De basis van het herformuleren uitwerken De aanpassing onderscheiden van de stelling
Veel schrijvers/sprekers herhalen hun stelling aan het begin van hun conclusie, maar het hoeft niet noodzakelijkerwijs de eerste zin te zijn.  Schets een ruwe conclusie (de belangrijkste punten die je wilt overbrengen) om een idee te krijgen van de beste plek voor de herhaalde stelling, voordat je daadwerkelijk verdergaat met het herschrijven van de stelling. Afhankelijk van de aard van je paper of je conclusie, wil je de conclusie wellicht openen met een vraag of een ander soort retorisch middel, in plaats van een herformulering van de stelling. Terwijl schrijven vaak volgens voorgeschreven formules verloopt (zoals een essay in vijf alinea’s), is er geen uniforme aanpak voor het schrijven van een afsluitende alinea, en moet je wellicht verschillende posities uitproberen voor de herformulering van je stelling, om erachter te komen wat het beste werkt. Wanneer je lezers de originele stelling in de inleiding lezen, hebben ze de rest van je paper nog niet gelezen, maar dat is anders bij de conclusie — gebruik dat in je voordeel. Maak tijdens het herhalen van je stelling gebruik van de informatie die je hebt besproken of de relaties die je hebt vastgesteld in je paper.  Je kunt de opnieuw geformuleerde stelling gebruiken om je oorspronkelijke stelling met meer verfijning of emotionele impact over te brengen. Bijvoorbeeld: als je eerste argument was dat het gevaarlijk is om huisdieren als kerstcadeautjes te geven, dan kun je je stelling wellicht op deze manier herhalen: 'Denk erom: het kopen van die puppy als een kerstcadeau kan op het moment zelf misschien een goed idee lijken, maar uitlopen op een tragedie, waarbij er met Pasen weer een dakloze hond rondzwerft.' Je kunt ook je stelling zo herformuleren dat je er de relatie in verweeft die je met je lezer hebt opgebouwd. Bijvoorbeeld: als je essay ging over het ontwikkelen van zakelijke partnerschappen, dan kan je de stelling aanpassen door iets te zeggen als: 'Als ondernemer...' Niet alleen wijk je met deze aanpassing af van het origineel, het trekt verbindingen met belangrijke elementen uit je essay/toespraak. '-vraag. Een goede stelling zal ingaan op de 'Nou en?'-vraag – hij zal dus uitleggen waarom je argument belangrijk is. Waarom zou de lezer zich moeten interesseren voor je onderwerp? Het herzien van deze kwestie in je conclusie zal je conclusie het noodzakelijke gewicht geven. Bijvoorbeeld: als je een essay geschreven hebt over alcoholgebruik op universiteitscampussen, dan kan je de 'Nou en?'-vraag opnieuw aanhalen in je conclusie, door middel van een verklaring over wat dat betekent voor studenten en voor universiteitsmedewerkers. Het kan er als volgt uitzien: 'Omdat alcoholmisbruik van meer factoren afhangt dan alleen van de wettelijke toegestane leeftijd om alcohol te gebruiken, is het van cruciaal belang dat studenten kennis hebben over hoe alcoholmisbruik te voorkomen, en ook dat universiteitsmedewerkers hun perspectief verbreden met een grotere verscheidenheid aan aspecten ervan.' Aan het begin van je conclusie en bij de herformulering van je stelling, dien je het gebruik van zinnen als 'samenvattend' of 'zoals aangetoond in deze paper' te vermijden. Dit zijn standaard, te vaak gebruikte zinnen die een gebrek aan creativiteit en originaliteit uitstralen, in plaats van een frisse blik te werpen op dat wat je in je document hebt gezegd (wat je wilt bereiken met de herformulering van je stelling. Je kunt mogelijk wel iets gebruiken als 'tot slot' aan het einde van de verhandeling. Signaalwoorden wegwijzers — zoals 'tot slot' of 'aldus' — zijn zeer belangrijk in toespraken, omdat luisteraars slechts één kans hebben om dat te volgen wat je zegt, en deze woorden helpen hen om het bij te kunnen houden. Neem bij het herhalen van je stelling aan dat je die in de loop van de paper hebt bewezen en verontschuldig je niet en houd geen slag om de arm, want dat zal je paper alleen maar verzwakken.  Vermijd opmerkingen als, 'Het lijkt erop dat' of 'het is mogelijk dat' in de herformulering. Een uitzondering is dat je dergelijke voorwaardelijke taal deel laat uitmaken van je oorspronkelijke stelling en dat je paper gewijd is aan de bespreking van een onderwerp dat alleen maar een mogelijkheid is, en niet iets dat je stellig beweert. Blijf in andere gevallen je zelfverzekerd opstellen. Hoewel zelfvertrouwen cruciaal is voor het succes van je papier, is het belangrijk te erkennen wanneer er tegenwerpingen zijn en geen absolute uitspraken te doen die lezers kunnen vervreemden. Vertrouwen hebben in je positie en het feit dat je je punt hebt bewezen is één ding; blind vertrouwen op je eigen mening is iets heel anders! Zoek naar synoniemen voor belangrijke woorden en begrippen in je oorspronkelijke stelling, en vervang die in je aanpassing.  Je kunt hiervoor de synoniemfunctie van je tekstverwerker, een online synoniemenlijst of een goede ouderwetse papieren synoniemenlijst gebruiken. Als je een synoniemenlijst gebruikt, zorg er dan echter wel voor dat je controleert of het gekozen woord de juiste betekenis heeft. Een thesaurus groepeert woorden zeer losjes op algemene betekenis, en er is vaak een significant verschil in connotatie. Het is niet nodig om elk afzonderlijk woord te veranderen, zoals de voorzetsels ('in’, 'aan’, 'boven’, 'over') en ‘lidwoorden ('de’, 'het' en 'een'). Besteed je tijd aan woorden/zinnen die de meeste aandacht krijgen, zoals die welke centraal staan in de punten die je naar voren brengt. De aanpassing moet afwijken van de originele stelling; niet alleen in de taal, maar ook in de structuur. Dit geldt op het niveau van de clausules (binnen zinnen) en het algehele zinsniveau.  Probeer je zinnen te variëren door met verschillende woordsoorten te starten. Bijvoorbeeld, als je originele stelling start met een bijwoordelijke bepaling, begin je de aanpassing van de stelling met het onderwerp van de zin. Bijvoorbeeld: de stelling 'Rond de eeuwwisseling van de 19e eeuw in Engeland, gingen vrouwen vaak...', kun je aanpassen als 'Vrouwen in de vroeg negentiende-eeuwse...' Een andere manier om de structuur te variëren is door je punten in een andere volgorde te presenteren. Stellingen omvatten vaak drie ideeën, gepresenteerd in de volgorde waarin ze zullen worden besproken in de paragrafen van de kerntekst. Wanneer je gaat herformuleren, kun je de punten opsommen in een alternatieve volgorde. In je inleiding was je stelling waarschijnlijk een zin lang (of misschien twee), met alle punten achter elkaar op rij. In je aanpassing ervan kun de punten verdelen over meerdere zinnen en de alinea. Dit creëert verscheidenheid tussen de stelling en aanpassing, en geeft je daarnaast de mogelijkheid om uit te leggen hoe je de verschillende punten in de kern van de tekst hebt bewezen. Als je een speech schrijft, dan is je stelling waarschijnlijk geschreven in de toekomende tijd, waarbij je het publiek vertelt wat je gaat doen in de loop van je toespraak (bijv. 'Ik ga de gevolgen van het boren naar olie analyseren'); in je gewijzigde, herhaalde stelling, moet je overschakelen naar de verleden tijd en publiek vertellen wat je reeds hebt gedaan (bijvoorbeeld, 'Ik heb uitgelegd hoe schadelijk het boren naar olie is voor mens en natuur').
Beslis waar je de stelling gaat herhalen. Doe je voordeel met het werk dat je hebt gedaan. Beantwoord de 'Nou en? Vermijd clichés. Ga je niet lopen verontschuldigen. Gebruik verschillende woorden. Wijzig de structuur. Deel de punten op. Change de tijd.
https://www.wikihow.com/Restate-a-Thesis https://www.wikihow.com/Restate-a-Thesis
Working out the Restatement Basics Making the Restatement Distinct from the Thesis