Een toespraak houden voor de studentenraad Een verkiezingstoespraak structureren Een politieke toespraak schrijven
Vergeet niet het publiek de toespraak hoort en niet leest. Wanneer je een verkiezingstoespraak schrijft, is het zeer belangrijk om in gedachten te houden dat hoe je schrijft voor luisteraars heel anders is dan hoe je voor lezers schrijft. Een heleboel mensen worden nerveus wanneer ze een toespraak geven en wanneer mensen nerveus worden gaan ze sneller praten. Maar snelle praters komen onbetrouwbaar over. Dus als je zenuwachtig wordt, verdeel je woorden dan over meer tijd (letterlijk, zet vijf spaties tussen elk woord op de pagina) om je toespraak in het juiste tempo te houden. Hoewel je niet daadwerkelijk een gesprek met iemand voert, moet het wel zo klinken. Maak je geen zorgen over het wegwerken van samenvoegingen, het vervoegen van infinitieven of zwevende bepalingen. Wees niet al te informeel. Je vraagt om de leiding over je gelijken, dus moeten ze erop kunnen vertrouwen dat jij daartoe in staat bent. De meeste mensen zijn niet goed in leiding geven, dus om hen te overtuigen dat jij dit wel goed kunt, dient je toespraak duidelijk te maken dat je tot meer in staat bent dan een gemiddeld persoon. Je moet een evenwicht zien te vinden. Spreek op een niveau net boven het niveau van een typische conversatie. Publiek dat bestaat uit scholieren heeft vaak een korte aandachtspanne en beperkte woordenschat. Als goede vuistregel kun je de zinnen beperken tot vijftien woorden of minder.  Zeg niet: 'We moeten de manier waarop we onze lunch plannen op een redelijke maar eerlijke manier wijzigen, omdat de manier waarop we dit nu doen niet eerlijk is voor iedereen.' Beter is: 'We hebben mensen die hun lunch om 10:30 uur moeten eten. Sommige mensen hebben hun ontbijt dan net op! Dit is niet logisch! Tegen de tijd dat het twee uur is, hebben de leerlingen die vroeg middag hebben gegeten al weer honger. Er is een betere manier. Dat weten we allemaal.' Mensen kunnen je toespraak slechts eenmaal horen. Lees je betoog hardop aan jezelf voor, precies zoals je wilt dat het gaat klinken. Waarschijnlijk merk je dat er woorden en zinnen zijn die onhandig klinken of waar je je tong over breekt. Formuleer die op een andere manier. Voor nog meer gerichte oefening kun je voor een spiegel of een camera gaan voorlezen. Voordat je begint te schrijven moet je nadenken over het publiek dat je toespreekt. Spreek je voor alle studenten? Voor slechts één groep? Een klas?  Dus als je een toespraak houdt voor een klas, heb het dan niet alleen met de klas over een algemeen probleem van de school. Praat met de klas over hoe dat algemene probleem hen raakt en hoe je het kunt wijzigen. Bijvoorbeeld, zeg niet: 'De pauzes tussen de verschillende lesuren zijn niet lang genoeg.' Zeg: 'Iedereen hier heeft wel een melding gekregen vanwege het te laat verschijnen in de les in deze eerste periode. Niemand kan zonder te rennen op tijd van het ene einde van het gebouw naar het andere komen. Kies mij als vertegenwoordiger en ik zal ervoor zorgen dat de administratie dit niet kan vergeten.' Elke tekst heeft een begin, midden en eind. Eerst een outline maken van je gedachten zal je helpen om op schema te blijven bij het schrijven van de toespraak. Het begin moet de aandacht vangen van mensen en de vragen die je gaat beantwoorden duidelijk maken. Het midden geeft antwoord op de vragen en het einde koppelt de antwoorden terug naar de vragen. In zeer eenvoudige termen: je vertelt het publiek wat je hen gaat vertellen. Dan vertel je het hen. Daarna vertel je wat je hebt verteld. Open je verkiezingstoespraak met je thema of belangrijkste idee. Je hebt er niets aan wanneer je om het punt heen draait, omdat mensen natuurlijk aandacht willen besteden aan zichzelf. Je moeten hen ervan overtuigen om naar je te luisteren:  Zeg niet: 'Mijn naam is Jos Blazer en ik doe mee aan de verkiezingen voor de gemeenteraad. Ik ben lid van...' Kom in plaats daarvan meteen ter zake. Zeg: 'Er is geen enkel persoon in deze stad die vindt dat de parkeersituatie in de Hoofstraat voldoende is. Niemand.' Er zijn een heleboel manieren om dit te doen. Je kunt gebruikmaken van een verhaal, een uitdaging, een grap of gewoon een levendige beschrijving van een probleem. Je hoeft alleen naar snel de aandacht van het publiek te krijgen. Verdien hun aandacht, verwacht niet dat je het zomaar krijgt. Zodra je hun aandacht hebt, niet loslaten. Het midden van je betoog moet de kwesties die je in de inleiding hebt aangekaart oplossen en mensen ervan overtuigen dat je er iets aan kunt doen; varieer echter wel de manier waarop je de vraagstukken behandelt. Zorg voor een goede mix van feiten, gevoelens en actie. Als je alleen over feiten praat, zal je publiek zich gaan vervelen. Praat alleen over gevoelens en je zult je publiek uiteindelijk vermoeien. Praat alleen over actie, en je wordt ongeloofwaardig, omdat je onvoldoende feitelijke en emotionele steun voor je argument hebt geboden. De conclusie is net zo belangrijk als de introductie. Het is de laatste kans die je hebt om een indruk achter te laten, dus zorg ervoor dat ze je niet vergeten, door het verhogen van de inzet.  Om door te gaan met het bijvoorbeeld over het parkeren: sluit je toespraak niet af met het opsommen van het aantal parkeerplaatsen in de Hoofdstraat. Maak het groter dan dat — iets waardoor ze zich zwakker voelen wanneer ze je niet ondersteunen en sterker door je wel te steunen. 'Dit gaat niet alleen over parkeerplaatsen. De parkeersituatie is slechts een symptoom van alles dat er mis is met de gemeenteraad in deze stad. We hebben gevraagd. Wij heb gesmeekt. Wij hebben alles gedaan wat we konden. Nu moeten we een signaal afgeven dat ze ons niet gewoon maar kunnen negeren.' Met een dergelijk beroep plaats je de luisteraar in een positie waar ze of iemand zijn die op je stemt, of iemand die zich laat negeren. De meeste mensen zullen de eerste keuze maken. Enkel omdat je bent begonnen met een politieke carrière, betekent dit nog niet dat je de fundamentele regels van compositie mag vergeten.  Je toespraak heeft een duidelijk begin, midden en einde nodig. Het begin moet de interesse van het publiek wekken, het midden dient hun aandacht vast te houden, en het einde hoort het publiek instemmend te laten knikken, met een staande ovatie. Laat je toespraak niet afdwalen en meanderen. Het is verwarrend om naar een rommelige toespraak te moeten luisteren en geeft de spreker een warrig voorkomen. Niemand wil een verwarde leider.  Bij je boodschap blijven is meer dan het herhalen van jezelf. Focus op een probleem en bied vervolgens een oplossing. Stel dat je kwestie te maken heeft met gezondheidszorg. Dat is een punt met meerdere invalshoeken, dus noem specifieke problemen en bied specifieke oplossingen. Begin bijvoorbeeld met het noemen van het probleem: 'Voorgeschreven medicijnen zijn te duur!' Geef een paar details of anekdotes ter illustratie van de omvang van het probleem en bied vervolgens een oplossing: 'En dat is waarom we direct gaan onderhandelen met farmaceutische bedrijven over lagere prijzen.' Een associatief beroep is een oproep aan het gevoel van groepsidentiteit van mensen op basis van autoriteit of gelijkheid. Een associatief beroep kan zeer krachtig zijn, dus gebruik dit waar je maar kunt.  Een politicus die zijn militaire dienst benadrukt doet bijvoorbeeld een beroep op een groep met een bindend element op basis van autoriteit. Ze zijn een van ons en verdienen onze trouw, omdat ze ons beschermen.  Een politicus die naar voren brengt dat zijn familie 'hier al vijf generaties woont', of 'het kind is van een alleenstaande moeder,' doet een beroep op het groepsgevoel op basis van gelijkheid.  Hij is een van ons en begrijpt ons, omdat hij een leven heeft geleefd zoals wij dat hebben geleefd. Een emotionele oproep vormt een van de meest krachtige oproepen, met name wanneer je wilt dat je publiek zich tegen iets of iemand keert.  Een emotioneel beroep kan het publiek zich tegen dingen doen keren om een eenvoudige reden: woede en angst zijn gemakkelijke emoties om te activeren.  Bijvoorbeeld, wanneer een politicus zegt: 'Het systeem is corrupt! Ze denken dat ze jullie voor de gek kunnen houden, maar ik weet wel beter.' Ze doen een emotioneel beroep op basis van het aanwakkeren van de woede van het publiek. Wanneer de spreker impliceert dat 'zij' het publiek als dwazen beschouwen, speelt de spreker in op het gevoel van het publiek voor de gek gehouden te worden. Dit maakt het publiek woedend, en zal het publiek tegen 'hen' doen keren. Een logisch beroep vormen eigenlijk het sterkste beroep, maar is de langzaamste om effectief te worden. Het duurt langer om een groep een probleem te laten begrijpen dan kwaad te maken -- of ze te doen geloven dat je een van hen bent. Bijvoorbeeld, zeer weinigen van ons zouden iets in willen brengen tegen de stelling dat 99/3 = 33. Dat komt omdat we logisch overtuigd zijn van de waarheid. Er is bijna niets dat een persoon kan doen om ons van het tegendeel te overtuigen, en daarin ligt de kracht van een logisch beroep. Maar het duurde veel langer voor we een deelsom konden begrijpen dan om woede of angst te voelen, of te begrijpen dat wij deel uitmaakten van een groep.' Geef aan welke beroepen je aan je zijde hebt en benadruk deze aspecten van je argument. Met een beetje geluk heb je er drie, en hoef je niet veel meer te doen dan ervoor zorgen dat al de woorden van je toespraak in de juiste volgorde staan. Echter, de meeste argumenten zullen in een of meer gebieden zwakker of sterker uit de verf komen.  Indien het belangrijkste beroep dat je doet associatief is, zal je argument minder over specifieke punten gaan dan over jou. Ontwerp je toespraak om je biografie te benadrukken en waarom maakt het je betrouwbaar maakt. Mensen kiezen een persoon, niet een reeks ideeën.  Indien het belangrijkste beroep dat je doet emotioneel is, houd je toespraak dan kort, zodat het publiek de logische gebreken niet gaat opmerken. Pas je energieniveau aan die van het publiek aan. Als ze opgewonden zijn, begin dan langzaam. Als zij zich vervelen, begin dan op een hoger energieniveau. Werk echter altijd toe naar een emotioneel crescendo. Begin nooit op het emotionele niveau waar je wilt eindigen. Indien je belangrijkste beroep logisch is, wissel de feiten dan af met gevoel. Je mag niet het risico lopen dat je het publiek dood verveelt, dus moet je je logische proposities opdelen in hapklare brokken. Denk eraan als de lepel met honing — een lepeltje honing helpt om het medicijn door te slikken. Je toespraak mag niet klinken alsof je de tafels van vermenigvuldiging opdreunt. Het moet klinken alsof je een dialoog voert, ook al is het een monoloog. Daarom is het beter om geen volledig uitgeschreven toespraak mee te nemen, en om niet te proberen je tekst woord voor woord te onthouden (ten minste in het begin). In plaats daarvan houd je er puntsgewijze aantekeningen bij om jezelf op het goede spoor te houden.  Als je op een podium staat of naast een tafel spreek, zorg dan dat je notities op papier staan of in een kladblok – maar gebruik geen kaarten. Heel weinig mensen kunnen discreet genoeg van kaart wisselen zonder dat het er onprofessioneel gaat uitzien. Heb je geen podium en je moet notities gebruiken, plaats je notities dan op één kaart. Wees beknopt. De gemakkelijkste manier om mensen te laten vergeten wat je hebt gezegd is door ze te vervelen, en de gemakkelijkste manier om mensen te vervelen is met een langdradige toespraak. Je wilt gedenkwaardig zijn, en je wilt dat ze meer willen horen.  Beknoptheid is de ziel van humor. Niemand gaat zinnen van zestig woorden onthouden. Aangezien je ernaar streeft memorabel te zijn, moet je ervoor zorgen dat je betoog opgepept wordt met korte, gevatte zinnen. Je wilt niet klinken als een limerick, maar gebruik alliteratie, assonantie en ritme in je voordeel. Bijvoorbeeld, 'Vraag niet wat je land voor jou kan doen, vraag wat jij kunt doen voor je land,' bevat bijvoorbeeld slechts negen unieke woorden, met zeven voorbeelden van alliteratie.
Spreek langzaam. Praat met het publiek als je een gesprek met iemand voert. Houd je woorden eenvoudig en direct. Lees je tekst hardop om te luisteren hoe het klinkt. Maak je onderwerp op specifieke manieren op maat voor je publiek. Maak een outline (tekstschema) van je toespraak. Maak je punt snel duidelijk. Ondersteun je thema. Zet hoger in aan het einde. Vergeet de basisprincipes niet. Blijf bij dat wat je wilt overbrengen. Identificeer je met het publiek door middel van een associatief beroep. Spreek de passies van je publiek aan met een emotionele oproep. Doe een beroep op de logica van het publiek. Speel je sterke punten uit. Houd een gesprekstoon aan. Houd het kort en bondig.
https://www.wikihow.com/Write-a-Campaign-Speech https://www.wikihow.com/Write-a-Campaign-Speech https://www.wikihow.com/Write-a-Campaign-Speech
Delivering Your Own Student Council Speech Structuring a Campaign Speech Writing a Political Stump Speech