# சிங்கப்பூர் உச்ச நீதிமன்றம்

## வரலாறு

உச்சநீதிமன்றத்தின் முந்தைய முன்னோடியானது வேல்ஸ் இளவரசர் தீவு (இப்போது பினாங்கு), சிங்கப்பூர் மற்றும் மலாக்கா ஆகியவற்றின் நீதி மன்றம் ஆகும். இது இரண்டாவது நீதி சாசனம் மூலமாக அரச அங்கீகார அதிகாரத்தால் 1826 நவம்பர் 27 தேதி நிறுவப்பட்டது. இந்த நீதிமன்றத்தை, ஸ்ட்ரெய்ட்ஸ் செட்டில்மென்ட் -ன் ஆளுநர் மற்றும் குடியேற்ற கவுன்சிலர், தலைமை தாங்கினர். மற்றொரு நீதிபதி ரெக்கார்டர் என்று அழைக்கப்பட்டார். 1855 ஆகஸ்ட் 12 ஆம் தேதி மூன்றாவது சாசனம் நீதிமன்றத்தை மறுசீரமைத்தது. அதன் மூலம், இரண்டு ரெக்கார்டர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர். ஒன்று வேல்ஸ் இளவரசர் தீவுக்கும் மற்றொன்று சிங்கப்பூர் மற்றும் மலாக்காவிற்கும் உரியவை. ஏப்ரல் 1, 1867 முதல் நடைமுறைக்கு வரும் வகையில் கிரீட காலனியாக நீரிணை குடியேற்றங்களை மறுசீரமைக்கப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து ஆள்வரை நீதி மன்றம் நீரிணை தீர்வுகளில் இருந்து உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஆள்வரைக்கு மாற்றப்பட்டது. ஆளுநர் மற்றும் குடியுரிமை கவுன்சிலர்கள் நீதிமன்றத்தின் நீதிபதிகளாக ஆவதில் இருந்து நிறுத்தம் செய்யப்பட்டனர். நீதிமன்றத்தின் அரசியலமைப்பில் மேலும் மாற்றங்கள் 1873 இல் செய்யப்பட்டன. மாற்றத்திற்கு பின்னர், இப்போது இரண்டு பிரிவுகளைக் கொண்டிருக்கிறது. தலைமை நீதிபதி மற்றும் மூத்த புய்ஸ்னே நீதிபதி அடங்கிய நீதிமன்றம் சிங்கப்பூர் மற்றும் மலாக்கா பிரிவை உள்ளடக்கியது. அதே நேரத்தில் பினாங்கு நீதிபதியும் ஜூனியர் புய்ஸ்னே நீதிபதியும் அடங்கிய நீதிமன்றம், பினாங்கு பிரிவை உள்ளடக்கியது. சிவில் விவகாரங்களில் மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றமாக அமர அதிகாரமும் உச்சநீதிமன்றம் பெற்றது. 1878 ஆம் ஆண்டில் நீதிபதிகளின் அதிகார வரம்பும் வசிப்பும் மிகவும் நெகிழ்வு தன்மை உடயதாக மாற்றப்பட்டது. இதனால் உச்சநீதிமன்றத்தின் புவியியல் ரீதியான பிரிவு ஒழிக்கப்பட்டது. உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளிலிருந்து முறையீடுகள் முதலில் மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றத்திற்கும் பின்னர் ராணி-கவுன்சிலுக்கும் வழங்கப்படுகின்றன, பிந்தைய முறையீடுகள் பிரிவி கவுன்சிலின் நீதிக் குழுவால் விசாரிக்கப்படுகின்றன.  
1885 இல் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டத்தின் விளைவாக, உச்சநீதிமன்றம் தலைமை நீதிபதி மற்றும் மூன்று புஸ்னே நீதிபதிகளைக் கொண்டிருந்தது. நீதிமன்றம் 1907 இல் கணிசமாக மாற்றப்பட்டது. இது இப்போது இரண்டு பிரிவுகளைக் கொண்டிருந்தது, ஒன்று அசல் சிவில் மற்றும் கிரிமினல் அதிகார வரம்பைப் பயன்படுத்துகிறது, மற்றொன்று சிவில் மற்றும் கிரிமினல் அதிகார வரம்பை முறையிடுகிறது.  
சிங்கப்பூரின் ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது (1942-1945), பிரிட்டிஷின் கீழ் செயல்பட்ட அனைத்து நீதிமன்றங்களும் ஜப்பானிய இராணுவ நிர்வாகத்தால் நிறுவப்பட்ட புதிய நீதிமன்றங்களால் மாற்றப்பட்டன. சியோனன் கோட்டோ-ஹோயின் (உச்ச நீதிமன்றம்) 29 மே 1942 இல் உருவாக்கப்பட்டது; மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றமும் இருந்தது, ஆனால் அது ஒருபோதும் கூட்டப்படவில்லை. இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, போருக்கு முன்னர் இருந்த நீதிமன்றங்கள் மீட்கப்பட்டன.1946 ஆம் ஆண்டில் ஜலசந்தி குடியேற்றங்கள் கலைக்கப்பட்டபோது நீதித்துறை அமைப்பில் எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை, மேலும் சிங்கப்பூர் அதன் சொந்த உரிமையில் ஒரு கிரீட காலனியாக மாறியது, தவிர, நீரிணை தீர்வுகளின் உச்ச நீதிமன்றம் சிங்கப்பூரின் உச்ச நீதிமன்றம் என்று அறியப்பட்டது.  
1963 ஆம் ஆண்டில் மலேசியா<nowiki/>வுடன் இணைப்பதன் மூலம் சிங்கப்பூர் ஐக்கிய இராச்சியத்திலிருந்து சுதந்திரம் பெற்றது. மலேசியாவின் நீதி அதிகாரம் ஒரு பெடரல் நீதிமன்றம், மலாயாவில் ஒரு உயர் நீதிமன்றம், போர்னியோவில் ஒரு உயர் நீதிமன்றம் (இப்போது சபா மற்றும் சரவாக் உயர் நீதிமன்றம்) மற்றும் ஒரு சிங்கப்பூரில் உயர் நீதிமன்றம் (இது சிங்கப்பூர் காலனியின் உச்ச நீதிமன்றத்தை மாற்றியது) சிங்கப்பூரில் உள்ள உயர்நீதிமன்றத்தில் இருந்து கோலாலம்பூரில் உள்ள பெடரல் நீதிமன்றத்திற்கும், பின்னர் பிரிவி கவுன்சிலுக்கும் மேல்முறையீடுகள் உள்ளன. இணைப்பு நீடிக்கவில்லை: 1965 இல் சிங்கப்பூர் மலேசியா கூட்டமைப்பை விட்டு வெளியேறி ஒரு சுதந்திர குடியரசாக மாறியது. எவ்வாறாயினும், 1969 ஆம் ஆண்டு வரை உயர்நீதிமன்றம் பெடரல் நீதிமன்ற கட்டமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது, சிங்கப்பூர் உச்சநீதிமன்ற சட்டத்தை இயற்றியது வரை, சிங்கப்பூரில் உள்ள உயர் நீதிமன்றத்தில் இருந்து கோலாலம்பூரில் உள்ள பெடரல் நீதிமன்றத்திற்கும், பின்னர் பிரிவி கவுன்சிலுக்கும் மேல்முறையீடுகள் வழங்கப்பட்டன. இணைப்பு நீடிக்கவில்லை: 1965 இல் சிங்கப்பூர் மலேசியா கூட்டமைப்பை விட்டு வெளியேறி ஒரு சுதந்திர குடியரசாக மாறியது. இருப்பினும், 1969 வரை சிங்கப்பூர் உச்சநீதிமன்ற சட்டத்தை இயற்றும் வரை உயர் நீதிமன்றம் பெடரல் நீதிமன்ற கட்டமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. சிவில் மற்றும் கிரிமினல் முறையீடுகளுக்கான நிரந்தர மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம் நிறுவப்படும் வரை பிரிவி கவுன்சிலின் நீதிக் குழு சிங்கப்பூரின் மிக உயர்ந்த மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றமாக இருந்தது. பிரிவி கவுன்சிலுக்கான முறையீடுகள் 1994 இல் முற்றிலுமாக ரத்து செய்யப்பட்டன.  
உச்சநீதிமன்ற நீதிபதியாக பணியாற்றிய முதல் பெண் லாய் சியு சியு, அவர் ஏப்ரல் 30, 1994 அன்று பதவியேற்றார்.