Verfijn je kunst Geloofwaardige personages neerzetten Je voorbereiden op het personage
Om verschillende soorten mensen te kunnen spelen, moet je ook verschillende soorten mensen kennen. Als je nieuwe mensen ontmoet, wees dan vooral stil en luister. Vraag hen naar hun leven en om verhalen te vertellen, let op hoe ze spreken en het dialect dat ze gebruiken en zuig alles in je op. Door te lezen zie je deze concepten aan het werk. Daarbij stimuleert lezen hetzelfde deel van je hersenen als acteren. Je moet ook opzoekingen doen specifiek voor jouw rol. Als die gebaseerd is op een bepaald persoon of een tijdsperiode, zoek dan zoveel mogelijk informatie op. Deze kleine feiten zullen je spelen beïnvloeden, zelfs op een onbewuste manier. Als je iemand ziet acteren, laat de scene dan de eerste keer gewoon over je heen komen, net als eender welke film die je bekijkt. Speel de scene dan over en bekijk elke acteur apart. Wat doen ze als ze spreken? Hoe spreken ze hun tekst? Hoe is hun lichaamspositie en hun postuur. Welke bewegingen maken ze terwijl ze spreken?  Zou je hun tekst op een andere manier zeggen? Hoe? Klassieke stukken, zoals Shakespeare, zijn fantastisch materiaal om de kunst van het acteren te tonen. In YouTube, bijvoorbeeld, vind je 5 verschillende acteurs die dezelfde monoloog uit ‘Hamlet’ brengen. Hoe verschillen ze? Welke artistieke keuzes maken de acteurs om het personage uniek te maken? Deze lessen eindigen vaak in een productie of een voorstelling en vormen een fantastische manier om te leren acteren onder weinig druk. Leer niet enkel van de leerkracht, maar ook van de andere studenten. Wat kan je van hen leren? Hoe zou je het zeggen van hun tekst verbeteren en zou je andere keuzes maken? Word bevriend met je collega-acteurs en vraag hen advies of tips over je prestatie. Het kan altijd dat een collega-acteur zal slagen en je misschien met een rol kan helpen. Wees vriendelijk tegen iedereen in de les, je kan er later de vruchten van plukken. Improvisatie is de kunst van het acteren in het nu, je personage de actie laten overnemen en op een gepaste manier reageren. Improvisatievaardigheden zullen je helpen om je personage natuurlijk te laten overkomen, alsof het in het echt reageert op gebeurtenissen op het scherm en niet enkel door van een pagina te lezen. Er bestaan veel improvisatielessen in stedelijke en semi-stedelijke gebieden en veel acteerlessen voorzien ook een beetje improvisatie training. Improvisatie spelen, zoals acteren op basis van suggesties van vrienden, acteren met vreemde voorstellen of korte scenes acteren met een vriend, vormen goede oefeningen om eender waar te acteren. Dit betekent dat je een scenario krijgt overhandigd en je ter plekke moet acteren. Soms krijg je 1-2 minuten om het even te lezen en soms moet je er gewoon voor gaan. Hoewel dit eng is, is het ook heel gemakkelijk te oefenen. Koop een boek met monologen, kies enkele passages uit een boek of selecteer een dramatisch verhaal in de krant en lees het luidop. Je kan het ook eerst stil lezen, 20-30 seconden nemen om te kiezen welke richting je er mee wilt uitgaan voordat je begint. Dit is een goede opwarmingsoefening waarmee je je geest en lichaam voorbereidt op het acteren. Het is niet je job om als acteur het scenario te herschrijven zodat je ‘aangenamer’ wordt, het is niet je job om het scenario of een personage te beoordelen en enkel een versie van jezelf te spelen. Het is jouw job om een personage neer te zetten dat geloofwaardig in de wereld van film, het stuk of tv-serie past. Net als de schrijver, de regisseur, de cameraman, enz. maak jij deel uit van een grotere consistente groep die samen een fantastische show maakt.  Je moet niet beschaamd zijn door iets dat je personage doet, want het is uiteindelijk maar acteren. Als je je inhoudt tijdens een grove, gewelddadige, seksuele of emotioneel moeilijke scene, creëer je een afstand tussen jou en het publiek en zal het eindresultaat ‘onrealistisch’ zijn. De beste acteurs/actrices geven zich ten volle in hun rol. Vraag je je af waarom Tom Cruise nog steeds een actieheld is? Hij maakt nooit een knipoog, grapjes en hij gaapt geen seconde tijdens het scenario. Hij geeft zich voortdurend voor de volle 100%, zelfs in bizarre of grappige situaties. Je rol op de voorgrond plaatsen betekent doen wat nodig is om je personage realistisch neer te zetten en niet wat jou, de acteur, flatteert. Hoewel niet iedereen akkoord gaat dat acteren reageren is, is het toch een belangrijk onderdeel om over na te denken als je leert acteren. Dit betekent dat je moet werken op je reactievermogen in eender welke situatie. Concentreer je op de tekst van de andere acteurs, luister aandachtig naar hen net als tijdens een ‘echte’ conversatie. Je wilt op een eerlijke manier reageren, met de stem van je personage, zelfs als bijpersonage.  Blijf in het moment. Begin niet te denken aan de volgende scene of aan de tekst in de vorige scene die je niet gezegd kreeg zoals je wilde. Voor een humoristisch voorbeeld kan je Charlie Day in de show 'It’s Always Sunny in Philadelphia' bekijken. Zelfs als hij niet spreekt, gaan zijn wenkbrauwen, ogen en vingers alle kanten uit. Hij geeft zich volledig over aan de wilde, onvoorspelbare energie van zijn personage. Het is belangrijk te weten dat een detail zoals een postuur een groot verschil kan maken. Je lijkt er niet alleen zelfzeker door, maar zo geraak je ook meer in het personage. Als je personage zwak of mager is, laat dan je schouders hangen en blijf afzijdig van de anderen. Bij een heroïsch personage, steek je je borst vooruit en kijk je recht voor je. Als je tekst opzegt, gebeurt het vaak dat we hem zo snel mogelijk uitspreken. Maar zo verlies je de nuance van je rol. Dankzij het ritme en volume kan je daarentegen de interne toestand van je personage tonen.  Nerveuze of angstige personages spreken vaak snel zonder veel te articuleren. Boze personages spreken luider en soms trager (om een punt te maken) of sneller (als ze overlopen van woede). Gelukkige/opgewonden personages spreken vaak met een egaal volume of spreken luider naargelang ze spreken. Ze spreken snel. Door te spelen met ritme en volume van scene tot scene, kan je de veranderingen in de gemoedsrust van je personages goed illustreren. Denk na over de ondertoon van elke zin en leg de juiste klemtoon. Zoek het belangrijkste woord of belangrijkste zinsdeel. Het klinkt misschien niet belangrijk, maar door de nadruk te veranderen, kan je iets volledig anders bedoelen. ‘Ik hou van jou’ heeft een andere betekenis dan ‘Ik hou van jou' bijvoorbeeld. Hier kunnen bekende acteurs je helpen. Zoek op het internet een oud scenario van een film die je niet hebt gezien, kies een personage en probeer een paar stukken tekst te lezen. Als je de film ziet, vergelijk dan jouw lezing met de manier waarop de acteur de tekst brengt. Hier bestaat geen fout antwoord, maar het kan helpen om de finesse van nadruk te vatten. Tenzij je de toestemming hiervoor hebt gekregen of kort een woord of twee improviseert, moet je zo trouw mogelijk aan het scenario blijven. Misschien wordt er gerefereerd aan een andere tekst of scene of misschien heeft de regisseur graag dat de tekst letterlijk wordt gelezen voor een bepaalde reden. Bij twijfel moet je altijd trouw blijven aan het scenario. Men zal je laten weten als men wilt dat je improviseert of iets anders uitprobeert. Het gaat hier over waar je staat op en beweegt over een scene. Eens je het hierover eens bent met de regisseur, hou je er dan aan. Probeer elke keer, elke repetitie en tijdens elke scene precies op dezelfde plaats te staan. Hiermee help je om de continuïteit te bewaren en help je de andere acteurs alsook de rest van het team hun job te doen. Dit is heel erg belangrijk voor filmprojecten, want door identiek op dezelfde plaats te staan, kan de editor knippen tussen verschillende opnames zonder dat het publiek dit merkt. Door het publiek op te merken, door erop te reageren of het te erkennen, val je snel uit je personage. Meestal weten personages niet dat ze in een stuk of een film spelen, en dat geldt ook voor jou. Oefening baart kunst, maar je leert dit het beste door eenvoudigweg voor een camera te kruipen. Als je de camera opmerkt of voelt dat er naar je wordt gekeken, negeer dat gevoel dan.  Veel ervaren acteurs en crewleden maken geen oogcontact met je terwijl je acteert, want ze weten dat het een natuurlijke menselijke trek is om oogcontact terug te maken. Help je mede-acteurs door dit ook te doen als ze werken en jij een pauze neemt. Wees bewust van de zaken die je doet als je nerveus bent. Speel niet met je haar, verstop je handen niet in je mouwen en schuif niet met je voeten. Podiumvrees-overwinnen Leer je zenuwen onder controle te houden door diep in te ademen en wat water te drinken. Je moet het hele stuk/de hele film of aflevering goed kennen, niet enkel je personage. Acteurs dragen het algemene thema en plot van een film, stuk of tv-show. Als je de overkoepelende thema’s en ideeën van het scenario niet begrijpt, dan zal je prestatie niet in het plaatje passen. Als je het scenario leest, bedank dan wat het hoofdthema is en hoe je personage in het thema past. Als je het volledige verhaal eenmaal goed begrijpt, ga je terug naar de tekst van je personage en lees je hem nog een of twee keer over. Nu concentreer je je op de rol en tekst van je personage. Om goed in je personage te kruipen, moet je verder gaan dan wat er staat geschreven en nadenken over wat je personage drijft. Al deze zaken ga je misschien niet zien op het scherm of op scene, maar de details helpen je om het personage volledig gestalte te geven en leiden tot belangrijke ontdekkingen over hoe je de rol gaat spelen. Als je ‘antwoorden’ vindt, moet je je instinct vertrouwen of vraag de regisseur of de scenarist om advies.  Wie ben ik? Waar kom ik vandaan? Waarom ben ik hier? Alle personages, in bijna alle verhalen, willen iets. Dit is de basis van het verhaalplot. Het verlangen kan zijn het redden van de wereld, een date vinden of eenvoudigweg iets eten. Maar je moet dit verlangen kennen en de reden waarom om je personage juist gestalte te geven. Al de acties van je personage komen op de een of andere manier voort uit dit verlangen. Dit is wat hen voortstuwt.  Het verlangen van een personage kan veranderen en je moet weten wanneer dit gebeurt. Het is bijna altijd een belangrijke scene of een belangrijk moment om te tonen. Als oefening kan je de verlangens van je favoriete personages/acteurs proberen te herkennen. In ‘There Will Be Blood’, bijvoorbeeld, wordt het hoofdpersonage volledig gedreven door het vinden van olie. Elke handeling, blik en emotie komt voort uit deze oneindige en gepassioneerde hebzucht en je kan die tijdens elke scene op het gezicht van Daniel Day-Lewis herkennen. Je zou nooit mogen stoppen om te denken wat je moet zeggen. Je moet meer inzitten met de manier waarop je het zegt. De enige manier om dit te bereiken is je tekst steeds opnieuw te herhalen en hem op te zeggen zonder het scenario te bekijken. Vraag een vriend om de rest van de tekst te zeggen zodat je op een realistische manier het gesprek kunt gaande houden.  Experimenteer met de tekst terwijl je hem leest. Probeer hem te zeggen op verschillende manieren, met verschillende nadrukken en klemtonen en zie hoe dit je personage beïnvloedt. Als je jezelf opneemt en later opnieuw bekijkt, kan je kleine fouten zien of nieuwe manieren vinden om de tekst te zeggen. Focus eerst op het zeggen van de tekst vooraleer je hem perfectioneert. Je wilt eerst de woorden kennen en uitspreken, en pas later de tekst perfectioneren. Als je de rol al hebt, kan je met de regisseur zien of er een speciale richting is waarin hij/zij wilt inslaan met het karakter. Vertel hem/haar kort je ideeën over het personage en hoe deze bijdragen tot het thema van het project. Luister daarna ook naar zijn/haar ideeën. Vergeet niet dat je er bent om het hele project te steunen, niet enkel jezelf. Je moet goed kunnen omgaan met constructieve kritiek en ideeën. Als je de rol niet hebt en meedoet aan een auditie, kies je best een richting voor het karakter waar je je aan houdt. Je moet mensen niet proberen te geven wat ze willen horen. Lees daarentegen de nota’s en bereid de tekst voor op een manier die natuurlijk voor je aanvoelt. Je kan een personage niet goed gestalte geven tenzij je in zijn/haar hoofd kunt kruipen. Hoewel je woorden staan geschreven, is dit niet het geval voor je handelingen. Daarbij, als je goed je personage kent, kan je beter improviseren als iemand zijn tekst vergeet. Je op een rol voorbereiden is in het hoofd van je personage kruipen en hem/haar zo goed mogelijk verpersoonlijken.  Method acting betekent dat je op de set je personage niet verlaat. Tussen de opnames door blijf je in je personage en probeer je hem zo goed mogelijk te verpersoonlijken zodat je altijd perfect bent als er wordt opgenomen. Zoek in de rol wat je kent. Heb je de emoties van je personage al meegemaakt? Ken je de strijd die je personage meemaakt? Zoek manieren om je eigen emoties in de tekst van je personage te steken om de best mogelijke resultaten te bekomen.
Doe opzoekingen over het menselijk gedrag in gesprekken en boeken. Bekijk acteurs die je bewondert. Volg acteerlessen. Neem improvisatielessen. Oefen ‘koud lezen’ om je auditievaardigheden aan te scherpen. Plaats je rol op de voorgrond. Leer om te reageren. Denk na over een consistent postuur. Gebruik ritme en volume om de energie van een scene te leiden. Speel met de klemtonen die je in je tekst kan leggen. Respecteer het scenario. Wees consistent in je verplaatsingen. Negeer de camera of het publiek. Lees het volledige scenario 2-3 keer. Er zijn verschillende hoofdvragen over je personage waar je een antwoord op moet zoeken. Ken het verlangen dat je personage kenmerkt. Oefen je tekst tot hij natuurlijk klinkt. Spreek met de regisseur over hoe je het personage ziet. Zet je in de plaats van je personage.
https://www.wikihow.com/Be-a-Good-Actor-or-Actress https://www.wikihow.com/Be-a-Good-Actor-or-Actress https://www.wikihow.com/Be-a-Good-Actor-or-Actress
Honing your Craft Playing Believable Characters Preparing For the Role