Herken de tekenen van uitdroging Herken de risicofactoren van uitdroging
Een hond met uitdrogingsverschijnselen zal normaal gesproken, indien hij hier de energie voor heeft, op zoek gaan naar water. Als je hond uitgedroogd is, merk je wellicht ongewoon gedrag op, zoals rusteloosheid of nerveusheid, omdat hij op zoek is naar water.  Je hond likt wellicht herhaaldelijk zijn lippen en/of heeft een angstige uitdrukking als hij niet in staat is om voldoende water te vinden.  Sommige uitgedroogde honden zullen wellicht ook liggend hun neus laten rusten tegen de waterbak. Een klassieke methode om uitdroging te herkennen, die je wellicht al eens een dierenarts hebt zien uitvoeren, is het knijpen in een stukje huid in het nekvel van de hond. Met deze methode test je de elasticiteit van de huid. De elasticiteit van de huid neemt af bij een hond met uitdrogingsverschijnselen. Om deze test zelf te doen, voer je de volgende stappen uit:  Zoek het nekvel van de hond. Dit is de losse huid over de schouders of de nek van de hond. Trek het nekvel omhoog. Pak een stukje huid in het nekvel voorzichtig vast en trek het een stukje omhoog. Laat de huid los en bekijk het resultaat. Een volledig gehydrateerde huid zal direct terugvallen in de normale positie. Als er sprake is van uitdroging, is de huid minder elastisch en dit houdt in dat de huid niet zo snel zal terugvallen in de normale positie. Als het meer dan twee seconden duurt voor de huid om terug te veren, is de hond uitgedroogd. Tandvlees is een goede indicator voor vroege tekenen van uitdroging. Normaal tandvlees is vochtig en glanzend, net als bij de mens. Uitgedroogde dieren hebben vaak droog en plakkerig aanvoelend tandvlees, omdat ze minder speeksel produceren. Wees je ervan bewust dat angstige of bange dieren ook droog tandvlees kunnen hebben. Zorg ervoor dat je hond ontspannen is als je zijn tandvlees controleert. Dit is om te voorkomen dat je misleid wordt. Als een hond niet genoeg drinkt, zal zijn lichaam automatisch stappen nemen om vocht langer vast te houden. In een dergelijke situatie zal de hond of niet urineren omdat zijn blaas leeg is, of hij zal een geconcentreerde hoeveelheid produceren. Geconcentreerde urine is donkergeel van kleur.  Dit doet zich voor omdat de nieren van de hond harder moeten werken om water in het lichaam te recyclen en vast te houden.  Let op als je hond minder lijkt te urineren dan normaal of als de urine een ongewone kleur heeft. Als je hond gezond lijkt en er een simpele verklaring is voor de toestand van je hond, zoals een lege waterbak, geef de hond dan te drinken en kijk naar de signalen voor verbetering. Als de hond echter uitgedroogd en ziek lijkt, of het geven van water helpt niet, neem dan contact op met je dierenarts. Sommige uitgedroogde dieren moeten vocht toegediend krijgen via een infuus. Dit is om de orgaanfuncties te beschermen tijdens het aanvullen van zijn vochtgehalte. Er zijn veel omstandigheden die kunnen leiden tot uitdroging onder honden. De meest voor de hand liggende omstandigheid, die makkelijk te voorkomen is, is door de hond te voorzien van toegang tot voldoende water.  Als de hond al zijn water heeft opgedronken of zijn waterbak heeft omgestoten en deze wordt niet opnieuw gevuld voor een langere periode, kan dit leiden tot uitdroging. Zorg ervoor dat je hond voorzien is van genoeg drinkwater, met name op warme dagen.  Uitdroging kan erg snel optreden, soms zelfs binnen een uur, afhankelijk van de temperatuur. Zelfs als je hond voldoende toegang heeft tot drinkwater, zal hij toch uitgedroogd raken als hij niet vaak genoeg drinkt. Houd je hond in de gaten om te kijken of hij vaak genoeg naar de waterbak gaat om te drinken.  Een oudere hond, die bijvoorbeeld aan artritis lijdt en pijnlijke gewrichten heeft, kan problemen hebben met het bereiken van de waterbak wanneer hij dorst heeft. Deze honden lopen een vergroot risico op uitdroging.  Het probleem verergert als de hond kampt met andere gezondheidsproblemen, zoals diabetes of een nieraandoening, omdat zijn lichaam dan geneigd is meer urine te produceren. Een hond met dergelijke problemen zal meer vocht verliezen dan een gezonde hond. Deze vorm van uitdroging is chronisch, wat betekent dat het zich langzaam ontwikkelt gedurende een aantal dagen en het probleem zal waarschijnlijk terugkeren.  Dit is ook het geval als een hond ziek is en door een gebrek aan eetlust stopt met eten en drinken. Hierdoor ontstaat het gevaar op uitdroging. Waterige ontlasting bevat veel vocht, waardoor veel vocht aan het lichaam onttrokken wordt. Dit verhoogt de kans op uitdroging. Als de hond genoeg drinkt, is het risico op uitdroging kleiner. Een hond zonder toegang tot water of behoefte aan water, kan daarentegen zeer snel uitdrogen als hij last heeft van diarree. Braken kan een serieus probleem zijn, omdat de hond niet in staat is het water dat hij drinkt vast te houden. Houd een brakende hond nauwlettend in de gaten en neem contact op met de dierenarts. Doe dit als je vermoedt dat de hond uitgedroogd is of als het braken zich vaak voordoet.
Let op het gedrag van je hond. Controleer het nekvel van de hond. Controleer het tandvlees van de hond. Controleer de urine van je hond. Ga naar de dierenarts. Houd de hoeveelheid water in de gaten. Zorg ervoor dat de hond regelmatig drinkt. Pas op voor diarree. Let op braken.
https://www.wikihow.com/Determine-if-a-Dog-Is-Dehydrated https://www.wikihow.com/Determine-if-a-Dog-Is-Dehydrated
Checking for Signs of Dehydration Recognizing the Risk Factors for Dehydration