# கீவ்


**கீவ்** (; ; , கீயெவ்) உக்ரைன் நாட்டின், தலைநகர் மற்றும் அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட மாநகர். மேலும் இது கீவ் மாகாணத்தின் தலைநகரம் ஆகும். இது தென் மத்திய உக்ரைனின் தினெய்ப்பர் ஆற்றின் இரு கரைகளிலும் அமைந்துள்ளது.  

இம்மாநகர மக்கள் தொகை 2015 சூலை கணக்கெடுப்பின்படி 2,887,974 பேர் உள்ள இம்மாநகர்(ஊடகங்களில் இதைக் காட்டிலும் அதிகமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது), ஐரோப்பிய கண்டத்தின் ஆறாவது அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட மாநகராக உள்ளது. கிழக்கு ஐரோப்பா<nowiki/>வின், தொழில், அறிவியல், கல்வி மற்றும் கலாச்சார மையமாக கியெவ் விளங்குகிறது. பல்வேறு உயர் நுட்ப தொழிற்சாலைகள், உயர் கல்வி அமைப்புகள் மற்றும் வரலாற்று சிறப்புமிக்க இடங்களுக்கும் தாயகமாக விளங்குகிறது. இம்மாநகர் மெட்ரோவை(Metro) உள்ளடக்கிய பரவாலான பகுதியை இணைக்கும் போக்குவரத்து மற்றும் உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை கொண்டுள்ளது.  

கீவ் என்ற‌ இப்பெயர் கீய்(Kyi) என்பவரது பெயரை அடிப்படையாகக் கொண்டு வந்ததாக சொல்லப்படுகிறது. இவர் இந்நகரை நிர்மாணித்த நால்வருள் ஒருவர். மேற்கு ஐரோப்பாவின் வரலாற்றில் மிக பழமையான நகரங்களில் ஒன்றான கீவ், பல்வேறு நிலைகளை கடந்து வந்துள்ளது. 5ஆம் நூற்றாண்டிலேயே வணிக மையமாக திகழ்ந்துள்ளது. எசுக்காண்டினாவியா மற்றும் கான்ஸ்டண்டினோபிலுக்கு இடைப்பட்ட பெரிய வணிகப் பாதையில் சிலாவிக் மக்களின் குடியேற்றமாகவும் விளங்கியது, கீவ். 9 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் வைக்கிங் இனத்தவர்கள் இதனை வெற்றி கொள்ளும்வரை கசார் இனத்திற்க்கு கட்டுப்பட்டு இருந்தது. வைக்கிங் ஆட்சியில் கீவிய-உருசு நாட்டின்‌ தலைநகராக விளங்கியது. கீவிய-உருசு முதல் கிழக்கு சிலாவிக் நாடாகும். 1240ல் மங்கோலியப் பேரரசால் முற்றிலும் தகர்க்கப்பட்ட இந்நகர், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு தன் முக்கியத்துவத்தை இழந்தது. அக்காலகட்டத்தில் அருகாமையில் அமைந்த பலம்வாய்ந்த அரசுகளான உருசியப் பேரரசு, மற்றும் போலந்து நாடுகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இதன் பகுதிக்கு பெயரளவு தலைநகராக இருந்தது.  

19ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் உருசியப் பேரரசின் தொழில் புரட்சியின் போது மீண்டும் முக்கியத்துவம் பெற்றது. 1918ம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியத்திலிருந்து பிரிந்து உக்ரைன் தேசிய குடியரசாகத் தன்னைத் தனி நாடாக அறிவித்துக் கொண்டவுடன் கீவ் இதன் தலைநகரமானது. 1921ம் ஆண்டிலிருந்து சோவியத் ஒன்றியத்தின் கீழ் உக்ரைன் சோவியத் சோசலிசக் குடியரசின் நகராக விளங்கியது, செம்படை இதை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. 1934ம் ஆண்டிலிருந்து கீவ் தலைநகராக விளங்கியது. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது சீர்குலைந்த இந்நகர் மீண்டும் சில ஆண்டுகளிலேயே மிக வேகமாக இயல்பு நிலைக்கு திரும்பி சோவியத் ஒன்றியத்தின் மூன்றாவது பெரிய மாநகரமாகவும் விளங்கியது. 1991ல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் கலைப்பினை தொடர்ந்து உக்ரைன் விடுதலை பெற்ற பிறகு அதன் தலைநகரான கீவ் தொடர்ந்து அதிக அளவிலான, உக்ரைனின் பிற பகுதி குடிமக்களின் இடம்பெயர்வை ஏற்றுக்கொண்டது. உக்ரைன் நாடு சந்தைப் பொருளாதாரம் மற்றும் மக்களாட்சிக்கு மாறும் பொழுதும், கீவ் மாநகரம் உக்ரைனின் பெரிய மற்றும் பொருளாதார மையமாகவும் திகழ்கிறது. சோவியத் ஒன்றியத்தின் கலைப்பினை தொடர்ந்து ஏற்பட்ட இராணுவத் தளவாட உற்பத்திக் குறைவு அதன் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியிலும் பெரிய அளவில் எதிர்மறை விளைவுகளை உண்டாக்கியது, இருப்பினும், சேவை மற்றும் நிதி  
மேலாண்மை துறைகள் மூலமாக கீவ் வின் பொருளாதார முதலீடுகளில் முனேற்றத்துடனும் கிராமப்புற குடியிருப்பு மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்கும் தொடர்ந்து நிதி வழங்கியும் வருகிறது.  

## பெயர்

கீவ் (*Kiev*) என்பது பாரம்பரியமாகவும் வரலாற்றுப் பதிப்புகளிலும் ஆங்கிலத்தில் இந்நகரின் பெயராகும். Kyiv என்பது இம்மாநகரின் அதிகாரப்பூர்வமான பெயர் ஆகும், மற்றும் இப்பெயர் இப்பொழுது ஆங்கிலத்திலும் பரவலாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நீண்ட நெடும் வரலாற்றுப் பின்னணி கொண்ட இம்மாநகரத்தின் ஆங்கிலப் பெயர் படிப்படியான மற்றங்களுக்கு உட்பட்டுள்ளது. Kiev -பழைய கிழக்கு சிலாவிக் சொல்லான ‘*Kyjevŭ*’ இலிருந்து (சிரில்லிக்: , கீயெவ்) உருவானதாகும். இப்பெயர் Kyi (; கீய்) என்ற பெயருடன் ஒத்துள்ளது, இது இந்நகரை நிர்மாணித்த ஒருவரின் பெயர்.  

ஆரம்ப கால ஆங்கில முறையில், Kiou, Kiow, Kiew, Kiovia என்ற பெயர்களாலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆர்ட்டேலியசின் பழமையான ஆங்கிலேய வரைபடமான Russiae, Moscoviae et Tartariae இல் இப்பகுதி Kiou என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 1650ம் ஆண்டு வரைபடமான Guillaume de Beauplan- இல் Kiiow (கீயோவ்) என்று இந்நகரமும், *Kÿowia*’ (கியோவியா) என்று இதன் சுற்றுவட்டார பகுதியும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யோசப் மார்சல் எழுதிய Travels (இலண்டன் 1772) எனும் புத்தகத்தில் இம்மாநகர் Kiovia (கியோவியா) என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கீவ் (*Kiev*) உருசிய மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இப்பெயர் 1708ம் ஆண்டிலிருந்து அமைந்த உருசியப் பேரரசின் காலத்தில் சூட்டப்பட்டது.  

ஆங்கிலத்தில் Kiev என்ற பெயர் 1804 ஆம் ஆண்டு லண்டனில் வெளியிடப்பட்ட ஜான் கேரியின், ‘தற்போதைய அரசுகளின் புதிய வரைபடம்(John Cary- New Map of Europe from the latest authorities)' லிருந்தே அச்சிடப்பட்டு பயன்பாட்டிலிருக்கிறது. ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதி 1883ல் Kiev என்றும், 2018ல் இருந்து Kyiv என்றும் வழங்கப்படுகிறது.  

Kyiv என்பது ரோமனாக்கம் செய்யப்பட்ட பெயரின் தற்கால வார்த்தையாகும். 1991ம் ஆண்டு உக்ரைனின் விடுதலைக்கு பிறகு 1995ல் அரசு மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ பயன்பாட்டிற்காக தேசிய புவியியல் மொழிமாற்று விதிமுறைகளை இலத்தீன் மொழியில் கொண்டு வந்தது, அதன்படி Київ என்ற பெயர் Kyiv என்று ரோமனாக்கம் செய்யப்பட்டது. இந்த விதிமுறைகள் இடப்பெயர், முகவரிகள், தனிநபர் பெயர்கள் அதாவது பாஸ்போர்ட் மற்றும் தெரு அடையாளங்கள் போன்றவை அடங்கும். உக்ரைனின் வெளியுறவு அமைச்சகம் #CorrectUA என்ற இணைய முனைவை பெயர் மாற்ற தெரிவிப்பிற்க்காக முன்னெடுத்தது.  

உக்ரைனின் அதிகாரப்பூர்வ நில வரைபட முகமையின்(Derzhheokadastr) இம்மாநகரின் பெயர் கீய்வ்(Kyiv) என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் புவியியல் பெயர் தரவுத்தளம் (GEGN- Geographical Names Database) கீய்வ்(Kyiv) என்றே குறிப்பிடுகிறது. புவியியல் பெயர்களுக்கான ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் அமைப்பு(United States Board on Geographic Names- BGM) 2019ம் ஆண்டு அதன் நிலையான உச்சரிப்பு முறையை மாற்றியது. அக்டோபர் 2019ல் பன்னாட்டு வான் போக்குவரத்து அமைப்பும் இதன் பெயரை கீய்வ்(Kyiv) என்று மாற்றியது. ஐரோப்பிய ஒன்றியம், ஆங்கிலம் பேசும் பன்னாட்டு அமைப்புகள் மற்றும் அரசுகள், பிரிட்டானிகா எனப்படும் தகவல் கலஞ்சியம் என் அனைத்தும் கீய்வ்(Kyiv) என்றே குறிப்பிடுகின்றன. பல்வேறு ஆங்கில ஊடகங்களும் கீய்வ்(Kyiv) என்ற பெயரையே பயன்படுத்துகின்றன. உதாரணமாக உக்ரைனின் ஊடகமான தி அசோசியேட்டட் பிரஸ் மற்றும் கனடியன் பிரஸ் செய்தி சேவை மற்றும் சிபிசி, தி எங்னாமிஸ்ட், தி கார்டியன், தி வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னல், தி க்ளோப் அன்ட் மெய்ல், தி பிபிசி, தி வாஷிங்டன் போஸ்ட் மற்றும் தி நியூயார்க் டைம்ஸ் ஆகிய ஊடகங்கள் அனைத்தும் கீய்வ்(Kyiv) என்ற பெயரையே பயன்படுத்துகின்றன.  

## வரலாறு
2005-இல் வெளியிட்ட உக்ரைன் நாட்டின் வரைபடம், நீளம் மற்றும் அகலம் ]]  

கீவ் கிழக்கு ஐரோப்பாவின் மிகப்பழமையான மாநகர்களில் ஒன்று. மத்திய கால கிழக்கு சிலாவிக் குடியேற்றம் மற்றும் தற்போதைய உக்ரைனின் மேம்பாட்டிலும் இம்மாநகர் மிக முக்கிய பங்காற்றியுள்ளது.  

இப்பகுதியின் முதல் மனிதர்கள் பிந்தைய கற்காலத்தில் இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. வெண்கலக் காலத்திற்குத் தொடர்பாக இங்கு கிடைத்த பொருட்களை ஆதாரமாக கொண்டு இப்பகுதியின் திரிப்பில்லியக் கலாசார மக்கள் இருந்துள்ளனர். இரும்புக் கால ஆரம்பத்தில் சில பழங்குடிகள் கீவை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் குடியேறியுள்ளனர், அவர்கள் விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் சிதிய மற்றும் கருங்கடலின் வடக்குக் கரை நாடுகளுடன் வர்த்தகமும் செய்து வந்துள்ளனர். சிலர் கிபி 482 எனவும் கருதுகின்றனர். 1982ம் ஆண்டு இம்மாநகர் இதன் 1500வது ஆண்டு விழாவை கொண்டாடியது. வரலாற்று ஆராய்ச்சியின்படி இம்மாநகர் 5ம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியிலும் 6ம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியிலும் அமைக்கப்பட்டது.  

புராண கதைகளின் படி, சிலாவிக் பழங்குடிகளின் ஒரு குடும்பத்தின் தலைவர் மற்றும் மூத்தவரான கிய்(Kyi) அவருடைய சகோதரர்களான செசெக் மற்றும் ஃகோர்வ்வும் சகோதரியான லிபிட்டும்(Lybid)  சேர்ந்து இம்மாநகரை உருவாக்கியதாக கூறப்படுகிறது. க்ரோனிகல்லின்படி(Chronicle) இம்மாநகரப்பெயர் கீய்யின் பெயரான கீவ்/கீய்வ் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. செய்ன்ட் ஆன்ட்ரூ இவ்வழியாக செல்கையில் இங்கு ஒரு சிலுவையை நட்டதாகவும் பிற்காலத்தில் அவ்விடத்தில் ஒரு தேவாலயம் கட்டப்பட்டதாகும் ஒரு புராதன கதை கூறப்படுகிறது. மத்திய காலகட்டத்தின் செய்ன்ட் மைக்கேல் இந்நகரை குறிப்பிடுகிறது.  

இம்மாநகரின் தொடக்க கால சில வரலாற்று ஆதாரங்கள் இங்கு சிலாவிக் மக்களின் ஆரம்பகால குடியேற்றங்கள் 6ம் நூற்றாண்டிலிருந்ததற்கான ஆதாரங்களாக உள்ளன. இருப்பினும் இவை மாநகரின் மேம்பாட்டில் தொடர்புடையனவா என்ற தெளிவில்லை. இம்மாதிரி வரலாற்று தகவல்களின் அடிப்படையாக விளங்கும் தி ப்ரைமரி க்ரோனிக்கள்ஸ் (The Primary Chronicles) சிலாவிக் கீவ்யன்களின் வாய்வழி கதையின்படி, 9ம் நூற்றாண்டில் அவர்கள் இப்பகுதிக்கு ஆட்சியாளர்கள் இன்றி வாழ்நததாகவும் கஸார் இனத்தவர்க்கு கப்பம் கட்டி வந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. கஸார் பேரரசின் புறக்கட்டுப்பாட்டு பகுதியாக எட்டு மற்றும் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுகளில் விளங்கியிருக்கிறது. பழைய துருக்கிய மொழியில் உயர்ந்த இடம் என்று பொருள்படும் சாம்பாட் எனப்படும் ஒரு மலைக்கோட்டை இப்பகுதியின் பாதுகாப்பிற்காக கட்டப்பட்டது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதி மற்றும் பத்தாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் வராங்கியன்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இப்பகுதி பிறகு கிவ்யன் இரஷ்ன் முக்கிய மையமாக விளங்கியது. தி ப்ரைமரி க்ரோனிகல்லின்படி 882ல் ஒலெக் இந்நகரை கைப்பற்றியதாக கூறப்படுகிறது, ஆனால் ஒமலிஜென் ப்ரிட்ஸாக்( Omeljan Pritsak) மற்றும் கான்ஸ்டன்டைன் ஜூக்கர்பெர்க் ஆகிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள் இதை மறுக்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் 920கள் வரை இப்பகுதி கஸார் இனத்தின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருந்ததாகவும் கூறுகின்றனர்(Kievian Letter and Schechter Letter என இரண்டு ஆவணங்களை இவர்களின் கூற்றிற்கு ஆதாரமாக முன்வைக்கின்றனர்). இன்னும் பிற வரலாற்று அறிஞர்கள் மஃக்யர் பழங்குடிகள், சில கஸார் பழங்குடிகளுடன் ஹங்கேரிக்கு இடம்பெயர்வதர்க்கு முன்னர் 840 மற்றும் 878க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இப்பகுதியை கட்டுப்படுத்தியதாக கருதுகின்றனர்.  இவர்களின் கூற்றுப்படி கீவ்வின் கோட்டை 840ல், டார்ஜன் பழங்குடிகளின் குடும்பமான கிவே, க்சேக் மற்றும் ஃக்ரேப்(Keő(Keve), Csák and Geréb) என்ற மூன்று சகோதரர்களின் தலைமையில் கட்டிமுடிக்கப்பட்டது. கீவ் க்ரோனிகல்லில் மூன்று பெயர்களான கீவ் ச்செக் மற்றும் ஃகோர்யைவ்(Kyi, Shchek and Khoryv) இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால் இவற்றில் எதுவும் சிலாவிக் அல்லது இரஷ்ய மொழி இல்லை, எனவே இவ்வார்த்தைகளின் தோற்றம் மற்றும் பொருள் வாரலாற்று ஆய்வாளர்களினால் விடைகாண முடியாத புதிராகவே உள்ளது. 12ம் நூற்றாண்டின் க்ரோனிகல்லில் இம்மூவரது பெயர்களும் பழமையான இரஷ்ய நாயகர்களாக நம்பப்படுகிறது.  

எட்டு மற்றும் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுகளில் கஸார் பேரரசின் புறக்கட்டுப்பாட்டு பகுதியாக இருந்தது. இருப்பினும் வராங்கியன்கள் மற்றும் கிரேக்கர்களுக்கு இடையேயான வணிகப் பாதையாக இவ்விடம் விளங்கியது.  ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதி அல்லது பத்தாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலத்தில் வராங்கியன்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இப்பகுதி இரஷ் பேரரசின் அதிகார மையமாக விளங்கியது. 968ம் ஆண்டில் நோமாடிக் பீசெநென்ஸினால் தாக்கப்பட்டு சுற்றிவளைக்கப்பட்டது. கிபி 1000ம் ஆண்டில் இதன் மக்கள் தொகை சுமார் 45000பேர்வரை இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.  

1169ம் ஆண்டில் விலாடிமிர் சுல்டால்(Vladimir-Suzdal) இளவரசர் ஆண்ட்ரூ பொகோலிய்ஸ்கையினால்(Andrey Bogolyubsky) சூரையாடப்பட்டது. அவர் விலாடிமிரின் தியோடோகோஸ்(Theotokos of Vladimir*)* போன்ற பல கலை பொக்கிஷங்களை எடுத்து சென்றார். 1203ல் இளவரசர் யூரிக் ரோஸ்டிஸ்லாவிச்(Rurik Rostislavich) மற்றும் கிப்சாக்(Kipchak) ஆகியோரின் கூட்டணி இந்நகரை கைப்பற்றி எரித்தனர். 1230களில் பல்வேறு இரஷ் ஆட்சியாளர்களால் பலமுறை சேதப்படுத்தப்பட்டது. பொகோலிய்ஸ்கை மற்றும் அவரைத் தொடர்ந்த மற்ற மன்னர்களால் சூரையாடப்பட்டபின் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பாத இந்நகர் 1240ல் நடைபெற்ற மங்கோலிய அரசர் பாடு கானால்(Batu Khan) முழுமையாக தகர்க்கப்பட்டது. இத்தகைய தாக்குதல்கள் இந்நகர் மற்றும் இங்கு வாழ்ந்த கிழக்கு சிலாவிக் நாகரீகத்தையும்(East Slavic civilization) பெரிய அளவில் பாதித்தது. பொகோலிய்ஸ்கையின் தாக்குதலுக்கு முன் 12ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலத்தில் 100000த்திற்க்கும் அதிக மக்கள் தொகை கொண்டு உலகின் மிகப்பெரிய நகரம் என்ற பெருமையுடன் விளங்கியது.  

1320களின் ஆரம்ப காலங்களில் கெடிமினாஸ்(Grand Duke Gediminas) தலைமையிலான லிதுவேனிய படை ஸ்டேனிஸ்லாவ்(Stanislav of Kiev) தலைமையிலான கீவ் படையை இர்பன் ஆற்றில் நடந்த போரில் வென்று நகரை கைப்பற்றினர். லிதுவேனிய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் கோல்டன் ஹார்ட்க்கு(Golden Horde) கப்பம் கட்டி வந்த இந்நகர் 1324-1325ம் ஆண்டுகளில் டாடர் இனமக்களால் தாக்கப்பட்டது. கடைசியாக 1362ல் நடைபெற்ற போரான தி பேட்டில் ஆஃப் ப்ளூ வாட்டரில்(Battle of Blue Waters) லிதுவேனியா ஆட்சியாளராக அல்கிர்தாஸ்(Algirdas) வென்று இந்நகர் மற்றும் இதனை சுற்றியுள்ள பகுதிகளையும் தி கிரேன்ட் டச் ஆஃப் லிதுவேனியாவுடன்(Grand Duchy of Lithuania) ஒருங்கினைக்கப்பட்டது. 1482ல் கிரீமென் டாக்டர்ஸ்(Crimean Tatars) இந்நகரைத் தாக்கி பெரும்பகுதியை தீக்கிரையாக்கினார்கள். 1569ம் ஆண்டில் உருவான போலிஷ்-லித்துவேனிய காமன்வெல்த்(Polish–Lithuanian Commonwealth) கூட்டமைப்பின்போது லிதுவேனியாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த கீவ்வின் பகுதிகள்(Podolia, Volhynia, and Podlachia) போலிஷ் ஆட்சியின் அரசருக்கு(Crown of the Kingdom of Poland) கொடுக்கப்பட்டு கீவ் வொய்வொடஷிப்(Kiev Voivodeship) பகுதியின் தலைநகராக விளங்கியது. 1658ல் ஏற்பட்டிருந்த ஹாடியாச் ஒப்பந்தத்தின்படி(Treaty of Hadiach) தி போலிஷ்-லித்துவேனிய-ருத்துவேனிய-காமன்வெல்த்(The Polish–Lithuanian–Ruthenian Commonwealth)ன் தி கிராண்ட் டச் ஆஃப் ரஷ்(The Grand Duchy of Rus') பகுதியின் தலைநகராக அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால் இந்த ஒப்பந்தம் கடைசிவரை நடைமுறைக்கு வரவில்லை. 1654ம் ஆண்டிலிருந்து இரஷ்யாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இப்பகுதி ஆண்ட்ரூசோவா போர்நிறுத்த ஒப்பந்தத்தின்படி(Truce of Andrusovo) 1667ம் ஆண்டில் ட்ஸார்டாம் ஆஃப் இரஷ்யாவின்(Tsardom of Russia) பகுதியாக தன்னாட்சியை அனுபவித்தது. கீவ் சம்பந்தமான எந்தவொரு போலிஷ்-இரஷ்ய உடன்படிக்கையிலும் கீவ்வின் நிலை தெளிவாக உடன்படவில்லை. இரஷ்யப் பேரரசில் கீவ் முக்கிய கிருத்துவ மையமாகவும் புனிதத் தலமாகவும், மத அடையாளங்களுக்கான முக்கிய இடமாகவும் விளங்கியது. இருப்பினும் 19ம் நூற்றாண்டுவரை பெயரளவு வணிக முக்கியத்துவம் கொண்டிருந்தது.  

1834ல் இரஷ்யப் பேரரசு செய்ண்ட் விளாடிமிர் பல்கலைக்கழகத்தை கட்டியது, தற்போது தி டாரஸ் செவ்சென்கோ தேசிய பல்கலைக்கழகம், கீவ்(The Taras Shevchenko National University of Kiev) என்று அழைக்கப்படுகிறது (உக்ரைன் கவிங்கரான டாரஸ் செவ்சென்கோ(1814-1861) புவியியல் துறையின் கள ஆராய்ச்சியாளராகவும் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். இப்பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவத் துறை சோவியத் காலத்தில் 1919-1921ம் ஆண்டுகளில் தனியாக பிரிக்கப்பட்டு 1995ம் ஆண்டு தி போகோமோலெட்ஸ் தேசிய மருத்துவ பல்கலைக்கழகம்(the Bogomolets National Medical University) என்று வழங்கப்படுகிறது.  

18 மற்றும் 19ம் நூற்றாண்டுகளில் இரஷ்ய இராணுவம் மற்றும் கிருத்துவ தேவாலயங்கள் இந்நகரில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். தி இரஷ்யன் ஆர்த்தோடக்ஸ் தேவாலயம் (The Russian Orthodox Church) இந்நகரின் உட்கட்டமைப்பு மற்றும் வணிக நடவடிக்கைகளில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது. 1840களில் வரலாற்று அறிஞரான மைக்கோலா கோஸ்டோமாரோவ்(Mykola Kostomarov), செயிண்ட் கிய்ரில் மற்றும் மெதோடியஸின் சகோதர உறவுகள்(The Brotherhood of Saint Cyril and Methodius) என்ற இரகசிய அரசியல் அமைப்பை கொண்டு சுதந்திர சிலாவிக் மற்றும் உக்ரைன் மக்களை இரஷ்யாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து விடுவிக்க எண்ணினார், ஆனால் இரஷ்ய அதிகாரிகள் மிக வேகமாக இந்த அமைப்பை தடை செய்தனர்.  

சீராக தன் தன்னாட்சியை இழந்த கீவ்வானது 19ம் நூற்றாண்டில் இரஷ்யக் குடியேற்றம், இரஷ்ய மேலாண்மை நடவடிக்கைகள், மற்றும் சமூக மாற்றங்களினால் இரஷ்ய மயமாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. 20நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலங்களில் இரஷ்ய மொழி பேசுபவர்கள் மாநகர மத்தியில் முக்கியத்துவம் பெற்று இருந்தபோது அடித்தட்டு மக்கள் மாநகரின் வெளிப்பகுதிகளில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு உக்ரைனின் கலாச்சாரத்துடன் வாழ்ந்து வந்தனர். கலாச்சார ஆர்வம் கொண்ட உக்கரைனியர்கள் தங்கள் பாரம்பரியத்தை காக்க தேவையான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வந்தனர்.  

இரஷ்ய தொழில் புரட்சின்போது 19ம் நூற்றாண்டில் இரஷ்யப் பேரரசின் முக்கிய வணிக மற்றும் போக்குவரத்து மையமாக மாறிய கீவ், இரயில் மற்றும் நெய்ப்பர் ஆற்றின் மூலம் சர்க்கரை மற்றும் தானியங்களை ஏற்றுமதி செய்தது. 1900ம் ஆண்டு 250000 மக்களுடன் தொழில் துறை முக்கியத்துவம் பெற்று திகழ்ந்தது. இரயில்வே கட்டுமானங்கள், பல்வேறு கல்வி மற்றும் கலாச்சார அறக்கட்டளைகள், வணிக ரீதியான கட்டிட கலைச் சின்னங்கள் ஆகியன அக்கால நில அடையாளமாக திகழ்ந்தன. 1892ல் இரஷ்யப் பேரரசின் முதல் மின்சார ட்ராம் வழித்தடம் அமைக்கப்பட்டது (உலகின் 3வது).  

19ம் நூற்றாண்டில் இரஷ்யப் பேரரசின் தொழில் புரட்சியின் போது கீவ் முக்கியத்துவம் பெற்று அப்பேரரசின் மூன்றாவது முக்கிய மாநகரமாகவும் தென்கிழக்குப் பகுதியின் பெரிய வணிக மையமாகவும் விளங்கியது. 1917ல் ஏற்பட்ட இரஷ்யப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் (1917 Russian Revolution) பிறகு நிலவிய இக்கட்டான காலகட்டத்தில் தொடர்ந்து அமைந்த உக்ரைனிய அரசுகளுக்கு கீவ் தலைநகரமாகவும் விளங்கியது மட்டுமின்றி பல்வேறு சிக்கல்களையும் சந்தித்தது: முதலாம் உலகப் போரின் போது 2மார்ச் 1918லிருந்து 11நவம்பர் 1918 வரை ஜெர்மனி படைகள் வசம் இருந்தது, இரஷ்ய உள்நாட்டுப்போர்(The Russian Civil War) 1917-1922, இரஷ்ய-போலிஷ் போர் 1919-1921. 1919ம் ஆண்டு கடைசி மூன்று மாதங்கள் வென் படையின்(White Army) கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. 1918ம் ஆண்டு இறுதி முதல் ஆகஸ்ட் 1920ம் ஆண்டு வரை பதினாறு முறை கை மாறியது கீவ். 1921 முதல் 1991 வரையில் உக்ரைன் சோவியத் சோசலிசக் குடியரசின் (Ukrainian Soviet Socialist Republic) பகுதியாக விளங்கிய இம்மாநகர் 1922ல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஆரம்ப குடியரசாகவும் விளங்கியது. இரு மகா போர்களுக்கு இடையில் நடைபெற்ற கீவ்வை பாதித்த முக்கிய நிகழ்வுகள்: 1920களில் ஏற்ப்பட்ட உக்ரைனியாக்கம் மற்றும் கிராமப்புறத்திலிருந்த உக்ரைனியர்களின் இடம்பெயர்வு இம்மாநகரை உக்ரைன் கலாச்சாரம் கொண்டதாக மாற்ற அடிப்படையாக அமைந்தது; 1920களில் ஏற்ப்பட்ட சோவியத் தொழில்ப் புரட்சி வணிக மற்றும் மத சார்புடைய இம்மாநகரை தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவியல் சார்ந்த முக்கிய மையமாக மாற்றியது; 1932-33ம் ஆண்டுகளில் திட்டமிட்டு ஏற்படுத்தப்பட்ட பெரிய பஞ்சமானது(1932–1933 Great Famine) குடும்ப அட்டை இல்லாத குடிபெயர்ந்தவர்களை கொன்றொழித்தது. 1938-1939ம் ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற ஜோசப் ஸ்டாலினின் மாபெரும் கலையெடுப்பின் போது(Great Purge) பெரும்பாலான அனைத்து அறிஞர்களையும் அழித்தார்.  

1934ல் சோவியத் உக்ரைனின் தலைநகராக அறிவிக்கப்பட்டது. சோவியத் தொழில் மயமாக்கல் இம்மாநகரை மீண்டும் ஒரு தொழில் புரட்சிக்கு வித்திட்டது. இம்மாநகர மக்கள் தொகை வளர இதன் மாபெரும் தொழிற்ச்சாலைகளும் ஆரம்பிக்கப்பட்டன,  இவற்றில் பல இன்றும் செயல்பட்டுகின்றன.  

இரண்டாம் உலகப்போரில் மீண்டும் பெரிய அழிவை சந்தித்த இம்மாநகர், 19 செப்டம்பர் 1941 முதல் 6 நவம்பர் 1943 வரை நாஜி ஜெர்மனியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. ஆக்ஸிஸ் கூட்டணி 1941ல் சோவியத் படைகளை சுற்றிவளைத்து, 600,000 மேலான சோவியத் வீரர்களை கொல்லவும் பிணைக்கைதியாகவும் பிடித்தது. பிணைக்கைதிகளில் பெரும்பாலோர் உயிருடன் திரும்பவில்லை.வெஹ்ர்மாஹ்ட்ச்(The Wehrmacht), மாநகரை கைப்பற்றிய உடனே, சோவியத் ஒன்றியத்தின் உள்துறை அமைச்சகத்தின் ஒரு குழு(NKVD) கீவ்வின் முக்கிய தெருவான ஃக்ரெய்செட்ய்க்(Khreshchatyk)ல் உள்ள ஜெர்மனி இராணுவ அதிகாரிகள் மற்றும் மற்ற அதிகாரிகள் தங்கியிருந்த கட்டிடங்களில் டைனமைட்களை வைத்தனர்; அக்கட்டிடங்கள் தீப்பிடித்து எரிந்தன மற்றும் 25000மக்கள் வீடுகளை இழந்தனர்.  

இதற்க்கு பழிவாங்கும் நோக்கில் 29-30 செப்டம்பர் 1940ல் அங்கிருந்த அவர்கள் கண்ணில் கண்ட சுமார் 34000 யூதர்களை சுற்றிவளைத்து கீவ்வில் உள்ள பாபி யார் என்ற பள்ளத்தாக்கில் வைத்து படுகொலை செய்தனர். அதனைத் தொடர்ந்த மாதங்களில் ஜெர்மனி படைகள் மேலும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை பாபி யார் பள்ளத்தாக்கில் சுட்டுக் கொன்றனர்; இவர்களில் பெரும்பாலானோர் குடிமக்கள் மற்றும் பல்வேறு சமூகத்தை சார்ந்த சுமார் 100000த்திற்கும் மேற்பட்டோர்.  

உலகப்போருக்குப் பிறகு கீவ் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பி மீண்டும் சோவியத்தின் 3வது முக்கிய மாநகரானது. 1986ம் ஆண்டு நடைபெற்ற மிகப்பெரிய செர்னோபில் அணு உலை விபத்து கீவ்விலிருந்து 100கிமீ தொலைவில்தான் நடந்தது, இருப்பினும் வடக்கு நோக்கி வீசிய காற்று அணுக்கதிர் வீச்சு அபாயம் கீவ்வை தாக்காமல் பார்த்துக்கொண்டு. சோவியத் ஒன்றியத்தின் கலைப்பினை தொடர்ந்து 24 ஆகஸ்ட் 1991ம் ஆண்டு உக்ரைன் அரசு கீவ்வில் தனது சுதந்திரத்தை அறிவித்தது.