wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# பாரியா சமஸ்தானம்


**பாரியா சமஸ்தானம்** (**Baria State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *தேவகாட் பாரியா* நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் தாகோத் மாவட்டத்தின் தேவ்காட் பரியா தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையில் இருந்த பாரியா சமஸ்தானம் 2106 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 81,576 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 1960-ஆம் ஆண்டில் பாலசினோர் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.  

## வரலாறு
1524-ஆம் ஆண்டில் இராசபுத்திரர்களால் நிறுவப்பட்ட பாரியா இராச்சியம், பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பாரியா சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் இருந்தது. பாரியா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பாலசினோர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1960 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, பாலசினோர் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்தின் தாகோத் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- தாகோத் மாவட்டம்
- ரேவா கந்தா முகமை
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# இரண்டாம் அர்ச்சுன வர்மன்


**அர்ச்சுனன்** என்றும் அழைக்கப்படும் **இரண்டாம் அர்ச்சுனவர்மன்**, (*Arjunavarman* II) மத்திய இந்தியாவிலிருந்த பரமார வம்சத்தின் அரசனாவான். இவன் 13ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், 1270 -1280 களில் மால்வா பகுதியில் ஆட்சி செய்தான்.  

## வரலாறு
இரண்டாம் செயவர்மனுக்குப் (செயசிம்மன் எனவும் அழைக்கப்படும்) பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த இவன் ஒரு பலவீனமான ஆட்சியாளனாக இருந்தான். பொ.ச. 1275இல் செயசிம்மனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பரமார மந்திரி தனது மன்னருக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்தார் என முஸ்லிம் வரலாற்றாசிரியர் வசாஃப் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர் மன்னரது பெயரையோ அல்லது அமைச்சரின் பெயரையோ குறிப்பிடவில்லை. மந்திரி அநேகமாக கோகனாக இருக்கலாம்.  

1270களில், தேவகிரியின் யாதவ மன்னன் இராமச்சந்திரன் மால்வா மீது படையெடுத்தான். பொ.ச. 1276இல் வெளியிடப்பட்ட இராமச்சந்திரனின் உதரி கல்வெட்டு, யாதவ மன்னர் "அர்ச்சுனனின் துருப்பிடிக்கும் யானைகளின் கூட்டத்தை அழிப்பதில் ஒரு சிங்கம்" என்று அவனை பெருமைக் கூறுகிறது.  

1280களில், இரணதம்பபுரத்தின் (நவீன இரந்தம்பூர் ) ஆட்சியாளர் ஹம்மிரதேவனும் மால்வா மீது தாக்குதல் நடத்தினான். 1288ஆம் ஆண்டு பால்வன் கல்வெட்டு, அர்ச்சுனனின் யானைப் படையை ஹம்மிரதேவன் கைப்பற்றியதாகக் குறிப்பிடுகிறது.  

சமணக் கவிஞர் நயச்சந்திர சூரியின், ஹம்மிர மகாகாவியத்தில், ஹம்மிரதேவன் சரசபுரத்தின் அர்ச்சுனனையும், தாரின் போஜனையும் தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. இதன் அடிப்படையில், ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார், ஹம்மிர தேவன் இரண்டாம் அர்ச்சுனனின் ஆட்சியின்போது ஒருமுறையும், அவனது வாரிசான இரண்டாம் போஜனனின் ஆட்சியின் போது இரண்டாம் முறையும் மால்வா மீது படையெடுத்திருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார். அர்ச்சுனனின் மந்திரி கோகதேவன் இரண்டாம் போஜனை பரமார தலைநகர் தாரின் சிம்மாசனத்தில் ஒரு பட்டத்து அரசனாக அமர்த்தினான் அதே சமயம் அர்ச்சுனன் இராச்சியத்தின் மற்றொரு பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தினான்.
# மரியம் சுல்தானா

**மரியம் சுல்தானா** *(Mariam Sultana)* ஒரு பாக்கித்தானிய வானியற்பியலாளர் ஆவார்.  

இவர் 2912 இல் கராச்சி பல்கலைக்கழகத்தில் நூரிதினோவ் சலோகித்தின் நாசுரிதினோவிச் வழிகாட்டுதலில் வானியற்பியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். பாக்கித்தானில் வானியற்பியலில் இவர்தான் முதன்முதலில் முனைவர் பட்டம் ஈட்டியர். இவர் கூட்டு உருது கலை, அறிவியல், தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழக (FUUAST) உதவிப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிகிறார்.  

## வாழ்க்கை
இவர் பாக்கித்தனிலேயே பெரிய மாநகரமாகிய கராச்சியில் பிறந்து வளர்ந்தவர் ஆவார். இவர் 2004 இல் கராச்சி பல்கலைக்கழகத்தில் பயன்முறை கணிதவியலில் முதுவர் பட்டம் பெற்றவர்.. இவர் தன் முனைவர் பட்ட ஆய்வை 2006 இல் சலோகித்தின் நாசுரிதினோவ் வழிகாட்டுதலின்கீழ் தொடங்கினார்.  

## தகைமைகளும் விருதுகளும்
இவர் 2015 இல் பாக்கித்தானியக் கொக்கோ கோலா குழும முதன்மை வெற்ரி விருதை வென்றுள்ளார். இவர் பன்னாட்டு ஆய்விதழ்களில் 34 ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார். இவை 64 தடவைகளுக்கு மேல் சான்று காட்டப்பட்டுள்ளன. இவர் முதல் பாக்கித்தானியப் பெண் வானியற்பியலாளர் ஆவார்.  
- கூட்டு உருது கலை, அறிவியல், தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழக (FUUAST) உதவிப் பேராசிரியர்.
# வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்


**வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்** (*North-Central Zone Cultural Centre*) என்பது இந்தியாவின் ஏழு மண்டல கலாச்சார மையங்களில் ஒன்று ஆகும்  

## வரலாறு
வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம என்பது இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேசத்தில் அலகாபாத்தில் அமைந்துள்ள இந்தியாவில் உள்ள ஏழு மண்டல கலாச்சார மையங்களில் ஒன்று. 1986-ல் இம்மையம் நிறுவப்பட்டது. இது உத்தரப்பிரதேசம், பீகார், ராஜஸ்தான், அரியானா, உத்தாரகண்டம், மற்றும் தில்லி ஆகிய மாநிலங்களை உள்ளடக்கியது. இந்த மாநிலங்கள் ஒவ்வொன்றும் நாட்டுப்புற, பழங்குடியினர், நுண்கலைகள் மற்றும் கைவினைகளின் வளமான மரபுகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்த மரபுகளைச் செழுமைப்படுத்தவும், மேம்படுத்தவும் மற்றும் வலுப்படுத்தவும் இந்த மையம் பல்வேறு செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டுவருகிறது. இந்த மையம் இந்திய அரசின் கலாச்சார அமைச்சகத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் செயல்படுகிறது. இந்த மையத்தின் தலைவராக உத்தரப்பிரதேச ஆளுஞர் உள்ளார்.  

## நோக்கம் மற்றும் குறிக்கோள்

- சங்கீதம், நாடகம், லலித் கலா போன்ற பரந்த துறைகளின் கீழ் வரும் உத்தரபிரதேசம், மத்தியப் பிரதேசம், பீகார், ராஜஸ்தான், ஹரியானா, உத்ராஞ்சல் மற்றும் டெல்லி ஆகிய மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய மண்டலத்தின் கலைகளின் முன்னோக்கு மற்றும் பரவலைப் பாதுகாத்தல், புதுமைப்படுத்துதல் மற்றும் மேம்படுத்துதல்.

- மண்டலத்தின் பல்வேறு கலைகளின் செழுமையான பன்முகத்தன்மை மற்றும் தனித்துவத்தை மேம்படுத்தவும், கலாச்சார பாரம்பரியம் பற்றிய மக்களின் நனவை மேம்படுத்தவும் மற்றும் வளப்படுத்தவும்.

- பல்வேறு கலைகளுக்கிடையேயான இணைப்புகள் மற்றும் இந்தியாவின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் பெரிய கூட்டு அடையாளத்திற்கு அவற்றின் பங்களிப்பில் சிறப்பு முக்கியத்துவம் கொடுப்பது.

- நாட்டுப்புற மற்றும் பழங்குடியினக் கலைகளை ஊக்குவிக்க சிறப்பு முயற்சிகளை மேற்கொள்வது.

- அழிந்து வரும் கலை வடிவங்களைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் வலுப்படுத்த சிறப்புத் திட்டங்களை உருவாக்குதல்.

- கருத்தரங்குகள், கருத்துப் பரிமாற்றம் மற்றும் பட்டறைகள் மூலம் நாட்டின் பிற பகுதி இளைஞர்களை ஆக்கப்பூர்வமான கலாச்சாரத் தொடர்புகளில் ஊக்குவித்தல் மற்றும் ஈடுபடுத்தும் திட்டங்களை உருவாக்குதல்

- கலைவடிவ வெளியீடு மற்றும் ஆவணப்படுத்தும் பணி.

## இந்தியாவின் பிற பிராந்திய கலாச்சார மையங்கள்

- கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், கொல்கத்தா, மேற்கு வங்காளம்
- வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், திமாபூர், நாகாலாந்து
- மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம், உதய்பூர், ராஜஸ்தான்
- தென்னக பண்பாட்டு தஞ்சாவூர், தமிழ்நாடு
- தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம் நாக்பூர் மத்தியப்பிரதேசம்
- வடக்கு மண்டல பண்பாட்டு மையம் மையம், பாட்டியாலா, பஞ்சாப்
# இரண்டாம் போஜன் (பரமார வம்சம்)


**இரண்டாம் போஜன்** (*Bhoja* II) மத்திய இந்தியாலிருந்த பரமார வம்சத்தின் 13ஆம் நூற்றாண்டின் அரசனாவான். இவன் இரண்டாம் அர்ச்சுனனுக்குப் பிறகு மால்வா பிராந்தியத்தில் தாராவின் மன்னராக ஆனான்.  

## வரலாறு
சமணக் கவிஞர் நயச்சந்திர சூரியின், ஹம்மிர மகாகாவியத்தில், ஹம்மிரதேவன் சரசபுரத்தின் அர்ச்சுனனையும், தாரின் போஜனையும் தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. இதன் அடிப்படையில், ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார், ஹம்மிர தேவன் இரண்டாம் அர்ச்சுனனின் ஆட்சியின்போது ஒருமுறையும், அவனது வாரிசான இரண்டாம் போஜனனின் ஆட்சியின் போது இரண்டாம் முறையும் மால்வா மீது படையெடுத்திருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார். பொ.ச. 1282-83இல் ஹம்மிரதேவன் சௌகான் சிம்மாசனத்தில் ஏறியதால், போஜன் 1283க்குப் பிறகு எப்போதாவது பராமர சிம்மாசனத்தில் ஏறியிருக்க வேண்டும்.  

மறுபுறம், பிரதிபால் பாட்டியா, இரண்டாம் அர்ச்சுன வர்மனின் மந்திரி கோகதேவன் அரசனுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்ததாகவும், போஜனை தாராவின் சிம்மாசனத்தில் ஒரு பட்டத்து அரசனாக அமர்த்தினான் என்றும் ஊகிக்கிறார். 16 ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் பெரிஷ்தா கோகனை "மால்வாவின் மன்னன்" என்று விவரிக்கிறார். பாட்டியாவின் கோட்பாட்டின் படி, கோகதேவன் பரமார இராச்சியத்தின் ஒரு பகுதியின் நடைமுறை சுதந்திர ஆட்சியாளராக இருந்தான். அதே நேரத்தில் அர்ச்சுனன் மற்றொரு பகுதியை ஆட்சி செய்து வந்தான்.  

போஜனுக்குப் பிறகு இரண்டாம் மகாலகதேவன் அரியணை ஏறினான்.
# சஞ்செலி சமஸ்தானம்


தின், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ரேவா கந்தா முகமையின் மேல்புறத்தில் மெரூன் நிறத்தில் சஞ்செலி சமஸ்தானத்தின் அமைவிடம்]]  

**சஞ்செலி சமஸ்தானம்**, (**Sanjeli state**) (இந்தி: संजेली), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தின் தகோத் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
இராஜபுத்திர குலத்தினர் நிறுவிய சஞ்செலி இராச்சியம் பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சஞ்செலி இராச்சியத்தினர் ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. சஞ்செலி சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சஞ்செலி சமஸ்தானப் பகுதிகள் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 160 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சஞ்செலி சமஸ்தானப் பகுதிகள் புதிய குஜராத் மாநிலத்தின் தகோத் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது. இமாச்சலப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- தகோத் மாவட்டம்
- ரேவா கந்தா முகமை
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# இரண்டாம் மகாலகதேவன்


**மகாலகதேவன்** (*Mahalakadeva*) (இறப்பு பொ.ச.1305) அல்லது **மக்லக் தேவன்** என்றும் அறியப்படும் இவன், மத்திய இந்தியாவிலிருந்த பரமார வம்சத்தின் அரசனாவான். வம்சத்தின் கடைசியாக அறியப்பட்ட ஆட்சியாளனான இவன் தில்லியின் அலாவுதீன் கில்சியின் படைகளால் தோற்கடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டான்.  

## அரசியல் நிலை
மகாலகதேவன், இரண்டாம் போஜனின் வாரிசாவான். ஹரானந்த் அல்லது வெறுமனே கோகன் என்றும் அழைக்கப்படும் கோகதேவன், இவனது சக்திவாய்ந்த மந்திரியாவான். கோகன், இரண்டாம் போஜனின் முன்னோடியான இரண்டாம் அர்ச்சுனனின் பிரதம அமைச்சராகவும் இருந்தான். மேலும் இவன் அர்ச்சுனனுக்கு எதிராக திரும்பினான். 16ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் பெரிஷ்தா கோகனை "மால்வாவின் அரசன்" என்று விவரிக்கிறார். வரலாற்றாசிரியர் பிரதிபால் பாட்டியாவின் கூற்றுப்படி, கோகன் மால்வாவின் உண்மையான நிர்வாகியாக இர்ந்திருக்கலாம். போஜனின் ஒரு பெயரிடப்பட்ட ஆட்சியாளராக இருந்திருக்கலாம்.  

## அலாவுதீன் கில்ஜிக்கு எதிரான தோல்வி
<mapframe text="Delhi and Mandu in present-day India" zoom="5" longitude="76.32" latitude="25.49">  
{  
"type": "FeatureCollection",  
"features": [  
{  
"type": "Feature",  
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Mandu" },  
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [75.4053367, 22.327137] }  
},  
{  
"type": "Feature",  
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "தில்லி" },  
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [77.2273958, 28.661898] }  
}  
]  
}  
</mapframe>  
பொ.ச.1305ஆம் ஆண்டில் , தில்லி சுல்தான் அலாவுதீன் கில்சி பரமாரா பிரதேசத்தின் மால்வாவை கைப்பற்ற தனது படையை அனுப்பினான். அமீர் குஸ்ராவின் *தாரிக்-இ அலை*யில் கூறியுள்ளபடி, "மகாலகதேவனும், அவனது அமைச்சர் கோகனும்" 30-40 ஆயிரம் குதிரைப்படைகளையும், கணக்கிலடங்காத அளவு காலாட்படையையும் வழிநடத்தினர் எனத் தெரிகிறது. தில்லியின் "இஸ்லாமிய இராணுவம்" இந்த பரமாரப் படையை தோற்கடித்தது. மேலும் "இந்து பூமி இரத்தத்தால் ஈரமானது" என்று குஸ்ராவ் கூறுகிறார். கோகன் போரில் கொல்லப்பட்டான். அவனது தலை தில்லியில் உள்ள சுல்தானுக்கு அனுப்பப்பட்டது.  

மகாலகதேவனை மாண்டுவிலிருந்து வெளியேற்ற மால்வாவின் புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட கில்சியின் ஆளுநரான அய்ன் அல்-முல்க் முல்தானி அனுப்பப்பட்டான். ஒரு உளவாளியின் உதவியுடன், முல்தானியின் படைகள் கோட்டைக்குள் ரகசியமாக நுழைவதற்கு ஒரு வழியைக் கண்டுபிடித்தனர். 1305ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 24 ஆம் தேதி தப்பிச் செல்ல முயன்ற போது மகாலகதேவன் கொல்லப்பட்டான். சைண எழுத்தாளர் காக்கா சூரி, தனது *நாபி-நந்தன-ஜினோத்தார-பிரபந்தத்தில்* (1336), மகாலகதேவனின் முடிவை பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்: "அவரால் (அலாவுதீன்) முற்றுகையிடப்பட்டார். தனது சொந்த கோட்டையில், மாலவத்தின் ஆட்சியாளர் அங்கு பல நாட்கள் கடந்து, சிறைபிடிக்கப்பட்டவர் போல் வாழ்ந்து, வீரம் இழந்து இறந்தார்."  

தில்லிப் படைகள் மால்வாவை எப்போது கைப்பற்றினார்கள் என்பது தெரியவில்லை. 1310 தேதியிட்ட உதய்பூர் கல்வெட்டு, குறைந்தபட்சம் மால்வாவின் வடகிழக்கு பகுதியில் இது வரை பரமார வம்சம் உயிர் பிழைத்திருப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறது. ஒரு புதிய பள்ளிவாசலில் காணப்பட்ட 1338 தேதியிட்ட கல்வெட்டு இந்தப்பகுதி தில்லி சுல்தான் முகமது பின் துக்ளக்கின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்ததைக் குறிக்கிறது.
# பரோண்டா சமஸ்தானம்


**பரௌந்தா சமஸ்தானம்** (**Baraundha** (also known as **Pathar Kachhar**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் சத்னா மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1891-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பரௌந்தா இராச்சியம் 904 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 17,283 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது மாகாணத்தின் இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாப் அரசுகள் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

மத்திய இந்திய முகமையில் இருந்த பரௌந்தா சமஸ்தானம், 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பரௌந்தா இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் விந்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலம், சத்னா மாவட்டத்துடன் இணக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- மத்திய இந்திய முகமை
- விந்தியப் பிரதேசம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தேசிய யுனானி மருத்துவ நிறுவனம்

**தேசிய யுனானி மருத்துவ நிறுவனம்** (*National Institute of Unani Medicine*) என்பது இந்தியாவில் யுனானி மருத்துவத்தில் ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சிக்கான தன்னாட்சி அமைப்பு ஆகும். இது 1984ஆம் ஆண்டு பெங்களூரில் ஆயுர்வேதம், யோகா மற்றும் இயற்கை மருத்துவம், யுனானி, சித்தா மற்றும் ஓமியோபதி (ஆயுஷ்) பிரிவுகளை உள்ளடக்கி சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகம், இந்திய அரசின் கீழ் நிறுவப்பட்டது. இது இந்திய அரசு மற்றும் கர்நாடக அரசின் கூட்டு முயற்சியில் உருவாக்கப்பட்டது.  

இந்நிறுவனத்தில் 2004ஆம் ஆண்டு கல்வி நடவடிக்கைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டன.  

இந்நிறுவனம் ராஜீவ்காந்தி சுகாதார அறிவியல் பல்கலைக்கழகம், பெங்களூர், அங்கீகாரத்துடன் இணைவு பெற்ற கல்வி நிறுவனமாகச் செயல்படுகிறது. முதுநிலை மருத்துவப் படிப்பினை பத்து வெவ்வேறு பாடங்களில், பொது மருத்துவம் (*மூலஜாட்*), மருந்தியல் (இளமுல் அட்விதா), தடுப்பு மற்றும் சமூக மருத்துவம் (தகாப்சூய் வா சமாஜ் திப்), மகப்பேறு மற்றும் மகளிர் மருத்துவம் (இல்முல் கபாலத் வா அம்ராஸ் நிஸ்வான்), மருந்தகம் (இல்முல் சைட்லா), அறுவை சிகிச்சை (இல்முல் ஜ்ரஹாத்), புத்துணர்வு சிகிச்சை (இலாஜ் பிட் தத்பீரீர்), அடிப்படை கோட்பாடுகள் (குல்லியாத்), நோயியல் (மஹியத்துல் அம்ராஸ்) மற்றும் தோல் மற்றும் வாத நோய் (அம்ராசி ஜில்ட் வா மாபாசில்) முதலியன.  

-
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்


**உதய்பூர்** (*Udaipur*) என்பது இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் கஞ்ச் பாசோடாவிற்கு அருகிலுள்ள ஒரு நகரமாகும். இது நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட சிவன் கோவிலின் தளமாக உள்ளது. இதனை இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நினைவுச்சின்னமாகக் பாதுகாக்கிறது.  

## வரலாறு
உதய்பூரின் வரலாறு குறைந்தது ஒன்பதாம் நூற்றாண்டை எட்டுகிறது. ஆனால் அது பரமார மன்னன் உதயாதித்தனின் (சுமார் பொ.ச.1060-87) காலத்தில் பிரபலமடைந்தது. மேலும் அதன் தற்போதைய பெயரைப் பெற்றதாகவும் தெரிகிறது. நகரம், 14 முதல் 16ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தொடர்ந்து முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. மேலும் வடக்கு-தெற்கு வர்த்தக பாதையில் ஒரு முக்கிய நகரமாகவும் இருந்துள்ளது.  

## நிலவியல்
உதய்பூர் 23°54'2"N 78°3'29"E இல் அமைந்துள்ளது.  

## போக்குவரத்து
போபாலின் தொடர்வண்டி சந்திப்பில் இருந்து ஜான்சி வழியாக உதய்பூர் கஞ்ச் பாசோடா தொடர் வண்டி நிலையம் மூலமும், தில்லியிலிருந்து 604 கிமீ தூர பேருந்து சேவை மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.  

## நினைவுச்சின்னங்கள்

உதய்பூரின் நினைவுச்சின்னங்கள் முதலில் *எம்பி கார்டே* என்பவரால் ஆய்வு செய்யப்பட்டு குவாலியர் மாநிலத்தின் தொல்லியல் துறையின் அறிக்கைகளில் வெளியிடப்பட்டது. இந்த அறிக்கைகளில் உள்ள தரவு 1952இல் தயாரிக்கப்பட்ட பட்டியலில் தொகுக்கப்பட்டது.  

### சிவன் கோவில்

உதய்பூரில் உள்ள மிக முக்கியமான கோயில் சிவனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இன்று நீலகண்டேசுவரர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது பதினோராம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் கட்டப்பட்ட பரமார அரசர்களின் எஞ்சியிருக்கும் ஒரே அரச ஆலயமாகும். கிழக்குத் தாழ்வாரத்தில் உள்ள கல்வெட்டு விக்ரம் நாட்காட்டி 1137 அல்லது பொ.ச.1080-81இல் கோயில் கட்டப்பட்டதை பதிவு செய்கிறது. கட்டிடக்கலை ரீதியாக, கோயில் கோபுரம் பூமிஜா அல்லது 'பூமியில் பிறந்தது' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பாணியைச் சேர்ந்தது. இது மால்வா பிராந்தியத்தில் தோன்றிய கோயில் கட்டிட முறையாகும்.  

கோவிலின் சிக்கலான சைவ உருவப்படம் தோரியா தீக்சித் என்பவரால் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது.  

கோவிலின் நுழைவு மண்டபத்தில் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட பதிவுகள் உள்ளன. இன்னும் முறையான முறையில் ஆய்வு செய்யப்படவில்லை. இவை பரமாரர்களின் காலத்திலிருந்து ஒரு தொடர்ச்சியான வரிசையை உருவாக்குகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு கல்வெட்டு 1338இல் உதாலேசுவர கடவுளின் திருவிழாவைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறது. அதே ஆண்டு துக்ளக் கல்வெட்டில் கோயில் வளாகத்தில் பள்ளிவாசலொன்று கட்டப்பட்டதைப் பதிவு செய்கிறது.  

### துக்ளக் ஷாஹி பள்ளிவாசல்
காலத்தைச் சேர்ந்த பள்ளிவாசலில் காணப்படும் இரு கல்வெட்டுகளில் ஒன்று (அதாவது பொ.ச. 1336-37, 1338-39).]]  
கோவிலுக்கு நேர் பக்கத்தில் முகமது இப்னு துக்ளக்கின் ஆட்சியின் போது கட்டப்பட்ட ஒரு சிறிய பள்ளிவாசல் உள்ளது. இரு கல்வெட்டுகள் இசுலாமிய நாட்காட்டி 737 , 739 (அதாவது பொ.ச.1336-37, 1338-39 ) இந்த கட்டமைப்பின் கட்டிடத்தை பதிவு செய்கின்றன.  

### இஸ்லாம் ஷா சூரி பள்ளிவாசல்
சிவன் கோவிலின் தெற்கே சிறிது தூரத்தில் ஒரு பள்ளிவாசல் உள்ளது. 1549இல் சூர் வம்சத்தின் இஸ்லாம் ஷா காலத்தில் கட்டப்பட்டதற்கான கல்வெட்டு உள்ளது. கல்வெட்டு நேரடியாக மிஹ்ராபின் மீது வைக்கப்பட்டுள்ளது. சூர் ஆட்சியாளர்களின் காலத்தில் தக்காணத்திற்கு வடக்கு-தெற்கு பாதையில் உதய்பூரின் தொடர்ச்சியான முக்கியத்துவத்தை இது காட்டுகிறது. அதன் முக்கியத்துவம் மற்றும் தனித்துவம் இருந்தபோதிலும், அதிகாரிகள் நினைவுச்சின்னத்தை இடிந்து விழும்படி கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டனர்.
# போர் சமஸ்தானம்


**போர் சமஸ்தானம்** (**Bhor State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் புனே மாவட்டத்தில் உள்ள போர் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, போர் சமஸ்தானம் 2,396 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 1,37,268 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
1697-ஆம் ஆண்டு முதல் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த போர் சமஸ்தானம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற போர் சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கீழ் செயல்பட்டது. போர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி போர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 1956-இல் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, போர் சமஸ்தானம் பம்பாய் மாகாணத்தில் உள்ள புனே மாவட்டத்தின் போர் தாலுகாவில் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- மராத்தியப் பேரரசு
- பம்பாய் மாகாணம்
- புனே மாவட்டம்
- போர் தாலுகா
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தாந்தா சமஸ்தானம்



**தாந்தா சமஸ்தானம்** (**Danta State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் பனஸ்கந்தா மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, தாந்தா சமஸ்தானம் 898.73 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 18,000 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
1817-ஆம் ஆண்டு வரை மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த தாந்தா சமஸ்தானம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற தந்தா சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தில் இது மகி கந்தா முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. தாந்தா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி தாந்தா சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 1 மே 1960 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, தாந்தா சமஸ்தானம், புதிய குஜராத்] மாநிலத்தில் பனஸ்கந்தா மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- மகி கந்தா முகமை
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
# பாலம் (இதழ்)

**பாலம்** என்பது 1970 களில் வெளியான சிற்றிதழ் ஆகும். இது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், மதுரையில் இருந்து மாதாந்தோறும் வெளிவந்தது.  

## வரலாறு
தஞ்சாவூர் பிரகாசு மதுரையில் 1977இல் பாலம் இதழைத் துவக்கினார். 'பள்ளி அட்லாசு' அளவில் பெரிய வடிவம் கொண்ட பத்திரிகையாக இது வெளியானது. அட்டையை விடுத்து 56 பக்கங்கள் கொண்டதாக. ரூ 2. என்ற விலையில் வெளியானது.  

*பாலத்தின் முதல் நோக்கமும் முப்பத்திரண்டாவது நோக்கமும் இலக்கியம் ஒன்றே புதுசோ பழசோ எதுவாயினும் அதன் நோக்கம் இலக்கியமே. உங்களுக்காக உங்களுடன் கலந்து பாலம் நிறைய செய்ய விருக்கிறது. தேடவிருக்கிறது. கண்டுபிடிக்கவிருக்கிறது. அந்தப் பணியில் பக்குவம் பெற உங்களையும் அழைக்கிறது. அதைச் செய்யும் இதைச் செய்யும் என்று சொல்லில் சொல்ல ஒன்றுமில்லை. நமக்கு இறந்த காலம் தெரியும். லட்சியங்களின் கண்கூசும் ஒளியும் நமக்குப் பழக்கமே. நிகழ்காலத்தின் அலுப்பும் வறட்சியும் எதிர்காலத்தின் ஒட்டாத் தன்மையும் எட்டாத் தன்மைகளும் நாம் அறிந்தே இப்பாலத்தில் வந்து நிற்கிறோம். செயலுக்கு உதவும் கரங்கள் போதும். ஆரவாரமில்லாமல் தொடரும் பாலம்* என்று பிரகாஷ் அறிவிப்போடு இதழ் வெளியானது.  

மொத்தம் இரண்டு இதழ்களே வெளியான நிலையில் மேற்கொண்டு வெளியாகவில்லை.
# துத்தநாக லாக்டேட்டு

.  
**துத்தநாக லாக்டேட்டு** (*Zinc lactate*) என்பது Zn(C<sub>3</sub>H<sub>5</sub>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>.  
என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.  
## தயாரிப்பு
துத்தநாகமும் லாக்டிக் அமிலமும் வினைபுரிந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது:  
:: <chem>2CH3CH(OH)COOH + Zn -> Zn(C3H5O3)2 + H2 </chem>  
## இயற்பியல் பண்புகள்
துத்தநாக லாக்டேட்டு வெண்மை நிறப் படிகங்களாக கிட்டத்தட்ட தூளாகத் தோன்றுகிறது.  
நெடியற்றதாகவும் தண்ணீரில் நன்றாகக் கரையக்கூடியதாகவும் உள்ளது: எத்தனால் கரைப்பானில் இது கரையாது.  
Zn(C<sub>3</sub>H<sub>5</sub>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub> · 2H<sub>2</sub>O என்ற வாய்ப்பாடு கொண்ட இருநீரேற்றுகளாக இது உருவாகிறது.  
## பயன்கள்
பற்பசை அல்லது வாய்கழுவி போன்ற பல் பராமரிப்பு தயாரிப்புகளில் இச்சேர்மம் பயன்படுத்தப்படுகிறது:  

உணவுப் பொருளாகவும், ஊட்டச் சத்துப் பொருளாகவும் பயன்படுத்தலாம்:  

பாலூட்டிகளில் ஆக்சிசனேற்ற பண்புகளைக் கொண்டுள்ளதாகவும் குடல் செயல்பாட்டை மேம்படுத்தும் பொருளாகவும் பயன்படுகிறது:
# பெருங்காமநல்லூர் படுகொலை

**பெருங்காமநல்லூர் படுகொலை** என்பது மதுரை மாவட்டம், பேரையூர் வட்டம் சேடப்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றியத்திலுள்ள பெருங்காமநல்லூர் என்ற இடத்தில், ஏப்ரல் 3, 1920-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேய அரசு நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டு நிகழ்வைக் குறிக்கும்.  

இந்நிகழ்வில் ‘மாயக்காள்’ என்கிற ஒரு பெண் உள்பட 17 பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.  

## பின்னணி

பெருங்காமநல்லூர் துப்பாக்கிச்சூடு, தென்னக ஜலியான்வாலா பாக் படுகொலை என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஆங்கிலேய அரசு இந்தியா முழுவதும் உள்ள 213 சாதிகளைக் குற்றப் பரம்பரைச் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தது. மதுரை மாவட்ட உரிமையியல் நீதிபதி இந்தப் பட்டியலின் கீழ் கள்ளர்கள் பதிவு செய்யப்படுவதைத் தொடங்கி வைத்தார். கள்ளர் மக்கள் தொகை சுமார் 60,000 ஆக இருந்தபோதும் 3000 பேர் மட்டுமே பதிவு செய்தனர்; மேலும், ஆயிரம் பேர் மட்டுமே பதிவு செய்வதற்கு வந்துள்ளனர் என்ற தகவல் அறிந்து அதிகாரிகள் கோபம் கொண்டனர். அதிக எண்ணிக்கையில் கள்ளர்களைப் பதிவு செய்ய வேண்டியது அவசியமானது என மாவட்ட காவல் கண்காணிப்பாளர் தொடர்ந்து கூறிவந்தார்.  

அதிகாரிகள் இந்தச் சட்டத்தை பிரமலைக் கள்ளர்கள் அதிகம் வாழும் பகுதியில் நடைமுறைப்படுத்தும் பொருட்டு, பெருங்காமநல்லூருக்கு வந்தனர். இந்தச் சட்டத்திற்கு அடிபணிய ஊர் மக்கள் மறுத்தனர்.  

இந்தத் துப்பாக்கிச் சூட்டின் போது போராடிய மக்களுக்கு தண்ணீர் எடுத்துக் கொடுத்து உதவியதற்காக ‘மாயாக்காள்’ என்ற பெண்மணியையும் காவலர்கள் தாக்கி, துப்பாக்கியின் கத்தியினால் குத்திக் கொலை செய்தனர். இவ்வாறான வன்முறை மிகுந்த துப்பாக்கிச் சூட்டில் நிலைகுலைந்து சிதறியோடிய மக்களில் சுமார் 200 பேரைப் பிடித்து, கையை ஒரு காலுடன் இணைக்கும் நெடிய சங்கிலியால் விலங்கிட்டு ஆடு மாடுகளைப் போல் நடைப்பயணமாக சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள திருமங்கலத்திலிருக்கும் நீதிமன்றத்தில் ஒப்படைத்தனர்.  

## கள்ளர் சீரமைப்புத் துறை

பெருங்காமநல்லூர் அப்பாவி மக்கள் மீது நடந்த துப்பாக்கிச்சூடு, இங்கிலாந்து பாராளுமன்றத்தில் எதிரொலித்தது. அப்பாவி மக்கள் மீது துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தியதை ஏற்க இயலாது என்றும், அப்பகுதி மக்களின் கல்வி, சமூக, பொருளாதார மேம்பாட்டுக்கு நிதி ஒதுக்கி நிவாரணம் தேடுங்கள் என்றும் பாராளுமன்றம் அறிவுறுத்தியதன் பேரில் கள்ளர் சமுதாய சீரமைப்புக்கென தனியே ஒரு துறையை உருவாக்கி, நலத் திட்டங்களைத் தொடங்க ஆங்கில அரசு வழிசெய்தது.  
## நினைவுத்தூண்

பெருங்காமநல்லூர் படுகொலையில் உயிர் இழந்தவர்களுக்கு, ஊர் மக்களில் இருவர் நினைவு மண்டபம் எழுப்ப நிலத்தை அன்பளிப்பாக வழங்கினார்கள். அதில் ஒரு நினைவுத் தூணில் உயிரிழந்த பதினாறு பேர்களின் பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.
# திருநங்கை-திருநம்பிகளுக்கான தேசிய கவுன்சில்


**திருநங்கை-திருநம்பிகளுக்கான தேசிய ஆணையம்** (National Council for Transgender Persons) **என்பது** இந்திய அரசின், சட்டப்பூர்வமான அமைப்பாகும், இது பொதுவாக திருநங்கைகள், ஊடுபாலினத்தவர்கள் மற்றும் பல்வேறு GIESC (பாலின அடையாளம்/வெளிப்பாடு மற்றும் பாலின பண்புகள்) அடையாளங்களைக் கொண்டவர்களை பாதிக்கும் அனைத்து கொள்கை விடயங்களிலும் அரசாங்கத்திற்கு ஆலோசனை வழங்குவதில் அக்கறை கொண்டுள்ளது. இவ்வமைப்பானது திருநங்கைகள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2019 இன் விதிகளின் கீழ் 2020 இல் நிறுவப்பட்டது.  

அக்டோபர் 2020 நிலவரப்படி, சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் மத்திய அமைச்சர் தாவர் சந்த் கெலாட் தலைமையில் NCTP உள்ளது. இந்த குழுவில் திருநங்கைகள் சமூகத்தின் நான்கு பிரதிநிதிகளும், ஊடுபாலின, சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் வட இந்தியா, தென்னிந்தியா, கிழக்கு இந்தியா, மேற்கு இந்தியா மற்றும் வடகிழக்கு இந்தியா ஆகிய ஐந்து வெவ்வேறு பகுதிகளில் இருந்து தலா ஒருவர் உள்ளனர். கூடுதலாக, பல்வேறு அரசாங்க அமைச்சகங்களில் இருந்து பல இணைச் செயலர்-நிலை முன்னாள்-அலுவலக உறுப்பினர்களும், அரசு சாரா நிறுவனங்களில் இருந்து ஐந்து நிபுணர் உறுப்பினர்களும் இதில் பணியாற்றுகின்றனர்.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்தியாவில் ந,ந,ஈ,தி உரிமைகள்
- திருநங்கைகள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2019
- தேசிய சட்ட சேவைகள் ஆணையம் v. இந்திய அரசு

## குறிப்பு
# தபால் அலுவலக கடவுஅட்டை சேவை மையம்

**தபால் அலுவலக கடவு அட்டை சேவை மையம்** ( lit. **POPSK** என்பதின் விரிவாக்கம் <span>போஸ்ட் ஆஃபீஸ் பாஸ்போர்ட் சேவை மையம்</span> &#x27;) என்பது இந்திய அரசின் வெளிவிவகார அமைச்சகம் (இந்தியா) (MEA) மற்றும் தபால் துறை (DoP)யின் ஒரு கூட்டு முயற்சி ஆகும், இந்திய குடிமக்களுக்கு பாஸ்போர்ட் தொடர்பான சேவைகளை வழங்குவதற்காக தலைமை தபால் அலுவலகங்கள் (HPO) மற்றும் தபால் அலுவலகங்கள் "தபால் அலுவலக பாஸ்போர்ட் சேவை மையமாகப்" (POPSK) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த முன்முயற்சியின் நோக்கமானது, பாஸ்போர்ட் தொடர்பான சேவைகளை பெரிய அளவில் மேம்படுத்துவதும், பரந்த பகுதியிலுள்ள மக்களை சென்றடைவதை உறுதி செய்வதும் ஆகும். நவம்பர் 2019 நிலவரப்படி, நாட்டில் மொத்தம் 424 POPSKகள் செயல்படத் தொடங்கியுள்ளன.  

## வரலாறு
பொதுமக்கள் 50கி.மீட்டர் தொலைவிற்குள் கடவுஅட்டை தொடர்பான சேவைகளை நாடு முழுவதும் பெற வேண்டும் என்ற இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சகத்தின் கொள்கை முடிவின் படி நாட்டின் முதல் தபால் அலுவலக கடவு அட்டை சேவை மையமானது கர்நாடக மாநிலத்தில் மைசூர் நகரிலும்,குஜராத் மாநிலத்தின் தாகோத் நகரிலும் முன்னோடி திட்டமாக ஜனவரி 25, 2017ல் துவங்கப்பட்டது.  

கர்நாடகாவில் உள்ள மைசூர் மற்றும் குஜராத்தில் உள்ள தாகோத் POPSK-ன் முன்னோடி திட்டம் வெற்றியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, பிப்ரவரி 2017ல் 64 கூடுதல் POPSK திறக்க முடிவு செய்யப்பட்டது [வெளியுறத்துறை அமைச்சகமும், தபால் அலுவல்கமும் இணைந்து அதில் முதல் தொகுதியாக நாட்டின் பல்வேறு மாநிலங்களில் 56 கிளைகளைத் திறப்பதற்கான முடிவை பிப்ரவரி மாதம் 9ம் தேதி 2017லிம், இரண்டாவது தொகுதியாக 8 கிளைகளைத் திறப்பதற்கான முடிவை 28 பிப்ரவரி 2017 அன்று அறிவித்தனர். இதில் முதல் கட்டமாக 10 கிளைகள் அசன்சோல் (மேற்கு வங்கம்),கவரத்தி (லட்சத்தீவு), கோட்டா (ராஜஸ்தான்), முசாபர்பூர் (பீகார்), பத்தனம்திட்டா (கேரளா), ராய்கஞ்ச் (மேற்கு வங்காளம்), ராவுர்கேலா(ஒடிசா), சேலம் (தமிழ்நாடு), உதம்பூர் (ஜம்மு & காஷ்மீர்), விதிஷா (மத்தியப் பிரதேசம்) போன்ற நகரங்களின் தலைமை அஞ்சல் அலுவலகத்தில் தொடங்கப்பட்டு, நாட்டின் மொத்த POPSK எண்ணிக்கையை 12 ஆக கொண்டு சென்றது..  
முதல் கட்டத்தில் 86 POPSK அலுவலகம் அறிவிக்கப்பட்டது.  

இரண்டாம் கட்டமாக 17 ஜீன் 2017 அன்று 149 POPSK அலுவலகங்கள் திறக்க அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது. தமிழ்நாட்டிலிருந்து பின்வரும் நகரங்கள் கடலூர், திண்டுக்கல், நாமக்கல், பெரம்பலூர், புதுக்கோட்டை, இராமநாதபுரம், சிவகங்கை, திருப்பூர், விழுப்புரம், விருதுநகர், கன்னியாகுமரி(வடக்கு) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்தியாவில் உள்ள பாஸ்போர்ட் அலுவலகங்களின் பட்டியல்
- இந்திய பாஸ்போர்ட்
- இந்திய குடிமக்களுக்கான விசா தேவைகள்
- இந்தியாவின் விசா கொள்கை
- பாஸ்போர்ட் சட்டம்
- வெளியுறவு அமைச்சகம் (இந்தியா)
# சுதின் தவாலிகர்


**சுதின் மாதவ் தவாலிகர்** (*Sudin Dhavalikar*) என்றும் **சுதின்** அல்லது **<nowiki/>'ராமகிருஷ்ணா' தவாலிகர்** என்றும் அழைக்கப்படுபவர் கோவா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் மார்கெய்ம் தொகுதியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் கோவா சட்டமன்றத்தில் ஐந்து முறை சட்டமன்ற உறுப்பினராக உள்ளார்.  

## அமைச்சர்
தவாலிகர், 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பல்வேறு அரசுகளில் முக்கிய இலாகாக்களை வகித்து அமைச்சராக இருந்துள்ளார். இவர் பொதுப்பணித் துறை, போக்குவரத்து மற்றும் நதி வழிசெலுத்தல் ஆகியவற்றின் பொறுப்பாளராக இருந்துள்ளார்.  

## அரசியல் கட்சி
இவர் 1961-ல் போர்த்துகேய காலனித்துவ ஆட்சி முடிவுக்கு வந்த பிறகு கோவாவின் மகாராட்டிரவாதி கோமந்தக் கட்சியின் உறுப்பினர் ஆனார். கடந்த 20 ஆண்டுகளாகக் கட்சியில் பல சோதனைகளுக்குப் பிறகு கட்சியை உயிர்ப்புடன் வைத்திருப்பதில் முக்கிய பங்காற்றினார்.  

## சர்ச்சை
தவாலிகர் கல்வித் தகுதி குறித்து தனது தேர்தல் பிரமாணப் பத்திரத்தில் பொய் கூறியதாக ஆம் ஆத்மி கட்சி குற்றம் சாட்டியது. ஆனால் ஆம் ஆத்மி கட்சி தொடர்ந்த இந்த வழக்கை போண்டா நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்தது.
# பாட்னா சமஸ்தானம்


**பாட்னா சமஸ்தானம்** (**Patna State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகராக பலாங்கீர் நகரம் விளங்கியது. இது தற்கால ஒடிசா மாநிலத்தின் பலாங்கீர் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1892-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, பாட்னா சமஸ்தானம் 6,503 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 2,57,959 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழங்கி மரியாதை செய்தனர் .  

## வரலாறு
ஒடிசா பகுதியில் கீழைக் கங்கர் ஆட்சி வீழ்ச்சி அடைந்து கொண்டிருந்த போது, கிபி 1360-ஆம் ஆண்டில் இராஜபுத்திர குல சௌகான் வம்சத்தின் ராமாய் தேவன் பாட்னா சமஸ்தானத்தை நிறுவினார்.சௌகான் வம்சத்தினர் சம்பல்பூர் சமஸ்தானம் மற்றும் சோன்பூர் சமஸ்தானங்களை நிறுவினர்.இப்பகுதிகளை ஆண்ட சௌகான் வம்ச ஆட்சியைக் குறித்தான தகவல்கள் 16-ஆம் நூற்றாண்டு காலத்திய *கோசலானந்த காவியம்* மூலம் அறியப்படுகிறது. .  

1803-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற இரண்டாவது ஆங்கில-மராட்டிய போரின் முடிவில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் வெற்றி பெற்றனர். இதனால் மராட்டியர் வசமிருந்த ஒடிசா உள்ளிட்டப் பகுதிகளும் ஆங்கிலேயரின் கீழ்வந்தது.1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பாட்னா சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் கிழக்கிந்திய முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. பாட்னா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

பாட்னா சமஸ்தானம் 1912-ஆம் ஆண்டு முதல் 1936வது ஆண்டு வரை பீகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. பின்னர் 1936-ஆம் ஆண்டில் ஒரிசா மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பாட்னா சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் ஒரிசா மாகாணத்தில் சேர்க்கப்பட்டது. மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி, ஒரியா மொழி பேசும் பகுதிகளைக் கொண்டு 1 நவம்பர் 1956 அன்று ஒடிசா மாநிலம் நிறுவப்பட்டபோது பாட்னா சமஸ்தானப் பகுதிகள் பலாங்கீர் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## படக்காட்சிகள்

## இதனையும் காண்க
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- பீகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணம்
- ஒரிசா மாகாணம்
# களஹண்டி சமஸ்தானம்



**களஹண்டி சமஸ்தானம்** (**Kalahandi State**, also known as **Karond State**) இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *பவானிபாட்னா* நகரம் ஆகும். இது தற்கால ஒடிசா மாநிலத்தின் களஹண்டி மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1892-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, களஹண்டி சமஸ்தானம் 9,700 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 2,24,548 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். இதன் வடக்கில் பாட்னா சமஸ்தானம் இருந்தது.  

## வரலாறு
கிபி 1005-ஆம் ஆண்டு முதல் நாக வம்சத்தினர் களஹண்டிப் பகுதிகளை ஆண்டனர். of Eastern India, beginning to rule the Kalahandi area in 1005 CE.பின்னர் கீழைக் கங்கர் (1078–1434) ஆட்சியில் சென்றது. அதன் பின்னர் களஹண்டி சமஸ்தானம் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது.  

1803-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற இரண்டாவது ஆங்கில-மராட்டிய போரின் முடிவில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் வெற்றி பெற்றனர். இதனால் மராட்டியர் வசமிருந்த களஹண்டி உள்ளிட்ட ஒடிசா பகுதிகள் ஆங்கிலேயரின் கீழ்வந்தது.1807-ஆம் ஆண்டு முதல் களஹண்டி சமஸ்தான மன்னர்கள் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் கிழக்கிந்திய முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. பாட்னா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

களஹண்டி சமஸ்தானம் 1912-ஆம் ஆண்டு முதல் 1936=வது ஆண்டு வரை பீகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. பின்னர் 1936-ஆம் ஆண்டில் ஒரிசா மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி களஹண்டி சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் ஒரிசா மாகாணத்தில் சேர்க்கப்பட்டது. மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஒரியா மொழி பேசும் பகுதிகளைக் கொண்டு 1 நவம்பர் 1956 அன்று ஒடிசா மாநிலம் நிறுவப்பட்ட போது பாட்னா சமஸ்தானப் பகுதிகள் களஹாண்டி மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## படக்காட்சியகம்

## இதனையும் காண்க
- பாட்னா சமஸ்தானம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சம்பல்பூர் சமஸ்தானம்



**சம்பல்பூர் சமஸ்தானம்** (**Sambalpur State**, also known as **Hirakhand Kingdom**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் சம்பல்பூர் நகரம் ஆகும். இது தற்கால ஒடிசா மாநிலத்தின் சம்பூல் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சம்பல்பூர் 1399 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 79,900 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. சம்பல்பூர் ஆட்சியாளர்களுக்கு 1857-ஆம் ஆண்டு வரை, பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். பிரித்தானிய இந்தியாவின் தலைமை ஆளுநர் டல்ஹவுசி கொண்டு வந்த வாரிசு இல்லா சமஸ்தானம் கொள்கையின்படி, வாரிசு இல்லாத சம்பல்பூர் சமஸ்தானத்தை 1849ஆம் ஆண்டில் வங்காள மாகாண ஆளுநரின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் செயல்பட்டது. மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஒரியா மொழி பேசும் பகுதிகளைக் கொண்டு 1 நவம்பர் 1956 அன்று ஒடிசா மாநிலம் நிறுவப்பட்ட போது சம்பல்பூர் சமஸ்தானப் பகுதிகள் சம்பல்பூர் மாவட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டது.  

## வரலாறு
ஒடிசா பகுதியில் கீழைக் கங்கர் ஆட்சி வீழ்ச்சி அடைந்த போது, பாட்னா சமஸ்தானத்தின் மன்னர் நரசிங் தேவனின் இளைய தம்பியும், இராஜபுத்திர குல சௌகான் வம்சத்தின் பலராம தேவன் என்பவர் சம்பல்பூர் இராச்சியத்தை கிபி 1570-ஆம் ஆண்டில் நிறுவினார் இதன் தெற்கில் பாட்னா சமஸ்தானம் மற்றும் தென்கிழக்கில் சோன்பூர் சமஸ்தானம் இருந்தது.  

1800-ஆம் ஆண்டில் சம்பல்பூர் சமஸ்தானம் மராத்தியப் பேரரசில் ஒரு சிற்றரசாக இருநதது. 1803-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற இரண்டாவது ஆங்கில-மராட்டிய போரின் முடிவில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் வெற்றிபெற்றதால், சம்பல்பூர் சமஸ்தானத்தின் முந்தைய மன்னர் ஜெயந்த் சிங், 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்றனர். எனவே சம்பல்பூர் சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் வங்காள மாகாணத்தில் உள்ள கிழக்கிந்திய முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. சம்பல்பூர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

தலைமை ஆளுநர் டல்ஹவுசி கொண்டு வந்த வாரிசு இல்லா சமஸ்தானம் கொள்கையின்படி, வாரிசு இல்லாத சம்பல்பூர் சமஸ்தானம் 1849ஆம் ஆண்டில் வங்காள மாகாண ஆளுநரின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் செயல்பட்டது. 1862-ஆம் ஆண்டில் சம்பல்பூர் பகுதிகள் மத்திய மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

சம்பல்பூர் சமஸ்தானம் 1912-ஆம் ஆண்டு முதல் 1936-வது ஆண்டு வரை பீகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. பின்னர் 1936-ஆம் ஆண்டில் ஒரிசா மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஒரியா மொழி பேசும் பகுதிகளைக் கொண்டு 1 நவம்பர் 1956 அன்று ஒடிசா மாநிலம் நிறுவப்பட்ட போது சம்பல்பூர் சமஸ்தானப் பகுதிகள் சம்பல்பூர் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## இதனையும் காண்க
- அவகாசியிலிக் கொள்கை
- சம்பல்பூர் மாவட்டம்
- மராட்டியப் பேரரசு
- இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர்(1803–1805)
- பீகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணம் (1912–1936)
- ஒரிசா மாகாணம் (1936–1947)
- கிழக்கிந்திய முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சுபாஷ் உத்தம் பால் தேசாய்


**சுபாஷ் உத்தம் பால் தேசாய்** (*Subhash Uttam Phal Desai*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் கோவா மாநிலத்தினைச் சார்ந்தவர். முதுநிலை பட்டதாரியான பால் தேசாய் மும்பை பல்கலைக்கழகத்தில் 1989ஆம் ஆண்டு இளம் அறிவியல் பட்டம் பெற்றுள்ளார். கோவா சட்டமன்றத்திற்கு 2012ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டசபைத் தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் சார்பில் சான்குயம் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்றார்.
# பிரசாத் கோன்கர்


**பிரசாத் கோன்கர்** (*Prasad Gaonkar*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் கோவா மாநிலத்தினைச் சார்ந்தவர். கோவா சட்டமன்றத்திற்கு 2017ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டப் பேரவை தேர்தலில் சுயேச்சையாக சான்குயம் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்றார். இவர் 2017இல் மனோகர் பாரிக்கர் தலைமையிலான அரசாங்கத்தை ஆதரித்தார். கோவா வன மேம்பாட்டுக் கழகத்தின் தலைவராகவும் இருந்தார்.
# பலேடியம் டைசல்பைடு



**பலேடியம் டைசல்பைடு** (*Palladium disulfide*) என்பது PdS<sub>2</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். பலேடியம் தனிமமும் கந்தகமும் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது.  

## தயாரிப்பு
பலேடியம்(II) சல்பைடை மிகையளவு கந்தகத்துடன் சேர்த்து சூடுபடுத்தினால் பலேடியம் டைசல்பைடு உருவாகிறது. சதுரத் தள பலேடியம் மையங்கள் மற்றும் முக்கோண பட்டைக்கூம்புரு கந்தக மையங்களைக் கொண்ட அடுக்கு படிக அமைப்பை இது ஏற்றுக்கொள்கிறது.  
## தொடர்புடைய சேர்மங்கள்
Pd<sub>4</sub>S, Pd<sub>2.8</sub>S, Pd<sub>2.2</sub>S மற்றும் PdS. உள்ளிட்ட இதர பல சேர்மங்களும் Pd-S அமைப்புத் திட்டத்தில் அறியப்படுகின்றன.
# விழிகள் (இதழ்)

**விழிகள்** என்பது 1970 களில் வெளியான சிற்றிதழ் ஆகும். இது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், மதுரையில் இருந்து மாதாந்தோறும் வெளிவந்தது.  

## வரலாறு
மதுரையில் செயல்பட்டுவந்த, விழிகள் இலக்கிய வட்டம் சார்பில் சிற்றிதழாக 'விழிகள்' 1976இல் தோன்றியது.  
இந்த இதழுக்கு சுந்தரபாண்டியன் என்பவர் ஆசிரியராகவும் வெளியிட்டாளராகவும் செயல்பட்டார். இப்பத்திரிகையில் ராமசாமி ( ஆராமுதம்) நிறையவும் தீவிரமாகவும் எழுதினார். நாட்டுப்புறக் கலைகள், கிராமியப் பாடல்கள், மக்கள் கலாச்சாரம், நிஜநாடக இயக்கம் முதலியவற்றில் ஈடுபாடு உடையவராக இருந்தார் அவர். விழிகள் இதழானது சிறுகதை, கவிதை, கட்டுரை போன்ற இலக்கிய விஷயங்களோடு மட்டுமே அல்லாமல் நாடகம், தெருக் கூத்து, கலைத் திரைப்படங்கள்; கலாசாரம், கல்வித் தரம் போன்ற பல விஷயங்களிலும் ஈடுபாடு காட்டியது.  

சோதனை ரீதியிலான சிறுகதைகளையும், புதுக் கவிதைகளையும் வெளியிட்டது. பாரதி நூற்றாண்டு விழா சமயத்தில் 1982 சனவரி இதழை 'பாரதி மலர்' ஆகத் தயாரித்தது.  

விழிகள் குறிப்பிட்ட காலத்தில் தவறாது வெளிவர வேண்டும் என்று நிர்வாகம் ஆசைப்பட்டது. 'வரும்' என அடிக்கடி உறுதி கூறியது. எனினும், காலம் தாழ்த்தி, நீண்ட இடைவெளிகளுக்குப் பிறகேதான் ஒவ்வொரு இதழும் வருவது சாத்தியமாக இருந்தது.  

1983இல் 'விழிகள்' ஒரு இதழ்கூட வந்ததாகத் தெரியவில்லை.
# பஞ்சவர்ணம் (திரைப்படம்)


**பஞ்சவர்ணம்** (*Panchavarnam*) என்பது 1982 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். மணிமாரன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்துக்கு வசனம், பாடல்களை நா. காமராசன் எழுதியுள்ளளார். இப்படத்தில் ஜாக்கப், மேனகா சுரேஷ் ஆகியோர் நடித்தனர்.  

## பாடல்கள்
இப்படத்திற்கு இசையமைத்தவர் ரகுராஜ் சக்கரவர்த்தி. பாடல் வரிகளை ந. காமராசன் எழுதியுள்ளார்.  
| 1 | "பொட்டு மேலே" | பி. ஜெயச்சந்திரன் |
| --- | --- | --- |
| 2 | "அழுவதற்கு" | டி. எம். சௌந்தரராஜன் |
| 3 | "நீலக்கடல் அருகில்" | பி. சுசீலா |
| 4 | "கஞ்சாவுக்கு" | மலேசியா வாசுதேவன்,
ஏ. சுந்தர்ராஜன் |

## வரவேற்பு
இப்படம் எதிர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. ஒரு படம் எப்படி படத்தொகுப்பு செய்யக்கூடாது என்பதற்கும், எப்படி உரையாடல் எழுதக்கூடாது என்பதற்கும், எப்படியெல்லாம் நடிக்கக் கூடாது என்பதற்கும், எப்படியெல்லாம் எடுக்கக் கூடாது என்று படிப்பதற்கும் இந்தப் படம் உதவும். என்று விழிகள் இதழில் விமர்சனம் வெளியானது.
# சுழல்காந்த விகிதம்


ஒரு துகளின் **சுழல்காந்த விகிதம்** அல்லது சுழற்சிகாந்த விகிதம் என்பது அதன் காந்தத் திருப்புத்திறனுக்கும் கோண உந்தத்திற்கும் இடையேயான விகிதம். இதன் குறியீடு <math>\gamma</math> (காமா). இதன் SI அலகு rad&#x22C5;s<sup>−1</sup>&#x22C5;T<sup>−1</sup> அல்லது C&#x22C5;kg<sup>−1</sup>. காந்தத் திருப்புத்திறன் உள்ள ஒரு அமைப்பின் மீது காந்தப்புலத்தின் விளைவைக் கண்டறிய இது உதவுகிறது.  

### சுழல்காந்த விகிதமும் லார்மார் அச்சலைவும்
காந்தத் திருப்புத்திறனின் திசையில் அல்லாத ஒரு புறக் காந்தப்புலத்தில் (*B*) வைக்கப்படும் எலக்ட்ரான், புரோட்டான், அணுக்கரு உள்ளிட்ட மின்துகள்களின் அமைப்பு, ஒரு குறிப்பிட்ட அதிர்வெண்ணில் அச்சலைவை ஏற்படுத்துகின்றது; இவ்வதிர்வெண்ணிற்கான சமன்பாடு  
:<math>f=\frac{\gamma}{2\pi}B.</math>
# மேகலா சித்ரவேல்



**மேகலா சித்ரவேல்** (*Megala chitravel*) இந்தியாவின் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த ஓர் எழுத்தாளர் ஆவார். தமிழில் 62 நாவல்களையும் இதர தலைப்புகளில் 32 நூல்களையும் இவர் எழுதியுள்ளார். மேகலா சித்ரவேலின் நாவல்களை மூன்று மாணவர்கள் முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சிக்காக ஆய்வு செய்துள்ளனர். குமுதம் சினேகிதி இதழின் துணை ஆசிரியாகவும் பணிபுரிந்துள்ள இவரின் சிறுகதைகள் அனைத்திந்திய வானொலியில் ஒலிபரப்பப்பட்டுள்ளன.  

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு
தென்னாற்காடு மாவட்டமாக இருந்த கடலூரில் விசாலாட்சி - இரெ. இளம்வழுதி இணையருக்கு மேகலா பிறந்தார். இவர் தந்தை, பகுத்தறிவுச் சிங்கம் என்று அறிஞர் அண்ணாவால் அழைக்கப்பட்டவர்.  

புகழேந்தி, பன்னீர் செல்வம் என்ற இரண்டு சகோதரர்களும் உதயராணி, கலையரசி, மாலதி என்று மூன்று சகோதரிகளும் இவருக்கு உடன்பிறந்தவர்களாவர்.  

தூத்துக்குடி மாவட்டம் அக்காசாலை என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்த கால்நடை மருத்துவர் சித்ரவேலை மேகலா திருமணம் செய்து கொண்டார். ஆடுகளம் திரைப்படத்தின் இயக்குநர் வெற்றிமாறன் மற்றும் வந்தனா இருவரும் மேகலா சித்ரவேல் தம்பதியரின் குழந்தைகளாவர்.  

## எழுதிய புதினங்கள்
- மதுரா
- காதலடி நீ எனக்கு
- நான் நப்பின்னை பேசுகிறேன்
- ஈரமான ரோஜாவே
- ஆற்றோட்டத்துப் பூக்கள்
- காதல் ஒருவனைக் கைப்பிடித்தே
- கனாக் கண்டேன் தோழி
- எல்லே ... இளங்கிளியே!
- கங்கா
- வாடாமல்லி
- ரதிதேவி வந்தாள்
- சொர்ணப் புறா
- ஒரு பூ மலர்ந்தபோது
- மழைவில்
- கைத்தலம் பற்ற
- சித்ர சலபம்
- கண்ணாடி நிலவு
- பளிங்கு பூக்களின் ஊர்வலம்
- ஆனந்தப் பூத்தூறல்
- காதல் தாமரை
- மஞ்சள் மத்தாப்பு
- நகுலனின் மாதங்கி
- அப்பா குருவிகள்
- விக்ரம துளசி
- வசந்தமே வருக
- முத்தழகி
- ஜெகதா
- நதியே பெண் நதியே
- மழை மேக மயில்கள்
- கமலி அண்ணி
- ஜரிகை பட்டாம் பூச்சிகள்
- செவ்வரளிப் பூ
- வரலாறு படைத்த வள்ளல் எம்.ஜி.ஆர்
- சௌகந்தி
- பூவே வெண்பூவே,
- வாலைக் குமரியடி
- போய்வா சினேகிதி
- மதுர நிலவே மதுரா
- ஒரு பூ மலர்ந்த போது
- அவளோடு வானவில்
- நெஞ்சத்தில் நீ
- தென்றல் வரும் நேரம்
- வா பொன்மயிலே!
- பொன்மலர்
- சந்தன மலர் சிரித்தது
- பூவே நீயும் பெண்தானே
- செவ்வந்திப் பூவும் வெள்ளி நிலவும்
# சோன்பூர் சமஸ்தானம்


**சோன்பூர் சமஸ்தானம்** (**Sonepur State**),1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால ஒடிசா மாநிலத்தின் சுபர்ணாபூர் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சோன்பூர் சமஸ்தானம் 2,347 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 1,69,877 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  

## வரலாறு
ஒடிசா பகுதியில் கீழைக் கங்கர் ஆட்சி வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், கிபி 1650-ஆம் ஆண்டில் சம்பல்பூர் இராச்சிய மன்னர் மதுகர் தேவ் சோன்பூர் இராச்சியப் பகுதிகளை கைப்பற்றி, தனது மகன் மதன் கோபாலை சோன்பூர் சமஸ்தானத்தின் மன்னராக்கினார். 1800-ஆம் ஆண்டில் சோன்பூர் சமஸ்தானம் மராத்தியப் பேரரசின் கீழ் சிற்றரசாக இருந்தது. 1803-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற இரண்டாவது ஆங்கில-மராட்டிய போரின் முடிவில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் வெற்றிபெற்றனர். இதனால் மராட்டியர் வசமிருந்த சோன்பூர் சமஸ்தானம் உள்ளிட்ட ஒடிசா பகுதிகளும் ஆங்கிலேயரின் கீழ்வந்தது.  

1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சோன்பூர் சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் கிழக்கிந்திய முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. சோன்பூர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.முதலில்  

சோன்பூர் சமஸ்தானம் முதலில் வங்காள மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1912-ஆம் ஆண்டு முதல் 1936வது ஆண்டு வரை பீகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. பின்னர் 1936-ஆம் ஆண்டில் புதிய ஒரிசா மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1947-இல் [[இந்தியப் பிரிவினை|இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சோன்பூர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் ஒரிசா மாகாணத்தில் சேர்க்கப்பட்டது. மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஒரியா மொழி பேசும் பகுதிகளைக் கொண்டு 1 நவம்பர் 1956 அன்று ஒடிசா மாநிலம் நிறுவப்பட்ட போது சோன்பூர் சமஸ்தானப் பகுதிகள் சுபர்ணாபூர் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- மராட்டியப் பேரரசு
- இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர் (1803–1805)
- பீகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணம் (1912–1936)
- ஒரிசா மாகாணம் (1936–1947)
- கிழக்கிந்திய முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# கோவிந்த் கவுடே


**கோவிந்த் கவுடே** (*Govind Gaude*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். கவுடே வடக்கு கோவா மாவட்டத்தில் உள்ள பிரியோல் தொகுதியிலிருந்து கோவா சட்டமன்ற 2017ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் சுயேச்சை உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். முன்னர் இவர் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசின் கட்சி வேட்பாளராக 2007ஆம் ஆண்டு கோவா சட்டமன்றத் தேர்தலில் மார்கெய்ம் தொகுதியில் போட்டியிட்டார். கவுடே தற்போது, பிரமோத் சாவந்த் அமைச்சரவையில் கலை மற்றும் கலாச்சாரம், குடிமைப்பொருள் வழங்குதல் மற்றும் விலைக் கட்டுப்பாடு மற்றும் பழங்குடியினர் நலத்துறை அமைச்சராக உள்ளார்.  

## 2022 தேர்தல்
2022 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் நடைபெற்ற கோவா சட்டமன்றத் தேர்தலில் பிரியோல் தொகுதியிலிருந்து மீண்டும் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.