Slissen afleren Wat te verwachten van logopedie/pathologie Slissen bij kleine kinderen behandelen Lispelen behandelen
Bij het slissen ligt de tong van de spreker in de positie voor een 'l'-klank, terwijl er geprobeerd wordt om een 's'-klank te maken. Met andere woorden, het puntje van de tong ligt tegen de boog waar het verhemelte van de mond begint te stijgen. Wanneer de spreker een 's'-klank probeert te maken ontsnapt de lucht over de zijkanten van de tong, waardoor er in plaats daarvan, een 'modderige' of 'spugende' klank wordt gemaakt. Vaak zijn de 'sj' zoals in 'sjacheraar' en 'zj' zoals in 'massage' ook moeilijk uit te spreken. Zeg 'nie' of 'bin' en houd de klinker aan, zonder het woord af te maken. Tijdens deze klank, moet je de zijkanten van je tong omhoog voelen krullen in je mond, terwijl het midden verlaagd blijft. Het puntje van de tong blijft ook laag, zonder iets te raken. Deze tongpositie ziet er iets uit als een vlinder, als je het midden van je tong voorstelt als het lichaam van de vlinder, en de zijkanten als de verhoogde vleugels. Beschouw dit als krachtoefeningen voor je tong. Ontspan je tong, en til die dan snel op in de 'vlinderpositie'. Dit maakt de zijkanten van je tong sterker, en helpt met het blokkeren van de overtollige luchtstroom, waardoor anders de 'modderige' laterale lisp ontstaat. Oefen dit zo vaak als nodig, totdat je deze positie gemakkelijk kunt bereiken. Houd je tong in de vlinderpositie. Blaas in plaats daarvan door de groef die je tong maakt. Dit hoort een klank te produceren die meer als een 's' of een 'z' klinkt als je tijdens het blazen vocaliseert. Oefen de vlinderpositie elke dag, en blaas er doorheen om een luchtige 's'-klank te maken. Ontspan vervolgens je tong weer en breng het punt ervan weer omhoog, net achter je tanden. Probeer een 's'-klank te maken. Als je tong sterker wordt en je meer gewend raakt aan de positie van de zijkanten van je tong, zal je gewone 's'-klank steeds minder modderig klinken. Als je na een paar weken nog steeds problemen ondervindt met slissen, zoek dan een logopedist in je regio. Die kan je specifieke oefeningen geven om je te helpen bij het in de juiste positie houden van je mond. Spraakproblemen kunnen niet even snel worden opgelost. Logopedisten zullen samen met jou of je kind werken aan het ontwikkelen van goede spreekgewoonten en trucs. Hoe meer behandelingen, des te sneller zal je van je lisp afkomen.  Sessies duren meestal tussen de 20 minuten tot een uur. Sommige klinieken bieden groepstherapie, wat de druk om te presteren kan verminderen. Je zult de oorzaken van het lispelen moeten weten om oplossingen te vinden. Terwijl sommige mensen zijn geboren met een spraakprobleem, is dit bij anderen geworteld in de medische voorgeschiedenis, soms zo ver terug als bij de geboorte. Neem een kopie mee van je medische gegevens. Een goede professional zal grondig te werk gaan. Ouders zijn van cruciaal belang om hun kinderen te helpen bij het afkomen van spraakproblemen – de therapeut zal waarschijnlijk een beroep doen op je hulp. Om de te volgen behandeling te bepalen, zal de logopedist je willen horen spreken. Dit bestaat over het algemeen uit een aantal eenvoudige vragen of te herhalen woorden. Je moet misschien zelfs een test doen voor de motorische vaardigheden van je mond (een reeks oefeningen om te zien hoe je mond beweegt, onafhankelijk van het spreken).  Als het gaat om je kind, dan zal de logopedist het willen observeren tijdens het spelen, met andere kinderen, of met jou. Het is belangrijk voor de therapeut om het kind op een natuurlijke manier te zien spreken, en niet onder druk. Het kan zijn dat je spraak wordt opgenomen voor studie en oefening. Zodra de problemen zijn gediagnosticeerd, is het tijd om ze te herstellen. Dit bestaat meestal uit nadoen. De therapeut zal een woord zeggen, en je moet werken aan het kopiëren van de fysieke bewegingen -- mond, tong en adem. Je krijgt mogelijk een spiegel om je mondbewegingen te kunnen bekijken. Veel van deze oefeningen kunnen en moeten thuis worden geoefend. Je krijgt waarschijnlijk een reeks oefeningen mee om thuis verder te oefenen. Je zult de hele tijd nieuwe strategieën moeten blijven ontwikkelen. Raak niet ontmoedigd als de logopedist aangeeft dat het een paar weken of maanden kan duren. Zodra je de vaardigheden hebt opgedaan om van het spraakprobleem af te komen, zal je ze zelden of nooit meer kwijtraken.  Iedereen is verschillend -- sommige gaan uit van een maand lang wekelijkse sessies, anderen hebben wellicht een jaar of meer nodig. Vraag om oefeningen of manieren om thuis te oefenen, als je ontevreden bent met je vooruitgang. Bij de meeste kinderen die de 's' niet goed kunnen uitspreken, wordt de tong te ver naar voren geduwd in een poging om de 's'-klank te maken. Veel kinderen hebben hier last van, maar de meeste van hen groeien daar wel bovenuit. Gebeurt dit niet, dan is er enig deskundige verdeeldheid of het kind op vierjarige of zevenjarige leeftijd moet beginnen met logopedie. Neem contact op met een arts of logopedist voor advies dat specifiek is voor het kind, maar weet dat er geen behoefte aan zorg is bij een lispelend kind jonger dan vierenhalf jaar oud. Gaat het niet om lispelen maar om slissen (waarbij de tong verder naar achteren is geplaatst), dan wordt het aanbevolen om een logopedist te raadplegen. Aandacht vestigen op de spraakproblemen kan leiden tot verlegenheid en schaamte, wat niet helpt om er vanaf te komen. Als het kind vaak een verstopte neus, niesaanvallen of andere sinusklachten heeft, dan kan dit van invloed zijn op zijn of haar spraak. Dit is vooral een mogelijke oorzaak als het kind veel klanken maakt met de tong naar voren geduwd, en niet alleen 's'-klanken. Raadpleeg de huisarts voor kindvriendelijke behandelingen voor allergieën en sinusinfecties. Terwijl duimzuigen meestal geen kwaad kan voor peuters, kan het bijdragen aan lispelen door het uit positie drukken van de tanden. Als een kind ouder dan vier jaar blijft duimzuigen, probeer de gewoonte dan te stoppen door het kind een favoriete bezigheid te geven waarbij beide handen worden gebruikt. Het kind dwingen om ermee te stoppen of de duim uit de mond te trekken zal minder effectief zijn dan positieve versterking, of een beloning als het kind zelf stopt. Orale motorische oefeningen worden soms aanbevolen voor kleuters om te helpen bij de spraakontwikkeling, maar er is aangetoond dat onder gewone omstandigheden het niet effectief is. Het is echter mogelijk dat een lispelend kind baat kan hebben bij sterkere mondspieren, en de oefeningen op zich zijn eenvoudig en onschuldig: Geef het kind een rietje om mee te drinken en moedig het aan om te spelen met speelgoed waarop geblazen kan worden, zoals speelgoedfluitjes of bellen blazen. Mensen met een te strakke tongriem (ankyloglossia), worden geboren met een korte aanhechting, of frenulum, tussen de tong en de basis van de mond of een aanhechting te dicht bij het puntje van de tong. Als het kind moeite heeft met het likken van de lippen, of om zijn tong uit te steken, dan is deze korte tongriem mogelijk de oorzaak van het lispelen. Dit betekent dit niet dat het kind per se geopereerd dient te worden, maar een arts kan het wel adviseren in sommige gevallen. De operatie, genaamd frenectomie, duurt hooguit enkele minuten en heeft meestal geen andere bijwerkingen dan een pijnlijke mond. Als er een operatie van de tong heeft plaatsgevonden, zorg er dan voor dat het kind erna oefeningen doet voor de tong. Deze zullen de tong versterken, spraakproblemen voorkomen, en voorkomen dat het frenulum weer aangroeit, wat na sommige operaties kan gebeuren. Als de baby nog steeds borstvoeding krijgt, zal de dokter waarschijnlijk aanbevelen dat je de tong van de baby voorzichtig zelf rekt (met schone handen). Voor kinderen ouder dan de borstvoedingsleeftijd, volg je het advies van de chirurg en de logopedist. Bij het lispelen (frontaal slissen) drukt de spreker zijn tong tegen de voortanden bij het produceren van een 's' of 'z'-klank, waardoor er een 'Engelse th'-klank ontstaat in plaats daarvan. Als hij een spleet heeft tussen de voorste tanden, kan het zijn dat de tong door dit gat wordt geduwd. Als je niet zeker weet of dit het geval is, kijk dan naar jezelf in een spiegel terwijl je de 's' of 'z'-klank maakt. Bij het lispelen zal de 's' uiteindelijk klinken als de 'th' in 'math' en zal 'z' klinken als de 'th' in 'father'. Zoek een spiegel in een goed verlichte ruimte, zodat je je mond goed kunt zien terwijl je spreekt. Glimlach in de spiegel om je tanden te zien. Glimlachen zal het gemakkelijker maken om naar jezelf te bekijken, en helpen om je tong iets naar achteren te trekken, waar hij moet zijn om een 's'-klank te produceren. Houd je tanden op elkaar, maar blijf glimlachen met je lippen van elkaar. Je hoeft je tanden niet op elkaar te klemmen. Verplaats je tong zodat het puntje zich net achter je tanden bevindt, hoog tegen het dak van de mond. Druk je tong niet tegen je tanden, en houd je tong vrij ontspannen (niet te hard drukken). Als je geen duidelijke 's'-klank hoort, is je tong mogelijk nog steeds te ver naar voren gestoken. Probeer je tong terug te trekken en naar voren te glimlachen. Als je het niet voor elkaar kunt krijgen, raak dan niet gefrustreerd. Probeer de volgende oefening hieronder en blijf oefenen. Als 's' zeggen nog steeds moeilijk voor je is in de bovenstaande oefening, probeer dan deze oefening. Doe je tanden lichtjes van elkaar en druk de zijkanten van je tong tegen je bovenste kiezen. Glimlach en probeer 'iet' te zeggen en de achterkant van je tong in deze vorm houden, terwijl het puntje van je tong omhoog komt om de laatste 't'-klank te maken. Als de achterkant van je tong valt wanneer dit gebeurt, blijf dan oefenen totdat je 'iet' kunt zeggen met je tong in deze positie.  Dit is de klank 'iet' zoals in 'bier' of 'mier'. Als je problemen hebt met het omhoog houden van de achterkant van je tong, gebruik dan een tongspatel of ijsstokje om je tong omhoog te houden, terwijl je 'iet' zegt. Zodra je 'iet' met je tong in de juiste positie kunt zeggen, doe je dit nogmaals terwijl je de 't'-klank aanhoudt. Houd Het puntje van je tong omhoog terwijl je 't-t-t-t-t-t' zegt. De luchtstroom langs het puntje van je tong kan deze klank veranderen in een 's'. Blijf deze oefening doen totdat je een 'iets' en daarna een 'ies'-klank kunt maken, hoewel je dit niet meteen voor elkaar hoeft te krijgen. Het kan zijn dat er wat speeksel door de kamer vliegt bij het doen van deze oefening! Probeer deze oefeningen ten minste eenmaal per dag te doen, en bij voorkeur meerdere malen per dag. Zodra je de 's'-klank vele malen op rij kunt herhalen, probeer ze dan te gebruiken in woorden en zinnen. Het kan gemakkelijker voor je zijn om eerst onzinwoorden te zeggen, zoals 'biejsiet' of 'ah sah asah', waarna je een stap verder gaat door te gaan voorlezen. Als je na een paar weken nog steeds problemen hebt met slissen, zoek dan een logopedist in je regio. Die zou je oefeningen moeten kunnen geven die op maat zijn gemaakt voor je specifieke spraakpatronen, speciaal ontworpen om je te helpen bij de-klanken die je probeert te vormen.
Gebruik deze methode voor slissen waarbij er een 'slikkende'-klank wordt geproduceerd. Plaats je tong in de vlinder positie. Oefen het om je tong snel in deze positie te zetten. Blaas lucht via je mond in deze positie. Blijf deze oefening doen om de 's' normaal uit te spreken. Raadpleeg eventueel een logopedist (indien nodig). Verwacht regelmatige, wekelijks afspraken maken totdat het lispelen voorbij is. Wees bereid om te praten over je medische geschiedenis en spraakproblemen, of die van je kind. Verwacht te worden gescreend en getest, meestal in een gewoon kort gesprek of een reeks vragen. Houd er rekening mee dat je moet gaan oefenen met de logopedist. Verwacht huiswerk. Verwacht dat het enkele weken werk gaat kosten, en dat de problemen niet onmiddellijk zijn opgelost. Leer meer over lispelen of slissen bij kinderen. Vestig niet steeds de aandacht op het spraakprobleem. Behandel allergieën en sinusproblemen. Stop duimzuigen. Overweeg orale motorische oefeningen. Praat met een arts over een mogelijk te strakke tongriem. Doe na de operatie oefeningen voor de tong. Gebruik deze oefening, als je 'th' zegt in plaats van 's' of 'z'. Glimlach voor de spiegel. Zorg dat je tanden bij elkaar komen. Plaats je tong in de juiste 's'-positie. Pers lucht uit je mond. Zeg 'iet' terwijl je aandacht besteedt aan de vorm van je tong. Maak van iet een iets-klank en daarna een ies-klank. Doe deze oefeningen vaak. Vraag een logopedist om meer tips.
https://www.wikihow.com/Get-Rid-of-a-Lisp https://www.wikihow.com/Get-Rid-of-a-Lisp https://www.wikihow.com/Get-Rid-of-a-Lisp https://www.wikihow.com/Get-Rid-of-a-Lisp
Getting Rid of a Lateral Lisp What to Expect From Speech Therapy/Pathology Treating a Small Child's Lisp Getting Rid of a Frontal Lisp