# லெஸ்லி நியூபிகின்


**ஜேம்ஸ் எட்வர்ட்** (8 டிசம்பர் 1909–30 ஜனவரி 1998) ஒரு பிரித்தானிய இறையியலாளர், மிசியாலஜிஸ்ட், மிஷனரி மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். முதலில் ஸ்காட்லாந்து தேவாலயத்திற்குள் நியமிக்கப்பட்டிருந்தாலும், நியூபிகின் தனது தொழில் வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை இந்தியாவில் ஒரு மிஷனரியாக பணியாற்றினார், மேலும் தென்னிந்தியத் திருச்சபை மற்றும் ஐக்கிய சீர்திருத்த தேவாலயத்துடன் இணைந்தார், தென்னிந்தியாவின் முதல் ஆயர்களில் ஒருவரானார். பரவலான இறையியல் தலைப்புகளில் எழுதிய ஒரு சிறந்த எழுத்தாளர், நியூபிகின் ஏவுகணை மற்றும் பிரசங்கவியல் தொடர்பான பங்களிப்புகளுக்கு மிகவும் பிரபலமானவர். எக்குமெனிசம் மற்றும் நற்செய்தி மற்றும் நமது கலாச்சார இயக்கம் தொடர்பான உரையாடல்களில் அவர் ஈடுபட்டதற்காகவும் அறியப்படுகிறார். பல அறிஞர்களும் அவரது பணி சமகால மிஷனல் சர்ச் இயக்கத்திற்கு அடித்தளம் அமைத்ததாக நம்புகிறார்கள், மேலும் அவரது அந்தஸ்தும் வீச்சும் "திருச்சபையின் பிதாக்களுடன்" ஒப்பிடத்தக்கது என்று கூறப்படுகிறது.  

## சுயசரிதை:-

### ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
நியூபிகின் 1909 இல் இங்கிலாந்தின் நியூகேஸில் அபன் டைனில் பிறந்தார். பெர்க்ஷயரின் படித்தலில் உள்ள குவாக்கர் சுயாதீன உறைவிடப் பள்ளியான லைட்டன் பூங்காவில் கல்வி பயின்றார். அவர் 1928 இல் கேம்பிரிட்ஜ் குயின்ஸ் கல்லூரிக்குச் சென்றார், அந்த நேரத்தில் அவர் கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறினார். பட்டம் பெற்ற அவர், கிளாஸ்கோவிற்கு 1931 இல் மாணவர் கிறிஸ்தவ இயக்கம் (எஸ்.சி.எம்) உடன் பணிபுரிந்தார். வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் கல்லூரியில் ஊழியத்திற்காக பயிற்சி பெறுவதற்காக 1933 இல் கேம்பிரிட்ச் திரும்பினார், ஜூலை 1936 இல் அவர் எடின்பர்க் பிரஸ்பைட்டரியால் பணிபுரிந்தார் மெட்ராஸ் மிஷனில் ஒரு சர்ச் ஆஃப் ஸ்காட்லாந்து மிஷனரி. ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு அவர் ஹெலன் ஹென்டர்சனை மணந்தார், செப்டம்பர் 1936 இல் அவர்கள் இருவரும் இந்தியாவுக்கு புறப்பட்டனர், அங்கு அவர்களுக்கு ஒரு மகன் மற்றும் மூன்று மகள்கள் இருந்தனர். 1970 களின் பிற்பகுதியிலும் 1980 களில் ஜெஸ்மண்ட் யு.ஆர்.சி (முன்னர் பிரஸ்பைடிரியன்), நியூகேஸில் அபன் டைனில் வழக்கமான வழிபாட்டாளராக இருந்த பிரான்சிஸ் என்ற சகோதரியும் அவருக்கு இருந்தார்.  

### பிஷப்பாக
1947 ஆம் ஆண்டில், பல புராட்டஸ்டன்ட் தேவாலயங்களில் இருந்து உருவான ஒரு கிறிஸ்தவ தேவாலயமான தென்னிந்திய தேவாலயம், நியூபிகினை மதுரை ராம்நாட் மறைமாவட்டத்தின் முதல் ஆயர்களில் ஒருவராக நியமித்தது - இது ஒரு பிரஸ்பைடிரியன் அமைச்சருக்கு ஆச்சரியமான வாழ்க்கைப் பாதை. 1959 ஆம் ஆண்டில் அவர் சர்வதேச மிஷனரி கவுன்சிலின் பொதுச் செயலாளராக ஆனார் மற்றும் உலக தேவாலயங்களின் கவுன்சிலுடன் அதன் ஒருங்கிணைப்பை மேற்பார்வையிட்டார், அதில் அவர் இணை பொதுச் செயலாளரானார். அவர் மெட்ராஸின் பிஷப்பாக இந்தியா திரும்பும் வரை 1965 வரை ஜெனீவாவில் இருந்தார், அங்கு அவர் 1974 இல் ஓய்வு பெறும் வரை தங்கியிருந்தார். அவர் ஒரு சமாதானவாதி.  

### விரிவுரையாளராகவும் எழுத்தாளராகவும்
நியூபிகின் மற்றும் அவரது மனைவி ஹெலன் ஆகியோர் 1974 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறி, உள்ளூர் பேருந்துகளைப் பயன்படுத்தி இங்கிலாந்துக்கு திரும்பிச் சென்றனர், இரண்டு சூட்கேஸ்கள் மற்றும் ஒரு ரக்ஸாக் ஆகியவற்றைக் கொண்டு சென்றனர். பின்னர் அவர்கள் பர்மிங்காமில் குடியேறினர், அங்கு நியூபிகின் ஐந்து ஆண்டுகளாக செல்லி ஓக் கல்லூரிகளில் மிஷனில் விரிவுரையாளரானார். தென்னிந்திய திருச்சபையுடன் தொடர்புடைய பிரித்தானிய பிரிவுகளில், அவர் ஐக்கிய சீர்திருத்த தேவாலயத்தில் (யுஆர்சி) சேரத் தேர்வு செய்தார். ஓய்வூதியத்தில், எச்.எம். சிறைச்சாலை பர்மிங்காமின் வாயில்களுக்கு எதிரே அமைந்துள்ள வின்சன் கிரீன் யு.ஆர்.சி.யின் ஆயர் பதவியை அவர் எடுத்துக் கொண்டார். அவர் 1978-9 ஆம் ஆண்டிற்கான யு.ஆர்.சியின் பொதுச் சபையின் நடுவராக இருந்தார். இந்த நேரத்தில், அவர் பால்மோரலில் பிரசங்கித்தார் மற்றும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் மிகவும் மரியாதைக்குரிய மற்றும் குறிப்பிடத்தக்க இறையியலாளர்களில் ஒருவராக அவரை நிலைநிறுத்திய ஏராளமான எழுத்துத் தொழிலைத் தொடர்ந்தார்.  

அவர் தனது நீண்ட மிஷனரி சேவை மற்றும் பயணத்திலிருந்து இங்கிலாந்து திரும்பிய பின்னர், குறிப்பாக நற்செய்தியை மீண்டும் கிறிஸ்தவத்திற்கு பிந்தைய மேற்கத்திய கலாச்சாரத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல தேவாலயத்தின் தீவிரத் தேவையைத் தெரிவிக்க முயன்றபோது அவர் குறிப்பாக நினைவுகூரப்படுகிறார். தெய்வங்கள் இல்லாத மதச்சார்பற்ற சமூகம், ஆனால் தவறான கடவுள்களைக் கொண்ட ஒரு பேகன் சமூகம். நியூபிகினின் பார்வையில், மேற்கத்திய கலாச்சாரங்கள், குறிப்பாக நவீன விஞ்ஞான கலாச்சாரங்கள், விசுவாசத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆக்ஸியோமடிக் முன்னுரிமைகளால் பாதிக்கப்படாத புறநிலை அறிவை விமர்சனமின்றி நம்பின. நடுநிலைமை பற்றிய இந்த கருத்துக்களையும், உண்மைகள் மற்றும் மதிப்புகளுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டைப் பற்றிய நெருங்கிய தொடர்புடைய கலந்துரையாடலையும் நியூபிகின் சவால் செய்தார், இவை இரண்டும் அறிவொளியில் இருந்து வெளிவந்தன. இந்த நேரத்தில்தான் அவர் தனது மிக முக்கியமான இரண்டு படைப்புகளை எழுதினார், கிரேக்கர்களுக்கு முட்டாள்தனம் மற்றும் ஒரு பன்மைத்துவ சமுதாயத்தில் நற்செய்தி, இதில் அலாஸ்டெய்ர் மேக்கிண்டயர் மற்றும் மைக்கேல் போலானி போன்ற சிந்தனையாளர்களின் வலுவான செல்வாக்கு வெளிப்படுகிறது. 1995 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட தனது வாழ்க்கையின் இறுதி ஆண்டுகளில், சரியான நம்பிக்கை: நம்பிக்கை, சந்தேகம் மற்றும் கிறிஸ்தவ சீடத்துவத்தில் உறுதி, என்ற சிறிய தொகுப்பில் அவர் இந்த கருப்பொருள்களுக்கு திரும்பினார். மேக்இன்டைர் மற்றும் போலனியைத் தவிர, மார்ட்டின் புபர் மற்றும் ஹான்ஸ் வில்ஹெல்ம் ஃப்ரீ ஆகியோரின் செல்வாக்கும் நியூபிகினின் படைப்புகளில் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.  

### மைல்கல்
சுதந்திர இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டில் மரண தண்டனைக்காக காத்திருக்கும் மக்களுக்கு அந்த முதல் 'மெர்சி பீடிஷனை' அவர் தனது பணி நேரத்தில் பாதித்தார்.  

### இறுதி ஆண்டுகள்
அவர் ஓய்வு பெற்ற பிறகு, லண்டனின் கிங்ஸ் கல்லூரியில் இருந்து இறையியல் மாணவர்கள் இறையியல் நூல்களின் அத்தியாயங்களைப் படிக்க நியூபிகின் தவறாமல் வந்திருந்தார், ஏனெனில் அவரது கண் பார்வை குறைந்துவிட்டது. கண்பார்வை மங்கிப்போன போதிலும், அவர் தொடர்ந்து பிரசங்கித்தார்; அருகிலுள்ள ஹெர்ன் ஹில்லில் உள்ள செயின்ட் பால் தேவாலயத்தில் உள்ள பாரிஷனர்களிடம் அவர் பிரசங்கித்தபோது, ​​அவர் அதைக் கொடுக்க திட்டமிடப்படுவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே தனது முழு மரியாதையையும் தலையில் தயார் செய்வார் என்றும் நினைவிலிருந்து பிரசங்கிப்பார் என்றும் கூறினார். சிட்னி கார்ட்டர் பிரசங்கிக்கும் போது சேவைகளில் தவறாமல் கலந்துகொண்டார். அவர் ஜனவரி 30, 1998 அன்று இங்கிலாந்தின் லண்டன் வெஸ்ட் டல்விச்சில் இறந்தார், மேற்கு நோர்வூட் கல்லறையில் தகனம் செய்யப்பட்டார். பிப்ரவரி 7, 1998 அன்று நியூபிகினின் இறுதிச் சடங்கில் அவரது நெருங்கிய நண்பர் டாக்டர் டான் பீபி கூறினார், "வெகு காலத்திற்கு முன்பு, செல்லி ஓக்கில் உள்ள சில குழந்தைகள் வயதான பிஷப் தலையில் நின்றபோது உலகை தலைகீழாகக் காண உதவியது! அவரது பல முனைவர் பட்டங்கள் அல்லது அவரது சிபிஇ அவரது பைகளில் இருந்து விழுந்தன. அவரது எபிஸ்கோபசி அப்படியே இருந்தது. "