# காலங்கி சித்தர்


**காலங்கி சித்தர்** (Kalangi Siddhar) தமிழ் சித்தர் மரபில் ஒரு புகழ்பெற்ற சித்தர். அவர் பழநியில் நவபாஷாண முருகன் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்த போகரின் குரு ஆவார். திருமந்திரம் எழுதிய திருமூலரின் சித்த மரபு வழியில் வந்தவர், கூடுவிட்டுக் கூடு பாய்வது போன்ற அஷ்டமாசித்திகளை அறிந்தவர். ஏழு மடங்களை உருவாக்கி வழி நடத்தியவர்.  

## காலங்கி சித்தர் வரலாறு
திருமூலரும் அவருடைய சீடர் காலங்கியும் சேலம் மாவட்டத்தில் உள்ள "கஞ்சமலை" யின் மேற்குப் பகுதியில் ஒரு நீர் நிலை அருகே அக்காலத்தில் குடில் அமைத்துத் தங்கி, தியானம் செய்வதும் மூலிகைகளைச் சேகரிப்பதுமாக இருந்தனர். ஒருநாள் தம் சீடரான காலங்கியைச் சமையல் செய்யுமாறு சொல்லிவிட்டு, திருமூலர் மட்டும் மூலிகைகளைத் தேடி மலைப்பகுதிக்குள் சென்றார். தமது குரு வருவதற்குள் அவருக்குச் சுவையான சமையல் செய்து வைக்க வேண்டும் என்னும் நோக்கத்தில் விறகுகளை சேகரித்து வரச் சென்றார் காலங்கி. செழுமையான பகுதி என்பதால் காய்ந்த விறகு கிடைப்பது கடினமாக இருந்தது. கிடைத்த குச்சிகளைச் சேகரித்துக் கொண்டு வரும் வழியில் ஒடிந்த நிலையில் காயாமல் பச்சையாகக் கிடந்த ஒரு குச்சியையும் எடுத்துக் கொண்டு வந்தார். சமைக்கத் தொடங்கினார். சட்டியில் சோறு அடிப்பிடிக்கத் தொடங்கியது. அதைக்கண்ட காலங்கி, அகப்பையை எடுத்துக் கிண்டிவிடும் பொழுது அகப்பை உடைந்து விட்டது. விறகிற்காகத் தாம் சேகரித்து வந்திருந்த காயாத அந்தக் குச்சியை எடுத்துச் சோற்றைக் கிண்டிவிடத் தொடங்கினார். வெண்மையாக இருந்த சோறு அந்தக் குச்சியால் கருப்பு நிறமாக மாறி விட்டது. அதைக் கண்ட காலங்கிக்கு அச்சம் வந்துவிட்டது. குரு வரும் நேரம் நெருங்கிவிட்டது. அவர் வந்தால் சினந்துகொள்வாரே என்ன செய்வது என்னும் கவலை மேலோங்கியது. குரு வருவதற்குள் மறு சமையல் செய்து விட வேண்டும் என்று எண்ணிய காலங்கி, தாம் சமைத்ததை வீணாக்க விரும்பாமல் தாமே அதை உண்டுவிட்டு, மறு சமையலுக்கு நீர் எடுத்து வரச் சென்றார். நீர் எடுக்கும் பொழுது தண்ணீரில் தம் உருவம் இளமையாகத் தெரிந்தது. நரை இல்லை, மூப்பில்லை. அதைக் கண்ட காலங்கி அதிர்ச்சியும் வியப்பும் கொண்டார். தம் கைகளையும் உடம்பையும் பார்த்தார், இளமையான தோற்றத்தில் இருந்தன. தாம் இளமையானதைத் தம்மால் நம்ப முடியவில்லை. அதே நேரத்தில் மூலிகைகளைத் தேடி அலைந்த திருமூலர், பசியோடு குடிலுக்கு வந்தார். காலங்கி அங்கு இல்லை. அங்கிருந்த சூழ்நிலையை நோட்டமிட்டார். சமையல் செய்வதற்கு எடுத்து வைத்த பொருட்கள் இருந்தன. இன்னும் சமையல் செய்யவில்லை என்பது தெரிந்ததும் சினம் தலைக்கேறியது. சுற்றுப் புறங்களில் தேடினார். அடுப்பு இருந்த இடத்தில் கிடந்த விறகுக் குச்சிகளை எல்லாம் காலால் உதைத்துத் தள்ளிவிட்டு, நீர் நிலைக்குச் சென்றார். அங்கும் தன் சீடனைக் காணவில்லை. அங்கே ஒரு இளைஞன் தண்ணீரைக் குனிந்து பார்த்தவாறு இருப்பதைக் கண்டார். அவனருகில் சென்ற திருமூலர் "இளைஞனே!" என்று அழைத்தார். கனவா நனவா எனப் புரியாயல் தண்ணீரில் தம் முகத்தைப் பார்த்தவாறு இளைஞனாக இருந்த காலங்கி, குருவின் குரல் கேட்டு பயத்தோடு திரும்பினார். "எம் சீடனைக் காணவில்லை. இங்கு யாரையேனும் நீ பார்த்தாயா? " என்று திருமூலர் கேட்க, "குருவே! யான் தான் தங்கள் சீடன் காலங்கி" என்று காலங்கி நடுக்கத்தோடு சொன்னார். "என்ன பிதற்றுகிறாய்" என்று திருமூலர் கேட்க, சோறு சமைக்கும் பொழுது நடந்ததைக் காலங்கி சொன்னார். " இவ்வளவு நாளும் யாம் தேடிக்கொண்டிருக்கும் மூலிகையே அது தான். எங்கே அந்தக் குச்சி" என்று திருமூலர் கேட்க, சமைத்த இடத்தில் இருப்பதாகக் கூறி அடுப்பருகில் அழைத்து வந்தார் காலங்கி. ஆனால், திருமூலர் 'சினம் கொண்டு' விறகுக் குச்சிகளைக் காலால் உதைத்துத் தள்ளிய பொழுது அவையெல்லாம் அடுப்பு நெருப்பில் விழுந்ததால் எரிந்து சாம்பலாகி இருந்தன. "அந்தக் குச்சியை எந்த இடத்தில் எடுத்தாய்" என்று திருமூலர் கேட்க, அந்த இடத்தைக் காட்ட முயன்றார் காலங்கி. ஆனால், அது எந்த இடம் என்பதைக் காலங்கியால் சரியாகக் குறிப்பிட்டுக் காட்ட முடியவிலை. அதனால் திருமூலருக்கு மேலும் சினம் மிகுந்தது. தம் தவற்றை மன்னித்தருளுமாறு திருமூலரின் கால்களில் விழுந்து வணங்கியதோடு "குருவான தாங்கள் பசியில் இருக்க யான் சாப்பிட்டது மட்டுமில்லாமல் அதனால் யான் இளம்பிள்ளைப் பருவமும் பெற்றுவிட்டேனே.. எனக்கு இந்த இளமை வேண்டாம்" என்று சொல்லியவாறு தாம் உண்ட அந்தச் சோற்றை வெளியே கக்கினார் காலங்கி. சீடனின் வருத்தத்தை உணர்ந்த திருமூலர் "எமதருமை சீடனே! வருந்த வேண்டாம். உண்டதைக் கக்கிவிட்டாலும் உன் இளமை மாறாது. உன் குரு பக்தியை யாம் மெச்சுகின்றோம். உன் வருத்தத்தை நீக்குவதற்காக நீ கக்கிய அந்தச் சோற்றை யாம் உண்டு, எம் பசியைத் தீர்த்துக்கொள்வதோடு, யாம் இளமையும் பெற்று விடுகிறோம்." என்று காலங்கி கக்கிய அந்தச் சோற்றை உண்டு, காலங்கியின் கவலையை நீக்கியதோடு இளம்பிள்ளையாகவும் மாறினார் திருமூலர். இருவரும் இளம்பிள்ளைகளாக ஆனதால், அந்த இடம் "இளம்பிள்ளை" என்று அழைக்கப்பட்டது. சேலம் மாநகரில் இருந்து 19 கி.மீ., தொலைவில் உள்ள அந்த இடம் தற்பொழுது "இளம்பிள்ளை" என்னும் ஊராக உள்ளது. அதன்பிறகு, காலங்கிக்கு மூலிகைகளையும் தியானங்களையும் முழுமையாகக் கற்றுக் கொடுத்து மாட்சிமை நிலையை அடையச் செய்த திருமூலர், "இதே இடத்தில் தங்கி, இறைவனுக்கும் மக்களுக்கும் தொண்டு செய்க!" என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து சென்று விட்டார். குருவின் சொற்படி கஞ்சமலையில் தங்கி இறைவனுக்கும் மக்களுக்கும் தொண்டு செய்யத் தொடங்கினார் காலங்கி சித்தர். அவரிடம் பல சீடர்கள் பாடம் கற்றனர். அவர்களுள் ஒருவர் தான் பழனிமலை முருகன் சிலையை நவபாஷாணத்தால் பிரதிஷ்டை செய்த போகர்.  

## சித்தர் கோயில்
அந்தக் காலத்தில் செழுமையான காடுகள் சூழ்ந்த மூலிகை நிறைந்த இடமாகவே கஞ்சமலை இருந்தது. சுற்றுப்பகுதி மக்கள் அங்கு ஆடுகளும் மாடுகளும் மேய்த்து வந்தனர். மாடுகளின் உரிமையாளர்கள் அங்கு மேய்ந்துவிட்டு வரும் பசுமாடுகளில் பால் கறந்து, தம் தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்துவர். அவ்வாறு இருக்க, ஒரு காலத்தில் அங்கு மேய்ச்சலுக்குப் போய்விட்டு வரும் ஒரு பசுமாட்டில் மட்டும், பால் கறந்தால் வருவதில்லை. மேய்ச்சலுக்கு விடும் இடத்தில் யாராவது பாலைக் கறந்து விடுகிறார்களோ என்னும் ஐயம் அந்தப் பசுமாட்டின் உரிமையாளருக்கு உண்டானது. அதனால், அந்த மாட்டை மேய்ச்சலுக்கு விட்டுவிட்டு மறைந்திருந்து கண்காணித்தார். அந்த மாடு, ஒரு புற்றின் அருகில் சென்று, அந்தப் புற்றின் மேற்புறத்தில் தன் பால்மடி இருக்குமாறு நின்றது. நின்றதும் மாட்டின் மடியிலிருந்து பால் தானாகவே வெளியேறி அந்தப் புற்றின் மேல் ஊற்றியது. மறைந்திருந்து அதைப் பார்த்த அந்த மாட்டின் உரிமையாளருக்கு, அந்தச் செயல் மிகுந்த சினத்தை உண்டாக்கியது. அதே சினத்தோடு சென்று, தன் கையில் வைத்திருந்த, மாட்டைக் கட்டுவதற்கு அதன் கழுத்தில் அணிவிக்கும் கயிறான பூட்டாங்கண்ணியால் பலமாகத் தாக்கினார். அதே பூட்டாங்கண்ணிக் கயிற்றால் அந்தப் புற்றையும் தாக்கினார். புற்று உடைந்து சிதற, அதன் உள்ளே "லிங்கம்" இருப்பதைக் கண்டார். அதிர்ச்சியும் வியப்பும் கொண்ட அவர், பூட்டாங்கண்ணியைக் கீழே போட்டுவிட்டு லிங்கத்தை வணங்கினார். அதை அறிந்த சுற்றுப்புற ஊர் மக்களும் வந்து, சுயம்புவாகத் தோன்றிய லிங்கத்தை வழிபடத் தொடங்கினர் என்று சொல்லப் படுகின்றது. பிற்காலத்தில் திருமூலரும் அவரின் சீடர் காலங்கியும் கஞ்சமலையில் தங்கியிருந்த பொழுது, அந்த லிங்கத்தை வணங்கி வந்தனர். கஞ்சமலையின் மூலிகையை உண்டு இளமை அடைந்த பிறகு, திருமூலர் அங்கிருந்து சென்ற பின், காலங்கி சித்தர் தாம் வணங்கும் லிங்கத்திற்கு நீண்ட கற்களால் ஆன அழகிய கற்கோயிலைக் கட்டினார். கிழக்கு வாசல் கொண்டதாக அமைந்துள்ள கோயிலின் கோபுரத்தில் இறைவன் ஈசனின் மகிமைகளைக் காட்சிப்படுத்தும் சிற்பங்களுள், திருமூலரும் காலங்கி சித்தரும் இளமைப்பருவம் பெற்ற சிற்பங்களும் அமைக்கப்பட்டன. அது "சித்தேசுவரர் கோயில்" என்று அழைக்கப்பட்டு, பின்னர் "சித்தர் கோயில்" என்று அழைக்கப்பட்டது. இறைவனை நேரில் காண்பதற்காகக் காலங்கி சித்தர் பல ஆண்டுகள் தவமிருந்ததாகவும் , அவரின் தவத்தை மெச்சி இறைவன் ஈசன் அவருக்குக் காட்சி தந்ததாகவும் சொல்லப்படுகின்றது. மாட்டையும் லிங்கத்தையும் பூட்டாங்கண்ணியால் தாக்கிய நிகழ்வின் நினைவாகவும் அதற்காக மன்னித்தருளுமாறு வேண்டும் விதமாகவும், ஆண்டு தோறும் சித்திரை மாத இரண்டாம் வாரத்தின் செவ்வாய்க் கிழமையில் நடைபெறும் சித்தேசுவரர் திருவிழாவில், கோயிலைச் சுற்றியவாறு உற்சவர் சிலை வரும் பொழுது, பூட்டாங்கண்ணியால் தம்மை அடித்துக்கொண்டும் பசுமாட்டின் சாணத்தில் படுத்துப் புரண்டு எழுந்தும் வழிபாடு செய்கின்ற சடங்கு, பாரம்பரியமாக நடைபெற்று வருகின்றது. காலங்கி சித்தர் கட்டிய பழைமையான கற்கோயில் சிதிலமடைந்ததால், தற்பொழுது புதிதாகக் கட்டப்பட்டுள்ளது. பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளின் வரலாற்றுப் பழைமை வாய்ந்த சித்தர்கோயில், சேலம் மாநகரின் மேற்கு திசையில் 16 கி.மீ., தொலைவில் அமைந்துள்ளது.  

## மேல்சித்தர்கோயில்
கஞ்சமலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள சித்தேசுவரர் கோயிலின் சுயம்பு லிங்கத்தைக் காண்டறிவதற்கும் முன்பாகவே, சுமார் 600 மீட்டர் உயரம் கொண்ட கஞ்சமலையின் உச்சியில் ஒரு லிங்கம் இருந்தது. சித்தர்களும் சுற்றுப்புற கிராமத்தினர் சிலரும் அங்குச் சென்று வழிபட்டு வந்தனர். திருமூலரும் காலங்கி சித்தரும் அங்குத் தவம் செய்தனர் என்று சொல்லப்படுகின்றது. அது "மேல்சித்தர்கோயில்" என்று அழைக்கப்படுகின்றது. அங்குச் சுமார் பத்திற்குப்பத்து அளவில் ஒரு கட்டடம் கட்டப்பட்டுள்ளது. அங்கு ஒரு நீரூற்றும் உள்ளது. மலையடிவாரத்தில் இருந்து "மேல்சித்தர்கோயில்" செல்வதற்கான தடம், நடந்து செல்லும் அளவில் உள்ளது. அமாவாசை, பௌர்ணமி மற்றும் விசேச நாட்களில் மக்கள் அங்குச் சென்று வழிபடுகின்றனர். ஆண்டுதோறும் சித்திரை மாத முதல் வாரத்தின் செய்வாய்க் கிழமையில் மேல்சித்தர் கோயிலுக்கும், சித்திரை மாத இரண்டாம் வாரத்தின் செவ்வாய்க் கிழமையில் மலையடிவாரத்தில் உள்ள சித்தேசுவரர் கோயிலுக்கும் திருவிழா நடத்தப்படுகின்றது.  

## பாலமுருகன் கோயில்
சித்தேசுவரர் கோயிலின் வடகிழக்குப் புறமாக, 250 அடி உயரத்தில் கஞ்சமலையின் ஒரு சிறிய முகட்டில் பாலமுருகன் கோயில் மேற்கு வாசல் கொண்டதாக அமைந்துள்ளது. 101 படிக்கட்டுகள் ஏறினால் கோயிலை அடையலாம். தற்பொழுது வாகனம் செல்லும் வகையிலும் பாதை அமைக்கப் பட்டுள்ளது. இதுவும் கற்களால் கட்டப்பட்ட பழைமை வாய்ந்த கோயில்.  

## காளியம்மன் கோயில்
சித்தேசுவரர் கோயிலின் தெற்குப் பக்கத்தில் காளியம்யன் கோயில் வடக்கு வாசல் கொண்டதாக உள்ளது. சித்தேசுவரர் கோயிலுக்கும் காளியம்மன் கோயிலுக்கும் நடுவில் பொன்னி ஓடை உள்ளது.  

## கஞ்சமலை
சேலம் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள கஞ்சமலையின் நீளம் சுமார் 8 கி.மீ., அகலம் சுமார் 3 1/2 கி.மீ., உயரம் இந்த இடத்தின் தரைமட்டத்திலிருந்து சுமார் 600 மீட்டர். கஞ்சமலையின் வரலாறு, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழைமையானது. கூடுவிட்டுக் கூடு பாய்வது போன்ற அஷ்டமாசித்திகளை அறிந்தவர் என்றும், காற்றையே உடலாகக் கொண்டவர், காற்றில் பறப்பவர் என்றும் சொல்லப்படும் காலங்கி சித்தரும் அவரின் குரு திருமூலரும் இந்த மலையில் உள்ள மூலிகையை உண்டதால் இளமையாக மாறினர் என்று சொல்லப்படுகின்றது. காலங்கி சித்தரின் சீடரான போகர், பழனிமலை முருகக்கடவுளின் நவபாஷாண சிலையைப் பிரதிஷ்டை செய்வதற்கு, ஒன்பது பாஷாணங்களில் ஒரு பாஷாணத்தை இந்தக் கஞ்சமலையின் மூலிகையில் உருவாக்கினார் என்று சொல்லப்படுகின்றது. இரும்பைத் தங்கமாக்கும் மூலிகை இந்த மலையில் இருப்பதாகவும் சொல்லப்படுகின்றது. பலவித அபூர்வ மூலிகைகள் நிறைந்த கஞ்சமலை, சித்தர்களின் தவத்தலங்களுள் ஒன்றாக இருந்தது என்பதைப் பல குறிப்புகள் சொல்கின்றன. திருவண்ணமலைக்கு அடுத்தபடியாகப் பக்தர்கள் கிரிவலம் செல்லும் மலை, கஞ்சமலை தான். மாதந்தோறும் பௌர்ணமி நாளின் மாலையில் சித்தேசுவரர் கோயிலில் தொடங்கி, 18 கி.மீ., சுற்றளவு கொண்ட கஞ்சமலையைச் சித்தேசுவரர் நாமம் சொல்லியவாறு சுற்றி வருகின்றனர். இரவு வேளையில், சுற்றுச்சூழல் மாசில்லாத இம்மலையைச் சுற்றி வருவதன் மூலம் மூலிகைக் காற்று உடம்பில் படுவதாலும், மூலிகைக் காற்றைச் சுவாசிப்பதாலும் பல நோய்கள் தீர்வதாக நம்புகின்றனர்.  

## பிற குறிப்புகள்

### வற்றாத பொன்னி ஓடை
சித்தேசுவரர் கோயிலை ஒட்டிக் கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நோக்கி அமைந்துள்ளது பொன்னி ஓடை. காலங்காலமாக ஊற்றெடுத்து ஓசை எழுப்பியவாறு நீர் ஓடிக் கொண்டிருந்த இந்த ஓடை, 1990 களில் இருந்து வறண்ட நிலையில் உள்ளது. ஆனால், சித்தேசுவரர் கோயில் வளாகத்தில் பொன்னி ஓடையை ஒட்டி வெட்டப்பட்டுள்ள சுமார் இருபது அடி ஆழம் கொண்ட 9 கிணறுகளும் நல்ல நீர் வளம் கொண்டவையாக உள்ளன. கோயில் வளாகத்தில் இருக்கும் காந்ததீர்த்த குளத்து நீர் கொண்டு சுவாமிக்கு அபிசேகம் செய்யப்படுகின்றது.  

## சிறப்புகள்
மாதந்தோறும் அமாவாசை மற்றும் தைப்பூசம், பங்குனி உத்திரம், வருடப்பிறப்பு, ஆடி18 போன்ற விசேச நாள்கள் அனைத்தும் அதிகப்படியான மக்கள் வந்து சித்தேசுவரரை வணங்கிச் செல்கின்றனர். ஆண்டுதோறும் சித்திரை மாத முதல் வாரத்தின் செய்வாய்க் கிழமையில் மேல்சித்தர் கோயிலுக்கும், சித்திரை மாத இரண்டாம் வாரத்தின் செவ்வாய்க் கிழமையில் மலையடிவாரத்தில் உள்ள சித்தேசுவரர் கோயிலுக்கும் திருவிழா நடத்தப்படுகின்றது.  

## கஞ்சமலைச் சித்தர் பாடல்களில் ஒன்று

### கஞ்சமலைச் சித்தர் பாடல்
பரிபூர ணானந்த போதம் - சிவ  

பரப்பிர்ம மான சதானந்த பாதம்  

உரிதாம் பரம்பொருளை உள்ளு - மாயம்  

உற்ற பிரபஞ்ச மயக்கத்தைத் தள்ளு  

அரிதான சிவநாமம் விள்ளு - சிவன்  

அடியார்கள் பணிவிடை அன்பாகக் கொள்ளு. 1  

துச்சமு சாரவி சாரம் - அற்பச்  

சுகமது துக்கமதாம் வெகு கோரம்  

நிச்சய மானவி சாரம் - ஞான  

நிர்மல வேதாந்த சாரமே சாரம். 2  

கற்பனை யாகிய ஞாலம் - அந்தக்  

கரணங்க ளாலே விளைந்த விசாலம்  

சொற்பன மாம்இந்த்ர சாலம் - அன்று  

தோன்றி விட்டாலது சூட்சானு கூலம். 3  
அற்பம தானப்பிர பஞ்சம் - அது  

அனுசரித்தாலே உனக்கிது கொஞ்சம்  

நிற்பது அருள்மேவி நெஞ்சம் - அன்று  

நிகரில்லை நிகரில்லை மெய்ஞ்ஞான பொஞ்சம். 4  
ஆங்காரத் தால்வந்த கேடு-முதல்  

ஆசையைக் கட்டோடே அப்பாலே போடு  

தாங்காம லானந்த வீடு-அன்று  

தாக்கும னோலயந் தானாகக் கூடு. 5  
தத்துவக் குப்பைகள் ஏது-சித்தி  

சாத்திர மான சடங்குகள் ஏது  

பத்தி யுடன் மறவாது - குரு  

பாதத்தைக் கண்டாற் தெரியும் அப்போது. 6  
தூராதி தூரங்கள்இல்லை - அத்தைத்  

தொட்டுப் பிடிக்க வென்றால் வெகு தொல்லை,  

காரண தேசிகன் சொல்லை-நம்பிக்  

கருத்தில் நிறுத்தியும் காணலாம் எல்லை. 7  
ஆணவத் தால்வந்த காயம் - அதில்  

ஐவரிருந்து தொழில்செய்யும் ஞாயம்  

காணவ மாம்போகு மாயம்-நன்றாய்க்  

கைகண்ட சூத்திரம் சொன்னேன் உபாயம். 8  
மூடர் உறவு பிடியாதே-நாரி  

மோக விகாரத்தால் நீ மடியாதே  

ஆடம் பரம் படியாதே-ஞான  

அமுதம் இருக்க விஷம் குடியாதே. 9  
தான் என்று வாது கூறாதே-பேசி  

தர்க்கங்கள் இட்டுச் சள் என்று சீறாதே  

ஊனென்ற பாசம் மாறாதே-போனால்  

உன்னாணை உன்மனஞ் செத்துந் தீராதே. 10  
வந்த பொருளைத் தள்ளாதே-நீயும்  

வாராததற்கு வீணாசை கொள்ளாதே  

சிந்தை வசமாய்த் துள்ளாதே - சும்மா  

சித்திரம் போலிருந்தது ஒன்றும் விள்ளாதே. 11  
தேகபாச பவ பந்தம்-அப்பொருள்  

சிற்றின்ப மானது சிச்சீர்க்கந்தம்  

பாகம தானவே தந்தம்-பொருள்  

பாவித்துப் பார்க்கில் உனக்கிது சொந்தம். 12  
வஞ்சியர் ஆசை ஆகாதே-அந்த  

மயக்கமானாற் கொஞ்ச மட்டிற் போகாதே  

அஞ்சி யமன்கைச் சாகாதே-கெட்ட  

ஆசா பாசமாம் நெருப்பில் வேகாதே. 13  
கல்வி மயக்கங் கடந்து-எல்லாம்  

கற்றோ மென்று றெண்ணுங் கசட்டைத் தொலைந்து  

சொல்வெப் பினாலே கிடந்து-இரு  

சூட்சாதி சூட்சத்தில் ஆசை படர்ந்து. 14  
ஓடித் திரியும் கருத்து-அதை  

ஓடாமல் கூட்டிப் பிடித்துத் திருத்து  

நாடிக் கொண்டம்பைப் பொருத்து - அந்த  

நாதாந்த வெட்டவெளிக் குள்இருத்து. 15  
சாண்வயிற் றால்அலை யாதே-நிதம்  

சஞ்சலப்பட்டுக் கொண்டே மலையாதே  

ஆணவத் தால்உலை யாதே-உனக்கு  

கானந்த முத்தி அது நிலையாதே. 16  
அபிமானி யாகிய சீவன்-அவன்  

அஞ்ஞானத்தாலே அழிவுண்டு போவான்  

தபம்நினைந்தால் போதம் சார்வான்-நிலை  

சார்ந்து கொண்டால் சத்தி ரூபமும் ஆவான். 17  
நற்குரு சொன்னதே சொல்லு-தம்பம்  

நாட்ட மென்றால் வன்னி நிலையிலே நில்லு  

தற்சம யங்களை விள்ளு-உண்டு  

தன்மயமாகவே தானே நீ கொள்ளு. 18  
துன்ப இன்பங்களைத் தொட்டு-அந்தத்  

தொந்தங்கள் எல்லாந் துருசறச் சுட்டு  

பின்பு பாசத்தைக் கைவிட்டு-ஒன்று  

பேசாம லந்தம் பெருமையை விட்டு. 19  
பேச்சினால் என்னென்ன தோணும்-சும்மா  

பேசப்பேசப் பிழைஅல்லோ காணும்  

வாச்சுத லால்அம்பு பூணும்-நல்ல  

மாசற்ற ஞான விசாரணை வேணும். 20  
அநித்திய மானது தேகம்-அதில்  

ஆசையும் ஒன்றால் அடங்காது மோகம்  

தனித்திருந் தால்அந்த போகம்-ஒன்று  

தானாகி நிற்பது வேசிவ யோகம். 21  
விரும்பாசைக்கு இடங்கள் கொடாதே-காய  

வேதனைக் குள்ளேநீ கட்டுப்படாதே  

திரும்பச் செனனம் எடாதே-குரு  

தேசிகர் பாதத்தில் அன்பு விடாதே. 22  
கோடான கோடி தவங்கள்-அந்தக்  

கோவிலைச் சுற்றிச் செபிக்குஞ்செபங்கள்  

பாடான தல்லோ பவங்கள்-இது  

பண்ணுமுன் நண்ணும் துன்ப அமலங்கள். 23  
அந்தக் கரணவி லாசம்-அதை  

யாராலும் தள்ளக்கூ டாது பிரயாசம்  

தொந்தித்து நிற்பதே பாசம்-அதிற்  

தோன்றாமற் தோன்றுஞ் சுயம்பிரகாசம். 24  
நாமசொ ரூபமே சித்தி-அதை  

நாடித் தெளிந்துகொண்டால் அல்லோ முத்தி  

நேம சொரூபமே வித்து-எங்கும்  

நிச்சய மாகும் நிரந்தர வத்து. 25.