# டியேகோ வெலாஸ்க்குவெஸ்



**டீகோ வெலாசுக்குவெசு** என்று அறியப்படும் *டீகோ ரொட்ரிகுவெசு டி சில்வா யி வெலாசுக்குவெசு* *(Diego Rodríguez de Silva y Velázquez)* , சூன் 6, 1599 முதல் ஆகத்து 6, 1660 வரையான காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த ஒரு எசுப்பானிய ஓவியர் ஆவார். இவர் அரசர் நான்காம் பிலிப்பின் அரசவையில் முன்னணி ஓவியராக விளங்கினார். எசுப்பானியாவின் பொற்காலத்தில் வாழ்ந்த மிக முக்கியமான ஓவியர்களில் ஒருவராகவும் இருந்தார். சமகால ஓவியர் பரோக்கின் காலத்தில் ஒரு தனித்துவமான ஓவியக் கலைஞராகவும் வெலாசுக்குவெசு இருந்தார். உருவப்படங்களை வரைவதில் சிறந்து விளங்கினாலும், வரலாறு, பண்பாடு ஆகியவை தொடர்பான முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பல ஓவியங்களையும் வரைந்துள்ளார். இவர் ஓவியமாக வரைந்தவர்களுள் ஏராளமானவர்கள் எசுப்பானிய அரச குடும்பத்தினைச் சேர்ந்தவர்களாவர். கூடுதலாக ஐரோப்பியப் பிரமுகர்கள், பொது மக்கள் என பலரையும் இவர் ஓவியங்களாக வரைந்துள்ளார். வெலாசுக்குவெசு வரைந்த ஓவியங்களில் ஒன்றான லாசு மெனினாசு (1656) என்னும் ஓவியம் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்த ஓவியமாக கருதப்படுகிறது.  

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முதல் காலாண்டிலிருந்து, வெலாசுக்குவெசின் ஓவியங்கள் யதார்த்தமான, உணர்வுப்பதிவுகளைச் செய்யும் ஓவியர்களுக்கான ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்தன. இவர்களுள் எடுவார்ட் மனெட் குறிப்பிடத்தக்கவர் ஆவார். அக் காலத்திலிருந்த எசுப்பானியாவின் பாப்லோ பிக்காசோ, சல்வடோர் டாலி, ஆங்கில-ஐரிய ஓவியர் பிரான்சிசு பேக்கன் போன்ற நவீன ஓவியர்கள் வெலாசுக்குவெசின் புகழ் பெற்ற ஓவியங்கள் பலவற்றை மீள வரைந்ததின் மூலம் அவருக்கு உரிய மதிப்பைக் கொடுத்துள்ளனர்.  

## இளமைக் காலம்

வெலாசுக்குவெசு எசுப்பானியாவிலுள்ள செவில் (Seville) என்னுமிடத்தில் யோவோ ரோட்ரிக்குவெசு டி சில்வாவிற்கும் யெரோனிமா வெலாசுக்குவெசுக்கும் முதல் குழந்தையாக 1599 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் 6 ஆம் தேதி பிறந்தார். அதே நாளில் ஞானசுதானமும் செய்விக்கப்பட்டார். வெலாசுக்குவெசு பிறந்த சில நாட்களிலேயே ஞானசுதான விழாவும் நடைபெற்று முடிந்தது. அவரது தந்தை வழி தாத்தா பாட்டியான டீகோ சில்வா மற்றும் மரியா ரோட்ரிக்சு ஆகியோர் அவர்களது சொந்த நாடான போர்த்துக்கல்லில் இருந்து பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே செவில்லுக்கு இடம்பெயர்ந்தவர்களாவர். 1658 ஆம் ஆண்டில் வெலாசுக்குவெசுக்கு வீரத்திருமகன் விருது வழங்கப்பட்டபோது, குறைந்த அளவிலேயே உயர்குடிப் பிறப்பின் வம்சாவளியைக் கூறி தகுதிபெற்றார். இருப்பினும் உண்மையில் அவரது தாத்தா பாட்டிமார்கள் வர்த்தகர்கள் எனவும் அவர்கள் யூதவழி உறவுகள் என்றும் அறியப்படுகிறது .  

தந்தை யூவான் ரொட்ரிகசு டி சில்வா ஒரு சட்ட வல்லுனர் ஆவார். போர்த்துக்கேய யூதர்களான இவரது பெற்றோர் வெலாசுக்குவெசை இறைவனுக்குப் பயந்து வாழும்படி கற்பித்தனர். தங்களுடைய மகன் ஓர் உயர் தொழில் வல்லுனராக வரவேண்டும் என விரும்பினர். மொழிகள், மெய்யியல் போன்ற துறைகளில் நல்ல பயிற்சியை அளித்தனர். ஆனால் இவர் மிக இளமையிலேயே பல ஓவியர்களால் ஈர்க்கப்பட்டு தனது ஓவியத் திறமையை வெளிப்படுத்தினார். இதன் விளைவாக அவர் ஆரம்பகால செவில் பள்ளியில் இத்தாலிய செல்வாக்கை புறக்கணித்த ஒரு அதிசய ஓவியரான பிரான்சிசுக்கோ டி எரிராவிடம் ஓவியம் கற்கத் தொடங்கினார். வெலாசுக்குவெசு இவருடன் ஓராண்டு காலத்திற்கு இருந்தார். நீண்ட ரோமங்களைக் கொண்ட தூரிகைகளைப் பயன்படுத்தி ஓவியம் வரைவதை எரிராவிடமிருந்தே இருந்தே வெலாசுக்குவெசு கற்றிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.  

12 வயதாக இருந்தபோது எர்ராவின் புகைப்பட நிலையத்திலிருந்து வெளியேறிய பிறகு வெலசுக்குவெசு செவிலியில் இருந்த ஓவியரும் ஆசிரியருமான பிரான்சிசுகோ பச்சேக்கோவிடம் பயிற்சியாளராகச் சேர்ந்தார். பொதுவாக மந்தமான கவனிக்கப்படாத ஓவியர் என்று கருதப்பட்டாலும் பச்சேக்கோ சில நேரங்களில் ஓர் எளிய, நேரடி யதார்த்தத்தை ரபீல் பாணியில் இருந்து முரண்படுவதை அவர் கற்றுக்கொண்டார். பச்சேக்கோவின் பள்ளியில்வெலாசுக்குவெசு தொடர்ந்து ஐந்து ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தார், விகிதாச்சார மற்றும் தொலைநோக்குப் பார்வையை முன்வைத்து செவில்லின் இலக்கிய மற்றும் கலை வட்டாரங்களின் போக்குகளை உணர்ந்தார்.  

## மாட்ரிட்டில் தொடக்கக் காலம்

1620 களின் முற்பகுதியில், அவரது நிலைப்பாடு மற்றும் நற்பெயர் செவில்லேயில் உறுதி செய்யப்பட்டன. ஏப்ரல் 23, 1618 இல் வெலாசுக்குவெசு யூவானா பசேக்கோ (சூன் 1, 1602 - ஆகத்து 10, 1660) என்ற அவருடைய ஆசிரியரின் மகளை மணந்தார். இரண்டு மகள்களுக்குத் தந்தையானார். இதுவே அவருடைய நன்கு அறியப்பட்ட ஒரே குடும்பம் ஆகும். வெலாசுக்குவெசின் மூத்த மகள் யூவான் பௌடிசுட்டா மார்டினசு டெல் மாசோ என்ற ஓவியரை 1633 ஆம் ஆண்டு மாட்ரிட்டில் உள்ள சண்டியாகோ பேராலயத்தில் திருமனம் செய்து கொண்டார். இளைய மகள் இஞ்ஞாசியா டி சில்வா 1621 ஆம் ஆண்டில் பிறந்து குழந்தைப்பருவத்திலேயே இறந்து போனார் .  

வெலாசுக்குவெசு இந்த காலகட்டத்தில் போடிகோன் எனப்படும் ஓல்டு வுமன் பிரையிங் எக்சு போன்ற பானியிலான குறிப்பிடத்தக்க பல படைப்புகளை உருவாக்கினார். அடோரேசன் டி லாசு ரெய்சு (1619) மற்றும் இயேசுசு இ லாசு பெரிகிரினோசு டி எமாசு (1626) ஆகிய இரண்டும் இவருடைய புனிதப் படைப்புகளாகும். அவருடைய கூர்மைத்தன்மையையும் கவனமான யதார்த்த வெளிப்பாட்டையும் இவ்விரண்டு படைப்புகளும் சிறப்பாக வெளிப்படுத்துகின்றன.  

### மாட்ரிட்டும் நான்காம் பிலிப்பும்

வெலாசுக்குவெசு 1622 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்தின் முதல் பாதியில் மாட்ரிக்கு சென்றார், அரசவையில் மதகுருவாக இருந்த டான் யூவான் டி பொன்சேகாவிற்கு அறிமுகப்படுத்தும் கடிதங்களுடன் செவில்லிலிருந்து இவர் வந்தார், பச்சேகோவின் வேண்டுகோளின் பேரில், வெலாசுக்குவெசு புகழ்பெற்ற கவிஞரான இலூயிசு டி கோங்கோராவின் சித்திரத்தை வரைந்தார். வெலாசுக்குவெசு கோங்கொரோவை வெற்றிச் சின்னமான மலர்வளையம் சூட்டியபடி இருக்கும் தோற்றத்தில் வரைந்திருந்தார். ஆனால் பின்னர் அறியப்படாத ஒரு நாளில் அதன்மீது வண்ணம் பூசினார். வெலாசுக்குவேசு செவில்லிக்குத் திரும்பிக்கொண்டிருந்த போது வழியில் மத்திய எசுப்பானியாவிலுள்ள டொலேடோ நகராட்சியில் தன்பயணத்தை நிறுத்திக் கொண்டார். அநேகமாக பேச்சோக்கோவின் அறிவுரை காரணமாக அல்லது எல் கிரெக்கொவை பெருமதிப்புக்கு உரியவராகக் கருதும் எசுப்பானியக் கவிஞர் கொங்கோராவுக்காக இருக்கலாம்.  

டிசம்பர் 1622 இல், அரசருக்கு மிகவும் பிடித்தவராக விளங்கிய அரசவை ஓவியர் ரோட்ரிகோ டி வில்லண்ட்ரண்டோ இறந்து போனார். நான்காம் பிலிப்பின் சக்திவாய்ந்த மந்திரியார் வெலாக்குவெசை ஒலிவாரெசு அரசவைக்கு வரச்சொல்லி ஆணையிட்டுள்ளதாக டான் யுவான் டி பொன்சேகா வெலாக்குவெசுக்கு தகவல் அனுப்பினார். வெலாக்குவெசுவின் சில்லறை செலவினங்களுக்காக 50 டூகட் அதாவது 175 கிராம் தங்க நாணயங்கள், 2005 ஆம் ஆண்டில் 2000 யூரோக்கள் மதிப்பு கொண்ட தொகை இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. தனது மாமனார் உடன்வர வெலாக்குவெசு அரசவைக்கு வந்தார். பொன்சேகா தனது சொந்த வீட்டில் இளம் ஓவியரான வெசாக்குவெசை தங்கவைத்தார். தன்னை படமாக வரையச் சொல்லி வெசாக்குவெசு முன்பு அமர்ந்தார். படம் வரைந்து முடிக்கப்பட்டதும் அரசரின் கட்டளையை நிறைவேற்றுவதற்காக அரண்மனைக்கு இவரை அனுப்பி வைத்தார்.  

ஆகத்து 16, 1623 அன்று நான்காம் பிலிப் வெலாசுக்குவெசு முன்னிலையில் அமர்ந்தார். ஒரே நாளில் பூர்த்தியடைந்த அந்த ஓவியம், ஒரு மாதிரி ஓவியத்தைக் காட்டிலும் அதிகமாக ஏதும் சிறப்பு இல்லாமல் இருந்தது. ஆனால் அரசரும் ஒலிவாரும் இந்த ஓவியத்தைக் கண்டு மகிழ்ச்சியடைந்தனர். வெலாசுக்வெசை மாட்ரிட்டுக்குச் செல்லும்படி ஒலிவாரசு கட்டளையிட்டார். நான்காம் பிலிப்பின் உருவப்படத்தை வேறு எந்த ஓவியரும் வரைந்துவிட மாட்டார்கள் என்றும், அரசரின் மற்ற அனைத்து ஓவியங்களும் புழக்கத்தில் இருந்து திரும்பப் பெறப்படும் என்றும் இவருக்கு வாக்குறுதி அளித்தார். அடுத்த ஆண்டான 1624 இல் வெலாசிவெசு தனது குடும்பத்தை மாட்ரிட்டிற்கு நகர்த்துவதற்கான செலவுக்காக அரசனிடம் இருந்து 300 டூகட்டுகளைப் பெற்றார், இவ்விடமே அவருடைய வாழ்நாள் முழுவதும் அவருக்கு வீடாக இருந்தது.  

1623 ஆம் ஆண்டில் தீட்டப்பட்ட வண்ணமயமான ஓவியங்களால் வெலாசுக்வெசு அரசவையில் பணிபுரியும் அனுமதியைப் பெற்றார். மாதத்திற்கு 20 டூகட் சம்பளம், மருத்துவ வசதி, இருப்பிடம் மற்றும் அவர் வரையும் கூடுதல் படங்களுக்குப் பணம் முதலியன இவருக்கு வழங்கப்பட்டன. இவர் வரைந்த மியூசோ டெல் பிரொடோ உருவப்படம் சான் பெலிப்பின் பார்வையில் படுமாறு காட்சிப்படுத்தப்பட்டது. அதைக் கண்ட அவர் உற்சாகத்துடன் அங்கீகரித்தார். அவ்வுருவப்படம் தற்போது கிடைக்கப்பெறவில்லை. இருப்பினும் கிடைக்கபெற்ற வெலாசுக்வெசு வரைந்த அரசரின் 1070, 1071 என்ற எண்ணிட்ட இரண்டு ஓவியங்களில் செவில் நகரத்தில் இப்படம் வரையப்பட்ட நாள் பற்றிய குறிப்பு காணப்படவில்லை. மற்றும் ஓவியத்திற்காக பூசப்பட்ட வண்ணத்தின் திண்மையும் மிகவும் வெளிறிய நிலையில் காணப்படுகிறது. அதே ஆண்டில் வேல்சு இளவரசர் எசுப்பானிய அரசவைக்கு வந்தார். அவர் வெலாசுக்வெசின் முன்னிலையில் அமர்ந்ததாக பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால் அப்போது வரையப்பட்ட படம் இப்போது கிடைக்கப்பெறவில்லை. பீட்டர் பால் ரூபன்சு 1628 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் இசபெல்லாவிலிருந்து ஒரு தூதராக மாட்ரிட்டிற்கு வந்தார், வெலாசுக்வெசு அவருடன் இணைந்து வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க எசுப்பானிய அரசரின் இருப்பிடம் எசுகோரியலில் உள்ள இத்தாலிய ஓவியர் டைட்டனின் ஓவியங்களைப் பார்வையிடச் சென்றார். ரூபன்சு அப்போது உயர் அதிகாரம் கொண்டவராக இருந்தார். ஏழு மாத இராசதந்திரப் பணியில் ரூபன்சு ஒரு திறமைமிக்க கலைஞனாகவும், அரசராகவும் செயல்பட்டார். மேலும் ரூபன்சு வெலாசுக்வெசிடம் உயர்ந்த மதிப்பு வைத்திருந்தார். ஆனால் அவருடைய ஓவியத்தில் குறிப்பிடத்தக்க செல்வாக்கு எதுவும் இருக்கவில்லை. இத்தாலியைப் பார்க்கவும், இத்தாலியப் படைப்பாளிகளின் ஓவியங்களைப் பார்வையிடவும் ஆர்வமாயிருந்த வெலாசுக்வெசை மேலும் தூண்டி அவரிடம் இத்தாலி நாட்டுக்குச் செல்லும் ஆர்வத்தை வளர்த்தார்.  

இசுலாமிய பழங்குடியினரை வெளியேற்றுவதை மையமாக வைத்து, 1627 ஆம் ஆண்டில், எசுப்பானியாவின் சிறந்த ஓவியர்களுக்கு இடையிலான போட்டி ஒன்றை பிலிப் ஏற்பாடு செய்தார். இப்போட்டியில் வெலாசுக்வெசு வெற்றி பெற்றார். அவரது படம் 1734 ஆம் ஆண்டில் அரண்மனையில் ஏற்பட்ட தீயில் அழிந்தது. அந்த ஓவியம் மூன்றாம் பிலிப்பை பிரதிபலிப்பதாக பதிவு செய்யப்பட்ட விளக்கங்கள் தெரிவிக்கின்றன. சித்திரவதை மூலம் படைவீரர்களால் தூக்கி எறியப்பட்ட ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் கூட்டத்தை பிலிப் சிறு கைத்தடியால் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.