Slimme identificatiepraktijken Herken veelvoorkomende giftige bessen
Er zijn maar erg weinig omstandigheden waarin het de moeite waard is het risico te nemen om ziek te worden voor de minieme hoeveelheid calorieën die zich in bessen bevindt. Zelfs als je moet overleven, neem je beter het risico niet. Door de diarree, het braken en de misselijkheid die volgt op het eten van giftige bessen, verlies je levensnoodzakelijke vloeistoffen en suikers waardoor je in een veel kritiekere situatie terecht komt dan wanneer je het zonder een kleine hoeveelheid eten moet doen.  Als je een dier een bes ziet eten, betekent dat niet dat ze eetbaar zijn voor mensen, hoewel we dit vaak denken, vooral als het dier een zoogdier is. De volgende raad geldt als richtlijn, niet als vaste regel. Eet nooit bessen die je niet kan identificeren. Deze kleuren wijzen meestal (volgens sommige botanici tot 90%) op giftige bessen. Hoewel een goed geïnformeerde kampeerder misschien enkele uitzonderingen kan opnoemen, is het best om alle witte, gele en groene bessen te vermijden, tenzij je zeker bent dat ze eetbaar zijn.  Van de rode bessen zijn er ongeveer 50% eetbaar, dus na wat onderzoek kan je zien welke veilig zijn en welke niet. Als ze in groepjes samenhangen, zijn ze meestal niet eetbaar. Bessen die alleen voorkomen zijn vaak in orde.  Over het algemeen zijn blauwe, zwarte en samengestelde bessen (vb. frambozen, braambessen, enz.) veilig om te eten. Er zijn wel enkele uitzonderingen (de karmozijnbes, met een donkerroze steel en zwarte bessen, is heel erg giftig). De volgende planten zijn meestal niet veilig voor mensen om te eten, de bessen inbegrepen. Hou rekening met de volgende kenmerken:  Melkachtige of vreemdkleurige sappen Bessen of noten in peulen of een omslag Bittere of zeepachtige smaak Doorns of kleine, puntige haren Roze, paarse of zwarte sporen. Driebladig groeipatroon (zoals klimop) Een goede manier om bessen snel te controleren is te zien of ze uitslag veroorzaken. Plet de bes eerst op je arm en wacht vijf minuten om te zien of hij uitslag veroorzaakt. Herhaal vervolgens dit proces op je lippen en tandvlees. Kauw ten slotte gedurende 10-15 minuten op een bes, maar slik hem niet in. Als dit geen uitslag veroorzaakt, ga dan naar de volgende stap. Controleer steeds een bes per keer. Deze tests zijn nutteloos als je niet weet welke van de twee bessen het probleem vormt. Als je sterke twijfels hebt, eet ze dan niet op. Als je echter de bessen nodig hebt om te overleven, eet dan traag en observeer de reacties van je lichaam. Binnen de 20 minuten zou je symptomen moeten krijgen als je ziek gaat worden.  Blijf traag eten, zelfs als je na 20 minuten geen symptomen ziet. Spreid het eten van bessen uit over een lange tijd om te vermijden dat giftige stoffen zich ophopen en om je tijd te geven om eventuele problemen op te merken. Als de bes vies smaakt, is hij hoogstwaarschijnlijk giftig. Er bestaan niet veel vaste regels over bessen omdat er zoveel bestaan. Als je gaat trekken of op verkenning gaat, neem dan een boek mee met de namen, foto’s en beschrijvingen van bessen. Zo weet je welke bessen je tegenkomt. Je zal hoogstwaarschijnlijk intense problemen van je spijsverteringssysteem en aan het zenuwsysteem ondervinden. Over het algemeen zullen de volgende symptomen zich voordoen binnen enkele uren na het eten van giftige bessen, consulteer onmiddellijk een dokter:  misselijkheid braken duizeligheid diarree stuiptrekkingen troebel zicht krampen Perfect eetbare bessen kunnen giftig worden als ze met chemische stoffen zijn besproeid. Ruik eerst aan de bessen en blijf weg van plaatsen vlakbij boerderijen, hofstedes of grote tuinen om geen risico te lopen.  Als je weet dat een bes eetbaar is, maar je je zorgen maakt over verdelgingsmiddelen, kan je de bessen afspoelen in drinkbaar water en ze veilig opeten.  Chemische vergiftiging geeft vaak dezelfde reacties als giftige bessen. Hij is vijfbladig, groot en in trek als muurkruiper. De bessen zijn donker en blauw. Hij wordt soms verward met de driebladige klimop. Hij is een grote en struikachtige plant. De bloemen groeien in lange, donkerroze trossen en de bessen lijken op blauwe bosbessen. Ze zien er lekker uit, maar zijn het niet. Deze plant kan je gemakkelijk herkennen want de bessen zijn omhuld door een oranje-geel omhulsel. Zorg ervoor dat je ze niet opeet. Afbeelding van Bitterzoet Vele andere planten uit de nachtschadefamilie (Solanaceae), zoals aardappelen, zijn niet dodelijk. De bloemen van de wolfskers zijn wit of paars en hebben de vorm van een ster. Ze komen meestal voor in warme regio’s zoals tropisch Amerika en in de vorm van een klimplant. Alle delen van de plant, vooral de onrijpe bessen, zijn giftig. De symptomen zijn ernstig en vaak dodelijk na het eten ervan. Deze zijn groene klimplanten die vaak op boomstammen kruipen of laag bij de grond hangen. Hij heeft groene vette bladeren. Hij wordt ook vredeslelie, Oosterse wingerd, enz. genoemd. Hij komt uit Europa en gematigd Azië. De bessen zijn giftig en wit als ze rijp zijn. Meestal zijn de bessen heel bitter, waardoor je ze toch niet wilt eten. De bladeren zijn giftiger dan de bessen. Het eten ervan kan de dood tot gevolg hebben zonder symptomen te hebben. De bessen zijn vlezig en felrood. Ze hebben een indeuk aan de basis. De bes op zich is niet gevaarlijk, maar je moet venijnbomen per se vermijden. De zaden kunnen een onmiddellijke dood veroorzaken. Deze plant groeit en overleeft op andere planten. Deze parasietplant heeft gele bloemen, smalle geelgroene bladeren en draagt glanzende witte bessen. Het is nog niet duidelijk of deze bessen gevaarlijk zijn voor mensen op alle momenten van hun bestaan, maar speel op veilig en vermijd ze. De boom die voor kerstkransen wordt gebruikt, heeft puntige, glanzende bladeren en felrode trosjes bessen. Eén of twee bessen doen niets, maar 15-20 bessen kunnen je fataal worden. In de herfst en winter vind je in het oosten van de VS donkerrode bessen (met dunne bruine puntjes aan het einde) die vaak in trosjes samenhangen. De bladeren zijn breed en rond. Hoewel ze niet dodelijk zijn, zul je niet veel plezier beleven in de uren die volgen op het eten van de bessen. Deze groenblijvende plant heeft lange takken die vaak naar boven wijzen. Ze zijn vaak zo zwaar geladen met lichtrode, ronde bessen dat je de takken niet ziet. Ze lijken op smalle omgekeerde tomaten met kleine bruine ‘bladeren’ aan het einde van de bes. De gele bessen lijken op kleine citroenen en druiven en komen in grote trossen. Ze hebben een geel staartje aan het einde. Amerikaanse bitterzoet vind je vaak in de Mid-Atlantische regio van de Verenigde Staten.
Eet bij twijfel geen wilde bessen. Laat witte, gele en groene bessen links liggen. Blijf af van bessen op planten met doorns, een bittere geur of melkachtig sap. Plet de bes om zijn sap te testen op je voorarm, lippen en tong. Als je echt iets moet eten, eet 1-2 bessen en wacht 20 minuten. Zorg ervoor dat je steeds informatie bij je hebt om planten te kunnen herkennen als je nieuwe plaatsen gaat verkennen. Herken de symptomen van een besvergiftiging. Vermijd plaatsen met onkruidverdelgers, verdelgingsmiddelen of andere chemische stoffen. Blijf weg van de donkerblauwe vijfbladige wingerd. Herken de donkerpaarse, platte bessen van de Westerse Karmozijnbes. Vermijd de oranje-gele omhulde bessen van de Bitterzoet. Blijf weg van de Wolfskers, ook gekend onder naam belladonna of slaapbes. Eet nooit de bessen van eender welke variëteit klimop. Blijf uit de buurt van de Venijnboom en zijn bessen. Kus onder een maretak, maar blijf weg van de bessen. Vermijd Hulst. Eet geen bessen van de Kornoelje. Blijf weg van de grote rode trossen bessen van de dwergmispel. Pas op voor de geel-oranje Amerikaanse bitterzoet (Celastrus scandens).
https://www.wikihow.com/Identify-Common-Poisonous-Berries-in-North-America https://www.wikihow.com/Identify-Common-Poisonous-Berries-in-North-America
Smart Identification Practices Recognizing Common Poisonous Berries