wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# கமல் குமாரி பருவா



**கமல் குமாரி** பரூவா (*Kamal Kumari Barooah*) இந்தியாவின் அசாம் மாநிலம் தெங்கலில் உள்ள கொங்கிய பரூவா குடும்பத்தின் தாய் ஆவார். மகேந்திரநாத் மகந்தா மற்றும் சுவர்ணலதா மகந்தா ஆகியோருக்கு போரேலேங்கி சத்ரா கிராமத்தில் பிறந்தார். 1917 ஆம் ஆண்டில், கோங்கிய பரூவா குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சிவ பிரசாத் பரூவாவை திருமணம் செய்து கொண்டார். இந்த குடும்பம் அசாமிய நலன்கள், அசாமிய கலாச்சாரம் மற்றும் மரபுகளின் களஞ்சியமாகத் திகழ்ந்தது. புகழ்பெற்ற இந்திய தொழில்முனைவோர், தேயிலை தோட்டக்காரர் மற்றும் பரோபகாரர் ஹேமேந்திர பிரசாத் பரூவா கமல் குமாரியின் மகன் ஆவார்.  

1938 ஆம் ஆண்டு கணவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பெரிய தெங்கல் குடும்பத்தை கமல் குமாரி தனியாகக் கையாள வேண்டியிருந்தது. தேயிலைத் தோட்டங்களை நடத்துவது தொடங்கி, தனது குழந்தைகளுக்கான குடும்ப சொத்துக்களை தக்கவைத்துக்கொள்வது வரை அனைத்தையும் கவனித்தார்.. தொழில்களை நடத்துவதற்காக, இவர் ஆங்கிலத்தையும் தேயிலை தொழிலையும் கற்றார்.  

## கே.கே அறக்கட்டளை
கமல் குமாரி அறக்கட்டளை இவரது நினைவாக 1990 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. கலை, கலாச்சாரம் மற்றும் இலக்கியம் , அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறையில் சிறந்த தனிநபர் அல்லது குழுவிற்கான பங்களிப்புகளுக்கு தேசிய விருதை அறக்கட்டளை 1991 ஆம் ஆண்டு முதல் வழங்கிவருகிறது. இந்த அறக்கட்டளை வழங்கும் மற்றுமொரு விருது சிவ பிரசாத் பரூவா பத்திரிகைக்கான தேசிய விருது ஆகும்.
# இயரெண்டேல்


## நோக்கல்
2022 மார்ச் 30 இல் ஹபிள் விண்வெளித் தொலைநோக்கி இயரென்டெல் விண்மீனைக் கண்டுபிடித்ததாக அறிவிக்கப்பட்டது. விண்மீன் கொத்தணியின் முன்பாக ஈர்ப்புப் புல ஒளிவிலகல் காரணமாக விண்மீனில் இருந்து ஒளியைக் கணிசமாக அதிகரித்தன் மூலம் இவ்விண்மீன் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஈர்ப்புப் புலவொளிவிலகல் விளைவின் கணினி ஒப்புருவாக்கங்கள் ஏரெண்டலின் ஒளிர்வு ஒன்று முதல் நாற்பதாயிரம் மடங்கு வரை பெரிதாக்கப்பட்டதாகக் கூறுகின்றன.  

இந்த விண்மீனுக்கு "இயரெண்டேல்" (*Earendel*) என்ற பெயர் பண்டைய ஆங்கிலச் சொல் "காலை விண்மீன்" அல்லது "உதயமாகும் ஒளி" என்ற பொருளைக் கொண்ட Aurvandill என்ற சொல்லில் இருந்து எடுக்கப்பட்டது. இயாரெண்டில் என்பது ஜே. ஆர். ஆர். தோல்கீனின் *சில்மாரிலியன்* என்ற புனைகதையின் ஒரு பாத்திரத்தின் பெயரையும் குறிக்கும். தோல்கீனைப் பற்றிய குறிப்பு வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்டது என்பதை நாசா வானியலாளர் மிசேல் தாலர் உறுதிப்படுத்தினார்.  

## இயல்புகள்
பெருவெடிப்புக்கு 900 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இயரென்டெலில் இருந்து கண்டறியப்பட்ட ஒளி உமிழப்பட்டது. இந்த விண்மீன் 6.2±0.1 செம்பிறழ்வைக் கொண்டதாக அளவிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது இவ்விண்மீனில் இருந்தான ஒளி புவியை 12.9 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரே வந்தடையும். இருப்பினும், அண்டத்தின் விரிவாக்கம் காரணமாக, இவ்விண்மீன் இப்போது 28 பில்லியன் ஒளியாண்டுகள் தொலைவில் உள்ளது.  

இயரெண்டேல் 50-100 வரையான சூரியப் பொருண்மையைக் கொண்டிருக்கலாம், இது சராசரியை விட கணிசமாக அதிகமானதாகும். அதன் பெரிய திணிவு காரணமாக, இவ்விண்மீன் தோன்றிய சில மில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அது சூப்பர்நோவாவாக வெடித்தது. இது 20,000 K (19,700 °C; 35,500 °F) பயனுள்ள மேற்பரப்பு வெப்பநிலையைக் கொண்டிருந்தது. இது கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக ஐதரசனையும், ஈலியத்தையும் கொண்டதாக இருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது.
# ஆளுநர் இல்லம், ராஞ்சி


**ஆளுநர் இல்லம், ராஞ்சி** (*Raj Bhavan, Ranchi*) என்பது ஜார்கண்ட் ஆளுநரின் அதிகாரப்பூர்வ இல்லமாகும். இது சார்கண்ட் மாநிலத்தின் தலைநகரான ராஞ்சியில் அமைந்துள்ளது. ஜார்கண்ட் மாநிலத்தின் தற்போதைய ஆளுநர் ரமேஷ் பைஸ் இங்கு வசித்து வருகின்றார்.  

## கட்டிடம்
ஆளுநர் இல்லம் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இதன் கட்டுமானப் பணிகள் 1930-ல் தொடங்கப்பட்டு மார்ச் 1931-ல் நிறைவடைந்தது. அன்றைய இத்திட்ட மதிப்பு ரூ. 700,000 ஆகும். இக்கட்டிடத்தினை கட்டிடப்பொறியாளர் சேட்லோ பெல்லார்டு என்பவர் வடிவமைத்தார்.  

ஆளுநர் மாளிகை வளாகத்தில் *ஆட்ரி இல்லம்* உள்ளது. இது இப்போது ஆளுநர் செயலகமாக உள்ளது. இது 1850 முதல் 1856 வரை சோட்டா நாக்பூரின் துணை ஆணையராக இருந்த படைத்தலைவன் ஹன்னிங்டனால் கட்டப்பட்டது.  

## தோட்டங்கள்
ஆளுநர் மாளிகையில், பல புல்வெளிகள் மற்றும் தோட்டங்கள் உள்ளன. இவை குறிப்பிடப்பட்ட ஆளுமைகளின் பெயரால் அழைக்கப்படுகின்றன.  

- **அக்பர் தோட்டம்** 2005-ல் புதிதாக உருவாக்கப்பட்டது மற்றும் உரோசாக்கள் மற்றும் பருவகால மலர்களின் அழகான பகுதி இங்கு உள்ளது.
- **புத்தர் தோட்டம்**. அழகிய நிலப்பரப்பையும் பசுமை இல்லத்தினையும் கொண்டுள்ளது.
- **அசோகா தோட்டம்.** இதன் முக்கிய ஈர்ப்பாகப் புல்வெளி தோராயமாக பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது
- **மூர்த்தி தோட்டம்.** 15,000 சதுர அடை பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. மேலும் 12000 சதுர அடி 'அல்லிக் குளம்' அமைந்துள்ளது .
- **மகாத்மா காந்தி தோட்டம்.** ஆளுநர் மாளிகையின் தெற்கு பகுதியில் மருத்துவ தாவரங்களுடன் இத்தோட்டம் அழகிய நீரூற்றின் நடுவே அமைந்துள்ளது.
- **நட்சத்திர வனம்**. இது புதிய தோட்டம் ஆகும்.
# மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில்



**காரணீசுவரர் கோயில்** (**Mylapore Karaneeswarar Temple**) இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.  

## சப்த சிவத்தலங்கள்
மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிசிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர்.  

## இறைவனும் இறைவியும்
இங்குள்ள சிவலிங்கத் திருமேனி, திருக்கடையூர் மற்றும் காளஹஸ்தி தலங்களில் உள்ள சதுர வடிவ லிங்கத் திருமேனி போல் காட்சியளிக்கிறது. இங்குள்ள சிவனின் பெயர் காரணீஸ்வரர் ஆவார். இறைவி சொர்ணாம்பிகை ஆவார். இக்கோயில் அருகில் மாதவப்பெருமாள் கோயில் அமைந்துள்ளது.  

## திறந்திருக்கும் நேரம்
இக்கோயில் மயிலாப்பூரில் பஜார் சாலையில் உள்ளது. காலை 6.00 மணி முதல் பகல் 12.00 மணி வரையிலும் மாலை 4.30 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# தாவாவ் பிரிவு



**தாவாவ் பிரிவு** (மலாய் மொழி: *Bahagian Tawau*; ஆங்கிலம்: *Tawau Division*) என்பது மலேசியா, சபா மாநிலத்தில் உள்ள ஐந்து நிர்வாகப் பிரிவுகளில் ஒன்றாகும். பிரிவு என்பதைக் கிழக்கு மலேசியாவில் *டிவிசன்* (*Division*) என்று அழைக்கிறார்கள். இந்த முறைமை தீபகற்ப மலேசியாவில் இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.  

கிழக்கு மலேசியாவில் உள்ள சபா; சரவாக் மாநிலங்களைப் பொருத்த வரையில், **பிரிவு** என்பது ஒரு நிர்வாகப் பிரிவாகும். அந்த இரு மாநிலங்களிலும் ஒவ்வொரு பிரிவும் மாவட்டங்களாக (*Daerah*) பிரிக்கப்பட்டு நிர்வாகம் செய்யப் படுகிறது. ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் ஓர் ஆளுநர் *(Resident)* நியமிக்கப்பட்டு உள்ளார்.  

## பொது

இந்தக் தாவாவ் பிரிவு, சபா மாநிலத்தின் தென் கிழக்குப் பகுதியில் அமைந்து உள்ளது. இதன் மொத்த பரப்பளவு 14,905 சதுர கிலோமீட்டர்கள் (சபாவின் மொத்த நிலப்பரப்பில் 20 %).  

### வெளிநாட்டவர் குடியேற்றம்

இந்தோனேசியாவில் இருந்து பூகினீஸ் மற்றும் துரோஜான் போன்ற இனக் குழுக்கள், பெரிய எண்ணிக்கையில், சட்டப் பூர்வமாகவும்; சட்டவிரோதமாகவும் குடியேறி உள்ளனர். கிழக்குத் திமோர் தீவில் இருந்தும் குடியேற்றங்கள் நடந்து உள்ளன. பிலிப்பைன்ஸில் இருந்து தாசுக் மற்றும் விசாயா மக்களும் குடியேறி உள்ளனர்.  

மேலும் மலேசியப் பாகிஸ்தானியர்கள்; மலேசிய இந்தியர்கள்; மலேசிய அரேபியர்கள், தாவாவ் பகுதியில் வாழ்கின்றனர்.  

தாவாவ் பிரிவில் இரண்டு உள்நாட்டு வானூர்தி நிலையங்கள் உள்ளன. ஒன்று தாவாவ் வானூர்தி நிலையம் மற்றும் ஒன்று லகாட் டத்து வானூர்தி நிலையம். இந்தப் பிரிவில் சிபாடான் *(Sipadan)* தீவு; லிகிடான் *(Ligitan)* தீவு; செபாடிக் *(Sebatik)* தீவின் வடக்குப் பகுதியும் அடங்கும்.  

## வரலாறு

சபா, சரவாக் மாநிலங்களின் தற்போதைய பிரிவு எனும் அமைப்பு முறை ஜெர்மனிய வணிகர் ஒருவரின் மூலமாகப் பெறப்பட்ட அமைப்பு முறையாகும். அந்த அமைப்பு முறை வட போர்னியோ சார்ட்டட் நிறுவனத்திடம் *(North Borneo Chartered Company)* இருந்து பெறப்பட்டது.  

இந்த முறையை அமைத்தவர் பிரபு வான் ஓவர்பெக் *(Baron von Overbeck).* அவருக்குப் பின்னர் அந்த டிவிசன் முறை இன்றும் தொடர்கிறது.  

## மாநிலங்கள்

சபா மாநிலத்தின் **தாவாவ் பிரிவு** பின்வரும் நிர்வாக மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது:  

- கலாபாக்கான் மாவட்டம் (3,885&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup> (கலாபாக்கான்)
- கூனாக் மாவட்டம் (1,134&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (கூனாக்)
- லகாட் டத்து மாவட்டம் (6,501&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (லகாட் டத்து)
- செம்பூர்ணா மாவட்டம் (1,145&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (செம்பூர்ணா)
- தாவாவ் மாவட்டம் (2,240&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (தாவாவ்)

1 சனவரி 2019-இல் தாவாவ் மாவட்டத்தில் இருந்து கலாபாக்கான் மாவட்டம் பிரிக்கப்பட்டது.
# ஏ. செல்வராஜ்


**ஏ. செல்வராஜ்** (*A. Selvaraj*) என்பவர் ஓர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் தமிழ்நாட்டின் முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். இவர் 2001 தேர்தலில் அச்சரப்பாக்கம் தொகுதியிலிருந்து பாட்டாளி மக்கள் கட்சி வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். உடல்நலக் குறைவு காரணமாகச் சென்னை மருத்துவமனையில் சிகிச்சைபெற்று வந்த செல்வராஜ் மாரடைப்பு காரணமாக சனவரி 29, 2002 அன்று இறந்தார்.
# அந்தநல்லூர் சட்டமன்றத் தொகுதி


**அந்தநல்லூர் சட்டமன்றத் தொகுதி** (*Andanallur (state assembly constituency*) என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதி ஆகும். இது தொகுதி மறுசீரமைப்பின் போது நீக்கப்பட்டது.  

| மூன்றாவது | 1962 | ஏ. சின்னதுரை அம்பலக்காரர் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இரண்டாவது | 1957 | ஜி. அண்ணாமலை முத்துராஜா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | } |

## தேர்தல் முடிவுகள்
### 1957
# குணாதித்தியர்



**குணாதித்தியர் அல்லது குணாட்டியர்** (**Guṇāḍhya**) பிராகிருத மொழியின் உட்பிரிவுகளில் ஒன்றான, வடமேற்கு இந்தியாவில் வாழும் பிசாச மக்கள் பேசும் பைசாசம் மொழியில், கிபி 7 அல்லது 8-ஆம் நூற்றாண்டில் பிரகத்கதை எனும் காவியத்தை எழுதியவர். தற்போது *பிரகத்கதை* (பெருங்கதை) நூல் கிடைக்கப்பெறவில்லை. ஆனால் தற்போது இதன் மறுவடிவங்கள் காஷ்மீர மொழியில் சேமேந்திரரின் *பிரகத் *கதாமஞ்சரி* மற்றும் சோமதேவரின் *கதா சரித்திர சாகரம்'' என இரு காவியங்களில் கிடைக்கிறது.. குணாதித்தியரின் பிரகத்கதையை ஒட்டி, தமிழில், கொங்குவேளிர் எனும் சமணர் பெருங்கதை எனும் தலைப்பில் ஒரு நூலை இயற்றியுள்ளார்.  

## காலம்
குணாதித்தியர் தக்காணத்தில் சாதவாகனர் (கிமு 1ஆம் நூற்றாண்டு - கிபி மூன்றாம் நூற்றாண்டு) காலத்தில் புகழுடன் விளங்கிய கவிஞர். ஸ்கந்த புராணத்தின் நேபாள மகாத்மியப் பகுதியில் குணாதித்தியர் வட இந்தியாவின் மதுராவில் பிறந்தவர் என்றும், உஜ்ஜையின் மன்னரின் அரசவைக் கவிஞர் என்றும் கூறுகிறது.  

## தொடர்புகள்
விக்ரமாதித்தியன் தொடர்பான ஆரம்பக் குறிப்புகள் தொலைந்துபோன *பிரகத்கதா*வில் காணப்படுகிறது. விக்ரமாதித்யனின் பெரும் தாராள மனப்பான்மை, அசாத்திய வீரம் மற்றும் பிற குணங்களை குணாதித்தியர் விவரிக்கிறார். இவருடைய குணங்கள் சாதவாகன மன்னர் கௌதமிபுத்ர சதகர்ணிக்கு முன்னோடியான ஹலவாஹனாவாலும் அவரது *கஹா சத்தசை* யில் (Gaha Sattasai) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. விக்ரமாதித்தியன் காலத்திற்கு அருகாமையில் குணாதித்தியரும், ஹாலாவும் வாழ்ந்தனர்.  

வடமேற்கு இந்தியாவின் எல்லைப் பகுதியின் பொதுமக்களின் மொழியான பைசாசம் என்று அழைக்கப்படும், அதிகம் அறியப்படாத பிராகிருதம் மொழியின் வட்டார வழக்கில் குணாதித்தியர் பிரகத்கதை காவியத்தை எழுதினார்.. கிபி எட்டாம் நூற்றாண்டில் தென்னிந்தியாவில் வாழ்ந்த சமஸ்கிருத கவிஞர் தண்டி *பிரகத்கதை*யின் அடிப்படை முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார். மேலும் அது உரைநடையில் எழுதப்பட்டதாகவும், ஜெயரதாவின் *ஹரசரிதசிந்தாமணி* என்று அறியப்பட்ட காஷ்மீரி மொழி பாடல்களால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட கவிதை வடிவில் எழுதப்படவில்லை என்றும் கூறுகிறார்.  

பிரகத்கதை, மாவீரர்கள், அரசர்கள், கடவுள்கள், தேவதைகள் மற்றும் விலங்குகள் மற்றும் பறவைகள் பற்றிய கதைகளின் களஞ்சியமாக இருந்திருக்க வேண்டும். சேமேந்திராவின் "பிருஹத்கதமஞ்சரி", "லம்பகாஸ்" என்று அழைக்கப்படும் பதினெட்டு புத்தகங்களில் உள்ள மூலத்தின் உண்மையுள்ள சுருக்கமாக இருக்க வேண்டும். இது புத்தசுவாமியின் (Budhasvamin) "பிரகத் கதா சுலோக சங்கிரகா" எனும் நூலின் ஆரம்பப் பதிப்பாக இருந்திருக்க வேண்டும். இதன் முழுப் படைப்பும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை.  

குணாதித்தியர் புகழ்பெற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்திருக்க வேண்டும்; அவர் ஒரு பல்துறை எழுத்தாளராகவும், இலக்கியக் கலையில் தேர்ச்சி பெற்றவராகவும் இருந்திருக்க வேண்டும். கதைகளை உருவாக்கும் 'பிரகத் கதை' ஒரு தெய்வீக தோற்றம் கொண்டது. அதன் தோற்றம் சோமதேவாவால் விவரிக்கப்படுகிறது. பிரகத்கதை சாதவாகன மன்னன் சாலிவாகனன் உடன் அடையாளம் காணப்பட்டதால், குணாதித்தியர் கிபி 7 அல்லது 8ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்திருக்க வேண்டும். இவர் வியாசர் மற்றும் வால்மீகியைப் போல, கண்ணுக்குத் தெரியாத, எங்கும் வியாபித்திருக்கும் கதை சொல்பவரால் அல்ல, அவருடைய பார்வையில் பிரகத்கதை சொல்லப்பட்டது.  

## இதனையும் காண்க
- பிரகத்கதை
- பைசாசம்
- பிசாசர்கள்
- பெருங்கதை
# 2022 மகளிர் துடுப்பாட்ட உலகக்கிண்ணம்

**2022 மகளிர் துடுப்பாட்ட உலகக்கிண்ணம்** (*2022 Women's Cricket World Cup*) பன்னிரண்டாவது மகளிர் துடுப்பாட்ட உலகக்கிண்ணமாகும். ஒவ்வொரு ஆட்டமும் 50 நிறைவுகள் விளையாடும் ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்ட முறையில் விளையாடப்படுகிறது. மார்ச் 4, 2022 முதல் ஏப்ரல் 3, 2022 வரை பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்ட அவையால் நடத்தப்பட்ட இப்போட்டிகளை நியூசிலாந்து ஏற்று நடத்தியது. 2021-ல் இத்தொடர் நடைப்பெற திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால் கொரோனா பெருந்தொற்று காரணமாக இத்தொடர் 2022-க்கு மாற்றப்பட்டது. இத்தொடரின் இறுதிப்போட்டியில் இங்கிலாந்து அணியை 71 ஓட்டங்கள் வித்தியாசத்தில் வென்று ஆத்திரேலியா அணி 7-வது முறையாக உலகக்கோப்பையை வென்றது.  

## பங்கேற்ற அணிகள்
இந்தப் போட்டிகளில் பங்கேற்ற எட்டு நாட்டு மகளிர் அணிகள்:  

- 
- 
- 
- தென்னாபிரிக்கா
- இந்தியா
- வங்கதேசம்
- 
- 

## விளையாட்டரங்கங்கள்
| ஹாமில்டன் | வெல்லிங்டன் | டெனெடின் |
| --- | --- | --- |
| ஏக்லி ஓவல் | ஈடன் பூங்கா | பே ஓவல் |
| கொள்ளளவு : 18,000 | கொள்ளளவு : 42,000 | கொள்ளளவு : 10,000 |
| செடான் பூங்கா | பேசின் ரிசர்வ் | பல்கலைக்கழக ஓவல் |
| கொள்ளளவு : 10,000 | கொள்ளளவு : 11,600 | கொள்ளளவு : 3,500 |
| } |  |  |

## குழுநிலைச் சுற்று
குழுநிலைச் சுற்றில் உள்ள 8 அணிகளும் மற்ற ஏழு அணிகளுடன் தலா 1 முறை எதிர்கொண்டன.ஒரு போட்டியை வென்ற அணிக்கு 2 புள்ளிகள் வழங்கப்பட்டது. குழுநிலைச் சுற்றின் முடிவில் புள்ளிப்பட்டியலில் முதல் 4 இடங்கள் பெற்ற அணிகள் அரையிறுதிக்கு முன்னேறின.  
| 1 | ** ஆத்திரேலியா** | 7 | 7 | 0 | 0 | 0 | 14 | 1.283 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 | ** தென்னாபிரிக்கா** | 7 | 5 | 1 | 0 | 1 | 11 | 0.078 |
| 3 | ** இங்கிலாந்து** | 7 | 4 | 3 | 0 | 0 | 8 | 0.949 |
| 4 | ** மேற்கிந்தியத் தீவுகள்** | 7 | 3 | 3 | 0 | 1 | 7 | −0.885 |
| 5
! இந்தியா | 7 | 3 | 4 | 0 | 0 | 6 | 0.642 |  |
| 6
! நியூசிலாந்து | 7 | 3 | 4 | 0 | 0 | 6 | 0.027 |  |
| 7
! வங்கதேசம் | 7 | 1 | 6 | 0 | 0 | 2 | −0.999 |  |
| 8
! பாக்கித்தான் | 7 | 1 | 6 | 0 | 0 | 2 | −1.313 | } |
- அரையிறுதிக்கு முன்னேறிய அணிகள்  

## அரையிறுதி போட்டிகள் மற்றும் இறுதிப்போட்டி

## புள்ளிவிவரங்கள்
''' - இடத்தொடரில் அதிக ஓட்டங்களைக் குவித்தவர் ]]  

### அதிக ஓட்டங்கள்
| ** அலீசா ஹீலி** | **9** | **509** | **56.55** | **170** | **2** | **4** |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ராக்கேல் ஹெய்ன்ஸ் | 9 | 497 | 62.12 | 130 | 1 | 4 |
| நாட் சிவர் | 8 | 436 | 72.66 | 148* | 2 | 3 |
| லாரா வுல்வர்ட் | 8 | 433 | 54.12 | 90 | 0 | 5 |
| மெக் லென்னிங் | 9 | 394 | 56.28 | 135* | 1 | 3 |
| *Source: ICC * | } |  |  |  |  |  |

### அதிக வீழ்த்தல்கள்
| ** சோஃபி எக்கல்ஸ்டோன்** | **9** | **21** | **6/36** | **15.61** | **3.83** | **24.4** | **1** |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| சப்னிம் இஸ்மாயில் | 7 | 14 | 3/27 | 17.50 | 4.02 | 26.0 | 0 |  |
| ஜெஸ் ஜோனஸ்ஸன் | 8 | 13 | 3/57 | 18.84 | 4.04 | 27.9 | 0 |  |
| அலனா கிங் | 8 | 12 | 3/59 | 24.50 | 4.52 | 32.5 | 0 |  |
| மரிசேண் காப் | 7 | 12 | 5/45 | 26.25 | 4.73 | 33.2 | 1 | } |
# பைசாசம்



**பைசாச மொழி** (**Paishachi** பண்டைய இந்தியாவின் வடமேற்கு பகுதியில் (தற்கால ஆப்கானித்தான், பாகிஸ்தானின் கைபர் பக்துன்வா மாகாணம்) வாழ்ந்த பிசாசர்கள் எனும் இன மக்கள் பேசிய மொழி ஆகும். பைசாச மொழியானது பிராகிருத மொழியின் ஒரு வட்டார வழக்கு மொழியாகும். இது இந்திய-ஆரிய மொழிகளில் ஒன்றாகும். கிபி 7 அல்லது 8ஆம் நூற்றாண்டில் பைசாச மொழியில் குணாதித்தியர் எனும் கவிஞர் பிரகத்கதை எனும் நூலை இயற்றினார். கிபி 10-ஆம் நூற்றாண்டில் வடமேற்கு இந்தியாவை இசுலாமியர் கைப்பற்றிய ஆக்கிரமித்த போது, பைசாச மொழி அழிவுற்றது.  
## இதனையும் காண்க
- பிசாசர்கள்
- குணாதித்தியர்
- பிராகிருதம்
# பிரகத்கதை



**பிரகத்கதை** (***Bṛhatkathā***) கிபி 7 அல்லது 8 ஆம் நூற்றாண்டில் குணாதித்தியர் எனும் கவிஞர் பைசாச மொழியில் இயற்றிய பெரிய கதைகள் கொண்ட காவிய நூலாகும். தற்போது இந்நூல் கிடைக்கப்பெறவில்லை எனினும், இந்நூலைத் தழுவி கொங்குவேளிர் எனும் சமண முனிவர் தமிழ் மொழியில் பெருங்கதை கதை நூலை இயற்றியுள்ளார்.  

## அடிக்குறிப்புகள்

## இதனையும் காண்க
- குணாதித்தியர்
- பைசாசம்
- கதாசரிதசாகரம்
# பெலுரான்



**பெலுரான்** என்பது (மலாய்: *Pekan Beluran*; ஆங்கிலம்: *Beluran Town*); மலேசியா, சபா மாநிலம், சண்டாக்கான் பிரிவு, பெலுரான் மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும். சூலு கடலில் கலக்கும் லாபோக் ஆற்றின் *(Sungai Labuk)* கரையில் பெலூரான் நகரம் அமைந்து உள்ளது. சண்டாக்கான் நகரில் இருந்து 88 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.  

பெலுரான் மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகையானது திடோங் *(Tidong);* ஒராங் சுங்கை *(Orang Sungai);* கடாசான் *(Kadazan);* டூசுன் *(Dusun);* மற்றும் சுலுக் போன்ற பல்வேறு இனக்குழுக்களின் கலவையாகும்.  

## பொது

பெலுரான் மாவட்டம், முன்பு லாபோக் - சூகுட் *(Labuk-Sugut)* மாவட்டம் என்று அழைக்கப்பட்டது. பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ நிறுவன நிர்வாகத்தின் தொடக்கக் காலத்தில் இருந்தே அறியப்பட்டு உள்ளது. சபா மாநிலத்தின் தொடக்கக்கால நகரங்களில் பெலூரான் நகரமும் ஒன்றாகும்.  

சபா மாநிலத்தின் கிழக்குப் பகுதிகளில் நிலநடுக்கங்களின் அதிர்வுகள் ஏற்படுவது உண்டு. மிக அண்மையில் 2022 மார்ச் 28-ஆம் தேதி பெலுரானில் ஒரு நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டு உள்ளது.  

## வரலாறு

முன்பு காலத்தில் பெலுரான் என்பது "பெலுடான்" *(Buludan)* என்று அழைக்கப்பட்டது. புலுடான் என்றால் மலை என்று பொருள். இந்தப் பெயர் இப்போது அங்கு வாழும் ஒவ்வோர் இனத்தவராலும் பயன்படுத்தப் படுகிறது.  

சபா மாநிலத்தை ஆட்சி செய்த ஆங்கிலேயர்கள் பெலுடான் என்று உச்சரிக்க சிரமப்பட்டதாகவும்; காலப் போக்கில் அந்தப் பெயர் பெலுரான் என்று திரிபுநிலை அடைந்ததாகவும் சொல்லப் படுகிறது.  

### இரண்டாம் உலகப் போரில் சேதம்

பெலுரான் மாவட்ட நிர்வாக அலுவலகம் 1916-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது, இருப்பினும் இரண்டாம் உலகப் போரின் விளைவாக அலுவலகத்தில் இருந்த அனைத்துப் பதிவுகளும் தரவுகளும் அழிந்து போயின.  

சில பழைய சான்றுகளின்படி, பி.எஸ். வில்லி *(B.S Willie)* என்பவர் 1945-ஆம் ஆண்டில் பெலுரான் மாவட்ட அதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்டு உள்ளார்.  

## மேற்கோள்
# சஞ்சய குமார் மிசுரா


**சஞ்சய குமார் மிசுரா** (*Sanjaya Kumar Mishra*)(பிறப்பு 29 டிசம்பர் 1961) என்பவர் இந்திய நீதிபதி ஆவார். இவர் தற்போது, உத்தராகண்டு உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாகப் பொறுப்பில் உள்ளார். இவர் ஒரிசா உயர்நீதிமன்றத்தின் முன்னாள் நீதிபதி ஆவார்.  

## இளமை
ஸ்ரீமார்க்கண்ட மிசுரா மற்றும் ஸ்ரீமதி. ஜோதிர்மயி மிசுரா ஆகியோரின் மகனாக ஒடிசா மாநிலம் பாலாங்கிரில் திசம்பர் 29, 1961-ல் பிறந்தார். திக்ரா மேல்நிலை துவக்கப் பள்ளியில், பள்ளிப் படிப்பைத் தொடங்கினார். 1977ஆம் ஆண்டு போலங்கிரில் உள்ள பிருத்விராஜ் உயர்நிலைப் பள்ளியில் உயர்நிலைச் சான்றிதழ் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். 1982ல் போலங்கிரில் உள்ள இராஜேந்திரா கல்லூரியில் இளநிலை வணிகவியல் முடித்தார். வணிகவியலில் முதுநிலைப் பட்டத்தினை 1984-ல் தில்லி பல்கலைக்கழகத்தில் முடித்த இவர், இளநிலை சட்டப் பட்டத்தினையும் இதே பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து 1987-ல் முடித்தார்.  

## வழக்கறிஞர் பணி
மார்ச் 1988 முதல் வழக்கறிஞராகப் பணியில் மிசுரா சேர்ந்தார். இவரது தந்தை ஸ்ரீமார்க்கண்ட மிசுராவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் போலங்கிர் மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞர் பயிற்சியைத் தொடங்கினார். போலங்கிர் சட்டக் கல்லூரியின் கௌரவ சட்ட விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றினார்.  

## நீதிபதி பணி
மாவட்ட நீதிபதிகளுக்கான தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று 16 பிப்ரவரி 1999-ல் கூடுதல் மாவட்ட மற்றும் அமர்வு நீதிபதியாக, ஜெய்ப்பூரில் சேர்ந்தார். மாவட்ட மற்றும் அமர்வு நீதிபதி, சுந்தர்கர், தேன்கனல், சிறப்பு நீதிபதி, புவனேசுவரம் மற்றும் ஒரிசா உயர் நீதிமன்றத்தின் பதிவாளர் உட்படப் பல பதவிகளில் பதவி பணியாற்றி 2009ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 07ஆம் நாள் ஒரிசா உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியாகப் பதவி உயர்வு பெற்றார். தற்பொழுது உத்தராகாண்டு நீதிமன்ற நீதிபதியா சேர்ந்து, தற்பொழுது தலைமை நீதிபதியாக 2021ஆம் ஆண்டு திசம்பர் 24 முதல் பணியாற்றி வருகிறார்.
# எங்கலகுப்பே சீதாராமையா வெங்கடராமையா



**எங்கலகுப்பே சீதாராமையா வெங்கடராமையா** (*Engalaguppe Seetharamiah Venkataramiah*)(18 திசம்பர் 1924 - 24 செப்டம்பர் 1997 ) என்பவர்இந்தியாவின் 19வது தலைமை நீதிபதியாக இருந்தவர் ஆவார். இவர் 19 சூன் 1989 முதல் 17 திசம்பர் 1989 அன்று ஓய்வு பெறும் வரை பணியாற்றினார்.  

இவர் 1946-ல் தனது வழக்கறிஞர் பணியினைத் தொடங்கினார். நவம்பர் 1970-ல் கர்நாடக உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார்.  

மார்ச் 1979-ல், இவர் இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் சூன் 1989-ல் இந்தியாவின் தலைமை நீதிபதியானார். கர்நாடகாவிலிருந்து இந்தியாவின் தலைமை நீதிபதி ஆன முதல் நபர் இவர்தான். இவர் 24 செப்டம்பர் 1997 அன்று மாரடைப்பால் இறந்தார்.
# ஆர்கோலிட் தீபகற்பம்



**ஆர்கோலிட் தீபகற்பம்** (*Argolid Peninsula*) என்பது கிரேக்க நாட்டின், பெலொப்பொனேசியா பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு தீபகற்பமாகும். இதன் பெரும்பாலான பகுதி நவீன ஆர்கோலிஸ் பகுதியில் உள்ளது. கிரேக்க முதல் பெரிய குடியிருப்புகளில் ஒன்றான மைசீனே இந்த தீபகற்பத்தில் அமைந்துள்ளது. செவ்வியல் கிரேக்க காலத்தில், இந்த தீபகற்பத்தின் முக்கிய குடியேற்றங்கள் ட்ரோசென், ஹெர்மியோன், எபிடாரஸ் போன்றவை ஆகும் . நடுக்காலத்தில், தீபகற்பத்தில் உள்ள நாஃப்பிலியோவின் குடியேற்றம் ஒரு பெரிய குடியேற்றமாக உருவானது. 1821 இல் கிரேக்கப் புரட்சியின் தொடக்கத்திலிருந்து 1834 வரை இந்த நகரம் முதல் ஹெலனிக் குடியரசு மற்றும் கிரேக்க இராச்சியத்தின் தலைநகராக செயல்பட்டது.
# மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில்


**வெள்ளீசுவரர் கோயில்** இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். கிபி 10ஆம் நூற்றாண்டில் சோழர்களால் கட்டப்பட்டது இந்த வெள்ளீசுவரர் சிவன் கோவில்.  

## சப்த சிவத்தலங்கள்
மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிஷிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர். இந்த கோவில் மயிலை செங்குந்தர் சபை உத்தரவுப்படி செங்குந்தர் மரபினரால் தொன்று தொட்டு நிர்வகிக்கப்படுகிறது.  

## இறைவனும் இறைவியும்
இங்குள்ள மூலவர் வெள்ளீசுவரர் ஆவார். இறைவி காமாட்சியம்மன் ஆவார். இக்கோயில் கபாலீசுவரர் கோயில் அருகில் அமைந்துள்ளது.  

## திறந்திருக்கும் நேரம்
இக்கோயில் மயிலாப்பூரில் பஜார் சாலையில் உள்ளது. காலை 6.00 மணி முதல் பகல் 11.30 மணி வரையிலும் மாலை 4.00 மணி முதல் இரவு 9.00 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# கெனிங்காவு



**கெனிங்காவு** அல்லது **கெனிங்காவ்** என்பது (மலாய்: *Pekan Keningau*; ஆங்கிலம்: *Keningau Town*); மலேசியா, சபா மாநிலம், உட்பகுதி பிரிவு, கெனிங்காவு மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும். சபாவின் ஐந்தாவது பெரிய நகரம்; தாவாவ்; லகாட் டத்து ஆகிய நகரங்களுக்கு அடுத்தப் பெரிய நகரம். மேலும் பழைமையான நகரங்களில் ஒன்றாகும்.  

மாநிலத் தலைநகர் கோத்தா கினபாலுவில் இருந்து 180 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்து இருந்தாலும்; தம்புனான் - தெனோம் ஆகிய இரு பெரும் நகரங்களுக்கும் இடையில் இந்த நகரம் அமைந்து உள்ளது என்பது தான் மிக முக்கியமான புவியியல் கூறு. இந்த நகரத்தில் 173,130 மக்கள் தொகை இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டு உள்ளது.  

இந்த மரம் சில சமயங்களில் 'மசாலாப் பொருட்களின் ராஜா' என்றும் குறிப்பிடப் படுகிறது. அதன் பட்டைகள், பிரித்தானிய போர்னியோ நிறுவனத்தால் மசாலாப் பொருள்களாக விற்கப்பட்டன.  

## வரலாறு

1893-ஆம் ஆண்டில் கெனிங்காவ் ஒரு சாதாரண நகரமாகத் தான், தன் தொடக்கத்தைத் தொடங்கியது. பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ நிறுவனத்தார், கெனிங்காவில் ஒரு வணிக நிலையத்தையும்; பின்னர் ஒரு மாவட்ட அலுவலகத்தையும் அமைத்தனர்.  

அந்தக் காலக் கட்டத்தில், கெனிங்காவில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்ட இலவங்கப்பட்டை தெனோம் நகரில் இருந்து இரயில் வண்டி வழியாக ஜெசல்டன் (தற்சமயம்: கோத்தா கினபாலு) கொண்டு செல்லப்பட்டது. அங்கு இருந்து இங்கிலாந்து நாட்டிற்கு அனுப்பப்பட்டது, பின்னர் அங்கு இருந்து ஐரோப்பா முழுவதும் விநியோகிக்கப்பட்டு சந்தைப் படுத்தப்பட்டது.  

### மொழிகள்

சொந்த மொழிகளைத் தவிர, கெனிங்காவில் உள்ள பழங்குடிச் சபா இனத்தவர்கள் பெரும்பாலும் ஆங்கிலம், மலாய், மலாய் மொழி அடிப்படையிலான கிரியோல் மொழி பேசுகிறார்கள்.  

சீன இன மக்கள் தங்களுக்குள் சீன மொழி பேசுகிறார்கள். ஆனால் பழங்குடி இனத்தவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும் போது மலாய் மொழி பேசுகிறார்கள்.  

இந்தோனேசியா மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ் நாடுகளில் இருந்து குடியேறியவர்களில் பெரும்பாலானோர் தங்கள் தாய்மொழிகளுடன்; மலாய் மொழியையும் பேசுகின்றனர்.  

## காட்சியகம்

## மேற்கோள்
# தீபக் மிசுரா


**தீபக் மிசுரா** (*Dipak Misra*)(பிறப்பு: அக்டோபர் 3, 1953) என்பவர் இந்தியாவின் 45வது தலைமை நீதிபதியாக பணியாற்றியவர் ஆவார். இவர் 28 ஆகத்து 2017 முதல் 2 அக்டோபர் 2018 வரை தலைமை நீதிபதியாகப் பணியாற்றினார். மிசுரா, பாட்னா மற்றும் தில்லி உயர் நீதிமன்றங்களின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதியாகவும் இருந்துள்ளார். இவர் 1990 முதல் 1991 வரை 21வது தலைமை நீதிபதியாக இருந்த நீதிபதி ரங்கநாத் மிஸ்ராவின் மருமகன் ஆவார்.  

## பணி

மிசுரா 14 பிப்ரவரி 1977-ல் வழக்கறிஞராகப் பணியில் சேர்ந்தார். ஒரிசா உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் சேவை தீர்ப்பாயத்தில் பயிற்சி பெற்றார். 1996ஆம் ஆண்டு ஒரிசா உயர் நீதிமன்றத்தின் கூடுதல் நீதிபதியாக முதலில் நியமிக்கப்பட்டார். அடுத்த ஆண்டில், மத்தியப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றத்திற்கு மாற்றப்பட்டார். அங்கு இவர் 19 திசம்பர் 1997-ல் நிரந்தர நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். திசம்பர் 2009-ல், இவர் பாட்னா உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். இங்கு இவர் மே 2010 வரை பணியாற்றினார். பின்னர் இவர் தில்லி உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். இவர் பணியாற்றியபோது 10 அக்டோபர் 2011 அன்று உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதியாகப் பதவி உயர்வு பெற்றார்.  

நீதிபதி மிசுரா 28 ஆகத்து 2017 அன்று இந்தியாவின் 45வது தலைமை நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். 2018ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2 ஆம் தேதி 65 வயதில் கட்டாய ஓய்வு பெறும் வரை. உச்ச நீதிமன்றத்தில் தலைமை நீதிபதியாக பதின்மூன்று மாதங்கள் பதவி வகித்தார்.  

## குற்றச்சாட்டுகள்
12 சனவரி 2018 அன்று, உச்ச நீதிமன்றத்தின் நான்கு மூத்த நீதிபதிகள்; ஜஸ்டி செலமேஸ்வர், ரஞ்சன் கோகோய், மதன் லோகூர் மற்றும் குரியன் ஜோசப் ஆகியோர் செய்தியாளர் சந்திப்பில் கலந்து கொண்டு மிஸ்ராவின் நிர்வாக முறை மற்றும் வழக்குகளை ஒதுக்கீடு செய்ததை விமர்சித்தனர். இருப்பினும், இந்த குற்றச்சாட்டுகளை மிசுராவின் நெருக்கமானவர்கள் மறுத்துள்ளனர். உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிக்கு எதிராக நான்கு நீதிபதிகள் நடத்திய இந்தக் கிளர்ச்சி, நீதித்துறையின் மீதுள்ள மக்களின் நம்பிக்கையைச் சிதைத்து, நீதித்துறையைக் காயப்படுத்தும் எனச் சோலி சொராப்ஜி, உஜ்வல் நிகம் போன்ற சட்ட வல்லுநர்கள் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர்.  

20 ஏப்ரல் 2018 அன்று, ஏழு எதிர்க்கட்சிகள், எழுபத்தொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் கையெழுத்துடன், துணை ஜனாதிபதி வெங்கையா நாயுடுவிடம், மிசுராவை பதவி நீக்கம் செய்யக் கோரி மனு அளிக்கப்பட்டது. 23 ஏப்ரல் 2018 அன்று, வெங்கையா நாயுடு இந்த மனுவை நிராகரித்தார். முதன்மையாகப் புகார்கள் உள் நிர்வாகம் மற்றும் தவறான நடத்தை அல்ல, மேலும் பதவி நீக்கம் என்பது நீதித்துறையின் அரசியலமைப்பு ரீதியாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட சுதந்திரத்தில் தீவிர தலையீடாகும் என்று தெரிவித்தார்.
# ரேகா தோஷித்

**ரேகா மன்ஹர்லால் தோஷித்** (*Rekha Doshit*) என்பவர் இந்தியாவின் பீகார் மாநிலத்தில் உள்ள பாட்னா உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக இருந்தவர் ஆவார்.  

## இளமை & கல்வி
தோஷித் 1952ஆம் ஆண்டு திசம்பர் 13ஆம் தேதி இந்தியாவின் குசராத்தின் ராஜ்கோட்டில் பிறந்தார். அகமதாபாத்தில் உள்ள சர் எல். ஏ. ஷா சட்டக் கல்லூரியில் சட்டப் படிப்பினையும் பம்பாய் பல்கலைக்கழகத்தில் அறிவியல் மற்றும் சட்டத்தில் இளங்கலைப் பட்டத்தினையும் பெற்றார்.  

## பணி
தோஷித் 1977-ல் வழக்கறிஞராகத் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 1995-ல் குஜராத் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். 21 சூன் 2010 அன்று, தோஷித் பாட்னா உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாகப் பதவி உயர்வு பெற்றார். இதன் மூலம் பாட்னா உயர் நீதிமன்றத்தின் முதல் பெண் தலைமை நீதிபதி ஆனார் தோஷித்.
# மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில்



**விருபாட்சீசுவரர் கோயில்** இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.  

## சப்த சிவத்தலங்கள்
மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிசிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர்.  

## இறைவனும் இறைவியும்
இங்குள்ள மூலவர் விருபாட்சீசுவரர் ஆவார். இறைவி விசாலாட்சி ஆவார். சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் இங்கு இறைவனை தரிசனம் செய்தபோது இறைவன் அவருடைய திருவுளப்படி நடராஜத் தாண்டவத்தைக் காட்டியருளினார்.  

## திறந்திருக்கும் நேரம்
இக்கோயில் மயிலாப்பூர் கடை வீதியில் உள்ள காரணீசுவரர் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ளது. காலை 6.30 மணி முதல் பகல் 12.00 மணி வரையிலும் மாலை 4.30 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# காத்தியாயானர்

**காத்தியாயனர்** (சமஸ்கிருத மொழி:कात्यायन) (கிமு 3-ஆம் நூற்றாண்டு) பண்டைய இந்தியாவில் வாழ்ந்த ஒரு சமஸ்கிருத மொழி இலக்கண அறிஞர், கணிதவியலாளர் மற்றும் வேதகால ஆச்சாரியர் ஆவார். பதஞ்சலி முனிவரின் கூற்றுப்படி, காத்தியாயானர், தென்னிந்தியாவில் வாழ்ந்தவர். மேலும் பதஞ்சலி மகரிஷியும் *யதாலௌகிகவைதிகேஷு* என்று கூறினார். இது காத்தியாயனரின் வார்த்திகமாக கருதப்படுகிறது. காத்தியாயானர் வரருசியுடன் பலரால் இணைக்கப்பட்டுள்ளார். இவர் பிராகிருதம் மொழியியலின் அடித்தளமாகக் கருதப்படும் "பிரகிருத பிரகாஷத்தின்" ஆசிரியராகக் கருதப்படுகிறார்.  

## தோற்றம்
சில புராணங்களின் படி, காத்தியாயானர், வேத கால முனிவரான விசுவாமித்திரர் பரம்பரையில் பிறந்தவர். கதாசரிதசாகரம் எனும் சமஸ்கிருத நூல், வரருசியின் மற்றொரு பெயராகக் காத்தியாயானர் எனக்குறிப்பிடுகிறது. சிவபெருமானின் ஞானம் அல்லது சிவனைப் பின்பற்றுபவரான புஷ்பதந்தரின் மறு அவதாரமாக காத்தியாயானர் கருதப்படுகிறார். சிவபெருமானின் மகன் கார்த்திகேயனிடம் இருந்து இலக்கணம் கற்றுக்கொண்டதாக கதை குறிப்பிடுகிறது. இது கருட புராணத்தில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கருட புராணத்தில் கார்த்திகேயனை குமாரன் என்றும் அழைக்கப்படுவான். காத்யாயானருக்கு இலக்கண விதிகளை குழந்தைகளால் கூட புரிந்துகொள்ளக்கூடிய வகையில் கற்பிக்கிறார்.  

## காத்யாயினி தேவியின் உறவு
உண்மையில் அவரது முழுப்பெயர் *வரருசி காத்யாயானர்* என இருக்கலாம்.[5] காத்தியாயினி தேவியின் காளிகா புராணம் போன்ற நூல்களில், அவர் காளையை தனது மகளாகப் பிறக்க காத்தியாயினி தேவியை வழிபட்டதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, எனவே அவர் காத்தியாயனி அல்லது நவராத்திரி விழாவின் ஆறாம் நாளில் வழிபடப்படும் "காத்தியாயினியின் மகள்" என்று அழைக்கப்பட்டார்.  

வாமன புராணத்தின் படி, ஒருமுறை தேவர்கள் மகிசாசூரன் என்ற அரக்கனின் அட்டூழியங்களைப் பற்றி விவாதிக்க கோபத்துடன் ஒன்று கூடினர். அவர்களின் கோப ஆற்றல் கதிர்களின் வடிவத்தில் வெளிப்பட்டது. அக்கதிர்கள், காத்தியாயானர் தவத்தில் படிகமாக்கப்பட்டது. காத்தியாயானர் அப்படிகத்திற்கு சரியான வடிவம் கொடுத்தார். எனவே அவள் காத்தியாயனி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.  

## படைப்புகள்
சமஸ்கிருத மொழி அறிஞரான பாணினியின் அட்டாத்தியாயி இலக்கணத்திற்கான விளக்க உரை மற்றும் பதஞ்சலியின் மகாபாஷ்யத்திற்கான விளக்க உரைக்காக காத்தியாயானர் பெரிதும் அறியப்படுகிறார்.  

காத்தியாயானர் பிற்கால சுல்பசூத்திரங்களில் ஒன்றையும் இயற்றினார். அது பலிபீட கட்டுமானங்களின் வடிவியல், செவ்வகங்கள், வலப்பக்க முக்கோணங்கள், ரோம்பஸ்கள் போன்றவற்றைக் கையாளும் ஒன்பது நூல்களின் தொடராகும். காத்தியாயானர் ஐந்திர இலக்கணப் பள்ளியைச் சேர்ந்தவர்.  
## இதனையும் காண்க
- வரருசி
- குணாதித்தியர்
# இரமேஷ் சந்திர லகோதி


**இரமேஷ் சந்திர லகோதி** (*Ramesh Chandra Lahoti*)(1 நவம்பர் 1940 - 23 மார்ச் 2022) இந்தியாவின் 35வது தலைமை நீதிபதி ஆவார். இவர் 1 சூன் 2004 முதல் நவம்பர் 1, 2005 வரை பணியாற்றினார்.  

## கல்வி
லகோதி 1960-ல் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில்குணா மாவட்டத்தில் வழக்கறிஞர் குழுவில் சேர்ந்து 1962-ல் வழக்கறிஞராக பணியினைத் தொடர்ந்தார். ஏப்ரல் 1977-ல், இவர் மாநில உயர் நீதித்துறை சேவைக்கு நேரடியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு மாவட்ட மற்றும் அமர்வு நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். ஒரு வருடம் மாவட்ட மற்றும் அமர்வு நீதிபதியாக பணியாற்றிய பிறகு, மே 1978-ல் தனது பணியினை ராஜினாமா செய்துவிட்டு, உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞராகப் பணியினைத் தொடர்ந்தார். சுமார் 17 மாதங்கள் இப்பதவியிலிருந்த லகோதி தனது 65ஆவது வயதில் ஓய்வு பெற்றார்.  

## சாதனைகள்
நீதிபதி லகோதி ஓர் பிரபலமான நீதிபதியாவார். சமீபத்திய ஆண்டுகளில் தலைமை நீதிபதியாக நீண்ட காலம் பணியாற்றியவராக அறியப்படுகின்றார்.  

நவம்பர் 2004-ல், தலைமை நீதிபதி லகோதி, இந்தியாவில் நீதித்துறை 'தூய்மையானது' என்று அறிவித்ததன் மூலம், நீதித்துறைக்குள் அதிகரித்து வரும் ஊழல் குறித்து கவலை தெரிவித்த இவரது முன்னோடிகளில் பலரை முறியடித்தார். குறிப்பாக நாடு முழுவதும் உள்ள தவறான நீதிபதிகள் பற்றி ஊடகங்களில் அடிக்கடி அம்பலப்படுத்தப்பட்டதன் வெளிச்சத்தில் இது ஒரு வியக்கத்தக்க அறிக்கையாக இருந்தது.  

நீதிமன்ற இடமாற்றங்களைத் தலைமை நீதிபதி கையாண்ட விதமும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியது. பிப்ரவரி 2005-ல், தலைமை நீதிபதி பி. கே. ராய் பஞ்சாப் மற்றும் அரியானா உயர் நீதிமன்றத்திலிருந்து கவுகாத்தி உயர் நீதிமன்றத்திற்குத் தலைமை நீதிபதி லகோதியின் கண்காணிப்பில் மாற்றப்பட்டார்.  

## மக்கள்தொகை கட்டுப்பாடு
இரண்டு குழந்தைகளுக்கு மேல் உள்ளவர்களை உள்ளாட்சித் தேர்தலில் போட்டியிட அனுமதிக்காத அரியானா சட்டத்தை நீதிபதி லகோதி உறுதி செய்தார். தனியுரிமை மற்றும் மதத்திற்கான உரிமை அடிப்படையிலான வாதங்களை இவர் நிராகரித்தார்.  

## புலம்பெயர்ந்தோர்
இவர் அசாமுக்குப் புலம்பெயர்ந்தோர் மீதான சட்டவிரோத குடியேற்றவாசிகள் (தீர்ப்பாயங்கள் மூலம் தீர்மானித்தல்) சட்டத்தை ரத்து செய்தார். நீதிபதி லகோதி, மானவ் ரச்னா பல்கலைக்கழகத்தின் சட்டத் துறையின் ஆலோசனைக் குழுவின் தலைவராகவும் இருந்தார்.
# சர்வ மித்ரா சிக்ரி


**சர்வ மித்ரா சிக்ரி** (*Sarv Mittra Sikri*) (26 ஏப்ரல் 1908 &#x2013; 24 செப்டம்பர் 1992) என்பவர் இந்தியாவின் உச்ச நீதிமன்றத்தின் 13வது தலைமை நீதிபதியாக 22 ஜனவரி 1971 முதல் 25 ஏப்ரல் 1973 அன்று ஓய்வு பெறும் வரை பணியாற்றியவர் ஆவார்.  

இவர் லாகூர் உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞராக 1930-ல் தனது பணியினைத் தொடங்கினார். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இவர் 1949-ல் பஞ்சாபின் உதவி அரசு தலைமை வழக்கறிஞராக நியமிக்கப்பட்டார். 1951 முதல் 1964 வரை அரசு தலைமை வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றினார்.  

பிப்ரவரி 1964-ல், இவர் இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் சனவரி 1971-ல் இந்தியாவின் தலைமை நீதிபதியானார். வழக்கறிஞர் பதவியிலிருந்து நேரடியாக நியமனம் செய்யப்பட்ட உச்ச நீதிமன்றத்தின் முதல் நீதிபதியும், இந்தியாவின் முதல் தலைமை நீதிபதியும் இவரே ஆவார்.  

கேசவாநந்த பாரதிக்கும் கேரள மாநிலத்திற்குமான வழக்கில் இவர் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த காலத்தில் முக்கிய முடிவு எடுக்கப்பட்டது. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் *அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாட்டைக்* கோடிட்டுக் காட்டிய பெருமைக்குரியவர் இவர் ஆவார்.
# மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில்



**வாலீசுவரர் கோயில்** இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.  

## சப்த சிவத்தலங்கள்
மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிசிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர்.  

## இறைவனும் இறைவியும்
இங்குள்ள மூலவர் வாலீசுவரர் ஆவார். இறைவி பெரியநாயகி ஆவார். பஞ்சலிங்கங்கள் இக்கோயிலின் சிறப்பாகும்.  

## திறந்திருக்கும் நேரம்
இக்கோயில் கோலவிழியம்மன் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ளது. காலை 6.00 மணி முதல் பகல் 12.00 மணி வரையிலும் மாலை 4.00 மணி முதல் இரவு 9.00 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# சண்டக்கான் பிரிவு



**சண்டக்கான் பிரிவு** (மலாய் மொழி: *Bahagian Sandakan*; ஆங்கிலம்: *Sandakan Division*) என்பது மலேசியா, சபா மாநிலத்தில் உள்ள ஐந்து நிர்வாகப் பிரிவுகளில் ஒன்றாகும். *பிரிவு* என்பதை ஆங்கிலத்தில் *டிவிசன்* (*Division*) என்று அழைக்கிறார்கள். இந்த முறைமை தீபகற்ப மலேசியாவில் இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது. சபா; சரவாக் மாநிலங்களில் மட்டுமே *பிரிவு* எனும் முறைமையைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.  

கிழக்கு மலேசியாவில் உள்ள சபா; சரவாக் மாநிலங்களைப் பொருத்த வரையில், **பிரிவு** என்பது ஒரு நிர்வாகப் பிரிவாகும். அந்த இரு மாநிலங்களிலும் ஒவ்வொரு பிரிவும் சிற்சில மாவட்டங்களாக (*Daerah*) பிரிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப் படுகிறது. ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் ஓர் ஆளுநர் *(Resident)* நியமிக்கப்பட்டு இருந்தார். இப்போது அந்தப் பதவி அகற்றுப்பட்டு விட்டது.  

## பொது

இந்தச் சண்டக்கான் பிரிவு, சபா மாநிலத்தின் வடகிழக்கு கடற்கரையில் இருந்து மாநிலத்தின் மத்தியப் பகுதி வரை குறுக்காக நீண்டுள்ளது. 28,205 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில், சபா மாநிலத்தில் 38.3% நிலப் பகுதியைக் கொண்டு உள்ளது. மேலும் இந்தப் பிரிவு சபாவின் ஐந்து நிர்வாகப் பிரிவுகளில் மிகப் பெரிய பிரிவு ஆகும்.  

சபாவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் ஏறக்குறைய 19.4% மக்களைக் கொண்டது. பெரும்பாலும் சீனர்கள், ஒராங் சுங்கை, கடசான் - டூசுன், சுலுக் மற்றும் பஜாவ் ஆகிய இனக் குழுவினரைக் கொண்டது.  

சண்டக்கான் பிரிவில் முக்கிய நகரங்கள்: சண்டக்கான்; பெலுரான்; கினபாத்தாங்கான்; தெலுபிட் *(Telupid);* மற்றும் தொங்கோட் *(Tongod).* கோத்தா கினபாலுவுக்கு அடுத்தபடியாக சண்டாக்கான் துறைமுகம் இரண்டாவது பெரியது. இந்த துறைமுகம் மர ஏற்றுமதியின் முக்கிய நுழைவாயிலாகச் செயல்படுகிறது.  

## மாவட்டங்கள்

சபா மாநிலத்தின் **சண்டக்கான் பிரிவு** பின்வரும் ஐந்து நிர்வாக மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது:  

- பெலுரான் மாவட்டம் (8,345&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (பெலுரான்)
- கினபாத்தாங்கான் மாவட்டம் (8,000&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (கினபாத்தாங்கான்)
- சண்டக்கான் மாவட்டம் (2,266&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (சண்டக்கான்)
- தெலுபிட் மாவட்டம் (1,935&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (தெலுபிட்)
- தொங்கோட் மாவட்டம் (10,052&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (தொங்கோட்)

## வரலாறு

சபா, சரவாக் மாநிலங்களின் தற்போதைய பிரிவு எனும் அமைப்பு முறை வணிகரும் தூதருமான ஜெர்மனியர் ஒருவரின் மூலமாகப் பெறப்பட்ட அமைப்பு முறையாகும். அந்த அமைப்பு முறை பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ நிறுவனத்திடம் *(North Borneo Chartered Company)* இருந்து பெறப்பட்டது.  

இந்த முறையை அமைத்தவர் *வான் ஓவர்பெக் பிரபு* *(Baron von Overbeck).* அவர் உருவாக்கிய அந்த டிவிசன் முறை இன்று வரை தொடர்கிறது.  

### நிர்வாக அதிகாரங்கள்

இந்தப் பிரிவு முறைமை, இன்றைய நிலையில் ‘பிரிவு’ எனும் முக்கியத்துவத்தை மட்டுமே கொண்டுள்ளது. மற்றபடி அதற்குச் சொந்தமாக நிர்வாக அதிகாரங்கள் எதுவும் இல்லை.  

சபாவின் நகராட்சி நிர்வாகம், மாவட்ட அதிகாரிகளின் அதிகாரத்தில் இருப்பதால், முன்பு இருந்த ’ரெசிடெண்ட்’ *(Resident's Post)* பதவி ரத்து செய்யப்பட்டு விட்டது.
# மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில்



**மல்லீசுவரர் கோயில்** இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.  

## சப்த சிவத்தலங்கள்
மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிசிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர்.  

## இறைவனும் இறைவியும்
இங்குள்ள மூலவர் மல்லீசுவரர் ஆவார். இறைவி மரகதாம்பிகை ஆவார். இப்பகுதியில் மல்லிகை மலர்ச்செடிகள் அதிகம் இருப்பதால் மூலவர் மல்லீசுவரர் என்றழைக்கப்படுகிறார்.  

## திறந்திருக்கும் நேரம்
இக்கோயில் காரணீசுவரர் கோயிலுக்குப் பின்புறத்தில் உள்ளது. காலை 6.00 மணி முதல் பகல் 11.30 மணி வரையிலும் மாலை 4.30 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# உத்தனப்பள்ளி சட்டமன்றத் தொகுதி

**உத்தனப்பள்ளி** (*Uddanapalle*) என்பது தமிழ்நாட்டின் ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதியாகும். இது 1952 முதல் 1971 சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் வரை இருந்தது. பின்னர் தொகுதி மறுசீரமைப்பின் போது நீக்கப்பட்டது.  

## சட்டப் பேரவை உறுப்பினர்கள்

### சென்னை மாநிலம்
| 1952 | பி. என். முனுசாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| --- | --- | --- |
| 1957 | முனி ரெட்டி | சுயேட்சை |
| 1962 | என். சின்ன முனுசாமி செட்டி | சுதந்திராக் கட்சி |
| 1967 | கே. எஸ். கோதண்டராமய்யா | சுதந்திராக் கட்சி |

### தமிழ்நாடு
| 1971 | கே. எஸ். கோதண்டராமய்யா | சுயேட்சை | } |
| --- | --- | --- | --- |

## தேர்தல் முடிவுகள்
### 1962 சட்டமன்றத் தேர்தல்

### 1957 சட்டமன்றத் தேர்தல்
**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1957: உத்தனப்பள்ளி**

| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| சுயேட்சை | **முனிரெட்டி** | **7,447** | **33.85%** |  |
| இ.தே.கா | வெங்கடகிருஷ்ண தேசாய் | 6,498 | 29.53% |  |
| சுயேட்சை | சீனிவாச முதலியார் | 6,354 | 28.88% |  |
| சுயேட்சை | எம். கிருஷ்ணசாமி கவுண்டர் | 1,703 | 7.74% | } |

### 1952 சட்டமன்றத் தேர்தல்
**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1952: உத்தனப்பள்ளி**

| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இ.தே.கா | **பி. என். முனிசாமி** | **10,051** | **42.60%** |  |
| கிசான் மஸ்தூர் பிரஜா கட்சி | எ. என். நல்லப்ப ரெட்டி | 5,796 | 24.57% |  |
| சுயேட்சை | டி. சி. சீனிவாச முதலியார் | 5,174 | 21.93% |  |
| சுயேட்சை | கே. வி. பொன்னுசாமி | 2,571 | 10.90% | } |
# சென்னிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி

**சென்னிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி** (*Chennimalai Assembly constituency*) என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் ஈரோடு மாவட்டத்தில் இருந்த ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதியாகும்.  

## சென்னை மாநிலம்
| 1962 | கே. ஆர். நல்லசிவம் | சோசலிசக் கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 1957 | கே. பி. நல்லசிவம் | சுயேட்சை |

## தேர்தல் முடிவுகள்

### 1962 சட்டமன்றத் தேர்தல்

### 1957 சட்டமன்றத் தேர்தல்
# கொடைக்கானல் சட்டமன்றத் தொகுதி



**கொடைக்கானல் சட்டமன்றத் தொகுதி** (*Kodaikanal (state assembly constituency)*) என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டின், திண்டுக்கல் மாவட்டத்தில் இருந்த ஒரு முன்னாள் சட்டமன்றத் தொகுதியாகும். இத்தொகுதி தொகுதி மறு சீரமைப்பின் போது 1967ஆம் ஆண்டு நீக்கப்பட்டது.  

## சட்டப் பேரவை உறுப்பினர்கள்
| 1962 | எம். அழகிரிசாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| --- | --- | --- |
| 1957 |  |  |

## தேர்தல் முடிவுகள்

### 1962 சட்டமன்றத் தேர்தல்
**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1962: கொடைக்கானல்**

| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இ.தே.கா | **எம். அழகர்சாமி** | **31,062** | **49.71%** |  |
| தி.மு.க | சோமசுந்தரம் | 27,671 | 44.29% |  |
| பிரஜா சோசலிச கட்சி | தங்கையா பூபதி | 2,879 | 4.61% |  |
| சுயேட்சை | முருகேஷ் | 869 | 1.39% | } |

### 1957 சட்டமன்றத் தேர்தல்
**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1957: கொடைக்கானல்**

| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இ.தே.கா | **எம். அழகிரிசாமி** | **21,107** | **47.94%** |  |
| சுயேட்சை | குருசாமி | 17,552 | 39.87% |  |
| சுயேட்சை | ஞானவரம் | 5,365 | 12.19% | } |
# நம்பியூர் சட்டமன்றத் தொகுதி


**நம்பியூர்** என்பது தமிழ்நாட்டில் இருந்த ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதி. தொகுதியாகும். இத்தொகுதி இந்திய தேர்தல் ஆணையத்தின் தொகுதி மறு சீரமைப்பு கட்டளைப்படி நீக்கப்பட்டது. தொகுதியில் நடத்தப்பட்ட தேர்தல்கள் மற்றும் வெற்றியாளர்கள் கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.  

## சென்னை மாநிலம்
| 1952 | பி. ஜி. மாணிக்கம் (ம) பி. ஜி. கருத்திருமன் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| --- | --- | --- |
| 1957 | கே. எல். இராமசாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1962 | ஏ. கே. காளியப்ப கவுண்டர் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |

## தேர்தல் முடிவுகள்
### 1962

### 1957

### 1952 சட்டமன்றத் தேர்தல்
**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1952: நம்பியூர்**

| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இ.தே.கா | **பி. ஜி. கருத்திருமன்** | **46,889** | **88.75%** |  |
| இ.தே.கா | **பி. ஜி. மாணிக்கம்** | **44,789** | **84.78%** |  |
| குடியரசுக் கட்சி | கே. ஏ. பழனியப்பன் | 14,476 | 27.40% |  |
| உழைப்பாளர் கட்சி | கே. எஸ். கிருஷ்ணசாமி பிள்ளை | 10,788 | 20.42% |  |
| சுயேட்சை | மாரியப்பன் | 9,404 | 17.80% | } |
# நீலமணி ரௌத்ரே


**நீலமணி ரௌத்ரே** (ஆங்கிலம்: *Nilamani Routray*; ஒடியா: ନୀଳମଣି ରାଉତରାୟ)(24 மே 1920 - 4 அக்டோபர் 2004) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் 1977 முதல் 1980 வரை ஒடிசாவின் முதலமைச்சராக இருந்தவர் ஆவார். இவர் வி. பி. சிங் தலைமையிலான மத்திய அரசில் சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நலத்துறை அமைச்சராகவும், பின்னர் வனம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சராகவும் பணியாற்றினார். இவர் 4 அக்டோபர் 2004 அன்று இறந்தார்.  

## அரசியல் வாழ்க்கை
அகில இந்திய மாணவர் கூட்டமைப்பின் ஒடிசா பிரிவை நிறுவியவர் நீலமணி ரௌத்ரே ஆவார். இவர் 1967 முதல் 1970 வரை இந்திய தேசிய காங்கிரசின் ஒடிசா மாநிலத் தலைவராக இருந்தார். பின்னர் இவர் உத்கல் காங்கிரஸில் சேர்ந்து அதன் தலைவரானார். இதன்பிறகு பாரதிய லோக் தளத்திற்கு மாறி, மாநிலப் பிரிவின் தலைவராக ஆனார். இவர் 1989-ல் இந்திய நாடாளுமன்ற புரி மக்களவை தொகுதி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  

## விருது
ரௌத்ரே சுயசரிதையான *ஸ்ம்ருதி ஓ அனுபூதி* (1986) 1988-ல் ஒடிசா சாகித்திய அகாதமி விருதினை வென்றது.
# இராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ



மகாராஜா சர் **இராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ** *கேசிஐஇ* *(Rajendra Narayan Singh Deo)*(31 மார்ச் 1912 - 23 பிப்ரவரி 1975) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் 1947-ல் இந்தியச் சுதந்திரத்திற்கு முன்பு ஒடிசாவில் உள்ள பாட்னா மன்னர் அரசின் கடைசி ஆட்சியாளர் ஆவார். இவர் 1950 முதல் 1962 வரை கணதந்திர பரிஷத் அரசியல் கட்சியின் தலைவராகவும், 1962 இல் கணதந்திர பரிசத்துடன் இணைந்த பிறகு சுதந்திராக் கட்சியின் ஒடிசா மாநிலத் தலைவராகவும் இருந்தார். 1967 முதல் 1971 வரை ஒரிசாவின் முதலமைச்சராக இருந்தார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

ராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ, செரைகேலா மன்னர் அரசின் ஆட்சியாளரான ராஜா ஆதித்ய பிரதாப் சிங் மற்றும் ராணி பத்மினி குமாரி தேவிக்கு மகனாகப் பிறந்தவர். இவரை பாட்னா மாநிலத்தின் மகாராஜா பிருத்விராஜ் சிங் தியோ தத்தெடுத்தார். இவர் அஜ்மீரில் உள்ள மாயோ கல்லூரியிலும், ஹசாரிபாக்கில் உள்ள தூய கொலம்பியா கல்லூரியிலும் படித்தார்.  

1957ஆம் ஆண்டில், இவர் திட்லாகர் தொகுதியிலிருந்து ஒடிசா சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மேலும் ஒடிசா சட்டமன்றத்தின் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக ஆனார். சிறுபான்மை காங்கிரஸ் அரசாங்கம் வீழ்ச்சியடைந்த பிறகு, 22 மே 1959 அன்று காங்கிரசுடன் கணதந்திர பரிஷத் கூட்டணி ஆட்சியை அமைத்தார். இந்த அரசில் இராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ நிதி அமைச்சரானார். 21 பிப்ரவரி 1961 அன்று கூட்டணி ஆட்சி கவிழ்ந்து குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி அமல்படுத்தப்பட்டது. 1961-ல், இவர் காந்தபாஞ்சி தொகுதியிலிருந்து ஒடிசா சட்டமன்றத்திற்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  

1967-ல், இவர் போலங்கிர் தொகுதியிலிருந்து ஒடிசா சட்டமன்றத்திற்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1971 மற்றும் 1974ஆம் ஆண்டுகளில், இவர் இதே தொகுதியிலிருந்து ஒடிசா சட்டமன்றத்திற்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# பிசுவநாத் தாசு


**பிசுவநாத் தாசு** (*Bishwanath Das*)(8 மார்ச் 1889-2 சூன் 1984) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி, வழக்கறிஞர் மற்றும் பரோபகாரர் ஆவார். இவர் 1937-39 பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஒடிசா மாகாணத்தின் பிரதமராகவும், 1962-67 உத்தரப் பிரதேசத்தின் ஆளுநராகவும், பின்னர் 1971-72 ஒடிசாவின் முதலமைச்சராகவும் இருந்தார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இவர் ஒடிசா மாநிலத்தில் உள்ள பழைய சென்னை மாகாணத்தின் கஞ்சம் மாவட்டத்தில் உள்ள பெல்கான் கிராமத்தில் 8 மார்ச் 1889 அன்று பிறந்தார். கட்டக்கில் உள்ள ராவன்ஷா கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார்.  

## அரசியல் வாழ்க்கை
பிசுவநாத் தாசு ஒடிசா மற்றும் உத்தரப்பிரதேசம் ஆகிய இரு மாநிலங்களிலிருந்தும் இந்தியச் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் கலந்துகொண்டார். 1921 முதல் 1930 வரை சென்னை மாகாணத்தின் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். ஒடியா மொழி பேசும் மக்களுக்கான தனி மாநிலத்தை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்காற்றினார். ஏப்ரல் 1, 1936-ல் ஒடிசா பிரிந்த பிறகு, இவர் 19 சூலை 1937-ல் அதன் பிரதமரானார். இவர் 1946-ல் ஒரிசாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி இந்திய அரசியலமைப்பு சபையில் உறுப்பினரானார். இவர் 16 ஏப்ரல் 1962 முதல் 30 ஏப்ரல் 1967 வரை உத்தரப் பிரதேசத்தின் ஆளுநராகப் பணியாற்றினார். 1966-ல், -வர் மக்கள் சங்கத்தின் (லாலா லஜபதி ராய் நிறுவிய லோக் சேவக் மண்டல்) தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். 1971ஆம் ஆண்டு ஒடிசா சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப் பிறகு, உத்கல் காங்கிரசு, சுதந்திராக் கட்சி மற்றும் ஜார்கண்ட் கட்சி ஆகியவை உள்ளடக்கிய ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்கி, ஒடிசாவில் ஐக்கிய முன்னணி அரசாங்கத்தின் முதலமைச்சரானார். இவர் 3 ஏப்ரல் 1971 முதல் 14 சூன் 1972 வரை பதவியிலிருந்தார்
# கோத்தா மருடு



**கோத்தா மருடு** (மலாய்: *Pekan Kota Marudu*; ஆங்கிலம்: *Kota Marudu Town*) என்பது மலேசியா, சபா மாநிலம், கூடாட் பிரிவு, கோத்தா மருடு மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும். 2020-ஆம் ஆண்டில் அதன் மக்கள்தொகை 69,528.  

மாநிலத் தலைநகர் கோத்தா கினபாலுவில் இருந்து 130 கி.மீ. தொலைவில்; கிழக்கு போர்னியோவின் வடக்கு முனைக்கு அருகில் உள்ள கூடாட் கூட்டாட்சி நெடுஞ்சாலையில் அமைந்து உள்ளது.  

## பொது

கோத்தா மருடுவில் உள்ள முக்கிய இடங்களில் சொரின்சிம் நீர்வீழ்ச்சி *(Sorinsim Waterfall)* குறிப்பிடத்தக்கது. கோத்தா மருடுவில் இருந்து 40 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது.  

பியாட் ஏரியில் *(Buyut Lake)* உள்ள சகாபோன் பூங்கா *(Sagabon Park)* எனும் விவசாய ஆராய்ச்சி நிலையமும் ஒரு முக்கியமான இடமாகும். தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகப்பெரிய சூரிய சக்தி நிலையத்தையும் கோத்தா மருடு கொண்டுள்ளது.  

### சோளத் திருவிழா

மாவட்டத்தின் சமூகப் பொருளாதார மேம்பாட்டிற்கு, விவசாயப் பொருட்களின் பங்களிப்பைக் கௌரவிக்கும் வகையில், கோத்தா மருடு நகரம் ஆண்டுதோறும் மக்காச் சோளத் திருவிழாவைக் *(Maize Festival)* கொண்டாடுகிறது.  

மேலும் பல்வேறு கண்காட்சிகள், போட்டிகள், பாரம்பரிய விளையாட்டுகள் மற்றும் அழகுப் போட்டிகளும் இந்த நகரத்தில் நடைபெற்று வருகின்றன.  

## வரலாறு

கோத்தா மருடு நகரம் எப்போது நிறுவப்பட்டது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. இருப்பினும் 1632-ஆம் ஆண்டில் ஜோகன்னஸ் குளோப்பன்பர்க் *(Johannes Cloppenburgh)* என்பவரும்; 1631-ஆம் ஆண்டில் பெஞ்சமின் ரைட் *(Benjamin Wright)* என்பவரும் வரைந்த போர்னியோ வரைப் படங்களில், கோத்தா மருடு எனும் பெயர் இடம் பெற்று உள்ளது.  

அவற்றில் "மருடோ" *(Marudo)* என்ற பெயர் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது. தவிர பழைய வரைப் படங்களில் "மல்லூடு" *(Malloodoo)* என்றும் குறிப்பிடப் படுகிறது.  

## மேற்கோள்
# பரங்கிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி

**பரங்கிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி** என்பது தென்னிந்தியாவில் உள்ள தமிழ்நாட்டின் 234 மாநில சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் ஒன்றாகும். இது 1967 மற்றும் 1971 சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் இருந்தது. இத்தொகுதி, ​​தமிழ்நாடு முன்னாள் முதலமைச்சர் எம். ஜி. இராமச்சந்திரனால் மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், 1977 சட்டமன்றத் தேர்தலில் இருந்து ஆலந்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதியுடன் இணைக்கப்பட்டது.  

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பட்டியல்
| பொறுப்பேற்ற நாள் | வெளியேறிய நாள் |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 22 மார்ச் 1971 | 14 அக்டோபர் 1972 | 5வது |  |
| 17 அக்டோபர் 1972 | 31 ஜனவரி 1976 | அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் | } |

## தேர்தல் முடிவுகள்
### 1972 சட்டமன்றத் தேர்தல்
**தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தல், 1971: பரங்கி மலை**

| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| திமுக | ம. கோ. இராமச்சந்திரன் | **65,405** | **61.11** |  |
| நிறுவன காங்கிரசு | டி. எல். இரகுபதி | 40,773 | 38.10 |  |
| சுயேட்சை | எம். வரதாஜன் | 850 | 0.79 | } |

### 1972 சட்டமன்றத் தேர்தல்
**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1967: பரங்கி மலை**

| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| திமுக | ம. கோ. இராமச்சந்திரன் | **54,106** | **66.67** |  |
| இ.தே.கா | டி. எல். இரகுபதி | 26,432 | 32.57 |  |
| பாரதீய ஜனசங்கம் | கே. காசிநாதன் | 613 | 0.76 | } |