# விஜய்தன் தேதா


**விஜய்தன் தேதா** (ஆங்கிலம்: Vijaydan Detha ) (பிறப்பு: 1926 செப்டம்பர் 1 - இறப்பு: 2013 நவம்பர் 10) **பிஜ்ஜி** என்றும் அழைக்கப்படுபடும் இவர் ராஜஸ்தானின் ஒரு புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் மற்றும் பத்மஸ்ரீ விருதைப் பெற்றவர் ஆவார். சாகித்திய அகாதமி விருது போன்ற பல விருதுகளையும் அவர் பெற்றுள்ளார்.  

தேதா தனது கணக்கில் 800 க்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகள் வைத்திருக்கிறார், அவை ஆங்கிலம் மற்றும் பிற மொழிகளில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. கோமல் கோத்தாரியுடன், அவர் ராஜஸ்தானி நாட்டுப்புறக் கலை, கலை மற்றும் இசை ஆகியவற்றை ஆவணப்படுத்தும் உரூபாயன் சான்ஸ்தான் என்ற நிறுவனத்தை நிறுவினார். இவரது இலக்கியப் படைப்புகளில் *படான் ரி புல்வாரி* (கதைகளின் தோட்டம்), ராஜஸ்தானின் பேசப்படும் பேச்சுவழக்குகளில் நாட்டுப்புறக் கதைகளை ஈர்க்கும் 14 தொகுதிகள் கொண்ட கதைகளின் தொகுப்பு அடங்கும். அவரது கதைகளில் மற்றும் புதினங்கள் பல மேடைகள் மற்றும் திரைகளில் தழுவப்பட்டுள்ளது. அதில் ஹபீப் தன்வீரின் சரந்தாஸ் சோர், பிரகாசு சாவின் பரினாதி, மணி கவுலின் துவிதா, மற்றும் அமோல் பலேகரின் *பகெலி* போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கதவையாகும்..  

## சுயசரிதை
விஜய்தன் தேதா சரண் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். அவரது தந்தை சபால்தன் தேதா மற்றும் தாத்தா சூக்திதன் தேதா ஆகியோரும் ராஜஸ்தானின் நன்கு அறியப்பட்ட கவிஞர்கள். நான்கு வயதாக இருந்தபோது ஒரு சண்டையில் தேதா தனது தந்தையையும் அவரது இரண்டு சகோதரர்களையும் இழந்தார். தனது ஆறு வயதில் அவர் ஜெய்தரனுக்குச் (போருண்டாவிலிருந்து 25 கி.மீ தொலைவு) சென்றார். அங்கு உரிமையியல் நீதிமன்றத்தில் பணிபுரியும் அவரது சகோதரர் சுமேர்தன்னுடன் சேர்ந்தார். அங்குள்ள பள்ளியில் நான்காம் வகுப்பு வரை தேதா படித்தார். சுமேர்தன் அடிக்கடி தனது பணியில் மாறிக்கொண்டிருந்தார். எனவே தேதா அவருடன் செல்ல வேண்டியிருந்தது. பீகார் மற்றும் பார்மேரில் படித்தார். பார்மேரில் தான், நர்சிங் ராஜ்புரோகித் என்ற மற்றொரு மாணவனுடன் போட்டியிடும் போது, தான் ஒரு எழுத்தாளராக விரும்புவதை தேவா உணர்ந்தார். சுமேர்தன் பின்னர் ஜோத்பூருக்கு மாற்றப்பட்டார். அங்கு தேதா தர்பார் பள்ளியில் படித்தார்.  

சரத் சந்திர சட்டோபாத்யாயை தனது முதல் உத்வேகமாக தேதா கருதுகிறார். இவர் அன்டன் செக்கோவ் மீது சமமான ஆர்வம் கொண்டவர். தேகா ஆரம்பத்தில் ரவீந்திரநாத் தாகூரை விமர்சித்தார். ஆனால் தாகூரின் "ஸ்தீரி பத்ரா" படித்த பிறகு அவர் தனது எண்ணத்தை மாற்றிக்கொண்டார்.  

தேதா 1944 இல் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அதற்குள், அவர் ஏற்கனவே தனது பெயரை கவிதைகளில் நிறுவியிருந்தார். இருப்பினும், அவர் தனது வெற்றியை தனது உறவினர் சகோதரர் குபேர்தன் தேத்தாவுக்கு வழங்கினார், அவர் பத்தாம் வகுப்புக்குப் பிறகு பள்ளியை விட்டு வெளியேறினார். தேதா தனது கவிதைகளை குபேர்தன் மூலம் பயன்படுத்தினார். அந்தக் கவிதைகளுக்கு குபேர்தன் பெற்ற பாராட்டு தேதவை ஒரு எழுத்தாளராக தனது சொந்த பெயரை நிலைநிறுத்த விரும்பியது .  

அவரது முதல் சர்ச்சைக்குரிய படைப்புகளில் ஒன்று பாபு கே தீன் கத்தியரே என்பதாகும். ஹரிவன்சராய் பச்சன், சுமித்ரானந்தன் பந்த் மற்றும் நரேந்திர சர்மா இந்த மூவரும் எழுத்தாளர்கள், இவர்கள் காந்தி இறந்த இரண்டு மாதங்களுக்குள் காந்தி பற்றிய புத்தகங்களை வெளியே கொண்டு வந்தனர். இந்த மூவரின் படைப்புகளையும் விமர்சித்து எழுதியதே பாபு கே தீன் கத்தியரே ஆகும்.  

1950–52 ஆம் ஆண்டில், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் உருசிய இலக்கியங்களால் தேதா படித்து ஈர்க்கப்பட்டார். அப்போதுதான் அவர் தன்னைத்தானே நினைத்துக் கொண்டார்: "நீங்கள் ஒரு சாதாரண எழுத்தாளராக விரும்பவில்லை என்றால், நீங்கள் உங்கள் கிராமத்திற்குத் திரும்பி ராஜஸ்தானியில் எழுத வேண்டும்." அதற்குள் அவர் ஏற்கனவே 1300 கவிதைகளையும் 300 சிறுகதைகளையும் எழுதியிருந்தார்.  

## விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்கள்

- 1974 இல் ராஜஸ்தானிக்கான சாகித்திய அகாதமி விருது
- 1992 இல் பாரதிய பாசா பரிஷத் விருது
- 1995 இல் மருதாரா புரஸ்கார்
- 2002 இல் பிஹாரி புரஸ்கார்
- 2006 இல் சாகித்யா சூடமணி விருது
- 2007 இல் பத்மசிறீ
- 2011 இல் மெக்ரான்கர் அருங்காட்சியக அறக்கட்டளை வழங்கிய ராவ் சிகா விருது.
- 2012 ல் ராஜஸ்தான் ரத்னா விருது