Overgangen tussen paragrafen gebruiken Schrijversblok voorkomen Een concluderende paragraaf beginnen Een argumentatieve paragraaf starten Een inleidende paragraaf starten Een paragraaf van een verhaal beginnen
Wanneer je naar een nieuwe paragraaf in je tekst gaat, zal elk een bepaald doel dienen. Begin elke nieuwe paragraaf met een onderwerp zin die duidelijk voortbouwt op je vorige gedachte. Wanneer je paragrafen een reeks opbouwen (zoals het bespreken van drie verschillende redenen waarom een oorlog plaatsvond), begin dan elke paragraaf met een woord of zin die de lezer vertelt waar je bent in de reeks.  Je kunt bijvoorbeeld schrijven: "Eerst ..." De volgende paragraaf zou beginnen met "Ten tweede ..." De derde paragraaf zou kunnen beginnen met "Ten derde ..." of "Als laatst ..." Andere woorden om een reeks te signaleren zijn: tenslotte, uiteindelijk, eerst, in de eerste plaats, op de tweede plaats, of als laatste. Gebruik je paragrafen om twee ideeën te vergelijken of te contrasteren. Het woord of de zin die de onderwerpszin begint geeft de lezer aan dat hij de vorige paragraaf in gedachten moet houden terwijl hij de volgende paragraaf aan het lezen is. Dan zullen ze je vergelijking volgen.,   Gebruik bijvoorbeeld woordgroepen als "in vergelijking" of "vergelijkbaar" om te vergelijken. Gebruik echter zinsneden als "ondanks," "echter", of "integendeel" om aan te geven dat de paragraaf het idee uit de vorige paragraaf zal contrasteren of tegenspreken. Als je een bepaald fenomeen in de vorige paragraaf hebt besproken, geef de lezer dan een goed voorbeeld in de volgende paragraaf. Dit zal een concreet voorbeeld zijn dat een algemeen fenomeen benadrukt dat je eerder hebt besproken.  Gebruik uitdrukkingen als 'bijvoorbeeld', 'zoals', ‘dus’ of 'specifieker'. Je kunt ook een voorbeeld van een overgang gebruiken wanneer je speciale nadruk legt op het voorbeeld. Gebruik in dit geval overgangswoorden zoals "met name" of "in het bijzonder." Je kunt bijvoorbeeld schrijven: "Met name Sojourner Truth was een uitgesproken criticus van het patriarchale systeem van het Reconstructietijdperk." Wanneer je een situatie of fenomeen beschrijft kun je de lezer aanwijzingen geven die erop wijzen hoe dit fenomeen moet worden waargenomen. Gebruik levendige, beschrijvende woorden om de meningen van de lezer te sturen en moedig hem aan om de dingen vanuit jouw gezichtspunt te bekijken. Woorden als 'gelukkig', 'vreemd genoeg' en 'helaas' zijn hier handig. De verbinding tussen de ene paragraaf en de volgende kan zijn dat iets in de eerste paragraaf iets in de tweede paragraaf veroorzaakt. Deze oorzaak en dit effect worden aangegeven door overgangswoorden zoals: "overeenkomstig", "als resultaat", "zodoende", "daarom" of "om deze reden.” Gebruik de juiste interpunctie in je tekst door de zin te volgen met een komma. De meeste overgangszinnen zoals "eindelijk", "uiteindelijk" en "met name" zijn conjunctieve bijwoorden. Deze zinnen moeten door een komma van de rest van de zin worden gescheiden.  Je kunt bijvoorbeeld schrijven: "Sojourner Truth was, met name, een openhartige criticus ..." "Uiteindelijk kunnen we zien ..." "En ten slotte, beweerde de getuige-deskundige. . ." De meeste mensen ervaren een schrijversblok op een bepaald moment in hun leven. Ontspan en haal diep adem. Een paar eenvoudige tips en trucs kunnen je helpen om je angstgevoelens te doorstaan. Als je vastzit in je paragraaf zet je je hersenen gedurende 15 minuten op pauze. Noteer gewoon alles waarvan je denkt dat het belangrijk is voor je onderwerp. Waar geef je om? Waar moeten anderen om geven? Herinner jezelf aan wat je interessant en leuk vindt in je paragraaf. Gewoon een paar minuten schrijven - zelfs als je materiaal schrijft dat niet in je definitieve versie zal worden opgenomen - zal het je inspireren om door te gaan. Je hoeft in die volgorde geen verhaal, papier of paragraaf van begin tot einde te schrijven. Als je moeite hebt om je inleiding te schrijven, kies dan je meest interessante hoofdartikel om te schrijven. Misschien vindt je het een beter hanteerbare taak - en krijg je misschien ideeën voor hoe je de moeilijkere secties kunt schrijven. Als je struikelt over een gecompliceerde zin of concept, probeer het dan hardop uit te leggen in plaats van op papier. Praat met je ouders of een vriend over het concept. Hoe zou je het hen telefonisch kunnen uitleggen? Schrijf het op zodra je je comfortabel voelt om het hardop te zeggen. Eerste concepten zijn nooit perfect. Je kunt onvolkomenheden of onoverzichtelijke zinnen altijd in toekomstige concepten oplossen. Concentreer je gewoon op het feit dat je je ideeën nu op papier krijgt en later herziet. Je hersenen hebben soms pauzes nodig om op een hoog niveau te functioneren. Als je al langer dan een uur met een paragraaf worstelt moet je 20 minuten lopen en later terugkomen. Misschien merk je dat het er een stuk makkelijker uitziet als je een pauze hebt genomen. Neem de lezer terug naar je introductie door de conclusie te beginnen met een herinnering aan hoe het verslag begon. Deze strategie fungeert als een kader dat je verslag in boekvorm houdt. Als je bijvoorbeeld je artikel begon met een citaat uit de Sojourner-waarheid, zou je de conclusie kunnen beginnen met: "Hoewel de Sojourner-waarheid bijna 150 jaar geleden sprak, blijft haar uitspraak vandaag kloppen.” Je kunt deze laatste paragraaf gebruiken om nog een laatste inzicht te bieden in de discussie die plaatsvond in de rest van je verslag. Gebruik deze ruimte om een laatste vraag te stellen of een actiepunt voor te stellen. Je kunt bijvoorbeeld schrijven: "Is een e-sigaret echt anders dan een gewone sigaret?" Als je een verslag hebt geschreven dat lang en ingewikkeld is, kun je ervoor kiezen je conclusie te behouden voor het recapituleren van wat je hebt geschreven. Hiermee kun je de belangrijkste punten voor de lezer herhalen. Dit helpt de lezer ook te begrijpen hoe je verslag in elkaar steekt. Je kunt beginnen door te schrijven: "Kort samengevat ondersteunt het cultuurbeleid van de Europese Unie de wereldhandel op drie manieren.” Conclusies zijn een geweldige plek om fantasierijk te zijn en na te denken over het grotere geheel. Heeft jouw essay ruimte vrijgemaakt voor meer werk? Heb je een paar grote vragen voor anderen gesteld om te beantwoorden? Denk aan enkele van de grotere vertakkingen van je essay en verwoorden ze in je conclusie. De meeste argumentatieve paragrafen hebben een duidelijk gedefinieerde structuur, met name in een academische context. Elke paragraaf helpt om de overkoepelende these (of argumentatieve claim) van het artikel te ondersteunen, en elke paragraaf bevat nieuwe informatie die een lezer ervan kan overtuigen dat jouw stelling de juiste is. De componenten waaruit een paragraaf bestaat, zijn de volgende:  Onderwerpszin. Een onderwerpszin legt de lezer uit waar de paragraaf over gaat. Het refereert op de een of andere manier meestal terug naar het grotere argument en het verklaart waarom de paragraaf thuishoort in het essay. Soms is een onderwerpszin 2 of zelfs 3 zinnen lang, hoewel het meestal slechts een enkele zin is.  Bewijs. De meeste hoofdparagrafen in een argumentatieve tekst bevatten een soort bewijs dat je stelling juist is. Dit bewijs kan van alles zijn: citaten, enquêtes of zelfs je eigen waarnemingen. In je paragrafen kan dit bewijs op een overtuigende manier worden gepresenteerd.  Analyse. Een goede paragraaf levert niet alleen bewijs op. Het kost ook enige tijd om uit te leggen waarom het bewijs de moeite waard is, wat het betekent en waarom het beter is dan andere bewijsstukken die er zijn. Dit is waar je eigen analyse in het spel komt. Conclusies en overgangen. Na de analyse zal een goede paragraaf worden afgesloten door uit te leggen waarom de paragraaf significant is, hoe deze aansluit bij de these van het essay, en zal de volgende paragraaf worden ingeleid. Als je een argumentatief essay schrijft, moet elke paragraaf je overkoepelende claim helpen onderbouwen. Voordat je een argumentatieve paragraaf kunt schrijven, moet je je hoofdstelling goed voor ogen hebben. Een hoofdstelling is een beschrijving van 1-3 zinnen, over wat je aan het beargumenteren bent en waarom het belangrijk is. Beweer je dat alle Amerikanen energiezuinige lampen thuis moeten gebruiken? Of pleit je ervoor dat alle burgers de vrijheid moeten hebben om te kiezen welke producten zij kopen? Zorg ervoor dat je een goed idee hebt van je argument voordat je begint met schrijven. Vaak is het gemakkelijker om te beginnen met het schrijven in het midden van een argumentatieve paragraaf in plaats van aan het begin van de paragraaf. Als je je druk maakt om het begin van een paragraaf, neem jezelf dan voor om je te concentreren op het gedeelte van de paragraaf dat het gemakkelijkst te schrijven is: het bewijsmateriaal en de analyse. Nadat je het eenvoudigere gedeelte van een paragraaf hebt geschreven kun je doorgaan naar de onderwerpszin. Ongeacht het soort argument dat je aanhaalt, je zal bewijzen moeten gebruiken om je lezer ervan te overtuigen dat je gelijk hebt. Je bewijs kan uit veel dingen bestaan: historische documentatie, citaten van deskundigen, resultaten van een wetenschappelijk onderzoek, een enquête of je eigen waarnemingen. Lees voordat je verdergaat met je paragraaf elk bewijsmateriaal dat volgens jou je claim onderbouwt. Elke paragraaf die je schrijft moet samenhangend en op zichzelf staand zijn. Dit betekent dat je niet te veel bewijsstukken hoeft te analyseren in elke paragraaf. In plaats daarvan zou elke paragraaf slechts 1-3 gerelateerde bewijsstukken moeten hebben. Bekijk al het bewijsmateriaal dat je hebt verzameld nauwkeurig. Zijn er bewijsstukken die aan elkaar verbonden lijken? Dat is een goede indicatie dat ze in dezelfde paragraaf thuishoren. Enkele aanwijzingen dat bewijsmateriaal aan elkaar kan worden gekoppeld, zijn onder meer:   Als ze gemeenschappelijke thema's of ideeën delen Als ze een gemeenschappelijke bron delen (zoals hetzelfde document of onderzoek) Als ze een gemeenschappelijke auteur delen Als ze van hetzelfde type bewijsmateriaal zijn (zoals twee enquêtes die vergelijkbare resultaten laten zien) De 6 W's van het schrijven zijn de 'Wie', 'Wat', 'Wanneer', 'Waar', 'Waarom', en 'Hoe'. Dit is de belangrijke achtergrondinformatie die je lezer nodig heeft om de punten die je aan het maken bent te begrijpen. Terwijl je je gerelateerde bewijsstukken opschrijft, moet je je lezer in gedachten houden. Leg altijd uit wat je bewijsmateriaal is, hoe en waarom het is verzameld en wat het betekent. Een paar speciale dingen om in gedachten te houden zijn onder andere:  Je moet belangrijke termen of een jargon definiëren die je lezer misschien niet kent. (Wat) Je moet, indien van toepassing, belangrijke data en locaties opgeven (bijvoorbeeld wanneer een historisch document is ondertekend). (Wanneer, waar) Je moet beschrijven hoe het bewijs is verkregen. Je zou bijvoorbeeld de methoden van een wetenschappelijk onderzoek kunnen uitleggen. (Hoe) Je moet uitleggen wie je van je bewijsmateriaal heeft voorzien. Heb je een offerte van een expert? Waarom wordt deze persoon beschouwd als goed geïnformeerd over jouw onderwerp? (Wie) Je moet uitleggen waarom je denkt dat dit bewijs belangrijk of opmerkelijk is. (Waarom) Nadat je je belangrijkste, gerelateerde stuk(ken) bewijsmateriaal hebt gepresenteerd, moet je wat tijd besteden om uit te leggen hoe je denkt dat het bewijs bijdraagt aan je grotere argument. Dit is waar je eigen analyse in het spel komt. Je kunt niet eenvoudig bewijsmateriaal toevoegen en verder gaan: je moet het belang ervan uitleggen. Een paar vragen die je jezelf kunt stellen terwijl je je bewijsmateriaal analyseert, zijn onder andere:  Wat is het dat dit bewijs samenbindt? Hoe helpt dit bewijs mijn hoofdstelling te bewijzen? Zijn er tegenargumenten of alternatieve verklaringen die ik in gedachten moet houden? Wat maakt dit bewijs duidelijk? Is er iets bijzonders of interessants aan? De onderwerpszin van elke paragraaf is een wegwijzer die de lezer zal gebruiken om je argument te volgen. Je inleiding zal je hoofdstelling bevatten en elke paragraaf zal voortbouwen op deze hoofdstelling door bewijs aan te dragen. Terwijl de lezer je tekst leest zal deze herkennen hoe elke paragraaf bijdraagt aan de hoofdstelling. Bedenk dat de hoofdstelling het grotere argument is en dat de onderwerpszin helpt bij het bewijzen van de hoofdstelling door te focussen op een kleiner onderwerp of idee. Deze onderwerpszin zal een claim of argument maken, dat vervolgens wordt verdedigd of versterkt in de volgende zinnen. Identificeer het hoofdidee van je paragraaf en schrijf een mini-stelling waarin dit hoofdidee wordt vermeld. Laten we zeggen dat je hoofdstelling luidt: "Charlie Brown is het belangrijkste strippersonage in Amerika," je essay kan de volgende onderwerpszinnen bevatten:  "De hoge kijkcijfers die Charlie Brown televisiespecials decennialang hebben verzameld, tonen de invloed van dit personage aan." "Sommige mensen beweren dat superhelden zoals Superman belangrijker zijn dan Charlie Brown. Studies tonen echter aan dat de meeste Amerikanen zich sneller identificeren met de ongelukkige Charlie dan met de krachtige, buitenaardse Superman." "Mediahistorici wijzen op de treffende teksten van Charlie Brown, het onderscheidende uiterlijk en de wijsheid als redenen waarom dit personage geliefd is bij volwassenen en kinderen." Nadat je je onderwerpszin hebt geschreven, herlees je je bewijs en analyse. Vraag jezelf af of de onderwerpszin de ideeën en details van de paragraaf ondersteunt. Passen ze bij elkaar? Zijn er ideeën die niet op hun plaats lijken? Als dat zo is, bedenk dan hoe je de onderwerpszin kunt wijzigen om alle ideeën in de paragraaf te dekken.  Als er te veel ideeën zijn moet je de paragraaf misschien in twee afzonderlijke paragrafen opsplitsen. Zorg ervoor dat je onderwerpszin niet simpelweg een herformulering van de hoofdstelling zelf is. Elke paragraaf moet een duidelijke, unieke onderwerpszin hebben. Als je simpelweg zegt "Charlie Brown is belangrijk" aan het begin van elke body-paragraaf, moet je je onderwerpszinnen grondiger verfijnen. In tegenstelling tot volledige essays, zal niet elke paragraaf een volledige conclusie hebben. Het kan echter effectief zijn om een zin te wijden aan het vastknopen van de losse eindjes van je paragraaf en te benadrukken hoe je paragraaf net heeft bijgedragen aan je hoofdstelling. Je wilt dit efficiënt en snel doen. Schrijf een laatste zin die je argument versterkt voordat je doorgaat naar de volgende reeks ideeën. Enkele sleutelwoorden en -zinnen die je in een afsluitende zin kunt gebruiken, zijn 'Daarom', 'Uiteindelijk', 'Zoals u kunt zien' en 'Aldus'. Je moet een nieuwe paragraaf beginnen wanneer je doorgaat naar een nieuw punt of idee. Door een nieuwe paragraaf te starten, geef je aan je lezer aan dat je op de een of andere manier aan het schakelen bent. Enkele aanwijzingen dat je een nieuwe paragraaf moet beginnen, zijn onder andere:  Wanneer je een ander thema of onderwerp begint te bespreken Wanneer je contrasterende ideeën of tegenargumenten begint te behandelen Wanneer je een ander type bewijsmateriaal behandelt Wanneer je een andere periode, generatie of persoon bespreekt Wanneer je huidige paragraaf onpraktisch wordt. Als je te veel zinnen in je paragraaf hebt staan, heb je misschien te veel ideeën. Splits je paragraaf in twee of bewerk je schrijven om het leesbaarder te maken. Begin met je paper of essay met een interessante zin die ervoor zorgt dat de lezer erin wil duiken om je hele werk te lezen. Er zijn veel manieren waaruit je kunt kiezen. Gebruik humor, verrassing of een slimme uitdrukking om de aandacht van je lezer te trekken. Kijk naar je onderzoeksnotities om te zien of er een slimme zin, verrassende statistiek of intrigerende anekdote uit springt. Een aantal van deze mogelijkheden omvatten:  Een anekdote: “Toen hij opgroeide bekeek Samuel Clemens stoomboten op de rivier de Mississippi en droomde ervan om een kapitein van een rivierboot te zijn.”  Een statistiek: “Vrouwen regisseerden slechts zeven procent van de belangrijkste Hollywoodfilms in 2014.”  Een citaat: "'Ik ben blij om te zien dat mannen hun rechten krijgen', zei Sojourner Truth in 1867, 'maar ik wil dat vrouwen die van hen ook krijgen, en terwijl het water roert, stap ik in het zwembad.'"  Een tot nadenken stemmende vraag: "Hoe ziet de sociale zekerheid er over 50 jaar uit?” Het kan verleidelijk zijn om een grote, algemene zin als opening te gebruiken. Openingen zijn echter effectiever als ze specifiek zijn voor je onderwerp. Weersta de verleiding om je essay te introduceren met zinnen zoals:  "Sinds het begin der tijden. . ." "Vanaf het begin van de mensheid. . ." "Alle mannen en vrouwen vragen zichzelf af. . ." "Elk mens op de planeet. . ." Als je eenmaal je opening hebt zal je een paar zinnen moeten schrijven om je lezer te oriënteren naar waar de rest van je essay over zal gaan. Is je essay een argument over sociale zekerheid? Of is het een geschiedenis van de Sojourner-waarheid? Geef je lezer een korte routekaart over de omvang, het doel en de algemene strekking van je essay. Vermijd, indien mogelijk, uitdrukkingen als "In dit artikel zal ik stellen dat de sociale zekerheid niet effectief is" of "Dit document concentreert zich op de ineffectiviteit van de sociale zekerheid." Geef in plaats daarvan eenvoudigweg aan: "Sociale zekerheid is een ineffectief systeem." Als je de lezer wilt pakken, heb je een zin nodig die duidelijk en gemakkelijk te volgen is. Het begin van je verslag is niet de plek om een ingewikkelde, langdradige zin te schrijven waar de lezer over struikelt. Gebruik gewone woorden (geen jargon), korte verklarende zinnen en eenvoudig te volgen logica om je introductie te begeleiden. Lees je paragraaf hardop om te zien of je zinnen duidelijk en gemakkelijk te volgen zijn. Als je tijdens het lezen heel veel moet ademen, of als je moeite hebt om je ideeën hardop bij te houden, moet je je zinnen verkorten. Een hoofdstelling is een beschrijving van 1-3 zinnen over het overkoepelende argument van je essay. Als je een argumentatief essay schrijft is de hoofdstelling het belangrijkste deel van je essay. Vaak verandert je hoofdstelling enigszins terwijl je je essay schrijft. Vergeet niet dat een hoofdstelling moet zijn:  Argumentatief. Je kunt niet eenvoudigweg iets zeggen dat algemeen bekend is of een feit is. "Eenden zijn vogels" is geen hoofdstelling. Overtuigend. Je hoofdstelling moet gebaseerd zijn op bewijs en zorgvuldige analyse. Schrijf geen wilde, opzettelijk onconventionele of onbewijsbare stelling. Volg waar je bewijsvoering je heen leidt. Geschikt voor je opdracht. Vergeet niet om je te houden aan alle parameters en richtlijnen van je opdracht. Haalbaar in de toegewezen ruimte. Houd je stelling nauw en gericht. Op die manier kan je je punt binnen de aangewezen ruimte kunnen bewijzen. Maak geen hoofdstelling die te breed is ("Ik heb een nieuwe reden ontdekt waarom de Tweede Wereldoorlog plaatsvond") of te nauw ("Ik zal beweren dat linkshandige soldaten hun jassen anders aantrekken dan rechtshandige soldaten"). De 6 W's zijn Wie, Wat, Wanneer, Waar, Waarom en Hoe. Als je een creatief, fictief verhaal schrijft, moet je deze vragen goed beantwoord hebben voordat je begint met schrijven. Niet elke W moet in elke paragraaf worden behandeld. Je moet echter niet beginnen met schrijven tenzij je een goed idee hebt van wie je personages zijn, wat ze doen, wanneer en waar ze het doen, en waarom het belangrijk is. Paragrafen in creatieve teksten zijn flexibeler dan paragrafen in argumentatieve, academische essay’s. Een goede vuistregel is echter dat je een nieuwe paragraaf moet beginnen wanneer je tussen de belangrijkste W's van schrijven schakelt. Als je bijvoorbeeld van de ene plaats naar de andere gaat, begin je een nieuwe paragraaf. Wanneer je een ander personage beschrijft, begin je een nieuwe paragraaf. Wanneer je een flashback beschrijft, begin je een nieuwe paragraaf. Dit zal helpen om je lezer georiënteerd te houden. Begin altijd een nieuwe paragraaf wanneer een andere spreker de dialoog begint te gebruiken. Als twee personages de dialoog in dezelfde paragraaf gebruiken, ontstaat er verwarring voor je lezer. Bij academisch schrijven zijn paragrafen vaak ongeveer even lang. Bij creatief schrijven kunnen je paragrafen van één woord tot enkele honderden woorden lang zijn. Overweeg zorgvuldig welk effect je met je paragraaf wilt creëren, zodat je de lengte van je paragraaf kunt bepalen. Door de lengte van je paragrafen te variëren kun je je tekst interessanter maken voor je lezer.  Langere paragrafen kunnen helpen bij het opstellen van een stevige, genuanceerde beschrijving van een persoon, plaats of object. Kortere paragrafen kunnen goed zijn voor humor, shock of snelle actie en dialoog. In tegenstelling tot een argumentatieve paragraaf gaat je creatieve paragraaf niet verder met een hoofdstelling. Het moet echter nog steeds een doel hebben. Je wilt niet dat je paragraaf doelloos of warrig lijkt. Vraag jezelf af wat je wilt dat je lezer uit deze paragraaf haalt. Je paragraaf kan wellicht:  Je lezer voorzien van belangrijke achtergrondinformatie Het plot van je verhaal verbeteren Laat zien hoe je personages zich tot elkaar verhouden De setting van je verhaal beschrijven Motieven van een personage verklaren Een emotionele reactie geven van je lezer, zoals angst, gelach, angst of sentiment. Soms moet je werken en een tijdje plannen voordat je een effectieve zin kunt schrijven. Schrijfoefeningen zijn een goed hulpmiddel om het verhaal dat je wilt schrijven te leren kennen. Deze oefeningen kunnen je ook helpen om je verhaal vanuit nieuwe invalshoeken en perspectieven te bekijken. Een aantal oefeningen om je te helpen inspiratie op te doen voor je paragraaf zijn onder meer:  Schrijf een brief van het ene personage naar een andere Schrijf een paar pagina's van een dagboek vanuit het perspectief van je personage Lees over de tijd en plaats waar je verhaal is ingesteld. Welke historische details zijn het meest interessant voor jou? Schrijf een tijdlijn van plotgebeurtenissen om je op de hoogte te houden Doe een "creatief schrijven" -oefening, waarbij je 15 minuten besteedt aan het schrijven van alles wat je maar kunt bedenken over je verhaal. Je kunt het uitzoeken en later organiseren.
Verbind de nieuwe paragraaf met de vorige. Signaleer een verandering in tijd of volgorde. Gebruik een transitie-woord om paragrafen te vergelijken of te contrasteren. Gebruik een overgangszin om aan te geven dat een volgend voorbeeld is. Beschrijf de houding die de lezer zou moeten associëren met iets. Toon oorzaak en gevolg. Volg overgangszinnen met een komma. Raak niet in paniek. Schrijf vrijuit gedurende 15 minuten. Kies een ander gedeelte om te schrijven. Praat hardop over je ideeën. Vertel jezelf dat eerste concepten niet perfect zijn. Ga wandelen. Koppel je conclusie aan je inleiding. Maak een laatste punt. Vat je verslag samen. Overweeg wat voor werk er verder kan worden gedaan. Herken de structuur van een argumentatieve paragraaf. Lees je hoofdstelling nogmaals. Schrijf eerst het bewijs en de analyse. Maak een lijst van alle bewijzen die je hoofdstelling onderbouwen. Kies 1-3 gerelateerde bewijsstukken voor je paragraaf. Schrijf over je bewijsmateriaal met behulp van de 6 W's. Schrijf 2-3 zinnen die je bewijs analyseren. Schrijf je onderwerpszin. Zorg ervoor dat de onderwerpszin de rest van de paragraaf ondersteunt. Sluit je paragraaf af. Begin een nieuwe paragraaf wanneer je doorgaat naar een nieuw idee. Zoek een goede opening. Vermijd universele verklaringen. Beschrijf het onderwerp van je essay. Schrijf scherpe, duidelijke zinnen. Sluit inleidende paragrafen van argumentatieve essays af met een hoofdstelling. Bepaal de 6 W's van je verhaal. Begin een nieuwe paragraaf wanneer je van de ene naar de andere W overschakelt. Gebruik paragrafen van verschillende lengtes. Overweeg het doel van je paragraaf. Gebruik schrijfoefeningen om ideeën op te doen.
https://www.wikihow.com/Start-a-Paragraph https://www.wikihow.com/Start-a-Paragraph https://www.wikihow.com/Start-a-Paragraph https://www.wikihow.com/Start-a-Paragraph https://www.wikihow.com/Start-a-Paragraph https://www.wikihow.com/Start-a-Paragraph
Using Transitions Between Paragraphs Overcoming Writer's Block Starting a Conclusion Paragraph Starting an Argumentative Paragraph Starting an Introductory Paragraph Starting a Paragraph of a Story