wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# கோகோ-ஐக் அணை



**கோகோ-இகே அணை** (*Kogo-ike Dam*) சப்பான் நாட்டின் சாகா மாகாணத்தில் அமைந்துள்ளது. இது மண் மற்றும் மண்சார் பொருள்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட வகை அணையாகும். 16 மீட்டர் உயரமும் 100 மீட்டர் நீளமும் கொண்டதாக அணை கட்டப்பட்டுள்ளது. வேளாண்மையை நோக்கமாகக் கொண்டு அணை பயன்படுத்தப்படுகிறது. அணையின் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதி குறைவானதாகவும் அணை நிரம்பினால் இதன் பரப்பளவு சுமார் 5 எக்டேர் பரப்பளவையும் கொண்டுள்ளது. 317 ஆயிரம் கன மீட்டர் தண்ணீரை இங்கு சேமிக்க முடியும். அணையின் கட்டுமானம் 1948 ஆம் ஆண்டு நிறைவடைந்தது.
# கிடாவுரா தமைக்கே அணை



**கிடாவுரா தமெயிக்கே அணை** (*KitauraTameike Dam*) சப்பான் நாட்டின் சாகா மாகாணத்தில் அமைந்துள்ளது. இது மண் மற்றும் மண்சார் பொருள்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட வகையில் கட்டப்பட்ட ஒரு வகை அணையாகும். 17.9 மீட்டர் உயரமும் 192 மீட்டர் நீளமும் கொண்டதாக அணை கட்டப்பட்டுள்ளது. வேளாண்மை நோக்கத்திற்காக அணை பயன்படுத்தப்படுகிறது. அணையின் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதி குறைவானதாகவும், அணை நிரம்பினால் இதன் பரப்பளவு சுமார் 4 எக்டேர் பரப்பளவாகவும் இருக்கும். 368 ஆயிரம் கன மீட்டர் தண்ணீரை இங்கு சேமிக்க முடியும். அணையின் கட்டுமானம் 1948 ஆம் ஆண்டு நிறைவடைந்தது.
# கிசிகாவா போசாய் அணை



**கிசிகாவா போசாய் அணை** (*Kishikawa Bosai Dam*) சப்பான் நாட்டின் சாகா மாகாணத்தில் அமைந்துள்ளது. இது கற்காரை புவியீர்ப்பு வகையாக கட்டப்பட்டிருக்கும் ஒருவகை அணையாகும். 26.5 மீட்டர் உயரமும் 66 மீட்டர் நீளமும் கொண்டதாக அணை கட்டப்பட்டுள்ளது. வெள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டு அணை பயன்படுத்தப்படுகிறது. அணை நிரம்பினால் இதன் பரப்பளவு சுமார் நான்கு (4) எக்டேர் பரப்பளவாக இருக்கும். 330 ஆயிரம் கன மீட்டர் தண்ணீரை இங்கு சேமிக்க முடியும். அணையின் கட்டுமானம் 1962 ஆம் ஆண்டு நிறைவடைந்தது.
# 1959 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்



**1959 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்,** (மலாய்: *Sukan Semenanjung Asia Tenggara 1959*; ஆங்கிலம்: *1959 Southeast Asian Peninsular Games,*) என்பது அதிகாரப் பூர்வமாக 1-ஆவது தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள் என்று அழைக்கப் படுகின்றன,  

இது **சியாப்** விளையாட்டு கூட்டமைப்பால் *(SEAP Games Federation)* ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டு வீரர்களுக்கான பல்வகை விளையாட்டு நிகழ்வின் தொடக்க விளையாட்டு ஆகும்.  

இது தாய்லாந்தின் பாங்காக்கில் 1959 டிசம்பர் 12-ஆம் தேதி முதல் 17 டிசம்பர் 12-ஆம் தேதி வரை, 12 விளையாட்டுகளுடன் நடைபெற்றது. SEAP விளையாட்டு சம்மேளனத்தின் ஆறு நிறுவன உறுப்பிய னாடுகளில் ஒன்றான கம்போடியா, தொடக்கப் போட்டியில் கலந்யது கொள்ளவில்லை.  

முதல் முறையாக தாய்லாந்து இந்த விளையாட்டுகளை நடத்தியது, இந்த விளையாட்டு பின்னர் தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டுகள் என்று மாற்றம் கன்டது.  

சுபச்சலசாய் அரங்கத்தில் *(Suphachalasai Stadium)* தாய்லாந்து மன்னர் பூமிபோல் அதுல்யதேஜ் *(Bhumibol Adulyadej)* விளையாட்டுகளைத் திறந்து வைத்தார். இறுதிப் பதக்கப் பட்டியலில் தாய்லாந்தும், அதன் அண்டை நாடுகளான பர்மா மற்றும் மலாயாவும் முன்னிலை வகித்தன.  

## விளையாட்டுகள்
### பங்கேற்பு நாடுகள்
அந்தக் கட்டத்தில் சிங்கப்பூர், ஒரு பிரித்தானிய காலனியாக இருந்தது.  

- மியன்மார்
- லாவோஸ்
- 
- சிங்கப்பூர்
- 
- 

### விளையாட்டு

- நீச்சல்
- தடகளம்
- இறகுப்பந்தாட்டம்
- கூடைப்பந்து
- குத்துச்சண்டை
- மிதிவண்டி ஓட்டப்பந்தயம்
- கால்பந்து
- குறி பார்த்துச் சுடுதல்
- மேசைப்பந்தாட்டம்
- டென்னிசு
- கைப்பந்தாட்டம்
- பாரம் தூக்குதல்

### பதக்க அட்டவணை

| 2 | align= | 11 | 15 | 14 | 40 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | align= | 8 | 15 | 11 | 34 |  |
| 4 | align= | 8 | 7 | 18 | 33 |  |
| 5 | align= | 5 | 5 | 6 | 16 |  |
| 6 | align= | 0 | 0 | 2 | 2 | } |

## மேற்கோள்
# சௌத்ரி முகேஷ் சிங் சதுர்வேதி


**சௌத்ரி முகேஷ் சிங் சதுர்வேதி** (*Mukesh Choudhary*) என்பவர் பாரதிய ஜனதா கட்சியினைச் சார்ந்த இந்திய அரசியல்வாதியும் மத்தியப்பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 2013 முதல் 2018 வரை மத்தியப் பிரதேசத்தின் மேகான் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்துள்ளார். சௌத்ரி, பிந்த் நகர் பள்ளிகா பரிஷத்தின் இளைய தலைவர்களில் ஒருவர்.  

சதுர்வேதியி, 17 ஜனவரி 2021 அன்று, மத்தியப் பிரதேசத்திற்கான பாரதிய ஜனதா கட்சியின் மாநிலத் துணைத் தலைவராகத் தலைமையினால் நியமிக்கப்பட்டார்.  

இவர் மூத்த வழக்கறிஞரும் அரசியல்வாதியுமான திலீப் சிங் சதுர்வேதி மகனும் முன்னாள் அமைச்சர் சவுத்ரி ராகேஷ் சிங் சதுர்வேதியின் சகோதரரும் ஆவார்.
# முகேஷ் சௌத்ரி


**முகேஷ் சௌத்ரி** (*Mukesh Choudhary*)(பிறப்பு: ஜூலை 6, 1996) என்பவர் இந்திய துடுப்பாட்ட வீரர் ஆவார். இவர் 9 நவம்பர் 2017 அன்று 2017-18 ரஞ்சி டிராபியில் மகாராஷ்டிராவுக்காகத் தனது முதல்-தரத் துடுப்பாட்ட போட்டிகளில் அறிமுகமானார். இவர் 2019-20 விஜய் ஹசாரே கோப்பைக்கானப் போட்டியில் மகாராட்டிராவுக்காக 7 அக்டோபர் 2019 அன்று தனது பட்டியல் அ துடுப்பாட்டத்தில் அறிமுகமானார். 2019-20 சையத் முஷ்டாக் அலி கோப்பைக்கானப் போட்டியில் மகாராட்டிராவுக்காக 8 நவம்பர் 2019 அன்று தனது இருபது20 போட்டியில் அறிமுகமானார். பிப்ரவரி 2022-ல், 2022 இந்தியன் பிரீமியர் லீக் போட்டிக்கான ஏலத்தில் சென்னை சூப்பர் கிங்ஸ் அணியில் விளையாட வாங்கப்பட்டார்.
# க. இரா. பழனிசுவாமி


**கள்ளிப்பட்டி இராமசாமி பழனிசுவாமி** (*K. R. Palaniswamy*) என்பவர் பத்மசிறீ விருதுபெற்ற இந்திய இரைப்பை குடல் மருத்துவர் ஆவார். மருத்துவக் கல்வியாளர் மற்றும் எழுத்தாளரான பழனிசுவாமி சென்னை அப்பல்லோ மருத்துவமனையின் மூத்த ஆலோசகர் ஆவார். இவர் இந்தியன் இரைப்பைக் குடலியல் சமூகத்தின் முன்னாள் தலைவர் (2004-05) மற்றும் அதன் தமிழ்நாடு பிரிவின் புரவலர் ஆவார்.  

## கல்வி & பணி
பழனிசுவாமி, 1972-ல் கர்நாடக மாநிலம் தாவண்கரே ஜே. ஜே. எம். மருத்துவக் கல்லூரியில் (மைசூர் பல்கலைக்கழகம்) இளநிலை மருத்துவப் பட்டம் பெற்றார். இதன் பிறகு, 1977-ல் பொது மருத்துவத்தில் முதுநிலைப் பட்டத்தையும், 1981-ல் இரையகக் குடலியவியலில் பட்டங்களைச் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் மூலம், பேராசிரியராகப் பணியாற்றிக்கொண்டே பெற்றார். 1986-ல், உதவிப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தபோது, சென்னையில் உள்ள இசுடான்லி மருத்துவக் கல்லூரியில் பேராசிரியராகப் பணியமர்த்தப்பட்டார். இங்கு இவர் இரைப்பை குடல் மருத்துவர் துறையை நிறுவினார். 1986 முதல் 1996 வரை சஞ்சய் காந்தி முதுகலை மருத்துவ அறிவியல் கழகத்தின் கல்வி வாரியத்தின் உறுப்பினராகவும், 1997-ல் தமிழ்நாடு டாக்டர் எம். ஜி. ஆர். மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்தின் உறுப்பினராகவும் பணியாற்றினார். 1986-ல் ஜெர்மனிக்கும் 1987-ல் சோவியத் ஒன்றியத்திற்கும் கல்வி பரிமாற்ற திட்டங்களுக்கான இந்தியப் பிரதிநிதி குழுவின் உறுப்பினராகவும் செயல்பட்டுள்ளார். 2014-ல் *இந்திய இரைப்பை குடலியல் மருத்துவ சமூகத்தின் இடைக்கால மாநாட்டிற்குத்* தலைமை தாங்கி நடத்தினார். இவர் இந்திய உறுப்பு மாற்று அறுவை சிகிச்சை சங்கத்தின் தேசிய பேராசிரியராகவும் பணியாற்றுகிறார்.  

## விருது & பெருமை
கிளாஸ்கோவின் ராயல் மருத்துவக் கல்லூரியின் சகாவான இவருக்கு 2014ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாடு டாக்டர் எம்ஜிஆர் மருத்துவப் பல்கலைக்கழகம் அறிவியல் முனைவர் பட்டம் வழங்கியது. மருத்துவ அறிவியலுக்கான இவரது பங்களிப்புகளுக்காக இந்திய அரசு 2007ஆம் ஆண்டில் பத்மசிறீ என்ற நான்காவது உயரிய குடிமகன் விருதை இவருக்கு வழங்கியது.  

## குடும்பம்
பழனிசுவாமியின் மனைவி பெயர் பத்மினி என்பதாகும். இவர்கள் சென்னையில் வசித்து வருகின்றனர்.
# அரிதாசு சித்தாந்த வாகிசு



**அரிதாசு சித்தாந்த வாகிசு** (*Haridas Siddhanta Vagish***)** என்பவர் ஓர் இந்திய எழுத்தாளர் மற்றும் வங்காள இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பாளர் மற்றும் சமசுகிருத அறிஞர் ஆவார். இவர் மகாபாரதம், அபிஞான சாகுந்தலம் மற்றும் மேகதூதம் உள்ளிட்ட பல இந்திய இதிகாசங்கள் மற்றும் இலக்கியங்களை வங்காள மொழியில் மொழிபெயர்த்தார். இந்திய அரசு இவருக்கு 1960-ல் மூன்றாவது உயரிய இந்தியக் குடிமகன் விருதான பத்ம பூசண் விருதினை வழங்கியது.  

## மேலும் பார்க்கவும்
- காளிதாசர்
- வியாசர்
# இராஜேசுவர் சாசுதிரி திராவிட்


**இராஜேசுவர் சாசுதிரி திராவிட்** (*Rajeshwar Shastri Dravid*)(1899-1950) என்பவர் இந்திய எழுத்தாளர், அறிஞர், இலக்கண அறிஞர் மற்றும் சமசுகிருத இலக்கியத்தின் மொழிபெயர்ப்பாளர் ஆவார். இவர் இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேச மாநிலத்தில் 1899-ல் பிறந்தார். திராவிட் சமசுகிருதத்தில் பல புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். இதில் *சாங்க்யகாரிகா*, *பாரதிய-ராஜனிதி-பிரகாஷா* மற்றும் *ரிஷிகல்பண்யாஸம்* ஆகியவை அடங்கும். இவரது சகோதரர், இராஜா இராம் திராவிட், பண்டைய இந்தியத் தத்துவத்தின் மீதான விமர்சனமான, *இந்தியத் தத்துவத்தில் உலகளாவிய பிரச்சனை* நூலின் ஆசிரியர் ஆவார். இந்திய அரசு இவருக்கு 1960-ல் இந்தியாவின் மூன்றாவது உயரிய இந்தியக் குடிமகன் விருதான பத்ம பூசண் விருதினை வழங்கியது.  

## மேலும் பார்க்கவும்
- அர்த்தசாஸ்திரம்
# 1961 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்



**1961 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்,** (மலாய்: *Sukan Semenanjung Asia Tenggara 1961*; ஆங்கிலம்: *1961 Southeast Asian Peninsular Games,*) என்பது 2-ஆவது தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள் ஆகும்.  

**சியாப்** விளையாட்டுக் கூட்டமைப்பால் *(SEAP Games Federation)* ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட நிகழ்ச்சி. தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டு வீரர்களுக்கான பல்வகை விளையாட்டு நிகழ்வின் இரண்டாவது விளையாட்டு நிகழ்ச்சி ஆகும்.  

இந்த விளையாட்டுப் போட்டியின் முதல் நிகழ்வு, தாய்லாந்தின் பாங்காக்கில் 1959 டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி முதல் 1959 டிசம்பர் 16-ஆம் தேதி வரை, 12 விளையாட்டுகளுடன் நடைபெற்றது.  

முதல் முறையாகத் தாய்லாந்து இந்த விளையாட்டுகளை நடத்தியது. இந்தத் **தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்** பின்னர் **தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டுகள்** என்று மாற்றம் கண்டது.  

ஏழு உறுப்பிய நாடுகளும் முதன்முறையாகக் கலந்து கொண்டன. மியான்மர், (பர்மா) இந்த விளையாட்டுகளை நடத்தியது. தென்கிழக்கு ஆசிய தீபகற்ப விளையாட்டுகளை நடத்தும் இரண்டாவது நாடு மியான்மர். இந்த விளையாட்டு நிகழ்விற்குப் பிறகு இந்த நிகழ்வு, **தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டுகள்** என்று அழைக்கப்பட்டது.  

யங்கோன் போக்யோக் ஆங் சான் அரங்கத்தில் *(Bogyoke Aung San Stadium)* பர்மாவின் அதிபர் வின் மாங் *(Win Maung)*, இந்த விளையாட்டு நிகழ்வைத் திறந்து வைத்தார். இறுதிப் பதக்கப் பட்டியலில் பர்மாவும், தாய்லாந்தும், அதைத் தொடர்ந்து மலாயாவும் (மலேசியா) முன்னிலை வகித்தன.  

## விளையாட்டுகள்
### பங்கேற்பு நாடுகள்

- மியன்மார்
- லாவோஸ்
- 
- 
- சிங்கப்பூர்
- 
- 

### விளையாட்டு

- நீச்சல்
- தடகளம்
- இறகுப்பந்தாட்டம்
- கூடைப்பந்து
- குத்துச்சண்டை
- மிதிவண்டி ஓட்டப்பந்தயம்
- கால்பந்து
- குறி பார்த்துச் சுடுதல்
- மேசைப்பந்தாட்டம்
- டென்னிசு
- கைப்பந்தாட்டம்
- பாரம் தூக்குதல்

### பதக்க அட்டவணை

| 2 | align= | 21 | 18 | 22 | 61 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | align= | 16 | 24 | 39 | 79 |  |
| 4 | align= | 4 | 13 | 11 | 28 |  |
| 5 | align= | 9 | 5 | 8 | 25 |  |
| 6 | align= | 1 | 6 | 4 | 11 |  |
| 7 | align= | 0 | 0 | 8 | 8 | } |
## மேற்கோள்
# 1965 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்



**1965 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்,** (மலாய்: *Sukan Semenanjung Asia Tenggara 1965*; ஆங்கிலம்: *1965 Southeast Asian Peninsular Games*) என்பது 3-ஆவது தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள் ஆகும்.  

**சியாப்** விளையாட்டுக் கூட்டமைப்பால் *(SEAP Games Federation)* உருவாக்கப்பட்ட விளையாட்டுப் போட்டி நிகழ்ச்சி. *1965 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்*, தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டு வீரர்களுக்கான பல்வகை விளையாட்டு நிகழ்வின் மூன்றாவது விளையாட்டு நிகழ்ச்சி ஆகும்.  

இந்த மூன்றாவது விளையாட்டு போட்டியின் முதல் நிகழ்வு, மலேசியா கோலாலம்பூர் மாநகரில் 1965 டிசம்பர் 14-ஆம் தேதி முதல் 1965 டிசம்பர் 21-ஆம் தேதி வரை நடைபெற்றது. அந்தப் போட்டொயில் 14 வகையான விளையாட்டுகள் இடம்பெற்றன.  

இந்த மூன்றாவது விளையாட்டு போட்டி, 1965-ஆம் ஆன்டில், லாவோஸ் நாட்டினால் நடத்தப்பட இருந்தது. நிதிச் சிக்கல்களினால் நடத்த இயலவில்லை. அதன் பின்னர் அந்தப் பொறுப்பை மலேசியா ஏற்றுக் கொண்டது.  

கோலாலம்பூர், மெர்டேகா அரங்கத்தில் *(Stadium Merdeka)*; மலேசியாவின் மாமன்னர் இஸ்மாயில் நசிருதீன் (Ismail Nasiruddin), இந்த விளையாட்டு நிகழ்வை அதிகாரப் பூர்வமாகத் தொடக்கி வைத்தார். இறுதிப் பதக்கப் பட்டியலில் தாய்லாந்து; அதைத் தொடர்ந்து மலேசியா; சிங்கப்பூர் ஆகிய நாடுகள் முன்னிலை வகித்தன.  

## விளையாட்டுகள்
### பங்கேற்பு நாடுகள்

- (135)
- (40)
- (20)
- **(புரவலர்)** (189)
- (114)
- (121)
- (186)

### விளையாட்டு

- நீச்சல்
- தடகளம்
- இறகுப்பந்தாட்டம்
- கூடைப்பந்து
- குத்துச்சண்டை
- ஜுடோ
- குறி பார்த்துச் சுடுதல்
- சேப்பாக் தக்ராவ்
- மிதிவண்டி ஓட்டப்பந்தயம்
- கால்பந்து
- மேசைப்பந்தாட்டம்
- டென்னிசு
- கைப்பந்தாட்டம்
- பாரம் தூக்குதல்

### பதக்க அட்டவணை

| 1 | align= | 38 | 33 | 35 | 106 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | align= | 26 | 23 | 27 | 76 |  |
| 4 | align= | 15 | 19 | 17 | 51 |  |
| 5 | align= | 18 | 14 | 16 | 48 |  |
| 6 | align= | 5 | 7 | 7 | 19 |  |
| 7 | align= | 0 | 0 | 2 | 2 | } |

## மேற்கோள்
# அய்யதேவரா காளீசுவர ராவ்

**அய்யதேவரா காளீசுவர ராவ்** (*Ayyadevara Kaleswara Rao*)(22 ஜனவரி 1882 - 23 பிப்ரவரி 1962) என்பவர் இந்தியச் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் முதல் சட்டமன்றத் தலைவர் ஆவார். இவர் கிருஷ்ணா மாவட்டம், நந்திகம கிராமத்தில் பிறந்தார் (முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் சென்னை மாகாணம் இப்போது ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஒரு பகுதி). விசயவாடாவில் உள்ள காளீசுவர ராவ் சந்தைக்கு இவரது பெயரிடப்பட்டுள்ளது.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
ராவ் வருவாய் சேகரிப்பாளர்களின் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவர் தனது தாய் மற்றும் மனைவியுடன் மச்சிலிப்பட்டினத்திற்கு குடிபெயர்ந்தார். மச்சிலிப்பட்டினத்தில் உள்ள நோபல் கல்லூரியில் FA படித்தார். இரகுபதி வெங்கடரத்தினம் நாயுடு அவர்களால் இங்குக் கற்பிக்கப்பட்டார்.  

ராவும் ராவின் நண்பர்களும் 1911 ஆண்டு விஜயவாடா மகாத்மா காந்தி சாலையில் இராம் மோகன கிரந்தாலயத்தைத் தொடங்கி ஆந்திர கிரந்தலயோத்யமத்திற்கு (நூலக இயக்கம்) அடித்தளம் அமைத்தனர். தெலுங்கில் உள்ள இலக்கியப் படைப்புகளுக்கு நிதியளித்து ஊக்குவிப்பதற்காகவும், ஐரோப்பிய மற்றும் பிற இந்திய மொழிகளிலிருந்து தெலுங்கில் மொழிபெயர்ப்பதற்காகவும், விக்ஞான சந்திரிகா என்ற இலக்கியச் சங்கத்தின் நிறுவி உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.  

## வழக்கறிஞர் பணி
காளீசுஸ்வர ராவ் தனது தாயார் மற்றும் மனைவியுடன் 1904ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் சட்டக் கல்லூரியில் சேர சென்னைக்குச் சென்றார். இதன்பிறகு, இவர் பிரித்தானியா இந்தியப் பேரரசில் பணியாற்ற விரும்பாததால், வருவாய் ஆய்வாளர் மற்றும் மாவட்ட உரிமையியல் நீதிபதி வாய்ப்புகளை நிராகரித்தார். 1906ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் விஜயவாடாவில் வழக்கறிஞராகப் பணியைத் தொடங்கினார். 21 மார்ச் 1921 அன்று, மகாத்மா காந்தியின் அறிவுறுத்தலின் பேரில், இவர் இந்தியச் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பங்கேற்பதற்காக வழக்கறிஞர் தொழிலை விட்டு விலகினார்.  

## அரசியல்
ராவ் 1956 முதல் 1962 வரை ஆந்திரப் பிரதேச சட்டப் பேரவையின் சபாநாயகராக இருந்தார்.  

## பத்ம பூசண் விருது
ராவின் பொதுச் சேவைக்காக இந்திய அரசு இவருக்கு பத்ம பூசண் விருதினை 1960ஆம் ஆண்டு வழங்கியது.
# இதோம்


**இதோம்** மலை (*Mount Ithome*) என்பது கிரேக்கத்தின் மெசேனியாவில் உள்ள இரட்டை சிகரங்களில் வடக்கே உள்ள ஒரு மலையாகும். இதோம் மலை சுமார் , வரை உயர்ந்து காணப்படுகிறது. அருகில் உள்ள மற்றொரு சிகரமான **ஈவா** மலை , உயரம் கொண்டது. அது இதோமி மலையுன் நீளமுள்ள மெல்லிய மேட்டினால் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.  

இதோம் மலையானது மெசேனியா வளைகுடாவில் உள்ள கலாமாதா நகரத்துக்கு வடக்கே தொலைவிலும், பைலோசுக்கு கிழக்கே தொலைவிலும், வெண்கலக் கால மெசேனியாவின் தலைநகரான மெஸ்சினிக்கு வடக்கே தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. மலை மேலிருந்து பாமிசோஸ் ஆற்றின் முழு பள்ளத்தாக்கையும், கிழக்கு நோக்கி டெய்கெட்டஸ் மலை வரையும், தெற்கே மெசேனியா வளைகுடா வரையும் காண இயலும்.  

## சொற்பிறப்பியல்

### இதோம்
பெரும்பாலான பண்டைய பெயர்களைப் போலவே *இதோமின்* சொற்பிறப்பியல் குறித்து உறுதியாக எதுவம் தெரியவில்லை. இது தெசலியில் உள்ள ஒரு நகரத்தின் பெயராகும், இருப்பினும் தெசலியில் உள்ள நகரம் முதலில் *தோம்* என்று அழைக்கப்பட்டது என்பதற்கான சான்றுகளை ரீஸ் குறிப்பிடுகிறார்.  

## நிலவியல்

ஹோமெரிக் சிற்றூரான இதோம் இந்த மலையின் உச்சியில் தட்டையான பகுதியில் இருந்திருக்கலாம். வெண்கல காலத்தில், ஜீயஸ் இதோமடாசுக்கு (ஜீயஸ் ஆஃப் இதோம்) கட்டபட்ட ஒரு கோவில் இருந்தது. 14 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், இக்கோயில் இடிக்கபட்டு அதன் கற்களைக் கொண்டு ஒரு கிறிஸ்தவ தேவாலயமும், மடாலயமாக கட்டப்பட்டது. 17 ஆம் நூற்றாண்டில், பனகியா வோல்கனோ அல்லது மோனி வோல்கனோவின் மடாலயம் மூடப்பட்டது. அது பழைய மடாலயம் என்று அறியப்பட்டது. புதிய மடாலயம் ஈவாவின் கீழ் கிழக்கு சரிவில் கட்டப்பட்டது. இது பழங்கால கையெழுத்துப் பிரதிகளைக் கொண்ட ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நூலகத்தையும் கொண்டுள்ளது. இதோம் என்ற பாரம்பரிய நகரம் இதோம் மலையின் கீழ் மேற்குப் பகுதியில் இருந்தது.
# கர்நாடக சமையல்

**கர்நாடக சமையல்** (*Karnataka cuisine*) என்பது கர்நாடகாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் சமூகங்களிலும் உள்ள பாரம்பரிய உணவு வகைகளைக் குறிப்பதாகும். இதில் வடகர்நாடக உணவு, தென்கர்நாடக உணவு, உடுப்பி சமையல், சரஸ்வத் உணவு, குடகு சமையல், மங்களூர் கத்தோலிக்க உணவு மற்றும் நவயத் உணவுகள் அடங்கும். மைசூர்பாகு, மைசூர் மசாலா தோசை, சொளவ் சொளவ் பாத், பிசிபெலா பாத் முதலியன குறிப்பிடத்தக்கச் சைவ உணவுகளாகும்.. கர்நாடக உணவு வகைகளின் சுவையும், வகைகளும் இடத்திற்கு இடம் மாறுபடுகிறது. வடகர்நாடக உணவுகள் முக்கியமாக சைவ உணவு முறையினைப் பற்றியது என்றால், கடலோரப் பகுதி உணவுகள் கடல் மீன்களைச் சார்ந்தவையாக உள்ளன. குடகு பகுதியில் இறைச்சி சார்ந்தும், மங்களூர் பகுதி உணவு தேங்காய் மற்றும் உள்ளூர் மசாலாப் பொருட்களின் செழுமையுடன் உள்ளது.  

- அவலக்கி - மசாலாப் பொருட்களுடன் சமைக்கப்பட்ட தட்டையான புழுங்கல் அரிசி. கருநாடகாவில் அவலாக்கி மஜ்ஜிகே அல்லது கொஜ்ஜூவுடன் சாப்பிடப்படுகிறது
- ராகி முத்தே - இது கருநாடகாவின் கிராமப்புறங்களில் மிகவும் பிரபலமானது. இதை பஸ்சாரு மற்றும் உப்சாருவுடன் சாப்பிடலாம்.
- உப்சாறு - எளிய சாம்பார். இது உப்பு, தண்ணீர், பருப்பு, காய்கறிகள் மற்றும் மிளகாய் கலந்து தயாரிக்கப்படுகிறது.
- பசாரு - பருப்பு மற்றும் கீரைகள் வற்றிய தண்ணீரைப் பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படுகிறது
- மைசூர் பாகு - உளுந்து மாவு, நெய்யைப் பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படும் மிகவும் பிரபலமான இனிப்பு உணவு
- பிசிபேலே பாத்- காரமான அரிசி சார்ந்த உணவாகும். இது கருநாடகாவின் மைசூரில் தோன்றி அங்கிருந்து தென்னிந்தியா முழுவதும் பரவியுள்ளது.
- சித்ரான்னா - அரிசி, வெங்காயம், பச்சை மிளகாய், எலுமிச்சை அல்லது பச்சை மாங்காய் தோல், கொத்தமல்லி இலைகள் மற்றும் மஞ்சள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி சித்ரான்னா தயாரிக்கப்படுகிறது.
- ஜோலடா ரொட்டி (சோளத்தோசை) - இது பெரும்பாலான வட கருநாடகாவின் பிரதான உணவாகும். இது பருப்பு கறிகள், பலவகையான சட்னிகளுடன் உண்ணப்படுகிறது.
- கோலிகே (ஒப்பாட்டு) - கருநாடகாவில் மிகவும் பிரபலமான இனிப்பு உணவு
- நீர் தோசை - மங்களூர் மற்றும் மலேநாடு பகுதியில் மிகவும் பிரபலமானது

## தென்கருநாடக உணவு

## மேலும் பார்க்கவும்
- மாவல்லி சிற்றுண்டி அறை
- உடுப்பி சமையல்
# ஒடெசா தேசிய அறிவியல் நூலகம்



**ஒடெசா தேசிய அறிவியல் நூலகம்** (*Odessa National Scientific Library*) உக்ரைன் நாட்டில் 1829 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட ஒரு பொது நூலகம் ஆகும். நூலகம் 1907 ஆம் ஆண்டு தற்போதைய இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. புதிய கட்டடமானது கட்டிடக் கலைஞர் ஃபியோடர் நெசுடுர்க் என்பவரால் புதிய கிரேக்க பாணியில் வடிவமைத்து கட்டப்பட்டதாகும். தெற்கு உக்ரைனின் முன்னணி சமூக-கலாச்சார மையமாகவும், நூலக அறிவியல், நூலியல், ஆவண மேலாண்மை தொடர்பான ஆராய்ச்சி முறை மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு மையமாக செயற்படுகிறது.
# எம். ராமசந்திரன்


**டத்தோ** **எம். ராமசந்திரன்** எனும் **ராமச்சந்திரன் முருசாமி** (பிறப்பு: 9 ஏப்ரல் 1966); (மலாய்: *Ramachandran Murusamy*; ஆங்கிலம்: *Ramachandran Murusamy*) என்பவர் மலேசியாவில் புகழ்பெற்ற திடல்தட ஓட்டக்காரர்.  

ஓட்டப் பந்தயத் துறையில் *மலேசியாவின் ஓடும் இளம் சிங்கம் எம். ராமசந்திரன்* என புகழப் படுபவர். 1993-ஆம் ஆண்டில், மலேசிய தேசிய தடகள வீரர் விருது *(Malaysian National Athlete Award 1993)* இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.  

## பொது
மலேசியாவின் ஒலிம்பிக் மன்றத்தால், 1993-ஆம் ஆண்டில், முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஒலிம்பியன் மலேசியா *(Olimpian Malaysia)* எனும் சிறப்பு விருதைப் பெற்ற முதல் நபரும் இவரே ஆவார்.  

1990-ஆம் ஆண்டுகளில், மலேசியாவின் ஓட்டப் பந்தய வரலாற்றில் மொத்தம் 23 தேசிய சாதனைகளைச் செய்தவர் எனும் புகழையும் பெறுகிறார்.  

5000 மீ. மற்றும் 10000 மீ. போட்டிகளில் 28 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், இவர் படைத்த தடகளச் சாதனை, இதுவரையிலும் மலேசியாவில் முறியடிக்கப்படவில்லை. 10,000 மீட்டர் ஓட்டப் பந்தயத்தில், 30 நிமிடங்களுக்குள் ஓடி சாதனை படைத்த முதல் மலேசியத் தடகள வீரர்.  

### 5000 மீ. 10000 மீ. சாதனை விவரங்கள்
- 5,000 மீட்டர் - 14:06.84 - டிராய்சுடோர்ப் (ஜெர்மனி) - 05 ஆகஸ்டு 1994
- 10,000 மீட்டர் - 29:38.97 - சுடட்கார்ட் (ஜெர்மனி) - 20 ஆகஸ்டு 1993
- 10,000 மீட்டர் - 30:30.00 - புக்குவோகா (ஜப்பான்) ஆசிய சாம்பியன்சிப் - 20 ஜுலை 1998
- 5,000 மீட்டர் - 14:57.42 - பொதுநலவாய விளையாட்டுக்கள் - கோலாலம்பூர் - 1998
- 10,000 மீட்டர் - 31:45.79 - பொதுநலவாய விளையாட்டுக்கள் - கோலாலம்பூர் - 1998

## அனைத்துலகப் போட்டிகள்

எம். ராமசந்திரன் மலேசியாவைப் பிரதிநிதித்த அனைத்துலகப் போட்டிகள்:  

- தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டுகள் - 7 முறை;
- ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள் - 5 முறை;
- உலகத் தடகள வெற்றியாளர் போட்டி சுடட்கார்ட், ஜெர்மனி (1993) - 1 முறை;
- பொதுநலவாய விளையாட்டுக்கள் - 1 முறை;

## சொந்த வாழ்க்கை
எம். ராமச்சந்திரன், ஜொகூர், மூவார், பஞ்சூர் எனும் சிறுநகரில் பிறந்தவர். தந்தையார் பெயர் முருசாமி திருவேங்கடம். தாயார் பெயர் முனியம்மாள். குடும்பத்தில் ஏழாவது பிள்ளை. சின்ன வயதில் சுவாசப்பை பாதிப்பினால் அவதிப் பட்டவர். இருப்பினும் அதையே ஏணிப் படையாக வைத்து விளையாட்டுத் துறையில் வளர்ச்சி பெற்றவர்.  

இவருக்கு ஒரு மகன் விக்னேஸ்வரன். மற்றும் ஒரு மகள் கீர்த்தனா.  
இவரின் மனைவி சித்திரா, புற்றுநோயால் 1999-இல் காலமானார். 2000-ஆம் ஆண்டில், ஓய்வு பெறுவதாக அறிவித்தார்.  

## விருதுகள்

- 1989 - ஜொகூர் மாநிலத்தின் சிறந்த விளையாட்டு வீரர் விருது
- 1990 - ஜொகூர் மாநிலத்தின் சிறந்த விளையாட்டு வீரர் விருது
- 1993 - ஜொகூர் மாநிலத்தின் சிறந்த விளையாட்டு வீரர் விருது
- **1993 - மலேசியாவின் சிறந்த விளையாட்டு வீரர் விருது**
- 1993 - ஒலிம்பியன் மலேசியா விருது
- 1994 - ஜொகூர் மாநிலத்தின் சிறந்த விளையாட்டு வீரர் விருது
- 1995 - சிங்கப்பூர் ஜான் ஹான்காக் விருது

## டத்தோ விருது
விளையாட்டுத் துறையில் இவரின் அரிய சேவைகளுக்காக மலேசியாவின் ஜொகூர் மாநில அரசாங்கம், டத்தோ எனும் உயரிய பொதுச் சேவை விருதை வழங்கிச் சிறப்பு செய்து உள்ளது. எம். ராமச்சந்திரன் உண்மையிலேயே மலேசிய இந்தியர்களால் கொண்டாடப்பட வேண்டிய ஒரு தேசியப் பொக்கிஷம்!  

## காணொலி
**எம். ராமச்சந்திரன் வாழ்க்கை வரலாற்று காணொலி**  

## மேற்கோள்
# செய்யது அப்துல் மாலிக்


**செய்யது அப்துல் மாலிக்** (*Syed Abdul Malik*)(1919-2000) என்பவர் இந்தியாவின் அசாம் மாநிலத்தினைச் சார்ந்த எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் கோலாகாட்டில் உள்ள நஹோரோனி கிராமத்தில் பிறந்தவர். அசாமிய இலக்கியத்தின் குறிப்பிடத்தக்க எழுத்தாளர் ஆவார். 1977ஆம் ஆண்டு அபயபுரியில் நடைபெற்ற அசாம் சாகித்ய சபையின் தலைவராகவும் இருந்துள்ளார்.  

## விருதுகள்
மாலிக் பத்மசிறீ, பத்ம பூசண், சாகித்திய அகாதமி விருது, சங்கர் தேவ் விருது, சாஹித்யாச்சார்யா விருதுகள் உள்ளிட்ட பல பரிசுகளைப் பெற்றுள்ளார். மாலிக் 1972ஆம் ஆண்டில் தனது அகாரி ஆத்மார் கஹினி (ஒரு நாடோடி ஆத்மாவின் கதை) நாவலுக்காக சாகித்திய அகாதமி விருதைப் பெற்றார்.  

## இறப்பு
மாலிக், 20 திசம்பர் 2000-ல் இறந்தார்.  

## இலக்கியப் பணி
- அகாரி ஆத்மார் கஹினி (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী)
- ஷுருஜ்முகீர் ஷப்னா(সুৰুযমুখীৰ স্বপ্ন)
- தன்யா நர் தனு பால் (ধন্য নৰ তনু ভাল)
- ருப்தீர்தர் யாத்ரி(ধন্য নৰ তনু ভাল)
- ரஜனிகோந்தர் சோகுலோ (ৰাজনগন্ধাৰ চকুলো)
- பரஷ்மோனி (পৰশমনি)
- ஆதர்ஷிலா(পৰশমনি)
- மொரோஹா புல்(मৰহা ফুল)
- ஷகர்(স্বাক্ষৰ)
- சோபிகர்(ছবি ঘৰ)
- ரோங்கா கோரா(ৰঙাগৰা)
# ஆசித் ராய்


**ஆசித் ராய்** (*Asit Rai*)(நேபாளி: असीत राई) என்பவர் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளம் டார்ஜிலிங் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். இவர் நேபாளி மொழி எழுத்தாளர் மற்றும் நாவலாசிரியர் ஆவார். *நயா க்ஷிதிஜ் கோ கோஜ்* என்ற நாவலுக்காக 1981-ல் சாகித்திய அகாதமி விருதைப் பெற்றுள்ளார்.
# அல்கான் ஹூனர்கள்


**அல்கான் ஹூனர்கள்** (*Alchon Huns*) மேலும் **அல்கோனோ**, **அல்க்சன்**, **அல்கான்**, **அலகானா,** **வால்க்சன்** என்றும் அழைக்கப்படும் இவர்கள் , நடு ஆசியா மற்றும் தெற்கு ஆசியாவில் பொ.ச. 4 நூற்றாண்டு முதல் பொ.ச.6 ஆம் நூற்றாண்டு அரசுகளை நிறுவிய நாடோடி மக்களாவர். இவர்கள் இராச்சியம் முதலில் பரோபமிசஸில் அமைந்திருந்தாகக் குறிப்பிடப்பட்டு, பின்னர் தென்கிழக்கு, பஞ்சாப் , மத்திய இந்தியா வரையிலும், ஏரண் முதல் கோசாம்பி வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் மீதான அல்கான்களின் படையெடுப்பு, அவர்களுக்கு முன்பு ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்பு ஆட்சி செய்து வந்த கிடாரைட்டு ஹுனர்களை ஒழித்தது. மேலும் குப்தப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்கும் பங்களித்தது. ஒரு வகையில் இடைக்கால இந்தியாவை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது.  

ஹூனர்களின் இந்தியப் படையெடுப்பு முந்தைய நூற்றாண்டுகளில் யவன ( இந்தோ-கிரேக்கர்கள் ), சாகா ( இந்தோ-சிதியர்கள் ), பலவா ( இந்தோ-பார்த்தியர்கள் ) மற்றும் குசானர் ஆகியோரால் துணைக் கண்டத்தின் மீதான படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து வருகிறது. அல்கோன் பேரரசு மத்திய மற்றும் தெற்காசியாவில் நிறுவப்பட்ட நான்கு பெரிய ஹுன மாநிலங்களில் மூன்றாவதாக இருந்தது. அல்கோன்களுக்கு முன் கிடாரைட்டுகள் இருந்தனர். பாக்திரியாவில் ஹெப்தலைட்டுகள் மற்றும் இந்து குஷில் நெசாக் ஹுனர்கள் ஆகியோர் வெற்றி பெற்றனர். அல்கோன் அரசர்களின் பெயர்கள் அவர்களின் விரிவான நாணயங்கள், புத்த கணக்குகள் மற்றும் இந்திய துணைக்கண்டம் முழுவதும் உள்ள பல நினைவு கல்வெட்டுகள் ஆகியவற்றிலிருந்து அறியப்படுகின்றன.  

அல்கோன்கள் நீண்ட காலமாக ஹெப்தாலைட்டுகளின் ஒரு பகுதியாக அல்லது துணைப்பிரிவாக அல்லது அவர்களின் கிழக்குக் கிளையாகக் கருதப்படுகின்றனர். ஆனால் இப்போது அவை ஒரு தனி அமைப்பாகக் கருதப்படுகின்றன.
# அனைத்துலக ஓசோன் படலப் பாதுகாப்பு நாள்



**அனைத்துலக ஓசோன் படலப் பாதுகாப்பு நாள்** (*International Day for the Preservation of the Ozone Layer*) ஒவ்வோர் ஆண்டும் செப்டம்பர் மாதம் 16 ஆம் தேதி அனுசரிக்கப்படுகிறது. சூரியனின் புறஊதாக் கதிர்வீச்சு ஏற்படுத்தும் மோசமான பாதிப்புகளில் இருந்து பூமிப் பந்தில் வாழும் உயிரினங்களைப் பாதுகாப்பது ஓசோன் படலம் ஆகும். இதைப் பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்தும் வகையில், ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபை ஓசோன் அடுக்கைப் பாதுகாப்பதற்கான அனைத்துலக நாளாகக் இத்தேதியை தேர்வு செய்து அறிவித்தது. 1987 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 16 ஆம் தேதியன்று ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டபடி ஓசோன் அடுக்கைக் குறைக்கும் பொருட்களின் மீதான மாண்ட்ரீல் நெறிமுறையில் நாடுகள் கையெழுத்திட்ட 2000 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 19 ஆம் தேதியின் நினைவாக இந்த தேதி அனுசரிப்பு உருவாக்கப்பட்டது. 1994 ஆம் ஆண்டில், ஐ.நா பொதுச் சபை செப்டம்பர் 16 ஆம் தேதியை ஓசோன் அடுக்கைப் பாதுகாப்பதற்கான அனைத்துலக நாளாக அறிவித்தது. 1987 ஆம் ஆண்டில், ஓசோன் அடுக்கைக் குறைக்கும் பொருட்கள் மீதான மாண்ட்ரீல் நெறிமுறையில் கையெழுத்திட்ட தேதியை நினைவுகூரும் வகையில் இம்முடிவு எடுக்கப்பட்டது. இந்நெறிமுறை கையொப்பமிடப்பட்ட 30 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஓசோன் படலத்தில் உள்ள துளை மூடுவது கவனிக்கப்பட்டது. ஓசோன் சிதைவுக்கு காரணமான வாயுக்களின் தன்மை காரணமாக அவற்றின் இரசாயன விளைவுகள் 50 மற்றும் 100 ஆண்டுகளுக்கு இடையில் தொடரும் எனவும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
# 1967 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்



**1967 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்,** (மலாய்: *Sukan Semenanjung Asia Tenggara 1967*; ஆங்கிலம்: *1967 Southeast Asian Peninsular Games*) என்பது 4-ஆவது தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள் ஆகும்.  

**சியாப்** விளையாட்டுக் கூட்டமைப்பால் *(SEAP Games Federation)* உருவாக்கப்பட்ட விளையாட்டுப் போட்டி நிகழ்ச்சி. *1967 தென்கிழக்கு ஆசியத் தீபகற்ப விளையாட்டுகள்*, தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டு வீரர்களுக்கான பல்வகை விளையாட்டு நிகழ்வின் நான்காவது விளையாட்டு நிகழ்ச்சி ஆகும்.  

தாய்லாந்து, பாங்காக் நகரில் 1967 டிசம்பர் 9 முதல் டிசம்பர் 16, 16 விளையாட்டுகளுடன் நடைபெற்றது. இந்தப் போட்டிகளைத் தாய்லாந்து நடத்துவது, இதுவே இரண்டாவது முறையாகும். ஏற்கனவே 1959-ஆம் ஆண்டில் தொடக்க ஆட்டங்களை முதல் முறையாக நடத்தியது.  

சுபச்சலசாய் அரங்கத்தில் *(Suphachalasai Stadium)* தாய்லாந்து மன்னர் பூமிபோல் அதுல்யதேஜ் *(Bhumibol Adulyadej)* விளையாட்டுகளைத் திறந்து வைத்தார். இறுதிப் பதக்கப் பட்டியலில் தாய்லாந்து; சிங்கப்பூர்; மலேசியா ஆகிய நாடுகள் முன்னிலை வகித்தன.  

## விளையாட்டுகள்
### பங்கேற்பு நாடுகள்

- 
- 
- 
- 
- 
- *(புரவலர்)*

### விளையாட்டு

- நீச்சல்
- தடகளம்
- இறகுப்பந்தாட்டம்
- கூடைப்பந்து
- குத்துச்சண்டை
- மிதிவண்டி ஓட்டப்பந்தயம்
- கால்பந்து
- ஜுடோ
- அஞ்சல்பந்தாட்டம்
- குறி பார்த்துச் சுடுதல்
- சேப்பாக் தக்ராவ்
- படகோட்டம்
- மேசைப்பந்தாட்டம்
- டென்னிசு
- கைப்பந்தாட்டம்
- பாரம் தூக்குதல்

### பதக்க அட்டவணை

| 2 | align= | 28 | 31 | 28 | 87 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | align= | 23 | 29 | 43 | 95 |  |
| 4 | align= | 11 | 26 | 32 | 69 |  |
| 5 | align= | 6 | 10 | 17 | 33 |  |
| 6 | align= | 0 | 0 | 3 | 3 | } |

## மேற்கோள்
# இரண்டாம் பிரவரசேனன் (வத்சகுல்ம வம்சம்)


**இரண்டாம் பிரவரசேனன்** ( *Pravarasena* II ) ( ஆட்சிக்காலம் சுமார் 400 – 415 பொ.ச. ) வாகாடக வம்சத்தின் வத்சகுல்ம கிளையின் ஆட்சியாளர் ஆவார். இவர் விந்தியசேனனின் மகனும் வாரிசும் ஆவார்.  

இவர் ஒப்பீட்டளவில் குறுகிய மற்றும் சீரற்ற ஆட்சியைக் கொண்டிருந்ததாகத் தெரிகிறது. இவர் சீக்கிரமே இறந்த காரணத்தல் இவரது எட்டு வயதுடைய மகன் ஆட்சிக்கு வந்தான். இந்த இளம் வாரிசு பற்றிய பெயர் தெரியவில்லை. ஏனெனில் இவரது பெயர் வாகாடக வம்சத்தின் பரம்பரையை வழங்கிய அஜந்தா கல்வெட்டின் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியில் இல்லை. இருப்பினும், இரண்டாம் சர்வசேனன் இரண்டாம் பிரவரசேனனின் மகனும் வாரிசுமென இப்போது அறியப்படுகிறது.  

'தர்ம-மகாராஜா' என்ற பட்டத்தைப் பயன்படுத்திய இவரது புகழ்பெற்ற மூதாதையர்களைப் போலல்லாமல், இரண்டாம் பிரவரசேனன் 'மகாராஜா' என்ற பட்டத்தைப் பயன்படுத்தினார். இதை இரண்டாம் சர்வசேனனும் தொடர்ந்தார்.
# காந்தா தியாகி

**காந்தா தியாகி** (*Kanta Tyagi*) என்பவர் இந்தியச் சமூக சேவகர் ஆவார். இவர் மத்திய பிரதேசத்தில் பொருளாதார மற்றும் சமூக ரீதியாகச் சமரசம் செய்யப்பட்ட கிராமப்புற பெண்களின் மேம்பாட்டினை மையமாகக் கொண்டு சேவையாற்றும் அரசு சார்பற்ற அமைப்பான, நிமரை தளமாகக் கொண்ட கசுதூரிபா *வனவாசி கன்யா ஆசிரமத்தின்* இயக்குநராக உள்ளார். இந்த அமைப்பின் கீழ், தையல் மற்றும் பின்னல் பள்ளி, மசாலா மற்றும் அப்பளம் உற்பத்தி பிரிவு மற்றும் பழங்குடி பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான சுகாதார மையம் ஆகியவற்றை நடத்தி வருகிறார். இவர் மத்தியப் பிரதேசத்தின் நிவாலியில் உள்ள கஸ்தூரிபா காந்தி நினைவு தேசிய அறக்கட்டளையின் அதிகாரப்பூர்வ பிரதிநிதி ஆவார். நர்மதா கட்டுப்பாட்டு ஆணையத்தின் ஒரு பகுதியான சர்தார் சரோவர் திட்டத்திற்கான மீள்குடியேற்றம் மற்றும் மறுவாழ்வு துணைக்குழுவின் உறுப்பினராகவும் உள்ளார். கிராமப்புற சமூகத்திற்கான இவரது சேவைகளுக்காக 1998ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசாங்கத்தின் நான்காவது உயரிய குடிமகன் விருதான பத்மசிறீ விருதைப் பெற்றார். இந்திய வணிகர்கள் மகளிர் பிரிவின் ஜானகிதேவி பஜாஜ் விருதையும் (2002) இவர் பெற்றுள்ளார்.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- சர்தார் சரோவர் அணை
# முதலாம் உருத்திரசேனன் (வாகாடக மன்னன்)


**முதலாம் உருத்ரசேனன்** (*Rudrasena* I ஆட்சி சுமார் 335 – 360 பொ.ச.CE ) வாகடக வம்சத்தின் நந்திவர்தன-பிரவரபுர கிளையின் ஆட்சியாளராவார். இவர் முதலாம் பிரவரசேனனின் பேரனும் வாரிசுகளில் ஒருவருமாவார்.  

## வரலாறு
உருத்ரசேனனின் வாழ்க்கைப் பற்றியும் ஆட்சி பற்றியும் அதிகம் அறியப்படவில்லை. இவரது தந்தை இளவரசர் கௌதமிபுத்ரன் என்பவராவார் இவரது தாயார் ஒருவேளை பத்மாவதி நாக மன்னன் பாவ நாகனின் மகளாக இருக்கலாம். பிற்கால வாகாடகக் கல்வெட்டுகள் இவரை பாவ நாகனின் பேரன் என்று விவரிக்கின்றன. இவர் சிவனின் கடுமையான வடிவமான மகாபைரவரின் பக்தி கொண்டவராகவும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளார். இவரது சைவ சார்புகள் சிவ பக்திக்காக குறிப்பிடப்பட்ட இவரது தாய்வழி உறவினர்களால் தாக்கம் பெற்றிருக்கலாம்.  

## - பின்னணி
கடந்த காலத்தில் சில அறிஞர்கள் அலகாபாத் தூண் கல்வெட்டில் உருத்ரசேனன் என்ற அரசருடன் இவரை அடையாளம் கண்டுள்ளனர். அங்கு இவர் சமுத்திரகுப்தனால் அழிக்கப்பட்ட ஆரியவர்த்தத்தின் ஆட்சியாளர்களில் ஒருவராக விவரிக்கப்படுகிறார். இந்த அடையாளம் பெயர்களின் மேலோட்டமான ஒற்றுமையை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது என்றும் பல காரணங்களுக்காக இது சாத்தியமில்லை என்றும் ஏ.எஸ்.அல்தேக்கர் குறிப்பிடுகிறார். முதலாவதாக, ஆரியவர்த்தம் பகுதி வட இந்தியாவைச் சார்ந்தது. அதேசமயம் வாகாடகர்களின் ஆதிக்கம் கண்டிப்பாக *தட்சிணபதம்* அல்லது தக்காணத்தில் அமைந்திருந்தது. இரண்டாவதாக, குப்தர்கள் மற்றும் வாகாடகர்களுக்கு இடையே போட்டிக்கு அதிக சந்தர்ப்பம் இல்லை. ஏனெனில் அவர்களின் செல்வாக்கு மண்டலங்கள் ஒருவருக்கொருவர் மிகவும் வேறுபட்டவை. உண்மையில், சமுத்திரகுப்தரின் புகழ்பெற்ற தெற்குப் பயணத்தின் போது கூட, குப்தர்களுக்கும் வாகாடகர்களுக்கும் இடையே நேரடி மோதல் இல்லை. இறுதியாக, சமுத்திரகுப்தனால் உருத்ரசேனன் கொல்லப்பட்டிருந்தால், இவரது மகன் பிருதிவிசேனன் ஒரு குப்த இளவரசியை ( பிரபாவதிகுப்தா ) மருமகளாக ஏற்றுக்கொள்வது மிகவும் சாத்தியமில்லை.  

## வாரிசுகள்
இவரது புகழ்பெற்ற தந்தை பிரவரசேனரைப் போலல்லாமல், உருத்ரசேனன் ஒருபோதும் "சாம்ராட்" என்ற பேரரசு பட்டத்தை ஏற்கவில்லை, அதற்கு பதிலாக "மகாராஜா" என்று மட்டுமே குறிப்பிடப்பட்டார். பிரவரசேனன் இறப்பிற்குப் பிறகு அவரது பேரரசு பிளவுபட்டதால், அவரது வாரிசுகள் எவரும் ஏகாதிபத்திய பட்டத்தை கோர முடியவில்லை. இருப்பினும், உருத்ரசேனன் தன் சுதந்திரத்தை இழந்துவிட்டார் என்றோ அல்லது வேறு சில சக்திவாய்ந்த ஆட்சியாளரின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தார் என்றோ இது அர்த்தப்படுத்துவதில்லை. குறிப்பாக தக்காணத்தில், 'மகாராஜா' என்ற பட்டம் சக்திவாய்ந்த மற்றும் சுதந்திரமான அரசர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது.  

உருத்ரசேனனின் இராச்சியத்தின் தலைநகரம் நந்திவர்தனம் ஆகும், இது நாக்பூருக்கு வடக்கே சுமார் 13 மைல் தொலைவில் உள்ள ராம்டெக் அருகே உள்ள நாகர்தனைப் போலவே இருக்கலாம். இந்த நகரம் பல நூற்றாண்டுகளாக விதர்பா பிராந்தியத்தில் ஒரு முக்கியமான அரசியல் மையமாக இருந்தது. நாக்பூருக்கு தென்கிழக்கே 50 மைல் தொலைவில் உள்ள தியோடெக் என்ற இடத்தில் இவர் ஒரு சிவன் கோவிலைக் கட்டியதாகவும் அறியப்படுகிறது. முதலாம் பிருத்விசேனன் (உருத்ரசேனனின் மகனும் வாரிசுமாவார்) அரியணை ஏறிய சமயத்தில், அவர்களது குடும்பத்தின் கருவூலம், இராணுவம் மற்றும் கௌரவம் 100 ஆண்டுகளாக "தொடர்ந்து அதிகரித்தன" என்று வாகாடக வம்சத்தின் பதிவுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. உருத்ரசேனன் வாகாடக அதிகாரத்தையும் செல்வாக்கையும் தொடர்ந்து பராமரித்து வந்துள்ளார்.
# பிரபாவதிகுப்தா


**பிரபாவதிகுப்தா** ( *Prabhavatigupta* ) (இறப்பு சுமார். 443 பொ.ச. ), ஓர் குப்த இளவரசியும் வாகடக மன்னன் இரண்டாம் உருத்ரசேனனின் மனைவியும் ஆவார். தனது கணவரின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, இவர் சுமார் பொ.ச.390 முதல் 410 வரை வாகாடகா இராச்சியத்தை அரசப் பிரதிநிதியாக திறம்பட ஆட்சி செய்தார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
பிரபாவதிகுப்தா, குப்த ஆட்சியாளரான இரண்டாம் சந்திரகுப்தருக்கும் அவரது ராணி குபேரநாகா என்பவருக்கும் மகளாவார். வாகாடக வம்சத்தின் இரண்டாம் உருத்ரசேனனை இவர் மணந்தார். உருத்ரசேனன் இறப்பதற்கு முன் ஐந்து ஆண்டுகள் மட்டுமே ஆட்சி செய்தார். இவர்களுக்கு திவாகரசேனன், தாமோதரசேனன், மற்றும் பிரவரசேனன் என்ற மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். ஆனால் அவர்களில் யாரும் தங்கள் தந்தையின் அகால மரணத்தின் போது பெரியவர்களாக இருக்கவில்லை.  

## வாகாடக சாம்ராஜ்யத்தின் ஆட்சிப் பிரதிநிதி
உருத்ரசேனனுக்கும் பிரபாவதிகுப்தாவிற்கும் பிறாந்த மூத்த மகனான திவாகரசேனன், வாகாடக அரசின் பட்டத்து இளவரசன் ஆவார். அவர் இன்னும் குழந்தையாக இருந்ததால், பிரபாவதிகுப்தா ஆட்சியை ஏற்று அவரது பெயரில் ஆட்சி செய்தார். பிரபாவதிகுப்தா குறைந்தபட்சம் 13 ஆண்டுகள் ஆட்சியாளராக இருந்ததை புனே மானியத்தின் மூலம் அறியமுடிகிறது. அது இவரது சொந்த ஆட்சியின் பதின்மூன்றாவது ஆண்டைச் சேர்ந்தது. அதில் இவர் தன்னை " யுவராஜா திவாகரசேனனின் தாய்" என்று அழைத்துக் கொள்கிறார். பட்டத்து இளவரசர் திவாகரசேனன் தனது பதினாறாவது வயதை எட்டிய பிறகும்கூட , பிரபாவதிகுப்தா வாகாடக அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டைத் தக்க வைத்துக் கொண்டதாகத் தெரிகிறது. ஏனெனில் திவாகரசேனன் தனது தந்தைவழி சிம்மாசனத்தில் ஏறியதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. பிரபாவதிகுப்தாவின் தொடர்ச்சியான அரசியல் ஆதிக்கம், திவாகரசேனனை தனது சொந்த பெயரில் ஆட்சி செய்வதைத் தடுத்த சில விசேஷ சூழ்நிலைகள் காரணமாக இருக்கலாம் அல்லது பிரபாவதிகுப்தாவின் சொந்த அதிகார மோகம் காரணமாகவும் இருக்கலாம். பிரபாவதிகுப்தா ஆட்சியில் இருந்த காலத்தில், வாகாடகாகள் மீது குப்த செல்வாக்கு உச்சத்தை எட்டியது. பிரபாவதிகுப்தாவின் கல்வெட்டுகள் தனது சொந்த குப்த மரபியலை வழங்குகின்றன. உண்மையில், பிரபாவதிகுப்தாவின் ஆட்சியின் 20 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட ஆண்டுகள், வகாடக சாம்ராஜ்யம் "நடைமுறையில் குப்தா பேரரசின் ஒரு பகுதியாக" இருந்தது.  

## பிற்கால வாழ்வு
பிரபாவதிகுப்தா தனது ஆட்சிக்காலம் முடிந்த பிறகும் இரண்டு தசாப்தங்களாக பொது வாழ்வில் தீவிரமாக இருந்தார். இவர் தனது மகன் இரண்டாம் பிரவரசேனனின் (ஆட்சி.420-455) ஆட்சியின் 19வது ஆண்டில் உதவித்தொகை வழங்கியதன் பதிவுகள் உள்ளன. இதில் இவர் "சிறந்த 'மகாராஜாக்களான' தாமோதரசேனன் மற்றும் பிரவரசேனனின் தாய்" என்று அழைக்கப்படுகிறார். நான்காண்டுகளுக்குப் பிறகும், இரண்டாம் பிரவரசேனன் தனக்கும் தன்னுடைய தாய்க்கும் இம்மையிலும் மறுமையிலும் ஆன்மிக நலனுக்காக மானியம் செய்தபோது இவர் அப்போதும் உயிருடன் இருந்தார். பாட்னா அருங்காட்சியகத்த்திலுள்ள ஒரு செப்புத் தகட்டில், பிரவரசேனனின் நன்கொடையிலிருந்து அனைத்து மதத் தகுதியும் ராணி அன்னைக்குச் சேரும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. பிரபாவதிகுப்தா, விஷ்ணு பக்தராக விவரிக்கப்படுவதால், மத விஷயங்களில் ஆழ்ந்த அக்கறை கொண்டவராகத் தெரிகிறது. மேலும் நாக்பூருக்கு அருகிலுள்ள ராம்டெக் என்ற இடத்தில் உள்ள கடவுளுடன் அடையாளம் காணப்பட்ட அவரது துணை தெய்வமான இராமகிரிசுவாமியின் பாதங்களிலிருந்து ஒரு சாசனத்தை வெளியிட்டார்.
# 1915 சனாக்கலே பாலம்


**1915 சனாக்கலே பாலம்** (*1915 Çanakkale Bridge*, ), அல்லது **தார்தனெல்லி பாலம்** (*Dardanelles Bridge*, ), என்பது வடமேற்குத் துருக்கியில் சனாக்கலே மாகாணத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு சாலைத் தொங்கு பாலம் ஆகும். இப்பாலம் மர்மாரா கடலுக்குத் தெற்கே கிட்டத்தட்ட 10 கிமீ (6.2 மைல்) தொலைவில் உள்ள தார்தனெல்லி நீரிணையைக் கடந்து செல்கிறது. இந்தப் பாலம் தார்தனெல்சு நீரிணை மீதுள்ள முதலாவது நிலையான கடக்கும் பாலமும், துருக்கிய நீரிணைகளின் குறுக்கே உள்ள ஆறாவது பாலமுமாகு. ஏனையவை பொசுபோரசு நீரிணை மீதுள்ள மூன்று பாலங்களும், அதன் கீழ் உள்ள இரண்டு சுரங்கங்களும் ஆகும்.  

## வரலாறு
2020 மே 16 அன்று, ஐரோப்பியக் கரையில் உள்ள கலிபோலி பக்கத்தில் இரண்டாவது கோபுரம் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. 2021 நவம்பர் 13 இற்குள் அனைத்து தட்டுகளும் அமைக்கப்பட்டன.  

## குறியீடுகள்
சில குறியீடுகள் இப்பாலத்துடன் தொடர்புடையவை. பெயரில் உள்ள எண் 1915 என்பது, முக்கியமான தாங்குபால வடத்தின் குறுக்குவெட்டுப் புள்ளியின் உயரம் (318 மீ), தொடக்க நாள் (18 மார்ச்) ஆகியவை கலிப்பொலி போரில் கடற்படை நடவடிக்கைகளின் போது 1915 மார்ச் 18 அன்று உதுமானியக் கடற்படையின் வெற்றியுடன் தொடர்புடையது. பாலத்தின் நீளம், 2023 மீட்டர், 2023 இல் துருக்கியக் குடியரசின் நூற்றாண்டு விழாவைக் குறிக்கிறது.  

}}
# மெலிட்டோபோல்


**மெலிட்டோபோல்** (**Melitopol**) உக்ரைன் நாட்டின் தென்கிழக்கில், உருசியா எல்லையை ஒட்டி அமைந்த சப்போரியா மாகாணத்தில் அமைந்த நகரம் ஆகும். இந்நகரம் மொலோச்சனா ஆற்றின் கரையில் உள்ளது. மெலிட்டோபோல் நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1,50,768 ஆகும்.  

## 2022 உக்ரைன் மீதான உருசியாவின் படையெடுப்பு

20 பிப்ரவரி 2022 அன்று 2022 உக்ரைன் மீதான உருசியாவின் படையெடுப்பின் போது, மெலிட்டோபோல் நகரத்தின் விமானப்படை தளத்தை உருசியப் படைகள் தாக்கி அழித்தன.  
11 மார்ச் 2022 அன்று மெலிட்டோபோல் நகர மேயர் ஐவான் பெடோரோவை உருசியப் படைகள் கடத்தி சென்றன.மேலும் முன்னாள் நகர கவுன்சிலர் கலினா தனில்சென்கோவை மெலிட்டோபோல் நகர மேயராக உருசியப் படைகள் பதவியில் அமைர்த்தின.  

## படக்காட்சிகள்

## தட்ப வெப்பம்
# நவ்ப்பாக்ட்டஸ்


**நவ்ப்பக்ட்டஸ்** (*Nafpaktos*, ) என்பது மேற்கு கிரேக்கத்தின் ஏட்டோலியா-அகார்னானியாவில் உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். இது கொரிந்து வளைகுடாவின் வடக்கு கடற்கரையில் 3 கி.மீ. (2 மைல்) மேற்கே மோர்னோஸ் ஆற்றின் முகத்துவாரத்தில் அமைந்துள்ளது.  

பெலோபொன்னேசியப் போரில் முக்கியமான ஏதெனியன் கடற்படை நிலையமான இதற்கு **நௌபக்டோஸ்** ( , Latinized *Naupactus* ) என்று பெயரிடப்பட்டது. கொரிந்து வளைகுடாவுக்கான அணுகலைக் கட்டுப்படுத்தும் உத்தியியல் ரீதியாக முக்கியமான இடமான இது சிலுவைப் போர்கள் மற்றும் உதுமானிய-வெனிஸ் போர்களின் போது பலமுறை கை மாறியது. இது 15 ஆம் நூற்றாண்டில் வெனிஸ் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. அப்போது இதன் பெயரானது வெனிஸ் வடிவில் **லெபாண்டோ** என்று அறியப்பட்டது. இது 1499 இல் உதுமானிய பேரரசிடம் வீழ்ந்தது. மேலும் 16 ஆம் நூற்றாண்டில் உதுமானிய கடற்படையால் கடற்படை தளமாக பயன்படுத்தப்பட்டது. இது 1571 இல் லெபாண்டோ போரில் ஹோலி கூட்டணியின் தீர்க்கமான வெற்றியின் தளமாக இருந்தது. 1687-1699 இல் வெனிஸ் கட்டுப்பாட்டின் இருந்த குறுகிய காலத்தைத் தவிர, 1829 இல் கிரேக்கத்தின் விடுதலை வரை லெபாண்டோ உதுமானியரின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது.  

நவீன நகராட்சி 1946 இல் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் 2010 இல் மேற்கொள்ளபட்ட சீர்திருத்தத்தில் இது நாஃப்பக்டியா பெருநகராட்சியுடன் இணைக்கப்பட்டது. நகர மாவட்டமானது பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது, 2011 ஆண்டைய மக்கள் கணக்கெடுப்பின்படி மக்கள் தொகை 20,000 க்கு நெருக்கமாக உள்ளது.  

இந்த நகரம் ஆன்டிரியோவிலிருந்து வடகிழக்கே 9 கி.மீ. (6 மைல்), பட்ராசுக்கு வடகிழக்கே 18 கி.மீ. (11 மைல்), மிசோலோங்கிக்கு கிழக்கே 35 கி.மீ. (22 மைல்), அக்ரினியோவின் தென்கிழக்கே 45 கி.மீ. (28 மைல்) தொலைவில் உள்ளது. கிரேக்க தேசிய சாலை 48 / E65 (ஆண்டியோ - நாபாக்டோஸ் - தெல்பி - லிவாடியா) நகரத்திற்கு வடக்கே செல்கிறது. இது அக்ரினியோவிற்கு அடுத்து ஏட்டோலியா- அகார்னானியாவின் இரண்டாவது பெரிய நகரமாகும்.
# பாகீ


**பாகீ** ( *Pagae* அல்லது *Pagai*, ) என்பது அல்சியோனியன் அல்லது கொரிந்து வளைகுடாவில் உள்ள பண்டைய மெகாராவின் நகரமாகும். கிரேக்கத் தொன்மங்களின் சில ஆதாரங்களின்படி, மன்னர் டெரியசின் சொந்த நகரமாக பாகீ இருந்தது. இது மேற்கு கடற்கரையில் உள்ள மெகாரிஸ் துறைமுகம் மற்றும் தலைநகருக்கு அடுத்து நாட்டின் மிக முக்கியமான இடமாகும். இசுட்ராபோவின் கூற்றுப்படி, இது மெகாரிக் பூசந்தியின் மிகக் குறுகிய பகுதியில் அமைந்துள்ளது. பாகீயிலிருந்து நிசீயா வரையிலான தொலைவு 120 ஸ்டேடியா ஆகும். கி.மு. 455 இல் மெகாரியர்கள் எசுபார்த்தாவிடமிருந்து தங்களைக் காத்துக்கொள்ள ஏதென்சின் கூட்டணியில் இணைந்தபோது ஏதெனியர்கள் பாகீயில் தங்கள் கடற்படை தளத்தை நிறுவி பாதுகாப்பை பலப்படுத்தினர். பெலோபொன்னெசீயாவில் இருந்து யாரேனும் ஏதென்சு மீது படையெடுத்து வந்தால், அதற்கு அவர்கள் மெகராவை வழியாக பயன்படுத்தக்கூடாது என்பதே ஏதெனியர்களின் தோக்கமாக இருந்தது. கி.மு. 454 இல் மெகாரா அவர்களிடமிருந்து கிளர்ச்சி செய்த சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு ஏதெனியர்கள் பாகீயை தொடர்ந்து தக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், அதே ஆண்டில் செய்யப்பட்ட முப்பது ஆண்டு போர்நிறுத்தத்தின் மூலம், அவர்கள் இந்த இடத்தை மெகாரியர்களிடம் ஒப்படைத்தனர்.  

இந்த இடம் நவீன அலெபோச்சோரிக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரச் சுவர்களின் எச்சங்கள் இன்றும் காணப்படுகின்றன.
# நிசீயா



**நிசீயா (Nisaea** அல்லது **Nisaia** ( அல்லது Νισαία) என்பது பண்டைய கிரேக்க நகர அரசான மெகாராவுக்கு உட்பட ஒரு துறைமுக நகரமாகும். இது சரோனிக் வளைகுடாவில் அமைந்திருந்தது. கிரேக்கத் தொன்மவியல் படி, நிசீயா இரண்டாம் பாண்டியனின் மகன்களில் ஒருவரால் நிறுவப்பட்டது. அவர் தன் தந்தை வழங்கிய பிராந்தியத்திற்கு தனது பெயரை இட்டார். பெலோபொனேசியப் போருக்கு முன்னும் பின்னும் நிசியாவின் கட்டுப்பாடு ஏதென்சுக்கும் மெகாராவுக்கும் இடையில் மாறிமாறி இருந்துவந்தது. மெகாரியர்கள் நிசியாவை தங்கள் நகரத்துடன் சேர்த்து பாதுகாக்ககும் வகையில் நீண்ட சுவர்களைக் கட்டினார்கள். துசிடிடீஸின் கூற்றுப்படி, துறைமுகத்தை மெகாராவுடன் இணைக்கும் சுவர்களின் நீளம் எட்டு கிரேக்க ஸ்டேடியாக்கள் ஆகும், அதே நேரத்தில் இசுட்ராபோ சுவர்கள் 18 ஸ்டேடியா நீளம் கொண்டதாகக் கூறுகிறார். டிமீடரின் கோயில் நிசியாவுக்கு அருகிலுள்ள சாலையில் அமைந்திருந்தது. மேலும் பொசைடன் கோயில் துறைமுக நகரத்திற்குள் அமைந்திருந்தது. மெகாராவின் கவிஞரான தியோக்னிசின் பிறப்பிடமாக நிசீயா கருதப்படுகிறது. ஆனால் அவரது பிறந்த இடம் குறித்து உறுதியாக அறியப்படவில்லை இந்தப் பண்டைய துறைமுக நகரத்தின் இருப்பிடம் குறித்து வரலாற்றாசிரியர்களிடையே விவாதம் நிலவுகிறது.
# புருஷார்த்தம்



**புருஷார்த்தம்** (சமஸ்கிருதம்: पुरुषार्थ, IAST: Puruṣārtha) என்பது இந்து சமய சித்தாந்தத்தின்படி மனித வாழ்க்கையின் நான்கு நேரான குறிக்கோள்கள் அல்லது நோக்கங்களைக் குறிக்கிறது. இந்து மரபிலே வலியுறுத்தப்படும் அறநெறிகளில் புருஷார்த்தங்களும் ஒன்றாகும். "மனித நாட்டத்தின் பொருள்" என்பதாகப் பொருட்படும் புருஷார்த்தமானது, மனிதனால் அடையப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். இச்சிந்தனை இந்து மதத்தில் ஒரு மையக் கருத்தாகும். நான்கு புருஷார்த்தங்களாவன தர்மம் (அதாவது நீதி, தார்மீக சிந்தனைகள்), அர்த்தம் (செழிப்பு, பொருளாதாரப் பயன்கள்), காமம் (இன்பம், அன்பு, உளவியல் பொருட்கள்), மற்றும் மோட்சம் (வீடுபேறு, ஆன்மீகச் சிந்தனைகள், மெய்யுணர்தல்) ஆகியனவாகும். தமிழில் இவை முறையே **அறம்**, **பொருள்**, **இன்பம்**, மற்றும் **வீடு** (அல்லது **வீடுபேறு**) எனப்படுகின்றன.  

நான்கு புருஷார்த்தங்களுமே முக்கியமானவை தான் என்றாலும் ஒன்றை மட்டுமே கைகொள்ளும் நிலை வரின் தர்மமே (அறம்) அர்த்ததையும் காமத்தையும் விட முக்கியமானது என்று இந்து தத்துவத்தில் கூறப்படுகிறது. மோட்சம் மனித வாழ்வின் இறுதி இலட்சியமாகக் கருதப்படுகிறது. எனினும் மோட்சத்தைக் குறித்து இந்துக்களிடையே பலவகையான கருத்துகளும் விளக்கங்களும் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.  

இந்திய வரலாற்றில் அறிஞர்கள் பலரும் அர்த்தம், காமம் ஆகிய இரண்டிற்கும் இடையே ஒருவித உள்ளார்ந்த பதற்றம் இருப்பதைச் சுட்டியுள்ளனர். மேலும் மோட்சம் எனப்படும் ஆன்மீகத் தேடலுக்காக அனைத்து செல்வங்களையும் இன்பத்தையும் துறக்க வேண்டுமென்றும் வலியுறுத்தியுள்ளனர். இதற்காகவே அவர்கள் நிஷ்காம கர்மம் என்ற "தன்னலமற்று அல்லது பற்றற்று செயல்படும்" விதத்தை அர்த்தத்திற்கும் காமத்திற்கும் இடையேயுள்ள இப்பதட்டத்திற்கு ஒரு தீர்வாக முன்மொழிந்துள்ளனர்.
# அசிசா சித்திக்கு



**அசிசா சித்திக்கு** (*Aziza Siddiqui*) ஆப்கானித்தான் நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு சமுகச் செயற்பாட்டாளர் ஆவார். 1983 ஆம் ஆண்டு இவர் பிறந்தார். ஆப்கானித்தான் தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனமான ஆக்சன் எய்டுடன் இணைந்து பெண்களின் உரிமைகள் தொடர்பான ஒருங்கிணைப்பாளராக இருந்தார். கிராமப்புற ஆப்கானிய பெண்களின் நிலைமை குறித்து ஆய்வுகள் செய்தார். பெண்களின் உரிமைகள் குறித்து அவர்களுக்கு கல்வி அளித்தார். தனிப்பட்ட முறையில் இப்பணிக்காக அச்சுறுத்தப்பட்ட போதிலும் முடிவுகள் எடுத்து செயல்படுவதில் பெண்களுக்குத் தொடர்ந்து பயிற்சிகளை ஏற்பாடு செய்தார்.  

ஆப்கானித்தானில் பிறந்த அசிசா சித்திக்கு, போரின் காரணமாக எட்டு வயதாக இருக்கும் போது பாக்கித்தானுக்குப் புறப்பட்டார். ஆனால் 2003 ஆம் ஆண்டு பெண்களின் உரிமைகளுக்காகப் பணியாற்றுவதற்காக ஆப்கானித்தானுக்குத் திரும்பினார். 2007 ஆம் ஆண்டில் பன்னாட்டு வீரப் பெண் விருதைப் பெற்றார். இருப்பினும், இவருடைய புகழின் காரணமாக பாதுகாப்பாக ஆப்கானித்தானுக்குத் திரும்ப முடியவில்லை. எனவே இவர் அமெரிக்காவில் தஞ்சம் அடைந்தார்.  

முதியோர், ஊனமுற்ற புலம்பெயர்ந்தோர், தஞ்சம் அடைந்தவர்கள், அகதிகள் ஆகியோருக்கு உதவும் இருமொழி பன்னாட்டு உதவியாளர் சேவைகளுக்கான பணியாளராக 2008 ஆம் ஆண்டு முதல் பணியாற்றத் தொடங்கினார். 2009 ஆம் ஆண்டில், கலை மற்றும் கலைக் கல்வியின் மூலம் பன்முகத்தன்மையை ஊக்குவிக்கும் கீதானா தயாரிப்பு நிறுவனம் வழங்கும் "ஆண்டின் அசாதாரண சாதாரண நபர்" என்ற விருதை சித்திக் பெற்றார்.
# பி. ராஜ்குமார்



**பி. ராஜ்குமார்** எனும் **ராஜ்குமார் பத்துமலை** (பிறப்பு: 10 டிசம்பர் 1964); (மலாய்: *Batumalai Rajakumar*; ஆங்கிலம்: *Batumalai Rajakumar*) என்பவர் மலேசியாவில் புகழ்பெற்ற இடைத்தொலைவு ஓட்டக்காரர்.  

அமெரிக்கா, லாஸ் ஏஞ்சலஸ்  
1984 ஒலிம்பிக் 800 மீ; 1500 மீ. போட்டிகளில் மலேசியாவைப் பிரதிநித்தவர்.  

## 1984 ஒலிம்பிக் சாதனை நேரங்கள்

- 1500 மீட்டர் - 3:55.19
- 800 மீட்டர் - 1:48.19

## 1985 ஆசியா; மலேசியா சாதனை

- 800 மீட்டர் - 1:47.37

1985-ஆம் ஆண்டு இந்தோனேசியா, ஜகார்த்தாவில் ஆசிய தடகளப் போட்டி விளையாட்டுகள் நடைபெற்றன. அதில் 800 மீட்டர் ஓட்டத்தில், 1:47.37 விநாடிகளில் ஓர் ஆசிய சாதனையைச் செய்தார். அந்தச் சாதனை, 36 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், இன்று வரையில் மலேசியாவில் முறியடிக்கப்படவில்லை.  

அவருடைய அந்தச் சாதனை முறியடிக்கப்பட வேண்டும் என்று விருப்பம் தெரிவித்து உள்ளார். இப்போது உள்ள தட கள விள்ளையாட்டாளர்கள் தங்களின் ஓட்ட முறைமையை மாற்ற வேண்டும்; முயற்சி செய்தால் முடியாதது எதுவும் இல்லை என்று சொல்கிறார்.  

1985 ஆசிய தடகளப் போட்டி விளையாட்டுகளில், இந்தியாவிற்கு 10 தங்கப் பதக்கங்கள் கிடைத்தன. மலேசியாவுக்கு ஒரே ஒரு தங்கம் கிடைத்தது. அதுவும் வி. ராஜ்குமாரின் 800 மீட்டர் ஓட்டத்தில் கிடைத்தது.  

## குடும்பம்

மனைவியின் பெயர் சரோஜா. இரு பிள்ளைகள். மகள் கிரித்திகா. மகன் யுவன்.  

ராஜ்குமார் தற்சமயம் பல்துறை தொழில் முனைவராகச் சொந்தத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகிறார். ஒரு தங்கும் விடுதி; ஒரு பழத்தோட்டம், ஒரு விலங்குப் பண்ணை, ஒரு தேயிலைத் தோட்டம் மற்றும் ஒரு வீடமைப்பு நிறுவனம் போன்றவற்றை நடத்தி வருகிறார்.  

## மேற்கோள்
# ஜம்மு காஷ்மீரில் பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் பட்டியல்

19 சனவரி 1990 அன்று இரவில், பாகிஸ்தான் ஆதரவு இசுலாமிய பயங்கரவாதக் குழுக்கள், காஷ்மீர பண்டிதர்கள் உள்ளிட்ட 3 இலட்சம் முதல் 6 இலட்சம் வரையிலான இந்துக்களை காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றினர். இது முதல் தொடர்ச்சியாக ஜம்மு காஷ்மீரில் இந்துக்கள், கோவில்கள் மற்றும் துணை இராணுவப்படையினர் மீது பாகிஸ்தான் ஆதரவு பெற்ற இசுலாமிய பயங்கரவாதக் குழுக்கள் தொடர்தாக்குதல் நடத்தி வருகின்றனர். அதன் பட்டியல் கீழ் வருமாறு:  
1. 1990 - காஷ்மீரி இந்துக்கள் வெளியேற்றம்
1. 1998 சப்நாரி படுகொலைகள்
1. 1998 சம்பா படுகொலை
1. 1998 பிரான்கோட் படுகொலைகள்
1. 1998 வந்தமா படுகொலைகள்
1. 2000 அமர்நாத் யாத்ரீகர்கள் படுகொலை
1. 2001 அமர்நாத் யாத்திரீகர்கள் படுகொலை
1. 2001 கிஷ்துவார் படுகொலை
1. 2002 அமர்நாத் யாத்திரீகர்கள் படுகொலை
1. 2002 காசிம் நகர் படுகொலைகள்
1. 2002 இரகுநாத் கோயில் தாக்குதல்கள்
1. 2003 புல்வாமா படுகொலைகள்
1. 2006 தோடா படுகொலை
1. அமர்நாத் தாக்குதல், 2017
1. 2016 ஊரித் தாக்குதல்
1. புல்வாமா தாக்குதல் 2019
# இக்பால் மன்சில்



**இக்பால் மன்சில்** (Iqbal Manzil) என்பது இசுலாமியக் கவிஞரும் தத்துவஞானியுமான முனைவர் முகம்மது அல்லாமா இக்பால் பிறந்த இடமாகும். பாக்கித்தானின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் உள்ள சியால்கோட் நகரின் மையத்தில் இம்மாளிகை அமைந்துள்ளது.  

## வரலாறு
இக்பால் மன்சில் 1861 ஆம் ஆண்டு அல்லாமா இக்பாலின் தாத்தா முகமது ரபீக் என்பவரால் வாங்கப்பட்டது. வீடு முதலில் மிகவும் சிறியதாக இருந்தது. ஆனால் ஒவ்வொரு வாரிசும் கட்டடத்தை சேர்த்துக் கொண்டே இருந்ததால் கட்டிடம் பெரிய அளவுக்கு வளர்ந்தது.  

தந்தை நூர் முகம்மது இறந்த பிறகு, இக்பாலின் அண்ணன் அட்டா முகமது, இக்பால் மன்சிலின் உரிமையாளராக நியமிக்கப்பட்டார். அட்டா முகமதுவின் மகன்கள் அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, வீட்டை விட்டு வெளியேறி கராச்சி மற்றும் லாகூரில் தங்கினர். அக்டோபர் 1924 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் இக்பால் மன்சிலில் பிறந்தார். இயாவேத்து இக்பால் தனது குழந்தைப் பருவத்தை லாகூரில் கழித்தார். ஆனால் பின்னர் மீண்டும் இக்பால் மன்சிலில் நுழையவே இல்லை. அல்லாமா இக்பாலின் மற்றொரு மகன் அஃப்தாப் இக்பால் தனது வாழ்க்கையின் சிறந்த நாட்களை கராச்சியில் வசித்து வந்தார். அல்லாமா இக்பாலுக்கு முனிரா இக்பால் என்ற மகளும் இருந்தாள்.  

1986 ஆம் ஆண்டு முதல், ரியாசு உசைன் நக்வி இக்பால் மன்சிலில் காப்பாளராக இருந்து வருகிறார்.  

## மறுசீரமைப்புப் பணி
பாக்கித்தான் அரசாங்கம் 1971 ஆம் ஆண்டு இக்பால் மன்சிலை அதன் மறுசீரமைப்பிற்காக வாங்கி தொல்லியல் துறையிடம் ஒப்படைத்தது. இதனால் ஒரு கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் தகுதிக்கு பொருத்தமாக இது இருந்தது.  

### அலட்சியம்
இருப்பினும், 2000 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில் தேசிய பாரம்பரியத்தை பாதுகாக்கும் பொறுப்பில் இருந்த அதிகாரிகளின் அலட்சியத்தால் இக்பால் மன்சில் பாதிக்கப்பட்டது. பல தசாப்தங்கள் பழமையான கட்டிடத்தின் சுவர்களில் விரிசல்கள் தோன்றின, கதவுகள் சத்தமிட்டன. கட்டடம் இடிந்து விழும் நிலைக்குச் சென்றது. பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கை ஒரே நாளில் 300 இல் இருந்து சில பத்து நபர்களுக்கு சென்றது. கட்டடத்தின் பின் பகுதி பாழடைந்த நிலையில் பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டது.  

### புதுப்பித்தல்
சியால்கோட் மாவட்ட அரசாங்கம் இடிந்து விழும் நிலையில் இருந்த இக்பால் மன்சிலை காப்பாற்ற இதை புதுப்பித்தது.  

## பார்வையாளர்கள்
புதுப்பிக்கப்பட்டதிலிருந்து, இக்பால் மன்சில் அதன் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தைக் கண்டு களிக்க பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரித்துள்ளது. பாக்கித்தானுக்கான தசகிசுத்தான் தூதர் செராலி எசு இயோனோவ் மற்றும் சப்பானின் ஒசாகா பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த சப்பானிய பிரதிநிதிகள் போன்றவர்கள் சில குறிப்பிடத்தக்க பார்வையாளர்களில் அடங்குவர். . ஊல்வா பூரியின் பாரம்பரிய காலை உணவை சப்பானிய பிரதிநிதிகள் உண்டு மகிழ்ந்தனர்.
# பனூன் காஷ்மீர்



**பனூன் காஷ்மீர்** என்பது இந்தியாவின் ஜம்மு காஷ்மீர் பகுதியில் உள்ள காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கின் பூர்வ குடிகளான காஷ்மீர் பண்டிதர்களின் வாழிடமாகும். சனவரி 1990-ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தான் ஆதரவு பெற்ற ஆயுதமேந்திய பயங்கரவாத அமைப்புகளால், இந்துக்களுக்கு எதிரான கொலை, கொள்ளை, கற்பழிப்பு போன்ற கொலை தாக்குதல்களால், காலம் காலமாக வாழ்ந்த தாயகத்தை விட்டு, 3 இலட்சம் முதல் 6 இலட்சம் வரையிலான காஷ்மீர் பண்டிதர்கள் உள்ளிட்ட உடமைகளை இழந்து வெறும் கையுடன் வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டனர். இவ்வாறு காஷ்மீரிலிருந்து வெளியேறிய இந்துக்கள் ஜம்மு, தில்லி, சண்டிகர் போன்ற நகரங்களில் உள்நாட்டில் அகதிகளாக இன்றும் வாழ்கின்றனர்.  

காஷ்மீருக்கு வெளியில் வாழும் காஷ்மீர இந்துக்கள், தங்களின் பூர்வீக வாழிடமான காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில், ஜீலம் ஆறுக்கு வடக்கே மற்றும் கிழக்குப் பகுதிகளை உள்ளடக்கிய பகுதிகளை மீண்டும் அடைவதற்கு **பனூன் காஷ்மீர்** (நமது காஷ்மீர்) எனும் இயக்கத்தை 1991-ஆம் ஆண்டில் காஷ்மீர எழுத்தாளரும், சமூக ஆர்வலருமான அக்னிசேகர் என்பவரால் முன்மொழியப்பட்டது. பனூர் காஷ்மீர் எனும் சொல் *பனூன் காசீர்* என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது. இதன் பொருள் **நமது காஷ்மீர்** என்பதாகும்.  

பனூன் காஷ்மீர் அமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளராக டாக்டர் அக்னிசேகரும், தலைவராக டாக்டர் அஜய் குருங்கும் உள்ளனர். ராகுல் கவுல் அதன் இளைஞர் அணி தலைவராக உள்ளார்.  

காஷ்மீர் இந்துக்கள் கோரும் பனூன் காஷ்மீர் பகுதிக்கு ஒன்றியப் பகுதி தகுதி வழங்க தொடர்ந்து இந்திய அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுத்து வருகிறது. பனூன் காஷ்மீர் இயக்கத்தினர் இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம், பிரிவு 370 மற்றும் இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம், பிரிவு 35ஏ ஆகியவைகளை இந்திய அரசியலமைப்பிலிருந்து நீக்க வலியுறுத்துகிறது.  

## இதனையும் காண்க
- காஷ்மீர பண்டிதர்கள்
- காஷ்மீரி இந்துக்கள் வெளியேற்றம்