wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# சகினா பானு பேகம்

**சகினா பானு பேகம்** (*Sakina Banu Begum*)(இறப்பு 25 ஆகத்து 1604) என்பவர்முகலாய இளவரசியும், முகலாய பேரரசர் உமாயூனின் மகளும் ஆவார்.  

## வாழ்க்கை
சகினா பானு பேகம் பேரரசர் உமாயூன் மற்றும் இவரது மனைவி மஹ் சூசக் பேகம் ஆகியோரின் மகள் ஆவார். இவரது உடன்பிறந்தவர்கள், மிர்சா முகம்மது ஹக்கீம், ஃபரூக் ஃபால் மிர்சா, பக்த்-உன்-நிசா பேகம் மற்றும் அமினா பானு பேகம் ஆவர்.  

சகினா பானு பேகம், அக்பரின் தனிப்பட்ட நண்பரான நகிப் கான் கஸ்வினியின் உறவினரான ஷா காஜி கானை மணந்தார். இவரது மாமா காசி ஈசா ஈரானின் காதியாக நீண்ட காலம் பணியாற்றி, இந்தியாவுக்கு வந்து அரசுப் பணியில் சேர்ந்தார். 1573-ல், இவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, நகிப் கான் தனது மகளை இவரிடம் விட்டுவிட்டதாக அக்பரிடம் தெரிவித்தார். அக்பர் நகீபின் வீட்டிற்குச் சென்று சகினா பானுவினை மணந்து கொண்டார். இதன் மூலம், இவரது உறவினர்கள் இருவர் ஏகாதிபத்திய குடும்பத்தில் திருமணம் செய்து கொண்டனர்.  

1578-ல், அக்பரின் இரண்டாவது அணிவகுப்புக்கு முன், சகினா பானு பேகம் காபூலுக்கு அனுப்பப்பட்டார். இந்த நேரத்தில் இவரது சகோதரர் மர்வா-உன்-நஹரின் அப்துல்கெய்ரி உஸ்பெக் மற்றும் சஃபாவிட்களுடன் பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்தியதாகத் தெரிகிறது. இவர்கள் இவரை ஒரு இறையாண்மை மிக்க ஆட்சியாளராகவும் மற்றொரு திமுரிட் வல்லமை பெற்ற இளவரசர் சுலைமான் மிர்சாவாகவும் கருதினர். மிர்சாவை சமாதானப்படுத்த இவர் அனுப்பப்பட்டாள். மேலும் இளவரசர் சலீம் மிர்சாவை (எதிர்கால பேரரசர் ஜஹாங்கீர்) தனது மகளுக்கு ஒரு திருமணம் செய்து வைக்குமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டார்.  

சகினா பானு பேகம் 25 ஆகத்து 1604 அன்று இறந்தார்.
# வைரத்தை வைரத்தாலே அறுக்க முடியும் (தந்திரக்கதை)

**வைரத்தை வைரத்தால் அறுத்தல்** என்பது ஒரு இந்திய தந்திரக் கதை . ஆண்ட்ரூ லாங் அதை *ஆலிவ்* தேவதை புத்தக தொகுப்பில் (1907) இல் சேர்த்துள்ளார். இக்கதையை ஃபெரோஷெபூரில் மேஜர் கேம்ப்பெல் சேகரித்த பஞ்சாபி கதை என்றும் கூறியுள்ளார்.  

## கதைச்சுருக்கம்
ஒரு வணிகர், தனது சொந்த ஊரை விட்டு தொலைதூர பகுதிக்கு செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டு அங்கே பல வருட வறுமை மற்றும் கடின உழைப்புக்குப் பிறகு பணக்காரர் ஆனார். அதன்பின்னர் வீட்டிற்குச் சென்று மனைவியிடமும் தன் உறவினர்களிடமும் செல்ல முடிவு செய்து வரும் வழியில் ஒருவரைச் சந்தித்தார், அவரோ  அந்த வணிகர் செல்லும் சாலை திருடர்களால் சூழப்பட்டுள்ளது என்று அன்போடு எச்சரித்தார். அதைக்கேட்டு யோசித்த அந்த வணிகனோ, அந்த நபரையே நம்பி, அவரது சேமிப்பை ஒரு பெட்டியில் அடைத்து அவரிடம்  கொடுத்து விட்டு துணைக்கு ஆட்களை கூட்டி வந்து வாங்கிக்கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்தான். னார், அதன்படி  வணிகரும் தனது நகை மற்றும் பணத்தை  ஒரு பெட்டியில் வைத்து அந்த ஆளின் வசம் ஒப்படைத்து சென்றார் .சிறிது காலம் சென்ற பின்னர் அவர் திரும்பி தனது சொந்தங்களுடன் தனது பொருட்களை கொடுத்து கடைக்கே திரும்பி வந்ததும், கடையில் இருந்தவர் அப்படி எதையும் யாரும் கொடுத்து வைக்கவில்லை  என்று மறுத்து, அவரை கடைக்கு வெளியே தள்ளினார். அதை கேட்ட வியாபாரி மிகவும்  கோபமும் வருத்தமும் அடைந்தார்.  

கோஷி  ராம் சாலையில் தூசி படிந்த நிலையில் ஒரு மனிதன் கிடப்பதைப் பார்த்து, என்ன நடந்தது என்று கேட்டார். அந்த வணிகனுக்கு எழுந்து உட்கார்ந்து நடந்ததை சொன்னான். அதை கேட்ட கோஷி ராம் , அடுத்த நாள் அந்த கடைக்கு அருகில் சென்று காத்திருக்குமாறும்,  யாரோ அவருக்கு சமிக்ஞை கொடுக்கும் போது அந்த கடைக்கு  திரும்பச் சென்று அவரது நகைப்பெட்டியை கேட்டால் அந்த ஏமாற்றிய கடைக்காரன் மறுக்காமல் கொடுத்து விடுவான் எனவும் கூறினார், அதே போல அந்த வணிகர் காத்திருந்தபோது, ஒரு கழுதை மேலே உட்கார்ந்து வந்த ஒரு ஆண்,  அதே கடைக்காரரிடம் வந்து ஒரு பெண்மணி தனது நகைகளின் பெட்டிகளை பாதுகாப்பிற்காக அவனிடம் விட்டுச் செல்ல விரும்புவதாக  பேச்சு நடந்து கொண்டிருக்கும் போதே, சமிக்ஞை கிடைத்து வணிகனுக்கு பேசியபடியே தனது பெட்டியை கேட்க வந்தான். அந்த பெண்மணியின் நகைப்பெட்டி மிகவும் விலை உயர்ந்தது என்பதால் இவனோடு சண்டையிட்டு மறுத்தால் அந்த பெண்மணியின் பெட்டி கிடைக்காது என நினைத்த அந்த கடைக்காரன், இவனது  பெட்டியைக் கொடுத்தான்.  

தனது நகைப்பெட்டி கிடைத்ததும் வணிகர் தெருவில் நடனமாடத் தொடங்கினார், அதே நேரம் கோஷி ராம் அந்த கழுதையின் பக்கத்திலிருந்த பெட்டியில்  இருந்து வெளிவந்து வணிகரிடம் சேர்ந்து நடனம் ஆடினார். பிறகு அந்த கடைக்காரனும் அவர்களுடன் நடனத்தில் சேர்ந்து கொண்டார். பக்கத்து கடைக்காரன் அவரிடம் ஏன் நடனம் ஆடுகிறீர்கள் என்று கேட்டதற்கு, வணிகர் தனது நகைகளை மீட்டுவிட்டதற்காகவும், கோஷி ராம் அவரை ஏமாற்றிவிட்டதை நினைத்து ஆடுவதாகவும், அந்த கடைக்காரனோ,மக்களை ஏமாற்றுவதற்கான அனைத்து வழிகளையும் கற்றுக்கொண்டதாக தான் நினைத்ததாகவும், ஆனால் இப்போது தனக்கு இன்னொரு வழியும்  தெரியும் என்பதால் ஆடுவதாகவும் தெரிவித்தார்.
# கட்டோ (இசைக்கருவி)

**கட்டோ** (Kato; ), **காடோ** அல்லது **கேட்டோ** என்றும் உச்சரிக்கப்படும், இது பஞ்சாபின் பாரம்பரிய இசைக்கருவிகளில் ஒன்றாகும். இது பல்வேறு கலாச்சார நடவடிக்கைகளில் குறிப்பாக பாங்க்ரா, மல்வாய் கித்தா போன்ற நாட்டுப்புற நடனங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. *கட்டோ* என்பது பஞ்சாபியில் அணில் என்று பொருள்படும். மேலும் இதன் வடிவமைப்பிற்கு அணிலைப் போலவே இருப்பதால் இப்பெயரிடப்பட்டது,.மேலும் இக்கருவி மகிழ்ச்சியின் அடையாளமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பஞ்சாபில், மகிழ்ச்சியான மனிதனிடம் அவன் எப்படி இருக்கிறான் என்று கேட்டால்? அவர் பதிலளித்தார், அவரின் பதில் "அஜ்ஜ் தான் காடோ புல்லன் தே ஆ", என்பதாக இருக்கும். தோராயமாக **பூக்கள் மீது அணில் இருப்பதை போன்றே அவரது மனநிலை இருப்பதாக** புரிந்துகொள்ளலாம்.  

## கருவிவடிவமைப்பும் இசையமைப்பும்
அணிலின் வடிவத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ள இக்கருவி முழுவதும் மரத்தால் ஆனது. ஒரு முனையில் (அணில் உருவத்தின் வாய்ப்பகுதியில்) ஒரு குச்சியில் கயிறு ஒன்று கட்டப்பட்டு அதன் மறுமுனை (அணில் உருவத்தின் வால் பகுதியில்) வரை இணைத்து பொருத்தப்பட்டுள்ளது. ஆட்டக்காரர் குச்சியின் மறுமுனையைப் பிடித்து அணிலின் வாயிலும் வாலிலும் கட்டப்பட்ட கயிறுகளை இழுப்பதன் மூலம் வெவ்வேறு தாளங்களில் இசையை ஏற்படுத்தலாம்.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- தாத்
- பஞ்சாபின் நாட்டுப்புற கருவிகள்
# தாலோ



**தாலோ** என்பது இந்தியாவின் கோவாவில் அனைத்து மத சடங்குகளின்போதும்  ஆடப்படும் ஒரு பிரபலமான நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும். இந்த நடனம் பெரும்பாலும் பெண்களால் அவர்களின் குடும்பங்களுக்கு பாதுகாப்பு பிரார்த்தனையாகயும் ஆடப்பட்டு வருகிறது . நடனம் ஆடப்படும் போது பாடல்கள் பொதுவாக கொங்கனி மொழி அல்லது மராத்தியில் பாடப்படும். இத்தகைய பாடல்களின் கருப்பொருள்கள் பொதுவாக சார்ந்தவையாக இருந்தாலும் சமூக கருத்துக்களும் அவ்வப்போது பாடப்படுவதும் உண்டு. இது குளிர்காலத்தின் தொடக்கத்தில் பூஷா மாதத்தில் ஒரு வார காலத்திற்கு நடத்தப்படுகிறது. விழாவின் இறுதி நாளில் பெண்கள் அழகாக உடை அணிந்து ஆண்களின் கேலிச்சித்திரங்களை வரைந்து கொண்டாடுவார்கள்.  

புது தில்லியில் நடந்த நாட்டுப்புற நடன விழாவில் வழங்க தாலோ தேர்வு செய்யப்பட்டு பெருமைப்படுத்தப்பட்டது.  

## ஆடும் நுட்பம்
இந்த நடன வகையில், 12 முதல் 24 பெண்கள் இரண்டு இணையான வரிசைகளில் ஒருவருக்கொருவர் எதிர்கொள்ளும் வகையில் வரிசையில் இருக்கும் அனைவரும் அருகில் இருப்போரின் கைகளுடன் கோர்த்துக்கொண்டு ஒரே தாள லயத்தில் ஒன்றாக நடனமாடுகின்றனர்.  

ஃபுக்டியுடன் ஒப்பிடுகையில், இந்த நடனம் மெதுவான வேகத்தில் ஆடப்பட்டு வருகிறது.
# ஜக்மல் சிங்


**ஜக்மல் சிங்** (Jagmal Singh) என்பவர் பதினாறாம் நூற்றாண்டின் இந்திய இளவரசர் மற்றும் நீதிமன்ற பிரமுகர் ஆவார். இவர் இரண்டாம் மகாராணா உதய் சிங் மற்றும் இராணி தீர்பாய் பாட்டியானி ஆகியோரின் மகனாவார்.  

## வாழ்க்கை
இரண்டாம் உதய் சிங்கின் மரணத்திற்குப் பிறகு, இவரது விருப்பமான மனைவி தீர்பாய் பாட்டியானி, இவர் மூத்த மகன் இல்லாவிட்டாலும், மகாராணா உதய் சிங்கின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஜக்மாலை மகாராணாவாக்க விரும்பினார். மரண தறுவாயில் இரண்டாம் உதய் சிங், ஜக்மல் சிங்கை அடுத்த மகாராணாவாக நியமித்தார். ஜக்மல் 1572-ல் உதய்பூரின் மகாராணாவாக முடிசூட்டப்படவிருந்தார். இருப்பினும், நீதிமன்றத்தின் பிரபுக்கள் இதற்குப் பதிலாக மகாராணா பிரதாப்பை முடிசூட்டினர்.  

ஜக்மல் மேவாரிலிருந்து வெளியேறி, அஜ்மீரில் உள்ள முகலாய சுபேதாரின் பணிக்குச் சென்றார். பின்னர் இவர் அக்பரைச் சந்தித்தார். இவருக்கு ஜஹாஸ்பூரின் சாகிர் பரிசாக வழங்கப்பட்டது. 1581க்கு முன்பு, ஜக்மல் சிரோகியின் இரண்டாம் மகாராவ் மான் சிங்கின் மகளை மணந்து 1581-ல் சிரோஹியின் இணை ஆட்சியாளரானார். இவரது மைத்துனர் ராவ் சுர்த்ரான் இதற்குப் பிறகு இவருக்கு எதிரியானார். 1583ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 17ஆம் தேதி தத்தானி போரில் சந்தனாவின் ராவ் ஹம்மிர்ஜியால் கொல்லப்பட்டார்.
# சுனிதா துக்கல்

**சுனிதா துக்கல்** (*Sunita Duggal*)(பிறப்பு: ஏப்ரல் 29, 1968) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் சிர்சா நாடாளுமன்றத் தொகுதியின் தற்போதைய நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் அரியானாவின் ஒரே பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆவார்.  

துக்கல் வருமான வரித்துறையில் 22 ஆண்டுகள் பல்வேறு பதவிகளில் பணியாற்றினார். இவர் 2014-ல் வருமான வரி உதவி ஆணையராக இந்திய வருவாய் சேவையிலிருந்து விருப்ப பணி ஓய்வு பெற்றார். இவரது கணவர் அரியானா தொகுப்பு இந்தியக் காவல் சேவை அதிகாரி ஆவார். துக்கல் 2014ஆம் ஆண்டு அரியானா சட்டமன்ற தேர்தலில் ராட்டியா தொகுதியிலிருந்து போட்டியிட்டார். ஆனால் வெறும் 453 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியடைந்தார். இவரது நல்ல கல்விப் பின்னணி மற்றும் அதிகாரத்துவ அனுபவத்தின் காரணமாக இவர் அரியானா அரசாங்கத்தில் அரியான பட்டியல் இனத்தவர் நிதி மேம்பாட்டுக் கழகத்தின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்.
# கோல்பரிய லோகோகீத்

**கோல்பரியா லோகோகீத்** (ஆங்கிலம்: *Goalpariya Lokogeet*; அசாமிய மொழி: গোৱালপাীয়া লোকগীত) என்பது பாரம்பரிய பாடல் வரிகளில் பாடப்படும் கோல்பாராவின் நாட்டுப்புற இசை. இது கோல்பரிய மொழி பேசும் மக்களால் பாடப்படுகிறது. இதுவரை அறியப்படாத இந்த இசை வகையை இந்தியாவில் தேசிய அளவில் அறியத்தக்கவகையில் முதன்மைப் படுத்தியவர் பிரதிமா பருவா பாண்டே ஆவார். இந்த இசை வகையை கோச் ராஜ்போங்ஷி சமூகத்தினர் தங்கள் இசை விழாக்களில் உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கிறார்கள். தற்போது, கோல்பரியா பாடல்களின் இசைத்தொகுப்புகள் வணிக ரீதியாக வெளியிடப்படுகின்றன. கோல்பரியா இசைக் கருவிகள் இந்தியாவில் பிரபலமான இசையில் அதிகளவில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பினா தாசு போர்தாகூர், மினி பட்டாச்சார்யா, நஸ்முல் ஹூக், அல்லாவுதீன் சர்க்கார், அமிதா சர்க்கார், அப்துல் ஜாபர், ரகிமா பேகம் கலிதா, அயன் அனிசுர் போன்ற சில குறிப்பிடத்தக்கப் பாடகர்கள் ஆவர்.  

## மாறுபாடுகள்
கோல்பரியா *லோக்கீத் என்பது* மதம் அல்லது சடங்குகளுடன் தொடர்புப்படுத்தப்படாத கோல்பராவின் பாடல் வரிகளைக் குறிக்கிறது. அன்பு என்பது இந்த பாடல்களின் முதன்மைக் கருப்பொருள். ஆனால் பிரத்தியேகமாக இல்லை. இந்த இசையில் பல்வேறு துணை வகைகள் உள்ள. இவை இசையின் போக்கு மற்றும் கருப்பொருள்களில் வேறுபடுகின்றன. இவற்றில் *மொய்ஷாலி* மற்றும் *மவுட்* பாடல்களைத் தவிர *பவையா* மற்றும் *சட்கா* ஆகியவை முக்கிய வடிவங்கள். இந்த பாடல்கள் பெரும்பாலும் கூட்டாகப் பின்னணியில் பாடப்படுகின்றன. ஆனால் இவை *டோடோராவின்* ஒரே துணையுடன் பாடப்படும் தனிப்பாடல்களுக்கும் ஏற்றது.  

### *பாவையா*
இவை காதல் மற்றும் ஏக்கத்தின் பாடல்கள். சமசுகிருத வார்த்தையான *பாவாவில்* வேரூன்றிய பெயர். இவை தீவிரத்தன்மையில் தெளிவானவையாக உள்ளன.ref></ref> *பாவையா* பாடல்களில் மென்மையான காதலுடன் கூடியன. இப்பாடல்கள் கணவன் அல்லது காதலனுக்கான ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன  

### *சட்கா*
*சட்கா* பாடல்கள், *பவாயாவிற்கு* மாறாக, காதலை மட்டும் கருப்பொருளாகக் கொண்டவை அல்ல. மேலும் வெளிப்படையான தீவிரத்தன்மையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. மாறாக, இவை நேரடியாகவும், வளைந்துகொடுக்கும் தன்மையில் சாதாரணமாகவும் இருக்கும். இவை பெரும்பாலும் *தேவர்-பவுஜி* உறவு, திருமணத்திற்குப் புறம்பான உறவுகள் மற்றும் சூழ்நிலைகளைச் சித்தரிக்கின்றன.  

## மேலும் பார்க்கவும்
- காமரூப்பின் நாட்டுப்புற பாடல்கள்
# தாராதத் கெய்ரோலா


**தாரா தத்  கெய்ரோலா** (1875-1940), ஒரு இந்திய வழக்கறிஞர், எழுத்தாளர் மற்றும் ஆசிரியர் ஆவார். அவர் நவீன கர்வாலி கவிதையின் முன்னோடியாக அறியப்படுகிறார் மேலும் குறிப்பாக கர்வால், உத்தரகண்ட் போன்ற பகுதிகளில் வழங்கப்படும் இந்திய நாட்டுப்புறக் கதைகளுக்கு அவர் செய்த பங்களிப்புக்காக, நினைவுகூறப்படுகிறார்  

## வாழ்க்கை வரலாறு
1875 இல் தெஹ்ரி கர்வால் சமஸ்தானத்தில் உள்ள பட்டி பதியார் கர் என்ற பகுதியில் உள்ள தால் டங் கிராமத்தில் பிறந்த தாரா தத் கெய்ரோலா, டேராடூன் மற்றும் ஸ்ரீநகரில் வழக்கறிஞர் தொழிலை நீண்ட காலமாகவும் ஆக்கப்பூர்வமான முறையிலும் செய்து கொண்டிருந்தார். 'கர்வாலி' என்ற இதழின் ஆசிரியராகவும் இருந்தார்.தனக்கு கிடைக்கும் ஓய்வு நேரத்தில், உத்தரகாண்டின் உள்ளூர் கலைஞர்களான 'ஹுர்கியாஸ்' என்பவர்களால் பாடப்படும் நாட்டுப்புற வீர பாடல்களையும், கவிதைகளையும் பக்திப் பாடல்களையும் சேகரித்தார். அவற்றையெல்லாம் தொகுத்து  இ. ஷெர்மன் ஓக்லேயுடன் இணைந்து இமயமலை நாட்டுப்புறக் கதைகள் என்ற பெயரில் இணை ஆசிரியராக இருந்து வெளியிட்டார். இந்த புத்தகம் கர்வாலி மற்றும் குமாவோனி நாட்டுப்புற வீர கவிதைகளின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகளை 'வீர்கதா' என்று தொகுக்கிறது. பெனாரஸ் சிட்டி: தி இந்தியன் புக் ஷாப், தியோசோபிகல் சொசைட்டி, (1929) இல் வெளியிடப்பட்ட 'தாதுவின் பாடல்கள்' என்ற புத்தகம் தாரா தத் கெய்ரோலாவின் அறிமுகம் மற்றும் அன்னி பெசன்ட்டின் முன்னுரையுடன்வெளியானது. அவரது பங்களிப்பை இதன் மூலமும் அறியலாம்.  

கெய்ரோலா ஒரு கர்வாலி கவிஞராக இருந்தாலும், பல்வேறு நவீன கர்வாலி கவிஞர்களின் கவிதைகளின் தொகுப்பைக் கொண்ட முதல் கர்வாலி கவிதைத் தொகுப்பான 'கர்வாலி கவிதாவலி'யை திருத்தவும் செய்துள்ளார். மேலும்  கர்வாலி நாட்டுப்புறக் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டதும், தாரா தத் கெய்ரோலாவின் சொந்த கர்வாலி கவிதைகள் அடங்கியதுமான   'சடேய்' (सदेई) என்ற புத்தகத்தையும்  அவர் வெளியிட்டுள்ளார்,  

## தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வெளியீடுகள்

- இமயமலை நாட்டுப்புறவியல் *(ஹார்ட்கவர்),*
- 2002 - இமயமலை நாட்டுப்புறவியல் *(ஹார்ட்கவர்),*
- இமயமலை நாட்டுப்புறக் கதைகள்: மேற்கு நேபாளத்தில் இருந்து பேய்கள் மற்றும் பிசாசுகள்
# கனிராவுத்தர்குளம்



**கனிராவுத்தர்குளம்** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் ஈரோடு மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியான பெரியசேமூர் பகுதியிலுள்ள ஒரு குளமாகும். இப்பகுதியிலுள்ள குளம் கனிராவுத்தர்குளம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.  

கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 195 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள கனிராவுத்தர்குளம் பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், ஆகும். ஈரோடு, வீரப்பன்சத்திரம், சித்தோடு, வீரப்பம்பாளையம், திண்டல், பெரியசேமூர், பழையபாளையம், வேப்பம்பாளையம், கதிரம்பட்டி, மேட்டுக்கடை, வில்லரசம்பட்டி, சூளை, பவளத்தாம்பாளையம் மற்றும் நஞ்சனாபுரம் ஆகியவை கனிராவுத்தர்குளம் பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.  

சத்தியமங்கலம், கோபிசெட்டிபாளையம், கவுந்தப்பாடி மற்றும் வட தமிழக பகுதியிலிருந்து வந்து செல்லும் அரசு மற்றும் தனியார் பேருந்துகளுக்காக, பெரியசேமூர் கனிராவுத்தர்குளம் பகுதியில் பேருந்து நிலையம் ஒன்று அமைப்பது குறித்து திட்டம் உருவாகி உள்ளது.
# தோலக்கின் பாடல்கள்


**தோலக்கின் பாடல்கள்** என்பது ஹைதராபாத் தக்காணத்தில் தினசரி வழக்கமான வேலைகளின் போதும் அல்லது திருமண விழாக்களின் போதும் ஹைதராபாத் மாநில பெண்களால் பாடப்படும் உருது நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் ஆகும் . நாட்டுப்புற பாடல்கள் "லோக் கீத்" என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன, கீத் என்றால் தமிழில் பாடல்கள் என்று அர்த்தமாகும். மேலும் இப்பாடல்கள் பெண்கள் ஆலைகளில் தானியங்களை அரைக்கும் போது பாடப்பட்டதால், அவை **சக்கி கே கீத்** ( *சக்கி* - மில் மற்றும் *கீத்* -பாடல்கள்) என்ற பெயரிலும் அழைக்கப்படும். நவீன நாட்களில் தோலக்கின் பாடல்கள் எனப்படும் இப்பாடல்கள் திருமணத்திற்கு முந்தைய நாள் நடக்கும் சடங்குகளின் போதும், குழந்தை பிறந்தவுடன் நடக்கும் குடும்ப நிகழ்ச்சிகளிலும் பாடப்படுகின்றன,  

## வரலாறு

## கலாச்சார புகழ்ச்சி
தோலக்கின் பாடல்கள் எனப்படும் இப்பாடல்கள் ஹைதராபாத் பிராந்தியத்தில் ஐந்து நாட்கள் வரை நடைபெறும் திருமண கொண்டாட்டங்களில் பாடப்படும் கொண்டாட்டப் பாடல்களாகும்.  

## இசைக்கருவி
தலைப்பில் சொல்லப்பட்டது போல, வகைப் பாடல்கள் பாடப்படும் போது, தோலக் இசைக்கருவியே மட்டுமே பயன்படுத்துவர். பெண்கள் குழுவாக அமர்ந்து கொண்டு, ஒருவர் தோலக் வாசிக்க, மற்றவர்கள் இணைந்து பாடல்களை பாடுவதே இப்பாடல் முறையாகும்.தோலக்கின் தாளம் அப்பெண்களுக்கு ஓசை லயம், தொடர்ந்து பாடுவதற்கு ஆற்றல் மற்றும் மகிழ்ச்சியின் சாரத்தை அளிக்கிறது.
# சங்கமம் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி



**சங்கமம் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி** (Sanghamam College Of Arts And Science), என்பது தமிழ்நாட்டின், விழுப்புரத்தில் அமைந்துள்ள இருபாலர் கலை அறிவியல் கல்லூரி ஆகும். இக்கல்லூரியானது, 2009 ஆம் ஆண்டு முதல் கிராமப்புற மாணவர்களின் கல்வி வளர்ச்சியை முதன்மை நோக்கமாக கொண்டு இயங்கி வருகிறது. இக்கல்லூரி திருவள்ளுவர் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைவுபெற்றுள்ளது. இந்த கல்லூரியானது கலை, வணிகவியல், அறிவியல் ஆகிய துறைகளில் பல்வேறு படிப்புகளை வழங்குகிறது.  

## துறைகள்

### அறிவியல்

- இயற்பியல்
- வேதியியல்
- கணிதம்
- கணினி அறிவியல்

### கலை மற்றும் வணிகவியல்

- தமிழ்
- ஆங்கிலம்
- பொருளியல்
- வணிகவியல்

## அங்கீகாரம்
இக்கல்லூரியை பல்கலைக்கழக மானியக் குழு (யுஜிசி) அங்கீகரித்துள்ளது.
# சூளை, ஈரோடு



**சூளை** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் ஈரோடு மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும். அரசாங்க அலுவலகமான மத்திய கலால் மற்றும் சுங்க அலுவலகத்தின் ஈரோடு மாவட்டக் கிளை சூளையில் அமையப் பெற்றுள்ளது.  

கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 199 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள சூளை பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், ஆகும். ஈரோடு, வீரப்பன்சத்திரம், சித்தோடு, வீரப்பம்பாளையம், திண்டல், பெரியசேமூர், பழையபாளையம், கனிராவுத்தர்குளம், வேப்பம்பாளையம், கதிரம்பட்டி, மேட்டுக்கடை, வில்லரசம்பட்டி, பவளத்தாம்பாளையம் மற்றும் நஞ்சனாபுரம் ஆகியவை சூளை பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.  

சூளை பகுதியானது, ஈரோடு கிழக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி) வரம்புக்கு உட்பட்டதாகும். இதன் சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட திருமகன் ஈவெரா எதிர்பாராத விதமாக காலமாகி விட்டதால், 2023ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 27ஆம் நாள், இத்தொகுதிக்கு இந்திய தேர்தல் ஆணையத்தால் தேர்தல் நடைபெற உள்ளது. மேலும் இப்பகுதி, ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதி சார்ந்தது. இதன் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினராக அ. கணேசமூர்த்தி, 2019 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
# கோ ஜமாலோ

" **கோ** **ஜமாலோ** " என்பது சிந்தி மொழி நாட்டுப்புற பாடல் மற்றும் சிந்தி கலாச்சாரத்தில் தொடர்புடைய நடன வகை ஆகும். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் உள்ளூர் நாட்டுப்புற நாயகனான சைப் பற்றிய பாடல்களை கொண்ட நடனமாகும். இந்த பாடல்கள் 1947 முதல் மீண்டும் பிரபலமடைந்து, அபிதா பர்வீன் என்பவரால், சிந்தி மொழியிலும் ஷாஜியா குஷ்க் என்பவரால், உருது மொழியிலும் பதிவு செய்யப்பட்டது.  

பாகிஸ்தானின் கோக் கலைவினையரங்கதால் நடத்தப்பட்ட 11 வது நிகழ்ச்சியில் அலி சேத்தி மற்றும் ஹுமைரா அர்ஷாத் ஆகியோரால் கோ ஜமாலோ பாடல் பஞ்சாபி மொழியில் மறுபதிப்பக பாடப்பட்டது  

## **கோ** **ஜமாலோ**வின் வரலாறு
கோ ஜமாலோ வைப்பற்றிய பல குறிப்புகள் வரலாற்றின் பல இடங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.மிகவும் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கதைகளில் ஒன்று என்ன கூறுகிறதென்றால், சிந்துவின் மேற்கு பகுதிகளில் ஓரிடத்தில் கடுமையான போர் நடந்ததாகவும், அப்பகுதியில் வசிப்பவர்கள் படையெடுப்பாளர்களுக்கு எதிராக பல்வேறு தீவிர சவால்களையும் சோதனைகளையும் எதிர்கொண்டதாகவும் கூறுகிறது. இந்த நேரத்தில், மிகவும் துணிச்சலான மற்றும் தைரியமான ஜமாலோ என்ற நபர், படையெடுப்பாளர்களுக்கு எதிராக ஒரு வலிமையான ஆனால் சிறிய இராணுவத்தை வழிநடத்தினார். அந்த சிறு படையை வைத்துக்கொண்டு கடுமையான மற்றும் இரத்தக்களரிமிக்க போராட்டத்தை நிகழ்த்தி கடைசியில் அவர் வெற்றி பெற்றார். அவர்கள் வெற்றி பெற்று தங்கள் நகரங்களுக்கு திரும்பி வரும் போது, அப்பகுதி பெண்கள் **ஹோ ஜமாலோ, காதி ஆயோ கைர் சான்** என்று மகிழ்ச்சியாக பாடிக்கொண்டு அவர்களை எதிர்கொண்டனர்.அதன் மொழிபெயர்ப்பு: **ஓ பெரிய ஜமாலோ, நீங்கள் எந்த இழப்பையும் சந்திக்காமல் வெற்றி பெற்றீர்கள்** என்பதாகும்..  

## மேலும் பார்க்கவும்

- சிந்தி கலாச்சாரம்
# ஆம்பள்ளி



**ஆம்பள்ளி** (*Ampalli*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், கிருஷ்ணகிரி வட்டம், பருகூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது குட்டூர் ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.  

## பெயராய்வு
இந்த ஊரின் மேற்கே உள்ள பாறையில் 13ஆம் நூற்றாண்டு கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அது மூன்றாம் இராஜராஜ சோழனது ஏழாவது ஆட்சியாண்டு காலக் கல்வெட்டு ஆகும். அதில் கங்க காமிண்டன் என்பவர் விடுகாதழகிய பெருமாள் ஆழ்வாருக்கு பள்ளிச் சந்தமாக கட்டின குட்டையைப் பற்றிய குறிக்கிறது. இதில் வரும் **ஆழ்வாருக்கு பள்ளி** என்ற பெயரே பிற்காலத்தில் ஆம்பள்ளி என சுருங்கி வழங்கப்படுகிறது.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான கிருஷ்ணகிரிக்கு கிழக்கே 27 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பருகூரில் இருந்து 15 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மாநிலத் தலைநகரான சென்னையில் இருந்து 246 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

## சமணத் தலம்
ஆம்பள்ளி ஒரு சமணத் தலமாக இருந்தது பல சான்றுகள் வழியாக அறிய முடிகிறது. பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் அதியர் மரபின் மன்னனான விடுகாதழகிய பெருமாள் இங்கு சமணப் பள்ளி அமைத்ததும். அப்பள்ளி அதியமான் பெயரிலேயே *இராச ராச அதியமானார் விடுகாதழகிய பெருமாளேன் ஆழ்வான் பள்ளி* என்று அழைகப்பட்டது கல்வெட்டுகள் வழியாக தெரியவருகிறது. இக் கல்வெட்டு ஆம்பள்ளிக்கு மேற்கே ஜிஞ்சம்பட்டி ஊருக்கு செல்லும் சாலையில் 2-3 கிலோமீட்டர் தொலைவில் மூன்று குண்டுகள் என்று அழைக்கப்படும் மூன்று பெரிய பாறைகளில் முதல் பாறையில் உள்ளது. இரண்டாம் பாறையில் சமண தீர்த்தரங்கரின் சிற்பம் அமைந்துள்ளது. மூன்றாவது பாறையில் *சித்திர மேழி* எனப்படும் ஏர்கலப்பை கோட்டுருவமாக செதுக்கபட்டுள்ளது.  

## மேற்கோள்
# வார்ப்புரு:Infobox political division/styles.css

/* Styles for geography infoboxes, eg countries,  
country subdivisions, cities, etc. */  
.ib-pol-div {  
-collapse: collapse;  
line-height: 1.2em;  
width: 23em;  
}  

/* TODO split definitions to appropriate class names when live from HTML element */  
.ib-pol-div td,  
.ib-pol-div th {  
-top: solid #a2a9b1;  
padding: 0.4em 0.6em 0.4em 0.6em;  
}  

/* TODO split definitions to appropriate class names when live from HTML element */  
.ib-pol-div .mergedtoprow .infobox-full-data,  
.ib-pol-div .mergedtoprow .infobox-header,  
.ib-pol-div .mergedtoprow .infobox-data,  
.ib-pol-div .mergedtoprow .infobox-label,  
.ib-pol-div .mergedtoprow .infobox-below {  
-top: solid #a2a9b1;  
padding: 0.4em 0.6em 0.2em 0.6em;  
}  

/* TODO split definitions to appropriate class names when live from HTML element */  
.ib-pol-div .mergedrow .infobox-full-data,  
.ib-pol-div .mergedrow .infobox-data,  
.ib-pol-div .mergedrow .infobox-label {  
: 0;  
padding: 0 0.6em 0.2em 0.6em;  
}  

/* TODO split definitions to appropriate class names when live from HTML element */  
.ib-pol-div .mergedbottomrow .infobox-header,  
.ib-pol-div .mergedbottomrow .infobox-data,  
.ib-pol-div .mergedbottomrow .infobox-label {  
-top: 0;  
-bottom: solid #a2a9b1;  
padding: 0 0.6em 0.4em 0.6em;  
}  

.ib-pol-div .maptable {  
: 0;  
padding: 0;  
}  

.ib-pol-div .infobox-header,  
.ib-pol-div .infobox-below {  
text-align: ;  
}  

.ib-pol-div .infobox-above {  
font-size: 1.25em;  
line-height: 1.2em;  
}  

.ib-pol-div .infobox-subheader {  
background-color: #cddeff;  
font-weight: bold;  
}  

.ib-pol-div-native {  
font-weight: normal;  
padding-top: 0.25em;  
}  

.ib-pol-div-official-below {  
font-weight: bold;  
}  

.ib-pol-div-other {  
font-size: 78%;  
}  

.ib-pol-div-caption {  
padding-top: 0.4em;  
}  

.ib-pol-div-nick,  
.ib-pol-div-motto {  
display: inline;  
}  

.ib-pol-div-largest,  
.ib-pol-div-lang {  
font-weight: normal;  
}  

.ib-pol-div-ethnic,  
.ib-pol-div-religion,  
.ib-pol-div-elevation {  
display: inline;  
font-weight: normal;  
}  

.ib-pol-div-fake-li {  
text-indent: -0.9em;  
margin-: 1.2em;  
font-weight: normal;  
}
# சிரியாக் மொழி


<noinclude>  

**சிரியாக் மொழி** , , (*சிரியன் அரமேக்*, *சிரியே-அரமேக்* மற்றும் **பண்டைய சிரியாக்** ܠܫܢܐ ܥܬܝܩܐ இதன் இலக்கியம் மற்றும் வழிபாட்டு முறைகளில் மட்டும்) என்பது பண்டைய மெசொப்பொத்தேமியா மற்றும் பண்டைய மத்திய கிழக்கு எகிப்தில் பரவலாகப் பேசப்பட்ட, ஆபிரிக்க-ஆசிய மொழிக் குடும்பத்தின் செமிடிக் கிளையைச் சேர்ந்த அரமேயம் மொழி வகையைச் சார்ந்தது.  

## வரலாறு
சிரியாக் மொழி என்பது சிரியக்  
கிறித்தவம், கிழக்கு அசிரியன் திருச்சபை, அசிரியன் மரபுவழி திருச்சபை, அசிரியன் பெந்தகொசுத்தே திருச்சபை, பழமையான கிழக்கு அசிரியன் திருச்சபை, சிரியக் கத்தோலிக்க திருச்சபை, மாரோநைட் திருச்சபை, இந்திய புனிதர் தோமா கிறித்தவ திருச்சபை போன்றவைகள் அதிகமாகச் சிரியாக் என்ற அரமேயம் மொழியை புனிதமாக கருதி மத சடங்குகளில் பயன்படுத்துகின்றன. இயேசு கிறிசுது மற்றும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்களின் மொழி இந்த அரமேயம் என்னும் சிரியாக் மொழியாகும். சிரியாக் மொழியில் கிழக்கு சிரியாக் மொழி மற்றும் மேற்கு சிரியாக் மொழி என இரண்டு வகைகள் உள்ளன, இது ஆறாம் நூற்றாண்டில் சிரியாக் தேவாலயத்தில் பிளவு ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஆறாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து இரண்டாக வளர்ந்தது. அராபியர்களின் மொழியாகவும், சிறிதளவு பெர்சியர்களின் மொழியாகவும் இருந்த சிரியாக் மொழி, அரபு மொழியின் வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்காற்றியது. எட்டாம் நூற்றாண்டில் அரபு மொழி பொது மொழியாக மாறியதால், சிரியாக் மொழியானது, கிறிஸ்தவ மதவழிபாட்டு மொழியாகக் குறைக்கப்பட்டது. தற்போது இது முக்கியமாக கேரளம், சிரியா, துருக்கி, ஈராக், ஈரான், பாலஸ்தீனம் மற்றும் பிற நாடுகளில் பரவியுள்ள சிரியாக் திருச்சபைகளின் வழிபாட்டு மொழியாக உள்ளது. இருப்பினும், அசிரிய சமூகத்தில் இன்னும் சிரியாக் மொழியைத் தங்கள் தாய்மொழியாகப் பயன்படுத்துபவர்களும் உள்ளனர்.  
மேலும் அரபு மொழி மற்றும் எபிரேயம் மொழி போலவே, சிரியாக் மொழியும் வலமிருந்து இடமாக எழுதப்பட்டுள்ளது.  

## புவியியற்பரம்பல்
மற்றும் கிழக்கு அரேபியாவில் முக்கிய மொழியாக இருந்த போதிலும் , சிரியாக் மொழி இப்போது நினிவே சமவெளியில் உள்ள நகரங்கள் மற்றும் கிராமங்களான துர் அப்டின், கபூர் சமவெளிகள், மோசுல் , அர்பில் மற்றும் கிர்குக் நகரங்களிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள நகரங்களிலும் மட்டுமே உள்ளது.]]  

சிரியாக் மொழி என்பது எடெசாவில் உள்ள அரமேயம்மின் உள்ளூர்வட்டாரப் பேச்சுமொழியாக இருந்தது, மேலும் கிழக்கத்திய தேவாலயம் மற்றும் சிரியாக் ஆர்த்தடாக்ஸ் தேவாலயத்தின் செல்வாக்கின் கீழ் அதன் தற்போதைய வடிவத்தில் உருவானது. அரபு மொழி ஆதிக்கம் செலுத்தும் மொழியாக மாறுவதற்கு முன்பு, மத்திய கிழக்குப் பகுதி, நடு ஆசியாப் பகுதி மற்றும் இந்தியாவின் மலபார் கடற்கரைப் பகுதிகளில் வசிக்கும் கிறிஸ்தவ சமூகங்களில் சிரியாக் ஒரு முக்கிய மொழியாக இருந்ததுடன், இன்றுவரையிலும் சிரியா கிறித்தவர்களிடையே அப்படியே உள்ளது. என பிரித்தானியாவில் உள்ள ஆட்ரியனின் சுவர்களில், உரோமைப் பேரரசுசின் அரமேயம் மொழி பேசும் வீரர்களால் எழுதப்பட்ட கல்வெட்டெழுத்துக்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
# நாகா நாட்டுப்புறக் கதைகள்

**நாகா நாட்டுப்புறக் கதைகள்** என்பது இந்தியாவின் வடகிழக்கு பகுதி மற்றும் மியான்மரின் வடமேற்கு பகுதிகளில் வாழும் நாகாக்களின் உள்ளூர் கதைகள், கொண்டாட்டங்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களின் தொகுப்பை விவரிக்கிறது. நாகர்கள் அங்காமி, ஏஓ, லோதா, சுமி மற்றும் பலர் உட்பட தனித்துவமான கலாச்சாரங்களால் ஆனவர்கள். நாகாலாந்தில் உள்ள ஒவ்வொரு பழங்குடியினருக்கும் அதன் சொந்த நம்பிக்கைகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் உள்ளன அவை அவர்களுக்கு மட்டுமே பிரத்யேகமானவை என்று கூறப்படுகிறது. ஒவ்வொரு பழங்குடியினரும் தங்கள் பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுகிறார்கள், இதன் விளைவாக, நாகலாந்து **பண்டிகைகளின் பூமி** என்று அழைக்கப்படுகிறது. கிழக்கில் மியான்மர், மேற்கில் அசாம், வடக்கில் அருணாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் அசாமின் ஒரு பகுதி மற்றும் தெற்கில் மணிப்பூர் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்ட நாகாலாந்து, பல தலைமுறைகளாக தங்களுக்குள் பரிமாறிக்கொண்ட பல்வேறு கதைகளின் காரணமாக திருவிழாக்கள் பூமி என்று மட்டுமல்லாமல் **நாட்டுப்புறக் கதைகளின் பூமி** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அங்கு வாழும் மக்கள் மற்றும் பழங்குடியினரின் பன்முகத்தன்மை, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த கலாச்சாரம் மற்றும் பாரம்பரியத்தைக் கொண்டிருப்பதால், அம்மாநிலத்தில் ஆண்டு முழுவதுமே கொண்டாட்டங்களின் சூழலை உருவாக்குகிறது.  

## நாட்டுப்புற கதைகள்

### ஜினா மற்றும் எடிபென்
"'ஜினா மற்றும் எடிபென்'", என்பது மோபுங்சுகேட் கிராமத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு காதலர்களைப் பற்றிய ஒரு ஆவோ நாகா இனத்தின் நாட்டுப்புறக் கதையாகும், அவர்கள் தங்கள் சமூக அந்தஸ்தில் உள்ள வேறுபாடுகள் மற்றும் ஏற்ற தாழ்வுகள் காரணமாக பிரிக்கப்பட்டதைப் பற்றிய கதையாகும். இந்த நாட்டுப்புறக் கதை நபீனா தாஸின் கவிதையை தழுவி நாகாலாந்து முழுவதும் உள்ள பள்ளிகளில் கற்பிக்கப்படுகிறது. மொபுங்சுகெட்டின் சூழலியல் பூங்காவில் இரண்டு காதலர்களுக்கும் கோபுரங்களும் கூடுதல் சிற்பங்களுடன் நினைவுகூரப்பட்டுள்ளனர்.  

### சோப்ஃபுனுவோ
**சோப்னுவோ**, என்பது ருசோமாவில் உள்ள தங்கள் சொந்த கிராமத்திற்குத் திரும்பும் வழியில் ஒரு பெண் மற்றும் அவரது குழந்தையைப் பற்றிய ஒரு அங்காமி நாகா பழங்குடிகளின் நாட்டுப்புறக் கதையாகும். அவர்கள் ருசோமாவில் உள்ள தங்கள் சொந்த கிராமத்திற்குத் திரும்பும் வழியில் பரிதாபமாக உயிரிழந்தனர்.
# உந்தேதரயா

**உந்தேதரயா** இந்தியாவின் கர்நாடக மாநில தும்கூர் , பெங்களூர் , மைசூர் , ராமநகரா மற்றும் சித்ரதுர்கா மாவட்டங்களில் அதிக அளவில் வாழும் குஞ்சிடிகா என்ற சமூக மக்களின் பழம்பெரும் தலைவர் ஆவார். அவர்களின் மூதாதையரான ஜலதி பப்பராயருடன் சேர்ந்து இன்றும் குஞ்சித்திக மக்களால் தெய்வமாக வணங்கப்படுகிறார்.  

## புராண
குஞ்சிட்டிகர்கள் வட இந்தியாவை பூர்வீகமாகக் கொண்டவர்கள் என்றும், 12ம் நூற்றாண்டில் அந்தப் பகுதியில் பல்வேறு கால சூழ்நிலைகளால் தெற்கே குடியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டதாகவும் நம்பப்படுகிறது. இந்த இடம்பெயர்வு தொடர்பான பெரும்பாலான புராணக்கதைகளில் ஒரு முஸ்லீம் ஆட்சியாளர் சம்பந்தப்பட்டுள்ளார், அவர் அம்மக்களின் தலைவரான உந்தேதரயாவின் மகள்கள் மீது ஆசை கொண்டதாகவும், மூத்த மகளை திருமணம் செய்த பின்பாகவும், இளைய மகளையும் விரும்பியதாகவும் கூறப்படுகிறது. அதற்க்கு உடன்படாமல் அந்த முஸ்லீம் ஆட்சியாளரிடமிருந்து அவரும் அவரது கூட்டத்தாரும் தப்பிச் செல்லும்போது, அவரால் நிரம்பி வழியும் ஆற்றைக் கடக்க முடியவில்லை (சில கதைகளில் கோதாவரி என்று கூறுகின்றன, மற்றவர்கள் துங்கபத்ரா என்று கூறுகின்றனர்), தனது மக்களின் பாதுகாப்பிற்காக அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறி அவர்களை தெற்கே உள்ள இன்றைய கர்நாடகாவின் தும்கூர் மற்றும் சித்ரதுர்கா மாவட்டங்களுக்கு அழைத்துச் செல்ல முடிவு செய்தார்.  

## குருபா இன ரட்சகர்
அம்மக்களின் இரண்டு தெய்வீக ஸ்தாபகர்களில் ஒருவரான ஜலதி பாப்பராயா என்ற குருபா இனத்தை சார்ந்தவர் உந்தேதரயாவிற்க்கு உதவினார்( மற்றொன்று அவினாகமராயர்). ஜலதி பப்பரையா தனது தொழிலின் அடையாளமான கம்பளிப் போர்வைகளை நெய்வதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் குஞ்சாவை (கொத்து) கையில் வைத்திருந்தார். ஜலதி தப்பியோடிய மக்களுக்கு எளிதான பாதையை உருவாக்க நதி தேவதைக்கு தன்னை ஒரு பலியாக அர்ப்பணித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அதனாலேயே தனது பரம்பரைக்கே அவரது பெயரை வைத்ததாகவும் மேலும் உந்தேதரயா தனது மகளை ஜலதி பாப்பராயாவின் உடலை திருமணம் செய்ய வழங்கியதாகவும், பின்னர் அவர் தெய்வீக அருளால் உயிர்பெற்றதாகவும் கூறப்படுகிறது. உந்தேதரயா, ஜலதி பாப்பராயா மற்றும் அவினகமராயர் ஆகியோர் குஞ்சிதிகர்களின் மூதாதையர்களில் அடங்குவர். ஆற்றைக் கடந்த பின்னர், குஞ்சிட்டிகர்கள் முதலில் விஜயநகரில் குடியேறினர், பின்னர் சித்ரதுர்கா மாவட்டத்தின் நந்தனா ஓசூருக்கு தெற்கே நகர்ந்தனர், அங்கு அவர்கள் இன்னும் தங்கள் தலைமையகமாகக் கருதப்படும் சிராவுக்கு குடிபெயர்ந்தனர். இது ஒரு புதிய சமூகத்தின் தொடக்கத்தை அறிவித்தது.
# டாக்டர் அம்பேத்கர் தேசிய விருது



**டாக்டர் அம்பேத்கர் தேசிய விருது** அல்லது **நலிந்த பிரிவினரின் சமூக புரிதல் மற்றும் மேம்பாட்டிற்கான டாக்டர் அம்பேத்கர் தேசிய விருது** என்பது நாட்டின் முதல் சட்ட அமைச்சரும், இந்திய அரசியலமைப்பின் தந்தையும், மனித உரிமைகள் போராளியுமான பி. ஆர். அம்பேத்கரின் பெயரால் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ள விருதாகும்.  

## வரலாறு
இந்த விருது 1992 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டதும் டாக்டர் அம்பேத்கர் அறக்கட்டளை மூலம் மக்கள் அல்லது அமைப்புகளுக்கு அவர்களின் சிறந்த பணிகளை கௌரவிக்கும் விதமாக நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இந்த விருது பாபாசாகேப் அம்பேத்கரின் சமூக புரிதல் மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்கான தொலைநோக்குப் பார்வையை அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்த விருதின் தொகையானது 1 மில்லியன் (10 இலட்சம் ) ரூபாய் மற்றும் ஒரு சான்றிதழாகும். இந்த விருது இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரின் கைகளால் வழங்கப்படுகிறது.  

## விருது பெற்றவர்கள்
பின்வரும் நபர்கள் அல்லது அமைப்புகள் (அ) நிறுவனங்கள் இந்த விருதைப் பெற்றுள்ளன.  
| 1993 | தேசிய சமூகப்பணி மற்றும் சமூக அறிவியல் நிறுவனம் | புவனேஸ்வர், ஒடிசா | ஒரு அமைப்பு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1994 | ராயத் சிக்ஷன் சன்ஸ்தா | சதாரா, மகாராஷ்டிரா | ஒரு அமைப்பு |  |
| 1996 | இராமகிருசுண இயக்கம் ஆசிரமம் | மத்திய பிரதேசத்தின் பஸ்தர் மாவட்டத்தில் உள்ள நரேன்பூர் | ஒரு அமைப்பு |  |
| 1998 | கஸ்தூர்பா காந்தி கன்யா குருகுலம் | வேதாரணியம், தமிழ்நாடு | ஒரு அமைப்பு |  |
| 2011 | சுகதேயோ தோரட் | மகாராட்டிரம் | நபர் |  |
| 2012 | சமதா சைனிக் தளம் | மகாராஷ்டிரா | ஒரு அமைப்பு |  |
| 2014 | பாபு லால் நிர்மல் &
அமர் சேவா சங்கம் | இராசத்தான்
தமிழ்நாடு | நபர் மற்றும்
அமைப்பு | } |

## மேலும் பார்க்கவும்

- டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் தேசிய விருது
# எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள்



**எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள்** என்பது பெண்களுக்கான சர்வதேச வாதிடும் மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனமாகும். இது ஆஸ்திரியாவின் வியன்னாவில் அமைந்துள்ளது மற்றும் உலகெங்கிலும் உள்ள சர்வதேச கூட்டாளர் அமைப்புகளுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. டாக்டர். எடிட் ஸ்க்லாஃபர் 2002 இல் இந்த அமைப்பை நிறுவினார், பெண்களை மாற்றத்தின் முகவர்களாக மேம்படுத்தும் நோக்கத்துடன். எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள் நிர்வாகக் குழுவில் ஆஸ்திரிய கலைஞரான செனியா ஹவுஸ்னர் உள்ளார். எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள் நிறுவனம் பெரும்பாலும் பல்வேறு ஆஸ்திரிய அமைச்சகங்கள், ஆஸ்திரிய ஆராய்ச்சி நிதியம், ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை ஆகியவற்றால் நிதியளிக்கப்படுகின்றன.  

## திட்டங்கள் மற்றும் செயல்பாடுகள்
இதன் தொடக்கத்தில் இருந்து, தென்கிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள சென்னை, ஜரஞ்ச், துருக்கி, சைப்ரஸ் மற்றும் ஆஸ்திரியா உட்பட பல நெருக்கடி மற்றும் மாற்றம் உள்ள நாடுகளில் பல்வேறு திட்டங்களை எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள் நிறுவன உறுப்பினர்கள் நடத்தி வருகின்றனர்.  

இந்த நிறுவனம், 2003 ஆம் ஆண்டு முதல், எல்லைகளற்ற பெண்கள் மாநாட்டிற்கு ஈராக், ஆப்கானிஸ்தான், ஈரான், தென்னாப்பிரிக்கா, இஸ்ரேல், பாலஸ்தீனம் மற்றும் செனகல் ஆகிய நாடுகளில் இருந்து 18 பெண்களை அழைத்தனர் அப்போதிருந்து, தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்தால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட மாநாடுகளில் அரசாங்க அதிகாரிகள் மற்றும் அரசியல் மற்றும் சிவில் சமூகத்தின் உயர்மட்ட பிரதிநிதிகள், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களின் தலைவர்கள் உட்பட பலர் கலந்து கொண்டனர்.  

ஆப்கானிஸ்தானில், 2004 ஆப்கானிஸ்தான் தேர்தலுக்கான தயாரிப்பில், ஆப்கானிய பெண்களை வாக்களிக்க ஊக்குவிக்கும் வகையில், எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள் அமைப்பு ஒரு கையேட்டை உருவாக்கினர்.  

ஆஸ்திரிய ஆராய்ச்சி நிதியத்தின் நிதியுதவியுடன், எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள் சவுதி அரேபியாவில் இரண்டு வருட "பிரிட்ஜிங் தி கேப்" ஆய்வை நடத்தினர். எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள் அமைப்பு, கிங் சவுத் பல்கலைக்கழகம், கிங் அப்துல் அஜீஸ் பல்கலைக்கழகம், காசிம் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் கிங் பைசல் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றில் 4,455 ஆண் மற்றும் பெண் மாணவர்களிடம் பாலினப் பாத்திரங்களை மாற்றுவது, எதிர்கால வேலைவாய்ப்பு மற்றும் அவர்களின் ஆரோக்கியம் குறித்த அவர்களின் கருத்துக்கள் பற்றிய தரவுகளை சேகரிக்க ஆய்வு செய்தனர். கண்டுபிடிப்புகளின் அடிப்படையில், சவுதி அரேபிய பெண் மாணவர்களுக்கான பட்டறைகளை உருவாக்கியது.  

மேலும், இந்த அமைப்பு, குடும்ப வன்முறைக்கு எதிரான திட்டங்களையும் நடத்தினர். *பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான பெண்கள்* பிரச்சாரம் கடுமையாக தாக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு அவர்களின் தனிப்பட்ட கருத்துக்கள் மற்றும் முன்னோக்குகளை வெளிப்படுத்த ஒரு தளத்தை வழங்கியது.  

## விளையாட்டு திட்டங்கள்
எல்லைகள் இல்லாத பெண்கள் நிறுவன உறுப்பினர்கள் பல விளையாட்டு சார்ந்த திட்டங்களை நடத்தியுள்ளனர், அவற்றுள் குறிப்பிடத்தக்கவையாக,  

"நல்லிணக்கத்திற்கான உதை!" கிகாலி, ருவாண்டாவில், காயம், வெறுப்பு மற்றும் மனக்கசப்பைக் கடக்க ஹூட்டு மற்றும் டுட்ஸி பெண்களை ஒன்றிணைக்க கால்பந்தை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தியது.  

மேலும், சுனாமிக்குப் பிறகு சென்னையில் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளுக்கு எதிர்கால நிகழ்வுகளை எதிர்கொள்ளும் வகையில் அவர்கள் உயிர்வாழ்வதற்கான வாய்ப்புகளை அதிகரிக்க நீச்சல் பயிற்சிகளை நடத்தினர்.
# புங்கம்பாடி



**புங்கம்பாடி** (*Pungampadi*) என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் ஈரோடு மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும்.  

கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 263 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள புங்கம்பாடி பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், ஆகும். ஈரோடு, திண்டல், நசியனூர், நஞ்சனாபுரம், மேட்டுக்கடை, பெருந்துறை, வீரப்பம்பாளையம், பவளத்தாம்பாளையம், வேப்பம்பாளையம், பழையபாளையம், கதிரம்பட்டி மற்றும் வில்லரசம்பட்டி ஆகியவை புங்கம்பாடி பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.  

புங்கம்பாடி அபயத்தம்மன் கோயில் மற்றும் மாரியம்மன் கோயில் ஆகியவை தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறை கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்கி வருகின்றன.  

புங்கம்பாடி பகுதியானது, ஈரோடு மேற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி) வரம்புக்கு உட்பட்டதாகும். இதன் சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினராக 2021 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றவர் சு. முத்துசாமி ஆவார். மேலும் இப்பகுதி, ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதி சார்ந்தது. இதன் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினராக அ. கணேசமூர்த்தி, 2019 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
# மூக்கண்டப்பள்ளி



**மூக்கண்டப்பள்ளி** (*Mookandapalli*) இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், ஒசூர் மாநகராட்சிக்குட்பட்ட மாநகரப் பகுதியாகும்.  

2011-ஆம் ஆண்டு ஒசூர் நகராட்சி சிறப்பு நிலை நகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டபோது ஒசூரை ஒட்டியுள்ள பல பகுதிகள் ஒசூர் மாநகராட்சியுடன் இணைக்கபட்டன. அவற்றோடு மூக்கண்டப்பள்ளி ஊராட்சியும் ஒசூர் மாநகராட்சியுடன் இணைக்கபட்டது.  

## பெயராய்வு
ஒசூருக்கு அருகில் உள்ள அச்செந்திரம் என்னும் ஊரின் கிடைத்த கல்வெட்டில் *முகுளிப்பள்ளியில் இருக்கும் தச பண்டை பெண்டாட்டி தச பாண்டை என்பவர், நம்பியார் திருவத்தியூர் ஆழ்வார்க்குச் சந்தி விளக்கு வைக்க 12 காசு முதலீடு அளித்துள்ளார், பூசை நடத்த நம்பிமார் உடன்படுகிறார்.* என்ற செய்தி தெரிவிக்கபட்டுள்ளது. இதில் வரும் *முகுளிப்பள்ளி*யே பிற்காலத்தில் மூக்கண்டப்பள்ளி என மருவியிருக்கலாம் எனப்படுகிறது.  

## மேற்கோள்
# சர்வதேச மகளிர் சுகாதாரக் கூட்டணி


**சர்வதேச மகளிர் சுகாதாரக் கூட்டணி** ( *International Women's Health Coalition* ) என்பது 1984 ஆம் ஆண்டு நியூயார்க் நகரத்தில் நிறுவப்பட்ட ஒரு அரசு சாரா அமைப்பாகும். இது பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளின் மனித உரிமைகள், சுகாதாரம் மற்றும் சமத்துவம் தொடர்பான பிரச்சினைகளில் கவனம் செலுத்துகிறது. மேலும், பாலினச் சமனிலைகான பல சவால்கள், சுகாதார பிரச்சினைகள் மற்றும் குடும்பங்களை வளர்ப்பதில் உள்ள சவால்களை அங்கீகரிக்கும் பெண்கள் இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. மிகவும் பழமையான தற்போது செயல்படும் உலகளாவிய பெண்ணியக் குழுக்களில்இதுவும் ஒன்றாகும்.  

ஜூன் 2021 இல், கூடணியானது உடல்நலம் மற்றும் உலகளாவிய சமத்துவத்திற்கான மையம் மற்றும் சர்வதேச திட்டமிடப்பட்ட பெற்றோரின் கூட்டமைப்பு மேற்கு அரைக்கோளப் பகுதி ஆகியவற்றுடன் ஒன்றிணைக்கப்படும் என்று அறிவித்தது. இதன் விளைவாக **Fòs Feminista** என்ற அமைப்பு உருவானது .  

## வரலாறு
ஜோன் டன்லப் கூட்டணியின் முதல் தலைவராக 1984 முதல் 1998 வரை பணியாற்றினார் டன்லப் மெர்லே கோல்ட்பெர்க்கால் உருவாக்கப்பட்ட தேசிய மகளிர் நலக் கூட்டணியை கவனித்துக் கொண்டு, அதன் நோக்கத்தை சர்வதேச அளவில் மாற்றினார். அசல் தேசிய மகளிர் நலக் கூட்டணி சிறியதாக இருந்தது. அதில் மூன்று பணியாளர்களே இருந்தனர். மேலும் பல்வேறு நாடுகளில் கருக்கலைப்பு பயிற்சி மற்றும் பிற சுகாதார சேவை திட்டங்களுக்கு நிதியளித்தனர். அட்ரியன் ஜெர்மைன் டன்லப்புடன் இணைந்து சர்வதேச மகளிர் சுகாதார கூட்டணியை நிறுவுவதில் ஈடுபட்டார். ஜெர்மைன் 1985 இல் இதன் துணைத் தலைவரானார்  

## செயல்பாடு
உலக மக்கள்தொகை வளர்ச்சியை உறுதிப்படுத்த உதவும் சரியான மற்றும் நெறிமுறையான வழி, சுகாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் பாலியல் கல்விக்கு பெண்களுக்கு சிறந்த அணுகலை வழங்குவது என்ற கருத்தில் இக் கூட்டணி உறுதியாக உள்ளது. பெண்களின் ஆரோக்கியம் தொடர்பான பல்வேறு கொள்கைகளின் ஆராய்ச்சி மற்றும் மதிப்புரைகள் தொடர்பான புத்தகங்களையும் கூட்டணி வெளியிடுகிறது. கூட்டணி "எட்டு நாடுகளில் 50 சுகாதார திட்டங்களை" ஆதரிக்கிறது. ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் மக்கள் தொகை நிதியம் மற்றும் உலக வங்கியுடன் இணைந்து கூட்டணி செயல்படுகிறது.
# தோரா தகார்ட்

, கேத்தரின் மார்ஷல், கெர்ட்ரூட் பேர் . பின்: எமிலி கிரீன் பால்ச் மற்றும் **தோரா டவுகார்ட்** .]]  
**தியோடோரா (தோரா) பிரடெரிக்கே மேரி தகார்ட்** ( *Theodora (Thora) Frederikke Marie Daugaard* ) (22 அக்டோபர் 1874 - 28 ஜூன் 1951) டென்மார்க்கைச் சேர்ந்த பெண்களின் உரிமைகள் ஆர்வலரும், அமைதிவாதியும், ஆசிரியரும் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பாளரும் ஆவார். 1915 ஆம் ஆண்டு டென் ஹாக்கில் நடந்த சர்வதேச மகளிர் மாநாட்டில் கிளாரா டைப்ஜெர்க்குடன் கலந்து கொண்டார். அதன்பிறகு இவர் டான்ஸ்கே கிவிண்டர்ஸ் பிரெட்ஸ்கேட் அல்லது டென்மார்க பெண்கள் அமைதி சங்கிலியை நிறுவி தலைமை தாங்கினார். இது அமைதி மற்றும் சுதந்திரத்திற்கான மகளிர் சர்வதேச அமைப்பின் டென்மார்க்கின் கிளையாக மாறியது. இரண்டாம் உலகப் போரின்போது நாட்சி ஜெர்மனிகளால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட டென்மார்க்கில் யூதர்கள் மற்றும் அவர்களது குழந்தைகளுக்கான உதவிகளை ஏற்பாடு செய்ததற்காகவும் இவர் நினைவுகூரப்படுகிறார்.  

## சுயசரிதை
விடுதிக் காப்பாளர் பெடர் ஜோஹன்னஸ் ஜென்சன் (1841-1903) மற்றும் பெட்ரின் தகார்ட் (1848-1925) ஆகியோரின் மகளாக 22 அக்டோபர் 1874 இல் ஹோப்ரோ, ஜூட்லாந்திற்கு அருகிலுள்ள ஸ்டோர் ஆர்டனில் பிறந்தார். 1903 டென்மார்க் மகளிர் சங்கத்தால் நடத்தப்பட்ட பத்திரிகைக்கு ஆசிரியர் செயலாளராகவும், அவர்களின் புதிய அலுவலகத்தின் வணிக மேலாளராகவும் பணியமர்த்தப்பட்டார். எஸ்தர் கார்ஸ்டென்சன், கைரித் லெம்சே மற்றும் ஆஸ்ட்ரிட் ஸ்டாம்ப் பெடர்சன் ஆகியோருடன் இணைந்து பணிபுரிந்த இவர், அமைப்பின் தேர்தல் குழுவில் சேர்ந்தார். 1915 ஆம் ஆண்டு வரை டென்மார்க் பெண்கள் வாக்களிக்கும் உரிமையைப் பெறும் வரை அதன் சர்வதேச செயலாளராகவும் இருந்தார். அடுத்த ஆண்டு, டென்மார்க் பெண்கள் அமைதி சங்கிலியை நிறுவினார். 1920 முதல் 1941 வரை, சங்கத்தின் தலைவராக இருந்தபோது உறுப்பினர் எண்ணிக்கையை 15,000 ஆக உயர்த்தினார்.
# லூயிஸ் கெய்ல்ஹாவ்


**லூயிஸ் கெய்ல்ஹாவ்** (*Louise Keilhau* ) (1860-1927) நோர்வேயைச் சேர்ந்த ஆசிரியரும் அமைதி ஆர்வலருமாவார். இவர் நிரந்தர அமைதிக்கான நோர்வே குழுவை நிறுவினார். மேலும், அமைதி மற்றும் சுதந்திரத்திற்கான மகளிர் சர்வதேச அமைப்பின் நிறுவன உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.  

## வாழ்க்கை
- அமெரிக்கா, 7. யூஜெனி ஹானர், 8. அலெட்டா ஜேக்கப்ஸ் - நெதர்லாந்து, 9. கிறிஸ்டல் மேக்மில்லன் - யுகே, 10. ரோசா ஜெனோனி - இத்தாலி, 11. அன்னா க்ளெமன் - ஸ்வீடன், 12. தோரா தகார்ட் - டென்மார்க், 13. லூயிஸ் கெயிகாவ் - நார்வே]]  
நோர்வே செஞ்சிலுவை சங்கத்தின் முன்னணி உறுப்பினராக இருந்த இவர் இருபதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் போர் வரப்போகிறது என்பதை கெய்ல்ஹாவ் உணர்ந்தார். மேலும் இவர் தயாராக இருக்க சர்வதேச அளவில் பயணம் செய்தார்.  

முதல் உலகப் போரின் போது துன்பத்திலிருந்து விடுபட நார்வேயின் செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தை ஊக்குவித்ததற்காக கெய்ல்ஹாவ் புகழ் பெற்றார். செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் நிர்வாகக் குழுவில் இருந்த ஒரே பெண்மணி இவர் மட்டுமே. மற்ற பெண்களின் ஆதரவுடன், நார்வே செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தை அதன் உள்நாட்டுப் பிரச்சனைகளில் இருந்து பார்க்க ஊக்குவித்தார். மாநாட்டில், இவர் தீர்மானம் 28 ஐ முன்மொழிந்தார். "நாங்கள் சர்வதேச மாநாட்டில் கூடியிருக்கிறோம், போரின் பைத்தியக்காரத்தனம் மற்றும் பயங்கரத்திற்கு எதிராக போராடுகிறோம், இது மனித உயிர்களின் பொறுப்பற்ற தியாகம் மற்றும் மனிதகுலம் பல நூற்றாண்டுகளாக உழைத்த பல அழிவுகளை உள்ளடக்கியது."  

இவர் நிரந்தர அமைதிக்கான நோர்வே குழுவை நிறுவினார். மேலும் அமைதி மற்றும் சுதந்திரத்திற்கான மகளிர் சர்வதேச அமைப்பின் நிறுவன உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.
# ஜாபி



**ஜாபி** அல்லது **ஜபி** (அசாமி:জাপি) என்பது இந்தியாவின் அசாமில் பயன்படுத்தப்படும் பாரம்பரிய கூம்பு வடிவத் தொப்பி ஆகும். இது மற்ற ஆசியக் கூம்புத் தொப்பிகளைப் போன்றது. *ஜாபி* என்ற வார்த்தை *ஜாப்* என்பதிலிருந்து வந்தது. அதாவது *டக்கு* இலைகளின் கட்டு என்பது பொருளாகும். கடந்த காலத்தில், சாதாரண ஜாபி அசாமில் சாதாரண மக்களாலும், விவசாயிகளாலும் சூரிய ஒளியிலிருந்து பாதுகாப்பிற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. அதே சமயம் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஜாபி அரச மற்றும் நிலப் பிரபுக்களால் தகுதியின்அடையாளமாக அணிந்தனர். அலங்கார *சொருடோய் ஜாபி* நெசவுகளில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட சிக்கலான துணி வடிவமைப்புகளுடன் (முதன்மையாகச் சிவப்பு, வெள்ளை, பச்சை, நீலம் மற்றும் கருப்பு) தயாரிக்கப்படுகிறது.  

## வரலாறு
தொளன் அணிந்திருக்கும் நெல் விவசாயி. இது ஜாபி போன்றது]]  

இடைக்கால சுடியா மன்னர்கள் ஜாபியை ஒரு கலாச்சார அடையாளமாக பயன்படுத்தினர். 1523ஆம் ஆண்டு உடன்படிக்கைக்கான முயற்சியில் அகோம் மன்னர் சுஹுங்முங்கிற்கு தங்கம் மற்றும் வெள்ளி நூற் வேலைப்பாடுடைய ஜாபிகளை பரிசாக அளித்தார். 1524-ல் சாடியாவை இணைத்த பிறகு, அஹோம் மன்னருக்கு ஏராளமான பொக்கிசங்கள் கிடைத்தன. இதில் ஜாபிகளும் அடங்கும். 1525ஆம் ஆண்டில், அஹோம் மன்னர், தற்போதைய மேல் மியான்மரில் (புராஞ்சிசில் நோரா என்று அழைக்கப்படுகிறார்) ஷான் மாநிலமான மோங்காங் தலைவரான புக்லோயிமுங்குடன் சமாதான பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்காக, சூட்டியா மன்னரிடமிருந்து பெறப்பட்ட சில வெள்ளி ஜாபிகளையும் மற்ற பொருட்களையும் பரிசாக வழங்கினார். அஹோம் ஆட்சியின் போது, *ஜாபி-ஹாஜியா கேல்* (ஜாபிகளை உருவாக்கும் சங்கத்தினர்) சூடியாசால் ஏகபோகமாக இருந்தது, இது அவர்கள் ஜாபிகளை நெசவு செய்வதில் வல்லுநர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. இது தவிர, மத்திய அசாமின் பரோ-புயான்களும் ஜாபிகளைப் பயன்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. *சத்சாரி புரஞ்சியின்* படி, அஹோம் மன்னர்கள் *டோங்காலி*, *ஹசோதி* மற்றும் *டோகோ-பாட்டியா ஜபியை* பரோ-புயான்களிடமிருந்து ஏற்றுக்கொண்டனர்.  

## கலாச்சார சின்னம்
ஜாபி அசாமின் சின்னமாக உள்ளது. இது பிஹு நடனத்தின் பாணியில் அணியப்படுகிறது. விழாக்களில் மரியாதைக்குரிய அடையாளமாக கருதப்படுகிறது. மேலும் வீட்டைச் சுற்றி அலங்காரப் பொருளாக, குறிப்பாக சுவர்களில் வரவேற்பு அடையாளமாக வைக்கப்படுகிறது.  

முதலில் ஜாபி என்பது மழை அல்லது வெயிலிலிருந்து தங்களை காத்துக் கொள்வதற்காக விவசாயிகளால் தலைக்கவசமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. விவசாயத்தை பிரதான தொழிலாகக் கொண்ட போடோ-கச்சாரிகள் பெரும்பாலும் நெல் வயல்களில் ஜாபியினைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இதேபோன்ற தலைக்கவசங்கள் கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பிஷ்ணு பிரசாத் ரபா, போடோ சமூகத்தின் கோஃப்ரி சிப்னாய் மவ்சானையின் ஜெயமதி திரைப்படத்தின் மூலம் அசாமியக் கலாச்சாரத்தில் ஜாபி நடனத்தைச் சேர்த்தார்.  

## வகைகள்
- சொருடோய் ஜாபி: பெண்களால், குறிப்பாக மணப்பெண்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- போர்டோய் ஜாபி: பழங்காலத்திலிருந்தே (கம்ருபா) அரச குடும்பத்தால் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- பனிடோய்/ஹலுவா ஜாபி: விவசாயிகளால் வயல்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- கராக்கிய ஜாபி: கால்நடை மேய்ப்பவர்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- பிதா ஜாபி: சில நேரங்களில் சாகுபடியின் போது தலைக்கவசமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- துப்பி/வருண் ஜாபி: மழையின் போது பாதுகாப்பு தொப்பிகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# சரவாக் கம்யூனிச கிளர்ச்சி



**சரவாக் கம்யூனிச கிளர்ச்சி** (ஆங்கிலம்: *Communist Insurgency in Sarawak* (**MA63**); மலாய்: *Pemberontakan Komunis di Sarawak*; சீனம்: 砂拉越共產黨叛亂) என்பது 1962--ஆம் ஆண்டில் இருந்து 1990-ஆம் ஆண்டு வரை மலேசியாவில் நடைபெற்ற ஒரு கிளர்ச்சி ஆகும். இந்தக் கிளர்ச்சி இந்தோனேசியா, வடக்கு கலிமந்தான் கம்யூனிச கட்சிக்கும் (*North Kalimantan Communist Party*) மற்றும் மலேசிய அரசாங்கத்திற்கும் (*Malaysian Government)* இடையே நடந்தது.  

பனிப்போர் (*Cold War*) காலத்தில் முன்னாள் பிரித்தானிய மலேசியாவிற்குச் (*British Colony of Malaysia*) சவால் விடுத்த இரண்டு கம்யூனிச கிளர்ச்சிகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். ஏற்கனவே 1948–இல் இருந்து 1960 வரை மலாயா அவசரகாலத்தின் (*Malayan Emergency*) போது ஒரு கம்யூனிச கிளர்ச்சி நடைபெற்று உள்ளது.  

சரவாக்கின் கம்யூனிசக் கிளர்ச்சியில், பெரும்பாலும் சீனர்கள். சரவாக் கம்யூனிச கிளர்ச்சியாளர்களாகச் (*Sarawak Communist Insurgents*) செயல்பட்டனர். இவர்கள் சரவாக் மீதான பிரித்தானிய சரவாக் முடியாட்சியை எதிர்த்தனர்; பின்னர் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட மலேசியா கூட்டமைப்புடன் சரவாக் மாநிலத்தை இணைப்பதையும் எதிர்த்தனர். அத்துடன் 18-அம்ச உடன்படிக்கையை முற்றாக நிராகரித்தனர்.  

சரவாக்கில் உள்ள கம்யூனிச இயக்கங்கள், பிரித்தானிய போர்னியோவில் சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் (*Japanese Occupation of British Borneo*) போது ’சரவாக் எதிர்ப்பு பாசிச இயக்கம்’ (*Sarawak Anti-Fascist League*) என்ற ஒரு இயக்கத்தின் மூலமாக முதலில் செயல்பட்டு வந்தன. இந்த இயக்கம் ஒரு தளர்வான இயக்கம் (*Loose Movement*). 1942-ஆம் ஆண்டில் இருந்து இந்த இயக்கத்தின் வேர்களைக் கண்டறிய முடிகிறது.  

### சரவாக் விடுதலை இயக்கம்

1949-இல் மக்கள் சீனக் குடியரசு (*People's Republic of China*) நிறுவப்பட்ட பிறகு, சரவாக் வெளிநாட்டுச் சீன சனநாயக இளைஞர் கழகம் (*Sarawak Overseas Chinese Democratic Youth League*) உருவாக்கப்பட்டது. 1956-ஆம் ஆண்டில், சரவாக் விடுதலை இயக்கம் (*Sarawak Liberation League*) (**SLL)** போன்ற பல சிறிய கம்யூனிச குழுக்களை உள்வாங்கி, சரவாக் முற்போக்கு இளைஞர்கள் சங்கம் (*Sarawak Advanced Youths' Association*) உருவாக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் 1971-இல் வடக்கு கலிமந்தான் கம்யூனிச கட்சி (*North Kalimantan Communist Party*) நிறுவப்பட்டது.  

சரவாக் கம்யூனிச இயக்கங்கள் பெரும்பாலும் சீன இனத்தவர்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்பட்டன. உள்நாட்டுப் பழங்குடி மக்களிடம் இருந்து அதிக ஆதரவைப் பெற இயலவில்லை. ஏறக்குறைய 10% தயாக்கு ஆதரவாளர்களை (*Dayak People*) சேர்த்துக் கொள்ள முடிந்தது.  

### மலாய்க்காரர்கள் ஆதரிக்கவில்லை

மலாய்க்காரர்கள் மற்றும் பிற பூர்வீக சரவாக் இனத்தவர்களிடம் இருந்து சிறிய அளவிலான ஆதரவை மட்டுமே பெற முடிந்தது. இருப்பினும் தயாக்கு மக்களைச் சேர்த்துக் கொள்ள வடக்கு கலிமந்தான் கம்யூனிச கட்சி பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டது.  

1964-ஆம் ஆண்டில், வடக்கு கலிமந்தான் கம்யூனிச கட்சியில், நன்கு பயிற்சி பெற்ற கம்யூனிச பங்கேற்பாளர்கள் 800 - 1,000 பேர் இருந்ததாக அரசாங்க சான்றுகள் மதிப்பிட்டுள்ளன. தவிர சரவாக் கம்யூனிச இயக்கங்களில் ஒட்டு மொத்தமாக 24,000 பங்கேற்பாளர்கள் இருந்தனர்.
# மாஸ்தி


**மாஸ்தி** (*Masthi*) என்பது இந்தியாவின் தென் மாநிலமான கர்நாடகத்தில் உள்ள ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது கர்நாடகாத்தின் கோலார் மாவட்டத்தில் மாலூர் வட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.  

## மக்கள்தொகையியல்
2001 ஆண்டைய இந்திய மக்கள் கணக்கெடுப்பின்படி, மஸ்தியின் மக்கள் தொலை 6,409 ஆகும். இதில் 3,276 ஆண்களும் 3,133 பெண்களும் அடங்குவர். மாஸ்தின் ஆரம்பகால வரலாறு தெரியவில்லை என்றாலும், மைசூரில் ஆங்கிலேயர் நுழைந்து தங்கள் புதிய ஆட்சி முறையை அறிமுகப்படுத்தப்படும் வரை இந்த இடம் "மஹா ஹஸ்தி" (பஹ்-லே-காரா) (குட்டி தலைவர்கள்) என்பவர்களால் ஆளப்பட்டது என்று அறியப்படுகிறது. மாஸ்தியில் 1900 களின் மத்தியில் குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையில் பிராமண மக்கள் வசித்து வந்தனர். ஆனால் இன்று அவர்களில் பலர் இடம்பெயர்ந்து விட்டனர்.  

கன்னட எழுத்தாளரான மாஸ்தி வெங்கடேச ஐயங்கார் மாஸ்தியைச் சேர்ந்தவர். மாஸ்தி கிராமத்தில் உள்ள இவரது வீடு நூலகமாக மாற்றப்பட்டு, கர்நாடக அரசால் பராமரிக்கப்படுகிறது. அங்கு ‘மாஸ்தி உறைவிடப் பள்ளி’ என்ற பள்ளியை கர்நாடக அரசு 2006-ல் தொடங்கியது.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- கோலார்
- கர்நாடக மாவட்டப் பட்டியல்
# வினோதினி நீலகாந்த்


**வினோதினி ராமன்பாய் நீலகாந்த்** (*Vinodini Nilkanth*)(9 பிப்ரவரி 1907 - 29 செப்டம்பர் 1987) என்பவர் குசராத்தி எழுத்தாளர், மொழிபெயர்ப்பாளர் மற்றும் கல்வியாளர் ஆவார். இவர் நாவல்கள், கட்டுரைகள், சிறுகதைகள், பத்திரிகை கட்டுரைகள் மற்றும் குழந்தைகள் இலக்கியங்களை எழுதியுள்ளார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

வினோதினி நீலகாந்த் பம்பாய் மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியான அகமதாபாத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை ராமன்பாய் நீலகாந்த், குசராத்தி நாவலாசிரியர் மற்றும் அரசியல்வாதி. இவரது தாயார், வித்யாகவுரி நீலகாந்த், ஒரு சமூக சீர்திருத்தவாதி மற்றும் கல்வியாளர் ஆவார். இவர் குசராத்து பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற முதல் பெண்களில் ஒருவர். இவரது பெற்றோர் இருவரும் எழுத்தாளர்கள், அதே போல் இவரது சகோதரி சரோஜினியும் எழுத்தாளர் ஆவார்.  

வினோதினி மகாலட்சுமி பயிற்சிக் கல்லூரியில் ஆரம்பப் பள்ளியில் பயின்றார். அரசு பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியில் படித்தார். 1928-ல், தனது இளங்கலைப் படிப்பை ஆங்கிலத்தை முதன்மைப் பாடமாகவும், குசராத்தியை இரண்டாம் நிலை மொழியாகவும் முடித்தார். 1930-ல், சமூக அறிவியல் மற்றும் கல்வியில் முதுகலைப் படிப்பதற்காக மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றார்.  

## தொழில்
வினோதினி நீலகாந்த் அகமதாபாத்தில் உள்ள வனிதா விஷ்ரம் என்ற நிறுவனத்தின் தலைவராக இருந்தார். அகமதாபாத்தில் உள்ள நகராட்சி பெண்கள் உயர்நிலைப் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியராகவும் இருந்தார். பின்னர் எசு. என். டி. டி. பெண்கள் பாடசாலையில் பேராசிரியரானார். செய்தித்தாள்களிலும் எழுதி வந்தார். குசராத்து வித்யா சபையின் செயற்குழு உறுப்பினராக இருந்தார்.  

## வெளியீடு
நீலகாந்த் தனது பதின்பருவத்தில் தனது முதல் கட்டுரைப் புத்தகத்தை வெளியிட்டார். இவரது சிறுகதைகள் மனித மனதில், குறிப்பாக ஒரு பெண்ணின் மனதை ஊடுருவி தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தியது.  

### கட்டுரைகள்
- *ராசத்வாரா* (1928)
- *நிஜானந்தா*

### சிறுகதைத் தொகுப்புகள்
- *அரசினி பிதர்மா* (1942)
- *கர்பாஸி அனே பிஜி வர்தாவோ*
- *தில் தரியாவ்னா மோதி* (1958)
- *அங்குலினோ ஸ்பர்ஷ்* (1965)

### நாவல்
- *காதலிவன்*
### குழந்தைகள் இலக்கியம்
- *சிசுரஞ்சனா* (1950)
- *மெண்டினி மஞ்சரி* (1956)
- *பாலகோனி துனியாமா டோக்கியு*
- *சஃபராசந்த்* (1964)
- *பட்சந்த் கத்தியரோ* (1964)

### பிற
- *கர்னோ வஹிவத்* (1959)
- *பால் சுரக்ஷா* (1961)
- *முக்தஜனோனி பூமி* (1966).

### மொழிபெயர்ப்புகள்
ஜேன் ஆஸ்டினின் *ப்ரைட் அண்ட் ப்ரெஜுடிஸை* தனது சொந்த இலக்கியப் படைப்புகளுடன் சேர்த்து, நீலகாந்த் குசராத்தி மொழியில் மொழிபெயர்த்தார். பெர்ட்ரண்டு ரசலின் *தி கான்க்வெஸ்ட் ஆஃப் ஹேப்பினஸின்* மொழிபெயர்ப்பான *சுக்னி சித்தியையும்* இவர் வெளியிட்டார்.  

### ஆய்வுக் கட்டுரைகள்
### தழுவல்
நீலகாந்தின் சிறுகதையான தரியாவ் தில் காந்தி மடியா இயக்கிய கஷினோ டிக்ரோ (1979) குசராத்தி திரைப்படமாகத் தழுவி எடுக்கப்பட்டது.  

## விருதுகள்
இவரது சிறுகதைத் தொகுப்புகளான *தில் தரியாவ்னா மோதி* குஜராத் சாகித்ய சபா விருதையும், அவரது படைப்பு *அங்குலினோ ஸ்பர்ஷ்* குஜராத் அரசாங்க விருதையும் வென்றது.