De absolute fout berekenen De relatieve fout berekenen
Een verwachte waarde is meestal gegeven bij proefwerken en practica. Kortom, dit is de meest nauwkeurige, standaardmeting, meestal voor algemene vergelijkingen of reacties. Je kunt je eigen resultaten vergelijken om achter de absolute fout te komen, die meet in hoeverre je meetwaarden afwijkt van de verwachte resultaten. Om dit te doen trek je de gemeten waarde af van de verwachte waarde. Zelfs als het resultaat negatief is, maak je het positief. Dit is de absolute fout!  Voorbeeld: Je wilt weten hoe accuraat je afstanden kunt schatten door passen te tellen. Je telt je passen van de ene boom naar de andere en schat dat ze 18 meter uit elkaar staan. Dit is de experimentele waarde. Dan kom je terug met een lang meetlint om de exacte afstand te meten, waaruit blijkt dat de bomen 20 meter uit elkaar staan. Dat is de 'echte' waarde. Je absolute fout is 20 - 18=2 meter. Bijvoorbeeld, als je iets met een rolmaat meet, is de kleinste eenheid gemarkeerd op de meter 1 millimeter (mm). Je weet nu dus dat je meting nauwkeurig is tot op + of - 1 mm. De absolute fout is dan 1 mm. Dit werkt voor elk meetsysteem. Veel wetenschappelijke tools, zoals een precisiepipet en meetapparatuur, hebben vaak de absolute fout als label op de zijkant staan (zoals '+/-___'). Stel dat je absolute fout '2 meter' is. Hiermee geef je aan wat je foutmarge is. Maar als je gewoon schrijft dat je fout '2' is, zeg dit de lezer niets. Gebruik dezelfde eenheden zoals die in je metingen. De beste manier om te leren hoe je een foutmarge kunt berekenen is door te oefenen. Probeer de volgende opgaven, en kijk na de dubbele punt (:) voor het antwoord.  Janet bestudeert chemische reacties. Na het mengen en matchen, bevat haar reageerbuis 32 gram substraat. De aanvaarde waarde voor haar experiment was 34 gram. Haar absolute fout is: +/-2 gram Kees test chemische reacties. Er zijn 10 ml aan druppels water nodig om een reactie te veroorzaken, maar zijn pipet geeft aan dat het '+/- 0,5 ml is'. De absolute fout in zijn metingen wordt: +/- 0,5ml Geen wetenschappelijke studie is ooit volledig foutloos -- zelfs Nobelprijs-winnende papers en ontdekkingen bevatten wel ergens een foutmarge of fouten. Toch is het van essentieel belang om fouten te voorkomen door te achterhalen wat de oorzaak is:  Menselijke fouten zijn de meest voorkomende fouten. Hieronder vallen slechte metingen, ongeldige hypothesen of fouten in het lab. Incidenteel energie-/materiaalverlies, zoals een beetje achtergebleven vloeistof in de beker na het overgieten, veranderingen in temperatuur vanwege de omgeving, etc. Gebrekkige apparatuur die wordt gebruikt voor meting of studies, zoals de zeer nauwkeurige metingen van branders die ongelijke warmte afgeven. Het resultaat is de relatieve fout.  Merk op dat in de meeste gevallen de maateenheid van de absolute fout dezelfde zal zijn als de meeteenheid van de werkelijke waarde, en dat die eenheden elkaar zullen annuleren. Dit geeft de relatieve fout zonder enige meeteenheden. De volgende eenvoudige vergelijking vertelt je hoe groot je afwijking was in vergelijking met de totale meting. Een lage relatieve fout is natuurlijk wenselijk. We gaan verder met het voorbeeld van de afstand tussen twee bomen: De absolute fout was 2 meter en de werkelijke waarde was 20 meter. 2m20m{\displaystyle {\frac {2m}{20m}}}  Relatieve fout =0,1{\displaystyle =0,1} Laat de relatieve fout in breukvorm staan, maak de deling af zodat je die in decimale notatie kunt weergeven, of vermenigvuldig de resulterende decimale notatie met 100 om je antwoord als percentage weer te geven. Dit vertelt je de afwijking van de laatste meting uitgedrukt in een percentage. Als je een afstand van 200 meter opmeet en de meting wijkt af met 2 meter, dan zal het foutpercentage veel lager liggen dan een afwijking van 2 meter over een afstand van 20 meter. De fout is een kleiner percentage van de totale meting.  2m20m=0,1{\displaystyle {\frac {2m}{20m}}=0,1} 0,1∗100=10%{\displaystyle 0,1*100=10\%} Relatieve fout. Als je eenmaal het verschil tussen de absolute en relatieve fout begrijpt, is er echt geen reden om alles afzonderlijk te doen. Vervang de vergelijking voor de absolute fout door het werkelijke aantal. Merk op dat de verticale balken staan voor de absolute waarde van het getal, wat betekent dat dit getal altijd positief is.   Relatieve fout =|gemeten−werkelijk|werkelijk{\displaystyle ={\frac {|\mathrm {gemeten} -\mathrm {werkelijk} |}{\mathrm {werkelijk} }}}  Vermenigvuldig het geheel met 100 voor het relatieve foutpercentage. Laat de lezer weten welke eenheden je voor het meten hebt gebruikt. De relatieve fout gebruikt echter geen meeteenheden. Het is uitgedrukt in een breuk of een percentage, zoals een relatieve fout van 10%.
Bij een gegeven verwachte waarde, trek je de waarde die je hebt verkregen af van de verwachte waarde om de absolute fout te krijgen. Als alternatief kun je bij het meten van iets ook veronderstellen dat de absolute fout de kleinste maateenheid is die je ter beschikking staat. Voeg altijd de gewenste eenheden toe. Oefen met verschillende voorbeelden. Begrijp wat de fout veroorzaakt en hoe je die kunt verminderen. Deel de absolute fout door de werkelijke grootte van het item in kwestie, om de relatieve fout te achterhalen. Vermenigvuldig het antwoord met 100 voor het (gemakkelijker te begrijpen) percentage. Bereken de relatieve fout in een keer door de teller van de breuk te combineren met de vergelijking voor de absolute fout. Vermeld altijd de eenheden als context.
https://www.wikihow.com/Calculate-Relative-Error https://www.wikihow.com/Calculate-Relative-Error
Calculating Absolute Error Calculating Relative Error