Het gesprek voeren Overdenken wat je moet zeggen en hoe Hun steun krijgen tijdens de behandeling
Kies een moment dat noch jij noch je ouders zijn afgeleid. Het moet een rustige tijd zijn wanneer je onderling met een of beide ouders gaat praten. Lange autoritten, rustige avonden, gezamenlijke klusjes en lange wandelingen zijn allemaal goede mogelijkheden om over het onderwerp te beginnen. Wanneer je ouder(s) het druk hebben, vraag dan wanneer het ze goed uitkomt. Zeg iets als: 'Ik heb iets belangrijks om met jullie te bespreken. Wanneer hebben jullie tijd om wat langer te praten?' Soms maken ouders de fout om hun kinderen niet serieus te nemen als het over een depressie gaat. Je kunt hun volle aandacht krijgen door meteen vanaf het begin te laten weten dat dit een ernstige zaak is.   Je kunt de ernst van de zaak overbrengen door te zeggen: 'Ik heb een heel groot probleem en heb hulp nodig,' of 'Dit is moeilijk voor mij om over te praten. Ik heb jullie aandacht nodig.' In sommige gevallen kan de gelegenheid om te praten — en kan de ernst van de kwestie -- zich vanzelf voordoen. Misschien begin je meteen te huilen en gooi je al je gevoelens er zomaar uit, of ben je zeer gefrustreerd met school en vragen je ouders of er iets aan de hand is. De 'ik'-vorm helpt je bij het overbrengen van je gevoelens zonder dat je ouders zich aangevallen hoeven te voelen of gereserveerd worden. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: 'Jullie maken de hele tijd ruzie en dat maakt me verdrietig,' maar dit kan je ouders het gevoel gevend dat ze zichzelf moeten verdedigen, waardoor ze minder goed naar je luisteren. Zorg er in plaats daarvan voor dat het over jou gaat en over jouw gevoelens. 'Ik'-verklaringen kunnen klinken als: ' Ik voel me echt uitgeput en somber. Het is moeilijk om uit bed te komen,' of ' Ik weet dat ik de laatste tijd chagrijnig ben. Ik ben erg boos op mezelf en haat mezelf soms. Ik blijf er maar aan denken dat ik liever doodga.' Nu ze weten hoe het je beïnvloedt, geef je het de naam die het heeft. Praat met hen over wat je erover te weten bent gekomen, en toon eventueel de artikelen die je nuttig vond. Toon hen wikiHow-artikelen zoals  Omgaan met depressie en  Weten of je een depressie hebt als je daar wat aan hebt gehad.   Zeg bijvoorbeeld: 'Ik heb een aantal artikelen over depressie gevonden. Het klinkt voor een groot deel als dat wat ik doormaak, en ik denk dat dit is wat ik heb.' Blijf stevig in je schoenen staan als ze dat wat je voelt afdoen met 'de blues' of 'een beetje een down gevoel'. Vertel hen dat je voldoet aan de klinische criteria voor depressie. Denk niet dat je ouders zomaar even weten wat ze aan moeten met depressie als onderwerp. Maak duidelijk dat je je zorgen maakt over je toestand en dat je hulp nodig hebt.  Je zou kunnen zeggen: 'Ik denk dat ik een afspraak met de huisarts moet maken voor een onderzoek.' Een arts kan je helpen erachter te komen of je een depressie hebt. Een afspraak met de huisarts is meestal ook de eerste stap naar een behandeling, of doorverwijzing naar een therapeut die je kan behandelen. Je kunt ook aan je ouders vragen of er een familiegeschiedenis is van depressie of andere psychische problemen. Op deze manier kun je erachter komen of het probleem een genetische component heeft. Er is een kans dat je ouders niet zo reageren op het nieuws als je zou willen. Zij kunnen met ongeloof, boos of angstig reageren, of zeggen dat het je eigen schuld is. Houd er rekening mee dat hoewel jij al een tijdje worstelt met de depressie, zij het nu voor het eerst horen. Geef ze wat tijd om het nieuws te verwerken en erachter te komen hoe ze zich er echt bij voelen.  Als het ze verward, zeg dan iets als 'Het heeft mij ook veel tijd gekost om mijn depressie te begrijpen'. Vergeet niet dat dit niet jouw schuld is. Je hebt het juiste ding gedaan, en dit is de beste manier voor hen om erachter te komen. Als je ouders je niet serieus nemen, probeer hen (of een andere volwassen) dan te blijven overtuigen totdat ze actie ondernemen. Een depressie is een ernstige zaak, of je ouders je nu wel of niet geloven. . Voordat je je ouders gaat vertellen over je depressie, moet je er zeker van zijn dat dit is wat je doormaakt. Maak gebruik van geloofwaardige bronnen zoals het National Institute on Mental Health, om meer te leren over depressies.  Depressie onder adolescenten en tieners kan zich op verschillende manieren manifesteren. Je kunt besluiteloos, vermoeid, boos of overdreven verdrietig zijn. Je kan het ook moeilijk hebben met school – weinig motivatie, moeite je te concentreren en dingen te onthouden. Misschien heb je je onlangs teruggetrokken van je vrienden en familie en ervoor gekozen om vaker alleen te zijn. Je hebt mogelijk ook slaapproblemen of slaapt te veel. Je probeert misschien ook om je gevoelens te verdoven met drugs en/of alcohol, of houdt je bezig met andere risicovolle activiteiten.  Zelfs als je niet zeker weet of dat wat je ervaart een depressie is, is het beter om te praten met iemand over je klachten, zodat je hulp kunt krijgen. Je ouders vertellen over je depressie kan erg emotioneel zijn. Je kunt gaan huilen, of misschien gaan je ouders huilen. Dat is helemaal oké. Depressie is een moeilijk onderwerp en je doet het juiste door het nu aan te pakken voordat het nog erger wordt. De kans is groot dat je ouder(s) al hebben gemerkt dat er iets mis is. Ze weten gewoon niet wat het is of hoe ze je kunnen helpen. Door het benoemen van het probleem, zal je hen helpen zich beter te voelen door actie te kunnen ondernemen. Je maakt je mogelijk zorgen over je ouders reactie op je psychische klachten. Zo ja, dan kun je een schoolmentor, leraar of coach vragen om advies. Dit kan het gemakkelijker voor je maken om over je depressie te praten.  Je zou kunnen zeggen: 'Mevr. Andersen, ik denk dat ik misschien depressief ben. Ik weet niet hoe ik dit aan mijn ouders moet vertellen.' Deze vertrouwde persoon kan je ouders bellen voor een afspraak, zodat je hen het nieuws kunt brengen in een veilige en vertrouwde omgeving. Vraag je af of je eerst met één ouder gaat praten of meteen met je beide ouders. De kans is aanwezig dat je een hechtere band hebt met één van je ouders, denkt dat een ouder beter op je zal reageren, of zelfs het gevoel hebt dat een ouder deel uitmaakt van het probleem. Als dat het geval is, praat dan eerst met die ouder bij wie je je het meest op je gemak voelt. Die ouder kan je dan helpen om het nieuws aan de andere ouder te vertellen. Soms is het echt moeilijk om je gevoelens uit te dragen. Je voelt je er mogelijk beter bij om het nieuws op een indirecte manier met je ouders te delen, zoals door het schrijven van een brief of het verzenden van een tekstbericht. Zorg ervoor dat je een ernstige toon aanhoudt, zodat je ouders weten dat dit een reëel probleem is. Beschrijf een aantal van je symptomen, leg uit hoe die je leven hebben beïnvloed, en dat je je klachten met een arts wilt overleggen. Een taai onderwerp zoals depressie is wellicht moeilijk zonder voorbereiding te bespreken. Oefen het gesprek hardop voor een spiegel of in een rollenspel met een goede vriend. Hierdoor kun je je meer op je gemak voelen tijdens het gesprek.  Schrijf een paar gesprekspunten op die je wilt bespreken, en houd die erbij tijdens het gesprek. Op deze manier kun je alles behandelen, mocht je overmand worden door emoties. Wees erop voorbereid om depressie te verklaren en je gevoelens en symptomen te beschrijven. Vanuit de opgedane kennis door je onderzoek kan je ook je inzichten over hoe je ouders je kunnen helpen met hen delen. Je ouders zullen waarschijnlijk veel vragen hebben. Je kunt op voorhand nadenken over mogelijke antwoorden, of aangeven dat je het prettiger vindt om dieper op de zaak in te gaan met een professionele therapeut. Hier zijn enkele voorbeelden van vragen die je ouders kunnen stellen:  Ga je jezelf iets aandoen of denk je aan zelfmoord? Hoe lang voel je je al zo? Is er iets gebeurd waardoor je je nu zo voelt? Hoe kunnen wij je helpen om je beter te voelen? Je mag verwachten dat je ouders meer vragen zullen hebben nadat ze hebben kunnen nadenken over wat je hebt gezegd. Misschien moet je meerdere malen met ze praten over je depressie, voordat ze het volledig begrijpen -- maar deze vervolggesprekken zijn gemakkelijker dan de eerste keer. Het kan een hele uitdaging zijn om je open te stellen over je depressie, maar je voelt je wellicht beter als je probeert om je gevoelens met je ouders te delen. Raap je moed bij elkaar om te praten met je ouders over hoe het is om een depressie te hebben, vooral wanneer je je bijzonder terneergeslagen voelt.  Voel je niet schuldig over je depressiviteit en probeer je ouders niet te beschermen tegen zorgen en stress, door er maar niet over te praten. Er met hen over praten betekent niet dat je verwacht dat ze je 'beter maken'. Het geeft je een uitlaatklep voor je emoties, en helpt je om je minder alleen te voelen. Je ouders willen het liever weten wanneer er iets niet goed is, zodat ze niet in het duister tasten over wat er aan de hand is. Wees eerlijk over je gevoelens. Op deze manier kunnen zij beginnen met je te helpen. Je kunt je ouders helpen door het doorgeven van nuttige informatie om je depressieve klachten te verminderen. Een depressie kun je minder zwaar maken door je voorgeschreven medicijnen te nemen, een goede nachtrust te krijgen, uitgebalanceerde maaltijden te eten en lichaamsbeweging te krijgen. Vertel je ouders hoe zij je hierbij kunnen helpen. Maak een lijst van manieren waarop je ouders je behandeling kunnen ondersteunen. Ze kunnen bijvoorbeeld buiten in de avonduren met je gaan wandelen, een spelletjesavond voor het gezin afspreken om je stress te verlichten, je helpen om je medicatie niet te vergeten en op tijd naar bed te gaan, zodat je goed uitgerust bent. Een geweldige manier om je ouders te betrekken bij je behandeling is door samen naar afspraken te gaan. Op die manier blijven ze op de hoogte van de behandeling en kunnen ze vragen stellen die ze hebben. Samen naar de huisarts en therapeut gaan helpt je ook om deze moeilijke tijd te doorstaan. Je zou kunnen zeggen:  'Ik zou het heel fijn vinden als je meegaat naar mijn volgende afspraak.' Als je een therapeut hebt gevonden, maar problemen ondervindt met steun zoeken bij je ouders, vraag je therapeut dan om te helpen. De therapeut kan aanbieden om een afspraak met je ouders te maken voor een persoonlijk gesprek over de ernst van je situatie en andere zaken. Soms zijn ouders meer geneigd om te reageren als je bezorgdheid wordt bevestigd door een therapeut of een officiële diagnose.
Kies een goed moment om het gesprek te voeren. Laat hen weten dat dit ernstig is. Leg je gevoelens uit in de 'ik'-vorm. Geef je gevoelens een naam. Vraag om een afspraak met jullie huisarts. Raak niet in paniek als je ouder(s) negatief reageren.  Herken de symptomen van een depressie Realiseer je dat dit een moeilijk gesprek zal zijn. Vraag iemand die je vertrouwt om raad. Beslis wie je het als eerste wilt vertellen. Schrijf een brief als je het moeilijk vindt om dingen onder woorden te brengen. Oefen wat je wilt zeggen. Anticipeer op hun vragen. Deel je gevoelens met hen. Make een lijst van acties die je ouders kunnen nemen om je te helpen. Vraag je ouders om met je mee te gaan naar afspraken, als je dat wilt. Vraag om hulp aan je therapeut.
https://www.wikihow.com/Tell-Your-Parents-that-You%27re-Depressed https://www.wikihow.com/Tell-Your-Parents-that-You%27re-Depressed https://www.wikihow.com/Tell-Your-Parents-that-You%27re-Depressed
Having the Conversation Figuring Out What to Say and How to Say It Getting Their Support during Treatment