# கணக்கியல்


**கணக்குப் பதிவியல்** (*accounting*) என்பது பங்குதாரர்கள் மற்றும் மேலாளர்கள் போன்ற பயனர்களுக்கு ஒரு வர்த்தக உருவின் நிதியாதாரத் தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் ஒரு கலை. இந்தக் கருத்துப்பரிமாற்றம் என்பது பொதுவாக நிதியாதார வடிவிலான அறிக்கைகளாக இருக்கும், இதில் நிர்வாகத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வரும் பொருளாதார மூலங்கள் வடிவில் பணம் காட்டப்படுகிறது; பயனருக்கு தொடர்புடையதாகவும் நம்பகத்தன்மையுடையதாகவும் இருக்கும் தகவலை தேர்ந்தெடுப்பதில்தான் அந்த கலை அடங்கியிருக்கிறது.  

கணக்குப் பதிவியல் என்பது வணிகவியலின் நடவடிக்கைகளை பதியும் ஒரு கிளை, இது வணிகத்தில் ஏற்படும் வெற்றி தோல்விகளின் காரணங்களைக் கண்டறிவதில் பயனுடையதாக இருக்கிறது. கணக்குப் பதிவியலின் கொள்கைகள், வர்த்தக உருவுக்கு நடைமுறைத் தொழிலின் மூன்று பிரிவுகளில் பொருந்துகிறது, அவை கணக்கு வைப்பு, வரவு செலவு கணக்கு முறை மற்றும் தணிக்கை.  

**கணக்கு வைப்பு** , அமெரிக்கன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் செர்டிஃபைட் பப்ளிக் அகௌண்டன்ட்ஸ் (AICPA) ஆல் இவ்வாறு வரையறுக்கப்படுகிறது, அது "ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வழிமுறையில் மற்றும் பணம், பரிவர்த்தனைகளில் மற்றும் பகுதியாக அல்லது குறைந்தது நிதியாதாரப் பண்புக்கூறினைக் கொண்டிருக்கும் பொருளில் பதிவுசெய்தல், வகைபிரித்தல் மற்றும் தொகுத்துரைத்தல் மேலும் அதன்மீதான முடிவுகளை இடையீடு செய்தல் போன்றதான ஒரு கலையாகும்."  

கணக்கு வைப்பு முறை ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகள் தொன்மையானது; ஆரம்பகால கணக்கு வைப்பு செய்யப்பட்டதற்கான பதிவுகள், 7,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது, மத்திய கிழக்கில் காணப்பட்டது. அக் காலத்து மக்கள் தங்கள் கால்நடைகள் மற்றும் பயிர் வளர்ச்சியைப் பதிவுசெய்வதற்குப் பண்டையகால கணக்கு வைப்பு முறைகளை நம்பியிருந்தனர். வர்த்தகம் முன்னேற்றம் கொண்டு கணக்கு வைப்பு வளர்ச்சிபெற்று, காலப்போக்கில் மேன்மை அடையவும் முன்னேற்றம் கொள்ளவும் தொடங்கியது.  

ஆரம்பகால கணக்குகள், பிரதானமாக வணிகர்|வணிகரின் நினைவாற்றலில் உதவுவதற்காக பயன்படுத்தப்பட்டது மேலும் இந்தக் கணக்குகளுக்கான பார்வையாளர்களாக இருந்தது உரிமையாளர் அல்லது பதிவு செய்பவர் மட்டுமே. பன்மடங்கு முதலீட்டாளர்கள் உள்ளடக்கிய ஒரு வர்த்தக உருவினால் உருவாக்கப்பட்ட சிக்கல்களுக்குச் செப்பனிடப்படாத முறையிலான கணக்கு வைப்பு முறைகள் போதாததாக இருந்தது, அதனால் இரட்டை-உள்ளீடு வரவு செலவு கணக்கு முறை, 14 ஆம் நூற்றாண்டில் வடக்கு இத்தாலியில் முதன் முதலில் தோன்றியது, இங்கு ஒரு ஒற்றைத் தனிநபரால் முதலீடு செய்ய இயன்றதை விட அதிகமான மூலதனம் வர்த்தக முயற்சிகளுக்குத் தேவைப்பட்டது. கூட்டுப் பங்கு நிறுவனங்கள் வளர்ச்சி கணக்குகளுக்குப் பரந்துவிரிந்த பார்வையாளகளை உருவாக்கியது, ஏனெனில் தங்கள் செயல்பாடுகள் பற்றி எந்த முன்கணிப்பும் இல்லாத முதலீட்டாளர்கள், தேவைப்படும் தகவல்களைப் பெறுவதற்குக் கணக்குகளையே நம்பியிருந்தனர். இந்த வளர்ச்சி, கணக்கு வைப்பு அமைப்புகளில் உள்ளுக்குள்ளான (அதாவது நிர்வாக கணக்குவைப்பு) மற்றும் வெளிப்புற (அதாவது நிதியாதாரா கணக்குவைப்பு) நோக்கங்களுக்காக பிளவை ஏற்படுத்தியது, அதன் தொடர்ச்சியாக கணக்கு வைப்பு மற்றும் வெளிப்படுத்தும் விதிமுறைகளும் ஏற்பட்டது மேலும் வெளிப்புற கணக்குகள் தணிக்கையாளர்களால் கட்டுப்பாடற்ற சான்றளித்தலுக்கான தேவையும் உருவானது.  

இன்று கணக்கு வைப்பு "வர்த்தகத்தின் மொழி" என்று அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இது தான் ஒரு வர்த்தக உரு பற்றிய நிதியாதாரத் தகவல்களைப் பல்வேறு குழுக்களான மக்களுக்கு கொண்டு சேர்க்கும் சாதனமாக இருக்கிறது. வர்த்தக உருவுக்குள்ளேயே இருக்கும் மக்களுக்குத் தெரிவிப்பதில் கவனம்செலுத்தும் கணக்குவைப்பு நிர்வாக கணக்குவைப்பு என்று அழைக்கப்படும் மேலும் இது ஊழியர்கள், மேலாளர்கள் உரிமையாளர்-மேலாளர்கள் மற்றும் தணிக்கையாளர்களுக்குத் தகவல்களை வழங்குவதற்காகப் பயன்படுகிறது. நிர்வாக கணக்குவைப்பு முதன்மையாக நிர்வாக அல்லது இயங்கும் முடிவுகளை மேற்கொள்வதற்கான ஒரு அடித்தளமாக இருக்கிறது. வர்த்தக உருவுக்கு வெளியே இருக்கும் நபர்களுக்குத் தகவல்களை வழங்கும் கணக்குவைப்பு நிதியாதார கணக்குவைப்பு என்று அழைக்கப்படும், மேலும் இது தற்போதைய மற்றும் ஏற்படக்கூடிய பங்குதாரர்களுக்கு, வங்கிகள் அல்லது விற்பனையாளர் போன்ற கடன் கொடுத்தவர்கள், நிதியாதார ஆய்வாளர்கள் பொருளாதார நிபுணர்கள் மற்றும் அரசு பிரதிநிதிகளுக்குத் தகவல்களை வழங்குகிறது. இந்தப் பயனர்கள் வெவ்வேறு தேவைகளைக் கொண்டிருப்பதால், நிதியாதார கணக்குகளின் வழங்கல் மிகவும் கட்டமைப்புடன் இருக்கிறது மேலும் இது நிர்வாக கணக்குவைப்பை விட இன்னும் அதிக விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டிருக்கிறது. நிதியாதார கணக்கு வைப்பை முறைப்படுத்தும் விதிமுறை தொகுப்பு ஜெனரலி அக்சப்டட் அகௌண்டிங் பிரின்சிபல்ஸ் அல்லது GAAP என்று அழைக்கப்படுகிறது.  

## சொற்பிறப்பியல்
"அக்கௌண்டன்ட்" என்னும் சொல் பிரெஞ்சு சொல்லான லிருந்து உருவானது, இது தன்னுடைய மூலத்தை லத்தின் சொல்லான லிருந்து பெற்றது. முன்னர் இந்த வார்த்தை ஆங்கிலத்தில் முறையாக "அக்கம்ப்டண்ட் என்று எழுதப்பட்டது, ஆனால் காலப்போக்கில் அந்த வார்த்தை, அது எப்போதும் "p" என்னும் எழுத்தை விட்டுவிட்டே உச்சரிக்கப்பட்டுவந்ததால், அது மெல்லமெல்ல உச்சரிப்பு மற்றும் எழுத்துக்கூட்டு முறையிலும் மாற்றம்கொண்டு தற்போதைய வடிவிற்கு வந்துள்ளது.  

## வரலாறு
### பழங்கால மெசபடோமியாவில் முத்திரைல்லை கணக்கு வைப்பு முறை

ஆரம்பகால கணக்குவைப்பு பதிவுகள் பழங்கால பாபிலோன், அஸ்ஸைரியா மற்றும் சுமேரியா இடிபாடுகளுக்கிடையே காணப்பட்டது, இவை 7000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தினைக் கொண்டிருக்கிறது. அக் காலத்து மக்கள் தங்கள் கால்நடைகள் மற்றும் பயிர் வளர்ச்சியைப் பதிவுசெய்வதற்குப் பண்டைக்கால கணக்கு வைப்பு முறைகளை நம்பியிருந்தனர். பயிர் செய்வதற்கும் கால்நடை பராமரிப்பிற்கும் இயற்கையான பருவங்கள் இருப்பதால், பயிர்கள் அறுவடை செய்யப்பட்டபிறகு அல்லது இளம் விலங்குகள் தாய்ப்பால் குடிக்கும் பழக்கத்திலிருந்து விடுபட்ட பின்னர் தேவைக்கும் அதிகமாக இருப்பது அதிகரித்துள்ளதா என்பதைத் தீர்மானிப்பதும் அவற்றை எண்ணுவதும் எளிமையாக இருக்கிறது. அவற்றில் சில செதுக்கப்பட்ட கோடுகள் மற்றும் முத்திரையிடப்பட்ட புள்ளிகள் போன்ற வடிவங்களில் அடையாளக் குறிகளைக் கொண்டிருந்தன. கற்கால சமூகத் தலைவர்கள் விவசாயியின் மந்தைகள் மற்றும் அறுவடைகளில் ஒரு பங்கு என்ற வகையில் அளவுக்கு மீறிய பொருட்களை அவ்வப்போது சேகரித்தனர். சேகரிக்கப்பட்ட சமூகப் பொருட்கள் இல்லாதவர்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது, ஆனால் அவற்றில் பெரும்பங்கு மதச் சம்பிரதாயங்களுக்கும் திருவிழாக்களுக்குமே ஒதுக்கப்பட்டது. கி.மு. 7000 ஆம் ஆண்டில், சுமார் 10 அடையாள முத்திரை வடிவங்களே இருந்தன ஏனெனில் அந்த அமைப்பானது வெறும் விவசாயப் பொருட்களை பதிவுசெய்வதற்கு மட்டுமே பயன்பட்டது, தானியம், எண்ணெய் மற்றும் வளர்க்கப்படும் விலங்குகள் போன்று அந்த நேரத்தில் இருந்த உழவுப் பொருட்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒன்று பிரதிநிதிப்படுத்தியது.கி.மு. 3500 ஆம் ஆண்டு காலகட்டத்தில் அடையாள வில்லை வடிவங்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 350 ஆக அதிகரித்தது, அந்தநேரத்தில் நகர்ப்புற பட்டறைகள் மறுபகிர்ந்தளிப்பு பொருளாதாரத்துக்குப் பங்களிக்க ஆரம்பித்திருந்தன. புதிய அடையாள வில்லைகள் கம்பளி மற்றும் உலோகம் போன்ற கச்சா பொருட்களைக் குறித்தன, இதர வில்லைகள் துணிகள், உடைகள், நகைகள், ரொட்டி, பீர் மற்றும் தேன் போன்ற முடிக்கப்பட்ட பொருட்களின் அடையாளமாக இருந்தன.  

களிமண் முத்திரை வில்லைகளைப் பயன்படுத்தி ஒரு வகையான வரவு செலவு கணக்கு முறை கண்டுபிடிப்பு, மனித குலத்த்தின் புலன்உணர்வு சார்ந்த முன்னேற்றத்தைப் பிரதிநிதிக்கிறது. முத்திரை வில்லை அமைப்பின் புலனுணர்வு சார்ந்த முக்கியத்துவம், தரவுகளை மாற்றியமைப்பதை ஊக்குவிப்பதாக இருந்தது. ஒரு தனிநபரிடத்திலிருந்து மற்றொரு நபருக்கு வாய்மொழியாக தகவல் சொல்வதுடன் ஒப்பிடுகையில், முத்திரை வில்லைகள் கூடுதல்-உடல் சார்ந்தவையாக இருந்தது, அதாவது மனிதனின் மனதுக்கு வெளியே. இதன் விளைவாக, கற்கால கணக்கர்கள் மற்றொருவரின் அறிவைப் பெறுபவர்களாக இல்லாமல், தரவுகளைக் குறியேற்றம் மற்றும் குறிவிளக்கல் செய்வதில் பெரும் ஈடுபாடு கொண்டவர்களானார்கள். முத்திரை வில்லை அமைப்பு உண்மையான பொருட்களுக்குப் பதிலாக சிறு எண்ணக்கூடியவைகளால் இடம்பெற்றன, அவை அவற்றின் பெருந்திரள் மற்றும் எடையை நீக்கியது, மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட ஒழுங்குமுறையில் தரவுகளை வழங்கி அவற்றையே ஒரு உருமாதிரியாக வைத்துக்கொண்டு கருத்துப்பொருளாக அவற்றுடன் பரிவர்த்தனை செய்ய அனுமதிக்கிறது. இதன் விளைவாக, தானியங்களின் கனமான கூடைகள் மற்றும் கட்டுப்படுத்துவதில் சிரமத்தை ஏற்படுத்தும் விலங்குகளை எளிதாக எண்ணவும் மறுபடி எண்ணவும் முடியும். இந்த எண்ணக்கூடியவைகளை கைகளால் நகர்த்தியும் நீக்கியும் கணக்கர்கள் கூட்டவும், கழிக்கவும், பெருக்கவும், வகுக்கவும் செய்தனர்.  

கலப்பை, பாய்மரக் கப்பல்கள் மற்றும் செப்பு உலோக வேலைகள் போன்ற தொழில்நுட்ப புதுமைகளின் உருவாக்கத்தின் நடுவே [[மெசபோடோமிய நாகரிகம் கி.மு.3700–2900]] காலத்தில் ஏற்பட்டது. கோவில்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட பரிவர்த்தனைகளைப் பதிவு செய்வதற்கு படவெழுத்து அம்சங்களுடன் கூடிய களிமண் தகடுகள் இந்தக் காலகட்டத்தில் தோன்றின.  

சுமேரியன் காலத்தின்போது முத்திரை வில்லை உறை கணக்கு வைப்பு, தட்டையான களிமண் தகடுகளால் மாற்றியிடப்பட்டன இவை குறியீடுகளை மட்டுமே மாற்றல் செய்த முத்திரை வில்லைகளால் அச்சு எடுக்கப்பட்டன. இத்தகைய ஆவணங்கள் படியெடுப்பவர்களால் வைக்கப்பட்டிருந்தன, இவர்கள் தேவைப்படும் இலக்கிய மற்றும் கணித திறன்களைப் பெறுவதற்குக் கவனமாக பயிற்சியளிக்கப்பட்டுளனர் மேலும் நிதியாதாரப் பரிவர்த்தனைகளைப் பதிவுசெய்வதற்கு இவர்களே பொறுப்பாளிகளாவார்கள். அத்தகை பதிவுகள், ஆரம்பத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட களிமண் தகடுகளில் செதுக்கப்பட்ட சுருக்க குறியீட்டு வடிவில் கியூனிஃபார்ம் எழுத்துகளின் உதாரணங்களாக திகழ்பவைகளுக்கு முந்தையது, இது கி.மு. 2900 ஆம் ஆண்டில் ஜெம்டெட் நாஸ்ர் இல் சுமேரியனில் எழுதப்பட்டுள்ளது. அதனால் "முத்திரை வில்லை கணக்கு வைப்பு" எழுத்து வடிவுக்கு முந்தையது மட்டுமல்லாமல் எழுதுதல் மற்றும் கருத்தியலான எண்ணுதல் உருவாக்கத்தில் பெரும் இயங்குவிசையையும் உள்ளடக்கியிருந்தது.  

ரோம வரலாற்றாசிரியர்கள் சியூடோனியஸ் மற்றும் காசியஸ் டியோ இவ்வாறு பதிவுசெய்கிறார்கள், கி.மு. 23 ஆம் ஆண்டில் அகஸ்டஸ் ஒரு *ரேஷனோரியம்* (கணக்கு) தயாரித்தார், அதில் பொதுமக்கள் வருவாய்கள், *ஏராரியம்* (கருவூலம்), மாநில *ஃபிஸ்கி* (வரி அதிகாரிகள்) மற்றும் *பப்ளிகானி* (பொது ஒப்பந்ததாரர்கள்) கையில் இருக்கும் செலாவணி பணத்தின் தொகைகளைப் பட்டியலிட்டது; அவற்றில் விடுவிக்கப்பட்ட மக்களும் அடிமைகளின் பெயர்களும் கூட சேர்க்கப்பட்டிருந்தது, இவர்களிடமிருந்து விரிவான விளக்கத்தைப் பெறமுடியும். பேரரசரின் நிருவாக அதிகாரத்தின் நெருக்கத்தில் இந்த தகவல்கள் இருந்ததற்கு, அகஸ்டஸ் அவர்களாலேயே இது எழுதப்பட்டது என்று கூறும் டாசிடஸ்ஸின் அறிக்கை சான்றளிக்கிறது.  

பணம், பொருட்கள் மற்றும் பரிவர்த்தனைகளின் பதிவுகள் ரோம படைகளின் இராணுவ ஊழியர்களின் கண்காணிப்பில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. கி.பி. 110 ஆம் ஆண்டில் விண்டோலண்டா கோட்டையில் ஒரு சில நாட்களில் பெறப்பட்ட சிறு பணத் தொகைகளின் கணக்குகள், ஒருவேளை முகாம்களில் அதிகமான பொருட்களின் சப்ளை அல்லது தயாரிப்புகளின் விற்பனையில் கிடைத்த வருவாய், *செர்வெசா* (பீர்) மற்றும் *கிளாவி காலிகாரெஸ்* (மிதியடிகளுக்கான ஆணிகள்) போன்று அடிமைகளுக்கு கொடுக்கப்பட்ட பொருட்கள், அத்துடன் தனிப்பட்ட படைவீரர்களால் வாங்கப்பட்ட பொருட்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் கிடைக்கக்கூடிய பண வருவாய்களை தினசரி அடிப்படையில் அந்த அதிகாரத்தால் கணக்கிட முடிந்ததைக் காட்டுகிறது. கோட்டையின் அடிப்படைத் தேவைகள் நேரடி உற்பத்தி, வாங்குதல் மற்றும் கோரிப்பெறுதல் போன்ற ஒரு கலவையில் ஈடு செய்யப்பட்டது; 5,000 *மோடி* (அளவுகள்) *பிரேஸ்கள்* (மதுபானம் வடித்தலில் பயன்படக்கூடிய ஒருவகை தானியம்) வாங்குவதற்கான பண கோரிக்கைக்கான ஒரு கடிதத்தில், குறிப்பிட்ட மக்களை கொடுத்து உணவுப்பொருட்களை வாங்கியதாகக் காட்டுகிறது.  

ஹெரோனினஸ் ஆவணப்பதிவு என்பது நாணற்புல்லாலான ஆவணங்களின் ஒரு பெரும் தொகுப்புக்காக கொடுக்கப்பட்ட பெயர், இது பெரும்பாலும் கடிதங்களாக இருக்கின்றன, ஆனால் அவற்றில் சுமாரான எண்ணிக்கையிலான கணக்குகளும் அடங்கும், இது மூன்றாம் நூற்றாண்டு ரோமன் எகிப்துலிருந்து வருகிறது. இதிலிருக்கும் பெரும்பாலான ஆவணங்கள் ஒரு பெரிய தனியார் எஸ்டேட்டுக்குத் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது, இது ஹெரோனினஸ் அவர்களின் நினைவாக வைத்திருப்பதற்குக் காரணம் அவர் அந்த எஸ்டேட்டின் *ப்ரோன்டிஸ்டெஸ்* (கோய்னே கிரீக்: மேலாளர்) ஆக இருந்தார், அந்த எஸ்டேட் ஒரு கடினமான மற்றும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கணக்கு வைப்பு அமைப்பைக் கொண்டிருந்தது, இது அதன் எல்லா உள்ளூர் பண்ணை மேலாளர்களால் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது. எஸ்டேட்டின் தினசரி அலுவல்களுக்கு, வேலையாட்களுக்கு கூலி, பயிர்கள் உற்பத்தி, விளைபயிர்களின் விற்பனை, விலங்குகளின் பயன்பாடு மற்றும் ஊழியர்கள் மீதான பொதுச் செலவுகள் என எஸ்டேட்டின் ஒவ்வொரு உட்பிரிவின் ஒவ்வொரு நிர்வாகியும் அவருடையதேயான ஒரு சிறு கணக்குகளை வைத்திருந்தார். இந்தத் தகவல் பின்னர் ஒரு நாணற்புல் காகித சுருள்களாக சுருக்கப்பட்டு எஸ்டேட்டின் ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட உட்பிரிவின் ஒரு பெரிய ஆண்டு கணக்காக செய்யப்பட்டது. உள்ளீடுகள் பிரிவுகளாக அடுக்கப்பட்டிருந்தன, எல்லா வெவ்வேறு பிரிவுகளிலிருந்தும் பணச் செலவுகள் மற்றும் வருவாய்கள் மதிப்பீடு செய்யப்பட்டிருந்தது. இந்த வகையான கணக்குகள் உரிமையாளருக்கு சிறப்பான பொருளாதார முடிவுகளை எடுப்பதற்கான வாய்ப்பினைக் கொடுக்கிறது ஏனெனில் தகவல்கள் ஒரு நோக்கத்தில் தேர்வு செய்து அடுக்கிவைக்கப்படுகிறது.  

எளிய கணக்கு வைப்பு கிறித்துவ விவிலியம் (புதிய ஏற்பாடு) புக் ஆஃப் மாத்யூவில் பாரபிள் ஆஃப் தி டாலண்டஸ்ஸில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.  

### இஸ்லாமிய கணக்கு வைப்பு முறை &amp; இயற்கணிதம்
புனித குரான்|குரானில் *ஹெசாப்* (அரபிக்: கணக்கு) என்னும் சொல் அதனுடைய பொதுவியல்புகளின் பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது மனித முயற்சிகளுக்குச் சம்பந்தமுடைய எல்லா விஷயங்களையும் கடவுகளிடம் தெரிவிக்கவேண்டிய ஒருவரின் கடமைக்குத் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. புனித குரானின் கூற்றுப்படி, இஸ்லாமைப் பின்பற்றுபவர்கள் தங்கள் கடன்பட்ட நிலையை (சுரா 2, அயாஹ் 282 ) பதிவுசெய்து வைத்திருக்கவேண்டும், இவ்வாறு இஸ்லாம் பரிவர்த்தனைகளின் பதிவுக்கும் தெரிவிப்பதற்குமான ஒரு பொது அங்கீகாரத்தையும் வழிகாட்டலையும் வழங்குகிறது.  

பரம்பரை சொத்துக்கான இஸ்லாமிய சட்டம் (சுரா 4, அயாஹ் 11 ) ஒரு தனிநபர் இறந்துவிட்டால் அவருடைய எஸ்டேட் எவ்வாறு கணக்கிடப்படும் என்பதை துல்லியமாக விவரிக்கிறது. விருப்பாவண அளிப்படையின் ஆற்றல் அடிப்படையிலேயே நிகர எஸ்டேட்டின் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்குதான் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது (அதாவது ஈமச்சடங்கு செலவுகள் மற்றும் கடன்களை அடைத்த பிறகு மீதமிருக்கும் சொத்திருப்புகள்), இது குடும்பத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு உறுப்பினருக்கும், மனைவி மற்றும் பிள்ளைகள் என்றில்லாமல் தந்தை மற்றும் தாய்களுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட பங்கினை வழங்குகிறது. இந்தச் சட்டத்தின் கடினத்தன்மையின் விளைவாக, முஹம்மத் இபின் மூசா அல்-க்வாரிஸ்மி மற்றும் இதர மத்தியகால இஸ்லாமிய கணிதவியலாளர்களால் இயற்கணிதம் (அரபிக்: *அல்-ஜபர்* ) உருவாக்கத்திற்குத் தூண்டுகோலாக இருந்திருக்கிறது. அல்-க்வாரிஸ்மியின் *ஹிசாப் அல்-ஜபர் வா அல்-முகாபலா* (அரபிக்: "தி காம்பெண்டியஸ் புக் ஆன் கால்குலேஷன் பை கம்ப்ளீஷன் அண்ட் பாலன்சிங்", பாக்தாத், 825), நேரியல் சமன்பாடுகளைப் பயன்படுத்தி பரம்பரை சொத்துக்கான இஸ்லாமிய சட்டத்திற்கான ஒரு தீர்வாக ஒரு அத்தியாயத்தையே இதற்கு ஒதுக்கியது. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில், இந்திய எண்களைப் பயன்படுத்துதல் பற்றி, அல்-கவாரிஸ்மியின் *கிதாப் அல்-ஜம் வா-அல்-தாஃப்ரிக் பி-ஹிசாப் அல்-ஹிந்த்* (அரபிக்: இந்து கணிப்புப்படி கூட்டுதல் மற்றும் கழித்தலுக்கான புத்தகம்) இன் இலத்தீன் மொழிபெயர்ப்புகள் தசாமிசம் நிலைபடுத்தும் எண் அமைப்பை மேற்கத்திய உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது.  

கணிதவியல் மற்றும் கணக்கு வைப்பு ஆகியவற்றின் உருவாக்கம் மறுமலர்ச்சியின்போது ஒன்றோடு ஒன்று பிணைந்திருந்தது. பிந்தைய 15 ஆம் நூற்றாண்டில் கணிதவியலின் வளர்ச்சி ஒரு முக்கிய காலகட்டத்தில் இருந்தது. அரப் கணிதத்திலிருந்து இந்து-அரபிக் எண்கள் மற்றும் இயற்கணிதம் பத்தாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பெனெடிக்டை துறவி கெர்பெர்ட் ஆஃப் அவுராலிக் அவர்களால் ஐரோப்பாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, ஆனால் 1202 ஆம் ஆண்டில் லியானார்டோ பிசானோ (ஃபிபான்னோக்கி என்றும் அறியப்பட்டவர்) தன்னுடைய லிபெர் அபாகியில் வர்த்தக கணிதவியல், இந்து-அரபிக் எண்கள் மற்றும் அட்சர கணிதத்தின் விதிமுறைகளை ஒன்றாகப் பயன்படுத்தியபிறகு தான் இந்து-அரபிக் எண்கள் இத்தாலியில் பரவலான பயன்பாட்டுக்கு வந்தது.  

இயற்கணிதம் மற்றும் வரவு செலவு கணக்கு முறைகளுக்கு இடையில் எந்த நேரடியான தொடர்பும் இல்லாதபோதும், இந்தப் பாடங்களைப் பயிற்றுவித்தல் மற்றும் வெளியிடப்பட்ட புத்தகங்கள் ஒரே வகுப்புக் குழுவைச் சார்ந்திருந்தன, அதாவது கணக்கிடுதல் பள்ளிகள் (ஃப்ளாண்டர்ஸ் மற்றும் ஜெர்மனியில்) அல்லது அபாகஸ் பள்ளி (இத்தாலியில் *அப்பாக்கோ* என்று அறியப்படுவது) ஆகியவற்றுக்கு அனுப்பப்பட்ட வணிகர்களின் பிள்ளைகள் வர்த்தகம் மற்றும் வணிகத்துக்குப் பயன்படும் திறன்களைக் கற்றுக்கொண்டனர். வரவு செலவு கணக்கு முறை இயக்கங்களைக் கையாள்வதற்கு இயற்கணிதத்தை பயன்படுத்தும் தேவை இருக்காது, ஆனால் கடினமான பண்டமாற்று செயல்கள் அல்லது கூட்டு வட்டிகளைக் கணிப்பதற்கு கணதத்தின் அடிப்படை அறிவைப் பெற்றிருப்பது கட்டாயமாகிறது மற்றும் இயற்கணிதத்தை அறிந்துகொள்வது பயனுடையதாக இருக்கிறது.  

### லூகா பாசியோலி மற்றும் இரட்டை-உள்ளீடு வரவு செலவு கணக்கு முறை

மத்திய காலங்களின் போது பண்டமாற்றம் செய்வது தான் பயணிக்கும் வணிகர்களின் முதன்மைப் பழக்கமாக இருந்தது. 13 ஆம் நூற்றாண்டில் மத்திய ஐரோப்பா பணம் சார் பொருளாதார அமைப்புகளை நோக்கி நகரத் தொடங்கியவுடன், உடல் உழைப்பு தேவைப்படாத வணிகர்கள், வங்கிக் கடன்களால் நிதியளிக்கப்பட்ட பன்மடங்கு ஒரேநேர பரிவர்த்தனைகளை மேற்பார்வையிடுவதற்கு அவர்கள் வரவு செலவு கணக்கு முறையையே சார்ந்திருந்தனர். அந்த நேரத்தில் ஒரு முக்கிய பெரும் முன்னேற்ற நிகழ்வாக இரட்டை-உள்ளீடு வரவு செலவு கணக்கு முறை ஏற்பட்டது, இது ஒவ்வொரு பரிவர்த்தனைக்கும் ஒரு பற்று வரவுப் பதிவைக் கொண்டிருக்கும் எந்தவொரு வரவு செலவு கணக்கு முறையாகவும் அல்லது பெரும்பாலான பரிவர்த்தனைகள் இந்த வடிவில் இருக்கவேண்டிய ஒன்றாக விவரிக்கப்படுகிறது. கணக்கு வைப்பு முறையில் இருக்கும் 'டெபிட்' மற்றும் 'கிரெடிட்' என்னும் வார்த்தைகளின் பயன்பாட்டின் வரலாற்று மூலங்கள் ஒற்றைப் பதிவு வரவு செலவு கணக்கு முறை காலத்துக்குச் செல்கிறது, இதன் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது வாடிக்கையாளர்கள் (கடனாளிகள்) கொடுக்க வேண்டிய தொகைகள் மற்றும் கடனாளர்களுக்குத் திரும்பச் செலுத்த வேண்டிய தொகைகளைக் கண்காணிப்பதாகும். 'டெபிட்' என்பது இலத்தீன் மொழியில் 'அவன் கொடுக்கவேண்டியது' மற்றும் 'கிரெடிட்' என்பது 'அவன் நம்புகிறான்' என்று பொருள்படும்.  

நடைமுறையில் தொன்மையான முழு இரட்டைப்-பதிவு வரவு செலவு கணக்கு முறைக்குச் சான்றாக இருப்பது 1299-1300 ஆம் ஆண்டின் ஃபாரோல்ஃபி லெட்ஜராகும். முழுமையான இரட்டைப்-பதிவு அமைப்புக்கான ஒரு மிகப் பழமையான பதிவாக இருப்பது 1340 ஆம் ஆண்டின் ஜினோவா நகரின் *மெஸ்ஸாரி* (இத்தாலி: பொருளாளரின்) கணக்குகள். இந்த *மெஸ்ஸாரி* கணக்குகள் இருபக்க வடிவில் பதிவுசெய்யப்பட்ட பற்றுகள் மற்றும் வரவுகளைக் கொண்டிருக்கிறது, மேலும் அதில் கடந்த ஆண்டின் இருப்பை முன்னெடுத்து கொண்டு செல்வதையும் கொண்டிருக்கும் அதனால் அது ஒரு இரட்டைப்-பதிவு அமைப்பு என பொதுவாக அறியப்படுகிறது.  

லூகா பாசியோலியின் *"சும்மா டெ அரித்மெடிகா, ஜியோமெட்ரியா, புரபோர்ஷியானோ எட் புரபோர்ஷியோனாலிடா"* (இத்தாலி: "எண் கணக்கியல், வடிவியல், விகிதம் மற்றும் விகிதாச்சாரங்கள் பற்றிய ஒரு மதிப்பாய்வு") முதன் முதலாக 1494 ஆம் ஆண்டு வெனிஸ்ஸில் அச்சிடப்பட்டு வெளியிடப்பட்டது. அது வரவு செலவு கணக்கு முறை மீதான ஒரு 27-பக்க ஆய்வுக்கட்டுரையான *"பர்டிகுலரிஸ் டி கம்புடீஸ் எட் ஸ்க்ரிப்டுரிஸ்"* (இத்தாலி: "கணக்கிடுதல் மற்றும் பதிவுசெய்தல் விவரங்கள்"") ஒன்றையும் கொண்டிருந்தது. அந்தப் புத்தகத்தை ஒரு குறிப்புதவி உரையாக, அது கொண்டிருக்கும் கணிதவியல் சார்ந்த புதிர்களிலிருந்து பெரும் இன்பத்திற்காக மற்றும் தங்கள் பிள்ளைகளின் படிப்பிற்கு உதவுவதற்காக பயன்படுத்தும் வணிகர்களுக்காகவே அது முதன்மையாக எழுதப்பட்டது, மற்றும் முக்கியமாக அவர்களுக்காகவே விற்கப்பட்டது. வரவு செலவு கணக்கு முறை மீது அறியப்பட்ட முதல் அச்சிடப்பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரையாக இது இருக்கிறது; மேலும் இது நவீன வரவு செலவு கணக்கு முறை பயிற்சிக்கான ஒரு முன்னோடியாக இருந்ததாகவும் பரவலாக நம்பப்படுகிறது. *சும்மா அரித்மெடிகா* வில் பாசியோலி முதல் முதலாக ஒரு அச்சிட்ட புத்தகத்தில் கூட்டல் மற்றும் கழித்தல்களுக்கான அறிகுறிகளை அறிமுகப்படுத்தினார், பின்னர் இந்த அறிகுறிகள் இத்தாலிய மறுமலர்ச்சி கணிதத்தில் ஒரு நிர்ணயிக்கப்பட்ட எண் குறிப்பாக ஆனது. *சும்மா அரித்மெடிகா* தான் இத்தாலியில் அல்ஜீப்ராவைக் கொண்டிருக்கும் முதல் அறியப்பட்ட அச்சுப் புத்தகமாகவும் இருக்கிறது.  

இரட்டைப்-பதிவு வரவு செலவு கணக்கு முறையை லூகா பாசியோலி கண்டுபிடிக்காத போதிலும், வரவு செலவு கணக்கு முறை மீதான அவருடைய 27-பக்க ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை அந்த தலைப்பின் மீது அறியப்பட்டு முதல் வெளியீடாக இருக்கிறது, மேலும் இன்று நடைமுறையில் இருக்கும் இரட்டைப்-பதிவு வரவு செலவு கணக்கு முறைக்கான அடித்தளத்தை ஏற்படுத்தியதாகச் சொல்லப்படுகிறது. பாசியோலியின் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எந்தவிதமான தனித்தன்மையையும் கொண்டிராத போதிலும், அது ஒரு முக்கிய படைப்பாக கருதப்படுகிறது, முக்கியமாக அதன் பரந்துவிரிந்த விற்பனை, அது வட்டாரமொழியான இத்தாலி மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்தது மேலும் அது அச்சிடப்பட்ட புத்தகமாக இருந்தது.  

பாசியோலியின் கூற்றுப்படி, கணக்கு வைப்பு என்பது வணிகர்களால் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கிற்கான அமைப்புமுறையாகும். அதன் தொடர் பயன்பாடு வணிகருக்குத் தன்னுடைய வர்த்தகம் பற்றிய தொடர்ச்சியான தகவல்களை வழங்குகிறது, மேலும் பல விஷயங்கள் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை மதிப்பிடவும் அதற்கேற்றவாறு செயல்படவும் அனுமதிக்கிறது. மற்றவற்றைக் காட்டிலும் வெனெஷியன் இரட்டைப்-பதிப்பு வரவு செலவு கணக்கு முறையையே பாசியோலி பரிந்துரைக்கிறார். மூன்று பெரும் கணக்கு புத்தகங்கள் இந்த அமைப்பிற்கான நேரடி ஆதாரமாக இருக்கிறது: *மெமோரியேலெ* (இத்தாலி: மெமொராண்ட்ம்), *கையோர்னெலே* (ஜர்னல்) மற்றும் *குவாடெர்னோ* (லெட்ஜர்). லெட்ஜர் தான் அவற்றின் மையப் புத்தகமாகக் கருதப்படுகிறது, மேலும் அது ஒரு அகரவரிசை அட்டவணையையும் கொண்டிருக்கிறது.  

பாசியோலியின் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை, பண்டமாற்று பரிவர்த்தனைகளில் மற்றும் பல்வேறு செலாவணிப் பணங்களுடனான பரிவர்த்தனையை எவ்வாறு பதிவு செய்யவேண்டும் என்பதற்கான நெறிமுறைகளையும் வழங்கியிருந்தது - இவை இரண்டும் இன்று இருப்பதைக் காட்டிலும் மிகவும் பொதுக்கருத்துடையவையாக இருந்தன. வணிகர்கள் தங்கள் சொந்த கணக்கு புத்தகங்களை தணிக்கை செய்யவும், தங்கள் கணக்கெழுத்தர்கள் கணக்கு வைப்பு பதிவுகளில் செய்த உள்ளீடுகள் தான் விவரித்த வழிமுறையில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளதை உறுதிசெய்யவும் கூட இயலச்செய்தது. அத்தகைய ஒரு அமைப்பு இல்லையென்றால், தங்களுடையதேயான பதிவுகளை பராமரிக்காத அனைத்து வணிகர்களும் தங்கள் ஊழியர்கள் மற்றும் முகவர்களால் களவாடுவதற்கான மிக அதிக இடர்ப்பாட்டினைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்; தன்னுடைய ஆய்வுக் கட்டுரையில் விவரித்துள்ள முதல் மற்றும் இறுதி அலகுகள் ஒரு துல்லியமான விளக்கவிவரப் பட்டியல் பற்றியதாக இருப்பது ஒன்றும் எதேச்சையாக ஏற்பட்டதல்ல.  

இந்த வகையான வரவு செலவு கணக்கு முறை சொத்திருப்புகளைக் கண்காணிக்கச் செய்யவும் அல்லது இலாப நட்டங்களை கணக்கீடு செய்யும் வகையில் வெறுமனே வணிகர்கள் வர்த்தகம் செய்வதை மட்டுமே பதிவுசெய்யவில்லை, அதற்குப் பதிலாக அது எழுதும் ஒரு அமைப்பாக, பிரதியெடுத்தல் மற்றும் கணக்கிடுதலை மீறிய விளைவுகளை அது உருவாக்குகிறது என்பதை அறிவதன் மூலம் இரட்டைப்-பதிவின் இயல்பை உள்வாங்கிக்கொள்ளலாம். அதனுடைய சமூக விளைபயன்களில் ஒன்றாக இருப்பது, ஒரு குழுவாக வணிகர்களின் நேர்மையைப் பறைசாற்றுவதாகும்; அதனுடைய ஒளிர்வுக் கோட்பாட்டுக்குரிய விளைவுகளில் ஒன்றாக இருப்பது கணக்கியலின் விதிமுறைக்கு கட்டுப்பட்ட அமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு தன்னுடைய முறையான துள்ளியத்தன்மை அது பதிவுசெய்த விவரங்களின் சரிநுட்பத்துக்கு உத்திரவாதம அளிக்கக்கூடியதாக இருப்பது. கணக்கு புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்படும் தகவல் அவசியம் சரியானதாக இல்லாதபோதும், இரட்டைப்-பதிவு அமைப்பின் துல்லியத்தன்மை மற்றும் இயல்பாக்குதல் ஆகியவற்றின் கூட்டு, கணக்கு புத்தகங்கள் துல்லியமானதாக இருப்பது மட்டுமல்லாமல் சரியானதாகவும் இருப்பதான ஒரு எண்ணத்தை துல்லியத்தன்மை உருவாக்க முயற்சிக்கும் விளைபயனைக் கொண்டிருக்கிறது. எண்களால் செல்வாக்கு பெறுவதற்குப் பதிலாக, இரட்டைப்-பதிவு வரவு செலவு கணக்கு முறை எண்களின் மீதான கலாச்சார அதிகாரத்தை வழங்க உதவியது.  

### பாசியோலிக்குப் பின்னர்
இத்தாலிய கணக்கு வைப்பின் பரவல் ஐரோப்பாவெங்கும் தன் ஆட்சியைச் செலுத்தியது அதனால் அது முந்தியிருக்கிறது, இவை ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் விளைவாக ஏற்பட்டவை, இவற்றில் பல பாசியோலியின் படைப்பினை ஆதாரமாகக் கொண்டு இந்த அமைப்பு மற்றும் அதன் பயிற்சிகளை விவரித்தன. டொமெனிகோ மன்சோனி டா ஓடெர்ஸாவின் *"குவாடெர்னோ டோப்பியோ"* (மொழிபெயர்ப்பு. இரட்டைப்-பதிவு லெட்ஜர், வெனிஸ், 1534) தான் பாசியோலியின் *"பர்டிகுலரிஸ் டி கம்புடிஸ் எட் ஸ்கிரிப்சுரிஸ்"* புத்தகத்தின் மறுவெளியீடுகளில் முதலாவதாக இருந்தது. இந்தப் படைப்பு அதன் விரிவான உதாரணங்களினால் மிகவும் முக்கியமானதாக இருந்ததுடன் வணிகர்களிடம் மிகவும் பிரபலமானதாகவும் பரந்துவிரிந்தும் காணப்பட்டது; 1534 ஆம் ஆண்டு முதல் 1574 ஆம் ஆண்டுகளுக்குள் அது ஏழு பதிப்புகளுக்கு மேல் கண்டது. பாசியோலியின் படைப்பை நேரடியாக அல்லது மறைமுகமாக அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவான இதர படைப்புகள் ஹக் ஓல்ட்காஸ்டலின் *"எ பிராஃபிடபிள் ட்ரீடைஸ் கால்ட் தி இன்ஸ்ட்ருமெண்ட் ஆர் போக் டு லேர்ன் டு நோ தி குட் ஆர்டர் ஆஃப் தி கெபிங் ஆஃப் தி ஃபேமஸ் ரிகானின்ஜ் கால்ட் இன் லாடைன், டேர் அண்ட் ஹாபெரெ, அண்ட் இன் இங்கிலிஷ், டெபிடார் அண்ட் கிரெடிடார்"* (இலண்டன், 1543), பாசியோலியின் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையின் மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் உல்ஃப்காங்க் ஷச்வீக்கரின் *"ஸ்விஃபாச் புச்சால்டென்"* (மொழிபெயர்ப்பு. டபுள்-என்ட்ரீ புக் கீப்பிங், நியூரென்பெர்க், 1549), இது *"குவாடெர்னோ டோப்பியோ"* வின் மொழிபெயர்ப்பு.  

சைமன் ஸ்டெவின் என்னும் டச்சு கணிதவியலாளர் தான், தன்னுடைய *விஸ்கான்ஸ்டிகெக் ஹெடாச்டெனிஸ்ஸென்* (டச்சு: "கணிதவியல் வரலாற்றுக் குறிப்புகள்", லீய்டென், 1605–08) என்னும் புத்தகத்ததின் ஒரு அத்தியாயமான *கூப்மான்ஸ்பௌக்ஹொடிங் ஆப் டி இடாலியெனெஸ்செ வைசெ* (டச்சு: "இத்தாலிய வழிமுறையில் வர்த்தக வரவு செலவு கணக்குமுறை") யில் வணிகர்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டின் இறுதியிலும் தங்கள் கணக்குகளைத் தொகுப்புரைப்பதை ஒரு விதிமுறையாகவே மேற்கொள்ளுமாறு வலியுறுத்தினார். இருப்பு நிலை குறிப்புக்கு, ஒவ்வொரு நிறுவனமும் லெட்ஜரில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளதை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒவ்வொரு ஆண்டும் தயாரிக்கப்படவேண்டும் என்னும் தேவை இருந்தபோதிலும், அது பெரும் கணக்குப் புத்தகத்திலிருந்து தனித்தனியாக தயாரிக்கப்பட்டது. மிகத் தொன்மையான பதிவுசெய்யப்பட்ட அரை-பொது இருப்புநிலை குறிப்பு ஏப்ரல் 30, 1671 தேதியிட்ட கிழக்கு இந்திய நிறுவனத்தினுடையதாக இருக்கிறது, இது நிறுவனத்தின் பொதுக் கூட்டத்தில் ஆகஸ்ட் 30, 1671 அன்று வழங்கப்பட்டது. வங்கி தனியுரிமை சட்டம் 1844 நிறைவேறும் வரையில் இருப்புநிலை குறிப்பின் வெளியீடும் தணிக்கையும் இங்கிலாந்தில் அரிதான ஒன்றாக இருந்தது.  

1863 ஆம் ஆண்டில், டோலேய்ஸ் இரும்பு நிறுவனம் ஒரு மோசமான பொருளாதார நிலைமையிலிருந்து மீண்டிருந்தது, அது வணிகத்தில் இலாபம் பெற்றிருந்தபோதிலும் ஒரு புதிய ஊது உலையில் முதலீடு செய்வதற்கு அதனிடம் பணம் இல்லை. முதலீடு செய்வதற்குத் தங்களிடம் ஏன் நிதி இல்லை என்பதை விவரிப்பதற்கு, மேலாளர் *ஒப்பீட்டு இருப்பு நிலை ஏடு* என்றழைக்கப்பட்ட ஒரு புதிய நிதியாதார அறிக்கையைத் தயாரித்தார், அது நிறுவனம் அளவுக்கு அதிகமான சரக்குகளின் பட்டியலைக் கொண்டிருப்பதாகக் காட்டியது. இந்தப் புதிய நிதியாதார அறிக்கைதான் இன்று பயன்படுத்தக்கூடிய பணச்செலவு அறிக்கையின் தோற்றமாக இருக்கிறது.  

பாசியோலியோவின் *"பர்டிகுலரிஸ் டி கம்புடிஸ் எட் ஸ்கிரிப்சுரிஸ்"* வெளியீடு மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு இடையில், கணக்கு வைப்பு கோட்பாட்டில் வேறு சில மாற்றங்களும் இருந்தது. கணக்கு வைப்பு சிக்கல்களை ஒரே நேரத்தில் தீர்த்துவிடக்கூடும் என்பதால் இரட்டைப்-பதிவு மிகவும் மேலோங்கியது என்னும் ஒரு பொதுவான கோட்பாட்டியில் கருத்துஒற்றுமை இருக்கிறது, இந்த கருத்துஒற்றுமை இருந்தபோதிலும் கணக்கு வைப்பு செயல்முறைகள் குறிப்பிடதக்க அளவில் வேறுபட்டது மேலும் 16 ஆம் மற்றும் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் வணிகர்கள் இரட்டைப்-பதிவு முறையின் உயர் நிர்ணயங்களை எப்போதுமே கடைப்பிடிக்கவில்லை. இரட்டைப்-பதிவு வரவு செலவு கணக்கு முறையின் பயன்பாடு நாடுகள், தொழில்துறைகள் மற்றும் தனிப்பட்ட நிறுவனங்களுக்கிடையில் வேறுபட்டது, இது பகுதிகளில் அவற்றின் வாடிக்கையாளர்களைச் சார்ந்திருந்தது. இந்தப் பார்வையாளர்கள் என்பவர்கள் ஒட்டுமொத்தமாக ஒரு தனி உடைமையாளர் மட்டுமே என்பதிலிருந்து அதிகரித்த மிகப் பெரியதாக பிரிந்து கிடக்கும் கூட்டுத்தொழில், உடன்முதலீட்டாளர்கள், பங்குதாரர்கள் என மாறிவிட்டனர், இறுதியில் நாடும் கூட ஒரு முதலாளித்துவமாக மாறி அதிக சிக்கலுடையதாக ஆகிவிட்டது.  

ஒட்டோமான் சாம்ராஜ்ஜியத்தில், அது தன்னுடைய உச்சத்தில் இருக்கும்போது அனாடோலியா, மத்திய கிழக்கு, வட ஆப்பிரிக்கா, பால்கான்ஸ் மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பாவின் சில பகுதிகளை ஆட்சி செய்தபோது, *மெர்டிபான்* (பெர்சியன்: ஏணி அல்லது படி) கணக்கு வைப்பு அமைப்புமுறை பயன்படுத்தப்பட்டது, 14 ஆம் நூற்றாண்டில் இல்கானேட்டிலிருந்து தழுவப்பட்ட இந்த கணக்கு முறை 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிவரையில் 500 ஆண்டுகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இல்கானியர்கள் மற்றும் ஓட்டோமான்கள் இருவருமே *சியாகத்* (அரபிக் *சியாக்* கிலிருந்து, முன்னெடுப்பது அல்லது மேய்ப்பது), எழுத்துவடிவைப் பயன்படுத்தினார்கள், இது அரபிக்கின் சுருக்கெழுத்திலான எழுதும் பாணியாக இருந்தது மேலும் இது அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது மற்றும் நாட்டின் முக்கிய கடிதப்போக்குவரத்தைச் சாதாரண மக்கள் படிப்பதைத் தடுத்தது. ஒவ்வொரு உள்ளீடுக்குமான தலைப்பு முதல் வார்த்தையின் கடைசி எழுத்தை ஒரு நேர் கோட்டில் நீட்டிப்பதன் மூலம் கொடுக்கப்படுகிறது, அப்போதுதான் தொடர்ந்துவருகிற உள்ளீடுகள் ஏணியின் படிகள் போன்ற பாணியில் வரிசைப்படுத்தப்படலாம். *மெர்டிபான்* கணக்கு வைப்பு முறையை, இரட்டைப்-பதிவு கணக்கு வைப்பு முறைக்கு மாற்றியிடுவதற்கான அனுமதி, 1880 ஆம் ஆண்டில் சுல்தான் அப்துல்ஹமித் II அவர்களால் நிதி அமைச்சகத்துக்கு வழங்கப்பட்டது.  

## கணக்கு வைப்பு முறைகேடுகள்
மிகப் பிரபலமான கூட்டாண்மைகளோடு என்ரான் கார்போரேஷன், தணிக்கை நிறுவனம் ஆர்தர் ஆண்டர்சன், தொலைத்தொடர்பு நிறுவனம் வர்ல்ட்காம், குவெஸ்ட் மற்றும் சன்பீம் ஆகியவை ஈடுபட்ட தொடர்ச்சியான நிதியாதார தகவல் மோசடிகள் 2001 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது. கணக்கு வைப்பு நிர்ணயங்கள், தணிக்கை விதிமுறைகள் மற்றும் கூட்டாண்மை ஆட்சி கோட்பாடுகளின் விளைபயன்களை மதிப்பீடு செய்வதற்கான தேவைகளை இந்தச் சிக்கல்கள் பிரதானப்படுத்தியது. சில வழக்குகளில், ஒரு மேம்பட்ட பொருளாதார செயல் நிறைவேற்றமாக சுட்டிக்காட்டுவதற்கு நிதியாதார அறிக்கைகளில் காட்டப்பட்டுள்ள எண்களை நிர்வாகம் மாற்றியமைத்தது. மற்றவற்றில், வரி மற்றும் ஒழுங்குபடுத்துதல் செயல்தூண்டிகள் நிறுவனங்களின் அதிகரித்த செல்வாக்கு, வழக்கத்துக்குமாறான மற்றும் நியாயமற்ற இடர்ப்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்வதற்கான முடிவுகள் ஆகியவற்றை ஊக்குவித்தன.  

என்ரான் முறைகேடு நிதியாதார அறிக்கைகளின் நம்பகத்தன்மையை மேம்படுத்துவதற்கான புதிய ஒழுங்குமுறைகளின் உருவாக்கத்திற்கு பெரிதும் தூண்டுகோலாக அமைந்தது, மேலும் இது நிறுவனங்களின் நிதியாதார மெய்ம்மைகள் மற்றும் தணிக்கை நிறுவனங்களின் நோக்கங்கள் மற்றும் தன்னுரிமைகளைக் காட்டும் கணக்கு வைப்பு நிர்ணயங்கள் இருப்பதன் முக்கியத்துவத்தைப் பொதுமக்களிடம் அதிகரித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது. இந்த முறைகேடு ஆர்தர் ஆண்டர்சன்-ஐ மூடும்படியான விளைவுக்குக் கொண்டுசென்றது, அந்த நேரத்தில் அது உலகில் இருந்த ஐந்து மிகப் பெரிய கணக்கு வைப்பு நிறுவனங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. என்ரான் கார்ப்போரேஷன் மற்றும் அவர்களின் தணிக்கையாளர் ஆர்த்தர் ஆண்டர்சன் உள்ளடக்கிய ஒரு நிதியாதார முறைகேடுகளில் அவை ஈடுபட்டிருந்தன, இது 2001 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் வெளிப்பட்டது. 1990 ஆம் ஆண்டுகள் முழுக்கவும் ஒழுங்கற்ற கணக்கு வைப்பு நடைமுறைகளைப் பின்பற்றியது வெளிப்பட்ட பிறகு, டிசம்பர் 2001 ஆம் ஆண்டில் என்ரான் அத்தியாயம் 11 திவாலா பாதுகாப்புக்குப் பதிவு செய்தது.  

இந்த நிகழ்வுகளால் ஏற்பட்ட ஒரு விளைவாக இருப்பது, 2002 ஆம் ஆண்டில் சர்பேன்ஸ்-ஆக்ஸ்லி சட்டம் நிறைவேற்றமாகும், இது என்ரான் நிறுவனத்தால் மேற்கொள்ளப்பட்ட முறைதவறிய நடவடிக்கைகளை முதலில் ஒப்புக்கொண்டதன் விளைவாக ஏற்பட்டது. கடன் பத்திர முறைகேடு, அரசு விசாரணைகளில் பதிவுகளை அழித்தல், மாற்றியமைத்தல் அல்லது பொய்ப்பத்திரங்களை உருவாக்குதல் அல்லது பங்குதாரர்களை ஏமாற்றுவதற்காக மேற்கொள்ளப்படும் எந்த திட்டமும் அல்லது முயற்சிகளுக்கும், இந்த சட்டம் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் குற்றத் தொடர்பான தண்டனைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது.  

## குறிப்புகள் மற்றும் குறிப்புதவிகள்