Het uiten van menselijke communicatie Lezen van de lichaamstaal van je hond Het gedrag van honden begrijpen Het herkennen van de gezichts- en hoofdsignalen van je hond. Interpreteren van de geluiden die je hond maakt
Honden begrijpen jouw taal tot op zekere hoogte, maar het is erg belangrijk om te begrijpen hoe je overkomt op je hond en hoe sommige van je gebaren bij je hond verdriet, angst, of ongerustheid kan veroorzaken, zelfs terwijl je je hier totaal niet van bewust bent. Wees je er altijd van bewust dat je hond je observeert, leert, en zoekt naar manieren om jouw routine, gewoontes en voorkeuren te voorspellen.   Stoppen met aanstaren en tegelijkertijd je armen terugtrekken vertelt je hond dat je hebt besloten hem/haar niet meer aan te raken en hij/zij kan daar negatief op reageren.  Geeuwen kan voor je hond betekenen dat je gespannen bent en veroorzaken dat hij/zij van je weg beweegt. Het kan een goed idee zijn om je geeuw voor je hond te verbergen als hij/zij daar negatief op lijkt te reageren. Sommige acties die wij als normaal of liefdevol zien vertalen zich slecht van “mensentaal” naar “hondentaal”. Het vermijden van activiteiten die de hond in de war brengen kan helpen de relatie met je huisdier te versterken.  Staren naar je hond kan gezien worden als een dreiging. Sommige trainers geloofden dat een hond die wegkeek van een staar, ongehoorzaamheid toonde, maar het is nu beter begrepen als zijnde een teken van beleefdheid of overgave.  Straffen of negatief reageren op tekenen van angst in een hond zal alleen dienen om zijn gevoel van angst te verergeren en zal niets doen om beter gedrag in onze ogen bij te brengen. Leg tekenen van verwarring of angst niet uit als tekenen van schuld. Veel honden vinden het niet fijn om direct op het hoofd geklopt te worden. Toch is dit iets wat een hond gewoonlijk moet leren accepteren. Je zou nooit een vreemde hond op het hoofd moeten kloppen tenzij je bekend met hem bent. Maar als je in een stedelijke omgeving woont waar je kunt verwachten dat mensen je hond willen aaien, zal vroege training (met beloningen) je hond helpen te accepteren dat klopjes op het hoofd essentieel is. Knuffelen en kroelen is vaak een andere actie waar dieren niet van houden. De natuur heeft de hond geprogrammeerd om te geloven dat vastgehouden worden in een benauwde nabijheid twee dingen kan betekenen: één, dat het is gevangen als prooi, of twee, dat het wordt gedekt. Aangezien geen van deze acties blije reacties oproept, zal een hond, die niet gewend is aan regelmatig geknuffeld of gekroeld worden, reageren met vluchten, wriemelen en happen. Als dit bij jouw hond het geval is, wees dan geduldig en laat hem geleidelijk wennen aan een liefdevolle omhelzing. Verzeker je ervan dat kinderen die honden knuffelen altijd hun gezicht weg van de hond houden, en houd de reactie van de hond in de gaten zodat je snel tussenbeide kan komen als dat nodig is. Honden zijn sociale dieren en hebben contact nodig, dus je moet vermijden dat ze zich overmatig geïsoleerd voelen. De eerste nachten dat een puppy in je huis is zijn essentieel. Probeer bij de pup te blijven (zet bijvoorbeeld zijn bench in jouw kamer), om hem/haar dan geleidelijk te verhuizen naar waar hij/zij definitief zal slapen. Dit zal de hond ervan verzekeren dat alles in orde is. Deel je bed niet met een hond tenzij je wilt dat dit een permanente situatie wordt. Door dit te doen creëer je een permanente verwachting in het hoofd van je puppy. Door helder, consequent en bondig te zijn in je commando’s en directe communicatie met je hond, kun je je hond helpen te begrijpen wat je wilt dat hij doet. De meeste honden willen hun eigenaren plezieren, dus ze zullen proberen hun gedrag aan te passen aan jouw verwachtingen.  Herhaal commando’s altijd door dezelfde woorden en toon te gebruiken, zodat je hond zijn naam leert en begrijpt dat hij naar jou moet luisteren. Pas bij het communiceren met je hond je toon aan je emoties aan. Honden hebben een instinct dat ze helpt onderscheid te maken of we blij met ze zijn of boos op ze zijn. Als je lacht en je hond een brave hond noemt met een blije toon, dan zal hij weten dat hij iets goed gedaan heeft. Hetzelfde geldt andersom. Als je hem corrigeert met een boze toon zal hij weten dat hij iets fout gedaan heeft. Dit is belangrijk om rekening mee te houden bij je training. Onthoud dat honden dingen regelmatig vergeten. Maar ze onthouden wel de dingen waar ze op getraind zijn, waar bepaalde dingen en mensen zijn, wie jij bent en wie hun vrienden zijn, beloond worden, en verrassende gebeurtenissen (goed en slecht). Schreeuwen naar je hond, wilde gebaren, of zwaaien met "wapens" zoals een bezemsteel naar je hond zal overkomen als gek gedrag en zal niets doen om het gedrag van je hond te veranderen. Het kan daarentegen een reeds onzekere en angstige hond nog verder van streek maken. Spaar je energie en blijf kalm. Houd je communicatietactieken helder en redelijk. Hou dit in gedachten als je je hond corrigeert. Als je bij thuiskomst een verwoeste bank aantreft, zal schreeuwen tegen je hond niets uithalen, omdat de hond geen verband zal zien tussen de verwoeste bank en de correctie. Het hebben van een relatie met tweerichtingscommunicatie met je hond zal jullie beiden helpen om een gezonde relatie te onderhouden. Het openhouden van de communicatielijnen, en je hond laten zien dat je hem/haar begrijpt, zal je helpen te weten wanneer je moet ingrijpen als er iets fout gaat. Onderzoek hoe honden onderling communiceren. Het vormen van jouw eigen communicatiestrategie naar het model van hond-naar-hond communicatie kan leiden tot een succesvollere communicatie. De houding die een hond aanneemt kan je veel vertellen over zijn bui en emoties. Veel van de signalen zullen subtiel zijn en het kan wat tijd kosten om alle uitdrukkingen te leren, maar het is de moeite waard. Honden kunnen gemakkelijk vertrouwen en een verlangen om te spelen communiceren met behulp van houding en lichaamssignalen.  Een zekere houding: Een hond die zich zeker voelt zal rechtop staan, zijn staart omhoog en waarschijnlijk langzaam kwispelend. Zijn oren zullen ofwel rechtop staan, of ontspannen hangen, en het geheel zal er ontspannen uitzien. Zijn ogen zullen kleinere pupillen hebben omdat die ook ontspannen zijn.  Buigen: Naar jou gericht en met hoofd en borst laag naar de grond gedoken, voorpoten uitgespreid naar voren, en met achterkant en staart omhoog is een duidelijke uitnodiging om te spelen. Dit is bekend als de "speel buiging". Het kan door eigenaars ten onrechte worden aangezien als een aanvalshouding maar het wijst duidelijk op speeltijd. Wiegen met de heupen: Het wiegen met de heupen of duwtjes geven zijn een ander teken van spelen. Het kan ook zijn dat de hond om een andere hond heen springt en die tegen de grond duwt met gebruik van zijn achterwerk (het uiteinde van de hond zonder tanden!) Wanneer de hond zijn achterwerk naar je toe draait, dan is dat een teken van vertrouwen en, afhankelijk van je hond, kan het betekenen dat hij wil dat je hem kriebelt. Wiegen met zijn achterkant is een teken van enthousiasme en vriendelijkheid.  Als een hond zich uitstrekt met zijn kont in de lucht, voorpoten en tenen uitgestrekt naar voren, en hoofd dicht bij de grond, dan heeft hij waarschijnlijk zin om te spelen. Als je hond zijn/haar poot optilt om je knie of ander deel van je lichaam aan te raken, dan wil de hond aandacht, iets verzoeken of vragen, of aangeven dat hij/zij wil spelen. Het gebaar is ontstaan in de puppytijd, wanneer ze het kneden associëren met het verkrijgen van moedermelk, maar het wordt nu ervaren als het geven van een hand – het gaat om contact maken en vriendschap.  Herhaald met de poten in de lucht maaien wordt veel gedaan door puppy’s als een uitnodiging om te spelen.  Als de staart in een neutrale positie hangt (gelijk met het lichaam of iets lager), dan voelt hij zich hoogstwaarschijnlijk veilig en vriendelijk.  Als de staart van je hond heftig kwispelt en zijn/haar staart staat omhoog, dan voelt hij/zij zich ondeugend en geneigd om jou of een andere hond lastig te vallen en te plagen! Het kan ook zo zijn dat hij een ander dier wegslaat. Als je hond langzaam licht kwispelt met zijn/haar staart en naar je kijkt, dan is hij/zij ontspannen maar alert en afwachtend, klaar om te spelen. Als je weet wanneer je hond niet op zijn gemak is of zich onzeker voelt, kun je hem geven wat hij nodig heeft en zorgen voor comfort en geruststelling als dat nodig is.  Heen en weer lopen kan een teken zijn van nervositeit, maar het kan ook een teken zijn van opgewondenheid of verveling. Als je hond ruim voldoende beweging en afleiding krijgt, let dan op andere tekenen van nervositeit die gelijk met het ijsberen kunnen optreden. Een hond die zich bedreigd voelt kan zijn nekharen opzetten. Deze tactiek, waarbij de strook haar over het midden van zijn rug rechtovereind gaat staan, is een poging van een hond om groter te lijken dan normaal. Het is niet noodzakelijkerwijs een agressieve houding, maar een van "hoge waakzaamheid", waarbij hij zichzelf klaarmaakt voor wat er komen gaat. Een angstige hond kan bijten, dus wees extreem voorzichtig rond een hond die zijn nekharen opzet.  Een hond die angstig of onzeker is, kan terugdeinzen of ineengedoken gaan zitten. Licht in elkaar duiken kan onderworpenheid of nervositeit aanduiden. Een gebogen rug, licht gebogen poten, de staart naar beneden (maar niet naar zijn buik gericht), en kijken naar wat het veroorzaakt is een soortgelijke houding.  Een hond die één poot omhoog tilt, ondertussen de rest van zijn lijf afwendt van de persoon, het dier of het object dat hem onzeker maakt, en achteruit deinst, laat onzekerheid of verwarring zien. Als de hond zijn kop schuin houdt naar één kant, dan betekent het dat de hond aan het luisteren is, of onzeker en verward is en op meer informatie wacht. Langzaam met de staart kwispelen, met de staart iets lager gehouden, kan betekenen dat de hond in de war is en om een uitleg vraagt. Of het kan betekenen dat hij een niet-bedreigend object onderzoekt. Als de staart van je hond iets lager hangt en stil gehouden wordt, dan is hij alert en aan het kijken. Als de staart lager gehouden wordt en nauwelijks beweegt, dan kan het ook onzekerheid aangeven.  Als er een lichte beweging is met een lage staart, dan kan dit erop wijzen dat de hond ofwel verdrietig is, of zich niet lekker voelt. Agressie kan leiden tot ongewenste hondengevechten of aanvallen. Vroege waarschuwingssignalen herkennen kan je helpen om een situatie te de-escaleren voordat die uit de hand loopt.  Een hond waarvan de staart omlaag hangt of tussen zijn poten steekt, toont bezorgdheid, angst en onzekerheid. Kwispelen kan nog steeds voorkomen in deze situatie, wat kan leiden tot het misverstand dat de hond blij is. Deze positie kan ook aangeven dat de hond geruststelling of bescherming nodig heeft. Een hond die plotseling verstijft midden in een beweging, voelt zich onzeker van zichzelf en wil liever alleen gelaten worden, of hij bereidt zich voor op een aanval. Dit is normaal wanneer een hond een bot vasthoudt; kom niet tussen de hond en zijn bot! Als je hond naar voren leunt en erg stijf overkomt, dan voelt hij zich hoogstwaarschijnlijk agressief of bedreigd. Dit komt voor als reactie op wat de hond ziet als een dreiging of een uitdaging. De staart zal gewoonlijk naar beneden steken, of tussen zijn poten, of kwispelen op een snelle en uitzinnige manier.  Wanneer een hond een aanval overweegt of zich bedreigd voelt, zul je waarschijnlijk het wit van zijn/haar ogen kunnen zien als de hond naar de bespeurde bedreiging kijkt. Een hond die tekenen van agressie vertoonde maar die dan zijn hoofd en schouders schudt, kan daarmee het einde aangeven van een zeker spanningsniveau, zoals bijvoorbeeld op zijn hoede zijn voor een dreiging of een voorziene gebeurtenis die niet plaatsvindt. Leren over de gewoontes, hebbelijkheden en bewegingen van je hond door observatie zal een natuurlijker gevoel geven aan het proces van het begrijpen van zijn communicatie. Er zullen ruim voldoende dingen zijn die hij doet, die duidelijk voor je zijn zonder uitleg. Net als elke persoon uniek is, is je hond dat ook.  Wees je ervan bewust dat veel van de taal of communicatie van je hond subtiel is. Door te leren hoe honden communiceren, zul je in staat zijn om te reageren op problemen die je hond aangeeft voordat een situatie escaleert. Het missen van kleine tekenen van stress of ongelukkigheid kan snel leiden tot agressievere of gespannen gedragingen. Onthoud dat dit een wederzijds leerproces is. Honden moeten onze gedragssignalen ook leren, en je moet zorgvuldig zijn met je eigen gebaren en houding. Honden begrijpen ook geen Nederlands. Het is belangrijk dat je je hond leert wat je bedoelt met "nee" of "zit". Simpelweg "zit" zeggen, keer op keer, zal het hem niet laten leren, en zal hem laten denken dat het gewoon een deel is van de willekeurige onzin die je gedurende de dag uitkraamt. Je hond in een zit positie lokken en hem dan zwaar belonen voor het uitvoeren van deze taak zal hem gretig laten zitten. Als je het woord erbij zegt als hij zit zul je hem de koppeling laten maken dat het woord "zit" betekent "zet je billen op de grond". Onthoud dat je hond sommige gebaren niet kan maken vanwege zijn ras. Als je hond bijvoorbeeld gecoupeerde oren heeft, of een gecoupeerde staart, kan hij sommige bewegingen niet maken. Denk na over hoe jij je voelt als iemand direct naar je staart in plaats van normaal oogcontact te maken. Net zoals dat jij het confronterend vindt, voelen honden zich ook verward en bedreigd als iemand recht naar ze staart omdat het voor hen een dreigende houding is. Een hond die wegkijkt in een dergelijke situatie is in feite beleefd en probeert confrontatie te vermijden. Aan de andere kant, het trainen van je hond om oogcontact te maken voor communicatie is heel bruikbaar om zijn focus op jou te houden.   De meest effectieve vorm van hondentraining wordt "positieve bevestiging" of "clicker training" genoemd. Het is bewezen dat het de meest consequente manier van training is, door wetenschappers, dierenartsen en dierengedragsdeskundigen. Straf wordt afgekeurd omdat het bewezen is dat honden een erg kort geheugen hebben, en waarschijnlijk situaties als het poepen op de vloer niet in verband brengen met jouw ontevredenheid. In feite voelen honden geen schuld. Eigenaren stoppen met boos zijn als honden "schuldig kijken" en het wordt een beloning voor zowel de hond als voor de eigenaar om zich "schuldig" te tonen. De hond leert dat je het niet leuk vindt als er poep op de vloer ligt en wanneer je thuis komt, "gedragen" ze zich "schuldig" om je te bedaren. Ze koppelen niet hun feitelijke actie van poepen aan jouw boos zijn. Het idee van clicker training is om je hond in een bepaalde positie te lokken, direct aan te geven dat ze het juiste gedaan hebben, en ze belonen voor dat gedrag. Hondengedrag wordt in altijd gedreven door de optie die het meeste oplevert of het minste kost. Als de meest voordelige optie is om te kauwen op je schoenen, dan zullen ze dat doen. Als je ze beloont voor het niet kauwen op je schoenen, dan zullen ze dat kiezen, zelfs als je er niet bent. Daar tegenover wekt straffen of dominantie de suggestie dat je aan je hond toont wie de baas is, wat er simpelweg in zal resulteren dat het gedrag gedaan wordt als je niet in de buurt bent. Honden zijn heel beloningsgericht en de dominantietheorie is al onjuist gebleken. Honden gedragen zich op een manier die het meest oplevert, niet gebaseerd op het proberen om jou of andere honden te "domineren". Wees zelf dat wat in het leven van je hond het meeste oplevert en hij zal gretig alles doen wat je zegt. Op je rug rollen en je buik blootstellen is een gebaar om je te kalmeren, en het aaien van zijn buik dient als een heel goede bevestiging voor dit gedrag. Een blootgestelde buik kan ook wijzen op passief verzet tegen een vermeende dreiging.  Bespringen (of dekken) kan een teken van stress zijn bij een hond, vooral als een hond met een laag zelfvertrouwen probeert een band te scheppen met een dier met meer zelfvertrouwen.  Honden gebruiken een verscheidenheid aan gebaren en houdingen om ongemak aan te geven, waaronder verhoogd/misplaatst niezen of gapen, likken van de lippen, oogcontact vermijden, terugdeinzen, het wit van hun ogen laten zien en een verstijfd lijf. Wanneer een hond ongemak aangeeft, is het het beste om te stoppen met wat je aan het doen bent en het in de toekomst niet meer te doen. Als het nodig is dat je je hond ergens aan laat wennen, doe dat dan heel voordelig door hem bergen lekkers te geven en hem langzaam aan de ongemakkelijke situatie te laten wennen. Al snel zal je hond aanbieden om het te doen in ruil voor een beloning! Een hond kan veel emoties tonen met zijn staart. Een kwispelende staart en wiegende kont betekenen pure vreugde. Een langzaam kwispelende staart wijst op een voorzichtige natuur. Een stijf omhoog gehouden staart is een teken van alertheid, een lage staart is een teken van instemming. Een naar beneden gekromde staart betekent dat hij bang is. Hoewel we niet veel kunnen doen met onze eigen oren, kunnen de oren van een hond ongelofelijk expressief zijn. Wees je ervan bewust dat honden waarvan de oren gecoupeerd zijn niet alle bewegingsmogelijkheden hebben om zich uit te drukken met behulp van hun oren.  Een hond waarvan de oren naar voren gespitst staan, of recht overeind, is volledig in beslag genomen door spel, jacht of concentratie. Deze positie van de oren kan ook wijzen op nieuwsgierigheid en kan de bedoeling aangeven om iets te doen, wanneer de hond draait om geluiden op te vangen. Het is een vanzelfsprekende positie van de oren in de beginfase van de jacht.  Hondenoren die platliggen tegen het hoofd van de hond geven aan dat de hond bang is of zich bedreigd voelt. Oren die naar voren maar dicht bij het hoofd staan kunnen ook agressie aangeven.  Hondenoren die naar achteren gedraaid maar niet platliggen, kunnen aangeven dat de hond zich ongelukkig, bezorgd of onzeker voelt. De ogen van een hond kunnen evenveel uitdrukken als mensenogen, en net als dat je leert om de signalen te interpreteren die mensen met de ogen afgeven, kun je ook leren om die van je hond te begrijpen. Hier zijn enkele van de meest voorkomende oogsignalen:  Ogen wijd open: dit betekent dat je hond zich alert, speels en voorbereid voelt.  Staren: staren duidt op dominant, uitdagend gedrag. Oogcontact vermijdend: een hond die probeert weg te kijken van je gezicht kan beleefdheid, respect of onderwerping tonen. Knipperen of een knipoog: dit geeft aan dat je hond speels is. Samengeknepen ogen: dit kan aangeven dat je hond zich agressief voelt en zich klaarmaakt voor een aanval. Dit gebaar kan samengaan met staren. Honden laten vaak met gezichtsuitdrukkingen zien hoe ze zich voelen. Het begrijpen van gezichtsuitdrukkingen kunnen je helpen om de gevoelens van je hond te begrijpen en om te communiceren met je honds.  Lachen: geloof het of niet, honden kunnen lachen. Omdat het moeilijk kan zijn om het verschil te zien tussen een lach en een grauw, kan het onderzoeken van andere lichaamstaal op tekenen van spel of agressie helpen om te bepalen of je hond blij is of agressief. Als alle andere signalen wijzen op een blije hond, dan is je hond aan het lachen, en dit betekent dat hij blij en ontspannen is. Geeuwen: de betekenis van een geeuw van een hond is afhankelijk van de context, net zoals het bij mensen is (mensen geeuwen als ze moe zijn, meer zuurstof nodig hebben, gestrest of in verlegenheid gebracht zijn, of als we iemand anders zien geeuwen). Voor honden lijkt geeuwen aanstekelijk, net zoals het voor mensen is. Sterker nog, als je geeuwt in zicht van je hond, dan kan hij het zien als een teken dat je gestrest bent (in welk geval hij waarschijnlijk van je wegdraait om je wat ruimte te geven), of hij zal op dezelfde manier reageren en ook geeuwen. Honden geeuwen ook als een manier om spanning te verlichten, om verwarring te tonen of wanneer ze zich een beetje bedreigd voelen. Vooral als ze nieuwe situaties ervaren, of nieuwe honden (of andere dieren) zien. De positie van de mond: een hond die zijn mond naar achteren gestrekt heeft, gesloten of juist licht geopend, toont dat hij erg gespannen is, door angst of door pijn. Dit kan vergezeld gaan van snel hijgen. Als zijn mond naar achteren gestrekt is en open staat, dan is het een neutraal teken of een teken van onderworpenheid. Een hond die alert en tevreden is, zal zijn mond gesloten of licht open hebben, met de tanden bedekt.  Likken van de lippen: als je hond zijn lippen likt in combinatie met een geeuw, dan kan dit een duidelijk signaal zijn dat hij gespannen is, onder spanning staat of een dreiging onder ogen ziet. Het is een gewoontegebaar wat je veel ziet bij puppy’s rond volwassen honden, maar het gedrag zou zich niet moeten doorzetten in zijn volwassenheid. Bij volwassen honden kan likken ook een deel zijn van het seksuele gedrag van de hond, als hij chemische signalen vindt op gras, tapijt of de genitaliën van andere honden. Een hond die de lippen van een andere hond likt, toont eerbied.  Ontblote tanden: een hond waarvan de lippen opgekruld zijn en zijn tanden bloot, laat agressie zien en een intentie om de tanden te gebruiken om te bijten. Dit betekent overigens niet dat kort tonen van de tanden altijd agressie betekent, je moet ook zorgvuldig op andere elementen letten. Als de tanden blootgelegd zijn en de snuit is niet gerimpeld, dan is dit een waarschuwing. Een teken van dominantie en het verdedigen van zijn territorium. Als de lippen opgekruld zijn, de tanden blootgelegd, de snuit is gerimpeld en de hond gromt, dan geeft het aan dat de hond boos is en klaar om te vechten, er is veel kans dat hij zal bijten. Blaffen, grommen, janken en huilen dragen allemaal hun eigen unieke taalindicatoren. Het kan tijd kosten om het te leren, maar ze zijn ook een belangrijk deel van het begrijpen van het totale gedrag van je hond. Veel mensen denken blaffen is blaffen. Als je begint met echt te luisteren, zul je heel duidelijke verschillen horen in de diverse uitingen. Wees je ervan bewust dat het ontbreken van blaffen of andere hondengeluiden aangeeft dat hij op rooftocht is, gericht op het niet alarmeren van de prooi. Dit kan ook vergezeld worden door in de lucht snuffelen, laag blijven, stijf blijven, oren die naar voren en naar achteren spitsen om geluiden op te vangen, bek gesloten en ogen wijd open. Tegelijkertijd kan geen geluid ook wijzen op een onderworpen hond die goedkeuring zoekt. Honden blaffen om verschillende redenen. Observatie en luisteren kan je helpen om de opvallende blaffen van je hond te onderscheiden in verschillende situaties.  Een luide, schelle, snelle blaf kan agressief zijn of juist territoriaal.  Een korte, frequente, alerte blaf met keelgeluiden is erop gericht om het roedel (mensen of wolven) te waarschuwen voor potentieel gevaar. Het kan vergezeld worden door snauwen of grommen.  Een heldere, korte blaf is meestal een soort groet van je hond. Een schelle blaf wordt vaak gepresenteerd wanneer je hond speels is. Een korte hoge blaf is een teken van vriendelijkheid, en kan vergezeld worden door jammeren of keffen.  Een plotselinge schelle, scherpe kef kan een teken zijn dat je hond pijn heeft. Een diepe, enkele of afwijkende blaf is weer een waarschuwing om hem met rust te laten. Het snauwen van een vreemde hond kan nogal beangstigend zijn, maar niet elke snauw is agressief. Jouw hond kan grommen als onderdeel van een spel of als een alternatieve vorm van verbale communicatie in plaats van blaffen. Je moet echter wel voorzichtig zijn met grauwende honden, want zelfs een spelende hond die te onbesuisd is en meegesleept wordt in het spel, kan happen naar een mens die tussenbeide komt of te dichtbij komt.  Een lage, rustige grom geeft aan dat het onderwerp van de grom hem met rust moet laten. Het is een teken van zelfbewustzijn in een dominante hond.  Een lage grom die eindigt met een korte blaf is het geluid dat een hond maakt als hij reageert op een dreiging. Het kan een inleiding zijn tot een hap. Een medium grom, leidend naar, of gecombineerd met, blaffen geeft aan dat je hond zich nerveus voelt en mogelijk agressief. Je kunt doorgaan, maar behoedzaam. laag voortdurend gegrom of 'geblaf' is een indicatie dat je hond zich bezorgd of wantrouwig voelt. Een laag mopperend gegrom is een mooi teken van tevredenheid. Zacht grommen is over het algemeen gespeeld grommen; beoordeel het door het in context te zien van de algehele houding van je hond. Gespeeld grommen zal vaak worden vergezeld door opgewonden geblaf. Weten welke verschillende redenen je hond kan hebben om te huilen kan je helpen te reageren op zijn/haar behoeftes. Er zijn diverse verschillende soorten huiltonen die verschillende betekenissen hebben.  Een lange aanhoudende huiltoon geeft afzondering of eenzaamheid aan. Als je nieuwe hond of puppy was gescheiden van andere honden om bij jou in huis te komen, zal hij/zij de eerste tijd gaan huilen. Hem/haar dicht bij je houden kan hem/haar helpen zich minder eenzaam te voelen. Een korte huil die steeds scheller wordt, betekent over het algemeen dat je hond blij of enthousiast is. Aanblaffen is een jachtsignaal en kan veel voorkomen in rassen die voor de jacht gefokt zijn, zelfs als je hond nooit een training als jachthond heeft gehad. Een sirene huiltoon is een reactie op een andere huiltoon of een voortdurend geluid. Je kunt ontdekken dat je hond huilt als antwoord naar sirenes die je huis passeren. Als je hond ’s nachts huilt, kan het zijn dat hij huilt in reactie op het huilen van een andere hond die te ver weg is voor het menselijk gehoor. Een ander type van geluid dat honden geven is janken. Net als blaffen, huilen en grommen kunnen janken of jammeren verschillende dingen betekenen in verschillende verbanden.  Kort gejank, afgewisseld door korte blafjes geven aan dat je hond gretig, nieuwsgierig en opgewonden is.  Kort gejammer is vaak een teken van angst of bezorgdheid. Een diep gejammer betekent dat je hond mild bezorgd of onderworpen is.  Een aanhoudend, schel gejank kan een smeekbede om aandacht zijn, intense bezorgdheid aangeven of een teken zijn van ernstig ongemak of pijn.
Vermijd onbedoelde signalen. Voorkom verwarring bij je hond. Zorg dat je commando’s duidelijk zijn. Ontwikkel wederkerige communicatie. Leer om de houding van je hond te interpreteren. Herken speels en liefhebbend gedrag. Interpreteer ongemak of onzekerheid. Herken waarschuwingssignalen van agressie. Observeer je hond. Weet hoe je hond reageert op oogcontact. Begrijp het belang van het oor van je hond. Interpreteer de stand van de ogen van je hond. Let op het gezicht van je hond. Luister naar je hond. Herken het blaffen van je hond. Interpreteer de snauwen van je hond. Begrijp waarom honden huilen. Leer om onderscheid te maken tussen de verschillende vormen van janken en jammeren.
https://www.wikihow.com/Communicate-With-Your-Dog https://www.wikihow.com/Communicate-With-Your-Dog https://www.wikihow.com/Communicate-With-Your-Dog https://www.wikihow.com/Communicate-With-Your-Dog https://www.wikihow.com/Communicate-With-Your-Dog
Expressing Human Communication Reading Your Dog’s Body Language Understanding Dog Behavior Recognizing Your Dog’s Face and Head Signals Interpreting Your Dog’s Vocalizations