Bronnen toetsen voor het dagelijkse leven Bronnen vaststellen voor academische projecten
Over het algemeen geldt dat hoe meer tijd en geld er besteed is in het maken en publiceren van het product, hoe waarschijnlijker het is dat je betrouwbare informatie zult vinden. Bij een slecht ontworpen website of pamflet, of een site dat bedolven is onder onaantrekkelijke advertenties en pop-ups, is het niet waarschijnlijk dat je informatie zult vinden van een individu of organisatie die investeert in zijn of haar reputatie of uitstraling.  Zoek naar goed ontworpen, professionele afwerking van websites en geprinte publicaties. Let op dat dit niet betekent dat alle informatie die je vindt op goed verpakte bronnen betrouwbaar is. Templates van goed ontworpen websites zijn goedkoop en gemakkelijk beschikbaar. Een bron is geloofwaardiger als het geschreven is door iemand met een academische titel of andere referenties in het bewuste onderwerp. Als er geen auteur of organisatie genoemd wordt, dan kun je de bron niet zien als erg geloofwaardig. Maar, als de auteur origineel werk presenteert, toets dan de waarde van de ideeën, niet de referenties. Referenties hebben nog nooit innovatie gegarandeerd en de geschiedenis van wetenschap vertelt ons dat de grote doorbraken in wetenschap neigen te komen van buitenstaanders, niet de gevestigde orde. Een aantal vragen die je over de auteur zou moeten vragen zijn:  Waar werkt de auteur? Als de auteur is verbonden met een instituut of organisatie met een goede reputatie, wat zijn dan de waardes en doelen? Hebben ze financieel voordeel bij het ondersteunen van een bepaald gezichtspunt? Wat is zijn of haar achtergrond? Welke andere werken heeft de auteur gepubliceerd? Welke ervaring heeft de auteur? Is hij of zij een innovator of een volger en ondersteuner van de huidige toestand? Is deze auteur geciteerd als bron door andere wetenschappers of experts op dit gebied? In het geval van een anonieme auteur kun je controleren wil de website heeft gepubliceerd bij http://whois.domaintools.com. Het zal je laten zien wie de domeinnaam heeft geregistreerd en wanneer, hoeveel andere domeinen ze hebben, een e-mailadres om de persoon of organisatie te bereiken en het postadres. Zoek uit wanneer de bron gepubliceerd of gereviseerd is. Bij bepaalde onderwerpen, zoals wetenschappen, is het hebben van huidige bronnen essentieel; maar op andere gebieden, zoals de geesteswetenschappen, is het opnemen van ouder materiaal heel belangrijk. Het is ook mogelijk dat je kijkt naar een oudere versie van de bron, en dat er sindsdien een geüpdatete versie is gepubliceerd. Controleer dat bij een wetenschappelijke database voor academische bronnen (of voor populaire bronnen bij een online boekenwinkel) om te zien of er een meer recente versie beschikbaar is. Als dat het geval is, dan moet je die niet alleen kunnen vinden, maar dan kun je je ook zekerder voelen over de bron -- hoe meer oplagen of edities er zijn, hoe betrouwbaarder de informatie is. Het instituut dat de informatie beheert kan jou vaak veel vertellen over hoe betrouwbaar die informatie is. Je zou je bijvoorbeeld zekerder moeten voelen om informatie te vertrouwen die gevonden is in de New York Times of The Washington Post -- twee kranten met een bewezen staat van dienst met betrekking tot journalistieke integriteit en publieke rectificatie van fouten -- dan informatie die gevonden wordt in een bron als Infowars, welke een brede lezersgroep heeft, maar vaak misleidende of volledig incorrecte informatie publiceert. Scan het document in kwestie op toon, diepgang en breedte voor je de informatie erin opneemt. Zijn deze drie elementen geschikt voor jouw project?[2] Het gebruiken van een bron die te gespecialiseerd en technisch is voor jouw doel kan ertoe leiden dat je de gegeven informatie verkeerd interpreteert, wat net zo pijnlijk is voor jouw betrouwbaarheid als het gebruik van een onbetrouwbare bron. Je kunt gebruik maken van bronnen als Book Review Index, Book Review Digest en Periodical Abstracts om te bepalen hoe en waarom anderen de bron hebben bekritiseerd. Als er een duidelijke controversie is die de geldigheid van de bron omringt, dan kun je ervoor kiezen te vermijden het te gebruiken, of het verder te onderzoeken met een sceptische blik. Het citeren van andere betrouwbare bronnen is een teken van betrouwbaarheid. Het is echter soms noodzakelijk om te verifiëren dat de andere bronnen ook een patroon van betrouwbaarheid vertonen en in de juiste context gebruikt worden. Als de auteur van de bron erom bekend staat dat hij emotioneel of financieel verbonden is met het onderwerp, wees dan op je hoede dat de bron misschien niet alle gezichtspunten laat zien. Soms is onderzoek noodzakelijk om relaties te bepalen die de mogelijkheid van vooringenomenheid kunnen aangeven; zoek informatie over de auteur en de uitgeverij om te zien of ze beschuldigd zijn geweest van vooringenomen werk in het verleden.  Wees je bewust van bewoordingen die een oordeel aangeven. Conclusies die iets omschrijven als slecht of goed of juist of fout moeten kritisch onderzocht worden. Het is passender om iets te vergelijken met een objectieve standaard dan om het te omschrijven met woorden die abstracte concepten voorstellen -- bijvoorbeeld ...deze en andere illegale handelingen... krijgt de voorkeur boven ...deze en andere verachtelijke handelingen...  Het eerste omschrijft de handelingen in termen van de wet (een redelijk objectieve bron) terwijl het tweede voorbeeld de handelingen veroordeelt volgens de overtuigingen van de auteur over wat een verachtelijke handeling is. Bronnen die verschillende standaarden toepassen op degenen die het eens of oneens zijn met ze zijn verdacht. Als je bron de ene politicus prijst om het veranderen om de behoeften van zijn achterban te benaderen maar een politicus van de andere kant bekritiseert om het veranderen van zijn positie aan de hand van opinieonderzoeken dan is het waarschijnlijk dat de bron vooringenomen is. Bepaal de bronnen van de fondsgelden voor het werk om een beeld te krijgen van de potentiële invloeden erop. Diverse bronnen van fondsgelden kunnen de informatie die gepresenteerd wordt of de manier waarop een onderzoek uitgevoerd wordt beïnvloeden om overeen te komen met hun eigen agenda's. Bij voorbeeld de BMJ (voorheen de British Medical Journal) sloot alle tabaksonderzoeken die waren gefinancierd door tabaksbedrijven in 2013 uit omdat ze bepaalden dat de speciale belangen van de onderzoeksfinanciers zouden leiden tot vooringenomen, onbetrouwbare conclusies. Wetenschappelijke schrijvers worden aan een hogere standaard van nauwkeurigheid gehouden dan gewone schrijvers en zelfs sommige takken van journalistiek. Om die reden moet je je bronnen ook aan een hogere standaard houden.  Het aanhalen van informatie van een onbetrouwbare bron zorgt dat academisch publiek op zijn hoede is voor je gehele betoog omdat het gebaseerd is op informatie die gehouden is aan een lagere mate van integriteit. Academici hebben een lang geheugen; te veel overschrijdingen naar het land van onbetrouwbare bronnen en je zult een gebrandmerkt schrijver worden met smetten op je reputatie. Binnen elk werkveld worden er een handvol wetenschappelijke denkers gezien als de reuzen van de discipline. Bij voorbeeld in literaire theorie zijn Jacques Lacan, Jacques Derrida en Michel Foucalt drie erboven uit stekende personen wiens werk de basis van het vakgebied vormt; het citeren van deze mensen zal je een heel stuk in de richting brengen van het vestigen van je geloofwaardigheid als wetenschapper binnen het werkveld.  Dit betekent niet dat het werk van minder gevestigde wetenschappers niet betrouwbaar is. Soms biedt het citeren van een wetenschapper die tegen de stroom van gevestigde opvattingen in gaat jou munitie voor een boeiend argument als advocaat van de duivel. In de academische wereld worden dit soort argumenten soms meer gewaardeerd dan degenen die gebaseerd zijn op het werk van beroemde denkers, omdat het suggereert dat je de vaardigheid hebt om geaccepteerd gedachtengoed te betwijfelen en de grenzen van het werkveld op te zoeken. Wees op je hoede voor eventuele geloofwaardigheidsschandalen die zelfs zeer gevestigde academici kunnen overkomen. Bij voorbeeld de reputatie en geloofwaardigheid van de kritische theoreticus Slavoj Žižek is ernstig beschadigd na een beschuldiging van plagiaat in 2014. Op deze bronnen moet je eerste zoektocht gericht zijn wanneer je een academisch project onderneemt. Zij hebben het hoogst mogelijke niveau van geloofwaardigheid en je kunt ze altijd veilig gebruiken. Er zijn twee elementen van belang bij deze benaming: “wetenschappelijk” en “door gelijken beoordeeld”.  Wetenschappelijke bronnen worden geschreven door experts in een bepaalde discipline voor andere experts in hun vakgebied. Ze worden geschreven om te informeren, niet om te vermaken, en gaan uit van een hoog niveau van reeds aanwezige kennis omdat ze specifiek geschreven worden voor mensen die een gevestigd professioneel belang hebben bij technische informatie die relevant is voor hun specialisatie. Door gelijken getoetste artikelen zijn niet alleen geschreven door experts, maar zijn ook gelezen en getoetst door een comité van gelijken -- andere experts op dit gebied. Dit comité van experts bepaalt of de bronnen die in het artikel gebruikt zijn betrouwbaar waren, of de methodologie die gebruikt is in onderzoeken wetenschappelijk juist is, en vormen een professionele opinie over de vraag of een artikel voldoet aan de academische standaard van integriteit. Alleen dan zal een artikel gepubliceerd worden in een wetenschappelijk, door gelijken getoetst tijdschrift. Vrijwel alle door gelijken beoordeelde tijdschriften vereisen lidmaatschapskosten. Maar, als je een actieve .edu e-mailaccount hebt van een universiteit waar je colleges volgt of werkt, dan kun je gebruik maken van de lidmaatschappen van de bibliotheek van databases met toegang tot deze tijdschriften. Beperk, bij het gebruiken van de zoekmachine van de website van de database van de bibliotheek, je zoekresultaten tot “peer-reviewed” bronnen. Als je een andere online bron gebruikt dan een wetenschappelijke universiteitsdatabase, dan moet je op je hoede zijn omdat iedereen zijn of haar gedachten op internet kan publiceren, ongeacht de waarde van die gedachten.  Als algemene regel zijn alle .gov websites betrouwbaar omdat ze het gewicht van overheidsinstituten achter zich hebben. Websites die eindigen met .com en .org zijn soms betrouwbaar, maar soms ook niet. In deze gevallen zul je moeten kijken naar het instituut of de organisatie die de informatie aanlevert. Een privépersoon heeft niet de betrouwbaarheid die nodig is voor academisch werk; maar een grote, gevestigde organisatie zoals het American Medical Association of de Centers for Disease Control and Prevention wel. Er zijn grote, beroemde organisaties die er nog steeds bekend om staan dat ze vooringenomen zijn. Bijvoorbeeld People for the Ethical Treatment of Animals zal alleen die informatie leveren die hun zaak ondersteunt, terwijl de U.S. Fish and Wildlife Services dezelfde soort informatie biedt zonder vooringenomen agenda. Websites die eindigen op .edu vallen ook in de categorie van “soms betrouwbaar”. Individuele faculteiten bieden vaak cursuswebsites die informatie bevatten die betrekking hebben op cursussen die ze geven. Deze sites kunnen lesmaterialen bevatten en een interpretatie van bronnen. Hoewel faculteiten bij een universiteit achtenswaardig zijn, gaat deze informatie niet door het proces van “peer-review” die eerder besproken is. Om die reden zul je er voorzichtiger mee moeten zijn. Als het mogelijk is, zoek dan naar diezelfde informatie van een bron die door gelijken getoetst is, in plaats van een persoonlijke .edu bron van een professor. Als een auteur niet in staat is om een uitgever te overtuigen om zijn ideeën uit te brengen, dan is dat waarschijnlijk omdat zijn ideeën weinig waarde hebben. Citeer nooit een auteur die zijn werk zelf gepubliceerd heeft. Als het manuscript van een auteur is geaccepteerd voor publicatie, dan betekent dat dat iemand zijn ideeën een discussie waard vindt. Maar, er is een duidelijk en belangrijk verschil tussen boeken die gepubliceerd worden voor wetenschappelijke en niet-wetenschappelijke doeleinden.  Wetenschappelijke boeken worden geschreven met als enige doel informeren; ze bieden nieuwe ideeën, bekritiseren oude ideeën en presenteren nieuwe data of theorieën die relevant zijn voor een publiek van academische wetenschappers. Niet-wetenschappelijke boeken kunnen een wetenschappelijk onderzoek behandelen -- bijvoorbeeld sociologie of politicologie. Maar, ze worden geschreven om een lekenpubliek aan te trekken, niet om een wetenschappelijk publiek te informeren. Wetenschappelijke boeken worden vaak gepubliceerd door universitaire uitgevers (Amherst College Press) en professionele associaties (American Historical Association), terwijl niet-wetenschappelijke boeken worden gepubliceerd door commerciële uitgevers (Houghton Mifflin).  Wetenschappelijke boeken bieden een uitgebreide lijst van referenties om hun academische betrouwbaarheid te ondersteunen, terwijl niet-academische boeken vaak claims maken zonder enige betrouwbare referentie als ondersteuning. Lesboeken zijn een fantastisch hulpmiddel bij het lesgeven; ze herschrijven technische informatie in gemakkelijk begrijpbare taal voor studenten die dat materiaal voor de eerste keer leren. Maar, ze bevatten alleen die informatie die geaccepteerd is door overeenstemming binnen een werkveld. Daarom zou je nooit moeten rekenen op zulke vanzelfsprekende (voor academici in het veld) informatie om de belangrijkste kracht van je academische argument mee te creëren. Gebruik informatie uit een lesboek alleen voor de achtergrondinformatie die noodzakelijk is om de basis te bouwen voor je meer innovatieve argument. Wetenschap is een kennislichaam dat continue in beweging is, en informatie die eens baanbrekend was kan binnen een paar jaar of zelfs maanden incorrect of gedateerd blijken te zijn. Controleer altijd de datum van publicatie van een bron, voor je een beslissing neemt over of het al dan niet betrouwbare informatie is voor je project. Bij voorbeeld in de jaren 1960 geloofden de meeste wetenschappelijke linguïsten dat het Afrikaans Amerikaanse dialect Engels een ontoereikende, gebroken vorm was van standaard Amerikaans Engels, het Afrikaans Amerikaanse gebrek aan cognitieve vaardigheden reflecterend. Tegen de jaren 80 en 90 was de meerderheid van de linguïsten het Afrikaans Amerikaans dialect Engels gaan omarmen als duidelijke streektaalvariatie van Amerikaans Engels, met zijn eigen patronen van grammaticale structuren en woordkeus. De totale manier van denken was binnen een paar tientallen jaren volledig omgeslagen. Tot nu toe hebben we veel soorten bronnen besproken die niet acceptabel zijn voor wetenschappelijke teksten: veel websites, niet-wetenschappelijke boeken, enz. Maar, er zijn manieren om dergelijk bronnen in je voordeel te gebruiken zonder ze te citeren.  Aan studenten wordt altijd verteld dat ze “nooit Wikipedia moeten gebruiken”. Dat is waar -- je zou nooit Wikipedia moeten citeren om een aantal redenen: Het wordt anoniem geschreven, dus je kunt de geloofwaardigheid van de auteur niet kennen, en het wordt constant geüpdatet, dus het is geen stabiele bron. Maar als je informatie vindt die je nuttig vindt, dan kun je die informatie citeren in een meer reputabele voetnoot. Als de geciteerde bron aan de andere standaarden voor betrouwbaarheid voldoet, lees dan die bron en citeer die. Gebruik Wikipedia als startpunt dat je naar betere bronnen wijst. Doe hetzelfde bij andere websites die niet aan de hoge standaard voor academische integriteit voldoen. Als je die informatie niet ondersteund vindt door wetenschappelijke bronnen, dan is dat een rode vlag dat de informatie niet betrouwbaar is, en dat je het niet moet opnemen in je argument. Als je tot een universiteitsgemeenschap behoort op enige manier -- als student, faculteit, staf of alumnus -- overleg dan met de Engelse afdeling om te zien of je toegang hebt tot een universitaire schrijfstudio. De stafleden bij de schrijfstudio zullen in staat zijn om je een professionele mening te geven over de betrouwbaarheid van een bepaalde bron. Als je een student bent, laat dan de bron aan je professor zien en vraag om zijn of haar advies bij het toetsen daarvan. Zoek je second opinion altijd ruim voor de deadline van je project. Als een of meer van je bronnen problematisch blijkt te zijn, dan zul je op het laatste moment delen van je werk moeten verwijderen en moeten scharrelen voor nieuwe bronnen.
Toets de professionaliteit van de productie. Onderzoek de auteur. Controleer de datum. Onderzoek de uitgever. Bepaal het publiek waar het op gericht is. Controleer de reviews. Toets de bronnen van de bron. Herken vooringenomenheid. Toets consistentie. Onderzoek de financiële bronnen of fondsgelden van gesponsord onderzoek. Begrijp academische standaarden. Houd rekening met de wetenschappelijke reputatie van de auteur. Richt je op wetenschappelijke, door gelijken getoetste bronnen. Wees voorzichtig bij alle websites. Vermijd zelf gepubliceerd materiaal tegen elke prijs. Maak onderscheid tussen wetenschappelijke en niet-wetenschappelijke boeken. Vermijd het om lesboeken te gebruiken, behalve voor achtergrondinformatie. Houd rekening met de tijdlijnen van de bron. Gebruik onacceptabele bronnen en methodes op een acceptabele manier. Zoek een second opinion.
https://www.wikihow.com/Evaluate-the-Credibility-of-a-Source https://www.wikihow.com/Evaluate-the-Credibility-of-a-Source
Evaluating Sources for Everyday Life Evaluating Sources for Academic Projects