Zoeken naar veranderingen in gedrag en uiterlijk Let op symptomen Controleren op een specifieke ziekte
Zieke katten zullen meer slapen. Als je kat geen andere tekenen van ziekte heeft, zoals overgeven, diarree, verlies van eetlust of duidelijke zwellingen, houd haar dan in de gaten. Als er zich symptomen ontwikkelen, laat haar dan nakijken door de dierenarts. Als je kat geen andere symptomen laat zien, houd haar dan 24 uur in de gaten (natuurlijk is het goed om haar eerst door een dierenarts na te laten kijken als je ongerust bent). Als ze een tweede dag met buitensporige vermoeidheid begint, dan is het tijd om haar mee te nemen naar de dierenarts. Gebruik een rectale thermometer om de temperatuur van je kat te meten. Maar, als ze van streek raakt, dan kun je beter stoppen en dit aan je dierenarts overlaten. Tussen de 37,5 en 39 °C is een normaal temperatuurbereik, terwijl alles boven de 39 °C als een verhoging gezien wordt, en boven de 39,5 °C is koorts. Neem je kat mee naar de dierenarts als ze koorts heeft. Een koortsige kat slaapt gewoonlijk diep, kan voer weigeren en heeft vaak een doffe vacht die er plukkerig uitziet. Haar neus en oren kunnen droog en warm zijn als je ze aanraakt met vingers op normale lichaamstemperatuur. Hoewel het aanraken van de oren geen accurate manier is om de temperatuur te controleren, kun je stellen dat als de oren van de kat koud aanvoelen, het onwaarschijnlijk is dat ze koorts heeft. Wees alert op: hoe vaak je kat naar de bak gaat, of hij het moeilijk heeft, of er bloed of slijm in de urine is, of juist dat de ontlasting hard is en in klompen.Als de kat diarree heeft gehad, maar blijft persen, of verstopping heeft (herkenbaar aan de droge harde ontlasting), neem haar dan mee naar de dierenarts. Herhaald persen en geen urine dat er langs loopt, of de aanwezigheid van bloed is genoeg reden voor een spoedtelefoontje naar de dierenarts. Katers zijn vatbaar voor urineproblemen waarbij ze moeilijkheden hebben met plassen. De tekenen daarvan zijn onder andere regelmatig naar de bak gaan, en zelfs buiten de bak hurken. De kat kan meerdere minuten hurken, of steeds omhoogkomen en op een nieuwe plek weer hurken. Als het mogelijk is, controleer dan of hij geplast heeft (is de plek nat of droog?) en als hij dat gedaan heeft, controleer dan of er bloed bij zit. Als het je is opgevallen dat je kat niet veel gegeten heeft, of juist meer dan normaal, dan kan er iets mis zijn. Als je kat een volle dag geen interesse toont in voer, dan kan er een aantal dingen aan de hand zijn – van het eten van voer bij de buren tot misselijk voelen, tot nierproblemen. Aan de andere kant, als je kat ineens gulzig is, dan kan dat ook een gezondheidsprobleem aangeven. Als je kat meer dan 24 uur weigert te eten, laat haar dan controleren door de dierenarts zodat het onderliggende probleem verholpen kan worden voordat er zich complicaties ontwikkelen. Wees alert op veranderingen in het drinkgedrag van je kat. Hoeveel je kat drinkt hangt ervan af of ze nat voer (waarbij het ongewoon is om haar te zien drinken) of droog voer eet (waarbij het normaal is dat ze erbij drinkt). Veel aandoeningen veroorzaken verhoogde dorst, zoals bijvoorbeeld een aantal types infecties, nierziektes, overactieve schildklieren en diabetes. Als je kat dorstig is, laat haar dan nakijken door de dierenarts. Je kunt ook fysiek controleren. Til haar huid tussen haar schouderbladen voorzichtig en zachtjes op. Trek de huid op en van haar lichaam af (alweer, heel zachtjes) en laat het dan los. Als de huid van je kat niet meteen terugschiet, dan is ze hoogstwaarschijnlijk uitgedroogd en moet ze naar de dierenarts. Elke verandering in het gewicht van je kat is significant en een reden voor een ritje naar de dierenarts. Plotseling of zelfs geleidelijk gewichtsverlies kan een teken zijn van ziekte. Als je twijfelt, weeg je kat dan een keer per week thuis en als de kat gewicht blijft verliezen, ga dan voor advies naar de dierenarts.  In de eerste stadia van aandoeningen als diabetes of te snelle schildklier kan de kat verder gezond lijken, maar wel gewicht verliezen. Zoek medisch advies als de kat gewicht blijft verliezen. Sommige ziektes, zoals maagkanker of hartaandoeningen, betekenen dat het totale gewicht van de kat hetzelfde blijft, maar ze verliest lichaamsconditie. Dit betekent dat je haar ribben en ruggengraat gemakkelijker kunt voelen omdat er minder vet op zit, maar haar buik kan er rond of gezwollen uitzien. Als je twijfelt, laat haar dan nakijken door een dierenarts. Een zieke kat heeft over het algemeen geen energie om zichzelf te verzorgen. Meestal zie je dat een vacht die normaal glanzend is en goed schoongehouden wordt, dof, samengeklit en in de knoop gaat zitten. Hoewel stress ook kan zorgen voor verharen of veranderingen in verzorgingsgewoontes, kan je kat werkelijk ziek zijn. Overleg met een dierenarts. Veranderingen in verzorgingsgewoontes kan ook een gevolg zijn van artritis. Vachtverzorging kan pijnlijk zijn als je kat stijf is en pijnlijke gewrichten heeft. Alweer, het is een teken dat een bezoek aan de dierenarts noodzakelijk is. Als je kat overgeeft, vooral meerdere keren op een dag, en niet lekker lijkt te zijn, dan is dit ernstig. Als de kat ofwel water weigert, of overgeeft na het drinken van water, dan moet ze naar de dierenarts. Veel katten zijn "blije overgevers", wat betekent dat ze van tijd tot tijd overgeven (een of twee keer per week) als manier om hun systeem schoon te maken. Dit is niet iets om je druk over te maken als je kat actief is, reageert, zich verder normaal gedraagt en goed eet. Een kat produceert stevige, worstvormige ontlasting. Diarree is vloeibare ontlasting waar geen vorm in zit en wat beslist niet normaal is. Als de kat verder gezond lijkt, dan is het acceptabel om 24 uur te wachten om te zien of de kat misschien iets verkeerds gegeten heeft waardoor haar maag even van streek is. Maar, als ze overgeeft, niet eet, lusteloos of futloos is, of bloed of slijm in haar ontlasting heeft, dan moet ze naar de dierenarts. Lusteloosheid of gebrek aan energie kan betekenen dat ze koorts heeft, moeilijk kan ademen of pijn heeft. Dit is een subtiele afwijking van de kat die meer slaapt, omdat de kat wakker is, maar niet de energie heeft om te reageren of deel te nemen aan dagelijkse activiteiten.Als de kat lusteloos is en sneller ademt, dan moet ze naar de dierenarts. Houd rekening met de persoonlijkheid van je kat. Als je kat ongewoon moe is en geen interesse heeft in beweging en normale dagelijkse bezigheden, dan kan dat een teken zijn dat je kat ondervoed is of ziek. Als je kat snel en oppervlakkig ademhaalt, of met haar bekje open, en heeft uit zichzelf niet echt bewogen, dan moet je je kat naar de dierenarts brengen. Je moet ook proberen te taxeren hoe moeizaam de ademhaling van de kat lijkt te gaan. Als je merkt dat zijn maagspieren zich zwaar samentrekken om te ademen, dan moet je naar de dierenarts. Soms kan spinnen de ademhalingssnelheid verhullen (het maakt dat de kat sneller lijkt te ademen), dus probeer haar ademhalingen te tellen wanneer ze niet spint of in slaap is. De normale ademhalingssnelheid is ongeveer 20 – 30 ademhalingen per minuut, en zou aan de lage kant moeten zitten als ze ontspannen is. Dat kunnen allemaal symptomen zijn van een neurologische aandoening of een oorontsteking. Als ze aanwezig zijn, dan moet je kat onmiddellijk naar de dierenarts gebracht worden. Je kat is een behendig wezen die vaardig is op haar pootjes. Als dit verandert en ze wordt onhandig, of houdt haar hoofd naar één kant, dan is er iets mis. Deze veranderingen kunnen een aanval aanduiden, hoge bloeddruk of zelfs een hersentumor. Een tocht naar de dierenarts is dus aan te raden. De meeste knobbels of abcessen zijn goedaardig, maar als er afscheiding of gevoeligheid is, dan moet het gecontroleerd worden. Let ook op stank die kan komen van geïnfecteerde krassen. Ook hier geldt: laat je kat controleren. Als het niet behandeld wordt, kan de infectie bloedvergiftiging veroorzaken. Onderzoek de ogen (net als de neus) op overmatige uitscheiding. Als je kat constant lijkt te huilen, dan kan ze allergisch ergens voor zijn, of een holte infectie hebben. Als afscheiding aanwezig is tezamen met overmatig drinken/plassen, lusteloosheid en een vacht die niet plat ligt, laat je kat dan controleren op mogelijk nierfalen. Let ook op uitzetten van de pupillen. Sommige ziektes veroorzaken bij katten dat de pupillen zich uitzetten en zo blijven. Je moet je kat onmiddellijk meenemen naar de dierenarts als je ziet dat zijn pupillen erg uitgezet blijven. Let vooral op verkleuringen in het tandvlees. Als je ziet dat het tandvlees van je kat, vooral katten die zwart zijn, erg bleek is, dan kan je kat ziek zijn. Je moet ook de adem van je kat ruiken. Als er een ongewone lucht is, niet veroorzaakt door iets wat je je kat gevoerd hebt, dan kan er een probleem zijn. Let op excessief krabben, wat een indicatie kan zijn voor vlooien. Als je ziet dat je kat zich vaak krabt, dan is het nodig om een plaatselijke controle te doen. Haal een kam met fijne tanden en haal die door de vacht van je kat. Zoek naar kleine, snel bewegende bruine vlekjes (dat zijn vlooien), vooral rond de nek en de staart van je kat.  Je kunt ook op vlooien controleren door de vacht van je kat te verzorgen boven een vel wit papier. Je kunt vlooien aantreffen in de kam, of vlooienpoepjes op het papier. Vlooienpoep is zwart en heeft de vorm van een komma. Als je het op vochtige watten plaatst, zal het oplossen in een bloederig vlekje. Er zijn veel commerciële producten beschikbaar om vlooien te doden en te verwijderen uit je huis. Vraag je dierenarts wat hij adviseert. Haarballen kunnen ook een slechte adem of weinig eetlust veroorzaken. Serieuze haarbalproblemen kunnen Trichobezoars worden (harde  klonten van geklit haar en onverteerd vies ruikend voer), en extreme gevallen vragen om een operatie. Borstel je kat regelmatig om haarballen te verminderen.  Andere effectieve huismiddelen zijn het toevoegen van supplementen aan hun voer, zoals: iepenschors om de passage van de haarbal te smeren, of pompoenpulp (uit blik) wat veel vezel toevoegt aan de stoelgang, waardoor de haarbal er gemakkelijker uit komt. Deze middelen kunnen zo nu en dan toegevoegd worden aan lekkernijen zoals vis of gekookt kip/levertjes ter voorkoming van haarballen. Je zou met de dierenarts moeten overleggen om er zeker van te zijn dat er geen serieus probleem de oorzaak is. Symptomen zijn onder anderen verhoging van eetlust of dorst, onverklaarbaar gewichtsverlies (gedeeltelijk spiermassa), nervositeit of irritatie, regelmatig overgeven, lusteloosheid en zwakheid, diarree, of een rommelige vacht. Als twee of meer van deze symptomen aanwezig zijn, dan is het nodig dat je kat naar de dierenarts gaat. Een overactieve schildklier komt vooral voor bij katten op middelbare of hogere leeftijd en is zeldzaam bij jonge katten. Een verhoogde eetlust is een handig waarschuwingssignaal dat je kat onderzoek bij de dierenarts nodig heeft. De schildklierhormoon dat de eetlust opwekt, verhoogt ook de snelheid van de stofwisseling en zet het functioneren van organen onder druk. Tekenen van kattendiabetes zijn onder andere overgeven, uitdroging, zwakte en verlies van eetlust, verhoogde dorst en plassen, gewichtsverlies, abnormale ademhaling en een slecht verzorgde vacht. Kattendiabetes kan voorkomen bij katten van alle leeftijden, maar komt het meest voor bij oudere, dikke, mannelijke katten. Als je kat één of meer symptomen heeft, neem hem dan mee naar de dierenarts waar suikerwaardes van bloed en urine gemeten kunnen worden. Tekenen van blaasgruis zijn onder andere slecht of moeilijk en vaak plassen, verlies van eetlust, lusteloosheid, bloed in de urine of regelmatig likken van de genitaliën. Deze ziekte is een pijnlijke ontsteking van het lagere urinegebied en heeft de potentie om een dier snel fataal te worden. Blaasgruis heeft een aantal oorzaken, van verminderd waterinname en urine vasthouden, tot virussen, bacteriën of het voer. Sommige droge brokken kunnen veroorzaken dat kristallen zich opbouwen in de urine wat gaat slijten en de blaaswanden irriteren. Als het niet behandeld wordt, kunnen ze blaasstenen vormen die potentieel ernstig zijn als ze een blokkade veroorzaken.
Let op hoeveel je kat slaapt. Controleer de temperatuur van je kat op koorts. Houd veranderingen in de kattenbakgewoontes van je kat in de gaten. Schenk aandacht aan de eetlust van je kat. Controleer of je kat uitgedroogd is. Let op het gewicht en de vorm van je kat. Onderzoek de vacht van je kat. Let op overgeven. Let op diarree. Let op hoe actief de kat is. Luister om ademhalingsproblemen te ontdekken. Houd haar in de gaten als ze haar hoofd scheef houdt, duizelig lijkt of gedesoriënteerd. Borstel je kat vaak om te controleren op nieuwe gezwellen of knobbels. Let op de ogen van je kat. Kijk in de bek van je kat. Controleer je kat op vlooien. Luister naar droog hoesten en overgeven wat haarballen kan aanduiden. Let op voor een overactieve schildklier. Let op symptomen van kattendiabetes. Let op symptomen van blaasgruis (feline lower urinary tract disease (FLUTD)).
https://www.wikihow.com/Know-if-Your-Cat-Is-Sick https://www.wikihow.com/Know-if-Your-Cat-Is-Sick https://www.wikihow.com/Know-if-Your-Cat-Is-Sick
Looking for Changes in Behavior and Appearance Looking for Symptoms Checking for a Specific Illness