# இந்தோனேசியாவின் நாட்டுப்புறக் கதைகள்


**இந்தோனேசியாவின் நாட்டுப்புறக் கதைகள்** ( Folklore of Indonesia ) இந்தோனேசியாவில் காணப்படும் அனைத்து நாட்டுப்புறக் கதைகளையும் குறிக்கிறது. அதன் தோற்றம் அநேகமாக வாய்வழி கலாச்சாரமாக இருக்கலாம், வேயாங் மற்றும் பிற நாடக வடிவங்களுடன் தொடர்புடைய நாயகர்களின் கதைகள் எழுதப்பட்ட கலாச்சாரத்திற்கு வெளியே பரவின. இந்தோனேசியாவில் உள்ள நாட்டுப்புறக் கதைகள் தொன்மவியலுடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.  

## கருப்பொருள்
இந்தோனேசிய நாட்டுப்புறக் கதைகள் இந்தோனேசியாவின் பல்வேறு கலாச்சாரங்களையும், இந்தோனேசியாவில் உள்ள இனக்குழுக்களின் பன்முகத்தன்மையையும் பிரதிபலிக்கின்றன.  

பல இனக்குழுக்கள் தங்கள் சொந்த கதைகள் மற்றும் நாட்டுப்புறக் கதைகளின் தொகுப்பைக் கொண்டுள்ளன. அவை தலைமுறைகளாகக் கூறப்படுகின்றன. கதைகள் பொதுவாக குழந்தைகளுக்கு படுக்கை நேரக் கதைகளாகக் கூறப்படுகின்றன. மேலும் கருணை, அன்பு, அடக்கம், நேர்மை, துணிச்சல், பொறுமை, விடாமுயற்சி, நல்லொழுக்கம் மற்றும் அறம் போன்ற கல்வியியல் மதிப்புகளைக் கொண்டுள்ளன. உதாரணமாக, ஒரு பிரபலமான கருப்பொருள் "உண்மை எப்போதும் வெல்லும், தீமை எப்போதும் தோற்கடிக்கப்படும்."  

பெரும்பாலான இந்தோனேசிய நாட்டுப்புறக் கதைகள் மகிழ்ச்சியான முடிவுகளையும் 'மகிழ்ச்சியுடன் எப்போதும்' கருப்பொருள்களையும் கொண்டிருந்தாலும், சில சோகத்தை வெளிபடுத்துகின்றன அலல்து சோகமான முடிவுகளைக் கொண்டுள்ளன.  

## வகைகள்
பெரும்பாலான இந்தோனேசிய நாட்டுப்புறக் கதைகள் இந்தோனேசிய கிராமங்களுக்குள் பல தலைமுறைகளாக கதைசொல்லிகள் மற்றும் பெற்றோர்களால் சொல்லப்பட்ட வாய்வழி பாரம்பரியமாகத் தொடங்குகின்றன. கதைகள் பெரும்பாலும் பாண்டூன், டெம்பாங் அல்லது குழந்தைகளின் பாடல்கள் போன்ற பல வாய்வழி மரபுகளில் பாடப்பட்டன அல்லது சொல்லப்பட்டன. சில வயாங் மற்றும் செண்ட்ராதாரி ( நடன நாடகம் ) போன்ற கலை நிகழ்ச்சிகளில் நிகழ்த்தப்பட்டது. மலாய் பாரம்பரியத்தில், அவற்றில் சில வேதத்தில் ஹிகாயத் என எழுதப்பட்டுள்ளன. அதே சமயம் சாவக பாரம்பரியத்தில், பல கதைகள் வரலாற்று நபர்கள் மற்றும் பாபாட் போன்ற வரலாற்று பதிவுகள் அல்லது பராரட்டன் போன்ற பழைய ககாவின் வேதங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்திய இந்து-பௌத்த காவியங்களும் இந்தோனேசிய நாட்டுப்புறக் கதைகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது, குறிப்பாக சாவகம் மற்றும் பாலியில் வயாங் மற்றும் நடன நாடகம் மூலம். இந்து இதிகாசங்களான இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் ஆகியவை இந்தோனேசியத் திருப்பங்கள் மற்றும் இந்தியப் பதிப்புகளிலிருந்து பெரும்பாலும் வேறுபட்ட விளக்கங்களுடன் தனித்தனி பதிப்புகளாக மாறியுள்ளன. புத்த ஜாதகக் கதைகள் இந்தோனேசிய கட்டுக்கதைகள் மற்றும் விலங்குகளின் நாட்டுப்புறக் கதைகளிலும் இடம் பெற்றுள்ளன. ஜாதகக் கதைகள் மெண்டுத்து, போரோபுதூர் மற்றும் சோச்சிவான் கோவில்கள் போன்ற பழங்கால சாவக கேண்டிகளில் ( கோயில்) கதை அடிப்படை நிவாரணங்களாக செதுக்கப்பட்டுள்ளன. புத்தரின் நற்பண்புகளைப் பற்றி விலங்கு கட்டுக்கதைகளைக் கூறுகிறது. அவர் ஒரு போதிசத்துவராகவும் வருங்கால புத்தராகவும் மீண்டும் பிறப்பதற்கு முன்பு தனது விலங்கு அவதாரங்களில் விதிவிலக்கான கருணைச் செயல்களைச் செய்தார்.  

இந்தக் கதைகள் இந்தோனேசியக் கல்வி முறையில் சேகரிக்கப்பட்டு, சிறிய மலிவான புத்தகங்களில் பொதுவாக இந்தோனேசியாவின் மாவட்டம் அல்லது பிராந்தியத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. பல கதைகள் நிகழ்வுகளை விளக்குகின்றன அல்லது கடந்த காலத்தின் சின்னமான அல்லது குறியீட்டு பாத்திரங்களைப் பயன்படுத்தி தார்மீக உருவகங்களை நிறுவுகின்றன. நாட்டுப்புற சொற்பிறப்பியல் மூலம் மக்கள் மற்றும் இடங்களின் பெயர்களின் தோற்றத்தையும் அவர்கள் விளக்க முற்படுகின்றனர்.  

சுகார்த்தோவின் காலத்தில், இந்தோனேசிய கல்வி மற்றும் கலாச்சாரத் துறையின் பிரிவுகள் இருந்தன. அவை சேகரிக்கப்பட்ட *செரிடா ரக்யாட்* பற்றி ஆய்வு செய்து அறிக்கைகளை எழுதின.