wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# இராசேந்திர அர்லேகர்


**இராசேந்திர அர்லேகர்** (*Rajendra Arlekar*) என்பவர் தற்போதைய மற்றும் 23 வது கேரள மாநில ஆளுநராக உள்ளார். இவர் பீகார் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசம் மாநிலங்களின் முன்னாள் ஆளுநர் ஆவார். இவர் கோவா அரசாங்கத்தில் அமைச்சராகவும் , கோவா சட்டப் பேரவையின் முன்னாள் சபாநாயகராகவும் இருந்தார். இவர் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் தலைவர்களுள் ஒருவர் ஆவார்.  

## அரசியல் வாழ்க்கை
அர்லேகர் தனது குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே ராஷ்ட்ரிய ஸ்வயம்சேவக் சங்கத்துடன் தொடர்புடையவர். 1989ல் பாரதிய ஜனதா கட்சியில் சேர்ந்தார். 1980களிலிருந்து கோவா பாஜகவின் தீவிர உறுப்பினராக இருந்து வருகிறார். பின்வரும் பல்வேறு பதவிகளை பாஜகவில் வகித்துள்ளார்: பொதுச் செயலாளர், பாரதிய ஜனதா கட்சி, கோவா பிரதேசம். தலைவர், கோவா தொழில் வளர்ச்சிக் கழகம். தலைவர், கோவா மாநில பட்டியல் சாதியினர் மற்றும் பிற பிற்படுத்தப்பட்டோர் நிதி மேம்பாட்டுக் கழகம். பொதுச் செயலாளர், பாரதிய ஜனதா, கோவா. தெற்கு கோவா தலைவர், பாரதிய ஜனதா கட்சி.  

2014-ல் மனோகர் பாரிக்கர் மத்திய பாதுகாப்பு அமைச்சராகப் பதவியேற்றபோது, அர்லேகர் அடுத்த முதலமைச்சராகப் பரிசீலிக்கப்பட்டார், ஆனால் அதற்குப் பதிலாக லக்ஷ்மிகாந்த் பர்சேகரை அடுத்த முதலமைச்சராகக் கட்சி தேர்வு செய்தது.  

கோவா சட்டப் பேரவையைக் காகிதமில்லாததாக மாற்றிய பெருமைக்குரியவர், அவ்வாறு செய்த முதல் மாநில சட்டமன்றம். பின்னர் 2015-ல் அமைச்சரவை மாற்றத்தின் போது சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத்துறை அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டார்.  

## ஆளுநராக
இமாச்சலப்பிரதேச ஆளுநராக இருந்த பண்டாரு தத்தாத்ரேயா அரியானா ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டபோது, அர்லேகர் இமாச்சல பிரதேச ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். அர்லேகர் சூலை 13, 2021 முதல் இப்பதவியில் உள்ளார். பாஜக என்பது ஒவ்வொரு உறுப்பினரின் பணியும் அங்கீகரிக்கும் கட்சி என்று அர்லேகர் கூறினார்.
# சித்ரால் இராச்சியம்



**சித்ரால் இராச்சியம்** (*'Chitral state*) ( and ) 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும்.இதன் தலைநகரம் சித்ரால் நகரம் ஆகும். இந்த இராச்சியம் இந்து குஷ் மலையில் 7,708&nbsp;m (25,289&nbsp;ft) உயரத்தில் இருந்தது. இது தற்கால பாகித்தான் நாட்டின், ஆப்கானித்தான் எல்லைப்பகுதியில் அமைந்த கைபர் பக்துன்வா மாநிலத்தின் சித்ரால் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

## வரலாறு
1320-இல் ராயீஸ் வம்சத்தவர்களால் நிறுவப்பட்ட சித்ரால் இராச்சியம், பின்னர் 1571-ஆம் ஆண்டு முதல் கடூர் வம்சத்தவர்களால் ஆளப்பட்டது. 1885-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சித்ரால் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்தில் செயல்பட்டது. சித்ரால் இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1969-ஆம் ஆண்டில் சித்திரால் இராச்சியம் மேற்கு பாக்கித்தானில் உள்ள வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்தில் அமைந்த சித்ரால் மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் கைபர் பக்துன்வா மாகாணத்தில் சித்திரால் மாவட்டம் இணைக்கப்பட்ட பின்னர் 2018-ஆம் ஆண்டில் சித்ரால் மாவட்டம் மேல் சித்ரால் மாவட்டம் மற்றும் கீழ் சித்ரால் மாவட்டம் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது.  

## ஆட்சியாளர்கள்
கதோர் வம்ச ஆட்சியாளர்கள்:  
1. இரண்டாம் ஷா அப்சல் 1838
1. மூன்றாம் முக்தார்ரம் ஷா கடோர் 1854
1. அமானுல் முல்க் 1856
1. அப்சல் உல் முல்க் 1892
1. செர் அப்சல் 1892
1. நிஜாம் உல் முல்க் மெக்தர் 1892
1. அமீர் உல் முல்க் 1895
1. சூஜா உல் முல்க் 1895
1. நசீர் உல் முல்க் 1936
1. முசாபர் உல் முல்க் 1943
1. சையிப் உர் ரகுமான் 1949
1. முகமது சையிப் உல் முல்க் நசீர் 1954
### வடமேற்கு எல்லைப் பகுதி மன்னராட்சி அரசுகள்
1. அம்பு இராச்சியம் (Amb State)
1. தீர் இராச்சியம் (State of Dir)
1. புல்ரா இராச்சியம (Phulra princely state)
## இதனையும் காண்க
- வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணம் (1901-2010)
- கைபர் பக்துன்வா மாகாணம்
- சித்ரால் தேசிய பூங்கா
- சித்ரால் அருங்காட்சியகம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# ஜாபூவா சமஸ்தானம்



**ஜாபூவா சமஸ்தானம்** (**Jhabua State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் கிழக்கில் உள்ள ஜாபூவா மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரம் ஜாபூவ நகரம் ஆகும். 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, ஜாபூவா இராச்சியம் 3460 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 80,889 மக்கள் தொகையும், ரூபாய் 1,10,000 ஆண்டு வருமானம் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 1956-ஆம் ஆண்டில் ஜாபூவா இராச்சியத்தை மத்திய பாரதம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஜாபூவா இராச்சியப் பகுதிகளை மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.  
## வரலாறு
ஜாபூவா இராச்சியத்தை 1584-ஆம் ஆண்டில் கேசவ தாஸ் எனும் இராசபுத்திர குலத்தின் ரத்தோர் வம்ச மன்னரால், அக்பரின் ஆதரவுடன் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த ஜாபூவா இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற ஜாபூவா இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். ஜாபூவா இராச்சியம் மால்வா முகமையின் கீழ் பம்பாய் மாகாணத்தின் கீழிருந்தது. ஜாபூவா இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 1956-ஆம் ஆண்டில் ஜாபூவா இராச்சியத்தை மத்திய பாரதம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஜாபூவா இராச்சியப் பகுதிகளை மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஜாபூவா இராச்சியம் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் ஜாபூவா மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
### ஆட்சியாளர்கள்
ஜாபூவா இரச்சியம் இராசபுத்திர குலத்தின் ரத்தோர் வம்ச மன்னர்களால் ஆளப்பட்டது. இம்மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, பிரித்தானிய இந்திய அரசு 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தது.  

| 1607 – 1610 | கர்ண் சிங் |  |
| --- | --- | --- |
| 1610 – 1677 | மான் சிங் |  |
| 1677 – 1723 | குஷால் சிங் |  |
| 1723 – 1727 | அனூப் சிங் |  |
| 1727 – 1758 | சியோ சிங் |  |
| 1758 – 1770 | பகதூர் சிங் |  |
| 1770 – 1821 | பீம் சிங் |  |
| 1821 – 1832 | பிரதாப் சிங் |  |
| 1832 – 1840 | ரத்தன் சிங் |  |
| நவம்பர் 1841 – 1895 | கோபால் சிங் |  |
| 26 ஏப்ரல் 1895 – 1942 | உதய் சிங் |  |
| 1942 – 15 ஆகஸ்டு 1947&nbsp; | தலிப் சிங் | } |

## இதனையும் காண்க
- மால்வா முகமை
- மத்திய பாரதம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- * பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# நரசிங்கர் சமஸ்தானம்



குடும்பத்தினர்]]  
**நரசிங்கர் சமஸ்தானம்** (**Narsinghgarh State**) இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *நரசிங்கர்* நகரம் ஆகும். இது தற்கால இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் உள்ள ராஜ்கர் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் மத்திய இந்திய முகமையின் கீழ் இருந்த போபால் முகமையில் நரசிங்கர் சமஸ்தானம் செயல்பட்டது. 1901-ஆம் ஆண்டில் நரசிங்கர் சமஸ்தானம் பரப்பளவும், ஆண்டு வருவாய் ரூபாய் 5,00,000 கொண்டிருந்தது.இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948-ஆம் ஆண்டில் நரசிங்கர் சமஸ்தானம் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.  

## வரலாறு
இராஜபுத்திர குலத்தின் பார்மர் வம்சத்தின் போஜன் என்பவர் நரசிங்கர் இராச்சியத்தை 1681-ஆம் ஆண்டில் நிறுவினார். இது முன்னர் ராஜ்கர் சமஸ்தானத்தின் பகுதியாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் முன்னர் வரை நரசிங்கர் இராச்சியம், இந்தூர் இராச்சியத்தின் சிற்றரசாக விளங்கியது. 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற நரசிங்கர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் மத்திய இந்திய முகமையின் கீழ் இருந்த 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி நரசிங்கர் சமஸ்தானம் மத்திய பாரதம் மாநிலத்துடன் (1948–1956) இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, நரசிங்கர் சமஸ்தானம் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.  
### ஆட்சியாளர்கள்
நரசிங்கர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
- 1872 - மார்ச் 1873 ஹன்வந்த் சிங்
- 1873 - ஏப்ரல் 1890 பிரதாப் சிங்
- 28 சூன் 1890 - 1896 மகதப் சிங்
- 1896 - 22 ஏப்ரல் 1924 அர்ஜுன் சிங்
- 23 ஏப்ரல் 1924 – 15 ஆகஸ்டு 1947 விக்ரம் சிங்

## இதனையும் காண்க
- மத்திய பாரதம் – (1948–1956)
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- * பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# மத்திய இந்திய முகமை


மத்திய இந்திய முகமையின் அலுவலக வளாகம்]]  

**மத்திய இந்திய முகமை** (**Central India Agency**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் முகமைகளில் ஒன்றாகும். 1854-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட இந்த முகமையின் தலைமையிடம் இந்தூர் நகரம் ஆகும். 1881-ஆம் ஆண்டில் இம்முகமை 1,94,000 சதுர கிலோ மீட்டர் (74,904 சதுர மைல்) பரப்பளவும், 92,61,907 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.  

இம்முகமை மத்திய இந்தியாவில் உள்ள சுதேச சமஸ்தானங்களின் ஆட்சி அரசியலை மேற்பார்வையிடுவதுடன், ஆண்டு தோறும் சுதேச சமஸ்தானங்களிடமிருந்து திறை வசூலிப்பதாகும். இம்முகமையின் நிர்வாகி, பிரித்தானிய இந்தியாவின் தலைமை ஆளுநரின் கீழ் செயல்படுவார்.  

## மத்திய இந்திய முகமையின் கீழ் உள்ள சிறிய முகமைகள்
1. புந்தேல்கண்ட் முகமை
1. பகேல்கண்ட் முகமை
1. குவாலியர் முகமை
1. மால்வா முகமை
1. போபால் முகமை
1. இந்தூர் முகமை
1. போபவார் முகமை

## இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர்

1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் மத்திய இந்திய முகமை கலைக்கப்பட்டது. 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி, மத்திய இந்திய முகமையில் இருந்த சுதேச சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. புந்தேல்கண்ட் முகமை மற்றும் பகேல்கண்ட் முகமையின் பகுதிகள் புதிதாக நிறுவப்பட்ட விந்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. மால்வா முகமை, குவாலியர் முகமை மற்றும் இந்தூர் முகமைகளை புதிதாக நிறுவப்பட்ட மத்திய பாரதம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. போபால் முகமையை மட்டும் போபால் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, விந்தியப் பிரதேசம் மற்றும் மத்திய பாரதம் பகுதிகளை, புதிதாக நிறுவப்பட்ட மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்திலிருந்து, 1 நவம்பர் 2000 அன்று சத்தீசுகர் மாநிலம் உருவாக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- இராஜபுதனம் முகமை
- கத்தியவார் முகமை
- பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
- சூரத் முகமை
- ரேவா கந்தா முகமை
- மகி கந்தா முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- மத்திய பாரதம்
- விந்தியப் பிரதேசம்
- புந்தேல்கண்ட்
- ரோகில்கண்ட்
- பகேல்கண்ட்
# பிரிங்கிட்


**பிரிங்கிட்** என்பது (மலாய்: *Peringgit*; ஆங்கிலம்: *Peringgit*); மலேசியா, மலாக்கா மாநிலத்தில், மத்திய மலாக்கா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு புற நகரம். மலாக்கா நகரில் இருந்து 2 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்து உள்ளது.  

பிரிங்கிட் புறநகர்ப் பகுதிக்கு மிக அருகாமையில் உள்ள இடங்கள் புக்கிட் பாரு; பாச்சாங். பெரிங்கிட்டில், பல்வேறு அடிப்படை வசதிகளுடன், பொதுமக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் கடைகள், வர்த்தக பகுதிகள் உள்ளன  

பெரிங்கிட்டிற்கு அருகில் புக்கிட் பெரிங்கிட் எனும் இடம் உள்ளது. அங்குதான் மலாக்கா முதலமைச்சரின் அதிகாரப்பூர்வ இல்லம் உள்ளது.  

’மலாக்கா சென்ட்ரல்’ எனும் ஒருங்கிணைந்த போக்குவரத்து மையம் இங்குதான் உள்ளது. தாமான் பெரிங்கிட் ஜெயா; மற்றும் தாமான் செம்பாக்கா எனும் வீட்டு மனைப் பூங்காவும் உள்ளன.  

## காட்சியகம்
# ஸ்ரீ கிருஷ்ணதேவராயார் பல்கலைக்கழகம்


**ஸ்ரீ கிருஷ்ணதேவராயார் பல்கலைக்கழகம்** (*Sri Krishnadevaraya University*) என்பது இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள அனந்தபூரில் உள்ள ஒரு பொதுப் பல்கலைக்கழகமாகும். இது 25 ஜூலை 1981-ல் நிறுவப்பட்டது. 16ஆம் நூற்றாண்டின் விஜயநகரப் பேரரசின் கற்றல் மற்றும் கலைகளின் புரவலரான ஸ்ரீ கிருஷ்ணதேவராயரின் நினைவாக இந்தப் பல்கலைக்கழகம் பெயரிடப்பட்டது.  

## வரலாறு

இப்பல்கலைக்கழகம் 1968-ல் தொடங்கப்பட்ட ஸ்ரீ வெங்கடேஸ்வரா பல்கலைக்கழகத்தின் முந்தைய முதுகலை மையத்தின் ஒரு பகுதியாகும். பின்னர், 1976-ல், இந்த முதுகலை மையம் தன்னாட்சி நிலையை அடைந்தது. 1981 முதல் பல்கலைக்கழகமாகச் செயல்படத் துவங்கியது. இதன் முதல் இரண்டு தவணைகளுக்குத் துணைவேந்தர் பதவியினை எம். ஏ. பெல் (1981–87) வகித்தார்.  

1987-ல், ரூ. 1.2 கோடியில், பல்கலைக்கழக மானியக்குழுவின் நிதியுதவியுடன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணதேவராயா நிர்வாகவியல் நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டது. 1988-ல், முதலில் ஒரு ஒற்றையாட்சி நிறுவனமாக இருந்த பல்கலைக்கழகம், பின்னர் முழு அளவிலான இணைப்புப் பல்கலைக்கழகமாக மாறியது. ஸ்ரீ வெங்கடேஸ்வரா பல்கலைக்கழகத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்ட நிறுவனங்களாக கர்னூலில் உள்ள முதுகலை மையம் 1993-ல் ஸ்ரீ கிருஷ்ணதேவராயா பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் மாற்றப்பட்டது. ஸ்ரீ கிருஷ்ணதேவராயா பல்கலைக்கழக பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கல்லூரி 2006-ல் தொடங்கப்பட்டது.  

## வளாகம்
நிலப்பரப்பில் கிராமப்புற சூழலில் அமைந்துள்ள, இப்பல்கலைக்கழகத்தில் அறிவியல் எந்திர மையம், மத்திய நூலகம், கணினி மையம், சுகாதார மையம், உடற்பயிற்சி கூடம், வெளிப்புற அரங்கம், கலையரங்கம் மற்றும் ஆய்வுத் துறைகள், ஆய்வகங்கள், வங்கி உள்ளிட்ட வசதிகளுடன் 24*7 தன்னியக்க வங்கி இயந்திரம், தங்கும் விடுதிகள் மற்றும் ஊழியர்களுக்கான குடியிருப்புகளும் உள்ளன.  

## வசதிகள்
நூலகத்தில் 13,600 எண்ணிக்கையிலான தொகுதிகள் உள்ளன. ஒரு புத்தக வங்கி, *இன்ப்ளிப்* வலை வசதி மற்றும் பல்கலைக்கழக நூலகங்களுக்கான மென்பொருள் வசதியும் உள்ளது.  

ஸ்ரீ கிருஷ்ணதேவராயா பல்கலைக்கழகம் பல்கலைக்கழகத்தைத் தவிர இணைந்த கல்லூரிகள் மூலம் முனைவர், ஆய்வியல் நிறைஞர், முதுநிலை மற்றும் இளநிலை கலை/அறிவியல் படிப்புகளை வழங்கி வருகிறது.
# தயோலாக்டிக் அமிலம்


**தயோலாக்டிக் அமிலம்** (*Thiolactic acid*) என்பது HSCH<sub>2</sub>CO<sub>2</sub>H. என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். கரிம கந்தகச் சேர்மமான இதில் கார்பாக்சிலிக் அமில வேதி வினைக் குழுவும் தயோல் வேதி வினைக்குழுவும் ஒருங்கே இடம்பெற்றுள்ளன. கட்டமைப்பு ரீதியாக இது லாக்டிம் அமிலத்தை ஒத்துள்ளது. லாக்டிக் அமிலத்தில் இடம்பெற்றுள்ள OH இடப்பெயர்ச்சி செய்யப்பட்டு அவ்விடத்தில் SH இடம்பெற்றிருக்கிறது. தயோலாக்டிக் அமிலம் நிறமற்ற ஒரு எண்ணெயாகும்.  

தயோலாக்டிக் அமிலம் ஒரு காலத்தில் தலைமுடி அலங்காரப் பயன்பாடுகளில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் தயோகிளைக்காலிக் அமிலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட வாய்ப்பாடுகள் இதன் பயன்பாட்டை குறைத்துள்ளன. தயோலாக்டிக் அமிலத்தைக் காட்டிலும் இதன் உப்புகள் நன்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தற்போது முக்கியமாக தலைமுடி நீக்குவதற்கு இது பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

## இதையும் காண்க
- ஐதராக்சிபியூட்ரிக் அமிலம்
# புளுட்டோனியம்(III) புரோமைடு


**புளுட்டோனியம்(III) புரோமைடு** (*Plutonium(III) bromide*) என்பது PuBr<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். புளுட்டோனியமும் புரோமினும் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. 767 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் புளுட்டோனியம்(III) புரோமைடு உருகுகிறது. பச்சை நிறத்துடன் கதிரியக்கப் பண்புகளைக் கொண்டுள்ள புளுட்டோனியம்(III) புரோமைடு படிகவியல் கட்டமைப்பு தொல்பொருள் வகையாகக் பயன்படுத்தப்பட்டாலும் சில பயன்களையும் கொண்டுள்ளது.  

புளுட்டோனியம் முப்புரோமைடின் படிக அமைப்பு முதன்முதலில் வில்லியம் அவுல்டர் சக்காரியாசனால் 1948 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. ஒருவகையான சதுர எதிர்ப்பட்டக செஞ்சாய்சதுர படிகங்களாக புளுட்டோனியம் முப்புரோமைடு உருவாகிறது. இதில் புளுட்டோனியம் அணுக்கள் 8 ஒருங்கிணைப்பு ஈருச்சி முக்கோணப் படிகவடிவை ஏற்றுக்கொள்கிறது. oS16 என்ற பியர்சன் குறியீட்டெண்ணும் பன்னாட்டு ஒன்றியத்தின் படிகவியல் வகைப்பாட்டின்படி 63 அல்லது Cmcm (எர்மன்-மாகியுன் வகை) என்ற இடக்குழு எண்ணும் புளுட்டோனியம் முப்புரோமைடை அடையாளப்படுத்துகின்றன.பெரும்பாலான மூவிணைதிற குளோரைடு மற்றும் புரோமைடு உப்புகள் லாந்தனைடு மற்றும் ஆக்டினைடுகளின் உப்புகள் புளுட்டோனியம் முப்புரோமை கட்டமைப்பில் படிகமாகின்றன.
# தொட்டிலை ஆட்டும் கை தொல்லுலகை ஆளும் கை


**தொட்டிலை ஆட்டும் கை தொல்லுலகை ஆளும் கை** (*The Hand That Rocks the Cradle Is the Hand That Rules the World*) என்ற வில்லியம் ராசு வாலசின் கவிதை, தாய்மையே உலகில் மாற்றத்தை உருவாக்குவதற்கான முதன்மையான சக்தி என்று போற்றுகிறது. இக்கவிதை முதன்முதலில் 1865இல் "உலகத்தை ஆளுவது எது" என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்டது. அந்தக் கவிதையே இப்போது பெரும்பாலும் மறந்துவிட்டாலும், அதன் பல்லவி பொதுவாக மேற்கோள் காட்டப்படும் பழமொழியாக மாறியுள்ளது.  

ஒரு குழந்தையை வளர்த்து ஆளாக்குபவரே அக்குழந்தையின் குணத்தையும் தீர்மானிக்கின்றார்; எனவே, அதன் நீட்சியாக, அடுத்து வரும் தலைமுறையின் சமூகக் குணங்களையும் தீர்மானிக்கின்றார் என்பதே இத்தொடரின் பொருள்.
# தகவல் மற்றும் நூலக வலைய மையம்


**தகவல் மற்றும் நூலக வலைய மையம்** (*Information and Library Network Centre*)(சுருக்கமாக *இன்ப்ளிப்நெட்* மையம்-INFLIBNET Centre) என்பது இந்திய உயர்கல்விக்கான நூலகங்கள் மற்றும் தகவல் வளங்களை மேம்படுத்தி, எளிதாக்கும் ஒரு அமைப்பாகும். இதன் முதன்மை வளாகம் குசராத்தின் காந்திநகரில் உள்ளது.  

1991-ல் பல்கலைக்கழகங்களுக்கான வானியல், வானியற்பியல் மையத்தின் கீழ் இந்த மையம் ஓர் திட்டமாகத் தொடங்கப்பட்டது. இது ஜூன் 1996-ல் தன்னாட்சி நிறுவனமாக மாறியது. கல்வித் துறை அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள இந்தியப் பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவிடம் அறிக்கை அளித்தது. பல்கலைக்கழக நூலகங்கள் மற்றும் பிற தகவல் மையங்களை இணைக்கும் தேசிய அளவிலான அதிவேக தரவு வலையமைப்பை இம்மையம் இயக்குகிறது.  

## செயல்பாடுகள்
இந்தியப் பல்கலைக்கழகங்களில் நூலக சேவைகளை மேம்படுத்துவதற்கான திட்டங்களை இந்த மையம் வழிநடத்துகிறது. இவற்றில் பின்வருவன அடங்கும்:  

- பல்கலைக்கழக நூலகங்களை தானியக்கமாக்குவதற்கான நிதி உதவி
- இந்தியாவில் உள்ள நூலகங்களில் உள்ள வளங்களின் தரவுத்தளத்தை உருவாக்குதல்
- ”சோல்” என்ற பெயரில் ஒரு நூலக மேலாண்மை பயன்பாட்டு மென்பொருளை உருவாக்குதல்
- பல்கலைக்கழக மானியக் குழு-தகவல் வலை, இணைய இணைப்புத் திட்டம்

திறந்த அணுகல் முயற்சிகளில் பின்வருவன அடங்கும்:  

- ஓஜாசு (OJAS), பல்கலைக்கழகங்களில் உள்ள ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கான ஆய்விதழ் தளம்
- சூத்கங்கா, இந்தியாவில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களில் உள்ள ஆராய்ச்சி அறிஞர்களின் ஆய்வறிக்கைகள் மற்றும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் எண்ணிம களஞ்சியமாகும்
- சூத்கங்கோத்தரி, இந்தியாவில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஆராய்ச்சி தலைப்புகளின் சுருக்கங்களின் எண்ணிம களஞ்சியமாகும்
- IR@INFLBNET, காகிதங்களின் களஞ்சியம்
- திறந்த இணைய அணுகல் வசதியுடன் ஆராய்ச்சி மேம்பாடு வசதிக்கான பணிக்குழுக்களை உருவாக்குதல்
- இந்தியாவில் கற்பித்தல் மற்றும் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுள்ள கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களில் விஞ்ஞானிகள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களின் தரவுத்தளத்தைப் பராமரித்தல்
- *பிப்லியோமெட்ரிக்* மற்றும் *சைன்டோமெட்ரிக்* ஆய்வுகள்
- மின்னணு-மேநி-பாடசாலை (e-PG Pathshala), முதுகலை படிப்புகளுக்கான நுழைவாயில்
- நூலக மேலாண்மை மற்றும் தகவல் மற்றும் தொடர்பு தொழில்நுட்பம் ஆகியவற்றில் பயிற்சி வகுப்புகள்

## வெளியீடுகள்
தகவல் மற்றும் நூலக வலைய மையம் காலாண்டு செய்தி மடல் மற்றும் ஆண்டு அறிக்கையை வெளியிடுகிறது. இவை நாடு முழுவதும் உள்ள உயர் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு விநியோகிக்கப்படுகின்றன.  

## மேலும் பார்க்கவும்
- இந்திய தேசிய நூலகம்
# உதய பிரதாப் சிங்


**உதய பிரதாப் சிங்** (*Uday Pratap Singh*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும், மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஹோஷங்காபாத் (மக்களவைத் தொகுதி) 15வது மக்களவை, 16வது மற்றும் 17வது மக்களவை உறுப்பினர் ஆவார். இவர் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசின் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு 15வது மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர் பாரதிய ஜனதா கட்சியில் சேர்ந்தார். 2014 மற்றும் 2019 மக்களவைத் தேர்தல்களில் பாஜக சார்பில் போட்டியிடுட்டு வெற்றிபெற்றார்.
# அரசியலமைப்பு அறநெறி

**அரசியலமைப்பு அறம்** அல்லது **அரசியலமைப்பு அறநெறி** (*constitutional morality*) என்பது ஒரு குடியரசின் அரசியலமைப்பிலுள்ள முக்கியத் தத்துவங்களைப் பின்பற்றி நடத்தல் ஆகும். அத்துடன், ஒரு சமூகத்தின் தனிப்பட்ட நலன்களையும் கூட்டு நலன்களையும் நிறைவேற்றும் வகையில், அனைத்து தரப்பினரையும் உள்ளடக்கிய, மக்கள்சார் அரசியல் செயல்முறைகளுக்கான உறுதியளிப்பும் இதில் அடங்கும். ஒரு மக்களாட்சி அரசு தனியுரிமை, சமவுரிமை, சார்பின்மை, தோழமை ஆகிய மக்களாட்சியின் சீர்மைகளை நிலைநிறுத்துவதுடன் சட்டத்தின்படி ஆட்சி செய்யவும் வேண்டும்.  

அரசியலமைப்பு அறநெறி குறித்த கருத்துகள் இந்திய அரசியலமைப்பின் தொடக்கப் பகுதியிலும் அடிப்படை உரிமைகள் குறித்த பகுதியிலும் (பகுதி III) அரசின் கொள்கையை வழிகாட்டும் கோட்பாடுகள் குறித்த பகுதியிலும் (பகுதி IV) காணப்படுகின்றன.
# கோ கெர்


**கோ கெர்** ( *Koh Ker*) என்பது கம்போடியாவில் உள்ள தொலைதூர தொல்பொருள் தளமாகும். இது வடக்கு கம்போடியாவின் சியெம் ரீப் மற்றும் அங்கோர் பழங்காலத் தளத்திலிருந்து 120 கிலோமீட்டர் (75 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது. காடுகள் நிறைந்த பகுதியான இங்கு மக்கள்தொகை குறைவாகவே உள்ளது. 81 சதுர கிலோமீட்டர் (31 சதுர மைல்) பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியில் 180க்கும் மேற்பட்ட நினைவுச்சின்னங்கள் காணப்பட்டன. அல்லது 'இரும்பு மரக் காடு' என மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இரண்டு மீட்டர் 6 அடி 7 அங்குலம் உயரமான இலிங்கங்களைக் கொண்ட சன்னதிகளும் மிகவும் பிரமிக்க வைக்கின்றன.  

இந்தத் தளம் சியெம் ரீப்பிலிருந்து இரண்டரை மணிநேரம் தொலைவில் உள்ளது. மேலும் சுற்றுலாப் பயணிகள் தங்க 10 கி.மீ அருகிலுள்ள செயோங் கிராமத்திலிருக்கும் விருந்தினர் இல்லங்களில் தங்கலாம். 2009 ஆம் ஆண்டு கோ கெர் கிராமத்தில் கட்டப்பட்ட நிலையான சுற்றுலாத் திட்டமான கோ கெர் வன விடுதியிலும் பயணிகள் தங்கலாம். வருகைக்கு முன்னதாகவே முன்பதிவு செய்து கொள்ள வேண்டும். கோ கெர் சமூகம் மே 2019 இல் கிராமத்தில் ஒரு அடிப்படை மர சமூக ஓய்வு இல்லத்தைத் திறந்துள்ளது.  

1992 முதல் கோ கெர் தளம் யுனெஸ்கோவின் தற்காலிக உலக பாரம்பரியக் களப் பட்டியலில் உள்ளது.  

சிலை, கோ கெர் பாணி, 925-950 பொ.ச. முசி குய்மெட், பாரிஸ்]]  

#### பிரசாத் நெயாங் குமௌ

10 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இந்துக் கடவுளான சிவனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயிலான பிரசாத் நெயாங் குமௌ கோயில், பிரதான கோ கெர் பிரமிடின் தெற்கே 12.5 கிமீ (7.8 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இது மணற்கற்கலாலும், செங்கற்களாலும் கட்டப்பட்டுள்ளது. தீயினால் சேதமடைந்த (கருப்பு) வெளிப்புற மேற்பரப்பு அதன் பெயரைக் கொடுத்திருக்கலாம். (நெயாங் குமௌ என்றால் கெமரில் "கருப்பு பெண்" என்று பொருள்).  

கோவிலின் பெயர் "கருப்பு கன்னி" என்றும் கூறப்படுகிறது. மேலும் இது ஒரு காலத்தில் அழிவின் இருண்ட தெய்வமான காளிக்கு சொர்க்கமாக இருந்திருக்கலாம் என்று புராணக்கதை கூறுகிறது.
# காலியம் ஆர்சனைடு பாசுபைடு

**காலியம் ஆர்சனைடு பாசுபைடு** (*Gallium arsenide phosphide*) என்பது (GaAs1-xPx) என்ற பொது வாய்ப்பாடால் விவரிக்கப்படும் ஒரு குறைக்கடத்தி பொருளாகும். காலியம் ஆர்சனைடும் காலியம் பாசுபைடும் சேற்ந்து ஒரு கலப்புலோகமாக இது உருவாகிறது. இதன் வாய்ப்பாட்டில் உள்ள x என்ற பின்னத்தால் குறிப்பிடப்படும் பல்வேறு விகிதங்களில் கலந்துள்ளது.  

சிவப்பு, ஆரஞ்சு மற்றும் மஞ்சள் ஒளி-உமிழும் இருமுனையங்களை உற்பத்தி செய்ய காலியம் ஆர்சனைடு பாசுபைடு பயன்படுத்தப்படுகிறது. GaP/GaAsP பல்லினக் கட்டமைப்பை உருவாக்க இக்கலப்புலோகம் பெரும்பாலும் காலியம் பாசுபைடு அடி மூலக்கூறுகளில் வளர்க்கப்படுகிறது. மின்னணு பண்புகளை மாற்றியமைப்பதற்காக நைட்ரசனுடன் (GaAsP:N) கலந்து இது உருவாக்கப்படுகிறது.  

## இவற்றையும் காண்க
- காலியம் ஆர்சினைடு
- காலியம் இண்டியம் ஆர்சனைடு ஆண்டிமோனைடு பாசுபைடு
- காலியம் பாசுபைடு
# புலாவ் செபாங்


**புலாவ் செபாங்** என்பது (மலாய்: *Pulau Sebang*; ஆங்கிலம்: *Pulau Sebang*; மலேசியா, மலாக்கா மாநிலத்தில், அலோர் காஜா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கிராமப்புற நகரம்.  

நெகிரி செம்பிலான், தம்பின் மாவட்டம், தம்பின் நகரின் எல்லையுடன் இணைந்து உள்ளது. மலாக்கா நகரில் இருந்து 32 கி.மீ.; அலோர் காஜா நகரில் இருந்து 9 கி.மீ.; தொலைவில் அமைந்து உள்ளது.  

## வரலாறு
1905 முதல் 1942 வரை, புலாவ் செபாங் நகரில் இருந்து மலாக்கா நகருக்கு இரயில் பாதை இருந்தது, ஆனால், இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு ஜப்பானியர்களால் அந்த இரயில் பாதை பெயர்க்கப்பட்டது.  

சயாம் மரண இரயில்பாதை போடப் படுவதற்காக, புலாவ் செபாங் நகரில் இருந்து மலாக்கா நகர் வரையிலான இரயில் தண்டவாளங்கள் பெயர்த்து எடுக்கப்பட்டு அங்கு கொண்டு செல்லப்பட்டன.  

### இரயில் பாதை வழித் தடங்கள்

முந்தைய இரயில் பாதை வழித் தடங்கள்; மற்றும் ஆற்றின் குறுக்கே போடப்பட்ட இரயில் பாலங்கள் இன்றும் உள்ளன. மலாக்கா நகரத்திற்கான இரயில் பாதையை மீண்டும் திறக்க மலாக்கா அரசாங்கம் திட்டம் வகுத்து உள்ளது.  

மலாக்கா மாநிலத்தில் இப்போது, இரண்டே இரண்டு இடங்களில் மட்டுமே, இரயில் வண்டிச் சேவைகள் உள்ளன. அவற்றுள் புலாவ் செபாங் ஓர் இடமாகும்.  

### புலாவ் செபாங் தமிழ்ப்பள்ளிகள்
மலாக்கா; அலோர் காஜா மாவட்டம், புலாவ் செபாங் பகுதியில் இரு தமிழ்ப்பள்ளிகள் உள்ளன. அவற்றில் 146 மாணவர்கள் பயில்கிறார்கள். 25 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றுகிறார்கள். மலேசியக் கல்வியமைச்சு 2020 சனவரி மாதம் வெளியிட்ட புள்ளிவிவரங்கள்.  

| MBD0064 | புலாவ் செபாங் | SJK(T) Ladang Gadek | **காடேக் தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளி** | 73000 | தம்பின் | 37 | 10 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| MBD0068 | புலாவ் செபாங் | SJK(T) Pulau Sebang | **புலாவ் செபாங் தமிழ்ப்பள்ளி** | 73000 | தம்பின் | 109 | 15 | } |

## காட்சியகம்
# ராஜ்கர் சமஸ்தானம்



**ராஜ்கர் சமஸ்தானம்** (**Rajgarh State**) (இந்தி: राजगढ़), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் ராஜ்கர் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இது 1818-ஆம் ஆண்டு முதல் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் மத்திய இந்திய முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டில் ராஜ்கர் சமஸ்தானம் 2,492 சதுர கிலோ மீட்டர் (940 சதுர மைல்) பரப்பளவும், 88,376 மக்கள் தொகையும், ஆண்டு வருவாய் ரூபாய் 4,50,000 கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

## வரலாறு
தற்கால மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் மால்வா பகுதிகளை ஆண்ட பரமார வம்சத்தினரின் வழித்தோன்றல்கள், 15-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ராஜ்கர் இராச்சியத்தை நிறுவினர். பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த ராஜ்கர் இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்று, ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் மத்திய இந்திய முகமையில் உள்ள போபால் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. இராஜ்கர் இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947 இந்திய விடுதலைக்கு பிறகு, 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி, இராஜ்கர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் மத்திய பாரதம் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இராஜ்கர் இராச்சியம் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் ராஜ்கர் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- ராஜ்கர் மாவட்டம்
- மத்திய இந்திய முகமை
- மத்திய பாரதம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# இரண்டாம் செயவர்மன் (பரமார வம்சம்)


}}  
**இரண்டாம் செயவர்மன்** ( *Jayavarman II* ; ஆட்சி. 1255-1274 கிபி), அல்லது **செயசிம்மன்** எனவும் அறியப்படும் இவர் மத்திய இந்தியாவிலிருந்த பரமார வம்சத்தின் அரசனாவார். இவர் தனது அண்ணன் சைதுகிதேவனுக்குப் பிறகு மால்வாவை பகுதியில் ஆட்சி செய்தார்.  

## வரலாறு
இவரது காலத்திய பல்வேறு கல்வெட்டுகளில் "செயவர்மன்" அல்லது "செயசிம்மன்" என்ற பெயர்களால் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். கிபி 1274 மாந்ததா செப்புத் தகடு கல்வெட்டில், இவர் "செயவர்மன்" எனவும் "செயசிம்மன்" எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறார். கடந்த காலத்தில், செயவர்மனும் செயசிம்மனும் இரு வேறு நபர்களா என்ற சர்ச்சை வரலாற்றாசிரியர்களிடையே இருந்தது.  

செயவர்மனின் பல கல்வெட்டுகள் அவர் மண்டப-துர்காவில் (இன்றைய மாண்டு ) தங்கியிருந்ததாகக் குறிப்பிடுகின்றன. செயவர்மனோ அல்லது அவரது முன்னோடியான சைதுகியோ பாரம்பரியமான பரமார தலைநகரை தார் நகரிலிருந்து மாண்டுவுக்கு கொண்டு சென்றிருக்கலாம். மாண்டு அவர்களுக்கு ஒரு சிறந்த தற்காப்பு நிலையை வழங்கியது. சுற்றியுள்ள மலைகளும், நர்மதா பள்ளத்தாக்கும் அவர்களை பாதுகாத்தது. அண்டை நாடுகளின் தாக்குதல் அச்சுறுத்தல்களின் காரணமாக இது நடந்திருக்கலாம். தில்லியின் சுல்தான் நசீர்-உத்-தினின் தளபதியான பால்பன் இந்த நேரத்தில் பரமாரப் பிரதேசத்தின் வடக்கு எல்லையை தாக்கி அதை கைப்பற்றினான். ஏறக்குறைய அதே நேரத்தில், தேவகிரியின் யாதவ மன்னர் கிருட்டிணன், குசராத்தின் வகேலா மன்னர் விசாலதேவன் ஆகியோரின் தாக்குதலையும் பரமாரர்கள் எதிர்கொண்டனர்.  

செயவர்மனுக்குப் பிறகு அவனுடைய மகன் இரண்டாம் அருச்சுனவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்தான். இவன் பலவீனமான ஆட்சியாளான இருந்தான். சமசுகிருத மொழியிலும், நாகரி எழுத்துக்களிலும் செயவர்மன் ஆட்சியின் பல கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
# ரதன்பூர் சமஸ்தானம்



**ரதன்பூர் சமஸ்தானம்** (**Radhanpur State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராஷ்டிரா தீபகற்பதின் வடகிழக்கில் பதான் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1931-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, ரதன்பூர் இராச்சியம் 2978 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 61,548 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
முகலாயப் பேரரசில் குஜராத் பிரதேசத்தில் பதான் பகுதிகளுக்கு ஆளுநராக இருந்த படைத்தலைவர் ஜவான் இரண்டாம் மர்டு கான், 1753-ஆம் ஆண்டில் பதான் மாவட்டத்தின் ரதன்பூர் பகுதிகளுக்கு நவப்பாக முடிசூட்டிக் கொண்டார். பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த ரதன்பூர் இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர், 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  

இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாண ஆளுநரின் கட்டுப்பாட்டில் பாலன்பூர் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. ரதன்பூர் இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி ரதன்பூர் இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ரதன்பூர் இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தின் பதான் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- சௌராட்டிர தீபகற்பம்
- பதான் மாவட்டம்
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# எக்லேசியா (பண்டைய கிரேக்கம்)



**எக்லேசியா** (**ecclesia** அல்லது **ekklesia** என்பது பண்டைய கிரேக்கத்தின் சனநாயக நகர அரசுகளின் குடிமக்கள் அவையாகும்.  

## ஏதென்சின் எக்லேசியா
பண்டைய ஏதென்சின் எக்லேசியா நன்கு அறியப்பட்ட ஒன்றாகும். குடியுரிமைக்கு தகுதி பெற்ற அனைத்து ஆண் குடிமக்களுக்குமான பிரபலமான அவை இது ஆகும். கிமு 594 இல், சோலோன் கொண்டுவந்த அரசியல் சீர்திருத்தத்தின்படி அனைத்து ஏதெனியன் குடிமக்களையும் அவர்களின் வகுப்பைப் பொருட்படுத்தாமல் இதில் பங்கேற்க அனுமதிக்கப்பட்டனர். போரை அறிவித்தல், இராணுவ வியூகம் , அதிகாரிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பது போன்றவை இந்த அவையின் பொறுப்பு. இது ஆர்கோன்களை நியமனம் செய்வதற்கும் தேர்ந்தெடுக்கும் பணியையும் மேற்கொண்டது. இதற்கு முன்பு அரயோப்பாகசின் உறுப்பினர்களே ஆர்கோன்கள மறைமுகமாகத் தேர்ந்தெடுத்து வந்தனர். எக்லேசியா அவையானது ஆர்கோன்கள் பதவியேற்ற பிறகு அவர்களின் செய்ல்பாடுகள் குறித்து கேள்வி கேட்கும் உரிமையையும் கொண்டிருந்தது. இந்த அவையின் ஒரு பொதுவான கூட்டத்தில் மொத்த குடிமக்களான 30,000-60,000 பேர்களில் சுமார் 6000 பேர் கலந்து கொள்பவர்களாக இருக்கலாம். எவ்வாறாயினும், ஏதென்சின் நகர ஆளும்வர்க செல்வந்தர்களாக அல்லாதவர்கள் கி.மு. 390 களுக்கு முன்புவரை இதில் கலந்து கொள்ல வாய்ப்பு இல்லாமல் இருந்திருக்கும். கூட்டம் முதலில் மாதம் ஒருமுறை கூடியது, ஆனால் பின்னர் மாதத்திற்கு மூன்று அல்லது நான்கு முறை கூடியது. எக்லேசியாவுக்கான நிகழ்ச்சி நிரல் பிரபல சபையான பூலியால் தரப்பட்டது. கைகளை உயர்த்தி, கற்களை எண்ணி, ஓட்டு சில்லுகளைப் பயன்படுத்தி வாக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டது.  

300 சித்தியன் அடிமைகளைக் கொண்ட ஒரு ஊழியர் படை, ஏதென்சின் அகோராவில் தங்கியிருந்த குடிமக்களை அவைக் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்ள தூண்டுவதற்காக செங்காவி நிற கயிறுகளை ஏந்திச் சென்றது. கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ளாத சிவப்பு நிற ஆடைகளை அணிந்தவர்களுக்கு அபராதம் விதிக்கப்படது.  

சில சமயங்களில் முடிவுகளை எடுக்க 6,000 உறுப்பினர்கள் தேவைப்படும் கோரம் வேண்டி இருந்தது. எக்லேசியா பவுலை உண்மையில் சீட்டுக் குலுக்கல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். சோலனின் கீழ் அவர்களின் சில அதிகாரங்களை பெரிக்கிள்ஸ் தனது சீர்திருத்தங்களின் வழியாக அவையிடம் ஒப்படைத்தார்.  

## எக்லெசியாஸ்டெரியன்
பண்டைய கிரேக்கத்தில், எக்லேசியாஸ்டீரியன் என்பது, எலக்சியாவின் உச்ச கூட்டங்களை நடத்தும் நோக்கத்திற்காக கட்டப்பட்ட ஒரு கட்டடமாகும். மற்ற பல நகரங்களைப் போல ஏதென்சில் எக்லெசியாஸ்டெரியன் இல்லை. அதற்கு பதிலாக, அவையின் வழக்கமான கூட்டங்கள் பின்னிக்சு மலையில் நடத்தப்பட்டன. மற்றும் இரண்டு வருடாந்திர கூட்டங்கள் டயோனிசஸ் அரங்கில் நடந்தன. கிமு 300 இல் எக்லேசியாவின் கூட்டங்கள் அரங்கிற்கு மாற்றப்பட்டன. அவையின் கூட்டங்கள் அதிக பார்வையாளர்களை ஈர்க்கக்கூடும்: கிமு ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் ஏதென்சில் 6,000 குடிமக்கள் இக்கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டிருக்கலாம்.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- அப்பெல்லா
- அரியோபாகஸ்
- பூலி (பண்டைய கிரேக்கம்)
# தால் சிங் பிசேன்


**தால் சிங் பிசேன்** (*Dhal Singh Bisen*) (பிறப்பு 14 மே 1952) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் மத்தியப் பிரதேசத்தினைச் சார்ந்த இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 2019 இந்திய பொதுத் தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் வேட்பாளராக மத்தியப் பிரதேசத்தின் பாலாகாட்டிலிருந்து இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் கீழ் அவையான மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தால் சிங் பிசேன் 2003 முதல் 2005 வரை மத்தியப் பிரதேச அரசில் அமைச்சராக இருந்துள்ளார். இவர் 1990, 1993, 1998, 2003 ஆகிய ஆண்டுகளில் மத்தியப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார். 2011 வரை 2013 வரை மத்தியப் பிரதேச அரசின் 4வது மாநில நிதிக் குழுவின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.
# சத்தர் சிங் தர்பார்


**சத்தர் சிங் தர்பார்** (*Chhatar Singh Darbar*)(பிறப்பு 8 ஜனவரி 1954) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் மத்தியப் பிரதேசத்தினைச் சார்ந்த இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் இந்தியாவின் 11வது, 14வது மற்றும் 17வது மக்களவை உறுப்பினர் ஆவார். இவர் மத்தியப் பிரதேசத்தின் தார் தொகுதியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். தர்பார் பாரதிய ஜனதா கட்சியின்<nowiki/>உறுப்பினராக உள்ளார்.
# துர்கா தாசு உய்க்கே


**துர்கா தாசு உய்க்கே** (*Durga Das Uikey*)(பிறப்பு 29 அக்டோபர் 1963) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் மத்தியப்பிரதேசத்தினைச் சார்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். இவர் 2019 இந்தியப் பொதுத் தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் வேட்பாளராக மத்தியப் பிரதேசத்தின் பெதுலிலிருந்து இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் கீழ் அவையான மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அரசியலில் சேர்வதற்கு முன்பு இவர் ஆசிரியராக இருந்தார்.
# கஜேந்திர சிங் படேல்


**கஜேந்திர சிங் படேல்** (*Gajendra Singh Patel*)(பிறப்பு 16 பிப்ரவரி 1975) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் மத்தியப்பிரதேசத்தினைச் சார்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். மத்தியப்பிரதேசம் பார்வானி மாவட்டத்தினைச் சார்ந்த படேல், பார்வானி அரசுக் கல்லூரியில் இளங்கலை பட்டமும் இந்தூர் கிறித்துவக் கல்லூரியில் சட்டத்தில் இளநிலைப் பட்டமும் பெற்றுள்ளார். இவர் 2019 இந்தியப் பொதுத் தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் உறுப்பினராக மத்தியப் பிரதேசத்தின் கார்கோனிலிருந்து இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் கீழ் அவையான மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# தெறிகள் (இதழ்)

**தெறிகள்** என்பது 1970 களில் இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் இருந்து மாதாந்தம் வெளிவந்த தமிழ் சிற்றிதழ் ஆகும். இதன் ஆசிரியர் உமாபதி ஆவார்.  

## வரலாறு
இலக்கிய ஆர்வமும், கவிதை எழுதும் ஆற்றலும் பெற்ற உமாபதி பத்திரிகைத் துறையில் தன்னாலியன்றதைச் செய்ய ஆசைப்பட்டு, தெறிகள் இதழைத் துவக்கினார். முதலில் விருதுநகரிலிருந்து வெளிவந்த இந்தச் சிற்றறிதழ் பின்னர் நாகர்கோவிலிலிருந்து வெளியானது.  

கசடதபற போன்ற தோற்றம் கொண்டிருந்த *தெறிகள்* கவிதை, சிறுகதை, இலக்கியம் சம்பந்தமான கட்டுரைகளைத் தாங்கி வந்தது. ஓவியங்களிலும் இது அக்கறை காட்டியது. அட்டையில் நவீன ஓவியங்கள் அச்சாயின. ஐந்து இதழ்கள் சாதாரணமாக வந்தபிறகு, பத்திரிகையின் அமைப்பிலும் உள்ளடக்கத்திலும் முன்னேற்றங்கள் காட்ட விரும்பினார் உமாபதி. இது தெறிகள் இதழின் புதிய பரிணாமத்தில் புலனாயிற்று.  

இதன்பிறகு காலாண்டு இதழ்-1 என்று குறிக்கப் பெற்றுள்ள இதழ் எந்த ஆண்டு எந்த மாதம் தயாராயிற்று எனத் தேதியிடப் பெறாமல் ஒரு சிறப்பு மலர் போலவே வெளியானது. 90 பக்கங்கள் (அட்டை தனி ) கொண்ட இந்த இதழில் சம்பத் எழுதிய 'இடைவெளி' (குறுநாவல்) 42 பக்கங்களும், கலாப்ரியாவின் ‘சுயம்வரம்' (குறுங்காவியம்) 28 பக்கங்களும் வந்தன. இவை இரண்டுமே சோதனை ரீதியான படைப்பு முயற்சிகளாகும். இந்த இதழ் கிடைத்த மூன்றாம் மாதத்தில், 'அடுத்த இதழ் இன்னின்ன விஷயங்கள்' தாங்கி வெளிவரும் என்று அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், காலம் அதற்கு இடம் தரவில்லை.  

## நிறுத்தம்
1975 வரை தடையின்றி இந்த இதழ் வெளிவந்துகொண்டிருந்தது. உமாபதி நாகர் கோயிலில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்ததால் அங்கிருந்து இதழ் வெளிவந்துகொண்டிருந்தது. இதழில் புதுக்கவிதைகள் வெளியாகிவந்தன. அச்சமயம் இந்தியாவில் நெருக்கடி நிலை பிறப்பிக்கப்பட காலமாக இருந்தது. புதுக்கவிதையின் வழியாக பூடகமான கருத்துகள் வெளியாகும் என உளவுத் துறையினர் ஐயம் கொண்டிருந்தனர். எனவே உமாபதிக்கு பத்திரிக்கை தொடர்பாக அலுவலகத்தில் நெருக்கடிகள் ஏற்படத் தொடங்கின. இதனால் தெறிகளை நிறுத்தவேண்டிய கட்டாயம் அவருக்கு ஏற்பட்டது.
# காலியம் பலேடைடு



**காலியம் பலேடைடு** (*Gallium palladide*) என்பது GaPd அல்லது PdGa என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். காலியமும் பலேடியமும் சேர்ந்து உலோகமிடை சேர்மமாக இது உருவாகிறது. இரும்பு மோனோசிலிசைடு கட்டமைப்பில் உருவாகும் காலியம் பலேடைடு ஐதரசனேற்ற வினைகளுக்கான மேம்பட்ட வினையூக்கியாகப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. கொள்கையளவில் காலியம் பலேடைடு ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வினையூக்கியாக இருக்க முடியும், ஏனெனில் மாற்று சேர்மங்களைப் போலல்லாமல், பல்லேடியம் அணுக்கள் சீரற்ற முறையில் அல்லாமல் ஒரு வழக்கமான படிக கட்டமைப்பில் இடைவெளியை விடுகின்றன.
# இந்திய 19 வயதிற்குட்பட்டோர் துடுப்பாட்ட அணி


**இந்திய 19 வயதிற்குட்பட்டோர் துடுப்பாட்ட அணி** (India national under-19 cricket team) சர்வதேச அளவில் 19 வயதிற்குட்பட்டோருக்கான துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் இந்தியாவினை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இந்திய அணி நான்கு முறை உலகக் கிண்ணத்தினை வென்றுள்ளது மேலும் அதிக ஒருநாள்போட்டிகளில் (77%) சிறந்த வெற்றி சதவீதத்தைப் பெற்றுள்ளது.  

இந்திய அணி 19 வயதுக்குட்பட்டோருக்கான உலகக் கோப்பையை நான்கு முறை வென்றுள்ளது மற்றும் மூன்று முறை இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. 2000 ஆம் ஆண்டு முகமது கைஃப் தலைமையிலும், 2008 இல் விராட் கோலியின் தலைமையிலும், 2012 இல் உன்முக்த் சந்த் தலைமையிலும், 2018 இல் பிரித்வி ஷாவின் தலைமையிலும் வென்றது.  

இந்த அணிக்கு தற்போது யாஷ் துல் தலைவராகவும், மேனாள் இந்திய துடுப்பாட்ட வீரர் ரிஷிகேஷ் கனித்கர் பயிற்சியாளராகவும் உள்ளார்.  

## ஐசிசி - துடுப்பாட்ட உலகக் கோப்பை சாதனை
| ஆண்டு | இடம் | முடிவு |
| --- | --- | --- |
| - | 1988 | 6வது இடம் |
| 1998 | இரண்டாவது சுற்று |  |
| - | 2000 | **வாகையாளர்** |
| - | 2002 | அரையிறுதிப் போட்டியாளர்கள் |
| - | 2004 | அரையிறுதிப் போட்டியாளர்கள் |
| - | 2006 | **இரண்டாம் இடம்** |
| - | 2008 | **வாகையாளர்** |
| 2010 | 6வது இடம் |  |
| - | 2012 | **வாகையாளர்** |
| 2014 | 5வது இடம் |  |
| - | 2016 | **இரண்டாம் இடம்** |
| - | 2018 | **வாகையாளர்** |
| - | 2020 | **இரண்டாம் இடம்** |
| 2022 | } |  |

## ஆசிய கோப்பை சாதனை
| ஆண்டு | இடம் | முடிவு |
| --- | --- | --- |
| - | 1989 | **வாகையாளர்** |
| - | 2003 | **வாகையாளர்** |
| - | 2012 | **வாகையாளர்** |
| - | 2014 | **வாகையாளர்** |
| - | 2016 | **வாகையாளர்** |
| 2017 | குழு நிலை |  |
| - | 2018 | **வாகையாளர்** |
| - | 2019 | **வாகையாளர்** |
| - | 2021 | **வாகையாளர்** |

## கௌரவங்கள்

- **உலகக் கிண்ணம்:**
  - **வாகையாளர்(4):** 2000, 2008, 2012, 2018
- **ஆசியக் கிண்ணம்:**
  - **வாகையாளர்(8):** 1989, 2003, 2012, 2013-14, 2016, 2018, 2019, 2021
# சைலானா சமஸ்தானம்



**சைலானா சமஸ்தானம்** (**Sailana State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *சைலானா* நகரம் ஆகும். இது தற்கால இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மால்வா பகுதியில் உள்ள ரத்லம் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1881-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சைலானா சமஸ்தானம் 1165 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 59,723 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. பிரித்தானிய இந்தியாவின் மால்வா முகமையில் இருந்த இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
இராஜபுத்திர குலத்தின் ரத்தோர் வம்சத்தின் ஜெய் சிங் என்பவர், ரத்லம் இராச்சியத்தின் சைலானாப் பகுதிகளைக் கொண்டு, 1736-ஆம் ஆண்டில் சைலானா சமஸ்தானத்தை நிறுவினார். பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த சைலானா சமஸ்தானம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் மால்வா முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது.  
சைலானா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சைலானா சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் புதிதாக நிறுவப்பட்ட மத்திய பாரத மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சைலானா சமஸ்தானப் பகுதிகள் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் ரத்லம் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- மத்திய பாரதம் - (1948–1956)
- விந்தியப் பிரதேசம் - (1948–1956)
- பம்பாய் மாகாணம்
- மால்வா முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சம்தர் சமஸ்தானம்


**சம்தர் சமஸ்தானம்** (**Samthar State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *சம்தர்* நகரம் ஆகும். இது தற்கால இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின், புந்தேல்கண்ட் பிரதேசத்தில் உள்ள ஜான்சி மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சம்தர் சமஸ்தானம் 461 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 33,472 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
1760-ஆம் ஆண்டில் இரஞ்சித் சிங் என்பவரால் நிறுவப்பட்ட சம்தர் இராச்சியம், பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சம்தர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஐக்கிய மாகாணத்தில், மத்திய இந்திய முகமையின் கீழிருந்த புந்தேல்கண்ட் முகமையில் செயல்பட்டது. சம்தர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சம்தர் சமஸ்தானம் 1950-ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று 1956 மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சம்தர் சமஸ்தானப் பகுதிகள் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் ஜான்சி மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- ஐக்கிய மாகாணம் – (1937–1950)
- ஜான்சி மாவட்டம்
- புந்தேல்கண்ட் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- பட்டியாலா, கிழக்கு பஞ்சாபு அரசுகளின் ஒன்றியம்
# தெரசி தெறி குசேரா

**தெரெசி தெறி குசேரா** *(Therese *Terry* Kucera)* ஓர் அமெரிக்க வாணியலாளர் ஆவார், இவர் நாசாவின் கோடார்டு விண்வெளிப் பறப்பு மையத்தின் சுரிய இயற்பியல் ஆய்வகத்தில் பணிபுரிகிறார். இவரது ஆய்வு சூரிய வளிமண்டலம் பற்றியும் சூரியத் தழல், தழல் குழிகளிலும் கவனம் குவிக்கிறது. இவர் இப்போது நாசாவின் STEREO திட்டத்தின் அறிவியலாளராக உள்ளார்.  

இவர் பவுல்டரில் உள்ள கொலராடு பல்கலைக்கழகத்தில் சூரியத் தழல்களின் கதிர்வீச்சு உமிழ்வு குறித்து ஆய்வு செய்து முனைவர் பட்டம் பெற்றதும் 1993 இல் நாசாவில் சேர்ந்தார் . இவர் தன் தன் முதுமுனைவர் பட்ட ஆய்வாக சூரியதழல் புதிர்க்கதிர் ஆய்வைத் தொடர்ந்தார். இவர் 1995 இல் சூரிய, எல்லியக்கோள நோக்கீட்டகத்துக்கான CDS, SUMER EUV கதிர்நிரல் கருவிகள் குழுவில் சேர்ந்தார். இவர் அமெரிக்க இணைதிட்ட அறிவியலாளராகப் பணிபுரிந்தூள்ளார். இவர் நாசா தலைமையகச் சூரியப் புல அறிவியலாளராகவும் உள்ளார். இவர் நாசா அறிவியல் திட்ட இயக்குநரகத்தில் கல்வியாளராகவும் மக்கள் அறிவியல் பரப்புரை மேலாளராகவும் உள்ளார்.
# உயிரி நிலக்கீல்

**உயிரி நிலக்கீல்** என்பது பெட்ரோலியம் அல்லாத, புதுப்பிக்கவல்ல வளங்களிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் மாற்று நிலக்கீலாகும்.  

சீனி, வெல்லப்பாகு, அரிசி மற்றும் உருளைக்கிழங்கு மாப்பொருள், இயற்கை மரப்பிசின்கள், இயற்கை மரப்பால் ரப்பர் மற்றும் தாவர எண்ணெய்கள், செல்லுலோஸ், பாமாயில் கழிவுகள், தேங்காய் கழிவுகள், கடலை எண்ணெய்க் கழிவுகள், கனோலா எண்ணெய்க் கழிவுகள் உள்ளிட்ட கரிமக் கழிவுகளிலிருந்து உயிரி நிலக்கீல் பெறப்படுகிறது. தார்ச்சாலைகள் இடுவதற்கு இந்த நிலக்கீல் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. பெட்ரோலியம் அல்லாத மூலப்பொருள்களிலிருந்து இது பெறப்படுவதால், சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்தது எனக் கருதப்படுகிறது.
# வான்கனேர் சமஸ்தானம்



**வான்கேனர் சமஸ்தானம்** (**Wankaner State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *வான்கனேர்* நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிர தீபகற்பத்தில் உள்ள மோர்பி மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1931-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, வான்கனேர் சமஸ்தானம் 1075 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 44,259 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
1620-ஆம் ஆண்டில் சர்தான் சிங் என்பவரால் வான்கனேர் இராச்சியம் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த வான்கனேர் இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற வான்கனேர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தில் இருந்த கத்தியவார் முகமையில் கீழ் செயல்பட்டது. வான்கனேர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி வான்கனேர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் புதிதாக நிறுவப்பட்ட சௌராஷ்டிர மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று 1956 மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, வான்கனேர் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்தின் மோர்பி மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- கத்தியவார் முகமை
- சௌராஷ்டிர மாநிலம் (15 பிப்ரவரி 1948 - 31 அக்டோபர் 1956)
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சறுக்கை ஜெகநாதன்

**சறுக்கை ஜெகநாதன்** (*Sarukkai Jagannathan*) (18 மே 1914 - 1996) என்பவர் சூன் 16, 1970 முதல் மே 19, 1975 வரை இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் ஆளுநராகப் பதவி வகித்தவர் ஆவார். ஜெகநாதன் தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டம் பாபநாசம் வட்டத்தில் உள்ள சறுக்கை கிராமத்தினைச் சார்ந்தவர்.  

சென்னை, மாநிலக் கல்லூரியில் கல்வி பயின்ற ஜெகநாதன் இந்தியக் குடிமைப் பணியில் உறுப்பினராக மத்திய அரசில் பணியாற்றினார். இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் ஆளுநராகப் பதவியேற்பதற்கு முன்பு, உலக வங்கியில் இந்தியாவின் நிர்வாக இயக்குநராக இருந்தார்.  

1970களின் எண்ணெய் அதிர்ச்சி இவரது பதவிக்காலத்தில் மிகவும் சுறுசுறுப்பான பணவியல் கொள்கையால் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. தனியார் வங்கிகளின் தேசியமயமாக்கலின் நோக்கங்களைப் பின்பற்றி வங்கி அலுவலகங்களின் விரிவாக்கம் இவரது பிற சாதனைகளில் அடங்கும்.  

இந்தியக் கடன் உத்தரவாத குழுமம் மற்றும் மாநில அளவிலான வங்கியாளர்கள் குழுக்கள் இவரது பதவிக்காலத்தில் நிறுவப்பட்டன. இந்திய ரூபாய் நோட்டுகள் 20 மற்றும் 50 அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்த பணத்தாளில் இவரது கையொப்பத்தைப் பெற்றன.  

அனைத்துலக நாணய நிதியத்தில் இந்தியாவின் நிர்வாக இயக்குநராகப் பதவியேற்க இந்தப் பதவியைத் துறந்தார்.
# புளுட்டோனியம்(III) புளோரைடு



**புளுட்டோனியம்(III) புளோரைடு** (*Plutonium(III) fluoride*) என்பது PuF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். புளுட்டோனியமும் புளோரினும் சேர்ந்து ஊதா நிறப் படிகங்களாக இவ்வுப்பு உருவாகிறது. புளுட்டோனியம் அணுக்களைச் சுற்றிலும் சிக்கலான ஒருங்கிணைப்பு கொண்ட மூவுச்சி முக்கோணப் பட்டகக் கட்டமைப்பான இலந்தனம் புளோரைடின் கட்டமைப்பை புளுட்டோனியம்(III) புளோரைடு ஏற்றுள்ளது.  

## வினைகள்
அணு மறுசெயலாக்க ஆலையில் புளுட்டோனியத்தை கரைசலில் இருந்து மீட்டெடுப்பதற்கான வழக்கமான புளுட்டோனியம் பெராக்சைடு முறைக்கு மாற்றாக புளுட்டோனியம்(III) புளோரைடு வீழ்படிவாக்கல் முறை ஆய்வு செய்யப்பட்டது. இம்முறை பாரம்பரிய முறையை விட குறைவான பயனுள்ள மீட்பு முறை என்று அமெரிக்காவிலுள்ள இலாசு அலமோசு தேசிய ஆய்வகத்தின் 1957 ஆம் ஆண்டு ஆய்வு கூறுகிறது. அதே நேரத்தில் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் தகவல் அமெரிக்க அலுவலகம் நல்கை வழங்கிய ஒரு அண்மைய ஆய்வு இம்முறை மிகவும் பயனுள்ள முறைகளில் ஒன்று எனக் கண்டறிந்தது.  

உலோக புளுட்டோனியத்தை கையாள்வது மிகவும் கடினம் என்பதனால் அதற்குப் பதிலாக புளுட்டோனியம்-காலியம் கலப்புலோகம் தயாரிக்க புளுட்டோனியம்(III) புளோரைடு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# ஆஃபினியம்(IV) நைட்ரேட்டு



**ஆஃபினியம்(IV) நைட்ரேட்டு** (*Hafnium(IV) nitrate*) என்பது Hf(NO<sub>3</sub>)<sub>4</sub>.  
என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். ஆஃபினிமும் நைட்ரிக் அமிலமும் சேர்ந்து இந்த உப்பு உருவாகிறது.  
## தயாரிப்பு
ஆஃபினியம் டெட்ராகுளோரைடும் டைநைட்ரசன் பெண்டாக்சைடும் சேர்ந்து வினைபுரிவதால் ஆஃபினியம்(IV) நைட்ரேட்டு உருவாகிறது.  
## பண்புகள்
ஆஃபினியம்(IV) நைட்ரேட்டு சிறிதளவு ஆவியாகும். 0.1 மி.மீட்டர் பாதரச அழுத்தத்தில் 110 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் இது பதங்கமாகும்.
# இர. கி. உருபுகுண்டே


**இரகுநாத் கிருஷ்ணா உருபுகுண்டே** (*R. K. Rubugunday*)(1918-2000) என்பவர் இந்தியக் கணிதவியலாளர் ஆவார். இவர் வாரிங்ங் தேற்றம் என்பதில் செய்த பங்களிப்பின் காரணமாக எண் கோட்பாட்டில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர்.  

உருபுகுண்டே 1918-ல் சென்னையில் பிறந்தார். பிரபல கணிதவியலாளர் கே.ஆனந்த ராவ் இவரது தந்தையின் மாமாவாக இருந்தார். இவர் தந்து இளங்களை (ஹானர்ஸ்) பட்டத்தினைச் சென்னை, மாநிலக் கல்லூரியிலும், 1938-ல் கேம்பிரிச்சுப் பல்கலைக்கழகத்தில் *டிரிபோசும்* முடித்தார். இந்தியாவுக்குத் திரும்பி இவர் பல பதவிகளை வகித்தான், அவற்றில் சவுகர் பல்கலைக்கழகத்தில் கணிதத் துறையின் தலைவராக பணியாற்றியது குறிப்பிடத்தக்கது.