# சிம்லா ஒப்பந்தம்



**சிம்லா ஒப்பந்தம்** (*Simla Agreement*) என்பது வங்கதேச விடுதலைப் போரினைத் தொடர்ந்து இந்தியா - பாக்கித்தான் அரசுகளுக்கிடையே நல்லுறவை மேம்படுத்துவதற்காக இரு நாட்டு அரசுகளும் ஏற்றுக் கொண்ட ஒப்பந்தமாகும். இந்த ஒப்பந்தம் இந்தியாவின் இமாசலப் பிரதேச மாநிலத் தலைநகரான சிம்லாவில் சூலை 2, 1972 அன்று கையெழுத்திடப்பட்டது. வங்கதேசம் அப்போது பாக்கிஸ்தானின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 1971 இந்தியா - பாக்கிஸ்தான் போரில் இந்தியா வங்கத்திற்கு ஆதரவாகப் போரிட்டது. போரின் இறுதியில் ஏற்பட்ட இந்த ஒப்பந்தத்தை இரு நாடுகளின் நாடாளுமன்றங்களும் பின்னர் அதே ஆண்டில் ஏற்றுக் கொண்டன. இந்த ஒப்பந்தம் வங்கதேச விடுதலைக்கு வழிவகுத்தது.  

சிம்லா ஒப்பந்தத்தை அடுத்து இந்தியா, பாகிஸ்தான் இடையே இருந்த சியாச்சின் பிணக்கு, மனக்கசப்புகள், காஷ்மீர் குறித்தான சர்ச்சைகள் முடிவுற்று இருபக்க அரச உறவுகள் மேம்பட்டன. மேலும், இருபக்க உறவுகளுக்குத் தடையாக அடுத்து ஏற்படக்கூடிய சிக்கல்களைக் களையவும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.  

## சிம்லா ஒப்பந்தத்தின் விவரங்கள்
சிம்லா ஒப்பந்தத்தில் பாகிஸ்தான் அதிபர் சுல்பிக்கார் அலி பூட்டோவும் இந்தியப் பிரதமரான இந்திரா காந்தியும் கையெழுத்திட்டனர். இது பாக்கிஸ்தான் வங்கதேசத்திற்கு அரசமுறையாக ஏற்பு அளிக்க வழிவகுத்தது. இந்த ஆவணம் 1972 ஜூலை 2 தேதியிட்டதாக இருந்தாலும், ஜூலை 3 இரவு 0040 மணிக்குத் தான் கையெழுத்தானது.  

சிம்லா உடன்பாட்டின் சில முக்கிய முடிவுகள்:  

: இரு நாடுகளும் "இருபக்கப் பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் அமைதியான முறையில் தங்கள் வேறுபாடுகளைத் தீர்த்துக் கொள்ளவேண்டும்". காஷ்மீர் பிரச்சினை என்பது ஒரு முக்கியமான இருநாட்டுப் பிரச்சினையாகும். 1972 சிம்லா உடன்படிக்கை, இருநாடுகளும் காஷ்மீர் பிரச்சினையை பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் தீர்வு காணப்பட வேண்டும் எனக் கூறுகிறது. மேலும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை உட்பட மூன்றாம் தரப்பு தலையீடு இதில் மறுக்கப்படுகிறது.  
: ஒப்பந்தம் 1971 டிசம்பர் 17 இந்திய மற்றும் பாக்கிஸ்தானுக்கும் இடையேயான கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டிற்கு (LOC) இடைநிறுத்தப் பாதையை மாற்றியது. எந்தவொரு பக்கமும் அதை ஒருதலைப்பட்சமாக மாற்றுதல், பரஸ்பர வேறுபாடுகள் மற்றும் சட்ட விளக்கங்களைத் தவிர வேறு வழியில்லை" என்று ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டது. பல இந்திய அதிகாரிகளால் விவாதிக்கப்பட்டு பின்னர் இரண்டு தலைவர்களும் ஒருவருக்கொருவர் சந்தித்து பின்னர் இந்த கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டை சர்வதேச எல்லையாக மாற்றுவதற்கான ஒரு உடன்படிக்கையை இறுதி செய்தனர் . இருப்பினும், பாக்கிஸ்தானின் அதிகாரிகள் இத்தகையதொரு நடவடிக்கையை மறுத்தனர். இந்த இரண்டு மாநிலங்களுமே ஒரு புதிய "போர்நிறுத்தம்" என்பதை உருவாக்கும் எனவும், இது இந்தியாவிற்கும், பாகிஸ்தானிற்கும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது எனவும் ஐக்கிய நாடுகளின் இராணுவ அப்சர்வர் குழு என வாதிட்டது. இந்தியாவின் கூற்றுப்படி, UNMOGIP இன் நோக்கம் 1949 ன் கராச்சிய ஒப்பந்தத்தில் அடையாளம் காணப்படாததால், அது இனிமேலும் இல்லாத நிலையைக் கண்டறிவது ஆகும். இருப்பினும், இந்த விடயத்தில் பாக்கிஸ்தான் வேறுபட்டது, இன்றும் இரு நாடுகளும் ஐ.நாவின் தலையீடை ஏற்கவில்லை.  
இந்த உடன்படிக்கையால் இரு நாடுகளுக்கும் இடையே 1999 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற கார்கில் போரில் மிகக் கடுமையாக மோதல்களை தடுக்க இயலவில்லை. 1984-ஆம் ஆண்டின் *ஆபரேசன் மேகதூத்தின்* மூலம் இந்தியாவின் எல்லைக்குட்பட்ட சியாச்சென் பனிப்பாறைப் பகுதியை இந்தியா முழுவதும் கைப்பற்றியது. இதில் உடன்பாட்டின் எல்லைப்பகுதி தெளிவாக வரையறுக்கப்படவில்லை (பரவலாக விவாதிக்கப்பட முடியாததாக கருதப்பட்டதால்), இது சிம்லா ஒப்பந்தத்தின் மீறல் என்று பாக்கிஸ்தான் கருதியது. சியாச்சின் மோதலில் ஏற்பட்ட பல மரணங்கள் இயற்கை பேரழிவுகளிலிருந்து வந்தன, எ.கா. 2010, 2012 மற்றும் 2016 இல் பனிச்சரிவு.  
## உரை
சிம்லா ஒப்பந்தத்தின் உரை பின்வருமாறு:  

## தில்லி ஒப்பந்தம்
போர் மற்றும் குடியுரிமை உள்பட நாடுகளின் டெல்லி உடன்படிக்கை, ஆகஸ்ட் 28, 1973 இல் கையெழுத்திடப்பட்ட மேற்கூறப்பட்ட மாநிலங்களுக்கிடையே முத்தரப்பு ஒப்பந்தம் ஆகும்.வங்காளதேச அரசாங்கத்தின் வெளியுறவு மந்திரி கமால் ஹொசைன், இந்தியாவின் வெளிவிவகார அமைச்சர் சர்தார் ஸ்ரான் சிங் மற்றும் பாக்கிஸ்தான் அரசாங்கத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் அஜிஸ் அகமது ஆகியோர் கையெழுத்திட்டனர்.