# பியேர் அபேலார்டு



**பியேர் அபேலார்டு** (, அல்லது **பீட்டர் அபெலார்டு**, 1079 – 21 ஏப்ரல் 1142) இடைக்காலப் பிரெஞ்சுப் புலமைசார் மெய்யியலார். மொழி, மனம்சார் மெய்யியல் பிரிவுகளை உருவாக்கியவர். பகுத்தறிவுசார் இறையியலார். பெயர்பெற்ற இடைக்கால அளவையியலார். மேலும் இவர் கவிஞரும் இசைக்கலைஞருமாவார். பலரும் போற்றிய மெய்யியல் பேராசானும் பெயருருவாதத்தின் (Nominalism) தந்தையுமாவார்.  

## வாழ்வும் பணியும்
பியேர் 1079 இல் பிரித்தானியின் நாந்து அருகில் உள்ள லெ பெல்லெட்டில் பிறந்தார். இவர் சிறுவயதிலேயே ஆர்வத்தோடு விரைவாகக் கல்வி பயின்றார். செல்வந்தரான இவரது தந்தையார் பல கலைகளும் கற்றுத் தேர ஏற்பாடு செய்தார். அங்கு அவர் மெய்யியல் பிரிவான இணைமுரணியலில் மிகவிஞ்சிய திறமை பெற்றுள்ளார். இம்மெய்யியல் பிரிவு இலத்தீன் வழியாகப் பரவிய அரிசுட்டாட்டிலின் அளவையியலின் தொடர்ச்சியாகும். அவர் தந்தையைப் போல படைத் துறையில் சேராமல் கல்வித் துறையில் கருத்தைச் செலுத்தலானார். தொடக்கநிலைக் கல்விப்பணியாக அவர் பிரான்சு முழுவதும் சுற்றிக் கற்பதும் பலரோடு வாதிடுவதுமாக்க் காலம்கழித்தார். அவர் முதன்முதலாக பெயருருவாத உரோசெல்லினசு (Roscellinus) வாழ்ந்த இலாயிர் (Loire) பகுதியில்" அவரிடம் மாணவராகச் சேர்ந்து தனது கல்வியைத் தொடங்கினார். இவரது சிந்தனை வில்லியம் போக்குக்கு நெருக்கமாக இருந்தும் இவர் உரோசெல்லினசு, வில்லியம் இருவரையுமே எதிர்த்துத் தொடர்ந்து வாதிடலானார். பிறகு, கிலாயிசுட்டரிலும் மதிப்பிழக்கவே, மெல்ல மெல்ல ஆய்வில் மீண்டும் இறங்கலானார். உடனடித் தேவையான நூல்களை வெளியிட்டு பேராட்சியின் அறியப்படாதவொரு மடவளாகத்தில் தனது சிந்தனைப் பள்ளியை மீண்டும் தொடங்கினார். இப்போது அவரது விரிவுரைகள் இறையுணர்வில் திளைத்தன. இந்த இறையியல் விரிவுரைகளையும் ஏரணவியல் உரைகளையும் மீண்டும் மக்களும் மாணவரும் கேட்கலாயினர். அவரது பழைய செல்வாக்கும் மாணவர் குழாமும் புத்துயிர்ப்பு பெற்றன, என்றாலும் அவருக்குப் பல பகைவர்களும் இருந்தனர். அவர்களை முனைப்போடு எதிர்க்க அவரால் முடியவில்லை. விவிலியத்தையும் சமய நிறுவனமான திருச்சபையின் தலைவர்களையும் பற்றிய ஆய்வுகளைப் பயன்படுத்தி அப்போது நிலவிய ஒருங்கியைபின்மைகளைத் தொகுத்து நூலாக்கினார். மேலும் அந்த நூலுக்கு "ஆம் ஆனால் இல்லை" என்று தலைப்பிட்டார். எனவே அபேலார்டு அங்கிருந்து வெளியேறி வேறு புகலிடம் காண விரும்பினார். 1126-1128 இடைக்காலத்தில் நெடுந்தொலைவுக்கப்பால் தாழ்பிரித்தானிக் கடற்கரையில் இருந்த புனித கில்டாசு-தெ-உரூயிசு அபேயினைத் தலைமை தாங்க அழைக்கப்படவே அங்கு சென்றார். அந்த இடம் மிகவும் கடுமையான இடமாகவும் குற்றவாளிகளின் தாக்குதலுள்ள இடமாகவும் விளங்கியது. தங்கிய வீடோ காட்டுத்தனமானதாகவும் ஒழுங்கு குலைந்த்தாகவும் இருந்த்து. அங்கும் கூட சமூகத்துடனான உறவு சீராக அமையவில்லை. முதல் கடித்த்திற்குப் பிறகு மேலும் இரண்டு கடிதங்களையும் ஃஎலாயிசு வரைந்துள்ளார். அதில் அவர் ஓர் உடன்பிறப்பாக (அண்ணணும் தங்கையும் போல) வேலையை விட்டுவிட இசைந்துள்ளார்.அதற்காக அவரை அபேலார்டு பாராட்டியுள்ளார். 1140இற்கு முன் அவர் தன் *Ethica* or *Scito te ipsum* (உன்னை உணர்) என்ற அரிய நூலை வெளியிட்டுள்ளார். இதில் அவர் பாவம் குறித்து ஆய்வு செய்கிறார். மாந்தர் செயல்களுக்காக அல்லாமல் உள்ளெண்ணங்களுக்காகவே தீர்ப்பளிக்கப்படுகின்றனர் என வாதிடுகிறார்.. பெர்னார்டின் கடும்நெருக்கடிக்குப் பிறகும் அபேலார்டு தன்மிதானக் குற்றச்சாட்டுகளைத் திரும்பப் பெறும்படிக் கோரினார். அல்லாவிட்டால், அவற்றை 1141 ஜூன் 2இல் நிகழவுள்ள சர்ச்சுகளின் மன்றக் கூட்டத்தில் வெளிப்படையாக அறிவிக்கச் சொன்னார். இதனால் அபேலார்டு தன்னைக் குற்றத் தரப்பாக ஏற்று பழிக்கான குற்றச்சாட்டுகளை மருத்து பதில் அளிக்கவேண்டிய நிலைக்குத் தன்னைத்தானே ஆளாக்கிக்கொண்டார். பெர்னார்டு இவ்வகை நெருக்கடியை நயமாகத் தவிர்த்துவிட்டார். என்றாலும் மன்றம் கூடுவதற்கு முன்நாளே அங்குவந்து குழுமியிருந்த பிஷப்புகளை அழைத்து ஒவ்வொருவராக அபேலார்டை, அவரது பேரிலான ஒவ்வொரு நிந்திப்பையும் சொல்லிக் கண்டிக்கும்படி ஒப்பவைத்துவிட்டார். மறுநாள் அபேலார்டு மன்றத்தில் தோன்றியபோது அவர் பேரிலான இறைநிந்திப்புகளுக்கான கண்டன முற்கோள்கள் தரப்பட்டன.  

இந்தக் கண்டனங்களுக்கு விடையிறுக்காமல் அபேலார்டு மன்றத்தை விட்டகன்று, திருத்தந்தை தனக்கு ஆதரவாக இருப்பார் என நம்பி, திருத்தந்தையிடம் முறையிட உரோமைக்குச் சென்றார். ஆனால் அவரது நம்பிக்கை பொய்த்துவிட்டது. 1141 ஜூலை 16இல் திருத்தந்தை இரண்டாம் இன்னசெண்ட் இவரையும் இவரது மாணாக்கர்களயும் உறவு ஒன்றிப்பிலிருந்து நீக்கினார். அபேலார்டும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்களும் இனி தம் மடத்துக்குள்ளேயே எப்போதும் இருக்கவும் அமைதிகாக்கவும் ஆணையிட்டார். திருத்தந்தையின் கண்டனம் ஃபிரான்சை அடையும் முன்பே அபேலார்டு  
இடையில் குளூனிக்குச் சென்றார். இந்தத் தண்டனையில் இருந்து குலூனி ஆதீனத்தலைவரான வணக்கத்திற்குறிய பீட்டரால் அபேலார்டு காப்பாற்றப்பட்டார். பீட்டர் அபேலார்டின் முதிர் அகவையைச் சுட்டிக்காட்டி தன் குளூனி மட எல்லைக்குள்ளேயே அவர் தங்க ஒப்புதல் அளித்ததால் அவரின் தண்டனையை தள்ளுபடி செய்யும்படி திருத்தந்தையிடம் கோரிப்பெற்றார். பெர்னார்டிடமும் பேசி உடன்பாடு ஏற்படச்செய்தார். இதன் பின்னர் அபேலார்டு தண்டனைபெற்ற திரிபுக் கொள்கைகளையாளராகக் கருதப்படாமல் மதிப்புள்ள மதிநுட்பப் புலமையாளராக நடத்தப்பட்ட்டார். பிறகு இறப்புவரை தன் இறுதி வாழ்நாட்களைச் சலான்-சுர்-சவோனில் உள்ள புனித மார்சல் மட வளாகத்தில் கழித்தார். இறப்பதற்கு முன்பு இவரின் கடைசியாக "எனக்குத் தெரியாது" என்று கூறினார் என்பர். இறுதியில் காய்ச்சலும், தோல்நோயும் (ஸ்கர்வியாக இருக்கலாம்) கடுமையாகத் தாக்கவே 1142 ஏப்பிரல் 21இல் இயற்கை எய்தினார்.  

## இசை

அபேலார்டு சிறந்த கவிஞரும் இசையமைப்பாளரும் ஆவார். ஃஎலாயிசுக்காக கொண்டாட்டம் மிக்க காதல்கவிதைகளுக்கு இசை மைத்துள்ளார். அவை இப்போது கிடைக்கவில்லை.பெயரற்ற தொகுப்பில் இருந்து அப்பாடல்களை இன்ங்காணமுடியவில்லை. ஃஎலாயிசு தன் கடிதங்களில் இப்பாடல்களைப் பெரிதும் பாராட்டியுள்ளார்: "மொழியும் இசையும் வனப்பும் இனிமையும் கனிந்தவை. படிக்காத பாமரரையும் இசையின் மென்மையும் கவர்ச்சியும் ஈர்க்கவல்லவை".  

சமயக் குழுமலூக்கான வழிபாட்டுப் பாடநூலை இயற்றியுள்ளார். இதில் ஃஎலாயிசு பங்குபற்றியுள்ளார். இது 1130ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு இயற்றப்பட்டுள்ளது. இவை அக்காலப் பாடல்களில் இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டிருந்தன. இதைப் கிளேரிவாக்சின் பெர்னார்டு அவற்றிலஃ அபேலார்டு புத்தம்புதிய சீரிசைவான பண்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளதaக்க் கூறுகிறார். இப்பாடல்கள் யாப்பால் தொகுக்கப்பட்டிருந்தன. எனவெ இவற்றில் இருந்து சிலவற்றை மட்டுமே பயன்படுத்தமுடியும். *O quanta qualia* என்ற மெல்லிசைப் பாடல் மட்டுமே இவ்வழிபாட்டுப் பாடல்களீல் இருந்து எஞ்சியுள்ளது.  

### மெய்யியல் சிந்தனை

அபேலார்டின் தனிச்சிறப்பே முன்னெவரும் செய்திராத அளவுக்குப் புலமைவாத மரபை முன்னெடுத்ததே என்பர்.குறிப்பாக அதற்கு முன்பு நிலவிய தாந்தோன்றிப்போக்குள்ள குறுக்குமறுக்கான வாத நெறிமுறைக்கெதிராக தெளிவான உருவம் வாய்ந்த பகுத்தறிவார்ந்த விளக்க நெறிமுறையை வளர்த்தெடுத்ததே அவரது அரிய பணியாகும். அவரது தனித்தனியான விளக்கங்கள் அப்போதைக்கு கண்டனத்துக்குள்ளானாலும் 13ஆம் நூற்றாண்டு தேவாலயத் தலைமையின் ஒப்புதலுடன் பிற்காலத்தில் விரிவிபடுத்திய சிந்தனையின் பொதுத் திட்டத்தின் நோக்கில் இருந்து சற்றும் மாறுபடாத தன்மையிலேயே அவரது சிந்தனைப் போக்கு உருவாகியது.  
அவர் அரிசுட்ட்டாட்டிலின் மெய்யியலை வளர்த்தெடுத்து நிலைநிறுத்த பெருமுயற்சி எடுத்தார். அவருக்குப் பிறகான அரைநூற்றாண்டிற்குள் அரிசுட்டாட்டிலின் சிந்தனைப் போக்கு ஐரோப்பாவில் ஆழமாகக் காலூன்றியது. அந்தக் காலகட்டத்தில் தான் அந்தக் கிரேக்கச் சிந்தனையாளரின் அனைத்து நூல்களும் ஐரோப்பாவில் எல்லாருக்கும் கிடைக்கத் தொடங்கியது. அபேலார்டுக்கு முன்பு பிளாட்டோவின் சிந்தனைப் போக்கே நடப்பில் பரவலாக நிலவியது.  

புலமைவாதம் ஐரோப்பியாவில் இருந்த இடைக்காலப் பல்கலைக்கழகங்களில் கல்வியாளர்களால் 1100 முதல் 1700 வரை பின்பற்றப்பட்ட உய்யச் சிந்தனை (Critical thought) முறையாகும் அக்காலத்தே நிலவிய பன்முகச் சூழலில் வறட்டுவாதத்தை தெளிவாக்கவும் காப்பாற்றவும் பயன்படுத்திய திட்ட வழிமுறையாகும். தொடக்க கால ஐரோப்பியப் பல்கலைக்கழகங்களில் கிறித்தவ ஓர்மைப் பள்ளிச் சிந்தனைகளுக்கு விலகியபடி கிளைத்தெழுந்தது..[1] மேலைஉலகில் பல்கலைக்கழகங்கள் எனக் கருதத் தக்க நிறுவனங்கள் கலை, சட்டம், மருத்துவம், இறையியல் ஆகிய புலங்களைப் பயிற்றுவிக்க பிந்தைய 11ஆம் நூற்றாண்டிலும் 12ஆம் நூற்றாண்டிலும் இத்தாலி, ஃபிரான்சு, இசுபெயின் ஆகிய நாடுகளில் தோன்றின.[2] இவை சலேமிதானா மருத்துவப் பள்ளி, பொலோகுனா பல்கலைக்கழகம், பாரிசுப் பல்கலைக்கழகம் என்பவையாகும். அவை எந்நாளில் இருந்து பல்கலைக்கழகங்களாகச் செயலாற்றின எனத் தெரியாது. என்றாலும் கத்தோலிக்கக் கோயில்களாலும் பிற சமய நெறிகளாலும் கடைபிடிக்கப்பட்ட உயர்கல்வி சார்ந்த பொதுப்பாட்த் திட்டங்கள் பயனுள்ள வழிகாட்டிகளாகும்.  

இணைமுரணியலுக்கப்பால் அபேலார்டின் மெய்யியல் சிந்தனை அறவியலில் செயல்முனைவோடு அமைந்தது. மாந்தச் செயல்பாட்டின் அற மதிப்பு தனிமாந்தனின் அக எண்ண விருப்பத்தை அல்லது உள்நோக்கைச் சார்ந்தது என்பதை வலியுறுத்தினார். இந்தப் போக்கிலான அவரது சிந்தனை இக்காலக் கணிப்பை நிகர்த்த்தாய் இருந்த்து. ஏனெனில், இவருக்குப் பிந்திய புலமைவாதப் பின்னோடிகள எவருமே அரிசுட்டாட்டிலின் அறவியல் புலத்தின் உசாவல்களைக் கற்றிருந்த போதிலும், தூய மெய்யியல் வாதத்தைப் பயன்படுத்தி, அறவியல் நெறிமுறைகளையும் விதிகளையும் உருவாக்குவதில் சற்றும் கூட முன்னேறவில்லை.  

ஃஇப்போ நகர அகசுட்டினின் முதற்பாவ நெறிமுறைக்கு மாறாக, போப்பு பேதை-III அவர்கள் அபேலார்டின் இடைநிலைத் துறக்க நெறிமுறையை ஏற்றுக்கொண்டார். வாத்திகனுங்கூட பாவசுநானம் பெறாத குழந்தைகள் நேரடியாக நரகத்துக்குச் செல்லாமல் இடைநிலைத் துறக்கத்துக்குச் (Limbus Infinitum) செல்லும் நெறிமுறையை ஏற்றது. அங்கே அவர்கள் வலியேதும் உறாமல் இயற்கையான மகிழ்ச்சியோடு இருப்பர் என்பதை ஒப்புக்கொண்டது.. என்றாலும் அவர்கட்கு உயரியற்கை அருட்களிப்பேதும் கிடைக்காது.  

மேலும் அவர் அறத் தாக்கக் கழுவாய்த் தேடல் கோட்பாட்டினை ஏற்று அதைத் தழுவியிருந்தார்.  

இவர் பொதுமைகள் கோட்பாட்டினை எதிர்த்து,பொருள்முதல் வாதத்துக்கு நெருக்கமான கருத்துரு வாதத்தை உருவாக்கியவர். இவர் சமய நம்பிக்கை பகுத்தறிவு சார்ந்த முற்கூற்றுகளுக்குள் அமையவேண்டும் என்றார்.எனவே தேவாலய நடைமுறையுடன் முரண்பட்டார்.இவரது முற்போக்கான கண்ணோட்டங்களைக் கத்தோலிக்கச் சமயமும் தேவாலயமும் கண்டித்தன.  

## மெய்யியல் நூல்கள்

Logica ingredientibus ("தொடக்கநிலைப் பயில்பவருக்கான அளவையியல்") 1121க்குள்ளேயே முற்றுபெற்றது (மிக முதன்மையான அளவையியல் நூல்)  

• Petri Abaelardi Glossae in Porphyrium ("The Glosses of Peter Abailard on Porphyry"), 1120இல் இயற்றியது.  

• Dialectica, 1115-16இல் இயற்றியது.  
.  
• Logica nostrorum petitioni sociorum ("Logic in response to the request of our comrades"), 1124-1125 கால இடைவெளியில் இயற்றியவை.  

• Tractatus de intellectibus ("புரிதல் குறித்த ஆய்வு"), 1128க்கு முன்பு எழுதியது.  

• Sic et Non ("ஆம்,இல்லையுந்தான்") (மெய்யியல், இறையியல் பற்றிய கிறித்தவ நூலாசிரியர்களின் மேற்கோள்கள்)  

• Theologia 'Summi Boni', Theologia christiana, and Theologia 'scholarium'.(இறையியல் பற்றிய அவரது முதன்மையான நூல்கள்,1120-1149 கால இடைவெளியில் வெளியிடப்பட்டவை)  

• Dialogus inter philosophum, Judaeum, et Christianum, (ஒரு யூதரிடமும் கிறித்தவரிடமும் நிகழ்த்திய உரையாடல்) 1136–1140  

• Ethica or Scito Te Ipsum ("அறவியல்" அல்லது "ஒழுக்கம் அறிந்து கொள்ளுங்கள்”  

### பிற்காலத் தாக்கம்

சமகாலத்திலும் இடைக்கால மெய்யியல் சிந்தனைப் போக்கிலும் அபேலார்டு பெருஞ்செல்வாக்கு செலுத்தினார். ஆனால் இக்காலத்தில் அபேலார்டு அவரது ஃஎலாயிசுடனான காதல் உறவுக்காக மட்டுமே நினைவுகூரப் படுகிறார். 19ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன் 1721இல் அவரது சிறந்த நூலான *Scito te ipsum* மட்டுமே வெளியிடப்பட்டது. *Ouvrages inedits d'Abelard* என்ற நூல்திரட்டு அவரது ஒன்றுவிட்ட உடன்பிறப்பால் 1836இல் வெளியிடப்பட்ட பிறகே ஆழமாக அபேலார்டின் மெய்யியல் நூல்கள் வாசிக்கப்பட்டன. நூல்திரட்டில் *Sic et Non* ("Yes and No") ஆகிய இறையியல் நூல்களில் இருந்து பல உள்ளடக்கக் குறிப்புகள் மேற்கோள்களாகத் தரப்பட்டிருந்தன. இவை விவாதத்துக்காக, பல பாதிரியார்களின் இறைநெறிமுறைகள் பற்றிய எதிரெதிர் கருத்துரைகளின் தொகுப்பாகும். இந்த வேறுபட்ட கருத்துரைகள் மீள்நோக்கீட்டுக்கு உட்படுத்தப்படவில்லை என்பதும் அவற்றைச் சரிகட்டுவதற்கான எவ்வகை முயற்சிகளும் எடுக்கப்படவில்லை என்பதும் ஆர்வம் ஊட்டும் செய்தியாகும். இவற்றில் *Dialectica, * என்ற நூலும் அரிசுடாட்டிலின் ஏரணவியலுக்கான திறனாய்வுரைகளும் போர்பிரியும் அனிசிலசு மேனிலசு செவெரினசு போத்தியசுவும் கூட உள்ளடங்கும். நூல்திரட்டில் அடங்கிய *De Generibus et Speciebus * துணுக்குகளும் உளவியல் நூலான *De Intellectibus* (தனியாக *Fragmens Philosophiques*, vol. ii இல் வெளியிடப்பட்டது.) ஆகிய இரண்டும் இப்போது அபேலார்டினதல்ல எனவும் அவரது சிந்தனைப்பள்ளியால் பின்னர் உருவாக்கப்பட்டவை எனவும் கருதப்படுகின்றன. * அவரது உண்மையான நூலான *Glossulae super Porphyrium*, 1930இல் தான் வெளியிடப்பட்டது. இதில் இருந்து பல உள்ளடக்கப் பகுதிகளை தனது *Abelard'' என்ற வாழ்க்கை வரைவில் மேற்கோள்களாக சார்ள்ஸ் தெ இரேமுசத் தருகிறார்.