# பீபா



**பீபா, பிபா**, **பிப்பா**, அல்லது **பை-பா** ( Chinese ) என்பது ஒரு பாரம்பரிய சீன இசைக்கருவி, இது நரம்புக் கருவி<nowiki/>களின் வகையைச் சேர்ந்தது. சில நேரங்களில் "சீன வீணை " என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த கருவியானது பேரிக்காய் வடிவ மர உடலைக் கொண்டுள்ளது. மற்றொரு சீன நான்கு-சரம் பறிக்கப்பட்ட வீணை லியுகின் ஆகும், இது பிபாவின் சிறிய பதிப்பு போல் தெரிகிறது. பேரிக்காய் வடிவ கருவி சீனாவில் ஹான் வம்சத்தின் முற்பகுதியில் இருந்திருக்கலாம், மேலும் வரலாற்று ரீதியாக *பிபா* என்ற சொல் பலவிதமான பறிக்கப்பட்ட நரம்புக் கருவிகளைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், சாங் வம்சத்தில் இருந்து அதன் பயன்பாடு பேரிக்காய் வடிவ கருவியை மட்டுமே குறிக்கிறது.  

பிபா மிகவும் பிரபலமான சீன கருவிகளில் ஒன்றாகும், இது சீனாவில் கிட்டத்தட்ட இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இசைக்கப்படுகிறது. கிழக்கு ஆசியாவில் ஜப்பானிய பிவா மற்றும் கொரிய பைபா உட்பட, பிபாவிலிருந்து பல தொடர்புடைய கருவிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.  

## வரலாறு
பிபாவின் தோற்றம் குறித்து சில குழப்பங்களும் கருத்து வேறுபாடுகளும் உள்ளன. நீண்ட கழுத்து கூரான வீணை மற்றும் குறுகிய கழுத்து வீணை உட்பட, குயின் முதல் டாங் வம்சம் வரையிலான காலத்தின் பல்வேறு நரம்புக் கருவி<nowiki/>களை விவரிக்க பைபா என்ற சொல் பண்டைய நூல்களில் பயன்படுத்தப்பட்டது. பாரம்பரிய சீனக் கதை, ஹான் வம்சத்தின் போது ஒரு காட்டுமிராண்டியான வுசுன் மன்னரை திருமணம் செய்து கொள்ள அனுப்பப்பட்ட ஹான் சீன இளவரசி லியு சிஜுன் தனது ஏக்கங்களைத் தணிக்க குதிரையில் *பைபா* இசையை வாசிப்பார். லாரன்ஸ் பிக்கென், ஷிஜியோ கிஷிபே மற்றும் ஜான் மியர்ஸ் போன்ற நவீன ஆராய்ச்சியாளர்கள் சீனம் அல்லாத பிறப்பிடத்தை பரிந்துரைத்தனர்.  

சீன நூல்களில் பைபாவின் ஆரம்பக் குறிப்பு கி.பி 2 ஆம் நூற்றாண்டில் ஹான் வம்சத்தின் பிற்பகுதியில் தோன்றியது. லியு ஸியின் ஈஸ்டர்ன் ஹான் வம்சத்தின் *பெயர்களின் அகராதியின்படி*, பைபா என்ற வார்த்தையானது கருவி உருவாக்கும் ஒலிகளைப் போன்ற ஒரு வார்த்தையாக இருக்கலாம். இருப்பினும் நவீன புலமைப்பரிசில் பாரசீக வார்த்தையான *பார்பட்* என்பதிலிருந்து சாத்தியமான வழித்தோன்றலை பரிந்துரைக்கிறது. இருப்பினும் இரண்டு கோட்பாடுகளும் ஒன்றுக்கொன்று பிரத்தியேகமானவை அல்ல. *பிபா* எனப்படும் கருவி, ஆரம்பகால நூல்களில் வித்தியாசமாக எழுதப்பட்டிருந்தாலும், ஹூ மக்களிடமிருந்து உருவானது (வடக்கு மற்றும் மேற்கில் வாழும் ஹான் அல்லாத மக்களுக்கான பொதுவான சொல்). இது நேராக கழுத்து மற்றும் வட்டமான ஒலிப்பெட்டியைக் கொண்ட ஒரு கருவியாக மாறியிருக்கலாம், மேலும் மூங்கில் தோப்பின் ஏழு முனிவர்களில் ஒருவரான *ருவான் சியான்* பெயரிடப்பட்ட மற்றும் இதே போன்ற இசைக்கருவியை வாசிப்பதில் பெயர் பெற்ற ஒரு கருவியாக பரிணமித்திருக்கலாம். பண்டைய உரையில் பயன்படுத்தப்பட்ட மற்றொரு சொல் *கின்ஹான்சி* (秦漢子), ஒருவேளை நேரான கழுத்து மற்றும் வட்டமான உடலுடன் பிபாவைப் போலவே இருக்கலாம், ஆனால் நவீன கருத்துக்கள் அதன் துல்லியமான வடிவத்தில் வேறுபடுகின்றன.  

பேரிக்காய் வடிவ பைபா மத்திய ஆசியா, காந்தாரா மற்றும்/அல்லது இந்தியாவிலிருந்து சீனாவிற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். பேரிக்காய் வடிவ வீணைகள் கிபி 1 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து குசானா சிற்பங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. பேரிக்காய் வடிவ பிப்பா ஹான் வம்சத்தின் போது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம் மற்றும் இது ஹான் பிபா என்று குறிப்பிடப்பட்டது. இருப்பினும், சீனாவில் பேரிக்காய் வடிவ பிப்பாக்களின் சித்தரிப்புகள் 4 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து 5 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஜின் வம்சத்தின் போது ஹான் வம்சத்திற்குப் பிறகு மட்டுமே தோன்றின. ஹான் வம்சத்தின் போது பிபா பல சீன அடையாளங்களைப் பெற்றது - கருவியின் நீளம் மூன்று அடி ஐந்து அங்குலம், மூன்று பகுதிகளையும் (வானம், பூமி மற்றும் மனிதன்) மற்றும் ஐந்து கூறுகளையும் குறிக்கிறது, அதே நேரத்தில் நான்கு சரங்கள் நான்கு பருவங்களைக் குறிக்கின்றன.  

## விளையாடுதல் மற்றும் செயல்திறன்

"பைபா" என்ற பெயர் "பை" (琵) மற்றும் "பா" (琶) ஆகிய இரண்டு சீன எழுத்துக்களால் ஆனது. இவை, லியு ஸியின் ஹான் வம்சத்தின் உரையின்படி, கருவி வாசிக்கப்படும் விதத்தைக் குறிக்கிறது - "பை" என்பது வலது கையால் வெளிப்புறமாகத் தாக்குவது, மற்றும் "பா" என்பது உள்ளங்கையை நோக்கி உள்நோக்கிப் பறிப்பது. டாங் வம்சத்தில் ஒரு பெரிய மீட்டுக்கட்டை பயன்படுத்தி சரங்கள் விளையாடப்பட்டன, இது ஜப்பானிய பிவாவிற்கு இப்போதும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.