Complicaties verhelpen en het verschil met andere aandoeningen begrijpen Een haperende vinger thuis behandelen Een haperende vinger medisch laten behandelen
Soms kun je door een plaatselijke infectie symptomen krijgen die lijken op die van een haperende vinger en die ervoor zorgen dat je pees samentrekt. Als de gewrichten of spieren van je vingers gedurende enkele uren of dagen rood worden, warm worden en aanzienlijk ontstoken raken, roep dan direct medische hulp in. Dit duidt namelijk op een mogelijke infectie of een allergische reactie op een insectenbeet. De behandeling bestaat uit het maken van een snee in de huid en het weg laten lopen van vocht, weken in een warme zoutoplossing en soms het gebruiken van orale antibiotica.  Infecties aan de hand worden meestal veroorzaakt door bacteriën en zijn meestal het resultaat van onbehandelde snijwonden, steekwonden en ingegroeide vingernagels. Allergische reacties op insectenbeten komen vrij veel voor, vooral als het om bijen, wespen en spinnen gaat. Een ontwrichte vinger kan soms lijken op een haperende vinger omdat er ook sprake is van pijn en de vinger gebogen of krom kan staan. Een ontwrichte vinger wordt meestal veroorzaakt door een klap of stoot in plaats van het steeds maken van dezelfde beweging, en moet dus direct medisch behandeld worden om het vingergewricht weer in de juiste positie te krijgen. Na het zetten van het vingergewricht is de behandeling vrijwel hetzelfde als bij een haperende vinger, wat betreft rust, het gebruiken van ontstekingsremmende pijnstillers, het gebruiken van ijs en het dragen van een spalk.  Door een röntgenfoto van de hand te maken kan een ontwrichte of gebroken vinger snel herkend worden. Andere artsen (naast je huisarts) die een ontwrichte vinger kunnen behandelen zijn osteopaten, chiropractors en fysiotherapeuten. Soms wordt een ontstoken, vastzittende vingerpees veroorzaakt door een aanval van reumatoïde artritis of jicht. Reumatoïde artritis wordt als een auto-immuunziekte gezien die steeds meer gewrichten in het lichaam aantast en moet behandeld worden met sterke receptplichtige ontstekingsremmende middelen en immunosuppressiva. Jicht is een aandoening waarbij urinezuurkristallen ontstekingen in de gewrichten veroorzaken (meestal in de voeten, maar ook in de handen). Daardoor kunnen de pezen aangetast worden en vast komen te zitten.  Bij reumatoïde artritis worden meestal de handen en polsen aangetast en kunnen de gewrichten na verloop van tijd sterk vervormd raken. Je arts kan een bloedonderzoek uit laten voeren om te kijken of je reumatoïde artritis hebt. Om je kans op jicht te verkleinen eet je minder voedingsmiddelen die veel purine bevatten, zoals orgaanvlees, vis en bier. In de meeste gevallen wordt een haperende vinger veroorzaakt door het steeds maken van dezelfde beweging met de hand, of door het strekken van de duim of wijsvinger. Boeren, typisten, productiemedewerkers en muzikanten zijn er bijzonder gevoelig voor omdat ze steeds dezelfde bewegingen maken met hun vingers en duimen. Zelfs rokers kunnen een haperende vinger krijgen door het steeds gebruiken van hun aansteker. Stop daarom als je kunt met de beweging die je vinger doet ontsteken, of maak de beweging zo weinig mogelijk. Misschien verdwijnen de pijn en de contractuur in je vinger dan vanzelf.  Leg de situatie uit aan je leidinggevende en vraag hem of haar of je andere taken kunt krijgen op je werk. Meestal krijgen mensen tussen de 40 en 60 jaar last van een haperende vinger.  Een haperende vinger komt vooral voor bij vrouwen. Het gebruiken van ijs is een goede behandelwijze voor vrijwel alle kleine verwondingen aan het bewegingsapparaat, waaronder een haperende vinger. Leg ijs met een dunne handdoek eromheen of bevroren gelpacks op de ontstoken pees (dit ziet er meestal uit als een klein bobbeltje of knobbeltje in het onderste deel van je vinger of in je handpalm, en is wat gevoelig) om de zwelling en pijn te verzachten. Leg 10-15 minuten per uur ijs op de pees, en doe dit minder vaak wanneer de pijn en zwelling wegzakken. Door het ijs met een verband of elastisch hulpmiddel tegen je vinger of hand te drukken kun je de ontsteking ook verminderen. Knoop het ijs echter niet te strak vast, want door de bloedtoevoer volledig af te knijpen kun je meer schade aan je vinger toebrengen. NSAID’s (niet-steroïde ontstekingsremmende geneesmiddelen) als ibuprofen, naproxen en aspirine kunnen op de korte termijn helpen om de pijn en ontsteking in je vinger te verzachten. Voor volwassen is de dosis meestal 200-400 mg, oraal, om de 4 tot 6 uur. Houd er wel rekening mee dat deze medicijnen je maag, nieren en lever sterk kunnen belasten, dus je kunt ze beter niet langer dan 2 weken achter elkaar gebruiken. Je kunt een maagslijmvliesontsteking of een maagzweer krijgen als je te lang en te veel NSAID’s gebruikt. De tekenen en symptomen van een haperende vinger zijn meestal stijfheid (vooral ‘s ochtends), een klikkend gevoel wanneer je je vinger beweegt, een gevoelig knobbeltje onderaan de vinger in kwestie en moeite met het strekken van de vinger. Het strekken van de vinger in kwestie kan het probleem wellicht verhelpen, vooral als je dit in een vroeg stadium van de aandoening doet. Leg de handpalm in kwestie plat op een tafel en steek je pols uit door meer gewicht op de tafel te leggen. Houd deze positie 30 seconden vast en herhaal de oefening dagelijks 3-5 keer. Je kunt de vinger in kwestie ook vastpakken en hem langzaam strekken terwijl je lichte druk uitoefent op de ontstoken pees en hem masseert (als je tenminste een knobbeltje ziet).  Door je hand 10-15 minuten voor het doen van de oefening in een bad met Epsomzout te laten weken kun je de spanning en pijn in de getroffen pees wellicht verzachten.  Bij een haperende vinger gaat het meestal om de duim, middelvinger of ringvinger. Het kan zijn dat je meerdere haperende vingers tegelijk hebt en soms haperende vingers aan beide handen hebt. Het best is om naar een fysiotherapeut te gaan voor een handmassage. Je arts kan je ‘s nachts een vingerspalk laten dragen om de vinger in kwestie tijdens het slapen gestrekt te houden om de pees uit te laten rekken. Het kan nodig zijn om maximaal 6 weken lang een vingerspalk te gebruiken. Met een spalk voorkom je ook dat je je vingers tijdens het slapen tot een vuist balt, waardoor je haperende vinger nog erger kan worden.  Haal de vingerspalk overdag regelmatig van je vinger om rekoefeningen met je vinger te doen en je vinger licht te masseren. Je kunt tevens je eigen spalk maken door een aluminium vingerspalk bij de apotheek te halen en deze met waterbestendige medische tape aan je vinger vast te maken. Een injectie met steroïden in of in de buurt van de pees kan de ontsteking snel verzachten, zodat je je vinger weer normaal en onbeperkt kunt gebruiken. Een injectie met corticosteroïden wordt gezien als de eerste behandeling voor een haperende vinger. Meestal zijn er twee injecties nodig (met 3-4 weken ertussen). Deze behandeling werkt bij 90% van de patiënten met een haperende vinger. Patiënten worden meestal geïnjecteerd met prednisolon, dexamethason of triamcinolon.  Mogelijke complicaties van een injectie met corticosteroïden zijn een infectie, bloedingen, een zwakker wordende pees, plaatselijke spieratrofie en irritatie en schade aan de zenuwen. Als een behandeling met corticosteroïden niet werkt moet een operatie overwogen worden. Als de problemen met je vinger niet minder erg worden door een thuisbehandeling, het dragen van een spalk en/of injecties met corticosteroïden, dan is de beste behandeling om de vinger te laten opereren. Dit is ook het geval als de vinger erg krom staat en op slot zit zonder dat er wat aan te doen is. Er zijn in hoofdzaak twee soorten operaties om een haperende vinger behandelen, namelijk open en door de huid. Bij een open operatie wordt er een kleine snee gemaakt onderaan de vinger in kwestie en wordt het vastzittende deel van de peesschede opengesneden. Bij een operatie door de huid heen wordt er een naald in het weefsel in de buurt van de pees in kwestie gestoken en wordt de naald bewogen om het vastzittende deel los te maken.  Een operatie aan de vinger is meestal een poliklinische ingreep waarbij de patiënt een plaatselijke verdoving krijgt. Mogelijke complicaties die op kunnen treden zijn een plaatselijke infectie, een allergische reactie op de verdoving, zenuwschade en chronische zwelling en pijn. Slechts in drie procent van de gevallen keert de aandoening terug, maar de operatie is minder succesvol bij mensen met diabetes.
Behandel de onderliggende infectie of allergische reactie. Behandel een ontwrichte vinger. Behandel artritis. Stop met taken waarbij je met je vingers steeds dezelfde beweging maakt. Leg ijs op je vinger. Neem vrij verkrijgbare NSAID’s. Probeer de vastzittende pees te strekken. Laat een vingerspalk aanmeten. Haal een injectie met corticosteroïden. Laat je opereren aan je vinger.
https://www.wikihow.com/Cure-Trigger-Finger https://www.wikihow.com/Cure-Trigger-Finger https://www.wikihow.com/Cure-Trigger-Finger
Troubleshooting Complications and Differentiating Other Conditions Managing Trigger Finger at Home Receiving Medical Treatment for Trigger Finger