wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# ரோசெல் பாட்கர்



**ரோசெல் பாட்கர்** (Rochelle Potkar பிறப்பு 9 மார்ச் 1979) ஓர் இந்திய, மும்பை, மகாராஷ்டிராவினை, பூர்வீகமாகக் கொண்ட புனைகதை எழுத்தாளர் மற்றும் கவிஞர் ஆவார். இவரது முதல் புத்தகம், *தெ அரித்மெடிக் ஆஃப் பிரீட்சு அண்ட் அதர் இசுட்டோரிசு* *தி டிஜிட்டல் புக் ஆஃப் தி இயர் விருதினை* 2014 ஆம் ஆண்டில் பெற்றது. இந்த விருது *பப்ளிஷிங் நெக்ஸ்ட்* மூலம் வழங்கப்பட்டது.இவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பான *ஃபோர் டிகிரீசு ஆஃப் செபரேசன்* 2014 ஆம் ஆண்டில் வெளியானது. இவர் அயோவா பல்கலைக்கழகத்தின் சர்வதேச எழுத்துத் திட்டத்தில் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியுள்ளார். மேலும், ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனத்தில் எழுத்துத் திட்டத்திலும் இவர் இருந்தார்.  

இவர் இசுட்டார்லிங் பல்கலைக் கழகம், இசுக்காட்லாந்து பல்கலைக்கழகத்தில் , 2017 இல் எழுத்தாளர் சார்லஸ் வாலசின் சக ஊழியராக இருந்தார். மும்பையின் அமெரிக்க துணைத் தூதரகத்தின் திட்டமான *"ஆர்க்ஸ்-ஆஃப்-எ-*சர்கிள் ஆர்டிட்சு" உறைவிட திட்டத்தின் இணை நிறுவனர் ஆவார்.  

## ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
ரோசெல்லே பாட்கர் கல்யாணில் ஒரு கோவா கத்தோலிக்க குடும்பத்தில் பிறந்தார். பின்னர் இவர் மும்பையில் உள்ள ஒரு கோவன் இந்து குடும்பத்தில் திருமணம் செய்து கொண்டார்.  

## தொழில் வாழ்க்கை

### எழுத்தாளராக
இவரது முதல் புத்தகம், *தெ அரித்மெடிக் ஆஃப் பிரீட்சு அண்ட் அதர் இசுட்டோரிசு* *தி டிஜிட்டல் புக் ஆஃப் தி இயர் விருதினை 2014 ஆம் ஆண்டில் கோவாவில் பெற்றது*. *ஃபார் எனாஃப் ஈஸ்ட், சீன் அண்ட் வெர்டன், தி மெடுல்லா ரிவியூ, நாசாவ் ரிவியூ, விமன் ரைட்டர்சு, ரைட்டர்சு ஹப்,பிவில்டரிங் இசுட்டோரிசு, கண்டராவில்லே, மியூஸ் இந்தியா, மரிசுவானா டைரிசு, பெங்களூர் ரிவியூ, ரிவெஞ்ச் இங்க், நிவாசினி* ஆகிய உட்பட பல பத்திரிகைகளில் வெளிவந்துள்ளன., இவருடைய கருப்பொருள்கள் பொதுவாக உறவுகளைச் சுற்றி இருக்கும். இவர் யதார்த்தம் மற்றும் இயல்பு கடந்த தொடர்பான புனைகதைகளை எழுதுகிறார்.  

2013 ஆம் ஆண்டில் அயோவா பல்கலைக்கழகத்தின் சர்வதேச எழுத்துத் திட்டத்தால் வழங்கப்பட்ட ஒரு மேம்பட்ட கருத்தரங்கை இவர் தொலைதூரக் கல்வி மூலம் முடித்தார். 2015 ஆம் ஆண்டில் அயோவா பல்கலைக்கழகத்தில் இந்தியாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சர்வதேச எழுத்துத் திட்டத்தில் எழுத்தாளராக அழைக்கப்பட்டார். பாட்கர் தனது "*தெ இலிவ்சு ஆஃப் தெ தியோதர்*" என்ற *கதைக்காக ஒப்பன் ரோடு ரிவியூ பரிசு 2016* ஐ வென்றார். இவரது கதை *'நாய்சு*<nowiki/>' எக்ஸ்பவுண்ட் இதழில்12, 2017 இல் வெளிவந்தது.  

மூட் இண்டிகோ,இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் மும்பை, மல்கார் (விழா), செயின்ட் சேவியர்ஸ் கல்லூரி, ஸ்பெக்ட்ரம்- தேசிய உடையலங்கார தொழில்நுட்பக் கல்லூரி, கார்கர் மற்றும் அமெரிக்கன் நூலக்ம் ஆகியவற்றில் கல்லூரிகளுக்கு இடையேயான போட்டிகளுக்கும் நடுவராக இருந்துள்ளார். இவர் ஒரு முக்கிய எழுத்தாளராக *ஹூக் ப்ளூ* என்று அழைக்கப்படும் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தார்.
# சரோஜினி சாகு



**சரோஜினி சாகு** (Sarojini Sahoo பிறப்பு 4 ஜனவரி 1956) ஓர் இந்தியப் பெண்ணிய எழுத்தாளர், *தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸில்* ஒரு கட்டுரையாளர் மற்றும் சென்னையைச் சேர்ந்த ஆங்கில இதழான *இந்தியன் ஏஜிஇயின்* இணை ஆசிரியர் ஆவார். கொல்கத்தாவின் கின்டெல் இதழால் *இந்தியாவின் 25 விதிவிலக்கான பெண்கள் பட்டியலில்* இவர் சேர்க்கப்பட்டுள்ளார். மற்றும் ஒடிசா சாகித்ய அகாதமி விருது வென்றவர்.  

## வாழ்க்கை
ஒடிசாவின் (இந்தியா) தேன்கனல் என்ற சிறிய நகரத்தில் பிறந்த சாகு , ஓடியா இலக்கியத்தில் முதுகலை மற்றும் முனைவர் பட்டங்களையும், உத்கல் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலை சட்டப் பட்டமும் பெற்றார். இவர் ஒடிசா, சர்சுகுதா, பெல்பகாரில் உள்ள கல்லூரியில் கற்பித்தல் பணியினை மேற்கொண்டு வருகிறார்.  

இவர் ஈஸ்வர் சந்திர சாகு மற்றும் மறைந்த நளினி தேவியின் இரண்டாவது மகள் ஆவார். இவர் ஒடிசாவின் மூத்த எழுத்தாளர் ஜெகதீசு மொகந்தியை மணந்தார். இந்தத் தம்பதியினருக்கு ஒரு மகன் மற்றும் ஒரு மகள் உள்ளனர்.  

## புனைவுகள்

இவரது புதினமான *கம்பிரி காரா* ஒடியா இலக்கியத்தில் அதிகம் விற்பனையான புதினம் ஆகும். இவரது புதினங்களில் இருந்த இவரின் பெண்ணியக் கண்ணோட்டம் மற்றும் வெளிப்படையான பாலியல் தன்மைக்காகப் பரவலான கவனத்தைப் பெற்றது. மேலும் இந்தப் புதினமானது ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இந்தியாவில் இருந்து *தி டார்க் அபோட்* என்ற பெயரில் 2008 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. மற்றும் வங்காள மொழியில் *மித்யா சியோசுதலி* எனும் பெயரில் 2007 ஆம் ஆண்டில் வெளியானது. பிரமீலா கேபி இந்த புதினத்தினை மலையாளத்தில் மொழிபெயர்த்து திருவனந்தபுரத்தில் சிந்தா பதிப்பகத்தால் "இருண்ட கூடாரம்" என்ற பெயரில் வெளியிட்டார். இடாய்ச்சு மொழியில் மார்டினா ஃபுசும் மற்றும் இந்தி மொழியில் தினேஷ் குமார் மாலியும் மொழிபெயர்த்தனர். மற்றொரு புதினமான *பகீபாஸ் வங்காளத்தில்* மொழிபெயர்க்கப்பட்டு அதே தலைப்பில் பங்களாதேசத்திலிருந்து 2009 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. இந்த புதினத்தினை தினேஷ் குமார் மாலி இந்தியில் மொழிபெயர்த்தார், அதே தலைப்பில் யசு பதிப்பகம், தில்லியில் 2010 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது மேலும், தினேஷ்குமார் மாலி இந்தியில் இரண்டு புதினங்களை மொழிபெயர்த்தார்.  

## கட்டுரைகள்
மேற்கத்திய உணர்வோடு பெண்ணியத்தை மறுவரையறை செய்யும் *சென்சிபிள் சென்சுயாலிட்டி* *(2010),* என்ற தலைப்பில் கட்டுரைகளின் தொகுப்பை இவர் வெளியிட்டுள்ளார். இவர் பெண்ணியம் என்பது தனிநபர்களாக ஆண்களுக்கு எதிராக செயல்படக்கூடாது என்று நினைக்கிறார். இவரைப் பொறுத்தவரை, பெண்ணியம் என்பது அடக்குமுறை மற்றும் காலாவதியான சமூக கட்டமைப்புகளுக்கு எதிரானது, இது ஆண்களையும் பெண்களையும் பொய்யான மற்றும் விரோதமான நிலைகளுக்குள் தள்ளுகிறது என்று கருதினார். எனவே, பெண்ணிய இயக்கத்தில் ஒவ்வொருவருக்கும் முக்கியப் பங்கு உள்ளது. பெண்ணியம் ஆணுக்கு எதிரானதாக வகைப்படுத்தப்படுவது முரண்பாடாகத் தோன்றுகிறது, உண்மையில், ஆண்கள் பெரும்பாலும் உணர்வுகளை அடக்குவது, ஆக்ரோஷமாக செயல்படுவது மற்றும் குழந்தைகளுடனான தொடர்பை இழப்பது போன்ற ஒரே போன்ற பாத்திரங்களிலிருந்து ஆண்களை விடுவிக்க முயல்கிறது. . **  

ஓர் இந்திய பெண்ணியவாதியாக, சரோஜினி சாகு வின் பல படைப்புகள் பெண் பாலியல், பெண்களின் உணர்வுபூர்வமான வாழ்க்கை மற்றும் மனித உறவுகளின் சிக்கலான கட்டமைப்பைப் பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசுகின்றன, பெண்களின் உள் அனுபவங்கள் மற்றும் இவர்களின் வளர்ந்து வரும் பாலியல் எப்படி பாரம்பரியத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக பார்க்கப்படுகிறது என்பதை விளக்குகிறது.
# கோபால்பூர்



**கோபால்பூர்** (**Gopalpur**) கிழக்கு இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தின் தெற்கில் உள்ள காஞ்சம் மாவட்டத்தில் வங்காள விரிகுடாவை ஒட்டி துறைமுகத்துடன் கூடிய கடற்கரை பேரூராட்சி நகரம் ஆகும். கோபால்பூர், கஞ்சம் மாவட்ட நிர்வாகத் தலைமையிடமான பெர்காம்பூர் நகரத்திலிருந்து 15 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இதன் தெற்கில் ஆந்திராவின் கலிங்கப்பட்டினம் அமைந்துள்ளது.  
## மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011ஆம் ஆண்டின் இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி 11 வார்டுகளும், 1,480 வீடுகளும் கொண்ட கோபால்பூர் பேரூராட்சியின் மொத்த மக்கள் தொகை 7,221 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 3,622 மற்றும் பெண்கள் 3,599 ஆகவுள்ளனர். 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 794 ஆக உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 994 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். சராசரி எழுத்தறிவு 61.77% ஆகும்.  

இதன் மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சாதியினரும் பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 681 மற்றும் 22 ஆக உள்ளனர். மக்கள் தொகையில் இந்துக்கள் 90.04%, இசுலாமியர்கள் 2.45%, கிறித்துவர்கள் 7.33% மற்றவர்கள் 0.17% ஆக உள்ளனர்.  
## வரலாறு
### பண்டைய கலிங்கர் காலம்
கோபால்பூர் பண்டைய கலிங்க நாட்டின் துறைமுக நகரமாக விளங்கியது. கோபால்பூர் துறைமுகத்திலிருந்து தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுக்கு கப்பல்கள் மூலம் வணிகம் நடைபெற்றது. பெரிய அளவில் சேமிப்பு கிட்டங்கிகள் கட்டப்பட்டது.  

### பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில்
கோபால்பூர் துறைமுகத்தில் மீன்பிடி துறைகள் நிறுவப்பட்டதுடன், கலங்கரை விளக்கமும் அமைக்கப்பட்டது. மேலும் பெரிய அளவில் சேமிப்பு கிட்டங்கிகள் கட்டப்பட்டதுடன், பர்மாவுடன் கடல் வாணிபம் செய்ய இத்துறைமுகம்பயன்படுத்தப்பட்டது.  

## தட்ப வெப்பம்

## படக்காட்சிகள்
# மேக்னா பந்த்



**மேக்னா பந்த்** (Meghna Pant) ஓர் இந்திய எழுத்தாளர், பத்திரிகையாளர் மற்றும் பேச்சாளர் ஆவார். இலக்கியம், பாலினப் பிரச்சினைகள் மற்றும் பத்திரிகைத் துறையில் இவரது பங்களிப்பிற்காக இவர் பல்வேறு விருதுகளை வென்றுள்ளார். *2012 ஆம் ஆண்டில், இவர் ஒன் அண்ட்- எ- ஹாஃப்* ஒய்ஃப் *எனும் தனது முதல் புதினத்திற்காக மியூஸ் இந்தியா* தேசிய இலக்கிய இளம் எழுத்தாளர் விருதை வென்றார். இவரது சிறுகதைத் தொகுப்பு, *ஹேப்பி பர்த்டே அண்ட் அத்ர் இசுட்டோரிசு* ஃபிராங்க் ஓ'கானர் சர்வதேச விருதுக்காக பட்டியலிடப்பட்டது. முழுநேர எழுத்து வாழ்க்கையினைத் தொடர இவர் 2013 இல் அந்தப் பணியில் இருந்து விலகி  

இவரது முதல் புதினமான *ஒன் & எ ஹாஃப் வைஃப்* (வெஸ்ட்லேண்ட், 2012) தேசிய *மியூஸ் இந்தியா இளம் எழுத்தாளர் விருதை* (2014) *வென்றது மற்றும் அமேசான் பிரேக் த்ரூ* புதின *விருதுக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது* .  

பந்தின் முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பான *ஹேப்பி பர்த்டே* இவரது இரண்டாவது சிறுகதைத் தொகுப்பான *தி ட்ரபிள் வித் வுமன்* 2016 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது.  

2015 ஆம் ஆண்டில், மும்பையில் "*ஃபெமினிஸ்ட் ராணி"* என்ற மாதாந்திர குழு விவாதத்தை இவர் தொடங்கினார், இதில் பல இந்தியப் பெண்ணியவாதிகளின் நேர்காணல்கள் இடம்பெற்றன. மூன்று வருட கலந்துரையாடல்களுக்குப் பிறகு, இவர் தனது முதல் புனைகதை அல்லாத *ஃபெமினிஸ்ட் ராணி* எனும் புத்தகத்தினை 2018 இல் இவரது இரண்டாவது புனைகதை அல்லாத புத்தகம் *, 2019 ல் வெளியான ஹவ் டூ கெட் பப்ளிசிடு இன் இண்டியா* வெளியீட்டுத் துறை மற்றும் எழுத்தாளர்களின் நேர்காணல்களின் அடிப்படையில் உருவானது.  

பந்த் , ஒப்புதல், வன்கலவி, குடும்ப வன்முறை, கருச்சிதைவு, பதிலித்தாய், உடல் இவமானம் ஆகிய பிரச்சினைகள் பற்றி எழுதியுள்ளார். மேலும் *ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ்* மற்றும் *தி ஹஃபிங்டன் போஸ்ட்*, மற்றும் சி தெ பீப்பிள் ஆகியவற்றில் பெண்களுக்கான பொதுப் பாதுகாப்பு அலுவலராக இருந்தார். 2018 ஆம் ஆண்டில், பாலின சமத்துவம் குறித்த இவரது படைப்பிற்காக லாட்லி மீடியா விருது வழங்கப்பட்டது.  

குடும்ப வன்முறையில் இருந்து தப்பிப்பிழைத்தவராக, பல தளங்களில் பேசினார், குடும்ப வன்முறைக்கு எதிராகப் பேசும்படி பெண்களை வலியுறுத்தினார். இவர் ஜெய்ப்பூர் இலக்கிய விழா உட்பட பல இலக்கிய விழாக்கள் மற்றும் மாநாடுகளில் பேசியுள்ளார் டாடா இலக்கிய விழா, காலா கோடா இலக்கியம் விழா, புனே சர்வதேச இலக்கிய விழா, மற்றும் ஐ.நா பெண்ணிய மாநாடு ஆகிய குறிப்பிடத்தகுந்தது ஆகும். 2018 இல்,*ஃபர்சிடு பார்ட்* தொகுத்து வழங்கிய #MeToo உரையாடல்கள் நிகழ்வில் கலந்துகொண்டார்.  

பந்தின் சிறுகதைகள் *இவதார் ரிவியூ*, *வசஃபாரி*, *எக்லெக்டிகா*, மற்றும் *கியூஎல்ஆர்எஸ்*, மற்றும் இவரது கதை "*பூந்திங்*" ஆகியவை *இமாலயன் வில்:ஜர்னிசு ஈசுட்டு ஆஃப் சவுத்-ஈசுட்டுவில்* வெளியிடப்பட்டது.
# ஜெகதீசு சந்திரா ஜெயின்



**ஜகதீசு சந்திரா ஜெயின்** (Jagdish Chandra Jain 20 ஜனவரி 1909 - 28 ஜூலை 1993) இந்திய விடுதலை இயக்க போராட்ட வீரர், ஓர் அறிஞர், இந்தியவியலாளர், கல்வியாளர், எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் சமணத் தத்துவம், பிராகிருத இலக்கியம் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான இந்தி பாடப்புத்தகங்கள் உட்பட 80 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். இவர் மோகன்தாசு கரம்சந்த் காந்தியின் படுகொலை குறித்து அரசாங்கத்தை பலமுறை எச்சரித்தார். இவர் தனது தனிப்பட்ட அனுபவங்களை இரண்டு புத்தகங்களில் விவரித்தார்: *ஐ குட் நாட் சேவ் பாபு அண்ட் தெ ஃபர்காட்டன் மகாத்மா (என்னால் பாபு* மற்றும் *மறக்கப்பட்ட மகாத்மாவை* காப்பாற்ற முடியவில்லை). இவர் தனது 84 வது வயதில் ஜூலை 1993 இல் மும்பையில் மாரடைப்பால் இறந்தார்.  

## ஆரம்பகால குழந்தைப்பருவம்
ஜெகதீசு சந்திரா ஜெயின் 1909 இல் முசாபர்நகரிலிருந்து 12 மைல் தொலைவில் மேற்கு உத்தரபிரதேசத்தின் தோவாப் பகுதியில் அமைந்துள்ள பசேரா என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். இவர் படித்த ஜெயின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இவரது தந்தை, ஸ்ரீ காஞ்சிமால் ஜெயின், பாரம்பரிய யுனானி மருந்து விற்பனை செய்யும் ஒரு சிறிய கடை வைத்திருந்தார். ஜெகதீசு சந்திரா இரண்டு சகோதரர்களில் இளையவர் ஆவார். இவரது ஒரு சகோதரன் மற்றும் சகோதரி இளம் வயதிலேயே இறந்தனர்.  

1911 ஆம் ஆண்டில், ஜெகதீசு சந்திராவுக்கு இரண்டரை வயதாக இருந்தபோது, இவரது தந்தை பிளேக் நோயால் பாதிக்கப்பட்டடு இறந்தார், இவரது தாயார் இரண்டு சிறுவர்களின் ஒரே கவனிப்பாளராக இருந்தார். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, காரணமாக இவரது அண்ணன் குல்சங்கரி, பெரியம்மை காரணமாக ஒரு கண் பார்வையினை இழந்தார்.ஆறு வயதில், ஜெகதீசு சந்திரா கிராமத்தில் உள்ள பாடசாலா (பள்ளி) க்கு அனுப்பப்பட்டார், அங்கு இவர் ஆரம்ப பள்ளியில் பயின்றார். அது முஸ்லிம் மாணவர்களும் படிக்கும் மிகச் சிறிய பள்ளி. ஒன்பது வயதில், இவர் பாடசாலாவில் தனது படிப்பை முடித்தார், அதன் பிறகு இவரது அண்ணன் இவரை குருகுலத்தில் சேர்த்தார். ஆசிரம வாழ்க்கையின் கடுமையான ஒழுக்கம் இவரது அடுத்தடுத்த வாழ்க்கையில் உறுதியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.  

## கல்லூரி ஆண்டுகள்
1923 ஆம் ஆண்டில், ஜெகதீசு சந்திரா வாரணாசிக்குச் சென்று சயத்வாத் ஜெயின் மஹாவித்யாலையில் ( கங்கைக் கரையில் அமைந்துள்ளது) சேர்க்கப்பட்டார், அங்கு இவர் சமஸ்கிருதம், சமண மதம், வியாகரன் (இலக்கணம்), சாகித்யம் (இலக்கியம்) மற்றும் நியாயம் (தர்க்கம்) பயின்றார். இங்குதான், தனது சொந்த அனுபவத்தின் மூலம் இவர் இந்தியாவின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் சிறப்பை உணர்ந்தார். இவர் சாஸ்திரி பட்டம் பெற்றார். பிற்காலத்தில் இவர் ஆயுர்வேதத்தையும் (இந்திய மருத்துவத்தின் பாரம்பரிய அறிவியல்) பயின்றார்.  

1929 இல், இவர் கமல்ஸ்ரீயை மணந்தார். உத்தரபிரதேசத்தில் திசாவின் வளமான குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும், இவர் தனது ஆடம்பரமான வாழ்க்கை முறையை விட்டுக்கொடுத்து தனது கணவருடன் வாழ்ந்து வந்தார், இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஜெகதீசு சந்திரா கைதான போது கமலா ஸ்ரீ சிறு குழந்தைகளைக் கவனித்துக் கொண்டார்  

சில வருடங்களுக்குப் பிறகு, ஜெகதீசு சந்திரா, மேற்கு வங்கத்தில் உள்ள ரவிந்திரநாத் தாகூரின் ஆசிரமமாக இருந்த சாந்திநிகேதனில் (அமைதியின் உறைவிடம்) ஆராய்ச்சி அறிஞராகப் பணியாற்ற உதவித்தொகை பெற்றார். ரவீந்திரநாத் தாகூருடனான தனிப்பட்ட தொடர்பின் அனுபவம் இவரது ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கும் படைப்பு மனப்பான்மைக்கும் பங்களித்தது.
# ரசியா சசாது சகீர்



**ரசியா சசாது சாகீர்** (Razia Sajjad Zaheer 15 அக்டோபர் 1918, அஜ்மீர் - 18 டிசம்பர் 1979, டெல்லி ) ஓர் இந்திய உருது மொழி எழுத்தாளர், மொழிபெயர்ப்பாளர் மற்றும் முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் முக்கிய உறுப்பினர் ஆவார். இவர் உத்தரபிரதேச மாநில சாகித்ய அகாதமி விருதையும் *சோவியத் லேண்ட் நேரு* விருதையும் வென்றார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
ரசியா தில்சாது 15 அக்டோபர் 1918 இல் ராஜஸ்தானின் அஜ்மீரில் கல்வியாளர்கள் நிறைந்த குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை அஜ்மீர் இஸ்லாமியா கல்லூரியின் முதல்வராக இருந்தார். இவர் அஜ்மீரில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார்.  

கவிஞரும் பொதுவுடைமை ஆர்வலருமான சசாது சகீரை 20 வயதில் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர் முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் (PWA) நிறுவனர்களில் ஒருவராக இருந்தார், மேலும் இவர் பயிற்சி பெற்ற சட்டத் தொழிலைத் தொடர ஆர்வம் காட்டவில்லை. இவர்களின் திருமணத்திற்குப் பிறகு, இவர் தனது புரட்சிகர நடவடிக்கைகளுக்காக பிரித்தானியர்களால் கைது செய்யப்பட்டு இரண்டு ஆண்டுகள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.  

ரசியா அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலை பட்டம் பெற்றார். 1940 களில், ரசியா மற்றும் இவரது கணவர் பம்பாயில் இருந்தனர், அங்கு இவர்கள் வாராந்திர முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் கூட்டத்தினை ஏற்பாடு செய்து கலாச்சாரத் துறையில் தீவிரமாக இருந்தனர்.  

1948 இல், ரசியாவுக்கு நான்கு மகள்கள் இருந்தனர், இவருடைய கணவர் இந்தியப் பிரிவினைக்கு ஆதரவளித்த இந்தியப் பொதுவுடைக் கட்சியின் உத்தரவின் பேரில் பாகிஸ்தானில் இருந்தார். இவர் தனது மகள்களுடன் லக்னோ சென்றார்.  

## தொழில் வாழ்க்கை
ரசியா தனது குழந்தை பருவத்திலிருந்தே *ஃபூல்*, *தெஹ்ஸிப்-இ-நிஸ்வான்* மற்றும் *இஸ்மத்* போன்ற பத்திரிகைகளுக்கு சிறுகதைகளை வழங்கி வந்தார். லக்னோவில், ரசியா கற்பிக்கவும், எழுதவும் ,மொழிபெயர்க்கவும் தொடங்கினார். இவர் சுமார் 40 புத்தகங்களை உருது மொழியில் மொழிபெயர்த்தார். பெர்தோல்ட் பிரெக்டின் *லைப் ஆஃப் கலிலியோவினை* உருது மொழியில் மொழிபெயர்த்ததின் மூலம் இவர் பரவலாக அறியப்பட்டார். சியாராம் சரண் குப்தாவின் *நாரியினை மொழிபெயத்தார்* *(சாகித்ய அகாடமியால் இவுரத்* ( *பெண்* ) என வெளியிடப்பட்டது), மற்றும் முல்க் ராஜ் ஆனந்தின் *செவன் இயர்சு* ( *சாத் சால்*, 1962) ஆகியவற்றை இவர் மொழிபெயர்த்தார்.  

1953 ஆம் ஆண்டில், இவரது *சார்-இ-ஷாம்* புதினம் வெளியிடப்பட்டது, *காந்தே* ( *முட்கள்*, ஒரு புதினம்) 1954 இல் வெளியிடப்பட்டது, அதே நேரத்தில் *சுமன்* எனும் மற்றொரு புதினம் 1964 இல் வெளிவந்தது. சிறைச்சாலையில் இருந்து தனது கணவர் அனுப்பிய கடிதங்களை *நுகுஷ்-இ-ஜிந்தன்* எனும் பெயரில் 1954 இல் வெளியிட்டார்.  

இவர் கவிஞர் மசாசு லக்னோவின் ஒரு புதினத்தில் பங்காற்றினார், அது முடிக்கப்படாமல் இருந்தது.  

இவரது சிறுகதைகள் ஒரு *சோசலிச நோக்கம்* கொண்டதாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.  

*சார்ட் குலாப்* ( *மஞ்சள் ரோஸ்*, 1981) மற்றும் *அல்லா டி பந்தா லே* ( *கடவுள் கொடுக்கிறார், மனிதன் எடுத்துக்கொள்கிறார்*, 1984) இவரது இரண்டு சிறுகதைத் தொகுப்புகள் இவரது மரணத்திற்குப் பின் வெளியிடப்பட்டன.  

## பிற்கால வாழ்வு
ரசியாவின் கணவர் 1956 வரை பாகிஸ்தானில் சிறையில் இருந்தார், பின்னர் இவர் இந்தியா திரும்பி லக்னோவில் தனது குடும்பத்துடன் சேர்ந்தார். 1964 இல், இவர்கள் டெல்லி சென்றனர்.  

ரசியா சஜ்ஜாத் ஜாகீர் 18 டிசம்பர் 1979 அன்று தில்லியில் இறந்தார்.
# குந்தனிகா கபாதியா



**குந்தனிகா கபாதியா** (Kundanika Kapadia 11 ஜனவரி 1927- 30 ஏப்ரல் 2020) குஜராத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இந்திய புதின , கதை எழுத்தாளர் மற்றும் கட்டுரையாளர் ஆவார்.  

## சுயசரிதை
குந்தனிகா கபாடியா 11 ஜனவரி 1927 அன்று லீம்ப்டியில் (இப்போது குஜராத், குஜராத்தில்) நரோத்தம்தாஸ் கபாடியாவுக்கு மகளாகப் பிறந்தார். கோத்ராவில் தனது ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியை முடித்தார். இவர் 1942 இல் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் பங்கேற்றார். 1948 ஆம் ஆண்டில், பம்பாய் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்த பாவ்நகரின் சமல்தாஸ் கல்லூரியில் வரலாறு மற்றும் அரசியலில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். இவர் மும்பை பொருளியல் பள்ளியில் முழு அரசியலில் முதுகலைப் பட்டம் பயின்றார் ஆனால் தேர்வு எழுதவில்லை. இவர் 1968 இல் மும்பையில் குஜராத்தி கவிஞர் மகரந்த் தேவை மணந்தார். இந்தத் தம்பதியினருக்கு குழந்தைகள் இல்லை. வல்சாத் அருகே வாங்கல் கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள நந்திகிராம் என்ற ஆசிரமத்தை தனது கணவருடன் இணைந்து 1985 இல் நிறுவினார். இவள் நந்திகிராம் தோழர்களால் இசாமா என்று அறியப்பட்டார். இவர் *யாத்ரிக்* (1955-1957) மற்றும் *நவநீத்* (1962-1980) இதழ்களின் பதிப்பாசிரியராக இருந்தார்.  

இவர் தனது 93 வயதில் இந்தியாவின் குஜராத்தின் வல்சாத் மாவட்டத்தில் வாங்கல் கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள நந்திகிராமில் 30 ஏப்ரல் 2020 அன்று இறந்தார்.  

## தொழில் வாழ்க்கை
**சினேகன்** என்பது இவருடைய புனைபெயர் ஆகும். *பரோத் தட்டா பஹேலா* எனும் இவரது முதல் புதினம் 1968 ஆம் ஆண்டில் வெளியானது, அதைத் தொடர்ந்து *அக்னிபாபாசா* (1972). இவர் *சட் பகலா ஆகாஷ்மா* ( *வானத்தில் ஏழு படிகள்*, 1984) ஆகிய புதினங்களை எழுதினார், இது விமர்சன ரீதியில் பாராட்டைப் பெற்றது மற்றும் பெண்ணியத்தை ஆராய்ந்த இவரது சிறந்த புதினமாகக் கருதப்படுகிறது.  

இவரது முதல் கதை "*பிரேம்னா அஞ்சு*", இது *ஜன்மபூமி* செய்தித்தாள் ஏற்பாடு செய்த சர்வதேச கதை போட்டியில் இரண்டாவது பரிசு பெற்றது. அதன்பிறகு இவர் மேலும் பல கதைகளை எழுதத் தொடங்கினார். *பிரேம்னா அஞ்சு* கதைத் தொகுப்பாக 1954 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. இவருடைய மற்ற கதைத் தொகுப்புகள் *வடு நீ வடு* *சுந்தர் (1968), ககல்னி ஹோடி (1978),* *ஜாவா டைசு* *தமனே (1983) மற்றும்* *மனுஷ்ய தாவு (*1990) ஆகியன ஆகும். இவரது கதைகள் தத்துவம், இசை மற்றும் இயல்பை ஆராய்கின்றன. இவரது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கதைகள் *குந்தனிகா கபாடியா நி சிரேசு வர்தாவோ* (1987) என்ற பெயரில் வெளியிடப்பட்டன. இவர் தூம்கேது, சரத் சந்திர சட்டோபாத்யாய், ரவீந்திரநாத் தாகூர், வில்லியம் சேக்சுபியர் மற்றும் இப்சன் ஆகியோரால் ஈர்க்கப்பட்டார்.  

*துவார் அனி தீவால் (1987) மற்றும் சந்திர தாரா விரிக்ச வடல்* (1988) ஆகியவை இவரது கட்டுரைத் தொகுப்புகள் ஆகும். *அக்ரான்ட் அன் அக்ரோஷ்* (1993) இவரது சுயசரிதை ஆகும். இவர் *பரம் சாமிபே* (1982), *ஜருகே திவா* (2001) மற்றும் *குலால் அன் குஞ்சர் ஆகி*யவற்றில் பதிப்பாசிரியராக பணியாற்றினார். *பரம் சமிப்பே* இவளுடைய பிரபலமான பிரார்த்தனை தொகுப்பாகும்.  

இவர் லாரா இங்கால்சு வைல்டரின் படைப்பை *வசந்த் இவ்சே* (1962) என்று மொழிபெயர்த்தார். இவர் மேரி எலன் சேஸின் *எ குட்லி பெல்லோஷிப்பை* *தில்பர் மைத்ரி எனவும்* (1963) மற்றும் பெங்காலி எழுத்தாளர் ராணி சந்தின் *டிராவ்லாக்* என்பதனை *பூர்ணகும்ப்* (1977) எனவும் மொழிபெயர்த்தார்.
# கணவாய்த் தோடு




**கணவாய்த் தோடு** (*Cuttlebone*) என்பது கடினமான ஒரு உள் உறுப்பு ஆகும். இது தலைக்காலிகளான தோட்டுக்கணவாய் என்று அழைக்கப்படும் செபிடே குடும்பத்தின் அனைத்து உறுப்பினர்களிலும் காணப்படுகிறது.  

கணவாய்த் தோடானது முதன்மையாக அரகோனைட்டால் ஆனது. இது கணவாய்கள் அடி ஆழத்துக்குச் செல்லவும் மேலே வரவுமான மிதவை நிலையை கட்டுப்படுத்த உதவும் வாயு நிரப்பப்பட்ட அறை ஆகும். இந்த மிகவும் மாறுபட்ட அறையானது கணவாயின் வயிற்றுப்புறத்தில் உள்ளது. கணவாய்த் தோடானது எலும்பின் நுண்ணிய அமைப்பாக பல நுண்ணறைகளைக் கொண்ட கொள்களன்களக் கொண்டுள்ளது. நீரின் ஆழத்துக்குச் செல்ல விரும்பினால் நுண்ணறைகளில் காற்றுக்கு பதில் நிரை பரிமாற்றம் செய்து எடையை ஏற்றி உள்ளே செல்லும். அதேபோல மேலே வர விரும்பினால் நீரை வெளியேற்றி எடையைக் குறைத்துக் கொண்டு மேலெழும்பும்.  

இனங்களைப் பொறுத்து, கணவாய்த் தோடுகள் ஆழம் வரை நொறுங்காமல் தாங்கும். இந்த ஆழம் தாங்கும் தன்மை காரணமாக, பெரும்பாலான கணவாய் மீன்கள் கண்ட திட்டின் ஆழ்கடல் நீரின் கடல் தளத்தில் வாழ்கின்றன.  

மிகப்பெரிய கணவாய்த் தொடு செபியா அபாமா என்ற மிகப்பெரிய ஆத்திரேலிய கணவாய்க்கு உள்ளது. இது மேற்பரப்புக்கும் அதிகபட்சம் 100 மீட்டர் ஆழத்திற்கும் இடையில் வாழ்கிறது.  

## மனித பயன்பாடுகள்
கடந்த காலத்தில், கணவாய்த் தோடுகள் கொண்டு மெருகூட்டிப் பொடி தயாரிக்கப்பட்டது. இந்தப் பொடிகள் பொற்கொள்ளர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது. மேலும் இந்தத் தூள் பற்பசையிலும் சேர்க்கப்பட்டது, மற்றும் மருத்துவ நோக்கங்களுக்காக ஒரு அமிலநீக்கியாக பயன்படுத்தப்பட்டன. மேலும் 19, 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் கலைப் பொருட்களை செதுக்கி செய்யவும் இவை பயன்படுத்தப்பட்டன.  

இன்று, கணவாய்த் தோடுகள் பொதுவாக கூண்டில் வைத்து வளர்க்கப்படும் பறவைகள், சின்சில்லாக்கள், துறவி நண்டுகள், ஊர்வன, இறால், நத்தைகள் போன்றவற்றிர்க்கு தேவைப்படும் கல்சியம் சத்தை ஈடுகட்ட உணவாக பயன்படுத்தப்படுகின்றது.  

### சுண்ணாம்பு உற்பத்தி
கார்பனேட் நிறைந்த பயோஜெனிக் மூலப்பொருளாக, கணவாய்த் தோடுகள் கால்சிடிக் சுண்ணாம்பு உற்பத்தியில் பயன்படுத்தக்கூடிய சாத்தியம் உள்ளது.  

### நகை தயாரித்தல்
கணவாய்த் தோடுகள் அதிக வெப்பநிலையைத் தாங்கக்கூடியதாகவும், எளிதில் செதுக்க ஏற்றதாக உள்ளதால், இது நகைகள் மற்றும் சிறிய சிற்பப் பொருட்களை உருவாக்குவதற்கான சிறிய உலோக வார்ப்புகளுக்கான அச்சுகளை உருவாக்கும் பொருளாக பயன்படுகிறது.  

இதை பியூட்டர் என்னும் உலோகக் கலவை கொண்டு செய்யப்படும் வார்ப்புக்கு ஒரு அச்சாகவும் பயன்படுத்தலாம்.  

## விளக்க குறிப்புகள்
# ரம்பா காந்தி


**ரம்பா மன்மோகன் காந்தி** (*Rambha Manmohan Gandhi*) இந்தியாவைச் சேர்ந்த குசராத்தி மொழி எழுத்தாளர் ஆவார். 1911 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 27 ஆம் தேதியன்று இவர் பிறந்தார். நாடகங்கள், சிறுகதைகள், பாடல்கள் மற்றும் கட்டுரைகள் என தனது வாழ்க்கையில் 44 புத்தகங்களை எழுதி வெளியிட்டார்.  

## வாழ்க்கை
ரம்பா காந்தி 1911 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 27 ஆம் தேதியன்று தற்போது குசராத்து மாநிலத்தின் அகமதாபாத்து மாவட்டத்தில் உள்ள தந்துகா நகரத்திற்கு அருகில் இருக்கும் சார்வால் கிராமத்தில் பிறந்தார். 1937 ஆம் ஆண்டு கார்வே பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரம் மற்றும் மனிதநேயத்தில் இளநிலை பட்டம் பெற்றார். 1926 ஆம் ஆண்டு ரம்பா மன்மோகன் காந்தியை திருமணம் செய்து கொண்டார். ஒரு சிறந்த நாடக ஆசிரியராகவும் ரம்பா காந்தி செயல்பட்டார். மும்பையில் உள்ள அகில இந்திய வானொலிக்கு 400 எண்ணிகைக்கும் மேற்பட்ட வானொலி நாடகங்களை எழுதியும் அவற்றில் பங்கேற்றும் உள்ளார்.  

1951 மற்றும் 1983 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில், ரம்பா காந்தி 44 எண்ணிக்கைக்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதி வெளியிட்டார். இவரது நாடகத் தொகுப்புகளில் *கொய்னே ககேசோ நகி* (1951), *பிரனய்னா ரங்*கு (1952), *ரோச்னி ராமாயன்* (1953), *சக்மக்* (1955), *பரனு டூ தானே சா* (1957), *தேவ் தேவி பூசா* (1958), *பிரேக்சாகோ மாஃப் கரே* (1961), பி*ரீத் நா கரியோ கோய்* (1963), *ராசனே காமி தே ராணி* (1965), *ஆந்தி* (1977), சீ*வன் நாடகம்* (1982) மற்றும் ராங் நம்பர் *(1985)* . ஆகியவை சிலவாகும்.  

ரம்பா காந்தியின் வெளியிடப்பட்ட படைப்புகளில் *பீபால் பான் கரந்தா* (1966) மற்றும் *மச்தார்* (1973), *மற்றும் தமிர்து தம்தாம்தா தர்லா* (1966), பி*ரீத்னி நயாரி ரீட்* (1978) மற்றும் செய்-பாராசெய் *போன்ற சிறுகதைத் தொகுப்புகள். அடங்கும்.* (1983). மேலும் இவர் சான்சவனா சல்'' (1979) என்ற நாவலைத் தழுவியும் ஒரு படைப்பை உருவாக்கினார்.  

டீர் அனே துக்கா (1959) நையாண்டி கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ஆகும். இதே போல சன்சார்சாகாமே தீரெத்தி (1969) என்ற நூல் கடிதங்களின் ஒரு தொகுப்பு ஆகும். ரம்பா காந்தி பல கட்டுரைத் தொகுப்புகளையும் வெளியிட்டார்: *சபராசு* (1969), *நவ யுக்னி நவி கதை* (1975), அரினே அசதா திதா* (1978), மற்றும் *தமனே கெட்டலா தயா? 60, 70, 80?'' (1985). போன்றவை கட்டுரைத் தொகுப்புகளில் சிலவாகும்.  

நகைச்சுவை மற்றும் மேற்கோள்கள் அடங்கிய *ஆனந்த் குலால்* (1964) மற்றும் *ஆனந்த் மங்கள்* (1973) என்ற இரண்டு தொகுப்புகளையும் இவர் வெளியிட்டார். *பிந்துமா சிந்து* (1972) என்ற பழமொழிகளின் சேகரிப்பு நூல் ஒன்றையும் இவர் வெளியிட்டுள்ளார். ஒரு பாடல் தொகுப்பு, *மரே கீத் மதுர காவா சே* (1975) என்ற ஒரு பாடல் தொகுப்பு, *சத்சேய் சத்விச்சார்* (1977) போன்ற உந்துதல் ஓவியங்களும் இவரது படைப்புகளில் அடங்கும். *லக்னகீடோ மற்றும் லக்னகீதோனி குந்தனியை* போன்ற பத்திரிகைகளுக்கு இவர் ஆசிரியராக இருந்தார்.
# லலிதா லெனின்


**லலிதா லெனின்** (*Lalitha Lenin*)( ; பிறப்பு 17 சூலை 1946, திருதல்லூரிர், திருச்சூர், கேரளா) என்பவர் இந்தியாவினைச் சார்ந்த மலையாள மொழிக் கவிஞர் ஆவார்.  

## அறிமுகம்
**கே.கே. லலிதா பாய்** என்பது லலிதா லெனினின் அதிகாரப்பூர்வ பெயர் ஆகும். இவர் திருவனந்தபுரம் கேரள பல்கலைக்கழகத்தின் நூலகம் மற்றும் தகவல் அறிவியல் துறையின் தலைவராகப் பணியாற்றினார். இவர் கேரள பல்கலைக்கழகத்தின் பேரவை மற்றும் கல்விக் குழு, கேரளா சாகித்திய அகாடமி பொதுக் குழு, ஜான்சிக்ஷன் சன்ஸ்தான் மேலாண்மை வாரியம், மாநில குழந்தைகள் இலக்கிய நிறுவனம், மாநில வள மையம், கேரள மாநில தொடர் கல்வி மையக் குழு ஆகியவற்றின் உறுப்பினராகவும் இருந்துள்ளார். இவர் மாநில மொழிகள் நிறுவனத்தின் நிர்வாகக் குழுவின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.  

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
லலிதா லெனின் கேரளாவின் திருச்சூரில் திரிதல்லூரில் 1946இல் பிறந்தார். இவர் பன்னாட்டு விவகாரங்கள் குறித்த கட்டுரைகளை எழுதும் எழுத்தாளரும் கட்டுரையாளருமான கே. எம். லெனினை மணந்தார். இவரது மகன் அனில் லாலே மற்றும் மருமகள் பிதுஷி லாலே இருவரும் வழக்கறிஞர்களாக மும்பையில் பணியாற்றினர்.  

## பின்னணி
லலிதா லெனின் கேரளப் பல்கலைக்கழகத்தில் வேதியியல், கல்வி மற்றும் நூலக அறிவியலில் பட்டம் பெற்றார்.  

இவர் 1976இல் மைசூர் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுநிலை நூலக அறிவியல் படிப்பில் முதல் தரம் பெற்றதற்காக முனைவர் எஸ். ஆர். இரங்கநாதன் தங்கப் பதக்கம் பெற்றார். 1977இல் பேச்சியில் உள்ள கேரள வன ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் உதவி நூலகராகச் சேர்ந்தார். 1979ஆம் ஆண்டில், கேரள பல்கலைக்கழகத்தின் நூலகம் மற்றும் தகவல் அறிவியல் துறையில் விரிவுரையாளரானார். 1990 முதல் 1995 வரை இவர் இந்தத் துறையின் தலைவராக பணியாற்றினார்.  

### நாவல்
இவர் *மின்னு* எனும் குழந்தைகளுக்கான நாவல் ஒன்றினையும் எழுதியுள்ளார்.  

### தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள்
*மகாபலி* எனும் திருவனந்தபுரம் தூர்தர்ஷன் (1987) நிகழ்ச்சிக்கான பாடலை இவர் எழுதியுள்ளார். திருவனந்தபுரம் தூர்தர்ஷனுக்காக 1988ஆம் ஆண்டு தயாரிக்கப்பட்ட *கேரளாவில் நூலக இயக்கம்* பற்றிய ஆவணப்படத்திற்கான திரைக்கதையினை இவர் எழுதினார். *திருவனந்தபுரம் தூர்தர்ஷனில் ஓரிடத்தோரிக்கல்* (1990) மற்றும் *மூக்குத்தியும் மஞ்சதியும்* (1998) ஆகிய இரண்டு தொலைக்காட்சித் தொடர்களுக்கான கதையினை இவர் எழுதியுள்ளார். திருவனந்தபுரம் தூர்தர்ஷனில் 1999ஆம் ஆண்டு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியான *அக்ஷரம்* (16 தொடர்கள்) லலிதா தொகுத்து வழங்கினார். கைரலி எனும் மலையாளத் தொலைக்காட்சியில் கவிதை அடிப்படையிலான நேரடி நிகழ்ச்சியான மாம்பழம் (2010) நிகழ்வின் நடுவராகப் பணியாற்றினார்.  
*புதிய வாயான*, எனும் பெண்களுக்கான வாசிப்பு பற்றிய புத்தகத்தினையும் லலிதா எழுதியுள்ளார்.  

### மொழிபெயர்ப்புகள்
*பொது நூலகம் சேவனம்* (2006) *பூதைவாங்கல்* என்பன இவர் மொழிபெயர்த்த புத்தகங்களாகும்.  

## கல்வி வெளியிடு
நூலகம் மற்றும் தகவல் அறிவியலில் 12 ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் இவர் வெளியிட்டுள்ளார்.  

## விருதுகள்
லலிதா லெனினின் *மின்னு* என்ற புத்தகத்திற்கு 1986ஆம் ஆண்டில் சிறுவர் இலக்கியத்துக்கான **கேரள சாகித்திய அகாடமி விருது** வழங்கப்பட்டது. 1996ல் கவிதைக்கான **அபுதாபி சக்தி விருதும்** 2001ல் கவிதைக்கான **மூலூர் விருதும்** இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
# கனக் முகர்ஜி


**கனக் முகர்ஜி** (Kanak Mukherjee) (**கனக் தாஸ்குப்தா** ; 1921 &ndash; 2005) ஒரு பொதுவுடைமைவாதியும் மற்றும் மேற்கு வங்கத்தில் பெண்கள் இயக்கத்தின் முன்னோடியாகக் கருதப்படுபவரும் ஆவார். இவர் இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் (மார்க்சிஸ்ட்) மத்திய குழு உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் அனைத்திந்திய ஜனநாயக மாதர் சங்கத்தின் நிறுவனர் ஆவார். இவர் இலக்கியத் துறையிலும் பங்களித்துள்ளார். அனைத்திந்திய ஜனநாயக மாதர் சங்கமானது இந்தியாவில் இம்மாதிரியான மகளிர் அமைப்புகளுக்கு முன்னோடியான அமைப்பாகும். உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையிலும், முன்னெடுத்துப் போராடிய பிரச்சனைகளிலும், இந்தியாவில் இன்றைய நிலையில் உள்ள மகளிர் அமைப்புகளுக்கு முன்னுதாரணமாகத் திகழ்ந்த இயக்கமாகும்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
கனக் முகர்ஜி டிசம்பர் 1921 ஆம் ஆண்டில் பிரிக்கப்படாத இந்தியாவின் ஜெசோர் மாவட்டத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை சதீஷ் சந்திர தாஸ்குப்தா, ஒரு சிறந்த வழக்கறிஞர். இவரது தாயார் மோலினா தேவி. 1937 ஆம் ஆண்டில் பத்தாம் வகுப்புத்தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று, கல்கத்தாவுக்கு வந்து , கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் உள்ள பெதுன் கல்லூரியில் சேர்க்கை பெற்றார். ஏற்கனவே 8 ஆம் வகுப்பு படித்ததிலிருந்து, கிருஷ்ணா பினோத் ரே, சுகுமார் மித்ரா, சாந்திமோய் கோஷ் போன்ற ஜெஸ்ஸோரில் உள்ள பொதுவுடைமைத் தலைவர்களுடன் இவர் தொடர்பு கொண்டிருந்தார். கல்கத்தாவுக்கு வந்த பிறகு இவர் அகில இந்திய மாணவர் கூட்டமைப்பில் பணியாற்றினார். 1938 ஆம் ஆண்டில் இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியில் சேர்ந்தார்  

## பிற்கால வாழ்வு
இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் வங்காள மகளிர் துணைக்குழுவின் அழைப்பாளராக இருந்தார். 1964 ஆம் ஆண்டில் கட்சி பிரிக்கப்பட்டபோது, இவர் இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியில் (மார்க்சிஸ்ட்) சேர்ந்தார். இவர் 1978 முதல் 1998 வரை இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் (மார்க்சிஸ்ட்) மேற்கு வங்க மாநிலக் குழு உறுப்பினராகவும், 1989 முதல் 1998 வரை இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட்) மத்திய குழுவின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். 1943 ஆம் ஆண்டில், பம்பாயில் இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட்) முதல் கட்சி காங்கிரசில் ஒரு பிரதிநிதியாக சேர்ந்தார். இவர் சில காலம் கட்சியின் முழுநேர ஊழியாராகப் பணியாற்றினார். 1941 ஆம் ஆண்டில் இவர் பொதுவுடைமை இயக்கத் தலைவராக இருந்த சரோஜ் முகர்ஜியை மணந்தார். இவர் 1978 முதல் 1990 வரை உள்ள காலகட்டத்தில் இரண்டு முறை ( 1978 மற்றும் 1984 இல் ) மாநிலங்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார்.  

வங்காளத்தில் 1942-43 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பஞ்சத்தில், பாங்கியோ மகளிர் ஆத்மரக்ச சமிதியின் தலைவராக பணியாற்றினார். அதே நேரத்தில் இவர் பெண்கள் இயக்கத்தின் ஆர்வலராக ஆனார். பின்னர் இவர் கணதந்திரிக் மகிளா சமிதியின் தலைவரானார். மேலும் இவர் இந்த அமைப்பை நிறுவவும் உதவினார். 1957 ஆம் ஆண்டு முதல் 1967 ஆம் ஆண்டு வரை, இவர் "கரே-பைர்" பத்திரிகையின் ஆசிரியராக இருந்தார். 1968 ஆம் ஆண்டில், இவர் "ஏக்சதே" இதழின் நிறுவனர்-ஆசிரியராக இருந்தார்.  

இவர் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றவர் ஆவார். இவர் சில காலம் பள்ளியில் கற்பித்தார். 1967 ஆம் ஆண்டு முதல் 1981 ஆம் ஆண்டு வரை, கல்கத்தா மகளிர் கல்லூரியில் ஆங்கிலப் பேராசிரியராக இருந்தார். 1998 ஆம் ஆண்டில் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் இலக்கியப் பங்களிப்புக்காக அவருக்கு "புவன்மோகினி தாசி" விருது வழங்கப்பட்டது.  

அவர் 9 மார்ச் 2005 அன்று காலமானார்.
# சுவேதா திரிபாதி


**சுவேதா திரிபாதி சர்மா** (*Shweta Tripathi Sharma*) (பிறப்பு 6 சூலை 1985) ஓர் இந்திய நடிகை ஆவார். 2018இல் ஒளிபரப்பப்பட்ட, மிர்சாபூர் என்ற தொலைக்காட்சித் தொடரில் கோலு குப்தாவின் கதாபாத்திரத்திற்காக பிரபலமாக அறியப்பட்டவர். தயாரிப்பு உதவியாளராகவும் உதவி இயக்குனராகவும் தனது திரைப்பட வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். ஆனால் பாலிவுட் திரைப்படத் துறையிலும், வலைத் தொடர்களிலும் தனது நடிப்பிற்காக பரந்த அங்கீகாரத்தையும் பாராட்டுகளையும் பெற்றார். குறிப்பிடத்தக்க திரைப்படங்களில் *மசான்* (2015), *ஹராம்கோர்* (2017) ஆகியவை அடங்கும்.  

## சொந்த வாழ்க்கை
சுவேதா திரிபாதி 6 சூலை 1985 அன்று புது தில்லியில் பிறந்தார். இவரது தந்தை இந்திய ஆட்சிப் பணியில் பணிபுரிகிறார். இவரது தாயார் ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியர். இவருடைய தந்தையின் வேலை காரணமாக குடும்பம் நிறைய நகரங்களுக்கு நகர்ந்தது. திரிபாதி தனது குழந்தைப் பருவத்தை அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளிலும், மகாராட்டிராவில் மும்பையிலும் கழித்தார்.  

சுவேதா திரிபாதி இடைநிலைக் கல்வியைத் தொடர புது தில்லிக்குச் சென்றார். ஆர்.கே.புரத்தில் அமைந்துள்ள தில்லி பொதுப் பள்ளியில் பயின்றார். பின்னர் இவர் தேசிய உடையலங்கார தொழிழ் நுட்பக் கல்லூரியில் கல்லூரியில் உடையலங்காரத்தில் தொடர்பியலில் பட்டம் பெற்றார்.  

## திருமணம்
இவர் நடிகரும் ராப் பாடகருமான சைதன்யா சர்மாவை சூன் 29, 2018 அன்று திருமணம் செய்து கொண்டார்.  

## தொழில்
சுவேதா பெரும்பாலும் *மசான்* படத்தில் நடித்ததற்காக அறியப்படுகிறார். டிஸ்னி இந்தியாவின் கியா மஸ்த் ஹே லைஃப் என்ற நகைச்சுவைத் தொலைக்காட்சித் தொடரில் ஆண் கதாபாத்திரமான ஜெனியா கான் வேடத்திலும் இவர் நடித்தார். டாட்டா ஸ்கை, மெக்டொனால்ட்சு, வோடபோன் போன்ற நிறுவனக்களின் விளம்பரங்களிலும் இவர் தோன்றினார். டாட்டா ஸ்கை பதிவிறக்கம், மெக்டொனால்ட்சு, தனிஷ்க் நகைக் கடை சமீபத்தில் டாட்டா தேனீர் போன்ற விளம்பரங்களிலும் இவர் தோன்றுகிறார். பெமினா என்ற மகளிர் இதழின் புகைப்பட ஆசிரியராகவும் இருந்தார். *கியா மஸ்த் ஹே லைஃப்* தொடருக்கு முன், இவர் மும்பையில் பணிபுரிந்தார். *ஆல் மை டீ புரொடக்ஷன்ஸ்* என்ற நாடக நிறுவனத்தையும் நடத்தி வந்தார்.  

இந்தியாவின் தி வால்ட் டிஸ்னி நிறுவனத்தின் ஸ்டார் இந்தியாவுக்கு சொந்தமான "பிண்டாஸ்" என்ற கட்டணத் தொலைக்காட்சியின் ஒரு பகுதியாக இருந்தார். சரவண ராஜேந்திரன் இயக்கிய "மெஹந்தி சர்க்கஸ்" மூலம் தமிழ் திரைப்படத்தில் அறிமுகமானார். ஐ-போனில் எடுக்கப்பட்ட "விலங்கியல் பூங்கா" (Zoo) என்ற இந்தியாவின் முதல் முழு நீளத் திரைப்படத்தின் ஒரு பகுதியாக இவர் இருந்தார். *மிர்சாபூர்* என்ற வலைத் தொடரில் சுய இன்பம் அனுபவித்து பெண்களின் பாலுணர்வை வெளிப்படையாக சித்தரித்த கோலு குப்தா பாத்திரம் பாராட்டப்பட்டது. இந்தத் தொடர் மிக உயர்ந்த தரவரிசையில் இருந்தது. திரிபாதியின் சமீபத்திய படமான *கோன் கேஷ்* இவரது இலட்சியப் படமாகும். இதில் இவர் இளம் பருவ நடனக் கலைஞராக நடித்தார். இதில் இவர் தனது தலை முடியை முழுவதும் கத்தரித்துவிட்டு சுய மரியாதையை இழந்து நிற்பவராக நடித்திருந்தார்.
# தேவூர், நாகப்பட்டினம்

**தேவூர்**, இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் நாகப்பட்டினம் மாவட்டம், கீழ்வேளூர் வட்டம், கீழ்வேளூர் ஊராட்சி ஒன்றியம், தேவூர் ஊராட்சியில் அமைந்த கிராமங்களில் ஒன்றாகும். இதன் அஞ்சல் சுட்டு எண் 611 109 ஆகும். இவ்வூர் நாகப்பட்டினத்திலிருந்து, வலிவலம் செல்லும் சாலையில் அமைந்துள்ளது. தேவூர் மாவட்டத் தலைமையிடமான நாகப்பட்டினத்திற்கு மேற்கே 16 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், வட்டத் தலைமையிடமான கீழ்வேளூரிலிருந்து 5 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. இதனருகே அமைந்த நகரங்கள்: திருவாரூர் 13 கிலோ மீட்டர், திருத்துறைப்பூண்டி 26 கிலோ மீட்டர் மற்றும் காரைக்கால் 29 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இவ்வூர் நாகப்பட்டினத்திலிருந்து [[வலிவலம் ஊராட்சி|வலிவலம் செல்லும் சாலையில் அமைந்துள்ளது.  

## வழிபாட்டுத் தலம்
- தேவூர் தேவபுரீசுவரர் கோயில்
## மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011ஆம் ஆண்டின் இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி 1,211 வீடுகள் கொண்ட தேவூர் கிராமத்தின் மக்கள் தொகை 4622 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 2322 மற்றும் பெண்கள் 2300 ஆகவுள்ளனர். 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 467 (10.10%) ஆக உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு பெண்கள் 991 வீதம் உள்ளனர். சராசரி எழுத்தறிவு 88.45% ஆகும். இதன் மக்கள் தொகையில் பட்டியல் சாதியினரும் பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 1,553 (33.60%) மற்றும் 4 ஆக உள்ளனர்.
# டொராண்டோ தமிழ் சர்வதேச திரைப்பட விழா



## டொராண்டோ தமிழ் சர்வதேச திரைப்பட விழா

**டொராண்டோ தமிழ் சர்வதேச திரைப்பட விழா** (ஆங்கிலம்: Toronto Tamil International Film Festival) என்பது கனடாவின் டொராண்டோ நகரில் ஆண்டு தோறும் நடைபெறும் ஒரு பன்னாட்டுத் திரைப்பட விழாவாகும்.  

இது இந்தியத் துணைக் கண்டத்திற்கு வெளியே நடைபெறும் தமிழ்த் திரைப்பட விழாக்களில் மிக முக்கியமான விழா. 2020 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட டொராண்டோ தமிழ் சர்வதேச திரைப்பட விழா மிக குறுகிய ஆண்டில் உலக தமிழர் மத்தியில் மிகுந்த செல்வாக்கும் மதிப்பும் கொண்ட ஒரு திரைப்பட விழாவாகும். இவ்விழாவில் உலகளாவிய ரீதியில், ஆவணத் திரைப்படங்கள் உட்பட அனைத்து வகை திரைப்படங்களும் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றன. இவ்விழா ஆண்டுதோறும் செப்டெம்பர் மாதமளவில் நடைபெறுகிறது.  

தமிழர்கள் அதிகமாக வாழும் கனடா வில் நடைபெறும் இவ் திரைப்பட விழா, உலக தமிழ்த் திரைப்படங்களுக்கும், கலைஞர்களுக்கும் மிகப்பெரும் அங்கீகாரமாக அமைகின்றது.  

உலகெங்கும் பல்லாயிரம் தமிழ்த் திரைப்படங்கள், குறும்படங்கள் என்பன வெளிவருகின்ற போதிலும், அத்திரைப்படங்கள் உலகில் தமிழ் அல்லாத திரைப்பட விழாக்களிலேயே சமர்ப்பிக்கப்பட்டு அங்கீகாரத்தை வேண்டி நிற்கும் நிலையே இதுவரை காலமும் தமிழ் திரை கலைஞர்களுக்கும், திரைப்படங்களுக்கும் உள்ள நிலை. ரொரான்ரோ தமிழ்த் திரைப்பட விழா தமிழர்களுக்கான ஒரு திரைப்பட விழாவை கனடிய மண்ணில் தொடக்கி வைத்து இந்த குறையை போக்கியுள்ளது.  

## விழாவின் சிறப்பம்சங்கள்
தற்கால உலகத் திரைப்படம், புதிய தமிழ்த் திரைப்படங்கள், முக்கிய திரைப்பட படைப்பாளிகளின் பின்னோக்கிய பார்வை, பாராட்டு மற்றும் அஞ்சலி நிகழுவுகள், தற்கால திரைப்படங்கள், குறும்படங்கள், ஆவணப்படங்கள் போன்றவற்றை திரைப்பட விழாவின் போது திரையிடப்படுகின்றன. திரைப்பட சந்தை, கண்காட்சி மற்றும் சினிமா தொடர்பான முக்கியமான பிரச்சினைகள் குறித்த கருத்தரங்குகளும் விழாவின் போது திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. திருவிழா இப்போது டொரோண்டோவில் உள்ள திரைப்பட அரங்குகளில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நடத்தப்படுகிறது. விழாவானது அது பெற்றுள்ள மக்கள் ஆதரவு, வர்த்தக விளம்பர ஆதரவு மற்றும் கனடிய அரசின் ஆதரவினால் உலகில் நடக்கும் தமிழ்த் திரைப்பட விழாக்களிலேயே தவறவிடமுடியாத முக்கிய விழாவாக கருதப்படுகின்றது.  

## 2020 விருதுகள்
### ஜூரி விருதுகள்
- சிறந்த திரைப்படத்துக்கான ஜூரி விருது: ஒத்த செருப்பு அளவு 7 (இயக்குநர் / தயாரிப்பாளர் இராதாகிருஷ்ணன் பார்த்திபன்)
- சிறந்த இயக்குனருக்கான ஜூரி விருது: ஒத்த செருப்பு அளவு 7 (இயக்குநர் இராதாகிருஷ்ணன் பார்த்திபன்)
- சிறந்த பெண் இயக்குனருக்கான ஜூரி விருது: சில்லுக்கருப்பட்டி (இயக்குநர் ஹலிதா ஷமீம்)

- 2021 விருது பெற்றவர்கள்
- 2020 விருது பெற்றவர்கள்
# மும்தாசு ரசிதி

**பேகம் மும்தாசு ரசிதி** (**Begum Mumtaz Rashidi**, சிந்தி: **بيگم ممتاز راشدي**) (மார்ச் 1934 - 1 நவம்பர் 2004) பாக்கித்தானிய சமூகவியலாளர், எழுத்தாளர். 1954ஆம் ஆண்டு பாக்கித்தானின் முதல் பெண் தூதரக செய்தியாளராக பிலிப்பீன்சு, சீனா , ஆங்காங் நாடுகளில் பணியாற்றினார். புகழ்பெற்ற சிந்து மாகாண அறிஞரும் அரசியல்வாதியுமான அலி முகமது ரசிதியின் மனைவியும் ஆவார்.  

## இளமையும் கல்வியும்
மும்தாசு ரசிதி இந்தியாவின் கொல்கத்தாவில் மார்ச்சு 8, 1934 ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார். சேர்- இ-பெங்கால் ஏ.கே. ஃபசுலுல் அக்அவர்களின் பேத்தி. ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு, வங்காளம், உருது, சிந்தி மொழிகளில் வல்லமை பெற்றிருந்தார்.  
## பணி வாழ்வு
1954இல் பாக்கித்தானின் முதல் பெண் தூதரக செய்தியாளராக பாரிசில் பொறுப்பேற்றார். இங்கு பணி புரியும் போது பாக்கித்தானின் நடுவண் தகவல் அமைச்சர் பிர் அலி முகமது ரசிதியைச் சந்தித்தார். அவரை 1955இல் திருமணம் செய்தார். பிலிப்பீன்சு, சீனா, ஆங்காங் நாடுகளில் பல்வேறு தூதரகப் பணிகளில் இருந்தார். 1965இல் தமது கணவருடன் பாக்கித்தானிற்கு திரும்பினார். ரசிதி சிந்தி மாகாண மக்களுக்கான பல சமூக நலத் திட்டங்களில் ஈடுபடலானார். குறிப்பாக சிந்து மேல் மாகாணப் பகுதிகளிலும் மஞ்சார் ஏரிப் பகுதியிலும் கவனம் செலுத்தினார். பன்னாட்டு பொதுநல அமைப்புகளுடன் ஒருங்கிணைந்து சேவையாற்றினார். குழந்தைகளுக்கும் பெண்களுக்குமான வளர்ச்சியை இலக்காக கொண்ட சமூகநல அமைப்பை நிறுவினார். 1983 முதல் 1986 வரை பாக்கித்தானிய அரசின் *பெண் நிலைக் குறித்த தேசிய வாரியத்தில்* உறுப்பினராக பணியாற்றினார். தவிரவும் தேசிய பாக்கித்தானிய பெண்கள் சங்கத்தின் அறிவுரையாளராகவும் ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் விளங்கினார். பல பன்னாட்டுக் கருத்தரங்கங்களிலும் பயிலரங்குகளிலும் பிற மன்றங்களிலும் பாக்கித்தான் சார்பாக கலந்து கொண்டுள்ளார்.  

பாக்கித்தானின் கலைக்கான தேசிய மன்றமான குவாய்து-இ-ஆசம் அகாதமியில் ஆளுநர் குழு உறுப்பினராக உனெசுக்கோவுடன் ஒருங்கிணைந்து சேவையாற்றினார். சிந்து வேளாண் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆட்சிக்குழு உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். 1975இல் கராச்சியில் நடந்த *நூற்றாண்டுகளாக சிந்து* மாநாட்டில் முக்கியப் பங்காற்றினார்.  
## எழுத்தாளராக
ரசிதி பல்வேறு செய்தித்தாள்களில், டான் நாளிதழ், மார்னிங் நியூஸ், தி சன் போன்ற நாளிதழ்கள் உள்ளிட்டு, தவறாது எழுதி வந்தார். சிந்து மாகாண சமூக விடயங்களைக் குறித்து நூல்கள் எழுதியுள்ளார். அவருடைய சில நூல்கள்:  

- சிந்த் அவுர் நிகா-இ-கதர்சனாசு
- இசுலாமிக் ஆர்ட் அன்டு கல்ட்சர் ஆப் சிந்த்

## இறப்பு
1 நவம்பர் 2004 அன்று மாரடைப்பால் மரணமடைந்தார்; கராச்சியின் மேவா ஷா இடுகாட்டில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இவருக்கு இரு மக்கள் உள்ளனர்: மகன் அடில் ரசிதி, மகள் அனடில் ரசிதி.
# திப்பம்பட்டி


**திப்பம்பட்டி** (*Thippampatti*) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், அரூர் வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும்.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 40 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், அரூரில் இருந்து 10 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

## மேற்கோள்
# என் உடல், என் விருப்பம்


, மே 2019 இல் கருக்கலைப்பு தடை பேரணியில் எனது உடல் எனது விருப்ப அடையாள சுலோகம்]]  
**எனது உடல், என் விருப்பம்** (My body, my choice) பல நாடுகளில் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு பெண்ணிய சொலவம் , பெரும்பாலும் உடல் சுயாட்சி மற்றும் கருக்கலைப்பு பற்றிய பிரச்சினைகளுக்காக இது பயன்படுத்தப்பட்டது.  

பெண்ணியவாதிகள் பொதுவாக பாலியல், திருமணம் மற்றும் இனப்பெருக்கத் தேர்வுகளுக்கான உரிமைகளுக்காக தனிநபரின் சுயநிர்ணய உரிமையைப் பாதுகாக்கின்றனர். இந்த சொலவம் உலகம் முழுவதும் பயன்படுத்தப்பட்டு பல்வேறு மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. சொலவத்தின் பயன்பாடு பல்வேறு நாடுகளில் பல்வேறு வகையான சர்ச்சைகள் மற்றும் போராட்டங்கள் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் மற்றும்/அல்லது வெவ்வேறு பெண்ணிய பிரச்சினைகளுக்கு கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காக அடிக்கடி முழக்கமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

## உடல் சுயாட்சி மற்றும் ஒருமைப்பாடு
"என் உடல் என், தேர்வு" என்பது தனிப்பட்ட உடல் சுயாட்சி, உடல் ஒருமைப்பாடு மற்றும் தேர்வு சுதந்திரம் பற்றிய கருத்தை குறிக்கும் ஒரு முழக்கம் ஆகும். உடல் தன்னாட்சி என்பது வெளிப்புற ஆதிக்கம் அல்லது வற்புறுத்தல் இல்லாமல் ஒருவரின் சொந்த உடலில் சுயநிர்ணயத்தை உருவாக்குகிறது . உடல் ஒருமைப்பாடு என்பது உடலின் மீறமுடியாத தன்மை மற்றும் தனிநபர் சுயாட்சி, சுய-உரிமை மற்றும் மனிதர்களின் சொந்த உடலை விட தன்னாட்சி உரிமையின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது. மனித உரிமைகள் துறையில், மற்றொருவரின் உடல் ஒருமைப்பாட்டை மீறுவது என்பது நெறிமுறையற்ற மீறல் மற்றும்/அல்லது குற்றமாக கருதப்படுகிறது. தேர்வு செய்யும் சுதந்திரம் ஒரு தனிநபரின் வாய்ப்பையும், குறைந்தபட்சமாகக் கிடைக்கக்கூடிய இரண்டு விருப்பங்களிலிருந்தும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு செயலைச் செய்வதற்கான சுயாட்சியை விவரிக்கிறது, இது மற்றவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்படாதது.  

சுசன்னா வெயிசின் கூற்றுப்படி, "என் உடல், என் விருப்பம்" என்ற முழக்கம் ஒரு பெண்ணியக் கருத்தாகும், இது பெண்களின் இனப்பெருக்க உரிமைகள் மற்றும் பிற பெண்களின் உரிமைப் பிரச்சினைகளுக்கும் பொருந்தும். இது பெண்களின் உடலை ஒரு சொத்து போன்று பயன்படுத்துவதனை எதிர்க்கிறது மற்று பெண்களின் கலாச்சாரத்தின் முக்கியத்துவத்தினையும் நிலைநாட்டுகிறது. கிறிஸ்டின் ரோவ்-ஃபிங்க்பெய்னர், பெண்களின் சுதந்திரம் பெண்களின் சொந்த கட்டுப்பாடு மற்றும் அவர்களின் சொந்த உடல்கள் பற்றிய முடிவுகளுடன் இணைக்கப்பட்டிருப்பது எளிமையானதாகத் தோன்றினாலும், நடைமுறையில் 'என் உடல், என் விருப்பம்' என்ற முழக்கம் "உண்மையில் உங்கள் உடல் அல்ல" உண்மையில் உங்கள் விருப்பம் அல்ல என்றே கருதப்படுகிறது என்றும்", மற்றும் பிறப்பு கட்டுப்பாடு, கருக்கலைப்பு மற்றும் இனப்பெருக்க ஆரோக்கியம் போன்ற பெண்களின் உரிமைகள் தாக்கப்படுகின்றன என்றும் எழுதியுள்ளார்.  

2019 இல் நைரோபி உச்சிமாநாட்டில் நடைபெற்ற சர்வதேச மக்கள் தொகை மற்றும் மேம்பாட்டு மாநாட்டிற்கான (ICPD25) பின்னணி ஆவணம், 'பாலியல் மற்றும் இனப்பெருக்க அமைப்பு தொடர்பான அனைத்து அம்சங்களிலும் முழுமையான உடல், மன மற்றும் சமூக நல்வாழ்வின் நிலை' நல்ல பாலியல் மற்றும் இனப்பெருக்க ஆரோக்கியம் ' 'என்று மட்டுமே கூற முடியும், இதை அடைய, ஒவ்வொரு நபரும் தங்கள் உடலை நிர்வகிக்கும் முடிவுகளை எடுக்கவும் அந்த உரிமைகளை ஆதரிக்கும் சேவைகளை அணுகவும் உரிமை வேண்டும் என்று கூறியது. இந்த ஆவணம் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த பாலியல் மற்றும் இனப்பெருக்க ஆரோக்கியத்தைப் பற்றி தங்கள் சொந்த தேர்வுகளை எடுக்க உரிமை உண்டு, அதாவது ஒவ்வொருவரும் திருப்திகரமான மற்றும் பாதுகாப்பான பாலியல் வாழ்க்கை, இனப்பெருக்கம் செய்ய சுயநிர்ணய உரிமை என்று கூறியது.
# இப்சிதா ராய் சக்கரவர்த்தி



**இப்சிதா ராய் சக்கரவர்த்தி** (Ipsita Roy Chakraverti இயற்பெயர்:**இப்சிதா சக்கரவர்த்தி**; 3 நவம்பர் 1950) இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஒரு பாதிரியார் ஆவார். இந்தியாவில் ஒரு உயரடுக்கு குடும்பத்தில் பிறந்த சக்ரவர்த்தி தனது ஆரம்ப ஆண்டுகளில் கனடாவிலும் அமெரிக்காவிலும் தனது தந்தையுடன் தங்கியிருந்தார். அங்கு, உலகின் பழமையான கலாச்சாரங்கள் மற்றும் பழைய வழிகளைப் படிக்கும் பெண்களின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட குழுவில் சேர அனுமதிக்கப்பட்டார். சக்கரவர்த்தி அவர்களுடன் மூன்று ஆண்டுகள் படித்தார், இறுதியாக விக்காவை தனது மதமாகத் தேர்ந்தெடுத்தார். இந்தியாவிற்கு திரும்பி வந்து திருமணம் செய்த பிறகு, சக்கரவர்த்தி 1986 இல் தன்னை ஒரு சூனியக்காரி என்று அறிவித்தார்.  

சக்கரவர்த்தி இந்திய மக்களுக்கு விக்கான் குணப்படுத்தும் வழிகளை நிர்வகிக்கத் தொடங்கினார், தொலைதூர கிராமங்களுக்கு பயணம் செய்வது மற்றும் பெண் மக்களுக்கு விக்கன் வழியைக் கற்பித்தல் உட்பட சில பணிகளைச் செய்து வந்தார், அவர்கள் ஆண்களால் "சூனியம்" செய்பவர்கள் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டனர். 1998 ஆம் ஆண்டில், சக்ரவர்த்தி ஹூக்லி மாவட்டத்தில் இந்திய பாராளுமன்றத்திற்கான இந்திய தேசிய காங்கிரசு வேட்பாளராக பிரச்சாரம் செய்தார், ஆனால் அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. அவர் தனது சுயசரிதையான *பிலவ்டு விட்ச்* 2003 இல் வெளியிட்டார். *சேக்ரெட் ஈவில்: என்கவுன்டர்ஸ் வித் தி அன்டோன்* என்ற தலைப்பில் இரண்டாவது புத்தகம் 2006 இல் வெளியிடப்பட்டது, மேலும் இது விக்கான் குணப்படுத்துபவராக இருந்தபோது ஒன்பது வழக்கு ஆய்வுகளை விவரித்தது மற்றும் அந்த நிகழ்வுகள் ஏன் நடந்தது என்பதை விளக்கியது. இரண்டு புத்தகங்களும் நேர்மறையான விமர்சனப் பாராட்டைப் பெற்றன.  

புத்தகம், *சேக்ரட் ஈவில்* சகாரா ஒன் பிக்சர்சு மூலம் ஒரு இயக்கப் படமாக உருவாக்கப்பட்டது. *சேக்ரெட் ஈவில் - எ ட்ரூ ஸ்டோரி என்று* பெயரிடப்பட்ட இந்த படத்தில் சக்ரவர்த்தியாக பாலிவுட் நடிகை சரிகா நடித்தார். இந்த படம் வணிக ரீதியாக தோல்விப் படமாக அமைந்தாலும் கலவையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. பின்னர், வங்காள தொலைக்காட்சி அலைவரிசையான ஈடிவி பங்களா, சக்கரவர்த்தியின் வாழ்க்கை மற்றும் அமானுஷ்ய அனுபவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட இரண்டு தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சிகளை உருவாக்கியது.  

## சுயசரிதை

### 1950-72: ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் விக்காவின் அறிமுகம்
சக்ரவர்த்தி 3 நவம்பர் 1950 இல், இராஜதந்திரிகளான தேபப்ரதா சக்கரவர்த்தி மற்றும் அரச குடும்பத்தின் ரோமா சென் ஆகியோருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். சக்கரவர்த்தி தனது ஆரம்பகால வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை கனடாவின் மாண்ட்ரீலில் இருந்தார், அங்கு அவரது தந்தை இருந்தார். அவர் இந்தியாவில் இருந்து பன்னாட்டு குடிசார் வான்பயண அமைப்பு பிரதிநிதியாக இருந்தார். ஒரே குழந்தையாக இருந்த இவர், தன் தந்தையின் வாசிப்பு ஆர்வத்தை பகிர்ந்து கொண்டார் மற்றும் இந்திய மாயவாதம் மற்றும் மரபுகள் பற்றிய புத்தகங்களை விரும்பினார். 1965 ஆம் ஆண்டில், லாரன்டியன் மலைகளில் விடுமுறையில் இருந்தபோது, சக்ரவர்த்தியை அவரது தாயின் நண்பர்களில் ஒருவரான கார்லோட்டா பெண் விருந்துக்கு அழைத்தார். அங்கு, கார்லோட்டாவால் நிறுவப்பட்ட *பண்டைய கலாச்சாரங்கள் மற்றும் நாகரிகங்களின் படிப்புக்கான சங்கத்திற்கு அவர் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார்.* இந்த குழு பண்டைய நூல்கள், நீண்டகாலமாக மறந்துபோன பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் மாய வாழ்க்கை முறையைப் படித்தது. சக்கரவர்த்தி துவக்க செயல்முறை மூலம் குழுவில் சேர தேர்வு செய்யப்பட்டு அவர்களுடன் கற்றலில் ஈடுபட்டார். அடுத்த ஐந்து வருடங்களில், அவர் மலைகளில் ஒரு பள்ளத்தாக்கில் தங்கியிருந்தார்.
# லீலா துபே

**லீலா துபே** (Leela Dube 27 மார்ச் 1923 - 20 மே 2012) ஒரு புகழ்பெற்ற மானுடவியலாளர் மற்றும் பெண்ணிய அறிஞர் ஆவார், பலரால் லீலாடி என்று பரவலாக அழைக்கப்படுகிறார். இவர் மானுடவியலாளர் மற்றும் சமூகவியலாளர் சியாமா சரண் துபேவின் விதவை மற்றும் மறைந்த மரபாந்த பாடகி சுமதி முதட்கரின் தங்கை ஆவார் . இவருக்கு முகுல் துபே மற்றும் சௌரவ் துபே இரண்டு மகன்கள் உள்ளனர். உறவு மற்றும் பெண்கள் கல்வி தொடர்பான பணிகளுக்காக இவர் பரவலாக அறியப்படுகிறார். இவர், *மெட்ரிலினி மற்றும் இஸ்லாம் :ரிலீஜியசு அண்ட் சொசைட்டி இன் தெ லக்டீவ்சு* உட்பட பல புத்தகங்களை எழுதினார் மற்றும் *விமன் அண்ட் கின்சிப்:கம்பேரட்டிவ் பெர்சுபக்டிவ்சு ஆன் ஜென்டர் இன் சவுத் அண்ட் சவுத்-ஈசுட்டு ஏசியா* உட்பட பல நூல்களை எழுதியுள்ளார்.  

## தொழில்
இவர் முன்பு உஸ்மானியாவில் கற்பித்திருந்தாலும், துபேவின் கல்வி வாழ்க்கை 1960 இல் மத்தியப் பிரதேசத்தின் சாகர் பல்கலைக்கழகத்தில் தொடங்கியது. இவர் 1975 இல் தில்லி சென்றார். இந்திய அரசு 1974 ஆம் ஆண்டில் வெளியிட்ட "சமத்துவத்தை நோக்கி" அறிக்கையை வடிவமைக்கும் குழுவில் இவர் முக்கியப் பங்கு வகித்தார் . இந்திய அரசு இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் பல்கலைக்கழக மானியக் குழு (இந்தியா) மற்றும் இந்திய சமூக அறிவியல் ஆய்வுக் கழகம் மூலமாக இந்திய கல்வி மையத்தில் பெண்கள் படிப்பை மையமாக கொண்டு வருவது பற்றி விவாதித்தது.  

இவர் 1970 களில் இந்திய சமூகவியல் சங்கத்தில் ஒரு முக்கிய நபராக இருந்தார் மற்றும் பெண்களின் சமூக அக்கறையை ,சமூகவியலில் அறிமுகப்படுத்தும் பொறுப்பில் இருந்தார். 1980 ல் ஆனந்த், கிராமப்புற மேலாண்மை நிறுவனத்தில் முன்னோடி மற்றும் மூத்த ஆசிரியர்களில் ஒருவராக இருந்தார். ஐஆர்எம்ஏவில் இவர் 1980 இல் முதல் தொகுதிக்கு ஒரு பாடத்திட்டத்திற்கு முன்னோடியாக இருந்தார், பின்னர் இந்தப் பாடத்திட்டம் "கிராமப்புற சூழல்" என்று அழைக்கப்பட்டது. இது "கிராமப்புற வேலைப் பிரிவுக்கு" ஒரு ஆயத்த படிப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டது. இது வணிகப் பள்ளிகளுக்கான ஒரு கண்டுபிடிப்பாகும், இது இவருடைய சொந்த சமூகவியல் துறை வேலை அனுபவங்களிலிருந்து உருவானது. 2012 இல், இது "கிராமப்புற சமூகம் மற்றும் அரசியல்", "கிராமப்புற வாழ்வாதார அமைப்புகள்" மற்றும் "கிராமப்புற ஆராய்ச்சி முறைகள்" என்று அழைக்கப்படும் மூன்று படிப்புகளாக வழங்கப்பட்டது.  

1984 ஆம் ஆண்டு உலக சமூகவியல் மாநாட்டில், பெண் ஆர்வலர்கள் மற்றும் பெண்கள் ஆய்வு அறிஞர்கள் ஆராய்ச்சி குழுவில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். *1982-86 இல் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் வாராந்திரத்தில்* பாலியல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கருக்கலைப்பு பற்றிய விவாதத்தில், இவரது பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது மற்றும் பெண்களின் பற்றாக்குறை மற்றும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைக்கு இடையிலான நேரடி உறவு பற்றிய இவரது கணிப்பு பிற்காலத்தில் உண்மை என நிரூபிக்கப்பட்டது.  

பெண்கள் ஆய்வு அறிஞர்களின் குழு முயற்சி காரணமாக (லீலா துபே உட்பட), ஆர்சி 32 உலக சமூகவியல் காங்கிரசில் நிறுவனமயமாக்கப்பட்டது. 12 வது சர்வதேச மானுடவியல் மற்றும் இனவியல் அறிவியல், பற்றிய கட்டுரைகளை முன்வைக்க துபே பல ஆர்வலர்களை அழைத்தார்.  

## விருதுகள்
2007 ஆம் ஆண்டில் இவர் இந்திய சமூகவியல் சங்கத்தின் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதைப் பெற்றார்.
# சேஃப்சிட்டி

**சேப்சிட்டி.இன்** (Safecity.in) என்றும் அழைக்கப்படும் சேப்சிட்டி, பாலின அடிப்படையிலான துன்புறுத்தல் மற்றும் வன்முறை சம்பவங்களை அநாமதேயமாக அறிக்கையிட அனுமதிக்கும் ஒரு இலவச இணையதளம் ஆகும், மேலும் எவரும் பார்க்க மற்றும் பதிவிறக்கம் செய்யக்கூடிய வரைபடத்தை உருவாக்குகிறது. இது இந்தியா, கென்யா, கேமரூன், நேபாளம், மற்றும் மலேசியாவில் செயல்படுகிறது.  

ஜோதி சிங் (நிர்பயா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்) 2012 டெல்லி கும்பல் கற்பழிப்பு மற்றும் கொலைக்குப் பிறகு இந்த இணையதளம் ரெட் டாட் அறக்கட்டளையால் உருவாக்கப்பட்டது. பொது பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் மேம்பாடு மற்றும் பாலியல் துன்புறுத்தல்மற்றும் வன்முறை பற்றிய பொது விழிப்புணர்வை அதிகரிப்பதற்காக சேகரிக்கப்பட்ட தரவை சேஃப்சிட்டி பயன்படுத்தியுள்ளது.  

## வளர்ச்சி
2012 டெல்லி கும்பல் கற்பழிப்பு மற்றும் கொலைக்குப் பிறகு (நிர்பயா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது), இந்தியாவில் பொது பாலியல் துன்புறுத்தல் மற்றும் வன்முறை சம்பவங்களை அறிந்து கொள்வதற்காக இதனை உருவாக்கினர். அடுத்த பல ஆண்டுகளில், சேஃப்சிட்டி வளார்ச்சி கண்டது. தில்லி மும்பை, புனே, பாட்னா மற்றும் அகமதாபாத், ஆகிய நகரங்களில் பெண்கள் மற்றும் பெண்கள் கல்வி பட்டறைகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. இதில் உள்ளூர் சமூக குழுக்கள் பணியாற்றியுள்ளனர்.  

2015 ஆம் ஆண்டில், சேப்சிட்டி 6,000 க்கும் மேற்பட்ட அறிக்கைகளைச் சேகரித்தது, மேலும் டெல்லி, மும்பை மற்றும் கோவாவிலிருந்து அறிக்கைகளை கொத்துக்குறி அல்லது நேரடி செய்தி மூலம் பகிர்ந்து கொள்ள வசதியாக டுவிட்டர் இந்தியாவுடன் இணைந்து பணியாற்றத் தொடங்கியது.  

2016 ஆம் ஆண்டில், சேஃப்சிட்டி சேகரித்த தரவு, பொது கழிப்பறைகள் மற்றும் பொதுப் போக்குவரத்து குறிப்பாக ஆபத்தானது என்றும் , அதில் மோசமான விளக்குகள் மற்றும் பராமரிப்பு, மற்றும் பார்வையாளர்கள் பாலியல் துன்புறுத்தல் மற்றும் வன்முறைக்கு பதில் நடவடிக்கை எடுக்கத் தவறியது உட்பட அரசின் பல நடவடிக்கைகளை கூறியது. பொதுக் கழிப்பறைகளில் கதவுகளைச் சேர்ப்பது உட்பட, அதிகரித்த பொதுப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை ஆதரிக்க சமூக உறுப்பினர்கள் சேப்சிட்டியின் தரவைப் பயன்படுத்தினர். காவல்துறையினர் ரோந்துப் பணியை அதிகரிக்க முடிந்தது மற்றும் விளக்கு போன்ற பாதுகாப்புப் பிரச்சினைகள் மீளாய்வு செய்யப்பட்டன. டி'சில்வாவின் கூற்றுப்படி, தரவு இந்த இணையதளம் செயலாக்கத்தை ஆதரிக்கிறது, ஏனென்றால் "நீங்கள் அதை கண்காணிக்கலாம், போக்குகளை தீர்மானிக்கலாம் மற்றும் உள்ளூர் அளவில் ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட வழியில் அதனைப் பயன்படுத்தலாம், மேலும் மக்கள் தங்கள் சொந்த சுற்றுப்புறத்தின் உரிமையை கோரும் போது அவர்கள் பெரிய பிரச்சினைகளை தீர்க்க அதிகாரம் பெற்றதாக உணர்கிறார்கள் " என்று கூறினார். 2018 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இந்த இணையதளம் 10,000 க்கும் மேற்பட்ட அறிக்கைகளைப் பெற்றுள்ளது.  

2021 வாக்கில், இந்த தளம் 25,000 க்கும் மேற்பட்ட அறிக்கைகளை சேகரித்தது. ஏப்ரல் 2021 இல், தெருத் துன்புறுத்தலுக்கு எதிராக பார்வையாளர்களை ஊக்குவிப்பதற்காக #தகல்டோ பிரச்சாரத்தை சேஃப்சிட்டி நடத்தியது.