# சிலாங்கூர் சுல்தான்



**சிலாங்கூர் சுல்தான்** (ஆங்கிலம்: *Sultan of Selangor*; மலாய்: *Sultan Selangor Darul Ehsan*; சீனம்: 雪兰莪苏丹达鲁依山; என்பவர் சிலாங்கூர் மாநிலத்தின் ஆளும் அரசராகவும், சிலாங்கூர் மாநிலத்தின் தலைவராகவும், இசுலாமிய மதத்தின் தலைவராகவும் சேவை செய்யும் தலைமை அரச ஆளுநராகும். அந்த வகையில், சிலாங்கூர் சுல்தான் என்பவர் சிலாங்கூர் மாநிலத்தின் அரசியலமைப்புத் தலைவர் ஆவார்.  

தற்போதைய சிலாங்கூர் சுல்தான் சராபுதீன் 2001-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 22-ஆம் தேதி தன் தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு அரியணை ஏறினார்.  

## வரலாறு

சிலாங்கூர் சுல்தான்கள் பூகிஸ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள்; இவர்கள் சுலாவெசி தீவின் தெற்குப் பகுதியில் இருந்த லூவூ இராச்சியத்தில் இருந்து வந்தவர்கள். 18-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஜொகூர்-ரியாவு சுல்தானகத்தின் (*Johor Riau Sultanate*) மீதான தகராற்றில் பூகிஸ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த பிரபுக்கள் ஈடுபட்டனர்.  

மலாக்கா சுல்தானகத்தைச் சேர்ந்த ராஜா கெச்சிலுக்கு (*Raja Kechil*) எதிராக ஜொகூர் பெண்டகாரா வம்சத்தைச் சேர்ந்த சுலைமான் பத்ருல் ஆலாம் சா (*Sulaiman Badrul Alam Shah*) என்பவருக்கு ஆதரவாக பூகிஸ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த பிரபுக்கள் முழு ஆதரவை வழங்கினர்.  

### ஜொகூர்-ரியாவு சுல்தானகம்

இந்தக் காரணத்திற்காக, ஜொகூர்-ரியாவின் பெண்டகாரா ஆட்சியாளர்கள் பூகிஸ் பிரபுக்களுடன் நெருங்கிய உறவை ஏற்படுத்திக் கொண்டனர். பூகிஸ் பிரபுக்களுக்கு சிலாங்கூர் உட்பட பேரரசின் பல பகுதிகளில் கட்டுப்பாடுகளை வழங்கினர். அத்துடன் பட்டங்களையும் வழங்கினர்.  

ஐந்து பூகிஸ் வீரர்களில் ஒருவரான டாயிங் செலாக் (*Daeng Chelak*) என்பவர், சுலைமான் பத்ருல் ஆலாம் சாவின் சகோதரி தெங்கு மண்டக் (*Tengku Mandak*) என்பவரை மணந்தார். பின்னர் அவர் 1728 முதல் 1745 வரை ரியாவு சுல்தானகத்தின் இரண்டாவது யாங் டி-பெர்டுவான் மூடா எனும் இளவரசராக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் 1743-இல் தன் மகனான ராஜா லுமுவை சிலாங்கூர் மாநிலத்தின் யாம் துவான் பதவியில் அமர்த்தினார்.  

### டச்சுக்காரர்களின் தலையீடு

பிப்ரவரி 1756-இல், ஜொகூரின் சுலைமான் பத்ருல் ஆலாம் சாவின் மருமகனான ராஜா மகமூட்டிற்கு எதிராக ஓர் உள்நாட்டுப் போர் மூண்டது. அந்தப் போரில் ராஜா மகமூட் வெற்றி பெற டச்சுக்காரர்கள் உதவிகள் செய்தார்கள். அதற்கு நன்றிக் கடனாக சிலாங்கூரில் ஈயம் தோண்டுவதற்கு டச்சுக்காரர்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது. சுலைமான் பத்ருல் ஆலாம் சாவின் அந்தச் செயலை ரியாவு சுல்தானகத்தின் டாயிங் கெம்போஜா, கிள்ளான் ராஜா துவா; மற்றும் ராஜா லுமு ஆகியோர் எதிர்த்தனர்.  

## சிலாங்கூரில் சுல்தான்களின் ஆளுமை

1778-இல் சுல்தான் சலாவுதீன் சாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரின் மகன் ராஜா இப்ராகிம் மர்கும் சாலே என்பவர் சிலாங்கூர் சுல்தான் பதவியை ஏற்றுக் கொண்டார். அத்துடன் சுல்தான் இப்ராகிம் சா (*Sultan Ibrahim Shah of Selangor*) என்ற பட்டத்தையும் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார். 1784-இல், கோலா சிலாங்கூர் மீது டச்சுக்காரர்கள் தாக்குதல் நடத்தினார்கள். அதில் சுல்தான் இப்ராகிம் சா தோற்கடிக்கப்பட்டார். அதன் தொடர்ச்சியாக அவர் கோத்தா மெலாவத்தியை விட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.  

சிலாங்கூர் ஆறு, மலாக்கா நீரிணையில் கலக்கும் முகத்துவாரத்தில், கோலா சிலாங்கூர் நகரின் மேற்குப் பகுதியில், ஒரு குன்று உள்ளது. அதன் பெயர் சிலாங்கூர் குன்று. அங்கு ஒரு பெரிய கோட்டை இன்றும் உள்ளது. அதை புக்கிட் மெலாவத்தி அல்லது கோத்தா மெலாவத்தி (*Kota Malawati*) என்று அழைக்கிறார்கள். 16-ஆம் நூற்றாண்டில் மெலாவத்தி கோட்டை கட்டப்பட்டது. மலாக்கா வின் கடைசி சுல்தானாக இருந்த சுல்தான் மகமுட் சா என்பவரின் (*Sultan Mahmud*) மகன் துன் முகமட் (*Tun Mahmud*) கட்டியது.  

### சுல்தான் இப்ராகிம் சா

பகாங் சுல்தானகத்தின் உதவியுடன் ஓர் ஆண்டிற்குள் கோத்தா மெலாவத்தியை, சுல்தான் இப்ராகிம் சா மீண்டும் கைப்பற்றினார். சுல்தான் இப்ராகிம் சா, பின்னர் பேராக் சுல்தானகத்துடன் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். ஆனால் கடன் சர்ச்சையில் அந்தக் கூட்டணியும் முறிந்தது. அவரின் ஆட்சியின் போது அவரால் தன் தலைவர்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அதனால் சிலாங்கூர் ஐந்து தனிப்பட்ட பிரதேசங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டன. அதன் விளைவாக பெர்ணம், கோலா சிலாங்கூர், கிள்ளான், லங்காட் மற்றும் லுக்குட் எனும் பிரதேசங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. சிலாங்கூர் சுல்தான் முகமட் சாவின் ஆட்சியில் அம்பாங் மாவட்டத்தில் ஈயச் சுரங்கங்கள் திறக்கப்பட்டன. இவை மக்களுக்கும் மாநிலத்திற்கும் வணிகத்தை கொண்டு வந்தன. அவர் கிள்ளான் பிரதேசத்தின் அதிகாரத்தை 1866-இல் ராஜா அப்துல்லாவுக்கும்; லங்காட் பிரதேசத்தின் அதிகாரத்தை 1868-இல் கெடாவின் துங்கு குடினுக்கும் வழங்கினார். அவர்கள் இருவரும் சுல்தான் அப்துல் சமாட்டின் மருமகன்கள் ஆவார்கள்.  
| 1745–1778 | சிலாங்கூர் சுல்தான் சாலேவுதீன்
(Salehuddin of Selangor)
(Raja Lumu) |  |
| --- | --- | --- |
| 1778–1826 | சிலாங்கூர் சுல்தான் இப்ராகிம் சா
(Ibrahim Shah of Selangor)
(Raja Ibrahim) |  |
| 1826–1857 | சிலாங்கூர் சுல்தான் முகமட் சா
(Muhammad Shah of Selangor)
(Raja Muhammad) |  |
| 1857–1896 | சிலாங்கூர் சுல்தான் அப்துல் சமாட்
(Sir Abdul Samad of Selangor)
(Raja Abdul Samad) |  |
| 1896–1938 | சிலாங்கூர் சுல்தான் சுலைமான்
(Sir Sulaiman of Selangor)
(Raja Sulaiman) |  |
| 1938–1942 | சிலாங்கூர் சுல்தான் இசாமுதீன்
(Sir Hisamuddin of Selangor)
(Tengku Alam Shah) |  |
| 1942–1945
<small>(சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பு)</small> | மூசா கயித்துதீன் ரியாட் சா
(Musa Ghiatuddin Riayat Shah of Selangor)
(Tengku Musaeddin) |  |
| 1945–1960
<small>(மறுசீரமைப்பு)</small> | சிலாங்கூர் சுல்தான் இசாமுதீன்
(Sir Hisamuddin of Selangor)
(Tengku Alam Shah) |  |
| 1960–2001 | சிலாங்கூர் சுல்தான் சலாவுதீன்
(Salahuddin of Selangor)
(Tengku Abdul Aziz Shah) |  |
| 2001 –
<small>தற்போது வரையில்</small> | சிலாங்கூர் சுல்தான் சராபுதீன்
(Sharafuddin of Selangor)
(Tengku Idris Shah) | } |