# கமலா பந்த்

## ஆரம்பக்கால வாழ்க்கை

ஒரு உழைக்கும் குடும்பத்தில் பிறந்த பந்த், பள்ளியில் இருந்தபோது பல்வேறு மாணவர் இயக்கங்களில் பங்கேற்கத் தொடங்கினார். அவரது சமூக செயல்பாடு, சிப்கோ இயக்கத்தில் ஈடுபட்ட ஆர்வலர்களுடன் கொண்ட தொடர்பு மூலம் தொடங்கியது. இவர் முதுகலைப் பட்டம் மற்றும் குமாவோன் பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டப் பட்டம் பெற்றவர். 80 களில் இவர் குமாவானில் வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றினார். அப்பொழுது அப்பகுதியில் பணியாற்றிய சில பெண் வழக்கறிஞர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார்.  
ஷம்ஷேர் சிங் பிஷ்ட் மற்றும் உத்தரகண்ட் ஷங்கர்ஷ் வாஹினியின் பிற முக்கியக் தலைவர்களுடன் சிப்கோ இயக்கத்தில் ஈடுபட்டார். 1984 ஆம் ஆண்டில் உத்தரகண்ட் ஷங்கர்ஷ் வாஹினியின் தலைவராக இருந்தபோது பந்தின் சமூக செயல்பாடு மற்றும் கிளர்ச்சி அரசியலின் பின்னணி புதிய உயரங்களை எட்டியது. இவர் குமாவோனில் புகழ்பெற்ற *நாஷா நஹி ரோஜ்கர் தோ* இயக்கத்தை வழிநடத்தினார், அப்போது இவர் கிளர்ச்சி செய்து 11 நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்தார், முந்தைய உ.பி. அரசாங்கம் குமாவோனின் கிராமப்புறத்தில் முழுமையான மதுவிலக்கிற்கு உத்தரவிட்டபின் அதைக் கைவிட்டார். குமாவுனின் தராய் பிராந்தியத்தில் குத்தகைதாரர்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடினார். பெண்கள் கடத்தல் உள்ளிட்ட சம்பவங்களில் கவனம் செலுத்தி, பெண்கள் உரிமைகளுக்காகவும் இவர் பணியாற்றினார்.  
1990 ஆம் ஆண்டில் பந்த், உமா பட், ஷீலா ராஜ்வார் மற்றும் பசந்தி பதக் ஆகியோர் இணைந்து பெண்கள் மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகளை மையமாகக் கொண்ட பிராந்தியத்தின் முதல் பத்திரிகையை நிறுவினர், *உத்தரா*, அதாவது "வடக்கின்" என்று பொருள்படும். 2015 ஆம் ஆண்டில் 25 ஆண்டுக்கால வெளியீட்டைக் கொண்டாடிய *உத்தரா,* உத்தரகண்ட் மாநிலத்தில் வசிக்கும் பல பெண்களுக்குக் குரல் கொடுக்க உதவியது, பெண்களை "ஆதரவை விட மரியாதை தேவைப்படும் சம பாலினமாக" முன்வைத்தது. அதன் பிறகு 1992 ஆம் ஆண்டில், டேராடூன் பிராந்தியத்தில் உள்ள மற்ற பெண்களுடன் பிரகதிஷீல் மகிளா மஞ்ச் உருவாக்கப்பட்டது. இடஒதுக்கீட்டிற்கு எதிரான இயக்கத்தைத் தனி மாநில இயக்கமாக மாற்றுவதில் *மாஞ்ச்* முக்கியப் பங்கு வகித்தது.  
1994 ஆம் ஆண்டில், பிரபலமற்ற முசாபர்நகர் காண்டிற்குப் பிறகு, பந்த் முன்னணியிலிருந்து தலைமை தாங்கி, அப்பகுதியின் அனைத்துப் பகுதிகளிலிருந்தும் பெண்களை ஒன்றிணைத்து, உத்தரகண்ட் மகிளா மஞ்ச் (யு. எம். எம்.) என்ற தனி மாநிலத்தைக் கோரி ஒரு பெரிய அமைப்பை உருவாக்கினார். இந்த அமைப்புத் தனி மாநிலத்திற்கான போராட்டத்திற்கு முன்னணியில் நிற்பது மட்டுமல்லாமல், உலகில் எங்கும் உள்ள அனைத்துப் பெண்கள் போராட்டச் சக்திகளில் ஒன்றாகும். அவரது தலைமையின் கீழ் யு. எம். எம், கெய்சைன் (குமாவோன் மற்றும் கார்வாலாவின் இரண்டு முக்கியப் பகுதிகளின் மையத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய மலை நகரத்தை மாநிலத்தின் தலைநகராக நியமிக்க வேண்டும் என்று கோரியது, இது மாநிலக் குடிமக்களின் நீண்டகால ஒடுக்கப்பட்ட கோரிக்கையாக இருந்தது.  
முழு மாநில அந்தஸ்தை அடைந்த பிறகும் இன்றும், யு. எம். எம் பெண்கள் உரிமைகள், மாநிலத்தில் வசிப்பவர்களின் அடிப்படை மனித உரிமைகள், மதுபானத் தடை, பெண்கள் கடத்தலைத் தடுத்தல், அரசு நடத்தும் பள்ளியில் கல்வி சீர்திருத்தங்கள், கிராம சபைகளுக்கு அதிகாரமளித்தல் மற்றும் ஜல், ஜங்கிள் மற்றும் ஜமீன் பிரச்சினைகள் ஆகியவற்றிற்காகப் போராடுகிறது. தற்போது முன்னணி யு. எம். எம் உடன் இணைந்து, உத்தரகண்ட் மாநிலத்தில் **ஸ்வராஜ் அபியான்** அமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளராகத் தலைமை ஏற்றுத் தனது பல பெண் மற்றும் ஆண் தோழர்களுடன் இணைந்து போராட்டத்தைத் தீவிரமாக முன்னெடுத்துச் செல்கிறார். பந்த் தனது மாநிலத்தில் வயதான பெண்களுக்காகக் குரல் கொடுத்துள்ளார், இதன் மூலம் 2014 ஆம் ஆண்டில், முதலமைச்சர் ஹரிஷ் ராவத், முதியவர்களுக்கு உதவுவதற்காக ஓர் உணவுப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தைத் தொடர முடிவு செய்துள்ளார்.  
2015 ஆம் ஆண்டில், உத்தரகண்ட் மாநில மகளிர் ஆணையத்தின் துணைத் தலைவராக ஒரு திருநங்கை ஒருவர் நியமிக்கப்பட்டதை இவர் எதிர்த்தார், ஏனெனில் ஒரு திருநங்கைப் பெண்ணால் "பெண்களின் பிரச்சினைகளைப் புரிந்துகொண்டு அனுதாபம் கொள்ள முடியும்" என்று இவர் நினைக்கவில்லை.  
பள்ளிகளில், குறிப்பாக பள்ளிக் கட்டணங்களை உயர்த்தும் தனியார்ப் பள்ளிகளில் நியாயமான கல்விக் கட்டணங்களுக்கு இவர் சமீபத்தில் அழைப்பு விடுத்துள்ளார். போராட்டங்களை ஒழுங்கமைக்க இவர் உதவினார் மற்றும் உத்தரகண்ட் தனியார் பள்ளிகளைச் சுற்றியுள்ள பிரச்சனைகள் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த இயக்கத்தைத் தொடங்கினார்.