Praten over hun ervaring Behulpzaam zijn Ondersteuning bieden
De persoon is mogelijk in shock of wil niet praten. Als ze niet willen of bereid lijken om zich open te stellen, forceer het dan niet. Ze willen niet altijd hun problemen delen, zeker als je ze niet goed kent. Als je moeite hebt om te bedenken wat je moet zeggen, denk dan niet dat je iets diepgaand moet zeggen. Gewoon er zijn en zeggen (of impliceren): “Ik ben hier om je te steunen” is vaak genoeg.  Je troost misschien iemand die nooit vertelt wat hem of haar van streek maakt. Dat is prima. Je zou gewoon kunnen zeggen: “Door te praten over een probleem, voel je je beter. Als je wilt praten, ben ik hier bij jou.” Oordeel niet. Als je dat wel doet, zal de persoon zich meer terugtrekken. Verbeter je luistervaardigheid en wees bereid om je volledige aandacht aan hen te geven. Als je hen vraagt wat er mis is en ze reageren niet, blijf dan niet doorvragen. Accepteer alles wat ze zeggen en concentreer je op welwillend luisteren. Geef ze je volledige aandacht, en schenk aandacht aan wat ze zeggen en hoe ze het zeggen. Verbeter je luistervaardigheid door oogcontact te maken en neutraal te reageren. Je zou kunnen denken dat het zeggen van: “Ik heb zelf net zoiets als dit meegemaakt” behulpzaam is en de connectie bevordert, maar het legt meer de aandacht op jou en niet op hen. Sterker nog, het kan hen laten voelen alsof je hun gevoelens afwijst. Houd het gesprek over hen. Als ze praten over wat hen doet laten huilen, laat ze praten en onderbreek ze niet. Je wilt misschien graag laten zien dat je ze begrijpt of over iets in jouw leven praten, maar verzet je tegen die drang, tenzij ze er naar vragen. Jouw rol is om hen te helpen en te steunen. Als de persoon aan het huilen is en van streek is over iets, probeer dan niet gelijk het probleem op te lossen. Het is belangrijker dat je minder praat en meer luistert. De persoon zou niet eens hoeven zeggen wat er mis is, en dat is prima. Het is niet jouw taak om hun problemen op te lossen.  Hun gehuil is niet een manier om hun probleem op te lossen, het is een manier om hun emoties uit te drukken. Laat ze dat doen zonder in te grijpen. Dit zou moeilijk kunnen zijn als je normaal gesproken zelf probeert te voorkomen dat je huilt. Onthoud dat huilen niet een teken is van zwakte. . Als de persoon herhaaldelijk problemen heeft om met zijn of haar emoties om te gaan, kan het tijd zijn om een therapeut te zien. Hun problemen kunnen jou overweldigen, of je zou kunnen denken dat waar ze doorheen gaan het best behandeld kan worden door een therapeut. Wees voorzichtig met je aanbeveling, maar laat ze weten dat het misschien een goed idee is. Probeer bijvoorbeeld te zeggen: “Het klinkt alsof waar je doorheen gaat erg zwaar is. Heb je erover nagedacht om met een therapeut te praten?” Er is vaak weinig wat je kunt doen of zeggen dat eigenlijk nuttig of behulpzaam is. Woorden verschaffen weinig troost. In veel gevallen is het belangrijkste dat je er gewoon bent. Je fysieke aanwezigheid en tijd wordt vaak het meest gewaardeerd in moeilijke tijden. Blijf bij de persoon in kwestie en laat hem of haar weten dat je er voor diegene bent en hem of haar steunt. Je hoeft niet veel te praten, enkel je aanwezigheid is genoeg. Meestal zijn mensen bang om te huilen in het bijzijn van anderen, omdat de maatschappij huilen als zwakte ziet. Als de persoon in het openbaar begint te huilen, bied dan aan om ergens anders, meer privé, heen te gaan. Dit kan helpen bij eventuele verlegenheid die ze voelen. Ga naar een toilet, een auto of lege kamer. Door ergens anders heen te gaan waar het meer privé is, kan de persoon zich veilig voelen en is hij in staat om door alle emoties te gaan die ze voelen.  Als ze zich niet op hun gemak voelen, vraag dan “Wil je ergens anders heen waar het meer privé is?” Als je nog jong bent (op school of de universiteit zit), neem de persoon dan niet mee naar een plek waar je niet hoort te zijn, zoals een klaslokaal waar niemand is. Zorg er ook voor dat je altijd je weg naar buiten kunt vinden. Je wilt niet in de problemen komen! Als je een zakdoekje hebt, of weet waar je er een kunt krijgen, bied dan aan om er een voor hen te pakken. Huilen geeft natte gezichten en natte neuzen, en het aanbieden van een zakdoekje laat zien dat je wilt helpen. Als er geen zakdoekjes in de buurt zijn, bied dan aan om er eentje voor hen te halen.  Je kunt zeggen: “Wil je dat ik een zakdoekje voor je haal?” Soms kan het geven van een zakdoekje als teken worden gezien dat je wilt dat ze onmiddellijk stoppen met huilen. Wees voorzichtig hoe je overkomt, zeker wanneer de persoon erg van streek is, of een sterfgeval of relatiebreuk te verwerken heeft. Het helpt nooit om iemand te vragen om op te houden met huilen, of te vertellen dat het hun tranen niet waard is. Huilen zorgt ervoor dat iemand zich beter voelt. Emoties die worden geuit zijn beter dan wanneer ze worden ingehouden, want opgekropte emoties leiden tot psychische aandoeningen, zoals depressie. Als iemand huilt, laat degene huilen. Zeg nooit dingen zoals “Huil niet” of “Dit is zo onbelangrijk, waarom huil je?” Ze delen een kwetsbaar moment met je, dus laat hen uitdrukken wat nodig is, zonder ze te vertellen hoe ze zich moeten voelen. Je zou je ongemakkelijk of oncomfortabel kunnen voelen bij iemand die huilt. Onthoud dat het jouw rol is om steun te bieden op een manier die behulpzaam is voor hen, en dat de focus uiteindelijk niet op jou ligt. Ze willen misschien dat je blijft en luistert, of ze willen wat ruimte en tijd voor zichzelf. Ga er niet vanuit dat je weet wat ze willen, want dat weet je niet. Vragen wat ze willen en nodig hebben, geeft de ander de controle, en jou de mogelijkheid om te luisteren en te reageren. Wat ze ook vragen of nodig hebben, respecteer wat ze zeggen.  Vraag: “Wat kan ik doen om te helpen?” of “Hoe kan ik je steunen?” Als ze je vragen om weg te gaan, vertrek dan. Zeg geen dingen zoals “Maar je hebt me nodig om je te helpen!” Zeg in plaats daarvan gewoon: “Oké prima, maar als je iets nodig hebt, bel me dan of sms me”. Mensen hebben soms ruimte nodig. Je moet niet het gevoel hebben dat je haast hebt of iets moet gaan doen. Een deel van iemand steunen is er te zijn, en je tijd te geven aan die persoon. Als je er bent om ze te troosten, geef ze de tijd die ze nodig hebben. Jouw aanwezigheid alleen al kan geruststellend zijn, dus blijven hangen en ervoor zorgen dat ze in staat zijn om verder met hun dag te gaan, of verdere hulp krijgen, kan zijn wat ze het meest nodig hebben. Stop niet voor maar een paar momenten om daarna verder te gaan met jouw dag. Blijf bij hen en laat ze weten dat je blijft als ze je nodig hebben. Zelfs als je werk te doen hebt, kan een paar minuten extra blijven geen kwaad. Als je weet dat je vriend(in) van knuffelen houdt, geef ze dan een knuffel. Als ze echter niet zoveel van aanraken houden, kun je ze een klopje geven op de rug of misschien helemaal niet aanraken. Als je een vreemdeling helpt, is het beter om te vragen of ze aangeraakt willen worden. Als je twijfelt, vraag dan of ze een knuffel willen of willen dat je ze vasthoudt. Als ze niet willen worden aangeraakt, doe dat dan niet. Vraag: “Vind je het goed als ik je knuffel?” Je vrienden of familie willen misschien eerder worden aangeraakt dan vreemdelingen, dus zorg ervoor dat je het de persoon niet nog ongemakkelijker maakt.
Zet ze niet onder druk om te praten. Luister goed. Houd je focus op hen. Kom niet direct aan met oplossingen. Moedig ze aan om een therapeut te zoeken als ze meer hulp nodig hebben Wees er voor hen. Zorg ervoor dat de persoon zich veilig voelt. Bied een zakdoekje aan. Laat ze huilen. Vraag wat ze nodig hebben. Geef ze tijd. Geef ze wat genegenheid indien gewenst.
https://www.wikihow.com/Comfort-Someone-Who-Is-Crying https://www.wikihow.com/Comfort-Someone-Who-Is-Crying https://www.wikihow.com/Comfort-Someone-Who-Is-Crying
Talking about Their Experience Being Helpful Supporting Their Needs