Het Witte Huis betrekken Voldoen aan de voorwaarden Presidentskandidaat worden Tot president verkozen worden
Je bent nu al zo ver gekomen. Er zit nu niets anders meer op dan je charismatische zelf zijn, ervoor zorgen dat je speechschrijvers op de top van hun kunnen zitten, en het voorkomen van schandalen. Laat mensen zien waar je voor staat, en wat je voor je land wilt doen. En houd je aan die beloften. Houd je imago zo consequent en zuiver als je maar kunt.  Niet alleen je woorden maar ook je gezicht zal overal te zien en horen zijn—zo zijn er commercials die jullie sponsoren, YouTube-video's, foto's uit je verleden, etc. Wat je ook naar je hoofd geslingerd wordt, je moet in staat zijn er overheen te kunnen stappen. Je moet niet alleen op de hoogte zijn van je eigen standpunten, maar ook op die van je tegenstander. Spreek op een manier die het grote publiek aanspreekt. Zorg ervoor dat jouw campagne het beste uit de verf komt, en dat je die van je tegenstander onschadelijk maakt. Let ook goed op je toon en lichaamstaal.  Toen JFK de camera inkeek met zijn gebruinde, jonge gelaat, had de zweterige, grieperige Nixon geen idee waar hij het zoeken moest. Charisma brengt je een goed eind op weg (zowel in deze campagne als in de rest van je leven). Als je al zo ver gekomen bent, ben je waarschijnlijk al wel gewend geraakt aan de felle lampen en de constante druk. Maar als deze debatten toch net even iets hoger gegrepen lijken, onthoud dan één ding: laat het publiek nooit zien dat je zweet. Bij de Amerikaanse verkiezingen wordt de president niet rechtstreeks gekozen. Op de dag van de verkiezingen wordt het 'electoral college' (het kiescollege) gekozen. Het kiescollege bestaat uit 538 zogeheten kiesmannen. Dat betekent dat je 270 stemmen moet krijgen om te winnen. Probeer die eerste dinsdag na de eerste maandag van november niet al je nagels eraf te bijten van de zenuwen. Als alles in kannen in kruiken is kun je gaan slapen.  Elke staat heeft een bepaald aantal kiesmannen. Het aantal kiesmannen dat een staat toebedeeld krijgt, wordt bepaald aan de hand van de meest recente volkstelling. Om president te worden moet een meerderheid behaald worden in het kiescollege. Als er sprake is van een gelijkspel bepaalt het Huis van Afgevaardigden wie de verkiezing gewonnen heeft. Woohoo! Al dat werk, al dat geld, al dat leven uit een koffer, al die stress—het zit er nu op! Ten minste… Nu kun je beginnen alle problemen in de wereld op te lossen. Je krijgt een paar maanden om te recupereren, en vervolgens mag je dan eindelijk de Oval Office in. Hoe ga je dat kantoor eigenlijk inrichten?! Niemand wil een president die de wereld alleen op zijn/haar eigen manier bekijkt. De burgers willen hun veranderingen doorgevoerd zien worden; niet die van jou. Mensen zien de dingen die mis gaan in het land en kunnen die makkelijk verhelpen. Geef de burger meer macht! Dit is een constitutionele voorwaarde. Als je nu Amerikaans staatsburger bent maar in een ander land geboren bent, dan voldoe je niet aan de voorwaarden om president te kunnen worden.  In principe betekent dit dat je zo "Amerikaans" mogelijk moet zijn. Ben je opgegroeid in een blokhut? Begon je al met basketballen voordat je überhaupt kon lopen? Eet je vaak appeltaart? Zijn er foto's van jou waarop je verkleed bent als Benjamin Franklin of Thomas Jefferson? Uitstekend. Het is grondwettelijk vastgelegd dat je minimaal 35 jaar moet zijn om president te kunnen worden.  De gemiddelde president is een man van 55 als hij voor de eerste keer verkozen wordt. Hij is ook getrouwd, heeft kinderen en geen baard. De kans is groot dat hij in de staat Virginia geboren is. Deze eis staat, net als de twee voorwaarden hierboven, in Artikel II van de Amerikaanse grondwet.  Het is ook raadzaam om tijdens je verblijf in de Verenigde Staten niet in opstand te komen tegen de staat (tenzij 2/3 van het Congres enorm op jou gesteld is). Laat je ook niet in staat van beschuldiging stellen door de Senaat. Dat zijn trouwens het 14e Amendement en Artikel 1 van de grondwet. Hoewel een opleiding of ervaring niet verplicht is, hebben de meeste presidenten hoger onderwijs genoten voor ze de politiek in gingen—meestal hebben ze rechten of bedrijfskunde gestudeerd. Je doet er goed aan om vakken als geschiedenis, sociologie, rechten en internationale betrekkingen te volgen.   Op de hogeschool of universiteit kun je vrijwilligerswerk gaan doen voor de gemeenschap, maar ook voor politieke campagnes (zo kun je zien hoe het er in de politiek aan toe gaat). Het geniet de aanbeveling om je zo snel mogelijk in te zetten voor de gemeenschap en naamsbekendheid te krijgen. Maar liefst 31 voormalige presidenten hebben militaire ervaring opgedaan. Vooral vroeger was militaire ervaring een absolute pré; tegenwoordig is dat een stuk minder gebruikelijk.  Je kunt er natuurlijk voor kiezen om het leger in te gaan, maar dat is niet strikt noodzakelijk. Hoewel het niet verplicht is, beginnen de meeste aspirant-presidenten op veel kleinere schaal met politiek. Raak dus betrokken bij je gemeenschap! Stel jezelf verkiesbaar als burgemeester, gouverneur, senator of als een andere soort volksvertegenwoordiger. Dat is namelijk de beste manier om naamsbekendheid te krijgen.   Je hoeft dit niet te doen. Je kunt ook een soort organisator voor de gemeenschap worden, advocaat, of politiek activist. Het gaat erom dat je naamsbekendheid krijgt en mensen leert kennen. Dat is de beste manier om je naam uiteindelijk op buttons, flyers en posters terug te zien. Hoe eerder je je politieke partij kiest, hoe beter. Zo zul je een consequente politieke geschiedenis hebben, mensen leren kennen die de moeite waard zijn te leren kennen, en een goede reputatie opbouwen. Het wordt zo een stuk makkelijker om over vijftien jaar de fondsen te werven die je zo hard nodig zult hebben! Voorafgaand aan het presidentschap zul je door de zure appel van het campagne voeren moeten bijten. Tijdens de campagne zullen de media en je tegenstanders door niet alleen je professionele, maar ook je persoonlijke geschiedenis gaan wroeten. Je hebt daarom veel steun nodig. De campagne zal voor jou zwaar zijn, maar zeer zeker ook voor je familie. Tijdens de campagne zul je van hot naar her vliegen en rijden, waardoor je je echtgenoot en kinderen amper te zien krijgt. Is dat het waard? Dit comité kan proefballonnetjes oplaten om te peilen wat je kansen zijn. Dit is de standaard eerste stap op de presidentiële ladder. Wijs een campagneleider aan die dit comité voor jou zal samenstellen. Dit zou iemand moeten zijn die ij kent en vertrouwt, en ervaring heeft met politiek, fondsenwerving en campagnes.  Gebruik het verkennend comité om in kaart te brengen hoe zichtbaar jij bent voor het publiek (i.e. hoe groot de kans van slagen is). Het comité kan je ook helpen met de campagnestrategieën, thema's en slogans. Het comité is ook verantwoordelijk voor het werven van donateurs, sponsors, personeel en vrijwilligers. Daarnaast schrijft het comité speeches en position papers (hierin zet jij je visie over bepaalde onderwerpen uiteen). Als alles goed gaat zullen ze de organisatie beginnen in de belangrijkste beginstaten (Iowa, New Hampshire, etc.). Dit is de Federale Verkiezingscommissie. Als je meer dan $5.000,- ontvangt of uitgeeft, dan moet je je laten registeren. Hoewel je je hiermee nog niet officieel kandidaat stelt, gaat het FEC daar wel ongeveer van uit—anders zou je namelijk niet met zo veel geld smijten.  Dien je Statement of Candidacy in binnen vijftien dagen van het bereiken van de grens van $5.000,-. Als je dat gedaan hebt, heb je tien dagen om een Statement of Organization in te dienen. Ook zul je de inkomsten en uitgave van de campagne aan het FEC moeten opgeven—dit dient op kwartaalbasis te gebeuren. Obama's campagne in 2008 kostte trouwens 730 miljoen dollar. Dit is je kans om een zogeheten 'rally' te houden voor je aanhangers en stemmers. De meeste presidentskandidaten organiseren deze rally in hun geboorteplaats of een andere belangrijke plek. Pak de T-shirts, buttons en bumperstickers er dus maar bij. Het is tijd voor de campagne! Presidentiële campagnes zijn duur. Volgens het uiteindelijke federale verslag kostte de presidentiële campagne van 2012 in totaal twee MILJARD dollar.  Miljard. Als jij daar de helft van kunt inzamelen, ben je goed op weg.   Kies voor verschillende manieren om fondsen te werven. Als jij de gekozen kandidaat van jouw partij bent kun je op die partij vertrouwen. Als je concurreert met andere partijleden, of als je geen lid bent van een grote partij dan zul je je geld elders moeten zoeken—daarom sluiten de meeste presidentskandidaten zich ook aan bij een van de twee grote partijen. Zamel geld in bij zowel grote als kleine donateurs. Bij de presidentsverkiezingen van 2012 bezochten de presidentskandidaten evenementen waarvoor een kaartje $1000,- kostte, en vroegen ze online om donaties van $3,-. Om president te worden zul je handen moeten schudden, baby's moeten kussen, en bezoeken moeten brengen aan dorpsfeesten, fabrieken, veteranen, kerken, boerderijen en bedrijven. Je zult die diamanten manchetknopen even weg moeten leggen en je handen uit je mouwen moeten steken.  Al Gore claimde dat hij het internet uitgevonden had. John Edwards had een affaire. Mitt Romney zei dat de helft van de stemmers geen belasting betaalde. Dit zijn zomaar drie dingen waar Amerikanen niet van houden. Let altijd goed op wat je doet en zegt—of je nu denkt gefilmd te worden of niet. Het Amerikaanse publiek vergeet dit soort dingen niet makkelijk. Elke staat kiest de president op een iets andere manier—door middel van een caucus, een voorverkiezing of een combinatie van beide. Door deze voorverkiezingen en caucusen te winnen zul je de gedelegeerden voor je winnen die jou zullen steunen in de race om het presidentschap—dit wordt elk jaar op de nationale conventie van de partij gevierd.  Elke staat is iets anders, en de partijen zijn zelf ook verschillend. Bij de Democratische partij zijn er "pledged delegates" (verkozen afgevaardigden) en "super delegates" (partijprominenten of -afgevaardigden); bij de Republikeinen zijn er "pledged" en "un-pledged" delegates (verkozen danwel onverkozen). Bij sommige verkiezingen geldt dat de winnaar alle gedelegeerden voor zich wint, terwijl ze bij andere verkiezingen verdeeld worden aan de hand van het percentage van de stemmen die je ontvangen hebt. Als je als sterkste kandidaat van jouw partij uit de bus gekomen bent, dan wordt er een conventie georganiseerd waarbij de gedelegeerden hun steun voor jouw kandidatuur kenbaar maken. Vroeger was de conventie de plek waar de gedelegeerden daadwerkelijk hun stem uitbrachten, maar met de alom aanwezige media weet iedereen tegenwoordig al lang en breed wie er gewonnen heeft—de conventie is nu vooral symbolisch. Hoe dan ook, het is een feestje op jouw naam.   Het is een dag waarop elke partij zich concentreert op hoe geweldig ze zelf is, in plaats van hoe vreselijk de andere partij is. Geniet dus even van deze kortstondige positiviteit. Op de conventie maak je bovendien bekend wie je running mate is. En dat is best belangrijk—als mensen het niet met jouw keuze eens zijn, dan zou je stemmen kunnen verliezen. Denk er dus goed over na! Bij de 'general election' nemen de twee belangrijkste kandidaten, een van de Democratische en een van de Republikeinse partij, het tegen elkaar op. Nu wordt het spannend.  Doe mee als derde partij als je niet gesteund wordt door een van de grotere partijen maar toch president wilt worden. De andere partijen die presidentskandidaten steunen in de V.S. zijn onder meer The Green Party, The Natural Law Party en The Libertarian Party. Ook als Independent (onafhankelijke) kun je aan de race meedoen. Je zult van San Francisco naar Chicago en van Chicago weer naar New York vliegen—en dat allemaal in één dag! Dit zal je danig uitputten, en het enige dat je overeind kan houden is pure adrenaline. Je zult handen schudden, glimlachen en speechen alsof je een onstuitbare robot bent. En misschien ben je dat ook wel?  De campagne wordt over het algemeen onderverdeeld in drie delen: de wortels, het land en het lucht. Het eerste gedeelte zit er al op, je hebt immers al een sterke fundering gelegd. Nu ga je het land in, letterlijk—je zult in zeer korte tijd een heleboel van Amerika te zien krijgen. Als laatste ga je de lucht in—mediastorm na mediastorm na mediastorm.
Blijf bij je standpunten, houd je aan je woord, en blijf sterk. Win het debat. Win de presidentsverkiezing. Laat je beëdigen op 20 januari. Bewijs dat je een "natural-born citizen" van de Verenigde Staten bent. Vier je 35e verjaardag. Woon ten minste veertien jaren achtereen in de Verenigde Staten voordat je je verkiesbaar stelt. Ga studeren. Ga op zoek naar een carrière in de politiek. Praat met je familie en aanhangers. Stel een verkennend comité samen. Registreer je bij de Federal Election Commission (FEC). Maak je kandidatuur bekend. Zamel geld in. Spreek de gewone Amerikanen aan. Win de voorverkiezingen, de caucusen en de gedelegeerden. Bezoek de conventie van de partij. Doe mee aan de algemene verkiezing. Voer campagne alsof je leven ervan afhangt.
https://www.wikihow.com/Become-President-of-the-United-States https://www.wikihow.com/Become-President-of-the-United-States https://www.wikihow.com/Become-President-of-the-United-States https://www.wikihow.com/Become-President-of-the-United-States
Getting to the White House Meeting the Eligibility Requirements Becoming a Candidate for President Getting Elected President