wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# சிமிகோட்

**சிமிகோட்** (**Simikot**) நேபாள நாட்டின் மேற்கில் உள்ள கர்ணாலி பிரதேசத்தில் உள்ள ஹும்லா மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் ஆகும். இம்மாவட்டம் நேபாளத்தின் இமயமலைத் தொடரில் உள்ளது. நேபாள தேசியத் தலைநகரம் காட்மாண்டு நகரத்திற்கு வடமேற்கே 263 மைல் (423 கி.மீ.) தொலைவில், இமயமலையில் 2910 மீட்டர் உயர்த்தில் சிமிகோட் நகரம் உள்ளது. கைலாஷ் மானசரவோர் யாத்திரை செல்வோர் சிமிகோட் நகரத்தின் வழியாக செல்வர்.
# சிமிகோட்

## போக்குவரத்து

2,910 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ள சிமிகோட் வானூர்தி நிலையம் 549 மீட்டர் நீளமுள்ள விமான ஓடுபாதை கொண்டது. சிமிகோட் வானூர்தி நிலையத்திலிருந்து காத்மாண்டு, நேபாள்கஞ்ச் போன்ற நகரங்களுக்கு வானூர்தி சேவைகள் உண்டு.  
இதன் அருகில் உள்ள நகரங்களுக்குச் செல்ல பேருந்து வசதிகள் உள்ளது.
# சிமிகோட்

## இதனையும் காண்க

- நேபாள நகரங்கள்
# இங்கிலாந்தின் மூன்றாம் எட்வார்டு

**மூன்றாம் எட்வார்டு** (*Edward III*, 13 November 1312 – 21 June 1377) சனவரி 1327 முதல் இங்கிலாந்தின் மன்னராகவும், அயர்லாந்தின் பிரபுவாகவும் விளங்கியவர்.  
இவரது ஆட்சியில் ஐரோப்பாவின் மிகப் பலம் வாய்ந்த இராச்சியங்களில் ஒன்றாக இங்கிலாந்து விளங்கியது.  
பிப்ரவரி மாதம், ஒன்றாம் தேதி, தனது 14 வயதில் முடிசூட்டப்பட்ட எட்வார்டு மன்னர், 17வது வயதில் மோர்ட்டிமரை யுத்தத்தில் வென்று புதிய சரித்திரம் படைத்தார்.
# மல்லேகவுண்டன் பாளையம்

**மல்லேகவுண்டன் பாளையம் ஊராட்சி** தமிழ்நாட்டில் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் பல்லடம் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இது பல்லடம் சட்டமன்ற தொகுதிக்கும், கோயம்புத்தூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். காமநாயக்கன் பாளையம்-அன்னூர் சாலையில் இந்த ஊராட்சி அமைந்துள்ளது.
# மல்லேகவுண்டன் பாளையம்

## மக்கள் தொகை

2011 ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புப்படி மல்லேகவுண்டன் பாளையம் ஊராட்சியில் 2,014 பேர் வசிக்கின்றனர். இவற்றில் 48.08% பேர் பெண்களும் 51.92% பேர் ஆண்களும் வசிக்கின்றனர்.
# மல்லேகவுண்டன் பாளையம்

## நிர்வாக அமைப்பு

இந்த ஊராட்சியில் இருந்து 7 உறுப்பினர்கள் ஊராட்சி மன்றத்திற்கு தேர்வு செய்யப்படுகின்றனர். இந்த ஊராட்சி பல்லடம் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் கோவை மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும்.
# மேரி வாட்சன் விட்னி

**மேரி வாட்சன் விட்னி** (*Mary Watson Whitney*, 11 செப்டம்பர் 1847 – 20 சனவரி 1921) ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் அவார். இவர் வாசர் வான்காணகத் தலைவராக 22 ஆண்டுகள் இருந்தார். இங்கு இவர் 102 அறிவியல் கட்டுரைகள் தன் வழிகாட்டுதலின்கீழ் வெளியிட்டுள்ளார்.
# மேரி வாட்சன் விட்னி

## இளமையும் கல்வியும்

விட்னி மசாசூசட்டில் உள்ள வால்தாமில் 1847 இல் பிறந்தார். இவரது தாயார் மேரிவாட்சன் கிரெகோர் ஆவார். இவரது தந்தையார் சாமுவேல் பட்ரிக் வைட்னே ஆவார். இவரது தந்தையார் வெற்றிகரமாக நில வணிகமும் கட்டிடம் கட்டும் பணியும் செய்து நல்ல செல்வந்தராக விளங்கியதால் தன் மகளை எளிதாக நல்ல கல்வியைத் தரமுடிந்தது. இவர் வால்தாம் பள்ளியில் படித்தார். கணிதத்தில் நல்ல திறமை பெற்றிருந்தார். இவர் பள்ளிக்கல்வியை 1863 இல் முடித்தார். இவர் 1865 இல் வாசர் கல்லூரியில் சேர்வதற்கு முன்பு ஓராண்டு தனிப்பயிற்சி பெற்றார். இங்கு இவர் வானியலாளராகிய மரியா மிட்செல்லைச் சந்தித்தார். இவர் வாசர் கல்லூரியில் உள்ளபோதே இவரது தந்தையார் இரந்துவிட்டுள்ளார். அண்ன்னும் கடலில் காணாமல் போயுள்ளான். இவர் தன் பட்ட்த்தை 1868 இல் பெற்றுள்ளார்.
# மேரி வாட்சன் விட்னி

## இறப்பு

இவர் நிமோனியா காய்ச்சலால் 1921 ஜனவரி 20 இல் வால்தாமில் இறந்தார்.]].
# ஹில்சா, நேபாளம்

**ஹில்சா** (**Hilsa, Nepal**) (நேபாளி: , நேபாளத்தின், கர்ணாலி மாநிலத்தின், ஹும்லா மாவட்டத்தின் வடமேற்கில், நேபாள - திபெத் எல்லைப்புறத்தில் உள்ள மலைக்கிராமம் ஆகும். இக்கிராமம் இமயமலையில் 3640 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது.  
திபெத்தில் உற்பத்தியாகும் கர்ணாலி ஆறு, இக்கிராமத்தின் வழியாக பாய்ந்து செல்கிறது.  
ஹும்லா மாவட்டத் தலைமையிட நகரமான சிமிகோட்டிலிருந்து 51 கி.மீ. தொலைவில் ஹில்சா கிராமம் உள்ளது. ஹில்சா கிராமத்தில் நேபாளம் மற்றும் சீனாவின் எல்லைப்பாதுகாப்புச் சாவடிகள் மற்றும் சுங்கச் சாவடிகள் உள்ளது. நேபாளத்திலிருருந்து கயிலை மலை யாத்திரை செல்பவர்கள் ஹில்சா கிராமத்தின் வழியாக திபெத் செல்ல வேண்டும்.
# திருடு போகாத மனசு

**திருடு போகாத மனசு** (Thirudu Pogatha Manasu) 13 சூன் 2014ல் வெளியான தமிழ் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தின் நாயகன் செந்தில் கணேஷ் ஆவார். இத்திரைப்படத்தின் கதை, வசனம், இசை மற்றும் பாடல்கள் **செல்ல. தங்கையா** எழுதியும், இயக்கியும் உள்ளார். இப்படத்தின் ஏழு பாடல்களும் கதாநாயகன் செந்தில் கணேஷ் பாடியுள்ளார். படத்தின் நடிகைகள் **சாய்** மற்றும் இராசலெட்சுமி ஆவார். இத்திரைப்படம் நாட்டுப்புற கலை மற்றும் இசையை மையமாகக் கொண்டு வெளியானது.
# மார்கரெட் ஆர்வுட்

**மார்கரெட் ஆர்வுட்** (*Margaret Harwood*, மார்ச்சு 19, 1885 – பிப்ரவரி 6, 1979) ஓர் அமெரிக்க வானியலாளரும் நாண்டக்கெட்டில் அமைந்த மரியா மிட்செல் வான்காணக முதல் இயக்குநரும் ஆவார். இவர் வானியல்சார் ஒளிப்படவியலில் வல்லுனர் ஆவார்.
# மார்கரெட் ஆர்வுட்

## இளமையும் கல்வியும்

இவர் 1885 இல் மசாசூசட் சேர்ந்த இலிட்டில்டனில் பிறந்தார். இவர் எர்பெர்ட் ஜோசப் ஆர்வுட்டின் மகளாவார். இவரது தாயார் எமேலீ அகத்தா கிரீன் ஆவார். இவர் இவ்விருவரின் ஒன்பது குழந்தைகளில் ஒருவராவார். இவர் இராடுகிளிப் கல்லூரியில் சேர்ந்து 1907 இல் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். அப்போது இவர் பை, பீட்டா, கப்பா கழகத்தில் உறுப்பினராக இருந்துள்ளார். இவர் 1916 இல் கலிபோர்னியா பல்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.
# மார்கரெட் ஆர்வுட்

## வாழ்க்கைப்பணி

இவர் கல்லூரிப் படிப்பு முடிந்ததும் ஆர்வார்டு வான்காணகத்தில் பணிபுரிந்துள்ளார். இவர் போசுட்டன், கேம்பிரிட்ஜ், தேதாம் ஆகிய இடங்களி அமைந்த தனியார் பள்ளிகளிலும் கல்விகற்பித்துள்ளார். இவர் 1912 இல் நாந்துகெட் மரியா மிட்செல் வான்காணகத்தின் வானியல் ஆய்வுநல்கையைப் பெற்றார். இந்த வான்காணகம் முதல் பெண் வானியலாளர் நினைவாக அமெரிக்கா கட்டிய சிறிய வான்காணகம் ஆகும். இவர் 1916 இல் இந்த வான்காணக இயக்குநராகி அங்கே தான் 1957 இல் ஓய்வு பெறும் வரை பணிபுரிந்தார்.இவரது புலம் சிறுக்கோள்கள், விண்மீன்களின் ஒளிமாற்றத்தை அளக்கும் ஒளியளவியல் ஆகும். குறிப்பாக இவர் சிரிய கோளகிய ஈரசின் ஒளிமாற்றத்தை அளந்தார். இவர் அமெரிக்க வானியல் கழக உறுப்பினரும் அரசு வானியல் கழக ஆய்வுறுப்பினரும் ஆக இருந்து பல சம கால வானியலாளர்களோடு கடிதத் தொடர்பு வைத்திருந்தார். ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் பல இடங்களுக்குப் பயணம் செய்துள்ளார். இவர் சீரியச் சமூகப் பணியாளர் ஆவார். எனவே, இவர் தன்னார்வத்தோடு நாந்துகெட் கல்லூரி மருத்துவமனையிலும், நாந்துகெட் பள்ளிக் குழுவிலும் நாந்ந்துகெட் செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திலும் பணி செய்துள்ள்ளார். இவர் இரண்டாம் உலகப் போரின்போது மசாசூசட் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் கல்விகற்பித்துள்ளார். மேலும் இவர் நாந்துகெட் மருத்துவமனை அறக்கட்டளையாளராகவும் இருந்துள்ளார்.
# மார்கரெட் ஆர்வுட்

## சாதனைகள்

இவரது கண்டுபிடிப்பாகிய சிறுகோள் 886 வாழ்சிங்டோனியா ஒப்புதல் கிடைப்பதற்கு நன்கு நாட்களுக்கு முன்னமே தள்ளுபடி செய்யப்பட்டுள்ளது. அக்காலதில் ஆர்வார்டின் புரவலர்கள் இத்தகைய கண்டுபிடிப்புகளுக்காகப் பெண்கள் பெயர்பெறுதல் தகுதியானதன்று எனக் கருதியுள்ளனர்.  
இவர் அப்போது உலகின் பெரிய வான்காணகமாக விளங்கிய மவுண்ட் வில்சன் வான்காணகத்தில் சேர்ந்த முதல் பெண்மணியாவார்.  
கார்னெலிசு யோகான்னெசு வான் கவுட்டனும் இங்கிரிடு வான் கவுட்டன் குரோயெனவெல்டும் தாம் கெகிரெல்சும் ஆகிய அறிவியலாளர் மூவர் கூட்டாகத் தாம் 1960 இல் கண்டுபிடித்த 2542 P-L ஆர்வுட் எனும் சிறுகோளை 7040 ஆர்வுட் என இவரது நினைவாகப் பெயரிட்டனர்.
# மார்கரெட் ஆர்வுட்

## இறப்பு

இவர் இலிட்டில்டனில் உள்ள வெசுட்டுலான் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யபட்டார்.. மேலும் நாந்துகெட்டில் உள்ல மரியா மிட்செல் கழகத்தின் மகளிருக்கான வானியல் ஆய்வுநல்கை வென்றார். மேலும் தகவல்களுக்குக் காண்க, http://www.wickedlocal.com/article/20120410/News/304109549#sthash.qmlxqiDy.dpuf
# சமாதான நீதவான்

**சமாதான் நீதவான்** என்பது ஒரு பதவியாகும். பொதுமக்களின் தேவைகளை விரைவுபடுத்தவும், இலகுபடுத்தவும் ஏற்படுத்தப்பட்ட பதவியாகும். இப் பதவியில் வகிப்பவர்களுக்கு வேதனம் வழங்கப்படுவதில்லை. சேவை கருதிய கெளரவ அந்தஸ்து கிடைக்கப்பெறுகின்றது.
# சமாதான நீதவான்

## தொடக்கம்

பிரித்தானிய காலனித்துவ ஆட்சியின் போது மக்களிடைேய பிரித்தானிய அரசின் கொள்கைகளை அமுல்ப்படுத்தவும், மக்களிடையே சமாதானத்தை நிலைபெறச் செய்யவுமே முதலில் இப்பதவி உருவாக்கப்பட்டது. குறிப்பாக, முதலாம் ரிச்சார்ட் மன்னனின் காலப்பகுதியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் *சமாதானத்தின் காவலர்கள்* என்றே இப் பதவி குறிப்பிடப்பட்டது.  
மூன்றாம் எட்வார்ட் மன்னனின் காலப்பகுதியில் இப் பதவி வகித்தவர்களுக்கு சற்று அதிகாரமும் வழங்கப் பெற்ற நிலையில் *சமாதான நீதவான்* என்ற பதவிப் பெயரும் வழங்கப்படலாயிற்று.
# சமாதான நீதவான்

## தொடக்கம்

### இலங்கை

இப் பதவி பெறுவதற்கு குறைந்தபட்சம் க.பொ.த உயர்தரப் பரீட்சையில் சித்தியடைந்திருக்க வேண்டும் என்ற நியதி காணப்படுகின்றது. இப் பதவியானது கெளரவம் மிக்க பதவி என்பதாலும், சமூகத்தில் சட்டரீதியான அங்கீகாரத்தை உடைய பதவி என்பதாலும் பல்வேறு பொறுப்புக்கள் காணப்படுகின்றன. Eg: கையொப்பத்தை உறுதிப்படுத்தல், ஆவணங்களைச் சான்றுபடுத்தல், சமூக அநீதிகளை இனங்காணவும் காவல்துறை, சட்டத்துறைக்கு உதவுதலும், குற்றச்செயல்களைத் தடுக்க உதவுதல் போன்றன பல இப்பதவிக்குரிய கடமைகளாகும்.
# அருணகிரிநாதர் (1964 திரைப்படம்)

அருணகிரிநாதரின் வாழ்க்கை வரலாற்றை விளக்கும் இத்திரைபடத்தை பாபா ஆர்ட் புரெடக்சன்ஸ் நிறுவனம், 1964ல் தயாரித்து வெளியிட்டது. டி. ஆர். ராமண்ணா இயக்கிய இத்திரைப்படத்தின் நாயகனான டி. எம். சௌந்தரராஜன், சாரதா ஆகியோர் அருணகிரிநாதரின் வாழ்க்கை வரலாறின் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருந்தனர். மேலும் சக்தி கிருஷ்ணசாமி எழுதிய ஏழு பாடல்களை டி. எம். சௌந்தரராஜன் பாடியுள்ளார். அதில் சில பாடல்களை பி. சுசீலா மற்றும் ஜிக்கியுடன் பாடியுள்ளார்.  
இப்படத்தின் எதிர் நாயகனாக எம். ஆர். இராதா நடித்துள்ளார். இப்படத்திற்கு ஜி. ராமநாதன் மற்றும் டி. ஆர். பாப்பா இசை அமைத்துள்ளனர். திரைப்படத்தின் தயாரிப்பு நடந்து கொண்டிருக்கும் பொழுது ஜி. ராமநாதனும் உடல் நிலை சரியில்லாததலால் டி. ஆர். பாப்பா அவர்கள் மீதி பாடல்களுக்கு இசையமைத்தார்.
# அருணகிரிநாதர் (1964 திரைப்படம்)

## இதனையும் காண்க

- அருணகிரிநாதர் (1937 திரைப்படம்)
# மாய்லி சாஞ்சேழ்

**மாய்லி சாஞ்சேழ்** *(Mayly Sánchez)* அயோவா அரசு பல்கலைக்கழகத்தில் ஆய்வு செய்யும் ஒரு வெனிசுவேலா நாட்டுத் துகள் இயற்பியலாளர் ஆவார். இவர் 2011 இல் அறிவியலாளர், பொறியாளர் தொடக்கநிலை ஆய்வுக்கான குடியரசு தலைவர் விருதைப் பெற்றுள்ளார். இது தொடக்கநிலை அறிவியல் ஆய்வாளருக்கு அமெரிக்காவில் வழங்கப்படும் உயர்நிலைத் தகைமையாகும், இவர் 2013 இல் பிரித்தானிய ஒலிபரப்பு நிறுவனத்தால் இலத்தீன அமெரிக்காவின் பத்து உயர்நிலை அறிவியலாளரில் ஒருவராக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளார்.
# மாய்லி சாஞ்சேழ்

## வாழ்க்கை

மாய்லி சாஞ்சேழ் வெனிசுவேலா கரகாசில் பிறந்தார். இவர் தன் குடும்பத்தோடு தன் 13 ஆம் அகவையில் வெனிசுவேலா, மேரிதவுக்கு இடம் பெயர்ந்தார். இவர் பாதிமா கல்லூரி உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்தார். இவர் வெனிசுவேலா, மேரிதாவில் உள்ள அந்தேசு பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வி பயின்றார். இவர் இயற்பியல் இளவல் பட்டத்தை 1995 இல் பெற்றார், இவர் தன் பட்டமேற்படிப்புக்கான உதவிநல்கையை இத்தாலி, திரியெசுத்தேவில் உள்ள பன்னாட்டுக் கோட்பாட்டு இயற்பியல் மையத்தில் படிக்க வென்றார். இவர் உயர் ஆற்றல் இயற்பியலில்1996 இல் பட்டயம் பெற்றதும், மசாசூசட், போசுட்டனுக்குப் புறத்தே அமைந்த டப்ட்சு பலகலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்ட ஆய்வு நிகழ்ச்சியில் சேர்ந்து. முனைவர் பட்ட்த்தை 2003 இல் பெற்றார்.  
முனைவர் பட்டம் பெற்றதும், சாஞ்சேழ்ஆர்வார்டு பல்கலைக்கழகத்தில் முதுமுனைவர் ஆய்வை மேற்கொண்டார். இவர் 2007 இல் அமெரிக்க ஆற்றல் துறையின் ஆர்கோன் தேசிய ஆய்வகத்தில் உதவி இயற்பியலாளராகப் பணியில் அமர்த்தப்பட்டார். இவர் 2009 இல் அயோவா அரசு பல்கலைக்கழகத்தில் புல உறுப்பினராகச் சேர்ந்தார். இவர் அங்கு இப்போது இயற்பியல், வானியலுக்கான இணைப்பேராசிரியராகவும் கேசுலிங் குடும்பப் பேராசிரியராகவும் உள்ளார் . இவரது ஆய்வு நீள அடித்தள நொதுமன் செய்முறை (DUNE) திட்டத்தின் பகுதியாக அமைந்ததாகும். இச்செய்முறையில் நொதுமன்களின் செறிந்த கற்றையை இல்லினாயிசில் அமைந்த பெர்மி தேசியச் சுழன்முடுக்கி ஆய்வகத்தில் இருந்து தென்தக்கோட்டாவில் உள்ள ஓம்சுட்டேக் சுரங்கத்தின் காணிக்கு அனுப்பத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இந்தச் செய்முறை புடவி எப்படி உருவானது என்பதையும் பாறைவழி கடக்கும்போது நொதுமன்கள் ஏன் வடிவ மாற்றத்தை அடைகின்றன என்பதையும் அறிவியலாளர் உணரவைக்க வடிவமைக்கப்பட்டது. இவர் மினோசு (MINOS) எனச் சுருக்கி அழைக்கப்படும் முதன்மை உட்புகும் நொதுமன் அலைவாட்டத் தேட்டத் திட்டத்திலும் நோவா (NOνA) எனச் சுருக்கி அழைக்கப்படும் வடக்கு மின்னசோட்டாவில் உள்ள பெர்மி ஆய்வக காணிகளில் இருந்து அனுப்பப்படும் நொதுமன் அலைவுகளை ஆயும் செய்முறைகளிலும் ஈடுபட்டுள்ளார் 2011 ஆம் ஆண்டு பெக்கேசு (PECASE) விருது வென்றவராக அறிவித்தது. இந்த விருது இளம் அறிவியலாளருக்கு அமெரிக்காவில் அறிவிக்கப்படும் மிக உயரிய விருதாகும். பிரித்தானிய ஒலிபரப்புக் கழகம் 2013 இல் இவரை இலத்தீன அமெரிக்க பெண் அறிவியலாளரில் முதல் பத்து அரிய பெண் அறிவியலாளர்களில் ஒருவராகச் சுட்டியது.
# அக்னிவேஷ்

**அக்னிவேஷ்** (**Agnivesh**), பிரபலமாக **சுவாமி அக்னிவேஷ்** ( பிறப்பு 21 செப்டம்பர் 1939 -11 செப்டம்பர் 2020) என அறியப்படுபவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் அரியானா மாநில முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர், ஆரிய சமாஜ அறிஞர் மற்றும் சமூக செயற்பாட்டாளர் ஆவார். 1981இல் நிறுவப்பட்ட கொத்தடிமைத் தொழிலாளர் விடுதலை முன்னணி மூலம் கொத்தடிமைத் தொழிலாளர் முறையை எதிர்த்துப் போராடியதற்காக இவர் நன்கு அறியப்படுகிறார். 1875 ஆம் ஆண்டு சுவாமி தயானந்த சரஸ்வதியால் நிறுவப்பட்ட ஆரிய சமாஜ இயக்க உலக மன்றத்தின் தலைவராக (2004-2014) இருந்தார். மேலும் 1994 முதல் 2004 வரை ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் அடிமைத்தனத்திற்கு எதிரான தன்னார்வ அறக்கட்டளை நிதியத்தின் தலைவராக பணியாற்றினார்.
# அக்னிவேஷ்

## துவக்க வாழ்க்கை

அக்னிவேஷ் ஆந்திர மாநிலம் ஸ்ரீகாகுளத்தில் 1939 செப்டம்பர் 21 இல் பிறந்தார். இவரது இயற்பெயர் வேப ஷியாம் ராவ். இவர் நான்காவது வயதில் தந்தையை இழந்தார். பின்னர் தற்கால சத்தீஸ்கர் மாநிலப் பகுதியில் இருந்த சக்தி என்ற சுதேச அரசின் திவானாக இருந்த அவரது தாய்வழி தாத்தாவால் வளர்க்கப்பட்டார். அங்கு சட்டம், வணிகப் பிரிவில் பட்டப்படிப்புகளை முடித்தார். கொல்கத்தாவிலுள்ள செயின்ட் சேவியர் கல்லூரியில் பேராசிரியராகவும் பணியாற்றினார். உச்ச நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியாக பிற்காலத்தில் பணியாற்றிய சப்யாசச்சி முகர்ஜியிடம், இளம் வழக்கறிஞராக சில காலம் பணிபுரிந்தார்.
# அக்னிவேஷ்

## அரசியல்

1970 ஆம் ஆண்டு அக்னிவேஷ் ஆரிய சமாஜத்தின் கொள்கைகளை அடிப்படை சித்தாந்தமாக கொண்டு ஆர்யா சபா என்ற அரசியல் கட்சியை நிறுவினார்.  
1977 ஆம் ஆண்டு அரியானா சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, 1979 இல் கல்வி அமைச்சராக பணியாற்றினார் . 1981 இல், அமைச்சராக இருந்த போது, கொத்தடிமைத் தோழிலாளர் விடுதலை முன்னணியை நிறுவினார், இது இந்தியாவில் கொத்தடிமைத் தொழிலாளர்களின் பிரச்சினைகளுக்காக தொடர்ந்து குரலெழுப்பி வருகிறது, குறிப்பாக தில்லி மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறங்களில் இது செயல்பட்டு வருகிறது. இவர் இந்த அமைப்பின் தலைவராக இவர் உள்ளார். அமைச்சரவையை விட்டு வெளியேறியபின், அவர் இருமுறை கைது செய்யப்பட்டார். கொலைக் குற்றச்சாட்டின்பேரில் 14 மாதங்கள் சிறைதண்டனை அனுபவித்தார். பின்னர் அவர் அதில் விடுவிக்கப்பட்டார்.  
2011 மார்ச்சில், மாவோயிச படையானது சத்தீஸ்கர் பாதுகாப்பு மற்றும் காவல்துறை படையினரில் மூன்று பேரைக் கொன்றது; அதைத் தொடர்ந்து, பாதுகாப்பு படையினர் மாவோவிய கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தினர். சுவாமி அக்னிவேசும் அவரது அமைப்பினரும் பாதிக்கப்பட்ட கிராமக் குடும்பங்களுக்கு நிவாரண உதவிகள் வழங்க முயன்ற போது, அவர்களைத் தடுக்கும் விதமாக மாவோயிஸ்டுகள் பாதுகாப்பு படையினர் பலரின் இறப்புக்கு காரணமானவர்கள் என்று கூறி அவர்களது மகிழுந்துகளை ஒரு பெரிய ஆர்பாட்டக் குழுவானது கற்களை வீசி தாக்கியது.  
2011 ஆகத்து மாதம் இந்தியாவில் ஊழல் எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டங்களில் சுவாமி அக்னிவேஷ் கலந்துகொண்டார். இந்த இயக்கத்தில் அன்னா குழுவில் முக்கியஸ்தராக இடம் பெற்றிருந்த அக்னிவேஷ். பின்னர் கருத்து வேறுபாடு காரணமாக அக்குழுவில் இருந்து வெளியேறினார்.
# அக்னிவேஷ்

## பாஜகயினரின் தாக்குதல்

புரி ஜெகன்னாதர் கோயிலில் வழிபட இந்துக்கள் அல்லாதோருக்கும் அனுமதி தரவேண்டும் என்று சுவாமி அக்னிவேஷ் கூறியதால் இவரை இந்துக்களின் எதிரி என்று இந்துத்துவ அமைப்பினர் விமர்சனம் செய்தனர். இந்திலையில் 2018 சூலை 17 அன்று ஜார்க்கண்ட் தலைநகர் ராஞ்சியிலிருந்து 360 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது பாக்கூரின், லிட்புரா பகுதியில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்ள சுவாமி அக்னிவேஷ் வந்தார். அப்போது பாஜக யுவ மோர்ச்சா (பிஜேஒய்எம்) பிரிவினர் இவரை தாக்கி உதைத்தனர்.
# அக்னிவேஷ்

## பிக்பாஸ் நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்ளல்

அக்னிவேஷ் பிக் பாஸ் வீட்டில் விருந்தினராக 2011 நவம்பர் 8 முதல் 11 வரை மூன்று நாட்கள் இருந்தார்.
# அகமதுநகர் சுல்தானகம்

**அகமதுநகர் சுல்தானகம்** (*Ahmadnagar Sultanate*) தென்னிந்தியாவின் வடமேற்கு தக்காணப் பீடபூமியில், குஜராத் சுல்தானகத்திற்கும், பிஜப்பூர் சுல்தானகத்திற்கும் இடைய உள்ள நிலப்பரப்புகளை 1490 முதல் 1636 முடிய ஆட்சி செலுத்தியது. இது தக்காணத்தில் இருந்த ஐந்து சுல்தானகங்களில் ஒன்றாகும். பிற தக்காண சுல்தானகங்கள்; பிஜப்பூர் சுல்தானகம், கோல்கொண்டா சுல்தானகம், பீதர் சுல்தானகம் மற்றும் பேரர் சுல்தானகம் ஆகும்.  
இச்சுல்தானகம் பாமினி சுல்தானகத்தின் வீழ்ச்சி காலத்தில் 1490ல் மாலிக் அகமது என்பவரால் நிறுவப்பட்டது.  
அகமதுநகர் சுல்தானகத்தின் துவக்க காலத்தில் ஜூன்னார் முதல் தலைநகராக விளங்கியது. ஜூன்னார் என்ற பெயரை பின்னர் சிவனேரி என மாற்றினர்.  
நிசாம் சாகி வம்சத்தின் மாலிக் அகமது தனது பெயராய் அகமதுநகரை நிறுவி அதனை தமது சுல்தானகத்தின் தலைநகராகக் கொண்டார்.  
அகமது சுல்தானியர் 1499ல் தௌலதாபாத் நகரத்தையும், 1574ல் பேரர் சுல்தானகத்தையும் கைப்பற்றினர்.  
1636ல் முகலாயப் பேரரசின் தக்காண ஆளுநர் அவுரங்கசீப் அகமதநகர் சுல்தானகத்தை வென்று முகலாயப் பேரரசில் இணைத்தார்.
# அகமதுநகர் சுல்தானகம்

## வரலாறு

அகமத்நகர் சுல்தானகத்தை நிறுவிய மாலிக் அகமதின் தந்தை நிசாம் உல் முல்க் மாலிக் ஹசன் பகாரி, உண்மையில் ஒரு இந்து பிராமணர் ஆவார். நிசாம் சாகி வம்சத்தை நிறுவிய மாலிக் அகமது, தான் நிறுவிய அகமத்நகரை, அகமத்நகர் சுல்தானகத்திற்கு தலைநகராக்கினார்.
# அகமதுநகர் சுல்தானகம்

## தலிகோட்டா சண்டை

26 சனவரி 1565 அன்று விசயநகரப் பேரரசிற்கும் அகமத்நகர் சுல்தான் முதலாம் உசைன் நிசாம் ஷா உள்ளிட்ட தக்காண சுல்தான்களுக்கும் இடையே தலைகோட்டை எனுமிடத்தில் நடைபெற்ற போரில் விஜயநகரப் பேரரசர் ராமராயரின் படைகள் தோற்கடிக்கப்பட்டது.  
முதலாம் உசைன் நிசாம் ஷாவின் மனைவி **சந்த் பீபி**, கோல்கொண்டா சுல்தானகம் மற்றும் பிஜப்பூர் சுல்தானகம் ஆகியவைகளுடன் கூட்டு சேர்ந்து அவுரங்கசீப்பின் முகலாயப் பேரரசின் படைகளை எதிர்த்து நின்றார்.
# அகமதுநகர் சுல்தானகம்

## அகமதுநகர் சுல்தான்கள்

நிசாம் சாகி வம்சத்தின் கீழ்கண்ட சுல்தான்கள் அமகதுநகர் சுல்தானகத்தை ஆண்டனர்.
1. முதலாம் அகமது நிசாம் ஷா 1490–1510
1. முதலாம் புர்கான் நிசாம் ஷா 1510–1553
1. முதலாம் உசைன் நிசாம் ஷா 1553–1565
1. முதலாம் முர்தாஜா நிசாம் ஷா 1565–1588
1. இரண்டாம் நிசாம் ஷா 1588 –1589
1. இஸ்மாயில் நிசாம் ஷா 1589–1591
1. இரண்டாம் புர்கான் நிசாம் ஷா 1591–1595
1. இப்ராகிம் நிசாம் ஷா 1595–1596
1. இரண்டாம் அகமது ஷா 1596
1. பகதூர் நிசாம் ஷா 1596–1600
1. இரண்டாம் முர்தஜா நிசாம் ஷா 1600–1610
1. மூன்றாம் புர்கான் நிசாம் ஷா 1610–1631
1. மூன்றாம் உசைன நிசாம் ஷா 1631–1633
1. மூன்றாம் முர்தஜா நிசாம் ஷா 1633–1636
# அகமதுநகர் சுல்தானகம்

## இதனையும் காணக

- பாமினி சுல்தானகம்
- தக்காண சுல்தானகங்கள்
- கோல்கொண்டா சுல்தானகம்
- பேரர் சுல்தானகம்
- பிஜப்பூர் சுல்தானகம்
- பீதர் சுல்தானகம்
- தலிகோட்டா சண்டை
# குன்மிங்

| timezone = China Standard
| utc_offset = +8
| blank_name = License plate prefixes
| blank_info =
| blank1_name = மொ.உ.உ (கொ.ஆ.ச) (2014)
| blank1_info = $ 88.631 பில்லியன்
| blank2_name = GDP (PPP) per capita (2014)
| blank2_info = $13,418 1920கள் வரை **யுன்னான்-ஃபு** என அறியப்பட்ட இந்த நகரம் இன்று மாவட்ட நிலையில் மாகாணத்தின் அரசியல், பொருளியல், தொலைத்தொடர்பு மற்றும் பண்பாட்டு மையமாக விளங்குகின்றது. மாகாண அரசு இங்கிருந்தே செயல்படுகின்றது. இங்கு நிலவும் வானிலை காரணமாக வசந்த நகரம் என அழைக்கப்படுகின்றது. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது சீனப் படை மையமாகவும், அமெரிக்க வான்படை தளமாகவும், பர்மா சாலையின் போக்குவரத்து முனையமாகவும் விளங்கியது. யுன்னான்-குய்சோ சமவெளியின் நடுவில் கடல்மட்டத்திலிருந்து 1,900 மீட்டர்கள் (6,234 அடி) உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. இதன் நிலநேர்க்கோடு கடக ரேகைக்கு சற்றே வடக்கே உள்ளது. 2014ஆம் ஆண்டில் குன்மிங்கின் மக்கள்தொகை 6,626,000 ஆகவிருந்தது; இதில் நகர்ப்புற மக்கள்தொகை 4,575,000, பெரிய டியான் ஏரியின் வடக்கெல்லையில் அமைந்துள்ள இந்நகரினைச் சுற்றிலும் கோவில்களும் ஏரிசார் சுண்ணக்கல் குன்றுகளும் அமைந்துள்ளன.
# ஸ்ரீ கிருஷ்ணாபுரம்

**ஸ்ரீ கிருஷ்ணாபுரம்** கேரளா மாநிலம், பாலக்காடு மாவட்டத்திலுள்ள ஓர் ஊராகும்.
# ஸ்ரீ கிருஷ்ணாபுரம்

## முக்கிய நிறுவனங்கள்

- லெப். கர்னல். நிரஞ்சன் நினைவு தொழிற் பயிற்சிப் பள்ளி. எளம்புளச்சேரி
- அரச பொறியியல் கல்லூரி
- விடிபி (VTB) கல்லூரி
# ஸ்ரீ கிருஷ்ணாபுரம்

## முக்கிய நிறுவனங்கள்

### ஆன்மீக நிறுவனங்கள்

- ஓம் சரவணபவா மடம்
# வனப் பயிற்சிப் பணி

**வனப் பயிற்சிப் பணி** (Forest Apprentice) என்பது தமிழ்நாடு அரசின் ஆளுமைக்குட்பட்ட வனப்பகுதிகளை பாதுகாக்கவும், வனவுயிரனங்களை பராமரிக்கும் பொறுப்பினை மேற்கொள்ளும் தமிழ்நாடு வனத்துறைப் பணியாகும்.
# வனப் பயிற்சிப் பணி

## தேர்வு மற்றும் பயிற்சிகள்

- வனப் பயிற்சிப் பணியில் சேரவிரும்பும் உரிய தகுதி வாய்ந்த விண்ணப்பதாரர்கள் எழுத்துத் தேர்வு, உடற்தகுதித் தேர்வு, நேர்காணல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் தமிழ்நாட்டில் *தமிழ்நாடு அரசு பணியாளர் தேர்வாணையத்தால்* தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்கள்.  
- இத்தேர்வில் பங்குபெற தேவையான கல்வித் தகுதிகளாவன-;
- அங்கீகரிக்கப்பட்ட பல்கலைக்கழகம் ஒன்றில் வனவியலில் இளநிலைப் பட்டமோ, இயற்பியல், வேதியியல், உயிரியல், தாவரவியல், உள்ளிட்ட அறிவியல் பாடங்கள் ஏதாவது ஒன்றில் இளைநிலைப் பட்டமோ பெற்றிருக்க வேண்டும்.
- வயது வரம்புகளாக- 18 வயது முதல் 30 வயது உள்ளவர்கள் தகுதி பெறுவர். ஆதி திராவிடர், பழங்குடியினர் மற்றும் இதர பிற்பட்ட வகுப்பினர், மாற்றுத் திறனாளிகள், ஆதரவற்ற கைம்பெண்கள் ஆகியோருக்கு வயது வரம்பு 35 ஆகும். முன்னாள் ராணுவத்தினருக்கு குறைந்தபட்ச வயது 18, உச்சபட்ச வயது 37.
# கோல்கொண்டா சுல்தானகம்

**கோல்கொண்டா சுல்தானகம்** அல்லது **குதுப் சாகி வம்சம்,** (**Qutb Shahi dynasty** or **Golconda Sultanate**) தென்னிந்தியாவின் தற்கால தெலங்கானா மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் தெற்குப் பகுதிகளை, கோல்கொண்டாவை தலைநகரமாகக் கொண்டு 1518 முதல் 1686 முடிய ஆண்ட பாரசீக சியா இசுலாமியர்கள் ஆவர்.  
கோல்கொண்டா சுல்தான்கள் அடிக்கடி பிஜப்பூர் சுல்தான்களுடன் பிணக்கு கொண்டிருந்தனர். 1687ல் முகலாயப் பேரரசர் அவுரங்கசீப், கோல்கொண்டா சுல்தானகத்தை வெற்றி கொண்டு முகலாயப் பேரரசுடன் இணைத்தார்.  
கோல்கொண்டா குதுப் சாகி வம்சத்தை நிறுவிய சுல்தான் கியுலி குதுப் உல் முல்க், 16ம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் தற்கால ஈரானிலிருந்து, தில்லியில் குடியேறிவர். பின்னர் தென்னிந்தியாவின் பாமினி சுல்தான் முகமது ஷாவின் கீழ் படைத்தலைவராக பணியாற்றியவர்.  
பாமினி சுல்தானகத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின் 1512ல் தக்காணத்தின் கோல்கொண்டா பிரதேசங்களைக் கைப்பற்றி, தன்னை கோல்கொண்டா சுல்தானாக 1512ல் அறிவித்துக் கொண்டார்.  
இதே காலகட்டத்தில் பாமினி சுல்தானகத்தின் பிற படைத்தலைவர்கள் பாமினி சுல்தானகத்தின் பிற பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, அகமதுநகர் சுல்தானகம் பிஜப்பூர் சுல்தானகம், பீதர் சுல்தானகம் மற்றும் பேரர் சுல்தானகங்களை நிறுவி தன்னாட்சியுடன் ஆண்டனர்.  
கோல்கொண்டா சுல்தான் தற்கால ஐதராபாத் அருகே சார்மினார் பள்ளிவாசலைக் கட்டினார். கோல்கொண்டாவிற்குப் பின் சுல்தானகத்தின் தலைநகரமாக ஐதராபாத் விளங்கியது.
# கோல்கொண்டா சுல்தானகம்

## தலிகோட்டா சண்டை

26 சனவரி 1565 அன்று விசயநகரப் பேரரசிற்கும் கோல்கொண்டா சுல்தான் இப்ராகிம் குயுலி குதுப் ஷா வாலி உள்ளிட்ட தக்காண சுல்தான்களுக்கும் இடையே நடைபெற்ற தலைகோட்டை போரில் விஜயநகரப் பேரரசர் ராமராயரின் படைகள் தோற்கடிக்கப்பட்டது.
# கோல்கொண்டா சுல்தானகம்

## சமயம் மற்றும் மொழி

சியா இசுலாமை பின்பற்றிய கோல்கொண்டா சுல்தான்கள், தங்களது தாய்மொழியான பாரசீக மொழியுடன் தெலுங்கு மொழியையும் நன்கறிந்தனர். சார்மினார் எனும் அழகிய பள்ளிவாசலை ஐதராபாத் நகரத்தில் கட்டினர்.
# கோல்கொண்டா சுல்தானகம்

## கோல்கொண்டா ஆட்சியாளர்கள்

கோல்கொண்டா சுல்தானகத்தாஇ ஆண்ட எட்டு ஆட்சியாளர்கள்
:  
1. சுல்தான் குயுலி குதுப் உல் முல்க் (1518–1543)
1. ஜம்சீத் குயுலீ குதுப் ஷா (1543–1550)
1. சுபான் குயுலி குதுப் ஷா (1550)
1. இப்ராகிம் குயுலி குதுப் ஷா வாலி (1550–1580)
1. முகமது குயுலி குதுப் ஷா (1580–1612)
1. சுல்தான் முகமது குதுப் ஷா (1612–1626)
1. அப்துல்லா குதுப் ஷா (1626–1672)
1. அபுல் ஹசன் குதுப் ஷா (1672–1689)
# கோல்கொண்டா சுல்தானகம்

## இதனையும் காண்க

- அப்துல்லா குதுப் ஷா
- பாமினி சுல்தானகம்
- தக்காண சுல்தான்கள்
- அகமதுநகர் சுல்தானகம்
- பிஜப்பூர் சுல்தானகம்
- பீதர் சுல்தானகம்
- பேரர் சுல்தானகம்
- தலிகோட்டா சண்டை
- கோல்கொண்டா
- கோஹினூர் வைரம்
# பீதர் சுல்தானகம்

**பீதர் சுல்தானகம்** (**Bidar sultanate**) தென்னிந்தியா ஐந்து தக்காண சுல்தானகங்களில் ஒன்றாகும். காசிம் பரீத் சாகி வம்சத்தின் பீதர் சுல்தானகம், தற்கால வடக்கு கர்நாடகா, தென்கிழக்கு மகாராட்டிரா மற்றும் மேற்கு தெலுங்கான பகுதிகளை 1489 முதல் 1619 முடிய வரை ஆண்டனர். பீதர் சுல்தானகத்தின் தலைநகரம் பீதர் நகரம் ஆகும். பீதர் சுல்தான்கள் சியா இசுலாமியர்கள் ஆவர்.
# பீதர் சுல்தானகம்

## வரலாறு

பீதர் சுல்தானகத்தை 1492ல் நிறுவிய காசிம் பரீத், முன்னாள் துருக்கிய அடிமை ஆவார். இவர் பாமினி சுல்தான் மூன்றாம் முகமது ஷாவிடம் படைவீரராக சேர்ந்து, படிப்படியாக முன்னேறி பிரதம அமைச்சராக பதவி வகித்தார். பாமினி சுல்தானகம் வீழ்ச்சியடையும் தருவாயில், 1489 முதல் பீதர் பகுதிகளை கைப்பற்றி காசிம் பரித் ஷா வம்சத்தினர் தன்னாட்சியுடன் ஆண்டனர்.
# பீதர் சுல்தானகம்

## தலிகோட்டா சண்டை

26 சனவரி 1565 அன்று விசயநகரப் பேரரசிற்கும், பீதர் சுல்தான் அலி பரீத் உள்ளிட்ட தக்காண சுல்தான்களுக்கும் இடையே தலைகோட்டை எனுமிடத்தில் நடைபெற்ற போரில் விஜயநகரப் பேரரசர் ராமராயரின் படைகள் தோற்கடிக்கப்பட்டது.
# பீதர் சுல்தானகம்

## வீழ்ச்சி

1619ல் நடைபெற்ற போரில் பிஜப்பூர் சுல்தானகம், பீதர் சுல்தானகத்தை வென்று, பிஜப்பூருடன் இணைத்தது. 12 செப்டம்பர் 1686ல் முகலாயப் பேரரசின் தக்காண ஆளுநர் அவுரங்கசீப் தக்காண சுல்தான்கள் மீது படையெடுத்து போரிட்டு, பீதர் உள்ளிட்ட அனைத்து தக்காண சுல்தானகங்களையும் முகலாயப் பேரரசில் இணைத்தார்.
# பீதர் சுல்தானகம்

## பீதர் சுல்தான்கள்

- முதலாம் காசிம் பரீத் 1489 – 1504
- முதலாம் அமீர் பரீத் 1504 – 1542
- முதலாம் அலி பரீத் ஷா 1542 – 1580
- இப்ராகிம் பரீத் ஷா 1580 – 1587
- இரண்டாம் காசிம் பரீத் ஷா 1587 – 1591
- இரண்டாம் அலி பரீத் ஷா 1591
- இரண்டாம் பரீத் ஷா 1591 – 1601
- மீர்சா அலி பரீத் ஷா 1601 – 1609
- மூன்றாம் அமீர் பரீத் ஷா 1609 – 1619
# பீதர் சுல்தானகம்

## இதனையும் காணக

- பாமினி சுல்தானகம்
- தக்காண சுல்தானகங்கள்
- கோல்கொண்டா சுல்தானகம்
- அகமதுநகர் சுல்தானகம்
- பேரர் சுல்தானகம்
- பிஜப்பூர் சுல்தானகம்
- தலிகோட்டா சண்டை
# பிஜப்பூர் சுல்தானகம்

**பிஜப்பூர் சுல்தானகம்** (Bijapur Sultanate), தென்னிந்தியாவின் தக்காணப் பகுதியில் தற்கால கர்நாடகா மாநிலத்தின் பிஜப்பூர் நகரத்தை தலைநகரமாகக் கொண்டு, தற்கால வடக்கு கர்நாடகா , தெற்கு மகாராட்டிராப் பகுதிகளை 1490 முதல் 1686 முடிய ஆண்ட சியா இசுலாமிய சுல்தான்கள் ஆவார். பிஜப்பூர் சுல்தானகத்தை 1490ல் நிறுவியவர் அடில் ஷா ஆவார்.
# பிஜப்பூர் சுல்தானகம்

## தலிகோட்டா சண்டை

26 சனவரி 1565 அன்று விசயநகரப் பேரரசிற்கும் பிஜப்பூர் சுல்தான் முதலாம் அடில் ஷா உள்ளிட்ட தக்காண சுல்தான்களுக்கும் இடையே தலைகோட்டை எனுமிடத்தில் நடைபெற்ற போரில் விஜயநகரப் பேரரசர் ராமராயரின் படைகள் தோற்கடிக்கப்பட்டது.
# பிஜப்பூர் சுல்தானகம்

## வரலாறு

- 1490ல் பாமினி சுல்தானகத்தின் வீழ்ச்சியின் போது, பிஜப்பூர் பிரதேசத்தின் ஆளுநராக பணியாற்றிய **யூசுப் அடில் ஷா** என்ற பாரசீக சியா இசுலாமியர், தன்னை பிஜப்பூர் சுல்தானாக அறிவித்துக் கொண்டார்.  
- 1510 ஆம் ஆண்டில் கோவாவைக் கைப்பற்ற, போர்த்துகீசியர்கள் மீது பிஜப்பூர் சுல்தானகம் படையெடுத்தது. அடுத்த ஆண்டில் பிஜப்பூர் படையினர் போர்த்துகேயர்களிடம் தோற்றனர்.  
- 17ம் ஆண்டின் முற்பகுதியில் மராத்தியா சிவாஜியின் கொரில்லாப் படைகளால் பிஜப்பூர் சுல்தானகம் அவ்வப்போது தாக்கப்பட்டது.  
- 1686ல் முகலாயப் பேரரசின் தக்காண ஆளுநர் அவுரங்கசீப், பிஜப்பூர் உள்ளிட்ட அனைத்து தக்காண சுல்தானங்களை வென்று முகலாயப் பேரரசில் இணைத்தார்.
# பிஜப்பூர் சுல்தானகம்

## பிஜப்பூர் சுல்தான்கள்

வின் கல்லறை, கோல் கும்பாஸ், பிஜப்பூர், கர்நாடகா]]  
1. யூசுப் அடில் ஷா - 1490–1510
1. இஸ்மாயில் அடில் ஷா - 1510–1534
1. மல்லு அடில் ஷா = 1534
1. முதலாம் இப்ராகிம் அதில் - 1534–1558
1. முதலாம் அடில் ஷா - 1558–1579
1. இரண்டாம் இப்ராகிம் அடில் ஷா - 1580–1627
1. முகமது அடில் ஷா - 1627–1657
1. இரண்டாம் அடீல் ஷா - 1657–1672
1. சிக்கந்தர் அடில் ஷா - 1672–1686
# பிஜப்பூர் சுல்தானகம்

## இதனையும் காணக

- பாமினி சுல்தானகம்
- தக்காண சுல்தானகங்கள்
- கோல்கொண்டா சுல்தானகம்
- அகமதுநகர் சுல்தானகம்
- பேரர் சுல்தானகம்
- பீதர் சுல்தானகம்
- தலிகோட்டா சண்டை
# பெரார் சுல்தானகம்

**பேரர் சுல்தானகம்** (**Berar sultanate**), பாமினி சுல்தானகம் வீழ்ச்சியுரும் தருவாயில் 1490ல் பேரர் சுல்தானகம் நிறுவப்பட்டது.  
பாமினி சுல்தானகத்தின் மத்திய இந்திய பிரதேசத்தின் ஆளுநராக இருந்த பதுல்லா இமாம் உல் முல்க் எனும் ஆளுநர், பாமினி சுல்தானகத்தின் வீழ்ச்சியின் கிபி 1490 முதல் பெரார் பகுதிகளை தன்னாட்சியுன் ஆளத்துவங்கினார்.  
இவர் மகாராட்டிரத்தின் மககூர் பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, அச்சல்பூர் நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டார்.
# பெரார் சுல்தானகம்

## தலிகோட்டா சண்டை

26 சனவரி 1565 அன்று விசயநகரப் பேரரசிற்கும் புர்கான் பெரார் சுல்தானகததின் இமாம் ஷா உள்ளிட்ட தக்காண சுல்தான்களுக்கும் இடையே தலைகோட்டை எனுமிடத்தில் நடைபெற்ற போரில் விஜயநகரப் பேரரசர் ராமராயரின் படைகள் தோற்கடிக்கப்பட்டது.
# பெரார் சுல்தானகம்

## வீழ்ச்சி

1572ல் அகமதுநகர் சுல்தான் முர்தாஜா நிசாம் ஷா, பெரார் சுல்தானகத்தின் மீது படையெடுத்து, அதனை அகமதுநகர் சுல்தானகத்துடன் இணைத்தார்.
# பெரார் சுல்தானகம்

## பெரார் சுல்தான்கள்

பெரார் சுல்தானகத்தை ஆண்ட இமாம் சாஹி வம்ச சுல்தான்கள்:
1. பதுல்லா இமாம் உல் முல்க் - 1490 – 1504
1. அலாவூதின் இமாம் ஷா -1504 – 1529
1. தாரிய இமாம் ஷா - 1529 – 1562
1. புர்கான் இமாம் ஷா - 1562 – 1568
1. துபைல் கான் (நாட்டை கைப்பற்றி ஆட்சி செய்தவர்) 1568 – 1572
# பெரார் சுல்தானகம்

## இதனையும் காணக

- பாமினி சுல்தானகம்
- தக்காண சுல்தானகங்கள்
- கோல்கொண்டா சுல்தானகம்
- அகமதுநகர் சுல்தானகம்
- பிஜப்பூர் சுல்தானகம்
- பீதர் சுல்தானகம்
- தலிகோட்டா சண்டை
# புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு

**புனித வனத்துச்சின்னப்பர்** திருத்தலமானது, புதுவை-கடலூர் உயர் மறைமாவட்டத்தில் கி.பி.1898 ஆம் ஆண்டு உருவான திருத்தலங்களில் ஒன்றாகும். இது தென்னிந்தியாவில் சென்னையில் இருந்து 177 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. விழுப்புரம் மாவட்டத்தில், விழுப்புரம் - திருக்கோவிலூர் நெடுஞ்சாலையில் உள்ள மாம்பழப்பட்டு என்ற ஊரின் தெற்கு திசையில் 2 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
# கல்பட்டு பங்கின் வரலாறு

கல்பட்டு என்ற இவ்வூரானது தெளி, கக்கனூர் போன்ற ஊர்களை போன்று, முகையூர் பங்கின் கீழ் இருந்து வந்தது. அப்போது முகையூரின் பங்கு குருவாக இருந்த அருட்திரு. அந்தோணி அடிகள் காலத்தில் புனித வனத்துச் சின்னப்பர் காட்சி தந்ததின் காரணமாக இத்திருத்தலமானது உதயமானது. பக்தர்கள் பெருங்கூட்டமாக வருவதைக்கண்டு, இந்த புனித பகுதி திருயாத்திரை தலமாக சிறப்பிக்கப்பட்டது. இத்திருத்தலத்தின் காரணமாக கல்பட்டுக்கு அருகில் உள்ள தெளி என்ற கிராமமானது கல்பட்டை உள்ளடக்கி தனிப்பங்காக முகையூர் பங்கில் இருந்து கி.பி.1901-ம் ஆண்டு பிரிக்கப்பட்டு ஏற்படுத்தப்பட்டது. பிறகு கி.பி.1998-ம் ஆண்டு ஆகத்து மாதம் 8 ஆம் தேதி தெளி பங்கில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டு கல்பட்டு தனிப்பங்காக உயர்த்தப்பட்டது.
# கல்பட்டு பங்கின் வரலாறு

## சாட்சியும் மாட்சியும் மற்றும் காணாமல் போன மாடுகளும்

சுமார் கி.பி. 1898-ம் ஆண்டு கல்பட்டு கிராமத்தைச் சேர்ந்த கல்யாண ஐயர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சுப்பிரமணி ஐயர் ஒருநாள் புதர்களிடையே காணாமல் போன மாடுகளை தேடிவந்தபோது. (தற்போதுள்ள பழைய ஆலயத்தை சேர்ந்தார்ப்போல் உள்ள) மலையில் தூப நறுமணமும், மணியோசையும் சிலுவை அடையாளமும் தோன்றி, தோன்றி மறைவது போன்ற காட்சிகளைக் கண்டு வீட்டிற்குச் சென்றார். இரவு நித்திறையில் வெள்ளைக்குதிரையில் துறவி போன்ற ஒருவர் தோன்றி "வனத்துச்சின்னப்பர் நானே! பகலில் காட்சி கண்ட இடத்தில் மாடுகள் கிடைக்கும்" எனக் கூறியதை கனவில் கண்டார். காலையில் எழுந்து கிறிஸ்துவ சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சூரப்ப வாத்தியார் குமாரர் கலங்காணிமுத்து என்பவரிடம் சென்று நடந்ததைச் சொன்னார். அவருடன் இன்னும் சிலரும் சென்று அதே மலையில் மீண்டும் அந்த அற்புத காட்சிகளை கண்டதுடன் மாடுகளும் கிடைத்தன. இந்த அதிசயம் நடந்த இவ்விடத்தில் உண்மையிலே புனித வனத்துச்சின்னப்பர் எழுந்தருளியுள்ளார் என்பதை உணர்ந்து மக்கள் மலையடிவாரத்திலுள்ள முட்செடிகளையும், புதற்களையும் சுத்தம் செய்து, மேடையும் அமைத்து சிலுவை ஒன்றை நட்டு மண்கூடு விளக்கேற்றி நாள்தோறும் புனித வனத்துச்சின்னப்பரை வணங்கி பக்தியுடன் வேண்டி பலவிதமான அற்புதங்களையும், வரங்களையும் பெற்றனர். இச்செய்தி எங்கும் பரவி பக்தர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக திரண்டு இத்திருத்தலம் நாடி வந்தனர். புனிதரின் மகிமையை திரளான மக்கள் ஒன்று கூடி கொண்டாடினார்கள்.
# கல்பட்டு பங்கின் வரலாறு

## சிற்றாலயமும் சுருபம் வந்த வரலாறும்

பக்திமிக்க பங்கு குருவாக முகையூரில் பணிபுரிந்த அருள்திரு. அந்தோணி அடிகள் காலத்திலே மேற்கூறப்பட்ட புனித வனத்துச்சின்னப்பரின், புதுமை நடைபெற்றது சிறப்பு மிக்க ஒன்றாகும். இவர் புனித வனத்துச்சின்னப்பருக்கு மகிமை சேர்க்கும் விதத்திலே சிற்றாலயமாக கூரை ஆலயத்தை அமைத்து தந்தார். புனிதரின் சுரூபமானது இல்லாததனால் பக்தர்கள் பார்த்து ஜெபிக்கவும், இவ்வாலயத்தில் வைக்கவும் தந்தையின் முயற்சியால் பிரான்ஸ் தேசத்திலிருந்து புனிதரின் சுருபம் வரவழைக்கப்பட்டது.  
விழுப்புரத்திற்கு பார்சலில் வந்த புனித வனத்துச்சின்னப்பர் சுருப பெட்டியை ஏற்றி வந்த புகை வண்டி மாம்பழப்பட்டு இரயில் நிலையம் வந்து நின்றது. பிறகு மீண்டும் புறப்பட ஆரம்பித்தபொழுது புகைவண்டி இயங்கவில்லை இரயில் இயக்குனர்கள் என்ன காரணம் என்று தெரியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஒவ்வொரு பெட்டியிலும் சோதனை செய்தார்கள். பின்பு பார்சல் பெட்டி அருகில் சென்ற போது அருகில் உள்ள பகுதிக்கு வந்த பார்சல்களை இறக்கி வைத்தார்கள் அந்த பார்சலில் முகையூர் பங்கு என்ற பெயரிலே பார்சல் ஒன்று இருப்பதை பார்த்து இறக்கிவைத்தார்கள். அப்போது திடீரென இரயில் இயங்கத் தொடங்கிவிட்டது. இந்த மகிழ்ச்சியிலேயே மீண்டும் புனித வனத்துச்சின்னப்பரின் சுரூபம் உள்ள பார்சல் பெட்டியை புகைவண்டியிலேயே ஏற்றி புறப்பட ஆரம்பித்தபொழுது புகைவண்டி புறப்படவில்லை. எனவே இரயில் இயக்குனர்கள் அதிசயமாக பார்த்தார்கள். எனவே அந்த பார்சல் பெட்டியை மாம்பழப்பட்டு இரயில் நிலையத்திலேயே இறக்கி வைத்துவிட்டு முகையூர் பங்கு தந்தையிடம் இச்சம்பவத்தை அறிவித்தார்கள். இச்சம்பவத்தை கேட்ட பங்குத்தந்தை அருள்திரு. அந்தோணி அடிகள் அந்தப்பார்சலை முகையூருக்கு மாட்டுவண்டியில் கொண்டுவரும்படி வண்டியோடு ஆட்களை அனுப்பி வைத்தார். மாட்டுவண்டியில் அந்த பார்சலை ஏற்றிவைத்து முகையூருக்கு ஓட்டிச்செல்ல முயன்றபொழுது அந்த வண்டிமாடு அங்கு செல்ல வில்லை. பிறகு மாடுகள் போகின்ற போக்கிலே விட்டுவிட்டார்கள். அது நேராக கல்பட்டுக்கு வந்து கூரை ஆலயத்தின் முன்புற வாசலில் வந்து நின்றது. பின்பு எல்லோரும் அந்த பெட்டியை திறந்து சுரூபத்தை மகிழ்ச்சியோடு தூக்கி வந்து இந்த கூறை ஆலயத்தில் வைத்து வழிபட்டு புனித வனத்துச்சின்னப்பரின் பெருமையை புகழ்ந்து பேசினார்கள்.
# திருவையாறு அரசர் கல்லூரி

**திருவையாறு அரசர் கல்லூரி** என்பது தமிழ்நாட்டின் திருவையாறில் உள்ள ஒரு கல்லூரி ஆகும். இக்கல்லூரி சமஸ்கிருதம், தமிழ், இசை – கல்வி போன்றவற்றை கற்பிக்கும் கல்லூரி ஆகும்.
# திருவையாறு அரசர் கல்லூரி

## வரலாறு

தஞ்சை மராட்டிய மன்னர்கள் காலத்தில் திருவையாறில் உருவாக்கப்படது கலியாணியம்மாள் சத்திரம் ஆகும். அங்கு 1881ஆம் ஆண்டு வடமொழிப் பள்ளி துவக்கப்பட்டது. இந்நிலையில் சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் வடமொழியும், தமிழும் கலந்த வித்வான் படிப்பை இங்கு 1910 இல் துவக்கியது. அதனால் வடமொழிப் பள்ளி வடமொழிக் கல்லூரியாக மாறியது. தமிழும் சமசுகிருதமும் கலந்த வித்துவான் (2அ, 2ஆ, 2இ) என மூன்றுவகையான பட்டங்கள் அளிக்கப்பட்டன. கல்லூரியில் உணவும் உறைவிடமும் இலவசமாக அளிக்கப்பட்டன. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் 1907இல் மாவட்ட நிர்வாகம் (மாவட்டக் கழகம்) உருவாக்கப்படபிறகு சத்திரமும் கல்லூரியும் அதன் நிர்வாகத்தின்கீழ் வந்தன.  
1923இல் மாவட்டக் கழகத் தலைவராக நீதிக்கட்சித் தலைவர் ஏ. டி. பன்னீர் செல்வம் பொறுப்புக்கு வந்தார். அவரின் நிர்வாகத்தின்கீழ் கலியாணியம்மாள் சத்திரத்திரமும், கல்லூரியும் வந்தன. அக்கால கட்டத்தில் தனித்தமிழ் கற்பிக்கும் கல்லூரிகள் இல்லாத நிலை இருந்து வந்தது. இதனால் மாவட்டக் கழகத்தின் துணைத்தலைவராக இருந்த உமாமகேஸ்வரனார் திருவையாறு கல்லூரியில் தனித்தமிழ் படிப்பைத் துவக்க வேண்டுமென வலியுறுத்தினார். இதையடுத்து ஏ. டி. பன்னீர்செல்வம் தனித்தமிழ்ப் படிப்பை ஏற்படுத்தும் முயற்சியை எடுத்தார். அதை எதிர்த்து இது வடமொழிக் கல்லூரி இங்கு வடமொழி மட்டுமே கற்பிக்கவேண்டும். இதை மன்னர் செப்புப் பட்டையத்தில் வடமொழியில் எழுதிவைத்துள்ளார் என கல்லூரி நிர்வாகத்தினர் பட்டையத்தைக் காட்டினர். இவர்கள் கூற்றில் உண்மைத் தன்மையை அறிய விரும்பிய பன்னீர் செல்வம் அந்தப் பட்டையத்தை தன் பொறுப்பில் பெற்றுக் கொண்டார். பின்னர் திருப்பாதிரிப்புலியூர் மடத்தின் தலைவரான ஞானியார் அடிகளிடம் பட்டையத்தைக் கொடுத்து அவர்கள் கூறியதுபோல பட்டையத்தில் உள்ளதா என படித்துக்கூற வேண்டினார். பட்டையத்தைப் படித்த ஞானியார் அடிகள் பட்டையத்தில் *கல்வி வளர்ச்சிக்கு* என்று பொதுவாகவே எழுதப்பட்டுள்ளது அவர்கள் கூறுவது தவறு தனித்தமிழ் படிப்பைத் துவக்க இதில் தடை இல்லை என்றார்.  
இதன்பிறகு திருவையாறு வடமொழி கல்லூரிக்கு திருவையாறு அரசர் கல்லூரி என 1924 இல் பெயர் மாற்றப்பட்டது. அதன்பிறகு தனித்தமிழ் படிப்பானது வித்வான் (2ஈ) என்ற பெயரில் அளிக்கப்பட்டது. இந்தப் பட்டம் 1972இல் தமிழ் புலவர் என மாற்றம்பெற்றது.
# புர்சா

**புர்சா** (*Bursa*, உதுமானியத் துருக்கி بورسا) துருக்கியின் பெரிய நகரங்களில் ஒன்றாகும். இது அனத்தோலியாவின் வடமேற்கில், மர்மரா வலயத்தில் அமைந்துள்ளது. இது துருக்கியின் நான்காவது மக்கள்தொகை மிக்க நகரமாகும். நாட்டின் மிகவும் தொழில்மயமாக்கப்பட்ட பெருநகரப் பகுதிகளில் முதன்மையானதாக விளங்குகின்றது. இது புர்சா மாகாணத்தின் தலைநகரமாகவும் உள்ளது.  
புர்சா 1335க்கும் 1363க்கும் இடைப்பட்டக் காலத்தில் உதுமானிய நாட்டின் முதல் முதன்மைத் தலைநகரமாகவும் இரண்டாவது பொதுத் தலைநகரமாகவும் இருந்தது. அக்காலத்தில் இந்த நகரம் *உடாவென்டிகர்* (Hüdavendigar, உதுமானியத் துருக்கி خداوندگار 'கடவுளின் கருணை') என அழைக்கப்பட்டது. அண்மைக்காலத்தில் *எசி புர்சா* (Yeşil Bursa, 'பசுமை புர்சா' ) என விளிக்கப்பட்டது. நகர்புறத்தில் பரவியுள்ள பூங்காக்களையும் தோட்டங்களையும் சுற்றியுள்ள பகுதியிலுள்ள வனங்களையும் கருத்தில் கொண்டு இவ்வாறு அழைக்கப்பட்டது. தொன்மையான உலுடாக் குன்று இதை நோக்கியுள்ளது; அங்குள்ள பனிச்சறுக்கு மகிழ்விடுதி மிகவும் புகழ்பெற்றது. புர்சாவின் நகர வளர்ச்சி ஒரு ஒழுங்கமைவுடன் நடந்துள்ளது. உதுமானிய சுல்தான்களின் கல்லறைகள் புர்சாவில் உள்ளன. உதுமானியர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட பல கட்டிடங்கள் இன்று முதன்மையான பார்வையிடங்களாக உள்ளன. தவிரவும் இங்கு பல மருத்து நீருற்றுகளும் அருங்காட்சியகங்களும் உள்ளன.  
2015இல், புர்சாவின் மக்கள்தொகை 1,854,285 ஆக இருந்தது. புர்சா மாகாணத்தின் மக்கள்தொகை 2,842,000 ஆகும்.
# அயோத்தி நவாப்

**அயோத்தி நவாப்** (**Nawab of Awadh** or **Nawab of Oudh**), தற்கால வட இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் அவத் பிரதேசத்தின் அயோத்தி இராச்சியத்தை 30 ஏப்ரல் 1722 முதல் 8 சூலை 1859 முடிய 136 ஆண்டுகள் ஆண்ட பாரசீகத்தின் சியா இசுலாமிய மன்னர்கள் ஆவர். 1724ல் சதாத் அலி கான் என்பவர் அயோத்தி இராச்சியத்தை நிறுவினார்.
# அயோத்தி நவாப்

## அயோத்தி நவாபுகள்

| புர்கான் உல் முல்க் சதாத் கான் | முதலாம் சதாத் அலி கான் | 1680 நிசாப்பூர், குராசான், சபாவித்து வம்சம், பாரசீகம் | 1722&nbsp;– 19 மார்ச்1739 | 1739 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| அபுல் மன்சூர் கான் சப்தர் ஜங் | சப்தர்ஜங் | 1708 | 1739&nbsp;– 5 அக்டோபர் 1754 | 1754 |  |
| சூஜா உத் தௌலா | சூஜா உத் தௌலா | 1732 | 1754&nbsp;– 26 சனவரி1775 | 1775 |  |
| ஆசிப் உத் தௌலா | ஆசப் உத் தௌலா | 1748 | 26 சனவரி 1775&nbsp;– 21 செப்டம்பர்அ 1797 | 1797 |  |
| ஆசிப் ஜா மிர்சா | வசீர் அலி கான் | 1780 | 21 செப்டம்பர் 1797&nbsp;– 21 சனவரி 1798 | 1817 |  |
| யாமின் உத் தௌலா | இரண்டாம் சதாத் அலி கான் | 1752 | 21 சனவரி 1798&nbsp;– 11 சூலை 1814 | 1814 |  |
| ரப்பாத் உத தௌலா
*Padshah-i-Awadh* | காஜி உத்தீன் ஹைதர் | 1769 | 11 சூலை 1814&nbsp;– 19 அக்டோபர் 1827 | 1827 |  |
| நசீர் உத்தீன் ஹைதர் ஷா ஜெகான் | நசிருத்தீன் ஹைதர் | 1827 | 19 அகடோபர் 1827&nbsp;– 7 சூலைஅஆஆ 1837 | 1837 |  |
| அபுல் பதே மொயினுதீன் | முகமது அலி ஷா | 1777 | 7 சூலை 1837&nbsp;– 7 மே 1842 | 1842 |  |
| நசீம் உத் தௌலா | அம்ஜத் அலி ஷா | 1801 | 7மே 1842&nbsp;– 13 பிப்ரவரி 1847 | 1847 |  |
| அபுல் மன்சூர் மிர்சா | வஜித் அலி ஷா | 1822 | 13 பிபரவரி1847&nbsp;– 11 பிப்ரவரி 1856 | 21 செப்டம்பர் 1887 |  |
| - | பேகம் ஹஜரத் மகால் | பேகம் ஹஜரத் மகால் | 1820 | மே 1856&nbsp;– 1858
வஜித் அலி ஷாவின் மனைவியு, பிர்ஜிஸ் காதரின் தாயும் ஆவர். | 7 ஏப்ரல்1879 |
| பிர்ஜிஸ் காதர் | பிர்ஜிஸ் காதர் | 1845 | 1858–1859
(*in rebellion*) | 14 ஆகஸ்டு 1893 | } |
# அயோத்தி நவாப்

## இதனையும் காண்க

- அயோத்தி இராச்சியம்
- ஆற்காடு நவாப்
- தக்காண சுல்தானகங்கள்
- குஜராத் சுல்தானகம்
- வங்காள சுல்தானகம்
- வங்காள நவாபுகள்
- ஹைதராபாத் நிஜாம்
- ஜூனாகத் அரசு
# இலீலாவதி சிங்

**இலீலாவதி சிங்** *(Lilavati Singh)* அல்லது **இலிலிவதி சிங்** *(Lilivati Singh)* (திசம்பர் 14, 1868 – மே 9, 1909) ஓர் இந்தியக் கல்வியியலாளரும் இலக்கிய, மெய்யியல் பேராசிரியரும் ஆவார். இவர் இலக்னோவில் உள்ள இசபெல்லா தோபர்ன் கல்லூரியில் பேராசிரியராக இருந்தார்.
# இலீலாவதி சிங்

## இளமையும் கல்வியும்

இவர் கோரக்பூரில் கிறித்தவப் பெற்றோருக்கு "எதெல் இராபயேல்" எனும் ஞானஸ்நானப் பெயருடன் பிறந்தார். இவர் சிறுமியாக இருந்தபோதே மேரி அல்காட்டின் சிறிய பெண்மணி நூலைப் படித்ததை நினைவுகூர்கிறார். இவரும் அப்புதினப் பாத்திரம் போலவருய்தவியில்லாமல் இருந்தமையையும் உணர்ந்துள்ளார்.  
இவர் தன் சிறுமியாக இருந்தபோதே தன் இந்தியப் பெயரைப் பயன்படுத்த தொடங்கியுள்ளார். இவர் இளம்பெண்ணாக செல்வி தோபர்ன் பள்ளியில் தங்கிப் படித்துள்ளார். இவர் 1895 இல் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் இளவல் பட்டம் பெற்றுள்ளார்.
# யோகின் மா

**யோகேந்திர மோகினி இசுவாசு அல்லது** **யோகின் மா** *(Yogin Ma)* ( வங்க மொழி: যোগীন মা) என மக்களால் வழங்கப்படுபவர், புனித அன்னை சிறீ சாரதா தேவியின் முன்னிலைப் பெண் மாணாக்கியர் (சீடர்) ஆவார். கோலாப் மாவும் இவரும் சிறீ சரளா தேவிக்குத் தொடர்ந்து துணைவர்களாக விளங்கினர். இவர் இராமகிருஷ்ணர் துறவு மடத்தைத் தொடக்கநிலையில் உருவாக்கியபோது பெரும் பங்களிப்பு செய்துள்ளார். இவர் கல்கத்தாவில் உபோதன் இல்லத்தில் புனித அன்னையோடு தங்கியுள்ளார். இது சிறீ சாரதா தேவியின் பயனுக்காக சிறீ சாரதானந்தாவால் கட்டப்பட்டதாகும்.
# மனோரமா தம்புராட்டி

**மனோரமா தம்புராட்டி** *(Manorama Thampuratti)* ஒரு 18 ஆம் நூற்றாண்டுச் சமசுகிருத அறிஞர் ஆவார் இவர் கோட்டக்கல்லைச் சேர்ந்த கிழக்கே கோவிலகத்தைச் சார்ந்தவர். இது கோழிக்கோடு நிலக்கிழார் ஆட்சிப் பிரிவுகளில் ஒன்றாகும். இவர் அரசக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் சமற்கிருதத்தில் அறிஞர் ஆனார். அப்போது பெண்கள் எவரும் சமற்கிருதம் படிக்கும் வழக்கம் இல்லை. இவர் இளமையிலேயே சமற்கிருதத்தில் ஆழ்ந்த புலமை பெற்றதால் இம்மொழியின் சாத்திரங்களையும் அப்போதே பயிலும் வாய்ப்பு பெற்றார்.  
இவர் சமற்கிருதத்தில் பல கவிதைகளை இயற்றிக் கேரளாவில் கவிஞராகப் பரவலாக அறியப்பட்டுள்ளார். என்றாலும், சில சுலோகங்களைத் தவிபிவரது பிற கவிதைகள் இப்போது கிடைக்கவில்லை.  
இவர் திருவாங்கூர் மகாராசாவாகிய தர்மராஜா சிறீ கார்த்திகா திருநால் பலராமவர்மா (1724–98) காலத்தவர் ஆவார். திப்பு சுல்தான் வடக்கு மலபாரை வென்றதும் இவர் திருவாங்கூரில் தலைமறைவாகினார்ரிவரது தகலைமறைவு காலத்தில் தான் திருவாங்கூர் அரசர் *பாலராம பாரதம்* எனும் நாடகத்தை இயற்றினார். இதற்கு மனோரமா தம்புராட்டி உரையும் அறிவுரையும் வழங்கியுள்ளார். இந்நிகழ்ச்சி நாடகத்தை முழுமைபெறச் செய்தது. அரசர் கார்த்திகா திருநாளுடனான இவரது கடிதத் தொடர்புகள் வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்தனவாகும்.
# அயோத்தி இராச்சியம்

**அயோத்தி இராச்சியம்** (**Oudh State**) இதனை அவத் நாடு என்றும் அழைப்பர். அயோத்தி இராச்சியம், வட இந்தியாவின் தற்கால உத்தர பிரதேசத்தின் வடமேற்கில் அமைந்துள்ளது. அயோத்தி சுல்தானகத்தின் தலைநகரம் முதலில் பைசாபாத் ஆக இருந்தது. பின்னர் பிரித்தானிய கிழக்கிந்தியக் கம்பனி ஆட்சியின் போது தலைநகரமாக லக்னோ விளங்கியது
# அயோத்தி இராச்சியம்

## வரலாறு

முகலாயப் பேரரசர் முகமது ஷாவின் ஆட்சி வீழ்ச்சி அடைந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில்,
அயோத்தி பிரதேசத்தின் ஆளுநராக இருந்த *சதாத் அலி கான்* என்ற *புர்கான் உல் முல்க் சதாத் கான்* என்பவர் அயோத்திக்கு அருகில் பைசாபாத் நகரத்தை நிறுவி 1722-ஆம் ஆண்டில் அயோத்தி நவாப் ஆனார். அவரும் அவரது 12 வாரிசுகளும் அவத் பகுதியை 1722 முதல் 1859 முடிய அயோத்தி நவாப்புகள் என்ற பெயரில் 136 ஆண்டுகள் ஆண்டனர்.  
அயோத்தி நவாப்புகள் பிரித்தானியர்களின் துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்றதால், மே, 1816 முதல் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் பாதுகாப்பிற்குட்பட்ட சுதேச சமஸ்தானமாக விளங்கியது.  
அயோத்தி நவாப், 1857 சிப்பாய்க் கிளர்ச்சியையை தனது இராச்சியப் பகுதியில் அடக்க திறனற்று போனார். டல்ஹவுசி பிரபு அறிவித்த அவகாசியிலிக் கொள்கையின் படி, அயோத்தி நவாப் ஆட்சி செய்வதற்குத் தகுதியற்றவர் எனக் காரணம் காட்டி, 1859ல் அவத் இராச்சியத்தை, பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் இணைத்தனர்.
# அயோத்தி இராச்சியம்

## அயோத்தி இராச்சியப் பகுதிகள்

அயோத்தி இராச்சியத்தில், தற்கால உத்தரப் பிரதேச மாவட்டங்களான அம்பேத்கர்நகர், பகராயிச், பலராம்பூர், பாரபங்கி, பஸ்தி, பைசாபாத், கோண்டா, ஹர்தோய், லக்கிம்பூர், லக்னோ, பிரத்தாப்புகர், ரேபரேலி, சிராவஸ்தி, சுல்தான்பூர், சித்தார்த்நகர், உன்னாவு, சீத்தாபூர் மற்றும் கங்கை சமவெளியின் தெற்கு பகுதிகளான கான்பூர், பதேபூர், கௌசாம்பி, அம்ரேகா மற்றும் அலகாபாத் என 22 மாவட்டங்கள் இருந்தது.
# அயோத்தி இராச்சியம்

## மக்கள்தொகை பரம்பல்

18ம் நூற்றாண்டில் அயோத்தி இராச்சியத்தின் மக்கள்தொகை 3 மில்லியனாக இருந்தது கணித்துள்ளனர். மக்கள்தொகையில் பெரும்பான்மையினர் இந்துக்களே. சமசுகிருதம் மற்றும் பாரசீக மொழிகள் கலந்த அவதி மொழி பேசப்பட்டது.
# அயோத்தி இராச்சியம்

## இதனையும் காணக்

- அயோத்தி
- அயோத்தி நவாபுகள்
- வங்காள நவாபுகள்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- அவகாசியிலிக் கொள்கை
# சரளா தேவி சாதுராணி

**சரளா தேவி சாதுராணி** '(Sarala Devi Chaudhurani'' (வங்கமொழி:সরলা দেবী চৌধুরানী) (9 செப்டம்பர் 1872 – 1மாகத்து 1945) இந்தியாவில் பாரத் மகளிர் மகாமண்டலம் எனும் முதல் மகளிர் அமைப்பை அலகாபாத்தில் 1910 இல் நிறுவிய பெண்மணியாவார். இதன் முதன்மையான இலக்கு பெண்கல்வியை வளர்த்தெடுப்பதாகும்மிது இலாக்குர், அலகாபாத், தில்லி, கராச்சி, அமிர்தசர்,ஐதராபாத், கான்பூர், பாங்கூரா, அசாரிபாகு, மிட்னாபூர், கொல்கத்தா ஆகிய இடங்களில்தைந்தியா முழுவதும் உள்ள பெண்களின் நலங்களை மேம்படுத்த பல அலுவலகங்களைத் திறந்தது.
# சரளா தேவி சாதுராணி

## வாழ்க்கை

### சொந்த வாழ்க்கை

இவர் 1905 இல் இதழியலாறான பண்டித இராம்பூஜ் தத் சவுதரியை (1866–1923) மணந்தார்.
# அணைவுச் சேர்மங்கள்

**அணைவுச் சேர்மம்** (Coordination Compound) என்பது நிறைவுற்றதாகத் தோற்றமளிக்கும் வெவ்வேறு மூலக்கூறுகளின் சேர்க்கையினால் உருவாகும் சேர்மமாகும். இச்சேர்மமானது தனது தனித்துவத்தை திண்ம நிலையிலும், திரவ நிலையிலும் தக்க வைத்துக் கொள்ளும் தன்மை உடையது. மற்றொரு வகையான வரையறையானது, லூயி அமிலமும், லூயி காரமும் இணைந்து பெறப்படும் சேர்மங்கள் அணைவுச் சேர்மங்கள் எனவும், அவை தாம் பெற்றுள்ள அயனிகளைக் கரைசலில் தருவதில்லை எனவும் கூறுகிறது. அணைவுச் சேர்மம் என்பது ஒரு மைய உலோக அணுவையும், அதைச் சூழ்ந்துள்ள ஈனிகள் என்றழைக்கப்படும் அலோக அணுக்கள், அல்லது தொகுதிகள் ஆகியவற்றுடன் ஈதல் சகப்பிணைப்பு அல்லது ஈந்திணைப் பிணைப்பினைக் கொண்டுள்ள வேதியியல் அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ள வேதிச் சேர்மமாகும்.
# அணைவுச் சேர்மங்கள்

## அனணவுச் சேர்மங்களின் தன்மை

ஒரு எதிர்மின் அணைவுச் சேர்மத்தில் ஒரு எதிர்மின் அணைவு அயனியும், ஒரு நேர்மின் எளிய அயனியும் உள்ளன.
ஒரு நேர்மின் அணைவுச் சேர்மத்தில் ஒரு நேர்மின் அணைவு அயனியும், ஒரு எதிர்மின் எளிய அயனியும் உள்ளன.
சில அணைவுச் சேர்மங்களி் நேர்மின் மற்றும் எதிர்மின் அயனிகள் அணைவு அயனிகளாவே உள்ளன
# வங்காள நவாபுகள்

**வங்காள நவாபுகள்** (**Nawabs of Bengal** or **Nawab Nizam of Bengal and Orissa**) முகலாயப் பேரரசின் வங்காளம், ஒடிசா, பிகார் மற்றும் முர்சிதாபாத் பிரதேசங்களின் **நவாப் நிசாம்** எனும் ஆளுநர்கள் ஆவர்.  
வங்காள நவாபுகள் முகலாயப் பேரரசின் பிரதிநிதிகளாக பெயரளவில் இருப்பினும், 1717 - 1765க்கு இடைப்பட்ட காலங்களில், வங்காள மாகாணத்தின் தன்னாட்சியாளர்களாகவே விளங்கினர்.  
வங்காளத்தின் இறுதி நவாப் சிராஜுதின் உத் தௌலாவை, 1757ல் நடைபெற்ற பிளாசிப் போரின் போது, பிரித்தானிய கிழக்கிந்தியக் கம்பனி படைத்தலைவர்களிடம், மிர் ஜாஃபர் என்ற படைத்தலைவர் காட்டிக் கொடுத்ததால், அவருக்கு வஙகாள நவாப் பதவியை ஆங்கிலேயர்கள் பரிசாக அளித்தனர்.  
1765 முதல் 1772 முடிய பிரித்தானிய கிழக்கிந்தியக் கம்பனிக்கு அடங்கிய வங்காள பொம்மை நவாபுகள் ஆண்டனர். 1772ம் ஆண்டிலிருந்து வஙகாளத்தை பிரித்தானியர்களின் நேரடி ஆட்சியின் கீழ் சென்றது.  
1793ம் ஆண்டு முதல் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி ஆட்சியினர், வங்காள நவாபுகளின் ஆளுநர் பதவிகளை பறித்துக் கொண்டு, அதற்கு பதிலாக ஓய்வூதியம் வழங்கினர்.  
நவம்பர், 1880ல் வங்காளத்தின் இறுதி நவாப் மன்சூர் அலி கானுக்குப் பதிலாக அவரது மகன் அசன் அலி மிர்சாவை வங்காளம் மற்றும் முர்சிதாபாத் நவாபாக பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் நியமித்தனர்.. 1880ல் வங்காள நவாபுகளின் பட்டங்களை ஆங்கிலேயர்கள் பறித்தனர்.  
1947ல் இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின்னர், வங்காள மாகாணத்தில் சுதேச சமஸ்தானங்கள் இந்தியா மற்றும் கிழக்கு பாகிஸ்தானுடன் இணைக்கப்ப்பட்டது. முர்சிதாபாத், 17 ஆகஸ்டு 1947ல் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.
# வங்காள நவாபுகள்

## வங்காள நவாபுகள்

வின் கல்லறை]]  
வங்காளம் மற்றும் முர்சிதாபாத்தை 1717 முதல் 1880 முடிய நசிரி, அப்சர் மற்றும் நஜபி என மூன்று இசுலாமிய வம்ச நவாபுகள் ஆண்டனர்.  
நசிரி வம்ச நவாபுகள் 1717 முதல் 1740 வரையும், அப்சர் வம்ச நவாபுகள் 1740 முதல் 1757 வரையும் ஆண்டனர். வங்காளத்தை மூன்றாவதாகவும், இறுதியாக ஆண்டவர்கள் நஜபி இசுலாமிய நவாபுகள் ஆவார்.
# வங்காள நவாபுகள்

## வங்காள நவாபுகள்

### முகலாயப் பேரரசில் வங்காள நவாபுகள்

முகலாயப் பேரரசில் செழிப்பு மிக்க மாகாணம் வங்காளம் ஆகும். 1700ல் முகலாயப் பேரரசின் வீழ்ச்சி காலத்தில், வங்காள நவாபுகள் பெயரளவிற்கு முகலாயப் பேரரசின் பிரதிநிதிகளாக வங்காளத்தை ஆண்டாலும், தங்களது படைகளை வலுப்படுத்தி தன்னாட்சியுடன் ஆண்டனர்.
# வங்காள நவாபுகள்

## வங்காள நவாபுகள்

### வங்காள நவாபுகள் மீதான மராத்தியப் படையெடுப்புகள்

மீது படையெடுத்த மராத்தியப பேரரசின் நாக்பூர் இராச்சிய மன்னர் இராகோஜி போன்சலே]]  
மராத்தியர்கள் 1741 முதல் 1748 வரை ஆறு முறை வங்காளத்தின் மீது படையெடுத்தனர். இப்படையெடுப்புகளின் போது, மராத்தியப் படைத்தலைவர் இரகுநாதராவ், வங்காள நவாபுகள் ஆண்ட தற்கால ஒடியாவின் பகுதிகளை கைப்பற்றினார். மராத்தியப் படையெடுப்புகளால் பிகார், வங்காளம், ஒடிசா பகுதிகளின் பொருளாதாரம் பாதிப்படைந்தது.  
1751ல் வங்காள நவாப் அலிவர்த்தி கான், மராத்தியர்களுடன் செய்து கொண்ட போர் ஒப்பந்தப்படி, வங்காள நவாபுகள் தங்களின் ஆட்சிப் பகுதியான ஒடிசாவின் பெரும்பகுதிகளை மராத்தியர்களுக்கு விட்டுக்கொடுத்ததுடன், ஆண்டுக்கு 12 இலட்சம் ரூபாயும் கப்பம் கட்ட வேண்டியதாயிறு.
# வங்காள நவாபுகள்

## வங்காள நவாபுகள்

### கிழக்கிந்தியக் கம்பனி ஆட்சியில் வங்காள நவாபுகளும் மற்றும் நவாபுகளின் வீழ்ச்சியும்

யின் முடிவில் மீர் ஜாபரும், ராபர்ட் கிளைவும் சந்தித்தல்]]  
1750களில் மராத்தியப் படைகளால், முகலாயப் பேரரசின் முதுகெலும்பு முறிக்கப்பட்ட நிலையில், பேரரசு முழுவதும் தன்னாட்சி கொண்ட சிறிதும், பெரிதுமான புதிய இராச்சியங்கள் உருவாயின.  
1757ல் நடைபெற்ற பிளாசி சண்டையில், வங்காள நவாப் சிராச் உத் தவ்லாவை, கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி படைத்தலைவர் ராபர்ட் கிளைவ் வெற்றி கொண்டார். இப்போருக்குப் பின்னர் வங்காள நவாபுகள், ஆங்கிலேயப் படைகளின் பாதுக்காப்பில், பொம்மை நவாபுகளாக வங்காளத்தை ஆண்டனர். 1717ல் முர்சித் குயுலி கானால் நிறுவப்பட்ட வங்காள நவாபுகளின் ஆட்சி, முர்சிதாபாத் நவாப் மன்சூர் அலி கானுடன் 1881ல் நிறைவுற்றது.
|-
| அலாவுதீன் ஹைதர் ஜங்
| சர்பாரஸ் கான்
| 1700க்குப் பின்
| 1727-1731
| 29 ஏப்ரல் 1740
|-
|சூஜா உத் தௌலா
| சூஜா உத்தீன் முகமது கான்
| 1670களில்
| சூலை 1731 – 26 ஆகஸ்டு 1739
| 26 ஆகஸ்டு 1739
|-
|அலாவுதீன் ஹைதர் ஜங்
| சர்பராஸ் கான்
|1700க்குப் பின்னர்
| 13 மார்ச் 1739 – ஏப்ரல் 1740
| 29 ஏப்ரல் 1740
|-
| சிராச் உத் தவ்லா
| முகமது சிராஜ் உத் தௌலா
| 1733
| ஏப்ரல் 1756 – 2 சூலை 1757
| 2 சூலை 1757
|-
! scope="row"|நஜபி வம்சம்
|-
| ஜாபர் அலி கான் பகதூர்
| மிர் ஜாஃபர்
| 1691
| சூன் 1757 – அக்டோபர் 1760
| 17 சனவரி 1765
|-
|இதிமத் உத் தௌலா
| மீர் காசிம்
| ?
| 20 அக்டோபர் 1760 – 1763
| 8 மே 1777
|-
| ஜாபர் அலி கான் பகதூர்
| மிர் ஜாஃபர்
| 1691
| 25 சூலை 1763 – 17 சனவரி 1765
| 17 சனவரி 1765
|-
|நசம் உத் தௌலா
| நசிமுத்தீன் அலி கான் பகதூர்
| 1750
| 5 பிப்ரவரி 1765 – 8 மே 1766
| 8 May 1766
|-
| செயிப் உத் தௌலா
| நஜபுத் அலி கான் பகதூர்
| 1749
| 22 மே1766 – 10 மார்ச் 1770
| 10 மார்ச் 1770
|-
| முபாரக் உத் தௌலா
|அஸ்ரப் அலி கான் பகதூர்
| 1759
| 21 மார்ச்1770 – 6 செப்டம்பர் 1793
| 6 செப்டம்பர் 1793
|-
|அசூத் உத் தௌலா
|பாபர் அலி கான்
| ?
| 1793 – 28 ஏப்ரல்1810
| 28 ஏப்ரல் 1810
|-
| அலி ஜா
| ஜெயினுப்பித்தீன் அலி கான் பகதூர்
| ?
| 5 சூன் 1810 – 6 ஆகஸ்டு 1821
| 6 ஆகஸ்டு 1821
|-
| வாலா ஜா
| அகமது அலி கான் பகதூர்
| ?
| 1821 – 30 அக்டோபர் 1824
| 30 அக்டோபர் 1824
|-
| உமாயூன் ஜா
| முபாரக் அலி கான் பகதூர்
| 29 செப்டம்பர் 1810
| 1824 – 3 அக்டோபர் 1838
| 3 அக்டோபர் 1838
|-
|பெரதூன் ஜா
| மன்சூர் அலி கான்
| 29 அக்டோபர் 1830
| 29 அக்டோபர் 1838 – 1 நவம்பர் 1880 (பதவி பறிக்கப்பட்டது)
| 5 நவம்பர் 1884
|}
# வங்காள நவாபுகள்

## முர்சிதாபாத் நவாபுகள்

ஆங்கிலேயர்களால் 1881ல் வங்காள நவாபுகளின் பட்டங்கள் பறித்த பிறகு, அப்பட்டங்கள் முர்சிதாபாத் நவாபுகளுக்கு வழங்கப்பட்டது.
|-
| அமீர் உல் ஒமரா
|வசீப் அலி மிர்சா
| 7 சனவரி 1875
| டிசம்பர் 1906 – 23 அக்டோபர் 1959
| 23 அக்டோபர் 1959
|-
| ராய்ஸ் உத் தௌலா
|வாரிஸ் அலி மிர்சா
| 14 நவம்பர்1901
| 1959 – 20 நவம்பர் 1969
| 20 நவம்பர் 1969
|}
# வங்காள நவாபுகள்

## இதனையும் காண்க

- பிளாசி சண்டை - 1757
- பக்சார் சண்டை - 1764
- அயோத்தி நவாப்கள்
- ஆற்காடு நவாப்
- தில்லி சுல்தானகம்
- தக்காண சுல்தானகங்கள்
- குஜராத் சுல்தானகம்
- வங்காள சுல்தானகம்