wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி

**ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி** முழுவதும் குளிரூட்டப்பட்ட 3-அடுக்கு படுக்கை பெட்டிகளுடன் இந்திய இரயில்வேயால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஒரு விரைவு தொடர்வண்டியாகும். நெடுந்தூர பயணத்திற்கு இவை சேவை வழங்குகின்றது.  

## சிறப்பம்சங்கள்
- நிலையங்கள், வண்டியின் வேகம் போன்றவைகளின் தகவல்கள் தெரியும் படியான எல்இடி திரை வசதி. அறிவிப்பு வசதியும் உள்ளது.
- டீ, காப்பி, பால் போன்றவைகள் வழங்கும் இயந்திரங்கள் உள்ளது. மடிக்கணிணி, கைபேசி போன்றவைகளை மின்னேற்ற மின் வசதி.
- பழைய 3 அடுக்கு படுக்கையை விட சௌகரியமான படுக்கை வசதி.
- கழிவறைகளில் பயோ-கழிவறை வசதி.
- பெட்டிகளின் வெளித்தோற்றம் மிக சிறப்பாக வினைல் அட்டைகள் மூலம் பளபளப்பாக ஆக்கப்பட்டுள்ளது.
- கண்காணிப்பு கேமராக்கள், புகை அலாரம் போன்ற எச்சரிக்கை வசதிகள்.
- ஒவ்வொரு பெட்டியிலும் அடுப்பு மற்றும் குளிர்சாதன பெட்டி உள்ளது. பயணிகள் தங்கள் உணவுப் பொருட்களை கெட்டுப்போகாமல் வைக்க ஏதுவாக.
- பக்கவாட்டு படுக்கை மற்றும் கூப்பு படுக்கைகளில் தனித்தனி மறைப்பு துணிகள்.
- படுக்கை விரிப்புகள் எல்லா படுக்கைக்கும் தனியாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

## சேவைகள்
முதல் சேவை டிசம்பர் 16, 2016 ல் கோரக்பூர் மற்றும் டெல்லி ஆனந்த் விகார் நிலையங்களுக்கிடையே ஆரம்பிக்கப்பட்டது.  

| வண்டி எண். | பெயர் |
| --- | --- |
| 12571/12572 | கோரக்பூர்- ஆனந்த்விகார் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி(பார்னி வழியாக) |
| 12595/12596 | கோரக்பூர்- ஆனந்த்விகார் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி(பஸ்தி வழியாக) |
| 12503/12504 | பெங்களுர் கண்டோன்மன்ட் - அகர்தலா ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22497/22498 | ஸ்ரீ கங்காநகர் -திருச்சிராப்பள்ளி ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 20889/20890 | ஹௌரா - விஜயவாடா ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22437/22438 | அலகாபாத் - ஆனந்த்விகார் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22833/22834 | புவனேஸ்வர் - கிருஷ்ணராஜபுரம் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22867/22868 | டர்க்- ஹஜ்ரத் நிஜாமுதீன் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22887/22888 | ஹௌரா - யெஸ்வந்தபூர் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22705/22706 | திருப்பதி - ஜம்மு ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22919/22920 | சென்னை - அகமதாபாத் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22913/22914 | பந்த்ரா முனையம் - பாட்னா ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 19667/19668 | உதைப்பூர் - மைசூருஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 22985/22986 | உதைப்பூர் - டெல்லி சாரை ரோகில்லா ராஜஸ்தான் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 15705/15706 | சம்பாரன் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 19315/19316 | இந்தூர் - லிங்காபள்ளி ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 19317/19318 | இந்தூர் - புரி ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |
| 14815/14816 | பகத் கி கோதி - தாம்பரம் ஹம்சாபர் விரைவு வண்டி |

## உசாத்துணைகள்
# 2004 இந்தியப் பெருங்கடல் நிலநடுக்கத்தின் விளைவு


இந்தோனேசியா தீவு, சுமத்ராவுக்கு அருகே 2004 ஆம் ஆண்டு **இந்தியப் பெருங்கடல் பூகம்பத்தால் ஏற்பட்ட சுனாமி 2004 **ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 26 ஆம் நாள் இந்தியாவின் தென்கிழக்கு கடற்கரையைத் தாக்கியபோது, இந்தியாவில் அதிகாரபூர்வ மதிப்பீடுகளின்படி, 10,136 பேர் இறந்தனர் மற்றும் நூறாயிரக்கணக்கானோர் வீடற்றவர்கள் ஆனார்கள்.பூகம்பம் 9.1 - 9.3 உந்தத்திறன் ஒப்பளவு அளவிற்கு பதிவானது. இந்த அளவானது கடந்த ஐந்து பத்தாண்டுகளில் ஏற்பட்ட பூகம்பங்களிலேயே மிகவும் அதிகமானதாகும். இந்த நிலநடுக்கமானது அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கத்திற்குப் பின் ஏற்படும் சிறிய அளவு நடுக்கங்கைளத் தொடர்ந்து வந்தது.  

## பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகள் மற்றும் மாநிலங்கள்
இந்தப் பேரிடர் மொத்தம் 14 பகுதிகளைப் பாதித்தது. 572 தீவுகளால் ஆன அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் (குறைந்த மற்றும் உயர் அலைகளால் பாதிக்கப்படும் நிலப்பகுதிகள்), இதில் 38 தீவுகள் முதன்மை நிலத்தைச் சார்ந்த பூர்வ பழங்குடியின மக்கள் குடியேறியவையாகும். இந்தத் தீவுகள் நிலநடுக்க மையத்திற்கு சற்று வடக்காக அமைந்தவையாகும். தெற்கு நிக்கோபார் தீவுகளில் சுனாமியானது 15 மீட்டர் (49 அடி) உயரத்திற்கு எழும்பியது. அதிகாரபூர்வமான இறப்பு எண்ணிக்கை 1,310 ஆகவும், ஏறத்தாழ 5,600 பேர் காணாமல் போனவர்கள் எனவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது. அதிகாரப்பூர்வமற்ற இறப்பு எண்ணிக்கை (காணமல் போனவர்களை இறந்தவர்கள் என்று உள்ளடக்கியது) ஏறத்தாழ 7,000 ஆக இருக்கலாம். இந்தப் பெருங்கடல் நிலநடுக்கம் வரலாற்றில் அனைத்துக் காலங்களிலும் ஏற்பட்டதை விட அதிக இறப்பைத் தந்த நிலநடுக்கமாக கருதப்படுகிறது. இந்த நிலநடுக்கமானது 14 பகுதிகளையும் சேர்த்து 230,000 மேற்பட்ட பாதிப்புக்குள்ளானோர் வாழ்க்கைகளை எடுத்துக் கொண்டு விட்டது. காயமைடந்தோர் எண்ணிக்கை இதைப் போல இரண்டு மடங்கிற்கும் அதிகமாக இருக்கலாம்.  

நிக்கோபார் மற்றும் கார் நிக்கோபார் தீவுகள் நிலநடுக்க மையத்திற்கு அருகாமையில் இருந்த காரணத்தாலும், ஒப்பீட்டளவில் தட்டையான தளப்பகுதியாக இருந்த காரணத்தாலும் அனைத்து தீவுகளையும் விட மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளாக இருந்தன. பெரியதொரு நிலநடுக்கத்திற்குப் பின் ஏற்படும் சிறிய அளவு நடுக்கங்கள் இந்தப் பகுதியை சீரழித்து விட்டன எனலாம். நிக்கோபார் தீவுகளின் ஐந்தில் ஒரு பகுதி மக்கள் தொகையினர் இறந்தும், காயமடைந்தும் காணாமலும் போயிருந்தனர். சோவ்ரா தீவு 1,500 எண்ணிக்கையிலான தனது மக்கள் தொகையில் மூன்றில் இரண்டு பகுதியை இழந்திருந்தது. தீவு முழுமையும் மூழ்கியிருந்தது. டிரிங்கெட் தீவானது இரண்டாகப் பிளவுபட்டிருந்தது.  நான்கெளரி தீவுக்கூட்டங்களில் தகவல் தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டு விட்டது. அத்தீவின் சில பகுதிகள் மூழ்கிப்போயின.  

கார் நிக்கோபார் தீவுகளில், 111 இந்திய வான்படை அலுவலர்கள் மற்றும் அவர்களது குடும்பத்தினர் சுனாமி வான்படைத் தளத்தை கடுமையாகத் தாக்கிய போது அடித்துச் செல்லப்பட்டனர். புனித தாமசு தேவாலயம்      (ஜான் ரிச்சர்ட்சன் தேவாலயம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது) அடித்துச் செல்லப்பட்டது. இந்த தேவாலயமானது இந்தப் பகுதியில் உள்ள மிகப்பழமையான ( 1930 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது) மற்றும் பிரபலமான தேவாலயங்களில் ஒன்றாகும்.  

அந்தமான் தீவுகளின் பெரும்பான்மையான மக்கள், முதன்மையாக மேற்கு வங்காளம் மற்றும் தமிழ்நாட்டிலிருந்து வந்தவர்கள். ஜாரவா, செண்டினல் மக்கள், சோம்பென் மக்கள், ஓங்கே மற்றும் பெரிய அந்தமானிகள் ஆகியோர் அச்சுறுத்தல் நிலையிலுள்ள பழங்குடியின மக்களே அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளில் பூர்வ குடிமக்களாவர். மானிடவியலின்படி, இந்தப் பழங்குடியின மக்கள் உலகின் மிகப்பழமையான பழங்குடி இனத்தவர்களுள் சில வகையினராகும்.
# கலினின்கிராத்


**கலினின்கிராத்** (*Kaliningrad*, ; முன்னாள்r செருமானியப் பெயர்: கோனிசுபர்க்; இத்திய மொழி: קעניגסבערג, *கினிக்சுபர்க்*) என்பது உருசியாவின் கலினின்கிராத் மாகாணத்தின் நிருவாக மையம் ஆகும். கலினின்கிராத் மாகாணம் பால்டிக் கடல் பகுதியில் போலந்து, லித்துவேனியா ஆகிய நாடுகளிடையே அமைந்துள்ள ஒரு உருசியப் புறநில ஆட்சிப் பகுதியாகும்.  

ஐரோப்பிய நடுக்காலப் பகுதியில், இது துவாங்ஸ்தி என்ற பண்டைய புருசியக் குடியிருப்பாக இருந்தது. 1255 இல், வடக்கு சிலுவைப் போர்க் காலத்தில் புதிய கோட்டை கட்டப்பட்டது. இந்நகரம் புருசியாவின் குறுநிலம், மற்றும் கிழக்குப் புருசியா (இன்றைய செருமனி) ஆகியவற்றின் தலைநகராக விளங்கியது. இரண்டாம் உலகப் போரில் இந்நகரம் பெரும் அழிவுக்குள்ளானது. இது உருசிய நகரமான போது, இதன் குடிமக்கள் கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டனர். 2010 கணக்கெடுப்பின் படி, இதன் மக்கள்தொகை 431,902 ஆகும்.2010Census  

## வரலாறு
ஐரோப்பிய நடுக்காலப் பகுதியில், இது துவாங்ஸ்தி என்ற பண்டைய புருசியக் குடியிருப்பாக இருந்தது. 1255 இல், வடக்கு சிலுவைப் போர்க் காலத்தில் புதிய கோட்டை கட்டப்பட்டது. இந்நகரம் புருசியாவின் குறுநிலம், மற்றும் கிழக்குப் புருசியா (இன்றைய செருமனி) ஆகியவற்றின் தலைநகராக விளங்கியது. இங்கு பெரும்பான்மையாக செருமனியினரும், சிறுபான்மையினராக போலந்து லித்துவேலிய நாட்டவரும் வாழ்ந்து வந்தனர். இரண்டாம் உலகப் போரில் 1994 ஆம் ஆண்டில் இந்நகரம் பிரித்தானியரின் குண்டுவீச்சுக்கு இலக்காகியும், 1945 ஆரம்பத்தில் சோவியத்தின் ஆக்கிரமிப்பாலும் பெரும் அழிவுக்குள்ளானது. போரின் முடிவில், அமெரிக்க அரசுத்தலைவர் ஹாரி எஸ். ட்ரூமன், பிரித்தானியப் பிரதமர் கிளமெண்ட் அட்லீ ஆகியோரின் ஒப்புதலுடன், இது சோவியத்தின் ஒரு பகுதியாக இணைக்கப்பட்டது. இது சோவியத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆக்கப்பட்ட போது, இதன் குடிமக்கள் கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டனர்.  

1946 இல் கோனிசுபர்க் என்ற நகரின் பெயர் போல்செவிக்கின் ஆரம்ப காலத் தலைவர்களில் ஒருவரான மிக்கைல் கலினின் என்பவரின் நினைவாக கலினின்கிராத் என மாற்றப்பட்டது. எஞ்சியிருந்த செருமானியர்கள் அங்கிருந்து கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டு, சோவியத் மக்கள் குடியேற்றப்பட்டனர். அதிகாரபூர்வ மொழியாக இருந்த இடாய்ச்சு மொழி அகற்றப்பட்டு உருசிய மொழி அதிகாரபூர்வமாக்கப்பட்டது.  

பனிப்போர்க் காலத்தில் இம்மாகாணம் இப்பிராந்தியத்தில் முக்கியத்துவம் பெற்றது. 1950களில் சோவியத் பால்ட்டிக் கடற்படையினரின் தலைமையகம் இங்கு இருந்தது. பனிப்போர்க் காலத்தில் வெளிநாட்டவர் இங்கு வருவதற்கு அனுமதிக்கப்படவில்லை.
# பர்பர்கள்


**பேர்பர்கள்** (Berbers) என்போர், வட ஆப்பிரிக்காவை, முதன்மையாக அல்சீரியா, வடக்கு மாலி, மௌரித்தானியா, மொரோக்கோ, வடக்கு நைகர், துனீசியா, லிபியா, மேற்கு எகிப்தின் சில பகுதிகள் ஆகியவற்றைத் தாயகமாகக் கொண்ட ஒரு இனக் குழுவினர் ஆவர். அத்திலாந்திக் பெருங்கடலில் இருந்து எகிப்தில் உள்ள சிவா பாலைவனச் சோலை வரையும், நடுநிலக் கடலில் இருந்து மேற்கு ஆப்பிரிக்காவின் நைகர் ஆறு வரையும் உள்ள ஒரு பகுதியில் பேர்பர்கள் பரவியுள்ளனர். முற்காலத்தில் இவர்கள், ஆப்பிரிக்க-ஆசிய மொழிக் குடும்பத்தின் பேர்பர் கிளையைச் சேர்ந்த பேர்பர் மொழிகளைப் பேசி வந்தனர். ஏழாம் நூற்றாண்டில் வடக்கு ஆப்பிரிக்காவை முசுலிம்கள் கைப்பற்றியதில் இருந்து, மக்ரெப்பில் வாழ்ந்த பேர்பர்கள் வெவ்வேறு அளவுகளில் வட ஆப்பிரிக்காவில் பேசப்பட்ட பிற மொழிகளைப் பொது மொழியாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். வட ஆப்பிரிக்காவின் பகுதிகள் பிரான்சின் குடியேற்றப் பகுதிகளான பின்னர், பிரெஞ்சு மொழியை அல்சீரியாவின் உத்தியோகபூர்வ தேசிய மொழியாக ஆக்கியதன் மூலமும், கல்வி பிரெஞ்சு மொழியிலேயே கற்கப்படவேண்டும் என விதித்ததன் மூலமும், அங்கே பிரெஞ்சு மொழியைப் புகுத்துவதில் பிரெஞ்சு அரசாங்கம் வெற்றி கண்டது. முன்னைய குடியேற்றவாத ஆட்சியாளர்களூடாகப் புகுத்தப்பட்ட வெளி மொழிகளான, முதன்மையாக பிரெஞ்சும், ஓரளவு இசுப்பானிய மொழியும் இன்றும் அல்சீரியாவிலும், மொரோக்கோவிலும், உயர் கல்வி, வணிகம் போன்ற தேவைகளுக்குப் பயன்பட்டு வருகின்றன.  

வட ஆப்பிரிக்காவில் வாழும் பேர்பர்கள் பெரும்பாலும், லிபியா, அல்சீரியா, துனீசியா, மொரோக்கோ ஆகிய நாடுகளிலேயே வாழ்கின்றனர். சிறிய அளவிலான பேர்பர் மக்கள் நைகர், மாலி, மௌரித்தானியா, புர்க்கினா பாசோ, எகிப்து ஆகிய நாடுகளிலும், புலம்பெயர் சமூகமாக, பிரான்சு, இசுப்பெயின், கனடா, பெல்சியம், நெதர்லாந்து, செருமனி மற்றும் சில ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் வாழ்கின்றனர்.  

பெரும்பான்மையான பேர்பர் மக்கள் சுன்னி முசுலிம்கள் ஆவர். பேர்பர் அடையாளம், பெரும்பாலும் மொழி, இனம் ஆகியவற்றுக்கும் அப்பால் பரந்து காணப்படுவதுடன், அது வட ஆப்பிரிக்காவின் முழு வரலாற்ரையும், புவியியலையும் தழுவியதாக உள்ளது. பேர்பர்கள், ஓரினத் தன்மை கொண்டவர்களாக இல்லாமல், பல்வேறுபட்ட சமூகங்களையும், குல மரபுகளையும் சேர்ந்தவர்களாகக் காணப்படுகின்றனர். பேர்பர்களை ஒன்றிணைக்கும் விடயம் பொது மொழியாகவோ, பொதுவான மரபுரிமை அல்லது வரலாறாகவோ இருக்கக்கூடும்.  

வட ஆப்பிரிக்காவில், ஏறத்தாழ 25 மில்லியன் முதல் 30 மில்லியன் வரையிலான பேர்பர் மக்கள் வாழ்கின்றனர். பெரும்பாலான பேர்பர்கள் கடந்த பல பத்தாண்டுகள் அல்லது நூற்றாண்டுகளுக்கூடாகப் பிற மொழிகளைப் பேசி வருவதுடன், பேர்பர் மொழியை அறியாதவர்களாக இருப்பதால், பேர்பர் அல்லாத மொழிகளைப் பேசுபவர்களும் உள்ளிட்ட இன அடிப்படையிலான பேர்பர்கள் இன்னும் அதிகமான எண்ணிக்கையில் இருக்கக்கூடும். பெரும்பான்மை வட ஆப்பிரிக்க மக்கள் பேர்பர் மூலத்தைக் கொண்டவர்கள் எனக் கருதப்படுகின்றது. ஆனாலும், அரேபியமயமாக்கலினால் பெரும்பாலான பேர்பர் இனத்தவர் தம்மை அரேபியமயமான பேர்பர்களாக அடையாளம் காண்கின்றனர்.  

பேர்பர்கள் தம்மை "இ-மசி-என்" (i-Mazigh-en) என்னும் சொல்லினாலும் அதன் சில வேறுபாடுகளாலும் அழைக்கின்றனர். இது "சுதந்திரமான மக்கள்" அல்லது "உயர்குடி மக்கள்" என்ற பொருளை உடையதாக இருக்கக்கூடும். இச்சொல், கிரேக்க, உரோமர் காலங்களில் பேர்பர்களை அழைக்கப் பயன்படுத்திய "மசிசெஸ்" என்பதற்கு இணையானதாக இருக்கலாம். நன்கு அறியப்பட்ட பழங்கால பேர்பர்களுள், நுமிடிய அரசர் மசினிசா, அரசர் யுகுர்த்தா, பேர்பர்-உரோம எழுத்தாளர் அப்புலெயியசு, இப்போவின் செயின்ட் அகசுத்தீன், பேர்பர்-உரோமத் தளபதி லுசியசு குயியெட்டசு ஆகியோர் அடங்குவர்.
# ஒத்தெல்லோ


**ஒத்தெல்லோ** (Othello) (ஒத்தெல்லோவின் சோகம்) என்பது வில்லியம் சேக்சுபியரால் 1603 ஆம் ஆண்டில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என நம்பப்படும் ஒரு துன்பியல் நாடகம் ஆகும். இது 1565 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட பொக்காக்சியோவின் சீடனான சிந்தியோவால் எழுதப்பட்ட "ஒரு மூரிஷ் கேப்டன்" என்ற கதையின் அடிப்படையிலானது. இந்தக் கதையானது, ஒத்தெலோ மற்றும் இயாகோ ஆகிய இரண்டு முக்கிய கதாபாத்திரங்களை மையமாகக் கொண்டது. இனவெறி, காதல், பொறாமை, துரோகம், பழிவாங்குதல் மற்றும் மனந்திரும்புதல் ஆகியவற்றின் மாறுபட்ட மற்றும் நிலைத்து நிற்கும் கருப்பொருள்களால், ஒத்தெல்லோ தற்போதும் தொழில்முறை மற்றும் சமுதாய நாடக மேடைகளில் நிகழ்த்தப்படுகிறது, மேலும் பல திரைப்படங்கள் மற்றும் இலக்கியத் தழுவல்களுக்கான ஆதாரமாகவும் திகழ்கிறது.  

## கதாபாத்திரங்கள்
- ஒத்தெல்லோ
- டெஸ்டமெனோ
- இயாகோ
- மைக்கேல் காசியோ
- ரோடெரிகோ
- எமிலியா

## கதைச்சுருக்கம்

வெனிஸ் நகரின் பணக்காரப் பிரபு ஒருவரின் மகளான டெசுடமெனோ, கறுப்பு வீரன் ஓதெல்லோவைக் காதலித்து மணந்துகொண்டாள். மணமகளின் தந்தைக்கு இந்தக் காதல் திருமணத்தில் உடன்பாடு இல்லை. ஒத்தெல்லோ தனது மகளை ஏமாற்றி மணம் முடித்து விட்டதாக வழக்குத் தொடர்ந்தார். வழக்கில் ஒத்தெல்லோவிற்குச் சாதகமாக தீர்ப்பு வந்தது. இராணுவத்தில் பணிபுரிந்து வந்த காசியோ ஒத்தெல்லோ மற்றும் டெசுடமெனோ இருவருக்கும் நட்பாய் இருந்தான். ஒத்தெல்லோ மைக்கேல் காசியோவிற்குப் பதவி உயர்வு அளித்தான். ஆனால், இந்தப் பதவி உயர்வுக்குத் தானே தகுதியானவன் என்று நினைத்திருந்த கொடூர எண்ணம் கொண்ட இயாகோ ஒத்தெல்லோவிற்கும் காசியோவிற்கும் கருத்து வேறுபாட்டை ஏற்படுத்தி இருவரையும் பழிவாங்கத் திட்டமிட்டான்.  

ஒரு நாள் காசியோவை நிறைய மது அருந்தச் செய்து படைவீரர்களுடன் வம்புச் சண்டை ஒன்றில் இழுத்து விட்டான். நிதானமிழந்த காசியோவும் சிறிய அளவில் சச்சரவுகள் செய்தான். ஆனால், இந்தப் பிரச்சனையைப் பெரிதாக்கி விசாரணைக்காக ஒத்தெல்லோவை வரவழைத்தான். அப்போது காசியோவிற்கு ஆதரவாகப் பேசுவது போல் பேசி காசியோ மது அருந்திய தகவலை ஒத்தெல்லோவின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்தான். இதனால் ஆத்திரமடைந்து ஒத்தெல்லோ காசியோவின் பதவி உயர்வை இரத்து செய்து விட்டான். போதை தெளிந்த பின் ஒத்தெல்லோவிடம் தான் பெற்றிருந்த நன்மதிப்பை இழந்து விட்டதற்காக வருந்தினான். ஒத்தெல்லோவிடம் நன்மதிப்பைப் பெற அவனது மனைவி டெசுடமெனோவிடம் நடந்தவற்றைக் கூறுவது தான் சிறந்த வழி என்று கூறி மீண்டும் ஒரு சதியைச் செய்தான். காசியோ டெசுடமெனோவின் அறையை விட்டு வெளியேறும் போது ஒத்தெல்லோவிடம் தந்திரமாகப் பேசி டெசுடமெனோவின் மீது சந்தேகப்படச் செய்தான். ஒத்தெல்லோவிடம் வந்த டெசுடமெனோ காசியோவின் பதவி உயர்வை இரத்து செய்தது சரியான செயலல்ல என்றும், அவன் பெரிதாக ஏதும் தவறிழைத்து விடவில்லை என்றும் பரிந்து பேசினாள். இது ஒத்தெல்லோவின் சந்தேகத்தை அதிகரிக்கப் போதுமானதாக இருந்தது. மேலும், தவறுதலாக டெசுடமெனோ கீழே விட்ட கைக்குட்டையை காசியோவின் கையில் கிடைக்கச் செய்து அதை ஒத்தெல்லோவின் பார்வையில் படும்படிச் செய்து ஒத்தெல்லோவின் சந்தேகத்தை வலுப்படுத்தினான். இதனால் ஆத்திரமடைந்த ஒத்தெல்லோ கட்டிலில் படுத்திருந்த டெசுடமெனோவைக் கொலை செய்து விட்டான். அதே சமயம், காசியோவைக் கொல்ல இயாகோவால் அனுப்பப்பட்ட அடியாளின் சட்டைப்பையில் இருந்த கடிதங்களுடனும், அடியாளால் ஏற்படுத்தப்பட்ட காயங்களுடனும் தப்பி வந்த காசிேயா அந்தக் கடிதங்களை ஒத்தெல்லோவிடம் கொடுத்தான். நிகழ்ந்தவை எல்லாமே இயாகோவின் சதித்திட்டம் என்பதையும், காசியோ மற்றும் டெசுடமெனோ இருவருமே குற்றமற்றவர்கள் என்பதையும் தாமதமாக அறிந்த ஒத்தெல்லோ தன்னுடைய உடைவாளின் மீது விழுந்து தன்னையும் மாய்த்துக் கொண்டான்.
# ஊர் (மெசொப்பொத்தேமியா)



டில் அமெரிக்கப் படைகள்]]  

**ஊர்** (சுமேரியம்: *Urim*; சுமேரிய ஆப்பெழுத்து: or ; அக்காடியம்: *Uru*; ; ) என்பது, பண்டைய மெசொப்பொத்தேமியாவில் இருந்த முக்கியமான ஒரு நகர அரசு ஆகும். இது, தெற்கு ஈராக்கில் உள்ள "டி கர்" ஆளுநரகத்தில் உள்ள தற்காலத்து தெல் எல்-முக்காயர் என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது. ஒரு காலத்தில் ஊர், யூப்பிரட்டீசு ஆற்றுக் கழிமுகத்துக்கு அண்மையில் பாரசீகக் குடாக் கரையில் அமைந்த ஒரு கரையோர நகரமாக இருந்தபோதும், கரை வெளிநோக்கி நகர்ந்த காரணத்தால் நகரம் இப்போது கரையில் இருந்து உள்நோக்கி யூப்பிரட்டீசின் தென்கரையில் உள்ளது. இது ஈராக்கின் நசிரியா என்னும் இடத்தில் இருந்து 16 கிலோமீட்டர்கள் (9.9 மைல்கள்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது.  

இந்நகரம், உபைதுகள் காலத்தில் கிமு 3800 இலிருந்து உள்ளது. இது கிமு 26 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து ஒரு நகர அரசாக இருந்தது பற்றிய எழுத்து மூல வரலாற்றுப் பதிவுகள் உள்ளன. பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதன் முதல் அரசர் மெசன்னெபாதா (Mesannepada) ஆவார். சுமேரிய, அக்காடிய நிலவுக் கடவுளான நன்னா, இந்நகரத்தின் காவல் தெய்வம். நகரத்தின் பெயரும் தொடக்கத்தில் இக்கடவுளின் என்னும் பெயரைத் தழுவியே ஏற்பட்டதாகத் தெரிகிறது.  

இந்நகரத்தில் நன்னா கடவுளின் கோயிலைக் கொண்டிருந்த ஊரின் சிகூரட் எனப்படும் கட்டிட அமைப்பு தற்போது பகுதியாகத் திருத்தப்பட்ட நிலையில் காணப்படுகின்றது. 1930 ஆம் ஆண்டில் இந்த அமைப்பை அகழ்வாய்வு மூலம் வெளிக் கொண்டுவந்தனர். கோயில் கிமு 21 ஆம் நூற்றாண்டில், மூன்றாவது ஊர் வம்ச மன்னர் ஊர்-நம்முவின் ஆட்சிக் காலத்தில் ஊரின் சிகூரட் கோயில் கட்டப்பட்டது. இது பின்னர் கிமு 6 ஆம் நூற்றாண்டில், அசிரியாவில் பிறந்த புது பாபிலோனியப் பேரரசின் இறுதி மன்னரான நபோடினசுவால் திருத்தி அமைக்கப்பட்டது.  
இதன் அழிபாடுகள் வடமேற்கு - தென்கிழக்குத் திசையில் 1,200 மீட்டர்களும் (3,900 அடிகள்), வடகிழக்கு - தென்மேற்குத் திசையில் 800 மீட்டர்களும் (2,600 அடிகள்) கொண்ட நிலப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. அத்துடன், இதன் உயரம் தற்போதைய நில மட்டத்தில் இருந்து 20 மீட்டர்களாக (66 அடிகள்) உள்ளது. தொல்லியல் நகரமான ஊர் நகரம் உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில் ஒன்றாக உள்ளது.  

## தள அமைவு
ஊர்-நம்முவினால் திட்டமிடப்பட்டதாகக் கருதப்படும் இந்நகரம் குடியிருப்புப் பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்ததாகத் தெரிகிறது. இவ்வாறான ஒரு பகுதியில் வணிகர்களும், இன்னொரு பகுதியில் கைப்பணியாளரும் வசித்தனர். அங்கே அகலமானதும் ஒடுக்கமானதுமான சாலைகள் இருந்ததுடன், மக்கள் கூடுவதற்காகத் திறந்த வெளிகளும் காணப்பட்டன. நீர்வள மேலாண்மை, வெள்ளக் கட்டுப்பாடு போன்றவற்றுக்கான அமைப்புகள் பலவும் இருந்ததற்கான சான்றுகள் காணப்படுகின்றன.  

ஊர், 8 மீட்டர் உயரமும், 25 மீட்டர் அகலமும் கொண்ட சரிவான மண் அரண்களால் சூழப்பட்டிருந்தது. சில இடங்களில் செங்கற் சுவர்களும் காணப்பட்டன. பிற இடங்களில் கட்டிடங்களும் அரண்களோடு சேர்த்துக் கட்டப்பட்டிருந்தன. நகரின் மேற்குப் பகுதியில், யூப்பிரட்டீசு ஆறு அதற்கு அரணாக அமைந்திருந்தது.  
## இதனையும் காண்க
- ஊர் நகரத்தின் வில் யாழ்கள்
- ஊர்-நம்மு
- மூன்றாவது ஊர் வம்சம்
- ஊர் நகரின் பதாகை
- ஊரின் சிகூரட்
# பொள்ளிலூர் போர் (1780)



**பொள்ளிலூர் போர்** (*Battle of Pollilur*), அல்லது **புள்ளலூர் போர்** அல்லது **பேரம்பாக்கம் போர்**, இரண்டாவது ஆங்கிலேய மைசூர் போரின் அங்கமாக செப்டம்பர் 10, 1780இல் காஞ்சிபுரம் அடுத்துள்ள பொள்ளிலூரில் நடைபெற்ற போர் ஆகும். இது திப்பு சுல்தான் தலைமையேற்ற மைசூர் படைகளுக்கும் கர்னல் வில்லியம் பெய்லி தலைமையேற்ற பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனப் படைகளுக்கும் இடையே நடந்தது. பிரித்தானிய படை பேரிழப்புகளை சந்தித்ததுடன் சரணடைந்தது. துணைக்கண்டத்திலேயே அதுவரை பிரித்தானியர்கள் இந்தப் போரில்தான் மிகமோசமான தோல்வியை எதிர்கொண்டனர். (இதற்கு பின்னரே சிலியன்வாலாவில் இதைவிட மோசமானத் தோல்வியைத் தழுவினர்.)  

திப்பு குண்டூரில் கர்னல் பெய்லியை காஞ்சிபுரம் செல்லமுடியாது தடுத்திருக்க திப்புவின் தந்தை ஐதர்அலி ஆற்காட்டை தொடர்ந்து முற்றுகையிட்டார். *படுகொலைக்குப்* பிறகு பெய்லியின் தலைமையின் கீழிருந்த 3853 பிரித்தானியத் துருப்புகளில் 50 அதிகாரிகளும் 200 வீரர்களும் மட்டுமே சிறைபிடித்துச் செல்லப்பட்டனர். பெய்லி ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்திற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார்.
# Module:Location map/data/Iraq

return {  
name = 'ஈராக்',  
top = 37.7,  
bottom = 28.4,  
= 38.4,  
= 48.9,  
image = 'Iraq adm location map.svg',  
image1 = 'Iraq physical map.svg',  
image2 = 'Iraq location map.svg'  
}
# லிடியா


**லிடியா** (Lydia) என்பது, இன்றைய துருக்கியின் மேற்கு மாகாணங்களான உசாக், மானிசா, இசுமிர் ஆகியவற்றில் உள்ள பண்டைய அயோனியாவுக்குக் கிழக்கில் அமைந்திருந்த ஆசியா மைனரின் இரும்புக்கால இராச்சியம் ஆகும். இதன் மக்கள் ஒரு அனத்தோலிய மொழியான லிடிய மொழியைப் பேசினர். இதன் தலைநகர் சார்டிசு. லிடிய இராச்சியம் பொகாமு 1200 இலிருந்து 546 வரை இருந்தது. பொகாமு 7 ஆம் நூற்றாண்டில் இதன் ஆகக்கூடிய பரப்பளவு இருந்தபோது அது மேற்கு அனத்தோலியா முழுவதையும் உள்ளடக்கி இருந்தது. பொகாமு 546 இல் இது ஆர்க்கிமெனிட் பாரசீகப் பேரரசின் ஒரு மாகாணம் ஆனது. இம்மாகாணம் லிடியச் சத்ரப்பி அல்லது இசுப்பார்டா என அழைக்கப்பட்டது. பொகாமு 133 இல் இது ஆசியாவின் உரோம மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியானது. பொகாமு 7 ஆம் நூற்றாண்டளவில் லிடியாவிலேயே நாணயங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.  

## லிடியாவின் வரைவிலக்கணம்
லிடிய இராச்சியத்தின் பகுதிகள் 15 - 14 ஆம் நூற்றாண்டு வரை அர்சாவா இராச்சியத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. இருந்தாலும், லிடிய மொழி பொதுவாக அருகிலுள்ள அனத்தோலிய மொழிகளான லூவியம், கரியன், லிசியன் ஆகியவற்றைப் போல லுவிக் துணைக் குழுவின் பகுதியாக வகைப்படுத்தப்படவில்லை.  

எட்ரசுக்க/ லிடியக் கூட்டு நீண்ட காலமாகவே ஊகத்துக்கு உரிய ஒன்றாகவே இருந்துவந்துள்ளது. கிரேக்க வரலாற்றாளரான எரோடோட்டசு எட்ரசுக்கர்கள் லிடியாவில் இருந்து வந்ததாகக் கூறியுள்ளார். ஆனாலும், லிடிய மொழியை வாசித்ததும் அதை ஒரு அனத்தோலிய மொழியாக வகைப்படுத்தியதும் எட்ரசுக்க மொழியும், லிடிய மொழியும் ஒரே மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவைகூட அல்ல என்பதை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. இருந்தாலும், டசுக்கனியில் வாழும் எட்ரசுக்க வழித்தோன்றல்களாகக் கருதப்படக் கூடியவர்கள் மீது நடத்தப்பட்ட அண்மைய மரபியல் ஆய்வில் அவர்களுக்கு மேற்கு அனத்தோலியாவில் உள்ளவர்களுடன் ஒப்புமை இருப்பதாகக் காணப்பட்டுள்ளது. இது எட்ரசுக்கர்கள் ஒரு காலத்தில் இந்தப் பகுதியிலோ அல்லது அதற்கு அருகிலேயோ வாழ்ந்ததைக் காட்டுகின்றது.  

## புவியியல்
பழங்கால லிடியாவின் எல்லைகள் நூற்றாண்டுகளூடாக மாறி வந்துள்ளது. இது முதலில் மிசியா, கரியா, பிரிசியா, கரையோர அயோனியா போன்றவற்றை எல்லைகளாகக் கொண்டிருந்தது. பின்னர் இரண்டாம் அல்யாத்தெசு, குரோயேசசு ஆகியோரின் இராணுவ பலத்தினால், லிசியா தவிர்ந்த அலீசு ஆற்றுக்கு மேற்கில் உள்ள அனத்தோலியா முழுவதையும், லிடியா கட்டுப்படுத்தியது. லிடியா பின்னர் அதன் அளவில் குறையவில்லை. பாரசீக ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்னர் லிடியாவின் தெற்கு எல்லையாக மயீன்டர் ஆறு கருதப்பட்டது. பேரரசுக்கால உரோமர் காலத்தில் லிடியாவுக்குள் ஒரு பக்கத்தில் மிசியாவும், கேரியாவும் மறு பக்கத்தில் பிரிசியாவும், ஏஜியக் கடலும் அடங்கியிருந்தன.  

## மொழி
லிடிய மொழி, லூவிய, இட்டைட்டு ஆகிய மொழிகளுடன் தொடர்புள்ள, அனத்தோலிய மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய-ஐரோப்பிய மொழி. சான்றுகள் துண்டுதுண்டாக இருப்பதால், பல சொற்களின் பொருள்கள் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை. எனினும், இலக்கணம் பற்றிய அறிவு பெருமளவுக்கு உண்டு.  

## வரலாறு
பொகாமு 12 ஆம் நூற்றாண்டில் இட்டைட்டுப் பேரரசு வீழ்ச்சியடைந்த பின்னர் லிடியா உருவானது. இட்டைட்டுக் காலத்தில் இப்பகுதியின் பெயர் அர்சாவா. கிரேக்க மூலங்களின்படி லிடிய இராச்சியத்தின் தொடக்கக்காலப் பெயர் மையோனியா. ஓமர் லிடியாவின் குடிமக்களை "மெயோனெசு" எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஓமர், லிடியாவின் தலைநகரை சார்டிசு எனக் குறிப்பிடாமல் ஐடே (Hyde) என்கிறார். இது சார்டிசு நகரம் இருந்த மாவட்டத்தின் பெயராக இருக்கக்கூடும்.
# பொள்ளிலூர் போர் (1781)



**பொள்ளிலூர் போர்** ஐதர் அலி தலைமையேற்ற மைசூர் அரசு படைகளுக்கும் ஜெனரல் ஐயிர் கூட் தலைமையேற்ற பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் படைகளுக்கும் இடையே ஆகத்து 27, 1781இல் காஞ்சிபுரம் அடுத்த பொள்ளிலூரில் நடைபெற்ற போர். இது கம்பனி முழுமையாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டு படைத்தலைவர் பெய்லி சிறைபிடிக்கப்பட்ட, 1780இல் நடைபெற்ற அதே இடத்தில் நடைபெற்றது. ஆனால் 1781இல் கம்பனியின் படைகள் இரு அணிகளாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டிருந்தன. ஓரணி திப்பு சுல்தானின் படைகளை எதிர்கொண்டது; மற்றொன்று ஐதர் அலியை எதிர்கொண்டது. ஆனால் ஐதர் அலியின் படைகள் பெரும் தோல்வி கண்டு காஞ்சிபுரத்திற்குத் திரும்பினர்.  

போருக்குப் பிறகு உணவுப்பொருட்கள் குறைபாட்டால் கூட் தனது படைகளை திருபாசூருக்கு திருப்பினார். இரு படைகளும் தத்தம் பாசறைகளுக்குத் திரும்பின; இரண்டுமே தாமே வென்றதாக கூறினர்.
# செமிட்டிய மக்கள்

**செமிட்டிய மக்கள்** (Semitic people) என்னும் தொடர் செமிட்டிய மொழிகளில் ஒன்றைப் பேசிய அல்லது பேசுகின்ற இன, பண்பாட்டுக்கு குழுவைச் சேர்ந்த மக்களைக் குறிக்கும். 1770 ஆம் ஆண்டில் கொட்டின்சென் வரலாற்றுப் பள்ளி உறுப்பினர்களால் முதலில் பயன்படுத்தப்பட்ட இச்சொல், ஆதியாகமத்தில் உள்ள நோவாவின் மூன்று மகன்களில் ஒருவனான "செம்" என்பவனின் பெயரைத் தழுவி உருவானது. இச்சொல், இப்போது மொழியியலாளர்களின் வட்டத்துக்கு வெளியே பெரிதும் பயன்படுவதில்லை. ஆனாலும், தொல்லியலில் இச்சொல், "பண்டைய செமிட்டிய மொழி பேசும் மக்கள்" என்பதன் ஒருவகைச் சுருக்கமாகப் பயன்படுகின்றது.  

சில மரபியல் ஆய்வுகள் (செமிட்டிய மொழிகளைப் பேசும் மக்களின் டி.என்.ஏயின் பகுப்பாய்வு மூலம்) இவர்களிடையே ஒரு பொதுக் குல மரபு இருப்பதைக் கண்டறிந்துள்ளன.  
குறிப்பிடத்தக்க பொது ஊன்குருத்து முடிவுகள் எதுவும் கண்டறியப்படாவிட்டாலும், மத்திய கிழக்கைச் சேர்ந்த செமிட்டிய மொழி பேசும் மக்களான அரேபியர், யூதர், மண்டாயீன்கள், சமரித்தான்களசிரியர்/ சிரியாக்குகள் என்பவர்களிடையே Y-நிறமூர்த்த இணைப்புகள் காணப்பட்டுள்ளன. யூதர்களினதும், பெதூன்களும் உள்ளிட்ட பாலத்தீன அரேபியர்களதும் ஒரு டி.என்.ஏ ஆய்வு இவர்கள் அயல் அரேபியர்களைவிட ஒருவருக்கு ஒருவர் நெருக்கமானவர்கள் என்பதைக் காட்டுகின்றது.  

## செமிட் எதிர்ப்பும், செமிட்மயமாக்கமும்
"செமிட் எதிர்ப்பு", "செமிட் எதிர்ப்பியம்" ஆகிய சொற்கள் ஒரு குறுகிய பொருளில், செமிட்டிய மக்களில் ஒரு பிரிவினரான யூதர்கள் மீது பகையுணர்வு அல்லது பாகுபாடு காட்டுவதைக் குறிக்கிறது.  

ஏர்னெசுட் ரெனான் போன்ற, 19 ஆம் நூற்றாண்டின் மானிடவியலாளர்கள், இன இயல்புகளை வரையறுப்பதற்குக் கதைகள், அறிவியல், நாட்டுப்புறக் கலை போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தி, மொழியியல் குழுக்களை இனத்துவம், பண்பாடு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஒழுங்குபடுத்தினர். பண்டைய நாகரீகங்களான மெசொப்பொத்தேமியா, இசுரேல் ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் ரெனான், செமிட்டிய மக்களின் ஓரிறைக் கொள்கையினால், அவர்கள் ஆரிய இனத்தைவிடத் தாழ்ந்தவர்கள் எனக் குறிப்பிட்டார். அவர்களுடைய கொள்கை யூதரின் சிற்றின்ப இச்சை, வன்முறை, தீவினைக்கு அஞ்சாமை, சுயநலம் ஆகிய இயல்புகளிலி இருந்து உருவானது என அவர் கூறினார். இவ்வாறான யூதருக்கு எதிரான ரெனானின் முற்சார்பு நிலைப்பாட்டை இசுட்டெயின்செனீதர் (Steinschneider) என்பவர் "செமிட்டிய எதிர்ப்பு மனச்சாய்வு" என்றார்.  

1879 இல், செமானியப் பத்திரிகையாளர் வில்லியம் மார் என்பவர், *யூதாயிசத்தின் மீதான செருமனிசிசத்தின் வெற்றிக்கான வழி* என்னும் துண்டுப் பிரசுரத்தில் செருமானியர்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் இடையிலான போராட்டம் என்பது பற்றிப் பேசி இச்சொல்லின் அரசியல்மயப்படுத்தலைத் தொடங்கி வைத்தார். அவர் யூதர்களைத் தாராண்மைவாதிகள் என்றும், வேர் அற்றவர்கள் என்றும் அவர்கள் செருமானியர்களை மீட்க முடியாத அளவுக்கு யூதமயப் படுத்துவதாகவும் குற்றஞ்சாட்டினார். 1879 இல் மாரைப் பின்பற்றுபவர்கள் யூத எதிர்ப்பு அரசியல் நடவடிக்கைகளை முன்னெடுப்பதற்காக "செமிட்டிய எதிர்ப்புக் குழு" வை நிறுவினர்.
# எக்கத்தரீன்பூர்க்


எக்கத்தரீன்பூர்க் நகரம் 1723 நவம்பர் 18 இல் உருசியப் பேரரசர் முதலாம் பேதுருவின் மனைவி எக்கத்தரீனின் (உருசியாவின் முதலாம் கேத்தரீன்) நினைவாக உருவாக்கப்பட்டது. இது உருசியப் பேரரசின் சுரங்கத் தொழிலுக்கான தலைநகராக விளங்கியது. 1781 இல் பேரரசி இரண்டாம் கேத்தரீன் இந்நகருக்கு பேர்ம் மாகாணத்தின் மாவட்ட நகர நிலையைக் கொடுத்து, பேரரசின் முக்கிய சாலையை (சைபீரிய சாலை) இந்நகரூடாக அமைத்தார். எக்கத்தரீன்பூர்க் சைபீரியாவுக்கான முக்கிய நகராக விளங்கி, *ஆசியாவுக்கான சாளரம்* என அழைக்கப்பட்டது. 19-ஆம் நூற்றாண்டில், எக்கத்தரீன்பூர்க் உரால் பகுதியின் முக்கிய புரட்சியாளர்களின் மையமாக விளங்கியது. 1924 இல், உருசியா சோசலிசக் குடியரசான பிற்பாடு, இந்நகரம் போல்செவிக் புரட்சியாளர் யாக்கோவ் சிவெர்த்லோ என்பவரின் நினைவாக **சிவெர்த்லோவ்ஸ்க்** (*Sverdlovsk*, ) என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டது. சோவியத் ஆட்சிக் காலத்தில், இந்நகரம் தொற்துறை, மற்றும் நிருவாக ரீதியில், சோவியத் ஒன்றியத்தின் பொருளாதாரத்தில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது. 1991 இல், சோவியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் இந்நகரின் பெயர் மீண்டும் எக்கத்தரீன்பூர்க் என மாற்ரப்பட்டது.
# நீசுனி நோவ்கோரத்



**நீசுனி நோவ்கோரத்** (*Nizhny Novgorod*, ), சுருக்கமாக **நீசுனி**, என்பது உருசியாவின் நகரமும், நீசுனி நோவ்கோரத் மாகாணத்தின் தலைநகரமும், வோல்கா நடுவண் மாவட்டத்தின் தலைநகரமும் (நிருவாக மையம்) ஆகும். 1932 முதல் 1990 வரை, இந்நகரம் **கோர்க்கி** (*Gorky*, என வழங்கப்பட்டு வந்தது. இந்நகரில் பிறந்த எழுத்தாளர் மாக்சிம் கார்க்கியின் நினைவாக இப்பெயர் சூட்டப்பட்டது. இந்நகரம் உருசியாவின் முக்கிய பொருளாதார, போக்குவரத்து, அறிவியல், மற்றும் கலாசார மையங்களில் ஒன்றாக இருக்கிறது. அத்துடன் உருசியாவின் ஆற்று-வழி சுற்றுலாவு மையமும் ஆகும். நகரின் வரலாற்றுப் புகழ் மிக்க பகுதிகளில் பல்கலைக்காகங்கள், நாடக அரங்குகள், அருங்காட்சியகங்கள், கிறித்தவக் கோவில்கள் ஆகியன அமைந்துள்ளன. இந்நகரம் மாஸ்கோவில் இருந்து 400&nbsp;கி.மீ. கிழக்கே, ஓக்கா ஆறு வோல்கா ஆற்றில் கலக்கும் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. 2010 தரவுகளின் படி, இதன் மக்கள்தொகை 1,250,619 ஆகும்.  

இந்நகரம் 1221 பெப்ரவரி 4 இல் விளாதிமீரின் இளவரசர் இரண்டாம் யூரி என்பவரால் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. 1612 இல் போலந்து-மாஸ்கோ போரில் மாஸ்கோவை விடுவிப்பதற்காக குசுமா மினின், இளவரசர் திமீத்ரி பொசார்ஸ்கி ஆகியோர் இங்கிருந்து இராணுவத்தினரைத் திரட்டிச் சென்றனர். 1817 இல் நீசுனி நோவ்கோரத் உருசியப் பேரரசின் மிக முக்கியமான தொழிற்துறை மையமாக ஆக்கப்பட்டது. 1896 இல் இங்கு அனைத்து-உருசிய கண்காட்சி ஒன்று இடம்பெற்றது. சோவியத் ஆட்சியில் கோர்க்கி தானுந்துத் தொழிற்சாலை இங்கு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போர்க் காலத்தில், இந்நகரம் கிழக்குப் போர்முனைக்கு மிக முக்கிய ஆயுதத் தளபாடங்கள் விநியோகிக்கும் தளமாக இருந்தது. இதன் காரணமாக, நாடி செருமனியின் குண்டு வீச்சுகளுக்கு இந்நகரம் பலமுறை உட்பட்டது.  

போரின் பின்னர், இந்நகரம் ஒரு *மூடிய நகரமாக* ஆக்கப்பட்டது. 1990 இல் சோவியத் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னரே இது மீண்டும் சுற்றுலாப்பயணிகளுக்குத் திறக்கப்பட்டது. இக்காலப் பகுதியில் நகரின் பெயர் மீண்டும் நீசுனி நோவ்கோரத் என மாற்றப்பட்டது. 1985 இல், சுரங்கத் தொடருந்து சேவை இங்கு ஆரம்பிக்கப்பட்டது.
# துருக்கிய மக்கள்

**துருக்கிய மக்கள்** அல்லது **துருக்கர்** என்போர், ஒரு துர்க்கிக் இனக்குழுவினரும் நாட்டினமும் ஆவர். இவர்களை **அனத்தோலியத் துருக்கியர்** எனவும் அழைப்பதுண்டு. இவர்கள் பெரும்பாலும் தற்காலத் துருக்கியில் வாழ்கின்றனர். அதிக அளவில் பேசப்படும் துர்க்கிக் மொழியான துருக்கிய மொழியைப் பேசுகின்றனர். துருக்கியின் மிகப் பெரிய இனக்குழுவாக இருக்கும் இவர்கள், துர்க்கிக் மொழிகளைப் பேசுவோரில் பெரும்பான்மையாகவும் உள்ளனர். முன்னைய ஓட்டோமான் பேரரசின் கீழிருந்த சில பகுதிகளில் இவர்கள் இன்னும் சிறுபான்மையினராக வாழ்கின்றனர். அத்துடன், தற்காலப் புலப்பெயர்வுகளினூடாகவும் துருக்கிய மக்கள் பலர் ஐரோப்பிய நாடுகளில், குறிப்பாக மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் குடியேறியுள்ளனர்.  

11 ஆம் நூற்றாண்டில், மத்திய ஆசியாவில் இருந்து வந்த துருக்கர், செல்யுக் துருக்கரின் நிலங்களை ஆக்கிரமித்ததன் மூலம், அனத்தோலிய வடிநிலத்தில் குடியேறினர். இதன் பின்னர் கிரேக்கக் கிறித்தவப் பகுதியாக இருந்த இப்பகுதி துருக்கிய முசுலிம் சமூகம் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதியாக மாறியது. அதன் பின்னர், பல நூற்றாண்டுகளூடாக பால்கனின் பெரும்பகுதி, காக்கேசியப் பகுதி, ஈரான் தவிர்ந்த மத்திய கிழக்கு, வட ஆப்பிரிக்கா ஆகியவற்றைக் கைப்பற்றிய துருக்கியர் மேம்பட்ட தரைப்படை, கடற்படைகளுடன் ஓட்டோமான் பேரரசை நிறுவினர். இப்பேரரசு முதலாம் உலகப் போர் வரை நிலைத்திருந்தது. இப்போரில், கூட்டுப் படைகளிடம் தோல்வியடைந்த ஓட்டோமான் பேரசு, பின்னர் பல நாடுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது. வெற்றிகரமாக முடிவடைந்த துருக்கிய விடுதலைப் போரைத் தொடர்ந்து, போரை நடத்திய துருக்கிய தேசிய இயக்கம், முன்னர் கூட்டுப்படைகளிடம் இழந்த பெரும்பாலான துருக்கியின் பகுதிகளை மீட்டது. இவ்வியக்கம், 1922 நவம்பர் 1 ஆம் தேதி ஓட்டோமான் சுல்தானகத்தை அகற்றிவிட்டு, 1923 அக்டோபர் 29 இல் "துருக்கிக் குடியரசை" நிறுவியது. அல்லா ஓட்டோமான்களும் முசுலிம்களும் அல்ல, எல்லா ஓட்டோமான் முசுலிம்களும் துருக்கரும் அல்ல. ஆனால் 1923 அளவில் புதிய துருக்கிக் குடியரசின் எல்லைகளுக்குள் வாழ்ந்த பெரும்பாலானவர்கள் துருக்கர் என அடையாளப்படுத்தப்பட்டனர்.  

துருக்கி அரசியல் சட்டத்தின் 66 ஆவது விதி, "துருக்கர்" என்பவர் "குடியுரிமைப் பிணைப்பின் ஊடாகத் துருக்கி நாட்டுடன் இணைந்துள்ள ஒருவர்" என வரையறுக்கின்றது. இதனால், "துருக்கர்" என்னும் சட்டச் சொல்லின் பயன்பாடு, அச்சொல்லின் இனம் சார்ந்த வரைவிலக்கணத்தில் இருந்து வேறுபடுகின்றது. எனினும், துருக்கி நாட்டு மக்களில் பெரும்பான்மையானோர் துருக்க இனத்தைச் சார்ந்தவர்கள். இவர்கள் மொத்த மக்கள்தொகையில் 70 - 75 வீதத்தினர் ஆக உள்ளனர். துருக்கியப் பரம்பரையியல் தரவுத்தளத்தில் உள்ள தகவல்களின் அடிப்படையில், துருக்கியர் என அடையாளம் காணப்பட்டவர்களில் குறைந்தது 2 மில்லியன் மக்கள் உண்மையில் ஆர்மேனிய இனத்தவர். இவர்களிற் பலர் ஆர்மேனிய இனப்படுகொலையில் இருந்து தப்பியவர்கள்.  

## சொற்பிறப்பும் இன அடையாளமும்
"துருக்கியர்" (Turk) என்னும் இனப்பெயர் முதலில், முதல் சித்திய அரசனான தார்கிட்டாசு என்பவனைப் பற்றிய ஏரோடோட்டசுவின் (கிமு 484-425) குறிப்பில் காணப்படுகின்றது. மேலும், கிபி முதலாம் நூற்றாண்டில் பொம்போனியசு மேலா, அசோவ் கடலுக்கு வடக்கில் உள்ள காடுகளில் காணப்படும் "துர்க்கயே" (Turcae) பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். மூத்த பிளினி, அதே பகுதியில் வாழும் மக்களில் "டைர்கயே" (Tyrcae) என்பவர்களைப் பட்டியலிட்டுள்ளார். "துருக்கர்" என்னும் சொல் துருக்கிய மக்களைக் குறித்தாலும், இது பரந்த துர்க்கிக் மொழிகளைப் பேசும் மக்களையும் ஒருங்கே குறிக்கக்கூடும்.
# சரான்சுக்



**சரான்சுக்** (*Saransk*, ) என்பது உருசியாவின் ஒரு நகரமும், மொர்தோவியக் குடியரசின் தலைநகரமும், அதன் பொருளாதார மையமும் ஆகும். இது வோல்கா வடிநிலப் பகுதியில் சராங்கா, இன்சார் ஆறுகள் சந்திக்கும் பகுதியில், மாஸ்கோவில் இருந்து கிட்டத்தட்ட 630 கி.மீ. கிழக்கே அமைந்துள்ளது. 2010 கணக்கெடுப்பின் படி இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை 297,415 ஆகும்.  

ஆத்திமார் என்ற இங்குள்ள உருசியக் கோட்டை 1641 ஆம் ஆண்டில் உருசியாவின் சாராட்சிக் காலத்தில் தென்கிழக்கு போர்முனையில் முக்கிய கோட்டையாகத் திகழ்ந்தது. இன்றைய பெயர் *சரான்சுக்* இங்குள்ள சராங்கா ஆற்றின் பெயரில் இருந்து பெறப்பட்டது. இந்நகரம் இதன் அண்மையில் உள்ள எர்சியா கிராமத்தவர்களுக்கு ஒரு முக்கிய வணிக மையமாகத் திகழ்ந்தது. 1780 இல் இக்குடியேற்றம் நகர அந்தஸ்தைப் பெற்றது. 1928 இல் சரான்சுக் மொர்தோவிய தேசிய வட்டாரத்தின் (1930 இல் மொர்தோவிய சுயாட்சி வட்டாரம்) தலைநகரமாக இருந்தது.  

2018 உலகக்கோப்பை காற்பந்து போட்டிகளின் நான்கு குழுநிலை ஆட்டங்கள் இங்குள்ள மொர்தோவியா அரங்கில் நடத்தப்படவிருக்கின்றன.
# இருதுணை மணம்


**இருதுணை மணம்** (Bigamy) என்பது, சட்டப்படி மணந்த ஒருவர் இருக்கும்போது இன்னொருவரை மணம் புரிதலைக் குறிக்கும். பல மேல் நாடுகளிலும், வேறு பல நாடுகளிலும் இருதுணை மணம் சட்டப்படி குற்றமாகும். இச்சூழலில் பெரும்பாலும் இரண்டாவது மணம் நடக்கும்போது முதல் அல்லது இரண்டாவது துணைவருக்கு இது தெரியாமல் இருக்கும் நிலை உள்ளது. இருதுணை மணச் சட்டங்கள் நடைமுறையில் உள்ள நாடுகளில், முதல் துணைவரின் சம்மதம் இருப்பதோ இல்லாதிருப்பதோ சட்டப்படி எவ்வித வேறுபாட்டையும் ஏற்படுத்துவது இல்லை. இரண்டாவது மணம் சட்ட வலுவற்றதாகவே இருக்கும். பொதுவாக, வாழுகின்ற ஒரு கணவனையோ, மனைவியையோ கொண்டிருக்கும் ஒருவர் இன்னொருவரை மணம் புரிவதையோ, அல்லது தான் ஏற்கெனவே மணம்புரியாது இருந்தாலும் மணம் புரிந்த இன்னொருவரை மணம் புரிவதையோ சட்டம் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஆனால், முன்னைய மணம் சட்டப்படி செல்லாதது ஆக்கப்பட்டாலோ, சட்டப்படியான மணமுறிவு பெற்றிருந்தாலோ, முன்னைய துணைவர் காணாமல் போய் இறந்துவிட்டதாக நம்பப்பட்டாலோ இன்னொரு மணம் புரிந்துகொள்ளச் சட்டம் அனுமதிக்கும்.  

## இருதுணை மண எதிர்ப்புச் சட்டங்களின் வரலாறு
உரோமப் பேரரசில் கிறித்தவம் அரச மதமாக ஆவதற்கு முன்பே டயோகிளேசியனும், மக்சிமிலியனும், கிபி 285 இல் ஒருதுணை மணத்தை மட்டுமே சட்டத்துக்கு அமைவானதாக ஆக்கும் பல்துணை மறுப்புச் சட்டங்களை நிறைவேற்றினர். 393 ஆம் ஆண்டில், பைசண்டியப் பேரரசர் முதலாம் தியோடோசியசு பல்துணை மணம் மீதான தடையை யூதச் சமூகத்துக்கும் ஏற்புடையதாகும்படி கட்டளையிட்டார். 1000 ஆவது ஆண்டில், ராபி கேர்சம் பென் யூதா, கிறித்தவச் சூழலில் வாழும் அசுக்கெனாசி யூத சமூகத்தினரிடையே பல்துணை மணம் ஏற்கப்படாது என அறிவித்தார்.  

முற்காலத்தில், இருதுணை மணம் குறித்த வழக்குகள் மதம் சார்ந்த நீதிமன்றங்களிலேயே இடம்பெற்றன. சீர்திருத்தங்களுக்குப் பின்னர், இங்கிலாந்து நாடாளுமன்றம் இருதுணை மணத்தைக் குற்றமாக்கும் சட்டங்களை இயற்றியது. இதே போன்ற நடவடிக்கைகள் பிற இடங்களிலும் எடுக்கப்பட்டன.  

பெண்ணிய வரலாற்றாளர் சாரா மக்டூகலின் கருத்துப்படி, 16 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்திய ஐரோப்பாவின் மீதான இசுலாமிய ஆக்கிரமிப்புக்களும், ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கக் கண்டங்களில் ஐரோப்பியரின் குடியேற்றவாதமும் ஐரோப்பியக் கிறித்தவரைப் பல்துணை மணத்தைக் கடிப்பிடிக்கும் பண்பாடுகளுடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தியதன் விளைவாகவே ஐரோப்பியக் கிறித்தவ நாடுகளில் ஒருதுணை மணத்துக்கு அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டது. இதன் விளைவாக, இருதுணை மணம் புரியும் கிறித்தவ ஆண்கள் முன்னெப்பொழுதும் இல்லாத வகையில், மரண தண்டனை, கடூழியம், நாடுகடத்தல், நீண்டகாலச் சிறை போன்ற கடும் தண்டனைகளுக்கு உள்ளானார்கள்.  

பழங்காலச் சீனாவில், இருதுணை மணம் தண்டனைக்குரிய குற்றமாக இருந்தது. ஆனால், அதிகாரபூர்வ மணமாக இல்லாதிருக்கும்வரை வைப்பாட்டிகளை வைத்திருப்பதைப் பொறுத்துக்கொண்டனர். ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணுடனேயே மணம் புரிந்திருக்க முடியும். மறுதலையும் அவ்வாறே.  

## சட்ட நிலை
பெரும்பாலான மேற்கத்திய நாடுகள் இருதுணை, பல்துணை மணங்களை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. அந்நாடுகளில் இவ்வகை மணங்கள் குற்றம் ஆக்கப்பட்டுள்ளன. பல நாடுகள் மக்களின் பல்துணை சார்ந்த வாழ்க்கை முறையையும் தடை செய்துள்ளன. சில அமெரிக்க மாநிலங்களில் இவ்வாறான தடைகள் உள்ளன. இவ்விடங்களில் பல்துணை வாழ்க்கை முறையைக் குற்றமாக்கியது, மோர்மன் எதிர்ப்புச் சட்டங்களாகவே உருவாகின. எனினும் இச்சட்டங்களை மிகவும் அரிதாகவே நடைமுறைப்படுத்துகின்றனர்.
# தொன்-மீது-ரசுத்தோவ்



1796 இல் இக்குடியிருப்பு நகரமயமாக்கப்பட்டது, 1797 இல் நோவசிபீர்சுக் ஆளுநரின் கீழ் ரஸ்தயெவ்கி உயெஸ்த் என அழைக்கப்பட்டது. 1806 ஆம் ஆண்டில் இதன் பெயர் அதிகாரபூர்வமாக ரஸ்தோவ்-தா-தனு என மாற்றப்பட்டது.  

2018 உலகக்கோப்பை காற்பந்து போட்டிகளின் நான்கு குழு நிலை ஆட்டங்களும், ஒரு 16-ம் சுற்று ஆட்டமும் இங்குள்ள ரஸ்தோவ் அரங்கில் நடைபெறவிருக்கின்றன.  

## நகரத்தின் பிரபலமான நபர்கள்
- யூரி ஒகனேசியான் (பிறப்பு: 1933), உருசிய இயற்பியலாளர், தனிமம் 118 ஒகனிசோன் இவர் பெயரில் பெயரிடப்பட்டது.
- இலியூத்மிலா கராச்கினா (பிறப்பு: 1948), சோவியத், உக்ரைனிய வானியலாளர்
- அலெக்சாண்டர் சோல்செனிட்சின் (1918–2008), உருசிய எழுத்தாளர் இங்கு வாழ்ந்தவர்
# தங்கசாலை மணிக்கூட்டுக் கோபுரம்



**தங்கசாலை மணிக்கூட்டுக் கோபுரம்** (*Mint Clock Tower*), சுருக்கமாக **தங்கசாலை மணிக்கூண்டு** சென்னையின் ஜார்ஜ் டவன் பகுதியில் அமைந்துள்ள தனித்து நிற்கும் மணிக்கூட்டுக் கோபுரம். சென்னையில் தனித்து நிற்கும் நான்கு மணிக்கூண்டுகளில் இதுவும் ஒன்று. இராயப்பேட்டை, டோவ்டன், புளியந்தோப்பு ஆகும்.  

தமிழ்நாட்டின் சென்னையில் உள்ள ஜார்ஜ் டவுனில் வணிக முக்கியத்துவம் கொண்ட முதன்மையான வீதிகளில் ஒன்றான தங்கசாலையில் இந்த மணிக்கூண்டு அமைந்துள்ளது. தங்கசாலைத் தெரு சென்னையின் பழைமையான வீதிகளில் ஒன்றாகவும் நகரத்தில் உள்ள மிக நீளமான தெருவாகவும் கருதப்படுகிறது. வடக்குத் தெற்காக உள்ள இந்தச் சாலையானது, தெற்கில் பூங்கா நகரில், பூந்தமல்லி நெடுஞ்சாலையையும் வடக்கில் வண்ணாரப்பேட்டையின், வடக்கு வால் சாலை - பழைய சிறைச்சாலை சந்திப்பு ஆகியவற்றை இணைக்கிறது. இச்சாலை வ உ சி சாலையை ஒட்டி நகரின் வேறொரு பழமையான வழித்தடமாகவும் பரபரப்பான தெருக்களில் ஒன்றாகவும் உள்ளது.  

## வரலாறு
சென்னையின் முதல் தனித்த மணிக்கூண்டு கோபுரம் 1900களில் புரசைவாக்கம் பகுதியில் உள்ள டோவ்டன் சந்திப்பில் கட்டப்பட்டது. இந்தக் கோபுரம் கட்டப்படுவதற்கு முன்பு, 19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி வரை, புனித ஜார்ஜ் கோட்டையின் அதிகாரிகள் ஒவ்வொருநாளும் இரவு எட்டு மணிக்கு பீரங்கி குண்டுகள் முழங்குவர். இந்த நடைமுறை டோவ்டன் மனிக்கூண்டு கட்டப்பட்டபின் நிறுத்தப்பட்டது. தொடர்ந்து அடுத்த மணிக்கூண்டு ஜார்ஜ் டவுனின் தங்கசாலையில் (தற்போதைய வள்ளலார் நகர்) கட்டப்பட்டது.  

இந்த கடிகாரத்தை துவக்கத்தில் *சவுத் இந்தியா வாட்ச்சு கம்பனி* என அறியப்பட்ட *கனி & சன்சு* உருவாக்கினார்கள். கனி & சன்சு நிறுவனத்தை 1909இல் இரானிய ஹாஜி மிர்சா கனி நமாசி துவக்கினார். இந்த நிறுவனமே பின்னாளில் இராயப்பேட்டை, சூளை, திருவொற்றியூர் இடங்களில் உள்ள மற்ற தனித்த மணிக்கூண்டுகளுக்கு கடிகாரம் உருவாக்கியது.  
## அமைவிடம்
இந்த மணிக்கூண்டு பேசின் பிரிட்ஜ் சாலை, வடக்குச் சுவர் சாலை, தங்க சாலை, பழைய சிறைச்சாலை தெருக்கிளின் சந்திப்பில், *தங்கசாலை சந்திப்பு*, உள்ளது.  
## மணிக்கூட்டுக் கோபுரம்
இந்த மணிக்கூட்டுக் கோபுரம் நகரின் எழில்படுக் கலை கட்டிட வடிவமைப்பிற்கு சான்றாக விளங்குகின்றது. நேரோடியான வடிவமைப்பு, மெல்லிய கோடுகள், கூடிய சீமைக்காரை பைஞ்சுதைப் பயன்பாடு, வண்ணப் பூச்சு, மிகக்குறைவான பூ வேலைப்பாடுகள் இதன் சிறப்புக் கூறுகளாம். இந்த மணிக்கூண்டின் வடிவமைப்பு தொழிற்புரட்சி, பிரெஞ்சுப் புரட்சிகளின் தாக்கத்தைக் கொண்டிருக்கிறது; 1900களில் கட்டப்பட்ட பல நகரத் திரையரங்குகளிலும் பிற மணிக்கூண்டுகளிலும் இந்த தாக்கத்தை காணலாம். 2013இல், இந்த சந்திப்பில் தங்கச்சாலை மேம்பாலம் கட்டப்பட்ட பின்னர் மாநகராட்சி இந்த மணிக்கூண்டை புதுப்பிக்க முடிவு செய்தது. சனவரி 2014இல் பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி பி.ஓர் & சன்சுடன் இணைந்து கூட்டாக இந்த புதுப்பித்தலை மேற்கொண்டனர். செப்பனிடப்பட்டு சனவரி 17, 2014 அன்று சோதனை முறையில் இயக்கப்பட்டது.
# கோய்சான் மொழிகள்


**கோய்சான் மொழிகள்** (Khoisan languages) என்பவை முன்னர் யோசேப் கிரீன்பர்க்கினால் ஒன்றாக வகைப்படுத்தப்பட்ட ஆப்பிரிக்க மொழிகளின் தொகுதி ஆகும்.  

பெரும்பாலான மொழிகள் அருகும் நிலையில் (endangered) உள்ளவை. பல அழியும் நிலையில் உள்ளன அல்லது ஏற்கெனவே அழிந்துவிட்டன. பெரும்பாலான மொழிகளுக்கு எழுத்தாவணங்கள் கிடையா. பரவலாகக் காணப்படும் ஒரே மொழி நமீபியாவில் உள்ள கோய்கோய் (அல்லது நாமா) மொழியாகும். ஏறத்தாழக் கால் மில்லியன் மக்கள் இந்த மொழியைப் பேசுகின்றனர். 40 - 80,000 மக்களைக் கொண்ட, தான்சானியாவில் உள்ள சாந்தாவே மொழி எண்ணிக்கையில் இரண்டாவது பெரிய மொழி. இம்மொழி பேசுவோரில் சிலர் ஒரு மொழி மட்டுமே தெரிந்தவர்கள். வடக்கு கலகாரியில் உள்ள 16,000 அளவிலான மக்கள் குங் மொழியைப் பேசுகின்றனர். நரோ மொழியைப் பேசும் 20,000 பேர் மத்தியில் மொழிப் பயன்பாடு வலுவாகவே உள்ளது. இவர்களில் அரைப் பங்கினர் இம்மொழியை இரண்டாம் மொழியாகவே பேசுகின்றனர்.  

முதல் ஒலியாகக் "கிளிக்" மெய்களின் பயன்படுத்துவதனால் கோசிய மொழிகள் பெரிதும் அறியப்பட்டவையாக உள்ளன. இவை பொதுவாக **ǃ**, **ǂ** ஆகியவற்றால் குறித்துக் காட்டப்படுகின்றன. நாக்கை இரண்டு விதங்களாக அசைத்து கிளிக் ஒலிகளை எழுப்பக்கூடியதாக இருப்பதால் கிளிக்குகள் பல்வேறு மெய்யொலிகளைக் கொடுக்கக்கூடியவையாக உள்ளன. இதன் விளைவாக கோய்சான் மொழிகளே உலகில் அதிக எண்ணிக்கையான மெய்யொலிகளைக் கொண்டவையாக உள்ளன. சுஓவான் மொழியில் (Juǀʼhoan) 48 கிளிக் மெய்யொலிகளும் ஏறத்தாழ அதே எண்ணிக்கையான கிளிக் அல்லாத மெய்யொலிகளும் உள்ளன. ǃXóõ, ǂHõã ஆகிய மொழிகள் கூடுதல் சிக்கல் தன்மை கொண்டவை.  

இலக்கண அடிப்படையில் தெற்கு கோய்சான் மொழிகள், பல உட்பிணைப்பு உருபன்களைக் கொண்ட பிரிநிலை மொழிகள். ஆனால், இவை தான்சானியாவில் உள்ள கிளிக் மொழிகளில் உள்ள அளவுக்கு இல்லை.  

## ஏற்புடைமை
யோசேப் கிரீன்பர்க்கின் வகைப்பாட்டில் (1949–1954, திருத்தம் 1963) கோய்சான் ஆப்பிரிக்க மொழிக்குடும்பங்கள் நான்கில் ஒன்றாக முன்மொழியப்பட்டது. ஆனால், கோய்சான் மொழிகளில் ஆய்வு மேற்கொண்டுள்ளவர்கள் இக்குடும்ப மொழிகளிடையே ஒருமைப்பாடு இருப்பதை மறுக்கின்றனர். அத்துடன், மொழியியல் ஏற்புடைமை எதுவும் இன்றி, வசதிக்காக மட்டுமே கோய்சான் என்னும் சொல் அவர்களால் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. தூ (Tuu), க்சா (Kx'a) ஆகிய மொழிக் குடும்பங்களுக்கு இடையேயான ஒற்றுமைகள் மரபியல் தொடர்புகள் அன்றித் தெற்கு ஆப்பிரிக்கப் பிரதேசம் சார்ந்த புவியியல் நெருக்கத்தால் ஏற்பட்டவை ஆகும். அதேவேளை கோ குடும்பம் இப்பகுதிக்கு அண்மையில் வந்தது. இக்குடும்பம் கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் சாந்தாவே மொழியுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கக்கூடும்.
# ரமலான்


**ரமலான்** (*Ramadan*; அரபு: رمضان; *Ramaḍān*, ; இசுலாமிய நாட்காட்டியின் ஒன்பதாவது மாதமாகும். இம்மாதம் ரம்ஜான், ரமழான் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இம்மாதத்தில் உலகெங்கிலும் உள்ள இசுலாமியர்கள் நோன்பை அனுசரிக்கிறார்கள். இசுலாமிய நம்பிக்கையின்படி முகம்மது நபிக்கு முதன் முதலில் குரானை வெளிப்படுத்திய மாதத்தை நினைவுகூறும் விதமாக இந்த நோன்பை அனுபவிக்கிறார்கள். ஆண்டுக்கொரு முறை அனுசரிக்கப்படும் இந்த நோன்பு இசுலாத்தின் ஐந்து தூண்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த மாதமானது நிலவின் பிறைக்காட்சியின்படியும், ஹதீஸ்களில் தொகுக்கப்பட்டுள்ள பல்வேறு வாழ்க்கை வரலாறுகளின்படியும் 29–30 நாட்கள் இருக்கலாம்.  

ரமதான் என்ற அராபியச் சொல் ரமிதா அல்லது அர்-ரமத் (சுடும் வெப்பம் அல்லது உலர்தன்மை என்ற பொருளைத் தரக்கூடியது) என்பதிலிருந்து வருவிக்கப்பட்டுள்ளது. நோன்பானது வயது வந்த இசுலாமியர்களுக்குக் கட்டாயமான கடப்பாடு ஆகும். நோய்வாய்ப்பட்டவர்கள், பயணத்தில் உள்ளோர், வயது முதிர்ந்தோர், கர்ப்பிணிப் பெண்கள், பாலூட்டும் தாய்மார், நீரிழிவு நோயாளிகள், கடுமையான நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், மாதவிடாய் காலத்தில் உள்ளோர் ஆகியோர் மட்டுமே நோன்பிருப்பதிலிருந்து விலக்களிக்கப்பட்டவர்கள் ஆவர். மக்காவில் இருந்து மதீனாவிற்கு இசுலாமியர்கள் குடியேறிய இரண்டாம் வருடத்தில், ஷப்பான் மாதத்தில் ரமலான் நோன்பு நோற்க வேண்டும் என்பது கட்டாயமான கடப்பாடாக இருந்தது. நள்ளிரவு சூரியன் அல்லது துருவ இரவு போன்ற இயற்கை நிகழ்வுடன் வாழும் முஸ்லிம்கள் மக்காவின் கால அட்டவணையைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று பத்வாக்கள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன., ஆனால், பொதுவாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட கருத்து என்னவென்றால், அந்தந்தப் பகுதிகளில் உள்ள முஸ்லிம்கள் பகலிலிருந்து இரவை வேறுபடுத்த இயலக்கூடிய நாளிலிருந்து தமக்கு நெருங்கிய நாட்டின் கால அட்டவணையை பின்பற்ற வேண்டும் என்பதாகும்.  

விடியற்காலையிலிருந்து சூரிய மறைவு வரை உண்ணாநோன்பு இருக்கும் போது, முஸ்லிம்கள் உணவு உட்கொள்ளல், நீர் மற்றும் திரவங்களை அருந்துதல், புகைபிடித்தல் மற்றும் பாலியல் உறவுகளில் ஈடுபடுதல் ஆகியவற்றைத் தவிர்த்து விடுகிறார்கள். தவறான பேச்சு (அவமதிப்பு, புறம்பேசுதல், சபித்தல், பொய் போன்றவை) மற்றும் சுய-பாதுகாப்புக் காரணங்களுக்காக அல்லாமல் பிறருடன் சண்டையிடுவது போன்ற பாவ காரியங்களில் ஈடுபட்டால் அவை நோன்பின் பலனைக் குறைத்து விடுமென்பதால் இவ்வாறான செயல்களில் ஈடுபடுவதிலிருந்தும் தங்கள் நடத்தையை தவிர்த்து விடுகிறார்கள். நோன்பு தொடங்குவதற்கு முன்னதாக எடுக்கப்படும் உணவானது ஸஹர் எனவும் நோன்பு முடிந்த பின் எடுத்துக் கொள்ளப்படும் உணவானது இப்தார் எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. நோன்பிற்கான ஆன்மீக வெகுமதி (தவாப்) மேலும் ரமலான் மாதத்தில் பெருக்கப்படும் என நம்பப்படுகிறது. ரமலான் மாதத்தில், பொதுவாக பிரார்த்தனைகளை அதிகப்படுத்துதல், திருக்குர்ஆனைப் பாராட்டுதல், பாராது ஒப்புவித்தல் மற்றும் நல்ல செயல்களையும் தொண்டுகளையும் அதிகரித்தல் ஆகியவை அறிவுறுத்தப்படுகிறது.  

## நோன்பினால் விளையும் நற்பண்புகள்
நோன்பின் காலத்தில் தன்னடக்கம், வெகுளாமை, நாவடக்கம், உணவுக்கட்டுப்பாடு, சமூக நலம் பேணுதல் போன்ற நல்ல விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன. ரமலான் நோன்பின் பலன்கள் குறித்து திருக்குர்ஆனின் இரண்டாம் அத்தியாயம் 183 ஆம் வசனத்தில் பின்வருமாறு கூறப்பட்டுள்ளது. "இறை நம்பிக்கை கொண்டோர்களே! உங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் மீது நோன்பு கடமை ஆக்கப்பட்டது போல உங்கள் மீதும் நோன்பு கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் மூலம் நீங்கள் தூய்மையுடையோர் ஆகலாம்" என்பதே அந்த வசனம் ஆகும்.
# பல்லவர்களின் கலை மற்றும் கட்டிடக்கலை

பாறைக் குடைவான பகிரதன் தவம் புடைப்புச் சிற்பம்'']]  

**பல்லவர்களின் கலை மற்றும் கட்டிடக்கலை** (*Pallava art and architecture*) என்பது திராவிடக் கலை மற்றும் கட்டிடக்கலையின் ஆரம்ப கட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இக்கலை சோழப் பேரரசின் காலத்தில் அதன் முழு உச்சத்தை எட்டியது. தென்னிந்தியாவின் முதல் கல் மற்றும் குடைவுக் கோயில்கள் பல்லவர் ஆட்சியின் போது கட்டப்பட்டன. அவை அதற்குமுன் கட்டப்பட்டிருந்த செங்கல் மற்றும் மரத்தால் கட்டப்பட்ட  கட்டடங்களை முன்மாதிரிகளாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டன.  

கி.பி 695 மற்றும் கி.பி 722 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் கட்டப்பட்ட குடவரை கோவில்கள் 6 ஆம் நூற்றாண்டு மற்றும் அதற்கு முந்தைய தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சிகள் தொடக்கமாகும். பல்லவ சிற்பிகளின் படைப்புகள் அமைந்தன, இவை பிற்காலச்  சோழர்  கோவில்கள் மற்றும் கோபுர கட்டடக்கலைக்கு  உள்ளூக்கமளிப்பதாக அமைந்தன. பல்லவ கலை மற்றும் கட்டிடக்கலைக்கான சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள் சில; காஞ்சிபுரம்   கைலாசநாதர் கோயில், மாமல்லபுரம்  கடற்கரைக் கோயில் மற்றும் பஞ்சபாண்டவர் இரதங்கள் போன்றவை ஆகும். அவர்கள் காலத்திய மிகச்சிறந்த சிற்பி அக்ஷரா என்பவராவார்.  

## வரலாறு
பல்லவர் கட்டிடக்கலை இரண்டு பகுதிகளாக பிரிக்கப்படுகிறது அவை குடவரைகள் மற்றும் கட்டப்பட்ட கட்டடம் என்பவை ஆகும். கி.பி. 610 முதல் 668  வரையிலான காலத்தில் குடவரைக் காலகட்டம் நீடித்தது. இதில் மகேந்திரன் கட்டடக் குழு மற்றும் மாமல்லன் கட்டடக் குழு ஆகிய இரண்டு குழுக்கள் இருந்தன. முதலாம் மகேந்திரவர்ம பல்லவன்  (கி.பி. 610 - 630) காலத்தில் கட்டப்பட்ட கட்டுமானங்களுக்கு மகேந்திரன் கட்டடக் குழு என்ற பெயர் கொடுக்கப்பட்டது. இந்த குழுவைச் சேர்ந்த கட்டுமானங்கள், மலையடிவாரங்களில் குடையப்பட்டன.   இந்தக் காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த மண்டபங்கள்  சைன கோயில்களை முன்மாதிரியாக கொண்டு அமைக்கப்பட்டன. மகேந்திரன் கட்டடக் குழுவுக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாக மண்டகப்பட்டு திருமூர்த்தி கோவில், பல்லாவரம் , மாமண்டூர் ஆகியவை உள்ளன.  

குடவரைக் கோயில்களின் இரண்டாவது குழுவான மாமல்லன் குழுவானது கி.பி. 630 முதல் 668 வரையிலான காலத்தவை.  இக்கால கட்டத்தில் தனித்த பாறைகளில் வெட்டப்பட்டு  தனியாக நிற்கும் தனிச்சிறப்பு வாய்ந்த இரதங்கள் மண்டபங்களுடன் இணைந்து கட்டப்பட்டன. மாமல்லன் கட்டடக் குழுவுக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளில் சில மாமல்லபுரத்தில் உள்ள பஞ்சபாண்டவர் இரதங்கள் மற்றும் அருச்சுனன் தபசு ஆகும்.  

பல்லவ கட்டிடக்கலையின் இரண்டாவது கட்டமாக, கருங்கல்லால் கட்டப்பட்ட தனிக் கோயில்கள் காலகட்டமாகும். இந்தக் கட்டடங்கள் தனித்தனிக் கற்களைக் கொண்டும் குடையப்பட்டும் நிர்மாணம் செய்யப்பட்டன. இந்த இரண்டாவது காலகட்டத்திலும் இரண்டு குழுக்கள் உள்ளன அவை இராஜசிம்மன் குழு (கி. பி. 690 முதல் 800 வரை) மற்றும் நந்திவர்மன் குழு (கி.பி. 800 முதல் 900 வரை) என்பவை ஆகும். பல்லவர்களின் ஆரம்பகால கோயில் கட்டடக்கலையில் ஏராளமான  புதிய பரிசோதனைகளை மேற்கொண்டது ராஜசிம்மன் குழு காலத்திலாகும். இக்காலகட்ட கட்டடக்கலைக்கு சிறந்த எடுத்துக் காட்டுகளாக அமைபவை மாமல்லபுரம்  கடற்கரைக் கோயில் மற்றும் காஞ்சிபுரம் கைலாசநாதர் கோயில் ஆகும். இவை இரண்டையும் கட்டியவர் இரண்டாம் நரசிம்ம பல்லவன் ஆவார், இவர் இராஜசிம்மன் என்றும் அறியப்படுகிறார். நந்திவர்மன் குழுவுக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்கும் கோயில் காஞ்சிபுரம் வைகுண்டப் பெருமாள் கோயில் ஆகும். இந்த காலகட்டத்தில், பல்லவர் கட்டிடக்கலை முழு முதிர்ச்சியை அடைந்து, சோழர்களின் பிரம்மாண்ட கலைப் படைப்புக்களாக விளங்கும் தஞ்சைப் பெரிய கோவில் மற்றும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் மற்றும் பல்வேறு கட்டடக்கலை படைப்புகளைக் கட்ட முன் மாதிரிகளை வழங்கின.  
## படக்காட்சியகம்
# கொரியா நீரிணை



**கொரியா நீரிணை** (*Korea Strait*) தென் கொரியாவிற்கும் யப்பானிற்கும் இடையே வடமேற்கு அமைதிப் பெருங்கடலில் கிழக்கு சீனக்கடல், மஞ்சள் கடல் (மேற்கு கடல்) மற்றும் கிழக்கு கடல்களை இணைக்கும் நீரிணை.  

இந்த நீரிணையை இட்சுஷிமா தீவு *மேற்கு கால்வாய்* எனவும் *இட்சுஷிமா நீரிணை* எனவும் இரண்டாகப் பிரிக்கிறது.  

கொரியா நீரிணை என்ற பெயர் இருவிதங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. ஒன்று இது கொரியாவிற்கும் இட்சிமா தீவிற்கும் இடையேயுள்ள கடலைக் குறிக்கிறது; இந்த விவரிப்பில் மேற்கு கால்வாய்க்கும் (கொரியா நீரிணை) கிழக்குக் கால்வாய்க்கும் (இட்சிமா நீரிணை) இடையில் இட்சிமா தீவு அமைந்துள்ளது.  

இரண்டாவதாக கொரியாவிற்கும் கியூஷூ தீவிற்கும் இடையேயுள்ள பரந்த கடற்பரப்பை விவரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது.  
## புவியியல்
இந்த நீரிணையின் வடக்கு கடலோரம் கொரியத் தீபகற்பத்தின் தெற்கு கடலோரம் ஆகும். நீரிணையின் தெற்கு கடலோரங்கள் இட்சிமாத் தீவின் மேற்கு கடற்கரையையோ அல்லது கியூஷூ, ஒன்சூ தீவுகளின் மேற்கு கடலோரங்களையோ பயன்பாட்டிற்கேற்ப குறிக்கலாம்.  

இந்த நீரிணை 200 கி.மீ. (120 மைல்) அகலமாக உள்ளது; இதன் ஆழம் சராசரியாக 90 முதல் 100&nbsp;மீட்டர்கள் வரை (300&nbsp;அடி) உள்ளது.  

மேற்கத்தியக் கால்வாய் கிழக்கத்தியக் கால்வாயை விட ஆழமாகவும் (227&nbsp;மீ வரை) குறுகலாகவும் உள்ளது.  

## நீரோட்டங்கள்
வெப்ப நீரோட்டம் (*இடுசிமா-கைய்ரு*) இந்த நீரிணையின் தெற்கு வடக்காக ஓடுகிறது.  

குரோசியோ நீரோட்டத்தின் ஒரு கிளை இந்த நீரிணை ஊடேச் செல்கிறது. இதன் வெப்பமான கிளையே இட்சிமா கைய்ரு நீரோட்டமாகும். யப்பானியத் தீவுகளில் துவங்கும் இந்த நீரோட்டம் கிழக்கு கடல் ஊடே சென்று பின்னர் then divides along either shore of சக்கலின் தீவின் இருகரைகளிலும் பிரிந்து வடக்கு அமைதிப் பெருங்கடலுக்கு இந்த நீரிணை வழியாகச் செல்கிறது. இதன்வழியில் ஹொக்கைடோவின் வடக்கு அமைந்துள்ளது. இறுதியாக சக்கலின் தீவின் வடக்கில் விலாடிவொஸ்டொக் வழியாக ஓக்கோட்சுக் கடலில் கலக்கிறது. இந்த நீரோட்டத்தின் நீர்-நிறை பண்புகள் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன; கொரியா, சீனா தென்கிழக்கு கடலோரங்களின் குறைந்த உப்புச்சத்தே இதற்கு காரணமாகும்.  
## பொருளியல் முதன்மை
இந்த நீரிணை வழியாக பல பன்னாட்டுக் கலங்கள் செல்கின்றன. தெற்கு தென்கொரியாவின் துறைமுகங்களுக்கு எடுத்துச்செல்ல வேண்டிய சரக்குகள் உட்பட பலத்த சரக்குப் போக்குவரத்து நடைபெறுகிறது. தென் கொரியாவும் யப்பானும் இந்த நீரிணையில் தங்கள் நிலப்பரப்பு உரிமையை கடலோரத்திலிருந்து 3 கடல்சார் மைல்களாக (5.6 கி.மீ.) மட்டுப்படுத்திக் கொண்டுள்ளன. இதனால் நீரிணை வழியே கட்டற்ற போக்குவரத்து அனுமதிக்கப்படுகின்றது. யப்பான் அணுக்கரு ஆயுதங்களை தனது நிலப்பகுதியில் எடுத்துச் செல்ல அனுமதிப்பதில்லை; தனது கடலெல்லையை 3 கடல்சார் மைல்களாக (வழமையான 12க்கு மாற்றாக, குறைத்துக் கொண்டுள்ளதால் அணுக்கரு-ஆயுதமேந்திய ஐக்கிய அமெரிக்கக் கடற்படை போர்க்கப்பல்களும் நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களும் யப்பானின் தடையை மீறாது நீரிணையைக் கடக்க முடிகிறது.  

பயணிகள் போக்குவரத்தும் கணிசமான அளவில் நடைபெறுகிறது. வணிகமய நாவாய்கள் தென்கொரியாவின் புசான், ஜியோஜெ நகரங்களிலிருந்து Geoje]] யப்பானியத் துறைகளான புக்குவோக்கா, இட்சுசிமா, சிமொனோசெகி, ஹிரோஷிமாவிற்குச் செல்கின்றன. இட்சுசிமாத் தீவை புக்குவோக்காவுடனும் தென்கொரியாவின் ஜேஜு தீவை தென்கொரிய பெருநிலப்பரப்புடனும் இணைக்கும் நாவாய் சேவைகளும் உண்டு. புசானையும் யப்பானியத் துறைகளையும் சீனாவின் துறைமுகங்களோடு இணைக்கும் போக்குவரத்தும் இந்த நீரிணையைப் பயன்படுத்துகின்றது.  

## தொடர்புடையப் பக்கங்கள்
- உருசிய-சப்பானியப் போர்