# காற்றழுத்தமானி


**காற்றழுத்தமானி** (Barometer) என்பது வளிமண்டல அழுத்தத்தை அளவிடுவதற்கான ஓர் அறிவியல் அளவீட்டுக்கருவி ஆகும். இவ்வகையான கருவியானது நீர், காற்று அல்லது பாதரசத்தைப் பயன்படுத்தி வளிமண்டல அழுத்தத்தை அளவிடும். அழுத்தப் போக்கினால் வானிலையில் ஏற்படும் குறைந்த நேர மாற்றங்களை முன்னறியமுடியும். தரைமட்டப்பள்ளங்கள், உயர் அழுத்த அமைப்புகள் மற்றும் முன்பகுதி எல்லைகளைக் கண்டறிவதில் உதவிட, தரைமட்ட தட்பவெப்ப பகுப்பாய்வுக்குள்ளாகவே பல்வேறு காற்று அழுத்த அளவீடுகள் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  

## வரலாறு
காற்றழுத்தமானியை இவாஞ்சலிசிட்டா தோரிச்செல்லி 1643 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடித்ததாக உலகளவில் போற்றப்பட்ட போதிலும், இரு குறிப்பிடத்தக்க முயற்சிகளும் குறிப்பிடப்படவேண்டியிருக்கிறது. இத்தாலிய கணிதவியலாளரும், வானியலாளருமான காசுப்ரோ பேர்தி எத்தகைய நோக்கமுமின்றி 1640 மற்றும் 1643 ஆம் ஆண்டுகளுக்கிடையில் எப்போதோ ஒரு நீர் காற்றழுத்தமானியை உருவாக்கியதாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. பிரான்சிய அறிவியலாளரும் தத்துவ ஆசிரியருமான இரெனே தேக்கார்த்து வளிமண்டல அழுத்த உறுதிப்பாடு மீதான ஒரு பரிசோதனையின் வடிவமைப்பு பற்றி 1631 ஆம் ஆண்டுகளிலேயே விவரித்துள்ளார், ஆனால் அந்த நேரத்தில் அவர் வேலை செய்யக்கூடிய காற்றழுத்தமானியை உருவாக்கியதற்கான எந்தச் சான்றும் இல்லை.  
கலிலியோவின் எண்ணங்கள் 1638 ஆம் ஆண்டின் திசம்பரில் அவருடைய *திசுக்கோர்சி*யில் உரோம் வந்தடைந்தது. இரஃபியல் மகியோட்டியும் காசுப்ரோ பேர்தியும் ஆகியோர் இந்த எண்ணங்கள் மீது பேராவல் கொண்டு ஒரு தூம்புக்குழாயைவிட ஒரு வெற்றிடத்தைத் தயாரிப்பதற்கான முயற்சியில் ஒரு சிறந்த வழியைக் கண்டுபிடிக்க முடிவுசெய்தனர். மகியோட்டி அத்தகைய ஒரு பரிசோதனையைத் திட்டமிட்டார். 1639 மற்றும் 1641 ஆம் ஆண்டுகளுக்கிடையில் பேர்தி (மகியோட்டி, அதானாசியுசு கிர்செர், நிக்கோலோ இசூச்சி ஆகியோர் உடனிருக்க) அதைச் செய்துமுடித்தார்.</blockquote>  

காற்றுக்கு எடை இல்லை என்று பாரம்பரியமாக (குறிப்பாக அரிஸ்டாட்டிலியர்களால்) கருதப்பட்டது: அதாவது, புவியின் மேற்பரப்புக்கு மேலே உள்ள கிலோமீட்டர்கள் தொலைவிலான காற்று அதன் கீழே உள்ள எந்தப் பொருளின் மீதும் எந்த எடையையும் செலுத்தவில்லை. கலிலியோ கூட காற்றின் எடையற்ற தன்மையை ஒரு எளிய உண்மையாக ஏற்றுக்கொண்டார். தோரிசெல்லி அந்த அனுமானத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கினார். அதற்குப் பதிலாக காற்றுக்கு எடை இருப்பதாகவும், காற்றின் எடைதான் (வெற்றிடத்தின் ஈர்க்கும் ஆற்றல் அல்ல) தண்ணீரின் தூபியைப் பிடித்திருப்பதாகவும் (அல்லது தள்ளியிருப்பதாக) பரிந்துரைத்தார். தண்ணீர் நிலைத்திருக்கும் மட்டம் (முப்பத்து-நான்கு அடி) அதன் மீது தள்ளப்படும் காற்று எடையின் ஆற்றலைப் பிரதிபலிக்கிறது. (குறிப்பாக, வாயகன்ற பாத்திரத்தினுள் தண்ணீரைத் தள்ளி அதன்மூலம் குழாயிலிருந்து எவ்வளவு தண்ணீர் கீழே விழுகிறது என்பதை வரையறுக்கிறது) என்று எண்ணினார். வேறு வகையில் சொல்வதென்றால், காற்றழுத்தமானியை அவர் ஒரு அளவிடுவதற்கான ஒரு கருவியாக எண்ணினார் (அதை வெறும் ஒரு வெற்றிடத்தை உருவாக்குவதற்கான கருவி என்பதற்கு எதிராக), மேலும் அதை முதன் முதலாக அவ்வாறு எண்ணியவர் என்கிற காரணத்தினாலும், காற்றழுத்தமானியை அவர் கண்டுபிடித்தவராகக் கருதப்படுகிறார் (நாம் இப்போது பயன்படுத்தும் அந்த வார்த்தையின் பொருளில்).  

### பாதரச காற்றழுத்தமானிகள்
பாதரச காற்றழுத்தமானி என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் வளிமண்டல அழுத்தத்தை அளக்கப் பயன்படும் ஒரு கருவியாகும். பாதரச காற்றழுத்தமானி குறைந்தது 33 அங்குலங்கள் (சுமார் 84&nbsp;செமீ) உயரமான கண்ணாடிக் குழாயைக் கொண்டிருக்கும், ஒரு முனை மூடப்பட்டு அடித்தளத்தில் திறந்த பாதரசம்-நிரம்பிய சேமக்கலனைக் கொண்டிருக்கும். குழாயில் உள்ள பாதரசம் அதன் எடை பாதரசப்படுகையின் மீது செலுத்தப்படும் வளிமண்டல அழுத்தத்தை சமநிலைப்படுத்தும் வரை சரிசெய்து கொள்கிறது. அதிக வளிமண்டல அழுத்தம் பாதரசத்தம்பத்தின் உயரத்தை அதிகப்படுத்துகிறது. குறைந்த அழுத்தமானது, பாதரசத் தொட்டியின் மீது செலுத்தப்படும் விசையைக் குறைப்பதன் மூலம் பாதரசத்தை தம்பத்தில் கீழ் நிலைக்குக் குறைக்க அனுமதிக்கிறது. கருவியைச் சுற்றியுள்ள அதிக வெப்பநிலை பாதரசத்தின் அடர்த்தியைக் குறைக்கும் என்பதால், பாதரசத்தின் உயரத்தைப் படிக்கும் அளவு இந்த விளைவை ஈடுகட்ட சரிசெய்யப்படுகிறது. பாதரசம் + ஹெட் ஸ்பேஸ் + நெடுவரிசையின் அதிகபட்ச நீளம் வரை டியூப் குறைந்தபட்சம் நீளமாக இருக்க வேண்டும்.  

காற்றழுத்தமானியில் இருக்கும் பாதரசத்தின் உயரம் ஒவ்வொரு நாளும் மிகச் சிறிய அளவில் மாற்றம் கொள்கிறது என்றும் இதற்கு வளிமண்டலத்தில் இருக்கும் காற்றழுத்தத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்களே காரணம் என்றும் தோரிச்செல்லி பதிவுசெய்துள்ளார்.  

ஒரு வலைத்தொகுப்பின் பல வானிலை நிலையங்களிலிருந்து பெறப்படும் ஒரே நேரத்து காற்றழுத்தமானியின் அளவுக்குறிப்புகள் காற்று அழுத்தத்தின் வரைபடங்கள் உருவாக்கத்தை அனுமதிக்கிறது, இவைதான் நவீன வானிலை வரைபடத்திற்கான வடிவமாக 19 ஆம் நூற்றாண்டில் உருவாக்கப்பட்டபோது இருந்தது. சமஅளவு அழுத்தங்களின் வரைகோடுகளான ஐசோபார்கள், வரைபடங்களில் வரையப்படும்போது, உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த காற்றழுத்தப் பகுதிகளைக் காட்டும் ஒரு எல்லைக்கோட்டு வரைபடத்தை வழங்குகிறது. எல்லைக்குட்படுத்தப்பட்ட உயர் வளிமண்டல அழுத்தங்கள் நெருங்கிவரும் வானிலை அமைப்புகளுக்கு ஒரு அரணாகச் செயல்பட்டு அதன் செல்தடத்தை மாற்றிவிடுகிறது. மறுபுறத்தில் குறைந்த வளிமண்டல அழுத்தங்கள் ஒரு வானிலை அமைப்புக்கான குறைந்த எதிர்ப்புகளுடைய பாதையைப் பிரதிநிதிக்கிறது, இது குறைந்த அழுத்தத்தை அதிகரித்த புயல் காற்று நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புபடுத்த வழிசெய்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக ஒரு காற்றழுத்தமானி வீழ்ந்துகொண்டிருந்தால், சீர்கெட்ட வானிலை அல்லது ஏதோவொரு வடிவிலான மழைப்பொழிவைக் குறிக்கிறது; எனினும் காற்றழுத்தமானி உயர்ந்துகொண்டிருந்தால், அப்போது ஒரு தெளிவான வானிலை இருக்கும் அல்லது எந்த மழைப்பொழிவையும் கொண்டிருக்காது.  

## காப்புரிமைகள்

- 
- : சி. ஜெ. உல்ரிச் : "*பாரோமெட்ரிக் இன்ஸ்ட்ரூமெண்ட்* "
- : ஹெச். ஜெ. ஃப்ராங்க் : *பாரோமெட்ரிக் அல்டிமீட்டர்* "
- : டீ. சி. டபள்யூ. டி. ஷார்ப் : "*அனிராய்ட் பாரோமீட்டர்* "
- : ஹெச். ஏ. க்ளும்ப் : "*மோஷன் ஆம்ப்ளிஃபையிங் மெக்கானிசம் ஃபார் ப்ரிஷர் ரெஸ்பான்சிவ் இன்ஸ்ட்ரூமெண்ட் மூவ்மெண்ட்* "
- : எஃப். லிஸ்ஸாவ் : "*ஃப்ளூயிட் டிஸ்ப்ளேஸ்மெண்ட் பிரஷர் கேஜஸ்* "
- : ஓ. எஸ். சொர்முனென் : "*ப்ரஷர் மெஷரிங் இன்ஸ்ட்ரூமெண்ட்* "
- : ஹெச். டோஸ்ட்மான் : "*பாரோமீட்டர்* "
- : டி. ஃபிஜிமோடோ : "*வெதர் ஃபோர்காஸ்டிங் டிவைஸ்* "

## மேலும் பார்க்க
- தன்னிச்சையாக செயல்படும் வானூர்தி வானிலை நிலையம்
- பாரோகிராப்
- பெர்ட் போல்லெ காற்றழுத்தமானி
- மைக்ரோபாரோமீட்டர்
- ராபர்ட் ஃபிட்ஸ்ராய்#மீட்டியரோலாஜி
- ஸ்டார்ம் கிளாஸ்
- தரைமட்ட வானிலை பகுப்பாய்வு
- வானிலை கணிப்பு