Naar het hart luisteren Naar een bruit luisteren Bloeddruk controleren Een stethoscoop kiezen en aanpassen Naar buikgeluiden luisteren Voorbereiding op het gebruik van een stethoscoop Naar de longen luisteren
Plaats het membraam op het linker bovengedeelte van de borst waar de 4e tot 6e ribben elkaar raken, bijna direct onder de borst. Houd de stethoscoop tussen je wijs- en middelvinger en oefen voldoende zachte druk uit, zodat je je vingers niet tegen elkaar hoort wrijven. Vraag de patiënt om te ontspannen en normaal te ademen. Je zou de normale geluiden van het menselijke hart moeten horen, die klinken als 'lub-dub'. Deze geluiden worden ook systolisch en diastolisch genoemd. Systolisch is het 'lub' -geluid en diastolisch is het 'dub' -geluid.  Het 'lub' of systolische geluid treedt op wanneer de mitralis- en tricuspidaliskleppen van het hart sluiten. Het 'dub' of diastolische geluid treedt op wanneer de aorta- en pulmonale kleppen sluiten. De normale hartslag in rust voor volwassenen en kinderen vanaf 10 jaar ligt tussen 60 en 100 slagen per minuut. Voor goed getrainde sporters mag de normale hartfrequentie in rust tussen 40-60 slagen per minuut zijn. Er zijn verschillende reeksen rusthartfrequenties voor patiënten jonger dan 10 jaar: Pasgeborenen tot een maand oud: 70-190 slagen per minuut Baby's van 1 - 11 maanden oud: 80 - 160 slagen per minuut Kinderen van 1 - 2 jaar: 80 - 130 slagen per minuut Kinderen van 3 - 4 jaar: 80 - 120 slagen per minuut Kinderen van 5 - 6 jaar: 75 - 115 slagen per minuut Kinderen van 7 - 9 jaar: 70 - 110 slagen per minuut Terwijl je de hartslagen telt, moet je ook luisteren naar abnormale geluiden. Alles dat niet klinkt als lub-dub kan als abnormaal worden beschouwd. Als je iets abnormaals hoort, kan je patiënt nader door een arts moeten worden onderzocht.  Als je een ruisend geluid hoort of een geluid dat meer lijkt op 'lub .. shhh .. dub', kan je patiënt hartruis hebben. Een hartgeruis is bloed dat snel door de kleppen stroomt. Veel mensen hebben zogenaamd 'onschuldig' hartruis. Maar bepaald hartruis wijst op problemen met hartkleppen, dus dan moet je je patiënt adviseren om een arts te raadplegen als je een hartruis ontdekt.  Als je een derde hartgeluid hoort dat lijkt op een lage frequentie-trilling, kan je patiënt een ventriculair defect hebben. Dit derde hartgeluid wordt S3 of een ventriculaire galop genoemd. Adviseer de patiënt om een arts te raadplegen als je een derde hartgeluid hoort.  Luister naar voorbeelden van normale en abnormale hartgeluiden om vast te stellen of wat je hoort normaal is. Als je een geluid hebt gedetecteerd dat lijkt op een hartruis, moet je ook controleren op een bruit. Omdat hartruis en bruits hetzelfde klinken, is het belangrijk om beide te controleren als er een wordt vermoed. De halsslagaders bevinden zich aan de voorkant van de nek van je patiënt, aan weerszijden van de adamsappel. Als je je wijs- en middelvinger neemt en ze langs de voorkant van je keel laat glijden, volgt je de locaties van de twee halsslagaders. Zorg ervoor dat je niet te hard op de slagader drukt of dat je de bloedsomloop afsluit en de patiënt flauwvalt. Druk nooit tegelijkertijd op beide halsslagaders. Een bruit maakt een suizend geluid dat aangeeft dat een ader vernauwd is. Soms kan een bruit verward worden met een ruis omdat ze hetzelfde klinken, maar als de patiënt een bruit heeft, zal het suizend geluid luider zijn als je naar de halsslagader luistert dan als je naar het hart luistert. Je kunt ook op de buikaorta, nierslagaders, iliacale slagaders en dij-slagaders naar bruits luisteren. Rol de mouw van je patiënt op als deze in de weg zit. Zorg ervoor dat je een bloeddrukmanchet gebruikt dat op de arm van je patiënt past. Je moet de manchet rond de arm van de patiënt kunnen wikkelen zodat deze goed aansluit, maar niet te strak. Als de bloeddrukmanchet te klein of te groot is, kies dan een andere maat. Je kunt het membraam ook gebruiken als je problemen hebt met het luisteren via de kelk. Je luistert naar Korotkoff-geluiden, wat lage tonen zijn die de systolische bloeddruk van de patiënt aangeven. Vind de hartslag op de binnenkant van de arm om je te helpen bepalen waar de slagader zich bevindt. Je vindt de meetwaarde door te kijken naar de bloeddrukmeter, de meter op de bloeddrukmanchet. Laat dan met een gemiddelde snelheid (3 mm / sec) lucht uit de manchet ontsnappen. Als je de lucht laat ontsnappen, luister dan met de stethoscoop en houd je ogen op de bloeddrukmeter (op de bloeddrukmanchet). Het eerste klopgeluid dat je hoort, is de systolische bloeddruk van de patiënt. Onthoud dat getal, maar blijf de bloeddrukmeter observeren. Nadat het eerste geluid is gestopt, noteer je het getal waarop het stopt. Dat getal is de diastolische druk. Laat hem leeglopen en haal de bloeddrukmanchet van de patiënt af meteen nadat je het tweede getal hebt gekregen. Als je klaar bent, moet je twee getallen hebben die de bloeddruk van je patiënt bepalen. Noteer deze getallen naast elkaar, gescheiden door een schuine streep. Bijvoorbeeld 110/70. Misschien wil je opnieuw meten of de bloeddruk van de patiënt hoog is. Een systolische bloeddruk boven de 120 of een diastolische bloeddruk boven de 80 geeft aan dat je patiënt mogelijk een hoge bloeddruk heeft. In dat geval moet de patiënt nader onderzocht worden door een arts. Een stethoscoop van hoge kwaliteit is belangrijk. Hoe beter de kwaliteit van je stethoscoop, hoe gemakkelijker het is om naar het lichaam van je patiënt te luisteren.  Enkelvoudige stethoscopen zijn beter dan dubbele. De buizen in stethoscopen met dubbele buis kunnen tegen elkaar wrijven. Deze ruis kan het moeilijk maken om hartgeluiden te horen.  Dikke, korte en relatief stijve slangen zijn het beste, tenzij je van plan bent om de stethoscoop om je nek te dragen. In dat geval is een langere buis het beste.  Zorg ervoor dat de slang niet lekt door op het diafragma (de platte kant van het borststuk) te tikken. Gebruik terwijl je tikt de oordoppen om naar geluiden te luisteren. Als je niets hoort, kan er een lek zijn. Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat de oordoppen naar voren zijn gericht en dat ze goed passen. Anders kun je misschien niets horen met de stethoscoop.  Zorg ervoor dat de oordoppen naar voren zijn gericht. Als je ze achterstevoren plaatst, kun je niets horen.  Zorg ervoor dat de oordoppen goed passen en een goede afdichting hebben om omgevingsgeluid buiten te houden. Als de oordoppen niet goed passen, kun je op de meeste stethoscopen de oordoppen afnemen. Ga naar een winkel voor medische artikelen om verschillende oortjes te kopen.  Bij sommige stethoscopen kun je de oordoppen ook naar voren kantelen voor een betere pasvorm. Met andere woorden, zorg ervoor dat de oordopjes dicht bij je hoofd zijn, maar niet te dichtbij. Als je oordoppen te strak of te los zitten, moet je ze opnieuw afstellen.  Als de oortjes te los zijn, hoor je misschien niets. Trek het bij de oordoppen aan om de spanning te vergroten.  Als de oordoppen te strak zijn, kunnen ze je oren bezeren en kun je moeite hebben om je stethoscoop te gebruiken. Trek het hoofdgedeelte voorzichtig uit elkaar om de spanning te verminderen. Er zijn veel verschillende soorten borststukken beschikbaar voor stethoscopen. Kies er een die geschikt is voor jouw behoeften. Borststukken zijn er in verschillende maten voor volwassenen en kinderen. Gebruik de navel van de patiënt als middelpunt en deel je luisterervaring rond de navel in vier delen. Luister naar linksboven, rechtsboven, linksonder en rechtsonder. Normale darmgeluiden klinken als wanneer de maag gromt of rommelt. Alles anders kan er op wijzen dat er iets mis is en dat de patiënt verder onderzoek nodig heeft. Je zou in alle vier de delen 'gegrom' moeten horen. Soms duurt het na de operatie enige tijd voordat de darmgeluiden terugkeren. De meeste geluiden die je hoort bij het luisteren naar de ingewanden van je patiënt zijn gewoon de geluiden van de spijsvertering. Hoewel de meeste darmgeluiden normaal zijn, zijn er enkele afwijkingen die op een probleem kunnen wijzen. Als je niet zeker weet of de darmen die je hoort normaal zijn en / of de patiënt andere symptomen heeft, moet de patiënt een arts raadplegen voor verdere evaluatie.  Als je geen darmgeluiden hoort, kan dat betekenen dat er iets in de maag van de patiënt is geblokkeerd. Het kan ook wijzen op constipatie en dan komen de darmgeluiden vanzelf terug. Maar als ze niet terugkomen, kan er een blokkade zijn. In dit geval zou de patiënt verder onderzoek door een arts nodig hebben.  Als de patiënt hyperactieve darmgeluiden heeft gevolgd door een gebrek aan darmgeluiden, kan dit erop duiden dat er een breuk of necrose van het darmweefsel is geweest.  Als de patiënt erg hoge darmgeluiden heeft, kan dit erop wijzen dat er een obstructie in de darmen van de patiënt is.  Trage darmgeluiden kunnen worden veroorzaakt door geneesmiddelen, spinale anesthesie, infectie, trauma, buikchirurgie of overmatige oprekking van de darm.  Snelle of hyperactieve darmgeluiden kunnen worden veroorzaakt door de ziekte van Crohn, een gastro-intestinale bloeding, voedselallergieën, diarree, infectie en colitis ulcerosa. Gebruik je stethoscoop op een rustige plaats. Zoek een stille plek om ervoor te zorgen dat het lichaam dat je wilt horen niet 'verdrinkt' in achtergrondgeluid. Om naar het hart en de buik te luisteren, wil je dat je patiënt in een achteroverliggende positie komt. Om naar de longen te luisteren, wil je dat je patiënt rechtop gaat zitten. Met andere woorden, vraag je patiënt om te gaan liggen. Hart-, long- en darmgeluiden kunnen verschillen afhankelijk van de positie van de patiënt: d.w.z. zittend, staand, liggend op zijn zij, enz. Het membraam, of de platte kant van de trommel, is beter voor het horen van middelhoge of hoge tonen. De kelk of de ronde kant van de trommel is beter voor het horen van lage tonen. Als je een stethoscoop met een zeer hoge geluidskwaliteit wilt, kun je een elektronische stethoscoop overwegen. Een elektronische stethoscoop versterkt zodat het gemakkelijker is om hart- en longgeluiden te horen. Het gebruik van een elektronische stethoscoop kan het gemakkelijker maken om het hart en de longen van je patiënt te horen, maar houd er rekening mee dat ze duur zijn. Gebruik de stethoscoop op de blote huid om te voorkomen dat je het geluid van ritselende stof oppikt. Als je patiënt een man met borsthaar is, houd de stethoscoop dan stil om geritsel te voorkomen. Als je aardig voor je patiënt wilt zijn, kun je de stethoscoop opwarmen door hem over je mouw te wrijven, of overwegen een stethoscoopverwarmer te kopen. Terwijl je luistert, kun je de patiënt vragen om diep in te ademen als je geen ademgeluiden hoort of als deze te zacht zijn om te bepalen of er afwijkingen zijn. Luister naar de longen van de patiënt in de bovenste en onderste lobben, en op de voor- en achterkant van de patiënt.  Terwijl je luistert, plaats je de stethoscoop op het bovenste deel van de borstkas, dan op de midclaviculaire lijn van de borstkas en dan op het onderste deel van de borstkas. Luister naar de voor- en achterkant van al deze gebieden. Zorg ervoor dat je beide zijden van de longen van je patiënt vergelijkt en noteer of er iets abnormaals is. Door al deze posities te behandelen, kun je naar alle lobben van de longen van de patiënt luisteren. Normale ademgeluiden zijn duidelijk, zoals luisteren naar iemand die lucht in een kopje blaast. Luister naar een voorbeeld van gezonde longen en vergelijk de geluiden vervolgens met wat je in de longen van je patiënt hoort. Er zijn twee soorten normaal ademgeluid: Bronchiale ademgeluiden zijn geluiden die worden gehoord in de tracheo-bronchiale boom. Vesiculaire ademgeluiden zijn geluiden die over het longweefsel worden gehoord. Abnormale ademgeluiden zijn piepende ademhaling, stridor, rhonchi en rales. Als je geen ademgeluiden hoort, kan de patiënt lucht of vocht rond de longen hebben, verdikking rond de borstwand, een luchtstroom die wordt vertraagd of over-inflatie van de longen. Er zijn vier soorten abnormale ademgeluiden:  Piepende ademhaling klinkt als een hoog-tonig geluid wanneer de persoon uitademt en soms ook wanneer hij inademt. Veel patiënten met astma hebben ook last van piepen, en soms kun je het piepende ademhaling zonder stethoscoop horen.   Stridor klinkt als een hoge muzikale ademhaling, vergelijkbaar met piepende ademhaling, meestal wanneer de patiënt inademt. Stridor wordt veroorzaakt door een verstopping achter in de keel. Dit geluid kan ook vaak worden gehoord zonder een stethoscoop.   Rhonchi klinkt als snurken. Rhonchi kan niet worden gehoord zonder een stethoscoop en gebeurt omdat de lucht een 'ruw' pad door de longen volgt of omdat het geblokkeerd is.   Rales klinkt als bubbeltjeverpakking, die kapot gaat of gerammel in de longen. Rales is te horen als een persoon inademt.
Houd het membraam boven het hart van de patiënt. Luister een minuut naar het hart. Tel het aantal hartslagen dat je binnen een minuut hoort. Luister naar abnormale hartgeluiden. Bepaal of je moet controleren op een bruit. Plaats het membraam van je stethoscoop op een van de halsslagaders. Luister naar bruits. Wikkel de bloeddrukmanchet om de arm van je patiënt, recht boven de elleboog. Druk het membraam van de stethoscoop boven de armslagader net onder de rand van de manchet. Pomp de manchet op tot 180 mmHg of 30 mm boven de verwachte systolische bloeddruk. Luister naar Korotkoff-geluiden. Laat de manchet los en verwijder deze. Wacht een paar minuten als je de bloeddruk van de patiënt opnieuw wilt controleren. Koop een stethoscoop van hoge kwaliteit. Pas de oordoppen van je stethoscoop aan. Controleer de spanning op de oordoppen van je stethoscoop. Kies een geschikt borststuk voor je stethoscoop. Plaats het membraam op de blote buik van je patiënt. Luister naar normale darmgeluiden. Luister naar abnormale darmgeluiden. Zoek een rustige plek om je stethoscoop te gebruiken. Zet je patiënt neer. Bepaal of je het membraam of de kelk wilt gebruiken. Laat je patiënt een ziekenhuisjas aantrekken of kleding optillen om de huid te ontbloten. Vraag je patiënt rechtop te zitten en normaal te ademen. Gebruik het membraam van je stethoscoop om naar de longen van de patiënt te luisteren. Luister naar normale ademgeluiden. Luister naar abnormale ademgeluiden.
https://www.wikihow.com/Use-a-Stethoscope https://www.wikihow.com/Use-a-Stethoscope https://www.wikihow.com/Use-a-Stethoscope https://www.wikihow.com/Use-a-Stethoscope https://www.wikihow.com/Use-a-Stethoscope https://www.wikihow.com/Use-a-Stethoscope https://www.wikihow.com/Use-a-Stethoscope
Listening to the Heart Listening For a Bruit Checking Blood Pressure Choosing and Adjusting a Stethoscope Listening to Abdominal Sounds Preparing to Use a Stethoscope Listening to the Lungs