# விர்ஜி வோரா


**வீர்ஜி வோரா**  
## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் பதிவுகள் இவரது வணிக நடவடிக்கைகளை அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றன. ஆனால் இவரது தோற்றம் அல்லது குடும்பப் பின்னணி பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை. இவர் ஒரு இந்து / சமணர் மற்றும் ஒரு முஸ்லிம் என்று பல்வேறு விதமாக விவரிக்கப்படுகிறார். 1968 இல், பேராசிரியர். கே. எச். கம்தார் மும்பை காப்பகங்கள், சூரத் ,வடோதராவில் உள்ள சமண ஆவணங்களின் பொருள் அடிப்படையில் ஒரு கட்டுரை எழுதினார். இந்த ஆராய்ச்சி படி, இவர் லோங்ககாச்சியா குழுவின் சுவேதாம்பர சமணராக இருந்தார். இவர் சிறீமாலி ஆசுவால் போர்வால் சாதிக் குழுவில் உறுப்பினராக இருந்திருக்கலாம். இவர் மத விவகாரங்களில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். மேலும் சங்கபதி / சங்கவி என்ற பட்டத்தையும் வகித்தார். இது ஒரு கோயிலைக் கட்டுவது அல்லது வெகுஜன யாத்திரை ஏற்பாடு செய்வது போன்ற முக்கிய பங்களிப்பைச் செய்யும் ஒரு சாதாரண தலைவருக்கு வழங்கப்படும் ஒரு தலைப்பாகும். ஜான் எஃப். ரிச்சர்ட்ஸ் என்பவர் 1996 இல் இவரை "பகர்ஜி போக்ரா" என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும் இவரை போக்ரா சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு முஸ்லிம் இஸ்மாயிலி வணிகர் என்று வர்ணிக்கிறார்.  

இவரைப் பற்றிய முந்தைய குறிப்பு 16 மார்ச் 1619 தேதியிட்ட ஒரு கிழக்கிந்திய நிறுவனப் பதிவில் காணப்படுகிறது. இதன் பொருள் இவரது முகவருக்கு வணிக பரிவர்த்தனைகள் செய்வதற்காக ஆங்கிலக் கப்பல்களைப் பார்வையிட இவருக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது. இது 1619 வாக்கில் இவர் ஏற்கனவே நன்கு நிறுவப்பட்ட வணிகர் என்பதைக் குறிக்கிறது.  

## வணிகம்

### விரிவாக்கம்
இவரின் வணிகத்தில் இந்தியாவின் பல இடங்களிலும், பாரசீக வளைகுடா, செங்கடல் மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் துறைமுக நகரங்களிலும் கிளைகள் இருந்தன. இவருக்கு இந்தியாவின் மிக முக்கியமான வணிக மையங்களில் முகவர்கள் இருந்தனர்  

- ஏகாதிபத்திய மூலதனம் மற்றும் இண்டிகோ வர்த்தகத்தின் மையத்தை ஆக்ராவில், கொண்டிருந்தார்.
- ஆக்ரா-சூரத் பாதையில் உள்ள முக்கிய போக்குவரத்து மற்றும் நெசவு மையமான புர்கான்பூரில் இவரது வணிகம் இருந்தது.
- தக்காணத்திலுள்ள கோல்கொண்டாவில் இவரது முகவர்கள் மசாலாப் பொருட்களை (குறிப்பாக மிளகு மற்றும் ஏலக்காய்) வாங்கினர்.
- கோவாவில், இவரது முகவர்கள் கடலோர வர்த்தகத்திற்காக மலபார் போர் கப்பல்களைப் பயன்படுத்தும் மசாலாப் பொருட்களை வாங்கினர்;
- மலபாரில் உள்ள கோழிக்கோடு, வகைப்படுத்தப்பட்ட மசாலாப் பொருட்களுக்கான வர்த்தக மையமாக இருந்தது.
- பீகார்

- 1625இல் இவர் டச்சுக்காரர்கள் கொண்டு வந்த முழு மிளகு பங்குகளையும் சூரத்துக்கு வாங்கினார். சூரத்தில் உள்ள ஆங்கில தொழிற்சாலை இவரிடமிருந்து 10,000 டாலர் மதிப்புள்ள மிளகு வாங்குவதற்கு 16 மக்முதிகள் என்ற விகிதத்தில் வாங்க முடிவு செய்தது. தென்னிந்தியாவிலிருந்து வணிகர்கள் புதிய மிளகுத்தூளுடன் சூரத்துக்கு வந்தபோது, இவர் அவர்களிடமிருந்து அனைத்து மிளகுகளையும் வாங்கினார். ஆங்கிலேயர்கள் பின்னர் மிளகு வாங்க தக்காணத்திற்கு ஒரு முகவரை அனுப்பினர். ஆனால் இவர் தனது முகவர்களிடம் மிளகுப் பங்கை ஆங்கிலேயர்கள் கொடுக்கத் தயாராக இருந்ததை விட சற்றே அதிக விலைக்கு வாங்கச் சொன்னார். இறுதியில், ஆங்கிலேயர்கள் இவரிடமிருந்து மிளகு வாங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
- 1629 இல் பவளத்தை விற்பதற்கு கடினமாக இருந்ததை அடுத்து ஆங்கிலேயர்களிடமிருந்து தள்ளுபடி விலையில் வாங்கினர்.
- 1629இல் 20,000 மமமுதிகளை மதிப்புள்ள மிளகினை ஆங்கிலேயருக்கு விற்றார் .
- 1633இல் 12,000 டோலா தங்கத்தை ஆங்கிலேயர்களிடமிருந்து வர்த்தகம் செய்தார்.
- 1641 இல் மஞ்சள் மற்றும் ஏலக்காயை ஆங்கிலேயர்களுக்கு விற்றார் .

இவர் உள்ளூர் வணிகர்களிடமிருந்து அபினி மற்றும் பருத்தியையும் வாங்கி தென்னிந்தியாவில் அல்லது மலுக்குத் தீவுகளில் மிளகுக்காக பரிமாறிக்கொண்டார்.  

இவர் பெரும்பாலும் ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளின் முழு அளவையும் வாங்குவார். பின்னர் இந்தியர்கள் மற்றும் வெளிநாட்டவர்கள் உட்பட மற்ற வணிகர்களுக்கு விதிமுறைகளை ஆணையிடுவார். டபிள்யூ. எச். மோர்லேண்டின் கூற்றுப்படி, இவர் ஆதிக்கம் செலுத்திய பிரதிநிதிகள் 5 முதல் 10 லட்சம் ரூபாய் வரையிலான முழு சரக்குகளையும் வாங்கினர்.  

- 1642: 1642 ஜனவரி 27 தேதியிட்ட ஒரு கடிதம் இவரை கிழக்கிந்திய நிறுவ்னத்தின் "மிகப் பெரிய கடன் வழங்குநர்" என்று குறிப்பிடுகிறது,
- 1647: கோல்கொண்டாவில் மாதத்திற்கு 1.17% வட்டிக்கு 10,000 பகோடாக்களை (சுமார் 6000 £) வழங்குவதன் மூலம் பர்மாவின் பெகுவிற்கு கிழக்கிந்திய நிறுவ்னத்தின் பயணத்திற்கு நிதியளித்தார் .
- 1650: சூரத்தில் உள்ள ஆங்கிலத் தொழிற்சாலையின் தலைவரான மெர்ரிக்கு ரூ. 100,000 ரூபாய் வழங்கப்பட்டது.
- 1669: ஆங்கிலேயர்கள் ரூ. 400,000 ரூபாய், கடன் வழங்குநர்கள் குழுவில் இருந்து அதிலிவர்விர்ஜி ஒரு முக்கியமான உறுப்பினராக இருந்தார்.

இந்தியாவில் உள்ள டச்சு கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திற்கு வழங்கப்பட்ட மூலதனத்தின் பெரும்பகுதி இவரும், இவரது நெருங்கிய கூட்டாளியான சாந்திதாசு சாவேரி ஆகியோரிடமிருந்தும் வந்தது. இவர் தனிப்பட்ட ஆங்கிலேயர்களுக்கு அவர்களின் சொந்த வர்த்தகத்திற்கு கடன் கொடுத்தார் - இது நிறுவனத்தின் லண்டன் அலுவலகத்தால் கண்டிக்கப்பட்டது.  

டச்சுக்காரர்களும் ஆங்கிலேயர்களும் பெரும்பாலும் சூரத்திலிருந்து ஆக்ராவுக்கு உண்டியல் மூலம் (கோரிக்கை வரைவுகள் அல்லது பயணிகளின் காசோலைகளைப் போன்றது) பெரும் தொகையை அனுப்ப இவரது வசதிகளைப் பயன்படுத்தினர்.  

## முகலாய அதிகாரிகளுடனான உறவுகள்
சூரத்தின் முகலாய சுபாதார்களுடன் (ஆளுநர்கள்) இவரது உறவுகள் பெரும்பாலும் நல்லுறவைக் கொண்டிருந்தன. 1623 வாக்கில், சூரத்தின் முகலாய சுபாதார் இசாக் பேக்குடன் இவர் செல்வாக்கு பெற்றார். இவர் அனைத்து குற்றச்சாட்டுகளையும் மறுத்தார். பேரரசரால் விடுவிக்கப்பட்டார். அக்கீம் பதவியில் இருந்தும் நீக்கப்பட்டார்.  

முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜகானுக்கு நான்கு அரபு குதிரைகளை அனுப்பியதாக இவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். மேலும் இளவரசர் முராத் பக்ச் பேரரசரை 18 புகழ்பெற்ற குசராத் காளைகள 1657இல் வழங்கியதாகத் தெரிகிறது.  

## இறுதி நாட்கள்
1664 இல் மராட்டிய தலைவர் சிவாஜி சூரத்தை தாக்கியபோது இவர் பெரும் பின்னடைவை சந்தித்தார். 1664 சனவரி 7 இல், மராட்டிய வீரர்கள் இவரது குடியிருப்பு மற்றும் கிடங்குகளை இடித்து, முத்து, மாணிக்கம், மரகதம் மற்றும் வைரங்களை பெருமளாவில் சூறையாடினர். சிவாஜிக்கு இவரிடமிருந்து "ஆறு பீப்பாய்கள் தங்கம், பணம், முத்துக்கள், கற்கள் மற்றும் பிற விலைமதிப்பற்ற பொருட்கள்" கிடைத்ததாக நேரில் கண்ட வோல்கார்ட் ஐவர்சன் என்ற டச்சுப் பயணி கூறுகிறார். 1660 களில் சூரத்துக்கு வருகை தந்தபோது இவருடன் நட்பை வளர்த்துக் கொண்ட பிரெஞ்சு பயணி ஜீன் டி தெவெனோட், சிவாஜியின் தாக்குதலின் போது இவருக்கு ஏற்பட்ட பெரும் பண இழப்பு குறித்தும் எழுதினார். இந்த கொள்ளை £ 50,000 மதிப்புடையது என்று வில்லியம் ஃபாஸ்டர் என்பவர் மதிப்பிடுகிறார்.  

மராட்டிய தாக்குதலுக்குப் பிறகும், இவர் சூரத்துக்கு வெளியே பல இடங்களில் இவரது சொத்துக்கள் இருந்ததால், முற்றிலுமாக அழிக்கப்படவில்லை. சூரத்தின் சுபாதார், இவரையும் மற்றும் காஜி சாகித் பேக் என்பவரையும் ஆக்ராவில் உள்ள முகலாய அரசவைக்கு அனுப்பி, நகரத்தை பலப்படுத்த அதிகாரிகளை சமாதானப்படுத்தினார். 1664 நவம்பர் 27 தேதியிட்ட ஒரு ஆங்கிலக் கடிதம் இவ்வாறு கூறுகிறது: "இந்த நகரத்தின் மிகப் பெரிய இரண்டு வணிகர்களான காஜி சாகித் பேக் மற்றும் விர்ஜி வோரா, தலையை இன்னும் பிடித்துக் கொண்டு பெரிய பேரம் பேசுகிறார்கள்; ஆகவே சிவாஜி அனைத்தையும்ம் எடுத்துச் செல்லவில்லை. ஆனால் இவர்களையும் அவர்களின் வர்த்தகத்தை முன்னெடுக்கும் திறனையும் விட்டுவிட்டார்.  

இவரைப் பற்றிய கடைசி குறிப்புகள் 1670 ஆம் ஆண்டின் ஆங்கிலப் பதிவுகளில் காணப்படுகின்றன, இது குவாஜா மினாஸ் என்ற ஆர்மீனிய வணிகர் இவர் சார்பாக அகலமான துணியை வாங்குவது பற்றியும், இவரது பேரன் நாஞ்சந்த் என்பவர் தகரம் மற்றும் தாமிரத்தை வாங்குவதையும் பற்றியும் பேசுகிறது. 1670 வாக்கில் இவருக்கு வயதாகிவிட்டது. மேலும் 1670 இல் சிவாஜியின் சூரத்தின் மேலான இரண்டாவது தாக்குதலின் போது மற்றொரு பின்னடைவை சந்தித்தார். சூரத்தின் வணிகர்கள் மற்றும் தரகர்களின் ஆங்கிலம் மற்றும் டச்சு பதிவுகள் 1670 க்குப் பிறகு இவரைக் குறிப்பிடவில்லை.  

1681-1686 காலப்பகுதியில் சூரத்தில் பிரெஞ்சு நடவடிக்கைகளின் தலைவராக பணியாற்றிய பிரான்சுவா மார்ட்டின், வங்கியாளர் மற்றும் வணிகர்களின் ஒரு தொகுப்பைப் பற்றி எழுதினார். அவர் எப்போதும் "சகோதரர்கள் போராஸ்" என்றே குறிப்பிடுகிறார். 1976 இல் எழுதிய லோட்டிகா வரதராஜன் கூறினார்: "பொருள் மூலம் பிரிப்பதில், இரண்டு சகோதரர்களில் ஒருவரான விர்ஜி வோரா என்பது சாத்தியமானதை விட அதிகமாகத் தெரிகிறது". இருப்பினும், மக்ராண்ட் மேத்தா (1991) 1670 க்கு அப்பால் வாழ்ந்திருந்தால் ஆங்கில பதிவுகள் நிச்சயமாக விர்ஜியைக் குறிப்பிட்டிருக்கும் என்று நம்புகிறார். எனவே 1670 இல் விர்ஜி இறந்திருக்கலாம் என்று அவர் ஊகிக்கிறார்.