Genitale wratten herkennen Genitale wratten behandelen met medicijnen Operaties overwegen
Bepaald gedrag zorgt voor een hoger risico op een infectie met HPV. Stel jezelf de volgende vragen, want je arts zal je waarschijnlijk dezelfde vragen stellen wanneer je je laat onderzoeken:  Hoeveel seksuele partners heb je? Hoe meer partners, hoe groter de kans is dat je het virus oploopt. Gebruik je condooms? Deze bescherming vermindert de kans op seksueel overdraagbare aandoeningen, waaronder HPV. Hoe oud ben je? Genitale wratten komen vooral voor bij adolescenten, tieners en jong volwassenen. Heb je een ernstige infectie of kanker, of gebruik je medicijnen die je immuunsysteem verzwakken? Infecties zoals hiv/aids verminderen het vermogen van het lichaam om infecties te bestrijden. Bloedkanker zoals leukemie verandert je immuuncellen waardoor die minder goed werken. Medicijnen zoals steroïden verzwakken het immuunsysteem na verloop van tijd ook. Heb je beschadigde huid rondom je geslachtsdelen opgemerkt? Door kleine wondjes kan het virus je lichaam binnendringen. Heb je een onbesneden penis? Mannen bij wie de voorhuid niet is verwijderd hebben meer kans op HPV en kunnen het eerder doorgeven aan hun partners. Je kunt de wratten misschien verwarren met andere aandoeningen. Het is het beste om een afspraak met je huisarts te maken om de juiste diagnose te laten stellen. Let op de volgende eigenschappen zodat je thuis het onderscheid al kunt maken.  HPV-wratten zijn vleeskleurige wondjes. Rodere, met vocht gevulde blaasjes zijn waarschijnlijk eerder genitale herpes. HPV-wratten bevatten geen vocht en barsten niet open. Blaasjes van genitale herpes zijn pijnlijk en kunnen open gaan - waardoor ze gaan ontsteken - en scheiden vloeistof uit voordat ze genezen. Een zweer (een open wond) op je penis kan ook het eerste stadium van syfilis aanduiden. Zweren van syfilis doen meestal geen pijn. Hoewel de wratten niet altijd volkomen pijnloos zijn, worden pijn en jeuk meestal geassocieerd met herpes. Andere symptomen - zoals rode uitslag op de handpalmen en voetzolen, witte vlekken in de mond en op de geslachtsdelen, haaruitval en een zere keel - naast de wratten, kunnen een teken zijn van het tweede stadium van syfilis. Meerdere kleine bobbeltjes die in een cirkel rondom de onderkant van de eikel zitten en vleeskleurig, rood, geel of doorschijnend zijn, kunnen duiden op een onschuldige aandoening die pearly penile papules (PPP) wordt genoemd. Dit wordt gezien als een normale variant van de penishuid en het is niet besmettelijk.  In HPV-wratten zit geen deukje. Een deukje aan de bovenkant van de wrat kan duiden op een virale infectie die mollusca contagiosa wordt genoemd. Mollusca kunnen ook een teken van een hiv-infectie zijn. Uiteindelijk is het altijd het beste om naar de huisarts te gaan met mogelijke HPV-wratten. Je huisarts kan dan bepalen wat de beste behandelmethode is. Meestal worden HPV-wratten na een paar maanden weer minder, en ongeveer 90% is na twee jaar helemaal verdwenen zonder enige vorm van behandeling. Soms zal een arts niet behandelen, behalve als je ernstigere symptomen krijgt. Als je besluit om niet naar de huisarts te gaan, let dan op of:  De wratten toenemen in omvang De wratten toenemen in aantal Ze op meer plekken van je lichaam verschijnen Je last krijgt van andere symptomen, zoals jeuk, pijn en bloeden, haaruitval, koorts, witte vlekken in de mond of rondom de geslachtsdelen, keelpijn of zweren op de penis. Zoals eerder vermeld kan syfilis ook wratten veroorzaken, en dan is een snelle behandeling met antibiotica heel belangrijk. Syfilis kan uiteindelijk neurologische problemen veroorzaken als je het niet behandelt. Leeftijd en kanker - HPV is verantwoordelijk voor ongeveer 63% van alle gevallen van peniskanker. De gemiddelde leeftijd dat de diagnose wordt gesteld is 68 jaar, maar je kunt het ook al krijgen als je 30 bent. Als je andere symptomen ervaart, zoals vermoeidheid, gewichtsverlies, bloed uit de penis, bobbels op de penis, een fluweelachtige uitslag, verharde huid op de penis of stinkende afscheiding, ga dan zo snel mogelijk naar de huisarts. Het is af te raden om zelfzorgmiddelen rondom de geslachtsdelen te gebruiken. De huid in de schaamstreek is erg gevoelig en als je er zonder de juiste kennis en opleiding chemicaliën aanbrengt kan dat leiden tot ernstige schade. Je huisarts kan een routine-onderzoek uitvoeren en de rest van je lichaam onderzoeken op wratten. De arts kan een klein beetje trichloorazijnzuur op de wratten aanbrengen waardoor ze wit worden om ze beter te kunnen zien, en om ze te verwijderen. Overleg eerst met je huisarts over de verschillende mogelijkheden.  De behandeling hangt af van allerlei factoren, zoals de grootte van de wratten, de plekken waar ze zitten, eerder uitgevoerde behandelingen en of de wratten steeds terugkomen of niet. Onthou dat er geen genezing voor het virus bestaat, maar dat alleen de wratten verwijderd kunnen worden. Deze medicijnen kunnen immuunproteïnen in het lichaam stimuleren om van de wratten af te komen. Van deze medicijnen bestaan er verschillende soorten, zoals:  Imiquimod — Je arts kan een imiquimod-crème van 5% aanbrengen op de wratten met behulp van beschermende handschoentjes en een watje. Daarna zal hij/zij de crème voorschrijven om thuis te gebruiken. Breng de crème 's avonds voor het slapengaan aan met wegwerphandschoentjes of een watje. Was de plek 's morgens (zes tot tien uur na het aanbrengen) met water en zeep om het middel te verwijderen. Doe dit de volgende zestien weken drie keer per week. Interferon alpha — De arts injecteert 3 miljoen IU interferon aan de onderkant van elke wrat. Dit proces moet de komende drie weken, drie keer per week worden herhaald. Bij grotere wratten zijn misschien meerdere injecties nodig. De wratten verdwijnen na vier tot acht weken. Als de wratten na 12 tot 16 weken nog steeds niet weg zijn, zal de arts een andere behandeling voorstellen. Deze middelen kunnen de wratten vernietigen en voorkomen dat ze verder worden verspreid. Ze kunnen echter ook de gezonde huid beschadigen. Als je zo'n middel per ongeluk knoeit op een stuk gezonde huid, verwijder het dan onmiddellijk met water en zeep. Bijwerkingen zijn pijn, irritatie, roodheid en jeuk. Opties hiervan zijn:  Podofilox — Dit is de behandelmethode die de voorkeur heeft bij wratten die kleiner zijn dan 10 cm². Om ervoor te zorgen dat je de juiste hoeveelheid gebruikt (0,5 ml of 0,5 g), zal je arts je eerst laten zien hoe je het middel moet aanbrengen. Breng het aan met een wattenstaafje als je een vloeistof krijgt, of met je vinger als het een gel is. Herhaal dit twee keer per dag, drie dagen achter elkaar, en stop vervolgens vier dagen met de behandeling. Herhaal dit proces maximaal vier weken lang. Trichloorazijnzuur (TCA) en bichloorazijnzuur (BCA) zijn allebei middelen die alleen door een arts mogen worden aangebracht. Je huisart brengt het zuur aan op de wratten met een watje. Je huisarts kan aanraden om de behandeling wekelijks, vier tot zes weken lang, te herhalen. Dit is een van de meest gebruikte behandelmethodes. Podofylline — Dit is een middel dat alleen door de huisarts mag worden aangebracht op wratten die kleiner zijn dan 10cm². Je huisarts brengt het spaarzaam aan op de wratten. daarna moet het gebied aan de lucht drogen en moet je voorkomen dat het in aanraking komt met je kleding. De eerste keer laat je het middel ongeveer 30-40 minuten op de huid zitten. De volgende behandelingen kunnen van 1 tot 4 uur duren, waarna het middel met water en zeep moet worden verwijderd. Deze behandeling moet zes weken lang, een keer per week worden herhaald. Dit middel mag niet tijdens de zwangerschap of mogelijke zwangerschap worden gebruikt. Zorg dat een vrouwelijk partner er niet mee in aanraking komt. 5-Fluorouracil — Je huisarts zal de eerste dosis waarschijnlijk zelf aanbrengen, of een uitgebreide uitleg geven. Breng het middel een tot drie keer per week met een wattenstaafje aan op de wratten. Gebruik niet te veel. Laat de crème aan de lucht drogen om te voorkomen dat het op je kleding komt. Was de plek na drie tot tien uur (zoals aangegeven door je huisarts) met water en zeep om het middel te verwijderen. Veregen — Je huisarts kan dit extract van groene thee voorschrijven. Breng een dun laagje zalf aan met je vingers op de wratten. Herhaal dit drie keer per dag, zestien weken lang, of totdat de wratten verdwenen zijn. Was het niet af en vermijd seksueel contact. Er zijn verschillende huismiddeltjes die je kunt proberen om van wratten af te komen, al is er geen wetenschappelijk bewijs dat ze werken. Volgens natuurartsen kun je plantaardige crèmes zoals aloë vera proberen, en vitamine A, C en E-supplementen gebruiken. Het is aan te raden om de juiste behandeling te bespreken met een natuurarts. Het idee achter deze behandelmethode is dat je tekorten aan voedingsstoffen aanvult, waardoor je immuunsysteem de wratten beter kan aanvallen. Ook worden vaak antioxidanten aangeraden om infecties te bestrijden. Je huisarts kan misschien voorstellen te gaan opereren als je heel veel wratten hebt, of als een groot gebied is geïnfecteerd. Je huisarts kan dit ook aanraden als je last hebt van genitale wratten die steeds terug komen. Met vloeibare stikstof wordt het vocht in de wratten bevroren, waardoor de cellen waaruit deze bestaan worden vernietigd. De arts zal het gebied schoonmaken met alcohol. Dan wordt een stukje schuimrubber dat vloeibare stikstof bevat tegen de wrat gehouden totdat maximaal 5mm van de omringende huid bevroren is. Daarna wordt de huid nog eens dertig seconden bevroren totdat deze helemaal wit is, gevolgd door een periode van ontdooien waarbij de huid weer zijn normale kleur krijgt. Als de pijn uit te houden is, wordt de wrat nogmaals bevroren.  Binnen 24 uur vormt zich een blaasje op de plek van de wrat. Indien nodig kan de behandeling na een of twee weken worden herhaald.  Na twee tot vier behandelingen binnen zes tot twaalf weken is 75-80% van de patiënten helemaal van de wratten af.  Je kunt ook setjes bij de drogist kopen die hetzelfde beweren te doen, maar artsen raden aan om het door een deskundige te laten uitvoeren. Hierbij wordt met hoogfrequente wisselstroom en een speciale naaldelektrode de wrat weggesneden. De arts geeft eerst een plaatselijke verdoving. Ook kan hij/zij pijnstillers voorschrijven voor na de operatie. Elektrochirurgie is erg effectief bij kleine wratten op de penisschacht. Hierbij snijdt de arts de wratten weg met een scalpel. Als je weinig wratten hebt, zal de arts eerst een plaatselijke verdoving geven. In ernstigere gevallen wordt wellicht gekozen voor algehele verdoving. Je arts naait vervolgens de twee gezonde stukjes huid weer aan elkaar, afhankelijk van de grootte van de weggesneden wrat. Bij deze methode wordt een koolstofdioxidelaser gebruikt om de wratten te verdampen. Dit kan vooral goed werken bij wratten die steeds weer terug komen. Het kan meestal gewoon poliklinisch worden uitgevoerd. De arts geeft een plaatselijke verdoving om pijn door de laserbehandeling te voorkomen.  Waarschijnlijk schrijft de arts ook pijnstillers voor om na de behandeling te gebruiken, want de meeste patiënten ervaren na de operatie nog redelijk wat pijn.  Het is zeer belangrijk om je niet te bewegen als de laser op de huid wordt gericht, omdat de gezonde huid anders ook beschadigd kan raken.
Beoordeel je risicofactoren. Onderscheid je symptomen van andere infecties of ziektes. Ga naar je huisarts. Gebruik geen zelfzorgmiddelen. Ga naar je huisarts. Vraag naar immuunrespons modificerende middelen. Vraag naar cytotoxische geneesmiddelen. Doe onderzoek naar huismiddeltjes. Raadpleeg je huisarts over de mogelijkheid tot opereren. Vraag naar cryochirurgie. Vraag informatie over elektrochirurgie. Beslis of chirurgisch verwijderen de juiste optie is. Vraag je huisarts naar laserchirurgie.
https://www.wikihow.com/Cure-Genital-Warts-in-Men https://www.wikihow.com/Cure-Genital-Warts-in-Men https://www.wikihow.com/Cure-Genital-Warts-in-Men
Identifying Genital Warts Treating Genital Warts with Medication Considering Surgical Options