Het hoofddeel van je toespraak opbouwen Je afsluiting maken Je inleiding maken
De opzet van het hoofddeel van je toespraak begint met het eerste punt dat je in je toespraak wil maken. Schrijf een vloeiende overgang van je inleiding naar het hoofddeel van je toespraak.  Je eerste punt is een hoofdpunt in je opzet, genummerd met een Romeins cijfer. Onder dit hoofdpunt heb je een aantal sub-punten, zoals commentaren, statistieken of ander bewijs dat je hoofdpunt ondersteunt. Afhankelijk van hoe je je opzet hebt opgemaakt, worden deze vaak opgesomd met letters of bullets. Zet onder je eerste hoofdpunt specifiek bewijs of feiten die je in je toespraak ter ondersteuning van dat punt wilt noemen. Dit kunnen data zijn, statistieken, of citaten uit bronnen.  Net als bij de hoofdpunten zelf, begin je bij het bewijs met het sterkste of belangrijkste sub-punt of bewijsstuk en dan verder naar beneden. Op deze manier kun je, als je in tijdnood komt, de laatste punten makkelijker weglaten, zonder dat je iets essentieel schrapt. Het soort bewijs of sub-punt dat je wil opnemen hangt af van het soort toespraak die je houdt. Probeer te voorkomen dat je je publiek murw maakt met ellenlange lijsten met getallen of statistieken – over het algemeen houden mensen dat soort informatie niet vast. Als je veel numerieke gegevens of statistieken hebt, maak dan een infographic, die je tijdens je toespraak kan projecteren. Denk eraan dat nog meer persoonlijke noten erg effectief kunnen zijn om je punt te maken in een toespraak. Als het eerste punt in je toespraak over sterilisatie en castratie van huisdieren bijvoorbeeld is dat de dieren zelf belang hebben bij de procedure, zou je kunnen aangeven dat dieren die gesteriliseerd of gecastreerd zijn vaak langer leven, minder vatbaar zijn voor bepaalde soorten kanker en over het algemeen gezonder zijn dan niet-gesteriliseerde of niet-gecastreerde huisdieren. Als je alle informatie die je bij je eerste punt wilde toevoegen hebt gehad, ga dan terug naar het hoofdniveau en maak in een zin of twee een vloeiende overgang naar je tweede punt.  Denk niet teveel na over de overgangen. Het hoeft allemaal niet ongelofelijk fantastisch te zijn. Als je niets speciaals kunt bedenken, gebruik je gewoon een simpele overgangszin. Je kunt bijvoorbeeld zeggen "Nu ik heb besproken dat steriliseren en castreren goed is voor de gezondheid van uw huisdier, wil ik verder gaan naar het effect dat sterilisatie en castratie op uw gezin heeft." Sommige van de meest effectieve overgangen hangen op een bepaald woord of frase, zoals het woord 'effect' in het voorbeeld hierboven. Je opzet ziet er voor de overige twee (of meer) punten in je toespraak min of meer hetzelfde uit. Begin met een hoofdsectie waarin het punt in één zin beschreven is, en volg dat op met drie of vier met letters of bullets opgesomde sub-punten met ondersteunende feiten. Als je je sub-punten kiest of de feiten die je in je toespraak wilt benadrukken, hou dan ook je publiek voor ogen. Vraag je af wat er voor hen belangrijk aan is, of wat zij met name verrassend of interessant zouden vinden. Nu je het hoofddeel van je toespraak hebt afgerond, heb je een goedlopende overgangszin nodig, waarmee je aan het publiek aangeeft dat je aan het einde van je toespraak bent gekomen. Deze overgang hoeft niet bijzonder te zijn- het hoeft niet eens een hele zin te zijn. Je kunt simpelweg zeggen "Concluderend," en dan met je samenvatting beginnen. Speech-coaches beschrijven de organisatie van een toespraak vaak als 'zeg ze wat je gaat zeggen, zeg het, en zeg ze dan wat je gezegd hebt'. Begin je conclusie met het vertellen van je publiek wat je ze in je toespraak hebt verteld.  Je hoeft hier niet de details op te zoeken – je zet gewoon nog een keer neer wat je je publiek al hebt verteld. Let er wel op dat je in je afsluitende samenvatting niet met nieuwe informatie aankomt. Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen "Zoals u heeft gezien, heeft het steriliseren of castreren van uw huisdier niet alleen grote voordelen voor u en uw huisdier, maar ook voor de hele buurt." Deze versie van je stelling moet meer als een conclusie of een uiteindelijke bevinding klinken dan als de hypothese, die het misschien in je inleiding was.  Als je toespraak goed ging, heb je je stelling bewezen en het belang aangetoond. Deze stelling moet terugvoeren op de samenvatting van je punten en een sterk argument neerzetten. Vooral bij korte toespraken, kun je de samenvatting van je punten en je stelling in een enkele slotzin combineren. Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen "Gelet op de voordelen voor de gezondheid van uw huisdier, van uw gezin en het algemene welzijn in de buurt, is het overduidelijk dat het steriliseren en castreren van huisdieren voor alle eigenaren de hoogste prioriteit moet hebben." Bedenk, als afsluiting van je toespraak, net zoiets als datgene waarmee je aan het begin de aandacht greep. Het kan een anekdote zijn of een grappige herhaling van het belang van de zaak.  Je zou een manier kunnen bedenken om de hele toespraak terug te brengen naar het verhaal, waarmee je, om de aandacht van je publiek te trekken, begon. Als je een argumenterende toespraak houdt, vormen je afsluitende opmerkingen meestal een oproep tot actie. Geef het publiek een voorbeeld van hoe belangrijk het onderwerp van je toespraak is en vraag ze te handelen op basis van de informatie die je hebt gegeven. Als je een oproep tot actie doet, zorg er dan voor dat je specifieke details opneemt, zoals waar je heen moet, met wie je contact moet opnemen en wanneer het moet gebeuren. Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen "Aankomende week kunt u uw huisdier bij het Dierenasiel Schagen gratis laten steriliseren of castreren in de kliniek aan de Hoofdweg 123. Bel 0123-456789 om vandaag nog een afspraak te maken!" Door het publiek te bedanken dat ze hebben geluisterd laat je zien dat je ze respecteert en hun tijd waardeert. Als je door een bepaald iemand of organisatie bent uitgenodigd, zou je die ook nog een keer moeten noemen.  Vooral als je toespraak langer was of als je meer tijd gebruikt hebt dan je eigenlijk had gekregen, moet je er voor zorgen dat je de mensen vertelt dat je hun tijd zeer op prijs hebt gesteld. Neem het bedanken, net als de openingsgroet, in de opzet op zodat je het niet vergeet. Dat je dat doet betekent niet dat je het woord voor woord moet uitschrijven. Je moet je afsluiting en bedankje losjes en oprecht houden. Overleg vooraf met de organisatoren om uit te vinden of je vragen over je toespraak uit het publiek mag (of moet) beantwoorden. Als je ruimte maakt voor vragen, zet dit dan in de opzet, zodat je aan het einde van je toespraak niet vergeet erom te vragen.  Als je het kader voor de vragen wilt aangeven, zet de parameters dan in je opzet, zodat je ze kunt noemen, als je de vloer voor vragen opent. Je moet er ook op letten of je een bepaalde tijd voor vragen hebt of dat je een bepaald aantal vragen kunt beantwoorden. Het eerste wat mensen willen weten op het moment dat je het podium betreedt, is wie je bent. Als je door iemand anders bent voorgesteld, neem dan de tijd om diegene te bedanken en eventueel ook anderen die met de organisatie bezig zijn geweest of je hebben uitgenodigd om te spreken.  Denk eraan dat je misschien nerveus bent, als je met je toespraak begint. Neem dit op in je opzet, zodat je het niet vergeet. Als er iets is wat jou met het publiek of met de groep die de bijeenkomst heeft georganiseerd verbindt, zou je dat ook in je openingsgroet kunnen meenemen – vooral als je niet het voordeel had door iemand anders voorgesteld te worden. Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen "Goedemiddag. Ik ben Sandra Zonnewende en ik ben al vijf jaar vrijwilliger bij het Dierenasiel Schagen. Ik ben vereerd dat u me hier vandaag heeft uitgenodigd om te spreken over het belang van het steriliseren en castreren van huisdieren." Nadat je je publiek hebt verteld wie je bent, wil je de aandacht grijpen. Dit kan met een grap, een persoonlijk verhaal of een interessante observatie met betrekking tot het onderwerp, die je niet goed ergens anders kwijt kon.  Als je bedenkt hoe je de aandacht wilt pakken, denk dan aan je publiek. Vraag je af wat hun aandacht zou pakken en niet noodzakelijkerwijs wat jij interessant of grappig vindt. Als je niet zeker weet of het je lukt de aandacht te grijpen, oefen dat dan voor vrienden of familieleden, die ongeveer dezelfde leeftijd en interesses hebben als de mensen die in het publiek zullen zitten wanneer je je toespraak houdt. Als je bijvoorbeeld een toespraak houdt over het steriliseren en castreren van huisdieren voor een groep jonge Vinex-gezinnen, zou je kunnen openen met een humoristische verwijzing naar de Disneyfilm "101 Dalmatiërs". In dit deel van je inleiding ga je van je aandachtpakkende anekdote naar het onderwerp van de toespraak zelf. Dit deel moet niet meer dan een of twee zinnen omvatten.  Leg kort het belang van het onderwerp van je toespraak uit. Als je toespraak informatief is, leg dan uit waarom de informatie belangrijk of relevant is voor je publiek. Als je een argumenterende toespraak houdt, moet je uitleggen wat er gebeurt als er niets wordt ondernomen met betrekking tot dit onderwerp. Je kunt bijvoorbeeld zeggen "Elk jaar moet ons dierenasiel meer dan 500 ongewenste honden en katten laten inslapen. Als alle huisdieren gesteriliseerd of gecastreerd zouden worden, zou dit aantal waarschijnlijk minder dan 100 zijn." Je stelling zegt iets over de reikwijdte van je toespraak. De structuur en inhoud van deze stelling verschilt afhankelijk van het soort toespraak dat je gaat houden.  Als je een argumenterende toespraak houdt, is je stelling het uiteindelijke punt dat je met de informatie en het bewijs dat je in je toespraak te berde brengt hoopt te bewijzen. De stelling bij een toespraak waarin wordt gesteld dat alle eigenaren van huisdieren hun huisdier zouden moeten laten steriliseren of castreren, zou bijvoorbeeld kunnen zijn: "Onze hele gemeenschap zou er profijt van hebben, als alle huisdieren gesteriliseerd of gecastreerd zouden zijn." De stelling bij een meer informatieve toespraak vat het soort informatie samen, dat je in je toespraak aan je publiek gaat geven. Bij een meer wetenschappelijke toespraak reflecteert je stelling de hypothese van de wetenschappelijke studie, die je in je toespraak voor het voetlicht brengt. Je hebt je punt gemaakt, maar nu moet je het publiek laten weten waarom ze naar je moeten luisteren. Geloofwaardigheid bestaat vaak niet uit iets formeels, als een bepaalde graad of een aantal jaren onderzoek, maar kan ook een persoonlijk verhaal zijn.  Als je een toespraak houdt voor een schoolklas, bestaat je 'geloofwaardigheid' misschien alleen uit het feit dat je zelf in deze klas hebt gezeten en aan het onderwerp hebt gewerkt. Als je echter een persoonlijker belang bij het onderwerp van je toespraak hebt, is dit een goed moment om dat te benoemen. Voor een argumenterende toespraak kan een persoonlijke band met het onderwerp je geloofwaardigheid vergroten. Bijvoorbeeld, je houdt misschien een toespraak over het lokale bestemmingsplan, waarin je geïnteresseerd raakte toen jij en je gezin uit je huis gezet dreigden te worden. Een persoonlijke band betekent voor mensen in je publiek vaak meer dan veel professionele ervaring op een bepaald gebied. Nu je publiek weet waar je het over gaat hebben, waarom je het daarover gaat hebben en waarom ze naar je zouden moeten luisteren, kun je ze een net overzichtje geven van de punten die je in je toespraak gaat maken.  Het is geen wet van Meden en Perzen, maar meestal hebben toespraken drie hoofdpunten. Geef ze in je inleiding aan in de volgorde waarin je ze in je toespraak aan de orde gaat stellen. De volgorde waarin je je punten gaat bespreken hangt af van het soort toespraak dat je gaat houden. Je toespraak over sterilisatie en castratie zou, bijvoorbeeld, eerste de voordelen voor het dier zelf kunnen bespreken, dan de voordelen voor het gezin van het baasje en ten slotte de voordelen voor de hele buurt. Hier begin je klein en beweeg je naar buiten. Voor een argumenterende toespraak, begin je over het algemeen met je sterkste argument en werk je naar beneden op volgorde van sterkte. Als je informatieve toespraak gaat houden, die op een historische gebeurtenis is gebaseerd, zou je je punten chronologisch kunnen presenteren. Andere informatieve toespraken zijn meer gebaat bij beginnen met het breedste punt en dan naar binnen werken naar de specifiekere punten. Uiteindelijk wil je je punten zo ordenen dat het natuurlijk aanvoelt en je in staat bent om gemakkelijk van het ene punt naar het volgende over te stappen.
Maak je eerste punt. Presenteer het ondersteunende bewijs of argument. Schakel over op je volgende punt. Herhaal hetzelfde proces voor alle resterende hoofdpunten. Zorg voor een vloeiende overgang. Vat de punten samen die je hebt besproken. Herhaal je stelling. Geef het publiek iets om te onthouden. Bedank het publiek en degene die je heeft uitgenodigd. Laat ruimte voor vragen. Begin met een groet. Begin je toespraak met iets dat de aandacht grijpt. Geef je publiek reden om naar je toespraak te luisteren. Presenteer je stelling. Zorg dat je geloofwaardig bent. Bekijk van te voren je hoofdpunten.
https://www.wikihow.com/Write-a-Speech-Outline https://www.wikihow.com/Write-a-Speech-Outline https://www.wikihow.com/Write-a-Speech-Outline
Building the Body of Your Speech Creating Your Closing Crafting Your Introduction