# விலங்குகளின் பொருள் மதிப்பு

, அர்ஜென்டினா, 2009]]  
**விலங்குகளின் பொருள் மதிப்பு** அல்லது **விலங்குகளின் பண்ட மதிப்பு** என்பது பெரும்பாலும் மனிதரல்லா விலங்குகளை (குறிப்பாக பண்ணை விலங்குகள், பொதி விலங்குகள் மற்றும் மனித கேளிக்கைகளுக்கு ஆட்படுத்தப்படும் விலங்குகள் ஆகியவற்றை) மனிதர்கள் தங்கள் உடமைகளாகவும் வர்த்தகப் பண்டங்களாகவும் பயன்படுத்திக் கொள்ள அனுமதிக்கும் சட்டப்பூர்வ நிலைபாடு ஆகும். ஐக்கிய அமெரிக்காவில் சுதந்திரமாக சுற்றித் திரியும் காட்டு விலங்குகள் பெரும்பாலும் அரசின் உடமைகளாகக் கருதப்படுகின்றன; அவை கைப்பற்றப்பட்டால் மட்டுமே கைப்பற்றிய அந்நபரின் தனிப்பட்ட சொத்தாக உரிமை கோர முடியும்.  

பண்டங்களாகக் கருதப்படும் விலங்குகள் வாங்கப்பட்டும், விற்கப்பட்டும், கொடுக்கப்பட்டும், உயிலாக எழுதப்பட்டும், கொல்லப்பட்டும், பண்ட உற்பத்திக்கான மூலப்பொருட்களாகக் கொள்ளப்பட்டும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. குறிப்பாக இறைச்சி, முட்டை, பால், உரோமம், கம்பளி, தோல், விலங்குக் குட்டிகள் போன்றவற்றை உற்பத்தி செய்ய விலங்குகள் மூலப்பொருட்களாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஒரு விலங்கின் பரிவர்த்தனை மதிப்பு அவ்விலங்கின் வாழ்க்கைத் தரத்தைப் பொறுத்தது அல்ல என்பதால் பரிவர்த்தனைச் செயற்பாடுகளுக்காக வேண்டி விலங்குகள் மனிதர்களால் பலவகையிலும் துன்புறுத்தப்படுகின்றன.  

கால்நடைகளின் பண்ட மதிப்பினை ஏலக் கூடங்களிலும் விற்பனைக் கூடங்களிலும் கண்கூடாகப் பார்க்கலாம். இதுபோன்ற இடங்களில் அவ்விலங்குகள் பட்டைக்குறி (பார்கோடு) குறியீடுகளால் குறியிடப்பட்டு அவற்றின் வயது, எடை, பாலினம், இனப்பெருக்க வரலாறு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் வர்த்தகப் பொருட்களாக மாற்றப்படுகின்றன.  
விலங்குகளை மனிதர்கள் பண்டங்களாகப் பார்க்கப்படுவதென்பது விலங்கினவாதத்தின் வெளிப்பாடு என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் இனம் காண்கின்றனர். இருபதாம் நூற்றாண்டின் நனிசைவ இயக்கமும் விலங்குரிமை இயக்கமும், குறிப்பாக ஒழிப்புவாத அணுகுமுறை வாயிலாக, விலங்குகளின் பண்ட அந்தஸ்தினை நிரந்தரமாகக் களைய அறைகூவல் விடுக்கின்றன.  

## வரலாறும் சட்டமும்
மனிதர்களால் உடமையாக்கிக் கொள்ளும் போது விலங்குகள் தனிநபர் சொத்துக்களாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. குறிப்பாகச் சொல்ல வேண்டுமாயின், அவை நிலம் உள்ளிட்ட அசையா சொத்துக்களோடு இணைக்கப்படாமல் அசையும் சொத்தாகக் கருதப்படுகின்றன. கால்நடை என்ற சொல்லுக்கு இணையான பிரெஞ்சு சொல்லான செப்டெல் என்பதும் பழைய பிரெஞ்சுச் சொல்லான சாட்டல் என்பதும் "தனிப்பட்ட சொத்து" என்று பொருட்படுகின்றன.  

வரலாற்றில் மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் இடையிலான உறவு எப்போதும் ஆதிக்கம் அல்லது கட்டுப்பாட்டின் அடிப்படையிலும் வளர்க்கப்படும்போது விலங்குகள் வளர்ப்பவரின் உடமைகளாகின்றன என்ற சிந்தனையின் அடிப்படையிலும் தான் வெளிப்படுத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறது என்று வரலாற்றாசிரியர் ஜாய்ஸ் ஈ. சாலிஸ்பரி எழுதுகிறார். காட்டில் வாழும் விலங்குகளைக் கடவுள் கட்டுப்படுத்துகிறார் என்றும் மற்ற விலங்குகளை மனித சமூகம் கட்டுப்படுத்துகிறது என்றும் புனித அம்ப்ரோஸ் (பொ.ஊ. 340–397) கருதுவதை மேலும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். செவில்லைச் சேர்ந்த ஐசிடோர் (பொ.ஊ. 560–636), தாமஸ் அக்வினாஸ் (பொ.ஊ. 1225–1274) உள்ளிட்டோர் விலங்குகளை "கால்நடை" (வளர்ப்பு விலங்குகள்) என்றும் "மிருகங்கள்" (காட்டு விலங்குகள்) என்றும் வேறுபடுத்தினர்.  

*கமெண்டரிஸ் ஆன் தி லாஸ் ஆவ் இங்லாண்டு* ("இங்கிலாந்தின் சட்டங்கள் பற்றிய உரைகள்") (1765–1769) என்ற தனது நூலில் வில்லியம் பிளாக்ஸ்டோன் (1723–1780) என்ற ஆங்கில சட்ட அறிஞர் வளர்ப்பு விலங்குகளைப் பற்றி கீழ்க்கண்டவாறு எழுதுகிறார்:  

காட்டு விலங்குகள் அனைவருக்கும் பொதுவானவை அல்லது அரசுக்குச் சொந்தமானவை என்றும், பிடிக்கப்பட்டால் மட்டுமே அவை தனிப்பட்ட சொத்தாக மாறக்கூடியவை என்றும் கூறும் கருத்தாக்கமானது "பெரே நேச்சுரே" ("ferae naturae") எனப்படும் "காட்டுவாழ்" கோட்பாடு என்று அறியப்படுகிறது. காட்டுவாழ் விலங்குகள் "சொத்துக்கான பொருட்களே அல்ல" என்றும் "அவ்வாறு இல்லாத பட்சத்தில் அவை நமது மற்ற பிரிவின் கீழ், அதாவது தகுதியான, வரையறுக்கப்பட்ட, அல்லது சிறப்புச் சொத்து என்ற வகையில், வரும்" என்றும் பிளாக்ஸ்டோன் கருதுகிறார். "இவ்வாறான விலங்குகள் அவற்றின் இயல்பில் நிரந்தரமாக இல்லாது சில சமயங்களில் வாழ முடிந்தும் சில சமயங்களில் வாழ முடியாமலும் போக நேரிடலாம்" என்று அவர் மேலும் உரைக்கிறார்.  

## விலங்குளைப் பண்டமாக்கல்
விலங்குகளை பண்டமாக்கல் என்பது பண்டமாக்கலின் மிகவும் ஆரம்ப வடிவங்களில் ஒன்றாகும். விலங்குகளை மனிதன் வளர்க்கத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்து விலங்குப் பண்டமாக்கலை அறிய முடிகிறது. இது விலங்குகளை உணவுக்காகவும், மருந்துக்காகவும், ஒய்யார மற்றும் அழகுசாதனப் பொருட்களுக்காகவும், அறிவியல் மற்றும் மருத்துவ ஆராய்ச்சிகளுக்காகவும், சுமைதாங்குதல் உள்ளிட்ட இன்னபிற உழைப்புக்காகவும், போக்குவரத்துக்காகவும், பொழுதுபோக்குக்காகவும், வனவிலங்கு வர்த்தகத்திற்காகவும், செல்லப்பிராணி வளர்ப்புக்காகவும் என விலங்கடிமைத்தனத்தின் அனைத்து வடிவங்களையும் உள்ளடக்கியதாகும். உணவுக்காக மனிதரல்லா விலங்குகளைப் பண்டமாக்கல் என்பது மனிதர்கள், விலங்குகள், சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றின் நலனைக் காட்டிலும் "ஏகபோக சார்பு நிதி நலன்களுக்கு" முன்னுரிமை அளிக்கும் முதலாளித்துவ அமைப்புகளுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது என்று அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். ஒவ்வொரு ஆண்டும் 200 பில்லியனுக்கும் அதிகமான நிலவாழ் விலங்குகளும் நீர்வாழ் விலங்குகளும் மனித நுகர்வுக்காகக் கொல்லப்படுகின்றன. அறிவியல் அறிஞர்களும் விலங்குரிமை ஆர்வலர்கள் இச்செயலை "விலங்கு இனப்படுகொலை" (animal holocaust) என்று அழைக்கின்றனர். தானியங்களை மனித நுகர்வுக்கு நேரடியாகப் பயன்படுத்துவதை விட்டு அவற்றை விலங்குகளுக்கு ஊட்டி அவற்றைக் கொழுக்கவைத்து பின்னர் அவற்றிலிருந்து இறைச்சி உற்பத்தி செய்யப்படும் செயலானது நிலம் மற்றும் பிற வளங்களை மாபெரும் அளவில் விரயமாக்குவதே உலகெங்கிலும் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு, பஞ்சம், பட்டினிச்சாவு ஆகியவற்றுக்கு முக்கிய காரணமாக அமைகிறது. இவ்வாறு மனிதன் விலங்குகளோடு கொண்ட உறவின் தன்மையைப் பொறுத்து விலங்குகளின் "பண்டத்" தன்மை மாறுபடுவதைக் குறிக்கும் வகையில் சமூகவியலாளர் ரோடா வில்கி இவ்விலங்குகளை "உணர்திறன் கொண்ட பண்டம்" என்று வர்ணிக்கிறார். புவியியலாளர்களான ரோஸ்மேரி-கிளேர் கொலார்ட், ஜெசிகா டெம்ப்சே ஆகியோர் இதையே "உயிருள்ள பண்டங்கள்" என்ற சொல்லையிட்டு விவரிக்கின்றனர்.  

விலங்குகள் மீதான பொதுமக்களின் பொது அக்கறையின் காரணமாக 1990-களில் இருந்து விலங்கு நலனே பண்டமயமாக்கப்பட்டுள்ளது என்று அரசியல் அறிஞர் சாமி டோர்சோனென் உரைக்கிறார். "அறிவியல் ரீதியில் சான்றளிக்கப்பட்ட இந்த நலன் பொருட்கள் பண்டகச் சங்கிலியின் பல்வேறு முனைகளிலும் உற்பத்தி செய்யப்படுபவையாகவும் விற்கப்படுபவையாகவும் உள்ளன" என்றும் "மற்ற பொருட்களைப் போலவே இவையும் போட்டிக்கு உட்பட்டது" என்றும் அவர் கூறுகிறார்.  

விலங்குத் தொழிற்கூட்டின் தாக்கங்களில் முதன்மையான ஒன்று மனிதரல்லா விலங்குகளைப் பண்டமாக்கல் (அதாவது, வெறும் பயன்பாட்டுப் பொருளாகக் கருதுதல்) ஆகும். மனிதனின் உணவு அமைப்பில் விலங்குகளைப் பண்டமாக்கல் என்பது மனித, விலங்கு, மற்றும் சுற்றுச்சூழலின் நலனுக்கு எதிராக தனது "ஏகபோகத் தனியுரிமை கொண்ட பொருளாதார நோக்கை" மட்டுமே முன்னிறுத்திச் செயல்படும் முதலாளித்துவ அமைப்புகளுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது என்ற பார்பரா நோஸ்கேயின் கூற்றை *எஜுகேஷன் ஃபார் டோட்டல் லிபரேஷன்* என்ற தனது நூலில் மேனகா ரெப்கா சுட்டுகிறார். இதே கருத்தை ரிச்சர்ட் ட்வைன் "விலங்குப் பொருட்களின் நுகர்வை ஒரு இன்பமளிக்கும் விஷயமாகச் சித்தரிக்கும் வகையில் அதைச் சுவைகூட்டி விளம்பரப்படுத்துவதில் செல்வாக்கு மிக்க வணிக வல்லமைப்புகள் தனித்த ஆர்வம் காட்டுகின்றன" என்று வழிமொழிகிறார்.