Oppervlakkige bijtwonden behandelen Ernstige hondenbeten behandelen
De meeste hondenbeten zijn niet ernstig en kunnen thuis behandeld worden. Als de beet nagenoeg niet door de huid is gegaan of de tanden niet meer dan een oppervlakkige schaafwond hebben veroorzaakt, kun je de wond thuis behandelen. Dit is echter niet het geval wanneer je te maken hebt met een ernstige bijtwond waarbij de huid doorboort of gescheurd is of wanneer er gewrichten/botten beschadigd zijn. Je dient te allen tijde medische hulp te zoeken voor dergelijke wonden. Deze wonden zullen in het tweede gedeelte van dit artikel besproken worden. Besteed enkele minuten aan het wassen van de beet met voldoende zeep en water met een voor jou aangename temperatuur. Dit helpt bij het verwijderen van ziektekiemen in de wond of de ziektekiemen afkomstig uit de bek van de hond.  Elke zeep is op zich prima, maar een antibacteriële zeep is de beste optie als je deze in huis hebt. De zeep en het water zullen wellicht een enigszins bijtende reactie veroorzaken in het wondgebied, maar desondanks doe je er verstandig aan om het wondgebied goed te wassen. Als de wond nog steeds bloedt na het wassen, zou je het bloeden kunnen stelpen door druk uit te oefenen op de wond met een schone handdoek of gaas. Het bloeden zou na een aantal minuten gestopt of bijna gestopt moeten zijn, waarna je de wond kunt afdekken. Als de wond te veel blijft bloeden en niet afgedekt kan worden, zelfs niet nadat je vijftien minuten druk hebt uitgeoefend, dien je medische hulp te zoeken. Een zalf of crème met antibiotica, zoals Neosporin of Bacitracin, kunnen infecties voorkomen tijdens het genezingsproces. Breng de zalf of crème aan volgens de aanwijzingen op de verpakking. Zodra je de antibioticazalf hebt aangebracht, dien je de wond op de juiste wijze af te dekken. Je dient het wondverband met voldoende druk aan te leggen om de wond te beschermen, maar houd er wel rekening mee dat je niet te veel druk uitoefent, aangezien dat de bloedcirculatie zou kunnen beïnvloeden en voor ongemakken kan zorgen. Je dient het wondverband telkens te vervangen wanneer je het vies of nat hebt gemaakt, dus bijvoorbeeld na het douchen. Was de wond voorzichtig, breng vervolgens opnieuw antibioticazalf aan en dek de wond wederom af met schoon wondverband. Tetanus is een potentiële infectie die je zou kunnen oplopen als de beet van een hond de huid heeft doorboord. Medische professionals adviseren om een tetanusprik te halen na de beet van een hond wanneer je laatste vaccinatie vijf jaar of langer geleden is. Kijk goed of je ontstekingsverschijnselen waarneemt tijdens het genezingsproces. Als je het vermoeden hebt dat de wond geïnfecteerd raakt, dien je onmiddellijk naar je huisarts te gaan. Bij verschijnselen die kunnen wijzen op een infectie moet je denken aan:  Toenemende pijn Zwelling Roodheid of warmte rondom de bijtwond Koorts Pusachtige afscheiding Hondsdolheid is een andere mogelijke infectie waar je mee geïnfecteerd kunt raken, zelfs als je te maken hebt met een kleine bijtwond. Mensen die gebeten worden door een hond kennen deze hond in veel gevallen en kunnen dus meestal vrij gemakkelijk vaststellen of de hond is gevaccineerd tegen hondsdolheid. Wanneer dit het geval is, vormt hondsdolheid geen gevaar. Als je niet kunt achterhalen of de hond wel of niet gevaccineerd is – als je bijvoorbeeld gebeten bent door een zwerfhond – dient de hond voor vijftien dagen (indien mogelijk) geobserveerd te worden om vast te stellen of hij verschijnselen van hondsdolheid vertoont. Je dient ook professionele medische hulp te krijgen als je de vaccinatiestatus van de hond niet kunt verifiëren. Zelfs als het gaat om een kleine beet, dien je voor sommige gezondheidsgerelateerde complicaties alsnog medische hulp te zoeken. Bij dergelijke aandoeningen moet je denk aan:  Diabetes Leverziekte Kanker Hiv Medicatie die het immuunsysteem kan verzwakken, zoals de medicatie voor auto-immuunziekten Bij ernstige bijtwonden is er sprake van één of meerdere diepe wonden die veroorzaakt zijn door de tanden van de hond, waarbij wellicht wel of niet het huidweefsel ernstig beschadigd is. Vanwege de bijtkracht van de kaak van bepaalde hondenrassen, heb je wellicht ook schade aan botten of gewrichten opgelopen, waardoor je erge pijn zou kunnen hebben wanneer je de ledemaat beweegt of niet in staat bent om het wondgebied überhaupt te bewegen. Ook in de volgende gevallen dien je de wond medisch te laten behandelen in plaats van de wond thuis te verzorgen:  Als de wond zo diep is dat je vetweefsel, spieren of bot kunt zien. Als de wond gekartelde randen heeft die ver uit elkaar liggen. Als het bloed uit de wond spuit of je niet in staat bent om het bloeden te stelpen nadat je vijftien minuten druk hebt uitgeoefend. Als de wond groter is dan één of twee centimeter. Als je gebeten bent in je gezicht, hals of nek. Voordat je naar je huisarts gaat, dien je met een schone handdoek druk uit te oefenen op de wond om het bloeden zoveel mogelijk te vertragen. Blijf de druk uitoefenen op de wond totdat je huisarts naar de wond kan kijken. Medische professionals zullen de beste behandeling vaststellen voor ernstige bijtwonden, met inbegrip van de wijze waarop het bloeden gestelpt dient te worden en of de wond wel of niet gehecht dient te worden. De arts zal de wond spoelen om deze grondig schoon te maken (met een ontsmettingsmiddel zoals jodium) en hij of zij zal eventueel dood, beschadigd of geïnfecteerd weefsel in het wondgebied verwijderen. Dit omdat dergelijk weefsel de genezing van gezond weefsel in het wondgebied zou kunnen verstoren.  Je huisarts zal ook kijken naar je medische voorgeschiedenis wat betreft vaccinaties en zal mede op basis daarvan vaststellen of een boosterinjectie noodzakelijk is. Als je huisarts vermoedt dat je botbreuken hebt opgelopen als gevolg van de beet, zullen er waarschijnlijk röntgenfoto’s gemaakt worden om mede op basis daarvan vast te stellen wat de juiste behandeling is.  Vertel je huisarts op dit moment of je wel of niet weet of de hond die jou heeft gebeten gevaccineerd is tegen hondsdolheid. Als de huisarts vermoedt dat je een risico loopt op hondsdolheid, zal hij of zij je behandelen met meerdere injecties om de infectie te bestrijden. Als je huisarts tekenen waarneemt die kunnen wijzen op een infectie of als hij of zij vaststelt dat je een verhoogd risico loopt op een infectie vanwege de beet, zal hij of zij je waarschijnlijk een antibioticakuur voorschrijven. De meest gebruikte antibiotica is amoxicilline met clavulaanzuur. Dit is een pil en de voorgeschreven kuur duurt normaal gesproken drie tot vijf dagen. De meest voorkomende bijwerkingen zijn maag- en darmklachten. Je arts zal je ook vertellen hoe vaak je het wondverband dient te verschonen nadat hij of zij de wond heeft behandeld. Je zult waarschijnlijk worden geïnstrueerd om het wondverband één of twee keer per dag te vervangen.
Onderzoek de bijtwond. Was de bijtwond grondig met zeep en water. Oefen druk uit op de wond als deze bloedt. Breng een antibioticazalf aan op de wond. Dek de bijtwond af. Verschoon het wondverband wanneer dit nodig is. Update je inentingen. Houd de bijtwond goed in de gaten. Probeer vast te stellen of de hond gevaccineerd is tegen hondsdolheid, indien mogelijk. Zoek medische hulp voor andere gezondheidsgerelateerde complicaties. Onderzoek de bijtwond. Oefen druk uit op de wond. Ga naar een arts. Neem voorgeschreven antibiotica. Verschoon het wondverband zoals je dit is aanbevolen.
https://www.wikihow.com/Treat-a-Dog-Bite https://www.wikihow.com/Treat-a-Dog-Bite
Treating Minor Bites Treating a Severe Dog Bite