# ஈரானின் வரலாறு

**ஈரானின் வரலாறானது** (இது பாரசீகம் என்றும் கூட அறியப்படுகிறது) பெரிய ஈரான் என்று அழைக்கப்படும் பகுதியுடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. பெரிய ஈரான் என்பது ஈரானிய மக்கள் மற்றும் ஈரானிய மொழிகளால், முதன்மையாக பாரசீகர்கள் மற்றும் பாரசீக மொழியால், குறிப்பிடத்தக்க அளவு குடியமர்வு அல்லது செல்வாக்கைக் கண்ட அனைத்து பகுதிகளையும் உள்ளடக்கிய ஒரு சமூக-பண்பாட்டு பகுதி ஆகும். இப்பகுதிக்கு மையமாக ஈரானியப் பீடபூமி உள்ளது. தற்போது இப்பீடபூமியானது நவீன கால ஈரானால் பெருமளவு பொதியப்பட்டுள்ளது. ஈரானிய வரலாற்றின் மிக கவனிக்கத் தக்க தாக்கமானது மேற்கே அனத்தோலியாவில் இருந்து, கிழக்கே சிந்துவெளி வரை விரிவடைந்துள்ளதை நம்மால் காண முடியும். இதில் லெவண்ட், மெசொப்பொத்தேமியா, காக்கேசியா, மற்றும் நடு ஆசியாவின் பகுதிகள் உள்ளடங்கியுள்ளன. வேறுபட்ட அளவுகளில் இந்தியா, சீனா, கிரேக்கம், உரோம் மற்றும் எகிப்து போன்ற பல பிற முதன்மையான நாகரிகங்களின் வரலாற்றுடன் இந்நாட்டின் வரலாறானது பகிரப்பட்டோ அல்லது கலந்தும் கூட உள்ளது.  
உலகின் மிகப் பழமையான தொடர்ந்து நீடித்திருக்கும் முதன்மையான நாகரிகங்களில் ஒன்றுக்குத் தாயகமாக ஈரான் உள்ளது. இந்நாட்டின் வரலாற்று ரீதியிலான மற்றும் நகர்ப்புறக் குடியிருப்புகளானவை பொ. ஊ. மு. 4,000-ஆம் ஆண்டிற்குக் காலமிடப்படுகின்றன. ஈலாமியர் (ஈலாம் மற்றும் கூசித்தானில் உள்ளவர்கள்), காசிட்டு மக்கள் (குக்தேசுத்தில் உள்ளவர்கள்), குதியர்கள் (உலுரித்தானில் உள்ளவர்கள்), மற்றும் பிறகு பிற மக்களான உருமியா ஏரிக்கு அருகில் இருந்த உரர்தியர்கள் (ஒசுனவியே மற்றும் சர்தசுத்தில் உள்ளவர்கள்) மற்றும் குர்திஸ்தானில் உள்ள மன்னேயர் (பிரான்சாக்ர், சாக்கேசு மற்றும் புக்கானில் உள்ளவர்கள்) ஆகியோருடன் பண்டைய அண்மைக் கிழக்கின் எஞ்சிய பகுதிகளுக்குள் ஈரானியப் பீடபூமியின் மேற்குப் பகுதிகளானவை ஒன்றிணைக்கப்பட்டன. தன்னுடைய *உலக வரலாற்றின் தத்துவம் குறித்த விரிவுரைகள்* என்ற நூலில் செருமானிய தத்துவவாதி எகல் பாரசீகர்களை "முதல் வரலாற்று வாய்மையுடைய மக்கள்" என்று அழைக்கிறார். நீண்ட காலம் நீடித்திருக்கும் ஈரானியப் பேரரசானது இரும்புக் காலத்தின் போது மீடியாப் பேரரசின் எழுச்சியுடன் தொடங்கியதாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. அப்போது மீடியா இராச்சியத்தின் கீழ் ஒரு தேசமாக ஈரான் பொ. ஊ. மு. 7-ஆம் நூற்றாண்டில் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது. பொ. ஊ. மு. 550-இல் சைரசுவின் படையெடுப்புகளால் மீடியர்கள் புறந்தள்ளப்பட்ட நிலைக்கு ஆளாயினர். அகாமனிசியப் பேரரசை நிறுவியதன் மூலம் பாரசீகர்களை சைரசு அதிகாரத்திற்குக் கொண்டு வந்தார். பின் நிகழ்வாக நிகழ்ந்த சைரசுவின் படையெடுப்புகள் பாரசீக ஆட்சி எல்லையின் விரிவாக்கத்தைப் பெரும்பாலான மேற்கு ஆசியா மற்றும் பெரும்பாலான நடு ஆசியாவுக்கு விரிவடைய உதவின. சைரசுவுக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்தவர்கள் தென்கிழக்கு ஐரோப்பா மற்றும் வடக்கு ஆப்பிரிக்காவின் பகுதிகளை இறுதியாக வென்றனர். உலகம் அதுவரையில் கண்டிராத மிகப் பெரிய பேரரசை அமைத்தனர். பொ. ஊ. மு. 4-ஆம் நூற்றாண்டில் அகாமனிசியப் பேரரசானது பேரரசர் அலெக்சாந்தரின் மாசிடோனியப் பேரரசால் வெல்லப்பட்டது. முந்தைய அகாமனிசிய நிலப்பரப்பின் பெரும்பாலான பகுதி மீது செலூக்கியப் பேரரசு நிறுவப்படுவதற்கு அலெக்சாந்தரின் இறப்பு காரணமானது. இதைத் தொடர்ந்து வந்த நூற்றாண்டில் பார்த்தியப் பேரரசின் எழுச்சியுடன் ஈரானியப் பீடபூமியில் கிரேக்க ஆட்சியானது முடிவுக்கு வந்தது. செலூக்கியர்களின் அனத்தோலியா, மெசொப்பொத்தேமியா மற்றும் நடு ஆசியக் உடைமைகளின் பெரும்பாலான பகுதிகளையும் கூட பார்த்தியப் பேரரசு வென்றது. 2-ஆம் நூற்றாண்டில் பார்த்தியர்களுக்குப் பின் சாசானியப் பேரரசு ஆட்சிக்கு வந்த அதே நேரத்தில், உரோம-பாரசீகப் போர்களால் இக்காலகட்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதியானது குறிக்கப்பட்டாலும் கூட, அடுத்த 1,000 ஆண்டுகளுக்கு ஈரான் தொடர்ந்து ஒரு முன்னணி சக்தியாகத் திகழ்ந்தது.  
7-ஆம் நூற்றாண்டில் பாரசீகம் மீதான இசுலாமியப் படையெடுப்பானது ராசிதீன் கலீபகம் சாசானியப் பேரரசை இணைத்துக் கொள்வதையும், ஈரான் இசுலாமியமயமாக்கப்பட்டதன் தொடக்கத்தையும் கண்டது. அரேபியர், துருக்கியர், மற்றும் மங்கோலியர், மேலும் பலர் போன்ற அயல்நாட்டு சக்திகளால் தொடர்ச்சியான படையெடுப்புகளுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டாலும் அவர்களைத் தங்கள் நாட்டுக்குள் ஒருங்கிணைத்துக் கொண்டதன் மூலம் ஈரானிய தேசிய அடையாளமானது தொடர்ந்து நிலைநாட்டப்பட்டது. ஒரு தனித்துவமான அரசியல் மற்றும் பண்பாட்டு அமைப்பை இந்நாடு உருவாக்குவதற்கு அனுமதியளித்தது. தொடக்க கால முசுலிம் படையெடுப்புகளானவை அந்நேரம் வரை ஈரானின் பெரும்பான்மை மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ சமயமாக இருந்த சரதுசம் வீழ்ச்சியடைவதற்குக் காரணமான அதே நேரத்தில், உருவாகத் தொடங்கிய இசுலாமியப் பேரரசுகளுக்குள் ஈரானிய நாகரிகங்களின் முந்தைய சாதனைகளானவை உள்ளீர்த்துக் கொள்ளப்பட்டன. இசுலாமியப் பொற்காலத்தின் போது அவை விரிவாக்கப்பட்டன. பிந்தைய நடுக் காலங்கள் மற்றும் தொடக்க நவீன காலத்திற்குள்ளான காலத்தின் போது ஈரானியப் பீடபூமியின் பகுதிகள் மீது நாடோடிப் பழங்குடியினங்கள் தாக்குதல் ஓட்டம் நடத்தின. இப்பகுதி மீது எதிர்மறையான விளைவுகளை இவை ஏற்படுத்தின. எனினும், 1501 வாக்கில் இந்நாடானது சபாவிய அரசமரபால் மீண்டும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது. உண்மையான முசுலிம் படையெடுப்புகளின் காலத்திலிருந்து ஈரானின் வரலாற்றின் மிக திருப்பு முனையாக அமைந்த சமய ரீதியிலான மாற்றமாக சியா இசுலாமுக்கு ஈரானை மாற்றியதை சபாவியர் தொடங்கி வைத்தனர். ஈரான் மீண்டும் ஒரு முன்னணி உலக சக்தியாக, குறிப்பாக துருக்கியர்களால் ஆளப்பட்ட உதுமானியப் பேரரசுடனான சண்டைகளில் தோன்றியது. 19-ஆம் நூற்றாண்டில் உருசியப் பேரரசுடன் ஈரான் சண்டையிடத் தொடங்கியது. உருசிய-பாரசீகப் போர்களின் முடிவில் உருசியா தென்காக்கேசியாவை இணைத்துக் கொண்டது.  
சபாவிய காலமானது (1501–1736) ஈரான் மற்றும் மேற்குலகம் ஆகிய இரு பகுதிகளிலும் உள்ள அறிஞர்களால் ஈரானிய வரலாற்றில் மிக முக்கியமான காலமாக அதிகரித்து வந்த நிலையாக அங்கீகரிக்கப்பட்டு வருகிறது. 1501-இல் ஏழாம் நூற்றாண்டில் பாரசீகம் மீதான இசுலாமியப் படையெடுப்புக் காலத்திலிருந்து அனைத்து ஈரானையும் ஆட்சி செய்த முதல் உள்நாட்டு அரசமரபாக சபாவிய அரசமரபானது உருவானது. எட்டரை நூற்றாண்டுகளுக்கு எந்த ஒரு சுதந்திரமான அரசாங்கமும் இல்லாத, பெரும்பாலும் வெறும் ஒரு புவியியல் பகுதியாகவே ஈரான் திகழ்ந்தது. அரேபியர், துருக்கியர், மங்கோலியர் மற்றும் தாதர்கள் போன்ற பல்வேறு அயல்நாட்டு சக்திகளால் ஆளப்பட்டது. ஈரானிய வரலாறு மற்றும் இசுலாமில் ஒரு திருப்பு முனையாக பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டில் நடத்தப்பட்ட மங்கோலியப் படையெடுப்புகள் திகழ்ந்தன. வரலாற்று ரீதியிலான கலீபகத்தை மங்கோலியர்கள் அழித்தனர். ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கு இசுலாமிய உலகுக்கான ஒற்றுமையின் ஒரு குறியீடாக கலீபகம் திகழ்ந்தது. நீண்ட கால அயல்நாட்டு ஆட்சியின் போது ஈரானியர்கள் தங்களது தனித்துவமான பண்பாடு மற்றும் தேசிய அடையாளத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டனர். தங்களது அரசியல் விடுதலையை மீண்டும் பெற இந்த வாய்ப்பை அவர்கள் பயன்படுத்தினர்.  
1950-களில் ஈரானில் சனநாயக முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதமர் மொசாத்தேக்கின் அரசாங்கத்தை கூட்டுச்சதி மூலம் பிரித்தானியாவும், ஐக்கிய அமெரிக்காவும் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தன. ஐக்கிய அமெரிக்காவுக்கு எதிரான ஈரானின் தற்போதைய எதிரி மனப்பான்மைக்கு இதுவே காரணம் ஆகும். ஈரானிய முடியாட்சியானது 1979-ஆம் ஆண்டில் நடத்தப்பட்ட ஈரானியப் புரட்சி வரை நீடித்திருந்தது. அந்த ஆண்டு இந்நாடானது அதிகாரப்பூர்வமாக ஓர் இசுலாமியக் குடியரசாக அறிவிக்கப்பட்டது. அன்றிலிருந்து இந்நாடு குறிப்பிடத்தக்க அளவு அரசியல், சமூக மற்றும் பொருளாதார மாற்றங்களைக் கண்டுள்ளது. இந்நாட்டின் அரசியல் அமைப்பானது ஒரு முதன்மையான மறுகட்டமைப்புக்கு உள்ளாவதற்கு இசுலாமியக் குடியரசின் நிறுவுதலானது வழி வகுத்துள்ளது. அன்றிலிருந்து ஈரானின் அயல்நாட்டு உறவு முறைகளானவை பிராந்திய சண்டைகளால் வடிவம் பெற்றுள்ளன; ஈரான்-ஈராக் போரில் தொடங்கி, பல அரபு நாடுகளின் வழியாக இச்சண்டைகள் நடைபெறுகின்றன; இசுரேல், ஐக்கிய அமெரிக்கா மற்றும் மேற்குலகத்துடனான நிகழ்ந்து வரும் பதட்டங்கள்; ஆகியவற்றை இதற்கு எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிடலாம். பன்னாட்டு பொருளாதாரத் தடைகள் மற்றும் உள்நாட்டுச் சவால்கள் உள்ள போதிலும், ஈரான் தொடர்ந்து பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய புவிசார் அரசியலில் ஒரு முக்கிய நாடாகத் திகழ்கிறது.