Jezelf onderwijzen Bewustwording verspreiden Hulp zoeken Praten over stigma’s Je identiteit vaststellen Anderen helpen zich op hun gemak te voelen
Je kunt het concept identiteitsposities hanteren om over stigma’s en sociale categorieën te denken. Sommige psychologen, taalkundigen en sociologen hanteren dit concept om onze identiteiten mee te vertegenwoordigen. Soms kunnen deze posities tegenover elkaar gezet worden. Op die manier kunnen identiteiten gebruikt worden om mensen te organiseren en om structuur aan te brengen in hoe we over mensen denken. Volgens Kevin Barry, professor in de rechten, zijn identiteitsposities bijvoorbeeld dingen als:   Hoe bekwaam we zijn: “vermogen” versus “onvermogen”. Hoe beperkt we zijn: “mild” versus “ernstig”. Hoe we in de wereld passen: “normaal” versus “abnormaal”. Hoe vrij we zijn: “onafhankelijkheid” versus “afhankelijkheid”. Hoe gezond we zijn: “gezond” versus “ziekte”. Sommige van deze voorbeelden kunnen geassocieerd met bijvoorbeeld homoseksualiteit, blindheid of autisme. Op deze manier worden mensen soms gezien als zijnde “minder dan” anderen zonder deze identiteiten. Onderwijs jezelf in de manier waarop jouw specifieke identiteit gevormd wordt door stigma. Leer zo veel als je kunt over de aard van jouw identiteit. Zo zul je je minder geïsoleerd voelen.   In de Verenigde Staten lijdt bijvoorbeeld 22% van de mensen aan een vorm van een bepaalde geestelijke gezondheidsaandoening. Toch komt slechts de helft hiervan daar maar voor uit. Wist je ook dat bijna 1 op de 3 Amerikaanse tieners en kinderen overgewicht hebben of obees zijn? Weten waar je precies mee te maken hebt, kan je helpen je minder eenzaam te voelen. Als je eenmaal beseft dat miljoenen andere mensen met dezelfde problemen als jij te maken hebben, in welke vorm dan ook, dan kan dat je helpen inzien hoe doenbaar dit allemaal is. De kans is ook groot dat je op hulpbronnen en inspirerende verhalen stuit in je zoektocht naar kennis. Er zijn bepaalde wetten die ervoor zorgen dat iedereen gelijk en eerlijk behandeld wordt. De kans is groot dat je door een aantal wetten beschermd wordt, ongeacht of je een handicap hebt of niet. De grondrechten, bijvoorbeeld, omvatten onder meer vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vereniging, vrijheid van godsdienst en levensovertuiging. WGBH/CZ is een Nederlandse wet die op 1 december 2013 in werking trad. Volgens deze wet is discriminatie wegens een handicap, beperking of chronische ziekte verboden bij het aanbieden van werk, huisvesting, goederen en/of diensten.  Een lichamelijke of verstandelijke beperking die een of meerdere levensactiviteiten aanzienlijk verhindert. Bewijs van die beperking. Beschouwd worden als iemand die onder die beperking gebukt gaat. Als deze punten op jou van toepassing zijn, dan heb jij recht op bescherming tegen discriminatie. Discriminatie jegens gestigmatiseerde mensen gebeurt helaas maar al te vaak. Het is goed om te weten dat je wellicht aanspraak maakt op wettelijke bescherming. Als iemand misbruik van je maakt, dan kun je dat aanvechten.  Denk bijvoorbeeld aan Artikel 1 van de Grondwet, de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte, de Algemene wet gelijke behandeling, etc. Als jij het gevoel hebt alsof je een baan niet gekregen hebt, je ontslagen bent, dat er misbruik van je is gemaakt of je je huis uitgezet bent door je huisbaas, of je op een andere manier gediscrimineerd bent vanwege jouw stigma, dan kun je overwegen om juridische stappen te ondernemen. De kans is groot dat je je op medische, huisvestings-, arbeids- en/of algemene mensenrechten kunt beroepen. Hoewel je misschien in je recht staat om juridische stappen te ondernemen als jouw individuele rechten geschonden zijn, dien je eerst de voor- en nadelen tegen elkaar af te wegen. Als de discriminatie geen consequenties had voor jouw toekomstdoelen, dan is het wellicht beter om het te laten for wat het is. Er gaat namelijk een hoop tijd, gedoe en geld zitten in juridische processen. Het is echter belangrijk om je te beseffen dat je altijd het recht hebt om het te doen. Als je in een stedelijk gebied woont, dan is de kans groot dat er al steun- en bewustwordingsgroepen zijn waar je aan kunt deelnemen. Dergelijke groepen kunnen daadwerkelijk steungroepen genoemd worden, maar kunnen ook gewoon groepjes vrienden zijn die met elkaar afspreken om te vieren wie ze zijn. Ga op zoek naar een gemeenschap waar jij bij past en waar je je in kunt vinden. Jij zult hen versterken en zij zullen jou op hun beurt sterker maken. Ook kan het een hele hoop deuren voor je openen.  Om leren gaan met stigma is honderd keer makkelijker als je een sterke steungroep om je heen hebt. Een prachtig netwerk van familie en vrienden is natuurlijk geweldig, maar een groep mensen die van de hoed en de rand weten is nog een stuk beter. Zo heb je namelijk een wereld aan informatie en advies binnen handbereik, waardoor iedere dag net dat beetje beter wordt. Het is maar al te makkelijk om hetgeen jou anders maakt weg te stoppen en net te doen alsof je “normaal” bent. Het is maar al te makkelijk om thuis te blijven en jezelf te zeggen: “Vandaag ga ik er gewoon niet mee bezig zijn.” Probeer die verleiding te weerstaan! Hoe vaker je de deur uitgaat en hoe meer connecties je in de gemeenschap maakt, hoe meer invloed jij kunt uitoefenen op het beeld dat sommige mensen wellicht van jou hebben. Jouw stigma kan ontzettend specifiek en persoonlijk zijn, maar kan ook juist een groot en belangrijk onderwerp zijn. Stigma rondom de seksuele geaardheid kan zich bijvoorbeeld op een meerdere manieren manifesteren. Zo kunnen ouders van hetzelfde geslacht in sommige landen bijvoorbeeld geen kinderen adopteren, kunnen homoseksuele mannen geen bloed doneren, of kunnen ze bijvoorbeeld geen uitkering krijgen. Ga op zoek naar een specifieke invalshoek die als hoofdoorzaak kan fungeren om het onderwerp onder de aandacht te brengen en positieve veranderingen te bewerkstelligen.  Vraag je steun- of bewustwordingsgroep om je hierbij te helpen. Jouw verhaal zou precies datgene kunnen zijn wat anderen moeten horen. Kennis is namelijk het enige medicijn tegen onwetendheid. De wereld zal een stukje beter en slimmer—en misschien ook toleranter—worden als jij je verhaal deelt.   Schrijf een boek, begin een blog of geef lezingen. Doe iets zodat de wereld kan zien dat intolerantie ontzettend ouderwets is en, eerlijk gezegd, ook belachelijk. Probeer jouw stigma’s dusdanig onder de aandacht te brengen dat men niet langer het gevoel heeft dat het negatieve aandacht waard is. Jouw unieke toestand in het openbare domein plaatsen, is de enige manier waarop mensen eraan kunnen wennen. Het is niet zo dat je wetenschap of religie probeert te bestrijden. Tijd is hier vooral je vijand. Hoe eerder je ermee begint, hoe sneller anderen zullen inzien dat jouw “aandoening”, “omstandigheden” of “handicap” helemaal niet iets is om aanstoot aan te nemen of bang voor te zijn. We zijn allemaal verschillend en daarom toch ook allemaal hetzelfde. Als je eenmaal bepaald hebt wat de invalshoek voor je bewustwordingscampagne is, dan kun je contact opnemen met een volksvertegenwoordiger. Vraag hem/haar je te helpen beleidswijzigingen door te voeren. Zet je energie in om geld in te zamelen voor onderzoek of andere bewustwordingsinspanningen. Als jij bijvoorbeeld een ziekte hebt waar een stigma op rust, zoals HIV, kanker of MS, dan kun je geld inzamelen voor onderzoek naar die ziekte.  Neem contact op met regionale kranten en televisiezenders om je te helpen je benefiet onder de aandacht te brengen. Erken dat mensen van over de hele wereld net als jij onheus bejegend worden om hun ras, geslacht, religie, seksuele voorkeuren, etniciteit of geestesziekte (om er maar een paar te noemen). De meeste mensen zijn wel in een bepaalde strijd verwikkeld. Hoewel die strijd misschien niet precies dezelfde is als die van jou, kan die wel net zo moeilijk en zwaar zijn. Zet jouw kracht in om hun strijd iets makkelijker te maken. Als jij iemand ontmoet die gestigmatiseerd is, steun hem/haar dan. Bezoek hem/haar om er zeker van te zijn dat hij/zij niet alleen is. Praat bijvoorbeeld over hoe goed hij kan koken, in plaats van dat hij een arm mist. Praat bijvoorbeeld over hoe goed zij jou altijd kan helpen, in plaats van over dat ze HIV-positief is. Niemand zou alleen moeten zijn in deze strijd. Om leren gaan met stigma’s betekent niet alleen dat je rekening moet houden met iets dat de wereld als onacceptabel beschouwt, maar dat je bovendien rekening moet houden met die wereld zelf. Dat kan ontzettend zwaar en moeilijk zijn. Overweeg daarom om in therapie te gaan. Miljoenen mensen proberen het en miljoenen mensen hebben er elk jaar baat bij.  Kijk op allepsychologen.nl om een therapeut bij jou in de buurt te vinden. Je kunt ook vrienden en familie vragen om verwijzingen of aanbevelingen. Als therapie niet voor jou weggelegd is, overweeg dan om een deel te nemen aan een steungroep. Een netwerk van gelijkgezinde en sympathieke mensen kan hetzelfde effect hebben als therapie. Het zal je een platform verschaffen waar je over je stigma en de bijbehorende zaken kunt praten. Je zult kracht putten uit de mensen om je heen, en wie weet zullen anderen zelfs kracht uit jou kunnen putten. Zoek, indien van toepassing, hulp voor problemen die zich als gevolg van het stigma ontwikkeld hebben. Er zijn hartstikke veel gestigmatiseerde aandoeningen die niet per sé behandeling nodig hebben, maar sommige mensen kunnen baat hebben bij begeleiding in het omgaan met sociale spanningen. Dat komt niet om de aandoening schandelijk of verkeerd is, maar zal je leven gewoon een stuk makkelijker maken. Dit zijn ingewikkelden problemen om mee om te gaan. Als de stress die ermee gepaard gaat tot op zekere hoogte verlicht kan worden, waarom zou je dat dan niet doen?  Als je bijvoorbeeld last van overgewicht hebt, overweeg dan om een schema op te stellen om af te vallen. Als je dyslectisch bent, overweeg dan om met een dyslexiedeskundige aan de slag te gaan. De professionals die je in de arm neemt, kunnen je ook advies geven waarmee je het jezelf wat makkelijker kunt maken. Bovendien hebben deze professionals elke dag te maken met mensen die soortgelijke problemen hebben als jij. Onderzoek heeft uitgewezen dat kalmerende technieken, zoals meditatie, yoga en zelfs diepe-ademhalingsoefeningen, mensen kunnen helpen omgaan met hun stigma. Als je kalm en relaxt bent, dan zal het stigma je niet zo dwarszitten. Ga dus op zoek naar een fijn en rustig plekje waar je je hoofd leeg kunt maken. Dit kan het begin zijn van de innerlijke rust waar je zo naarstig naar op zoek bent. Er zijn wetten en regels, zoals in Nederland de Algemene wet gelijke behandeling, die jou beschermen tegen onrechtmatige vragen over eventuele handicaps, seksuele geaardheid en andere potentiële stigma’s. Het is voor werkgevers en mensen op scholen dan ook verboden je hiernaar te vragen. Als jij een stigma hebt vanwege een verborgen handicap of een andere reden, dan hoef je je niet gedwongen te voelen om dingen te vermelden die je liever niet vermeldt.  Als je bijvoorbeeld solliciteert naar een baan, dan hoef je geen melding te maken van handicaps of andere stigma’s. Als je ervoor kiest om dat wel te doen, dan is degene die de sollicitatie afneemt verplicht om vertrouwelijk en respectvol met die informatie om te gaan. Als je je daarbij op je gemak voelt, kun je met de dierbare mensen in je leven praten over je zichtbare stigma’s. Zichtbare stigma’s zijn stigma’s die direct opgemerkt kunnen worden door andere mensen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan in een rolstoel zitten of blind zijn. Voor zichtbare stigma’s zijn vaak strategieën nodig die je kunnen helpen met het praten over het stigma. Zo kun je veilige doch open gesprekken aangaan met de mensen om je heen.   Begin met mensen met wie de band het hechtst is. Zo kun je leren je beter op je gemak te voelen over dergelijke kwesties te praten. Als je dan later met kennissen of zelfs volstrekt onbekenden over het stigma wilt praten, dan heb je in ieder geval al wat ervaring opgedaan. Ook zul je ongeveer kunnen weten wat voor soort vragen je kunt verwachten. Voel je niet gedwongen om over je stigma te praten. Het is een persoonlijke beslissing die jij, en jij alleen, kan maken. Praten over zichtbare stigma’s kan soms vrij ingewikkeld zijn. Dat komt door de onmiddellijke sociale onwennigheid die gepaard kan gaat met de vooroordelen van anderen. Als je je gestigmatiseerd voelt om iets dat niet te zien is, zoals seksuele geaardheid of een niet-zichtbare gezondheidsaandoening, denk dan na over hoe je er met andere mensen over wilt praten. Om leren gaan met onzichtbare stigma’s is een voortdurend proces. Het is voor iedereen met een stigma echter beter om te blijven experimenteren met verschillende manieren om over hun unieke toestand te praten of het juist te verzwijgen—alleen zo kun je erachter komen wat jij zelf het fijnst vindt, en wat je wel en niet wilt vermelden. Als je aan het uitvogelen bent hoeveel je anderen over je stigma wilt vertellen, denk dan na over wat je ermee hoopt te bereiken. Wil je bijvoorbeeld dat de andere persoon stopt met het maken van opmerkingen over depressie? Wil je dat de ander meer begrip opdoet over homoseksuele mensen? Als je eenmaal hebt nagedacht over je doelen en hoeveel informatie je wilt delen, dan kun je nu gaan nadenken over hoe je de informatie wilt delen. Experimenteer met verschillende communicatietechnieken en -media om je doelen in verschillende gevallen te bereiken.  Stel bijvoorbeeld dat het jouw doel is om iemand anders te informeren over jouw gestigmatiseerde situatie, maar dat je hoopt om eventuele negatieve consequenties van die onthulling te voorkomen. In dit geval is het wellicht het beste om een e-mail of geschreven brief te sturen waarin je de details van de situatie beschrijft. Zo kun je de informatie toch delen, maar zul je niet zo veel psychologische stress oplopen. Het vermogen om statistieken op te dreunen, kan een netelige situatie onschadelijk helpen maken. Als iemand bijvoorbeeld beweert dat depressie “niet echt is”, dan kun je hem/haar laten weten dat depressie in de leeftijdsgroep 15-44 de hoofdoorzaak van invaliditeit is. Als voorlichting over stemmingsstoornissen voor deze mensen beschikbaar zou zijn, dan zouden de zelfmoordcijfers mogelijk lager zijn. Toen je vanmorgen wakker werd, wie heeft er toen je tanden gepoetst? Je stigma of jij? Heeft je stigma gisterenavond gekookt of heb jij dat gedaan? Houden je familie en vrienden van jou of van je stigma? Juist, ja: het zijn twee volstrekt gescheiden dingen. Als mensen die echt om jou geven naar je kijken, dan zien ze jou als persoon. Dus als jij naar jezelf kijkt, dan zou je ook jou moeten zien. Het is belangrijk om te onthouden dat identiteitsposities niet statisch zijn. We beschikken allemaal over een zekere mate van vrijheid in hoe we onze eigen identiteit positioneren, ongeacht hoe we door anderen behandeld worden.   Ruim wat tijd in om voor jezelf in kaart te brengen wat je nu eigenlijk echt leuk vindt om te doen. Maak een lijst van je positieve eigenschappen. Noteer onder meer dingen als je opvattingen, je gedragingen en je maniertjes.   Maak een lijst van eigenschappen waar je aan zou kunnen werken.  Je kunt bijvoorbeeld iets opschrijven als: “Meestal deins ik terug voor confrontaties. Ook geef ik te gemakkelijk toe aan de eisen van anderen.” Maak een lijst van dingen die je graag aan jezelf zou veranderen, en wat je moet doen om die veranderingen te bewerkstelligen. Als je bijvoorbeeld niet zo makkelijk toe wilt geven aan de eisen van anderen, dan kun je iets opschrijven als: “Ik wil leren hoe ik assertiever kan worden.” Vervolgens kun je je bijvoorbeeld inschrijven voor een assertiviteitstraining. Deze stappen zullen je helpen een beeld van jezelf te vormen, zonder gelijk je stigma op de voorgrond te zetten. Je stigma maakt misschien deel uit van wie je bent en van de uitdagingen waar je in het leven mee te maken hebt, maar ze bepalen niet wie jij als persoon bent. Mensen in een rolstoel kunnen alsnog gaan parachutespringen als ze dat willen. Mensen die slechthorend zijn kunnen ook gewoon gesprekken voeren. Hoewel ze vanwege hun handicap nieuwe manieren moeten zien te ontdekken om bepaalde dingen te doen, hoeft dit hen er niet van te weerhouden om een bevredigend leven te leiden.   Dit is absoluut te doen, ongeacht of de redenen voor jouw stigma zichtbaar zijn of niet. Zichtbare aandoeningen zijn bijvoorbeeld blindheid of in een rolstoel zitten. Onzichtbare kwesties zijn onder meer HIV, nierfalen, MS of wat dan ook dat niet gelijk opvalt of te zien is. Weet echter dat je, onder die “aandoening”, ook gewoon nog bestaat. Jouw gevoel voor humor, je scherpe geest en al je andere persoonlijke eigenschappen kunnen de aandacht van de aandoening wegtrekken en naar jou verleggen. Besteed wat meer tijd aan de activiteiten waar je in uitblinkt. Dit zal ervoor zorgen dat mensen je in een ander daglicht zullen zien staan. Om leren gaan met je stigma kan een ontzettend moeilijke taak lijken. Het kan daarom handig zijn om een bepaalde mentale herinnering of mantra te hebben die je zal helpen de focus te verleggen van wat je in het heden dwarszit.   Beeld je bijvoorbeeld een plek of persoon in die je gelukkig maakt. Of herinner jezelf eraan dat niet iedereen onwetend is over je stigma. Herinner jezelf aan de positieve mensen in je leven die je steun bieden. Let ook goed op je eigen gedachten. Kijk of jouw eigen gedachten overwegend negatief of positief zijn. Als je zelf niet kunt accepteren wie je bent, dan wordt het voor de mensen om je heen ook een stuk moeilijker. Denk nooit dat een handicap jou ervan weerhoudt om iets te doen. Probeer nieuwe hobby’s of activiteiten uit. Als je ergens lichamelijk moeite mee hebt, zoals met tennis, kijk dan of er bij jou in de buurt ook rolstoeltenniswedstrijden georganiseerd worden. Een positieve houding en welwillendheid om nieuwe dingen te proberen, zijn goede eerste stappen om je zelfvertrouwen mee op te krikken. Hier zal in het begin flink wat moed voor nodig zijn, maar om hulp vragen is een listige manier om de mensen om je heen op hun gemak te stellen—en zal het stigma derhalve verlichten. Meestal is het ongemak van anderen namelijk het grootste probleem; niet haat of angst. Misschien weet de andere persoon gewoon niet hoe hij/zij zich zou moeten gedragen. Misschien vindt hij/zij het ongemakkelijk omdat hij/zij niet weet wat hij/zij moet doen of zeggen. Als je hem/haar groen licht heeft, dan zal hij/zij een zucht van verlichting slaken. En jij maar denken dat jij de enige was die het hier moeilijk mee had!  Als je in een rolstoel zit, dan kun je de ander vragen om de deur voor je open te halen, zeker als jij slecht bij de klink kan. Als je dyslectisch bent, dan kun je de ander vragen om te kijken of er geen spelfouten in je sms’je zitten. Deze tactieken zullen je helpen het ijs te breken, net als normale, alledaagse gesprekken dat kunnen. Om hulp vragen kan helpen het onderwerp bespreekbaar te maken, maar niet elke identiteitspositie heeft extra hulp van anderen nodig. Leer het onderwerp daarom rechtstreeks bespreekbaar te maken.   Probeer iets te zeggen als: “Je vraagt je waarschijnlijk af hoe ik mijn been verloren ben/wist dat ik homo was/kanker gekregen heb. Ten minste, dat doen de meeste mensen. Meestal zeg ik ze…” Hiermee laat je de ander weten dat hij/zij jou vragen kan stellen, aangezien de meeste mensen van nature nieuwsgierig zijn. Sommige mensen met een stigma gebruiken humor om het ijs te breken in dergelijke situaties. Ook kunnen ze zo peilen hoe gevoelig hun unieke toestand ligt bij de andere persoon. Meestal is direct, warm en open praten over het stigma een geweldige manier om de ongemakkelijkheid te beperken—zelfs als de andere persoon al gelijk een negatief beeld van je had. Bij deze techniek is de persoon zich bewust van het feit dat anderen de kwestie niet helemaal begrijpen of dat ze niet weten hoe ze zich moeten gedragen. Dit is de techniek die ervoor zorgt dat beide partijen zich op hun gemak gaan voelen en aan de situatie wennen.   Als je deze techniek toepast, ga er dan niet automatisch van uit dat de andere persoon jou ergens om veroordeelt. Het zou kunnen dat deze persoon gewoon niet zo veel over jouw stigma weet. Breng geduld op en wees open over het onderwerp. Gun de andere persoon het voordeel van de twijfel. Als jij in een rolstoel zit en iemand bijvoorbeeld niet zeker weet hoe hij/zij zich moet gedragen, dan kun je hem/haar suggesties geven over hoe hij/zij je zou kunnen helpen, of juist wat je allemaal zelf kunt. Er zijn twee algemene technieken die mensen met stigma’s vaak toepassen, maar je die maar beter kunt mijden. De “vermijdende” en de “comfortzone”-technieken kunnen meer kwaad dan goed doen.    De vermijdende techniek. De gestigmatiseerde persoon doet precies dat: vermijden. Hij vermijdt nieuwe sociale situaties met mensen die niet weten van zijn/haar unieke aandoeningen. Dit wordt gedaanom ongemakkelijke gesprekken en mogelijk afwijzingen te voorkomen. Omdat het zo onmogelijk wordt om nieuwe connecties te maken, kan de persoon in kwestie in een isolement geraken en ontzettend eenzaam worden.  De comfortzone-techniek. De gestigmatiseerde persoon verblijft te allen tijde binnen een en dezelfde groep mensen en een select aantal locaties. Hij/zij voelt zich alleen op zijn/haar gemak met mensen waarvan hij/zij weet dat hij/zij hun goedkeuring weg kan dragen. Hierdoor onderneemt hij/zij nooit actie om nieuwe kansen op te zoeken of nieuwe ervaringen te beleven. Het risico op afwijzing is gewoon te eng. Weet dat sommige mensen niet uit haat reageren op jou, maar dat hun reacties voortkomen uit een gebrek aan begrip of kennis. Voor veel mensen is het moeilijk om stil te staan bij het feit dat andere mensen ook zelf een strijd te leveren hebben. Het is maar al te makkelijk om deze mensen als onwetend, gemeen of ronduit dom af te schrijven. Hoewel jij hier de dupe van bent, dien je een stapje terug te toen en je te realiseren dat de meeste mensen simpelweg niet zo goed weten wat ze moeten doen of zeggen. Als gevolg daarvan zullen ze zich ongemakkelijk voelen.  De meeste mensen bedoelen het goed, maar weten gewoon niet hoe ze zich moeten gedragen. Omdat ze het spoor bijster zijn, verkiezen velen van hen de aftocht blazen boven mogelijk het verkeerde te doen. Het is alleen moeilijk om dit niet persoonlijk op te vatten. Het enige dat je kunt doen is de “steun anderen”-techniek toepassen om te voorkomen dat dit gebeurt. Als je je daarbij op je gemak voelt, dan kun je proberen de spanning rondom het stigma te verlichten door grapjes te maken. Dit kan aanvankelijk ontzettend moeilijk zijn, maar hoe meer je ermee oefent, hoe makkelijker het zal worden—en hoe meer jij je erbij op je gemak zult voelen. Als je merkt dat iemand een beetje nerveus is of het onderwerp aan wil boren, dan kun je zijn/haar zorgen verlichten door het onderwerp zelf aan te snijden. Steek een beetje de draak met jezelf om te laten zien dat je dat prima vindt. Grinnik een beetje en zeg: “Tjee, ik ben echt te gay om deze koffer te tillen. Zou jij het voor mij kunnen doen?” Of als je in een rolstoel zit en een bestelling ophaalt bij de snackbar, dan kun je iets zeggen als: “Personeel! Ik kom de bestellingen rondbrengen!” Dit kan de spanning al gauw verlichten. Als je het onderwerp eenmaal bespreekbaar gemaakt hebt, dan zul je redelijk goed aan kunnen voelen hoeveel de anderen er ongeveer over willen horen. Sommige mensen zijn al tevreden als ze weten hoe het begonnen is en hoe het is, terwijl anderen er juist haring en kuit van willen hebben.   Als de vragen zachtjes aan af beginnen te nemen, dan kun je gewoon van onderwerp veranderen. Er zijn immers nog een heleboel andere dingen om over te praten! Over meerdere dingen praten zal de persoon helpen inzien dat jouw unieke toestand jou er niet van weerhoudt een multidimensionaal persoon te zijn. Ook laat het hem/haar zien dat jullie niet per sé over het onderwerp hoeven te praten, omdat het geen hete brij is waar jullie omheen hoeven draaien. Het is niet ontzettend belangrijk en het is gewoon een van de onderwerpen waar jullie het over zouden kunnen hebben. Vraag de ander naar zijn/haar hobby’s en interesses. Hij/zij verdient het ook om in de schijnwerpers te staan! Als je je niet op je gemak voelt om overal over te praten, dan is dat natuurlijk ook prima. Voel je niet gedwongen om ergens over te praten waar je niet over wilt praten. Door je grenzen aan te leren geven, zul je het mensen duidelijk kunnen maken wanneer je ergens liever niet over praat. De meeste mensen zullen jouw wensen respecteren. Even voor de goede orde, er zullen waarschijnlijk altijd mensen zijn die het niet oké vinden om over moeilijke onderwerpen als sociale stigma’s en gemarginaliseerde groepen te praten. De kans is groot dat, als jij al een poosje met gestigmatiseerde sociale omstandigheden te maken hebt, dat je automatisch weet wie deze mensen zijn.  Het is waarschijnlijk het beste om je energie niet aan dit soort mensen te verspillen. Ga met deze mensen om zoals je moet, maar omring jezelf ook met mensen die toleranter en zelfverzekerder zijn. Sommige mensen zullen je oneerlijk behandelen of veroordelen, ongeacht wat. Als jij je realiseert dat je hun gevoelens of gedragingen niet in de hand hebt, dan kun je je bevrijden van de schuld- of verantwoordelijkheidsgevoelens die met deze gevoelens gepaard gaan. Probeer de dingen die je wel in de hand hebt te accepteren, en de dingen die je niet in de hand hebt los te laten Helaas zijn er ook veel mensen die ronduit intolerant zijn, niet bereid zijn om te luisteren en boordevol angst en haat zitten. Als het leven een ongelukkige wending maakt en jij opeens met dit soort armzalige mensen te maken hebt, loop dan weg. Het heeft geen zin om je tot hun niveau te verlagen. Daar ben jij te goed voor. Herinner jezelf er bij het weglopen aan dat deze persoon waarschijnlijk ontzettend onzeker is. Hij/zij pakt de afkeer van zichzelf en projecteert die op jou en anderen. Misschien is hij/zij dusdanig ontevreden over zichzelf dat hij/zij zich überhaupt niet op zijn/haar gemak kan voelen bij andere mensen.
Leer hoe identiteitsposities in verband staan met sociale categorieën. Wapen jezelf met kennis. Begrijp welke rechten iedereen heeft. Weet wat de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (WGBH/CZ) inhoudt. Ken je rechten. Raak betrokken. Zonder jezelf niet af. Ga op zoek naar een invalshoek om het stigma onder de aandacht te brengen. Vertel je verhaal. Neem contact op met een volksvertegenwoordiger om om overheidssteun te vragen. Organiseer een benefiet. Help anderen sterk te zijn. Steun de verhalen en ervaringen van anderen. Overweeg om geestelijke gezondheidstherapie te proberen. Neem deel aan een steungroep. Laat aanverwante aandoeningen behandelen. Probeer technieken om stress mee te verlichten. Vermeld alleen wat je wilt vermelden. Praat met vrienden en familie over zichtbare stigma’s. Bepaal voor jezelf hoeveel je over onzichtbare stigma’s wilt vertellen. Denk na over de doelen die je hebt voor het praten over onzichtbare stigma’s. Bepaal hoe je de persoonlijke informatie wilt delen. Onderwijs anderen over jouw identiteit. Realiseer je dat jouw stigma niet bepaalt wie je bent. Herdefinieer jouw identiteitspositie in je eigen woorden. Concentreer je op de andere aspecten van jezelf. Zorg voor positieve mentale herinneringen. Heb vertrouwen in je eigen capaciteiten. Vraag anderen om hulp. Maak het onderwerp bespreekbaar. Pas de “steun anderen”-copingtechniek toe. Mijd “vermijdende” en “comfortzone”-copingmechanismen. Weet dat mensen hulp nodig hebben jouw stigma te begrijpen. Oefen met humor. Voel je niet gedwongen om over het onderwerp uit te weiden. Weet dat er ook mensen zullen zijn die jouw stigma niet zullen accepteren. Laat los wat je niet in de hand hebt. Loop weg als dat nodig is.
https://www.wikihow.com/Cope-With-Stigma https://www.wikihow.com/Cope-With-Stigma https://www.wikihow.com/Cope-With-Stigma https://www.wikihow.com/Cope-With-Stigma https://www.wikihow.com/Cope-With-Stigma https://www.wikihow.com/Cope-With-Stigma
Educating Yourself Spreading Awareness Getting Help Talking about Stigmas Asserting Your Identity Helping Others Feel Comfortable