Met gebaren communiceren De begrippen van lichaamstaal leren begrijpen Gezichtsuitdrukkingen interpreteren
Professionals menen dat grote sprekers vaak handgebaren gebruiken tijdens gesprekken en presentaties, en dat het maken van handgebaren ervoor zorgt dat mensen vertrouwen in de spreker krijgen.  Complexe gebaren, zoals wanneer de twee handen zich boven het middel bevinden, worden doorgaans geassocieerd met het ondersteunen van complexe gedachten.  Men vindt politici zoals Bill Clinton, Barack Obama, Colin Powell, en Tony Blair charismatisch en uitstekende sprekers - en dat komt omdat ze veel gebruik van handgebaren maken. Beweeg niet alleen je handen. Grote sprekers bewegen graag door de ruimte. Ze wijzen naar dia’s, en ze blijven niet op afstand van hun publiek. Ze zijn bevlogen en dat zie je.  Als je je handen in je zakken houdt terwijl je spreekt of een gesprek voert, dan kan dat overkomen alsof je onzeker bent en jezelf afsluit. Als je daartegenover je handen uit je zakken haalt en je handpalmen naar boven draait, dan laat je daarmee zien dat je een vriendelijk, open en geloofwaardig mens bent. Ze kunnen passief of open zijn. Houd er rekening mee dat sommige gebaren in verschillende culturen verschillende betekenissen hebben.  Gebalde vuisten of andere spanningen in het lichaam kunnen tekenen van agressie zijn, alsof iemand zich klaarmaakt voor een gevecht. Recht tegenover iemand gaan staan, naar iemand toe leunen, en vlakbij iemand gaan zitten, kunnen ook tekenen van agressie zijn. Soms maakt men er dan onverwachte bewegingen bij. Open gebaren zijn die zoals wanneer je je armen rond maakt en je palmen naast je neer laat hangen, alsof je de ander wilt gaan omarmen. De gebaren zijn langzaam en zacht. Als je knikt terwijl iemand anders praat, dan laat je zien dat je het eens bent met de ander en dan lijk je een geweldige luisteraar. Als je bijvoorbeeld naar een sollicitatiegesprek gaat en je houding is slecht, dan kom je zeer waarschijnlijk minder goed over op de werkgever.  Mensen associëren een slechte houding vaak met weinig zelfvertrouwen, verveling, of een gebrek aan betrokkenheid. Misschien denkt men zelfs dat je lui en ongemotiveerd bent als je niet rechtop zit. Als je een goede houding aanneemt, dan houd je je hoofd recht en je rug is recht. Leun voorover als je zit. Zit voor in de stoel, en leun een beetje voorover om te laten zien dat je geïnteresseerd bent. Spiegelen betekent dat een gesprekspartner de houding van de ander aanneemt. Door de houding van de ander aan te nemen, voelt deze zich verbonden met jou.  Je kan de toon, lichaamstaal of houding van iemand anders spiegelen. Maar doe dit niet overduidelijk of te vaak, alleen op een onopvallende manier. Spiegelen is een van de meest effectieve manieren om een band met iemand op te bouwen. Zorg dat je meer dan een gebaar hebt waar je uit kan putten. Hierdoor kun je je boodschap beter overbrengen. Als je er zeker van wilt zijn dat je boodschap goed begrepen wordt, herhaal je het gebaar of de gebaren op het moment dat je weer over jouw idee spreekt.  Als de toehoorder het gebaar niet helemaal lijkt te snappen, dan is de kans groot dat hij of zij het andere gebaar wel begrijpt. Je hoeft natuurlijk geen gebaar of meerdere gebaren te hebben voor elk woord, maar het is wel een goed idee om een scala aan gebaren voorhanden te hebben. Je kunt deze dan aanwenden om concepten die belangrijk zijn en die makkelijk verkeerd begrepen kunnen worden, krachtiger over te brengen. Richt je positieve gebaren op de luisteraar. Hiermee laat je nog duidelijker zien dat je de luisteraar een positieve uitkomst aanbiedt. Leid je negatieve gebaren juist weg van de luisteraar en jezelf. Op die manier maak je duidelijk dat je wilt dat er niets tussen jou en je boodschap staat. Houd hierbij ook andere non-verbale signalen in de gaten. Let op ogen die teveel ronddwalen, handen die aan kleding plukken en het steeds ophalen van de neus.  Het aanraken van je gezicht drukt zenuwachtigheid uit. Verbeter je houding. Als je constant met een gebogen rug staat, of je gezicht steeds aanraakt, dan zal je er nooit zelfverzekerd uitzien, er benaderbaar uitzien of op je gemak. Je houding verbeteren en afkomen van nerveuze tics kan moeilijk zijn en wat tijd kosten, maar het zal je hele non-verbale communicatie er al snel beter uit laten zien. Al deze kleine gebaren tikken aan en hebben geheid een dempend effect op je boodschap. Maar maak je geen zorgen als je je in een bepaalde situatie per ongeluk schuldig maakt aan een paar van deze dingen. Dit betekent dat je mensen op een assertieve manier de hand schudt, rustig zit maar wel energiek overkomt, en je gebaren in de hand lijkt te hebben.  Je postuur komt dan ontspannen over, maar je rug zou altijd recht moeten zijn. Hiermee laat je aan anderen zien dat je je op je gemak voelt en tegelijkertijd vol zelfvertrouwen bent. Pauzeer regelmatig als je spreekt, zodat je de luisteraar aan je bindt en zelfvertrouwen uitstraalt. Houd je benen een beetje uit elkaar zodat je wat meer ruimte inneemt. Hiermee straal je nog meer zelfvertrouwen uit. Leun een klein beetje naar voren als iemand anders aan het woord is, zodat je interesse toont (als je achterover leunt dan kan dat vijandig overkomen).  Voorkom dat je je armen kruist. Laat ze in plaats daarvan naast je zij hangen, of druk je handen samen in je schoot. Dit laat zien dat je open voor andere mensen staat. Zorg dat je handdruk stevig is, maar niet te hard. Kijk de ander in de ogen, maar staar niet. Knipper even vriendelijk, en kijk af en toe weg, zodat mensen niet het gevoel krijgen dat je ze aan het intimideren bent. Speel een beetje met de toon van je stem. Je kan zelfvertrouwen uitstralen via de toon die je gebruikt. De sleutel naar succes is eigenlijk het uitstralen van zelfvertrouwen. Je kan emoties bij anderen onderscheiden als je aandachtig let op de non-verbale signalen die afgegeven worden. Houd wel rekening met de specifieke omstandigheden van het moment waarop je de emotionele signalen waarneemt.  Als mensen boos zijn, dan wordt hun gezicht soms rood, ze laten hun tanden zien, ze ballen de vuisten, en ze nemen dan de ruimte van anderen in, soms door naar voren te gaan leunen.  Als mensen nerveus of gestrest zijn, dan wordt hun gezicht bleek, hun mond lijkt droog (ze drinken dan soms water of likken hun lippen), hun toonhoogte wisselt, en hun spieren zijn gespannen (soms ballen ze de vuisten, of de armspieren zijn gespannen, en de ellebogen zijn soms tegen het lichaam aangedrukt). Andere tekenen van zenuwachtigheid zijn trillende lippen, frummelen, hijgen, of de adem inhouden. Als je een presentatie of speech houdt, dan is het zaak dat je zo open mogelijk tegen je publiek bent. Om die reden is het raadzaam om fysieke barrières, die een contact tussen het publiek en jou bemoeilijken, verwijderen.  Een podium, computer, stoelen, zelfs een foldertje, zijn allemaal voorwerpen die een afstand tussen de spreker en het publiek creëren, waardoor een wederzijdse verbinding moeilijker te voelen is. Je sluit je voor anderen af als je bijvoorbeeld met je armen gekruist voor je lichaam achter een computerscherm zit. Lichaamstaal kan verraden dat iemand zit te liegen. Leugenaars zijn misschien in staat om hun leugens achter woorden te verbergen, maar hun lichaam vertelt vaak een ander verhaal.  Leugenaars maken vaak weinig oogcontact, en hun pupillen zijn soms klein. Het lichaam van de ander afdraaien kan een teken van liegen zijn. Een verandering van gelaatskleur, zoals het rood worden van de nek of het gezicht, en transpireren, kunnen tekenen van liegen zijn, net zoals veranderingen in de stem, zoals het schrapen van de keel. Wees je ervan bewust dat sommige ogenschijnlijke tekenen van liegen - zweten, weinig tot helemaal geen oogcontact - ook tekenen van zenuwachtigheid of angst kunnen zijn. Er zijn verschillende opvattingen in verschillende culturen over hoeveel fysieke ruimte je iemand anders zou moeten geven. Over het algemeen wordt de ruimte die je ten opzichte van anderen inneemt onderverdeeld in vier categorieën.  Intieme ruimte. Dit geldt als je iemand aanraakt binnen een straal van 45 cm. Als je binnen de intieme zone van iemand komt, dan kan dit erg verwarrend voor de ander zijn, tenzij de ander het erg fijn vindt, of als je al intiem met elkaar bent. Persoonlijke ruimte. Deze ruimte gaat van 45 cm tot 1,2 m. Je voelt je genoeg bij elkaar op jullie gemak om elkaar de hand te schudden en om elkaars uitdrukkingen en gebaren van dichtbij te zien. Sociale ruimte. Dit is de normale ruimte die aangehouden wordt bij een onpersoonlijk of zakelijk contact van 1,2 m tot 3,6 m. Nu is het belangrijk om harder te gaan praten. Het maken van oogcontact is nog steeds belangrijk. Openbare ruimte: 3,6 m tot 4,5 m. Voorbeelden van mensen die vaak in de openbare ruimte opereren zijn leraren, of mensen die vaak voor groepen spreken. Non-verbale communicatie is ook in dit geval belangrijk en moet vaak overdreven zijn vanwege de fysieke afstand. Gebaren met hand en hoofd zijn in dit geval vaak belangrijker dan gezichtsuitdrukkingen, aangezien de laatste vaak niet waargenomen kunnen worden vanaf een grote afstand. Denk bewust na over de bewegingen en houdingen van je lichaam als je contact met anderen hebt. Een spiegel kan handig zijn als je je gezichtsuitdrukkingen en lichaamshouding bestudeert. Maar kijk ook goed naar wat je lichaam doet als je boos bent, niet zenuwachtig wilt zijn, of gelukkig bent.  Kijk of je lichaamstaal synchroon loopt met je verbale boodschap. Je lichaamstaal wordt namelijk pas effectief ingezet als het de boodschap die je overbrengt ook daadwerkelijk weerspiegelt. Straal je via je houding zelfvertrouwen uit, of zie je er door je lichaamstaal juist onzeker uit, ook al spreekt er zelfvertrouwen uit je woorden? Als je non-verbale signalen synchroon lopen met je woorden, dan communiceer je niet alleen duidelijker, maar je zal dan ook charismatisch overkomen. Als je met iemand praat, probeer dan degene te zijn die dominant is, zodat je zelfvertrouwen uitstraalt. De dominantie wordt bepaald door te observeren wie van de twee de ander het meeste aankijkt, en wie het meeste wegkijkt.  Deze dominantie helpt je om te bepalen waar je in de sociale hiërarchie staat, in relatie tot de persoon met wie je het gesprek voert. Mensen die bijna altijd wegkijken zijn sociaal gezien niet erg dominant. Mensen die niet snel wegkijken zijn waarschijnlijk de baas.  Mensen die naar de grond staren zien er hulpeloos uit omdat ze eruit zien alsof ze kritiek of conflicten willen vermijden. Zoals het cliché gaat: de ogen zijn de poorten tot de ziel. Je kan iemand behoorlijk leren kennen, alleen al door te kijken naar de manier waarop deze persoon de ogen gebruikt in de communicatie.  Het vermijden van oogcontact, of veel naar beneden kijken, zijn tekenen van defensief gedrag. Het oogcontact neemt meestal toe als iemand aan het luisteren is, en niet aan het praten. Wegkijken kan betekenen dat degene die aan het praten is nog niet uitgepraat is en nog verder wil gaan. Naar iemand kijken kan betekenen dat iemand zich aangetrokken tot de ander voelt. Mensen die in iemand geïnteresseerd zijn maken meestal veel oogcontact en leunen naar de ander toe tijdens een gesprek. Afhankelijk van de situatie, kan het maken van oogcontact ook gebruikt worden om respect te tonen. Als je bijvoorbeeld een presentatie geeft aan een zaal vol mensen, verdeel de zaal dan in drieën. Maak dan opmerkingen aan de ene kant, dan aan de andere, en tenslotte in het midden. Kies uit elk deel iemand uit tot wie je je opmerkingen richt. De mensen die om diegene heen zitten denken dan dat je direct contact met hen maakt, en daardoor zullen ze jou als spreker meer waarderen. Let goed op gezichtsuitdrukkingen die emoties tonen, vooral als ze in tegenspraak zijn met de woorden die iemand spreekt. Je kan er zo achter komen wat iemands werkelijke gevoelens zijn.  Regulatoren zijn gezichtsuitdrukkingen waarmee tijdens een gesprek feedback gegeven kan worden, zoals knikken met het hoofd, en diverse andere uitingen van interesse en verveling. Door middel van regulatoren kan iemand de luisteraar laten zien hoe interessant hij of zij het gezegde vindt, of in hoeverre hij of zij het ermee eens is. Het komt er op neer dat men op een non-verbale manier feedback kan geven door middel van regulatoren.  Je kan empathie aan de ander tonen door bevestigende bewegingen te maken, zoals knikken met je hoofd en glimlachen. Deze gebaren, die je maakt als de ander spreekt, moedigen de ander op een positieve manier aan, en laten de ander weten dat je het prettig vindt wat er gezegd wordt. Sommige non-verbale gebaren en gezichtsuitdrukkingen komen defensief over, in plaats van zelfvertrouwen uitstralen. Daardoor lijk je minder in controle van de situatie.  Een beperkt scala aan gezichtsuitdrukkingen en gebaren die dicht tegen het lichaam of de armen aan gemaakt worden, kunnen defensief overkomen. Je lichaam van de ander afwenden, of je armen voor je lichaam kruisen, zijn andere uitingen van defensief gedrag. Als je een presentatie geeft, dan wil je natuurlijk dat mensen geïnteresseerd zijn in wat jij te vertellen hebt. En als jij degene bent die naar een presentatie luistert, dan is het belangrijk dat je geïnteresseerd overkomt. Er zijn signalen die aangeven of er interesse leeft of juist een gebrek daaraan.  Het hoofd naar beneden laten hangen, en ergens anders naar kijken, zijn tekenen van desinteresse. In een stoel onderuit gezakt zitten is een teken van desinteresse. Ook frummelen, krabbelen, of schrijven, zijn tekenen van desinteresse.
Gebruik handgebaren als je communiceert. Beweeg je door de ruimte. Let op gebaren. Zorg dat je houding goed is. Spiegel de ander. Benadruk je standpunt met gebaren. Vermijd het maken van gebaren die zenuwachtigheid of onzekerheid verraden. Maak gebruik van open lichaamstaal. Leer de emoties die via de lichaamstaal door anderen getoond worden, onderscheiden. Probeer om je in de communicatie niet af te sluiten. Kijk of iemand aan het liegen is. Kijk eens naar de afstand tussen jullie lichamen. Kijk waar de patronen van jouw eigen lichaamstaal uit bestaan. Kijk wie de dominante figuur in het gesprek is. Gebruik oogcontact om boodschappen uit te zenden. Leer uitingen van emoties waarnemen en interpreteren. Probeer om niet defensief over te komen. Kijk of er interesse in je boodschap is.
https://www.wikihow.com/Communicate-With-Body-Language https://www.wikihow.com/Communicate-With-Body-Language https://www.wikihow.com/Communicate-With-Body-Language
Using Gestures to Communicate Understanding Body Language Concepts Interpreting Facial Expressions