Medische behandeling Handmatige oefeningen Een plan opstellen
Hoewel het soms beter is om de kwestie niet-operatief te corrigeren, kan chirurgie bij sommige mensen uitkomst bieden. Nieuwere methodes kunnen het probleem corrigeren zonder de melkgangen door te snijden, waardoor het ook na de behandeling mogelijk blijft om borstvoeding te geven. Je dokter of plastisch chirurg kan je helpen bepalen of een corrigerende ingreep voor jou de juiste oplossing is of niet.  Dit is een korte poliklinische behandeling die onder plaatselijke verdoving plaatsvindt. Je kunt dezelfde dag nog naar huis, en omdat de ingreep minimaal-invasief is, zul je de volgende dag alweer verder kunnen met je dagelijkse routine (werk, etc.) Bespreek de procedure met je chirurg. Probeer zo veel mogelijk aan de weet te komen over hoe de behandeling uitgevoerd wordt en welke resultaten je kunt verwachten. De chirurg zal je medische voorgeschiedenis onder de loep nemen en de onderliggende oorzaak van de aandoening onderzoeken. Je chirurg zal je uitleggen hoe je je op de operatie voor moet bereiden en wat je na afloop zult moeten doen.  Waarschijnlijk zal er na de operatie verband over de tepel geplaatst worden. Vervang dit verband aan de hand van de instructies van de chirurg. Het herstel zou relatief pijnloos moeten verlopen. Neem onmiddellijk contact op met de chirurg als je tijdens het herstel last krijgt van bloeduitstortingen, zwelling, ongerief en/of pijn. Bij deze afspraken zal de chirurg het genezingsproces en het succes van de behandeling beoordelen. Vraag je chirurg wanneer je voor een vervolgafspraak terug dient te komen. Plaats de duimen aan weerskanten van elkaar aan de basis van de tepel. Trek de duimen voorzichtig in tegengestelde richting uit elkaar. Doe dit zowel naar beneden als naar boven, en ook van links naar rechts.   Begin met twee herhalingen per dag, en bouw dit geleidelijk aan uit naar vijf herhalingen per dag. Deze techniek breekt naar verluidt de verklevingen aan de basis van de tepel op—deze verklevingen zorgen ervoor dat de tepel ingetrokken blijft. Draaien, trekken en zuigen aan de tepel kunnen de tepel stimuleren om naar buiten te steken. Probeer dit echter niet te forceren en ga niet verder als het pijn begint te doen—onthoud: stevig doch voorzichtig. Trek voorzichtig aan de tepel als die stijf is om de tepel aan te moedigen stijf te blijven. Maak daarna een handdoek nat met koud water en houd die tegen de tepels om ze verder te stimuleren. Doe je shirt uit en ga voor een spiegel staan. Houd je borst tussen duim en wijsvinger, en doe dat aan de rand van de tepelhof (de donkergekleurde huid rondom de tepel). Druk de borst op de plek waar de tepel zit ongeveer 2,5 cm in. Druk stevig maar voorzichtig. Afhankelijk van de reactie van de tepel kun je de mate van intrekking nu beoordelen.  Niveau 1: De tepel strekt eenvoudig weer naar buiten als je lichte druk uitoefent op de tepelhof. Als de druk losgelaten wordt, blijft de tepel uitgestoken; in plaats van gelijk weer naar binnen te trekken. Ingetrokken tepels van niveau 1 zullen het geven van borstvoeding niet snel verhinderen, maar kunnen cosmetisch gezien nog wel een doorn in het oog zijn. Er is weinig tot geen fibrose (overtollig bindweefsel) bij ingetrokken tepels van niveau 1. Niveau 2: De tepel steekt uit als er druk wordt uitgeoefend, maar niet zo makkelijk. De tepel trekt weer naar binnen zodra de druk losgelaten wordt. Bij ingetrokken tepels van niveau 2 is de kans groter dat ze het geven van borstvoeding bemoeilijken. Vaak is er enige mate van fibrose, en lichte terugtrekking van de melkgangen. Niveau 3: De tepel is teruggetrokken en reageert niet op stimulatie—de tepel kan niet naar buiten getrokken worden. Dit is de ernstigste vorm van intrekking, die gepaard gaat met een flinke hoeveelheid fibrose en teruggetrokken melkgangen. Met niveau 3-intrekking kun je ook last krijgen van uitslag of infectie en borstvoeding geven zou onmogelijk kunnen zijn.  Controleer allebei de tepels, omdat ze niet allebei ingetrokken hoeven te zijn. Als je tepels als sinds je jeugd of puberteit ingetrokken zijn, dan is de kans klein dat ze op een onderliggend probleem wijzen. Als ze echter recentelijk zijn ingetrokken zou dat op een ziekte of een infectie kunnen wijzen, zeker als je de vijftig al gepasseerd bent. Ingetrokken tepels kunnen soms veroorzaakt worden door kanker en andere ernstige aandoeningen als ontsteking en infectie.  Als je over de vijftig bent en je tepels platter lijken dan normaal of naar binnen getrokken zijn, dan dien je je onmiddellijk op borstkanker te laten controleren. Vrouwen van boven de vijftig lopen het risico op de ziekte van Paget aan de borst. Roze afscheiding en korstvorming, verdikking, schilfering van de huid van de tepel en de tepelhof kunnen ook symptomen zijn van borstkanker.  Stap naar de dokter als er (gebroken) witte, groenige of zwarte afscheiding uit je tepel komt. Gevoeligheid, roodheid of verdikking van/rondom de tepel kan een symptoom zijn van verwijding (ectasie) van de melkgangen. Perimenopauzale vrouwen lopen een verhoogd risico op ectasie van de melkgangen. Als je een pijnlijk knobbeltje ontwikkelt waar pus uitkomt als je erin drukt of als hij openscheurt en die vergezeld gaat van koorts, dan zou je een infectie opgelopen kunnen hebben die subareolair abces heet. De meeste tepelinfecties doen zich voor doen zich voor bij lacterende vrouwen, maar subareolaire abcessen kunnen zich ook voordoen bij niet-lacterende vrouwen. Als je je tepels onlangs hebt laten piercen en ze vervolgens naar binnen getrokken zijn, vraag je arts dan om je te testen op subareolair borstabces. De behandelmethode hangt vooral af van de mate van intrekking, de oorzaak van de intrekking, en of je al dan niet van plan bent om borstvoeding te geven. Stap onmiddellijk naar de dokter als je symptomen van borstkanker, infectie of ectasie van de melkgangen ervaart.  Bij niveau 1-intrekking volstaan handmatige methodes meestal om het fibreuze weefsel los te maken, waardoor de tepel zich gemakkelijker naar buiten kan strekken. Bij niveau 2- of 3-intrekking is het meestal verstandig om een arts te raadplegen aangaande je behandelplan. In sommige gevallen volstaan niet-ingrijpende methodes, terwijl plastische chirurgie in andere gevallen wellicht de betere optie is. Als je zwanger bent of borstvoeding geeft, laat je dan in je keuze bijstaan door je dokter, verpleegkundige of lactatiekundige.
Vraag je dokter of plastisch chirurg naar een corrigerende ingreep. Volg de pre- en postoperatieve instructies nauwgezet op. Kaart eventuele vragen of zorgen na de operatie aan bij de chirurg. Maak met de chirurg een afspraak voor na de operatie. Pas de Hoffman-Techniek toe. Pas manuele of orale stimulatie toe tijdens de seks. Rol je tepel meerdere malen per dag tussen duim en wijsvinger. Bepaal de mate van intrekking. Stel de oorzaak vast. Bepaal welke behandelmethode je wilt ondergaan.
https://www.wikihow.com/Get-Rid-of-Inverted-Nipples https://www.wikihow.com/Get-Rid-of-Inverted-Nipples https://www.wikihow.com/Get-Rid-of-Inverted-Nipples
Medical Treatment Manual Training Making a Plan