கி.மு.மூன்றாம் நூற்றாண்டில் அசோகன் புத்த சமயத்தைப் பரப்பும் நோக்குடன் தன் மகள் சங்கமித்தையை வெள்ளரசுக் கிளைகளுடனும் பரிவாரங்களுடனும் இலங்கைக்கு அனுப்பினான். அவர்கள் இந்த சம்புத்துறையில் வந்து இறங்கித் தரைமார்க்கமாக அனுராதபுரம் சென்றனர். அவர்களை தேவநம்பிய தீசன் வரவேற்று வெள்ளரசுக் கிளை ஒன்றை சம்புகோளத்தில் நாட்டினான். அதன் அருகே "திசமாக விகாரை" என்ற புத்த பள்ளியை கட்டுவித்தான். இதன் அழிபாடுகள் சம்பில்துறை திருவடிநிலை பகுதிகளில் காணப்படுகின்றது.  
சம்புத்துறை ஜம்புக்கோள எனக் கூறப்படுகின்றது. இது சம்புக்கோளம் என்ற பழைய பெயரின் மாறுபாடு ஆகும். இது மாதகலுக்கு அருகில் உள்ளது. இந்த சம்புத்துறையிலிருந்தே தேவநம்பிய தீசனால் அசோக மன்னனிடம் அனுப்பட்ட தூதுவர்கள் மரக்கலம் ஏறிச்சென்றனர்.  
வங்காளத்தில் உள்ள தாம்ரலிப்பதி துறைமுகத்திற்கும் கடல்வாணிபத் தொடர்புகள் இருந்து வந்தது. பௌத்தம் முன்பேயே வடக்கிலுள்ள மாதோட்டம், கிழக்கே உள்ள கோணேஸ்வரப்பகுதி ஆகியவை நாகரிக வளர்ச்சியில் முன்னின்ற துறைமுகங்கள் ஆகும். இக்கருத்துக்களில் இருந்து சில எண்ணங்களை இங்கு சுட்டிக்காட்டிட முடியும். அனைத்துப் பெயர்களும் பொதுக்கூறுகளில் வேறுபாடு கொண்டாலும் சிறப்புக் கூறாக "சம்பு"வை கொண்டுள்ளது. பொதுகூறுகளில் துறை, கோவளம் என்பன கடல் சார்ந்த இருப்படித்தை சூட்டிட வல்லன. கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னரேயே இப் பெயர் கொண்டதாக இவ்விடம் திகழ்ந்துள்ளது. சிங்கள இலக்கியங்களில் ஜம்புக்கோளம் என குறிப்பிடப்பட்டாலும் தமிழ் பெயரே முதன்மையானது. திரிந்த பின்னரே சிங்களத்தில் இவ்வாறு கூறப்படுகின்றது. ஜம்புகோளப்பட்டினமும் மணிப்பல்லவம் ஒன்று.ஏன் எனில் மணிப்பல்லவம் காரைதீவே ஆகும். எனவே இக் கூற்றும் ஜம்புகோளத்துறை மணிப்பலவாம் எனும் காரைதீவில் அமைந்துள்ள ஒரு துறை ஆகும்.
மணிப்பல்லவத்தில் இருந்த மணிபீடிக்கை தான் புத்த பீடிக்கை ஆகும். இதனால் மணிபல்லவம் ஒரு பௌத்த தலமாக விளங்கியது. இம் மணிப்பல்லவதில் உள்ள ஜம்புகோளபட்டினம் மூலமே இலங்கைக்கு பௌத்த மதம் கலாசாரம் கொண்டு வரபட்டது.இதனால் மணிபல்லவமும் ஜம்புகோளப்பட்டினமும் ஒரே இடத்தையே குறிக்கின்றது. இலங்கை அரசனான தேவநம்பிசதீசன் அரிட்டன் எனும் பௌத்த தேரரை சக்கரவர்த்தியிடம் அனுப்பி போதிமரத்தை இலங்கைக்கு கொண்டுவரச் செய்த போது அவர் மரக்கலமேறி சென்றது இந்த ஜம்புகோளப்பட்டினத்திலே ஆகும்.மீண்டும் போதி மரத்துடன் திரும்பி வந்து இறங்கியதும் இந்த ஜம்புகோளப்பட்டினத்திலே ஆகும். அனுராதபுரத்தில் நடப்படட போதிமரத்தினின்றும் உண்டான ஒரு போதிமரக்கன்றை ஜம்புக்கோளத்துறைமுகத்தில் வளர்த்ததாகவும் ,தேவநம்பியதீசன் அங்கு பௌத்த பிக்குகளுக்காக ஒருவிகாரையை கட்டினான்.அவ்விகாரை ஜம்புகோளவிகாரை என்று அழைக்கப்பட்டது.இங்கு ஒருசேதியம்(புத்த பாத பீடிக்கை)அமைக்கப்பட்டு இருந்தது.ஜம்புகோளபட்டினத்தில் விகாரை இருந்தது.புனிதமான போதிமரம் நட்டு வளர்க்கப்பட்டது.இவை எல்லாம் அவ்விடம் பௌத்தர்களுக்கு புண்ணிய இடமாக இருந்தது.  
இங்கிருந்த பாத பீடிகையை வணங்குவதற்காக வெளிநாட்டில் இருந்து யாத்திரைகள் வந்தனர்.வெகு துயரத்தில் இருந்து யவன தேசதிலிருந்து யாத்திரைகள் வந்தனர்.மணிமேகலையும்,சாவக நாட்டு அரசனும், நாக நாட்டு மக்கள் பீலிவளை என்பவளும் இந்த சேதியத்தை வணங்கினார்கள்.பிராமணன் திஸ்ஸன் காலத்தில் இலங்கையில் இருந்த பௌத்த பிக்குகள் இந்த நாட்டை விட்டு இந்தியாவிற்கு வந்த போது இந்த ஜம்புகோளப்பட்டினத்துக்கு வந்து கப்பல் ஏறி சென்றார்கள்.  
கி.மு.3ம் நூற்றாண்டில் தேவநம்பிசதீசன் என்னும் அரசனால் கட்டபட்ட பௌத்த விகாரையில் வசித்திருந்த பிக்குகள் தவிர வேறு மக்கள் இங்கு வாசித்திருந்ததாக பௌத்த நூல்கள் கூறவில்லை.இலங்கையின் வடபகுதியான நாகநாடிலே பேர் பௌத்த சேதியம் ஒன்று இருந்தது.அதனை இலங்கையில் இருந்த பௌத்தர்கள் பெரிதும் போற்றி வணங்கினார்கள்.அந்த சேதியம் ஜம்புகோளப்பாடினத்தில் இருந்த சேதியம் ஆகும்.இச்சேதியத்தை பற்றி கதை ஒன்று கூறப்படுகின்றது.மாமனும் மருமகனும் ஆகிய இரு அரசர்கள் ஒரு மணி ஆசனத்திற்கு தம்முள் போர் செய்ய அதனை புத்தர் அறிந்து அவர்கள் முன்தோன்றி இது என்னுடைய ஆசனம் நீங்கள் இதன் பொருட்டு போர் செய்ய வேண்டாம் என போரை நிறுத்தி இவ்வசனத்தின் மீது இருந்து அறிவுரை வழங்கியதாக கூறப்படுகின்றது.இந்தக் கதையில் வரும் மணி ஆசனம் தான் மணிபல்லவத்திலிருந்த புத்த பீடிகை (சேதியம்)ஆகும்.மேலும் மணிபல்லவம் என்ற பெயர் மணிபல்லங்கம் என்பதன் திரிப்பாகும். பல்லங்க என்னும் சொல் பாளி மொழியில் பலகை ,ஆசனம் என்பதாகும் .மணிபல்லங்க என்ற சொல் தமிழில் மணிபல்லவம்ஆகும் இலங்கையில் உள்ள பௌத்தர்கள் பாராயணம் செய்யுள்களில் ரத்னத்திரிய வந்தனா காதா என்பதும் ஒன்று ஆகும்.  
இந்த பாளி நூலின் பொருள் வருமாறு -தங்கையின் மகனும் ,மாமனும் கொடுத்த உத்தமமான மணி ஆசனமானது எந்த இடத்தில் உள்ளதோ அங்கு பிக்குகளுக்கு தர்மத்தை போதித்த நாகத்தீவை தலை குனிந்து வணங்குகின்றேன் .  
இச் செய்யுள் நாகத்தீவிலே நாக அரசர்களால் புத்த பகவானுக்கு அளிக்கப்படட மணிபல்லங்கதிற்கு வணக்கம் கூறுகின்றது . மணிபல்லங்கம் என்ற பெயரை தமிழ் வழக்குப்படி மணிபல்லவம் என்ற தமிழர்கள் வழங்கினார்கள் என்றும் வேங்கடசாமி அவர்கள் கூறுகின்றார். தொடர்ந்து மணிபல்லங்கம் என்று கூறப்படும் மணிபீடிகை இருந்த இடம் ஜம்புகோளப்பட்டினம் எனப்படும் கரையோரப்பட்டினம். இது மணிபல்லவம் என்றும் தமிழில் அழைக்கப்பட்ட்து.எனவே மணிபல்லங்க என்ற மணிபீடிகை இருந்த இடம் ஜம்புகோளப்பட்டினம் எனப்படும் கரையோரதுறைமுகம் ஆகும்.மணிபல்லன்க என்றால் தமிழில் மணிபல்லவம் என்பது ஆகும்.அதனால் அந்த இடத்தை மணிபல்லவம் என மணிமேகலை நூல் கூறுகின்றது .பாளி நூல்களும் தமிழ் நூல்களும் ஒரே இடத்தையே அழைத்தமை தெரியவருகின்றது .அதனாலேதான் வேங்கடசாமி அவர்கள் இரண்டும் ஒரே இடம் என்கின்றார் .ஆனால் மணிமேகலையில் கூறப்படும் மணிபீடிகை மணிபல்லவத்தில் இருந்ததே தவிர ஜம்புகோளப்பட்டினம் என்று வேங்கடசாமி கூறும் துறைமுகத்துக்கு அருகில் இருக்கவில்லை என்பதை மணிமேகலையில் வரும் பாடல் வரிகள் மூலம் தெரியவருகின்றது.  
என்ற வரிகள் மூலம் மணிபல்லவத்தின் துறையில் வந்து நின்ற கப்பல் அரசன் கப்பல் என்றும் அறிந்து மணிமேகலை மகிழ்ந்து,அரசனாகிய ஆபுத்திரனை அழைத்துக் கொண்டு மலர் சோலை நிறைந்த தீவகத்தை வலஞ்சென்று மணிபீடிகையை காட்டுகின்றாள் .எனவே மணிபல்லவத்தில் கப்பல்கள் வந்து நிற்கும் துறைமுகம் ஆகும்.மணிபல்லன்க எனக்றுகூறும் மணி பீடிகை இன்னோர் இடத்திலும் இருந்திருக்கின்றது என்பதை இது எடுத்து காட்டுகிறது . எனவே மணிபீடிகை வேறிடம் .துறைமுகம் வேறிடம் .ஆனால் ஜம்புகோளப்பட்டினம் அக்காலத்தில் பிரசித்தமாக பயன்படுத்தப்பட்டதால் அத்துறையில் இருந்த மணிபல்லவம் என்ற பெயரே இத்துறைக்கு பயன்படுத்த பட்டது என்பதே பொருத்தமானது ஆகும் .எவ்வாறு எனில் கட்டுநாயக்க விமானத்தளம் இன்று கொழும்பு விமானத்தளம் என்றும் ஒரே இடத்தை அழைப்பது போன்றாகும் .இத்தகைய பெயர் வேறுபாடுகள் அக்காலத்திலும் இருந்ததையே இது எடுத்துக் காட்டுகின்றது .பேராசிரியர் வி.சிவசாமி அவர்கள் எழுதிய "வெறுப்பிட்டியில் புதையல்கள்" எனும் கட்டுரையில் வெறுப்பிட்டி எனும் இடத்தில பழைய மணிபிடடிகள் காணப்படுகின்றன என்கின்றார். அம மணிபட்டிகள் மக்களால் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ் அழிபாடுகளிடையே பழங்கால செங்கட்டிகள்,மதிபாண்ட ஓடுகள் ,கூரை ஓட்டு துண்டுகள் என்பனவும் காணப்படுகின்றன.  
இதை விட இங்கு கிடைத்த பழைய பானை ஓடிலே பழைய பிராமி எழுத்து ஒன்று "ம8" இது ஒரு வகையான கல்வெட்டு குறி ஆகும் . அடியில் இருந்து நுனி வரை குறுகி ஓரளவு வடடமாகவோ ,சதுரமாகவோ காடசி அளிக்கும் கல்வெட்டு உள்ளது.இது 1 ஆதி 2 அங்குல உயரம் கொண்டது.அடிப்பகுதி 4 ஆதி 6 அங்குலம் சுட்டளவு கொண்டது.நுனிக்கு கீழ் பகுதி ஓரடி சுட்டளவு கொண்டது.7 படிகள் இங்கு காணப்படுகின்றது. இது இயற்கையாக கடற்கரையில் தோன்றிய கல்லாகவும் இருக்கலாம்.ஒரு சில வேளைகளில் இந்துக் கோவிலின் துப்பி முடி தெரிவது இல்லை.வேரப்ட்டியிலே காணப்படுகின்ற செங்கட்டிகள்,மண்பாண்ட ஓடுகள்,கட்டிடக்கற்கள்,கூரைஓடுகள் போன்றவை யாழ்ப்பாணத்தில் கந்தரோடை, வல்லிபுரம் போன்ற இடங்களில் காணப்படுகின்றது.காரைநகரில் மேற்கு கரையோரமாக வடக்கே எரிமூலை தொடக்கம் தென்முனை வரை சாய்ந்து கொண்டு அமைந்த படிக்கட்டுகள் காணப்படுகின்றன.கி.மு.3 ம் நூற்றாண்டில் இருந்து ஈழம் வடஇந்தியாஓடு கொண்டிருந்த கலாசார வணிகத்தொடர்புகளை பொறுத்தவரை எல்லச்சான்றாதாரங்களும் வேறெந்த துறைமுகத்தையும் விட முக்கியம் கொண்டதாக ஜம்புகோளப்பட்டினம் வளர்ச்சி பெற்று காணப்படுகின்றது.மேலும் ஜம்புகோளப்பட்டினத்துக்கு அருகில் உள்ள பகுதி வாணிப நகரமாக வளர்ச்சி பெற்றது .