# விற்பனை வரி


**விற்பனை வரி** என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் விற்பனைக்காக ஒரு நிர்வாக அமைப்புக்கு செலுத்தப்படும் வரி ஆகும். நுகர்வோர் தங்கள் பொருட்களை வாங்கும்போதே விற்பனையாளர் விற்பனை வரியை பெறுகிறார்.  

பொருட்கள் அல்லது சேவைகள் மீதான வரி ஒரு நுகர்வோரால் நேரடியாக ஒரு நிர்வாகக் குழுவிற்கு செலுத்தப்படும்போது, அது பொதுவாக பயன்பாட்டு வரி என்று அழைக்கப்படுகிறது. உணவு, கல்வி மற்றும் மருந்துகள் போன்ற சில பொருட்கள் அல்லது சேவைகளுக்கு விற்பனை மற்றும் பயன்பாட்டு வரியிலிருந்து விலக்கு அளிக்கபடுகிறது. பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் மீது வசூலிக்கப்படும் மதிப்பு கூட்டப்பட்ட வரி (வாட்), இது  விற்பனை வரியுடன் தொடர்புடையது.  

## வகைகள்

வழக்கமான அல்லது சில்லறை விற்பனை வரி என்பது ஒரு பொருளை அதன் இறுதி பயனருக்கு விற்பனை செய்வதிலிருந்து பெறப்படுகிறது , மேலும் அந்த பொருள், சில்லறை விற்பனை செய்யப்படும் ஒவ்வொரு முறையும் வசூலிக்கப்படுகிறது. பின்னர் பொருட்களை மறுவிற்பனை செய்யப்படும்போது வரி விதிக்கப்படுவதில்லை. இறுதிப் பயனர் அல்லாத ஒரு வாங்குபவருக்கு வழக்கமாக வரிவிதிப்பு அதிகாரத்தால் "மறுவிற்பனை சான்றிதழ்" வழங்கப்படுகிறது, மேலும் அந்த சான்றிதழ் (அல்லது அதன் அடையாள எண்) வாங்கும் நேரத்தில் ஒரு விற்பனையாளருக்கு வழங்க வேண்டும், அதோடு அந்த பொருள் மறுவிற்ப்பனைக்கானது என்ற அறிக்கையும் கொடுக்க வேண்டும். அத்தகைய சான்றிதழ் இல்லாமல் வாங்குபவர்களுக்கு விற்கப்படும் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் வரி விதிக்கப்படுகிறது, மேலும் அவர்கள் வரிவிதிப்பு அதிகாரத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்டவர்கள்.  

பிற வகையான விற்பனை வரிகள் அல்லது அது போன்ற வரிகள்ஃ  

- உற்பத்தியாளர்கள் விற்பனை வரி, உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் உற்பத்தியாளர்களால் தனிப்பட்ட சொத்துக்களை விற்பனை செய்வதற்கான வரி
- மொத்த விற்பனை வரி, ஒரு வடிவத்தில் தொகுக்கப்பட்டு இறுதி பயனர்கள் மற்றும் நுகர்வோருக்கு ஏற்றுமதி செய்ய அல்லது வழங்குவதற்கு தயாராக இருக்கும் போது உறுதியான தனிப்பட்ட சொத்தின் மொத்த விற்பனை மீதான வரி
- சில்லறை விற்பனை வரி, இறுதி நுகர்வோர் மற்றும் தொழில்துறை பயனர்களுக்கு உறுதியான தனிப்பட்ட சொத்துக்களின் சில்லறை விற்பனை மீதான வரி
- மொத்த ரசீதுகள் வரி, ஒரு வணிகத்தின் அனைத்து விற்பனையிலும் விதிக்கப்படுகிறது. அவற்றின் "அடுக்கு" அல்லது "பிரமிடிங்" விளைவுக்காக அவர்கள் விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளனர், இதில் ஒரு பொருள் உற்பத்தியில் இருந்து இறுதி சில்லறை விற்பனைக்கு செல்லும் போது அதற்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை வரி விதிக்கப்படுகிறது.
- பெட்ரோல் அல்லது ஆல்கஹால் போன்ற குறுகிய அளவிலான பொருட்களுக்கு பயன்படுத்தப்படும் கலால் வரி, பொதுவாக சில்லறை விற்பனையாளரை விட உற்பத்தியாளர் அல்லது மொத்த விற்பனையாளர் மீது விதிக்கப்படுகிறது.
- விற்பனை வரி இல்லாமல் வாங்கப்பட்ட பொருட்களின் நுகர்வோர் மீது நேரடியாக விதிக்கப்படும் வரியைப் பயன்படுத்துங்கள், பொதுவாக வரிவிதிப்பு அதிகாரத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்ட ஒரு விற்பனையாளரிடமிருந்து வாங்கப்பட்ட பொருட்கள் (மற்றொரு மாநிலத்தில் ஒரு விற்பனையாளரைப் போல). பயன்பாட்டு வரிகள் பொதுவாக விற்பனை வரியைக் கொண்ட மாநிலங்களால் விதிக்கப்படுகின்றன, ஆனால் பொதுவாக வாகனங்கள் மற்றும் படகுகள் போன்ற பெரிய பொருட்களுக்கு மட்டுமே செயல்படுத்தப்படுகின்றன.
- பத்திரங்களின் விற்றுமுதல் கலால் வரி, பத்திரங்களின் வர்த்தகத்தின் மீதான வரி
- மதிப்பு கூட்டப்பட்ட வரி (VAT), இதில் அனைத்து விற்பனைகளுக்கும் வரி விதிக்கப்படுகிறது, இதனால் மறுவிற்பனை சான்றிதழ்களின் தேவை தவிர்க்கப்படுகிறது. முதலில் வாங்குபவர் செலுத்திய விலைகளுக்கும், அதே பொருளை அடுத்தடுத்து வாங்குபவர் ஒவ்வொருவரும் செலுத்திய விலைக்குமிடையே உள்ள வேறுபாட்டிற்கு மட்டுமே வரியைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் வரி அடுக்குகள் தவிர்க்கப்படுகின்றன.
- நியாய வரி , ஒரு முன்மொழியப்பட்ட கூட்டாட்சி விற்பனை வரி, அமெரிக்க கூட்டாட்சி வருமான வரிக்கு பதிலாக மாற்றப்படும் நோக்கம் கொண்டது.
- விற்றுமுதல் வரி, விற்பனை வரியைப் போலவே, ஆனால் இடைநிலை மற்றும் மூலதனப் பொருட்களுக்கு மறைமுக வரி பயன்படுத்தப்படுகிறது.

உலகின் பெரும்பாலான நாடுகளில் விற்பனை வரி அல்லது மதிப்பு கூட்டப்பட்ட வரிகள் தேசிய, மாநில, மாவட்ட அல்லது நகர அரசாங்க மட்டங்களில் உள்ளன. மேற்கு ஐரோப்பா உள்ள நாடுகள், குறிப்பாக ஸ்காண்டிநேவியா, உலகின் மிக உயர்ந்த மதிப்புள்ள வரிகள் உள்ளன. நோர்வே, டென்மார்க் மற்றும் ஸ்வீடன் ஆகிய நாடுகளில் அதிக மதிப்புக்கூட்டு வரி 25% ஆகவும், ஹங்கேரி மிக அதிகமாக 27% ஆகவும் உள்ளது இருப்பினும் சில சந்தர்ப்பங்களில், மளிகைப் பொருட்கள், கலை, புத்தகங்கள் மற்றும் செய்தித்தாள்களைப் போலவே குறைக்கப்பட்ட விகிதங்களும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.  

## வரலாறு.

### ஆரம்பகால உதாரணங்கள்
பொருட்களின் விற்பனைக்கு விதிக்கப்பட்ட வரி எகிப்திய கல்லறைகளின் சுவர்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது, அவை கிமு 2000 வரை தேதியிட்டவை. இந்த ஓவியங்கள் சமையல் எண்ணெய் போன்ற குறிப்பிட்ட பொருட்களுக்கான வரி வசூலை விவரிக்கின்றன.  

கிமு 415 இல் கிரேக்கத்தின் பைரேயஸில் 16 அடிமைகளை ஏலம் விடுவதற்காக தயாரிக்கப்பட்ட பதிவின் ஒரு தனி நெடுவரிசையில் ஒரு சதவீத விகிதத்தில் டிராக்மாக்களில் அளவிடப்பட்ட விற்பனை வரி தொகைகள் பதிவு செய்யப்பட்டன. அருகிலுள்ள ஏதென்ஸ் பொருட்களின் இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதி மீதான வரிகளை வசூலித்தது, கிமு 399 இல் இரண்டு சதவீத விகிதத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டது. அந்த காலகட்டத்தில், ஏதென்ஸ் அதன் வரிகளை வசூலிக்க அரசாங்க நிறுவனங்களை நம்பியிருக்கவில்லை, இந்த பொறுப்பு மிக உயர்ந்த ஏலக்காரரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது, இது வரி விவசாயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.  

ரோமானியப் பேரரசர் அகஸ்டஸ் கிபி 6இல் தனது இராணுவ விமான நிலையத்திற்கு ஒரு சதவீத பொது விற்பனை வரியுடன் நிதி சேகரித்தார், இது செண்டெசிமா ரெரம் வெனாலியம் (விற்கப்பட்ட அனைத்தின் மதிப்பிலும் நூறில் ஒரு பங்கு) என்று அழைக்கப்படுகிறது. ரோமானிய விற்பனை வரி பின்னர் அரை சதவீதமாகக் குறைக்கப்பட்டது (திபேரியஸால் டியூசென்டேசிமா, பின்னர் கலிகுலா முற்றிலுமாக ஒழிக்கப்பட்டது.