Je zieke katje voeren Door de dierenarts voorgeschreven eetlustopwekkers gebruiken Een depressief katje helpen Een ziek katje verzorgen
Wanneer je katje ziek is, dan is de beste benadering om vaker kleinere porties aan te bieden. Bijvoorbeeld elke een of twee uur een hapje is ideaal, zolang je je katje niet hoeft wakker te maken voor haar voer. Onthoud dat heel jonge katjes wel wakker gemaakt moeten worden om regelmatig gevoerd te worden. Soms hebben zieke katjes geen trek in hun normale voer en moet ze iets anders aangeboden worden, gewoon om ze weer geïnteresseerd te krijgen in hun eten. Door het merk of de smaak te veranderen, kun je je katje geïnteresseerd genoeg krijgen om iets van het voer te proeven. Wanneer je katje ziek is, kan zelfs het kleinste beetje voer wat je binnenkrijgt al een verschil maken. Hier zijn een paar voersoorten die voor katjes gemakkelijker zijn om te eten:  Kattenvoer met jus Babyvoer met kippensmaak Gekookte kip  Ongekruide, gekookte rijst Diëten voor herstel na ziekte zijn speciaal ontworpen om te voldoen aan de behoeftes van een ziek dier dat niet goed eet. Ze hebben extreem geconcentreerde voedingsstoffen, dus een katje van een kilo kan zijn dagelijkse calorieënbehoefte al bereiken met een derde van een blikje. De twee meest algemeen verkrijgbare diëten zijn van Hills AD (geschikt voor katten en honden), en Royal Canin Feline Convalescence Diet. Deze bijzonder smakelijke diëten bevatten onder andere:  Proteïnen, welke bouwstenen bevatten om lichaamsweefsel te repareren, en het immuunsysteem te versterken. Vetten en koolhydraten, welke zorgen voor de stofwisselingsenergie zodat het katje zijn organen kan laten functioneren en infecties kan bestrijden. Zink en kalium, goed voor de wondgenezing. Vitamines E en C, en Taurine, deze vitamines zijn antioxidanten om het lichaam te helpen ontgiften, en ook om het immuunsysteem te versterken. Als je katje een verstopte neus heeft, dan zal hij om twee redenen stoppen met eten – hij kan het voer niet ruiken, en het is moeilijk om met een verstopte neus te eten. Probeer het voer wat op te warmen (niet meer dan dertig seconden in de magnetron) en het dan te geven. Door het te verwarmen zul je het aroma van het voer sterker maken, en het katje hoogstwaarschijnlijk verleiden om er wat van te eten. Warm voer smaakt ook beter. De verstopte neus van een katje schoonmaken met neusdruppels kan ook helpen om hem aan te moedigen te eten. Een ziek katje heeft zijn medicijn nodig, maar maak nooit de fout om het medicijn in zijn voer te verstoppen. Katjes kunnen het medicijn ontdekken – zowel door de smaak als de geur – en zal het voer met het medicijn erin niet eten. Het medicijn erin verstoppen zal je er alleen van verzekeren dat je katje de volgende keer zelfs niet in de buurt van het voer zal komen, of er nu medicijn in zit of niet. Houd het medicijn apart en geef het met dwang met regelmatige tussenposes. Het zal geen fijne taak zijn, en het katje zal het niet leuk vinden, maar dit is iets wat je moet doen. Het is erg belangrijk dat je katje genoeg water binnen krijgt en genoeg vocht heeft. Uitdroging kan bij katjes een ernstig probleem zijn en als ze ziek zijn zelfs nog ernstiger. Als je katje weigert water te drinken, probeer dan wat water toe te voegen aan haar voer. Het zal niet alleen het voer smakelijker maken, maar het zal haar tegelijkertijd meer vocht geven. Het eerste wat je moet controleren als je katje weigert water te drinken is of het waterbakje schoon is. Katten houden er niet van om water uit een vies bakje te drinken. Doe een klein beetje voer op je vinger en breng dat naar zijn bekje. Probeer je vinger niet in het bekje te dwingen, want dat zal hem irriteren. Laat hem het voer van je vinger likken op zijn eigen tempo en wees geduldig. Als vingervoeren niet werkt, geef dan het injectiespuitje een kans. Je hebt hiervoor een schone spuit nodig waar de naald vanaf gehaald is. Die vul je met vloeibaar voer. Houd het katje voorzichtig vast en steek het spuitje in een hoek in zijn bekje. Steek het niet recht in zijn bekje omdat daardoor het voer direct achterin de keel terecht komt en je katje daardoor kan stikken. Buig het naar de rechter of linkerkant en spuit een beetje voer op zijn tong. Het katje zal het voer dat achterop zijn tong ligt doorslikken. Herhaal dit een aantal keer, tot je denkt dat hij genoeg gehad heeft. Varieer de hoek van het spuitje zo nu en dan om te voorkomen dat de mondhoeken teveel geïrriteerd raken op één plek.  Probeer, als je geen vloeibaar voer kunt krijgen bij de dierenarts, voor katten een melkvervanger te gebruiken. Gebruik geen gewone melk. Het voer moet minstens op kamertemperatuur zijn, liever iets warmer, maar niet heet. Sommige middelen hebben een stimulerend effect op de eetlust. Dit zijn over het algemeen behandelingen die je alleen als laatste redmiddel wilt gebruiken, en met reden. Ten eerste, veel van deze middelen zijn medicatie voor mensen, dus het klein maken van de tabletten voor een dosis die klein genoeg is, is extreem moeilijk. Ten tweede hebben jonge katjes nog geen volledig ontwikkelde lever- en nierfunctie. Deze organen werken nog niet goed genoeg om middelen af te voeren en daardoor is je katje mogelijk veel kwetsbaarder voor een overdosis aan gifstoffen dan een volwassen kat. Tenslotte, deze geneesmiddelen staan erom bekend dat ze onprettige bijwerkingen hebben, zelfs in kleinere doses. Een gekwalificeerde, professionele dierenverzorger moet de beslissing nemen over welk middel voorgeschreven kan worden voor je katje, als het al gedaan moet worden. De meest gangbare mogelijkheden worden hieronder beschreven, zodat je een dierenarts ernaar kunt vragen, en de algemene functie en dosering begrijpt. Dit is een geneesmiddel voor mensen uit de groep van tricyclische antidepressiva. Er is geen informatie beschikbaar over het waarom, maar het is gebleken dat het een stimulerend effect heeft op de eetlust bij katten. De kleinste dosering in tabletten is 15 mg, en de dosis per kat is 3,5 mg, gelijk aan een kwart van een tablet. Voor een klein katje dat minder dan een kilo weegt, is het bijzonder moeilijk om een goede dosis te berekenen, en uiteindelijk geef je dan een klein kruimeltje van een tablet. Deze dosis kan 1x per drie dagen gegeven worden. Ook dit is een geneesmiddel voor mensen. Het is een antihistamine en een selectieve serotonineheropnameremmer (SSRI). Ook hierbij is niet bekend waarom, maar deze medicatie stimuleert de eetlust bij katten. De dosis is 0,1-0,5 mg/kg via de mond in te geven, twee tot drie keer per dag. De kleinste dosering in tabletten is hierbij 4 mg, en daarom (net als bij mirtazapine) is het bijzonder moeilijk om het tablet goed in stukjes te breken die klein genoeg zijn. Bijvoorbeeld, een katje van 1 kilo heeft een achtste tablet nodig, en je moet je hierbij realiseren dat katjes pas met drie maanden dat gewicht bereiken. Sommige katten hebben een individuele reactie, zoals dat een eenmalige dosis van intraveneuze diazepam ze erg hongerig maakt. Dit werkt alleen als het intraveneus wordt toegediend, en bij kleine katjes kan het erg moeilijk zijn om een ader te vinden die groot genoeg is om te katheteriseren. De dosis is 0,5 tot 1 mg/ml emulsie van de injecteerbare diazepam. Vitamine B speelt een belangrijke rol in het onderhouden van eetlust. Als het niveau van vitamine B, vooral cobalamine, te laag is in de darmwand, of in het bloed, dan kan de eetlust van een katje wegvallen. Dit kan gemakkelijk verholpen worden met vierwekelijkse, onderhuidse injecties met multi B vitamine. Een veel voorkomende dosis is 0,25 ml, toegediend met onderhuidse injecties, eenmaal per vier weken. Een bijwerking van steroïden is dat het de eetlust opwekt. In de meeste gevallen van zieke katjes zal deze optie niet gebruikt worden omdat steroïden ook het immuunsysteem onderdrukken, wat het vermogen van een katje om een infectie te bestrijden zal verminderen. Als echter het katje beschermd is met antibiotica, en de dierenarts beoordeelt dat steroïden de bestaande infectie niet zullen verergeren, dan kan een eenmalige dosis steroïden om het katje weer aan het eten te krijgen op zijn plaats zijn. De dosering varieert erg, vanaf 0,01 mg/kg tot 4 mg/kg dexamethasone, maar een terughoudend lage dosis is te adviseren voor het doel van eetlust opwekken. Een katje van een kilo heeft dan 0,5 mg dexamethasone nodig, wat in een dosering van 2 mg/ml gelijkstaat aan 0,25 ml, onderhuids geïnjecteerd. Behalve het niet eten, zijn er meer tekenen die aan kunnen geven dat je katje depressief is. Enkele hiervan zijn een gebrek aan energie, meer slapen dan normaal, geen interesse in haar normale activiteiten, teruggetrokken zijn of agressief gedrag vertonen. De meest gangbare reden waarom katjes depressief raken is omdat ze te weinig aandacht krijgen. Om de depressie van je katje te bestrijden en haar weer aan het eten te krijgen, kun je met haar gaan spelen en haar zoveel mogelijk liefde geven. Neem haar op schoot als je aan het werk bent of een film aan het kijken bent, speel met haar in de ochtenden en middagen, en beloon haar met snoepjes en knuffels. Je kunt niet altijd thuis zijn om met je katje te spelen. Geef wat geld uit aan speeltjes die je katje bezig houden als jij weg bent. Klimpalen, speeltjes, krabpalen en voerpuzzels zijn fantastische manieren om je katje bezig te houden terwijl je weg bent. Overweeg om een vriendje voor je katje te halen. Als je het je kunt veroorloven, dan kun je overwegen om een tweede katje op te nemen, zodat beide katjes iemand hebben om mee te spelen. Maar, houd in gedachten dat het moeilijker wordt om een nieuw katje in huis te halen naarmate je oorspronkelijke katje ouder wordt. Als je veel aandacht aan je katje geeft, en haar constant je liefde geeft, dan is ze waarschijnlijk niet depressief omdat je niet met haar wilt spelen. In plaats daarvan is ze waarschijnlijk depressief omdat ze ergens pijn heeft, hetzij door ziekte of omdat ze ergens gewond is. Als je er niet achter kunt komen wat je katje scheelt, neem haar dan mee naar de dierenarts. Meloxicam (ook bekend als Metacam) hoort tot de familie van pijnstillers die NSAID (Non-Steroidal Anti-inflammatory Drugs) genoemd wordt. Meloxicam werkt door een enzym, COX-2, te beperken, wat het vrijgeven van prostaglandine aanspoort, wat op zijn beurt weer de ontsteking vermindert die leidt tot koorts. Meloxicam is een veilig en nuttig middel om koorts te verlagen.  De aanbevolen onderhoudsdosering van feline meloxicam is 0,05 mg/kg, eenmaal daags. Dus een katje van 1 kilo heeft 0,1 ml feline meloxicam nodig. Let op dat meloxicam twee samenstellingen kent: voor honden (1,5 mg/ml) en voor katten (0,5 mg/ml). Meloxicam voor honden is drie keer sterker geconcentreerd, en je moet dan ook extreem voorzichtig zijn als je deze vorm voor je kat gebruikt. Een overdosis kan dan gemakkelijk ontstaan. Meloxicam moet alleen gebruikt worden bij goed gehydrateerde dieren. Uitgedroogde dieren kunnen een verstoorde nierfunctie hebben; doordat er nog minder bloed naar de nieren gaat, kan het dier nierfalen krijgen. Meloxicam moet je gelijk of vlak na het voeren geven. Als de kat niet eet, zorg er dan voor dat er een bodempje in zijn maag is door hem met een spuitje te voeren. Geef geen meloxicam op een volledig lege maag. De remmende werking op de bloedtoevoer naar de maag zal versterkt worden wat kan leiden tot een ernstige maagzweer. Geef meloxicam niet gelijk met of na andere NSAID's of steroïden. Als je dat wel doet, kun je een maagzweer veroorzaken, of andere maagdarmzweren en bloedingen – met fataal bloedverlies als gevolg. Een koud katje zal zich lusteloos voelen en langzamer herstellen, wat het nog moeilijker maakt om hem te laten eten. Zieke katjes voelen zich kwetsbaar, en ze zullen effectiever herstellen als ze een plek hebben waar ze kunnen wegduiken. Maak een nestje of kartonnen doos met dekens erin. Als je katje erg ziek overkomt, of als de symptomen van je katje langer dan een dag of zo blijven aanhouden, ga dan naar je dierenarts.
Bied regelmatig kleine hoeveelheden aan. Ga over op een ander merk kattenvoer. Vraag je dierenarts naar een speciaal voer voor herstel na ziekte. Probeer het eten op te warmen. Verstop geen medicijn in het voer van je katje. Zorg ervoor dat je katje genoeg vocht binnenkrijgt. Probeer je katje te vingervoeren. Probeer je katje met een injectiespuitje te voeren. Gebruik als laatste redmiddel eetlustopwekkers. Vraag een dierenarts om advies. Overweeg mirtazapine. Onderzoek de mogelijkheid van cyproheptadine. Vraag om intraveneuze diazepam. Stel vitamine B injecties voor. Wees zorgvuldig met eenmalige steroïde injecties. Zoek naar tekenen dat je katje depressief kan zijn. Breng meer tijd door met je katje. Zoek speeltjes om je katje bezig te houden. Overweeg of het mogelijk is dat je katje depressief is doordat ze ziek is. Geef je katje meloxicam. Houd je katje warm. Zorg voor een comfortabele slaapplek. Ga naar de dierenarts als het nodig is.
https://www.wikihow.com/Get-a-Sick-Kitten-to-Eat https://www.wikihow.com/Get-a-Sick-Kitten-to-Eat https://www.wikihow.com/Get-a-Sick-Kitten-to-Eat https://www.wikihow.com/Get-a-Sick-Kitten-to-Eat
Feeding Your Sick Kitten Using Vet-Prescribed Appetite Stimulants Helping a Depressed Kitten Nursing a Sick Kitten