Je eigen metaforen schrijven Metaforen begrijpen
Welke kenmerken heeft het? Wat doet het? Wat voor gevoel geeft het je? Heeft het een geur of smaak? Brainstorm over alle beschrijvingen op te schrijven die in je opkomen. Laat je niet in de war brengen door voor de hand liggende details; metafoor heeft alles te maken met het buiten vaste kaders denken.  Als je bijvoorbeeld een metafoor wilt schrijven over 'tijd', probeer dan zoveel mogelijk kenmerken op te schrijven: langzaam, snel, donker, ruimte, relativiteit, zwaar, elastisch, vooruitgang, verandering, door de mens gemaakt, evolutie, time-out, timer, race, lopen. Op dit punt is het verstandig nog niet te veel te corrigeren; je doel is om een heleboel informatie te genereren die je zelf kunt gebruiken. Je kunt ideeën die niet werken later altijd nog schrappen. Noteer een heleboel andere dingen die sommige van deze kwaliteiten delen, maar wees ook hier niet te lineair; hoe minder duidelijk de associatie, hoe interessanter de metafoor. Als je een metafoor schrijft over een concept, buig je gedachten erover dan zo dat je het kunt vergelijken met een object. Als het onderwerp bijvoorbeeld rechtvaardigheid is, vraag je dan af wat voor soort dier het zou zijn.  Vermijd clichés. Zoals Salvador Dalí zei: 'De eerste man die de wangen van een jonge vrouw met een roos vergeleek, was duidelijk een dichter; de man die het als eerste herhaalde was mogelijk een idioot.' Het doel van de metaforen zou moeten zijn om je betekenis op een veelzeggende en originele manier over te brengen in een compacte verpakking: de enkele, intense hap van met zeezout gekruide karamel-chocolade-ijs, tegenover een hele kom vanille-yoghurtijs. Je bent hier aan het brainstormen, dus laat je verbeelding de vrije loop! Uitgaande van het 'tijd'-bijvoorbeeld, kunnen vrije associaties ideeën zijn als: elastiek, ruimte, 2001, afgrond, vijand, tikkende klok, gewicht, wachten, verlies, aanpassing, veranderingen, rekken, terugkeer. Is er een bepaalde toon die je wilt zetten of handhaven? Moet je metafoor passen in de grotere context van wat je schrijft? Gebruik dit om associaties uit je lijst te wieden.  Uitgaande van het 'tijd'-voorbeeld, kiezen we bijvoorbeeld voor een 'hemelse/spirituele' stemming. Elimineer ideeën die niet bij die stemming passen terwijl je je ideeën ontwikkelt: voor het 'tijd'-voorbeeld, kun je bijvoorbeeld vijand, 2001, gewicht en tikkende klok doorkrassen, omdat dit allemaal vrij 'aardse' ideeën zijn. Probeer de nuances van het gekozen onderwerp in gedachten te houden. Als je bijvoorbeeld het begrip rechtvaardigheid vergelijkt met een dier, geeft een 'sluipende luipaard' een heel ander idee van wat je bedoelt met 'rechtvaardigheid' dan een beeld als een 'vermoeide olifant'. Beide zijn echter waarschijnlijk nog steeds geschikter dan het beeld van een 'pasgeboren katje'. Schrijf een paar zinnen, een alinea of een pagina waarin je het oorspronkelijke onderwerp vergelijkt met een aantal van de associaties die je hebt bedacht. Maak je nog geen zorgen over het vormen van metaforen; concentreer je op de ideeën en kijk waar ze je naartoe leiden. Voor het 'tijd' voorbeeld, kan deze stap een zin als de volgende genereren: 'Tijd is als een elastiek die me in het onbekende schiet en dan terug naar het midden trekt.' Deze zin heeft een van de ideeën uit stap twee overgenomen en is begonnen met het eraan toeschrijven van concrete acties en kenmerken – het begin van een metafoor. Aangezien de metafoor de aandacht vestigt op de raderen van de taal, is het belangrijk dat je formulering letterlijk correct klinkt. Een metafoor die zachtheid overbrengt zou niet veel harde medeklinkers moeten hebben; een die diepte beschrijft zou diepere klinkertonen kunnen omvatten (ohh en umm); een die redundantie overbrengt zou alliteratie kunnen omvatten (d.w.z. herhaalde klanken); etc. In de voorbeeldzin die in stap vier wordt gegenereerd, is het basisidee aanwezig, maar de woorden hebben niet veel kracht in zich. Er is bijvoorbeeld heel weinig alliteratie, die nuttig kan zijn om toe te passen als je een gevoel van herhaling wilt overbrengen. Het idee van het 'elastiek' suggereert ook iets of iemand die de rubberen band 'afvuurt', wat afbreuk doet aan de focus van de metafoor op 'Tijd' bij het uitvoeren van de actie. Schrijf een metaforische zin die je oorspronkelijke onderwerp gelijkstelt met een van je andere objecten of concepten. Heeft het betekenis? Is het origineel? Komt de klank overeen met het gevoel? Zal een andere beter klinken? Accepteer niet het eerste wat werkt; wees bereid om een idee weg te gooien als er een beter idee in je opkomt. Bijvoorbeeld: het toevoegen van alliteratie en een onafhankelijker actie verbinden aan Tijd, kan resulteren in een zin als deze: 'Tijd is een eindeloze, voortrazende achtbaanrit; hij stopt voor niemand. Nu ligt de focus volledig op tijd en de alliteratie van de herhaalde r-klank draagt bij aan het gevoel van herhaling dat de metafoor wil oproepen. Metaforen worden vaak gebruikt als zelfstandige naamwoorden --- 'haar gezicht was een foto,' 'elk woord was een vuistslag' -- maar ze kunnen ook worden gebruikt met een andere grammaticale functie, vaak met verrassende en krachtige effecten.  Het gebruik van metaforen als werkwoorden kan acties meer kracht geven (soms letterlijk!): 'Het nieuws greep haar met een ijzeren vuist bij de keel' drukt een intenser gevoel uit dan 'Ze voelde alsof ze niet kon ademen.' Het gebruik van metaforen als bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden kan objecten, mensen en concepten in slechts enkele woorden levendig karakteriseren: 'De roofzuchtige pen van de leraar verslond de essays van de leerlingen en gaf af en toe een bebloed commentaar' brengt het idee over dat de pen van de leraar (zelf een metonymia voor de leraar) de essays uit elkaar scheurt en verslindt, waardoor er slechts een puinhoop van bloed en botten overblijft als hij er klaar mee is. Het gebruik van metaforen als voorzetsel kan het gevoel van handelen beschrijven, maar ook de gedachten die erachter zitten: 'Emily heeft de outfit van haar zus onderzocht met het oog van een chirurg' suggereert dat Emily gelooft dat ze een geschoolde mode-expert is, dat ze een nauwgezet oog voor detail heeft en dat ze de outfit van haar zus ziet als een potentiële ziekte die eventueel kan worden verwijderd (misschien niet iets dat haar zus gelukkig maakt). Het gebruik van metaforen als appositieven (zelfstandige naamwoorden of zelfstandige naamwoorden die een nabijgelegen zelfstandig naamwoord hernoemen) of bepalend woord, kunnen literair verfijning en creativiteit toevoegen aan je werk: 'Homer Simpson schuifelde zijwaarts, een broek dragende peer met een gele koepel.' Het woord 'metafoor' is afgeleid van het oude Griekse woord metafoor, wat betekende 'overdragen' of 'overbrengen'. Een metafoor 'draagt' een betekenis van het ene concept naar het andere, door te stellen of te suggereren dat een ervan de andere is (terwijl een vergelijking twee dingen vergelijkt door te zeggen dat het ene 'als' of 'zoals' het andere is). Om te weten wat we willen bereiken, kan het helpen om naar een paar beroemde voorbeelden te kijken.  De laatste regel van 'The Great Gatsby' bevat een zeer bekende metafoor: 'Dus we beuken verder, met de boten tegen de stroom in, onophoudelijk teruggevoerd naar het verleden'. De dichter Khalil Gibran gebruikte veel metaforen in zijn poëzie, waaronder deze: 'Al onze woorden zijn slechts kruimels die van het feestmaal van de geest vallen'.  William Gibson's cyberpunk roman 'Neuromancer' opent met de tekst: 'De lucht boven de haven was de kleur van een televisie die op een lege zender is gericht'.  Sylvia Plath's gedicht 'Cut' gebruikt een metafoor om een pijnlijke ervaring op een merkwaardige toon over te brengen: Wat een sensatieMijn duim in plaats van een ui. De top is nogal verdwenen Op een soort scharnier na van huid...Een feest is dit. Uit een gat Rennen een miljoen soldaten,  Allemaal met rode jassen aan. Er zijn veel andere zegswijzen die betekenisassociaties creëren tussen twee concepten, waaronder de vergelijking, metoniem en synecdoche Hoewel deze vergelijkbaar zijn met een metafoor, werken ze toch een beetje anders.  Een vergelijking bestaat uit twee delen: de 'tenor' (het ding dat beschreven wordt) en het 'voertuig' (dat wat wordt gebruikt om het te beschrijven). In de vergelijking 'De brownie was zo doorbakken dat hij naar houtskool smaakte,' is de brownie de tenor en de houtskool het voertuig. In tegenstelling tot metaforen, gebruiken vergelijkingen 'als' of 'zoals' om iets te vergelijken, en daarom worden ze meestal beschouwd als iets zwakker qua effect. Een metonymia vervangt de naam van het ene ding door het idee van het andere dat er nauw mee samenhangt. In veel landen wordt het systeem van koninklijke macht welke door een monarch wordt bekleedt simpelweg 'de kroon' genoemd, en in de Verenigde Staten worden de presidentiële regering en haar autoriteit vaak gewoon 'het Witte Huis' genoemd. Een synecdoche verwijst naar een groter concept door een deel van dat concept te noemen, zoals in het gebruik van de term 'een extra paar handen' voor iemand die komt helpen, of door te verwijzen naar je auto als 'mijn wielen'. Hoewel het basisidee van een metafoor vrij eenvoudig is, kunnen metaforen op verschillende niveaus werken, van zeer eenvoudig tot zeer complex. Eenvoudige metaforen kunnen de vergelijking tussen twee dingen duidelijk maken, zoals in het voorbeeld 'Hij lijkt misschien gemeen, maar hij is een echte knuffelbeer'. In de literatuur worden metaforen echter vaak uitgebreid over zinnen of zelfs hele scènes.   Uitgewerkte metaforen strekken zich uit over meerdere zinnen of tekstgedeelten. Hun opbouwende karakter maakt ze zeer krachtig en levendig. De verteller van Dean Koontz' roman 'Seize the Night gebruikt een uitgewerkte metafoor om zijn wilde verbeelding te beschrijven:Bobby Halloway zegt dat mijn verbeelding een circus is van 300 ringen. Momenteel, was ik in ring 299, met dansende olifanten, clowns op eenwielers en tijgers die door ringen van vuur springen. De tijd was gekomen om een stap terug te doen, de hoofdtent te verlaten, wat popcorn en een cola te kopen, gelukzalig te ontspannen, af te koelen.'   Geïmpliceerde metaforen zijn subtieler dan eenvoudige metaforen. Terwijl een eenvoudige metafoor zou kunnen zeggen dat een persoon gemeen lijkt, maar echt 'een knuffelbeer' is, zou een impliciete metafoor de persoon knuffelbeer-achtige eigenschappen toeschrijven: 'Hij kan gemeen lijken totdat je hem leert kennen, om erachter te komen dat hij van binnen helemaal donzig is.'  Dode metaforen zijn metaforen die zo gewoon zijn geworden in het alledaagse spraakgebruik dat ze de kracht die ze ooit hadden hebben verloren, omdat ze te vertrouwd zijn: 'Het regent pijpenstelen', 'hart van steen', 'losse eindjes vastknopen', 'bureaucratische molen'. Clichés daarentegen zijn zinnen die vaak gebruikt worden om belangrijke betekenissen over te brengen. In het geval van 'bureaucratische rompslomp' (of 'red tape') werden juridische documenten vroeger samen gebonden met rood lint of band, voordat ze naar verschillende kantoren werden gestuurd, zodat iets dat in de 'bureaucratische molen' (in 'red tape') terechtkwam, ging verwijzen naar een document dat nog steeds niet was behandeld. Een 'gemengde' metafoor combineert elementen van meerdere metaforen in een enkele eenheid, vaak met ongemakkelijke of hilarische resultaten. Het voorbeeld 'Wordt wakker en ruik de koffie op de muur' combineert twee bekende (Engelse) metaforische gezegden die soortgelijke instructies bevatten om op te letten: 'Wordt wakker en ruik de koffie' en 'Lees wat er op de muur geschreven staat'.  Catachresis is de formele term voor gemengde metaforen, en sommige schrijvers gebruiken ze opzettelijk om verwarring te scheppen, een gevoel van het absurde over te brengen, of een krachtige of onuitsprekelijke emotie uit te drukken. Het gedicht Somewhere I have never travelled, gladly beyond door E. E. Cummings gebruikt catachresis om uit te drukken hoe onmogelijk het is om zijn liefde voor zijn geliefde in zinvolle woorden uit te drukken: 'De stem van je ogen is dieper dan alle rozen -- / niemand, zelfs de regen niet, heeft zulke kleine handen...'  Catachresis kan ook gebruikt worden om de verwarde of tegenstrijdige gemoedstoestand van een personage weer te geven, zoals in de beroemde monoloog 'To be or not to be' in William Shakespeare's 'Hamlet'. Hamlet vraagt zich af 'Of het nobeler is om te lijden / De wurgkoorden en pijlen van een schandalig fortuin, / Of om de wapens op te nemen tegen een zee van problemen, / En door ze te weerstaan, ze te beëindigen?' Uiteraard kun je niet echt de wapens opnemen om te vechten tegen een zee, maar de gemengde metafoor helpt duidelijk te maken hoe bezorgd Hamlet is. Verstandig gebruikt, kunnen metaforen je taal verrijken en de betekenis van je woorden versterken. Ze kunnen een wereld van betekenis communiceren in slechts een paar woorden (zoals deze zin zojuist deed met 'wereld van betekenis'). Ze moedigen ook actief lezen aan en vragen je lezer om je schrijven op zijn of haar eigen manier te interpreteren.  Metaforen kunnen emoties achter acties overbrengen. Zo is bijvoorbeeld de zinsnede 'Julio's ogen schoten vuur' levendiger en intenser dan 'Julio keek erg boos.' Metaforen kunnen in een paar woorden immense, complexe ideeën overbrengen. In één versie van zijn lange gedicht 'Leaves of Grass', vertelt Walt Whitman zijn lezers dat zij eigenlijk de grootste poëzie zijn: 'Je eigen lichaam zal een groots gedicht zijn en het rijkst stromen, niet alleen in de woorden ervan, maar ook in de stille lijnen van je lippen en gezicht.'  Metaforen kunnen originaliteit aanmoedigen. Het is gemakkelijk om te vertrouwen op alledaagse taal om ideeën over te brengen: een lichaam is een lichaam, een oceaan is een oceaan. Maar metaforen stellen je in staat om een eenvoudig idee met creativiteit en expressiviteit over te brengen, iets waar de oude Germaanse Angelsaksen, erg dol op waren: 'Lichaam' wordt 'bottenhuis' en 'oceaan' wordt 'walvisweg'..  Metaforen etaleren je genialiteit. Of althans, dat is wat Aristoteles zegt in zijn Poëtica (en wie zijn wij om daar iets tegen in te brengen?): 'Maar verreweg het grootste is een meester te zijn in de metafoor. Het is het enige dat niet van anderen kan worden geleerd, en is ook een teken van genialiteit, want een goede metafoor impliceert een intuïtieve perceptie van de gelijkenis in ongelijkheden.' Er is geen betere manier om te begrijpen hoe metaforen werken, en te beslissen welke metaforen de sterkste verbinding met je maken, dan werken te lezen die ze goed gebruiken. Veel auteurs gebruiken metaforen, dus wat je literaire smaak ook is, je kunt waarschijnlijk een aantal uitstekende voorbeelden vinden.  Als je het niet erg vindt om veeleisende literatuur te lezen, lees dan de werken van de 16de-eeuwse dichter John Donne, want maar weinig Engelse schrijvers gebruikten metaforen zo goed: gedichten als 'The Flea' en zijn 'Holy Sonnets' bevatten ingewikkelde metaforen om ervaringen als liefde, religieus geloof en dood te beschrijven.  De toespraken van Martin Luther King, Jr., zijn ook beroemd om hun vakkundig gebruik van de metafoor en andere retorische instrumenten. De toespraak 'Ik heb een droom' van King maakt uitgebreid gebruik van de metafoor, zoals dat zwarte Amerikanen leven op 'een eenzaam eiland van armoede in het midden van een enorme oceaan van materiële welvaart'.
Denk fantasierijk na over wat je probeert te beschrijven. Ga vrij associëren. Beslis wat voor soort stemming je wilt neerzetten. Werk ermee. Lees hem hardop. Transformeer je vergelijkingen in metaforen. Rek je ideeën op. Begrijp wat een metafoor is. Begrijp wat een metafoor niet is. Begrijp de verschillende soorten metaforen. Gemengde metaforen herkennen. Begrijp hoe metaforen werken. Lees zoveel mogelijk voorbeelden als je kunt vinden.
https://www.wikihow.com/Write-a-Metaphor https://www.wikihow.com/Write-a-Metaphor
Writing Your Own Metaphors Understanding Metaphors