wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# மண்டி சமஸ்தானம்



**மண்டி சமஸ்தானம்** (**Mandi State**) 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால இமாச்சலப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மண்டி மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1941-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, மண்டி இராச்சியம் 2950 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 2,32,598 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். மண்டி சமஸ்தானத்திற்கு தெற்கில் பிலாஸ்பூர் சமஸ்தானம் மற்றும் சுகேத் சமஸ்தானம், மேற்கில் காங்கிரா சமஸ்தானம் மற்றும் வடமேற்கில் சம்பா சமஸ்தானம் எல்லைகளாக கொண்டது. இது பஞ்சாப் மாகாண ஆளுநரின் கீழ் செயல்பட்டது  

## வரலாறு
1527/1534-ஆம் ஆண்டில் அஜ்பார் சென் என்பவர் மண்டி இராச்சியத்தை நிறுவினார். முகலாயப் பேரரசு மற்றும் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த மண்டி இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற மண்டி சமஸ்தான மன்னரகள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பஞ்சாப் மாகாணத்தின் பஞ்சாப் அரசுகள் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. மண்டி இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி மண்டி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பட்டியாலா, கிழக்கு பஞ்சாபு அரசுகளின் ஒன்றியத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சுகேத் இராச்சியம் இமாச்சலப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மண்டி மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- பட்டியாலா, கிழக்கு பஞ்சாபு அரசுகளின் ஒன்றியம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சிர்க்கோனியம் லாக்டேட்டு



**சிர்க்கோனியம் லாக்டேட்டு** (*Zirconium lactate*) என்பது C<sub>12</sub>H<sub>20</sub>O<sub>12</sub>Zr என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிமச் சேர்மமாகும். லாக்டிக் அமிலத்தின் சிர்க்கோனியம் உப்பான இச்சேர்மம் நாற்றம் நீக்கியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. நிறமற்ற திண்மமாகக் காணப்படும் சிர்க்கோனியம் கார்பாக்சிலேட்டுகள் அதிக சிக்கலான கட்டமைப்பு கொண்ட பல்லின வடிவங்களை ஏற்கின்றன. இவற்றின் தோராயமான பொதுவாய்ப்பாடு Zr(OH)4-n(O2CCHOHCH3)n(H2O)x ஆகும். இங்கு 1 < n < 3.  

பெட்ரோலியத் தொழிலில் சிர்க்கோனியம் லாக்டேட்டு ஒரு குறுக்கு-இணைப்பு முகவராகப் நீர்மங்களைப் பிரிக்கப் பயன்படும் களிம்புகளைத் தயாரிக்கவும் பயன்படுகிறது. பாறைகளில் விரிசல்களை ஏற்படுத்தி எண்ணெயை பிரித்தெடுக்கவும் இது பயன்படுகிறது.  
## தயாரிப்பு
சிர்க்கோனியம் ஆக்சைடுடன் லாக்டிக் அமிலத்தைச் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்வதால் சிர்க்கோனியம் லாக்டேட்டு உருவாகிறது.  
## பாதுகாப்பு
உயிர்க்கொல்லும் அளவு LD50 >10 கி/கி.கி) இருப்பதால் சிலருக்கு தோலில் எரிச்சல் உண்டாக்கலாம்.
# பிரகதிஷீல் சமாஜ்வாடி கட்சி (லோஹியா)


**பிரகதிஷீல் சமாஜ்வாடி கட்சி (லோஹியா)** (*Pragatisheel Samajwadi Party (Lohiya)*)(மொழிபெயர்ப்பு : *முற்போக்கு சோசலிச கட்சி (லோஹியா)),* என்பது முன்னர் சமாஜ்வாதி மதச்சார்பற்ற முன்னணி என உத்தரப் பிரதேசம் முன்னாள் அமைச்சர் சிவபால் சிங் யாதவ் தோற்றுவித்த கட்சி ஆகும். இவர் சமாஜ்வாதி கட்சியிலிருந்து ஆகஸ்ட் 29, 2018 அன்று விலகி இக்கட்சியினைத் தோற்றுவித்தார். சோசலிச விழுமியங்களைத் தக்கவைக்க பிரகதிஷீல் சமாஜ்வாடி கட்சியை (லோஹியா) உருவாக்க முடிவு செய்துள்ளதாகக் கூறினார். தற்போதைய சூழ்நிலையில் பிரகதிஷீல் சமாஜ்வாடி கட்சி தேர்தல் ஆணையத்தால் பதிவு செய்யப்பட்ட அரசியல் கட்சியாகும். உத்தரப்பிரதேசத்தின் தலைநகரான இலக்னோவில் முகாம் அலுவலகம் உள்ளது. கட்சியின் நிரந்தர அலுவலகம் லக்னோவின் கோமதி நகரில் அமைந்துள்ளது.  

## தேர்தல் சின்னம்

கட்சிக்கு அதிகாரப்பூர்வமான தேர்தல் சின்னமாக "திறவுகோல்" 2019 தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்காக ஒதுக்கப்பட்டது. பின்னர், இது 2022 தேர்தலுக்கு முன்பு "நாற்காலி" என மாற்றப்பட்டது  

## குறிப்பிடத்தக்க தலைவர்கள்
சிவபால் சிங் யாதவ் - முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர், பொதுப்பணித்துறை மற்றும் ஜல் சக்தி துறையின் முன்னாள் அமைச்சர், அரசு, உத்தரப்பிரதேசம்  

ரகுராஜ் சிங் ஷக்யா - முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர்  

சையதா ஷதாப் பாத்திமா - முன்னாள் அமைச்சர்  

ஆதித்யா யாதவ் - தலைவர் UPPCF மற்றும் பொதுச் செயலாளர், முற்போக்கு சோசலிச கட்சி (லோஹியா)  

## கட்சி கொடி
சிவப்பு நிறம் சோசலிசத்தையும் மஞ்சள் நிறம் எதிர்பார்ப்பினையும் பச்சை நிறம் ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் செழுமையினைக் குறிக்கின்றது.  

இந்த வகையில், சமூகத்தில் சோசலிசத்துடன் பிணைப்பதன் மூலம் உடல் வளத்தை அடைவதற்கான எதிர்பார்ப்பைக் கொடி அடையாளப்படுத்துகிறது.
# கயகர்ணன்


**கயகர்ணன்** (*Gayakarna*; ஆட்சி, பொ.ச 1123-1153 ) திரிபுரியை ஆட்சி செய்த காலச்சூரி வம்சத்தின் ஆட்சியாளனாவான். இவனது இராச்சியம், மத்திய இந்தியாவிலிருந்த ( இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் ) சேதி நாடு அல்லது தஹாலா பகுதியை மையமாகக் கொண்டிருந்தது.  

கயகர்ணன் பரமார மன்னன் உதயாதித்தனின் பேத்தி அல்கனாதேவியை மணந்தான். இது இரு இராச்சியங்களுக்கிடையில் சமாதானத்திற்கு வழிவகுத்தது. இருப்பினும், இவன் சந்தேல மன்னன் மதனவர்மனிடம் சில பிரதேசங்களை இழந்தான். இவனது ஆட்சியின் போது இரத்தினபுரியில் உள்ள காலச்சூரி ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர்.  

## ஆட்சி
கயகர்ணன் தனது தந்தை யசகர்ணனுக்குப் பிறகு காலச்சூரி மன்னரானான்.கயகர்ணன் சந்தேல மன்னன் மதனவர்மனிடம் தனது வடக்குப் பகுதியின் சில பகுதிகளை இழந்ததாகத் தெரிகிறது. மதனவர்மனின் மந்திரி கடாதரனின் மவூ கல்வெட்டு, மதனவர்மனின் பெயரைக் கேட்டு மன்னன் ஓடிவிட்டதாகக் கூறுகிறது. இந்த பகுதியில் உள்ள பன்வாரில் மதனவர்மனின் நாணயங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதையடுத்து, சந்தேலர்கள் பகேல்கண்டின் வடக்குப் பகுதியைக் கைப்பற்றியதாகத் தெரிகிறது.  

முன்னதாக திரிபுரி காலச்சூரிகளின் அடிமைகளாக பணியாற்றிய இரத்தினபுரியின் காலச்சுரிகள் கயகர்ணனின் ஆட்சியின் போது தங்கள் சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர். கயகர்ணன் இரத்தினபுரியின் தலைவன் இரண்டாம் இரத்னதேவனை அடிபணியச் செய்ய ஒரு படையை அனுப்பினான். ஆனால் அது தோற்கடிக்கப்பட்டது.  

## சொந்த வாழ்க்கை
கயகர்ணன் குஹில மன்னன் விசயசிம்மனின் மகளான அல்கனாதேவியை மணந்தான். இவரது தாயார் சியாமளாதேவி பரமார மன்னன் உதயாதித்யனின் மகளாவாள். இத்திருமணம் பரமாரர்களுக்கும் காலச்சூரிகளுக்கும் இடையே சமாதானத்தை ஏற்படுத்தியது.  

அல்கனாதேவியின் ஆதரவின் காரணமாக, பாசுபத சைவ மதத் தலைவர்கள் கலாச்சூரி சாம்ராஜ்யத்தில் முக்கியத்துவம் பெற்றனர். கயகர்ணனின் இராஜகுரு (அரச ஆசான்) சக்தி-சிவன் என்பவராவார்.  

கயகர்ணனுக்குப் பின் இவனது மகன்களான நரசிம்மனும், பின்னர் செயசிம்மனும் ஒருவர் பின் ஒருவராக பதவியேற்றனர்.
# இரண்டாம் இரத்னதேவன்


**இரண்டாம் இரத்னதேவன்** (*Ratnadeva* II; ஆட்சி. 1120-1135 பொ.ச.) நவீனகால இந்திய மாநிலமான சத்தீசுகரில் இருந்த ( இரதன்பூர், சத்தீசுகர்) இரத்தினபுரியின் காலச்சூரி வம்சத்தின் மிகப்பெரிய ஆட்சியாளனாவான். திரிபுரியின் காலச்சூரி ஆட்சியாளர்களிடமிருந்து]] சுதந்திரம் அறிவித்ததற்காக இவன் அறியப்படுகிறான். மேலும் காலச்சூரி மன்னன் கயகர்ணனால் அனுப்பப்பட்ட இராணுவத்தை தோற்கடித்தான். கலிங்கத்தின் வலிமைமிக்க மன்னன் அனந்தவர்மன் சோடகங்கனின் படையெடுப்பை முறியடித்ததற்காகவும் இவன் அறியப்படுகிறான். இந்த நிகழ்வுகள் இவன் அநேகமாக ஒரு திறமையான இராணுவத் தலைவன் என்பதைக் காட்டுகிறது. இவனது தந்தை முதலாம் ஜஜல்லதேவன் பொ.ச.1090-1120 வரை ஆட்சி செய்தான். இவனுக்குப் பிறகு இவனது மகன் இரண்டாம் பிருதிவிதேவன் பொ.ச. 1135-1165 வரை ஆட்சி செய்தான்.  

## கல்வெட்டுகளும் நாணயங்களும்
இரண்டாம் இரத்னதேவனின் கல்வெட்டுகள் அகல்தாரா, பராகான், சிவ்ரிநாராயண் (அல்லது சியோரிநாராயண்), சர்கோன் (அல்லது சர்கோ) ஆகிய இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.  

இரண்டாம் இரத்னதேவனின் பல நாணயங்கள் இங்கு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன:  

- சனாசாரி (அல்லது சோன்சாரி): 96 தங்க நாணயங்கள்
- சரங்கர்: 29 தங்க நாணயங்கள்
- தாடல்-சியோனி: 136 தங்க நாணயங்கள்
- இரதன்பூர் : 10 தங்க நாணயங்கள்
- சோன்பூர் மற்றும் பைத்யநாதா: 9 தங்க நாணயங்கள்

## இதனையும் பார்க்கவும்

- இரத்தினபுரியின் காலச்சூரிகள்
- அனந்தவர்மன் சோடகங்கன்
- திரிபுரியின் காலச்சூரிகள்
- கயகர்ணன்
# இரண்டாம் பிருதிவிதேவன்


**பிருத்வி-தேவன்** ( *Prithvi-deva* II) இன்றைய இந்திய மாநிலமான சத்தீசுகரை கிபி 1135-1165 வரை ஆட்சி செய்த இரத்தினபுரி காலச்சூரி மன்னர்களில் மிகவும் சக்திவாய்ந்தவராவார்.  

## ஆட்சி
இவரது தந்தையும் புகழ்பெற்ற அரசனுமான இரண்டாம் இரத்னதேவன், கீழைக் கங்க மன்னன் அனந்தவர்மன் சோடகங்கனை தோற்கடித்தார். இவரும் கீழைக் கங்க அரசனான ஏழாம் கர்மதேவனைத் தோற்கடித்தார். கர்மதேவன் இவருக்கு எதிராக ஒரு மோசமான தோல்வியை சந்தித்தார். திரிபுரியின் காலச்சூரி மன்னன், செயசிம்மன், இவர் மீது தனது அதிகாரத்தை நிலைநாட்ட முயன்று தோல்வியடைந்தார். சிவ்ரிநாராயணன் என்ற இடத்தில் ஒரு போர் நடந்தது. அதில் செயசிம்மன் தோல்வியடைந்ததாகத் தெரிகிறது.  

## பிருத்விதேவனின் பிலாய்கர் செப்புத் தகடுகள்
மத்தியப் பிரதேசத்தில் இருந்த சத்தீசுகர் பிரிவின் ராய்ப்பூர் மாவட்டத்தின், முன்னாள் பிலாய்கர் ஜமீந்தாரியின் தலைமை நகரமான பிலாய்கரில் 1945இல் இரண்டு செப்புத் தகடுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. அதில் இவரைப் பற்றிய குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன.
# ஆர்கோன்

**ஆர்கோன்** (*Archon* , <small>பன்மை:</small> ἄρχοντες, *árchontes* ) என்பது "ஆட்சியாளர்" என்று பொருள்படும் ஒரு கிரேக்கச் சொல்லாகும். இது ஒரு குறிப்பிட்ட பதவியின் பெயராக அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

## பண்டைய கிரேக்கம்
பண்டைய கிரேக்கத்தின் துவக்கக்கால இலக்கிய காலத்தில், பல்வேறு கிரேக்க நகர அரசுகளின் தலைமை நீதிபதிகள் *அர்கோன்டெஸ்* என்று அழைக்கப்பட்டனர். *"கிளப் லீடர்" முதல் "மாஸ்டர் ஆஃப் தி டேபிள்ஸ்* " வரை "உரோமன் ஆளுநர்" வரை "கிளப் லீடர்" வரையிலான பொதுவான பொதுவான பொருளில் கிரேக்க வரலாறு முழுவதும் இந்த சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது.  

ஏதென்சில் ஒரே நேரத்தில் மூன்று பேர் கொண்ட ஆர்கோன் என்ற பதவி முறை உருவாக்கப்பட்டது. அதில் உள்ள மூவர் அர்ச்சன், போல்மார்க், ஆர்கான் பசிலியஸ் என அழைக்கப்பட்டனர். அரிசுடாட்டிலின் கான்சிடியூசன் ஆப் தி ஏதன்சின்படி, மன்னரின் அதிகாரம் முதலில் ஆர்கோன்களுக்கு வழங்கப்பட்டது. மேலும் இந்த பதவிகள் பத்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தேர்தல் மூலம் பிரபுத்துவத்திலிருந்து நிரப்பப்பட்டன. இந்த காலகட்டத்தில் ஆர்கோன் எபோனிமோசு தலைமை நீதிபதியாகவும், போல்மார்க் படைத் தலைவராகவும், அர்ச்சன் பசிலியசு சமயத் தலைவராகவும் பொறுப்பேற்றிருந்தனர். கிமு 683 க்குப் பிறகு, ஆர்கோன்கள் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை தேர்ந்தெடுக்கபட்டனர். இதற்கு அடுத்த மாற்றம் செயல்முறை போன்றவை தெளிவாக இல்லை என்றாலும், கி.மு. 487 பிறகு ஆர்கோன்கள் குடிமகன்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கபட்டபோதும் படைத்தளபதி பொறுப்பு வகித்த போல்மார்க்கின் இராணுவப் பொறுப்புகள் ஸ்ட்ராடகோய் எனப்படும் புதிய வகை தளபதிகளால் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டன. அதன்பிறகு போலமார்ச் சிறிய சமயக் கடமைகளை மட்டுமே கொண்டிருந்தார். அரசியல் முக்கியத்துவம் குறைந்தாலும், சனநாயகத்தின் படி அர்ச்சன் எபோனிமோசு அரசு தலைவராக இருந்தார். ஆர்கோன்களுக்கு தெஸ்மோதெட்டாய் (பிலி. ஆஃப் தெஸ்மோதெட்ஸ்) என்று அழைக்கப்படும் "இளைய ஆர்கோன்கள்" உதவியாக இருந்தனர். கிமு 457 பிறகு முன்னாள் ஆர்கோன்கள் அரயோப்பாகு மேடையின் வாழ்நாள் உறுப்பினர்களாயினர். என்றாலும் அந்த அவை அந்த நேரத்தில் அரசியல் ரீதியாக மிக முக்கியமானதாக இல்லை.
# ஓம் பிரகாசு ராஜ்பர்


## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
ராஜ்பர், சன்னு ராஜ்பருக்கு மகனாக உத்தரப்பிரதேசத்தில் உள்ள பலியா மாவட்டத்தின் ராஸ்ரா தொகுதியில் உள்ள ராம்பூர் கிராமத்தில் பிறந்தார். இவர் 1983-ல் வாரணாசியில் உள்ள படகானில் உள்ள பல்தேவ் பட்டப்படிப்புக் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார். இவர் விவசாய தொழிலில் செய்பவர் ஆவார்.  

## அரசியல் வாழ்க்கை
ராஜ்பர் உத்தரப்பிரதேசத்தின் 17வது சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். 2017 முதல், இவர் ஜஹூராபாத் சட்டமன்ற உறுப்பினராகச் செயல்பட்டு வருகிறார்  

தி வயர் பத்திரிகைக்கு அவர் அளித்த பேட்டியில், தான் ஒரு இந்து அல்ல என்று தெரிவித்தார்.  

## வகித்த பதவிகள்
| பிற்படுத்தப்பட்டோர் நலத்துறை அமைச்சர் |
| --- |

## மேலும் பார்க்கவும்

- உத்தரபிரதேச சட்டமன்றம்
# அனில் ராஜ்பர்

**அனில் ராஜ்பர்** (*Anil Rajbhar*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தின் அமைச்சர் ஆவார். இவர் தற்போது, பலியா மற்றும் பகராயிச் மாவட்டங்களுக்குக் கூடுதல் அமைச்சராக உள்ளார். இவர் சகால்திகா வட்டத்தினைச் சார்ந்தவர். சமாஜ்வாதி கட்சியில் தனது அரசியல் பயணத்தினைத் தொடங்கியவர் முன்னதாக சகல்திகா இளநிலைப்பட்ட கல்லூரியின் தலைவராக இருந்துள்ளார்.  

## அரசியல் வாழ்க்கை
அனில் ராஜ்பருக்கு *பிச்டா வர்க் கல்யாண்* மற்றும் *திவ்யாங் ஜன்* அமைச்சுகள் கிடைத்தன.
# சம்பா சமஸ்தானம்



**சம்பா சமஸ்தானம்** (**Chamba State**) 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால இந்தியாவின் இமயமலையில் இமாச்சலப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் சம்பா மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1892-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சம்பா இராச்சியம் 8,329 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 1,15,773 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.  

1859 முதல் 1947 முடிய பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் கீழிருந்த இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு, பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர. 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 18 ஏப்ரல் 1948 அன்று சம்பா சமஸ்தானம் இமாச்சலப் பிரதேச மாநிலத்தின் சம்பா மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

இமயமலையில் அமைந்த சம்பா இராச்சியத்தின் வடக்கில் ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியம், கிழக்கில் லாஹௌல் , தென்கிழக்கில் காங்கிரா சமஸ்தானம் மற்றும் தெற்கில் குர்தாஸ்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது. சம்பா இராச்சியத்தில் ராவி ஆறு பாய்கிறது.  

## வரலாறு
சூரிய வம்ச இராசபுத்திர குலத்தினர் சம்பா இராச்ச்சியத்தை நிறுவினர். பின்னர் இது முகலாயப் பேரரசு, சீக்கியப் பேரரசு,மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1859-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சம்பா இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் பஞ்சாப் அரசுகள் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது.  

சம்பா இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சம்பா இராச்சியம் 15 ஏப்ரல் 1948 அன்று பட்டியாலா, கிழக்கு பஞ்சாபு அரசுகளின் ஒன்றியத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சம்பா இராச்சியம் இமாச்சலப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் சம்பா மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- பஞ்சாப் மாகாணம் (பிரித்தானிய இந்தியா)
- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- பட்டியாலா, கிழக்கு பஞ்சாபு அரசுகளின் ஒன்றியம்
# பூலி (பண்டைய கிரேக்கம்)


**பூலி** (*Boule*, , *boulē* ; பன்மை βουλαί, *boulai* ) என்பது பண்டைய கிரேக்க நகர அரசுகளில் இருந்த பிரபுகள் அவையாகும். இந்த அவையில் உறுப்பினராக இருந்த 500 க்கும் மேற்பட்ட குடிமக்கள் (βουλευταί, *bouleutai* ) நகரத்தின் தினசரி விவகாரங்களை நடத்திவந்தனர். மன்னருக்கு ஆலோசனை வழங்கும் பிரபுக்களின் குழு, நகரின் அரசியலமைப்பின் படி *பூலி*யாக உருவானது. சிலவர் ஆட்சியில் பூலி பதவிகள் பரம்பரையாக இருந்திருக்கலாம். அதே சமயம் சனநாயக நாடுகளில் உறுப்பினர்கள் பொதுவாக குலுக்கல் சீட்டு மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு ஒரு ஆண்டு பணியாற்றினார். ஏதென்சைத் தவிர, பல பூலிகளின் செயல்பாடுகள் பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை.  

## ஏதெனியன் பூலி
ஏதென்சின் அசல் அவையானது அரியோப்பாகு ஆகும். இது முன்னாள் ஆர்கோன் தலைவர்களைக் கொண்டது. இது பிரபுத்துவக் குணம் கொண்டது. இந்த அவை உறுப்பினர்கள் அக்ரோ போலிக்கு பக்கத்தில் இருந்த அரயோப்பாகு குன்றின் மீது கூடி விவகாரங்களை நடத்துவர். அரயோப்பாகு அவை என்று பெயர் வழங்கிவந்தது. ஏதென்சின் மன்னராட்சி தொடங்கியதிலிருந்து இந்த அவை இருந்துவந்ததாக தெரிகிறது. அரசர்களின் அதிகாரங்கள் குறையக் குறைய இதனுடைய அதிகாரங்கள் கூடிவந்தன. பணக்காரர்கள், நிலப்பிரபுக்கள் ஆகிய மேல்தட்டு வகுப்பினரே இதன் உறுப்பினராக தேர்வு செய்யப்பட்டனர். ஆர்கோனை நியமிக்கிற அதிகாரமும் இந்த அவையிடமே இருந்தது. முன்னாள் ஆர்கோன்கள் இந்த அவையின் உறுப்பினர்களாக இருக்க உரிமை பெற்றவர்களாவர்.
# தம்புயுக்கோன் மலை



**தம்புயுக்கோன் மலை** (மலாய் மொழி: ***Gunung Tambuyukon***; ஆங்கிலம்: ***Mount Tambuyukon***) என்பது மலேசியாவில் மூன்றாவது உயர்ந்த மலையாகும். இந்த மலை சபா மாநிலத்தில், மேற்கு கரை பிரிவு மாவட்டத்தில் அமைந்து உள்ளது.  

இந்த மலையின் உயரம் 2,579 மீட்டர், (8,461 அடி). மலேசியாவில் மிக உயர்ந்த மலையான கினபாலு மலைக்கு வடக்கில் உள்ளது.  

2012 மற்றும் 2013-ஆம் ஆண்டுகளில் 300 மீட்டர்கள் (984 அடி) உயரத்தில் பாலூட்டிகள் இருப்பதாக அறியப்பட்டது. அதைப்பற்றி ஆய்வுகள் செய்தார்கள்.  

மலை உச்சியில் அரிதிலும் அரிதான ஓர் எலி இனம் வாழ்வது அறியப்பட்டது. தவிர மொத்தம் 44 வகையான பாலூட்டி இனங்கள் இருப்பதாகவும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.  

## மலைப் பாதைகள்

மலை உச்சியை அடைவதற்கு இரண்டு ஏறும் பாதைகள் உள்ளன. ஒரு பாதை மோங்கிஸ் கிராமத்தில் இருந்து தொடங்குகிறது. மற்றொரு பாதை சபா வனத்துறை துணை மின்நிலையத்தில் இருந்து தொடங்குகிறது.  

தம்புயுக்கோன் மலையில் ஏறுவதற்கு முன்னர் வனத்துறை அதிகாரிகளின் அனுமதியைப் பெற வேண்டும். இந்த மலை சபா மாநிலத்தின் சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலா தலங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.  

## காட்சியகம்
# பொட்டாசியம் இருமாங்கனேட்டு(III)

## தயாரிப்பு
ஒரு மூடிய நிக்கல் கொள்கலனில் மிகையளவு பொட்டாசியம் ஆக்சைடுடன் மாங்கனீசு ஈராக்சைடைச் சேர்த்து 610 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் பத்து நாட்கள் வைத்திருந்தால் K<sub>6</sub>Mn<sub>2</sub>O<sub>6</sub> மாணிக்கச் சிவப்பு நிறத்தில் உருவாகிறது. Mn<sub>2</sub>O எதிர்மின் அயனி Al<sub>2</sub>Cl<sub>6</sub>-வகை கட்டமைப்பில் காணப்படுகிறது.
# லோகாரு சமஸ்தானம்



**லோகாரு சமஸ்தானம்** (**Loharu State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால இந்தியாவின் அரியானா மாநிலத்தின் பிவானி மாவட்டத்தின் லோகாரு தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, லோகாரு சமஸ்தானம் 570 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 15,229 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

## வரலாறு
மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த இசுலாமிய நவாபுகள் ஆண்ட லோகாரு சமஸ்தானம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற லோகாரு இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாகாணத்தின், பஞ்சாப் அரசுகள் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. லோகாரு சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி லோகாரு சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பட்டியாலா, கிழக்கு பஞ்சாபு அரசுகளின் ஒன்றியத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, லோகாரு சமஸ்தானம பஞ்சாப் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1966-ஆம் ஆண்டில் புதிதாக நிறுவப்பட்ட அரியானா மாநிலத்தின் பிவானி மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- பஞ்சாப் மாகாணம் (பிரித்தானிய இந்தியா)
- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- பட்டியாலா, கிழக்கு பஞ்சாபு அரசுகளின் ஒன்றியம்
# மாங்கனீசு ஆர்சனைடு



**மாங்கனீசு ஆர்சனைடு** (*Manganese arsenide*) என்பது MnAs என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். மாங்கனீசு தனிமத்தின் ஆர்சனைடு உப்பான இது அறுகோணப் படிகக் கட்டமைப்பில் (NiAs-வகை) பெர்ரோகாந்தப் படிகங்களாக உருவாகிறது. 45 பாகை செல்சியசு (113 °பாரங்கீட்டு)வெப்பநிலைக்கு சூடேற்றினால் இதை செஞ்சாய்சதுர பாராகாந்த β-நிலைக்கு மாற்ற முடியும். GaAs மற்றும் Si அடிப்படையிலான சாதனங்களில் மாங்கனீசு ஆர்சனைடு மின் சுழல் உட்செலுத்தலுக்கான பயன்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது.
# சர்க்காரி சமஸ்தானம்


**சர்க்காரி சமஸ்தானம்** (**Charkhari State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் புந்தேல்கண்ட் பிரதேசத்தில் உள்ள மகோபா மாவட்டம் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சர்க்காரி இராச்சியம் 2279 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 1,23,254 மக்கள் தொகையும், ஆண்டு வருமானம் £ 1300 கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
1765-ஆம் ஆண்டில் இராசபுத்திர குலத்தின் குமான் சிங் என்பவரால் சர்க்காரி இராச்சியம் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் விக்ரம்ஜித் சிங் (1782–1829)  
ஆட்சியின் போது, 1804-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சர்க்காரி இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  

இந்த இராச்சியம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஐக்கிய மாகாணத்தின் (1937–1950) புந்தேல்கண்ட் முகமையின் கீழ் இருந்தது. சர்க்காரி இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சர்க்காரி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சர்க்காரி இராச்சியம் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மகோபா மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- ஐக்கிய மாகாணம் – (1937–1950)
- புந்தேல்கண்ட் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# ஆசாத் சமாஜ் கட்சி


**ஆசாத் சமாஜ் கட்சி** (*Azad Samaj Party:* **') அல்லது **ஆசாத் சமாஜ் கட்சி (கன்சிராம்)''' என்பது இந்திய அரசியல் கட்சி ஆகும். இதன் தற்போதைய தலைவர் சந்திரசேகர் ஆசாத் இராவணன் ஆவார். இக்கட்சியின் அடிப்படை சித்தாந்தம் அம்பேத்கரியம் ஆகும். இந்த கட்சி மார்ச் 15, 2020 அன்று கன்சிராமின் 86வது பிறந்தநாளில் கட்சி தோற்றுவிக்கப்பட்டது. தற்போது இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்தால் இக்கட்சி அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. 2020 பீகார் சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில் முற்போக்கு ஜனநாயகக் கூட்டணியுடன் கூட்டணி அமைத்தது. மத சிறுபான்மையினருடன், தலித்துகள், ஆதிவாசிகள் மற்றும் பிற சமூக ரீதியாகப் பின்தங்கிய குழுக்களின் நலனுக்காகப் பாடுபடும் கட்சி இது என அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- சந்திரசேகர் ஆசாத் ராவணன்
# ஆசிய குற்றத்தடுப்பு அறக்கட்டளை

**ஆசிய குற்றத்தடுப்பு அறக்கட்டளை** (*Asia Crime Prevention Foundation*) என்பது ஒரு இலாப நோக்கற்ற அமைப்பாகும். ஆசியாவில் குற்றத் தடுப்பு தொடர்பான கொள்கைகளின் உதவியுடன் ஆசியாவில் அமைதி மற்றும் உறுதித்தன்மைக்காக இவ்வமைப்பு செயல்படுகிறது. ஐக்கிய நாடுகளின் ஆசிய மற்றும் தூர கிழக்கு நாடுகளின் குற்றத் தடுப்பு மற்றும் குற்றவாளிகளுக்கான சிகிச்சை நிறுவனம் ஆகியவற்றின் ஆதரவுடன் டோக்கியோவில் 1982 ஆம் ஆண்டு ஆசிய குற்றத்தடுப்பு அறக்கட்டளை தொடங்கப்பட்டது 1991 ஆம் ஆண்டு ஐ.நா. சபை மூலம் சிறப்பு ஆலோசனை தகுதியையும் இந்நிறுவனம் பெற்றது 2000 ஆம் ஆண்டில் இதே நிலையுடன் மறுவகைப்படுத்தப்பட்டது.  

ஆசிய குற்றத்தடுப்பு அறக்கட்டளை அமைப்பு மாநாடுகளை ஏற்பாடு செய்து நடத்துகிறது. விரிவுரைகளையும் சிறந்த வழிகாட்டுதல்களையும் உருவாக்க உதவுகிறது. பாதுகாப்பற்ற நடவடிக்கைகளுக்கான ஐநாவின் குறைந்தபட்ச தரநிலை விதிகள், மற்றும் பிராந்திய திட்டங்களை ஒருங்கிணைத்தல் போன்றவை சில எடுத்துக்காட்டுகளாகும். குற்றத் தடுப்பு மற்றும் 1995 ஆம் ஆண்டு விதி மீறல் நிகழ்த்தியவர்களுக்கான நடவடிக்கை போன்றவற்றுக்காக ஒன்பதாவது ஐக்கிய நாடுகள் காங்கிரசுடன் இணைந்து ஆசிய குற்றத்தடுப்பு அறக்கட்டளை பணிபுரிந்தது.  

ஆசிய குற்றத்தடுப்பு அறக்கட்டளை அமைப்பு இலங்கை, ஆங்காங்கு போன்ற நாடுகளில் உள்ள இதன் தேசிய துணை நிறுவனங்களுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது.
# ஜன்சத்தா தளம் (லோக்தந்திரிக்)


**ஜன்சத்தா தளம் (லோக்தந்திரிக்)** (*Jansatta Dal -Loktantrik*)என்பது இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஒரு அரசியல் கட்சியாகும். இது பொதுவாக ராஜா பையா என்று அழைக்கப்படும் ரகுராஜ் பிரதாப் சிங் நவம்பர் 2018-ல் லக்னோவின் ரமாபாய் பூங்காவில் தனது 25 ஆண்டுக்கால அரசியலைக் குறிக்கும் பேரணியின் போது தொடங்கப்பட்டது.  

தலித்துகள் அல்லாதோருக்கான இட ஒதுக்கீடு முறை, கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் உள்ள ஏற்றத்தாழ்வு தொடர்பான பிரச்சனைகளைக் கட்சி எழுப்பியுள்ளது. ராஜா பையாவின் கட்சி 2022ஆம் ஆண்டு உ.பி. தேர்தலில் வெற்றி பெறுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. அனைத்து சாதியினருக்கும் சம உரிமைக்காகப் போராடுவதைக் கொள்கையாகக் கொண்டுள்ளது.  

ரகுராஜ் பிரதாப் சிங் தவிர, அக்‌ஷய் பிரதாப் சிங், வினோத் சரோஜ் மற்றும் சைலேந்திர குமார் முதலியோர் இக்கட்சிக்கு ஆரம்பக்காலத்தில் ஆதரவு தெரிவித்து இருந்தனர்.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்தியாவில் உள்ள அரசியல் கட்சிகளின் பட்டியல்
# காம்பே சமஸ்தானம்



**காம்பே சமஸ்தானம்** (**Cambay State**, **Kambay** or **Khambhat**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் காம்பத் நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் காம்பே வளைகுடாவில் அமைந்த ஆனந்த் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, காம்பே இராச்சியம் 906 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 75,122 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
முகலாயப் பேரரசின் இறுதிக் காலத்தில் 1730-ஆம் ஆண்டில் முதலாம் மிர்சா ஜாபர் மூமின் கான் காம்பே இராச்சியத்தை நிறுவினார். பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது காம்பே இராச்சியம். 1802 பசீன் உடன்படிக்கையின் படி மராத்தியப் பேரரசினர் காம்பே சமஸ்தானப் பகுதிகளை பிரித்தானிய இந்தியாவிற்கு விட்டு கொடுத்தனர். பின்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற காம்பே இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  

காம்பே சமஸ்தானம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தில் இருந்த பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. காம்பே இராச்சிய நவாப்புகளுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி 1948-ஆம் ஆண்டில் காம்பே சமஸ்தானம் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, காம்பே சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்தின் ஆனந்து மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- காம்பத்
- பம்பாய் மாகாணம்
- பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# காம்பத்



**காம்பத்** (**Khambhat**) (குஜராத்தி: ખંભાત), இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தில் அரபுக் கடலில் அமைந்த் காம்பே வளைகுடாவில் உள்ள ஆனந்த் மாவட்டத்தின் காம்பத் தாலுகாவின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் ஆகும்.இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் காம்பத் நகரம் காம்பே சமஸ்தானத்தின் தலைநகராக இருந்தது. 4000 ஆண்டுகளுக்கு முந்திய சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் தொல்லியல் களமான லோத்தல் இதனருகே உள்ளது.  
## மக்கள் தொகை பரம்பல்
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி 20 வார்டுகள் கொண்ட காம்பத் நகராட்சியின் மக்கள் தொகை 99,164 ஆகும்.  

## பொருளாதாரம்
வறட்சியான இப்பகுதியில் பறக்கும் பட்டங்கள் செய்வதும், வைரங்களை செதுக்கி, மெருகூட்டுவதும் முக்கியத் தொழில் ஆகும்  
## இதனையும் காண்க
- காம்பே வளைகுடா
- காம்பே சமஸ்தானம்
- ஆனந்த்
- ஆனந்த் மாவட்டம்
# பழைய துறைமுக இல்லம்



**பழைய துறைமுக இல்லம்** (*Old Harbour House*) இந்தியாவில் கேரள மாநிலம் கொச்சி கோட்டையின் மையத்தில் உள்ள ஒரு கட்டிடம் ஆகும். எர்ணாகுளம் மாவட்டத்தில் முன்னதாக கொச்சின் என்று அழைக்கப்பட்ட நகரத்தின் ஒரு பகுதியில் இந்த இல்லம் அமைந்துள்ளது. போர்த்துகீசிய காலனித்துவ காலத்தில் பழைய துறைமுக இல்லம் கட்டப்பட்டது. 17 ஆம் நூற்றாண்டில் டச்சுக்காரர்களால் முழுமையாக மீண்டும் கட்டப்பட்டது. பின்னர் ஆங்கிலேயர்களால் இல்லம் மாற்றியமைக்கப்பட்டது. 2006 ஆம் ஆண்டில் காலனித்துவ தோற்றம் பற்றிய பல குறிப்புகளுடன் செருமானிய கட்டிடக் கலைஞர் கார்ல் டாம்சனால் இந்த இல்லம் கவனமாக மீட்டெடுக்கப்பட்டது. இன்று இந்த இல்லத்தில் பொட்டிக்கு விடுதி எனப்படும் சிறிய பழைய துறைமுக விடுதி ஒன்று உள்ளது.
# கோபால்ட் லாக்டேட்டு


**கோபால்ட் லாக்டேட்டு** (*Cobalt lactate*) என்பது Co(C<sub>3</sub>H<sub>5</sub>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>. என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். கோபால்ட்டு தனிமமும் லாக்டிக் அமிலமும் வினைபுரிவதால் இச்சேர்மம் உருவாகிறது.  
## தயாரிப்பு
கோபால்ட்டின் நீரேறிய ஆக்சைடை லாக்டிக் அமிலத்துடன் சேர்த்து கொதிக்க வைத்தால் கோபால்ட்டு லாக்டேட்டு உருவாகிறது.  
## பயன்கள்
பால் கறவை மாடுகளுக்கு அத்தியாவசிய எண்ணெய்கள் மற்றும் கோபால்ட் லாக்டேட் ஆகியவற்றின் கலவை தீவனமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# மேற்கு கரை பிரிவு



**மேற்கு கரை பிரிவு** (மலாய் மொழி: *Bahagian Pantai Barat*; ஆங்கிலம்: *West Coast Division*) என்பது மலேசியா, சபா மாநிலத்தில் ஒரு நிர்வாகப் பிரிவாகும். ஆங்கிலத்தில் *டிவிசன்* (*Division*) என்று அழைக்கிறார்கள்.  

கிழக்கு மலேசியாவில் உள்ள சபா; சரவாக் மாநிலங்களில் **பிரிவு** என்பது ஒரு நிர்வாகப் பிரிவாகும். அந்த இரு மாநிலங்களிலும் ஒவ்வொரு பிரிவும் சிற்சில மாவட்டங்களாக (*Daerah*) பிரிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப் படுகிறது.  

சபா மாநிலத்தின் வடமேற்கு பகுதியில் 7,588 சதுர கி.மீ. பரப்பளவு கொண்டது. மாநில நிலப்பரப்பில் 10.3%; மாநிலத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையில் ஏறக்குறைய 30% கொண்டுள்ளது. மேற்கு கரை பிரிவு 1,440 கி.மீ. நீளமான கடற்கரையைக் கொண்டது.  

## அமைவிடம்

பஜாவ் *(Bajau),* பிசாயா *(Bisaya),* புருணை மலாய்க்காரர்கள் *(Bruneian Malay),* டூசுன் *(Dusun),* இல்லானுன் *(Illanun),* கடசான் *(Kadazan)* மற்றும் கெடாயன் *(Kedayan)* பூர்வீகப் பழங்குடி மக்களுடன் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான சீனர்களையும் உள்ளடக்கியது.  

கோத்தா கினபாலு துறைமுகம் மாநிலத்தின் தலைநகரமாகவும் விளங்குகிறது. சபா மாநிலத்தின் நீர்ப் போக்குவரத்திற்கான நுழைவாயிலாகவும் செயல்படுகிறது. இந்தத் துறைமுகம் ஆண்டுக்கு 4,031,000 டன் சரக்குகளைக் கையாளுகிறது. அத்துடன் கோத்தா கினபாலு பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம், மாநிலத்தின் முக்கிய வான்வழி நுழைவாயிலாகவும் செயல்படுகிறது.  

## மாவட்டங்கள்
மேற்குக் கடற்கரைப் பிரிவு பின்வரும் நிர்வாக மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது:  

- கோத்தா பெலுட் மாவட்டம் (1,386 கி.மீ.<sup>2</sup>) கோத்தா பெலுட்
- கோத்தா கினபாலு மாவட்டம் (350 கி.மீ.<sup>2</sup>) கோத்தா கினபாலு
- பாப்பார் மாவட்டம் (1,234 கி.மீ.<sup>2</sup>) பாப்பார்
- பெனாம்பாங் மாவட்டம் (466 கி.மீ.<sup>2</sup>) பெனாம்பாங்
- புத்தாத்தான் மாவட்டம் (29,7 கி.மீ.<sup>2</sup>) புத்தாத்தான்
- ரானாவ் மாவட்டம் (2,978 கி.மீ.<sup>2</sup>) ரானாவ்
- துவாரான் மாவட்டம் (1,165 கி.மீ.<sup>2</sup>) துவாரான்
# சன்னி தாமசு



**சன்னி தாமசு** (*Sunny Thomas*) இந்தியாவின் கேரளாவைச் சேர்ந்த முன்னாள் இந்திய தேசிய துப்பாக்கி சுடுதல் வெற்றியாளர் ஆவார். 1993 ஆம் ஆண்டு முதல் 2012 ஆம் ஆண்டு வரை 19 ஆண்டுகளுக்கு இந்திய துப்பாக்கி சுடும் அணியின் பயிற்சியாளராக இருந்தார். இவருடைய பயிற்சிக் காலத்தில் உலக வெற்றியாளர், ஒலிம்பிக் மற்றும் ஆசிய விளையாட்டு உள்ளிட்ட பல்வேறு போட்டிகளில் இருந்து 108 தங்கம், 74 வெள்ளி மற்றும் 53 வெண்கலப் பதக்கங்களை இந்தியா வென்றுள்ளது. 2001 ஆம் ஆண்டு இவருக்கு துரோணாச்சார்யா விருது வழங்கப்பட்டது.  

தாமசின் 80 ஆவது பிறந்தநாளில், அபினவ் பிந்த்ரா ஒரு காணொளி செய்தியின் மூலம் பின்வரும் சொற்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார், “எனது விளையாட்டு வாழ்க்கை முழுவதும் நீங்கள் எனக்கு வழங்கிய வழிகாட்டுதல் மற்றும் ஆதரவுக்கு நான் நன்றி தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். ஒரு நோயாளியாகவும் புரிந்துகொள்ளும் வழிகாட்டியாகவும், நீங்கள் கடினமான காலங்களில் எங்களைத் தொடர்ந்தீர்கள். வலிமையின் தூணாக இருப்பதற்கும், எனது முழுத் திறனை வெளிப்படுத்துவதற்கும் என்னை வளர்த்ததற்கும் நன்றி"  

## பின்னணி
கோட்டயம் மாவட்டம், உழவூரில் உள்ள செயின்ட் இசுடீபன் கல்லூரியில் ஆங்கில மொழிப் பேராசிரியராக இருந்த தாமசு ஓய்வுக்குப் பிறகு முழு நேர துப்பாக்கி சுடும் பயிற்சியாளரானார். இவர் பணிபுரிந்த அதே கல்லூரியைச் சேர்ந்த தாவரவியல் பேராசிரியை இயோசம்மா சன்னி என்பவரை தாமசு மணந்தார்.
# யூப்பாட்ரிட்டுகள்

**யூப்பாட்ரிட்டுகள்** (*Eupatridae*, (அதாவது "நல்ல தந்தை", அதாவது "உன்னத தந்தைகளின் சந்ததி" அல்லது "உயர் குடியில் பிறந்தவர்") என்பவர்கள் பண்டைய கிரேக்கப்பகுதியான அட்டிகாவின் பிரபுக்களைக் குறிக்கிறது.  

## தோற்றம்
தீசுசு ஏதென்சை சுற்றியுள்ள கிராமங்களை ஒன்று சேர்த்து ஏதென்சின் ஆளுமைக்கு உட்படுத்தினார். மேலும் அட்டிக் மக்களை யூபாட்ரிடே, ஜியோமோரி, டெமியுர்கி என மூன்று வகுப்புகளாகப் பிரித்தார். *யூப்பாட்ரிட்டுகளின்* பண்புகளாக பூர்வ குடி மக்கள் நகரத்தில் வசிப்பவர்கள், அரசாங்க அதிகாரங்கள் பெற்றவர்கள் என்று அகராதியியலாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். *சினோசிசத்தின்* காலத்திற்குப் பிறகு, அதுவரை பல்வேறு சுயாட்சி சமூகங்களை ஆட்சி செய்த பிரபுக்கள் அப்போது அரசாங்கத்தின் தலைமை இடமான ஏதென்சில் வசிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. மேலும் ஏதெனியன் வரலாற்றின் தொடக்கத்தில் உன்னத குலங்கள் அரசியல் அதிகாரத்தை ஏகபோகமாக கொண்ட ஒரு வகுப்பாக உருவாகின. ஆரம்ப காலங்களில் *யூபட்ரிடே* மட்டுமே ஏதென்சின் குடிமக்களாக இருந்திருக்கலாம்; *ஏனென்றால், அவர்கள் மட்டுமே ஃபிரட்ரிகளை* சேர்ந்தவர்கள் என்று சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த யூப்பாட்ரிட்டுகளே மேல் வகுப்பினராக கருதப்பட்டனர். அரசாங்க அதிகாரங்கள் இவர்களிடமே இருந்தன.  

## மற்ற வகுப்புகளுடன் தொடர்பு
மற்ற இரண்டு வகுப்புகளுக்கும் யூப்பாட்ரிட்டுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பு சர்ச்சைக்குரிய விஷயமாக உள்ளது. யூப்பாட்ரிட்டுகள் ஆளும் வர்க்கம், அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரே பிரபுக்கள், ஜியோமோரி பிரிவினர் தொழில் திறமை வாய்ந்தவர்கள் வணிகர்களாவர், டெமியுர்கி பிரிவினர் கைவினைஞர்கள் மற்றும் உழைக்கும் வர்கத்தினராக இருக்கலாம்.
# எலிசபெத் கோசி



**எலிசபெத் சூசன் கோசி (Elizabeth Susan Koshy) இந்தியாவின்** கேரளாவைச் சேர்ந்த இந்திய துப்பாக்கி சுடும் வீராங்கனை ஆவார். 1994 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 10 ஆம் தேதியன்று இவர் பிறந்தார். 2011 ஆம் ஆண்டு செருமனியில் நடைபெற்ற இளையோர் போட்டியில் இந்திய அணி ஆறாவது இடத்தில் இருந்தபோது பன்னாட்டு அளவில் எலிசெபத் அறிமுகமானார். அதே ஆண்டில் திருவனந்தபுரத்தில் நடைபெற்ற மாநில வெற்றியாளர் போட்டியில் எலிசெபத் கோசி ஐந்து தங்கப் பதக்கங்களை வென்றார். ஆசிய துப்பாக்கி சுடுதல் வெற்றியாளர் கோப்பை போட்டியில் வெள்ளி பதக்கம் வென்றார். 2013 மற்றும் 2014 உலகக் கோப்பை போட்டிகளில் எலிசெபத் கோசி இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். 2014 கிளாசுகோ பொதுநலவாய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பங்கேற்றார். 2015 தேசிய விளையாட்டுப் பெண்கள் 50 மீட்டர் துப்பாக்கி சுடும் போட்டியில் கோசி தங்கம் வென்றார், இது கேரளாவுக்கான முதல் போட்டியாகும். கடற்படையைச் சேர்ந்த அரியானாவின் சத்குரு தாசு என்பவரால் பயிற்சியளிக்கப்பட்டார். கொச்சியில் இருந்து வந்த இவர் தனது குழந்தைப் பருவத்தில் தேசிய துப்பாக்கி சுடும் போட்டியைப் பார்த்து இவ்விளையாட்டில் ஈடுபடத் தூண்டப்பட்டார்; இவருடைய தாத்தா ஒரு வேட்டைக்காரர் என்று ஒரு நேர் காணலில் இவர் தெரிவித்துள்ளார்.
# ஆக்டிவிசன் பிளிசர்டு


### இக்கட்டுரையில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள கலைச்சொற்கள்
காணொளி விளையாட்டு முனையம் - video game console; தனியர்க் கணினி - personal computer; நகர்பேசி - mobile phone; தொகுமுதலீடு - portfolio; ஆக்கரங்கம் - studio; விளையாட்டுகளின் பெருங்கழகம் - major league gaming;
# அரசு மருத்துவக் கல்லூரி, ஸ்ரீகாகுளம்


**அரசு மருத்துவக் கல்லூரி, ஸ்ரீகாகுளம்** (*Government Medical College, Srikakulam*)(முன்னர் **ராஜீவ்காந்தி மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனம்** என்று அறியப்பட்டது) என்பது இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஸ்ரீகாகுளத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு மருத்துவ நிறுவனம் ஆகும். இது டாக்டர் என்டிஆர் சுகாதார அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஸ்ரீகாகுளத்தில் உள்ள இரண்டு மருத்துவக் கல்லூரிகளில் ஒன்று  

## வரலாறு
இந்நிறுவனத்தை அப்போதைய முதல்வர் எ. சா. ராஜசேகர் ரெட்டி திறந்து வைத்தார். முன்னர் ராஜீவ் காந்தி மருத்துவ அறிவியல் கழகம் எனப் பெயரிடப்பட்ட இம்மருத்துவக் கல்லூரி பின்னர் அரசு மருத்துவக் கல்லூரி, ஸ்ரீகாகுளம் என் மாற்றப்பட்டுள்ளது. எனவே கல்லூரி தலைவர் பதவியானது 'இயக்குநர்' எனபதிலிருந்து 'முதல்வர்' என மாற்றப்பட்டது.  

## மாணவர் சேர்க்கை
இந்த நிறுவனம் 100 இளநிலை மருத்துவ மாணவர் சேர்க்கை இடங்களுடன் தொடங்கப்பட்டது. இது 2019-2020 கல்வியாண்டிலிருந்து 150 ஆக உயர்த்தப்பட்டது. 2019-20ஆம் கல்வியாண்டிலிருந்து 11 பேர் முதுநிலை மருத்துவப் படிப்புகளைத் தொடங்கியுள்ளது. மாணவர் சேர்க்கை நீட் தேர்வின் அடிப்படையில் நடைபெறுகிறது.
# தசுனிம் மிர்

**தசுனிம் மிர்** (பிறப்பு 13 மே 2005) இந்தியாவின் குஜராத்தைச் சேர்ந்த இறகுப்பந்தாட்ட வீராங்கனை ஆவார். பெண்கள் ஒற்றையர் பிரிவில் (19 வயதுக்குட்பட்டோர்) உலக தரவரிசையில் முதலிடம் பெற்ற முதல் இந்தியர் எனும் சாதனை படைத்துள்ளார்.  

## தொழில் வாழ்க்கை

- 2022 ஆம் ஆண்டில் பெண்கள் ஒற்றையர் பிரிவில் (19 வயதுக்குட்பட்டோர்) உலக தரவரிசையில் முதலிடம்.
- 2021 ஆம் ஆண்டில், பல்கேரிய இளையோர் வாகையாளர் பட்டம் , சர்வதேச ஆல்ப்சு மற்றும் பெல்ஜிய இளையோர் வாகையாளர் பட்டம் .
- 2021 ஆம் ஆண்டில், தாமசு மற்றும் உபெர் கோப்பையில் இந்திய அணியில் இடம்பெற்றார்.
- 2020 ஆம் ஆண்டு முதல், குவகாத்தியில்<nowiki/> உள்ள அசாம் இறகுபந்தாட்ட அகாதமியில் பயிற்சியினைத் தொடங்கினார்.
- 14 வயதில் இந்திய தேசிய இளையோர் வாகையாளர் (U-19) பட்டம் வென்றார்.
- 13 வயதுக்குட்பட்டோர், 15 வயதுக்குட்பட்டோர் மற்றும் 19 வயதுக்குட்பட்டோர் பிரிவில் பெண்கள் ஒற்றையர் பிரிவில் இந்திய தேசிய வாகையாளர் பட்டம் வென்றார்.
- 2018 ஆம் ஆண்டில், ஐதராபாத் மற்றும் நாக்பூரில் நடத்தப்பட்ட அகில இந்திய கீழ் இளையோர் தரவரிசைப் போட்டிகளின் போது முறையே U-15 ஒற்றையர் மற்றும் இரட்டையர் பட்டங்களை வென்றார்.
- 2019 ஆம் ஆண்டு ரஷ்யாவில் நடைபெற்ற உலக இளையோர் இறகுப்பந்தாட்ட வாகையாளர் போட்டியில் பங்கேற்றார்.
- 2019 ஆம் ஆண்டில், இந்தோனேசியாவில் நடைபெற்ற ஆசிய U-17 மற்றும் U-15 இளையோர் வாகையாளர் கோப்பையினை வென்றார்.
- 2020 இல், நேபாளத்தின் காத்மாண்டுவில் நடைபெற்ற ஜனாதிபதி வாகையாளர் கோப்பை நேபாள இளையோர் சர்வதேச தொடரை வென்றது.

## தனிப்பட்ட விவரம்
இவரது தந்தை குஜராத் காவல்துறையில் பணிபுரியும் இர்பான் மிர் ஆவார்.
# கம்போடியாவின் தேசிய அருங்காட்சியகம்


**கம்போடியாவின் தேசிய அருங்காட்சியகம்** (*National Museum of Cambodia*) என்பது கம்போடியாவின் கலாச்சார வரலாற்றின் மிகப்பெரிய அருங்காட்சியகமும் நாட்டின் முன்னணி வரலாற்று மற்றும் தொல்பொருள் அருங்காட்சியகமுமாகும். இது கம்போடியாவின் தலைநகரான நோம் பென்னில் அமைந்துள்ளது.  

## கண்ணோட்டம்
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் சிற்பம், கெமர் மட்பாண்டங்கள், வெண்கலங்கள், இனவியல் பொருட்கள் உட்பட உலகின் மிகப்பெரிய கெமர் கலை சேகரிப்புகள் உள்ளன. இதன் சேகரிப்பில் 14,000க்கும் மேற்பட்ட பொருட்கள் உள்ளன. வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்கள் முதல் கெமர் பேரரசுக்கு முன்னும், பின்னும், அதற்குப் பின்னரும், அதன் உயரத்தில் தாய்லாந்தில் இருந்து இன்றைய கம்போடியா முழுவதும், தெற்கு வியட்நாம் வரை பரவியது.  

கம்போடியாவின் தேசிய அருங்காட்சியகம் மத்திய நோம் பென்னில் உள்ள பிரே ஆங் இங் சாலை 13 இல், அரண்மனையின் வடக்கேயும், வேல் பிரீக் மேன் சதுக்கத்தின் மேற்குப் பக்கமாகவும் அமைந்துள்ளது. வளாகத்திற்கு பார்வையாளர்களின் நுழைவாயில் தெருக்கள் 13 மற்றும் 178ன் மூலையில் உள்ளது. அருங்காட்சியகத்தின் மேற்குப் பகுதியில் அரச கழக நுண்கலை பல்கலைக்கழகம் அமைந்துள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகம் கம்போடிய கலாச்சாரம் மற்றும் நுண்கலை அமைச்சகத்தின் அதிகாரத்தின் கீழ் உள்ளது. கெமர் கோயில் கட்டிடக்கலையால் ஈர்க்கப்பட்ட அருங்காட்சியக கட்டிடங்கள் 1917-1924க்கும் இடையில் கட்டப்பட்டன. அருங்காட்சியகம் அதிகாரப்பூர்வமாக 1920இல் திறக்கப்பட்டது. மேலும் இது 1968இல் புதுப்பிக்கப்பட்டது. இந்த அருங்காட்சியகம் கம்போடியாவின் கலாச்சாரம் மற்றும் பாரம்பரியம் பற்றிய விழிப்புணர்வு, புரிதல் மற்றும் பாராட்டுதலை ஊக்குவிக்கிறது. அதன் பார்வையாளர்களுக்கு கல்வி மற்றும் ஊக்கத்தையும் அளிக்கிறது.  

## வரலாறு
கல் சிலை]]  

வரலாற்றாசிரியரும், கண்காணிப்பாளரும், எழுத்தாளருமான ஜார்ஜ் கிரோஸ்லியர் (1887-1945), பாரம்பரிய கம்போடிய கலைகள் மற்றும் கைவினைகளில் ஆர்வத்தின் மறுமலர்ச்சிக்கு ஊக்கமளிக்கும் சக்தியாக இருந்தார். மேலும், இன்று பாரம்பரியக் கட்டிடக்கலையாக இருக்கும் இந்தக் கட்டிடத்தை வடிவமைத்தவர். மேலும் இது அருங்காட்சியக அளவு தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக குடியேற்றவிய பார்வையில் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட்டது.  

புதிய அருங்காட்சியகத்திற்கான அடிக்கல் 1917 ஆகஸ்ட் 15 அன்று நாட்டப்பட்டது. ஏறக்குறைய இரண்டரை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, முடிக்கப்பட்ட அருங்காட்சியகம் கம்போடியப் புத்தாண்டின் போது 1920 ஏப்ரல் 13 அன்று கம்போடிய அரசன், பிரான்சுவா-மரியஸ் பாடோயின், ஆட்சிப் பிரதிநிதியும் கம்போடிய கலைகளின் இயக்குநரும், அருங்காட்சியகத்தின் பாதுகாவலருமான எம். கிரோஸ்லியர் ஆகியோர் முன்னிலையில் திறக்கப்பட்டது.  
சிலை]]  

## புகைப்படத் தொகுப்பு

- Jessup, Helen Ibbitson, et al. (2006). *Masterpieces of the National Museum of Cambodia.* Norfolk, CT: Friends of Khmer Culture. 112 pages. ,
- Khun, Samen (4th ed., revised 2013). *The New Guide to the National Museum—Phnom Penh.* Phnom Penh, Cambodia: Ariyathoar. 203 pages. (for availability, email: museum_cam@camnet.com.kh)
- 

## ஆதாரங்கள்

- Adapted, with permission, from National Museum of Cambodia
# மூருட்டு மலை


மூருட்டு மலையை ஏறுவதற்கான முதல் முயற்சி 1914-ஆம் ஆண்டில் சரவாக் மாநில அருங்காட்சியகத்தின் கண்காணிப்பாளராக இருந்த ஜான் கோனி மோல்டன் (*John Coney Moulton*) என்பவரால் மேற்கொள்ளப்பட்டது.  

## வரலாறு

ஆனால் உணவுப் பற்றாக்குறை காரணமாக அவருடைய முதல் முயற்சி தோல்வி கண்டது. இருப்பினும் அவரின் வழிகாட்டிகளை, லுன் பாவாங் (*Lun Bawang*) எனும் ஒரு டயாக் இனத்தவர் கொலை செய்து விட்டதாகவும், அதனால் அந்த முயற்சி தோல்வி அடைந்ததாகவும் சொல்லப் படுகிறது.  

1920-இல் ஜான் கோனி மௌல்டனின் இரண்டாவது முயற்சி மேற்கொண்டார். மீண்டும் தோல்வி அடைந்தார்.  

### விலங்கியல் நிபுணர் எரிக் ஜோபெர்க்

மூருட்டு மலையில் முதல் வெற்றிகரமான மலையேற்றம் 1922-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் நடைபெற்றது. சுவீடன் நாட்டைச் சேர்ந்த விலங்கியல் நிபுணர் எரிக் ஜோபெர்க் (*Eric Mjöberg*) என்பவரால் மேற்கொள்ளப்பட்டது.  

அவர் அப்போது சரவாக் மாநில அருங்காட்சியகத்தின் கண்காணிப்பாளராக இருந்தார். மலையின் உச்சியில் ஆறு நாட்கள் தங்கினார். பல்வேறு விலங்குகள் மற்றும் தாவர இனங்களின் விவரங்களைச் சேகரித்தார். 1928-இல் சரவாக் அருங்காட்சியகத்தின் பதிவுகளில் அவரின் சேகரிப்புகள் ஆவணப் படுத்தப் பட்டன.  

## காட்சியகம்
# சத்தர்பூர் சமஸ்தானம்


**சத்தர்பூர் இராச்சியம்** ( **Chhatarpur state**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் புந்தேல்கண்ட் பகுதியில் உள்ள சத்தர்பூர் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரம் சத்தர்பூர் நகரம் ஆகும். 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சர்த்தர்பூர் இராச்சியம் 2,927 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 10,029 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
சத்தர்பூர் இராச்சியம் 1785 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. புந்தேல்கண்ட் பகுதியின் புந்தேல இராஜபுத்திர குலத் தலைவர் சத்ராசலின் பெயரால் இந்த நகரம் பெயரிடப்பட்டது. மேலும் அவரது கல்லறை சத்தர்பூரில் அமைந்துள்ளது. இந்த அரசு 1785 ஆண்டு வரை அவரது பரம்பரையினரால் ஆட்சி செய்யப்பட்டது. அதே நேரத்தில் ராஜபுத்திரர்களின் பொன்வார் குலத்தினரால் சத்தர்பூர் கைப்பற்றப்பட்டது.மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சத்தர்பூர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் புந்தேல்கண்ட் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. சத்தர்பூர் இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி, 1950-ஆம் ஆண்டில் சத்தர்பூர் இராச்சியம், இந்தியாவின் விந்தியப் பிரதேசத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சத்தர்பூர் இராச்சியப் பகுதிகள் புந்தேல்கண்ட் பகுதியில், மத்தியப் பிரதேசத்தின் சத்தர்பூர் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
==ஆட்சியாளர்கள்--  
### மன்னர்கள்
- 1785-1816 குன்வர் சோன் ஷா (இறப்பு 1816)
- 1816–1854 பார்த்தாப் சிங் (இறப்பு 1854)
- 1854–1867 ஜகத் சிங் (பிறப்பு 1846 - இறப்பு 1867)
- 1867-1895 விஸ்வநாத் சிங் (பி. 1866 - இ. 1932)

### மகாராஜாக்கள்
- (4 மே 1649 - 20 டிசம்பர் 1731) மகாராஜா சத்ராசல்
- 1895-1932 விஸ்வநாத் சிங் (பிறப்பு 1866 - இறப்பு 1932)
- 1932-1947 பவானி சிங் (பிறப்பு 1921 - இறப்பு 2006)
## இதனையும் காண்க
- புந்தேல்கண்ட்
- புந்தேல்கண்ட் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# டாக்டர். பி. ஆர். அம்பேத்கர் பல்கலைக்கழகம், ஸ்ரீகாகுளம்


**டாக்டர். பி. ஆர். அம்பேத்கர் பல்கலைக்கழகம், ஸ்ரீகாகுளம்** (*Dr. B.R. Ambedkar University, Srikakulam*) என்பது இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஸ்ரீகாகுளம் மாவட்டத்தில் எச்சர்லாவில் அமைந்துள்ள ஒரு மாநிலப் பல்கலைக்கழகம் ஆகும். இது 2008ஆம் ஆண்டு ஆந்திரப் பிரதேச அரசால் நிறுவப்பட்டது. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் தந்தை பி. ஆர். அம்பேத்கரின் நினைவாக இந்தப் பல்கலைக்கழகம் பெயரிடப்பட்டது.  

## வரலாறு
ஸ்ரீகாகுளத்தில் உள்ள டாக்டர் பி. ஆர். அம்பேத்கர் பல்கலைக்கழகம் 2008ஆம் ஆண்டு ஆந்திரப் பிரதேச அரசால் நிறுவப்பட்டது. எச்சர்லாவில் உள்ள ஆந்திரா பல்கலைக்கழக வளாக கல்வி நிறுவனம் மற்றும் ஸ்ரீகாகுளத்தில் உள்ள அனைத்து கல்லூரிகளும் இப்பல்கலைக்கழக கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. இப்பல்கலைக்கழக முதல் துணைவேந்தர் எஸ். வி. சுதாகர் ஆவார்.
# இலிம்பாங் பிரிவு



**இலிம்பாங் பிரிவு** (மலாய் மொழி: *Bahagian Limbang*; ஆங்கிலம்: *Limbang Division*) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் ஒரு நிர்வாகப் பிரிவாகும். ஆங்கிலத்தில் டிவிசன் (*Division*) என்று அழைக்கிறார்கள்.  

மலேசியாவின் கிழக்கு மலேசியாவில் உள்ள சபா; சரவாக் மாநிலங்களில் **பிரிவு** என்பது ஒரு நிர்வாகப் பிரிவாகும். அந்த இரு மாநிலங்களிலும் ஒவ்வொரு பிரிவும் சிற்சில மாவட்டங்களாக (*Daerah*) பிரிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப் படுகிறது.  

## பொது

இலிம்பாங் பிரிவின் பரப்பளவு 7,788 சதுர கிலோமீட்டர். சரவாக் மாநிலத்தின் காப்பிட் பிரிவு; மிரி பிரிவு மற்றும் பிந்துலு பிரிவு ஆகிய பிரிவுகளுக்குப் பிறகு, இலிம்பாங் பிரிவு நான்காவது பெரிய பிரிவு ஆகும்.  

### இலிம்பாங் பிரிவு மாவட்டங்கள்
இலிம்பாங் பிரிவில் உள்ள மாவட்டங்கள்:  

- இலிம்பாங் மாவட்டம்
- லாவாசு மாவட்டம்

## நிலவியல்
இலிம்பாங் பிரிவு புரூணை நாட்டை இரண்டாகப் பிரிக்கின்றது. இலிம்பாங் பிரிவின் மேற்கில் மேற்கு புரூணை; மற்றும் இலிம்பாங் மற்றும் லாவாசு மாவட்டங்களுக்கு நடுவில் தெம்புராங் மாவட்டம் உள்ளது.  

அதே நேரத்தில் இலிம்பாங் பிரிவின் லாவாசு மாவட்டமும்; தெம்புராங் மாவட்டமும்; மலேசியாவின் மற்றொரு மாநிலமான சபா மாநிலத்திற்கு இடையே அமைந்து உள்ளன.  

இந்தப் புவியியல் சூழ்நிலையினால், சாலை வழியாக லிம்பாங் பிரிவுக்குள் நுழைந்தாலும் அல்லது வெளியேறினாலும் குடியேற்றச் சோதனைகள் நடைபெறுகின்றன.  

## காட்சியகம்
**இலிம்பாங் பிரிவின் குடிநுழைவு, சுங்கத்துறை முத்திரைகளின் படங்கள்**
# கசவு

**கசவு** (Kasavu) என்பது  ஒரு மென்மையான, வெள்ளை நிற, கைத்தறி பருத்தி துணியாகும். இது தென்னிந்திய மாநிலம் கேரளாவை பூர்விகமாக கொண்டது.  

## தோற்றம்

அசல் கசவு துணி பருத்தி நூலில் இருந்து கையால் நெசவு செய்யபடுகிறது. இதன் சரிகை தங்க இழைகளால்  செய்யப்படுகிறது . பௌத்த சகாப்தத்திற்கு முந்தையது எனவும் நம்பப்படுகிறது மேலும் கேரள மாநிலத்தவர்களான  மலையாளிகளால்  அணியப்படுகிறது. பண்டிகைகளின்போதும் , நடனங்கள், மற்றும்  திருமணங்களின் போதும்  ஆண்கள், பெண்கள் இருவராலும்  அணியப்படுகிறது.  விஷு பண்டிகையின் போது,  விஷுக்கனி (விளக்கு) அருகே செல்வம் மற்றும் செழிப்புக்கான அடையாளமாக புத்தம் புதிய கசவு துணியை வைப்பது  பாரம்பரிய வழக்கமாக இருந்து வருகின்றது . மோகினியாட்டம்  போன்ற நடன நிகழ்ச்சிகளின் போது, பங்கேற்பாளர்கள் மட்டுமே கசவு ஆடைகளை அணிவார்கள். கைகொட்டிகளி அல்லது திருவாதிரகாளி   போன்ற நடனங்களில் பெண் கலைஞர்கள் கசவு புடவை மற்றும் பாரம்பரிய சிவப்பு ரவிக்கைகளை அணிந்து கொள்கின்றனர்.  

## இடம்
முதலில் கேரளாவில் இருந்து வந்தாலும், காலப்போக்கில் *கசவு* இந்தியா முழுவதும் பரவியுள்ளது, குறிப்பாக தென்னிந்திய மாநிலங்களான தமிழ்நாடு, கர்நாடகா, ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தெலுங்கானா வரை பரவியது. *கேரளாவில் முழுக்க முழுக்க கசவு* துணி தயாரிப்பதற்காகவே அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கிராமங்கள் உள்ளன. அவற்றுள் குறிப்பிடத்தக்கது திருச்சூருக்கும் பாலக்காடுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ள ஒட்டப்பாலம் அருகே உள்ள குத்தாம்புள்ளி கிராமம் ஆகும். குத்தாம்புள்ளியில் உள்ள தேவாங்க செட்டியார் சமூக நெசவாளர்கள் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன் கொச்சின் மகாராஜாவால் கர்நாடகாவில் இருந்து அழைத்து வரப்பட்டனர். முழு கிராம மக்களும் *கசவு* துணியை உருவாக்கி, தங்கள் பொருட்களை ஒன்றாக சேகரித்து, ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட, கூட்டு சந்தை மூலம் விற்கிறார்கள்.  

## நவீன *கசவு*
பாரம்பரிய முண்டு-வேஷ்டி காலப்போக்கில் பரிணாம வளர்ச்சியடைந்தது . பெண்கள் அசல் இரண்டு துண்டு ஆடையை விட ஒற்றை துண்டு சேலையை அணிய விரும்புகிறார்கள். மேலும், அசல் ஆடைகள் தூய தங்க சரிகைகளை கொண்டிருகின்றது, அதேசமயம் புதிய பதிப்புகளில் தங்கத்துடன் சிவப்பு, பச்சை, ஆரஞ்சு போன்ற நிறங்கள் உள்ளன, அவை மிகவும் கவர்ச்சிகரமானதாக இருக்கின்றது . விசைத்தறிகள் , கைத்தறிகளுக்குப் பதிலாக இயந்திரத்தால் செய்யப்பட்ட துணியானது அசலில் இருந்து வேறுபடுகிறது, இருப்பினும் அவை மொத்த  அளவில் உற்பத்தி செய்வதற்கு மலிவானவை.  
## குறிப்பு
# இப்பிசு


**இப்பிசு** (*Hippeis*, , ஒருமை ἱππεύς, *ஹிப்பியஸ்* ) என்பது குதிரைப்படைக்கான கிரேக்க சொல் ஆகும். பண்டைய ஏதெனியன் சமுதாயத்தில், *சோலனின்* அரசியல் சீர்திருத்தங்களுக்குப் பிறகு, இப்பிசு என்ற பிரிவினர் நாட்டின் நான்கு சமூக வகுப்புகளில் இரண்டாவது உயர்ந்த பிரிவினராக ஆயினர். இது குறைந்தபட்சம் 300 மெடிம்னோய் அல்லது அதற்கு இணையான ஆண்டு வருமானம் கொண்ட ஆடவர்களால் ஆனது. செல்வர் ஆட்சி அரசியலமைப்பின் படி ஒரு சராசரி குடிமகனின் ஆண்டு வருமானம் 200 மெடிம்னோய்களுக்கு குறைவாக இருந்தது. இதில் 300 மெடிம்னோய்களை ஈட்டிய ஆண்களுக்கு தங்கள் பணியில் ஒரு போர் குதிரையை வாங்கி பராமரிக்கும் வசதியை அளித்தது.  

இந்த வகுப்பாருக்கு ஒத்தவர்களாக உரோமானிய ஈக்விட்ஸ் (குதிரைச்சவாரி) மற்றும் இடைக்கால வீரத்திருத்தகைகள் இருந்தனர்.  

## ஆரம்பகால வடிவங்கள்
எசுபார்த்தாவில், *இப்பியசு* மரியாதைக்குரிய அரச காவலராக இருந்தனர். அதில் முப்பது வயதுக்குட்பட்ட 300 எசுபார்த்தன் இளைஞர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் மன்னரின் மெய்க்காப்பகத்தில் அதிக ஆயுதம் ஏந்திய காலாட்படை வீரர்களாக பணியாற்றினர். கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டில் கிரேக்க-பாரசீகப் போருக்குப் பிறகு ஏதெனியன் குதிரைப்படை உருவாக்கப்பட்டது. இது முதலில் 300 வீரர்களைக் கொண்டிருந்தது. ஏதென்சின் பொற்காலத்தைத் தொடர்ந்து இது 1,200 வீரர்களாக அதிகரித்தது. இதில் 200 ஏற்ற வில்லாளிகள் (ஹிப்போடோக்சாடே) மற்றும் 1,000 ஏதெனியன் குடிமக்கள் இருந்தனர். *இப்பியசு* அமைதிக் காலங்களில் பொது விழாக்களிலும் ஊர்வலங்களில் கலந்து கொண்டனர். குதிரைப்படை நல்ல நிலையில் இருப்பதைக் கண்காணிப்பதும், புதிய உறுப்பினர்களின் உபகரணங்கள் மற்றும் தகுதி குறித்து ஆய்வு செய்வதும் பூலியின் அவையின் கடமையாக இருந்தது.  
)]]  
குதிரை வீரர்களின் எண்ணிக்கையானது நகர அரசுகளின் குடிமக்கள் அவையால் தீர்மானிக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு குதிரை வீரரும் சேரும் போது உபகரணப் பணத்தையும் ஒரு குதிரைப்பாகன் மற்றும் இரண்டு குதிரைகளை வைத்திருப்பதற்கான மானியத்தையும் பெற்றனர். இது அரசின் வருடாந்திர மானியமாக வழங்கப்பட்டது.  

### எசுபார்த்தாவின் குதிரைப்படை
காலாட்படையுடன் ஒப்பிடும் போது, நீண்ட காலமாக புறக்கணிப்பட்டுவந்த குதிரைப்படை அமைப்பு கிமு 424 இல் உருவாக்கப்பட்டது. பணக்காரர்கள் குதிரைகள், உபகரணங்கள் மற்றும் கவசங்களை மட்டுமே வழங்க வேண்டியிருந்தது; போரின் போது, ஹோப்லைட்டுகளாக சேவைக்கு தகுதியற்றவர்கள் என்று கருதப்பட்டவர்கள் குதிரைப்படைக்கு வரவழைக்கப்பட்டு எந்த பூர்வாங்க பயிற்சியும் இல்லாமல் அனுப்பப்பட்டனர். பிற்காலத்தில், ஒவ்வொரு ஹாப்லைட் *மோராவிற்கும்* 60 குதிரைப்படைகள் ஒதுக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. கூலிப்படையை சேர்ப்பதன் மூலமும், கூட்டாளிகளை தங்கள் படைகளில் அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலமும், எசுபார்த்தன்கள் இறுதியில் சிறந்த குதிரைப்படையைப் பெற்றனர்.