# வாரி-படேசுவர் இடிபாடுகள்



**வாரி-படேசுவர் இடிபாடுகள்** (*Wari-Bateshwar ruins*) வங்காளதேசத்தின் டாக்கா பிரிவின் நர்சிங்டியில் உள்ள இடிபாடுகள் ஆகும். இது வங்காளதேசத்தின் பழமையான நகர்ப்புற தொல்லியல் தளங்களில் ஒன்றாகும். தளத்தில் அகழ்வாராய்ச்சியில் ஒரு வலுவூட்டப்பட்ட நகர்ப்புற மையம், நடைபாதை சாலைகள் மற்றும் புறநகர் குடியிருப்பு ஆகியவை கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. கி.மு. 400 முதல் 100 வரையிலான இரும்புக் காலத்தில் இந்த தளம் முதன்மையாக ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது. இங்கு ஏராளமான முத்திரை காசுகள் மற்றும் வடக்கின் மெருகூட்டப்பட்ட கலைப்பொருட்கள் மூலம் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.  

இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் உள்ள செப்புக் காலத்தைச் சேர்ந்த தொல்லியல் தளங்களில் பொதுவாகக் காணப்படும் ஒரு அம்சமான குழிவீடுகளின் அறிகுறிகளையும் இந்த தளம் வெளிப்படுத்துகிறது.  

## நிலவியல்
நர்சிங்டி மாவட்டத்தின் பெலாபோ உபாசிலாவில் உள்ள வாரி மற்றும் படேசுவர் ஆகிய இரண்டு அருகிலுள்ள கிராமங்களின் குறுக்கே இந்த தளம் பரவியுள்ளது, சில்ஹெட் படுகையில் உள்ள பழைய பிரம்மபுத்திரா மற்றும் மேக்னா நதிகள் சங்கமிக்கும் இடத்திலிருந்து வடமேற்கே சுமார் 17 கிமீ தொலைவில் உள்ளது. போர்ஹோல் பதிவுகள், இந்த தளம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 15 மீட்டர் மற்றும் தற்போதைய நதி மட்டத்திலிருந்து 6-8 மீட்டர் உயரத்தில் பிலிசுடோசின் புளூவியல் மொட்டை மாடியின் எச்சங்களில் உள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. வண்டல் பழுப்பு நிற சிவப்பு களிமண்ணுடன் இடைப்பட்ட மணல் அடுக்குகளைக் கொண்டுள்ளது, இது உள்ளூரில் மதுபூர் களிமண் என்று அழைக்கப்படுகிறது.  

பிரம்மபுத்திரா ஆற்றின் முக்கிய வழித்தடம் பிரம்மபுத்திரா- ஜமுனா மற்றும் பழைய பிரம்மபுத்திரா கிளைகளுக்கு இடையில் வரலாற்றில் முன்னும் பின்னுமாக மாறியது. கிமு 2500 இல், பிரம்மபுத்திரா-ஜமுனா கிளைக்கான பிரதான கால்வாயை அகற்றியதால் சில்ஹெட் படுகை முழுவதும் இடைவிடாத பீட்லேண்ட்கள் தோன்றின. வாரி-படேசுவரில் உள்ள ஆரம்பகால நகர்ப்புற குடியேற்றத்தின் சான்றுகள் கிமு 1100 தேதியிட்ட அடுக்கு அடுக்குகளில் காணப்பட்டன. ~200 கி.மு வரை மனித ஆக்கிரமிப்பு கிட்டத்தட்ட ஒரு மில்லினியம் தொடர்ந்தது. வழித்தடம் மீண்டும் பழைய பிரம்மபுத்திரா கிளைக்கு மாறியது. இதன் விளைவாக ஏற்பட்ட வெள்ளம், கிமு 100 இல் வாரி-படேசுவர் நகர்ப்புற மையத்தை கைவிட வழிவகுத்தது. இறுதியில் 1762 அரக்கான் பூகம்பம் மீண்டும் பிரதான கால்வாயை பிரம்மபுத்ரா-ஜமுனா கிளைக்கு மாற்றியது.  

## கண்டுபிடிப்பு
வாரி-படேசுவரில் உள்ள உள்ளூர்வாசிகள் தொல்லியல் கலைப்பொருட்கள், குறிப்பாக வெள்ளி முத்திரை நாணயங்கள் மற்றும் அரை விலைமதிப்பற்ற இரத்தின மணிகள் இப்பகுதியில் கிடைப்பதை நீண்ட காலமாக அறிந்திருக்கிறார்கள். 1930 களில், உள்ளூர் பள்ளி ஆசிரியரான அனிப் பதான், இந்த கலைப்பொருட்களை சேகரிக்கத் தொடங்கினார். பின்னர் அவரது மகன் அபிபுல்லா பதானை ஆய்வைத் தொடர தூண்டினார். தந்தை-மகன் இருவரும் தங்கள் சேகரிப்பை சேமித்து காட்சிப்படுத்த *படேசுவர் சங்க்ரகசாலை* என்ற உள்ளூர் அருங்காட்சியகத்தை உருவாக்கினர். அபிபுல்லா பதான் பல செய்தித்தாள் கட்டுரைகள் மற்றும் தொல்லியல் பொருட்களை விவரிக்கும் புத்தகங்களை வெளியிட்டார். ஆயினும்கூட, வங்காளதேசத்தில் உள்ள கல்வியாளர்கள் மற்றும் தொல்லியல் ஆராய்ச்சியாளர்களின் கவனத்தை ஈர்க்க இந்த தளம் சிறிது காலம் எடுத்தது.  

### அகழ்வாராய்ச்சி
2000 ஆம் ஆண்டில், ஜகாங்கீர் நகர் பல்கலைக்கழகத்தின் தொல்லியல் ஆராய்ச்சியாளர் சூபி முஸ்தபிசுர் ரகுமான் தலைமையிலான குழு, இந்த இடத்தில் அகழய்வைத் தொடங்கியது. அகழ்வாராய்ச்சியில் 30 மீ அகலமான அகழியால் சூழப்பட்ட 600 மீ x 600 மீ கோட்டை, கூடுதலாக 5.8 கிமீ நீளம், 5 மீ அகலம் மற்றும் 2-5 மீ உயரமுள்ள மண் அரண்மனை மேற்கு மற்றும் தென்மேற்கில் உள்ளது. (உள்ளூரில் அசோம் ராஜர் கோர் என்று அறியப்படுகிறது). அடுத்த இரண்டு தசாப்தங்களில் தொடர்ச்சியான அகழ்வாராய்ச்சி நிகழ்வுகள் நடந்தன. இது கோட்டைக்கு அருகாமையில் 48 தொல்பொருள் தளங்களைக் குறித்தது. இந்த புறநகர் கட்டமைப்புகள் செங்கற்களால் கட்டப்பட்ட குடியிருப்பு அலகுகள் மற்றும் ஒரு தெருவின் 160 மீ பகுதி சுண்ணாம்பு-சாந்து மற்றும் உடைந்த மட்பாண்ட துண்டுகளால் அமைக்கப்பட்டன.  

2004 ஆம் ஆண்டில், நகர்ப்புற மையத்தின் கிழக்கே 2.60 mx 2.20 mx 0.52 குழி-குடியிருப்பு வளாகம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. முதல் அகழ்வாராய்ச்சிக் குழுவின் தலைவரான சூபி முஸ்தபிசுர் ரகுமான், வாரி-படேசுவர் புவியியல் பகுதியில் தொலெமியால் குறிப்பிடப்பட்ட "சௌனகோரா" என்ற புராதன வணிக மையம் என்று முன்வைத்தார்.  

இங்கு மௌரிய ஜனபத வரிசைக்கு முந்தைய பிராந்திய நாணயங்கள் (கிமு 600-400) மற்றும் மௌரிய ஏகாதிபத்திய தொடர் நாணயங்கள் (கிமு 500-200) எனஇரண்டு வகையான முத்திரை நாணயங்கள் தளத்தில் காணப்பட்டன. பிராந்திய நாணயங்கள் ஒரு பக்கத்தில் நான்கு சின்னங்களின் தொகுப்பையும், பின்புறத்தில் ஒரு வெற்று அல்லது ஒரு நிமிட சின்னத்தையும் கொண்டுள்ளது. சின்னங்களில் படகு, இரால், கொக்கியில் உள்ள மீன் அல்லது தேள், குறுக்கு இலை போன்றவை இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் காணப்படும் சமகால நாணயங்களைப்போன்றது. இந்த நாணயங்கள் வங்க இராச்சியத்தில் உள்ளூர் நாணயமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன என்றும், அங்க தேசத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட நாணயங்களிலிருந்து வேறுபட்டவை ( இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளத்தில் உள்ள சந்திரகேதுகரில் காணப்பட்டது) என்றும் கூறப்படுகிறது.  

வாரி-படேசுவர் மிகப் பெரிய அளவிலான அரை விலையுயர்ந்த கறகளை அளித்துள்ளது. இது அந்தக் காலத்தின் இந்திய தொல்லியல் துறையில் முன்னோடியில்லாதது.  

இங்கு கிடைத்துள்ள விதைகளின் தொல்பொருள் ஆய்வுகள் இப்பகுதியின் நெல் விவசாயத்தின் ஆதிக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. சமகால தென்னிந்தியாவில் அதிக ஆதிக்கம் செலுத்தும் இண்டிகாவை விட ஜபோனிகா என்ற கிளையினம் பயிரிடப்பட்டது. மற்ற பயிர்களில் பார்லி, ஓட்ஸ், சிறிய எண்ணிக்கையிலான கோடை தினைகள், பல்வேறு வகையான கோடை மற்றும் குளிர்கால பருப்பு வகைகள், பருத்தி, எள் மற்றும் கடுகு ஆகியவையும் அடங்கும். பருத்தி விதைகள் ஏராளமாக இருப்பது வாரி-படேசுவர் பொருளாதாரத்தில் துணி உற்பத்தியின் முக்கிய பங்கைக் குறிக்கிறது..  

## புகைப்படங்கள்

## இதனையும் காண்க
- கங்காரிதாய் இராச்சியம்
- சந்திரகேதுகர்