wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# நின்றவாறே படகு வலிக்கும் போட்டி



**நின்றவாறே படகு வலிக்கும் போட்டி** (**standup paddle boarding** (SUP) அலைச்சறுக்கு விளையாட்டுப் போட்டியிலிருந்து தோன்றிய ஒரு நீர் விளையாட்டு ஆகும். முன்னரே இவ்விளையாட்டு தோன்றினாலும், முதன் முதலில் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஹவாய் நகரக் கடற்கரைப்பகுதிகளில் 2013-ஆம் ஆண்டில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டது. இப்போட்டியானது, சிறு படகு போன்ற பலகையின் மீது நின்றவாறு ஒரு துடுப்பை மட்டும் கைகளால் வேகமாக படகை வலிப்பதாகும். இந்த விளையாட்டில் பல பிரிவுகள் உள்ளது. 2028-ஆம் ஆண்டு ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் இவ்விளையாட்டு அறிமுகம் ஆகிறது.  

## போட்டிகள்
பன்னாட்டு அலைச்சறுக்கு சங்கம், நீர் விளையாட்டுப் போட்டிகளில், பன்னாட்டு நின்றவாறு படகு வலிக்கும் போட்டிகளை பெரு (2012, 2013), நிக்கராகுவா (2014), மெக்சிகோ (2015), பிஜி (2016), டென்மார்க் (2017), சீனா (2018) மற்றும் எல் சால்வடோர் (2019) ஆகிய நாடுகளில் நடைபெற்றது. பெரிய பிரித்தானியாவில் நின்றவாறு படகு வலிக்கும் போட்டிகளை 2020-ஆம் ஆண்டில் நடத்தப்பட்டது.  

ஆகஸ்டு 2020 இல், விளையாட்டுக்கான நடுவர் நீதிமன்றம் (CAS), சர்வதேச அலைச்சறுக்குச் சங்கம் (ISA) மற்றும் சர்வதேச படகுப்போட்டிகள் கூட்டமைப்பு (ICF) ஆகிய அமைப்புகள், அதிகாரப்பூர்வமாக நின்றவாறு படகு வலிக்கும் போட்டிகளை நடத்தலாம் என்று தீர்மானித்தது. 2028 ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் படகு விளையாட்டுப் போட்டிகளில் நின்றவாறே படகு வலிக்கும் போட்டி சேர்க்கப்படும் என தீர்மானம் செய்யப்பட்டுள்ளது.  

## இதனையும் காண்க
- படகு விளையாட்டுகள்
- நேரு கோப்பை படகுப் போட்டி
# சப்போரியா மாகாணம் (உக்ரைன்)


**சப்போரியா மாகாணம்** (**Zaporizhzhia Oblast**), உக்ரைன் நாட்டின் தென்கிழக்கில் அமைந்த இம்மாகாணத்தின் தலைநகரம் சப்போரியா நகரம் ஆகும். இம்மாகாணத்தின் பரப்பளவு ஆகவும், மக்கள் தொகை 16,66,515 ஆகவும் உள்ளது. இம்மாகாணம் தொழில் துறையிலும், வேளாண்மைத் துறையிலும் முக்கியப்பங்கு வகிக்கிறது. சப்போரிசுக்கா அணுமின் நிலையம் இம்மாகாணத்தில் உள்ளது. உக்ரைன் மீதான உருசியாவின் படையெடுப்பின் போது, இம்மாகாணத்தின் கருங்கடல் ஒட்டிய பகுதிகளை உருசிய இராணுவத்தினர் கைப்பற்றி தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளனர்.  

## அமைவிடம்
சப்போரியா மாகாணத்தின் வடக்கில் நிப்ரோபெட்ரோவ்ஸ்க் மாகாணம், கிழக்கில் தோனெத்ஸ்க் மாகாணம், தெற்கிலும், தென்கிழக்கிலும் அசோவ் கடல் மற்றும் கிரிமியா குடியரசு மற்றும் மேற்கில் கெர்சன் மாகாணம் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளது.  
## மாகாண நிர்வாகம்
சப்போரியா மாகாணம் 20 மாவட்டங்களையும், 14 நகரங்களையும், 23 நகர்புற குடியிருப்புகளையும், 920 கிராமங்களையும் கொண்டது. இதன் நிர்வாகத் தலைநகரம் சப்போரியா நகரம் ஆகும்.
# மைக்கோலைவ் மாநிலம்



**மைக்கோலைவ் மாகாணம்** (**Mykolaiv Oblast**), உக்ரைன் நாட்டின் மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இதன் நிர்வாகத் தலைநகரம் மைக்கோலைவ் நகரம் ஆகும். 24,598 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மைக்கோலைவ் மாகாணத்தின் 2021-ஆம் ஆண்டின் கணக்கெடுப்பின்படி, இதன் மக்கள் தொகை 11,08,394 ஆகும். 2022-ஆம் ஆண்டில் உக்ரைன் மீதான உருசியாவின் படையெடுப்பின் போது, மைக்கோலைவ் மாகாணத்தை உருசியப் படைகளால் கைப்பற்ற முடியாது திரும்பியது.  

## அமைவிடம்
மைக்கோலைவ் மாகாணத்தின் மேற்கிலும், தென்மேற்கிலும் ஒடேசா மாகாணமும், வடக்கில் கிரோவோக்ராட் மாகாணமும், வடகிழக்கில் நிப்ரோபெட்ரோவ்ஸ்க் மாகாணமும், தென்கிழக்கில் கெர்சன் மாகாணமும், தெற்கில் கருங்கடல் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளது.  

## மக்கள் தொகை பரம்பல்
2005-ஆம் ஆண்டில் மைக்கோலைவ் மாகாணத்தின் மக்கள் தொகை 1.2 மில்லியன் ஆக இருந்தது. இதன் 66% மக்கள் நகர்புறங்களில் வாழ்கின்றனர். 60% மக்கள் இம்மாகாணத்தின் தலைநகரமும், தொழில் துறை நகரமான மைக்கோலைவ் நகரத்தில் வாழ்கின்றனர். 3,47,116 (31.3%) மக்கள் கிராமப்புறங்களில் வாழ்கின்றனர். இம்மாகாணத்தின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 45 பேர் வீதம் வாழ்கின்றனர். இம்மாகாணத்தில் உக்ரைனிய மக்கள் 81.9% ஆக உள்ளனர்.  

## மாகாணப் பிரிவுகள்
மைக்கோலைவ் மாகாணம் 19 மாவட்டங்களாகளாகவும், 4 நகராட்சிகளாகவும், 820 கிராமங்களாகவும் பிரிக்கப்பட்ட்டுள்ளது.
# ஒடெசா மாகாணம்


**ஒடேசா மாகாணம்** (**Odessa Oblast**), உக்ரைன் நாட்டின் தென்மேற்கில் கருங்கடலை ஒட்டி அமைந்த மாகாணம் ஆகும். இதன் தலைநகரம் ஒடெசா நகரம் ஆகும். இம்மாகாணத்தின் கருங்கடல் கடற்கரையில் 8 துறைமுகங்கள் உள்ளது. இம்மாகாணத்தில் பரப்பளவில் ஒயின் தயாரிக்கப்படும் திராட்ச்சைப் பழத்தோட்டங்களும், ஐந்து பெரிய ஏரிகளும் உள்ள்து.  
## அமைவிடம்
பரப்பளவு கொண்ட புல்வெளிகள் கொண்ட ஒடேசா மாகாணத்தின் தெற்கில் டான்யூப் ஆறு பாய்கிறது. தினிஸ்டர் ஆற்றின் முகத்துவாரம் ஒடேசா மாகாணத்தின் தெற்கில், கடங்கடலை ஒட்டியுள்ளது.  

இதன் கிழக்கில் மைக்கோலைவ் மாநிலம், தெற்கில் கருங்கடல் மற்றும் மேற்கில் மால்டோவா நாடும் அமைந்துள்ளது.  

## மக்கள் தொகை பரம்பல்
2021-ஆம் ஆண்டில் ஒடேசா மாகாணத்தின் மக்கள் தொகை 23,68,107 ஆகும். அதில் 43% மக்கள் ஒடெசா போன்ற நகரங்களில் வாழ்கின்றனர் இம்மாகாண்த்தின் பெரும்பான்மையான மக்கள் உக்ரைனிய மக்கள் ஆவர். மேலும் பல்கேரியர்கள் 6.1% மற்றும் ரோமானியர்கள் 5.0% வாழ்கின்றனர். ஒடெசா நகரத்தில் யூதர்கள் மற்றும் கிரேக்கர்கள் சிறிதளவு வாழ்கின்றனர். இம்மாகாணத்தில் கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபையினர் 84%, சமயமற்றோர் 8%, கிறித்தவர் அல்லாதோர் 6% வாழ்கின்றனர்.  

## மாகாண நிர்வாகம்
ஒடேசா மாகாணம் 26 மாவட்டங்களும், 7 நகராட்சிகளும், 1,138 கிராமங்களாகவும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.  
## இதனையும் காண்க
- ஒடெசா நகரம்
# கிரோவோக்ராட் மாகாணம்



**கிரோவோக்ராட் மாகாணம்** (**Kirovohrad Oblast**) உக்ரைன் நாட்டின் நடுப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இதன் தலைநகரம் கிரோபிவ்னிட்ஸ்கி நகரம் ஆகும். 24,588 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட கிரோவோக்ராட் மாகாணத்தின் 2021-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை 9,20,128 ஆக இருந்தது.  

## அமைவிடம்
பரப்பளவு கொண்ட கிரோவோக்ராட் மாகாணம், உக்ரைன் நாட்டின் நடுப்பகுதியில் உள்ளது.  
## மாகாண நிர்வாகப் பிரிவுகள்
கிரோவோக்ராட் மாகாணம் 21 மாவட்டங்கள், 12 நகரங்கள் மற்றும் 1015 கிராமங்களாகவும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
# இருபுரோமோ அயோடோயெத்திலீன்



**இருபுரோமோ அயோடோயெத்திலீன்** (*Dibromoiodoethylene*) என்பது C<sub>2</sub>HBr<sub>2</sub>I என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்பட்டும் கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.  
ஓர் அடர்த்தியான கரிம திரவமாக இது அறியப்படுகிறது. இரண்டு புரோமின் அணுக்களும் ஓர் அயோடின் அணுவும் பதிலீடுகளாக இடம்பெற்றுள்ள ஓர் எத்திலீன் உள்ளகம் இதன் கட்டமைப்பில் உள்ளது.  
இருபுரோமோ அசிட்டிலீனுடன் ஐதரசன் அயோடைடைச் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்து இருபுரோமோ அயோடோயெத்திலீன் தயாரிக்கப்படுகிறது.  

இருபுரோமோ அயோடோயெத்திலீன் சேர்மத்தின் மூன்று மாற்றியன்கள் அறியப்படுகின்றன. அவை ஒன்றுடன் ஒன்று ஒப்பிடும்போது இரண்டு புரோமின் அணுக்களின் நிலையில் வேறுபடுகின்றன.
# 1-புரோமோ-3-குளோரோபுரோப்பேன்



**1-புரோமோ-3-குளோரோபுரோப்பேன்** (*1-Bromo-3-chloropropane*) என்பது Br(CH<sub>2</sub>)<sub>3</sub>Cl என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்பட்டும் கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இதுவொரு நிறமற்ற நீர்மமாகும். ஐதரசன் புரோமைடை அல்லைல் குளோரைடுடன் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்து நிகழும் தனி இயங்குறுப்பு கூட்டுவினை மூலம் 1-புரோமோ-3-குளோரோபுரோப்பேன் உருவாகிறது. ஒரு சேர்மத்துடன் –(CH<sub>2</sub>)<sub>3</sub>Cl,  
–(CH<sub>2</sub>)<sub>3</sub>– ஆகிய தொகுதிகளை சேர்ப்பதற்கான ஆல்கைலேற்றும் முகவராக 1-புரோமோ-3-குளோரோபுரோப்பேன் பயன்படுகிறது. உதாரணமாக 4-குளோரோபியூட்டைரோநைட்ரைல் தயாரிப்புக்கு இதுவொரு முன்னோடிச் சேர்மமாகப் பயன்படுகிறது.
# ரோ எதிர் வேட்

**ரோ எதிர் வேட்** (*Roe v. Wade*, 410 U.S. 113 (1973), என்பது அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றம் அமெரிக்க அரசியலமைப்பு கருவுற்ற பெண்கள் அரசின் தடையின்றி கருவைக் கலைக்க அனுமதித்துள்ளது என்ற தீர்ப்பை அளித்ததை குறிக்கும். இத்தீர்ப்பு, கருவைக் கலைக்க கூடாது என்ற நடுவண், மாநில அரசுகளின் சட்டங்களை செல்லாதாக்கியது. சேன் ரோ என்ற சட்ட புனைப்பெயரை உடைய நார்மன் மெக்கார்வே 1969ஆம் ஆண்டு மூன்றாவது குழந்தைக்கு கருவுற்றார். அக்கருவை கலைக்க விரும்பினார், ஆனால் அவர் வசித்த தெக்சாசில் கருக்கலைப்பு சட்டத்திற்கு புறம்பானது. இச்சட்டத்தை எதிர்த்து மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்தார். தெக்சாசு சார்பில் அம்மாவட்ட அரசு வழக்கறிஞர் கென்றி வேட் வாதிட்டார். மூன்று நீதிபதிகள் உள்ள அமர்வு ரோவுக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்தது. தெக்சாசு மாநிலம் இத்தீர்ப்பை எதிர்த்து அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றத்தில் முறையிட்டது.  

சனவரி 1973இல் உச்ச நீதிமன்றத்தில் விசாரித்த ஒன்பது பேரில் ஏழு பேர் ரோவுக்கு ஆதரவான நிலைப்பாட்டை எடுத்தனர். அரசியலமைப்பின் பதினான்காவது திருத்தம் தனிநபருக்குத் தனியுரிமையை வழங்குவதால் அது எச்சமயத்தில் கருவைக் கலைக்கலாம் என்ற உரிமையை கருவுற்ற பெண்ணுக்கு வழங்குகிறது என்றனர். இந்த உரிமையானது முழுமையானது அல்ல என்றும் அரசு பெண்களின் உடல் நலனிலும் பேறு காலத்திற்கு முந்தைய நலனிலும் அக்கறையுடன் இருப்பதுடன் சமப்படுத்தி செயல்பட வேண்டுமெனவும் அறிவுறுத்தியது.  

'ரோ' வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு அமெரிக்க வரலாற்றில் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய ஒன்றாகும். சட்ட சமூகத்தில் உள்ள சிலரால் "ரோ" கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டார். கருக்கலைப்புக்கு எதிரான அரசியல்வாதிகளும், ஆர்வலர்களும் பல தசாப்தங்களாக இம்முடிவை முறியடிக்க முயன்றனர். 2022 சூன் 24 அன்று, அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றம் "டொப்சு எதிர் ஜாக்சன் மகளிர் சுகாதார அமைப்பு" வழக்கில் "ரோ"வை ரத்து செய்தது..
# மிதிம்னா


**மிதிம்னா** (*Mithymna*, (, சில சமயங்களில் *Methymna* என உச்சரிக்கப்படுகிறது) என்பது கிரேக்கத்தின் வடக்கு ஏஜியன், லெஸ்போஸ் தீவில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் முன்னாள் நகராட்சி ஆகும். 2019 உள்ளூர் அரசாங்க சீர்திருத்தத்தத்திற்கு பிறகு இது மேற்கு லெஸ்போஸ் நகராட்சியின் ஒரு பகுதியாகவும், அந்த நகராட்சியின் ஒரு அலகாகவும் ஆக்கப்பட்டது. 1919 க்கு முன், இதன் அதிகாரப்பூர்வ பெயர் Μόλυβος - **Molyvos** ; அந்த பெயர் பைசந்தியன் சகாப்தத்தின் முடிவில் இருந்து வருகிறது, ஆனால் இன்றும் பொதுவான பயன்பாட்டில் உள்ளது.  

## நிலவியல்

இது இரேசோசுக்கு வடகிழக்கிலும், பிளோமாரிக்கு வடக்கிலும், மிட்டிலீனிக்கு வடமேற்கிலும் அமைந்துள்ளது.  

இந்த நகரமானது ( மக்கள் தொகை 1,399, 2011 கணக்கெடுப்பின்படி) தீவின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ளது. இந்த நகரத்தில் இருந்து பிரபல கடற்கரை நகரமான பெட்டோ சுமார் 6 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. நகரத்தின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களில் ஒன்று நகரத்தின் நடுவில் உள்ள மலையில் உள்ள பழைய செனோலக் கோட்டை ஆகும். நகரின் அகோராவுக்கு செல்லும் சாலையில் அமைந்துள்ள மற்றும் பல வரலாற்று சிறப்பு மிக்க கடைகள், கஃபேக்கள், உணவகங்கள் போன்றவை சுற்றுலாப் பயணிகளிடையே பிரபலமானதாக உள்ளது.  

மிதிம்னாவின் நகராட்சி அலகு, தீவின் வடக்குப் பகுதியில் நகரத்திலிருந்து கிழக்கு நோக்கி நீண்டுள்ளது; இது 50.166 கி.மீ.² நிலப்பரப்பில் தீவின் மிகச்சிறிய நகராட்சி அலகு ஆகும். 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இதன் மக்கள் தொகை 2,255 ஆகும். நகராட்சியின் யூனிட்டின் அடுத்த பெரிய நகரங்கள் அர்ஜென்னோஸ் (ம.தொ. 240) மற்றும் சைகாமினியா (207) ஆகும்.  

மோலிவோஸ் கடற்கரை லெஸ்போஸில் உள்ள நீலக் கொடி கடற்கரைகளில் ஒன்றாகும். கரையோரம் கூழாங்கற்களால் ஆனது, ஆனால் கடற்பரப்பு முற்றிலும் மென்மையான மணலைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் கடலானது கணிசமான தொலைவுக்கு ஆழமற்றதாகவே உள்ளது. அகோரா மற்றும் கோட்டை கடற்கரையிலிருந்து தெரியும்.  

## மாகாணம்
மிதிம்னா மாகாணம் லெஸ்போஸ் மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். அந்தப் பிரதேசம் தற்போதைய நகராட்சி அலகுகளான மிதிம்னா, அஜியா பரஸ்கேவி, எரெசோஸ்-ஆண்டிசா, கல்லோனி, பெட்ரா ஆகியவற்றைக் கொண்டதாக ஒத்திருந்தது. இந்த மாகாணம் 2006 இல் ஒழிக்கப்பட்டது.  

## வரலாற்று மக்கள் தொகை
| 1981 | 1,427 | - |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1991 | 1,333 | 2,359 |  |
| 2001 | 1,497 | 2,433 |  |
| 2011 | 1,399 | 2,255 | } |
# சாக் காசினி


**சாக் காசினி** (*Jacques Cassini*, 18 பெப்ரவரி 1677 – 16 ஏப்ரல் 1756) என்பவர் ஒரு பிரான்சிய வானியலாளரும், புகழ்பெற்ற இத்தாலிய வானியலாளர் ஜியோவன்னி டொமினிகோ காசினியின் மகனும் ஆவார்.  

காசினி பாரிசு வான்காணகத்தில் பிறந்தார். இவர் 17-ஆவது அகவையில் பிரெஞ்சு அறிவியல் கழகத்தில் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டார். 1696 இல் இலண்டன் அரச கழகத்தில் ஆய்வாளராக இணைந்து, 1706 இல் கணக்கியல் மேலாளரானார். 1712 இல் பாரிசு வான்காணகத்தில் தந்தையின் இடத்துக்கு நியமிக்கப்பட்டார். 1713 இல் 1713 இல் அவர் பாரிசு நெடுவரையை விரிவுபடுத்தி, டன்கிர்க்கில் இருந்து பெர்பிக்னன் வரை நெடுவரையின் வளைவை அளந்து, அதன் முடிவுகளை Traité de la grandeur et de laFigure de la Terre (1720) என்ற தலைப்பில் வெளியிட்டார். நெடுவரை வளைவின் அளவுக்கான அவரது இரண்டு தனித்தனிக் கணக்கீடுகள் புவியின் ஆரையை 6,375.937 கி.மீ., 6,371.860&nbsp;கி.மீ. ஆகத் தந்தன.  

இவர் 1740 இல் "வானியல் கூறுகள்" (*Eléments d'astronomie*) என்ற நூலையும், சனியின் செயற்கைக்கோள்கள் பற்றிய முதலாவது பட்டியலை வெளியிட்டார்.  

சிறுகோள் ஒன்று இவரது நினைவாக 24102 சாக்காசினி எனப் பெயரிடப்பட்டது.
# சேமக்கலம் (ஆற்றல்)

**சேமக்கலம்** (*Accumulator*) என்பது மின்சக்தியை ஏற்று, சேமித்து வைத்து பின்னர் அதை தேவைக்கேற்ப வெளியிடும் ஒரு சாதனம் ஆகும். சில சேமக்கலன்கள் நீண்ட கால இடைவெளியில் குறைந்த விகிதத்தில் ஆற்றலை ஏற்றுக்கொள்கின்றன, குறுகிய கால இடைவெளியில் அதிக விகிதத்தில் ஆற்றலை வழங்குகின்றன. சில சேமக்கலன்கள் குறைந்த நேர இடைவெளியில் அதிக விகிதத்தில் ஆற்றலை ஏற்றுக்கொள்கின்றன, நீண்ட கால இடைவெளியில் குறைந்த விகிதத்தில் ஆற்றலை வழங்குகின்றன. சில சேமக்கலன்கள் பொதுவாக ஒப்பிடக்கூடிய விகிதத்தில் ஆற்றலை ஏற்றுக்கொண்டு அவற்றை வெளியிடுகின்றன. சில சாதனங்கள் தாங்கள் பெறும் ஆற்றலை விட வேறுபட்ட வடிவிலான ஆற்றலைச் சேமித்து, உள்ளே செல்லும் போது மற்றும் வெளியேறும் போது ஆற்றலை மாற்றவும் செய்கின்றன.  

நீராவி சேமக்கலன்கள், திருகுசுருள்வில்கள், அமன் உருளை ஆற்றல் சேமிப்புகலன்கள், நீரியல் சேமக்கலன்கள், மறுவூட்ட மின்கலன்கள், மின்தேக்கிகள், மின்தூண்டிகள், ஈடுசெய்யப்பட்ட துடிப்பு மின்மாற்றிகள், உந்தப்பட்ட சேமிப்பு நீர் மின்சாரகருவிகள் போன்றவை சேமக்கலனுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.  

இலண்டன் கோபுர பாலம் ஒரு சேமக்கலம் வழியாக இயக்கப்படுகிறது. அசல் உயர்த்தும் பொறிமுறையானது பல நீரியல் சேமகலங்களால் சேமிக்கப்பட்ட அழுத்தப்பட்ட நீரால் இயக்கப்படுகிறது. 1974 ஆம் ஆண்டில், அசல் இயக்க முறைமை பெரும்பாலும் புதிய மின் நீரியல் இயக்க திட்டத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.  

பிரான்சு நாட்டைச் சேர்ந்த கேசுட்டன் பிளாண்டே என்பவர் 1859 ஆம் ஆண்டு முதன் முதலில் காரிய அமில மின்கலத்தைக் கண்டறிந்தார்.
# ஓலோசீன் நாட்காட்டி

**ஓலோசீன் நாட்காட்டி** (*Holocene calendar*), **ஓலோசீன் ஊழி** (*Holocene Era*) அல்லது **மனித ஊழி** (*Human Era*, **HE**), என்பது ஓர் ஆண்டு எண்ணும் அமைப்பாகும், இது தற்போது நடப்பிலுள்ள (கிபி/கிமு அல்லது பொ.ஊ/பொ.ஊ.மு) எண்ணும் திட்டத்துடன் சரியாக 10,000 ஆண்டுகளை சேர்க்கிறது, அதன் முதல் ஆண்டை ஓலோசீன் புவியியல் சிற்றூழியிலும், மனிதர்கள் வேட்டையாடும் வாழ்க்கை முறையிலிருந்து வேளாண்மை மற்றும் நிலையான குடியிருப்புகளுக்கு மாறிய புதிய கற்காலப் புரட்சியின் தொடக்கத்தில் வைக்கிறது. கிரெகொரியின் நாட்காட்டியின்படி நடப்பு ஆண்டு, கிபி , ஓலோசீன் நாட்காட்டியில் &nbsp;HE ஆகும். மனித ஊழித் திட்டம் HE முதன்முதலில் 1993 இல் செசரே எமிலியானி என்பவரால் முன்மொழியப்பட்டது (11993 HE).  

## மாற்று அட்டவணை
யூலியன் அல்லது கிரெகோரியின் ஆண்டுகளில் இருந்து மனித ஊழிக்கு மாற்றுவது 10,000 ஐ கிபி/கிமு ஆண்டுக்குச் சேர்ப்பதன் மூலம் மாற்றலாம். நடப்பு ஆண்டிற்கு, , அதற்கு முன் 1 என்ற இலக்கத்தைச் சேர்த்து &nbsp;HE என்ற ஓலோசீன் ஆண்டாக மாற்றலாம். 10,001 இல் இருந்து கிமு/பொ.ஊ.மு ஆண்டு (BC/BCE) எண்ணைக் கழிப்பதன் மூலம் கிமு/பொ.ஊ.மு ஆண்டுகள் மாற்றப்படுகின்றன.  

**ஓலோசீன் நாட்காட்டியில் சகாப்தங்களும் மைல்கற்களும்**

| கிமு 10000 | −9999 |
| --- | --- |
# கெமாயான்



**கெமாயான்** (மலாய்: *Kemayan*; ஆங்கிலம்: *Kemayan*) என்பது மலேசியா, பகாங் மாநிலத்தின் பெரா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரம்.  

நெகிரி செம்பிலான், பகாவ் நகரத்தில் இருந்து பகாங், தெமர்லோ நகரத்திற்கு செல்லும் வழியில் கெமாயான் நகரம் உள்ளது. அங்கு இருந்து கிழக்கு கடற்கரை விரைவுச்சாலை வழியாக குவாந்தான் நகரத்திற்குச் செல்லலாம்.  

## அமைவு

மலேசியாவின் மிகப் பெரிய நன்னீர் ஏரியான பெரா ஏரி *(Lake Bera)* இந்த நகரத்திற்கு அருகில் உள்ளது. 1994 நவம்பர் மாதம் முதல் ராம்சர் உடன்படிக்கையின் கீழ் அந்த ஏரி பாதுகாக்கப் படுகிறது.  

அந்த ஏரியின் பெயரே இந்த நகரத்திற்கும் வைக்கப்பட்டது. பெரா ஏரிப் பகுதியில் செமலை *(Semelai)* எனும் ஒராங் அஸ்லி பழங்குடியினர் வாழ்கிறார்கள். அவர்களின் கூற்றுப்படி, பெரா அதன் பெயரை ரெபா *(Reba)* எனப்படும் ஒரு வகை கடல் பாசியில் இருந்து பெறப்பட்டது.  

## கெமாயான் தமிழர்கள்

கெமாயான் நகரின் அதிகமான அளவில் சீனர்கள் வாழ்கிறார்கள். அதற்கும் அடுத்த நிலையில் தமிழர்கள் உள்ளார். இந்த நகரத்தைச் சுற்றிலும் பல *பெல்டா* *(Felda)* நிலக் குடியேற்றத் திட்டங்கள் உள்ளன. அங்குள்ள ரப்பர், எண்ணெய்ப்பனை தோட்டங்களில் கணிசமான அளவிற்குத் தமிழர்கள் தொழில் செய்கிறார்கள்.  

## திரியாங்

கெமாயான் நகருக்கு அருகில் மற்றொரு நகரம் உள்ளது. அதன் பெயர் திரியாங். தமிழர்கள் அதிகமாக வாழும் இடங்களில் திரியாங் நகரமும் ஒன்றாகும். திரியாங் வரலாறு 1800-ஆம் ஆண்டுகளின் நடுப்பகுதியில் தொடங்குகிறது. அப்போது மலாய்க்காரர்கள் அதிகமான மக்கள் தொகை கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். விவசாயம், மீன்பிடித்தல் அவர்களின் வாழ்வாதாரம்.  

அதன் பின்னர் 1900-ஆம் ஆண்டுகளில் சீனர்கள் குடியேறினார்கள். ஆரம்பத்தில் பெரும்பாலானவர்கள் திரியாங் நதி வழியாகவோ அல்லது கால்நடையாகவோ வந்து இருக்கலாம். இவர்களுக்குப் பின்னர் 1920-ஆம் ஆண்டுகளில் அங்கு ரப்பர் தோட்டங்கள் திறக்கப்பட்டன. அங்கு வேலை செய்வதற்காக தமிழர்கள் அழைத்து வரப்பட்டார்கள்.  

### மலாயா தொடருந்து நிறுவனம்

1900-களின் தொடக்கத்தில் மலாயா தொடருந்து நிறுவனம் இங்கு ஒரு சிறிய தொடருந்து நிலையத்தைக் கட்டியது. சிங்கப்பூரில் இருந்து வந்த தொடருந்துகள் இங்கு நின்று சென்றன.  

திரியாங்கில் வந்து குடியேறிய சீனர்கள் பெரும்பாலும் ரப்பர் மரம் சீவுபவர்கள்; மர வியாபாரிகள்; உணவகம் மற்றும் காபி கடையாளர்கள். திரியாங்கில் தொடருந்துகள் நிறுத்தப்படும் போது சிலர் பயணிகளுக்கு உணவைத் தயாரித்துக் கொடுத்தனர்.  

## கெமாயான் தமிழ்ப்பள்ளி
கெமாயான் நகரத்தில் ஒரு தமிழ்ப்பள்ளி உள்ளது. அவற்றில் **81 மாணவர்கள்** பயில்கிறார்கள். **12 ஆசிரியர்கள்** பணியாற்றுகிறார்கள்.  

| CBDA099 | கெமாயான்
Kemayan | SJK(T) Kemayan | **கெமாயான் தமிழ்ப்பள்ளி** | 28380 | கெமாயான் | 81 | 12 | } |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
# குலாம் முஹம்மது ஷா

**குலாம் முஹம்மது ஷா** அல்லது **ஜி. எம். ஷா** அல்லது **குல் ஷா** (Ghulam Mohammad Shah - 20 ஜூலை 1920 ‍ : 6 ஜனவரி 2009) ஒரு இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார், அவர் 2 ஜூலை 1984 முதல் 6 மார்ச் 1986 வரை ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் மாநிலத்தின் முதலமைச்சராக இருந்தார்.  

ஜம்மு காஷ்மீர் தேசிய மாநாட்டு கட்சியின் தலைவர் சேக் அப்துல்லா இவரின் மாமனார் ஆவார், ஷா ஜம்மு காஷ்மீர் தேசிய மாநாட்டு கட்சியின் ஆரம்ப கால‌ மூத்த உறுப்பினராக இருந்தார்.  

## பிறப்பு

குலாம் முகமது ஷா ஸ்ரீநகரில் காஷ்மீர் 20 ஜூலை 1920 இல் பிறந்தார்.  

## கல்வி
பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலைப் பட்டப்படிப்பை முடித்தார், பின்னர்அலிகார் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டத்தில் பட்டம் பெற்றார். ஐக்கிய நாடுகளின் பெல்லோஷிப் திட்டத்தின் கீழ் வேளாண் பொருளாதாரத் துறையில் லண்டன் ஸ்கூல் ஆஃப் எகனாமிக்ஸில் இருந்து பெல்லோஷிப் பெற்றார்.  

## அரசியல்
ஷா 1944 இல் தேசிய மாநாட்டு கட்சியில் சேர்ந்தார். அவரது அரசியல் வாழ்க்கையின் தொடக்கத்தில், மக்கள் உரிமைக்கான போராட்டத்தில் பலமுறை கைது செய்யப்பட்டார். ஷா மாநிலத்தின் முன்னாள் முதல்வர் ஷேக் அப்துல்லாவின் மூத்த மருமகனும், பாரூக் அப்துல்லாவின் மைத்துனர் மற்றும் முன்னாள் முதல்வர் உமர் அப்துல்லாவின் மாமாவும் ஆவார்.  

1947ல் புதிய அரசு அமைந்த பிறகு, அரசின் விநியோகம் மற்றும் விலைகளின் கட்டுப்பாட்டாளராக ஷா நியமிக்கப்பட்டார், அவர் 1953 வரை அப்பதவியை வகித்தார்.  

1975 ஆம் ஆண்டு இந்திரா-அப்துல்லா ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து, கிட்டத்தட்ட எட்டு ஆண்டுகள் நீட்டிக்கப்பட்ட சிறைவாசத்திற்குப் பிறகு, ஷா அரசாங்கத்தில் மாநில அமைச்சராக பதவியேற்றார். 1977 தேர்தல்களில் தேசிய மாநாட்டு பிரச்சாரத்தில் மூளையாக செயல்பட்டதற்காக ஷா மிகவும் அறியப்பட்டார். பின்னர் அவர் அமைச்சராக பதவியேற்றார், போக்குவரத்து, உணவு மற்றும் விநியோகம், வர்த்தக முகமைகள், தோட்ட வேலைகள் மற்றும் மின்சாரம் ஆகிய துறைகளை வகித்தார்.  

ஷா 1984 இல் தனது மைத்துனரான பாரூக் அப்துல்லாவின் அரசைக் கவிழ்த்து முதலமைச்சரானார், அவர் 1984 ஜூலை 2 அன்று 12 கட்சி எம்எல்ஏக்களுடன் தேசிய மாநாட்டு கட்சியிலிருந்து விலகி ஃபரூக் அப்துல்லாவின் அரசாங்கத்தை வீழ்த்தினார். இந்த நடவடிக்கை இரு குடும்பங்களுக்கிடையே கசப்பான பிளவை உருவாக்கியது.  

ஷா 26 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சியுடன் கைகோர்த்து முதலமைச்சரானார். இருப்பினும், தெற்கு காஷ்மீரில் 1986 ஆம் ஆண்டு நடந்த அனந்த்நாக் கலவரத்தைத் தொடர்ந்து அவரது அரசாங்கம் 12 மார்ச் 1986 அன்று அப்போதைய ஆளுநர் ஜக்மோகனால் டிஸ்மிஸ் செய்யப்பட்டது.  

## புதிய கட்சி
ஜம்மு காஷ்மீர் அவாமி தேசிய மாநாட்டு கட்சி என்ற புதிய கட்சியை ஷா உருவாக்கினார், அது 2008 ஜம்மு காஷ்மீர் சட்டப் பேரவைத் தேர்தல்களிலும் பங்கேற்றது.  

## குடும்பம்
அவருக்கு பேகம் கலிதா ஷா என்ற மனைவியும், இரண்டு மகன்கள் மற்றும் ஒரு மகள் உள்ளனர்.  

## இறப்பு
ஷா ஸ்ரீநகரில் உள்ள ஷெர்-இ-காஷ்மீர் மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனத்தில் 6 ஜனவரி 2009 அன்று இறந்தார். அப்போது அவருக்கு வயது 88
# சையத் மீர் காசிம்

**சையத் மீர் காசிம்** (Syed Mir Qasim - 1921 - 12 டிசம்பர் 2004) 1971 முதல் 1975 வரை ஜம்மு காஷ்மீர் முதல்வராக இருந்தார்.  

## பிறப்பு
மீர் முகமது ஷா அவர்களுக்கு மகனாக தூரு எனும் கிராமத்தில் 16 ஜனவரி, 1919 ல் பிறந்தார்.  

## கல்வி
எம்.ஏ, எல்.எல்.பி பயின்றுள்ளார்  

## அரசியல்
சையத் மீர் காசிமின் அரசியல் வாழ்க்கை முதலில் பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது தொடங்கியது. அவர் மதச்சார்பற்ற தலைவராகவும், ஜனநாயகத்திற்கு ஆதரவான காஷ்மீர் அரசியல் இயக்கத்தில் பயணித்தார். மேலும் மஹாராஜா ஹரி சிங்கின் முடியாட்சிக்கு எதிராக அவர் வாதிட்டதன் விளைவாக அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.  

## பதவியில்
- ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் அரசியலமைப்பு சபை மற்றும் ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் சட்டமன்றம் ஆகியவற்றில் 1951 முதல் 1975 வரை உறுப்பினராக இருந்தார்.
- தலைமை நாடாளுமன்ற செயலாளராக 1953 முதல் 1957 வரையும், வருவாய் அமைச்சராக 1961 முதல்1963 வரையும் பணியாற்றினார்.
- 29/07/1975 முதல் 10‍/11/1978 வரை இலாகா இல்லாத மத்திய அமைச்சராகவும் 1976 முதல் 1977 வரை குடிமைப் பொருள் வழங்கல் மற்றும் கூட்டுறவுத் துறை அமைச்சராகவும் பணியாற்றினார்.

## முதலமைச்சர்
இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, ஜம்மு காஷ்மீர் அரசியலமைப்பை உருவாக்கும் பணியில் சையத் மீர் காசிம் ஈடுபட்டார். அவர் பல்வேறு மாநில மற்றும் யூனியன் பதவிகளில் பணியாற்றினார். காஷ்மீரில் இந்திய தேசிய காங்கிரசை நிறுவிய பெருமைக்குரியவர். குலாம் முகமது சாதிக் மறைவுக்குப் பிறகு ஜம்மு காஷ்மீர் முதல்வராகப் பணியாற்றினார்.  

இந்திரா காந்தி பிரதமராக இருந்தபொழுது ஷேக் அப்துல்லாவுடன் இந்திய அரசு ஒரு உடன்பாட்டை எட்டிய பிறகு, ஷேக் அப்துல்லாவுக்குத் திரும்புவதற்கு வழி வகுக்கும் பொருட்டு 1975 இல் அவர் தனது முதல்வர் பதவியை ராஜினாமா செய்தார். இது பலராலாலும் பாராட்டப்பட்டது.  

## சுயசரிதை
செப்டம்பர் 1992 இல் வெளியிடப்பட்ட அவரது சுயசரிதையான *மை லைஃப் அண்ட் டைம்ஸில்*, கொய்ட் காஷ்மீர் இயக்கத்தின் மூலம் சமஸ்தானத்தில் முடியாட்சி என்ற நுகத்தை தூக்கி எறிய காஷ்மீரிகளின் போராட்டம் பற்றிய சுவாரஸ்யமான வரலாற்று விவரங்களை காசிம் வழங்கியுள்ளார். அத்துடன் பாகிஸ்தானுடன் இணைவதைத் தேர்ந்தெடுப்பதை விட இந்தியாவுடன் இணைவதற்கான பிரச்சினையின் பின்னணி குறித்தும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.  

## குடும்பம்
மீர் காசிமிற்கு மரியம் பேகம் என்ற மனைவியும், டாக்டர் சஜ்ஜத் ஹுசைன், மீர் ஜாவேத் என்ற இரண்டு மகன்கள் மற்றும் இரண்டு மகள்களும் உள்ளனர்.  

## இறப்பு
காசிம் தனது 83வது வயதில் 12 டிசம்பர் 2004 அன்று புது தில்லியில் இந்தியா கேட் அருகே ஆம்புலன்ஸில் இறந்தார். அவரது விருப்பத்திற்கு இணங்க, அவர் பிறந்த கிராமமான காஷ்மீரில் உள்ள தூருவில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.  

## பத்ம பூஷன்
2005 ஆம் ஆண்டு இந்திய குடியரசுத் தலைவர் ஏபிஜே அப்துல் கலாம் அவர்களால் இந்தியாவின் மூன்றாவது உயரிய குடிமகன் விருதான பத்ம பூசண் அவருக்கு மரணத்திற்குப் பின் வழங்கப்பட்டது. http://www.dashboard-padmaawards.gov.in/?Name=Syed%20Mir%20Qasim
# உலக தலசீமியா நாள்

**உலக தலசீமியா நாள்** (*World Thalassemia day*) ஒவ்வோர் ஆண்டும் மே மாதம் 8 ஆம் தேதியன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது. தலசீமியா நோயால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளின் போராட்டத்தையும் இவர்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தப் போராடும் மருத்துவர்கள், விஞ்ஞானிகள் மற்றும் மருத்துவ ஊழியர்களின் முயற்சிகளை கௌரவிக்கும் வகையிலும் இந்நாள் ஒரு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த முயற்சிக்கிறது.  

தலசீமியா என்பது மரபு சார்ந்த ஓர் இரத்த நோய் ஆகும். இரத்தத்தில் இரத்தச் சிவப்பணுக்கள் உற்பத்தி குறைவதால் இந்நோய் தோன்றுகிறது. தலசீமியா நோய் இரத்த அணுக்களை பலவீனப்படுத்தியும் அழிக்கும். இந்நோய் கண்டவர்களின் உடலால் போதுமான ஈமோகுளோபினை உருவாக்க இயலாது. ஆல்பா தலசீமியா, பீட்டா தலசீமியா போன்ற நோய் வகைகளும் இவற்றின் சில துணைப்பிரிவு நோய் வகைகளும் உள்ளன. இந்நோய்க்கு சிகிச்சையளிக்க நோயாளிக்கு தொடர்ந்து இரத்தம் செலுத்த வேண்டும். குருத்தணு சிகிச்சை நம்பிக்கை ஏற்படுத்துவதாக கூறப்படுகிறது.  

நோயால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தப் போராடும் மருத்துவர்கள், அறிவியலாளர்கள், மருத்துவ ஊழியர்களின் முயற்சிகளைக் கௌரவிக்கும் வகையிலும் உலகம் முழுவதும் இந்த நாள் கொண்டாடப்படுகிறது.
# பெரா ஏரி



**பெரா ஏரி** (மலாய்: *Tasik Bera*; ஆங்கிலம்: *Bera Lake*; சீனம்: 百乐湖); என்பது மலேசியா, பகாங் மாநிலத்தில், பெரா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நன்னீர் ஏரியாகும்.  

தீபகற்ப மலேசியா வின் கிழக்குக் கரை மலைத் தொடரில் இந்த ஏரி அமைந்து உள்ளது. இதன் சகோதர ஏரி என்று அழைக்கப்படும் சினி ஏரி; பெரா ஏரியில் இருந்து 50 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.  

## பொது

இந்த ஏரியின் நீளம் 35 கி.மீ.; அகலம் 20 கி.மீ. இந்த ஏரியில் கொள்ளப்படும் நீர், பகாங் ஆற்றில் கலக்கிறது. இதன் ஆழம் சராசரியாக 5 மீட்டர் அளவு.  

பெரா ஏரியின் பெயர்தான் பெரா மாவட்டத்திற்கும்; பெரா நகரத்திற்கும்; மற்றும் பெரா நாடாளுமன்றத் தொகுதிக்கும் வைக்கப்பட்டு உள்ளது.  

### ராம்சர் உடன்படிக்கை

தீபகற்ப மலேசியாவின் மிகப் பெரிய நன்னீர் சதுப்பு நிலமாக விளங்குகிறது. தவிர இந்த ஏரி ஒரு தனித்துவமான ஈரநில வனப் பகுதியாகவும் உள்ளது.  

1994 நவம்பர் மாதம் முதல் ராம்சர் உடன்படிக்கையின் கீழ் அந்த ஏரி பாதுகாக்கப் பட்டு வருகிறது.  

பெரா ஏரிப் பகுதியில் செமலை *(Semelai)* எனும் ஒராங் அஸ்லி பழங்குடியினர் வாழ்கிறார்கள். அவர்களின் கூற்றுப்படி, பெரா எனும் பெயர் ரெபா *(Reba)* எனப்படும் ஒரு வகை கடல் பாசியில் இருந்து பெறப்பட்டது. பெரா ஏரியில் அந்த வகையான கடல்வாழ் பாசிகள் உள்ளன.  

## அமைவு
இதன் பரப்பளவு ஏறக்குறைய 24,000 ஹெக்டர். பல்வேறு வகையான மழைக்காட்டுத் தாவரங்கள் மற்றும் பல்வேறு வகையான விலங்கினங்களும் உள்ளன. படர்ந்த சதுப்பு நிலக் காடுகளில், புலிகள், தபீர்கள், யானைகள், சிறுத்தைகள், அரிதான மலாய் முதலைகள் வாழ்கின்றன.  

இங்கு பொழுது போக்கு அம்சங்களாக மீன்பிடித்தல், படகு சவாரி மற்றும் பறவைகள் பார்ப்பது போன்றவை உள்ளன.  

ஏரிக்கரையில் பார்க் லேக் உல்லாச விடுதி எனும் விடுதி உள்ளது. நான்கு அறைகளைக் கொண்ட விடுமுறைக் காலக் குடிசைகள் உள்ளன. 40 பேர் தங்குவதற்கான தங்குமிட வசதிகளை அந்த விடுதி வழங்குகிறது.
# நிப்ரோபெட்ரோவ்ஸ்க் மாகாணம்



**நிப்ரோபெட்ரோவ்ஸ்க் மாகாணம்** (**Dnipropetrovsk Oblast**), உக்ரைன் நாட்டின் தென்கிழக்கில் அமைந்துள்ளது. இதன் நிர்வாகத் தலைநகரம் நிப்ரோ நகரம் ஆகும். இது உக்ரைனின் முக்கிய தொழில் துறை மாகாணம் ஆகும். 2021-இல் இதன் மக்கள் தொகை 31,42,035 ஆகும். பரப்பளவில் இம்மாகாணம் உக்ரைன் நாட்டில் இரண்டாம் இடத்தில் உள்ளது. இதன் முக்கிய நகரங்கள் நிப்ரோ, கிரிவோய் ரோக், கமியன்ஸ்கே மற்றும் நிகோபோல் ஆகும். தினேப்பர் ஆறு இம்மாகாணத்தின் ஊடாகப் பாய்கிறது.  

2019-ஆம் ஆண்டில் உக்ரைன் நாட்டின் அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம் இம்மாகாணத்தின் பெயரை **சிசெஸ்லாவ் மாகாணம்** எனப்பெயர் மாற்றம் செய்ததது  

## புவியியல்
31,974 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட நிப்ரோபெட்ரோவ்ஸ்க் மாகாணம், உக்ரைன் நாட்டின் தென்கிழக்கில் அமைந்துள்ளது. தினேப்பர் ஆறு இம்மாகாணத்தின் ஊடாகப் பாய்கிறது. இதன் வடக்கில் [போல்தாவா மாகாணம், கிழக்கில் தோனெத்ஸ்க் மாகாணம், தெற்கில் சப்போரியா மாகாணம் மற்றும் கெர்சன் மாகாணம் மற்றும் மேற்கில் மைக்கோலைவ் மாகாணம் மற்றும் கிரோவோக்ராட் மாகாணம் எல்லைகளாக உள்ளது. இம்மாகாணத்தில் இரும்பு மற்றும் பிற உலோக கனிமங்கள் அதிகம் உள்ளது.  

## மாகாண நிர்வாகப் பிரிவுகள்

இம்மாகாணம் 22 மாவட்டங்களையும், 20 நகரங்களையும், 46 நகர்புற குடியிருப்புகளையும், 1369 கிராமங்களையும் கொண்டது.  

## மக்கள் தொகை பரம்ப்பல்

இம்மாகாணத்தின் மக்கள் தொகையில் கீழ்கண்டவாறு மக்கள் உள்ளனர்.  

- உக்ரேனியர்கள் – 79.3%,
- உருசியர்கள் – 17.6%,
- பெலேரஷ்யர்கள் – 0.8%,
- யூதர்கள் – 0.4%,
- ஆர்மீனியர்கள் – 0.3%,
- அசர்பைஜானியர்கள் – 0.2%,
- மால்டோவினியர்கள் – 0.12%,
- ரோமாணி மக்கள் – 0.11%,
- தாதர்கள் – 0.11%,
- ஜெர்மனியர்கள் – 0.11%,
- பிறர் – 0.95%;

இம்மாகாணத்தில் உக்ரைனிய மரபுவழி திருச்சபையினர் 47.5%, உக்ரைனிய மரபுவழி கீவ்வியன் திருச்சபையினர் 10.7%, உரோமைக் கத்தோலிக்கர்கள் 1.3%, உக்ரைனிய மரபுவழி தன்னாட்சி திருச்சபையினர் 0.8%, புரோட்டஸ்டண்ட் சபையினர் 32.3% அக உள்ளனர்.  

## இதனையும் காண்க
- நிப்ரோ நகரம்
# போல்தாவா மாகாணம்


**போல்தாவா மாகாணம்** (**Poltava Oblast**) உக்ரைன் நாட்டில் மத்தியகிழக்கில் அமைந்த மாகாணம் ஆகும். இதன் தலைநகரம் போல்தாவா நகரம் ஆகும். 2021-ஆம் ஆண்டில் இதன் மக்கள் தொகை 13,71,529 ஆக இருந்தது. இதன் முக்கிய நகரங்கள் போல்தாவா, ஹோரிசினி மற்றும் கிரெமென்சுக் ஆகும்.  
## புவியியல்
28,800 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட போல்தாவா மாகாணம் தினேப்பர் ஆற்றின் இடது கரையில் அமைந்துள்ளது. இதன் வடக்கில் சுமி மாகாணம் மற்றும் செர்னிகிவ் மாகாணம், கிழக்கில் கார்கிவ் மாகாணம், தெற்கில் நிப்ரோபெட்ரோவ்ஸ்க் மாகாணம், தென்மேற்கில் கிரோவோக்ராட் மாகாணம், மேற்கில் செர்கசி மாகாணம் உள்ளது.  

2018-ஆம் ஆண்டில் இதன் மக்கள் தொகை 14,00,000 ஆகும். இதன் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 49 பேர் வீதம் வாழ்கின்றனர்.  

## பொருளாதாரம்
இம்மாகாணத்தில் பெட்ரோலியப் பொருட்கள் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு அதிகம் கிடைப்பதால் அது தொடர்பான ஆலைகள் அதிகம் உள்ளது. மேலும் இரும்பு கனிமங்கள் அதிக அளவில் உள்ளது.  

இம்மாகாணத்தில் சர்க்கரை வள்ளி கிழங்கு, சூரியகாந்தி எண்ணெய், உருளைக்கிழங்கு, அதிகம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. மேலும் இறைச்சி, பால் பொருட்கள், முட்டை அதிகம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.  
## மாகாண ஆட்சிப் பிரிவுகள்

இம்மாகாணம் 25 மாவட்டங்களும், 5 நகரங்களும், 21 நகர்புற குடியிருப்புகளும், 1862 கிராமங்களும் கொண்டது.
# சுமி மாகாணம்


**சுமி மாகாணம்** (**Sumy Oblast**) உக்ரைன் நாட்டின் வடகிழக்கில் உருசியா நாட்டின் எல்லையை ஒட்டி அமைந்த மாகாணம். இதன் தலைநகரம் சுமி நகரம் ஆகும். 2021-இல் இதன் மக்கள் தொகை 10,53,402 ஆகும். இதன் பிற முக்கிய நகரங்கள் கோனோடாப், ஒக்டிர்கா, ரோம்னி, சோஸ்தகா ஆகும். இம்மாகாணத்தின் 600 இடங்களில் தொழிற்சாலைகள் கொண்டுள்ளது. இது வேளாண் பயிர்களை உற்பத்தி செய்கிறது. 7 ஆறுகள் இம்மாகாணத்தில் பாய்கிறது.  

## புவியியல்
23,800 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாகாணத்தில் வடகிழக்கிலும், கிழக்கிலும் உருசியா, தென்மேற்கில் போல்தாவா மாகாணம், தெற்கில் கார்கிவ் மாகாணம், மேற்கில் செர்னிகிவ் மாகாணம் உள்ளது. தேஸ்னா ஆறுடன் 7 ஆறுகள் இம்மாகாணத்தில் பாய்கிறது.  
## மாகாண ஆட்சிப் பிரிவுகள்
இம்மாகாணம் 18 மாவட்டங்களும், 15 நகரங்களும், 7 நகராட்சிகளும், 20 நகர்புற குடியிருப்புகளும், 1492 கிராமங்களும் கொண்டது.  

## பொருளாதரம்
இம்மாகாணத்தில் வேதியியல் தொழிற்சாலைகள், இயந்திரவியல் தொழிற்சாலைகள், வேளாண் இயந்திரக் கருவிகள் உற்பத்தி செய்யும் தொழிற்சாலைகளும், இரும்புச் சுரங்கங்கள் கொண்டது. இம்மாகாணம் 237 பெரிய அளவிலான தொழிற்சாலைகளும், 327 சிறிய அளவிலான தொழிற்சாலைகள் கொண்டுள்ளது.  

இம்மாகாணத்தின் முக்கிய விளைபொருட்கள் சர்க்கரை வள்ளிக் கிழங்கு, சூரியகாந்தி விதைகள், உருளைக்கிழங்கு ஆகும். மேலும் இறைச்சி, பால் பொருட்கள், முட்டை அதிகம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.  
## இதனையும் காண்க
- சுமி நகரம்
# முத்தையா ஸ்தபதி


**முத்தையா ஸ்தபதி** ஒரு இந்திய சிற்பி, கட்டிடக் கலைஞர் மற்றும் இந்து கோவில் கட்டிடக்கலைஞர் ஆவார். மினசோட்டாவின் இந்துக் கோவில் உட்பட இங்கிலாந்து மற்றும் அமெரிக்காவில் உள்ள பல கோவில்களின் வடிவமைப்பு மற்றும் கட்டுமானத்திற்காக இவர் பரவலாக அறியப்படுகிறார். இலங்கையில் உள்ள ரம்பதகல்ல வித்யாசாகர் கோவிலில் (Rambadagalla Vidyasagara Temple) 67.5 அடி உயர புத்தர் சிலையை உருவாக்கியவர் இவரே. அமர்ந்த நிலையில் (சமாதி) உள்ள உலகின் மிகப்பெரிய புத்தர் சிலை இது என்று கூறப்படுகிறது. இந்திய அரசு அவருக்கு 1992 ஆம் ஆண்டிற்கான நான்காவது உயரிய பொதுத்துறை சார்ந்தவர்களுக்கான விருதான பத்மசிறீ விருதை வழங்கியது .  

## தொடக்க நாட்களில்
முத்தையா 1941 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 14 ஆம் தேதி தென்னிந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டின் கோவில் நகரமான இராமேஸ்வரத்திற்கு அருகிலுள்ள இராமநாதபுரம் மாவட்டம் இலவன்கோட்டை என்ற சிறிய கிராமத்தில் ஒரு மரபார்ந்த கட்டிடக் கலைஞரான முத்து ஸ்தபதி மற்றும் அவரது மனைவி கௌரி ஆகியோருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். இவருடன் பிறந்தவர்கள் ஐந்து பேர். அவர் தனது சகாக்களிடமிருந்து மரபார்ந்த வழியில் கட்டிடம் மற்றும் சிற்பக் கலையைக் கற்றுக்கொண்டது மட்டுமல்லாமல், 1957 முதல் 1961 வரை மாமல்லபுரம் சிற்பக் கல்லூரியில் கோவில் கட்டிடக்கலை, சிற்பம் மற்றும் நகர திட்டமிடல் ஆகிய துறைகளில் முறையான பயிற்சியைப் பெற்றார்.  

முத்தையாவுக்கு திருமணமாகி இரண்டு மகன்கள் உள்ளனர், இருவரும் பாரம்பரிய கட்டிடக் கலைஞர்கள் மற்றும் சிற்பிகள். அவரது அண்ணன் எஸ்.எம்.கணபதி ஸ்தபதி, ஒரு ஸ்தபதி மற்றும் பத்மசிறீ விருது பெற்றவர்.  

## தொழில்
அவர் உலகெங்கிலும் உள்ள இந்து கோவில்களை வடிவமைத்து கட்டியுள்ளார், அவற்றில் 32 கோவில்கள் அமெரிக்காவிலேயே அமைந்துள்ளன. மினசோட்டா இந்து கோவில், அறுபடை வீடு கோவில் வளாகம், சென்னை, சிறீ மீனாட்சி சுந்தரேசுவரர் கோவில், உத்தரசுவாமி மலை, புது தில்லி, சிறீ உத்தர சிதம்பர நடராசர் கோவில், சதாரா மற்றும் ஊஸ்டன் (Houston), லாசு ஏஞ்சல்சுவில் உள்ள கோவில்கள், சிகாகோ, சான் பிரான்சிசுகோ, பிட்சுபர்க், நாசுவில்லி, பாசுடன், அட்லாண்டா, நியூயார்க், மவுண்ட்சுவில்லி, லூயிவில், மியாமி, ஓக்லஹோமா, மெம்பிஸ், டல்லாசு மற்றும் போக்கீப்சி ஆகியவை இவரது குறிப்பிடத்தக்க கட்டுமானங்களில் சில. சென்னை, நங்கநல்லூரில் உள்ள 32 அடி அனுமன் சிலையும், காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள ஏனாத்தூரில் உள்ள சங்கராச்சாரியார் சிலையும் இவர் உருவாக்கியவை ஆகும்.  

## விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரங்கள்
இந்திய அரசாங்கம் 1992 ஆம் ஆண்டிற்கான பத்மசிறீ விருதை அவருக்கு வழங்கி பெருமைப்படுத்தியது.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்து கோவில் கட்டிடக்கலை
- வி.கணபதி ஸ்தபதி
- எஸ்.எம்.கணபதி
# அப்துல் கபூர் (அரசியல்வாதி)

**அப்துல் கபூர்** (Abdul Ghafoor 1918 - 10 ஜூலை 2004) ஒரு இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் மற்றும் அரசியல்வாதி ஆவார், இவர் பீகாரின் 13வது முதலமைச்சராக 02 ஜூலை 1973 முதல் 11 ஏப்ரல் 1975 வரை பணியாற்றினார்; மற்றும் ராஜீவ் காந்தியின் அரசாங்கத்தில் கேபினட் அமைச்சராகவும் பணியாற்றினார். சுதந்திரப் போராட்டங்களில் தீவிரமாகப் பங்கேற்று சிறைவாசம் அனுபவித்தார்.  

## பிறப்பும் கல்வியும்
அவர் பீகாரின், கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தில் உள்ள சரேயா அக்தேரியார் எனும் சிறிய கிராமத்தில், ஒரு எளிய விவசாய குடும்பத்தில் பிறந்தார். கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தில் தனது ஆரம்பக் கல்வியை முடித்த அவர், உயர் கல்விக்காக பாட்னாவிற்கும், பின்னர் அலிகாருக்கும் குடிபெயர்ந்தார். அலிகார் முஸ்லீம் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது எம்.ஏ மற்றும் சட்டத்தை முடித்தார்.  

## வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்
கபூர் இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தின் போது பீகார் காங்கிரஸின் புகழ்பெற்ற இளந்தலைவர்களில் ஒருவராக இருந்தார். பின்னால் பீகார் முதல்வர்களான‌ பிந்தேஸ்வரி துபே, பகவத் ஜா ஆசாத், சந்திரசேகர் சிங், சத்யேந்திர நாராயண் சின்கா, கேதார் பாண்டே ஆகியோருடன் பயணித்தார். மேலும் இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் தேசியத் தலைவர் சீதாராம் கேஸ்ரி ஆகியோருடன் சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது பங்கேற்றார்.  

## சட்டமன்றத்தில்
1952 ஆம் ஆண்டு பீகாரின் பரேலி சட்டமன்ற தொகுதியில் போட்டியிட்டு வென்று சட்ட மேலவை உறுப்பினரானார். தொடர்ந்து பீகார் சட்ட மேலவை தலைவரானார்.  
1957, 1977, 1980 ஆம் ஆண்டுகளிலும் பீகாரின் பரேலி சட்டமன்ற தொகுதியில் போட்டியிட்டு வென்று சட்ட மேலவை உறுப்பினரானார்.  
1962 ஆம் ஆண்டு பீகாரின் கோபால்கஞ்ச் சட்டமன்ற தொகுதியில் போட்டியிட்டு வென்று சட்ட மேலவை உறுப்பினரானார்.  
## முதலமைச்சர்
1973 ஜூலை 02 முதல் 1975 ஏப்ரல் 11 வரை பீகார் முதல்வராக இருந்தார்.  

## நாடாளுமன்றத்தில்
- 1984 ஆம் ஆண்டு சீவான் மக்களவைத் தொகுதியில் மக்களவை உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இவர் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியின் அமைச்சரவையில் நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சராகவும் இருந்தார்.

- 1991 மற்றும் 1998 ஆம் ஆண்டுகளில் கோபால்கஞ்ச் நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளில் இருந்து காங்கிரஸ் மற்றும் சமதா கட்சி சார்பில் மக்களவைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். உள்துறைக்குழு மற்றும் ஆலோசனைக்குழு உறுப்பினராக இருந்தார்.

- அவரது அரசியல் பாரம்பரியத்தை அவரது பேரன் ஆசிப் கபூர் முன்னெடுத்துச் செல்கிறார். ஆசிப் கபூர் அகில இந்திய காங்கிரஸ் கட்சியின் உறுப்பினராகவும், பீகார் பிரதேச காங்கிரஸ் கமிட்டியின் பொதுச் செயலாளராகவும் உள்ளார். 2010 பீகார் சட்டமன்றத் தேர்தலில் பீகாரின் கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தில் உள்ள பராலி தொகுதியில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் வேட்பாளராக போட்டியிட்டார்.

## இறப்பு
கபூர் 10 ஜூலை 2004 அன்று பாட்னாவில் இறந்தார்.
# மார்த்தா ஆன் செல்பி



**மார்த்தா ஆன் செல்பி** (*Martha Ann Selby*) என்பவர் இந்தியவியலிலும் தமிழிலும் ஆய்வு செய்யும் ஒர் அமெரிக்கப் பேராசிரியர் ஆவார். அமெரிக்காவில் ஆசுட்டின் நகரில் உள்ள தெக்குசாசு பல்கலைக்கழகத்தில் ஆசியவியல் துறையில் பேராசிரியராகவும் துறைத்தலைவராகவும் பணியாற்றினார். இவர் தெக்குசாசு பல்கலைக்கழகத்தில் இருபது ஆண்டுகளாக இருந்திருக்கின்றார். அமெரிக்காவில் உள்ள ஆர்வேடு பல்கலைக்கழகத்தில் நிறுவப்பெற்றுள்ள சங்கம் தமிழிருக்கைப் பேராசிரியர் பதவியில் முதன் முதலாக அமர்பவராகத் தேர்வு செய்யப்பெற்றுள்ளார்.  

## கல்வி

மார்த்தா செல்பி பழந்தமிழ், பிராகிருதம், சமற்கிருதம் ஆகிய மொழி இலக்கியங்களில் ஆய்வு செய்துள்ளார். சமற்கிருத மருத்துவ இலக்கியத்திலும், தற்காலத் தமிழ்ப் புதினங்களிலும் ஆய்வு ஆர்வம் கொண்டுள்ளார். தமிழ் சங்கப்பாடல்களில் அகத்துறையைச் சேர்ந்த ஐநூறு பாடல்களை மொழிபெயர்த்துள்ளார். திலீப்குமார் கதைகளை மொழிபெயர்த்துள்ளார்.  

## முனைவர் பட்ட ஆய்வுரை
- Toward a Grammar of Love: A Comparative Study of Interpretive Modes in Classical Indian Poetry. Ph.D (August 1994), The University of Chicago, Department of South Asian Languages and Civilizations. Dissertation.

## படைப்புகள்

=
# மலேசிய ஏரிகளின் பட்டியல்

ஜித்ராவில் உள்ள ஜித்ரா ஏரி]]  
**மலேசிய ஏரிகளின் பட்டியல்** (மலாய்: *Senarai Tasik di Malaysia*; ஆங்கிலம்: *List of lakes of Malaysia*) எனும் இந்தப் பட்டியல் மலேசியாவில் உள்ள ஏரிகளைத் தொகுத்து வழங்குகிறது. அவற்றுள் இயற்கையாக உருவான ஏரிகளும் நீர்த்தேக்கங்களும் உள்ளன; மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட செயற்கை ஏரிகளும் உள்ளன.  

இங்கு பட்டியலிடப்படும் ஏரிகள் அந்தந்த மாநிலங்கள் அல்லது கூட்டரசு பிரதேசங்களுக்குள் அகர வரிசைப்படி பட்டியலிடப்பட்டு உள்ளன.  

## மாநிலங்கள்
### சிலாங்கூர்
- சா ஆலாம் ஏரி, சா ஆலாம் *(Shah Alam Lake Garden)*
- மைன்சு வெல்னஸ் சிட்டி, செரி கெம்பாங்கான், பெட்டாலிங் *(Mines Wellness City)*

### சரவாக்
- லோகான் பூனுட் தேசியப் பூங்கா, மிரி பிரிவு *(Loagan Bunut National Park)*

### கெடா
- டாயாங் புந்திங் ஏரி, லங்காவி
- பெடு ஏரி

### மலாக்கா
- ஆயர் குரோ ஏரி, ஆயர் குரோ
- டுரியான் துங்கல் ஏரி, அலோர் காஜா
- ஜுஸ் ஏரி, ஜாசின்

### நெகிரி செம்பிலான்
- சிரம்பான் லேக் கார்டன், சிரம்பான்
- தாலாங் ஏரி, கோலா பிலா மாவட்டம்

### பகாங்
- பெரா ஏரி
- சினி ஏரி

### பேராக்
- புக்கிட் மேரா ஏரி
- செண்டரோ ஏரி *(Chenderoh Lake)*
- தைப்பிங் ஏரி
- தெமங்கோர் ஏரி

### திரங்கானு
- கென்யிர் ஏரி

## கூட்டாட்சி பிரதேசங்கள்

### கோலாலம்பூர்
- பெர்தானா ஏரி
- தித்திவாங்சா ஏரி
- கிள்ளான் கேட் அணை

### புத்ராஜெயா
- புத்ராஜெயா ஏரி
# எபிகிராபியா இண்டிகா



***எபிகிராபியா இண்டிகா*** (Epigraphia Indica) 1882 ஆம் ஆண்டு முதல் 1977 ஆம் ஆண்டு வரை இந்திய தொல்லியல் துறை வெளியிட்ட அலுவல்முறை வெளியீடாகும். முதல் தொகுதி 1882 ஆம் ஆண்டில் ஜேம்ஸ் பர்கெஸ்ஸால் (James Burgess) திருத்தப்பட்டது. 1892 ஆம் ஆண்டு மற்றும் 1920 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் இது Indian Antiquary (பொருள்: இந்திய தொல்லியல்) எனும் காலாண்டு பதிப்புடன் இணைப்பாக (Quarterly Supplement) வெளியிடப்பட்டது.  

ஒவ்வொரு காலாண்டிலும் ஒரு பகுதி வெளியிடப்பட்டது. இந்தப் பருவ இதழின் எட்டு காலாண்டு பகுதிகளை இணைத்து ஒரு தொகுதி (Volume) உருவாக்கப்பபட்டது. எனவே இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஒரு தொகுதி நிறைவுறும். இந்தப் பருவ இதழின் சுமார் 43 தொகுதிகள் இதுவரை வெளிவந்துள்ளன. இந்திய தொல்லியல் அளவீட்டுத் துறையின் (ASI) கல்வெட்டியல் (Epigraphy) கிளைக்கு தலைமை தாங்கிய அதிகாரிகளால் இவை திருத்தப்பட்டு தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.  

## தொகுப்பாளர்கள்

- ஜே. பர்கெஸ் : தொகுதி I (1882) & தொகுதி II (1894)
- இ.குல்சு (E. Hultzsch) : Vol III (1894-95), Vol IV (1896-97), Vol V (1898-99), Vol VI (1900-01), Vol VII (1902-03), Vol VIII (1905-06 ), தொகுதி IX (1907–08)
- ஸ்டென் கோனோவ் : தொகுதி X (1909-10), தொகுதி XI (1911-12), தொகுதி XII (1913-14), தொகுதி XIII (1915-16)
- FW தாமஸ் : Vol XIV (1917-18), Vol XV (1919-20), Vol XVI (1921-22)
- எச். கிருஷ்ண சாஸ்திரி : தொகுதி XVII (1923-24), Vol XVIII (1925-26), Vol XIX (1927-28)
- ஹிரானந்த் சாஸ்திரி : தொகுதி XX (1929-30), தொகுதி XXI (1931-32)
- NP சக்ரவர்த்தி : Vol XXII (1933-34), Vol XXIII (1935-36), Vol XXIV (1937-38), Vol XXV (1939-40), Vol XXVI (1941-42)
- N. லட்சுமிநாராயண் ராவ் மற்றும் B. Ch. சாப்ரா : தொகுதி XXVII (1947–48)
- டி.சி.சிர்கார் (DC Sircar) : Vol XXVIII (1949–50) - கூட்டாக B. Ch. சாப்ரா), தொகுதி XXX (1951–52) - என். லக்ஷ்மிநாராயண் ராவுடன் இணைந்து, தொகுதி XXXI(1955–56), தொகுதி XXXII(1957–58), தொகுதி XXXIII(1959–60), தொகுதி XXXIV(1960–61), தொகுதி XXXV (1962–63), தொகுதி XXXVI (1964–65)
- ஜிஎஸ் கை : தொகுதி XXXVII (1966–67), தொகுதி XXXVIII, தொகுதி XXXIX, தொகுதி XL
- கே.வி.ரமேஷ் : தொகுதி XLI (1975–76), தொகுதி XLII (1977–78)

## மற்ற பங்களிப்பாளர்கள்

- ஆகஸ்ட் ஹெர்மன் பிரான்கே
- ஆரல் ஸ்டீன்
- வி. வெங்கய்யா
- ராபர்ட் செவெல்
- டிஆர் பண்டார்கர்
- ஜே. பிஎச். வோகல்
- எப்.ஒ.ஒர்டேல்(FO Oertel)
- என்.கே.ஓஜா
- FE பார்கிடர்
- எஃப். கீல்ஹார்ன்
- ஜான் ஃபெய்த்ஃபுல் ஃப்ளீட்
- கே.ஏ.நீலகண்ட சாஸ்திரி
- கே.வி.சுப்ரமணிய அய்யர்
- டி.ஏ.கோபிநாத ராவ்

## அரபு மற்றும் பாரசீக இணைப்பு
இந்திய தொல்லியல் அளவெட்டுத் துறை (ASI) 1907 ஆம் ஆண்டு முதல் 1977 ஆம் ஆண்டு வரை அரபு மற்றும் பாரசீக இணைப்பை வெளியிட்டது. 1907 ஆம் ஆண்டு முதல் தொகுதி கல்கத்தா மதரஸாவின் இ. டெனிசன் ரோஸ் என்பவராலும், இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது தொகுதிகள் ஜோசப் ஹொரோவிட்சாலும் தொகுக்கப்பட்டன. அடுத்தடுத்த தொகுதிகள் குலாம் யஸ்தானி (1913-40), மௌலவி எம். அஷ்ரப் ஹுசைன் (1949-53) மற்றும் ZA தேசாய் (1953–77) ஆகியோரால் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. 1946 ஆம் ஆண்டு முதல், அராபிய மற்றும் பாரசீக கல்வெட்டுகளுக்கான உதவி கண்காணிப்பாளரால் இந்தத் தொகுதிகள் திருத்தப்பட்டு தொகுக்கப்பட்டு வருகின்றன. இது இந்திய அரசாங்கத்தால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சிறப்பு பதவியாகும்.
# ஹரிவு


***ஹரிவு (திரைப்படம்)*** என்பது 2014 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய கன்னட மொழித் திரைப்படமாகும். இது அறிமுக இயக்குனரான மஞ்சுநாத சோமகேசவ ரெட்டி (எஸ் மஞ்சுநாத் / மன்சோர்) எழுதி இயக்கிய திரைப்படமாகும். பிரபல கன்னட செய்தித் தாளில் வெளிவந்து, ஆவணப்படுத்தப்பட்ட ஒரு உண்மை வாழ்க்கை நிகழ்வாகும். டாக்டர். ஆஷா பெனகப்பா இந்த நிகழ்வை திரைப்படமாக உருவாக்குவதற்கான எண்ணத்தை வழங்கினார்.  

அண்மைய ஆண்டுகளில் பெங்களூருவில் உள்ள ஒரு அரசு மருத்துவமனையில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட ஹரிவு நகரமயமாக்கலுக்கும் அந்நியப்படுதலுக்கும் உள்ள தொடர்பைப் பற்றி பேசுகிறார்.  

திரைப்பட விழாக்களின் இயக்குநரகத்தின் (Directorate of Film Festivals) "சிறந்த கன்னடத் திரைப்படத்திற்கான" 62வது தேசிய விருதை **ஹரிவு** வென்றுள்ளது. இந்த திரைப்படம் 2014 ஆம் ஆண்டிற்கான சிறந்த திரைப்படமான கர்நாடக மாநில விருதை "சிறந்த தயாரிப்பு மற்றும் இயக்கம்" பிரிவின் கீழ் வென்றுள்ளது.  

## கதைச்சுருக்கம்
கதை உண்மை வாழ்க்கை நிகழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டது. வடக்கு கர்நாடகாவைச் சேர்ந்த ஒரு விவசாயி தனது நோய்வாய்ப்பட்ட மகனை சிகிச்சைக்காக பெங்களூருக்கு அழைத்து வருகிறார். ஆனால் சிகிச்சை பலனின்றி மகன் இறந்துவிடுகிறான். பின்னர் உடலை எப்படி சொந்த ஊருக்கு கொண்டு செல்வது என்ற குழப்பத்தை விவசாயி எதிர்கொள்கிறார்.  

## விருதுகள்

- 24 மார்ச் 2015 அன்று அறிவிக்கப்பட்ட 2014 ஆம் ஆண்டிற்கான 62 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் இந்த திரைப்படம் சிறந்த கன்னட திரைப்படத்திற்கான விருதினை வென்றுள்ளது.
- இந்த திரைப்படம் 2014 ஆம் ஆண்டிற்கான சிறந்த திரைப்படமான கர்நாடக மாநில விருதை "சிறந்த தயாரிப்பு மற்றும் இயக்கம்" பிரிவின் கீழ் வென்றுள்ளது.

## திரையிடல்

- இப்படம் 7வது பெங்களூரு சர்வதேச திரைப்பட விழா 2014 ஆம் ஆண்டில் திரையிடப்பட்டது.
# தீப் நாராயண் சிங்



**தீப் நாராயண் சிங்** (*Deep Narayan Singh*) என்பவர் ஓர் இந்திய அரசியல்வாதியும், இந்தியச் சுதந்திர இயக்கத்தில் பங்கேற்றவரும் பீகாரின் முன்னாள் முதல்வரும் ஆவார்.  

பீகாரில் உள்ள புரந்தாண்டில் பிறந்தார்.  சிங், இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை எழுதத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இந்திய அரசியலமைப்புச் சபையின் உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் பாராளுமன்றத்தின் உறுப்பினராகவும் பீகார் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்துள்ளார். இவர் தேசியவாதிகளான இராஜேந்திர பாபு, அனுகிரஹா பாபு மற்றும் ஸ்ரீ பாபு ஆகியோரின் மூவருடன் தொடர்புடையவர். கிருஷ்ணா சின்காவினைத் தொடர்ந்து பீகார் முதல்வராகப் பதவியேற்றார்.  

1979ஆம் ஆண்டில், பீகாரில் உள்ள ஹாஜிப்பூரில் தொல்லியல் மற்றும் அருங்காட்சியக இயக்குநரகத்தால் இவரது நினைவாக அருங்காட்சியகம் ஒன்று நிறுவப்பட்டது.
# தொல்லியல் துறையில் கணினி பயன்பாடுகள் மற்றும் அளவு முறைகள்

**தொல்லியல் துறையில் கணினி பயன்பாடுகள் மற்றும் அளவு முறைகள்** (*Computer Applications and Quantitative Methods in Archaeology*)' என்பது தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள், கணிதவியலாளர்கள் மற்றும் கணினி விஞ்ஞானிகளை ஒன்றிணைக்கும் ஓர் உலகளாவிய அமைப்பாகும். இந்தத் துறைகளுக்கிடையேயான தொடர்பை ஊக்குவித்தல், இத்துறையில் தற்போதைய வேலைகள் பற்றிய ஆய்வை வழங்குதல், விவாதித்தல் மற்றும் எதிர்கால முன்னேற்றத்தைத் தூண்டுதல் ஆகியவை இவ்வமைப்பின் நோக்கங்களாகும். இதன் பன்னாட்டு அமைப்பு, அதன் உறுப்பினர்களின் வருடாந்திர கூட்டங்களை, 1970 ஆம் ஆண்டு முதல் ஏற்பாடு செய்து வருகிறது. இப்போது உலகம் முழுவதிலுமிருந்து ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட அறிஞர்களைக் கொண்ட ஒரு பெரிய சமூகமாக வளர்ந்துள்ளது. இதன் உறுப்பினர்கள் பல தேசிய அளவு அத்தியாயங்களையும், சிறப்பு ஆர்வக் குழுக்களையும் உருவாக்கினர் அமைப்பின் பன்னாட்டுப் பிரிவு, வருடாந்திர நடவடிக்கைகள் மற்றும் தொல்லியல் துறையில் கணினி பயன்பாடுகளின் இதழ் .ஒன்றையும் வெளியிடுகிறது  

## வரலாறு
தொல்லியல் துறையில் கணினி பயன்பாடுகள் மற்றும் அளவு முறைகள் அமைப்பு 1970 ஆம் ஆண்டுகளில் ஒரு சிறிய குழுவாக ஆரம்பிக்கப்பட்டது. தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் கணிதவியலாளர்களால் கணினி பயன்பாடுகளில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் இதில் இடம்பெற்றிருந்தனர். ஐக்கிய இராச்சியத்தில் இவ்வமைப்பு தொடங்கப்பட்டது. முதல் மாநாடு 1973 ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்தின் பர்மிங்காமில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. 1992 ஆம் ஆண்டு முதல் மாநாடுகள் ஐக்கிய இராச்சியத்திற்கு வெளியே நடைபெற்றன. படிப்படியாக, தொல்லியல் துறையில் கணினி பயன்பாடுகள் மற்றும் அளவு முறைகள் அமைப்பு ஒரு பெரிய பன்னாட்டு சமூகத்தில் வளர்ந்தது .  

## தற்போதைய பன்னாட்டு மாநாடு
தற்போதைய பன்னாட்டு மாநாடு 2022 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதத்தில் ஆக்சுபோர்டு நகரத்தில் நடத்தத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
# பெடு ஏரி



**பெடு ஏரி** (மலாய்: *Tasik Pedu*; ஆங்கிலம்: *Pedu Lake*; சீனம்: 柏鲁湖); என்பது மலேசியா, கெடா மாநிலத்தில், பாடாங் தெராப் மாவட்டத்தில் *(Padang Terap District)* அமைந்துள்ள ஓர் ஏரியாகும். தாய்லாந்து நாட்டின் எல்லையில் இருந்து 5 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.  

பெடு ஏரி, முன்பு பெடு நீர்த்தேக்கம் *(Kolam Air Pedu)* என்று அழைக்கப்பட்டது. பெடு நீர்த்தேக்கம் என்பது பெடு ஆற்றுக்கான *(Sungai Pedu)* ஒரு வடிகால் நீர்த்தேக்கம் ஆகும்.  

## அமைவு

பாடாங் தெராப் மாவட்டத்தில் புக்கிட் பக்கீர் தெர்பாங் (ஆங்கிலம்: *Fakir Terbang;* மலாய்: *Bukit Pakir Terbang*) எனும் ஒரு குன்று உள்ளது. இதன் உயரம் 574 மீ. அந்தக் குன்றில்தான் பெடு ஆறு உற்பத்தி ஆகிறது.  

அதன் பின்னர் கீழே பாடாங் தெராப் ஆற்றுடன் சங்கமிக்கிறது. பெடு ஆற்றின் மேல் பகுதியில் உள்ள மலைகள் தாய்லாந்திற்கும் மலேசியாவிற்கும் ஓர் எல்லைப் பகுதியை உருவாக்குகின்றன.  

இந்த ஏரி 12 கி.மீ. நீளம் கொண்டது. மலேசிய அரசாங்கத்தின் ஒரு பெரிய வளர்ச்சித் திட்டத்தினால், இந்த ஏரி இப்போது முதன்மையான விடுமுறை விடுதியாக மாறி உள்ளது.  

பெடு ஏரியின் பசுமையான காடுகளில் யானைகள், மான்கள், காட்டுப்பன்றிகள், சிறுத்தைகள், பறவைகள், வௌவால்கள், பறக்கும் நரிகள், பல்வேறு வகையான பூச்சிகள்; வனவிலங்குகள் அதிக அளவில் வசிக்கின்றன.  

## இன்றைய நிலை

இங்கு இருந்த தேசா உத்தாரா பெடு லேக் ரிசார்ட் *(Desa Utara Pedu Lake Resort);* மற்றும் முத்தியாரா பெடு லேக் கோல்ப் & லேக் ரிசார்ட் *(Mutiara Pedu Lake Golf & Lake Resort)* எனும் இரு விடுதிகளும் 2007 சனவரி 7-ஆம் தேதி மூடப்பட்டன,  

கோடை காலங்களில் ஏரியின் நடுவில் ஒரு பழைய கல்லறை கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அந்தச் செய்தியினால் சுற்றுலாப் பயணிகள் வருவதும் குறைந்து போனது. இருப்பினும் ஏரிக்கரை விடுதிகளின் அமைப்பு இன்னும் நல்ல நிலையில் உள்ளன. அறைகளை மீண்டும் புனரமைப்பு செய்ய முயற்சிகள் செய்யப் படுகின்றன.  

முன்னாள் நான்காவது பிரதமர் துன் மகாதீரின் ஓய்வு இல்லமும் அங்கு உள்ளது. அவரின் இல்லம் பாரம்பரிய வடிவமைப்புக் கலையுடன் ஏரிக்கரையில் இன்றும் உள்ளது. ஆனால், தற்போது அங்குள்ள ஓய்வு இல்லங்கள் அனைத்தும் ஆள் இல்லாமல் வெறிச்சோடிக் கிடக்கின்றன. தனித்து விடப்பட்ட "மெகா திட்டங்களில்" இதுவும் ஒன்றாகும்.
# ஆயர் குரோ ஏரி



**ஆயர் குரோ ஏரி** (மலாய்: *Tasik Air Keroh*; ஆங்கிலம்: *Air Keroh Lake*); என்பது மலேசியா, மலாக்கா மாநிலத்தில், மத்திய மலாக்கா மாவட்டத்தில் *(Melaka Tengah District)* அமைந்துள்ள ஓர் ஏரியாகும். மலாக்கா மாநகரத்தில் இருந்து 11 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.  

இது ஓர் அமைதியான இயற்கை ஏரி. இங்கு படகோட்டம், படகு சவாரி, மீன்பிடித்தல் போன்ற பல்வேறு பொழுது போக்குச் செயல்பாடுகள் வழங்கப் படுகின்றன. ஏரிக் கரையில் விளையாட்டு மைதானம் மற்றும் உணவுக் கடைகளும் உள்ளன.  

## அமைவு
கோலாலம்பூர் மாநகரில் இருந்து 134 கி.மீ. தொலைவிலும், மலாக்கா மாநகரத்தில் இருந்து 15 கி.மீ. தொலைவிலும் இருக்கிறது. தீபகற்ப மலேசியா, வடக்கு-தெற்கு விரைவுசாலை (மலேசியா), ஆயர் குரோ நுழைவுச் சாவடியில் இருந்து மூன்று கி.மீ. தொலைவில் இருக்கிறது.  

இந்த ஏரிக்கு அருகில் இரவு விலங்கியல் பூங்கா எனும் சுற்றுலாக் கவர் நிகழ்ச்சியும் இரவு நேரங்களில் நடைபெற்று வருகிறது. இரவு சார் விலங்குகளின் நடமாட்டத்தை அந்த நிகழ்ச்சியில் காண முடியும்.  

### முதலைகள் பண்ணை

இங்குள்ள தாமான் புவாயா எனும் முதலைகள் பண்ணை *(Taman Buaya)*, உலக தேனீக்கள் அருங்காட்சியகம் *(World Bees Museum)* போன்றவை, பொழுதுபோக்குச் சார்ந்த உயிரியல் பூங்காக்களாக விளங்குகின்றன.  

சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவரும், குட்டி மலேசியா *(Mini Malaysia)*, குட்டி ஆசியான் *(Mini ASEAN)*, மலாக்கா வண்ணத்துப் பூச்சி - ஊர்வன காப்பகம் *(Malacca Butterfly & Reptile Sanctuary)*, விலங்கியல் பூங்கா போன்றவை பிரசித்தி பெற்றவை.
# டுரியான் துங்கல் ஏரி



**டுரியான் துங்கல் ஏரி** (மலாய்: *Tasik Durian Tunggal*; ஆங்கிலம்: *Durian Tunggal Lake*); என்பது மலேசியா, மலாக்கா மாநிலத்தில், அலோர் காஜா மாவட்டத்தில் *(Alor Gajah District)* அமைந்துள்ள ஓர் ஏரியாகும். மலாக்கா மாநகரத்தில் இருந்து 20 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.  

டுரியான் துங்கல் நகரில் இருந்து ஜாசின் நகருக்குச் செல்லும் வழியில், பெரிய அளவிலான இந்த டுரியான் துங்கல் ஏரி உள்ளது. உண்மையில் இது ஒரு நீர்த்தேக்கமாகும்.  

## பொது

இந்தத் நீர்த் தேக்கத்தில் இருந்து குடிநீர் மலாக்கா மாநிலம் முழுமைக்கும் விநியோகம் செய்யப்படுகிறது. 1992-ஆம் ஆண்டில் சீனப் புத்தாண்டின் போது அந்த நீர்த் தேக்கத்தில் இருந்த நீர் முழுமையாக வற்றிப் போனது.  

அதனால் இந்நீர்த் தேக்கத்தை நம்பியிருந்த பெரும்பாலான மலாக்கா வாசிகள் அவதியுற்றனர். தேக்கத்தில் இருந்த எல்லா உயிர்ப் பொருள்களும் அழிந்து போயின. அந்தக் குளம் மீண்டும் புத்துயிர் பெற ஐந்து ஆண்டுகள் பிடித்தன.  

அதன் பின்னர், மூவார் ஆற்றில் இருந்து, நீர் டுரியான் துங்கல் குளத்திற்குத் திருப்பி விடப்பட்டது. அதன் பிறகு அப்படிப்பட்ட இடர்பாடுகள் எதுவும் ஏற்படவில்லை.  

## வரலாறு

1900களில் டுரியான் துங்கல் ஓர் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதியாக இருந்த போது, நிறைய காட்டு யானைகள் சுற்றித் திரிந்தன. இந்த யானைகள் மாச்சாப், கீசாங், திபோங், தங்காக், தம்பின் பகுதிகளில் இருந்து டுரியான் துங்கல் காடுகளுக்கு வந்தவை.  

அந்தக் காலக்கட்டத்தில், டுரியான் துங்கல் காடுகளில் ’டுரியான்’ எனும் முள்நாரிப் பழ மரங்கள் அதிகமாக விளைந்தன. காட்டு யானைகளுக்கு முள்நாரிப் பழங்கள் மிகவும் பிடிக்கும்  

ஒரு முறை, பல ஆயிரம் டுரியான் பழமரங்கள் இருந்தும், ஒரு மரத்தில்கூட காய்கள் காய்க்கவில்லை. ஆனால், ஒரே ஒரு மரத்தில் ஒரே ஒரு காய் மட்டும் காய்த்து இருந்தது. அந்தக் காய், காய்த்துப் பழமாக விழும் வரையில் எல்லா யானைகளும் அந்த மரத்தின் அடியிலேயே காத்து இருந்தன.  

### பெயர் விளக்கம்

நாட்கள் வாரங்களாகி பல மாதங்கள் ஆகியும், அந்த முள்நாரிப் பழம் கீழே விழவே இல்லை. மரத்திலேயே தொங்கிக் கொண்டு இருந்தது. யானைகள் ஏமாந்து காட்டை விட்டு திரும்பிப் போய்விட்டன.  

அதன் பின்னர் பூர்வீகக் குடிமக்கள் அந்த இடத்திற்கு டுரியான் துங்கல் என்று பெயர் வைத்தனர். இப்படித்தான் டுரியான் துங்கல் நகரத்திற்கும்; டுரியான் துங்கல் ஏரிக்கும் பெயர் வந்தது.
# வலையப்பூக்குளம்

**வலையப்பூக்குளம்** (*Valayapookulam*) என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் கமுதிக்கு அருகில் அமைந்துள்ள ஒரு கிராமம் ஆகும். இந்த கிராமம் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் முதுகுளத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கு உட்பட்டது.  

வலையப்பூக்குளம் கிராம மக்களின் முக்கிய தொழில் விவசாயம் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு ஆகும். கிராமத்தில் இருந்து ஏராளமானோர் நகர்ப்புறங்களுக்கு இடம்பெயர்ந்து சென்னை, மதுரை, புதுக்கோட்டை, தஞ்சாவூர், காஞ்சிபுரம் ஆகிய இடங்களில் வசித்து வருகின்றனர்.  

நாடார்களால் நிர்வகிக்கப்படும் மேல்நிலைப் பள்ளி ஒன்று இக்கிராமத்தில் உள்ளது. பெரிய முத்தம்மன், பத்திரகாளி அம்மன், மாடசாமி, முனீஸ்வரர், அய்யனார், பெரியாண்டவர் கோயில்கள் இக்கிராமத்தின் முக்கியமான கோயில்களாகும். வைகாசி *பொங்கல்* கிராமத்தின் முக்கிய திருவிழாவாகும். இந்த கிராமத்தில் நாடார் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அதிகமாக உள்ளனர்.