# செர்சோனசசு

## வரலாறு

### கிரேக்க காலம்

உள்ள செர்சோனசசிலிருந்து கிடைத்த கிரேக்க நாணயம் (கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு)]]
கிமு ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையே, கிரேக்க நாட்டின் பித்தினியாவின் இராக்கிளா பொன்டிகாவிலிருந்து வந்த மக்கள் கருங்கடல் கரையில் தென்மேற்கு கிரிமியாவில் (நவீன செவஸ்தோபோல் நகரின் அருகில்) *செர்சோனசசு* என்ற கடல் துறைமுகத்தை நிறுவினார். இது பூர்வீக டௌரியர்கள் வசித்த பிரதேசத்தின் விளிம்பில் ஆழ்கடல் துறைமுகங்களைக் கொண்ட ஒரு நல்ல தளமாக இருந்தது. பாரம்பரிய காலத்தின் போது செர்சோனசசு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஓர் குழு மற்றும் சபையால் ஆளப்பட்ட ஒரு சனநாயகமாக செயல்பட்டது. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் அனைத்து குடிமக்களாலும் எடுக்கப்பட்ட ஒரு சத்தியப்பிரமாணத்தின் வடிவம் இன்று வரை நடைமுறையில் உள்ளது. கிமு நான்காம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை, இது ஒரு சிறிய நகரமாக இருந்தது. பின்னர் இந்த நகரமானது வடமேற்கு கிரிமியாவில் உள்ள நிலங்களுக்கு விரிவடைந்து, ஏராளமான கோட்டைகளை உள்ளடக்கிய ஒரு பெருநகரமாக வளர்ந்தது.  
பூர்வீக சித்தியர்கள் மற்றும் டௌரிகளிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொண்ட பிறகு, தீபகற்பத்தின் மேற்குக் கடற்கரையில் ஒட்டி நகரம் விரிவடைய தொடங்கியது. இருப்பினும் பாதுகாப்பிற்காக கிமு 110 இல் ஆறாம் மித்ரடேட்சு மற்றும் அவரது தளபதி டியோபாண்டசு ஆகியோரின் உதவியை நாட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிமு 1 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து கிபி 370 வரை உரோமை அரசுக்கு உட்பட்டு, உட்பட்டதால், பாதுகாப்பிற்காக இங்கு ஒரு காவற்படை நிறுவப்பட்டது. பின்னர் இந்த நகரத்தை ஊன்கள் கைப்பற்றினர். இந்த ஆட்சியின் கீழ் பாதுகாப்பிற்காக ஒரு சிறிய ஏகாதிபத்திய காவற்படை அமைக்கப்பட்டது, மேலும் ஒரு சுயாட்சி முறை அமல்படுத்தப்பட்டது. பெரும்பாலும் பைசாந்தியப் பேரரசு இந்த நகரை இரண்டு காரணங்களுக்காக பயன்படுத்தியது. இது எல்லையை ஒட்டி வாழ்ந்த அரசுக்கு எதிரான பழங்குடியினரை கண்காணிப்பதற்கும், அரசாங்கத்துக்கு எதிரானவர்களை நாடுகடத்த மாற்றும் சிறைவைக்க படும் ஒரு இடமாக இருந்தது.  
தியோபேநச்சு மற்றும் பிறரின் கூற்றுப்படி, செர்சோனசு ஏழாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஒரு கசார் ஆளுநரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. கி.பி. 705 மற்றும் 840 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் நகரத்தின் ஆட்சி *பாபாகுக்* என்று அழைக்கப்படும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிகாரிகளால் நிர்வகிக்கப்பட்டன.  
833 ஆம் ஆண்டில், நகரம் மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறங்களை நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்த பேரரசர் தியோபிலசு, பெட்ரோனாசு காமடெரோசு என்ற பிரபுவை அனுப்பினார். இது 980கள் வரை பைசாந்திய பேரரசின் கைகளில் இருந்தது, பின்னர் இது கீவின்உருசிய பேராசராகிய விளாதிமிரால் கைப்பற்றப்பட்டது. பிறகு அன்னா போர்பிரோசேனெட்டாவை திருமணம் செய்து கொள்ளும் போது விளாடிமிர் இந்த நகரத்தை விட்டு வெளியேற ஒப்புக்கொண்டார். மேலும் இந்த திருமண உடன்படிக்கைக்கு ஒரு முன் நிபந்தனையாக, விளாடிமிர் 988 இல் இங்கு கத்தோலிக்கத்திற்கு மாறினார். இந்த நிகழ்வுகள் கிரேக்க ஆதாரங்களில் பதிவு செய்யப்படாததால், இந்த பதிவு உண்மையில் 1043 ஆம் ஆண்டு நடந்த பைசாந்திய-உருசிய போரை குறிப்பிடுவதாக வரலாற்றாசிரியர்கள் பரிந்துரைத்துள்ளனர்.  
நான்காவது சிலுவைப் போருக்குப் பிறகு செர்சோனசசு தியோடோரோ என்ற பெயரில் பைசாந்திய பேரரசான திரெபிசோண்டாவின் ஒரு மாகாணமாக இருந்தது. 1461 ஆம் ஆண்டு நடந்த திரெபிசோண்டா முற்றுகைக்குப் பிறகு தியோடோரா சுதந்திரம் அடைந்தது. பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இந்த நகரம் செனோர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. மேலும் 1299 இல், இந்த நகரம் நோகாய் கானின் மங்கோலியப் படைகளால் சூறையாடப்பட்டது. பைசாந்திய ஆதாரங்கள் இந்த நகரை கடைசியாக 1396 இல் குறிப்பிடுகின்றன, மேலும் தொல்பொருள் சான்றுகளின் அடிப்படையில் இந்த நகரம் அடுத்த சில தசாப்தங்களில் கைவிடப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது.