Brandewijn puur drinken Wat je moet weten over brandewijn en over het kiezen van de juiste fles Mixdrankjes maken met brandewijn
Brandewijn “puur” drinken houdt in dat je de drank op zichzelf drinkt zonder ijs en zonder de drank te mixen met andere ingrediënten. Je proeft alleen de smaak van de brandewijn en verder niks, waardoor de smaak van de drank volledig tot zijn recht komt. Als je een glas brandewijn met ijs serveert zal het ijs snel smelten, waardoor de drank wordt verdund en de smaak waterig wordt. Een echt goede cognac bijvoorbeeld, kun je het beste puur drinken. Op die manier komt de smaak veel beter tot zijn recht, waardoor je veel meer van de cognac zult kunnen genieten en echt zult ervaren hoe cognac op zijn best smaakt. Een speciaal cognacglas heeft de vorm van een ballon en heeft officieel een snifter. Een cognacglas is een groot en bol van vorm. Het is aan de onderkant zeer breed en wordt naar boven toe smaller. Cognacglazen hebben een korte steel en zijn verkrijgbaar in verschillende groottes, hoewel er meestal niet meer dan 60 ml tegelijk in het glas wordt geschonken. Deze glazen zijn heel geschikt om cognac en andere goede brandewijn uit te drinken omdat de subtiele aroma´s allemaal bovenin het glas bij elkaar komen wanneer je je neus boven het glas houdt en eraan ruikt om de geur op te vangen. Serveer de cognac of andere brandewijn in een brandschone shifter die aan de lucht gedroogd is, zodat zich geen andere smaken met die van de brandewijn kunnen vermengen. Brandewijn hoeft niet, zoals gewone wijn, eerst te ‘ademen’. Als je een glas cognac of andere brandewijn te lang laat staan zal een deel van de vluchtige alcohol verdampen, waardoor de drank aan karakter verliest. Veel kenners geven er de voorkeur aan om brandewijn voor het drinken een beetje op te warmen, omdat een kleine hoeveelheid lichte warmte de smaak en het aroma van de drank beter doen uitkomen. Je kunt dit het beste doen door het glas simpelweg in je hand te houden en het langzaam een beetje warm te laten worden. Door de brede, bolvormige onderkant laat het glas zich eenvoudig opwarmen in je hand.  Je kunt het glas ook opwarmen door er warm water in te gieten en dat er vervolgens weer uit te gieten voordat je de brandewijn erin schenkt. Een andere manier om de brandewijn op de warmen is door het glas voorzichtig boven een open vlam te houden. Pas wel op dat je de brandewijn niet te heet laat worden! Als je de brandewijn te heet laat worden kan het zijn dat de alcohol verdampt, waardoor het boeket en de smaak verpest worden. Laat de brandewijn niet door het glas heen en weer ‘rollen’, omdat op die manier een deel van de subtiele aroma´s van de drank verloren kunnen gaan. Door de brandewijn vanaf deze afstand te ruiken kun je de bloemige ondertonen ruiken en dringen de delicate geuren je neus binnen. Op die manier zullen je zintuigen niet in een keer totaal overdonderd worden op het moment dat je een goede cognac gaat proeven. Til het cognacglas tot net vóór je kin en adem diep in door je neus. Door op deze hoogte de geur van de brandewijn in te ademen zul je de aroma´s van gedroogde zuidvruchten in de brandewijn kunnen waarnemen. Door het glas net onder je neus vast te houden kun je de meer kruidige geuren in de brandewijn onderscheiden. Deze manier van ruiken is een stuk complexer dan de vorige twee manieren. Het is de bedoeling dat je met het eerste slokje alleen maar je lippen nat maakt, zodat de sterke smaak van de brandewijn je niet overweldigt. Het eerste slokje dat je neemt is bedoeld om niet meer dan de smaak in je mond te brengen en moet daarom zo klein mogelijk zijn. Als je in een keer een te grote slok neemt kan de sterke smaak van de brandewijn je overrompelen en dan kan het zijn dat je daarna al geen zin meer hebt om nog meer brandewijn te proeven. Deze slokjes zijn bedoelt om je mond alvast een beetje voor te bereiden op wat er komen gaat. Je kunt pas echt goed van de smaak van de brandewijn genieten als je smaakpapillen zijn opgewarmd. Bij het drinken van brandewijn is de geur minstens zo belangrijk als de smaak. Vergeet terwijl je slokjes van de brandewijn neemt daarom niet om ook op de geur te blijven letten. Als je een aantal verschillende soorten cognac of andere brandewijn proeft moet je altijd beginnen met de jongste. Bewaar van iedere soort brandewijn of cognac altijd een klein beetje, zodat je er later nog een keer bij terug kunt komen- het zal je verbazen hoe anders bijvoorbeeld die eerste cognac zal smaken als je neus en je verhemelte eenmaal zijn opgewarmd na het drinken van de andere verschillende soorten cognac of brandewijn. Zowel het type als de prijs kunnen de manier waarop je een bepaalde soort brandewijn proeft beïnvloeden, dus je kunt die gegevens beter afdekken tijdens het proeven, zodat je echt zelf de smaken die je lekker vindt in de brandewijn kunt ontdekken. Bovendien kun je op die manier ook wat meer over jezelf te weten komen. Je kunt de glazen op de een of andere manier aan de onderkant van een merkje voorzien voordat je de brandewijn inschenkt. Verwissel vervolgens de glazen van plaats voordat je eruit gaat drinken zodat je niet weet welke welke is. Brandewijn is in feite iedere sterke drank die gemaakt wordt door het destilleren van vruchtensap. Eerst wordt het sap wordt uit het fruit geperst en vervolgens wordt dat sap gefermenteerd waardoor het in vruchtenwijn verandert. Die vruchtenwijn wordt vervolgens gedestilleerd en zo ontstaat brandewijn. Meestal laat men die brandewijn daarna rijpen in houten vaten, maar er bestaan ook ongerijpte soorten brandewijn.  Cognac wordt van druiven gemaakt, maar er bestaat ook brandewijn die van andere soorten fruit is gemaakt, bijvoorbeeld van appels, perziken of pruimen, om maar een paar soorten te noemen. Brandewijn die niet van druiven maar van een ander soort fruit is gemaakt wordt in principe aangeduid met de naam van het fruit. Zo heet brandewijn die van perziken gemaakt is bijvoorbeeld perzikbrandewijn. Bepaalde bekende soorten brandewijn die gemaakt zijn van een specifiek soort fruit zijn meestal beter bekend onder een andere naam, die vaak verwijst naar de streek waar de drank gemaakt wordt, zoals bijvoorbeeld Calvados of Grappa. Door het rijpen in houten vaten krijgen de meeste soorten brandewijn een mooie, donkere kleur. Ongerijpte brandewijn heeft die caramelachtige kleur van zichzelf niet, en daarom worden er aan jongere soorten brandewijn om hetzelfde kleureffect te creëren vaak kleurstoffen toegevoegd. Grappa is de Italiaanse variant van brandewijn. Grappa wordt ook van druiven gemaakt, maar dan op een iets andere manier. Bij het maken van grappa wordt niet alleen het druivensap, maar worden ook de velletjes, de steeltjes en de pitjes van de druiven gefermenteerd en gedestilleerd. In het Engels wordt grappa ook wel pomace brandy of marc genoemd. Het Engelse woord "brandy" komt oorspronkelijk van het Nederlandse woord "brandewijn," wat weer een verbastering is van "brandende wijn," wat uiteraard verwijst naar de warme gloed die je in je mond voelt als je een slokje brandewijn neemt.  Brandewijn werd voor het eerst gemaakt in de 12e eeuw, maar oorspronkelijk werd de drank alleen maar voor medicinale doeleinden gebruikt door artsen en apothekers. Pas in de 16e eeuw kregen Franse wijnboeren toestemming van de autoriteiten om door middel van destillatie brandewijn te produceren. In Frankrijk kwam de productie van brandewijn maar langzaam op gang, totdat de Nederlanders brandewijn begonnen te importeren voor consumptie en om de drank te exporteren naar andere Europese landen. Door het hogere alcoholpercentage was brandewijn voordeliger in het vervoer dan wijn, wat het een financieel aantrekkelijk product maakte voor kooplieden. De Nederlanders investeerden in het bouwen van destilleerderijen in bekende Franse wijnstreken zoals de Loire, de Bordeaux en de Charente. De Charente werd de meest winstgevende streek voor de productie van brandewijn. Niet voor niets is de Charante de streek waar de stad Cognac is gelegen. De kwaliteit van brandewijn is afhankelijk van de rijpingstijd van de drank. Bekende soorten brandewijn zijn bijvoorbeeld armagnac, cognac, pisco, calvados, Amerikaanse brandy, eaux de vie en sherry. De kwaliteit van een bepaald soort brandewijn wordt aangeduid op basis van de rijpingstijd van de drank. Elk van de verschillende soorten brandewijn of cognac wordt gekwalificeerd op basis van een specifiek beoordelingssysteem. De productie van brandewijn en met name de productie van cognac is een tijdrovend proces waarbij heel geduldig en voorzichtig gehandeld moet worden zodat alle smaken en geuren de kans krijgen om zich in de drank te vormen. Traditiegetrouw wordt brandewijn gerijpt in eikenhouten vaten. De verschillende soorten brandewijn worden allemaal op een specifieke manier gerijpt en de verschillende soorten worden ieder op een eigen manier gekwalificeerd. De leeftijd van een bepaald soort brandewijn wordt meestal aangeduid met een van de volgende afkortingen: AC, VS (Very Special), VSOP (Very Special Old Pale), XO (Extra Old), Hors d’age of Ancestrale en vintage. De aanduiding vintage op bijvoorbeeld een fles wijn, cognac of armagnac geeft meestal aan dat de inhoud van de fles afkomstig is uit een zogenaamd vintagejaar oftewel een specifiek bijzonder goed jaar. De hier genoemde afkortingen worden niet voor elke soort brandewijn op dezelfde manier gebruikt.  Brandewijn van het type VS (Very Special oftewel Zeer Bijzonder) heeft minstens twee jaar gerijpt. Dit soort brandewijn is het meest geschikt als mixdrank in cocktails en is minder geschikt om puur te drinken. Brandewijn van het type VSOP (Very Special Old Pale, wat letterlijk Zeer Bijzondere Oude Bleek betekent) is meestal tussen de 4,5 en 6 jaar oud. Brandewijn met de aanduiding XO (Extra Old oftewel Extra Belegen) is over het algemeen minimaal 6,5 jaar oud. Brandewijn van het type Hors d’age (letterlijk: ouder dan zijn leeftijd) of Ancestrale is brandewijn die zo lang gerijpt heeft dat de precieze leeftijd van de drank niet meer kan worden vastgesteld. Met name voor bepaalde soorten cognac zijn deze benamingen wettelijk vastgelegd, maar dat geldt niet voor alle soorten brandewijn. Armagnac is brandewijn die gemaakt is van druiven en die geproduceerd wordt in het zuidwesten van Frankrijk. Armagnac wordt gemaakt van een combinatie van druiven van de rassen Colombard en Ugni-Blanc en wordt gedestilleerd in een zogenaamde alambiek. Vervolgens wordt de drank minimaal twee jaar lang gerijpt in vaten van Frans eikenhout, wat een brandewijn oplevert die veel weg heeft van cognac, maar dan met een meer rustiek karakter. Na het rijpingsproces wordt er een standaard product gecreëerd door een aantal soorten armagnac van verschillende leeftijden met elkaar te combineren.  In armagnac met 3-sterren of met de aanduiding VS (Zeer Bijzonder) moet de jongste soort armagnac in de combinatie minstens twee jaar in eikenhout hebben gerijpt. Armagnac van het type VSOP (Zeer Bijzondere Oude Bleek) is een blend, oftewel een melange, van verschillende soorten armagnac waarin de jongste soort minstens vier jaar in eikenhout moet hebben gerijpt, maar veel soorten armagnac van het type VSOP zijn in feite veel ouder. Een fles armagnac mag de aanduiding Napoleon of XO (Extra Belegen) krijgen als de jongste soort armagnac in de blend minstens zes jaar in eikenhout heeft gerijpt. Armagnac van het type Hors d’age is armagnac waarbinnen de jongste soort binnen de blend tien jaar of ouder is. Als er op het etiket van een fles armagnac een leeftijd staat, dan is dat de leeftijd van de jongste armagnac in die fles. Er bestaan ook soorten armagnac van zeer goede kwaliteit die minimaal tien jaar oud zijn. Het oogstjaar staat in zo´n geval op de fles. Deze leeftijdscategorieën gelden alleen voor armagnac; de leeftijd van cognac en andere soorten brandewijn wordt op een andere manier aangeduid. Cognac wordt van druiven gemaakt en is misschien wel de koning onder de brandewijnen. De naam cognac verwijst uiteraard naar de Franse stad waar de drank oorspronkelijk vandaan komt. Cognac wordt gemaakt van een specifieke combinatie van druiven, waaronder het ras Ugni Blanc. Cognac moet twee keer worden gedestilleerd in koperen destilleerketels en moet minimaal twee jaar worden gerijpt in vaten van Frans eikenhout.  3-sterren of VS (Zeer Bijzondere) cognac krijgt die benaming als de jongste soort cognac in de blend minstens twee jaar in eikenhout heeft gerijpt. Cognac van het type VSOP (Zeer Bijzondere Oude Bleek) mag zo heten als de jongste soort cognac in de blend tenminste vier jaar gerijpt heeft, maar de meeste soorten cognac in deze categorie zijn in feite veel ouder. Cognac krijgt de benaming Napoleon, XO (Extra Belegen), Extra of Hors d’age als de jongste soort cognac in de blend minstens zes jaar in eikenhout gerijpt heeft. Cognacsoorten binnen deze categorie zijn in feite meestal 20 jaar of ouder. Er bestaan soorten cognac die wel 40 tot vijftig jaar in eikenhout hebben gerijpt. Onder de categorie Amerikaanse brandewijn vallen een heleboel verschillende merken. Er bestaan niet veel wettelijke regels voor wat betreft de leeftijd en de kwaliteit van dit type brandewijn. Als er binnen deze categorie dus benamingen als VS, VSOP en XO worden gebruikt om de leeftijd en de kwaliteit van de brandewijn aan te duiden worden die niet door de wet gecontroleerd en als je een fles Amerikaanse brandy koopt is het goed om je daarvan bewust te zijn. Binnen de Verenigde Staten bestaan er bijvoorbeeld maar twee wetten op het gebied van brandewijn waar je als consument mee te maken krijgt.  Als Amerikaanse brandewijn minder dan twee jaar gerijpt heeft moet het woord “immature” oftewel “ongerijpt” op het etiket staan. Verder bepaalt de wet dat als de drank niet van druiven gemaakt is, er op het etiket moet staan van welk soort fruit de brandewijn dan wel gemaakt is. Omdat de benamingen van de verschillende leeftijdscategorieën onder brandewijnen niet officieel bij de wet is vastgelegd, gebruiken de verschillende merken verschillende benamingen om de categorie van de brandewijn mee aan te duiden en vaak is de rijpingstijd niet echt lang. Op de websites van veel destilleerderijen kun je meer informatie vinden over de diverse soorten brandewijn die er geproduceerd worden en hun rijpingstijd. De wet schrijft geen specifieke destilleermethode voor brandewijn. Pisco is een ongerijpt soort brandewijn gemaakt van druiven die geproduceerd wordt in Peru en in Chili. Omdat pisco niet gerijpt wordt is de drank licht van kleur. Er is momenteel een discussie aan de gang tussen Peru en Chili over de vraag welk van de twee landen het recht zou moeten hebben om pisco te produceren en of dat recht tot bepaalde gebieden zou moeten worden beperkt. Appelbrandewijn wordt gemaakt van appels en wordt uiteraard in Frankrijk geproduceerd onder de naam calvados, maar ook in de Verenigde Staten, waar het bekend staat als applejack. Brandewijn gemaakt van appels is zeer veelzijdig en kan worden gebruikt in allerlei soorten cocktails.  Applejack, oftewel de Amerikaanse versie, is heel helder en fruitig. De Franse variant, Calvados, is subtieler en heeft een meer genuanceerde smaak waarin je verschillende dieptes kunt ontdekken. Eaux de vie is Frans voor "Levenswater". Eaux de vie is een ongerijpt soort brandewijn die niet van druiven gemaakt wordt maar van andere soorten fruit zoals frambozen, peren, pruimen, kersen, enzovoort. Een eaux de vie is net als pisco ongerijpt en is daarom dus ook meestal licht van kleur. In Duitsland staat eaux de vie bekend als "Schnapps", wat een verzamelnaam is voor Duitse en Oostenrijkse brandewijn gemaakt van fruit. Er bestaat ook Amerikaanse schnapps, maar dat is een zoete, stroopachtige drank die meer weg heeft van een likeur. Sherry is in feite ook brandewijn. Sherry wordt gemaakt in de Spaanse streek Andalusië, volgens een eigen, officieel vastgelegde methode. Volgens die methode wordt sherry maar één keer gedestilleerd in koperen destilleerketels. Vervolgens wordt de drank gerijpt in vaten van Amerikaans eikenhout.  Solera is de jongste en fruitigste variant onder de verschillende soorten sherry. De gemiddelde minimumleeftijd van Solera sherry is 1 jaar. Sherry van het type Solera Reserva moet minimaal 3 jaar oud zijn. Het oudste type in Spanje geproduceerde brandewijn is Jerez Solera Gran Reserva. Dit type sherry moet minstens 10 jaar hebben gerijpt. Het type brandewijn kan een van de soorten brandewijn zijn die we hierboven besproken hebben of er kan simpelweg “brandewijn” op het etiket staan. Als er geen specifiek type op het etiket wordt genoemd, kijk dan of er op het etiket staat uit welk land de brandewijn komt of waar de drank van gemaakt is (bijvoorbeeld van druiven, appels of een ander soort fruit). Nadat je hebt bepaald welk type brandewijn je gaat kopen, kun je binnen dat type een fles kiezen met een kortere of langere rijpingstijd. Bedenk wel dat de algemene leeftijdsaanduidingen voor brandewijn sterk kunnen variëren en dat er binnen verschillende types brandewijn verschillende namen en afkortingen worden gebruikt om de rijpingstijd van de brandewijn aan te duiden. Als de cognac die je in huis hebt bijvoorbeeld van het type VS is, of als het om een andere naamloze brandewijn gaat kun je die prima als ingrediënt in mixdrankjes gebruiken. Zoals de naam al zegt is brandewijn in principe een wijnsoort en gaat daarom niet even goed samen met alleen soorten frisdrank, of bijvoorbeeld met tonic, maar er bestaan wel degelijk allerlei mixdrankjes met brandewijn die verrassend lekker zijn. Ook echte Cognac wordt regelmatig in cocktails gebruikt, ook al is cognac een gerijpte, duurdere soort brandewijn. De Sidecar is een klassieke cocktail. Volgens het Ritz Carlton in Parijs is de cocktail daar in het hotel gecreëerd aan het begin van de twintigste eeuw. Je hebt er het volgende voor nodig: 45 ml Cognac, 30 ml Cointreau of triple sec, 15 ml vers geperst citroensap, een schijfje citroen voor de garnering en eventueel suiker om de rand van het glas mee te versieren.  Versier de rand van een gekoeld martiniglas met suiker. Een martiniglas heeft de vorm van een omgekeerde driehoek en heeft een vrij lange steel. Koel het glas door het in het vriesvak te zetten en druk vervolgens de rand van het glas in een bord suiker, zodat er aan de bovenkant van het glas een mooi suikerrandje gevormd wordt. Doe alle ingrediënten (behalve de citroenkrul) samen met een paar ijsblokjes in een cocktailshaker en schud flink. Schenk het drankje door een zeefje in het glas. De ijsblokjes blijven achter in het zeefje. Garneer met de citroenkrul. Een citroenkrul maak je door rondom de citroen een dun sliertje van de schil van de citroen te snijden in de vorm van een hele cirkel. Je kunt de verhouding cognac, Cointreau en citroensap een beetje aanpassen, zodat je precies kunt bepalen wat voor jou de ideale smaak is. Het eerste recept voor deze cocktail stamt uit het jaar 1900, en daarmee is de Metropolitan een echte klassieker. Je maakt dit drankje met de volgende ingrediënten: 45 ml cognac, 30 ml zoete vermout, 1/2 theelepeltje suikersiroop en 2 druppeltjes kruidenbitter (bijvoorbeeld Amargo de Angostura of Angostura bitters), als je eraan kunt komen.  Maak suikersiroop door in een glazen pot 1 kopje water met een kopje zeer fijne suiker te vermengen. Doe het deksel op de pot en schud de pot totdat de suiker volledig is opgelost. Bewaar de pot in de koelkast. Doe alle ingrediënten samen met wat ijsblokjes in een cocktailshaker en schud alles goed door elkaar. Schenk het drankje in een gekoeld martiniglas. Een martiniglas is een glas in de vorm van een omgekeerde driehoek op een vrij lange steel. Een Hot Toddy is een klassieke warme drank die vroeger vaak als medicijn werd gebruikt. Je kunt het maken met een groot aantal verschillende soorten sterke drank, waaronder cognac en calvados, of van een ander soort brandewijn gemaakt van appels. Je hebt er het volgende voor nodig: 30 ml (appel)brandewijn, 1 eetlepel honing, 1 kwart citroen, 1 kopje water, een paar kruidnagels, een beetje nootmuskaat en 2 kaneelstokjes.  Bedek de bodem van een mok of speciaal Irish coffeeglas met honing. Giet daaroverheen de (appel)brandewijn en het sap van een kwart citroen. Breng in een fluitketel of steelpannetje het water aan de kook en schenk het in het glas. Roer het mengsel door elkaar en voeg vervolgens de kruidnagels en de kaneelstokjes toe. Laat de drank 5 minuten staan, strooi er vervolgens wat nootmuskaat over en genieten maar! Je kunt als je wilt meer brandewijn en minder water gebruiken, of andersom. Als je appelbrandewijn gebruikt kun je om meer smaak aan de drank te geven meer brandewijn en minder water gebruiken. Pisco wordt het meest gedronken als ingrediënt in Pisco Sour. Pisco Sour is dé nationale drank van Peru, maar de cocktail is ook in Chili zeer geliefd. Je hebt er het volgende voor nodig: 95 ml pisco, 30 ml vers geperst limoensap, 22 ml suikersiroop, 1 vers eiwit en een paar druppeltjes kruidenbitter (bijvoorbeeld Amargo de Angostura of Angostura Bitters).  Maak suikersiroop door in een glazen pot een kopje water en een kopje zeer fijne suiker door elkaar te roeren. Doe het deksel op de pot en schud de pot flink door elkaar, net zolang totdat de suiker helemaal is opgelost. Zet de pot met suikersiroop totdat je hem gaat gebruiken in de ijskast. Doe de pisco, het limoensap, de suikersiroop en het eiwit in een cocktailshaker zonder ijs en schud de shaker zo´n 10 minuten, of net zo lang totdat het eiwit wit en schuimig is. Voeg het ijs toe en schud nog een keer ongeveer 10 seconden lang flink, net zo lang totdat het drankje door en door gekoeld is. Gebruik een zeefje om het ijs van het drankje te scheiden en schenk de cocktail in een gekoeld glas dat speciaal bedoeld is om pisco sour in te serveren. Pisco sour wordt geserveerd in een relatief klein glas dat de vorm heeft van een gewoon shotglaasje, maar de bodem is dunner en het glas loopt naar boven toe een beetje wijd uit. Maak het drank af met een paar druppeltjes kruidenbitter bovenop het eiwitschuim. Een Jack Rose is een klassieke cocktail die zeer populair was in de jaren twintig van de vorige eeuw. Het drankje wordt bereid op basis van applejack, de Amerikaanse brandewijn gemaakt van appels. De ingrediënten zijn: 60 ml applejack, 30 ml limoensap en 15 ml  grenadinesiroop. Echte Amerikaanse applejack is niet zo makkelijk te krijgen, maar mocht je er aan kunnen komen, dan is deze cocktail zeker de moeite van het proberen waard.  Doe alle ingrediënten samen met wat ijsblokjes in een cocktailshaker en schud alles goed door elkaar. Schenk het drankje in een gekoeld cocktailglas. Een cocktailglas heeft een lange steel en het glas heeft de vorm van een omgekeerde driehoek. Het recept voor dit drankje verscheen voor het eerst in gedrukte vorm in 1857. In deze cocktail wordt cognac gecombineerd met uit rogge gestookte whisky, wat een verfrissende combinatie oplevert die met name in de zomer goed zal smaken. Je hebt er het volgende voor nodig: 45 ml cognac van het type VSOP, of een ander soort brandewijn van goede kwaliteit, 15 ml uit rogge gestookte whisky, 2 theelepels suiker, opgelost in 15 ml water en 2 takjes verse munt.  Doe de suiker en het water in een hoog glas of in een zogenaamde "julep cup" (een klassieke zilveren beker) en roer totdat de suiker is opgelost. Doe wat muntblaadjes in het glas en druk ze licht aan zodat de aromatische olie uit de blaadjes vrijkomt. Druk de munt niet te fijn, anders geven de muntblaadjes juist een bittere smaak af. Schenk nu de cognac en de whisky erbij en roer alle ingrediënten in het glas door elkaar. Vul het glas met fijngestampte ijsblokjes en roer met een lange lepel totdat de zijkanten van het glas mooi beginnen te bevriezen. Garneer met een takje verse munt en serveer het drankje met een rietje.
Leer hoe je brandewijn puur drinkt. Drink de brandewijn puur als je een rijpe brandewijn van goede kwaliteit in handen hebt. Koop een speciaal cognacglas. Serveer de brandewijn direct. Verwarm het glas in je hand. Houd om de brandewijn te ruiken het glas vast op de hoogte van je borst. Breng het glas tot bij je kin en ruik nogmaals door je neus. Til het glas nu tot net onder je neus en ruik nu zowel met je mond als met je neus. Neem een heel klein slokje. Neem nog een paar slokjes, waarbij je begint met kleinere slokjes en langzaamaan steeds iets grotere slokjes neemt. Begin als je verschillende soorten brandewijn of cognac proeft met de jongste en drink de rest in volgorde van leeftijd, waarbij je eindigt met de oudste brandewijn. Probeer als je verschillende soorten brandewijn proeft niet te kijken naar het type en de prijs. Lees eerst eens hoe brandewijn eigenlijk gemaakt wordt. Lees ook eens wat over de ontstaansgeschiedenis van brandewijn. Er bestaan veel verschillende soorten brandewijn en ook weer verschillende soorten cognac. Leer hier hoe je de aanduidingen moet interpreteren die binnen de verschillende rijpingssystemen van cognac en andere soorten brandewijn worden gebruikt. Probeer eens armagnac. Probeer eens echte cognac. Probeer eens Amerikaanse brandwijn oftewel brandy. Probeer eens pisco. Probeer eens appelbrandewijn. Probeer eens eaux de vie. Probeer eens sherry. Let bij het kopen van brandewijn eerst op het type en daarna op de leeftijd. Maak eens cocktails met brandewijn als je een wat jongere, minder dure variant in handen hebt. Probeer eens een Sidecar. Probeer eens een Metropolitan. Probeer eens een "Gentleman’s Hot Toddy" oftewel een Hete Grog voor Heren. Probeer eens een Pisco Sour. Probeer eens een Jack Rose. Probeer eens een zogenaamde "Prescription Julep".
https://www.wikihow.com/Drink-Brandy https://www.wikihow.com/Drink-Brandy https://www.wikihow.com/Drink-Brandy
Drinking Brandy Neat Learning About and Choosing Your Brandy Drinking Brandy Cocktails