wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# வி. எம். முனுசாமி

## சுதந்திரப் போராட்டத்தில்

மற்றும் எத்திராஜலு MLC உடன் வி.எம்.முனுசாமி]]
உடன் வி.எம்.முனுசாமி]]
இவர் சுதந்திர தாகத்தால் பகத்சிங் ராஜகுரு,சுகதேவ் வாஞ்சிநாதன் போன்றோரின் முரட்டுத்தனமான வழிகளில் ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக சுமார் ஐம்பது சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களுடன் குழுவாக போராட்டங்களை நடத்தினார் ஒருமுறை ஆங்கில அரசின் கொடுமைகளை மக்களுக்கு உணர்த்த சைதாப்பேட்டையில் பிரேமாவதி என்ற நாடகத்தை நடத்த, இதைநீதிபதி இவர்களைப் பார்த்து 15, 16 வயது சிறுவர்களாக இருக்கும் நீங்கள் நாடகம் நடத்தினீர்களா? அது தேசத்துரோகம் எனத் தெரியவில்லையா என்றாராம். அதற்கு நம் தியாகி “இது உங்களுக்கு தேசத்துரோகமாகத் தெரியலாம். ஆனால் எங்களுக்கு இது ஒரு புனிதப்போர், எங்கள் நாடு விடுதலை அடைய நாங்கள் நடத்தும் புனிதப்போர் ஆகும்” என்றாராம்.நீதிபதி நீங்கள் சிறுவர்களாக இருப்பதால் இனிமேல் இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்ள மாட்டோம் என்று மன்னிப்புக் கடிதம் எழுதித் தந்தால் உங்களை மன்னித்து விடுதலை செய்கின்றேன் என்றாராம். அதற்கு நம் தியாகி அவர்கள் மன்னிப்புக் கடிதம் தரமாட்டோம்,தாங்கள் அளிக்கும் தண்டனையை ஏற்க தயார் என்றாராம் உடனே நீதிபதி மூன்று ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை அளித்தார். வேலூர் சப் ஜெயிலில் இவர்கள் அடைந்த கொடுமைகளை எழுத இயலாத அளவிற்கு அமைந்தது எனலாம் இந்த மூன்று ஆண்டுகளில் சிறையில் அடைக்கப்பட்ட இவரைத் தவிர அனைவருமே மரணமடைந்தனர் என்பதிலிருந்தே எத்தகைய சிறைக் கொடுமைகளை இவர்கள் அனுபவித்தனர் என்பதை அறியலாம் இத்தகைய சம்பவங்களால் ஆங்கில அரசிடம் சிப்பாயாகப் பணிபுரிந்த இவருடைய தந்தையாருக்கு இவர்மீது மிகுந்த ஆத்திரம் ஏற்பட்டு இவரை ஒதுக்கினார். கணவர் சொல்லை மீறாத இவருடைய தாயாரும் இவரை வெறுத்தார். அக்காலத்திலேயே ஒரு சிலர் இவர்களை ஆங்கிலேயரிடம் காட்டிக் கொடுக்க ஆங்கிலேயரால் பிடிக்கப்பட்டு, ஆங்கிலேயரால் அடித்தும் சுட்டும் தங்கள் இன்னுயிரை சுதந்திர தேவிக்கு வெற்றி மாலையாக அளித்தனர்.ஐம்பது போராட்ட வீரர்களாக இருந்த குழு ஆங்கிலேயரால் கொல்லப்பட்டு நம் தியாகியுடன் ஐந்து போராட்ட வீரர்களாகச் சுருங்கியது இக்கால கட்டங்களில் இவர் பட்ட துயரங்கள் சொல்லி மாளாத வகையில் இருந்தன.பல உண்மையான நண்பர்களைப் பறிகொடுத்த நம் தியாகி இனி முரட்டுத்தனமான போரினால் சுதந்திர தேவியை அடைய முடியாது என்ற முடிவெடுத்து மகாத்மா காந்தியடிகளின் அகிம்சையின் புனிதமான கொள்கையை ஏற்றார்.தாய் தந்தையரின் ஆதரவை இழந்து அழுத ஞானசம்பந்தருக்கு அம்மையே தாயாக வந்து பால் புகட்டியதைப் போல நாட்டுக்காகப் போராடியதால் பெற்றோர்களால் கைக்கப்பட்ட இவரை, வேலார் பாபாாவ் தெருவில் வசித்து வந்த தியாகிகள் திரு.கோடையிடி குப்புசாமி முதலியார், ஜனாப் உபயதுல்லா சாயபு, தகரலோட்டா மாணிக்க முதலியார், ஆர்.ஜீவரத்தினம், எஸ்.சோமசுந்தரஐயர், ஜமதக்கினி வி.எம்.இராமானுஜம் ஆகியோரின் நட்பு கிடைத்தது.முதலில் இவரை மேடைகளில் தேசபக்திப் பாடல்கள் பாடுவதற்காக காங்கிரஸ் பேரியக்கம் பயன்படுத்தியது. அதன்பின் படிப்படியாக காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தின் சிறந்த மேடைப்பேச்சாளராக வளர்ந்து வேலூர் சிம்மக்குரலோன் தியாகி வி.எம். முனுசாமி என தேசத்தலைவர்களால் பாராட்டப்பட்டார் இவர்தம் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாத சம்பவங்களாக மகாத்மா காந்தியடிகள் அவர்களை சென்னையில் இந்து பிரசார சபா ஆண்டு விழாவில் சந்தித்ததையும்,ஆசியாவின் ஜோதி பண்டிட் ஜவஹர்லால் அவர்களை சென்னை ஆவடி காங்கிரஸ் மாநாடு மற்றும் நேரு அவர்களின் வேலூர் சுற்றுப் பயணத்தின் போதும் இருமுறை சந்தித்ததையும் கருதினார்
# ஓட்டோ டியல்சு

**ஓட்டோ பால் ஹெர்மன் டியல்சு** (Otto Paul Hermann Diels) ( ; 23 ஜனவரி 1876 &#x2013; 7 மார்ச் 1954) ஒரு செருமானிய வேதியியலாளர் ஆவார். இவரது மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க பணி கர்ட் ஆல்டருடன் டீல்சு-ஆல்டர் வேதிவினையில் இணைந்து பணியாற்றியதாகும். இது டையீன் தொகுப்புக்கான ஒரு முறையாகும். இந்த ஜோடிக்கு 1950 ஆம் ஆண்டில் வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. வளைய கரிம சேர்மங்களை தொகுப்பு முறையில் தயாரிக்கும் அவர்களின் முறை செயற்கை இரப்பர் மற்றும் நெகிழி உற்பத்திக்கு மதிப்புமிக்கதாக நிரூபிக்கப்பட்டது. இவர் பெர்லின் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது கல்வியை முடித்தார். பின்னர் இவர் அங்கு பணியாற்றினார். டியல்சு தனது நோபல் பரிசு பெற்ற வேலையை முடித்தபோது கீல் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிந்தார், மேலும் இவர் 1945 ஆம் ஆண்டில் ஓய்வு பெறும் வரை அங்கேயே இருந்தார். டியல்சு திருமணமானவர். இவருக்கு ஐந்து குழந்தைகள் இருந்தனர். இவர் 1954 ஆம் ஆண்டில் இறந்தார்.
# ஓட்டோ டியல்சு

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

டியல்சு 23 ஜனவரி 1876 இல் ஜெர்மனியின் ஹாம்பர்க்கில் பிறந்தார். மேலும் இவருக்கு இரண்டு வயதாக இருந்தபோது தனது குடும்பத்துடன் பெர்லினுக்குக் குடிபெயர்ந்தார். 1895 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி பெர்லின் பல்கலைக்கழகத்தில் சேருவதற்கு முன்பு அவர் பெர்லினில் பல்கலைக்கழக நாட்களின் போது, ஜோச்சிம்ஸ்தல்ஷ் ஜிம்னாசியத்தில் படித்தார். டியல்சு எர்மான் எமில் பிசரின் மாணவராக வேதியியலைப் படித்தார். இறுதியில் 1899 ஆம் ஆண்டில் பட்டம் பெற்றார்.
# சுபதவர்மன்

**சுபதவர்மன்** (*Subhatavarman*) (ஆட்சிக் காலம். கி.பி. 1194-1209 ), **சோஹதன்** என்றும் அழைக்கப்படும் இவர், மத்திய இந்தியாவின் மால்வா பகுதியில் ஆட்சி செய்த பரமார வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய மன்னராவார்.
# சுபதவர்மன்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

சுபதவர்மன் தனது தந்தை விந்தியவர்மனுக்குப் பிறகு பரமார மன்னரானார். குசராத்தின் சோலாங்கியர்களின் இரண்டு தசாப்த கால ஆட்சிக்குப் பிறகு, இவரது தந்தை விந்தியவர்மன் மால்வாவில் பரமார இறையாண்மையை மீண்டும் நிறுவினார். இவருடைய ஆட்சியின் முற்பகுதியில் முஸ்லிம் படையெடுப்புகளால் சோலங்கியர்களின் ஆட்சி வீழ்ச்சியடைந்தது. இந்தச் சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்தி, சுபதவர்மன் லதா பகுதியை (தெற்கு குசராத்) வெற்றிகரமாக ஆக்கிரமித்தார்.
# சுபதவர்மன்

## குசராத் படையெடுப்பு

14 ஆம் நூற்றாண்டின் எழுத்தாளர் மெருதுங்காவின் கூற்றுப்படி , சோலங்கிய மன்னன் இரண்டாம் பீமனின் எதிப்பை அடுத்து, சுபதவர்மன் குசராத் எல்லையில் இருந்து பின்வாங்கினார். ஆனால் இது வரலாற்று சான்றுகளால் ஆதரிக்கப்படவில்லை. சுபதவர்மன் பொ.ச. 1204இல் சோலங்கிய பகுதிகளின் மீது படையெடுத்தார், மேலும் அவர்களின் தலைநகரான பதானைத் (அல்லது அன்ஹிலபடகா) தாக்கியதாக வரலாற்று சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. குசராத்தி நாளேடுகளின்படி, இவர் தர்பாவதியை (இன்றைய தபோய் ) சில காலம் ஆக்கிரமித்திருந்தார். மாளவ மன்னன் தர்பாவதி வைத்தியநாதர் கோயிலில் இருந்த தங்கக் குடங்களை கொள்ளையடித்தாகக் கவிஞர் அரிசிம்மர் குறிப்பிடுகிறார்; இவை பின்னர் சைன வணிகரும் வகேலா மந்திரியுமான வாஸ்துபாலனால் மீட்டெடுக்கப்பட்டன. நரேந்திரபிரபாவின் வாஸ்துபால-பிரஷஸ்தி இந்த மாளவ மன்னனுக்கு சுபதவர்மன் என்று பெயரிட்டுள்ளது. ஈரானிய வரலாற்றாசிரியர் முஹம்மது ஆஃபி, தனது ஜவாமி உல்-ஹிகாயத் என்ற நூலில், ஒரு பரமார அரசன் குசராத்தின் நகரங்களை கொள்ளையடித்ததாகவும், இந்து கோவில்களையும் பள்ளிவாசல்களையும் அழித்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறார். இது அநேகமாக சுபதவர்மனின் படையெடுப்பைக் குறிக்கிறது. அரபு வணிகர்களுக்காக சோலங்கியர்களால் காம்பத்தில் கட்டப்பட்ட ஒரு பள்ளிவாசலை பரமார மன்னன் அழித்ததாக நம்பப்படுகிறது.  
சுபதவர்மன் ஒரு விஷ்ணு கோவிலுக்கு இரண்டு தோட்டங்களை தானமாக வழங்கியதாகத் தெரிகிறது. இவருக்குப் பிறகு இவரது மகன் முதலாம் அர்ச்சுனவர்மன் பதவிக்கு வந்தான்.
# யூரோப்பியம்(II) புரோமைடு

**யூரோப்பியம்(II) புரோமைடு** (*Europium(II) bromide*) என்பது EuBr<sub>2</sub>> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். யூரோப்பியமும் புரோமினும் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. அறை வெப்பநிலையில் இவ்வுப்பு வெண்மை நிறத்துடன் காணப்படுகிறது. நீருறிஞ்சும் பண்பைக் கொண்டுள்ள இது நெடியற்று உள்ளது.
# யூரோப்பியம்(II) புரோமைடு

## வினைகள்

யூரோப்பியம்(II) புரோமைடு மூன்று முக்கியமான வேதி வினைகளுக்காக அறியப்படுகிறது:  
:2 EuBr<sub>3</sub> + Eu → 3 EuBr<sub>2</sub> (800-900 ° செல்சியசு வெப்பநிலை)
:2 EuBr<sub>3</sub> → 2 EuBr<sub>2</sub> + Br<sub>2</sub> (900-1000 °செல்சியசு வெப்பநிலை)
:Eu + HgBr<sub>2</sub> → EuBr<sub>2</sub> + Hg (700-800 °செல்சியசு வெப்பநிலை)
# யூலியன் ஆண்டு (வானியல்)

வானியலில், **யூலியன் ஆண்டு** (*Julian year*, குறியீடு: **a** அல்லது **a<sub>j</sub>**) என்பது SI நொடிகள் ஒவ்வொன்றும் சரியாக 365.25 நாட்கள் என வரையறுக்கப்பட்ட நேர அளவீட்டு அலகு ஆகும். யூலியன் ஆண்டின் நீளம் யூலியன் நாட்காட்டியில் உள்ள ஆண்டின் சராசரி நீளம் ஆகும், இது மேற்கத்திய சமூகங்களில் கிரெகொரியின் நாட்காட்டியை ஏற்றுக்கொள்ளும் வரை பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் மூலம் இவ்வலகிற்கு யூலியன் ஆண்டு எனப் பெயரிடப்பட்டது. ஆயினும்கூட, வானியல் யூலியன் ஆண்டுகள், தேதிகளைக் குறிப்பிடுவதற்குப் பதிலாகக் கால அளவை அளவிடுவதால், இந்த யூலியன் ஆண்டானது யூலியன் நாட்காட்டி அல்லது வேறு எந்த நாட்காட்டியில் உள்ள ஆண்டுகளுடன் பொருந்தாது. ஓர் ஆண்டை வரையறுக்கும் பல வழிகளுடன் இது ஒத்துப்போவதில்லை.
# யூலியன் ஆண்டு (வானியல்)

## பயன்பாடு

யூலியன் ஆண்டு என்பது அனைத்துலக முறை அலகுகளின் (SI) அளவீட்டு அலகு அல்ல, ஆனால் இது உலகளாவிய வானியல் ஒன்றியத்தால் (IAU) வானியலில் பயன்படுத்த SI அல்லாத அலகு என அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், சராசரி பருவ ஆண்டு அளவீட்டு அலகாகப் பொருந்தாது, ஏனெனில் இது நியூகாம்பின்படி 6.14×10−8 நாட்கள் என்ற சிறிய அளவில் ஆண்டுதோறும் மாறுபடும். மாறாக, யூலியன் ஆண்டு SI அலகுகளின் அடிப்படையில் வரையறுக்கப்படுகிறது, எனவே அந்த அலகுகளைப் போலவே துல்லியமானதும், நிலையானதும் ஆகும். இது விண்மீன்வழி ஆண்டு, பருவ ஆண்டு இரண்டையும் தோராயமாக ±0.008 நாட்களுக்கு கணக்கிடுகிறது. யூலியன் ஆண்டு தூரத்தை அளவிடுவதற்கான ஒரு அலகு என்பது ஒளியாண்டின் வரையறைக்கும் அடிப்படையாக அமைந்தது.
# சோதனை (இதழ்)

**சோதனை** என்பது 1970 களில் வெளியான சிற்றிதழ் ஆகும். இது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், சென்னையில் இருந்து மாதாந்தம் வெளிவந்தது.
# சோதனை (இதழ்)

## வரலாறு

புதுமைப்பித்தன் உயர்தரமான இலக்கியப் பத்திரிகை ஒன்றை நடத்திக் காட்ட வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். அதற்கு சோதனை எனப் பெயர் வைக்கலாம் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். ஆனால் அவர் இதழ் எதையும் துவக்கவில்லை.  
புதுமைப் பித்தனின் யோசனையை முன்மாதிராகக் கொண்டு சேதனை இதழின் இதழ் 1973 இல் வெளியானது. இதன் ஆசிரியராக நா. காமராசன் இருந்தார். இதன் ஆலோசகர் கி. ராஜநாராயணன் என குறிப்பிடப்பட்டது. இதில் நா. காமராசன் பல தலைப்புகளில் விதம் விதமாக எழுதினார். 'உரைகல்' என்ற பெயரில் தலையங்கங்கள் எழுதினார்.  
இந்த இதழ் தரமான தயாரிப்பாக விளங்கியது. இதழில் காமராசன் நிறையவே எழுதியிருந்தார். நல்ல கதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள், இலக்கிய சம்பந்தமான கேள்வி பதில் பகுதி எல்லாம் இருந்தன.  
நாடகத்துக்கும் 'சோதனை' முக்கிய கவனிப்பு அளிக்க முன் வந்தது. அழகான அட்டையுடன், ‘சோதனை' நல்ல தோற்றமும் அச்சு அமைப்பும் கொண்டிருந்தது. 'ஆனந்த விகடன்' அளவில் 80 பக்கங்கள். விலை ஒரு ரூபாய் என்று இருந்தது.  
இவ்வளவும் இருந்ததும் இது மொத்தம் இரண்டே இதழ்கள்தான் வெளியானது. பின்னர் வெளியாகவில்லை.
# யூரோப்பியம் ஐதரைடு

**யூரோப்பியம் ஐதரைடு** (*Europium hydride*) என்பது EuH<sub>2</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.  
யூரோப்பியத்தின் பொதுவான ஐதரைடான இச்சேர்மத்தில் யூரோப்பியம் +2 என்ற ஆக்சிசனேற்ற நிலையிலும் ஐதரசன் -1 என்ற ஆக்சிசனேற்ற நிலையிலும் காணப்படுகின்றன. ஒரு குறைக்கடத்தியான இச்சேர்மம் பெரோகாந்தப்பண்பைக் கொண்டுள்ளது.
# யூரோப்பியம் ஐதரைடு

## தயாரிப்பு

யூரோப்பியமும் ஐதரசன் வாயுவும் நேரடியாக வினையில் ஈடுபட்டு யூரோப்பியம் ஐதரைடு உருவாகிறது:
# முதலாம் அர்ச்சுனவர்மன்

**அர்ச்சுனவர்மன்** (*Arjunavarman*) (ஆட்சிக் காலம். பொ.ச. 1210-1215 ) மத்திய இந்தியாவின் மால்வா பகுதியில் ஆட்சி செய்த பரமாரா வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய மன்னராவான்.
# முதலாம் அர்ச்சுனவர்மன்

## இராணுவ வாழ்க்கை

இவன், தனது சுபதவர்மனுக்குப் பிறகு பதவிக்கு வந்தான். மேலும், குசராத்தின் எல்லைகளுக்குள் நுழைந்து சோலாங்கிப் பேரரசின் பல பகுதிகளை வெற்றி கொண்டான். 14ஆம் நூற்றாண்டின் எழுத்தாளர் மெருதுங்கா இவனை "குசராத்தை அழித்தவன்" என்று அழைக்கிறார். சிறிது காலத்திற்கு சோலங்கி அரியணை ஏறிய செயந்த-சிம்மனை (அல்லது செயசிம்மன்) இவன் தோற்கடித்தான். அர்ச்சுனனின் பொ.ச.1211 தேதியிட்ட பிப்லியாநகர் மானியம் செயந்தனின் மீதான வெற்றியைக் குறிப்பிடுகிறது. எனவே இவனது குசராத்து படையெடுப்பு இதற்கு முன்பே நடந்திருக்க வேண்டும். 1213 வாக்கில் இவன் பரூச் பகுதியை கைப்பற்றியதாக போபாலில் இருந்து கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. பர்வ மலைப் பள்ளத்தாக்கில் ( பாவாகத் மலையாக இருக்கலாம்) செயசிம்மனை இவன் தோற்கடித்ததாக தார் கல்வெட்டு கூறுகிறது. செயந்தனின் மகள் ஜெயஸ்ரீயை அர்ச்சுனன் சிறைபிடித்ததாகவும், அவளைக் காதலித்ததாகவும் அது கூறுகிறது. அசோக் மஜும்தாரின் கூற்றுப்படி, செயந்தன் பரமாரர்களுடன் திருமணக் கூட்டணியின் மூலம் சமாதானம் செய்ததை இது குறிக்கிறது.  
யாதவ ஆட்சியாளரான சிங்கண்ணா, லதா பகுதி (தெற்கு குசராத்) மீது படையெடுத்தபோது, அர்ச்சுனனின் சௌகான் தளபதி சலகனசிம்மன் அவனைத் தோற்கடித்தான். பின்னர், யாதவ மன்னன் தனது தளபதி கோலேசுவரன் தலைமையில் மற்றொரு படையை லதா பகுதிக்கு அனுப்பினான். இந்த இரண்டாவது படையெடுப்பு பரமார நிலப்பிரபுத்துவத்தின் தோல்விக்கு வழிவகுத்தது.  
அர்ச்சுனவர் போசள இளவரசி சர்வகலாவை மணந்தான். இவள் போசள மன்னன் வீர வல்லாளனின் பேத்தியின் மகளாக இருக்கலாம். போசள பிரதேசத்தின் மீது சிங்கண்ணாவின் படையெடுப்பு பரமார மற்றும் யாதவர்களுக்கு இடையே ஒரு புதிய மோதலுக்கு வழிவகுத்தது. சிங்கண்ணா 1215இல் பரமார இராச்சியத்தின் மீது படையெடுத்தான். பிற்கால யாதவ அரசவைக் கவிஞரான ஹேமாத்ரியின் கூற்றுப்படி, இந்தப் படையெடுப்பு அர்ச்சுனவர்மனின் தோல்வியிலும், மரணத்திலும் முடிந்தது. ஹேமாத்ரியின் கூற்றின் உண்மைத்தன்மை சந்தேகத்திற்குரியது. ஏனெனில் 1222 தேதியிட்ட பஹல் கல்வெட்டு அர்ச்சுனவர்மனின் தோல்வியைக் குறிப்பிடுகிறது. ஆனால் அதில் இவனது மரணம் பற்றிய தகவல் இல்லை. திலுவல்லி கல்வெட்டு சிங்கண்ணா மாலவத்தின் அதிபதியை தாழ்த்தியது என்றும் கூறுகிறது.  
ஷாஜாபூருக்கு அருகிலுள்ள பிப்லியாநகரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அர்ச்சுனவர்மனின் 1211 தேயிட்ட கல்வெட்டு, ஒரு கிராமத்தின் நன்கொடையைப் பதிவு செய்கிறது. செஹோரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 1213 கல்வெட்டு (முதலில் பிப்லியாநகரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கலாம்) ஒரு கிராம மானியத்தையும் பதிவு செய்கிறது. 1215 தேதியிட்ட செஹோரிலிருந்த மற்றொரு கல்வெட்டு, ஒரு பிராமணருக்கு நிலம் வழங்கியதைப் பதிவு செய்கிறது.
# யூரோப்பியம்(III) ஐதராக்சைடு

**யூரோப்பியம்(III) ஐதராக்சைடு** (*Europium(III) hydroxide*) என்பது Eu(OH)<sub>3</sub>> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.
# யூரோப்பியம்(III) ஐதராக்சைடு

## தயாரிப்பு

உலோக யூரோப்பியம் தண்ணீருடன் சேர்ந்து வினைபுரிவதால் யூரோப்பியம்(III) ஐதராக்சைடு உருவாகிறது.
# யூரோப்பியம்(III) ஐதராக்சைடு

## வேதிப் பண்புகள்

அமிலங்களுடன் வினைபுரிந்து யூரோப்பியம்(III) உப்புகளை யூரோப்பியம்(III) ஐதராக்சைடு உருவாக்குகிறது:
: Eu(OH)<sub>3</sub> + 3 H<sup>+</sup> → Eu<sup>3+</sup> + 3 H<sub>2</sub>O
உயர் வெப்பநிலைகளில் யூரோப்பியம்(III) ஐதராக்சைடு EuO(OH) ஆக் சிதைவடைகிறது. மேலும் சிதைவுக்கு உட்பட்டால் யூரோப்பியம் ஆக்சைடு (Eu<sub>2</sub>O<sub>3</sub>) உருவாகிறது.
# யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு

**யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு** (*Europium(III) phosphide*) என்பது EuP என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். யூரோப்பியமும் பாசுபரசும் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. யூரோப்பியத்தின் இதர பாசுபைடுகளும் அறியப்படுகின்றன.
# யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு

## தயாரிப்பு

தூளாக்கப்பட்ட யூரோப்பியத்துடன் சிவப்பு பாசுபரசை சேர்த்து வெற்ரிடம் அல்லது மந்தவாயுச் சூழலில் சூடுபடுத்தினால் யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு தோன்றுகிறது.
:: Eu + P → EuP
நீர்ம அமோனியாவில் கரைந்த யூரோப்பியத்தின் வழியாக பாசுபீனை செலுத்தினாலும் யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு கிடைக்கும்.:
:: Eu + 2PH<sub>3</sub> → Eu(PH<sub>2</sub>)<sub>2</sub> + H<sub>2</sub>
பாசுபீனைட்டை சூடுபடுத்தி தேவையான அளவுக்கு சிதைவுக்கு உட்படுத்தினால் யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு உருவாகிறது.
:: 2Eu(PH<sub>2</sub>)<sub>2</sub> → 2EuP + 2PH<sub>3</sub> + H<sub>2</sub
# யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு

## இயற்பியற் பண்புகள்

யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு அடர் நிறத்தில் Fm3m என்ற இடக்குழுவுடன் கனசதுரப் படிகங்களாக உருவாகிறது. காற்றில் நிலைப்புத்தன்மை கொண்டதாகவும் தண்ணீரில் கரையாத உப்பாகவும் உள்ளது.
# யூரோப்பியம்(III) பாசுபைடு

## பயன்கள்

உயர் அதிர்வெண் பயன்பாடுகள் மற்றும் உயர் சக்தி பயன்பாடுகள் மற்றும் சிரொளி இருமுனையங்களில் ஒரு குறைக்கடத்தியாகப் பயன்படுகிறது.
# பாரியா சமஸ்தானம்

**பாரியா சமஸ்தானம்** (**Baria State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *தேவகாட் பாரியா* நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் தாகோத் மாவட்டத்தின் தேவ்காட் பரியா தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையில் இருந்த பாரியா சமஸ்தானம் 2106 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 81,576 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 1960-ஆம் ஆண்டில் பாலசினோர் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# பாரியா சமஸ்தானம்

## வரலாறு

1524-ஆம் ஆண்டில் இராசபுத்திரர்களால் நிறுவப்பட்ட பாரியா இராச்சியம், பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பாரியா சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் இருந்தது. பாரியா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பாலசினோர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1960 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, பாலசினோர் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்தின் தாகோத் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# பாரியா சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- தாகோத் மாவட்டம்
- ரேவா கந்தா முகமை
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# இரண்டாம் அர்ச்சுன வர்மன்

**அர்ச்சுனன்** என்றும் அழைக்கப்படும் **இரண்டாம் அர்ச்சுனவர்மன்**, (*Arjunavarman* II) மத்திய இந்தியாவிலிருந்த பரமார வம்சத்தின் அரசனாவான். இவன் 13ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், 1270 -1280 களில் மால்வா பகுதியில் ஆட்சி செய்தான்.
# இரண்டாம் அர்ச்சுன வர்மன்

## வரலாறு

இரண்டாம் செயவர்மனுக்குப் (செயசிம்மன் எனவும் அழைக்கப்படும்) பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த இவன் ஒரு பலவீனமான ஆட்சியாளனாக இருந்தான். பொ.ச. 1275இல் செயசிம்மனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பரமார மந்திரி தனது மன்னருக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்தார் என முஸ்லிம் வரலாற்றாசிரியர் வசாஃப் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர் மன்னரது பெயரையோ அல்லது அமைச்சரின் பெயரையோ குறிப்பிடவில்லை. மந்திரி அநேகமாக கோகனாக இருக்கலாம்.  
1270களில், தேவகிரியின் யாதவ மன்னன் இராமச்சந்திரன் மால்வா மீது படையெடுத்தான். பொ.ச. 1276இல் வெளியிடப்பட்ட இராமச்சந்திரனின் உதரி கல்வெட்டு, யாதவ மன்னர் "அர்ச்சுனனின் துருப்பிடிக்கும் யானைகளின் கூட்டத்தை அழிப்பதில் ஒரு சிங்கம்" என்று அவனை பெருமைக் கூறுகிறது.  
1280களில், இரணதம்பபுரத்தின் (நவீன இரந்தம்பூர் ) ஆட்சியாளர் ஹம்மிரதேவனும் மால்வா மீது தாக்குதல் நடத்தினான். 1288ஆம் ஆண்டு பால்வன் கல்வெட்டு, அர்ச்சுனனின் யானைப் படையை ஹம்மிரதேவன் கைப்பற்றியதாகக் குறிப்பிடுகிறது.  
சமணக் கவிஞர் நயச்சந்திர சூரியின், ஹம்மிர மகாகாவியத்தில், ஹம்மிரதேவன் சரசபுரத்தின் அர்ச்சுனனையும், தாரின் போஜனையும் தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. இதன் அடிப்படையில், ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார், ஹம்மிர தேவன் இரண்டாம் அர்ச்சுனனின் ஆட்சியின்போது ஒருமுறையும், அவனது வாரிசான இரண்டாம் போஜனனின் ஆட்சியின் போது இரண்டாம் முறையும் மால்வா மீது படையெடுத்திருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார். அர்ச்சுனனின் மந்திரி கோகதேவன் இரண்டாம் போஜனை பரமார தலைநகர் தாரின் சிம்மாசனத்தில் ஒரு பட்டத்து அரசனாக அமர்த்தினான் அதே சமயம் அர்ச்சுனன் இராச்சியத்தின் மற்றொரு பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தினான்.
# மரியம் சுல்தானா

**மரியம் சுல்தானா** *(Mariam Sultana)* ஒரு பாக்கித்தானிய வானியற்பியலாளர் ஆவார்.  
இவர் 2912 இல் கராச்சி பல்கலைக்கழகத்தில் நூரிதினோவ் சலோகித்தின் நாசுரிதினோவிச் வழிகாட்டுதலில் வானியற்பியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். பாக்கித்தானில் வானியற்பியலில் இவர்தான் முதன்முதலில் முனைவர் பட்டம் ஈட்டியர். இவர் கூட்டு உருது கலை, அறிவியல், தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழக (FUUAST) உதவிப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிகிறார்.
# மரியம் சுல்தானா

## வாழ்க்கை

இவர் பாக்கித்தனிலேயே பெரிய மாநகரமாகிய கராச்சியில் பிறந்து வளர்ந்தவர் ஆவார். இவர் 2004 இல் கராச்சி பல்கலைக்கழகத்தில் பயன்முறை கணிதவியலில் முதுவர் பட்டம் பெற்றவர்.. இவர் தன் முனைவர் பட்ட ஆய்வை 2006 இல் சலோகித்தின் நாசுரிதினோவ் வழிகாட்டுதலின்கீழ் தொடங்கினார்.
# மரியம் சுல்தானா

## தகைமைகளும் விருதுகளும்

இவர் 2015 இல் பாக்கித்தானியக் கொக்கோ கோலா குழும முதன்மை வெற்ரி விருதை வென்றுள்ளார். இவர் பன்னாட்டு ஆய்விதழ்களில் 34 ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார். இவை 64 தடவைகளுக்கு மேல் சான்று காட்டப்பட்டுள்ளன. இவர் முதல் பாக்கித்தானியப் பெண் வானியற்பியலாளர் ஆவார்.
- கூட்டு உருது கலை, அறிவியல், தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழக (FUUAST) உதவிப் பேராசிரியர்.
# வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்

**வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்** (*North-Central Zone Cultural Centre*) என்பது இந்தியாவின் ஏழு மண்டல கலாச்சார மையங்களில் ஒன்று ஆகும்
# வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்

## வரலாறு

வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம என்பது இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேசத்தில் அலகாபாத்தில் அமைந்துள்ள இந்தியாவில் உள்ள ஏழு மண்டல கலாச்சார மையங்களில் ஒன்று. 1986-ல் இம்மையம் நிறுவப்பட்டது. இது உத்தரப்பிரதேசம், பீகார், ராஜஸ்தான், அரியானா, உத்தாரகண்டம், மற்றும் தில்லி ஆகிய மாநிலங்களை உள்ளடக்கியது. இந்த மாநிலங்கள் ஒவ்வொன்றும் நாட்டுப்புற, பழங்குடியினர், நுண்கலைகள் மற்றும் கைவினைகளின் வளமான மரபுகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்த மரபுகளைச் செழுமைப்படுத்தவும், மேம்படுத்தவும் மற்றும் வலுப்படுத்தவும் இந்த மையம் பல்வேறு செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டுவருகிறது. இந்த மையம் இந்திய அரசின் கலாச்சார அமைச்சகத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் செயல்படுகிறது. இந்த மையத்தின் தலைவராக உத்தரப்பிரதேச ஆளுஞர் உள்ளார்.
# வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்

## நோக்கம் மற்றும் குறிக்கோள்

- சங்கீதம், நாடகம், லலித் கலா போன்ற பரந்த துறைகளின் கீழ் வரும் உத்தரபிரதேசம், மத்தியப் பிரதேசம், பீகார், ராஜஸ்தான், ஹரியானா, உத்ராஞ்சல் மற்றும் டெல்லி ஆகிய மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய மண்டலத்தின் கலைகளின் முன்னோக்கு மற்றும் பரவலைப் பாதுகாத்தல், புதுமைப்படுத்துதல் மற்றும் மேம்படுத்துதல்.  
- மண்டலத்தின் பல்வேறு கலைகளின் செழுமையான பன்முகத்தன்மை மற்றும் தனித்துவத்தை மேம்படுத்தவும், கலாச்சார பாரம்பரியம் பற்றிய மக்களின் நனவை மேம்படுத்தவும் மற்றும் வளப்படுத்தவும்.  
- பல்வேறு கலைகளுக்கிடையேயான இணைப்புகள் மற்றும் இந்தியாவின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் பெரிய கூட்டு அடையாளத்திற்கு அவற்றின் பங்களிப்பில் சிறப்பு முக்கியத்துவம் கொடுப்பது.  
- நாட்டுப்புற மற்றும் பழங்குடியினக் கலைகளை ஊக்குவிக்க சிறப்பு முயற்சிகளை மேற்கொள்வது.  
- அழிந்து வரும் கலை வடிவங்களைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் வலுப்படுத்த சிறப்புத் திட்டங்களை உருவாக்குதல்.  
- கருத்தரங்குகள், கருத்துப் பரிமாற்றம் மற்றும் பட்டறைகள் மூலம் நாட்டின் பிற பகுதி இளைஞர்களை ஆக்கப்பூர்வமான கலாச்சாரத் தொடர்புகளில் ஊக்குவித்தல் மற்றும் ஈடுபடுத்தும் திட்டங்களை உருவாக்குதல்  
- கலைவடிவ வெளியீடு மற்றும் ஆவணப்படுத்தும் பணி.
# வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்

## இந்தியாவின் பிற பிராந்திய கலாச்சார மையங்கள்

- கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், கொல்கத்தா, மேற்கு வங்காளம்
- வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், திமாபூர், நாகாலாந்து
- மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம், உதய்பூர், ராஜஸ்தான்
- தென்னக பண்பாட்டு தஞ்சாவூர், தமிழ்நாடு
- தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம் நாக்பூர் மத்தியப்பிரதேசம்
- வடக்கு மண்டல பண்பாட்டு மையம் மையம், பாட்டியாலா, பஞ்சாப்
# இரண்டாம் போஜன் (பரமார வம்சம்)

**இரண்டாம் போஜன்** (*Bhoja* II) மத்திய இந்தியாலிருந்த பரமார வம்சத்தின் 13ஆம் நூற்றாண்டின் அரசனாவான். இவன் இரண்டாம் அர்ச்சுனனுக்குப் பிறகு மால்வா பிராந்தியத்தில் தாராவின் மன்னராக ஆனான்.
# இரண்டாம் போஜன் (பரமார வம்சம்)

## வரலாறு

சமணக் கவிஞர் நயச்சந்திர சூரியின், ஹம்மிர மகாகாவியத்தில், ஹம்மிரதேவன் சரசபுரத்தின் அர்ச்சுனனையும், தாரின் போஜனையும் தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. இதன் அடிப்படையில், ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார், ஹம்மிர தேவன் இரண்டாம் அர்ச்சுனனின் ஆட்சியின்போது ஒருமுறையும், அவனது வாரிசான இரண்டாம் போஜனனின் ஆட்சியின் போது இரண்டாம் முறையும் மால்வா மீது படையெடுத்திருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார். பொ.ச. 1282-83இல் ஹம்மிரதேவன் சௌகான் சிம்மாசனத்தில் ஏறியதால், போஜன் 1283க்குப் பிறகு எப்போதாவது பராமர சிம்மாசனத்தில் ஏறியிருக்க வேண்டும்.  
மறுபுறம், பிரதிபால் பாட்டியா, இரண்டாம் அர்ச்சுன வர்மனின் மந்திரி கோகதேவன் அரசனுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்ததாகவும், போஜனை தாராவின் சிம்மாசனத்தில் ஒரு பட்டத்து அரசனாக அமர்த்தினான் என்றும் ஊகிக்கிறார். 16 ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் பெரிஷ்தா கோகனை "மால்வாவின் மன்னன்" என்று விவரிக்கிறார். பாட்டியாவின் கோட்பாட்டின் படி, கோகதேவன் பரமார இராச்சியத்தின் ஒரு பகுதியின் நடைமுறை சுதந்திர ஆட்சியாளராக இருந்தான். அதே நேரத்தில் அர்ச்சுனன் மற்றொரு பகுதியை ஆட்சி செய்து வந்தான்.  
போஜனுக்குப் பிறகு இரண்டாம் மகாலகதேவன் அரியணை ஏறினான்.
# சஞ்செலி சமஸ்தானம்

தின், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ரேவா கந்தா முகமையின் மேல்புறத்தில் மெரூன் நிறத்தில் சஞ்செலி சமஸ்தானத்தின் அமைவிடம்]]  
**சஞ்செலி சமஸ்தானம்**, (**Sanjeli state**) (இந்தி: संजेली), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தின் தகோத் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# சஞ்செலி சமஸ்தானம்

## வரலாறு

இராஜபுத்திர குலத்தினர் நிறுவிய சஞ்செலி இராச்சியம் பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சஞ்செலி இராச்சியத்தினர் ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. சஞ்செலி சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சஞ்செலி சமஸ்தானப் பகுதிகள் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 160 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சஞ்செலி சமஸ்தானப் பகுதிகள் புதிய குஜராத் மாநிலத்தின் தகோத் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது. இமாச்சலப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# சஞ்செலி சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- தகோத் மாவட்டம்
- ரேவா கந்தா முகமை
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# இரண்டாம் மகாலகதேவன்

**மகாலகதேவன்** (*Mahalakadeva*) (இறப்பு பொ.ச.1305) அல்லது **மக்லக் தேவன்** என்றும் அறியப்படும் இவன், மத்திய இந்தியாவிலிருந்த பரமார வம்சத்தின் அரசனாவான். வம்சத்தின் கடைசியாக அறியப்பட்ட ஆட்சியாளனான இவன் தில்லியின் அலாவுதீன் கில்சியின் படைகளால் தோற்கடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டான்.
# இரண்டாம் மகாலகதேவன்

## அரசியல் நிலை

மகாலகதேவன், இரண்டாம் போஜனின் வாரிசாவான். ஹரானந்த் அல்லது வெறுமனே கோகன் என்றும் அழைக்கப்படும் கோகதேவன், இவனது சக்திவாய்ந்த மந்திரியாவான். கோகன், இரண்டாம் போஜனின் முன்னோடியான இரண்டாம் அர்ச்சுனனின் பிரதம அமைச்சராகவும் இருந்தான். மேலும் இவன் அர்ச்சுனனுக்கு எதிராக திரும்பினான். 16ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் பெரிஷ்தா கோகனை "மால்வாவின் அரசன்" என்று விவரிக்கிறார். வரலாற்றாசிரியர் பிரதிபால் பாட்டியாவின் கூற்றுப்படி, கோகன் மால்வாவின் உண்மையான நிர்வாகியாக இர்ந்திருக்கலாம். போஜனின் ஒரு பெயரிடப்பட்ட ஆட்சியாளராக இருந்திருக்கலாம்.
# இரண்டாம் மகாலகதேவன்

## அலாவுதீன் கில்ஜிக்கு எதிரான தோல்வி

<mapframe text="Delhi and Mandu in present-day India" zoom="5" longitude="76.32" latitude="25.49">
{
"type": "FeatureCollection",
"features": [
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Mandu" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [75.4053367, 22.327137] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "தில்லி" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [77.2273958, 28.661898] }
}
]
}
</mapframe>
பொ.ச.1305ஆம் ஆண்டில் , தில்லி சுல்தான் அலாவுதீன் கில்சி பரமாரா பிரதேசத்தின் மால்வாவை கைப்பற்ற தனது படையை அனுப்பினான். அமீர் குஸ்ராவின் *தாரிக்-இ அலை*யில் கூறியுள்ளபடி, "மகாலகதேவனும், அவனது அமைச்சர் கோகனும்" 30-40 ஆயிரம் குதிரைப்படைகளையும், கணக்கிலடங்காத அளவு காலாட்படையையும் வழிநடத்தினர் எனத் தெரிகிறது. தில்லியின் "இஸ்லாமிய இராணுவம்" இந்த பரமாரப் படையை தோற்கடித்தது. மேலும் "இந்து பூமி இரத்தத்தால் ஈரமானது" என்று குஸ்ராவ் கூறுகிறார். கோகன் போரில் கொல்லப்பட்டான். அவனது தலை தில்லியில் உள்ள சுல்தானுக்கு அனுப்பப்பட்டது.  
மகாலகதேவனை மாண்டுவிலிருந்து வெளியேற்ற மால்வாவின் புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட கில்சியின் ஆளுநரான அய்ன் அல்-முல்க் முல்தானி அனுப்பப்பட்டான். ஒரு உளவாளியின் உதவியுடன், முல்தானியின் படைகள் கோட்டைக்குள் ரகசியமாக நுழைவதற்கு ஒரு வழியைக் கண்டுபிடித்தனர். 1305ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 24 ஆம் தேதி தப்பிச் செல்ல முயன்ற போது மகாலகதேவன் கொல்லப்பட்டான். சைண எழுத்தாளர் காக்கா சூரி, தனது *நாபி-நந்தன-ஜினோத்தார-பிரபந்தத்தில்* (1336), மகாலகதேவனின் முடிவை பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்: "அவரால் (அலாவுதீன்) முற்றுகையிடப்பட்டார். தனது சொந்த கோட்டையில், மாலவத்தின் ஆட்சியாளர் அங்கு பல நாட்கள் கடந்து, சிறைபிடிக்கப்பட்டவர் போல் வாழ்ந்து, வீரம் இழந்து இறந்தார்."  
தில்லிப் படைகள் மால்வாவை எப்போது கைப்பற்றினார்கள் என்பது தெரியவில்லை. 1310 தேதியிட்ட உதய்பூர் கல்வெட்டு, குறைந்தபட்சம் மால்வாவின் வடகிழக்கு பகுதியில் இது வரை பரமார வம்சம் உயிர் பிழைத்திருப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறது. ஒரு புதிய பள்ளிவாசலில் காணப்பட்ட 1338 தேதியிட்ட கல்வெட்டு இந்தப்பகுதி தில்லி சுல்தான் முகமது பின் துக்ளக்கின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்ததைக் குறிக்கிறது.
# பரோண்டா சமஸ்தானம்

**பரௌந்தா சமஸ்தானம்** (**Baraundha** (also known as **Pathar Kachhar**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் சத்னா மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1891-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பரௌந்தா இராச்சியம் 904 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 17,283 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# பரோண்டா சமஸ்தானம்

## வரலாறு

மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது மாகாணத்தின் இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாப் அரசுகள் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
மத்திய இந்திய முகமையில் இருந்த பரௌந்தா சமஸ்தானம், 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பரௌந்தா இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் விந்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலம், சத்னா மாவட்டத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# பரோண்டா சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- மத்திய இந்திய முகமை
- விந்தியப் பிரதேசம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தேசிய யுனானி மருத்துவ நிறுவனம்

**தேசிய யுனானி மருத்துவ நிறுவனம்** (*National Institute of Unani Medicine*) என்பது இந்தியாவில் யுனானி மருத்துவத்தில் ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சிக்கான தன்னாட்சி அமைப்பு ஆகும். இது 1984ஆம் ஆண்டு பெங்களூரில் ஆயுர்வேதம், யோகா மற்றும் இயற்கை மருத்துவம், யுனானி, சித்தா மற்றும் ஓமியோபதி (ஆயுஷ்) பிரிவுகளை உள்ளடக்கி சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகம், இந்திய அரசின் கீழ் நிறுவப்பட்டது. இது இந்திய அரசு மற்றும் கர்நாடக அரசின் கூட்டு முயற்சியில் உருவாக்கப்பட்டது.  
இந்நிறுவனத்தில் 2004ஆம் ஆண்டு கல்வி நடவடிக்கைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டன.  
இந்நிறுவனம் ராஜீவ்காந்தி சுகாதார அறிவியல் பல்கலைக்கழகம், பெங்களூர், அங்கீகாரத்துடன் இணைவு பெற்ற கல்வி நிறுவனமாகச் செயல்படுகிறது. முதுநிலை மருத்துவப் படிப்பினை பத்து வெவ்வேறு பாடங்களில், பொது மருத்துவம் (*மூலஜாட்*), மருந்தியல் (இளமுல் அட்விதா), தடுப்பு மற்றும் சமூக மருத்துவம் (தகாப்சூய் வா சமாஜ் திப்), மகப்பேறு மற்றும் மகளிர் மருத்துவம் (இல்முல் கபாலத் வா அம்ராஸ் நிஸ்வான்), மருந்தகம் (இல்முல் சைட்லா), அறுவை சிகிச்சை (இல்முல் ஜ்ரஹாத்), புத்துணர்வு சிகிச்சை (இலாஜ் பிட் தத்பீரீர்), அடிப்படை கோட்பாடுகள் (குல்லியாத்), நோயியல் (மஹியத்துல் அம்ராஸ்) மற்றும் தோல் மற்றும் வாத நோய் (அம்ராசி ஜில்ட் வா மாபாசில்) முதலியன.  
-
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்

**உதய்பூர்** (*Udaipur*) என்பது இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் கஞ்ச் பாசோடாவிற்கு அருகிலுள்ள ஒரு நகரமாகும். இது நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட சிவன் கோவிலின் தளமாக உள்ளது. இதனை இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நினைவுச்சின்னமாகக் பாதுகாக்கிறது.
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்

## வரலாறு

உதய்பூரின் வரலாறு குறைந்தது ஒன்பதாம் நூற்றாண்டை எட்டுகிறது. ஆனால் அது பரமார மன்னன் உதயாதித்தனின் (சுமார் பொ.ச.1060-87) காலத்தில் பிரபலமடைந்தது. மேலும் அதன் தற்போதைய பெயரைப் பெற்றதாகவும் தெரிகிறது. நகரம், 14 முதல் 16ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தொடர்ந்து முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. மேலும் வடக்கு-தெற்கு வர்த்தக பாதையில் ஒரு முக்கிய நகரமாகவும் இருந்துள்ளது.
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்

## நிலவியல்

உதய்பூர் 23°54'2"N 78°3'29"E இல் அமைந்துள்ளது.
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்

## போக்குவரத்து

போபாலின் தொடர்வண்டி சந்திப்பில் இருந்து ஜான்சி வழியாக உதய்பூர் கஞ்ச் பாசோடா தொடர் வண்டி நிலையம் மூலமும், தில்லியிலிருந்து 604 கிமீ தூர பேருந்து சேவை மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்

## நினைவுச்சின்னங்கள்

உதய்பூரின் நினைவுச்சின்னங்கள் முதலில் *எம்பி கார்டே* என்பவரால் ஆய்வு செய்யப்பட்டு குவாலியர் மாநிலத்தின் தொல்லியல் துறையின் அறிக்கைகளில் வெளியிடப்பட்டது. இந்த அறிக்கைகளில் உள்ள தரவு 1952இல் தயாரிக்கப்பட்ட பட்டியலில் தொகுக்கப்பட்டது.
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்

## நினைவுச்சின்னங்கள்

### சிவன் கோவில்

உதய்பூரில் உள்ள மிக முக்கியமான கோயில் சிவனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இன்று நீலகண்டேசுவரர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது பதினோராம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் கட்டப்பட்ட பரமார அரசர்களின் எஞ்சியிருக்கும் ஒரே அரச ஆலயமாகும். கிழக்குத் தாழ்வாரத்தில் உள்ள கல்வெட்டு விக்ரம் நாட்காட்டி 1137 அல்லது பொ.ச.1080-81இல் கோயில் கட்டப்பட்டதை பதிவு செய்கிறது. கட்டிடக்கலை ரீதியாக, கோயில் கோபுரம் பூமிஜா அல்லது 'பூமியில் பிறந்தது' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பாணியைச் சேர்ந்தது. இது மால்வா பிராந்தியத்தில் தோன்றிய கோயில் கட்டிட முறையாகும்.  
கோவிலின் சிக்கலான சைவ உருவப்படம் தோரியா தீக்சித் என்பவரால் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது.  
கோவிலின் நுழைவு மண்டபத்தில் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட பதிவுகள் உள்ளன. இன்னும் முறையான முறையில் ஆய்வு செய்யப்படவில்லை. இவை பரமாரர்களின் காலத்திலிருந்து ஒரு தொடர்ச்சியான வரிசையை உருவாக்குகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு கல்வெட்டு 1338இல் உதாலேசுவர கடவுளின் திருவிழாவைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறது. அதே ஆண்டு துக்ளக் கல்வெட்டில் கோயில் வளாகத்தில் பள்ளிவாசலொன்று கட்டப்பட்டதைப் பதிவு செய்கிறது.
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்

## நினைவுச்சின்னங்கள்

### துக்ளக் ஷாஹி பள்ளிவாசல்

காலத்தைச் சேர்ந்த பள்ளிவாசலில் காணப்படும் இரு கல்வெட்டுகளில் ஒன்று (அதாவது பொ.ச. 1336-37, 1338-39).]]
கோவிலுக்கு நேர் பக்கத்தில் முகமது இப்னு துக்ளக்கின் ஆட்சியின் போது கட்டப்பட்ட ஒரு சிறிய பள்ளிவாசல் உள்ளது. இரு கல்வெட்டுகள் இசுலாமிய நாட்காட்டி 737 , 739 (அதாவது பொ.ச.1336-37, 1338-39 ) இந்த கட்டமைப்பின் கட்டிடத்தை பதிவு செய்கின்றன.
# உதய்பூர், மத்தியப் பிரதேசம்

## நினைவுச்சின்னங்கள்

### இஸ்லாம் ஷா சூரி பள்ளிவாசல்

சிவன் கோவிலின் தெற்கே சிறிது தூரத்தில் ஒரு பள்ளிவாசல் உள்ளது. 1549இல் சூர் வம்சத்தின் இஸ்லாம் ஷா காலத்தில் கட்டப்பட்டதற்கான கல்வெட்டு உள்ளது. கல்வெட்டு நேரடியாக மிஹ்ராபின் மீது வைக்கப்பட்டுள்ளது. சூர் ஆட்சியாளர்களின் காலத்தில் தக்காணத்திற்கு வடக்கு-தெற்கு பாதையில் உதய்பூரின் தொடர்ச்சியான முக்கியத்துவத்தை இது காட்டுகிறது. அதன் முக்கியத்துவம் மற்றும் தனித்துவம் இருந்தபோதிலும், அதிகாரிகள் நினைவுச்சின்னத்தை இடிந்து விழும்படி கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டனர்.
# போர் சமஸ்தானம்

**போர் சமஸ்தானம்** (**Bhor State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் புனே மாவட்டத்தில் உள்ள போர் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, போர் சமஸ்தானம் 2,396 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 1,37,268 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# போர் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

1697-ஆம் ஆண்டு முதல் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த போர் சமஸ்தானம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற போர் சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கீழ் செயல்பட்டது. போர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி போர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 1956-இல் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, போர் சமஸ்தானம் பம்பாய் மாகாணத்தில் உள்ள புனே மாவட்டத்தின் போர் தாலுகாவில் இணைக்கப்பட்டது.
# போர் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- மராத்தியப் பேரரசு
- பம்பாய் மாகாணம்
- புனே மாவட்டம்
- போர் தாலுகா
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தாந்தா சமஸ்தானம்

**தாந்தா சமஸ்தானம்** (**Danta State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் பனஸ்கந்தா மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, தாந்தா சமஸ்தானம் 898.73 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 18,000 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# தாந்தா சமஸ்தானம்

## வரலாறு

1817-ஆம் ஆண்டு வரை மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த தாந்தா சமஸ்தானம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற தந்தா சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தில் இது மகி கந்தா முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. தாந்தா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி தாந்தா சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 1 மே 1960 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, தாந்தா சமஸ்தானம், புதிய குஜராத்] மாநிலத்தில் பனஸ்கந்தா மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
# தாந்தா சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- மகி கந்தா முகமை
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
# பாலம் (இதழ்)

**பாலம்** என்பது 1970 களில் வெளியான சிற்றிதழ் ஆகும். இது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், மதுரையில் இருந்து மாதாந்தோறும் வெளிவந்தது.
# பாலம் (இதழ்)

## வரலாறு

தஞ்சாவூர் பிரகாசு மதுரையில் 1977இல் பாலம் இதழைத் துவக்கினார். 'பள்ளி அட்லாசு' அளவில் பெரிய வடிவம் கொண்ட பத்திரிகையாக இது வெளியானது. அட்டையை விடுத்து 56 பக்கங்கள் கொண்டதாக. ரூ 2. என்ற விலையில் வெளியானது.  
*பாலத்தின் முதல் நோக்கமும் முப்பத்திரண்டாவது நோக்கமும் இலக்கியம் ஒன்றே புதுசோ பழசோ எதுவாயினும் அதன் நோக்கம் இலக்கியமே. உங்களுக்காக உங்களுடன் கலந்து பாலம் நிறைய செய்ய விருக்கிறது. தேடவிருக்கிறது. கண்டுபிடிக்கவிருக்கிறது. அந்தப் பணியில் பக்குவம் பெற உங்களையும் அழைக்கிறது. அதைச் செய்யும் இதைச் செய்யும் என்று சொல்லில் சொல்ல ஒன்றுமில்லை. நமக்கு இறந்த காலம் தெரியும். லட்சியங்களின் கண்கூசும் ஒளியும் நமக்குப் பழக்கமே. நிகழ்காலத்தின் அலுப்பும் வறட்சியும் எதிர்காலத்தின் ஒட்டாத் தன்மையும் எட்டாத் தன்மைகளும் நாம் அறிந்தே இப்பாலத்தில் வந்து நிற்கிறோம். செயலுக்கு உதவும் கரங்கள் போதும். ஆரவாரமில்லாமல் தொடரும் பாலம்* என்று பிரகாஷ் அறிவிப்போடு இதழ் வெளியானது.  
மொத்தம் இரண்டு இதழ்களே வெளியான நிலையில் மேற்கொண்டு வெளியாகவில்லை.
# துத்தநாக லாக்டேட்டு

.
**துத்தநாக லாக்டேட்டு** (*Zinc lactate*) என்பது Zn(C<sub>3</sub>H<sub>5</sub>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>.
என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.
# துத்தநாக லாக்டேட்டு

## தயாரிப்பு

துத்தநாகமும் லாக்டிக் அமிலமும் வினைபுரிந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது:
:: <chem>2CH3CH(OH)COOH + Zn -> Zn(C3H5O3)2 + H2 </chem>
# துத்தநாக லாக்டேட்டு

## இயற்பியல் பண்புகள்

துத்தநாக லாக்டேட்டு வெண்மை நிறப் படிகங்களாக கிட்டத்தட்ட தூளாகத் தோன்றுகிறது.
நெடியற்றதாகவும் தண்ணீரில் நன்றாகக் கரையக்கூடியதாகவும் உள்ளது: எத்தனால் கரைப்பானில் இது கரையாது.
Zn(C<sub>3</sub>H<sub>5</sub>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub> · 2H<sub>2</sub>O என்ற வாய்ப்பாடு கொண்ட இருநீரேற்றுகளாக இது உருவாகிறது.
# துத்தநாக லாக்டேட்டு

## பயன்கள்

பற்பசை அல்லது வாய்கழுவி போன்ற பல் பராமரிப்பு தயாரிப்புகளில் இச்சேர்மம் பயன்படுத்தப்படுகிறது:  
உணவுப் பொருளாகவும், ஊட்டச் சத்துப் பொருளாகவும் பயன்படுத்தலாம்:  
பாலூட்டிகளில் ஆக்சிசனேற்ற பண்புகளைக் கொண்டுள்ளதாகவும் குடல் செயல்பாட்டை மேம்படுத்தும் பொருளாகவும் பயன்படுகிறது:
# பெருங்காமநல்லூர் படுகொலை

**பெருங்காமநல்லூர் படுகொலை** என்பது மதுரை மாவட்டம், பேரையூர் வட்டம் சேடப்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றியத்திலுள்ள பெருங்காமநல்லூர் என்ற இடத்தில், ஏப்ரல் 3, 1920-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேய அரசு நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டு நிகழ்வைக் குறிக்கும்.  
இந்நிகழ்வில் ‘மாயக்காள்’ என்கிற ஒரு பெண் உள்பட 17 பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.
# பெருங்காமநல்லூர் படுகொலை

## பின்னணி

பெருங்காமநல்லூர் துப்பாக்கிச்சூடு, தென்னக ஜலியான்வாலா பாக் படுகொலை என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஆங்கிலேய அரசு இந்தியா முழுவதும் உள்ள 213 சாதிகளைக் குற்றப் பரம்பரைச் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தது. மதுரை மாவட்ட உரிமையியல் நீதிபதி இந்தப் பட்டியலின் கீழ் கள்ளர்கள் பதிவு செய்யப்படுவதைத் தொடங்கி வைத்தார். கள்ளர் மக்கள் தொகை சுமார் 60,000 ஆக இருந்தபோதும் 3000 பேர் மட்டுமே பதிவு செய்தனர்; மேலும், ஆயிரம் பேர் மட்டுமே பதிவு செய்வதற்கு வந்துள்ளனர் என்ற தகவல் அறிந்து அதிகாரிகள் கோபம் கொண்டனர். அதிக எண்ணிக்கையில் கள்ளர்களைப் பதிவு செய்ய வேண்டியது அவசியமானது என மாவட்ட காவல் கண்காணிப்பாளர் தொடர்ந்து கூறிவந்தார்.  
அதிகாரிகள் இந்தச் சட்டத்தை பிரமலைக் கள்ளர்கள் அதிகம் வாழும் பகுதியில் நடைமுறைப்படுத்தும் பொருட்டு, பெருங்காமநல்லூருக்கு வந்தனர். இந்தச் சட்டத்திற்கு அடிபணிய ஊர் மக்கள் மறுத்தனர்.  
இந்தத் துப்பாக்கிச் சூட்டின் போது போராடிய மக்களுக்கு தண்ணீர் எடுத்துக் கொடுத்து உதவியதற்காக ‘மாயாக்காள்’ என்ற பெண்மணியையும் காவலர்கள் தாக்கி, துப்பாக்கியின் கத்தியினால் குத்திக் கொலை செய்தனர். இவ்வாறான வன்முறை மிகுந்த துப்பாக்கிச் சூட்டில் நிலைகுலைந்து சிதறியோடிய மக்களில் சுமார் 200 பேரைப் பிடித்து, கையை ஒரு காலுடன் இணைக்கும் நெடிய சங்கிலியால் விலங்கிட்டு ஆடு மாடுகளைப் போல் நடைப்பயணமாக சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள திருமங்கலத்திலிருக்கும் நீதிமன்றத்தில் ஒப்படைத்தனர்.
# பெருங்காமநல்லூர் படுகொலை

## கள்ளர் சீரமைப்புத் துறை

பெருங்காமநல்லூர் அப்பாவி மக்கள் மீது நடந்த துப்பாக்கிச்சூடு, இங்கிலாந்து பாராளுமன்றத்தில் எதிரொலித்தது. அப்பாவி மக்கள் மீது துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தியதை ஏற்க இயலாது என்றும், அப்பகுதி மக்களின் கல்வி, சமூக, பொருளாதார மேம்பாட்டுக்கு நிதி ஒதுக்கி நிவாரணம் தேடுங்கள் என்றும் பாராளுமன்றம் அறிவுறுத்தியதன் பேரில் கள்ளர் சமுதாய சீரமைப்புக்கென தனியே ஒரு துறையை உருவாக்கி, நலத் திட்டங்களைத் தொடங்க ஆங்கில அரசு வழிசெய்தது.
# பெருங்காமநல்லூர் படுகொலை

## நினைவுத்தூண்

பெருங்காமநல்லூர் படுகொலையில் உயிர் இழந்தவர்களுக்கு, ஊர் மக்களில் இருவர் நினைவு மண்டபம் எழுப்ப நிலத்தை அன்பளிப்பாக வழங்கினார்கள். அதில் ஒரு நினைவுத் தூணில் உயிரிழந்த பதினாறு பேர்களின் பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.
# திருநங்கை-திருநம்பிகளுக்கான தேசிய கவுன்சில்

**திருநங்கை-திருநம்பிகளுக்கான தேசிய ஆணையம்** (National Council for Transgender Persons) **என்பது** இந்திய அரசின், சட்டப்பூர்வமான அமைப்பாகும், இது பொதுவாக திருநங்கைகள், ஊடுபாலினத்தவர்கள் மற்றும் பல்வேறு GIESC (பாலின அடையாளம்/வெளிப்பாடு மற்றும் பாலின பண்புகள்) அடையாளங்களைக் கொண்டவர்களை பாதிக்கும் அனைத்து கொள்கை விடயங்களிலும் அரசாங்கத்திற்கு ஆலோசனை வழங்குவதில் அக்கறை கொண்டுள்ளது. இவ்வமைப்பானது திருநங்கைகள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2019 இன் விதிகளின் கீழ் 2020 இல் நிறுவப்பட்டது.  
அக்டோபர் 2020 நிலவரப்படி, சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் மத்திய அமைச்சர் தாவர் சந்த் கெலாட் தலைமையில் NCTP உள்ளது. இந்த குழுவில் திருநங்கைகள் சமூகத்தின் நான்கு பிரதிநிதிகளும், ஊடுபாலின, சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் வட இந்தியா, தென்னிந்தியா, கிழக்கு இந்தியா, மேற்கு இந்தியா மற்றும் வடகிழக்கு இந்தியா ஆகிய ஐந்து வெவ்வேறு பகுதிகளில் இருந்து தலா ஒருவர் உள்ளனர். கூடுதலாக, பல்வேறு அரசாங்க அமைச்சகங்களில் இருந்து பல இணைச் செயலர்-நிலை முன்னாள்-அலுவலக உறுப்பினர்களும், அரசு சாரா நிறுவனங்களில் இருந்து ஐந்து நிபுணர் உறுப்பினர்களும் இதில் பணியாற்றுகின்றனர்.
# திருநங்கை-திருநம்பிகளுக்கான தேசிய கவுன்சில்

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்தியாவில் ந,ந,ஈ,தி உரிமைகள்
- திருநங்கைகள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2019
- தேசிய சட்ட சேவைகள் ஆணையம் v. இந்திய அரசு
# செமினி

**செமினி** (மலாய்: *Bandar Semenyih* ;ஆங்கிலம்: *Semenyih*; சீனம்: 士毛月) என்பது மலேசியா, சிலாங்கூர் மாநிலத்தில், உலு லங்காட் மாவட்டத்தில் அமைந்து உள்ள ஒரு நகரம்.  
காஜாங் நகரின் தென்கிழக்கே 8 கி.மீ. (5 மைல்) தொலைவிலும்; கோலாலம்பூர் மாநகருக்குத் தென்கிழக்கே 28 கி.மீ. (17 மைல்) தொலைவிலும் அமைந்து உள்ளது.
# செமினி

## நிலவியல்

செமினியின் சுற்றுப்புறங்கள் மலைப் பாங்கான சூழலைக் கொண்டவை. இந்த நகருக்கு அருகில் உள்ள மிக உயர்ந்த மலை புக்கிட் ஆராங் (*Bukit Arang*); 560 மீ (1,840 அடி) உயரம் கொண்டது. இயற்கை எழில் சூழ்ந்த பல நீர்வீழ்ச்சிகளுக்கு, செமினி நகரம் பிரபலமானது.  
இந்த நகரத்தில் தீக்கோழி வளர்ப்புப் பண்ணை (*Ostrich Wonderland Show Farm*) மிகவும் பிரபலமானது. காஜாங்-சிரம்பான் நெடுஞ்சாலை மற்றும் காஜாங் சில்க் நெடுஞ்சாலை போன்ற புதிய நெடுஞ்சாலைகள் மூலம் இந்த நகரம் மிகவும் எளிதாக அணுகக்கூடிய நகரமாக விளங்கி வருகிறது.
# செமினி

## செமினி எரி உலைத்திட்டம்

2001-ஆம் ஆண்டில், செமினி நகரத்திற்கு புரோகா நகரத்திற்கும் இடையில் 150 கோடி ரிங்கிட் செலவில் எரி உலை கட்டுவதற்கு நடுவண் அரசு திட்டம் வகுத்தது. அந்தத் திட்டம் ஆசியாவிலேயே மிகப்பெரிய எரி உலை திட்டமாகக் கருதப் பட்டது.  
அதன் முக்கிய நோக்கம் கோலாலம்பூரின் கழிவுகளை அங்கு கொண்டு வந்து சுத்திகரிப்புச் செய்வது ஆகும். 2003-ஆம் ஆண்டில் செமினி, புரோகா வாழ் மக்கள் ஆலைக் கட்டுமானத்திற்கு எதிராக வழக்கு தொடர்ந்து வெற்றி பெற்றார்கள். மலேசிய வரலாற்றில் அது ஒரு முக்கிய நிகழ்ச்சியாகக் கருதப் படுகிறது.  
2005-ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில் நீதிமன்றம் தற்காலிகமாகத் ஒரு தடை உத்தரவைப் பிறப்பித்தது. அந்த வகையில் பொது மக்கள் வெற்றி பெற்றார்கள். இருப்பினும் அந்த ஆலையின் கட்டுமானத்திற்கு அதிகம் செலவாகும் என்பதால் அந்தக் கட்டுமானம் நிறுத்தப்பட்டதாக அரசாங்கம் அறிவித்தது.
# செமினி

## புரோகா மலை

செமினி நகரத்திற்கு மிக அருகில் புரோகா மலை உள்ளது. மலேசியா தித்திவாங்சா மலைத்தொடரின் விளிம்பில் இந்த நகரம் அமைந்து உள்ளது. இந்த நகரம் வெப்பமண்டல மழைக்காடுகளும் பசுமையான மலைகளாலும் சூழப்பட்டு உள்ளது.  
அவற்றில் மிக முக்கியமானது புரோகா குன்று. பொதுவாக இந்தக் குன்றை புரோகா மலை என்றே பலரும் அழைக்கிறார்கள். ஏறக்குறைய 400 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ள இந்த மலை; அதன் தனித்துவமான தோற்றத்திற்குச் சிறப்புப் பெற்று உள்ளது.  
அந்த மலையில் மரங்கள் எதுவும் இல்லை. ஆனால் அதைச் சுற்றிலும் வெப்ப மண்டல மழைக்காடுகள் சூழ்ந்து உள்ளன. அதுவே ஓர் அசாதாரணமான நிலவியல் அமைப்பாகும்.
# செமினி

## புரோகா சுற்றுலாத் தளம்

புரோகா மலை மிக உயரமான மலை அல்ல. 400 மீட்டர் உயரம் தான். ஆக அதன் உயரத்தின் காரணமாகப் பெரும்பாலான மக்கள் அந்த மலையில் ஏறுவதற்கு அடிக்கடி வருகிறார்கள். சாதாரண நடைப் பயணிகள் வந்து செல்லும் இடமாகவும் மாறி வருகிறது.  
அத்துடன் மலை அடிவாரத்தைச் சுற்றிலும் அழகு அழகான இயற்கைக் காட்சிகள். அதனால் அண்மைய காலங்களில் இது ஒரு பிரபலமான சுற்றுலாத் தளமாகத் தடம் பதித்தும் வருகிறது.  
2016-ஆம் ஆண்டில் *ஓலா போலா* *Ola Bola* எனும் உள்ளூர்த் திரைப் படத்தின் சில காட்சிகள் இங்கே படமாக்கப்பட்டன. புரோகா மலையும் மிகப் பிரபலம் அடைந்தது. அதன் பின்னர் இந்தப் பகுதிகளில் சில மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் தீவிரம் அடைந்தன. அதனால் இந்த மலையின் தனித்துவமான அழகு அமைப்பும் நிரந்தரமாகச் சேதம் அடைந்து வருகிறது.
# செமினி

## செமினி வட்டாரத்தில் உள்ள தமிழ்ப்பள்ளிகள்

சிலாங்கூர்; உலு லங்காட் மாவட்டம்; செமினி நகர்ப்பகுதியில் 3 தமிழ்ப்பள்ளிகள் உள்ளன. 788 மாணவர்கள் பயில்கிறார்கள். 75 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றுகிறார்கள்.  
| BBD4053 | செமினி | SJK(T) Ldg Dominion | **டொமினியன் தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளி** | 43500 | செமினி | 23 | 8 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| BBD4057 | பண்டார் ரிஞ்சிங் | SJK(T) Ldg Rinching | **ரிஞ்சிங் தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளி** | 43500 | செமினி | 368 | 39 |  |
| BBD4060 | செமினி | SJK(T) Ladang Semenyih | **செமினி தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளி** | 47000 | செமினி | 397 | 28 | } |
# தபால் அலுவலக கடவுஅட்டை சேவை மையம்

**தபால் அலுவலக கடவு அட்டை சேவை மையம்** ( lit.**POPSK** என்பதின் விரிவாக்கம் <span>போஸ்ட் ஆஃபீஸ் பாஸ்போர்ட் சேவை மையம்</span> &#x27;) என்பது இந்திய அரசின் வெளிவிவகார அமைச்சகம் (இந்தியா) (MEA) மற்றும் தபால் துறை (DoP)யின் ஒரு கூட்டு முயற்சி ஆகும், இந்திய குடிமக்களுக்கு பாஸ்போர்ட் தொடர்பான சேவைகளை வழங்குவதற்காக தலைமை தபால் அலுவலகங்கள் (HPO) மற்றும் தபால் அலுவலகங்கள் "தபால் அலுவலக பாஸ்போர்ட் சேவை மையமாகப்" (POPSK) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த முன்முயற்சியின் நோக்கமானது, பாஸ்போர்ட் தொடர்பான சேவைகளை பெரிய அளவில் மேம்படுத்துவதும், பரந்த பகுதியிலுள்ள மக்களை சென்றடைவதை உறுதி செய்வதும் ஆகும். நவம்பர் 2019 நிலவரப்படி, நாட்டில் மொத்தம் 424 POPSKகள் செயல்படத் தொடங்கியுள்ளன.
# தபால் அலுவலக கடவுஅட்டை சேவை மையம்

## வரலாறு

பொதுமக்கள் 50கி.மீட்டர் தொலைவிற்குள் கடவுஅட்டை தொடர்பான சேவைகளை நாடு முழுவதும் பெற வேண்டும் என்ற இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சகத்தின் கொள்கை முடிவின் படி நாட்டின் முதல் தபால் அலுவலக கடவு அட்டை சேவை மையமானது கர்நாடக மாநிலத்தில் மைசூர் நகரிலும்,குஜராத் மாநிலத்தின் தாகோத் நகரிலும் முன்னோடி திட்டமாக ஜனவரி 25, 2017ல் துவங்கப்பட்டது.  
கர்நாடகாவில் உள்ள மைசூர் மற்றும் குஜராத்தில் உள்ள தாகோத் POPSK-ன் முன்னோடி திட்டம் வெற்றியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, பிப்ரவரி 2017ல் 64 கூடுதல் POPSK திறக்க முடிவு செய்யப்பட்டது [வெளியுறத்துறை அமைச்சகமும், தபால் அலுவல்கமும் இணைந்து அதில் முதல் தொகுதியாக நாட்டின் பல்வேறு மாநிலங்களில் 56 கிளைகளைத் திறப்பதற்கான முடிவை பிப்ரவரி மாதம் 9ம் தேதி 2017லிம், இரண்டாவது தொகுதியாக 8 கிளைகளைத் திறப்பதற்கான முடிவை 28 பிப்ரவரி 2017 அன்று அறிவித்தனர். இதில் முதல் கட்டமாக 10 கிளைகள் அசன்சோல் (மேற்கு வங்கம்),கவரத்தி (லட்சத்தீவு), கோட்டா (ராஜஸ்தான்), முசாபர்பூர் (பீகார்), பத்தனம்திட்டா (கேரளா), ராய்கஞ்ச் (மேற்கு வங்காளம்), ராவுர்கேலா(ஒடிசா), சேலம் (தமிழ்நாடு), உதம்பூர் (ஜம்மு & காஷ்மீர்), விதிஷா (மத்தியப் பிரதேசம்) போன்ற நகரங்களின் தலைமை அஞ்சல் அலுவலகத்தில் தொடங்கப்பட்டு, நாட்டின் மொத்த POPSK எண்ணிக்கையை 12 ஆக கொண்டு சென்றது..
முதல் கட்டத்தில் 86 POPSK அலுவலகம் அறிவிக்கப்பட்டது.  
இரண்டாம் கட்டமாக 17 ஜீன் 2017 அன்று 149 POPSK அலுவலகங்கள் திறக்க அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது. தமிழ்நாட்டிலிருந்து பின்வரும் நகரங்கள் கடலூர், திண்டுக்கல், நாமக்கல், பெரம்பலூர், புதுக்கோட்டை, இராமநாதபுரம், சிவகங்கை, திருப்பூர், விழுப்புரம், விருதுநகர், கன்னியாகுமரி(வடக்கு) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன.
# தபால் அலுவலக கடவுஅட்டை சேவை மையம்

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்தியாவில் உள்ள பாஸ்போர்ட் அலுவலகங்களின் பட்டியல்
- இந்திய பாஸ்போர்ட்
- இந்திய குடிமக்களுக்கான விசா தேவைகள்
- இந்தியாவின் விசா கொள்கை
- பாஸ்போர்ட் சட்டம்
- வெளியுறவு அமைச்சகம் (இந்தியா)
# சுதின் தவாலிகர்

**சுதின் மாதவ் தவாலிகர்** (*Sudin Dhavalikar*) என்றும் **சுதின்** அல்லது **<nowiki/>'ராமகிருஷ்ணா' தவாலிகர்** என்றும் அழைக்கப்படுபவர் கோவா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் மார்கெய்ம் தொகுதியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் கோவா சட்டமன்றத்தில் ஐந்து முறை சட்டமன்ற உறுப்பினராக உள்ளார்.