Je manier van denken veranderen Onafhankelijk leven Jezelf accepteren
Er zijn een handvol manieren om emotioneel afhankelijk te zijn. De meest bekende is een liefdesrelatie. We leren om afhankelijk te zijn van onze partner voor genegenheid, seks, goedkeuring, noem maar op. Wanneer dat niet komt, dan hebben we het gevoel iets verkeerds te hebben gedaan of op een of andere manier minder waard te zijn. Op wat voor manier ben jij emotioneel afhankelijk? Romantisch? Door vrienden? Collega's of je baas? Van elke persoon die je tegenkomt? Denk na over een paar van de volgende punten om aan te kunnen geven aan welke jij zal moeten werken:  Word je gemakkelijk jaloers? Vergelijk je jezelf zo zwaar met anderen dat je dag erdoor wordt verpest? Voldoen mensen vaak niet aan je verwachting? Bij wie overkomt je dit het meest? Wanneer je alleen bent, ga je dan op zoek naar anderen, alleen maar om je beter te voelen? Overvalt je een gevoel van leegte wanneer je niet in gezelschap bent? Maakt je partner of het idee van een partner je gelukkig? Wanneer we anderen ergens de schuld van geven, dan zitten zij verkeerd. Daardoor zijn zij de enigen die het probleem op kunnen lossen. Vreselijk. Om je denken en emoties weer onder controle te krijgen moet jij de verantwoordelijkheid op je nemen. Dit dwingt je om op jezelf te vertrouwen en met een eigen oplossing te komen. In plaats van je te wentelen in ellende ga je nadenken over welke opties je hebt om de situatie te verbeteren. Hiermee kun je ook afkomen van de negatieve emoties die zich ophopen, word je gedwongen om logischer na te denken en heb je het gevoel dat je meer controle hebt over je eigen leven. Heel even. Waarom maak je je zo druk? Dit is gewoon een persoon die zo nodig moet oordelen en kritiek leveren. Het is niet het einde van de wereld, noch is het waarschijnlijk erg opmerkelijk. Iedereen doet dit. Waarom zou je ze het plezier gunnen dat hun opmerkingen je raken? Het is het niet waard. Herinner jezelf eraan dat je niet hoeft te reageren zoals je vindt dat je zou moeten doen. Het kan natuurlijk lijken om overstuur te reageren, maar dat is echt niet je enige optie. Je kunt kwaad worden of verdrietig – of je kunt het opmerken en het achter je laten. Per slot van rekening is er geen enkel voordeel te halen uit kwaad worden of verdrietig zijn, of wel? Wat levert het je op? Nogal letterlijk. Serotonine en dopamine zijn dat waar je echt van geniet. Als je jezelf zou willen conditioneren om extatisch te worden bij het aangezicht van een bruin vloerkleed, dan kan dat. Het brein is wat dat betreft maar een grappig klein wezen. Met andere woorden, jij besluit wat jou gelukkig maakt en dat heeft niets te maken met de buitenwereld. Het komt van binnenuit – daar buiten hoef je niet te zoeken. Voor het geval dit nog niet helemaal duidelijk is, dit is heel, heel, "heel erg" goed nieuws. Jij hebt controle over al je gevoelens! Dit is niet afhankelijk van de gril van iemand anders! Elke emotie die je wilt voelen kun je ook voelen. Elke emotie die je niet wilt voelen, hoef je niet te voelen. Geluk is slechts een beslissing van je verwijderd. De grens tussen emotioneel onafhankelijk zijn en, tja, een zak, is niet heel erg groot. Sommige mensen raken zo verstrikt in hun poging om "trouw te blijven aan zichzelf" dat ze over de gevoelens van anderen heen banjeren, alleen maar om zichzelf te doen gelden. Houd in gedachten dat dit geen excuus is om een bully te zijn en altijd maar je zin te krijgen. Je kunt aardig zijn en attent terwijl je tegelijkertijd trouw blijft aan jezelf. De meeste mensen die over anderen heen lopen proberen om gevoelens van onvermogen en onbeduidendheid te voorkomen. Ze voelen zich van binnen waardeloos, dus leggen ze anderen hun "waarde" op, in een poging om zichzelf te overtuigen. Dit is niet emotioneel onafhankelijk zijn – het is gewoonweg onbehoorlijk gedrag. De volgende keer dat je vrienden bij elkaar zitten en klagen over hoe waardeloos die nieuwe film is of over pseudo-liberale partijen, of zelfs gaan roddelen over een vriend, beslis je zelf wat je ervan vindt, in plaats van dit door hen te laten bepalen. Hoe voelt dat? Waarom zou hun mening invloed moeten hebben op die van jou?  Probeer dit ook bij kleine dingen. De volgende keer dat je een restaurant, winkel, café, etc. uit wilt proberen, maar je hebt gehoord dat het nogal middelmatig is, ga dan toch! Andere mensen weten soms gewoon niet waar ze het over hebben. Wanneer je zelf een beslissing hebt genomen, werk er dan naartoe dat je jezelf erover durft te uit te spreken. Het is mogelijk dat andere mensen er net zo over denken, maar te verlegen zij om iets te zeggen! Misschien breng je ook nog wel een goed punt naar voren waar nog niemand aan had gedacht. " De volgende keer dat je wordt gevraagd om iets te doen wat je op dat moment niet wilt doen, zeg dan nee. Niet alleen wil je niet aan die bepaalde activiteit deelnemen, maar het is helemaal in orde als je niet aan de verwachting van anderen voldoet, omdat je er niet mee zit. Luister naar je hart – die heeft vaak gelijk. Hier geldt echter dat de grens soms wat vaag is. Moet je de trouwdag van je beste vriend overslaan, alleen maar omdat je er geen zin in hebt? Waarschijnlijk niet. Sla je de verplichte werkbespreking maar over omdat je lekker lui wilt zijn? Neen. Met andere woorden, kies je strijdperk zorgvuldig uit. Tegenwoordig leven in maatschappijen van miljoenen mensen. We hebben zoveel middelen ter beschikking dat we niets meer zelf hoeven te doen. We kunnen onze auto laten maken, onze riolering, computers, zelfs onze gezondheid – de lijst is eindeloos. Helaas wordt daarmee onze eigen inventiviteit en gevoel voor verantwoordelijkheid niet aangesproken. Om niet afhankelijk te zijn van anderen zullen we onze problemen zelf op moeten lossen. Dus de volgende keer als je het gevoel hebt dat je aan de grond bent gelopen, neem het dan op je schouders om er wat aan te doen. Besteed je avond met het doen van iets waar je veel plezier aan beleeft, trakteer jezelf op winkeltherapie, of ga gewoon ontspannen. Wanneer je dit met succes kunt doen, weet je dat jij en niemand anders de kracht heeft om alles beter te maken. Er is een uitspraak van James Bond die luidt, "Bewapen jezelf want niemand zal je komen redden." Het is wat cynisch, maar het idee is waar: we zijn allemaal uiteindelijk niet meer dan mensen, we zullen egoïstisch moeten zijn en ons eigen geluk voorop moeten stellen. Ieder ander doet het, dus jij kan dat ook – zonder je ook maar een beetje schuldig te voelen. Door dit in gedachten te houden kun je voorkomen dat je ergens op hoopt en daarin wordt teleurgesteld. Wanneer je weinig verwacht van anderen, wordt het gemakkelijker voor mensen om aan die verwachtingen te voldoen. En het is makkelijker om te ontdekken wie moeite doet om aan je geringe verwachtingen te voldoen en wie daar steeds bovenuit steekt. Wanneer je hele leven zich afspeelt rond een kleine groep mensen, wordt het moeilijk om niet te denken dat hun mening niet in staat is om bergen te verzetten. Om je blik op de wereld te verbreden en hun mening minder zwaar te laten wegen zal je met meer mensen om moeten gaan! Een breed sociaal netwerk hebben is ook goed als je in zwaar weer terecht komt. Alle mensen moeten zich aan iets kunnen hechten. Dit kan erg vervelend zijn, omdat dit inhoudt dat onze emoties overgeleverd zijn aan de grillen van andere mensen en dingen. De sleutel hierbij is om je niet overmatig te hechten. Het is een vage grens die alleen jij kunt zien. De beste manier om dit te doen is door met verschillende mensen om te gaan en je tijd overeenkomstig onder hen te verdelen. Dit is waar het op neer komt: jij bent je eigen persoon en daarom ga je je eigen ding doen, wat dat ook betekent. Wanneer je ontdekt wie je bent en daaraan vasthoudt, kan niemand dat innerlijke geluksgevoel stoppen wat uiteindelijk overblijft als resultaat. Mensen die oprecht zichzelf kunnen blijven zijn zeldzaam. Dit mag niet een reden zijn om te veroordelen – het zou je moeten inspireren. Mensen zullen zien dat jij je eigen bron van geluk bent en wensen dat ze net zoals jij zouden kunnen zijn! Sommige mensen zullen niet in staat zijn om ermee om te gaan, maar dat zijn toch niet diegenen waar je graag mee om zult willen gaan! Neem nou ouders: de meeste zijn niet super geweldig. Zijn ze niet zo geweldig omdat ze niet van ons houden of we geen genegenheid verdienen? Nee. Maar als kind is dat moeilijk om in te zien. Ze zijn niet zo geweldig omdat ze geen idee hebben wat ze moeten doen – ze proberen het wel maar zijn ook alleen maar mens. In plaats van hen de schuld te geven (of een ex, bijvoorbeeld) van je pijn, bekijk het op een andere manier. Zie in dat ze geen boosheid, haat of rancune verdienen. In het ergste geval verdienen ze medelijden; in het beste geval, compassie. Of je nu 7 bent of 70, je hebt waarschijnlijk relaties gehad waar je niet beter uit bent gekomen. We hebben als mens de neiging om elke mislukking/discussie/teleurstelling/afwijzing persoonlijk op te vatten en bij elkaar op te tellen in ons eigen mentale notitieblok, waarbij de optelsom een cijfer is voor hoe waardevol we zijn. Eerst het belangrijkste, stop daarmee. Het verleden is voorbij en blijft in het verleden. Het heeft weinig betekenis. Dit is een integrale stap om jezelf te kunnen accepteren en het vorige idee anders te bekijken. Wanneer je geen wrok meer koestert en stopt met alles persoonlijk op te vatten, dan houd je een zuivere, onbedorven versie van jezelf over – een emotioneel onafhankelijke en veerkrachtige zelf. En je zal ook een stuk gelukkiger zijn!  De volgende keer als je merkt dat iemand je van je stuk heeft gebracht, realiseer je dan dat dit niets met jou te maken heeft. Zij nemen hun eigen beslissingen en jij hebt daar geen controle over, wat prima is. Dit is zo'n triviaal moment in het verloop van je leven dat je al snel helemaal vergeten zult zijn. Dat daargelaten, dit betekent niet dat sommige mensen maar kunnen doen wat ze willen. Vergeef ze, vergeet het gedrag, maar pas je verwachtingen aan. Was je vriend een uur te laat voor jullie lunchafspraak? Genoteerd. De volgende keer (als die er is), weet je hoe je daarmee om moet gaan. Wanneer was de laatste keer dat je wat vrije tijd over had en niet meteen je mobiel erbij pakte of jezelf op een andere manier ging afleiden? Vandaag de dag worden we constant gebombardeerd met stimuli, wat ons uiteindelijk verwijdert van introspectie en ons eigen brein leren kennen. Beginnend vanaf nu, neem je 20 minuten of zo per dag voor wat "zelf-tijd." Wiens gezelschap is er nu beter dan dat van jezelf, toch? Laat in die tijd je geest afdwalen. Waar gaat het naartoe? Hoe denkt het? Neem notie van hoe fascinerend het brein daadwerkelijk is. Wat kun je over jezelf leren? Een beetje zoals het vragen aan een mier om in de spiegel te kijken en te zeggen, "Ik ben een mier," of niet? Wel, naast de bovenstaande stappen en hieronder, zijn er een paar vaste punten die voor iedereen gelden:  Jij bent evenveel waard als iedereen die je kent. Er zijn geen "betere" mensen; we hebben allemaal goede en slechte kwaliteiten. Je hebt talenten en interesses. Wat zijn ze? Je hebt gedachten en meningen. Er zijn dingen waar je wel en niet van houdt. Wat zijn ze? Je hebt waarden. Overtuigingen. Welke dingen/concepten/ideeën beschouw jij als waar?
Test jezelf. Neem de verantwoordelijkheid op je. De volgende keer dat iemand je ergert, stop. Realiseer je dat geluk alleen aan je binnenkant zit. Doe je best om niet te overcompenseren. Neem je eigen beslissingen. Zeg "nee. Leer om je problemen zelf op te lossen. Verwacht niets van anderen. Ga om met verschillende soorten mensen. Doe je eigen ding. Het verleden opnieuw bekijken. Vergeef en vergeet. Besteed tijd aan jezelf. Weet wie je bent.
https://www.wikihow.com/Be-Emotionally-Independent https://www.wikihow.com/Be-Emotionally-Independent https://www.wikihow.com/Be-Emotionally-Independent
Changing Your Thinking Living Independently Accepting Yourself