# உதய் சங்கர்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

உதய் சங்கர் சௌத்ரி ராஜஸ்தானின் உதயப்பூரில் ஒரு பெங்காலி குடும்பத்தில் நராய்ல் (தற்போதைய வங்காளதேசம்) மாவட்டத்தில் பிரபலமான பாரிஸ்டரான ஷியாம் சங்கர் சௌத்ரிக்கும், ஜமீன்தாரி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஹேமாங்கினி தேவி என்பவருக்கும் மூத்த மகனாகப் பிறந்தார். இராஜேந்திர சங்கர், தேவேந்திர சங்கர், பூபேந்திர சங்கர், பிரபல இசைக் கலைஞர் ரவி சங்கர் ஆகியோர் இவரது தம்பிகள். இவரது உடன்பிறப்புகளில், பூபேந்திரா 1926இல் இளம் வயதிலேயே இறந்தார்.  
இவரது தந்தை சமசுகிருத அறிஞராகவும் இருந்தார். அவர் கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் கௌரவத்துடன் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் ஆக்சுபோர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தார். அங்கு இவர் தத்துவ மருத்துவராக ஆனார். தந்தையின் பணியின் காரணமாக அடிக்கடி குடிபெயர்ந்ததால், குடும்பம் இவரது தாய் மாமாவின் ஊரான நஸ்ரத்பூரில் தங்கியிருந்தது. இவரது கல்வி நஸ்ரத்பூர், காசிப்பூர், வாரணாசி, ஜலவர் உள்ளிட்ட பல்வேறு இடங்களிலும் நடந்தன. தனது காசிப்பூர் பள்ளியில், வரைதல் மற்றும் கைவினை ஆசிரியரான அம்பிகா சரண் முகோபாத்யாயிடமிருந்து இசையையும் புகைப்படம் எடுப்பதையும் கற்றுக்கொண்டார்.  
1918ஆம் ஆண்டில், தனது பதினெட்டு வயதில், ஜே.ஜே.கலைப் பள்ளியில் பயிற்சி பெற மும்பைக்கு அனுப்பப்பட்டார், பின்னர் புதி தில்லி,கந்தர்வ மகாவித்யாலயாவுக்கு அனுப்பப்பட்டார். அப்போது, இவரது தந்தை தனது பதவியை ராஜினாமா செய்து விட்டு லண்டனுக்கு குடிபெயர்ந்திருந்தார். இந்திய நடனம் மற்றும் இசையை பிரிட்டனுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். அதைத் தொடர்ந்து, இவரும் இலண்டனில் தனது தந்தையுடன் சேர்ந்தார், 1920 ஆகஸ்ட் 23 அன்று சர் வில்லியம் ரோதன்ஸ்டீனின் கீழ் ஓவியம் படிக்க இலண்டனின் பேரரசின் கலைப்பள்ளியில் சேர்ந்தார். இலண்டனில் தனது தந்தை ஏற்பாடு செய்திருந்த ஒரு சில தொண்டு நிகழ்ச்சிகளில் இவர் நடனமாடினார். இதுபோன்ற ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், உருசிய நடனக் கலைஞர் *அன்னா பாவ்லோவா* கலந்து கொண்டார். இது இவரது வாழ்க்கையில் நீடித்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. சிறு வயதிலிருந்தே, இவர் இந்தியப் பாரம்பரிய நடனம் மற்றும் நாட்டுப்புற நடனம் ஆகிய இரண்டையும் வெளிப்படுத்தினார். அதே போல் இவர் ஐரோப்பாவில் தங்கியிருந்த காலத்தில் பாலேவையும் வெளிப்படுத்தினார். ஒரு புதிய நடனத்தை உருவாக்க இரு பாணிகளின் கூறுகளையும் ஒன்றாகக் கொண்டுவர முடிவு செய்தார். அதை இவர் ஹாய்-டான்ஸ் என்று அழைத்தார். பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தில் ராஜபுதன ஓவியப் பாணி மற்றும் முகலாய ஓவிய பாணிகளைப் பார்த்தபின், இந்திய நடன வடிவங்களையும் அவற்றின் உருவப்படத்தையும் நடன இயக்கங்களில் கொண்டு வந்தார். மேலும், இவர் பிரிட்டனில் தங்கியிருந்த காலத்தில், பல கலைஞர்களிடமும் தொடர்பிலிருந்தார். பின்னர் கலையில் மேம்பட்ட படிப்புகளுக்காக இவர் பிரெஞ்சு அரசாங்கத்தின் 'உதவித்தொகையில் உரோம் சென்றார்.  
புகழ்பெற்ற உருசிய நடனக் கலைஞர் *அன்னா பாவ்லோவா*வுடனான இவரது முதல் சந்திப்புகளுடன் திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. இந்தியாவை அடிப்படையாகக் கொண்ட கருப்பொருள்களில் ஒத்துழைக்க கலைஞர்களை அவர் தேடிக்கொண்டிருந்தார். இது இந்து கருப்பொருள்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட பாலேக்களை உருவாக்க வழிவகுத்தது, இராதா - கிருஷ்ணா, என்ற பாலேவை அண்ணாவுடன் சேர்ந்து வடிவமைத்தார். பின்னர் தொடர்ந்து கருத்தரித்தல் மற்றும் நடனக் கலைகள், அஜந்தா குகைகளின் சுதை ஓவியங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட நடன நிகழ்ச்சிகளை அமெரிக்கா முழுவதும் நிகழ்த்தினார். காலப்போக்கில் இவரது நடனம் 'ஹாய்-டான்ஸ்' என்று அறியப்பட்டது. ஆனால் பின்னர் இவர் அதை 'கிரியேட்டிவ் டான்ஸ்' என்று அழைத்தார்.  
1938ஆம் ஆண்டில், இவர் இந்தியா திரும்பி அல்மோராவில் 'உதய் சங்கர் இந்தியா கலாச்சார மையத்தை' நிறுவினார். மேலும், கதகளிக்கு சங்கரன் நம்பூதிரி, பரதநாட்டியத்திற்கு கந்தப்பப் பிள்ளை, மணிப்பூரிக்கு அம்பி சிங், இசைக்கு உஸ்தாத் அலாவுதீன் கான் ஆகியோருடன் சேர்ந்து பணியாற்றினார்.  
பின்னர், இவர் குரு தத், சாந்தி பர்தன், சிம்கி, அமலா, சத்யவதி, நரேந்திர சர்மா, ரூமா குஹா தாகூர்த்தா, பிரபாத் கங்குலி, சோரா சேகல், உஸ்ரா, லட்சுமி சங்கர், சாந்தா காந்தி உள்ளிட்ட கலைஞர்கள் மற்றும் நடனக் கலைஞர்களின் ஒரு பெரிய கூட்டத்தைக் கொண்டிருந்தார்; இவரது சொந்த சகோதரர்களான இராஜேந்திரா, தேபேந்திரா மற்றும் ரவி ஆகியோரும் இவருடன் மாணவர்களாக சேர்ந்து கொண்டனர். ஆனாலும், நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நிதி பற்றாக்குறை காரணமாக 1942ஆம் ஆண்டில் இந்த மையம் மூடப்பட்டது. பின்னர், 1948 இல் தென்னிந்தியா திரும்பி நடனத்தின் அடிப்படையில் "கல்பனா" (கற்பனை) என்ற திரைப்படத்தை உருவாக்கினார். அதில் இவரும் இவரது மனைவி அமலா சங்கரும் நடனமாடினர். இப்படம் சென்னையின் ஜெமினி ஸ்டூடியோவில் தயாரிக்கப்பட்டு படமாக்கப்பட்டது.  
உதய் சங்கர் 1960 இல் கொல்கத்தாவின் பாலிகுங்கில் குடியேறினார். அங்கு "உதய் சங்கர் நடன மையம்" 1965இல் மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. இந்திய நடனத்தில் இவரது வாழ்நாள் சாதனைகளுக்காக 1962-ல் சங்கீத நாடக அகாதமி கூட்டாளர் என்ற விருது வழங்கப்பட்டது.