wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# பிரதம மந்திரி ஷ்ரம் விருதுகள்


பிரதம மந்திரி **ஷ்ரம் (தொழிலாளர்) விருதுகள்** 1975 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசால் நிறுவப்பட்டது . இந்திய தொழில் தகராறு சட்டம், 1947 இல் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளபடி, பொது மற்றும் தனியார் துறை நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் பணியாளர்களின் சிறந்த பங்களிப்பை அங்கீகரிப்பதே பிரதம மந்திரி ஷ்ரம் விருதுகளின் நோக்கமாகும். இந்த தேசிய விருது, **உற்பத்தித்திறன்**, **புத்தாக்கம்** மற்றும் **உள்நாட்டுமயமாக்கல்** ஆகியவற்றை மேம்படுத்தி, அந்நியச் செலாவணியைச் சேமிப்பதில் சிறப்பாக பங்களிக்கும் தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. உற்பத்தித்திறன் துறையில் குறிப்பிட்ட பங்களிப்பு, நிரூபிக்கப்பட்ட புதுமையான திறன்கள், மன உறுதி மற்றும் விதிவிலக்கான தைரியம் மற்றும் தங்கள் கடமைகளை மனசாட்சியுடன் நிறைவேற்றுவதில் தங்கள் உயிரை தியாகம் செய்த தொழிலாளர்களுக்கும் நீண்ட கால விதிவிலக்கான அர்ப்பணிப்பு பணி செய்த தொழிலாளர்களுக்கும் இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது.  

இவ்விருதுகள் நான்கு வகையாக பிரிக்கப்பட்டு வழங்கப்படுகிறது.:  

- ஷ்ரம் ரத்னா: ரூ. இரண்டு லட்சம் மற்றும் அவர்களின் துறையில் (ஒரு சனத்) பங்களிப்புக்கான அங்கீகாரம்.
- ஷ்ரம் பூஷன்: ரூ. 100000 மற்றும் ஒரு சனத்.
- ஷ்ரம் வீர் / ஷ்ரம் வீராங்கனை: ரூ. 60000 மற்றும் ஒரு சனத்.
- ஷ்ரம் தேவி / ஷ்ரம் ஸ்ரீ: ரூ. 40000 மற்றும் ஒரு சனத்.

## பரிந்துரை
- 2013 ஆம் ஆண்டில், எட்டு பேர் ஷ்ரம் பூஷன் விருதுக்கும், 20 பேர் ஷ்ரம் வீருக்கும், 41 பேர் ஷ்ரம் தேவி விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டனர்.

- 2018 ஆம் ஆண்டிற்கான, ஷ்ரம் பூஷன் விருதுகளுக்கான நான்கு (4) பரிந்துரைகளும், ஷ்ரம் வீர்/ஷ்ரம் வீராங்கனை விருதுகளுக்கான பன்னிரண்டு (12) பரிந்துரைகளும், ஷ்ரம் ஸ்ரீ/ஷ்ரம் தேவி விருதுகளுக்கான பதினேழு (17) பரிந்துரைகளும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த ஆண்டு வழங்கப்பட்ட ஷ்ரம் விருதுகளின் மொத்த எண்ணிக்கை முப்பத்து மூன்று (33), விருதுகளைப் பெறும் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை அறுபத்து ஒன்பது (69) ஆகும், ஏனெனில் சில விருதுகள் தொழிலாளர்கள் மற்றும்/அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட தொழிலாளர்களின் குழுக்களால் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டுள்ளன. மொத்த விருது பெற்றவர்களில், நாற்பத்தொன்பது (49) தொழிலாளர்கள் பொதுத்துறையைச் சேர்ந்தவர்கள் மற்றும் இருபது (20) தொழிலாளர்கள் தனியார் துறையைச் சேர்ந்தவர்கள். விருது பெற்றவர்களில் எட்டு (8) பெண் தொழிலாளர்கள் அடங்குவர்.
# ஜகனாச்சாரி விருது

**ஜகனாச்சாரி விருது** என்பது கர்நாடக மாநிலத்தைச் சேர்ந்த திறமையான சிற்பிகள் மற்றும் கைவினைஞர்களுக்கு வழங்கப்படும் கர்நாடக அரசின் விருது ஆகும். பழம்பெரும் சிற்பி அமரஷில்பி ஜகனாச்சாரியின் பங்களிப்பைக் கொண்டாடும் வகையில் கர்நாடக அரசு ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்த விருதுகளை வழங்கி வருகிறது.  

1995 ஆம் ஆண்டில் இருந்து கைவினை கலைஞர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டு வரும் இவ்விருதோடு ரூ. 5 லட்சம் ரொக்க பணம்,சால்வை, மற்றும்  மாலை அணிவித்து மரியாதை செய்து வருகிறார்கள்  

## விருது பெற்றவர்கள்
| 1. | சி. பரமேஸ்வர ஆச்சார்யா | 1922 (ஆ) | 1999 | கார்கால |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2. | ஆர். கலாச்சார் | 1943 (ஆ) | 2005 |  |  |
| 4. | பிலிகேரே நாராயணச்சார் சன்னப்பாச்சாரியா | 1936 (ஆ) பல்வேறு கோவில்களுக்கு பல வெள்ளி கதவுகளை செதுக்கியுள்ளார். |  |  |  |
| 5. | மல்லோஜா பீமா ராவ் | 2007 | பாகல்கோட் |  |  |
| 6. | ஆர். வீரபத்ரச்சார் | 2008 | பெங்களூரு |  |  |
| 7. | கே.சி.புட்டண்ணச்சார் | 2009 | மைசூர் | கீரநல்லி கிராமம். |  |
| 8. | வெங்கடாசலபதி | 2011 | பெங்களூரு | பெண் சிற்பி. டி நர்சிபூர் என்ற சிறிய கர்நாடக நகரத்திலிருந்து. தேவலான்குண்டா வாதிராஜின் சீடர். பாணியில் கல் சிற்பம்: ஹொய்சலா, சோழர் மற்றும் சாளுக்கியர் . |  |
| 10. | ஜிபி ஹம்ஸானந்தாச்சார்யா | 2012 |  |  |  |
| 11. | பசன்னா மோனப்பா பாடிகர் | 1942 (ஆ) | 2013 | குல்பர்கா | மரச் செதுக்கலுக்குப் பெயர் பெற்றது, குறிப்பாக வேப்ப மரக் கட்டைகளுடன் கூடிய சுர்பூர் வடிவம் கடினத்தன்மைக்கு பெயர் பெற்றது. |
| 12. | மகாதேவப்பா சில்பி | 2014 | குல்பர்கா |  |  |
| 13. | சண்முகப்பா யாரகாட் | 2015 | இல்கல் | } |  |
# காந்தி படித்துறை மேடை


**காந்தி படித்துறை மேடை** (Gandhi Ghat) (Hindi: गांधी घाट) என்பது பாட்னாவில் கங்கை நதிக்கரையில் அமைந்த ஒரு முக்கியமான படித்துறை மேடை ஆகும். இப்படித்துறை இந்திய விடுதலை இயக்கத்தினை வழிநடத்திச் சென்ற மகாத்மா காந்தியின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த படித்துறையானது மாலை நேர கங்கை ஆரத்தி வழிபாட்டிற்குப் பெயர் பெற்றது ஆகும். மகாத்மா காந்தியின் அஸ்தி கங்கை நதியில் கரைக்கப்பட்ட இடமும் இதுவேயாகும்.  

## அமைவிடம்
காந்தி படித்துறை மேடையானத கங்கைக் கரையில் அமைந்துள்ளது. இது பாட்னாவின் நிறுவனத்திற்குப் பின்புறத்தில் அமைந்துள்ளது. பாட்னா சந்திப்பு தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து வடகிழக்கே 5 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.  

## கங்கா ஆரத்தி
காந்தி படித்துறை மேடை மீது கங்கா ஆரத்தி 51 விளக்குகளுடன், காவி உடை அணிந்த பூசாரிகள் குழுவால் செய்யப்படுகிறது. ஆரத்தி சங்கு ஊதுவதில் தொடங்கி, விரிவான வடிவங்களில் தூபக் குச்சிகளின் அசைவு மற்றும் இருண்ட வானத்திற்கு எதிராக பிரகாசமான சாயலை உருவாக்கும் பெரிய எரியும் விளக்குகளை வட்டமிடுவதன் மூலம் தொடர்கிறது. 2011 ஆம் ஆண்டு வாரணாசி மற்றும் ஹரித்வாரில் கங்கா ஆரத்தி முறைப்படி இந்த சடங்கு தொடங்கப்பட்டது.  

## சுற்றுலா
பீகார் மாநில சுற்றுலா வளர்ச்சிக் கழகம் (BSTDC) காந்தி படித்துறை மேடையில் இருந்து எம்வி கங்கா விஹாரை இயக்குகிறது. கங்கா விஹார் என்பது மிதக்கும் உணவகம் என்றும் அழைக்கப்படும் உணவகத்துடன் கூடிய ஆற்றில் இயங்கும் சொகுசுக் கப்பலாகும். இது சன்செட் க்ரூஸ் மற்றும் லெஷர் க்ரூஸ்/கார்ப்பரேட் க்ரூஸ் ஆகியவற்றில் பயணிப்பவர்களுக்கான உணவக வசதியுடன் இயங்குகிறது. மற்றொரு கப்பலான எம்.வி. கௌடில்யா 2016 ஆம் ஆண்டில் சேர்க்கப்பட்டது, இது காந்தி படித்துறை மேடையில் இருந்து கங்கை நதியில் பயணிக்க விரும்பும் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கான பயணப் படகு ஆகும். இரண்டு கப்பல்களும் இயங்கும் காந்தி படித்துறைப் பகுதியில் மிதக்கும் இறங்குதுறையை வைக்க சுற்றுலாத்துறை திட்டமிட்டுள்ளது.  

### காத்தாடித் திருவிழா
மாநில சுற்றுலாத் துறை மகர சங்கராந்தியை முன்னிட்டு ஆற்றின் குறுக்கே சப்பல்பூர் டயாரா தீவில் காத்தாடித் திருவிழாவை நடத்துகிறது. இவ்வகையான திருவிழா முதன்முதலில் 2011 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கியது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது.
# வர்ணசிற்பி வெங்கடப்பா விருது

**வர்ணஷில்பி வெங்கடப்பா விருது** என்பது ஓவியத்தில் சிறந்து விளங்குபவர்களுக்காக கர்நாடக அரசால் ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும் விருது ஆகும்.  

நாட்டின் ஓவியத்தை பிரபலமாக்கிய சிறந்த ஓவியர்களின் பூமியான கர்நாடகாவின் மூத்த ஓவிய கலைஞர்களை, கன்னட நாட்டின் பெருமைமிக்க ஓவிய கலைஞர்களை கௌரவிக்கும் நோக்கத்துடன், இந்த விருது 1993 ஆம் ஆண்டு முதல் பெயரில் நிறுவப்பட்டு வருகிறது. இவ்விருதோடு ரூ .5.00 லட்சம் (ரூ .5 லட்சம்) ரொக்கப் பரிசு,பதக்கம் ,சால்வை, மற்றும்  மாலை அணிவித்து மரியாதை செய்து வருகிறார்கள்.  
## விருது பெற்றவர்கள்
| 1. | டாக்டர் கே. கே. ஹெப்பர் | 1994 |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2. | டி.வி. ஹலபவி | 1995 |  |
| 3. | டி.வி. ஹலபவி | 1996 |  |
| 4. | கே.ஆர். திப்பசாமி | 1997 |  |
| 5. | ஆர்.எம். ஹடாபாத் | 1998 |  |
| 6. | எம்.ஜே. சுத்தோதனன் | 1999 |  |
| 7. | எம்.எஸ். சந்திரசேகர் | 2000 |  |
| 8. | எஸ்.எஸ். மனோலி | 2001 |  |
| 9. | ஜே.எஸ். கண்டேராவ் | 2002 |  |
| 10. | எஸ்.ஜி. வாசுதேவ் | 2003 |  |
| 11. | ஸ்ரீ யூசுப் அரக்கல் | 2004 |  |
| 12. | ஸ்ரீ விஜய சிந்தூர் | 2005 |  |
| 13. | ஸ்ரீ விஜய சிந்தூர் | 2006 |  |
| 14. | ஸ்ரீ சங்கரகவுடா பெட்டதுரு | 2007 |  |
| 15. | எம்.பி. பாட்டீல் | 2008 |  |
| 16. | வி.ஜி. அந்தானி | 2009 |  |
| 17. | கே. சந்திரநாத் ஆச்சார்யா | 2010 |  |
| 18. | வி.பி. ஹிரேகௌடர் | 2011 | தாவணகெரே |
| 19. | யு. பாஸ்கர் ராவ் | 2012 | பெங்களூரு |
| 20. | கே.டி.சிவபிரசாத் | 2013 | ஹாசன் |
| 21. | வி.டி.காலே | 2014 | பெல்லாரி |
| 22. | பீட்டர் லூயிஸ் | 2015 | உடுப்பி |
| 23. | ஸ்ரீ மகாவீர் ராயப்ப பாலிகை, | 2016 | தார்வாட் |
| 24. | ஸ்ரீ மகாவீர் ராயப்ப பாலிகை, | 2017 | தார்வாட் |
| 25. | டாக்டர் சி.சந்திரசேகர் | 2018 | } |
# லிடா ஹேமன்


**லிடா குஸ்டாவா ஹேமன்** (*Lida Gustava Heymann*) (15 மார்ச் 1868 &#x2013; 31 ஜூலை 1943) ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த பெண்ணியவாதியும், அமைதிவாதியும், பெண்கள் உரிமை ஆர்வலரும் ஆவார்.  

தனது கூட்டாளியான அனிடா ஆக்ஸ்பர்க்குடன் சேர்ந்து முதலாளித்துவ பெண்கள் இயக்கத்தின் மிக முக்கியமான நபர்களில் ஒருவராக இருந்தார். "பெண்கள் குழுக்களின் சங்கத்திலும்" முன்னணி நபராக இருந்தார்.  

இவர் ஜெர்மனியில் பால்வினைத் தொழில் ஒழிப்பு இயக்கத்தை இணைந்து நிறுவினார். பாலியல் தொழிலாளிகளை மோசமாக நடத்துவதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்ததால் இவர் சட்டத்துடன் முரண்பட்டார். மேலும் அவர்களுக்கான மாநில ஒழுங்குமுறைகளை ரத்து செய்ய அழைப்பு விடுத்தார். ஹேமன் "ஆண் ஆதிக்கத்திலிருந்து பெண்கள் தங்களை விடுவித்துக் கொள்ள உதவ" விரும்பினார். அதற்காக ஒரு மகளிர் மையத்தை நிறுவி உணவு, குழந்தை வளர்ப்பு மற்றும் ஆலோசனைகளை வழங்கினார். ஒரு இணை கல்வி உயர்நிலைப் பள்ளி மற்றும் பெண் எழுத்தர்கள் மற்றும் நாடகப் பணியாளர்களுக்கான தொழில்முறை சங்கங்களையும் நிறுவினார்.  

1902 இல் இவர் கூட்டாக (அனிடா ஆக்ஸ்பர்க் உடன்) முதல் ஜெர்மன் பெண்கள் வாக்குரிமைக்கான சமூகத்தை நிறுவினார். ஆக்ஸ்பர்க்குடன் சேர்ந்து, இவர் 1919 முதல் 1933 வரை *ஃப்ராவ் இம் ஸ்டாட்* ("மாநிலத்தில் பெண்கள்") என்ற செய்தித்தாளை வெளியிட்டார். இந்த செய்தித்தாள் பல்வேறு விஷயங்களில் அமைதி, பெண்ணிய மற்றும் ஜனநாயக நிலைப்பாடுகளை முன்வைத்தது.  

1923 இல் இவர்கள் இருவரும் ஆஸ்திரிய இட்லரை ஜெர்மனியில் இருந்து வெளியேற்ற வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தனர். 1933 இல் இட்லர் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியபோது, இருவரும் நாட்டை விட்டு வெளியேறி சுவிட்சர்லாந்தில் குடியேறினர். பின்னர் நாடு திரும்பவில்லை. இவர்களின் சொத்துக்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டது ஹேமன் 1943 இல் இறந்தார். பிளண்டர்ன் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.  

## குறிப்பு
# கேரள மாட்டிறைச்சி வறுவல்



**கேரளா மாட்டிறைச்சி வறுவல்** என்பது மாட்டிறைச்சியால் செய்யப்பட்ட ஒரு உணவாகும், இது மசாலா, வெங்காயம், கறிவேப்பிலை மற்றும் தேங்காய் துருவல் ஆகியவற்றை கொண்டு தேங்காய் எண்ணெயில் மெதுவாக வறுக்கப்படும் உணவாகும். இந்த உணவானது *மாட்டிறைச்சி உலர்த்தியது* என கேரளாவில் பிரபலமாக அழைக்கப்படுகிறது.  

## தோற்றம்
இவ்வுணவின் தோற்றமானது கி.பி 52 ஆம் ஆண்டிலிருந்து, சிரியன் கிறித்தவர்கள் கேரளாவில் குடியேறியதில் இருந்து அறியப்படுகிறது. முதல் யூத குடியேற்றக்காரர்கள் கி.மு 6 ஆம் ஆண்டின் முன்பகுதியில் கேரளாவிற்கு வந்தனர். மேலும் அவர்கள் கோசர் கால்நடைப் படுகொலை நுட்பங்களை கொண்டு வந்தனர். இது உணவின் வளர்ச்சி செயல்முறைக்கு வழிவகுத்திருக்கலாம்.  

## செய்முறை
இந்த உணவானது மஞ்சள், கொத்தமல்லி, கரம் மசாலா, கருப்பு மிளகு, சிவப்பு மிளகாய், வெங்காயம், இஞ்சி மற்றும் பூண்டு ஆகியவற்றின் கலவையுடன் இறைச்சி துண்டுகளை சேர்த்து சமைக்கப்படுகிறது. தேங்காய் துருவல் மற்றும் தேங்காய் எண்ணெயில் பொறித்த கருவேப்பிலைகள் இவ்வுணவினை அழகுபடுத்த உதவுகிறது. மசாலா கலவையுடன் சேர்த்து வறுக்கப்படுவதற்கு முன் பொதுவாக இறைச்சி பிரஷர் குக்கரில் வேகவைக்கப்படுகிறது. அப்பொழுது இறைச்சி மென்மையாவதுடன் உலர்ந்த நிலையை அடையும்.  

## சேர்க்கைகள்
கேரளா மாட்டிறைச்சி வறுவல் பொதுவாக கேரளா பரோட்டாவுடன் சேர்த்து உண்ணப்படுகிறது, மேலும் இவ்வுணவானது திருப்புனிதூரா போன்ற பகுதிகளில் பழம் பொரியுடன் சேர்த்து உண்ணப்படுகிறது. இந்த உணவு வகைகள் இப்பகுதியில் பிரபலமான இணையாகும்.  

## சர்ச்சைகள்
இந்தியாவில் கேரளா மாட்டிறைச்சி வறுவலானாது பல சர்ச்சைகளுக்கு மத்தியில் உள்ளது. மத்திய அரசு கால்நடைகளை வெட்ட தடை விதித்துள்ளது. இருப்பினும் ஆளுங்கட்சியின் வேட்பாளர்கள் தங்கள் வாக்காளர்களுக்கு மிகவும் சுகாதாரமான நிலையில் மாட்டிறைச்சி வழங்கப்படும் என உறுதியளித்துள்ளனர்.  

மாட்டிறைச்சி மற்றும் பசுக்கொலை தடையை ஆதரிக்கும் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் கே.சுரேந்திரன் தேர்தல் பிரச்சாரத்தின் போது மாட்டிறைச்சி சாப்பிடும் நிழற்படம் மிகவும் பிரபலமானது. இருப்பினும் அவர் அதை வெங்காய கறி என்று கூறி மறுத்தார். ஆனால், மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவது சரிதான் என சோபா சுரேந்திரன் விளக்கம் அளித்துள்ளார்.
# அட்ல தத்தே

| தெலுங்கு இந்துப் பெண்கள் |
| --- |
**அட்ல தத்தே** என்பது ஆந்திராவின் திருமணமாகாத மற்றும் திருமணமான இந்துப் பெண்களால், நல்ல கணவனைப் பெறுவதற்காக அல்லது தங்கள் கணவரின் ஆரோக்கியம் மற்றும் நீண்ட ஆயுளுக்காகக் கொண்டாடப்படும் ஒரு பாரம்பரியப் பண்டிகையாகும் . இது தெலுங்கு நாட்காட்டியின் அஸ்வியுஜா மாதத்தில் முழு நிலவிலிருந்து 3 வது இரவில் நிகழ்கிறது. கிரிகோரியன் நாட்காட்டியில் செப்டம்பர் அல்லது அக்டோபர் மாதங்களில் விழுகிறது. இது தெலுங்கில், கரக சதுர்த்தி கொண்டாட்டத்திற்குச் சமமானதாகும். கரக சதுர்த்தி வட இந்தியப் பெண்களால் மறுநாள் கொண்டாடப்படுகிறது.  

## சடங்கு
தெலுங்குப் பெண்கள் உணவு, தண்ணீர் இல்லாமல் ஒரு நாள் முழுதும்உண்ணாவிரதம் இருப்பதன் மூலம் அட்லா தத்தேவை நினைவுகூருகிறார்கள். பெண்கள் மாலையில் பூஜை செய்து, சந்திரனைப் பார்த்து சிறிய அட்லுவைச்(தோசை) சாப்பிட்டு விரதம் முடிப்பார்கள்.  

இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சில இடங்களில் உள்ள பழக்கவழக்கங்கள்;  

இந்த விழா பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளால் கொண்டாடப்படுகிறது.இந்த நாளை முன்னிட்டு, அவர்கள் தங்கள் உள்ளங்கையில் மருதாணி பூசுவார்கள். பெண்களும் குழந்தைகளும் அதிகாலையில் சூரிய உதயத்திற்கு முன் எழுந்து, தயிர் மற்றும் கோங்குரா சட்னியுடன் சுத்தி (இரவுக்கு முன் சமைத்த அரிசி) சாப்பிடுவார்கள். திருமணமாகாத பெண்களும் குழந்தைகளும் சூரியன் உதிக்கும் வரை சுட்டி சாப்பிட்டுவிட்டு அட்ல தத்தே பாடலைப் பாடி தெருக்களில் விளையாடுவார்கள். மக்கள் ஊஞ்சலாடுகிறார்கள். மக்கள் சூரிய உதயத்திற்குப் பிறகு அருகிலுள்ள குளம் அல்லது ஏரியில் சந்திரனைப் பார்த்து அந்நாளை வரவேற்கிறார்கள். பூதரேகுலு (அரிசி மாவு, வெல்லம் மற்றும் பாலில் செய்யப்பட்ட இனிப்பு), குடுமுழு (கௌரி தேவிக்கு 5) (உங்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் தலா 5 மற்றும் 4 குடுமுளில் 4க்கு மேல் ஒன்றை வைத்து தீபம் செய்து அதையே தீபம் ஏற்றி வைத்து பூஜைக்கு பிறகு சாப்பிடுவது),11 சிறிய தோசைகள் (ஒவ்வொருவருக்கும்), கைக்கான தோரணம் (அட்ல தத்தேவிற்கு 11 முடிச்சுகள், உண்ட்ரல்லா தத்தேவிற்கு 5 முடிச்சுகள்கொண்ட தோரணம்) ஆகியவை தயாரிக்கப்படுகின்றன.  

இந்த நாளில், சிலர் அட்லுவை தயாரித்து கவுரி தேவிக்கு காணிக்கையாக வைத்து, பின்னர் அவற்றை தானமாக உறவினர்கள் மற்றும் அண்டை வீட்டாருக்கு விநியோகம் செய்யும் வழக்கம் உள்ளது. ஒவ்வொரு முத்தாய்ப்புக்கும் இந்தப் பெண்கள்/உறவினர்கள் இந்தப் பூஜை செய்பவருடன் சேர்ந்து விரதம் இருப்பார்கள். விழாவில் ஏற்கனவே இந்த தானம் எடுத்த 11 பெண்கள் இருப்பர். பொதுவாக அப்பாவின் சகோதரி இந்த தானம் எடுத்தால் சடங்குகள் தொடர்கின்றன. இந்த 11 பெண்களுக்கும் 11 அட்லுவையும் தீபத்தையும் (அரிசி மாவு மற்றும் நெய்யால் செய்து கௌரி தேவியின் முன் ஏற்றி) பெறுகிறார்கள். ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் புடவையின் முந்தியில் தானம் வழங்கப்படுகிறது.
# சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கர்


**சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கர்** ( *Sophia Goudstikker*; 15 ஜனவரி 1865 - 20 மார்ச் 1924) நெதர்லாந்தைச் சேர்ந்த ஜெர்மன் புகைப்படக் கலைஞரும், பெண்ணிய முன்னோடியும் ஆவார். நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் மியூனிக்கில் முதன்மையான பெண்கள் உரிமை ஆர்வலர்களில் ஒருவராகவும், அனிடா ஆக்ஸ்பர்க்கின் வணிகப் பங்காளியாகவும் துணையாகவும் இருந்தார். இவர்களின் கூட்டாண்மை கலைந்தபோது, கௌட்ஸ்டிக்கர் மிகவும் மிதமான பெண்ணியவாதியாக ஆனார். மேலும் இகா புரூடன்பெர்க்குடன் கூட்டு சேர்ந்தார். பொதுவாக பெண்பால் குணாதிசயங்களை மீறிய ஆண்பால் பெண்ணின் மூன்று வெவ்வேறு எழுத்தாளர்களின் சித்தரிப்புகளுக்கு கௌட்ஸ்டிக்கர் உத்வேகம் அளித்தார். புகைப்படம் எடுப்பதற்கான அரச உரிமத்தைப் பெற்ற முதல் திருமணமாகாத ஜெர்மன் பெண்ணாவார். மேலும் இளைஞர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குகள் வாதிட அனுமதிக்கப்பட்ட முதல் ஜெர்மன் பெண்ணும் ஆவார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கர், 1865 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 15 ஆம் தேதி நெதர்லாந்தின் ராட்டர்டேமில் கிரிட்ஜே (என்கிற கிளிசர்) மற்றும் சாலமன் எலியாஸ் கௌட்ஸ்டிக்கர் ஆகியோருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். 1867 இல், குடும்பம் ராட்டர்டாமை விட்டு வெளியேறி ஜெர்மனியின் ஆம்பர்குவில் குடியேறியது. அதன்பிறகு திரெசுடன் நகருக்கு குடிபெயர்ந்தனர், அங்கு சாலமன் 1892 இல் இறந்தார் சோபியா திரெசுடனில் அனிடா ஆக்ஸ்பர்க்கின் சகோதரியால் இயக்கப்பட்ட ஒரு கலைப் பள்ளியில் பயின்றார்.  

## தொழில் மற்றும் பெண்ணியம்
1887 இல் அனிடா ஆக்ஸ்பர்க்க்குடன் சேர்ந்து மியூனிக்கில் ஒரு புகைப்பட அரங்கை நிறுவினர். புகைப்படம் எடுப்பதற்கான அரச உரிமத்தைப் பெற்ற திருமணம் ஆகாத முதல் ஜெர்மன் பெண் ஆவார். இந்த அரங்கம் *அவாண்ட்-கார்ட்* என்ற சோதனை கலைப் படைப்பு மற்றும் கலைப் படைப்பை உருவாக்கும் கலைஞர்கள் சந்திக்கும் இடமாக மாறியது மற்றும் பல பிரபலமான நபர்கள் அடிக்கடி வந்து செல்வார்கள். இசடோரா தங்கன், மேரி-அடிலெய்ட், லக்சம்பேர்க்கின் கிராண்ட் டச்சஸ், ரெய்னர் மரியா ரில்கே, போன்ற கலைஞர்கள், அறிவுஜீவிகள் மற்றும் அரச குடும்பத்தினரின் புகைப்படங்கள் இங்கு எடுக்கப்பட்டன. 1898 இல் இவர்கள் இருவரும் பிரிந்தனர். பின்னர், 1908 வரை கௌட்ஸ்டிக்கர் தனியாக அரங்கத்தை நடத்தினார் இவரது தங்கையான மதில்டே நோரா, இவருடன் புகைப்படக் கலைஞராகப் பணியாற்றினார். தனது வாழ்க்கையின் முடிவில், கௌட்ஸ்டிக்கர் தனது வணிகத்தை புகைப்படக் கலைஞர் எம்மா யுபிலிசென்னிடம் குத்தகைக்கு அளித்தார். ஆனால் முதலாம் உலகப் போரும் அதன் விளைவுகளும் பாரம்பரிய வாடிக்கையாளர்களை சிதறடித்தன.
# ம. சிங்காரவேலர் மாளிகை



**ம. சிங்காரவேலர் மாளிகை** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் சென்னை மாவட்டத்திலுள்ள சில அரசு அலுவலகங்கள் மற்றும் பொது மற்றும் அமர்வு நீதிமன்றங்கள் கொண்ட ஓர் அலுவலக வளாகமாகும். பொதுவுடைமைக் கொள்கை கொண்டவரும், சமூக சீர்திருத்தவாதியுமான மலையபுரம் சிங்காரவேலு என்ற ம. சிங்காரவேலர் நினைவாக இக்கட்டிடம் பெயரிடப்பட்டது. கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 30 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள ம. சிங்காரவேலர் மாளிகையின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், ஆகும்.  

கட்டிடம் எட்டு தளங்கள் மற்றும் முன் பக்கத்தில் நிலத்தடி காப்பக அறைகள் மற்றும் வளாகத்தின் பின்புறத்தில் ஒரு தரை தள கட்டிடம் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. நான்காவது மாடியில் சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் உள்ளது. மற்றும் பொதுவாக, கட்டிடமே மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகக் கட்டிடம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. தேசிய தகவல் மைய அலுவலகம் மாவட்ட நிர்வாக அலுவலகத்துடன் இங்கு அமைந்துள்ளது. ஆதார் நிரந்தர பதிவு மையம் மற்றும் முதலமைச்சரின் மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டத்திற்கான அலுவலகம் ஆகியவை, பின்புறம் தரைத்தள கட்டிடத்தில் அமைந்துள்ளன.  

முதல் தளத்தில் பொது மற்றும் கூடுதல் அமர்வு நீதிமன்றங்கள் உள்ளன. இரண்டாவது தளத்தில் மாவட்ட ஆதி திராவிடர் நல அலுவலகம், மாவட்ட பிற்படுத்தப்பட்டோர் நல அலுவலகம், தாட்கோ மற்றும் சிவில் நீதிமன்றம் ஆகியவை உள்ளன. சம்பளக் கணக்கு அலுவலகம் (வடக்கு) மூன்றாவது மாடியில் உள்ளது. நான்காவது தளத்தில் சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் தவிர, மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் அலுவலகம் மற்றும் ஒரு சிறிய கூட்ட அரங்கம் உள்ளது. ஐந்தாவது மாடியில் மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் அலுவலகம், முத்திரை அலுவலகம், மாவட்ட மக்கள் தொடர்பு அலுவலர் அலுவலகம், மாவட்ட ஆட்சியரின் நேர்முக உதவியாளர் அலுவலகம் மற்றும் மாவட்ட தகவல் மைய அலுவலர் அலுவலகம் ஆகியவை அமையப் பெற்றுள்ளன. ஆறாவது மாடியில் மாவட்ட சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்ட அலுவலகம் மற்றும் பழங்குடியின நிரந்தர சாதிச் சான்றிதழ் வழங்கும் அலுவலகம் உள்ளன. ஏழாவது மாடியில் சார்நிலைக் கருவூலம் (கோட்டை, தண்டையார்பேட்டை) உள்ளது. மற்றும் எட்டாவது மாடியில் முத்திரைத்தாள்களுக்கான மாவட்ட துணை கண்காணிப்பாளர் அலுவலகம் மற்றும் ஒரு கூட்ட அரங்கம் உள்ளது.  

ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமையும் மக்கள் குறைதீர்க்கும் முகாம் நடத்தப்பட்டு, சம்பந்தப்பட்ட பொதுமக்களை சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் தொடர்ந்து சந்தித்து வருகிறார்.  

நான்கு சக்கர வாகனங்கள் மற்றும் இரு சக்கர வாகனங்கள் நிறுத்துமிடங்கள் தனியாக உள்ளன.
# இசடோரா டங்கன்



**ஏஞ்சலா இசடோரா டங்கன்** ( *Angela Isadora Duncan*; மே 26, 1877 அல்லது மே 27, 1878 - செப்டம்பர் 14, 1927) ஒரு அமெரிக்க நடனக் கலைஞரும், நடன அமைப்பாளரும் ஆவார். இவர் நவீன சமகால நடனத்தின் முன்னோடியாக இருந்தார். மேலும் ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்கா முழுவதும் பெரும் பாராட்டைப் பெற்றார். கலிபோர்னியாவில் பிறந்து வளர்ந்த இவர், மேற்கு ஐரோப்பா, அமெரிக்கா மற்றும் சோவியத் ஒன்றியம் நீஸ், சோவியத் ஒன்றியம் பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகளில் 22 வயதில் இருந்து 50 வயதில் இறக்கும் வரையில் நடனமாடினார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இசடோரா டங்கன் சான் பிரான்சிஸ்கோவில் வங்கியாளரும் சுரங்கப் பொறியாளருமான ஜோசப் சார்லஸ் டங்கன் (1819-1898), மற்றும் மேரி இசடோரா கிரே (1849-1922) ஆகியோரின் நான்கு குழந்தைகளில் இளையவராகப் பிறந்தார். இவரது அகஸ்டின் டங்கன் மற்றும் ரேமண்ட் டங்கன் இசடோரா பிறந்த உடனேயே, இவரது தந்தை தான் நிறுவிய வங்கிகளில் நிதிமுறைகேடு செய்தது கண்டறியப்பட்டது. அவர் சிறை செல்வது தவிர்க்கப்பட்டாளும், இசடோராவின் தாய் தனது கணவரின் துரோகங்கள் மற்றும் நிதி ஊழலால் கோபமடைந்து அவரை விவாகரத்து செய்தார், அன்றிலிருந்து, குடும்பம் வறுமையுடன் போராடியது.  

1896 ஆம் ஆண்டில், டங்கன் நியூயார்க்கில் உள்ள அகஸ்டின் டேலியின் நாடக நிறுவனத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆனார். ஆனால் விரைவில் நிறுவனத்தின் வடிவத்தின் மீது ஏமாற்றமடைந்தார். மேலும், ஒரு படிநிலை இல்லாத வேறுபட்ட சூழலை விரும்பினார்.  

## பணிகள்

டங்கனின் நடனம் குறித்த அணுகுமுறை இவர் ஒரு இளைஞியாக கற்பித்த வகுப்புகளில் இருந்தே தெளிவாகத் தெரிந்தது."தனது கற்பனையைப் பின்பற்றி மேம்படுத்தி, எந்தவொரு அழகான விஷயத்தையும் கற்பித்தார்". பயண ஆசை இவரை சிகாகோவிற்கு கொண்டு வந்தது. அங்கு பல நாடக நிறுவனங்களில் சேர முயற்சி செய்து, இறுதியாக அகஸ்டின் டேலியின் நிறுவனத்தில் சேர்ந்தார். இது இவரை நியூயார்க் நகரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது. அங்கு நடனம் பற்றிய இவரது தனித்துவமான பார்வை நாடக நிறுவனங்களின் பிரபலமான பொழுதுபோக்குகளுடன் மோதியது. நியூயார்க்கில் இருந்தபோது, டங்கன் மேரி போன்ஃபான்டியுடன் சில வகுப்புகளை எடுத்தார். ஆனால் பாலே நடனத்தில் விரைவில் ஏமாற்றமடைந்தார்.  

## இறப்பு

செப்டம்பர் 14, 1927 இரவு, நீஸ்ஸில் ஒரு வாகனத்தில் பயணிக்கும்போது இவரது தாவணி சக்கரத்தில் சிக்கி இறந்தார்.
# மேரி போன்ஃபான்டி


**அன்னா மரியா பெலிசிட்டா போன்ஃபான்டி** (*Anna Maria Felicita Bonfanti* (1845-1921), "மேரி" அல்லது "மரியெட்டா போன்ஃபான்டி" என்றும் அழைக்கப்பட்ட இவர், அமெரிக்க பாலே நடனக் கலைஞர் ஆவார்.  

இவர் செப்டம்பர் 10, 1866 அன்று நியூயார்க் நகரத்தில் ஒரு நடன நிகழ்ச்சியில் அறிமுகமானார். இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு அதே திரையரங்கில் *தி பிளாக் கிரூக்* என்ற நிகழ்ச்சியில் முதன்மை நடன கலைஞராக இருந்தார். 1860 களின் நடுப்பகுதியிலிருந்து 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பம் வரை இவரது வெளிப்பாட்டு நடனம் மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை ஆகியவற்றில் இவரது திறமை பரவலாக இருந்தது.  

ரூத் செயிண்ட் டெனிஸ் மற்றும் இசடோரா டங்கன் ஆகியோர் இவரது மாணவர்களில் அடங்குவர்.  

இத்தாலியில் பிறந்த போன்ஃபான்டி ஜார்ஜ் ஹாஃப்மேன் என்பவரை மணந்தார்.
# லினா பொலெட்டி


**கோர்டுலா "லினா" பொலெட்டி** ( *Cordula "Lina" Poletti*) (27 ஆகஸ்ட் 1885 - 12 டிசம்பர் 1971) இத்தாலிய எழுத்தாளரும், கவிஞரும், நாடக ஆசிரியரும், பெண்ணியவாதியும் ஆவார் . பெரும்பாலும் அழகான மற்றும் கலகக்காரின் என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார். ஆண்களின் ஆடைகளை அணிவதில் விருப்பமுள்ள இவர், இத்தாலியில் தனது நேர்பாலீர்ப்பு பெண் என வெளிப்படையாக அறிவித்த முதல் பெண்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.  

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
கோர்டுலா பொலெட்டி 27 ஆகஸ்ட் 1885 அன்று ராவென்னாவில் ரோசினா டொனாட்டி மற்றும் பிரான்செஸ்கோ ஆகியோருக்கு நான்கு மகள்களில் மூன்றாவதாக பிறந்தார். இவரது குடும்பம் நன்கு வசதியாக இருந்தது. இவர் போலோக்னா பல்கலைக்கழகத்தில் இத்தாலியின் கவிஞரும் அறிஞருமான ஜியோவானி பாஸ்கோலியுடன் படித்தார். 1907 இல் ஜியோசுவே கார்டுச்சியின் கவிதைகளை ஆய்வு செய்த ஆய்வறிக்கையுடன் தனது கல்வியை முடித்தார்.  

## தொழில் மற்றும் செயல்பாடு
1908 ஆம் ஆண்டில், உரோமில் நடந்த முதல் தேசிய பெண்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். இந்த மாநாடு இத்தாலியில் பெண்கள் இயக்கத்தில் மனிதாபிமான நலத் திட்டங்களில் கவனம் செலுத்துவதில் இருந்து பெண்களின் வாக்குரிமைக்கான அர்ப்பணிப்பு மற்றும் பெண்களின் சட்ட மற்றும் குடிமை உரிமைகளை முழுமையாக அங்கீகரிப்பதற்கான மாற்றத்தைக் குறித்தது. அதில் இவர் நன்கு அறியப்பட்ட எழுத்தாளர் சிபில்லா அலராமோவைச் சந்தித்தார். அவர் இத்தாலிய சமுதாயத்தில் பெண்களின் கீழ்நிலை நிலையை அகற்றும் சமூக மாற்றத்திற்கான தனது உறுதிப்பாட்டை பகிர்ந்து கொண்டார். மாநாட்டைத் தொடர்ந்து, இரண்டு பெண்களும் கிராமப்புற விவசாயிகளுக்கு கல்வி வழங்குவதற்கான முயற்சியிலும், டிசம்பர் 1908 நிலநடுக்கத்தைத் தொடர்ந்து கலாப்ரியா மற்றும் சிசிலியில் நிவாரண முயற்சிகளிலும் ஈடுபட்டனர்.  

## தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகள்
- 1918: *Il poema della Guerra*.
- 1919: *Il cipressetto della rocca a Santarcangelo di Romagna*.
- 1921: *La fabbrica dei mobili Rasponi a Santarcangelo di Romagna*
- 1934: *Il XXXIII Canto del Paradiso letto nella sala di Dante in Ravenna*.
- 1934: *Stazio nella Divina Commedia*.
# சிபில்லா அலராமோ


**சிபில்லா அலெராமோ** ( *Sibilla Aleramo* ) (பிறப்பு **மார்தா பெலிசினா பேசியோ** ( *Marta Felicina Faccio* ) ; 14 ஆகஸ்ட் 1876 - 13 ஜனவரி 1960) ஒரு இத்தாலிய பெண்ணிய எழுத்தாளரும், கவிஞரும் ஆவார், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இத்தாலியில் ஒரு பெண்ணாக வாழ்க்கையின் சுயசரிதை சித்தரிப்புகளுக்கு மிகவும் பிரபலமானவர்.  

## வாழ்க்கை மற்றும் தொழில்
அலெராமோ **மார்தா பெலிசினா பேசியோ** (என்கிற "ரீனா") அலெசாந்திரியா, பியத்மாந்து மற்றும் மிலனில் வளர்ந்தார். 11 வயதில், தனது குடும்பத்துடன் சிவிடனோவா மார்ச்சேக்கு குடிபெயர்ந்தார். அங்கு இவரது தந்தை கண்ணாடி தொழிற்சாலையின் மேலாளராக நியமிக்கப்பட்டார். ஆரம்பப் பள்ளிக்கு அப்பால் தனது கல்வியைத் தொடர முடியாத நிலையில், அலெராமோ தனது முன்னாள் ஆசிரியரிடம் ஆலோசனை கேட்டு, சொந்தமாகப் படிப்பைத் தொடர்ந்தார். தனது தந்தை பணிபுரிந்த அதே தொழிற்சாலையில் இவரும் பணிபுரிந்து வந்தார். இவருக்கு 15 வயதாக இருந்தபோது, பத்து வயது மூத்த சக ஊழியரான உல்டெரிகோ பியராஞ்செலி என்பவனால் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளானார். இந்த நிகழ்வைப் பற்றி ரீனா தனது பெற்றோரிடம் கூறவில்லை. ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 17 வயதில், இவருக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்தது.  

பின்னர், 1901 இல் அலராமோ தனது 6 வயது மகனை விட்டுவிட்டு உரோம் சென்றார். இளம் கலைஞரான பெலிஸ் டாமியானியுடன் சிலகால உறவுக்குப் பிறகு, இவர் சில வருடங்கள் ஜியோவானி செனா என்ற எழுத்தாளருடன் ஒன்றாக வாழ்ந்தார். தனது வாழ்க்கைக் கதையை கற்பனையான நினைவுக் குறிப்பாக மாற்ற ஊக்குவித்தார் ( சிபில்லா அலெராமோ என்ற புனைப்பெயருடன் ) . 1906 ஆம் ஆண்டில், இவரது முதல் புதினமான *உனா டோனா* (ஒரு பெண்), ஒரு பெண் தனது மிருகத்தனமான கணவனை விட்டு வெளியேறும் முடிவைப் பற்றியதாக இருந்தது. இவர் அரசியல் மற்றும் கலை வட்டங்களில் தீவிரமாக இருந்தார். மேலும் உரோமைச் சுற்றியுள்ள வறுமையால் பாதிக்கப்பட்ட கிராமப்புறமான அக்ரோ ரோமானோவில் தன்னார்வப் பணிகளில் ஈடுபட்டார்.  

1908 ஆம் ஆண்டில், லினா பொலெட்டியை வாக்குரிமை மாநாட்டில் சந்தித்தார். இரண்டு பெண்களும் சேர்ந்து வாழத் தொடங்கினர்.  

## இறப்பு
அலராமோ தனது 83வது வயதில் ரோமில் காலமானார்.
# இந்தியாவின் செம்மொழிகள்

இந்திய அரசானது ஆறு மொழிகளை **இந்தியாவின் செம்மொழிகளாக** அறிவித்துள்ளது, 2004 ஆம் ஆண்டில் சில கட்டுப்பாடான நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் மொழிகளுக்கு இந்தியாவின் செம்மொழி அங்கீகாரம் வழங்கப்படலாம் என அறிவித்தது. இது மொழியியல் நிபுணர்கள் குழுவுடன் கலாச்சார அமைச்சகத்தால் நிறுவப்பட்டது. செம்மொழிகளின் கோரிக்கைகளை பரிசீலனை செய்யவும், செம்மொழிகளை வகைப்படுத்தவும் இந்திய அரசால் இக்குழு அமைக்கப்பட்டது.  

## செம்மொழிகள்
இந்தியச் செம்மொழிகளின் பட்டியல்  

| தமிழ் | 2004 |  |
| --- | --- | --- |
| சமஸ்கிருதம் | 2005 |  |
| தெலுங்கு | 2008 |  |
| மலையாளம் | 2013 |  |
| ஒடியா | 2014 |  |
| பாளி மொழி | 2024 |  |
| பிராகிருதம் | 2024 |  |
| மராத்திய மொழி | 2024 |  |
| அசாமிய மொழி | 2024 |  |
| வங்காள மொழி | 2024 | } |

## அளவுகோல்கள்
2004 ஆம் ஆண்டில் செம்மொழிக்கான வயது சுமார் 1000 ஆண்டுகள் என இருந்தது.  

2006 ஆம் ஆண்டு செய்திக்குறிப்பில், சுற்றுலா மற்றும் கலாச்சார அமைச்சர் அம்பிகா சோனி ராஜ்யசபாவில் "செம்மொழி" என வகைப்படுத்துவதற்கு பரிசீலிக்கப்படும் மொழிகளின் தகுதியை தீர்மானிக்க பின்வரும் அளவுகோல்கள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன என்று கூறினார்.  

## நன்மைகள்
நவம்பர் 1,200 தேதியிடப்பட்ட இந்திய அரசின் தீர்மானம் எண்.2-16/2004 இன் படி செம்மொழியாக'' அறிவிக்கப்பட்ட மொழிகளுக்கு கிடைக்கும் பலன்கள்.  

1. இந்திய செம்மொழிகளில் சிறந்து விளங்கும் அறிஞர்களுக்கு ஆண்டுதோறும் இரு முக்கிய சர்வதேச விருதுகள் வழங்கப்படுகிறது.
1. செம்மொழிகளின் சிறந்த ஆய்வுக்காக மையம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
1. இந்திய செம்மொழிகளில் சிறந்து விளங்கும் அறிஞர்களுக்காக, குறைந்தபட்சம் மத்தியப் பல்கலைக்கழகங்களிலாவது, செம்மொழிகளுக்கான ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான தொழில்சார் இருக்கைகளை உருவாக்க, பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவிடம் கோரப்படும்.

## பிற மொழிகளுக்கான கோரிக்கைகள்
அடுத்த சில ஆண்டுகளில், பாலி, பெங்காலி, மராத்தி மற்றும் மெய்டேய் (அதிகாரப்பூர்வமாக மணிப்பூரி என்று அழைக்கப்படுகிறது) உள்ளிட்ட பிற மொழிகளுக்கும் செம்மொழி அந்தஸ்து வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன.  
## 2024ல் செம்மொழி தகுதி பெற்ற மொழிகள்
அக்டோபர் 2024ல் இந்தியப் பண்பாட்டு அமைச்சகம் பாளி மொழி, பிராகிருத மொழி, மராத்திய மொழி, ஒடியா மொழி, வங்காள மொழி என 5 மொழிகளுக்கு செம்மொழி தகுதி வழங்கியது.
# மார்ஃபா (இசை)

**மார்ஃபா** ( *Marfa * ) என்பது ஐதராபாத்தில் வசிக்கும் ஐதராபாத்து முஸ்லிம்கள் மத்தியில் கொண்டாடப்படும் தாள இசை மற்றும் நடனத்தின் ஒரு வடிவமாகும். இது யெமனில் உள்ள ஹத்ரமாவ்ட்டின் ஆஃப்ரோ-அரபு இசையிலிருந்து தழுவி எடுக்கப்பட்டது. இது மார்ஃபா, *டாஃப்*, தோல், தாள இசைக்கருவி, எஃகு பானைகள் மற்றும் *தாபி* எனப்படும் மரக் கீற்றுகள் போன்ற கருவிகளைப் பயன்படுத்தி இசைக்கப்படுகிறது.  

இது 18 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐதராபாத்து மாநிலத்தில் கிழக்கு ஆப்பிரிக்க சித்தி சமூகத்தால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அவர்கள் ஆசஃப் ஜாஹி நிஜாம்களின் ஒழுங்கற்ற இராணுவத்தில் குதிரைப்படை காவலர்களாக பணியாற்றினர். ஆசஃப் ஜாஹி நிஜாம்கள் *மார்ஃபா* இசையை ஆதரித்தனர். மேலும் இது உத்தியோகபூர்வ கொண்டாட்டங்களிலும் விழாக்களிலும் நிகழ்த்தப்பட்டது. ஏனெனில் அவர்கள் அரேபியாவில் உள்ள ஆசிர் மாகாணத்தின் பயஃபாண்டி குலத்தின் மூலம் முதல் கலீஃபா அபுபக்கர் சித்தீக்கிலிருந்து அரபு வம்சாவளியைக் கோரினர். இது இந்தியாவில், குறிப்பாக ஐதராபாத் இராச்சியத்தில் பிரபலமடைந்தது. இது சித்திகள் மற்றும் ஹத்ராமிகளின் புலம்பெயர்ந்தோரால் இங்கு கொண்டு வரப்பட்டது. எத்தியோப்பிய சித்திகளின் கலாச்சாரத்தில் ஹத்ராமி மக்களின் செல்வாக்கு காரணமாக, *மார்ஃபா* என்ற வார்த்தை கெட்டில்முரசு பயன்படுத்தி இசைக்கப்பட்ட இசையின் அடையாளமாக மாறியது. இந்தியாவின் ஹைதராபாத்தில் இசைக்கப்படும் *மார்ஃபா* இசையின் சித்தி வடிவத்தில் கெட்டில் முரசுகள், ஹண்டி கெட்டில் முரசுகளால் மாற்றப்படுகிறது. Kettledrums are replaced with Handi kettledrums 1951 ஆம் ஆண்டு முதல், இந்தியாவின் புது தில்லியில் உள்ள செங்கோட்டையில் சுதந்திர தினம் மற்றும் குடியரசு தினத்தின் போது வருடாந்திர கொண்டாட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்திய அரசாங்கத்தால் அதிகாரப்பூர்வமாக நடத்தப்படுகிறது.
# கோவிந்த் சரண் லோக்ரா


**கோவிந்த் சரண் லோக்ரா** (*Govind Sharan Lohra*, (5 மே 1955 – 2 சனவரி 2025) ஒரு இந்திய நாட்டுப்புறக் கலைஞராவார். இவர் நாக்புரி நாட்டுப்புற பாடகரும், பாடலாசிரியரும், நடனக் கலைஞரும் ஆவார். இவர் பல தேசிய நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றுள்ளார். அக்ருதி சம்மான், பீட்டர் நௌரங்கி சாகித்ய சம்மான் மற்றும் சார்க்கண்டு பிபூதி உள்ளிட்ட பல விருதுகளைப் பெற்றவர். இவருக்கு 2021 இல் ஜெய்சங்கர் பிரசாத் சுமிருதி விருது வழங்கப்பட்டது.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
லோஹர்தக்கா மாவட்டத்திலுள்ள இட்டா என்ற கிராமத்தில் லோஹ்ரா சமூகத்தில் பிறந்தார். நாக்புரி பாடல் எழுதுதல், பாடுதல், இசைக்கருவிகள் வாசித்தல் மற்றும் நடனம் ஆகிய துறைகளில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்றவர்.
# மர்தானி ஜுமர்


**மர்தானி ஜுமர்** ( *Mardani Jhumar* ) ( **மர்தானா ஜுமர்** (*Mardana Jhumar* ) என்பது இந்திய மாநிலங்களான சார்க்கண்டு, சத்தீசுகர் மற்றும் ஒடிசாவில் ஆண்களால் ஆடப்படும் நாக்புரி நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும் . இது அறுவடைக்குப் பிறகான திருவிழாவில் நிகழ்த்தப்படுகிறது. ஆண்கள் சலங்கை அணிந்து, வாள், கேடயம் ஏந்தி, ஒருவரையொருவர் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு வட்டமாக நடனமாடுவார்கள். மந்தர், நகரா, தக் மற்றும் செனாய் அல்லது பன்சி இந்த நடனத்தில் பயன்படுத்தப்படும் இசைக்கருவிகள் ஆகும். நடன இயக்கம் ஆண்பால் ஆற்றலை பிரதிபலிக்கிறது. சில நேரங்களில் பெண் நடனக் கலைஞர்கள் அவர்களுடன் வருகிறார்கள், அவர்கள் நாக்னி என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
# நாக்னி


**நாக்னி** (Nacnī) என்றால் வட இந்திய மொழிகளில் பெண் நடனக் கலைஞர் என்று பொருள். கிழக்கு-மத்திய இந்திய மாநிலங்களான ஜார்கண்ட், மேற்கு வங்காளம் மற்றும் ஒரிசாவில், **நாக்னி** (நுச்-நீ என்று உச்சரிக்கப்படும் "நடனக் கலைஞர்") கிராமப்புறங்களில் தொழில்ரீதியாகப் பாடல்களைப் பாடியும் நடனமாடியும் வரும் பெண் கலைஞர்களைக் குறிக்கிறது, ஆண் கலிஞர்கள் துல்கி மற்றும் நகரா முரசுகளை இசைத்து மேடையைச் சுற்றி வருகிறார்கள்.  

நாக்னிகளாக நடிக்கும் பெண்கள் "வைத்திருக்கும் பெண்கள்" என்று கருதப்படுவார்கள். பொதுவாக உயர் சாதியைச் சேர்ந்த ஆண்களுக்கும் நடனக் கூட்டாளியுடனும் முறைசாரா "திருமணத்தில்" இணையாக இருப்பார்கள். நாக்னிகள் ராதையை உருவகப்படுத்துவதாகக் கருதப்படுகிறது. அதே நேரத்தில் ஆண் நடனக் கூட்டாளி கிருட்டிணனாக கருதப்படுகிறார்கள். கலைஞர்கள் சாதிக்கு அப்பாற்பட்டவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். மேலும் பல வழிகளில் வழக்கமான இந்திய சாதி மற்றும் பாலின வேறுபாடுகளை மேடையிலும் வெளியேயும் மீறுகிறார்கள், அவர்களின் "ரசிகர்கள்" மத்தியில் ஒரு குறிப்பிட்ட அதிகாரப் பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். மேலும் பெரும்பாலும் குடி மற்றும் புகைபிடித்தல் போன்ற "பொதுவாக ஆண்" நடத்தைகளில் ஈடுபடுகிறார்கள்.தற்காலத்தில் இந்த பாணி செயல்திறன் வேகமாக மறைந்து வருகிறது.
# உருசிய நாட்டுப்புற நடனம்


நாட்டுப்புற நடனக் கச்சேரி]]  
**உருசிய நாட்டுப்புற நடனம்** ( *Russian folk dance* ) என்பது உருசிய கலாச்சாரத்தின் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும். ஆரம்பகால உருசிய மக்களால் பல கூறுகள் உருவாக்கப்பட்டன என்று சில தனித்துவமான பண்புகள் தெரிவிக்கின்றன.  

## வரலாறு
பல உருசிய நடனங்கள் 10 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து அறியப்பட்டன. உருசியா மற்ற நாடுகளில் இருந்து பல்வேறு படையெடுப்புகளை கண்டது. அதன் இருப்பிடம் மற்றும் அளவு காரணமாக நாடு இடம்பெயர்வு மற்றும் வர்த்தகம் மூலம் பல்வேறு கலாச்சாரங்களுடன் தொடர்பு கொண்டது. இதையொட்டி, இசை மற்றும் நடனத்தின் ஐரோவாசிக் கலாச்சார கலவை உருசிய நாட்டுப்புற நடனங்களை உருவாக்க உதவியது.  

இந்த ஆரம்பகால நடனங்கள் பல கீழ் வகுப்பினரால் நிகழ்த்தப்பட்டு பயிற்சி செய்யப்பட்டன. பொதுவாக உயர் வகுப்பினர் நடனங்களில் பங்கேற்பதை விட கலைஞர்களை ஆதரிப்பவர்களாகவே இருந்தனர்.  

அசல் உருசிய நாட்டுப்புற நடன மரபுகள் நாட்டின் கலாச்சாரத்தில் தொடர்ந்து முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன மற்றும் உருசியாவின் பல இனக்குழுக்களுடன் தொடர்ந்து தொடர்பு கொண்டுள்ளன. உருசிய நாட்டுப்புற நடனங்களும் பிற வகையான கலை வெளிப்பாடுகளுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ளன. ஒரு உதாரணத்தை *பாலேட் ரஸ்ஸில்* காணலாம். இது உருசிய நாட்டுப்புற நடனங்கள் மற்றும் இசையை அதன் நுணுக்கங்களில் தூண்டுகிறது.  

## ஆடைகள்

கச்சேரி நடனத்திற்கான ஆடைகள் மிக அழகாக வடிவமைக்கப்படுகின்ற. பொதுவாக, நடனங்களுக்கான ஆடை விடுமுறை நாட்கள் போன்ற குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மேலும் இந்த நிகழ்வுகளுக்கு இடையில் மாறுபடும். பெண்கள் விடுமுறை தலைக்கவசங்கள், எம்ப்ராய்டரி செய்யப்பட்ட சட்டைகள், பெல்ட்கள் மற்றும் அலங்கரிக்கப்பட்ட கவசங்களை அணிவார்கள். ஆண்கள் சட்டைகள், பெல்ட், குறுகிய கால்சட்டை மற்றும் உயர் சிவப்பு பூட்ஸ் அணிவார்கள். சிவப்பு நிறம் பல ஆடைகளில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது, ஏனெனில் இது ரஷ்ய பாரம்பரியத்தில் அழகுடன் தொடர்புடையது. ரஷ்ய நடனங்களில், பெண்களும் பெண்களும் பெரும்பாலும் தங்களுடன் ஒரு பாக்கெட் சதுரத்தை எடுத்துச் செல்கிறார்கள். நிகழ்ச்சிகளின் போது பெண்கள் மற்றும் பெண்கள் பெரும்பாலும் ரஷ்ய பாரம்பரிய தலைக்கவசம் கோகோஷ்னிக் அணிவார்கள்.  

## சிறப்பியல்புகள்
சீற்றம் மற்றும் மென்மையான இசை இரண்டும் உருசிய நடனங்களுக்கு அடிப்படையாகும்.  

உருசிய ஆண் நடனங்களின் மிகவும் பிரபலமான பண்புகள் உருசிய குந்து வேலை (முழங்கால் வளைக்கும் கூறுகள்) ஆகும். சீன நடனத்தில் இதே போன்ற வடிவங்கள் உள்ளன. இந்த வகையான நடன அம்சங்கள் பொதுவாக வேகமான இசையைப் பயன்படுத்துகின்றன. இது போகப்போக அதன் வேகத்தை மாற்றுகிறது. முழங்கால் வளைக்கும் அசைவுகள் பொதுவாக ஆண் நடனக் கலைஞர்களால் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. உருசிய நடனத்தில், ஆண் நடனக் கலைஞர்கள் ஜெர்மனியின் *ஷூஹ்ப்ளாட்லரைப்* போலவே உள்ளங்கால், பாதத்தின் முன், தொடைகள், முழங்கால்கள் மற்றும் மார்பு ஆகியவற்றைத் தட்டையாகப் பிடித்துக் கொண்டு அடிப்பது, கைதட்டுவது மற்றும் அடிப்பது பொதுவானது.  

உருசிய வட்ட நடனம் *ஹொரோவோட்* பண்டைய சுலாவிக் மரபுகளில் அதன் வேர்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் பால்கன் ( கிரீஸில் உள்ள கோரோஸ்), மத்திய கிழக்கு கலாச்சாரங்கள் மற்றும் சீனாவில் இதே போன்ற வடிவங்களில் உள்ளது.
# மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் திருவிழா


**மாஸ்கோ சர்வதேச டுடுக் விழா** (* Moscow International Duduk Festival*) என்பது உருசியத் தலைநகரான மாஸ்கோவில் நடைபெறும் துதுக் என்ற ஆர்மேனிய தேசிய இசைக்கருவியின் சர்வதேச வருடாந்திர இசை விழாவாகும்.  

## அமைப்பாளர்கள்
இந்த விழா துதுக்கிகள் திட்டம் என்ற அமைப்பால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த நேரத்தில் சுரேன் பாக்தாசார்யன் மற்றும் மெரினா செலிவனோவா (2016 வரை - ஹோவன்னஸ் கஜாரியன்) ஆகியோரைக் கொண்ட விழா அமைப்பாளர்கள் 2014 இல் துதுக்கிகள் ஹோவன்னஸ் கஜாரியன் வழிகாட்டுதலின் கீழ் துதுக் பள்ளியை நிறுவினர்.  

## நோக்கங்கள்
திருவிழாவின் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்று உருசியா, ஆர்மீனியா மற்றும் பிற நாடுகளுக்கு இடையே கலாச்சார பிணைப்புகள் மற்றும் ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துவதாகும். அத்துடன் ஆர்மீனிய கலாச்சாரத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் வளர்ச்சியை மேம்படுத்துவதும் அடங்கும். உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்து திறமையான துதுக் கலைஞர்களைக் கண்டுபிடித்து ஊக்குவிப்பதையும் இந்த விழா நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.  

## வரலாறு

முதல் மாஸ்கோ துதுக் விழா ஏப்ரல் 30, 2014 அன்று "மாஸ்க்விச்" கலாச்சார மையத்தில் நடைபெற்றது. திருவிழாவிற்கு மொத்தம் சுமார் ஆயிரம் பேர் வருகை தந்தனர்.  

இரண்டாவது மாஸ்கோ துதுக் விழா செப்டம்பர் 27, 2015 அன்று மாஸ்கோ மாநில வெரைட்டி அரங்கத்தில் நடைபெற்றது. மொத்தம் சுமார் 1.5 ஆயிரம் பேர் இரண்டாவது மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் திருவிழாவை பார்வையிட்டனர்.  

உருசியாவின் ஆர்மேனிய இளைஞர் மாநாட்டின் ஆதரவுடன் மூன்றாவது மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் விழா, செப்டம்பர் 25, 2016 அன்று "மாஸ்க்விச்" என்ற கச்சேரி அரங்கில் நடந்தது.  

அக்டோபர் 1, 2017 அன்று, நான்காவது மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் விழா மாநில கிரெம்ளின் அரண்மனையின் சிறிய மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. இவ்விழாவில் பல்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்த துதுக்குகள் கலந்து கொண்டனர்.  

ஐந்தாவது மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் விழா அக்டோபர் 6 மற்றும் 7, 2018 அன்று மாஸ்கோ கோளரங்கத்தில் உலக விண்வெளி வாரத்தின் போது நடைபெற்றது. கடந்த ஆண்டு நிகழ்வுகளைப் போலல்லாமல், ஐந்தாவது திருவிழாவானது முழுக் குவிமாடம் கொண்ட பல்லூடக நிகழ்ச்சியின் மூலம் வழங்கியது . குறிப்பாக இதற்காக, கோளரங்கத்தின் குவிமாடத்திற்கு நேரடியாக ஒளிபரப்பப்பட்ட ஒரு தனித்துவமான திரைப்படத்தை அமைப்பாளர்கள் படமாக்கினர்.  

### எசுப்பனியாவில் சர்வதேச துதுக் திருவிழா
ஜூலை 2016 இல், "டேஸ் ஆஃப் ஆர்மீனியா" திருவிழாவின் ஒரு பகுதியாக எசுப்பானியாவில் சர்வதேச துதுக் விழாவின் கட்டமைப்பில் துதுக்கிகள் திட்டம் இரண்டு இசை நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்தது. ஜூலை 3, 2016 அன்று, பார்சிலோனாவில் உள்ள சென்ட்ரோ சிவிகோ கோட்செரெஸ் பொரலில் துதுக் திருவிழா நடைபெற்றது, மேலும் 5 ஜூலை 2016 அன்று கற்றலான் நகரமான லொரெட் டி மாரில் திருவிழா நடைபெற்றது. கட்டலோனியாவில் உள்ள உருசிய மாளிகையின் ஆதரவுடன் திருவிழா நடைபெற்றது.
# மாங்கொம்பு சிவசங்கர பிள்ளை

தென்னிந்தியாவில் உள்ள கேரளாவைச் சேர்ந்த **மான்கொம்பு சிவசங்கர பிள்ளை**, பாரம்பரிய நடன நாடகத்தின் தென்னிந்திய பாணியில் கதகளி கலைஞராக இருந்தார். பச்சை, கத்தி மற்றும் மினுக்கு வேடங்களில் அவரது முழுமையான சித்தரிப்புக்காக குறிப்பிடத்தக்கவர், புகழ்பெற்ற கதகளி நடிகர் பச்சு பிள்ளை மற்றும் கதகளி பாடகர் குட்டன் பிள்ளை ஆகியோரின் மருமகனாவார். மேலும் அவர் செங்கனூர் ராமன் பிள்ளையின் சீடர் ஆவார்.  

ஆலப்புழா மாவட்டம் குட்டநாடு பெல்ட்டில் உள்ள மாங்கொம்புவில் பிறந்த சிவசங்கர பிள்ளை, களர்கோடு குட்டப்ப பணிக்கர், தகழி அய்யப்பன் பிள்ளை, தோட்டம் சங்கரன் நம்பூதிரி ஆகியோரிடமும் கதகளி கற்றுள்ளார். 1966 ஆம் ஆண்டில், அவர் கேரள கலாமண்டலத்தில் ஆசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்தார், அங்கு அவர் நீண்ட காலம் பணியாற்றினார். 1985 இல், அவருக்கு சங்கீத நாடக அகாடமி விருது வழங்கப்பட்டது மற்றும் சங்கீத நாடக அகாடமி தாகூர் ரத்னா விருது வழங்கப்பட்டது. இவர் தனது 13 வயதில் களர்கோடு குட்டப்பா பணிக்கரின் கீழ் தனது கதகளி பயிற்சியைத் தொடங்கினார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, 1935 ஆம் ஆண்டில் கேரள கலாமண்டலத்தில் சேர்ந்தார், ஆனால் விரைவிலேயே அங்கிருந்து வெளியேறினார், தகழி ஐயப்பன் பிள்ளையிடம் மூன்று ஆண்டுகள் பயின்றார். உடையில் முழுமை, சோழியாட்டத்தில் தாள அசைவுகள் அதாவது பாடல்களுக்கு நடிப்பு, பரந்த அளவிலான பாவங்கள், ராமன் பிள்ளை பரிந்துரைத்த பாத்திரத்தின் அளவுருக்கள் ஆகியவை அவரது ஆட்டத்தின் நளினத்தை அதிகரித்து அவருக்கு புகழை பெற்றுத்தந்தது.  

## கலை வரலாறு
1938 ஆம் ஆண்டில் மாங்கொம்பு தேவி கோயில் வளாகத்தில் **புதன மோட்சம்** அல்லது 'புதனனின் மோட்சம்' என்ற படத்தில் லலிதாவாக மாங்கொம்பு சிவசங்கர பிள்ளை மேடையில் அறிமுகமானார். இவர் 1881-1943 காலப்பகுதியில் புகழ்பெற்ற தோட்டம் சங்கரன் நம்பூதிரியின் கீழ் பெண் கதாபாத்திரங்களில் கலாபயிற்சி பெற்றார். நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவர் செங்கனூர் களரியில் சேர்ந்தார், இந்த காலகட்டத்தில் சிறப்பு மச்சா நாயகனாக பயிற்சி பெற்றார். விடுமுறை நாட்களில், செங்கனூர் ராமன் பிள்ளையின் குழுவுடன் ஏழு ஆண்டுகள் சுற்றுப்பயணம் செய்து புகழ் பெற்றார். 1948 முதல், மிருணாளினி சாராபாயின் குழுவுடன் ஐரோப்பா மற்றும் தென் அமெரிக்காவிற்கு பல பயணங்களில் நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினார். 1974 ஆம் ஆண்டில், அவர் கேரள கலாமண்டலத்தில் கதகளி பயிற்றுவிப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார், அங்கிருந்து அவர் 1983 இல் ஓய்வு பெற்றார்.  
2006 ஆம் ஆண்டில், மான்கொம்பு, அவரது சகோதரர் சி.கே. சிவராம பிள்ளையுடன், திருவிதாங்கூர் பிராந்தியத்தில் கலை வடிவத்தின் பரிணாமம், இலக்கணம் மற்றும் அழகியல் ஆகியவற்றைக் கையாளும் *கதகளி ஸ்வரூபம் என்ற* புத்தகத்தை வெளியிட்டார். அவர் 20 மார்ச் 2014 அன்று ஒரு பெருமூளை இரத்தப்போக்கு காரணமாக இறந்தார்.
# தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம்

**தொழில்சார் மகளிர் தேசிய சங்கம்** (*National Association of Professional Women*), 2007ம் ஆண்டில் மத்தேயு புரோமன் என்பவரால் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் நிறுவப்பட்டது.இது 2014 முதல் தொழில்முறை பன்முகத்தன்மை வலையமைப்புடன் கூடிய ஒரு இலாப நோக்கற்ற தொழில்முறை சங்கம் மற்றும் வலைதளத்துடன் (NAPW.com) இயங்குகிறது. இது அமெரிக்காவில் தொழில்முறை பெண்களுக்கான மிகப்பெரிய வணிக வலையமைப்பாகும். இது ஒவ்வொரு தொழில் மற்றும் தொழிலையும், மாறுபட்ட பின்னணியிலிருந்து உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ளது. 2013 ஆம் ஆண்டில், NAPW.com பெண்களுக்கான ஃபோர்ப்ஸின் சிறந்த 100 வலைத்தளங்களில் ஒன்றாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.  

## தேசிய மாநாடுகள் (2011-2014)
தொழில்சார் மகளிர் தேசிய சங்கத்தின் தேசிய மாநாடுகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நியூ யார்க் நகரததில் நடைபெறும் ஒரு நிகழ்வாகும். இது பேச்சாளர்களுக்கு பல்வேறு நிபுணத்துவத்துவ முறைகளை வழங்கியதுடன், பல்வேறு வணிக அனுபவங்களை வழங்கினர். 2011ல் தொழில்சார் மகளிர் தேசிய சங்கத்தின் வலையமைப்பின் மாநாட்டின் முக்கிய பேச்சாளர்களாக இவாங்கா டிரம்ப் ஹெர்டா வான் ஸ்டீகல், கேத்தி காப்ரினோ மற்றும் வலேரி ஸ்மால்டோன் ஆகியோர் கலந்து கொண்டு பேசினர்.  

## கூட்டாண்மை சமூக பொறுப்பு
மே 2014 இல் மத்தேயு ப்ரோன் மற்றும் ஸ்டார் ஜோன்ஸ் ஆகியோரால் தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம் உருவாக்கப்பட்டது. இது இலாப நோக்கமற்ற நிறுவனம் ஆகும். இது பெண்களுக்கான சிக்கல்களை தீர்க்க வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்க மார்பக புற்றுநோய் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை, பெண்களின் வெற்றிக்கான உடை, உள்ளூர் சமூக நிதி திரட்டும் நிறுவனங்கள் இந்த அமைப்பிற்கு உதவி செய்கிறது. பெண்களின் பிரச்சினைகள் மற்றும் குழந்தை ஆரோக்கியத்தை மையமாகக் கொண்ட பிற தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் இலாப நோக்கற்ற நிறுவனங்களுக்கான ஆதரவு, மற்றும் மவுண்ட் சினாய் மருத்துவமனையின் குழந்தை புற்றுநோயியல் பிரிவில் ஜாக் மார்ட்டின் நிதியை உள்ளடக்கியது. சனவரி 2018ஆம் ஆண்டு முதல் இந்த அமைப்பு செயலற்றதாகத் தெரிகிறது. அதன் சமூக ஊடக பண்புகள் சனவரி 2017 முதல் புதுப்பிக்கப்படவில்லை மற்றும் www.napwfoundation.org வலைத்தளம் தற்பொது பொதுவெளியில் செயல்படவில்லை.  

## கல்வி உதவித்தொகை
தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம், கல்வி உதவித்தொகை திட்டத்தை உருவாக்கியது. பட்டம் பெறும் உயர்நிலைப் பள்ளி மூத்தவர்கள் மற்றும் இளங்கலை கல்லூரி மாணவர்களுக்கு உதவித்தொகை வழங்கியது. ஐக்கிய அமெரிக்க நாட்டில் அங்கீகாரம் பெற்ற கல்லூரி, பல்கலைக்கழகம் அல்லது சான்றளிக்கப்பட்ட வர்த்தக பள்ளியில் படிக்கும் நிறுவன உறுப்பினர்களுக்கு கல்வி உதவி செய்யும். ஐந்து சிறந்த மாணவர்களுக்கு உதவித்தொகை வழங்கப்படுகிறது. ரைசிங் ஸ்டார்ஸ் திட்டம் 2014 வரை செயலில் இருந்தது.  

## தொழில்முறை பன்முகத்தன்மை வலைதள இணைப்பு (2014)
சூலை 2014 இல், தொழில்முறை பன்முகத்தன்மை வலைதள அமைப்பை அறிவித்தது இது செப்டம்பர் 24, 2014 அன்று நிறைவடைந்தது. இந்த பரிவர்த்தனையின் விளைவாக, ஸ்டார் ஜோன்ஸ், மத்தேயு பிராகன், ராண்டி ஜுக்கர்பெர்க் மற்றும் டோனா பிரேசில் ஆகியோர் பி.டி.என் இன் இயக்குநர்கள் குழுவில் சேர்ந்தனர். ஜோன்ஸ் தொழில்முறை பன்முகத்தன்மை வலையமைப்பின் தலைவராகவும், புரோமேன் இயக்குநராகவும், தலைமை இயக்க அதிகாரியாகவும் பணியாற்றினார். தொழில்முறை பன்முகத்தன்மை வலையமைப்பின் செய்திக்குறிப்பின் படி, இணைப்பின் போது, தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம் 19 மில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான வருவாயையும், நேர்மறையான பணப்புழக்கத்தையும் காட்டியது.  
## பன்னாட்டுப் பெண்கள் சங்கம்
2018ல் பன்னாட்டுப் பெண்கள் சங்கம் தொடக்கப்பட்டதிலிருந்து, அமெரிக்காவின் தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கத்தின் செயற்பாடுகள் சரியத் தொடங்கியது.
# அஜதார்

**அஜதார்** (*Ajatar*)(பின்னிய மொழி உச்சரிப்பு: [ˈɑjɑtɑr]), அஜதாரா [ˈɑjɑˌtːɑrɑ], Aiätär [ˈɑi̯ætær], அல்லது Aijotar [ˈtɑi̯]) என்பது பின்லாந்து நாட்டுப்புறக் கதைகளில் வரும் பெண்ணின் தீய ஆவி ஆகும்.  

## விளக்கம்
அஜதார் பின்லாந்து நாட்டுப்புறக் கதைகளின் ஒரு தீய பெண் ஆவி. இவள் போஜோலா மலைகளில் அமைந்துள்ள ஒரு காட்டில் வசிக்கிறாள். இவள் *ஸ்வீடிஷ் ஸ்கோக்ஸ்னுஃப்வா* போன்று அல்லது 'கடற்கன்னி' போன்று, "தலைமுடி குதிகால் வரையிலும், மார்பகங்கள் முழங்கால் வரை தொங்கும்" அமைப்பினை உடையவள் என்று விவரிக்கப்படுகிறாள்.  

அஜதார் அசியின் பேத்தியும் (காடுகளின் அதிபதி மற்றும் நோயைக் கொண்டுவருபவர்) லெம்போ மற்றும் குட்டி மனிதர்களின் அதிபதி ஆவார். இவள் அசி மற்றும் லெம்போவுடனான தொடர்பு மூலம் கொள்ளை நோயைப் பரப்புவதாகக் கூறப்படுகிறது.  

இவள் பாம்புகளுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையவள். நவீன கலையில் பெரும்பாலும் டிராகன் அல்லது அரை மனித, பாம்பு வடிவமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்.  

## கிறித்தவக் குறிப்புகள்
விவிலியத்தின் சில பின்லாந்து மொழிபெயர்ப்புகளில் அஜதர் என்ற சொல் பேய்கள் அல்லது பிசாசுகளைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

பின்லாந்து மொழி விவிலியத்தின் லேவியர் [17.7] இல் (1776 எடி., பின்லாந்து மொழியில் விவிலிய மொழிபெயர்ப்புகளையும் பார்க்கவும்), அஜதரின் பெயரின் மாறுபாடு (அஜத்தரோய்லே = அஜத்தாராக்கள்/அஜதர்களுக்கு) இவளைப் ஒரு பொது பிசாசாக அல்லது பேயாகப் பயன்படுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது மற்றும் தனித்தனியாக குறிப்பிடப்படவில்லை.  

## இசை
- அஜதார்-விண்டர் கார்டன்சு (2011).
- எபிக் நார்த் மியூசிக் மூலம் அஜாதர் ரைசிங் (2013)
- அஜத்தாரா, அஜதாரின் பெயரிடப்பட்ட பின்லாந்து பிளாக் மெட்டல்.''

### ஆதாரங்கள்
# செங்கனூர் ராமன் பிள்ளை



**செங்கனூர் ராமன் பிள்ளை** (1886-1980) என்றும் அழைக்கப்படும் **குரு செங்கனூர் ராமன் பிள்ளை**, என்பவர் தென்னிந்தியாவில் கேரளாவைச் சேர்ந்த புகழ்பெற்ற கதகளி கலைஞர் ஆவார். அவர் நாடக மேடைகளில் புராண கதைகளில் வரும் அநாயக பாத்திரங்களை கொண்டுவரும் அற்புதமான சித்தரிப்புக்காக அறியப்பட்டார், மேலும் கிட்டத்தட்ட அறுபத்தைந்து ஆண்டுகால வாழ்க்கையில் திருவிதாங்கூர் மகாராஜாவின் அரண்மனை கதகளி யோகத்தின் தலைவராக இருந்தார்.  

1886 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 16 ஆம் தேதி செங்கனூரில் பிறந்த ராமன் பிள்ளை, அபிநயத்திற்கு (நடிப்பு) முக்கியத்துவம் அளிக்கும் **கப்பிலிங்கட்** எனப்படும் கதகளி தெற்கு பாணியில் நிபுணராக இருந்தார். அவர் *தெக்கன் சித்தயிலுல்லா அபயாச கிராமங்கள்* எழுதியுள்ளார், இது தெற்கு பாணி கதகளியின் முக்கிய பயிற்சி கையேடுகளில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.  
## வரலாறு
பிள்ளை 1885 ஆம் ஆண்டு கோட்டயம் மாவட்டம் செங்கனூரில் பிறந்தார். இவர் கதகளி ஒப்பனை கலைஞர் பச்சு பிள்ளையின் மகனாவார் . 13 வயதில், புகழ்பெற்ற தகழி கேசவப் பணிக்கர் களரியில் சேர்ந்து, தகழி கொச்சு நீலகண்ட பிள்ளை, அம்பலப்புழா குஞ்சு கிருஷ்ண பணிக்கர், 'தமயந்தி' நாணு பிள்ளை, மாத்தூர் குஞ்சுப் பிள்ளை பணிக்கர் ஆகியோரிடம் பயிற்சி பெற்றார். 20 வயதில், அவர் கிச்சக்காவின் முக்கிய பாத்திரத்தில் நடித்தார். 1926 இல், திருவிதாங்கூர் மகாராஜா அவரை அரண்மனை நடனக் கலைஞராக நியமித்தார், மேலும் அவர் அரச கதகளியின் முக்கிய குருவானார் .சிறிய வேடங்களுக்குக்கூட முக்கியத்துவமும் மரியாதையும் கொடுத்த பிள்ளை, 89 வயது வரை சுமார் எழுபத்தைந்து ஆண்டுகள் கேரள கதகளி காலையிலும் நாடக மேடைகளிலும் ஆட்சி செய்தார். அவர் தனது ஆசிரியர்கள், அவரது சமகாலத்தவர்கள் மற்றும் அவரது சீடர்களுடன் இணைந்து பல்வேறு நாடகங்களை நிகழ்த்தியுள்ளார்.  

செங்கனூர் எப்போதும் எதிர் நாயகனாக நடித்தார், ராமன் பிள்ளை துரியோதனன், ராவணன் மற்றும் கீச்சகன், ஜராசந்தன், பாணன் மற்றும் கம்சன் போன்ற பாத்திரங்களில் தலைசிறந்தவர். அவர் ஹனுமான், ஹம்சம் மற்றும் கருப்பு தாடி கொண்ட காதலன் (மரக்காட்டி) ஆகவும் நடித்தார்.  

ராமன் பிள்ளையின் முன்னணி சீடர்களில் மடவூர் வாசுதேவன் நாயர், ஹரிபாட் ராமகிருஷ்ண பிள்ளை, மாங்கொம்பு சிவசங்கர பிள்ளை, குரு கோபிநாத், சென்னிதலா செல்லப்பன் பிள்ளை ஆகியோர் அடங்குவர். அவர்கள் அனைவரும் குருகுல முறைப்படி அவரிடம் படித்தவர்கள்.  

செங்கனூர் ராமன் பிள்ளை என்ற ஆவணப்படம் அவரது வாழ்க்கை மற்றும் பங்களிப்புகளை விவரிக்கிறது. அவர் நவம்பர் 11, 1980 இல் இறந்தார்.  

## விருதுகளும் கௌரவங்களும்
1971 இல் இந்திய அரசின் பத்மஸ்ரீ விருது பெற்றுள்ள அவர், 1963 இல் சங்கீத நாடக அகாடமி விருதையும் பெற்றுள்ளார்.  

## புத்தகங்கள்
1973ல் வெளிவந்த தெக்கன் சித்தயிலுல்லா அபயாச கிரமங்கள் இவர் எழுதியதாகும்.
# இந்தியாவின் சமூக சீர்திருத்தவாதிகள்

பெரியார்]]  
பல்வேறு காலகட்டங்களில் இந்தியாவில் நிலவி வந்த பல்வேறு சமூக, மத, மூட நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராக போராடி, சீர்திருத்தங்களை கொண்டு வந்து இந்திய மக்களின் வாழ்வை அடுத்த நிலைக்கு முன்னேற்றிய தலைவர்களின் பட்டியலே இது.  

**இந்தியாவில் குறிப்பிடத்தக்க சமூக சீர்திருத்தவாதிகள் பட்டியல்**  

- சுப்பிரமணிய பாரதியார்
- சுவாமி விவேகானந்தர்
- ஈஸ்வர்சந்திர வித்யாசாகர்
- தேபேந்திரநாத் தாகூர்
- ரவீந்திரநாத் தாகூர்
- மகாத்மா காந்தி
- துவாரகாநாத் கங்குலி
- கோபால் கணேஷ் அகர்கர்
- ரமாபாய் ரானடே
- பாபா ஆம்தே
- தாராபாய் ஷிண்டே
- ஜாவைத் ரஹி
- பாண்டுரங் சாஸ்திரி ஆதவலே
- பசவண்ணா
- வினோபா பாவே
- கோபால் ஹரி தேஷ்முக்
- விர்சந்த் காந்தி
- நாராயண குரு
- காசி நஸ்ருல் இஸ்லாம்
- ஆச்சார்யா பால்சாஸ்திரி ஜம்பேகர்
- விநாயக் தாமோதர் சாவர்க்கர்
- தோண்டோ கேசவ் கர்வே
- டி.கே.மாதவன்
- ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்
- ஜோதிபா பூலே
- சாவித்ரிபாய் பூலே
- பண்டித ரமாபாய்
- பெரியார் ஈ.வெ.ராமசாமி
- குரியகோஸ் எலியாஸ் சாவரா
- மகாதேவ் கோவிந்த் ரானடே
- கிரிட்டி ராய்
- ராஜா ராம் மோகன் ராய்
- பேகம் ரோகேயா
- பி.ஆர்.அம்பேத்கர்
- தயானந்த சரஸ்வதி
- சுபாஷ் சந்திர போஸ்
- அனுராக் சவுகான்
- சகஜானந்த் சரஸ்வதி
- பிரபாத் ரஞ்சன் சர்க்கார்
- கேசுப் சந்திர சென்
- கோலாப்பூரின் ஷாஹு
- சிசுனாலா ஷெரீப்
- விட்டல் ராம்ஜி ஷிண்டே
- ராமலிங்க சுவாமிகள்
- கந்துகூரி வீரேசலிங்கம்
- ஈஸ்வர் சந்திர வித்யாசாகர்
- பிரபோதங்கர் தாக்கரே
# பாபா சிவோ


**பாபா சிவோ** (*Baba Shivo*) ( **கோரன் பாபா** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. சுமார் 13-14 ஆம் நூற்றாண்டு) ஜம்மு காஷ்மீர் மற்றும் இமாச்சல பிரதேசத்தில் வழிபடப்படும் ஒரு நாட்டுப்புற தெய்வம் ஆகும். இவர் ஒரு போர்வீரனாக ருத்ர அன்ஷ்சின் அவதாரமாக போற்றப்படுகிறார். இவர் ஜம்முவின் நாட்டுப்புறக் கதைகளில் குறிப்பிடப்படுகிறார். ராஜா லத் தேவ் அல்லது ராஜா லதா மற்றும் ராணி கலாவதி அல்லது ராணி கல்லி ஆகியோரின் மகன் என்பதைத் தவிர, இவரைப் பற்றிய சிறிய வரலாற்றுத் தகவல்களே உள்ளது.  

## இராச்சியம்
பாபா சிவோவின் தந்தை பட்டன் என்ற பகுதியின் அரசனாவார். பட்டன் என்பது காஷ்மீரின் வரலாற்றுத் தலைநகரங்களில் ஒன்றாகும். இது கிட்டத்தட்ட பள்ளத்தாக்கின் மையத்தில் உள்ளது. நகராட்சி எல்லைக்குள் இரண்டு அரண்மனைகள் உட்பட நான்கு அரண்மனைகளின் எச்சங்களை பட்டன் வட்டத்தில் காணலாம். காஷ்மீரின் மன்னன் சங்கரவர்மன் பட்டனா என்ற நகரத்தை கட்டியதாக ராஜதரங்கிணி சொல்கிறது.  

## கதை
புராணத்தின் படி, சிவோ குரு கோரக்நாத்தின் ஆசீர்வாதத்துடன் பிறந்தார். குரு இவரது பெற்றோரான ராஜா லத் தேவ் மற்றும் ராணி கல்லி ஆகியோருக்கு சிவபெருமானைப் போன்ற ஒரு குழந்தையைப் பெற ஆசீர்வதித்தார். அந்தக் குழந்தைக்கு சிவனின் பெயர் சூட்டப்பட்டது.  

இவர் வளர்ந்ததும், ஜம்முவின் ராஜா மல் தேவ் அரண்மனையில் வேலை செய்ய முடிவு செய்தார். நாட்டுப்புறக் கதைகளின்படி, பொதுமக்களின் விலங்குகளைக் கொல்லும் ஒரு சிங்கம் இப்பகுதியில் வந்தது. சிங்கத்தைக் கொல்பவருக்கு பரிசு வழங்குவதாக ராஜா அறிவித்தார். ஒரு நாள் சிவோ ஜம்முவை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, அந்த சிங்கத்தைக் கண்டு, தன் வாளால் அதைக் கொன்று, அதன் காதுகளை அறுத்து, அரண்மனையின் தூணுக்கு அடியில் வைத்தார். இதன் காரணமாக, அரசர் இவர் ஒரு தெய்வீக மனிதரான "பாபா" என்பதை உணர்ந்து, இவரது பாதங்களைத் தொட்டு வணங்கினார்.  

சிவோ தோதாரா என்ற இசைக்கருவியை வாசித்தார். சமோதாவைச் சுற்றியுள்ள பகுதியில், கோரன் மலைகளில் காரத்காத்ரி ராஜபுத்திரர்கள் வசித்து வந்தனர். இச்சமயத்தில், கரத்காத்ரிகளின் பெண்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியே வந்து இசையைக் கேட்பார்கள். இதனால் கோபமடைந்த கரத்காத்ரிகள் சிவோவை கொலை செய்ய சதி செய்தனர். அவர்கள் இவரது "பாபா"வின் தலையை வெட்டினார்கள். ஆனால் இவரது உடல் கோரனுக்குச் சென்றது, அங்கு பாபாவின் கோவில் கட்டப்பட்டது. பெரும்பாலான காரத்காத்ரிகள் பாபாவின் சாபத்தால் கொல்லப்பட்டனர். மற்றவர்கள் அந்த பகுதியை விட்டு வெளியேறி தங்கள் வசிப்பிடங்களை மாற்றிக்கொண்டனர். உண்மையான இதயத்துடனும் வலுவான உறுதியுடனும் பிரார்த்தனை செய்யும் பக்தர்களின் விருப்பங்களை பாபா கோரன் நிறைவேற்றுகிறார் என்று கூறப்படுகிறது. பலர் பாபாவிடம் விருப்பங்களைக் கேட்கிறார்கள், பின்னர் ஆசை நிறைவேறிய பிறகு கோவிலில் பண்டாரா (அன்னதானம்) வழங்குகிறார்கள். இங்கு பாபாவின் பெயரால் ஆடு பலியும் கொடுக்கப்படுகிறது. பாபா சிவோ (கோரன் பாபா) சூர்யவன்ஷி டோக்ரா ராஜபுத்திரர்களின் சர்மல் குலத்தின் குலதெய்வம் ஆவார். முக்கியமாக ஞாயிறு மற்றும் செவ்வாய் கிழமைகளில் இந்து மற்றும் முஸ்லிம் சமூகங்களைச் சேர்ந்த பக்தர்கள் கோவிலுக்கு வருவார்கள். பாபா சிவோ சக்தி யாத்திரை சமோதாவிலிருந்து கோரன் வரை நடைபெறுகிறது.