wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# கோகக்

**கோகக்** (ஆங்கிலம்: Gogak; கன்னடம் : ಗೋಕಾಕ) என்பது இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தின் பெல்காம் மாவட்டத்தில் உள்ள தாலுகா ஒன்றின் தலைமையகம் ஆகும். இது பெல்காமில் இருந்து 70 கி.மீ தொலைவில் கட்டபிரபா மற்றும் மார்க்கண்டேயா ஆகிய இரண்டு நதிகளின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளது. 2011 ஆம் ஆண்டு மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி நகரத்தின் மக்கட் தொகை சுமார் 135,773 ஆகும். இப்பிராந்தியத்தில் கன்னட மொழி மற்றும் மராத்தி மொழி பேசப்படுகின்றன.  

கோகக் நகரமானது ஒருபுறம் மலைகளின் வரம்பாலும், மறுபுறம் பரந்த கறுப்பு மண்ணாலும் சூழப்பட்டுள்ளது. கட்டப்பிரபா நதி கோகக் அருவியை உருவாக்குகிறது. காலனித்துவ காலத்திலிருந்து இந்தியாவில் மிகப்பெரிய நூல் ஏற்றுமதி தொழிற்சாலையான கோகக் ஆலைக்கு மின்சாரம் வழங்க நீர்வீழ்ச்சியின் கீழ் உள்ள ஒரு நீர்மின் நிலையம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கட்டப்பிரபாவின் துணை நதியான மார்க்கண்டேயா நதி 43 அடி படி வாரியான மலை தகடுகள் வழியாக கோடாசினமலாகி அருவியை உருவாக்குகிறது.  

## புவியியல்
பெல்காம் மாவட்டத்தில் பெல்காம் நகரிற்கு அடுத்தபடியாக கோகக் இரண்டாவது பெரிய நகரமாகும். இந்நகரம் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையால் சூழப்பட்டுள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் தண்ணீரைக் கொண்ட கட்டபிரபா நதி சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் வாழும் உள்ளூர் மக்களுக்கு விவசாய மற்றும் குடிநீரின் முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது. இந்த நகரம் கர்நாடகாவின் வடமேற்கு பகுதிகளில் அமைந்துள்ள பெல்காம் மாவட்டத்தின் மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ளது. பெல்காம் மாவட்டத்தின் வடக்கு எல்லையில் மகாராட்டிரம் மாநிலமும், மேற்கு எல்லையில் கோவா மாநிலமும் அமைந்துள்ளன. இந்த நகரம் கர்நாடக தலைநகரான பெங்களூரிலிருந்து 540 கி.மீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.  

## காலநிலை
பெல்காம் மாவட்டத்தின் மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ள கோகக் நகரமானது பருவமழை தவிர்த்து ஆண்டு முழுவதும் மிதமான வெப்ப காலநிலைக்கு நன்கு அறியப்பட்டதாகும். கோகாக் வடகிழக்கு மற்றும் தென்மேற்கு பருவமழைகளில் இருந்து மழையைப் பெறுகின்றது. திசம்பர், சனவரி மாதங்கள் பொதுவாக ஆண்டின் ஏனைய மாதங்களுடன் ஒப்பிடும்போது குளிராக இருக்கும். குளிரான மாதமான சனவரி மாதத்தில் சராசரி குறைந்த வெப்பநிலை 15.2&nbsp;°C ஆகவும், வெப்பமான மாதமான ஏப்ரல் மாதத்தில் சராசரி அதிகபட்ச வெப்பநிலை 35.7. C ஆகவும் இருக்கும். குளிர்கால வெப்பநிலை அரிதாக 14&nbsp;°C (54&nbsp;°F) வெப்பநிலைக்கு கீழே குறைகிறது. மேலும் கோடை வெப்பநிலை எப்போதாவது 34-35 C ஐ விட அதிகமாக இருக்கும்.  

## புள்ளிவிபரங்கள்
2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி கோககின் மக்கட் தொகை 135,166 ஆகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் ஆண்கள் 51% வீதமும், பெண்கள் 49% வீதமும் உள்ளனர். மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 67% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும்.  

கன்னடம் இப்பகுதியின் பொதுவான மொழியாகும். இருப்பினும் இந்தி , மராத்தி மற்றும் உருது போன்ற பிற மொழிகளும் பேசப்படுகின்றன.  

கோகாக்கில் பெரும்பான்மையான மக்கள் இந்து மதத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். பெல்காம் மாவட்டத்தில் இந்துக்கள் 84.59% வீதமும், முஸ்லிம்கள் 10.4% வீதமும், சமணர்கள் 4.1% வீதமும், கிறிஸ்தவர்கள் 0.42% வீதமும் காணப்படுகின்றனர். மேலும் சீக்கியர்களும், பௌத்தர்களும் பிற மக்களும் வசிக்கின்றனர்.
# உலோக ஹேலைட்டு விளக்கு


உலோக ஹேலைட்டு விளக்கு அல்லது மெட்டல் ஹலைடு விளக்குகள் இது ஒரு HID (High Intensity Discharge-உயர் மின் உமிழ்வு), அதாவது ஆவியாக்கப்பட்ட பாதரசம் மற்றும் உலோக ஹலைடுகளின் வாயு கலவையைக் கொண்டுள்ள ஓர் உமிழ்வுக்குழாயில் ஏற்படும் மின்சார பொறி மூலம் ஒளியை உற்பத்தி செய்கிறது. இங்கு பயன்படுத்தப்படும் மிகவும் பொதுவான உலோக ஹலைடு கலவை சோடியம் அயோடைடு ஆகும்.  

உமிழ்வுக்குழாய் அதன் இயங்கு வெப்ப நிலையை அடைந்ததும், சோடியம் அயோடினில் இருந்து பிரியும் போது உண்டாகும் அயனாக்கத்திலிருந்து வெளிப்படும் நிறமாலையினால் வெளிச்சம் உண்டாகும். இதன் விளைவாக, மெட்டல் ஹலைடு விளக்குகள் ஒரு வாட்டிற்கு சுமார் 75–100 lumens வரை அதிக ஒளிரும் செயல்திறனைக் கொண்டுள்ளன.
# எட்வின் தும்பூ

**எட்வின் நாடசன் தம்பூ** (Edwin Nadason Thumboo) (பிறப்பு: நவம்பர் 22, 1933) ஒரு சிங்கப்பூர் கவிஞரும் கல்வியாளருமான இவர் சிங்கப்பூரில் ஆங்கில இலக்கியத்தின் முன்னோடிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.  

தும்பூ 1956 ஆம் ஆண்டில் மலாயா பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்தில் பட்டம் பெற்றார். அவர் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு பதவிக்கு விண்ணப்பித்த போதிலும், சில உள்ளூர்வாசிகள் அந்த நேரத்தில் கல்விப் பதவிகளை வகித்ததால் அவர் நிராகரிக்கப்பட்டார். எனவே, அவர் இறுதியாக பல்கலைக்கழகத்தில் சேருவதற்கு முன்பு சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகள் குடிமைப் பணிகளில் பணியாற்றினார், பின்னர், 1966 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து பல்கலைக் கழகத்தில் சேர்ந்தார். அந்நேரத்தில் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தின் பெயர் மாற்றப்பட்டது,ம் என்று பெயர் மாற்றினார். அவர் 1970 ஆம் ஆண்டில் பல்கலைக்கழகத்தால் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். தும்பூ ஆங்கில மொழி மற்றும் இலக்கியத் துறையில் முழு பேராசிரியர் பதவிக்கு உயர்ந்தார். 1977முதல் 1993 ஆம் ஆண்டு வரை உள்ள காலகட்டத்தில் இத்துறையின் தலைவராகப் பணிபுரிந்தார். 1980 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் நன்யாங் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவை இணைக்கப்பட்டு சிங்கப்பூர் தேசிய பல்கலைக்கழகத்தை (என்யூஎஸ்) உருவாக்கிய பின்னர், 1980ஆம் ஆண்டு முதல் 1991ஆம் ஆண்டு வரை கலை மற்றும் சமூக அறிவியல் பீடத்தின் தலைவராக இருந்தார். சிங்கப்பூர் தேசிய பல்கலைக் கழகத்தின் கலை மற்றும் சமூக அறிவியல் பீடத்தின் நீண்டகால தலைவராக இருந்துள்ளார் . தும்பூ 1993 முதல் 2005 வரை பல்கலைக்கழக கலை மையத்தின் முதல் தலைவராகவும் இயக்குநராகவும் இருந்தார். மேலும் 1997 செப்டம்பரில் முழுநேர கற்பித்தலில் இருந்து ஓய்வு பெற்றதிலிருந்து அவர் வகித்த பதவியான ஓய்வு பெற்ற பேராசிரியராக பல்கலைக்கழகத்துடன் தொடர்ந்து தொடர்பு கொண்டுள்ளார்,  

தும்பூவின் கவிதைகள் புராணம் மற்றும் வரலாற்றால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கிறது, மேலும் அவர் பெரும்பாலும் சிங்கப்பூரின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற கவிஞர் பரிசு பெற்றவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவருடைய கவிதைகள் தேசியக் கருப்பொருள்களைக் கொண்டவையாக இருந்தன. உள்ளூர் ஆங்கில இலக்கியத்தின் முன்னோடியாக இருந்த அவர், சிங்கப்பூர் மற்றும் மலேசியாவிலிருந்து வந்த ஆங்கிலக் கவிதை மற்றும் புனைகதைகளின் முதல் தொகுப்புகளைத் தொகுத்துத் திருத்தியுள்ளார். அவரது சொந்த கவிதைத் தொகுப்புகளில் *ரிப் ஆஃப் எர்த்* (1956), *யுலிஸஸ் பை தி மெர்லியன்* (1979) மற்றும் *ஒரு மூன்றாம் வரைபடம்* (1993) ஆகியவை அடங்கும். ஏறக்குறைய 50 கவிதைகளை உள்ளடக்கிய அவரது சமீபத்திய புராணக்கதை *ஸ்டில் டிராவலிங்* 2008 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. 1978, 1980 மற்றும் 1994 ஆம் ஆண்டுகளில் தம்பூ மூன்று முறை கவிதைக்கான தேசிய புத்தக மேம்பாட்டு கவுன்சிலின் சிங்கப்பூர் புத்தக விருதுகளை வென்றுள்ளார். தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் எழுத்தாளர்களுக்கான தொடக்க விருது (1979), இலக்கியத்திற்கான முதல் கலாச்சார மெடாலியன் (1979), தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளின் சங்கத்தின் (ஆசியான்) கலாச்சார மற்றும் தொடர்பு விருது (இலக்கியம்) (1987) மற்றும் ராஜா ராவ் விருது (2002) ) ஆகியவையும் அவர் பெற்ற விருதுகளாகும். 1981 ஆம் ஆண்டில் *பிந்தாங் பக்தி மஸ்யாரகத்* (பொது சேவை நட்சத்திரம்) விருது, 2006 இல் *பிங்காட் ஜாசா ஜெமிலாங்* (சிறப்பான சேவை பதக்கம்) ஆகியவையும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. சிங்கப்பூருக்கான முதல் தேசிய கவிதை விழா 2015 ஆம் ஆண்டில் இவரது கருத்தில் உதித்ததாகும்.
# குர்ரம் சகர்


**கோற்றாம்சார்** **(**Khorramshahr , பிற பெயர்கள்: *Khurramshahr*, :அரபி - المحمرة *al-Muḥammarah*) என்பது கோற்றாம்சார் மண்டலத்தின் தலைநகரம் ஆகும் . 2006 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட, மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, 26,383 குடும்பங்களில், 123,866 நபர்கள் வாழ்ந்தனர். கோற்றாம்சார் நகரமானாது, உள்நாட்டு துறைமுக நகரமாகும். அபாடானின் வடக்கு திசையில் சுமார் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. அர்வன்டு ரூடு நீர்வழிப்பாதையின் வலது கரை வரையில் இந்த நகரம் நீண்டு, கருண் ஆற்றுடன் இணைகிறது. மொகெசென் ரஸ்தானி (பிறப்பு1958), நிழற்படக் கலைஞர் இந்நகரைச் சார்ந்த குறிப்பிடத்தக்கவரில் ஒருவராவார்.  

## மக்கள் தொகை
2016 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, ஒட்டுமொத்த ஈரான் நகரங்களின் மக்கள் தொகை அடர்வில், இந்த நகரம் 75 வது இடத்தினைப் பெறுகிறது. பொதுவாக ஈரான் நாட்டில் நகரங்களில் மக்கள் குடியேற்றம், இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்து, வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றது என ஐக்கிய நாட்டு ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.  
இந்த நாட்டில், ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் ஒரு முறை மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு எடுக்கப்படுகின்றது. இந்த நகரத்தில், பல்வேறு மொழியிலானப் பாரம்பரியக் குடும்பங்கள் வாழ்ந்தாலும், பெரும்பான்மையான ஈரானியக் குடும்பங்களில் பிறந்தவர்கள், பல்வேறு சமூக சீரமைப்புடன் தொடர்புடையவர்களாக இருந்தாலும், எந்த வகையான உறவுகளை விடவும், தமது குடும்ப வழித்தோன்றல்களுக்கு, அதிக முக்கியத்துவத்தைக் கொடுக்கின்றனர். இதனால் அவர்கள் அருகருகே வாழ்ந்தாலும், தொலைவில் வாழ்ந்தாலும், சிறிய, பெரிய குடும்பங்களுக்கு இடையை நிலவும், குடும்ப உறவுப் பிணைப்புகள், அனைத்தும் உறுதியுடன் இருக்கின்றன. மேலும், அவரவர் நடத்தும் தொழில்களிலும், குடும்ப உறுப்பினர்கள் பின்னிப்பிணைந்து இயங்கி, சமூகத்திலும், செய்யும் தொழிலும், நன்மதிப்பைப் பெற்று திகழ்கின்றனர். 2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 133,097 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 129,418 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு +2.84% அதிகரித்துள்ளது.
# சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம், யோக்யகர்த்தா



**சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் (Sonobudoyo Museum)** இந்தோனேஷியா . ஜகார்த்தாவில் யோக்யகர்த்தா என்னும்ம இடத்தில் உள்ள ஜாவானிய வரலாறு மற்றும் பண்பாட்டு ஆகியவற்றின் அருங்காட்சியகம் ஆகும். இங்கு நூலகமும் உள்ளது. இந்தோனேசியாவில் உள்ள தேசிய அருங்காட்சியகத்திற்கு அடுத்தபடியாக, இந்த அருங்காட்சியகத்தில் ஜாவானிய கலைப்பொருட்களின் மிக முழுமையான சேகரிப்புகள் காட்சியில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. கற்காலத்தைச் சேர்ந்த மட்பாண்டங்கள் மற்றும் 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வெண்கல சிற்பங்கள் ஆகியவை இங்கு உள்ளன. மேலும் ,இந்த *வேயாங்* (நிழல் பொம்மலாட்டம்) எனப்படும் பொம்மலாட்ட பொம்மைகள், பல்வேறு பழங்கால ஆயுதங்கள் (கெரிஸ் கத்தி போன்றவை), ஜாவானிய முகமூடிகள் ஆகியவை காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன..  

சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் இரண்டு பிரிவுகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. முதல் பிரிவானது ஜலான் திரிகோரா எண் 6 யோக்யகர்த்தா என்னும் இடத்திலும், இரண்டாவது பிரிவானது நகரத்தின் முதன்மைப் பகுதியான (வடக்கு) அலுன்-அலூன் (கிராமங்கள் அல்லது நகரங்களின் நடுவில் அமைந்துள்ள ஒரு திறந்தவெளி சதுக்கம்) என்ற இடத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் விஜிலன் என்னுமிடத்தில் உள்ள நடாலெம் சொண்ட்ரோகிரானன் என்னும் பகுதியில் அமைந்துள்ளது.  

இந்த அருங்காட்சியகத்திற்கு வருகின்ற வெளிநாட்டு மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்காக வார நாட்களில் இரவு நேரங்களில் *வேயாங்* என அழைக்கப்படுகின்ற நிழற் பொம்மலாட்டம் மற்றும் *கேமலன்* என அழைக்கப்படுகின்ற இசைக்கருவிகளோடு அமைந்த நிகழ்ச்சி ஆகியவைகள் நடத்தப் பெறுகின்றன.  

## வரலாறு
*ஜாவா இன்ஸ்டிட்யூட்* என்பது ஜாவா, மதுரா, பாலி மற்றும் லோம்போக் ஆகியவற்றின் பண்பாடுகளை ஆய்வு செய்வதற்காக 1919 ஆம் ஆண்டில் சுரகார்த்தாவில் நிறுவப்பட்ட ஒரு அமைப்பாகும். 1924 ஆம் ஆண்டில், ஜாவா, மதுரா, பாலி மற்றும் லோம்பாக் ஆகிய பகுதிகளிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட தொகையைக் கொண்டு ஒரு அருங்காட்சியகத்தை அமைப்பதற்காக *ஜாவா இன்ஸ்டிடியூட்* என்ற அமைப்பு சுரகார்த்தாவில் ஒரு மாநாட்டை நடத்தியது.  

நவம்பர் 6, 1935 ஆம் நாளன்று சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் திறந்து வைக்கப்பட்டது. பின்னர் பொதுமக்கள் உள்ளே வந்து பார்ப்பதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டனர். ஜாவானிய மொழியில் சோனோ என்ற சொல்லுக்கு இடம் என்றும், புடோயோ என்ற சொல்லுக்கு பண்பாடு என்றும் பொருள் ஆகும்.  

1939 ஆம் ஆண்டில், *ஜாவா இன்ஸ்டிடியூட்டின்* செயல்பாடுகளைத் தொடர்ந்து ஆதரித்து வருவதற்கும், அதனை நிறைவேற்றுவதற்காகவும் *குன்ஸ்டாம்பாக் பள்ளி* அல்லது *செகோலா கெராஜினன் சேனி உகிர்* என்ற பெயரிலான செதுக்கு கலை மற்றும் கைவினைப் பள்ளி திறந்து வைக்கப்பட்டது.  

1974 ஆம் ஆண்டின் இறுதிக் கட்டத்தில், சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் கல்வி மற்றும் கலாச்சார அமைச்சகத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. பின்னர் 2000 ஆம் ஆண்டில் இயக்குநரகம் ஜெனரலின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் வந்தது. சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் 2001 ஆம் ஆண்டில் யோககர்த்தாவின் மாகாண கலாச்சார மற்றும் சுற்றுலா அலுவலகத்துடன் இணைந்தது.  

## சிறப்புகள்
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் கட்டடடக்கலையின் சிறப்புக்கூறாக அதன் வாயிலைக் கூறலாம். இக்கட்டடத்தின் நுழைவாயில் கூடுஸ் பகுதியில் உள்ள மசூதியின் வாயிலைப் போலவே அது உள்ளது. அதன் வழியாக அரங்கம் மற்றும் முதன்மைக் கட்டடத்தை அது இணைக்கிறது. முதன்மைக் கட்டடம் ஜோக்லா என்றழைக்கப்படுகிறது. கோடாகேடே நகரைப் போல கூடுஸ் ஜாவா தீவுகளில் உள்ள முக்கியமான நகரமாகும்.
# ஜஸ்பூர்

**ஜஸ்பூர்** இந்தியாவின் உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் உதம் சிங் நகர் மாவட்டத்தில் வளர்ந்து வரும் நகரம் மற்றும் நகராட்சி வாரியம் ஆகும்.  

## புவியியல்
ஜஸ்பூர் 29.28 ° வடக்கு 78.82 ° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 320 மீட்டர் (1050 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்த சிறிய நகரமானது ராம்நகர் கார்பெட் தேசிய பூங்காவிலிருந்து 45 கி.மீ தொலைவிலும், புதுதில்லியில் இருந்து 210 கி.மீ தொலைவிலும், நைனிடாலில் இருந்து 110 கி.மீ. தூரத்திலும் அமைந்துள்ளது. இது உத்தரகண்ட் மாநிலத்தின் எல்லை நகரமாகும்.  

## புள்ளிவிபரங்கள்
2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி ஜஸ்பூரின் மக்கட் தொகை 39,048 ஆகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் 53% வீதமானோர் ஆண்களும், 47% வீதமானோர் பெண்களுமாக காணப்பட்டனர். ஜஸ்பூர் மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 60% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 67% வீதமாகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு 52% வீதமாகவும் இருந்தது.  

ஜஸ்பூர் மக்கட் தொகையில் 17% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவார்கள். இப்பகுதியின் பொதுவான மொழி இந்தி ஆகும். ஆனால் சிலர் பஞ்சாபி மொழி, உருது மொழி மற்றும் ஆங்கிலத்தையும் புரிந்து கொள்கிறார்கள்.  

## கலாச்சாரம்
மக்கட் தொகையில் பெரும்பான்மையானவர்கள் இந்துக்கள் ஆவார்கள். சீக்கியர்கள், முஸ்லிம்கள் சிறுபான்மையினர் ஆவார்கள். இந்த நகரம் மத நல்லிணக்கத்திற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு ஆகும். இந்த நகரில் ஒருபோதும் இனவாத மோதல்கள் நடந்ததில்லை. மக்கள் அனைவரும் பிற மதத்தவர்களின் பண்டிகைகளில் பங்கேற்கிறார்கள். இப்தார் விருந்துக்கு இந்துக்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள். முஸ்லிம்கள் இந்து பண்டிகையான ஹோலியில் பங்கேற்கிறார்கள். அனைத்து மக்களும் பௌத்த பண்டிகைகளுக்கும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.  

## பொருளாதாரம்
ஜஸ்பூர் நகரம் இந்தியாவின் மர நகரம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. இந் நகரத்தில் பாரம்பரியமான மரத் தொழிலும், வேளாண்மைத் தொழில்களும் நடைப்பெறுகின்றன. நகரத்தின் பொருளாதாரம் முக்கியமாக விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தாலும், நகரத்தில் பலர் சுயதொழில்களையும், வர்த்தக நிலையகங்களையும் நடத்துகிறார்கள். நகருக்கு அருகில் உள்ள நந்தேஹியில் ஒரு சர்க்கரை ஆலை அமைந்துள்ளது. மேலும் நகரின் அருகே பல அரிசி மற்றும் காகித ஆலைகள் உள்ளன. நகரத்தில் ஏராளமான மருத்துவமனைகள் காணப்படுகின்றன. , துணிமணிகள் மற்றும் ஆடைகள், புத்தகக் கடைகள், நகைக்கடைகள், மிட்டாய் பொருட்கள், இரும்புக் கடைகள், நிறப்பூச்சு கடைகள், இனிப்பு கடைகள் மற்றும் உணவகங்கள் போன்ற பல வணிகங்கள் நகரத்தில் நடைப்பெறுகின்றன. இந்த நகரத்தில் சிறந்த விருந்து மண்டபங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன.  

## போக்குவரத்து
இது மாநிலங்கள் மற்றும் பிராந்தியத்தின் அனைத்து முக்கிய நகரங்களுடனும் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. என்.எச் -74 சாலை உத்திரஞ்சலில் உள்ள ஹரித்வாரை பிலிபிட் வழியாக உத்தரபிரதேசத்தின் பரேலியுடன் இணைக்கிறது. என்.எச் 74 சாலையின் மொத்த நீளம் 333 கி.மீ ஆகும். இது ஜஸ்பூரை ஹல்ட்வானி, காசிப்பூர், கடர்பூர், ருத்ராபூர், கிச்சா, ராம்நகர், ஹரித்வார் மற்றும் டெஹ்ராடூன் போன்ற முக்கிய நகரங்களுடன் இணைக்கிறது. நகரத்திற்கு உரிய உள்ளூர் பேருந்து நிலையம் உள்ளது. அரசாங்க பேருந்து நிலையம் நகரின் புறநகரில் அமைந்துள்ளது. காசிப்பூர் நகரை ஜஸ்பூரின் வழியாக தம்பூருடன் இணைக்கும் ரயில்வே திட்டம் விரைவில் தொடங்க உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ளது.
# எய்ன்ரிச் ஓட்டோ வீய்லேன்டு


**எய்ன்ரிச் ஓட்டோ வீய்லேன்டு** (*Heinrich Otto Wieland*) (4 சூன் 1877 – 5 ஆகத்து 1957) ஒரு செருமானிய வேதியியலாளர் ஆவார். இவர் பித்த அமிலங்கள் தொடர்பான இவரது ஆய்வுகளுக்காக 1927 ஆம் ஆண்டிற்கான வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசினைப் பெற்றவர் ஆவார்.  

இவர் முனிச், பெர்லின் மற்றும் ஸ்டட்கார்ட் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்தார். பின்னர் முனிச்சில் உள்ள பேயர் ஆய்வகத்திற்குத் திரும்பினார், அங்கு அவர் 1901 இல் ஜோகன்னஸ் தியேலின் கீழ் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இதன் பின்னர் தொடர்ந்து கற்பித்தலில் ஈடுபடவும், ஆய்வுகளில் ஈடுபடவும் முனிச்சிலேயே தங்கினார். 1925 ஆம் ஆண்டில் முனிச் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர் பணியில் அமர்ந்தார். இந்தப் பதவியில் 1950 ஆம் ஆண்டு தனது பணி ஓய்வு பெறும் வரை இதே பணியில் தொடர்ந்தார். கரிம சேர்மங்களில் உள்ள நைட்ரஜனின் பல்வேறு வடிவங்களைக் கண்டறிந்து வேறுபடுத்தி அறிவது தொடர்பான தனது கண்டுபிடிப்புகளுடன் (1911) வீய்லேன்டு மூலக்கூறுகளின் கட்டமைப்பு கரிம வேதியியலில் முக்கியமான பங்களிப்புகளைச் செய்தார். இதைத் தொடர்ந்த ஆண்டுகளில் கல்லீரலால் உற்பத்தி செய்யப்படும் பித்த அமிலங்கள் குறித்த ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கினார். அவர் தனிமைப்படுத்திய மூன்று அமிலங்கள் கொழுப்பு தொடர்பான ஒத்த கட்டமைப்பின் ஸ்டீராய்டுகள் என்பதை அவர் கண்டறிந்தார். பல பதின்ம ஆண்டு காலமாக வீய்லேண்டின் கவனம் கரிம நைட்ரஜன் சேர்மங்களைச் சூழந்தே இருந்தது. ஆல்கீன்கள் மற்றும் அரோமேடிக் சேர்மங்களுடன் நைட்ரஜன் ஆக்சைடுகளின் வினை, பியூரோக்சேன்களின் தெளிவுபடுத்தல் மற்றும் ஃபுல்மினிக் அமிலம் மற்றும் அதன் பலபடியாக்கல் ஆகியவற்றுக்கான மரபு சார் பரிசோதனைகள் பற்றிய இவரது சிறந்த ஆய்வுகள் உதாரணங்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படலாம்.
# ஒன்னா, ஒகினாவா

ஒன்னா (Onna) என்பது, ஜப்பானின் ஒகினாவா மாகாணம், குனிகாமி மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கிராமம் ஆகும்.  

2013 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இந்த கிராமத்தில் 10,443 மக்கள் தொகையும், மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு கிமீக்கு 210 நபர்களும் உள்ளனர். இதன் மொத்த பரப்பளவு ஆகும். ஜப்பானின் பிற பகுதிகளைப் போலல்லாமல், போருக்குப் பிந்தைய காலகட்டத்தில் ஒன்னா மக்கள் தொகை வளர்ச்சியின் தொடர்ச்சியான காலகட்டத்தில் உள்ளது. 1965 ஆம் ஆண்டில் கிராமத்தின் மக்கள் தொகை 8,471 ஆக இருந்தது, 2003 வாக்கில் 10,000 க்கும் மேற்பட்ட குடியிருப்பாளர்களை கொண்டுள்ளதாக வளர்ந்தது.  

ஒன்னா என்பது ஒகினாவா அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தின் தளமாகும், இது ஒரு ஆராய்ச்சி நிறுவனமாக இருந்து பட்டதாரி பல்கலைக்கழகமாக மாறியது.  

## வரலாறு
ஒன்னா முதன்முதலில் உன்னா மாகிரியாக 1673 ஆம் ஆண்டில் ரியுக்யூ இராச்சியத்தால் நிறுவப்பட்டது. ரியுக்யூ ஜப்பானால் 1879 இல் இணைக்கப்பட்டது. 1908 ஆம் ஆண்டில், ஜப்பானிய அரசாங்கம் உன்னா மாகிரியைக் கலைத்து, அதற்கு பதிலாக ஒன்னா கிராமத்துடன் மாற்றியது. சீன-ரியுக்யுவான் கலாச்சார மற்றும் பொருளாதார சங்கத்தின் நிறுவனர் மற்றும் சீனக் குடியரசின் தலைவரான பாங் சிஹின் கல்லறையின் தளம் இந்த கிராமத்தில் உள்ளது.  

## நிலவியல்
ஓன்னா ஓகினாவா தீவின் மையப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது, மேலும் தீவின் மேற்கு கடற்கரையின் நீண்ட, குறுகிய நீளத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளது. இந்த கிராமம் வடக்கிலிருந்து தெற்கு நோக்கி பரவியுள்ளது. ஆனால் கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நோக்கி மட்டுமே பரவியுள்ளது. இந்த கிராமம் வடக்கிலிருந்து மத்திய ஒகினாவா தீவு வரை ஓடும் கரடுமுரடான செக்கிரியோ மலைகளில் அமைந்துள்ளது, ஓன்னா மலை கிராமத்தின் மிக உயரமான இடமாக உள்ளது. கிராமத்தில் குடியேற்றங்கள் சில தட்டையான பகுதிகளில் அமைந்துள்ளன.  

ஜப்பானுக்கு ஒகினாவா மாகாணத்தை மாற்றிய பின்னர் 1972 ஆம் ஆண்டில் ஒன்னாவின் கரையோரப் பகுதிகள் ஒகினாவா கைகன் குவாசி-தேசிய பூங்காவின் ஒரு பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டது. ஒன்னா அதன் கடலோர இயற்கைக்காட்சிக்காக குறிப்பிடப்படுகிறது. குறிப்பாக கேப் மன்சாமா மற்றும் கேப் மைடா போன்ற இடங்கள் குறிப்பிடத்தகுந்தவையாக உள்ளன. 1972 ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானுக்கு ஓகினாவா மாகாணம் மாற்றப்பட்ட பின்னர் ஒன்னாவில் உள்ள கரையோரப் பகுதிகளில் பயணியர் தங்கும் விடுதிகள், உணவகங்கள் கட்டப்பட்டன. ஆனால் ஜப்பான், சீனா, தைவான், தென் கொரியா, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் பல நாடுகளின் சுற்றுலாப் பயணிகள் உலகப் போருக்கு முன்பு கட்டப்பட்ட அல்லது புதிய மில்லினியத்தின் ஆரம்ப கால கட்டத்தில் கட்டப்பட்ட பல கடலோர தங்கும் விடுதிகளில் தங்கியுள்ளனர், மேலும் ஒன்னா கிராமத்தின் சுற்றுலாப் பகுதிகள், ஒன்னா மாகாணத்தின் பொருளாதார வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றது.  

## போக்குவரத்து
ஜப்பானின் தேசிய பாதை 58 ஐ ஒன்னா கடந்து செல்கிறது, இது ஒகினாவாவின் வடக்கே உள்ள குனிகாமி கிராமத்தை தெற்கில் உள்ள நாஹாவின் தலைநகரான தலைநகரத்துடன் இணைக்கிறது. ஒகினாவா ப்ரிபெக்சுரல் ரூட் 6 நகாடோமரி கிராமத்தில் பாதை 58 ஐ வெட்டுகிறது மற்றும் நகாடோமரியின் வடக்கு முனையில் 58 உடன் மீண்டும் சந்திக்கும் முன் கிராமத்தின் வழியாக செல்கிறது. பாதை 73 கிழக்கு-மேற்கு நோக்கி ஓகினாவாவின் குறுகலான பகுதி வழியாகச் சென்று கிழக்கு சீனக் கடல் கடற்கரையில் உள்ள நகடோமரி கிராமத்தை பசிபிக் கடற்கரையில் உள்ள இஷிகாவாவுடன் இணைக்கிறது. முன்னுரிமை வழிகள் 86 மற்றும் 104 ஆகியவை ஓன்னாவின் வடக்கே கின் நகரத்துடன் இணைகின்றன.  

## குறிப்பிடத்தக்க நபர்கள்

- ஒன்னா நாபே, ரியுகா கவிஞர்
# ரைரங்பூர்

**ரைரங்பூர்** என்பது இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தின் உள்ள மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்தின் ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இது மாநில தலைநகர் புவனேசுவரத்தில் இருந்து சுமார் 287 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாரிபாடா மாவட்ட தலைமையகத்திலிருந்து 82 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், ஜம்சேத்பூரில் இருந்து 73 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. கட்காய் (சுலைபத்) அணை மற்றும் சிமிலிபால் உயிர்க்கோளக் காப்பகம் ஆகியவை நகரிற்கு அருகில் காணப்படும் இடங்களாகும். இவ்விடங்கள் பல வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கிறது. ரைரங்பூர் ஒடிசாவின் குறிப்பிடத்தக்க சுரங்கப் பகுதியாகும். இங்கு கோருமாஹிசானி, படம்பஹார், சுலைபட் சுரங்கங்கள் இரும்புத் தாதுக்களைக் கொண்டுள்ளன.  

## புவியியல்
ரைரங்க்பூர் 22.27 ° வடக்கு 86.17 ° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 248 மீ (814 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது.  

## வரலாறு
ரைரங்க்பூர் பாமங்காட்டி மன்னர் மாதப்தாஸ் நரேந்திர மொஹாபத்ரா என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. 1878 ஆம் ஆண்டில் பாமங்காட்டி மன்னர் கிருஷ்ணா சந்திர பஞ்ச்தியோவின் ஆட்சியில் இருந்த மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1918 ஆம் ஆண்டில் ரைரங்பூர் அதிகாரப்பூர்வமாக ரைரங்க்பூர் கார் எனப் பெயரிடப்பட்டது.  

1960 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 24 அன்று 15 வார்டுகளுடன் ரைரங்க்பூர் கவுன்சில் (என்ஏசி) உருவாக்கப்பட்டது.  

மேலும் 2014 ஆம் ஆண்டு மே 1 அன்று ஒடிசா அரசாங்கத்தால் ரைரங்பூர் நகராட்சி உருவாக்கப்பட்டது.  

## புள்ளிவிபரங்கள்
2011 ஆம் ஆண்டின் இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி   ரைரங்க்பூரில் 47,294 மக்கள் வசிக்கின்றனர். மொத்த சனத்தொகையில் ஆண்கள் 52% வீதமாகவும், பெண்கள் 48% வீதமாகவும் காணப்படுகின்றனர். ரைரங்க்பூரின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 72% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 79% வீதமாகவும், மற்றும் பெண்களின் கல்வியறிவு 65% வீதமாகவும் காணப்படுகின்றது. ரைரங்பூரின் மக்கட் தொகையில் 12% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவார்கள்.  

## பொருளாதாரம்
ஜார்கண்டில் உள்ள ஜாம்ஷெட்பூர் (டாடானகர்), மேற்கு வங்காளத்தின் துர்காபூர், கோருமஹிஷானி, பதம்பஹார் மற்றும் சுலைபாட்டில் உள்ள இரும்பு தாது சுரங்கங்களுக்கு இடையிலான தொடர்பு மையமாக ரைரங்க்பூர் செயற்படுகின்றது. இரும்பு தாது கனிமங்கள் நிறைந்த மலைகளால் ரைரங்க்பூர் சூழப்பட்டுள்ளது. ஆசியாவின் முதல் இரும்புத் தாது சுரங்கங்களான கோருமாஹிசானி, சுலைபட் மற்றும் பதம்பஹார் (டாடா ஸ்டீலின் தாய் சுரங்கங்கள்) இங்கு உள்ளன. பெரோவனேடியம் ஆலை அமைப்பதற்கான முதல் சோதனை சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய நாட்களில் மயூர்பஞ்சு மகாராஜாவால் செய்யப்பட்டது. தற்போது தினமும் ஆயிரக்கணக்கான தொன் இரும்பு தாது மாநிலத்திற்கு வெளியே ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.  

பெரும்பான்மையான மக்கள் நெற்பயிர்ச் செய்கையை சார்ந்துள்ளனர். வேளாண்மை அவர்களின் முக்கிய ஆதாரமாக அல்லது மாற்று வருமான ஆதாரமாக காணப்படுகின்றது. கராக்காய் (சுலைபட்) அணை மற்றும் பாங்க்பாத் அணை ஆகியவை சாகுபடி செய்யும் சில நிலங்களுக்கு நீர்ப்பாசனத்திற்கு உதவுகின்றன. ரைரங்க்பூரில் பழமையான மற்றும் மிகப்பெரிய சால் எண்ணெய் பிரித்தெடுக்கும் ஆலை அமைந்துள்ளது. இது பல ஆண்டுகளாக மூடப்பட்டுள்ளது. சால் விதைகள் உள்ளூரில் காடுகளில் இருந்து சேகரிக்கப்படுகிறது.
# அலைன் வோங்

**அலைன் வோங்** **(Aline Wong)**என்பவர், சிங்கப்பூரைச் சார்ந்த ஒரு சமூகவியலாளர் மற்றும் முன்னாள் அரசியல்வாதி ஆவார். இவர், 1984 ம் ஆண்டு சிங்கப்பூரில், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒருவராக இருந்தார். இவர் அரசியல் மற்றும் கல்வி ஆகிய இரண்டிலும் பணி செய்யும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார். 2001 ஆம் ஆண்டில், இவர் அரசியலில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். ஆனால் சமூகத்திலும் கல்வியிலும் தொடர்ந்து தீவிரமாக இருந்தார். மேலும், சிம் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிந்து, சிங்கப்பூரில் அதிபர் பதவியை வகித்த முதல் பெண்மணி என்ற பெருமையைப் 2015 ஆம் ஆண்டில் பெற்றார் .  

## சுயசரிதை
அலைன் வோங், 1941ம் ஆண்டு, சீனாவிலுள்ள ஹாங்காங்கில் **கன் லாய் சுங்** என்னுமிடத்தில்  

அலைன் வோங் இளமையில் சமூகவியலைத் தேர்ந்தெடுத்துப் படித்தார் மற்றும் சிங்கப்பூரில் குடும்பங்கள் மாறிக்கொண்டிருக்கும் விதம், கலாச்சாரம் மற்றும் பொருளாதாரத்தின் பல்வேறு துறைகளில் பெண்கள் எவ்வாறு ஈடுபடுகிறார்கள் என்பது தொடர்பான பிரச்சினைகளில் பணியாற்றினர். 2015 ஆம் ஆண்டில், யுனிசிம் அதிபராக பெயரிடப்பட்ட முதல் பெண்மணியாகவும், சிங்கப்பூர் முழுவதும் ஒப்பிடுகையில் கல்வியில் முதல் பெண் அதிபராகவும் அறியப்படுகிறார்.  

1984 ஆம் ஆண்டில், அலைன் வோங், டிக்ஸி டான் மற்றும் யூ-ஃபூ யீ ஷூன் ஆகியோர் சிங்கப்பூரின் நாடாளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண்கள் என்ற பெருமையைப் பெற்றனர். வோங் மக்கள் நடவடிக்கைக் கட்சியின் (பிஏபி) உறுப்பினராக இருந்தார், மேலும் சாங்கட் ஒற்றை உறுப்பினர் தொகுதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.  

1988ம் ஆண்டு முதல் 2001 வரை, இவர் டாம்பைன்ஸ் ஜி.ஆர்.சி. பாராளுமன்றத்தில், பெண்களின் வாழ்க்கையை பாதிக்கும் பிரச்சினைகளை முன்னெடுப்பதற்கும், பொது வாழ்க்கையில் பெண்களின் சமத்துவத்திற்காக வாதிடுவதற்கும் இவர் பணியாற்றினார். மக்கள் செயல் கட்சியின் மகளிர் பிரிவு 2001 வரை அலைன் வோங்கால் நடத்தப்பட்டது. 1990 ஆம் ஆண்டில் வோங் சுகாதார அமைச்சராக பணியாற்றினார். ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மூத்த மாநில அமைச்சர் பதவிக்கு உயர்ந்தார், அங்கு இவர் கல்வித் துறையில் கவனம் செலுத்தினார். 2001ம் ஆண்டு வரை, இவர் அரசியலில் பணியாற்றி பின்னர் ஓய்வு பெற்றார்.  

மேலும், இவர் 2003 மற்றும் 2007ம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் வீட்டுவசதி மற்றும் மேம்பாட்டு வாரியத்தில் (எச்.டி.பி.) தலைவராக பணியாற்றினார். 2010 ஆம் ஆண்டில் குழந்தைகளில் பெண்களின் உரிமைகளை மேம்படுத்துதல் மற்றும் பாதுகாத்தல் (ஏ.சி.டபிள்யூ.சி) தொடர்பான ஆசியான் ஆணையத்திற்கு சிங்கப்பூரிலிருந்து பெண்கள் உரிமை பிரதிநிதியாக அலைன் வோங் அனுப்பப்பட்டார்.  

2014 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் மகளிர் மண்டபத்தில் அலைன் வோங் சேர்க்கப்பட்டார்.
# பந்தர் மாசகர்


**பான்டார்-இ மாக்சார்** ( Bandar-e Mahshahr, , பிற பெயர்கள்: Bandar-e Māhshahr, Bandar-e Ma‘shūr, Bandar Mah-Shahr, Bandar Mah Sharh, Bandar-mashoor, Bandar-Mashour, Bandar Ma‘shūr, Bandar Mashur; ஒத்த பெயர்கள் : Bār Andāz, Māhshahr, Mah Shahr, and Mashur) என பலப்பெயர்களால் அழைக்கப்படும் இந்த நகரமானது, மாக்சார் மண்டலத்தின் தலைநகரம் ஆகும்.  

பான்டார்-இ மாக்சார் நகரம் என்பது தென்மேற்கு ஈரானில் உள்ள கூசித்தான் மாகாணத்தில் உள்ள ஒரு பழங்கால நகரமாகவும், ஒரு துறைமுகமாகவும் திகழ்கிறது. முதலில் *ரெய்ஷாஹர்* என்றும் பின்னர் *மச்சுலே* என்றும் அழைக்கப்பட்ட இந்த நகரமானது, பான்டார்-இ மாக்சார் என பலராலும் அழைக்கப்படுகிறது. இதன் பெயர் மீண்டும் 1965 இல் மாற்றப்பட்டது, இந்த முறை *பந்தர்-இ மஹ் ஷாஹர் என்று மாற்றப்பட்டது* . "பந்தர்-இ" என்றால் "துறைமுகம்" என்பது பொருளாகும். மஹ்-ஷாஹர் என்ற சொல் பாரசீக மொழியாகும். இதன் பொருள் "நிலவு நகரம்" என்பதாகும். அபாடன் நகரின் எரிவாயு , எண்ணெய் பொருட்களை இந்த துறைமுகத்தை நடுவமாகக் கொண்டே ஏற்றுமதி செய்வதால், இத்துறைமுகம் ஈரான் நாட்டின் முக்கியமான ஒன்றாகும். பெட்ஸோன் ( மஹ்ஷரில் சிறப்பு பொருளாதார மண்டலம் மாக்சார் நகரில் இரண்டு பல்கலைக்கழகங்கள் உள்ளன. மஹ்ஷர் இஸ்லாமிய ஆசாத் பல்கலைக்கழகம், அமீர்கபீர் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் என்று அழைக்கப்படும், அவை இரண்டும் மாக்சார் வளாகத்தில் அமைந்துள்ளன. இரு பல்கலைக்கழகங்களும் பொறியியல் பாடத்திட்டங்களில் கவனம் செலுத்துகின்றன. குறிப்பாக பெட்ரோலியம் மற்றும் பெட்ரோ கெமிக்கல் பொறியியல் பாடத்திட்டங்களை சிறப்பாக நடத்தப் படுகின்றன. அதன் மக்களில் பெரும்பாலோர் பாரசீக மொழி பேசுபவர்கள். உள்ளூர் பெர்சியர்கள் பெரும்பாலும் பெபஹானி, கானாவதி மற்றும் பண்டாரி குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்கள். ஒரு உள்ளூர் அரபு மொழி பேசும் சிறுபான்மையினரும் வாழ்கின்றனர். இந்த அரபு மொழியினர், ஈராக்கின் கபனுக்கு உரியவர்கள் எனத் தெரிய வருகிறது .  

## மக்கள் தொகை
2016 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, ஒட்டுமொத்த ஈரான் நகரங்களின் மக்கள் தொகை அடர்வில், இந்த நகரம் 61 வது இடத்தினைப் பெறுகிறது. 2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 162,797 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 153,778 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு +5.86% அதிகரித்துள்ளது.  

## காலநிலை
2015 ஆம் ஆண்டு மாலை 4.30 மணிக்கு இந்த நகர வானூர்தி நிலையத்தில் அளவிடப்பட்ட காற்றின் வெப்பநிலை இருந்தது. பனிப்புள்ளி இருந்தது. ஈரப்பதம் 49% ஆகும். , சற்று கீழேயுள்ள வெப்பநிலையைத் தான், அதிகபட்சமாக, மனிதர்கள் பொறுத்துக்கொள்ளக்கூடியதாகும். அதற்கு மேல் நீட்டிக்கப்பட்ட சூழ்நிலை வெளிப்பாடு மரணத்திற்கு வழிவகுக்கும். இந்நகரத்தில் வெப்பக் குறியீடு இருந்தது. இது உலகில் எங்கும் பதிவு செய்யப்படாத இரண்டாவது மிக உயர்ந்த வெப்பக் குறியீடாகும்.  

## 2019 எரிபொருள் எதிர்ப்புகள்
2019 ஈரானிய எரிபொருள் ஆர்ப்பாட்டங்களில், பண்டார்-இ மஹ்ஷாரில் பாதுகாப்புப் படையினர் 14 ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களைக் கொன்றதாக, பன்னாட்டு பொது மன்னிப்பு அமைப்பு உறுதிப்படுத்தியது, இது தெஹ்ரான் அல்லது ஷிராஸ் போன்ற பெரிய நகரங்களை விட மரண தண்டனை அதிகம்  

## மேற் கோள்கள்
# விக்கிப்பீடியா:பெண்கள் நலனுக்கான விக்கி மகளிர் 2019

<div>  
| திட்டம் | தலைப்புகள் | விதிகள் | பரிசுகள் | நேரடி சந்திப்பு | } |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
</div>  
</div>
# விக்கிப்பீடியா:பெண்கள் நலனுக்கான விக்கி மகளிர் 2019/முன்பதிவு

பெண்கள் நலனுக்கான விக்கி மகளிர் 2019 க்காக நீங்கள் உருவாக்கும் கட்டுரைகளை கீழே முன்பதிவு செய்து கொள்ளலாம்.  
## காந்திமதி
1. Bartholin cyst
1. Asian Feminist Theory
1. Alcohol and Pregnancy
1. Obstetric fistula

1. Amenorrhea

## பார்வதிஸ்ரீ
1. Phenylketonuria
1. Infectious mononucleosis
1. Duchenne muscular dystrophy
1. Liver cancer
1. Forced prostitution
1. Esophageal cancer
1. Endometritis

## கிஷோர்
1. Mirror syndrome
# யோஸ்கட் மாகாணம்


**யோஸ்கட் மாகாணம்** (*Yozgat Province*, ) என்பது துருக்கியியில் உள்ள என்பத்தோரு மாகாணங்களில் ஒரு மாகாணம் ஆகும். இது மத்திய துருக்கியில் அமைந்து உள்ளது. அதன் அருகில் உள்ள மாகாணங்களாக வடமேற்கில் கோரம் மாகாணம், மேற்கில் கோர்கலே மாகாணம், தென்மேற்கில் கரேஹிர் மாகாணம், தெற்கே நெவஹிர் மாகாணம், தென்கிழக்கில் கெய்சேரி மாகாணம், கிழக்கில் சிவாஸ் மாகாணம், வடகிழக்கில் டோகாட் மாகாணம் மற்றும் வடக்கே அமஸ்யா மாகாணம் ஆகியவை சூழ்ந்து உள்ளன. இந்த மாகாணத்தின் தலைநகரமாக யோஸ்கட் நகரம் உள்ளது.  

## மாவட்டங்கள்
யோஸ்கட் மாகாணமானது 14 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.  

## சொற்பிறப்பு
நகரின் அசல் பெயர் "போசோக்", என்பதாகும் பின்னர் இந்த பெயர் யோஸ்கட் மாகாணம் என மாற்றப்பட்டது. யோஸ்கட் என்ற பெயர் பயன்படுத்தப்பட்டாலும் இப்பகுதி "போசோக்" என்று குறிப்பிடப்பட்டது. "யோஸ்கட்" என்ற பெயர் எப்படி வந்தது என்ற பெயர் தோற்றம் குறித்த கருத்துகளானது சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது. இது குறித்து வெவ்வேறு கருத்துகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு நம்பிக்கையின் படி, யோஸ்கட் தரையின் அடுக்குகள் அதாவது நகரத்தின் தரைப் பகுதியானது தொடர்ந்து உயர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. இதனால், முதலில் உயரமானது "நூறு மடங்கு" உயர்வு மற்றும் உயரம் பல மடங்கு என்று அழைக்கப்பட்டது. "யோஸ்கட்" என்ற பெயர் வைக்கப்பட்டது குறித்து மக்கள் மத்தியியல் இருந்த முனுமுனுப்பு மாறிவிட்டது.  

## வரலாறு
யோஸ்காட் 5000 ஆண்டுகளின் வரலாற்றைக் கொண்டிருக்கலாம் எனப்படுகிறது. மாநிலத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளுடன் யோஸ்கட் உள்ளிட்ன முதல் அரசியல் ஒன்றியத்தை இட்டைட்டுகள் பேரரசால் நிறுவப்பட்டது. இட்டைட்டு பேரரசானது, இன்றைய யோஸ்கட் பண்டைய நகரமான ஹட்டுசாவில் நிறுவப்பட்ட பேரரசின் எல்லைக்குள் அமைந்திருந்தது.  

## நிலவியல்
இந்த மாகாணமானது மத்திய அனடோலியா பிராந்தியத்தில் சிவப்பு ஆற்றின் பகுதியில் போசோக்கின் பீடபூமியில் அமைந்துள்ளது. சாம்சூன்-அங்காரா-சிவாஸ் நெடுஞ்சாலை மற்றும் கெய்சேரி மற்றும் மெர்சின் நெடுஞ்சாலைகள் யோஸ்கட் வழியாக செல்கின்றன. துருக்கி நாட்டிலிருந்தும், ஐரோப்பிய நாடுகளிலிருந்தும் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் வரை வர்த்தகம் செய்யப் பயன்படும் இந்த பாதையின் முக்கியத்துவமானது மேலும் மேலும் அதிகரித்துவருகிறது. வீழ்த்தப் பரப்பு 13,597 கி.மீ. ² அதேநேரம், உண்மையான பரப்பளவு 14,123 கி.மீ. ² ஆகும். இந்த மாகாணத்தைப் பொறுத்தவரை பொதுவாக அதிகமான மலைப்பிரதேசம் இல்லை.  

## கல்வி
மாகாணத்தில், இளங்கலை பட்டப் படிப்பு வழங்கும் போசோக் பல்கலைக்கழகம் உள்ளது. இது தவிர, அனாடோலியன் ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளி, சுற்றுலா மற்றும் விருந்தோம்பல் மேலாண்மை மற்றும் அனடோலியன் உயர்நிலைப்பள்ளிகள், அறிவியல் உயர்நிலைப்பள்ளி மற்றும் யோஸ்கட் மாகாண யோஸ்கட் தொழிற்கல்வி உயர்நிலைப்பள்ளி ஆகிய கல்வி நிலையங்கள் உள்ளன.  

## பொருளாதாரம்
இந்த மாகாணத்தில் உணவு பதப்படுத்துதல், ஆடை, உலோக உதிரிபாகங்கள் தயாரித்தல், செங்கற்கள் மற்றும் உடனடி கான்கிரீட் கலப்பு உற்பத்தி ஆகியவை இங்கு உள்ள முக்கிய தொழில்கள் ஆகும்.  

## விவசாயம்
யோஸ்காட் மாகாணத்தின் பொருளாதாரமானது பெரும்பாலும் வேளாண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இங்கு விளைவிக்கப்படும் பொருட்களில் தானியங்கள் மற்றும் பருப்பு வகைகள் மிகுதியாக உள்ளன. அதே நேரத்தில் பாசன வசதிமிக்கப் பகுதிகளில் சர்க்கரைவள்ளிக் கிழங்கு, சூரியகாந்தி, உருளைக்கிழங்கு மற்றும் வெங்காயக்-குடும்ப பயிர்கள் விளைவிக்கப்படுகின்றன. பிராந்தியங்களுக்கிடையில் பழ உற்பத்தியில் கடேஹர் மாவட்டம் பெரும் முன்னேற்றம் காணும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆப்பிள் உற்பத்திக்கு தேவேசி வடிநிலமானது ஒரு சிறந்த பகுதியாக உள்ளது.
# யவத்மாள்

**யவத்மாள்** என்பது இந்தியாவின் மகாராட்டிர மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு நகரமும் நகராட்சி மன்றமாகும் . இது யவத்மாள் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையகம் ஆகும். யவத்மாள் நகரமானது அமராவதி மாவட்ட பிரதேச தலைமையகமான அமராவதியிலிருந்து 90 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. மகாராட்டிர மாநில தலைநகரான மும்பையிலிருந்து 670 கி.மீ. (420 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது. மராத்திய மொழியில் யவத் என்றால் மலை என்றும், மாள் என்றால் வரிசை எனவும் பொருள்படும். இந்த நகரம் நவராத்திரி பண்டிகைக் கொண்டாட்டத்திற்கு பிரபலமானது. துர்கா மண்டபத்தின் அலங்காரங்களில் கல்கத்தாவிற்குப் பிறகு இரண்டாவது இடத்தை இந்நகர் பெறுகின்றது. யவத்மாள் நகரத்தின் துர்கா மண்டபத்தைக் காண நாடு முழுவதில் இருந்து மக்கள் வருகின்றார்கள்.  

## புள்ளிவிபரங்கள்
2011 ஆம் ஆண்டின் இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி , யவத்மாள் நகரின் மொத்த மக்கட் தொகை 116,551 ஆகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் ஆண்கள் 58,549 பேரும், பெண்கள் 58,002 பேரும் உள்ளனர். ஆறு வயதுக்கு உட்பட்டோரின் எண்ணிக்கை 11,360 ஆகும். யவத்மாளின் மொத்த கல்வியறிவாளர்களின் எண்ணிக்கை 96,726 ஆகும். ஆண்களின் எழுத்தறிவு விகிதம் 82.9% ஆகவும், பெண்களின் எழுத்தறிவு விகிதம் 80.9% ஆகவும் காணப்படுகின்றது. பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினரின் எண்ணிக்கை முறையே 19,816 மற்றும் 6,543 ஆகும். 2011 ஆம் ஆண்டில் யவத்மாளில் 26173 குடியிருப்புக்கள் காணப்பட்டன.  

### மொழி
யவத்மாள் மாவட்டத்தின் முதன்மை மொழி மராத்திய மொழியாகும். மராத்தியின் வர்ஹாடி பேச்சுவழக்கு யவத்மாள் மக்களால் அதிகம் பேசப்படுகிறது. இருப்பினும் மாவட்டத்தில் ஏராளமான பட்டியல் மற்றும் நாடோடிப் பழங்குடியினர் இருப்பதால் கோர்மதி அல்லது பஞ்சாரி , கோண்டி ஆகிய மொழிகளும், உருது , தெலுங்கு மற்றும் கோலாமி போன்ற பிற மொழிகளும் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளில் பேசப்படுகின்றன.  

## காலநிலை
இந்த நகரம் கோப்பன்-கீகர் காலநிலை வகைப்பாட்டிற்கு அமைவாக வெப்பமண்டல காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. சராசரி ஆண்டு வெப்பநிலை 26.8 செல்சியஸ் ஆகும். யவத்மாளின் சராசரி ஆண்டு மழைவீழ்ச்சி 946 மி.மீ. ஆகும்.  

## யவத்மாள் நகராட்சி மன்றம்
யவத்மாள் நகராட்சி மன்றம் 1869 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் விரைவில் கலைக்கப்பட்டது. இது மீண்டும் 1894 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இது மாவட்டத்தின் பழமையான நகராட்சி மன்றமாகும். திரு. எலியட் முதல் நகராட்சித் தலைவராகவும், லெப்டினன்ட் டபிள்யூ. ஹெகே துணைத் தலைவராகவும் பதவி வகித்தனர். திரு. கோவிந்த் புனாஜி பாரி என்பவர் யவத்மாள் நகராட்சி மன்றத்தின் முதல் இந்தியத் தலைவராக இருந்தார். (02-ஜனவரி -1914 முதல் 31 மே 1932 வரை). நகராட்சி மன்றத்தின் தலைவர் பதவிக்கு நடத்தப்பட்ட முதல் தேர்தல்கள் 1934 டிசம்பர் 22 அன்று நடைபெற்றது. அதற்கு முன்னர் அது நியமிக்கப்பட்டது.  

## பொருளாதாரம்
பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது, ​​யவத்மாள் நகரம் மலைவாழிடமாக வகைப்படுத்தப்பட்டது . பருத்தி வித்து நீக்கல் மற்றும் அழுத்துதல் இரண்டும் யவத்மாளில் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இந்த நகரம் மாவட்டத்தின் முக்கிய வர்த்தக மையமாகவும் திகழ்கின்றது. மேலும் இந்த நகரம் 29 மைல் (47 கி.மீ) தொலைவில் உள்ள தமன்கான் நிலையத்துடன் சாலை வழியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. யவத்மாளில் உள்ள முக்கிய வணிக நிறுவனங்களில் ரேமண்ட்ஸ் தொழிற்சாலையும் அடங்கும். இத் தொழிற்சாலை காற்சட்டை சிறப்பு இழைகளை உற்பத்தி செய்கிறது. இந்த நகரில் பருத்தி மற்றும் ஜவுளித் தொழில்கள் தொடர்பான நிறுவனங்கள் அமையப் பெற்றுள்ளன.
# விக்கிப்பீடியா:பெண்கள் நலனுக்கான விக்கி மகளிர் 2019/புதிய, விரிவாக்கிய கட்டுரைகள்

மகளிர் நலனுக்காக நீங்கள் உருவாக்கிய கட்டுரைகளை இங்கு சமர்ப்பிக்கவும்  
## &#32;பார்வதிஸ்ரீ

1. புத்திளங்குழந்தை மஞ்சள் காமாலை
1. குதப் புற்றுநோய்
1. பிறவி இதயக் குறைபாடு
1. பேறுகால மிகை வாந்தி
1. ஓரணு ஒட்டுண்ணி கருச்சிதைவுநோய்
1. மாதவிடாய் நோய்க்குறி
1. கருமுட்டை வெளிப்பாடு
1. கருக்கால மது அருந்துதல் கோளாறு
1. பினைல் கீட்டோன் கழிவு
1. சுரப்பிக் காய்ச்சல்
1. துச்சேன் தசைச்சிதைவு நோய்
1. சிறுநீர்ப்பை இடைத்திசு அழற்சி
1. நிர்பயா வாகினி
1. உணவுக்குழாய் புற்றுநோய்
1. அஷிமோட்டோவின் கேடயச் சுரப்பியழற்சி
1. கல்லீரல் புற்றுநோய்
1. கட்டாயப் பால்வினைத் தொழில்
1. கருப்பையகப்படல அழற்சி
1. மானசி பிரதான்
1. முறையற்ற தலை அதிர்ச்சி
1. மூளைநரம்பு உயிரணுப் புற்றுநோய்
1. புரதத்திரட்சி தசைநோய்
1. நரம்புத்திசு புற்றுநோய்
1. நரம்புத்திசு புற்றுநோய்
1. கடுமையான எலும்புமச்சை இரத்தப் புற்றுநோய்
1. கடும் நிணநீர்க் குழியப் புற்றுநோய்

## களிறு

1. வலிமிகு மாதவிலக்கு
1. அறுவைசிகிச்சை பிரசவம்
1. இதயத்தசை வீக்கம்
1. முதுகு நாண் பிறவி குறைபாடு
1. மூளை தண்டுவட உறை புற்று நோய்

## பாத்திமா
1. செம்புள்ளி தொற்றுநோய்
1. தேர்னர் கூட்டறிகுறி
1. எட்வார்ட்சு நோய்த்தொகை

## காந்திமதி
1. மணமகள் வாங்குதல்
1. குழந்தை குடல் வலி
1. பாலியல் முறைகேடு
1. குழந்தைபிறப்பு வன்கொடுமை
1. மகளிர் உதவி அமைப்பு
1. முன்மார்பு குத்தல்
1. நஞ்சுக்கொடி தகர்வு
1. சிறுநீர்ப்பை இறக்கம்
1. குடல்செருகல்
1. இரைப்பை புடைப்பு
1. மாதவிடாய் இன்மை
1. பார்தோலின் நீர்க்கட்டி
1. கருத்தரிப்புக்காலமும் மதுவும்

## ஸ்ரீதர்
1. மனித உரிமைகளுக்கான பெண்கள் அமைப்பு
1. பாலியல் பலாத்கார அட்டவணை

## stymyrat
1. நிணநீர்ப்புற்றுநோய்

## TNSE Mahalingam VNR

1. மணமகள் கடத்தல்
# பேபாகன்


**பேபாகன்** (Behbahan, , பிற பெயர்கள் : Behbahān, Behbehān) என்ற இந்த நகரம், ஈரானின் கூசத்தான் மாகாணத்தின் பேபாகன் மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும். 1937 ஆம் ஆண்டு, இந்த நகராட்சி தோற்றுவிக்கப்பட்டது.  

## தகவற்பெட்டி விவரம்

ஆசியக் கண்டத்தின், மேற்குப் பகுதியில், பதினெட்டு மத்திய கிழக்கு நாடுகள் பரப்பளவில் இரண்டாவது பெரிய நாடக இருக்கும் நாடானது, ஈரான் நிலப்பரப்பானது, பல்வேறு நில ஆட்சிக்குரிய அரசுப் பணிகளுக்காக, முப்பத்தொரு மாகாணங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் இருக்கும் ஒரு மாகாணத்தின் பெயர், கூசித்தான் மாகாணம் ஆகும். இம் மாகாணத்தில் மட்டும், 26 கவுன்டிகள் என்று அழைக்கப்படும், தமிழகத்தின் மாவட்டங்கள் போன்ற ஆட்சி அமைப்பு உள்ளன. இந்த இருபத்தியாறு மாவட்டங்களில் ஒன்றான, பேபாகன் கவுன்டி / மாவட்டம் உள்ளது. இந்த மாவட்டத்தின் தலைநகரமாக, இந்த நகரம் செயற்படுகிறது.  

## மக்கள் தொகை
2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 122,604 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 107,412 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு +14.14% அதிகரித்துள்ளது.  

## காலநிலை
பேபாகனின் காலநிலையானது, கோப்பன் காலநிலை வகைப்பாட்டின் படி, வெப்பமான அரை வறண்ட காலநிலை உள்ளது . இந்த நகரத்தின் காலநிலையானது ஆண்டு முழுவதும் ஒரே மாதிரியாகவே இருக்கும். அரிதாகவே மாறுபடும் தன்மைக் கொண்டதாகும். இந்நகரம் பெரும்பாலும் மிகவும் சூடான பகல் நாட்களும், குளிர்ந்த இரவுகளுடனும், பாலைவனம் போன்ற சூழ்நிலை நிலவுகிறது.
# மச்சீத் சோலெய்மன்


**மச்சீத் சோலெய்மன்** (Masjed Soleyman, , Luri: *Ir-Soleyman* (Irsoleymān) ; பிற பெயர்கள் : Masjed Soleymān, Masjed-e Soleymān, Masjed Soleiman) என்ற இந்த நகரம், ஈரானின் கூசத்தான் மாகாணத்தின் பேபாகன் கவுன்டியின் (county) தலைநகரம் ஆகும். 2006 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, 51,530 குடும்பங்களில் மொத்தம் இருந்த மக்கள் தொகை 206,121 ஆகும். மச்சீத் சோலெய்மன் ஒரு வரலாற்று நகரம் ஆகும். இது சாக்ரோசு மலைகளுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது. 1959 ஆம் ஆண்டு இந்த நகராட்சி என்ற நகராண்மைக் கழகம் தொடங்கப்பட்டது.  

## நிலவியல்
மச்சீத் சோலெய்மன் பக்தியாரி (Bakhtiari) பழங்குடியினரின் பல்வேறு குலத்தினரால் வசித்து வந்தனர். ஆனால், இந்த பகுதியில் எண்ணெய் ஆய்வு வளர்ச்சியானது, பக்தியாரி பழங்குடியினர் மண்டலங்களில் வெளிவந்து, இந்த வர்த்தகத்தையும், வேலைகளுக்காகவும் ஈர்த்தது.  

## காலநிலை
பேபாகனின் காலநிலையானது, கோப்பன் காலநிலை வகைப்பாட்டின் படி, வெப்பமான அரை வறண்ட காலநிலை உள்ளது (*BSh)*. மச்சீத் சோலெய்மன் ஒரு சூடான அரை வறண்ட காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது.  

## மக்கள் தொகை
2016 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, ஒட்டுமொத்த ஈரான் நகரங்களின் மக்கள் தொகை அடர்வில், இந்த நகரம் 97 வது இடத்தினைப் பெறுகிறது. 2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 100,497 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 103,369 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு −2.78% அதிகரித்துள்ளது.  

## சுற்றுலா
மச்சீத் சோலெய்மன் மிகவும் ஈர்ப்பு மிகுந்தத் திருச்சபையான டெம்பி, வடகிழக்கில் உள்ள வரலாற்று பண்டையத் தளமான சர்மாசுசெட்டு (Sarmasjed) கோயிலானது, மொட்டை மாடியின் விளிம்பில் உள்ளது. பண்டைய காலங்களில் அதன் உள்ளே தீ அணையாமல் தொடர்ந்து எரிந்து கொண்டிருந்தது. வரலாற்றாசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, அச்சேமேனிய ஆட்சியின் (Achaemenian Reign) தலைநகரமாக இருந்தது. மேலும், பண்டைய நினைவுச்சின்னங்களில், பார்ட்-இ-நேஷாண்டேவின் (Bard-e-Neshande) பழங்கால ஆலயத்தையும் நாம் காணலாம்.  

## வரலாறு

### பண்டைய வரலாறு மற்றும் சொற்பிறப்பியல்
பெர்சியாவை இசுலாமிபர் கைப்பற்றுவதற்கு முன்னர் இந்த நகரம், பார்சுமாஷ் என்று அழைக்கப்பட்டது.  

பேராசிரியரான ரோமன் கிர்ஷ்மான்ரின் மேற்பார்வையில் ஒரு பிரெஞ்சு தொல்பொருள் ஆய்வு பயணம் வழியே, சில முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளை செய்தார். அக்கிமீனியான் கூட்டரசின் பழமையான தலைநகரமாக இருந்தது என அப்பேராசிரியர் நம்பினார்.  

### தற்கால வரலாறு
இன்று மச்சீத் சோலிமானின் நகரமானது எண்ணெய் ஆய்வில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடமாக இருக்கிறது. வில்லியம் நாக்ஸ் (William Knox D'Arcy) என்பவருக்கு அலி-கோலி கான் பக்தியாரியுடனான(Ali-Qoli Khan Bakhtiari) ஒப்பந்தத்தின் மூலம், ஈரானில் எண்ணெயை ஆராய அனுமதிப் பெற்றார். 1908 ஆம் ஆண்டு, இந்த நகரத்திற்கு அருகில் எண்ணெயைக் கண்டுபிடித்தார். இதுவே முதன் முதலில் கண்டு பிடிக்கப்பட்ட, மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட முதல் எண்ணெய் கிணறு ஆகும். இக்கண்டுபிடிப்பு இந்நிலப்பகுதியின் வரலாற்றையே மாற்றியது. இந்த எண்ணெய் கண்டுபிடிப்பு பெட்ரோ கெமிக்கல் தொழில் வளர்ச்சிக்கும், எண்ணெயை வலுவாக நம்பியிருக்கும் தொழில்களை நிறுவுவதற்கும் வழிவகுத்தது.  

-
# இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டு


**இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டு** *(Strontium carbonate)* என்பது SrCO<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இசுட்ரோன்சியத்தின் கார்பனேட்டு உப்பு இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டு எனப்படுகிறது. வெண்மை அல்லது சாம்பல் நிறத்தில் இவ்வுப்பு தூளாகக் காணப்படுகிறது. இயற்கையில் இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டு இசுட்ரோசியனைட்டு என்ற கனிமமாகத் தோன்றுகிறது.  

## வேதிப்பண்புகள்
இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டு வெண்மை நிறத்தில் நெடியற்றும் சுவையற்றும் தூளாகக் காணப்படுகிறது. ஒரு கார்பனேட்டு உப்பாக இதுவொரு வலிமையற்ற காரமாதலால் அமிலங்களுடன் வினைபுரிகிறது. நிலைப்புத்தன்மையும் பாதுகாப்பாக பணிபுரியவும் ஏற்றதொரு சேர்மமாகவும் கருதப்படுகிறது. நீரில் இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டு கரையாது. மிகச் சிறிதளவாக இலட்சத்தில் ஒரு பங்கு இது நீரில் கரையும். கார்பன் டை ஆக்சைடு கரைந்து தண்ணீர் நிறைவுற்ற நீர்மமாக மாற்றினால் கரைதிறன் சற்று அதிகரித்து ஆயிரத்தில் ஒரு பங்காக கரையும். நீர்த்த அமிலங்களில் இச்சேர்மம் கரைகிறது.  

## தயாரிப்பு

ஒரு கனிமமாக இயற்கையில் தோன்றுவதை தவிர்த்து இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டை செயற்கை முறையிலும் தயாரிக்க இயலும். இதற்காக இரண்டு தயாரிப்பு முறைகள் பின்பற்றப்படுகின்றன. இம்முறைகள் இரண்டிலும் இசுட்ரோன்சியம் சல்பேட்டு (SrSO4) கனிமம் செலிசுட்டின் மூலப்பொருளாகப் பயன்படுகிறது. அதில் ஒன்றான கருப்புச் சாம்பல் செயல்முறையில் செலிசைட்டுடன் கற்கரி சேர்த்து கலவையை 110 முதல் 1300 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் வறுக்கவேண்டும்.இசுட்ரோன்சியம் சல்பைடு விளைபொருளாக உருவாகும்.  
இவ்வினையில் சல்பேட்டானது ஒடுக்கப்பட்டு சல்பைடாகிறது.  

:SrSO<sub>4</sub> + 2 C → SrS + 2 CO<sub>2</sub>  
இசுட்ரோன்சியம் சல்பைடுடன் கார்பன் டை ஆக்சைடு அல்லது சோடியம் கார்பனேட்டைச் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தால் இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டு வீழ்படிவாகிறது  

:SrS + H<sub>2</sub>O + CO<sub>2</sub> → SrCO<sub>3</sub> + H<sub>2</sub>S  
:SrS + Na<sub>2</sub>CO<sub>3</sub> → SrCO<sub>3</sub> + Na<sub>2</sub>S  

நேரடி மாற்றம் அல்லது இரட்டைச் சிதைவு முறை என்பது மற்றொரு செயற்கை தயாரிப்பு முறையாகும். இம்முறையில் செலிசைட்டும் சோடியம் கார்பனேட்டும் சேர்க்கப்பட்ட கலவை நீராவியால் சூடுபடுத்தப்பட்டு இசுட்ரோன்சியம் கார்பனேட்டு உருவாக்கப்படுகிறது. கணிசமான அளவுக்கு கரையாத திண்மங்கள் இதில் கலந்திருக்கும்.  
ஒளிரும் கண்ணாடி, ஒளிரும் சாயம் , இசுட்ரோன்சியம் ஆக்சைடு மற்றும் இசுட்ரோன்சியம் உப்புகள் தயாரிப்பதிலும் சர்க்கரை மற்றும் சிலவகை மருந்துகளை சுத்திகரிப்பதிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

இது மட்பாண்டத் தொழிலில் மெருகுகூட்ட ஒரு மூலப்பொருளாக பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது ஓர் இளக்கியாகவும் செயல்படுகிறது மற்றும் சில உலோக ஆக்சைடுகளின் நிறத்தையும் மாற்றியமைக்கிறது. இது பேரியம் கார்பனேட்டை ஒத்த சில பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது.  

ஒலிபெருக்கிகள் மற்றும் கதவு காந்தங்களில் பயன்படுத்தப்படும் நிரந்தர காந்தங்களுக்கான இசுட்ரோன்சியம் பெர்ரைட்டு உற்பத்தியிலும் இது பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
சயனோபாக்டீரியா கலோத்ரிக்சு, சினெகோகோகசு மற்றும் குளியோகாப்சா ஆகிய நுண்ணுயிரிகள் நிலத்தடி நீரில் இசுட்ரோன்சியம் கால்சைட்டை வீழ்படிவாக்குகின்றன. திண்மக் கரைசலில் இசுட்ரோன்சியம் ஒரு சதவீதம் அளவுக்கு இசுட்ரோன்சியனேட்டாக உள்ளது.
# வோக்கா

**வோக்கா** என்பது இந்தியாவின் நாகாலாந்து மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இந்த நகரம் வோக்கா மாவட்டத்தின் தலைமையகம் ஆகும். வோக்கா நகரம் மாநில தலைநகர் கோஹிமாவில் இருந்து சுமார் 75 கி.மீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.  

வோகா என்றால் லோதா மொழியில் "தலைகளின் எண்ணிக்கை" அல்லது "மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு" என்பதாக பொருள்படும். இந்த நகரத்தில் சனத் தொகை 35,004 ஆகும். இங்கு பெரும்பாலும் லோதா பழங்குடியினர் வசிக்கின்றனர்.  

வோக்கா மாவட்டத்தில் நான்கு சட்டமன்றத் தொகுதிகளும், அங்கீகரிக்கப்பட்ட 125 கிராமங்களும் உள்ளன. இது மேலும் 13 நிர்வாக பிரிவுகளாகவும் 7 கிராம அபிவிருத்தி தொகுதிகளாகவும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.  

## வரலாறு
1876 ​​ஆம் ஆண்டில் அசாமின் கீழ் உள்ள நாகா மலைகளின் மாவட்ட தலைமையகமாக வோக்கா செயற்பட்டது. 1878 ஆம் ஆண்டுகளில் தலைமையகம் கோஹிமாவுக்கு மாற்றப்பட்டது. இருப்பினும் வோக்கா துணைப்பிரிவாக இருந்தது. பின்னர் 1889 ஆம் ஆண்டில் துணைப்பிரிவு மோகோக்சுங்கிற்கு மாற்றப்பட்டது. இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் வோக்கா 1957 ஆம் ஆண்டில் நாகா ஹில்ஸ் டுயென்சாங் பகுதியின் கீழ் ஒரு துணைப் பிரிவாக ஆனது. மேலும் 1973 ஆம் ஆண்டில் இப்பகுதி மாவட்டமாக மாறும் வரை துணைப் பிரிவாகவே காணப்பட்டது.  

## புவியியல்
வோகா 26.1° வடக்கு 94.27° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 1,313 மீட்டர் (4,793 அடி) உயரத்தைக் கொண்டது.  

## காலநிலை
இந்த நகரம் கோப்பன் - கீகர் காலநிலை வகைப்பாட்டின் கீழ் வெப்பமான மிதமான காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. வோக்காவின் கோடை வெப்பநிலை 16.1 C முதல் 32. C வரை இருக்கும். குளிர்காலத்தில் வெப்பநிலை குறைந்தபட்சம் 2. C ஐ அடைகிறது. வோக்காவில் சராசரி ஆண்டு வெப்பநிலை 17.8. C ஆகும். மேலும் இங்கு சராசரி ஆண்டு மழை வீழ்ச்சி 1940 மில்லி மீற்றராக பதிவாகும்.  

## புள்ளிவிபரங்கள்
திமாபூர் மற்றும் கோஹிமாவுக்குப் பிறகு நாகாலாந்தில் மூன்றாவது பெரிய நகரம் வோக்கா ஆகும். 2011 ஆம் ஆண்டின் மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி வோக்காவின் மக்கட் தொகை 35,004 ஆகும். மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 96% ஆகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 97% வீதமாகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு 95% வீதமாகவும் காணப்படுகின்றது.  

வோக்காவின் மக்கட் தொகையில் 10.57% வீதமானோர் 6 வயதிற்குட்பட்டவர்கள். இங்கு வாழும் பெரும்பான்மையான மக்கள் கிறிஸ்தவர்கள் ஆவார்கள். சிறுபான்மையினராக இந்துக்களும், இசுலாமியர்களும் வாழ்கின்றனர். கிறிஸ்தவர்கள் 92% வீதமும், இந்துக்கள் 5% வீதமும், இசுலாமியர்கள் 2% வீதமும் காணப்படுகின்றனர்.  

## கட்டுக்கதைகள்
தியே மலையை பற்றிய இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட புனைவுக் கதைகள் உலாவுகின்றன. இந்த மலை ஆத்மாக்களின் தங்குமிடம் என்று பெரும்பாலான நாகர்கள் நம்புகிறார்கள். உள்ளூர் லோதா நாட்டுப்புறக் கதைகளின்படி இந்த மலையில் ஒரு பழத்தோட்டம் இருப்பதாகவும் அது 'அதிர்ஷ்டசாலிகளுக்கு' மட்டுமே காணக்கிடைப்பதாகவும் கூறப்படுகின்றது. தியோ மலையில் ரோடோடென்ட்ரான்கள் எனப்படும் பூக்கள் பொதுவாக காணப்படுகின்றன.
# செந்தலை ந. கவுதமன்


**செந்தலை ந. கவுதமன்** (பிறப்பு- 23 சனவரி 1953) தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த வரலாற்று ஆய்வாளர், பெரியாரிய, மார்க்சிய, தமிழ்த்தேசிய ஆர்வலர். பாவேந்தர் மீது பெரும் பற்று கொண்டவர்.  

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு
சனவரி மாதம் 1954 ல் பிறந்த இவரின் சொந்த ஊர், தஞ்சையை சேர்ந்த செந்தலை ஆகும். இவர் தன் பள்ளிப் படிப்பை, தஞ்சாவூர் மாவட்டம், திருக்காட்டுப்பள்ளியில் உள்ள சர் சிவசாமி ஐயர் உயர்நிலைப்பள்ளியில் (1965 - 1971) முடித்தார். திருவையாறு அரசு கல்லூரியில் (1971 - 1975) தொடர்ந்து புலவர் படிப்பை முடித்து, தமிழாசிரியராக பூ. சா. கோ. சர்வ சன மேல்நிலைப்பள்ளியில் 1978 முதல் 2013 வரை பணி புரிந்தார். மேலும் இவர் மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் எம்.ஏ., பட்டம் பெற்றுள்ளார். வி. அ. அரங்கசாமி, தி. வே. கோபாலையர் இவரின் ஆசிரியர்கள். தற்போது பணி நிறைவுற்று கோவை மாவட்டம் சூலூர் என்ற ஊரில் வசிக்கிறார்.  

தமிழறிவும், தமிழ்நாட்டின் அரசியல் சமூக வரலாற்று அறிவும் கொண்டவர். பல மேடைகளில் சுவைபடவும், வரலாற்று தகவல்களுடனும் பேசி வருபவர். சூலூர் பாவேந்தர் பேரவை என்ற பெயரில் சூலூரில் மன்றம் ஒன்றையும் நடத்தி வருகிறார்.  

## சிறப்புகள்'
1. புலவர் தேர்வில் சென்னைப் பல்கலைக்கழக முதல் மாணவராகத் தேர்ச்சி பெற்றவர்.
1. தமிழக அரசின் "டாக்டர் இராதாகிருட்டிணன் (நல்லாசிரியர்) விருது " பெற்றவர் .
1. கோவை பாரதியார் பல்கலைக்கழக "தமிழ்ச் சான்றோர் விருது " பெற்றவர் .
1. இலக்கணக்கடல் தி.வே.கோபாலய்யரின் மாணவராய்ப் பயிலும் வாய்ப்பைப் பெற்றவர் .
1. 2014 மே, சூன், மாதங்களில் மலேசியா, சிங்கப்பூர் நாடுகளுக்குப் பாவேந்தர் விழா சொற்பொழிவாற்றச் சென்று வந்தவர்.
1. உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டில் "கலைச் சொல்லாக்க வளர்ச்சி - மொழி தூய்மை நோக்கு எனும் பொருளில் ஆய்வுக் கட்டுரை வழங்கியவர்.
1. பாவேந்தர் பேரவை அமைப்பைச் நிறுவிக் கடந்த 27 ஆண்டுகளாகப் கருத்துகளைப் பரப்பி வருபவர்.

## வெளியிட்டுள்ள நூல்கள்:
1. சூலூர் வரலாறு
1. கோவை கண்ட மொழிப் போர்
1. விடுதலைப் போரில்கோவை
1. கல்வி காத்த கோவை
1. பகுத்தறிவு இயக்கத்தில் பாரதிதாசன்
1. மதம் கடவுள் மனிதன் : வளர்ச்சி வரலாறு
1. விழிப்பூட்டும் மொழிப் போர்
1. பாவேந்தர் வாழ்வில் அழகின் சிரிப்பு
1. தமிழக மொழிப்போர் ஈகியர் வரலாறு
1. சூலூர் திராவிட இயக்க வரலாறு
1. அண்ணா அறிவுக்கொடை - 110 தொகுதிகளின் தொகுப்பாசிரியர்.
1. பாச்சோறு (குழந்தைப்பாடல்கள்) என்ற நூலுக்கு ந. கவுதமன் எழுதிய முன்னுரை.
# வலிமிகு மாதவிலக்கு


பொதுவாக இளம் பெண்களுக்கு எந்த ஒரு நோய் தாக்கம் இல்லாமலேயே வலிமிகு மாதவிலக்கு ஏற்படுகிறது. ஆனால் வயது முதிர்ந்த பெண்களுக்கு கருப்பை நார்த்திசுக் கட்டி, இடமகல் கருப்பை அகப்படலம் மற்றும் கருப்பை உட்சுவர் தடிப்பு போன்ற குறைப்படுகளால் ஏற்படுகின்றது. வலிமிகு மாதவிலக்கு என்ற உடற்செயல் குறைபாடு மாதவிடாய் மிகைப்பு, சீரற்ற மாதவிடாய், 12 ஆம் வயது நிறைவு முன்பே பூப்பெய்தியவர்கள் மற்றும் உடல் எடை குறைவானவர்களுக்கு ஏற்படுகிறது  

பொதுவாக இரண்டாம் நிலை வலிமிகு மாதவிலக்கு கருப்பை அகப்படல நோய் தாக்கத்தால் ஏற்படுகிறது என்பதை லப்பிரச்கொப்பி மூலம் கண்கூடாக அறியலாம். 70% இளம் பெண்களுக்கு இந்தவகையான வலிமிகு மாதவிலக்கு ஏற்படுகிறது.  

இரண்டாம் நிலை வலிமிகு மாதவிலக்கின் மற்ற காரணிகளாக கருப்பை உட்சதை கட்டிகள், கருப்பை உட்சதை வீக்கம், சூல்பை நீர்க்கட்டிகள் மற்றும் இடுப்பு இரத்த நாள குறைபாடு போன்ற மருத்துவ குறைபாடுகள் அமைகிறது.  

கால் உயர சமநிலை இன்மையால் இடுப்பு பகுதி ஒருபுறம் சாய்வாக இருக்கும் இதனால் இடுப்பு வலி ஏற்படும். இந்த வலியை மாதவிடாய் காலங்களில் தவறுதலாக வலிமிகு மாதவிலக்கு என சில நேரங்களில் புரிந்துகொள்ள வாய்ப்புள்ளது. இதை போல தசை எலும்பு மண்டல குறைப்படுகளான கூனு முதலிய மருத்துவ நிலைகளில் தவறுதலாக வலிமிகு மாதவிலக்கு என புரிந்துகொள்ள வாய்ப்புள்ளது.