wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# ஃபிர்கல் நடனம்


**ஃபிர்கல்** என்பது பூமிஜ் பழங்குடியினரின் தற்காப்பு கலையோடு இணைந்த நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும். ஃபிர்கலின் முக்கிய கருவிகள் வாள், அம்புகள், வில் மற்றும் கேடயங்கள். இது ஜார்க்கண்டின் *பொட்கா தொகுதியிலும்* இந்தியாவின் ஒடிசாவின் சில பகுதிகளிலும் உள்ள மக்களால் ஆடப்படுகிறது.  

தென்னிந்தியாவின் களரிபாய்ச்சல் மற்றும் சீனா மற்றும் ஜப்பானில் தற்காப்புக் கலைகளிலிருந்து அதன் தோற்றம் மற்றும் வடிவங்களை விடவும் பழமையானது, ஆனாலும் ஃபிர்கல் இன்னும் உயிரோட்டமுள்ள தற்காப்புக் கலை அடிப்படையிலான நடன வடிவமாகும். இது முக்கியமாக ஜார்கண்டில் உள்ள சோட்டாநாக்பூர் பகுதியில் உள்ள பூமிஜ் பழங்குடியினரால் நிகழ்த்தப்படுகிறது.  

முதலில் பார்க்கும் போது, ஆப்பிரிக்க பழங்குடியினர் ஆடும் மற்ற போர்வீரர் நடனம் போல் ஃபிர்கால் ஆட்டமும் தெரிகிறது. நடன நிகழ்ச்சிகள் முதலில் வேட்டைக் காட்சிகள் மற்றும் தற்காப்புக் காட்சிகளாக இருந்தன, முக்கியமாக ஆண்மையப்படுத்தப்பட்ட காட்சிகளாக ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், காலப்போக்கில், பூம்ஜிகளின் வளர்ந்து வரும் வாழ்க்கை முறை அதன் நடன அசைவுகளை மாற்றியமைக்க வழிவகுத்தது. காலப்போக்கில், நடன அசைவுகள் தைரியத்தின் சடங்கு ரீதியான ஆர்ப்பாட்டமாக இல்லாமல் ஒரு நிதானமான, பொழுதுபோக்கு பயிற்சியாக மாறிவிட்டன. இந்த நடனப் படிகள் *பாக் தால்*, *பிர்சா முண்டா தால்,* பஹல்பானி தால் எனப் பலவிதமாக அழைக்கப்படுகின்றன. இவை பூமிஜ் சமூகம் அனுபவித்த துணிச்சலான விடுதலை மற்றும் சமூகப் போராட்டத்தைக் குறிக்கின்றன. ஆனால், இளைய தலைமுறையினருக்கு இந்த நடனப் படிகள் முற்றிலும் அறிமுகமில்லாததாகத் தெரிவதோடு அன்னியமாகவும் உள்ளது.  

ஜாம்ஷெட்பூரை தளமாகக் கொண்ட ஒரு தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனமான கலாமந்திர் - தி செல்லுலாய்ட் அத்தியாய கலை அறக்கட்டளையின் (TCCAF) முயற்சிகளுக்கு பின்பாக ஃபிர்கல் ஆட்டம் இன்னமும் ஆடப்பட்டு வருகிறது. பல ஆண்டுகளாக, இந்த அமைப்பு ஃபிர்கலின் மறுமலர்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்காக அயராது உழைத்து வருகிறது. இன்று, ஜார்க்கண்டின் கிழக்கு சிங்பூம் மாவட்டத்தில் உள்ள பொட்கா தொகுதியில் உள்ள ஜனும்திஹ் என்ற ஒரு கிராமத்தில் சுமார் 25 பூமிஜ் பழங்குடி குடும்பங்களின் குழு வாழ்ந்து வருகிறது. அவர்கள் தங்கள் பழங்குடி வழக்கத்தையோ மரபையோ மாற்றாமல் இன்னமும் ஒழுக்கத்தின் மரபுகளைப் பின்பற்றுகிறார்கள். அதன் வழியே ஃபிர்கல் நடனம் வாழ்ந்து வருகிறது. நிபுணர்கள் கூறுகையில், ஃபிர்கல் என்பது, *கிர்பான் சுசுனின்* (கிர்பான் என்றால் வாள் மற்றும் சுசுன் நடனம்) மாறுபட்ட வடிவம் ஆகும்.  

## மேலும் பார்க்கவும்
- ஜார்கண்ட் நாட்டுப்புற நடனங்கள்
- ஒடிசாவின் நாட்டுப்புற நடனங்களின் பட்டியல்
- பூமிஜ்
- பொட்கா தொகுதி
# மிருதுளா முகர்ஜி


**மிருதுளா முகர்ஜி** (*Mridula Mukherjee*) என்பவர் இந்திய வரலாற்றாசிரியர், இந்திய விடுதலை இயக்கத்தில் விவசாயிகளின் பங்கு பற்றிய தனது பணிக்காக அறியப்பட்டவர். இவர் தில்லி ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தின் வரலாற்று ஆய்வு மையத்தின் முன்னாள் தலைவர் மற்றும் நேரு நினைவு அருங்காட்சியகம் மற்றும் நூலகத்தின் முன்னாள் இயக்குநராக உள்ளார்.  

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
முகர்ஜி 1950-ல் இந்தியாவின் புது தில்லியில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர், வித்யா தர் மகாஜன் மற்றும் சாவித்ரி ஷோரி மகாஜன் ஆவர். இவர்கள் லாகூரில் புகழ்பெற்ற வரலாற்று ஆசிரியர்களாக இருந்தனர். இவர்கள் 1947-ல் இந்தியப் பிரிவினையைத் தொடர்ந்து புது தில்லிக்குக் குடிபெயர்ந்தனர். இவரது சகோதரி, சுசேதா மகாஜன், ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில் இந்திய வரலாற்றுப் பேராசிரியராக உள்ளார். இவரது சகோதரர் அஜய் மகாஜன் ஆவார். இவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வு ஆலோசகராக பிபன் சந்திரா செயல்பட்டார்.  

## பணி
1972 ஆம் ஆண்டில், தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வறிக்கையில் பணிபுரியும் போது, முகர்ஜி வரலாற்று ஆய்வுகள் மையம், ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில், ஆசிரியராக பணியமர்த்தப்பட்டார்.  

முகர்ஜியின் படைப்புகளில் இயங்கும் ஒரு பொதுவான நூல், பிந்தைய காலனித்துவ வரலாற்று விசாரணை முறையின் விமர்சனமாகும். இது விவசாய இயக்கங்கள் குறித்த இவரது முக்கியப் பங்களிப்பு ஆகும். நவீன இந்திய வரலாறு பற்றிய இவரது பகுப்பாய்வைத் இது தெரிவிக்கிறது. பிபன் சந்திரா மற்றும் பலர் இணைந்து எழுதிய இரண்டு புத்தகங்களில் இது இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அவை: *இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்கான போராட்டம்* மற்றும் *சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்தியா: 1947-2000* . முந்தைய புத்தகத்தில், ஆசிரியர்கள் "இந்தியாவில் காலனித்துவம் மற்றும் தேசியவாதம் பற்றிய எழுத்தில் கேம்பிரிட்ஜ் மற்றும் பிந்தைய காலனித்துவ 'கொள்கைகள்' செல்வாக்கை மாற்ற முயன்றனர்.  

## கருத்தியல்
முகர்ஜி நேரு நினைவு அருங்காட்சியகம் மற்றும் நூலகத்தின் இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்ட பிறகு, பிப்ரவரி 2008 மற்றும் சூன் 2009க்கும் இடையில் எழுதப்பட்ட இரண்டு கடிதங்கள் மற்றும் ராம்சந்திர குஹா மற்றும் சுமித் சர்க்கார் உட்பட பல்வேறு கல்வியாளர்களால் கையெழுத்திடப்பட்ட இரண்டு கடிதங்கள் நூலக நிர்வாகக் குழுவிற்கு அனுப்பப்பட்டது. இது மையத்தின் அறிவார்ந்த தரநிலைகள் சீர்குலைந்ததாகத் தெரிவித்தது.  

முகர்ஜிக்கு ஆதரவாக, இர்பான் ஹபீப் மற்றும் மது கிஷ்வர் உட்பட மற்றொரு கல்வியாளர்கள், இந்தியப் பிரதமருக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள். முகர்ஜியின் பதவிக் காலத்தில், ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகளின் பத்து தொகுதி வெளியீடுகளின் எண்ணிம மயமாக்கல் திட்டம் முடிவடைந்தது.  

முகர்ஜிக்கு எதிராக அனுப்பப்பட்ட மனுவை நிராகரித்த நிர்வாகக்குழு முகர்ஜியின் பதவிக்காலத்தை மேலும் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு நீட்டித்தது.
# மது கம்பிகர்


**மது கம்பிகர்** (*Madhu Kambikar*) இந்திய நாட்டுப்புறக் கலை கலைஞர், நாடக நடிகர் மற்றும் திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி ஆளுமையாவார். கம்பிகர் மகாராஷ்டிராவைச் சேர்ந்தவர்.  

## வாழ்க்கை
கம்பிகர் மகாராட்டிர மாநிலம் பீடு மாவட்டத்தில் உள்ள மாலேகான் என்ற கிராமத்தில், சூலை 28, 1953-ல் கோல்காட்டி சமூகத்தில் பிறந்தார். இவர் பாதியிலே பள்ளிப் படிப்பினை விட்டு வெளியேறி தனது தந்தையுடன் பணியாற்றத் தொடங்கினார். இவர் மிக இளம் வயதிலேயே ஒரு நடிகையானார். இவர் மறைந்த கிஷோர் சாந்தாபாய் காலேவின் அத்தை ஆவார்.  

நவம்பர் 27, 2016 அன்று, மாட்டுங்காவில் உள்ள யஷ்வந்த் நாட்டிய மந்திரில் லாவணி - தமாஷா நிகழ்ச்சியின் போது மேடையில் மயங்கி விழுந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார்.  

## நாட்டுப்புற மற்றும் சமகால நாடகம்
கம்பிகர் பல நாட்டுப்புற நாடகங்களில் நடித்துள்ளார்.  

- தாது இந்தூரிகரின் " *கடவச்ச லக்னம்* "
- ஷங்கர் பாட்டீலின் " *பங்காதிஷிவாய புதாரி நஹி* "
- அசோக் பரஞ்சபேவின் " *உடே கா அம்பே உடே* "
- வசந்த் சப்னிஸ் ' " *விச்சா மஜி பூரி காரா* "
- ஆத்மாராம் சாவந்தின் " *முஜ்ரா கியா சர்க்கார்* "
- அசோக் பட்டோல்/ சுயோக்கின் " *காஷி மே ராஹு தாஷிச்* "
- கம்பிகரின் சொந்த தயாரிப்பான" *சகி மசி லாவனி* " உபேந்திரா லிமாயே இயக்கியுள்ளார்

கம்பிகர் 22-25 நாடகங்களில் நடித்துள்ளார். இவற்றுள் சில:  
- தும்சா அம்சா செம் அஸ்தா
- வஸ்த்ரஹரன்
- புத்திரகாமேஷ்டி
- பணம் செலுத்தும் விருந்தினர்
- அஜப் நியாய வர்துலச்சா

## தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட திரைப்படவியல்
கம்பிகர் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார். இவற்றில் சில:  

- *ஷபிட்*
- *முக்தா*
- ஷோலா அவுர் ஷப்னம் (1992 திரைப்படம்) இந்தித் திரைப்படம்
- *டோகி*
- *சங்கர்ஷ் ஜீவனாச்சா*
- *டோம்பாரி*
- *ஏக் ஹோதா விதுஷாக்*
- ஜபட்லேலா
- ஜபட்லெலா 2
- *டெபு*
- *யூ கா காரத்*
- *மாலா கெயூன் சலா*
- *சாதிச்சி புண்யாயி*
- *லட்சுமி*
- *ரகு மைனா*
- *சல் ரீ லக்ஷ்ய மும்பை லா*
- *ரிக்ஷாவலி*
- *மசி சகுலி*
- *ராவ்சாகேப்*
- *மும்பைச்சா டபேவாலா*
- *பாலகந்தர்வா*
- பின் கமச்ச நவரா
- ஆஜ் ஜலே முக்தா மீ

## விருதுகள்

- சிறந்த நடிகைக்கான ஹன்சா வாட்கர் சிறப்பு விருது
- நட்வர்ய கேசவ்ராவ் நாள் விருது
- 2013 மகிளா லோககலா சம்மேளனின் தலைவர், நாக்பூர்
- லோகஷாஹிர் பத்தே பாபுராவ் விருது
- மகரிஷி சங்கர்ராவ் மோஹிதே-பாட்டீல் லாவனி கலவந்த் விருது 2007
- ஜீ சித்ரா கௌரவ் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது 2018
# சோகராய் மற்றும் கோவர் ஓவியம்


**சோகராய் மற்றும் கோவர் ஓவியம்** (*Sohrai and Khovar painting*) என்பது சார்கண்டின் ஹசாரிபாக் மாவட்டத்தில் பாரம்பரியமாகப் பெண்களால் வரையப்படும் சுவரோவியக் கலையாகும். இந்த ஓவியங்கள் பாரம்பரியமாகக் குடிசைச் சுவர்களை அலங்கரிக்க பயன்படுகிறது. இதனைக் காகிதத்திலும் துணியிலும் கூட வரைவார்கள். காகிதம் மற்றும் துணிகளில் வரையப்படும் ஓவியங்களை புரவலர்களுக்கு விற்று பெண்கள் வரிவாய் ஈட்டுகின்றனர்.  

சோகராய் ஓவியம், சோகராய் எனப்படும் அறுவடை திருவிழாக்களின் போது வரையப்படுகிறது.  

## வரலாறு
இந்தக் கலையானது சமஸ்கிருதி அருங்காட்சியகம் மற்றும் கலைக்கூடத்தை நிறுவிய புலு இமாமால் பிரபலப்படுத்தப்பட்டது. 2018ஆம் ஆண்டில், சார்க்கண்டு அரசு தொடருந்து மற்றும் அரசாங்க கட்டிடங்களை சோகராய் ஓவியங்களால் அலங்கரிக்கும் திட்டங்களை அறிவித்தது. இவை 2020-ல் புவியியல் சார்ந்த குறியீட்டினைப் பெற்றது.  

## செயல்முறை
சுவர்களில் முதலில் மண் மற்றும் சாணம் கலந்த கலவை பூசி, பின்னர் வர்ணம் தீட்டப்படும்.
# பெண்களுக்கான மில்லினியம் அமைதி பரிசு


**பெண்களுக்கான மில்லினியம் அமைதிப் பரிசு** (Millennium Peace Prize for Women) என்பது 2001 ஆம் ஆண்டில், சர்வதேச எச்சரிக்கையின் பெண்கள் அமைதியைக் கட்டியெழுப்பும் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக, பெண்களுக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் மேம்பாட்டு நிதியம் இந்த பரிசை வழங்கியது. இதுபோன்ற பல சர்வதேச விருதுகளை உருவாக்கிய அமெரிக்க சிற்பி *திம் ஹோம்சு* என்பவர் வெண்கலப் பரிசினை வடிவமைத்தார். . ***அணிமா முண்டி***  
| 2001 | தனிநபர்கள் | புளோரா புரோவினா | கொசோவோ |
| --- | --- | --- | --- |
| அஸ்மா ஜெகாங்கீர் | பாக்கித்தான் |  |  |
| இனா சிலானி | பாக்கித்தான் |  |  |
| வெனரண்டா ஞாம்பஜாமரியா | உருவாண்டா |  |  |
| குழுக்கள் | ரூட்டா பசிஃபிகா டி லாஸ் முஜெரெஸ் | கொலம்பியா |  |
| இலெதினா நெகான் மகளிர் மேம்பாட்டு நிறுவனம்] | பப்புவா நியூ கினி |  |  |
| கருப்பு நிறத்தில் உள்ள பெண்கள் | சர்வதேசம் | } |  |

## விழா
அனைத்துலக பெண்கள் நாளான மார்ச் 8, 2001 அன்று நியூயார்க் நகரில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தலைமையகத்தில் பெண்களை கௌரவித்து பரிசுகளை வழங்கும் விழா நடைபெற்றது. அங்கீகரிக்கப்பட்ட பெண்களில் பலர் வன்முறையை எதிர்கொண்டு சமரசம் செய்வதற்கான தங்கள் சக்திவாய்ந்த கதைகளைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். உருவாண்டாவில் உள்ள 32 பெண்கள் அமைப்புகளின் கூட்டமைப்பான *புரோ-பெம்மர்சு துவீசா ஆம்வே* -வின் தலைவராக அவர் கொண்டு வந்த நல்லிணக்கத்திற்காக அங்கீகரிக்கப்பட்ட *வெனெரண்டா நஜாம்பஜாமரியா* தனிப்பட்ட விருது பெற்றவர்களில் அடங்குவர். ஏப்ரல் 1994 இல் துட்சிகள் மற்றும் ஹூட்டுக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட பின்னர், ஒரு மில்லியன் மரணங்கள் மற்றும் இரண்டு மில்லியனுக்கும் அதிகமான அகதிகள் உருவாக்கப்பட்ட பின்னர் இந்த குழு கூடியது. கொசோவோவின் அல்பேனிய பெண்கள் அமைப்பின் தலைவரான புளோரா புரோவினா, செர்பிய ஆக்கிரமிப்பின் போது கொசோவோவிலிருந்து தப்பி ஓடிய பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளை பராமரிக்கும் மையத்தை நிறுவியதற்காக கௌரவிக்கப்பட்டார். ஏப்ரல் 1999 இல் கொசோவோ விடுதலை இராணுவத்திற்கு உணவு, உடைகள் மற்றும் மருத்துவப் பொருட்களை சேகரித்ததற்காக செர்பிய இராணுவத்தால் கைது செய்யப்பட்டார். (அவர் நவம்பர் 2000 இல் விடுவிக்கப்பட்டார். ) காஷ்மீர் விவகாரத்தில் இந்தியாவுக்கும் பாக்கித்தானுக்கும் இடையே நிலவும் கசப்பான மோதலுக்கு பெண்ணிய தீர்வைக் கொண்டு வர உதவியதற்காக பாக்கித்தான் மனித உரிமை ஆர்வலர்களான அஸ்மா ஜஹாங்கீர் மற்றும் ஹினா ஜிலானி ஆகியோர் கௌரவிக்கப்பட்டனர்.  

இரண்டு குழுக்கள் விருதுகளையும் வென்றன. கொலம்பியாவைச் சேர்ந்த *ருதா பசிபிகா த லாஸ் முஜெரெஸ்*', கிராமப்புற மற்றும் தொழில்முறை பெண்களுக்கு சகவாழ்வு உத்திகளைக் கற்பித்ததற்காக அங்கீகரிக்கப்பட்டார். இந்த குழு பெண்கள் அணிவகுப்புகளை ஏற்பாடு செய்கிறது. நடந்து கொண்டிருக்கும் மோதல்களுக்கு அமைதியான தீர்வுகளுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது. மற்றும் போகென்விலே கிளர்ச்சியாளர்களுக்கும் பப்புவா நியூ கினியா இராணுவத்திற்கும் இடையிலான ஒன்பது ஆண்டுகால யுத்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு மனிதாபிமான நிவாரணம் வழங்குவதற்காக *இலெதினா நோகன்* மகளிர் வளர்ச்சி முகமை விருதை வென்றார். *இலெதினா நோகன்*, மோதல்களைத் தீர்ப்பதில் பயிற்சி அளிக்கிறார். எச்ஐவி/எய்ட்ஸ் விழிப்புணர்வை ஊக்குவிக்கிறார். மேலும், பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறையை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான தந்திரங்களைக் கற்றுக்கொடுக்கிறார்.
# பெண்களுக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் மேம்பாட்டு நிதி


**பெண்களுக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் மேம்பாட்டு நிதி** ( *United Nations Development Fund for Women*) என்பது திசம்பர் 1976 இல் சர்வதேச மகளிர் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகளின் பெண்களுக்கான பத்தாண்டுக்கான தன்னார்வ நிதியாக முதலில் நிறுவப்பட்டது. இதன் முதல் இயக்குநராக மார்கரெட் சி. சினைடர் என்பவர் நியமிக்கப்பட்டார். பெண்களின் மனித உரிமைகள், அரசியல் பங்கேற்பு மற்றும் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தும் புதுமையான திட்டங்கள் மற்றும் உத்திகளுக்கு ஐக்கிய நாடுகளின் பெண்களுக்கான மேம்பாட்டு நிதியம், நிதி மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிகளை வழங்கியது. 1976 ஆம் ஆண்டு முதல் இது பெண்களின் அதிகாரம் மற்றும் பாலின சமத்துவத்தை அதன் திட்ட அலுவலகங்கள் மற்றும் உலகின் முக்கிய பிராந்தியங்களில் உள்ள பெண்கள் அமைப்புகளுடன் இணைப்புகள் மூலம் ஆதரித்தது. வரவு செலவுத் திட்டங்களுக்கான இதன் பணி 1996 இல் தென்னாப்பிரிக்காவில் தொடங்கியது. மேலும், கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா, தென்கிழக்கு ஆசியா, தெற்காசியா, மத்திய அமெரிக்கா மற்றும் ஆண்டியன் பகுதிகளை உள்ளடக்கியதாக விரிவுபடுத்தப்பட்டது . அனைத்து நாடுகளிலும் பொருளாதார நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்துவதற்கான ஒரு கருவியாக பாலினப் பொறுப்பு வரவு செலவுத் திட்டங்களின் ஐ.நா அமைப்பு முழுவதும் விழிப்புணர்வை அதிகரிக்க இது வேலை செய்தது. 2011 இல், ஐக்கிய நாடுகளின் பெண்களுக்கான மேம்பாட்டு நிதியமானது வேறு சில சிறிய நிறுவனங்களுடன் ஒன்றிணைந்து ஐ. நா. பெண்கள் எனற பன்னாட்டு அமைப்பானது  

## கண்ணோட்டம்
நடந்த கூட்டம்]]  
ஐக்கிய நாடுகளின் பெண்களுக்கான மேம்பாட்டு நிதியமானது ஐக்கிய நாடுகள் வளர்ச்சித் திட்டத்துடன் நெருக்கமாகப் பணிபுரியும் ஒரு தன்னாட்சி அமைப்பாகும். இருப்பினும் நிதியின் வளங்கள் மற்ற ஐக்கிய நாடுகள் அவைகளின்] வளர்ச்சி ஒத்துழைப்பு முகமைகளின் பொறுப்புகளுக்கு மாற்றாக இல்லாமல் கூடுதலாக இருக்க வேண்டும் என்று தீர்மானம் குறிப்பிட்டது. பெண்கள் மற்றும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கு உதவும் திட்டங்களுக்கு ஐக்கிய நாடுகளின் பெண்களுக்கான மேம்பாட்டு நிதியம் நிதியளித்தது. நிதியமானது பெண்கள் "தொண்டு பெறுபவர்களை விட மாற்றத்திற்கான சொந்த முகவர்களாக" மாற உதவும் உத்தியை உருவாக்கியது. பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து வகையான பாகுபாடுகளையும் நீக்குவதற்கான மாநாடு உருவாக்கிய வழிகாட்டுதல்களை ஐ.நா.திட்டங்கள் பின்பற்றுவதை உறுதிப்படுத்தவும் நிதியம் உதவியது. பெண்களின் உரிமைகளை மனித இது ஈடுபட்டுள்ளது. இது உலகம் முழுவதும் பாலின சமத்துவத்தை ஆதரித்தது. ஐக்கிய நாடுகளின் பெண்களுக்கான மேம்பாட்டு நிதியமானது பெண்களின் உரிமைகளை அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பின் பிரச்சினையாகக் கண்டது.  

## இதனையும் பார்க்கவும்

- பெண்களுக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் தசாப்தம்
- ஐ.நா பெண்கள்
# ராஜஸ்தான் ஓரியண்டல் ஆராய்ச்சி மையம்

**ராஜஸ்தான் ஓரியண்டல் ஆராய்ச்சி மையம்** என்பது ராஜஸ்தானியின் கலாச்சாரம் மற்றும் பாரம்பரியத்தை மேம்படுத்துவதற்கும், பழைய ராஜஸ்தானி நாட்டுப்புற கலை படைப்புகள் மற்றும் நாட்டுப்புற இலக்கியங்களை சேகரித்து பராமரிப்பதற்கும் ராஜஸ்தான் அரசால் நிறுவப்பட்ட ஒரு அமைப்பாகும். இந்நிறுவனம் 1954 ஆம் ஆண்டில் புரத்வாச்சாரியார் முனி ஜினவிஜயாஜியின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் ஜெய்ப்பூரை தலைமையிடமாகக் கொண்டு நிறுவப்பட்டது, மேலும் இதன் மூலம் ராஜஸ்தான் மற்றும் அருகாமையிலுள்ள பகுதிகளின் பண்டைய இலக்கியங்களை ஆராய்ந்து, சேகரித்து, பாதுகாத்து, திருத்தி சமஸ்கிருதம், பிராகிருதம், அப்ரம்சா மற்றும் இந்தி-ராஜஸ்தானி மொழிகளில் வெளியிடுவதற்காக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.  

1956 ஆம் ஆண்டில் ராஜஸ்தான் மாநில அரசாங்கம் ஒரு திட்டவட்டமான நிர்வாக அமைப்பைக் கொடுத்து அதன் நோக்கங்கள் மற்றும் பொருள்களை மறுசீரமைத்தது, அதன்படி [[ஜோத்பூர்|ஜோத்பூ]ருக்கு இந்நிறுவனத்தின் தலைமையகத்தை மாற்ற அரசு முடிவெடுத்ததைத் தொடர்ந்து, இந்த கலாச்சார ஆராய்ச்சி மையத்திற்கு சொந்தக் கட்டிடம் கட்ட முடிவு செய்யப்பட்டு, 1955 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 1 ஆம் தேதி அப்போதைய இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் அவர்களால் ஒரு விழாவில் அழகிய முறையில்அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. கட்டிட பணிகள் நிறைவடைந்து 1958 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 14 ஆம் தேதி அப்போதைய ராஜஸ்தான் முதல்வர் ஸ்ரீ மோகன் லால் சுகாடியாவால் திறந்து வைக்கப்பட்டது. இந்நிறுவனத்தின் தலைமையகம் தற்போது வரையில் ஜோத்பூரில் உள்ளது.  

இந்த நிறுவனம் ராஜஸ்தானின் மினியேச்சர் ஓவியங்களின் பரந்த சேகரிப்புடன் கூடிய ஒரு சிறந்த கலைக்கூடத்தை அமைத்துள்ளது. அங்கே பல அரிய கையெழுத்து படிகள் கொண்ட நூல்கள் மற்றும் சம்புட் பாலக் மற்றும் கண்டிகா போன்ற இதழ்களின் கையெழுத்துப் பிரதிகளும் அடங்கும். இந்த நூலகத்தில் அவை போக பல்வேறு பழைய புத்தகங்கள் மற்றும் இதழ்களின் பரந்த தொகுப்பு உள்ளது.  

## சேகரிப்புகள்
இந்நிறுவனத்தின் மொத்த சேகரிப்பில் உள்ள கையெழுத்துப் பிரதிகளின் எண்ணிக்கை கிட்டத்தட்ட 1.24 லட்சம் ஆகும், இவைகள் இந்நிறுவனத்தின் தலைமையகம் மற்றும் ஏழு கிளைஅலுவலகங்களில் சேகரித்து வைக்கப்பட்டுள்ளன.பல்வேறு வகையான மொழிகள், வடிவங்கள் மற்றும் சிறிய ஓவியங்களைக் குறிக்கும் பல்வேறு பாடங்களின் கையெழுத்துப் பிரதிகளால் நிறைந்துள்ளது.மேலும் அதிக எண்ணிக்கையிலான உள்ளூர் மொழியில் (ராஜஸ்தானி) கையெழுத்துப் பிரதிகள் அந்த பிராந்தியத்தின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அத்தோடு வேத்-வைதிக், தர்ம சாஸ்திரம், தத்துவம், வரலாறு மற்றும் நாட்டுப்புறம் போன்ற பல்வேறு தலைப்புகளில் இந்த படைப்புகளை பாதுகாத்து வருகிறது.
# காபோல்டு ஆணையம்



**காபோல்டு ஆணையம்** (ஆங்கிலம்: *Cobbold Commission*; மலாய்: *Suruhanjaya Cobbold* இந்தோனேசியம்: *Komisi Cobbold*) என்பது வடக்கு போர்னியோ (சபா) மற்றும் சரவாக் மாநிலங்களில் வாழும் மக்கள் மலேசியா கூட்டமைப்பு (*Federation of Malaysia*) உருவாக்கத்தை ஆதரிக்கிறார்களா என்பதைக் கண்டறிவதற்காக அமைக்கப்பட்ட ஓர் ஆணையம் (*Commission of Enquiry*) ஆகும்.  

மலேசியா கூட்டமைப்பு என்பது அப்போதைய நிலையில் மலாயா, புரூணை, சிங்கப்பூர், வடக்கு போர்னியோ மற்றும் சரவாக் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.  

1963-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 16-ஆம் தேதி மலேசியா உருவாவதற்கு முன்னர் மலேசிய அரசியலமைப்பு (*Constitution of Malaysia*) வரைவு தயாரிப்பிற்கும் இந்த ஆணையம் பொறுப்பு வகிக்க வேண்டும் என முன்மொழியப்பட்டது. இந்த ஆணையத்திற்கு இங்கிலாந்து வங்கியின் முன்னாள் ஆளுநர் காபோல்டு பிரபு தலைமை தாங்கினார்.  

## உறுப்பினர்கள்
ஆணையத்தின் உறுப்பினர்கள்:  

- **காபோல்டு பிரபு** (*Cameron Cobbold*), இங்கிலாந்து வங்கி, முன்னாள் ஆளுநர், ஆணையத்தின் தலைவர்
- **ஓங் பாவ் நீ** (*Wong Pow Nee*), பினாங்கு முதலமைச்சர்
- **கசாலி சாபி** (*Ghazali Shafie*), மலேசிய வெளியுறவுத் துறை நிரந்தர செயலாளர்
- **அந்தோனி அபெல்** (*Anthony Abell*), சரவாக் முன்னாள் ஆளுநர்
- **டேவிட் வாதர்சுடன்** (*David Watherston*), மலாயாவின் முன்னாள் தலைமைச் செயலாளர்

## அறிக்கை

காபோல்டு ஆணையம் அதன் கண்டறிதல்கள், அறிக்கைகள் மற்றும் பரிந்துரைகளை 1962 ஆகத்து 1-ஆம் தேதி வெளியிட்டது. மலேசியாவின் உருவாக்கம் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று அந்த ஆணையம் முடிவு செய்தது.  

எவ்வாறு ஆயினும், அனைத்துக் கட்சிகளும் சம பங்காளிகளாகக் கூட்டமைப்பிற்குள் இணைய வேண்டும் என்றும் காபோல்டு பிரபு வலியுறுத்தினார். காபோல்டு பிரபு 21 ஜூன் 1962-இல் ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பிரதமர் அரோல்டு மேக்மில்லனுக்கு (*British Prime Minister Harold Macmillan*) தனிப்பட்ட முறையில் கடிதம் எழுதி இருந்தார்:  

"சிங்கப்பூரும் சேரும் என்ற அனுமானத்தில் நான் மலேசியா உருவாக்கத்தை ஆதரித்தேன் ... சிங்கப்பூர் வெளியேறினால் ... மலாயா மற்றும் போர்னியோ பிராந்தியங்களுக்கு இடையிலான ஒரு கூட்டமைப்பில் ... சிங்கப்பூர் இல்லாவிட்டால் ... ஈர்ப்பு இருக்காது."  

### காபோல்டு ஆணைய அறிக்கை சுருக்கம்

### உள்ளடக்க அட்டவணை

: **ஆணையத்தின் அமைப்பு**  
: மேற்கோள் குறிப்புகள்  
: அறிமுகம்  
::1. சரவாக்கில் தகவல் அறிதல்  
::2. வடக்கு போர்னியோவில் தகவல் அறிதல்  
::3. சான்றுகளின் மதிப்பீடு  
::4. பரிந்துரைகள்  
:::A— சில பொதுவான விசயங்களில் பரிந்துரைகள்  
:::B— சர் அந்தோனி அபெல் மற்றும் சர் டேவிட் வாதர்சுடன் ஆகியோரின் பரிந்துரைகள்  
:::C— டத்தோ வோங் பாவ் நீ மற்றும் துவான் முகமது கசாலி பின் சாபியின் பரிந்துரைகள்  
:::D— பி மற்றும் சி பிரிவில் உள்ள பரிந்துரைகளின் சுருக்கம்; மற்றும் தலைவரின் கருத்துகள்  
::5. மற்ற விசயங்கள்  
::6. நன்றி  
: **பின் இணைப்புகள்**  
:A. பயணத்திட்டம்  
:B. மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு சுருக்கம்  
:C. ஐக்கிய இராச்சிய அரசர் ஆட்சியின் ஒன்பது அடிப்படை கோட்பாடுகள்  
:D. "பூர்வீகம்" என்ற வார்த்தையின் சட்டப்பூர்வமான பொருள்  
:E. வடக்கு போர்னியோ மற்றும் சரவாக் அரசாங்கங்களின் மலேசியா பற்றிய ஆவணங்கள்  
:F. மலேசியா ஒற்றுமை ஆலோசனைக் குழு சமர்ப்பித்த "மலேசியா பற்றிய குறிப்பாணை"  
: போர்னியோ பிரதேசங்களின் வரைபடம்
# மைசம்மா



**மைசம்மா** ( தெலுங்கு : మైసమ్మ ), **மைசை** ( மராத்தி : मेसाई ) அல்லது **மெஸ்கோ** ( மராத்தி : मेस्को), தெலுங்கில் அம்மா அல்லது மராத்தியில் ஆய் ( தெலுங்கு : அம்மா மராத்தி : आई , "அம்மா") என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த தேவதை ஒரு இந்து நாட்டுப்புற தெய்வமாகும். பெண் தெய்வமான இவர் முக்கியமாக தென்னிந்திய மாநிலங்களான தெலுங்கானா , கர்நாடகா மற்றும் மகாராஷ்டிராவின் கிராமப்புறங்களில் இந்த தாயுருவம் தெய்வமாக வழிபடப்படுகிறார். இந்த தெய்வமானது அவரை வணங்கும் மக்களின் கால்நடைகளைப் பாதுகாப்பாள் என்று நம்பப்படுகிறது. கால்நடைகளை வளர்க்கும் மாட்டுத் தொழுவங்களில், ஒரு குறிப்பிட்ட இடம் வெள்ளையடிக்கப்பட்டு, "குக்குமா" மற்றும் "மைசம்மா கூடு" என்று அழைக்கப்படும். அந்த இடங்களிலே தான் மக்கள் தங்கள் சடங்குகளை செய்வார்கள். வேறு பல இடங்களில் **கட்டா-மைசம்மா** நீர் தெய்வமாக வணங்கபடுகிறாள். ஒரு சிறிய கல் வடிவில் வடிவமைக்கப்பட்டு நீர் நிலைகளின் அருகில் நிர்மாணித்து வணங்குவார்கள். அதன்படி அந்த நீர்நிலை வற்றாமல் இருக்க இந்த பெண் தெய்வம் ஆசிர்வதிக்கும் என மக்கள் நம்புகிறார்கள்.  

மேலும் அவளது அருளாசியால் நெற்கதிர்கள் தழைத்தோங்கும். பெரியம்மை மற்றும் சின்னம்மை போன்ற நோய்களைக் குணப்படுத்துவதில் இந்த அம்மா தெய்வங்களின் வழிபாடு முக்கியமாக தொடர்புடையது .  

மைசம்மா தெய்வமானது எல்லம்மா, கட்டம்மா, போச்சம்மா ,கங்கம்மா, மெடலம்மா போன்ற பிற கிராம பெண் தெய்வங்களின் சகோதரியாகக் கருதப்படுகிறார். மேலும் பக்தர்களின் நோய்களை உடனுக்குடன் குணமாக்கும் சக்தி உள்ளவராகவும் கருதப்படுகிறார்.
# வங்காளத்தின் நாட்டுப்புறக் கதைகள்

**வங்காளத்தின் நாட்டுப்புறக் கதைகள்** என்பது பாதிரியார் லால் பிஹாரி டே என்பரால் எழுதப்பட்ட வங்காளத்தின் நாட்டுப்புறக் கதைகள் மற்றும் விசித்திரக் கதைகளின் தொகுப்பாகும். இந்த புத்தகம் 1883 ம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. வார்விக் கோபிலின் விளக்கப்படங்கள் 1912 ம் ஆண்டு பதிப்பில் சேர்க்கப்பட்டன. இந்தக் கதைகள் அனைத்தும் பல நூற்றாண்டுகளாக தலைமுறையிலிருந்து தலைமுறைக்கு வாய்மொழியாக சொல்லப்பட்டவைகள் ஆகும்..  

## கதைகள்

இந்த பட்டியல் 1912ம் ஆண்டு பதிப்பின் உள்ளடக்கங்கள் (பக்கம் xi) இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கதைகளை பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. புத்தகத்தில் இவை ஆங்கில பெரிய எழுத்துகளில் எழுதபட்டுள்ளது.  
1. வாழ்க்கையின் ரகசியம்
1. பகீர் சந்த்
1. ஏழை பிராமணன்
1. ராட்சசர்களின் கதை
1. ஸ்வீட்-பசந்தாவின் கதை
1. சனியின் தீய கண்
1. ஏழு தாய்மார்கள் பாலூட்டிய சிறுவன்
1. இளவரசர் சோபூரின் கதை
1. ஓபியத்தின் தோற்றம்
1. அடி ஆனால் கேள்
1. இரண்டு திருடர்கள் மற்றும் அவர்களின் மகன்களின் சாகசங்கள்
1. பேய் மற்றும் பிராமணன்
1. பூரணமாக இருக்க விரும்பிய நாயகன்
1. ஒரு பேய் மனைவி
1. ஒரு பிரம்மாதையாவின் கதை
1. ஒரு ஹிராமனின் கதை
1. மாணிக்கங்களின் தோற்றம்
1. பொருத்தம் பார்த்த குள்ளநரி
1. நெற்றியில் சந்திரனைக் கொண்ட சிறுவன்
1. பொதியிடப்பட்டதை கண்டு பயந்த பேய்
1. எலும்புகளின் புலம்
1. வழுக்கை மனைவி
# விராசத் திருவிழா



**விராசத் திருவிழா** (*Virasat*) என்பது நாட்டின் இந்தியாவின் பண்பாடு பாரம்பரியத்தின் அனைத்து அம்சங்களையும் கொண்டாடும் திருவிழா ஆகும். இது இந்தியாவின் தேராதூனில் நடைபெறுகிறது. ஆப்ரோ-ஆசியாவின் மிகப்பெரிய நாட்டுப்புற வாழ்க்கை மற்றும் பாரம்பரிய விழாவாக இது அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. *ரீச்* (கலை மற்றும் கலாச்சார பாரம்பரியத்திற்கான கிராமப்புற தொழில்முனைவோர்) அமைப்பு இந்த திருவிழாவினை ஏற்பாடு செய்கிறது. ஒரு வாரக் காலம் நடைபெறும் இந்த விழாவில் இந்திய நாட்டுப்புற மற்றும் பாரம்பரிய கலைகள், இலக்கியம், கைவினைப்பொருட்கள், நாடகம், சினிமா மற்றும் யோகா நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் பட்டறைகள் ஆகியவை அடங்கும்.  

கல்வியாண்டின் முதல் பாதியில் மாணவர்கள், கலைஞர்கள் மற்றும் கைவினைஞர்களுக்கு இடையேயான தொடர்புகளை வளர்க்கும் நோக்கத்துடன், பாரம்பரிய இசை மற்றும் நடன கலைஞர்கள் மற்றும் தலைசிறந்த கைவினைஞர்கள் விழாவில் பங்கேற்க அழைக்கப்படுகிறார்கள்.  

விராசத் என்ற சொல்லுக்கு இந்தி மொழியில் "பரம்பரை" என்று பொருள்.  

## வரலாறு
முதல் விராசத் திருவிழா 1995-ல் உத்தராகண்டு மாநிலம் தேராதூனில் நடைபெற்றது. விராசத் 2008 திருவிழா நாடு தழுவிய நிகழ்வாக கொண்டாடப்பட்டது. இது 2 செப்டம்பர் 2008 அன்று தில்லி மற்றும் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் சுமார் 300 இடங்களில் கச்சேரிகள் மற்றும் இசை நிகழ்வுகளுடன் திசம்பர் மாதம் வரை கொண்டாடப்பட்டது.  

இவ்விழாவில் புகழ்பெற்ற கலைஞர்கள். பிர்ஜு மகராஜ், சிவகுமார் சர்மா, டி. என். சேஷகோபாலன், அலர்மேல் வள்ளி, விசுவ மோகன் பட், ஷோவனா நாராயண், இராஜன் மற்றும் சஜன் மிஸ்ரா, தீஜான் பாய் ஆகியோரும் தொடர் கச்சேரிகளில் பங்கேற்றுள்ளனர்.
# சந்தலபள்ளி



**சந்தலபள்ளி** (*Chendrapalli*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், கிருஷ்ணகிரி வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது அஞ்சூர் ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஊராகும்.  

## பெயராய்வு
*சந்தலு* என்ற தெலுங்குச் சொல்லுக்குக் கம்பு என்பது பொருளாகும். இப்பகுதியில் கம்பு மிகுதியாக விளைந்த காரணத்தினால் இப்பெயர் வந்திருக்கலாம் என்கிறார் கோ. சீனிவாசன்.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியிலிருந்து 8 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.  

## மக்கள் வகைபாடு
இந்த கிராமத்தில் 1,507 வீடுகள் உள்ளன. 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி கிராமத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையானது 6,467 ஆகும். இதில் பெண்களின் எண்ணிக்கை 3,201 என்றும், ஆண்களின் எண்ணிக்கை 3,266 என்றும் உள்ளது. கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் விகிதம் 59.02% ஆகும். இது தமிழ்நாட்டின் சராசரி எழுத்தறிவு விகிதமான 80.09 % ஐ விடக்குறைவு ஆகும்.  

## மேற்கோள்
# கவி சம்மேளனம்

**கவி சம்மேளனம்** ( *Kavi sammelan* ) என்பது வட இந்தியாவின் இந்தி பேசும் பகுதிகளிலுள்ள கவிஞர்கள் கூடும் கூட்டமாகும். பங்கேற்பாளர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தங்கள் கவிதைகளை வாசித்து, இலக்கியப் பிரச்சினைகள் குறித்த பொதுவான விவாதத்தை நடத்துகிறார்கள். இது கவிஞர்களிடையே தனியே நடைபெறலாம் ஆனாலும் பெரும்பாலும் பார்வையாளர்களுக்கு முன்பாகவே செய்யப்படுகிறது. கவி சம்மேளனம் குறிப்பாக நகைச்சுவை மற்றும் நையாண்டி ஆகியவற்றிற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட *ஹாஸ்ய கவி சம்மேளனம்* என்றும் அறியப்படுகிறது.  

## வரலாறு
, இந்தியதொழில்நுட்பக் கழகத்தில் நடைபெற்ற கவி சம்மேளனம்]]  
முதல் மாபெரும் கவி சம்மேளனம் 1920 ஆம் ஆண்டு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. இதில் பல கவிஞர்களும் ஏராளமான பார்வையாளர்களும் இருந்தனர். அதன் பிறகு, கவி சம்மேளனம் இந்திய கலாச்சாரத்தின் ஒரு பெரிய பகுதியாக மாறியது. உருது கவிதைகளின் *முஷைரா* மற்றும் இந்தி கவி சம்மேளனம் ஆகியவை இப்போது அடிக்கடி இணைக்கப்படுகின்றன. மேலும் இந்துசுத்தானி மொழி பேசும் உலகம் முழுவதும் *முஷைரா-கம்-கவி சம்மேளனம்* ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது.  

இந்தியாவில், இந்தியச் சுதந்திரம் அடைந்த 1947 முதல் 1980-களின் முற்பகுதி வரையிலான காலம் கவி சம்மேளனத்திற்கான ஒரு பொற்காலம். 1980-களின் நடுப்பகுதியிலிருந்து 1990-களின் பிற்பகுதி வரை, இந்திய மக்கள் குறிப்பாக இளைஞர்கள் வேலையின்மை போன்ற பிரச்சினைகளால் பாதிக்கப்பட்டனர். இது தொலைக்காட்சி மற்றும் இணையம் போன்ற புதிய பொழுதுபோக்கு முறைகள் மற்றும் இந்தியத் திரைத்துறை வெளியீடுகளின் எண்ணிக்கையைப் போலவே கவி சம்மேளனத்திலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. கவி சம்மேளனங்கள் இந்தியக் கலாச்சாரத்தில், அளவு மற்றும் தரம் இரண்டிலும் தங்கள் நிலையை இழக்கத் தொடங்கின.  

பொருளாதார தாராளமயமாக்கலுக்கு முந்தைய சகாப்தத்தில் (1991), கவி சம்மேளனங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையின் பிரபலமான பகுதியாக இருந்தன. அரசுக்கு சொந்தமான தூர்தர்ஷனின் பிற அலைவரிசிகளில் இவை அடிக்கடி ஒளிபரப்பப்பட்டன.  

தாராளமயமாக்கலுக்குப் பின், அதிகரித்து வரும் மேற்கத்தியமயமாக்கல் மற்றும் மின்னணு ஊடகங்களின் பெருக்கம் ஆகியவற்றால், இதுபோன்ற கூட்டங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்துள்ளது. கவி சம்மேளனத்தில் காணப்பட்ட ஒரு நல்ல போக்கு என்னவென்றால், அது மற்ற நாடுகளிலும் வேரூன்றியுள்ளது. உலகம் முழுவதும் அதன் அதிர்வுகள் அதிகரித்து வருகிறது. மேலும், இப்போது பல இந்தியத் தொலைக்காட்சி நிறுவனங்கள் *வா! வா! க்யா பாத் ஹை!* போன்ற நிகழ்ச்சிகள், கவி சம்மேளன பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் விருப்பத்துடன் ஒரு புதிய வாழ்க்கைக்கு கிடைத்துள்ளது.  

## இந்திய மற்றும் சர்வதேச அமைப்பாளர்கள்
இந்தி கவி சம்மேளனங்கள் உலகம் முழுவதும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளன. அமெரிக்கா, துபாய், மஸ்கட், சிங்கப்பூர், ஐக்கிய ராச்சியம் ஆகியவை இந்தியாவுக்குப் பிறகு அதிக எண்ணிக்கையிலான காவி சம்மேளனங்களை நடத்துகின்றன. இந்த நாடுகளில் நடத்தப்படும் பெரும்பாலான கவி சம்மேளனங்களில், பொதுவாக இந்தியாவிலிருந்து கவிஞர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர்.
# ஊமச்சிகுளம்



**ஊமச்சிகுளம்** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் மதுரை மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும்.  

கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 172 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள ஊமச்சிகுளம் பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், ஆகும். மதுரை, செல்லூர், நரிமேடு, பீபி குளம், சின்ன சொக்கிகுளம், சிம்மக்கல், தல்லாகுளம், கோ. புதூர், கோரிப்பாளையம், செனாய் நகர், யானைக்கல், நெல்பேட்டை, கீழ வாசல், தத்தனேரி, கூடல் நகர் மற்றும் ஆரப்பாளையம் ஆகியவை ஊமச்சிகுளம் பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.  

மதுரை மாவட்டம் தல்லாகுளம் பகுதியிலிருந்து திண்டுக்கல் மாவட்டம் நத்தம் பகுதி வரை, 35 கி.மீ. நீளத்தில் ரூ.1,028 கோடி செலவில் நான்கு வழிச் சாலை அமைக்கத் திட்டமிடப்பட்டு, அதன் ஒரு கட்டமாக தல்லாகுளம் முதல் ஊமச்சிகுளம் வரை 7.5 கி.மீ. தூரத்தில் ரூ.612 கோடி செலவில் பாலம் கட்டப்பட்டுள்ளது. மேலும், மதுரையிலிருந்து நத்தம் வழியாக திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்தின் துவரங்குறிச்சி பகுதியை இணைக்கும் வண்ணம் பாலங்கள் கட்டப்பட்டு வருகின்றன. இதன் ஒரு பகுதியாக ஊமச்சிகுளம் கண்மாய் கரைகளை அழகுபடுத்தும் பணிகளும் நடைபெற்று வருகின்றன. ஊமச்சிகுளம் பகுதியில் அமைக்கப்பட்டுள்ள பாலம் உயர்மட்டப் பாதை கொண்டது. மேலும் இச்சாலையில் குறுகிய இடைவெளிகளில் அதிகளவில் மையத்திட்டுக்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளதால், விபத்துக்கள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த நான்கு வழிச் சாலை, தமிழகத்திலேயே மிக நீளமான சாலையாக அமைவதுடன், பயண தூரத்தை வெகுவாகக் குறைக்கும் என்று அறியப்படுகிறது.
# நிங்கோல் சகோபா


**நிங்கோல் சகோபா** (Ningol Chakouba) அல்லது **சகோபா** அல்லது **கியாங்கே நினி பான்பா** என்பது மணிப்பூரி நாட்காட்டியின் ஹியாங்கேயின் ( அக்டோபர்-நவம்பர் ) இரண்டாவது சந்திர நாட்காட்டி நாளில் மெய்தே மக்களால் கொண்டாடப்படும் ஒரு திருவிழா ஆகும். திருமணமான பெண்கள் (நிங்கோல்) மற்றும் அவர்களின் தந்தைவழி குடும்பங்களுக்கு இடையிலான அன்பின் பிணைப்பை வலுப்படுத்தும் கருப்பொருளில் இந்த திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது.  

## முக்கியத்துவம்
இந்த மணிப்பூரி திருவிழா முழு மணிப்பூர் பகுதியிலும், மணிப்பூரி குடியேற்றத்தின் பிற பகுதிகளிலும் கொண்டாடப்படுகிறது. முதலில் மெய்தே மக்களால் கொண்டாடப்பட்டாலும், இப்போது மணிப்பூரில் உள்ள பல இனக்குழுக்களாலும் கொண்டாடப்படுகிறது.  இது குடும்பத்தின் மறு ஒன்றுகூடல் ஆகும். இந்த சிறப்பு நாளில் சகோதரர்கள் சகோதரிகளால் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறார்கள்.  

## கொண்டாட்டம்
திருமணமான பெண்கள் தங்கள் தந்தைவழி குடும்பங்களுக்கு தங்கள் சகோதரர்கள் (குறிப்பாக) மற்றும் பிற குடும்ப உறுப்பினர்களுடன் ஒரு விருந்துக்கு (சகூபா) அழைக்கப்படுகிறார்கள். விருந்துக்குப் பிறகு, அவர்களுக்கு அவர்களின் சகோதரர்கள், தந்தை, மாமாக்கள் அல்லது வேறு ஏதேனும் ஆண் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு பரிசுகள் வழங்கப்படுகின்றன. பெண்களும் தன் குடும்பத்திற்கு சிறப்புப் பரிசுகளை கொண்டு வருகிறார்கள்.  

- சஜிபு நோங்மா பன்பா - மணிப்பூரி புத்தாண்டு
- யோசாங் - மணிப்பூரி ஹோலி
- மணிப்பூரி படகு பந்தய திருவிழா
# குடிசெட்லு



**குடிசெட்லு** (*Gudisettlu*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், ஒசூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது அலசபள்ளி பட்டவரபள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஊராகும்.  

## பெயராய்வு
*குடி* என்ற தெலுங்கு சொல் கோயிலைக் குறிக்கும் *செட்டு* என்ற தெலுங்குச் சொல் செடியைக் குறிக்கும். இந்த ஊரில் பழமையான திம்மராய சுவாமி கோயில் உள்ளது. அதைச் சுற்றி செடிகள் வளர்ந்துள்ளன. எனவே குடிசெட்லு என்னும் இப்பெயர் வந்திருக்கலாம் என்கிறார் கோ. சீனிவாசன்.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியிலிருந்து 55 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சென்னையிலிருந்து 308 கிலோமீட்டடர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

## மேற்கோள்
# சிக்கபூவத்தி



**சிக்கபூவத்தி** (*Chikkapoovathi*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், கிருஷ்ணகிரி ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது சிக்கபூவத்தி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஊராகும்.  

## பெயராய்வு
இப்பகுதியில் பூக்கள் மிகுதியாக பயிரடப்படுவதால் இப்பெயர் வந்ததது. கன்னடத்தில் *சிக்க* என்றால் சிறிய என்றும் *தொட்ட* என்றால் பெரிய என்றும் பொருளாகும். பூவத்தி என்ற ஊரை வேறுபடுத்திக் காட்ட *சிக்க* என்ற அடைமொழியோடு சிக்கப்பூவத்தி என்று பெயர் வந்திருக்கலாம் என்கிறார் கோ. சீனிவாசன்.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது கிருஷ்ணகிரி-இராயக்கோட்டை சாலையில் அமைந்துள்ளது. இது கிருஷ்ணகிரியிலிருந்து 21 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சென்னையிலிருந்து 287 கிலோமீட்டடர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

## மேற்கோள்
# தத்தா



**தத்தா** (*Thatha*) என்பது சில சீக்கியர்கள் தங்கள் தாடியை சரிசெய்வதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு வகையான துணிப் பட்டையாகும். இதை தத்தி என்றும் அழைக்கிறார்கள். பருத்தி நூலால் ஆன சற்று தடித் இத்துணிப் பட்டைகள் வெள்ளை அல்லது கருப்பு நிறத்தில் சுருக்கம் இல்லாததாகவும் நீடித்து உழைக்கும் வகையிலும் தயாரிக்கப்படுகின்ற்ன. பல மரபுவழி சீக்கியர்கள் தாடியை மரியாதைக்குரிய அடையாளமாகக் கருதி திறந்தநிலை தாடியை வைக்க விரும்புகிறார்கள். ஆனால் சில மேற்கத்திய எண்ணம் கொண்ட மற்றும் நவீன சீக்கியர்கள் நாகரீகம் என்ற பெயரிலும் தோற்றத்திற்காகவும் தாடியைக் கட்டிக் கொள்ள விரும்புகிறார்கள். இதற்காக தாடியில் முடி தெளிப்புகள், தாடி தெளிப்புகள் அல்லது தண்ணீர் மற்றும் எண்ணெய் முதலியவற்றைத் தெளித்து, பின்னர் அதை இரப்பர் அல்லது தாடி கவ்வி கொண்டு கட்டிக் கொள்கிறார்கள். தத்தா அல்லது தத்தி மூலம் தாடியை கன்னத்தில் கட்டிக்கொள்ளும் செயல்முறைக்கு 30 நிமிடங்கள் முதல் ஒரு மணி நேரம் வரை செலவாகிறது.  

சீக்கியர்கள் மத்தியில் திறந்த மற்றும் நிலையான தாடி வைத்துக் கொள்வது பற்றிய நடைமுறைகள் விவாதத்திற்கு தகுதியானதாகக் காணப்படவில்லை. குரு கோவிந்த் சிங் சீக்கியர்களை முடியை வெட்டாமல் வைத்திருக்கச் சொன்னார் என்று சில சீக்கியர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
# ஹெய்க்ரு ஹிடோங்பா


**"ஹெய்க்ரு ஹிடோங்பா"** (Heikru Hidongba) (மணிப்பூரி படகுப் பந்தய விழா) என்பது ஒவ்வொரு ஆண்டும் இம்பாலின் சகோல்பண்ட் பிஜோய் கோவிந்த லைகாயின் அகழியில் மெய்தே நாட்காட்டி மாதமான லாங்பன் (செப்டம்பருடன் இணைந்த) 11 வது நாளில் மதக் கூறுகளுடன் நடத்தப்படும் ஒரு சமூக-மத, படைப்பு மற்றும் பிற பாரம்பரிய நம்பிக்கைக்கான விழாவாகும்.  

## வரலாறு

கி.பி 984 இல் மகாராஜா இரெங்பாவின் ஆட்சியின் போது தொடங்கப்பட்ட சமூகத்தில் அமைதி மற்றும் செழிப்பை ஏற்படுத்துவதற்காக நடத்தப்பட்ட பல சமூக-மத விழாக்களில் "ஹெய்க்ரு ஹிடோங்பா"வும் ஒன்றாகும். காலப்போக்கிலும், பல மன்னர்களின் ஆட்சியின் மூலமும், மெய்திகளின் மத வாழ்க்கையில் பல மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. மகாராஜா பாக்யச்சந்திரன் காலத்தில் உச்சகட்டம் அடைந்தது. இந்த நேரத்தில், பாக்யசந்திர மன்னரின் மாமாவான மெய்திங்கு நோங்போக் லீரிகோம்பா (அனந்தசாய்) பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கவும், பழைய மற்றும் புதியதை சரிசெய்யவும் கடுமையாக முயன்றார்.  

## ஹெய்க்ரு ஹிடோங்பாவின் நடவடிக்கைகள்

சங்கீர்த்தனம் மற்றும் இசை முழக்கங்களுக்கு மத்தியில் தெய்வத்தின் முன்னிலையில் புனிதப்படுத்தப்பட்ட இரட்டைப் படகில், ஆரத்தியுடன் விழா தொடங்கப்படுகிறது. தெங்மைலெப்பா (படகைக் கவனித்துக்கொள்பவர்), ஹினாவ் ஷபா (படகை ஓட்டுபவர்), சாங் ஷபா (தெங்கமேலெப்பாவைக் கவனிப்பவர்), நூருங்பா (படகின் உள்ளே நீர் கசிவைக் கவனிப்பவர்) மற்றும் நவோமாங் ஷாபா (படகை ஓட்டுபவர்களுக்கு உதவுபவர்) பந்தயத்தின் முக்கிய பங்கேற்பாளர்களாவர். இவர்கள் இத்தகைய விழாக்களின் முறையான உடையின் பாரம்பரிய கூறுகளான நிங்காம் மற்றும் ஷாம்ஜிம் ஆகியவற்றை அணிவார்கள். மேலும் சில ஆபரணங்களும் இதில் அடங்கும். இதனுடன் விஷ்ணுவுடன் மன்னனும் இருப்பார். மன்னன் இருக்க முடியாவிட்டால், பாரம்பரிய அரச இருக்கை அமைக்கப்பட்ட இடத்தில் விஷ்ணு அமர்வார். பாரம்பரியத்திற்கு ஏற்ப, திருவிழாவிற்கு ஒரு நாள் முன்பு மன்னனுக்கும் கடவுள் விஷ்ணுவுக்கும் சடங்கு அழைப்பு வழங்கப்படுகிறது. மாலையில் படகுப் போட்டி நடைபெறுகிறது. படகின் இரு தலைவர்களும் (தெங்கமேலெப்பா) கடவுளுக்கு உரிய காணிக்கைகளுக்குப் பிறகு பந்தயத்தைத் தொடங்குவார்கள்.
# நூரி- ஜாம் தமாச்சி



***நூரி - ஜாம் தமாச்சி*** இளவரசரான அழகான மீனவப் பெண்ணான நூரியைக் காதலிப்பது பற்றிய பிரபலமான கதையாகும். நூரி தனது பரிபூரண சரணடைதல் மற்றும் கீழ்ப்படிதல் ஆகியவற்றால் இளவரசரான தமாச்சியை  மகிழ்ச்சியடையச் செய்கிறாள், அவள் காதலை உணர்ந்த அவன் அவளை மற்ற ராணிகளை விட உயர்ந்த நிலையில் வைத்து நடத்துகிறான்.  

இந்தக் கதை சிந்திக் கவிஞர் ஷா அப்துல் லத்தீப் பித்தாய்யின் கவிதை புத்தகமான **ஷாவின் கவிதை இதழ்கள்** (ஷா ஜோ ரிசாலோ) இல் சொல்லப்பட்டுள்ள ஏழு கதைகளில் ஒன்றாகும் மற்றும் பாகிஸ்தானின் சிந்துவில் இருந்து பிரபலமான ஏழு சோகக் காதல்களின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த துயரமான காதல் கதாநாயகிகள் *உமர் மாருய்*, *மோமல் ரானோ*, *சுஹானி மெஹர்*, *லிலன் சானேசர்*, *சாசுய் புன்குன்* மற்றும் *சோரத் ராய் தியாச் இவைகள்* பொதுவாக சிந்துவின் ஏழு ராணிகள் அல்லது ஷா அப்துல் லத்தீஃப் பிட்டாயின் ஏழு கதாநாயகிகள் என்று அழைக்கப்படுவார்கள்.  

ஏழு கதைகளில் இந்த கதை ஒன்றே நிறைவேறிய காதல் மற்றும் மகிழ்ச்சி ஏற்படுத்தும் தவிர மற்றவையெல்லாம் தனிமை, பிரிவு, துணிச்சல் மற்றும் காதலின் வலியை சொல்பவையே.  

## கண்ணோட்டம்
ஜாம் தமாச்சி பாகிஸ்தானின் சிந்து, தட்டாவின் ஆட்சியாளரான ஒரு சம்மா வம்ச இளவரசன் ஆவான், ஜெர்ருக் மற்றும் தட்டா இடங்களுக்கு இடையே மூன்று ஏரிகள் உள்ளன, அவை கீஞ்சார், சோல்மாரி மற்றும் சோனாஹ்ரி என்று அழைக்கப்படுகின்றன. கீஞ்சார் நதியின் கரையில், பழமையான மீன்பிடி கிராமம் இருந்த இடத்தைக் குறிக்கும் உடைந்த சுவர்கள் இன்னமும் காணப்படுகின்றன. இந்த மீனவகுலத்தைச் சேர்ந்த நூரி என்ற பெண், ஜாம் தமாச்சியின் கவனத்தை அவளது அன்பினால் ஈர்க்கிறாள், அவள் அவனை வெறித்தனமாக காதலித்து, இன்னும் சொல்லப்போனால் தன் வெறித்தனமான காதலினால் அவனை மயக்கி அவளை அரச குடும்பத்தின் அனைத்து இளவரசிகளுக்கும் மேலாக உயர்த்தினாள். அவளுடைய சுத்தமான பெயர் *காந்த்ரி* என்பதாகும்,  

இந்த புராணக்கதை எண்ணற்ற முறை சூஃபிகளால் தெய்வீக அன்பிற்கு உருவகமாக மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படுகிறது மற்றும் ஷா அப்துல் லத்தீஃப் பிதாயின் கவிதைத் தொகுப்பான ***ஷாவின் கவிதை இதழ்கள்*** *(ஷா ஜோ ரிசாலோ)வில்* அதன் மிக அழகான மீனவ பெண் அரச ஆண் என்னும் பாடபேத வடிவம் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. இந்த கதையின் மூலம், பணிவு என்பதே பெரிய விஷயம் அதுவே யாரையும் உயர்ந்த நிலைக்கு கொண்டு செல்லும் என என்று ஷா சுட்டி காட்டுகிறார்.  

## நூரியின் கல்லறை
பல்வேறு கதைகளின் படி, நூரி தற்போதைய பாகிஸ்தானின் கீஞ்சார் ஏரியின் நடுவில் புதைக்கப்பட்டார். அவரது கடைசி ஓய்வு இடத்திற்கு தினமும் நூற்றுக்கணக்கான சுற்றுலாப் பயணிகள் வருகிறார்கள்.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- சுர் காமோத்
- ஜாம் டமாச்சி
- சம்மா வம்சம்
- சிந்துவின் கல்லறை ஓவியங்கள்
# ஒவ்வொரு பெண் அறக்கட்டளை

**ஒவ்வொரு பெண் அறக்கட்டளை** (Every Woman Foundation) (EWF) என்பது ஒரு இலாப நோக்கற்ற பெண்கள் அமைப்பாகும், இந்த அமைப்பு, அனைத்து பெண்களுக்கும், வயது வித்தியாசமின்றி அவர்களின் சூழ்நிலைகள் மற்றும் பின்னணிக்கு ஏற்ப, தற்போது உள்ள நிலையிலிருந்து முன்னேறிச் செல்வதற்குண்டான திட்டங்கள் மற்றும் சமூக நிகழ்வுகளை வழங்கும் பணியைச் செய்கிறது. இந்த அமைப்பு ஆண்டுதோறும் சர்வதேச மகளிர் தினத்தை அவர்களின் கையொப்ப நிகழ்வான ஒவ்வொரு பெண் திருவிழாவுடன் கொண்டாடுகிறது. ஒவ்வொரு பெண் அறக்கட்டளை 2011 இல் ஆஸ்திரேலியாவில் நிறுவப்பட்டது. மேலும், 2012 இல் கனடாவில் தொடங்கப்பட்டது, இது சோஃபி செராஃபினோ என்டர்டெயின்மென்ட்டின் ஒரு பிரிவான 2014 இல் கனடாவில் இலாப நோக்கற்ற சமூக அந்தஸ்தை அடையும் பொருட்டு, ஒவ்வொரு பெண் திருவிழா மற்றும் ஒவ்வொரு பெண் அமைப்பு என்ற பெயரில் இயங்குகிறது.  

இந்த அமைப்பு, (EWF) பிரித்தானிய-ஆஸ்திரேலிய வயலின் கலைஞர் சோஃபி ஆம்ஸ்ட்ராங் (முன்னர் சோஃபி செராஃபினோ) என்பவரால் நிறுவப்பட்டது, மேலும் சிட்னி, கல்கரி மற்றும் எட்மண்டன் ஆகிய இடங்களில் உள்ளது.  

ஒவ்வொரு பெண் அறக்கட்டளையும் 2014 ஆம் ஆண்டில் பீட்டர் மாலிக்கின், யுஎஸ் லேபிள் லக்ஸரி வேஃபர்ஸ் மூலம் அனைத்து பெண்களின் தொகுப்பு சிடியை வெளியிட்டது, இதில் கலைஞர்களான தாரா ஸ்லோன், ஆமி ஸ்கை மற்றும் சோஃபி ஆம்ஸ்ட்ராங் ஆகியோரின் பாடல்களும் அடங்கும்.
# அயோலியாங்

**அயோலியாங்** ( *Aoleang* ) என்பது கொன்யாக் நாகா மக்களால் கொண்டாடப்படும் ஒரு திருவிழாவாகும். இது ஏப்ரல் முதல் வாரத்தில் முக்கியமாக இந்திய மாநிலமான நாகாலாந்தின் மோன் மாவட்டத்தில் நடைபெறும்.  

## பாரம்பரியம்
கொன்யாக் மக்கள் நாகாலாந்தில் அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட 17 பழங்குடியினரில் அதிக எண்ணிக்கையில் இருப்பவர்கள். மேலும் தலையை வேட்டையாடும் அவர்களின் கடந்தகால பாரம்பரியத்தின் காரணமாக மிகவும் பிரபலமானவர்கள். கொன்யாக் மக்கள் நாகாலாந்தின் மோன் பகுதியிலும், அண்டை நாடான மியான்மரிலும் காணப்படுகின்றனர். இந்த இடங்கள் அயோலியாங் திருவிழாவைக் காண சிறந்த இடங்களாக அமைகின்றன.  

அயோலியாங் வசந்த வருகையை கொண்டாடுகிறது. மேலும், வரவிருக்கும் அறுவடைக்காக பிரார்த்தனையும் செய்யப்படுகிறது. கொண்டாட்டங்கள் ஏப்ரல் முதல் வாரத்தில் நடத்தப்படுகின்றன. இவை கொன்யாக் புத்தாண்டு தொடக்கத்துடன் ஒத்துப்போகின்றன. இருப்பினும், வரையறுக்கப்பட்ட அட்டவணை இல்லாமல் மாவட்டம் முழுவதும் உள்ள கிராமங்களில் திருவிழா கொண்டாடப்படுவதால் தேதிகள் மாறலாம்.  

## ஹார்ன்பில் திருவிழா
மேலும் இதுநாகாலாந்தின் தலைநகர் கோகிமாவிலிருந்து 12 கிமீ தொலைவில் உள்ள கிசாமா பாரம்பரிய கிராமத்தில் வழக்கமாக டிசம்பர் 1 முதல் 10 வரை நடைபெறும். ஹார்ன்பில் திருவிழாவிலிருந்து வேறுபடுகிறது. நாகாலாந்தில் வாழும் பழங்குடியின மக்களில் பெரும்பாலானோர் உழவுத் தொழிலை நம்பியுள்ளனர். எனவே, அவர்களின் திருவிழாக்களும் உழவுத் தொழிலை அடிப்படையானவையாக இருக்கின்றன. இந்த மக்கள் திருவிழாக்களில் கலந்துகொள்வதை புனிதமாக கருதுகின்றனர். நாகாலாந்தில் உள்ள பல்வேறு பழங்குடியினரின் கலாச்சாரங்களைப் பாதுகாக்க சுற்றுலா மற்றும் கலை மற்றும் கலாச்சாரத் துறைகளால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. பாரம்பரிய கலை வேலைப்பாடுகளைக் கொண்ட ஓவியங்களும், சிலைகளும் பார்வைக்கு வைக்கப்படுகின்றன. பழங்குடியின மக்கள் தங்கள் நாட்டுப்புற பாடல்களை பாடியும், பாரம்பரிய நடனமாடியும், பாரம்பரிய விளையாட்டுகளை விளையாடியும் மகிழ்கின்றனர்.  

## நடைபெறும் நாட்கள்
அயோலியாங் திருவிழாவின் முதல் 3 நாட்கள் *ஹோய் லா நிய்ஹ்*, *யின் மோக் ஃபோ நிய்ஹ்* மற்றும் ''மோக் ஷேக் நிய்ஹ் என அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த நாட்களில் பாரம்பரிய துணிகளை நெய்தும், பலியிடப்படும் விலங்குகளை சேகரித்தும், திருவிழாவிற்கு உணவு மற்றும் அரிசி சாதம் தயாரித்தும் திருவிழாவிற்கு தயாராகிறது.  

லிங்நியு நியா எனப்படும் நான்காவது நாள்விழாவில் மிக முக்கியமான நாள், இதில் கொன்யாக் பழங்குடியினர் அனைவரும் தங்கள் சிறந்த வண்ணமயமான பாரம்பரிய பழங்குடி ஆடைகள் மற்றும் நகைகளை அணிவார்கள். நான்காவது நாள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் சுவாரஸ்யமாக நாள் முழுவதும் ஆடுவதும், பாடுவதும், சமூகமாக விருந்து வைப்பதுமாக, அவர்கள் ஆடும் பழங்குடியினரின் நடனங்கள் தலைமறைவாக இருந்த பழங்குடியினரின் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகின்றன.  

திருவிழாவின் இறுதி இரண்டு நாட்கள் *லிங்க நிய்* மற்றும் *லிங்ஷான் நிய்ஹ் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.* இந்த நேரம் குடும்பத்துடன் நேரத்தை செலவிடுவதற்கும், முழு கிராமத்தையும் மற்றும் தனிப்பட்ட வீடுகளையும் சுத்தம் செய்வதற்கும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது.
# போனி

**போனி** (Bohni) என்பது இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தானில் பின்பற்றப்படும் ஒரு சமூக மற்றும் வணிகப் பழக்கம் ஆகும், ஒரு நாளின் முதல் விற்பனை அல்லது பிற விற்பனை காலத்தின் முதல் விற்பனை எஞ்சிய பரிவர்த்தனைகளுக்கான நற்பேறை நிறுவுகிறது என்ற நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. நடைமுறை அடிப்படையில் இதன் பொருள் என்னவென்றால், விற்பனையாளர்களின் முதல் விற்பனையானது ரொக்கமாக மட்டுமே நடப்பதை உறுதி செய்ய முயல்கிறது, மேலும் எந்த விதமான தள்ளுபடியும் இல்லாமல் முழு விலையில் விற்பனை செய்யவும் இந்நம்பிக்கை உதவுகிறது. போனி தொடர்புடைய சமூக நெறிமுறை பிராந்தியத்தின் அடிப்படையில் மாறுபடுகிறது.  

## வழக்கத்தில் மாறுபாடுகள்
விற்பனையாளர்கள் தினசரி *போனி நடைமுறையைக்* கொண்டிருந்தாலும், ஒரு நாட்காட்டி ஆண்டின் தொடக்கத்திலும் அல்லது ஒரு நிறுவனத்தைத் தொடங்கும் போதும் நிகழும் விற்பனைக்கும் பொருந்தும்.. பெரும்பாலும், புதிதாகத் தொடங்கப்பட்ட வணிகத்திற்கு, விற்பனையாளரின் குடும்பத்தினர் அல்லது நண்பர்கள் புதிய வணிகத்திற்கான நற்பேறை பாதுகாக்கும் முயற்சியில் தாங்களே முதல் பரிவர்த்தனையை நிகழ்த்துவார்கள். தனிப்பட்ட நம்பிக்கைகளைப் பொறுத்து, சில விற்பனையாளர்கள் பெரிய அளவிலான *போனி* விற்பனையைப் பெறும் வரை சிறிய பரிவர்த்தனைகளை மேற்கொள்ளாமல் தவிர்த்து விடுவதும் உண்டு. மற்றவர்கள் *போனி* விற்பனையை விரைவில் முடிக்க முயற்சி செய்து கிடைக்கும் சிறிய அளவிலான வியாபாரத்தையும் மேற்கொள்கிறார்கள். சில பகுதிகளில், *போனி* விற்பனையின் போது விற்பனையாளரிடம் விலை மாற்றம் செய்யும்படி கேட்பது முரட்டுத்தனமாக கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் *போனியின்* போது பணம் இழப்பு நேரிட்டு வெளியேறினால் அது விற்பனையாளரின் நற்பேறை நாள் முழுவதும் கெடுத்துவிடும். என்று நம்புகிறார்கள்  

சில பிராந்தியங்களில், முதல் வாடிக்கையாளரை விற்பனை முடிக்காமல் வெளியேற அனுமதிப்பது அசுபமாக கருதப்படுகிறது. இதைத் தடுக்க, விற்பனையாளருடன் ஈடுபடும் முதல் சாத்தியமான வாங்குபவரை கடையில் இருக்கை அளித்து, ஒரு கோப்பை தேநீர் வழங்கி அல்லது இலவசமாக விற்பனை செய்வது போன்ற சிறப்பு நடைமுறைகளும் வழங்கப்படுவதுண்டு.  

## போனி பணம்
வட இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தானில் உள்ள சில பகுதிகள் மற்றும் சமூகங்கள் *போனி* பரிவர்த்தனையில் செய்யப்படும் பணம் எவ்வாறு கையாளப்பபடுகிறது என்பதில் குறிப்பிட்ட நடைமுறைகளை உருவாக்கியுள்ளன. சில நேரங்களில் *போனி* பணம் மீது துப்பப்படுகிறது, நாசர் எனப்படும் தீய கண் பார்வையை விரட்டுவதாக நம்பப்படுகிறது. மாற்றாக, விற்பனையாளர் ஒவ்வொரு கண்ணிலும் *போனி* பணத்தை ஒத்திக் கொள்வதும் பின்பற்றப்படுகிறது. இச்செயல் பணத்தின் மீதான பயபக்தியையும் நன்றியையும் குறிக்கிறது.
# குலேஸ்தான் ருஸ்தம் பில்லிமோரியா



**குலேஸ்தான் ருஸ்தம் பில்லிமோரியா** (Gulestan Rustom Billimoria) ஒரு இந்திய பரோபகாரர், சமூக சேவகர், எழுத்தாளர் மற்றும் ஓவியர் ஆவார், மும்பையின் சிறப்புத் தேவை குழந்தைகளுக்கான தனது சேவைகளுக்காக மிகவும் பிரபலமானவர். இவர் 1957 இல் மும்பையின் ஷெரிப்பாக பணியாற்றினார் 1922 முதல் 1937 வரை மும்பையின் அலெக்ஸாண்ட்ரா பெண்கள் ஆங்கில நிறுவனத்தில் பெண் கண்காணிப்பாளராக இருந்தார்.  

குலேஸ்தான் ஜே. பதுர்ஜியாகப் பிறந்த பில்லிமோரியா, கிர்டன் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பள்ளிப் படிப்பையும், மும்பை செயின்ட் சேவியர் கல்லூரியில் கல்லூரிப் படிப்பையும் பயின்றார், அந்த காலகட்டத்தில் இவர் மும்பை பல்கலைக்கழகத்தில் இரண்டு முறை உறுப்பினராகவும் பல்கலைக்கழக செனட் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். இந்தியன் ரெட் கிராஸ் சொசைட்டியின் பெல்-ஏர் மருத்துவமனையின் நிறுவனர் மற்றும் பத்ம பூசண் பெற்றவருமான ருஸ்டோம்ஜி போமன்ஜி பில்லிமோரியாவுடன் திருமணமான பிறகு, இவர் மருத்துவமனையின் செயல்பாடுகளின் நிர்வாகத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். பின்னர், மகாராஷ்டிரா மாநில மகளிர் கவுன்சிலின் மும்பையில் உள்ள சவேரா சிறப்புப் பள்ளி குலேஸ்தான் மற்றும் பில்லிமோரியா பள்ளி, மனநலம் மற்றும் உடல் ஊனமுற்ற குழந்தைகளுக்கான நிறுவனத்தைக் கண்டறிய உதவினார்.  

பில்லிமோரியா ஒரு பிரபலமான ஓவியர் மற்றும் அவரது ஓவியங்களில் ஒன்று மும்பையில் உள்ள பிரின்ஸ் ஆஃப் வேல்ஸ் அருங்காட்சியகத்தில் (இன்றைய சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் வாஸ்து சங்க்ரஹாலயா) வைக்கப்பட்டுள்ளது. சிறப்புத் தேவையுடைய குழந்தைகள் குறித்தும் பல கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். இந்திய அரசாங்கம் 1972ஆம் ஆண்டில் அவருக்கு மூன்றாவது உயரிய குடிமகன் விருதான பத்ம பூசண் விருதை வழங்கியது. *குலேஸ்தான் மற்றும் ருஸ்டோம் பில்லிமோரியா எண்டோவ்மென்ட் லெக்சர்* என்பது அவரது நினைவாக ஆண்டுதோறும் நடத்தப்படும் நிகழ்ச்சியாகும்.
# கரடிகுறி



**கரடிகுறி** (*Karadikuri*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், கிருஷ்ணகிரி ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது காட்டிநாயனபள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஊராகும்.  

## பெயராய்வு
இந்த ஊரானது மலையை ஒட்டி உள்ள பகுதியாகும். பழங்காலத்தில் காடுகள் சூழ்ந்த பகுதியாக இருந்ததால் அங்கு கரடிகள் நடமாட்டம் அதிகமாக இருந்ததால் இப்பெயர் வந்திருக்கலாம் என்கிறார் கோ. சீனிவாசன்.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது கிருஷ்ணகிரியிலிருந்து மூன்று கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சென்னையிலிருந்து 262 கிலோமீட்டடர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

## ஊரில் உள்ள கோயில்கள்
- கரடிகுறி செல்லியம்மன் கோயில்

## மேற்கோள்
# செக்ரேனி


**செக்ரேனி** ( *Sekrenyi* ) வட கிழக்கு இந்திய மாநிலமான]] நாகாலாந்தில், அங்கமி நாகர்களால் நடத்தப்படும் பல திருவிழாக்களில், *செக்ரே-ன்* என்றும் *பூசானி* என்றும் அழைக்கப்படும் செக்ரேனி, ஒரு முக்கிய ஆண்டு விழாவாகும். அங்காமி பொது அமைப்பின் கீழ் பல நிறுவனங்கள், மாநில அரசாங்கத்துடன் இணைந்து *கெசி* (பொதுவாக கிரிகோரியன் நாட்காட்டியில் பிப்ரவரி 25 உடன் தொடர்புடையது) அங்காமி நாட்காட்டி மாதத்தின் 25 வது நாளிலிருந்து பத்து நாட்களுக்கு இது அனுசரிக்கப்படுகிறது. இது கடந்த கால பாவங்கள் அனைத்தையும் துடைக்க நடத்தப்படும் "தூய்மை திருவிழா" ஆகும். ஒட்டுமொத்த கிராமத்தின் "உடல் மற்றும் ஆன்மாவை" தூய்மைப்படுத்தி, நாகாலாந்தின் அனைத்து சமூகத்தினரிடையே ஒற்றுமையை கொண்டு வருவதன் மூலம் புதுப்பித்து "புனிதமாக்குவது" திருவிழாவின் நோக்கமாகும். இது இளம் வயதினரை முதிர்ச்சியடைந்ததைக் குறிக்கிறது. மேலும், "அங்காமியின் அடையாளக் குறிப்பான்" எனக் கருதப்படுகிறது. பழங்குடியினரிடையே கிறிஸ்தவ மதம் மாறியவர்கள் படிப்படியாக இந்த சடங்குகளை நிராகரித்தனர்.  

## விவரங்கள்
*செக்ரேனி* என்பதில் *செக்ரே* என்பது "புனிதப்படுத்துதல்" என்றும் *நி* என்பதன் பொருள் "பண்டிகை" என்பதனால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கூட்டு வார்த்தையாகும். திருவிழா அட்டவணை விவசாய சுழற்சியுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது கிராமத்திற்கு கிராமம் மாறுபடும். பொதுவாக டிசம்பர்-மார்ச் மாதங்களுக்கு இடையில் நடத்தப்படுகிறது. மேலும் காலமும் பத்து முதல் பதினைந்து நாட்கள் வரை மாறுபடும். இசை மற்றும் நடனத்தின் களியாட்டத்திற்காக, சமூகத்தின் ஆண்களும் பெண்களும் பாரம்பரிய உடைகளை அணிவார்கள். ஆண்கள் தலையில் வேட்டையாடும் மண்வெட்டிகளை எடுத்துச் செல்லும் போது, பெண்கள் கூடைகளை எடுத்துச் செல்கிறார்கள்.  

ஏழாவது நாள் இனக்குழு இளைஞர்களால் வேட்டையாடப்படுகிறது. எட்டாவது நாளில், சடங்கில் ஒரு வாயிலைக் கீழே இழுப்பது (சொத்தை வரையறுக்கும் பழைய வாயிலை மாற்றுவது என்று பொருள்). இதைத் தொடர்ந்து அடுத்த இரண்டு நாட்களில் கிராம மக்கள் முறைப்படி பரிமாறி, வாழ்த்துக்களை தெரிவிக்கின்றனர். பத்து நாள் உற்சவ காலத்தில், களப்பணிகள் நிறுத்தப்படுகின்றன. உள்ளூரில் இந்தச் செயல் *பென்யூ* என்று அழைக்கப்படுகிறது. திருவிழா காலம் நிறைவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, கிராமங்களில் உள்ள ஆண்கள் தங்களைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு ஆசிர்வாதம் பெறும்போது, பயிரிடுதல், வீடு கட்டுதல் மற்றும் திருமணங்கள் ஆண்டுக்கு மீண்டும் தொடங்கும் என நம்புகின்றனர்.
# ஷாஜியா குஷ்க்



**ஷாஜியா குஷ்க்** ( , சிந்தி : **شازيه خشڪ** ) (பிறப்பு செப்டம்பர் 1970 ஜாம்ஷோரோ ), ஒரு பாகிஸ்தானிய முன்னாள் நாட்டுப்புற பாடகி ஆவார். இவர் சிந்தி, பலூச்சி, சைராய்கி, உருது, காஷ்மீரி, பிராகுய் மற்றும் பஞ்சாபி மொழிகளில் பாடியுள்ளார்.  

## சுயசரிதை
ஷாஜியா குஷ்க் ஜாம்ஷோரோவில் பிறந்தார். அவர் 1992 இல் தனது கணவரின் ஊக்கத்தின் பேரில் ஒரு நிகழ்ச்சியில் அறிமுகமானார், அவரைப் பற்றி ஷாஜியா கூறுகிறார், "என் கணவர் என்னை அடிக்கடி குரல் ராணி என்று அழைத்தார்". இவர் இரண்டு முக்கிய மொழிகளான சிந்தி மற்றும் பலூச்சியின் பாடகியாக உருவெடுத்தார். இவரது முதல் பாடல் *மாரா உதேதா பாக்கியாரா கடி ஆவோ நா மாரே தேஸ்* இவரது பெயரை நாடு முழுவதும் பிரபலப்படுத்தியது.  

## மரபு
ஷாஜியா குஷ்க் தனது தொழில் வாழ்க்கையில் 500 க்கும் மேற்பட்ட பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். உலகம் முழுவதும் 45 நாடுகளில், தன் பாடல் நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினார். அமெரிக்க துணைத் தூதரகம், கராச்சி ஷாஜியாவை 'நல்லெண்ணத் தூதராக' தேர்ந்தெடுத்தது. சிந்து பல்கலைக்கழகம், ஜாம்ஷோரோ அவருக்கு, 'சூஃபிசம் - நாட்டுப்புற இசை'க்கான கவுரவ பெல்லோஷிப்பை வழங்கியது. உஸ்பெகிஸ்தான் அரசிடம் இருந்து 'ஜனாதிபதி விருது' பெற்றார்  

## விருதுகள்

- ஷாஜியா குஷ்க் சிந்து பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து சூஃபிசம் மற்றும் நாட்டுப்புற இசையில் கெளரவ பெல்லோஷிப்பைப் பெற்றார்.
- அவரது பாடலைப் பாராட்டி உஸ்பெகிஸ்தான் அரசு அவருக்கு ஜனாதிபதி விருது வழங்கியது.

## பாடல்கள்
அவரது பிரபலமான பாடல்களில் சில:  

- ரூபரோ-இ-யார்
- தேரா நாம் லியா
- லால் மேரி பாட் ரக்யோ
- நியானி நிமானி
- மேதா ரஞ்சனா
- மட உத்தா பாகியா கே அயோ நா மாரே தேஷ்
- ஏலே முஹிஞ்சா மாரோரா
# ஆடாளம்



**ஆடாளம்** (*Adalam*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், பருகூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது புலிகுண்டா ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஊராகும்.  

## பெயராய்வு
ஆடாளம் பகுதி மக்களின் முக்கியத் தொழிலாக பழங்காலத்திலிருந்து இன்றுவரை ஆடு மேய்த்தல் உள்ளது. அதனால் இப்பெயர் வந்திருக்கலாம் என்கிறார் கோ. சீனிவாசன்.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியிலிருந்து 14 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சென்னையிலிருந்து 252 கிலோமீட்டடர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

## மேற்கோள்
# கொரல்தொட்டி



**கொரல்தொட்டி** (*Koraldoddi*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், சூளகிரி ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது செம்பரசனப்பள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஊராகும்.  

## பெயராய்வு
*கொரலு*, *கொரல்* என்னும் தெலுங்கு சொல்லுக்கு செம்மறியாடுகள் என்பது பொருள். இப்பகுதியில் அதிக அளவில் செம்மறி ஆடுகள் வளர்த்துள்ளனர். எனவே செம்மறி ஆட்டுப்பட்டி என்னும் பொருளில் இவ்வூரின் பெயர் அமைந்துள்ளது என்கிறார் கோ. சீனிவாசன்.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான கிருஷ்ணகிரியிலிருந்து 31 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சூளகிரியில் இருந்து எட்டு கிலோமீடர் தொலைவிலும், சென்னையிலிருந்து 284 கிலோமீட்டடர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

## மேற்கோள்
# மேகலசின்னம்பள்ளி



**மேகலசின்னம்பள்ளி** (*Mekalachinnampalli*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், கிருஷ்ணகிரி வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது மேகலசின்னம்பள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட ஊராகும்.  

## பெயராய்வு
*மேகல்*, *மேகலு* என்னும் தெலுங்கு சொல்லுக்கு ஆடுகள் என்பது பொருள். இப்பகுதியில் பெரும்பான்மை மக்கள் ஆடுகளை மேய்த்து வளர்த்துள்ளனர். எனவே இவ்வூருக்கு காலப்போக்கில் மேகலசின்னம்பள்ளி என்ற பெயர் அமைந்துள்ளது என்கிறார் கோ. சீனிவாசன்.  

## மேற்கோள்