Een Iep leren herkennen op basis van algemene kenmerken De boom aandachtig observeren De veranderingen van de Iep door de seizoenen heen leren herkennen
Iepenbladeren wisselen zich af langs beide zijden van de stengel. Het blad is ovaal van vorm, en loopt taps toe in een punt. De randen van het blad zijn dubbelgezaagd, en de bladnerven zijn duidelijk te zien. De bladeren hebben een scheve bladvoet. Er zijn veel Iepensoorten van welke de bladeren aan de bovenkant glad zijn, en donzig aan de onderkant.  De bladeren van een Amerikaanse Iep kunnen wel 10 tot 15 cm lang zijn, maar zijn meestal 10 cm lang.  De bladeren van de Engelse Iep zijn meestal 10 cm lang en 7 cm breed. Ze hebben 10 tot 12 nerven.  De Europese Witte Iep heeft soms wel 17 nerven aan de voorzijde van het blad, en 14 aan de achterkant. Het boomschors van een Iep is ruw en grof, met randen die elkaar doorsnijden. De kleur is lichtgrijs tot donker grijsbruin. De boomschors heeft diepe groeven.  De Siberische Iep vormt hierop een uitzondering, en heeft vaak groen of oranje boomschors dat eraf bladert zoals bij een berk. De boomschors op de Europese Witte Iep blijft glad, ook bij volwassen bomen, in tegenstelling tot andere Iepensoorten.  De Cedar Iep heeft een lichtere paars-grijze boomschors dan de meeste soorten. Een volwassen Iep kan wel 35 m hoog worden, met een boomstam van 175 cm diameter. Afhankelijk van de soort of cultivar, kan de Iep wel 9 tot 18 meter breed worden. De meeste Amerikaanse Iepensoorten worden breder, waarbij sommigen wel 39 m hoog en 37 breed worden. De vorm van de meeste Iepensoorten doet het meest denken aan een vaas of een fontein. Een Iep heeft meestal een stam die zich in meerdere stammen vertakt. Vaak zijn er twee of meer stammen die uit de hoofdstam groeien. Als je een boom ziet met slechts een centrale, verticale stam, dan is het geen Iep. Gebruik de plek waar de Iep staat om te bepalen of het een Iep betreft of niet. Elke Iepensoort is verbonden aan specifieke plekken op de aarde. Bijvoorbeeld, de Amerikaanse Iep komt voornamelijk voor in het Oosten van de Verenigde Staten, vanaf de Rocky Mountains naar het Oosten toe. Ze komen minder voor aan de Westzijde van de Rocky Mountains, hoewel ze ook in Californië voorkomen.  De Siberische Iep (ook wel de Aziatische, Chinese of Lacebark Iep) komt voor in Centraal Azië, Binnen-Mongolië, Siberië, India en Korea. De Europese Iep komt in heel Europa voor. Voordat de Iepenziekte bestond, kwamen er ook veel Engelse Iepen voor in heel Europa, maar die komen nu slechts voornamelijk voor in Portugal, Frankrijk, Spanje en Engeland. Als je weet dat er veel Iepen op bepaalde plekken voorkomen, en de boom voldoet in grote lijnen aan de beschrijvingen van de Iep, dan is er waarschijnlijk sprake van een Iep. Ga op zoek naar gebieden waarvan de kans groot is dat er gezonde Iepen staan. De Iep kan zich aan verschillende klimaten en vegetaties aanpassen, ook aan een arme of ietwat zoute grond, extreme koude temperaturen, luchtvervuiling, en droogte. De Iep gedijt het beste op plekken in de volle zon of gedeeltelijk in de schaduw; in vochtige aarde waar water goed weg kan stromen. Veel dieren, insecten, en vogels maken deel uit van hetzelfde ecosysteem als dat van de Iep. Bijvoorbeeld, de Amerikaanse Iep trekt vogels en zoogdieren (muizen, eekhoorns en buidelratten) aan die zich voeden met de bloemknoppen. Herten en konijnen knagen graag aan de boomschors en kleine takken van jonge Iepen. Als je veel dieren en insecten rondom een boom ziet, dan zou het een Iep kunnen zijn.  Misschien zie je rupsen die de bladeren aan het verorberen zijn. Spechten, wasberen, eekhoorns en koolmezen kiezen de Iep graag als woonplaats uit. Gladde Iepen trekken ook diverse vogels aan, die de bloemknoppen graag als hapje eten. De wortelaanzet van een Iep wordt gedragen door een zichtbaar, hol wortelstelsel, dat breed uitloopt. De boomschors van de wortels heeft dezelfde textuur en kleur als de boomschors op de rest van de boom. Kijk of je bij de grond de wortels van de boom kan zien, hoewel dat bij jonge Iepen niet altijd zichtbaar is. Iepen lijden vaak aan de Iepenziekte. Zoals de naam al doet vermoeden, heeft de ziekte alleen vat op de Iep, dus als je bomen ziet met de Iepenziekte dan kan je wel stellen dat het om een Iep gaat. Let op de volgende kenmerken:  Dode bladeren die nog niet van de boom afgevallen zijn Gele of anderszins verkleurde bladeren in de herfst of lente Slap hangende bladeren en jonge scheuten die tegelijkertijd zichtbaar zijn Afhankelijk van de soort van de Iep, zal je wel of geen bloemen aan de Iep kunnen zien groeien. De Europese witte Iep bijvoorbeeld, heeft in de vroege lente kleine paarse bloemetjes. De Schotse Iep heeft ongeveer dezelfde bloemetjes, die roodpaars zijn en in de lente aan de boom groeien.  De Zelkova, een Iepensoort uit de Kaukasus, heeft kleine groene bloemen die ook in de lente groeien.  Aan de Engelse Iep groeien in de vroege lente kleine trosjes met rode bloemen eraan.  Soms zijn de bloemen van de Iep verscholen achter de bladeren, als de Iep al bladeren heeft laten groeien, dus kijk aandachtig naar de boom voordat je vaststelt of het een Iep is of niet. De zaden van de Iep vormen zich in de lente, vlak nadat de boom in bloei heeft gestaan, waarna de zaden uit de boom vallen. Ze zijn goed te herkennen. De zaden van een Iep zijn rond, plat en bedekt met een dun laagje dat er als papier uitziet, en dat aan de bovenkant een soort haakje heeft.  De meeste Iepensoorten hebben zaden die ongeveer zo groot als een erwt zijn. De zaden zitten in een groen, dun, ovaal omhulsel dat op de vleugel van het insect de samara lijkt.  Als de zaden gerijpt zijn, dan veranderen ze van groen naar een geelbruine kleur die op hooi lijkt. Kijk naar de bomen in de herfst, als de bladeren van kleur veranderen. Veel Iepensoorten hebben bladeren die in de herfst fel geel worden, en soms ook geel-paars. Bijvoorbeeld, de Schotse en Engelse Iep staan erom bekend dat ze in de herfst fel geel worden. Achter de bladeren zitten vaak bloemen verscholen die er nog hangen uit de zomertijd, dus kijk goed voordat je vaststelt of je met een Iep of niet te maken hebt. De Iep is een loofboom, wat betekent dat de boom zijn bladeren elk jaar weer opnieuw verliest. Dit proces begint in de herfst. Tegen de tijd dat de winter aanbreekt, zitten er geen bladeren meer aan de boom, en als de lente dan weer aanbreekt vormt de boom opnieuw bladeren. Als je dit proces van het vormen en verliezen van gebladerte aantreft, dan heb je misschien te maken met een Iep.
Onderzoek de bladeren van de boom. Kijk naar het boomschors. Kijk naar de totale hoogte en breedte. Kijk naar de stam. Kijk naar de plek waar de boom staat. Kijk naar de dieren die de boom aantrekt. Kijk of er wortels zichtbaar zijn. Kijk of je zieke bomen ziet. Kijk of er bloemen aan groeien. Kijk naar de zaden van de Iep. Bekijk de Iep in de herfst. Bekijk de boom aandachtig als het winter is.
https://www.wikihow.com/Identify-an-Elm-Tree https://www.wikihow.com/Identify-an-Elm-Tree https://www.wikihow.com/Identify-an-Elm-Tree
Identifying Elms With Basic Characteristics Looking More Closely at the Tree Identifying Seasonal Changes Associated With Elms