# ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்



**ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்** (மே 04,1929 – ஜனவரி 20,1993) ஒரு புகழ்பெற்ற பிரித்தானியத் திரைப்பட நடிகை மற்றும் மனிதநேயப் பணியாளர் ஆவார். ஹாலிவுட்டின் பொற்காலத்தின் முக்கிய அடையாளமாகக் கருதப்படும் இவர், அமெரிக்கத் திரைப்படக் கழகத்தால் (American Film Institute) வரலாற்றின் மூன்றாவது சிறந்த பெண் திரைக் கலைஞராகத் தரவரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளார். ஒரு ஃபேஷன் அடையாளமாகவும் இவர் இன்றும் போற்றப்படுகிறார்.  

ஹெப்பர்ன் *ரோமன் ஹாலிடே* (1953) என்ற படத்தில் முன்னணி நடிகையாக இருந்து அவருடைய நடிப்பிற்காக ஒரு அகாதமி விருது, ஒரு கோல்டன் குளோப் மற்றும் ஒரு பாஃப்டா (BAFTA) விருதைப் பெற்றார். *ஆண்டீனில்* (1954) அவருடைய நடிப்பிற்காக அவர் ஒரு டோனி விருதையும் பெற்றார்.  

ஹெப்பர்ன் உலகின் மிக வெற்றியடைந்த நடிகைகளுள் ஒருவராகி பல முன்னணி நடிகர்களான கிரகரி பெக், ரெக்ஸ் ஹாரிசன், ஹம்ப்ரி போகர்ட், கேரி கூப்பர், கேரி கிராண்ட், ஹென்ரி ஃபோண்டா, வில்லியம் ஹோல்டன், ஃப்ரட் ஆஸ்டெர், பீட்டர் ஒ’டூல் மற்றும் ஆல்பர்ட் ஃபின்னி போன்றவர்களோடு நடித்தார். *த நன்ஸ் ஸ்டோரி* (1959) மற்றும் *ஷேரேட்* (1963) ஆகிய படங்களில் அவருடைய நடிப்பிற்காக BAFTA விருதுகளும், *சாப்ரினா* (1954), *தி நன்ஸ் ஸ்டோரி* (1959), *பிரேக்ஃபஸ்ட் அட் டிஃப்ஃபனிஸ்* (1961) மற்றும் *வெய்ட் அண்ட்டில் டார்க்* (1967) ஆகிய படங்களுக்காக அகாடெமி விருதுக்கு தேர்ந்தெடுக்கவும் பெற்றார்.  

*மை ஃபேர் லேடியின்* (1964) சினிமா வடிவத்தில் எலீசா டூலிட்டிலாக நடித்து, ஒரு படத்தில் நடிப்பதற்காக $1,000,000 (ஒரு மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) பெற்ற மூன்றாவது பெண்மணி ஆவார். 1968லிருந்து 1975 வரை படமெடுப்பதிலிருப்பது அவர் ஓய்வெடுத்து, பெரும்பாலும் தன்னுடைய இரண்டு மகன்களுடன் தன் இறுதிக்காலத்தை செலவழித்தார்.  

## ஆரம்ப வாழ்க்கை

பெல்ஜியத்தின் பிரஸ்ஸல்ஸ் நகருக்கு அருகிலுள்ள இக்ஸெல்ஸ் என்ற இடத்தில் **ஆட்ரி காத்லீன் ரஸ்டன்** என்ற இயற்பெயருடன் இவர் பிறந்தார். இவரது தந்தை ஜோசஃப் விக்டர் அந்தனி ரஸ்டன் ஒரு ஆங்கிலேய வங்கி மேலாளர் . இவரது தாயார் பரோனஸ் எல்லா வேன் ஹீம்ஸ்டிரா, டச்சு உயர்குடியைச் சேர்ந்தவர் மற்றும் டச்சு கயானாவின் முன்னாள் ஆளுநரின் மகளாவார் மற்றும் நெதர்லாந்து ஆகிய இடங்களுக்கு அடிக்கடி பயணிக்க வேண்டியிருந்தது.  

1935-ல் ஆட்ரியின் பெற்றோர்கள் விவாகரத்து செய்தனர். தனது தந்தை குடும்பத்தை விட்டுச் சென்ற நிகழ்வே தனது வாழ்வின் மிகத் துயரமான தருணம் என்று ஆட்ரி குறிப்பிட்டுள்ளார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் உதவியுடன் டப்ளினில் இருந்த தனது தந்தையைக் கண்டுபிடித்த ஆட்ரி, அவர் இறக்கும் வரை அவருக்குப் பண உதவி செய்து வந்தார்.  

### இரண்டாம் உலகப் போர்
இரண்டாம் உலகப் போர் (1939-1945) தொடங்கியபோது, ஜெர்மனியின் தாக்குதலில் இருந்து நெதர்லாந்து பாதுகாப்பானதாக இருக்கும் என எண்ணி, ஆட்ரியின் தாயார் அவரை ஆர்ன்ஹெம் நகருக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு அவர் பள்ளிப் படிப்புடன் பாலே நடனமும் பயின்றார்.  

1940-ல் ஜெர்மனி நெதர்லாந்தைக் கைப்பற்றியபோது, 'ஆட்ரி' என்ற ஆங்கிலப் பெயர் ஆபத்தை விளைவிக்கக்கூடும் என்பதால், அவர் 'எட்டா வேன் ஹீம்ஸ்டிரா' என்ற புனைபெயரைப் பயன்படுத்தினார். 1944-க்குள் ஒரு சிறந்த பாலே நடனக்கலைஞராக உருவெடுத்த ஆட்ரி, டச்சு எதிர்ப்புப் படைகளுக்கு நிதி திரட்டுவதற்காக ரகசிய நடன நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினார்.  

போர்க்காலத்தில் ஏற்பட்ட கடும் பஞ்சத்தினால் (Dutch Famine) மக்கள் உணவின்றித் தவித்தனர். ஆட்ரியும் மற்றவர்களும் ட்யூலிப் மலர்களின் கிழங்குகளைக் கொண்டு மாவு தயாரித்து உண்ணும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டினால் ஆட்ரிக்குக் கடுமையான இரத்த சோகை மற்றும் சுவாசப் பிரச்சனைகள் ஏற்பட்டன. இந்தப் போர்க்கால அனுபவங்களே பிற்காலத்தில் அவர் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சிறுவர் நிதியத்துடன் (UNICEF) இணைந்து பணியாற்ற முக்கியக் காரணமாக அமைந்தன.  

## திரைத் துறையில் ஆரம்பகாலப் பணிகள்

போருக்குப் பின் 1945-ல் ஆம்ஸ்டர்டாம் சென்ற ஆட்ரி, சோனியா கேஸ்கெல்லிடம் பாலே பயின்றார். பின்னர் லண்டன் சென்ற அவர், மேரி ராம்பெர்ட்டிடம் பாலே பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார். இருப்பினும், தனது உயரம் (1.7 மீ) மற்றும் போர்க்கால ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு காரணமாக, ஒரு முதன்மை பாலே நடனக்கலைஞராக உருவெடுப்பது கடினம் என ராம்பெர்ட் கூறியதால், ஆட்ரி நடிப்பில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார்.  

ஆரம்பத்தில் நாடகங்களில் சிறிய வேடங்களில் நடித்த அவர், ‘டச்சு இன் செவன் லெசன்ஸ்’ (1948) என்ற ஆவணப்படத்தில் ஒரு விமானப் பணிப்பெண்ணாகத் தோன்றினார். பின்னர் பிரித்தானியத் திரைப்படங்களில் சிறிய வேடங்களில் நடித்தார். 1951-ல் ‘மாண்டே கார்லோ பேபி’ படத்தின் படப்பிடிப்பின் போது, புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் கொலெட் (Colette) என்பவரால் ஆட்ரி கவனிக்கப்பட்டார். இதன் விளைவாக, பிராட்வே நாடகமான ‘ஜிஜி’யில் (Gigi) நடிக்கும் வாய்ப்பு அவருக்குக் கிடைத்தது.  

அவர்களுடைய முதல் முன்னணி கதாபாத்திரம் இத்தாலியில் படமெடுக்கப்பட்ட *ரோமன் ஹாலிடே* (1952) திரைப்படத்தில் ரெகரி பெக்குடன் இருந்தது. தயாரிப்பாளர்கள் முதலில் இந்த கதாபாத்திரத்திற்கு எலிசபெத் டெய்லர் வேண்டுமென்றிருந்தார்கள், ஆனால் இயக்குநர் வில்லியம் வைலர் ஹெப்பர்னுடைய திரை சோதனையில் (புகைப்படக்கருவி ஓடிக்கொண்டு படமெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறதென்பதை அறியாமல் ஹெப்பர்ன் ஆயாசமாகக் கேள்விகளுக்கு பதிலளித்துக் கொண்டிருப்பதை இயற்கையாக படமெடுத்த படபிடிப்புகள் அவருடைய திறமைகளை வெளியாக்கின) அவரை முன்னணியில் நிறுத்துமளவுக்கு மிகவும் கவரப்பட்டார். "அவரிடம் நான் தேடிக்கொண்டிருந்த அனைத்துமே இருந்தது: வசீகரம், கபடற்றத்தன்மை மற்றும் திறமை. அவர் வேடிக்கையாகவும் இருந்தார். அவர் முற்றிலும் வசியப்படுத்தக்கூடியவராயிருந்தார், அப்பொழுது நாங்கள், “இவர் தான் நான் தேடும் பெண்!” என்று முடிவு செய்தார்.  

படத்தில் படப்பெயருக்கு மேலே கிரெகரி பெக்குடைய பெயர் எழுத்துருவிலும் கீழே “அறிமுகம் ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்” என்றும் இருக்கவிருந்தது. படப்பிடிப்பிற்குப் பின், பெக் தன்னுடைய முகவரை அழைத்து, ஹெப்பர்ன் சிறந்த நடிகைக்கான அகாடெமி விருதை பெறுவாரென்று சரியாக ஊகித்து, தன்னுடைய பெயரைப் போலவே பெரிய எழுத்துகளில் ஹெப்பர்னுடைய பெயரும் வருமாறு படத்தின் பெயர் அட்டவணையைத் துவங்க செய்தார். *ரோமன் ஹாலிடே* படத்திலிருந்து கிடைத்த உடனடி புகழ் அந்தஸ்தினால், ஹெப்பர்னுடைய சித்திரம் 7 செப்டம்பர் 1953ன் 'டைம்' இதழின் அட்டைப்படத்தில் வெளியிடப்பட்டது.  

## ஹாலிவுட் நட்சத்திர அந்தஸ்து

ரோமன் ஹாலிடே (1953) இப்படத்தில் இளவரசி ஆன் பாத்திரத்தில் நடித்ததற்காக அவருக்கு சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருது (Academy Award), கோல்டன் குளோப் விருது மற்றும் பாஃப்டா (BAFTA) விருது ஆகியவை கிடைத்தன.  

இதனைத் தொடர்ந்து சப்ரீனா (1954), வார் அண்ட் பீஸ் (1956), ஃபன்னி ஃபேஸ் (1957) போன்ற வெற்றிப் படங்களில் நடித்தார். 'சப்ரீனா' படத்தின் போது ஆடை வடிவமைப்பாளர் ஹியூபர்ட் டி கிவன்சியுடன் (Hubert de Givenchy) ஏற்பட்ட நட்பு, ஆட்ரியின் தனித்துவமான ஆடை அலங்கார பாணியை உருவாக்கியதுடன், வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்தது.  

1961-ல் வெளியான பிரேக்ஃபாஸ்ட் அட் டிஃப்ஃபனீஸ் (Breakfast at Tiffany's) திரைப்படம் அவரது திரையுலகப் பயணத்தில் ஒரு மைல்கல்லாகும். இதில் அவர் ஏற்ற 'ஹாலி கோலைட்லி' என்ற கதாபாத்திரம் அமெரிக்க சினிமாவின் மிகச் சிறந்த பாத்திரங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.  

1964-ல் வெளியான மை ஃபேர் லேடி (My Fair Lady) படத்தில் எலிசா டூலிட்டில் பாத்திரத்தில் நடித்தார். இது பெரும் விமர்சன ரீதியான வெற்றியைப் பெற்றது. இப்படத்தில் நடிப்பதற்காக அவர் 1 மில்லியன் டாலர் ஊதியமாகப் பெற்றார், இது அக்காலத்தில் ஒரு நடிகை பெற்ற மிக உயர்ந்த ஊதியமாகும்.  

1967-ல் வெளியான வெயிட் அண்டில் டார்க் (Wait Until Dark) படத்தில் பார்வையற்ற பெண்ணாக நடித்து, மீண்டும் ஆஸ்கார் விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டார்.  

ரெக்ஸ் ஹாரிஸன் ஆட்ரி ஹெப்பர்னை தன்னுடைய அபிமான கதாநாயகியென்று அழைத்தார். ஆனால் முதலில் அவர் ஹெப்பர்ன் *மை ஃபேர் லேடியில்* எலிசா டூலிட்டிலாக தவறாக போடப்பட்டதாக நினைத்திருந்தார் (பல செய்திகள் அவரும் ஆங்கிலேய நடிகையும் நாட்டியக்காரியுமான ஹாரிஸனின் மனைவி, *கே கெண்டலும்* சிறந்த தோழிகளாக இருந்ததாக கூறுகின்றன); "ஆட்ரி ஹெப்பர்னுடன் இன்னொரு படம் செய்வது மட்டுமே எனக்கு மிகச்சிறந்த கிறிஸ்துமஸ் வெகுமதியாக இருக்குமென்று” கேரி கிராண்ட் நகைச்சுவை உணர்வுடன் ஒரு முறை கூறியிருந்தார். கிரகெரி பெக் ஹெப்பர்னுடைய ஆயுட்கால தோழராக இருந்தார்.  

அவருடைய இறப்புக்குப் பின், பெக் கேமராவுக்கு முன் அழுதுகொண்டே ஹெப்பர்னுடைய மனம் விரும்பிய “அன் என்டிங்க் லவ்” என்ற ரவிந்தரநாத் தாகூர் கவிதையை மொழிந்தார்.  

அந்தக் காலங்களில் போகார்ட்டும் ஹெப்பர்னும் ஒத்துப் போகவில்லையென்று பொதுவாக நம்பப்பட்டது. எனினும், “சில நேரங்களில் ‘முரட்டு மனிதர்கள்’ என்று பேசப்படுபவர்கள் தான் என்னோடு மிகவும் இளகிய மனதுடன் பழகினர். அதில் போகியும் ஒருவராயிருந்தார்” என்று ஹெப்பர்ன் கூறியதாக சொல்லப்பட்டது."  

ஃப்ரெட் ஆஸ்டெய்ருடன் நடனமாட வாய்ப்பு கிடைத்ததால், 1957ஆம் ஆண்டில் வெளியான *ஃபன்னி பேஸ்* அவருடைய அபிமான படங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. இதன் பிறகு 1959களில் அவர்களுடைய மிகவும் தைரியமான கதாபாத்திரங்களில் ஒன்றான *தி நன்ஸ் ஸ்டோரி* வெளியானது. *ஃபில்ம்ஸ் இன் ரிவ்யு* கூறியதாவது: “அவரை ஒரு நடிகையாக இல்லாமல் ஒரு ஆடம்பரமான குழந்தை/பெண்ணாக மட்டும் பார்த்தவர்களுக்கு இந்த நடிப்பு ஒரு பெரிய பாடமாகும். ஸிஸ்டர் லூக் ஆக அவர் நடித்தது திரையிலேயே மிக பிரம்மாண்டமான நடிப்புகளில் ஒன்றாகும்".  

ஆட்டோ ஃபிராங்க், 1959 படமான *தி டையரி ஆஃப் ஆன் பிராங்கில்* தன்னுடைய மகளுடைய ஆன் கதாபாத்திரத்தை அவர் சித்தரிக்கவும் கேட்டுக் கொண்டார். ஆனால் ஹெப்பர்ன் ஆன் பிறந்த அதே ஆண்டு பிறந்து 30 வயதாகியிருந்ததால், ஒரு வளர் இளம் குழந்தையின் பாத்திரத்தை நடிக்க மிகவும் வயதானவராக எண்ணினார். அந்த கதாபாத்திரம் கடைசியில் மில்லி பெர்க்கின்ஸுக்கு வழங்கப்பட்டது.  

1961ஆம் ஆண்டின் *பிரெக்ஃபாஸ்ட் அட் டிஃப்ஃபனீஸில்* ஹெப்பர்னுடைய ஹாலி கொலைட்லி அமெரிக்க சினிமாவில் வரலாற்றுப் புகழ் எட்டியது. அந்த பாத்திரம் தான் “என் வாழ்க்கையிலேயே மிகவும் பிரகாசமானது” என்று அழைத்தார்." இந்தப் பாத்திரத்தை நடிப்பதில் எதிர் கொண்ட சவால்களைப் பற்றி வினவியபோது, “நான் மிகவும் உள்நோக்கியுள்ள ஒரு பெண். ஒரு வெளிநோக்குடைய பெண்ணாக நடிப்பது தான் என் வாழ்க்கையிலேயே மிகவும் கடினமான செயலாக இருந்தது.” படத்தில் அவர் கிவென்சியுடன் சேர்ந்து வடிவமைத்த நவநாகரீக ஆடைகளணிந்து, தன்னுடைய பழுப்புநிற முடியில் பொன்னிற கோடுகளை இட்டுக் கொண்டார். இந்த பாணியை படப்பிடிப்பிற்கு வெளியேயும் வைத்திருந்தார்.  

1963ஆம் ஆண்டில் அவர் *ஷேரேட்* என்ற படத்தில் முதல் முறையாகவும் ஒரே முறையாகவும் கேரி கிராண்டுடன் முன்னணியில் நடித்தார். இவர் *ரோமன் ஹாலிடே* மற்றும் *சப்ரீனா* போன்ற படங்களில் முன்னணி நடிகர் பாத்திரத்திலிருந்து பின்வாங்கியிருந்தார். அவர்களிருவருக்கும் இடையே இருக்கும் வயது வித்தியாசத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, ஹெப்பர்னுடைய கதாபாத்திரம் தன்னுடைய கதாபாத்திரத்தை காதல்வயத்தில் பின் தொடர்வது போன்று திரைக்கதையை மாற்றியமைக்குமாறு கிராண்ட் கேட்டுக்கொண்டார்.  

*ஷேரேடிற்கு* பின்பு *பேரிஸ் வென் இட் சிஸில்ஸ்* வெளியானது. இந்த படத்தில் கிட்டத்தட்ட பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு *சப்ரீனாவில்* முன்னணி நடிகராக நடித்த வில்லியம் ஹோல்டனுடன் இணைந்து நடித்தார். “மார்ஷ்மெல்லோ-வெய்ட் ஹொக்கம்”, என்று அழைக்கப்பட்ட படம் “சீராக கிரமப்படுத்தப்பட்டது”; திரைக்குப் பின்னே படப்பிடிப்புக் களம் பல பிரச்சனைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது: தற்போது-திருமணமான நடிகையுடன் ஹோல்டன் மறுபடியும் காதலை அனல் மூட்டியெழுப்ப முயன்றார், ஆனால் வெற்றிபெறவில்லை; அதோடு அவருடைய குடிப்பழக்கம் இணைந்துகொண்டு தயாரிப்புக்குழுவுக்கு சூழ்நிலையை பெருத்த சவாலாக்கியது. ஹெப்பர்னும் ஒத்துழைக்கவில்லை: படப்பிடிப்பு ஆரம்பித்தவுடன் சிறப்புப்பண்புகள் எதுவும் இல்லாத தினசரிக் காட்சிகளைப் பார்த்துவிட்டு, ஒளிப்பதிவாளர் கிளாட் ரெனா நீக்கப்பட வேண்டுமென்று வேண்டினார்.  

ஜூலி ஆண்ட்ரூஸுக்கு பதிலாக ஹெப்பர்ன் எலிசா டூலிட்டிலாக நடித்தார். பிராட்வேயில் ஜூலி ஆண்ட்ரூஸ் இந்தப் பாத்திரத்தை முதலன் முதலில் தோற்றுவித்திருந்தார், ஆனால் அதுவரை அவருக்கு சினிமாவில் அனுபவம் இருக்கவில்லை. ஹெப்பர்ன் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்கு முன்னமே ஆண்ட்ரூஸை எடுக்க வேண்டாமென்று முடிவெடுக்கப்பட்டுவிட்டது. ஹெப்பர்ன் முதலில் அந்த பாத்திரத்தை மறுத்து, அதை ஆண்ட்ரூஸுக்கு அளிக்க ஜாக் வார்னரிடம் கூறினார். ஆனால் ஒன்று அவர் அல்லது அந்த இடத்திற்கு போட்டியிட்டுக்கொண்டிருந்த எலிசபெத் டெய்லர் அதில் நடிப்பார்களென்று கூறப்பட்டபோது அவர் அந்த கதாபாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்.  

பாடாத ஒருவரை ஒரு இசைநாடகத்தில் முன்னணி வேடத்தில் போடுவது மிகவும் சர்ச்சைக்குரியதாக மாறியது. பல விமர்சகர்கள் ஒரு காக்னி பூக்காரியாக ஹெப்பர்ன் நம்பப்படமுடியாதென்றும், எலிசா 20 வயதுள்ள பெண்ணாக இருக்கவிருந்ததால், 35 வயது நிரம்பிய ஹெப்பர்ன் அந்த பாத்திரத்திற்கு சற்று வயதானவராக இருந்ததாக கூறினார்கள். எனினும், *சவுண்ட்ஸ்டேஜ்* என்ற இதழின்படி, “படத்தில் ஜூலி ஆண்ட்ரூஸ் இல்லாவிட்டால், ஆட்ரி ஹெப்பர்ன் தான் மிகச் சிறந்த தேர்வு என்று அனைவரும் ஒத்துக்கொண்டனர்” என்று குறிப்பிட்டிருந்தது.  

1967ஆம் ஆண்டில் *வெய்ட் அண்டில் டார்க்* ஒரு கடினமாக படமாக இருந்தது. படபடக்கும் கிளர்ச்சிப்படமான இந்த படத்தில் ஹெப்பர்ன் பீதியுறும் ஒரு பார்வையற்ற பெண்மணியின் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கிறார். மேலும், இது மெல் ஃபெர்ரரால் தயாரிக்கப்பட்டு அவர்களுடைய விவாகரத்தின் விளிம்பில் படமெடுக்கப்பட்டது. இந்த மன அழுத்தத்தில் ஹெப்பர்ன் பதினைந்து பவுண்டுகள் இழந்ததாக கூறப்படுகிறது. மறுபக்கத்தில் மகிழ்ச்சியூட்டும் விதத்தில் உடன் - நடிக்கும் ரிசர்ட் கிரென்னா மிகவும் நகைச்சுவையுணர்வுடையவராகவும், இயக்குநர் டெரென்ஸ் யங்குடன் வேலை செய்வதில் பல மகிழ்ச்சிகரமான நிகழ்வுகள் இருந்ததாக அவர் கூறினார். 23 வருடங்களுக்கு முன்பு அவர் தன்னுடைய அபிமான நட்சத்திரத்தின் மேல் குண்டு வீசியதைப் பற்றி நகைச்சுவையுணர்வுடன் பரிமாறிக் கொண்டார்கள். அவர் ஆர்ன்ஹெம் யுத்தத்தில் ஒரு ஆங்கிலேய இராணுவ பீரங்கி படைத்தலைவராக இருந்திருந்தார். ஹெப்பர்னின் நடிப்பு அகாடெமி விருதுக்காக தேர்வு செய்யப்பட்டது.  

## அவ்வப்போது ஏற்றுக்கொண்ட கதாபாத்திரங்கள்

சினிமாவில் பதினைந்து வருடங்கள் மிகவும் வெற்றிகரமாக இருந்துவிட்டு 1967 முதல் ஹெப்பர்ன் அவ்வபோது மட்டுமே நடித்தார். ஃபெர்ரருடன் விவாகரத்தான பின்பு, அவர் இத்தாலிய மனநல மருத்துவரான டாக்டர். ஆண்டிரியா டாட்டியை திருமணம் செய்தார். ஏறக்குறைய முழு படுக்கை-ஓய்வு தேவைப்பட்ட ஒரு கடினமான மகப்பேற்றிற்குப் பின்பு தன்னுடைய இரண்டாவது மகனைப் பெற்றார். டாட்டியிடமிருந்து பிரிந்தபின், ஷான் கானரியுடன் நடித்து பழங்கால கதையை சித்தரிக்கும் *ராபின் அண்ட் மேரியன்* என்ற படத்தின் வாயிலாக 1976ஆம் ஆண்டில் மறுபடியும் சினிமாவில் வர முயற்சி செய்தார். ஆனால் அது அவ்வளவாக வெற்றிக்காணவில்லை.  

ஹெப்பர்ன் இறுதியாக 1979ஆம் ஆண்டில் சினிமாவிற்கு மறுபடியும் திரும்பினார். இந்த முறை அவர் *பிலட்லைனின்* சர்வதேச தயாரிப்பில் எலிசபெத் ராஃபே என்ற முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இதுவும் டெரென்ஸ் யங்கால் இயக்கப்பட்டது. முன்னணி நடிகர்களான பென் கசாரா, ஜேம்ஸ் மேஸன் மற்றும் ரோமி ஷ்னைடர் உடன் நடித்தார்கள். கதாசிரியரான சிட்னி ஷெல்டன் படத்துடன் இணைந்து செல்லும்படியாக தன்னுடைய புதினத்தை திருத்தியமைத்தார். ஹெப்பர்னுடைய கதாபாத்திரத்தை அவருடைய வயதுக்கு ஒத்துப் போகும்படி இன்னும் வயது முதிர்ந்தவராக்கினார். பரவலாக பயணம் செய்யும் பணம்பெருத்தவர்கள் மத்தியிலான காதல் கதையான இந்த படம், விமர்சகர்கள் மத்தியிலும் வசூலிலும் பெருத்த தோல்வியடைந்தது.  

ஹெப்பர்ன் ஒரு சினிமா படத்தில் முன்னணி நடிகையாக *தே ஆல் லாஃப்ட்* என்ற நகைச்சுவைப்படத்தில் கடைசி முறையாக நடித்தார். இதில் பென் கசாரா உடன் நடிகராக இருந்தார். பீட்டர் பொக்டானொவிச் இயக்கியிருந்தார். இந்த படத்தின் நட்சத்திரங்களில் ஒருவராயிருந்து, பொக்டானொவிச்சின் பெண் நண்பராயிருந்த டாரதி ஸ்டிராட்டனின் கொலையினால் இந்த படம் சற்றே முக்கியத்துவம் மழுங்கிவிட்டது. படம் ஸ்டிராட்டனின் இறப்பிற்குப் பின் வெளியிடப்பட்டது ஆனால் குறைந்த காலங்கள் மட்டுமே ஓடியது. 1987ஆம் ஆண்டில் ராப்ர்ட் வாக்னர் முன்னணி நடிகராக உடன் நடித்து தொலைக்காட்சிக்காக செய்யப்பட்ட ஒரு கேளிக்கை, நகைச்சுவை படமான *லவ் அமங்க் தீவ்ஸில்* நடித்தார். இதில் ஹெப்பர்னின் பல படங்களிலிருந்து சில அம்சங்கள் பெறப்பட்டன. அதில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவை *ஷேரேட்* மற்றும் *ஹௌ டு ஸ்டீல் எ மில்லியன்* ஆகும்.  

கடைசி கதாபாத்திரம், 1988ஆம் ஆண்டில் படமெடுக்கப்பட்ட ஸ்டீவென் ஸ்பீல்பெர்கின் *ஆல்வேஸ்* என்ற படத்தில் ஒரு குறுகிய நேரமே தோன்றும், தேவதையின் வேடமாகும். இந்த படம் அவ்வளவாக வெற்றிபெறவில்லை. அவருடைய வாழ்க்கையின் இறுதி மாதங்களில் ஹெப்பர்ன் இரு கேளிக்கை-சம்பந்தமான திட்டப்பணிகளைப் பூர்த்தி செய்தார்: ஒன்று, *கார்டன்ஸ் ஆஃப் தி வர்ல்ட் வித் ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்* என்று தலைப்பிடப்பட்ட ஒரு தொலைக்காட்சி விளக்கப்பட தொடரை நடத்தியிருந்தார். இது அவர் இறந்த அடுத்த நாள் PBSல் முதல் முறையாக வெளியானது. இரண்டாவது, குழந்தைகளின் பாரம்பரிய கதைத் தொகுப்பை படித்து பதிவு செய்த ஆல்பம் *ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்ஸ் என்சாண்டட் டேல்ஸ்* ஆகும். இது அவர் இறந்த பின் அவருக்கு குழந்தைகளுக்கான சிறந்த படிக்கப்பட்ட ஆல்பம் என்ற பிரிவில் ஒரு கிராமி விருதை சம்பாதித்தது.  

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை

1952ஆம் ஆண்டில் அவர் இளைஞரான ஜேம்ஸ் ஹான்சனுக்கு நிச்சயம் செய்யப்பட்டிருந்தார். அவர் அதை “கண்டதும் காதல்” என்று கூறியிருந்தார். எனினும் திருமண உடை தைத்து பொருத்திய பின், தேதிக் குறிக்கப்பட்டபின், அவர்கள் இருவருடைய பணிகளினால் ஒருவரோடு ஒருவர் அருகே நேரம் செலவழிக்க நேரம் அளிக்கமுடியாததால், அந்த திருமணம் சரியாக அமையாது என்று ஹெப்பர்ன் முடிவு செய்தார். ஹெப்பர்ன் இருமுறை திருமணம் செய்தார். ஒருமுறை அமெரிக்க நடிகரான மெல் ஃபெர்ரர், அதற்கு பிறகு, இத்தாலிய மருத்துவரான ஆண்டிரியா டாட்டி. இருவருடனும் ஒவ்வொரு மகனைப் பெற்றார். 1960ஆம் ஆண்டில் ஃபெர்ரருடன் ஷானையும், டாட்டியுடன் 1970ஆண்டில் லூகாவையும் பெற்றார். மூத்த மகனுக்கு புதின ஆசிரியர் ஏ.ஜெ. கிரானின் ஞானத்தந்தையாயிருந்தார். இவர் ஹெப்பர்னுக்கு அருகே லூசர்னில் வசித்து வந்தார்.  

கிரகெரி பெக் வைத்திருந்த ஒரு விருந்தில் ஹெப்பர்ன் மெல் ஃபர்ரரை சந்தித்தார். அவரை *லிலி* என்ற படத்தில் பார்த்து அவருடைய நடிப்பில் வசீகரிக்கப்பட்டிருந்தார். ஃபெர்ரர் பிறகு *ஆண்டின்* என்ற நாடகத்திற்கான வசனங்களை அனுப்பினார். ஹெப்பர்ன் அந்த கதாப்பாத்திரத்தை நடிக்க ஒத்துக்கொண்டார். ஒத்திகைகள் ஜனவரி 1954ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பித்தது. செப்டம்பர் 24ம் தேதி ஹெப்பர்னும் ஃபெர்ரரும் திருமணம் செய்துகொண்டார்கள். கிசுகிசுப்பு இதழ்கள் இந்த திருமணம் நீடிக்காதென்று வலியுறுத்தின. ஆனால் ஹெப்பர்ன் தாங்கள் பிரிக்கமுடியாத ஜோடியென்றும் ஒன்றாக மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாகவும் கூறிக்கொண்டிருந்தார். ஆனால் ஃபெர்ரருக்கு மோசமான கோப சுபாவம் உண்டென்று ஒத்துக் கொள்ளத்தான் செய்தார். ஃபெர்ரர் ஹெப்பர்னை அளவுக்கு மீறி கட்டுப்படுத்துவதாக வதந்திகள் பரவி அவர் ஸ்வெங்காலி (ஆதிக்கவாதி) என்று அழைக்கப்பட்டார். “மெல் அவரில் பாதிப்பு ஏற்படுத்துகிறார் என்று யோசித்துக்கொள்ளும்படி ஆட்ரி வைத்துக்கொள்கிறார்” என்று வில்லியம் ஹோல்டன் கூறியிருந்ததாக சொல்லப்பட்டது.  

தங்களுடைய முதல் குழந்தையைப் பெறுவதற்கு முன், ஹெப்பர்ன் இரண்டு கருச்சிதைவுகளை அனுபவித்தார். முதலாவது மார்ச் 1955ம் ஆண்டு நடந்தது. 1959ம் ஆண்டில், *தி அன்ஃபர்கிவன்* என்ற படத்திற்காக படமெடுத்துக்கொண்டிருக்கும்போது அவர் ஒரு குதிரையிலிருந்து ஒரு பாறையின் மீது விழுந்து முதுகை உடைத்துக்கொண்டார். பல வாரங்கள் மருத்துவமனையில் கழித்தார். இதன் பின் ஒரு கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது. அவருடைய உடல் மற்றும் மன அழுத்தத்தினால் அப்படி நடந்ததென்று கூறப்பட்டது. அவர் வீட்டில் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்தபோது, செல்லப்பிராணியாக வைத்துக்கொள்வதற்காக *கிரீன் மான்ஷன்ஸ்* என்ற படத்திலிருந்த மான்குட்டியை மெல் ஃபெர்ரர் அவருக்காகக் கொண்டுவந்தார். அவர் அவனை பிப்பின் என்பதற்கு சுருக்கமாக இப் என்று அழைத்தார்.  

ஜனாதிபதி ஜான் எஃப் கென்னடிக்கு “ஹாப்பி பர்த் டே மிஸ்டர். பிரஸிடென்ட்” என்ற பாடலை மர்லின் மன்றோ பாடிய ஒரு வருடத்திற்கு பிறகு ஜனாதிபதியுடைய அபிமான நடிகையான ஹெப்பர்ன், அவருக்கு “ஹாப்பி பர்த் டே, டியர் ஜாக்” என்று பாடினார். அது அவருடைய இறுதி பிறந்தநாளாகிவிட்டது (1963ம் ஆண்டு மே 29ம் தேதி).  

ஹெப்பர்ன் பல செல்லப்பிராணிகளை வைத்திருந்தார். அதில் மிஸ்டர் ஃபேமஸ் என்று அழைக்கப்பட்ட யார்க்ஷயர் டெரியர் என்ற ஒரு நாயும் ஒன்று. அது ஒரு காரால் அடிப்பட்டு செத்துப்போனது. அவரை சந்தோஷப்படுத்துவதற்காக, மெல் ஃபெர்ரர் அவருக்கு அசாமிலிருந்து அசாம் என்று பெயரிடப்பட்ட மற்றொரு யார்க்ஷயரை வாங்கிவந்தார். இப் என்ற செல்லப்பிராணியும் வைத்திருந்தார்; ஒரு குளியல் தொட்டியை வைத்து அவனுக்கு ஒரு படுக்கையை செய்தார்கள். ஷான் ஃபெர்ரர் காக்கி என்று பெயரிடப்பட்ட ஒரு காக்கர் ஸ்பானியல் (நீண்ட காதுகளுடன் பட்டுபோன்ற மேனியுள்ள ஒருவகை நாய்) வைத்திருந்தார். ஹெப்பர்ன் சற்று வயது முதிர்ந்தவரானபோது, இரண்டு ஜாக் ரஸ்ஸல் டெரியர்கள் வைத்திருந்தார். ஃபெர்ரருடனான திருமணம் 1968ம் ஆண்டு டிசம்பர் 5ம் தேதி வரை, 14 ஆண்டுகள் நீடித்தது; ஹெப்பர்ன் அந்த திருமணத்தில் மிக அதிகமான நேரம் இருந்துவிட்டதாக அவர்களுடைய மகன் சொன்னதாக கூறப்பட்டது. அவர்களுடைய திருமணத்தின் பிந்தைய பகுதியில் ஃபெர்ரர், பக்கத்தில் ஒரு பெண் தோழி வைத்திருந்ததாகவும், மறுபுறம் ஹெப்பர்ன், *டூ ஃபார் த ரோடில்* உடன் - நட்சத்திரமான ஆல்பர் ஃபின்னியுடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததாகவும் வதந்திகள் பரவின. ஹெப்பர்ன் அந்த வதந்திகளை மறுத்தார். ஆனால் இயக்குநர் ஸ்டான்லி டோனென், “ ஆல்பர்ட் ஃபின்னியுடன் அவர் ஒரு புதிய பெண்ணைப் போலிருந்தார். அவருக்கும் ஆல்பிக்கும் இடையே ஏதோ அற்புதமான ஒன்று இணைக்கிறது; அவர்கள் குழந்தைகளைப் பெற்ற ஒரு ஜோடியைப் போல் காட்சியளிக்கிறார்கள். மெல் படப்பிடிப்புக்களத்தில் இல்லாதபோது இருவரும் ஜொலித்தார்கள். மெல் படப்பிடிப்புக்களத்தில் இருக்கும்போது வேடிக்கையாக இருக்கும். ஆட்ரியும் ஆல்பியும் சற்று கண்டிப்பாக நடந்துகொள்வார்கள். பார்ப்பதற்கே ஒரு மாதிரி இருக்கும்” என்று கூறினார்." மெல் - ஹெப்பர்ன் ஜோடி விவாகரத்துக்கு முன் பிரிந்தார்கள்.  

ஒரு சொகுசுக் கப்பலில் ஏதோ ஒரு கிரேக்க பாழிடங்களைப் பார்வையிட சுற்றுலாவில் செல்லும் போது இத்தாலிய மன நல மருத்துவரான ஆண்டிரியா டாட்டியைக் கண்டு அவர் மீது காதல் கொண்டார். மேலும் குழந்தைகள் பெற்று சாத்தியமானால் வேலை செய்வதை நிறுத்திவிடலாமென்று அவர் நம்பினார். 1969ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 19ம் தேதி அவரை மணந்துகொண்டார். டாட்டி ஹெப்பர்னை நேசித்து, ஷானும் அவரை நன்றாக விரும்பி, அவரை “இன்பமானவர்” என்று அழைத்தார். ஆனால் அவர் ஹெப்பர்னைவிட இளைய பெண்களுடன் தொடர்பு வைத்துக்கொள்ள ஆரம்பித்தார். *தே ஆல் லாஃப்ட்* என்ற படத்திற்கான DVD சிறப்பம்சங்களில் வெஸ் ஆண்டர்சன் நடத்திய ஒரு பேட்டியில் இயக்குநர் பீட்டர் பொக்டானவிச் ஹெப்பர்னும் பென் கசாராவும் காதலித்து, *பிளட்லைன்* (1979) படப்பிடிப்பின் போது ஒரு தொடர்பு வைத்திருந்ததாகவும் சாதிக்கிறார். அந்த தொடர்பு சிறிது நாட்களே நீடித்தாலும், *தே ஆல் லாஃப்டில்* (1981) அவர்கள் இருவரும் நடிக்கவிருந்த கதாபாத்திரங்களுக்கு அது பெருத்த உத்வேகமாக இருந்தது. டாட்டி உடனான திருமணம் பதிமூன்று வருடங்கள் நீடித்து, 1982ம் ஆண்டு முடிந்தது. அதற்குள் லூகாவும் சானும் ஒரு தனியாக வாழும் தாயுடன் வாழும் அளவுக்கு முதிர்ச்சிப் பெற்றுவிட்டதாக ஹெப்பர்ன் கருதினார். ஃபெர்ரருடன் ஹெப்பர்ன் அனைத்து தொடர்புகளையும் துண்டித்துக்கொண்டாலும் (அவருடைய வாழ்க்கையின் மீதமுள்ள பகுதியில் இரண்டு முறை மட்டுமே பேசினார்), லூகாவுக்காக டாட்டியுடன் தொடர்பிலிருந்தார். 2007ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் ஒரு பெருங்கூடல் அகநோக்கல் செயல்முறையின் சிக்கல்களின் விளைவால் ஆண்டிரியா டாட்டி இறந்தார். தொண்ணூறு வயதில் 2008ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் மெல் ஃபெர்ரர் இறந்தார்.  

1969ம் ஆண்டு லூகாவுடன் கர்ப்பமாக இருக்கும்போது ஹெப்பர்ன் இன்னும் அதிக கவனமாயிருந்தார்; பல மாதங்கள் ஓய்வெடுத்து, லூகாவை அறுவைசிகிச்சை மூலமாக பிரசவிக்கும் முன் ஓவியம் தீட்டி நேரத்தை செலவிட்டார். 1974ம் ஆண்டு அவருடைய இறுதி கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது. ஹெப்பர்ன் “டைம் டெஸ்டட் பியூட்டி டிப்ஸ்” (அதன் ஆசிரியர் நகைச்சுவை கலைஞர் சாம் லெவன்சன்னாக இருந்த போதும்) என்ற கவிதையுடன் சம்பந்தப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார். இதை அவர் தன் மகன்களுக்கு ஒப்புவிப்பார். “ஃபார் எ ப்யூட்டிஃபுல் ஹேர், லெட் எ சைல்ட் ரன் ஹிஸ் ஆர் ஹெர் ஃபிங்கர்ஸ் த்ரூ இட் ஒன்ஸ் எ டே (அழகான முடி பெறவேண்டுமானால் ஒரு குழந்தை தன் விரல்களை ஒரு நாளுக்கு ஒரு முறை தன்னுடைய முடியினூடாக அவைகளை செலுத்த வேண்டும்) ” மற்றும் “ஃபார் எ ஸ்லிம் ஃபிகர் ஷேர் யுவர் ஃபுட் வித் த ஹங்கிரி (உடல் நலனுடன் இருக்க உங்கள் உணவை பசியுள்ளவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்)” போன்ற வரிகள் அந்த கவிதையில் இடம்பெற்றன.  

1980ம் ஆண்டு முதல் அவருடைய மரணம் வரை, அவர் நடிகர் ராபர்ட் வால்டர்ஸுடன் வாழ்ந்தார். 63 வயதில் குடல்வால் (அப்பெண்டிக்ஸ்) புற்றுநோயால் அவர் தன்னுடைய வீட்டில் இறந்தார்.  

## UNICEFக்கான பணி
ஹெப்பர்னுடைய இறுதி சினிமா நடிப்பிற்குப் பின், அவர் யுனைடட் நேஷன்ஸ் சில்ட்ரன்ஸ் ஃபண்டின் (UNICEF) நல்லிணக்க தூதுவராக நியமிக்கப்பட்டார். ஒரு குழந்தையாக ஜெர்மன் ஆதிக்கத்தின் இடர்களை அனுபவித்த அவர் கிடைத்த அந்த நல்ல அதிர்ஷ்டத்திற்காக நன்றியுள்ளவராயிருந்து, தன்னுடைய மீதமுள்ள வாழ்க்கையை மிக ஏழ்மையான நாடுகளிலுள்ள வறுமையால் வாடும் குழந்தைகளுக்காக அர்ப்பணித்துக்கொண்டார். அவர் பல மொழிகளைப் பேசியதால் அவருடைய பயணங்கள் எளிதானது: அவர் ஃப்ரென்சு, இத்தாலியன், ஆங்கிலம், டச்சு மற்றும் ஸ்பானிஷ் ஆகிய மொழிகளைப் பேசினார்.  

1954ம் ஆண்டில் வானொலி நிகழ்ச்சிகள் துவக்கி, 1950களில் UNICEFக்காக அவர் பணிபுரிந்திருந்தாலும் இது மிக உயர்மட்ட அர்ப்பணிப்பாக இருந்தது. அவருக்கு நெருக்கமாக இருந்தவர்கள், அவருடைய மீதமுள்ள வாழ்க்கை முழுவதும் இறக்கின்ற உதவியற்ற குழந்தைகளைப் பற்றி நினைத்தாலே அவருடைய உள்ளம் பற்றி எரிந்ததாக கூறினர். 1988ம் ஆண்டு முதல் முறையாக தளப்பணிக்கு எத்தியோப்பியாவுக்கு சென்றார். மெக்’எலேவில் 500 பசியில் வாடுகின்ற குழந்தைகளைக் கொண்ட ஒரு அனாதை ஆசிரமத்திற்கு அவர் சென்றார். அந்த ஆசிரமத்திற்கு UNICEF உணவு அனுப்பிக்கொண்டிருந்தது. அந்த பயணத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது, “ என்னுடைய உள்ளம் உடைந்திருக்கிறது. என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. இரண்டு மில்லியன் மக்கள் பசியால் சாகக்கிடக்கிறார்களென்பதை என்னால் யோசித்துக் கூட பார்க்க முடியவில்லை. அதில் பலர் குழந்தைகள். [மேலும்] [அவர் கூறியவாறே] உணவு இல்லையென்றில்லை, டன் கணக்கில் உணவு ஷோவா என்ற வட துறைமுகத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டிருக்கிறது. விநியோகம் செய்யமுடியவில்லை. கடந்த இளவேனிற்காலத்தில், செஞ்சிலுவை சங்கம் மற்றும் UNICEF பணியாளர்கள், ஒரே நேரத்தில் நடந்துகொண்டிருந்த இரண்டு போர்களால், வட மாகாணங்களிலிருந்து வெளியேறும்படி ஆணையிடப்பட்டார்கள்… நான் கலகமூட்டும் நாட்டிற்குள் சென்றேன். அங்கு பத்து நாட்கள் ஏன், மூன்று வாரங்களுக்குக் கூட உணவை தேடி தாய்மார்களும் அவர்களுடைய குழந்தைகளும் நடந்துகொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் வனாந்தரத்தின் தரையில் அப்படியே தற்காலிக கூடாரங்களில் இருந்துவிடுகிறார்கள். அங்கு அவர்கள் இறந்துக்கூட போகலாம். கொடுமை. அந்த காட்சியை என்னால் தாங்கவே முடியவில்லை. ‘மூன்றாவது உலகம்’ என்ற பதம் எனக்கு அவ்வளவாக பிடிக்கவில்லை. ஏனென்றால், நாமெல்லாரும் ஒரே உலகத்தார் தான். மனிதகுலத்தின் பெரும்பாலானோர் கஷ்டத்திலும் வேதனையிலும் தவிக்கிறார்களென்பதை மக்கள் அறிந்துகொள்ளவேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன்.” என்று கூறினார்.  

ஆகஸ்ட் மாதம் 1988ம் வருடம், ஹெப்பர்ன் துருக்கிக்கு ஒரு நோய்த்தடுப்பு பிரச்சாரத்திற்காக சென்றிருந்தார். UNICEF என்னவெல்லாம் செய்யமுடியுமென்பதற்கு துருக்கி ஒரு “அற்புதமான எடுத்துக்காட்டு” என்று கூறினார். அந்தப் பயணத்தைக் குறித்து, “இராணுவம் எங்களுக்கு டிரக்குகளை அளித்தார்கள், மீன் விற்பவர்கள் தங்களுடைய வாகனங்களை தடுப்புமருந்துகளுக்காக வழங்கினார்கள். தேதிகள் குறிக்கப்பட்டபின், முழு நாட்டிற்கும் நோய்த்தடுப்பு மருந்து வழங்க பத்து நாட்களே ஆனது. பரவாயில்லை, இல்லையா!” என்றார்.  

அக்டோபரில், ஹெப்பர்ன் தென் அமெரிக்காவுக்கு சென்றார் வெனிஸுவாலா மற்றும் ஈக்வடாரில் ஹெப்பர்ன் காங்கிரஸிடம், “ சின்னஞ்சிறிய மலைவாழ்க் குடிகள், சேரிகள், மற்றும் குடிசைவாழ் மக்கள் முதல் முறையாக ஒரு அற்புதத்தின் மூலமாக தண்ணீர் அமைப்புகளைப் பெறுவதைப் பார்த்தேன். அந்த அற்புதத்தின் பெயர் UNICEF. UNICEF வழங்கிய செங்கற்கள் மற்றும் சிமெண்டை கொண்டு ஆண்பிள்ளைகள் தங்களுடைய பள்ளிக்கூடத்தை தாங்களே கட்டுவதைப் பார்த்தேன்” என்று கூறினார்.  

ஹெப்பர்ன் 1989ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம், மத்திய அமெரிக்காவில் பிரயாணம் செய்து, ஹாண்டுராஸ், எல் சால்வடார் மற்றும் கௌடமேலாவின் தலைவர்களை சந்தித்தார். “ஆபரேஷன் லைஃப்லைன்” என்ற ஒரு திட்டத்தின் மூலம் வால்டர்ஸுடன் ஏப்ரலில் சூடானுக்கு சென்றார். உள்நாட்டுப் போரால், உதவி நிறுவனங்கள் வழங்கும் உணவு, மக்களை போய் சென்றடைய முடியவில்லை. தென் சூடானுக்கு உணவைக் கொண்டு செல்வது தான் தற்போதையப் பணி. ஹெப்பர்ன், “ஆனால் நான் ஒரு மறுக்கமுடியாத உண்மையைக் கண்டேன்: இவை இயற்கை சீற்றங்கள் அல்ல. மனிதர்களால் உண்டான துயரங்கள். இதற்கு மனிதர்களால் உண்டான தீர்வு மட்டும் தான் இருக்கமுடியும்: சமாதானம்.”  

அக்டோபரில் ஹெப்பர்னும் வால்டர்ஸும் வங்கதேசத்திற்கு சென்றார்கள். ஜான் ஐசக் என்ற ஐநா புகைப்படக்கலைஞர், “அடிக்கடி குழந்தைகள் மீது முழுவதும் ஈக்களாக இருக்கும், ஆனால் இவர் அப்படியே போய் அவர்களை அணைத்துக்கொள்வார். நான் அதைப் பார்த்ததே கிடையாது. மற்றவர்கள் சற்று தயங்கினார்கள், ஆனால் அவர் அப்படியே சென்று பற்றிக்கொள்வார். குழந்தைகள் அவருடைய கையைப் பிடிக்க, அவரைத் தொட அவரிடம் வருவார்கள். அவர் பைட் பைப்பரைப் போல் இருந்தார்” என்று கூறினார்.  

1990ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் ஹெப்பர்ன் தேசிய UNICEF-ஆதரித்த நோய்த்தடுப்பு மற்றும் சுத்தமான தண்ணீர் திட்டங்களுக்காக அரசாங்கத்துடன் ஒருங்கிணைந்து பணிபுரிய வியட்னாமுக்கு சென்றார்.  

1992ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம், அவர் இறப்பதற்கு நான்கு மாதங்களுக்கு முன் சோமாலியாவுக்கு சென்றார். ஹெப்பர்ன் அதை “பேரழிவுப் போல்” இருந்ததாக கூறினார். “ஒரு பயங்கரமான கனவுக்குள்ளே நடந்தேன். நான் எத்தியோப்பியாவிலும் வங்கதேசத்திலும் பஞ்சங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் இதைப் போல் எதுவுமே கிடையாது. நான் எண்ணிப்பார்க்கக்கூடியதைவிட மோசமாக இருக்கிறது. இதற்கு நான் தயாராகவே இல்லை”. “பூமியெங்கும் சிவப்பாக இருக்கிறது. ஒரு நம்பமுடியாத காட்சி. அந்த ஆழமான டெர்ரக்கோட்டா செந்நிறம். அந்த கிராமங்கள், மறுபெயர்ப்பு முகாம்கள் மற்றும் மதிற்சுவர்களைப் பார்க்கும்போது, பூமி உங்களைச் சுற்றி ஒரு கடல் படுக்கையைப் போல சிற்றலைகளாக அமைந்ததைக் காண்பீர்கள். அது தான் அவர்களுடைய கல்லறைகள். எங்குப்பார்த்தாலும் கல்லறைகள். சாலையோரங்களில், நீங்கள் செல்லும் பாதைகளில், ஆற்றோரங்களில், ஒவ்வொரு முகாமுக்கு அருகாமையில், எங்கு பார்த்தாலும் கல்லறைகள் ” என்று கூறினார்.  

தான் கண்டவைகளின் தழும்பு அவரை விட்டு நீங்காதிருந்தாலும், ஹெப்பர்ன் நம்பிக்கை இழந்துவிடவில்லை. “குழந்தைகளை கவனித்துக்கொள்வதற்கும் அரசியலுக்கும் சம்பந்தமே கிடையாது. "காலம் செல்லச்செல்ல மனித நேய உதவிப்பணிகளை அரசியலாக்குவதைவிட்டு விட்டு அரசியலை மனித நேயமாக்குதல் நடைபெறுமென்று எண்ணுகிறேன்”. “அற்புதங்களை நம்பாதவர்கள் நிஜஸ்தர் அல்ல. தண்ணீர் என்ற அற்புதம் UNICEF மூலமாக நிஜமானதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். பல நூற்றாண்டுகளாக இளவயது பெண்களும் மகளிரும் பல மைல்கள் தண்ணீருக்காக நடக்கவேண்டிய இடத்தில், இப்பொழுது தங்கள் வீடுகளுக்கருகே சுத்தமான தண்ணீரை பெறுகிறார்கள். தண்ணீரே ஜீவன். சுத்தமான நீர் இப்பொழுது கிடைக்கப்பெறுவதால் இந்த கிராமக் குழந்தைகள் இனி ஆரோக்கியத்தை அடைகிறார்கள்” “இவ்விடங்களிலிருப்பவர்களுக்கு ஆட்ரி ஹெப்பர்னை தெரியாது, ஆனால் UNICEF என்ற பெயர் தெரியும். UNICEF என்ற பெயரை பார்க்கும்போது அவர்களுடைய முகம் பிரகாசிக்கின்றது. ஏனென்றால் ஏதோ நடக்கிறதென்று அவர்களுக்குத் தெரியும். உதாரணத்திற்கு சூடானில் ஒரு தண்ணீர்க் குழாய்க்கு UNICEF என்று பெயரிட்டிருக்கிறார்கள்.”  

1992ம் ஆண்டு ஜனாதிபதி ஜார்ஜ் எச்.டபுள்யு. புஷ் UNICEF உடனான அவருடைய பணிக்காக அவருக்கு பிரசிடென்ஷியல் மெடல் ஆஃப் ஃப்ரீடம் அளித்தார். மனுகுலத்திற்கு அவர் ஆற்றிய சேவைக்காக அகாடமி ஆஃப் மோஷன் பிக்ட்சர் ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சைன்ஸஸ் அவருக்கு தி ஜீன் ஹெர்சால்ட் ஹ்யுமானிட்டேரியன் விருதை வழங்கியது. இந்த விருது அவர் இறந்த பின் அளிக்கப்பட்டதால், அவருடைய மகன் அதை ஏற்றுக் கொண்டார்.  

## இறப்பு

1992ம் ஆண்டில், சோமாலியாவிற்கு விஜயம் செய்துவிட்டு ஸ்விட்சர்லாந்து திரும்பியபோது, அவர் அடிவயிற்றில் வலிகள் உணர ஆரம்பித்தார். அவர் சிறப்பு நிபுணர்களிடம் சென்று உறுதியற்ற முடிவுகளையே பெற்றார். இதனால் அக்டோபரில் லாஸ் ஏஞ்சலிஸ் செல்லும் ஒரு பயணத்தில் அதை பரிசோதிக்க முடிவு செய்தார்.  

நவம்பர் மாதம் 1ம் தேதி மருத்துவர்கள் ஒரு லாப்பராஸ்கோபியை (உதரத்துட் காணல்) செய்து அவருடைய குடல்வாலிலிருந்து பரவிய அடிவயிற்று புற்றுநோயை கண்டுபிடித்தார்கள். அது மெதுவாக பல வருடங்களுக்கு வளர்ந்து, ஒரு கட்டியாக மாற்றிடமேறவில்லை. ஆனால் அவருடைய சிறுங்குடலை மூடிய ஒரு மெல்லிய மேற்பூச்சாக படர்ந்திருந்தது. மருத்துவர்கள் அறுவைசிகிச்சை செய்து ஹெப்பர்னுக்கு 5-ஃப்ளுரோஆரசில் லூகொவரின் வேதிசிகிச்சையை அளித்தார்கள். சில நாட்களுக்குப் பிறகு அவருக்கு ஒரு தடுப்பு ஏற்பட்டது. வலியைக் குறைக்க மருந்துகள் போதுமானதாக இருக்கவில்லை, ஆகவே டிசம்பர் முதல் தேதி இரண்டாவது அறுவைசிகிச்சையைப் பெற்றார். ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பின், அறுவை சிகிச்சைமருத்துவர் புற்று மிக அதிகமாக பரவிவிட்டதாகவும், நீக்கப்பட முடியாதென்றும் முடிவு செய்தார்.  

ஹெப்பர்ன்னால் ஒரு வர்த்தக வானூர்தியில் பறக்கமுடியாததால், கிவன்சி, ரேச்சல் லாம்பர்ட் “பன்னி” மெலனை தன்னுடைய தனிப்பட்ட கல்ஃப்ஸ்ட்ரீம் ஜெட்டை மலர்களால் நிரப்பி, அவரை கலிஃபோர்னியாவிலிருந்து ஸ்விட்சர்லாந்துக்குக் கொண்டுவர அனுப்பினார். ஹெப்பர்ன் புற்றுநோயால் , அன்று டொலொசெனாஸ், வௌட், ஸ்விட்சர்லாந்தில் இறந்து அங்கு அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.  

அவருடைய மரணத்தின் போது, அவர் சினிமா நட்சத்திரம் மெர்ல் ஆபரன் என்ற பெயர்கொண்ட மனைவியை இழந்தவரான ராபர்ட் வால்டர்ஸ் என்ற டச்சு நடிகருடன் ஈடுபட்டிருந்தார். டாட்டியுடனான அவருடைய திருமணத்தின் இறுதிப்பகுதியில் அவர் ஒரு நண்பர் மூலமாக வால்டர்ஸை சந்தித்திருந்தார். ஹெப்பர்னுடைய விவாகரத்து முடிவடைந்தபின், அவரும் வால்டர்ஸும் தங்கள் வாழ்க்கைகளை ஒன்றாக செலவழித்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் ஒருபோதும் திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை. 1989ஆம் ஆண்டில் அவரோடு ஒன்பது ஆண்டுகள் வாழ்ந்துவிட்டு, அதை தன் வாழ்நாளின் மிக மகிழ்ச்சியான நாட்களென்று கூறினார். பார்பரா வால்டர்ஸுடனான ஒரு பேட்டியில், “வெகு நேரம் ஆனது” என்று சொன்னார். பிறகு ஏன் அவர்கள் திருமணமே செய்துகொள்ளவில்லை என்று வால்டர்ஸ் கேட்டார். அவர்கள் திருமணத்தில் தான் இருந்தார்கள், முறையாக செய்யப்படவில்லை, அவ்வளவு தான் என்று ஹெப்பர்ன் பதிலளித்தார்.  

## நீடிக்கும் செல்வாக்கு
ஹெப்பர்ன் அவ்வபோது வரலாற்றிலேயே மிகவும் அழகான பெண்ணென்று அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். பெண்கள் மத்தியில் அவருடைய ஃபேஷன் தோரணைகள் இன்னமும் விரும்பப்படுகின்றன. அண்மையில் அவர் மீதான அபிப்ராயத்துக்கு மாறாக, அவர் ஃபேஷன் மீது பற்றுள்ளவராகத் தான் இருந்தார். ஆனால் அதில் அதிக முக்கியத்துவம் செலுத்தவில்லை அவ்வளவுதான் பகடற்ற, சௌகரியமான உடைகளை அவர் விரும்பினார். மேலும் அவர் தன்னை மிகவும் வசீகரிப்புள்ளவராக எண்ணிக்கொண்டதே கிடையாது. 1959ஆம் ஆண்டில் அவர் அளித்த ஒரு பேட்டியில், “சில நேரங்களில் நான் என்னையே வெறுத்தேன் என்றுக்கூட கூறலாம். நான் மிகவும் பருமனாக இருந்தேன் அல்லது மிகவும் உயரமாக இருந்தேன் அல்லது மிகவும் அசிங்கமாகவே இருந்தேன்… என்னுடைய வரையறுக்கும் குணம் உள்ளிருக்கும் பாதுகாப்பற்ற மற்றும் தாழ்வு மனப்பான்மையிலிருந்து வந்ததென்று கூட நீங்கள் சொல்லலாம். முடிவற்ற நிலையில் செயல்பட்டு என்னால் இந்த உணர்வுகளை மேற்கொள்ள முடியவில்லை. ஒரு அழுத்தமான, நேர்முகப்படுத்திய முனைப்பை மேற்கொள்வதால் மட்டுமே என்னால் அவைகளை மேற்கொள்ளமுடிந்தது."  

2000ம் ஆண்டின் தொலைக்காட்சிக்காக உருவாக்கப்பட்ட படமான *தி ஆட்ரி ஹெப்பர்ன் ஸ்டோரியில்* , ஜெனிஃபர் லவ் ஹ்யுவிட் முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் இருந்தார். ஹ்யுவிட் அந்த படத்திற்கு துணை-தயாரிப்பாளராவும் இருந்தார். UNICEFக்கான தூதுப்பணியில், ஆட்ரி ஹெப்பர்ன், இறுதியாக ஈடுபடும் காட்சிகளோடு அந்த படம் முடிந்தது. அந்த படத்தின் பல வடிவங்கள் நிலவுகின்றன; அது சில நாடுகளில் ஒரு குறுந்தொடராக ஒளிப்பரப்பப்பட்டது. அமெரிக்காவின் ABC தொலைக்காட்சி கூட்டமைப்பில் இது சுருக்கமான வடிவத்தில் ஒளிப்பரப்பப்பட்டது. இந்த வடிவமே வட அமெரிக்காவில் DVD வடிவத்தில் வெளியிடப்பட்டது. எம்மி ராஸம், தன்னுடைய முதல் சினிமா கதாபாத்திரங்களொன்றில், இளவயது ஹெப்பர்னாக நடித்தார்.  

2006ம் ஆண்டில், ஸஸ்டெய்னபுல் ஸ்டைல் ஃபௌண்டேஷன் உலகம் முழுவதும் வாழ்கின்ற குழந்தைகளின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்த பணிபுரியும் உயர் மதிப்பு நபர்களை அங்கீகரித்து ஆட்ரி ஹெப்பர்னை கௌரவிக்கும் வண்ணம் ஸ்டைல் அண்ட் ஸப்ஸ்டன்ஸ் விருதை நிறுவினார்கள். முதல் விருது ஹெப்பர்ன் இறந்தபின் அவருக்கு அளிக்கப்பட்டது. இந்த விருது ஆட்ரி ஹெப்பர்ன் சில்ட்ரன்ஸ் ஃபண்ட், என்ற ஒரு தொண்டு நிறுவனம் பெற்றுக்கொண்டது. இது 1994ம் ஆண்டு நியு யார்க்கில் துவங்கப்பட்டது. அதன்பின் 1998ம் ஆண்டு அதன் தற்போதைய இடமாகிய லாஸ் ஏஞ்சலிஸுக்கு மாற்றப்பட்டது.  

ஹெப்பர்னுடைய உருவப்படம் உலகம் முழுவதும் பல விளம்பர பிரச்சாரங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஜப்பானில், கிரின் கருப்பு தேனீரை விளம்பரப்படுத்துவதற்காக *ரோமன் ஹாலிடேவில்* ஹெப்பர்னின் நிறமாக்கப்பட்ட எண்முறையில் பெரிதாக்கப்பட்ட நிகழ்படங்கள் ஒரு விளம்பரத் தொடரில் பயன்படுத்தப்பட்டது. USல் ஹெப்பர்ன் 2006ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 7ம் தேதி முதல் 2006ம் ஆண்டு அக்டோபர் 5ம் தேதி வரை ஓடிய ஒரு கேப் விளம்பரத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தார். அந்த விளம்பரத்தில், ஹெப்பர்ன் AC/DC உடைய “பேக் இன் பிளேக்” என்ற பாட்டிற்கு *ஃபன்னி ஃபேஸிலுள்ள* நடனத்தை ஆடுவதாக காண்பிக்கப்பட்டிருந்தது. இதனோடு “இட்ஸ் பேக் - த ஸ்கின்னி பிளாக் பேண்ட் (மறுபடியும் வந்துவிட்டது - ஒல்லியான கருப்பு பேண்ட்) என்ற விளம்பர வாக்கியமும் கூட சென்றது. “கீப் இட் சிம்பில் (எளிமையாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்)” என்ற அதன் பிரச்சாரத்தைக் கொண்டாடும் வகையில், கேப் ஆட்ரி ஹெப்பர்ன் சில்ட்ரன்ஸ் ஃபண்டிற்கு ஒரு கணிசமான தொகையை நன்கொடையாக அளித்தது. அந்த விளம்பரம் பிரசித்தமடைந்தது. சுமார் 200,000 பயன்படுத்துபவர்கள் YouTubeல் அதைக் கண்டார்கள்.  

கிவென்சியினால் வடிவமைக்கப்பட்ட *பிரெக்ஃபாஸ்ட் அட் டிஃப்ஃபனீஸிலிருந்த* “ ஒரு சிறிய கருப்பு உடை” 2006ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 5ம் தேதி, ஒரு கிறிஸ்டீஸ் ஏலத்தில் £467,200க்கு (சுமார் $920,000) விற்கப்பட்டது. இது விற்பனைக்கு முன் அனுமானிக்கப்பட்ட £70,000ஐ விட ஏழு மடங்கு அதிகமாக இருந்தது. ஒரு திரைப்படத்திலிருந்தான ஆடைக்கு இதுவே மிக அதிகமாக அளிக்கப்பட்ட விலையாகும். இந்தியாவில் சமுதாயத்தில் பின் தங்கிய குழந்தைகளுக்கு உதவும் சிட்டி ஆஃப் ஜாய் என்ற ஒரு தொண்டு நிறுவனத்திற்கு விற்பனையில் ஈட்டப்பட்ட தொகை சென்றது. அந்த தொண்டு நிறுவனத்தின் தலைவர், “ என் கண்கள் கண்ணீரினால் நிறைந்திருக்கின்றன. இப்படி ஒரு அற்புதமான நடிகையின் ஒரு ஆடை, உலகத்தின் அனாதரவான குழந்தைகள் மறுபடியும் பள்ளிக்கு செல்ல அவர்களுக்குப் பள்ளியைக் கட்டியமைக்க எனக்கு செங்கல், சிமெண்ட வாங்க பயன்படுத்தமுடியுமென்று யோசிக்கும்போது என்னால் என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை” என்றார். கிறிஸ்டீஸ் ஏலமிட்ட ஆடையை ஹெப்பர்ன் திரைப்படத்தில் அணியவில்லை. ஹெப்பர்ன் அணிந்த இரண்டு ஆடைகளில் ஒன்று கிவன்சி கிடங்கிலும், மற்றொன்று மட்ரியிலுள்ள ம்யூசியம் ஆஃப் காஸ்டியூமிலும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.  

டிசம்பர் 1992ல் அவர் இறந்து ஒரு மாதத்திற்குப் பின் அவருடைய ஐக்கிய நாடுகளின் சிறுவர் நிதியம் பணிக்காக பிரசிடென்ஷியல் மெடல் ஆஃப் ஃப்ரீடம் பெற்றார். ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஒரு குடிமகன் பெறக்கூடிய மிக உயரிய இரண்டு விருதுகளில் இது ஒன்றாகும். 1652 வைன் தெருவில் ஹாலிவுட் வாக் ஆஃப் ஃபேமில் அவர் ஒரு நட்சத்திரத்தைப் பெற்றிருக்கிறார்.  

ஒரு ஹாலிவுட் சரித்திர நாயகி மற்றும் ஒரு மனித நேயப்பணியாளர் என்ற முறையில் அவரை கௌரவிப்பதற்காக 2003ஆம் ஆண்டில், மைக்கல் ஜெ. டீஸால் சித்தரிக்கப்பட்ட ஒரு தபால் தலை யுனைடட் ஸ்டேட்ஸ் போஸ்டல் சர்வீஸால் வெளியிடப்பட்டது. *சப்ரீனா* என்ற படத்திற்கான அவருடைய விளம்பர படத்தின் அடிப்படையில் ஒரு வரைபடத்தை அது கொண்டிருக்கிறது. இப்படி கௌரவிக்கப்பட்ட வெகு சில அமெரிக்கர்-அல்லாதவர்களில் ஹெப்பர்ன் ஒருவராவார்.  
யூசஃப் கர்ஷ் என்பவரின் வேலையின் அடிப்படையில் 2008ம் ஆண்டில், கானடா போஸ்ட்டும் ஒரு தபால் தலை தொடரை வெளியிட்டது. இதில் ஒன்று ஹெப்பர்னுடைய வரைபடமாக இருந்தது.  

ஹெப்பர்ன் டிஃப்ஃபனி வைரம் அணிந்த வெறும் இரண்டு பேரில் ஒருவராவார். 1957ம் ஆண்டு டிஃப்ஃபனி பாலுக்கு அணிந்த திருமதி. ஹெல்டன் வைட்ஹவுஸ் மற்றொரு நபராவார். சர்வதேச சிறந்த ஆடையணிபவர்கள் பட்டியலில் ஹெப்பர்ன் ஒரு அங்கத்தினராக இருந்து, 1961ம் ஆண்டு அதன் ஹால் ஆஃப் ஃபேமுக்கு உயர்த்தப்பட்டார்.  

அவருடைய மனித நேயப்பணிக்காக அவர் இறந்த பின் அகாடமி ஆஃப் மோஷன் பிக்ட்சர் ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சைன்ஸஸ் மூலமாக ஜீன் ஹெர்சால்ட் மனித நேய விருது வழங்கப்பெற்றார். அவருடைய படிக்கப்பட்ட பதிவான, *ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்ஸ் என்சாண்ட்ட் டேல்ஸ்க்காக* 1994ம் ஆண்டு அவர் இறந்தபின் ஒரு கிராமி விருதைப் பெற்றார். அதே வருடத்தில் *கார்டன்ஸ் ஆஃப் த வர்ல்ட் வித் ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்* -காக மிகவும் சிறந்த நடிப்புக்கான எம்மி விருதையும் பெற்றார். இதனால் ஒரு அகாடமி, எம்மி, கிராமி மற்றும் டோனி விருதைப் பெற்ற வெகு சிலரில் ஒருவராகிறார்.