De juiste persoon kiezen Het aan iemand vertellen De juiste tijd, plaats en methode kiezen
Overweeg om dit te vertellen aan iemand die ondersteunend is geweest en je echt heeft geholpen.  Een vriend die er misschien eerder voor je was, is er nu misschien niet voor je. Soms zal een vriend zo geschokt zijn dat hij niet op de ondersteunende manier zal reageren waarop je had gehoopt. Weet dat ook al is iemand er in het verleden voor je geweest, dat het dan nog kan zijn dat die persoon in eerste instantie niet reageert zoals je had gehoopt, omdat hij of zij misschien erg geschrokken is. Dit is de belangrijkste factor. Je moet je echt op je gemak voelen bij deze persoon en weten dat je met hem of haar kunt praten en volledig kunt vertrouwen om er voor je te zijn. Wees echter gewaarschuwd dat alleen maar omdat iemand je geheimen in het verleden heeft bewaard, dit niet betekent dat in dit geval  het ook zo zal zijn. Mensen worden vaak bang als ze horen dat een vriend of vriendin zichzelf schade toebrengt en voelen zich misschien gedwongen om het aan iemand te vertellen, omdat ze je willen helpen. Als je alleen maar je hart wilt luchten, kun je misschien een betrouwbare vriend kiezen. Als je denkt dat je medische hulp nodig hebt, kun je ervoor kiezen om het eerst aan je huisarts te vertellen. Denken na over wat je hoopt te bereiken met dit eerste gesprek, om beter te kunnen beslissen wie je het gaat vertellen.  Als je een tiener bent, kun je overwegen om het eerst aan een oudere persoon te vertellen die je vertrouwt, voordat je het aan je vrienden vertelt. Denk hierbij aan een ouder, een schooladviseur of een leraar. Op deze manier heb je al ondersteuning voordat je het aan je vrienden vertelt. Als je al in therapie bent, vertel het dan eerst aan je therapeut. Zij kunnen dan samen met je uitzoeken hoe je dit het beste aan je vrienden en familie kunt vertellen. Als je niet in therapie bent, is het nu tijd om hulp te zoeken, want het is het beste om dit proces te doorlopen met iemand die ervaring heeft met het omgaan met zelfbeschadiging. Worstel je met geloofskwesties, dan zou je ook een priester of dominee kunnen overwegen. Voordat je het aan je arts vertelt, denk je na over de welke hulp die je kan bieden, zodat je van tevoren kunt nadenken over of je open staat voor groepstherapie of individuele therapie, bezoek van een verpleegkundige thuis wilt hebben, of over medicijnen wilt praten als je depressief of angstig bent. Als je prestaties op school worden beïnvloed, kun je ervoor kiezen om het aan een schoolbegeleidingsadviseur of leraar te vertellen. Als je nog toestemming van je ouders nodig hebt en over deze problemen met een hulpverlener of leraar gaat praten, houd er dan rekening mee dat die persoon wellicht verplicht is om je zelfbeschadiging te melden. Je kunt ze gewoon eerst vragen wat de regel is over het delen van informatie die je hen vertelt. Het gaat niet over wat je doet, zoals jezelf snijden, maar over de emoties die erachter liggen en je helpen om met dingen om te gaan. Door de oorzaak van het gedrag te achterhalen, kunnen jij en je vertrouwenspersoon een stap vooruit maken. Wees zo open als je kunt over hoe je je voelt en waarom je jezelf verwondt. Het begrip van de ander zal een grote stap zijn om een ervoor te zorgen dat je de steun krijgt die je nodig hebt. Je wilt dat de ander het begrijpt, maar niet bang wordt of zich afsluit omdat het te moeilijk is om te verwerken. Het kan zijn dat je meer in detail moet treden over de zelfbeschadiging als je dit aan je arts of therapeut vertelt. Deze professionals hebben deze inzichten nodig om je beter te kunnen helpen. Sommige mensen willen graag praten over de zelfbeschadiging omdat ze zich eenzaam en geïsoleerd voelen en het niet meer alleen willen dragen. Sommige mensen vrezen dat hun zelfbeschadiging erger wordt en willen hulp. De vertrouwenspersoon uitleggen waarom je het er nu over hebt, zal hem of haar beter helpen begrijpen hoe je je voelt.  Je wilt misschien op vakantie of intiem zijn met iemand, maar bent bang dat je littekens te zien zullen zijn. Misschien is iemand anders erachter gekomen en dreigt diegene het aan je ouders te vertellen, dus wil je het als eerste aan je ouders vertellen. Misschien heb je het niet eerder verteld omdat je bang was om een etiketje opgeplakt te krijgen of dat deze specifieke manier van het omgaan met bepaalde problematiek van je afgenomen zal worden. De vertrouwenspersoon zal het eerder accepteren als die ziet dat je je bewustzijn bent van je zelfbeschadiging, waarom je het doet en waarom je het vertelt. Wees niet verontschuldigend. Je begint er niet over om de ander van streek te maken en de zelfbeschadiging is ook niet om de ander van streek te maken. Wanneer je iemand vertelt over je zelfbeschadiging, kan de eerste instinctieve reactie woede, shock, angst, schaamte, schuldgevoelens of verdriet zijn. Vergeet niet dat dit voortkomt uit hun bezorgdheid over you.  De eerste reacties zijn niet altijd een indicatie van hoe ondersteunend iemand zal zijn. De ander kan slecht reageren, maar dit gaat niet over jou, maar over de coping-vaardigheden en emoties van die persoon. Verwacht dat je vertrouwenspersoon wat tijd nodig heeft om deze informatie te verwerken. Je vriend kan eisen dat je stopt met jezelf te beschadigen, in een poging je te beschermen en voor je te zorgen. Diegene heeft waarschijnlijk het gevoel het juiste te doen door dit van je te vragen.  De persoon kan dreigen om de vriendschap of relatie te verbreken, of aangeven niet met je te willen praten totdat je stopt. De ander kan jullie vriendschap volledig verbreken of zelfs overgaan op pestgedrag. Zeg dat dergelijke eisen niet nuttig zijn en je alleen maar meer onder druk zetten. Vraag om je in plaats daarvan te steunen  door je niet in de steek te laten  tijdens deze reis. Vertel je vriend of familielid dat dit niet zomaar over is, en dat genezing en verwerking tijd kosten en dat je hun steun nodig hebt tijdens dit proces. Herinner hen eraan dat, net zoals zij dit nieuws over jou leren, jij ook nog steeds meer over jezelf leert. Als je naar een dokter of therapeut gaat, vertel dit dan aan de vriend. Het kan diegene geruststellen om te weten dat er voor je wordt gezorgd. Je vriend kan automatisch aannemen dat je suïcidaal bent, een gevaar voor anderen, alleen maar aandacht wil hebben, of dat je echt wel zou kunnen stoppen als je dat zou willen.  De persoon zou ook kunnen suggereren dat je jezelf snijdt of beschadigt als in een soort bevlieging. Wees geduldig en begrijp de verwarring van je vriend of vriendin en geef meer informatiebronnen, zodat hij of zij meer te weten kan komen over  zelfmutilatie of zelfbeschadiging. Leg uit dat zelfbeschadiging niet hetzelfde is als zelfmoordneigingen, maar eerder een mechanisme dat je gebruikt om dingen te verwerken. Vertel ze dat je niet op zoek bent naar aandacht. In feite kiezen de meeste mensen ervoor om hun zelfbeschadiging lange tijd te verbergen, voordat ze besluiten om erover te praten. Als de ander tegen je gaat schreeuwen of ergens mee dreigt, zeg dan beleefd dat schreeuwen en dreigen niet helpt, dat dit jouw probleem is en dat je er zo goed als je kunt mee om gaat. Breek het gesprek af als dat nodig is. Afhankelijk van wie je kiest om dit te vertellen, kan de reactie verschillen. Je ouders zouden kunnen denken dat het hun schuld is. De vriend(in) kan zich schuldig voelen omdat hij of zij het niet heeft opgemerkt.  Weet dat het voor de ander moeilijk kan zijn om dit te vernemen, maar herinner de persoon er voorzichtig aan dat je nu eerst over jouw gevoelens moet praten. Laat de persoon weten dat je dit vertelt omdat je hem of haar vertrouwt, niet om de ander de schuld ergens van te geven. Houd internetsites of boeken klaar om te delen met de persoon die je vertelt. Die kan bang zijn voor dat wat hij of zij niet begrijpt, dus voorzie de persoon van de tools om jouw beter te leren helpen. Als je andere verwerkingsstrategieën wilt gaan hanteren, vraag er dan naar. Als je wilt dat de persoon er gewoon bij komt zitten als je jezelf schade toe wilt brengen, zeg het dan. Vertel het als je graag wilt dat de ander met je meegaat naar een arts. Wees trots op de kracht en moed die je hebt getoond door erover te praten. Gun jezelf wat tijd om erover na te denken.  Wellicht voel je opluchting en ben je gelukkiger nu je je geheim hebt gedeeld. Dit goede gevoel kan een stimulans zijn om meer over je zelfbeschadiging te praten, misschien met een hulpverlener of een dokter. Je zult je niet altijd goed voelen als je erover praat, maar dit is een sterke stap in de richting van genezing. Je kunt boos en teleurgesteld zijn als de persoon niet reageert zoals je hoopte dat hij of zij zou doen. Als de persoon slecht reageert, vergeet dan niet dat dit een weerspiegeling is van zijn of haar eigen emotionele problemen en vaardigheden om ermee om te gaan. Als een vriend slecht reageert en het heeft een negatieve invloed op je, kan het leiden tot een terugval en verdere zelfbeschadiging. Denk er in plaats daarvan aan dat je vriend net schokkend nieuws heeft ontvangen en tijd nodig heeft om zich aan te passen. Mensen hebben vaak spijt van hun eerste reacties op verrassend nieuws. Nu is het de tijd om professionele hulp te zoeken als je dat nog niet gedaan hebt. Het delen van dit nieuws met iemand die dicht bij je staat is een goede eerste stap, maar je hebt veel emotionele problemen om aan te pakken en te verwerken, en dit kan het beste samen gedaan worden met iemand die een deskundige is en praktijkervaring heeft opgedaan. Iemand vertellen dat je jezelf pijn doet kan heel eng en moeilijk zijn. Het repeteren van een deel van het gesprek kan je helpen om je boodschap beter over te brengen als je het aan iemand vertelt, en kan je zelfvertrouwen en kracht geven. Dit thuis oefenen kan ook helpen om op een rij te krijgen wat je gaat zeggen, en je kunt oefenen hoe je reageert op de ander. Denk na over hoe de ander zou kunnen reageren en wat jij daarop zou kunnen zeggen. Gesprekken onder vier ogen zijn altijd moeilijker, maar maken het ook mogelijk om er direct over te praten. Daarnaast verdienen serieuze emotionele problemen de persoonlijke aandacht die je nodig hebt. Knuffels en tranen die je in directe zin deelt, kunnen therapeutisch werken.  Iemand dit persoonlijk vertellen kan je een sterk gevoel geven. De eerste reactie is misschien niet wat je gehoopt had, dus wees voorbereid op boosheid, verdriet en schrik. Iemand direct ermee confronteren is een serieuze gebeurtenis en verdient het om in een ruimte van comfort en privacy te worden gebracht. Hoewel deze methode betekent dat de persoon die je vertelt wordt geconfronteerd met schokkend nieuws zonder de onmiddellijke kans om te reageren, is die vertraging soms wat jij en de ander nodig hebben. Je kunt precies kiezen wat je wilt zeggen en hoe je het wilt zeggen zonder onderbreking. Dit zal ook de ontvanger de tijd geven om de informatie te verwerken. Zorg ervoor dat je na de brief of e-mail nog een keer belt of een persoonlijk gesprek hebt, want de persoon die je schreef kan zich grote zorgen over je maken. Wachten tot je weer iets van je laat horen kan erg angstig zijn voor je vriend. Sluit de brief af met een plan om de persoon binnen twee dagen te bellen of om je te e-mailen wanneer ze erover willen praten. Door dit aan een vriend of andere vertrouwde persoon te vertellen via de telefoon kun je nog steeds een direct gesprek hebben, maar dan wel met een buffer – namelijk het niet hoeven zien wat de eerste reactie is van de ander.  Je zult op deze manier niet het voordeel hebben van non-verbale communicatie, dus wees voorzichtig om misinterpretaties te voorkomen. Als je het aan iemand vertelt die heel ver weg woont, kan hij of zij zich machteloos voelen. Probeer manieren aan te geven waarop diegene je, zelfs op een afstand, toch kan ondersteunen. Het bellen van een hulplijn is een goede manier om te beginnen met het vertellen van je verhaal aan mensen en kan je de kracht, de moed en het vertrouwen geven om het iemand te vertellen die je kent. Als je niet de juiste woorden kunt vinden om het gesprek te beginnen, kan het tonen van iemand wat je hebt gedaan om de dingen aan te kunnen, de weg vrijmaken om erover te praten. Probeer de aandacht meteen te verschuiven naar de betekenis achter het gedrag, in plaats van de littekens zelf. Je gevoelens op een creatieve manier alleen al kan helpen om je te uiten en enige opluchting te voelen, maar is ook een middel om duidelijk te maken aan anderen hoe je je voelt. Door de persoon aan wie je het wilt vertellen de schuld te geven van je zelfbeschadiging, door te zeggen dat hij of zij 'je ertoe gedreven heeft', kan je de focus wegnemen van je behoeften en de ander in het nauw drijven. Hierdoor kan een ruzie ontstaan en kan een zeer belangrijk gesprek ontsporen. Zelfs als je emoties voortkomen uit intermenselijke problemen die je met iemand hebt, is het altijd jouw eigen keuze om jezelf te snijden of te verwonden, dus zal niemand erbij gebaad zijn als je in je boosheid anderen ervan de schuld gaat geven. De persoon aan wie je het vertelt heeft misschien talloze vragen voor je. Zorg ervoor dat je een moment kiest om de ander over de zelfbeschadiging te vertellen wanneer jullie beide genoeg tijd hebben om te praten.  Als de ander je een vraag stelt die je niet wilt beantwoorden, zeg het dan gewoon. Voel je niet onder druk gezet om al hun vragen te beantwoorden. Vragen die je kunt verwachten zijn bijvoorbeeld: Waarom doe je dit? Wil je zelfmoord plegen? Hoe helpt het je? Is het iets wat ik gedaan heb en waarom stop je er niet gewoon mee? Het kan verleidelijk zijn om moed op te vatten en je remmingen wat te verlagen door drank te gebruiken voordat je het aan iemand vertelt, maar alcohol kan emotionele reacties en instabiliteit in een toch al moeilijke situatie versterken.
Denk na over wie er in het verleden in moeilijke tijden voor je is geweest. Kies iemand die je vertrouwt. Bedenk wat je doel is met het in vertrouwen nemen van iemand. Praat over het waarom van de zelfbeschadiging. Laat expliciete details of foto's weg. Zeg waarom je het vertelt. Laat zien dat je jezelf accepteert. Wees voorbereid op shock, boosheid en verdriet. Verwacht een eis dat je stopt. Anticipeer op misvattingen. Blijf de leiding hebben over het gesprek. Zorg dat het over jou blijft gaan. Geef informatiebronnen. Vertel hoe de persoon je kan helpen. Verwerk naderhand je gevoelens erover. Oefen in de spiegel. Vertel het onder vier ogen. Kies een plek waar je je op je gemak voelt. Schrijf een brief of e-mail. Bel iemand op. Toon je littekens aan iemand die je vertrouwt. Schrijf, teken of schilder erover. Beschuldig niemand van je gedrag. Bereid je voor op vragen. Drink er geen alcohol bij.
https://www.wikihow.com/Tell-Someone-You-Self-Harm https://www.wikihow.com/Tell-Someone-You-Self-Harm https://www.wikihow.com/Tell-Someone-You-Self-Harm
Choosing the Right Person Telling Someone Choosing the Right Time, Place, and Method