Belangrijke concepten en begrippen Consumentensurplus berekenen met behulp van een vraag en aanbodgrafiek
De meeste mensen hebben wel eens gehoord van de uitdrukking 'vraag en aanbod' als verwijzing naar de mysterieuze krachten achter markteconomieën, maar velen begrijpen niet goed wat de volledige implicaties zijn van deze concepten. 'Vraag' verwijst naar de wens voor een goed of dienst in de markt. In het algemeen, als alle andere factoren gelijk zijn zal de vraag naar een product dalen als de prijs stijgt. Bijvoorbeeld, stel dat een bedrijf op het punt staat een nieuw model televisie op de markt te brengen. Hoe meer ze voor dit nieuwe model rekenen, des te minder televisies ze verwachten te verkopen, over het geheel genomen. Dit komt doordat consumenten een beperkte hoeveelheid geld te besteden hebben en door te betalen voor een duurdere televisie wellicht moeten afzien van bestedingen aan andere dingen waar ze meer aan hebben (boodschappen, benzine, hypotheek, enz.). Omgekeerd, dicteert de wet van vraag en aanbod dat dure producten en diensten in een hoog tempo worden geleverd. De essentie is dat mensen die dingen verkopen zo veel mogelijk willen verdienen door de verkoop van allerlei dure producten, dus als een bepaald soort product of dienst zeer lucratief is, dan zal de producent ervan zich haasten om meer te produceren van dat product of die dienst. Bijvoorbeeld, stel dat vlak voor Moederdag tulpen erg duur zijn geworden. In antwoord hierop zullen boeren die tulpen produceren middelen in deze activiteit storten om zoveel tulpen als mogelijk te produceren, om te profiteren van de hoge marktprijs. Een veel voorkomende manier waarop economen de relatie tussen vraag en aanbod weergeven, is via een tweedimensionale x/y-grafiek. Meestal is in dit geval de x-as ingesteld als Q (de hoeveelheid goederen in de markt), en de y-as als de  P (de prijs van de goederen). De vraag wordt uitgedrukt als een curve die schuin vanaf linksboven naar rechtsonder in de grafiek loopt, en het aanbod wordt uitgedrukt als een schuine kromme vanaf linksonder naar rechtsboven. Het snijpunt van de vraag en aanbodkrommen is het punt waar de markt in evenwicht is — met andere woorden, het punt waarbij producenten precies zo veel goederen en diensten produceren als de consumenten vraagt. Marginaal nut is de stijging in de tevredenheid van de consument krijgt bij de consumptie van één extra eenheid van een goed of dienst. In zeer algemene termen is het marginale nut van goederen en diensten onderworpen aan de afnemende meeropbrengsten — met andere woorden, elke extra gekochte eenheid levert steeds minder voordeel op voor de consument. Uiteindelijk vermindert het grensnut van het goed of de dienst tot het punt dat het voor de consument geen 'meerwaarde' heeft om een extra apparaat aan te schaffen. Bijvoorbeeld, stel dat een consument zeer hongerig is. Ze gaat naar een restaurant en bestelt een hamburger voor €5. Na deze hamburger heeft die persoon nog steeds wat honger en schaft nog een hamburger aan voor €5. Het marginale nut van deze tweede hamburger is iets minder dan die van de eerste, omdat die minder voldoening schenkt in termen van verzadiging tegenover de kosten, vergeleken met de eerste hamburger. De consument besluit niet een derde hamburger te kopen omdat ze geen honger meer heeft, en dus heeft de derde hamburger vrijwel geen marginaal nut voor haar. Consumentensurplus is in grote lijnen gedefinieerd als het verschil tussen de 'totaalwaarde' of 'totale ontvangen waarde' voor de consumenten van een item, en de werkelijke prijs die zij ervoor willen betalen. Met andere woorden, als consumenten minder willen betalen voor een product dan wat het waard aan hen is, dan vertegenwoordigt het consumentensurplus hun 'besparingen'. Een vereenvoudigd voorbeeld: Stel dat een consument op zoek is naar een gebruikte auto. Hij heeft €10.000 te besteden. Als hij een auto koopt die voldoet aan al zijn wensen voor €6.000, dan kunnen we zeggen dat hij een consumentensurplus heeft van €4.000. Met andere woorden, de auto was voor hem €10.000 waard, maar hij eindigde met de auto en een surplus van €4.000 om naar wens aan andere dingen te besteden. Zoals hierboven vermeld, gebruiken economen grafieken om de relatie tussen vraag en aanbod in de markt te vergelijken. Aangezien consumentensurplus wordt berekend op basis van deze relatie, kunnen we een dergelijke grafiek gebruiken bij onze berekening.  Zoals hierboven vermeld, stel je de y-as in als P (prijs) en de x-as als Q (hoeveelheid goederen).  De verschillende intervallen langs de assen zal corresponderen met verschillende respectieve waarden— prijs intervallen voor de prijs-as en hoeveelheid goederen voor de hoeveelheid-as. Vraag- en aanbodkrommen— vooral in vroegere voorbeelden van consumentensurplus — worden meestal weergegeven als lineaire vergelijkingen (rechte lijnen in de grafiek). De opgave over het consumentensurplus die je moet oplossen is wellicht al in een vraag en aanbodgrafiek weergegeven, of moet je mogelijk nog zelf tekenen.  Net zoals bij de uitleg van eerdere grafiek, zal de vraagkromme een dalende lijn zijn vanaf linksboven, en de aanbodkromme een stijgende lijn vanaf linksonder. De vraag- en aanbodkrommen zullen voor elk goed of dienst weer anders zijn, maar dienen nauwkeurig de relatie tussen de vraag (in termen van de hoeveelheid geld die consumenten potentieel zouden besteden) en aanbod (in termen van de hoeveelheid gekochte goederen) weer te geven. Zoals eerder besproken is het evenwicht in de relatie tussen vraag en aanbod dat punt op de grafiek waarin de twee krommen elkaar snijden. Bijvoorbeeld, laten we zeggen dat het punt van evenwicht zich op 15 eenheden bevindt met een prijspunt van €5/eenheid. Nu je het evenwichtspunt weet, trek je een horizontale streep vanaf dat punt loodrecht op de prijs-as. In dit voorbeeld weten we dat het punt de prijs-as zal snijden bij €5. Het driehoekige gebied tussen deze horizontale lijn (de verticale lijn van de prijs-as), en het punt waar de vraagkromme beide snijdt, is de oppervlakte die overeenkomt met het consumentensurplus. Aangezien de driehoek die overeenkomt met het consumentensurplus een rechthoekige driehoek is (het evenwichtspunt snijdt de prijs-as in een hoek van 90°) en de oppervlakte van deze driehoek dat is wat je wilt berekenen, moet je weten hoe je de oppervlakte van een rechthoekige driehoek kunt berekenen. De vergelijking hiervoor is 1/2(basis x hoogte) of (basis x hoogte) / 2. Nu je de vergelijking en getallen kent, kun je die met elkaar combineren.  In ons voorbeeld is de basis van de driehoek de grootte van de vraag op het evenwichtspunt, en dat is 15. Om de hoogte van de driehoek in ons voorbeeld te bepalen, trekken we het prijspunt van het evenwicht (€5) af van prijspunt waarop de vraagkromme snijdt met de prijs-as (laten we zeggen €12 ten behoeve van dit voorbeeld). 12 - 5 = 7, dus gaan we uit van een hoogte van 7. Na invoeren van de waarden in de vergelijking, ben je klaar om de opgave op te lossen. Volgens het voorbeeld: CS = 1/2(15 x 7) = 1/2 x 105 = €52,50.
Begrijp de wet van vraag en aanbod. Begrijp de wet van vraag en aanbod. Begrijp hoe vraag en aanbod grafisch worden weergegeven. Begrijp marginaal nut. Begrijp consumentensurplus. Maak een x/y grafiek om prijs en hoeveelheid te vergelijken. Teken krommen voor de vraag en het aanbod voor de goederen of diensten die worden verkocht. Zoek het evenwichtspunt. Teken een horizontale lijn op de prijs-as op het evenwichtspunt. Gebruik de juiste vergelijking. Voer de overeenkomstige getallen in. Bereken het consumentensurplus.
https://www.wikihow.com/Calculate-Consumer-Surplus https://www.wikihow.com/Calculate-Consumer-Surplus
Defining Key Concepts and Terms Calculating Consumer Surplus from Demand and Supply Curves