wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# செலினா பர்வின்



**செலினா பர்வின்** (*Selina Parvin*) (31 மார்ச் 193114 திசம்பர் 1971) வங்காளதேச பத்திரிகையாளரும், கவிஞரும் ஆவார். 1971இல் வங்காளதேசத்தில் 9 மாதங்கள் நீடித்த சுதந்திரப் போருக்குப் பிறகு, 14 திசம்பர் அன்று அல்-பாதரால் கொல்லப்பட்ட கொல்லப்பட்ட அறிவார்ந்த தியாகிகளில் இவரும் ஒருவர். இந்த நாள் பின்னர் அறிவார்ந்த தியாகிகள் தினமாக கொண்டாடப்பட்டது. இவர் *வீக்லி பேகம்,* வீ*க்லி லலானா*, *ஷிலாலிபி* ஆகிய பத்திரிக்கைகளில் பணியாற்றினார்.  

## குழந்தைப் பருவம்
செலினா, பழைய நவகாளி மாவட்டத்தின் ராம்கஞ்ச் பகுதியில் பிறந்தார். இவரது தந்தை முகமது அபிதுர் ரகுமான் ஆசிரியராக இருந்தார். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, பெனி மாவட்டத்தில் இவரது தந்தையின் வீடு கைப்பற்றப்பட்டபோது, குடும்பம் கிராமத்தில் குடியேற வேண்டியிருந்தது. தனது 12 வயதில் ஆறாம் வகுப்பு படித்த இவர் கவிதைகளையும், கதைகளையும் எழுத ஆரம்பித்தார். பாரம்பரிய பழமைவாத கிராமப்புற சூழல் காரணமாக இவர் பள்ளிப்படிப்பை நிறுத்த வேணமில்லாமல் சிறு வயதிலேயே திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டார். ஆனால் இவர் தன்னுடைய கணவனுடன் வாழ மறுத்துவிட்டார். மேலும் படிக்க விரும்பினாலும் மெட்ரிகுலேசன் தேர்வில் வெற்றி பெற முடியவில்லை. 10 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இவர்கள் விவாகரத்து செய்தனர்.  

## தொழில்
செலினா பர்வின், 1957இல் மிட்போர்ட் மருத்துவமனையில் ஒரு செவிலியர் வேலை பெற்றார். இவர் 1959இல் பகோல் ரோகேயா விடுதியில் விடுதிக் காப்பாளராக சில காலம் பணியாற்றினார். மேலும்,1960இல் அசிம்பூர் பேபி பள்ளியில் ஆசிரியராக சேர்ந்தார். அவர் 1965இல் சலீமுல்லா அனாதை இல்லத்தில் சிறிது காலம் பணியாற்றினார். பின்னர் 1966இல் 'வீக்லி பேகம்*' என்ற பத்திரிக்கையின்ஆசிரியரின் செயலாளராக சேர்ந்தார். 1967 இல் செலினா பர்வின் *வீக்லி லலானா* என்ற இதழில் பத்திரிகையாளராக சேர்ந்தார். பின்னர் இவர் ஒரு அரசியல்வாதியை மணந்தார். மேலும் பல்வேறு பத்திரிகைகளுடன் பணிபுரிந்தார். தனது சொந்த விடுதலை சார்பு பத்திரிகையான *சைலாலிபி* என்பதை ஒழுங்கற்ற அடிப்படையில் வெளியிட்டார். *வீக்லி*யில் கிடைக்கும் சம்பளத்தைக் கொண்டு சுதந்திர போராளிகளிகளுக்கு உதவினார்.*  

## இறப்பு
திசம்பர் 13, 1971 அன்று, மற்ற அறிவார்ந்த தியாகிகளைப் போலவே, செலினா பர்வினும் துணை இராணுவப் படையான அல்-பதாரின் உறுப்பினர்களால் கைப்பற்றப்பட்டார். இவருடைய மகன் சுமனுக்கு 7 வயதுதான் நிரமியிருந்தது.  

நவம்பர் 3, 2013 அன்று, இலண்டனில் வசிக்கும் முஸ்லிம் தலைவரான சவுத்ரி முயீன்-உதின், அமெரிக்காவில் வசிக்கும் அஷ்ரபுஸ் ஜமான் கான் ஆகியோர் 1971 திசம்பரில் டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தின் ஒன்பது ஆசிரியர்கள், செலினா பர்வின், ஆறு பத்திரிகையாளர்கள், மூன்று மருத்துவர்கள் உட்பட 18 பேரின் கடத்தல் மற்றும் கொலைகளில் தொடர்புடையவர்கள் என்று நீதிமன்றம் கண்டறிந்ததைத் தொடர்ந்து அவர்கள் ஆஜராகமல் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.
# சக்தி ஆலை குழு பாலியல் வல்லுறவு

**சக்தி ஆலை குழு பாலியல் வல்லுறவு** (Shakti Mills gang rape) என்றும் அழைக்கப்படும் **2013 மும்பை கும்பல்** பாலியல் வல்லுறவு வழக்கு , மும்பையில் ஆங்கில மொழி இதழில் பணியாற்றிய 22 வயது புகைப்பட பத்திரிகையாளர் ஒருவர் ஐந்து பேர் உள்ளிட்ட குழுவினால் பாலியல் வல்லுறவில் ஈடுபட்ட சம்பவத்தை குறிப்பதாகும். அதில் ஒருவர் சிறுவர் ஆவார். இந்த சம்பவம் 22 ஆகஸ்ட் 2013 அன்று, தெற்கு மும்பையில் மகாலட்சுமிக்கு அருகிலுள்ள ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத சக்தி ஆலை வளாகத்திற்கு ஒரு ஆண் பத்திரிகையாளருடன் பணி நிமித்தமாக சென்றபோது இந்த சம்பவம் நடந்தது. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் பாதிக்கப்பட்ட சக ஊழியரை அரைக் கச்சத்தால் கட்டி, பாலியல் வல்லுறவு செய்துள்ளார். பாலியல் வன்கொடுமையின் போது குற்றம்சாட்டப்பட்டவர் பாதிக்கப்பட்டவரின் புகைப்படங்களை எடுத்து, பாலியல் வல்லுறவினை தெரிவித்தால் சமூக வலைதளங்களில் வெளியிடுவதாக மிரட்டினார். பின்னர், பதினெட்டு வயது தகவல் தொடர்பு ஊழியர் ஒருவரும் 31 ஜூலை 2013 அன்று ஆலை வளாகத்திற்குள் குழு பாலியல் வல்லுறவு செய்யப்பட்டதாக தெரிவித்தார்.  

20 மார்ச் 2014 அன்று, மும்பை குற்றவியல் நீதிமன்றம் இரண்டு வழக்குகளிலும் 13 நபர்களில் ஐந்து நபர்களையும் குற்றவாளிகளாக அறிவித்தது. 4 ஏப்ரல் 2014 அன்று, புகைப்பட பத்திரிகையாளர் குழு பாலியல் வல்லுறவு வழக்கில் மூன்று குற்றவாளிகளுக்கு மீண்டும் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. மற்ற இரண்டு குற்றவாளிகளில், ஒருவருக்கு ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.மற்றவர்கள் அந்த வழக்கில் குற்றம் ஒப்பியவராக மாறினர். இரு வழக்குகளில் உள்ள இரண்டு சிறார்களை, சிறார் நீதி வாரியம் தனித்தனியாக விசாரித்தது. அவர்கள் 15 ஜூலை 2015 அன்று குற்றவாளிகளாக அறிவிக்கப்பட்டு, நாசிக் சீர்திருத்த பள்ளியில் மூன்று ஆண்டுகள் (காவலில் உள்ள நேரம் உட்பட) சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர், இது இந்திய சட்டத்தின் கீழ் சிறார் குற்றவாளிக்கு கிடைக்கும் அதிகபட்ச தண்டனை ஆகும்.  

## சம்பவம்
மும்பையில் பணிபுரியும் 22 வயது புகைப்பட பத்திரிகையாளர் சக்தி ஆலை வளாகத்தில் ஐந்து நபர்களால் குழு பாலியல் வல்லுறவு செய்யப்பட்டார், அங்கு அவர் 22 ஆகஸ்ட் 2013 அன்று ஒரு ஆண் சக ஊழியருடன் பணி நிமித்தமாக சென்றார். பாதிக்கப்பட்ட இருவர் காவல் துறையினரிடம் அளித்த வாக்குமூலங்களின்படி, புகைப்பட பத்திரிகையாளர் மற்றும் அவரது சக ஊழியர் மாலை 5:00 மணியளவில் ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத சக்தி ஆலை வளாகத்தின் சில புகைப்படங்களை எடுக்கும் பணியில் தங்கள் அலுவலகத்தை விட்டு வெளியேறினர். ஐந்து ஆண்கள் அந்தப் பெண்ணுடன் வந்த ஆண் ஊழியரை அரைக் கச்சத்தால் கட்டிப்போட்டு, அந்தப் பெண்னை குழுவாக பாலியல் வல்லுறவு செய்தனர். பாலியல் வல்லுறவு செய்தவர்கள் பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணை குற்றம் நடந்த இடத்தை சுத்தம் செய்யும்படி கட்டாயப்படுத்தினர், மேலும் அலைபேசியில் அவளது இரண்டு புகைப்படங்களை எடுத்து, தாக்குதல் குறித்து தகவல் தெரிவித்தால் அந்த புகைப்படங்களை சமூக வலைதளங்களில் வெளியிடுவோம் என்று மிரட்டினர்.  

அந்தப் பெண் தாக்குதலுக்குப் பிறகு, அவளை அவளுடைய சக ஊழியர் வைத்திருந்த இடத்திற்கு அழைத்து வந்தனர்.குற்றவாளிகள் வெளியேறியபோது, அவள் ஐந்து பேரால் ஆறு முறை பாலியல் வல்லுறவு செய்யப்பட்டதாகவும், மருத்துவ சிகிச்சை தேவைப்படுவதாகவும் அவள் தன் நண்பருக்குத் தெரிவித்தாள். மகாலட்சுமி நிலையத்தினை அடைந்ததும், அவளுடைய சக ஊழியர் தங்கள் உரிமையாளரைத் தொடர்புகொண்டு அவரை வரச் சொன்னார்கள். அவர்கள் பெத்தர் சாலையில் உள்ள ஜஸ்லோக் மருத்துவமனைக்கு வாடகை வாகனத்தில் சென்றனர். ஆகஸ்ட் 26, அன்று காவல் துறையினரிடம் ஒப்புதல் அளித்தார் . மருத்துவமனையில் இருந்து ஆகஸ்ட் 27 இரவு விடுவிக்கப்பட்டார்.
# பராரியா திரள் பாலியல் வல்லுறவு (1988)

**பராரியா திரள் பாலியல் வல்லுறவு** (Pararia mass rape (1988)) என்பது 1980 மற்றும் 1990 களுக்கு இடையில் இந்தியாவின் பீகாரின் பல பகுதிகளை பாதித்த சாதி அடிப்படையிலான வன்முறையாகும். இந்தச் சம்பவம் தியோகர் கோவில் நகரத்திலிருந்து சுமார் 30 அமைந்துள்ள பராரியா கிராமத்தில் நடந்தது. பீகார் காவல்துறையின் ஒரு குழுவால் 26 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவு செய்யப்பட்டனர். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் யாதவர்கள் , பிற பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு சாதியினைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தனர்.  

## சம்பவம்
1988 ஆம் ஆண்டில், பீகார் காவல்துறையின் ஒரு திடீர்ச் சோதனைக் குழு பராரியாவின் யாதவ கிராமத்தில் சோதனை நடத்தியது. அந்தக் குழு அங்கு, 13 முதல் 50 வயதுக்குட்பட்ட குறைந்தது 14 பெண்கள் குழு பாலியல் வால்லுறவு செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும் சில ஆதாரங்கள் 5 முதல் 19 பெண்கள் இதில் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாக கூறியது.மேலும் அந்தக் குடும்பத்தில் இருந்த ஆண் குடும்ப உறுப்பினர்கள் கொடூரமாக தாக்கப்பட்டனர். கிராமத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு வீட்டிலிருந்தும் மதிப்புமிக்க பொருட்கள், நகைகள் மற்றும் பாத்திரங்களையும் காவல் துறையினர் கொள்ளையடித்தனர். பெண்கள் அணிந்திருந்த மூக்கு வளையங்கள் மற்றும் அணிந்திருந்த பல பொருட்கள் வலுக்கட்டாயமாக அகற்றப்பட்டன, இதனால் பலருக்கு காயம் ஏற்பட்டது. ஒரு 76 வயது ஆண் ஒருவர் தனது பேத்தியினை காப்பாற்ற முயன்ற போது குண்டாந்தடி கொண்டு தாகப்பட்டார்.சில நாட்களுக்கு முன்பு காவலர் ஒருவர் தாக்கப்பட்டதற்கு பழிவாங்கப்படுவதற்காக இந்த நிகழ்வு நடந்ததாக ஒரு சில பொதுமக்கள் கூறினர் ஆனால் புனாசி அணை திட்டத்திற்கு நகரவாசிகள் செல்ல மறுத்ததற்கு பதிலாகவே இது போன்ற சம்பவம் நடைபெற்றதாக அதிகாரிகள் கூறினர். தாக்கப்பட்ட பெண்களில் சிலர் நீதித்துறை நடவடிக்கைகளில் பங்கேற்றனர். அந்தப் பெண்ணின் கணவர்,அவர்களது நான்கு வயது குழந்தையுடன் அவர்களுடனேயே தங்கி இருந்ததாகவும் தனது மனைவி வல்லுறவிற்கு ஆளானது அவரது குற்றம் இல்லை எனவும் கூறியதாக எழுத்தாளர் ஆர்தர் பொன்னர் தனது விசாரணை தகவல்களில் கூறினார்.
# ஜாபுவா அருட்சகோதரிகள் வன்கலவி வழக்கு

**ஜாபுவா அருட்சகோதரிகள் வன்கலவி வழக்கு** (*Jhabua nuns rape case*) செப்டம்பர் 23, 1998 அன்று இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசத்தின் ஜாபுவா மாவட்டத்தில் நான்கு அருட்சகோதரிகளை பாலியல் பலாத்காரம் செய்ததைக் குறிக்கிறது. அருட்சகோதரிகள் வசிக்கும் ஆசிரமத்திற்குள் 18லிருந்து-26 ஆண்கள் நுழைந்து முழு ஆசிரமத்தையும் சூறையாடினர். மேலும், சில ஆண்கள் அருட்சகோதரிகளை பாலியல் பலாத்காரமும் செய்தனர்.  

## சம்பவம்
அக்டோபர் 11, 1997 அன்று, பழங்குடியினர் அதிகமாக உள்ள ஜாபுவா மாவட்டத்தின் நவாபுரா கிராமத்திலுள்ள பிரீதிசரன் ஆசிரமத்தில் ஒரு மருத்துவமனையை அமைக்க தமிழ்நாட்டிலிருந்து சில அருட்சகோதரிகள் வந்தனர். அவர்களில் மூன்று பேர் 25லிருந்து-30 வயதுக்குட்பட்டவர்கள். மேலும், நான்காவது நபர் முப்பது வயதுக்கு மேற்பட்டவர். அவர்கள் விரைவில் கிராமத்தை தங்கள் வீடாக மாற்றிக் கொண்டனர். இரண்டு காவலர்களால் பாதுகாக்கப்படும் ஆசிரமத்தில் நான்கு அருட்சகோதரிகள் தனியாக வசித்து வந்தனர். ஆசிரமத்தின் பொறுப்பாளர் ஒரு பூசகர் ஆவார். அவர் இவர்களின் வசிப்பிடத்துக்கு அருகில், 500 மீட்டர் தொலைவில் வாழ்ந்து வந்தார். அந்த பகுதியில் தெரு விளக்குகள் ஏதும் இல்லை. மேலும், மாலைக்குப் பிறகு அப்பகுதி முற்றிலும் இருட்டாகி விடும்.  

தாக்குதல் நடத்தியவர்கள் வெளியேறத் தொடங்கியபோது, சில ஆண்கள் மட்டும் அங்கேயே இருந்தனர். அவர்கள், பின்னர் ஆசிரமத்திற்கு வெளியே அருட்சகோதரிகளை இழுத்துச் சென்று பாலியல் பலாத்காரம் செய்தனர். காவல்துறையினரின் கூற்றுப்படி, நான்காவது அருட்சகோதரி பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்படவில்லை, ஏனெனில் அவர் வயதானவர். மேலும் அவர், இச்செயலைத் தடுக்க முயன்றதற்காக தாக்கப்பட்டார். அவர்கள் நான்கு பேரும் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டதாக தகவல்கள் வெளியாகின.  

## தண்டனைகள்
ஏப்ரல் 2001 இல், பதினேழு ஆண்கள் குற்றவாளியாக நிரூபிக்கப்பட்டு மாவட்ட நீதிமன்றத்தால் ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டனர்.  

ஏப்ரல் 2017 இல், 2006 ஆம் ஆண்டு சிறைவாச விடுமுறையிலிருந்து தப்பிய பிடியா சிங்காரியாவை காவல்துறையினர் மீண்டும் கைது செய்தனர்.  

மார்ச் 2019 இல், தப்பியோடிய குற்றவாளி கலு லிம்ஜி 21 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு காவல் துறையால் கைது செய்யப்பட்டார். சம்பவம் நடந்த உடனேயே 26 குற்றவாளிகளில் 24 பேர் கைது செய்யப்பட்டு 13 பேர் விடுவிக்கப்பட்டதாகவும், 9 பேருக்கு உள்ளூர் நீதிமன்றத்தால் ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டதாகவும் காவல் துறையினர் தெரிவித்தனர்.
# பாட்நகர் குண்டுவெடிப்பு

**பாட்நகர் குண்டுவெடிப்பு** **(Patnagarh bombing செய்தி அறிக்கைகளில் பட்நகர் சிப்பம் வெடிகுண்டு** என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது) 23 பிப்ரவரி 2018 அன்று இந்திய மாநிலமான ஒடிசாவில் உள்ள பலாங்கிர் மாவட்டத்தின் பாட்நகரில் நடந்த ஒரு குண்டுவெடிப்பு சம்பவமாகும். சௌமியா சேகர் சாகு எனும் 26 வயது மென்பொருள் பொறியாளாரது வீட்டிற்கு அனுப்பப்பட்ட சிப்ப குண்டு வெடிப்பினால் அவரது பெரிய அத்தை ஜெமாமணி சாகுஆகியோர் கொல்லப்பட்டனர். திருமணம் ஆன சில நாட்களில் இவர் சிப்ப குண்டு வெடிப்பினால் கொல்லப்பட்டார். இவரது மனைவி ரீமா பலத்த காயமடைந்தார். பல மாத விசாரணைக்குப் பிறகு,சௌமியாவின் தாயாரின் சக ஊழியரைக் கைது செய்தனர்.  

## நிகழ்வு
23 பிப்ரவரி 2018 அன்று, சௌமியா சேகர் சாகு மற்றும் ரீமா சாகுவின் திருமணத்திற்கு ஐந்து நாட்களுக்குப் பிறகு, சௌமியா வீட்டிற்கு வந்த சிப்பத்தினைத் திறந்து பார்த்த போது இந்தியாவின் ஒடிசாவின் பாட்நகரில் உள்ள அவர்களின் வீட்டில் குண்டுவெடிப்பு ஏற்பட்டது. அந்த சிப்பத்தில் இருந்த முகவரியானாது அவர்கள் இரண்டு பேருக்கும் தெரியாத முகவரியில் இருந்து வந்துள்ளது. அந்த முகவரி இவர்களது வீட்டில் இருந்து சுமார் 230 கிலோ மீட்டர் தூரம் உள்ள ராய்ப்பூர், சத்தீஸ்கரில் உள்ள எச். கே. சர்மா எனும் பெயரில் இருந்து வந்துள்ளது. அதனை பற்றி கூறுகையில் சௌமியா, அந்த சிப்பம் பார்ப்பதற்கு திருமணப் பரிசு போல இருந்தது. அந்த முகவரியில் இருந்தவர் யார் என எனக்குத் தெரியாது, மேலும் ராய்ப்பூரில் எனக்குத் தெரிந்தவர்கள் யாருமே கிடையாது எனக் கூறினார்.  

## விசாரணை
இருவரும் தங்களுக்கு எதிரிகள் யாரும் இல்லை எனத் தெரிவித்துள்ளனர். சௌமியா சேகரின் பெற்றோர் கல்லூரி விரிவுரையாளர்கள். சௌமியா பெங்களூரில் உள்ள சப்பானிய மின்னனு நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தார்.  

வெடிகுண்டு வீசப்பட்ட ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகும் காவல் துறையினரருக்கு யார் மீதும் சந்தேகம் வலுக்கவில்லை.சௌமியாவின் மனைவி தனது கணவரின் மரணத்தை அறிந்தது புலம்பும் நிகழ்படம் ஊடகங்களில் வெளியான அழுத்தத்தால், காவல்துறையினர் இந்த வழக்கை மாநில தலைநகரில் உள்ள ஒரு உயரடுக்கு காவல் துறை கிளைக்கு மாற்றினர். அவர் சந்தேக நபர் இல்லை என விடுவிக்கப்பட்டார். காவல் துறையினர் அந்த சிப்பம் எந்த நிறுவனத்தில் இருந்து வந்தது என்பதனைக் கண்டறிந்தனர். ஆனால் வாடிக்கையாளார் பற்றிய நிகழ்படங்கள் கிடைக்கவில்லை.
# பாத்திமத் நகுலா


**பாத்திமத் நகுலா** (*Fathimath Nahula*)(பிறப்பு 22 ஜூன் 1973) ஓர் மாலைத்தீவைச் சேர்ந்த திரைப்பட இயக்குநரும், திரைப்பட தயாரிப்பாளரும், திரைக்கதை எழுத்தாளருமாவார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
1991 இல், நகுலா, ஜமாலுதீன் பள்ளியில் சேர்ந்து நான்கு ஆண்டுகள் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார்.  

## தொழில்

### 1998-2009: ஆரம்ப வெளியீடுகள்
இவர், *அப்துல்லா சுஜோ* என்பவரின் இயக்கத்தில் வெளியான *லைலா* (1997) என்ற திரைப்படத்தில் உதவி இயக்குநராக திரைப்படத் துறையில் நுழைந்தார். இது இவர் முன்பு எழுதிய கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆனால் படத்தின் திரைக்கதையானது இயக்குநர் அப்துல்லா சுஜோவின் உதவியுடன் உருவாக்கப்பட்டது. அந்த ஆண்டில், திரைக்கதைத் துறையில் இவருக்கு தேசிய அங்கீகார விருது கிடைத்தது. இவரது முதல் இரண்டு படங்கள் வெவ்வேறு நிறுவனங்களால் தயாரிக்கப்பட்டாலும் இவரது அடுத்த சில வெளியீடுகள் மாபா என்ற நிறுவனத்தால் மட்டுமே தயாரிக்கப்பட்டன.  

பின்னர் 2010இல், இவர் எழுதி, யூசுப் சபியூவின் இயக்கத்தில் *வீரானா* என்ற நாடகத் திரைப்படம் வெளியானது. இதில் இவர், சிறுவர்களுடனான பாலியல் துன்புறுத்தலை கையாண்டார். சப்யு, நியுமா முகமது, அமிரா இஸ்மாயில் ஆகியோர் நடித்த இந்த திரைப்படம் விமர்சகர்களிடமிருந்து நேர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. எழுத்தாளருக்கும், இயக்குநருக்கும் பாராட்டு கிடைத்தது.  

இவரது அடுத்த தயாரிப்பான ரவீ ஃபாரூக் இயக்கிய காதல் நாடகத் திரைப்படம் *மிஹாசின் ஃபுரானா தந்தேன்* (2012), இதில் நிமா முகமது, முகமது மாணிக் மற்றும் அலி சீசன் ஆகியோர் நடித்திருந்தனர்.  

மூன்றாவது மாலைத்தீவு திரைப்பட விருதுகளில், நகுலா சிறந்த திரைக்கதைக்காகவும், சிறந்த ஆடை வடிவமைப்பிற்காகவுமான பரிந்துரையைப் பெற்றார்.  
## திரையுலகம்
2018ஆம் நடந்த மாலைத்தீவு குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் காரணமாக அந்த ஆண்டு மாலைத்தீவு திரைப்படத் தொழிலுக்கு ஒரு மந்தமான ஆண்டாக இருந்தது. ஆண்டின் ஒரே வெளியீடு மாலைத்தீவின் முதல் வலைத் தொடர், காதல் நாடகம், *ஹுவா* என்பது மட்டுமே வெளியானது . அறுபது அத்தியாயங்களைக் கொண்ட இது ஒரு மகிழ்ச்சியான குடும்பத்தை மையமாகக் கொண்டது. குடும்பம் ஒரு சோகமான சம்பவத்திற்குப் பிறகு விரக்தியடைந்து துண்டுகளாக உடைந்து விடுகிறது. இது வெளியான நேரத்தில் 16,000க்கும் அதிகமான பயனர்களால் பார்க்கப்பட்டது. மேலும், வெற்றிகரமாக இருந்ததாகவும் அறிவிக்கப்பட்டது.
# அருப்புக்கோட்டை ஶ்ரீமத் ஏனாதிநாத நாயனார் திருமடாலயம்


**ஏனாதி நாத நாயனார்** என்பவர் சைவ சமயத்தவர்களால் பெரிதும் மதிக்கப்படும் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவர் ஆவார். சோழநாட்டிலே, எயினனூரிலே (இன்றைய ஏனநல்லூரிலே) தோன்றியவர். புரட்டாசி மாதம், உத்திராட நட்சத்திரத்து நாளன்று சிவபெருமான் ஏனாதிநாதருக்கு, அவர் எதிரே தோன்றி, பகைவனுடைய கையிலுள்ள வாளினால் பாசம் அறுத்த உயர்ந்த அன்பராகிய ஏனாதிநாதரை உடன்பிரியாப் பேற்றையளித்து மறைந்தருளினார்.  

இவர் பெருமை அறிந்த அருப்புக்கோட்டை **பெ.சிவ.பெருமாள் நாடார்,** 1901 -ஆம் ஆண்டு, **ஶ்ரீமத் ஏனாதிநாத நாயனார் திருமடாலயம்** அருப்புக்கோட்டையில் நிறுவியதிலிருந்து, ஆண்டுதோறும் புரட்டாசி மாதம், உத்திராட நட்சத்திரத்தன்று, **ஏனாதிநாத நாயனார் குரு பூஜை மற்றும் அன்னதானம்** நடைபெற்று வருகிகின்றன. அவரது **3**-ஆம் தலைமுறைகள் **124**-ஆம் ஆண்டு சைவத் தொண்டில் ஈடுபட்டுள்ளார்கள்.
# ருசிகா கிருகோத்ரா வழக்கு

**ருசிகா கிருகோத்ரா வழக்கு** (Ruchika Girhotra case) 1990 இல் இந்தியாவின் ஹரியானாவில் காவல் துறை அதிகாரியான சம்பு, (SPS ரத்தோர்) 14 வயது ருசிகா கிருகோத்ராவை துன்புறுத்திய சம்பவத்தினைக் குறிக்கும் வழக்காகும். இந்தப் பெண், காவல் துறை அதிகாரிக்கு எதிராக புகார் அளித்த பிறகு, அவரது குடும்பத்தினர் மற்றும் அவரது நண்பர்களை காவல்துறையினர் துன்புறுத்தினர். 22 டிசம்பர் 2009 அன்று, 19 வருடங்கள், 40 ஒத்திவைப்புகள் மற்றும் 400 க்கும் மேற்பட்ட விசாரணைகளுக்குப் பிறகு, நீதிமன்றம் இறுதியாக இந்திய தண்டனைச் சட்டம் 354 (துன்புறுத்தல்) பிரிவின் கீழ் ரத்தோரை குற்றவாளி என்று அறிவித்து, அவருக்கு ஆறு மாத சிறை மற்றும் ரூ .1000 அபராதம் விதித்தது. தண்டனையை எதிர்த்த அவரது மேல்முறையீடு மத்திய புலனாய்வுத் துறை (சிபிஐ) சிறப்பு நீதிமன்றத்தில் நிராகரிக்கப்பட்டது, சண்டிகர் மாவட்ட நீதிமன்றம் மே 25 அன்று முன்னாள் காவல்துறை அதிகாரிக்கு முந்தையயதாக வழங்கப்பட்ட ஆறு மாத சிறைத்தண்டனையினை அதிகரித்தது ஒன்றரை ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை என அறிவித்தது . உடனடியாக காவலில் எடுத்து *புரைல்* சிறைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார். 11 நவம்பர் 2010 அன்று, உச்ச நீதிமன்றம் எஸ்பிஎஸ் ரத்தோருக்கு சண்டிகரில் இருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன் பிணை வழங்கியது. அண்மையில், இந்திய உச்சநீதிமன்றம், ராத்தோர் மீதான வன்கொடுமை வழக்கில் தண்டனையை உறுதிசெய்தது, ஆனால் அவரது வயதைக் கருத்தில் கொண்டு அவருக்கு வழங்கப்பட்ட சிறைத் தண்டனையை ஆறு மாதமாக குறைத்து தண்டையினை உறுதி செய்தது.  

## பின்னணி
ருசிகா கிருகோத்ரா சண்டிகரில் *உள்ள சேக்ரட் ஹார்ட்* பள்ளியில் பயிலும் பத்தாம் வகுப்பு (1991 தொகுதி) மாணவி ஆவார். அவரது தந்தை, எஸ்சி கிருகோத்ரா, யூகோ வங்கியில் மேலாளராக இருந்தார். இவருக்கு பத்து வயதாக இருந்தபோது அவருடைய அம்மா இறந்துவிட்டார். அவருக்கு ஆசு ஒரு சகோதரன் இருந்தார்.  

ருசிகா, தனது நண்பர் ஆராதனா பிரகாசுடன், அரியானா *லான் டென்னிஸ் அசோசியேஷனில்* (HLTA) பயிற்சி பெறுவதற்காகச் சேர்ந்தார்.  

காவல் துறை அதிகாரிக்கு எதிராக வழக்கு தொடர்ந்ததால் ருசிகாவின் தந்தை மற்றும் சகோதரர் பல முறை துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாகி பஞ்ச்குலாவை விட்டு வெளியேற வற்புறுத்தப்பட்டனர். ஆராதனாவின் பெற்றோர் ஆனந்த் மற்றும் மது பிரகாஷ் 400 க்கும் மேற்பட்ட விசாரணைகளில் கலந்து கொண்டனர். உச்ச நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்கள் பங்கஜ் பரத்வாஜ் மற்றும் மீட் மல்கோத்ரா 1996 முதல் இந்த வழக்கை எந்தத் தொகையும் பெறாமல் வாதாடினர்.  

அரியானா கேடரின் இந்திய காவல் பணி அதிகாரியான ரத்தோர், 1941 இல் பிறந்தார் மற்றும் 1966- பக்ரா பியாஸ் மேலாண்மை வாரியத்தின் இயக்குநராக, கண்கானிப்பு காவலராக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் அரியானா *லான் டென்னிஸ் அசோசியேஷனின்* நிறுவனத் தலைவராக இருந்தார், ரத்தோர் பஞ்ச்குலாவில் உள்ள தனது வீட்டின் பின்புறப் பகுதியினை அதன் அலுவலகமாகப் பயன்படுத்தினார். இந்த வீட்டின் பின்னால் ஒரு களிமண் வரிப்பந்தாட்ட மைதானம் இருந்தது, இது அரசாங்க நிலத்தை ஆக்கிரமித்து கட்டப்பட்டது. இந்த மைதானத்தில் ஒரு சில இளம் பெண்கள் விளையாடினர். உள்ளூர் அதிகாரிகளின் நடவடிக்கையினால் பின்னர் வரிப்பந்தாட்ட மைதானம் இறகுப் பந்தாட்ட மைதானமாக ஆனது.
# கோலப் மா


**கோலப் மா** (*Golap Ma*) (தமிழில்: அன்னை கோலப்) இராமகிருஷ்ணரின் இல்லறச் சீடராகவும், அவரது ஆன்மீகத் துணைவியாரும் இராமகிருஷ்ண கட்டளைக்கான புனித அன்னையுமான சாரதா தேவியின் முக்கியமானத் தோழியாகவும் இருந்தார். யோகின் மா இவரது மற்ற நிலையான தோழியாவார். இவருடைய உண்மையான பெயர் அன்னபூர்ணா தேவி அல்லது கோலப் சுந்தரி தேவி என்பதாகும். இராமகிருஷ்ணரின் நற்செய்தியில் இவர் "துயரமடைந்த பிராமணப் பெண்மணி" என்றும் குறிப்பிடப்பட்டார். இராமகிருஷ்ண இயக்கத்தின் ஆரம்ப வளர்ச்சியில் இவர் மிக முக்கியப் பங்கு வகித்தார். மேலும், கொல்கத்தாவில் சாரதா தேவி தங்கியிருந்த உத்போதனில் அவர் இறக்கும் வரை தங்கியிருந்தார். இராமகிருஷ்ண ஆணையை பின்பற்றும் பக்தர்களிடையே இவர் 'கோலப் மா' என்று பிரபலமாக இருந்தார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இவரது ஆரம்பகால வாழ்க்கையைப் பற்றிய தகவல்கள் மிகக் குறைவாகவே கிடைக்கப்படுகிறது. தவிர இவர் வடக்கு கொகத்தாவின் பாக்பசார் பகுதியில் ஒரு பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தார். அநேகமாக 1840களில் பிறந்திருக்கலாம். இவருக்கு திருமணமாகி ஒரு மகனும், ஒரு மகளும் இருந்தனர். கொல்கத்தா, பதுரியாகாட்டாவில் உள்ள இரவீந்திரநாத் தாகூரின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சௌரிந்திர மோகன் தாகூரை சந்தித்து மணந்தார். இருப்பினும், இவர் தனது கணவர், ஒரே மகன், ஒரே மகள் சண்டி ஆகியோரை விரைவாக இழந்தார். மேலும், இந்த இழப்பின் காரணமாக மிகவும் வருத்தப்பட்டார். இவருடைய அண்டை வீட்டாரான யோகின்மா, இவரை இராமகிருஷ்ணரிடம் அழைத்து வந்தார். இராமகிருஷ்ணரின் நற்செய்தியில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளபடி, 28 சூலை 1885 அன்று கோலாப் மா வீட்டிற்கு இராமகிருஷ்ணர் ஒரு முறை சென்றுள்ளார். இராமகிருஷ்ணரின் முக்கிய பெண் சீடர்களில் ஒருவரான கோலப் மா, அவருக்கான உணவை எடுத்துச் செல்வது, அவரது அறையை சுத்தம் செய்வது போன்ற தனிப்பட்ட சேவையை செது வந்தார். இராமகிருஷ்ணரின் உடல்நலக் குறைவின் போது, சாரதா தேவியின் தொடர்ச்சியான தோழியாக முதலில் சியம்புகூரிலும் பின்னர் காசிபூரிலும் அவருக்கு முதலில் அர்ப்பணிப்புடன் சேவை வழங்கினார், .  

## சாரதா தேவியின் தோழியாக
இராமகிருஷ்ணர் மறைந்த பிறகு இவர், சாரதா தேவியுடன் வாரணாசி, பிருந்தாவனம் போன்ற புனித இடங்களுக்குச் சென்றார். அதன்பிறகு கமர்புகூரில் சாரதா தேவியின் மோசமான வறுமையைப் பற்றி முதன்முதலில் அறிவித்தவர்களில் ஒருவரான இவர் 1888இல் அவரை கொல்கத்தாவுக்கு அழைத்து வருவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தார். சாரதா தேவி இவரை "விஜயா" என்றும், யோகின் மா இவரை "ஜெயா" என்றும் அன்போடு அழைத்தனர். கொல்கத்தாவில் தங்கியிருந்த சாரதா தேவியுடன் இவரும் தங்கியிருந்தார். அவருடன் புரிக்குச் சென்றார். பின்னர், இராமேசுவரம், சென்னை, தென்னிந்தியாவின் பிற இடங்களுக்கும் உடன் சென்றார். அதைத் தொடர்ந்து, சாரதா தேவிக்கு 'உத்போதன்' என்ற வீடு கட்டப்பட்டபோது, சுவாமி சாரதானந்தரால், கோலப் மா நிரந்தரமாக அங்கு தங்கினார். இவர் சாரதா தேவியின் கிராமமான ஜெயராம்பதிக்கும் பயணம் செய்தார். சாரதா தேவியின் தொடர்ச்சியான தோழியாக, இவர் பல வீட்டு வேலைகளைச் செய்வார். மேலும் அவரது பக்தர்களுடனான தொடர்புகளின் முக்கிய புள்ளியாகவும் பணியாற்றினார். சுவாமி விவேகானந்தர் உட்பட சில ஆண் பக்தர்களிடம் சாரதா தேவி இவர் மூலம் பேசுவார்.  

## கடைசி காலங்கள்
இவர் கனிவானவராகவும் தொண்டு புரிபவரகவும் இருந்தார். தனது கடைசி வருடங்களில் ஆன்மீக பயிற்சிகளில் ஈடுபட்டிருந்தார். தன்னுடைய வருமானத்தில் பாதி ஏழைகளுக்கும் அவர்களின் தொண்டுக்காகவும் செலவிடப்பட்டது.  

21 சூலை 1920 இல் சாரதா தேவி இறந்த பிறகு, யோகின் மா, சுவாமி சாரதானந்தா ஆகியோருடன் சேர்ந்து இவரும் சாரதா தேவியின் பக்தர்களுக்கு முக்கிய ஆன்மீக நபரானார். இவர் 19 திசம்பர் 1924 அன்று இறந்தார்.
# ஆத்தியா உசைன்


**ஆத்தியா உசைன்** (*Attia Hosain*, 1913–1998) ஓர் பிரித்தானிய-இந்திய புதின எழுத்தாளரும், ஒலிபரப்பாளரும், பத்திரிகையாளரும், நடிகையும் ஆவார். இவர் கடிதங்களின் பெண் மற்றும் புலம்பெயர்ந்த எழுத்தாளர். இவரது தாய் மொழி உருது என்றாலும் ஆங்கிலத்தில் எழுதினார். இவர் அரை சுயசரிதையான, *சன்லைட் ஆன் அ புரோக்கன் காலம்*, *பீனிக்ஸ் பிளெட்* என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பை எழுதினார். இங்கிலாந்தில் குடியேற்றத்திற்கு பிந்தைய இலக்கியத்திற்கான பங்களிப்பில் இவரது பணி தொடங்கியது. அனிதா தேசாய், விக்ரம் சேத், அமர் உசேன் , கமிலா சம்சி ஆகியோர் இவரது செல்வாக்கை ஒப்புக் கொண்டனர்.  

## பின்னணியும் கல்வியும்
ஆத்தியா, இலக்னோவில் ஒரு தாராளவாத கித்வாய் குலத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை சாகித் உசைன் கித்வாய், கேம்பிரிசில் படித்த தாலுக்தார் ஆவார். இவரது தாயார் பேகம் நிசார் பாத்திமா ககோரியின் ஆல்வி குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இவருடைய தந்தையிடமிருந்து இவர் அரசியல் மற்றும் தேசியத்தில் மிகுந்த ஆர்வத்தை பெற்றார். கவிஞர்கள் மற்றும் அறிஞர்களின் குடும்பத்தினரான இவரது தாயின் வழிலிருந்து இவர் உருது, பாரசீகம், அரபு மொழி அறிவைப் பெற்றார். இகனோவின் லா மார்டினியர் பெண்களுக்கான பள்ளி, இசபெல்லா தோபர்ன் கல்லூரியில் பயின்ற பிறகு, இலக்னோ பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற முதல் பெண்மணி ஆவார்.  

உசைன் இரண்டு கலாச்சாரங்களில் வளர்ந்தார். ஆங்கிலம் மற்றும் ஐரோப்பிய இலக்கியத்தின் நியதியையும், திருக்குர்ஆனையும் படித்தார்.  

இவரது தந்தை மோதிலால் நேருவின் நண்பராக இருந்தார். 1933 ஆம் ஆண்டில், சரோஜினி நாயுடு இவரை ஊக்குவித்தார். மேலும் கொல்கத்தாவில் நடந்த அகில இந்திய மகளிர் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். இவர், கொல்கத்தாவின் *தி ஸ்டேட்ஸ்மேன்*, பத்திரிக்கையிலும் எழுதினார்.  

## குடும்பம்
இவர் தனது உறவினரான அலி பகதூர் அபிபுல்லாவை தங்களது குடும்பத்தினரின் விருப்பத்திற்கு மாறாக திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு சாமா அபிபுல்லா, வாரிஸ் உசைன் என்ற இரண்டு குழந்தைகள் இருந்தனர். 1940களின் முற்பகுதியில், இவர்கள் மும்பைக்கு குடிபெயர்ந்தனர். அலி பகதூர் அரசுப் பணியில் சேர்ந்தார். முதலில் துணி ஆணையத்தில் இருந்தார். பின்னர் இரண்டாம் உலகப் போர் வெடித்த பிறகு தென்கிழக்கு ஆசியாவுக்கான விநியோக ஆணையராக இருந்தார்.  

அலி பகதூர் அபிபுல்லா 1947இல் தனது குடும்பத்துடன் இங்கிலாந்துக்குச் சென்றார். இந்தியா சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்பு, புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட வர்த்தக ஆணையத்தில் இந்திய உயர்ஸ்தானிகராலயத்தில் நியமிக்கப்பட்டார். இந்தியப் பிரிப்பு நாட்டைப் பிரித்து இரண்டு மத சமூகங்களைப் பிரித்தது இவருக்கு மிகுந்த வலியை ஏற்படுத்தியது.  

## எழுதுதல்

1953ஆம் ஆண்டில், இவரது முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பான *பீனிக்ஸ் பிளெட்* வெளியிடப்பபட்டது. 1961ஆம் ஆண்டில், *சட்டோ மற்றும் விண்டஸ்* என்ற பதிப்பகம் *சன்லைட் ஆன் அ புரோகன் காலம்* என்ற நூலை வெளியிட்டனர்.  

தன்னுடைய வாழ்க்கையின் இறுதி வரை, இவர் ஒரு தீவிரமான, சின்னச்சின்ன அரசியல் நனவை வைத்திருந்தார். மேலும், பாசாங்குத்தனம், தீவிரவாதம், மதவெறி ஆகியவற்றைக் கண்டித்தார். கடுமையான பகுப்பாய்வு இல்லாமல் அவள் எந்த தத்துவத்தையும் ஏற்கவில்லை என்றாலும், தன்னைச் சுற்றியுள்ள மொழிகள், கலாச்சாரங்கள் மற்றும் நம்பிக்கைகளுக்கு இடையே நல்லிணக்கத்திற்காக போராடி, சோசலிசம், மனிதாபிமானம் மற்றும் அறிவொளி பெற்ற இஸ்லாத்திலிருந்து வலிமை பெற்றார்.
# அமீதா ஒசைன்


**அமீதா ஒசைன்** (*Hameeda Hossain*) என்பவர் வங்காளதேசம் நாட்டைச் சேர்ந்த மனித உரிமைகள் செயல்பாட்டாளர் மற்றும் கல்வியாளராவார். குறிப்பாக வங்கதேசத்தில் பெண்கள் உரிமைக்காக பேசப்படும் ஒரு முக்கிய பெண் உரிமை ஆர்வலராகக் கருதப்படுகிறார். உலகெங்கிலும் உள்ள மனித உரிமைகள் பிரச்சினைகள், வங்காளதேசத்திலுள்ள இசுலாமிய பெண்கள் பிரச்சினைகள் தொடர்பான பல புத்தகங்களையும் கட்டுரைகளையும் எழுதி இவர் வெளியிட்டுள்ளார். வங்காள தேசத்திலுள்ள சட்ட உதவி மற்றும் மனித உரிமைகள் அமைப்பான ஐன் ஓ சலீசு கேந்திராவை நிறுவியவர்களில் ஒருவராகவும் அதன் உறுப்பினராகவும் உள்ளார். 1968 மற்றும் 1971 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் இவர் பத்திரிகை ஆசிரியராகச் செயல்பட்டார்.  

1969 ஆம் ஆண்டு கிழக்கு பாக்கித்தான் பொருளாதார நிபுணர் இரெகுமான் சோபனுடன் இணைந்து நடப்பு விவகார பத்திரிகையான போரம் என்ற இதழை ஆங்கில மொழியில் வெளியிட்டார். மேற்கு பாக்கித்தான் நிறுவனத்திற்கு எதிராக வெளிப்படையான விமர்சனத்தைப் பேசியதற்காகவும் பாக்கித்தான் ஒன்றியத்தில் சனநாயகம் மற்றும் பொருளாதார சீர்திருத்தங்களை ஆதரித்த காரணத்திற்காகவும் புகழ் பெற்றது.  

மத தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான சர்வதேச பாதுகாப்பைக் குறிக்கும் சர்வதேச மனித உரிமை அமைப்பான மதச்சார்பற்ற இடத்திற்கான மையம் அமைப்பின் இயக்குநர்கள் குழுவில் ஒசைன் ஓர் உறுப்பினராக உள்ளார்.  

வங்கதேசத்தின் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, அமீதா டாக்காவில் உள்ள பல்கலைக்கழக அச்சக நிறுவனத்தில் பத்திரிகை ஆசிரியராக சேர்ந்தார். போர்க்கால பாலியல் வன்முறையில் இருந்து தப்பிய பெண்களின் மறுவாழ்வில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார்.  

## ஆரம்பகால வாழ்க்கை

அமீதா 1936 ஆம் ஆண்டு ஐதராபாத்தில் பிறந்தார். தற்போது பாக்கித்தான் நாட்டிலுள்ள சிந்து மாகாணத்தில் இந்த இடம் உள்ளது. இவரது குடும்பத்தில் இருந்த மூன்று பெண் குழந்தைகள் மற்றும் மூன்று ஆண் குழந்தைகளுக்கும் இளையவராக இவர் அக்குடும்பத்தில் பிறந்தார். தந்தை நீதிபதி என்பவதால் வெவ்வேறு ஊர்களுக்கு பணி நிமித்தமாக மாறுதல் பெற்று சென்று விடுவார். குழந்தைகள் எழுவரும் தாயாரின் அரவணைப்பில் கராச்சியில் வாழ்க்கை நடத்தினர்.  

அமீதா ஒரு கன்னிமட பள்ளியில் தொடக்கக் கல்வியைப் பெற்றார். அமெரிக்காவின் மாசாசூசெட்சில் உள்ள தனியார் கல்லுரியான வெல்லெசுலி கல்லூரியில் வரலாறு மற்றும் இலக்கியத்தில் பட்டப் படிப்பையும், இங்கிலாந்திலுள்ள ஆக்சுபோர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் வரலாறு பாடத்தில் முனைவர் பட்டத்தையும் பெற்றார். இவர்களுக்கு திரைப்படத் தயாரிப்பாளரான தினா ஒசைன், வழக்கறிஞர் மற்றும் எழுத்தாரான சாரா ஒசைன் ஆகிய இரு மகள்கள் உள்ளனர். சாரா ஒசைன் “ஆனர்” என்ற இதழின் இணை ஆசிரியராக குற்றங்கள், முன்னுதாரணங்கள் மற்றும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளுக்கு குரல் கொடுக்கும் விதமாக பதிவிட்டு எழுதி வருகிறார்.  
## விருது
அமீதா ஒசைனுக்கு 2021 ஆம் ஆண்டு வங்கதேச மேம்பாட்டு முயற்சி வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டது. BDI, அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த சார்பற்ற ஆராய்ச்சி மற்றும் தனித்துவ அறிஞர்கள் மற்றும் நிபுணர்களின் வழக்கறிஞர்கள் குழு ஒரு செய்திக்குறிப்பில் இந்த அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளது. 2012 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட இந்த விருது, வங்காளதேசத்தின் வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்த மற்றும் அதன் குடிமக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்திய சவால்கள் மற்றும் இலட்சியங்களைப் புரிந்துகொள்வதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கிய சிறந்த நபர்கள் அல்லது அமைப்புகளை கௌரவிக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
# இரா சிங்கால்


**இரா சிங்கால்** (Ira Singhal) ஓர் இந்திய ஆட்சிப் பணி அதிகாரியும், கணினியியல் பொறியாளருமவார். 2014 ஆம் ஆண்டிற்கான ஒன்றிய அரசுப்பணியாளர் தேர்வாணையத் தேர்வில் அதிக மதிப்பெண் பெற்றவர். தில்லி பல்கலைக்கழகத்தின் நேதாஜி சுபாஸ் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்திலிருந்து கணினிப் பொறியியலும், தில்லி பலகலைக்கழகத்தின் மேலாண்மை ஆய்வுகள் பீடத்திலிருந்து முதுகலை வணிக மேலாண்மையையும் முடித்தார். இவர் தனது நான்காவது முயற்சியில் தேர்வில் முதலிடம் பெற்று, அரசுப் பணியாளர் தேர்வில் முதலிடம் பிடித்த முதல் மாற்றுத்திறன் கொண்ட பெண் என்ற பெருமையைப் பெற்றார்.  

## ஆரம்பகால வாழ்க்கையும் கல்வியும்
இரா சிங்கால், உத்தரப்பிரதேசத்தின் மீரட்டில் இராஜேந்திர சிங்கால் - அனிதா சிங்கால் தம்பதியினருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவரது தந்தை ஒரு பொறியாளர், தாய் ஒரு காப்பீட்டு ஆலோசகர். இவர் மீரட்டின் சோபியா பெண்கள் பள்ளியிலும், தில்லியின் லோரெட்டோ கான்வென்ட் பள்ளியிலும் படித்தார்.  

இராவுக்கு முதுகெலும்பு தொடர்பான ஸ்கோலியோசிஸ் எனப்படும் கோளாறு உள்ளது. இது இவரது கை இயக்கத்தை சீர்குலைக்கிறது. 2012இல் இவர் மத்திய நிர்வாக தீர்ப்பாயத்தில் ஒரு வழக்கைத் தாக்கல் செய்தார். மேலும், நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வென்றார், அதன் பிறகு இவருக்கு இந்திய வருவாய் சேவையில் உதவி ஆணையராக பணி வழங்கப்பட்டது. சிங்கால், 2010, 2011, 2013 மற்றும் 2014 ஆம் ஆண்டுகளில் அரசுப் பணியாளர் தேர்வை எழுதினார்.முதல் மூன்று முயற்சிகளில் இவர் இந்திய வருவாய் சேவையைப் பெற்றார். 2015இல் இவர் இந்திய நிர்வாக சேவையைப் பெற்றார்.  

ஆட்சிப் பணியில் ச்செர்வதற்கு முன்பாக இவர் சிறுது காலம் கேட்பரி இந்தியாவில் ஒரு வியூக மேலாளராகவும், கோகோ கோலா நிறுவனத்தில் விற்பனை பயிற்சியாளராகவும் பணியாற்றினார். இவர் ஒரு வருடம் எசுப்பானியத்தையும் கற்பித்தார். இவர் சூன் 2016 முதல் தில்லி அரசாங்கத்தில் உதவி ஆட்சியராக (பயிற்சி) பணி நியமனம் பெற்றார்.  

இவர், இந்திய அரசின் ஊனமுற்றோர் துறை, சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் அமைச்சகம் ஆகியவற்றின் விளம்பரத் தூதுவராக இருக்கிறார். மேலும், மகளிர் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டு அமைச்சகம் , நிதி ஆயோக் ஆகியவற்றின் விளம்பரத் தூதுவர்களில் ஒருவராகவும் இருக்கிறார். இந்திய தேர்தல் ஆணையத்தின் அணுகக்கூடிய தேர்தல்களுக்கான தேசியக் குழுவில் உள்ளார். மாற்றுத்திறனாளி குழந்தைகள் தொடர்பாக நடுவண் இடைநிலைக் கல்வி வாரியத்தின் தேர்வுக் கொள்கையின் வடிவமைப்பிலும் இவர் ஒரு பகுதியாக இருந்தார். இவருடைய விருதுகளில் இந்தியா டுடேவின் 2015 ஆம் ஆண்டின் இந்தியாஅவின் சிறந்த பெண், இந்திய ஆட்சிப் பணி பயிற்சியில் முதலிடம் பெற்று குடியரசுத் தலைவரின் தங்கப் பதக்கம், இந்திய அரசின் மகளிர் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் முதல் பெண்கள் விருது ஆகியவை அடங்கும். இவர் லிம்கா சாதனைகள் புத்தகத்திலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளார்.
# கிருஷ்ண நாகர்



**கிருஷ்ண நாகர்** (**Krishna Nagar**) இந்தியாவின் இராஜஸ்தான் மாநில மாற்றுத்திறன் கொண்ட இறகுப் பந்தாட்ட வீரர் ஆவார். இவர் இணை இறகுப் பந்தாட்டம், ஒற்றையர் பிரிவு SS6-இல் உலகத் தர வரிசையில் இரண்டாம் இடத்தில் உள்ளார்.  

இவர் 2020 டோக்கியோ இணை ஒலிம்பிக் போட்டியில் ஆடவர் ஒற்றையர் SH 6 பிரிவில் தங்கப் பதக்கம் வென்றார்.  

## வென்ற பதக்கங்கள்
- ஜகார்த்தாவில் நடைபெற்ற 2018 ஆசிய இணை விளையாட்டுக்களில் ஆடவர் ஒற்றையர் இறகுப் பந்தாட்டத்தில் வெண்கலப் பதக்கம் வென்றார்.
- சுவிட்சர்லாந்த்தில் நடைபெற்ற 2019 உலக இணை இறகுப் பந்தாட்டப் போட்டியில் ஆடவர் இரடடையர் பிரிவில் வெள்ளிப் பதக்கமும், ஆடவர் ஒற்றையர் பிரிவில் வெண்கலப் பதக்க்மும் வென்றார்.
- 2020 டோக்கியோ இணை ஒலிம்பிக் போட்டியில் ஆடவர் ஒற்றையர் SH 6 பிரிவில் தங்கப் பதக்கம் வென்றார்.

## இதனையும் காண்க
- 2020 கோடைக்கால இணை ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்கள்
# 2021 ஆக்லாந்து கத்திக்குத்து


## பின்னணி
### கோவிடு-19 முடக்கம்
இந்தத் தாக்குதல் நடைபெற்ற காலப்பகுதியில், ஆக்லாந்து நகரம் கொரோனா வைரசுத் தொற்று காரணமாக 2021 ஆகத்து 17 முதல் முடக்க நிலையில் இருந்தது. பல்பொருள் அங்காடிகள் போன்ற அதியாவசியத் தேவைகளுக்கான வணிக நிறுவனங்கள் மட்டுமே திறந்திருக்க அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தன. அத்துடன், சமூக இடைவெளியை உறுது செய்யும் பொருட்டு, பல்பொருள் அங்காடிகளில் அனுமதிக்கப்படும் மக்களின் எண்ணிக்கையும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது  

### பயங்கரவாதம்
நியூசிலாந்தில் பயங்கரவாதம் ஒப்பீட்டளவில் அதிக அளவில் நடைபெறவில்லை. கடைசியாக, கிறைஸ்ட்சேர்ச் பள்ளிவாசல் படுகொலைகள் 2019 மார்ச்சில் நடத்தப்பட்டது, அப்போது வெள்ளிக்கிழமை தொழுகையின் போது இரண்டு பள்ளிவாசல்களில் துப்பாக்கிச் சூடுகள் நடத்தப்பட்டதில் 50 முசுலிம்கள் கொல்லப்பட்டனர். இத்தாக்குதலை அடுத்து கூட்டப்பட்ட அரச ஆணையம் நியூசிலாந்தின் பயங்கரவாதச் சட்டம் போதுமானதாக இல்லை என்று கண்டறிந்தது. மேலும் நியூசிலாந்து நாடாளுமன்றம் ஏற்கனவே பயங்கரவாதச் சட்டத் திருத்தங்களை விவாதித்து வந்தது. ஆக்லாந்துத் தாக்குதல் நியூசிலாந்தில் அறியப்பட்ட முதல் இசுலாமியத் தீவிரவாத தாக்குதல் ஆகும்.  

## நிகழ்வு
தாக்குதல் நடத்தியவர் கிளென் ஈடனில் உள்ள தனது வீட்டில் இருந்து வெளியேறி, லின்மாலில் உள்ள கவுண்டவுன் பல்பொருள் அங்காடிக்கு தொடருந்தில் பயணம் செய்தார். இவர் ஏற்கெனவே சிறப்புக் காவல் படையின் கண்காணிப்பில் இருந்து வந்ததால், அக்குழு அவரைப் பின்தொடர்ந்தது. கண்காணிப்பு குழு பல்பொருள் அங்காடியில் சமூக இடைவெளி போன்ற கட்டுப்பாடுகளால் அம்மனிதனை நெருக்கமாகப் பின்தொடர்வதில் சிரமம் ஏற்பட்டது.  

அவரைத் தொடர்ந்து வந்த இரண்டு சிறப்புக் காவல்துறை அதிகாரிகள் தாக்குதல் தொடங்கிய ஓரிரு நிமிடங்களில், தாக்குதல் நடத்தியவர் சரணடைய மறுத்ததை அடுத்து அவரைச் சுட்டுக் கொன்றனர்.  

## காயமடைந்தோர்
ஏழுபேர் இத்தாக்குதலைல் காயமடந்தனர். ஆறு பேர் படுகாயங்களுடன் மருத்துவமனைகளுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். ஒருவர் சிறு காயங்களுக்கு உள்ளானார். 32 அகவையுடைய இவருடைய தந்தை முகமது சம்சுதீன் அரச பாடசாலைகளில் அதிபராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்று, கனடாவில் வசிக்கிறார். ஏனைய சகோதரர்கள் வெளிநாடுகளில் வசிக்கின்றனர். தாயார் மட்டும் காத்தான்குடியில் உள்ளார். சம்சுதீன் மட்டக்களப்பு புனித மெதடிஸ்த மத்திய கல்லூரி, கொழும்பு இந்துக் கல்லூரி ஆகியவற்றில் கல்வி கற்றார். இவர் 2011 அக்டோபரில் மேற்படிப்புக்காக நியூசிலாந்து வந்தார். சம்சுதீன் 2016 இல் ஐஎஸ்ஐஎஸ் ஆதரவாளராக காவல்துறையினருக்கு அடையாளம் காணப்பட்டார்.  

மூன்றாண்டுகள் சிறையில் கழித்த அவர் 2021 சூலையில் விடுவிக்கப்பட்டார். பின்னர் அவர் இசுலாமிய அரசுக்கு ஆதரவான பிரச்சார பாணியில் பொருட்கள் வைத்திருந்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டு, ஓராண்டு மேற்பார்வைக்கு தண்டனை அளிக்கப்பட்டது. சிறையில் இருந்து விடுதலையான பிறகு, அவரைக் காவல்துறையினரும், நியூசிலாந்து பாதுகாப்புப் புலனாய்வு சேவையைச் சேர்ந்த 30 பேர் வரை அவரைக் கண்காணித்து வந்தனர். அவர் காவலில் இருந்தபோது சிறை அதிகாரிகளைத் தாக்கிய குற்றச்சாட்டுகளையும் அவர் இறுதிவரை எதிர்கொண்டிருந்தார்.
# நூருன்னிசா காதுன் வித்யாவிநோதினி

**நூருன்னிசா காதுன் வித்யாவிநோதினி** (*Nurunnessa Khatun Vidyavinodini*) வங்காளதேச எழுத்தாளராவார். வங்காளத்தில் வெளியிடப்பட்ட முதல் இசுலாமியப் பெண் நாவலாசிரியராக இவர் கருதப்படுகிறார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
நூருன்னிசா 1894 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானியப் பேர்ரரசின் , பெங்கால் மாகாணம் , முர்சிதாபாத்தின் சாப்பூர் கிராமத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தையின் பெயர் கொண்டகர் அபீபுசு சோபன் என்பதாகும். இவருடைய குடும்பம் பழமைவாத இசுலாமியக் குடும்பமாகும். பெண்கள் கல்வி கற்பதை அவர்கள் அனுமதிக்கவில்லை. திருமணமான பிறகே இவர் தனது கல்வியை கணவனும் கொல்கத்தாவில் ஒரு முக்கிய வழக்கறிஞருமான குவாசி கோலாம் முகமதுவின் தீவிர ஆதரவோடு ஆரம்பித்தார். ஆங்கில மொழியையும் இலக்கியத்தையும் நூருன்னிசா பயின்றார். இவரும் இவரது சமகால பெண் எழுத்தாளர்களும் அமதர் மகால் (எங்கள் வீடு) என்ற தலைப்பில் தங்கள் வீடுகளில் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் வரம்புகள் பற்றி பேசினார்கள்.  

## தொழில்
நூருன்னிசாவின் கணவர் குவாசி கோலாம் முகமது ஒரு வழக்கறிஞர் என்பதால் வேலையின் காரணமாக நிறையப் பயணங்களைச் செய்ய வேண்டியிருந்தது. இதன் விளைவாக வெளி உலகத்தைப் பற்றிய நூருன்னிசாவின் அறிவு அதிகரித்தது. உலகத்தைப் பறறிய இவரின் பார்வையை விரிவாக்கவும் உதவியது. இப் பயணங்கள் நூருன்னிசாவின் எழுத்துகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. இவரது கவிதையான அக்பானையும்-கீதி போயிசாக் மாதத்தின் மாதாந்திர பத்திரிகையில் வெளியிடப்பட்டது.  

1923 ஆம் ஆண்டு இவரது முதல் நாவலான சுவப்னா-டிராசுடா சிறீராம்பூரில் இருந்து வெளியிடப்பட்டது. இந்த நாவல் ஒரு முசுலீம் குடும்பத்தின் வாழ்க்கையைப் பற்றியதாகும். நூருன்னிசாவின் இந்நாவல் அவருடைய இலக்கியப் படைப்புகளில் மிகச் சிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.  

1924 ஆம் ஆண்டில் இவர் இயானோகி பாய் பா பரதே முசுலீம் பிரத்வா என்ற பெயரில் இந்தியாவில் உள்ள முசுலீம் முன்னோடிகளைப் பற்றி ஒரு வரலாற்று நாவலை எழுதினார். இதன் மையக் கருப்பொருள் தேபோகிரியின் ராசா ராமதாசு மற்றும் அலாவுதீன் கல்சியின் தளபதி யூசுப் கானின் மருமகளான இயானோகி பாயின் காதல் கதையாகும்.  

1925 ஆம் ஆண்டில் சுய தியாகம் பற்றி ஆத்மதன் என்ற புத்தகத்தை நூருன்னிசா எழுதினார். உள்நாட்டு வாழ்க்கையின் சோகக் கதைகளை இதில் நூருன்னிசா கையாள்கிறார். இவருடைய பிற்கால படைப்புகளில் முக்கியமாக மனிதனின் கதாபாத்திரங்களை விட சமூக சூழலின் சித்தரிப்புகள் பிரதானமாக இருக்கும்.  

1926 ஆம் ஆண்டில் இவர் வங்காளத்தில் முசுலீம்களின் வீரம் மற்றும் முசுலீம்களின் ஆட்சி என்ற தலைப்பில் ஒரு வரலாற்று புத்தகத்தை எழுதினார்.  

1929 இல் நூருன்னிசா கிரந்தபாலி என்ற பெயரில் இவரது கூட்டுப் படைப்புகள் வெளியிடப்பட்டன. இவர் பாங்கியா முசுலிம் மகளிர் சங்கத்தின் (வங்காள முசுலிம் பெண்கள் சங்கம்) தலைவராக பணியாற்றினார். இலக்கியப் பங்களிப்பிற்காக நிகில் பாரத் பங்கா சாகித்ய சம்மேளனத்தால் இவருக்கு வித்யாவினோதினி என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் இவர் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலம் மூர்சிதாபாத்திலிருந்து 1952 ஆம் ஆண்டில் வெளியேறி நிரந்தரமாக குடியிருக்கும் இடமான பாக்கித்தானின் கிழக்கு வங்காளத்தின் பகுதியான டாக்காவுக்குச் சென்றார்.
# இசிலா யாமி



**இசிலா யாமி** (Hisila Yami) (சூன் 25, 1959 காத்மாண்டு ) பார்வதி என்ற பெயரால் நன்கு அறியப்பட்ட நேபாள அரசியல்வாதியும், கட்டிடக் கலைஞரும் ஆவார். இவர் நேபாள நய சக்தியின் மத்திய குழு உறுப்பினராக இருக்கிறார். மேலும், அனைத்து நேபாள மகளிர் சங்கத்தின் (புரட்சிகரம்) முன்னாள் தலைவரும் ஆவார்.  

## சுயசரிதை
இவர், நேபாள சமூக ஆர்வலரும், எழுத்தாளரும், அரசாங்கத்தில் துணை அமைச்சருமான தர்ம ரத்னா யாமி என்பவருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர், 1982 இல் இந்தியாவின் தில்லியில் உள்ள திட்டமிடல் மற்றும் கட்டிடக்கலை பள்ளியில் பட்டம் பெற்றார். இவர் இங்கிலாந்தில் உள்ள நியூகேஸில் அபுன் டைன் பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து 1995இல் கட்டிட வடிவமைப்பில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.இவர், சக மாவோயிஸ்ட் தலைவர் டாக்டர் பாபுராம் பட்டாராய் என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு மனுஷி என்ற ஒரு மகள் இருக்கிறார்.  

## பதவிகள்
பஞ்சாயத்து ஆட்சிக்கு எதிரான 1990 எழுச்சியின் போது, போராட்டங்களில் கலந்து கொண்ட மிக உயர்ந்த பெண் தலைவர்களில் இவரும் ஒருவர். இவர், 1981-1982 வரை அகில இந்திய நேபாள மாணவர் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளராகவும் இருந்தார். 1983 முதல் 1996 வரை புல்சோக் வளாகத்தில் பொறியியல் நிறுவனத்தில் விரிவுரையாளராக இருந்தார். 1995ஆம் ஆண்டில் இவர் அனைத்து நேபாள மகளிர் சங்கத்தின் (புரட்சிகரம்) தலைவராக ஆனார். அதில் இரண்டு வருட காலத்திற்கு சேவை செய்தார். நேபாள கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மாவோயிஸ்ட்) தலைமையிலான நேபாள மக்கள் புரட்சியின் தொடக்கத்தில் இவர் 1996இல் தலைமறைவாக இருந்தார். 2001 முதல், இவர் நேபாள கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் (மாவோயிஸ்ட்) மத்திய குழு உறுப்பினராக உள்ளார். மேலும்,அமைப்பின் சர்வதேச துறை போன்ற துறைகளில் பணியாற்றியுள்ளார்.  

அரசாங்கத்திற்கும் மாவோயிஸ்டுகளுக்கும் இடையில் நடைபெற்ற சமாதான பேச்சுவார்த்தையின் போது, சூன் 18, 2003 அன்று இவர் தனது முதல் பொதுத் தோற்றத்தை வெளியிட்டார்.  

## அமைச்சர்
ஏப்ரல் 1, 2007 அன்று இவர் நேபாளத்தின் இடைக்கால அரசாங்கத்தில் உடல் திட்டமிடல் மற்றும் வேலை அமைச்சராக சேர்ந்தார். செப்டம்பர் முதல் திசம்பர் 2007 வரை அரசாங்கத்தின் மாவோயிஸ்ட் புறக்கணிப்பைத் தொடர்ந்து, திசம்பர் 31, 2007 அன்று இவர் மீண்டும் உடல் திட்ட அமைச்சராக பதவியேற்றார். 2008இல் நடந்த அரசியலமைப்பு சட்டமன்றத் தேர்தலில் காத்மாண்டு தொகுதி எண். 7லிருந்து வெற்றி பெற்றதைத் தொடர்ந்து, இவர் அரசியலமைப்பு சட்டமன்ற உறுப்பினரானார். நேபாள கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் (மாவோயிஸ்ட்) தலைமையிலான அரசாங்கத்தில் செப்டம்பர் மாதம் சுற்றுலா மற்றும் பொது விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சராக சேர்ந்தார்.  

## நயா சக்தி கட்சி
2015 இல், யாமியும் பட்டாராயும் நேபாள கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலிருந்து (மாவோயிஸ்ட்) பிரிந்தனர். 2016ஆம் ஆண்டில், இவர்கள் நயா சக்தி கட்சியை நிறுவினர். மே 9, 2019 அன்று, நயா சக்தி, சமாஜ்பாடி கட்சியுடன் சேர நேபாள பெடரல் சோசலிஸ்ட் கூட்டமைப்புடன் ஒன்றிணைந்தது. பின்னர், சமாஜ்பாடி கட்சி நேபாள ராஷ்டிரிய ஜனதா கட்சியுடன் ஒன்றிணைந்து ஜனதா சமாஜபாதி கட்சியை உருவாக்கியது. 2020ஆம் ஆண்டின்படி, இவர் ஜனதா சமாஜ்பாடி கட்சியின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறார்.
# ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம்



**ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம்** என்பது சமணத்தின் உட்பிரிவான திகம்பரப் பிரிவைச் சேர்ந்த *ஆச்சாரிய*ரான சமந்தபத்திரரரால் (பொ.ஊ. 2ம் நூற்றாண்டு) தொகுக்கப்பட்ட சமண நூலாகும். சமந்தபத்திரர் தமிழ்நாட்டின் காஞ்சிபுரம் பகுதியைச் சேர்ந்தவராவார். ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம், காலத்தால் மிக முற்பட்டதும், நன்கறியப்பட்டதுமான சிராவகாசார நூலாகும்.  

சிராவகாசாரம், சிராவகர் எனப்படும் சமண இல்லறத்தோர் கடைப்பிடிக்கவேண்டிய நெறிமுறைகளைப் பற்றி விவரிக்கும் நூலாகும். ஈராலால் சாசுதிரி, பொ.ஊ. 2ம் நூற்றாண்டிலிருந்து இன்றுவரையான 29 இவ்வகை நூல்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.  

## மேலோட்டம்

*ரத்னகரந்த சிராவகாசார*த்தின் முதல் வரி, 24ம் தீர்த்தங்கரரான வர்த்தமான மகாவீரருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. அது வருமாறு:  

:நமா சிறீ வர்த்தமானே நிர்துதகலிலாத்மனே  
:சாலொகாநாம திரிலோகாநாம யாதா-வித்யா தர்ப்பணாயதே! (1-1)  

மொழிபெ.- கர்ம அழுக்குகளின் மாசுகள் [அனைத்தையும்] தனது உயிரிலிருந்து கழுவியகற்றிய [மேலும்], மூன்று உலகங்களையும் முடிவில்லாத வெளியையும் ஒரு கண்ணாடியைப் போல் ஒளிரச் செய்த சிறீ வர்த்தமான மகாவீரரைப் பணிகிறேன்!  

## அத்தியாயங்கள்
*ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம்* பின்வரும் ஏழு அத்தியாயங்கள் அல்லது பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. அவையாவன:  
1. நன்னம்பிக்கை
1. நல்லறிவின் இயல்புகள்
1. *அனுவிரதம்*
1. *குண விரதங்கள்*
1. *சிக்சா விரதங்கள்*
1. சல்லேகனை
1. பதினொரு பிரதிமைகள்

## மொழிபெயர்ப்புக்கள்
ரத்னகரந்த சிராவகாசாரம் ஆங்கில மொழியில், சம்பத் ராய் செயின் என்பவரால் 1917ல் முதன்முதலில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. இம் மொழிபெயர்ப்புக்கு, இல்லறத்தோரின் நெறி எனப் பொருள்படும் வகையில் "த அவுசுகோல்டர்சு தர்ம" எனப் பெயரிடப்பட்டது.
# சௌமியா கொலை வழக்கு

**சௌமியா கொலை வழக்கு** (Soumya murder case) என்பது வன்கலவி கொலை வழக்கு தொடர்பான ஒரு குற்றவியல் வழக்கு ஆகும். ஷொர்ணூர் அருகே உள்ளா மன்கஜ்காட் எனும் ஊரில் வசித்த 23 வயதான சௌமியா எனும் பெண் ,எர்ணாகுளத்தில் இருந்து ஷொர்ணூர் நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்த பயணிகள் புகைவண்டியில் 1 பிப்ரவரி 2011 அன்று சென்று கொண்டிருந்த போது இந்தச் சம்பவம் நடந்தது.  

## சம்பவம்
இந்த சம்பவம் புகை வண்டி எண் 56608, எர்ணாகுளம் சந்திப்பு - ஷொறணூர் சந்திப்பு பயணிகள் ரயில் வள்ளத்தோல் நகர் ரயில் நிலையத்தில் இருந்து புறப்பட்ட பின்னர் நடந்தது. வழக்கின் படி, இறந்தவர் சௌமியா எனும் பெண்,அவருக்கு 23 வயது. ஒரு ஏழைக் குடும்பத்ய்தினைச் சேர்ந்தவர் எர்ணாகுளத்தில் உள்ள ஒரு நிறுவனத்தில் பணிபுரிய ஒரு சிறிய வேலை கிடைத்தது. அவரும் அவருடைய இளைய சகோதரனும் அவருடைய தாயும் இருந்த குடும்பம் அவர் சம்பாதிக்கும் மாதாந்திர சம்பளத்திலிருந்து தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை ஈட்டிக்கொண்டிருந்தது. எப்போதாவது, விடுமுறை நாட்களில், அவர் எர்ணாகுளம் - ஷோர்ணூர் பயணிகள் புகை வண்டியில் ஷோர்னூரில் உள்ள தனது வீட்டிற்கு மாலை நேரத்தில் எர்ணாகுளத்தில் இருந்து செல்வது வழக்கம். அவள் வேலை செய்யும் போது, எர்ணாகுளத்தில் பணிபுரியும் ஒரு இளைஞனுடன் அவர் பழகினாள் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் விரும்பினர், அவர் அவளிடம் தனது விருப்பத்தினை முன்மொழிந்தார். இரு குடும்பங்களும் திருமணத்திற்கு உடன்பட்டன. அதன் படி அந்தப் பெண்ணின் வீட்டில் 1 பிப்ரவரி 2011 அன்று தங்கள் திருமண ஒப்பந்த விழாவை நடத்த முடிவு செய்தனர்.அதற்காக பிப்ரவரி 1, 2011 அன்று மாலை 5.30 மணிக்கு, எர்ணாகுளம் நகர வடக்கு புகைவண்டி நிலையத்தில் இருந்து ஷொர்ணூர் வரையிலான எர்ணாகுளம்-ஷொர்ணூர் பயணிகள் புகைவண்டியின் கடைசி பெட்டி, பெண்கள் பிரிவில் ஏறினார். புகை வண்டி திருச்சூரை அடைந்ததும், அந்த பெண்கள் பிரிவில் இருந்த பெரும்பாலான பயணிகள் கீழே இறங்கினர். ரயில் வடக்கஞ்சேரியை அடைந்தபோது அந்த பெண் பிரிவில் இருந்த மற்றொரு பெண் கீழே இறங்கினார். அங்கு, அவர் நடைமேடையில் இறங்கி, மீண்டும் பெட்டிக்கு வந்தார். அப்போது ஒரு ஆண் நிற்பதை இவர் கண்டார். புகைவண்டி முள்ளூர்கரை அடைந்ததும், மீதமுள்ள பயணிகளும் அங்கே இறங்கினர். அந்த பெட்டியின் பெண்கள் பிரிவில் வேறு யாரும் இல்லாததால், அந்த ஆண் பெண்கள் பெட்டிக்குள் ஏறினார் . இந்த ரயில் வல்லத்தோல் நகர் ரயில் நிலையத்தை அடைந்தது, அங்கு அது சிறிது நேரம் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டு இருந்தது.  

குற்றம்சாட்டப்பட்ட, கோவிந்தசுவாமி, பல குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டவர், இறந்தவர் பெட்டியில் தனியாக இருப்பதை கவனித்துள்ளார். ரயில் வள்ளத்தோல் நகர் ரயில் நிலையத்திலிருந்து புறப்பட்டு, ஷோர்ணூர் நோக்கிச் சென்றபோது, குற்றம்சாட்டப்பட்டவர் அந்த பெண் பெட்டியில் வேகமாக ஏறி, அந்தப் பெண்ணை நோக்கி முன்னேறினார்.அந்தப் பெண் அவரிடம் இருந்து தப்பிக்க அந்தப் பெட்டியில் அங்கும், இங்குமாக ஓடியுள்ளார். அவரால் இயன்றவரையில் கடுமையாக போராடியுள்ளார்.அவளது தலை பலமுறை வலுக்கட்டாயமாக பெட்டியின் சுவர்களில் அடிக்கப்பட்டது. காயம் ஏற்பட்டதில் அவர் மயக்கமடைந்தார். ஓடும் புகைவண்டியில் இருந்து வீசப்பட்டதில் அவரது முகம் புகைவண்டி நிலையத்தில் மோதியது.
# ரமாபாய் பேஷ்வா


**ரமாபாய்** (Ramabai) (1750-1772), முதலாம் மாதவ்ராவ் பேஷ்வாவின் மனைவி ஆவார். சோலாபூரைச் சேர்ந்த இவரது தந்தையின் பெயர் சிவாஜி பல்லால் ஜோஷி ஆகும்.  

ரமாபாய் முதலாம் மாதவராவ் என்பவரை 1758 டிசம்பர் 9 அன்று புனேயில் திருமணம் செய்து கொண்டார். 1766-67 இல் கர்நாடக பயணத்தின் போது அவர் மாதவராவ் I உடன் சென்றார். இவர் தனது மதத்தின் மீதான பற்றுக் கொண்டிருந்த பெண்ணாக இருந்ததால் சிறீவர்தன் மற்றும் ஹரிஹரேஷ்வர் போன்ற இடங்களுக்குப் புனித யாத்திரை செல்ல வேண்டும் என்ற விருப்பத்தினைக் கொண்டிருந்தார்.  

மாதவராவின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமாக இருந்தபோது அவர் 1772 ஆம் ஆண்டில் ஹரிஹரேஸ்வர் சென்றார். மாதவராவுக்காக இவர் எப்போதும் உண்ணாநோன்பு இருந்து வந்தார். இத்தம்பதியருக்கு குழந்தைகள் இல்லை. மாதவ்ராவ் பேஷ்வா அதிதீவிர காசநோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார்.  

இவர் மிகவும் தீவிரமான ஆன்மீக மற்றும் மதப்பற்று கொண்டிருந்த பெண்ணாக இருந்தார். இவர் சமூக அல்லது அரசியல் விஷயங்களில் தலையிட்டதில்லை. சிந்தாமணி கோயிலானது, புனேயிலிருந்து 22 கிலோமீட்டர் தொலைவில் புனே - சோலாபூர் சாலையில் அமைந்துள்ளது. 18 நவம்பர் 1772 அன்று, மாதவராவ் தேவுரில் உள்ள சிந்தாமணி கோவில் வளாகத்தில் மிகவும் இளம் வயதிலேயே (தோராயமாக 27 வயது) இறந்தார். ஆயிரக்கணக்கான குடிமக்கள் அந்த இடத்திற்கு வருகை தந்து தங்கள் அன்புக்குரிய தலைவர் மறைவுக்கு இறுதி அஞ்சலி செலுத்தினர். மாதவராவ் இறந்த பிறகு, ரமாபாய் சதி அல்லது உடன்கட்டை புக விரும்பினார். தன்னுடைய கணவர் இறந்த பிறகு அவரின் சிதையில் விழுந்து உயிர்விட்டால் சொர்க்கம் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையின் காரணமாக அந்நாளில் இந்தப் பழக்கம் இருந்து வந்துள்ளது. சதி அல்லது உடன்கட்டை ஏறுவதற்கு பெண்கள் நிர்பந்திக்கப்பட்டதாகவும் கூறுவர். ரமாபாயின் கதையில் மராட்டிய படைத்தளபதி சதாசிவ ராவ் ரமாபாயை அவ்வாறு செய்யாதிருக்கத் தடுத்துள்ளார். ஆனந்தி பாய், ரகோ பா மற்றும் நாராயண் ராவ் உள்ளிட்ட பேஷ்வா குடும்பத்தினர் இவரைத் தடுக்க முயன்றனர். ஆனால், ரமாபாய் இதற்கு உடன்படவில்லை. சில ஆதாரங்கள் மாதவராவ் இறப்பதற்கு முன் சதி அல்லது உடன்கட்டை புக அவரிடம் அனுமதி கேட்டதாக நம்புகிறார்கள். அதே தேதியில் அவரது இறுதி சடங்கில். கோவிலிலிருந்து அரை மைல் தொலைவில் உள்ள பீமா நதிக்கரையில் மாதவராவ் தகனம் செய்யப்பட்டார். இப்பெரிய தலைவர் மற்றும் அவரது அன்பான மனைவியின் நினைவாக கல்லால் செதுக்கப்பட்ட ஒரு சிறிய நினைவுச்சின்னம் இன்று இந்த இடத்தில் உள்ளது. இவர் ஒரு சிறந்த நபராகவும் மற்றும் அனைவரையும் கவனித்துக்கொண்டவராகவும் விளங்கியுள்ள போதும், இவருடைய மாமியார் கோபிகா பாய் பேஷ்வா இவரைச் சரியாக நடத்தவில்லை.  

## இலக்கியங்கள், திரைப்படங்கள் மற்றும் தொலைக்காட்சித் தொடர்களில்

ரஞ்சித் தேசாய் எழுதிய *சுவாமி* என்ற நாவலில் ரமாபாய் பேஷ்வாவின் கதாபாத்திரம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது 1987 ஆம் ஆண்டில் தொலைக்காட்சித் தொடரில், நடிகை மிருனாள் தேவ்-குல்கர்னி தொலைக்காட்சி அலைவரிசையான தூர்தர்ஷனில் *சுவாமி* என்ற தொலைக்காட்சித் தொடரில் ரமாபாய் வேடத்தில் நடித்தார் 1994 ஆம் ஆண்டில் இந்தி தொலைக்காட்சித் தொடரான *தி கிரேட் மராத்தாவில்*, ரமாபாயின் கதாபாத்திரம் மதுரா தியோவால் சித்தரிக்கப்பட்டது.  
2014 ஆம் ஆண்டு *ரமா மாதவ்* திரைப்படத்தில், நடிகை பர்னா பெத்தே ரமாபாய் வேடத்தில் நடித்தார் ஸ்ருஷ்டி பகரே 2019 மராத்தி தொலைக்காட்சித் தொடரான *ஸ்வாமினியில்* ரமாபாயாக நடித்தார். ரேவதி லேலே வயது வந்த ரமாபாயின் பாத்திரத்தை விவரிக்கிறார்
# பிரவசனசாரம்



***பிரவசனசாரம்*** என்பது சமணத் துறவியான குந்தகுந்தரால் பொ.ஊ. 2ம் நூற்றாண்டு அல்லது அதற்குப் பின்னர் எழுதப்பட்ட ஒரு நூலாகும். இந்நூலின் தலைப்பு "மறைநூல்களின் சாரம்" எனப் பொருள்படும். இந்நூல் குந்தகுந்தரின் இருமைக் கொள்கை அடிப்படையிலான சரியான துறவு மற்றும் அகநிலை சார் நடத்தைகள் தொடர்பாக விரிவாக ஆராய்கிறது. குந்தகுந்தர் இந்நூலில், திகம்பரத் துறவிகளிடையே பின்பற்றப்படும் அம்மண நடத்தைக்கு சார்பாக விளக்கமளித்துள்ளார். இது பற்றி விளக்கும் போது, தான் மற்றும் ஏனையோர் ஆகிய இருமைப் பண்பு என்பது, "நான் மற்றவருக்குச் சொந்தமானவனுமில்லை. ஏனையோர் எனக்குச் சொந்தமானோரும் இல்லை. எனவே எதுவும் எனக்குச் சொந்தமானதல்ல. ஆகவே, ஒரு துறவிக்கான விழுமியம் சார்ந்த வாழ்வு என்பது தான் எவ்வாறு பிறந்தாரோ அவ்வாறு வாழ்வதே ஆகும்" எனக் குறிப்பிடுகிறார். பிராகிருத மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ள இந்நூல் மூன்று பகுதிகளையும் 275 வரிகளையும் கொண்டுள்ளது.  

## உள்ளடக்கம்
முதற் பகுதி 92 வரிகளைக் கொண்டுள்ளது. இது உயருயிர்களின் பண்புகள் பற்றி விளக்குவதோடு, தன்னை உயருயிரியாக மாற்றும் செயன்முறையின் முதற்படிகளைப் பற்றியும் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இரண்டாம் பகுதி 108 வரிகளை உள்ளடக்கியுள்ளது. இது வெளி, காலத் துணிக்கைகள், அடிப்படைப் பருப்பொருட் துணிக்கைகள், கூட்டுப் பருப்பொருட் துணிக்கைகள், இயக்கம் மற்றும் அண்டத்திலுள்ள உயிர்கள் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான இடைவினைகளுக்கான விதிகள் பற்றி விவரிக்கிறது. மூன்றாம் பகுதி 75 வரிகளைக் கொண்டுள்ளது. இப்பகுதி சரியான துறவு வழக்கங்களின் அடிப்படைகள் பற்றி விளக்குவதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது.  

## உரைகள்
ஆச்சாரிய அமிர்தச்சந்திரர், *தத்துவதீபிகை* (*உண்மையின் ஒளி*) எனும் தலைப்பில் இந்நூலுக்கு உரையெழுதியுள்ளார். ஆச்சாரிய செயசேனரும் பிரவசனசாரத்துக்கு, *தாத்பரியவிருத்தி* (*கருத்து*) எனும் தலைப்பில் உரையெழுதியுள்ளார். ராசுமாலினால், *சமயாசார*த்துக்கு எழுதப்பட்ட உரையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, 1652ல் ஏமராசு பாண்டேயினால் மேலுமொரு உரை எழுதப்பட்டுள்ளது.  

## மேலும் பார்க்க
- சமண நூல்களின் பட்டியல்