Letten op tekenen van een liesbreuk Een liesbreuk voorkomen Een liesbreuk behandelen en ervan herstellen
Trek je kleren uit en kijk in de spiegel. Leg twee vingers op de plek waarvan je vermoedt dat er iets aan de hand is. Probeer te hoesten en let op of er een bult ontstaat op de plek waar je vingers liggen. Je kunt ook je adem inhouden en persen (alsof je moet poepen). Voel met je vinger of er een bult ontstaat. Een liesbreuk kan verergeren door dingen te doen die druk geven op de onderbuik. Let ook op:  Een bult in je kruis: als dat zo is heb je misschien een directe of indirecte liesbreuk. Een zwelling in je onderbuik die door kan lopen richting het scrotum. Een bobbel op je dijbeen onder je kruis: dit is meestal een dijbreuk. Een testikel die groter is dan de andere, of meer opgezwollen: dit kan komen door een indirecte liesbreuk. Een brandend, pijnlijk of zwaar gevoel in het kruis: Dat kan duiden op een liesbreuk, omdat de darmen beklemd komen te zitten waardoor er pijn ontstaat. Ga onmiddellijk naar de eerste hulp als dit gebeurt. Als de zwelling een ovalen vorm heeft en niet in de buurt van je kruis zit, is er eerder sprake van een directe liesbreuk dan van een beklemde liesbreuk. Voel of je de bult kleiner kunt maken, of terug op zijn plek kunt duwen. Ga liggen zodat de spanning door de zwaartekracht minder wordt, en probeer de bult terug op zijn plek te duwen. Druk langzaam op de bult met je wijsvinger zodat de inhoud weer naar binnen gaat. Forceer het niet, want dan kan de bult scheuren. Als je de bult niet kleiner kunt maken, ga dan onmiddellijk naar de huisarts of het ziekenhuis.  Laat de arts ook weten of je het gevoel hebt dat je moet overgeven. Dat kan duiden op een complicatie zoals een beklemming. Ga onmiddellijk naar de huisarts of het ziekenhuis als je buikpijn of koorts hebt. Door een beklemming van de darm en de bloedvaten erin, krijgt de darm niet voldoende zuurstof en voedingsstoffen. Het weefsel kan afsterven, en de darm kan dan niet goed meer functioneren. Dood weefsel moet eerst chirurgisch verwijderd worden zodat er weer ontlasting door de darm heen kan. Je moet je laten onderzoeken door een arts, wat voor soort liesbreuk je ook hebt. Je zult de kleding aan de onderkant van je lichaam uit moeten trekken bij de arts, waarna deze je buik en geslachtsdelen zal onderzoeken op asymmetrie en bulten. Misschien moet je gaan liggen en hoesten, of je buikspieren aanspannen terwijl je je adem inhoudt. Als er een bult te zien is kan dat duiden op een liesbreuk. Je arts zal ook bekijken of hij de bult kleiner kan maken door er met een vinger op te drukken. Misschien legt de arts een stethoscoop op de bult, om te luisteren of er darmgeluiden hoorbaar zijn. Als dat niet het geval is, kan er sprake zijn van afgestorven darmweefsel of een beklemming. Er zijn verschillende soorten liesbreuken. Als je denkt dat je een liesbreuk hebt, is het waarschijnlijk een van de volgende soorten:  Indirecte beklemde liesbreuk: Dit is een aangeboren afwijking waarbij de darmen door de plek lopen waar de testikels van een man zitten voor de geboorte. In de meeste gevallen is die dan niet goed afgesloten, waardoor het een zwakke plek wordt. Directe beklemde liesbreuk: Dit soort liesbreuk wordt meestal veroorzaakt door trauma zoals herhaaldelijk overbelasten als je zware dingen tilt, veelvuldig hoesten, te hard persen op de wc of zwangerschap. De darmen, darmwand of darmvet kunnen door de verzwakte spieren in het kruis en de geslachtsdelen heen gaan, maar niet door het scrotum of de testikels. Dit komt vooral voor bij mannen van boven de 40, maar het kan ook bij vrouwen optreden. Dijbreuk: Dit soort komt meestal voor tijdens de zwangerschap of bevalling, maar het kan ook bij mannen voorkomen. De darminhoud komt via een zwakke plek in het kruis terecht, waar de bloedvaten die de dijen en benen van bloed voorzien doorheen lopen. Bij een dijbreuk is er meer kans op complicaties, dus laat het je arts meteen weten als de symptomen veranderen. Als je te zwaar bent, probeer dan af te vallen door minder te eten en meer te bewegen. Door overgewicht kunnen delen van de onderbuik verzwakt raken omdat er meer gewicht op drukt dan goed is. Daardoor kun je eerder een liesbreuk krijgen. Zorg ervoor dat de beweging de buikwand niet te veel belast. Goede vormen van matige beweging zijn bijvoorbeeld wandelen, zwemmen en fietsen. Vezels bevorderen de stoelgang waardoor je je darmen beter kunt legen. Door een dieet met veel vezels wordt je ontlasting zachter, waardoor je minder hard hoeft te persen op de wc. Eet veel vezelrijke voeding zoals volkorenbrood, fruit en groenten. Drink ook de hele dag voldoende water om je stoelgang te stimuleren. Vezels zijn ook erg belangrijk als je geopereerd bent aan een liesbreuk, want door de operatie en de pijnstillers kan de spijsvertering vertraagd zijn. Dit kan leiden tot verstoppingen, waardoor je meer buikpijn krijgt. Wees voorzichtig bij het tillen van zware objecten. Ongeveer 6 weken na de operatie kun je weer beginnen met het tillen van voorwerpen van 5 kilo of zwaarder. Om goed te tillen moet je door je knieën zakken. Hou het voorwerp dicht tegen je lichaam aan en sta op, vanuit je knieën, en niet vanuit je middel. Zo belast je je buik minder als je tilt. Je kunt ook een ondersteunende band dragen om je middel. Die ondersteunt de buikspieren, vooral wanneer je moet tillen. Roken wordt direct in verband gebracht met een chronische hoest, wat een liesbreuk kan verergeren. Als je al eens een liesbreuk hebt gehad, is het erg belangrijk om gewoontes die tot hoesten kunnen leiden te vermijden, zoals roken. Een operatie is de meest gebruikte behandeling bij een liesbreuk. Maar als je geen symptomen ervaart en je kunt de bult terugduwen, kun je ook afwachten. Maak hoe dan ook een afspraak met je huisarts voor een deskundige mening. Als je graag geopereerd wilt worden, maar je arts adviseert om het niet te doen omdat je geen symptomen ervaart, kun je je ook tot een plastisch chirurg wenden. Als je geopereerd moet worden zul je worden doorverwezen naar een chirurg. Als je geopereerd moet worden, word je eerst onderzocht: er wordt bloed afgenomen om allerlei waardes te controleren (PT, PTT, INR en CBC). Er wordt gekeken naar de hoeveelheid natrium, kalium en glucose in je bloed en de arts kan een hartfilmpje maken om te zien of je geen hartafwijkingen hebt. Laparoscopische chirurgie is een kijkoperatie onder gehele of plaatselijke verdoving. De chirurg blaast lucht in je buik zodat de weefsels beter bereikbaar worden. Er worden een slangetje met een camera en een slangetje met daaraan een apparaatje dat kan snijden, grijpen en hechten gebruikt. Dit slangetje kan de darmen weer op hun plaats duwen. Ook kan er een stukje gaas worden aangebracht om de darmwand te verstevigen. Dit voorkomt een nieuwe liesbreuk. Tot slot worden de kleine gaatjes waar de slangetjes door naar binnen zijn gegaan worden gehecht.  Laparoscopische chirurgie is een minimaal invasieve operatie. Het geeft kleinere littekens, minder bloedverlies en minder pijn na de ingreep. Laparoscopische chirurgie wordt verkozen boven een gewone operatie als de liesbreuk aan twee kanten is, als hij steeds terugkeert of als er sprake is van een dijbreuk. Bij een open operatie maakt de chirurg een snee langs het kruis om het hele gebied open te maken. Als de buik open is, zal de chirurg de inhoud terugduwen in de buikholte. Daarna zal hij gaas aan de verzwakte buikspieren bevestigen, of de buikspieren aan elkaar vast maken. Dat voorkomt en nieuwe liesbreuk in het vervolg. Tenslotte wordt de snee gehecht.  Als je een grote liesbreuk hebt is een open operatie misschien noodzakelijk. Open chirurgie heeft de voorkeur boven een kijkoperatie als je al eerder bent geopereerd aan je buik, als het een beklemde of grote liesbreuk is, of als de kans op infecties groot is. Omdat je een paar weken na de ingreep last van pijn kunt hebben, kun je pijnstillers slikken die de arts je voorschrijft. Ook is het goed om veel vezels te eten, of twee keer per dag magnesiumhydroxide slikken. Het duurt na de operatie 1 tot 5 dagen voordat de stoelgang weer op gang komt, en een vezelrijk dieet kan daarbij helpen. Om de pijn te verlichten kun je een ijspack, gewikkeld in een handdoek, 20 minuten lang op de pijnlijke plek leggen. Laat het verband 2 dagen op de wond zitten. Het kan wat bloeden en er kan vocht uit de wond komen, maar dat is normaal. Na 36 uur kun je weer douchen. Haal het gaas eraf voordat je onder de douche gaat, en druk niet te hard op de plek als je de wond met zeep wast. Dep de plek daarna droog met een schone handdoek. Breng na het douchen een schoon gaasje aan. Pas na 2 weken mag je weer in bad of naar het zwembad. Je hoeft niets te laten na de operatie, maar de plek kan nog wel pijn doen. Probeer een week lang geen dingen te doen waardoor het gebied te veel wordt belast. Dit zijn bijvoorbeeld activiteiten als sporten, rennen en zwemmen.  Til 6 weken lang niets dat zwaarder is dan 5 kilo, of totdat de arts zegt dat het weer mag. Zwaar tillen kan een nieuwe liesbreuk uitlokken op dezelfde plek.  Rij de eerste twee weken nog geen auto. Zolang het geen pijn doet mag je gewoon vrijen na een liesbreuk. De meeste patiënten zijn een maand na de operatie weer helemaal hersteld. Bel je huisarts als je een van de volgende symptomen ervaart na de operatie:  Koorts (38ºC) en rillingen: er kan een bacterie op de plek van de operatie zijn binnengedrongen. Stinkend pus of vocht dat uit de wond komt (meestal bruin/groen): dit kan duiden op een bacteriële infectie. Constant bloeden van de wond: er is wellicht een bloedvat niet goed dichtgemaakt tijdens de operatie. Moeite met plassen: Vocht en zwelling zijn normaal na een operatie, maar als het te veel is wordt de blaas samengedrukt waardoor je niet goed kunt plassen. Je kunt je blaas dan misschien niet goed legen. Toenemende zwelling en pijn aan de testikels. De complicatie die het meest voorkomt, is een nieuwe liesbreuk.
Kijk in de spiegel of je tekenen van een liesbreuk ziet. Controleer of je de bult terug kunt duwen. Laat je onderzoeken. Leer meer over de verschillende soorten liesbreuken. Val af. Eet meer vezels. Leer om op de juiste wijze te tillen. Stop met roken. Bespreek de opties met je arts. Onderga laparoscopische chirurgie. Onderga een open operatie. Zorg goed voor jezelf na de operatie. Maak de wond schoon. Begin langzaam weer te bewegen. Let goed op complicaties.
https://www.wikihow.com/Recognize-an-Inguinal-Hernia https://www.wikihow.com/Recognize-an-Inguinal-Hernia https://www.wikihow.com/Recognize-an-Inguinal-Hernia
Looking for Signs of an Inguinal Hernia Preventing Inguinal Hernias Treating and Recovering from an Inguinal Hernia