# பெண்கள் விடுதலை இயக்கம்

**பெண்கள் விடுதலை இயக்கம்** (Women's liberation movement **WLM** ) என்பது 1960 களின் பிற்பகுதியில் உருவான பெண்கள் மற்றும் பெண்ணிய அறிவார்ந்த அரசியல் சீரமைப்பு ஆகும். இந்த அமைப்பு 1980 களில் முதன்மையாக மேற்கத்திய உலகின் தொழில்மயமான நாடுகளில் தொடர்ந்து நடைபெற்றது. தற்கால மெய்யியலை அடிப்படையாகக் கொண்ட தீவிர பெண்ணியத்தின் பெண்களின் விடுதலை இயக்கக் கிளை, இன மற்றும் கலாச்சார-மாறுபட்ட பின்னணியிலான பெண்களை உள்ளடக்கியது, அவர்கள் தங்கள் சமூகங்களில் பெண்கள் இரண்டாம் தர குடிமக்களாக இருந்து முன்னேற பொருளாதார, உளவியல் மற்றும் சமூக சுதந்திரம் அவசியம் என்று முன்மொழிந்தனர்.  

பெண்கள் சமத்துவத்தை அடைவதற்கு, தந்தை மரபாட்சி கலாச்சார மற்றும் சட்ட ஏற்புடைமையினைக் கேள்விக்குள்ளாக்கியது மற்றும் சமூகத்தில் பெண்களின் சட்ட மற்றும் உடல் சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்தும் மற்றும் கட்டுப்படுத்த பயன்படுத்தப்படும் சமூக மற்றும் பாலியல் படிநிலைகளின் நடைமுறை ஏற்புடையதாகும். பாலியல் சமூக கட்டமைப்பின் இருப்பை முன்னறிவித்த சட்டபூர்வமான மற்றும் முறைசாரா பாலின அடிப்படையிலான பாகுபாடு-அவர்களின் சமூகங்களின் சக்தி இயக்கத்தின் முக்கிய அரசியல் பிரச்சனையாக ,பாலியல்வாதம் இருப்பதாக பெண்கள் விடுதலைவாதிகள் முன்மொழிந்தனர். பொதுவாக, WLM இடதுசாரி அரசியலில் இருந்து சமூக-பொருளாதார மாற்றத்தை முன்மொழிந்தது, சமூக சமத்துவத்திற்குள்ளும், சமூக வர்க்கத்தின் அடிப்படையிலும், பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் பாகுபாட்டை நீக்கும் என்ற கருத்தை நிராகரித்தது, மேலும் மனிதநேயத்தின் கோட்பாடுகளை வளர்த்தது.  

## பின்னணி
பெண்களின் வாக்குரிமைக்காக போராடிய தீவிர காலத்திற்குப் பிறகு, சர்வதேச பெண்ணியவாதிகள் ஒன்றிணைந்த பொது நலன் பெண்கள் இயக்கத்தை விட்டு ஒரு ஒற்றை நோக்கம் இல்லாமல் பிளவு மற்றும் சீரழிவின் காலத்திற்கு வழிவகுத்தது,  

வாக்காளர்களாக புதிய பொறுப்புகளை பெண்களுக்கு கற்பிப்பதற்கான இயக்கங்களை பெண் ஆர்வலர்கள் முன்னெடுத்தனர். ஆப்பிரிக்க தேசிய காங்கிரசு மகளிர் மன்றம், ஐரிய இல்லத்தரசிகள் சங்கம், பெண்கள் வாக்காளர்கள் கழகம், *டவுன்ஸ்மன்ஸ் கில்ட்ஸ்* மற்றும் மகளிர் நிறுவனங்கள் ஆகியவை பெண்களை ஆதரித்து, தங்களை இணைத்துக்கொள்வதற்கான புதிய உரிமைகளை நிறுவப்பட்ட அரசியல் அமைப்புக்குள் எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதை அவர்களுக்கு கற்பிக்க முயன்றன முதலாம் உலகப் போர் மற்றும் இரண்டாம் உலகப் போரின்போது பெண்களை பெருமளவில் தொழிலாளர்களாக மாற்றுவதில் ஈடுபட்டுள்ள பிற அமைப்புகள் இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் அவர்கள் குடும்ப வாழ்க்கைக்கு திரும்புவதற்கான ஒருங்கிணைந்த அதிகாரப்பூர்வ முயற்சிகளுடன் வெளியேறின.*உலக YWCA* மற்றும் *சோந்தா இண்டர்நேசனல்*, அகியன இந்த முயற்சிகளில் முன்னணியில் இருந்தன, வேலை செய்யும் பெண்களின் நிலைமை பற்றிய தகவல்களைச் சேகரிக்கவும் உதவித் திட்டங்களை ஏற்பாடு செய்யவும் பெண்களைத் திரட்டின. பெருகிய முறையில், அமெரிக்க தேசிய மகளிர் கட்சி போன்ற தீவிர அமைப்புகள் ஊடகங்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டன, இது பெண்ணியம் மற்றும் அதன் ஆதரவாளர்களிடையே பரவலான கண்டனங்களை எழுப்பியது.  

ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா, கரீபியன், மத்திய கிழக்கு மற்றும் தென் அமெரிக்கா முழுவதிலும் உள்ள நாடுகளில், 1950 களில் தொடங்கி 1980 களில் நீடித்த சர்வாதிகார ஆட்சிகளை காலனித்துவம் மற்றும் மாற்றுவதற்கான முயற்சிகளை, ஆரம்பத்தில் தீவிரவாத பெண்ணியவாதிகளின் பங்கை அரசு முறியடித்தது. உதாரணமாக, எகிப்தில், 1956 அரசியலமைப்பு பாலின சமத்துவத்திற்கான ஏற்பாடுகள் மூலம் தொழிலாளர், அரசியல் அணுகல் மற்றும் கல்விக்கான பாலின தடைகளை நீக்கியது. அர்கெந்தீனா, பிரேசில், சிலி, கியூபா, நிகரகுவா மற்றும் பிற லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் உள்ள பெண்கள் தங்கள் நாடுகளில் சர்வாதிகாரத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர உழைத்தனர். அந்த அரசாங்கங்கள் சோசலிசக் கொள்கைகளுக்கு மாறியதால், அரசு நடவடிக்கையின் மூலம் பாலின சமத்துவமின்மையை அகற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் கரீபியன் சித்தாந்தம் இடதுபுறமாக மாறியதால், புதிதாக சுதந்திரமான மற்றும் இன்னும் காலனித்துவ நாடுகளில் பெண்கள் ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதில் ஒரு பொதுவான இலக்கைக் கண்டனர். அவர்கள் மனித உரிமைகள் மற்றும் தேசியவாத குறிக்கோள்களை மதிக்கும் வேட்கையில் பாலின அதிகார சமநிலையின்மையை நிவர்த்தி செய்வதற்கான முயற்சிகளில் கவனம் செலுத்தினர். இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்த பிறகு, காலனித்துவமயமாக்கல் மற்றும் சர்வதேச அரசியலை பனிப்போர் முகாம்களாக மாற்றியமைப்பதற்கான இந்த உலகளாவிய இயக்கம், உலகளாவிய வாக்குரிமை மற்றும் தேசியம் ஆர்வலர்களின் குறிக்கோளாக மாறியதால், பெண்கள் உரிமைக்கான உந்துதலைப் பெற்றது.