# குற்றியலுகரத்தின் ஒலியியல்


குற்றியலுகரம், அதன் பெயரில் இருப்பது போலவே ஒரு வகையான உகர ஒலி தான். ஆனால் தொல்காப்பியத்தில் கூறியது போல இது வெறும் கால அளவில் குன்றி ஒலிப்பது மட்டும் அன்றி ஒலிப்பு முறையிலும் மாறி இருக்கிறது. அண்மைய ஒலியியல் வகைப்பாட்டின்படி உகரத்தை உயர் (high), பின் (back), இதழ் குவி (rounded), உயிரொலி (vowel) என அழைப்பர். உகரம் என்பது நாவை வாயின் மேற்கூரைக்கு மிகவும் அருகாமையில் வைத்து (அதாவது நாவை உயர்ந்த இடத்தில வைத்து), முன் நாக்கை சற்றே பின்னால் இழுத்து, இதழை குவித்து ஒலிக்கும் ஒலி. இது தான் அந்த வகைப்பாட்டின் பொருள். முன் கூறியது போல குற்றியலுகரம் வெறும் அளவில் மட்டும் முழு உகரத்திலிருந்து (அதாவது முற்றியலுகரம்) வேறுப்படவில்லை. ஒலிப்பு முறையிலும் தான் - முற்றியலுகரம் போலவே உச்சரிக்க முனைந்து இதழை குவித்தலுக்கு பதிலாக இதழை விரித்து உச்சரித்தால் அது தான் குற்றியலுகரம். இதழை விரி நிலையில் வைத்து உச்சரிக்கும் குற்றியலுகரம் போன்ற உயிரொலிகளை இதழ் விரி உயிரொலிகள் (unrounded vowels) என்று கூறுவர். நவீன மொழியியலாளர்கள் சர்வதேச ஒலிப்பு எழுத்துமுறை (International Phonetic Alphabet) எனும் எழுத்துத்தரமொன்றை கட்டமைத்துள்ளனர். இதன்படி உலக மொழிகளிலுள்ள அனைத்து பேச்சொலி<nowiki/>களுக்கும் தனித்தனியாக அடையாளக் குறியீடுகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு பேச்சொலிக்கு ஓர் எழுத்து. அதன்படி குற்றியலுகரத்தின் IPA எழுத்து இது தான் - ⟨ɯ⟩.  

குற்றியலுகரத்தின் ஒலிப்பு முறை பற்றி தொல்காப்பியத்தில் நேர்படியான எந்தவித அவதானிப்பும் இல்லை, அதன் யாப்பிலக்கண கூறுகள் மட்டுமே கூறப்பட்டுள்ளன.  

குற்றியலுகரம் தமிழுக்கே உரித்தான பேச்சொலியா? இல்லை. பெரும்பாலும் மனித மொழிகளில் காணப்படும் பேச்சொலிகள் ஒன்றிக்கு மேற்பட்ட மொழிகளில் தென்படுகின்றன. ஒரு மொழிக்கே உரித்தான பேச்சொலி என்பது மிக மிக அரிதே. நம்மால் சிறப்பு ழகரம் என்றுப் போற்றப்படும் ஒலி கூட தமிழுக்கு மட்டும் உரித்தானது அல்ல. அது உலக மொழிகள் பலவற்றுள் காணப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக மாண்டரின், ஆஸ்திரேலிய பழங்குடி மொழிகள், கிரேக்கம், சில ஆங்கில வழக்குகள் உட்பட. அது போல் தான் குற்றியலுகரமும்.  

## திராவிட மொழிகளில் குற்றியலுகரம்

தென் திராவிட மொழி<nowiki/>களின் வளர்ச்சியில் குற்றியலுகரம் பயன்படுத்தப்படும் சூழல்கள் அதிகரித்தது. இது வட திராவிட மொழிகளிலோ, மத்திய திராவிட மொழிகளிலோ காணப்படுவதில்லை. பெரும்பாலும் சொற்களின் ஈற்றில் வரும் வல்லின ஒலிக்கு பின் வருவதையும், சொற்களின் சந்தியில் மறைந்து போவதையும் குற்றியலுகரத்தின் குணங்களாக கூறலாம். குறிப்பாக, தென் திராவிட மொழிகளில் வல்லொலிக்கு பின் வந்து, சொற் புணர்ச்சியில் காணாமல் போகும் உயிரொலியை திராவிட மொழியியலாளர்கள் ‘உச்சரிப்பு உயிரொலி’ (enunciative vowel) என்று கூறுவர். தமிழ், துளு, நீலகிரி பழங்குடி மொழிகள், மலையாளம் (கிட்டத்தட்ட) ஆகிய தென் திராவிட மொழிகளில் ⟨ɯ⟩ என்னும் குற்றியலுகரமே உச்சரிப்பு உயிரொலியாக தென்படுகிறது. பிற திராவிட மொழிகளில், அதாவது வட மற்றும் மத்திய மொழிகளில், அது ⟨u⟩ முற்றியலுகரமாக இருக்கிறது. தெலுங்கு ஒரு மத்திய திராவிட மொழி. அதில் முற்றியலுகரமே உச்சரிப்பு உயிரொலியாக வருகிறது. கன்னடம் தென் திராவிட மொழியாக இருப்பினும், தெலுங்கின் பாதிப்பால் அதிலும் முற்றிலுகரமே உச்சரிப்பு உயிரொலியாக வருகிறது. மலையாளமும் தென் திராவிட மொழி தான். ஆனால் அதில் வரலாற்று ரீதியாக ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. அதாவது, குற்றியலுகரம் உச்சரிப்பு உயிரொலியாக இருந்து, அ-கரம் (schwa என்னும் உயிரொலி) உச்சரிப்பு உயிரொலியாக மாற்றம் பெற்றது.  

சொற்புணர்ச்சியில் மறைந்து போவது எனும் பண்பில் பார்க்கலாம்:  

குற்றியலுகரம் தேக்கு + ஆல் > தேக்கால்  
(க்+உ) மூன்றாம் வேற்றுமை குற்றியலுகரம் மறைந்தது  

முற்றியலுகரம் புழு + இன் > புழுவின்  
(ழ்+உ) ஐந்தாம் வேற்றுமை முற்றியலுகரம் மறைவதில்லை  

மேற்கண்ட உதாரணத்தில் ‘தேக்கு’ என்னும் சொல் ஈற்றில் வல்லொலிக்கு பின் வரும் குற்றியலுகரம் புணர்ச்சியில் மறைந்து போகிறது. ஆனால், ‘புழு’ என்னும் சொல் ஈற்றில் வரும் இதழ் குவி ஒலியான முற்றியலுகரம் புணர்ச்சியில் மறைவதில்லை. ‘வ்’ என்னும் உடம்படுமெய் கொண்டு வந்துள்ளது.  

துளு மற்றும் கொடகு போன்ற மொழிகளில் குற்றியலுகரம் தனி ஒலியனாகவே இருக்கிறது. ஆனால், பிற தென் திராவிட மொழிகளிலோ அது முற்றியலுகரத்தின் மாற்றொலியன்களாகத் தான் இருக்கிறது.