Je kind geruststellen Jullie huisdier herdenken De dood van een huisdier uitleggen aan je kind
Zorg ervoor dat je kind weet dat je bereid bent om te luisteren als hij of zij met je wil praten. Je kind wil er misschien direct over praten, na een paar dagen of helemaal niet. Als je kind aangeeft over de situatie te willen praten, dien je hier je volledige aandacht op te richten.  Geef je kind de mogelijkheid om zijn of haar gevoelens te uiten terwijl je luistert. Bied een schouder om op uit te huilen als uw kind begint te huilen. Stel je kind gerust dat deze emoties moeilijk zijn op dit moment, maar dat hij of zij zich na verloop van tijd weer beter zal voelen. Nadat jullie het gesprek hebben afgerond, zou je je kind een stevige knuffel kunnen geven. Je kind ervaart wellicht gevoelens van schuld of zorgen over de dood van een huisdier. Sommige kinderen zullen misschien het gevoel hebben dat ze verantwoordelijk zijn voor de dood van het huisdier, het idee hebben dat ze het beestje niet goed hebben verzorgd of in de veronderstelling zijn dat het huisdier gered had kunnen worden. Zorg ervoor dat je je kind geruststelt en elke bron van schuld wegneemt. Als je kind zich bijvoorbeeld zorgen maakt over de vraag of er niet meer gedaan had kunnen worden om het huisdier te redden, dien je je kind ervan te verzekeren dat de dierenarts alles heeft geprobeerd om het leven van het beestje te redden. Je kind zal waarschijnlijk met veel vragen zitten over de dood van het huisdier, met name als dit de eerste keer is dat je zoon of dochter in aanraking komt met de dood. Doe je best om deze vragen te beantwoorden, maar houd in gedachten dat het eveneens prima is om sommige moeilijke vragen te beantwoorden met “Ik weet het niet”.  Als je kind bijvoorbeeld vragen stelt over het leven van dieren na de dood, kun je eventueel je spirituele achtergrond inzetten bij het beantwoorden van de vraag of de vraag simpelweg beantwoorden met “Ik weet het niet precies.” Je kunt uitleggen waar sommige mensen in geloven, en als je het niet goed weet, zou je dit ook gerust kunnen zeggen. Je zou vervolgens een afbeelding kunnen laten zien aan je kind met daarop een situatie waarvan je hoopt dat je huisdier dat nu doormaakt. Dit zou een afbeelding kunnen zijn met een onbeperkte hoeveelheid botjes waarvan het beestje kan genieten zonder buikpijn te krijgen, en lekker zacht gras tot aan de horizon en zonneschijn. Sommige vragen dien je op een duidelijke en heldere manier te beantwoorden. Als je kind bijvoorbeeld vraagt of het huisdier pijn had tijdens het overlijden, dien je hier eerlijk over te zijn, maar focus je vooral op het geruststellen van je kind. Je zou iets kunnen zeggen in de trant van: “Fido had veel pijn en moest daarom naar de dierenarts, maar de dierenarts heeft hem medicijnen gegeven tegen de pijn voordat hij overleed.” Je kind komt wellicht in de verleiding om een voetbaltraining of verjaardagsfeestje van een vriendje of vriendinnetje over te slaan omdat hij of zij verdrietig is, maar het is beter om je kind actief en betrokken te houden. Als je kind zich lijkt af te zonderen voor vriendjes en vriendinnetjes en niet meer wil deelnemen aan bepaalde activiteiten, kan dit schadelijk zijn voor het kind op de lange termijn. Houd in gedachten dat het prima is om te huilen in het bijzijn van je kind, maar zorg ervoor dat je je emoties onder controle houdt. Ga bijvoorbeeld niet zitten snikken in het bijzijn van je kind. Hiermee zou je je kind namelijk angstig kunnen maken en het kan zelfs overweldigend overkomen. Zorg ervoor dat je jezelf even excuseert als je je emoties niet onder controle lijkt te kunnen houden. In sommige situaties kunnen kinderen worstelen met het loslaten van een geliefd huisdier. In dergelijke situaties is counseling wellicht de beste optie. Je kunt met een counselor praten op de school van je kind om een afspraak te maken of op zoek gaan naar een therapeut die ervaring heeft in het werken met kinderen. Dit zijn enkele voorbeelden van signalen die erop kunnen wijzen dat je kind worstelt met verdriet:  Constante gevoelens van verdriet Aanhoudend verdriet (langer dan een maand) Moeilijkheden op school Problemen met slapen of andere lichamelijke klachten als het gevolg van de dood van jullie huisdier Het proces van het begraven of uitstrooien van de as van het huisdier kan een goede manier zijn om je kind te helpen bij het afscheid nemen en het verwerken van het verdriet. Organiseer een speciale ceremonie om jullie huisdier de laatste eer te bewijzen. Je zou je kind zelfs kunnen vragen om mee te helpen met het organiseren van de ceremonie als je vermoedt dat je zoon of dochter dat zou willen doen. Je kind heeft er wellicht baat bij om een tekening te maken van het overleden huisdier of een brief te schrijven aan het huisdier om zijn of haar gevoelens te omschrijven. Vraag je kind of hij of zij oren heeft naar één van de twee ideeën en voorzie je zoon of dochter van de noodzakelijk steun.  Je kunt je kind begeleiden tijdens het proces door in de buurt te gaan zitten en hulp te bieden als hij of zij vraagt om advies voor de tekening of de brief. Nadat je kind de tekening heeft gemaakt of de brief heeft geschreven, zou je hem of haar kunnen vragen om deze een speciaal plekje te geven. Dit kan bij het graf van het beestje zijn of op de plek waar het huisdier voorheen altijd sliep. Je kind vindt het wellicht ook een goed idee om een speciale boom of plant in de achtertuin te planten ter nagedachtenis aan jullie huisdier. Vraag je kind om te helpen bij het uitzoeken van een geschikte boom of plant. Kies vervolgens een geschikte locatie en plant de boom of plant ter nagedachtenis aan jullie huisdier. Het creëren van een gedenkplek in huis kan eveneens een goede manier zijn waarop je kind jullie geliefde huisdier kan herdenken. Probeer een speciaal plekje vrij te maken voor een favoriete foto van het huisdier. De foto kun je bijvoorbeeld op de schoorsteenmantel of een bijzettafeltje zetten. Plaats de foto in een mooi lijstje en zet deze op een speciale plek. Nodig je kind uit om samen met jou een kaarsje aan te steken naast de lijst om de herinnering aan jullie huisdier levend te houden. Vraag je kind om je te helpen bij het creëren van een plakboek met daarin jullie favoriete herinneringen aan het beestje. Kies een aantal mooie foto’s die een speciale betekenis hebben voor je kind en plak deze in het plakboek. Laat je kind het plakboek bewaren in zijn of haar slaapkamer, zodat je zoon of dochter altijd even door het plakboek kan bladeren om mooie herinneringen op te halen aan jullie geliefde huisdier. Soms wachten mensen met het brengen van het slechte nieuws, omdat het gesprek moeilijk kan zijn. Wanneer een huisdier is overleden, kun je je kind dit het beste zo snel mogelijk vertellen in plaats van het uit te stellen. Je kind voelt zich namelijk misschien verraden wanneer je wacht met het brengen van het slechte nieuws dat jullie huisdier is overleden. Het is belangrijk om eerlijk te zijn tegen je kind en woorden als “in laten slapen” en “gestorven” te vermijden, aangezien dergelijke uitdrukkingen voor meer verwarring kunnen zorgen. Vertel je kind op een directe manier dat jullie huisdier is overleden en dat er niets meer gedaan kon worden. Laat de details die je kind wellicht kunnen traumatiseren achterwege. Vertel je kind bijvoorbeeld niet waar het arme beestje aan is overleden. Euthanasie is wellicht moeilijk te begrijpen voor erg jonge kinderen (vijf jaar of jonger). Oudere kinderen zullen dit begrip wellicht wel begrijpen, maar je zult nadien waarschijnlijk wel een aantal moeilijke vragen moeten beantwoorden. Je kind kan bijvoorbeeld vragen of euthanasie hetzelfde is als het doodmaken van een dier. Doe je best om dergelijke vragen zo eerlijk mogelijk te beantwoorden, maar treed daarbij niet te veel in detail om te voorkomen dat je kind nog meer van streek raakt. De reactie van je kind zal mede afhangen van zijn of haar leeftijd en eerdere ervaringen met de dood. Een jong kind kan bijvoorbeeld erg verdrietig zijn om vervolgens minuten later weer de oude te zijn, terwijl een tiener kan reageren met woede om vervolgens het huis uit te stormen. Houd er rekening mee dat mensen op verschillende manieren reageren op de dood. Zelfs als je kind op zich in orde lijkt, kan hij of zij alsnog een grote verscheidenheid aan emoties doormaken.
Luister naar je kind als hij of zij behoefte heeft om over de situatie te praten. Stel je kind gerust. Beantwoord de vragen van je kind zo goed mogelijk. Moedig je kind aan om vast te houden aan zijn of haar vaste routine. Houd je eigen emoties onder controle rondom je kind. Wees alert op signalen die erop kunnen wijzen dat je kind worstelt met verdriet. Houd een speciale ceremonie voor het begraven van je huisdier of het uitstrooien van de as. Stel je kind in staat om zijn of haar gevoelens te uiten in een tekening of brief. Plant een speciale boom of plant ter nagedachtenis aan je huisdier. Maak een plekje vrij is huis dat fungeert als gedenkplek voor jullie huisdier. Creëer een plakboek met de favoriete herinneringen van je kind. Vertel je kind direct dat jullie huisdier is overleden. Wees eerlijk tegen je kind, maar laat de details die je kind wellicht kunnen traumatiseren achterwege. Leg het begrip “euthanasie” uit als je kind oud genoeg is om dit te begrijpen. Bereid jezelf voor op de reactie van je kind.
https://www.wikihow.com/Help-Your-Child-When-a-Pet-Dies https://www.wikihow.com/Help-Your-Child-When-a-Pet-Dies https://www.wikihow.com/Help-Your-Child-When-a-Pet-Dies
Comforting Your Child Remembering Your Pet Explaining a Pet’s Death to Your Child