De behandeling van een acute stressstoornis met medicatie De behandeling van een acute stressstoornis met therapie Het bevorderen van ontspanning en positief denken Het herkennen van acute stress-stoornis
Zoals alle voorgeschreven geneesmiddelen kent medicatie voor ASD een verslavingsrisico. Daardoor is het niet ongebruikelijk dat deze drugs illegaal op de straat worden verkocht. Neem nooit medicatie die je arts niet heeft voorgeschreven. In de verkeerde doses kan dit medicijn je symptomen verergeren en zelfs de dood tot gevolg hebben. SSRI's worden beschouwd als eerstelijnsmedicatie voor de behandeling van ASD. Ze werken door het veranderen van het serotoninegehalte in je hersenen, die helpen bij de verbetering van je stemming en het afnemen van angstgevoelens. Dit type medicatie blijft de populairste behandelingsvorm voor een aantal psychische stoornissen. Veelvoorkomende soorten SSRI's zijn: escitalopram (Lexapro), sertraline (Zoloft) en citalopram (Celexa). Van amitriptyline en imipramine is aangetoond dat het een effectieve behandeling vormt bij ASD. Tricyclische antidepressiva werken door het verhogen van de in de hersenen beschikbare hoeveelheid noradrenaline en serotonine. Benzodiazepine wordt vaak voorgeschreven als middel tegen angst, zodat het goed kan werken voor mensen die lijden aan ASD. Het werkt ook als slaapmiddel, bij het verminderen van de slapeloosheid die vaak gepaard gaat met ASD. Gangbare typen benzodiazepine zijn clonazepam (Klonopin), diazepam (Valium) en lorazepam (Ativan). Momenteel wordt CBT beschouwd als de meest effectieve behandeling voor ASD. Het is ook gebleken dat een tijdige behandeling met CBT helpt voorkomen dat ASD ontwikkelt zich tot PTSS, een soortgelijke toestand, maar dan met lange-termijneffecten.  CBT voor ASD richt zich op het veranderen van de manier waarop je het risico van het trauma dat je hebt ervaren waarneemt, en is gericht op de verwerking van het trauma met de bedoeling je te desensibiliseren voor de triggers die je hebt ontwikkeld rond je trauma. Je therapeut zal je meer vertellen over de fysieke, emotionele en psychologische reacties op trauma zodat je beter in staat bent om je triggers en reacties te herkennen. e therapeut zal ook uitleggen hoe en waarom het belangrijk is om de ervaring te desensibiliseren. Je therapeut zal je ook ontspanningstraining geven te gebruiken tijdens angstreacties buiten de behandeling om, alsmede tijdens de sessies, terwijl je bezig bent met de verbale verwerking van het trauma of het visualiseren van het trauma, en het hardop beschrijven ervan. Je therapeut zal CBT ook gebruik voor het in een ander kader plaatsen van je ervaring en indien nodig helpen bij het overwinnen van schuldgevoelens als overlever. Bijvoorbeeld in het geval van ASD heeft de patiënt mogelijk een auto-ongeluk meegemaakt met al;s gevolg dat iemand anders is overleden. Hij kan nu doodsbang zijn om in een auto plaats te nemen omdat hij het gevoel heeft te zullen sterven. De therapeut zal nagaan hoe de patiënt op een andere wijze hierover na kan denken. Indien de patiënt 25 jaar oud, kan de therapeut zeggen dat de patiënt 25 jaar lang in auto's heeft gezeten zonder noodlottige gevolgen, en dat de statistieken derhalve gunstig zijn voor hem of haar. Psychologische debriefing houdt een psychische interventie in, zeer snel na een trauma, idealiter voordat de symptomen zich hebben ontwikkeld tot ASD. De patiënt zal een intensieve therapeutische sessie ondergaan om het gehele trauma te bespreken met een professional. Het nadeel is dat deze behandeling zeer snel na de gebeurtenis moet worden gedaan om effectief te zijn. De effecten van psychologische debriefing worden als inconsistent beschouwd. Sommige studies laten zien dat psychologische debriefing geen voordelen biedt op de lange termijn voor slachtoffers van een trauma. Laat dit je echter niet ontmoedigen om psychologische hulp te zoeken. Het betekent alleen dat je psychische hulpverlener waarschijnlijk gebruik zal maken van andere behandelingen als debriefing niet effectief blijkt te zijn. Naast een-op-een sessies, kunnen groepsbehandelingen ook nuttig zijn voor individuen die lijden aan ASD. Deze sessies zijn meestal onder toezicht van een geestelijke gezondheidswerker die het gesprek zal leiden en ervoor zorgt dat alle leden van de groep een positieve ervaring hebben. Een steungroep kan gevoelens van eenzaamheid en isolement helpen voorkomen, want je hebt te maken met mensen die soortgelijke ervaringen hebben gehad. Evenals psychologische debriefing bestaat er twijfel dat groepstherapie effectief is bij de behandeling van ASD, hoewel deelnemers kunnen profiteren van een gevoel van verbondenheid die zich tijdens groepssessies kan ontwikkelen. ASD zorgt er vaak voor dat patiënten bepaalde plaatsen of situaties gaan vrezen die hen aan het trauma herinneren. Dit kan een wissel trekken op iemands leven, omdat hij of zij stopt met socialiseren of werken om te voorkomen herinneringen aan het trauma te voorkomen. Indien onbehandeld kunnen deze angsten uitgroeien tot PTSS.  Bij exposuretherapie (blootstelling) wordt de patiënt geleidelijk blootgesteld aan de stimulans die de angst veroorzaakt. De hoop is dat deze blootstelling de patiënt geleidelijk zal desensibiliseren voor de prikkel en dat hij of zij vervolgens het zonder angst tegemoet kan treden in het dagelijks leven. De behandeling begint vaak met visualisatieoefeningen. De therapeut zal de patiënt vragen om de stressor zo gedetailleerd mogelijk te visualiseren. Deze sessies zullen geleidelijk zich ontwikkelen totdat de therapeut de patiënt begeleidt bij het omgaan met de stressor in een daadwerkelijk scenario. Een patiënt kan bijvoorbeeld getuige zijn geweest van een schietpartij in een bibliotheek, en is nu bang om weer naar een bibliotheek te gaan. De therapeut kan dan beginnen met de patiënt te vragen om zich voor te stellen dat hij/zij in een bibliotheek is en beschrijven hoe hij of zij zich voelt. De therapeut kan vervolgens de behandelkamer inrichten als een bibliotheek om de patiënt het gevoel te geven er daadwerkelijk te zijn, maar nog steeds weet dat het gaat om een gecontroleerde omgeving. Tenslotte kunnen de therapeut en de patiënt samen naar een bibliotheek gaan. Ontspanningsoefeningen zijn bewezen zeer effectief in het verbeteren van de algehele geestelijke gezondheid. Ze verminderen stressklachten en kunnen helpen een herhaling van ASD voorkomen. Ze kunnen ook helpen bij de behandeling van de randeffecten van een mentale ziekte zoals slapeloosheid, vermoeidheid en hypertensie. Wanneer je psychologische hulp zoekt voor je ASD, dan zal je therapeut je waarschijnlijk een aantal verschillende ontspanningsoefeningen leren. Het is meestal een onderdeel van cognitieve gedragstherapie. Een gemeenschappelijk en krachtig hulpmiddel bij het verminderen van stress is diepe ademhaling. Met behulp van de juiste technieken kan je stressniveau effectief worden verlaagd en kunnen toekomstige problemen worden voorkomen.  Haal diep adem vanuit je buik, niet vanuit je borst. Dit zal meer zuurstof in je lichaam trekken en helpen bij het ontspannen. Plaats tijdens het ademhalen je hand op je buik om ervoor te zorgen dat je buik stijgt en daalt tijdens het inademen. Als dit niet gebeurt, dan haal je niet diep genoeg adem. Ga zitten met je rug recht. Je kunt ook op de vloer gaan liggen. Adem in door je neus en uit door je mond. Adem zoveel lucht in als je kunt, en adem vervolgens uit totdat je longen volledig leeg zijn. Net als diepe ademhaling, helpt meditatie om je lichaam te ontdoen van stress en het bereiken van een ontspanning toestand. Regelmatige meditatie kan helpen bij het verbeteren van je geestelijke en lichamelijke gezondheid, door vermindering van stress en angst.  Bij dit proces gaat de persoon naar een rustige plek, concentreert zich op een enkel geluid, en kan zijn of haar gedachten afwenden van alle zorgen en gedachten van het dagelijks leven. Selecteer een rustige plaats, ga comfortabel zitten, denk nergens aan en concentreer je op het beeld van een kaars of een woord zoals "ontspannen". Doe dit 15 tot 30 minuten per dag. Mensen met goede ondersteuningsnetwerken zijn minder gevoelig voor episodes en het herhalen van een psychische ziekte. Naast familie en vrienden, kan je contact opnemen met steungroepen voor hulp en kameraadschap.  Deel je problemen met de mensen om je heen. Krop je gevoelens niet op. Vertel je familie en vrienden wat je voelt, want dit is zeer belangrijk voor de opbouw van een ondersteunend netwerk. Zij kunnen je niet helpen als ze niet weten wat er gaande is. Je kunt ook op zoek gaan naar een steungroep in je omgeving gespecialiseerd in jouw specifieke ziekte. Doe een snelle zoekactie op internet om je te helpen bij het vinden van een groep in jouw omgeving. Het bijhouden van een dagboek helpt bij het verminderen van stress en angst. Het is een bevrijdende ervaring om al je gevoelens uit te drukken, en de meeste behandelingsprogramma's voor psychische ziekten betrekken het schrijven in een dagboek bij de behandeling. Schrijf elke dag een paar minuten voor je geestelijke gezondheid.  Wanneer je schrijft, probeer dan na te denken over wat verontrustend vindt. Schrijf eerst over dat wat je stress veroorzaakt en hoe je erop gereageerd hebt. Wat waren je gedachten of gevoelens toen je merkte dat je gespannen werd?  Analyseer je interpretatie van de gebeurtenis. Merk op wanneer je in een negatief gedachtepatroon verzeilt raakt. Probeer vervolgens opnieuw evenwicht te bereiken in je interpretatie, op een positievere manier, en vermijdt doemdenken. Een voorwaarde om te worden gekarakteriseerd als ASD, is dat de patiënt een ingrijpende emotionele gebeurtenis heeft meegemaakt, minder dan een maand voorafgaand aan de ziektesymptomen. Het trauma betreft meestal overlijden, angst voor de dood of fysieke en emotionele schade. Door te weten of jij of iemand in je buurt dit soort trauma's heeft ondervonden, kun je beter nagaan of ASD de oorzaak is van deze symptomen. De meest voorkomende oorzaken voor dit trauma zijn:  Sociale traumatische gebeurtenissen, zoals een aanval, verkrachting en getuige zijn van een schietpartij. Het slachtoffer worden van een misdrijf, zoals diefstal. Auto-ongevallen. Mild traumatisch hersenletsel. Industriële ongevallen. Natuurrampen. Er zijn een aantal symptomen die een aanwijzing zijn dat er er sprake is van ASD. Volgens de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders Fifth Edition (DSM-5), het standaardwerk over psychische stoornissen, is het mogelijk dat, als een patiënt de volgende symptomen vertoont na een ernstig trauma, dat deze lijdt aan ASD. De symptomen moeten in dat geval meer dan 2 dagen aanhouden en minder dan 4 weken, om als ASD te mogen worden beschouwd. Dissociatie is wanneer het lijkt alsof iemand zich heeft teruggetrokken uit de echte wereld. Dit is een kenmerkend coping-mechanisme voor mensen die een ingrijpend trauma hebben ervaren. Er zijn talloze manieren waarop een persoon kan dissociëren. Drie of meer van de volgende symptomen duiden op ASD.  Een gevoel van verdoofdheid, loskoppeling of een afwezigheid van emotionele reacties. Een verminderd bewustzijn van de omgeving. Ontwerkelijking, of het gevoel dat de buitenwereld niet echt is. Depersonalisatie. Dit is wanneer iemand het gevoel heeft dat de eigen gevoelens of ervaringen niet die van zichzelf zijn. Slachtoffers van een trauma kunnen zichzelf ervan overtuigen dat de gebeurtenis door iemand anders werd ervaren, en niet door zichzelf. Dissociatieve amnesie. De persoon kan het trauma of aspecten van de gebeurtenis blokkeren of helemaal vergeten. Iemand die lijdt aan ASD beleeft de traumatische gebeurtenis op een aantal manieren opnieuw . Als jij of iemand die je kent een trauma op één of meer van de volgende manieren herbeleeft, dan is dat een indicator van ASD.  Terugkerende beelden of gedachten over het evenement. Dromen, nachtmerries of nachtelijke paniekaanvallen over het evenement. Gedetailleerde flashbacks van de ervaring. Dit kunnen korte momenten zijn of zeer gedetailleerde gebeurtenissen waarbij de persoon het gevoel heeft alsof hij of zij het trauma herbeleeft. De patiënt zal leed ervaren bij blootstelling aan de herinneringen aan de traumatische gebeurtenis. Hij of zij zal vaak situaties of plaatsen die herinneren aan de gebeurtenis zoveel mogelijk uit de weg gaan. Als je merkt dat iemand doelbewust bepaalde situaties of plaatsen gerelateerd aan een trauma vermijdt, dan is dat een andere indicator van ASD. Het slachtoffer zal meestal symptomen ervaren van verhoogde angst, overmatige opwinding of hyper-waakzaamheid, wanneer dat wat de herinnering oproept in de buurt komt. De verdere criteria voor ASD zijn dat de symptomen zoals die ervaren worden een aanzienlijke invloed hebben op het leven van de patiënt. Evalueer het leven van dag tot dag van jezelf of de ander en ga na of deze symptomen aanzienlijke problemen veroorzaken.  Let op hoe je werk wordt beïnvloed. Ben je in staat om je te concentreren op je taken en werk, of is het onmogelijk voor je om zich te concentreren? Heb je herinneringen aan het trauma tijdens het werken en ben je dan niet in staat om verder te gaan? Beoordeel je sociale leven. Bezorgt de gedachte om naar buiten te gaan je angst? Ben je helemaal gestopte met socialiseren? Heb je geprobeerd om dingen die je herinneren aan je trauma te vermijden, waardoor je bepaalde sociale situaties uit de weg gaat? Als jij of iemand die je kent voldoet aan de bovenstaande criteria voor ASD, dan is professionele hulp nodig. Gelukkig is ASD behandelbaar, maar je moet wel zo snel mogelijk handelen. Een medische professional kan de toestand evalueren en beginnen met de juiste behandeling.  Waar je moet beginnen is afhankelijk van de situatie. Als jij of iemand die je kent een ernstige crisis doormaakt, gedachten heeft aan zelfmoord of moord, of gewelddadig wordt, bel dan direct 112. Als de crisis voorbij is, dan kun je verdere psychologische hulp zoeken. Heb je zelfmoordgedachten, dan kun je bellen met de zelfmoordpreventielijn via 0900-0113. Als jij of de persoon die je kent momenteel geen crisis ervaart, dan kun je een afspraak maken met een therapeut of soortgelijke geestelijke gezondheidsprofessional.
Overleg met je arts voor je medicatie gaat nemen. Neem selectieve serotonine heropname remmers (SSRI's). Neem tricyclische antidepressiva. Probeer benzodiazepine. Cognitieve gedragstherapie (CBT). Zorg voor psychische opvang (debriefing) zo spoedig mogelijk na het trauma. Ga bij een praatgroep voor het onder controle krijgen van je angst. Probeer blootstelling therapie. Ontstress met ontspanningsoefeningen. Doe aan diepe ademhaling. Meditatie. Creëer een ondersteunend netwerk voor jezelf. Houd een dagboek bij. Ga na of jij of iemand anders die je kent de afgelopen maand een aanzienlijke trauma heeft ervaren. Leer wat de symptomen zijn van ASD. Let op dissociatieve symptomen. Ga na of iemand een trauma herbeleeft. Let op vermijdingsgedrag. Ga na of de vorige symptomen aanzienlijke problemen in het dagelijks leven veroorzaken. Zoek professionele hulp.
https://www.wikihow.com/Treat-Acute-Stress-Disorder https://www.wikihow.com/Treat-Acute-Stress-Disorder https://www.wikihow.com/Treat-Acute-Stress-Disorder https://www.wikihow.com/Treat-Acute-Stress-Disorder
Treating Acute Stress Disorder with Medication Treating Acute Stress Disorder with Therapy Promoting Relaxation and Thinking Positively Recognizing Acute Stress Disorder