De tekenen van schurft herkennen De diagnose stellen Schurft voorkomen
Er zijn allerlei tekenen en symptomen van schurft. Het bekendste en eerste symptoom is hevige jeuk. De jeuk wordt veroorzaakt door overgevoeligheid, een soort allergische reactie, voor de vrouwtjesmijten, de eitjes en de uitwerpselen. De jeuk wordt meestal 's nachts erger, en kan een goede nachtrust in de weg staan. Naast de jeuk kun je last krijgen van uitslag. De uitslag is ook een gevolg van de allergische reactie op de mijten. De uitslag ziet eruit als pukkeltjes en een rode, geïrriteerde huid. Mijten graven zich het liefst in in de huid van bepaalde lichaamsdelen.  De bekendste plekken bij volwassenen zijn de handen, vooral de stukjes huid tussen de vingers, de huidplooien bij de polsen, ellebogen en knieën, de billen, de taille, de penis, de huid rondom de tepels, de oksels, de schouderbladen en de borsten.  Bij kinderen zijn meestal vooral de hoofdhuid, het gezicht, de hals, de handpalmen en de voetzolen aangedaan. Als je schurft hebt, krijg je kleine tunneltjes onder je huid. Die zien eruit als licht verhoogde en kronkelige grijswitte of huidkleurige lijntjes onder de oppervlakte van de huid. Meestal zijn ze een centimeter of langer. De tunneltjes zijn soms moeilijk te vinden omdat de meeste mensen maar met 10 of 15 mijten besmet zijn. De hevige jeuk die door schurft wordt veroorzaakt, kan soms ook leiden tot zweren. Open wondjes kunnen ontstoken raken, wat een veelvoorkomende complicatie van schurft is. De zweren zijn meestal geïnfecteerd met een bacteriën als de Staphylococcus aureus of de beta-hemolytische streptokokken, de bacterie die het meest op de huid voorkomt.  Deze bacteriën kunnen ook leiden tot ontstekingen van de nieren en soms tot bloedvergiftiging, wat een levensbedreigende bacteriële infectie van het bloed is.  Om dit te voorkomen moet je voorzichtig zijn met je huid, en niet krabben. Als je het niet kunt laten, kun je handschoentjes dragen, of pleisters om je vingers doen zodat je je huid niet beschadigt. Hou je nagels kort. Tekenen van een infectie zijn onder andere roodheid, zwelling, pijn, of afscheiding van pus uit de wondjes. Als je huid ontstoken raakt, bel dan meteen de huisarts. Dan kan hij/zij je eventueel antibiotica voorschrijven om de infectie te bestrijden. Er bestaat een vorm van schurft met een ander symptoom. Noorse schurft is een ernstige vorm van de ziekte. Deze wordt gekenmerkt door kleine blaasjes en dikke korsten die grote delen van het lichaam kunnen bedekken. Noorse schurft komt vooral voor bij mensen met een verzwakt immuunsysteem. Als het immuunsysteem niet goed werkt, kunnen de mijten zich onbeperkt voortplanten, waardoor er uiteindelijk miljoenen mijten onder de huid kunnen zitten.  Een ander gevolg van een verzwakt immuunsysteem is dat de jeuk en huiduitslag minder hevig kunnen zijn, of zelfs helemaal afwezig. Je loopt risico op Noorse schurft als je ouder bent, een verzwakt immuunsysteem hebt, of als je hiv/aids, lymfoom of leukemie hebt. Ook heb je meer kans als je net een orgaantransplantatie hebt ondergaan, of als je een aandoening hebt waardoor je geen jeuk voelt of niet kunt krabben, zoals verlamming en gevoelloosheid van de huid, of als je mentaal gehandicapt bent. Als je vermoedt dat je besmet bent met schurft, ga dan zo snel mogelijk naar de huisarts om de diagnose te laten stellen. Je huisarts kan de diagnose stellen door de huiduitslag en tunneltjes te onderzoeken.  De huisarts zal waarschijnlijk een klein stukje huid afschrapen met een naald. Dan zal hij/zij dit onder een microscoop bekijken om de aanwezigheid van mijten, eitjes of uitwerpselen te bevestigen.  Het is belangrijk om te vermelden dat iemand toch besmet kan zijn met schurft, ook als de mijten, eitjes of uitwerpselen niet gevonden worden. Bij een besmetting zijn vaak maar 10 tot 15 mijten aanwezig in het hele lichaam. Je huisarts kan een inkttest gebruiken om de tunneltjes van de schurftmijt zichtbaar te maken. De arts wrijft inkt op de huid waar het jeukt, en gebruikt dan een doekje met alcohol om de inkt weg te halen. Als er een tunneltje onder de huid zit, blijft daar wat inkt in zitten waardoor dit zichtbaar wordt als een donker, kronkelig lijntje. Er zijn allerlei andere huidziektes die met schurft verward kunnen worden. De belangrijkste manier om ze te onderscheiden is door de aanwezigheid van de tunneltjes, want die komen bij andere huidziektes niet voor. Vraag je huisarts om andere huidaandoeningen uit te sluiten zodat je zeker weet dat je schurft hebt.  Schurft wordt soms verward met andere insectenbeten, of met bedwantsen. Andere huidziektes zijn onder andere impetigo (krentenbaard), wat een zeer besmettelijke huidziekte is. De rode huiduitslag van impetigo zit meestal in het gezicht, rond de neus en mond.  Het kan ook verward worden met eczeem, wat een chronische huidziekte is waarbij de huid ontstoken raakt. De rode uitslag van eczeem is het gevolg van een allergische reactie. Mensen met eczeem kunnen ook schurft krijgen, en voor hen is die aandoening vaak nog veel ernstiger. Je kunt ook last hebben van folliculitis, wat een ontsteking is van een haarzakje. Dit veroorzaakt kleine pukkeltjes met een witte kop bovenop een rode bult in de buurt van een haarzakje.  Het kan ook worden verward met psoriasis, wat een chronische ontstekingsziekte aan de huid is, gekenmerkt door overmatig groei van huidcellen waardoor dikke, zilverachtige schilfers en jeukende, droge rode plekken ontstaan. De meest voorkomende manier om schurft op te lopen, is door direct huidcontact met iemand die besmet is. Hoe langer dit contact is, hoe groter het risico op schurft. In zeldzamere gevallen wordt schurft overgebracht via voorwerpen zoals beddengoed, kleding en meubels. De schurftmijt kan 48 tot 72 uur buiten een menselijk lichaam overleven. Bij volwassenen wordt schurft vaak overgebracht door seksueel contact. Op plekken waar veel mensen bij elkaar zijn kan eerder een schurftuitbraak voorkomen. Plekken zoals de gevangenis, het kinderdagverblijf, een verzorgingshuis of een studentenhuis zijn voorbeelden hiervan. Alleen mensen kunnen schurft verspreiden, dieren niet. Als iemand schurft oploopt, kan het twee tot zes weken duren voordat hij/zij symptomen ontwikkelt. Het is belangrijk te weten dat een besmet persoon schurft kan verspreiden, ook al vertoont hij/zij zelf nog geen tekenen van de ziekte. Als iemand al eerder schurft heeft gehad, zal hij/zij veel eerder last krijgen van symptomen dan de eerste keer, namelijk binnen een tot vier dagen. Er zijn bepaalde groeperingen die eerder schurft kunnen krijgen dan anderen. Dit zijn bijvoorbeeld kinderen, moeders van jonge kinderen, seksueel actieve jongvolwassenen, bewoners van verzorgingshuizen en kinderdagverblijven, mensen in woongroepen en andere zorginstellingen. De reden dat deze groepen meer risico hebben op schurft is dat ze vaker huidcontact hebben met anderen. Om te voorkomen dat je opnieuw besmet raakt met schurft, zijn maatregelen nodig terwijl je zelf behandeld wordt. Dit is ook aan te raden voor huisgenoten en andere mensen met wie je veel omgaat, waaronder je partner met wie je seksueel contact hebt.  Op de dag dat je met de behandeling van schurft begint, moet je alle kleding, beddengoed en handdoeken die je de afgelopen tijd hebt gebruikt wassen met heet water, en op de hoogste stand in de droger doen. Als je het niet kunt wassen of stomen, doe het dan in een plastic zak die je minstens zeven dagen gesloten houdt. Schurftmijten kunnen 48 tot 72 uur overleven buiten het lichaam.  Stofzuig op de dag dat je de behandeling begint al je vloeren en meubels. Gooi de stofzuigerzak daarna weg, en maak de binnenkant van de stofzuiger schoon zodat alle schurftmijten weg zijn.  Behandel je huisdieren niet. De schurftmijt kan niet op dieren overleven, en dieren kunnen de schurft niet verspreiden.  Het is niet nodig en niet aan te raden om je huis met een insecticidespray te behandelen.
Let op hevige jeuk. Herken de uitslag. Let op tunneltjes. Kijk of je zweren krijgt. Let op korstjes. Laat je onderzoeken. Laat een inkttest uitvoeren. Sluit andere huidaandoeningen uit. Wees voorzichtig met huidcontact. Hou rekening met een incubatietijd. Weet of je risico loopt. Maak je huis schoon.
https://www.wikihow.com/Recognize-Scabies-Rash https://www.wikihow.com/Recognize-Scabies-Rash https://www.wikihow.com/Recognize-Scabies-Rash
Noticing the Signs of Scabies Diagnosing Scabies Preventing Scabies