# மேற்கிந்தியப் பெருங்கடல் சீலக்காந்த்



**மேற்கிந்தியப் பெருங்கடல் சீலக்காந்த்** (*West Indian Ocean coelacanth*) (*லேட்டிமெரியா சாலம்னே*)(சில சமயங்களில் **கோம்பேசா**, **ஆப்பிரிக்க சீலக்காந்த்**, அல்லது **சீலக்காந்த்**) என்பது கிராசப்டெரிஜியன் மீனாகும். தற்போதுள்ள இரண்டு சிற்றினங்களில் ஒன்றாகும். சீலகாந்த், முதுகெலும்புகளின் ஒரு அரிய வரிசை ஆகும். பொதுவான கதிர்-துடுப்பு மீன்களை விட நுரையீரல் மீன் மற்றும் நாற்காலி உயிரினங்களுடன் மிகவும் நெருக்கமாகத் தொடர்புடையது. தற்போதுள்ள மற்ற வாழும் சிற்றினம், இந்தோனேசிய சீலக்காந்த் (*லே. மெனடோயென்சிசு*) ஆகும்.  

மேற்கு இந்தியப் பெருங்கடல் சீலக்காந்த், வரலாற்று ரீதியாக மேற்கு இந்தியப் பெருங்கடலில் உள்ள கொமோரோ தீவுகள் (இது *கோம்பேசா* என அழைக்கப்படுகிறது), மடகாசுகர் மற்றும் மொசாம்பிக் ஆகிய பகுதிகளைச் சுற்றியுள்ள மீனவர்களால் அறியப்பட்டது. ஆனால் முதலில் 1938-இல் தென்னாப்பிரிக்காவில் சேகரிக்கப்பட்ட மாதிரியிலிருந்து இவை அறிவியல் பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.  

இந்த சீலக்காந்த் ஒரு காலத்தில் பரிணாம ரீதியாகப் பழமையானதாக் கருதப்பட்டது. ஆனால் கண்டுபிடிப்புகள் ஆரம்ப உருவவியல் பன்முகத்தன்மையைக் காட்டின. இது ஒரு தெளிவான நீல நிறமியைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் தற்போதுள்ள இரண்டு சிற்றினங்களில் இது மிகவும் பிரபலமானது. பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியலில் இந்த சிற்றினம் மிக அருகிய இனமாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  

குருத்தெலும்பு மீன்களைப் போலவே, *லேட்டிமெரியா சாலம்னேவிலும்* மலக்குடல் சுரப்பி, பிட்யூட்டரி சுரப்பி, கணையம் மற்றும் முதுகெலும்பு உள்ளது. சவ்வூடுபரவல் அழுத்தத்தைச் சமநிலைப்படுத்த, இந்த மீன்கள் தங்கள் இரத்தத்தில் யூரியாவைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதன் மூலம் ஊடுபரவல் சமநிலையினை திறமையாகப் பின்பற்றுகின்றன.  

*லேட்டிமெரியா சாலம்னே* உள்பொரி முட்டையினை இடும் சிற்றினமாகும். அதாவது இவை குஞ்சு பொரிக்கும் வரை முட்டைகளை உடலின் உட்புறமாக வைத்திருக்கின்றன. இவற்றின் பாலின முதிர்ச்சியின் வயது பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை என்றாலும், சுமார் 12 மாதங்கள் நீடித்த கர்ப்ப காலத்தின் காரணமாக இவை குறைவான முட்டைகளை இடுகின்றன.  

## வாழ்விடம் மற்றும் நடத்தை

*லேட்டிமெரியா சாலும்னே* பொதுவாக 180–210 மீட்டருக்கு இடைப்பட்ட ஆழப் பகுதியில் காணப்படும். ஆனால் சில சமயங்களில் 243 மீட்டர் ஆழத்தில் காணப்படுகின்றன. இவற்றில் அறியப்பட்ட இரை இனங்களாக *கொராந்தசு பாலிகாந்தசு*, *பெரிக்சு சிபிளென்டென்சு*, *லூசிகாடசு ஓரி* மற்றும் *புரோடுலா மல்டிபார்பாட்டா*. சீலக்காந்த் தன் மேல் மற்றும் கீழ் தாடை இரண்டையும் நகர்த்தும் திறனால் இந்த நடத்தையினைச் சாத்தியமாக்குகின்றது. இது எலும்புக்கூடுகளைக் கொண்ட முதுகெலும்பு உயிரிகளில் உள்ள ஒரு தனித்துவமான பண்பாகும். 1998ஆம் ஆண்டில், மேற்கு இந்தியப் பெருங்கடல் சீலக்காந்த்தின் மொத்த மக்கள்தொகை 500 அல்லது இதற்கும் குறைவாக இருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டது. இது உயிரினங்களின் உயிர்வாழ்வை அச்சுறுத்துவதாக அறியப்பட்டுள்ளது. மடகாசுகரின் வடமேற்கே உள்ள ஒரு தீவான பெரும் கொமோரோவிற்கு அருகில், அதிகபட்சமாக 370 மீன்கள் வசித்தன. தென்னாப்பிரிக்க நீர்வாழ் பல்லுயிரி நிறுவன காப்பகங்களில் உள்ள கடிதங்கள், இந்த மீனுக்கு எந்த சேதமும் ஏற்படாமல் இருக்கக் குழுவினருக்கு உத்தரவிட்டதைக் காட்டுகிறது. மீன் முதலில் எஃகு நீலமாக இருந்தது. ஆனால் பல மணி நேரம் கழித்து மீன் அடர் சாம்பல் நிறமாக மாறியது.  

இந்த உயிரினத்தின் தகவலைக் கண்டுபிடிக்கத் தவறியதால், கோர்ட்டனே-லாடிமர் தனது நண்பரான பேராசிரியர் ஜே. எல். பி. சுமித்தைத் தொடர்பு கொள்ள முயன்றார். ஆனால் அவர் நத்தார் விடுமுறை காரணமாக வெளியே இருந்தார். இதனால் மீனைப் பாதுகாக்க முடியாமல், தயக்கத்துடன் பாடம் செய்ய அனுப்பினார். சுமித் விடுமுறை முடிந்து திரும்பியதும், உடனடியாக இதை ஒரு சீலக்காந்த் என்று அடையாளம் கண்டுகொண்டார். இது அழிந்து போன மீனினம் எனப் புதைபடிவங்களிலிருந்து மட்டுமே அறிவியலாளர்களுக்குத் தெரியும். சுமித், மார்ஜோரி கோர்ட்டனே-லாடிமர் மற்றும் இது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பகுதியின் நினைவாக இந்த மீனுக்கு *லேட்டிமெரியா சாலம்னே* என்று பெயரிட்டனர். இரண்டு கண்டுபிடிப்பாளர்களுக்கும் உடனடி அங்கீகாரம் கிடைத்தது. மேலும் மீன் "வாழும் தொல்லுயிர் எச்சம்" என்று அறியப்பட்டது. கிழக்கு லண்டன், தென்னாப்பிரிக்கா, அருங்காட்சியகத்தில் 1938-இன் சீலாக்காந்த் இன்றும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.  

இருப்பினும், மாதிரி பாதுகாக்கப்பட்டதால், செவுள்கள் மற்றும் எலும்புக்கூடு ஆகியவை ஆய்வுக்குக் கிடைக்கவில்லை. எனவே இது உண்மையிலேயே அதே சிற்றினம்தானா என்பதில் சிலருக்குச் சந்தேகம் இருந்தது. சுமித் ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக எடுக்கும் இரண்டாவது மாதிரிக்கான வேட்டையைத் தொடங்கினார்.  

மேற்கிந்தியப் பெருங்கடலின் சீலக்காந்த் பின்னர் கிராண்டே கொமோர் மற்றும் அஞ்சோவான் தீவுகளின் மீனவர்களுக்குத் தெரிந்ததாகக் கண்டறியப்பட்டது. இங்கு இது ஆழத்தில் உள்ள சரிவுகளில் வாழ்கிறது. இது *லேட்டிமெரியா சாலம்னே* என ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.  

## வகைப்பாட்டியல்
மேற்கு இந்தியப் பெருங்கடல் சீலக்காந்த் (*லேட்டிமெரியா சாலம்னே*) *லேட்டிமெரியா* பேரினத்தின் கீழ் வைக்கப்பட்டது. இது இந்தோனேசிய சீலக்காந்த் (*லேட்டிமெரியா மெனடோயென்சிசு*) சிற்றினத்துடன் இனவுறவினை பகிர்ந்து கொள்கிறது.  

## மரபியல்
நாற்காலுயிரி பரிணாமத்தைப் பற்றிய நுண்ணறிவைப் பெற 2013-இல் *லேட்டிமெரியா* *சாலம்னேவின்* மரபணுத்தொகை வரிசைப்படுத்தப்பட்டது.