wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# சந்தாபுரி மாகாணம்



**சந்தாபுரி மாகாணம்** (, ; சோங்: ; ஆங்கிலம்:Chanthaburi) என்பது தாய்லாந்தின் ஒரு மாகாணம் (*சாங்வாட்*) ஆகும். இது தாய்லாந்தின் கிழக்கில், கம்போடியாவின் பட்டம்பாங் மற்றும் பைலின் எல்லையில் , தாய்லாந்து வளைகுடாவின் கரையில் உள்ளது. அண்டை மாகாணங்கள் கிழக்கில் திராட் மற்றும் மேற்கு மற்றும் வடக்கே இராயோங், சோன்பூரி, சச்சோயெங்சாவ் மற்றும் சா கியோ ஆகியவற்றை எல்லைகளாக கொண்டுள்ளன.  

## வரலாறு

1893 இல் பக்னம் நெருக்கடிக்குப் பின்னர், பிரெஞ்சு காலனித்துவ துருப்புக்கள் சாந்தபுரியை ஆக்கிரமித்தன, 1905 ஆம் ஆண்டில் கம்போடியாவின் மேற்குப் பகுதியின் உரிமையை தாய்லாந்து கைவிட்டு அதைத் திருப்பித் தந்தது. சந்தாபுரி குடிமக்களில் கணிசமான சிறுபான்மை வியட்நாமியர்கள், அவர்கள் மூன்று காலகட்டங்களில் அங்கு வந்தனர்: முதலில் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் கொச்சின் சீனாவில் கத்தோலிக்க எதிர்ப்பு துன்புறுத்தல்களின் போது; 1920 முதல் 1940 வரை பிரெஞ்சு இந்தோசீனாவிலிருந்து தப்பி ஓடிய போது; 1975 இல் வியட்நாமில் கம்யூனிச வெற்றிக்கு பின்னர் மூன்றாவது முறை. சந்தாபுரி நகரம் 1944 முதல் சந்தாபுரி பேராயரின் இடமாக உள்ளது.  

## நிலவியல்

மாகாணத்தின் தெற்கு பகுதி தாய்லாந்து வளைகுடாவின் கரையில் உள்ளது, இதனால் பெரும்பாலும் கடலோர வண்டல் சமவெளிகளாக இருந்தாலும், மாகாணத்தின் உட்புறம் மலைப்பாங்கானது. வடக்கில் சந்தாபுரி மலைத்தொடர் மாகாணத்தில் மிக உயரத்தில் உள்ளது, 1,556 மீட்டர் உயரமான சோய் தாவோ நுவா சிகரம். மாகாணத்தின் முக்கிய நதி சந்தாபுரி நதி எனப்படுகிறது.  

அண்டை மாகாணமான திராட் உடன் சேர்ந்து, சந்தாபுரி ரத்தின சுரங்கத்தின் மையமாக உள்ளது. குறிப்பாக மாணிக்கங்கள் மற்றும் நீலக்கல். வெப்பமண்டல பழங்களும் மாகாணத்தின் முக்கிய உற்பத்தியில் ஒன்றாகும். 2000 ஆம் ஆண்டில், இது கிட்டத்தட்ட 380,000 டன் முள்நாறி பழத்தை உற்பத்தி செய்தது, இது தாய்லாந்தின் முள்நாறி உற்பத்தியில் 45.57 சதவீதமாக இருந்தது, இது முழு உலக உற்பத்தியில் சுமார் 27 சதவீதமாகும்.  

மாகாண எல்லைகளுக்குள் மூன்று தேசிய பூங்காக்கள் உள்ளன: நம்தோக் பிலியோ தேசிய பூங்கா, காவ் கித்சாகுத் தேசிய பூங்கா, மற்றும் காவோ சிப் கா சான் தேசிய பூங்கா.  

## சின்னங்கள்

மாகாண முத்திரை ஒரு ஒளி சூழ்ந்த சந்திரனைக் காட்டுகிறது. சந்திரன் வட்டுக்குள் ஒரு முயல் உள்ளது, தாய் நாட்டுப்புறங்களில் சந்திரனில் இருண்ட பகுதிகள் (மரியா) ஒரு முயலின் வடிவத்தை உருவாக்குகின்றன. இந்த முத்திரை மாகாணத்தின் அமைதி மற்றும் அமைதியைக் குறிக்கிறது. சந்திரன் மேலும் மாகாணத்தின் பகுதியாகவும் விளங்கியது.  

மாகாணத்தின் கொடி நடுவில் முத்திரையையும், மஞ்சள் நிலவு வட்டில் ஒரு வெள்ளை முயலையும், நீல வட்டில் காட்டுகிறது. கொடியின் பின்னணி சிவப்பு, மாகாணத்தின் பெயர் மஞ்சள் நிறத்தில் முத்திரையின் கீழே எழுதப்பட்டுள்ளது. மாகாண மலர் ஒரு ஆர்க்கிட்.  

## போக்குவரத்து

### சாலைகள்
பாதை 3 (சுகும்விட் சாலை) சந்தபரிக்கு அருகே சென்று இராயோங், பட்டாயா, சோன்பூரி மற்றும் பாங்காக் ஆகியவற்றுடன் வடமேற்கிலும், தென்கிழக்கில் டிராட் வழியாகவும் இணைகிறது. பாதை 317 சாந்தபுரியை சா கியோவுடன் இணைக்கிறது.  

### வான்வெளி

சந்தாபுரியில் விமான நிலையம் இல்லை. சந்தாபுரியின் மையத்திலிருந்து 66 கி.மீ தூரத்தில் உள்ள திராட் விமான நிலையம் அருகிலுள்ள விமான நிலையமாகும் .
# இசுலாம் சகர்


**எசுலாம்சர்**(Eslamshahr) என்ற நகரமானது, எசுலாம்சர் 'கவுன்டி' எனப்படும் மாவட்டதின் (EslamshahrCounty) தலைநகரம் ஆகும். இந்த நகரம் ஈரான் நாட்டின் தலைநகரான தெகுரான் நகரில் இருந்து, 12 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. எசுலாம்சர் கவுன்டி என்பது, ஈரானின் ஆட்சிமுறை சார்ந்த முப்பத்தியொரு மாகாணங்களில் ஒன்றான, தெஹ்ரான் மாகாணத்தில் இருக்கும் கவுன்டிகளில் ஒன்றாகும். 2016 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 548,620 நபர்கள் ஆகும். அதன்படி, இதில் 279,282 ஆண்களும், 269,338 பெண்களும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இந்த நகரம் அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட மாகாணமல்லாத தலைநகரமாகவும், ஈரான் நாட்டின் 19 வது ஒட்டுமொத்த மக்கள்தொகை கொண்ட நகரமாகவும் திகழ்கிறது.  

## வரலாறு
பஃரமாபாத்தின் பழைய, வரலாற்று பெயர் இப்போது, எசுலாம்சர் நகரின் சிறிய வடக்கு புறநகர்ப் பகுதிகளை பஃரமாபாத் கிராமம் எனக் குறிப்பிட மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

## நிலவியல்
தெஹ்ரானின் தெற்கில் தொடங்கும் சவே சாலையில்(Saveh) தொடங்கி, சவே சிட்டியில் முடிவடையும் இடத்தில், இந்த நகரம் அமைந்துள்ளது.  

இந்நகரத்தினைச் சுற்றி வவன், கமீஹ், சயீதி, மொஹமதி, மஹ்தீஹ், பாகெனார்ட், சலூர், நூரி, காசமாபாத், அகமதாபாத், கோட்ஸ், பாக்பீஸ், ஜராஃப்ஷன், மூசியாபாத், அன்பியா மற்றும் மியானாபாத் போன்றவை இதன் சுற்றுப்புறங்களாக அமைந்துள்ளன.  

### காலநிலை
இந்த நகரின் அதிகபட்சமாக பதிவு செய்யப்பட்ட வெப்பநிலை , சூலை 10, 1990 இல் பதிவு செய்யப்பட்டது. அதே நேரத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட மிகக் குறைந்த வெப்பநிலை , சனவரி 2, 1973 இல் பதிவு செய்யப்பட்டது. <div></div>  

## போக்குவரத்து
எசுலாம்சர் நகரில், அதன் கைவினைப்பொருட்களுக்கும், அதன் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய நல்ல சுற்றுப்புற வானிலைக்கும் பெயர் பெற்றுத் திகழ்கிறது. அதன் நகர எல்லைக்குள், இமாம் கோமெய்னி பன்னாட்டு விமான நிலையம் அமைந்துள்ளது.  

### தொடருந்து
**உள்ளூர் வழித்தடம்** : இந்த பெரிய நகரத்திலிருந்து புறப்படும் இத்தகைய வண்டிகள் அனைத்தும், வழியில் வரும் அனைத்து நிறுத்துங்களிலும் நின்று பயணிகளுக்கு பயண நிறுத்தங்களுடன் இயங்குகின்றன.  

**மண்டல வழித்தடம்** :இத்தகைய வண்டிகள் அனைத்தும், இந்த பெரிய நகரில் இருந்து மற்றொரு பெரிய நகரத்திற்கு, அதாவது இரண்டு முக்கிய மண்டலங்களை இணைக்கும் தொடருந்து வண்டிகளைக் கொண்டு, சில நிறுத்தங்களைத் தவிர, கிட்டத்தட்ட எல்லா நிலையங்களிலும் நின்று தனது பயணிகளுக்கு பயன்படுகிறது.  

**இன்டர்ரெஜியோ வழித்தடம்** : இரண்டு பெரிய முக்கிய நகரங்களின் மையங்களை இணைக்கும் வசதியை, இத்தகைய வண்டிகள் அனைத்தும், வழியில் வரும் அனைத்துப்பெரிய மற்றும் சில சிறிய நிலையங்களில் நின்று செல்லும் பயண வசதியைத் தருகின்றன.  

**இன்டர்ரெஜியோ-விரைவுவண்டி வழித்தடம்** : இத்தகைய வண்டிகள் அனைத்தும், இரண்டு முக்கிய மையங்களை இணைக்கும் தொடருந்து வண்டிகளை இயங்கி, வழியில் வரும் முக்கிய தொடருந்து நிலையங்களில் மட்டும் நின்று பயணிகளுக்கு பயனாகின்றன .  

**நகரிடை வழித்தடம்** : இரண்டு அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட முக்கிய தொடருந்து நடுவங்களுக்கு இடையே இயங்கி, அந்நடுவ மக்களின் பயண வசதியை ஈடு செய்கின்றன. இந்த தொடருந்துஇணைக்கும் சேவைகள், இடையில் நிறுத்தங்கள் இல்லாமல், விரைந்து ஓடி, இரண்டு நகரங்களுக்கு இடையில் மட்டும் செயற்படுகின்றன.  

### பேருந்து
# பந்திப்பூர்

**பந்திப்பூர்** (தேவநாகரி बन्दीपुर), நேபாள நாட்டின் கண்டகி மாநிலத்தில் உள்ள இமயமலை அடிவாரத்தில் அமைந்த தனஹூ மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். இந்த நகரத்தில் நகராட்சி மன்றம் 2014 ஆம் ஆண்டு மே 18 அன் நிறுவப்பட்டது. பாதுகாக்கப்பட்ட, பழைமை வாய்ந்த கலாச்சார சூழல் காரணமாக பந்திப்பூர் சுற்றுலாத் துறையில் முன்னேறி வருகின்றது. 2011 ஆம் ஆண்டின் நேபாள மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் போது பந்திப்பூர் மற்றும் தரம்பனியில் 3750 தனிநபர் வீடுகளில் 15,591 பேர் வசித்து வந்தனர். இது நேபாளத்தின் சிறந்த சுற்றுலா தலங்களில் ஒன்றாகும். நெவாரி மக்களுக்கும் அவர்களின் கலாச்சாரங்களுக்கும் பந்திப்பூர் பிரபலமானது.  

## அமைவிடம்
பந்திப்பேர் 27.56 வடக்கு, 84.25 கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில், 1030 மீற்றர் உயரத்தில், மார்சியங்டி நதி பள்ளத்தாக்கில் இருந்து சுமார் 700 மீ உயரத்திலும், காத்மாண்டுவுக்கு மேற்கே 143 கி.மீ. தொலைவிலும், போகாராவின் கிழக்கே 80 கி.மீ. தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.  

## நகராட்சி
2014 ஆம் ஆண்டு மே 8 அன்று பிரதமர் அலுவலகத்தில் சிங்கா தர்பாரில் நடைபெற்ற அமைச்சரவைக் கூட்டம் உள்ளாட்சி சுயராஜ்யச் சட்டம் 1999 க்கு இணங்க முன்னர் முன்மொழியப்பட்ட 37 நகராட்சிகள் உட்பட கூடுதலாக 72 நகராட்சிகளை அறிவித்தது. இந்த அறிவிப்புடன் பந்திப்பூர் நேபாள நகராட்சியாக முன்மொழியப்பட்டது. அருகிலுள்ள தரம்பனி வி.டி.சி நகராட்சி பந்திப்பூருடன் இணைக்கப்பட்டது. 2014 ஆம் சூன் 2 முதல் பந்திப்பூர் கிராமக் குழுவின் தொடக்கத் திட்டத்துடன் முறையாக பந்திப்பூர் நகராட்சியாக செயற்படத் தொடங்கியது.  

## சமூக நிறுவனங்கள்
சமூக இளைஞர் மன்றம், பொது நூலகம், சிறுவர் கழகம் போன்ற சமூக அமைப்புகள் பந்திப்பூரில் காணப்படுகின்றது. பத்மா நூலகம் நேபாளத்தின் மிகப் பழமையான நூலகங்களில் ஒன்றாகும் இது ராணாவின் ஆட்சியில் நிறுவப்பட்டது. பந்திப்பூரில் ஏராளமான சமூக அமைப்புகள் தோன்றி மங்கிவிட்டன. திந்தாரா இளைஞர் கலாச்சாரக் குழு (டி.ஒய்.சி-குழு) 1998 இல் நிறுவப்பட்ட செயலில் உள்ள ஒரே இளைஞர் கழகம் (சமூக இளைஞர் மன்றம்) ஆகும். ஆரம்பத்தில் இது ஒரு தளர்வான மன்றமாக இருந்தது. பின்னர் மாவட்ட நிர்வாக அலுவலகத்தின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்டது.  

## சூழல் கலாச்சார திட்டம்
பந்திப்பூர் சுற்றுச்சூழல் கலாச்சார சுற்றுலாத் திட்டம் (BECT-Project) என்பது நேபாளத்தின் முக்கிய சுற்றுலாத் தலங்களில் ஒன்றாக பந்திப்பூரை உயர்த்தும் திட்டமாகும். BECT- திட்டத்திற்கு ஐரோப்பா ஏயிட் உதவி வழங்க முன்வந்தது. அதன் நோக்கங்கள் இந்த நகரை ஒரு தனித்துவமான சுற்றுலா தலமாக அபிவிருத்தி செய்வதும் ஊக்குவிப்பதும் ஆகும். பந்திப்பூரின் கட்டப்பட்ட மற்றும் இயற்கை சூழலை மேம்படுத்துதல் மற்றும் பாதுகாத்தல், பொருளாதார நடவடிக்கைகளை புத்துயிர் பெற உள்ளூர் நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவளித்தல், பந்திப்பூரின் சுற்றுலாத் துறையை மேம்படுத்தல் என்பன திட்டத்தில் அடங்கும்.  

## இனக் குழுக்கள்
முன்னர் ஒரு மாகர் கிராமமாக இருந்த பந்திப்பூர் இன்று பல்வேறு நேபாள இனங்களால் குடியேறப்பட்டுள்ளது. பஹுன்கள் , சேத்ரிஸ் , நெவார்ஸ் , டாமாய்ஸ் , காமிஸ் , சார்கிஸ் , கசாய்ஸ், மாகர்கள் மற்றும் குருங்ஸ் ஆகிய இனங்களை சேர்ந்த மக்கள் இங்கு வாழ்கின்றார்கள். பல்வேறு நெவாரி மற்றும் மாகர் திருவிழாக்கள் நடத்தப்படுகின்றது. சோரதி மற்றும் சுட்கா நடனங்கள் மிகவும் பிரபலமானவை. பல மாகர் மற்றும் குருங் ஆண்கள் கூர்க்கா வீரர்களாக பணியாற்றுகிறார்கள்.
# பாரோ, பூடான்

**பாரோ** ( ஆங்கிலம்: Paro) என்பது பூட்டானின் பாரோ பள்ளத்தாக்கில் உள்ள பாரோ மாவட்டத்தின் ஒரு நகரம். பல புனித இடங்கள் மற்றும் வரலாற்று கட்டிடங்கள் பகுதி முழுவதும் சிதறியுள்ள ஒரு வரலாற்று நகரம் இது. பூட்டானின் ஒரே சர்வதேச விமான விமான நிலையம் இங்கு அமைந்துள்ளது.  

## வரலாறு
பாரோ பள்ளத்தாக்கைக் அருகிலிருக்கும் ஒரு கோட்டையிலுள்ள "இரின்பங் தோங்" மடாலயம் ஒரு நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. பத்தாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பத்ம சம்பவர் என்பவரால் மடாலயம் முதன்முதலில் கட்டப்பட்டது, ஆனால் 1644 ஆம் ஆண்டில் நாகவாங் நம்கியால் பழைய அஸ்திவாரங்களில் மீண்டும் ஒரு பெரிய மடத்தை கட்டப்பட்டது. பல நூற்றாண்டுகளாக திபெத்தியர்களின் பல படையெடுப்பு முயற்சிகளுக்கு எதிராக ஒரு சிறந்த பாதுகாப்பு அரணாக இந்த ஐந்து மாடி கட்டிடம் செயல்பட்டது.  

களிமண்ணுக்கு பதிலாக கற்களால் கட்டப்பட்ட இதற்கு "இரின்பங்" என்று பெயரிடப்பட்டது, இதன் பொருள் "நகைகளின் குவியல்" என்படும். ஆனால் இரிங்பங் மடாலயம் மற்றும் அதன் அனைத்து பொக்கிஷங்களும் 1907 இல் ஏற்பட்ட ஒரு தீவிபத்தால் அழிந்துவிட்டன.  

"தங்சே எலகாங்" என்பது 15 ஆம் நூற்றாண்டின் புதிய பாலத்திற்கு அருகிலுள்ள ஒரு கோயிலாகும், மேலும் "உசியன் பெர்லி" அரண்மனை வழியாக இதைக் காணலாம். அரச குடும்ப உறுப்பினர்கள் இவ்வழியாக கடந்து செல்லும் போது இந்த அரண்மனையில் தங்குகிறார்கள்.  

## விமானம்

பரோ விமான நிலையம் "உலகின் மிகவும் கடினமான வணிக விமான நிலையம்" என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. விமான நிலையத்தில் ஒரே ஒரு ஓடுபாதை மட்டுமே உள்ளது. இங்கு செல்லும் விமானங்கள் 5,500 மீட்டர் இமயமலை மலை உச்சிகளைக் கடந்து செல்கின்றன, மேலும் 1,964 மீட்டர் ஓடுபாதை நீளமும் ஒரு இரட்டை சவாலை முன்வைக்கிறது. இதன் விளைவாக, ஒரு சில விமானிகள் மட்டுமே (டிசம்பர் 2014 வரை 8) வணிக விமானங்களை இயக்க சான்றிதழ் பெற்றுள்ளனர். ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 400,000 பேர் விமான நிலையத்திற்கு வருகிறார்கள்.
# பூட்டான் ஒளிபரப்பு சேவை

**பூட்டான் ஒளிபரப்பு சேவை** (ஆங்கிலம்:Bhutan Broadcasting Service) என்பது பூட்டானில் அரசுக்கு சொந்தமான வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சி சேவையாகும். இது ஒரு பொது சேவை நிறுவனமாகும். இது பூட்டன் அரசின் நிதியால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது மற்றும் வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சி இரண்டையும் இராச்சியத்திற்கு வழங்கும் ஒரே சேவை நிறுவனமாகும். மேலும் இது பூட்டானிய எல்லைக்குள் இருந்து ஒளிபரப்பப்படும் ஒரே தொலைக்காட்சி சேவை நிறுவனமாகும். தொலைதொடர்பு பயன்பாடு தற்போது 2006 இன் தகவல், தகவல் தொடர்பு மற்றும் ஊடகச் சட்டம் மூலம் நிர்வகிக்கப்படுகிறது  

## வரலாறு
பல ஆண்டுகளாக, பூட்டானுக்கு நவீன தொலைத்தொடர்பு வசதி இல்லை. பூட்டானின் தேசிய இளைஞர் சங்கம் ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் அரை மணி நேரம் செய்தி மற்றும் இசையை வானொலி ஒலிபரப்பத் தொடங்கியபோது, முதல் வானொலி ஒளிபரப்பு 1973 நவம்பரில் தொடங்கியது. இந்த அலைவரிசை முதலில் திம்புவில் உள்ள உள்ளூர் தந்தி அலுவலகத்தில் இருந்து ஒரு வாடகை கட்டிடத்திலிருந்து தொடங்கப்பட்டது. 1979 ஆம் ஆண்டில் அரசாங்கம் இதை கையகப்படுத்தியது. பின்னர், 1986 ஆம் ஆண்டில் இதற்கு பூட்டான் ஒளிபரப்பு சேவை என பெயரிட்டது. வானொலி திட்டமிடல் விரிவாக்கம் மற்றும் 1991 இல் நிகழும் நவீன ஒளிபரப்பு வசதியை நிர்மாணித்தல் என்பது இதன் நோக்கமாகும்.  

நீண்ட காலமாக, தொலைக்காட்சியை தடை செய்த உலகின் ஒரே நாடு பூட்டான் ஆகும். இறுதியாக இதன் ஒளிபரப்பு ஜூன் 2, 1999 அன்று இரவு, ஜிக்மே சிங்கே வாங்சக்கின் வெள்ளி விழா நிகழ்ச்சியை ஒளிபரப்பிலிருந்து ஆரம்பமானது.  

### பூட்டானில் வானொலி

1991 இல் குறைந்த அலைவரிசை கொண்ட வானொலி நிலையங்கள் பூட்டான் முழுவதும் தொடங்கப்பட்டது. ஜூன் 2000 இல், நாட்டின் தெற்கு மற்றும் மேற்கில் பண்பலை நிலையங்கள் திறக்கப்பட்டது. ஜனவரி 2001 இல் மேலும் இது மத்திய பூட்டான் வரை விரிவடைந்தது. 2005 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில், பண்பலை வானொலி சேவை நாடு முழுவதும் சென்றடைந்தது. நவம்பர் 2009 முதல், வானொலி 24 மணிநேரமும் ஒளிபரப்பப்படுகின்றன..  

### பூட்டானில் தொலைக்காட்சி

பூட்டானில் முதல் தொலைக்காட்சி நிலையம் பூட்டான் ஒளிபரப்பு சேவை என்பதாகும். இதில் செய்திகள், ஆவணப்படங்கள் மற்றும் பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள் முதலில் வாரத்தில் ஏழு நாட்களும் மாலை 7 மணி முதல் இரவு 7 மணி வரை ஒளிபரப்பப்பட்டன, பின்னர் டிசம்பர் 2004 இல் நான்கு மணி நேரம் என (மாலை 6 மணி முதல் இரவு 10 மணி வரை) விரிவாக்கப்பட்டன. தலைநகரில் மட்டும் இருந்த இந்தத் தொலைக்காட்சி சேவை பிப்ரவரி 2006 இல் செயற்கைக்கோள் வழியாக முழு நாட்டிற்கும் பரவியது. இது நாடு முழுவதும் 31 தொலைக்காட்சி நிலையங்களை கொண்டு இயக்குகிறது.  

## சர்ச்சை
பூட்டானிய மக்களிடையே பூட்டான் ஒளிபரப்பு சேவை மிகவும் பிரபலமாக இருந்தாலும், தவறான நிர்வாகம் அதன் வளர்ச்சியை பாதித்துள்ளது. மூத்த அரசு ஊழியர்களை தலைமை நிர்வாக அதிகாரிகளாக நியமித்தல் மற்றும் வருடாந்த வரவுசெலவுடன் விளையாடுவது ஆகியவை. மேலும் அதன் நடவடிக்கைகளையும் உள்ளடக்கத்தையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க அரசாங்கத்தின் முயற்சிகளும் இதில் அடங்கும். தொகுப்பாளர்கள் அடிக்கடி தொலைக்காட்சித் திரையில் இருந்து திடீரென மறைந்துவிடுவார்கள். இதனால் தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவர் பூட்டான் ஒளிபரப்பு சேவை மீது நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்துள்ளார்.  

டிசம்பர் 6, 2012 அன்று, இந்திய புலனாய்வுப் பணியகம் பூட்டான் ஒலிபரப்பு சேவையின் 24 பேரை இந்திய விரோத திட்டங்களை ஒலிபரப்பி வெறுப்புணர்வை தூண்டியதாக குற்றம் சாட்டப்பட்டது. அதற்காக எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளை பற்றிய அறிக்கையினை இந்திய உள்துறை அமைச்சகத்திற்கு அனுப்பப்பட்டது.
# அங்குட் அருங்காட்சியகம், பத்து


**அங்குட் அருங்காட்சியகம் (Museum Angkut)**, இந்தோனேசியாவில் கிழக்கு சாவாவில் உள்ள பத்து என்னுடத்தில் அமைந்துள்ள அருங்காட்சியகமாகும். பத்து, கொத்தா பத்து என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. காவி பதுக் மலையின் ஒரு பகுதியான பாண்டர்மேன் மலையின் ஓரத்தில் அமைந்துள்ள இந்த அருங்காட்சியகம் ஒரு போக்குவரத்து அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் பாரம்பரிய போக்குவரத்து முதல் நவீன போக்குவரத்து வரையிலான காலத்தைச் சேர்ந்த 300 க்கும் மேற்பட்ட சேகரிப்புகள் காட்சியில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகம் 3.8 எட்டேர் பரப்பளவில் உள்ளது. இவ்விடம் 13 மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, அங்கு போக்குவரத்து கலைப்பொருள்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.  
## பிரிவுகள்
இந்த அருங்காட்சியகம் பல மண்டலங்களாக பிரிக்கப்பட்டு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதனதன் பின்புலத்தில் ஆசியா, ஐரோப்பா கண்டங்களில் இருந்து அமெரிக்கா வரையிலான கட்டிட மாதிரிகள் பின்னணியாக, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக ஐரோப்பிய மண்டலத்தைச் சேர்ந்த 1800-1900 ஆம் ஆண்டுகளைச் சேர்ந்த பிரஞ்சு பாணியில் அமைந்த பல்வேறு வகையான விண்டேஜ் ஐரோப்பிய கார்கள் இங்கு காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தோனேசியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவைச் சேர்ந்த அனைத்து வகையான போக்குவரத்து மாதிரிகளும் அங்குட் அருங்காட்சியகத்தில் பார்வையாளர்களுக்காக காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.  

இங்கு விண்டேஜ் கார்கள் உள்ளன. மேலும் புதிதாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போக்குவரத்து சேகரிப்புகளான டுசுக்சிமின்சார கார் இங்கு உள்ளது. அது முன்னாள் இந்தோனேஷியாவின் முன்னாள் அமைச்சரும் ஜாவா பாஸ் குழு நிறுவனத்தின் உரிமையாளருமான தலன் இஸ்கான் என்பவருக்குச் சொந்தமானதாக இருந்தது. மகேடன் என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ள லாவு மலையின் சரிவுகளில் மேற்கெள்ளப்பட்ட சோதனை ஓட்டத்தின்போது அது விபத்திற்குள்ளானது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில், பிரதான அருங்காட்சியக கட்டிடத்தின் மூன்றாவது தளத்தில் ஒரு விமான சிமுலேட்டர் என்ற போக்குவரத்து வாகனமும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.  

அங்குட் அருங்காட்சியகம் அங்கட் ஜவா திமூர் பார்க் குழுமம் என்ற நிறுவனத்தாருக்குச் சொந்தமானது ஆகும். அந்த நிறுவனத்தாரால் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகிறது, இதில் பத்து ரகசிய மிருகக்காட்சி சாலை, பத்து இரவு அருமைக்காட்சி (Batu Night Spectacular), சுற்றுச்சூழல் பசுமை பூங்கா மற்றும் வனவிலங்கு அருங்காட்சியகம் ஆகிய பிரிவுகள் அமைந்துள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகம் 9 மார்ச் 2014 ஆம் நாளன்று நிறுவப்பட்டது.  

## சிறப்பு
9 மார்ச் 2014 ஆம் நாளன்று திறந்து வைக்கப்பட்ட அங்குட் அருங்காட்சியகம், போக்குவரத்தை முக்கியமான நோக்காகக் கொண்டு தென்கிழக்கு ஆசியாவில் அமைந்துள்ள முதல் அருங்காட்சியகம் என்ற சிறப்பினைப் பெறுகிறது. இந்தோனேசியா மட்டுமன்றி உலகின் பிற நாடுகளிலும் போக்குவரத்துத் துறையில் ஏற்படுகின்ற பலவிதமான மாற்றங்களைக் காட்சிப்படுத்தும் நோக்கிலும், அதனைப் பாராட்டும் விதத்திலும் இந்த அருங்காட்சியகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது மிகவும் பெருமைக்குரியதாகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் போக்குவரத்து தொடர்பான பல கூறுகளையும், கலைப்பொருள்களையும், வாகனச் சேகரிப்புகளையும் பார்வையாளர்கள் பார்வையிடலாம். அவை பல காலத்தைச் சேர்ந்தவையாக அமைந்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.  

## அமைவிடம்
இந்த அருஙகாட்சியகம் ஜேஎல், டெருசன் சுல்தான் அகங்க் எண்.2, நகாக்லிக், கெக், கோடா பத்து, ஜாவா, தைமூர் 65314, இந்தோனேசியா என்னும் முகவரியில் அமைந்துள்ளது. திங்கட்கிழமை முதல் வெள்ளிக்கிழமை வரை காலை 9.00 மணி முதல் மாலை 5.00 மணி வரை அங்குட் அருங்காட்சியகத்தைப் பார்வையாளர்கள் பார்வையிட அனுமதி உண்டு.  

## படத்தொகுப்பு
<>  

</>
# ரியாசி

**ரியாசி** (Reasi) என்பது இந்தியாவின் ஜம்மு-காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதியில் உள்ள நகரம் மற்றும் தெஹ்ஸில் ஆகும். செனாப் ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள இந்த நகரம் ரியாசி மாவட்டத்தின் தலைமையகமாகும். இது எட்டாம் நூற்றாண்டில் பீம் தேவ் நிறுவிய பீம்கர் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாகும். ரியாசி என்ற பெயர் நகரத்தின் பழைய பெயரான "ரசியால்" என்பதிலிருந்து உருவானது.  

## நிலவியல்
ரியாசி 33.08 ° வடக்கு 74.83 ° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. மேலும் இது சராசரியாக 466 மீற்றர் (1,529 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது.  

ரியாசி என்பது ஜம்முவிலிருந்து 64 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ள ஒரு மாவட்டமாகும். இங்கு பெரும்பான்மையான மக்கள் இந்துக்கள் ஆவார்கள். இப்பகுதி மக்கள் சிறு வணிக நிறுவனங்கள், அரசு வேலைகள் மற்றும் விவசாயம் ஆகியவற்றினால் வாழ்வாதாரத்தை பெறுகிறார்கள். இப்பகுதியில் உள்ள 12293 ஹெக்டேயர் விவசாய நிலங்களில் 1011 ஹெக்டேயர் நிலங்களில் பாசனம் செய்யப்படுகிறது. மக்காச்சோளம், கோதுமை, நெல் மற்றும் கம்பு ஆகியவை முக்கியமான பயிர்களாகும். காய்கறிகளும் வளர்க்கப்படுகின்றன. காலநிலை அடிப்படையில் இப்பகுதியின் பெரும்பாலான பகுதிகள் துணை வெப்பமண்டல மண்டலத்திலும் , மீதமுள்ளவை மிதமான மண்டலத்திலும் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. கோடை காலம் பொதுவாக சூடாகவும், குளிர்காலத்தில் பனிப்பொழிவு அதிகமாகவும் இருக்கும்.  

## வரலாறு
முந்தைய பீம்கர் மாநிலம் தற்போது ரியாசி என்று அழைக்கப்படுகிறது. பீம் தேவ்வினால் எட்டாம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்டது. 1810 ஆம் ஆண்டில் திவான் சிங்கின் ஆட்சியின் போது சம்மு கொந்தளிப்பில் இருந்தது. அரண்மனை சூழ்ச்சிகளும் கலகங்களும் நிர்வாகத்தை உலுக்கின. இந்த நேரத்தில்தான் மகாராஜா ரஞ்சித் சிங் நிலைமையை கட்டுக்குள் கொண்டுவர குலாப் சிங்கை அனுப்பினார். குலாப் சிங் கிளர்ச்சியாளர்கள் மீது கடுமையாக இறங்கி சட்டத்தின் ஆட்சியை நிறுவினார். ரியாசி பகுதியில் கிளர்ச்சியாளர்களை தோற்கடித்த பின்னர் அவர் தனது நம்பகமான தளபதி ஜெனரல் சோராவர் சிங்கிடம் நிர்வாகத்தை ஒப்படைத்தார்.  

2005 ஆம் ஆண்டில் முதல் நகராட்சித் தேர்தல் நடைபெற்றது. மேலும் திரு. குல்தீப் மெங்கி ரியாசி மாநகராட்சியின் முதல் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  

2014 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பரில் ஏற்பட்ட பேரழிவுகரமான வெள்ளத்தின் போது ​​ரியாசி மாவட்டத்தின் சதால் கிராமம் கணிசமான பேரழிவை எதிர்கொண்டது. நிலச்சரிவு காரணமாக நகரத்திற்கு செல்லும் அனைத்து சாலைகளும் மூழ்கின.  

## புள்ளிவிபரங்கள்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி ரியாசியின் மக்கட் தொகை 36,355 ஆகும். மொத்த சனத்தொகையில் ஆண்கள் 54% வீதமும், பெண்கள் 46% வீதமும் உள்ளனர். ரியாசியின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 75% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண் கல்வியறிவு 78% வீதமும், பெண் கல்வியறிவு 70% வீதமும் ஆகும். ரியாசியில் 13% வீதமானோர் 6 வயதிற்குட்பட்டவர்கள். இப்பகுதியில் டோக்ரி , உருது , கோஜ்ரி மற்றும் காஷ்மீர் ஆகிய மொழிகள் பேசப்படுகின்றன.  

## போக்குவரத்து
ரியாசி ஜம்முவிலிருந்து 64 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. சாலை, தொடருந்து அல்லது விமானம் வழியாக செல்லலாம். அருகிலுள்ள விமான நிலையம் 80 கி.மீ தூரத்திலும், தொடருந்து நிலையம் 26 கி.மீ. தூரத்திலும் அமைந்துள்ளன.
# பாப்சி சித்வா

**பாப்சி சித்வா** (*Bapsi Sidhwa*, 11 ஆகத்து 1938 – 25 திசம்பர் 2024) குசராத்து பார்சி வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஒரு அமெரிக்க-பாகிஸ்தான் புதின எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் ஆங்கிலத்தில் படைப்புகளை வெளியிட்டவர். அமெரிக்காவில் வசித்தவர்.  

இந்தோ-கனேடிய திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் தீபா மேத்தாவுடன் இணைந்து பணியாற்றியதன் மூலம் அவர் பரவலாக அறியப்படுகிறார். சித்வா 1991 ஆம் ஆண்டு *ஐஸ் கேண்டி மேன் மற்றும் வாட்டர்: எ நாவல் ஆகிய இரண்டு புதினங்களையும் எழுதி வெளியிட்டார். இவரின் இரண்டாவது நாவலான வாட்டர்: எ நாவல் புதினம் 2005 ஆம் ஆண்டில்* மேத்தா அவர்கள் இயக்கிய நீர் திரைப்படத்தினை அடிப்படையாகக் கொண்டது. சிந்துவாவின் வாழ்க்கையினை அடிப்படையாகக் கொண்டு பாப்சி:சைலன்செஸ் ஆஃப் மை லைஃப் எனும் ஆவணப் படத்தினை தயாரிக்கும் பணிகள் தற்போது நடைபெற்று வருகிறது. 2021 ஆம் ஆண்டில் இது வெளியாகலாம் எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.  

## பின்னணி
சித்வா குஜராத்தி பார்சி செராட்டிய நெறி பெற்றோர்களுக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் கராச்சியில் வசித்து வந்தார். பின்னர் குடும்பத்துடன் லாகூருக்குச் சென்றார். 1957 ஆம் ஆண்டில் லாகூரில் உள்ள கின்னார்ட் மகளிர் கல்லூரியில் தனது பி.ஏ. பட்டத்தினைப் பெற்றார்.  

தனது 19 வது வயதில் திருமணம் செய்து மும்பை சென்றார் . பின்பு விவாகரத்து பெற்று லாகூரில் செராட்டிய நெறியரான நோசிர் என்பவரை லகூரில் மறுமணம் செய்தார். இவர் எழுத்தாளரக தனது வாழ்க்கையினைத் துவங்குவதற்கு முன்பாக இவருக்கு மூன்ரு குழந்தைகள் இருந்தனர். அவரது குழந்தைகளில் ஒருவரான மொஹூர் சித்வா, அரிசோனாவில் மாநில பிரதிநிதியின் வேட்பாளர் ஆவார்.  

## போதனை
இவர் ஹூஸ்டன் பல்கலைக்கழகம், ரைஸ் பல்கலைக்கழகம், கொலம்பியா பல்கலைக்கழகம், மவுண்ட் ஹோலியோக் கல்லூரி மற்றும் பிராண்டீஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆகிய கல்லூரிகளில் கற்பித்தல் பணிகளை மேற்கொண்டுள்ளார்..  

## விருதுகள்
1986 ஆம் ஆன்டில் ராட்க்ளிஃப் / ஹார்வர்டில் பன்டிங் பெல்லோஷிப் பெற்றார். 1991 ஆம் ஆண்டில் இத்தாலியின் பெல்லாஜியோவில் உள்ள ராக்ஃபெல்லர் அறக்கட்டளை மையத்தினைப் பார்வையிடும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார். 1991 ஆம் அண்டில் கலைகளில் மிக உயரிய விருதான சீதாரா-இ-இம்தியாஸ் விருதினைப் பெற்றார். 1994 ஆம் ஆண்டில் லிலா வாலஸ்-ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட் ரைட்டர்ஸ் விருதினையும், 2007 ஆம் ஆண்டில் வெளியுறவு ஆசிரியர்களுக்கான ப்ரெமியோ விருதும் பெற்றார். இவர் நீர் எனும் நூலினை எழுதியதற்காக இந்த விருதினைப் பெற்றார். 2000 ஆம் ஆண்டில் ஜோராஸ்ட்ரியன் ஹால் ஆஃப் ஃபேமில் இடம்பெற்றார்.  

## படைப்புகள்
*2013 ஆம் ஆண்டில் அவர்களின் காதல் மொழி : ரீடிங்ஸ் லாகூர், 2012 ஆம் ஆண்டில் ஜங்கிள் வாலா சாஹிப்* இது உருது மொழியில் இவர் மொழிபெயர்த்தார். 2006 இல் *சின் அண்ட் ஸ்ப்ளெண்டர் நகரம்* லாகூர் பற்றியது.2006 ஆம் ஆண்டில் *வாட்டர்: எ நாவல் 2001 இல் பாப்சி சித்வா ஆம்னிபஸ், 1991 இல் கிராக்கிங் இந்தியா ஆகிய நூலகளை எழுதினார்.*
# ஆகா கான் பள்ளி, டாக்கா

**ஆகா கான் பள்ளி, டாக்கா**, ஒரு ஆங்கில நடுத்தர பள்ளி ஆகும். இது பங்களாதேஷின் டாக்காவில் உள்ள உத்தரா தானா பகுதியில் உள்ளது. இப்பள்ளி, ஆகா கான் மேம்பாட்டு வலையமைப்பு (ஏ.கே.டி.என்) மற்றும் பங்களாதேஷின் ஆகா கான் கல்வி சேவை (ஏ.கே.இ.எஸ், பி).போன்றவற்றின் கீழ் செயல்படுகிறது. இது 1988 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட பங்களாதேஷின் ஆரம்பகால தனியார் ஆங்கில நடுத்தர பள்ளிகளில் ஒன்றாகும். இது, டாக்காவின் சித்தேஷ்வரியில் உள்ள ஒரு சிறிய வளாகத்தில் தொடங்கப்பட்டது.  

## வரலாறு
ஆகா கான் பள்ளி, டாக்கா 1988 ஆம் ஆண்டில், பங்களாதேஷின் ஆகா கான் கல்வி சேவையின் ஒரு நிறுவனமான இஸ்மாயிலி தாரிகா மற்றும் மத கல்வி வாரியத்தின் (ஐ.டி.ஆர்.இ.பி.) நூலகத்தில் உருவாக்கப்பட்டது. தற்போதைய அமைப்பின் அடித்தளங்களை சர் சுல்தான் முகமது ஷா, மூன்றாம் ஆகா கான் போன்றவர்கள் அமைத்துள்ளனர். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் 200 க்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகள் இவர்களின் வழிகாட்டுதலுடன் நிறுவப்பட்டன. அவற்றில் முதலாவது 1905 ஆம் ஆண்டில் சான்சிபார், பாகிஸ்தானில் குவாடூர் மற்றும் இந்தியாவில் முந்திரா போன்ற இடங்களில் நிறுவப்பட்டவை ஆகும்.  

## விளக்கம்
2013 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இப்பள்ளியில் 1,222 மாணவர்களும் மற்றும் 118 ஆசிரியர்களும் உள்ளனர். இப் பள்ளியில் மழலையர் வகுப்பு முதல் மேல்நிலை வகுப்பு வரையிலான மாணவர் சேர்க்கை நடைபெறுகிறது. இங்கு பிரித்தானிய தேசிய பாடத்திட்டத்தைத் தொடர்ந்து, ஐ.ஜி.சி.எஸ்.இ மற்றும் ஜி.சி.இ.மேம்பட்ட நிலை பாடத்திட்டம் மாணவர்களுக்கு பயிற்றுவிக்கப்படுகிறது.  

பஹ்மிதா சவுத்ரி மேல்நிலைப் பள்ளியின் தலைவராகவும், சத்திலா ரேசா நடுநிலைப் பள்ளித் தலைவராகவும் பணியாற்றி வருகின்றனர். இந்த கல்வி வாரியத்தின் தலைவர் திரு. சுலைமான் அஜனி ஆவார். இப் பள்ளி ஆண்டு நிகழ்வுகள், செயல்பாடுகள் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்கிறது. ஆண்டுதோறும், அகா கான் பள்ளியின் சாதாரண மற்றும் மேம்பட்ட நிலை தேர்வாளர்கள் பள்ளித் தேர்வுகளில் சிறப்பாக செயல்படுகிறார்கள், இது கேம்பிரிட்ஜ் சர்வதேச தேர்வுகளைத் தொடர்ந்து பள்ளிகளுக்கான *டெய்லி ஸ்டார்* விருதுகளில் கலந்து கொண்டதற்கு சான்றாகும்.  

## சர்வதேச அளவிலான சான்றிதழ்
ஏப்ரல் 2009 முதல் இந்த பள்ளி ஒரு ஐபி உலக பள்ளியாக இருந்து வருகிறது. இது ஐபி முதன்மை ஆண்டு திட்டத்தை ஆங்கிலத்தில் வழங்குகிறது. கூடுதலாக, பள்ளி முழுமையான ஐபி பாடத்திட்டத்திற்கு நகர்கிறது, இது டாக்காவின் பசுந்தராவில் புதிய வளாகத்தில் நடத்தப்படும். ஐபி திட்டத்தை வழங்கும் நிறுவனம் தி ஆகா கான் அகாடமி என்று பெயரிடப்படும்.  

முன்மொழியப்பட்ட அகா கான் அகாடமி பல ஆண்டுகளாக திட்டமிடல் கட்டங்களில் உள்ளது, மேலும் ஐபி முதன்மை ஆண்டு திட்டத்தை மழலையர் பள்ளி மற்றும் 1 முதல் 5 தரங்களில் செயல்படுத்துகிறது.  

இளவரசர் கரீம் ஆகா கான் IV, அண்மையில் பங்களாதேஷுக்கு விஜயம் செய்தபோது, டாக்காவின் பசுந்தாராவில் உள்ள ஆகா கான் அகாதமிக்கு அடிக்கல் நாட்டினார். இது ஆரம்ப ஆண்டு திட்டம் (PYP), 6 முதல் 10 ஆம் வகுப்புக்கான இடைக்கால திட்டம் (MYP) மற்றும் 11 மற்றும் 12 ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு டிப்ளோமா திட்டம் (IB-DP) வழங்கும் முழு அளவிலான IBO அங்கீகரிக்கப்பட்ட பள்ளியாக இருக்கும். இருப்பினும், சிறிய கட்டுமான பணிகள் நிறைவேறும் நிலையில் உள்ளன.  

ஆகா கான் அகாதமி, அமெரிக்காவின் மாசசூசெட்ஸ், அன்டோவரில் உள்ள பிலிப்ஸ் அகாடமி மற்றும் ஜெர்மனியின் சேலத்தில் உள்ள ஷூல் ஸ்க்லோஸ் சேலம் ஆகியவற்றுடன் சர்வதேச கல்வி கூட்டு (ஐஏபி) ஒப்பந்தங்களைக் கொண்டிருக்கிறது.
# அயசு லதிப் பலிஜோ

**ஆயாஸ் லத்தீப் பலிஜோ** (Ayaz Latif Palijo சிந்தி, ) (பிறப்பு: நவம்பர் 15, 1968, தட்டா, சிந்து, பாகிஸ்தான் ) என்பவர் ஒரு அரசியல்வாதி, வழக்கறிஞர், ஆர்வலர், எழுத்தாளர் மற்றும் ஆசிரியர் ஆவார். பாலிஜோ கோமி அவாமி தஹ்ரீக்கின் (மக்கள் இயக்கம்) தலைவரும், சிந்து முற்போக்கு தேசிய எதிர்ப்பு கூட்டணியின் நிறுவனரும் ஆவார். 2007 முதல், தென்கிழக்கு பாகிஸ்தான் மாகாணமான சிந்து மாகாணத்தினைப் பிரிப்பதை எதிர்த்து இவர் இடதுசாரிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியுள்ளார். 2013 பொதுத் தேர்தல்களில் பிபிபியின் ஜாம் கான் ஷோரோவிடம் மாகாண சட்டமன்றத் தொகுதியை இழந்தது உட்பட இவரது சாதனைகளில் அடங்கும்.  

## ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
பாலிஜோவின் தாயார் ஜீஜி ஜரினா பலூச் ப லூச் பெண்கள் உரிமை ஆர்வலர், எழுத்தாளர் மற்றும் கலைஞர், ஆவார் . இவரின் தந்தை ரசூல் பக்ஸ் பாலிஜோ அவாமி தஹ்ரீக்கின் நிறுவனர் ஆவார். இவர் சிந்தி இடதுசாரி அரசியல் சார்புடையவர் ஆவார்.  

பாலிஜோ ஹைதராபாத்தின் சிந்து பல்கலைக்கழகத்தின் பழைய வளாகத்தில் உள்ள மாதிரி பள்ளியில் படித்தார். தனது இளமைப் பருவத்தில் பாலிஜோ தனது தாயின் அறிவுறுத்தலின் கீழ், சிந்தி, பலோச்சி மற்றும் உருது மொழியைப் பயின்றார். பின்னர் இவர் ஆங்கிலம், செராகி, பஞ்சாபி மற்றும் பாரசீக மொழிகளில் உரையாடினார்.   பதினொரு வயதில், பாலிஜோ குலான் ஜஹ்ரா பரிரா மற்றும் அவாமி தஹ்ரீக்கின் குழந்தைகள் பிரிவான சுஜாக் பார் தஹ்ரீக்கின் மத்திய பொதுச் செயலாளராக இவர் பணியாற்றினார். அப்போது இவர் பல்கலைக்கழக மாணவ ஆர்வலராக இருந்தார்.  

இவர் பொறியாளர் பட்டத்தினை மெஹ்ரன் பல்கலைக் கழகத்தில் பயின்றார். வான்கூவர், பிரித்தானிய கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் சுற்றுச்சூழல் வளர்ச்சியில் பட்டம் பெற்றார். பாலிஜோ கிராமப்புற வளர்ச்சியில் முதுகலை பட்டத்தினை சிந்து பல்கலைக்கழகத்தில் பெற்றார்.  

பாலிஜோ கல்வி நிர்வாக பிரிவில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.  

## சட்டத்தில் தொழில்
பாலிஜோ சிந்து உயர்நீதிமன்றத்தில் ஓர் அரசு வழக்கறிஞராக இவர் பணிபுரிந்தார். தலைமை நீதிபதி இப்திகார் முகமது சவுத்ரியின் இயக்கத்திற்கு இவர் தலைமை தாங்கினார்.  

## அரசியல் செயல்பாடு
பாலிஜோ, கோமி அவாமி தஹ்ரீக்கின் (மக்கள் இயக்கம்) தலைவரும், சிந்து முற்போக்கு தேசிய எதிர்ப்பு கூட்டணியின் நிறுவனரும் ஆவார். 2007 முதல், தென்கிழக்கு பாகிஸ்தான் மாகாணமான சிந்து மாகாணத்தினைப் பிரிப்பதை எதிர்த்து இவர் இடதுசாரிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியுள்ளார். 2013 பொதுத் தேர்தல்களில் பிபிபியின் ஜாம் கான் ஷோரோவிடம் மாகாண சட்டமன்றத் தொகுதியை இழந்தார்.  

### கலாபாக் அணை
கலாபாக் அணை கட்டுவதற்கு பாலிஜோ கடுமையாக எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளார்.  

### கராச்சி மொஹாஜிர் சுபா பேரணி
மே 2012 ஆம் ஆண்டில் அவாமி தெஹ்ரிக் கட்சி உறுப்பினர்களும் தொழிலாளர்களும் கராச்சியில் மொஹாஜிர் மாகாணம் (லியாரி மொஹாஜிர் சுபா) உருவாவதற்கு ஆதரவாக ஒரு பேரணியை ஏற்பாடு செய்தனர்.  

### முஹாபத்-இ-சிந்து பேரணி
2012 ஆம் ஆண்டில், ஆண்களுக்கு சம எண்ணிக்கையில் முஹாபத்-இ-சிந்து (சிந்து காதல்) பேரணியில் கலந்து கொண்டனர். அணிவகுப்பாளர்கள் பலர் நாவா லேன், பான் மண்டி மற்றும் ஜூனா சந்தை அருகே தாக்கப்பட்டனர். 11 பேர் இதில் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் சுமார் முப்பது பேர் காயமடைந்தனர். இந்த சம்பவத்தை முன்னிலைப்படுத்த சிந்து நகரில் அமைதியான வேலைநிறுத்தத்தை பத்திரிகைகளுக்கு அறிவித்த பாலிஜோ, தாக்குதல் நடத்தியவர்களை கைது செய்யும் வரை தனது கட்சியினர் அனைவரும் உள்ளிருப்பு போராட்டத்தை நடத்தப்போவதாகவும் கூறினார்.
# பரிதா அக்தர் பபிதா

**பரிதா அக்தர் பபிதா**, (Farida Akthar Babitha) என அழைக்கப்படும், பரிதா அக்தர் பாப்பி ஒரு வங்க தேசத் திரைப்பட நடிகை ஆவார். அவரது மேடைப் பெயரான **பபிதாவால்** மக்களிடம் நன்கு அறியப்படுகிறார். இவர் 1970 களில் வங்காளதேசப் படங்களில் நடித்த பிரபலமான நடிகையாக உள்ளார். 1943 ஆம் ஆண்டு வங்காள பஞ்சத்தைப் பற்றிய ஒரு புதிய தழுவலான சத்யஜித் ரேயின் அஷானி சங்கத் என்ற திரைப்படத்தில் இவர் நடித்துள்ளதால் மிகவும் பிரபலமானவராக உள்ளார். 1973 ஆம் ஆண்டில் 23 வது பெர்லின் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் *கோல்டன் பியர்* பரிசை அத் திரைப்படத்தில் நடித்ததற்காக பெற்றுள்ளார். மேலும் இவர் 1970 முதல் 1990 வரை உள்ள காலத்தில் வங்க தேசப் படங்களில் முக்கிய நடிகையாக செயல்பட்டார்.  

பபிதா, 350க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் நடித்துள்ளார். 1975 இல் தேசிய திரைப்பட விருதை வென்ற பிறகு, இவர் தொடர்ந்து மூன்று சிறந்த நடிகைக்கான பரிசுகளை வென்றார். மேலும், இவர் 1986 இல் சிறந்த நடிகைக்கான விருதையும், 1997 இல் சிறந்த தயாரிப்பாளருக்கான விருதையும் பெற்றுள்ளார். மேலும், 2002 மற்றும் 2012 ஆம் ஆண்டுகளில் இரண்டு முறை சிறந்த துணை நடிகைக்கான விருதையும் பெற்றுள்ளார். கூடுதலாக, 2016 ஆம் ஆண்டில் தேசிய திரைப்பட விருதான வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
பபிதா மேற்கு வங்கதேச மாவட்டமான ஜெஸ்சூரில் ஒரு படித்த குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தை நிசாமுதீன் அதாப் அரசாங்க அதிகாரியாகவும், தாய் சகான் அரா பேகம் ஒரு மருத்துவராகவும் இருந்தனர். தந்தையின் வேலை காரணமாக அவர்கள் பாகர்காட்டில் இருந்தனர். இவரின் புனைபெயர் பாப்பி ஆகும். இவருக்கு மூன்று சகோதரிகள் மற்றும் மூன்று சகோதரர்கள் உள்ளனர். பபிதாவின் தாய் கொல்கத்தாவில் உள்ள லேடி பிராபோர்ன் கல்லூரியில் படித்தவர். 2004 ஆம் ஆண்டில் *இன்டிபென்டன்ட்* செய்தித்தாளுக்கு அளித்த பேட்டியில், *பபிதா* என்ற திரைப் பெயரை தனக்கு பரிந்துரைத்தவர் *அப்சல் சவுத்ரி* என்று கூறுகிறார். 2005 ஆம் ஆண்டில் *டெய்லி ஸ்டார்* உடனான மற்றொரு நேர்காணலில், *சாகிர் எரைகான்* முதலில் *சோங்சார்* படத்திற்காக தன்னை நடிக்க வைத்ததாக குறிப்பிடுகிறார். மேலும், *எத்தேஷாமின்* 'பிட்ச் தலா பாத்' திரைப்படத்தில் நடித்த பின்னர் பரிதா அக்தர், பபிதா என்ற பெயரை ஏற்றுக்கொண்டார்.  

பபிதாவின் மைத்துனர் *ஜாஹிர் ரைஹான்* தனது *ஜால்டி சூரஜ் கா நிச்சே* திரைப்படத்திற்காக இவரை முதலில் நடிக்க வைத்தார். அத் திரைப்படம் நிறைவடையவில்லை. அதனால் டாக்கா திரையுலகில் ஒரு இடைவெளியைக் கண்டார். அவரது முதல் வெளியிடப்பட்ட திரைப்படம் *ஷேஷ் போர்ஜோன்டோ* ஆகும்.  

இவருக்கு மூன்று சகோதரிகள் மற்றும் மூன்று சகோதரர்கள் உள்ளனர். அவர்களில் மூத்த சகோதரி சுச்சந்தா ஒரு பிரபல திரைப்பட நடிகையாவார். அண்ணன் ஷாஹிதுல் இஸ்லாம் ஒரு மின் பொறியாளராகவும், மற்றொரு சகோதரர் இக்பால் இஸ்லாம் ஒரு பைலட் அதிகாரியாகவும் உள்ளனர். இவரது தங்கை சம்பா ஒரு திரைப்பட நடிகை ஆவார். இவருடைய தம்பி, ஃபெர்டஸ் இஸ்லாம் தற்போது அமெரிக்காவில் வசித்து வருகிறார்.  

## கல்வி
பபிதா தனது ஆரம்ப நாட்களில் ஜெஸ்சூரில் உள்ள தாவூத் பப்ளிக் பள்ளியில் படித்தார். அங்கு படிக்கும் போது, தனது சகோதரி திரைப்படத்தில் நடிக்க வந்ததால், இவர் தனது குடும்பத்துடன் டாக்காவுக்கு வந்தார். பின்னர் இவர் குளோரியா பள்ளியில் படித்தார். சில வெளிநாட்டு மொழிகள் உட்பட ஆங்கிலத்திலும் தேர்ச்சி பெற்றார். ஒரு சிறந்த கலைஞரின் நிலைக்கு இவர் தன்னைச் செம்மைப்படுத்திக் கொண்டார்.  

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
பபிதாவின் மகனுக்கு மூன்று வயதாக இருந்தபோது பபிதாவின் கணவர் இறந்துவிட்டார். அவரது இரண்டு சகோதரிகள் சுச்சந்தா மற்றும் சம்பா திரைப்பட நடிகைகளாக உள்ளனர்.
# அப்துர் ரகீம்

**சர் அப்துர் ரஹீம்** (Abdur Rahim 7 செப்டம்பர் 1867 - 1952), சில நேரங்களில் **அப்துல் ரஹீம் என்று** உச்சரிக்கப்படுகிறது. பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாண நீதிபதி மற்றும் அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் முஸ்லிம் லீக்கின் முன்னணி உறுப்பினராக இருந்தார். 1929 ஆம் ஆண்டு முதல் 1934 வரை நிகில் பங்க பிரஜா சமிதி மற்றும் 1935 முதல் 1945 வரை இந்திய பிரித்தானிய இந்தியாவின் மத்திய சட்டமன்றத்தின் தலைவராக இருந்தார்.ஜூலை 20, 1908 ஆம் ஆண்டில் இவர் சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார்.ஆகஸ்ட் 1919 இல், இவர் விரத் திருத்தகை பட்டம் பெற்றார் ..  

தனது தொழிலைத் தாண்டி, ரஹீம் கல்வியிலும் சிறப்பாக செயல்பட்டு செனட் மற்றும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் சிண்டிகேட் உறுப்பினரானார். மவுலானா ஆசாத் கல்லூரியின் அடித்தளத்தை வெற்றிகரமாக ஊக்குவித்தவர்களில் இவரும் ஒருவர்.  

ஜூலை 20, 1908 ஆம் ஆண்டில் இவர் சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். மற்றும் செப்டம்பர் 1912 இல் லார்ட் இஸ்லிங்டன், லார்ட் ரொனால்ட்ஷே, ஹெர்பர்ட் ஃபிஷர் மற்றும் பிறருடன் ராயல் கமிஷன் உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார்.  

ரஹீம் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக ஆனார், கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார்.  

இவர் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக இருந்தபோது, ரஹீம் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்திற்கு தொடர்ச்சியாக பல சொற்பொழிவுகளை ஆற்றினார். பின்னர் *அவை ஹனஃபி, மாலிகி, ஷாஃபி மற்றும் ஹன்பாலி மத் படி முஹம்மது நீதித்துறை கோட்பாடுகள்* என்ற தலைப்பில் அந்த உரைகள் அனைத்தும் வெளியிடப்பட்டன. இந்த உரைகள் அனைத்தும் தத்துவம் மற்றும் சட்டம் குறித்த சில சமீபத்திய ஐரோப்பிய நூல்களைக் கருத்தில் கொண்டு, இஸ்லாமிய மற்றும் ஐரோப்பிய நீதித்துறை கொள்கைகளை ஒப்பிட்டு வெளியிடப்பட்டது.  

அரசியலில் நுழைந்த இவர் , வங்காள மாகாண செயற்குழுவில் உறுப்பினரானார். மற்றும் 1921 முதல் 1925 வரை மாகாண நிர்வாகியாக பணியில் இருந்தார்.  

3 ஜூன் 1925 ஆம் ஆண்டின் கிங்ஸ் பிறந்தநாள் மரியாதை பட்டியலில் இவர் ஒரு நைட் கமாண்டர் ஆஃப் தி ஆர்டர் ஆஃப் தி ஸ்டார் ஆஃப் இந்தியாவாக இவரது பெயரும் இடம்பெற்றத.  

அவரது மகள் பேகம் நியாஸ் பாத்திமா பார் அட் லா மற்றும் பாக்கித்தானின் ஐந்தாவது பிரதமரான உசைன் சகீத் சுராவர்தி என்பவரைத் திருமணம் செய்தார. ஜலாலுதீன் அப்துர் ரஹீம் நீட்சே தத்துவவாதி மற்றும் பாக்கிஸ்தான் மக்கள் கட்சியின் நிறுவனர்களில் ஒருவர் ஆவார் .  

## வெளியீடுகள்
*ஹனஃபி, மாலிகி, ஷாஃபி மற்றும் ஹன்பாலி மத்ஹப் படி முஹம்மது நீதித்துறை கோட்பாடுகள்* எனும் நூலினை வெளியிட்டார். இதனை பி.எல்.டி பதிப்பகம் வெளியிட்டது.
# பர்வானி

**பார்வானி** என்பது இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் உள்ள பர்வானி மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இந்த நகரம் நர்மதா ஆற்றின் இடது கரைக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இது பார்வானி மாவட்டத்தின் நிர்வாக தலைமையகமாகும். இது முன்னாள் சுதேச மாநிலமான பர்வானியின் தலைநகராக செயற்பட்டுள்ளது. இந்த நகரை சாலை வழியாக மட்டுமே அடைய முடியும். பவங்ஜா என்ற சமண யாத்ரீகத்தலம் பர்வானியிலிருந்து 8 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது.  

## சொற்பிறப்பியல்
பத்வானி என்ற பெயர் பழைய காலங்களில் நகரத்தை சூழ்ந்திருந்த “பட்” காடுகளிலிருந்து தோன்றியது. “வானி” என்பது தோட்டம் என்று பொருள்படும் பழைய சொல். எனவே நகரத்திற்கு *பட்வானி* என்ற பெயர் வந்தது. அதாவது பாட் தோட்டம் என்ற பொருளாகும். பார்வானி இன்னும் பத்வானி என்று உச்சரிக்கப்படுகிறது.  

## புவியியல்
பார்வானி 22.03 ° வடக்கு 74.9 ° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. சராசரியாக 178 மீட்டர் (583 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது. பெரிய நர்மதா நதி பர்வானி வழியாக பாய்கிறது. ஏப்ரல் மற்றும் மே மாதங்களில் பார்வானியின் அதிகபட்ச வெப்பநிலை 48'C ஆக உயரும். இது மத்திய இந்தியாவில் வெப்பமான இடமாக ஒன்றாகும். இருப்பினும் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் இது சிறிது குளிர்ச்சியடைந்துள்ளது.  

பார்வானி சத்புராவின் பெரிய மலைகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. இந்த நகரம் மழை நாட்களில் இது மத்திய இந்தியாவின் மிக அழகான இடங்களில் ஒன்றாக மாறும். இந்த நகரம் நிமரின் பாரிசு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. நிமர் பகுதி கிழக்கு நிமர் மற்றும் மேற்கு நிமார் என பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. நிமர் என்பது உள்ளூர் சொற்களில் "வேம்பு மரங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட பகுதி" என்று பொருள்படும். மேற்கு நிமரில் பார்வானி அமைந்துள்ளது. பார்வானியின் வருடாந்திர மழைவீழ்ச்சி சுமார் 15 அங்குலங்கள் ஆகும். இருப்பினும் 2006 ஆம் ஆண்டு முதல் மழைவீழ்ச்சியின் அளவு அதிகரித்துள்ளது.  

## பொருளாதாரம்
பொருளாதார ரீதியாக பார்வானி முற்றிலும் விவசாயத்தை சார்ந்துள்ளது. மேலும் பல சிறு தொழில்கள் இப்பகுதியில் வளர்ந்து வருகின்றன.  

## புள்ளிவிபரங்கள்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி பார்வானி நகரின் மக்கட் தொகை 55,504 ஆகும். மொத்த சனத்தொகையில் ஆண்கள் 28,437 (51%) என்ற எண்ணிக்கையிலும், பெண்கள் 27,067 (49%) என்ற எண்ணிக்கையிலும் உள்ளனர்.  

0-6 வயதுடைய குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 6961 ஆகும். இது பார்வானியின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 12.54% வீதத்தை கொண்டுள்ளது. பார்வானி நகரத்தின் கல்வியறிவு விகிதம் 82.10% வீதமாகும். இது மாநில சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 69.32% ஐ விட அதிகமாகும். பார்வானியில் ஆண்களின் கல்வியறிவு 87.17% ஆகவும், பெண் கல்வியறிவு விகிதம் 76.80% ஆகவும் உள்ளது.  

## கலாச்சாரம்
ஹோலி, ரக்சா பந்தன், விநாயக சதுர்த்தி, நவராத்திரி, தசரா, தீபாவளி, முஹர்ரம், குடி பத்வா, கங்கூர், பைடூஜ், ஈத், கிறிஸ்துமஸ், நாக்பஞ்சி ஆகிய அனைத்து முக்கிய பண்டிகைகளும் சம உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகின்றன.  

## போக்குவரத்து
பார்வானிக்கு நேரடி தொடருந்து இணைப்பு இல்லை. அருகிலுள்ள தொடருந்து நிலையம் இந்தூரில் அமைந்துள்ளது. மற்றொரு அருகிலுள்ள தொடருந்து நிலையம் கண்ட்வா ஆகும். இது பர்வானியில் இருந்து மாநில நெடுஞ்சாலை எண் 26 வழியாக 180 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது.  

பர்வானி மத்திய பிரதேசம் மற்றும் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளுடன் தேசிய மற்றும் மாநில நெடுஞ்சாலைகளுடன் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது
# கலித் இக்பால் யாசிர்

**காலித் இக்பால் யாசிர்** (**Khalid Iqbal Yasir** ) மார்ச் 13, 1952 இல் பிறந்த ஒரு எழுத்தாளர், அறிஞர், கவிஞர், மற்றும் பத்திரிகையாளர் ஆவார். வரலாறு, பொது அறிவு, விமர்சனம் மற்றும் கவிதை குறித்து பல நூல்களை இவர் எழுதியுள்ளார். தற்போது பஞ்சாப் பொது சேவை ஆணையத்தில் ஆலோசகராகவும் ( பாகிஸ்தான் ஆய்வுகள் ), ஐக்கிய நாடுகள் வளர்ச்சித் திட்டத்தின் ஆலோசகராகவும், இஸ்லாமாபாத்தின் பல்கலைக்கழகத்தில் கவுரவ பேராசிரியராகவும் பணியாற்றி வருகிறார் .  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
காலித் இக்பால் யாசிர் பாகிஸ்தானின் சர்கோதா மாவட்டத்தில் உள்ள வரலாற்று நகரமான பெராவில் பிறந்தார். பஞ்சாபி காவியங்கள் மற்றும் நாட்டுப்புறக் கதைகளின் புகழ்பெற்ற கதாபாத்திரமான துல்லா பட்டி இவரது முன்னோடி ஆவார். அவர் 16 ஆம் நூற்றாண்டின் முகலாய பஞ்சாபின் ராபின் ஹூட் உடன் பிரித்தானிய வரலாற்றாசிரியர்களால் ஒப்பிடப்பட்டார். சர்கோதாவில் பள்ளிப் படிப்பினை முடிந்த பிறகு யாசிர் பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகம், லாகூரில்<nowiki/>வரலாற்றுப் பிரிவில் பட்டம் பெற்றார். பின் காயிட்-இ-அசாம் பல்கலைக்கழகத்தில் பாகிஸ்தான் ஆய்வுகளில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். அதற்குப் பிறகு, இவர் அல்லாமா இக்பால் திறந்தநிலை பல்கலைக்கழகம், இஸ்லாமாபாத்தில் உருதுவில் இ வர் எம். பில். பட்டம் பெற்றார். அதன் பிறகு இஸ்லாமியா பல்கலைக் கழகத்தில் இவர் பி. எச். டி பட்டம் பெற்றார்.  

## இலக்கிய வாழ்க்கை
யாசிர் சங் - மீல் எனும் கைப் பிரதியினை தனது சிறு வயதில் வெளியிட்டார். தனது கல்லூரிக் காலங்களில் எத்சாப் மற்றும் இதிகியாஸ் எனும் இரு இதழ்களில் பதிப்பாளர் பணியினை மேற்கொண்டார்1 981 இல் இஸ்லாமாபாத்தின் பாகிஸ்தான் அகாடமி ஆஃப் லெட்டரில் துணை இயக்குநராகவும் ஆசிரியராக சேர்ந்தார். 2001 ஆம் ஆண்டு முதல் 2009 ஆம் ஆண்டு வரை இவர் உருது அறிவியல் கழகத்தின் இயக்குநராகப் பணியாற்றினார். அங்கு அவர் உருது மொழியில் 350 க்கும் மேற்பட்ட சமூக அறிவியல், அடிப்படை அறிவியல், தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் வர்த்தக பிரிவுகளைப் பற்றி நூல்களை எழுதி வெளியிட்டார். 2009 மற்றும் 2012 க்கு இடைப்பட்ட காலங்களில் பாகிஸ்தான் அகாடமி ஆஃப் லெட்டர்ஸ், தேசிய கல்வி கருவி மையம், லாகூரின் தேசிய அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப அருங்காட்சியகம் ஆகியவற்றின் இயக்குநராக அவர் பணியாற்றினார். அவர் இறுதியாக மார்ச் 2012 இல் லாகூரின் உருது அறிவியல் வாரியத்தின் இயக்குநராகப் பணியாற்றினார்.
# சபி அகீல்

**சபி அகீல்** (Shafi Aqeel (1930 - 6 செப்டம்பர் 2013) ஒரு பாகிஸ்தான் பத்திரிகையாளர், எழுத்தாளர், கவிஞர், கலை விமர்சகர் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பாளர் ஆவார். இவர் பல பத்திரிகைகளில் பதிப்பாசிரியராகவும் ,இணைப் பதிப்பாசிரியராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். மேலும் தேசிய உருது மொழி செய்தித்தாளான *டெய்லி ஜாங்கிற்கு* கலை மற்றும் இலக்கியம் குறித்த கட்டுரைகளை வழங்கியுள்ளார். 2013 ஆம் ஆண்டில் இவர் காலமானார். டெய்லி ஜாங் செய்தித்தாளில் கிட்டத்தட்ட அறுபது ஆண்டுகள் பணியாற்றிய அவர், அதன் இலக்கிய இதழின் பொறுப்பாளராக இருந்தார்.  

## கல்வி மற்றும் ஆரம்ப வாழ்க்கை
சபி அகீல் 1930 ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார். இவர் லாகூருக்கு அருகாமையில் உள்ள சடஹர் பஜாரில் வாழ்ந்தார்.  

சிறுகதைகள் மற்றும் ஒரு புதினத்தினையும் எழுதினார். 1952 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட அவரது முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பு, பூக்கே (பசி) என்ற தலைப்பில் வெளியானது. அந்த சிறுகதை மூலம் இவர் சில சிக்கல்களைச் சந்தித்தார்.மேலும் அந்த படைப்பிற்காக ஆபாச சட்டம் பிரிவு 292 இன் கீழ் இவர் விசாரணைக்கு ஆளானார். பின்னர் இவர் பத்திரிகையாளர் ஆகா ஷோரிஷ் காஷ்மீரி மற்றும் எழுத்தாளரும் நாடக ஆசிரியருமான சதாத் ஹசன் மாண்டோ ஆகியோரை தனது பாதுகாப்பு சாட்சிகளாக அழைத்தார் . விசாரணை இரண்டரை ஆண்டுகள் நடந்தது. பாகிஸ்தானின் கராச்சியில் உள்ள பாபோஷ்நகரில் உள்ள கல்லறையில் இவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
# அக்தர் உசைன்

**முனைவர் அக்தர் உசைன்** (**Dr Akhtar Husain**1912-1992 என்றும் அழைக்கப்படும் இவர் ஒரு பாகிஸ்தான் அறிஞர், பத்திரிகையாளர் மற்றும் அகராதி எழுத்தாளர் ஆவார் . ட *தி டஸ்ட் ஆஃப் தி ரோட்: எ டிரான்ஸ்லேஷன் ஆஃப் கார்ட்-இ-ராவின்* புத்தகத்தின் ஆசிரியரும் ஆவார். அவர் இறந்த பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த நூல் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
அக்தர் உசைன் 1912 இல் பிரித்தானியவின் இந்தியப் பேரரசின் ராய்ப்பூர் மாவட்டத்தில் பிறந்தார். தற்போது இந்தப் பகுதி இந்தியாவின் சத்தீஸ்கரில் உள்ளது. இவரின் தந்தை சையத் அக்பர் உசைன் ஒரு பொறியாளராக இருந்தார். அவரது தாயார் மும்தாசுன்னிசா பெண்கள் பத்திரிகைகளில் வெளியீட்டாளராக இருந்தார். அக்தருக்கு மூன்று வயதாக இருந்தபோது அவரின் தாய் இருபத்தி ஆறாவது வயதில் இறந்தார்.  

## கல்வி மற்றும் தொழில்
தனது உயர் படிப்புகளைத் தொடர உசைன் கல்கத்தா சென்றார். அந்த சமயத்தில் பெங்காலி, இந்தி மற்றும் உருது மொழிகளில் நூல்களை வெளியிடுவதற்கான முக்கிய மையமாகவும் அந்த இடம் இருந்தது. ஆனால் 1932 இல் அங்கிருந்து வெளியேறிய பின்னர், உசைன் வங்காள கவிஞர் காசி நஸ்ருல் இஸ்லாமின் பிரபலமான படைப்புகளை உருது மொழியில் மொழிபெயர்த்தார்.  

1935 வாக்கில், உசைன் காவல்துறை அதிகாரியும் குற்ற புனைகதை புதின எழுத்தாளருமான ஜாபர் உமரின் மகள் ஹமீதாவை திருமணம் செய்தார். அக்தர் உசைன் வரலாற்று 1936 கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். இந்தக் கூட்டத்தில் மகாத்மா காந்தி கலந்து கொண்டார்.
# பெந்தாரா புடாயா ஜகார்த்தா


**பெந்தாரா புடாயா ஜகார்த்தா (Bentara Budaya Jakarta)** என்பது இந்தோனேசியாவின் மத்திய ஜகார்த்தாவில் உள்ள ஜலான் பால்மேரா செலட்டன் 17 என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு பண்பாட்டு நிறுவனம் ஆகும். இந்தப் பண்பாட்டு நிறுவனத்தில் ஒரு அருங்காட்சியகம் மற்றும் ஒரு கலைக்கூடம் ஆகியவை காணப்படுகின்றன. பெந்தாதா புடாயா திங்கட்கிழமை முதல் வெள்ளிக்கிழமை வரை காலை 8.00 மணி முதல் மாலை 5.00 மணி வரை திறந்திருக்கும். வார இறுதி நாட்கள் மற்றும் விடுமுறை நாட்களில் இந்த காட்சிக்கூடம் மூடப்பட்டிருக்கும், சிறப்பு கண்காட்சிகள் நடத்தப்பெறும்போது இதற்கு விதிவிலக்கு உண்டு. காட்சிக்கூடத்தை பார்வையாளர்கள் இலவசமாகக் கண்டுகளிக்கலாம். அது அவர்களுக்காக எப்போதும் திறந்திருக்கும்.  

## நிகழ்வுகள்
ஒரு பண்பாட்டு நிறுவனம் என்ற அடிப்படையில், பெந்தாரா புடாயா இந்தோனேசியாவின் பண்பாடு தொடர்பான நடவடிக்கைகள், பாரம்பரியம் முதல் நவீன இந்தோனேசிய கலைகள் வரை அனைத்திற்கும் பங்களிப்பினை செய்கிறது. இங்கு ஓவியங்கள், சிற்பங்கள் மற்றும் கிராஃபிக் கலை போன்ற நுண்கலைகளின் கண்காட்சிகள் நடத்தப்பெறுகின்றன. மேலும் நிகழ்த்து கலைகள் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகள் இங்கு நடத்தப்பெறுகின்றன.  

## வரலாறு
இந்த நிறுவனம் 26 செப்டம்பர் 1982 ஆம் நாளன்று கொம்பாஸ் கிராமிடியா குழுமத்தின் நிறுவனரான ஜாகோப் ஓடாமாவால் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது ஆகும். ஆர்வமுள்ள கலை சேகரிப்பாளரான அவர், தன்னுடைய கலைப் படைப்புகளுடன் இந்தோனேசியக் கலைஞர்களின் ஓவியங்கள், சிற்பங்கள், பழங்கால சீன மற்றும் இந்தோனேசிய மட்பாண்டங்கள் மற்றும் வேயாங் போன்ற பாரம்பரிய கைவினைப்பொருட்கள் ஆகியவை பகிர்ந்து கொள்ளப்பட வேண்டிய அவசியத்தை உணர்ந்தார்.  

பென்டாரா புடயா ஜகார்த்தா அருங்காட்சியகம் 26 ஜூன் 1986 இல் திறக்கப்பட்டது, இது யோககர்த்தாவில் பென்டாரா புடயாவின் மாதிரியாக இருந்தது. பெந்தாடாரா புடாயா நிறுவனத்தில் செவ்வியல் ஓவியங்களின் அதிக எண்ணிக்கையிலான சேகரிப்புகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் ஐ குஸ்டி நியோமன் லெம்பாட், ஐ கெட்டுட் ரெஜிக், ஐ குஸ்டி கெதுட் கோபோட், ஐடா பாகஸ் மேட், அனக் அகுங் க்டே சோப்ராட், தேவா புட்டு பெடில், ஐ குஸ்டி மேட் டோகாக், நான் கேதுட் நாமா, மற்றும் ஐ வயன் ஜுஜுல். ஆகியோருடைய கலைப்பொருள்கள் அடங்கும்.  

## பீங்கான் பொருள்கள்
இங்குள்ள கலைத் தொகுப்பில் யுவான், டாங், சங், மிங் மற்றும் சிங் வம்சங்களைச் சேர்ந்த 625 பழங்கால சீன பீங்கான் பாத்திரங்கள் அடங்கும்.  

-
# சந்திரபூர்

**சந்திரபூர்** (முன்னர் சந்தா என்று அழைக்கப்பட்டது) இந்தியாவின் மகாராட்டிரம் மாநிலத்தின் சந்திரபூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் ஒரு மாநகராட்சி ஆகும். இது சந்திரபூர் மாவட்டத்தின் மாவட்ட தலைமையகம் ஆகும். சந்திரபூர் என்பது 13 ஆம் நூற்றாண்டின் கோண்டு மன்னரான காண்ட்க்யா பல்லால் சா என்பவரால் நிறுவப்பட்ட ஒரு கோட்டை நகரமாகும். இந்த நகரம் ஈராய் மற்றும் சர்பத் நதிகளின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளது. நகரைச் சுற்றியுள்ள பகுதி நிலக்கரியால் நிறைந்துள்ளதால் சந்திரபூர் "கருப்பு தங்க நகரம்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.  

## சொற்பிறப்பியல்
உள்ளூர் மக்கள் "சந்திரபூர்" என்ற பெயரை ஒரு புராணக்கதைகளுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார்கள். திரேத யுகத்தில் ஜார்பத் அருகே நின்ற "இந்தூப்பூர்" (சந்திரனின் நகரம்) என்பதன் வழித்தோன்றலாக அறிஞர்கள் இந்த பெயரைப் பார்க்கிறார்கள். அருகிலுள்ள நிலக்கரிச் சுரங்கத்திற்குப் பிறகு சந்திரபூருக்கு "கருப்பு தங்க நகரம்" என்று செல்லப்பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது.  

## புவியியல்
சந்திரபூர் மத்திய இந்தியாவில் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தின் கிழக்கு பகுதியில் 19.57 ° வடக்கு அட்சரேகை மற்றும் 79.18 ° கிழக்கு தீர்க்கரேகையில் அமைந்துள்ளது. சந்திரபூர் சராசரி கடல் மட்டத்திலிருந்து 189.90 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. நகரின் பரப்பளவு சுமார் 70.02 கி.மீ ஆகும்.  

சந்திரபூர் நிலக்கரி நிறைந்த நிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ளது. சந்திரபூர் ஒரு "புவியியல் அருங்காட்சியகம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் ஏராளமான பாறைகள் மற்றும் வணிக ரீதியாக மதிப்புமிக்க தாதுக்கள் மற்றும் புதைபடிவங்கள் உள்ளன. அத்தகைய பாறைகளின் மாதிரிகள் சுரேஷ் சோபேன் ராக் அருங்காட்சியகத்தில் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன.  

## காலநிலை
சந்திரபூர் வெப்பமான மற்றும் வறண்ட காலநிலையை கொண்டுள்ளது. திசம்பர் மிகக் குளிரான மாதமாகும். திசம்பரில் குறைந்தபட்ச சராசரி வெப்பநிலை 9&nbsp;°C ஆகவும், அதிகபட்ச சராசரி வெப்பநிலை 23.2. C ஆகவும் இருக்கும். மே மாதம் வெப்பமான மாதமாகும். மே மாதத்தில் சராசரி அதிகபட்ச வெப்பநிலை 43&nbsp;°C ஆகவும், சராசரி குறைந்தபட்ச வெப்பநிலை 28.2 C ஆகவும் காணப்படும்.  

சூன் முதல் செப்டம்பர் வரை பருவமழைக் காலமாகும். சந்திரபூரின் சராசரி ஆண்டு மழை 1249.4 மி.மீ. ஆகும்.  

## பொருளாதாரம்
சந்திரபூர் நிலக்கரி சுரங்கத்திற்கான மையமாகும். 2012 ஆம் ஆண்டில் சந்திரபூரைச் சுற்றி 27 நிலக்கரி சுரங்கங்கள் இருந்தன.  

சீமேந்து உற்பத்தி, காகித உற்பத்தி மற்றும் இரும்பு உலோக உற்பத்தி ஆகியவை பிற தொழில்களில் அடங்கும்.  

மகாராட்டிர மாநில மின் உற்பத்தி நிறுவனத்திற்கு சொந்தமான 3,340 மெகாவாட் மின் நிலைய வளாகமான சந்திரபூர் சூப்பர் வெப்ப மின் நிலையம் , நகரத்திலிருந்து 6 கிலோமீட்டர் (3.7 மைல்) தூரத்தில் 12,212 ஹெக்டேயர் (122.12 கி.மீ. <sup>2</sup> ) பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இது மாநிலத்திற்கு 25 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான மின்சாரத்தை வழங்குகிறது.  

## புள்ளிவிபரங்கள்
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி சந்திரபூரின் மக்கட் தொகை 375,000 ஆகும்.  

### மொழிகள்
மராத்திய மொழி சந்திரபூரில் பெரும்பான்மையான மக்களால் பேசப்படுகிறது. கோண்டி மொழி உள்ள பெரும்பாலான கோண்டு மக்களால் பேசப்படுகிறது. தெலுங்கு மொழி சந்திரபூரில் வசிக்கும் பல தெலுங்கு மக்களால் பேசப்படுகிறது.  

### மதங்கள்
சந்திரபூரில் 71.84% வீதமானோர் இந்துக்கள் ஆவார்கள். 15.64% வீதமானோர் பௌத்தர்களும், 10.07% வீதமானோர் முஸ்லிம்களும், 0.94% வீதமானோர் கிறிஸ்தவர்களும் ஆவார்கள் ; 0.54% வீதமானோர் பேர் சமண மதத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். 0.44% வீதமானோர் சீக்கியர்கள். 0.47% வீதமானோர் பிற மதங்களைப் பின்பற்றுகிறார்கள். 0.05% வீதமானோர் குறிப்பிட்ட மதத்துடன் அடையாளம் காணப்படவில்லை.