wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# ஏரியூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்



**ஏரியூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்** என்பது இந்தியாவிலுள்ள தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் தர்மபுரி மாவட்டத்தில் உள்ள பத்து ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றாகும்.  

இந்த ஊராட்சி ஒன்றியமானது 2013-இல் புதியதாக உருவாக்கப்படுவதாக தமிழ்நாடு அரசால் அறிவிப்பாணை வெளியிடப்பட்டது. பென்னாகரம் ஊராட்சி ஒன்றியத்திலிருந்து 10 ஊராட்சிகளைப் பிரித்து இந்த ஊராட்சி ஒன்றியம் அமைக்கப்பட்டது.  

ஏரியூர் ஊராட்சி ஒன்றித்தில் உள்ள ஊராட்சி மன்றங்கள்  

1. பத்ரஹள்ளி
1. கெண்டேனஹள்ளி
1. பெரும்பாலை
1. அஜ்ஜனஹள்ளி
1. தொன்னகுட்லஹள்ளி
1. கோடிஹள்ளி
1. மாஞ்சாரஹள்ளி
1. நாகமரை
1. இராமகொண்டஹள்ளி
1. சுஞ்சல்நத்தம்
# பன்சடா இராச்சியம்


யில் பச்சை நிறத்தில் பன்சடா இராச்சியம்]]  

**பன்சடா இராச்சியம்** (**Bansda State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் தெற்கு குஜராத் பகுதியில் உள்ள நவ்சாரி மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பன்சடா இராச்சியம் 557 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 39,256 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.  

## வரலாறு
1780-ஆம் ஆண்டில் பன்சடா இராச்சியத்தை இராஜபுத்திர குல சோலாங்கி வம்சத்தின் இரண்டாம் வீரசிம்மன் நிறுவினார். 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பன்சடா இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  

இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தின் சூரத் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பன்சடா இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, பன்சடா இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
### ஆட்சியாளர்கள்
பன்சடா இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளர்களை பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, *மகாராஜா சாகிப்* என்ற பட்டத்துடன் அழைத்தனர்.  
- 1780 - 1789 இரண்டாம் வீரசிம்மன் (இறப்பு. 1789)
- 1789 - 1793 நாகர்சிம்மன் (இறப்பு. 1793)
- 1793 - 1815 ராய்சிம்மன் (இறப்பு. 1815)
- 1815 - 27 அக்டோபர் 1828 உதய்சிம்மன் (இறப்பு. 1828)
- 1828 - 16 சூன் 1861 ஹமிர்சிம்மன் (பிறப்பு. 1826? - இறப்பு. 1861)
- 1861 - 13 பிப்ரவரி 1876 இரண்டாம் குலாப்சிம்மன் (பிறப்பு. 1838 - இறப்பு. 1876)
- 6 மார்ச் 1876 – 21 செப்டம் 1911 பிரதாப்சிம்மன் குலாப்சிம்மன் (பிறப்பு. 1863 - இறப்பு. 1911)
- 21 செப்டம்பர் 1911 – 15 ஆகஸ்டு 1947 இந்திரசிம்மன் பிரதாப்சிம்மன் (பிறப்பு. 1888 - . 1951)

## இதனையும் காண்க
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சூரத் முகமை


மற்றும் தரம்பூர் இராச்சியம், ஆண்டு 1896]]  

**சூரத் முகமை** (**Surat Agency**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் முகமைகளில் ஒன்றாகும். இது மும்பை மாகாணத்தில் 1880 முதல் 1933 முடிய செயல்பாட்டில் இருந்தது.  

## வரலாறு
காந்தேஷ் பிரதேசம் 1880-ஆம் ஆண்டில் சூரத் முகமையாக நிறுவப்பட்டது. 1900-ஆம் ஆன்டில் டாங் பகுதிகள் சூரத் முகமையின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டது. 1933-ஆம் ஆண்டில் சூரத் முகமையை பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையுடன் இணைக்கப்பட்டது. இறுதியாக 1944-ஆம் ஆண்டில் பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையை பரோடா, மேற்கு இந்தியா மற்றும் குஜராத் முகமையுடன் சேர்க்கப்பட்டது. சூரத் முகமையின் தலைமையிடம் சூரத் நகரம் ஆகும். சூரத் முகமையாளர் பம்பாய் மாகாண ஆளுநரின் கீழ் செயல்படுவார்.  

## சூரத் முகமையில் கீழுள்ள சுதேச சமஸ்தானங்கள்
### பிரித்தானியர்களின் 9 பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதைக்குரியவைகள்
- பன்சடா இராச்சியம்
- சச்சின் இராச்சியம்
- தரம்பூர் இராச்சியம்
### டாங் பகுதிகள்
டாங் பகுதியின் குறு சுதேச சமஸ்தானங்களின் குழுக்கள் தற்போது தெற்கு குஜராத்தின் டாங் மாவட்டத்தில் உள்ளது.  
| இராச்சியம் | மக்கள் தொகை (ஆயிரங்களில்); | வருவாய் (ஆண்டு 1881, ரூபாய்) | ஆட்சியாளர்களின் பட்டம் மற்றும் பரப்பளவு (சதுர கிலோ மீட்டர்) |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| டாங் பிம்பிரி | 3,6 | 3106 | 388&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் வாத்வான் | 0,253 | 147 | 12&nbsp;km<sup>2</sup>. |  |
| டாங் கேதக் கடுபடா | 0,218 | 155 |  |  |
| தாகெர்-அமலா இராச்சியம் | 5,3 | 2885; 1891: 5300 | இராஜா. 307&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் சிஞ்சிலி | 1,67; 1891: ca. 1,4 | 601 | 70&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் பிம்பிலதேவி | 0,134 | 120 | 10&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் பாலசிபிசர் | 0,223 | 230 | 5&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் ஔச்சர் | 500 | 201 | < 21&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் தேர்பௌத்தி | 4,891; 1891: ca. 5 | 3649 | இராஜா. 196&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் கதாவி | 6,309 | 5125 | இராஜா. |  |
| டாங் சிவபரா | 0,346 | 422 | 12&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் கிராலி | 0,167 | 512 | 31&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் வசுர்னா | 6,177 | 2275 |  |  |
| டாங் துதே | 1,45; 1891: 1418 | 85 | < 5&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் சுர்கனா | 14 | 11469 |  |  |
| மச்சாலி | 1.1; | 4745 | 35 | } |

## இதனையும் காண்க
- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- இராஜபுதனம் முகமை
- பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
- ரேவா கந்தா முகமை
- மகி கந்தா முகமை
- கத்தியவார் முகமை
- மால்வா முகமை
- கிழக்கிந்திய முகமை
- காந்தேஷ் பிரதேசம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தக்கீசு தேன்சிட்டு



**தக்கீசு தேன்சிட்டு** (*Tacazze sunbird*)(*நெக்டாரினியா தக்கீசு *) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள பறவை சிற்றினம் ஆகும். இது எரித்திரியா, எத்தியோப்பியா, கென்யா, தெற்கு சூடான், தன்சானியா மற்றும் உகாண்டா ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது.  

## வாழ்விடம்
இந்த பறவைக்கு தக்கீசு ஆற்றின் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. இது வடக்கு எத்தியோப்பியாவில் உள்ள டெகுவா டெம்பியன் அருகிலுள்ள மாவட்டங்களில் அதிகமாகக் காணப்படும். இந்த சிற்றினம் பசுமையான காடுகள், மலைக் காடுகள் மற்றும் *அத்தி,* *யூபோர்பியா அபைசினிகா* மற்றும் *ஜூனிபெரசு புரோசெரா* உள்ளிட்ட மரங்கள் உள்ள பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன.
# பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை


**பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை** (**Baroda and Gujarat States Agency**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் முகமைகளில் ஒன்றாகும். இதன் முக்கியப் பணி பரோடா அரசு மற்றும் குஜராத் முகமையில் உள்ள சுதேச சமஸ்தானங்களிலிருந்து ஆண்டுதோறும் நிலவரியை வசூலித்து மும்பை மாகாண ஆளுநருக்கு அனுப்பி வைத்தல் ஆகும்.மேலும் இந்த முகமையாளர் பஞ்சமகால் மாவட்டத்தின் ஆட்சியராகவும் செயல்படுவார். இந்த முகமையின் தலைமையிடம் பரோடா நகரம் ஆகும்.  

## வரலாறு

1933-ஆம் ஆண்டில் பரோடா அரசு உள்ளிட்ட சுதேச சமஸ்தானங்கள் பரோடா முகமை, ரேவா கந்தா முகமை மற்றும் சூரத் முகமை, கைரா முகமை மற்றும் தானா முகமைகளை ஒன்றிணைத்து பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை உருவாக்கப்பட்டது.  

பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையை 5 நவம்பர் 1944 அன்று பரோடா, குஜராத் மற்றும் மேற்கிந்திய முகமை]]யுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1947-இல் இந்திய விடுதலையின் போது இம்முகமையில் இருந்த பகுதிகள் மும்பை மகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இம்முகமையின் பகுதிகள் குஜராத் மற்றும் மகாராட்டிரா மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- இராஜபுதனம் முகமை
- கத்தியவார் முகமை
- சூரத் முகமை
- ரேவா கந்தா முகமை
- மகி கந்தா முகமை
- மால்வா முகமை
- மத்திய இந்திய முகமை
- கிழக்கிந்திய முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# ரேடியோ இண்டஸ்ட்ரி



**ரேடியோ இண்டஸ்ட்ரி** (*Radio Industri*) என்பது நோர்வேயின் ஒசுலோவில் உள்ள ஒரு வானொலி உற்பத்தி நிறுவனமாகும்.  

இது 1939-ல் நிறுவப்பட்டது. இந்த நிறுவனம் பிலிப்ஸுக்கு வானொலிப் பெட்டிகளைத் தயாரித்தது. தயாரிப்பு ஆலையில் *தோர்சோவின் சண்டகெர்வெயின் 16* இருந்தது. *பிலிப்ஸ் பேப்ரிக் நார்ஸ்க்* என்ற மின்விளக்கு தொழிற்சாலையையும் செயல்பட்டது. ஆனால் இந்த தொழிற்சாலை 1980களில் மூடப்பட்டது. நார்வேயில் செயல்பட்ட பிலிப்ஸ் கார்ப்பரேசன் நிறுவனம் முழுவதும் ரேயன் சண்டசுடுவெயினுக்கு 1982-ல் மாற்றப்பட்டது.
# கத்தியவார் முகமை



**கத்தியவார் முகமை** (**Kathiawar Agency**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் முகமைகளில் ஒன்றாகும். இதன் தலைமையிடம் ராஜ்கோட் நகரம் ஆகும். இது சௌராஷ்டிரா தீபகற்பத்தில் உள்ள சுதேச சமஸ்தானங்களிடமிருந்து ஆண்டுதோறும் திறை வசூலித்து மும்பை மாகாணத்தின் ஆளுநருக்கு அனுப்பி வைப்பதுடன், சுதேச சமஸ்தானங்களின் நடவடிக்கைகள் குறித்து அறிக்கை அனுப்ப வேண்டும்.1901-ஆம் ஆண்டில் இதன் பரப்பளவு 54,084 சதுர கிலோ மீட்டர் ஆகவும், மக்கள் தொகை 23,29,196 ஆக இருந்தது.  

## வரலாறு

துணைப்படை திட்டத்தை ஏற்று பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆளுகையை ஏற்ற சுதேச சமஸ்தானங்களை கண்காணிக்கவும், திறை வசூலிக்கவும் கத்தியவார் முகமை செயல்பட்டது.  

இம்முகமையில் 1899-1900 ஆண்டுகளில் கடுமையான உணவுப் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. உணவுப் பஞ்சம் காரணமாக 1891 - 1901 இடைப்பட்ட ஆண்டுகளில் இம்முகமையின் மக்கள் தொகை 15% வீழ்ச்சியடைந்தது.  

19 அக்டோபர் 1924 அன்று கத்தியவார் முகமையை கலைத்து விட்டு, பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், பம்பாய் மாகாணத்தில் இருந்த இந்த முகமையின் பகுதிகள், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி 1948-ஆம் ஆண்டில் சௌராஷ்டிர மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது. பின்னர் 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இம்முகமையின் பகுதிகள் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## சுதேச சமஸ்தானங்கள்
கத்தியவார் முகமையின் கீழ் பெரிதும், சிறிதுமாக 193 சுதேச சமஸ்தானங்கள் இருந்தது. அவைகளில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்:  

1. பரோடா அரசு
1. பவநகர் அரசு
1. ஜுனாகத் அரசு
1. மோர்வி இராச்சியம்
1. நவநகர் இராச்சியம்
1. போர்பந்தர் இராச்சியம்
1. தாரங்கதாரா இராச்சியம்
1. ரதன்பூர் சமஸ்தானம்
1. கொண்டல் இராச்சியம்
1. ஜாப்ராபாத் இராச்சியம்
1. வான்கனேர் சமஸ்தானம்
1. வாத்வான் இராச்சியம்
1. தாரங்கதாரா இராச்சியம்
1. இராஜ்கோட் இராச்சியம்
1. பாலிதானா சமஸ்தானம்
1. லிம்ப்டி சமஸ்தானம்
1. துரோல் சமஸ்தானம்

கத்தியவார் முகமையின் மொத்த பரப்பளவு ஆகும். 1901-ஆம் ஆண்டில் மக்கள் தொகை 23,29,196 ஆகும். இதன் தலைமையிடம் ராஜ்கோட் நகரம் ஆகும். கத்தியாவார் முகமை சுதேச சமஸ்தானங்களிடமிருந்து 1911-ஆம் ஆண்டில் வசூலித்த திறை ரூபாய் 12,78,000 ஆகும். இதில் பரோடா அரசு மற்றும் ஜுனாகத் அரசுகளிடமிருந்து வசூலித்த திறை ரூபாய் 70,000 ஆகும். 1903–1904-ஆம் ஆண்டில் கத்தியவார் பகுதி துறைமுகப்பகுதியிலிருந்து ஏற்றுமதி ரூபாய் 1,300,000 ஆகவும், இறக்குமதி ரூபாய் 1,120,000 அகவும் இருந்தது.  

1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- இராஜபுதனம் முகமை
- பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
- சூரத் முகமை
- ரேவா கந்தா முகமை
- மகி கந்தா முகமை
- மத்திய இந்திய முகமை
- மால்வா முகமை
- கிழக்கிந்திய முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# மடிசார்


ஜோடி *சி. 1945* ; மனைவி மடிசார் புடவை உடுத்தியிருக்கிறாள் .]]  
**மடிசார்** (*Madisar*) அல்லது கோஷவம் என்பது தமிழ் பிராமணப் பெண்கள் புடவை அணியும் முறையாகும். இத்தகைய புடவை கட்டும் முறை பண்டைய இந்தியாவைச் சேர்ந்தது, கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி 1 ஆம் நூற்றாண்டு வரை அந்தரியா மற்றும் உத்தரிய ஆடைகள் ஒன்றிணைத்து ஒரே ஆடையாக உருவாக்கபட்டது. புடவை கட்டும் இந்த பாணி "கோஷவம்" எனவும் அழைக்கபடும். தமிழ் பிராமணப் பெண்கள் திருமணத்திற்குப் பிறகு இந்த பாணியைப் பயன்படுத்த வேண்டும்  . வெவ்வேறு சமூகங்கள் அசல் கோஷவம் பாணியிலிருந்து வெவ்வேறு புடவை பாணிகளை உருவாக்கியுள்ளன, அதற்கு அதிக பொருள் தேவைப்படுகிறது - ஒன்பது கெஜம். தற்போதுள்ள ஒன்பது கெஜ புடவை பாணிகளில் மகாராஷ்டிராவின் நவ்வரி, கன்னட திரை, தெலுங்கு பிராமண பாணி ஆகியவை அடங்கும். மடிசாரி என்ற பெயர் பொதுவாக தமிழ் பிராமணர்களுடன் தொடர்புடையது, இது ஐயர் கட்டு மற்றும் ஐயங்கார் கட்டு என இரண்டு முறைகள் உண்டு. இன்று, மடிசர் தினசரி உடையாக அரிதாகவே அணியப்படுகிறது, இருப்பினும் பெண்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பண்டிகை சந்தர்ப்பங்களில் மட்டும் மடிசர் பாணியை அணிகிறார்கள். மடிசார் அணிவதற்கு ஒன்பது கெஜ புடவை தேவைப்படுகிறது, தற்போதைய நவீன புடவை அணியும் உடைக்கு 6 கெஜம் தேவை. ஐயர் மற்றும் ஐயங்கார் பிராமணர்கள் திருமண விழா, சீமந்தம் (முதல் கர்ப்பத்திற்காக நடத்தப்படும் ஒரு மத சடங்கு), அனைத்து மத சடங்குகள், பூஜை மற்றும் இறப்பு விழாக்கள் போன்ற சடங்கு / மத நிகழ்வுகளில் பெண்கள் மடிசார் அணிகிறார்கள்.  

ஐயர்களும் ஐயங்கார்களும் வெவ்வேறு விதமாக மடிசார் அணிவார்கள். ஐயர்கள் வலது தோளில் பல்லு (ஒருவரின் தோளில் வரும் புடவையின் அடுக்கு) ஐயங்கார் இடது தோளில் அணிவார்கள். வழக்கமாக, ஒரு பெண் அணியும் முதல் மடிசர் மெரூன் அல்லது சிவப்பு நிறத்தில் இருக்கும், இப்போதெல்லாம் மக்களின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப மற்ற வண்ணங்களில் மடிசர் அணியப்படுகிறது.  

மடிசார்கள் பட்டு, பருத்தி, பருத்தி-பட்டு கலவைகள், பாலியஸ்டர் -பருத்தி கலவைகள் போன்ற பல்வேறு பொருட்களில் கிடைக்கின்றன. இந்த நாட்களில் மடிசரின் பதிப்பும் 6-கஜ புடவையைப் பயன்படுத்தி கட்டப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக இல்லாவிட்டாலும், அணிவதற்கு எளிதாகவும் வசதியாகவும் இருக்கிறது.
# பெருண்ணா சுப்ரமணிய சுவாமி கோயில்


**பெருண்ணா சுப்ரமணிய சுவாமி கோயில்** என்பது சங்கனாச்சேரியில் அமைந்துள்ள ஒரு இந்துக் கோயிலாகும். இக்கோயிலின் தெய்வம் சிவபெருமானின் இரண்டு மகன்களில் ஒருவரான முருகனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் சித்திர திருநாள் பலராம வர்மாவின் ஆணைப்படி, கேரளாவில் அனைத்து இந்துக்களுக்கும் (சாதி வேறுபாடின்றி) திறக்கப்பட்ட முதல் கோயில் இதுவாகும். இந்த சம்பவத்தை கேள்விப்பட்ட மோகன்தாஸ் காந்தி கேரளாவிற்கு தனது முதல் வருகையின் போது கோவிலுக்கு வந்து பல நாட்கள் முருகனை வழிபட்டார். அப்போது கோவிலின் கிழக்கு வாயிலில் பிரமாண்டமான விழாவும் கூட்டமும் நடத்தப்பட்டது.  

## தெய்வம்
கோவிலில் முருகனின் உக்கிரமான உருவம் வழிபடப்படுகிறது. வேல் கீழ்நோக்கி சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. புனித படைகளின் தலைவரான *தேவசேனாபதியின்* வடிவில் முருகன் இங்கு வழிபடப்படுகிறார். *தாரகாசுரனைக்* கொன்றதால் தெய்வம் கோபமும் கோபமும் கொண்ட மனநிலையில் உள்ளது. *தாரகாசுரனை வதம்* செய்ததால் மிகுந்த கோபத்தில் இருக்கிறார். பெரும்பாலான கோவில்களில் காணப்படுவது போல் கிழக்கு நோக்கி காட்சியளிக்கிறார், உக்கிரமான வடிவத்துடன் கூடிய ஒரே கோவில் இதுவாகும். மகாகணபதி, கிருஷ்ணர், சிவன் மற்றும் நாக தெய்வங்கள் மற்ற தெய்வங்கள்.  

## பெருன்னா கல்வெட்டுகள்
கோவிலின் மேற்கு வாயிலில் *வட்டெழுத்து* எழுத்துகளில் கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. இவை 10ஆம் நூற்றாண்டில், குலசேகர கோயிலதிகாரியின் ஆட்சிக் காலத்தில் எழுதப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. பெருன்னா நிறைய கோவில்களைக் கொண்ட ஒரு புனிதத் தலமாகும். கோவிலுக்குள் இருக்கும் தெய்வம் அசுரனை (அசுரனை) கொன்ற பிறகு இங்கு வந்ததால் கோபமான மனநிலையில் இருக்கிறார். சர்ப்ப தேவர், ராட்சசர்கள் ஐயப்ப மகாகணபதி, கிருஷ்ணர், சிவன் ஆகியோர் இக்கோயிலில் உள்ள மற்ற தெய்வங்கள். ஏராளமான மக்கள் இங்கு வந்து முருகப் பெருமானை வேண்டிக் கொண்டனர். இக்கோயிலில் செவ்வாய்கிழமை முக்கியமான நாள். பூஜை பிராமண நிபுணர்களால் செய்யப்படுகிறது. இக்கோயிலில் டிசம்பர் - ஜனவரி மாதங்களில் திருவிழா நடைபெறும். அவர் பெருன்னா இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளர் அல்லது ராஜா என்று அறியப்படுகிறார்.
# மூணாறு சுப்ரமணியன் சுவாமி கோவில்



**அருள்மிகு சுப்ரமணியன் சுவாமி கோவில்** என்பது இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் உள்ள இடுக்கி மாவட்டத்தில் உள்ள மூணாறில் அமைந்துள்ள முருகப்பெருமானை முதன்மைக் கடவுளாகக் கொண்ட ஓர் இந்துக் கோயிலாகும்.  

## பூஜைகள்
ஒவ்வொரு நாளும் காலைப் பிரிவில் உஷா பூஜை, நண்பகல் பிரிவில் 'உச்ச பூஜை', மலை பிரிவில் 'அட்டாழ பூஜை' உள்ளிட்ட மூன்று பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன.  

## திருவிழாக்கள்
மலையாள மாதமான விருச்சிகத்தில் (அதாவது நவம்பர் முதல் டிசம்பர் வரை). மீனத்தில் உத்திரம் நட்சத்திர நாள் (அதாவது மார்ச் முதல் ஏப்ரல் வரை) ஒரு முக்கியமான பண்டிகை நடத்தப்படுகிறது.  

## கோவில்
சிறிய குன்றின் மீது அமைந்துள்ள இக்கோயில் முதுவன் பழங்குடியினரால் கடந்த காலங்களில் வழிபட்டு வந்தது. பின்னர் நீண்ட காலம் மூடப்பட்டது. கோயிலின் பரிதாபகரமான நிலையைக் கண்டு, திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கோடைக்காலத்தில் மூணாறுக்கு வருகை தந்தபோது கோயில் புதுப்பிக்கப்பட்டது. முன்பு நம்பூதிரிகள் கோயிலின் தாந்த்ரீக உரிமையை வைத்திருந்தனர். தற்போது அந்த உரிமைகள் உள்ளூர் தமிழ் பிராமணர்களிடம் உள்ளது . இக்கோயில் இப்போது உள்ளூர் இந்துக்களின் குழுவால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
# போர்பந்தர் இராச்சியம்



**போர்பந்தர் இராச்சியம்** (**Porbandar State**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் போர்பந்தர் நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில், அரபுக் கடலை ஒட்டி அமைந்திருந்தது. இது பிரித்தானிய கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது.  

போர்பந்தர் இராச்சியத்தின் பரப்பளவு ஆகும். இது 1921-இல் 106 கிராமங்களையும், ஒரு இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள்தொகையும், ஆண்டு வருமானம் ரூபாய் 21 இலட்சம் கொண்டிருந்தது.  

## வரலாறு
1193-ஆம் ஆண்டில் போர்பந்தர் இராச்சியமானது இராஜபுத்திர குலத்தின் ஜேத்வா வம்சத்தினரால் நிறுவப்பட்டது. 1307-இல் இதன் பெயர் ரண்பூர் இராச்சியம் என மாற்றப்பட்டது. மீண்டும் 1574-இல் இதற்கு மீண்டும் சாயா இராச்சியம் எனப்பெயரிடப்பட்டது. இறுதியாக 1785-ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் போர்பந்தர் இராச்சியம் எனப்பெயரிடப்பட்டது. 5 டிசம்பர் 1809 அன்று பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற போர்பந்தர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இந்த இராச்சியம் 1886 மற்றும் 15 செப்டம்பர் 1900-ஆண்டுகளில் பம்பாய் மாகாணத்தின் நிர்வாகத்தில், கத்தியவார் முகமையின் கீழ் சென்றது. 1888-ஆம் ஆண்டில் போர்பந்தர் இராச்சியத்தின் குற்றகலப் பாதை கொண்ட இரயில்வே இருப்புப்பாதை தொடங்கப்பட்டது.  

இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 15-02-1948 அன்று இந்த இராச்சியத்தை சௌராஷ்டிர மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. மகாத்மா காந்தியின் சித்தப்பா துளசிதாஸ் காந்தி, போர்பந்தர் இராச்சியத்தின் திவானாக பணியாற்றியவர்.  

## ஆட்சியாளர்கள்
போர்பந்தர் இராச்சியத்தை ஆண்ட இராஜபுத்திர குலத்தின் ஜேத்வா வம்சத்தினர் ஆவார்.  

- 1699 – 1709 பாஞ்ஜி சர்தான் ஜி (இறப்பு. 1709)
- 1709 – 1728 மூன்றாம் கிமோஜி (இறப்பு. 1728)
- 1728 – 1757 மூன்றாம் விக்மாத்ஜி கிமோஜி(இறப்பு. 1757)
- 1757 – 22 ஏப்ரல் 1813 இரண்டாம் சர்தான் ஜி விக்மாத்ஜி (இறப்பு. 1813)
- 1804 – 1812 ஹலோஜி சுல்தான் ஜி - அரசப்பிரதிநிதி (இறப்பு. 1812)
- 22 ஏப்ரல் 1813 – 20 சூன் 1831கிமோஜிராஜ் ஹலோஜி (இறப்பு. 1831)
- 20 சூன் 1831 – 21 ஏப்ரல் 1900 விக்ரமாத்ஜி கிமோஜிராஜ் (பிறப்பு. 1819 – இறப்பு. 1900)
- 20 சூன் 1831 – 1841 இராணி குன்வர்பா - அரசப்பிரதிநிதி (இறப்பு. 1841)
- 21 ஏப்ரல் 1900 – 10 டிசம்பர் 1908 பவானி சிங் மாதவசிங் (பிறப்பு. 1867 – இறப்பு. 1908)
- 10 டிசம்பர் 1908 – 1 சனவரி 1918 நட்வர்சிங் பவானி சிங் (பிறப்பு. 1901 – இறப்பு. 1979)
- 10 டிசம்பர் 1908 – 1917 - பிரித்தானிய அரசப்பிரதிநிதிகள்
  - – ஜே. கே. கோண்டன் (1909 வரை)
  - – ராவ் பகதூர் ஏ. எஸ். தாம்பே (1909–1910)
  - – வாலா வஜ்சூர் வலேரா (1909–1913)
  - – எப். டி. பி. ஹான்காக் (1913–1916)
  - –எட்வர்டு ஓ`பிரையன் (ஏப்ரல் 1916 – 1918)

- 1 சனவரி 1918 – 15 ஆகஸ்டு 1947 நட்வர்சிங் பவானி சிங்
  - 1 சனவரி 1918 – 26 சனவரி 1920 எட்வர்டு ஓ`பிரையன் - பிரித்தானிய அரசப்பிரதிநிதிகள்

## இதனையும் காண்க
- கத்தியவார் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# செம்பூலா


**செம்பூலா** (*Breynia vitis-idaea*, *officinal breynia*) என்பது பல்லாண்டுவாழ்கின்ற மரமாகும். இது ஃபிலாந்தேசி ( ஆமணக்குக் குடும்பம் ) குடும்பம் ஆகும். இது இந்தியாவின் கிழக்கில் தைவான் மற்றும் ஒகினாவா வரையும், தெற்கில் இந்தோனேசியா வரையும் பரவியுள்ளது. இது 3 மீட்டர் உயரம் வரை எட்டக்கூடியதும், முட்டை வடிவ இலைகளைக் கொண்டதுமான புதர் அல்லது மரமாகும். இது கேசரமுள்ள பூக்கள் மற்றும் கோள வடிவ, சிவப்பு பழங்களைக் கொண்டிருக்கும்.  

சீனாவின் புஜியான் மற்றும் யப்பானின், இரியூக்கியூ தீவுகளில் உள்ள இலைப்பூ அந்துப்பூச்சி எபிசெபலா விட்டிசிடேயாவால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யப்படுகிறது. இந்த அந்துப்பூச்சி இதன் பூக்களில் தீவிரமாக மகரந்தச் சேர்க்கை செய்கிறது, ஆனால் வெளிப்புற சூலக இலைச் சுவர் மற்றும் பூவுறையிதழ்களுக்கும் இடையில் முட்டை இடுகிறது. அந்துப்பூச்சியின் கம்பளிப்பூச்சிகள் மரத்தின் விதைகளின் உட்பகுதியை உட்கொண்டு, அதிலிருந்து ஊட்டச்சத்தைப் பெறுகின்றன.  

இதில் சபோனின் பிரைனின் மற்றும் டெர்பெனிக் மற்றும் பீனால் கிளைகோசைடுகள் உள்ளன . **இது தைவானில் சி ஆர் யுன்** என விற்பனை செய்யப்படுகிறது.  

## நச்சுத்தன்மை
*Breynia vitis-idaea* நச்சு ஹெபடோசெல்லுலர் கல்லீரல் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
# ஆற்று அரளி


**ஆற்று அரளி** (*Persicaria glabra*) என்பது ஒரு பூக்கும் தாவர இனம் ஆகும். இது வட அமெரிக்கா மற்றும் யூரோசியாவை தாயகமாக கொண்டது.  

## விளக்கம்
இது *P. longiseta* மற்றும் *P. lapathifolia* போல தோற்றத்தில் ஒத்து உள்ளது. இந்தத் தாவரம் சிவந்த, புடைத்த கணுக்களையும், ஈட்டி போன்ற இலைகள் கொண்ட நடுத்தர அளவிலான ஆண்டு தாவரம் ஆகும். இதன் மஞ்சரியானது சிறிய இளஞ்சிவப்பு அல்லது வெள்ளை நிற பூக்களின் அடர்த்தியான பூந்துணர் கொண்டது ஆகும். இதன் கனி தட்டையான கருப்பு கொட்டை ஆகும்.
# கருணாநிதி நினைவிடம்

**கருணாநிதி நினைவிடம்**, தமிழ்நாட்டின் மறைந்த முதலமைச்சர் கருணாநிதி நினைவாக சென்னை மெரீனா கடற்கரையில், 2018ஆம் ஆண்டு கட்டப்பட்டது. சட்டப்பேரவையில் விதி எண் 110-ன் கீழ் 2021 ஆகஸ்ட் 24ல் முதல்வர் மு.க.ஸ்டாலின் அறிவித்தார். தமிழக சட்டப்பேரவையில் விதி எண் 110-ன் கீழ் முதல்வர் மு.க.ஸ்டாலின் வெளியிடும் முதல் அறிவிப்பு இது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.  

அப்போது பேசிய முதல்வர் ஸ்டாலின், "தமிழக முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதியின் சாதனைகளை, சிந்தனைகளைப் பொதுமக்கள் அறிந்துகொள்ளும் வகையில், காமராஜர் சாலையில் அண்ணா நினைவிட வளாகத்தில் 2.21 ஏக்கர் பரப்பளவில் 39 கோடி மதிப்பீட்டில் நினைவிடம் அமைக்கப்படும். அண்ணா நினைவிட வளாகத்தில் கருணாநிதியின் உடல் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்ட இடத்திலேயே நினைவிடம் அமைக்கப்படும். அந்த நினைவிடத்தில் கருணாநிதியின் வாழ்க்கை, சிந்தனை அடங்கிய நவீன ஒளிப்படங்கள் இடம்பெறும்" என்றார்.
# சாலூக்குசு


**ஜாலூக்கஸ்** (*Zaleucus* , கி.மு. 7 ஆம் நூற்றாண்டு) என்பவர் இத்தாலியில் எபிஸ்பிரியன் லோக்ரிக்காக கிரேக்க சட்டமியற்றியவர் மற்றும் ஒரு பித்தகோரியன் தத்துவஞானி ஆவார். சுதாவின் கூற்றுப்படி, இவர் முன்னாள் அடிமை மற்றும் மேய்ப்பர் ஆவார். இவர் கல்வி கற்ற பிறகு அவர் தனது சக குடிமக்களுக்கு சட்டங்களை வழங்கினார். இவர் கொண்டுவந்த மற்றொரு சட்டம் செனட் அவைக்குள் ஆயுதம் ஏந்தி யாரும் நுழைவதைத் தடை செய்தது. ஒரு சமயம் அவசரத்தில் இவரே ஆயுதத்துடன் அவைக்குள் நுழைந்துவிட்டார் ஆனால் இவரது சட்டம் நினைவுக்கு போது, இவர் உடனடியாக தனது வாள் மீது விழுந்து சமூக ஒழுங்கிற்கு எடுத்துக்காட்டாக பலியானார். இதே போன்ற ஒரு கதை சரோண்டாஸ் பற்றி கூறப்படுகிறது.  

ஒரு புதிய சட்டத்தை அல்லது ஏற்கனவே உள்ள ஒரு சட்டத்தை மாற்றியமைக்க யாரேனும் முன்மொழிந்தால், அவர் கழுத்தில் கயிற்றுடன் குடியுரிமை மன்றத்தில் நேர் நிற்க வேண்டும். மன்றம் அவரின் முன்மொழிவுக்கு எதிராக வாக்களித்தால், முன்மொழிந்தவர் கழுத்து உடனடியாக நெரிக்கப்படும்.
# தாரங்கதாரா இராச்சியம்


**தாரங்கதாரா இராச்சியம்** (**Dhrangadhra State**) இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில் சுரேந்திரநகர் மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரம் தாரங்கதாரா நகரம் ஆகும்.  

## வரலாறு
தாரங்கதாரா இராச்சியத்தை 1090-இல் இராஜபுத்திர குல ஆட்சியாளர் ஹர்பால் தேவ் மக்வானா என்பர், தில்லி சுல்தானகத்தை எதிர்த்து, ஜாலாவாத் எனும் பெயரில் நிறுவினார். 1742-இல் தாரகதாரா எனும் புதிய நகரம் நிறுவப்பட்டது. 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற தாரங்கதாரா இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
## ஆட்சியாளர்கள்

### Raj Sahibs of Dhrangadhra

- இரண்டாம் ராய் சிங் பிரதாப் சிங்
- கஜ்சி இரண்டாம் ராய்சி (பிறப்பு:1744?45 - இறப்பு: 1782)
- ஜஸ்வந்த் சிங் இரண்டாம் கஜ் சிங் ( - இறப்பு: 1801)
- இராணி ஜிஜிபாய் குன்வெர்பா - 1758 - 1782
- ராய் சிங் மூன்றாம் ஜஸ்வந்த் சிங் (இறப்பு: 1804
- அமர்சிங் இரண்டாம் ராய்சிங் (இறப்பு: 9 ஏப்ரல் 1843
- ரண்மால் சிங் அமர்சி ராஜா சாகிப் ( 9 ஏப்ரல் 1843 – death 16 அக்டோபர் 1869
- மான்சிங் இரண்டாம் ரண்மால் சிங் (பிறப்பு:16 அக்டோபர் 1869 - இறப்பு: 2 டிசம்பர் 1900
- 2 டிசம்பர் 1900 - 8 பிப்ரவரி 1911 அஜித் சிங் ஜஸ்வந்த் சிங்
- 8 பிப்ரவரி 1911 - 4 பிப்ரவரி 1942 கண்சியாம் சிங் அஜித் சிங் (பிறப்பு:. 1889 - இறப்பு: 1942)
- 4 பிப்ரவரி 1942 – 15 ஆகஸ்டு 1947 மயூர்துவஜ சிங் (மூன்றாம் மேகராஜ்) (பிறப்பு:. 1923 - இறப்பு:. 2010)
## இதனையும் காண்க
- கத்தியவார் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
# கொண்டல் இராச்சியம்



**கொண்டல் இராச்சியம்** (**Gondal State**) இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் கொண்டல் நகரம் ஆகும். இது பம்பாய் மாகாணத்தில் இருந்த கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில் ராஜ்கோட் மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது.  
## வரலாறு
கொண்டல் இராச்சியத்தை இராஜபுத்திர குல ஜடேஜா வம்சத்தின் தாக்கூர் முதலாம் மேராமான் ஜி கும்போஜி முதலாம் மேராமான் ஜியால் 1634-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இந்த இராச்சியத்தின் நான்காம் தலைமுறை மன்னர் நான்காம் கும்போஜி கொண்டல் இராச்சியத்தை விரிவுபடுத்தினார்.1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற கொண்டல் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தில் இருந்த கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இந்த இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
### ஆட்சியாளர்கள்
| ஆட்சிக் காலம் | பெயர் |
| --- | --- |
| 1648–1713 | சகராம்ஜி முதலாம் கும்போஜி (1634–1713) |
| 1713–1752 | ஹலோஜி சகராம்ஜி (1676–1752) |
| 1752–1789 | கும்போஜி இரண்டாம் ஹலோஜி (1712–1789) |
| 1789–1791 | மூலாஜி சகராம்ஜி (மலூபாய் சாகிப்) (1754–1791) |
| 1791–1800 | தாஜிபாய் முலுஜி (1775–1800) |
| 1800–1812 | தேவாஜி சகராம்ஜி (1769–1812) |
| 1812–1814 | நாத்துஜி தேவாஜி (1814) |
| 1814–1821 | கனுஜி தேவாஜி (−1821) |
| 1821–1841 | சந்திரசிம்மன் ஜி தேவாஜி (1797–1841) |
| 1841–1851 | பானாபாய் தேவாஜி (1851) |
| 1851–1866 | சகாராம்ஜி இரண்டாம் தேவாஜி (1822–1869) |

#### தாக்கூர் சாகிப் பட்டம் பெற்ற ஆட்சியாள்ர்கள்

| ஆட்சிக் காலம் | பெயர் |  |
| --- | --- | --- |
| 1866 – 14 டிசம்பர் 1869 | சகாராம்ஜி இரண்டாம் தேவாஜி |  |
| 14 டிசம்பர் 1869 – 10 மார்ச் 1944 | பகவத் சி சகாராம்சிம்மன் ஜி (1865–1944) |  |
| 10 மார்ச் 1944 – 15 ஆகஸ்டு 1947 | மகாராஜா போஜராஜ் ஜி பகவத்சிம்மன் ஜி (1883–1952) | } |

#### அரசப்பிரதிநிதிகள்
- 16 செப்டம்பர் 1878 – 24 ஆகஸ்டு 1884
  - டபிள்யூ. ஸ்காட் W. Scott (சூன் 1882 வரை)
  - ஜெயசங்கர் லால்சங்கர் (பிபரவரி 1882 வரை)
  - ஹான்காக் (Hancock (டிசம்பர் 1880 – பிப்ரவரி 1881)
  - நாட் (Nutt (ஆகஸ்டு 1881 – சனவரி 1882])
## இதனையும் காண்க
- கத்தியவார் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# ஜாப்ராபாத் இராச்சியம்


**ஜாப்ராபாத் இராச்சியம்** (**Jafarabad**, or **Jafrabad State**) இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் ஜாப்ராபாத் ஆகும். இது கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் சித்தியர்கள் ஆண்ட ஜன்சிரா இராச்சியத்தின் வசீருக்குட்பட்ட சிற்றரசு ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில் உள்ள அம்ரேலி மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1931-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, ஜாப்ராபாத் இராச்சியம் 68 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 12,097 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.  

## வரலாறு
ஜாஞ்சிரா இராச்சியத்தின் கீழ் சிற்றரசாக இருந்த ஜாப்ராபாத், 1759-ஆம் ஆண்டில் தன்னாட்சியுடைய இராச்சியமாக நவாப்புகளால் நிறுவப்பட்டது. பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற இந்த இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஜாப்ராபாத் இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  

## ஆட்சியாளர்கள்
- 1803 – 1826: முதலாம் இப்ராகிம் கான்
- 1826 – 31 ஆகஸ்டு 1848: முகமது கான்
- 31 ஆகஸ்டு 1848 – 28 சனவரி 1879: மூன்றாம் இப்ராகிம் கான்
- 28 சனவரி 1879 – 2 மே 1922: அகமது கான்
- 28 சூன் 1879 – 11 அக்டோபர் 1883: .... – அரசப்பிரதிநிதி
- 2 மே 1922 – 15 ஆகஸ்டு 1947: இரண்டாம் முகமது கான்
- 2 மே 1922 – 9 நவம்பர் 1933: இராணி குல்சும் பேகம் -அரசப்பிரதிநிதி
## இதனையும் காண்க
- சித்தியர்கள்
- முருத்-ஜாஞ்சிரா
- ஜஞ்சிரா இராச்சியம்
- கத்தியவார் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தூலியம்(III) புளோரைடு



**தூலியம்(III) புளோரைடு** (*Thullium(III) fluoride*) என்பது TmF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.  
## தயாரிப்பு
தூலியம்(III) சல்பைடை ஐதரோபுளோரிக் அமிலத்துடன் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்து தொடர்ந்து வெப்ப சிதைவுக்கு உட்பட்டுத்தினால் தூலியம்(III) புளோரைடு உருவாகிறது.  

: 3 Tm<sub>2</sub>S<sub>3</sub> + 20 HF + (2 + 2x)H<sub>2</sub>O → 2 (H<sub>3</sub>O)Tm<sub>3</sub>F<sub>10</sub>·xH<sub>2</sub>O↓ + 9 H<sub>2</sub>S↑ (x=1.7)  

: (H<sub>3</sub>O)Tm<sub>3</sub>F<sub>10</sub> → 3 TmF<sub>3</sub> + HF↑ + H<sub>2</sub>O↑  

தூலியம்(III) ஆக்சைடு சேர்மம் ஐதரசன் புளோரைடு நைட்ரசன் முப்புளோரைடுசெனான் இருபுளோரைடு போன்ற புளோரினேற்றும் முகவர்களுடன் வினைபுரிந்து தூலியம்(III) புளோரைடு சேர்மத்தை உருவாக்குகிறது. இருப்பினும் நைட்ரசன் முப்புளோரைடுடன் ஈடுபடும் வினை முற்றுப்பெறாத வினையாகவே நிகழ்ந்து TmOF மற்றும் TmF<sub>3</sub> சேர்மங்களின் கலவை தோன்றுகிறது.
# தூலியம்(II) குளோரைடு



**தூலியம்(II) குளோரைடு** (*Thullium(II) chloride*) என்பது TmCl<sub>2</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். அடர் பச்சை நிறத்தில் ஒரு திண்மமமாக இது காணப்படுகிறது.  
## தயாரிப்பு
தூலியம்(III) குளோரைடுடன் தூலியம் உலோகத்தைச் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தால் ஒடுக்க வினை நிகழ்ந்து தூலியம்(II) குளோரைடு உருவாகிறது.:  
: 2 TmCl<sub>3</sub> + Tm → 3 TmCl<sub>2</sub>  
## வேதிப் பண்புகள்
தண்ணீருடன் தூலியம்(II) குளோரைடு தீவிரமாக வினைபுரிந்து ஐதரசன் வாயுவையும் தூலியம்(III) ஐதராக்சைடையும் கொடுக்கிறது. தூலியம்(II) குளோரைடு முதலில் தண்ணீரைத் தொட்டவுடன் இளம் சிவப்பு நிற கரைசல் தோன்றி விரைவில் மறைகிறது.
# கடோலினியம்(III) புளோரைடு


**கடோலினியம்(III) புளோரைடு** (*Gadolinium(III) fluoride*) என்பது GdF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இச்சேர்மம் கடோலினியம் முப்புளோரைடு என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறது.  

## தயாரிப்பு
கடோலினியம் ஆக்சைடும் அமோனியம் பைபுளோரைடும் சேர்ந்து வினைபுரிவதால் கடோலினியம்(III) புளோரைடு உருவாகிறது. இரண்டு படிநிலைகளாக இவ்வினை நிகழ்கிறது::  
: Gd<sub>2</sub>O<sub>3</sub> + 6 NH<sub>4</sub>HF<sub>2</sub> → 2 NH<sub>4</sub>GdF<sub>4</sub> + 4 NH<sub>4</sub>F + 3 H<sub>2</sub>O  
: NH<sub>4</sub>GdF<sub>4</sub> → GdF<sub>3</sub> + NH<sub>3</sub> + HF  
மாறாக கடோலினியம்குளோரைடுடன் ஐதரோபுளோரிக் அமிலத்தை சேர்த்து வினைபுரியச் செய்து வினைகலவையுடன் சூடான நீரை சேர்த்தால் GdF<sub>3</sub>·xH<sub>2</sub>O (x＝0.53) உருவாகிறது. நீரிலி கடோலினியம்(III) புளோரைடு உருவாக்க இந்நீரேற்றை அமோனியம் பைபுளோரைடுடன் சேர்த்து சூடுபடுத்த வேண்டும். அமோனியம் பைபுளோரைடு பயன்படுத்தாவிட்டால் கடோலினியம்(III) புளோரைடுக்குப் பதிலாக வினையில் கடோலினியம் ஆக்சிபுளோரைடு உருவாகும்.  
: GdCl<sub>3</sub> + 3 HF + x H<sub>2</sub>O → GdF<sub>3</sub>·xH<sub>2</sub>O + 3 HCl
# ஓல்மியம் தைட்டனேட்டு



**ஓல்மியம் தைட்டனேட்டு** (*Holmium titanate*) என்பது Ho<sub>2</sub>Ti<sub>2</sub>O<sub>7</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.  

டிசிப்ரோசியம் தைட்டனேட்டு மற்றும் ஓல்மியம் இசுட்டானேட்டு போல  
ஓல்மியம் தைட்டனேட்டும் பனிக்கட்டியில் இருக்கும் புரோட்டானை ஒத்த ஒரு படிக காந்தப் பொருளாகும். நையோபியம் கனிமக் குழுவைச் சேர்ந்த பைரோகுளோர் கட்டமைப்பில் ஓல்மியம் தைட்டனேட்டு படிகமாகிறது.
# உலொக்கிரி


**லோக்ரி** (*Locri*) என்பது தெற்கு இத்தாலியின் கலாப்ரியா , ரெஜியோ கலாப்ரியா மாகாணத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் *கம்யூன்* (நகராட்சி) ஆகும். இதன் பெயர் பண்டைய கிரேக்க பகுதியான லோக்ரிஸ் என்பதிலிருந்து வந்தது. இன்று இது அயோனியன் கடற்கரையிலும் அதன் மாகாணத்திலும் ஒரு முக்கியமான நிர்வாக மற்றும் கலாச்சார மையமாக உள்ளது.  

## வரலாறு
நடு கிரேக்கத்தில் உள்ள லோக்ரிஸ் என்ற பகுதியில் இருந்து ஓடிவந்த கீழ்மக்கள் சிலர் சேர்ந்து இந்த நகரத்தை உருவாக்கினர் எனப்படுகிறது. இதனாலேயே இது லோக்ரி என்று அழைக்கப்பட்டது. கீழ்மக்களால் உருவாக்கபட்டதால் இது முதலில் ஒழுங்கான சட்டதிட்டங்களைக் கொண்டதாக இருக்கவில்லை. இதனால் தங்கள் நகரத்துக்கு ஒழுங்கான சட்டதிட்டங்களை வகுத்துக் கொடுக்கும்படி , டெல்பி கோயில் பூசாரிகளிடம் விண்ணப்பித்தனர். இந்த விண்ணப்பத்திற்கு இசைய ஜாலூக்கஸ் என்ற முன்னாள் அடிமை கி.மு. 664 ஆம் ஆண்டு நகரத்திற்கான சட்ட திட்டங்களை வகுத்துக் கொடுத்தார். பண்டைய கிரேக்கத்திலேயே முதன்முதலில் எழுத்திலே உருவாக்கப்பட்ட சட்டம் இது ஆகும்.  

ஒரு புதிய சட்டத்தை அல்லது ஏற்கனவே உள்ள ஒரு சட்டத்தை மாற்றியமைக்க யாரேனும் முன்மொழிந்தால், அவர் கழுத்தில் கயிற்றுடன் குடியுரிமை மன்றத்தில் நேர் நிற்க வேண்டும். மன்றம் அவரின் முன்மொழிவுக்கு எதிராக வாக்களித்தால், முன்மொழிந்தவர் கழுத்து உடனடியாக நெரிக்கப்படும்.
# சிட்னி புவத்தியே


**சிட்னி எல். புவத்தியே** (*Sidney L. Poitier*; பெப்ரவரி 20, 1927 – சனவரி 6, 2022) பகாமிய-அமெரிக்க நடிகரும், திரைப்பட இயக்குநரும், செயற்பாட்டாளரும் ஆவார். சிறந்த நடிகருக்கான அகாதமி விருது (1964) பெற்ற முதலாவது கறுப்பினத்தவர் இவராவார். இவர் இரண்டு தடவைகள் அகாதமி விருதுக்காகவும், பத்துத் தடவைகள் கோல்டன் குளோப் விருதுக்காகவும், இரண்டு தடவைகள் பிரதானநேர எம்மி விருதுக்காகவும் பரிந்துரைக்கப்பட்டார். 1997 முதல் 2007 வரை இவர் சப்பானுக்கான பகாமாசு துதூதுவராகவும் பணியாற்றினார்.  

புவத்தியேயின் முழுக் குடும்பமும் அன்று பிரித்தானியக் குடியேற்ற நாடாக இருந்த பகாமாசில் வசித்து வந்தது. ஆனாலும், அவரது குடும்பம் மயாமிக்கு சுற்றுலா சென்றிருந்தபோது அங்கு சிட்னி பிறந்தார். இதனால் அவருக்கு அமெரிக்கக் குடியுரிமையும் கிடைத்தது. பகாமாசில் வசித்து வந்த சிட்னி தனது 15-வது அகவையில் மயாமிக்குக் குடிபெயர்ந்து, பின்னர் ஓராண்டில் நியூயார்க்கு நகரம் சென்றார். அங்கு அவர் அமெரிக்க நீக்ரோ அரங்கில் இணைந்து, 1955 இல் வெளிவந்த புகழ்பெற்ற திரைப்படமான *பிளாக்போர்டு ஜங்கிளில்* உயர்-வகுப்பு மாணவனாக நடித்தார். 1958 ஆம் ஆண்டில், ஒன்பது அகாதமி விருது பரிந்துரைகளைப் பெற்ற *தி டிஃபையன்ட் ஒன்சு* திரைப்படத்தில் டோனி கர்ட்டிசுடன் சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்ட குற்றவாளிகளாக புவத்தியே நடித்தார். இரு நடிகர்களும் சிறந்த நடிகருக்கான பரிந்துரையைப் பெற்றனர். ஒரு கறுப்பின நடிகருக்கான முதல் நபராக புவத்தியே பரிந்துரைக்கப்பட்டார். அதே போல் பாஃப்டா விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டு விருதும் பெற்றார். 1964 ஆம் ஆண்டில், *லில்லிஸ் ஆஃப் தி ஃபீல்டு* படத்தி இடாய்ச்சு மொழி பேசும் கன்னித்துறவிகளின் குழுவிற்கு தேவாலயத்தைக் கட்ட உதவும் கைவினைஞராக நடித்தமைக்காக (1963) சிறந்த நடிகருக்கான அகாதமி விருது, மற்றும் கோல்டன் குளோப் விருது ஆகியவற்றை வென்றார்.
# லியுதேத்தியம்(III) புளோரைடு



**லியுதேத்தியம்(III) புளோரைடு** (*Lutetium(III) fluoride*) என்பது LuF<sub>3</sub>.என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். லியுதேத்தியம் முப்புளோரைடு என்ற பெயராலும் இது அழைக்கப்படுகிறது.  

## தயாரிப்பு
லியுதேத்தியம் ஆக்சைடும் ஐதரசன் புளோரைடும் சேர்ந்து வினைபுரிவதால் அல்லது லியுதேத்தியம் குளோரைடு ஐதரோபுளோரிக் அமிலத்துடன் சேர்ந்து வினைபுரிவதால் லியுதேத்தியம்(III) புளோரைடு உருவாகிறது.:  

:Lu<sub>2</sub>O<sub>3</sub> + 6 HF → 2 LuF<sub>3</sub> + 3 H2O  

:LuCl<sub>3</sub> + 3 HF → LuF<sub>3</sub> + 3 HCl  

லியுதேத்தியம் சல்பைடும் ஐதரோபுளோரிக் அமிலத்துடன் சேர்ந்து வினைபுரிவதாலும் லியுதேத்தியம்(III) புளோரைடு உருவாகிறது:  

:3 Lu<sub>2</sub>S<sub>3</sub>+ 20 HF + (2 + 2x) H<sub>2</sub>O → 2 (H<sub>3</sub>O)Lu<sub>3</sub>F<sub>10</sub>·xH<sub>2</sub>O↓ + 9 H<sub>2</sub>S↑ (x = 0.9)  

:(H<sub>3</sub>O)Lu<sub>3</sub>F<sub>10</sub> → 3 LuF<sub>3</sub> + HF↑ + H<sub>2</sub>O↑  

லியுதேத்தியம் ஆக்சைடு நைட்ரசன் முப்புளோரைடுடன் 240 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் வினைபுரிந்து லியுதேத்தியம் ஆக்சி புளோரைடு உருவாகிறது. 460 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு தொடர்ந்து சூடாக்கினால் லியுதேத்தியம் புளோரைடு கிடைக்கிறது:
# கோவிந்தச்சந்திரன் (சந்திர வம்சம்)


## வரலாறு
திருமலை கல்வெட்டின் படி, இவனது ஆட்சியின் போது, &#x2013; பொ.ச.1024க்கு இடையில் சோழ மன்னன் [[இராசேந்திர சோழன்|இராஜேந்திர சோழனால் பெரும் படையெடுப்பை எதிர்கொண்டான். கல்வெட்டில் இவன் வங்காளதேசத்தைச் சேர்ந்த கோவிந்தச்சந்திரன் என்று அடையாளம் காணப்படுகின்றான்.  

கிபி 1049 இன் தொடக்கத்தில், கலாச்சூரி மன்னர் கர்ணதேவனும் (1042-1072 வரை ஆட்சி செய்தவன்) கோவிந்தச்சந்திரன் மீது தாக்குதலைத் தொடங்கினான் (இது சந்திர வம்சத்தின் வீழ்ச்சியாக இருக்கலாம்). ஆட்சியில் சோர்வுற்று அரியணையைத் துறந்ததாக வங்காள நாட்டுப்புற பாடல்கள் கூறுகிறது.
# இலதாகசந்திரன்



**இலதாகசந்திரன்** (*Ladahachandra*) கிழக்கு வங்காளத்தில் ஆட்சி செய்த சந்திர வம்சத்தின் நான்காவது ஆட்சியாளனாவான். மகாயான பௌத்த மதப் பிரிவைச் சேர்ந்த இவன் பௌத்தத்தின் புகழ்பெற்ற புரவலராக இருந்தபோதிலும், வைணவ சமயத்தின் மீது மிகவும் ஆதரவுடன் இருந்தாக மைனாமதியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இரண்டு செப்புப் பட்டயங்களின்படி அறிய வருகிறது.
# கல்யாணசந்திரன்


**கல்யாணச்சந்திரன் (Kalyanachandra)** (ஆட்சிக் காலம் சுமார் 975 – 1000) கிழக்கு வங்காளத்தில் ஆட்சி செய்த சந்திர வம்சத்தின் மூன்றாவது ஆட்சியாளன் ஆவான். வடக்கு வங்காளத்தின் காம்போஜ வம்சத்திற்கு எதிரான இவ்னது போர், மீண்டும் எழுந்த பாலப் பேரரசர் முதலாம் மகிபாலன், பாலப் பேரரசின் பெரும்பகுதியை மீட்டெடுக்க அனுமதித்தது. இவன் பௌத்த சமய பிக்குவான அதிசரின் தந்தையும் ஆவான்.
# சிறீசந்திரா


**சிறீசந்திரா** (*Srichandra*) (ஆட்சி சுமார் 930-975) கிழக்கு வங்காளத்தில் ஆட்சி செய்த சந்திர வம்சத்தின் இரண்டாவது மற்றும் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க ஆட்சியாளனாவான்.  

## வாழ்க்கை
திரைலோக்யச்சந்திரனுக்குப் பிறகு, சிறீசந்திரன் "பரமசௌகதா", "பரமேசுவர்", "பரம்பத்தரக்" , "மகாராசாதிராசன்" ஆகிய பட்டங்களை எடுத்துக்கொண்டு அரியணை ஏறினான். வரலாற்றாலாளர்அப்துல் மோமின் சௌத்ரி எழுதிய 'வங்காளத்தின் வம்ச வரலாறு' என்ற புத்தகத்தின்படி, சிறீசந்திரன் கிபி 930 முதல் 975 வரை 45 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். பின்னர், ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார் தனது 'வங்காளதேச வரலாறு' என்ற புத்தகத்தில் சிறீசந்திரன் 905 முதல் 955 வரை ஆட்சி செய்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். எனினும் சந்திர வம்ச அரசர்களில் இவனே அதிக காலம் ஆட்சி செய்தான். மணிக்கஞ்ச், டாக்கா, பரித்பூர், பத்மா, சில்ஹெட் , கொமில்லாப் பகுதிகள் இவனது ஆட்சியின் கீழ் வந்தன.  

காமரூப இராச்சியத்திற்கு எதிரான இவனது வெற்றிகளை விவரிக்கும் மௌல்விபஜாரில் உள்ள பாஸ்சிம்பாக் கிராமத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மைனாமதியில் இருந்து செப்புத் தகடுகள் மற்றும் பாசிம்பாக் செப்புத்தகடு ஆகியவற்றிலிருந்து இவனைப் பற்றி அறியப்படுகிறது. தனது தந்தையின் இராச்சியத்தை வங்க நாடு, சமதாத இராச்சியங்களை உள்ளடக்கி விரிவுபடுத்தினான். இவன், ஹரிகேள ராச்சியம், பாலப் பேரரசு, வடக்கு வங்காளத்தின் காம்போஜ பால வம்சத்தினருடன் வெற்றிகரமாக போரிட்டான். இரண்டாம் கோபாலன் இவனது இவனது சமகால பால ஆட்சியாளன் ஆவான். சிறீசந்திரன் தனது பேரரசின் நிர்வாக மையத்தை தேவபர்வதத்திலிருந்து புதிதாக கட்டப்பட்ட தனது தலைநகரான விக்ரம்பூருக்கு மாற்றினான்.  

## மதம்
கிடைக்கக்கூடியச் செப்புத் தகடுகளின்படி, இவன் பௌத்த சமயத்தை பின்பற்றினான் என்றாலும், தனது குடிமக்களிடையே பிற மத நம்பிக்கைகளை சகித்துக்கொண்டான். இடம்பெயர்ந்த பிராமணர்களை தனது பேரரசுக்குள் குடியேற்ற இவன் மேற்கொண்டான். தனது மகன் கல்யாணசந்திரனும் ஒரு பௌத்தனாக இருந்தான். மேலும் இவனது பேரனான அதிசரும் பௌத்தப் பிக்குவாக இருந்தார்.
# திரைலோக்யச்சந்திரன்


**திரைலோக்யச்சந்திரன்** (*Traillokyachandra*) (ஆட்சிக் காலம் பொ.ச. 900 - 930) கிழக்கு வங்காளத்தின் ஹரிகேள இராச்சியத்தை ஆட்சி செய்த சந்திர வம்சத்தின் முதல் ஆட்சியாளனாவான். இவனது தந்தை, சுவர்ணசந்திரன் ஹரிகேள இராச்சியத்தின் முந்தைய ஆட்சியாளர்களுக்கு அடிபணிந்திருந்தான். திரைலோக்யச்சந்திரன், தேவபர்வதத்தை மையமாகக் கொண்டு ( மைனாமதி, கொமிலா ) வம்சத்தை நிறுவினான். மேலும் தன்னை 'மகாராசாதிராசா' என்றும் அறிவித்துக் கொண்டு நவீன கச்சுவா பகுதி வரை தனது ஆட்சிப் பகுதிகளை விரிவுபடுத்தினான்.
# அசோக்ராஜன்


**அசோக்ராஜன்** (*Ashokrajan*, 02 பிப்ரவரி 1955) இந்தியத் திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளர் ஆவார். மனித மனங்களை கதைகளாக உருமாற்றி, மக்களின் வாழ்க்கையை பிரதிபலிக்கும் வகையில், திரையில் காட்சிகளாக சித்தரிக்கும் திரைப்படங்களுக்கு, கேமிரா கண்களால் படம்பிடித்து காட்டும் சிறந்த ஒளிப்பதிவாளர். தமிழ், தெலுங்கு, இந்தி என மொத்தம் 50க்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களில் ஒளிப்பதிவாளராக பணியாற்றியுள்ளார்.  

ஒளிப்பதிவாளர் அசோக்ராஜன் சென்னையில் பிறந்தவர். 1981 இல் ஒளிப்பதிவாளர் பி. கண்ணனிடம் உதவியாளராக திரைப்பட வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். இணை ஒளிப்பதிவாளராக 35 இற்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களில் பணியாற்றியுள்ளார். கே. எஸ். ரவிக்குமார் இயக்கத்தில் வெளியான சேரன் பாண்டியன் உள்ளிட்ட 50க்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களில் ஒளிப்பதிவாளராக பணியாற்றினார்.  

### குடும்பப் பின்னணி:

மறைந்த முன்னாள் முதலமைச்சர், முத்தமிழ் அறிஞர்  திரு.கருணாநிதியின் கைவண்னத்தில் எழுதி, மறைந்த  நடிகர் செவாலியே டாக்டர் சிவாஜி கணேசன் நடிப்பில் வெளியான ”பராசக்தி” திரைப்படத்த்ன் பன்முக இயக்குநர் திரு.கிருஷ்ணன் பஞ்சுவின் குடும்பத்தில் இருந்து வந்தவர். திரு.கிருஷ்ணன் பஞ்சு அசோக் ராஜன் தாய்மாமன் ஆவார்.  

மறைந்த  நடிகர் செவாலியே டாக்டர் சிவாஜி கணேசன் நடிப்பில் வெளியான பாசமலர் திரைப்படத்தை இயக்கிய பிரபல இயக்குநர் திரு.பீம்சிங் அசோக் ராஜன் சித்தப்பா ஆவார்.  

நடிகர் ரஜினிகாந்த் நடித்த காயத்ரி திரைப்படத்தை இயக்கிய இயக்குநர் பட்டு என்கிற ஆர்.பட்டாபிராமன் அசோக் ராஜன் தாய்மாமன் ஆவார்.  

## பணியாற்றிய திரைப்படங்கள்

- முத்து
- நாட்டாமை
- பிஸ்தா
- ஊர் மரியாதை
- நட்புக்காக
- புத்தம் புது பயணம்
- புருஷ லட்சணம்
- பெரிய குடும்பம்
- எதிரி
- என்னவளே
- வில்லன்
- பரம்பரை
- மின்சார கண்ணா
- துள்ளுவதோ இளமை
- காதல் ஜாதி
- பொண்ணு வீட்டுக்காரன்
- சேரன் பாண்டியன்
- பொள்ளாச்சி மாப்பிள்ளை
- சுயம்வரம் (கின்னஸ் சாதனை படம்)
- என்னைப் பார் யோகம் வரும்
- பேண்ட் மாஸ்டர்
- மனசே மவுனமாய்

## விருதுகள்
- நட்புக்காக திரைப்படத்திற்கு பாரத் கல்சுரல் அகாடமி விருது
- 2008ம் ஆண்டு சன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பான *சிவசக்தி* தொலைக்காட்சி தொடருக்காக சிறந்த ஒளிப்பதிவாளருக்கான தமிழக அரசின் விருது
# துபாய் பட்டாம்பூச்சி தோட்டம்


**துபாய் பட்டாம்பூச்சி தோட்டம்** (*Dubai Butterfly Garden*) என்பது ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் துபாய் நகரத்தின் அல்பர்சா 3 பகுதியில் பட்டாம்பூச்சிகளுக்காக அமைந்துள்ள ஒரு தோட்டமாகும். துபாய் பட்டாம்பூச்சி தோட்டம் உலகின் மிகப்பெரிய மற்றும் பிராந்தியத்தின் முதல் உள்ளரங்க பட்டாம்பூச்சி தோட்டமாகும்.  

2015 ஆம் ஆண்டு திறக்கப்பட்ட இந்த தோட்டத்தில் 50 இனங்களைச் சேர்ந்த 15,000 பட்டாம்பூச்சிகள் உள்ளன. ஒரு பட்டாம்பூச்சி அருங்காட்சியகம், 24 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் பராமரிக்கப்படும் பத்து குவிமாடங்கள், இரண்டாவது குவிமாடத்தில் கொய் மீன் குளம் மற்றும் கல்விப் பகுதி ஆகியவையும் இத்தோட்டத்தில் அடங்கும். 2600 சதுர மீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ள துபாய் பட்டாம்பூச்சி தோட்டம் துபாய் அதிசயத் தோட்டத்திற்கு வடகிழக்கில் தனி நுழைவாயிலுடன் அமைந்துள்ளது.
# முர்ரே



**முர்ரே** (**Murree**), பாகிஸ்தான் நாட்டின் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் உள்ள இராவல்பிண்டி மாவட்டத்தின், முர்ரே தாலுகாவின் நிர்வாகத் தலைமையிடமும், மலைவாழிட நகரமும் ஆகும். பிர்பாஞ்சல் மலைத்தொடரில் அமைந்த முர்ரே நகரம் இராவல்பிண்டிக்கு வடகிழக்கே 72.1 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும்; இஸ்லாமாபாத்திற்கு வடகிழக்கே 30 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

2017 பாகிஸ்தான் மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, முர்ரே நகரத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 25,816 ஆகும். இந்நகரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 2291 மீட்டர் உயரத்தில், பிர்பாஞ்சல் மலைத்தொடரில் உள்ளது. இந்நகரத்தை பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் 1853-ஆம் ஆண்டு முதல் மலைவாழிடமாக கொண்டனர். பஞ்சாப் ஆளுநரின் மலைவாழிட அலுவலக முகாமாகவும், வாழிடமாகவும் 1876-ஆம் ஆண்டு முடிய இருந்தது. பின்னர் சிம்லாவிற்கு மாற்றப்பட்டது. முர்ரே நகரத்தில் ஆங்கிலேயர்களுக்காக நடத்தப்பட்ட லாரன்ஸ் கல்லூரி மற்றும் வணிக வளாகம் செயல்பட்டது. தற்போது முர்ரே குளிர்கால சுற்றுலா மலைநகரமாக உள்ளது.  

பாகிஸ்தான் விடுதலைக்குப் பிறகு முர்ரே நகரம் பாகிஸ்தான் மக்களின் மலைவாழிட நகரமாக விளங்குகிறது.முர்ரே நகரம் ஆசாத் காஷ்மீர் மற்றும் அப்போட்டாபாத் பகுதிகளுக்கு செல்பவர்களின் முக்கிய வழித்தடமாக உள்ளது.  

இயேசு கிறிஸ்து முர்ரே பகுதிக்கு வருகை புரிந்தார் என்பது உள்ளூர் மக்களின் நம்பிக்கை ஆகும். இயேசு சிலுவையில் மரித்த பின்னர், மேரி மாதா தனது இறுதிககாலத்தை முர்ரே பகுதியில் கழித்தார் என்பதும் உள்ளூர் மக்களின் நம்பிக்கை ஆகும்.  
## இராணுவக் கேந்திரம்
முர்ரே நகர்புறத்தில் முர்ரே மலை இராணுவப் பாசறை மற்றும் முர்ரே காலாபாக் இராணுவப் பாசறைகள் உள்ளது. தரைப்படையின் 12வது டிவிசன் மற்றும் பல இராணுவப் பயிற்சி நிலையங்கள் & ஒருங்கிணைந்த இராணுவ மருத்துவ மனை முர்ரே நகரத்தில் செயல்படுகிறது. பாகிஸ்தான் வான்படையின் தளம் ஒன்று முர்ரே நகரம் அருகே இயங்குகிறது.  
## 2022 கடும் பனிப்பொழிகள்
8 சனவரி 2022 அன்று முர்ரே பகுதியில் கடும் பனிப்பொழிவினால் இதுவரை 21 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர்.  
## படக்காட்சியகம்

## தட்ப வெப்பம்

## அடிக்குறிப்புகள்
# லியுதேத்தியம்(III) புரோமைடு



**லியுதேத்தியம்(III) புரோமைடு** (*Lutetium(III) bromide*) என்பது LuBr<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். லியுதேத்தியம் முப்புரோமைடு என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறது. ஒரு லியுதேத்தியம் அணுவும் மூன்று புரோமின் அணுக்களும் சேர்ந்து படிகமாக இச்சேர்மம் உருவாகிறது. அறை வெப்பநிலையில் வெண்மை நிறங்கொண்ட தூளாகக்  
:2 Lu(s) + 3 Br<sub>2</sub>(g) → 2 LuBr<sub>3</sub>(s)  
### வினைகள்
லியுதேத்தியம்(III) புரோமைடு எரிக்கப்பட்டால் ஐதரசன் புரோமைடு தோன்றும். உலோக ஆக்சைடு புகையும்  
வலிமையான ஆக்சிசனேற்றும் முகவர்களுடன் லியுதேத்தியம்(III) புரோமைடு வினைபுரியும்.  
### கரைதிறன்
ஓர் ஆய்வு நிகழ்வில் 21-23 °செல்சியசு வெப்பநிலையில் லியுதேத்தியம்(III) புரோமைடு 100 மில்லி டெட்ரா ஐதரோபியூரானில் 0.30 கிராம் கரைந்ததாக டி.கியோதசுக்கி தெரிவித்துள்ளார்.
# சோவாவோ தே புசுமாந்தே

சோவாவோ தே புசுமாந்தே (João de Bustamante) (பிறப்பு 1536 - ஆகஸ்ட் 23, 1588) ஒரு எசுப்பானிய மறைபரப்பாளர் ஆவார். இவர் 'இந்தியாவின் குட்டன்பெர்க்' என்றும் அழைக்கப்பட்டார். இந்தியாவில், குறிப்பாக போர்த்துகீசிய காலனியான கோவாவில் அச்சகத்தை முதன் முதலாக தொடங்கி வைத்தவர்.  

## இந்தியாவில் அச்சு தொடங்குவதற்கான பங்களிப்பு
புசுமாந்தே எசுபானியாவின் வாலென்சியாவில் பிறந்தார். தன்னுடைய இருபதாவது வயதில் இயேசு சபையில் 1556 ஆம் ஆண்டு சேர்ந்தார். பின் சோவாவோ ரொடிரிக்சு என மறுபெயரிடப்பட்டு 1564 ஆம் ஆண்டு குருவாக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் இயேசு சபை மறைபரப்பாளர்களுடன் இணைந்து போர்த்துக்கலில் இருந்து எத்தியோப்பியாவுக்கு (அப்போது அபிசீனியா) செல்லும் வழியில் ஒரு அச்சுப்பொறி திறனாளராக இந்தியா வந்தடைந்தார். கோவாவில் இருந்தபோது அபிசீனிய பேரரசருக்கு மறைபரப்பாளர்கள் மீது நல்லெண்ணம் இல்லை என்ற செய்தி வந்தது. அதே நேரத்தில், கோவாவில் உள்ள மதகுருமார்கள் அச்சகத்தின் தேவையை உணர்ந்து தங்களுக்கு அச்சகம் வேண்டுமென்று அப்போதைய ஆளுநரிடம் கோரினர்.  

## அச்சிடப்பட்ட படைப்புகள்
மற்றவற்றுடன் இந்த நான்கு நூல்கள் புசுமாந்தேவால் அச்சிடப்பட்டதாக உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது:  

- Conclusões e outras coisas (Theses and other things) - 1556.
- Doutrina Christa by Francis Xavier - 1557.
- Confecionarios - 1557.
- Tratado contra os erros scismaticos dos Abexins (A Tract against the Schismatic Errors of the Abyssinians), கொன்சாலோ ரோட்ரிக்சு - 1560.
# சைபாரிசு


**சைபாரிசு** (*Sybaris* (; ) என்பது மாக்னா கிரேசியாவின் முக்கிய நகரமாக இருந்தது. இது தெற்கு இத்தாலியில் டரான்டோ வளைகுடாவில், கிராதிஸ் (கிராட்டி) மற்றும் சைபரிஸ் (காஸ்சில்) ஆகிய இரண்டு ஆறுகளுக்கு இடையில் அமைந்தது. இது கி.மு. 720 ஆம் ஆண்டு தோன்றி கி.மு. 510ஆம் ஆண்டு அழிவுற்றது.  

இந்த நகரம் கி.மு 720 இல் அக்கீயர் மற்றும் திரொசெனியன் குடியேறிகளால் நிறுவப்பட்டது. சைபாரிஸ் அதன் வளமான நிலம் மற்றும் பரபரப்பான துறைமுகத்தின் காரணமாக பெரும் செல்வத்தை குவித்தது. மூன்று இலட்சம்பேர் இங்கு வசித்துவந்தனர். இர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அடிமைகளாவர். இதன் பிரஜைகள் குறைந்த எண்ணிக்கையிலானவர்களாவர். இவர்களுக்கான அனைத்து வேலைகளையும் அடிமைகளே செய்துகொடுத்தனர். இந்த நகர பிரஜைகள் பகட்டான ஆடையணிந்து உடல் உழைப்பு இல்லாமல் சுக வாழ்வு வாழ்ந்து வந்தனர். தச்சர், கொல்லர் முதலியோர் செய்யும் பணிகளால் ஓசை எழும்பி அது நகர பிரஜைகளின் அமைதியைக் கெடுக்கிறது என்பதற்காக அவர்களை நகரின் வெளியே சென்று வேலை செய்ய வைக்குமளவுக்கு பிரஜைகள் சுக வாழ்வு வாழ்ந்துவந்தனர். "சிபரைட்" மற்றும் "சைபரிட்டிக்" ஆகியவை செழுமை, ஆடம்பரம் மற்றும் வெறித்தனமான இன்பத்தைத் நாடுவது என்று பொருள் கொள்ளத்தகதாக மாறும் அளவிற்கு, இதன் குடிமக்கள் கிரேக்கர்களிடையே அவர்களின் இன்பவியல், விருந்துகள் மற்றும் மிகைத்தூய்பால் பிரபலமானார்கள்.  

கி.மு. 510/509 இல் இந்த நகரம் இதன் அண்டை நாடான கிரோட்டனால் அடிமைப்படுத்தப்பட்டது. மேலும் இதன் மக்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர். சைபரிஸ் கிரோடனின் சார்புடைய கூட்டாளியாக ஆயினர். ஆனால் கிரோட்டனால் இந்த நகரம் மீண்டும் கி.மு. 476/475 இல் முற்றுகையிடப்பட்டது. கிரோடனுக்கு மற்றொரு வெற்றி கிடைத்தது. கி.மு 452/451 மற்றும் கி.மு 446/445 இல் நகரத்தை மீண்டும் ஆக்கிரமிப்பதற்கான இரண்டு முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தன. மீதமுள்ள சைபரைட்டுகள் மீண்டும் கிரோடோனியேட்டுகளால் வெளியேற்றப்பட்டனர். ஏதென்ஸ் மற்றும் பெலோபொன்னீசில் உள்ள பிற நகரங்களின் புதிய குடியேறியவர்களின் உதவியுடன் சைபரைட்டுகள் கிமு 446/445 இல் தங்கள் நகரத்தை மீண்டும் ஆக்கிரமித்தனர். இந்த சகவாழ்வு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை: சைபரைட்டுகள் புதிய குடியேறிகளுடன் மோதலில் ஈடுபட்டனர். கிமு 445 கோடையில் கடைசியாக புதிய குடியேறிகள் வெளியேற்றப்பட்டனர். மொத்தத்தில், நகரம் மொத்தம் ஐந்து காலக்கட்டங்களில் நடந்த ஆக்கிரமிப்புகளைக் கண்டது. புதிய குடியேறிக்ள் கி.மு. 444/443 இல் துரி நகரத்தை உருவாக்கிக்கொண்டனர். இது சைபரிசின் பகுதியளவு தளத்தின் மேல் கட்டப்பட்ட ஒரு புதிய குடியிருப்பாகும். எஞ்சியிருக்கும் சைபரைட்டுகள் டிரேயிசில் சைபரிசை நிறுவினர்.  

சைபரிஸ் மற்றும் துரியின் இடிபாடுகள் காலப்போக்கில் கிராட்டி ஆற்றின் வண்டலால் புதைந்ததால் அவை மறக்கப்பட்டன. இதன் இடிபாடுகள் 1960 களில் டொனால்ட் ப்ரீமேன் பிரவுனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அகழப்பட்டன. இன்று அவை சிபாரியின் தென்கிழக்கில் காணப்படுகின்றன. இது இத்தாலி<nowiki/>யின் கலாப்ரியா பகுதியில் உள்ள கோசென்சா மாகாணத்தில் உள்ள காசானோ அல்லோ அயோனியோவின் கம்யூனில் உள்ள ஒரு ஃப்ரேசியோன் ஆகும்.
# பெரிய பூனைகளின் பட்டியல்

**பெரிய பூனைகளின் பட்டியல்** (*List of largest cats*) இதுவாகும்**.** இதில் தற்போதுள்ள 10 மிகப்பெரிய பெலிடே சிற்றினங்கள் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளன. இவை பதிவுசெய்யப்பட்ட காட்டு விலங்குகளில் அதிகபட்ச எடை மற்றும் அளவு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சிங்கப்புலி அல்லது டைகன் போன்ற பூனை கலப்பினங்கள் இப்பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை.  

## பட்டியல்
| ஆசியா |
| --- |

## விளக்கக் குறிப்புகள்
# மைனாமதி போர்க் கல்லறை


**மைனாமதி போர்க் கல்லறை** ( *Mainamati War Cemetery* ) என்பது வங்காளதேசத்தின் கொமிலாவில் உள்ள ஒரு போர்க் கல்லறையாகும். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது இறந்த வீரர்களின் நினைவாக எழுப்பப்பட்ட ஓர் நினைவுச்சின்னமாகும். இந்த கல்லறையில் இரண்டாம் உலகப் போரின்போது இறந்தவர்களின் பல்வேறு நாட்டு வீரர்களின் 736 புதைகுழிகள் உள்ளன. இது இரண்டாம் உலகப் போரில் உயிர் தியாகம் செய்தவர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதற்காக பொதுநலவாய போர் கல்லறைகள் ஆணையத்தால் நிறுவப்பட்டு பராமரிக்கப்பட்டது. இது கொமிலா இராணுவப் பகுதியில் பகுதியில் அமைந்துள்ளது.  

## இதனையும் பார்க்கவும்
சிட்டகொங் போர்க் கல்லறை  
## புகைப்பட வரிசை