wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# காத்மாண்டு சமவெளி

**காத்மாண்டு சமவெளி**யில் (Kathmandu Valley) (, நேபாளத்தின் தேசியத் தலைநகரமாக காட்மாண்டு நகரம் உள்ளது. பல பண்பாடு, வரலாறு, இயற்கைச் சின்னங்கள் கொண்ட காத்மாண்டு சமவெளியில் புகழ் பெற்ற இந்து மற்றும் பௌத்தக் கோயில்களும், தேசியப் பூங்காக்களையும் கொண்டுள்ளது. காத்மாண்டு சமவெளியில் ஏழு உலகப் பாரம்பரியக் களங்கள் உள்ளது.  
நேபாளத்தில் காத்மாண்டு சமவெளி மக்கள் தொகையும், பொருளாதார வளர்ச்சியும் கொண்டது. காத்மாண்டு சமவெளி காத்மாண்டு மாவட்டம், லலித்பூர் மாவட்டம், சித்வான் மாவட்டம், பக்தபூர் மாவட்டம் என நான்கு மாவட்டங்களையும், காட்மாண்டு, லலித்பூர், பரத்பூர், வீரகஞ்ச் என நான்கு மாநகராட்சிகளையும் கொண்டுள்ளது.  
தற்கால நேபாள அரசின் பெரும்பாலான அரசு அலுவலகங்கள் காத்மாண்டு சமவெளியில் உள்ளதால், நேபாளத்தின் பொருளாதார மையமாக விளங்குகிறது. ஏப்ரல், 2015ல் காத்மாண்டு சமவெளியில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கத்தால் பல கட்டிடங்கள் சிதைந்தது.மேலும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கொல்லப்பட்டனர் அல்லது படுகாயமடைந்தனர். இந்நிலநடுக்கத்தால் காத்மாண்டு சமவெளியின் உள்கட்டமைப்புகள் சீர்குலைந்தது.
# காத்மாண்டு சமவெளி

## வரலாறு

### பண்டைய வரலாறு

பரத கண்டத்தின் காத்மாண்டு சமவெளியில், முதலில் கிராதர்கள் கிராத நாட்டை நிறுவினர்.  
மௌரியப் பேரரசர் அசோகரின் மகளான சாருமதி, கிமு மூன்றாம் நூற்றாண்டில், பதான் எனப்படும் லலித்பூர் நகரத்தில் தூபிகளை நிறுவினார்.  
வைசாலி நாட்டின் லிச்சாவி வம்சத்தினர், காத்மாண்டு சமவெளியைக் கைப்பற்றி, கிபி 400 முதல் கிபி 750 முடிய ஆண்டனர்.  
எட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், திபெத்திய பேரரசால் லிச்சாவிகளின் காத்மாண்டு சமவெளி வெற்றி கொள்ளப்பட்டது.  
லிச்சாவி குலத்திற்குப் பின்னர் இராகவதேவன் என்ற மன்னர் கிபி 869-இல் நிறுவிய *தாக்கூரி வம்ச அரசு* 869 முதல் 1200 முடிய காத்மாண்டு சமவெளியை ஆண்டது.
# காத்மாண்டு சமவெளி

## வரலாறு

### மத்தியகால வரலாறு

மல்ல வம்சத்தவர்கள் காத்மாண்டு சமவெளியில் பதான் நகரப் பரப்பை மேலும் விரிவு படுத்தினர். மல்ல வம்ச மன்னர் வீரதேவன் என்பவர் லலித்பூர் எனும் பாதன் நகரத்தை நிறுவினார். மல்லர்கள் காத்மாண்டு சமவெளியை கி பி 1201 முதல் 1768 முடிய ஆண்டனர்.  
மல்லர்கள் ஆட்சியில், காத்மாண்டு சமவெளியில் காட்மாண்டு, லலித்பூர் மற்றும், பக்தபூர் போன்ற நகரங்களில் காத்மாண்டு நகர சதுக்கம், பக்தபூர் நகர சதுக்கம், பாதன் நகர சதுக்கம் போன்ற அரண்மனைகளும், நகர சதுக்ககங்களும் கட்டப்பட்டது. மல்லர்களின் இறுதி மன்னரான ஜெயப்பிரகாஷ் மல்லர், கிபி 1768ல் நடைபெற்ற கீர்த்திப்பூர் போரில் நாட்டை ஷா வம்ச மன்னர்களிடம் பறிகொடுத்தார்.
# காத்மாண்டு சமவெளி

## வரலாறு

### வரலாற்று காலம்

கோர்க்கா மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா என்பவர், 1768ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற கீர்த்திப்பூர் போரில், மல்ல நாட்டவர்களை வென்று, அகண்ட நேபாள இராச்சியத்தை நிறுவினார். ஷா வம்சத்தவர்கள், காத்மாண்டு சமவெளி உள்ளிட்ட நேபாள இராச்சியத்தை 1846 முடிய ஆண்டனர்.
ஷா வம்ச மன்னர்களின் பரம்பரை அமைச்சர்களாகவும், படைத்தலைவர்களாகவும் இருந்த ராணா வம்சத்தின், ஜங் பகதூர் ராணா, கிபி 1846ல் ஷா வம்ச மன்னர்களை பொம்மை அரசர்களாக ஆக்கி ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றினார். ராணா வம்சத்தவர்கள் கிபி 1951 முடிய நேபாளத்தின் ஆட்சியார்களாக செயல்பட்டனர். கிபி 1951ல்
ராணா வம்சத்தவர்கள் ஆட்சி அதிகாரத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டு, மீண்டும் ஷா வம்சத்தின் ஆட்சி நிலைநாட்டப்பட்டது. ஷா வம்ச மன்னர்களின் ஆட்சி கிபி 2008 முடிய நீடித்தது.
# காத்மாண்டு சமவெளி

## வரலாறு

### ராணா வம்சம்

காத்மாண்டு சமவெளி உள்ளிட்ட நேபாளத்தை 1846 - 1951 முடிய ஆண்டவர்கள் ராணா வம்சத்தினர் ஆவார். ராணா வம்சத்தின் **ஜங் பகதூர் ராணா** என்பவர் 1846ல் நேபாள இராச்சியத்தின் ஆட்சி அதிகாராங்களை கைப்பற்றி, ஷா வம்ச மன்னர்களை கைப்பாவையாக வைத்துக் கொண்டு, அவரும், அவரது பரம்பரையினரும் 1951 முடிய ஆட்சி செலுத்தினார்.
# காத்மாண்டு சமவெளி

## புவியியல்

கிண்ணம் போன்ற அமைப்பில் அமைந்த காத்மாண்டு சமவெளியின் மையப் பகுதி, கடல் மட்டத்திலிருந்து 1425 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது. இச்சமவெளியின் வடக்கில் இமயமலையின் 2825 மீட்டர் உயரம் கொண்ட நாகார்ஜுன் மலைத்தொடரும், 2895 மீட்டர் உயரமுடைய பூல்சௌக் மலைத்தொடரும், 2551 மீட்டர் உயரமுடைய சந்திரகிரி மலைத்தொடரும் கொண்டது. இச்சமவெளியில் முக்கிய ஆறுகளில் ஒன்றான பாக்மதி ஆறு பாய்கிறது.  
220 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட காத்மாண்டு சமவெளியில் காத்மாண்டு மாவட்டம், லலித்பூர் மாவட்டம் மற்றும் பக்தபூர் மாவட்டம் என மூன்று மாவட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது.
காத்மாண்டு சமவெளி, நேபாளத்தின் பண்பாட்டு மற்றும் அரசியல் மையமாக உள்ளது.  
காத்மாண்டு சமவெளியின் நடுவில் சித்வான் தேசியப் பூங்காவும் மற்றும் வடக்கில் சிவபுரி நாகார்ஜுன் தேசியப் பூங்காவும் உள்ளது.
# காத்மாண்டு சமவெளி

## பார்க்க வேண்டிய இடங்கள்

காத்மாண்டு சமவெளியில் பார்க்க வேண்டிய இடங்கள்:உலகப் பாரம்பரியக் களங்களான அனுமன் தோகா நகர சதுக்கம், பக்தபூர் நகர சதுக்கம், பதான் தர்பார் சதுக்கம், பசுபதிநாத் கோவில், காத்மாண்டு நகர சதுக்கம், சித்வான் தேசியப் பூங்கா மற்றும் சிவபுரி நாகார்ஜுன் தேசியப் பூங்கா. மற்றும் ஜானகி கோயில் மற்றும் சங்கு நாராயணன் கோயில்
# காத்மாண்டு சமவெளி

## இதனையும் காண்க

- அனுமன் தோகா நகர சதுக்கம்,
- பக்தபூர் நகர சதுக்கம்,
- பதான் தர்பார் சதுக்கம்,
- பசுபதிநாத் கோவில்,
- காத்மாண்டு நகரச் சதுக்கம்
- சித்வான் தேசியப் பூங்கா
- ஷா வம்சம்
- ராணா வம்சம்
- நேபாள நகரங்கள்
# மங்கோலியர்களின் காரா கிதை படையெடுப்பு

மங்கோலியப் பேரரசு கி.பி. 1216-1218ல் காரா கிதையைத் தோற்கடித்தது. படையெடுப்பிற்கு முன் குவாரசமிய அரசமரபுடனான போர், நைமர்களின் இளவரசரான குசலுகு ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது ஆகிய காரணங்களால் காரா கிதை பலவீனமாக இருந்தது. குசலுகு அல்மலிக்கை முற்றுகையிட்டபோது அது கரலுகுக்களின் வசம் இருந்தது. கரலுகுக்கள் மங்கோலியப் பேரரசிற்குக் கப்பம் கட்டிக் கொண்டிருந்தனர். செங்கிஸ் கான் குசலுகுவைப் பின்தொடர செபே தலைமையில் ஒரு படையை அனுப்பினார். குசலுகுவின் 30,000 படைவீரர்கள் செபேயின் படையால் கிதான் தலைநகரம் பலசகுனில் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். குசலுகுவின் பிரபலமற்ற ஆட்சிக்கு எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. இதனால் குசலுகு தற்கால ஆப்கானித்தானுக்குத் ஒடினார். அங்கு இவர் கி.பி. 1218ல் வேட்டைக்காரர்களால் பிடிக்கப்பட்டார். அந்த வேட்டைக்காரர்கள் குசலுகுவை மங்கோலியர்களிடம் ஒப்படைத்தனர். மங்கோலியர்கள் குசலுகுவை சிரச்சேதம் செய்தனர். காரா கிதையை வென்ற பிறகு மங்கோலியப் பேரரசின் எல்லையானது குவாரசமியப் பேரரசு வரை விரிவடைந்திருந்தது. அதுவும் கி.பி. 1219ல் படையெடுப்புக்கு உள்ளானது.
# மங்கோலியர்களின் காரா கிதை படையெடுப்பு

## பின்புலம்

1204ல் செங்கிஸ் கான் நைமர்களைத் தோற்கடித்த பிறகு நைமர்களின் இளவரசன் குச்லுக் தன் நாட்டில் இருந்து ஓடி காரா கிதையில் அகதியாக தஞ்சமடைந்தான். குர்கான் எலு ஜிலுகு குச்லுக்கை தனது பேரரசுக்கு வரவேற்றார். குச்லுக் அங்கு ஒரு ஆலோசகராகவும் ராணுவத் தளபதியாகவும் பணியாற்றினான். பின்னர் ஜிலுகுவின் ஒரு மகளை மணமுடித்தான். ஜிலுகு அண்டை நாடான குவாரசமிய அரசமரபுடன் சண்டையிடும்போது குச்லுக் ஜிலுகுக்கு எதிராகக் கலகம் செய்தான். குச்லுக்குக்கு அதிகாரம் வந்த பிறகு ஜிலுகுவை பெயரளவில் மட்டும் காரா கிதையை ஆள அனுமதித்தான். குர்கான் 1213ல் இறந்த பொழுது குச்லுக் கானேட்டின் முழு அதிகாரத்தையும் கையில் எடுத்துக் கொண்டான். குச்லுக் உண்மையிலேயே நெசுத்தோரியக் கிறித்தவ மதத்தைச் சேர்ந்தவன். காரா கிதைக்குச் சென்ற பிறகு புத்த மதத்திற்கு மாறினான். பெரும்பான்மை இன மக்களான முஸ்லிம்களை துன்புறுத்தினான். அவர்களை புத்த மதம் அல்லது கிறித்தவ மதத்திற்கு மாறுமாறு வற்புறுத்தினான். இதன் காரணமாக பெரும்பாலான மக்களிலிருந்து ஒதுக்கப்பட்டான். கர்லுக்குகளின் நகரமான அல்மலிக்கைக் குச்லுக் முற்றுகையிட்டான். கர்லுக்குகள் மங்கோலியப் பேரரசுக்குக் கப்பம் கட்டிக் கொண்டிருந்தனர். எனவே செங்கிஸ்கான் உதவி கேட்டனர்.
# மங்கோலியர்களின் காரா கிதை படையெடுப்பு

## படையெடுப்பு

குவாரசமியாவின் இரண்டாம் முகமதுவை குச்லுக்குக்கு உதவ வேண்டாம் என்று கூறிய செங்கிஸ் கான் தனது தளபதி செபே தலைமையில் இரண்டு தியுமன் (20,000 வீரர்கள்) வீரர்களை காரா கிதை பிரச்சினையைச் சரி செய்ய அனுப்பினார். அதே நேரத்தில் மெர்கிடுகளுடன் போரிட சுபுதையை 20,000 ஆயிரம் வீரர்களுடன் அனுப்பினார். இரண்டு ராணுவங்களும் ஒன்றாக அல்தாய் மலைகள் மற்றும் தர்பகடை மலைகளைக் கடந்து அல்மலிக் வரை சென்றன. அங்கிருந்து பிரிந்த சுபுதை தென்மேற்கு திசையை நோக்கிச் சென்றார். மெர்கிடுகளை அழித்த அவர் அதே நேரத்தில் குவாரசமியாவிலிருந்து ஏதேனும் திடீர்த் தாக்குதல் செபேக்கு எதிராக நடத்தப்படாமல் பார்த்துக் கொண்டார். அல்மலிக்கைக் கடந்த செபே பல்காசு ஏரிக்குத் தெற்கு நோக்கி சென்றார். காரா கிதை நிலப் பகுதிக்கு சென்றார். பலசகுனின் தலைநகரத்தை முற்றுகையிட்டார். அங்கு செபே 30,000 வீரர்களைக் கொண்ட ராணுவத்தை தோற்கடித்தார். குச்லுக் கஷ்கருக்குத் தப்பியோடினான். குச்லுக்கின் ஆட்சியிலிருந்த அமைதியின்மையைப் பயன்படுத்திக்கொண்ட செபே குச்லுக்கின் கொள்கையான மதரீதியான துன்புறுத்தல் நிறுத்தப்பட்டதாகக் கூறினார். இதன் காரணமாக முஸ்லிம் மக்களின் ஆதரவைப் பெற்றார். செபேயின் இராணுவம் 1217ல் கஷ்கருக்கு வந்தபோது மக்கள் புரட்சியில் ஈடுபட்டனர். குச்லுக்குக்கு எதிராகத் திரும்பினர். இதன் காரணமாக உயிரை காப்பாற்றிக்கொள்ள குச்லுக் தப்பி ஓட வேண்டியிருந்தது. செபே குச்லுக்கை பாமிர் மலைகள் முழுவதும் துரத்தினார். ஆப்கானிஸ்தானின் பதக்ஷான் பகுதி வரை துரத்தினார். அடா-மாலிக் ஜுவய்னியின் கூற்றுப்படி ஒரு வேட்டைக்காரர்களின் கூட்டம் குச்லுக்கைப் பிடித்து மங்கோலியர்களிடம் ஒப்படைத்தது. மங்கோலியர்கள் உடனடியாக குச்லுக்கின் தலையைத் துண்டித்தனர்.
# மங்கோலியர்களின் காரா கிதை படையெடுப்பு

## பின் விளைவு

குச்லுக்கின் இறப்பிற்குப் பிறகு மங்கோலியப் பேரரசு காரா கிதையின் மீதான தனது கட்டுப்பாட்டைப் பாதுகாத்துக் கொண்டது. காரா கிதையின் மற்றொரு பிரிவான புரக் ஹஜிப்பால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட ஒரு அரச மரபு கிர்மன் மாகாணத்தில் நீடித்தது. அவர்கள் மங்கோலியர்களுக்குக் கப்பம் கட்டினர். ஆனால் மங்கோலிய இல்கானேடு ஆட்சியாளர் ஒல்ஜைடுவின் ஆட்சியின் போது அவர்கள் இல்லாமல் போய் விட்டனர். மங்கோலியர்கள் தற்போது மத்திய ஆசியாவில் குவாரசமியப் பேரரசுடன் எல்லையைக் கொண்ட ஒரு திடமான புறக்காவலைக் கொண்டிருந்தனர். குவாரசமியாவுடனான உறவும் சீக்கிரமே முறிந்து போனது. இதன் காரணமாக அதுவும் மங்கோலியப் படையெடுப்புக்கு உள்ளானது.  
=
# மங்கோலியர்களின் மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பு

**மங்கோலியர்களின் மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பானது** மங்கோலியப் பேரரசிற்கும், மேற்கத்திய சியா (சீனம்: 西夏; பின்யின்: Xī Xià) (தாங்குடு பேரரசு அல்லது மின்யா) வம்சத்திற்கும் நடைபெற்ற தொடர் மோதல்களாகும். கொள்ளையிடுவதற்கும், ஒரு சக்திவாய்ந்த கப்பம் கட்டும் நாட்டைப் பெறுவதற்கும் மங்கோலியத் தலைவர் செங்கிஸ் கான் ஆரம்பத்தில் சில சிறு தாக்குதல்களை மேற்கத்திய சியாவிற்கு எதிராக நடத்தினார். பின் கி.பி. 1209ல் முழு படையெடுப்பைத் தொடங்கினார். இதுவே செங்கிஸ் கான் ஆரம்பித்த முதல் பெரிய படையெடுப்பாகும். மங்கோலியர்களின் சீனப் படையெடுப்பிற்கு இதுவே ஆரம்பம் ஆகும். ஒரு வருடத்திற்கு மேற்கத்திய் சியாவின் தலைநகரமான இன்சுவான் முற்றுகையிடப்பட்டது. நகரை எப்படிக் கைப்பற்றுவது என்பது மங்கோலியர்களுக்குப் புரியவில்லை. அவர்களிடம் குதிரையும், வில் அம்புகள் மட்டுமே இருந்தன. இதனால் ஒரு நேரத்தில் மஞ்சள் நதியை நகருக்குள் திருப்பிவிட முடிவு செய்யப்பட்டது. ஆனால் அத்திட்டத்திற்காகப் போடப்பட்ட தடுப்பரண் உடைந்து மங்கோலியர்களின் கூடாரங்களுக்குள் வெள்ளம் புகுந்தது. இதனால் மங்கோலியர்கள் உயரமான பகுதிகளுக்குச் செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டது. அத்திட்டம் தோல்வியில் முடிந்தது. இவ்வாறு நடந்தபோதிலும் மங்கோலியர்கள் மேற்கத்திய சியாவிற்கு பிரச்சினையாக இருந்தனர். மேற்கத்திய சியாவின் பயிர்கள் அழிக்கப்பட்டன. சின் அரசமரபின் மன்னரும் உதவிக்கு வர மறுத்தார். பேரரசர் லி அன்குவான் கி.பி. 1210 சனவரியில் மங்கோலிய ஆட்சிக்கு அடிபணிந்தார். தனது விசுவாசத்தைக் காட்ட தன் மகள் சகாவை செங்கிஸ் கானுக்கு மணம் முடிக்கக் கொடுத்தார். ஒட்டகங்கள், வல்லூறுகள் மற்றும் துணிமணிகள் காணிக்கையாகக் கொடுக்கப்பட்டன. சுமார் 10 வருடங்களுக்கு மேற்கத்திய சியா மங்கோலியர்களுக்குக் கப்பம் கட்டியது. மங்கோலியர்-சின் போரில் உதவி செய்தது. ஆனால் செங்கிஸ் கான் கி.பி. 1219ல் குவாரசமியாவின் மேல் படையெடுத்தபோது மேற்கத்திய சியா மங்கோலியப் பேரரசில் இருந்து விலகியது. சின் மற்றும் சாங் அரசமரபுகளுடன் கூட்டு வைத்துக் கொண்டது. இந்த நம்பிக்கை துரோகம் காரணமாக செங்கிஸ் கானுக்குக் கோபம் ஏற்பட்டது. இதற்குத் தண்டனையாக கி.பி. 1225ல் இரண்டாவது முறையாக மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பிற்கு உள்ளானது. செங்கிஸ் கான் மேற்கத்திய சியாவின் கலாச்சாரத்தை ஒட்டுமொத்தமாக அழிக்க நினைத்தார். மேற்கத்திய சியாவின் நகரங்களும், நாட்டுப் புறமும் திட்டமிடலுடன் அழிக்கப்பட்டன. கி.பி. 1227ல் தலைநகரம் முற்றுகையிடப்பட்டது. இந்த முற்றுகையின் முடிவில் செங்கிஸ் கான் உடல்நலக்குறைவால் இறந்தார். இவரது இறப்பிற்குப் பிறகு இன்சுவான் மங்கோலியர்களிடம் வீழ்ந்தது.
# மங்கோலியர்களின் மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பு

## பின்புலம்

மேற்கு சியா அரசமரபு அல்லது சி சியா அல்லது தாங்குடு பேரரசு அல்லது மின்யா என அழைக்கப்படும் இந்த அரசு 1038 இல் உருவானது. இது சீனாவின் வடமேற்கு மாகாணங்களான நிங்சியா, கன்சு கிழக்கு சிங்கை, வடக்கு ஷான்க்ஷி, வடமேற்கு சின்ஜியாங், தென்மேற்கு உள் மங்கோலியா மற்றும் மங்கோலியாவின் தெற்குப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியிருந்தது. இது ஒரு சிறிய அரசு ஆகும். இது அதன் பெரிய மற்றும் சக்தி வாய்ந்த அண்டை நாடுகளுடன் ஆதிக்கப்போட்டியில் போராடிக் கொண்டிருந்தது. இதன் அண்டை நாடுகளாக கிழக்கு மற்றும் வட கிழக்கில் லியாவோ அரச மரபும் தென்கிழக்கில் சாங் அரச மரபும் இருந்தன. 1115 இல் லியாவோ அரசமரபை சின் அரசமரபு வெற்றி கொண்டபோது மேற்கு சியா புதிய அரச மரபுக்குக் கப்பம் கட்ட ஒப்புக்கொண்டது. மேற்கு சியா சாங் அரச மரபுக்கு எதிரான சின் அரச மரபின் போரில் சின் அரசு மரபுக்கு உதவி செய்தது. இதன்மூலம் மேற்கு சியா ஆயிரக்கணக்கான சதுர மைல் பரப்பளவை சாங் பகுதிகளிலிருந்து பெற்றது. ஆனால் வருடங்கள் செல்லச் செல்ல மேற்கு சியா மற்றும் சின் அரச மரபுக்கு இடையேயான நட்பானது குறைந்து கொண்டே சென்றது.  
மேற்கு சியாவின் நான்காவது ஆட்சியாளரான பேரரசர் ரென்சோங் இறந்த பிறகு பேரரசர் குவான்சோங் ஆட்சிக்கு வருகிறார். இதன் பிறகு மேற்கு சியாவின் சக்தியானது குறையத் தொடங்குகிறது. ராணுவ ரீதியாக அண்டை நாடான சின் அரசமரபை விட மேற்கு சியாவின் பலம் குறைவாக இருந்த போதிலும் வடக்கு புல்வெளியில் அது ஆதிக்கம் செலுத்தியது. மேற்கு சியா அடிக்கடி துரத்தப்பட்ட கெரயிடு தலைவர்களை வரவேற்றது. இதற்குக் காரணம் வடக்கு புல்வெளியில் இருந்த மக்களுடனான வணிகத் தொடர்பு மற்றும் அங்கிருந்து அகதிகளாக வந்தவர்களை மங்கோலிய பீடபூமியில் ஒரு கருவியாக மேற்கு சியா உபயோகித்தே ஆகும். 1190 களின் இறுதி மற்றும் 1200 களின் ஆரம்பத்தில் தெமுசின் தனது சக்தியை மங்கோலியாவில் உறுதிப்படுத்தினார். கெரயிடு தலைவர் ஓங் கானின் இறப்பு முதல் 1203 இல் தெமுசினின் மங்கோலியப் பேரரசு வளர்ந்து வந்த வரை கெரயிடு தலைவர் நில்கா செங்கும் தனது ஆதரவாளர்களின் சிறு படையுடன் மேற்கு சியாவிற்கு சென்றார். மங்கோலியர்கள் எல்லைப்புற குடியிருப்பு பகுதிகளை கொள்ளையிட்டனர். ஒரு மேற்கு சியா உயர்குடி மங்கோலிய மேலாதிக்கத்தை ஒப்புக்கொண்டார். கன்சோவு (தற்கால ஜங்யே) தாக்குதலின்போது மங்கோலியர்கள் அந்நகரத்தின் தளபதியின் மகனை பிடித்தனர். அச்சிறுவன் மங்கோலிய படையில் இணைந்தான். மங்கோலிய பெயரையும் வைத்துக் கொண்டான். அவன் பெயர் சகன். அவன் தெமுசினின் பாதுகாவலர்களின் தளபதியானான். அடுத்த வருட வருடமான 1206 இல் தெமுசின் அதிகாரப்பூர்வமாக செங்கிஸ்கான் என்ற பட்டம் பெற்றார். அனைத்து மங்கோலியர்களின் ஆட்சியாளரானார். இதுவே அதிகாரபூர்வமாக மங்கோலியப் பேரரசின் தொடக்கமாகும். லீ அங்குவான் என்பவர் ஒரு கலகம் ஏற்படுத்தி மேற்கு சியாவின் ஹுவாங்சோங்கைக் கொன்றார். தனக்கு பேரரசர் க்ஷியான்சோங் என்று பெயர் வைத்து ஆட்சி செய்தார். 1207 இல் செங்கிஸ்கான் மேற்கு சியாவின் மீது மற்றொரு தாக்குதல் நடத்தினர். இப்போது ஓர்டோ பகுதி தாக்கப்பட்டது. மஞ்சள் ஆற்றின் கரையில் அமைந்திருந்த முக்கிய பகுதியான உகை கொள்ளையிடப்பட்டது. 1208 இல் செங்கிஸ்கான் பின்வாங்கினார். ஒரு முழு அளவிலான படையெடுப்புக்கு தன்னை தயார் படுத்திக் கொண்டிருந்தார். மேற்கு சியாவை தாக்குவதன் மூலம் அவருக்கு ஒரு கப்பம் கட்டும் நாடு கிடைக்கும். மேலும் பட்டுப் பாதையும் அவரது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வரும். இதன் மூலம் அவர்களுக்கு நிறைய வருமானம் கிடைக்கும். மேலும் மேற்கு சியாவில் இருந்து அதை விட செல்வம் நிறைந்த சின் அரச மரபின் மீது தாக்குதல் நடத்தலாம்.
# மங்கோலியர்களின் மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பு

## முதல் படையெடுப்பு

1209 இல் மேற்கு சியாவை வெல்ல செங்கிஸ் கான் தனது பயணத்தை தொடங்கினார். லீ அங்குவான் சின் அரசமரபிடம் இருந்து உதவி வேண்டினார். ஆனால் புதிய சின் பேரரசர் வன்யன் யோங்ஜி உதவி அனுப்ப மறுத்தார். "எங்களது எதிரிகள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக் கொள்ளும் போது எங்களுக்கு சாதகமே. இதனால் எங்களுக்கு என்ன ஆபத்து?" என்று கூறினார். வோலஹோய் நகருக்கு வெளியில் கவோ லியாங்-ஹுயியால் தலைமை தாங்கப்பட்ட ஒரு படையை தோற்கடித்த பின்னர் செங்கிஸ் கான் நகரைக் கைப்பற்றினார். மஞ்சள் ஆற்றின் போக்கில் முன்னேற தொடங்கினார். கியேமன் கோட்டையை அடையும் வரை அவர் தான் சென்ற பாதையில் பல நகரங்களை வென்றார். அக்கோட்டை தான் ஹெலன் மலைகளின் வழியே மேற்கு சியாவின் தலைநகரான இன்சுவானுக்கு செல்லும் ஒரே ஒரு வழியை பாதுகாத்தது. அக்கோட்டையில் 70,000 வீரர்கள் வரை கொண்ட ராணுவமும் 50,000 துணை படையினரும் இருந்தனர். இதன் காரணமாக கோட்டையைப் பிடிப்பது மிகக் கடினமாக இருந்தது. இரண்டு மாதம் போர் வெற்றி தோல்வியின்றி நடந்தது. பிறகு மங்கோலியர்கள் தோற்று ஓடுவதைப் போல ஓடினர். மேற்கு சியா ராணுவம் வெயி-மிங் லிங்-குங் தலைமையில் வெளிப்பகுதிக்கு மங்கோலியர்களை துரத்திக்கொண்டு வந்தது. அங்கு எளிதில் தோற்கடிக்கப்பட்டது. மங்கோலியர்கள் அப்போதுதான் முதன் முதலாக முற்றுகை போர் செய்ய முயற்சித்தனர். ஆனால் அவர்களிடம் நகரை வெல்லுவதற்கு தேவையான கருவிகளோ அல்லது அனுபவமோ இல்லை. அந்த நகரத்திற்கு மங்கோலியர்கள் மே மாதத்தில் வந்தனர். ஆனால் அக்டோபர் வரை அவர்களால் நகருக்குள் செல்ல முடியவில்லை.
# மங்கோலியர்களின் மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பு

## மங்கோலியர்களுக்கு கப்பம் கட்டும் நாடாக மேற்கு சியா

1210 இல் மேற்கு சியா சின் அரசமரபை தாக்கியது. இதற்கு காரணம் மங்கோலியர்களுக்கு எதிரான போரில் மேற்கு சியாவை சின் அரசமரபு ஆதரிக்காததே ஆகும். அடுத்த வருடம் மங்கோலியர்கள் மேற்கு சியாவுடன் இணைந்து 23 ஆண்டுகாலம் நடக்கப்போகும் சின் அரச மரபுக்கு எதிரான போரை தொடங்கினர். அதே வருடம் லீ அங்குவான் தனது பதவியிலிருந்து விலகினார். பேரரசர் ஷென்ஜோங் ஆட்சியை கைப்பற்றிய பிறகு லீ அங்குவான் இறந்தார்.  
மேற்கு சியா சின் அரச மரபுக்கு எதிரான போரில் மங்கோலியர்களுக்கு ஆதரவளித்த போதும் 1217 இல் மத்திய ஆசிய படையெடுப்புகளுக்கு செங்கிஸ் கான் மேற்கு சியாவின் படைகளை கேட்டபோது அது படைகளை அனுப்ப மறுத்தது. மேற்கு சியாவிற்கு எச்சரிக்கை விடுக்கும் விதமாக மங்கோலியர்கள் அங்கிருந்து பின் வாங்கும் முன்னர் அதனை முற்றுகையிட்டனர். 1219 இல் செங்கிஸ் கான் மத்திய ஆசியாவில் இருந்த குவாரசமியப் பேரரசுக்கு எதிராக படை எடுத்தார். மேற்கு சியாவின் ராணுவ உதவியை கேட்டார். எனினும் மேற்கு சியாவின் பேரரசர் மற்றும் அவரது இராணுவ தளபதி அசா ஆகியோர் படையெடுப்புக்கு வர மறுத்தனர். "குவாரசமியாவை தாக்க செங்கிஸ்கானிடம் சிறு படையே இருப்பின் அவர் தன்னை பெரிய சக்தியாக கூறிக்கொள்ள தகுதியற்றவர்" என்று கூறினர். கோபமடைந்த செங்கிஸ்கான் பழிவாங்க சபதம் எடுத்துக் கொண்டு குவாரசாமியாவை தாக்க புறப்பட்டார். அதே நேரத்தில் மேற்கு சியா சின் மற்றும் சாங் அரசமரபுகளுடன் மங்கோலியர்களுக்கு எதிராக கூட்டணி ஏற்படுத்த முயற்சித்து.
# மங்கோலியர்களின் மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பு

## இரண்டாவது படையெடுப்பு

1221 இல் குவாரசமியாவை தோற்கடித்த பிறகு செங்கிஸ்கான் மேற்கு சியாவின் நம்பிக்கை துரோகத்திற்கு பதிலடி கொடுக்க தனது ராணுவத்தை தயார் செய்தார். அதே நேரத்தில் பேரரசர் ஷென்ஜோங் 1223 இல் பதவியிலிருந்து விலகினார். அவரது மகன் க்ஷியான்சோங் பதவிக்கு வந்தார். 1225 இல் செங்கிஸ்கான் சுமார் 180,000 வீரர்களைக் கொண்ட படையுடன் தாக்கினர். காரா கோடோவை வென்ற பிறகு மங்கோலியர்கள் நிதானமாக தெற்கு நோக்கி முன்னேறினர். மேற்கு சியாவின் துருப்புகளின் தளபதியான அசாவால் மங்கோலியர்களை போரில் சந்திக்க முடியவில்லை. ஏனெனில் தலைநகரில் இருந்து களைப்படைய வைக்கும் 500 கிலோ மீட்டர் பாலைவன பயணத்தை மேற்கு நோக்கி அவர்கள் செய்ய வேண்டி இருந்தது. காரா கோடோவை வென்ற இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு மங்கோலியர்கள் கிலியன் மலைகள் எட்சின் ஆற்றை கிழக்கு நோக்கி திருப்புகின்ற இடத்தை அடைந்தனர். அப்பகுதி காரா கோடோவில் இருந்து சுமார் 300 கிலோ மீட்டர் தெற்கில் அமைந்துள்ளது. சகானின் தந்தை தான் இன்னும் அந்த நகரத்தின் படைக்குத் தளபதியாக இருந்தார். எனவே சகான் அவருடன் பேச்சு வார்த்தைக்கு முயற்சித்தார். ஆனால் அவரது தந்தைக்கு அடுத்த இடத்தில் இருந்த தளபதி கலகம் ஏற்படுத்தி சகானின் தந்தையை கொன்றான். சரணடைய மறுத்தான்.  
மேற்கு சியா பேரரசின் இரண்டாவது பெரிய நகரமான உவேவை தனது துருப்புக்கள் நெருங்கியபோது 1226 ஆகஸ்டில் செங்கிஸ்கான் வெப்பத்தில் இருந்து விலகிச் செல்ல கிலியன் மலைகளுக்கு சென்றார். இலையுதிர் காலத்தில் செங்கிஸ்கான் தனது துருப்புகளுடன் இணைந்தார். லியாங்ஜோவு பகுதியை கைப்பற்றினார். ஹெலன் ஷான் பாலைவனத்தை கடந்தார். இன்சுவானில் இருந்து வெறும் 30 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் லிங்வுவை நவம்பரில் முற்றுகையிட்டார். மங்கோலியர்கள் மேற்கு சியா துருப்புகளை தோற்கடித்தனர். யுத்தத்திற்குப் பிறகு 3 லட்சம் மேற்கு சியா வீரர்களின் உடல்கள் எண்ணப்பட்டதாக கூறப்பட்டது. செங்கிஸ்கான் நேரடியாகச் சுபுதையுடன் இணைந்து தென்மேற்கில் தற்போதைய நிங்க்ஷியா மற்றும் கன்சு பகுதிகளில் 150 கிலோ மீட்டர் அகல பகுதி வழியே தாக்குதல் நடத்தி சென்றார். சுபுதை லியுபான் மலைகளின் வடக்கு பகுதிகளை கடந்து பிப்ரவரி மற்றும் மார்ச் மாதங்களில் ஒவ்வொரு பட்டணமாக வென்றார். தாவோ ஆற்று பள்ளத்தாக்கு மற்றும் லன்சோவு பகுதிகளை வென்றார். அதே நேரத்தில் செங்கிஸ்கான் கிங் ஷுயி ஆற்றின் போக்கில் தெற்குப் பகுதிக்கு சென்றார். பேரரசர் அடிபணிவதாக ஒத்துக் கொண்டதாகவும் ஆனால் தகுந்த பரிசுகளை ஏற்பாடு செய்ய ஒரு மாதம் கால அவகாசம் கேட்டு இருப்பதாகவும் சகான் தெரிவித்தார். ஆனால் ஆகஸ்ட் 1227 இல் செங்கிஸ்கான் இறந்தார். வரலாற்றுரீதியாக அவரது இறப்பிற்கான காரணம் தெரியவில்லை. அதே நேரத்தில் ராணுவ நடவடிக்கைகளில் எதுவும் தொய்வு ஏற்படக் கூடாது என்பதற்காக அவரது மரணம் ரகசியமாக வைக்கப்பட்டது. செப்டம்பர் 1227 இல் பேரரசர் மொசு மங்கோலியர்களிடம் சரணடைந்தார். பின் கொல்லப்பட்டார். பிறகு மங்கோலியர்கள் இரக்கமின்றி இன்சுவானை சூறையாடினர். நகர மக்களைக் கொன்றனர். நகரத்திற்கு மேற்கு பகுதியில் இருந்த ஏகாதிபத்திய கல்லறைகளை சூறையாடினர். மேற்கு சியா அரசை முழுவதுமாக அழித்தனர்.
# மங்கோலியர்களின் மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பு

## இரண்டாவது படையெடுப்பு

### செங்கிஸ்கானின் இறப்பு

ஆகஸ்ட் 1227 இல் இன்சுவான் வீழ்ந்தபோது செங்கிஸ்கான் இறந்தார். அவரது இறப்பிற்கான சரியான காரணம் இன்றும் மர்மமாகவே உள்ளது. மேற்கு சியாவிற்கு எதிரான போரின் போது குதிரையிலிருந்து கீழே விழுந்தது, உடல்நலக்குறைவு அல்லது, வேட்டையாடும்போது அல்லது போரின் போது ஏற்பட்ட காயம் என பல்வேறாக இவரது இறப்பிற்கான காரணங்கள் கூறப்படுகிறது. கலிசிய-வோலினிய கிரானிக்கல் ஆனது இவர் மேற்கு சியாவிற்கு எதிரான போரில் இறந்ததாகவும், செங்கிஸ்கான் தனது இறுதி யுத்தத்தில் தனது காலில் பெற்ற அம்பு காயத்தால் தொற்று ஏற்பட்டு இறந்ததாக மார்க்கோ போலோவின் நூலும் கூறுகின்றன.
# மங்கோலியர்களின் மேற்கத்திய சியா படையெடுப்பு

## போருக்குப் பிறகு

இரண்டாவது படையெடுப்பின் போது மேற்கு சியாவின் அழிவானது கிட்டத்தட்ட முழுமையாக நடத்தப்பட்டது. யோவான் மேன் எனப்படும் எழுத்தாளரின் கூற்றுப்படி மேற்கு சியா எனும் நாடு இருந்தது வரலாற்று நிபுணர்கள் தவிர பெரும்பாலானவர்களுக்கு தெரியாது. இதற்கு காரணம் அதை முழுமையாக அழிக்க செங்கிஸ்கான் உத்தரவிட்டதே ஆகும். மேலும் அவர் "இதுதான் முதன் முதலில் பதிவிடப்பட்ட இனப்படுகொலை முயற்சியின் உதாரணம்" என்கிறார்." எனினும் மேற்கு சியாவின் அதிகார இனம் மேற்கு சிச்சுவான், வடக்கு திபெத் ஆகிய இடங்களுக்கு இடம்பெயர்ந்து. இவர்கள் வடகிழக்கு இந்தியாவிற்கு இடம்பெயர்ந்து இருக்கவும் வாய்ப்பு உள்ளது. இடம்பெயர்ந்த இடங்களில் சில நேரங்களில் இவர்கள் உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களாக மாறினர். திபெத்தின் யர்லுங் ஆற்றின் மேல் பகுதிகளில் ஒரு சிறு மேற்கு சியா மாநிலம் நிறுவப்பட்டது. அதே நேரத்தில் மற்ற மேற்கு சியா மக்கள் தற்போதைய ஹெனான் மற்றும் ஹீபே மாகாணங்களுக்கு குடிபெயர்ந்தனர்.  
மங்கோலியப் பேரரசானது செங்கிஸ்கான் இறந்தபோதிலும் கடைசியில் மேற்கு சியாவை தோற்கடிப்பதில் வெற்றி பெற்றது. பிறகு செங்கிஸ்கானின் வழிவந்தவர்களின் தலைமையில் எஞ்சிய சீனாவை வெல்ல முயற்சித்தது. சின் அரசாங்கமானது 1211 இல் ஆரம்பித்து நடந்துவந்த மங்கோலிய தாக்குதல்களால் நிலப்பகுதி மற்றும் துருப்புகளை இழந்தது. பிறகு 1234 இல் தோற்கடிக்கப்பட்டது. தென்மேற்கு சீனாவின் தலி ராச்சியமானது 1253 இல் தோற்கடிக்கப்பட்டது. தெற்கு சீனாவின் சாங் அரசாங்கமானது 1235 இல் ஆரம்பித்து நான்கு தசாப்தங்களுக்கு நடந்த போர்களுக்கு பிறகு 1279 இல் சரணடைந்தது.  
=
# மங்கோலியர்களின் சின் வம்சப் படையெடுப்பு

**மங்கோலியர்களின் சின் வம்சப் படையெடுப்பு** (**மங்கோலியர்-சின் போர்**) என்பது மங்கோலியப் பேரரசிற்கும், மஞ்சூரியா மற்றும் வட சீனாவை ஆண்ட சுரசன்கள் தலைமையிலான சின் அரசமரபிற்கும் இடையே நடைபெற்ற போர் ஆகும். கிபி. 1211ல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இப்போர் 23 வருடங்களுக்கும் மேலாக நீடித்தது. கி.பி. 1234ல் மங்கோலியர்களால் சின் வம்சம் முழுமையாகக் கைப்பற்றப்பட்ட பின்னரே முடிந்தது.
# மங்கோலியர்களின் சின் வம்சப் படையெடுப்பு

## பின்புலம்

சின் அரசமரபின் சுரசன் ஆட்சியாளர்கள் மங்கோலிய புல்வெளிகளில் வாழ்ந்த நாடோடி பழங்குடியினரிடம் கப்பம் பெற்றுக் கொண்டிருந்தனர். மேலும் பழங்குடியினருக்கு இடையே சண்டைகளை தூண்டிவிட்டனர். மங்கோலியர்களின் காபூல் கானின் தலைமையில் 12 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒன்றிணைந்தபோது சுரசன்கள் தாதர்களைத் தூண்டி விட்டு அவர்களை அழிக்க முயன்றனர். ஆனால் மங்கோலியர்கள் தங்கள் பகுதியில் இருந்து சின் படைகளை வெளியேற்றினர். காபூல் கானுக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்த அம்பகையை தாதர்கள் பிடித்தனர். அவரை சின் ஏகாதிபத்திய அவையில் ஒப்படைத்தனர். சின் அரசமரபின் பேரரசர் க்ஷிசோங் அம்பகையை சிலுவையில் அறைந்து கொல்ல ஆணையிட்டார். சின் அரசாங்கமானது அடிக்கடி மங்கோலிய நாடோடிகளுக்கு எதிராக சிறு தாக்குதல்களையும் நடத்தியது. தாக்குதலின் முடிவில் அவர்கள் அடிமையாக்கப்பட்டனர் அல்லது கொல்லப்பட்டனர்.  
1210 இல் செங்கிஸ்கானின் அவைக்கு வன்யன் யோங்ஜி சின் அரியணைக்கு வந்ததை அறிவிக்க ஒரு குழு வந்தது. மங்கோலியர்களை கப்பம் கட்ட கூறியது. சுரசன்கள் சக்தி வாய்ந்த புல்வெளி நாடோடிகளை தோற்கடித்து இருந்தனர். கெரயிடுகள் மற்றும் தாதர்களுடன் கூட்டணியில் இருந்தனர். இதன் காரணமாக புல்வெளியில் இருந்த அனைத்து பழங்குடியினரும் தங்கள் ஆட்சியின் கீழ் என கூறினர். சின் அரசாங்கத்தின் உயர்நீதிமன்ற அதிகாரிகள் மங்கோலியர்கள் பக்கம் கட்சித் தாவி செங்கிஸ்கானை சின் அரசமரபை தாக்குமாறு வலியுறுத்தினர். இது ஒரு பொறியாகவோ அல்லது மோசமான சூழ்ச்சித் திட்டமாகவே இருக்கலாம் என எண்ணிய செங்கிஸ்கான் மறுத்தார். கப்பம் கட்ட கூறி ஆணை வந்தபோது செங்கிஸ்கான் தெற்குப் பக்கம் திரும்பி தரையில் எச்சில் துப்பியதாக கூறப்படுகிறது. பிறகு தனது குதிரையில் ஏறி வடக்குப் பக்கம் சென்றார். அதிர்ச்சியில் உறைந்திருந்த தூதுவன் குதிரை குளம்பின் புழுதியில் மூச்சு முட்ட நின்றான். செங்கிஸ்கானின் மறுப்பு மங்கோலியர்கள் மற்றும் சுரசன்கள் இடையே ஒரு போரை அறிவித்ததற்கு சமமானதாகும்.  
கெர்லன் ஆற்றுக்கு செங்கிஸ்கான் திரும்பி வந்த பிறகு 1211ன் ஆரம்பத்தில் அவர் ஒரு குறுல்த்தாய்க்கு அறிவிப்பு விடுத்தார். ஒரு பெரிய விவாதத்திற்கு ஏற்பாடு செய்ததன் மூலம் சமூகத்தில் இருந்த ஒவ்வொருவரும் இதில் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். அருகில் இருந்த மலையில் கான் தனியாக வழிபட்டார். தனது தொப்பியையும் பெல்ட்டையும் கழட்டி எல்லையற்ற வானத்தின் முன்பு வணங்கி நின்றார். பல தலைமுறைகளாக சுரசன்களுக்கு எதிராக தன் மக்களுக்கு இருந்த குறைகளையும் தனது முன்னோர்கள் அனுபவித்த சித்திரவதை மற்றும் அவர்கள் கொல்லப்பட்டதையும் விவரித்தார். சுரசன்களுக்கு எதிரான இந்தப் போரை தான் கேட்கவில்லை என்று விளக்கம் அளித்தார். நான்காம் நாள் காலையில் செங்கிஸ்கான் ஒரு தீர்ப்புடன் வெளிப்பட்டார்: "எல்லையற்ற நீல வானமானது வெற்றி மற்றும் பழிவாங்கலை நமக்கு சத்தியம் செய்து கொடுத்துள்ளது".  
செங்கிஸ்கான் நடந்து கொண்ட விதத்தை கேள்விப்பட்ட வன்யன் யோங்ஜி, கானுக்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பினார்: "எங்கள் பேரரசு கடல் போன்றது; உங்களுடையதோ கைப்பிடி மண் போன்றது ... நாங்கள் எப்படி உங்களை கண்டு பயப்பட முடியும்?".
# மங்கோலியர்களின் சின் வம்சப் படையெடுப்பு

## செங்கிஸ்கான் தலைமையில் மங்கோலியப் படையெடுப்பு

### முகாலியின் முன்னேற்றம்

1223 இல் செங்கிஸ்கான் குவாரசமியாவை தாக்கிக் கொண்டிருந்த போது மங்கோலிய தளபதி முகாலி ஷான்க்ஷி மாகாணத்தின் சங்கன் பகுதியை தாக்கினார். சங்கன் கோட்டையில் 200,000 வீரர்கள் வன்யன் ஹெடா தலைமையில் பலம் பொருந்தி இருந்ததால் முகாலி தன் இலக்கை மாற்றி ஃபெங் பகுதியை 100,000 வீரர்களுடன் முற்றுகையிட்டார். முற்றுகையானது மாதக்கணக்கில் முடிவுறாமல் நடந்து கொண்டிருந்தது. மங்கோலியர்கள் உள்ளூர் மக்கள் படையினரால் தாக்கப்பட்டனர். அந்நேரத்தில் சின் அரசின் உதவிப் படைகளும் வந்து கொண்டிருந்தன. அப்போது முகாலி உடல் நலக்குறைவால் இறந்தார். மங்கோலியர்கள் பின்வாங்கினர். இந்த முற்றுகையின் போது தான் மங்கோலியர்களுக்கு ஆதரவளித்து கொண்டிருந்த மேற்கு சியா துருப்புக்கள் ஆதரவை விலக்கிக் கொண்டு தங்கள் நாட்டிற்கு திரும்பின. இதனால் செங்கிஸ்கானின் கோபத்திற்கு ஆளாயின. மங்கோலியர்களுக்கு எதிரான போர்களில் சின் அரசானது குதிரை படைக்கு, உய்குர்கள், தாங்குடுகள் மற்றும் கிதான்கள் போன்ற குடிமக்கள் அல்லது கூட்டாளிகளை நம்பியிருந்தது.
# மங்கோலியர்களின் சின் வம்சப் படையெடுப்பு

## செங்கிஸ்கான் தலைமையில் மங்கோலியப் படையெடுப்பு

### அணி மாறிய ஹான் சீனர்கள்

பல ஹான் சீனர்கள் மற்றும் கிதான்கள் சின் அரசுக்கு எதிராக போர் புரிய மங்கோலியர்கள் பக்கம் அணி மாறினர். ஷி டியான்சே மற்றும் லியு ஹெயிமா (劉黑馬) ஆகிய இரண்டு ஹான் சீன தலைவர்கள் மற்றும் கிதான் இன ஜியாவோ ஜாலா (蕭札剌) ஆகியோர் மங்கோலியர்கள் பக்கம் அணிமாறி மங்கோலிய ராணுவத்தில் 3 தியுமன்களை வழிநடத்தினர். லியு ஹெயிமா மற்றும் ஷி டியான்சே ஆகியோர் செங்கிஸ்கானுக்கு அடுத்து வந்த ஒக்தாயி கானின் கீழும் பணியாற்றினர். லியு ஹெயிமா மற்றும் ஷி டியான்சே மேற்கு சியாவுக்கு எதிராக மங்கோலிய இராணுவங்களுக்கு தலைமை தாங்கினார். மங்கோலிய ராணுவத்தில் நான்கு ஹான் தியுமன்கள் மற்றும் மூன்று கிதான் தியுமன்கள் இருந்தன. ஒவ்வொரு தியுமனிலும் 10,000 வீரர்கள் இருந்தனர். மூன்று கிதான் தளபதிகள் ஷிமோ பெயிடியர் (石抹孛迭兒), டபுயிர் (塔不已兒), மற்றும் சியாவோ ஜோங்க்ஷி (蕭重喜; ஜியாவோ ஜாலாவின் மகன்) ஆகியோர் மூன்று கிதான் தியுமன்களுக்கு தலைமை தாங்கினர். நான்கு ஹான் தளபதிகள் ஜங் ரோவு (張柔), யன் ஷி (嚴實), ஷி டியான்சே மற்றும் லியு ஹெயிமா ஆகியோர் நான்கு ஹான் தியுமன்களுக்கு ஒக்தாயி கானின் கீழ் தலைமை தாங்கினார். மங்கோலியர்கள் பக்கம் அணி மாறிய சின் அரச மரபில் பணியாற்றிய ஷி டியான்சே, ஜங் ரோவு, யன் ஷி மற்றும் பிற ஹான் சீனர்கள் புதிய மங்கோலிய அரசின் நிர்வாகத்திற்கு அமைப்பை உருவாக்கி கொடுப்பதில் உதவினர்.
# மங்கோலியர்களின் சின் வம்சப் படையெடுப்பு

## ஒக்தாயி கானின் தலைமையில் மங்கோலிய படையெடுப்பு

ஒக்தாயி கான் தனது தந்தைக்கு பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த போது சின் அரசின் அமைதிப் பேச்சு வார்த்தைகளை நிராகரித்தார். சின் அதிகாரிகள் மங்கோலிய தூதுவர்களை கொன்றனர். டோங் வழியை தாக்க முயற்சிக்க கெசிக் தளபதி தோகோல்கு அனுப்பப்பட்டார். ஆனால் அவரை வன்யன் ஹெடா தோற்கடித்தார். இதன் காரணமாக 1230 இல் சுபுதை பின்வாங்கினார். 1231 இல் மங்கோலியர்கள் மீண்டும் தாக்கினர். கடைசியாக ஃபெங்க்ஷியாங்கை கைப்பற்றினர். சங்கன் கோட்டையில் இருந்த சின் வீரர்கள் பயந்து கோட்டையை கைவிட்டு விட்டு ஓடினர். நகரத்தின் அனைத்து மக்களுடன் ஹெனான் மாகாணத்திற்கு ஓடினர். ஒரு மாதத்திற்கு பிறகு கைஃபேங் மீது வடக்கு, கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஆகிய திசைகளில் இருந்து மும்முனைத் தாக்குதல் நடத்த மங்கோலியர்கள் முடிவு செய்தனர். ஃபெங்க்ஷியாங்கில் இருந்து வரும் மேற்கு படையானது டொலுயின் தலைமையில் வரும். டோங் வழிக்குள் நுழையும். ஹான் ஆற்றின் (க்ஷியாங்கியாங் அருகில்) அருகில் இருக்கும் சாங் அரசின் பகுதி வழியாக செல்லும். கைஃபேங்குக்கு தெற்கில் தோன்றும். சுரசன்களுக்கு ஆச்சரியம் அளிக்கும்.  
ஆனால் இந்தத் திட்டத்தை வன்யன் ஹெடா அறிந்தார். டொலுயை வழிமறிக்க 200,000 வீரர்களுடன் சென்றார். டெங்சோவு என்ற இடத்தில் டொலுயின் மீது பதுங்கியிருந்து தாக்குதல் நடத்த ஏற்பாடு செய்தார். பல்லாயிரக்கணக்கான குதிரைப் படையினரை மலையின் மறுபுறத்தில் பதுக்கி வைத்தார். ஆனால் டொலுயின் ஒற்றர்கள் அவருக்கு தகவல் தெரிவித்தனர். டொலுய் தனது பெரும்பகுதி படையை ராணுவ உதவி பொருட்கள் வழங்கும் வண்டிகள் உடனேயே வைத்திருந்தார். சிறு இலகுரக குதிரை படையினரை மட்டும் பள்ளத்தாக்கை சுற்றிவர செய்து சின் துருப்புகளை பின்பகுதியிலிருந்து தாக்கினார். தனது திட்டம் முறியடிக்கப்பட்டதை வன்யன் ஹெடா உணர்ந்தார். மங்கோலியர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்த தனது படையைத் திரட்டினார். டெங்சோவுவுக்கு தென்மேற்கில் யு மலையில் இரு ராணுவங்களும் ஒரு சிறு யுத்தத்தை நடத்தின. சின் ராணுவத்திடம் ஏராளமான படை வீரர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் ஆக்ரோஷத்துடன் போரிட்டனர். மங்கோலியர்கள் யு மலையிலிருந்து 30 *லி* தொலைவிற்கு பின்வாங்கினர். டொலுய் தனது திட்டத்தை மாற்றினார். வன்யன் ஹெடாவை போரிட்டுக் கொண்டே வைத்திருக்க தனது படையின் ஒரு பகுதியை விட்டு விட்டு சென்றார். தனது பெரும்பாலான வீரர்களை வடக்கு நோக்கி பல குழுக்களாக ஹெடாவுக்கு தெரியாத வண்ணம் கைஃபேங்கை தாக்க அனுப்பினார்.  
டெங்சோவுவில் இருந்து கைஃபேங்குக்குச் செல்லும் வழியில் இருந்த அனைத்து பகுதிகளையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக மங்கோலியர்கள் எளிதாக வென்றனர். ராணுவத்திற்கு உதவியாக இருக்கும் அனைத்து பொருட்களையும் அழித்தனர். பின்வரும் வன்யன் ஹெடாவின் ராணுவத்திற்கு எந்த உதவியும் கிடைக்க கூடாது என்பதற்காக அவர்கள் இவ்வாறு செய்தனர். வன்யன் ஹெடா பின்வாங்க வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டது. செல்லும் வழியில் ஜுன்சோவு என்ற இடத்தில் இருந்த மூன்று சிகர மலையில், மங்கோலியர்களிடமே அவர் செல்ல நேர்ந்தது. இந்த நேரத்தில் மஞ்சள் ஆற்றில் இருந்த சின் துருப்புகளும் டொலுயின் தாக்குதலை சந்திக்க தெற்குப் பகுதிக்கு திருப்பி விடப்பட்டு இருந்தன. ஒக்தாயி கான் தலைமையிலான மங்கோலிய வடக்கு படையானது இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி உறைந்திருந்த ஆற்றை கடந்து டொலுயுடன் இணைந்தது - இந்த நேரத்தில் கூட இணைக்கப்பட்ட மங்கோலியப் படைகளின் வீரர்கள் எண்ணிக்கையானது வெறும் 50,000 ஆகத்தான் இருந்தது. 1232 இல் சுரசன் ஆட்சியாளரான பேரரசர் அயிசோங் கைஃபேங்கில் முற்றுகையிடப்பட்டார். ஒக்தாயி மற்றும் டொலுய் இணைந்து சின் படையினரை நொறுக்கினர். சிறிது காலத்திலேயே ஒக்தாயி கடைசி தாக்குதலை தனது தளபதிகளிடம் கொடுத்து விட்டு அவர் விலகிச் சென்றார்.
# மங்கோலியர்களின் சின் வம்சப் படையெடுப்பு

## மங்கோலிய கொள்கைகள்

மங்கோலிய படுகொலைகளால் வடக்கு சீனாவின் மக்கள் தொகையில் குறைவு ஏற்பட்டது என்பதை ஜேம்ஸ் வாட்டர்சன் கவனத்துடன் கூற வேண்டும் என்கிறார். ஏனெனில் பெரும்பாலான மக்கள் தெற்கு சாங் அரசமரபால் ஆளப்பட்ட தெற்கு சீனாவிற்கு இடம் பெயர்ந்திருக்கலாம் அல்லது, விவசாய மற்றும் நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பு அழிக்கப்பட்டதால் நோய் மற்றும் பஞ்சத்தால் இறந்திருக்கலாம். மங்கோலியர்கள் நகரங்கள் சரணடைந்தால் அவற்றிற்கு படுகொலை மற்றும் சூறையாடலில் இருந்து விலக்கு அளித்தனர். கைபெங் நகரமானது சூ லியால் சுபுதையிடம் சரணடைய வைக்கப்பட்டது. சூறையாடலிலிருந்து தப்பித்தது. ஹங்சோ நகரமானது லி டிங்சியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. லி டிங்சி தெற்கு சாங் அரசமரபால் கொல்லப்பட்டார். லி டிங்சிக்கு அடுத்த இடத்தில் இருந்தவரால் அந்நகரம் பயன் இடம் சரணடையவைக்கப்பட்டது. சரணடைந்ததால் ஹங்சோ நகரத்திற்கு சூறையாடலிலிருந்து குப்லாய் கானால் விலக்கு அளிக்கப்பட்டது. ஆன் சீனர் மற்றும் கிதான் வீரர்கள் சுரசன் சின் அரசுக்கு எதிராக செங்கிஸ்கானிடம் கூட்டம் கூட்டமாக போய் சேர்ந்தனர். சரணடைந்த பட்டணங்களுக்கு சூறையாடல் மற்றும் படுகொலையில் இருந்து குப்லாய் கான் விலக்கு அளித்தார். சின் அரசமரபினர் தங்களது முதன்மை தலைநகரத்தை பெய்ஜிங்கில் இருந்து தெற்கே கைபெங்கிற்கு மாற்றியபோது கிதான்கள் தங்களது மஞ்சூரிய தாயகத்திலிருந்து தயக்கத்துடன் வெளியேறினர். மங்கோலியர்களுடன் அணி சேர்ந்தனர்.  
சின் அரசமரபுக்கு எதிராக போர் புரிய பல ஆன் சீனர்கள் மற்றும் கிதான்கள் மங்கோலியர்கள் பக்கம் சேர்ந்தனர். இரண்டு ஆன் சீன தலைவர்களான சி டியான்சே மற்றும் லியு ஹெய்மா (劉黑馬), மற்றும் கிதான் சியாவோ சலா (蕭札剌) ஆகியோர் மங்கோலியர்கள் பக்கம் சேர்ந்தனர். மங்கோலிய ராணுவத்தில் மூன்று தியுமன்களுக்கு தலைமை தாங்கினார். லியு ஹெய்மா மற்றும் சி டியான்சே ஆகியோர் செங்கிஸ் கானுக்கு பின்வந்த ஒக்தாயி கானிடம் பணியாற்றினர். லியு ஹெய்மா மற்றும் சி டியான்சியாங் ஆகியோர் மேற்கு சியாவிற்கு எதிராக மங்கோலியர்களுக்காக ராணுவங்களை வழி நடத்தினர். மொத்தம் நான்கு ஆன் தியுமன்கள் மற்றும் மூன்று கிதான் தியுமன்கள் ஒவ்வொன்றும் 10,000 துருப்புக்களுடன் இருந்தன. மூன்று கிதான் தளபதிகளான சிமோ பெய்தியர் (石抹孛迭兒), தபுயிர் (塔不已兒), மற்றும் சியாவோ சோங்சி (蕭重喜; சியாவோ சலாவின் மகன்) ஆகியோர் மூன்று கிதான் தியுமன்களையும், நான்கு ஆன் தளபதிகளான சங் ரோவு (張柔), யான் சி (嚴實), சி டியான்சே மற்றும் லியு ஹெய்மா ஆகியோர் நான்கு ஆன் தியுமன்களையும் ஒக்தாயி கானின் கீழ் தலைமை தாங்கினார். சி டியான்சே, சங் ரோவு, யான் சி, மற்றும் பிற ஆன் சீனர்கள் ஆகியோர் சின் அரசமரபில் பணியாற்றினர். மங்கோலியர்கள் பக்கம் அணி சேர்ந்தனர். புதிய மங்கோலிய அரசின் நிர்வாக அமைப்பை உருவாக்குவதற்கு உதவி புரிந்தனர்.  
மங்கோலியர்கள் மருத்துவர்கள், கைவினைஞர்கள் மற்றும் மதகுருமார்களுக்கு மதிப்பு அளித்தனர். அவர்களுக்கு மரண தண்டனையிலிருந்து விலக்கு அளிக்க ஆணையிட்டனர். வடக்கு சீனாவில் நகரங்களை கைப்பற்றிய போது அவர்களை தங்களது பகுதிகளுக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.  
ஆன் சீன உயர்குடியினரான டியூக் யான்செங் மற்றும் பிறர், முந்தைய அரசமரபுகளின் காலங்களிலிருந்து மங்கோலிய பேரரசு மற்றும் யுவான் அரசமரபு ஆகியவற்றின் காலங்களில் தங்களது பட்டங்களை பயன்படுத்திக்கொண்டனர்.
# கானரசு

**கானரசு** (*Khanate*) அல்லது **ககானரசு** (*Khaganate*) என்பது கான் அல்லது ககானால் ஆளப்படும் ஒரு அரசியல் அமைப்பு ஆகும். தற்காலத் துருக்கிய மொழியில் இந்த சொல் ககான்லிக் அல்லது ஹான்லிக் எனப்படுகிறது. மொங்கோலிய மொழியில் கான்லிக் எனப்படுகிறது. "கெரேயிடீன் கான்லிக்" என்பதன் பொருள் கெரயிடுகளின் கானரசு என்பதாகும். இந்த அரசியலமைப்பு ஐரோவாசியப் புல்வெளி மக்களுக்கு உரித்தானதாகும். இது பழங்குடியின அரசியலமைப்பு, சமஸ்தானம், முடியாட்சி அல்லது ஏன் பேரரசுக்குக் கூட சமமானதாகும்.
# மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல்

**மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தலானது** கி.பி. 1259ல் தியவோயு கோட்டை முற்றுகையின் போது மோங்கே கான் இறந்ததிலிருந்து ஆரம்பித்தது. டொலுய் குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே உயர்ந்த கானின் பதவிக்காகப் போர் ஏற்பட்டது. இது, பெர்கே-ஹுலாகு போர் மற்றும் கயிடு-குப்லாய் போர் காரணமாக மங்கோலியப் பேரரசின் மேல் இருந்த உயர்ந்த கான் என்ற பதவியின் அதிகாரம் குறைந்தது. பேரரசானது தன்னாட்சி கொண்ட கானேடுகளாகப் பிரிந்தது. வடமேற்கில் தங்க நாடோடிக் கூட்டம், மத்தியில் சகதை கானேடு, தென்மேற்கில் இல்கானேடு மற்றும் கிழக்கில் தற்கால பெய்ஜிங்கைத் தலைநகராகக் கொண்ட யுவான் அரசமரபு எனப் பிரிந்தது. எனினும் யுவான் பேரரசர்கள் ககான் (உயர்ந்த கான்) என்னும் பட்டத்தைப் பெயரளவில் பயன்படுத்தினர். இந்த நான்கு கானேடுகளும் தங்களுக்கென்று தனி விருப்பங்கள் மற்றும் நோக்கங்களைப் பின்பற்றின. தனித்தனி காலகட்டங்களில் வீழ்ந்தன.
# மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல்

## அடுத்த கான்

மோங்கே கானின் தம்பி ஹுலாகு கான் சிரியா மீதான தனது வெற்றிகரமான ராணுவ படை எடுப்பிலிருந்து விலகிச் சென்றார். பெரும்பாலான தனது படைகளுடன் முகான் என்ற இடத்திற்கு பின் வாங்கிச் சென்றார். தனது தளபதி கித்புகா தலைமையில் சிறிய அளவிலான படையினரை மட்டுமே விட்டுச் சென்றார். கிறித்தவ சிலுவைப்போர் வீரர்கள் மற்றும் முஸ்லிம் அடிமை வம்சத்தவர்கள் மங்கோலியர்களை மிகப்பெரிய ஆபத்தாக அறிந்த காரணத்தால் மங்கோலிய இராணுவம் பலமின்றி இருந்த இந்த சந்தர்ப்பத்தை தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தி தங்களுக்குள் ஒரு அசாதாரண ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டனர்.  
1260 இல் அடிமை வம்சத்தவர்கள் எகிப்திலிருந்து முன்னேறினார். ஏக்கர் என்ற கிறித்தவ ஆதிக்க பகுதிக்கு அருகில் முகாமிட அனுமதிக்கப்பட்டனர் மற்றும் தங்கள் ராணுவத்திற்கு தேவையான பொருட்களையும் பெற்றுக் கொண்டனர். அயின் ஜலுட் யுத்தத்தில் கித்புகாவின் படைகளுடன் கலிலீ என்ற இடத்திற்கு சற்றே வடக்கில் போரிட்டனர். மங்கோலியர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். கித்புகா கொல்லப்பட்டார். இந்த முக்கியமான யுத்தம் மேற்கு எல்லையில் மங்கோலிய விரிவாக்கத்தின் முடிவாக அமைந்தது. ஏனெனில் இந்த யுத்தத்திற்கு பிறகு மங்கோலியர்கள் சிரியாவை தாண்டி எந்த ஒரு முக்கியமான ராணுவ முன்னேற்றங்களையும் அடையவில்லை. குப்லாய் தனக்கு விசுவாசமான சகதை குடும்ப இளவரசனான அபிஷ்காவை சகதை ஆட்சிப் பகுதிகளை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர அனுப்பினார். ஆனால் ஆரிக் போகே அபிஷ்காவை கைது செய்து கொன்று விட்டார். தனது ஆளான அல்குவை அரியணையில் ஏற்றினார். குப்லாயின் புதிய நிர்வாகம் மங்கோலியாவில் இருந்த ஆரிக் போகேவின் பகுதிகளுக்கு உணவுப்பொருட்களை செல்லவிடாமல் தடுத்து பஞ்சத்தை ஏற்படுத்தியது. கரகோரம் எளிதாக குப்லாயிடம் வீழ்ந்தது. ஆனால் ஆரிக் போகே 1261 இல் அதை மீண்டும் கைப்பற்றினார்.  
பிப்ரவரி 8, 1264 இல் ஹுலாகு இறந்தார். இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி ஹுலாகுவின் ஆட்சிப் பகுதிகள் மீது படையெடுக்க பெர்கே நினைத்தார். ஆனால் வழியிலேயே இறந்தார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு சகதை கானேட்டின் அல்கு கானும் இறந்தார். குப்லாய் புதிய இல்கானாக ஹுலாகுவின் மகனான அபகாவை அறிவித்தார். அபகா வெளிநாட்டு கூட்டணிகளை ஏற்படுத்த முயற்சித்தார். முக்கியமாக எகிப்திய அடிமை வம்சத்தவர்களுக்கு எதிராக ஐரோப்பியர்களான பிராங்குகள் மற்றும் மங்கோலிய கூட்டணி போன்றவற்றை ஏற்படுத்த முயற்சித்தார். குப்லாய் படுவின் பேரனான மோங்கே தெமுரை தங்க நாடோடி கூட்டத்தின் தலைவனாக முன்மொழிந்தார். ஆகஸ்ட் 21, 1264 இல் சங்டுவில் இருந்த குப்லாயிடம் ஆரிக் போகே சரணடைந்தார்.
# மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல்

## அடுத்த கான்

### நான்கு கானேடுகளாக பிரிதல்

குப்லாய் கான் யுவான் அரசமரபை நிறுவிய செயல் மங்கோலியப் பேரரசின் பிரிதலை வேகமாக்கியது. மங்கோலியப் பேரரசு யுவான் அரசமரபு, தங்க நாடோடிக் கூட்டம், சகதை கானேடு மற்றும் இல்கானேடு என நான்கு கானேடுகளாக பிரிந்தது. 1304 இல் ஏற்படுத்தப்பட்ட அமைதி உடன்படிக்கை பெயரளவில் யுவான் அரசமரபின் ஆதிக்கத்தை மற்ற மேற்கு கானேடுகள் மீது நிறுவியது. ஆனால் இந்த ஆதிக்கம் முந்தைய ககான்கள் செலுத்திய ஆதிக்கத்தை போல் இல்லை. எல்லை தாக்குதல்கள் போன்ற சண்டைகள் இந்த கானேடுகளுக்குள் தொடர்ந்தன. இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாக 1310 களில் ஏற்பட்ட ஏசன் புகா-அயுர்பர்வதா போரைக் குறிப்பிடலாம். நான்கு கானேடுகள் ஒவ்வொன்றும் தனித் தனி மாநிலங்களாக செயல்பட்டன மற்றும் பல்வேறு நேரங்களில் வீழ்ந்தன.
# மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல்

## அடுத்த கான்

### யுவான் அரசமரபு

1264 இல் மங்கோலியப் பேரரசின் தலைநகரை கன்பலிக்கிற்கு மாற்றிய குப்லாய் கானின் முடிவிற்கு பல்வேறு மங்கோலியர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். எனவே ஆரிக் போகேவின் போராட்டம் என்பது பேரரசின் மையத்தை மங்கோலிய தாயகத்திலேயே வைத்திருப்பதாகும். ஆரிக் போகேவின் இறப்பிற்குப் பிறகு இந்தப் போராட்டம் ஒகோடி கானின் பேரனான கைடு மற்றும் நயன் பிரபுவால் தொடர்ந்து நடத்தப்பட்டது.  
சாங் அரசமரபை நீக்கியதன் மூலம் குப்லாய் கான் சீனாவை வெல்வதை முழுமை ஆக்கினார். 1274 மற்றும் 1281 இல் யுவான் அரசமரபின் கப்பல்கள் ஜப்பான் மீது படையெடுக்க முயற்சித்தன. ஆனால் இரண்டு படையெடுப்புகளும் தோல்வியில் முடிந்தன. அதிக எண்ணிக்கையிலான மங்கோலிய கப்பல்கள் கமிகசே (தெய்வீக புயல்) என்றழைக்கப்பட்ட கடல் புயல்களால் இரண்டு முறையும் அழிக்கப்பட்டன. யுவான் அரசமரபின் போது சாதாரண மக்கள் கஷ்டங்களை அனுபவித்தனர். எனவே மங்கோலிய வீரர்கள் 1289 இல் குப்லாய்க்கு எதிராக கலகம் செய்தனர். குப்லாய் கான் 1294 இல் இறந்தார். அவருக்குப் பிறகு தெமுர் கான் ஆட்சிக்கு வந்தார். தெமுர் கான் கைடுவுக்கு எதிரான போரை தொடர்ந்து நடத்தினார். அப்போர் 1301 இல் கைடு இறக்கும் வரை தொடர்ந்து நடந்தது. அயுர்பர்வதா புயந்து கான் 1312 இல் ஆட்சிக்கு வந்தார். 1313 இல் யுவான் அரசமரபுக்கு ஆட்சிப் பணித் தேர்வு அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டது.  
1350 களில் சிவப்பு தலைப்பாகை கலகம் என்றழைக்கப்பட்ட கலகம் சீனாவில் தொடங்கியது. 1368 இல் மிங் அரசமரபால் யுவான் அரசமரபு தூக்கி எறியப்பட்டது. கடைசி யுவான் பேரரசர் தோகோன் தெமுர் வடக்கு நோக்கி இங்சாங்குக்கு தப்பித்து ஓடினார். அங்கு 1370 இல் இறந்தார். வடக்கு யுவான் அரசமரபு என்று அழைக்கப்பட்ட யுவான் அரசமரபின் எஞ்சிய வீரர்கள் மங்கோலிய தாயகத்திற்கு பின்வாங்கினர். அங்கிருந்து மிங் சீனாவை அவர்கள் எதிர்த்தனர்.
# மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல்

## அடுத்த கான்

### தங்க நாடோடிக் கூட்டம்

தங்க நாடோடி கூட்டமானது சூச்சியின் மகன் படு கானால் 1243 இல் நிறுவப்பட்டது. வோல்கா பகுதி, உரல் மலைகள், கருங்கடலுக்கு வடக்கே இருந்த புல்வெளிகள், ஃபோர்-காக்கேசியா, மேற்கு சைபீரியா, ஏரல் கடல் மற்றும் இர்டிஷ் வடிநிலம் ஆகிய பகுதிகளை தங்க நாடோடிக் கூட்டம் தன்னகத்தே கொண்டிருந்தது. மேலும் ருஸ் இளவரச நாடுகள் தங்க நாடோடிக் கூட்டத்திற்கு துணை நாடுகளாக இருந்தன.  
தங்க நாடோடிக் கூட்டத்தின் தலைநகராக ஆரம்பத்தில் சராய் படுவும் பிற்காலத்தில் சராய் பெர்கேவும் இருந்தன. படுவின் வழித்தோன்றல்களுக்கு இடையே ஏற்பட்ட சண்டைகளால் இப்பேரரசு வலிமை இழந்தது. கசன் கானேடு, அஸ்ட்ரகான் கானேடு, கிரிமிய கானேடு, சைபீரிய கானேடு, பெரிய நாடோடிக் கூட்டம், நோகை நாடோடிக் கூட்டம் மற்றும் வெள்ளை நாடோடிக் கூட்டம் என பல்வேறு பகுதிகளாக பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் இது பிரிந்தது. ஒருங்கிணைந்த ருஸ் ஆனது 1552 இல் கசனின் கானேட்டையும், 1556 இல் அஸ்ட்ரகான் கானேட்டையும் மற்றும் 1582 இல் சைபீரிய கானேட்டையும் கைப்பற்றியது. 1783 இல் உருசியப் பேரரசு கிரிமிய கானேட்டை கைப்பற்றியது.
# மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல்

## அடுத்த கான்

### சகதை கானேடு

1266 இல் சகதை கானேடு பிரிந்து கொண்டது. நடு ஆசியா, பல்காசு ஏரி, கஷ்கரியா, ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஜெடைசு ஆகிய பகுதிகளை இது கொண்டிருந்தது. மேற்கில் நிலையான வாழ்க்கை வாழ்ந்த திரான்சோக்சியானா (மா வரா'உன்-நர்) மற்றும் கிழக்கில் நாடோடி வாழ்க்கை வாழ்ந்த மொகுலிஸ்தான் என இரண்டு பகுதிகளாக இது பிரிந்தது. 16ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதிவரை அதன் சில பகுதி மக்கள் மங்கோலிய மொழியையே பேசியதாக கூறப்படுகிறது.  
பர்லா இன போர் பிரபுவான தைமூரின் (1395–1405) காலத்தில் மொகுலிஸ்தான் வலிமையடைந்தது. 1395 இல் தைமூர் தங்க நாடோடி கூட்டத்தின் கானான தோக்தமிசை தோற்கடித்தார். அவரை ஃபோர்-காக்கேசியா பகுதியில் இருந்து வெளியேற்றினார். தைமூர் அங்கோராவுக்கு அருகில் துருக்கிய சுல்தானின் ராணுவத்தை தோற்கடித்து அழித்தார். இந்நிகழ்வின் காரணமாக பைசாந்தியப் பேரரசு துருக்கியை வெல்வது அரை நூற்றாண்டுக்கு தாமதப்படுத்தப்பட்டது. தைமூரின் பேரரசு அவர் இறந்த உடனேயே வீழ்ச்சியடைய ஆரம்பித்தது.  
தைமூரின் பேரன் உளுக் பெக் (1409–1449) திரான்சோக்சானியாவை ஆண்டார். அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் திரான்சோக்சானியாவின் வணிகம் மற்றும் பொருளாதாரம் குறிப்பிடத்தகுந்த வளர்ச்சியை அடைந்தன. 1429 இல் அவர் சமர்கந்துக்கு அருகில் ஒரு வானியல் ஆய்வகத்தை அமைத்தார். மேலும் அவர் சிஜ்-இ-சுல்தானி என்ற வானியல் புத்தகத்தையும் எழுதினார். அப்புத்தகத்தில் வானியல் சம்பந்தமான கோட்பாடுகள் அடங்கியிருந்தன. 1000 நட்சத்திரங்கள் வளிமண்டல கோளத்தில் அவற்றின் துல்லியமான இடங்களுடன் அட்டவணைப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.  
மொகுலிஸ்தான் ஒயிராட்களுடன் வணிக பாதைகளுக்காக நீண்ட காலத்திற்கு சண்டையிட்டது. 1530 இல் ஒயிராட்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டது. காபூலின் ஆட்சியாளரான தைமூரின் வழிவந்த பாபர் 1526 இல் பெரும்பாலான இந்தியாவை வென்றார். முகலாயப் பேரரசை நிறுவினார். 18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் முகலாய பேரரசு பல்வேறு சிறு மாநிலங்களாக சிதறுண்டது. 1858 இல் பிரித்தானிய பேரரசால் அதன் பிந்தைய தலைநகரம் கைப்பற்றப்பட்டது.
# மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல்

## அடுத்த கான்

### இல்கானேடு

ஹுலாகுவின் வழித்தோன்றல்களால் ஆளப்பட்ட இல்கானேடு 1256 இல் உருவாக்கப்பட்டது. இது ஈரான், ஈராக், டிரான்ஸ் காக்கேசியா, கிழக்கு அனத்தோலியா மற்றும் மேற்கு துருக்கிஸ்தான் ஆகிய பகுதிகளைத் தன்னகத்தே கொண்டிருந்தது. இல்கானேட்டின் ஆரம்ப கால ஆட்சியாளர்கள் அதிகமாக திபெத்திய பௌத்த மதத்திற்கு மாறிய போதும் இல்கான் கசனின் (1295–1304) பதவி ஏற்பிற்கு பிறகு மங்கோலிய ஆட்சியாளர்கள் இஸ்லாம் மதத்திற்கு மாறினர். 1300 இல் கசனின் ஆணைப்படி மங்கோலிய வரலாற்று ஆசிரியர்களின் ஒத்துழைப்புடன் ரஷித்-அல்-தின் ஹமாதனி, சமி அல்-தவரிக்கை (சுடுர் உன் சிகுல்கன், நாளாகமத்தின் தொகுப்பு) எழுத ஆரம்பித்தார். அது 1311 இல் இல்கான் ஒல்ஜெயிடுவின் (1304–1316) ஆட்சிக் காலத்தில் எழுதி முடிக்கப்பட்டது. மங்கோலிய வரலாற்று ஆசிரியர் போலட் சின்சன் எழுதிய *ஆல்டன் டெப்டெர்* ஆனது *சமி அல்-தவரிக்கை* எழுதுவதற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. அபு சயித்தின் (1316–1335) இறப்பிற்குப் பிறகு இல்கானேடு வேகமாக பல்வேறு மாநிலங்களாக சிதறுண்டது. அம்மாநிலங்களில் முக்கியமானது ஜலைர் அரசமரபால் ஆளப்பட்ட பகுதிகளாகும். அவர்கள் ஜலைர் இனத்தை சேர்ந்த செங்கிஸ்கானின் தளபதி முகாலியின் வழித்தோன்றல்கள் ஆவர்.
# பழைய உய்குர் எழுத்துக்கள்

**பழைய உய்குர் எழுத்துக்கள் **என்பவைபழைய உய்குர் மொழியை எழுதப் பயன்பட்டவை ஆகும். பழைய உய்குர் மொழியானது பழைய துருக்கிய மொழியின் வகையாகும். இது துர்பன் மற்றும் கன்சு ஆகிய நகரங்களில் பேசப்பட்டது. இது தற்கால மேற்கத்திய யுகுர் மொழியின் முன்னோடியாகும்.இதுவே மொங்கோலியம் மற்றும் மஞ்சூ எழுத்துக்களுக்கு முன்மாதிரி ஆகும்.டாட்டா டோங்காவால் மங்கோலியாவிற்கு பழைய உய்குர் எழுத்துக்கள் கொண்டு வரப்பட்டன.  
=
# அம்பகை

**அம்பகை கான்** என்பவர் கமக் மங்கோலியக் கூட்டமைப்பின் கானாக கி.பி. 1149-1156 காலகட்டத்தில் இருந்தவர் ஆவார். இவர் கயிடுவின் கொள்ளுப்பேரன்,ஹோடுலா கானின் உறவினர் ஆவார். இவரது ஆட்சியின்போது மங்கோலியர்கள் பலமிக்கவர்களாக இருந்தனர். இவர் ஒரு திருமணத்தை நிச்சயிக்க தாதர்களிடம் சென்றபோது அவர்கள் தலைவர் தெமுசின் உகே இவரை சிறைபிடித்தார். இது சீன சுரசன்களின் (ஒரு துங்குசிக் இனம்) (சின் வம்சத்தவர்) உத்தரவின்பேரில் மங்கோலியர்களின் பலத்தைக் குறைப்பதற்காக நடந்தது. அவர்கள் இவரது கை கால்களில் ஆணி அடித்துக் கொன்றனர். தாதர்களின் தலைவர் தெமுசின் உகே செங்கிஸ் கானின் தந்தை எசுகெயால் கி.பி. 1162ல் அம்பகை கானை ஏமாற்றியதற்காகக் கொல்லப்பட்டார். மேலும் எசுகெய் தன் மகனுக்கு தெமுசின் என்று பெயரிட்டார்.  
கி.பி. 1211ல் செங்கிஸ் கான் சின் வம்சத்தின் வீழ்ச்சிக்குக் காரணமான மங்கோலியர்-சின் போரைத் தொடங்கினார். இப்போர் அம்பகையின் கடத்தல் மற்றும் இறப்பிற்குப் பழிவாங்குவதற்காக ஆரம்பிக்கப்பட்டது. கி.பி. 1234ல் சின் வம்சம் வீழ்ந்தது.  
அம்பகை எசுகெய் மற்றும் செங்கிஸ் கானின் உறவினர் ஆவார்.
# காபூல் கான்

**காபூல் கான்** கமக் மங்கோல் கூட்டமைப்பின் முதன்முதலில் அறியப்பட்ட கான் ஆவார். இவர் செங்கிஸ் கானின் கொள்ளுப்பாட்டனார் ஆவார்.  
இவரது தந்தையார் பெயர் தும்பினை செட்சென். இவர் கயிடுவின் கொள்ளுப்பேரன் ஆவார்.  
காரா கிதை அரசைத் தோற்றுவித்த எலு தசியைக் கொல்ல சின் இராணுவம் மங்கோலியாவிற்குள் நுழைந்தபோது காபூல் கான் அதை எதிர்த்துத் தாக்கி விரட்டினார். கி.பி. 1135ல் சின் பேரரசர் தைசோங் காபூல் கானை தன் சபைக்கு அழைத்தார். அங்கு சென்ற காபூல் கான் தைசோங்கின் தாடியைப் பிடித்து இழுத்தார். இதனால் சின் இராணுவம் காபூல் கானை தெற்கு மங்கோலியாவிற்குத் துரத்திச் சென்றது. காபூல் தப்பித்தார். பின் ஒரு பெரிய இராணுவத்துடன் திரும்பிய காபூல் சின் அரசைக் கொள்ளையடித்தார். காபூல் கானுக்கு 7 மகன்கள் இருந்தபோதிலும் தாய்சியுடு இனத்தைச் சேர்ந்த செங்குன் பில்கேயின் மகனான அம்பகையைத் தன் வாரிசாக நியமித்தார்.
# போடோன்சார் முன்ஹாக்

**போடோன்சார் முன்ஹாக் **(அநேகமாக கி.பி. 850 - கி.பி. 900) என்பவர் ஒரு புகழ்பெற்ற மங்கோலியப் போர்த்தலைவர் ஆவார். இவர் செங்கிஸ் கான் மற்றும் பருலாஸ் மங்கோலியர்களின் மூதாதையர் ஆவார். இந்தபருலாஸ் இனத்தில் தான் தைமூரும் தோன்றினார். ஆகையால் இவர் இந்தியாவை ஆண்ட முகலாயர்களுக்கும் மூதாதையர் ஆவார்.  
மங்கோலியர்களின் இரகசிய வரலாறின்படி இவர் போர்த் சினோவின் 12ம் தலைமுறை பெயரளவு வழித்தோன்றல் ஆவார். செங்கிஸ் கான் போடோன்சார் முன்ஹாக்கின் 9ம் தலைமுறை நேரடி வழித்தோன்றல் ஆவார். சில சமயம் இவர் எளிமையான புடோன்சர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவரே போர்சிசின் குடும்பத்தைத் தோற்றுவித்தவர் ஆவார். சகதை மொழிப் பாரம்பரியம் இவரை கி.பி. 747ல் அபு முஸ்லிம் புரட்சியின்போது வாழ்ந்தவராகக் குறிப்பிடுகிறது. போர்சிசின் என்ற பெயர் இவரிடமிருந்து தோன்றவில்லை. இவரது பெயரளவு கொள்ளுப்பாட்டனார் போர்ஜிகிடை மெர்கெனிடம் (விவேக போர்ஜிகிடை) இருந்து தோன்றியது ஆகும். கி.பி. 747ம் ஆண்டு என்பது போர்ஜிகிடை மெர்கெனுடன் சரியாகப் பொருந்துகிறது. இவர் கி.பி. 747ல் வாழ்ந்த பயன்சுர் கானுடன் குழப்பிக் கொள்ளப்படுவதாலும் இந்த ஆண்டுக் கணக்குப் பிரச்சினை ஏற்படுகிறது. போடோன்சார் முன்ஹாக்கின் பொருள் "சிறிய நெறி தவறிப் பிறந்த மூடன்" என்பதாகும். புடுன்சார் என்பது "புடுச்சி" (நெறி தவறிப் பிறந்தவன்), "-ன்சார்" என்ற விகுதி மற்றும் முட்டாள் அல்லது மூடன் என்ற பொருளுடைய "முன்ஹாக்" என்ற வார்த்தைகளின் கூட்டாகும். ஆனால் இவரது பெயர் மங்கோலியப் பழங்குடியினரிடையே இவர் வகிக்கும் உயர்ந்த நிலைக்கு அப்படியே முரண்பாடாக உள்ளது.
# சுரசன்கள்

**சுரசன்கள்**(மஞ்சூ: jušen; சீனம்: 女真, Nǚzhēn, [nỳ.ʈʂə́n])என்பவர்கள் ஒரு துங்குசிக் இன மக்கள் ஆவர். இவர்கள் கி.பி. 1630 வரை மஞ்சூரியாவில் வழ்ந்தவர்கள் ஆவர். அதன் பின்னர் இவர்கள் தங்கள் அண்டை இனத்தாருடன் சேர்த்து மஞ்சூ இனத்தவர் என்று அழைக்கப்பட்டனர். சுரசன்கள் சின் வம்சத்தைத் தோற்றுவித்தனர். இவர்கள் கி.பி. 1127ல் வடக்கு சாங் வம்சத்தை வென்று வட சீனாவின் பெரும்பகுதியைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தனர். சின்கள் கி.பி. 1234ல் மங்கோலியர்களால் தோற்கடிக்கப்படும் வரை வட சீனாவை ஆண்டனர். மஞ்சூ பிறகு மிங் வம்சத்தைத் தோற்கடித்து கி.பி. 1911 வரை சீனாவை ஆண்ட சிங் அரசமரபைத் தோற்றுவித்தனர்.
# சின் அரசமரபு (1115–1234)

**சின் வம்சம் **(கி.பி. 1115-1234) மங்கோலியத் தாக்குதலுக்கு முன்னர் சீனாவில் இருந்த பல வம்சங்களில் ஒன்றாகும். இது **கின் **அல்லது **சுரசன் சின்** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் இதன் தோற்றுவிப்பாளர் பேரரசர் தைசு (கி.பி. 1115-1123) வன்யன் சுரசன்களின் வழிவந்தவர் ஆவார்.  
சின்கள் லியாவோ வம்சத்திற்கு (கி.பி. 907-1125) எதிரான தைசுவின் புரட்சியில் இருந்து உருவாயினர். லியாவோ வம்சத்தினர் வட சீனாவை ஆண்டு கொண்டிருந்தபோது வளர்ந்து வந்த சின்களிடம் தோற்றனர். லியாவோ வம்சத்தவர் மேற்கு நோக்கி இடம்பெயர்ந்து மேற்கத்திய லியாவோ என்று அழைக்கப்பட்டனர். லியாவோவைத் தோற்கடித்த பின்னர் சின்கள் தெற்கு சீனாவில் இருந்த சாங் வம்சத்திற்கு (கி.பி. 960-1279) எதிராக 100 வருடங்களுக்கும் மேலாக நடைபெற்ற ஒரு போரைத் தொடங்கினர். ஆட்சி செய்யத் தொடங்கிய பின்னர் சின்கள் சீனப் பழக்கவழக்கங்களை சீக்கிரமே கற்கத்தொடங்கினர். அதன் ஒரு பகுதியாக வளர்ந்து வந்த மங்கோலியர்களுக்கு எதிராகச் சீனப் பெருஞ்சுவரையும் செறிவூட்டினர். சின் ஆட்சியில் கலாச்சார மற்றும் தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. உதாரணமாக வெடிமருந்து உருவாக்கம் மற்றும் கன்பூசிய மதத்தின் மறுமலர்ச்சி ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.  
செங்கிஸ் கான் கி.பி. 1211ல் சின் வம்சத்தவருக்கு எதிராகப் படையெடுத்தார். சின் இராணுவத்திற்குப் பேரழிவுகரமான தோல்விகளைக் கொடுத்தார்.  
=
# வார்ப்புரு:KIA/doc

This template is used after a person's name in the <code></code> template to indicate that the person was killed in action.
# வார்ப்புரு:KIA/doc

## Usage

<code></code> displays dagger symbol:  
<code></code> does not bold the symbol:  
<code></code> (or <code></code> for short) displays the abbreviation in small letters:  
The text displayed is linked to Killed in action and has a tooltip.