# மங்கோலியர்களின் குவாரசமியப் படையெடுப்பு

**மங்கோலியர்களின் குவாரசமியப் படையெடுப்பானது** பொ. ஊ. 1219 முதல் பொ. ஊ. 1221 வரை நடைபெற்றது.இசுலாமிய நாடுகளை மங்கோலியர்கள் ஆக்கிரமித்ததன் தொடக்கத்தை இது குறித்தது.மங்கோலிய விரிவாக்கம் இறுதியில் சப்பான், எகிப்திய அடிமை வம்சம், இந்தியத் துணைக்கண்டம், தென்கிழக்காசியா தவிர ஆசியாவின் (கிழக்கு ஐரோப்பாவின் பகுதிகள் உட்பட) அனைத்துப் பகுதிகளையும் வெற்றி கொண்ட பின்னரே முடிந்தது.  
1219 மற்றும் 1221க்கு இடையில் செங்கிஸ் கான் தலைமையிலான மங்கோலியப் படைகள் நடு ஆசியாவில் இருந்த குவாரசமியப் பேரரசின் நிலங்கள் மீது படையெடுத்தன. காரா கிதை கானரசு மங்கோலியப் பேரரசுடன் இணைக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற இந்தப் படையெடுப்பில் பரவலான அழிவு மற்றும் அட்டூழியங்கள் நடைபெற்றன. நடு ஆசியா மீதான மங்கோலியப் படையெடுப்பு முடிவுற்றதையும், பாரசீகம் மீதான மங்கோலியப் படையெடுப்பு தொடங்கியதையும் இந்தப் படையெடுப்பானது குறித்தது.  
பெரியதாக இருந்த போதிலும் இரு நாடுகளும் சமீபத்தில் தான் உருவாக்கப்பட்டிருந்தன: 1100களின் பிந்தைய பகுதி மற்றும் 1200களின் தொடக்கத்தில் செல்யூக் பேரரசை இடம் மாற்றுவதற்காக குவாரசமிய அரசமரபானது தங்களது தாயகத்திலிருந்து விரிவடைந்திருந்தது; கிட்டத் தட்ட இதே நேரத்தில் செங்கிஸ் கான் மங்கோலிய மக்களை ஒன்றிணைத்திருந்தார். மேற்கு சியா அரசை வென்றிருந்தார். இரு நாடுகளுக்கு இடையிலான உறவு முறையானவை தொடக்கத்தில் நட்புணர்வுடன் இருந்த போதிலும் ஒரு தொடர்ச்சியான ஆத்திரமூட்டும் தூதரகச் செயல்பாடுகளால் செங்கிஸ் கோபமடைந்தார். குவாரசமிய ஷா இரண்டாம் முகம்மெதுவால் ஒரு மூத்த மங்கோலியத் தூதுவன் மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்ட போது கான் தன்னுடைய படைகளை ஒருங்கிணைத்தார். இவர்கள் 90,000 மற்றும் 2,00,000க்கு இடைப்பட்ட அளவில் இருந்தனர் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. படையெடுத்தார். ஷாவின் படைகள் பரவலான நிலப்பரப்பில் சிதறியிருந்தன. அநேகமாக, ஒவ்வொரு இடத்திலும் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. தன்னுடைய பாதகத்தை உணர்ந்த அவர் ஒரேயொரு பெரிய இராணுவத்தைக் கொண்டு சண்டையிடுவதற்குப் பதிலாக மங்கோலியர்களைப் புதை மணலில் சிக்க வைப்பதைப் போல சிக்க வைப்பதற்காகத் தன்னுடைய நகரங்களின் கோட்டைகளில் தனித் தனியாக இராணுவ வீரர்களைப் பிரித்து வைக்க முடிவு செய்தார். எனினும், மிகச் சிறந்த ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் திட்டமிடலின் மூலமாக மங்கோலியர்கள் திரான்சாக்சியானாவின் நகரங்களான புகாரா, சமர்கந்து மற்றும் குர்கெஞ்சை தனித் தனியாகப் பிரித்து வென்றனர். செங்கிசும், அவரது கடைசி மகனான டொலுயும் பிறகு குராசானை அழிவுக்கு உட்படுத்தினர். கெராத், நிசாபூர் மற்றும் மெர்வ் ஆகிய அன்றைய உலகின் மிகப் பெரிய மூன்று நகரங்களை அழித்தனர். அதே நேரத்தில், மங்கோலியத் தளபதிகளான சுபுதை மற்றும் செபேயின் படைகளால் துரத்தப்பட்டதன் காரணமாக இரண்டாம் முகம்மெது தப்பியோடும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். அடைக்கலம் பெற எந்த ஓர் இடத்தையும் அடைய இயலாமல் காசுப்பியன் கடலில் இருந்த ஒரு தீவில் இவர் வறிய நிலையில் இறந்தார். இவரது மகனும், வாரிசுமான சலாலத்தீனால் குறிப்பிடத்தக்க அளவு படைகளை ஒருங்கிணைக்க முடிந்தது. பர்வான் யுத்தத்தில் தளபதியாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட மங்கோலிய நீதிபதி சிகி குதுகுவை அவர் தோற்கடித்தார். ஆனால், சில மாதங்கள் கழித்து சிந்து ஆற்று யுத்தத்தில் செங்கிசால் அவரது படைகள் நொறுக்கப்பட்டன.  
எந்தவொரு எஞ்சிய எதிர்ப்பாளர்களையும் நீக்கியதற்குப் பிறகு 1223இல் சின் அரசமரபுக்கு எதிரான தன் போருக்காகச் செங்கிஸ் திரும்பி வந்தார். குவாரசமியப் போரானது மனித வரலாற்றில் மிகவும் குருதி தோய்ந்த போர்களில் ஒன்றாகும். ஒட்டு மொத்தமாக இப்போரில் இறந்தவர்கள் 20 இலட்சம் - 1.50 கோடி பேர் என்றும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. குவாரசமிய நிலங்களை அடிபணிய வைத்ததானது சார்சியா மற்றும் எஞ்சிய பாரசீகம் மீது மங்கோலியர்களின் பிந்தைய தாக்குதலுக்கு ஓர் அடித்தளத்தை அமைத்துக் கொடுத்தது. மங்கோலியப் பேரரசானது பிந்தைய காலத்தில் தனித் தனி கானரசுகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட நேரத்தில் குவாரசமிய அரசமரபால் முன்னர் ஆளப்பட்ட பாரசீக நிலங்களானவை ஈல்கானரசால் ஆளப்பட்டன. அதே நேரத்தில், வடக்கு நகரங்களானவை சகதாயி கானரசால் ஆளப்பட்டன. சீனமயமாக்கப்படாத ஒரு நாட்டை முதன் முதலாகப் போரில் ஈடுபட்டு மங்கோலியர்கள் தோற்கடிப்பதைக் கண்ட இந்தப் படையெடுப்பானது மங்கோலியப் பேரரசின் வளர்ச்சியில் ஒரு திருப்பு முனையாக அமைந்தது.  
உண்மையில் குவாரசமியப் பேரரசின் மீது படையெடுக்க வேண்டும் என்பது மங்கோலியப் பேரரசின் எண்ணமே கிடையாது. பாரசீக வரலாற்றாளர் ஜுஸ்ஜனியின் கூற்றுப்படி செங்கிஸ் கான் குவாரசமிய ஆட்சியாளரான அலாவுதீன் முகம்மதுவுக்கு வணிகம் வேண்டி ஒரு செய்தி அனுப்பினார். அவரை அண்டையவர் என்று குறிப்பிட்டார். "சூரியன் உதிக்கும் நிலப்பரப்புகளை நான் ஆட்சி செய்கிறேன் அதே நேரத்தில் சூரியன் மறையும் நிலப்பரப்புகளை நீங்கள் ஆட்சி செய்கிறீர்கள். நாம் இருவரும் நட்பு மற்றும் அமைதிக்கான ஒரு ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வோம்". அல்லது செங்கிஸ் கான் கூறியதாவது: "சூரியன் உதிக்கும் நிலங்களின் கான் நான் அதே நேரத்தில் சூரியன் மறையும் நிலங்களின் சுல்தான் நீங்கள்: நாம் இருவரும் நட்பு மற்றும் அமைதிக்கான ஒரு ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வோம்." மங்கோலியர்கள் உண்மையில் "தோல் கூடாரங்களில் வாழ்ந்த மக்களை" ஒன்றிணைத்தது, மங்கோலியாவின் நாடோடிப் பழங்குடியினர், பிறகு துருக்கியர்கள் மற்றும் பிற நாடோடி மக்கள் ஆகியவர்களை ஒன்றிணைத்த போது மிகச் சிறிதளவே இரத்தம் சிந்தப்பட்டது, மற்றும் எந்தவொரு பொருள் சேதமும் கிட்டத்தட்ட ஏற்படவில்லை. ஆனால், சுரசன்கள் உடனான மங்கோலியப் போர்கள் மங்கோலியர்கள் எந்த அளவுக்கு இரக்கமற்றவர்களாக இருக்கக்கூடியவர்கள் என்பதைக் காட்டியது. ஷா முகம்மது முழு மனதின்றி இந்த அமைதி ஒப்பந்தத்திற்கு ஒப்புக் கொண்டார். ஆனால், அதுவும் நீடிக்கவில்லை. ஓர் ஆண்டுக்குள்ளாகவே போர் ஆரம்பமானது. மங்கோலிய வணிகக் குழு மற்றும் அதன் தூதர்கள் குவாரசமிய நகரமான ஒற்றாரில் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.  
போர் நடந்த காலம் சுமார் இரண்டு வருடங்களுக்கு சற்றே குறைவானது ஆகும். இப்போரில் குவாரசமியப் பேரரசு அழிந்தது. 19ஆம் நூற்றாண்டு கிழக்கியலாளர் ஈ. ஜி. பிரவுனின் கூற்றுப் படி, செங்கிஸ் கானின் தூதர்களை இனல்சுக் கொன்ற நிகழ்வானது உலக வரலாற்றில் வேறு எந்த நிகழ்வையும் விட மனித இனத்திற்கு அதிக சேதத்தை ஏற்படுத்தியது ஆகும்.