wickkiey/tamil-wikipedia-markdown huggingface dataset:
# முகலிந்தா

சிம்மாசனத்தைப் பாதுகாக்கும் நாக முகலிந்தருடன் கூடிய தூண். ஜகன்னாத் டெக்ரி, பவுனி (பண்டாரா மாவட்டம்) தண்டவாளத் தூண். கி.மு. 2-1ஆம் நூற்றாண்டு. தேசிய அருங்காட்சியகம், புது தில்லி, இந்தியாவில்]]  

**முக்கலிந்தா** (*Mucalinda*), **முச்சலிந்தா** அல்லது **முசிலிந்தா** என்பது நாகம் ஒன்றின் பெயர். இது பாம்பு போன்ற உயிரினம் ஆகும். இது ஞானமடைந்த பிறகு கௌதம புத்தரை உடனிருந்து பாதுகாத்தது.  

கௌதம புத்தர் போதி மரத்தின் கீழ் தியானம் செய்யத் தொடங்கிய ஆறு வாரங்களுக்குப் பிறகு, வானம் ஏழு நாட்களுக்கு இருளடைந்தது. மேலும் அற்புதமான மழையும் பெய்தது என்று கூறப்படுகிறது. இருப்பினும், பாம்புகளின் வலிமைமிக்க மன்னன், முகலிந்தா, பூமிக்கு அடியிலிருந்து வந்து, அனைத்து பாதுகாப்பிற்கும் ஆதாரமாகத் தனது தலைமூடி மூலம் புத்தரைப் பாதுகாத்து. பெரும் புயல் நீங்கியதும், பாம்பு மன்னன் மனித உருவம் எடுத்து, புத்தரை வணங்கி, மகிழ்ச்சியுடன் அரண்மனைக்குத் திரும்பினார்.  

## மேம்பாடு
முகலிந்தா முதன்முதலில் *முகலிந்தா* சூத்திரத்தில் தோன்றியது. இங்கு நாக அரசன் புத்தரின் உடலை ஏழு முறை சுற்றி வளைத்து, தலையினை விரித்து நின்று கொண்டு புத்தரை தீயவற்றிலிருந்து பாதுகாத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. புத்தர் தியானம் செய்து முடித்ததும், வானம் தெளிந்ததும், முகலிந்தா ஒரு இளைஞனின் வடிவத்தை ஏற்றுப் புத்தரின் முன் முன் தலைவணங்கி நின்றார்.  

முக்கலிந்தாவை சித்தரிக்கும் முதல் கலைப்படைப்பு மகாராட்டிராவின் பவுனியில் உள்ள கிமு 2ஆம் நூற்றாண்டின் தாது கோபுரத்தில் அறியப்படுகிறது. இங்கு நாகா ஐந்து தலைகளைக் கொண்டதாகவும் புத்தரின் வெற்று இருக்கையைப் பாதுகாப்பதாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. சாஞ்சியின் சமகால கலைப்படைப்புகள் இவரை மிருகக்காட்சிசாலை-மானுடவியல் வடிவில் சித்தரித்துள்ளது மற்றும் நாகினியின் பரிவாரமாக உள்ளது.  

## கலை பிரதிநிதித்துவங்கள்
முகலிந்தாவின் பாதுகாப்பில் புத்தர் தியானம் செய்வது லாவோ பௌத்த கலையில் மிகவும் பொதுவானது. பன்லுவா சுலிலட்டின் சிற்ப பூங்காவான சாலா கியோகுவில் குறிப்பாக குறிப்பிடத்தக்கப் பிரமாண்டமான நவீன பதிப்பு காணப்படுகிறது.  

புத்தரை முகலிந்தாவின் தலையுடன் சித்தரிக்கும் கலை, பார்சுவநாதரின் சைன கலையால் ஏற்பட்ட பாதிப்பாகக்கூட இருக்கலாம். இவர் நாகப்பாம்பு போன்ற தலையினைக் கொண்ட மனிதராகக் குறிப்பிடப்பட்டார்.  

## கலாச்சாரத்தில்
ஆல்டசு அக்சுலியின் *தீவு* நாவலில் முகலிந்தாவின் புராணக்கதை (முச்சலிண்டா) முக்கியமாக இடம்பெற்றுள்ளது. இது மேற்கத்திய நாகரிகத்தில் பாம்புகளின் விரோத/எச்சரிக்கை பார்வைக்கு எதிராக, மனிதர்களுக்கும் இயற்கைக்கும் இடையிலான ஒற்றுமையின் உருவகமாகச் செயல்படுகிறது.  

இணையதள் வேடிக்கை கதையான *சின்பெஸ்ட்* 2010-ல் *சண்டே ஸ்ட்ரிப்பில்* முகலிந்தாவின் பதிப்பைக் காணலாம்.
# குரு ஜம்பேசுவரர்


**குரு ஜம்பேசுவரர்** (*Guru Jambheshwar*) என்பவர் **குரு ஜம்பாஜி** (1451-1536) என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவர் பிஷ்னோய் பந்தின் நிறுவனர் ஆவார். கடவுள் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கும் ஒரு தெய்வீக சக்தி என்று இவர் போதித்தார். இயற்கையுடன் அமைதியாக இணைந்து வாழ்வதற்குத் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகள் முக்கியம் என்பதால் இவற்றைப் பாதுகாக்கவும் இவர் கற்றுக் கொடுத்தார்.  

## வாழ்க்கை வரலாறு
ஜம்பேசுவர் ஜி 1451-ல் நாகூர் மாவட்டம் பிபாசார் கிராமத்தில் பன்வார் குலத்தின் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவர் லோஹத் பன்வார் மற்றும் ஹன்சா தேவியின் ஒரே குழந்தை. குரு ஜாம்பேடுவர் தனது வாழ்க்கையின் முதல் ஏழு ஆண்டுகள், அமைதியாகவும் உள்ளக சிந்தனையுடனும் காணப்பட்டார். இவர் தனது வாழ்நாளில் 27 ஆண்டுகளை மாடு மேய்ப்பவராகவே கழித்தார்.  

## பிஷ்னோய் பந்த் நிறுவுதல்
தனது 34 வயதில், குரு ஜம்பேசுவர் சாம்ராதல் தோராவில் வைணவ சமயத்தின் பிஷ்னோய் துணைப் பிரிவை நிறுவினார். இவரது போதனைகள் *ஷபத்வானி* எனப்படும் கவிதை வடிவிலிருந்தன.  இவர் அடுத்த 51 ஆண்டுகள் பிரசங்கித்தார். இதற்காக நாடு முழுவதும் பயணம் செய்தார். மேலும் ஷபத்வானியின் 120 ஷபாத்கள் எனப்படும் வசனங்களை உருவாக்கினார். 1485-ல் ராஜஸ்தானில் பெரிய வரைவுக்குப் பிறகு இந்த பிரிவு நிறுவப்பட்டது. இந்தப் பிரிவினர் பின்பற்ற வேண்டிய 29 கொள்கைகளையும் ஜம்பேசுவர் வகுத்திருந்தார். விலங்குகளைக் கொல்வதற்கும், மரங்களை வெட்டுவதற்கும் தடை விதித்தார். வன்னி மரம் (*புரோசோபிசு சினேரியா*), பிசுனோயிசால் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது.  

பிஷ்னோய் பந்த் 29 விதிகளைச் சுற்றி வருகிறது. இவற்றில், எட்டு பல்லுயிரியலைப் பாதுகாக்கவும், நல்ல கால்நடை வளர்ப்பை ஊக்குவிக்கவும், ஏழு ஆரோக்கியமான சமூக நடத்தைக்கான கோட்பாடுகளை வழங்குகின்றன. மேலும் பத்து தனிப்பட்ட சுகாதாரம் மற்றும் நல்ல ஆரோக்கியத்தைப் பேணுவதை அடிப்படை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. மற்ற நான்கு கட்டளைகள் தினமும் விஷ்ணுவை வழிபடுவதற்கான வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகின்றன.  

## பெருமையும் நினைவும்
பிஷ்னோய்கள் பல்வேறு கோயில்களைக் கொண்டுள்ளனர். இவற்றில் இராசத்தானின் பிகானேர் மாவட்டத்தில் உள்ள நோகா வட்டத்தில் முகம் கிராமத்தில் உள்ள "*முகம் முக்தி தாம்*" மிகவும் புனிதமானதாக இவர்கள் கருதுகின்றனர். குரு ஜம்பேஷ்வரின் சமாதியின் மீது மிகவும் புனிதமான பிஷ்னோய் கோவில் கட்டப்பட்டுள்ளது. அரியானா மாநிலத்தில் ஹிசாரில் உள்ள குரு ஜம்பேசுவர் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் இவரை நினைவு கூறும் விதமாக இவரது பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் நியூஸ்29 -ல் குரு ஜம்பேசுவரரைப் பற்றி அறிய மேலும் படிக்கலாம்.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- பக்தி இயக்கம்
- சிப்கோ இயக்கம்
# பிச்சல் பெரி

**பிச்சல் பெரி** (*Pichal Peri*) அல்லது **பிச்சல் பைரி** ( , "தலைகீழ்-கால்"), **சுரல்/சுழில்/சுடைல்** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது ( , ) என்பது அசுரன் அல்லது இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட உயிரினம் ஆகும். இது தெற்கு ஆசியா மற்றும் மத்திய ஆசியாவின் பேய்க் கதைகளில் பிரபலமாகத் தோன்றும் கதை பாத்திரம் ஆகும். பிச்சல் பெரி பொதுவாக முகத்தை மூடிய நீளமான முடியுடன் மற்றும் பாதங்கள் பின்னோக்கிச் செல்லும் பெண்ணாக உருவகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இவை எப்போதாவது சில இந்தியக் கிராமங்களுக்குள் நுழைந்தாலும் இவை இமயமலையில் காணப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய நாட்டுப்புறவியல்
# தோல் (வாத்தியம்)



**தோல்** ( *Dhol*) என்பது இந்தியத் துணைக்கண்டம் முழுவதும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும், பிராந்திய மாறுபாடுகளுடன், ஒரே மாதிரியான இரட்டைத் தலை நூதன முரசு வகைகளில் ஏதேனும் ஒன்றைக் குறிக்கலாம். இந்தியா, வங்காளதேசம் மற்றும் பாக்கித்தான் போன்ற நாடுகளில் முதன்மையாக பஞ்சாப், அரியானா, தில்லி, காஷ்மீர், சிந்து, பிரம்மபுத்திரா ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கு, உத்தராகண்டம், மேற்கு வங்காளம், ஒடிசா, குசராத்து, மகாராட்டிரம், கொங்கண் மண்டலம், கோவா, கருநாடகம், இராசத்தான், பீகார் சார்க்கண்டு மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் போன்ற வடக்குப் பகுதிகள் அடங்கும். இது மேற்கு நோக்கி கிழக்கு ஆப்கானித்தான் வரை நீண்டுள்ளது. இதன் தொடர்புடைய கருவி டோலக் அல்லது தோல்கி ஆகும். இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தானின் பஞ்சாப் பகுதியில் இது அதிகளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

தோல் வாசிப்பவர் **"தோலி"** என்று அழைக்கப்படுவார்.  

## கட்டுமானம்

தோல் இரண்டு மரக் குச்சிகளைப் பயன்படுத்தி இசைக்கப்படுகிறது. இசைக்கருவியின் ஒரு பக்கத்தை வாசிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் குச்சி பஞ்சாபியில் "டாக்கா" என்று அழைக்கப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக தோல் வீரர், தாலி (ஓக் அல்லது மஹோகனி) எனப்படும் கடின மரத்திலிருந்து அந்த கோணத்தில் இயற்கையாகவே வளைந்திருக்கும் ஒரு கிளையைத் தேடி, அதை பயன்படுத்துவார். ஆட்டின் தோல் காகிதம் போல மெல்லியதாக இருப்பதால் துளையிடாமல் இருக்க வளைந்த குச்சி பயன்படுத்தப்படுகிறது. 'திக்லி' என்று அழைக்கப்படும் மற்ற குச்சி மிகவும் மெல்லியதாகவும், நெகிழ்வாகவும் இருக்கும். .  

பருத்தியாலான ஒரு துண்டினை பட்டையாகச் சுற்றி மாலை போல பட்டையாக இசைக்கலைஞரின் கழுத்தில் தொங்கவிடப்படும். மர பீப்பாயின் மேற்பரப்பு சில சந்தர்ப்பங்களில் பொறிக்கப்பட்ட வடிவங்கள் மற்றும் சில நேரங்களில் வண்ணப்பூச்சுகளால் அலங்கரிக்கப்படும்.  

பிரிவினைக்கு முந்தைய காலத்தில், குறிப்பிட்ட செயல்பாடுகளுடன் தொடர்புடைய பஞ்சாபி தோலில் பலவகையான தாளங்கள் இசைக்கப்பட்டன.. இருப்பினும், சில கலாச்சார நடைமுறைகளின் வீழ்ச்சி அல்லது மறைந்துவிட்டதால், சமீபத்திய தலைமுறை தோல்-கலைஞர்கள் இவற்றில் பலவற்றுடன் பரிச்சயமில்லாமல் உள்ளனர். அதே நேரத்தில், பஞ்சாபில் நாட்டுப்புற அரங்கேற்றப்பட்ட பாங்க்ரா நடனத்தின் வளர்ச்சி அந்த நடனத்திற்கு குறிப்பாக பல புதிய தாளங்களை உருவாக்க தூண்டியது.  

## இதனையும் பார்க்கவும்

- டோலக்
- செண்டை
- அட்டான்
- பாங்கரா
- பஞ்சாபின் இசை
- பிஹு
- பிஹூ நடனம்
- கர்பா நடனம்
# மாங்கல்ய தோஷம் (சோதிடம்)


**மாங்கல்ய தோஷம்** (*Mangala Dosha*) அல்லது *மங்கள தோஷம்* (IAST : *Maṅgala-doṣa*), என்பது ஸ்க்வா நீக்கம் காரணமாக *மங்கல் தோஷ்* என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவில் நிலவும் இந்து மத மூடநம்பிக்கை ஆகும். இந்து சோதிடத்தின்படி செவ்வாயின் (அங்காரகன்) ஆதிக்கத்தின் கீழ் பிறந்த பெண்களுக்கு "மாங்கல்ய தோஷம்" ("செவ்வாய் தோஷம்") இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இத்தகைய பெண்கள் மாங்கல்ய தோஷமுடையவர் (அல்லது மாங்லிக்) என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இந்த மூடநம்பிக்கையின் படி, மாங்கல்ய தோஷமுடைய பெண்ணுக்கும் தோஷம் இல்லாதவருக்கும் இடையேயான நடைபெறும் திருமணம் பேரழிவு தரும் என்பதாகும்.  

மாங்கல்ய தோஷ மூடநம்பிக்கையை நம்புபவர்கள், ஒரு மாங்கலிய தோஷமுடைய நபர் தங்கள் மாங்கல்ய தோஷம் இல்லாத கணவனின் திருமண வாழ்க்கையின் ஆரம்பக்காலத்தில் மரணத்தை ஏற்படுத்துவார் என்று நம்புகின்றனர். இதனைப் போக்க நிவாரணமாக முதலில் தோஷமுடையவர் ஒரு மரம் (வாழை அல்லது அரச மரம், விலங்கு அல்லது உயிரற்ற பொருள் ஒன்றைத் திருமணம் செய்து கொள்வார்கள். இந்த போலித் திருமண வழக்கம், சடங்கில் பயன்படுத்தப்படும் "துணையினைப்" பொறுத்து வெவ்வேறு பெயர்களைக் கொண்டுள்ளது. உதாரணமாக, ஒரு நபர் ஒரு மண் பானையை (கும்பா) திருமணம் செய்து கொண்டால், அந்த விழா "கும்ப-விவா" ("பானையுடன் கூடிய திருமணம்") என்று அழைக்கப்படுகிறது. மாங்கல்ய தோஷத்தால் ஏற்படும் அனைத்து தீய விளைவுகளும் "போலித் துணை" மீது ஏற்படும் என்று நம்பப்படுகிறது: இத்தகைய நபர் மாங்கல்ய தோஷத்திலிருந்து இதன் மூலம் விடுவிக்கப்படுகிறார். மேலும் ஒரு மனிதனுடனான இவர்களின் திருமணமானது மகிழ்ச்சியானதாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
# ராணி தாஜ்


**ராணி தாஜ்** ( *Rani Taj* ) (பிறப்பு: அக்டோபர் 3, 1993) ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பர்மிங்காம் நகரைச் சேர்ந்த ஒரு பிரித்தானிய பாக்கித்தான் தோல் கலைஞர் ஆவார். மிட்லாந்தில் ஏற்கனவே நன்கு அறியப்பட்டிருந்தாலும், 2010 ஆம் ஆண்டில் ரியானாவின் " ரூட் பாய் " பாடலுடன் தெருவில் நேரலையில் பாடிய ஒரு காணொளியில் தோன்றியபோது சர்வதேச அளவில் புகழ் பெற்றார்.  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இரண்டு குழந்தைகளில் இளையவரான இவரது தாய் ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே எப்போதும் 'ராணி' என்று அழைத்தார். இப்புனைப்பெயர் ஒட்டிக்கொண்டது மட்டுமல்ல, தானாகவே இவருடைய மேடைப் பெயராக மாறியது.  

பிபிசி ஏசியன் நெட்வொர்க்குக்கு அளித்த பேட்டியில், தனது பெற்றோர் இருவரும் பாக்கித்தானின் மிர்பூரில் பிறந்தவர்கள் என்று கூறியுள்ளார். மங்களா அணை கட்டும் போது, மற்ற பிரித்தானிய பாக்கித்தானியர்களைப் போலவே, இவரது குடும்பத்தினரும் தங்கள் வீட்டிலிருந்து இடம்பெயர்ந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் ராணியின் தாய்வழி தாத்தா, 1960 களில் வேலை தேடுவதற்காக பர்மிங்காமுக்குச் சென்றார். தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்ட பிறகு அவர் தனது மனைவி மற்றும் குழந்தைகளை அழைத்துக் கொண்டார். ராணியின் தாயார் தனது சொந்த தாய் மற்றும் உடன்பிறந்தவர்களுடன் பிரிட்டனில் தந்தையுடன் சேர்ந்தபோது இவருக்கு நான்கு வயது. ராணி தாஜ் 1993 இல் பர்மிங்காமில் பிறந்தார்.  

## இசை தாக்கங்கள்
ராணி தனது ஒன்பது வயதிலிருந்தே தோள் வாசித்தாலும், ஆரம்பப் பள்ளியில் படிக்கும் போது தனது ஆறாவது வயதில் எடுத்த முதல் கருவி வியோலம். இவரது ஆரம்பப் பள்ளி வாழ்க்கையின் முடிவில் வைசாகி மேளாவில் கலந்து கொண்டார். அது முதல் இவருக்கு தானும் இக்கருவியைக் கற்றுக் கொள் முடிவு செய்தார்.  

2010 கோடையில், இசுடாபோர்ட்சையரில் உள்ள ஸ்டோக் ஆன் ட்ரெண்டில் உள்ள ஒரு தெருவில் ராணி, முழு பஞ்சாபி உடை அணிந்து, ஒரு இசை நிகழ்ச்சியில் வெளிப்படையாக கலந்துகொண்டார். இந்த தன்னிச்சையான நிகழ்ச்சியை நண்பர் ஒருவர் பதிவு செய்து யூடியூப்பில் வைத்தார். உலகெங்கிலும் உள்ள மக்கள் இதனைப் பார்க்கத் தொடங்கினர், மேலும் ஒரு பெண் பாரம்பரியமாக ஆண்களுக்கான கருவியை வாசிப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்தனர்.  

2011 முதல் ராணி தாஜ் பாக்கித்தானின் சூபி தோல் கலைஞர்களான குங்கா மற்றும் மிட்டு சைன் ஆகியோருடன் நிறைய நேரம் செலவிட்டுள்ளார். இவர் 'கலந்தாரி' பாணியிலான தோல் இசையால் கவரப்படுவதோடு மட்டுமல்லாமல், பாக்கித்தான் முழுவதும் பல்வேறு மேளாக்கள் மற்றும் தர்பார்களில் அவர்களுடன் இணைந்து நிகழ்த்தியுள்ளார். இலாகூரில் உள்ள பாபா ஷா ஜமாலின் தர்பார்கள், லாகூரில் உள்ள ஷபீர் ஷா, முர்ரியில் உள்ள பாபா லால் ஷா, சிந்துவில் லால் ஷாபாஸ் கலந்தர், குஜர் கானில் உள்ள ஹீரா லால் கலந்தர் மேளா ,இலாகூரில் உள்ள தத்தா தர்பாரில் தத்தா மேளா போன்றவை இதில் அடங்கும்.  

## நடுவராக
பர்மிங்காமுக்கு அருகிலுள்ள இசுமெத்விக் நகரில் நடைபெற்ற ஐக்கிய இராச்சியத்தின் மிகப்பெரிய தோல் போட்டியின் நடுவர்களில் ஒருவராக இவர் அழைக்கப்பட்டார். இறுதிப் போட்டியில் ஒரே பெண் நடுவர் மட்டுமல்ல, அன்றைய மூத்த குழுவில் இருந்த இளைய நீதிபதியாகவும் இருந்தார்.
# துசார் காந்தி கோசு


**துசார் காந்தி கோசு** (*Tushar Kanti Ghosh*)(செப்டம்பர் 21, 1898 - ஆகத்து 29, 1994) என்பவர் இந்தியப் பத்திரிகையாளரும் எழுத்தாளரும் ஆவார். அறுபது ஆண்டுகளாக, தான் இறப்பதற்குச் சற்று முன்பு வரை, கொல்கத்தாவில் உள்ள *அம்ரிதா பஜார் பத்ரிகா* என்ற ஆங்கில மொழி செய்தித்தாளின் ஆசிரியராக இருந்தார். கோசு "இந்தியப் பத்திரிகை உலகின் மூத்தவர்" மற்றும் "இந்தியப் பத்திரிகையின் தலைவர்" என்று நாட்டின் சுதந்திரமான பத்திரிகைக்கு இவர் செய்த பங்களிப்புகளுக்காகப் புகழப்படுகிறார். இவர் தனது தந்தையைத் தொடர்ந்து *அமிர்தா பஜார் பத்திரிகாவின்* ஆசிரியராக பணியில் சேர்ந்தார். இந்தியா முழுவதும் சகோதர செய்தித்தாள் நிறுவனங்களையும், பெங்காலி மொழி பத்திரிக்கையான *ஜுகாந்தர்* பத்திரிகையையும் நிறுவினார்*.*  

## பத்திரிக்கை பணி
கோசு இந்திய விடுதலை இயக்கத்தில் பத்திரிகையாளராக ஆற்றிய சேவையின் காரணமாகப் பிரபலமடைந்தார். இவர் மகாத்மா காந்தி மற்றும் அகிம்சை இயக்கத்தின் ஆதரவாளராக இருந்தார். பிரித்தானிய காலனித்துவ அதிகாரிகள் 1935-ல் பிரித்தானிய நீதிபதிகளின் அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கும் கோசு எழுதிய கட்டுரைக்காகக் கோசைச் சிறையில் அடைத்தனர்.  

ஐயத்துக்கிடமான செய்தி ஒன்றின்படி, வங்காள மாகாணத்தின் காலனித்துவ ஆளுநர் ஒருமுறை கோசிடம், கோசின் செய்தித்தாளைத் தொடர்ந்து படிக்கும் போது, இச்செய்தித்தாளில் இடம்பெறும் கட்டுரைகளின் இலக்கணம் தவறானது என்றும், "இது ஆங்கில மொழியில் குறைபாட்டினை ஏற்படுத்துகிறது" என்றும் தெரிவித்தார். ஆனால் கோசு "இது, எங்கள் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கான எனது பங்களிப்பு" எனது பங்களிப்பு எனத் தெரிவித்தார்.  

ஒரு பத்திரிகையாளராகத் தனது வழக்கமான பணியுடன் கூடுதலாக, கற்பனை நாவல்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்களையும் கோசு எழுதினார்.  

## இறப்பு
கோசு 1994-ல் கொல்கத்தாவில் சிறுது காலம் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார். பின்னர் இதய செயலிழப்பால் இறந்தார்.
# தக் (இசைக்கருவி)



**தக்** (*Dhak*) என்பது இந்தியாவில் தோன்றிய ஒரு இசைக்கருவியாகும். இது கால்நடைகளின் தோல் மூலம் உருவாக்கப்படுகிறது. கிட்டத்தட்ட உருளையிலிருந்து பீப்பாய் வரை இதன் வடிவங்கள் வேறுபடுகின்றன. வாய்ப் பகுதியில் மேல் தோலை நீட்டுவது மற்றும் இழுத்துக் கட்டும் முறையும் மாறுபடும். இது கழுத்திலிருந்து இடுப்பு வரை கட்டப்பட்டு, மடியில் அல்லது தரையில் வைத்து, பொதுவாக மரக் குச்சிகளால் இசைக்கப்ப்படும். இடது பக்கம் ஒரு கனமான ஒலியைக் கொடுக்க மாவு போன்ற பொருள் பூசப்படும்.  

மேளம் அடிப்பது துர்கா பூஜையின் ஒரு அங்கமாகும். இது பெரும்பாலும் பெங்காலி இந்து சமூகத்தால் இசைக்கப்படுகிறது.  

"தக்" இசையின் சப்தம் இல்லாமல் துர்கா பூஜை நிறைவடையாது என தி ஸ்டேட்ஸ்மேன் எழுதியது. இரண்டு மெல்லிய குச்சிகளை கொண்டு உருவாக்கும் இசை கேட்போருக்கு பரவசத்தை செலுத்துகிறது. அந்த மயக்கும் துடிப்புகள் துர்கா பூஜையின் காட்சிகள் மற்றும் வாசனைகளை கற்பனை செய்ய போதுமானது."  

## இதனையும் பார்க்கவும்

- டோலக்
# நீல நரி

**நீல நரி** (*The Blue Jackal*) என்பது இந்திய துணைக் கண்டம் முழுவதும் அறியப்பட்ட கதை ஆகும்.  

## ஆரம்ப குறிப்பு
நீல நரி பற்றிய முந்தைய குறிப்பு *பஞ்சதந்திரத்தில்* காணப்படுகிறது. இது மனித சூழ்நிலைகளில் விலங்குகளைச் சித்தரிக்கும் கதைகளின் தொகுப்பாகும் (மானுடவியல், புனைகதையில் பேசும் விலங்குகளைப் பார்க்கவும்). ஒவ்வொரு கதையிலும் ஒவ்வொரு விலங்குக்கும் ஒரு "ஆளுமை"<nowiki/>யுடன் காணப்படும். ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு நீதி நெறியினைப் போதிக்கின்றது.  

## கதை
வாய்வழி செய்தி மூலம் அறியப்படும் நீல நரியின் கதை இந்தியாவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து மற்றொரு பகுதியில் அதிகம் வேறுபடுவதில்லை. இந்த கதையில் வரும் உயிரினம் *சந்துரு*, *நீலகாந்த்* அல்லது *நீல கிதர்* (அதாவது, *நீல நிற குள்ளநரி* ) என்று பலவிதமாக அறியப்படுகிறது.  

மிகவும் பொதுவான கதை கீழ்க்கண்டவாறு கூறப்பட்டுள்ளது:  
| ஒரு நாள் மாலை இருட்டு வேளையில், பசியுடன் இருந்த குள்ளநரி ஒன்று காட்டில் உள்ள தனது இருப்பிடம் அருகிலுள்ள பெரிய கிராமத்தில் உணவைத் தேடிச் சென்றது. நரியைக் கண்ட அந்த ஊர் நாய்கள் நரியைக் கொன்று தங்கள் உரிமையாளர்களைப் பெருமைப்படுத்துவதற்காக நரியினை விரட்டின. குள்ளநரி தன்னால் முடிந்தவரை வேகமாக ஓடியது, எங்குச் செல்கிறது என்று பார்க்காமல் துணி சாயமிடுபவர் வீட்டிற்கு வெளியே ஒரு வைக்கப்பட்டிருந்து நீல நிற சாயத் தொட்டி ஒன்றில் விழுந்தது. இதனையறியாத நாய்கள் தொடர்ந்து ஓடின. பின்னர் குள்ளநரி பாதிப்பில்லாமல் வாளியிலிருந்து வெளியே வந்தது.
காட்டிற்குத் திரும்பிய குள்ளநரி, காட்டின் அரசனான சிங்கத்தைப் பார்த்தது. சிங்கம் நரியின் தோற்றத்தைப் பார்த்து நரியிடம் நீங்கள் யார் என்று கேட்டது. தான் நீல நிறமாக இருப்பதால், குள்ளநரி தன்னை *சந்துரு* என்று தெரிவித்தது. காட்டில் உள்ள அனைத்து விலங்குகளின் பாதுகாவலன் என்றும் தெரிவித்தது. *சந்துரு* சிங்கத்திடம், எல்லா விலங்குகளும் தனக்கு உணவும் இருப்பிடமும் கொடுத்தால் மட்டுமே காட்டைக் காப்பேன் என்றும் தெரிவித்தது.

இதன் பின்னர் *சந்துரு* மற்ற காடுகளிலிருந்து வந்த விலங்குகளிடம் ஆலோசனை கேட்டது மற்றும் விலங்குகள் சந்துருவின் காலடியில் அமர்ந்து சிறந்த உணவைக் கொண்டு வந்தன. இந்நிகழ்வு சிலகாலம் தொடர்ந்தது. ஆனால் பௌர்ணமி இரவில் சில குள்ளநரிகள் ஊளையிட்டன. சந்துரு அருகிலிருந்த விலங்குகள் பற்றிய யோசனை இல்லாமல் ஊளையிடத் தொடங்கியது. இதன் மூலம் சந்துரு ஒரு சாதாரண குள்ளநரி என்பதை உணர்ந்து கொண்ட மற்ற விலங்குகள் சந்துருவைத் காட்டுக்குள் வெகு தூரம் துரத்திச் சென்றன. | } |
| --- | --- |

## நீதி
பல நா‌ள் ‌திருட‌ன் ஒருநா‌ள் அக‌ப்படுவா‌ன்  

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய இலக்கியங்கள்
- *பஞ்சதந்திரம்*
# கோல் (இசைக்கருவி)



**கோல்** (*Khol*) என்பது வட மற்றும் கிழக்கு இந்தியாவில் பக்தி இசையுடன் இணைந்து பயன்படுத்தப்படும் ஒரு சுடுமண்ணாலான இரண்டு பக்க முரசாகும். இது **மிருதங்கம்** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது ( மிருதங்கத்துடன் குழப்பக்கூடாது). இது இந்திய மாநிலங்களான மேற்கு வங்காளம், அசாம் மற்றும் மணிப்பூர் ஆகிய மாநிலங்களில் இருந்து உருவானது. இரு கைகளின் உள்ளங்கைகள் மற்றும் விரல்களால் இது வாசிக்கப்படுகிறது.  

## விளக்கம்
நாட்டிய சாஸ்திரத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, கோல் பண்டைய *கோபுச்சா* வடிவ முரசினை ஒத்ததாகக் கருதப்படுகிறது.இதன் வலது முகம் அதிக சுருதியைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் உலோக ஒலியை உருவாக்குகிறது, அதே சமயம் இடது முகம் குறைந்த ஒலியை உருவாக்குகிறது. பெரிய பக்கத்தை ஈரப்பதத்துடன் சரிசெய்யலாம். ஈரப்பதமான நாளில், பெரிய பக்கம் தளர்ந்து, குறைந்த ஒலியை உருவாக்கி அதிர்வுறும். வறண்ட வானிலை நாளின் போது பக்கமானது இறுக்கமடைகிறது. இது அதிக ஒலியை உருவாக்குகிறது. இசைக்கருவி வாசிப்பவர்கள் தங்கள் கருவிகளில் போதுமான அளவு குறைந்த ஒலியை உருவாக்கவில்லை என உணர்ந்தால் அவர்கள் தங்கள் விரலில் சிறிது தண்ணீரைத் தடவி, பெரிய பக்கத்தின் விளிம்பில் பரப்புவார்கள்.  

## வரலாறு
கோல் தோற்றம் பற்றி பல வரலாறுகள் உள்ளன. வடகிழக்கு இந்தியாவில் பல்வேறு வகையான கோல் கருவி கிடைக்கிறது. ஒடிசா, மணிப்பூர், வங்காளம் மற்றும் அசாம் ஆகிய மாநிலங்களில் பொதுவாக வெவ்வேறு வடிவங்களில் காணப்படுகின்றன. அசாமிய பாலிமத் சங்கர்தேவ் மரத்தால் செய்யப்பட்ட கோலை உருவாக்கினார்.  

ஒடிசாவில் உள்ள ஒவ்வொரு விஷ்ணு (ஜெகன்நாத், ராதா கிருஷ்ணர்) கோவிலிலும் ஆரத்தி சடங்குகளின் போது இந்த கருவி இசைக்கப்படுகிறது. சண்டிதாசர், கோவிந்ததாசர் மற்றும் ஞானதாசர் போன்ற இடைக்கால கவிஞர்களின் ஒடியா, பெங்காலி கீர்த்தனைகளுடன் பறை பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது ஒன்பது இந்திய பாரம்பரிய நடனங்களில் ஒன்றான கௌடீயந்ருத்யத்துடன் இணைந்து பயன் படுத்தப்பட்டிருந்தாலும் சங்கீத நாடக அகாதமியால் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை.  

கிருஷ்ணா உணர்வுக்கான சர்வதேச சங்கம், கௌடியா வைணவ சங்கங்களில், பஜனை மற்றும் கீர்த்தனைளில் இது முதன்மையாக இசைக்கப்படுகிறது.  

## இதனையும் பார்க்கவும்

- மிருதங்கம்
- கைம்முரசு இணை
- தவில்
- தாளம்
- மத்தலே, யக்சகான நிகழ்ச்சியில் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு கருவி
- டோலக்
# தபோன்


**தபோன்** (Taphon) என்பது தாய்லாந்தின் பாரம்பரிய இசைக்கருவியாகும். இது இரண்டு தலைகளுடன் பீப்பாய் வடிவத்தில் உள்ளது. மேலும் இது மிகவும் பிரபலமான காங்காஸைப் போலவே இரு கைகளின் கைகளாலும் விரல்களாலும் இசைக்ப்படுகிறது.  

முதலில் சபோன் என்று அழைக்கப்பட்ட இது, *பிப்பாட்* எனப்படும் தாய்லாந்தின் பாரம்பரிய தாள இசைக் குழுவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேலும், இது தாய் நாட்டுப்புற இசையில் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் முரசாகும். மேலும் இது பெரும்பாலும் பாங்காக் மற்றும் சியாங் மாயில் நிகழ்த்தப்படுகிறது. பெரும்பாலும் தாய் வழிபாட்டுத் தலங்களில் நடைபெறும் நிகழ்ச்சிகளுடன், அங்கிருக்கும் கடவுளை மகிழ்விப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது தாய் கலாச்சாரத்தில் குறிப்பாக புனிதமான கருவியாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும் பொதுவாக மற்ற கருவிகளை விட உயர்ந்த இடத்தில் வைக்கப்படுகிறது. பல சந்தர்ப்பங்களில், வடிவமைப்புகள் தபோனின் நடுத்தர பிரிவில் நெய்யப்படுகின்றன. தபோன் கம்போடிய சாம்போவுடன் மிகவும் ஒத்திருக்கிறது
# சம்போர்


***சாம்போர்*** (Samphor) ( ; *சாம்போ* என்றும் ரோமானியப்படுத்தப்பட்டது ) என்பது கம்போடியாவைச் சேர்ந்த ஒரு சிறிய, 2-தலை பீப்பாய் வடிவ இசைக்கருவியாகும். இது தோராயமாக .35 மீட்டர் அகலமும் .5 மீட்டர் நீளமும் கொண்டது. இரண்டு தலைகளைக் கொண்டுள்ள இரு கைகளாலும் இசைக்கப்படுகிறது. இரண்டு முனைகளும் கன்று தோலால் மூடப்பட்டிருக்கும். தோல் அல்லது பிரம்பு கீற்றுகளால் இறுக்கப்படுகிறது. வெவ்வேறு தாளங்களை வெளிப்படுத்த இதன் ஒரு பகுதி மற்றொன்றை விட பெரியதாக வடிவமைக்கப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக, தயாரிப்பாளர் அரிசி மற்றும் சாம்பலில் செய்யப்பட்ட கலவையைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் ஒவ்வொரு தலையையும் மெருகேற்றுகிறார். தோலின் தலையை சரிசெய்யும் சுருதி சாம்பல் தடிமனான அடுக்குடன் குறைவாக மாறும்.  

இசைக் கலைஞர் நான்கு வித்தியாசமான தாளங்களைப் பயன்படுத்துகிறார். இந்த நான்கு ஒலிகளுக்கும் "திங், திப், தியோங், தப் என கம்போடியப் பெயர் உண்டு.
# லோசூங் திருவிழா



**லோசூங் திருவிழா** (*Losoong Festival*) என்பது சிக்கிம் மாநிலத்தினைச் சேர்ந்த பூட்டியா பழங்குடியினரின் புத்தாண்டு ஆகும். இது ஒவ்வொரு ஆண்டும் திசம்பர் மாதத்தில் கொண்டாடப்படுகிறது.  

## பாரம்பரியம்
திபெத்தியச் சந்திர நாட்காட்டியின் அடிப்படையில் விவசாயிகள் அறுவடையைக் கொண்டாடும் 10வது மாதத்தின் 18வது நாளில் லோசூங் வருகிறது. இது பூட்டியா மக்களின் பாரம்பரிய விழாவாகும். இதனை லெப்சா மக்களும் கொண்டாடுகிறார்கள். இதை இவர்கள் *நம்சூங்* என்று அழைக்கிறார்கள். திபெத்தியப் புத்தாண்டான லோசரின் மரபுகள் மற்றும் சடங்குகளைத் தழுவி இத்திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. சிக்கிமில் உள்ள போடாங் மற்றும் ரும்டெக் மடாலயங்களில் இத்திருவிழா நடத்தப்படுகிறது. டீஸ்டா மற்றும் ரோங்யுங் சூ நதிகள் சங்கமிக்கும் அப்பர் சோங்கு பகுதியில் நம்சூங் திருவிழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் கொண்டாடப்படுகிறது.<sup></sup>  

லோசூங் இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, நேபாளம் மற்றும் பூட்டானிலும் கொண்டாடப்படுகிறது.  

இந்த விழாவின் போது நிகழ்த்தப்படும் நடன வடிவங்கள் பத்மசாம்பவாவின் (அல்லது குரு உக்யேன்) வாழ்க்கையிலிருந்து விவரிக்கப்பட்ட கதைகளைச் சித்தரிக்கின்றன.  

## கொண்டாட்டம்
பூசாரி 'சி-பூட்', சிறப்பு மதுபானம் ஒன்றைத் தெய்வங்களுக்கு வழங்கிய பிறகு கொண்டாட்டம் தொடங்குகிறது. கடவுளுக்குக் காணிக்கை செலுத்திய பிறகு அசுர மன்னனின் உருவ பொம்மை எரிக்கப்படுகிறது. இந்த அரக்கனை எரிப்பது தீமையை அழிப்பதைக் குறிக்கிறது.  

இத்திருவிழாவின் போது மக்களுக்கு ஒரு சில போட்டிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படும். இதனை இவர்கள் பல நாட்கள் மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடுகின்றன. இந்த விழா சோனம் லோசூங் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. லோசூங் திருவிழா கிழக்கு இந்தியாவில் மிகவும் பிரபலமானது.
# புதுச்சேரியின் பெயர்கள், அதன் அலுவல் மொழிகளில்

**புதுச்சேரியின் பெயர்கள், அதன் அலுவல் மொழிகளில்** (*Names of Puducherry in its official languages*) என்பது இந்திய ஒன்றிய பிரதேசமான புதுச்சேரியின் பெயர்களை அதன் அலுவல் மொழிகளில் குறித்தலாகும். புதுச்சேரி ஒன்றிய பிரதேசமானது மொழியியல் பன்முகத்தன்மை உடைய பகுதியாகும். கடந்த கால-பிரெஞ்சு பாரம்பரியம் மற்றும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பாரம்பரியத்தை வெளிப்படுத்தும் ஐந்து அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளை இது கொண்டுள்ளது. பெயர்களைக் கொண்டுள்ளது. இவை: பிரெஞ்சு, தமிழ், ஆங்கிலம், தெலுங்கு, மலையாளம் ஆகும். தெலுங்கும் மலையாளமும் முறையே யானம் மற்றும் மாகேயில் மட்டுமே அதிகாரப்பூர்வமாக உள்ளன. இன்றைய நிலவரப்படி, அனைத்து தென்மாநிலங்களும் (ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலங்காணா, தமிழ்நாடு, கருநாடகம் மற்றும் கேரளம்) மற்றும் புதுச்சேரி ஆகியவை மத்திய அரசுடன் கடிதப் பரிமாற்றம் செய்கின்றன. இவை முழுவதும் இன்றைக்கு ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே உள்ளன.  

## புதுச்சேரியின் பெயர்கள்
பிரெஞ்சு மொழியில் புதுச்சேரி **டெரிடோயர் டி பாண்டிச்சேரி** என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் புதுச்சேரி ஒன்றிய பிரதேசத்தில் அதிகாரப்பூர்வமாக இருக்கும் மூன்று தாய்மொழிகளில் உள்ள பெயர் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:  
| அதிகாரப்பூர்வ பெயர் | எழுத்து வடிவில் பெயர் | இந்திய எழுத்து வடிவம் | ஒலிபெயர்ப்பு | இந்திய எழுத்து | ஒலிபெயர்ப்பு அல்லது ஐபிஏ | ஒலிபெயர்ப்பு அமைப்பு காட்டப்பட்டுள்ளது | இந்திய எழுத்து | ஒலிபெயர்ப்பு அல்லது ஐபிஏ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| தமிழ் | தமிழ் | புதுச்சேரி | புதுச்சேரி ஒண்டியப் பகுதி | ISO 15919 | ஒண்டியப் பகுதி |  |  |  |
| தெலுங்கு | தெலுங்கு | புதுச்சேரி | புதுச்சேரி கேந்திரபாலித பிராந்தமு | கேந்த்ரபாலிதா பிராந்தமு |  |  |  |  |
| மலையாளம் | மலையாளம் | புதுச்சேரி | புதுச்சேரி மத்திய ஆட்சி பிரதேசம் | புதுச்சேரி கேந்த்ரபரணப்பிரதேசம் | கேந்த்ரபரணப்பிரதேசம் |  |  |  |

## மேலும் பார்க்கவும்

- புதுச்சேரியின் அதிகாரப்பூர்வ மொழிகள்
# பாராம் ஆறு



**பாராம் ஆறு** (; ; ; ) என்பது போர்னியோ, கிழக்கு மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு முக்கியமான ஆறு ஆகும்.  

இந்த ஆறு மலேசியாவின் கெலாபிட் உயர்நிலங்கள் (*Kelabit Highlands*); இந்தோனேசியாவின் கிழக்கு கலிமந்தான் (*East Kalimantan*) இரான் மலை (*Iran Mountains*) பகுதியில் உருவாகிறது. அத்துடன் மலேசியாவிற்கும் இந்தோனேசியாவிற்கும் ஓர் இயற்கையான எல்லையாகவும் அமைகிறது.  

## பொது

இந்த ஆறு மேற்கு நோக்கி வெப்பமண்டல மழைக்காடுகள் வழியாகச் சென்று தென் சீனக் கடலில் கலக்கிறது. பாராம் ஆற்றின் கழிமுகம்; கிழக்கு பாராம் கழிமுகம் (*East Baram Delta*) என்றும் மேற்கு பாராம் கழிமுகம் (*West Baram Delta*) என்றும் இரண்டு அலகுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது.  

1882-ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய புரூணை சுல்தான் அப்துல் மோமின் (*Sultan Abdul Momin*) என்பவர் சரவாக்கின் வெள்ளை இராசா (*White Rajah*) ஜேம்சு புரூக்கிற்கு பாராம் நதிப் படுகையை (Baram River Basin) வழங்கி இருக்கிறார். பரப்பளவு கொண்ட பாராம் ஆற்றுப் படுகை அப்போது புரூணை சுல்தானகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.  

### மிரி-பாராம் நெடுஞ்சாலை

ஜேம்சு புரூக் ஆண்டுக்கு 6000 டாலர்களை ஆண்டு நிதியாக புரூணை சுல்தானுக்கு செலுத்த வேண்டும் எனும் உடன்படிக்கையின் கீழ் கொடுக்கப்பட்டது. அப்போது இருந்து பாராம் ஆற்றுப் படுகை, சரவாக்கின் நிலப்பகுதியாக இருந்து வருகிறது.  

2003-ஆம் ஆண்டில் திறக்கப்பட்ட மிரி-பாராம் நெடுஞ்சாலையில் (*Miri-Baram Highway*) பத்தாங் பாராம் பாலம் (*Batang Baram Bridge*) எனும் நீண்ட பாலம் உள்ளது. மலேசியக் கூட்டரசு சாலை 22 (*Malaysia Federal Route 22*) என்று அழைக்கப்படும் அந்த நெடுஞ்சாலையை அந்தப் பாலம் மூலமாக பாராம் ஆறு கடக்கிறது. பாராம் ஆற்றின் கழிமுகத்தில் இருந்து ஏறக்குறைய 100&nbsp;கி.மீ. தொலைவில் மருடி நகரம் அமைந்துள்ளது.
# தும்பி (இசைக்கருவி)



**தும்பி** அல்லது **டூம்பி** ( , உச்சரிப்பு: *tūmbī* ), **தும்பா அல்லது டூம்பா** **என்றும்** அழைக்கப்படுகிறது, இது வட இந்திய துணைக் கண்டத்தின் பஞ்சாப் பகுதியிலிருந்து இசைக்கப்படும் பாரம்பரிய இசைக்கருவியாகும். உயரமான, ஒற்றை சரம் பறிக்கும் கருவி பஞ்சாபின் நாட்டுப்புற இசையுடன் தொடர்புடையது என்றாலும் தற்போது மேற்கத்திய பாங்க்ரா இசையில் மிகவும் பிரபலமானது.  

பஞ்சாபி நாட்டுப்புறப் பாடகர் லால் சந்த் யம்லா ஜாட் (1914-1991) என்பவரால் சமீப ஆண்டுகளில் தும்பி இசைக்கருவி பிரபலப்படுத்தப்பட்டது. 1960கள், 1970கள் மற்றும் 1980களில் பல பஞ்சாபி பாடகர்கள் தும்பி இசைக்கருவியை பயன்படுத்தினர் குறிப்பாக குல்தீப் மானக், முகமது சாதிக், திதர் சந்து, அமர் சிங் சம்கிலா மற்றும் கர்தார் ரம்லா . இன்னும் கன்வர் கிரேவால் மற்றும் சயீன் ஜாஹூர் போன்ற பஞ்சாபி சூஃபி பாடகர்களும் அடங்குவர்.  

இந்த கருவி ஒரு மரக் குச்சி மற்றும் ஒரு சுண்டைக்காய் ஓடு ஆகியவைகளால் ஆனது. ஓடானது எதிரொலிக்கும் படி பொருத்தப்பட்டுள்ளது. ஒற்றை உலோக சரம் அந்த ஓட்டின் குறுக்காக சென்று அந்த குச்சியின் முடிவில் ஒரு சுருதியேற்றும் விசைக்கருவியுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இசைக்கலைஞர்கள் அந்த உலோகசரத்தை தொடர்ச்சியாக சிமிட்டுவதன் மூலம் இசையே உருவாக்கி மகிழ்வார்கள்.  

## மேற்கத்திய இசையில் தும்பியின் பயன்பாடு

- டிம்பாலாண்ட் தயாரித்து *2001 ஆம் ஆண்டு வெளியான மிஸ்ஸி எலியட்டின் தனிப்பாடலான கெட் உர் ஃப்ரீக் ஆன்*, ஹிட் சிங்கிள், அதன் பிரபலமான முக்கிய இசைக் காட்சியில் தனித்துவமான தும்பி ஒலியை அறிமுகப்படுத்தியது.
- இங்கிலாந்து தரவரிசையில் பெரும் வெற்றி பெற்றபஞ்சாபி MC *இன் முண்டியன் டோன் பாக் கே ரஹின் (சிறுவர்களிடம் ஜாக்கிரதை)*, மேற்கத்திய இசையில் தும்பியைப் பயன்படுத்தி பிரபலமடைந்ததின் மிகப் பரவலாக அறியப்பட்ட உதாரணம்.
- *20 இன்ச்* மாஸ்டர் பி (ஜமைக்கா ரெக்கே கலைஞர் குட்டி ரேங்க்ஸ் மற்றும் ராப் கலைஞர் கோப்ரா கான் ஆகியோர் இடம்பெற்றுள்ளனர்) டொராண்டோ, ஒன்டாரியோ, கனடாவைச் சேர்ந்த ஷான் ராம்தா (பிரபல பஞ்சாபி நாட்டுப்புற பாடகர், ஹசாரா சிங் ராம்தாவின் பேரன்) வாசித்ததும் தும்பி இசைக்கருவியில் தான்.
- *பேபி டால் மீ சோன் டி* பாடல் முழுவதும் தும்பியைக் கொண்டுள்ளது.

## இசையமைப்பாளர்கள்

- லால் சந்த் யம்லா ஜாட்
- முகமது சாதிக்
- குல்தீப் மானக்
- திடர் சந்து
- அமர் சிங் சம்கிலா
- மன்மோகன் வாரிஸ்
- சர்ப்ஜித் சீமா
- சுக்ஷிந்தர் ஷிந்தா
- சுக்விந்தர் பாஞ்சி
- சைன் ஜாஹூர்
- சங்தார்

## மேலும் பார்க்க

- ஏக்தாரா இந்தியா
- ஏக் தாரே நேபாளம்
- கேந்தரா
- காமாக்
# எடித் தர்காம்


**மேரி எடித் தர்காம்** (*Mary Edith Durham*) (8 டிசம்பர் 1863 - 15 நவம்பர் 1944) ஒரு பிரிரித்தானிய கலைஞரும், மானுடவியலாளரும், எழுத்தாளரும் ஆவார். இவர் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் அல்பேனியாவில் வாழ்க்கையின் மானிடவியல் கணக்குகளுக்கு மிகவும் பிரபலமானவர். அல்பேனிய பிரச்சினைகளுக்காக இவர் வாதிட்டதும், அல்பேனிய ஈடுபாடும் இவரை பல அல்பேனியர்களிடையே ஒரு தேசிய கதாநாயகியாகக் கருத வைத்தது .  

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
இலண்டனில் புகழ்பெற்ற அறுவை சிகிச்சை நிபுணரான ஆர்தர் எட்வர்ட் தர்காம் என்பவருக்கு ஒன்பது குழந்தைகளில் மூத்தவராகப் பிறந்தார். பெட்ஃபோர்ட் கல்லூரியில் (1878-1882) படித்தார். அதைத் தொடர்ந்து அரச கழகத்தின் ஓவியக் கல்லூரியில் ஒரு ஓவியராகப் பயிற்சி பெற்றார். 1899 இல் வெளியிடப்பட்ட *கேம்பிரிட்ஜ் நேச்சுரல் ஹிஸ்டரி* (1899 இல் வெளியிடப்பட்டது) என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்ட நீர்வீழ்ச்சி மற்றும் ஊர்வனங்களின் தொகுதியில் இவர் பரவலாக காட்சிப்படுத்தினார். மேலும், பல விரிவான வரைபடங்களையும் வழங்கினார்.  

## பால்கன் பயணங்கள்
தனது தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பல ஆண்டுகளாக நோய்வாய்ப்பட்ட தனது தாயைப் பராமரிக்கும் பொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொண்டார். இது ஒரு சோர்வுற்ற அனுபவத்தை தந்தது 37 வயதாக இருந்தபோது, தாய் குணமடைய ஒரு வெளிநாட்டு விடுமுறைக்கு செல்ல வேண்டும் என்று மருத்துவர் பரிந்துரைத்தார். தால்மேசியாவின் கடல் வழியாக ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டார் பின்னர் மாண்டினீக்ரோவின் தலைநகரான செடின்ஜேவுக்கு தரைவழியாகப் பயணம் செய்தார். இது தெற்கு பால்கன் வாழ்க்கையின் சுவையை இவருக்கு அளித்தது, அதை வாழ்நாள் முழுவதும் தக்க வைத்துக் கொண்டார். இலண்டனுக்குத் திரும்பிய இவர் செர்பிய மொழி மற்றும் பிராந்தியத்தின் வரலாற்றைப் படித்தார்.  

1904 இல் இலண்டனில் வெளியிடப்பட்ட *த்ரூ தி லாண்ட்ஸ் ஆஃப் தி செர்பியர்கள்* என்ற தனது முதல் புத்தகத்தை எழுதுவதற்காக பால்கனில் விரிவாகப் பயணம் செய்தார். 1908 ஆம் ஆண்டில், மொண்டெனேகுரோவிலிருந்து சுகோத்ரா வரை அல்பேனிய மலைப்பகுதிகள் வழியாகப் பயணம் செய்த பிறகு *ஹை அல்பேனியா* என்ற நூலை எழுதினார். அடுத்த இருபது ஆண்டுகளில் இவர் ஐரோப்பாவின் மிகவும் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் வளர்ச்சியடையாத பகுதிகளில் ஒன்றாக இருந்த அல்பேனியாவில் குறிப்பாக கவனம் செலுத்தினார். இவர் பல்வேறு நிவாரண அமைப்புகளில் பணிபுரிந்தார். வண்ணம் தீட்டிக் கொண்டே எழுதியும் வந்தார். மேலும் இவர் நாட்டுப்புறவியல் மற்றும் நாட்டுப்புற கலைகளையும் சேகரித்தார்.  

இவர் *மேன்*என்ற பத்திரிகையில் அடிக்கடி பங்களித்தார். எவ்வாறாயினும், இவரது எழுத்துக்கள் இவருக்கு குறிப்பிட்ட புகழைப் பெறுவதாக இருந்தன. பால்கன் விவகாரங்கள் குறித்து ஏழு புத்தகங்களை எழுதினார். *ஹை அல்பேனியா* (1909) என்பது மிகவும் பிரபலமானது. வடக்கு அல்பேனியாவின் மலைப்பகுதிகளின் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் சமூகத்திற்கான முதன்மையான வழிகாட்டியாக இன்றும் கருதப்படுகிறது.
# ஐதராபாத்து ஊறுகாய்

, சிந்து, பாக்கித்தானில் பாரம்பரியமாகப் பூர்வீகமாக இருக்கும் ஒரு பழமாக, மாம்பழங்கள் பல பாக்கிதானிய உணவுகள் மற்றும் சமையல் வகைகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன - ஐதராபாத் மாங்காய் ஊறுகாய் ஒரு முக்கிய உதாரணம்.]]  
**ஐதராபாத்து ஊறுகாய்** (ஆங்கிலம்: *Hyderabadi pickle*; உருது:) என்பது இந்தியாவின் தெலங்காணா மாநிலம் ஐதராபாத்தில் தயாரிக்கப்படும் ஒரு வகை இந்திய ஊறுகாய் ஆகும். இந்த ஊறுகாய் பல்வேறு சுவைகளில் தயாரிக்கப்படலாம் (குறிப்பாக மாங்காய்) இயற்கையான செயல்முறைகள் மூலம் முதிர்ச்சியடைந்த காய்கறிகள் மற்றும் பாரம்பரிய முறையில் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மசாலாப் பொருட்களைக்கொண்டு இந்த ஊறுகாய் தயாரிக்கப்படுகிறது.  

இவை இவற்றின் கலவையான சுவைகளுக்காக அறியப்படுகின்றன. இவற்றில் பெரும்பாலானவை மசலாசுவையுடன் சில காரமாகவும் இருக்கும். இந்தத் தயாரிப்பு வணிகப் பெயருடன் சந்தைப்படுத்தப்படுகிறது.  

## ஐதராபாத் கலப்பு ஊறுகாய்
இதன் முக்கிய பொருட்கள் மாங்காய், கேரட், தேசிப்பழம், பச்சை மிளகாய், பூண்டு மற்றும் பிற மசாலாப் பொருட்கள்.  

## ஐதராபாத் மாங்காய் ஊறுகாய்
மசாலா கலந்த புளிப்புச் சுவைகொண்ட இந்த ஊறுகாயின் முக்கிய மூலப்பொருளாக மாம்பழம் உள்ளது.  

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய உணவுமுறை
- ஐதராபாத்து உணவு முறை
- ஊறுகாய்
# பாவையா (இசை)

**பாவையா** என்பது பிரபலமான நாட்டுப்புற இசை ஆகும், இது வடக்கு வங்காளத்தில், குறிப்பாக வங்காளதேசத்தில் உள்ள ரங்பூர் பிரிவு, மேற்கு வங்காளத்தின் கூச் பெஹார் மாவட்டம், இந்தியாவின் மற்றும் அசாமின் பிரிக்கப்படாத கோல்பாரா மாவட்டங்களில் மிகவும் பிரபலமான இசை வடிவமாகும். இந்த இசை வடிவம் "உழைக்கும் வர்க்கம்" என அறியப்படும் **யானைப்பாகன்கள்**, **எருமை மேய்ப்பவர்கள்** மற்றும் **வண்டி ஓட்டுபவர்கள்** போன்றோர்களின் வாழ்க்கை முறையைப் பற்றிய கருப்பொருள்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் இவற்றின் பாடல் வரிகள் அம்மக்களின் காதல் பிரிவினை மற்றும் தனிமையின் வேதனையை வெளிப்படுத்துகின்றன, வலி, ஏக்கம் மற்றும் "ஆழ்ந்த உணர்ச்சியை" உச்சரிக்கும் நீளமான தொனிகளுடன் பாடப்படுகிறது. **பாவையா** பொதுவாக 16 ஆம் நூற்றாண்டில் பிஸ்வா சிங்காவின் கீழ் தோன்றியதாக நம்பப்படுகிறது, மேலும் 1950 களில் இருந்து மேடை நிகழ்ச்சிகளாக பரிணமித்துள்ளது. பாவையா பாடல்களின் வரிகள் மதச்சார்பற்றவை.  

## சொற்பிறப்பியல்
*பாவையா* என்பதற்குப் பல்வேறு விளக்கங்கள் உள்ளன. புதர்கள் மற்றும் பிற காய்கறிகள் கொண்ட தாழ்வான நிலம் *பாவா* என்று அழைக்கப்படுகிறது. சில ஆராய்ச்சியாளர்களின் கூற்றுப்படி, *பாவையா* என்பது *பாவையா* *என்ற வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது,* இது *பாவ்* (தென்றல்) என்ற வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது. *பாவையா* என்ற சொல்லின் வழித்தோன்றல் *பாவ்* > *பாவோ* + *ஐயா* = *பாவையா* ; இந்த வார்த்தையின் அர்த்தம் *உணர்ச்சிவசப்பட்டது* . அப்பாசுதீன் அகமதுவின் கூற்றுப்படி, இந்த இசையானது வடக்கு வங்காளத்திலிருந்து *பாவையா* என்று அழைக்கப்படும் சீரற்ற மற்றும் இனிமையான தென்றல் காற்று போன்றது. *பாவையா*( மேற்கு வங்காள அரசாங்கத்தின் நாட்டுப்புற கலாச்சார மற்றும் பழங்குடி கலாச்சார மையத்தால் நடத்தப்பட்டது) கலைஞர்களிடம் எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த பெயர் *பாவோ* என்ற வார்த்தையிலிருந்து *உருவானது*, இது *பாவ்* என மாற்றப்பட்டது. இந்தப் பாடல்கள் *பிரஹா* அல்லது காதல்பிரிவினை மற்றும் தனிமையின் ஆழமான உணர்ச்சியைக் கொண்டுள்ளன.  

## திரைப்படம்
பங்களாதேஷ் திரைப்பட இயக்குநர் ஷாநேவாஸ் ககோலியின் திரைப்படமான *உத்தரேர் சுர்* (வடக்கு சிம்பொனி) ஒரு *பாவையா* பாடகரின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. வறுமை காரணமாக வங்காளதேசத்தின் வடக்குப் பகுதியில் இந்த இசை படிப்படியாக அழிந்துபோன கதையைச் சொல்கிறது. இப்படம் 18வது கொல்கத்தா சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டது .  

## பாடகர்கள்

- வங்கதேசம் முழுவதும் பாவையா பாடல்களை பிரபலப்படுத்திய பெருமைக்குரியவர் அப்பாசுதீன் அகமது .
- அஸ்ஸாம் மற்றும் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் பாவையாவை பிரபலப்படுத்திய பெருமைக்குரியவர் பிரதிமா பருவா பாண்டே .
- பாபோன், பாவையாவை பிரபலமான இசையில் மாற்றியமைத்த பெருமைக்குரியவர்.
- ஜூபீன் கர்க், பாவையாவை மக்கள் மத்தியில் பிரபலப்படுத்திய பெருமைக்குரியவர்.
- கல்பனா படோவரி, பாவாயாவை மக்கள் மத்தியில் பிரபலப்படுத்திய பெருமைக்குரியவர்.
- ரதீந்திரநாத் ராய், வங்கதேசத்தின் பாவாயா பாடகர்.
- மகேஷ் சந்திர ராய், வங்கதேசத்தின் பாவாயா பாடகர்.
# சாயாஜி ராவ் கெய்க்வாட் நூலகம்



**சாயாஜி ராவ் கெய்க்வாட் நூலகம்** என்பது **மத்திய நூலகம்** (*Sayaji Rao Gaekwad Library*) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவில் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள வாரணாசியில் உள்ள பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தின் முதன்மை நூலகமாகும். இந்நூலகம் 1917-ல் நிறுவப்பட்டது. இது இந்தியாவில் உள்ள கையெழுத்துப் பிரதிகளின் ஆய்வில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. நூலகத்தின் தற்போதைய கட்டிடம் 1931-ல் இலண்டனில் நடந்த வட்டமேசை மாநாட்டிலிருந்து திரும்பிய பிறகு, பல்கலைக்கழகத்தின் நிறுவனர் பண்டித மதன் மோகன் மாளவியாவின் ஆலோசனையின் பேரில், சாயாஜி ராவ் கெய்க்வாட்டின் நன்கொடையுடன் 1941-ல் பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தின் வடிவத்தில் கட்டப்பட்டது. 1875 முதல் 1939 வரை பரோடா மாநிலத்தின் மகாராஜா, தனது மாநிலம் முழுவதும் நூலகங்களை நிறுவுவதில் பெயர் பெற்றவர்.  

இது 2003-ல் நிறுவப்பட்ட இந்தியச் சுவடிகள் இயக்கம் எனும் தேசிய இயக்கத்தின் கீழ் நியமிக்கப்பட்ட 'கையெழுத்து பாதுகாப்பு மையமாகவும்' செயல்படுகின்றது.  

## வரலாறு
பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழக நூலகம் பேராசிரியர் பி. கே. தெலாங் தன்னுடைய தந்தை தந்தை நீதிபதி காசிநாத் திரிம்பக் தெலாங்கின் நினைவாக வழங்கிய நன்கொடைத் தொகுப்பிலிருந்து 1917ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. கமாச்சாவில் உள்ள மத்திய இந்துக் கல்லூரியின் தெலாங் மண்டபத்தில் இவரது சேகரிப்பு வைக்கப்பட்டது. 1921-ல் நூலகம் கலைக் கல்லூரியின் மத்திய மண்டபத்திற்கும் (தற்போது கலைப் பீடம்) பின்னர் 1941-ல் இதன் தற்போதைய கட்டிடத்திற்கும் மாற்றப்பட்டது. பல்கலைக்கழகத்தின் நிறுவனர் பண்டித மதன் மோகன் மாளவியாவின் ஆலோசனையின் பேரில், இலண்டனில் உள்ள பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தின் மாதிரியில், பரோடா மகாராஜா சாயாஜிராவ் கெய்க்வாட் III நன்கொடையுடன் இந்த நூலகம் நிறுவப்பட்டது.  

1931ஆம் ஆண்டில், பல்வேறு மூலங்களிலிருந்து நன்கொடைகள் மூலம் சுமார் 60,000 தொகுதிகள் நூலகத்திலிருந்தது. நூலகத்திற்குத் தனிப்பட்ட மற்றும் குடும்ப சேகரிப்பு நன்கொடையாக வழங்கும் போக்கு 1940களின் பிற்பகுதியில் தொடர்ந்தது. இதன் விளைவாக 18ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த புத்தகங்கள் மற்றும் பத்திரிகைகளின் தனித்துவமான பகுதிகள் இங்கு உள்ளன. இதில் தில்லியின் லாலா சிறீராம், வார்தாவின் ஜம்னாலால் பஜாஜ், ரூர்மல் கோயங்கா, படுக் நாத் சர்மா, தாகூர் குடும்ப சேகரிப்பு, நேரு குடும்ப சேகரிப்பு ஆகியவற்றின் தனிப்பட்ட மற்றும் குடும்ப சேகரிப்பு நன்கொடைகளும் அடங்கும்.  

பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழக நூலக அமைப்பானது மத்திய நூலகம் மற்றும் 3 நிறுவன கிளை நூலகங்கள், 8 ஆசிரிய நூலகங்கள், 25 துறை நூலகங்கள் என 13 லட்சத்துக்கும் அதிகமான தொகுதிகளைக் கொண்டு மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், தொழில்நுட்பப் பணியாளர்கள் என பதினான்கு பீடங்களில் பணியாற்றுபவர்களுக்குச் சேவையாற்றுகிறது. இப்பல்கலைக்கழகத்தில் 126 பாடத் துறைகள் உள்ளன.  

2009ஆம் ஆண்டில், நூலகத்தில் நுண்ணிழை ஒளியியல் மூலம் வலையமாக்கும் செய்யப்பட்டது. மே 2009-ல், 32,913 புத்தகங்கள் மின் வடிவில் கிடைக்கப்பெற்றன. மேலும் 2,107 இதழ்கள் இணையம் மூலம் அணுகப்பட்டன. மத்திய நூலகத்தில் கையெழுத்துப் பிரதிகளை எண்ணிம மயமாக்கும் பணி மே 2010க்குள் நிறைவடைந்தது. இதன்பிறகு இவை இணையத்திலும் கிடைக்கச் செய்யப்பட்டன. பின்னர் அக்டோபரில், 'தகவல் அறியும் உரிமை மற்றும் நூலகங்கள்' என்ற தலைப்பில் இரண்டு நாள் தேசிய கருத்தரங்கு நூலகத்தில் நடைபெற்றது.  

அக்டோபர் 2010-ல், நூலகம், புது தில்லியின் இந்தியச் சுவடிகள் இயக்கத்துடன் இணைந்து, நூலகத்தில் கையெழுத்துப் பாதுகாப்பு குறித்த தேசியப் பட்டறையை நடத்தியது.  

## தொகுப்புகள்
கையெழுத்துப் பிரதி சேகரிப்பில் பல பண்டைய நூல்கள் இங்கு உள்ளன.
# இராஜீவ் காந்தி தேசிய சமூக நல்லிணக்க விருது



**இராஜீவ் காந்தி தேசிய சமூக நல்லிணக்க விருது** (*Rajiv Gandhi National Communal Harmony Award*) அல்லது **இராஜீவ் காந்தி தேசிய சத்பவனா விருது** என்பது மத நல்லிணக்கம், தேசிய ஒருமைப்பாடு மற்றும் அமைதியை மேம்படுத்துவதில் சிறந்த பங்களிப்பிற்காக வழங்கப்படும் இந்திய விருது ஆகும். இது இந்திய முன்னாள் பிரதமர் இராஜீவ் காந்தியின் நீடித்த பங்களிப்பை நினைவுகூரும் வகையில், இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் அகில இந்தியக் காங்கிரஸ் குழுவினால் 1992ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. பத்து லட்சம் ரூபாய் விருது தொகையாக வழங்கப்படும் இந்த விருது இராஜீவ்காந்தியின் பிறந்த நாளான ஆகத்து 20 அன்று *சத்பவ்னா திவாஸ்* (நல்லிணக்க நாள்) கொண்டாடத்தின் போது வழங்கப்படுகிறது.  

## விருதாளர்கள்
அன்னை தெரசா, செனாய் மேதை உஸ்தாத் பிஸ்மில்லா கான், வங்களாதேசத்தின் கிராமீன் வங்கி நிறுவனர் முகம்மது யூனுஸ், அசாம் முன்னாள் முதல்வர் இட்டேஸ்வர் சைகியா மற்றும் விடுதலைப் போராட்ட வீராங்கனை சுபத்ரா ஜோஷி, லதா மங்கேஷ்கர், சுனில் தத், ஜெகன்நாத் கவுல், திலீப் குமார் ஆகியோர் இந்த விருதைப் பெற்றுள்ளனர். எழுத்தாளர் கபில வாத்ஸ்யாயன், வஹியுதீன் கான் (இஸ்லாமிய அறிஞர்), கிரண் சேத் விருது பெற்றவர்களாவர். சமூக ஆர்வலர்களான தீசுடா செதால்வத் மற்றும் ஹர்ஷ் மந்தேர், எஸ். என்.சுப்பாராவ், சுவாமி அக்னிவேஷ் மற்றும் மதரி மொய்தீன், முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் கே. ஆர். நாராயணன், நிர்மலா தேஷ்பாண்டே, ஹேம் தத்தா, என். ராதாகிருஷ்ணன் மற்றும் கௌதம் பாய் முதலானோர் இந்த விருதினைப் பெற்றுள்ளனர்.  
| 1995 | ஜெகன் நாத் கவுல் | சமூக ஆர்வலர், SOS குழந்தைகள் கிராமத்தின் நிறுவனர் |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1996 | லதா மங்கேஷ்கர் | பாடகர் |  |
| 1998 | சுனில் தத் | நடிகர், அரசியல்வாதி, அமைதி ஆர்வலர் |  |
| 2000 | கபிலா வாத்ஸ்யாயன் | அறிஞர் |  |
| 2003 | எஸ். என். சுப்பா ராவ் | அமைதி ஆர்வலர் |  |
| 2004 | சுவாமி அக்னிவேஷ் | சமூக ஆர்வலர் |  |
| 2006 | நிர்மலா தேஷ்பாண்டே | சமூக ஆர்வலர் |  |
| 2007 | ஹேம் தத்தா | சமூக ஆர்வலர் |  |
| 2008 | என். இராதாகிருஷ்ணன் | சமூக ஆர்வலர் |  |
| 2009 | கௌதம் பாய் | சமூக ஆர்வலர் |  |
| 2010 | வஹிதுதூதீன் கான் | இஸ்லாமிய அறிஞர், அமைதி ஆர்வலர் |  |
| 2011 | ஸ்பிக் மகே | இளைஞர்களிடையே இந்திய பாரம்பரிய இசை மற்றும் கலாச்சாரத்தை ஊக்குவிக்கிறது |  |
| 2012 | டி. ஆர். மேத்தா | பகவான் மஹாவீர் விக்லாங் சகாயதா சமிதி, ஜெய்ப்பூர் மூலம் வேலை செய்யுங்கள் |  |
| 2013 | அம்ஜத் அலி கான் | இசைக்கலைஞர் |  |
| 2014 | முசாபர் அலி | திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் |  |
| 2016 | சுபா முத்கல் | பாடகர் |  |
| 2017 | முகமது அசாருதீன் | முன்னாள் கிரிக்கெட் வீரர் |  |
| எம். கோபால கிருஷ்ணா | ஓய்வு பெற்ற ஐஏஎஸ் அதிகாரி |  |  |
| 2018 | கோபாலகிருஷ்ண காந்தி | மத நல்லிணக்கம், அமைதி மற்றும் நல்லெண்ணம் | } |

## மேலும் பார்க்கவும்
- கேல் ரத்னா விருது
# பாரதேந்து அரிச்சந்திரா விருதுகள்

**பாரதேந்து அரிச்சந்திரா விருதுகள்** (*Bharatendu Harishchandra Awards*) இந்தியத் தகவல் மற்றும் ஒலிபரப்பு அமைச்சகம் இந்தியில் அசல் மற்றும் ஆக்கப்பூர்வமான எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிக்கும் நோக்கத்துடன் வழங்குகிறது. இந்த விருது வழங்கும் திட்டம் 1983-ல் தொடங்கியது.  

## பின்னணி
பாரதேந்து அரிச்சந்திரா விருதுகள், நவீன இந்தி இலக்கியத்தின் தந்தை எனப்படும் பாரதேந்து அரிச்சந்திரா நினைவாக வழங்கப்படுகிறது. அரிச்சந்திரா நவீன இந்தியாவின் தலைசிறந்த இந்தி எழுத்தாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். இவர் புகழ்வாய்ந்த கவிஞர், இந்தி உரைநடை-எழுதுவதில் புதிய நடைமுறையினைத் தோற்றுவித்தவர் ஆவார்.  

## விருதுகள்
பாரதேந்து அரிச்சந்திரா விருதுகள், இந்தியத் தகவல் மற்றும் ஒலிபரப்பு அமைச்சத்தினால் 1983ஆம் ஆண்டு முதல் இந்தி மக்கள் தொடர்புகளில் எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிக்கும் நோக்கத்துடன் நிறுவப்பட்டது. இந்த விருதுகள் இந்தியில் எழுதப்பட்ட புத்தகங்கள்/கையெழுத்துப் பிரதிகளுக்கு கீழ்கண்ட 4 பிரிவுகளில் வழங்கப்படுகின்றன. இந்த விருது ஆண்டுதோறும் செப்டம்பர் 9ஆம் நாள் பாரதேந்து அரிச்சந்திரா பிறந்த நாளன்று வழங்கப்படுகிறது.  

### பத்திரிகை மற்றும் மக்கள் தொடர்பு:
ஊடகவியல், விளம்பரம், வானொலி, தொலைக்காட்சி, திரைப்படம், அச்சுப்பத்திர்க்கை, வெளியீடுகள் போன்ற பல்வேறு துறைகளில் இந்தியில் ஆக்கப்பூர்வமான கட்டுரை செய்தி எழுதுபவர்களை ஊக்குவிப்பதற்காக இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது. இந்த விருது பெறுபவர் முதல் பரிசாக ரூ. 35,000/-, இரண்டாம் பரிசாக ரூ.25,000/-, மூன்றாம் பரிசாக ரூ. 20,000/- பெறுவார். மேலும் ஐந்து ஆறுதல் பரிசுகள் தலா ரூ.5,000/- வீதம் வழங்கப்படும். இதனுடன் பரிசு பெறுபவர் பரிசிற்கான மேற்கோள் ஒன்றையும் பெறுவர்.  

### தேசிய ஒருமைப்பாடு
தேசிய ஒருமைப்பாடு தொடர்பான புத்தகங்களுக்கு இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது. இப்பிரிவில் முதல் பரிசாக ரூ. 15,000/- இரண்டாம் பரிசாக ரூ. 10,000/- மேற்கோளுடன் வழங்கப்படும்.  

### பெண்கள் பிரச்சினை
சமூகத்தில் பெண்களின் நிலை தொடர்பான தற்போதைய பிரச்சினைகள் குறித்த புத்தகங்களுக்காகப் பெண் எழுத்தாளர்களுக்கு இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது. இப்பிரிவில் முதல் பரிசாக ரூ. 15,000/- இரண்டாம் பரிசாக ரூ. 10,000/- மேற்கோளுடன் வழங்கப்படும்.  

### குழந்தைகள் இலக்கியம்
குழந்தைகளுக்காக எழுதப்பட்ட புத்தகங்களுக்கு இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது. இப்பிரிவில் முதல் பரிசாக ரூ. 15,000/- இரண்டாம் பரிசாக ரூ. 10,000/- மேற்கோளுடன் வழங்கப்படும்
# முன்னீர்பள்ளம்



**முன்னீர்பள்ளம்** (*Munnirpallam*) என்பது தமிழ்நாட்டின், திருநெல்வேலி மாவட்டம், பாளையங்கோட்டை வட்டம், பாளையங்கோட்டை ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு சிற்றூர் ஆகும்.  

## அமைவிடம்
இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான திருநெல்வேலியிலிருந்து ஐந்து கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாளையங்கோட்டையிலிருந்து ஏழு கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மாநிலத் தலைநகரான சென்னையில் இருந்து 655 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.  

## மக்கள் வகைபாடு
இந்த கிராமத்தில் 1,928 வீடுகள் உள்ளன. 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி கிராமத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையானது 7,183 ஆகும். இதில் பெண்களின் எண்ணிக்கை 3,616 என்றும், ஆண்களின் எண்ணிக்கை 3567 என்றும் உள்ளது. கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் விகிதம் 72.03% ஆகும். இதில் ஆண்களில் எழுத்தறிவு விகிதம் 77.26% என்றும், பெண்களிட் எழுத்தறிவு விகிதம் 66.87% ஆகும். இந்த ஊரின் எழுத்தறிவு விகிதமானது தமிழ்நாட்டின் சராசரி எழுத்தறிவு விகிதமான 80.09 % ஐ விடக்குறைவு ஆகும்.  

## ஊரில் உள்ள கோயில்கள்
இந்த ஊரில் பரிபூரண கிருபேசுவரர் என்ற சிவன் கோயில் உள்ளது. இந்த ஊரில் பிறக்கும் ஆண் பிள்ளைகளுக்கு இந்த சிவனின் பெயரை வைப்பது வழக்கமாக உள்ளது.  

## ஊரைச் சேர்ந்த பிரபலங்கள்
- மு. சி. பூரணலிங்கம் பிள்ளை
- பூர்ணம் இராமச்சந்திரன் (எழுத்தாளர் உமாசந்திரன்)
- பூர்ணம் விஸ்வநாதன்

## மேற்கோள்
# மூலப்பாளையம்



**மூலப்பாளையம்** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் ஈரோடு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும்.  

கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 194 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள மூலப்பாளையம் பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், (அதாவது, 11°27'07.6"N,) ஆகும். ஈரோடு, சோலார், கொல்லம்பாளையம், முள்ளாம்பரப்பு, கஸ்பாபேட்டை மற்றும் அவல்பூந்துறை ஆகியவை மூலப்பாளையம் பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும். மூலப்பாளையம் பகுதியில் நெரிசல் மிகுந்த மூன்று சாலை சந்திப்பு ஒன்று உள்ளது. இச்சந்திப்பில் ஏற்கனவே அமைக்கப்பட்டிருந்த சாலை சமிக்ஞை விளக்குகள் சரிவர வேலை செய்யாததால், புதியன நிறுவ மக்கள் எதிர்பார்க்கின்றனர்.  

மூலப்பாளையம் பகுதியிலுள்ள பட்டத்தரசியம்மன் கோயில், இந்து சமய அறநிலையத் துறை கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்குகிறது.  

மூலப்பாளையம் பகுதியானது, ஈரோடு கிழக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி) வரம்புக்கு உட்பட்டதாகும். இதன் சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினராக 2021-ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற திருமகன் ஈ.வெ.ரா. காலமாகி விட்டதால், இத்தொகுதிக்கு 2023-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 27-ஆம் நாள் இடைத்தேர்தல் நடைபெற உள்ளது. மேலும் இப்பகுதி, ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதி சார்ந்தது. இதன் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினராக அ. கணேசமூர்த்தி, 2019-ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
# ஓச்சிறை காளி திருவிழா



**ஓச்சிறை காளி திருவிழா** (*Oachirakali*) என்பது இந்தியாவின் கேரளாவில் உள்ள ஓச்சிராவில் சூன் மாதம் நடைபெறும் ஒரு திருவிழா ஆகும். ஓச்சிறை கோயிலில் உள்ள படநிலம் என்ற நீர் சூழ்ந்த வயல்வெளியில், மேளம் முழங்க, இரு குழுக்களிடையே நடக்கும் கேலிச் சண்டை இதுவாகும். திருவிதாங்கூர் மகாராஜாக்கள் மார்த்தாண்ட வர்மாவுக்கும் காயம்குளம் ராஜாவுக்கும் இடையே ஓச்சிறை கோயில் சமவெளியில் நடந்த காயம்குளம் போரின் நினைவாக ஓச்சிரா காளி திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. படநிலம் அல்லது போர்க்களம் என்பது புகழ்பெற்ற ஓச்சிரா பரபிரம்ம கோவிலுக்கு அருகிலுள்ள ஒரு நெல் வயல் ஆகும். மேலும் இந்த விழாக்கள் கோயிலுடன் தொடர்புடைய சடங்குகளின் ஒரு பகுதியாகும்.
# கரியா பூஜை

**கரியா பூஜை** (*Garia puja*) என்பது இந்தியாவின் திரிபுராவில் நடைபெறும் திருவிழா. இது பொய்ஷாக் மாதத்தின் ஏழாவது நாளில் நடைபெறுகிறது. 2019-ல், கரியா பூஜை ஏப்ரல் 21 அன்று நடைபெற்றது.  

கரியா பூஜையில் பக்தர்கள் சடங்கின் ஒரு பகுதியாக கோழியைப் பலியிடுகிறார்கள். பாபா கரியா தெய்வத்தைப் போற்றும் வகையில் இது மூன்று நாள் நடைபெறும் திருவிழாவாகும். இத்திருவிழா ஆண்டுதோறும் பெங்காலி நாட்காட்டி மாதமான போயிஷாக் மாதத்தின் முதல் நாளில் நடைபெறும்.
# இலங்கா பொடி

**இலங்கா பொடி** (*Lanka Podi*) அல்லது **இலங்கா புடி** (பொருள்: இலங்கா எரிப்பு) என்பது இந்தியாவின் மேற்கு ஒடிசாவின் சுபர்ணபூர் மாவட்டத்தில் கொண்டாடப்படும் ஒரு திருவிழா ஆகும். சுபர்ணபூர் பசிசிமா இலங்கா என்று அழைக்கப்பட்டது என்பதற்கு இந்த பண்டிகை மேலும் ஒரு சான்று என்று பலர் கூறுகின்றனர். இது ஆண்டுதோறும் பத்ரா அமாவாசை அன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது. பாரம்பரிய இந்து நாட்காட்டியின்படி பொதுவாகச் *சப்தபுரி அமாபஸ்யா* என்று அழைக்கப்படுகிறது.  

## திருவிழா
இத்திருவிழா இராமநவமி அன்று தொடங்கி 12 நாட்கள் நடைபெறும் இந்த திருவிழாவின் முக்கிய ஈர்ப்பு அசுரனான இராவணனை வதம் செய்வதாகும். இது ‘ராவன் பொடி’ என்று அழைக்கப்படும். இராவணனின் பெரிய உருவ பொம்மையை தீயிட்டுக் கொளுத்துவது இந்நிகழ்வின் சிறப்பாக கருதப்படுகிறது.  

## கொண்டாட்டங்கள்
இலங்கா என்ற சொல்லுக்கு இந்திய பேச்சுவழக்குகளில் தீவு என்று பொருள். இதில் நதி தீவுகளும் அடங்கும். சோனேபூர் என்றால் இராவணனின் இலங்கையினைக் குறிக்கும் தங்க நகரம் என்று பொருள். இது இராவணனின் தங்க நகரம் என்று இப்பகுதி மக்கள் நம்பினர். மழைக்கால அமாவாசை இரவில் (பத்ர அமாவாசை) குழந்தைகளுக்கு அனுமனின் களிமண் பொம்மைகள் வழங்குவார்கள். இவை இலை மற்றும் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்படும். திருவிழா இரவில், இந்த பொம்மைகளை வண்டிகளில் வைத்து அக்கம் பக்கம் எடுத்துச்செல்வர். பின்னர் இவற்றின் வால்களில் எண்ணெய் கலந்த துணியினைச் சுற்றி தீயிட்டு கொழுத்துவர். கிராமங்களில், இளைஞர்கள் இரவு முழுவதும் உண்ணாவிரதம் இருப்பார்கள். இவர்கள் அழகான அனுமான் முகமூடிகளை அணிந்துகொண்டு, அனுமான் இலங்கையைக் கைப்பற்றியதை நினைவு கூறும் விதமாக நெருப்பில் நடப்பார்கள். இங்குள்ள இராவணன் முகமூடிகளை மது மற்றும் மீன் கொண்டு வழிபடுவர். இது தந்திர வேர்களைக் குறிக்கிறது.
# சிறீ நாராயண ஜெயந்தி

, ஆன்மீக குரு]]  
உள்ள கோகர்ணநாதேசுவரா கோயிலில் குரு ஜெயந்தி விழா]]  
**சிறீ நாராயண ஜெயந்தி** (*Sri Narayana Jayanthi*) என்பது கேரளாவின் அரசு விழா ஆகும். இது மலையாள நாட்காட்டியின் சிங்கம் மாதத்தில் ஓணம் காலத்தில் சதயம் நாளில் கொண்டாடப்படுகிறது. இது இந்து மதத்தின் சாதி அமைப்புக்கு எதிராகப் போராடிய இந்தியாவின் துறவியும் சமூக சீர்திருத்தவாதியுமான நாராயணகுருவின் பிறந்த நாளைக் குறிக்கிறது.  

அரசு விழாவாக அன்றைய தினம் கேரளாவில் பள்ளிகள், வங்கிகள் உள்ளிட்ட அலுவலகங்களுக்கு விடுமுறை அளிக்கப்பட்டுள்ளது.  

மலையாள மாதமான சிங்கத்தின் (சிம்மம்) சதயம் நட்சத்திரத்தில் குருவின் பிறந்தநாள் கொண்டாடப்படுகிறது. சாதி வெறி, பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு போன்றவற்றால் துண்டு துண்டாக உடைந்த சமூகத்தில், 'ஒரே ஜாதி, ஒரே மதம், ஒரே கடவுள்' என்ற பொன்மொழியை நாராயண குரு வலியுறுத்தினார்.  

மத நல்லிணக்க ஊர்வலங்கள், மாநாடுகள், மலர் அஞ்சலிகள், சமுதாய பிரார்த்தனைகள், ஏழைகளுக்கு உணவளித்தல், படகு போட்டி மற்றும் சமூக விருந்துகள் ஆகியவை நாராயண ஜெயந்தி கொண்டாட்டங்களைக் குறிக்கின்றன.  

நாராயண குரு ஜெயந்தி அண்டை மாநிலமான கருநாடகத்தில் மங்களூர் பகுதிகளிலும் கொண்டாடப்படுகிறது.
# மூலப்பட்டறை



**மூலப்பட்டறை** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் ஈரோடு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும்.  

கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 199 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள மூலப்பட்டறை பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், (அதாவது, 11°21'04.3"N, 77°43'21.7"E) ஆகும். ஈரோடு, பிராமண பெரிய அக்கிரஹாரம், பெருமாள்மலை, சூரம்பட்டி, கொல்லம்பாளையம், மூலப்பாளையம் மற்றும் பள்ளிபாளையம் ஆகியவை மூலப்பட்டறை பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.  

பிப்ரவரி 27, 2023 அன்று ஈரோடு கிழக்கு சட்டமன்றத் தொகுதிக்கு இடைத்தேர்தல் மற்றும் அரசியல் கட்சிகளின் பிரச்சாரம் காரணமாக, போக்குவரத்து நெரிசல் நிறைந்த பகுதிகளில் மூலப்பட்டறை பகுதியும் ஒன்றாகும்.  

மூலப்பட்டறை பகுதியானது, ஈரோடு கிழக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி) வரம்புக்கு உட்பட்டதாகும். இதன் சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினராக 2021 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற திருமகன் ஈவெரா காலமாகி விட்டதால், இத்தொகுதிக்கு 2023 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 27 ஆம் நாள் இடைத்தேர்தல் நடைபெற உள்ளது. மேலும் இப்பகுதி, ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதி சார்ந்தது. இதன் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினராக அ. கணேசமூர்த்தி, 2019 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.