wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# யோகேசுவரி



**யோகேசுவரி** (*Yogeshvari*; சமஸ்கிருதம் : योगेश्वरी), **ஜோகேஸ்வரி** என்றும் வழங்கப்படுகிறது. இப்பெயர் இந்து தெய்வமான துர்காவின் அடைமொழியாகும். யோக-ஈசுவரி என்பதன் சுருக்கம் யோகேசுவரி; இதன் பொருள் "யோக தெய்வம்" என்பதாகும்.  

## வழிபாடு
குசராத்து, இராசத்தான் போன்ற மேற்கு இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் பிராமணர்கள் யோகேசுவரியை தங்கள் குலதெய்வமாக வணங்குகிறார்கள்.  

யோகேசுவரி மகாராட்டிராவில் பல சித்பவன் பிராமணக் குடும்பங்கள், 96 கூலி மராட்டியக் குடும்பங்களின் குலதேவி ஆவார். யோகேசுவரி ஆயி என்பது சிவபெருமானின் பெண்மை சக்தி.
# பிவண்டி மேற்கு சட்டமன்றத் தொகுதி



**பிவண்டி மேற்கு சட்டமன்றத் தொகுதி** (Bhiwandi West Assembly Constituency) என்பது மேற்கு இந்தியாவின் மகாராட்டிர மாநில சட்டப் பேரவையில் உள்ள 288 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் ஒன்றாகும். இத்தொகுதியானது, தானே மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. பிவண்டி மேற்கு, பிவண்டி மக்களவைத் தொகுதிக்கு உட்பட்ட ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதியாகும்.  

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
| ஆண்டு | உறுப்பினர் | கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 2009 | அப்துல் ரசீத் தாகிர் மோமின் | சமாஜ்வாதி கட்சி |
| 2014 | மகேசு பிரபாகர் சௌகுலே | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
| 2019 |  |  |
| 2024 | } |  |

## தேர்தல் முடிவுகள்
### 2024
# ஜெகன்மாதா



**ஜெகன்மாதா** (*Jaganmata*) என்பவர் **லோகமாதா** என்று அழைக்கப்படுகிறார். இவர் வைணவ மதத்தின் முதன்மையாக உச்சத் தெய்வமான லட்சுமியின் ஓர் அடைமொழியாகும். இச்சொல் பார்வதி மற்றும் துர்கா போன்ற பிற தெய்வங்களைக் குறிப்பிட இந்து இலக்கியங்களிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

## இலக்கியம்

### அதர்வ வேதம்
இலட்சுமிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அதர்வ வேதத்திலிருந்து ஒரு பாடல், ஜெகன்மாதாவின் ஒரு பகுதி ஒருவரின் நாக்கில் தங்க வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்கிறது.  

### விஷ்ணு புராணம்
விஷ்ணு புராணம் இலட்சுமியை ஜகன்மாதா என்று போற்றுகிறது.  

இந்த உரையின்படி, விஷ்ணு எங்கும் நிறைந்திருப்பதாலும், இலட்சுமி அவரது தெய்வீகச் சக்தியாகக் கருதப்படுவதாலும், அவர் அவரது பாதுகாப்பில் உள்ள பிரபஞ்சத்தின் தாயாக அவருக்குச் சேவை செய்கிறார்.  

### பாகவத புராணம்
பாகவத புராணம் விஷ்ணுவின் வடிவத்தைப் பற்றிய விளக்கத்தை ஒரு பிரார்த்தனை வடிவில் கொண்டுள்ளது. இங்கு உலகளாவிய தாயான இலட்சுமி தனது நித்தியத் துணைவியின் பாதங்களைப் பராமரிப்பதை விவரிக்கிறது.  

### இலட்சுமி தந்திரம்
இலட்சுமி தந்திரத்தில், இந்திரன் இலட்சுமியைச் சந்திக்க இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் தவம் செய்கிறான். அவர் பிரபஞ்சத்தின் உயர்ந்த தாய் என்று விவரிக்கப்படும் தாமரை மலரில் அவர் முன் தோன்றுகிறார்.
# அஸ்மா நபில்


**அஸ்மா நபில்** (*Asma Nabeel*) (1970கள்-1 ஜூலை 2021) பாக்கித்தானைச் சேர்ந்த திரைக்கதை ஆசிரியரும், கவிஞரும், தயாரிப்பாளரும் மற்றும் படைப்பு ஆலோசகரும் ஆவார். *குதா மேரா பி ஹை* மற்றும் *கானி* போன்ற பாக்கித்தான் நாடகங்களுக்கு திரைக்கதைகளை எழுதினார்.  

## கல்வி
கராச்சி பல்கலைக்கழகத்தில் 2000 ஆம் ஆண்டில் மக்கள் தகவல் தொடர்பியலில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.  

## தொழில் வாழ்க்கை

### படைப்பாற்றல் ஆலோசகர்
அஸ்மா பல நிறுவனங்களில் விளம்பர ஆலோசகராக பணியாற்றினார். இவர் நான்கு ஆண்டுகள் *ஜே. டபிள்யூ. டி.* என்ற நிறுவனத்தில் படைப்பு இயக்குநராக இருந்தார். மேலும், ORIENTM இல் ஒரு படைப்புத் தலைவராகவும் இருந்தார். அஸ்மா பின்னர் வால்டர் பாக்கித்தான் என்ற நிறுவனத்தில் தலைமை படைப்பு அதிகாரியாக ஆனார்.  

### திரைக்கதையாசிரியர்
திரைக்கதை எழுத ஆரம்பித்தபோது அஸ்மாவிற்கு மார்பகப் புற்றுநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. அதன் பிறகு பல முறை வேதிச்சிகிச்சை அமர்வுகளுக்கு உட்படுத்த வேண்டியிருந்தது. இந்த நேரத்தில் அதிக ஓய்வு நேரம் கிடைத்தது. இதனைப் பயன்படுத்தி பல ஒருவரி கதைகளை எழுதத் தொடங்கினார். ஒரு நாள், *குதா மேரா பி ஹை* என்ற தொடரைத் தயாரிக்க ஒரு புதிய தயாரிப்பாளர் *சனா ஷாநவாஸை* அஸ்மா சந்தித்தார். அஸ்மா 26 அத்தியாயங்களுக்கு திரைகதை எழுதினார். அதை *சனா ஷாநவாஸ்* நாடகமாகத் தயாரித்தார். இந்த நாடகம் சமூகத்தில் ஒற்றுமை மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளும் குழந்தைகளின் சகிப்புத்தன்மை பற்றிய பிரச்சினையை எழுப்பியது. இது *ஏ. ஆர். ஒய் டிஜிட்டல்* தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பப்பட்டது. *ஆயிஷா கான்* மற்றும் *சையத் ஜிப்ரான்* ஆகியோர் முக்கிய நடிகர்களாக நடித்தனர்.  

பின்னர், *செவந்த் ஸ்கை என்டர்டெயின்மென்ட்* நிறுவனத்திற்காக *கானி* என்ற தொலைக்காட்சித் தொடருக்கு அஸ்மா திரைக்கதையை எழுதினார். இது ஒரு பிரபலமான தொடராக மாறியது. மேலும் அந்த நேரத்தில் ஒளிபரப்பப்பட்ட பல நாடகத் தொடர்களை விஞ்சியது. இதில் பெரோஸ் கான் மற்றும் சனா ஜாவேத் ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்தனர். இந்த நாடகம் *லக்ஸ் ஸ்டைல்* விருதுகள் 2019 இல் ஆறு பரிந்துரைகளைப் பெற்றது.  

2018 ஆம் ஆண்டில், இவர் *அஹ்சன் ராசா பிர்தௌசி*யுடன் இணைந்து *மான் ஜாவோ நா* என்ற காதல் நகைச்சுவைப் படத்திற்கு திரைக்கதை எழுதினார்.  

### கவிஞர்
கஜோல் நடித்த *ஹெலிகாப்டர் ஈலா* படத்தில் இடம்பெற்ற ஒரு பாடலுக்கான பாடல்களை எழுதியதன் மூலம் அஸ்மா பாலிவுட்டில் அறிமுகமானார். இந்தப் பாடலை ஷில்பா ராவ் பாடியிருந்தார். ஆஸ்மா முன்பு *ஹெலிகாப்டர் ஈலா* படத்தின் இயக்குனர் பிரதீப் சர்க்கார் விளம்பரங்களில் பணியாற்றியபோது ஒரு சில விளம்பரங்களில் இவரும் பணியாற்றியிருந்தார். பிரதீப் ஆஸ்மாவின் எழுத்தை விரும்பினார். எனவே அவர் தனது படத்திற்கு ஒரு பாடலை எழுத அஸ்மாவைத் தொடர்பு கொண்டார்.  

### சமூகப் பணி
சமூகப் பிரச்சினைகளை முன்னிலைப்படுத்தும் திட்டங்களில் அஸ்மா ஈடுபட்டார்.  

அஸ்மா பல சமூகப் பிரச்சினைகள் குறித்த பேச்சாளராகவும் இருந்தார். இவர் இளம்பிள்ளை வாதம் பற்றிய விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்கள் மற்றும் மார்பகப் புற்றுநோய் பரிசோதனைகளை நடத்தினார். இவர் அடிக்கடி மார்பக புற்றுநோய் விழிப்புணர்வை பற்றி பேசினார். மேலும் அதைச் சுற்றியுள்ள தடையை அகற்றுவதற்காகப் பணியாற்றினார்.
# ஜெகதாம்பா


மூர்த்தி]]  
**ஜெகதாம்பா** (*Jagadamba*) என்பது ஓர் இந்து தெய்வத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு அடைமொழியாகும். இது முதன்மையாக துர்காவிற்கும், இலக்கியத்தில் இலட்சுமி மற்றும் பார்வதிக்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

## இலக்கியம்

### இராமசரிதமானசு
துளசிதாசர் எழுதிய இராமாயணத்தின் ஒரு பதிப்பான ராமசரிதமானஸில், அங்கதன் இராவணனைச் சந்தித்த பிறகு, பிந்தையவர் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: <blockquote><poem>  
नृप अभिमान मोह बस किंबा।  
हरि आनिहु सीता जगदंबा॥  
अब सुभ कहा सुनहु तुम्ह मोरा।  
सब अपराध छमिहि प्रभु तोरा॥  
सादर जनकसुता करि आगें।  
एहि बिधि चलहु सकल भय त्यागें॥  
</poem></blockquote>இது இவ்வாறு மொழிபெயர்க்கிறது:<blockquote><poem>"இலங்கையின் அரசரே, நீங்கள் பெருமையினாலோ அல்லது காமத்தினாலோ அரியின் (இராமன் மனைவியான ஜகதம்பாவை (உலகின் தாய்) சீதா கடத்திச் சென்றீர்கள். எந்தப் பயமுமின்றி சிறீ இராமனிடம் சிறீ சீதையை மீட்டெடுப்பதே இப்போது சிறந்த வழி".  
</poem></blockquote>  

## கோவில்கள்

- தேவி ஜெகதாம்பாவின் கோவில், இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள கஜுராஹோவில் உள்ள பார்வதி தேவிக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோவிலாகும்.
- மகாலட்சுமி அம்பாபாய் கோயில், இந்தியாவின் மகாராட்டிராவில் உள்ள கோலாப்பூரில் உள்ள இலட்சுமி தேவிக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோவில்.
- சிறீ ஜெகதம்பா தேவி கோவில் காசர்கோடு, கேரளா, இந்தியா

- இந்தியாவின் மகாராட்டிர மாநிலம் நாக்பூரில் உள்ள சிறீ மகாலட்சுமி ஜெகதாம்பா மந்திர் கோரடி
# ஜோதி சித்தா



**ஜோதி சித்தா** (*Jhoti chita*) என்பது ஒடிசா கிராமப்புறங்களில் பெரும்பாலும் நடைமுறையில் உள்ள பாரம்பரிய ஒடியா வெள்ளை கலை வடிவமாகும். இது அரிசி மாவினைப் பயன்படுத்தித் தயாரிக்கப்படுகிறது. ஒரு குச்சியில் கட்டப்பட்ட துணி ஒன்றின் துணைகொண்டு அழகான வடிவங்கள் வரையப்படுகின்றன. பெரும்பாலும் தமிழர்கள் கோலமிடுவது போன்று கைவிரல்களைப் பயன்படுத்தியும் ஜோதி சித்தாவினைத் தயாரிக்கிறார்கள். ஜோதி சித்தா வரைவதற்கு, விரல்களை ஈர அரிசி மாவில் நனைத்து, தரையிலோ அல்லது சுவர்களிலோ சிக்கலான வடிவங்களைக் வரைவார்கள். சில சமயங்களில், நன்றாக கரைக்கப்பட்ட அரிசி மாவு கலவையினை சுவர்களில் தெளிப்பார்கள். இதன் மூலம் நெல் கொத்துகள் போன்ற ஒரு வடிவம் சுவரில் வெளிப்படுகிறது. தானியச் சேமிப்பு கலன்கள், வீட்டுத் தெய்வங்களுக்கான சிறிய பந்தல்கள், வீடுகளின் வாசலில், திருமணம் மற்றும் பிற சுப நிகழ்ச்சிகளில் பயன்படுத்தப்படும் மண் பானைகள் ஆகியவற்றிலும் சித்தா வடிவங்கள் வரையப்படுகிறது.  

திருமணம், மனபாச குருபரா, இராஜா போன்ற பல்வேறு பண்டிகைகளுக்காக *ஜோதி சித்தா* வரையப்படுகின்றன.  

பாரம்பரிய *ஜோதி சித்தா* வடிவங்கள் புடவையின் முந்தானை வடிவங்களை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# அசீனா மொயின்


*அங்காஹி*, *தன்ஹையான்*, *கிரண் கஹானி*, *தூப் கினாரே*, ஆஹத், *மாமா உர்ஃபி*, ஷெஷோரி, *கோஹர்*, தேஸ் பர்தேஸ், *பால் தோ பால்*, *அன்சூ*, *கசக்*, *பர்ச்சையன்* மற்றும் *பரோசி* ,*மேரே டார்ட் கோ ஜோ ஜுபன் மிலே*, *கைசா யே ஜூனூன்*, துண்டில் ராஸ்தே, *ஷயத் கே பஹார் ஆயே*, மோஹிம் ஜூ, *தும் சே மில் கர்*, *பந்திஷ்* மற்றும் *ஜைர், ஜாபர், பேஷ்* ஆகியவை இவர் எழுதிய சில நாடகங்களில் அடங்கும்.  

## இளமை வாழ்க்கை
அசீனா மொயின், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஐக்கிய மாகாணத்திலிருந்தகான்பூரில் 20 நவம்பர் 1941 அன்று பிறந்தார். 1947 இல் பாக்கித்தான் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, தனது குடும்பத்துடன் பாக்கித்தானுக்கு குடிபெயர்ந்தார். இராவல்பிண்டியில் பல ஆண்டுகள் வசித்து, பின்னர் இலாகூருக்கு குடிபெயர்ந்தார். 1950 களில் கராச்சிக்கு குடியேறினார். அங்கு 1960 இல் பெண்களுக்கான அரசு கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார் மற்றும் 1963 இல் கராச்சி பல்கலைக்கழகத்தில் வரலாற்றில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். 7 ஆம் வகுப்பில் இருந்து, மற்ற பள்ளி நடவடிக்கைகளுடன், ஒரு உள்ளூர் பத்திரிகைக்கு *பாய் ஜான்* என்ற தலைப்பில் வாராந்திர கட்டுரையை எழுதிவந்தார்.  

கராச்சி, பாக்கிசுத்தான் ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனத்திற்காக நாடகங்களை எழுதினார். தொழில் ரீதியாக, இவர் கல்வித் திட்டங்களை மேற்கொண்டு கற்பிக்கத் தொடங்கினார். அங்கு தலைமையாசிரியர் நிலைக்கு உயர்ந்தார். 1969 ஆம் ஆண்டில் கராச்சி வானொலி நிலையத்திற்கு *ஈத் கா ஜோர்ரா* என்ற நாடகத்தை எழுதினார்.  

## தொழில் வாழ்க்கை

### பாக்கித்தான் தொலைக்காட்சி
1970 களின் முற்பகுதியில் ஒளிபரப்பான பாக்கித்தானின் முதல் அசல் தொடரான 'கிரண் கஹானி' யையும் இவர் எழுதினார். இதற்கு முன்பு, பாக்கித்தான் தொலைக்காட்சி நிறுவனம் முன்பு அதன் நாடகங்களுக்கு புதினங்கள் அடிப்படையிலான எழுத்துகளையே நம்பியிருந்தது. அந்த நேரத்தில் பெரும்பாலான மக்கள் இந்த பரிசோதனை முயற்சியில் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை.  

### இந்தியத் தொலைக்காட்சி
1987 இல் என்ற *தூப் கினாரே* இவரது நாடகத் தொடரான ஒளிபரப்பப்பட்டது. இந்தத் தொடரை அடிப்படையாகக் கொண்டு மறு ஆக்கம் செய்து இந்தியாவில் *குச் தோ லோக் கஹெங்கே* என்ற பெயரில் தயாரிக்கப்பட்டு 2011 முதல் 2013 வரை ஒளிபரப்பப்பட்டது. இதை பிரபல இந்திய எழுத்தாளர் *கமலேஷ் பாண்டே* எழுதினார். அவர் இந்த நாடகத்தை மறு ஆக்கம் செய்வதன் மூலம் அசீனா மொயினுக்கு மரியாதை செலுத்தியதாகக் கூறினார். இந்த நிகழ்ச்சிகள் இந்திய மக்களிடையே இன்னும் நினைவுகூரப்படுகின்றன. அசீனா இந்தியாவுக்காக *தன்ஹா* என்ற நாடகத்தை எழுதினார். அது ஒளிபரப்பப்பட்ட போது பரவலாக பிரபலமானது. மேலும் தூர்தர்ஷனுக்காக *கஷ்-எம்-கஷ்* என்ற நாடகத்தையும் எழுதினார். இதற்கு *அர்ஷத் மஹ்மூத்* இசையமைத்திருந்தார். மேலும் நாடகத்தின் தலைப்புப் பாடலை *டினா சானி* பாடியிருந்தார்.  

## அரசியல் நிலைப்பாடு
முன்னாள் பாக்கிதானிய துடுப்பாட்டத் தலைவரும் நன்கொடையாளருமான இம்ரான் கானால் நிறுவப்பட்ட பாக்கித்தான் தெகுரீக்கே இன்சாபு கட்சியில் இணைந்தார்.  

## இறப்பு
கடந்த சில ஆண்டுகளாக புற்றுநோயுடன் போராடி வந்த அசீனா மொயின் 26 மார்ச் 2021 அன்று தனது 79 வயதில் கராச்சியில் காலமானார். இவரது இறுதிச் சடங்குகள் கராச்சியிலுள்ள வடக்கு நசீமாபாத் பகுதியில் நடைபெற்றன.
# அணங்கு

**அணங்கு** (*Ananku*) என்பது சங்க இலக்கியம் போன்ற பண்டைய தமிழ் இலக்கியங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள புனிதச் சக்தியின் ஒரு நிகழ்வு ஆகும். இந்தப் புனிதமான மந்திரச் சக்திகள் பல்வேறு பொருட்களில் வசிக்க வேண்டும் என்று கருதப்பட்டது. இது இறுதியில் சமூகத்துடனான தொடர்பைத் தீர்மானித்தது. அணங்கு மக்களுக்கு அச்சம் விளைவிக்கும் கண்ணுக்குப் புலனாகாத ஒன்றாகவும் இருக்கலாம் எனக் கருதப்பட்டது. இது பொதுமைப்படுத்தும் ஒரு விளக்கமாக, அச்சத்தை விளைவிக்கக் கூடிய அணங்கு வகைகளைக் குறிக்கிறது. அணங்குவைக் கட்டுப்படுத்த தகன நெருப்பை ஏற்றி நினைவுக் கல்லை வணங்கும், சடங்குகளைச் செய்யும் வேலையினைப் பறையர்கள், துத்தியர்கள் போன்ற இனக்குழுக்களின் வேலையாகும்.  

மலையில் உறையும் தெய்வத்திற்கும் அணங்கு என்று பெயர். அந்தத் தெய்வம் மலையைக் காக்கும் பணியைப் புரிகின்றது.
# ஆத்தூர் வெற்றிலை



**ஆத்தூர் வெற்றிலை** (*Authoor Vetrilai*) என்பது இந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டில் பயிரிடப்படும் ஒரு பாரம்பரிய வெற்றிலை வகையாகும். தமிழ்நாட்டின் தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் ஆத்தூர், இராஜபதி, சொக்கபாலகரை, மாறாந்தலை, வெள்ளக்கோவில், மெலாட்டூர், சேர்ந்தபூமங்கலம், வாழவல்லான், கொற்கை, உமரிக்காடு ஆகிய தொகுதி ஊராட்சிகளில் முக்கியமாகப் பயிரிடப்படுகிறது.  

இந்தியப் புவிசார் குறியீட்டின் கீழ், இது "ஆத்தூர் வெற்றிலை" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.  

## பெயர்
ஆத்தூர் வெற்றிலை, இதன் பிறப்பிடமான ஆத்தூர் பகுதியின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. "வெற்றிலை" என்பது உள்ளூர் மாநில மொழியான தமிழில் "வெற்றிலை" என்று பொருள்.  

## விளக்கம்
இந்த வெற்றிலை வகையானது நாட்டுக்கொடி, பச்சைக்கொடி, கற்பூரி ஆகிய மூன்று வகைகளில் வருகிறது. "மார்கோ போலோவின் பயணங்கள் (வெனிசு)" என்ற புத்தகம், ஆத்தூர் கிராமத்திலிருந்து வெறும் 10 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ள கேல் நகரில் வெற்றிலைப் பயன்பாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது. ஆத்தூர் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் உள்ள பெரும்பாலான மக்கள் வெற்றிலை சாகுபடி மற்றும் அதைச் சார்ந்த தொழில்களையே வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். ஆத்தூர் விவசாயிகள், 'சக்கை', 'மாத்து', 'ராசி', 'சன்னரகம்' உள்ளிட்ட பல வகையான வெற்றிலைகளைப் பயிரிடுகின்றனர். இருப்பினும், 'சக்கை' மற்றும் 'மாத்து' வகைகளுக்கு அதிகத் தேவை உள்ளது. இந்த வெற்றிலை இந்தியாவில், இந்தோர், செய்ப்பூர், போபால், தில்லி, மும்பை, ஆக்ரா, பெங்களூரு, நெல்லூர், திருவனந்தபுரம் உள்ளிட்ட முக்கிய நகரங்களில் சிறந்த சந்தையைக் கொண்டுள்ளது.  

ஆத்தூரைச் சேர்ந்த ஆத்தூர் வட்ட வெற்றிலை விவசாயிகள் சங்கம், 'ஆத்தூர் வெற்றிலை'யின் புவிசார் குறியீடு பதிவை முன்மொழிந்தது.  

புவியியல் பதிவேட்டால் வழங்கப்படும் மதிப்புமிக்க புவியியல் அடையாளம், ஒரு தயாரிப்பு தனித்துவமான குணங்களைக் கொண்டுள்ளது, பாரம்பரிய உற்பத்தி முறைகளைப் பின்பற்றுகிறது, அதன் புவியியல் தோற்றத்தில் வேரூன்றிய நற்பெயரைப் பெற்றுள்ளது என்று சான்றளிக்கிறது.  

## இதனையும் காண்க
- புவிசார் குறியீடு பெற்றுள்ள தமிழ்நாடு பொருட்களின் பட்டியல்
# பிவண்டி கிழக்கு சட்டமன்றத் தொகுதி


**பிவண்டி கிழக்கு தொகுதி** (Bhiwandi East Assembly constituency) என்பது மேற்கு இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநில சட்டப்பேரவையில் உள்ள 288 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் ஒன்றாகும். இத்தொகுதியானது தானே மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது மேலும் இது பிவண்டி மக்களவைத் தொகுதிக்கு உட்பட்ட ஓர் சட்டமன்றத் தொகுதியாகும்.  

## தேர்தல் முடிவுகள்
### 2024
# சோழவந்தான் வெற்றிலை



**சோழவந்தான் வெற்றிலை** (*Sholavandan Vetrilai*) என்பது இந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டில் பயிரிடப்படும் ஒரு முக்கியமான பாரம்பரிய வெற்றிலை வகையாகும். இது மதுரை மாவட்டத்தில் உள்ள வாடிப்பட்டி வட்டம் சோழவந்தான் ஊராட்சிப் பகுதிகளில் முக்கியமாகப் பயிரிடப்படுகிறது.  

புவிசார் குறியீடு பட்டியலின் கீழ் புவிசார் குறியீட்டின் படி இது "சோழவந்தான் வெற்றிலை" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.  

## பெயர்
சோழவந்தான் வெற்றிலையின் பிறப்பிடமான சோழவந்தான் ஊராட்சி பகுதியின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.  

## விளக்கம்
சோழவந்தான், மதுரைக்கு வடமேற்கே 16 மைல் தொலைவில் வைகை ஆற்றின் இடது கரையில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு வளமான பகுதியாகும். வெற்றிலையின் நிறம் அவற்றின் காரத்தன்மையைத் தீர்மானிக்கிறது. அடர் நிற இலைகள் அதிகக் காரத்தன்மை கொண்டவை. கி. பி. 5ஆம் நூற்றாண்டில் குலசேகரப் பாண்டியனால் கட்டப்பட்ட சோழவந்தானில் உள்ள ஜெயநகர் நாராயண பெருமாள் கோவிலில் உள்ள ஒரு கல்வெட்டு, வெற்றிலை விவசாயிகள் தங்கள் வருமானத்தைக் கோயிலுக்கு நன்கொடையாக வழங்குமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டதை வெளிப்படுத்துகிறது. இது மதுரை பாண்டிய மன்னரிடமிருந்து பெறப்படும் வருவாயினை விட மூன்று மடங்கு அதிகமானது என்பதை உறுதியளிக்கிறது.  

## புவியியல் குறியீடு
சோழவந்தான் வெற்றிலைக்கு இந்திய அரசின் கீழ் உள்ள புவிசார் குறியீடு பதிவேட்டில் புவிசார் குறியீடு தகுதி மார்ச் 31, 2023 அன்று வழங்கப்பட்டது. இத்தகுதி 28 அக்டோபர் 2031 வரை செல்லுபடியாகும்.  

கிண்டியைச் சேர்ந்த தமிழ்நாடு மாநில வேளாண் விற்பனை வாரியமும், நகரிசாலையைச் சேர்ந்த வெற்றிலைக் கொடிக்கால் விவசாயச் சங்கமும், 'சோழவந்தான் வெற்றிலை'யின் புவிசார் குறியீடு பதிவினை முன்மொழிந்தன. அக்டோபர் 2021-இல் விண்ணப்பத்தைத் தாக்கல் செய்த பிறகு, 2023ஆம் ஆண்டில் சென்னையில் உள்ள புவியியல் குறியீட்டுப் பதிவேட்டால் வெற்றிலைக்குப் புவிசார் குறியீடு வழங்கப்பட்டது. இதனால் "சோழவந்தான் வெற்றிலை" என்ற பெயர் இப்பகுதியில் பயிரிடப்படும் வெற்றிலைக்கு மட்டுமே பிரத்தியேகமாக வழங்கப்பட்டது. இதனால் இது ஆத்தூர் வெற்றிலைக்குப் பிறகு தமிழ்நாட்டிலிருந்து புவிசார் குறியீடு பெறும் இரண்டாவது வெற்றிலை வகையாகவும், தமிழ்நாட்டிலிருந்து புவிசார் குறியீடு பெற்ற 56ஆவது பொருளாகவும் மாறியது.  

புவிசார் குறியீட்டு பதிவால் வழங்கப்படும் மதிப்புமிக்க புவியியல் அடையாளம், ஒரு தயாரிப்பு தனித்துவமான குணங்களைக் கொண்டுள்ளது, பாரம்பரிய உற்பத்தி முறைகளைப் பின்பற்றுகிறது, அதன் புவியியல் தோற்றத்தில் வேரூன்றிய நற்பெயரைப் பெற்றுள்ளது என்பதைச் சான்றளிக்கிறது.  

## இதனையும் காண்க
- புவிசார் குறியீடு பெற்றுள்ள தமிழ்நாடு பொருட்களின் பட்டியல்
# பிரஜாபுலி


**பிரஜாபுலி** (*Brajabuli*) என்பது மைதிலி கவிஞரான வித்யாபதியால் பிரபலப்படுத்தப்பட்ட ஒரு செயற்கை இலக்கிய மொழியாகும். இராதா கிருஷ்ணர் மீதான காதலைப் பற்றிய இவரது பிரஜாபுலி பாடல் வரிகள் சிறந்த படைப்புகளாகக் கருதப்படுகின்றன. மற்ற கவிஞர்களும் இவரது எழுத்தைப் பின்பற்றினர். மேலும் இந்த மொழி 16ஆம் நூற்றாண்டில் நிலைநாட்டப்பட்டது.  

இரவீந்திரநாத் தாகூர் தனது *பானுசிம்ம தாகுரேர் படாவளி* (1884) என்ற பாடலையும் இந்த மொழியில் இயற்றினார் (ஆரம்பத்தில் இந்தப் பாடல் வரிகளைப் புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கவிஞர் பானுசிங்காவின் பாடல்களாக விளம்பரப்படுத்தினார்).  

பிரஜாபுலி அடிப்படையில் மைதிலி (இடைக்காலக் காலத்தில் பரவலாக இருந்தது போல) போன்றது, ஆனால் அதன் வடிவங்கள் வங்காள மொழி போலத் தோற்றமளிக்க மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளன.
# இராம்பூர் சதார்


**இராம்பூர் சதார்** (*Rampur chaddar*) என்பது 19ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் உள்ள இராம்பூர் நகரில் தோன்றிய ஒரு வகையான கைகளால் நூற்கப்பட்ட கம்பளி சால்வை ஆகும். பின்னர் இவை லூதியானா, அமிர்தசரசு போன்ற பஞ்சாப் நகரங்களில் தயாரிக்கப்பட்டன. மேலும் இந்தியாவிற்கு வெளியே இருந்தும் இறக்குமதி செய்யப்பட்டன.  

## பெயர்
சடர், சடார், சதர், சதார் என்பது ஓர் இந்தி வார்த்தையாகும். இதன் பொருள் படுக்கை விரிப்பு (செவ்வகத் துணி துண்டு) என்பதாகும். இராம்பூர் சதார் என்பதற்கு இராம்பூர் புசார் என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது. தரம் நன்றாகவும், மென்மையாகவும், நீடித்து உழைக்கக் கூடியதாகவும் இருந்தபோதிலும், இது பஷ்மினாவுக்குச் போன்று இல்லை.  

#### பயன்பாடு
இராம்பூர் சதார்கள் போர்வையாகவோ சால்வையாகவோ இந்தியா முழுவதும் விற்கப்பட்டன. 19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்திய உற்பத்தி என்று விற்கப்பட்ட விசைத்தறி மாதிரிகள் இறக்குமதி செய்யப்பட்டதன் விளைவாக இவை பிரபலமடைந்தன.
# இராமவிஜயம்

**இராம விஜயம்** (*Ramavijaya*) என்பது மராத்தியில் சிறீதர் சுவாமி நசரேக்கரால் (1658-1729) இயற்றப்பட்ட பிரபலமான பக்தி இலக்கியமாகும். இதன் நேரடிப் பொருள் 'விஷ்ணுவின் அவதாரமான இராமருக்கு வெற்றி' என்பதாகும்.  

## அறிமுகம்
"இராமவிஜயம்" 40 அத்தியாயங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. 9147 இணையடிகளைக் கொண்டது (மராத்தியில் "ஓவிசு"). 1891ஆம் ஆண்டில், "இராமவிஜயம்" ஆங்கில மொழியில் மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டு, பம்பாயின் துபாசி & கோவால் வெளியிடப்பட்டது.  

இராமவிஜயம் என்பது சிறீ இராமர் மற்றும் விஷ்ணுவின் வாழ்க்கை மற்றும் லீலைகளை மகிமைப்படுத்தும் ஒரு புனிதமான பக்தி நூல். சீரடி சாய்பாபாவின் பக்தர்களுக்கு இது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. சாயி சத்சரிதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இதைப் படிக்குமாறு பாபா அடிக்கடி தனது பக்தர்களிடம் கேட்பார்.  

பாபா தனது மகாசமாதிக்கு முந்தைய இறுதி நாட்களில் இராமவிஜயத்தினைத் தனக்குத் தாரை வார்க்கும்படி கேட்டார். மேலும் இராமவிஜயம் ஆன்மீக முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி பேசுகிறது.  

20ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரை, நடுத்தர வர்க்க மராத்தி பேசும் குடும்பங்களில் பெண்கள் கூடும் கூட்டத்தில் இராமவிஜயத்தை ஓதுவது வழக்கமாக இருந்தது.
# ஆதஜ்யா


**ஆதஜ்யா** (*Adajya*-) என்பது 1996ஆம் ஆண்டு இந்திரா கோஸ்வாமியின் *தோண்டால் காதிர் உய்யே கோவா கவுடா* என்ற நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு சந்த்வானா பர்டோலோய் இயக்கிய இந்திய அசாமி மொழி நாடகத் திரைப்படமாகும். இந்தப் படம் பல பன்னாட்டுத் திரைப்பட விழாக்களில் திரையிடப்பட்டது.  

## கதைக்களம்
இந்தப் படம் 1940களின் அசாமில் நடப்பது போல் திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. சட்டம், பழக்கவழக்கங்களால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், மூன்று விதவைகள் கண்ணியமான வாழ்க்கையை நடத்தப் போராடுகிறார்கள். ஓர் இளம் அமெரிக்க அறிஞரின் வருகை, ஒரு விசப் பாம்புக் கடி, மூதாதையர் நகைகள் திருடப்பட்டது ஆகியவை இளம் மற்றும் அழகான விதவை கிரிபாலாவின் நிலைமையை ஒரு வேதனையான நெருக்கடிக்குக் கொண்டுவருகின்றது.  

## நடிகர்கள்
- மார்க் சாகிப்பாக தாடாம் ஆல்டர்
- கிரிபாலாவாக திரிசா சைகியா
- பிசுணு கர்கோரியா
- திரிவேணி போரா
- பாகிரதி
- நிலு சக்ரவர்த்தி
- சேதனா தாசு
- இந்திரா தாசு
- மின்டு பருவா

## விருதுகள்
; 44வது தேசியத் திரைப்பட விருதுகள்  

- சிறந்த அசாமியத் திரைப்படம்
- சிறந்த ஒளிப்பதிவாளர் - மிருணாள்காந்தி தாசு (*ராக் பிரகாக்*)
- தேசியத் திரைப்பட விருது - சிறப்பு பாகிரோதி (*சங்கத்* படத்திற்காக டோலன் ராய்க்காகவும்)

; இந்திய சர்வதேச திரைப்பட விழா  

- சிறப்பு நடுவர் விருது
# அல் காச்சி


**அல் காச்சி** (*Al Hachi*) என்பது காசுமீர் பூசனிக்காய் வகையாகும்.  

## பயன்பாடு
பனிப்பொழிவு பள்ளத்தாக்கைத் தனிமைப்படுத்தக்கூடிய குளிர்காலத்தில், காசுமீர் மக்கள் **அல் காச்சி** பூசனிக்காயை உலர்த்தி சாப்பிடுவார்கள். புதிய பூசனிக்காயை துண்டுகளாக வெட்டி சூரிய ஒளியில் உலர வைக்க வேண்டும். அல் காச்சியை இறைச்சி, ராஜ்மா பருப்பு, பிற உலர்ந்த காசுமீர் காய்கறிகளான தக்காளியுடன் (உலர்ந்த தக்காளி) சமைக்கப்படுகிறது.
# தேஷ்ராஜ் படேரியா


**தேஷ்ராஜ் படேரியா** இந்திய நாட்டுப்புற இசைப்பாடகர் ஆவார். இவர் இந்தியாவின் மத்தியப்பிரதேசத்தின் புந்தேல்கண்ட் என்னும் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்.இவர் புந்தேலி மொழியி்ன் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் மூலம் இந்திய அளவிலும் உலக அளவிலும் அறியப்படுகிறார்.  

## தொடக்க கால வாழ்க்கை
தேஷ்ராஜ் படேரியா, இந்தியாவின் மத்தியப்பிரதேச மாநிலத்தில் சத்தர்பூர் மாவட்டத்தின் திந்தானி என்னும் ஊரில் 1953ஆம் ஆண்டில் ஜூலை 25ம் நாள் பிறந்தார். பள்ளிக்கல்வியை முடித்தபிறகு இசைத்துறையில் பட்டயப்படிப்பை நிறைவு செய்தார். சுகாதாரத் துறையில் பணியிலமர்ந்த பின் மாலை நேர விழாக்களில் பாடல்கள் பாடுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.  
## இசை வாழ்க்கை
1972ஆம் ஆண்டில் தேஷ்ராஜ் மேடை பாடகராகத் தன் இசைவாழ்வைத் தொடங்கினார். அத்துடன் சத்தர்பூர் வானொலியிலும் பாடத்தொடங்கினார். தொடர்ந்து 1980களில் நாட்டுப்புற இசைத்தட்டுகள் பரவலாக வெளிவரத் தொடங்கியபின் படேரியா நாட்டுப்புறப் பாடகராக பிரபலமானார்.  

## இறப்பு
தேஷ்ராஜ் படேரியா தனது 67வது வயதில் 2020ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 5ஆம் நாள் அன்று மாரடைப்பால் மரணமடைந்தார். படேரியா கடந்த 50 ஆண்டுகளில் பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட நாட்டுப்புறப் பாடல்களைப் பாடி சாதனை புரிந்துள்ளார்.  
## இசைப்பணிகளின் பட்டியல்
| 1994 | மோரோ காண்டோ நிக்காரோ தொகுதி-1 | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |
| --- | --- | --- |
| ராதா பித்தியா தொகுதி -2 | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| 1995 | மேலா கோன் மச்சல் காயி | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |
| ராதே ஷ்யாம் ராமாயண்(ஸ்ரீ ராமர் பிறப்பு) | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| மேலா கோன் மச்சல் காயி | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| 1996 | மோசே வியாஹ் கரலே ப்யாரி | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |
| பனாரஸ் கேந்தியா நா காலோ விவாஹ் கீத் (பன்னா கீத்) | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| லல்லா ஹர்தோல் கா ஜனம் | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| ஜே தின் காத்தத் நஹின் காத்தே | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| மொரோ பியாவ் ஏவ் ந பாஹோ | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| லாலா ஹொர்தால் கா பாத் | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| தாரு பீ கே ஆ பயே சயன் | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| மையின் டூ ஏசே குன்வாரோ ராவ் | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| பனாரஸ் கேந்திய நா காலோ விவாஹ் கீத் (பன்னா கீத்) | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| கீல் காதி சே திலி குமையோ | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| 1997 | ராதே ஷ்யாம் ராமாயண் (கேக்கே கா கோப்) தொகுதமி | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |
| ராம் விவாஹ் தொகுதி -5 | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) |  |
| தனுஷ் யக்யம் | டி- சீரிஸ் (நிறுவனம்) | } |
# கேமு கதாவி

**கேமு கதாவி** (*Hemu Gadhavi*)(4 செப்டம்பர் 1929 - 20 ஆகஸ்ட் 1965) ஒரு குஜராத்தி மொழிப் பாடகர், பாடலாசிரியர், இசையமைப்பாளர், நாடக ஆசிரியர் மற்றும் நடிகர் ஆவார். சௌராஷ்டிர நாட்டுப்புற இசையின் முன்னோடியாகக் கருதப்படுகிறார்.  
## தொடக்க கால வாழ்க்கை மற்றும் குடும்பம்

ஹேமு கதாவி 4 செப்டம்பர் 1929 அன்று குஜராத் மாநிலத்தின் சுரேந்திரநகர் மாவட்டத்தின் தன்கானியா என்னும் கிராமத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை நண்ப காதவி மற்றும் இவரது தாய் பாலுபா காதவி ஆகியோர் ஆவர். இவரது மனைவியின் பெயர் ஹரிபா காதவி. இவரது மகன் பிஹாரிதன் காதவியும் பாடகர் ஆவார்.  

கதாவி சிறுவயதிலிருந்தே நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் மீது ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். தனது 14வது வயதில் சக்தி பிரபாவ் கலாமந்திர் என்னும் நாடகக்குழுவில் ரூபாய் 15 மாதச் சம்பளத்திற்கு பணியில் சேர்ந்தார்.தன்னுடைய முதல் நாடகமான முரளிதரன் நாடகத்தில் கிருஷ்ண வேடம் ஏற்று நடித்து தன் திறமையான நடிப்பால் மக்களைக் கவர்ந்தார். அதே நாடகத்தில் காம்டு முஜ்னே ப்யாரே கோகுல் என்னும் தனது முதல் பாடலையும் பாடினார். ஜாம்நகரில் ரணக்தேவி என்னும் நாடகத்தில் ரணக்தேவி என்னும் பெண் வேடத்தில் சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தினார். தொடர்ந்து பக்தி இலக்கியங்களைக் கற்றதோடு அதைத் தன் நாட்டுப்புறப் பாடல்களிலும் நாடகத்திலும் பயன்படுத்தினார். 1955 ஆம் ஆண்டு வரை வான்கர் நாடகக் குழு மற்றும் ராஜ்கோட் சைதன்ய நாடகக்குழு ஆகியவற்றில் பணியாற்றினார்.  
## பணி வாழ்க்கை

1955ஆம் ஆண்டில் காதவிக்கு அகில இந்திய வானொலி நிலையத்தில் பணியாற்ற அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. எனவே, அவரும் ராஜ்கோட்டில் இருந்த ஆகாஷவாணி நிலையத்தில் இசைக்கலைஞராகப் பணியில் சேர்ந்தார். அந்தக் காலகட்டத்தில் ஜவேர்சந்த் மேக்னி மற்றும் துலா பயா கஹ் ஆகியோரது இலக்கியங்களைக் கற்றார். தனது 19 வது வயது வரை அவர் அங்கு பணியாற்றினார்.  
1962அல்லது 1963இல் கொலம்பியா நிறுவனம் ஹேமு கதாவியின் இசைத் தொகுப்பான சோனி ஹால்மன் உஜாலியை வெளியிட்டது. அத்துடன் கதாவி சிவாஜி நு ஹலார்டு மற்றும் ஆம் மஹியாரா ரே மற்றும் மோர்பி நி வனியான் ஆகிய இசைத்தட்டுகளை வெளியிட்டார்.அவை குஜராத்தில் மிகவும் பிரபலம் அடைந்தன. இவற்றைத் தவிர சத்யதேவி ராஜா ஹரிச்சந்திரா மற்றும் பிரதிவிராஜ் சவுஹான் ஆகிய நாடகங்களையும் நிகழ்த்தினார்.  
## இறப்பு
1965ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 30ஆம் நாளில் ஹேமு கதாவி வானொலி நிலையத்தில் பணியில் இருந்த போது மூளையில் இரத்தக்கசிவு ஏற்பட்டு மயக்கமடைந்தார். அதன் காரணமாக தனது 36 வயதிலேயே மரணடைந்தார்.  
## ஹேமு கதாவி பெயரில் அறக்கட்டளை
ஹேமு கதாவியின் நினைவைப் போற்றும் வகையில் நாட்டுப்புற இசைக்கலைஞர்களுக்கான அறக்கட்டளை ஹேமு கதாவியின் பெயரில் அவரது சொந்த ஊரான தான்கானியாவில் 2013ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது.  

## விருதுகள்
- சிறந்த நாட்டுப்புற இசைக்கலைஞருக்கான விருது, இந்திய ஜனாதிபதியால் வழங்கப்பட்டது சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன்.
- சிறந்த நாட்டுப்புறப் பாடருக்கான பெருமைமிகு விருது, குஜராத் மாநில அரசால் வழங்கப்பட்டது.
- சிறந்த பின்னணி பாடகருக்கான விருது
# ஐமோல் மக்கள்


**ஐமோல் மக்கள்** (*Aimol people*) என்பவர்கள், இந்தியாவின் முதன்மையாக மணிப்பூரிலும், மிசோரம், திரிபுரா, நாகாலாந்து, அசாம், மேகாலயாவின் சில பகுதிகளிலும் வாழும் ஓர் இனக்குழு ஆகும். இவர்கள் சீன-திபெத்திய மொழியான ஐமோல் மொழியைப் பேசுகிறார்கள். இவர்கள் தங்களை 'ஐமோல்' என்று அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். எந்தத் தொடர்பும் எவரிடமும் இல்லாத ஒரு சுயாதீன பழங்குடியினர். சுதந்திரத்திற்கு முன்பும் இன்றும் ஐமோல் மக்கள் அண்டை சமூகங்களுடன் இணக்கமாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். ஐமோல் மக்கள் கோம், கொய்ரெங், சிரு, சோத்தே, கெல்மா, பீயட், பயட் போன்ற சமூகங்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையவர்கள். இவர்கள் மணிப்புரியம் (மெய்தி) மொழியை தங்கள் இரண்டாவது மொழியாக எத்னொலோக்கின் படி பயன்படுத்துகின்றனர்.  

கிபி 1787-இல், இவர்கள் தங்கள் மொழியில் "உருவாங் லெ வைசோ" என்று அழைக்கப்படும் திமைமுக் மலைகளைச் சுற்றியுள்ள ஓர் இடத்திலிருந்து குடிபெயர்ந்தனர். இவர்களின் முன்னோர்கள் மிசோரமிலிருந்து இடம்பெயர்ந்து, ஜூம் சாகுபடி மூலம் ஒரு மலையிலிருந்து இன்னொரு மலைக்குச் சென்றதாக நம்பப்படுகிறது. இறுதியாக, 1900 வாக்கில், இவர்களில் சிலர் மணிப்பூரில் உள்ள தெங்னௌபல் மாவட்டத்தில் உள்ள ஐமோல் மலைகளை அடைந்துள்ளனர். இவர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 3400 பேர் ஆகும். இவர்களில் பெரும்பான்மையர் கிறித்துவ மதத்தினைப் பின்பற்றுகின்றனர்.
# அனுமதி (தெய்வம்)

**அனுமதி** (*Anumati*) என்பது இந்து மதத்தில் (சமசுகிருதத்தில் "தெய்வீகத் தயவு", தேவநாகரி: अनुमति) ஒரு சந்திர தெய்வம் ஆகும். இவரது வாகனம் *கிரிசா மிருகம்* அல்லது *கிருஷ்ணா ஜிங்கா* எனப்படும் புல்வாய் ஆகும்.  

அனுமதி என்பது இந்தியில் "அனுமதி" அல்லது "அனுமதி வழங்குதல்" என்று பொருள்படும் ஒரு சொல். அனுமதி என்பவர் இயற்கை அன்னையின் முறையான செயல்பாட்டைப் பார்ப்பவர். அதாவது அனுமதி/கள். "செயல்பாடுகள் மற்றும் நிகழ்வுகளின் அனுமதி" என்ற இயல்பில் ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் பொதிந்துள்ள ஓர் அடிப்படை ஒழுக்கமாக, அனுமதி, இந்தக் கிரகத்தில் உள்ள மனிதர்களை உள்ளடக்கிய இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் உயிரினங்களுக்கு, சிறப்புச் சந்திரனைப் போல அமைதியான, குழந்தைத்தனமான மற்றும் அமைதியானதாக ஆக்குகிறது.  

அனுமதி என்பது சக்தியின் உருவகம் அல்லது வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது.  

அதிதியின் ஏழாவது மகனான தாதாவுக்கு குகு, சீனிவாலி, இராக்கா, அனுமதி என நான்கு மனைவிகள் இருந்தனர்.  

## பெயர்க் காரணம்
"அனுமதி" என்ற பெயர் சமசுகிருத வார்த்தைகளான "அனு" என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது. அதாவது அனு என்பதற்கு "பின்" அல்லது "பின்தொடர்தல்" என்றும் "மதி" என்றால் "மனம்" அல்லது "புத்தி" என்பதாகும். இச்சொற்கள் ஒன்றாக, அனுமதியை "மனதைப் பின்பற்றுபவர்" அல்லது "அனுமதி வழங்குபவர்" என்று பொருள் தருவதாகக் கொள்ளலாம். இதன் மூலம் ஆசீர்வாதங்களை வழங்கும் ஒரு தெய்வமாக குறிப்பிடப்படுகிறது.
# அபோக்பா



**அபோக்பா** (*Apokpa*) அல்லது **அப்போக்பி** என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட குலம் அல்லது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மூதாதையர் தெய்வம். ஆகும். இத்தெய்வ வழிபாடு பெரும்பாலும் மெய்தி மதத்தில் (சனாமாகியம்) நிலவுகிறது.  

ஏழு குலங்கள் மற்றும் மெய்தெய் இனத்தைச் சேர்ந்த குடும்பங்கள் ஒவ்வொன்றும் தங்கள் மூதாதையர்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தனித்தனி தெய்வக் கோயில்களைக் கொண்டு வழிபடுகின்றனர்.
# அட்டப்பாடி துவரை



**அட்டப்பாடி துவரை** (*Attappady Thuvara*) என்பது இந்திய மாநிலமான கேரளத்தில் பயிரிடப்படும் ஒரு முக்கியமான பாரம்பரியத் துவரம் பருப்பு வகையாகும். அட்டப்பாடி துவரை பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள அட்டப்பாடி வட்டத்தில் பழங்குடியினர் வாழும் பகுதியில் பயிரிடப்படுகிறது.  

இந்திய புவிசார் குறியீடு பதிவேட்டின் கீழ், இது "'அட்டப்பாடி துவரை" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.  

## பெயர்
அட்டப்பாடி துவரை என்பது அட்டப்பாடி வட்டத்தில் விளையும் மதிப்புமிக்க விவசாய விளைபொருளாகும். மேலும் இது விளையும் இந்த இடப்பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.  

## விளக்கம்
அட்டப்பாடி துவரை என்பது கேரள மாநிலம் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள அட்டப்பாடி பழங்குடிப் பகுதியின் பாரம்பரியப் பயிராகும். இந்தப் பயிர் அட்டப்பாடியில் சுமார் 700 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் பயிரிடப்படுகிறது. இதன் விதை பெரிய அளவில் எடையுடன் அதிக ஊட்டச்சத்து மதிப்பைக் கொண்டுள்ளது.  

கேரள அரசு, அட்டப்பாடி துவரை உள்ளிட்ட பிற பாரம்பரியப் பயிர்களைப் பாதுகாக்கவும், பழங்குடி மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாக்கவும், அட்டப்பாடி தினை கிராமத் திட்டத்தைத் தொடங்கியுள்ளது. நீலகிரி உயிர்க்கோளத்திற்குள் அமைந்துள்ள அட்டப்பாடி பகுதி, பல உள்ளூர் பயிர் இனங்கள் மற்றும் விலங்கு இனங்களுக்குத் தாயகமாகும். மேலும் இங்கு முதன்மையாகப் பழங்குடியினர் வசிக்கின்றனர்.  

அட்டப்பாடி துவரரை பயிரிடுதல் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் கோடை மழைக்குப் பிறகு, விஷு பண்டிகையுடன் இணைந்து தொடங்குகிறது. மேலும் இதன் பரவலான சாகுபடி காரணமாக, உள்ளூர் சந்தைகளில் இது உடனடியாகக் கிடைக்கிறது. 2017ஆம் ஆண்டில், வேளாண்மைத் துறை 40 குக்கிராமங்களில் பயிர்களைப் பயிரிட்டது. இதன் மூலம் 1,605 பழங்குடியினர் 485 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் பயனடைந்தனர். இதில் 225 ஹெக்டேரில் தினை, 150 ஹெக்டேரில் பருப்பு வகைகள், 50 ஹெக்டேரில் காய்கறிகள் மற்றும் 60 ஹெக்டேரில் எண்ணெய் வித்துக்கள் (நிலக்கடலை) பயிரிடப்பட்டன.  

## புவிசார் குறியீடு
அட்டப்பாடி துவரைக்குச் சூலை 29, 2022 அன்று இந்திய அரசு புவிசார் குறியீடு பதிவின்படி புவிசார் குறியீடு தகுதியினை வழங்கியது.  

அகலியைச் சேர்ந்த அட்டப்பாடி துவரை உற்பத்திச் சங்கம், 'அட்டப்பாடி துவரை'யின் புவிசார் குறியீடு பதிவை முன்மொழிந்தது. மார்ச் 2020-இல் விண்ணப்பத்தைத் தாக்கல் செய்த பிறகு, அட்டப்பாடி துவரைக்கு 2022ஆம் ஆண்டில் சென்னையில் உள்ள புவியியல் குறியீட்டுப் பதிவேட்டால் புவிசார் குறியீடு வழங்கப்பட்டது. இதனால் "அட்டப்பாடி துவரை" என்ற பெயர் இப்பகுதியில் பயிரிடப்படும் அட்டப்பாடி துவரைக்கு மட்டுமே பிரத்தியேகமாக வழங்கப்பட்டது. இதன் மூலம் இது கேரளாவிலிருந்து புவிசார் குறியீடு பெற்ற முதல் துவரம் பருப்பு வகையாகவும், கேரளாவிலிருந்து புவிசார் குறியீடு பெற்ற 40ஆவது பொருளாகவும் ஆனது.  

புவிசார் குறியீடு அட்டப்பாடி துவரை சட்டவிரோத விற்பனை, சந்தைப்படுத்தலிலிருந்து பாதுகாக்கிறது. மேலும் இதற்குச் சட்டப் பாதுகாப்பையும் தனித்துவமான அடையாளத்தையும் வழங்குகிறது.
# ஆண்டிமனி ஆக்சிகுளோரைடு



**ஆண்டிமனி ஆக்சிகுளோரைடு** (*Antimony oxychloride*) என்பது SbOCl என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். 15 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து அறியப்பட்ட இச்சேர்மம் ஏராளமான இரசவாதப் பெயர்களால் அறியப்படுகிறது. இச்சேர்மம் ஒரு வாந்தி ஊக்கி மற்றும் மலமிளக்கியாகச் செயல்படுவதால், முதலில் சுத்திகரிப்பு மருந்தாக பயன்படுத்தப்பட்டது.  

## வரலாறு
ஆண்டிமனி ஆக்சிகுளோரைடு உற்பத்தியை முதலில் பாசில் வாலண்டைன் கர்ரசு டிரையம்பாலிசு ஆண்டிமோனியில் விவரித்தார். 1659 ஆம் ஆண்டில், இயோகன் ருடால்ஃப் கிளாபர் இவ்வினைக்கு ஒப்பீட்டளவில் சரியான இரசாயன விளக்கத்தை அளித்தார்.  

விட்டோரியோ அல்கரோட்டி இந்த பொருளை மருத்துவத்தில் அறிமுகப்படுத்தினார். மேலும் இவரது பெயரின் வழித்தோன்றல்களான அல்கரோட்டு, அல்கோரோத்து ஆகியன பல ஆண்டுகளாக இந்த சேர்மத்துடன் தொடர்புடையவையாக உள்ளன.  

சரியான கலவை நீண்ட காலமாக அறியப்படவில்லை. SbOCl என்பது ஆண்டிமனி டிரைகுளோரைடு மற்றும் ஆண்டிமனி ஆக்சைடு அல்லது தூய SbOCl ஆகியவற்றின் கலவையாகும் என்ற கருத்து எழுப்பப்பட்டது. இன்று ஆண்டிமனி டிரைகுளோரைடின் நீராற்பகுப்பு வினை புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது; முதலில் SbOCl ஆக்சிகுளோரைடு உருவாகிறது, இது பின்னர் Sb<sub>4</sub>O<sub>5</sub>Cl<sub>2</sub> சேர்மத்தை உருவாக்குகிறது.  

## இயற்கைத் தோற்றம்
SbOCl அல்லது பிந்தைய சேர்மம் இயற்கையாகத் தோன்றாது. இருப்பினும், ஓனோரடோயிட்டு என்பது அறியப்பட்ட Sb-O-Cl கனிமமாகும். இதன் கலவை Sb<sub>8</sub>Cl<sub>2</sub>O<sub>11</sub> ஆகும்.  

## மாற்று வரலாற்றுப் பெயர்கள்
- மெர்குரியசு விட்டே
- அல்கரோத்தின் தூள்
- ஆல்காரெல்
- பல்விசு ஆங்கலிக்கசு

## தயாரிப்பு
ஆண்டிமனி முக்குளோரைடை தண்ணீரில் கரைப்பதால் ஆண்டிமனி ஆக்சிகுளோரைடு கிடைக்கிறது:  
:SbCl<sub>3</sub> + H<sub>2</sub>O → SbOCl + 2 HCl
# பனைலி



**கர்பனைலி ராஜ்** என்றும் அழைக்கப்படும் **பனைலி** (*Banaili*) என்பது இந்திய மாநிலமான பீகாரில் அமைந்த ஒரு ஜமீந்தார் தோட்டமாகும். பனைலி தோட்டம் பிராமணர்களுக்குச் சொந்தமானது. இவர்கள் மிதிலா பகுதியை ஆண்ட வம்சங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்பட்டனர்.  

இந்தத் தோட்டத்தின் பெயர் அப்போதைய பீகாரின் பூர்னியா மாவட்டத்தில் உள்ள பனைலி கிராமத்திலிருந்து பெறப்பட்டது.  

சுல்தான்கஞ்சில் அமைந்துள்ள பனைலி இராச்சியத்தின் மையங்களில் ஒன்று பண்டைய வரலாற்று அல்லது புராணத் தொடர்பைக் கொண்டிருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. சுல்தான்கஞ்சில் குமார் கிருஷ்ணானந்த் சிங் கட்டிய கிருஷ்ணகர் அரண்மனை கர்நகர் பகுதியில் உள்ளது. இது *மகாபாரதத்தில்* இடம்பெறும் மன்னர் கர்ணனின் அரண்மனை அமைந்திருந்த இடமாக நம்பப்படுகிறது.
# பதி பாசா


**பதி பாசா** (*Bhati Bhasha*) அல்லது **பதி** என்பது கோவாவின் கர்கடே பிராமணர் குழுவைச் சேர்ந்த பாடே பிராமணர்களால் பேசப்படும் மராத்தியின் ஒரு பேச்சுவழக்கு ஆகும். இது இந்தோ-ஈரானிய கலப்பு மொழிக் குழுவைச் சேர்ந்தது. இந்தப் பேச்சுவழக்கு நாசி மற்றும் பல மராத்தி சொற்களைக் கொண்டுள்ளது.  

இந்த மொழியினைப் பேசும் மக்கள் கோவாவில் பட்சு என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். பலர் இப்போது மராத்தி மொழியினைப் பேசுவதால், பதி பாசா பேச்சுவழக்கில் அழிந்து வருகிறது.
# கல்யாண் மேற்கு சட்டமன்றத் தொகுதி


**கல்யாண் மேற்கு சட்டமன்றத் தொகுதி** (Kalyan West Assembly constituency) என்பது மேற்கு இந்தியாவின் மகாராட்டிர மாநில சட்டப்பேரவையில் உள்ள 288 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் ஒன்றாகும். இத்தொகுதியானது தானே மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. மேலும் இது பிவண்டி மக்களவைத் தொகுதிக்கு உட்பட்ட ஓர் சட்டமன்றத் தொகுதியாகும்.  

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
| ஆண்டு | உறுப்பினர் | கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 2009 | பிரகாசு போயிர் | மகாராட்டிரா நவநிர்மாண் சேனா |
| 2014 | நரேந்திர பவார் | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
| 2019 | விசுவநாத் போயிர் | சிவ சேனா |
| 2024 | } |  |
## தேர்தல் முடிவுகள்
### 2024
# பூதமாதா


**பூதமாதா** (*Bhutamata*) என்பது இந்து தெய்வமான பார்வதியின் ஓர் அழகான வடிவம். சில சமயங்களில் முருகனின் (கார்த்திகேயன்) சக்தி (தெய்வீகப் பெண்பால் ஆற்றல்) என்றும் கருதப்படுகிறது.  

## புராணக்கதை
கந்த புராணத்தில், சரசுவதி ஆற்றங்கரையில் இருந்த பூதங்கள் (பேய்கள்), பிசாசுகள்,வேதாளங்களைத் தவறாகச் செய்யப்படும் வேதச் சடங்கு பிரசாதங்களை உட்கொள்ளக் கார்த்திகேயர் அனுமதித்தார். இருப்பினும், இந்த உயிரினங்கள் இறுதியில் தேவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அனைத்துப் பிரசாதங்களையும் உட்கொள்ளத் தொடங்கின. இது குறித்து தேவர்கள் கார்த்திகேயரிடம் புகார் செய்தனர். தெய்வத்தின் கோபத்திலிருந்து, இவருடைய புருவங்களுக்கு இடையிலிருந்து பன்னிரண்டு கண்களைக் கொண்ட ஒரு தெய்வம் வெளிப்பட்டு இவருக்குச் சேவை செய்ய முயன்றது. கீழ்ப்படியாத உயிரினங்களை அடிபணியச் செய்து, அவர்களைச் சரியான நடத்தைக்கு மீட்டெடுக்கும்படி கார்த்திகேயர் கட்டளையிட்டார். ஏராளமான தெய்வங்களுடன் சேர்ந்து, அந்தத் தெய்வம் உயிரினங்களைத் தாக்கியது. அவை விரைவாகத் தேவியினைச் சாந்தப்படுத்தின. மகிழ்ச்சியடைந்த தேவி, உயிரினங்களுக்கு ஒரு வரத்தை வழங்கினார். அவர்கள் அவரை *பூதமாதாவாக* (பூதங்களின் தாய்) இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டனர். மேலும் கார்த்திகேயரின் சட்டங்களை ஒருபோதும் மீற மாட்டோம் என்றும் உறுதியளித்தனர்.
# சிலாங்கூர் சுல்தான் முகமட் சா



**சுல்தான் முகமட் சா** அல்லது **சிலாங்கூர் சுல்தான் முகமட் சா** (ஆங்கிலம்: Muhammad Shah of Selangor; மலாய்: *Sultan Muhammad Shah ibni Sultan Ibrahim Shah ibni Sultan Salehuddin Shah ibni Yamtuan Muda Riau II Opu Daeng Chelak*; சீனம்: 雪兰莪州的穆罕默德·沙) (1772 - 1857) என்பவர் 27 அக்டோபர் 1826 முதல் 6 சனவரி 1857 வரையில் சிலாங்கூர் சுல்தான் பதவி வகித்தவர்; மற்றும் 3-ஆவது சிலாங்கூர் சுல்தான் ஆவார்.  

அவரின் ஆட்சி 31 ஆண்டுகள் நீடித்தது. அவரின் ஆட்சிக் காலத்தில், அம்பாங்கில் ஈயச் சுரங்கங்கள் திறக்கப்பட்டன; மற்றும் சிலாங்கூர் மாநிலம் ஐந்து தன்னாட்சி மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டன. அவர் தன் குடும்பத்தினருக்கு அரசு நிலங்களை வழங்கினார். இறுதியில் அதுவே கிள்ளான் போருக்கு வழிவகுத்தது.  

## ஆட்சி

சுல்தான் முகமட் சா, தன் தந்தையின் முதல் மனைவியின் மகன் அல்ல. ஆனால் அவரது தந்தையின் ஆட்சிக் காலத்தில், சுல்தான் முகமட் சா வாரிசாக அறிவிக்கப்பட்டதால், சிலாங்கூர் உயர் அரசப் பதவியாளர்களால் சுல்தான் முகமட் சா, சிலாங்கூரின் அடுத்த சுல்தானாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டார்.  

சுல்தான் முகமட் சா, சிலாங்கூர் மாநிலத்தை நிர்வகிப்பதில் அவ்வளவு திறமையானவராக இல்லை; மேலும் உள்ளூர் அரசு பிரபுக்கள், கிராமத் தலைவர்கள் அல்லது அவரின் மாவட்டங்கள் மீதும் சுல்தான் முகமட் சா அவர்களுக்கு முழுக் கட்டுப்பாடு இல்லாமல் இருந்தது.  

அவரின் ஆட்சியின் முடிவில், சிலாங்கூர் மாநிலம்; பெர்ணம் பள்ளத்தாக்கு, கோலா சிலாங்கூர், கிள்ளான், லங்காட் மற்றும் லுக்குட் என ஐந்து தனித்தனி பிரதேசங்களாகப் பிரிந்தது. ஒவ்வொரு பகுதியும் வெவ்வேறு தலைவர்களால் ஆளப்பட்டது; மேலும் சுல்தான் முகமட் சா கோலா சிலாங்கூரை மட்டுமே தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து இருந்தார்.  

### அம்பாங் ஈயம் சுரங்கங்கள்

சுல்தான் முகமட் சாவின் ஆட்சிக் காலத்தில் சீனக் குடியேறிகள் சிலாங்கூர் மாநிலத்தில் ஈயம் வெட்டியெடுக்கத் தொடங்கினர். அம்பாங்கில் ஈயம் சுரங்கங்கள் அமைக்கப்பட்டன; அவை மக்களுக்கு வணிகத்தைக் கொண்டு வந்தன. இதுவே அவரின் ஆட்சிக் காலத்தில் ஒரே வெற்றிச் செயல்பாடாக அறியப்படுகிறது.  

தொடக்கத்தில் சுல்தான் முகமட் சா, கிள்ளான் பள்ளதாக்குப் பகுதியை ராஜா சுலைமானுக்கு (வைப்பாட்டியின் மகன்) கொடுத்தார். ஆனால் சிறிது காலம் கழித்து, அந்த வழங்கலைத் தடை செய்து, அதே பகுதியைத் தம்முடைய மருமகன் ராஜா அப்துல்லாவுக்கு கொடுத்தார். இதுவே பின்னர் காலத்தில், இரு தரப்பினருக்கும் இடையே வெறுப்பையும் மனக்கசப்புகளையும் ஏற்படுத்தின. மேலும் ராஜா அப்துல்லாவிற்கும் ராஜா மகிதிக்கும் (ராஜா சுலைமானின் மகன்) இடையே கிள்ளான் போருக்கு வழிவகுத்தது.  

## குடும்பம்

சுல்தான் முகமட் சா அவர்கள்; சுல்தான் இப்ராகிம் சாவின் *(Ibrahim Shah of Selangor)* மனைவி சிக் புவான் பெசார் எஞ்சிக் லாங் அலிஜா பிந்தி டத்தோ' உசைனுக்குப் *(Cik Puan Besar Encik Long Halijah binti Dato' Hussain)* பிறந்த மகனாவார். இவர் சிலாங்கூரின் 4-ஆவது சுல்தானான சுல்தான் அப்துல் சமாட் *(Abdul Samad of Selangor)* அவர்களின் மாமனார் ஆவார்.
# அகி கிட்டி


**அகி கிட்டி** (*Aki Kiti*) என்பது அரை உடல் தொடர்பு போர் விளையாட்டாகும். இவ்விளையாட்டு உள்ளங்கால்களால் உதைத்தல் மற்றும் தடுப்பது ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. இந்திய நாட்டின் நாகாலாந்து மாநிலத்தின் சுமி நாகா பழங்குடியினரிடமிருந்து தோன்றிய பாரம்பரிய விளையாட்டாகும். தரையில் ஒரு வட்ட வளையத்திற்குள் விளையாடப்படும் இவ்விளையாட்டு பொதுவாக இரண்டு போராளிகளுக்கு இடையில் விளையாடப்படுகிறது. எதிரணியினரை முழங்கால் அல்லது தொடுதிரையில் கைகளால் விழச் செய்வதோ அல்லது விளையாடும் மண்டலத்திற்கு வெளியே காலடி எடுத்து வைப்பதோ இதன் நோக்கமாகும்.  

## வரலாறு
அகி கிட்டி வடகிழக்கு இந்தியா மலைப்பாங்கான நாகாலாந்து மாநிலத்தின் (தற்போது கிறித்துவ மதத்திற்கு மாறியவர்கள்) சூமி நாகா பழங்குடியினரிடையே விளையாட்டாக உருவானது. முதலில், தவறுகளை சரிசெய்வது, மரியாதையை மீட்டெடுப்பது அல்லது வன்முறையை நாடாமல் பழங்குடியினருக்கும் சமூகத்திற்கும் இடையேயான "கணக்குகளைத் தீர்ப்பது" என்ற நோக்கத்திற்காக மட்டுமே விளையாட்டு நிகழ்வாக கருதப்பட்டது. இவ்விளையாட்டு பழங்குடி விழாக்களின் போது நடைமுறையில் இருந்தது. 1922 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட மானுடவியலாளர் சான் கென்றி கட்டன் எழுதிய தி செமா நாகாசு என்ற புத்தகத்தில் *அகி கிட்டி* விளையாட்டு பற்றி விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அகி கிட்டி என்றால் "உதை சண்டை" என்று பொருள் ஆகும்.  

## நவீனகால நடைமுறை
கலையை மேம்படுத்துவதற்கும் புத்துயிர் பெறுவதற்கும் 2014 ஆம் ஆண்டில் அபுயேமி அகிகிட்டி சங்கம் உருவாக்கப்பட்டது. இச்சங்கம் விளையாட்டை தடகளமாக வகைப்படுத்தினர். அன்றைய தினத்திலிருந்து நவம்பர் மாதம் புகோபோட்டோ என்ற நகரத்தில் நடைபெறும் வருடாந்திர துவுனி விழாவில் நடைபெறும். துவுனி விழாவில் அகிகிட்டி சாம்பியன்சிப்பில் ஆண்டுதோறும் இவ்விளையாட்டு போட்டியிடுகிறது. இவ்விளையாட்டு மூன்று சுற்றுகளுடன் மூன்று முதல் நான்கு நிமிடங்கள் வரை விளையாடப்படுகிறது. கையைப் பயன்படுத்துவது இவ்விளையாட்டில் தவறு ஆகும். 2018 ஆம் ஆண்டில், கிசாமா பாரம்பரிய கிராமத்தில் கார்ன்பில் விழாவில் இச்சங்கம் அகி கிட்டி விளையாட்டினை ஆர்ப்பாட்டம் செய்தது.  

## மேலும் பார்க்கவும்
- குத்துச்சண்டை
- டேக்வாண்டோ
# இலட்சுமி குன்வர்



**இலட்சுமி குன்வர்** (*Laxmi Kunwar*) நேபாளத்தை சேர்ந்த ஒரு தடகள வீராங்கனை ஆவார். இவர் ரியோ டி செனிரோவில் நடைபெற்ற இணை ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளில் நீச்சல் போட்டியில் நேபாளத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இந்த சிறப்பைப் பெற்ற முதல் நேபாள தடகள வீராங்கனை இலட்சுமி குன்வர் ஆவார். எசு6 வகை 100 மீட்டர் எதேச்சை பாணி நீச்சல் ​​போட்டியில் பங்கேற்றார்.  

## வாழ்க்கை
லட்சுமி குன்வர் 16 வயதில், நேபாளத்தில் உள்ள தனது கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள காட்டில் புல் சேகரிக்கும் போது ஒரு மரத்திலிருந்து கீழே விழுந்தார். முதுகுத் தண்டில் எலும்பு முறிவு ஏற்பட்டு, இதன் காரணமாக இலட்சுமி குன்வரின் கால்கள் செயலிழந்தன. குன்வர் தனது குறைபாட்டை சரிசெய்ய போதிய வசதிகள் இல்லாத காரணத்தால் பள்ளியை விட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.  

பின்னர் இவரது குடும்பம் காத்மாண்டுவிற்கு குடிபெயர்ந்தது, மேலும் திறமையான வணிக நிர்வாகத்தினால் தனது கல்வியைத் இவரால் தொடர்ந்து படிக்க முடிந்தது.  

## விருதுகள்
இலட்சுமி குன்வருக்கு 2017 ஆம் ஆண்டு நேபாளத்தில் உள்ள புத்தர் நல்லிணக்க அறக்கட்டளையால் புத்தர் நல்லிணக்க பிமலா ரெக்மி சமூக சேவை விருது வழங்கப்பட்டது. ஒட்டுமொத்த சமூகத்திற்கும் குன்வரின் பங்களிப்பை அங்கீகரிப்பதற்காக இது வழங்கப்பட்டது.
# சிலாங்கூர் சுல்தான் சாலேவுதீன்



**சுல்தான் சாலேவுதீன்** அல்லது **சிலாங்கூர் சுல்தான் சாலேவுதீன்** (ஆங்கிலம்: *Salehuddin of Selangor*; மலாய்: *Sultan Salehuddin Shah ibni Almarhum Yamtuan Muda Riau II Opu Daeng Chelak*; (சாவி: سلطان صالح الدين شاه ابن المرحوم يمتوان مودا رياو ٢ اوڤو داءيڠ چلق; சீனம்: 雪兰莪州的萨勒胡丁) (1705–1782) என்பவர் 1766 முதல் 1782 வரையில் சிலாங்கூர் சுல்தான் பதவி வகித்தவர்; மற்றும் 1-ஆவது சிலாங்கூர் சுல்தான் ஆவார். இவரின் இயற்பெயர் ராஜா லுமு பின் ஒப்பு டாயேங் செலாக் *(Raja Lumu bin Opu Daeng Chelak).*  

சுல்தான் சாலேவுதீன், பூகிஸ் போர்வீரர் இளவரசர் ஓபு டேங் செலாக் என்பவரின் மகனாவார். அவர் 1766-ஆம் ஆண்டு சிலாங்கூரின் சுல்தான் சாலேவுதீன் என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். 17-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் தீபகற்ப மலேசியாவின் மேற்கு கடற்கரையில் பூகிஸ் மக்கள் ஏற்கனவே குடியேறி விட்டனர்.  

## பின்னணி

1705-ஆம் ஆண்டு, சுல்தான் சாலேவுதீன் பிறந்த போது அவருக்கு வைக்கப்பட்ட பெயர் ராஜா லுமு பின் ஒப்பு டாயேங் செலாக் *(Raja Lumu bin Almarhum Opu Daeng Chelak).* அவர் பூகிஸ் போர் வீரரான டாயேங் செலாக்கிற்கும் முதல் மனைவி எஞ்சிக் தொமித்தாவிற்கும் பிறந்த இரண்டாவது மூத்த மகன் ஆவார். இவர் 1743-ஆம் ஆண்டு, ராஜா லுமு எனும் பெயரில் சிலாங்கூரின் முதல் ராஜா *(Raja of Selangor)* என்ற பட்டத்தைப் பெற்றுக் கொண்டார். பின்னர் 1766-ஆம் ஆண்டு சிலாங்கூரின் முதல் சுல்தானாகப் பதவியேற்கும் வரை ராஜா என்ற பட்டத்தை வைத்திருந்தார்.  

## சிலாங்கூர் சுல்தான்

ராஜா லுமுவைத் (சுல்தான் சாலேவுதீன்) தொடர்ந்து, இரண்டு பூகிஸ் தலைவர்கள் சிலாங்கூர் பகுதியில் குடியேறினர்: கிள்ளானில் ராஜா துவா குடியேறினார்; மற்றும் லுக்குட் பகுதிக்கு தெற்கே உள்ள லிங்கியில் டாயேங் கெம்போஜா குடியேறினார்.  

ராஜா லுமு முதலில் பேராக் சுல்தான் மற்றும் ஜொகூர் சுல்தான் ஆகிய இரு தரப்புகளிடம் இருந்து எதிர்ப்புகளைச் சந்திக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அதே கட்டத்தில் இடச்சுக்காரர்களிடம் இருந்தும் எதிர்ப்பைச் சந்திக்க வேன்டி இருந்தது. ஆனால் இறுதியில் தனது இறையாண்மையை வலுப்படுத்த முடிந்தது. நவம்பர் 1766-இல் பேராக் சுல்தானின் சகோதரர் மகளை மணந்ததன் மூலம் ராஜா லுமுவின் சட்டபூர்வமான தன்மை பலப்படுத்தப்பட்டது.  

1766-ஆம் ஆண்டு வாக்கில், புதிதாக முடிசூட்டப்பட்ட சுல்தான் சாலேவுதீன், தன் அரச நிர்வாகத்தின் தளம் சிலாங்கூர் ஆற்றுப் படுகையின் ஓரத்தில் அமைந்து இருந்ததால், 'சிலாங்கூர்' என்ற பெயரை தன் சுல்தானகமாகப் பயன்படுத்தினார்.
# வருணி



**வருணி** (*Varuni*) என்பது இந்துக் கடவுளான வருணனுடன் தொடர்புடைய பல தெய்வங்களின் பெயராகும். அதாவது வருணனின் மனைவி (வருணனி என்றும் அழைக்கப்படும்), அவரது மகள் (மதுவின் தெய்வம்), மற்றும் அவரது சக்தியின் உருவகம் (சப்தகன்னியர் அல்லது தாய்த் தெய்வம்). சில நேரங்களில், இந்தத் தெய்வங்கள் ஒரே தெய்வமாக அடையாளம் காணப்படுகின்றன. இந்தச் சூழலில், இவர் மதுவின் தெய்வம், *பாற்கடலைக் கடைந்தபோது* தோன்றிய வருணனைத் தன் துணைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தாள். வருணி என்ற சொல் ஒரு மதுபானத்தையும் குறிக்கிறது.  

## வருணனின் மனைவி
வருணி **வருணணி** என்றும் **ஜலதேவி** என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். வருணனின் இரண்டு முக்கிய மனைவிகளில் இவளும் ஒருத்தி. மற்றவர் கௌரி தேவி. சில நூல்களில், கௌரி என்பது வருணியின் மற்றொரு பெயர் எனத் தெரிவிக்கின்றது. பொதுவாக வருணி தன் கணவருடன் சித்தரிக்கப்படுகிறார்.  

## வருணனின் மகள்
**வருணி** என்ற பெயரைக் கொண்ட இரண்டாவது தெய்வம் வருணனின் மகள். இவர் மதுவின் தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறார். *புராணங்களின்படி*, தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது, வருணி பாற்கடலிலிருந்து வெளியே வந்தார் என்றும் கைகளில் ஒரு பானை மதுவை வைத்திருந்தார் என்றும் தெரிவிக்கப்படுகிறது.  

*பாகவத புராணத்தின்படி*, வருணி அசுரனால் கைப்பற்றப்பட்டார். ஆனால் *இராமாயணம்* வருணி தேவர்களுடன் வாழத் தேர்ந்தெடுத்ததாக விவரிக்கிறது.  

## மாத்ரிகா
மூன்றாவது தெய்வம் மச்ச புராணத்தில் காணப்படும் ஒரு சப்தகன்னியர் ஆவார். இவர் முதல் வருணியின் வெளிப்பாடாகவும், வருணனின் தெய்வீக ஆற்றலாகவும் இருக்கிறார். கதையின்படி, இவர் அந்தகாசூரன் என்ற அரக்கனின் இரத்தத்தைக் குடிக்கப் படைக்கப்பட்டாள் என்றும் 64 யோகினிகளில் ஒருவர் என்பதாகும்.
# ஆன மருதா


**ஆன மருதா** (*Aana Marutha*) இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் பிரபலமான புராண பெண் கதாபாத்திரம் . ஆனா மருதா பெரும்பாலும் இரத்தம் உறிஞ்சும் தீய ஆவியாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. இவர் காம வேட்கை மற்றும் காமக் குறும்புகளுக்குப் பெயர் பெற்றவர்.  

## யூ டியூப் தொடரில்
மலையாள நாட்டுப்புறக் கதைகளின் பேய்கள் - ஈனம் பேச்சி, அருகோலா , குட்டிச்சாத்தான், ஆனா மருதா, நீட் அருகோலா, தென்டன் ஆகியவை யூடியூப்பில் வெளியிடப்பட்ட ஸ்டுடியோ ஈக்சரசின் அசைவூட்ட மலையாளக் குறும்படமான *கண்டிட்டுண்ட்* (அதைக் கண்டேன்!) உயிரோட்டமாக வருகின்றன. இதில் *ஆன மருதா* யானை போன்ற ஒன்றரை அடி உயிரினம் ஆகும்.
# அனில் குமார் போரோ



**அனில் குமார் போரோ** (*Anil Kumar Boro*)(பிறப்பு: திசம்பர் 9, 1961) ஓர் இந்தியக் கல்வியாளரும் நாட்டுப்புறவியலாளரும் ஆவார். இவர் போடோ இலக்கியம், நாட்டுப்புற ஆய்வுகளுக்கு அளித்த பங்களிப்புகளுக்குப் பெயர் பெற்றவர். இவர் குவகாத்தி பல்கலைக்கழகத்தில் நாட்டுப்புறவியல் துறையின் தலைவராகப் பணியாற்றி வருகிறார். இலக்கியம், கல்வித் துறைகளில் இவர் ஆற்றிய பணிக்காக 2025ஆம் ஆண்டு இவருக்கு பத்மசிறீ விருது வழங்கப்பட்டது.  

## இளமையும் கல்வியும்
அனில் குமார் போரோ 1961ஆம் ஆண்டு திசம்பர் 9ஆம் தேதி இந்தியாவின் அசாமில் உள்ள மனாசு தேசிய பூங்காவிற்கு அருகிலுள்ள ககிதாமா கிராமத்தில் பிறந்தார். இவர் தனது பள்ளிப் படிப்பை ககிதாமாவில் உள்ள என். கே. பி. உயர்நிலைப் பள்ளியில் முடித்தார். பின்னர் அவ்லியில் உள்ள பி. எச். கல்லூரியில் உயர்கல்வி பயின்றார். போரோ குவகாத்தி பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் இதே நிறுவனத்தில் நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வுகளில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.  

## தொழில்
போரோ 1988ஆம் ஆண்டு கேத்ரியில் உள்ள திமோரியா கல்லூரியில் ஆங்கில விரிவுரையாளராகத் தனது கல்விப் பணியினைத் தொடங்கினார். 2000ஆம் ஆண்டில், இவர் குவகாத்தி பல்கலைக்கழகத்தில் நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வுகள் துறையில் சேர்ந்தார். தற்போது போரோ இத்துறையின் தலைவராகப் பணியாற்றுகிறார். இவரது ஆராய்ச்சி நாட்டுப்புற இலக்கியம், பின்நவீனத்துவம் மற்றும் போடோ இலக்கியம் ஆகியவையாகும். இவர் இந்தியாவில் பூர்வீகக் கலாச்சாரங்களின் ஆய்வு மற்றும் பாதுகாப்பிற்குக் குறிப்பிடத்தக்கப் பங்களிப்பை வழங்கிவருகிறார்.  

### இலக்கியப் பங்களிப்புகள்
போடோ நாட்டுப்புறவியல் மற்றும் இலக்கியம் குறித்து போரோ பல புத்தகங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். இவருடைய குறிப்பிடத்தக்கப் படைப்புகளில் பின்வருவன அடங்கும்:  

- *போடோ இலக்கிய வரலாறு*-*A History of Bodo Literature*
- *டெல்பினி ஒந்தை முவாடை அர்வ் குபுன் குபுன் கோந்தை* (இது அவருக்கு 2013இல் சாகித்திய அகாதமி விருதை பெற்றுத் தந்தது)

போடோ நாட்டுப்புறக் கதைகளை ஆவணப்படுத்துவதிலும் பாதுகாப்பதிலும் இவரது பணிகள் முக்கியப் பங்கு வகித்துள்ளன. மேலும் இவை பரந்த கல்வி, கலாச்சாரப் பார்வையாளர்களுக்கு அணுகக்கூடியதாக அமைகின்றன.  

## சாதனைகள்

- பத்மசிறீ (2025) – இலக்கியம், கல்வி பங்களிப்புகளுக்காக
- சாகித்திய அகாதமி விருது (2013)– இவரது கவிதைத் தொகுப்பிற்காக
- ரங்சார் இலக்கிய விருது - போடோ இலக்கிய மன்றத்தால் வழங்கப்பட்டது
- ஒபிடோசு சர்வதேச இலக்கிய விழா (போர்ச்சுகல், 2019) மற்றும் எசு ஓ ஏ இலக்கிய விழா (புவனேசுவரம், 2024) போன்ற பல்வேறு சர்வதேச இலக்கிய விழாக்களில் பங்கேற்றுள்ளார்.
- இத்தாலியில் (2018) நடைபெற்ற சர்வதேச நாட்டுப்புறக் கதை ஆராய்ச்சி சங்கம் மாநாடு உட்பட மதிப்புமிக்க மாநாடுகளில் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளைச் சமர்ப்பித்துள்ளார்.

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
அனில் குமார் போரோ தனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை இரகசியமாக வைத்திருக்கிறார். நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வுகளில் இளம் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் மாணவர்களுக்கு வழிகாட்டுதலுக்காக இவர் அறியப்படுகிறார். கல்வி மற்றும் இலக்கியத்திற்கான இவரது அர்ப்பணிப்பு கல்வி வட்டாரங்களில் இவருக்கு மிகுந்த மரியாதையைப் பெற்றுத் தந்துள்ளது.  

## தாக்கம்
போடோ கலாச்சாரம், மொழியை மேம்படுத்துவதில் போரோவின் பணி குறிப்பிடத்தக்கப் பங்கைக் கொண்டுள்ளது. இவரது ஆராய்ச்சி பூர்வீக அறிவு அமைப்புகளைப் பாதுகாப்பதற்கும் அசாமின் இலக்கிய மரபுகளைப் பற்றிய ஆழமான புரிதலை வளர்ப்பதற்கும் பங்களித்துள்ளது. இவரது அறிவார்ந்த பங்களிப்புகள் எதிர்காலத் தலைமுறை எழுத்தாளர்கள், நாட்டுப்புறவியலாளர்களுக்குத் தொடர்ந்து உத்வேகம் அளிக்கின்றன.