# வங்காளதேசத்தில் பெண்கள்

கடந்த சில நூற்றாண்டுகளில் வங்காளதேசத்தில் பெண்களின் நிலை பல முக்கியமான மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டுள்ளது. 1971இல் நாடு சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து வங்காளதேச பெண்கள் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளனர். கடந்த நான்கு தசாப்தங்களாக பெண்களுக்கான அரசியல் அதிகாரம், சிறந்த வேலை வாய்ப்புகள், கல்வி வாய்ப்புகள் அதிகரித்தல் மற்றும் அவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க புதிய சட்டங்களை ஏற்றுக்கொள்வது ஆகியவை காணப்படுகின்றன. இருப்பினும் பெண்களின் உரிமைகள் தொடர்பான வங்காளதேசத்தின் கொள்கைகள் ஆணாதிக்க விழுமியங்களால் பாதிக்கப்படுகின்றன. 2018இன் கணக்கெடுப்பின்படி, வங்காளதேசதில் பிரதமர், நாடாளுமன்ற சபாநாயகர், எதிர்க்கட்சித் தலைவர் போன்ற பதவிகளில் பெண்கள் இருந்துள்ளனர். 1988 முதல் வங்காளதேசம் ஒரு ஆணை பிரதமராக தேர்ந்தெடுக்கவில்லை.
வரலாறு
உடல்நலம், ஊட்டச்சத்து, கல்வி மற்றும் பொருளாதார செயல்திறன் பற்றிய கிடைக்கக்கூடிய தகவல்கள் 1980களில் வங்காளதேசத்தில் பெண்களின் நிலை ஆண்களை விட கணிசமாக குறைவாகவே இருந்தன என்பதைக் குறிக்கிறது. பெண்கள், வழக்கத்திலும் நடைமுறையிலும், தங்கள் வாழ்க்கையின் எல்லா அம்சங்களிலும் ஆண்களுக்கு அடிபணிந்தவர்களாக இருந்தனர்; அதிக சுயாட்சி என்பது பணக்காரர்களின் சலுகை அல்லது மிகவும் ஏழைகளின் தேவை.  
பெரும்பாலான பெண்களின் வாழ்க்கை அவர்களின் பாரம்பரிய பாத்திரங்களை மையமாகக் கொண்டிருந்தது. மேலும் அவர்களுக்கு சந்தைகள், உற்பத்தி சேவைகள், கல்வி, சுகாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் உள்ளூர் அரசாங்கத்திற்கான மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுகல் இருந்தது. இந்த வாய்ப்புகளின் பற்றாக்குறை அதிக கருவுறுதல் முறைகளுக்கு பங்களித்தது. இது குடும்ப நல்வாழ்வைக் குறைத்தது. குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு மற்றும் பொதுவாக மோசமான ஆரோக்கியத்திற்கு பங்களித்தது. கல்வி மற்றும் பிற தேசிய வளர்ச்சி இலக்குகளை விரக்தியடையச் செய்தது. உண்மையில், விளிம்புநிலை வறுமை பெண்களை கடுமையாக தாக்குகிறது. உடல்நலம், கல்வி மற்றும் பயிற்சி ஆகியவற்றிற்கான பெண்களின் அணுகல் குறைவாக இருந்த வரை, பெண் மக்களிடையே உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் மோசமாக இருந்தன.  
1980களின் பிற்பகுதியில் சுமார் 82 சதவீத பெண்கள் கிராமப்புறங்களில் வாழ்ந்தனர். பெரும்பான்மையான கிராமப்புற பெண்கள், ஒருவேளை 70 சதவீதம் பேர் சிறு விவசாயியாக, குத்தகைதாரராக மற்றும் நிலமற்ற வீடுகளில் இருந்தனர்; பலர் பகுதிநேர அல்லது பருவகாலமாக, பொதுவாக அறுவடைக்கு பிந்தைய நடவடிக்கைகளில் தொழிலாளர்களாக பணிபுரிந்தனர். மேலும் மிகக் குறைந்த ஊதியத்தையேப் பெற்றனர். மற்றொரு 20 சதவிகிதம், பெரும்பாலும் ஏழை நிலமற்ற வீடுகளில், சாதாரண உழைப்பு, சேகரித்தல், பிச்சை எடுப்பது மற்றும் பிற ஒழுங்கற்ற வருமான ஆதாரங்களை சார்ந்தது; பொதுவாக, அவர்களின் வருமானம் வீட்டு பிழைப்புக்கு அவசியமானது. மீதமுள்ள 10 சதவிகித பெண்கள் முக்கியமாக தொழில்முறை, வர்த்தகம் அல்லது பெரிய அளவிலான நில உரிமையாளர் பிரிவுகளில் உள்ள வீடுகளில் இருந்தனர், அவர்கள் வழக்கமாக வீட்டிற்கு வெளியே வேலை செய்யவில்லை.  
பெண்களின் பொருளாதார பங்களிப்பு கணிசமானதாக இருந்தது. ஆனால் பெரும்பாலும் அறியப்படாதது. சமையலறையில் செய்யப்பட்ட அறுவடைக்கு பிந்திய பணிகள் மற்றும் கால்நடைகள், கோழிகள் மற்றும் சிறிய தோட்டங்களை பராமரிப்பதற்கு கிராமப்புறங்களில் பெண்கள் பொறுப்பேற்றனர். நகரங்களில் பெண்கள் உள்நாட்டு மற்றும் பாரம்பரிய வேலைகளை நம்பியிருந்தனர். ஆனால் 1980களில் அவர்கள் பெருகிய முறையில் உற்பத்தி வேலைகளில், குறிப்பாக ஆயத்த ஆடைத் தொழிலில் பணியாற்றினர். அதிக கல்வி கற்றவர்கள் அரசு, சுகாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் கற்பித்தல் ஆகியவற்றில் பணியாற்றினர். ஆனால் அவர்களின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. மக்கள்தொகை வளர்ச்சியின் தொடர்ச்சியான உயர் விகிதங்கள் மற்றும் சமையலறையை அடிப்படையாகக் கொண்ட வேலைகள் குறைந்து வருவதால், அதிகமான பெண்கள் வீட்டிற்கு வெளியே வேலை தேடுகிறார்கள். அதன்படி, 1974 மற்றும் 1984க்கு இடையில் பெண் தொழிலாளர் பங்கேற்பு விகிதம் இரட்டிப்பாகியது. அது கிட்டத்தட்ட 8 சதவீதத்தை எட்டியது. 1980களில் பெண்களின் ஊதிய விகிதங்கள் குறைவாக இருந்தன, பொதுவாக ஆண் ஊதிய விகிதங்களில் 20 முதல் 30 சதவீதம் வரை இருக்கும்.  
2019 ஆம் ஆண்டில் வங்காளதேசத்தின் உச்ச நீதிமன்றம் திருமண பதிவு படிவங்களில், திருமணமாகாத பெண்களை விவரிக்கப் பயன்படும் "கன்னி" என்று பொருள்படும் ஒரு வார்த்தையை மாற்ற வேண்டும். அதாவது "திருமணமாகாத பெண்
வங்காளதேசத்தின் உத்தியோகபூர்வ மதம் இஸ்லாம், 90% க்கும் அதிகமான மக்கள் முஸ்லிம்கள் ஆவர்.