# பிலிகுது கான் ஆயுசிறீதரா

## ஆட்சிக்காலம்

அரியணை ஏறிய சிறிது காலத்தில் கரகோரத்திற்கு அவர் தப்பினார். தனது சகாப்தப் பெயரை சுவான்குவாங் என்று மாற்றிக்கொண்டார். கோகே தெமுரைத் தனது போர்ப்படைத்தலைவன் மற்றும் மைய அரசின் வலது கையின் சிங்சாங்காக ஆக்கினார். யுவான் அரசமரபின் எஞ்சியவர்கள் மங்கோலியத் தாயகத்தில் வடக்கு யுவான் அரசமரபினர் என்று அழைக்கப்பட்டனர். இவரது ஆட்சிக்காலத்தில் அவர்கள் ஒரு வலிமையான சக்தியாக நீடித்தனர். இவரது நாட்டின் பகுதிகளானவை வடகிழக்கு சீனாவில் இருந்து சிஞ்சியாங் வரை நீண்டிருந்தது.  
பிலிகுது கான் ஆயுசிறீதராவை சரணடையுமாறு பலமுறை மிங் அரசமரபின் கோங்வு பேரரசர் கேட்டார். ஆனால்தோல்வி அடைந்தார். 1372 ஆம் ஆண்டு கோங்வு பேரரசர் 1,50,000 வீரர்களைக் கொண்ட மிங் இராணுவத்தை மங்கோலியாவிற்கு அனுப்பினார். சு தா தலைமையிலான மிங் இராணுவத்தின் நடு பிரிவிற்கு எதிராக கோகே தெமுரின் இராணுவத்தை பிலிகுது கான் அனுப்பினார். சு தாவின் படைகள் தூல் ஆற்றை 20 நாட்களுக்குள் அடைந்தன. ஆனால் அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். அவர்களது தளபதி நூலிழையில் தனது சில வீரர்களுடன் உயிர்தப்பினார். மிங் இராணுவத்தின் கிழக்குப் பிரிவு கெர்லென் ஆறுவரை முன்னேறியது. வழியிலிருந்த மங்கோலிய முகாம்களை கொள்ளையடித்தது. ஆனால் அவர்கள் திடீரென தோற்கடிக்கப்பட்டு ஓர்கோன் பகுதிக்கு பின்வாங்க வைக்கப்பட்டனர். ஓர்கோன் பகுதியில் மற்றொரு கடும் யுத்தம் நடைபெற்றது. கிழக்குப் பிரிவானது கலச்சானி தலைமையிலான மங்கோலிய ராணுவத்தை எதிர்த்துப் போரிட்டது. கரகோரத்திற்கு அருகில் அவர்கள் கடைசியாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். மிங் இராணுவத்தின் மேற்கு பிரிவு சில இடங்களில் வெற்றி பெற்றிருந்த போதிலும் மற்றபிரிவுகள் தோல்வியடைந்ததால் பின்வாங்க கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது.  
முன்னர் யுவான் அரசமரபிற்கு கப்பம் கட்டிக் கொண்டிருந்த கொர்யியோவின் கோங்மின் அரசரை சீனாவின் மிங் அரசமரபிற்கு எதிரான சண்டையில் ஆதரவு கொடுக்குமாறு ஆயுசிறீதரா கேட்டுக்கொண்டார். கோங்மினுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் பிலிகுது கான் பின்வருமாறு கூறினார்:  
"...ஓ வாங், நீ என்னைப் போலவே செங்கிஸ்கானின் வழித்தோன்றல். எனவே, சொர்க்கத்திற்கு கீழ் நீதியையும் உண்மையையும் நிலைநாட்ட நாங்கள் உங்களுடன் பணிபுரிய விரும்புகிறோம்..."  
ஆனால் மாறாக, கோங்மின் அரசர் உதவ மறுத்துவிட்டார். மங்கோலியர்களுக்கு எதிரான கொள்கைகளைச் செயல்படுத்த ஆரம்பித்தார். 1270களில் யுவான் அரசமரபால்இணைத்துக்கொள்ளப்பட்ட நிலங்களைத் திரும்ப எடுத்துக் கொண்டார். மங்கோலியர்களின் ஆதரவாளரான இன் இம்-இன் தலைமையிலான பிரிவு 1374இல் கோங்மினைக் கொன்றது. இன் இம்-இன்னின் கைப்பாவை அரசரான யூவை அங்கீகரிக்க லியாவோயங்கில் இருந்த மங்கோலியர்களிடம் தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். யூ அரசரை சீக்கிரமே பிலிகுது கான் அங்கீகரித்தார். மிங் கோட்டைக்கு எதிராக ஒன்றிணைந்த தாக்குதலை நடத்த கொர்யியோ கொரியா துருப்புகளை அனுப்ப வேண்டுமென பிலிகுது கான் கேட்டுக்கொண்டார். கொர்யியோ எச்சரிக்கையுடன், உதவுவதற்கு மீண்டும் மறுத்தது.  
மங்கோலியர்கள் சின்கே மாகாணத்தின் புனின் மற்றும் சுயிஜின் மாவட்டங்கள், லியாவோனிங் மற்றும் ஹீபே மாகாணங்களை 1373ஆம் ஆண்டு கைப்பற்றினர். இதன் காரணமாகமிங் அரசமரபினர் லியாவோடாங்கிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டனர். 1375 ஆம் ஆண்டு லியாவோயாங் மாகாணத்திலிருந்து நகசு என்ற ஒரு மங்கோலிய அதிகாரி லியாவோடாங் தீபகற்பத்தின் மீது, மங்கோலியர்களை மீண்டும் அதிகாரத்தில் அமர வைக்கும் எண்ணத்துடன், படையெடுத்தார். மங்கோலிய ஆதரவாளர்களான சுரசன்களின் உதவியுடன் அவர் வெற்றி அடைந்தார். வடக்கு யுவான் மீது சோதனை படையெடுப்புகள் நடத்துவதை மிங் அரசமரபினர் நிறுத்திக் கொண்டனர். பிலிகுது கானின் சிறந்த தளபதியான கோகே தெமுர் 1375 ஆம் ஆண்டு இறந்தார். 1378 ஆம் ஆண்டு பிலிகுது கான் ஆயுசிறீதரா இறந்தார். அவருக்குப் பின் அவரது ஒன்றுவிட்ட சகோதரரான தோகுஸ் தெமுர் அரியணைக்கு வந்தார்.