Je polspijn laten behandelen Polspijn zelf behandelen
Als de polspijn langer dan een week aanhoudt of je ernstige pijn hebt, maak dan een afspraak met je huisarts voor een onderzoek. Je arts kan röntgenfoto's laten maken om na te gaan of je pols is gebroken, ontwricht, geïnfecteerd of er sprake is van artritis. Je arts kan ook een bloedonderzoek laten doen om een infectie, jicht of inflammatoire vormen van artritis (zoals reumatoïde artritis) uit te kunnen sluiten.  Enkele symptomen van een gebroken of ontwrichte pols zijn: ernstige pijn, sterk gereduceerd bewegingsbereik, onnatuurlijke hoeken (krom) en wijdverbreide zwelling en bloeduitstortingen.  Fracturen kunnen in de kleine botten (de handwortelbeentjes) van je pols  optreden, of aan de uiteinden van de botten van je onderarm (spaakbeen en ellepijp). Uitglijden, vallen en een botsing met massieve voorwerpen, zijn veelvoorkomende oorzaken van fracturen van de pols. Polsbotinfecties zijn zeldzaam, maar komen voor bij harddrugsgebruikers en kunnen worden veroorzaakt door een ongeluk. Ernstige pijn, zwelling, verkleuring van de huid, misselijkheid en koorts zijn symptomen van een botinfectie. Bij ernstiger verwondingen en meer gevorderde of ernstiger vormen van artritis, zijn sterkere receptplichtige medicijnen wellicht langer nodig voor pijnbestrijding en het tegengaan van ontstekingen in je pols(en). Voorbeelden van receptplichtige, niet-steroïde ontstekingsremmers zijn: diclofenac, flurbiprofen en indometacine. COX-2-remmers, zoals celebrex, zijn een iets andere vorm van ontstekingsremmer (NSAID) die wat milder zijn voor de maag.  Artrose van de pols is het 'slijtage'-type en veroorzaakt meestal stijfheid, zeurende pijn en schurende geluiden tijdens beweging. Reumatische artritis van de pols is veel pijnlijker, ontstoken en misvormend. Zogenaamde ziekteverloop beïnvloedende geneesmiddelen tegen reuma (DMARD's) zijn in staat om bepaalde vormen van inflammatoire artritis te bestrijden door het onderdrukken van je immuunsysteem. Biologische respons modificatoren (BRM's) zijn een ander soort receptplichtige medicijnen gebruikt bij reumatische artritis, maar dienen te worden geïnjecteerd. Deze werken ook middels een aanpassing van de functie van het immuunsysteem. Een ander type ontstekingsremmer is corticosteroïde, die als pil kan worden genomen, maar meestal wordt geïnjecteerd in de pols als de pijn na een paar maanden niet is verdwenen. Corticosteroïden gaan zwelling en pijn snel en doeltreffend tegen, maar kunnen leiden tot verzwakking van de pezen en botten van de pols. Als zodanig zijn behandelingen meestal beperkt tot drie of vier injecties per jaar.  Ernstige tendinitis, bursitis, CTS, stressfracturen en aanvallen van inflammatoire artritis, zijn allemaal redenen om een corticosteroïd-injectie te overwegen. De procedure is snel en kan door je huisarts worden gedaan. Resultaten worden vaak binnen enkele minuten gevoeld en kunnen significant zijn, en ten minste een paar weken of maanden aanhouden. Als je polspijn chronisch is en verzwakt, dan kan je arts je verwijzen naar een fysiotherapeut voor op maat en specifieke rekoefeningen. De therapeut kan ook je gewrichten mobiliseren om te voorkomen dat ze te stijf worden, wat gunstig is bij artrose. Fysiotherapie is ook zeer nuttig voor het herstel van je pols na een operatie.  De fysiotherapeut kan ook apparaten gebruiken, zoals spierstimulatie, therapeutische ultrasound en TENS-apparaten, om je te helpen bij het sterker worden en om pijn te verlichten. Fysiotherapie is meestal driemaal per week en duurt 4-6 weken bij de meeste chronische polsklachten. In sommige gevallen van ernstige polspijn kan een operatie noodzakelijk zijn, zeker als het gaat om gecompliceerde botbreuken, ontwrichte gewrichten, gescheurde pezen en strak staande ligamenten. Bij significante botbreuken kan het zijn dat de chirurg metalen hulpmiddelen in je pols aanbrengt, zoals platen, pinnen en schroeven.  De meeste polsoperaties worden artroscopisch uitgevoerd, met een lang, dun snijmesje waar aan het eind een camera is bevestigd. Kleinere stress- of haarlijnfracturen van de pols vereisen meestal geen operatieve ingreep – die worden of enkele weken lang gespalkt (of er wordt een brace aangebracht). Carpaletunneloperaties komen relatief veel voor – hierbij wordt een incisie gemaakt in de pols en/of de hand, om druk op de middelste zenuw te verlichten. De hersteltijd kan tot zes weken duren. Als je merkt pijn opmerkt in een of beide polsen, neem dan even pauze van de belastende activiteit en rust een paar minuten, uren of zelfs dagen, afhankelijk van de oorzaak van de pijn. Naast rust is het verstandig om de pols zo mogelijk te verhogen tot boven je hart, om zwelling/ontsteking te voorkomen.  Een pauze van 15 minuten op het werk kan al voldoende zijn om de irritatie in je pols door repetitieve taken, zoals kassawerk of voortdurend typen achter een computer, te verminderen. Ernstige trauma aan je pols, hetzij door werk of sport, vraagt om meer rust en een medisch onderzoek (zie hieronder). Een groot deel van milde tot matige pijn aan de pols wordt veroorzaakt door repetitieve taken op het werk of thuis. Het carpaletunnelsyndroom (CTS) is een voorbeeld van een polskwetsuur door RSI die de hoofdzenuw irriteert die in de hand loopt. Om dergelijke klachten en overbelasting tegen te gaan, moet je aanpassingen maken in je werkomgeving, zoals een lager toetsenbord zodat je polsen niet omhoog gericht zijn tijdens het typen, het aanpassen van je stoel zodat je onderarmen horizontaal hangen, en het gebruik van een ergonomisch toetsenblok, muis en een gesplitst toetsenbord.  Symptomen van CTS zijn pijn, een branderig of verdoofd gevoel, of tintelingen in je hand en binnenkant van je pols, evenals zwakte en minder uithoudingsvermogen. Mensen die veel computerwerk doen, kassawerk, racketsporten, naaien, schilderen, schrijven en werken met trillende gereedschappen, lopen een hoger risico op CTS en andere RSI-klachten. Een andere nuttige strategie voor het voorkomen en verlichten van de meeste typen polspijn, is het dragen van speciaal ontworpen polssteunen (ook wel supports of braces). Polssteunen zijn verkrijgbaar in diverse maten en worden gemaakt van verschillende materialen, maar ze zijn allemaal ontworpen voor het verminderen van polspijn. Afhankelijk van je baan/levensstijl kun je beginnen met een steun die je bewegingsbereik niet al te zeer beperkt (gemaakt van neopreen, bijvoorbeeld), in plaats van een stijvere variant die meer ondersteuning biedt en beperkender is.  Je hoeft wellicht alleen maar overdag op het werk of tijdens het trainen een polssteun te dragen om je polsen te beschermen. Sommige mensen moeten de steunen echter ook 's avonds dragen om de polsen gestrekt te houden en daarmee irritatie van de zenuwen en bloedvaten te voorkomen. Dit komt veel voor bij mensen die te maken hebben met CTS of artritis. Polsspalken kunnen worden gekocht bij de meeste apotheken en alle medische winkels. Als je het vraagt, kan je arts je er kosteloos van een voorzien. Polspijn door een plotselinge kwetsuur, zoals wanneer je op een uitgestrekte hand valt of iets optilt dat te zwaar voor je is, veroorzaakt onmiddellijke pijn, ontsteking en potentiële kneuzingen. Een goed manier om dit soort polspijn te verlichten is door zo snel mogelijk koudetherapie te gebruiken, omdat het zwelling vermindert/voorkomt en helpt om de pijn te verdoven.  Vormen van koudetherapie die geschikt zijn voor de pols zijn ijsgruis, ijsblokjes, koude gelpacks en kleine zakken diepvriesgroenten (of fruit) uit je diepvriezer. Gebruik voor het beste resultaat koudetherapie op het gevoeligste en meest ontstoken deel van je pols, ongeveer 10 tot 15 minuten per keer, elk uur, voor ongeveer vijf uur na het letsel. Welke type koudetherapie je ook gebruikt, zorg dat je het koude voorwerp niet rechtstreeks op de huid van je pols legt. Wikkel het voorwerp in plaats daarvan in een dunne doek of handdoek om bevriezing van de huid te voorkomen. Of je polspijn nu wel of niet acuut is (van een plotselinge blessure) of chronische (en langer duurt dan een paar maanden), zelfzorgmiddelen kunnen nuttig zijn voor pijnbestrijding en meer functionaliteit en bewegingsbereik bieden. Ontstekingsremmers, zoals ibuprofen en naproxen, zijn vaak effectiever bij acute polspijn, omdat ze zowel pijn als ontstekingen bestrijden. Aan de andere kant zijn pijnstillers zoals paracetamol beter geschikt voor chronische problemen zoals artritis.  Het kort gebruiken van vrij verkrijgbare ontstekingsremmers en pijnstillers (minder dan twee weken achter elkaar) wordt aanbevolen om veelvoorkomende bijwerkingen te voorkomen, zoals irritatie van de maag, darmklachten en verminderde functie van organen (lever, nieren). Gebruik ontstekingsremmers en pijnstillers niet op hetzelfde moment, en volg altijd de doseringsinformatie op de verpakking voor het veiligste gebruik. Zolang je pols niet gebroken of ernstig ontstoken is, kun je elke dag enkele oefeningen doen voor de flexibiliteit en versterking ter voorkoming en bestrijding van de polspijn. Meer flexibiliteit en kracht in de ligamenten en pezen van je polsen stelt ze in staat om 'slijtage' door je werk en sport beter te weerstaan. Heb je last van CTS, dan zal rekken de druk op de mediane zenuw die de spieren van de hand aanstuurt, verlichten.  Een goed werkende rekoefening van het extensietype, is die waarbij je in een bidhouding gaat staan met beide van je handpalmen samengevouwen. Breng je ellebogen omhoog totdat je het goed voelt oprekken in je polsen. Houd dit gedurende ongeveer 30 seconden vol en doe dit drie tot vijf keer per dag voor het beste resultaat. Het sterker maken van de pols kan met lichte, vrije gewichten (minder dan vijf kilo) worden gedaan, of met elastiekjes/banden. Houd je handen uitgestrekt voor je met je handpalmen naar boven gericht, en pak de gewichten of handgrepen van de band. Vervolgens buig je je pols naar je lichaam tegen de weerstand in. Rek en span beide polsen altijd samen aan, op hetzelfde moment, zelfs als maar een van beide polsen geblesseerd is. Beide zijden horen even sterk en lenig te zijn, ongeacht welke kant dominanter is.
Maak een afspraak met je arts. Neem sterkere receptplichtige medicijnen. Vraag naar steroïde-injecties. Vraag om een verwijzing voor fysiotherapie. Overweeg eventueel een operatie als het niet anders kan. Geef je pijnlijke pols rust. Wijzig je werkplek. Draag een polssteun. Leg ijs op de gevoeligste plekken. Neem zelfzorgmiddelen. Doe enkele rekoefeningen en train je polsspieren.
https://www.wikihow.com/Relieve-Wrist-Pain https://www.wikihow.com/Relieve-Wrist-Pain
Getting Treatment for Wrist Pain Treating Wrist Pain at Home