Leerlingen leren werken met lettergrepen De regels van de syllabificatie kennen
Voordat een leerling kan leren hoe een woord in lettergrepen moet worden opgedeeld, zal die moeten begrijpen hoe de klinkerklanken werken. De leerling zal ook moeten leren dat sommige klinkers worden gespeld met behulp van twee klinkers, zoals de 'ou' in het woord round. Alvorens over te gaan naar het opbreken in lettergrepen, geef je de leerling de volgende taken:  Het verschil kennen tussen een korte klinker en een lange klinker. In staat zijn om een klinker te herkennen als klank voor woorden van een lettergreep, op basis van de medeklinkers eromheen. Gangbare Engelse woordpatronen herkennen. De leerling dient bijvoorbeeld te weten dat veel woordpatronen zoals medeklinker-consonant-medeklinker, een korte klinker hebben, zoals in rat of tot, terwijl veel medeklinker-consonant-e woorden een lange klinker hebben, zoals in rate of tote. Leer gewone klinkers die gespeld worden met twee letters, zoals 'ou', 'oi', 'ie', 'ea' en 'ei'. Veel van de regels van de syllabificatie zijn benaderingen. Er zijn geen exacte regels die 100% van de tijd kunnen worden toegepast. Veel van de correcte syllabificatie heeft te maken met instinct en ervaring. Daarom is het essentieel dat je het vocabulaire en de leesvaardigheid van je studenten helpt ontwikkelen en tegelijkertijd lesgeeft in syllabificatie.  Vraag bijvoorbeeld aan leerlingen om steeds moeilijkere teksten te lezen en op die manier nieuwe woorden, langere woorden en nieuwe klanken te ontdekken. Geef de leerlingen woordenschatlijsten om te leren. Zorg ervoor dat je de leerlingen ook vertelt hoe ze deze woorden moeten uitspreken. Moedig leerlingen aan om goed te luisteren naar andere sprekers om te horen hoe woorden worden uitgesproken en verdeeld in lettergrepen. Of je nu lesgeeft aan jonge kinderen, aan nieuwe leerlingen van de taal of aan moedertaalsprekers, je moet het concept van het tellen van lettergrepen zo vroeg mogelijk introduceren. Lees verschillende woorden van verschillende lengte voor en vraag je leerlingen hoeveel lettergrepen ze horen. Ze moeten het tellen van lettergrepen goed onder de knie hebben voordat ze zelf beginnen met het opbreken van woorden in lettergrepen. Vraag jonge leerlingen of mensen die moeite hebben met het begrijpen van lettergrepen om de eigen kin vast te houden terwijl ze de woorden zeggen. Over het algemeen zal de kin elke keer als er een nieuwe lettergreep is, zakken. Deze fysieke activiteit zal helpen om het idee van lettergrepen concreter te maken. Dit is vooral nuttig voor jongere kinderen. Vraag je leerling om mee te klappen met woorden van één, twee, drie en vier lettergrepen. Hoewel klappen misschien niet helpt om de leerling te laten begrijpen hoe precies een woord zal worden opgedeeld in lettergrepen, zal deze oefening wel helpen om te leren begrijpen hoe lettergrepen werken, en hoeveel lettergrepen gewone woorden bevatten. Oefenen en toepassen zijn de nuttigste manieren om syllabificatie te onderwijzen. Studenten tientallen kleine regels laten onthouden zal hen niet helpen om de ervaring te krijgen die ze nodig hebben om lettergrepen te begrijpen. Leer ze alleen de belangrijkste regels van het opdelen in lettergrepen:  1) Samengestelde woorden moeten worden opgedeeld tussen de twee basiswoorden. 2) Gebonden morfemen bestaan vaak uit hun eigen afzonderlijke lettergreep. 3) Als er twee medeklinkers in het midden van een woord staan, breek die dan in tweeën. 4) Deel klinker en medeklinker digrafen of tweeklanken nooit op. 5) Wanneer een medeklinker door twee klinkers wordt ingesloten, probeer dan eerst het woord voor de medeklinker op te delen. Als dat niet werkt, probeer dan het woord na de medeklinker op de delen. Deze oefening vraagt de leerlingen om lijsten te maken van woorden die voldoen aan de verschillende regels van syllabificatie. Bovenaan de opdracht staan vier hoofdcategorieën van lettergrepen: 1) Verdeel een samengesteld woord; 2) Verdeel een woord tussen twee medeklinkers; 3) Verdeel een woord tussen een klinker en een medeklinker; 4) Verdeel een woord tussen een medeklinker en een klinker. Vraag de leerlingen om woorden te brainstormen die misschien bij elk van deze categorieën passen, en laat ze het woord opdelen volgens de relevante regel. Veel studenten weten al hoe ze de namen van hun klasgenoten en vrienden moeten uitspreken. Gebruik deze kennis als hulpmiddel om de nadruk te leggen op de lettergrepen. Laat je leerlingen elkaars namen onderverdelen in correcte lettergrepen, als hulpmiddel tijdens de lessen over lettergrepen. Schrijf 50 algemene Engelse lettergrepen op aparte flitskaarten. Zorg ervoor dat deze lettergrepen op verschillende manieren gecombineerd kunnen worden om bestaande Engelse woorden te maken. Vraag je leerling dan om deze lettergrepen op verschillende manieren te combineren om echte woorden en onzinwoorden te maken. Vraag je leerling hoe elk woord moet worden opgedeeld. Geef je leerling een lijst met woorden die twee, drie en vier lettergrepen lang zijn. Vraag je leerling om elk woord op te delen volgens de regels van de syllabificatie. Als je merkt dat een leerling een bepaald patroon niet begrijpt, neem dan samen de regels nogmaals door en toets het opnieuw. Een lettergreep is een eenheid van uitspraak die een enkele klinkerklank bevat, al dan niet met de klanken van omliggende medeklinkers.  Bijvoorbeeld: Het woord Bahamas heeft drie lettergrepen, elk met een eigen klinkerklank: 'ba,' 'ha' en 'mas'. Aan de andere kant heeft het woord flat slechts één klinkerklank en dus slechts één lettergreep. Denk erom de stille klinkers bij deze regel te negeren, zoals de laatste -e in late. Ook al heeft het woord late twee klinkers, het heeft slechts één klinkerklank en dus één lettergreep. Bedenk dat twee klinkers naast elkaar soms twee aparte klinkers kunnen zijn, zoals in chaos (met twee lettergrepen: 'cha-' en '-os'). Maar soms kunnen twee klinkers naast elkaar een enkele klinker vormen, zoals in leaf, dat maar één lettergreep heeft. Door oefening en ervaring kun je bepalen of een dubbele klinker twee klinkers of een enkele klinker vormt.  Er zijn in het Engels geen lettergrepen die geen klinkers bevatten. Als je twee medeklinkers op een rij ziet die omgeven zijn door klinkers, deel dan de verdubbelde medeklinkers in tweeën om een correcte lettergreep te maken. Bijvoorbeeld: sil-ly, let-ter, mar-ble, plas-ma, en Eas-ter zijn allemaal de juiste manier om deze woorden te opdelen in hun lettergrepen. De enige uitzonderingen op deze regel zijn enkele klanken die door twee medeklinkers worden weergegeven (medeklinker digrafen). Bekende voorbeelden ervan zijn onder andere de klanken ph, sh, th, wh, wr, ck, ng en ch in het Engels. Deze moeten worden behandeld als een enkele medeklinker en mogen niet worden opgedeeld. Bijvoorbeeld: rather moet worden opgedeeld in rath-er, niet rat-her. Dit werkt niet voor alle woorden, maar het zal vaker wel dan niet werken. Daarom moet je deze methode eerst gebruiken. Als je bijvoorbeeld woorden als ti-ger, sa-bre of fi-ber tegenkomt, komt de lettergreepverdeling voor de middelste medeklinker. Die eerste klank is dan een langere klinkerklank in plaats van een kortere klinkerklank. Vocaliseer het woord om te zien of deze lettergreepverdeling zinvol is. Deze methode werkt voor ongeveer 45% van de woorden, dus zal je het minder vaak gebruiken dan het opdelen van woorden voor de medeklinker. Gebruik deze methode alleen als het opdelen van het woord voor de medeklinker een onherkenbaar woord oplevert.  Als je bijvoorbeeld het woord 'habit' tegenkomt, moet je deze eerst voor de medeklinker proberen op te delen: ha-bit. Er is echter geen woord dat in het Engels als 'hay-bit' klinkt. Ga daarom over op de tweede methode, wat je hab-it, een gewoon Engels woord, zal opleveren. Deze woorden beginnen vaak met een kortere klinker in plaats van een langere klinker. Andere woorden in deze categorie zijn: cabin (cab-in), panic (pan-ic) en second (sec-ond). Soms zijn er verschillen tussen Amerikaans en Brits Engels wat betreft de opdeling in lettergrepen. Amerikanen zouden bijvoorbeeld het woord 'privacy' meestal opdelen als 'pri-va-cy' (met een lange i-klank). De meeste Britten delen het woord echter meestal op als 'priv-a-cy' (met een korte i-klank). Een gebonden morfeem is een deel van een woord dat niet op zichzelf kan staan als een woord, maar dat wel een zelfstandige betekenis heeft. Het Engelse voorvoegsel non- impliceert bijvoorbeeld een ontkenning. De Engelse lettergreep -er impliceert een vergelijking. Deze morfemen staan meestal op zichzelf als hun eigen lettergrepen tijdens de syllabificatie. Als je gemeenschappelijke Engelse gebonden morfemen onthoudt, zal je woorden gemakkelijker correct kunnen opdelen. Veel gebruikte gebonden morfemen zijn: un-, non-, pre-, post-, -ing, -ed, -er, -est en -less. Woorden die eindigen in een medeklinker plus de letters '-le' hebben speciale regels voor syllabificatie. Deel deze woorden net voor het medeklinkerpatroon -l-e op. Bijvoorbeeld: bubble kan worden opgedeeld als bub-ble, maple als ma-ple, en purple als pur-ple. De uitzondering op deze regel is wanneer de -le wordt voorafgegaan door de combinatie ck. Deze woorden worden opgedeeld voor de -le. Bijvoorbeeld; pickle wordt opgedeeld als pick-le, buckle als buck-le, etc. Samengestelde woorden zijn woorden die zijn opgebouwd uit twee afzonderlijke woorden die elk een betekenis hebben. Bijvoorbeeld: driveway, wallpaper en lampshade zijn allemaal samengestelde woorden. Zorg dat je samengestelde woorden opbreekt in hun basiscomponenten: drive-way, wall-paper en lamp-shade. Als een basiswoord in een samengesteld woord uit meerdere lettergrepen bestaat, volg dan de typische regels van syllabificatie: wall-pa-per. Woordenboeken breken meestal woorden af volgens de manier waarop ze moeten worden afgebroken in een tekst. Dit is anders dan de manier waarop woorden moeten worden opgedeeld in gesproken lettergrepen. Vertrouw niet alleen op woordenboeken als ondersteuning bij het bepalen van lettergrepen.
Leg klinkers uit aan studenten. Bouw de woordenschat van een leerling op tijdens de syllabificatie-instructie. Help leerlingen te wennen aan het tellen van lettergrepen. Vraag de student zijn of haar kin aan te raken tijdens het uitspreken van de woorden. Werk met drummen en klappen om de nadruk te leggen op de lettergreepregels. Laat je leerlingen alleen de nuttigste syllabificatieregels uit hun hoofd leren. Geef de leerlingen een opdracht om lettergrepen te sorteren. Vraag leerlingen om eigennamen in lettergrepen op te delen. Maak een lettergrepenspel met behulp van flitskaarten. Verdiep de kennis over lettergrepen met behulp van quizzen en tests. Herkennen dat een lettergreep een enkele klinker bevat. Deel dubbele medeklinkers doormidden om lettergrepen te maken. Deel woorden met enkele medeklinkers tussen klinkers voor de medeklinker op. Verdeel het woord na de middelste medeklinker alleen als het splitsen voor de medeklinker niet goed klinkt. Leer belangrijke Engelse gebonden morfemen (eenheden van betekenis). Leer de speciale regel voor '-le'-woorden. Deel samengestelde woorden op tussen de twee basiswoorden. Weet hoe je woordenboeken moet gebruiken.
https://www.wikihow.com/Teach-and-Learn-Syllabication https://www.wikihow.com/Teach-and-Learn-Syllabication
Teaching Syllabication to Others Knowing the Rules of Syllabication