# நீரிழிவு நோய் (இரண்டாவது வகை)



**இன்சுலின் சாராத நீரிழிவு** (அல்லது) **முதுமை தொடக்க நீரிழிவு** என்று முன்பு அழைக்கப்பட்ட **இரண்டாவது வகை நீரிழிவு** (Diabetes mellitus type 2), இன்சுலின் எதிர்ப்பு, ஒப்பீட்டளவில் இன்சுலின் குறைபாடு ஆகியவற்றின் காரணமாக நம் இரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவுகளை அதிகப்படுத்தும், ஒரு வளர்சிதைமாற்ற நோயாகும். அடிக்கடி சிறுநீர் கழித்தல் (polyuria), அதிகமாக தாகமெடுத்தல் (polydipsia), அளப்பரிய பசி (polyphagia) ஆகியவை இந்நோயின் மரபார்ந்த அறிகுறிகளாகும். மொத்த நீரிழிவு நோயாளிகளில் இரண்டாம் வகை நீரிழிவு உள்ளவர்கள் தொண்ணூறு சதவிகிதமும் (90%), மற்ற பத்து சதவிகிதத்தினர் (10%) முதன்மையாக **முதலாம் வகை நீரிழிவு** (Diabetes mellitus type 1), **கர்ப்பகால நீரிழிவு** (gestational diabetes) கொண்டவர்களாகவும் உள்ளனர். இந்நோய் உருவாவதற்கு, மரபியல் முன்னிணக்கம் கொண்டவர்களில், உடற் பருமன் ஒரு முதன்மைக் காரணியாக விளங்குகிறது.  

உணவுமுறையைச் சீரமைப்பதன் மூலமும், உடற்பயிற்சியினை அதிகரிப்பதன் மூலமும் இரண்டாம் வகை நீரிழிவினை ஆரம்பத்தில் கட்டுப்படுத்த முடியும். ஆனால், இவ்வித முயற்சிகளால் இரத்த குளுக்கோசு அளவுகளைப் போதுமான அளவுக் குறைக்க முடியாத பட்சத்தில் மெட்ஃபார்மின், இன்சுலின் போன்ற மருந்துகள் தேவைப்படலாம். இங்ஙனம், இன்சுலினை உபயோகிப்பவர்கள் இரத்த சர்க்கரை அளவுகளைக் கண்காணிப்பதை வழக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும்.  

கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் உடற்பருமன் உடையவர்கள் அதிகரித்ததைப்போல நீரிழிவு நோயாளிகளும் குறிப்பிடும்வண்ணம் அதிகரித்துள்ளனர். தோராயமாக 1985-ஆம் ஆண்டு கணக்கின்படி 30&nbsp;மில்லியன் மக்கள் நீரிழிவினால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தனர். ஆனால், 2010-ஆம் ஆண்டில் இத்தொகை 285&nbsp;மில்லியனாக உயர்ந்துள்ளது. நீண்டகாலம் இரத்தத்தில் அதிக அளவு சர்க்கரை இருப்பதால் மாரடைப்பு, பக்கவாதம், கூழ்மப்பிரிப்புத் தேவைப்படும் சிறுநீரகச் செயலிழப்பு, விரல்களில் குருதியோட்டம் குறைவதால் உறுப்பு நீக்கம் செய்தல், நீரிழிவுசார் விழித்திரை நோய் (diabetic retinopathy) ஆகியவை ஏற்படுகிறது. நீரிழிவு முதலாம் வகையிலுள்ள தீவிரச் சிக்கலான கீட்டோ அமிலத்துவம் (ketoacidosis), நீரிழிவு இரண்டாம் வகையில் ஏற்படுவது வழக்கமில்லாதது என்றாலும், கீட்டோன்-சாரா இரத்த சர்க்கரை மிகைப்பு (nonketonic hyperglycemia) இந்நோயாளிகளில் ஏற்படலாம்.  

## இரண்டாம் வகை நீரிழிவின் அறிகுறிகளும் உணர்குறிகளும்

அடிக்கடி சிறுநீர் கழித்தல் (polyuria), அதிகமாக தாகமெடுத்தல் (polydipsia), அதிகமாகப் பசியெடுத்தல் (polyphagia), எடை குறைதல் ஆகியவை இந்நோயின் மரபார்ந்த அறிகுறிகளாகும்.  

### சிக்கல்கள்
இரண்டாம் வகை நீரிழிவு நாம் வாழும் காலத்தை பத்தாண்டு குறைக்கவல்ல ஒரு நாள்பட்ட நோயாகும். இது பகுதியாகக் கீழ்காணும் பல்வேறு உடல்நலச் சிக்கல்களுடன் தொடர்புடையதால் விளைவதாகும்: இதயக்குழலிய நோய், பக்கவாதம் ஆகியவை நிகழ இரண்டிலிருந்து நான்கு மடங்கு அதிகமான இடரினைக் கொண்டிருப்பது, கீழ்விரலை நீக்குவது இருபது மடங்கு அதிகரிப்பது, அதிக அளவு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெறவேண்டிய கட்டாயம் ஆகியவற்றைக் கூறலாம். நீரழிவு இரண்டாம் வகையானது மூளையசதி நோய் (Alzheimer's disease), இரத்தநாளம் சார்ந்த அறிவாற்றல் இழப்பு (vascular dementia) முதலிய நோய்களின் செயல்முறைகள் மூலம் உணரறிவிய செயல் பிறழ்ச்சி (cognitive dysfunction), உளக்கேடு (dementia) ஆகிய இடர்கள் அதிகம் நிகழ்வதுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது. அடிக்கடி கிருமிகளால் தாக்கப்படுதல், பால்வினை செயல் பிறழ்ச்சி முதலியன பிற சிக்கல்களாகும். இவற்றில் உணவு முறை, உடல் பருமன் போன்றவைத் தனிப்பட்டவரின் கட்டுபாட்டிற்குள் இருந்தாலும் வயது, பாலினம், மரபியல் ஆகியவை ஒருவரின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் இல்லாதவையாகும்., கரு வளரும்போது உள்ள ஊட்டச்சத்து நிலைமை ஆகியவை இரண்டாம் வகை நீரிழிவுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது.  

### வாழும் முறை
பல்வேறு வாழும் முறைக் காரணிகள் இரண்டாம் வகை நீரிழிவு உருவாவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன: உதாரணமாக, உடல் பருமன், தேவையான உடல் உழைப்பு இல்லாதது, உணவுக் குறைபாடுகள், மன இறுக்கம், நகரமயமாதல் ஆகியவற்றைக் கூறலாம். பல உணவுகள், உதாரணமாக இனிப்பூட்டப்பட்ட பானங்களை அளவுக்கு அதிகமாக பருகுதல், உணவில் உள்ள கொழுப்பு வகைகள் ஆகியவை இரண்டாம் வகை நீரிழிவு உருவாவதில் பங்காற்றுவதாகத் தெரிகிறது. என்றாலும், இந்நோயின் மொத்த மரபுப் பொதிவுகளைக் கணக்கில் கொள்ளும்போது, இதுவரைக் கண்டறியப்பட்ட அனைத்து மரபணுக்களின் பங்கு பத்து சதவிகிதமேயாகும்.  

### மருத்துவக் காரணங்கள்
பல மருந்துகளும் உடல்நலக் குறைபாடுகளும் நீரிழிவு நோய் உண்டாவதற்கான முன்னிணக்கத்தைத் தூண்ட முடியும். உதாரணமாக கீழ்வரும் மருந்துகளைக் கூறலாம்: சிறுநீரகமுனைச்சுரப்பு இயக்க நீர்ப்பொருள்கள் (குளுக்கோக்கார்டிகாய்டுகள்), தையசைடுகள், பீட்டா-அண்ணீரக இயக்கிகள், ஆல்ஃபா-நச்சுயிரிப் பெருக்கத் தடுப்பிகள் (இன்ட்டர்ஃபெரான்கள்).  

## நோய்க்கூற்று உடலியக்கவியல்
இரண்டாம் நிலை நீரிழிவானது முதன்மையாக தசைகளிலும், கொழுப்புத் திசுக்களிலும் உள்ள இன்சுலின் எதிர்ப்புத் தன்மையினால் விளைவதாகும். இதுவே, தீவிரமடைந்து வரும் நோயாளிகளில் ஈடுசெய்ய போதுமான இன்சுலின் உற்பத்தியினை பீட்டா செல்கள் செய்ய முடியாத நிலை விளைகிறது. இத்துடன் சேர்த்து, இரத்த இன்சுலின் அளவுகளால் கட்டுப்படுத்தப்படும், கல்லீரலிருந்து வெளிப்படும் முறையற்ற குளுக்கோசு ஆகியவற்றால் இரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவுகள் உயர்ந்து காணப்படுகின்றது:  
- உண்ணாநிலை இரத்த நீர்ம குளுக்கோசு ≥ 7.0&nbsp;மில்லி மோல்/லிட்டர் (126&nbsp;மில்லிகிராம்/டெசி லிட்டர்)
:அல்லது  
- குளுக்கோசு சகிப்புச்சோதனையில் வாய்வழியாகக் கொடுத்தப்பின் இரண்டு மணிநேரம் கழித்து இரத்த நீர்ம குளுக்கோசு ≥ 11.1&nbsp;மில்லி மோல்/லிட்டர் (200&nbsp;மில்லிகிராம்/டெசி லிட்டர்) மற்றும் கிளைக்கோசிலாக்கப்பட்ட ஈமோகுளோபின் அளவுகள் 6.5 சதவிகிதத்திற்கும் (6.5%) மேலாக இருப்பது நீரிழிவைக் கண்டறியும் இன்னொரு முறையாகும். பெரியவர்களில் நோய் அறிகுறிகளில்லாத ஆனால் இரத்த அழுத்தம் 135/80&nbsp;மில்லிமீட்டர் பாதரசம் (mmHg) அளவுகளுக்கு மேல் இருப்பவர்களுக்குப் பிரித்தறியும் சோதனைகளைச் செய்ய வேண்டும் என்று ஐக்கிய அமெரிக்கத் தடுப்பு சிறப்புப் பணிப்பிரிவு பரிந்துரைக்கின்றது. இந்த அளவுகளுக்கு கீழ் இரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்களுக்கு, பிரித்தறியும் சோதனைகளைச் செய்ய வேண்டும் அல்லது வேண்டாம் என்று பரிந்துரைக்க போதிய ஆதாரங்கள் இல்லை. தீவிர வாழும் முறை மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவதன் மூலம் இந்நோய் வருவதற்கான இடரினைப் பாதிக்கும் மேல் குறைக்க முடியலாம். உணவு பழக்க முறை மாற்றங்களினால் மட்டும் விளையும் நோய்க்குறைப்பு ஆதாயங்களுக்கான ஆதாரங்கள் குறைவே; பச்சைக் காய்கறிகள் அதிக அளவு உள்ள உணவிற்கும், இனிப்பூட்டப்பட்ட பானங்களை பருகுவதைக் குறைப்பதனால் விளையும் நன்மைகளுக்கும். ஆனால், வாழும் முறை மாற்றங்கள் மெட்ஃபார்மினைக் காட்டிலும் அதிகப் பயனுள்ளதாகும், என்றாலும் இன்சுலின் பன்முகச் சிகிச்சைக்கு உட்படாதவர்கள் சுயப் பரிசோதனை செய்து கொள்வதன் பயன் கேள்விக்குரியதே. சிகிச்சையின் இலக்கானது குறிப்பாக கிளைக்கோசிலாக்கப்பட்ட ஈமோகுளோபின் (HbA1C) அளவுகளை ஏழு சதவிகிதத்திற்கும் கீழாகக் குறைப்பது அல்லது உண்ணாநிலை குளுக்கோசு [6.7&nbsp;மில்லிமோல்/லிட்டர் (120&nbsp;மில்லிகிராம்/டெசிலிட்டர்)] அளவுகளுக்குக் கீழாகக் குறைப்பதென்றாலும் இத்தகு இலக்குகள் தாழ்நிலை இரத்தச் சர்க்கரை அளவினால் ஏற்படும் குறிப்பிட்ட இடர்கள், வாழும் காலம் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு மருத்துவரின் ஆலோசனையின் பேரில் மாற்றப்படலாம். நடத்தல், ஓடுதல், நீந்துதல் முதலிய இதயம், நுரையீரல் முதலியவற்றுக்கு நன்மை பயக்கும் காற்றுப்பயிற்சி உடற்பயிற்சிகளைச் செய்வது கிளைக்கோசிலாக்கப்பட்ட ஈமொக்லோபின் அளவுகளைக் குறைக்கிறது, இன்சுலின் உணர்திறனைக் கூட்டுகிறது. குறைந்த சர்க்கரை உயர்த்தல் குறியீடு உள்ள உணவு இரத்தச் சர்க்கரை அளவுகளைக் கட்டுபாட்டிற்குள் வைத்திருப்பதை மேம்படுத்துவதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. பண்பாட்டிற்கு உகந்தக் கல்வியினைக் கொடுப்பது இரண்டாம் வகை நீரிழிவு நோயாளிகள் தங்கள் இரத்தச் சர்க்கரை அளவுகளைக் குறைந்தப்பட்சம் ஆறுமாதக் காலத்திற்காவது ஒரு கட்டுபாட்டில் வைத்திருக்க உதவக்கூடும். மிதமான அளவு இரத்தச் சர்க்கரை அளவு உயர்ந்தவர்களில் இத்தகு வாழ்க்கை முறை மாற்றங்களினால் எந்தவொரு மேம்பாடும் ஆறு வாரங்களுக்குள் ஏற்படாவிட்டால், இந்நோயாளிகள் மருந்துகளை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். கர்ப்பிணிகளுக்கு இன்சுலின் சிகிச்சையே பொதுவாகச் சிறந்ததாகும்.

### அறுவைச் சிகிச்சை
பருமனாக இருப்பவர்களில் நீரிழிவைக் கட்டுபடுத்த/சிகிச்சையளிக்க இரையக மாற்று வழி இணைப்பறுவை செய்வது பயனுள்ள நடவடிக்கையாகத் தெரிகிறது. இந்த அறுவைச் சிகிச்சைக்குப் பின் பலரும் சாதாரணமான இரத்த சர்க்கரை அளவுகளை மருந்துகளின் துணைக் கொண்டோ அல்லது துணை இல்லாமலோ பேண முடிகிறது. இதனால், நீண்ட நாள் மரணவீதம் குறைந்துள்ளது. அறுவைச் சிகிச்சை செய்ய சரியான உடல் பருமயெண் பகுப்பளவுகள் எவை என்பதுக் குறித்த விவரங்கள் இன்னமும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.  

## நீரிழிவு நோய்ப்பரவு இயல்
மக்களில் உலகளவில் 2004-ஆம் ஆண்டில் நீரிழிவு நோய் பாதிப்பின் பரிமாணம்.  

உலக அளவில் 2010- ஆம் ஆண்டில் இரண்டாம் வகை நீரிழிவு நோய்க் கொண்டவர்கள் 285&nbsp;மில்லியன் என மதிப்பீடுச் செய்யப்பட்டது. இது மொத்த நீரிழிவு நோயாளிகளில் தொண்ணூறு சதவிகிதமாகும் (90%). நீரிழிவானது வளர்ந்த, வளரும் நாடுகளில் காணப்படும் ஒரு பொதுவான நோயாகும். சம்பிரதாயமாகப் பெரியவர்களுக்குத்தான் இரண்டாம் வகை நீரிழிவு வரும் என்று கருதப்பட்டாலும், தற்போதைய குழந்தைகளின் பருமன் கூடுவதற்கு இணையாக இந்நோய் அவர்களில் அதிகமாகக் கண்டறியப்படுகிறது. இந்த அளவு அதிகரித்திருப்பதற்கான முதன்மைக் காரணங்களாக உலகளாவிய மக்கள்தொகை முதுமையடைவது, உடற்பயிற்சி செய்வதுக் (உடல் உழைப்பு) குறைந்துபோனது, பருமனாவது அதிகரிப்பது ஆகியவற்றைக் கூறலாம். உலக சுகாதார நிறுவனம் நீரிழிவை உலக அளவில் கொள்ளை நோயாக அங்கீகரித்துள்ளது..  

## நீரிழிவு நோய் வரலாறு
நீரிழிவு நோய் முதலில் விவரிக்கப்பட்ட நோய்களுள் ஒன்றாகும். எகிப்திய பழங்காலத்துச் (தோராயமாக கி.மு. 1500-ல்) சுவடிகளில் பெருமளவு சிறுநீர் போவதுக் குறித்துக் குறிப்பிட்டுள்ளது. சமகாலத்தில், இந்திய மருத்துவர்களும் இந்நோயினைக் கண்டறிந்து, சிறுநீரில் எறும்புகள் மொய்ப்பதை வைத்து, **மதுமேகம்** அல்லது **சிறுநீரில் தேன்** எனப் பாகுபாடு செய்தார்கள். "நீரிழிவு" அல்லது "போதல்" என்னும் சொற்றொடர் முதலில் கி.மு. 230-ல் அபோல்லோனியசு என்னும் கிரேக்க மருத்துவரால் உபயோகப்படுத்தப்பட்டது. காலென் என்னும் மருத்துவர் தன் பணிநாளில் இரண்டே இரண்டு நோயாளிகளைப் பார்த்ததாகக் கூறியதிலிருந்து ரோமப் பேரரசின்போது இந்நோய் மிக அரிதாக இருந்ததாகத் தெரிகிறது. முதலாம் வகை, இரண்டாம் வகை நீரிழிவுகள் தனித்தனியான நோய்களாக முதன் முதலில் இந்திய மருத்துவர்களான சுஷ்ருதா, சாரகா ஆகியோரால் கி.பி. 400-500&nbsp;-ல் முதலாம் வகை நீரிழிவு இளையவர்களுடனும், இரண்டாம் வகை அதிக உடற்பருமன் உடையவர்களுடன் தொடர்புள்ளதாகப் பாகுபாடுச் செய்யப்பட்டன. "மதுமேகம்" அல்லது "தேனிலிருந்து" என்னும் சொற்றொடர் பிரித்தானியர் ஜான் ரோலே என்பவரால் அடிக்கடிச் சிறுநீர் போவதுடன் தொடர்புடைய **வெற்று நீரிழிவு** (Diabetes insipidus) நோயிலிருந்து வேறுபடுத்த 1700-ஆம் ஆண்டுகளில் சேர்க்கப்பட்டது. பிரெடெரிக் பான்டிங், சார்லஸ் பெஸ்ட் ஆகிய கனேடிய மருத்துவ அறிவியலாளர்களால் 1921-1922-ல் இன்சுலின் உருவாக்கப்பட்ட இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலம் வரைத் திறம்பட்டச் சிகிச்சை முறைகள் இந்நோய்க்கு உருவாக்கப்படவில்லை. இதன் பிறகு, 1940-ஆம் ஆண்டில் **நீள்வினை இன்சுலின்** (long acting insulin) என்.பி.எச். உருவாக்கப்பட்டது.  

## இவற்றையும் காண்க

- நீரிழிவு நோய்
- நீரிழிவு விழித்திரை நோய்

## வெளியிணைப்புகள்
- Type 2 diabetics should consult before fasting