wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# சிரோகி இராச்சியம்



**சிரோகி இராச்சியம்** (Sirohi State) கிபி 1311 முதல் தன்னாட்சியுடன் விளங்கியது. பின்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் இராஜபுதன முகமையின் கீழ் சுதேச சமஸ்தானமாக மாறியது. இதன் தலைநகரம் **சிரோகி** ஆகும். சிரோஹி நகரத்தின் மக்கள் தொகை 5,651 ஆகும். இதன் ஆண்டு சராசரி வருவாய் £ 28,000 ஆகும். பிரித்தானிய இந்தியாவிற்கு ஆண்டிற்கு £450 கப்பம் செலுத்தியது. இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு 1949-ஆம் ஆண்டில் சுதேச சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் இணையும் அரசியல் ஒப்பந்தப்படி இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டு, பம்பாய் மகாணத்துடன் சேர்க்கப்பட்டது. 1950-ஆம் ஆண்டில் சிரோகி இராச்சியப் பகுதிகள் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## புவியியல்
சிரோஹி இராச்சியம், தற்கால இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் சிரோஹி மாவட்டத்தில் பகுதிகளை கொண்டிருந்தது. இந்த இராச்சியம் அபு மலையும், மலைசாந்த நிலங்களாக இருந்தது. இங்கு பனாஸ் ஆறு பாய்கிறது. இந்த இராச்சியத்தின் போக்குவரத்திற்கு அபு சாலை தொடருந்து நிலையம் முதன்மையானது.  
## வரலாறு
சிரோகி இராச்சியம் 1311-ஆம் ஆண்டில் லும்பா என்பரால் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் சிவபாலன் மன்னர் சிவபுரி நகரத்தை தலைநகராக அமைத்தார்.  
1425-ஆம் ஆண்டில் ராவ் சய்ன்ஸ் மால் சிரோஹி நகரத்தை நிறுவி தலைநகராகக் கொண்டார்.  

19-ஆம் நூற்றாண்டில் சிரோகி இராச்சியம், ஜோத்பூர் இராச்சியத்தால் பல முறை படையெடுக்கப்பட்டது. எனவே 1817-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பாதுகாப்பு கோரப்பட்டது. 1823-இல் சிரோகி இராச்சியம் பிரித்தானிய இந்தியாவுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டது. எனவே அது முதல் சிரோஹி இராச்சியம் இராஜபுதனம் முகமையின் கீழ் பிரித்தானியார்களுக்கு ஆண்டு தோறும் திறை செலுத்தும் சுதேச சமஸ்தானமாக மாறியது.  

1857 சிப்பாய்க் கிளர்ச்சியின் போது சிரோகி இராச்சியத்தினர் ஆங்கிலேயர்களுக்கு உதவியதால், ஆண்டுதோறு செலுத்த வேண்டிய திறை பாதியாகக் குறைக்கப்பட்டது.  

இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு 1949-ஆம் ஆண்டில் சுதேச சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் இணையும் அரசியல் ஒப்பந்தப்படி இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டு, பம்பாய் மகாணத்துடன் சேர்க்கப்பட்டது. 1950-ஆம் ஆண்டில் சிரோஹி இராச்சியத்தின் பகுதிகள் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## சிரோஹி இராச்சிய ஆட்சியாளர்கள்
**இராஜாக்கள்**  
- 1697 – 1705: துர்ஜன் சிங் (இறப்பு: 1705)
- 1705 – 1749: முதலாம் உமயத் சிங் (மான் சிங் II) (பிறப்பு:1685 – இறப்பு: 1749)
- 1749 – 1773: பிரிதிவி சிங் (இறப்பு: 1773)
- 1773 – 1781: தக்கத் சிங் (இறப்பு:1781)
- 1773 – 1781: ஜெகத் சிங் – அரசப்பிரதிநிதி (இறப்பு: 1782)
- 1781 – 1782: ஜெகத் சிங்
- 1782 – 1808: இரண்டாம் வெரிசல்ஜி (இரண்டாம் பைரி சால்) (பி: 1760 – இ. 1809)
- 1808 – 11 சனவரி 1847: உதய்பன் சிங் (இ. 1847)
- 1819 – 11 ச்னவரி 1847: சியோ சிங் – அரசப்பிரதிநிதி (இ. 1862)
- 11 சனவரி 1847 – 8 டிசம்பர் 1862: சியோ சிங்
- நவம்பர் 1861 – 8 டிசம்பர் 1862: உமயத் சிங்– Regent (பி. 1833 – இ. 1875)
- 8 டிசம்பர் 1862 – 16 செப்டம்பர் 1875: இரண்டாம் உமயத் சிங்
- 16 செப்டம்பர் 1875 – 1 சூலை 1889: கேசரி சிங் (பி. 1857 – இ. 1925)

**மகாராஜாக்கள்**  
- 1 சூலை 1889 – 29 எப்ரல் 1920:கேசரி சிங்
- 29 ஏப்ரல் 1920 – 23 சனவரி 1946: சரூப் ராம் சிங்
- 5 மே 1946 – 15 ஆகஸ்டு 1947: தேஜ் ராம் சிங்
- 5 மே1946 – 15 ஆகஸ்டு 1947: மகாராணி கிருஷ்ணா - அரசப் பிரதிநிதி (d. 1979)

## இதனையும் காண்க
- இராஜபுதனம் முகமை
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- சுதேச சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் இணையும் அரசியல் ஒப்பந்தம்
# பனாஸ் ஆறு



**பனாஸ் ஆறு** (**Banas river**) இந்தியாவின் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆரவல்லி மலைத்தொடரில் உற்பத்தியாகும் இந்த ஆறு  
ராஜ்சமந்து மாவட்டம், சிரோஹி மாவட்டம், சவாய் மாதேபூர் மாவட்டங்கள் வழியாகப் பாய்ந்து சவாய் மாதோபூர் அருகே ராமேஷ்வர் எனுமிடத்தில் சம்பல் ஆற்றுடன் கலக்கிறது. பனாஸ் ஆற்றின் நீளம் 512 கிலோ மீட்டர் ஆகும்.  

பனாஸ் ஆற்றின் வடிநிலப்பகுதியின் பரப்பளவு 45,833 சதுர கிலோ மீட்டர் ஆகும்.  

பனாஸ் ஆறு ஒரு பருவ மழைக் கால ஆறு ஆகும். கோடைக்காலங்களில் வறண்டு இருக்கும். 2009-ஆம் ஆண்டிலிருந்து ஜெய்ப்பூர் நகரத்திற்கு தேவையான குடிநீர் பனாஸ் ஆற்றிலிருந்து பெற திட்டங்கள் வகுக்கப்பட்டுள்ளது.
# ஒயிட்ஹெட்டி சிலந்திபிடிப்பான்


**ஒயிட்ஹெட்டி சிலந்திபிடிப்பான்** (Whitehead's spiderhunter)(*அராக்னோதெரா ஜூலியா*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தினைச் சார்ந்த பறவைச் சிற்றினமாகும். இது போர்னியோ தீவில் மட்டுமே காணப்படும் அகணிய உயிரி ஆகும். இதன் இயற்கை வாழிடம் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மான்ட்டேன் காடுகள் ஆகும். போர்னியோ மற்றும் தென்கிழக்காசியாவின் பிற இடங்களில் இயற்கை வரலாற்று மாதிரிகளைச் சேகரித்த பிரித்தானிய ஆய்வாளர் ஜான் ஒயிட்ஹெட் (1860-1899) நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது.
# வரி மார்பு சிலந்திப்பிடிப்பான்


**வரி மார்பு சிலந்திப்பிடிப்பான்** (*Streaky-breasted spiderhunter*)(*அராக்னோதெரா அபினிசு*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு வகை பறவை சிற்றினமாகும். இது சாவகம் மற்றும் பாலி தீவுகளில் காணப்படுகிறது. இதன் இயற்கை வாழிடங்கள் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடு மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மான்ட்டேன் காடுகள் ஆகும். இது சில சமயங்களில் சாம்பல்-மார்பக சிலத்திப்பிடிப்பானாக கருதப்படுகிறது.
# சாம்பல் மார்பு சிலந்திப்பிடிப்பான்


**சாம்பல் மார்பு சிலந்திப்பிடிப்பான்** (*Grey-breasted spiderhunter*)(*அராக்னோதெரா மோடெசுடா*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு வகை பறவை சிற்றினமாகும். இது புரூணை, இந்தோனேசியா, மலேசியா, மியான்மர், சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து மற்றும் வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது. இதன் இயற்கை வாழிடங்கள் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடுகள் மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும். இது சில சமயங்களில் வரி மார்பு சிலந்திப்பிடிப்பானாக கருதப்படுகிறது.
# மஞ்சள் காது சிலந்திப்பிடிப்பான்


**மஞ்சள் காது சிலந்திப்பிடிப்பான்** (*Yellow-eared spiderhunter*)(*அராக்னோதெரா கிரிசோஜெனிசு*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு வகை பறவை சிற்றினம் ஆகும். இது புரூணை, இந்தோனேசியா, மலேசியா, மியான்மர், சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து மற்றும் வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது . அதன் இயற்கையான வாழிடங்கள் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ்நில காடுகள், மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல சதுப்புநில காடுகள் மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும்.
# கண்வளைய சிலந்திப்பிடிப்பான்



**கண்வளைய சிலந்திப்பிடிப்பான்** (*Spectacled spiderhunter*)(*அராக்னோதெரா பிளவிகாசுடர்*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு வகை பறவை சிற்றினம் ஆகும். இது புரூணை, இந்தோனேசியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து மற்றும் வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது. இதன் இயற் வாழிடங்கள் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடுகள் மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும். இது தேன்சிட்டுக் குடும்பத்தில் மிகப்பெரிய பறவையாக கண்வளைய சிலந்திப்பிடிப்பான் உள்ளது. இந்த சிற்றினப் பறவையின் உடல் நீளம் சுமார் மற்றும் உடல் எடை வரை உள்ளது.
# டோங்க் இராச்சியம்



**டோங்க் இராச்சியம்** (**Tonk State**) கிபி 1806 முதல் தன்னாட்சியுடன் விளங்கியது. பின்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் இராஜபுதன முகமையின் கீழ் சுதேச சமஸ்தானமாக மாறியது. இதன் தலைநகரம் டோங் ஆகும். தற்போது இந்த இராச்சியத்தின் பகுதிகள் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் டோங்கு மாவட்டத்தில் உள்ளது. இந்த இராச்சியத்தை 1806-ஆம் ஆண்டில் நிறுவியவர் முகமது அமீர் கான் (1769–1834) ஆவார்.1901-ஆம் ஆண்டில் டோங்க் இராச்சியத்தின் மக்கள் தொகை 2,73,201 ஆகும். இந்த இராச்சியத்தின் பனாஸ் ஆறு பாய்கிறது.  

## வரலாறு
மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த டோங்க் இராச்சியம், 1817-ஆம் ஆண்டில் பாதுகாப்பு காரணமாக பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்களுடன் துணைப்படைத் திட்டம் எனும் உடன்படிக்கை செய்து கொண்டது. எனவே இந்த இராச்சியம் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு ஆண்டு தோறும் திறை செலுத்த வேண்டியதாயிற்று. இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு 1949-ஆம் ஆண்டில் சுதேச சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் இணையும் அரசியல் ஒப்பந்தப்படி இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.  
## புவியியல்
ஆரவல்லி மலைத்தொடர் பகுதியில் அமைந்த இந்த இராச்சியம் சுண்ணாம்புப் பாறைகள், மணற்கற்கள் கொண்டது. 1901_இல் இந்த இராச்சியத்தின் மொத்தப் பரப்பளவு 2553 சதுர கிலோ மீட்டர் மற்றும் மக்கள் தொகை 273,201 ஆகும். இந்த இராச்சியத்தின் பனாஸ் ஆறு பாய்கிறது.  
## ஆட்சியாளர்கள்
இதன் ஆட்சியாளர்கள் ஆப்கானித்தானின் பஷ்தூன் பழங்குடியினர் ஆவார்.  
- முகமது அமீர் கான் (1806–1834)
- முகமது வசீர் கான் (1834–1864)
- முகமது அலி கான் (1864–1867)
- இப்ராகிம் அலி கான் ] (186723 சூன் 1930)
- நவாப் முகமது அலி (23 சூன் 193031 மே 1947)
- முகமது பரூக் அலி கான் (1947–1948)
- முகமது இஸ்மாயில் அலி கான் (1948–1974)

## இதனையும் காண்க
- இராஜபுதனம் முகமை
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- சுதேச சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் இணையும் அரசியல் ஒப்பந்தம்
# விஜயநகர சமஸ்தானம்


**விஜயநகர் இராச்சியம்** (**Vijaynagar State**, known as **Pol State**) இந்தியாவின் வடகிழக்கு குஜராத் பகுதியில் சபர்கந்தா பகுதியில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் மகி கந்தா முகமையின் கீழ் இருந்த ஒரு சிறிய சுதேச சமஸ்தானம் ஆகும். பிரித்தானியர் கொண்டு வந்த துணைப்படைத்திட்டத்தினை ஏற்ற இந்த இராச்சியத்தினர் ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தினர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் விஜயநகர் இராச்சியம் சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி தற்போதைய குஜராத் மாநிலத்துடன் 10 சூன் 1948 அன்று இணைக்கப்பட்டது.  

## வரலாறு
விஜயநகர் இராச்சியத்தை பில் பழங்குடி இனத்தவர் ஆண்டனர்  
1577-இல் போல் இராச்சியம் எனப்பெயரிட்ட்டு அழைக்கப்பட்ட இந்த இராச்சியத்தின் பெயரை 1864-1877-ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையே புதிய விஜயநகர் எனும் தலைநகரத்தை நிறுவிய பின்னர் விஜயநகர் இராச்சியம் என மாற்றினர்.  

## இதனையும் காண்க
- மகி கந்தா முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
# இரும்பு(III) அசைடு



**இரும்பு(III) அசைடு** (*Iron(III) azide*) என்பது Fe(N<sub>3</sub>)<sub>3</sub> or FeN<sub>9</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். பெரிக் அசைடு என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படும் இச்சேர்மம் எளிதாக வெடிக்கும் தன்மை கொண்டதாகும். உணர்திறன் மிகுந்த இரும்பு(III) அசைடு நீருறிஞ்சும் பண்பு கொண்ட ஓர் அடர் பழுப்பு நிற திண்மமாகும். என்-பியூட்டைல் அசைடு போன்ற பல்வேறு அசைடோ ஆல்கேன்களை தயாரிக்க இச்சேர்மம் பயன்படுகிறது.  

## தயாரிப்பு
சோடியம் அசைடுடன் இரும்பு(III) சல்பேட்டையும் மெத்தனாலையும் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தால் இரும்பு(III) அசைடு உருவாகிறது:
# இரண்டாம் உதயாதித்தவர்மன்



**இரண்டாம் உதயாதித்தவர்மன்** ( *Udayadityavarman* II; கி.பி1050 முதல் 1066 வரை அங்கோர் இராச்சியத்தை ஆட்சி செய்த இவன் முதலாம் சூர்யவர்மனுக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்தான். ஆனால் அவனது மகன் அல்ல. இவன் முதலாம் யசோவர்மனின் மனைவியின் உறவினராவான்.  

இவன் சிவபெருமானைக் கௌரவிப்பதற்காக பாபூன் கோயிலைக் கட்டினான். ஆனால் சில சிற்பங்கள் புத்தருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை. இவன் மேற்கு பரே நீர்த்தேக்கத்தின் கட்டுமானத்தையும் முடித்தான். மேலும், மேற்கு மெபோனின் மையத்தில், ஒரு உயர்ந்த தீவை கட்டி எழுப்பினான்.} இவனது ஆட்சியின் போது, 1051, 1065 ஆம் ஆண்டுகளில், நடந்த பல கிளர்ச்சிகள் இவனது தளபதி சங்கராமனால் பல முறை முறியடிக்கப்பட்டன.  

இன்றைய தாய்லாந்தின் ஆரண்யபிரதேத் நகருக்கு அருகில் அமைந்துள்ள இசுடோக் காக் தோம் கோயில் இவனது ஆட்சியின் போது கட்டப்பட்டது. முந்தைய கெமர் மன்னர்களின் வரிசையை விவரிக்கும் விரிவான கல்வெட்டின் கண்டுபிடிப்பு தளமாக இந்த கோயில் மிகவும் பிரபலமானது. கல்வெட்டு இப்போது பேங்காக்கில் உள்ள தேசிய அருங்காட்சியகத்தின் சேகரிப்பின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது.  

இவனுக்குப் பிறகு இவனது இளைய சகோதரன் மூன்றாம் ஹர்ஷவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்தான்.
# நவநகர் இராச்சியம்



**நவநகர் இராச்சியம்** அல்லது **ஜாம்நகர் இராச்சியம்** , துணைப்படைத் திட்டத்தினை ஏற்றுக்கொண்டு, பிரித்தானிய இந்தியாவுக்கு கீழ் இருந்த சுதேச சமஸ்தானம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் கட்ச் வளைகுடா பகுதியில் அமைந்த ஜாம்நகர் மாவட்டம் மற்றும் தேவபூமி துவாரகை மாவட்டம் ஆகியவைகளைக் கொண்டது. நவநகர் இராச்சியத்தின் தலைநகரம் ஜாம்நகர் ஆகும். கிபி 1540-ஆம் ஆண்டு முதல் ஜடேஜா இராஜபுத்திர குலத்தினர் இந்த இராச்சியத்தை ஆண்டனர். நவநகர் இராச்சியத்தின் பரப்பளவு 3791 சதுர கிலோ மீட்டர் ஆகும். 1901-இல் இதன் மக்கள் தொகை 3,36,779 ஆகும்.இதன் கிளை துரோல் சமஸ்தானம் ஆகும்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இந்த நவநகர் இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, நவநகர் இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.  

நவநகர் இராச்சிய மன்னர் கே. எஸ். ரஞ்சித்சிங்ஜி ஒரு பன்னாட்டு துடுப்பாட்ட வீரர் ஆவார்.  

## ஆட்சியாளர்கள்
| ஆட்சிக்காலம் | ஆட்சியாளர் | பிறப்பு | இறப்பு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1540 – 1562 | ஜாம் ராவல்ஜி லகாஜி | 1562 |  |  |
| 1562 – 1569 | விபாஜி ராவல்ஜி | 1569 |  |  |
| 1569 – 1608 | சாதாஜி விபாஜி | 1608 |  |  |
| 1608 – 1624 | ஜசாஜி சாதாஜி | 1624 |  |  |
| 1624 – 1645 | லக்காஜி அஜாஜி | 1645 |  |  |
| 1645 – 1661 | ரன்மல்ஜி லக்காஜி | 1661 |  |  |
| 1661 – 1664 | ராய்சிங்ஜி ல்க்காஜி |  |  |  |
| *1664 – 1673* | *Interregnum* |  |  |  |
| 1673 – 1690 | தமாட்சி ராய்சிங் ஜி |  |  |  |
| 2 அக்டோபர் 1690 – 13 அக்டோபர் 1708 | லக்காஜி தமாட்சி | 1708 |  |  |
| 13 அக்டோபர் 1708 – 13 ஆகஸ்டு 1711 | ராய்சிங்ஜி லக்காஜி | 1711 |  |  |
| 13 ஆகஸ்டு 1711 – 1743 | தமாட்சி ராய்சிங்ஜி | 1743 |  |  |
| செப்டம்பர் 1743 - 2 நவம்பர் 1767 | லக்காஜி தமாட்சி | 1743 | 1767 |  |
| 2 நவம்பர் 1767 – 6 ஆகஸ்டு 1814 | ஜாசாஜி லக்காஜி | 1814 |  |  |
| 6 ஆகஸ்டு 1814 – 24 பிப்ரவரி 1820 | இரண்டாம் சாதாஜி லக்காஜி | 1820 |  |  |
| 24 பிப்ரவரி 1820 – 22 பிப்ரவரி 1852 | இரண்டாம் ரன்மால்ஜி சாதாஜி | 1852 |  |  |
| 22 பிப்ரவரி 1852 – 28 ஏப்ரல் 1895 | இரண்டாம் விபாஜி ரன்மல்ஜி | 1827 | 1895 |  |
| 28 ஏப்ரல் 1895 – 14 ஆகஸ்டு1906 | இரண்டாம் ஜஸ்வந்த் சிங்ஜி விபாஜி | 1882 | 1906 |  |
| 12 மார்ச் 1907 – 2 ஏப்ரல் 1933 | இரண்டாம் கே. எஸ். ரஞ்சித்சிங்ஜி | 1872 | 1933 |  |
| 2 ஏப்ரல் 1933 – 15 ஆகஸ்டு 1947 | திக்விஜய் சிங் | 1895 | 1966 |  |
| 3 பிப்ரவரி 1966 – 28 டிசம்பர் 1971 | சத்ருசல்யா சிங் | 1939 | living | } |

## நகையணிகள் சேகரிப்பாளர்கள்
நவநகர் மகாராஜா ஜாம்சாகிப் மற்றும் கே. எஸ். ரஞ்சித்சிங்ஜி நவரத்தின நகைகள் சேகரிக்கும் பழக்கம் கொண்டவரகள் என்பதால், வைர நகைகள் பற்றிய அறிவு அனுபவ பூர்வமாக கொண்டவர்கள்.  
1934-இல் மகாராஜா திக்விஜய் சிங் தலைப்பாகையில் 61.5 காரட் (12.3 கிராம்) விஸ்கி நிற வைர நகை அணிந்திருந்தார்.  

## இதனையும் காண்க
- துரோல் சமஸ்தானம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
# இராஜ்கோட் இராச்சியம்



**ராஜ்கோட் இராச்சியம்** (**Rajkot State**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த சுதேச சமஸ்தானம் ஆகும். இதன் தலைநகர் ராஜ்கோட் ஆகும். இந்த இராச்சியம் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில் அஜி ஆற்றின் கரையில் இருந்தது. 1931-ஆம் ஆண்டில் இராஜ்கோட் இராச்சியத்தின் பரப்பளவு 730 சதுர கிலோ மீட்டர் மற்றும் மக்கள் தொகை 75,540 ஆகும்.  
## வரலாறு
ராஜ்கோட் இராச்சியத்தை 1620-ஆம் ஆண்டில் நிறுவியவர் இராஜபுத்திர குலத்தின் ஜடேஜா வம்சத்தை சேர்ந்த விபோஜி அஜோஜி ஜடேஜா ஆவார். இவர் நவநகர் இராச்சிய மன்னர் ஜாம் சத்திரசால் சாதாஜி விபாஜி ஜடேஜாவின் பேரன் ஆவார்.  
## ஆட்சியாளர்கள்
இராஜ்கோட் இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளர்கள் **தாக்கூர் சாகிப்** எனும் பட்டத்தை இட்டுக்கொள்வார்கள்:  

### தாக்கூர் சாகிப்புகள்
- 1694 – 1720 இரண்டாம் பாமனியாஜி (இறப்பு. 1720)
- 1720 – 1732 மசூம் கான் சுக்கட் (முகலாய ஆளுநர்) (இ. 1732)
- 1732 – 1746 முதலாம் ரன்மால்ஜி (இ. 1746)
- 1746 – 17.. லக்காஜி முதலாம் ரன்மால்ஜி (முதல் முறை) (இ. 1796)
- 17.. – 1794 மெக்ரமாம்ஜி மூன்றாம் லக்காஜி (இ. 1794)
- 1794 – 1795 லக்காஜி முதலாம் ரன்மால்ஜி (இரண்டாம் முறாஇ)
- 1795 – 1825 ரன்மால்ஜி இரண்டாம் மெக்ரமாம்ஜி (இ. 1825)
- 1825 – 1844 சூரஜ் ஜி ரன்மால் ஜி (இ. 1844)
- 1844 – 8 நவம்பர் 1862 மெக்ரமாம் ஜி நான்காம் சூரஜ் ஜி (இ. 1862)
- 8 நவம்பர் 1862 – 16 ஏப்ரல் 1890 பவாஜிராஜ் மெகர்மான்சிங் (பிறப்பு:. 1856 – இறப்பு. 1890)
- 1862 – 1867 தாக்குரானிஜி பாய் நானிபா (இ: 1893) குன்வெர்பா (தந்தை) - அரசப்பிரதிநிதி
  - 1867 – 17 சனவரி 1876 ஜெ. எச். லாயிட் - பிரித்தானிய அரசப்பிரதிநிதி
- 16 ஏப்ரல் 1890 – 2 பிப்ரவரி 1930 லக்காஜி மூன்றாம் ப்வாஜிராஜ் (பி. 1885 – இ. 1930 ) (3 சூன் 1918 முதல் சர் லக்காஜி மூன்றாம் பாவாஜிராஜ்)
  - 16 ஏப்ரல் 1890 – 21 அக்டோபர் 1907 .... - அரசப்பிரதிநிதி
- 2 பிப்ரவரி 1930 – 11 சூன் 1940 தர்மேந்திர சிங் லக்காஜி (பி. 1910 – இ. 1940)
- 11 சூன் 1940 – 15 ஆகஸ்டு 1947 பிரத்தியும்மன் சிங் (பி. 1913 – இ. 1973)

## இதனையும் காண்க
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
# பிரோல்-2-கார்பாக்சிலிக் அமிலம்


**பிரோல்-2-கார்பாக்சிலிக் அமிலம்** (*Pyrrole-2-carboxylic acid*) HNC<sub>4</sub>H<sub>3</sub>CO<sub>2</sub>H என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். பிரோல் சேர்மத்தின் இரண்டு மோனோகார்பாக்சிலிக் அமிலங்களில் இது ஒன்றாகும். வெண்மை நிறத் திண்மமாகக் காணப்படும் இது, இயற்கையில் புரோலின் என்ற அமினோ அமிலத்தை ஐதரசன் நீக்க வினைக்கு உட்படுத்துவதால் தோன்றுகிறது. இதேபோல பிரோலை கார்பாக்சிலேற்றம் செய்தாலும் இது உருவாகிறது.
# பெரும் தேன்சிட்டு


**பெரும் தேன்சிட்டு** (*Giant sunbird*)(*திரெப்டசு தோமென்சிசு*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு வகை பறவை சிற்றினம் ஆகும். இது ***திரெப்ட்சு*** பேரினத்தில் உள்ள ஒரே சிற்றினமாகும். இது சாவோ தொமே (சாவோ டொமே மற்றும் பிரின்சிப்பி) மத்திய மலைநாட்டுப் பகுதியில் மட்டும் காணப்படும் அகணிய உயிரி ஆகும்.  

இதன் இயற்கையான வாழிடங்கள் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடுகள் மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும். இது வாழிட இழப்பால் அச்சுறுத்தப்படுகிறது. இந்த சிற்றினத்தை முதன்முதலில் 1889-ல் ஜோசு விசென்டே பார்போசா டு போகேஜ் விவரித்தார்.
# பிரக்ஞை (சிற்றிதழ்)

**பிரக்ஞை** என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின் சென்னையில் இருந்து 1970 ஆம் ஆண்டுகளில் வெளியான ஒரு தமிழ்ச் சிற்றிதழ் ஆகும்.  

## வரலாறு
பிரக்ஞை மாத ஏடாக, 1974 அக்டோபரில் வெளிவரத் துவங்கியது. இதன் ஆசிரியர் ஆர். இரவீந்திரன் ஆவார். பிரக்ஞையின் முதல் இதழின் அட்டையில் கிருஷ்ணமூர்த்தியின் 'லினோகட்' ஓவியம். பாலகுமாரன் எழுதிய 'விளிம்பு', ராமச்சந்திர வைத்தியநாத்தின் பயணம் என்ற கதைகள். லா. ச. ரா.வுடன் பேட்டி, ஐராவதம் முத்து சாமியின் மூன்று நாடகங்கள், தி. நா. ஜெயராமன், 'கர்ம் ஹவா' என்ற இந்திப் படம் பற்றிக் கட்டுரைகள். சில கவிதைகள். ஓவியக் கண்காட்சி, மாணவர் திரைப்படங்கள் பற்றிய குறிப்புகள் இடம் பெற்றிருந்தன. இதழின் அளவும் அமைப்பும் விஷயங்களும், அப்போது வெளிவந்து கொண்டிருந்த க ச ட த ப ற வை நினைவுபடுத்துவதாக இருந்தன.
# விகோர்சு தேன்சிட்டு



**விகோர்சு தேன்சிட்டு** (*Vigors's sunbird*)(*ஏதோபைகா விகோர்சி*) என்பது சகாயத்ரி தேன்சிட்டு அல்லது மேற்கத்திய இளநீல கருஞ்சிவப்பு தேன்சிட்டு என அறியப்படுகிறது.  

## வகைப்பாட்டியல்
**விகோர்சு தேன்சிட்டு** இந்தியாவின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் மட்டுமே காணக்கூடிய அகணிய உயிரி ஆகும். இத்டு நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள *ஏதோபைகா* பேரினத்தினைச் சார்ந்த சிற்றினமாகும். இது இளநீல கருஞ்சிவப்பு தேன்சிட்டின் (*ஏத்தோபைகா சிபராஜா*) துணையினமாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால் இதனுடைய மைய வால் நீளமாக இல்லை. மேலும் இதனுடைய பரவலும் ஒரு குறிப்பிட இடத்திற்குக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இதன் கீழ் முதுகு மஞ்சள் நிறத்திலும் வால் பச்சை நிறத்திலும் காணப்படும்.  

### பெண்
பெண் தேன்சிட்டின் மேல்பகுதி அடர் ஆலிவ் நிறத்திலும், கீழ்ப் பகுதி சாம்பல் நிறத்திலும் இருக்கும். முதிர்ச்சியடையாத ஆண் தேன்சிட்டு பெண் தேன்சிட்டு போன்றே காணப்படும். ஆனால் இது மந்தமான கருஞ்சிவப்பு தொண்டை மற்றும் மார்பகத்தைக் கொண்டுள்ளது.  

## பரவல்
விகோரசு தேன்சிட்டு மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் வடக்குப் பகுதியில் காணப்படுகிறது. ஆனால் நீலகிரியிலும் காணப்படுவதாகப் பதிவுகள் உள்ளன. அயர்லாந்தில் பிறந்த விலங்கியல் நிபுணர் நிக்கோலசு அய்ல்வர்ட் விகோர்சின் நினைவாக கர்னல் வில்லியம் ஹென்றி சைக்சு என்பவரால் பெயரிடப்பட்டது.
# சாவகம் தேன்சிட்டு


**சாவகம் தேன்சிட்டு** (*Javan sunbird*) அல்லது **ஒண்சிவப்பு தேன்சிட்டு** (*ஏதோபைகா மிசுடகாலிசு*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு வகை பறவை சிற்றினம் ஆகும். இது இந்தோனேசியாவில் சாவகம் மற்றும் பாலி தீவுகளில் மட்டுமே காணப்படும் அகணிய உயிரி ஆகும். இதன் இயற்கையான வாழிடம் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடுகள் மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும்.
# டிசிப்ரோசியம்(III) நைட்ரேட்டு


**டிசிப்ரோசியம்(III) நைட்ரேட்டு** (*Dysprosium(III) nitrate*) என்பது Dy(NO<sub>3</sub>)<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். டிசிப்ரோசியமும் நைட்ரிக் அமிலமும் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. மஞ்சள் நிறப் படிகங்களாகவும் படிக நீரேற்றாகவும் தோன்றும் இச்சேர்மம் நீரில் கரையும்.  
## தயாரிப்பு
நைட்ரசன் ஈராக்சைடுடன் டிசிப்ரோசியம்(III) ஆக்சைடைச் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தால் டிசிப்ரோசியம்(III) நைட்ரேட்டு உருவாகிறது:  
::<math>\mathsf{2Dy_2O_3 + 9N_2O_4 \ \xrightarrow{150^oC}\ 4Dy(NO_3)_3 + 6NO }</math>  
நைட்ரசன் ஈராக்சைடு நேரடியாக டிசிப்ரோசியம் உலோகத்துடன் வினைபுரிந்தாலும் டிசிப்ரோசியம்(III) நைட்ரேட்டு கிடைக்கும்:  
::<math>\mathsf{Dy + 3N_2O_4 \ \xrightarrow{200^oC}\ Dy(NO_3)_3 + 3NO }</math>  
## இயற்பியல் பண்புகள்
மஞ்சள் நிறப் படிகங்களாக டிசிப்ரோசியம்(III) நைட்ரேட்டு உருவாகிறது:  

<chem>Dy(NO3)3*5H2O</chem> என்ற இயைபுடன் படிக நீரேற்றாக இச்சேர்மம் படிகமாகும். 88.6 செல்சியசு வெப்பநிலையில் இதன் படிகநீரில் டிசிப்ரோசியம்(III) நைட்ரேட்டு உருகத் தொடங்கும்.  

நீர் மற்றும் எத்தனால் கரைசல்களில் கரையும். டிசிப்ரோசியம்(III) நைட்ரேட்டு நீர் உறிஞ்சும் திறன் கொண்டதாகவும் உள்ளது.  
## வேதிப் பண்புகள்
நீரேற்று டிசிப்ரோசியம் நைட்ரேட்டு வெப்பவியல் கோட்பாடுகளின்படி சிதைவுக்கு உள்ளாகி <chem>DyONO3</chem> உருவாகிறது. மேலும் சூடுபடுத்தினால் டிசிப்ரோசியம் ஆக்சைடைக் கொடுக்கிறது.  

## பயன்
ஒரு வினையூக்கியாக டிசிப்ரோசியம்(III) நைட்ரேட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# டிசிப்ரோசியம்(III) புளோரைடு



**டிசிப்ரோசியம்(III) புளோரைடு** (*Dysprosium(III) fluoride*) என்பது DyF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.  
## தயாரிப்பு
டிசிப்ரோசியம்(III) குளோரைடுடன் அல்லது டிசிப்ரோசியம்(III) கார்பனேட்டுடன் ஐதரோபுளோரிக் அமிலத்தைக் கலந்து வினைப்படுத்தினால் டிசிப்ரோசியம்(III) புளோரைடு உருவாகிறது.  

:DyCl<sub>3</sub> + 3 HF → DyF<sub>3</sub> + 3 HCl  
:Dy<sub>2</sub>(CO<sub>3</sub>)<sub>3</sub> + 6 HF → 2 DyF<sub>3</sub> + 3 H<sub>2</sub>O + 3 CO<sub>2</sub>
# பச்சை வால் தேன்சிட்டு


**பச்சை வால் தேன்சிட்டு** (*Green-tailed sunbird*)(*ஏதோபைகா நிபேலென்சிசு*) அல்லது **நேபாள மஞ்சள்** முதுகு தேன்சிட்டு என்பது தேன்சிட்டு பறவைக் குடும்பமான நெக்டரினிடேவினைச் சார்ந்த சிற்றினம் ஆகும்.  

## பரவல்
இது இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் வடக்குப் பகுதியான நேபாளத்திலும், கிழக்கே தென்கிழக்கு ஆசியாவில் காணப்படுகிறது.  

## வாழிடம்
இதன் இயற்கையான வாழிடம் வெப்பமண்டல காடுகள் மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும் . தென்கிழக்கு செசுவான் மற்றும் யுன்னானில், இது 1825 முதல் 3350 மீட்டர் உயரம் வரை பாசி படர்ந்த மரங்களுடன் கூடிய மலைக் காடுகளில் வாழ்கிறது.
# டிசிப்ரோசியம்(III) ஐதராக்சைடு


**டிசிப்ரோசியம்(III) ஐதராக்சைடு** (*Dysprosium(III) hydroxide*) என்பது Dy(OH)<sub>3</sub>.  
என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.  
## வேதிப் பண்புகள்
டிசிப்ரோசியம்(III) ஐதராக்சைடு அமிலங்களுடன் வினை புரிந்து டிசிப்ரோசியம்(III) உப்புகளைக் கொடுக்கிறது: Dy(OH)<sub>3</sub> + 3 H<sup>+</sup> → Dy<sup>3+</sup> + 3 H<sub>2</sub>O  
டிசிப்ரோசியம்(III) ஐதராக்சைடு உயர் வெப்பநிலைகளில் சிதைவடைந்து DyO(OH) உருவாகிறது. தொடர்ந்து இதை வெப்பப் படுத்தினால் டிசிப்ரோசியம் ஆக்சைடு (Dy<sub>2</sub>O<sub>3</sub>) உருவாகிறது:  
: <chem>{Dy(OH)_3} ->[299.8\ \text{°C}] {DyOOH} + {H_2O}</chem>  
: <chem>{2 DyOOH} ->[386.6\ \text{°C}] {Dy_2O_3} + {H_2O}</chem>
# முகமது நசீப் குரேசி

**முகமது நசீப் குரேசி** (*Mohammed Naseeb Qureshy*) இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஒரு முன்னணி புவியியலாளர் ஆவார். எம். என். குரேசி என்றும் இவர் அழைக்கப்படுகிறார். 1933 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 4 ஆம் தேதியன்று பிறந்தார்.  

புவி இயற்பியல் ஆய்வு இவரது முக்கிய ஆய்வுத் துறையாகும். அலிகார் முசுலிம் பல்கலைக்கழகத்தில் குரேசி பட்டம் பெற்றார். அமெரிக்காவிலுள்ள கொலராடோ சுரங்கப் பள்ளியில் புவி இயற்பியலில் முனைவர் பட்டமும் பெற்றார்.  

1970 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில், இந்தியாவின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் மற்றும் சித்ரதுர்கா தாமிர மாவட்டத்தின் முதல் உள்நாட்டு வான்வழி புவி இயற்பியல் ஆய்வை எம்என் குரேசி வடிவமைத்து ஒருங்கிணைத்தார். இந்தியாவின் முதலாவது விரிவான புவியீர்ப்பு வரைபடங்களை வெளியிடுவதில் உச்சத்தை எட்டிய தேசிய பிராந்திய ஈர்ப்பு வரைபட திட்டத்தையும் இவர் தொடங்கினார். 1983 ஆம் ஆண்டு முதல் 1989 ஆம் ஆண்டு வரை முகமது நசீப் குரேசி இந்திய அரசின் புவி அறிவியல் ஆலோசகராகப் பணியாற்றினார். இக்காலத்தில் ஐதராபாத்து தேசிய தொலை உணர்வு மையம், புதுதில்லியில் உள்ள நடுத்தர தூர வானிலை முன்னறிவிப்பு தேசிய மையம் போன்ற சில முக்கிய இந்திய அறிவியல் நிறுவனங்களை நிறுவ உதவினார்.  

இயற்கை வளங்களைச் சுரண்டுவது தொடர்பான தேசியத் தேவைகளை சிறப்பாகச் செய்ய இயற்கை வளங்கள் தரவு மேலாண்மை அமைப்பையும் குரேசி தொடங்கினார். 1989 ஆம் ஆண்டில் முனைவர் குரேசி அணிசேரா நாடுகள் மற்றும் பிற வளரும் நாடுகளின் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப மையத்தையும் திட்டமிட்டு நிறுவினார்.  

## வெளியீடுகள்
1. MN Qureshy's research is synthesized in a book entitled *Geophysical Framework of India, Bangladesh and Pakistan*.  

2. M. N QURESHY, N. KRISHNA BRAHMAM, S. C GARDE and B. K MATHUR, *Gravity Anomalies and the Godavari Rift, India*;  

3. M. N. Qureshy and Waris E. K. Warsi, *A Bouguer anomaly map of India and its relation to broad tectonic elements of the sub-continent*  

4. M. N QURESHY, *Relation of gravity to elevation and rejuvenation of blocks in India*  

5.QURESHY, M.N. and IQBALLUDIN (1992) A review of geophysical constraints in modelling of the Gondwana crust in India.  
Tcctonophysics, v.2 12, pp.&nbsp;14 1 - 1 5 1.
# மோர்வி இராச்சியம்



**மோர்வி இராச்சியம்** (**Morvi State**, also spelled as **Morvee State** or *'Morbi State*)', இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவில் இருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில் மோர்வி மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1931-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, மோர்வி இராச்சியம் 627 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 42,602 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.  

## வரலாறு
மோர்வி இராச்சியம் 1698-ஆம் ஆண்டில் கட்ச் பகுதியின் கன்யோஜி ராவாஜியால் நிறுவப்பட்டது. 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற மோர்வி இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக விளங்கினர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி 1948-இல் மோர்வி இராச்சியம் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, மோர்வி இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## ஆட்சியாளர்கள்
மோர்வி ஆட்சியாளர்களை தாக்கூர் அல்லது மகாராஜாக்கள் என்பர்.  

### ஆட்சியாளர்கள்
- 1698 - 1733 கட்ச்சின் கன்யோஜி ராவாஜி (இறப்பு. 1733)
- 1733 - 1739 அலியாஜி கன்யோஜி (இ. 1739)
- 1739 - 1764 முதலாம் ராவாஜி அலியாஜ (இ. 1764)
- 1764 - 1772 பச்சன் ஜி ராவாஜி (இ. 1772)
- 1772 - 1783 முதலாம் வாகாஜி ராவாஜி (இ. 1783)
- 1783 - 1790 ஹமிர்ஜி வாகாஜி (இ. 1790)
- 1790 - 1828 ஜெயஜி வாகாஜி (இ. 1828)
- 1828 - 1846 பிரிதிராஜ் ஜி ஜெயஜி (இ. 1846)
- 1846 - 17 பிப்ரவரி 1870 ராவாஜி இரண்டாம் பிரிதிராஜ் ஜி (பிறப்பு. 1828 - இறப்பு. 1870)
- 17 பிப்ரவரி 1870 – 11 சூலை 1922 வாகாஜி இரண்டாம் இராவாஜி (பி. 1858 - இ. 1922)
- 17 பிப்ரவரி 1870 - 1 சனவரி 1879 அரசப்பிரதிநிதி
  - - சாம்பு பிரசாத் லக்சிலால்
  - -ஜுஞ்சாபாய் சக்திதாஸ்
- 11 சூலை 1922 – 3 சூன் 1926 லக்திர்ஜி வாகாஜி (பி. 1876 - இ. 1957)
- 3 சூன் 1926 – 15 ஆகஸ்டு 1947 லக்தீரஜ் வாகாஜி

## இதனையும் காண்க
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
# வாத்வான் இராச்சியம்


**வாத்வான் இராச்சியம்** (**Wadhwan state**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவில் இருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில் சுரேந்திரநகர் மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1931-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, மோர்வி இராச்சியம் 627 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 42,602 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரம் **வாத்வான்** (சுரேந்திரநகர்) ஆகும்.  

## வரலாறு
வாத்வான் இராச்சியம் 1681-ஆம் ஆண்டில் பகத்சிங் உதய்சிங்ஜி நிறுவினார். 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற வாத்வான் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக விளங்கினர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி மோர்வி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டு முதல் 1956-ஆம் ஆண்டு முடிய சௌராஷ்டிர மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது. மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, மோர்வி இராச்சியம் 1956-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## ஆட்சியாளர்கள்
வாத்வான் ஆட்சியாளர்கலை தாக்கூர் சாகிப் என்பர்.  

- 1681 – 1707 பகத்சிங் உதய்சிங்
- 1707 – 1739 அர்ஜுன் சிங் மாதவ சிங் (இ. 1739)
- 1739 – 1765 சபல் சிங் இரண்டாம் அர்ஜுன் சிங் (இ. 1765)
- 1765 – 1778 சந்திர சிங் சபல் சிங் (இ. 1778)
- 1778 – 1807 பிரிதிராஜ் சந்திர சிங்(இ. 1807)
- 1807 – 1827 ஜலம் சிங் பிரிதிராஜ் சிங் (இ. 1827)
- 1827 – 1875 ராய் சிங் ஜலம் சிங் (இ. 1875)
- 1875 – 5 மே 1885 தாஜிராஜ் சந்திர சிங் (பி. 1861 – இ. 1885)
- 20 மே 1885 – 25 மே 1910 பால்ச் சிங் சந்திர சிங் (பி. 1863 – இ. 1910)
- 25 மே 1910 – 22 பிப்ரவரி 1918 ஜஸ்வந்த் சிங் பெச்சர் சிங் (இ. 1918)
- 22 பிப்ரவரி 1918 – 1934 ஜோர்வர் சிங் ஜஸ்வந்த் சிங் (பி. 1899 – இ. 1934)
- 1934 – 15 ஆகஸ்டு 1947 சுரேந்திர சி ஜோர்வார் சிங் (பி. 1922 – இ. 1983)

## இதனையும் காண்க
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# லுசான் தேன்சிட்டு



**லுசான் தேன்சிட்டு** (*Luzon sunbird*) அல்லது **மலைத் தேன்சிட்டு** எனும் பறவை (*ஏதோபைகா ஜெப்ரியே*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஓர் சிற்றினமாகும். இது பிலிப்பீன்சில் மட்டும் காணப்படும் அகணிய உயிரியாகும்.  

இதன் இயற்கை வாழிடங்கள் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடுகள் மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடுகள் ஆகும் .
# பிரினொன்

**ஏதென்சின் பிரைனான்** (*Phrynon of Athens* (; ஏதென்ஸ்; கி.மு 657 முன்னதாக – சீஜியன்; கி.மு. 606 ) என்பவர் பண்டைய ஏதென்சின் தளபதியும், பண்டைய ஒலிம்பிக் போட்டிகளின் வெற்றியாளரும் ஆவார்.  

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு
பிரைனான் கிமு 657 க்கு முன் ஏதென்சில் பிறந்தார். கிமு 636 இல், இவர் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் (36வது ஒலிம்பியாட் ) ஸ்டேடியன் அல்லது பென்டத்லானில் வென்றார். பின்னர் இவர் ஏதென்சின் தளபதியாக ஆனார்.  

கி.மு 608-606 காலகட்டத்தில் ஏதென்சால் மிட்டிலினிக்கு எதிராக சிஜியம் மீது ஒரு போர் நடத்தப்பட்டது. இவ்வாறு பிட்டகஸ் தனது தாயகத்திற்கான போரில் வெற்றி பெற்றார். இந்த மோதலைப் பற்றி மிட்டிலின் உயர்குடியும் கவிஞருமான அல்கேயஸ் பல கவிதைகளை எழுதினார்.  

ஏதெனியன் வீரர்கள் தங்கள் தளபதியின் சடலத்தைப் பெற்று, மிட்டிலினிலிருந்து வெளியேறி, ஏதென்சுக்கு கொண்டு சென்றனர், அங்கு பிரைனான் மரியாதையுடன் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
# ஒலிம்பியாடு


உள்ள ஆடுகளம்.]]  
**ஒலிம்பியாட்** (*Olympiad*, , *ஒலிம்பியாஸ்)* என்பது பண்டைய கிரேக்கர்களின் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளுடன் தொடர்புடைய நான்கு ஆண்டு காலப்பகுதியாகும்.  

பண்டைய ஒலிம்பிக் போட்டிகள் பண்டைய கிரேக்கத்தின்போது துவக்கபட்டு நடத்தப்பட்டாலும், ஒலிம்பியாட் என்ற காலக்கணக்கானது பண்டைய கிரேக்க வரலாற்றாசிரியரான எபோரசால் தொடங்கப்பட்டு, எலனியக் காலம் வரை பயன்படுத்தப்பட்டது . நவீன கி.மு/கி.பி நாள்காட்டி முறைக்கு மாற்றாக, முதல் ஒலிம்பியாட் கி.பி 776 கோடையில் தொடங்கி கி.மு. 772 கோடை வரை நீடித்தது. இரண்டாவது ஒலிம்பியாட் கி.மு. 772 கோடையில் விளையாட்டுகள் தொடங்கியிலிருந்து நான்காண்டுகள் என இருந்தது.  

இந்தக் காலக்கணக்கில் ஒரு நிகழ்வை குறிப்பிட கி.மு. 776 ஆம் ஆண்டில் இருந்து கணக்கெடுத்து இத்தனையாவது ஒலிம்பியட்டின் இத்தனையாவது ஆண்டில் என்று குறிப்பிடுவர். எடுத்துக்காட்டாக மூன்றாவது ஒலிம்பியட்டின் மூன்றாவது ஆண்டு என்பது போல குறிப்பிடுவர்.  

நவீன ஒலிம்பியாட் என்பது கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்கள் பொதுவாக நடத்தப்படும் ஆண்டின் சனவரி முதல் நாள் தொடங்கி நான்கு ஆண்டு காலத்தைக் குறிக்கிறது. எனவே, முதல் நவீன ஒலிம்பியாட் சனவரி 1, 1896, இரண்டாவது சனவரி 1, 1900 மற்றும் பல (32வது சனவரி 1, 2020 இல் தொடங்கியது: ஒலிம்பிக் சாசனத்தைப் பார்க்கவும்).
# சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம்



**சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம்** (**Chhota Udaipur State** or 'Princely State of Chhota Udaipur'), (; )1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவில் இருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரமாக சோட்டா உதய்பூர் இருந்தது. இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் கிழக்கில் அமைந்த சோட்டா உதய்பூர் மாவட்டப் பகுதிகளை கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம் 2,305 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 64,621 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.  

## வரலாறு
1743-ஆம் ஆண்டில் ராவல் உதய் சிங் என்பவரால் சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம் நிறுவப்பட்டது. 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம், பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, 1956-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## ஆட்சியாளர்கள்
- 1762 – 1771 அர்சிஸ் சிங்
- 1771 – 1777 இரண்டாம் ஹமீர் சிங்
- 1777 – 1822 பீம்சிங் Bhimsinhji
- 1822 – 1851 குமான் சிங்
- 1851 – 1881 ஜித் சிங்
- 1881 – 1895 மோட்டி சிங்
- 1895 – 29 ஆகஸ்டு 1923 பதே சிங் (பிறப்பு. 1884 – இறப்பு. 1923)
- 29 ஆகஸ்டு 1923 – 15 அக்டோபர் 1946 நட்வர் சிங் (பி. 1906 – இ. 1946)
- 15 அக்டோபர் 1946 – 15 ஆகஸ்டு 1947 விரேந்திர சிங் (பி. 1907-. 25 சூன் 2005)
## இதனையும் காண்க
- ரேவா கந்தா முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
# பண்டுவ மனவதர் இராச்சியம்


, ஆண்டு, சூன் 1938]]  

**பண்டுவ-மானவதர் இராச்சியம்** (**Bantva-Manavadar** or **Manavadar State**) 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில் இருந்தது. 1941-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பண்டுவ-மனவதர் இராச்சியம் 261.6 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 26,200 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.  
## வரலாறு
1733-ஆம் ஆண்டில் பண்டுவ-மனவதர் இராச்சியத்தை நிறுவியவர் பஷ்தூன் இன திலேர் கான் சலாபாத் கான் ஆவார். 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பண்டுவ-மானவதர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பண்டுவ-மானவதர் இராச்சியம், 1948-ஆம் ஆண்டு முதல் 1956-ஆம் ஆண்டு முடிய சௌராஷ்டிர மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது. மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, பண்டுவ-மான்வதர் இராச்சியம் 1956-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
### ஆட்சியாளர்கள்

பஷ்தூன் இன பாண்டுவ-மானவதர் ஆட்சியாளர்கள் இராச்சியத்தை கான் பட்டத்துடன் ஆட்சி செய்தனர்.  

#### கான்கள்
- 1733 – c.1760 திலேர் கான் சலாபாத் கான் (இறப்பு:1760)
- 1760 – .... சதர் நத்து கான் திலேர் கான்
- 17.. – 18.. காசாபர் கான் நத்துக் கான்
- 18.. – 18.. கமல் அத்-தீன் காசாபர் கான்
- 18.. – 12 சூன் 1882 சோராவர் கான் கமல் அத்தீன் கான் (இ. 1882)
- 12 சூன் 1882 – 28 மார்ச் 1888 காசாபர் கான் சோராவர் கான் (பிறப்பு:. 1862 – இறப்பு. 1888)
- 12 சூன் 1882 – 21 சூன் 1883 .... -அரசப்பிரதிநிதி
- 28 மார்ச் 1888 – 19 அக்டோபர் 1918 பாத் அத்தீன் கான் காசாபர் கான் (பி. 1885 – இ. 1918)
- 28 மார்ச் 1888 – 25 நவம்பர் 1907 .... -அரசப்பிரதிநிதி
- 19 அக்டோபர் 1918 – 15 பிப்ரவரி 1948 குலாம் மொகிதீன் கான் (பி. 1911 – இ. 2003)
- 19 அக்டோபர் 1918 – 21 நவம்பர் 1931 பாத்திமா சித்திக்கா பேகம் (பெண்) -அரசப்பிரதிநிதி (பி. 1891 – இ. 1943)

## இதனையும் காண்க
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தயோபீன்-2-கார்பாக்சிலிக் அமிலம்



**தயோபீன்-2-கார்பாக்சிலிக் அமிலம்** (*Thiophene-2-carboxylic acid*) என்பது SC<sub>4</sub>H<sub>3</sub>CO<sub>2</sub>H என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். தயொபீனின் அறியப்பட்டுள்ள இரண்டு மோனோகார்பாக்சிலிக் அமிலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். தயோபீன்-3-கார்பாக்சிலிக் அமிலம் என்பது மற்றொரு மோனோகார்பாக்சிலிக் அமிலமாகும். தாமிரம்(I) தயோபீன்-2-கார்பாக்சிலிக் அமிலம் உல்மான் வினையில் வினையூக்கியாகப் பயன்படுகிறது.
# பசுபதி போசு

**பசுபதி போசு (Pasupati Bose)** இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஒரு மருத்துவர் ஆவார். 1907 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் முதல் தேதியன்று இவர் பிறந்தார். ஓர் உடற்கூறியல் பேராசிரியராக இவர் பணிபுரிந்தார்.  

## தகவல்
போசு 1923 ஆம் ஆன்டு முர்சிதாபாத் சில்லா பள்ளியில் தனது பள்ளிக் கல்வியைப் படித்து முதலிடம் பெற்றார். பள்ளியிலும் கல்லூரியிலும் எப்போதும் இவர் இரண்டாவதாக இருந்ததில்லை. மருத்துவம் படிக்க போசு கொல்கத்தா சென்றார். 1932 ஆம் ஆண்டு கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் மருத்துவத்தில் இளநிலை பட்டம் பெற்றார். பின்னர் மருத்துவ முனைவர் பட்டமும் பெற்றார். படிப்பில் முதல் தரம் பெற்றதோடு மட்டுமல்லாமல், 1000-மதிப்பெண்களுக்கு 968 மதிப்பெண்கள் எடுத்து தேர்ச்சி பெற்றார். 2007 ஆம் ஆண்டு வரையிலுங்கூட இம்மதிப்பெண் ஒரு சாதனையாக இருந்தது. மாணவராக இருந்தபோது இவருக்கு பல தங்கப் பதக்கங்கள் வழங்கப்பட்டன. போசு கொல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரியில் உடற்கூறியல் பேராசிரியராகச் சேர்ந்தார். 1938 ஆம் ஆண்டில் திருமணம் செய்து ஒரு மகன் மற்றும் ஒரு மகளுக்கு தந்தையானார்.  

1952 ஆம் ஆண்டு இராக்பெல்லர் அறக்கட்டளையின் அழைப்பின் பேரில் போசு அமெரிக்கா சென்றார். அங்கு இவர் பல்வேறு அமெரிக்க பல்கலைக்கழகங்களில் விரிவுரைகளை வழங்கினார். அதைத் தொடர்ந்து, இங்கிலாந்து இராயல் கழகத்தின் உறுப்பினர் தகுதி என்ற பட்டம் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.  

கொல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரியில் இவர் பணியாற்றிய கடைசி ஐந்து ஆண்டுகளில், நெருங்கிய தோழரும் அக்கால மேற்கு வங்க முதல்வருமான டாக்டர் பிதான் சந்திர ராயின் வேண்டுகோளின்படி போசு அக்கல்லூரியின் துணை முதல்வராக ஆனார்.  

போசு 1979 ஆம் ஆண்டு தனது 72 ஆம் வயதில் இறந்தார். கொல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரியின் உடற்கூறியல் பேராசிரியராக அவர் எப்போதும் நினைவுகூரப்படுவார். *பசுபதி போசு லேன் என்ற* கொல்கத்தாவில் உள்ள ஒரு தெரு இவரது பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.
# செயவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)


**செயவர்மன்** (*Jayavarman*) (ஆட்சிக் காலம் கி.பி. 1110–1120 ) இந்தியாவின் சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவான். இவன் தனது தந்தையான சல்லக்சணவர்மனுக்குப் பிறகு செகசகபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளரானான். சந்தேலக் கல்வெட்டுகள் இவனைப் பற்றிய தெளிவற்ற புகழ்ச்சிகளை மட்டுமே கொண்டிருக்கின்றன. எனவே இவனது ஆட்சியைப் பற்றி சிறிய வரலாற்று தகவல்களே அறியப்படுகின்றன. இவன் தனது மாமா பிரிதிவிவர்மனுக்கு ஆதரவாக அரியணையைத் துறந்ததாகத் தெரிகிறது.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
செயவர்மன், தனது முன்னோடியான சல்லக்சணவர்மனின் மகன் என மதனவர்மனின் மவு கல்வெட்டில் கூறப்பட்டுள்ளது. செயவர்மனைப் பற்றிய கிடைக்கக்கூடிய ஒரே கல்வெட்டு இவனது மூதாதையரான தங்கன் என்பவனால் வெளியிடப்பட்ட ஒரு கல்வெட்டுக்கு பிந்தைய கல்வெட்டு மட்டுமே. இப்போது கஜுராஹோவில் உள்ள விசுவநாதர் கோவிலின் தாழ்வாரத்தில் காணப்படும் இந்தக் கல்வெட்டு, " நிர்பதி செயவர்மன் -தேவன்" எழுத்துகளில் மீண்டும் எழுதியதாகக் கூறுகிறது. மறைமுகமாக அது தெளிவற்றதாகிவிட்டதாலோ அல்லது சேதமடைந்ததாலோ இருக்கலாம். கல்வெட்டில் அரசனின் வழக்கமான புகழே உள்ளது. மேலும் இவன் போர்களில் "மலை போன்ற பெரிய இளவரசர்களை" வேரோடு பிடுங்கிவிட்டதாகக் கூறுகிறது.  

இந்த கல்வெட்டு பொ.ச. 6 ஏப்ரல் 1117 தேதியிட்டது. வேறு எந்த ஆதாரமும் இல்லாத நிலையில், சல்லக்சணன் அரியணை ஏறியதை கி.பி 1100 என்று தேதியிட்டால், செயவர்மனின் ஆட்சி கிபி 1110 க்கு முந்தையது. ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் 10 ஆண்டுகள் எனக் கருதலாம்.  

## துறவு
செயவர்மன் ஆட்சியில் சோர்வுற்று அரியணையைத் துறந்ததாகக் கலிஞ்சர் கல்வெட்டு கூறுகிறது. நாராயணனின் பக்தனான இவன், தனது பாவங்களைக் கழுவுவதற்காக "தெய்வீக நதிக்கு" சென்றான். இவனுக்குப் பிறகு இவனது மாமா பிருதிவிவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்ததால், இவன் வாரிசு இல்லாமல் இறந்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது. பிருதிவிவர்மனின் வாரிசான மதனவர்மனின் நன்யௌரா செப்புத் தகடு கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சந்தேல மரபியல், செயவர்மன் மற்றும் அவனது தந்தை சல்லக்சணவர்மன் ஆகியோரின் பெயரைத் தவிர்க்கிறது.
# நியூட்டன் தேன்சிட்டு



**நியூட்டன் தேன்சிட்டு** (*Newton's sunbird*) அல்லது **சாவோ தோம்** **தேன்சிட்டு** (*அனாபத்மிசு நியூடோனி*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள பறவை சிற்றினமாகும். பொதுவாக, இந்த தேன்சிட்டின் மேற்பகுதி அடர் ஆலிவ் நிறத்தில் உள்ளது. ஆணின் தொண்டை மாறுபட்ட பச்சை-ஊதா நிறத்திலும், பெண் பறவையின் தொண்டைப் பகுதி மந்தமான ஆலிவ் நிறத்திலும் அடிப்பகுதி மஞ்சள் நிறமாகவும் காணப்படும். பெண் பறவையின் அடிப்பகுதி மஞ்சள் நிறமாக முதிர்ச்சிக்குப் பின்னரே மாறும்.
# பிரிதிவிவர்மன்


**பிரிதிவிவர்மன்** ( *Prithvivarman* ) (ஆட்சிக் காலம் பொ.ச. 1120-1128 ) சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவான். இவன் தனது மருமகன் செயவர்மனுக்குப் பிறகு செகசகபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளரானான்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
மவூ கல்வெட்டில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, பிரிதிவிவர்மனும் இவனது அண்ணன் சல்லக்சணவர்மனும் சந்தேல ஆட்சியாளன் கீர்த்திவர்மனின் மகன்கள் எனத் தெரிகிறது. கீர்த்திவர்மனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, சந்தேல பிராந்தியத்தை சல்லக்சணனும் அவனது மகன் செயவர்மனும் ஆட்சி செய்தனர். செயவர்மன் அரியணையைத் துறந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, பிரிதிவிவர்மன் புதிய மன்னரானான்.  

## தொழில்
இவனது முன்னோடிகளைப் போலவே, இவனும் அனுமன் தெய்வத்தைக் கொண்ட செப்பு நாணயங்களை வெளியிட்டான். இவனைப் பற்றிய தகவல்கள் நான்கு பிற்கால சந்தேல கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகிறது.  

- மதனவர்மனின் ஔகாசி செப்புத்தகடு கல்வெட்டு
- மதனவர்மனின் மவூ கல்வெட்டு
- கல்யாணதேவியின் அஜய்கர் கல்வெட்டு (வீரவர்மனின் மனைவி)
- கணபதியின் அஜய்கர் கல்வெட்டு

இந்தக் கல்வெட்டுகளில் இவனது புகழ்பெற்ற சாதனைகள் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. இருப்பினும், இவன் ஒரு பலவீனமான ஆட்சியாளன் என்று இது அர்த்தப்படுத்துவதில்லை. இவன் தீவிரமான நாடு பிடிக்கும் கொள்கையை ஏற்கவில்லை. இவன் நிர்வாகத்தை சிறப்பாக கையாண்டதாக மவூ கல்வெட்டு கூறுகிறது. ஒழுக்கக்கேடான நபர்களை வெறுப்பதன் மூலமும், தகுதியானவர்களை மகிழ்விப்பதன் மூலமும், சட்டப்படியான செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு, புனித நூல்களின்படி செலவழித்து, எல்லா உயிர்களையும் பாதுகாப்பதன் மூலமும் "பொற்காலத்தின்" நடத்தையை கடைப்பிடித்தவன் என்று விவரிக்கும் ஒரு வழக்கமான புகழ்ச்சியும் இதில் உள்ளது.  

மவூ கல்வெட்டின்படி, இவன் கதாதரன் என்பவனை தனது தலைமை அமைச்சராக நியமித்தான். கதாதரன் முந்தைய மன்னன் செயவர்மனிடம் பணிபுரிந்தான். மேலும் அவரது தந்தை அனந்தன் சந்தேல மன்னர்களிடம் தலைமை அமைச்சராக பணியாற்றியுள்ளான். அஜய்கர் கல்வெட்டு கௌடா குடும்பத்தைச் சேர்ந்த கோகுலன் என்பவனை பிருத்விவர்மனின் மற்றொரு பரம்பரை அமைச்சர் என்று குறிப்பிடுகிறது.  

ஔகாசி கல்வெட்டில் பிரிதிவிவர்மனுக்கு வழக்கமான அரச பட்டங்களான "பரம-பட்டாரக மகாராசாதிராசன் பரமேசுவரன்" என்று கூறுகிறது. கல்யாணதேவியின் அஜய்கர் கல்வெட்டு இவனை பழம்பெரும் மன்னன் பிருத்துவுடன் ஒப்பிடுகிறது. இவனுக்குப் பின் இவனது மகன் மதனவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்தான்.
# பூபதிராசு சோமராசு



**பூபதிராசு சோமராசு** (*Bhupathiraju Somaraju*) இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஓர் இருதயநோய் நிபுணர் ஆவார். பூ.சோமராசு என்று சுருக்கமாவும் இவர் அழைக்கப்படுகிறார். 1948 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 25 ஆம் தேதியன்று சோமராசு பிறந்தார். ஐதராபாத்திலுள்ள கேர் மருத்துவமனையின் தலைவராகவும் இவர் செயல்பட்டார். மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட பத்திரிகைகளில் பல மருத்துவக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். மற்றும் தேசிய மருத்துவ அறிவியல் அகாடமியின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினராகவும் சோமராசு இருந்தார். 2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசாங்கம் நாட்டில் வழங்கப்படும் நான்காவது உயரிய குடிமக்கள் விருதான பத்மசிறீ விருதை பூபதிராசு சோமராசுக்கு வழங்கி சிறப்பித்தது.  

ஐதராபாத்தில் உள்ள நிசாம் மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனத்தில் இதயவியல் துறையின் பேராசிரியராகவும் துறைத் தலைவராகவும் மற்றும் அந்நிறுவனத்தின் கல்லூரி தலைவராகவும் பூபதிராசு சோமராசு பணிபுரிந்துள்ளார்.  

மருத்துவர் சோமராசு ஐதராபாத்து கேர் மருத்துவமனையின் இருதயநோய் நிபுணர்கள் குழுவுடன் சேர்ந்து 2019 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் ஐதராபாத்து நகரின் புறநகர் பகுதியான காச்சிபௌலியில் உள்ள ஆசிய இரையகக்குடலியல் நிறுவனத்திற்கு இடம்பெயர்ந்தார்.  

1998 ஆம் ஆண்டில், சோமராசு அப்துல் கலாமுடன் இணைந்து "கலாம்-ராசு உறைகுழாய் என்று பெயரிடப்பட்ட குறைந்த விலையிலான இரத்தக்குழாய் சார்ந்த உறைகுழாய் ஒன்றை உருவாக்கினார். 2012 ஆம் ஆண்டில் இருவரும் சேர்ந்து கிராமப்புறங்களில் சுகாதாரப் பாதுகாப்புக்காக கலாம்-ராசு வரைபட்டிகை என்று பெயரிடப்பட்ட ஒரு கணினியை வடிவமைத்தனர்.
# ரெய்சென்பேச் தேன்சிட்டு


**ரெய்சென்பேச் தேன்சிட்டு** (*Reichenbach's sunbird*)(*அனாபத்மிசு ரெய்சென்பேச்சி*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு பறவை சிற்றினமாகும். இது அங்கோலா, கமரூன், மத்திய ஆப்பிரிக்கக் குடியரசு, கொங்கோ குடியரசு, காங்கோ மக்களாட்சிக் குடியரசு, கோட் டிவார், காபோன், கானா, லைபீரியா மற்றும் நைஜீரியா ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது .  

ஜெர்மனி தாவரவியலாளரும் விலங்கியல் நிபுணருமான ஹென்ரிச் லுட்விக் ரெய்சென்பாக் நினைவாக இப்பறவைக்குப் பெயரிடப்பட்டது.
# புரோமித்தியம்(III) புளோரைடு



**புரோமித்தியம்(III) புளோரைடு** (*Promethium(III) fluoride*) என்பது PmF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். புரோமித்தியமும் புளோரினும் சேர்ந்து உருவாகும் இச்சேர்மத்தை புரோமித்தியம் முப்புளோரைடு என்ற பெயராலும் அழைக்கலாம். இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் சாய்சதுர வடிவில் இச்சேர்மம் காணப்படுகிறது.  

நீரில் சிறிதளவு கரையும். இலித்தியம் உலோகத்துடன் புரோமித்தியம்(III) புளோரைடு வினைபுரிந்து இலித்தியம் புளோரைடையும் உலோக புரோமித்தியத்தையும் கொடுக்கிறது.:  
:<math>\mathrm{PmF_3\ +\ 3\ Li\ \longrightarrow \ Pm\ +\ 3\ LiF}</math>
# அலி இப்னு அல்-ஆதிர்

**அபு அல்-அசன் அலி இப்னு முகம்மத் இப்னு முகம்மத் அசுசாய்பனி** என்பவர் ஒரு அரபு அல்லது குர்து இன வரலாற்றாளர் மற்றும் சுயசரிதையாளர் ஆவார். இவர் பொதுவாக **அலி இலிசு அல்-தின் இப்னு அல்-ஆதிர் அல் சசாரி** (அரபி: علي عز الدین بن الاثیر الجزري) (1160-1233) என்ற பெயரால் அறியப்படுகிறார். இவர் அரபு மொழியில் எழுதினார். இப்னு ஆதிர் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர் ஆவார். இவர் தனது 21ஆம் வயதில் தன் தந்தையுடன் மொசூல் நகரத்தில் தன் படிப்பை தொடர்வதற்காக வசிக்க ஆரம்பித்தார். அங்கு வரலாறு மற்றும் இசுலாமிய பாரம்பரியத்தை கற்றார்.  

இவரது முக்கியமான நூல் *அல்-கமில் பி அத்-தரிக்* (முழு வரலாறு) என்று அழைக்கப்படும் உலகத்தின் வரலாறு ஆகும். இதில் மொத்தம் 11 பாகங்கள். 3ஆவது பாகம் மங்கோலியத் தாக்குதலைப் பற்றியதாகும். இப்பாகம் ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.  

சூன் 2014இல், ராய்ட்டர்ஸ் செய்தி நிறுவன செய்திப்படி, இவரது மொசூலில் உள்ள இவரது கல்லறையானது இசுலாமிய அரசு தீவிரவாத அமைப்பின் அல் கொய்தா பிரிவால் சேதப்படுத்தப்பட்டது.
# டெர்பியம்(III) புளோரைடு



**டெர்பியம்(III) புளோரைடு** (*Terbium(III) fluoride*) என்பது TbF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். டெர்பியம் கார்பனேட்டும் ஐதரோபுளோரிக் அமிலமும் சேர்ந்து 40 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் வினைபுரிந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. டெர்பியம் முப்புளோரைடு என்ற பெயராலும் இதை அழைக்கிறார்கள். தண்ணீரில் இச்சேர்மம் சிறிதளவு கரைகிறது.  

## பயன்
தனிமநிலை டெர்பியத்தை தயாரிக்க டெர்பியம்(III) புளோரைடு பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனுடன் கால்சியத்தைச் சேர்த்து வினைப்படுத்தினால் டெர்பியம் கிடைக்கும்.  

:2 TbF<sub>3</sub> + 3 Ca → 3 CaF<sub>2</sub> + 2 Tb
# சாம்பல் தலை தேன்சிட்டு


**சாம்பல் தலை தேன்சிட்டு** (*Grey-headed sunbird*)*(டெலியோர்னிசு ஆக்சிலேரிசு)* என்பது சிறிய வகை பேசரின் குருவி ஆகும். இது காங்கோ மக்களாட்சி குடியரசு மற்றும் மேற்கு உகாண்டாவில் உள்ள காடுகளில் வாழ்கின்றது.  

இந்த தேன்சிட்டு பிரேசரின் தேன்சிட்டின் துணையினமாகக் கருதப்படுகிறது. சில நேரங்களில் இரண்டு சிற்றினங்களும் *ஆந்த்ரெப்டசிசு* பேரினத்தின்கீழ் வைக்கப்படுகின்றன.
# சிகாப்பல்தீன் முகம்மது அல் நசாவி


**சிகாப்பல்தீன் முகம்மது அல் நசாவி** (பாரசீகம்: شهاب الدین محمد النساوی; இறப்பு 1250) என்பவர் குவாரசமிய ஷா சலாலத்தீன் மிங்புர்னுவின் பாரசீக உதவியாளர் மற்றும் சுயசரிதையாளர் ஆவார். இவர் குராசானில் உள்ள நசா (தற்போதைய துருக்மெனிஸ்தான்) என்ற இடத்தில் பிறந்தார். குராசான் மீது மங்கோலியப் படைகள் தாக்கியதை நேரில் தன் கண்களால் கண்டார். இறுதியாக சலாலத்தீன் தப்பித்து ஓடியது மற்றும் அவரது இராணுவ சாகசங்களை 1241ஆம் ஆண்டு அரபு மொழியில் எழுதினார். 1234/35இல் பாரசீக மொழியில் 1231ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய தன் வாழ்க்கையை *நப்தத் அல்-மஸ்துர்* என்ற நூலில் எழுதியுள்ளார்.
# பென் விலை வெறும் 999 ரூபாய் மட்டுமே



**பென் விலை வெறும் 999 ரூபாய் மட்டுமே** (*Pen Vilai Verum 999 Rubai Matume*) என்பது 2022 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 7 ஆம் தேதியன்று வெளியான அதிரடித் தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும். இந்தத் திரைப்படத்தை எழுதி, இயக்கியவர் வராத ராஜ் ஆவார். ராஜ்கமல், ஸ்வேதா பண்டிட், ராமர் ஆகியோர் முக்கியக் கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்துள்ளனர்.. 2018 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் இப்படத்திற்கான தயாரிப்புப் பணிகள் தொடங்கின.  

## நடிகர்கள்
- ராஜ்கமல்
- ஸ்வேதா பண்டிட்
- ராமர்
- மது சுதன்
- கிரைஸ் பெப்பே
- வெங்கடேஷ் பிரசாத்
- தீணா
- கிருஷ்ணா
# மின்ஹஜ்-இ சிராஜ் ஜுஸ்ஜனி



**மின்ஹஜ் அல்-சிராஜ் ஜுஸ்ஜனி** (பிறப்பு 1193) என்பவர் ஒரு 13ஆம் நூற்றாண்டு பாரசீக வரலாற்றாளர் ஆவார். இவர் கோர் பகுதியில் பிறந்தார். இவரது முழுப் பெயர் **மின்ஹஜ்-அல்-தின் அபு அமர் உதுமான் இப்னு சிராஜ்-அல்-தின் முகம்மத் ஜுஸ்ஜனி** ஆகும்.  

1227இல் ஜுஸ்ஜனி உச் நகரத்திற்கும் பிறகு தில்லிக்கும் இடம்பெயர்ந்தார். வட இந்தியாவில் தில்லியின் மம்லூக் சுல்தானகத்திற்கு முதன்மை வரலாற்றாளர் ஜுஸ்ஜனி தான். இவர் கோரி அரசமரபைப் பற்றி எழுதியுள்ளார். இவர் *தபகத்-இ நசீரி* (1260) நூலை தில்லியின் சுல்தான் நசீருதீன் மஹ்முத் ஷாவிற்காக எழுதியுள்ளார். இந்நூல் ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இவர் 1266க்கு பிறகு இறந்தார்.
# கடத்தூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்

**கடத்தூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்** என்பது இந்தியாவிலுள்ள தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் தர்மபுரி மாவட்டத்தில் உள்ள பத்து ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றாகும். இந்த ஊராட்சி ஒன்றியமானது மொரப்பூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் இருந்து பிரித்து 2013-இல் புதியதாக உருவாக்குவதாக அறிவிப்பாணை வெளியானது.  

## ஊராட்சி மன்றங்கள்
கடத்தூர் ஊராட்சி ஒன்றியம் 25 ஊராட்சி மன்றங்களை உள்ளடக்கியதாகும்.  

1. பசுவாபுரம்
1. புட்டிரெட்டிபட்டி
1. ஒசஹள்ளி
1. லிங்கி நாய்க்கன ஹள்ளி
1. மணியம்பாடி
1. மடத ஹள்ளி
1. நல்லகுட்லஹள்ளி
1. ஒபுளிநாய்க்கன ஹள்ளி
1. சில்லாரஹள்ளி
1. புளியம்பட்டி
1. சுங்கரஹள்ளி
1. தாளநத்தம்
1. வகுத்துப்பட்டி
1. வெங்கடதாரஹள்ளி
1. சிந்தல்பாடி
1. கேத்துரெட்டிப்பட்டி
1. மோட்டாங்குறிச்சி
1. ரேகடஹள்ளி
1. கோபிசெட்டிப்பாளையம்
1. குருபரஹள்ளி
1. இராமியனஹள்ளி
1. கர்த்தானூர்
1. தாதனூர்
1. தென்கரைக்கோட்டை
1. சந்தப்பட்டி
# நீல பிடரி தேன்சிட்டு


**நீல பிடரி தேன்சிட்டு** (purple-naped sunbird) (*குரோச்கினெக்ராம்மா கைப்போகிராமிகம்*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள பறவை சிற்றினமாகும். இது *குரோச்கினெக்ரம்மா* பேரினத்தில் உள்ள ஒரே ஒரு சிற்றினமாகும். இது தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மியான்மர் முதல் சுமத்ரா மற்றும் போர்னியோ வரை காணப்படுகிறது. இதன் இயற்கை வாழிடம் அயன அயல் மண்டலம் அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடுகள் ஆகும்.  

2011-ல் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வு ஒன்றில், நீலப்பிடரி தேன்சிட்டானது *அராக்னோதெரா* பேரினத்தில் இன உறவு முறை அடிப்படையில் சேர்க்கப்பட்டது. 2017ஆம் ஆண்டு கூடுதல் வரிசை தரவுகளைப் பயன்படுத்தி கருஞ்சிவப்பு தேன்சிட்டு *அராக்னோதெரா*விற்கு அடித்தளமாக உள்ளது. இது முன்னர் லெப்பிடாப்பிடாராவில் ஹைபோகிராமா பேரினத்தில் வைக்கப்பட்டது.