Weten wat je niet moet doen De relatie opnieuw opbouwen De eerste stappen zetten
Het is niet altijd duidelijk waarom je echtgenoot vreemdgaat, en daarom zou je instinctief jezelf de schuld kunnen geven. Misschien denk je dat jullie uit elkaar gegroeid zijn, of dat je misschien tussen de lakens tekortgeschoten hebt. Misschien heb je je laten overweldigen door je werk en heb je niet genoeg tijd voor de relatie vrijgemaakt. Hoewel dit tekenen zouden kunnen zijn dat jullie relatie wat opknapwerk nodig heeft, dien je te beseffen dat niets dat jij doet je echtgenoot ooit tot vreemdgaan aan kan zetten. Geef jezelf daarom nooit de schuld van de scheve schaats die je echtgenoot gereden heeft.   Het zou natuurlijk kunnen dat jij een rol speelt in een bepaald relatieprobleem, en het is ook belangrijk om dat te erkennen. Je mag echter nooit denken dat jouw misstappen het vreemdgaan van je echtgenoot rechtvaardigen. Als jij te druk bezig bent jezelf de zwarte piet toe te spelen, dan houd je je partner het hand boven het hoofd—en het is niet de bedoeling dat je je partner makkelijk weg laat komen met zijn ontrouw. Het is belangrijk om ook het gedrag van je partner aan te kaarten. Als je jezelf zo snel mogelijk gek wilt maken, dan kun je miljoenen vragen stellen over die andere man of vrouw, kun je zijn/haar Facebookprofiel urenlang gaan bekijken, of misschien zelfs proberen in levenden lijve een glimp van hem/haar op te vangen. Je denkt misschien dat je erachter kunt komen wat er aan de relatie mankeerde door alles over de derde partij aan de weet te komen, maar het zal je juist helemaal geen antwoorden verschaffen. Sterker nog, dat zal je alleen maar meer pijn doen.   Als een echtgenoot een affaire heeft, dan gaat het haast nooit om die derde persoon. Tenzij de echtgenoot denkt dat hij/zij oprecht een betekenisvolle relatie met diegene heeft opgebouwd—iets dat minder vaak voorkomt—, is het vreemdgaan zelf vaker een uiting van de onvrede over zichzelf of het huwelijk. Als jij je te veel bezighoudt met die andere man of vrouw, dan zul je niet genoeg aandacht kunnen besteden aan je echtgenoot of jullie relatie. Hoewel het je troost kan bieden om een paar dingen over de affaire te weten, wil je hoogstwaarschijnlijk niet té veel aan de weet komen. Je hoeft niet te weten hoe hij/zij eruitziet, wat hij/zij voor werk doet, of wat dan ook. Dergelijke details zullen je namelijk alleen maar afleiden, en kunnen ervoor zorgen dat jij je slecht gaat voelen over jezelf. Dat is het absoluut niet waard. Hoewel je misschien denkt dat je je over de affaire heen kunt zetten als je een logische verklaring voor het vreemdgaan kunt vinden—als je man zich bijvoorbeeld machteloos voelde na het verlies van zijn baan, of als je vrouw de verleiding niet kon weerstaan omdat een andere man zo hard zijn best voor haar deed—heeft het geen zin om zin te zoeken in onzin. Accepteer dat je gekwetst bent en dat je een manier moet vinden om verder te kunnen gaan, maar denk niet dat smoesjes verzinnen voor je echtgenoot je daarin zal helpen. Wat er door het hoofd van je echtgenoot speelde toen hij/zij besloot om vreemd te gaan, tart elke logica. Verspil niet te veel tijd aan het bedenken van de perfecte redenen voor het vreemdgaan; werk er liever aan om vooruit te kunnen kijken en deze situatie achter je te laten. Je zou je ontzettend gekwetst en boos kunnen voelen, en mogelijk zelfs de drang kunnen hebben om het al je familieleden en beste vrienden te vertellen. Om je hart echt te kunnen luchten zou je zelfs de drang kunnen krijgen om op social media te posten dat je partner vreemdgegaan is. De kans is echter aanwezig dat je je weer met hem/haar zult willen verzoenen en wilt proberen om de relatie te herstellen. Als dat het geval is, en je het vreemdgaan van je partner al aan de grote klok gehangen hebt, dan dien je je bewust te zijn van het feit dat iedereen de rest van jullie leven anders naar je echtgenoot zal kijken. In plaats van het jan en alleman te vertellen, doe je er goed aan om het alleen aan mensen te vertellen met wie je echt een hechte band hebt, en van wie je echt denkt dat ze je hier doorheen kunnen helpen.   Als je iedereen vertelt wat er gebeurd is, dan zal dat in eerste instantie misschien opluchten. Die opluchting zou echter al snel plaats kunnen maken voor pijn en spijt. Je realiseert je namelijk misschien niet dat je nog niet klaar was voor iedereens advies of oordeel. Als je ervoor kiest om je beste vrienden over je partners ontrouw te vertellen, doe dat dan voorzichtig—zeker als je nog niet zeker weet wat je eraan wilt doen. Als je vrienden denken dat jij je partner absoluut zult verlaten, dan zouden ze je zomaar duizend–en–een dingen kunnen vertellen die ze niet leuk aan hem/haar vonden. Dat zal er zeker niet voor zorgen dat jij je beter gaat voelen. Bovendien zou het op den duur tot ongemakkelijke situaties kunnen leiden als je besluit om de relatie alsnog in stand te houden. Naast dat je niet iedereen zou moeten vertellen wat er gebeurd is, dien je je ook niet te druk te maken over wat de mensen die je het wel vertelt over de affaire zullen denken. Hoewel deze mensen je misschien nuttig advies zouden kunnen geven, gaat het vooral om wat voor jou het beste is. Maak je daarom geen zorgen over wat mensen van jouw besluit zullen denken, ongeacht of je besluit om de relatie in stand te houden of om bij je partner weg te gaan. Het gaat er niet om wat de rest van de wereld denkt. Laat het oordeel van anderen jouw besluitvorming niet vertroebelen.  Praten met de mensen in je omgeving kan je helpen kracht te verzamelen en zal je wellicht ook van nieuwe inzichten kunnen voorzien. Weet, echter, dat hun meningen die van jou nooit kunnen of mogen vervangen. Hoewel je misschien denkt dat je je koffers wil pakken of je partner op de stoep wilt zetten zodra je erachter komt dat hij/zij is vreemdgegaan, is het belangrijk om wat meer tijd te nemen om erover na te denken. Je kunt vanzelfsprekend een poosje afstand nemen van je partner, maar voorkom dat je gelijk zegt een scheiding te willen of drastische maatregelen neemt. Gun jezelf de tijd om te reflecteren op wat er gebeurd is en na te denken over wat het beste voor jou en de relatie is; doe geen dingen waar je later misschien spijt van zult krijgen.  Hoewel het soms goed kan zijn om even pauze te nemen, dien je te voorkomen dat je gelijk om een echtscheiding vraagt zodra je erachter komt. Je dient je instinct in dezen te overwinnen, en te wachten totdat je alles op een rijtje gezet hebt voordat je definitief een punt achter de relatie zet. Hoewel het goed zou kunnen voelen om gemeen te doen tegen je echtgenoot, hem/haar dingen te ontnemen die hij/zij leuk vindt, of zelfs uit wraak zelf een affaire te beginnen, zal dit soort gedrag jou geen goed doen. Het zal de relatie ook absoluut niet verder helpen. Natuurlijk kun je je gekwetst en ellendig voelen, kun je een poosje kortaf zijn tegen je partner, en kun je een poosje afstand nemen, maar ga niet actief op zoek naar manieren om hem/haar zich slechter te laten voelen. Als je dat namelijk wel doet, dan zullen jullie je allebei vreselijk gaan voelen.  Het straffen van je echtgenoot zal er alleen maar voor zorgen dat jij nog bitterder wordt, en zal de relatie nog slechter maken. Het is prima om wat tijd uit elkaar te blijven en iets killer of afstandelijker te zijn dan normaal, maar actief je best doen om zo wreed mogelijk te zijn zal jullie niet verder helpen. Helaas zullen tijdschriften, vrienden, familieleden en dokters je niet kunnen helpen de juiste beslissing voor jou—en/of voor je gezin— te maken. Als er kinderen bij betrokken zijn, dan wordt de beslissing nog een stuk lastiger. Hoewel je misschien denkt dat er maar één goede oplossing is, dien je eerlijk te zijn tegen je zelf. Ga op zoek naar wat je hart je echt ingeeft. Het kan een hele tijd duren om de waarheid te vinden, maar het belangrijkste is dat je erkent dat niemand anders je kan vertellen wat je moet doen of voelen—en je echtgenoot al helemaal niet. Dit kan een intimiderende gedachte zijn, omdat de kans groot is dat je wat tijd nodig zult hebben om het antwoord te vinden. Maar als je onderbuikgevoel je al iets influistert, dan kun je daar maar beter naar luisteren. Onthoud dat vergiffenis daadwerkelijk een keuze is; het is niet iets dat óf wel gebeurt óf niet. Als je bereid bent om je echtgenoot te vergeven, of zelfs maar bereid bent daar een poging toe te wagen, dan zul je die keuze bewust moeten maken. Vergiffenis zal jou of je partner niet op een presenteerblaadje aangereikt worden, en je zult er hard aan moeten werken om daar te komen. De eerste stap is accepteren dat je je best gaat doen om de relatie te herstellen.  Wees hier eerlijk over met je partner. Laat de wens je partner al dan niet te vergeven niet in nevelen gehuld. Laat hem/haar weten dat je echt wilt proberen om de relatie te herstellen. Als je de relatie opnieuw op wilt bouwen, dan zullen jij en je partner quality time met elkaar moeten besteden die niets te maken heeft met het vreemdgaan van je partner. Onderneem dingen die jullie vroeger graag samen ondernamen en probeer plekken te mijden die jullie doen herinneren aan de affaire. Doe jullie best om helemaal vanaf nul te beginnen, zodat jullie relatie een sterke fundering heeft die jullie aanleggen met dagelijkse activiteiten; ga niet overhaast te werk.  Jullie kunnen zelfs nieuwe activiteiten, zoals wandelen of koken, ontdekken om samen te doen. Dit kan jullie helpen de relatie in een nieuw daglicht te zien. Zorg er alleen wel voor dat je niet het gevoel krijgt alsof je partner te hard zijn/haar best doet of juist een lijdensweg ondergaat. Als je met een vreemdgaande echtgenoot te maken hebt, dan zou de persoonlijke verzorging kind van de rekening kunnen worden. Misschien heb je het te druk met die wervelwind aan ingewikkelde emoties die je voor de kiezen krijgt om ook maar te denken aan het eten van drie maaltijden per dag, een beetje zonlicht meepakken, en ervoor zorgen dat je voldoende rust krijgt. Als je echter sterk wilt blijven in deze moeilijke periode en de energie wilt hebben om aan de relatie te werken, dan is dat juist precies wat je wel moet doen. Hier zijn wat dingen om in je achterhoofd te houden:   Probeer per nacht minstens zeven à acht uur slaap te pakken. Als je niet kunt slapen omdat je gehinderd wordt door je partner die naast je slaapt, voel je dan vrij om alternatieve slaapregelingen te treffen. Probeer om drie gezonde maaltijden per dag te eten. Hoewel je misschien geneigd bent om ongezondere voedingsmiddelen te nuttigen omdat je gestrest bent, zoals suikerrijke snacks, dien je te proberen gezond te blijven om de moed erin te houden. Vettig eten kan ervoor zorgen dat je je zwak en traag gaat voelen. Probeer per dag minstens dertig minuten te bewegen. Dit is goed voor lichaam en geest, en geeft je de mogelijkheid even alleen te zijn en niet aan de affaire te denken. Schrijf in een dagboek. Probeer er minstens een paar keer per week in te schrijven zodat je je gedachten op een rijtje kunt zetten. Zonder jezelf niet af. Breng meer tijd door met vrienden en familie om met beide benen stevig op de grond te blijven staan. Hoewel therapie niet voor iedereen weggelegd is, dienen jij en je echtgenoot wel een poging te wagen. Misschien is therapie voor jou te beschamend of te veel, maar het kan wel degelijk baat hebben. Sterker nog, het kan de beste manier zijn om een veilige omgeving voor jou en je partner te creëren. Het kan een omgeving bieden waarin jullie je allebei op je gemak voelen om jullie gevoelens te delen. Ga op zoek naar een therapeut die jij vertrouwt en zorg ervoor dat je tijdens de sessies alles geeft.  Als dit belangrijk voor je is, dan dien je je partner duidelijk te maken dat hier niet over te onderhandelen valt. Je partner heeft jouw vertrouwen geschonden, en hij/zij zou daarom bereid moeten zijn om dit voor jou te doen. Als je kinderen hebt, dan zal leren omgaan met een vreemdgaande echtgenoot nog een stuk lastiger worden. Hoogstwaarschijnlijk zullen de kinderen de spanning thuis voelen, en het is daarom het beste om open en eerlijk tegen hen te zijn over het feit dat jij en je echtgenoot wat problemen hebben. Hoewel je niet in detail hoeft te treden, dien je hen wel te laten weten dat je van hen houdt en dat jij en je partner jullie best doen om de situatie op te lossen.   Als je eraan denkt om de relatie te beëindigen, sta je echtgenoot dan niet toe de kinderen als chantagemiddel gebruiken. Hoewel hij/zij kan beweren dat de kinderen beter af zullen zijn met twee ouders thuis, is dit niet het geval als de ouders altijd ruziemaken of elkaar niet langer liefhebben. Maak zelfs in deze moeilijke periode tijd vrij voor je kinderen. De omgang met de kinderen kan er bovendien voor zorgen dat jij je sterker gaat voelen. Als je alles geprobeerd hebt om de relatie te redden en gewoon niet denkt je partner binnen aanzienlijke tijd te kunnen vergeven, dan is het misschien tijd om de relatie te beëindigen. Laat je niet frustreren door het feit dat jij zelf niet in staat bent je echtgenoot te vergeven, zelfs niet als hij/zij zijn/haar stinkende best gedaan heeft om het vertrouwen terug te winnen; sommige dingen kunnen nu eenmaal niet vergeven worden. Als je het gevoel hebt alles in het werk gesteld te hebben maar de relatie gewoon niet voort te kunnen zetten, dan is het tijd om de knoop door te hakken en verder te gaan.  Word niet boos op jezelf als je je vreemdgaande echtgenoot maar niet lijkt te kunnen vergeven. Jij hebt je best gedaan; je partner is degene die jouw vertrouwen geschonden heeft. Als je wel in staat bent om de ontrouw achter je te laten, dan hoef je je niet ook te schamen om het feit dat je “gezwicht” bent. Je hebt een keuze gemaakt waarvan jij denkt dat die het beste is voor jou, je relatie en je gezin—en niemand mag daarover oordelen. Neem de tijd om goed na te denken over wat je van je partner wilt, en doe dat voordat je een gesprek met hem/haar aanknoopt. Begin niet zomaar te praten over het vreemdgaan, om vervolgens gelijk in tranen uit te barsten en het daarna goed te maken. Neem liever de tijd om een strijdplan op te stellen zodat je partner weet wat jij van hem/haar verwacht als hij/zij de relatie voort wil zetten. Dit zou niet als een straf aan moeten voelen, maar eerder als een plan om samen verder te kunnen.   Laat je partner weten wat hij/zij voor jou moet doen om de relatie voort te kunnen zetten. Jullie kunnen bijvoorbeeld samen of afzonderlijk in therapie gaan, concrete stappen ondernemen om opnieuw te leren genieten van dingen die jullie vroeger samen deden, tijd vrijmaken om elke avond met elkaar te communiceren, of in aparte slaapkamers slapen totdat jij je weer op je gemak voelt om een ruimte te delen. Als je overweegt om een echtscheiding aan te vragen, dan is het verstandig om zo snel mogelijk een advocaat in de arm te nemen. Hoe eerder je dit doet, hoe beter jouw onderhandelingspositie zal zijn. Zelfs als je er klaar voor denkt te zijn om het je partner te vergeven of het normale leven weer te kunnen hervatten, dien je te beseffen dat het lang kan duren voordat je het vertrouwen in en het liefdevolle gevoel voor je partner weer terugkrijgt. Zelfs als jullie allebei vastberaden zijn om de relatie te herstellen, kan het lang duren voordat alles weer “normaal” aanvoelt. Ook zul je niet van de een op de andere dag weer dezelfde genegenheid voor je partner voelen als voorheen. Dit is volkomen normaal. Als je de boel probeert te overhaasten, zou dat roet in het eten kunnen gooien.   Je zult je partner niet van de een op de andere dag kunnen vergeven, en je zult ook niet gelijk weer het gevoel krijgen dat alles weer goed is. Het kan maanden, zelfs jaren, duren voordat het vertrouwen in elkaar volledig hersteld is. Je zult het ook rustig aan moeten doen. Het kan een hele poos duren voordat jij je weer op je gemak voelt om in hetzelfde bed te slapen als je partner, om weer samen uit eten te gaan, of te genieten van de dingen die jullie vroeger graag samen deden. Wees daarop voorbereid. Laat je echtgenoot weten wat je voelt. Vertel hem over de woede, het leed, het verraad en de pijn die hij/zij je aangedaan heeft. Bouw geen muren om je heen en doe niet net alsof dit een sinecure was; laat hem/haar echt zien hoeveel pijn hij/zij je aangedaan heeft en leg uit hoe jij je voelt. Als je niet eerlijk en open bent over wat je doormaakt, dan zullen jullie wellicht nooit in staat zijn om echt samen vooruit te gaan. Hoewel je je misschien verlegen voelt of bang bent om je ware gevoelens te onthullen, is het van essentieel belang dat je dat doet.   Als je zenuwachtig bent om je echtgenoot onder ogen te komen of niet alles kunt zeggen wat je wilt zeggen, dan kun je alles wat je wilt zeggen opschrijven op een briefje. Op die manier zul je je niet van je stuk laten brengen en zul je geen belangrijke punten overslaan. Als je te emotioneel bent om een gesprek te voeren over wat er gebeurd is, dan kun je een paar dagen (of langer) wachten totdat jij je voldoende op je gemak voelt om er openhartig over te spreken. Het zou natuurlijk kunnen dat het gesprek nooit helemaal prettig aanvoelt, maar je mag gerust de tijd nemen om je te herpakken. Dat gezegd hebbende, je wilt dit gesprek waarschijnlijk niet te lang uitstellen. Het zou kunnen dat je wat opheldering wilt over wat je vreemdgaande partner gedaan heeft. Als je erachter wilt komen hoe dit precies gebeurd is, dan kun je je partner vragen stellen over wanneer het gebeurd is, hoe vaak het gebeurd is, hoe het begonnen is, of zelfs wat je echtgenoot voor die andere persoon voelt. Als je echter wilt dat de relatie kans van slagen houdt, dan is het waarschijnlijk beter om niet naar details te vragen die je maar beter niet kunt weten.  Stel vragen waarvan jij denkt dat ze je zullen helpen een beter idee te krijgen van waar de relatie op dit moment staat. Probeer echter te voorkomen dat je vragen stelt die alleen bedoeld zijn om je nieuwsgierigheid te bevredigen; de antwoorden op die vragen zouden namelijk te pijnlijk kunnen zijn. Het klinkt misschien gênant, maar als je erachter bent gekomen dat je partner vreemdgegaan is, dien je je gelijk laten testen op seksueel overdraagbare aandoeningen—en je partner ook. Je weet nooit welke ziektes de derde partij zou kunnen hebben, en je weet dan ook niet of die op jou overgedragen zijn. Hoewel je echtgenoot misschien kan zeggen dat een soa-test niet nodig, dien je er absoluut zeker van te moeten zijn dat jullie allebei geen soa’s hebben.  Dit proces zal je echtgenoot ook helpen de ernst van zijn/haar handelingen in te zien. Als je echtgenoot het bed tegelijkertijd met jou en met iemand anders gedeeld heeft, dan ben je aan het risico op een soa blootgesteld—het is ontzettend belangrijk om dat te erkennen. Het is belangrijk om ook te luisteren naar wat je echtgenoot te zeggen heeft—ook als jij je gekwetst, overweldigd, verraden, boos en welke andere negatieve emotie dan ook voelt. Het lijkt misschien alsof naar hem/haar luisteren wel het allerlaatste is dat je zou willen, maar als je duidelijkheid wilt krijgen en de relatie wilt herstellen, dan zul je ook zijn/haar kant van het verhaal aan moeten horen. Wie weet vertelt je echtgenoot wel over nieuwe gevoelens of frustraties waar jij helemaal geen weet van had.  Het is niet eerlijk om te denken dat hij/zij het niet verdient om zijn/haar kant van het verhaal te vertellen, of dat hij/zij überhaupt geen recht heeft op gevoelens in deze zaak. Hoewel je er misschien nog niet klaar voor bent om zijn/haar gevoelens te confronteren, dien je hem/haar zich op een gegeven moment te laten uiten—als je de relatie wilt proberen te herstellen, in ieder geval. Zodra jij en je echtgenoot over het vreemdgaan praten, kun je eraan gaan werken om de communicatie tussen jullie te verbeteren. Zorg ervoor dat jullie eerlijk en open zijn tegenover elkaar, dat jullie regelmatig met elkaar in gesprek gaan, en dat je zo passief-agressiviteit zo veel mogelijk probeert te voorkomen. Hoewel dit misschien onmogelijk lijkt na wat je partner je heeft aangedaan, is wederzijdse communicatie ontzettend belangrijk als je wilt dat alles beter wordt.  Als je er eenmaal klaar voor bent, dien je er een punt van te maken om elke dag met elkaar in gesprek te gaan. Leg alle mogelijke afleidingen aan de kant en praat over hoe het met de relatie gesteld is. Als je dit vermoeiend vindt en het gevoel hebt alleen oude koeien uit de sloot te halen, dan dien je eraan te werken om meer over het heden en de toekomst te praten dan over het verleden. Het is belangrijk dat jij en je echtgenoot regelmatig van jullie laten horen, zodat jullie allebei weten hoe de ander zich voelt. Het is nu tijd om alert te zijn en je te focussen op de relatie. Als de communicatie niet goed is, zal het ontzettend moeilijk worden om vooruitgang te boeken. Leer je gevoelens met “ik-zinnen” te uiten. Zeg bijvoorbeeld “Ik voel me verdrietig als jij me niet begroet als je thuiskomt van je werk”, in plaats van “jij-zinnen” als “Jij geeft me nooit aandacht als je van je werk thuiskomt”—“jij-zinnen” komen een stuk meer beschuldigend over. Als jullie over het vreemdgaan beginnen te praten, dan heb je een belangrijke beslissing te maken: denk je dat je je partner uiteindelijk kunt vergeven en dat jullie weer een gezonde relatie kunnen hebben? Of denk je dat die kans verkeken is? Het is belangrijk om eerlijk te zijn tegen jezelf, en na te denken of de relatie de moeite waard is om te redden of niet. Het belangrijkste is dat je de tijd en ruimte neemt die je nodig hebt om echt op de situatie te kunnen reflecteren; voorkom dat je overhaaste beslissingen maakt.   Pas als je met je echtgenoot gepraat hebt, je gevoelens geuit hebt, je zijn/haar kant van het verhaal aangehoord hebt, en je de tijd hebt genomen om te reflecteren op je gevoelens, kun je gaan beslissen of je de relatie al dan niet wilt proberen te herstellen. Kies je ervoor om de relatie te herstellen? Weet dan dat je daar veel inspanning voor zult moeten leveren. Als je weet dat het wat jou betreft over en uit is, dan is het nu tijd om een echtscheiding in gang te zetten. Neem een advocaat in de arm en laat je adviseren over de te zetten stappen.
Geef jezelf niet de schuld. Ga niet obsederen over de derde partij. Probeer het niet te rationaliseren. Hang het niet aan de grote klok. Maak je niet te druk om wat je vrienden en familie ervan zullen denken. Maak geen grote beslissingen zonder eerst op de situatie te reflecteren. Straf je echtgenoot niet. Doe wat voor jou het beste is. Maak de keuze om te vergeven. Breng samen tijd door die niets met de affaire te maken heeft. Zorg goed voor jezelf. Ga in therapie. Stel de kinderen gerust. Weet wanneer het voorbij is. Leg je eisen op tafel. Geef het tijd. Lucht je hart. Stel vragen waar je antwoord op wilt. Laat je testen. Luister naar je echtgenoot. Verbeter de communicatie iedere dag. Besluit of je de relatie wilt herstellen of niet.
https://www.wikihow.com/Deal-With-a-Cheating-Spouse https://www.wikihow.com/Deal-With-a-Cheating-Spouse https://www.wikihow.com/Deal-With-a-Cheating-Spouse
Knowing What Not to Do Rebuilding Your Relationship Taking the First Steps