# அசுரத் சையத் அகமது சுல்தான்


மாவட்டத்தில் இலக்டாட்டா (சகி சார்வார்)]]  

గమనిక: - క్రింద ఇవ్వబడిన సమాచారం 100% ఖచ్చితమైనది, కానీ ఇంకా కొన్ని చారిత్రక వాస్తవాలు పరిశోధనలో ఉన్నాయి / కనుగొనబడ్డాయి మరియు వీలైనంత త్వరగా అందరికీ ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాయి.  

సఖి సర్వార్ (ఉదార సాధువు) అని కూడా పిలువబడే హజ్రత్ సయద్ అహ్మద్ సుల్తాన్ రహమతుల్లా పంజాబ్ ప్రాంతంలో 11-12 వ శతాబ్దానికి చెందిన గొప్ప సూఫీ సాధువులలో ఒకరు, అందుకే వారి ఆరాధన వేల సంవత్సరాల తరువాత. జరుగుతోంది మరియు కొనసాగుతుంది.  

సుల్తాన్ (రాజా), లఖ్దతా (లక్షలు ఇచ్చేవాడు), లాలన్వాలా, రూబీస్ (రత్నం అంటే వజ్రాలు), నిగహియా పీర్ (నిఘా సెయింట్) మరియు రోహివాలా (అడవుల యజమాని) వంటి అనేక పేర్లతో ఆయనను పిలుస్తారు. మీ శిష్యులను సుల్తాన్లు లేదా సర్వియస్, మిత్రులు అని పిలుస్తారు.  

పుట్టిన  

సఖి సర్వర్, గొప్ప సూఫీ సాధువు 12 వ శతాబ్దంలో జన్మించాడు. అతని తండ్రి పేరు అబ్దుల్ జైన్-ఉల్-అబిదిన్ మరియు అతని తల్లి పేరు ఆయేషా. సఖికి సర్వార్ జీ సోదరుడు ఉన్నారు, అతని పేరు ఖాన్ ధోదా.  

లైఫ్  

సఖి సర్వార్ తండ్రి బాగ్దాద్ షరీఫ్‌ను విడిచిపెట్టినప్పుడు, హజ్రత్ ముహమ్మద్ సాహిబ్ తన భార్య ఈషాతో కలిసి పంపిన సందేశం ప్రకారం, 1126 లో, అతను భారతదేశంలోని ముల్తాన్ సమీపంలో ఉన్న షాకోట్‌కు వచ్చాడు. కొంతకాలం తర్వాత, బీబీ అమీనా మరణించింది మరియు మళ్ళీ షాకోట్ పిర్ పీర్ అరిహన్ జోహోర్ 520 AH లో బీబీ ఆయేషాతో బ్రిహాద్‌లో జన్మించాడు, మరియు తల్లి ఈషా 1130 A.D సాయిద్ అహ్మద్ జన్మించాడు. రెండు సంవత్సరాల తరువాత, అబ్దుల్ ఘని ఖాన్ ఖోడా జన్మించాడు. కుటుంబం మొత్తం షాకోట్‌లో రైతుగా పనిచేసింది. సుఫియానా రంగులను అలాగే ఆనాటి ప్రజలను విన్నారు.  

అతను ప్రపంచవ్యాప్తంగా హజ్రత్ ముహమ్మద్ సాహిబ్‌కు సేవలు అందించేవాడు మరియు ఖాద్రీ గోన్సాల్-ఎ-అజామ్ అబ్దుల్ ఖాదర్ జిలానీ బాగ్దాద్ షరీఫ్ ఫర్రానా-ఎ-ఖాద్రి, సిలాసిలా-ఎ-చిష్తి యుజా-ముధైన్ చౌదరి ఛతియా చౌదౌ చాజద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ చాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్ షాజాద్. అతను మూడు బీన్స్ నుండి నేర్చుకున్నప్పటికీ, అతను రెండు ప్రపంచాలకు మాస్టర్.  

స్థలం (దృశ్యాలు)  

ఈ మందిరం మహారాజా రంజిత్ సింగ్ నిర్మించిన ధుంకల్ లో ఉంది మరియు మొత్తం సర్వార్ సర్వార్ నగరంలో సెయింట్ నిఘాహా పట్టణాన్ని తన నివాసంగా ఎంచుకున్నారు. శత్రువు యొక్క భౌగోళిక మరియు వాతావరణ పరిస్థితుల కారణంగా, దీనిని 'చివరి ప్రదేశం' అని పిలుస్తారు. మొదటిసారిగా, లఖ్‌పత్రాయ్ మరియు జస్‌పత్ రాయ్ దివాన్ ఉనికిని రాజు సఖి సర్వార్ టౌన్‌లో తన మందిరంగా మార్చారు, దీనికి సంబంధించిన ఇతర కథనాలను సర్వారీ లేదా సఖి మలంగ్ జస్కరన్ మరియు బాబా విశాల్ చంద్ వీలైనంత త్వరగా సిద్ధం చేయనున్నారు. హెచ్. రోజ్ (1970) ప్రకారం, ఈ స్థలం యొక్క భవనాలు పశ్చిమాన సఖి సర్వార్ సమాధికి మరియు వాయువ్యంలో గురు నానక్ దేవ్ జికి చెందిన ప్రదేశానికి అనుగుణంగా ఉంటాయి. తూర్పున ఒక అపార్ట్మెంట్ ఉంది, ఠాకూర్ద్వారా ఉంది, మరియు మరొక అపార్ట్మెంట్లో భైరోన్ చిత్రం ఉంది.  

ఈ స్థలం చుట్టూ సఖి సర్వార్, మీ భార్య, బీబీ బాయి అని కూడా పిలుస్తారు, ప్రాంగణానికి పడమటి వైపున వారి స్థలంలో గోడ లోపల రెండు చనిపోయిన చెట్లు ఉన్నాయి, ఇవి ఒక సాధువు గుర్రం అయిన నాణెం నుండి లేచినట్లు చెబుతారు. దోసల కోసం దోసకాయ తలలు మరియు మడమలను ఉపయోగించారు.  

ఇతర ప్రదేశాల  

ఈ మందిరం వజీరాబాద్ జిల్లాలోని దౌంకల్ వద్ద మరియు పెషావర్ మరియు లాహోర్లలో ఉంది. ఈ చారిత్రక వాస్తవాలతో పాటు భారతదేశం, బాగ్దాద్, పాకిస్తాన్ మరియు ఇతర మధ్య యుగాలలో కూడా ఉన్నాయి.  

భారతీయ పంజాబ్‌లో అనేక ప్రార్థనా స్థలాలు ఉన్నాయి, ఇక్కడ వాటిని 'కళ్ళు' అని పిలుస్తారు. కొన్ని ప్రదేశాలలో, గుగాతో పాటు సఖి సర్వర్ యొక్క ఆరాధనను పూజిస్తారు మరియు వారి సాధారణ ప్రదేశాలతో పాటు ఇతర దేవతలను ఐదు పిర్ లేదా కళ్ళు అంటారు.  

హిమాచల్ ప్రదేశ్ లోని ఉనా జిల్లాలో బాబా లఖ్దతా జీ యొక్క స్థలాన్ని చిన్న వాచ్ అని పిలుస్తారు, ఇక్కడ ప్రతి సంవత్సరం ఒక పెద్ద ఫెయిర్ జరుగుతుంది.  

ఆరాధన, ఆరాధన  

నిగాహాలోని పిర్ స్థానంలో మీ అనుచరులు, నిర్గహియా మరియు సర్వేరియా అని పిలుస్తారు, వారు ఒకరినొకరు ప్రముఖంగా పిలుస్తారు. స్థానిక పుణ్యక్షేత్రాలలో ప్రొఫెషనల్ గైడ్‌లు మరియు పూజారులుగా పనిచేసే వ్యక్తుల బోర్డులను పిర్మనాస్ అంటారు. ఒక గాయక బృందం సభ్యులు ఒకరినొకరు పిరిభాయ్ మరియు పిరిబిన్ (వరుసగా సోదరుడు లేదా సోదరి) అని పిలుస్తారు.  

మార్గాల్లో వారి స్టాప్ పాయింట్లను అవుట్‌పోస్టులు అంటారు (ఇక్కడ యాత్రికులు సాంప్రదాయకంగా నేలపై పడుతారు). నిగాకు ప్రయాణించలేని యాత్రికులు కనీసం ఒక అవుట్‌పోస్టుకు హాజరవుతారు. వారు చేయలేకపోతే, వారు ఒక రాత్రి మార్గంలో మరొక గ్రామానికి వెళ్ళారు. ఎక్కడికి వెళ్ళలేని వారు సంవత్సరానికి కనీసం ఒక రాత్రి నేలమీద పడుకున్నారు.