# திருவனந்தபுரத்தின் வரலாறு

## நவீன வரலாறு

யின் வரைபடம். அந்த நேரத்தில், திருவிதாங்கூர் கொல்லம் மற்றும் கன்னியாகுமரி இடையே ஒரு சிறிய பிரதேசமாக மட்டுமே இருந்தது. வரைபடத்தில் காட்டப்பட்டுள்ளது (இன்றைய மாவட்டங்களான திருவனந்தபுரம் மற்றும் கன்னியாகுமரி மட்டுமே). கண்ணூருக்கும் கொல்லத்திற்கும் இடையிலான மலபார் கடற்கரையின் பரந்த பகுதி அப்போது கோழிக்கோட்டின் சாமோரிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. 18ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தான் திருவிதாங்கூர் கொச்சி இராச்சியம் வரை அரசுகளைப் பெற்று ஒரு சக்திவாய்ந்த இராச்சியமாக மாறியது. மேலும் திருவனந்தபுரம் கேரளாவின் முக்கிய நகரமாகவும் மாறியது.]]  
கி.பி 18 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பம் கண்ணூர் மற்றும் பரப்பநாட்டை தளமாகக் கொண்ட கோலாத்துநாடு அரச குடும்பத்திலிருந்து சில உறுப்பினர்களை தத்தெடுத்தது. இது இன்றைய மலப்புறம் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. 1729 முதல் 1758 வரை ஆட்சி செய்தவரும், நவீன திருவிதாங்கூரின் தந்தை என்று கருதப்படும் மார்த்தாண்ட வர்மர், திருவனந்தபுரத்தை நவீனப்படுத்தினார். 1755 ஆம் ஆண்டு புறக்காடு போரில் கோழிக்கோட்டின் சக்திவாய்ந்த சாமோரினை தோற்கடித்ததன் மூலம் திருவிதாங்கூர் கேரளாவில் மிகவும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் மாநிலமாக மாறியது. அவர் வாரிசாக இருந்தபோது எட்டுவீட்டில் பிள்ளைமார் மற்றும் எட்டரை யோகத்திற்கு எதிராக திருவனந்தபுரத்தின் உள்ளூர்வாசிகள் அவரை ஆதரித்தனர். இவரது மாமனாரான ராஜா இராம வர்மரின் பிள்ளைகளும், குஞ்சுத் தம்பிமார் என அழைக்கப்பட்ட, பத்மநாபன் தம்பி, ராமன் தம்பி ஆகியோரும் எட்டுவீட்டில் பிள்ளைமார் போன்ற பிரபுக்களோடு சேர்ந்துகொண்டு இவரைக் கொல்லச் சதி செய்தனர். இதனால் இவர் தலைநகரமான பத்மநாபபுரத்தில் இருந்து தப்பியோடி நாகர்கோவிலில் வாழ்ந்து வந்தார். தனது எதிரிகளை வென்ற மார்த்தாண்ட வர்மர் 1729 ஆம் ஆண்டில் அரசனானார். தனது ஆட்சிக் காலத்தில், பத்மநாபசாமி கோயிலையும் கோட்டையின் சுவர்களையும் புதுப்பித்தார். சட்டப்பூர்வமாக தலைநகரை பத்மநாபபுரத்திலிருந்து திருவனந்தபுரத்திற்கு மாற்றி அதை அறிவுசார் மற்றும் கலை நடவடிக்கைகளின் சிறந்த மையமாக மாற்றினார். இவரது ஆட்சிக் காலத்தில் திருவனந்தபுரம் கேரளாவின் ஒரு முக்கிய நகரமாக மாறியது.  
மார்த்தாண்ட வர்மர், கூத்து, *பதகம்*, கதகளி, *துள்ளல்*, கூடியாட்டம் உள்ளிட்ட பல்வேறு கோவில் கலை வடிவங்களுக்கு ஆதரவளித்தார். இதன் விளைவாக, பிற இடங்களிலிருந்து கலைஞர்களும் அறிஞர்களும் திருவனந்தபுரத்திற்கு குடிபெயர்ந்தனர். அவர்கள் நகரை ஒரு கலாச்சார மையமாக மாற்றினர். இராமபுரத்து வாரியர் மற்றும் குஞ்சன் நம்பியார் போன்ற பிரபலக் கலைஞர்கள் இவரது அரசவைக் கவிஞர்களாகப் பணியாற்றினர். 1791 ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் மைசூர் இராச்சியத்திடமிருந்து திருவிதாங்கூரைப் பாதுகாப்பதற்காக ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது. இதன் மூலம் திருவனந்தபுரத்தில் தனது ஆட்சிப் பிரதிநிதி ஒருவரை நியமிக்கவும் துருப்புக்களை வைத்துக் கொள்ளவும் அனுமதிக்கப்பட்டது. 1795 ஆம் ஆண்டு, திருவனந்தபுரம் திருவிதாங்கூரின் தலைநகராக மாறியது. 1799 ஆம் ஆண்டில், தலகுளத்து காரியக்காராய் (தாசில்தார்) இருந்த வேலுத்தம்பி தளவாய், மன்னரின் அமைச்சர்களின் ஊழலை எதிர்த்து திருவனந்தபுரத்தில் ஒரு கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டார். பின்னர், 1829 முதல் 1847 வரை ஆட்சி செய்த சுவாதித் திருநாள் ராம வர்மா அரியணை ஏறியது, கலாச்சார முன்னேற்றம் மற்றும் பொருளாதார செழிப்புக்கான சகாப்தத்திற்கு வழிவகுத்தது. 1834 ஆம் ஆண்டு திருவனந்தபுரத்தில் ஒரு ஆங்கிலப் பள்ளி திறக்கப்பட்டதன் மூலம் ஆங்கிலக் கல்வியின் தொடக்கம் குறிக்கப்பட்டது. 1836 ஆம் ஆண்டில் ஒரு ஆய்வகம் மற்றும் ஒரு தொண்டு மருத்துவமனையும் நிறுவப்பட்டன. மகாராஜா உத்திரம் திருநாள் மார்த்தாண்ட வர்மாவின் ஆட்சிக் காலத்தில், இலண்டன் மிஷனரி சங்கத்தின் ஆங்கிலிகன் பாதிரியாரான ரெவரெண்ட் மீட், கல்வியின் தரத்தை மேம்படுத்த மகாராஜாவால் பணியமர்த்தப்பட்டார். இந்த சமயத்தில் திருவனந்தபுரத்தில் பெண்களுக்கான பள்ளிகள் உட்பட பல பள்ளிகள் தொடங்கப்பட்டன.
1855 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது.]]
மகாராஜா மூலம் திருநாளின் (1885-1924) ஆட்சிக் காலத்தில், மாநிலம் முழுவதும் பல ஆங்கிலம், மலையாளம் மற்றும் தமிழ் பள்ளிகளைத் தவிர, இங்கு ஒரு நுண்கலை கல்லூரியும் திறக்கப்பட்டது. திருவனந்தபுரத்தில் படுக்கை வசதியுடன் கூடிய ஒரு பெரிய மருத்துவமனையும், மனநல விடுதியும் நிறுவப்பட்டன. திருவனந்தபுரம் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரி 1873 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. அதன் முதல்வராக ரெவரெண்ட் ரீட் இருந்தார். 1874 ஆம் ஆண்டு திருவனந்தபுரத்தில் ஒரு சட்டக் கல்லூரி திறக்கப்பட்டது. மேலும் பழைய கேரள அரசு செயலகத்தின் பிரதான கட்டிடம் மகாராஜாவின் தலைமைப் பொறியாளர் திரு. பார்டனால் வடிவமைக்கப்பட்டு கட்டப்பட்டது. திரு. பார்டன் நகரின் சுகாதாரத்தையும் மேம்படுத்தினார். மூலம் திருநாளின் (1885–1924) ஆட்சிக் காலத்தில், சமசுகிருதக் கல்லூரி, ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, சட்டக் கல்லூரி மற்றும் மகளிர் கல்லூரி ஆகியவை தொடங்கப்பட்டன. கிழக்கத்திய கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் பாதுகாத்து வெளியிடுவதற்கான ஒரு துறையும் நிறுவப்பட்டது.  
மகாராஜா மூலம் திருநாளின் ஆட்சியுடன் தொடர்புடைய குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களில் ஒன்று 1888 இல் சட்டமன்றத்தின் தொடக்கமாகும். இது ஒரு இந்திய மாநிலத்தில் நிறுவப்பட்ட முதல் சட்டமன்றம் ஆகும். சிறீ மூலம் பிரபல சட்டசபை 1904 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது. மகாராஜா மூலம் திருநாள் ஆட்சிக் காலத்தில் திருவனந்தபுரத்திலும் கேரளாவின் பிற பகுதிகளிலும் இந்திய தேசிய காங்கிரசின் செயல்பாடுகள் எதிரொலித்தன. திருவனந்தபுரம் நகராட்சி 1920 ஆம் ஆண்டு திருவிதாங்கூர் பிராந்தியத்தின் முதல் நகராட்சியாக உருவானது. இரண்டு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, சித்திரைத் திருநாள் பலராம வர்மனின் ஆட்சிக் காலத்தில், திருவனந்தபுரம் நகராட்சி 1940 அக்டோபர் 30 அன்று மாநகராட்சியாக மாற்றப்பட்டது.  
மகாராணி சேது லட்சுமி பாயின் ஆட்சிக் காலத்தில், திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள மகளிர் கல்லூரி முதல் தரக் கல்லூரியாக உயர்த்தப்பட்டது.
1932 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது.]]
1938 ஆம் ஆண்டு டாக்டர் பட்டாபி சீத்தாராமையாவின் தலைமையில் காங்கிரசின் அரசியல் மாநாடு நகரில் நடைபெற்றது. 1931 ஆம் ஆண்டு நிர்வாகப் பொறுப்பேற்ற மகாராஜா சித்திரைத் திருநாள் பலராம வர்மனின் காலம் பலதரப்பட்ட முன்னேற்றங்களைக் கண்டது. 1936 ஆம் ஆண்டு கோயில் நுழைவுப் பிரகடனம் சமூக விடுதலையை வலியுறுத்தும் ஒரு செயலாகும். 1937 ஆம் ஆண்டு, திருவிதாங்கூருக்கென ஒரு தனிப் பல்கலைக்கழகம் தொடங்கப்பட்டது. 1956 ஆம் ஆண்டு கேரள மாநிலம் உருவானதைத் தொடர்ந்து, அது பின்னர் கேரளப் பல்கலைக்கழகம் என மறுபெயரிடப்பட்டது.