Een kind helpen dat stottert Omgaan met stotteren Minder bang worden om te stotteren
Veel kinderen ontwikkelen een stotter in de eerste jaren dat ze leren spreken, maar ook al is dit in veel gevallen tijdelijk en verdwijnt het binnen een jaar of twee, toch is het verstandig om het kind hierbij te helpen. Spraaktherapeuten die niet op de hoogte zijn van de huidige ontwikkelingen zeggen vaak "dat het vanzelf wel over gaat," maar het is veel beter om je bewust te zijn van het stotteren van het kind en de onderstaande stappen te volgen. Ben je een snelle prater, dan kan het gebeuren dat het kind jouw manier van spreken over gaat nemen door sneller te praten dan de taalvaardigheid van het kind toelaat. Probeer net wat langzamer te spreken en zorg dat je een natuurlijk ritme aanhoudt en duidelijk articuleert. Geef het kind de tijd om woorden en zinnen te vormen zonder te worden onderbroken of geplaagd te worden. Als het kind opgewonden is over iets wat het je wil vertellen, pauzeer dan wat je aan het doen bent en luister. Kinderen die het gevoel hebben dat ze niets mogen zeggen kunnen eerder last krijgen van spraakstoornissen of zullen minder snel hun mond open doen. Geef het kind meer zelfvertrouwen door op een ondersteunende manier te luisteren naar wat het kind te zeggen heeft. Probeer niet om zinnen voor het kind af te maken en loop niet weg als het even niet meer verder komt. Een relatief moderne vorm behandeling tegen stotteren bij kinderen is een systeem waarbij ouders feedback geven, zoals het Lidcombe Programma, ontwikkeld in de jaren 80. Hierbij traint een therapeut de ouders/verzorgers om het kind te helpen, in plaats van deze over te leveren aan professionals. Ook al kun je geen geschikt programma vinden bij je in de buurt, toch kun je profiteren van een aantal van de grondbeginselen van dit programma.  Praat alleen met het kind over het stotteren als het kind dat wil. Complimenteer het kind wanneer het lukt om een tijdje niet te stotteren of er dagen zijn waarop het kind minder vaak stotter. Doe dit één of tweemaal per dag op consistente momenten, liever dan er een heisa van te maken door constant complimentjes te geven. Geef slechts zelden kritiek door aan te geven wanneer er gestotterd wordt. Doe dit niet wanneer het kind boos is of gefrustreerd. Het is helemaal niet nodig om iets te veranderen aan je spreektempo of spraakpatroon, wanneer je niet aan het stotteren bent. Ook al lukt het alleen maar om een paar woorden achter elkaar zonder te stotteren uit te brengen, probeer ze dan toch in een normaal tempo te uiten en ga niet proberen om het stotteren te vermijden. Het is effectiever om te ontspannen en je te richten opdat wat je wilt zeggen, dan gespannen te raken en bezig te gaan met hoe je het zegt. Een enorme bron van spanning en een belangrijke reden waarom mensen gaan stotteren, is het gevoel dat je er meteen doorheen moet breken, mocht een woord vast komen te zitten. In feite kan het vertragen of pauzeren wanneer je een verbaal obstakel tegenkomt juist je trainen om vloeiender te spreken en minder nerveus te zijn. Wanneer je vastloopt in een woord is de eerste reactie vaak om de adem in te houden en te proberen om het woord naar buiten te wringen. Dit verslechtert de situatie alleen maar. Je zal je moeten richten op het ademhalen wanneer je praat. Zit je vast, pauzeer, haal rustig adem en probeer dan nogmaals om het woord te zeggen terwijl je rustig uitademt. Wanneer je ademhaalt zullen je stembanden zich ontspannen en open gaan, zodat je kunt spreken. Dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar wordt eenvoudiger door te oefenen. Paradoxaal genoeg kun je meer controle krijgen over het stotteren door met opzet moeilijke klanken te gaan herhalen. Als je zenuwachtig bent over hoe vaak je geen controle hebt oer je spraakvermogen, maak dan opzettelijk stottergeluiden om weer controle te krijgen. Het zeggen van "d. d. d. de hond." voelt anders dan het stotteren van "d-d-d-de hond". Je probeert nu dus niet om jezelf te dwingen het hele woord te zeggen, maar je maakt gewoon het geluid, helder en langzaam en gaat verder met het woord als je er klaar voor bent. Ga je toch weer stotteren, herhaal dan het geluid tot je klaar bent om het nogmaals te proberen. Dit kan heel wat training vergen om gemakkelijk mee overweg te kunnen, zeker als je eraan gewend bent geraakt om het stotteren te verbergen in plaats van het te accepteren. Oefen het eerst in een veilige omgeving en probeer het uiteindelijk in het openbaar. Een veel voorkomend probleem voor mensen die stotteren is dat ze weten dat er een vocaal obstakel aan zit te komen. Maak dit obstakel makkelijker om mee om te gaan door het in te leiden met een klank waarvan je weet dat het je geen problemen oplevert. Maak bijvoorbeeld een nasaal "mmmm" of een "nnnnn" klank, zodat je "langs" een moeilijke harde klinker kunt glippen, zoals een k of d. Met voldoende oefening kan dit je zeker genoeg maken om de moeilijk geluiden normaal te zeggen, en deze truc bij de hand te hebben voor stressvolle situaties. Heb je moeite met m en n klanken, probeer dan een "ssss" of "aaa" klank. Het inhuren van een logopedist om je te helpen, kan de impact van het  stotteren op je leven sterk verminderen. Net als bij de andere technieken die hier worden beschreven, zijn de oefeningen en het advies die een logopedist voor je heeft bedoeld om je te helpen bij het beheersen van het stotteren en minimaliseren van de gevolgen voor je spraak en gevoelens, niet om het stotteren volledig ongedaan te maken. Het kan veel oefening vergen om deze technieken in de echte wereld te gebruiken, maar met wat geduld en realistische uitleg, kan je spraak aanzienlijk verbeteren. Als het geboden advies of de oefeningen niet werken, probeer dan een andere therapeut te vinden. Therapeuten van het oude stempel kunnen adviseren om trager te spreken of andere oefeningen suggereren die veel moderne onderzoekers, en mensen die stotteren, contraproductief vinden. Als je nog steeds ernstig last hebt van je stotteren en het bezorgd je veel stress en angstgevoelens, dan kun je een elektronisch feedback-apparaat overwegen, waarmee je jezelf op een andere manier hoort praten en met een vertraging. Deze apparaten kosten echter vele duizenden euro's en zijn absoluut geen gegarandeerde of perfecte oplossing. Daarnaast zijn ze lastig in gebruik, vooral in openbare gelegenheden zoals sociale bijeenkomsten of restaurants. Vergeet niet dat dit alleen maar hulpmiddelen zijn en geen geneesmiddel, en dat het altijd aan te raden is om technieken te oefenen waarmee je de angst voor het stotteren kunt verminderen, of om een logopedist in de arm te nemen. Wanneer een persoon stottert dan kan dit ervoor zorgen dat het spraakvermogen volledig wordt geblokkeerd, waardoor klanken worden herhaald, of de persoon vastloopt in een bepaalde klank. Tijdens zo'n blokkade duwen de stembanden tegen elkaar met enorme kracht, en de persoon zal niet meer kunnen spreken tot de spanning wordt losgelaten. Door het stotteren te accepteren en de volgende oefeningen te doen, kan deze spanning afnemen. Hoewel er geen remedie is voor stotteren, zal deze technieken je helpen het tot een beheersbaar niveau terug te brengen, totdat het een veel kleinere obstakel is geworden. Mensen met stotterproblemen hebben prijzen gewonnen in velden waar het spraakvermogen belangrijk is, zoals sportcommentaar, TV journalistiek, acteren en zingen. Stotteren heeft niets te maken met een lagere intelligentie, persoonlijke fouten, of een slechte opvoeding. Het betekent niet dat je een bijzonder nerveus of angstig persoon bent, alleen maar dat je stottert in die situaties waar iedereen nerveus van zou worden. Realiseer je goed dat het stotteren niets zegt over jouw als persoon. Het is normaal dat je een schaamtegevoel hebt, maar door te begrijpen dat er geen logische reden voor is kan helpen om je minder vaak te schamen, en maakt het misschien wat minder pijnlijk. Waarschijnlijk weten je vrienden en familie wel dat je stottert, dus is er geen reden om angstig te zijn bij hen in de buurt. Wees wel open over het feit dat je graag het spreken in het openbaar wilt oefenen, en lees ze iets voor, of probeer mee te doen met een gesprek. Dit is een goede stap om te nemen en waarvan je mag verwachten dat mensen die jouw willen ondersteunen dat ook doen, als je duidelijk maakt wat je ermee wilt bereiken. Veel mensen die stotteren proberen dit te verbergen door bepaalde geluiden niet te maken, of door stressvolle verbale communicatie maar helemaal te vermijden. Je hoeft niet het uiterste van jezelf te vergen door in de buurt van pesters te gaan spreken, maar houd je niet in en schakel niet over op veilige woordjes wanneer je met vrienden praat, familieleden die je ondersteunen en vreemden. Hoe meer gesprekken je voert terwijl je stottert, des te meer zal je merken dat het je niet tegen hoeft te houden of dat het andere mensen ergert. Bully's zijn een geval apart; die proberen je met opzet te irriteren of boos te maken en kun je het best maar gewoon negeren, of geef aan bij de leiding dat je gepest wordt. Vrienden daarentegen horen elkaar te ondersteunen. Als een vriend je plaagt vanwege het stotteren op een manier waar je zenuwachtig van wordt, laat die persoon dan weten dat je er last van hebt. Herinner de persoon eraan mocht deze weer terugvallen in oude gewoonten, en geef aan dat als hij/zij niet ophoudt, dat het misschien beter is om minder tijd samen door te brengen. Zoek online of er in jouw buurt een ondersteuningsgroep is, of sluit je aan bij een online forum. Zoals bij zoveel problemen is het stotteren makkelijker om mee om te gaan als je een groep mensen hebt met wie je ervaringen uit kunt wisselen. Dit zijn ook uitstekende plekken voor meer tips over het omgaan met het stotteren of er minder bang voor te worden. In Nederland zou je eens kunnen kijken op de site van de Nederlandse Federatie Stotteren (https://www.stotteren.nl) voor meer informatie. Stotteren zal zelden helemaal verdwijnen, maar dat betekent niet dat je gefaald hebt in je poging om het onder controle te krijgen. Wanneer je eenmaal met een minimum aan nervositeit in gezelschap kunt spreken, dan is er geen enkele reden om in paniek te raken wanneer het stotteren even wat vaker voorkomt. Het terugdringen van de angst voor het stotteren helpt om ermee te leren leven en minimaliseert de hoeveelheid stress die het veroorzaakt.
Negeer het stotteren niet. Praat net wat langzamer. Zorg dat de spreekomgeving van het kind geruststellend is. Laat het kind uitspreken. Leer meer over het geven van feedback. Spreek in een rustig tempo wanneer je niet aan het stotteren bent. Neem alle tijd die je nodig hebt om een stottermoment te doorstaan. Houd je adem niet in. Doe alsof je moet stotteren. Leid een obstakel in met een gemakkelijker geluid. Consulteer een logopedist. Je kunt ook gebruik maken van een hulpmiddel voor het verbeteren van je spraak. Begrijpen hoe stotteren werkt. Stop met je schamen voor het stotteren. Oefen het spreken voor een groep mensen die jouw ondersteunen. Ga situaties waarbij je spreekt niet uit de weg. Kaart het gedrag van mensen die je plagen aan. Ga bij een ondersteuningsgroep voor stotteraars. Voel je niet verplicht om volledig van het stotteren af te komen.
https://www.wikihow.com/Control-Stuttering https://www.wikihow.com/Control-Stuttering https://www.wikihow.com/Control-Stuttering
Helping a Child who Stutters Managing a Stutter Reducing Anxiety over Stuttering