# புகாரா முற்றுகை



**புகாரா முற்றுகை** என்பது உசுபெக்கிசுதானின் புகாரா நகரம் மீது கி. பி. 1220இல் நடைபெற்ற ஒரு முற்றுகைப் போராகும். இது மங்கோலியர்களின் குவாரசமியப் படையெடுப்பின் ஒரு பகுதியாக நடைபெற்றது. இரண்டாம் அலாவுதீன் முகம்மதுவால் ஆளப்பட்ட குவாரசமியப் பேரரசின் மீது மங்கோலியப் பேரரசைத் தோற்றுவித்த செங்கிஸ் கான் பலமுனைத் தாக்குதல் நடத்தினார். தன் நாட்டின் ஒவ்வொரு பெரிய நகரத்தையும் தனித்தனியாகத் தற்காக்க ஷா திட்டமிட்டிருந்தார். மங்கோலியர்கள் முதலில் எல்லைப் பட்டணமான ஒற்றாரை முற்றுகையிட்டனர். பிறகு குவாரசமியா நாட்டிற்குள் தாக்குதல் நடத்த ஆரம்பித்தனர்.  

புகாரா நகரமானது குவாரசமியப் பேரரசின் ஒரு முக்கிய வணிக மற்றும் கலாச்சார மையமாக இருந்தது. ஆனால் மங்கோலியப் பேரரசின் எல்லையிலிருந்து தொலைதூரத்தில் இந்த நகரம் இருந்தது. எனவே 20,000க்கும் குறைவான வீரர்களையே இந்த நகரத்தின் தற்காப்புக்காகக் குவாரசமிய ஷா நியமித்திருந்தார். எனினும் சுமார் 30,000 முதல் 50,000 வீரர்களைக் கொண்டதாக மதிப்பிடப்பட்ட ஒரு மங்கோலியப் படையானது, அதற்கு முன் பெரிய இராணுவங்களால் கடக்க முடியாது என்று எண்ணப்பட்ட கிசில்கும் பாலைவனத்தைக் கடந்தது. புகாரா நகரமானது திடீரென வியக்க வைக்கும் விதமாக முற்றிலுமாகச் சுற்றி வளைக்கப்பட்டது. மங்கோலியர்களைத் தாக்க வந்த ஒரு சிறு படையானது கொன்றழிக்கப்பட்டது. நகரின் வெளிப்புறமானது மூன்றே நாட்களில் சரணடைந்தது. குவாரசமிய அரசமரபுக்கு விசுவாசமானவர்கள் நகர்க்காப்பரணை இரண்டு வாரங்களுக்குக் குறைவான காலத்திற்குத் தற்காத்து வந்தனர். ஆனால் அந்தத் தற்காப்பும் சீக்கிரமே உடைக்கப்பட்டது.  

மங்கோலிய இராணுவமானது நகர்க்காப்பரணில் இருந்த அனைவரையும் கொன்றது. பெரும்பாலான மக்களை அடிமைப்படுத்தியது. மங்கோலியர்கள் திறமைவாய்ந்த கைவினைஞர்களை மதித்தனர். அதே நேரத்தில் மற்றவர்கள் இராணுவங்களில் கட்டாயப்படுத்திச் சேர்க்கப்பட்டனர். தீ பரவியதால் புகாரா நகரம் தரைமட்டமான போதும், அழிவானது மற்ற நகரங்களை ஒப்பிடுகையில் லேசானதாகவே இருந்தது. சிறிது காலத்திலேயே புகாரா நகரமானது மீண்டும் ஒரு வணிக மற்றும் கல்வி மையமாக உருவெடுத்தது. மங்கோலிய அமைதி மூலம் பெரிதும் பயன்பெற்றது.  

## பின்புலம்
மங்கோலியப் படையெடுப்புக்கு முன், எகுத் அல் அமாவி என்ற புவியியலாளரால் எடுக்கப்பட்ட புவியியல் ஆய்வானது புகாராவை 'நடு ஆசியாவின் பெரிய நகரங்களில் ஒன்று' எனக் குறிப்பிடுகிறது. வழித்தடமற்ற கிசில்கும் பாலைவனம் வழியாக சுமார் 480 கிலோமீட்டர் தூரத்தை மங்கோலியப் படைகள் கடந்தன. இப்பாலைவனமானது இதற்கு முன்னர் ஒரு பெரிய படையால் கடக்க முடியாதது என்று அனைவராலும் கருதப்பட்டது. நகரத்திற்கு முன்னர் தோன்றிய கானின் இராணுவத்தைக் கண்டு குடிமக்கள் மற்றும் ஷா அதிர்ச்சியடைந்தனர்.  இந்தப் பயணமானது சில வரலாற்றாளர்களால் வரலாற்றின் மிகச் சாமர்த்தியமான படை நகர்த்தல் என்று புகழப்படுகிறது. தங்களது சொந்தக் குதிரை வில்லாளர்களின் உடன்பிறந்த வேகம் மற்றும் கட்டுரம் வாய்ந்த தன்மை ஆகியவற்றை உபயோகப்படுத்தியதோடு மட்டுமல்லாமல், உள்ளூர் வழிகாட்டிகளைப் பிடித்து பாலைவனத்தில் எங்கு கிணறுகள் மற்றும் நீர்க்குட்டைகளின் அமைப்பு இருக்கிறது என்பதைக் கண்டு அவர்கள் கடந்தனர். இதன் காரணமாகக் கான் மற்றும் அவரது தளபதிகள் ஷாவின் திட்டங்களைத் தவிடுபொடியாக்கினர். அடுத்த நாள், பட்டணத்துப் பெரியவர்கள் கானின் இராணுவத்திடம் நகரத்தைச் சரணடைய வைத்தனர். அன்றிலிருந்து, மங்கோலியர்களுக்குக் காட்டப்பட்ட ஒரே எதிர்ப்பானது நகர்க்காப்பரணுக்குள் இருந்த ஷாவுக்கு விசுவாசமான ஒரு சிறு குழுவினரிடம் இருந்து வந்தது. கோட்டையின் நகர்க்காப்பரணானது மிகுந்த நுணுக்கத்துடன் கட்டப்பட்டிருந்தது. ஆனால் கான் முற்றுகைப் போர் வல்லுநர்களைச் சீனாவிலிருந்து அழைத்து வந்திருந்தார். 10 நாட்களுக்குப் பிறகு, தீ பொருட்கள் மற்றும் வெடிமருந்து ஆயுதங்களைக் கொண்டு தற்காப்பானது முறியடிக்கப்பட்டது. 14 நாட்களுக்குள் நகர்க்காப்பரணானது கைப்பற்றப்பட்டது.  

நகர்க் காப்பரணுக்குள் இருந்த அனைவரும் கொல்லப்பட்ட போதும், மெர்வ் மற்றும் ஊர்கெஞ்ச் ஆகிய நகரங்களில் நடந்ததை போல் மக்கள் அனைவரும் மொத்தமாகக் கொல்லப்படவில்லை. மாறாக, மக்கள் நகரத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டுப் பிரிக்கப்பட்டனர். திறமை வாய்ந்த கைவினைஞர்கள் மங்கோலிய இராணுவத்துடன் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டனர். எஞ்சிய போர் புரியும் வயதுடைய ஆண்கள் மங்கோலியப் படைகளில் கட்டாயப்படுத்திச் சேர்க்கப்பட்டனர். இவ்வாறு கட்டாயப்படுத்திச் சேர்க்கப்பட்டவர்கள் சமர்கந்து மற்றும் குர்கஞ்ச் முற்றுகைகளின்போது மனிதக் கேடயங்களாகப் பயன்படுத்தப்பட்டனர். சீக்கிரமே இந்த இரண்டு முற்றுகைகளும் 1220 மற்றும் 1221இல் புகாரா முற்றுகைக்குப் பிறகு நடந்தன. *தருயாச்சி* என்ற ஒரு புதிய பதவி இங்கு உருவாக்கப்பட்டது. அவருக்குக் கீழ் ஆட்சிக் கட்டமைப்பிற்கான ஆக்கக்கூறுகள் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு சீக்கிரமே உருவாக்கப்பட்டன. இங்கு உருவாக்கப்பட்ட பெரும்பாலான பேரமைப்புகள் காரா கிதை அரசின் அமைப்புகளை அகத்தூண்டுதலாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டிருந்தன. ஒரு வரலாற்றாளர் காரா கிதை அரசை 'மூல மங்கோலியப் பேரரசு' என்று அழைத்துள்ளார். இப்பகுதியானது இன்னும் நிலையற்ற தன்மையுடனேயே இருந்தது. ஒரு குவாரசமியக் கொள்ளைக்கூட்டத் தலைவன் ஒரு புகாரா தருகாச்சியை இந்நேரத்தில் அரசியல் கொலை செய்தான். ஒகோடியின் ஆட்சியின்போது கருவூலத்திற்கு வருமானம் தந்த முக்கியமான ஆதாரங்களில் முதன்மையானதாகக் குவாரசமியாவின் முந்தைய நகரங்கள் திகழ்ந்தன. இந்நகரங்கள் பின்னாளில் சகதாயி கானரசின் முக்கியமான நகரங்களாகத் திகழ்ந்தன; சமர்கந்துடன் சேர்ந்து புகாரவும் எதிர்காலத்தில் பெரிய படையெடுப்பாளரான தைமூரின் தாயக நகரங்களாயின. இந்நகரமானது இதன் மதரீதியான முக்கியத்துவத்தையும் மீண்டும் பெற்றது. நடு ஆசியாவில் சூபித்துவத்தின் மிக முக்கியமான மையமாக புகாரா உருவானது; சைபல்தீன் அல் பகார்சியின் கல்லறையைச் சுற்றி இருந்த திருவிடமானது இப்பகுதியிலேயே மிகுந்த செல்வச் செழிப்பு மிக்க அறக்கொடைப் பொருட்களைக் கொண்ட இடமாகத் திகழ்ந்தது.