wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# மினா மங்கள்

**மினா மங்கள்** (**Mina Mangal)** ஆப்கானித்தான் நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு முன்னணி பத்திரிகையாளர் ஆவார். மேனா மங்கள் என்ற பெயராலும் இவரை அழைப்பார்கள். 1992 ஆம் ஆண்டு இவர் பிறந்தார். அரசியல் ஆலோசகர் மற்றும் பெண்கள் உரிமை ஆர்வலர் என்ற முகங்களோடும் இவர் செயற்பட்டார்.  

## வாழ்க்கை மற்றும் தொழில்
மங்கள் ஆப்கானித்தானில் ஆறு உடன்பிறப்புகளில் (5 சகோதரிகள், 1 சகோதரர்) ஒரு மூத்தவராகப் பிறந்தார். குடும்பத்தில் 5 சகோதரிகள் 1 சகோதரர் என ஆறு உறுப்பினர்கள் இவர் குடும்பத்தில் ஒருந்தனர். பத்திரிகை வாழ்க்கைக்கு முன்பு, இவர் ஒரு மருத்துவச்சியாகப் பயிற்சி பெற்றார். சட்டம் பயின்றார், கவிதை மற்றும் எழுத்தில் ஆர்வம் காட்டினார்.  

மங்கள் தனது உடன்பிறப்புகளின் கல்விக்கு நிதி உதவி செய்ய பல வேலைகளைச் செய்தார். டோலோ தொலைக் காட்சி , சம்சாத் தொலைக் காட்சி , இந்த இணை திருமணமாகி 10 ஆண்டுகள் ஒன்றாக வாழ்ந்தனர். ஆனால் மங்காவின் நிறுவனத்தில் மங்காவின் உயிருக்கு ஆபத்து உள்ளது என்ற அடிப்படையில் மனித உரிமைகள் ஆணையத்தில் நீண்ட முறையீடு செய்ததைத் தொடர்ந்து முறையாக விவாகரத்து செய்தனர். இருப்பினும், முன்னாள் கணவரும் அவரது குடும்பத்தினரும் மங்களை மறுமணம் செய்ய வலியுறுத்தி தொடர்ந்து தொந்தரவு செய்தனர். மங்களின் குடும்பத்தினர், கணவர் மங்களுக்கு போதை மருந்து கொடுத்ததாகவும், பாக்கியா மாகாணத்திற்கு வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் சென்றதாகவும், அங்கு அவர்கள் மங்களை சித்திரவதை செய்து அடித்ததாகவும் குற்றம் சாட்டினர்.  

இவர் இறப்பதற்கு முன்பு, அவர் தேசிய சட்டமன்றத்தின் கீழ் சபையான மக்கள் மன்றத்தின் கலாச்சார ஆணையராக இருந்தார். மங்களின் முன்னாள் கணவர் அல்லது அவரது குடும்பத்தினர் சம்பந்தப்பட்டிருப்பதாக குடும்பம் சந்தேகிக்கிறது, மேலும் முன்னாள் கணவருக்கு எதிராக அவரது பெற்றோர் புகார் அளித்தனர். கனடியப் பிரதமர் இயசுடின் ட்ரூடோ இந்தக் கொலையை "ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத துயரம்" என்று கூறினார், காபூலில் உள்ள அமெரிக்க தூதரகமும் தங்கள் இரங்கலைத் தெரிவித்தது. பத்திரிக்கையில் பெண்களுக்கான கூட்டணி அறிக்கையின்படி 2019 ஆம் ஆண்டு இதுவரை கொல்லப்பட்ட ஐந்து பெண் பத்திரிகையாளர்களில் மினா மங்களும் ஒருவர்.
# பிளாங்க் நாய்சு


**பிளாங்க் நாய்சு** (Blank Noise) என்பது ஒரு சமூக/ பொதுக் கலைத் திட்டமாகும், இது இந்தியாவில் பொதுவாக பெண்களைப் பகடி செய்தல் என்று அழைக்கப்படும் தெரு துன்புறுத்தலை எதிர்கொள்ள முயல்கிறது. ஆகஸ்ட் 2003 இல் ஜஸ்மீன் பதேஜாவால் தொடங்கப்பட்ட இந்த திட்டம், பெங்களூரில் *உள்ள சிருஷ்டி* கலை மற்றும் அறிவியல் தொழில்நுட்பப் பள்ளியின் மாணவர் திட்டமாகத் தொடங்கியது, அதன் பிறகு இந்தியாவின் பிற நகரங்களுக்கும் இந்த இயக்கம் பரவியது.  

## செயல்பாடுகள்
பிளாங்க் நாய்சு இயக்கம் தன்னார்வத் தொண்டர்களால் வழிநடத்தப்பட்டு முழுமையாக இயக்கப்படுகிறது. பரவலான வேறுபாடு கொண்ட புவியியல் இடங்கள் மற்றும் வயதுக் குழுக்களில் இருந்து ஆண் மற்றும் பெண் தன்னார்வலர்களின் ஒரு முக்கிய குழு இதில் கூட்டாக இணைந்து வேலை செய்கிறது. பிளாங்க் நாய்சு தெரு பாலியல் துன்புறுத்தல் பிரச்சினையில் பொது உரையாடலைத் தூண்ட முயல்கிறது. உரையாடல்கள் கூட்டாக "பெண்களைப் பகடி செய்தல்" என்ற வரையறையை உருவாக்குவதிலிருந்து "கிண்டல்", "துன்புறுத்தல்", "ஊர்சுற்றுவது" ஆகியவற்றின் எல்லைகளை வரையறுக்கின்றன. இந்த குழு தெரு பாலியல் வன்முறை, துன்புறுத்தல் மற்றும் "பெண்களைப் பகடி செய்தல்" ஆகியவற்றின் எல்லைகளை உருவாக்குகிறது மற்றும் அவற்றை மீண்டும் பொதுவெளியில் கொண்டுவந்து , பொது விவாதத்தை உருவாக்குதல் போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுகிறது.  

இது நேரடி நகர நடவடிக்கை மற்றும் பொது தலையீடுகள் மூலம் தங்கள் நகரங்களுடனான பெண்களின் பயம் அடிப்படையிலான உறவை நிவர்த்தி செய்கிறது. அவர்கள் பிளாங்க் நாய்சு தோழர்கள் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். பிளாங்க் நாய்சு 'பெண்களைப் பகடி செய்தலை' நோக்கி ஒரு அணுகுமுறை மாற்றத்தை நோக்கிய செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டு வருகிறது மற்றும் பொதுமக்கள் தன்னார்வமாக இந்த பிரச்சினையில் கூட்டுப் பொறுப்பையும் ஏற்க வேண்டும் என்று இந்த அமைப்பினர் கோரிக்கை விடுக்கின்றனர்.  

பிளாங்க் நாய்சு இயக்கம் இந்தியா, பெங்களூரில் நிறுவப்பட்டாலும், அது மும்பை, டெல்லி, சென்னை, கல்கத்தா, சண்டிகர், ஹைதராபாத் மற்றும் லக்னோ போன்ற பிற நகரங்களுக்கும் அதன் செயல்பாடுகள் பரவியது. இது அவமானம் மற்றும் பழி என்ற கருத்தை "நான் ஒருபோதும் இதனை கேட்கமாட்டேன்" (தெருக்களில் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு எதிராக கேளுங்கள்) போன்ற பிரச்சாரங்கள் மூலம் பரப்புரையில் ஈடுபடுகிறது. இதில் பரவலாக இந்த இயக்கத்தினர் களைய முற்படும் கருத்து பெண்கள் அணியும் ஆடையானது ஆண்களைக் கவரக் கூடிய வகையிலோ அல்லது மிகவும் கவர்ச்சியாக அல்லது அரை குறை ஆடையுடன் இருப்பதனால் தான் இது போன்ற வன்முறைகள் ஏற்படுகிறது அதனால் அவர்கள் சரியான ஆடையினை அணிய வேண்டும் எனும் கருத்தைத் தான் களைய முற்படுகின்றனர்.தெரு நடவடிக்கைகள் மற்றும் உரையாடலின் மூலம், பிளாங்க் நாய்சு தெருக்களில் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பான மற்றும் சுதந்திரமான சூழலை அடைய இயலும் எனும் அதன் நோக்கங்களை அடைய செயல்படுகிறது, மேலும் சமுதாயம் பொதுவாக பெண்களை ஆண்களுக்கு சமமாக நடத்தவும் உதவுகிறது.  

டிசம்பர் 2012 இல், டெல்லியில் ஓடும் பேருந்தில் ஒரு இளம் பெண் கொடூரமாக பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, பிளாங்க் நாய்சு பாதுகாப்பான நகர உறுதிமொழியைத் தொடங்கியது, இது நகரங்களை பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பான நகரமாக்குவதற்கான வழிகளை உறுதியளிக்க குடிமக்களை வலியுறுத்துகிறது.  

இந்தத் திட்டம் தெளிப்பு ஓவியம் செய்தல், பொது இடங்களில் பாலியல் வல்லுறவிற்கு ஆளானவர்களின் சாட்சியங்களைப் பதிவு செய்தல் மற்றும் துன்புறுத்தலுக்கு எதிரான செய்திகளைக் கொண்ட கொசுவச் சட்டைகளை அச்சிடுதல் போன்ற செயல்களை மேற்கொண்டுள்ளது. இது ஆர்ப்பாட்டங்களையும் நடத்தியது.
# சனா சாஃபி



**சனா சாஃபி** (Sana Safi) ஆப்கானித்தான் நாட்டைச் சேர்ந்த ஓர் ஒளிபரப்பு பத்திரிகையாளர் ஆவார். தற்போது இவர் பிபிசி உலக சேவைக்காக பணிபுரிகிறார். 1989 ஆம் ஆண்டு இவர் பிறந்தார்.  

## ஆரம்ப ஆண்டுகள்
சனா சாஃபி ஆப்கானித்தான் நாட்டின் தலைநகரமான காபூல் நகரத்தில் பிறந்தார். அங்குள்ள கந்தகார், எல்மண்டு நங்கர்கார் மற்றும் ஆப்கானித்தானின் பிற நகரங்களில் வளர்ந்தார். சாஃபியின் முதல் 18 வருடங்கள் ஆப்கானித்தானில் கழிந்தன. 1980 ஆம் ஆண்டுகளில் பொதுவுடமையின் கீழும் 1990 ஆம் ஆண்டுகளில் உள்நாட்டுப் போர் காலத்திலும் இவருடைய ஆப்கான் வாழ்க்கை கழிந்தது. தாலிபான்கள், சாஃபியின் குழந்தைப் பருவத்தைக் கொள்ளையடித்தார்கள்.  

2007 ஆம் ஆண்டு ஆப்கானித்தானை விட்டு வெளியேறிய சபி தற்போது ஐக்கிய இராச்சியத்தில் வசித்து வருகிறார். பாசுட்டோ, டாரி மற்றும் ஆங்கில மொழிகளில் இவர் சரளமாக பேசுகிறார்.  

## பத்திரிகை
சாஃபி இலண்டனில் வசித்து வருகிறார், அங்கு இவர் பிபிசியின் உலக சேவைக்கு வேலை செய்கிறார். பிபிசி ஆப்கானித்தானின் ஆப்கன் பெண் மணி திட்டம் மற்றும் முக்கிய நடப்பு விவகாரங்கள் ஒலிபரப்பில் பணிபுரிகிறார். முன்னதாக இவ்வொலிபரப்பில் சேருவதற்கு முன்பு இவர் கிழக்கு ஆப்கானித்தான் நகரமான இயலாலாபாத்தில் குழந்தைகள் நிகழ்ச்சிக்கு தொகுப்பாளராகவும் மற்றும் தயாரிப்பாளராகவும் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார்.  

இவர் தற்போது ஒரு வாசிப்பாளர் பிபிசி பாசுட்டோ மொழி தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கிறார். இந்நிகழ்ச்சி 30 நிமிடங்கள் ஒலிபரப்பாகிறது. உள்ளூர் பிராந்திய மற்றும் சர்வதேச செய்திகள் இந்நிகழ்ச்சியில் ஒலிபரப்பு செய்யப்படுகின்றன. ஆப்கானித்தானின் லெபனான்-அமெரிக்க முதல் பெண்மணியான ரூலா கானியுடன் தனது முதலாவது நேர்காணல் நிகழ்ச்சியில் இவர் பேட்டி கண்டார். ரூலா கானியின் கணவர் அசுரப் கானி அக்மத்சாய் பதவியேற்ற பிறகு அவருடன் பேசிய முதல் பத்திரிகையாளர் சாஃபி ஆவார்.  

பிபிசி நியூசு பாசுட்டோ ஆப்கானித்தான் மற்றும் பாக்கித்தானில் உள்ள பெண்களுக்கு தேவையான முக்கியமான செய்திகளை ஆராயும் உள்ளடக்கம் கொண்ட ஒரு நிகழ்ச்சி பருவத்தை வெளியிட்ட்து. எட்டு பாகங்கள் கொண்ட லெட்சு டாக் என்பது அந்நிகழ்சியாகும். சனா சாஃபி இலண்டன், காபூல் மற்றும் பிற இடங்களில் உள்ள முக்கிய விருந்தினர்களுடன் குடும்ப வன்முறை, பெண் அடையாளம், பெண்கள் உரிமை, பாலியல் மற்றும் இனப்பெருக்க ஆரோக்கியம் போன்ற செய்திகளைப் பற்றி விவாதிக்கிறார்.  

## எழுதுதல்
சாஃபியின் பத்திரிகை வேலைகளுடன், இவர் கற்பனையான எழுத்துக்களுக்கு பெயர் பெற்றவராவார். முக்கியமாக சிறுகதைகளை எழுதுகிறார். இவரது சொந்த நாடான ஆப்கானித்தானில் இச்சிறுகதைகள் பரவலாக வெளியிடப்பட்டன. பெரும்பாலும் இவரது சிறுகதைகள் ஓர் இளம் சுதந்திர முசுலீம் பெண்ணின் கதையைச் சொல்கின்றன. இவர் தனது நாட்டின் ரகசியங்கள் மற்றும் மரபுகள் அனைத்தையும் அறிந்திருக்கிறார். மேற்கத்திய சமூகத்திலும் மிகவும் நன்றாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளார்.  

கிழக்கு மற்றும் மேற்கின் மாறுபட்ட அம்சங்களையும் மனித இனத்தின் ஒற்றுமைகளையும் இவர் பேசுகிறார். பின்னணியையும் வளர்ப்பையும் கருத்தில் கொண்டு சாஃபியின் கதைகளில் சில அடிப்படை சமூகப் பிரச்சினைகளைப் பற்றி விவாதிக்க தயங்குவதில்லை. ஓர் இளம் மேற்கத்தியரின் பொருத்தம் பார்க்க பழகுதல், சமூகமயமாக்கல் மற்றும் தினசரி வாழ்க்கை போன்ற சர்ச்சைக்குரிய தலைப்புகள் இவருடைய கதைகளில் பேசப்படுகின்றன. பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் மற்றும் உடல் ரீதியான வன்முறைகள் பற்றியும் இவர் பல தலைப்புகளில் எழுதியுள்ளார்.
# கோர்ட்



**கோர்ட்** (*Court*) என்பது 2014 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய பன்மொழி சட்ட நாடகத் திரைப்படம் ஆகும். இதை அறிமுக இயக்குநர் சைதன்யா தம்ஹானே எழுதி இயக்கியுள்ளார். மும்பை அமர்வு நீதிமன்றத்தில் வயதான போராட்ட பாடகரான நாராயண் காம்ப்ளே (விரா சதிதர்) என்பவரின் மீது நடக்கும் வழக்கு மூலம் இந்த படம் இந்திய நீதி அமைப்பு எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை அச்சு அசலாக காட்டுகிறது. இதில் கீதாஞ்சலி குல்கர்னி, பிரதீப் ஜோஷி, ஷிரிஷ் பவார் ஆகியோர் நடித்தனர்.  

இப்படத்திற்கு சம்பாஜி பகத் இசையமைத்தார். மிருணாள் தேசாய் மற்றும் ரிகவ் தேசாய் முறையே ஒளிப்பதிவாளராகவும், படத்தொகுப்பாளராகவும் பணியாற்றினர். உண்மையான நீதிமன்றங்களுக்கும் அவை திரைப்படங்களில் சித்தரிக்கப்படும் விதத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைக் காண தம்ஹானே ஆர்வம் கொண்டவராக இருந்தார். பல உண்மை வழக்குகளைக் கண்டபின், இந்திய அமைப்பில் "நீதி மன்றக் கனவை" ஆராய விரும்பினார். அவரது நண்பர் விவேக் கோம்பர் படத்தை தயாரிக்க ஒப்புக்கொண்டு, அதில் நடித்தார். படக்குழு புதியவர்களைக் கொண்டிருந்தது. படத்தில் நடித்த நடிகர்கள் தொழில் முறை அல்லாத நடிகர்களாவர். மராத்தி, இந்தி, குஜராத்தி, ஆங்கிலம் என படத்தில் நான்கு மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. இது மகாராட்டிரத்தில் நடப்பதாக உள்ளதால் பெரும்பாலான உரையாடல்கள் மராத்தியில் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. சட்டங்கள் ஆங்கிலத்தில் படிக்கப்படுகின்றன. எதிர் தரப்பு வழக்கறிஞர் குஜராத்தி மொழி பேசுபவராக உள்ளார்.  

2014 ஆம் ஆண்டு நடந்த 71 வது வெனிஸ் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் *கோர்ட்* திரையிடப்பட்டது, அங்கு அது ஹொரைசன்ஸ் பிரிவில் சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் தம்ஹானுக்காக லூய்கி டி லாரன்டிஸ் விருதை பெற்றது. இந்த திரைப்படம் பல திரைப்பட விழாக்களில் கலந்துகொண்டு 18 விருதுகளை பெற்றது. இது 2014 மும்பை திரைப்பட விழாவின் சர்வதேச போட்டி பிரிவில் இந்தியாவில் திரையிடப்பட்டது. இது திரையரங்குகளில் 2015 ஏப்ரல் 17 அன்று வெளியானது. வெளியாகி விமர்சன ரீதியான பாராட்டைப் பெற்றது. மேலும் 62 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதைப் பெற்றது.  

## கதை
நாராயண் காம்ப்ளே ஒரு ஆசிரியர், கவிஞர் சமூக ஆர்வலர் மற்றும் எதிர்ப்பு பாடகர் ஆவார். அவர் மேடையில் பாடிய எதிர்ப்புப் பாடல் ஒன்றினால் துப்புறவுத் தொழிலாளியான வாசுதேவ் பவார் என்பவர் தற்கொலை செய்துகொண்டார் என காம்ப்ளே மீது வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டு தற்கொலைக்கு தூண்டியதாக அவர் கைது செய்யப்படுகிறார். அவரை மீட்க முயல்கிறார் வழக்கறிஞர் வினய் வோரா. அந்த வழக்கு விசாரணை எப்படியெல்லாம் நடக்கிறது. காம்ப்ளே விடுதலை ஆனாரா இல்லையா என்பதை, எந்த திடீர் திருப்பமோ, நீண்ட வசனங்களோ இன்றி படம் அதன் போக்கில் சொல்கிறது.  

## நடிப்பு

- விர சதிதர் -நாராயண் காம்ப்ளேவாக
- விவேக் கோம்பர் -வினய் வோராவாக
- கீதாஞ்சலி குல்கர்னி -அரசு வழக்கறிஞர் நூதனாக
- பிரதீப் ஜோஷி -நீதியரசர் சதாவர்தேவாக
- உஷா பேன் -ஷர்மிளா பவாராக
- ஷிரிஷ் பவார் -சுரித்தாக
# 1990 பந்தலா வன்கலவி வழக்கு

30 மே 1990 அன்று, கோசாபா ரங்கபெலியாவிலிருந்து திரும்பும் போது மூன்று சுகாதார அதிகாரிகள், மேற்கு வங்காள அரசின் சுகாதாரத் துறையைச் சேர்ந்த இருவர் மற்றும் நாடுகளின் சிறுவர் நிதியத்தினைச் சேர்ந்த ஒருவர் பந்தலா சாலையில் ஒரு குழுவால் பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டனர். தாக்குதலில் ஈடுபட்டவர்களை எதிர்க்கும் போது ஒரு அதிகாரி மற்றும் அவர்களது ஓட்டுநர் இறந்தனர்.  

## சம்பவம்
30 மே 1990 இல், கோசாபாவில் ஒரு தடுப்பூசி திட்டத்தை ஆய்வு செய்த பிறகு மூன்று சுகாதார அதிகாரிகள் குழு கொல்கத்தாவுக்குத் திரும்பிக்கொண்டிருந்தது. இந்த குழுவில் மேற்கு வங்க சுகாதாரத் துறையின் துணை மாவட்ட விரிவாக்க ஊடக அலுவலர் அனிதா திவான் இருந்தார். உமா கோஷ், சுகாதாரத் துறையின் மூத்த அதிகாரி; மற்றும் புது தில்லியில் உள்ள உலக சுகாதார அமைப்பு அலுவலகத்தின் பிரதிநிதி ரேணு கோசு ஆகியோர் இருந்தனர். மாலை 6:30 மணியளவில் அவர்கள் கிழக்கு பெருநகர புறவழிச்சாலைக்கு அருகில் உள்ள பந்தலை அடைந்தபோது, 4-5 இளைஞர்கள் குழு உள்ளூர் சங்கத்தின் அருகே தங்கள் மகிழுந்துவை நிறுத்தினர். ஓட்டுநர் அபானி நையா தப்பிக்க முயன்றார், ஆனால் அவரது கட்டுப்பாட்டை இழந்து மகிழுந்து கவிழ்ந்தது. இதற்கிடையில், 10-12 இளைஞர்கள் கொண்ட மற்றொரு குழு அந்த இடத்திற்கு வந்தது, அதில் ஒருவர் ஒரு பெண்ணை மகிழுந்துவில் இருந்து வெளியே இழுத்தார், மற்றவர்கள் மற்ற இரண்டு பெண்களை வெளியே இழுத்தனர். மகிழுந்து ஓட்டுநர் இளைஞர்களை எதிர்க்க முயன்றார், ஆனால் அவரால் அவர்களை தடுக்க இயலவில்லை. தாக்குதல் நடத்தியவர்கள் ஓட்டுநரைக் கொன்றுவிட்டு மகிழுந்துவை தீ வைத்துக் கொளுத்தினர். பின்னர் அந்த பெண் அதிகாரிகள் அருகிலுள்ள நெல் வயலுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டனர். கற்பழிப்பாளர்களை எதிர்க்க முயன்ற போது அந்தக் குழுவினால் அந்தப் பெண்களில் ஒருவர் கொல்லப்பட்டார்.  

அதிகாரிகளின் நிர்வாண உடல்களை கல்கத்தா தேசிய மருத்துவக் கல்லூரியின் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவுக்கு இரவு 11:30 மணியளவில் காவல் துறையினர் கொண்டு வந்தனர். ஆரம்பத்தில் அவர்கள் இறந்துவிட்டதாக கருதப்பட்டது, ஆனால் பின்னர் அவர்களில் இருவர் உயிருடன் இருப்பது கண்டறியப்பட்டு சிகிச்சைக்காக அனுமதிக்கப்பட்டனர். இறந்த பெண்ணை பரிசோதித்த பெண் மருத்துவர் ஒருவர் அதிகாரியின் பெண்ணுறுப்புச் சிதைவினைப் பார்த்த போது அதில் ஒரு கைவிளக்கு இருந்ததினைக் கண்டபோது மயங்கி விழுந்தார்.  

காயமடைந்த ஓட்டுநர் சிகிச்சைக்காக *SSKM மருத்துவமனைக்கு மாற்றப்பட்டார்.* அவர் உடலில், கூர்மையான மற்றும் கனமான ஆயுதங்களால் தாக்கியதில் 43 காயங்களை ஏற்பட்டிருந்தன. அவரது ஆண்குறியை தாக்குதல் நடத்தியவர்கள் கடுமையாகத் தாக்கியிருந்தனர். 4 ஜூன் 1990 காலை 5:40 மணிக்கு, அவர் இறந்தார். அவரது உடலின் பிரேத பரிசோதனையை சுகாதார துறையின் மருத்துவ அதிகாரி மருத்துவர் பிசுவநாத் ககாலி மேற்கொண்டார்.  

## விசாரணை
அப்போதைய மேற்கு வங்கத்தின் சுகாதார அமைச்சராக இருந்த பிரசாந்தா சுர், பாதிக்கப்பட்டவர்களை குழந்தை கடத்தல்காரர்கள் என்று தவறாக நினைத்திருக்கலாம் என்று வாதிடுவதன் மூலம் அந்தக் குழுவினை பாதுகாத்ததாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால் சம்பவத்தின் உண்மையான காரணம் குறித்து சர்ச்சை தற்போதும் உள்ளது. இந்தியா முழுவதும் ஊடகங்களால் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்ட இந்த சம்பவம் குறித்து அப்போதைய முதல்வர் ஜோதிபாசு ஒரு சாதாரண கருத்தை வெளியிட்டார். இருப்பினும், அரசாங்கம் விசாரணையை மேற்கொண்டது, இறுதியாக, இந்த வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஆறு பேரும் ஆயுள் தண்டனை அனுபவித்தனர்.
# கசலா சாவத்

**கசலா ஜாவத்து** (Ghazala Javed ; 1 ஜனவரி 1988 - 18 ஜூன் 2012 ) பாக்கித்தானின் சுவாட் பள்ளத்தாக்கைச் சேர்ந்த ஒரு பாக்கித்தான் பஷ்தூன் பின்னணிப் பாடகர். அவர் 2004 ஆம் ஆண்டு முதல் தனது தொழில் வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டுள்ளார். " கைபர் பக்துன்க்வாவில் இளம், முற்போக்கான இன பஷ்தூனாகப் பரவலாக அரியப்பட்டார். அவரது இசை பாக்கித்தானில் மட்டுமல்லாது, அண்டை நாடான ஆப்கானிஸ்தானிலும் மற்றும் உலகம் முழுவதும் உள்ள பஷ்தூன் மக்களிடம் பரவலாக அறியப்பட்டது.  

## தொழில்
கசலா பாக்கித்தானின் கைபர் பக்துன்க்வா மாகாணத்தின் சுவாத் பள்ளத்தாக்கில் 1 ஜனவரி 1988 இல் பிறந்தார். 2007 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில், பாக்கித்தான் தாலிபான்கள் சுவாத்தில் தங்கள் ஆதிக்கத்தினை வலுப்படுத்திக்கொண்டிருந்ததால், இளம் கசலா மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர் பெசாவர் நகருக்கு தப்பிச் சென்றனர். அவர்கள் பெசாவரில் குடியேறினர் மற்றும் கசலா பாடகியாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார், பின்னர் *"பரன் டி பரன் டை" மற்றும் "லாக் ராஷ கண"* ஆகிய பாடல்களைப் பதிவு செய்தார். பின்னர் அவரது தொழில் வாழ்க்கையில், அவர் மேலும் பல மெல்லிசைப் பாடல்களைப் பாடினார், பாக்கித்தான், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் வெளிநாடுகளில் வாழும் பஷ்தூன் மக்களிடையே பரவலாக அறியப்பட்டார்.  

அவர் துபாய் மற்றும் காபூலில் மேடை நிகழ்ச்சிகளில் கலந்துகொள்ளத் தொடங்கினார், அங்கு திருமண விழாக்களில் பாடுவதற்காக ஒரு இரவுக்கு $ 12,000 முதல் $ 15,000 வரை சம்பாதித்தார். ரேடியோ காபூலின் இயக்குநர் அப்துல் கனி முதகிக்கின் கூற்றுப்படி, "காபூலில் மற்ற பஷ்டூன் கலைஞர்களை விட அவருக்கு அதிக ஊதியம் வழங்கப்பட்டது. . . அவர் எங்கள் மிகவும் விரும்பப்பட்ட மற்றும் பிரபலமான பாஷ்டோ பாடகி ஆவார் எனக் கூறினார். " அவரது பாடல்களான *"ஜா லெவனே டா மேனா", "ஜா டா சா க்குலா டா ஃபிகார் வாரி யெம்", "கோ லெக் ராஷா ராஷா கானா" மற்றும் "மேனா பா கவோ ஜனனா மேனா பா கவோ"* ஆகியவை நேர்மறையான விமர்சன வரவேற்பைப் பெற்றன. அவர் 2010 இல் பிலிம்பேர் விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டார் மற்றும் 2011 இல் *கைபர் விருதைப் பெற்றார்.*  

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
பிப்ரவரி 7, 2010 அன்று, கசலா பெசாவரில் சொத்துக்களை விற்பனை செய்து வருபவரான ஜஹாங்கீர் கானை மணந்தார், ஆனால் கணவருடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக தனது தந்தையுடன் வசித்து வந்தார். அவர் ,தன் கணவனுக்கு ஏற்கனவே ஒரு மனைவி இருப்பதனை அறிந்தார், இது ஜாவேதிலிருந்து பிரிந்து செல்ல வழிவகுத்தது. நவம்பர் 2010 இல், அவர் தனது கணவரைப் பிரிந்து தனது பெற்றோர் வீட்டிற்கு சென்றார். அக்டோபர் 12, 2011 அன்று, கசலா ஜஹாங்கிரிடம் இருந்து விவாகரத்து கோரி சுவாத்தில் உள்ள அஸ்கரின் குற்றவியல் நீதிமன்றத்தில் ஒரு மனுவை தாக்கல் செய்தார். நீதிமன்றம் அவருக்கு ஆதரவாக 4 டிசம்பர் 2011 அன்று தீர்ப்பளித்தது.  

## இறப்பு
கசலா, ஜூன் 18, 2012 அன்றுஅவரது தந்தையுடன் சேர்ந்து,இருசக்கர வாகனத்தில் சென்று கொண்டிருந்தபோது ஒருவரால் சுடப்பட்டார். டிசம்பர் 16, 2013 அன்று, சுவாத் மாவட்ட மற்றும் குற்றவியல் நீதிமன்றம் அவரது முன்னாள் கணவர் ஜஹாங்கீர் கான், அவரையும் அவரது தந்தையையும் கொன்ற குற்றவாளி என்று கண்டறிந்து, அவருக்கு 70 மில்லியன் ரூபாய் அபராதத்துடன் இரண்டு மரண தண்டனையும் வழங்கியது. 22 மே 2014 அன்று பெசாவர் உயர் நீதிமன்றம் பாதிக்கப்பட்ட இருவரின் வாரிசுகளுக்கும் ஜஹாங்கீர் கானுக்கும் இடையிலான சமரசத்தின் அடிப்படையில் தண்டனையை ரத்து செய்தது.
# கீதா மற்றும் சஞ்சய் சோப்ரா கடத்தல் வழக்கு

**கீதா மற்றும் சஞ்சய் சோப்ரா கடத்தல் வழக்கு** ( Geeta and Sanjay Chopra kidnapping case **ரங்கா-பில்லா** வழக்கு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது 1978 இல் புதுடில்லியில் நடந்த கடத்தல் மற்றும் கொலை குற்ற வழக்காகும். குல்ஜீத் சிங் (ரங்கா குஸ் என்றழைக்கப்படும் ) மற்றும் ஜஸ்பீர் சிங் (பில்லா என அழைக்கப்படுபவர்) ஆகியோரால் உடன்பிறப்புகளான கீதா மற்றும் சஞ்சய் ஆகியோர் கடத்தப்பட்டு, கொலை செய்வது சம்பந்தப்பட்டது. மீட்புப் பணத்திற்காக இந்த சிறுவர்கள் கடத்தப்பட்டனர், ஆனால், அவர்களின் தந்தை ஒரு கடற்படை அதிகாரி என்பதை அறிந்தவுடன், இருவரும் கொல்லப்பட்டனர். கீதா கொலை செய்யப்படுவதற்கு முன்பு பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது, ஆனால் தடயவியல் சான்றுகள் அதை உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை. கடத்தல்காரர்கள் முதலில் அவளை பாலியல் பலாத்காரம் செய்ததாக ஒப்புக்கொண்டனர், ஆனால் பின்னர் அந்த அறிக்கையை திரும்பப் பெற்றனர். இரண்டு கடத்தல்காரர்களும் குற்றவாளிகள் என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டனர். 1982 ஆம் ஆண்டில் அவர்களுக்கு தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது. *கிரைம் ரோந்து டயல் 100* பிப்ரவரி 28, 2018 மற்றும் மார்ச் 1, 2018 அன்று சோனி தொலைக்காட்சியில் 723 & 724 ஆகிய இரண்டு அத்தியாயங்களை ஒளிபரப்பியது. நிஜ வாழ்க்கை நீதிமன்ற வழக்குகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட *பன்வார்* தொலைக்காட்சி தொடரிலும் இந்த வழக்கு காட்டப்பட்டது.  

## கடத்தல்
கீதா சோப்ரா, புது தில்லியில் உள்ள ஜீசஸ் அண்ட் மேரி கல்லூரியில் (16½ வயது) 2 ஆம் ஆண்டு பயின்று வந்த மாணவி ஆவார். அவரது சகோதரர் சஞ்சய், 14 வயது மாடர்ன் பள்ளியில் 10 ம் வகுப்பு படித்து வந்தார். அவர்களின் தந்தை மதன் மோகன் சோப்ரா, இந்திய கடற்படையில் தலைவராக இருந்தார். அவர்கள் தௌலா குவானில் உள்ள அதிகாரிகளின் இல்லத்தில் வசித்து வந்தனர்.  

அக்டோபர் 26, 1978 சனிக்கிழமையன்று, கீதா மற்றும் சஞ்சய் ஆகியோர் அகில இந்திய வானொலியில் *யுவ வாணி* என்ற வானொலி நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கவிருந்தனர். அவர்கள் இரவு 7 மணிக்கு சன்சத் வீதியில் உள்ள அகில இந்திய வானொலி அலுவலகத்தை அடைய வேண்டும் என்றும் இரவு 9 மணியளவில் நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு அவர்களின் தந்தை அவர்களை அகில இந்திய வானொலிக்கு வெளியே அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் எனவும் திட்டமிட்டிருந்தனர்.  

மாலை 6:15 மணிக்கு உடன்பிறப்புகள் தங்கள் வீட்டை விட்டு வெளியேறினர். ஒரு மனிதர், குலா நந்த் அவர்களை தௌலா குவானில் உள்ள சுற்றுச்சந்தியில் பார்த்தார். எம் நந்தா என்ற மனிதர் குழந்தைகளை கோலே டாக் கானவிற்கு அழைத்துச் செல்ல உதவுவதாகக் கூறினார். அந்த நேரத்தில் சாரல் பெய்தது. மாலை 6:30 மணியளவில், கோல் தக் கானாவில் உள்ள யோகா ஆசிரமத்திற்கு அருகில், குருத்வாரா பங்களா சாஹிப்பில் இருந்து வடக்கு அவென்யூ நோக்கி பயணித்தபோது, ஒரு கடுகு வண்ண *ஃபியட்* மகிழுந்துவை பகவான் தாஸ் கவனித்தார். மைகிழுந்துவில் இருந்து சத்தம் கேட்டதால், அவர் தனது குதியுந்துவை நிறுத்திவிட்டு அருகில் வந்தார். அவர் ஒரு பெண் , ஓட்டுநரின் முடியை இழுப்பதை பார்த்தார் மற்றும் ஒரு பையன் ஓட்டுநருடனும், சண்டையிட்டார். அந்த மகிழுந்து வில்லிங்டன் மருத்துவமனை நோக்கி விரைந்தது. மேலும் பலர் மகிழுதுவை நிறுத்த முயன்றனர். பாபு லால் என்ற ஒருவர், தனது சைக்கிளை கீழே இறக்கி மகிழுந்துவின் கதவு கைப்பிடியைப் பிடிக்க முயன்றார், ஆனால் தோல்வியடைந்தார். இது குறித்து தாஸ் காவல்துறையினரிடம் புகார் செய்தார். மாலை 6:45 மணிக்கு, அவர் காவல் கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு அலைபேசியில் அழைத்து செய்து, காரின் உரிம எண் HRK 8930 என்று சொன்னார், ஆனால் அது MRK 8930 என அலுவலரால் குறிப்பிடப்பட்டது. அந்த பெண் உதவிக்காக கூக்குரலிட்டதாகவும் தாஸ் தெரிவித்தார்.
# டெல்டா மேக்வால் வன்கலவி வழக்கு

29 மார்ச் 2016 அன்று, டெல்டா மேக்வால் என்ற 17 வயது தலித் பெண், இந்தியாவின் ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் பிகானேர் மாவட்டத்தில் உள்ள நோகாவில் உள்ள தனது கல்லூரியில் இறந்து கிடந்தார். அவர் மாணவராக இருந்த சிறுமிகளுக்கான ஜெயின் ஆதர்சு ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனத்தின் தண்ணீர் தொட்டியில் அவரது உடல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அவரது பெற்றோர் தாக்கல் செய்த முதல் தகவல் அறிக்கையில் மார்ச் 28 அன்று ஒரு ஆசிரியரால் தனது மகள் பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டதாகவும் , பின்னர் அவளைக் கொன்றதாகவும் கூறப்படுகிறது. மேக்வாலின் மரணத்திற்கான காரணம் இன்னும் அதிகாரப்பூர்வமாக அற்விக்கப்படவில்லை.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
டெல்டா மேக்வால் 7 மே 1999 இல் பிறந்தார். அவரது தந்தை, மகேந்திர ராம் மேக்வால், ஓர் ஆரம்பப் பள்ளி ஆசிரியர் மற்றும் ராஜஸ்தானில் பார்மர் மாவட்டத்தின் திரிமோஹி கிராமத்தில் வசிப்பவர்.  

மேகுவால் பிகானீரின் நோகாவில் உள்ள சிறுமிகளுக்கான ஜெயின் ஆதர்சு ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனத்தில் *பிஎஸ்டிசி* (அடிப்படை பள்ளி பயிற்சி சான்றிதழ்) இரண்டாம் ஆண்டு படித்து வந்தார்.  

## நிறுவன கொலை
29 மார்ச் 2016 அன்று, 17 வயதான டெல்டா மேக்வாலின் உடல் கல்லூரியின் தண்ணீர் தொட்டியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. மேக்வாலின் பெற்றோர் தாக்கல் செய்த முதல் தகவல் அறிக்கையில் இதனை வன்கலவி மற்றும் கொலை என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டது. அதில் கல்லூரி விடுதியின் பாதுகாவலராக இருந்த பிரியா சுக்லா மற்றும் உடற்கல்வி பயிற்றுனராக இருந்த விஜேந்திர சிங் மற்றும் கல்லூரி முதல்வர் ஈஸ்வர் சந்த் பெய்ட் ஆகியோரின் பெயரும் இருந்தது. அவர்களின் கூற்று என்னவென்றால், மார்ச் 28 அன்று, மேக்வால் தனது தந்தையினை தொலைபேசியில் அழைத்து தான் பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டதாக கூறினார். சிங்கின் அறையை சுத்தம் செய்ய சுக்லா தன்னை அனுப்பியதாகவும், சிங் அவளை பாலியல் வன்கலவி செய்ததாகவும் அவர் தனது தந்தையிடம் கூறியுள்ளார். அன்று விடுதியில் மேலும் நான்கு பெண்கள் இருந்தனர். இந்த சம்பவத்தை மூடிமறைக்க கல்லூரி முயற்சித்ததாக அவரது தந்தை குற்றம் சாட்டினார், மேலும் மேக்வால் மற்றும் சிங் கையெழுத்திட்ட எழுத்துப்பூர்வ மன்னிப்பை கட்டாயப்படுத்தியதாகக் கூறினார்.  

புகாரைத் தொடர்ந்து, சிங்கை பிகானீர் காவல்துறையினர் கைது செய்து சிறையில் அடைத்தனர். 8 ஏப்ரல் 2016 அன்று, பெயரிடப்பட்ட மற்ற இரண்டு சாட்சிகளும் இப்போது காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், பிகானேர் காவல் துறையினர், தடயவியல் அறிவியல் ஆய்வக அறிக்கையில் மேக்வால் பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டு பின்னர் நீரில் மூழ்கி இறந்ததாகக் கூறினர். இது ஒரு கொலை அல்ல தற்கொலை என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். எதிர்க்கட்சி கட்சியாக இருந்த இந்திய தேசிய காங்கிரசு (ஐஎன்சி), அம்மாநில முதல்வர் வசுந்தரா ராஜே நீதியை வழங்க தவறிவிட்டது என்று கூறினார். ஐஎன்சி வாக்கு வங்கி அரசியலில் ஈடுபடுவதாக ராஜே கூறினார்.  

ஏப்ரல் மாதத்தில், இந்திய தேசிய காங்கிரசுக் கட்சி மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவரின் தந்தை மத்திய புலனாய்வுத் துறையின் தலையீட்டைக் கோரினர். விரைவில் , ராஜஸ்தான் அரசு அதை பரிந்துரைத்ததாக அறிவித்தது  

சிங் அறையை சுத்தம் செய்யச் சொல்வது போன்ற அவரது தலித் எனும் அடிப்படையில் மேக்வால் பாகுபாட்டிற்கு உட்படுத்தப்பட்டதாக குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளன. தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் மேலதிக விசாரணைக்குக் கோருவதில் தீவிரமாக உள்ளனர்.
# டூ யூ ரிமம்பர் குனான் போசுபரா?


***டூ யூ ரிமம்பர் குனான் போசுபரா** (Do You Remember Kunan Poshpora?) **குனன் போஷ்போராவை உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?*** ) ஐந்து காஷ்மீர் பெண்களால் எழுதப்பட்ட ஒரு 2016 ஆம் ஆண்டில் வெளியான புனைகதை அல்லாத நூல் ஆகும்: *எஸ்ஸார் படூல், இஃப்ரா பட், முனாசா ரஷித், நடாஷா ராதர் மற்றும் சம்ரீனா முஷ்டாக்* ஆகிய ஐந்து எழுத்தாளர்கள் இணைந்து இதனை எழுதியுள்ளனர். இந்த புத்தகம் 1991 ஆம் ஆண்டு இந்தியப் பாதுகாப்புப் படைகளால் நடத்தப்பட்ட பாலியல் வன்கலவியைப் பற்றியது மற்றும் "தெற்காசியாவில் பாலியல் வன்முறை மற்றும் தண்டனையின்மை" என்ற தொடரின் ஒரு பகுதியாகும், இது சூபான் புத்தக நிறுவனத்தால் வெளியிடப்பட்டது மற்றும் சர்வதேச மேம்பாட்டு ஆராய்ச்சி மையத்தால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. இந்த புத்தகம் ஜெய்ப்பூர் இலக்கிய விழாவில் அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியிடப்பட்டது.  

டிசம்பர் 2012 இல் நிர்பயா கும்பல் பாலியல் பலாத்காரத்தின் பொது எதிர்வினையால் ஈர்க்கப்பட்டு ஐந்து காஷ்மீர் எழுத்தாளர்கள் 23/24 பிப்ரவரி 1991 இரவில் நடந்ததை விவரிக்கிறார்கள் குப்வாரா மாவட்டத்தில் குனான் மற்றும் போசுபோராவின் அண்டை கிராமங்களில், 4 வது ராஜ்புதானா 68 வது மலைப் படையினர் பல ஆண் உறுப்பினர்களைக் கொன்றனர் மேலும் பல பெண்களை பாலியல் வல்லுறவு செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. குனான் போசுபோரா சம்பவம் இரண்டாவது முறையாக இந்திய இராணுவம் "குழு பாலியல் வன்முறையில்" ஈடுபட்டுள்ளது என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டது, இந்திய இராணுவத்தின் *IPKF* மீது இலங்கையில் உள்ள தமிழ் சிறுமிகளுக்கு எதிரான குழு வல்லுறவு குற்றச்சாட்டு முதன் முறையாக பரவலாக அறியப்பட்டது. (இந்திய இராணுவம் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் பாலியல் வல்லுறவு குற்றச்சாட்டுகளில் ஈடுபடுகிறது ) 2013 ல் நடந்த இந்த சம்பவத்தின் விசாரணையை மீண்டும் துவங்க வேண்டும் என எழுத்தாளர்கள் அரசாங்கத்தை நாடினர்.  

## விளக்கம்
புத்தகம் ஏழு அத்தியாயங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் அத்தியாயம் காஷ்மீரில் எதிர்ப்பு இயக்கத்தில் பெண்கள் ஆற்றிய ஒட்டுமொத்த பங்களிப்பைப் பற்றியது. இதைத் தொடர்ந்து ஒவ்வொரு எழுத்தாளார்களும் தனிப்பட்ட முறையில் இந்த சம்பவத்தை நினைவில் வைத்திருப்பதை எழுதுகிறார்கள். அடுத்த இரண்டு அத்தியாயங்கள் அந்த நேரத்தில் காஷ்மீரில் என்ன நடந்தது என்பதற்கான பின்னணியை விவரிக்கிறது. ஆறாவது அத்தியாயம் , சம்பவத்தை பார்த்த முதல் நபரின் நேர்காணல்கள் மூலம் அந்த இரவின் நிகழ்வுகளை புனரமைக்கிறது. புத்தகத்தின் ஏழாவது மற்றும் கடைசி அத்தியாயம், 2013 ல் பொது நல வழக்கு உட்பட நீதியைப் பெறுவதற்காக தப்பிப்பிழைத்தவர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களின் போராட்டத்தை விவரிக்கிறது.  

பிப்ரவரி 23 தற்போது 'காஷ்மீர் பெண்கள் எதிர்ப்பு தினம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.  

## வரவேற்பு
இந்த புத்தகம் காஷ்மீர் பெண்களின் சொந்த கதையைச் சொல்லும், சொற்பொழிவை வழிநடத்தும் மற்றும் எதிர்ப்பைக் காட்டும் திறனாகப் பார்க்கப்படுகிறது. புதிய தகவல், குனன் மற்றும் போசுபோரா மக்களுடனான நேர்காணல்கள், மற்றும் எழுத்தாளர்கள் பொது களத்தில் கொண்டு வந்த வழக்கு நாட்குறிப்பு ஆகியவை நூலின் மதிப்பை அதிகரிக்கிறது.
# ஒய். எசு. விஜயம்மா

**யதுகுறி சண்டிந்தி விஜயலட்சுமி** (பிறந்தது 19 ஏப்ரல் 1956), என்பவர் **ஒய். எசு. விஜயம்மா** என அறியப்படும் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் ஆந்திரப் பிரதேசம் புலிவெந்துலா சட்டமன்ற உறுப்பினராகப் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் ஒய். எஸ். ஆர். காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் ஆவார். இவரது கணவர் ஒய். எஸ். ஆர். எனப் பிரபலமாக அறியப்படும் ஆந்திராவின் 14ஆவது முதல்வரான எ. சா. ராஜசேகர் ரெட்டி ஆவார். இவரது மகன் ஜெகன் மோகன் ரெட்டி, ஆந்திராவின் 17வது மற்றும் தற்போதைய முதல்வர் ஆவார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் தாடிபத்திரி வட்டத்தில் சிமலவாகுலா பள்ளி கிராமத்தில் போச்சம்ரெட்டி ராமாஞ்சுலா ரெட்டி மற்றும் துளசம்மாவுக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் எ. சா. ராஜசேகர் ரெட்டியை மருத்துவராகப் பணியாற்றும் போது மணந்தார். இந்த தம்பதிக்கு ஜெகன் மோகன் ரெட்டி மற்றும் சர்மிளா என்ற இரண்டு குழந்தைகள் உள்ளனர்.  

## தொழில்
இவர் தனது கணவரின் மரணத்தால் அரசியலில் ஏற்பட்ட வெற்றிடத்தை நிரப்புவதற்காகத் திசம்பர் 2009இல் புலிவெந்துலா தொகுதிக்கு நடைபெற்ற இடைத்தேர்தலில் ஆந்திர சட்டசபைக்குப் போட்டியின்றி காங்கிரசு வேட்பாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2014ல் விசாகப்பட்டினம் தொகுதிக்கான நாடாளுமன்ற மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டுத் தோல்வியடைந்தார்.  

காங்கிரசு மேல்மட்டத் தலைவர்களால் ஒய். எஸ். ஆர். குடும்பத்திற்கு ஏற்பட்ட அவமானம், குடும்ப உறுப்பினர் ஒய். எஸ். விவேகானந்த ரெட்டியை, அரசியல் ரீதியாக ஒய். எஸ். ஜெகன் மோகன் ரெட்டிக்கு எதிராகத் தூண்டியது. விஜயம்மா காங்கிரசு கட்சியினை விட்டு விலகி சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து நவம்பர் 29, 2010 விலகினார். இவரது மகனும் நாடாளுமன்ற பதிவிலிருந்து விலகினார்.  

8 மே 2011 அன்று நடைபெற்ற இடைத்தேர்தலில் விஜயம்மா மற்றும் அவரது மகன் ஒய்எஸ் ஜெகன் மோகன் ரெட்டி முறையே சட்டசபை மற்றும் மக்களவைக்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். இவர்கள் இருவரும் மார்ச் 12, 2011 அன்று ஜெகன் மோகன் ரெட்டியால் நிறுவப்பட்ட ஒய். எஸ். ஆர். காங்கிரஸ் கட்சியின் சார்பாக இடைத்தேர்தலில் போட்டியிட்டனர்.  

கடப்பா நாடாளுமன்றத் தொகுதி மற்றும் புலிவெந்துலா சட்டசபை தொகுதிகளுக்கான இடைத்தேர்தலில், ஜெகன் மோகன் ரெட்டி மற்றும் விஜயம்மா ஆகியோர் தாங்கள் பதவி விலகிய தொகுதிகளைத் தக்கவைத்தனர். மேலும் இவர்கள் அதிக வாக்குகள் பெற்று பெரும்பான்மையுடன் சாதனை படைத்தனர். ஜெகன்மோகன் ரெட்டி கடப்பா தொகுதியில் 543,053 வாக்குகள் பெற்று பெரும்பான்மையுடன் வெற்றி பெற்றார். விஜயம்மா 85,191 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் புலிவெந்துலா தொகுதியில் வெற்றி பெற்றார்.  

பின்னர், இவரது மகள் ஒய். எஸ். சர்மிளா ரெட்டி, சேர்ந்து தேர்தல் பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டார். விஜயம்மா ஜூன் 2012 இடைத்தேர்தலில் ஒய். எஸ். ஆர். காங்கிரஸ் கட்சியை முன்னோடி இல்லாத நிலையில் வெற்றிக்காக வழிநடத்திச் சென்றார். இவரது கட்சி 18 சட்டமன்றத் தொகுதி இடைத்தேர்தலில் 15 இடங்களில் வெற்றி பெற்றது.  

## அரசியல் கிளர்ச்சி
கல்லூரி மாணவர்களின் கட்டணத்தை திருப்பிச் செலுத்துதலுக்கான நிதியை வெளியிட அரசு தயக்கம் காட்டுவது மின்சாரக் கட்டணம் உயர்வு உள்ளிட்ட அரசின் கொள்கைகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து, விஜயம்மா உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார். விவசாயிகள் மற்றும் பெண்கள் சார்பாகப் போராடிப் பல போராட்டங்களில் கலந்துகொண்டு ஆதரவு தெரிவித்தார். சமிக்யாந்திரா போராட்டம் உட்ப்பட பல பிரச்சனைகளில் நியாயம் கேட்டு ஆந்திராவை ஒருங்கிணைக்க இந்திய அரசினை வலியுறுத்தி காலவரையற்ற உண்ணாவிரதம் இருந்துள்ளார்.
# நொவேரா அகமது



**நொவேரா அகமது** (*Novera Ahmed*) வங்காள தேசத்தைச் சேர்ந்த' (29 மார்ச் 1939 - 6 மே 2015) இவரது மூதாதையர் வீடு சிட்டகாங்கில் இருந்தது. இவர் கொகல்கத்தா மற்றும் கொமிலாவில் படித்தார். 1955 ஆம் ஆண்டு இலண்டனில் உள்ள கேம்பர்வெல் கலைக் கல்லூரியிலிருந்து வடிவழகு மாதிரி மற்றும் சிற்பக்கலை படிப்பில் இவருக்கு பட்டயம் வழங்கப்பட்டது. கேம்பர்வெல்லில், இவர் பிரித்தானிய சிற்பி இயாக்கப் எப்சுடீன் மற்றும் செக்கோசுலோவாக்கியாவின் கரேல் வோகல் ஆகியோரின் மேற்பார்வையில் படித்தார். 1966 ஆம் ஆண்டு இவர் பாரிசில் டேனிசு கலைஞர் அசுகர் யோர்தானை சந்தித்தார். இவர் புளோரன்சிடமும் பின்னர் வியன்னாவில் வென்ட்யூரினோ வென்டூரி என்ற சிற்பியிடமும் ஐரோப்பிய சிற்பக்கலையைப் பயின்றார். என்றி மூர் போன்ற பல மேற்கத்திய நவீன சிற்பிகளால் இவர் பாதிக்கப்பட்டார்.  

## தொழில்
நொவேரா அகமது டாக்காவின் சாகீத் மினாரின் அசல் வடிவமைப்பில் அமீதுர் ரகுமானுடன் இணைந்து பணியாற்றினார். 1956-1960 ஆம் ஆண்டு காலத்தில், இவர் டாக்காவில் சுமார் 100 சிற்பங்களைச் செதுக்கினார். இவரது 100 சிற்பங்களில் 33 சிற்பங்கள் தற்போது வங்காளதேச தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. அகமதுவின் முதல் கண்காட்சி 1960 ஆம் ஆண்டு டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தில் நடைபெற்றது. இவரது படைப்புகளின் மற்றொரு கண்காட்சி 1961 ஆம் ஆண்டு லாகூரில் நடைபெற்றது. இவரது கடைசி கண்காட்சி பாரிசில் 1973 ஆம் ஆண்டு சூலை மாதத்தில் நடைபெற்றது. 2015 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 6 ஆம் தேதியன்று பிரான்சின் பாரிசு நகரிலுள்ள ஒரு மருத்துவமனையில் இறந்தார். 2017 ஆம் ஆண்டு வங்காளதேச அரசின் கலாச்சார விவகார அமைச்சகம், அகமதுவின் பத்து ஓவியங்களை $ 47,000 தொகைக்கு வாங்கும் திட்டத்தை அறிவித்தது.  

29 மார்ச் 2019 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் 29 ஆம் தேதியன்று கூகிள் தேடுபொறி இவரது 80 ஆவது பிறந்த நாளை நினைவு கூர்ந்தது.
# மது கண்ணா

**மது கண்ணா** (*Madhu Khanna*) இந்திய மக்கள் மத வரலாற்றாசிரியரும் தில்லியைத் தளமாகக் கொண்ட பிரபல தாந்திரீக அறிஞரும் ஆவார். தற்போது, இவர் சான் பிரான்சிஸ்கோவின் கலிபோர்னியா ஒருங்கிணைந்த ஆய்வு தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தின் ஆசிய மற்றும் ஒப்பீட்டு ஆய்வுகளில் சிறப்பு உறுப்பினராக (2013-2014) உள்ளார். அதற்கு முன்னர், புது தில்லியின் ஜாமியா மில்லியா இஸ்லாமியாவில்,ஒப்பிடும் மதம் மற்றும் நாகரிகம் பற்றிய ஆய்வு மையத்தின் இயக்குநராக இருந்தார். இவர் தற்போது அதே மையத்தில் இந்திய மதத்தின் வருகை பேராசிரியராக உள்ளார். அங்கு இவர் இந்து மத ஆய்வுகளில் இடைநிலை படிப்புகளை கற்பிக்கிறார்.  இவர் பல புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். மேலும், பல கண்காட்சிகளையும் நடத்தியுள்ளார். மேலும், இவர் மூன்று தேசிய திட்டங்களுக்கும், இந்திரா காந்தி தேசிய கலை மையத்திற்கான பல ஆராய்ச்சி திட்டங்களுக்கும் பங்களித்துள்ளார்.  

## கல்வி
1986 ஆம் ஆண்டில் ஆக்சுபோர்டு பல்கலைக்கழகத்தின் கீழை நாடுகளின் ஆய்வு பீடத்திலிருந்து இந்தியவியல்/மத ஆய்வுகளில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இவரது ஆய்வறிக்கை பேராசிரியர் அலெக்ஸிஸ் சாண்டர்சன், மேற்பார்வையின் கீழ் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. இவருடைய ஆராய்ச்சியானது, எளிதில் புரியாத இந்து மதம், இந்து தாந்திரீகம் மற்றும் தேவியின் மரபுகள் பற்றிய சிறப்பு குறிப்பாக இருந்தது. சாக்தத்தின் மையக் கோட்பாடாக சிறீவித்யாவின் தோற்றம் காஷ்மீரில் இருந்ததாக இவரது ஆராய்ச்சி காட்டுகிறது.  

## தொழில்
இவர், இந்திரா காந்தி தேசிய கலை மையத்தில் இணை பேராசிரியராக (மத/இந்திய ஆய்வுகள்) இருந்தார். அங்கு இவர் அனைத்து முக்கிய, இடை-ஒழுங்கு ஆராய்ச்சி திட்டங்களையும் கண்காட்சிகளையும் ஆராய்ந்து ஏற்பாடு செய்தார்.  

## விருதுகளும் கௌரவங்களும்

2002இல் கிராசிங் திட்டத்திற்காக ஜெராக்ஸ் பார்க், பாலோ ஆல்டோவின் சிறந்த ஆராய்ச்சி சான்றிதழ்: வாரணாசியின் வாழ்க்கையில் இறப்பும் மாற்றமும் என்ற இவரது படிப்பிற்காக வழங்கப்பட்டது. 2005இல் புது தில்லியில் உள்ள காந்தி சுமிருதியில் நித்திய காந்தி பல்லூடக அருங்காட்சியக கண்காட்சிக்காக டைம்ஸ் அறக்கட்டளையால் மகாவீர் மகாத்மா விருது வழங்கப்பட்டது (புனித உலக அறக்கட்டளையுடன் கூட்டு விருது).
# வீரக்குடும்பர் கோவில்



ஸ்ரீ வீரக்குடும்பர் ஆலயம் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் திருப்புலனி ஒன்றியம் திரு உத்திரகோசமங்கை உள் வட்டத்திற்கு உட்பட்ட களக்குடி கிராமத்தில் அமைந்துள்ள கோவிலாகும்.  

**கோவில் அமைவிடம்**  

இக்கோவிலானது திரு உத்திரகோசமங்கை வடகிழக்கு பகுதியில் அமைந்துள்ள கழுங்கு (மடை) வழியாக செல்லும் வைகை கிளை நதிகறையின் மேல் அமைந்துள்ளது, கோவிலை சுற்றி வயல்வெளிகள் பரவிக்கானப்படும்.  

**சிலை அமைப்பு**  

ஸ்ரீ வீரகுடும்பர் என்பது திரு உத்திரகோசமங்கை மங்களநாதர் மங்களேஸ்வரியை வழிபட்டு சிவனின் மீது பற்றின் காரணமாக சீவசமதி அடைந்ததாக கூறப்படுகிறது இங்கு மூன்று நாடுகள் வைத்து வழிபட்டு வருகின்றனர், ஸ்ரீ வீரகுடும்பர் ஆலயத்தில் இருந்து பார்த்தால் நடராஜர் பெருமான் சந்நிதியை காணலாம் தற்பொழுது கிராம வளர்ச்சியின் காரணமாக கட்டடங்கள் சூழந்துள்ளது.
# மரியா அரோரா குட்டோ


**மரியா அரோரா குட்டோ (Maria Aurora Couto)** ஒரு இந்திய எழுத்தாளரும், கோவாவைச் சேர்ந்த கல்வியாளரும் ஆவார். கோவா: ஒரு மகளின் கதை (*Goa: A Daughter's Story*) என்ற புத்தகத்திற்காக இவர் மிகவும் பிரபலமானவர். இவர் வடக்கு கோன் கிராமமான ஆல்டோனாவில் வசிக்கிறார். இவர் தாமோதர் தர்மானந்தா கோசாம்பியின்"டிடி கோசாம்பி எண்ணங்களின் திருவிழா"வைத் தொடங்க உதவினார் . மேலும், கோவா பல்கலைக்கழகத்தின் செயல்பாடுகளிலும் ஈடுபட்டார்.  

## ஆரம்பகால வாழ்க்கையும்
குட்டோவின் குடும்பம் பாமோன் சமூகத்தைச் சேர்ந்தது. இவருடைய பெற்றோர், பிரான்சிஸ்கோ (சிகோ) பிகியூரிடோ மற்றும் பிலோமினா போர்கஸ் இருவரும் சால்செட்டைச் சேர்ந்தவர்கள். அபோது மது அருந்துவது தடை செய்யப்பட்டிருந்ததால், தந்தையின் குடிப்பழக்கத்தை ஒழிக்க வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையில், இவர் குழந்தையாக இருந்தபோதே தன் பெற்றோருடனும் ஆறு உடன்பிறப்புகளுடனும் தார்வாடு சென்றார். ஆனால், இவருடைய தந்தை தனது குடும்பத்தை கைவிட்டு, கோவாவுக்குத் திரும்பி, குடிப்பழக்கத்தைத் தொடர்ந்து முன்கூட்டியே இறக்கத் தேர்வு செய்தார். தில்லியின் லேடி சிறீ ராம் கல்லூரியிலும், பனஜியின் தேம்பே கல்லூரியிலும் ஆங்கில இலக்கியம் கற்றுக் கொடுத்தார் . மேலும், இந்தியாவிலும், ஐக்கிய இராச்சியத்திலும் வெளிவரும் பருவ இதழ்களில் பங்களித்தார்.  
### குடும்பம்
இவரது கணவர் அல்பானோ குட்டோ, இந்திய ஆட்சிப் பணியைச் சேர்ந்தவர். இவர்கள் மும்பையில் சந்தித்து திருமணம் செய்து கொண்டனர். இவர்களுக்கு மூன்று குழந்தைகள் உள்ளனர். அவரது மூதாதையர் சிலகாலம் சென்னையில் குடியேறினர்.. இவர் தென்னாப். மேலும், திரைப்படங்களிலும் ஆர்வம் கொண்டவர். இவர் ஆசிரியராக இருந்தபோது ஒரு திரைப்படச் சங்கத்தைத் தொடங்கினார்..  

## தொழில்
கூட்டோவின் எழுத்து வாழ்க்கை 1986 கிரகாம் கிரீனைப் பற்றிய புத்தகத்துடன் தொடங்கியது. 2004இல் வெளியான கோவா: ஒரு மகளின் கதை என்ற புத்தகம், சுயசரிதையாக கோவாவின் வரலாற்றையும் உள்ளடக்கியது. இந்த புத்தகம் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களில் இருந்து அதன் போர்த்துகீசிய குடியேற்றம் முதல் அதன் விடுதலை மற்றும் அடுத்தடுத்த கலாச்சார இழப்பு வரை கோவாவைப் பற்றி விவாதிக்கிறது. 2014 ஆம் ஆண்டில், கோட்டோ, "பிலோமினாவின் பயணங்கள்" என்ற புத்தகத்தை வெளியிட்டார். இது இவரது தாயார் பிலோமினா போர்கஸின் வாழ்க்கையைப் பற்றி ஆராய்கிறது. இது "கோவாவின் இறக்கும் கத்தோலிக்க உயரடுக்கை" உள்ளடக்கியது. இது கோவாவில் சமூகம் மற்றும் கலாச்சாரத்தின் மாற்றத்தைக் காட்டுகிறது.  

2008 இல் கோசம்பியின் நூற்றாண்டு குழுவின் தலைவராக இருந்ததால், கோட்டோவின் கலாச்சாரத் துறையால் நிதியளிக்கப்பட்ட சொற்பொழிவுத் தொடரான கோசம்பி திருவிழாவின் தொடக்கத்தைத் தொடங்க கூட்டோ உதவினார். கோவா பல்கலைக்கழகத்தில் குட்டோ தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளார்.
# வடகிழக்கு இந்தியாவில் மனித உரிமை பிரச்சனைகள்

**வடகிழக்கு இந்தியாவில் மனித உரிமை பிரச்சனைகள்** (Human rights issues in Northeast India) என்பவை பத்திரிக்கைகள் மற்றும் மனித உரிமை ஆர்வலர்களால் பரவலாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. வடகிழக்கு இந்தியா என்பது அருணாச்சலப் பிரதேசம், அசாம், மணிப்பூர், மேகாலயா, மிசோரம், நாகாலாந்து, சிக்கிம் மற்றும் திரிபுரா, மற்றும் வட மேற்கு வங்கத்தின் சில பகுதிகள் ( டார்ஜிலிங், ஜல்பைகுரி மற்றும் கோச் பீகார் ஆகிய மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய இந்தியாவின் கிழக்குப் பகுதியைக் குறிக்கிறது.  

## பின்னணி
இப்பகுதியில் தொடர்ச்சியான பிரிவினைவாத போராட்டம் 1940 களின் பிற்பகுதியிலிருந்து தொடர்ந்து நடைபெருகிறது, இது தெற்காசியாவில் மிக நீண்ட பிரிவினைவாதப் போராட்டமாக இருந்தது. பல்வேறு இனக்குழுக்கள் மற்றும் மாநிலங்கள் உட்பட பல கட்சிகள் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டுள்ளன, அவர்களில் சிலர் இந்தியாவில் இருந்து முழு சுதந்திரத்தை விரும்புகிறார்கள், மற்றவர்கள் மாநிலங்களை மறுசீரமைக்க வேண்டும் எனக் கருதுகிறார்கள்.  

வடகிழக்கு மாநிலங்களில் மணிப்பூர் மற்றும் நாகாலாந்து, நாகாலாந்து மற்றும் அசாம், மேகாலயா மற்றும் அசாம், மற்றும் மிசோரம் மற்றும் அசாம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான நிலப்பரப்பு மோதல்கள் உள்ளன. இவை பெரும்பாலும் வரலாற்று எல்லை மோதல்கள் மற்றும் வேறுபட்ட இன, பழங்குடி அல்லது கலாச்சார உறவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. வடகிழக்கு மாநிலங்களில் உள்ள பகுதிகளில் பரவலாக தாக்கும் நடவடிக்கைகள், மற்றும் பிராந்திய இயக்கங்களும் நடைபெற்று வருகின்றன. ஆயுத மற்றும் துணை ராணுவப் படைகளின் இராணுவ நடவடிக்கை மற்றும் அரசியல் நடவடிக்கை ஆகியவை இந்த கிளர்ச்சிகளின் தீவிரம் ஏற்ற இறக்கத்திற்கும் மிசோராமில் கிளர்ச்சியைத் தீர்ப்பதற்கும் வழிவகுத்தன.  

ஆயுதப்படை (சிறப்பு அதிகாரங்கள்) சட்டம், 1958. பாலியல் வல்லுறவு ஏற்படக் காரணமாக அமைந்ததாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் கூறியது.  

தெற்காசிய மனித உரிமைகள் ஆவண மையம், படைகளின் எண்ணிக்கையே பிரச்சினையின் ஒரு பகுதி என்று வாதிடுகிறது.  

இந்த சட்டம் இயற்றப்பட்டதில் இருந்து மணிப்பூரில் பொதுமக்களுக்கு எதிராக பாதுகாப்பு படையினர் நடத்திய வன்முறை சம்பவங்கள் குறித்து பாதுகாப்பு ஆய்வுகள் மற்றும் பகுப்பாய்வு நிறுவனத்தின் அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. பாதுகாப்பு படையினரின் வழக்குத்தடுப்பு தற்காலிகச் சட்டம் தங்களை மிகவும் கொடூரமான முறையில் செயல்பட தூண்டுகிறது என்று குடியிருப்பாளர்கள் நம்புவதாக அந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.  

## உதாரணங்கள்
அசோமின் கோக்ரஜார் மாவட்டத்தில் போடோ பழங்குடியினர் மற்றும் முஸ்லீம் குடியேற்றவாசிகளுக்கு இடையே 20 ஜூலை 2012 அன்று வன்முறை ஏற்பட்டது, அந்த வன்முறையில் ஜூலை மாதத்தில் குறைந்தபட்சமாக 45 பேர் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் சுமார் 300,000 பேர் இடம்பெயர்ந்தனர். மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் படி, சண்டை கடுமையான ஊரடங்கு உத்தரவுக்கு வழிவகுத்தது, ஊரடங்கு உத்தரவை மீறுபவர்களுக்கு காவல் துறையினர் "கண்டதும் சுட உத்தரவிட்டனர்" உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்ட பிறகு பல காவல்துறையினர் துப்பாக்கிச் சூடுகள் நடத்தினர்.  

## பாலியல் வன்கொடுமை குற்றச்சாட்டுகள்
கிராமங்கள் அல்லது நகரங்களின் ஆண்கள் தங்கள் வீடுகளுக்கு வெளியே இருக்கவும் , பெண்கள் வீட்டுக்குள் இருக்க வேண்டுமாறு கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். அவ்வாறான சூழ்நிலைகளில் தீவிரவாத தாக்குதல்களின் போது பெண்கள் பெரும்பாலும் பாலியல் வன்கலவிக்கு ஆளானார்கள். மேலும், பெரும்பாலான பாலியல் வன்கலவிகள் சமூக அவமதிப்பு மற்றும் பின்னடைவு பயம் காரணமாக பதிவு செய்யப்படவில்லை.  

அசாம் காவல்துறை 2006 மற்றும் 2011 க்கு இடையில் 7000 க்கும் மேற்பட்ட பாலியல் வன்கலவிப் புகார்களையும், 11,553 கடத்தல்கள் பற்றிய புகார்களையும் பதிவு செய்துள்ளது.
# வார்ப்புரு:பண்டைய எகிப்திய பார்வோன்கள்


}  

| abbr2 =ஆதிகாலம்  
| sect2 = வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் முதல் முதலாம் இடைநிலைக் காலம் வரை  
| list2 =  

| abbr3 = middle  
| sect3 = மத்தியகால இராச்சியம் மற்றும் இரண்டாம் இடைநிலைக் காலம்  
| list3 =  

| abbr4 = new  
| sect4 = புது இராச்சியம் மற்றும் மூன்றாம் இடைநிலைக் காலம்  
| list4 =  

| abbr5 = late  
| sect5 = பிந்தைய காலம் மற்றும் கிரேக்க எலனியக் காலம்  
| list5 =  

| below = பாரோக்களின் பட்டியல்  
}}<noinclude>  

</noinclude>
# உமா சக்ரவர்த்தி


**உமா சக்கரவர்த்தி** (*Uma Chakravarti*;பிறப்பு 20 ஆகத்து 1941) ஓர் இந்திய வரலாற்றாசிரியரும் திரைப்படத் தயாரிப்பாளரும் ஆவார். 1980களில் தொடங்கி, இந்திய வரலாற்றில் பாலினம், சாதி, வர்க்கம் தொடர்பான பிரச்சினைகளை முன்னிலைப்படுத்தி உமா சக்கரவர்த்தி விரிவாக எழுதினார். இருடைய வாழ்க்கையின் போது ஏழு புத்தகங்களை வெளியிட்டார். இவருடைய வேலை அமைப்பு பெரும்பாலும் பௌத்தத்தின் வரலாற்றிலும், பண்டைய மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டு இந்தியாவின் வரலாற்றிலும் கவனம் செலுத்தியது.  

கேரளாவின் பாலகாட்டில் ஒரு அரசுப் பணி அதிகாரிக்குப் பிறந்த இவர், தில்லி மற்றும் பெங்களூரில் பள்ளிக்குச் சென்றார். இவர் பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தில் தனது முதுகலை பட்டப்படிப்பை முடித்து, கற்பிக்கும் முயற்சியில் இறங்கினார். 1966 முதல் 1998 வரை கற்பித்த தில்லி பல்கலைக்கழகத்தின் மிராண்டா கல்லூரியில் கல்வியாளராக ஒரு தொழிலை நிறுவினார். 1987 இல் தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வின் ஒரு பகுதியாக இவர் 'ஆரம்பகால புத்த மதத்தின் சமூக பரிமாணங்கள்' என்ற தனது முதல் புத்தகத்தை வெளியிட்டார்.  

இவரது அடுத்தடுத்த எழுத்துக்கள், மிகவும் வெற்றிகரமான "வரலாற்றை மீண்டும் எழுதுதல்: பண்டித ராமபாயின் வாழ்க்கை மற்றும் காலங்கள்" (Rewriting History: The Life and Times of Pandita Ramabai) (1998) மற்றும் ஒரு பெண்ணிய கண் மூலம் சாதியும் பாலினமும் (Gendering Caste through a Feminist Lens) (2002)ஆகிய இரண்டும் பார்வையாளர்களிடமும் சக கல்வியாளர்களிடமும் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது.  

துணைக்கண்டத்தில் பெண்களின் வரலாறு பற்றியும், பெண்ணிய வரலாற்றை பற்றியும் எழுதும் முன்னணி அறிஞரான இவர் இந்தியாவில் பெண்கள் இயக்கத்தின் நிறுவனத் தாய் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பெண்ணிய பிரச்சினைகளில் ஈடுபடுவதைத் தவிர, இவர் ஒரு ஜனநாயக உரிமை ஆர்வலராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். குசராத்துக்கான நீதி தொடர்பான சர்வதேச தீர்ப்பாயம் உட்பட பல உண்மை கண்டறியும் குழுக்களில் பங்கேற்றார். பெண்களின் உரிமைகள் மற்றும் மனித உரிமைகள் தொடர்பான சமகால பிரச்சினைகள் குறித்து இவர் செய்தித்தாள் பத்திகளை எழுதுகிறார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
உமா சக்கரவர்த்தி 20 ஆகத்து 1941 அன்று தில்லியில் பிறந்தார். இவரது தந்தை ஒரு அரசு ஊழியர். கேரளாவில் பால்காட்டைச் சேர்ந்த உமா தில்லி பொதுப்பள்ளியிலும், பின்னர் , பெங்களூரு மவுண்ட் கார்மல் கல்லூரியிலும் படித்தார் . பின்னர், பெங்களூரு சட்டக் கல்லூரியில் சட்டம் பயின்றார், அதே நேரத்தில் பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தில் வரலாற்றில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.  

## சொந்த வாழ்க்கை
உமா சமூகவியலாளர் ஆனந்த் சக்கரவர்த்தி என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு உபாலி என்ற மகளும் சித்தார்த்தா என்ற மகனும் உள்ளனர். இவர் தனது கணவர் மற்றும் மகளுடன் தில்லியில் வசிக்கிறார்.
# கோடங்கி

**கோடங்கி** (*Kodangi*) என்பது ஒரு தாள தோற் இசைக்கருவியாகும். இது தமிழர் நாட்டுப்புற இசையிலும், சமயர் சார்ந்த நிகழ்சிகளிலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. இந்த கோடங்கி இசைக்கருவியை அடித்தபடி பாடுவதே கோடங்கிப் பாட்டு. இது பேச்ச மொழியில் *கோடாங்கிப் பாட்டு* என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதை இசைப்பவரும் *கோடாங்கி* என்றே அழைக்கப்படுகிறார். பேய் ஓட்டுதல் போன்றவை செய்யப்படுகின்றன. கோடங்கியை அடித்தபடி அருள் சோல்லும் கோடங்கியின் உடலில் தெய்வம் இறங்கி அவர் வழியாக அருள் வாக்கு சொல்வதாக நம்பிக்கை உள்ளது.  

## சாமக்கோடாங்கி
இரவில் வீட்டு வாசலுக்கு வந்து குறி சொல்லும் குடுகுடுப்பைக்காரர்கள் கோடாங்கிகலில் ஒரு பிரிவாக சொல்லப்படுகிறது. இந்த சாமக் கோடாங்கிகள் கையில் உள்ள குடுகுடுப்பை கருவி சிறியதாகவும் ஒற்றைக் கையில் ஆட்டி இசைப்பதாவும் இருக்கும்.
# சயீதா பானு

**சயீதா பானு** (பிறப்பு) 1920 லக்னோவைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இந்தியாவின் முதல் (முஸ்லிம்) பெண் வானொலி அறிவிப்பாளர். வானொலியில் நீண்டகாலமாக அறிவிப்பாளராக பணியாற்றியுள்ளார்.  

## வாழ்க்கைச் சுருக்கம்
1920 லக்னோவில் பிறந்த சயீதா பானு, தன்னுடைய 17 வயதில் அப்பாஸ் ரஸா என்ற லக்னோ நீதிமன்ற நீதிபதிக்கு மணமுடித்து வைக்கப்பட்டார். திருமணத்தின் மூலம் அவருக்கு இரு குழந்தைகளும் பிறந்து, 1947ம் ஆண்டு அவர்களுக்கு விவாகரத்தான நிலையில், சயீதா குழந்தைகளுடன் டெல்லிக்கு குடிப்பெயர்ந்தார். .  

## வானொலி செய்தி வாசிப்பாளர்
முன்னதாக லக்னோவில் ஒரு தனியார் வானொலி நிலையத்தில் உருது செய்தி வாசிப்பாளராக இருந்த அனுபவத்தைக்கொண்டு, டெல்லி, அனைத்திந்திய வானொலி நிலையத்திற்கு பணிக்கான மனுவை எழுதியிருந்தார். பதில் வராத நிலையில் இந்திய அரசியலமைப்புச்சட்டத்தை அமைக்க துணையாக இருந்த அரசியல் ஆளுமையுமான விஜயலட்சுமி பண்டிட் அவர்களுக்கு நேரடியாக மனு அனுப்பி தமக்கு பணி நியமனம் கேட்டிருந்தார். நாடு சுதந்திரம் அடைவதற்க்கு சரியாக இரண்டு நாட்கள் முன்னதாக 13-8-1947 அன்று அவருக்கு உருது செய்தி வாசிப்பு பிரிவில் வேலை கிடைத்தது அனைத்திந்திய வானொலியில் செய்தி ஒளிபரப்பாளராக சேர்ந்தார், உருதுவில் செய்திகளைப் படித்து இந்தியாவின் முதல் தொழில்முறை பெண் செய்தி ஒலிபரப்பாளரானார். நாடு சுதந்திரமடைந்த செய்தியை உருதுவில் அறிவித்தவரும் இவரே., .,  

செய்தி வாசிப்பாளர் என்கிற பொறுப்புடன், மக்களுக்கான பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சித்தொகுப்பாளர் என்கிற கூடுதல் பொறுப்பும் சயீதா பானுவிற்கு கொடுக்கப்பட்டது. அன்றைய காலத்தில் வானொலி நிலையங்களுக்கு நேரடியாக வந்து கஸல், தும்ரி மற்றும் இந்துஸ்தானி இசைப்பாடல்களை பாடுவது வழக்கமாக இருந்தது, இதனை முதன்முதலில் ஏற்பாடு செய்தவரும் சயீதா பானு அவர்களே ஆவார்.  

## மறுமணம்
சயீதா பானு, வழக்குறைஞர் நூருத்தீன் அஹமது என்பவரை இரண்டாவதாக திருமணம் செய்து கொண்டார், நூருத்தீன் அஹமது அவர்கள் மூன்று முறை டெல்லியின் மேயராக இருந்து பணி ஓய்வு பெற்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
# சுஜாதா மொஹாபத்ரா


**சுஜாதா மொஹாபத்ரா** (Sujatha Mohabatra) 27 ஜூன் 1968 ல் பிறந்தார். இவர் ஒரு இந்திய பாரம்பரிய நடனம் மற்றும் ஒடிசி நடன ஆசிரியர் ஆவார்.  
## ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் பின்னணி
சுஜாதா மொஹாபத்ரா 1968 ஆம் ஆண்டில் பாலசோரில் பிறந்தார். அவர் சிறு வயதிலேயே குரு சுதாகர் சாஹுவிடம் ஒடிசி கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினார்.  
c  
புவனேஸ்வரில் உள்ள ஒடிசி ஆராய்ச்சி மையத்தில் பத்ம விபூசன் குரு கேளுசரண் மொஹாபத்ரா என்பவரின் கீழ் தனது பயிற்சியைத் தொடங்கினார். குருவின் மகன் கேளுச்சரன் மொஹாபத்ரா ரதிகாந்த் மொஹாபத்ரா என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார்.  
மறைந்த பத்ம விபூஷன் குரு கேளுச்சரன் மொஹபத்ராவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் சுஜாதா மொஹபத்ரா இருபது ஆண்டுகள் கழித்தார். சுதந்திர இந்தியாவில் ஒடிசியின் மறுமலர்ச்சியில் குரு கேளுச்சரன் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தார் மற்றும் ஒடிசா மாநிலத்திலிருந்து முதல் பத்ம விபூஷண்விருது பெற்றவர் ஆவார்.சுஜாதா மொஹபத்ரா ஒரு கைவினைஞர்களின் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் ஆவார். இவரது கிராமமான பூரி மாவட்டத்தில் உள்ள ரகுராஜ்பூர் கிராமம் இப்போது ஒரு பாரம்பரிய கிராமமாக உள்ளது. அவரது முகபாவங்கள் மற்றும் திறமையான பார்வையாளர்களின் கட்டுப்பாடு, அவரது பிந்தைய ஆண்டுகளில் கூட, உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.  

## தொழில்

சுஜாதா மொஹாபத்ரா ஒடிசா முழுவதும் நடந்த நிகழ்ச்சிகளில் சாஹுவின் நடனக் குழுவுடன் சேர்ந்து ஒடிசி பாரம்பரிய மற்றும் நாட்டுப்புற நடனத்தை ஆடத் தொடங்கினார். கேளுசரண் மொஹபத்ராவின் பயிற்சியின் கீழ், அவரது நடன பாணி உருவானது. மேலும், அவர் அந்த தலைமுறையின் தலைசிறந்த ஒடிசி நடனக் கலைஞர்களில் ஒருவராக ஆனார். சுஜாதா மொஹாபத்ரா இந்தியாவிலும், மற்ற நாடுகளிலும், அவரது மாமனாரால் நிறுவப்பட்ட ஸர்ஜன் நடனக் குழுவின் தனி உறுப்பினராகவும் முன்னணி உறுப்பினராகவும் திகழ்ந்தார்..சுஜாதா மொஹாபத்ரா ஒடிசி நடனம் கற்பிப்பதில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளார். அவர் ஸர்ஜனின் (ஒடிசி நிருத்யபாசா) முதல்வர் ஆவார்.  

எம்ஜிரு கேளுசரண் மொஹபத்ராவால் நிறுவப்பட்ட ஒரு முதன்மையான ஒடிசி நடன நிறுவனம் ஆகும். இவர் உத்கல் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரிய இலக்கியத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றுள்ளார். மேலும், புவனேஸ்வரின் ஒடிசி ஆராய்ச்சி மையத்தில் ஆராய்ச்சிப் பணிகளைச் செய்துள்ளார். ஜூலை 2011 இல், இவர் தனது சொந்த ஊரான பாலசோரில் குரு கீர்த்தி ஸ்ர்ஜன் என்ற ஒடிசி நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார்.  
பகவான் கிருஷ்ணரின் கதைகள் மற்றும் நாட்டுப்புறக் கதைகள் ஒடிஸியில் அவருக்கு மிகவும் பாராட்டுக்களைப் பெற்றுக் கொடுத்தன. புகழ்பெற்ற சமஸ்கிருதக் கவிஞர் ஜெயதேவா மற்றும் அவரது பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கீதா கோவிந்தாவின் தலைசிறந்த படைப்பு அவரது தயாரிப்புகளில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. உடல் அசைவுகள், மென்மையான கை சைகைகள் மற்றும் ஒரு பாத்திரத்தில் அவரின் முழு ஈடுபாடு ஆகியவை சுஜாதா மொஹபத்ரா நிகழ்ச்சிகளில் சிறப்பம்சங்கள் ஆகும்.  

### விருதுகள்
இவர் நிர்தயா சூடாமணி,கிருஷ்ண கிருஷ்ணா சபா, சென்னை, 2014 மகரி விருது,பங்கஜ் சரண் ஒடிசி ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை இரண்டாவது சஞ்சுக்தா பனிகிராஹி விருது, ஆதித்யா பிர்லா கலா கிரண் விருது, மும்பைராசா அறக்கட்டளை விருது, டெல்லி  இந்தியாவின் நம்பிக்கை, 2001  
நிருத்யா ராகினி, பூரி, 2002 பைசாகி விருது  பிராண நாட்டா சம்மன் அபி நந்திகா, பூரி, 2004 பீமேஸ்வர் பிரதிகா சம்மான், 2004ராசா புருஸ்கர், 2008 ஆகிய விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார்.
# டமாரம்

முன அமைந்த நகரா மண்டபத்தில் நாள்தோறும் காலை மற்றும் மாலை வேளைகளில் 4.30 முதல் 5.00 வரை டமாரம் ஒலிக்கப்படும்]]  

**டமாரம்** (*Damaram*) என்பது ஒரு தாள தோற் இசைக்கருவியாகும். இது தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய இசைக் கருவி ஆகும். இதன் பயன்பாடு தற்போது தமிழ்நாட்டில் மிகவும் அருகி மறைந்துவிடும் நிலையில் உள்ளது. தொலைவில் உள்ளவருக்கும் இந்த இசைக்கருவியன் ஓசை கேட்கும் என்பதால் இதற்கு டமாரம் என்று பெயர் வந்ததாக கூறப்படுகிறது. இதற்கு நந்தி வாத்தியம் என்ற பெயரும் உண்டு. இடது பக்கம் வாசிக்கின்ற குச்சி *கிண்ணாரம்* என்றும், வலது பக்கம் வாசிக்கின்ற குச்சி *கும்காரம்* என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.  

- டமாரம் இசைக்கருவியானது புனித தோமையார் மலைப் பகுதியில் உள்ள ஆவுடைநாயகி உடனுறை நந்தீசுவரர் கோயிலி்ல் சிறப்பு நாட்களிலும், மார்கழி மாதம் முழுவதும் காலை நேரங்களில் இசைக்கப்பட்டு வருகிறது.
- திருபெரும்புதூர் வரதராஜ பெருமாள் கோவிலில் விழாக்களின்போது இசைக்கப்படுகிறது.

## இதனையும் காண்க
- முரசு