Grondbeginselen van de elektronegativiteit Bepaal de Mulliken-elektronegativiteit
Om elektronegativiteit te kunnen begrijpen is het belangrijk om eerst te begrijpen wat een ‘binding’ is. Alle atomen in een molecuul die met elkaar zijn ‘verbonden’ in een moleculair diagram hebben een atoombinding. In principe betekent dit dat ze twee elektronen delen — elk atoom draagt één elektron bij aan de binding. De exacte redenen dat atomen elektronen delen en een binding vormen gaan wat te ver voor dit artikel. Als je hier meer over wilt leren, lees dan dit artikel over de basiskennis van een atoombinding, of wikiHow's eigen artikelen over dit onderwerp. Wanneer twee atomen twee elektronen in een binding delen, dan doen ze dit niet in gelijke mate. Wanneer het ene atoom een hogere elektronegativiteit heeft dan het atoom waar de binding mee gevormd wordt, dan trekt het de twee elektronen in de binding dichter naar zichzelf toe. Een atoom met een zeer hoge elektronegativiteit kan de elektronen helemaal naar diens kant van de binding trekken, waardoor de elektronen nauwelijks nog worden gedeeld met het andere atoom. Bijvoorbeeld: in het molecuul NaCl (natriumchloride), heeft het chlooratoom een redelijk grote elektronegativiteit en natrium een redelijk lage elektronegativiteit. Daardoor zullen de elektronen naar het chloor worden getrokken en weg van het natrium. Een elektronegativiteit-tabel van elementen heeft de elementen op dezelfde manier gerangschikt als in een periodiek systeem, behalve dat in dit geval elk atoom is gelabeld met de elektronegativiteit ervan. Deze vind je in veel studieboeken en technische artikelen, maar ook online.  Dit is een link naar een uitstekende elektronegativiteit-tabel. Merk op dat deze de elektronegativiteit volgens de Paulingschaal weergeeft, de schaal die het meest wordt gebruikt. Er zijn echter nog andere manieren om elektronegativiteit te meten, waarvan er een hieronder zal worden getoond. Heb je geen elektronegativiteit-tabel bij de hand, dan kun je de elektronegativiteit van een atoom nog steeds schatten op basis van de plek waar het zich bevindt in het periodiek systeem. Als algemene regel geldt:  De elektronegativiteit van een atoom wordt hoger als je naar rechts beweegt in het periodiek systeem. De elektronegativiteit van een atoom wordt hoger als je omhoog beweegt in het periodiek systeem. De atomen rechts bovenin hebben dus de hoogste elektronegativiteit en de atomen links onderin de laagste. Bijvoorbeeld: in het bovenstaande voorbeeld met NaCl, weet je dat chloor een hogere elektronegativiteit heeft dan natrium omdat het bijna helemaal rechts bovenin het systeem staat. Aan de andere kant staat natrium ver naar links, waardoor het een atoom is met een lagere waarde. Mulliken-elektronegativiteit is een iets andere manier om de elektronegativiteit te meten dan die gebruikt is in de bovenstaande Pauling tabel. Om de Mulliken-elektronegativiteit van een bepaald atoom te vinden, zal je eerst de ionisatie-energie van dat atoom moeten vinden. Dit is de energie vereist om het atoom een enkel elektron te laten ontladen.  Dit is iets dat je waarschijnlijk op zal moeten zoeken in scheikundige naslagwerken. Deze site heeft een goede tabel die je zou kunnen gebruiken (scroll naar beneden om het te vinden).  Een voorbeeld: Stel dat we de elektronegativiteit van lithium (Li) willen bepalen. In de tabel op de bovenstaande site lezen we dat de eerste ionisatie-energie gelijk is aan 520 kJ/mol. Dit is een maat voor de energie die gewonnen wordt, wanneer een elektron wordt toegevoegd aan een atoom om een negatief ion te creëren. Nogmaals, dit is iets wat je in een naslagwerk op zal moeten zoeken. Deze site heeft bronnen die je misschien wilt bekijken. De elektronenaffiniteit van y of lithium is 60 KJ mol-1. Wanneer je kJ/mol als eenheid gebruikt voor de energie, dan is de vergelijking van de Mulliken-elektronegativiteit gelijk aan ENMulliken=(1,97×10−3)(Ei+Eea) + 0,19. Verwerk je waarden in de vergelijking en los op voor ENMulliken. In ons voorbeeld lossen we dit op deze manier op:  ENMulliken=(1,97×10−3)(Ei+Eea) + 0,19 ENMulliken=(1,97×10−3)(520 + 60) + 0,19 ENMulliken=1,143 + 0,19=1,333
Begrijp dat chemische bindingen ontstaan wanneer atomen elektronen delen. Begrijp wat het effect is van elektronegativiteit op de elektronen in de binding. Gebruik een elektronegativiteit-tabel als naslag. Onthoud dat elektronegativiteit zich leent voor snelle schattingen. Zoek de eerste ionisatie-energie van het atoom. Zoek de elektronenaffiniteit van het atoom. Los de Mulliken-elektronegativiteit met de vergelijking op.
https://www.wikihow.com/Calculate-Electronegativity https://www.wikihow.com/Calculate-Electronegativity
Electronegativity Basics Find the Mulliken Electronegativity