# கோத்தா பாரு போர்



**கோத்தா பாரு போர்** (ஆங்கிலம்: *Battle of Kota Bharu*; மலாய்: *Pertempuran di Kota Bharu*); என்பது இரண்டாம் உலகப் போரின் போது பிரித்தானிய இந்தியாவிற்கும், சப்பானியப் பேரரசிற்கும் இடையே தீபகற்ப மலேசியா, கிளாந்தான், கோத்தா பாரு கடற்கரைப் பகுதிகளில் 1941 டிசம்பர் 8-ஆம் தேதி நடைபெற்ற போரைக் குறிப்பிடுவதாகும்.  

பேர்ள் துறைமுகத் தாக்குதலுக்கு முன் 1941 டிசம்பர் 8-ஆம் தேதி, மலேசிய உள்ளூர் நேரம் நள்ளிரவுக்குப் பிறகு கோத்தா பாரு போர் தொடங்கியது. இந்தப் போர் பசிபிக் போர் தொடரின் முதல் கட்ட பெரிய போராகும்.  

ஆஸ்திரேலிய வான்படைத் தாக்குதல்கள்; இந்திய இராணுவத்தின் கடலோரப் பாதுகாப்பு; இந்திய இராணுவத்தின் பீரங்கித் தாக்குதல்கள்; போன்றவற்றால் இந்தப் போரில் சப்பானியருக்கு ஏற்பட்ட இழப்புகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.  

## பொது

தீபகற்ப மலேசியாவின் வடகிழக்கு கடற்கரையில் உள்ள கிளாந்தான் மாநிலத்தின் தலைநகரான கோத்தா பாரு நகரம், 1941-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய வான்படை (**RAF**) மற்றும் ஆஸ்திரேலிய வான்படை (**RAAF**) ஆகியவற்றுக்கு வடக்கு மலாயா வான்படை தளமாக இருந்தது.  

கோத்தா பாரு வானூர்தி ஓடுதளம், பாசீர் பூத்தே கோங் கெடாக் வானூர்தி ஓடுதளம் மற்றும் மாச்சாங் வானூர்தி ஓடுதளம் ஆகிய ஓடுதளங்கள், அப்போதைய மலாயா வான்படைகளுக்கான ஓடுதளங்களாக விளங்கின.  

## சப்பானிய படையெடுப்புத் திட்டங்கள்

**முதல் திட்டம்:** சப்பானிய இராணுவத்தின் 5-ஆவது தரப்படையை பட்டாணி மற்றும் சோங்கலா கடற்கரை நகரஙகளில் தரையிறக்குவது; இந்தக் கடற்கரை நகரங்கள் தாய்லாந்து கிழக்குக் கடற்கரையில் உள்ளன.  

**இரண்டாவது திட்டம்:** கோத்தா பாரு கடற்கரைப் பகுதிகளில் சப்பானிய இராணுவத்தின் 18-ஆவது தரப்படையை தரையிறக்குவது; இந்தக் கடற்கரை நகரம் தீபகற்ப மலேசியாவின் வடகிழக்கு கடற்கரையில் உள்ளது.  

**மூன்றாவது திட்டம்:** தாய்லாந்தில் தரையிறங்கும் படைகள், தீபகற்ப மலேசியாவின் மேற்குக் கடற்கரையைக் கடந்து கெடா மாநிலத்தைக் கைப்பற்றுவது;  

**நான்காவது திட்டம்:** தீபகற்ப மலேசியாவின் கிழக்குக் கரையில் தரையிறங்கும் படைகள், மலாயாவின் கிழக்கு கடற்கரையைக் கைப்பற்றிய பின்னர, கோத்தா பாருவிலிருந்து தீபகற்ப மலேசியாவின் உட்புறத்தை கைப்பற்றுவது;  

## பிரித்தானிய தற்காப்புத் திட்டங்கள்

தாய்லாந்தில் இருந்து தொடுக்கப்படும் சப்பானியத் தாக்குதல்களைத் தடுத்து நிறுத்துவதே பிரித்தானியக் கூட்டு இராணுவத்தின் தலையாயத் திட்டம் ஆகும்; அதில் தெற்கு தாய்லாந்தில் போலியான தாகுதல்களை மேற்கொள்வதும் அடங்கும்.  

இதற்கு **குரோ நடவடிக்கை** என்று பெயர் வைக்கப்பட்டது. இந்த நடவடிக்கையின் மூலமாக, தீபகற்ப மலாயாவின் முக்கிய நிலைகளைத் தற்காலிகமாகப் பாதுகாப்பு வழங்கலாம்; மற்றும் எதிரி தாக்குதல்களை தாமதப்படுத்தலாம் என்றும் கணிக்கப்பட்டது.  

### இந்திய இராணுவத்தின் 9-ஆவது தரைப்படை

மலாயாவின் கிழக்கு கடற்கரை பாதுகாப்பிற்காக பிரித்தானிய இந்திய இராணுவத்தின் 9-ஆவது தரைப்படை, மலாயாவின் கிழக்கு கடற்கரையின் வடக்குப் பகுதிக்கு அனுப்பப்பட்டது. ஆஸ்திரேலிய இராணுவத்தின் 8-ஆவது தரைப்படையின் மூன்றில் இரண்டு பிரிவுகள், மலாயாவின் கிழக்கு கடற்கரையின் தெற்குப் பகுதிக்கு அனுப்பப்பட்டன. எஞ்சிய ஒரு பிரிவு அம்போன் தீவுக்கும்; மேற்கு திமோர் தீவிற்கும்; நியூ கினி தீவிற்கும் சிறுசிறு பிரிவுகளாக அனுப்பப்பட்டன.  

## படையெடுப்பு

மலாயா மீதான தாக்குதலுக்கு சப்பானிய இராணுவத்தின் 25-ஆவது இராணுவப் பிரிவின் தளபதி தோமோயுகி யமாசிதா தலைமை தாங்கினார். 25-ஆவது இராணுவப் பிரிவு, மக்கள் சீனக் குடியரசு, ஆய்னான், சாமா துறைமுகத்தில் இருந்து 1941 டிசம்பர் 4-ஆம் தேதி புறப்பட்டது. வரும் வழியில், பிரெஞ்சு இந்தோசீனாவின் தெற்கு வியட்நாமில் உள்ள சைகோன் துறைமுகத்தில், கூடுதல் போர்வீரர்களைக் கொண்ட கப்பல்கள் தோமோயுகி யமாசிதாவின் அணியில் சேர்ந்து கொண்டன.  

1941 டிசம்பர் 5-ஆம் தேதி, ஆஸ்திரேலிய வான்படையைச் சேர்ந்த லாக்கீட் அட்சன் உளவு வானூர்தி, சப்பானியக் கப்பல்களைக் கவனித்து விட்டது. சிங்கப்பூரில் இருந்த பிரித்தானிய இராணுவத் தலைமையகத்திற்கு எச்சரிக்கை செய்தியை அனுப்பியது.  

### நேச நாடுகளின் முதல் உயிரிழப்புகள்

தூர கிழக்கு நாடுகளுக்கான பிரித்தானியக் கடற்படைத் தளபதி, சர் தாமஸ் பிலிப்சு அடுத்தக் கட்ட நடவடிக்கைகலில் இறங்கினார். அந்தக் கட்டத்தில் பிரித்தானிய போர்க் கப்பலான எச்எம்எஸ் ரிபல்ஸ், ஆஸ்திரேலியாவின் டார்வின் நகரத்திற்குப் பயணத்தை மேற்கொன்டு இருந்தது. உடனே அந்தக் கப்பலின் பயணத்தை ரத்து செய்துவிட்டு, முடிந்தவரை விரைவாக சிங்கப்பூருக்குத் திரும்பும்படி கட்டளையிடப்பட்டது.  

1941 டிசம்பர் 7-ஆம் தேதி, பிரித்தானிய 205-ஆவது வான்படையின் கேடலினா கடல் வானூர்தி மூலமாக, சப்பானியக் கப்பல்கள், தென்சீனக் கடலில் மீண்டும் பார்க்கப்பட்டன. ஆனால் சிங்கப்பூரில் உள்ள வான்படைத் தலைமையகத்திற்கு செய்தியை அனுப்புவதற்கு முன்னர், கேடலினா கடல் வானூர்தி, ஐந்து நகாஜிமா கி-27 குண்டுவீச்சு வானூர்திகளால் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டது. கடல் வானூர்தியின் தலைமை அதிகாரி பேட்ரிக் பெடல்; மற்றும் அவரின் ஏழு பணியாளர்களும் உயிரிழந்தனர். அந்த நிகழ்வே, சப்பானுடனான போரில் நேச நாடுகளின் முதல் உயிரிழப்புகள் ஆகும்.  

## கோத்தா பாருவில் சப்பானியப் படைகள்

1941 டிசம்பர் 7-ஆம் தேதி நள்ளிரவுக்குப் பிறகு, கோத்தா பாரு கடற்கரைகளில் கண்காணிப்புப் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்த இந்திய வீரர்கள், கடற்கரையில் இருந்து சுமார் 3 கிமீ (1.9 மைல்) தொலைவில் மூன்று பெரிய நிழல் வடிவங்களைக் கண்டனர்: அவை சப்பானிய கடற்படைக் கப்பல்கள்; அவாஜிசான் மாரு, அயடோசன் மாரு மற்றும் சகுரா மாரு. அந்தக் கப்பல்களில் 5,200 போர் வீரர்கள் இருந்தனர். இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் சீனாவில் நடந்த போர்களில் படைவீரர்களாக அனுபவம் பெற்றவர்கள்.  

### டோக்ரா தரைப்படை

டோக்ரா தரைப்படைக்கு பொறுப்பு வகித்த பிரஸ்டன், 10 மைல் (16 கிமீ) நீளமான கடற்கரைப் பாதுகாப்பிற்கும் பொறுப்பாக இருந்தார். அந்தக் கடற்கரைப் பகுதி, தரையிறங்குவதற்கு சப்பானியர் தேர்ந்தெடுத்த மையப்பகுதியாகும். பிரித்தானியக் கூட்டுப் படைகள் குறுகிய கடற்கரைகளிலும் மற்றும் தீவுகளிலும் கண்ணிவெடிககை வைத்தனர்; முள்வேலிகள் மற்றும் பதுங்குமாடங்களை அமைத்தனர். டோக்ரா தரைப்படைக்கு பிரித்தானிய 5-ஆவது பீரங்கி தரைப்படையும்; 73-ஆவது பீரங்கி தரைப்படையும் உதவியாக இருந்தன. மேலும் டோக்ரா தரைப்படையின் ஒரு பகுதி, பெங்காலான் செப்பா வானூர்தி நிலையத்தை ஒட்டி நிறுத்தப்பட்டன.  

டோக்ரா தரைப்படை உடனடியாக பீரங்கி மற்றும் இயந்திர துப்பாக்கிகள் மூலம் சப்பானியர் மீது தீவிரமான துப்பாக்கிச் சூடுகளை நடத்தினர். 1941 டிசம்பர் 8-ஆம் தேதி நள்ளிரவில், சப்பானிய படைகளின் முதல் அணியினர் கடற்கரையை நோக்கிச் சென்றனர். இதற்கிடையில் வடக்குக் கடற்கரை பகுதியில் சப்பானிய போர்வீரர்கள் சிலர் ஒரு தீவில் சிக்கிக் கொண்டனர். நேச நாட்டு விமானங்கள் தீவில் சிக்கியிருந்த வீரர்களைத் தாக்கத் தொடங்கின. இந்தத் தாக்குதலில் சப்பானியர் பலர் உயிரிழந்தனர். அதே வேளையில் டோக்ரா தரைப்படையினரின் தாக்குதல்களால் சப்பானியருக்குப் பலத்த உயிருடற் சேதங்கள் ஏற்பட்டன. ஏறக்குறைய 150 சப்பானிய வீரர்கள் இறந்து இருக்கலாம் எனக் கணிக்கப்படுகிறது.  

## முடிவு

இந்தப் போரில், சப்பானிய கடற்படைக் கப்பல்களான அவாசிசான் மாரு, அயடோசன் மாரு மற்றும் சகுரா மாரு; ஆகியவை கணிசமான அளவுக்கு சேதமடைந்தன. ஆனால் அயடோசன் மாரு மற்றும் சகுரா மாரு மேலும் பயணம் செய்ய முடிந்த நிலையில், அவாசிசான் மாரு மட்டும் எரிந்து விட்ட நிலையில் கைவிடப்பட்டது. அவாசிசான் மாருவின் பணியாளர்களில் குறைந்தது 110 பேர் கொல்லப்பட்டனர் அல்லது காயமடைந்தனர்.  

மேலும் இந்தப் போரில் சப்பானியர் தரப்பில் 320 இறப்புகள்; மற்றும் 538 பேர் காயம் அடைந்தனர். நேச நாடுகளின் தரப்பில் 68 இறப்புகள்; மற்றும் 360 பேர் காயம் அடைந்தனர்; 37 பேர் காணாமல் போனார்கள்.