# மார்சா பி. ஜான்சன்


**மார்சா பி. ஜான்சன் (Marsha P. Johnson)** (1945 ஆகத்து 24 - 1992 சூலை 6) இவர் ஓர் அமெரிக்க ஓரின சேர்க்கை விடுதலை ஆர்வலர் மற்றும் சுய அடையாளம் காணப்பட்ட 'இழுவை ராணி'யாவார். ஓரின சேர்க்கை உரிமைகளுக்கான வெளிப்படையான ஒருவராக அறியப்பட்ட ஜான்சன், 1969 இன் இசுடோன்வால் எழுச்சியின் முக்கிய நபர்களில் ஒருவராவார். ஓரின விடுதலை முன்னணியின் நிறுவன உறுப்பினரான ஜான்சன், ஓரின சேர்க்கை, பாலினம் அல்லாத மற்றும் திருநங்கைகளின் தெரு ஆர்வலர் அமைப்பு 1970 இல் சில்வியா ரிவேரா மற்றும் மார்சா பி. ஜான்சன் ஆகியோரால் நிறுவப்பட்டது. நியூயார்க் நகரத்தின் ஓரின சேர்க்கை மற்றும் ஓவியக் காட்சியில் பிரபலமான நபரான ஜான்சன் ஆண்டி வார்ஹோலை மாதிரியாகக் கொண்டு, இழுவை செயல்திறன் குழுவான ஹாட் பீச்செச் என்பவருடன் மேடையில் தோன்றினார். இவருக்கு கிரீன்விச் கிராமத்தின் தெருக்களில் வரவேற்புடன் பல தசாப்தங்களாக அறியப்பட்ட ஜான்சன் "கிறிஸ்டோபர் தெருவின் மேயர்" என்று அழைக்கப்பட்டார். 1987 முதல் 1992 வரை, ஜான்சன் எய்ட்சு ஆர்வலராக இருந்தார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இளைய ஜான்சன் மால்கம் மைக்கேல்சு 1945 ஆகத்து 24 அன்று, நியூ ஜெர்சியின் எலிசபெத்தில், ஜெனரல் மோட்டார்சில் ஊழியராக இருந்த மூத்த மால்கம் மைக்கேல்சு மற்றும் ஆல்பர்ட்டா கிளைபோர்ன் ஆகியோருக்கு ஆறு உடன்பிறப்புகளுடன் பிறந்தார். தனது சிறுவயதில் ஜான்சன் ஒரு ஆப்பிரிக்க மெதடிஸ்ட் எபிஸ்கோபல் தேவாலயத்தில் பயின்றார். பிற்கால வாழ்க்கையில் மதத்தில் ஈடுபாட்டுடன் இருந்தார். பெரும்பாலும் கத்தோலிக்க மதத்தில் ஆர்வம் காட்டினார். ஜான்சன் முதலில் தனது ஐந்து வயதில் ஆண்களின் ஆடைகளை அணியத் தொடங்கினார். ஆனால் அருகிலேயே வசிக்கும் சிறுவர்களின் துன்புறுத்தல் காரணமாக தற்காலிகமாக அதை அணிவது நிறுத்தப்பட்டது. 1992 ஆம் ஆண்டு ஒரு நேர்காணலில், தான் இளம் பருவத்தில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான ஒரு இளம் பெண் என்று ஜான்சன் விவரித்தார். இதற்குப் பிறகு, ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என்ற கருத்தை நோக்கி ஜான்சன் தள்ளப்பட்டார். 17 வயதில் நியூயார்க் நகரத்திற்குச் செல்லும் வரை தான் ஒரு ஓரினச்சேர்க்கையாளராக இருக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார். ஓரினச்சேர்க்கையாளராக இருப்பவர் "ஒரு நாயை விட தாழ்ந்தவர்" என்று ஜான்சனின் தாய் கூறியதாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் ஆல்பர்ட்டாவிற்கு அகனள், அகனன், ஈரர், திருனர் சமூகத்தைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது என்று ஜான்சன் கூறினார். 1963ஆம் ஆண்டில் எலிசபெத்தில் உள்ள முன்னாள் எடிசன் உயர்நிலைப் பள்ளியில் (இப்போது தாமஸ் ஏ. எடிசன் தொழில் மற்றும் தொழில்நுட்ப அகாதமி ) பட்டம் பெற்ற பிறகு, ஜான்சன் நியூயார்க் நகரத்திற்கு 15 டாலர் மற்றும் ஒரு பை நிறைய துணிகளைக் கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். 1966இல் கிரீன்விச் கிராமத்திற்குச் சென்று ஜான்சன் ஒரு உணவு விடுதியில் பணிபுரிந்தார். பின்னர், நகரத்தில் ஓரினச் சேர்க்கையாளர்களைச் சந்தித்த பின்னர், தான் ஒரு ஓரினச்சேர்க்கையாளராக இருக்க முடியும் என்று ஜான்சன் இறுதியாக உணர்ந்து, தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டார்.  

## வேலை மற்றும் அடையாளம்
ஜான்சன் ஆரம்பத்தில் "பிளாக் மார்ஷா" என்ற புனைப்பெயரைப் பயன்படுத்தினார். ஆனால் பின்னர் "மார்சா பி. ஜான்சன்" என்ற பெயரை தேர்வு செய்தார் மன்ஹாட்டன் 42 வது தெருவில் உள்ள ஓவர்ட் ஜான்சனின் உணவகத்தில் இருந்து ஜானசன் என்ற பெயரைப் பெற்றார். ஜான்சன் ஓரின சேர்க்கையாளராகவும், எதிர் பாலினத்தோடு தொடர்புடைய ஆடைகளை அணிவதிலிருந்து இன்பம் பெறுபவராகவும் மாறுபடுகிறார். அரிசோனா பல்கலைக்கழகத்தின் மனித பாலினம் மற்றும் பாலியல் ஆய்வுகள் பற்றிய பேராசிரியரான சூசன் ஸ்ட்ரைக்கரின் கூற்றுப்படி, ஜான்சனின் பாலின வெளிப்பாடு உறுதிப்படுத்தாதது என்று அழைக்கலாம்; திருநங்கைகள் என்ற வார்த்தையுடன் ஜான்சன் ஒருபோதும் சுய அடையாளம் காணப்படவில்லை. ஆனால் ஜான்சன் உயிருடன் இருந்தபோது இந்த சொல் பரந்த பயன்பாட்டில் இல்லை.  

விலையுயர்ந்த கடைகளில் இருந்து ஆடைகளை வாங்க முடியாமல் போனதால் ஜான்சனின் *இழுவை பாணி* தீவிரமாக இல்லை. ). மன்ஹாட்டனின் பூக்களை வரிசைப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்படும் மேசைகளில் பயன்படுத்தப்பட்டபின் ஜான்சன் மீதமுள்ள பூக்கள் இவருக்குக் கிடைத்தது. மேலும் புதிய பூக்களின் கிரீடங்களை அணிந்ததற்காகவும் அறியப்பட்டார். ஜான்சன் உயரமான, மெல்லிய மற்றும் பெரும்பாலும் நீண்ட அங்கிகள் மற்றும் பளபளப்பான ஆடைகள், சிவப்பு பிளாஸ்டிக்காலான உயரமான காலணி மற்றும் பிரகாசமான தலை முடி போன்றவற்றை அணிந்திருந்தார். இது அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தது. அமெரிக்க நகட்டுரையாளர் இடுமண்ட் வைட் தனது 1979 கிராமக் குரல் இதழில் எழுதிய "தி பாலிடிக்ஸ் டிராக்" என்ற ஒரு கட்டுரையில் ஜான்சன் "ஆண்பால் மற்றும் பெண்பால் இடையேயான இடைவெளியை" காண்பிக்கும் விதத்தில் ஆடை அணிவதை விரும்பினார் என்று எழுதினார். இந்த கட்டுரையில் ஜான்சனின் ஒரு புகைப்படம் ஜான்சனை தலைமுடி மற்றும் ஒப்பனை ஆகியவற்றைக் காட்டுகிறது.  

## ஸ்டோன்வால் எழுச்சி மற்றும் பிற செயல்பாடு
நியூயார்க் நகரத்தின் மன்ஹாட்டனின் கிரீன்விச் கிராமத்தின் அருகிலுள்ள ஒரு ஓரினச் சேர்க்கை மற்றும் பொழுதுபோக்கு உணவகமான ஸ்டோன்வால் விடுதிக்கு சென்ற முதல் இழுவை ராணிகளில் ஜான்சன் ஒருவராக இருந்தார். இது முன்பு ஓரின சேர்க்கையாளர்களுக்கு மட்டுமே ஒரு விடுதியாக இருந்தது.  

## மன நோய் மற்றும் இறப்பு
1966 வாக்கில், ஜான்சன் தெருக்களில் வாழ ஆரம்பித்தார். மேலும் அடிப்படைத் தேவைக்காக பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டார். பாலியல் தொழில் தொடர்பாக, 100 தடவைகளுக்கு மேல் கைது தான் செய்யப்பட்டதாக ஜான்சன் கூறினார். மேலும் 1970 களின் பிற்பகுதியில் ஒரு முறை சுடப்பட்டதாகவும் தெரிவித்தார் . ஜான்சன் முதன்முதலில் 1970 இல் தனக்கு மன முறிவு ஏற்பட்டதைப் பற்றி பேசினார். பாப் கோஹ்லரின் கூற்றுப்படி, ஜான்சன் கிறிஸ்டோபர் தெருவில் நிர்வாணமாக நடந்து செல்வார் எனவும், இரண்டு அல்லது மூன்று மாதங்களுக்கு சிகிச்சை பெறுவார் என்றும், பின்னர் ஜான்சன் இயல்பு நிலைக்கு திரும்புவார் என்றும் தெரிகிறது. 1980 க்கும் 1992இல் ஜான்சனின் மரணத்திற்கும் இடையில், ஜான்சன் ராண்டி விக்கர் என்ற ஒரு நண்பருடன் வாழ்ந்தார்.  

1992 பெருமிதப் பேரணிக்குப் பிறகு, ஜான்சனின் உடல் அட்சன் ஆற்றில் மிதப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. காவலர்கள் ஆரம்பத்தில் இந்த மரணத்தை தற்கொலை என்று தீர்ப்பளித்தனர். ஆனால் ஜான்சனின் நண்பர்களும் உள்ளூர் சமூகத்தின் மற்ற உறுப்பினர்களும் ஜான்சனின் மரணம் தற்கொலை அல்ல என்று வலியுறுத்தினர். மேலும் ஜான்சனின் தலையின் பின்புறத்தில் பாரிய காயம் இருப்பதையும் குறிப்பிட்டனர். சில்வியா ரிவேராவின் கூற்றுப்படி, தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் பலவீனமான நிலை காரணமாக ஜான்சன் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக அவர்களது நண்பர் பாப் கோஹ்லர் நம்பினார். ஜான்சனுடன் நெருக்கமாக இருந்தவர்கள் மரணம் சந்தேகத்திற்குரியது என்று கருதினர். ஜான்சன் மனரீதியாகப் போராடிய போதிலும், இது தற்கொலை எனத் தெரியவில்லை என்று பலர் கூறினர். ராண்டி விக்கர் பின்னர் ஜான்சன் மயக்கமடைந்து ஆற்றில் விழுந்திருக்கலாம், அல்லது த்ன்னைத் துன்புறுத்துபவர்களிடமிருந்து தப்பிக்க ஆற்றில் குதித்திருக்கலாம். ஆனால் ஜான்சன் ஒருபோதும் தற்கொலை செய்து கொள்ளவில்லை என்று கூறினார்.  

ஜான்சன் ஒரு "குண்டர்கள்" குழுவால் துன்புறுத்தப்படுவதைக் கண்டதாகக் கூற பலர் முன்வந்தனர். ஜான்சனின் மரணத்தை விசாரிப்பதில் சட்டத்துறை ஆர்வம் காட்டவில்லை என்று பிற உள்ளூர்வாசிகள் பின்னர் கூறினர். பின்னர், ஜான்சன் தகனம் செய்யப்பட்டார். உள்ளூர் தேவாலயத்தில் நடந்த இறுதிச் சடங்கைத் தொடர்ந்து, நண்பர்கள் ஜான்சனின் சாம்பலை ஆற்றில் கரைத்தனர்.