# இக்னாஸ் செம்மல்விஸ்


**இக்னாஸ் பிலிப் செம்மல்விஸ் (Ignaz Philipp Semmelweis)** (பிறப்பு: 1818 சூலை 1 - இறப்பு: 1865 ஆகத்து 13) இவர் ஒரு ஹங்கேரிய மருத்துவரும் மற்றும் விஞ்ஞானியுமாவார். இப்போது ஆண்டிசெப்டிக் நடைமுறைகளின் ஆரம்ப முன்னோடியாக இவர் அறியப்படுகிறார். "தாய்மார்களின் மீட்பர்" என்று விவரிக்கப்படும் செம்மெல்விஸ், மகப்பேறியல் மருத்துவமனைகளில் கை கிருமி நீக்கம் செய்வதன் மூலம் "பிரசவத்துக்குப் பிந்தையத் தொற்றுகள்" என்பதை வெகுவாகக் குறைக்கலாம் என்பதைக் கண்டுபிடித்தார். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் உள்ள மருத்துவமனைகளில் குழந்தைக் காய்ச்சல் பொதுவானதாகவும், பெரும்பாலும் ஆபத்தானதாகவும் இருந்தது. 1847ஆம் ஆண்டில் வியன்னா பொது மருத்துவமனையின் முதல் மகப்பேறியல் மருத்துவ மனைகளில் பணிபுரிந்தபோது, குளோரினேட்டட் சுண்ணாம்பு கரைசல்களால் கைகளை கழுவும் நடைமுறையை செம்மெல்விஸ் முன்மொழிந்தார். அங்கு ஆண் மருத்துவர்களின் வார்டுகளிளைவிட பெண் மருத்துவச்சிகள் வார்டுகளின் இறப்பு மூன்று மடங்கு அதிகம் இருந்தது. *காய்ச்சலின் எட்டாலஜி, கான்செப்ட் மற்றும் ப்ரோபிலாக்ஸிஸ்* ஆகியவற்றில் தனது கண்டுபிடிப்புகளின் புத்தகத்தை வெளியிட்டார்.  

செம்மெல்விசின் அவதானிப்புகள் அந்தக் காலத்தின் நிறுவப்பட்ட விஞ்ஞான மற்றும் மருத்துவக் கருத்துக்களுடன் முரண்பட்டன. இவருடைய கருத்துக்கள் மருத்துவ சமூகத்தால் நிராகரிக்கப்பட்டன. செம்மெல்விஸ் தனது கண்டுபிடிப்புகளுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய விஞ்ஞான விளக்கத்தை வழங்க முடியவில்லை. மேலும் சில மருத்துவர்கள் தங்கள் கைகளை கழுவ வேண்டும் என்ற ஆலோசனையினால் கோபமடைந்து, இவரை கேலி செய்தனர். 1865 ஆம் ஆண்டில், பெருகிய முறையில் வெளிப்படையாக பேசப்பட்ட செம்மெல்விஸ் ஒரு நரம்பு முறிவுக்கு ஆளானதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும் இவரது சக ஊழியர்களால் ஒரு மனநல மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். இவர் 14 நாட்களுக்குப் பிறகு, தனது 47 வயதில், காவலர்களால் தாக்கப்பட்டார். இதனால் இவரது வலது கையில் ஒரு காயம் ஏற்பட்டது. இது காவலர்கள், அடித்ததன் காரணமாக இருக்கலாம். லூயி பாஸ்ச்சர் நோய்க் கிருமிக் கோட்பாட்டை உறுதிப்படுத்தியபோது, செம்மெல்விஸின் நடைமுறை மேலும், பிரெஞ்சு நுண்ணுயிரியலாளரின் ஆராய்ச்சியில் செயல்பட்ட ஜோசப் லிஸ்டர், சுகாதார முறைகளைப் பயன்படுத்தி பயிற்சி மற்றும் இயக்கம், பெரும் வெற்றியைப் பெற்றார்.  

## குடும்பம் மற்றும் ஆரம்ப வாழ்க்கை
இக்னாஸ் செம்மெல்விஸ் 1818 சூலை 1 ஆம் தேதி ஹங்கேரியின் புடாவின் அருகிலுள்ள இன்று புடாபெஸ்டின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் தாபனில் பிறந்தார். ஜோசப் செம்மெல்விஸ் மற்றும் தெரஸ் முல்லரின் வளமான மளிகைக்கடைக் குடும்பத்தில் பத்து பேரில் ஐந்தாவது குழந்தையாக இருந்தார்.  

இவர் ஜெர்மன் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவரவார். இவரது தந்தை ஒரு இன ஜெர்மன் ரோமன் கத்தோலிக்கர் ஆவார். இவர் ஹங்கேரியின் ஒரு பகுதியான, இப்போது ஆஸ்திரியாவின் ஐசென்ஸ்டாட் என்ற ஊரில் அருகில் உள்ள கிஸ்மார்டனில் பிறந்தார். 1806ஆம் ஆண்டில் புடாவில் ஒரு மளிகைக் கடையை அமைப்பதற்கான அனுமதியைப் பெற்றார். , அதே ஆண்டில், மசாலா மற்றும் பொது நுகர்வோர் பொருட்களுக்கான மொத்த வணிகத்தைத் தொடங்கினார். இந்நிறுவனத்திற்கு தபனில் உள்ள மைண்ட்ல்-ஹவுஸில் ஜம் வீசென் எலிஃபென்டன் (வெள்ளை யானை) என்று பெயரிடப்பட்டது (இன்றைய 1-3, ஏப்ரல் தெரு, செம்மல்வீஸ் மருத்துவ வரலாற்று அருங்காட்சியகம்). 1810 வாக்கில், இவர் ஒரு செல்வந்தராக இருந்தார். வாகனப் பயிற்சியாளர் பில்டர் ஃபெலப் முல்லரின் மகள் தெரஸ் முல்லர் என்பவரை மணந்தார்.  

இக்னாஸ் செம்மெல்பிஸ் 1837 இலையுதிர்காலத்தில் வியன்னா பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டம் படிக்கத் தொடங்கினார். ஆனால் அடுத்த ஆண்டு, அறியப்படாத காரணங்களுக்காக, இவர் மருத்துவத்திற்கு மாறினார். இவருக்கு 1844இல் மருத்துவத்தில் முனைவர் பட்டம் வழங்கப்பட்டது. பின்னர், உள் மருத்துவத்திற்கான ஒரு மருத்துவமனையில் சேர விரும்பாத, செம்மெல்விஸ் மகப்பேறியல் நிபுணத்துவம் பெற முடிவு செய்தார். இவரது ஆசிரியர்களில் கார்ல் வான் ரோகிடன்ஸ்கி, ஜோசப் ஸ்கோடா மற்றும் ஃபெர்டினாண்ட் வான் ஹெப்ரா ஆகியோர் அடங்குவர்.  

## சடல விஷத்தின் கோட்பாடு
1846 சூலை 1, அன்று வியன்னா பொது மருத்துவமனையின் முதல் மகப்பேறியல் மருத்துவமனையில் பேராசிரியர் ஜோஹன் க்ளீனுக்கு உதவியாளராக செம்மெல்விஸ் நியமிக்கப்பட்டார். [8] அமெரிக்கவின் மருத்துவமனையில் இன்று ஒப்பிடக்கூடிய நிலை "தலைமை குடியிருப்பு மருத்துவர் என்ற பொறுப்பாகும் . " பேராசிரியரின் பணிகளுக்கு ஆயத்தமாக ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் நோயாளிகளை பரிசோதிப்பது, கடினமான பிரசவங்களை மேற்பார்வையிடுவது, மகப்பேறியல் மாணவர்களுக்கு கற்பித்தல் மற்றும் பதிவுகளை பதிவிடும் "எழுத்தர்" என்பதே இவரது அன்றாடக் கடமைகள் ஆகும்.  

முறைகேடான குழந்தைகளின் சிசுக்கொலை தொடர்பான பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காண ஐரோப்பா முழுவதும் மகப்பேறு நிறுவனங்கள் அமைக்கப்பட்டன. அவை இலவச நிறுவனங்களாக அமைக்கப்பட்டு, குழந்தைகளைப் பராமரிப்பதற்கு முன்வந்தன. இது விபச்சாரிகள் உட்பட வறிய பெண்களை கவர்ந்தது. இலவச சேவைகளுக்கு ஈடாக, பெண்கள் மருத்துவர்கள் மற்றும் மருத்துவச்சிகள் பயிற்சிக்கு பாடங்களாக இருப்பார்கள். மருத்துவமனைகள் வியன்னா மருத்துவமனையில் இருந்தன. முதல் மருத்துவமனையில் காய்ச்சல் காரணமாக சராசரியாக தாய் இறப்பு விகிதம் சுமார் 10% என்ற அளவில் இருந்தது. இரண்டாவது மருத்துவமனையில் விகிதம் கணிசமாக குறைவாக இருந்தது. சராசரியாக 4% க்கும் குறைவாக இருந்தது. இந்த உண்மை மருத்துவமனைக்கு வெளியே தெரிந்தது. இரண்டு மருத்துவமனைகளும் மாற்று நாட்களில் அனுமதிக்கப்பட்டன. ஆனால் முதல் மருத்துவமனையின் கெட்ட பெயர் காரணமாக பெண்கள் இரண்டாவது மருத்துவமனையில் தங்களை அனுமதிக்கப்பட வேண்டும் என்று கெஞ்சினர். தங்களை முதல் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படக்கூடாது என்று மண்டியிட்டு கெஞ்சும் அவநம்பிக்கையான பெண்களை செம்மெல்வீஸ் கண்டார். சில பெண்கள் வீதிகளிலேயே பிரசவம் செய்ய விரும்பினர். மருத்துவமனைக்கு செல்லும் வழியில் திடீரென பிரசவம் செய்ததாக நடித்து (தெரு பிறப்பு என்று அழைக்கப்படும் ஒரு நடைமுறை), இதன் பொருள் அவர்கள் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படாமல் குழந்தை பராமரிப்பு நலன்களுக்கு தகுதி பெறுவார்கள். தெருப் பிறப்பைக் கொடுக்கும் பெண்களிடையே குழந்தைக் காய்ச்சல் அரிதானது என்று செம்மல்வீஸ் குழப்பமடைந்தார்.  

இரண்டாவது மருத்துவமனையை விட குழந்தைக் காய்ச்சல் முதல் மருத்துவமனையில் இறப்பு விகிதம் அதிகமாக இருப்பதாக செம்மெல்விஸ் கடுமையாக கவலைப்பட்டார். இது "என்னை மிகவும் பரிதாபப்படுத்தியது, வாழ்க்கை பயனற்றது என்று தோன்றியது". இரண்டு மருத்துவமனைகளும் ஏறக்குறைய ஒரே மாதிரியான நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தின. மேலும் செம்மெல்விஸ் மத நடைமுறைகள் உட்பட சாத்தியமான அனைத்து வேறுபாடுகளையும் அகற்றுவதற்கான ஒரு நுணுக்கமான செயல்முறையைத் தொடங்கினார். ஒரே பெரிய வித்தியாசம் அங்கு பணியாற்றிய நபர்கள் மட்டுமே. முதல் மருத்துவமனை மருத்துவ மாணவர்களுக்கு கற்பித்தல் இடமாக இருந்தது. இரண்டாவது மருத்துவமனை 1841ஆம் ஆண்டில் மருத்துவச்சிகளின் அறிவுறுத்தலுக்காக மட்டுமே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.  

இரண்டாவது மருத்துவமனை எப்போதும் அதிக நெரிசலாக இருந்தபோதும், இறப்பு குறைவாக இருந்ததால், "கூட்ட நெரிசலை" ஒரு காரணியாக இவர் விலக்கினார். காலநிலை ஒரே மாதிரியாக இருந்ததால் காலநிலையையும் ஒரு காரணியாக நீக்கிவிட்டார். இவரது நண்பர் ஜாகோப் கொல்லெட்ச்கா பிணக்கூறு ஆய்வு செய்யும் போது தற்செயலாக ஒரு மாணவரின் ஸ்கால்ப்பால் குத்தப்பட்டு இறந்ததைத் தொடர்ந்து, 1847 இல் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. கொல்லெட்ச்காவின் சொந்த பிரேத பரிசோதனையில், காய்ச்சலால் இறந்து கொண்டிருக்கும் பெண்களைப் போன்ற ஒருநோயியலைக் காட்டியது. செம்மல்வீஸ் உடனடியாக சடல மாசுபாட்டிற்கும், காய்ச்சலுக்கும் இடையே ஒரு தொடர்பை முன்மொழிந்தார்.  

பிரேத பரிசோதனை அறையில் இருந்து முதல் மகப்பேறியல் மருத்துவமனையில் அவர்கள் பரிசோதித்த நோயாளிகளுக்கு இவரும் மருத்துவ மாணவர்களும் தங்கள் கைகளில் "காடவெரஸ் துகள்களை" எடுத்துச் சென்றதாக இவர் கூறினார். பிரேத பரிசோதனைகளில் ஈடுபடாத மற்றும் சடலங்களுடன் எந்த தொடர்பும் இல்லாத இரண்டாவது மருத்துவமனையில் உள்ள மாணவ மருத்துவச்சிகள், இறப்பு விகிதத்தை மிகக் குறைவாகக் கண்டது ஏன் என்பதை இது விளக்கியது.  

இவரது நோயின் கிருமிக் கோட்பாடு வியன்னாவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. இதனால், செம்மெல்வீஸ் சில அறியப்படாத "இறந்த பொருள்" குழந்தைக் காய்ச்சலை ஏற்படுத்தியது என்று முடிவு செய்தார். பிரேத பரிசோதனைப் பணிக்கும் நோயாளிகளின் பரிசோதனைக்கும் இடையில் கைகளை கழுவுவதற்கு குளோரினேட்டட் சுண்ணாம்பு ( கால்சியம் ஹைபோகுளோரைட் ) கரைசலைப் பயன்படுத்துவதற்கான கொள்கையை இவர் ஏற்படுத்தினார். நோய்த்தொற்று பிரேத பரிசோதனை திசுக்களின் மணம் வீச இந்த குளோரினேட்டட் கரைசல் சிறப்பாக செயல்படுவதைக் கண்டறிந்ததால் இவர் இதைச் செய்தார். இதனால் இந்த பொருள் மூலம் கற்பனையாக பரவும் காரணமான "விஷம்" அல்லது மாசுபடுத்தும் "கேடவெரிக்" என்பதை அழித்திருக்கலாம்.  

இதன் விளைவாக முதல் மருத்துவமனையில் இறப்பு விகிதம் 90% குறைந்தது. பின்னர் இரண்டாவது மருத்துவமனையில் ஒப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. 1847 ஏப்ரலில் இறப்பு விகிதம் 18.3% ஆக இருந்தது. மே மாத நடுப்பகுதியில் கை கழுவுதல் நிறுவப்பட்ட பின்னர், சூன் மாதத்தில் விகிதங்கள் 2.2%, சூலை 1.2%, ஆகத்து 1.9% மற்றும் உடற்கூறியல் நோக்குநிலை அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின்னர் முதல்முறையாக, அடுத்த ஆண்டில் இரண்டு மாதங்களில் இறப்பு விகிதம் பூஜ்ஜியமாக இருந்தது  

## அடிக்குறிப்புகள்