# மலாயாவில் சப்பானிய படையெடுப்பு


சப்பானியர்கள் சிங்கப்பூரைக் கைப்பற்றிய நேரத்தில், அவர்களின் தரப்பில் 14,768 பேர் உயிரிழந்தனர். ஆனால் நேச நாட்டுப் படைகளின் தரப்பில் சுமார் 7,500 - 8,000 பேர் கொல்லப்பட்டனர்; 11,000+ பேர் காயமடைந்தனர்; மற்றும் 120,000+ பேர் காணாமல் போனார்கள் அல்லது கைது செய்யப் பட்டார்கள். நேச நாட்டு கூட்டணியின் இழப்பு அல்லது உயிர்ப்பலிகள் மொத்தம் 130,246.  

## பின்னணி

1940-ஆம் ஆண்டுகளில், சீனாவை அடிபணிய வைக்கும் முயற்சியில் ஜப்பானியர்கள் ஈடுபட்டிருந்தனர். தங்களின் இராணுவப் படைகளுக்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களை, குறிப்பாக அமெரிக்காவில் இருந்து எண்ணெயைப் பெரிதும் நம்பி இருந்தனர்.. 1940-ஆம் ஆண்டு; 1941-ஆம் ஆண்டில், பிரான்சு நாட்டின் காலனிய குடியேற்றப் பகுதிகளை சப்பான் கைப்பற்றியதைத் தொடர்ந்து, அமெரிக்கா, ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் நெதர்லாந்து ஆகிய நாடுகள் சப்பானுக்கு எண்ணெய் மற்றும் போர் தளவாடப் பொருட்களை வழங்குவதற்குத் தடை விதித்தன.  

பிரித்தானிய அரசு அதன் தூர கிழக்கு காலனிய நாடுகளின் இராணுவக் கண்காணிப்பில் அதிகமாக கவனம் செலுத்தவில்லை. நிதி பற்றாக்குறை ஒரு காரணமாக இருந்தாலும், அந்த நாடுகளை குறைவாக மதிப்பீடு செய்ததே முக்கியக் காரணமாகும். 1937-இல், பிரித்தானிய மலாயாவின் இராணுவத் தளபதியாக இருந்தவர் மேஜர்-ஜெனரல் வில்லியம் டோபி (1935-39). இவர் மலாயாவின் பாதுகாப்பு பற்றி ஏற்கனவே சுட்டிக்காட்டி இருக்கிறார்.  

### பிரித்தானிய அரசாங்கத்தின் புறக்கணிப்பு

அக்டோபர் முதல் மார்ச் வரையிலான மழைக்காலத்தில், மலாயாவின் கிழக்குக் கடற்கரைப் பகுதிகளில் எதிரிகள் தரையிறங்க வாய்ப்புகள் உள்ளன என்றும்; சயாமில் (தாய்லாந்து) தளங்கள் அமைக்கப்படலாம் என்றும் அவர் கருத்துகள் தெரிவித்தார். சயாமில் சொங்கலா; பட்டாணி நகரம்; மலாயாவில் கோத்தா பாரு நகரங்களில் எதிரிகள் தரையிறங்கலாம் என்று அவர் கணித்தார். பெரிய அளவிலான இராணுவப் படைகளை உடனடியாக அங்கு அனுப்ப வேண்டும் என்றும் அவர் பரிந்துரைத்தார். அவருடைய கணிப்புகள் மிகச் சரியாக அமைந்தன.  

ஆனாலும், அவரின் பரிந்துரைகள் பிரித்தானிய அரசாங்கத்தினால் புறக்கணிக்கப்பட்டன. சிங்கப்பூர் கடற்படைத் தளத்தில் ஒரு வலுவான கடற்படையை நிறுத்த வேண்டும் என்பதே பிரித்தானிய அரசாங்கத்தின் முதன்மையான திட்டங்கள் ஆகும். அந்தக் காலக்க்கட்டத்தில், பிரித்தானியப் பேரரசு சிங்கப்பூரை முழுமையாக நம்பியிருந்தது. பிரித்தானிய அரசாங்கத்தின் தூர கிழக்கு உடைமைகளைப் பாதுகாப்பதும்; மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவிற்குச் செல்லும் கடல் பாதையைப் பாதுகாப்பதும்; அதன் முதன்மை நோக்கமாக இருந்தது. சிங்கப்பூரில். ஒரு வலுவான கடற்படை இருந்தால், அதுவே எதிரிகளுக்கு ஒரு தடுப்பாக அமையும் என்றும் கருதப்பட்டது.  

### மலாயா தீபகற்பத்திற்கு முழுமையான பாதுகாப்பு

1940-இல், மலாயாவின் அப்போதைய பிரித்தானிய இராணுவத் தளபதி லியோனல் பாண்ட் சப்பானிய (எதிரி) படையெடுப்பைப் பற்றி தம் கருத்தையும் வெளியிட்டார். சிங்கப்பூருக்கு தரமான பாதுகாப்பு வழங்க வேண்டும் என்றால் மலாயா தீபகற்பத்திற்கும் முழுமையான பாதுகாப்பு வழங்கப்பட வேண்டும் என்றார். அப்படியே சப்பானியர்கள் படையெடுத்தால் அதைத் தடுக்க சிங்கப்பூர் கடற்படைத் தளம் மட்டும் போதுமானதாக இருக்காது என்றார்.  

மலாயாவில் போர் விமானப் படையின் பலம் 300-500 விமானங்களாக இருக்க வேன்டும் என்று பிரித்தானிய இராணுவத் தளபதிகள் முடிவு செய்தனர். ஆனால், அப்போது மத்திய கிழக்கில் நடந்து வந்த போருக்கு, பிரித்தானியப் பேரரசு அதிகப்படியான முன்னுரிமைகளை வழங்கியதால் மலாயா நாட்டுப் பிரச்சினை என்பது ஒரு பெரிய பிரச்சினையாகக் கருதப்படவில்லை.  

## சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பு

1941 டிசம்பர் 8-ஆம் தேதி நள்ளிரவுக்குப் பிறகு மலாயா, கிளாந்தான், பாத்தாங் பாக் அமாட் கடற்கரையில் *(Pantai Padang Pak Amat)* சப்பானியர்கள் கரை இறங்கினர். பிரித்தானிய இந்திய இராணுவத்துக்கும் *(British Indian Army),* சப்பானிய இராணுவத்துக்கும் இடையே பெரும் போர் மூண்டது.  

பேர்ள் துறைமுகத் தாக்குதலுக்கு *(Attack on Pearl Harbor)* முன்னர் ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு தான் இந்த கோத்தா பாரு மோதல் நடந்தது.  

இந்த கோத்தா பாரு மோதல் தான், பசிபிக் போரின் தொடக்கத்தையும்; மலாயாவில் சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் தொடக்கத்தையும் குறிக்கின்றது.  

1942 சனவரி 18-ஆம் தேதி, ஒட்டுமொத்தமாக பிரித்தானிய பொதுநலவாயப் படைகளுக்கு பெரும் இழப்புகள். ஜப்பானியப் படைக்கும் பெருத்த சேதங்கள். பிரித்தானியா பொதுநலவாயப் படைகள் மலேசியா-சிங்கப்பூர் தரைப்பாலம் வழியாக சிங்கப்பூருக்குள் தஞ்சம் அடைந்தன. 1942 சனவரி 31-ஆம் தேதி, முழு மலாயாவும் ஜப்பானியர்களின் கைகளில் விழுந்தது.