Praten met de arts Weten welke geneesmiddelen en behandelopties er zijn PCOS en onvruchtbaarheid begrijpen Gezonde levensgewoontes aanmeten
De meest gebruikte diagnostische criteria voor PCOS zijn de zogeheten “Rotterdam-criteria”. De diagnose PCOS kan gesteld worden wanneer twee van de volgende criteria aanwezig zijn:    Overproductie van androgenen. Androgenen zijn hormonen die door zowel mannen als vrouwen aangemaakt worden. Bij mannen zijn ze in echter in grotere getale aanwezig dan bij vrouwen.  Overproductie van androgenen bij vrouwen kan symptomen veroorzaken als:  Hirsutisme (abnormale of overmatige lichaamsbeharing). Acne. Alopecia androgenetica (‘klassieke mannelijke kaalheid’, dunner worden haar en/of haarverlies).   Gewichtstoename, die zich vooral rond de buik concentreert.      Ovariële disfunctie. Het meest voorkomende symptoom van ovariële disfunctie is een onregelmatige menstruatiecyclus.  Frequente bloeding (vaker dan om de 21 dagen) zou op ovariële disfunctie kunnen wijzen. Infrequente bloeding (minder vaak dan om de 35 dagen) zou ook op ovariële disfunctie.    Polycysteuze eierstokken. De eierstokken moeten door middel van een echo onderzocht worden. De arts zal je eierstokken controleren op:  Bilaterale vergroting (>10 cc). De kwantiteit en grootte van de follikels (over het algemeen 12 of meer, van 2-9 mm). Meerdere follikels van dezelfde grootte. Perifere locatie van follikels, wat kan lijken op een kralenketting. Om de diagnose PCOS te kunnen stellen, zijn er meerdere tests en onderzoeken nodig. De huisarts of je gynaecoloog is meestal in staat om basale onderzoeken en tests af te nemen. Hij/zij zou je voor verder onderzoek ook kunnen doorverwijzen naar een specialist.  Als jij PCOS hebt en moeite hebt om zwanger te worden maar dat wil graag wilt, dan zou de arts je kunnen doorverwijzen naar een voortplantingsendocrinoloog. Deze artsen zijn gespecialiseerd in het behandelen van PCOS met het oog op het verhogen van de vruchtbaarheid. Als je PCOS hebt maar niet zwanger wilt worden of geen moeite hebt om zwanger te worden, dan zou de arts je kunnen doorverwijzen naar een medisch endocrinoloog. Omdat PCOS zo veel verschillende symptomen kan veroorzaken, is het belangrijk om je arts te vertellen over alle symptomen die je ervaart. Zelfs als je niet denkt dat de symptomen verband houden met PCOS, dien je je arts op de hoogte te stellen van alle symptomen die je vertoont.  Zorg er ook voor dat je je arts inlicht over je volledige medische voorgeschiedenis. Zorg ervoor dat je aantekening maakt van eventuele familieleden met een voorgeschiedenis van diabetes, insulineresistentie of symptomen van overproductie van androgenen. De arts zal verscheidene onderzoeken en tests afnemen om vast te stellen of uit te sluiten dat jij PCOS hebt. Je kunt ervan uitgaan dat je de volgende behandelingen zult ondergaan—deze worden door de huisarts, gynaecoloog of endocrinoloog uitgevoerd.   Medische voorgeschiedenis. De arts zal je vragen naar je menstruatie, je gewicht en eventuele andere symptomen. Hij/zij zal je waarschijnlijk ook vragen of je familieleden hebt bij wie diabetes, insulineresistentie of PCOS is vastgesteld. Een lichamelijk onderzoek. Waarschijnlijk zullen je bloeddruk, BMI en haargroei onderzocht worden. Ook op andere symptomen van PCOS, zoals acne en dunner wordend haar, kan gecontroleerd worden tijdens dit onderzoek. Een bekkenonderzoek. De arts kan ervoor kiezen om je te checken op zwelling en/of gezwellen. Dergelijke onderzoeken worden doorgaans met de hand uitgevoerd en met behulp van echo.   Een bloedonderzoek. Meestal zal de arts de waarden androgenen en glucose (suiker) in je bloed onderzoeken. Ook kan hij/zij je om een urinemonster vragen voor verder onderzoek. Als bij jou PCOS vastgesteld is, zijn er een aantal vragen die je je arts zou kunnen willen stellen.  Overweeg hem/haar de volgende vragen te stellen:  Welke geneesmiddelen zijn er beschikbaar om mijn symptomen mee te verlichten? Zijn er geneesmiddelen of behandelingen die mijn kans op zwangerschap kunnen vergroten? Wat moet ik doen om deze aandoening in toom te houden naast mijn andere medische aandoeningen? Welke bijwerkingen kan ik van de behandeling verwachten? Welke effecten zou PCOS op de lange termijn op mijn gezondheid kunnen hebben? Als je niet zwanger wilt worden, dan kun je je arts vragen naar hormonale anticonceptie. Zogeheten “combinatiepillen” die oestrogeen en progestageen bevatten kunnen je helpen de menstruatiecyclus te reguleren, de waarden mannelijke hormonen verlagen en acne helpen verwijderen.  Ook verlagen ze het risico op baarmoederkanker. Anticonceptiepleisters en vaginale ringen die deze hormonen bevatten zouden ook een optie kunnen zijn. Je arts zal je helpen de meest geschikte optie voor jou te vinden.  Geneesmiddelen die alleen progesteron bevatten, kunnen ook wat van de voordelen van combinatie-anticonceptie met zich meebrengen. Ze zullen de menstruatie helpen reguleren en het risico op baarmoederkanker verlagen. Ze zullen je echter niet helpen met de symptomen die veroorzaakt worden door overmatige androgene, zoals acne en haargroei. Metformine is een oraal in te nemen medicijn voor diabetes type-2.  De arts kan metformine voorschrijven om je insulineresistentie mee te behandelen en de insulinewaarden te verlagen. Uit onderzoek blijkt bovendien dat metformine uitkomst kan bieden bij de gewichtsbeheersing en de cholesterolwaarden.  Voor sommige mensen met een voorgeschiedenis van lever- of hartziekten is het gebruik van metformine niet veilig. Het is van essentieel belang om je arts in te lichten over een eventuele voorgeschiedenis van lever- of hart. De arts kan je medicijnen voorschrijven om je te helpen de ovulatie te stimuleren. Ga met je arts in gesprek over eventuele reeds aanwezige medische aandoeningen of symptomen zodat hij/zij kan bepalen welke medicijnen voor jou het beste zijn.  De arts zou je clomifeen of letrozol kunnen voorschrijven. Dit zijn orale medicijnen die je tijdens het eerste gedeelte van de menstruatiecyclus neemt om de eisprong te stimuleren.  Waarschijnlijk zul je binnen vijf tot tien dagen na het innemen van de clomifeen of letrozol ovuleren.  Vertel het je arts als je aan endometriose, vleesboom of een schildklieraandoening lijdt, en/of een voorgeschiedenis van leverziekten hebt. Bijwerkingen van clomifeen of letrozol kunnen opvliegers zijn, hoofdpijnen en/of gevoelige of pijnlijke borsten.   Je dient je ook bewust te zijn van het feit dat bij 7-10 op elke 100 zwangerschappen die resulteren uit een clomifeen- of letrozolbehandeling, meervoudige eisprongen plaatsvinden. Tweelingen komen het meest voor.   Als clomifeen alleen niet werkt, kan de arts je ook een combinatie van metformine en clomifeen voorschrijven. Als de clomifeenbehandeling niet werkt, dan zou de arts je gonadotrofinen kunnen voorschrijven.  Gonadotrofinen zijn hormonen die de eierstokken stimuleren om meerdere follikels (cystes die eicellen bevatten).  Injecties met deze hormonen worden doorgaans op de tweede of derde dag van de ongesteldheid toegediend en de behandeling wordt tussen de zeven en twaalf dagen voortgezet.  Deze behandelingen kunnen vrij duur zijn. Breng daarom eerst een bezoek aan een voortplantingsendocrinoloog om er zeker van te kunnen zijn dat deze behandeling voor jou geschikt is.    Gonadotrofine-injecties hebben een relatief hoog slagingspercentage. Van de vrouwen die ovuleren na een gonadotrofine-behandeling worden en geen andere complicaties hebben die hun vruchtbaarheid vermindert, wordt tot wel 50% zwanger binnen vier tot zes ovulatiecycli.   Bij tot wel 30% van de zwangerschappen als gevolg van een gonadotrofine-behandeling ontwikkelen zich meerdere eicellen tegelijk. De meeste meerlingen zijn tweelingen, hoewel in 5% van de gevallen ook drie- of zelfs vier- of vijflingen geboren kunnen worden.   Licht je arts in over bijwerkingen. De meeste bijwerkingen van deze injecties zijn mild, maar in sommige gevallen kunnen ze ook ernstiger zijn. Een milde vorm van ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS) kan zich voordoen bij 10-30% van de gonadotrofine-patiënten en een ernstige vorm bij 1% van de patiënten. In de ernstige gevallen kan OHSS misselijkheid, braken, gewichtstoename, bloedstolling en andere ernstige symptomen veroorzaken. Bij IVF wordt er operatief een bevrucht eitje in de baarmoeder geplaatst.  Deze methode is vrij effectief. IVF kan echter ook vrij duur zijn, en wordt vaak pas als optie overwogen als de minder prijzige behandelingen geen uitkomst bieden.  Vraag je arts of jij een geschikte kandidaat voor IVF bent.  Mensen met PCOS reageren sterk op vruchtbaarheidsmedicijnen, waardoor ze meer kans op meerlingen lopen. Bij IVF is de mogelijkheid op meerlingen het beste te controleren. IVF kan ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS) veroorzaken. Dit is een aandoening die zeer ernstig kan zijn en de patiënt onder extreem zeldzame omstandigheden zelfs fataal kan worden. Laparoscopische ovariële drilling is een operatieve behandeling die de eisprong bij vrouwen met PCOS kan helpen stimuleren. Deze operaties worden niet vaak uitgevoerd en worden over het algemeen beschouwd als laatste redmiddel voor vrouwen die anderzijds niet zwanger kunnen worden.   Ovariële drilling vindt plaats onder algehele narcose. Een chirurg vernietigt door middel van een laser (of een ander apparaat) een deel van de eierstok. Hierdoor wordt de hoeveelheid testosteron die door de eierstokken aangemaakt wordt beperkt, waardoor de kans op ovulatie groter wordt.   Er zijn studies die stellen dat ongeveer 50% van de vrouwen binnen een jaar na deze behandeling in staat zijn om zwanger te worden—dat is onder de best denkbare omstandigheden.   Aan ovariële drilling kleven ernstige risico’s, waaronder infectie, inwendige bloeding, schade aan organen en littekenvorming. Vraag je arts altijd naar de risico’s en bijwerkingen voordat je besluit deze behandeling te ondergaan. Als je medicijnen neemt of een behandeling ondergaat, dan is het belangrijk om nauw samen te werken met je arts. Dit is vooral belangrijk als je medicijnen of behandelingen tegen verminderde vruchtbaarheid neemt of ondergaat.  Neem onmiddellijk contact op met je arts als de medicijnen die je neemt bijwerkingen veroorzaken.  Als je meerdere artsen bezoekt voor je PCOS, zoals een huisarts, een gynaecoloog en een endocrinoloog, zorg er dan voor dat je iedereen op de hoogte houdt van je gezondheid. Als de behandelingen die je ondergaat symptomen of bijwerkingen veroorzaken, zorg er dan voor dat je daar al je borgverleners van op de hoogte stelt. PCOS kan verscheidene symptomen veroorzaken, die per vrouw kunnen verschillen. Ook zal niet elke vrouw alle symptomen vertonen. De symptomen van PCOS lijken vaak op die van andere medische aandoening, zoals die van het syndroom van Cushing of een schildklieraandoening. Raadpleeg je arts om er zeker van te zijn dat de juiste diagnose gesteld is.  Veelvoorkomende symptomen van PCOS zijn onder meer:   Onregelmatige menstruatiecycli. Acne. Onregelmatige haargroei op typisch “mannelijke” plekken, zoals de borst, de rug en het gezicht. Dunner wordend haar, haaruitval of “klassieke mannelijke kaalheid”. Obesitas of gewichtstoename, zeker rond de taille. Onvruchtbaarheid. Pijn in het bekkengebied. De arts zal symptomen vast kunnen stellen die jij zelf niet vast kunt stellen, waaronder de androgenenwaarden in het bloed of een hoog cholesterolgehalte. Verscheidene studies hebben aangetoond dat vrouwen met PCOS vaker last krijgen van depressie dan vrouwen die geen PCOS hebben.  PCOS wordt ook in verband gebracht met verhoogde angststoornissen en paniekaanvallen bij vrouwen.  Depressie en angststoornissen kunnen allerlei oorzaken hebben, waarvan de meeste uiterst ingewikkeld zijn. De aanwezigheid van depressie of angsten alleen is niet genoeg om op PCOS te duiden. Het is echter van essentieel belang om onmiddellijk naar de arts te gaan als je symptomen van depressie of angsten vertoont.   De symptomen van een depressie kunnen per persoon verschillen. Vrouwen met een depressieve stoornis hoeven niet per se al deze symptomen te vertonen. Desalniettemin volgt hier een paar veelvoorkomende symptomen van klinische depressie:  Aanhoudende gevoelens van droefenis, leegte of waardeloosheid. Gevoelens van hopeloosheid. Prikkelbaarheid. Aanhoudende moeheid en verlaagde energie. Veranderingen in de eetlust. Veranderingen in de slaapgewoonten. Moeite met concentreren en onthouden. Verlies van interesse in dingen of activiteiten die je eerst leuk vond. Suïcidale gedachten of handelingen.   Ook de symptomen van angsten kunnen per persoon verschillen. Wellicht ervaar je niet al deze symptomen. Veelvoorkomende symptomen van angststoornissen (in tegenstelling tot zo nu en dan bezorgd zijn) zijn onder meer:  Gevoelens van paniek, ongemak of angst. Veranderingen in de slaapgewoonten. Moeite met de concentratie. Lichamelijke symptomen, waaronder hartkloppingen, een droge mond, spierspanning, misselijkheid en duizeligheid. Rusteloosheid of niet stil kunnen zitten. Kortademigheid of moeite op adem te komen.   Bij vrouwen met PCOS kan de kans ook groter zijn dat ze aan een eetstoornis lijden. Raadpleeg een arts als je al langer dan een jaar zonder voorbehoedsmiddelen vrijt en nog in staat gebleken bent om zwanger te worden.   Er zijn allerlei aandoeningen, omstandigheden en factoren die onvruchtbaarheid kunnen veroorzaken. Onvruchtbaarheid alleen duidt er dan ook niet per definitie op dat je PCOS hebt. Vaak is PCOS echter wel een boosdoener. Ongeveer 30% van alle problemen met de vruchtbaarheid wordt veroorzaakt door mannelijke onvruchtbaarheid. Nog eens 30% wordt veroorzaakt door vrouwelijke onvruchtbaarheid. Van de overige 40% is onduidelijk wat de precieze oorzaak is, of het is het gevolg van onvruchtbaarheid van beide partners. Insuline is een hormoon dat door de alvleesklier aangemaakt wordt. Het speelt een belangrijke rol in het reguleren van de stofwisseling. Je spijsverteringsstelsel breekt koolhydraten, zoals suikers en zetmelen, af tot enkelvoudige suikers als glucose (suiker). Insuline stelt het lichaam in staat om het glucose op te nemen en om te zetten in energie.  Vrouwen met PCOS lijden vaak ook aan een aandoening die insulineresistentie heet.  Insulineresistentie zorgt ervoor dat de glucose zich in de bloedstroom ophoopt, in plaats van dat het door het lichaam opgenomen wordt. Dit kan prediabetes of diabetes type 2 veroorzaken. Van de vrouwen met PCOS wordt maar liefst 80% getroffen door PCOS.  Omdat vrouwen met PCOS moeite hebben insuline te verwerken, is het belangrijk om een dieet te volgen dat geen grote schommelingen het bloedsuiker veroorzaakt.   Eet minder verwerkte voedingsmiddelen en voedingsmiddelen met veel toegevoegde suikers. Deze voedingsmiddelen bieden haast geen voedingsstoffen en kunnen invloed uitoefenen op de bloedsuikerspiegel.   Let op je calorieën. Je kunt een diëtist of voedingsconsulent raadplegen om de optimale dagelijkse hoeveelheid calorieën vast te stellen. Als jouw overgewicht aan PCOS te wijten is, dan kan het beperken van de calorieën die je binnenkrijgt je helpen af te vallen.   Kies voor complexe koolhydraten. Het wordt afgeraden om koolhydraten helemaal uit je dieet te schrappen. Kies liever voor complexe koolhydraten, zoals volkoren granen, gerst, zilvervliesrijst en bonen. Deze koolhydraten bevatten veel vezel en worden langzaam verteerd, zodat ze de insulinewaarden niet doen pieken.   Eet voldoende verse groenten en fruit. Groenten en fruit bevatten vezels en zitten boordevol essentiële voedingsstoffen als vitaminen en mineralen. Lichaamsbeweging kan je helpen af te vallen, en verlaagt bovendien het risico op diabetes en cardiovasculaire complicaties.  Lichaamsbeweging kan bovendien de bloedsuikerspiegel helpen reguleren.   Probeer per dag minstens dertig minuten aan gematigde lichamelijke inspanning te doen, zoals cardiofitness. Onderzoek heeft uitgewezen dat lichamelijke inspanning de spieren gevoeliger maakt voor insuline. Dit kan de glucosewaarden in het bloed helpen verlagen. Lichaamsbeweging kan de spieren bovendien helpen glucose op te nemen zonder daar insuline voor nodig te hebben.   Zelfs een klein beetje gewichtsverlies, tussen de 5 en 7% van het totale lichaamsgewicht, kan al genoeg zijn om de waarden androgenen te verlagen en de vruchtbaarheid te herstellen. Onderzoek wijst uit dat vrouwen die roken hogere androgenenwaarden hebben dan niet-rokers.  Roken kan bovendien insulineresistentie verergeren. Veel vrouwen die aan PCOS lijden, zullen last krijgen van overmatige of ongewenste haargroei. De medicijnen die je arts je voorschrijft kunnen helpen dit symptoom te beperken. Voor veel vrouwen volstaat harsen, scheren en epileren om het ongewenste haar te beperken. Je kunt er echter ook voor kiezen om ongewenst haar met behulp van een van de volgende behandelingen te verwijderen:  Laserontharing. Laserontharing is een behandeling die vaak wordt toegepast en ongewenst haar al na drie tot zeven behandelingen permanent kan verwijderen. Laserontharing dient door een professional uitgevoerd te worden. Het kan vrij duur zijn en wordt meestal niet vergoed door de verzekering.   Elektrolyse. Bij elektrolyse wordt ongewenst haar permanent verwijderd door middel van hoge temperaturen en/of chemicaliën. Ook deze behandelingen dienen door een professional uitgevoerd te worden. Elektrolyse kan zelfs nog succesvoller zijn dan laserontharing.
Leer hoe artsen PCOS diagnosticeren. Maak een afspraak bij de dokter. Bespreek je symptomen met je arts. Weet welke medische behandelingen je kunt verwachten. Stel je arts vragen. Overweeg hormonale anticonceptie. Vraag je arts naar metformine. Vraag je arts naar medicijnen tegen verminderde vruchtbaarheid. Vraag je arts naar gonadotrofinen. Overweeg in-vitrofertilisatie (IVF). Vraag je arts naar een laparoscopische operatie. Onderhoud regelmatig contact met je arts. Herken veelvoorkomende lichamelijke symptomen van PCOS. Herken de psychologische symptomen van PCOS. Stel vast of je al dan niet onvruchtbaar bent. Begrijp de rol die insuline speelt. Houd je aan een laag-glycemish dieet. Ga sporten. Stop met roken. Behandel ongewenst haar.
https://www.wikihow.com/Ovulate-With-Polycystic-Ovary-Syndrome-(PCOS) https://www.wikihow.com/Ovulate-With-Polycystic-Ovary-Syndrome-(PCOS) https://www.wikihow.com/Ovulate-With-Polycystic-Ovary-Syndrome-(PCOS) https://www.wikihow.com/Ovulate-With-Polycystic-Ovary-Syndrome-(PCOS)
Talking With Your Doctor Understanding Medication and Treatment Options Understanding PCOS and Infertility Establishing Healthy Lifestyle Habits