Leer welke risicofactoren er zijn Het herkennen van alopecia androgenetica
Kaalheid bij mannen neemt sterk toe met de leeftijd. Leeftijd is één van de drie belangrijkste risicofactoren voor kaalheid (samen met erfelijkheid en androgene onbalans). Tot twee derde van Amerikaanse mannen krijgt op hun 35e te maken met kaalheid, tot meer dan 80% bij mannen ouder dan 50 jaar. Houd dus rekening met je leeftijd en breng dit in verband met je haaruitval. Hoewel kaalheid bij mannen al in de vroege volwassenheid kan beginnen (zij het slechts zelden), wordt het veel gewoner met het ouder worden. Plotselinge haaruitval bij een tiener of jong volwassene is meestal gerelateerd aan een ziekte, medische behandeling of vergiftiging (zie hieronder).  Alopecia androgenetica is het meest gangbare type haarverlies bij mannen, goed voor ongeveer 95% van alle gevallen. Ongeveer 25% van de mannen die last krijgen van alopecia androgenetica, beginnen hier al vóór de leeftijd van 21 jaar mee. Het is een hardnekkige mythe dat kaalheid alleen afkomstig is van moederskant, en dat je kaal zult worden als de vader van je moeder kaal was. Genetica is verantwoordelijk voor 80 procent van kaalheid, maar je loopt net zo veel kans om kaal te worden als je vader of diens vader kaal is of is geweest. Kijk dus naar je vader, opa's, ooms en neven (eerste- en tweede generatie) en kijk of ze nog steeds een volledig bos haar hebben. Als dat niet het geval is, observeer dan de mate van haarverlies en vraag hen wanneer zij voor het eerst merkten dat ze kaal werden. Hoe meer van je familieleden kaal zijn, hoe groter je risico op alopecia androgenetica.  Één gen van de verschillende genen die kaalheid veroorzaken wordt doorgegeven van moeder op zoon, maar andere genen worden op de gebruikelijke manier doorgegeven, en dus kunnen kale vaders ook kale zoons voorbrengen. Kaalheid treedt op wanneer de haarfollikel op de hoofdhuid na verloop van tijd krimpt, wat resulteert in korter en fijner haar. Uiteindelijk groeit er geen nieuw haar uit de follikel, hoewel het meestal wel blijft leven. Geslachtshormonen (androgenen) zijn een andere primaire factor bij alopecia androgenetica. De belangrijkste boosdoeners bij mannen zijn de hormonen testosteron en dihydrotestosteron (DHT). Testosteron wordt omgezet in DHT met behulp van een enzym dat in de olieklieren van haarfollikels zit. Teveel DHT doet haarzakjes krimpen, waardoor het onmogelijk is voor gezond haar om te groeien en te overleven. Dit probleem wordt veroorzaakt door te veel testosteron in het lichaam en/of een abnormaal hoog gehalte aan DHT, wat gebonden wordt aan receptoren in de hoofdhuidfollikels. Abnormale binding of gevoeligheid voor DHT is grotendeels genetisch bepaald, maar een veelvoorkomende oorzaak van te veel DHT is het gebruik van steroïden — met name bij jongere mannen die spiermassa willen verkrijgen voor bodybuilding of atletische voordeel. Daardoor zal het nemen van anabole steroïden je risico op haaruitval sterk vergroten tot 100% zekerheid (als het lang genoeg ingenomen wordt).  Het is normaal om 50-100 haren per dag te verliezen, afhankelijk van je levensstijl, maar is het veel meer dan wijst dit op alopecia androgenetica of een andere aandoening die de haarfollikel of hoofdhuid aantast.  Drugs gebruikt voor de behandeling van alopecia androgenetica, zoals finasteride (Propecia, Proscar), werken door te voorkomen dat testosteron omgezet wordt in DHT. Groei van de prostaat is een andere aanwijzing dat je te maken hebt met of een groter risico loopt op alopecia androgenetica. Goedaardige prostaatgroei is heel gewoon bij ouder wordende mannen en er is ook een verband met DHT-niveau's. Dus als je aanwijzingen hebt van en symptomen die horen bij prostaatvergroting en alopecia androgenetica vermoedt, dan is het waarschijnlijk niet je verbeelding, omdat beide worden veroorzaakt door een hoog DHT-gehalte.  Aanwijzingen en symptomen van een vergrote prostaat zijn vaker en dringender moeten plassen, moeite met beginnen of stoppen met urineren en pijn tijdens het plassen, en incontinentie.  Andere medische aandoeningen die geassocieerd of gekoppeld worden aan alopecia androgenetica zijn prostaatkanker, hart- en vaatziekten, diabetes en chronische hoge bloeddruk (hypertensie). Alopecia androgenetica begint meestal bij het voorhoofd, de frontale haarlijn. De haarlijn verschuift geleidelijk naar achteren (wijkt terug) en vormt in de meeste gevallen van alopecia androgenetica een 'M', waarbij het haar langs de slapen meer terugwijkt dan het middelste gedeelte van de hoofdhuid. Uiteindelijk wordt het haar dunner en korter, waarbij een hoefijzervorm ontstaat aan de zijkant van het hoofd. Het hoefijzerpatroon is een teken van alopecia androgenetica in een gevorderd stadium, maar bij sommige mannen gaat het verder en die worden helemaal kaal.  Je kunt je haarlijn gemakkelijk controleren door in de spiegel te kijken en wat je ziet vergelijken met foto's van je jongere zelf. De M-vorm is karakteristiek voor alopecia androgenetica, omdat haar bij de slapen (en de kruin) het meest gevoelig lijkt te zijn voor DHT-niveaus. Sommige mensen hebben geen M-vorm, maar meer een halve maan, waarbij de volledige haarlijn aan de voorzijde terugwijkt en er geen 'piek' achterblijft. Naast het dunner worden en terugwijken van de frontale haarlijn kan hetzelfde proces optreden op de bovenkant (kruin) van het hoofd. Soms gaat het kaler worden van de kruin vooraf aan een terugtrekkende haargrens, soms gebeurt het erna en soms gebeurt het gelijktijdig. Zoals gezegd lijkt het erop dat de haarfollikels op de kruin van het hoofd gevoeliger zijn voor hoge DHT-niveaus — veel meer dan de haarfollikels boven de oren of op de achterzijde van het hoofd.  Om de kruin van je hoofd te controleren neem je een handspiegel en houd je die boven je hoofd terwijl je in je kapspiegel kijkt. Als alternatief kun je ook even iemand vragen om een foto van je kruin te maken. Vergelijk de foto's na verloop van tijd om de omvang van je haaruitval te beoordelen. Een aanwijzing dat het haar van je kruin dunner wordt en uitvalt is een verbreding van het midden aan de voorzijde van je haar. Een beetje haaruitval elke dag is normaal en het groeit meestal weer terug, maar agressieve kaalheid leidt tot duidelijke haaruitval. Houd je kussensloop schoon en noteer hoeveel haren je verliest tijdens het slapen (neem foto's om het te documenteren). Als het veel meer is dan een dozijn haren per nacht, dan is dat wel reden tot enige bezorgdheid. Als je een borstel gebruikt, zorg er dan voor dat er geen haren meer in zitten voordat je hem gebruikt. Onderzoek de borstel vervolgens na het borstelen. Borstelen zorgt er uiteraard voor dat je meer haren verliest dan normaal (vooral als je haar lang is), maar meer dan een paar dozijn haren is niet normaal en een aanwijzing van alopecia androgenetica.  Heb je donker haar, gebruik dan een lichtgekleurd kussen om het verlies van haren op te laten vallen. Gebruik een donkergekleurd kussen als je blond bent. Gebruik van een conditioner tijdens het wassen van je haar kan leiden tot minder klitten, en daarmee tot minder haaruitval door borstelen of kammen. Heb je een paardenstaart, overweeg dan om deze 's nachts uit te doen wanneer je slaapt. Het straktrekken van je haar kan zorgen voor meer haaruitval door het draaien van je lichaam 's nachts. Houd er rekening mee dat de vroege fasen van alopecia androgenetica vooral betrekking hebben op dunner en korter worden van het haar, en niet noodzakelijkerwijs haaruitval. Alopecia androgenetica is (verreweg) de meest voorkomende oorzaak van haarverlies bij mannen, maar er zijn enkele andere oorzaken waar je bekend mee zou moeten zijn, zoals aandoeningen van de endocriene klier (hypofyse, schildklier), ondervoeding (met name een eiwittekort), schimmelinfectie, ijzertekort, inname van te veel vitamine A of selenium, te veel medicatie (met name retinoïden en anticoagulantia) en behandelingen tegen kanker (chemotherapie, bestraling).  Ernstige haaruitval op de gehele hoofdhuid binnen korte tijd is geen alopecia androgenetica. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het milieu (loodvergiftiging), verkeerde medicatie (overdosis), een hoge doses straling of extreem emotioneel trauma (shock of angst). Als je haaruitval fragmentarisch is en geleidelijk verspreid is over je hele hoofdhuid, dan heb je waarschijnlijk een ringworminfectie. Andere symptomen zijn gebroken haar, zwelling, roodheid en vocht. Bepaalde haarbehandelingen, zoals het aanbrengen van hete olie, kleurstoffen of chemicaliën bedoeld om haar steil te maken, beschadigen de hoofdhuid en kunnen permanente haaruitval veroorzaken. Om er volledig zeker van te zijn dat je te maken hebt met alopecia androgenetica, maak je een afspraak met een haarspecialist, meestal een dermatoloog of arts met speciale opleiding. Typische alopecia androgenetica wordt meestal gediagnosticeerd op basis van het uiterlijk en patroon van de haaruitval. Je arts zal echter ook vragen naar de rest van je familie (vooral aan je moeders kant) en je hoofdhuid zorgvuldig onderzoeken middels een vergroting (met een densitometer) om te beoordelen in welke mate de haarfollikels zijn verkleind.  Haaranalyse of een biopsie van de hoofdhuid is niet nodig zijn voor het diagnosticeren van je haaruitval. Je arts moet je informeren over alle mogelijke behandelingen voor alopecia androgenetica, niet alleen medicatie of een haartransplantatie.
Neem je leeftijd in overweging. Let op of aan beide zijden van de familie kaalheid voorkomt. Begrijp wat het effect van steroïden is. Begrijp wat de correlatie is met de groei van de prostaat. Let op je haarlijn. Controleer de kruin van je hoofd. Let op haar op je kussen en in je borstel/kam. Maak onderscheid tussen andere oorzaken van haaruitval. Raadpleeg een specialist op het gebied van haaruitval.
https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Male-Pattern-Baldness https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Male-Pattern-Baldness
Learning the Risk Factors Recognizing the Signs of Male Pattern Baldness