wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# பஞ்சாப் விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம்

**பஞ்சாப் விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம்** (*Punjab Sports University*), என்பது அதிகாரப்பூர்வமாக **மகாராஜா பூபிந்தர் சிங் பஞ்சாப் விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம்** என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் உள்ள பாட்டியாலாவில் அமைந்துள்ளது. இந்த மாநில பல்கலைக்கழகம் உண்டு உறைவிட வகையினைச் சார்ந்தது.
# பஞ்சாப் விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம்

## வரலாறு

பஞ்சாபில் விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம் ஒன்றைத் தொடங்கிட சூன் 2017-ல் பஞ்சாப் அரசு முடிவு செய்தது. இதனைத் தொடர்ந்து சூலை 2019-ல் இப்பல்கலைக்கழகத்திற்கு மகாராஜா பூபிந்தர் சிங்கின் பெயரிட முடிவு செய்யப்பட்டது. பின்னர் இப்பல்கலைக்கழகம் ஆகத்து 2019-ல் மகாராஜா பூபிந்தர் சிங் பஞ்சாப் விளையாட்டு பல்கலைக்கழக சட்டம், 2019 மூலம் நிறுவப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து புது தில்லி, பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவால் அங்கீகாரம் வழங்கியது. இப்பல்கலைக்கழக முதல் துணைவேந்தராக ஜக்பீர் சிங் சீமா நியமிக்கப்பட்டார்.
# பஞ்சாப் விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம்

## வளாகம்

பஞ்சாப் விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம் பேராசிரியர் குர்சேவாக் சிங் அரசு உடற்கல்வி கல்லூரி வளாகத்தில் தற்காலிகமாகத் தொடங்கப்பட்டது. இப்பல்கலைக்கழகத்திற்கு நிலம் பாட்டியாலா மாவட்டத்தில் உள்ள சிதோவால் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள ராஜீவ்காந்தி தேசிய சட்டப் பல்கலைக்கழகம் அருகில் ஒதுக்கப்பட்டது.
# ஓம் பிரகாசு வர்மா

**ஓம் பிரகாசு வர்மா** (O. P. Verma)(20 மார்ச் 1937 - 8 டிசம்பர் 2015) என்பவர் இந்திய நிர்வாகி ஆவார். இவர் பஞ்சாபின் ஆளுநராகவும் (2003-04), அரியானா ஆளுநராகவும் (சூலை 2004-ல்), கேரள உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி மற்றும் இமாச்சல பிரதேச மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் தலைவராகவும் பதவி வகித்துள்ளார். வர்மா உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் காசியாபாத்தில் உள்ள கர்முக்தேஷ்வர் மாவட்டத்தில் பிறந்தார். பஞ்சாபின் ஆளுநராகப் பதவியேற்பதற்கு முன், இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் மக்கள் நீதிமன்றத் தலைவராகவும் இருந்துள்ளார்.  
இவர் தில்லி பல்கலைக்கழகத்தின் சட்ட பள்ளியில் சட்டக் கல்வி கற்றுள்ளார்..
# 2006 அகமதாபாத் தொடருந்து நிலைய குண்டுவெடிப்பு

அதிகாலை 1:43 மணியளவில் தொடருந்து நிலைய நடைமேடைகளில் நிறுவப்பட்டிருந்த பொதுத் தொலைபேசி அழைப்பு சாவடிகளில் இக்குண்டுவெடிப்புகள் நிகழ்ந்தன.
# 2006 அகமதாபாத் தொடருந்து நிலைய குண்டுவெடிப்பு

## விசாரணைகள்

ஒரு கைப்பெட்டியில் 1.5 கிலோ ஆர்டிஎக்சு வெடிமருந்துகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. இவ்வெடிபொருட்கள் மும்பையிலிருந்து அகமதாபாத் தொடருந்து நிலையத்திற்கு கர்னாவதி விரைவு வண்டியின் சொகுசு நாற்காலி பெட்டியில் வந்திருந்தன.  
குசராத் பயங்கரவாத எதிர்ப்புப் படை குற்றம் சாட்டப்பட்ட முகமது அமீர் சக்கீல் அகமது சேக், மகமது இலியாசு அப்துல் மேமன், சையத் ஆகிப், மகமது அசுலாம் காசுமீரி மற்றும் அபு இயுண்டால் ஆகியோரைக் கைது செய்தது.
# 2006 அகமதாபாத் தொடருந்து நிலைய குண்டுவெடிப்பு

## இதையும் காண்க

- 2008 அகமதாபாத் தொடர் குண்டுவெடிப்புகள்
# ரவி பிசுனோய்

**ரவி பிசுனோய்** (*Ravi Bishnoi*; பிறப்பு: 5 செப்டம்பர் 200) ஓர் இந்திய துடுப்பாட்டக்காரர் ஆவார். 2022 பிப்ரவரியில் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணிக்காகப் பன்னாட்டு அரங்கில் இவர் அறிமுகமானார். உள்நாட்டுப் போட்டிகளில் இராசத்தான் அணிக்காக விளையாடி வருகிறார். 2020 இல் 19 வயதுக்குட்பட்டோருக்கான துடுப்பாட்ட உலகக் கோப்பையில் இந்தியாவுக்காக விளையாடினார். 17 விக்கட்டுகளை வீழ்த்தி போட்டியின் அதிக விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தியவர் என்ற சாதனையைப் படைத்தார்.
# பௌமாகர வம்சம்

**கர வம்சம்** (*Kara dynasty*) என்றும் **பௌமா வம்சம்** (*Bhauma dynasty*) அழைக்கப்படும் இது 8 -10 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் கிழக்கு இந்தியாவில் ஆட்சி செய்த இந்திய வம்சமாகும். தோசலா என்று அழைக்கப்படும் இவர்களின் இராச்சியம், இன்றைய ஒடிசாவின் பகுதிகளை உள்ளடக்கி இருந்தது.  
8-ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசி காலாண்டில், பௌமாகரர்கள் முன்னாள் சைலோத்பவ பிரதேசத்தின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றனர். வம்சங்களின் ஆரம்பகால ஆட்சியாளர்கள் பௌத்தத்தையும், அதன் பிற்கால ஆட்சியாளர்கள் சைவம் மற்றும் வைணவத்தையும் பின்பற்றினர். ஐந்து பெண்களை உள்ளடக்கிய வம்சம், 10-ஆம் நூற்றாண்டில் பாஞ்சர்கள் மற்றும் சோமவம்சிகளால் மாற்றப்பட்டது.
# பௌமாகர வம்சம்

## தோற்றம்

பௌமா-கர குடும்பத்தின் தோற்றம் பற்றி உறுதியாகத் தெரியவில்லை. வம்சத்தின் முந்தைய பதிவுகள் இவர்களின் குடும்பத்தை "பௌமா" என்று பெயரிடுகின்றன. வம்சத்தின் ஆறாவது மன்னரான இரண்டாம் சுபாகரனின் கல்வெட்டில் "கர" முதலில் ஒரு வம்சப் பெயராகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அனைத்து ஆண் அரசர்களின் பெயர்களும் "கர" என்று முடிவடைகின்றன. இது "கர" ஒரு குடும்பப் பெயராக பயன்படுத்தப்படுவதை விளக்கியது.
# பௌமாகர வம்சம்

## வரலாறு

### ஆரம்பகால ஆட்சியாளர்கள்

பௌமா-கர கல்வெட்டுகள் தேதி குறிப்பிடப்படாமல் இருக்கின்றன. இது வெறுமனே 'சம்வத்' (நாட்காட்டிக்கன சமசுகிருதச் சொல்) என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த சகாப்தம் பொது ஊழி 736-ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொடங்குகிறது என்றும், பௌமா-கர ஆட்சியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது என்றும் வரலாற்றாசிரியர் கிருஷ்ண சந்திர பாணிகிரஹி நம்பினார். இருப்பினும், தினேஷ்சந்திர சிர்கார் இந்த சகாப்தத்தின் தொடக்கத்தை பொ.ச. 831 என தேதியிட்டார். பௌமா-கர நிலப்பிரபுத்துவ இரண்டாம் சத்ருபஞ்சனின் தசபல்லா கல்வெட்டில் உள்ள வானியல் தரவுகளின் பகுப்பாய்வு அடிப்படையில் இரிச்சர்ட் ஜி. சாலமன் சிர்காரின் பரிந்துரையை மிகவும் உறுதியானது என்று நம்புகிறார். இருப்பினும் அது உறுதியானது அல்ல என்றும் இவர் குறிப்பிடுகிறார்.  
முந்தைய பௌமா கர மன்னர்கள் தெற்கு கொங்கோடா பகுதியை ஆண்ட சைலோத்பவர்களுடன் சமகாலத்தில் வடக்கு தோசாலி பகுதியை ஆட்சி செய்ததாகத் தெரிகிறது. மன்னர் முதலாம் சிவகரன் (சுமார் பொ.ச. 756 அல்லது 786) காலத்தில் இந்த வம்சம் கடலோர ஒடிசாவின் பெரும்பகுதியை ஆட்சி செய்திருக்கலாம். சுவேதக கங்க மன்னன் ஜெயவர்மதேவனின் கஞ்சாம் கல்வெட்டின் படி, முதலாம் சிவகரன் கொங்கோடாவையும் கலிங்கத்தின் வடக்குப் பகுதியையும் கைப்பற்றினான். அவரது வழித்தோன்றல் மூன்றாம் சிவகரனின் தல்சர் கல்வெட்டு, அவர் இராதா (இன்றைய மேற்கு வங்காளம் ) மன்னனை தோற்கடித்து, தோற்கடிக்கப்பட்ட மன்னனின் மகளை மணந்தார் என்று கூறுகிறது.
# பௌமாகர வம்சம்

## வரலாறு

### பாலர்கள் மற்றும் இராஷ்டிரகூடர்களின் படையெடுப்புகள்

முதலாம் சுபாகரனின் (ஆட்சி பொ.ச.790), நியூல்பூர் கல்வெட்டு, அரியணையின் உரிமையைக் கோரிய தனது உறவினர்களின் கிளர்ச்சியை நசுக்கினார் எனக் கூறுகிறது. பொ.ச. 790க்கும் 829-க்கும் இடையில், முதலாம் சுபாகரன், அவரது மூத்த மகன் இரண்டாம் சிவகரன் ஆகியோரின் ஆட்சியின் போது, இராஷ்டிரகூடர்களும், பாலர்களும் தொடர்ந்து பௌமா இராச்சியத்தின் மீது படையெடுத்து பலவீனப்படுத்தியது.  
முதலாம் சுபாகரனின் இளைய மகன் முதலாம் சாந்திகரன், மேலைக் கங்க மன்னன் இராஜமல்லனின் மகளான முதலாம் திரிபுவன மகாதேவியை மணந்தார். திரிபுவன மகாதேவியின் (சுமார் கொ.ச.846) டேங்கானாள் கல்வெட்டு, இராஷ்டிரகூட-பாலர் ஆதிக்கத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கு முன்பு பௌமா-கர இராச்சியம் மோசமான நிலையில் இருந்ததாகக் கூறுகிறது. அவர் இராச்சியத்தை மீண்டும் ஒன்றிணைத்தார். ஆனால் குடும்பம் அதன் முன்னாள் அதிகாரத்தை மீண்டும் பெறவே இல்லை. அவரது பேரன் இரண்டாம் சாந்திகரன் வயது வந்தவுடன் அவர் அரியணையைத் துறந்ததாக அவரது தல்சர் கல்வெட்டு தெரிவிக்கிறது.
# பௌமாகர வம்சம்

## வரலாறு

### உள்நாட்டுப் போர்

பௌமா-கர குடும்ப உறுப்பினர்களால் ஏற்பட்ட அதிகாரப் போட்டியின் காரணமாக சுமார் பொ.ச 880-லிருந்து படிப்படியாக வீழ்ச்சியுற ஆரம்பித்தது. வம்சத்தின் முதல் அறியப்பட்ட சைவ மன்னரான நான்காம் சுபாகரன் ஆட்சி ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் குறைவாகவே நீடித்தது (ஆட்சி பொ.ச.881-884). அவருக்குப் பிறகு அவரது சகோதரர் மூன்றாம் சிவகரன் ஆட்சி செய்தார். அவருடைய ஆட்சி சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகள் நீடித்தது.  
நான்காம் சுபாகரனின் இராணியான இரண்டாம் திரிபுவன மகாதேவி (பொ.ச. 894) அடுத்து ஆட்சிக்கு வந்தார். மூன்றாம் சிவாகரன் வாரிசு இல்லாமல் இறந்தார் என்று அவரது கல்வெட்டுகள் பொய்யாகக் கூறுகின்றன. இது அவரது மருமகன்கள் அரியணைக்கான உரிமைகோரலைப் புறக்கணிக்கும் ஒரு திட்டமிட்ட முயற்சியாகும். அண்டை நாடான சோமவம்சி வம்சத்தின் ஆட்சியாளராக இருந்த அவரது தந்தை முதலாம் ஜனமேஜயனின் உதவியுடன் அவர் அரியணையைப் பெற்றதாக பெரும்பாலான வரலாற்று அறிஞர்கள் நம்புகின்றனர். ஜனமேஜயன் ஒட்டர நாட்டின் மன்னனைக் கொன்றதாக பிரம்மேஸ்வரர் கோயில் கல்வெட்டு தெரிவிக்கிறது. பானிகிரஹி கொல்லப்பட்ட மன்னரை மூன்றாம் சிவகரனுடன் அடையாளம் காட்டினார். ஆனால் மற்ற வரலாற்றாசிரியர்கள் அவரை ஜனமேஜயனின் கலகக்கார பாஞ்சா அரசராக அடையாளப்படுத்துகின்றனர். இரண்டாம் திரிபுவன மகாதேவியின் ஆட்சி அநேகமாக மிகக் குறுகிய காலமே இருந்திருக்கும். ஏனெனில் அவரது ஏற்றம் அரசவைப் பிரிவுகளால் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்துள்ளது. பிற்கால பௌமா-கர அரசர்களின் பதிவுகள் அவரது ஆட்சியைக் குறிப்பிடவில்லை. இது மூன்றாம் சிவகரனின் மகன்களால் அவர் ஒரு முறையான ஆட்சியாளராக அங்கீகரிக்கப்படவில்லை என்பதைக் குறிக்கிறது, அவர்கள் இணை அரசாங்கங்களை அமைத்திருக்கலாம்.  
பொ.ச.894-923-இல் குறைந்தது ஐந்து ஆட்சியாளர்கள் பௌமா-கர சிம்மாசனத்தை உரிமை கொண்டாடினர். இது இராச்சியம் நிலையற்றதாக மாறியிருந்தது என்பதை கூறுகிறது. பின்னர், இரண்டாம் திரிபுவன மகாதேவியின் இரு மருமகன்களான மூன்றான் சாந்திகரன், ஐந்தாம் சுபாகரன் ஆகியோர் பதவியேற்றனர். அதன்பின், ஐந்தாம் சுபாகரனின் இராணியான கௌரி மகாதேவி, அவர்களது இளம் மகள் தண்டிமகாதேவியின் ஆட்சியாளராக, இராச்சியத்தைக் கட்டுப்படுத்தினர். தண்டிக்குப் பிறகு (பொ.ச. 916 அல்லது 923), அவரது மாற்றாந்தாய் வகுலா-மகாதேவி (ஐந்தாம் சுபாகரனின் மற்றொரு இராணி) அரியணை ஏறினார். வகுலாவின் தந்தைவழி குடும்பம் தண்டியை அரியணையில் இருந்து கீழே இறக்க உதவியிருக்கலாம். இவருக்குப் பிறகு மூன்றாம் சாந்திகரனின் இராணியான தர்ம மகாதேவி பதவிக்கு வந்தார். இந்த இராணிகள் பரம-மகேசுவரி, 'பரம-பட்டாரிகா', மகாராஜாதிராஜா, பரமேசுவரி ஆகிய பட்டங்களை ஏற்றுக்கொண்டனர்.''  
அண்டை நாடுகளான சோமவம்சி மற்றும் பஞ்சா வம்சத்தினர் பௌமா-கர இராச்சியத்தைக் கைப்பற்ற முயன்றதாகத் தெரிகிறது. இது வேறுபாடுகள் மற்றும் அரசியல் சூழ்ச்சிகளுக்கு வழிவகுத்தது. வரலாற்றாசிரியர் கிருஷ்ண சந்திர பாணிகிரஹியின் கூற்றுப்படி, கிஞ்சலியின் பஞ்சாக்கள் தங்கள் இளவரசிகளில் இருவரை (வகுலா மற்றும் தர்மா) பௌமா-கர குடும்பத்தில் திருமணம் செய்து வைத்தனர். பின்னர் அவர்கள் மூலம் பௌமா-கர சிம்மாசனத்தைக் கட்டுப்படுத்தினர். பௌமா-கர பிரதேசம் இறுதியில் சோமவம்சிகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது.
# பௌமாகர வம்சம்

## மதம்

காணப்படும் சிற்பம்]]
பௌமா-கர மன்னர்கள் பௌத்தத்தின் மீதும், சைவ சமயத்தின் மீதும் சகிப்புத்தன்மையுடன் இருந்தனர். பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்த முதலாம் சுபாகரன், சைவ மதத்தைச் சேர்ந்த மாதவ-தேவியை மணந்தார். பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்த மூன்றாம் சுபாகரன், நோட்டிலோ கிராமத்தின் ஒரு பகுதியை வைத்தியநாதருக்கு ( சிவனின் அம்சம்) அர்ப்பணிக்கப்பட்ட புலிந்தேசுவர சன்னதிக்கு வழங்கினார். இது அவரது இந்தோல் கல்வெட்டு மூலம் தெரிகிறது. சைவரான மூன்றாம் சிவகரன்,, ஜெயஷ்ரம- புத்த விகாரத்தில் ஒரு பௌத்த கோவிலுக்கு இரண்டு கிராமங்களை வழங்கினார். முதலாம் திரிபுவன மகாதேவியின் டேங்கானாள் கல்வெட்டின் படி, அவரது முன்னோடிகளான முதலாம் சிவகரனும் முதலாம் சாந்திகரனும் "மற்றவர்களுக்காக தங்கள் நாட்டின் செல்வத்தை மதப் பணிகளில் செலவழித்து தீர்த்துவிட்டனர்" என்கிறது. மேலும் பல மடங்களையும்<nowiki/>கோவில்களையும் கட்டினார்கள்.
# பௌமாகர வம்சம்

## மதம்

### பிராமணியம்

பௌமா கர ஆட்சியின் பிற்பகுதி ஒடிசாவில் பிராமணியத்தின் மறுமலர்ச்சியைக் குறித்தது. இது தாந்த்ரீக பௌத்தத்தின் (வஜ்ரயானம்) பெயரில் நடத்தப்படும் வழக்கத்திற்கு மாறான நடவடிக்கைகளைத் தடுப்பதற்கான அரச முயற்சிகளின் விளைவாக இருக்கலாம். முதலாம் சுபாகரனின் இராணி மாதவ-தேவி, மாதவேசுவரருக்கு ( சிவன்) அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு கோயிலைக் கட்டினார். மேலும் வழிபாடு நடத்துவதற்கு ஒரு சைவ ஆச்சாரியரையும் நியமித்தார்.  
ஒரு வைணவரான இராணி முதலாம் திரிபுவன மகாதேவியின் தந்தை இராஷ்டிரகூடர் மற்றும் பாலப் படையெடுப்பாளர்களை இராச்சியத்திலிருந்து வெளியேற்றுவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்ததாகத் தெரிகிறது.  
பத்தாவது மன்னன் ஐந்தம் சுபாகரன் (ஆட்சி பொ.ச. 881) தன்னை சிவ பக்தன் ( பரம-மகேசுவரன் ) என்று அழைத்துக் கொண்டார். குடும்பத்தின் அடுத்தடுத்த ஆட்சியாளர்கள் அனைவரும் சைவ சமயத்தைப் பின்பற்றினார்கள். குடும்பத்தால் கட்டப்பட்ட அனைத்து கோவில்களும் சிவன் கோவில்களாக இருந்தன. விதிவிலக்காக சாமுண்டிக்கு சாமுண்டி கோயில் கட்டப்பட்டது .
# சிறீ சிறீ அனிருத்ததேவா விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம்

**சிறீ சிறீ அனிருத்ததேவா விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம்** (*Sri Sri Aniruddhadeva Sports University*), அசாமின் திப்ருகார் மாவட்டத்தில் உள்ள சாபுவாவில் அமைந்துள்ள அசாம் மாநிலப் பல்கலைக்கழகம் ஆகும். இப்பல்கலைக்கழகம் செப்டம்பர் 26, 2018 அன்று அசாம் சட்டமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட அசாம் சிறீ சிறீ அனிருத்ததேவா விளையாட்டு பல்கலைக்கழக சட்டம், 2018 மூலம் நிறுவப்பட்டது. இச்சட்டத்திற்குத் திசம்பர் 10, 2018 அன்று அசாம் ஆளுநர் ஒப்புதலை வழங்கினார். சூலை 2020 10 அன்று செயபிரகாசு வர்மா பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் துணைவேந்தராகப் பொறுப்பேற்றார். இப்பல்கலைக்கழகம் தற்போது திப்ருகர் பல்கலைக்கழக வளாகத்திலிருந்து செயல்படுகிறது.
# சிறீ சிறீ அனிருத்ததேவா விளையாட்டு பல்கலைக்கழகம்

## கல்வி

இப்பல்கலைக்கழகம் 2020-21 கல்வியாண்டிலிருந்து உடற்கல்வியில் இளநிலை நான்கு ஆண்டு பாடத்தினை வழங்குகிறது. ஒன்று, இரண்டு அல்லது மூன்று ஆண்டுகள் கல்வி முடிந்த பிறகு வெளியேறும் வசதிகளுடன் இப்பாடம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதனால் தேசிய கல்விக் கொள்கை 2020-ன் படி முறையே சான்றிதழ், பட்டயம் அல்லது இளங்கலை பட்டம் பெறலாம்.
# சைலோத்பவ வம்சம்

**சைலோத்பவ வம்சம்** (*Shailodbhava dynasty*) என்பது 6 முதல் 8-ஆம் நூற்றாண்டு வரை கிழக்கு இந்தியாவின் சில பகுதிகளை ஆண்ட ஒரு இந்திய வம்சமாகும். இவர்களின் முக்கிய பிரதேசம் கொங்கோட-மண்டலம் என்று அறியப்பட்டது. மேலும் ஒடிசா மாநிலத்தில் உள்ள இன்றைய கஞ்சாம், கோர்த்தா , பூரி மாவட்டங்களின் பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. இவர்களின் தலைநகரம் கொங்கோடாவில் அமைந்திருந்தது. இது நவீன பானாபூர் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.  
வம்சத்தின் ஆரம்பகால ஆட்சியாளர்கள் விக்ரகர்கள், முத்கலன்கள், கௌடர்கள் ஆகியோருக்கு நிலப்பிரபுக்களாக இருந்தனர். சைலோத்பவ ஆட்சியாளர் இரண்டாம் மாதவராஜா பொ.ச.620-க்குப் பிறகு தன்னை சுதந்திர ஆட்சியாளராக அறிவித்துக் கொண்டதாகத் தெரிகிறது. 8-ஆம் நூற்றாண்டில் வம்சம் வீழ்ச்சியடைந்தது. மேலும் அவர்களின் பிரதேசம் பௌமா-கர ஆட்சியாளர்களின் கீழ் வந்தது.
# சைலோத்பவ வம்சம்

## தோற்றம்

வின் தலைநகரமான புவனேசுவரத்தில் அமைந்துள்ள பரசுராமேசுவரர் கோவிலில் உள்ள சகசரலிங்கம்]]
"சைலோத்பவ" என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் "பாறைகளிலிருந்து பிறந்தது" எனப் பொருளாகும். சைலோத்பவ கல்வெட்டுகள் வம்சத்தின் தோற்றம் பற்றிய பின்வரும் கட்டுக்கதையை விவரிக்கின்றன: கலிங்கத்தின் புகழ்பெற்ற மனிதரான புலிந்தசேனன், பூமியை ஆளும் திறன் கொண்ட ஒரு மனிதனை உருவாக்க சுயம்புலிங்கக் கடவுளை வேண்டிக்கொண்டான். இந்த பிரார்த்தனையின் விளைவாக வம்சத்தின் நிறுவனர் சைலோத்பவர் ஒரு பாறையிலிருந்து வெளிப்பட்டார். ஒரு கல்வெட்டில் கடவுள் 'ஹர' ( சிவன் ) என்று அடையாளம் காணப்படுகிறார்.  
புலிந்தசேனனின் பண்டைய புலிந்தப் பழங்குடியினருடன் தொடர்புபடுத்தி, உபிந்தர் சிங் போன்ற வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்த புராணம் வம்சத்தின் பழங்குடி தோற்றத்தை பிரதிபலிக்கிறது என்று நம்புகிறார்கள். ஒரு பாறையில் இருந்து உருவானதன் மையக்கருத்து, வம்சம் ஆரம்பத்தில் பாறை நிலப்பரப்பைக் கொண்ட ஒரு பகுதியில் அமைந்ததாகக் கூறலாம். சைலோத்பவ கல்வெட்டுகள் மகேந்திர மலையை வம்சத்தின் 'குல-கிரி' (பயிற்சி மலை) என்று பெயரிடுகின்றன. சிவனைக் குறிப்பிடுவது ஆட்சியாளர்கள் சைவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. சைலோத்பவர்கள் பழங்குடி வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும் பதிட் பாபன் மிஸ்ரா கூறுகிறார்.
# சைலோத்பவ வம்சம்

## வரலாறு

வம்சத்தைப் பற்றிய பெரும்பாலான தகவல்கள் அதன் பதினாறு செப்புத் தகடுகளிலிருந்து அறிய வருகின்றன. இந்த தகவல் நினைவுச்சின்னங்களாலும், வெளிநாட்டு பயணிகளின் கணக்குகள் போன்ற பிற ஆதாரங்களாலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
# சைலோத்பவ வம்சம்

## வரலாறு

### நிலப்பிரபுத்துவவாதிகளாக

சைலோத்பவர்கள் இன்றைய கஞ்சாமை மையமாகக் கொண்ட ஒரு பகுதியை ஆட்சி செய்தனர். இவர்களது ஆட்சியின் போது இப்பகுதி கொங்கோட மண்டலம் என அழைக்கப்பட்டது. முன்னதாக, சுமார் பொ.ச.570-71-இல் (250 குப்தர் சகாப்தம் ), இந்த பகுதி அபய குடும்பத்தின் தர்மராஜா என்பவரால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. அவர் விக்ரகர்களின் நிலப்பிரபுத்துவமாக ஆட்சி செய்தார். பின்னர் இது அரை-சுதந்திர மன்னன் சரம்பராஜா என்பவரால் ஆளப்பட்டது. சைலோத்பவ ஆட்சியாளர் இரண்டாம் மாதவராஜாவின் பொ.ச.620-21 தேதியிட்ட கல்வெட்டின் அறிமுக பகுதி, அபய குடும்பத்தின் தர்மராஜாவின் 570-71 சுமண்டல கல்வெட்டைப் போன்றது. வரலாற்றாசிரியர் சினிக்தா திரிபாதி, அபய குடும்பத்தின் தர்மராஜா மற்றும் சரம்பரராஜா குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று கருதுகிறார். அது பின்னர் சைலோத்பவ என்று அறியப்பட்டது என்கிறார். கௌட மன்னன் சசாங்கன் இப்பகுதியை கைப்பற்றுவதற்கு முன், இந்த குடும்பத்தின் ஆட்சியாளர்கள் விக்ரகர் மற்றும் முத்கல வம்சங்களின் மேலாதிக்கத்தை ஒப்புக்கொண்டிருந்தனர்.  
சைலோத்பவ கல்வெட்டுகள் புராண சைலோத்பவரின் வழித்தோன்றல்களை அரணபிதா, முதலாம் சைன்யபிதா, யசோபிதா , மாதவவர்மன் அல்லது இரண்டாம் சைன்யபிதா என்று பெயரிடுகின்றன. 620-21 பொ.ச. (300 குப்தர் சகாப்தம் ) இரண்டாம் மாதவராஜாவின் கல்வெட்டு அவர் சசாங்கனின் நிலப்பிரபுவாக இருந்ததைக் காட்டுகிறது. அவரது முன்னோடிகளான முதலாம் மாதவராஜா, அயசோபிதா ஆகியோர் சசாங்கனின் நிலப்பிரபுக்களாகவும் இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும் இதை உறுதியாகக் கூற முடியாது. வரலாற்றாசிரியர் எஸ். சி. பெஹெரா அயசோபிதாவை சரம்பராஜா என்று அடையாளம் காண முயன்றார்.
# சைலோத்பவ வம்சம்

## வரலாறு

### இறையாண்மையாக

சைலோத்பவ பிரதேசம் கொங்கோட-மண்டலம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இன்றைய ஒடிசாவைக் கைப்பற்றிய பிறகு, கௌடா மன்னன் சசாங்கன் கொங்கோட மாகாணத்தை உருவாக்கி, அப்பகுதியில் தனது நிலப்பிரபுவாக இரண்டாம் மாதவராஜாவை நியமித்ததாக வரலாற்றாசிரியர் சினிக்தா திரிபாதி கருதுகிறார். இந்த மாகாணம் இன்றைய கஞ்சாம், கோர்த்தா, பூரி மாவட்டங்களை மையமாகக் கொண்டது. அதன் தலைநகரம் கொங்கோடா ஆகும், இது வம்சத்தின் கல்வெட்டுகளின்படி சலிமா ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் நவீன பானாபூர் என்றும், நவீன சாலியா ஆற்றுடன் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.  
இரண்டாம் மாதவராஜா பொ.ச. 620-க்குப் பிறகு சுதந்திரம் பெற்றதாகத் தெரிகிறது. ஏனெனில் அவரது கோர்த்தா கல்வெட்டு எந்த மேலாதிக்கத்தையும் குறிப்பிடவில்லை. இது அவரை 'சகல-கலிங்காதிபதி' (முழு கலிங்கத்தின் அதிபதி) என்று விவரிக்கிறது. இருப்பினும் அவர் உண்மையில் முழு கலிங்கத்தையும் கைப்பற்றினார் என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை (சமகால கீழைக் கங்க மன்னர் இந்திரவர்மனும் கலிங்கம் முழுவதையும் கைப்பற்றியதாகக் கூறப்படுகிறார்). அரசர்களான ஹர்ஷவர்தனர், பாஸ்கரவர்மன் ஆகியோரால் சசாங்கன் தோல்வியடைந்ததைப் பயன்படுத்தி, இரண்டாம் மாதவராஜா சுதந்திரத்தை அறிவித்திருக்கலாம். இந்த வெற்றி தற்காலிகமாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்றாலும், கங்கை பிரதேசத்தின் சில பகுதியை அவர் இணைத்திருக்கலாம். மறைமுகமாக தனது சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள அவர் அசுவமேத யாகம் போன்ற பிற யாகங்களைச் செய்ததாக அவரது கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன.  
ஆட்சியின் பிற்பகுதியில் இரண்டாம் மாதவராஜாவால் வெளியிடப்பட்ட கல்வெட்டுகள் சைலோத்பவ வம்சத்தின் தோற்றம் பற்றிய கட்டுக்கதையைக் கொண்டுள்ளன. சமகால நடைமுறைகளுக்கு இணங்க, இந்த புராணத் தோற்றம் வம்சம் சுதந்திரமடைந்த பிறகு ஒரு அரசவைக் கவிஞரால் புனையப்பட்டிருக்கலாம். இந்த கல்வெட்டுகளின் அறிமுக பகுதி வசன வடிவில் உள்ளது (முந்தைய கல்வெட்டுகளில் இடம்பெற்ற உரைநடை வடிவத்திற்கு பதிலாக). இரண்டாம் புலகேசியின் அய்கொளெ கல்வெட்டில் இடம்பெறும் பாணியைப் போன்றே வசன நடை உள்ளது (சசாங்கனின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஹர்ஷன் இப்பகுதியை ஆக்கிரமித்திருக்கலாம். பின்னர் புலிகேசி, ஹர்ஷனை தோற்கடித்திருக்கலாம்).  
பொ.ச.638-ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் மாதவராஜாவின் ஆட்சியின் போது, சீன யாத்ரீகர் சுவான்சாங் கொங்கோடத்திற்கு வருகை புரிந்துள்ளார். (இதை அவர் கொங்-யு-டி'ஓ' என்று அழைக்கிறார்).  
இரண்டாம் மாதவராஜாவுக்குப் பிறகு அவரது மகன் மத்யமராஜா ( இரண்டாம் ஆயசோபிதன்) பதவியேற்றார், அவருடைய கல்வெட்டுகள் அசுவமேத யாகம் போன்ற பிற யாகங்களைச் செய்ததற்காக அவருக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளன. அவர் குறைந்தது 26 ஆண்டுகள் (7 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி வரை) ஆட்சி செய்ததாக கல்வெட்டுச் சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. மேலும் அவரது ஆட்சி அமைதியாகவும் வளமாகவும் இருந்தது.  
மத்யமராஜாவுக்குப் பிறகு அவரது மகன் தர்மராஜா (மானாபிதன் என்றழைக்கப்படுகிறார்). தர்மராஜாவின் கல்வெட்டுகளின்படி, அவர் தனது அண்ணன் மாதவனை (மூன்றாம் மாதவராஜா) பாசிகாவில் தோற்கடித்து அரியணையை கைப்பற்றினார். அவரது தோல்விக்குப் பிறகு, மாதவன் ஓடிப்போய் அரசன் திவரனிடம் தஞ்சம் புகுந்தான். ஆனால் தர்மராஜா, மாதவனையும் திவரனையும் கொன்றான். தர்மராஜா ஒரு வலிமையான ஆட்சியாளராக இருந்தார். மேலும் குறைந்தது 30 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். அவரது நிமினா (நிவினா) கல்வெட்டில், அவர் பரமபட்டாரகன், மகாராஜாதிராஜா, பரமேசுவரன் ஆகிய அரச பட்டங்களை ஏற்றுக்கொண்டதாகக் கூறுகிறாது.
# சைலோத்பவ வம்சம்

## வரலாறு

### வீழ்ச்சி

சைலோத்பவ இராச்சியத்தின் வீழ்ச்சி தர்மராஜாவின் ஆட்சியின் கடைசி நாட்களில் தொடங்கியதாகத் தெரிகிறது. அவரது வாரிசும் அவரது மகனுமான இரண்டாம் மத்யமராஜாவிற்கு (மூன்றாம் அயசோபிதா) வாரிசு இல்லை. மூன்றாம் மத்யமராஜாவின் பிற்கால கல்வெட்டின் படி, அவருக்கு அல்லபராஜா என்ற தந்தைவழி உறவினர் இருந்தார். (மறைமுகமாக மூன்றாம் மாதவராஜாவின் மகன்). கல்வெட்டு அல்லபராஜாவின் மகன் தைலபாணிபாவை பட்டத்து இளவரசன் என்று விவரிக்கிறது. அல்லபராஜா அல்லது தைலபாணிபா எப்போதாவது அரியணை ஏறினார்களா என்பது தெரியவில்லை. அவர்கள் அகால மரணமடைந்திருக்கலாம்.  
வம்சத்தின் கடைசியாக அறியப்பட்ட உறுப்பினர் மூன்றாம் மத்யமராஜா, அவர் அநேகமாக தைலபாணிபாவின் மகனாக இருக்கலாம். 8ஆம் நூற்றாண்டில் சைலோத்பவர்கள் இருளில் விழுந்தனர். அவர்களின் பிரதேசம் சில காலம் பௌமாகர மன்னன் உன்மத்தகேசரியின் ஆட்சியாளர்களாக இருந்த சுவேதகாவின் கங்கர்கலின் ஒரு பகுதியாக மாறியதாகத் தெரிகிறது. பொ.ச.786-77 தேதியிட்ட கல்வெட்டின் படி, இரணக விசவர்ணவன் என்பவர் கொங்கோட-மண்டலத்தின் ஆட்சியாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இது இப்போது பௌமா-கர இராச்சியத்தின் மாகாணமாக இருந்தது.  
சில அறிஞர்கள், சைலோத்பவர்களை தென்கிழக்கு ஆசியாவின் சைலேந்திர வம்சத்துடனும், இன்றைய பாலாகாட் மாவட்டத்தில் ஒரு இராச்சியயத்தை ஆண்ட சைலவன்ச வம்சத்துடனும் இணைக்க முயற்சித்துள்ளனர். இருப்பினும், இந்த கருதுகோள்கள் எந்த உறுதியான ஆதாரங்களாலும் ஆதரிக்கப்படவில்லை.
# சைலோத்பவ வம்சம்

## மதம்

சைலோத்பவ ஆட்சியாளர்கள் சைவ சமயத்தைப் பின்பற்றினர். அவர்களின் தோற்றம் பற்றிய தொன்மம், வம்சத்தை நிறுவியவர் சிவனிடமிருந்து தோன்றியதாகக் கூறுகிறது. கூடுதலாக, சைலோத்பவ கல்வெட்டுகள் சிவனை அழைப்பதில் தொடங்குகின்றன. முத்திரையில் காளை ( நந்தி) உருவம் இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும் மன்னனை பரம-மகேசுவரன் (சிவ பக்தர்) என்று விவரிக்கிறது.  
புவனேசுவரத்தில் எஞ்சியிருக்கும் மிகப் பழமையான கோவிலான பரசுராமேசுவரர் கோவில் இரண்டாம் மாதவராஜாவின் ஆட்சியின் போது கட்டப்பட்டிருக்கலாம்.
# சந்திபஸ்

(கிமு 484)]]
**சந்திப்பஸ்** (*Xanthippus*, கிரேக்கம் : , c. கிமு 525-475) என்பவர் கிமு 5 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியைச் சேர்ந்த ஒரு பணக்கார ஏதெனிய அரசியல்வாதி மற்றும் தளபதி ஆவார். இவரது பெயருக்கு "மஞ்சள் குதிரை" என்று பொருளாகும். இவர் அரிஃப்ரோனின் மகன் மற்றும் பெரிகிள்சின் தந்தையாவார். இவர் பெரும்பாலும் அல்க்மேயோனட் குலத்துடன் தொடர்புடையவர். இவர் அல்க்மேயோனிடேக்கு பிறக்கவில்லை என்றாலும், இவர் கிளீசுத்தீசின் மருமகள் அகாரிஸ்ட்டை மணந்து அவர் குடும்பத்தில் திருமணம் செய்து கொண்டார். மேலும் அரசு நிர்வாகத்தில் அவர்களின் நலன்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இவர் ஏதெனியன் அரசியல் அரங்கில் பிரபுத்துவச் சார்பை ஆதரித்து தன்னை வேறுபடுத்திக் கொண்டார். தெமிஸ்டோக்கிள்ளீசுடனான இவரது போட்டி இவரை ஆஸ்ட்ராசிசம் (நாடுகடத்துதல்) செய்ய வழிவகுத்தது. பாரசீகர்கள் கிரேக்கத்தை ஆக்கிரமித்தபோது நாடுகடத்தப்பட்டதிலிருந்து திரும்ப அழைக்கப்பட்டார். கிரேக்க பாரசீகப் போர்களின் போது கிரேக்கர்களின் வெற்றிக்கும் ஏதெனியப் பேரரசின் அடுத்தடுத்த எழுச்சிக்கும் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பைச் செய்து இவர் புகழ்பெற்றார்.
# இலங்கைத் துடுப்பாட்ட அணியின் ஆத்திரேலியச் சுற்றுப்பயணம், 2022

இலங்கைத் துடுப்பாட்ட அணி 2022 பெப்ரவரியில் ஆத்திரேலியாவில் ஐந்து பன்னாட்டு இருபது20 (இ20ப) போட்டிகளில் விளையாடுகிறது. இச்சுற்றுக்கான விபரங்களை ஆத்திரேலியத் துடுப்பாட்ட வாரியம் 2021 மே மாதத்தில் அறிவித்தது. 2022 சனவரியில், கோவிட்-19 பெருந்தொற்றின் தாக்கத்தைக் குறைப்பதற்காக ஆத்திரேலியா சுற்றுப்போட்டிகள் நிகழும் நாட்களையும் இடங்களையும் மீள்பார்வைக்குட்படுத்தியது.
# இலங்கைத் துடுப்பாட்ட அணியின் ஆத்திரேலியச் சுற்றுப்பயணம், 2022

## அணிகள்

| இ20ப தொடர் |  |  |
| --- | --- | --- |
| * ஆரோன் பிஞ்ச் (த)
* ஆஷ்டன் அகார்
* பாட் கம்மின்ஸ்
* ஜோஷ் ஹேசல்வுட்
* திராவிசு கெட்
* மோஉஇசசு என்றிக்கசு
* யோசு இங்கிலிசு
* பென் மெக்டர்மொட்
* கிளென் மாக்சுவெல்
* ஜை ரிச்சார்ட்சன்
* கேன் ரிச்சர்ட்சன்
* டானியல் சாம்சு
* ஸ்டீவ் சிமித்
* மிட்செல் ஸ்டார்க்
* மார்கஸ் ஸ்டோய்னிஸ்
* மேத்தியு வேட்
* ஆடம் சாம்பா | * தசுன் சானக்க (த)
* சரித் அசலங்க (து.த)
* துஷ்மந்த சமீரா
* தினேஸ் சந்திமல்
* அவிஷ்கா பெர்னாண்டோ
* பினுர பெர்னாண்டோ
* சிரான் பெர்னாண்டோ
* தனுஷ்க குணதிலக்க
* வனிந்து அசரங்கா
* பிரவீன் ஜயவிக்கிரம
* சமிக்கா கருணாரத்தின
* லகிரு குமார
* சனித் லியனகே
* கமில் மிசார
* குசல் மெண்டிசு
* ரமேசு மெண்டிசு
* பத்தும் நிசங்க
* மகீசு தீக்சனா
* நுவன் துசாரா
* ஜெப்ரி வான்டர்சே | } |
# இறவாப்படை (அகாமனிசியப் பேரரசு)

நகரத்தின் முதலாம் டேரியஸ் அரண்மனையில் உள்ள "சூசியன் காவலர்களின்" சித்தரிப்பு. அவர்களின் ஆடைகள் பண்டைய எழுத்தாளர்களின் எழுத்துகளில் உள்ள இறவாப்படை குறித்த விளக்கத்துடன் பொருந்துகின்றன. ]]
**இறவாப்படை** அல்லது **இம்மார்டல்ஸ்** (*Immortals*, ) அல்லது **பாரசீக இம்மார்டல்ஸ்** (*Persian Immortals*) என்பது எரோடோட்டசால் குறிப்பிடப்படும் அகாமனியப் பேரரசின் இராணுவத்தில் 10,000 வீரர்களைக் கொண்ட உயரடுக்கு கனரக காலாட்படை பிரிவுக்கு வழங்கப்பட்ட பெயர் ஆகும். பாரசீகப் பேரரசின் தொழில்முறை இராணுவமாக இருந்ததுடன், பேரரசின் காவலராக பங்களித்து இரட்டை திறன்களில் பணியாற்றியது. இது முதன்மையாக பாரசீகர்களைக் கொண்டிருந்தாலும், இறவாப்படையில் மீடியர் மற்றும் ஈலாம்களும் அடங்குவர். அதிகாரப்பூர்வ ஆதாரங்கள் போதிய அளவில் இல்லாததால், வரலாற்றில் அத்தியாவசிய கேள்விகளுக்கு பதிலில்லாமல் உள்ளது.
# இறவாப்படை (அகாமனிசியப் பேரரசு)

## எரோடோடசின் எழுத்துகளில்

எரோடோட்டசு இறவாப்படையை இளைய ஹைடார்னெஸ் தலைமையிலான கனரக காலாட்படை என்று விவரிக்கிறார். இது பாரசீகப் படைகளின் தொழில்முறைப் படைகளைக் கொண்டிருந்தது. மேலும் சரியாக 10,000 பேர் கொண்ட படை பலத்துடன் தொடர்ந்து வைக்கப்பட்டிருந்தது. படையில் கொல்லப்பட்டோ, பலத்த காயம் அடைந்தோ, நோய்வாய்ப்பட்ட பணியாற்ற முடியாத ஒரு உறுப்பினருக்கு பதிலாக உடனடியாக புதிய நபர் நியமிக்கப்படுவார். இந்தப் படை நிலையான பலத்துடன், ஒருங்கிணைந்த அமைப்பாக படைகளை பராமரிக்கும் வழக்கத்திலிருந்து இந்த பிரிவின் பெயரான இம்மார்டல்ஸ் (பொருள்; இறவாப்படை) என்பது உருவானது என்று அவர் கூறினார்.  
எரோடோட்டசின் எழுத்துகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆதாரங்களில் இந்த உயரடுக்குப் படை "இம்மார்டல்ஸ்" என்று மட்டுமே குறிப்பிடப்படுகிறது. பாரசீக ஆதாரங்களில் ஒரு நிரந்தரப் படை இருந்ததற்கான சான்றுகள் உள்ளன. இருப்பினும், அவை "இம்மார்டல்ஸ்" என்ற பெயரை பதிவு செய்யவில்லை.
# திருக்குணக்கிரி மலை

**திருக்குணக்கிரி மலை** (*Thirugunagiri Malai*) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், தேனி மாவட்டம், உத்தமபாளையத்தில் இருக்கும் ஒரு மலையாகும். இங்கு பல சிற்பங்களும் கல்வெட்டுகளும் அமைந்துள்ளன. இது தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.  
இந்த மலையின் அடிப்பகுதியிலேயே சமணச் சிற்பங்கள் உள்ளன. பெரும்பாலான இடங்களில் ஒன்றிரண்டு சமணத் தீர்த்தங்கரர் சிலைகளே காணப்படும் நிலையில் இங்கு 19 தீர்த்தங்கரர் சிற்பங்கள் வரிசையாக அமைந்துள்ளன. இச்சிற்பங்கள் எட்டு அல்லது ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவை எனப்படுகிறது. மேலும் இங்கு சில கல்வெட்டுகளும் அமைந்துள்ளன. இந்த மலைமேல் சிவலிங்கத்தைப் பார்வதிதேவி பூசை செய்வது போலச் சிலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
# பாதரச செலீனைடு

**பாதரச செலீனைடு** (*Mercury selenide*) என்பது HgSe என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். பாதரசமும் செலீனியமும் சேர்ந்து அடர் சாம்பல் நிறத்தில் இது படிகத் திண்மமாக உருவாகிறது. அரை உலோகமான இது இசுபேலரைட்டு கட்டமைப்பில் 0.608 நானோமீட்டர் என்ற அணிக்கோவை மாறிலி மதிப்பை பெற்றுள்ளது.  
பாதரச செலீனைடு பின்வரும் வேதிச் சேர்மங்களையும் குறிக்கலாம்: HgSe<sub>2</sub> மற்றும் HgSe<sub>8</sub>. HgSe கண்டிப்பாக பாதரசம்(II) செலீனைடைத்தான் குறிக்கும்.  
இயற்கையில் டைமானைட்டு என்ற கனிமமாக பாதரச செலீனைடு தோன்றுகிறது.  
மற்ற II-VI குழு சேர்மங்களுடன் சேர்ந்து பாதரச செலீனைடின் கூழ்ம மீநுண்படிகங்கள் உருவாகும்.
# பாதரச செலீனைடு

## பயன்கள்

- எஃகு தயாரிக்கும் ஆலைகளில் வெளியேறும் வாயுக்களில் இருந்து பாதரசத்தை அகற்ற வடிகட்டிகளில் செலீனியம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனால் உருவாகும் திண்மம் பாதரச செலீனைடு ஆகும்.  
- HgSe ஆனது துத்தநாக செலீனைடு அல்லது துத்தநாக ஆக்சைடு போன்ற பரந்த இடைவெளி II-VI குறைக்கடத்திகளுக்கு ஓம்விதிசார் தொடர்பாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# பாதரச செலீனைடு

## நச்சுத்தன்மை

பாதரச செலீனைடு இதன் கரையாத தன்மையால் உட்கொள்ளப்படாத வரை நச்சுத்தன்மையற்றதாகும். நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த ஐதரசன் செலீனைடு புகை இது அமிலங்களுடன் வினைபடும்போது உருவாகலாம். ஒப்பீட்டளவில் HgSe ஒரு நிலையான சேர்மமாகும். அடிப்படையான பாதரசம் அல்லது பல கரிமவுலோக பாதரச சேர்மங்களைக் காட்டிலும் இது குறைவான நச்சுத்தன்மை கொண்டது. செலீனியம் பாதரசத்துடன் கலக்கும் திறன், அதிக பாதரச அளவு இருந்தாலும் ஆழ்கடல் மீன்களில் பாதரச நச்சுத்தன்மை இல்லாததற்கு ஒரு காரணமாகும்.
# மணிமாலா

**மணிமாலா** (*Manimala*) ஓர் இந்தியத் திரைப்பட நடிகை ஆவார். இவர் தமிழ்த் திரைப்படங்களில் முன்னணி மற்றும் துணை வேடங்களில் நடித்தவர்.அன்புக்கரங்கள்,வல்லவனுக்கு வல்லவன்,மோட்டார் சுந்தரம் பிள்ளை,பெரிய இடத்துப் பெண் போன்ற தமிழ்த் திரைப்படங்களில் நடித்தார். இவர் நடிகர் வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தியின் மனைவியாவார்.
# மணிமாலா

## முன் வாழ்கை

மணிமாலா ஆந்திரப் பிரதேசத்தின், காக்கிநாடாவில் பிறந்தார்.
# மணிமாலா

## நடித்த திரைப்படங்கள்

### தமிழ்

1. *போலீஸ்காரன் மகள்* (1962)
1. *தெய்வத்தின் தெய்வம்* (1962)
1. *பெரிய இடத்துப் பெண்* (1963)...தில்லையம்மாள்
1. *பணக்கார குடும்பம்* (1964)...சிவகாமி
1. *அன்புக்கரங்கள்* (1965)...ஆனந்தி
1. *காக்கும் கரங்கள்* (1965)
1. *ஆனந்தி* (1965)...சிவகாமி
1. *தாழம்பூ* (1965)...பாக்யம்
1. *வல்லவனுக்கு வல்லவன்* (1965)...கீதா
1. *பூஜைக்கு வந்த மலர்* (1965)...மாலா
1. *மோட்டார் சுந்தரம் பிள்ளை* (1966)
1. *எதிரிகள் ஜாக்கிரதை* (1967)...இலட்சுமி
1. *பால்மனம்* (1967)
1. *கற்பூரம்* (1967)
1. *நிலவே நீ சாட்சி* (1970)
1. *கல்யாண ஊர்வலம்* (1970)
1. *பத்தாம் பசலி* (1970)
1. *ஜஸ்டிஸ் விஸ்வநாதன்* (1971)...காஞ்சனா
1. *மாலை சூடவா* (1976)
1. *அன்னக்கிளி* (1976)
1. *உனக்காக நான்* (1976)
1. *கவரிமான்* (1979)
1. *தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை* (1982)
1. *சமயபுரத்து சாட்சி* (1983)
1. *அன்புள்ள ரஜினிகாந்த்* (1984)
1. *சிந்துபைரவி* (1985)...சிந்துவின் தாய்
1. *நல்லவன்* (1988)...குரு மற்றும் ராஜாவின் தாய்
1. *ரிக்சா மாமா* (1992)...
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

2008-ல், கௌர் பங்கா பல்கலைக்கழகம் நிறுவப்பட்டபோது மால்டா, உத்தர் தினஜ்பூர் மற்றும் தெற்கு தினஜ்பூர் (ராய்கஞ்ச் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியைத் தவிர) ஆகிய மாவட்டங்களில் உள்ள 28 கல்லூரிகளும் புதிதாகத் தோன்றிய பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டன.  
2012-13ஆம் ஆண்டில், கூச் பெஹார் பஞ்சானன் பர்மா பல்கலைக்கழகம், கூச் பெஹார் மாவட்டத்தின் அனைத்து கல்லூரிகளும் மற்றும் ஜல்பைகுரி மாவட்டத்தின் அலிபுர்துவார் துணைப்பிரிவும் இதனுடன் இணைக்கப்பட்டது. வடக்கு வங்க பல்கலைக்கழகம் டார்ஜிலிங் மற்றும் ஜல்பைகுரி மாவட்டங்களின் அதிகார வரம்பைத் தற்பொழுது கொண்டுள்ளது. இது தேசிய மதீப்பீடு மற்றும் தரச்சான்று அவையின் முதல் தரப் பல்கலைக்கழக அங்கீகாரம் பெற்றது.
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## வளாகம்

இதனுடையப் பிரதான வளாகம் பரப்பில் சிலிகுரி மற்றும் பாக்டோக்ரா விமான நிலையத்திற்கு இடையே, தெராய் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இரண்டாவது வளாகம் ஜல்பைகுரியில் உள்ள தங்குஜாரில் உள்ளது.  
பல்கலைக்கழகத்தில் 36,000 இளநிநிலை மற்றும் 1,500க்கும் மேற்பட்ட முதுநிலை மாணவர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆண்டுதோறும் கல்வி கற்கின்றனர். வடக்கு வங்காளத்திலிருந்து முக்கியமாக மலைகள் மற்றும் சமவெளிப் பகுதிகளிலிருந்து மாணவர்கள் வருகிறார்கள். வடக்கு வங்காளப் பல்கலைக்கழகம் முதுகலை ஆங்கிலம், தத்துவம், பாங்களா போன்றவற்றில் தொலைதூரக் கல்வியையும் வழங்குகிறது.
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## அமைப்பு மற்றும் நிர்வாகம்

### ஆளுகை

வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் பல்கலைக்கழகத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி ஆவார். 2018-ல் சுபிரேஷ் பட்டாச்சார்யா இப்பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராக நியமிக்கப்பட்டார்.
**|துணைவேந்தர்கள் பட்டியல்**  
| 1. | பி. என். தாஸ்குப்தா | சூன் 1 1962 | 31 மே 1966 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2. | ஏ. சி. ராய் | சூன் 1 1966 | 31 மே 1970 |
| 3. | பி. சி. முகர்ஜி | சூன் 1, 1970 | 7 நவம்பர் 1974 |
| 4. | அம்லன் தத்தா | 8 நவம்பர் 1974 | 20 நவம்பர் 1977 |
| 5. | பிரசாத் கே.ஆர். கோஷ் | 21 நவம்பர் 1977 | 18 ஏப்ரல் 1982 |
| 6. | எஸ். என். சென் (பொறுப்பு) | 19 ஏப்ரல் 1982 | 9 செப்டம்பர் 1982 |
| 7. | எச். பௌமிக் (பொறுப்பு) | 10 செப்டம்பர் 1982 | 14 செப்டம்பர் 1982 |
| 8. | டி. பி. தத்தா | 15 செப்டம்பர் 1982 | 31 ஆகஸ்ட் 1988 |
| 9. | கே. என். சாட்டர்ஜி | 1 செப்டம்பர் 1988 | 31 திசம்பர் 1995 |
| 10. | ஆர். ஜி. முகர்ஜி | 1 சனவரி 1996 | 31 திசம்பர் 1999 |
| 11. | பிஜுஷ் காந்தி சாஹா | 1 சனவரி 2000 | 31 திசம்பர் 2007 |
| 12. | ஏ. பாசுமஜும்தார் | 1 சனவரி 2009 | 31 மார்ச் 2012 |
| 13. | சமீர் குமார் தாஸ் | 1 ஏப்ரல் 2012 | 10 பிப்ரவரி 2014 |
| 14. | சோம்நாத் கோஷ் | 11 பிப்ரவரி 2014 | 10 பிப்ரவரி 2018 |
| 15. | சுபைரேஸ் பட்டாச்சார்யா | 22 பிப்ரவரி 2018 | பதவியில் |
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## அமைப்பு மற்றும் நிர்வாகம்

### பள்ளிகள் மற்றும் துறைகள்

வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகத்தில் 30 துறைகள் இரண்டு கல்வி குழுக்களாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளன.  
- அறிவியல்  
அறிவியல் பள்ளியின் கீழ் மானுடவியல், கணிதம், இயற்பியல், வேதியியல், கணினி அறிவியல் மற்றும் பயன்பாடு, உயிரிதொழில்நுட்பம், உயிர்தகவலியல், புவியியல் மற்றும் பயன்பாட்டுப் புவியியல், மருந்து தொழில்நுட்பம், நுண்ணுயிரியல், புவியியல், உணவு தொழில்நுட்பம், தேயிலை அறிவியல், தாவரவியல், மற்றும் விலங்கியல் துறைகள் உள்ளன.  
- கலை, வணிகம் மற்றும் சட்டம்  
இந்த பள்ளி பெங்காலி, ஆங்கிலம், இந்தி, சமசுகிருதம், நேபாளி, வரலாறு, அரசியல் அறிவியல், தத்துவம், கல்வி, பொருளாதாரம், சமூகவியல், நூலகம் மற்றும் தகவல் அறிவியல், வாழ்நாள் முழுவதும் கற்றல் மற்றும் விரிவாக்கம், பொதுத் தொடர்பு, சட்டம், வணிகம் மற்றும் மேலாண்மை ஆகிய துறைகளைக் கொண்டுள்ளது.
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## அமைப்பு மற்றும் நிர்வாகம்

### மையங்கள்

வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம் மற்றும் வளாகத்திற்கு வெளியே ஆராய்ச்சி மற்றும் கல்வி மையங்களுக்கும் இப்பல்கலைக்கழகம் இணைப்பு வழங்குகிறது.  
- பல்கலைக்கழக அறிவியல் மற்றும் ஆய்வுக்கருவி மையம்
- கணினி மையம்
- மேம்பாட்டு ஆய்வுகளுக்கான மையம்
- உயர் ஆற்றல் மற்றும் காஸ்மிக் கதிர் மையம்
- ரிமோட் சென்சிங் பயன்பாட்டிற்கான மையம்
- தேயிலை மேலாண்மை மையம்
- மக்கள் தொடர்பு மையம்
- இமயமலை ஆய்வு மையம்
- பெண்கள் ஆய்வு மையம்
- சமூக ஆராய்ச்சி மையம்
- உள்ளூர் மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தில் ஆய்வு மையம்
- சுற்றுலா மற்றும் உணவக மேலாண்மை மையம்
- சந்தைப்படுத்தல் மேலாண்மை மையம்
- அம்பேத்கர் ஆய்வு மையம்
- புதுமையான ஆய்வுகளுக்கான மையம்
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## அமைப்பு மற்றும் நிர்வாகம்

### இணைப்புகள்

அலிபுர்துவார், டார்ஜிலிங், ஜல்பைகுரி மற்றும் வடக்கு வங்காளத்தின் வடக்கு தினாஜ்பூர் மாவட்டத்தின் ஒரு துணைப் பிரிவான இஸ்லாம்பூர் ஆகிய நான்கு மாவட்டங்களில் பல்கலைக்கழகம் பல இணைப்புக் கல்லூரிகளைக் கொண்டுள்ளது.
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## கல்வித்திட்டம்

வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழக இரண்டு ஆண்டு முதுகலை, முதுகலை வணிகம், முதுஅறிவியல் கணிப் பயன்பாடு உள்ளிட்ட பலகல்வித் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி வருகின்றது.
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## கல்வித்திட்டம்

### அங்கீகாரம்

2016ஆம் ஆண்டில், தேசிய மதிப்பீடு மற்றும் தரச்சான்று அவை 3.05/4 என்ற தரப்புள்ளிகளுடன் பல்கலைக்கழகத்திற்கு 'ஏ' தரத்தினை வழங்கியது.
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## கல்வித்திட்டம்

### அருங்காட்சியகம்

இராசா இராசாராம் அருங்காட்சியக சேகரிப்பை உள்ளடக்கிய அக்ஷய குமார் மைத்ரேயா பாரம்பரிய அருங்காட்சியகம் பிப்ரவரி 1965-ல் வடக்கு வங்காளப் பல்கலைக்கழகத்தில் நிறுவப்பட்டது. இந்த அருங்காட்சியகம் இப்போது வட வங்காளத்தின் வரலாறு தொடர்பான சிற்பங்கள், நாணயங்கள், ஓவியங்கள் மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகளின் களஞ்சியமாக உள்ளது. இது ஒரு பிராந்திய அருங்காட்சியகம் மற்றும் இந்தியாவில் உள்ள சில பல்கலைக்கழக அருங்காட்சியகங்களில் ஒன்றாகும். இது பிராந்திய ரீதியாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தொல்பொருள் நினைவுச்சின்னங்களைச் சேகரித்து, பாதுகாத்து மற்றும் ஆய்வு செய்கிறது.
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## குறிப்பிடத்தக்க முன்னாள் மாணவர்கள்

- சுபாசிஷ் டே, நீரியல் ஆய்வாளர் மற்றும் கல்வியாளர்
- சாரு மசூம்தார், இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் நிறுவனர்
- அப்துல் கரீம் சௌத்ரி, மேற்கு வங்காள அரசாங்கத்தின் வெகுஜன கல்வி விரிவாக்கம் மற்றும் நூலக சேவைகளுக்கான முன்னாள் அமைச்சர்
- மஹிமா சவுத்ரி, இந்திய நடிகை மற்றும் மாதிரியாளர்
- டேனி டென்சோங்பா, இந்திய நடிகர், பாடகர் மற்றும் திரைப்பட இயக்குநர்
- ஜோதி பிரகாஷ் தமாங், இந்திய உணவு தொழில்நுட்பவியலாளர், நுண்ணுயிரியலாளர்
- பார்த்தசாரதி சக்ரவர்த்தி, இந்தியச் சுற்றுச்சூழல் புவி வேதியியலாளர், முன்னாள் மூத்த விஞ்ஞானி
- பிரேம் சிங் தமாங், சிக்கிம் முதல்வர்
- சுமனா ராய், இந்திய எழுத்தாளர் மற்றும் கவிஞர்
- பீம் ஹாங் லிம்பூ, சிக்கிமின் பொதுச் சுகாதார பொறியியல் துறை அமைச்சர்
- சபீனா யெஸ்மின், இந்திய அமைச்சரவை இணை அமைச்சர்
- சோகிலா ஐயர், இந்தியாவின் முதல் பெண் வெளியுறவு செயலாளர்
- சிறீ ரூப மித்ரா சவுத்ரி, சமூக சேவகர், பெண்கள் உரிமை ஆர்வலர்
# வடக்கு வங்காள பல்கலைக்கழகம்

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்தியாவில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களின் பட்டியல்
- மேற்கு வங்க உயர்கல்வி நிறுவனங்களின் பட்டியல்
- இந்தியாவில் கல்வி
# அமோனியம் ஈரெத்தில் இருதயோபாசுபேட்டு

**அமோனியம் ஈரெத்தில் இருதயோபாசுபேட்டு** (*Ammonium diethyl dithiophosphate*) C<sub>4</sub>H<sub>14</sub>NO<sub>2</sub>PS<sub>2</sub> என்ற் மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் வேதிச் சேர்மமாகும். அமோனியம் O,O′-ஈரெத்தில் இருதயோபாசுபேட்டு என்ற பெயராலும் இது அழைக்கப்படுகிறது. ஈரெத்தில் இருதயோபாசுபாரிக் அமிலத்தின் அமோனியம் உப்பாக இதை வகைப்படுத்தலாம். ஒருங்கிணைவு வேதியியலில் (C<sub>2</sub>H<sub>5</sub>O)<sub>2</sub>PS<sub>2</sub><sup>−</sup> ஈந்தணைவிக்கான ஒரு மூலமாக அமோனியம் ஈரெத்தில் இருதயோபாசுபேட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது. பகுப்பாய்வு வேதியியலில் பல்வேறு அயனிகளை நிர்ணயிப்பதற்கும் இச்சேர்மம் பயன்படுகிறது.
# அமோனியம் ஈரெத்தில் இருதயோபாசுபேட்டு

## தயாரிப்பு

எத்தனால் மற்றும் அமோனியாவுடன் பாசுபரசு பெண்டாசல்பைடின் வினை மூலம் இதைப் பெறலாம்.
# அமோனியம் ஈரெத்தில் இருதயோபாசுபேட்டு

## கட்டமைப்பு

அமோனியம் ஈரெத்தில் இருதயோபாசுபேட்டு சேர்மத்தின் படிக அமைப்பில் அமோனியம் நேர்மின் அயனி நான்கு
நேர்மின் சுமைகளுடனும், N-H···S ஐதரசன் பிணைப்புகளால் நான்கு நான்முக ஈரெத்தில் எதிர்மின் அயனிகளுடனும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
# அனுபம் குப்தா

**அனுபம் குப்தா** (*Anupam Gupta*) இந்தியாவின் சண்டிகர் நகரத்திலுள்ள பஞ்சாப் மற்றும் அரியானா உயர்நீதிமன்றத்தில் மூத்த வழக்கறிஞர் ஆவார். மிக முக்கியமாக, இவர் 6 டிசம்பர் 1992 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 6 ஆம் தேதியன்று பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட லிபர்கான் விசாரணைக் குழுவின் வழக்கறிஞராக இருந்தார். சட்ட ஆலோசனை மற்றும் ஆலோசனை சேவைகளை வழங்குவதில் 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான தொழில்முறை அனுபவத்தைப் பெற்றுள்ளார்.
# அனுபம் குப்தா

## கல்வி

அனுபம் குப்தா சண்டிகரில் உள்ள பகுதி 16 இல் உள்ள அரசு மூத்தோர் மாதிரிப் பள்ளியில் மெட்ரிகுலேசன் படிப்பைப் படித்தார்.
# அனுபம் குப்தா

## தொழில்

வழக்கறிஞரான அனுபம் குப்தா, தொழில் ரீதியாகவும், நெறிமுறை ரீதியாகவும் முடிவு சார்ந்த அணுகுமுறையுடன் வழக்குகளை சுயாதீனமாகப் பயிற்சி செய்து வருகிறார்.
# அனர்த்த இராச்சியம்

**அனர்த்த இராச்சியம்** (*Anarta Kingdom*) என்பது மகாபாரதத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள பண்டைய இந்தியாவின் வேத கால இராச்சியம் ஆகும். இது தோராயமாக இந்தியாவின் வடக்கு குசராத்து மாநிலத்தை உருவாக்குகிறது. இது தற்போதைய மனுவின் தந்தையான வைவஸ்வத மனுவின் பேரனால் நிறுவப்பட்டது. அனர்த்தம் என்பது யமனின் பெயராகும். அவர் குசஸ்தலியில் (துவாரகை) ஒரு கோட்டையைக் கட்டினார். அது பின்னர் வருணனால் வெள்ளத்தில் மூழ்கடிக்கப்பட்டது. கிருட்டிணனும் யாதவர்களும் அங்கு சென்று துவாரகையை கட்டுவதற்கு முன், அந்த இடம் சிறிது காலம் வனப்பகுதியாக இருந்தது. மகதத்தின் மன்னன் ஜராசந்தனின் தாக்குதல்களால் சூரசேன இராச்சியத்தின் மதுராவிலிருந்து தப்பி ஓடிய பிறகு, யாதவர்களால் இது ஆளப்பட்டது. கிருட்டிணர், பலராமன் (கிருட்டிணரின் சகோதரர்), கிருதவர்மன் மற்றும் சாத்தியகி போன்ற யாதவத் தலைவர்கள் தங்கள் மன்னன் உக்கிரசேனனின் கீழ் இந்த இராச்சியத்தை ஆட்சி செய்தனர். மகாபாரதத்தில், துவாரகை அனர்த்த இராச்சியத்தின் தலைநகரமாக கருதப்படுகிறது. ஆனால் பாகவதம் போன்ற வேறு சில பழங்கால நூல்கள், துவாரகையையும் அனர்த்தத்தையும் இரண்டு சுதந்திர இராச்சியங்களாகக் குறிப்பிடுகின்றன. பாகவத புராணம் பலராமனின் மனைவி ரேவதி இந்த இராச்சியத்தைச் சேர்ந்தவர் என்கிறது.  
மேற்கு-மத்திய இந்தியாவில் உள்ள மற்ற யாதவ இராச்சியங்கள் பின்வருமாறு:  
1. சேதி நாடு ( உத்திரபிரதேசத்தில் உள்ள ஜான்சி மாவட்டம்)
1. சூரசேன இராச்சியம் ( உத்தரப்பிரதேசத்தில் மதுரா மாவட்டம் ( விரஜா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது)
1. தசார்ன நாடு (சேதி இராச்சியத்திற்கு தெற்கே)
1. கரூசக நாடு (தசார்ன இராச்சியத்திற்கு கிழக்கே)
1. குந்தி நாடு (அவந்தி இராச்சியத்திற்கு கிழக்கே)
1. அவந்தி நாடு ( மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள உஜ்ஜைன் மாவட்டம்
1. மாலவ நாடு (அவந்தி இராச்சியத்தின் மேற்கே)
1. கோப நாடு (தெற்கு ராஜஸ்தான் )
1. ஹேஹேய நாடு ( மத்திய பிரதேசத்தில் மஹேஷ்வர் நகரைச் சுற்றியுள்ள நருமதை பள்ளத்தாக்கு)
1. சௌராஷ்டிரா (தெற்கு குசராத்து )
1. துவாரகை ( குசராத்தில் உள்ள துவாரகை நகரின் கடற்கரை)
1. விதர்ப்ப நாடு (வட கிழக்கு மகாராட்டிரம் )
# அனர்த்த இராச்சியம்

## மகாபாரதத்தில் உள்ள குறிப்புகள்

### அனர்த்த நாட்டில் திரௌபதியின் மகன்கள் ராணுவப் பயிற்சி பெற்றது

#### மகாபாரதம் 3.182

கௌரவர்களால் பாண்டவர்கள் காடுகளுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டபோது, திரௌபதிக்கு பிறந்த பாண்டவர்களின் ஐந்து மகன்கள், பாஞ்சாலத்திற்கு அனுப்பப்பட்டனர். பாஞ்சாலத்தை, அவர்களின் தாய்வழி தாத்தா துருபதன் ஆட்சி செய்தார். பின்னர் அவர்கள் யாதவர்களின் ஆட்சியில் இருந்த அனர்த்த இராச்சியத்திற்குச் சென்றனர். இதனால் அவர்கள் தங்களுடைய ஒன்றுவிட்ட சகோதரரும் நல்ல நண்பரான அபிமன்யுவுடன் தங்கி, புகழ்பெற்ற யாதவ வீரர்களிடமிருந்து இராணுவப் போர் பயிற்சியைக் கற்றுக்கொண்டார்கள்.  
ஐந்தாவது புத்தகத்தில், மகாபாரதத்தின் 83 ஆம் அத்தியாயத்தில் (MBh 5.83), பாண்டவர்களின் தாய் குந்தியும் பாண்டவர்களின் வனவாசத்தின் போது அனர்த்த நாட்டில் சில காலம் தங்கியிருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
# அனர்த்த இராச்சியம்

## மகாபாரதத்தில் உள்ள குறிப்புகள்

### அனர்த்தத்திலிருந்து பாண்டவரின் உறவினர்கள் உபப்லவ்யாவில் அவர்களுடன் இணைவது

#### மகாபாரதம் 4.72

பதின்மூன்றாம் ஆண்டு முடிந்த பிறகு, ஐந்து பாண்டவர்களும் உபப்லவ்யா என்ற விராடனின் நகரங்களில் ஒன்றில் தங்கினர். அருச்சுனன், அபிமன்யுவுடன் கிருட்டிணரையும், **அனர்த்த** நாட்டிலிருந்து பல தாசர்ஹா இன மக்களையும் அழைத்து வந்தான்.
# அனர்த்த இராச்சியம்

## மகாபாரதத்தில் உள்ள குறிப்புகள்

### துரியோதனனும் அர்ச்சுனனும் கூட்டணி தேடி அனர்த்த நகருக்கு (துவாரகை) வருகிறார்கள்

#### மகாபாரதம் 5.7

துரியோதனன் அருச்சுனன் ஆகிய இருவரும் குருச்சேத்திரப் போரில் தங்கள் பக்கம் சேர, யாதவர்களின் கூட்டணியைத் தேடி **அனர்த்த** (துவாரகை என்ற துவாரவதி) நகருக்கு வந்தனர். சில யாதவ வீரர்கள் கௌரவர்களுடன் கூட்டணி வைத்தனர். மற்றவர்கள் பாண்டவர்களுடன் கூட்டணி வைத்தனர். கிருட்டிணன் பாண்டவர்களுடன் கூட்டணி வைத்து, போரில் ஆயுதம் ஏந்த மாட்டோம் என்று உறுதியளித்தார். எனவே அவர் போரில் பங்கேற்றது ஒரு போர்வீரனாக அல்ல. ஆனால் ஒரு இராஜதந்திரியாக, அமைதிக்கான தூதுவராக, போர்-வியூகத்தின் ஆலோசகராக மற்றும் அருச்சுனனின் வழிகாட்டியாகவும் தேர் ஓட்டுநராக இருந்தார். கிருட்டிணருக்குச் சொந்தமான நாராயணி சேனை என்ற படை துரியோதனனுக்கு]]ழங்கப்பட்டது. நாராயணி சேனை என்பது மாடு மேய்க்கும் வீரர்களின் ஒரு பெரிய குழுவைக் கொண்டிருந்தது. அவர்கள் அனைவரும் போரின் அடர்த்தியான போரில் போராட முடியும். மற்றொரு வீரன் பலராமன், துரியோதனனுக்கு] உதவ விரும்பினாலும், பாண்டவர்களுடன்]]ற்கனவே சேர்ந்திருந்த தன் சகோதரன் கிருட்டிணனை எதிர்த்துப் போரிட முடியாது என்பதால், நடுநிலையான நிலைப்பாட்டை எடுத்தார். இதனால் அவர் எந்த கட்சிகளுக்காகவும் சண்டையிட மாட்டார். மேலும் சரசுவதி ஆற்றில் புனித யாத்திரை மேற்கொள்ள விரும்பினார். போஜ யாதவ வீரன், கிருதவர்மன் துரியோதனனுடன் ஒரு அக்குரோணி துருப்புக்களுடன் சேர்ந்தான். மற்றொரு யாதவ வீரனான சாத்தியகியும் ஒரு அக்குரோணி படையுடன் பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்தான்.
# அனர்த்த இராச்சியம்

## மகாபாரதத்தில் உள்ள குறிப்புகள்

### அனர்த்தம் பண்டைய இந்தியாவின் பேரரசு என்று குறிப்பிடப்படுகிறது (பாரத வர்ஷா)

#### மகாபாரதம் 6.9

புண்ட்ராக்கள், பர்காக்கள், கிராதங்கள், சுதேஷ்னர்கள், மற்றும் யமுனாக்கள், சகஸ், நிஷாதாக்கள், அனர்தர்கள், நைரிதாக்கள், துர்கலாக்கள், பிரதிமாஸ்யர்கள், குந்தளர்கள் மற்றும் குசலர்கள்;
# அனர்த்த இராச்சியம்

## மகாபாரதத்தில் உள்ள குறிப்புகள்

### குருச்சேத்திரப் போரில் அனர்த்தம்

- சாத்தியகி பாண்டவர் படையில் தளபதியாக இருந்தான். அவர் அனர்த்த நாட்டின் தலைவராவார். (9. 17)
- கிருதவர்மன் கௌரவப் படையில் ஒரு தளபதியாக இருந்தான் (9. 17). அவர் அனர்த்த நாட்டில் வசிப்பவர். ஹிருதிகாவின் மகன், வலிமைமிக்க தேரோட்டி, சத்வதாக்களில் முதன்மையானவர், போஜஸ் தலைவர் என்று விவரிக்கப்படுகிறார்.
- 100 கௌரவச் சகோதரர்களில் ஒருவரான விவிங்சதி நூற்றுக்கணக்கான அனர்த்த வீரர்களைக் கொன்றார்.
# அனர்த்த இராச்சியம்

## இதனையும் பார்க்கவும்

- மகாஜனபதம்
# அனந்தன் (அரசன்)

**அனந்தன்** (*Ananta*) அல்லது **அனந்ததேவன்** என்று அழைக்கப்படும் இவர், காஷ்மீரின் அரசர் ஆவார். இவர் பொ.ச.1028 முதல் 1068 வரை 40 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். இவர் இலோகார வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர் .
# அனந்தன் (அரசன்)

## முடிசூட்டு விழா

இளம் வயதிலேயே, அனந்தன், ஒரு மாதத்திற்கும் குறைவான காலத்திற்கு இப்பகுதியை ஆட்சி செய்த தனது நெருங்கிய உறவினருக்குப் பிறகு காஷ்மீரின் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தார். காஷ்மீரின் வரலாற்றாசிரியர் கல்கணரின் கூற்றுப்படி, அனந்தனின் தாயார் சிறீலேகா, ஆட்சியில் இருந்த தனது கணவனான அரசரைக் கொல்ல முயன்றதாகத் தெரிகிறது. இருப்பினும், ஏகங்கா பிரபுக்களும் அரச மெய்க்காப்பாளர்களும் அதற்குப் பதிலாக அனந்தனுக்கு முடிசூட்டும்படி பரிந்துரைத்தனர். சிறீலேகா இளவரசனுக்கு ஆட்சியாளானார்.
# அனந்தன் (அரசன்)

## நிர்வாகம்

மன்னன் அனந்தனின் ஆட்சி தொடங்கியபோது நிர்வாகம் நன்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டது. ஆனால் ஊழல்வாதிகளான இவரது உயர் அதிகாரிகள் விரைவாக இராச்சியத்தில் உறுதியற்ற தன்மையை ஏற்படுத்தினார்கள். நிர்வாகத்தின் செயல்திறனை மீட்டெடுக்க இவர் குறிப்பிடத்தக்க முயற்சியை மேற்கொண்டார். ஆனால் தோல்வியுற்றார். மேலும் இவரது தோல்வியால் இராச்சியம் பல மண்டலங்களாக (பிரிவுகள்) பிரிக்கப்பட்டது. அறிவாளியான இவரது மனைவி, மாநில நிதியை சீர்திருத்தினார். இது இவரது அதிகாரத்தை பலப்படுத்தியது. இதன் விளைவாக, இவரும் இவரது மனைவியும் இணைந்து அரசாங்கத்தைப் பலப்படுத்தினர். 11 ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர்கள் இவரது நிர்வாகத்தை "எப்போதும் பிரிக்கப்பட்ட ஒன்றாக" பதிவு செய்தனர். நேர்மையற்ற அனைத்து அதிகாரிகளையும் இவரது மனைவி நீக்கிவிட்டு புதியவர்களை பணியில் அமர்த்தியதாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.  
அரசர் பாசமுள்ளவர் என்றும், அக்சபாடல் (நவீன: வரி வசூல் துறை) அலுவலகங்களுக்கு முந்தைய எதிரிகளை நியமிப்பதில் பெயர் பெற்றவர் என்றும் கூறப்படுகிறது.
# அனந்தன் (அரசன்)

## போர்கள்

அனந்தன், தனது ஆட்சியின் போது மற்ற மன்னர்களை விட பல வெற்றிகளைப் பெற்றதாக நம்பப்படுகிறது. ஆனால் வரலாற்றாசிரியர்களால் சேகரிக்கப்பட்ட சான்றுகள் இதை இன்னும் உறுதிப்படுத்தவில்லை. திரிபுவனன் என்பவர் இவரது இராணுவத்தின் தளபதியாக இருந்தார். இவருடைய படைகளுக்கு பெரும்பாலும் தமராவிலிருந்து ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்டன. படைத்தலைவன் அனந்தனுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்து அவனுக்கு எதிராகப் போர் தொடுத்தான். இருப்பினும், இராணுவம் திரிபுவனனைப் பின்தொடரவில்லை. அதற்கு பதிலாக மன்னரை ஆதரித்தது. இறுதியில், திரிபுவனன் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு அரசனிடம் தன்னை ஒப்படைத்தான். சாலவாகனின் (சலகார) ஆட்சியின் போது சம்பாவுடன் காஷ்மீரின் மோதல்களின் கணக்குகளும் பதிவுகளில் உள்ளன. அனந்தன் பிந்தையவரைக் கொன்ற பிறகு, இராச்சியம் இவரது சார்புடையதாக மாறியது. அனந்தனின் போர்களின் விளைவாக காஷ்மீரால் கீழ்ப்படுத்தப்பட்ட ஒன்பது அண்டை இராச்சியங்களில் சம்பா இராச்சியம் இருந்தது.
# அனந்தன் (அரசன்)

## சொந்த வாழ்க்கை

குலு பகுதியில் திரிகர்த நாட்டின் அரசராக இருந்த காங்க்ராவின் மகள் சூர்யமதியை (அல்லது சுபதா) ஆனந்தன் மணந்தார். இவர் சைவ சமயத்தைப் பின்பற்றினார். மேலும், பல கோவில்களின் புரவலராகவும் அறியப்பட்டார். இவர்களுக்கு சிக்கந்தர் சா மிரி என்ற ஒரு மகன் இருந்தார் .
# அனந்தன் (அரசன்)

## இறப்பு

அனந்தனுக்கு கலாசா (அல்லது கல்சா) என்ற மகனும் இருந்தான். பொ.ச.1063-இல் இவனை இராணி சூர்யமதி அரியணையில் அமர்த்த முயன்றார். மன்னன் இதை ஏற்கவில்லை. இதன் விளைவாக இவர்களின் உறவு பாதிக்கப்பட்டது. கிட்டத்தட்ட இருபது ஆண்டுகளாக தொடர்ந்த பகைக்கு வழிவகுத்தது. சூர்யமதி இறுதியில் தன் கணவனைத் தங்கள் மகனுக்கு ஆதரவாக பதவி விலக வற்புறுத்தியதாக ஒரு கணக்கு கூறுகிறது. 1063 ஆம் ஆண்டில், அனந்தன் பதவியிலிருந்து விலகியபோது, இவரது மகன் இவரை மோசமாக நடத்தினார். மேலும் தனது தந்தை அரண்மனையை விட்டு வெளியேறி பர்னோத்சாவில் (தற்போது பூஞ்ச் ) தங்க வைத்தார். இது குடும்பத்தை சிதைத்தது. பொ.ச.1068-இல் அனந்தன் தனது வயிற்றில் கத்தியால் குத்திக்கொண்டு தற்கொலை செய்து கொண்டார். இவரது மனைவி தனது கணவரின் இறுதிச் சடங்கில் தீ வைத்துக்கொண்டு உடன்கட்டை ஏறினார்.
# சரஸ்வதி பர்வதம் I

**சரஸ்வதி பர்வதம் I** (*Saraswati Parbat I*, இந்தி: सरस्वती पर्वत I) என்பது இமயமலையில் அமைந்துள்ள ஒரு மலைச் சிகரமாகும். இது இந்தியாவின் உத்தரகண்ட் மாநிலத்தில் உள்ளது. இது முழுக்க முழுக்க இந்தியாவிற்குள் அமைந்துள்ள மலைகளில் 45வது உயரமான மலையாகும். இந்த வகையில் மிக உயரமான மலை நந்தா தேவி ஆகும். சரஸ்வதி பர்வதம் I உலகின் 311வது உயரமான சிகரமாகும். இந்த சிகரமானது 6940 மீட்டர் அல்லது 22769 அடி உயரம் கொண்டது. இது காமெட் ஜாஸ்கர் மலைத்தொடரின் கீழ் வருகிறது. இந்த சிகரத்தை அடைய முதன்முதலில் இந்திய-யப்பானிய பெண்கள் பயணத்தில் சந்தோஷ் யாதவ் தலைமையில், (தலைவர்), ரெய்கோ தெரசாவா (ஜப்பானிய தலைவர்) முயற்சி செய்யப்பட்டது.
# சரஸ்வதி பர்வதம் I

## மலை ஏற்ற வரலாறு

இந்த சிகரத்தில் முதன் முதலில் இந்தோ-யப்பானிய பெண்கள் பயணத்தில் 18 ஆகத்து 1992 அன்று ஏறினர். இப்பயணமானது சந்தோஷ் யாதவ், (தலைவர்) மற்றும் ரெய்கோ தெரசாவா (யப்பானியத் தலைவர்) தலைமையில் மேற்கொள்ளப்பட்டது. குழுவின் மற்ற உறுப்பினர்களாக ரீட்டா படேல், (மருத்துவர்) அல்பனா பாங்டே, டகாகோ கட்டோ, மயூமி சிராசாவா, எமிகோ யமகுச்சி, யோஷி கமேடா, எரி குசுதா (யப்பானியர்), ஜோதிகா நேகி, பனிதா திமுங்பி, மம்தா தாகூர் (இந்தியர்) ஆகியோர் இருந்தனர். இந்திய அணி 18 ஆகத்து 1992 அன்று மாலை 4 மணிக்கு சிகரத்தின் உச்சியை முதன்முதலில் அடைந்தது. மறுநாள் ஆகத்து 19 அன்று ஜப்பானிய அணியும் உச்சியை அடைந்தது. இவர்கள் உச்சியை அடைய 3 முகாம்களை அமைத்தனர்.
# சரஸ்வதி பர்வதம் I

## அண்டை மற்றும் துணை சிகரங்கள்

சரஸ்வதி பவதம் I இன் அண்டை அல்லது துணை சிகரங்கள்:  
- காமெட், 7,756 மீ ( **25,446**&nbsp;அடி),
- **முகுத் பவதம்**, 7,242 மீ (23,760&nbsp;அடி),
- **அபி கமின்**, 7,355 மீ (24,131&nbsp;அடி)
- **சாம்ராவ் பர்வதம் I**, 6,910 மீ (24,131&nbsp;அடி)
# சரஸ்வதி பர்வதம் I

## பனிப்பாறைகளும் ஆறுகளும்

பால்பாலா பனிப்பாறை . சரசுவதி ஆறு .
# சரஸ்வதி பர்வதம் II

**சரஸ்வதி பவதம் II** (*Saraswati Parbat II*) என்பது இந்தியாவின் உத்தரகண்ட் மாநிலத்தில் உள்ள கர்வால் இமயமலையில் உள்ள ஒரு சிகரம் ஆகும். சரஸ்வதி பர்வதம் II இன் உயரம் மற்றும் இதன் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதி உயரமாகும். இது முழுக்க முழுக்க உத்தரகண்டிற்குள் அமைந்துள்ள 37வது உயரமான சிகரம் ஆகும். நந்தா தேவி, இந்த வகையில் மிக உயரமான மலையாகும். இது காமெட் ஜாஸ்கர் மலைத்தொடரின் கீழ் வருகிறது. இது சரஸ்வதி பர்வதம் I மற்றும் சாம்ராவ் பர்வதம் I இடையே அமைந்துள்ளது. இது சாம்ராவ் பர்வதம் I இல் இருந்து ) 3.1 கி.மீ. NNW தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இதன் மிக அருகில் உள்ள சரஸ்வதி பர்வதம் I 6,940 மீட்டர் (22,769 அடி) உயரம் கொண்டது. மேலும் இது முகுத் பர்வதத்தில் இருந்து 9.1 கி.மீ. NNW 7,242 மீட்டர் (23,760 அடி) அமைந்துள்ளது. மற்றும் 7.1 கி.மீ. மேற்கில் பால்பாலா (மலை) 6,416 மீட்டர் (21,050 அடி) அமைந்துள்ளது.
# சரஸ்வதி பர்வதம் II

## அண்டை மற்றும் துணை சிகரங்கள்

சரஸ்வதி பர்வதம் II இன் அண்டை அல்லது துணை சிகரங்கள் :  
- காமெட் : ,
- அபி கமின் : ,
- முகுத் பர்பத் : ,
- சாம்ராவ் பர்பத் I : ,
- சரஸ்வதி பர்வதம் I : ,
- பல்பாலா (மலை) : ,
# சரஸ்வதி பர்வதம் II

## பனிப்பாறைகளும் ஆறுகளும்

தென்மேற்குப் பகுதியில் உத்தரி சாம்ராவ் பனிப்பாறை, தகட்சினி சாம்ராவ் பனிப்பாறை, பல்பாலா பனிப்பாறை, காக்யான் பனிப்பாறை மற்றும் பாஸ்கிமி கமெட் பனிப்பாறை உள்ளது. இந்த பனிப்பாறைகள் அனைத்தும் சரசுவதி ஆற்றில் தங்கள் தண்ணீரை வெளியேற்றுகின்றன. இது கங்கை ஆற்றின் முக்கிய துணை ஆறுகளில் ஒன்றான மானா கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள கேசவ் பிரயாகில் அலக்நந்தா ஆற்றுடன் இணைகிறது. அலக்நந்தா ஆறு, கங்கை ஆற்றின் மற்ற முக்கிய துணை ஆறுகளான பாகீரதி ஆற்றுடன் தேவப்பிரயாகையில் கலந்து கங்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
# லாரியம்

**லாரியம்** அல்லது **லாவ்ரியோ** (*Laurium* அல்லது *Lavrio* ; (பின்னர் ); கிமு 11 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதிக்கு முன்: Θορικός *தோரிகோஸ்* ; இடைக்காலம் முதல் 1908 வரை: *Εργαστήρια எர்கஸ்டிரியா* ) என்பது கிரேக்கத்தின் அட்டிகாவின் தென்கிழக்கு பகுதியில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் லாவ்ரியோட்டிகி நகராட்சியின் தலைமையகம் ஆகும். லாரியம் அதன் வெள்ளி சுரங்கங்களுக்கு பாரம்பரியக் காலத்தில் பிரபலமானது. இங்கு கிடைத்த வெள்ளி உலோகம் முக்கியமாக நாணயத்திற்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. லாவ்ரியன் தொல்லியல் அருங்காட்சியகம் இந்த சுரங்கங்களின் கதையின் பெரும்பகுதியைக் காட்டுகிறது.
# தனமஞ்சரி பல்கலைக்கழகம்

**தனமஞ்சரி பல்கலைக்கழகம்** (*Dhanamanjuri University*) என்பது இந்தியாவின் மணிப்பூர், இம்பாலில் அமைந்துள்ளமாநிலப் பல்கலைக்கழகம் ஆகும்.