De symptomen van lactose-intolerantie herkennen Lactose-intolerantie bevestigen
Zoals met veel aandoeningen, is het soms moeilijk te bepalen of je fysieke klachten ongebruikelijk zijn, of niet normaal. Bijvoorbeeld, als een persoon altijd maag- en darmklachten heeft na de maaltijd, dan is dat voor diegene 'normaal' en kan die persoon veronderstellen dat anderen zich net zo voelen. Maar een opgeblazen gevoel, winderigheid (gasvorming), krampen, misselijkheid en losse ontlasting (diarree) na maaltijden wordt niet als normaal beschouwd en is altijd een teken van spijsverteringsproblemen.  Allerlei aandoeningen en ziekten veroorzaken gelijksoortige maag- en darmklachten en de diagnose kan lastig zijn, maar de eerste stap is de besef dat je spijsverteringklachten niet normaal zijn en niet als onvermijdelijk hoeven te worden aanvaard. Lactase splitst lactose in twee kleinere suikers, glucose en galactose, die geabsorbeerd worden door de dunne darm en door het lichaam worden gebruikt als energie.  Niet alle mensen met een lactosedeficiëntie hebben spijsvertering of maag- en darmklachten — zij produceren lage hoeveelheden, maar het is genoeg om hun consumptie van zuivel (lactose) te verwerken. De typische tekenen en symptomen van lactose-intolerantie (een opgeblazen gevoel, buikpijn, gasvorming en diarree) beginnen vaak tussen de 30 minuten tot twee uur na het eten van voedsel of het drinken van dranken die lactose bevatten. Ga derhalve na of je maag- en darmklachten verband houden met het consumeren van zuivelproducten. Begin meteen 's ochtends met een ontbijt zonder lactose (lees etiketten als je onzeker bent) en ga na hoe je je voelt. Vergelijk dat met het eten van een lunch met wat zuivelproducten, zoals kaas, yoghurt en/of melk. Als er een significant verschil is in hoe je darmstelsel aanvoelt, dan ben je misschien wel lactose-intolerant.  Als je na beide maaltijden last hebt van een opgeblazen gevoel en winderigheid, dan heb je mogelijk een maag- of darmprobleem, zoals ontstekingsdarmziekte of de ziekte van Crohn. Als je een vrij goed gevoel hebt na beide maaltijden, dan ben je misschien allergisch voor iets anders in je dieet. Dit soort benadering noemt men meestal een eliminatiedieet, wat betekent dat je zuivelproducten uit je dieet weglaat om de oorzaak van je darmproblemen te kunnen bepalen. Lactose-intolerantie is in wezen een enzymdeficiëntieziekte, welke leidt tot onverteerde suikers (lactose) die uiteindelijk in de dikke darm (colon) terechtkomen. Eenmaal daar gaat de normale darmflora zich te buiten aan de suikers en vormen waterstofgas (en wat methaan) als bijproduct, vandaar het opgeblazen gevoel en de winderigheid die hoort bij lactose-intolerantie. Een melkallergie daarentegen is een abnormale reactie van het immuunsysteem op melkproducten en treedt vaak op binnen een paar minuten na blootgesteld te zijn aan het verantwoordelijke eiwit (caseïne of wei). De symptomen van een melkallergie kunnen zijn: een piepende ademhaling, netelroos (ernstige huiduitslag), gezwollen lippen/mond/keel, loopneus, waterige ogen, braken en spijsverteringsproblemen.  Koemelkallergie is een van de meest voorkomende allergieën die kinderen treft. Koemelk is de gebruikelijke oorzaak van een allergische reactie, maar melk van schapen, geiten en andere zoogdieren kan ook leiden tot een allergische reactie. Volwassenen met hooikoorts of voedselallergieën lopen meer kans op een negatieve reactie op melkproducten. Hoewel de hoeveelheid lactase geproduceerd in je dunne darm minder wordt met het ouder worden, is ook gekoppeld aan je genen. In feite is de prevalentie van lactasedeficiëntie in bepaalde etnische groepen vrij hoog. Bijvoorbeeld, ongeveer 90% van de Aziaten en 80% van de Afro-Amerikanen en autochtone Amerikanen zijn lactose-intolerant. De toestand komt het minst voor onder volkeren van Noord-Europese afkomst. Dus, als je van Aziatische of Afro-Amerikaanse afkomst bent en vaak last hebt van maag- en darmklachten na de maaltijd, dan is er een zeer hoge waarschijnlijkheid dat het wordt veroorzaakt door lactose-intolerantie.  Lactose-intolerantie is ongebruikelijk bij baby's en peuters, ongeacht hun etnische achtergrond — het is een aandoening die zich meestal pas voordoet in de volwassenheid. Echter, baby's die te vroeg geboren worden hebben soms een minder goed vermogen tot het produceren van lactase vanwege hun nog niet ver genoeg ontwikkelde darmen. De meest gebruikte test voor de diagnose van lactasedeficiëntie is de waterstof-ademtest. Deze test wordt gedaan bij de huisarts of in een polikliniek, maar meestal pas nadat je hebt geëxperimenteerd met een eliminatiedieet. De waterstof-ademtest bestaat uit het drinken van een zoete vloeistof met veel lactose (25 gram). Je arts meet vervolgens met regelmatige tussenpozen (elke 30 minuten) de hoeveelheid waterstofgas in je adem. Bij mensen die lactose kunnen verteren, wordt er weinig of geen waterstof waargenomen; bij lactose-intolerante mensen zal de waarneming van waterstof echter veel hoger liggen, omdat het suiker fermenteert in de dikke darm door darmbacteriën die het gas produceren.  De waterstof-ademtest is een geweldige manier om lactose-intolerantie te ontdekken, omdat het zeer betrouwbaar en handig is. De test vereist meestal dat je de avond tevoren vast en niet rookt. Te veel lactose kan bij sommige mensen een foutieve waarneming veroorzaken, evenals bacteriële overgroei in hun darmstelsel. De lactosetolerantie-test is een bloedonderzoek om je lichaamseigen reactie op het nuttigen van veel lactose (meestal 50 gram) te meten. Een glucoseserum wordt na een vastenperiode door je arts als een nulmeting gebruikt en vervolgens vergeleken met metingen één tot twee uur na het drinken van de lactose drank. Als je bloedglucoseniveau niet 20 g/dl hoger komt boven de nulmeting binnen dat tijdsbestek, betekent dit dat je lichaam de lactose niet goed kan verteren en/of absorberen.  De bloedsuiker/lactosetolerantie-test is een oudere methode voor de diagnose van lactose-intolerantie en wordt minder vaak gebruikt als de waterstof-ademtest, maar kan ook handig zijn. De bloedsuiker/lactosetolerantie-test heeft een gevoeligheid van 75% en een specificiteit van 96%.  Vals-negatieve resultaten treden op bij diabetes en bacteriële overgroei in de darmen. Onverteerde lactose wordt gemaakt van melkzuur en andere vetzuren in je dikke darm, die eindigen in je ontlasting. Een zuurtegraadtest, meestal toegepast op zuigelingen en jonge kinderen, kan deze zuren detecteren uit een monster van de ontlasting. Het kind krijgt een kleine hoeveelheid lactose en vervolgens worden er verschillende opeenvolgende stoelgangmonsters genomen en getest op een hoger dan normale zuurgraad. Een jong kind heeft wellicht ook glucose in de ontlasting als gevolg van onverteerde lactose.  Voor zuigelingen en kinderen die geen andere lactose intolerantie-tests kunnen laten afnemen, is een stoelgang-zuurtegraadtest een goed alternatief. Hoewel deze test effectief is, heeft de ademtest gewoonlijk de voorkeur vanwege haar eenvoud en gemak.
Besteed aandacht aan maag- en darmklachten. Kijk of je klachten verband houden met het consumeren van zuivelproducten. Weet wat het onderscheid is tussen lactose-intolerantie en een melkallergie. Weet hoe lactose-intolerantie is gekoppeld aan etniciteit. Laat een waterstof-ademtest doen. Laat een bloed glucose/lactosetolerantie-test doen. Laat de zuurtegraad van je ontlasting testen.
https://www.wikihow.com/Recognize-Symptoms-of-Lactose-Intolerance https://www.wikihow.com/Recognize-Symptoms-of-Lactose-Intolerance
Recognizing the Symptoms of Lactose Intolerance Confirming Lactose Intolerance