Producten in een rack Kies het juiste geluid Toppen, speakerkasten en stacks Buizen- en transistorversterkers Combo versterkers De basis
Veel muzikanten gebruiken een rack voor hun apparaten, meestal een versterkte metalen kist met verwijderbare panelen aan de voor- en achterkant. Aan de voorkant vind je (als de kist open is) twee verticale rijen gaatjes met schroefdraad aan de zijkanten, 19 inch van elkaar verwijderd: dat is de standaardmaat voor racks.  Net als een opstelling met top en cabinet heb je in het geval van een rack een versterker die gescheiden is van de speakers. Maar een rackversterker kan worden ingepast in twee delen: de voorversterker en de eindversterker. Een top en een combo heeft dit ook, maar in een rack kun je ze van elkaar scheiden. De meeste grote fabrikanten van versterkers, zoals Marshall, Carvin, Mesa-Boogie en Peavey maken versterkers die in een rack ingebouwd kunnen worden. Dit is het eerste stadium van versterking: in de basisvorm versterkt de voorversterker het signaal op zo'n manier dat de eindversterker effectief aangestuurd kan worden. Bij duurdere voorversterkers kun je de klank vaak veranderen, bijvoorbeeld door een equalizer. Deze is verbonden met de voorversterker, het neemt het signaal dat de voorversterker heeft gevormd en geeft het de brute kracht die nodig is om door de speaker te kunnen schallen. Net als een top is een eindversterker te koop in verschillende maten, van minimaal 50 watt tot duivelse 400 watt eindversterkers. Je kunt zoveel eindversterkers als je wilt in een keten aan elkaar koppelen of parallel aan verschillende voorversterkeruitgangen hangen om het signaal op te krikken, maar ook om de verschillende klanken van eindversterkers te kunnen mixen. Een rack stelt je in staat om producten van verschillende fabrikanten te mixen en daardoor een klank te vinden die niemand anders heeft! En naast de voor- en eindversterker zijn er vele andere apparaten die je in hetzelfde rack kunt plaatsen--reverbs, delays, EQ's en andere leuke speeltjes.  Racks hebben veelal wielen, en dat maakt het makkelijk om te verplaatsen, daarnaast kan het je hele opstelling versimpelen: je componenten zijn altijd meteen klaar om te spelen als je je rack op het podium hebt staan. En als laatste: racks zijn ongebruikelijk, dus je krijgt hoe dan ook aandacht. Mensen zullen onder de indruk zijn als je je rack binnenrolt bij een repetitie of een optreden, maar kijk uit: mensen verwachten een door de wol geverfde gitarist, of in ieder geval één die precies weet hoe hij zijn rack moet gebruiken. Ga nergens heen met je rack voordat je precies weet hoe je al die elementen laat samenwerken zoals je wilt. Muzikanten als Robert Fripp, The Edge en Kurt Cobain hebben/hadden een voorkeur voor racks. Er zijn heel veel verschillende soorten, maar versterkers kunnen grofweg worden ingedeeld in twee categorieën: "vintage" en "high gain". Elke stijl rockmuziek heeft karakteristieke versterkers. Dit zijn wat algemene richtlijnen:   Vintage versterkers produceren het klassieke geluid van vroege versterkers. Het vintagegeluid wordt door jazz-, blues- en bluesrockgitaristen nog steeds beschouwd als het meest geschikt voor de stijl. Vintage versterkers kunnen daadwerkelijk antiek zijn of het zijn moderne versterkers die zijn gebouwd om het vintage geluid na te bootsen. De basis van het vintage geluid ligt bij versterkers van Fender, Vox, Marshall en andere merken uit de jaren '50, '60 en '70. Denk aan "vintage" en je denkt automatisch aan Hendrix, Led Zeppelin, Eric Clapton, Deep Purple enz. Dat is waar het allemaal begon.  High-gain versterkers produceren een geluid met meer vervorming dan die van vintage versterkers. Niet iedereen is het eens over de ontwikkeling van high-gain versterkers, maar velen vinden dat Eddie Van Halen cruciaal is geweest in het ontstaan van deze versterkers. Van Halen wist maar weinig van elektronica (hij heeft toegegeven dat dat is waarom zijn gitaar zo vreemd is samengesteld), maar kreeg z'n high gain klank door alle knoppen op tien te zetten en vervolgens het volume onder controle te krijgen met een "variac", dat het voltage naar beneden bracht. Met zijn befaamde solo in "Eruption" uit 1977 introduceerde Eddie Van Halen voor het eerst het scheurende geluid van een versterker waarvan de buizen volledig verzadigd worden. Versterkerbouwers gingen vervolgens extra gaintrappen toevoegen aan de voorversterkers om zo een geluid met hogere gain te krijgen op een controleerbaar volume. Met de ontwikkeling van heavy metal ontwikkelde de behoefte aan steeds heftigere high gain versterkers. Voor hardrock en heavy metal van begin jaren '80 en daarna worden vintage versterkers zeker overschaduwd door hun high gain tegenpolen. Als je jazz, blues-rock (in de stijl van Led Zeppelin) of vroege heavy metal (in de stijl van Black Sabbath) wilt spelen is een lower gain tube amp waarschijnlijk het meest geschikt. Voor hard rock en metal is een high-gain model meer geschikt. De technologie van het nabootsen van versterkers (modeling), waardoor één versterker kan klinken als veel verschillende versterkers, is een relatief recente ontwikkeling die zowel fans als critici kent. Modeling versterkers kunnen zeer nuttig zijn, maar als je een purist bent wil je toch liever een echte Fender Twin Reverb, een antieke Marshall "Plexi" top of iets dergelijks. Combo's zijn geweldig als alles-in-één-oplossing, maar veel muzikanten willen hun geluid kunnen aanpassen. Ze houden bijvoorbeeld van een Marshall speakerkast, maar alleen als er een Mesa top bovenop staat. Anderen zijn niet zo kieskeurig als het gaat om het type speakerkast, maar ze willen gewoon de mogelijkheid hebben om een muur te kunnen bouwen over de hele breedte van het podium. Een "top" is een versterker zonder speakers. Een "speakerkast" (of cabinet) kan worden aangesloten op een top. Een stack is een top en aantal speakerkasten aan elkaar verbonden, klaar om te gebruiken. Een stack is meestal geschikter voor optredens dan om te oefenen, alhoewel er geen regel bestaat dat je geen enorme stack in je woonkamer zou mogen hebben--als het tenminste mag van je gezin. Een waarschuwing: in de meeste gevallen wordt dat niet gewaardeerd! Een stack is heel groot, zeer zwaar en vernietigend hard. Dit is het gereedschap van een muzikant die in grote zalen speelt. Een top is altijd ongeveer even groot, maar de wattages kunnen erg verschillen. Een kleine top produceert 18 tot 50 watt, terwijl een krachtige top meestal 100 watt of meer is. Je hebt ook superversterkers die een tinnitus-veroorzakende 200 tot 400 watt aan vermogen tentoonspreiden.  Een kleine top is meestal genoeg voor een kleine tot middelgrote zaal. Een kleine top wordt vaak gekoppeld aan een 4x12 cabinet (die bevat vier 12 inch speakers, zoals de naam al zegt). Dit type opstelling wordt ook wel "halve stack" genoemd", en het heeft de voorkeur van veel professionele muzikanten. Hou wel in gedachten voordat je een halve stack koopt dat ze te groot en te hard zullen zijn voor de meeste cafés of zaaltjes met een klein podium (dus de meeste optredens die je doet, ze passen niet in een normale auto, je bandleden zullen je waarschijnlijk niet helpen tillen en een halve "stack" zal hoe dan ook je gehoor beschadigen als je geen gehoorbescherming gebruikt. Een halve stack levert genoeg volume en de presence van vier speakers. Een volledige stack is de droom van veel gitaristen (maar er zal gefronst worden door je geluidsman en degenen met wie je het podium deelt). Bij deze opstelling is een versterker van minstens 100 watt verbonden aan twee 4x12 speakerkasten. De speakerkasten worden verticaal gestapeld (bovenop elkaar). Een volledige stack is zo groot als een lange man, dus het is best indrukwekkend om te zien. Het geluid is net zo indrukwekkend. Deze opstelling is alleen geschikt voor de allergrootste zalen en zelfs dan zal de geluidsman microfoons gebruiken om uit te versterken dus in feite gebruik je het nooit volledig. De meeste beroepsgitaristen gebruiken voor een tour eerder twee halve stacks in stereo dan een volledige stack . De echt sadistische gitaristen (op geluidstechnisch vlak) zoals sommige heavy metal-gitaristen gebruiken een 200-400 watt top gekoppeld aan een volledige stack. Je hebt hoe dan ook gehoorbescherming nodig als je niet je gehoor voorgoed wilt beschadigen. De meeste bands met een volledige stack gebruiken het alleen voor de show. Meestal heeft maar één speakerkast daadwerkelijk speakers, de rest is dan gewoon leeg. Mötley Crüe had vroeger nepspeakerkasten, gemaakt van zwart doek en houten balkjes, zodat het eruit zag als een muur van stacks! De meeste pro's gebruiken 2x12 of halve stacks omdat het geluid makkelijker te beheersen is. Als je echt een volledige stack wilt, ga gerust je gang, maar je kunt het alleen echt gebruiken als je een stadiontour gaat doen. Ze zijn domweg te groot en te onpraktisch. Er zijn belangrijke verschillen tussen de twee types versterking. Buizenversterkers gebruiken vacuümbuizen in zowel de voorversterker als de eindversterker en transistorversterkers gebruiken transistors in beide onderdelen. Dit resulteert in een groot verschil in klank.   Transistorversterkers staan bekend om hun heldere, cleane en accurate geluid. Ze reageren snel op je spel en kunnen veel meer hebben dan buizenversterkers: denk aan het verschil tussen een gloeilamp (buis) en een LED (transistor). Gooi beide op de grond en je zult één van de twee kunnen opvegen met veger en blik. Daar komt bij dat de technologie zich maar blijft ontwikkelen, veel transistorversterkers hebben standaard een grote keuze aan nagebootste geluiden van verschillende versterkers, dit zorgt voor een enorme veelzijdigheid. Transistorversterkers van een bepaald merk hebben vaak een vergelijkbaar geluid, dat kan handig zijn als je een betrouwbare, herhaalbare klank nodig hebt. Ze zijn ook een stuk lichter dan hun buizenbroertjes en een stuk goedkoper. Deze veelzijdige en onverwoestbare kenmerken gaan ten koste van de warmte van het geluid. Alhoewel dat een volledig subjectief oordeel is, kun je wel wat zinnigs zeggen over dit verschil: Als een transistorversterker vervormt laat de geluidsgolf scherpe hoeken zien en het geeft boventonen over het hele gebied van het menselijk gehoor. Een vervormende buizenversterker daarentegen vertoont afgeronde hoeken en de boventonen zakken al af binnen het frequentiegebied van het menselijk gehoor. Dat geeft de buizenversterker zijn befaamde warmte.  Buizenversterkers hebben een niet te determineren "je ne sais quoi", dat maakt ze het populairste type versterker. Het geluid van een buizenversterker wordt wel omschreven als "dik", "romig", "vet" en "rijk" --adjectieven waar je erg dik van zou worden als het hier over voeding zou gaan! Buizenversterkers kunnen enigszins van klank verschillen per versterker, en het verschil is ook groter per gitaarspeler. Voor sommige muzikanten is hun versterker hetgeen dat samen met de gitaar hun sound bepaalt. Buizenvervorming is zachter en voor de meesten prettiger voor het gehoor, en als je de versterker flink op z'n donder geeft ontstaat er een compressie die de buizen hun specifieke geluidsrijkdom geeft. Buizenversterkers kunnen veel krachtiger zijn dan transistorversterkers. Een 20 watt buizenversterker kan makkelijk net zo hard klinken als een 100 watt transistorversterker. Een buizenversterker--en zeker een grote--is vaak zeer zwaar: niet erg prettig als je je spullen steeds naar drie hoog moet tillen!  Buizenversterkers zijn ook duurder, zowel in aankoop als onderhoud. Een transistorversterker "is" gewoon wat het is. Een transistorversterker klinkt altijd hetzelfde, jaar in jaar uit. Buizen daarentegen verslijten langzaam, er komt een moment dat je ze moet vervangen. Buizen zijn niet heel duur, maar zo nu en dan gaat het toch geld kosten (hoe meer je de versterker gebruikt, hoe vaker je ze moet vervangen). Buizenversterkers hebben zelden emulatie-effecten. Als je een heel ander geluid wilt heb je gitaareffecten erbij nodig. Tremolo en verengalms zitten vaak wel ingebouwd in buizenversterkers. Het is goed om de voor- en nadelen van beide type versterkers te kennen, maar het is zeker niet altijd "buizen goed, transistors slecht." Onderzoek heeft uitgewezen dat buizen- en transistorversterkers vrijwel niet van elkaar te onderscheiden zijn zolang er geen vervorming optreedt. Hier volgen wat gebruikelijke configuraties van combo's:   Micro-versterkers: 1 tot 10 watt. Dit zijn zeer kleine handzame versterkers die handig zijn om onderweg te kunnen oefenen (of wanneer sommigen proberen te slapen). Ze hebben niet genoeg vermogen om te kunnen gebruiken in de meeste "jam"-situaties (waar je gehoord dient te worden ten opzichte van de andere muzikanten). Doorgaans is de geluidskwaliteit erg slecht (vergeleken bij grotere versterkers) door het lage outputvermogen en onderdelen van slechte kwaliteit, dus niet erg geschikt voor optredens. De Marshall MS-2 is een voorbeeld van een zeer handzame micro-versterker (1 watt) die goede recensies heeft gekregen voor een transistorversterker van deze maat.  Oefenversterkers: 10 tot 30 watt. Oefenversterkers zijn ook geschikt voor de slaapkamer/woonkamer-omgeving, alhoewel de luidste best gebruikt kunnen worden voor kleine optredens, zeker als er een microfoon wordt gebruikt om het verder uit te versterken door het PA-systeem. Populaire buizen-oefenversterkers die minstens zo goed klinken als veel grotere versterkers zijn: Fender Champ, Epiphone Valve Junior en de Fender Blues Jr. In het algemeen hebben de beste versterkers in deze categorie 20 tot 30 watt vermogen en minstens een 10 inch speaker.  1x12 combo's: Door z'n 50 watt of meer vermogen en minstens één 12 inch speaker is de 1x12 versterker het kleinste pakket dat wordt beschouwd als geschikt voor optredens zonder een microfoon te hoeven gebruiken. Voor duurdere modellen, zoals die van Mesa, geldt dat de geluidskwaliteit van professioneel kaliber is.  2x12 combo's zijn gelijk aan 1x12 combo's, maar ze hebben een tweede 12 inch speaker. Het ontwerp is een stuk zwaarder en groter dan de 1x12, maar het toch vaak de favoriet van professionele muzikanten bij optredens in kleine tot middelgrote zalen. De toevoeging van een tweede speaker geeft de mogelijkheid om bepaalde stereo-effecten te gebruiken, daar komt bij dat twee speakers meer lucht verplaatsen dan één (dat geeft je geluid meer presence). Een favoriet binnen deze categorie is de Roland Jazz Chorus, die levert een specifiek geluid, stereo, clean en met ingebouwde effecten. kleine combo's hebben vaak de voorkeur in de studio. Als je bijvoorbeeld wilt weten hoe een minuscule 5 watt Fender Champ klinkt in de studio, luister dan nog eens naar Eric Clapton's gitaar op Layla! Het klinkt misschien iets te gemakkelijk en vooral ontechnisch, maar het is belangrijk dat je je vanaf het begin realiseert dat je moet houden van het geluid van de versterker gerelateerd aan de muziekstijl die je beoefent.  Een Marshall versterker klinkt geweldig--als de muziekstijl die je speelt valt in de categorie van Van Halen, Cream of AC/DC. Een Fender versterker klinkt ook fantastisch--als je meer houdt van het geluid van Stevie Ray Vaughn, Jerry Garcia of Dick Dale. De beste manier om te weten hoe een versterker klinkt is om je eigen gitaar er in te pluggen. Als je een beginner bent en niet helemaal zeker van je zaak, en je wilt een versterker "op de groei', vraag dan of iemand van de muziekzaak erover wil spelen. De hamvraag is hier: hoe klinkt versterker "a" in vergelijking tot versterker "b"? Doe alles wat nodig is om tot een goed vergelijk te komen. Versterkers worden meestal ingedeeld op wattage, niet op fysieke maten (alhoewel versterkers met een hoog wattage meestal wel degelijk groter zijn).   Buizenversterkers met een lager wattage zullen zorgen voor harmonische vervorming op lage volumes, dit heeft de voorkeur in de oefenruimte, de studio of een uitversterkt optreden.  Buizenversterkers met een hoger wattage' zullen vervormen op hogere volumes--dat vereist een creatieve mix in een livesituatie. Het wattage heeft effect op zowel het daadwerkelijke volume als het gevoelsvolume. Om het gevoelsvolume te verdubbelen moet het wattage in het algemeen vertienvoudigen. Een versterker van 10 watt zal bijvoorbeeld twee keer zo zacht klinken als een versterker van 100 watt. Het wattage en de prijs van een versterker zijn zelden aan elkaar gerelateerd, een versterker van 10 watt kan twee, drie of zelfs tien keer zo duur zijn als een versterker van 100 watt--afhankelijk van de kwaliteit van de componenten en het ontwerp. Een tweederangs 100 watt transistorversterker is goedkoop om te produceren vergeleken bij een geweldige 5 watt buizenversterker van hoge kwaliteit. De geluidskwaliteit die je ervaart kan worden bepaald door vele aspecten, waaronder (maar niet alleen maar door):  De buizen van de voorversterker De buizen van de eindversterker Het materiaal waar de speakerkast van gemaakt is Het type speaker De weerstand van de speaker De gebruikte gitaar De gebruikte snoeren De gebruikte effecten De elementen van de gitaar En zelfs de vingers van de speler De twee belangrijkste categorieën gitaarversterkerconfiguraties zijn: combo en top/speakerkast  Combo (combinatie) versterkers combineren de elektronica van de versterker met één of meer speakers in een enkel pakket. Ze zijn meestal kleiner, omdat het combineren van een krachtige top met een paar flinke speakers al snel valt in de categorie "gewichtheffer". De top/speakerkast configuratie lost het gewichtsprobleem op door de speakerkast te scheiden van de versterker. Een top wordt meestal bovenop de speakerkast geplaatst, maar ze kunnen ook in een rack worden geplaatst, dat kan handig zijn voor touren en de complexere gitaarsignaalketens.
Gebruik een rack. De voorversterker. De eindversterker. Zie het voordeel. Begrijp waarom verschillende types versterkers geschikt zijn voor verschillende types muziek. Kies de juiste versterker voor de klus. Onderzoek de opties voor toppen en speakerkasten. Leer de terminologie. Stel het samen. Doe wat beroepsgitaristen doen. Vergelijk buizen met transistors. De nadelen van buizenversterkers zijn meer van praktische aard dan hoorbare aard. Wees niet bevooroordeeld. Onderzoek de opties van de combo-versterker. Let op: Gebruik je oren. Evalueer je behoeftes. Begrijp wat de algemene toon van een versterker bepaalt. Leer de categorieën.
https://www.wikihow.com/Choose-a-Guitar-Amplifier-for-Rock-Music https://www.wikihow.com/Choose-a-Guitar-Amplifier-for-Rock-Music https://www.wikihow.com/Choose-a-Guitar-Amplifier-for-Rock-Music https://www.wikihow.com/Choose-a-Guitar-Amplifier-for-Rock-Music https://www.wikihow.com/Choose-a-Guitar-Amplifier-for-Rock-Music https://www.wikihow.com/Choose-a-Guitar-Amplifier-for-Rock-Music
Rack-Mounted Products Selecting the Right Sound Heads, Cabs, and Stacks Tubes and Solid State Amps Combo Amps The Basics