# பேரரசி சுய்கோ


**பேரரசி சுய்கோ** (推古天皇, சுய்கோ-டென்னோ) (554 - 15 ஏப்ரல் 628) பாரம்பரிய வரிசைப்படி சப்பானின் 33வது மன்னராக இருந்தார். சுய்கோ 593 முதல் 628 இல் இறக்கும் வரை ஆட்சி செய்தார். சப்பான் வரலாற்றில், ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்ற எட்டு பெண்களில் சுய்கோ முதல்வராவார் . சுய்கோவுக்குப் பிறகு ஆட்சி செய்த ஏழு பெண்கள் கோக்யோகு, ஜித்தோ, ஜென்மெய், ஜென்ஷோ, கோகென்/ஷோடோகு, மீஷோ மற்றும் கோ-சகுராமாச்சி.  

## பாரம்பரிய கதை
அவர் சிம்மாசனத்தில் ஏறுவதற்கு முன்பு, அவரது தனிப்பட்ட பெயர் (*இமினா*) மைகேகாஷியா-ஹிம்-நோ-மிகோடோ அல்லது டோயோமிக் காஷிகியா ஹிமே நோ மைகோடோ. பேரரசி சுய்கோவிற்கு இளவரசி நுகதாபே மற்றும் டொயோமிக் காஷிகியா உட்பட பல பெயர்கள் இருந்தன. அவர் பேரரசர் கின்மெய்யின் மகள். அவரது தாயார் சோகா நோ இனமேயின் மகள், சோகா நோ கிடாஷிஹிம் . சுய்கோ பேரரசர் யோமியின் தங்கை.  

### வாழ்க்கை

பேரரசி சுய்கோ தனது ஒன்றுவிட்ட சகோதரரான பிடாட்சு பேரரசரின் மனைவியாக இருந்தார். ஆனால் பிடாட்சுவின் முதல் மனைவி இறந்த பிறகு அவர் அவரது அதிகாரப்பூர்வ மனைவியானார் மற்றும் அவருக்கு *ஆகிசாகி* (பேரரசரின் அதிகாரப்பூர்வ மனைவி) என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. அவர் எட்டு குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தார்.  

பிடாட்சுவின் மரணத்திற்குப் பிறகு, சுய்கோவின் சகோதரர், பேரரசர் யோமி, நோய்வாய்ப்பட்டு இறப்பதற்கு முன் சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இருந்தார். யோமியின் மரணத்திற்குப் பிறகு, சோகா குலத்திற்கும் மோனோனோப் குலத்திற்கும் இடையே மற்றொரு அதிகாரப் போராட்டம் எழுந்தது. சோகா இளவரசர் ஹட்சுசேபேவை ஆதரித்தனர் மற்றும் மோனோனோப் இளவரசர் அனாஹோபை ஆதரித்தனர். சோகா மீண்டும் ஒருமுறை வெற்றி பெற்றது மற்றும் இளவரசர் ஹட்சுசேபே 587 இல் பேரரசர் சுஷுனாக அரியணை ஏறினார். இருப்பினும், சோகா குலத்தின் தலைவரான சோகா நோ உமாகோவின் அதிகாரத்தை சுஷுன் வெறுக்கத் தொடங்கினார். உமாகோ, ஒருவேளை சுஷுன் முதலில் தாக்கக்கூடும் என்ற பயத்தின் காரணமாக, அவரை 592 இல் படுகொலை செய்தார். பின்னர் உருவான அதிகார வெற்றிடத்தை நிரப்ப, சப்பானிய வரலாற்றில் ஒரு அதிகாரப் போராட்டத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக ஒரு பெண் அரியணை ஏறுவதற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதால் சுய்கோ முதல்வரானார். 593 இல் பேரரசி சுய்கோ அரியணைக்கு (*சோகுய்*) ஏறியதாகக் கூறப்படுகிறது.  

சுய்கோவின் சமகாலத் தலைப்பு *டென்னோவாக* இருந்திருக்காது, பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்த தலைப்பு பேரரசர் டென்மு மற்றும் பேரரசி ஜித்தோ ஆகியோரின் ஆட்சிகள் வரை அறிமுகப்படுத்தப்படவில்லை என்று நம்புகின்றனர். மாறாக, அது மறைமுகமாக *சுமேராமிகோடோ* அல்லது *அமெனோஷிதா ஷிரோஷிமேசு அக்கிமி* (治天下大王), அதாவது "வானத்தின் கீழ் அனைத்தையும் ஆளும் பெரிய ராணி". மாற்றாக, சுய்கோ (ヤマト大王/大君) அல்லது "யமடோவின் பெரிய ராணி" என்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கலாம். அடுத்த ஆண்டு ஷோடோகு இளவரசராக நியமிக்கப்பட்டார். சுய்கோவின் ஆட்சியின் போது அரசியல் அதிகாரம் இளவரசர் ஷோடோகு மற்றும் சோகா நோ உமாகோ ஆகியோரால் பயன்படுத்தப்பட்டதாக பரவலாகக் கருதப்பட்டாலும், சுய்கோ சக்தியற்றவர் அல்ல. அவர் உயிர் பிழைத்திருந்தார் மற்றும் ஆட்சி நீடித்தது என்பது அவர் குறிப்பிடத்தக்க அரசியல் திறன்களைக் கொண்டிருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. 599 இல், ஒரு பூகம்பம் யமடோ மாகாணம் முழுவதிலும் உள்ள கட்டிடங்களை (இப்போது நாரா மாகாணத்தில்) அழித்தது.  

624 இல் கஸுராகி நோ அகடா என அழைக்கப்படும் ஏகாதிபத்திய பிரதேசத்தை தனக்கு வழங்க வேண்டும் என்ற சோகா நோ உமாகோவின் கோரிக்கையை சுய்கோ வழங்க மறுத்தது, அவரது செல்வாக்கிலிருந்து சுய்கோ சுதந்திரம் பெற்றதற்கான சான்றாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. பேரரசி சுய்கோவின் ஆட்சியின் கீழ் 594 இல் செழிப்பான மூன்று பொக்கிஷங்கள் ஆணையை வெளியிட்டதன் மூலம் பௌத்தத்தை அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரித்தார். சுய்கோ சப்பானின் முதல் புத்த மன்னர்களில் ஒருவராக இருந்தார், மேலும் பேரரசி ஆவதற்கு சற்று முன்பு ஒரு கன்னியாஸ்திரியின் சபதம் எடுத்தார். இந்த பேரரசியின் ஆட்சியானது 600 இல் சூய் நீதிமன்றத்துடனான உறவுகளைத் திறந்தது, 603 இல் பன்னிரண்டு நிலை தொப்பி மற்றும் தரவரிசை முறையை ஏற்றுக்கொண்டது மற்றும் 604 இல் பதினேழு-கட்டுரை அரசியலமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டது. 604 இல் சப்பானில் சுழற்சி நாட்காட்டியை ( *ஜிக்கன் ஜுனிஷி* ) ஏற்றுக்கொண்டதற்கு காரணம் பேரரசி சுய்கோ.  

ஏகாதிபத்திய வாரிசு பொதுவாக பேரரசரை விட குலத் தலைவர்களால் தீர்மானிக்கப்பட்ட நேரத்தில், சுய்கோ தனது மரணப் படுக்கையில் இருந்தபோது வாரிசு பற்றிய தெளிவற்ற அறிகுறிகளை விட்டுச் சென்றார். இளவரசர் தமுரா, பேரரசர் பிடாட்சுவின் பேரன் மற்றும் சோகா நோ எமிஷி உட்பட சோகா வரிசையால் ஆதரிக்கப்பட்டார். இளவரசர் யமஷிரோ, இளவரசர் ஷோடோகுவின் மகன் மற்றும் சோகா குலத்தின் சில சிறிய உறுப்பினர்களின் ஆதரவைப் பெற்றிருந்தார். சோகா குலத்திற்குள் ஒரு சுருக்கமான போராட்டத்திற்குப் பிறகு, இளவரசர் யமஷிரோவின் முக்கிய ஆதரவாளர்களில் ஒருவர் கொல்லப்பட்ட சோகா குலத்திற்குள் ஒரு சுருக்கமான போராட்டத்திற்குப் பிறகு, இளவரசர் தமுரா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் மற்றும் அவர் 629 இல் பேரரசர் ஜோமியாக அரியணை ஏறினார்.  

பேரரசி சுய்கோ 35 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். இன்னும் ஏழு பேரரசிகள் இருந்தபோதிலும், அவர்களின் வாரிசுகள் பெரும்பாலும் தந்தைவழி ஏகாதிபத்திய இரத்த வரிசையின் ஆண்களில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர், அதனால்தான் சில பழமைவாத அறிஞர்கள் பெண்களின் ஆட்சி தற்காலிகமானது என்றும் ஆண்களுக்கு மட்டுமே வாரிசு பாரம்பரியம் பராமரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் வாதிடுகின்றனர். பேரரசி ஜென்மெய் ஆட்சிக்கு பிறகு, அவரது மகள் பேரரசி ஜென்ஷோ அரியணையில் ஏறினார், இந்த வழக்கமான வாதத்திற்கு ஒரே விதிவிலக்காக இருக்கிறார்.  

சுய்கோவின் கல்லறையின் உண்மையான இடம் அறியப்படுகிறது. இந்த பேரரசி பாரம்பரியமாக ஒசாகாவில் உள்ள ஒரு நினைவுச்சின்ன சிந்தோ ஆலயத்தில் (*மிசாகி*) வணங்கப்படுகிறார். *இம்பீரியல் ஹவுஸ்ஹோல்ட் ஏஜென்சி* இந்த இடத்தை சுய்கோவின் கல்லறையாகக் குறிப்பிடுகிறது. இது முறையாக *ஷினாகா நோ யமடா நோ மிசாகி* என்று பெயரிடப்பட்டது.  

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
பேரரசி சுய்கோ, இளவரசி நுகாதாபே (額田部皇女) எனப் பிறந்தார், பேரரசர் கின்மேய் மற்றும் அவரது மனைவி சோகா நோ கிடாஷிஹிம் ஆகியோரின் மகள் ஆவார். இளவரசி நுகாதாபேக்கு ஐந்து முழு சகோதரிகளும் ஏழு முழு சகோதரர்களும் இருந்தனர், அவர்களில் மூத்தவர் யோமி பேரரசராக மாறினார். அவர் தனது மூத்த ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் இளவரசர் நுனகுரா ஃபுடோடாமா-ஷிகியை மணந்தார், அவர் தனது தந்தையின் சட்டப்பூர்வ மனைவி மற்றும் பேரரசியால் பிறந்தார். தம்பதியருக்கு எட்டு குழந்தைகள் இருந்தனர், ஆனால் யாரும் அரியணை ஏறவில்லை.