# டெக்னோபோபியா



**டெக்னோபோபியா** ( கிரேக்க τέχνη *தொழில்நுட்பம்*, "கலை, திறன், கைவினை" மற்றும் φόβος *போபோஸ்*, "பயம்" ) என்பது மேம்பட்ட தொழில்நுட்பம் அல்லது சிக்கலான சாதனங்கள், குறிப்பாக கணினிகள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துவதன் மீதான பயம் அல்லது வெறுப்பு ஆகும். டெக்னோபோபியாவுக்கு ஏராளமான விளக்கங்கள் இருந்தாலும், தொழில்நுட்பம் தொடர்ந்து உருவாகி வருவதால் இதற்கான விளக்கங்கள் மிகவும் சிக்கலானவை. இந்த சொல் பொதுவாக பகுத்தறிவற்ற அச்சத்தின் பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, ஆனால் மற்றவர்கள் அச்சங்கள் நியாயப்படுத்தப்படுகின்றன என்று வாதிடுகின்றனர். இது டெக்னோபிலியாவுக்கு எதிரானது.  

கலிபோர்னியா மாநிலப் பல்கலைக் கழகத்தின் பரிசோதனை உளவியலாளரும்,கணினிக் கல்வியாளரும் மற்றும் பேராசிரியருமான லாரி ரோசன், டெக்னோபோப்களின் ஆதிக்கம் செலுத்தும் மூன்று துணைப்பிரிவுகள் உள்ளன - "சங்கடமான பயனர்கள்", "அறிவாற்றல் கூடிய கணினிபோப்கள்" மற்றும் "ஆர்வமுள்ள கணினிபோப்ஸ்கள் என்பவையே அவை எனப் பரிந்துரைக்கிறார்." தொழில்துறை புரட்சியின் போது முதன்முதலில் இதைப் பற்ரிய பரவலான விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டது. டெக்னோபோபியா உலகெங்கிலும் உள்ள பல்வேறு சமூகங்கள் மற்றும் இனங்களைப் பாதிக்கும் என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது.  

சில குழுக்கள் தங்கள் சித்தாந்தங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக சில நவீன தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களுக்கு எதிராக நிலைப்பாடுகளை எடுக்க இது காரணமாக அமைந்துள்ளது. இந்த சில சந்தர்ப்பங்களில், புதிய தொழில்நுட்பங்கள் எளிமை மற்றும் நவீன வாழ்க்கை முறைகளின் தனிப்பட்ட விழுமியங்களைப் போன்ற சில நிறுவப்பட்ட நம்பிக்கைகளுடன் முரண்படுகின்றன.  

டெக்னோபோபிக் யோசனைகளின் எடுத்துக்காட்டுகள் *ஃபிராங்கண்ஸ்டைன்* போன்ற இலக்கியப் படைப்புகள் முதல் *மெட்ரோபோலிஸ்* போன்ற திரைப்படங்கள் வரை பல வகையான கலைகளில் காணப்படுகின்றன. இந்த படைப்புகள் பல தொழில்நுட்பத்திற்கு ஒரு இருண்ட பக்கத்தை சித்தரிக்கின்றன, இது டெக்னோபோபியோ உள்ள தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களால் உணரப்படுகிறது. தொழில்நுட்பங்கள் பெருகிய முறையில் சிக்கலானதாகவும், புரிந்து கொள்வது கடினமாகவும் மாறும்போது, நவீன தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவது தொடர்பான கவலைகளை மக்கள் அதிகமாகக் கொண்டுள்ளனர்.  

## இதன் பரவல்
*கம்ப்யூட்டர்ஸ் இன் ஹ்யூமன் பிஹேவியர்* இதழில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு ஆய்வு 1992 மற்றும் 1994 க்கு இடையில் பல்வேறு நாடுகளில் முதலாம் ஆண்டு கல்லூரி மாணவர்களை ஆய்வு செய்தது. உயர் மட்ட தொழில்நுட்ப அச்சங்களுடன் பதிலளித்த 3,392 மாணவர்களின் ஒட்டுமொத்த சதவீதம் 29% ஆகும். இதனை ஒப்பிடுகையில், ஜப்பானில் 58% உயர் மட்ட டெக்னோபோப்கள் இருந்தன. இந்தியாவில் 82%, மெக்சிகோ 53% இருந்தது.  

2000 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு அறிக்கை, ஒரு நிறுவனத்தில் சுமார் 85-90% புதிய ஊழியர்கள் புதிய தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவதில் சங்கடமாக உணர்ந்திருந்தார்கள். மேலும் அவை ஓரளவிற்கு டெக்னோபோபியாக இருந்தன.  

தொழில்துறை புரட்சியின் விடியலுடன் டெக்னோபோபியா இங்கிலாந்தில் ஒரு இயக்கமாக கவனத்தை ஈர்க்கத் தொடங்கியது. திறமையற்ற, குறைந்த ஊதியம் பெறும் ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளைப் பயன்படுத்தி திறமையான கைவினைஞர்களின் வேலையைச் செய்யக்கூடிய புதிய இயந்திரங்களின் வளர்ச்சியுடன், அந்தத் தொழிலைச் செய்தவர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக அஞ்சத் தொடங்கினர். 1675 ஆம் ஆண்டில், நெசவாளர்கள் குழு தங்கள் வேலைகளை மாற்றிய இயந்திரங்களை அழித்தது. 1727 வாக்கில், இது மிகவும் பரவலாகி இயந்திரஙக்ளின் அழிவு மிகவும் அதிகமானது, இதனால் இங்கிலாந்து நாடாளுமன்றம் இயந்திரங்களை அழிப்பதை மரண தண்டனையாக மாற்றியது. எவ்வாறாயினும், இந்த நடவடிக்கை வன்முறையின் அலைகளை நிறுத்தவில்லை. ’லுட்டிட்ஸ்’ எனப்படும் தொழில் நுட்பத்திற்கு எதிரான ஒரு குழுவானது, மார்ச் 1811 இல் லுட் என்ற பெயரின் கீழ் ஒன்றிணைந்து, பின்னல் சட்டங்களில் இருந்து முக்கிய கூறுகளை அகற்றுதல், அப்பொருட்களை வைத்திருப்போர் வீடுகளை சோதனையிடுதல், மேலும் வர்த்தக உரிமைகளுக்காக மனு கொடுப்போரை மிரட்டுதல் ஆகிய வேலைகளைச் செய்தது இவை போன்ற செயல்கள் பெரும் வன்முறைக்கு இழுத்துச் சென்றது. மோசமான அறுவடைகள் மற்றும் உணவு கலவரங்கள் ஆதரவாளர்களை ஈர்க்க ஒரு அமைதியற்ற மற்றும் கிளர்ச்சியடைந்த மக்களை உருவாக்குவதன் மூலம் அவற்றின் காரணத்திற்கு உதவின.  

19 ஆம் நூற்றாண்டு நவீன அறிவியலின் தொடக்கமாக இருந்தது, லூயிஸ் பாஷர், சார்லஸ் டார்வின், கிரிகோர் மெண்டல், மைக்கேல் ஃபாரடே, ஹென்றி பெக்கரெல் மற்றும் மேரி கியூரி மற்றும் நிகோலா டெஸ்லா, தாமஸ் எடிசன் மற்றும் அலெக்சாண்டர் கிரஹாம் பெல் போன்ற கண்டுபிடிப்பாளர்கள் மாற்றங்களை விளைவித்துக் கோண்டிருந்தார்கள்.இதனால் உலகம் மிக விரைவாகவும் சிலருக்கு அதி விரைவாகவும் மாறிக்கொண்டிருந்தது, அவர்கள் நிகழும் மாற்றங்களுக்கு அஞ்சி, எளிமையான காலத்திற்கால ஏங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். புனைவியம் இந்த உணர்வுகளை எடுத்துக்காட்டுகிறது. புனைவுவியம் காரணத்தை விட கற்பனையை நம்ப முனைந்தது. இயந்திரத்தின் மீதான நம்பிக்கையை விட இயற்கையின் மீது அதிகம் நம்பிக்கை வைத்தது. வில்லியம் வேர்ட்ஸ்வொர்த் மற்றும் வில்லியம் பிளேக் போன்ற கவிஞர்கள், தொழில்துறை புரட்சியின் ஒரு பகுதியாகத் நிகழும் தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள் பரிபூரணமானதும் தூய்மையானதுமான இயற்கையை மாசுபடுத்துவதாக நம்பினர்.