Kleurstelling, stem en de geslachtsveren herkennen De cloaca van een eend onderzoeken
Tijdens het paarseizoen zullen mannetjeseenden heel heldere kleurstellingen hebben in hun pluimage om een partner aan te trekken. Na het paarseizoen zal de mannetjeseend in de rui gaan, zijn heldere kleurstellingen verliezen en meer op een vrouwtje lijken.  Wilde eenden zijn seksueel dimorf, wat betekent dat de mannetjes en vrouwtjes verschillen van elkaar. De vrouwtjes zijn bruin en vrij sjofel, terwijl de mannetjes een levendige paarse glans over hun vleugels hebben en iriserende kleuren hebben. De mannelijke grote tafeleend heeft effen witte tot lichtgrijze pluimage. Zijn vrouwelijke tegenhanger heeft een pluimage in grijzig bruin.  De mannelijke carolina-eend heeft grijze veren met blauwe markering aan de vleugels tijdens het paarseizoen. Het verenkleed van het vrouwtje is gewoonlijk grijsachtig bruin.  Het mannetje en het vrouwtje van de gevlekte eend hebben soortgelijk gekleurde veren, wat het moeilijk maakt om ze aan de pluimage alleen te onderscheiden. De snavelkleur is een andere manier om het verschil tussen en mannetjeseend en een vrouwtje te zien. Bij veel eendensoorten verandert de kleur van de snavel niet tijdens het paarseizoen, dus dit fysieke aspect zal het hele jaar door hetzelfde blijven.  Bij wilde eenden heeft het mannetje een heldergele snavel en het vrouwtje heeft een bruin en oranje snavel.  Bij gevlekte eenden heeft de mannelijke eend een snavel die effen olijfgroen tot geel van kleur is. De snavel van het vrouwtje is bruin tot oranje met donkere vlekken.  Mannelijke carolina-eenden hebben een rode snavel met een gele plek aan de onderkant.  In het paarseizoen verandert de snavel van de rosse stekelstaart naar een helder babyblauw. Bij alle soorten zijn mannelijke eenden groter dan vrouwtjes. In aanvulling op een in het algemeen groter lijf hebben mannelijke wilde eenden, rouaan eenden en Welsh harlequins grotere koppen en dikkere nekken dan de vrouwtjes. Mannelijke woerden hebben een naar boven gekrulde veer bij de staart; dit is bekend als de 'geslachtsveer'. Deze veer, die zichtbaar wordt bij mannelijke eenden wanneer ze tussen de twee en vier maanden oud zijn, blijft zitten na de rui. Vrouwtjes hebben geen geslachtsveer. Vrouwelijke eenden hebben vaak een luide en harde kwaak. De kwaak van mannelijke eenden is gewoonlijk zacht en ruw. Als je eenden als huisdier hebt, en je bent op je gemak in de omgang daarmee, kun je de eend zachtjes vasthouden aan zijn staart tot hij kwaakt.  Het geluid van een kwaak kan gebruikt worden om onderscheid te maken tussen mannelijke en vrouwelijke eenden vanaf het moment dat ze ongeveer een maand oud zijn.  Bij muskuseenden klinkt het kwaken van een vrouwtje als een trilling of gekoer. Een mannelijke muskuseend heeft een heel diepe en luchtige (klinkt als 'huch-uch-uch') kwaak.  De vrouwelijke Australische taling heeft een kwaak dat klinkt als een kakelend geluid, wat haar onderscheidt van de mannelijke Australische taling. Het onderzoeken van de cloaca, ook bekend als venting, is een andere manier om het geslacht van een eend te bepalen. Het wordt gebruikt bij eenden die seksueel monomorf zijn (mannetjes en vrouwtjes dezelfde uiterlijke eigenschappen), maar wordt ook gebruikt bij kuikens vanaf 12 weken oud. Venting is een moeilijke procedure om uit te voeren; als je je niet op je gemak voelt om het te doen, vraag dan iemand die meer ervaren is om het voor je te doen.  Wanneer je de eend op de tafel legt, houd hem dan zo dat zijn borst omhoog ligt en zijn poten weg van jou gedraaid zijn. De staart moet over de rand van de tafel hangen zodat het naar beneden gebogen kan worden om de cloaca te onderzoeken.  Als je geen stevig oppervlak hebt waar je de eend op kunt leggen, dan kun je ook knielen en de eend op je been leggen zodat zijn staart over je knie gebogen kan worden.  Venting is nog moeilijker bij kuikens dan bij volwassen eenden, dus vraag een professional om dit te doen. De cloaca is een kleine, externe opening aan de achterkant van de eend. De genitaliën en voortplantingsklieren van een eend eindigen bij de cloaca. Gebruik je vingers om tussen de veren te zoeken en deze externe opening te vinden. Om dit te doen gebruik je je wijsvingers om de staart naar beneden te vouwen en tegengestelde, omhooggerichte druk uit te oefenen aan de andere kant van de staart met je middelvinger en ringvinger. Plaats daarna je duimen aan beide kanten van de cloaca en beweeg je duimen langzaam weg van elkaar.  Gebruik zachte druk om de cloacale randen en genitaliën bloot te leggen. Teveel druk kan ernstige verwondingen veroorzaken bij de eend. Een alternatieve benadering om de cloacale randen en genitaliën bloot te leggen is door je vinger ongeveer een centimeter in de cloaca te steken en je vinger cirkelend te bewegen om de sluitspier die de cloaca gesloten houdt te ontspannen. Als de sluitspier eenmaal ontspannen is, dan kun je je duimen gebruiken om de cloacale randen uit elkaar te halen. Door de cloacale randen en genitaliën bloot te leggen moet je in staat zijn om te bepalen of de eend een mannetje of een vrouwtje is. De eend is een mannetje als er een penis uit de cloaca omhoog komt. Een vrouwelijke eend zal een eileideropening hebben in de cloaca. Bij mannelijke eenden zal de penis klein en onbedekt zijn bij onvolwassen eenden en groot en omhuld bij volwassen eenden.
Bekijk de pluimage (veren) van de eend. Observeer de snavelkleur. Kijk naar het formaat van de eend. Let op een gekrulde veer in de buurt van de staart. Luister naar de kwaak van een eend. Leg de eend op zijn rug op een tafel. Identificeer de cloaca. Leg de cloacale randen en genitaliën bloot. Identificeer de voortplantingsorganen in de cloaca.
https://www.wikihow.com/Tell-the-Difference-Between-Male-and-Female-Ducks https://www.wikihow.com/Tell-the-Difference-Between-Male-and-Female-Ducks
Identifying Coloration, Voice, and the Sex Feather Examining a Duck's Cloaca