind daarbij voorop staat. Het zou dus in principe tot een rechtszaak kunnen komen als je schoonouders niet akkoord gaan met het verbreken van het contact.  Indien de rechter echter van mening is dat het omgangsrecht van de grootouders slechte gevolgen zou hebben voor het kind in kwestie, dan zal hij dit recht niet toekennen. Je echtgenoot is hun kleine jongen of meisje, en zal dat altijd blijven, hoe oud hij/zij ook is. Vooral als je zelf jonge kinderen hebt, kun je je misschien voorstellen hoe moeilijk het zal zijn om ze op een dag "los te laten" als ze volwassen zijn.  Vaak is buitensporige kritiek van je schoonfamilie afkomstig van het beschermende ouderlijke instinct. Veel ouders hebben het gevoel dat de partner van hun kind moet bewijzen dat hij/zij hun kind waard is. Dat komt vaak voort uit liefde vermengd met bezorgdheid. Heb medelijden met hun verlies. Zij moeten de tijd met hun kind nu delen met, of soms zelfs opgeven aan jou. Het verliezen van een kind is een van de grootste angsten van een ouder, en al is dit soort verlies niet zo traumatisch of definitief, het kan moeilijk zijn om dit te accepteren. Dat kan resulteren in aanmatigend of overdreven kritisch gedrag. Het huwelijk is een grote verandering voor jou en je echtgenoot, en dat is het ook voor je schoonfamilie. Iedereen heeft tijd nodig om zich aan te passen, en daarbij kun je wat hindernissen verwachten.   Het kan maanden, zoniet jaren, duren voordat je binnen de familie wordt geaccepteerd. Geduld is je belangrijkste bondgenoot bij dit proces.   In het ideale geval (voor je huwelijk dan), zul je tientallen jaren met deze mensen door gaan brengen, dus geef het wat tijd zodat zich een gezonde relatie kan ontwikkelen. Gebruik de boeddhistische aanpak door te accepteren wat je niet kunt veranderen, zoals de manier waarop anderen denken. Probeer geen controle te krijgen over de daden en emoties van anderen, maar alleen over die van jezelf.   Zie je schoonfamilie als je eigen familie. Het gezegde luidt: "Je hebt je eigen familie niet voor het uitkiezen". Je hebt je vervelende neef John ook niet uitgekozen, en je kunt niets veranderen aan je irritante Tante Agaat, dus je zult het er gewoon zo nu en dan mee moeten doen. Daarnaast is het zelden een optie om geen contact met je schoonfamilie te hebben, dus accepteer dat er contact zal zijn, en richt je op strategieën om het in elk geval dragelijk te maken. Je schoonfamilie is in een andere omgeving geboren en opgegroeid dan jij. Ze zijn in ieder geval van een andere generatie, en mogelijk hebben ze ook een andere etnische, religieuze, sociaal-economische of politieke achtergrond.   Verschillen in politieke, religieuze en sociale perspectieven gebaseerd op de ongelijke achtergrond komen vaak voor en zijn moeilijk te veranderen. In veel gevallen kun je beter proberen niet over bepaalde onderwerpen te praten. Heb het niet over politieke partijen als je weet dat dat op ruzie uitloopt, en laat de uitspraken van je schoonvader over bepaalde onderwerpen gewoon gaan zonder gedetailleerd te antwoorden. Verschillende opvattingen over het opvoeden van kinderen is ook vaak het resultaat van een andere achtergrond. Bedenk waarom je schoonmoeder vindt dat een kind op een bepaalde manier opgevoed zou moeten worden, en accepteer haar advies misschien zelfs met een beleefd "dat is een goed idee", ook al ben je niet van plan er iets mee te gaan doen. Geef haar het gevoel dat haar opvattingen en ervaringen gewaardeerd worden. Hoe verschillend je ook bent, er zijn altijd wel raakvlakken te vinden. Richt je op deze gedeelde interesses; dat kleine beetje overeenkomst kan gaan groeien, waardoor jullie relatie verandert.  Elk onderwerp, hoe alledaags ook -- sport, tuinieren, klagen over belasting, etc. -- kan helpen om een band te creëren. Een kort "Nou, kun jij het geloven dat ze de wedstrijd gisteren verloren hebben?", doet wonderen als je van onderwerp wilt veranderen als het over jouw werkeloosheid gaat. Een ding dat jullie in elk geval gemeen hebben, is de liefde voor je echtgenoot/hun kind, dus gebruik dat als beginpunt als het moet. Ouders van getrouwde volwassenen willen meestal graag kleinkinderen, en sommigen laten dat ook duidelijk merken. De druk kan na verloop van tijd oplopen, of meteen al na het "ja-woord" beginnen. En als er eindelijk kleinkinderen zijn, willen de grootouders ze graag zo veel mogelijk zien (en verwennen).  Als je indirecte (of directe) vragen krijgt over of jullie nu eindelijk eens aan kinderen gaan beginnen, zeg dan iets als "Jullie zijn de eerste die het horen als we zo ver zijn".   Geef ze het gevoel dat ze belangrijk voor je zijn, zonder dat ze zeggenschap hebben in deze beslissing. Als je al kinderen hebt, zijn jullie de ouders, en hebben jullie het laatste woord -- maar wees redelijk en sta de grootouders een beetje speelruimte toe. Zo lang ze je gezag niet ondermijnen kun je het een beetje loslaten. Hij/zij is waarschijnlijk gewend aan de eigenaardigheden van zijn ouders, en is zich er misschien niet van bewust dat jou iets dwarszit. Wees eerlijk maar diplomatiek als je je zorgen uit.   Gebruik zinnen als "Ik voel me…" en probeer niet neerbuigend te doen ten opzichte van je schoonouders. Kinderen, ook al zijn ze volwassen, zullen hun ouders bijna altijd verdedigen, vooral als ze een sterke band hebben.   Goede communicatieve vaardigheden tussen partners zorgen ervoor dat je lastige problemen je leven lang goed kunt oplossen, zelfs nog lange tijd nadat je een werkbare oplossing hebt gevonden om met de kritiek van je schoonmoeder op je niet-zo-smetteloze huis om te gaan. Ook al heb jij alleen last van het gedrag van je schoonouders, en je echtgenoot niet, moet je als een gezamenlijk front optreden als je het onderwerp aansnijdt. Je schoonouders zullen waarschijnlijk positiever reageren op commentaar en suggesties die van hun eigen kind komen, of in elk geval waar hun kind achter staat.   Stel samen met je echtgenoot grenzen. Spreek af welke onderwerpen je nooit met jullie beider ouders zult bespreken, zoals financiële problemen, seks en gezinsplanning. Spreek af dat je deze samen, als familie-eenheid handhaaft.   Praat tegen je schoonfamilie als team, niet alleen. Belangrijke problemen, nieuws en plannen moet je samen bespreken als een gezamenlijk front. Op een bepaald moment zul je ze moeten vertellen dat hun "onschuldige" grapjes over jouw afkomst of het feit dat ze erop staan dat Kerstmis altijd op hun manier wordt gevierd een probleem voor je is. Als het moment daar is, wees dan duidelijk, krachtig, maar blijf wel kalm.   Meestal is het beter als je partner erbij is, zodat je samen een front kunt vormen, maar neem de leiding als dat nodig is, zodat je laat zien dat je niet over je heen laat lopen. Doe hetzelfde als bij je echtgenoot en heb het eerder over jouw gevoel dan dat je ze beschuldigt. Probeer te zeggen: "Ik realiseer me dat je wilt helpen, maar ik voel me gekwetst als jij steeds kritiek op me hebt".  Je eerlijkheid kan iemand overvallen, maar wees dapper genoeg om met het weerwoord om te kunnen gaan. Als je schoonfamilie omgaat met je kinderen op een manier die verder gaat dan onschuldig verwennen en daarmee jouw regels overschrijdt -- tv-series kijken die jij niet geschikt vindt, overmatig laten snoepen, etc. -- vertel dan duidelijk maar vriendelijk dat je daar problemen mee hebt.   Laat ze weten dat je hun liefde voor jouw kinderen en hun wens om hen te plezieren waardeert, maar herinner ze eraan dat ze jouw regels en autoriteit op deze manier ondermijnen. Als je steeds weer ongevraagd opvoedadvies krijgt, gebruik dan de "dat is een goed idee, maar…"-tactiek, waarmee je duidelijk maakt dat je hun mening waardeert, maar dat je als ouder gezag nodig hebt om door de kinderen gerespecteerd te worden. Dat klinkt als een cliché, maar soms werkt het wel het beste. Je hoeft het niet altijd met je echtgenoot eens te zijn, en zeker niet met zijn/haar ouders, dus accepteer dat feit en ga verder als dat kan. Probeer te zeggen: "Ik respecteer je mening, maar in dit geval ben ik het niet met je eens". Laat weten dat je waardeert wat zij geloven en zeggen. Sta je schoonouders toe om hun problemen te bespreken. Soms hoef je alleen maar even de lucht te klaren en opnieuw te beginnen.   Misschien verstikken ze je echtgenoot emotioneel gezien, omdat ze vinden dat jij emotioneel te afstandelijk bent, bijvoorbeeld. Als je hen toestaat dit uit te spreken, kan dat de eerste stap zijn om tot een wederzijds begrip te komen. Als je je schoonfamilie toestaat om hun hart te luchten, kan je dat een mate van respect geven, maar het kan ook verkeerd uitpakken en de afstand alleen maar groter maken. Doe dit dus alleen als je de minder confronterende methodes zonder succes hebt geprobeerd.
Weet wanneer het genoeg is geweest. Beperk het contact. Verdeel de feestdagen. Weet wanneer je de handdoek in de ring moet gooien. Beperk of beëindig het contact tussen je schoonouders en je kinderen, indien nodig. Respecteer de band van je schoonfamilie met je echtgenoot of echtgenote. Geef ze tijd. Verwacht niet dat je ze kunt veranderen. Neem hun achtergrond in overweging. Zoek overeenkomsten. Wees beleefd als het om kleinkinderen gaat. Praat met je echtgenoot over wat je dwars zit. Werk samen als een team. Spreek je schoonouders direct aan. Maak verwachtingen wat betreft je kinderen duidelijk. Wees het erover eens dat je het oneens mag zijn. Moedig ze aan om vrij uit te spreken.
https://www.wikihow.com/Deal-with-Difficult-In-Laws https://www.wikihow.com/Deal-with-Difficult-In-Laws https://www.wikihow.com/Deal-with-Difficult-In-Laws
Limiting Interaction Understanding Your In-Laws Better Communicating Your Concerns