# பி. வி. மனோரஞ்சன் ராவ்



**பி. வி. மனோரஞ்சன் ராவ்** (*P. V. Manoranjan Rao*) என்பவர் இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஒரு மூத்த விண்வெளி விஞ்ஞானி மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி அமைப்பின் விக்ரம் சாராபாய் விண்வெளி மையத்தில் இரண்டு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாகப் பணியாற்றினார். மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலான இவரது அறிவியல் வாழ்க்கையில், மின்னல் மின்னிறக்கம், வளிமண்டலத்தின் மேல் தளப்பகுதியான அயனிமண்டலம், காந்த மண்டலம், மிகக் குறைந்த அதிர்வெண் மற்றும் மிகக் குறைந்த அதிர்வெண் அலை பரவல், ஏவுதள வாகனங்களின் மின்னியல், தகவல் தொடர்பு செயற்கைக்கோள்களின் மின்னியல் மின்னேற்றம், மின்காந்த குறுக்கீடு/மின்காந்த இணக்கத்திறன் மற்றும் ஏவுதள வாகனங்களுக்கான மின்னல் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட இயற்பியல் துறைகளில் விரிவான ஆராய்ச்சிகள் செய்துள்ளார். இந்தியாவின் விண்வெளி வரலாறு குறித்த மூன்று புத்தகங்களை இவர் எழுதியுள்ளார்.  

## கல்வி
1956 ஆம் ஆண்டு ஆந்திரப் பிரதேசத்தின், குண்டூர் இந்து கல்லூரியில் இயற்பியலில் இளங்கலை அறிவியல் பட்டம் பெற்ற பிறகு, மனோரஞ்சன் ராவ் 1958 ஆம் ஆண்டு பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.  

## தொழில்
1959–1961 ஆம் ஆண்டுகள் காலகட்டத்தில், கொல்கத்தாவில் உள்ள இந்திய அறிவியல் வளர்ப்பு சங்கத்தில் மனோரஞ்சன் ராவ் கோட்பாட்டு இயற்பியலில் ஆராய்ச்சி செய்தார். இதைத் தொடர்ந்து புகழ்பெற்ற இயற்பியலாளர் பேராசிரியர் சதீசு ரஞ்சன் காசுட்கீர் தலைமையில் பல்கலைக்கழக அறிவியல் கல்லூரி மற்றும் போசு நிறுவனத்தில் மின்னலின் இயற்பியல் குறித்த ஆராய்ச்சிப் பணிகள் (1962–1968) நடைபெற்றன. 1968 ஆம் ஆண்டு, கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தால் இயற்பியலில் தத்துவத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். 1969 ஆம் ஆண்டு, சப்பானின் டோயோகாவாவில் உள்ள குடென்-கென்கியூச்சோவிற்கு குடிபெயர்ந்து, நகோயா பல்கலைக்கழகத்தில் வளிமண்டல மின்சாரம் மற்றும் மின்னல் இயற்பியல் குறித்த தனது ஆராய்ச்சியைத் தொடர்ந்தார். சப்பானில் ஓர் ஆண்டு கழித்த பிறகு, மனோரஞ்சன் ராவ் இந்திய தேசிய இயற்பியல் ஆய்வகத்தில் ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு சேர்ந்தார். பின்னர், பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தில் பணியாற்றினார். காந்த மண்டலத்தில் குறைந்த அதிர்வெண் மற்றும் மிகக் குறைந்த அதிர்வெண் பரவல் குறித்த இவரது ஆராய்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது.  

1973 ஆம் ஆண்டு பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தை விட்டு வெளியேறி, திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள விக்ரம் சாராபாய் விண்வெளி மையத்தில் விண்வெளி இயற்பியல் பிரிவில் சேர்ந்தார்.  

இந்திய மற்றும் பன்னாட்டு அளவில் பல்வேறு பத்திரிகைகளில் 31 வெளியீடுகளை இவர் கொண்டுள்ளார். மேலும் விக்ரம் சாராபாய் விண்வெளி மையத்திற்கு உள்பட்ட 8 தொழில்நுட்ப அறிக்கைகளையும் எழுதியுள்ளார். இவரது இருபதுக்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகள் செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பத்திரிகைகளில் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. இசுரோவின் வரலாறு தொடர்பான செய்திகளில் இவர் அடிக்கடி ஊடகங்களில் மேற்கோள் காட்டப்படுகிறார்.  

விக்ரம் சாராபாய் விண்வெளி மையத்தின் உள் இதழான கவுண்டவுன் மற்றும் இசுரோவின் உள் இதழான சுபேசு இந்தியா ஆகியவை தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து இவர் ஓய்வு பெறும் வரை அவற்றின் நிறுவனர்-ஆசிரியராக இருந்தார். . திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள இசுரோவின் விண்வெளி அருங்காட்சியகத்தை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பதிலும் முக்கியப் பங்கு வகித்தார். விக்ரம் சாராபாய் விண்வெளி மையத்தின் சாதனைகளை எடுத்துக்காட்டும் பல ஆவணப்படங்களுக்கு இவர் திரைக்கதை எழுதியுள்ளார். ஓய்வு பெறும் போது, ​​மையத்தின் ஒட்டுமொத்த நிர்வாகத்தில் மைய இயக்குநருடன் இணைந்து செயல்படும் உச்ச அமைப்பான விக்ரம் சாராபாய் விண்வெளி மைய மேலாண்மை குழுவின் ஒரு பகுதியாக இருந்தார்.  

பி.வி. மனோரஞ்சன் ராவ் 1996 ஆம் ஆண்டு இசுரோவிலிருந்து விக்ரம் சாராபாய் விண்வெளி மையத்தில் திட்ட திட்டமிடல் மற்றும் மதிப்பீட்டுக் குழுவின் குழு இயக்குநராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றார்.  

விக்ரம் சாராபாய் விண்வெளி நிலையத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, திருவனந்தபுரம் டெக்னோபார்க்கில் உள்ள இந்திய மென்பொருள் தொழில்நுட்ப பூங்காக்கள் நிலையத்திலும், சதீசு தவான் விண்வெளி மையத்தில் உள்ள துருவ செயற்கைக்கோள் ஏவுதளத்திலும் மின்னல் பாதுகாப்பு அமைப்புகளில் பணியாற்றினார். ஓய்வுக்குப் பிறகும் இசுரோவின் விண்வெளி அருங்காட்சியகத்திற்கான தனது பங்களிப்புகளைத் தொடர்ந்தார் - அருங்காட்சியகக் காட்சிப் பலகைகளுக்கான உள்ளடக்கத்தை இவர் எழுதினார்.  

சுபுட்னிக் 1 ஏவுதலின் 50 ஆண்டுகளையும் 58 ஆவது பன்னாட்டு விண்வெளி மாநாடு (ஐதராபாத்து 2007) நிகழ்வையும் நினைவுகூரும் ஒரு வெளியீடான 50 ஆண்டுகள் விண்வெளி: ஓர் உலகளாவிய பார்வை என்ற இதழின் தலைமை ஆசிரியராக இவர் இருந்தார். முன்னாள் விண்வெளி விஞ்ஞானி பி. இராதாகிருட்டிணனோடு சேர்ந்து, 2012 ஆம் ஆண்டில் இசுரோவின் சுருக்கமான வரலாற்றை எழுதியுள்ளார். இந்த புத்தகம் பாரிசை தளமாகக் கொண்ட பன்னாட்டு விண்வெளி அகாடமியின் 2014 ஆம் ஆண்டுக்கான பொறியியல் அறிவியல் புத்தக விருதை வென்றது. இவை இரண்டும் இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி அமைப்பின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ வரலாறாகக் கருதப்படுகின்றன.