Veelvoorkomende oorzaken begrijpen Behandeling krijgen Fysieke symptomen herkennen De mentale symptomen herkennen
Hoewel de precieze reden waarom sommige mensen eerder een paniekaanval krijgen dan anderen niet bekend is, geloven onderzoekers dat er een paar factoren zijn die ertoe kunnen bijdragen. Erfelijkheid is een van de mogelijke oorzaken. Dit is het doorgeven van bepaalde eigenschappen van ouders aan hun kinderen. Onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen van ouders die last hebben van een bepaalde angststoornis, zelf ook meer risico lopen op het ontwikkelen van een angststoornis later in hun leven. Daarnaast heeft onderzoek aangetoond dat als de ene helft van een tweeling een angsstoornis heeft, de kans dat de andere helft het ook heeft tussen de 31 en 88 % is. Omstandigheden uit de kindertijd kunnen ook bijdragen aan angsten. Hoewel er nog meer onderzoek nodig is, zijn er enkele studies die uitwijzen dat mensen eerder een angststoornis krijgen als ze als kind zijn opgegroeid in een gezin dat een overmatig voorzichtige kijk op de wereld had, als de ouders erg hoge standaarden hadden of als ze overdreven kritisch waren, of als de ouders  de gevoelens van assertiviteit bij hun kinderen onderdrukten. De laatste veelvoorkomende oorzaak van paniekaanvallen is opgehoopte stress, of stress die langere tijd aanhoudt. Chronische stress en uitputting kunnen het resultaat zijn van opgehoopte stress, en daardoor kunnen paniekaanvallen ontstaan. Serieuze gebeurtenissen in het leven zoals een scheiding, faillissement, of kinderen die het huis uit gaan kunnen allemaal bijdragen aan angsten. Het ontstaat ook als er niet aan veranderingen of stress te ontkomen lijkt te zijn. Andere ernstige gebeurtenissen die een paniekaanval kunnen uitlokken zijn traumatische gebeurtenissen zoals een auto-ongeluk. Dit soort situaties is extreem stressvol voor lichaam en geest en kan een fysiologische reactie uitlokken in de vorm van een paniekaanval. Het is mogelijk dat een andere aandoening, zoals een mitralisklepprolaps of hypoglycaemie een paniekaanval uitlokken.  Ook het gebruik van drugs of medicijnen en een vitaminetekort kunnen leiden tot een paniekaanval, en kunnen het risico dat een paniekstoornis ontstaat vergroten. Er zijn verschillende soorten angststoornissen waarvan paniek een onderdeel is, maar als je een keer een paniekaanval hebt gehad, hoef je nog geen stoornis te hebben. Als je echter merkt dat je paniekaanvallen heviger worden, langer duren of vaker voorkomen, kan dat een teken zijn dat er iets meer aan de hand is dan normale stress of een angstige reactie op stressfactoren in je leven. Paniekaanvallen kunnen een symptoom zijn van een angststoornis. Als je door de angst voor paniekaanvallen je normale dagelijkse bezigheden niet meer kunt uitvoeren, zoals wanneer je de deur niet meer uit durft of niet meer naar de voetbalwedstrijden van je zoontje durft te gaan, zijn dat tekenen dat je door de angst of paniek niet meer normaal kunt functioneren. In dat geval moet je een therapeut raadplegen.  De behandeling van angsten of paniek hangt af van wat voor soort angststoornis je hebt. Er zijn echter een paar algemene technieken die een therapeut je kan leren. Hij/zij kan ontspanningsoefeningen met je doen en je leren om positieve veranderingen in je levensstijl aan te brengen, zoals meer gaan bewegen. Hij/zij kan je ook leren om nutteloze gedachten en gedragingen die de angst in stand houden te bestrijden. Sommige therapeuten kunnen je helpen bij het ongevoeliger worden voor de fysieke symptomen van paniek, zodat je niet meer zo angstig bent, en zodat je in het vervolg geen paniekaanval krijgt als je bang bent. In sommige gevallen kan het ook nuttig zijn om de paniek onder controle te houden met medicijnen. Meestal is dit niet de enige behandeling, en moet het worden gecombineerd met therapie. Medicijnen die paniekaanvallen kunnen verminderen zijn onder andere antidepressiva, die je dagelijks moet nemen en die landurig werken. Je kunt ok benzodiazepines nemen, dat zijn snelwerkende medicijnen die je alleen neemt als je een paniekaanval aan voelt komen of als je al een aanval hebt. Voorbeelden van antidepressiva die bij paniek kunnen worden voorgeschreven zijn onder andere Prozac, Zoloft en Lexapro. De tekenen en symptomen van een paniekaanval zijn hetzelfde bij volwassenen als bij kinderen en pubers. Als de diagnose angststoornis is gesteld, is psychotherapie meestal de behandeling die als eerste wordt geprobeerd, en medicijnen worden bij kinderen alleen voorgeschreven als de stoornis en paniek heel ernstig zijn.  Psychotherapie is voor kinderen hetzelfde als voor volwassenen, maar het wordt zo gegeven dat de kinderen de informatie en ingrepen kunnen begrijpen. Cognitieve gedragstherapie wordt gebruikt om irrationele gedachtenpatronen die paniek uitlokken bij kinderen en pubers te bestrijden. daarnaast leren kinderen en pubers ontspanningstechnieken om beter met angst en paniek om te gaan buiten de behandelkamer. Als ouder kan het moeilijk zijn om te weten wat je moet doen als je kind een paniekaanval heeft, en het kan goed zijn om je kind duidelijk te maken dat er eigenlijk niets aan de hand is. Het kan echter nog beter zijn om de angstige reactie en de fysiologische respons van je kind te erkennen, en te vertellen dat je begrijpt dat het een vervelende ervaring voor hem/haar is. Veel mensen die een paniekaanval hebben, krijgen het gevoel dat ze stikken. Dat is een van de engste symptomen van de paniekaanval. Je hebt het gevoel dat je geen adem krijgt, waardoor je nog meer in paniek raakt.  In zulke situaties is het erg belangrijk om je best te doen om langzaam en diep te gaan ademen. Omdat je lichaam en geest elkaar constant beïnvloeden, stuur je door diep te ademen een signaal naar je hersenen waarmee je jezelf voor de gek houdt, omdat je doet alsof je ontspannen bent. Als je oppervlakkig ademt denken je hersenen dat je in gevaar bent, en dat zal de paniek alleen maar vergroten. Het gevoel dat je moet overgeven is ook een bekende sensatie als je in een schokkende of stressvolle situatie verkeert. Wat je op dit soort momenten moet doen, om je hersenen kalmerende signalen te sturen, is lekker gaan zitten en diep ademen. Misselijkheid door paniek heeft niets met je maag te maken, en kan snel weer over gaan.  Doe je ogen niet dicht, want daardoor concentreer je je juist meer op je misselijkheid. Richt je liever op iemand anders, of op een detail uit je omgeving. Als je dat doet leidt je je hersenen af en gaat de misselijkheid eerder over. Een kloppend hart en stekende pijn in de borst, de nek of het hoofd komen veel voor bij paniekaanvallen. Deze symptomen lijken op een hartaanval, dus dat kan heel eng zijn. In dit scenario ga je liggen en diep ademen. De pijn gaat vanzelf weg als je je lichaam ontspant. Als je geen ernstige hartafwijking hebt, kun je je ervan verzekeren dat het om een paniekaanval gaat. Toch is het het beste om te gaan liggen. Plotselinge opvliegers of koude rillingen zijn een ander fysiek symptoom van een paniekaanval. Je gaat misschien heel erg zweten of beven, omdat er zoveel adrenaline vrijkomt. Deze symptomen trekken na een paar minuten meestal weer weg.  Sommige mensen krijgen het heel erg heet, anderen juist koud; het hangt af van de persoon. Gelukkig heeft het slechts zelden ernstigere gevolgen zoals flauwvallen, omdat het na een paar minuten al weer voorbij is. Het kan voelen als "speldenprikjes". Net als de andere symptomen is dit een vervelend gevoel, maar het gaat meestal snel voorbij. Wat je moet doen is gaan zitten, diep ademen en het lichaamsdeel dat gevoelloos is masseren. Daarmee verbeter je de doorbloeding en zend je je hersenen signalen dat ze zich op dat lichaamsdeel moeten concentreren zodat de symptomen worden verlicht.  Het is belangrijk om te onthouden dat deze symptomen niet betekenen dat je ernstig ziek bent, maar dat je te veel stress hebt, en dat deze symptomen een aanwijzing zijn van je lichaam dat je eraan moet werken om de stress te verminderen. Een paniekaanval kan zomaar komen opzetten zonder dat het ergens mee te maken lijkt te hebben. Het kan ook komen door angst of zorgen over wat er zou gebeuren als je een paniekaanval krijgt.  Als je nog nooit eerder een paniekaanval hebt gehad, denk je misschien dat je een hartaanval hebt, of dat er iets heel erg mis is met je. Veel mensen bellen 112 of gaan naar de eerste hulp als ze voor het eerst een paniekaanval hebben, omdat de symptomen erg eng kunnen zijn. Ongeveer 25% van de mensen die op de eerste hulp komen met pijn op de borst, hebben eigenlijk een paniekaanval. Als je naar de eerste hulp gaat tijdens een paniekaanval, kan de arts een hartfilmpje maken om een hartaanval of andere aandoening aan het hart uit te sluiten. Hij/zij kan je ook medicijnen geven om te kalmeren. Een paniekaanval bereikt zijn piek met de heftigste symptomen meestal binnen 10 minuten. Vaak is een paniekaanval na 20-30 minuten weer voorbij. Dit is het gevoel dat je niet in je eigen lichaam bent. Je hebt misschien het gevoel dat je de situatie vanaf een afstandje bekijkt, of dat je niet weet wat echt is, en wat niet. Dit symptoom is een indicatie van zeer sterke angst en frustratie, en het kan een onwerkelijk en onverklaarbaar gevoel zijn. Met andere woorden, de werkelijkheid voelt compleet anders aan. Dat maakt het dubbel zo moeilijk om weer terug te komen in het huidige moment. Als je dit gevoel van depersonalisatie hebt, probeer jezelf dan terug te brengen door je te concentreren op je ademhaling of het gevoel van iets dat je in je handen hebt. Is het warm of koud? Hard of zacht? Door terug te komen in het huidige moment kun je makkelijker met dit symptoom omgaan. Dit is het gevoel alsof je droomt. De situatie, met al je emoties, gedachten en fysieke ervaringen, lijkt misschien niet echt, maar eerder een herinnering of nachtmerrie. Dit gevoel treedt op tijdens de heftigste fase, maar het is na een paar minuten meestal voorbij.  De methode van aanpak is hetzelfde als bij depersonalisatie. Richt je op een object vlakbij je, of op mensen in je omgeving. Richt je op je zintuigen zoals tast, zicht en geluid. Dit zijn constanten die niet veranderen. Een paniekaanval kan talloze symptomen veroorzaken die ongebruikelijk zijn vergeleken bij je dagelijkse ervaringen. Deze gevoelens, vooral de mentale symptomen, laten je misschien denken dat je niet normaal bent, dat je hallucineert of gek wordt. Dit is een heel enge gewaarwording waardoor je je misschien ontzettend hulpeloos voelt. Dat is normaal. Je bent niet gek; je hebt gewoon een paniekaanval. Als je dit ervaart, onthou dan dat het voorbij gaat en concentreer je op je omgeving. Dat leidt je hersenen af zodat je weer met beide benen op de grond komt.
Overweeg erfelijkheid. Denk na over mogelijke omstandigheden uit je kindertijd. Verminder stress. Zoek andere oorzaken. Herken een onderliggende aandoening. Raadpleeg een therapeut. Neem medicijnen. Behandel paniekaanvallen bij kinderen en pubers. Concentreer je op je ademhaling. Leidt je hersenen af van gevoelens van misselijkheid. Voel hoe je hart klopt. Let op rillingen of opvliegers. Masseer lichaamsdelen die gevoelloos zijn. Let op wanneer de symptomen ontstaan. Laat je behandelen. Let op een gevoel van depersonalisatie. Besteed aandacht aan gevoelens van "derealisatie". Weet dat je niet gek aan het worden bent.
https://www.wikihow.com/Tell-if-You-Have-Anxiety-Attack-Symptoms https://www.wikihow.com/Tell-if-You-Have-Anxiety-Attack-Symptoms https://www.wikihow.com/Tell-if-You-Have-Anxiety-Attack-Symptoms https://www.wikihow.com/Tell-if-You-Have-Anxiety-Attack-Symptoms
Understanding Common Causes Getting Treatment Recognizing Physical Symptoms Recognizing Mental Symptoms