Je taalvaardigheid ontwikkelen De basis onder de knie krijgen
Er bestaat een wijdverspreid misverstand dat het Chinees geen grammatica heeft, maar dat klopt niet. Chinese grammaticaregels bestaan wel degelijk, ze zijn echter heel anders dan constructies in Europese of andere talen. In tegenstelling tot deze talen, is het Chinees een analytische taal, wat tegelijk goed en slecht nieuws is voor degenen die de taal willen leren.  In het Chinees bestaan er bijvoorbeeld geen ingewikkelde regels over vervoeging, overeenkomst van uitgangen, geslacht, meervoudsvormen van zelfstandig naamwoorden of werkwoordvervoegingen. De meeste woorden bestaan uit afzonderlijke lettergrepen die samengevoegd worden om woorden te vormen. Hierdoor is de zinsbouw redelijk eenvoudig. Het Chinees heeft echter grammaticaregels waarvan er geen equivalenten bestaan in het Nederlands of andere Europese talen. Zo gebruikt het Chinees bijvoorbeeld grammaticale functies als classificatie, vooropplaatsing van het thema en voorkeur voor aspect. Deze functies komen niet voor in het Nederlands en kunnen daarom moeilijk te vatten zijn voor degenen die Chinees leren. Ondanks de verschillen heeft het Chinees dezelfde woordvolgorde als in het Nederlands, namelijk onderwerp - werkwoord - lijdend voorwerp, waardoor het makkelijker is om woord voor woord te vertalen. Bijvoorbeeld de Nederlandse zin 'hij houdt van katten' wordt rechtstreeks vertaald in 'tā (hij) xǐ huan (houdt van) māo (katten)'. Pinyin is een systeem om Mandarijn Chinees op te schrijven met letters van het Romeinse alfabet. Hanyu pinyin is de meest gebruikte vorm van romanisatie en is in veel lesboeken en lesmateriaal terug te vinden.  Door Pinyin kun je bij het leren van Mandarijn op de uitspraak letten, en kun je lezen en schrijven zonder ingewikkelde Chinese karakters te leren. Alhoewel Pinyin het Romeinse alfabet gebruikt, zijn de klanken meestal anders dan in het Nederlands, dus is het zaak om het Pinyin zorgvuldig te bestuderen voordat je het kunt gebruiken. De letter 'c' in het Pinyin, bijvoorbeeld, wordt uitgesproken als 'ts' in het woord 'flits', de letter 'e' wordt uitgesproken als 'eur' in het woord 'kleur' en de letter 'q' wordt uitgesproken als 'tsj' in het woord 'chill'. Door deze verschillen is het erg belangrijk dat je de correcte uitspraak van het Pinyin leert voordat je het als leidraad kunt gaan gebruiken. Alhoewel het vervelend lijkt om de uitspraak van het Pinyin te leren, kan het enorm helpen bij het leren van de taal en het is nog altijd makkelijker dan de traditionele Chinese karakters te leren en herkennen. De laatste horde om Chinees te leren is het leren lezen en schrijven van traditionele Chinese karakters. Het kan lang duren (zelfs jaren) om ze onder de knie te krijgen, omdat je ze alleen kunt leren door ze uit je hoofd te leren en constant te oefenen.  Volgens de BBC bestaan er meer dan 50.000 Chinese karakters, alhoewel de meeste zelden worden gebruikt, als ze al worden gebruikt. Een goed opgeleide Chinees kent waarschijnlijk 8000 karakters, maar om de krant te lezen heb je maar 2000 karakters nodig.  Wanneer je Chinese karakters leert, moet je eerst de 214 'radicalen' leren, in wezen de bouwstenen van alle Chinese karakters. Sommige radicalen kunnen op zichzelf staan en onafhankelijke karakters vormen, terwijl andere slechts worden gebruikt als onderdeel van meer ingewikkelde karakters. Het is ook belangrijk dat je de juiste volgorde van de pennenstreken aanhoudt wanneer je karakters tekent. Er zijn bepaalde regels, zoals het schrijven van links naar rechts en van beneden naar boven en horizontaal gaat voor verticaal. Er zijn veel werkboeken te koop die je de weg wijzen in de juiste schrijfwijze van karakters. Die zijn eigenlijk voor scholieren bedoeld, maar zijn nuttig voor iedereen die Chinese karakters probeert te leren. Een van de grootste voordelen van het leren van Chinese karakters is dat het ook de deur opent naar Kantonese, Japanse, Koreaanse en andere leesstof, die in hun geschreven taal ook veel traditionele of vereenvoudigde Chinese karakters gebruiken, ook al is de gesproken taal verschillend. Het Mandarijn is een toontaal, dat wil zeggen dat verschillen in toonhoogte de betekenis van een woord kunnen veranderen, zelfs als de uitspraak en spelling voor de rest hetzelfde zijn. Het is belangrijk om de verschillende tonen te leren als je goed Chinees wilt leren spreken. Mandarijn Chinees kent vier hoofdtonen:  De eerste toon is een hoge, vlakke toon. Je stem blijft vlak, zonder omhoog of omlaag te gaan. Voor het woord 'ma' wordt bijvoorbeeld de eerste toon aangegeven met een accentteken boven de letter a: 'mā'. De tweede toon is een stijgende toon. Je stem gaat omhoog van een lage tot een gemiddelde toonhoogte, alsof je iemand vraagt iets te herhalen: 'hè?' of 'wat?'. De tweede toon wordt met dit accentteken aangegeven: 'má'. De derde toon is een dalende en dan stijgende toon. Je stem gaat van gemiddelde hoogte omlaag en dan naar een hoge toon. Als er twee lettergrepen in de derde toon naast elkaar staan, behoudt de tweede lettergreep de derde toon en wordt de eerste lettergreep op de tweede toon uitgesproken. De derde toon wordt als volgt aangegeven: 'mǎ'. De vierde toon is een dalende toon. De toonhoogte gaat snel van hoog naar laag, alsof er een bevel wordt afgegeven, bijvoorbeeld 'stop!'. Of wanneer je een boek leest en plotseling iets interessants tegenkomt en zegt: 'ah!'. De vierde toon wordt aangeduid met het volgende accentteken: 'mà'. Klinkt dat makkelijk? Zo niet, maak je geen zorgen. Het is aan te raden om iemand die Mandarijn Chinees als moedertaal heeft de tonen te horen uitspreken, want het is moeilijk ze te leren op basis van uitleg in een tekst. Welke taal je ook leert, hoe meer woorden je kent, hoe vloeiender je het kunt spreken. Daarom is het handig om nuttige woorden in het Chinees uit je hoofd te leren.  Handige woordenlijsten zijn bijvoorbeeld: dagdelen (ochtend: zǎo shàng, middag: xià wǔ, avond: wǎn shàng), lichaamsdelen (hoofd: tóu, voeten: jiǎo, handen: shǒu), voeding (biefstuk: niú ròu, kip: jī, ei: jī dàn, noedels: miàn tiáo) en ook kleuren, dagen, maanden, woorden voor transport, het weer, enz. Wanneer je een woord hoort in het Nederlands, bedenk dan hoe je dat zou zeggen in het Mandarijn. Als je het niet weet, schrijf het dan op en zoek het later op. Het is handig om hier een schriftje voor bij de hand te houden. Plak etiketten in het Chinees (met het karakter, pinyin en de uitspraak) op voorwerpen in huis, zoals de spiegel, de koffietafel, en de suikerpot. Je ziet de woorden dan zo vaak, dat je ze leert zonder dat je het door hebt! Alhoewel het goed is over een uitgebreide woordenschat te beschikken, is nauwkeurigheid het belangrijkste in het Mandarijn. Het heeft geen zin om een woord te leren als je het niet correct kunt uitspreken, op de juiste toon, want verschillende tonen kunnen hele verschillende betekenissen hebben. Het gebruik van de verkeerde toonsoort (mā in plaats van má) kan bijvoorbeeld het verschil betekenen tussen 'Ik wil taart' en 'Ik wil cola', twee hele verschillende betekenissen. Gelukkig is het telsysteem in het Mandarijn redelijk eenvoudig en logisch opgebouwd. Als je de eerste tien cijfers hebt geleerd, kun je tot 99 tellen.  Hieronder staan de cijfers 1 tot 10, geschreven in vereenvoudigde Chinese karakters, gevolgd door de vertaling in Hanyu pinyin en de correcte uitspraak. Let op dat je bij het oefenen elk cijfer op de juiste toon uitspreekt.   Eén: wordt geschreven als (一) of yī, uitspraak [ie]   Twee: wordt geschreven als (二) of èr, uitspraak [ar; met een Engelse r]   Drie: wordt geschreven als (三) of sān, uitspraak [saan]   Vier: wordt geschreven als (四) of sì, uitspraak [se]   Vijf: wordt geschreven als (五) of wǔ, uitspraak [woe]   Zes: wordt geschreven als (六) of liù, uitspraak [liejoe]   Zeven: wordt geschreven als (七) of qī, uitspraak [tsie]   Acht: wordt geschreven als (八) of bā, uitspraak [baa]   Negen: wordt geschreven als (九) of jiǔ, uitspraak [zjio]   Tien: wordt geschreven als (十) of shí, uitspraak [sje]    Wanneer je de cijfers één tot tien onder de knie hebt, kun je verdergaan met tellen door de tientallen te benoemen, gevolgd door het woord shí, en dan de eenheden. Bijvoorbeeld: Nummer 48 wordt geschreven als sì shí bā, letterlijk 'vier tienen plus acht'. Nummer 30 wordt geschreven als sān shí, letterlijk 'drie tienen'. Nummer 19 wordt geschreven als yī shí jiǔ, letterlijk 'één tien plus negen' (in de meeste Mandarijnse dialecten wordt yī echter meestal weggelaten in tientallen, omdat het als overbodig wordt beschouwd). Honderd is (百) of baǐ in Mandarijn, dus 100 wordt geschreven als yī baǐ, 200 wordt geschreven als èr baǐ, 300 wordt geschreven als sān baǐ, enz. Als je een basiswoordenschat hebt en de uitspraak hebt bekeken, kun je overgaan op het leren van basisgesprekszinnen die in het dagelijks Chinees worden gebruikt.   Hallo=nǐhǎo, uitspraak [nie hauw]    Wat is je achternaam (familienaam)?=nín guì xìng, uitspraak [nien goe-ei sjing; Engelse g]    Hoe heet je?=nǐ jiào shén me míng zì   Ja=shì, uitspraak [sje]   Nee=bú shì, uitspraak [boe sje]   Dankuwel=xiè xiè, uitspraak [sjè sjè]   Graag gedaan=bú yòng xiè, uitspraak [boe jong sjiè]   Pardon=duì bu qǐ, uitspraak [doe-ie boe tsjie]   Ik begrijp het niet=wǒ bù dǒng, uitspraak [woe-oo boe dong]   Dag=zài jiàn, uitspraak [zaai djie-an]
Leer de basisgrammatica. Leer Pinyin te gebruiken. Oefen met het lezen en schrijven van Chinese karakters. Oefen de vier uitspraaktonen van het Mandarijn. Leer eenvoudige woordenschat. Leer tellen. Leer basiszinnen voor een gesprek.
https://www.wikihow.com/Learn-Mandarin-Chinese https://www.wikihow.com/Learn-Mandarin-Chinese
Advancing Your Language Skills Mastering the Basics