# உலோங்காபர் மனிதக்குரங்கு சரணாலயம்


தற்போது இந்த சரணாலயத்தைச் சுற்றிலும் தேயிலைத் தோட்டங்களும் ஒரு சில சிறிய கிராமங்களும் சூழ்ந்திருந்தாலும், அது நாகாலாந்து மாநிலத்தில் காணப்படுகின்ற ஒரு பெரிய காட்டுப் பகுதியை இணைக்கும் நிலையில் அமைந்துள்ளது. ஆரம்பத்தில் அதன் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியின் அளவு 0.80 சதுர மைல் ஆக இருந்தது. பின்னர் மேலும் பல பிரிவுகள் ஒதுக்கப்பட்ட பகுதியிலிருந்து நீக்கப்பட்ட நிலையில் 1896 ஆண்டில் அதன் பகுதி சுருங்க ஆரம்பித்தது.  

### விலங்கினங்கள்
இந்த சரணாலயம் மிகவும் வளமான பல்லுயிர் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் இந்தியாவில் உள்ள ஒரே மனிதக்குரங்குகளான குல்லாக் மனிதக்குரங்குகளைக் கொண்டுள்ளன.  

மற்ற பாலுட்டி இனங்களில் அடிக்கட்டை-வால் குரங்கு *(மகாகா ஆர்க்டாய்ட்ஸ்),* வடப்புற பன்றி வால் குரங்கு *(மகாகா லியோனினா),* கிழக்கு அஸ்ஸாமி குரங்கு *(மகாகா அஸ்ஸாமென்சிஸ் அஸ்ஸாமென்சிஸ்),* ரீசஸ் குரங்கு *(மகாகா முலாட்டா),* மற்றும் நீண்ட வால் உடைய குரங்கு *(ட்ராசைபிதேசஸ் பிலீடஸ்)* போன்றவை அடங்கும். இந்த சரணாலயத்தில் இந்திய யானைகள், புலிகள் (*பாந்தெரா டைக்ரிஸ்* ), சிறுத்தைகள் (*பாந்தெரா பர்தஸ்*) , காட்டுப்பூனைகள் (*ஃபெலிஸ் சாஸ்*), காட்டுப்பன்றி (*சுஸ் ஸ்க்ரோபா*), மூன்று வகையான மர நாய், நான்கு வகையான அணில் மற்றும் பல வகையான பாலூட்டிகள் உள்ளன. குறைந்தது 219 வகையான பறவை இனங்கள் மற்றும் பல வகையான பாம்புகள் பூங்காவில் வாழ்கின்றன.  

### தாவர வகைகள்

உலோங்காபர் மனிதக்குரங்கு சரணாலயத்தில் உள்ள பெரும்பாலான தாவரங்கள் பசுமைத் தன்மை கொண்டவையாகும். அவை பல அடுக்குகளில் அமைந்துள்ளன. மேல் பகுதியில் பெரும்பாலும் 12 முதல் 30 மீ (39 முதல 98 அடி) உயரம் வரை வளர்ந்து நேராக தண்டுகளைக் கொண்ட *டிப்டெரோகார்பஸ் மேக்ரோகார்பஸ்* உள்ளன. மேலும் இங்கு *சாம்* (*அட்ரோகார்ப்ஸ் சாப்லாஷா*), *அமாரி* *(அமோரா வாலிசி)*, *சோபாஸ்* *(எம்செலியாய் எஸ்பிபி.*), *பெலு* (*டெட்ராமல்ஸ் முடிஃப்ளோரா*), *உடால்* (*ஸ்டெர்குலியா வில்லோசா* ) மற்றும் *ஹிங்கோரி* (*காஸ்டனோப்சிஸ் எஸ்பிபி.*) போன்றவையும் காணப்படுகின்றன.  

நடுப்பகுதியில்*நஹார்* (*மெசுவா ஃபெரியா*) அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. அதன் தலைப்பகுதியில் காணப்படுகின்ற கிரீட அமைப்பு காரணமாக பரந்த பகுதிக்கு அது நிழலைத் தருகிறது. நடுத்தரப்பகுதியில் மேலும் *பாண்டோர்டிமா* *(டைசாக்லியம் ப்ரோசெரம்)*, *துனா* *(சொனாரியம் ரீசினிபெரம்)*, *பூமோரா* *(தென்மினலியா பெலிரிகா)*, *புல் கோமாரி* *(ஜ்மேலினா எஸ்பி.*) *போன்போக்ரி* *(ப்டெரோஸ்பெர்மம் லாசியாபோலியம்)*, *மோர்கல்* *(வாடிகா லான்சியாபோலியா)*, *செல்லெங்* *(சாப்பியம் பாக்காடம்)*, *சச்சி* *(அக்வாலாரி அகோலாச்சா)*, மற்றும் *ஓடேன்கா* *(டில்லோனியா இண்டிகா)* போன்ற பிற இன மரங்கள் காணப்படுகின்றன. பலவிதமான பசுமையான புதர்கள் மற்றும் மூலிகைகள் கீழ்ப்பகுதியில் உள்ளன. இவற்றில் மிகவும் பொதுவானதாக டோலு மூங்கில் *(டீனோஸ்ஸ்டாச்சியம் டல்லூவா)*, போஜல் மூங்கில் *(சூடோஸ்டாச்சியம் பாலிமார்பம்)*, *ஜெங்கு* *(கலாமஸ் எரெக்டஸ்)*, *ஜடி பெட்* (*கலாமஸ் எஸ்பிபி)*, *ஹெளக்கா பெட்* (*கலாமஸ் எஸ்பிபி.*), *டோரா* *(அல்பினியா அல்லுகாஸ்)*, *கௌபாட்* *(ரைரைனியம் இம்பிரிகாட்டம்)* மற்றும் *சோரட்* *(லபோர்டட் க்ரீமுலாட்டாடா)* ஆகியவை காணப்படுகின்றன.  

## பாதுகாப்பு
ஏராளமான தேயிலைத் தோட்டங்கள் இங்கு பூங்கா தனித்த நிலையில் அமைந்துள்ளது. அதன் காரணமாக வியியல் நிலையில் ஒரு இடைவெளி காணப்படுகிறது. தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வளர்ந்து வரும் மக்கள்தொகை வாழ்விடத்தை அச்சுறுத்துகிறது, ஏனெனில் அவர்கள் விறகு, பாரம்பரிய மருத்துவம் மற்றும் உணவு போன்றவற்றிற்காக காட்டையே நம்பி வாழ்கின்றனர். கால்நடைகளுக்கு தீவனமாக காடுகளில் இருந்து அதிக அளவிலான இலை தழைகள் மற்றும் புல் போன்றவை சேகரிக்கப்படுகின்றன. மழைக்காலங்களில், தேயிலைத் தோட்டங்களிலிருந்து வரும் களைக்கொல்லிகள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகள் சரணாலயத்தில் ஒட்டுமொத்தமாக கலந்து பரவிவிடுகின்றன.  

தேயிலைத் தோட்டங்கள் யானைகளால் நாகாலாந்திற்கு இடம்பெயரும் பாதையாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, இதனால் அவை அடிக்கடி வேட்டையாடப்படுகின்றன. ரயில்வே தண்டவாளங்களும் பூங்காவை பிரிக்கின்றன, ஒரு சிறிய குழு மனிதக்குரங்குகள் தனித்தனியாகப் பிரிந்துவிடுகின்றன. சட்டவிரோத உள்நுழைவு மற்றும் தேயிலைத் தோட்டங்களால் பணிபுரியும் உள்ளூர் மக்கள் ஆக்கிரமிப்பு ஆகியவை வாழ்விடத்தின் தரத்தை குறைத்துவிட்டன.