# இரத்தோர் வம்சம்

**இரத்தோர் வம்சம்** (*Rathore dynasty*) என்பது இராசத்தான், குசராத்து மற்றும் மத்தியப் பிரதேசத்தின் சில பகுதிகளை வரலாற்று ரீதியாக ஆண்ட குலத்தைச் சேர்ந்த இந்திய இராஜபுத்திர வம்சமாகும்.  
## தோற்றம்

வரலாற்றாசிரியர்களில் ஒரு பகுதியினர் இவர்களை இராட்டிரகூடர்களின் வம்சாவளி என வாதிடுகின்றனர். பத்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இராட்டிரகூடர்களின் கிளைகள் மேற்கு இராஜஸ்தானுக்கு குடிபெயர்ந்தன. பத்தாம் நூற்றாண்டு முதல் பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டு வரை மார்வார் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இரத்தோர்களைப் பல கல்வெட்டுகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன.  

## வரலாறு.

### ஆரம்பகால வரலாறு
ககதவால வம்சத்தின் செயச்சந்திரன் இரத்தோரின் கடைசி மன்னனின் பேரன் சிகோ செட்ரமோட் இரத்தோர் வம்சத்தின் முதல் மன்னன். செட்ரமோட் ஒரு துறவியாக மாற கன்னோசியின் சிம்மாசனத்தை கைவிட்டார். ஒரு குசராத்தி ஆட்சியாளரின் மகளை மணந்தார். இவர்களுக்கு மூன்று மகன்கள் பிறந்தனர். இதனால் மாண்டோர் 1400 ஆம் ஆண்டில் இரத்தோர் குலத்தின் புதிய தலைநகரமாக மாறியது. அவரது மகன்களில், ராவ் பிகா 1465 இல் பிகானேரில் ஒரு புதிய மாநிலத்தை ஏற்படுத்தினார். அவரும் அவரது வாரிசுகளும் அங்கிருந்து பிராந்தியங்களை விரிவுபடுத்தி, இதே போன்ற வழிகளைப் பின்பற்றினர்.  

ராவ் மால்தேவின் ஆட்சி (1532-1562) குல ஆட்சியிலிருந்து முடியாட்சிக்கு மாற வழிவகுத்தது. மால்தேவ் புதிய பிரதேசங்களைக் கைப்பற்றினார்.  

ஔரங்கசீப்பின் ஆட்சியின் போது பெரிய கிளர்ச்சிகள் வெடித்தன. இதன் விளைவாக முகலாயர்களுக்கும் இரத்தோர்களுக்கும் இடையே 30 ஆண்டுகள் போர் நடந்தது. முதலாம் பகதூர் சா ஆட்சி வரை கிளர்ச்சி தொடர்ந்தது. இந்தப் போரின் போது ஜோத்பூரின் இரத்தோர் வம்சத்தைப் பாதுகாப்பதில் துர்காதாஸ் இரத்தோர் முக்கியப் பங்கு வகித்தார்.  

### பிரிட்டிஷ் காலம்
ஜோத்பூரின் ரத்தோர் ஆட்சியாளர் மான் சிங், ஆரம்பத்தில் ஆங்கிலேயர்களுடன் ஒப்பந்தங்களை உருவாக்க மறுத்தார். இருப்பினும், 1805-1806 இல் அவர் இராணுவ ஆலோசனைகளுக்காக ஆங்கிலேயர்களை அணுகி, மராத்தியர்கள் மற்றும் பிண்டாரிகளின் கொள்ளையடிக்கும் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக தனது மாநிலத்தை பாதுகாக்க ஆங்கிலேயர்களுக்கு பணம் கொடுத்தார். 1816 வாக்கில் ஆங்கிலேயர்கள் இந்த ஒப்பந்தத்தை மாற்றி, ஜோத்பூரில் அனைத்து வெளி சக்திகளையும் வெளியேற்றினர். அவர்கள் மாநில விஷயங்களிலும் மத்தியஸ்தம் செய்யத் தொடங்கினர். 1818 வாக்கில் இந்த கூட்டணி உறுதிப்படுத்தப்பட்டு 1832 ஆம் ஆண்டில் இராஜபுதன நிறுவனம் உருவாக்கப்பட்டது. இறுதியில் ஆதாரங்களுடன் மான்சிங் பிடிபட்டார். 1839 செப்டம்பரில் ஆங்கிலேயர்கள் ஒரு படையை அனுப்பி ஜோத்பூரைக் கைப்பற்றினர். மான் சிங் தனது சிம்மாசனத்தை விட்டுக்கொடுக்க முடிவு செய்து போரைத் தவிர்ப்பதற்காக ஒரு துறவி ஆனார். நாடுகடத்தப்பட்ட ஜோத்பூரின் மகாராஜா உடல்நிலை சரியில்லாததால் 1843 செப்டம்பர் 5 அன்று இறந்தார். 1857 சிப்பாய்க் கிளர்ச்சி ஜோத்பூர் மாநிலத்தில் உள்ள இரத்தோர் குலத்தைச் சேர்ந்த பல இராஜபுத்திர தலைவர்களிடையே கிளர்ச்சியைத் தூண்டியது. ஆவுவைச் சேர்ந்த குஷால் சிங் அவர்களில் முக்கியமானவர். ஆங்கிலேயர்களின் பல தோல்வியுற்ற முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, பிரிகேடியர் ஹோம்ஸ் தலைமையில் பிரித்தானிய இராணுவத்தால் கிளர்ச்சி அடக்கப்பட்டது.  
## தற்போதைய நிலை
20ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவில் உள்ள தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினர் மற்ற சாதிகளின் குடும்பப் பெயர்களை ஏற்றுக்கொண்டு தங்கள் சமூக அந்தஸ்தை உயர்த்த முயன்றனர். 1931 ஆம் ஆண்டில் இராஜ்புத்திர குலப் பெயரான "இரத்தோர்" என்பது தெலி சமூகத்தால் ஒரு குடும்பப் பெயராக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. அவர்கள் சாதி மேம்பாட்டிற்காக தங்களை வைசிய இரத்தோர் என்று அழைக்கத் தொடங்கினர். பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் அதே காலகட்டத்தில், லம்பாடிகள் தங்களை சௌகான் மற்றும் இரத்தோர் இராஜபுத்திரர்களாக வடிவமைக்கத் தொடங்கினர்.