# ஈரானின் வரலாறு

## செவ்வியல் பண்டைக் காலம்

### மீடியா, அகாமனிசியப் பேரரசுகள் (678–330 பொ. ஊ. மு.)

பொ. ஊ. மு. 646-இல் அசிரிய மன்னனான அசூர்பனிபால் சூசாவைச் சூறையாடினார். இப்பகுதியில் ஈலாமிய முதன்மை நிலையை இது முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. 150 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அருகிலிருந்த வடக்கு மெசொப்பொத்தேமியாவின் அசிரிய மன்னர்கள் மேற்கு ஈரானின் மீடியாப் பழங்குடியினங்களை வெல்ல விரும்பினர். அசிரியாவிடமிருந்து வந்த அழுத்தத்தின் கீழ் மேற்கு ஈரானியப் பீடபூமியிலிருந்த சிறிய இராச்சியங்கள் அதிகரித்து வந்த நிலையாக பெரிய மற்றும் மிக மையப்படுத்தப்பட்ட அரசுகளாக ஒன்றிணைந்தன. உரார்துவும் பின்னர் வெல்லப்பட்டு மீடியர்களால் கலைக்கப்பட்டது. ஈரானை ஒரு தேசம் மற்றும் பேரரசாகத் தொடங்கியதற்குக் காரணமானவர்களாக மீடியர் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். முதல் ஈரானியப் பேரரசை இவர்கள் நிறுவினர். மீடியர்கள் மற்றும் பாரசீகர்களின் ஓர் ஒன்றிணைந்த பேரரசான அகாமனிசியப் பேரரசை (அண். 550–330 பொ. ஊ. மு.) சைரசு நிறுவும் வரை அக்காலத்தில் மிகப் பெரிய பேரரசாக இது திகழ்ந்தது.  
பதிலுக்கு பேரரசர் சைரசு மீடிய, லிடிய மற்றும் புது பாபிலோனியப் பேரரசுகளைப் பதவியிலிருந்து தூக்கி எறிந்தார். அசிரியாவைக் காட்டிலும் மிகப் பெரிய ஒரு பேரரசை உருவாக்கினார். மிக கனிவான கொள்கைகளின் மூலம் பாரசீக ஆட்சிக்கு தன்னுடைய குடிமக்களை இணங்க வைக்க இவரால் முடிந்தது. இவரது பேரரசு மிக நீண்ட காலத்திற்கு நீடித்திருந்தது இதில் ஒரு விளைவாகும். அசிரிய மன்னனைப் போலவே பாரசீக மன்னனும் "மன்னர்களின் மன்னர்", *xšāyaθiya xšāyaθiyānām* (நவீன பாரசீகத்தில் *ஷாஹன்ஷா*) என்ற பட்டத்தைப் பயன்படுத்தினார். இப்பட்டத்தைக் கிரேக்கர்கள் மெகாசு பசிலெயசு என்று அறிந்திருந்தனர்.  
சைரசுவின் மகனான இரண்டாம் காம்பிசெஸ் இப்பகுதியின் கடைசி முதன்மையான சக்தியான பண்டைய எகிப்தை வென்றார். எகிப்தின் இருபத்தி ஆறாம் வம்சம் வீழ்ச்சியடைவதற்கு இது காரணமானது. எகிப்திலிருக்கும் போதோ அல்லது எகிப்தை விட்டுப் புறப்படும் போதோ இவருக்கு உடல் நலக்குறைவு ஏற்பட்டு இறந்தார். இதன் காரணமாக பண்டைய எகிப்தியக் கடவுள்களிடம் பக்தியின்மை காரணமாக இவர் மரணமடைந்தார் என கதைகள் உருவாயின. இதை எரோடோட்டசு குறிப்பிட்டுள்ளார். இரண்டாம் காம்பிசெசின் இறப்பிற்குப் பிறகு முறைமை வாய்ந்த அகாமனிசிய முடியரசனான பர்தியாவைப் பதவியிலிருந்து தூக்கி எறிந்து விட்டு அகாமனிசிய அரியணையில் தாரியசு அமர்ந்தார். பிறகு தனது இராச்சியம் முழுவதும் கிளர்ச்சிகளை ஒடுக்கினார். ஒரு வெற்றியாளராக, அகாமனிசியப் பேரரசின் ஒரு துணை வழித் தோன்றலான தன்னுடைய உறுப்பினர் நிலையை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஆட்சி செய்வதற்கான தனது கோரிக்கையை தாரியசு கொண்டிருந்தார்.  
தாரியசின் முதல் தலைநகரமானது சூசாவில் அமைந்திருந்தது. பெர்சப்பொலிசில் ஒரு கட்டமைப்புத் திட்டத்தை இவர் தொடங்கினார். நைல் மற்றும் செங்கடலுக்கு இடையில் ஒரு கால்வாயை இவர் மீண்டும் கட்டமைத்தார். நவீன சுயஸ் கால்வாய்க்கு ஒரு முன்னோடி இதுவாகும். விரிவான சாலை அமைப்பை இவர் மேம்படுத்தினார். இவரது ஆட்சிக் காலத்தின் போது தான் அரச சாலை (வரைபடத்தில் காட்டப்பட்டுள்ளது) குறித்து முதன் முதலில் குறிப்பிடப்பட்டது. சீரான இடைவெளிகளுடன் கூடிய நிலையங்களுடன் சூசாவிலிருந்து சர்திசு வரையிலும் முழுவதுமாக அமைந்திருந்த ஒரு மிகப் பெரிய நெடுஞ்சாலை இந்த அரச சாலையாகும். தாரியசுக்குக் கீழ் முக்கியமான சீர்திருத்தங்கள் கொண்டு வரப்பட்டன. *தரிக்* (தங்க நாணயம்) மற்றும் செகல் (வெள்ளி நாணயம்) ஆகிய வடிவங்களில் நாணயங்களானவை தரப்படுத்தப்பட்டன (நாணய முறையானது ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் முந்தைய காலத்தில் லிடியாவில் அண். பொ. ஊ. மு. 660-இல் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால், தரப்படுத்தப்படவில்லை.). தாரியசின் ஆட்சியின் கீழ் நிர்வாகத் திறனானது அதிகரித்தது.  
பழைய பாரசீக மொழியானது அரசின் கல்வெட்டுகளில் தோன்றுகிறது. ஆப்பெழுத்தின் ஒரு தனிச் சிறப்பிற்குரிய பின்பற்றப்பட்ட வடிவத்தில் இது எழுதப்பட்டுள்ளது. பேரரசர் சைரசு மற்றும் தாரியசுக்குக் கீழ் அக்காலம் வரை மனித வரலாற்றிலேயே அமைக்கப்பட்டிருந்த மிகப் பெரிய பேரரசாக பாரசீகப் பேரரசு இறுதியாக உருவானது. அறியப்பட்ட உலகத்தின் பெரும்பாலான பகுதியை நிர்வகித்து ஆட்சி செய்தது. மேலும், ஐரோப்பா, ஆசியா மற்றும் ஆப்பிரிக்கா ஆகிய கண்டங்களில் பரவியிருந்தது. இப்பேரரசு உருவாக்கப்பட்டதும் கூட இப்பேரரசின் மிகப் பெரிய சாதனையாக இருந்தது. உலகின் முதல் வல்லரசாக பாரசீகப் பேரரசு திகழ்ந்தது. பிற பண்பாடுகள் மற்றும் சமயங்களுக்கு சகிப்புத் தன்மை மற்றும் மரியாதை வழங்கிய ஒரு மாதிரியை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக இது அமைந்திருந்தது.  
பொ. ஊ. மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டின் பிந்தைய பகுதியில் தாரியசு தன்னுடைய ஐரோப்பியப் போர்ப் பயணத்தைத் தொடங்கினார். இப்பயணத்தில் இவர் பயோனியர்களைத் தோற்கடித்தார். திரேசுவை வென்றார். அனைத்து கடற்கரை கிரேக்க நகரங்களையும் அடிபணிய வைத்தார். தன்யூபு ஆற்றைச் சுற்றியிருந்த ஐரோப்பிய சிதியர்களைத் தோற்கடித்தார். பொ. ஊ. மு. 512/511-இல் மாசிடோன் பாரசீகத்திற்குக் குத்தகை இராச்சியமானது.  
பொ. ஊ. மு. 499-இல் மிலீட்டசில் ஒரு கிளர்ச்சிக்கு ஏதென்சு தனது ஆதரவைக் கொடுத்தது. சார்திசு சூறையாடப்படுவதில் இது முடிவடைந்தது. கிரேக்க முதன்மை நிலத்திற்கு எதிராக அகாமனிசியப் படையெடுப்பு ஏற்படுவதற்கு இது காரணமானது. இவை கிரேக்க பாரசீகப் போர்கள் என்று அறியப்படுகின்றன. பொ. ஊ. மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதி வரை இவை நடைபெற்றன. ஐரோப்பிய வரலாற்றில் மிக முக்கியமான போர்களில் ஒன்றாக இது அறியப்படுகிறது. கிரேக்கம் மீதான பாரசீகத்தின் முதல் படையெடுப்பில் பாரசீகத் தளபதி மார்தோனியசு திரேசை மீண்டும் அடிபணிய வைத்தார். பாரசீகத்தின் ஒரு முழுமையான பகுதியாக மாசிடோனை ஆக்கினார். எனினும், இப்போரானது இறுதியாக பாரசீகத்தின் தோல்வியில் முடிந்தது. தாரியசுக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்த முதலாம் செர்கசு கிரேக்கம் மீதான பாரசீகத்தின் இரண்டாவது படையெடுப்பைத் தொடங்கினார். போரின் ஒரு முக்கியமான கட்டத்தில் கிரேக்க முதன்மை நிலத்தின் சுமார் பாதி பகுதியானது பாரசீகர்களால் தாக்குதல் ஓட்டத்திற்கு உள்ளானது. கொரிந்தின் பூசந்திக்கு வடக்கே உள்ள அனைத்து நிலப்பரப்புகளும் இதில் அடங்கும். எனினும், இது ஒரு கிரேக்க வெற்றியிலும் கூட முடிவடைந்தது. பிளாட்டீயா மற்றும் சலாமிசு யுத்தங்களைத் தொடர்ந்து கிரேக்க வெற்றியில் முடிவடைந்தது. இந்த யுத்தங்களில் ஐரோப்பாவில் தாங்கள் காலூன்றிய இடங்களைப் பாரசீகர்கள் இழந்தனர். இறுதியாக அங்கிருந்து பின் வாங்கினர். கிரேக்க பாரசீகப் போர்களின் போது பாரசீகர்கள் முக்கிய நிலப்பகுதி அனுகூலங்களைப் பெற்றனர். முதலில் பொ. ஊ. மு. 480 மற்றும் மீண்டும் பொ. ஊ. மு. 479 ஆகிய ஆண்டுகளில் அவர்கள் இரு முறை ஏதென்சைக் கைப்பற்றித் தரைமட்டமாக்கினர். எனினும், கிரேக்கர்களின் ஒரு தொடர்ச்சியான வெற்றிகளுக்குப் பிறகு பாரசீகர்கள் பின் வாங்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். இவ்வாறாக, மாசிடோனியா, திரேசு மற்றும் ஐயோனியா ஆகிய இடங்களின் கட்டுப்பாட்டை பாரசீகர்கள் இழந்தனர். ஏதென்சின் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட டெலியன் கூட்டணிக்குக் கீழ் ஏராளமான கிரேக்க நகர அரசுகளுடன் சேர்ந்து இரண்டாவது பாரசீகப் படையெடுப்பை கிரேக்கமானது வெற்றிகரமாக முறியடித்ததற்குப் பிறகு சண்டையானது பல தசாப்தங்களுக்கு தொடர்ந்தது. பொ. ஊ. மு. 449-இல் கால்லியாசு அமைதி உடன்பாட்டுடன் கிரேக்க பாரசீகப் போர்கள் முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டன. பொ. ஊ. மு. 404-இல் இரண்டாம் தாரியசின் இறப்பைத் தொடர்ந்து அமியுர்தயுசின் கீழான எகிப்து கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டது. பொ. ஊ. மு. 343 வரை எகிப்தை மீண்டும் வெல்லும் பாரசீக முயற்சிகளை பிந்தைய பார்வோன்கள் வெற்றிகரமாக எதிர்த்துப் போராடினர். பொ. ஊ. மு. 343-ஆம் ஆண்டு எகிப்து மூன்றாம் அர்தசெராக்சசால் மீண்டும் வெல்லப்பட்டது.