wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# தும்பா நிலநடுக்கோட்டு ஏவூர்தி ஏவுதளம்

**தும்பா நிலநடுக்கோட்டு ஏவூர்தி ஏவுதளம்** (*Thumba Equatorial Rocket Launching Station*) என்பது இந்திய விண்வெளித்தளம் ஆகும்.
# தும்பா நிலநடுக்கோட்டு ஏவூர்தி ஏவுதளம்

## வரலாறு

தும்பா நிலநடுக்கோட்டு ஏவூர்தி ஏவுதளம் 1963ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 21-ல் நிறுவப்பட்டது. இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தால் (ISRO) இம்மையம் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இது கேரளாவின் திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள தும்பாவில் அமைந்துள்ளது. இது இந்தியாவின் பிரதான நிலப்பரப்பின் தெற்கு முனைக்கு அருகில், பூமியின் காந்த சரிவுக்கு மிக அருகில் உள்ளது. இது தற்போது ஏவூர்திகளை ஏவுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. உள்ளூர் ஆயர், அருட்தந்தை பீட்டர் பெர்னார்ட் பெரியரா, திருவனந்தபுரம் பிஷப், வின்சென்ட் விக்டர் டெரீரே (பெல்ஜியம் நாட்டவர்) மற்றும் மாவட்ட ஆட்சியர் மாதவன் நாயர் ஆகியோர் கடலோர மக்களிடமிருந்து 600 ஏக்கர் நிலத்தை கையகப்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தனர். ஆயர் அருட்தந்தை பெரேரா, தனது அறையினையும் பிரத்தனை கூடத்தினையும் ஆ. ப. ஜெ. அப்துல் கலாமின் அறிவியல் நோக்கங்களுக்காக வழங்கி உதவினார். பின்னர் வெளியுறவுத்துறை இணை அமைச்சர் இலட்சுமி என். மேனன் தில்லியில் இத்திட்டத்திற்கு அலுவல் தொடர்பான பணிகளில் உதவினார். எச். எசு. எஸ். மூர்த்தி இந்நிலையத்தின் முதல் இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டார்.  
ஏவுதலுக்கான ஏவூர்தி தேசிய வானூர்தியியல் மற்றும் விண்வெளி நிர்வாகத்திடம் இருந்து பெறப்பட்டது. முதல் ஏவுதலுக்கு அடுத்த நாளில் நடந்த ஜான் எப். கென்னடியின் படுகொலை காரணமாக இந்த நிகழ்வு உலகளாவிய ஊடக கவனத்தைப் பெறவில்லை.
# தும்பா நிலநடுக்கோட்டு ஏவூர்தி ஏவுதளம்

## அமைவிடம்

கேரள மாநிலம், திருவனந்தபுரத்தில் 8°32'34" N மற்றும் 76°51'32" E இல் விமான நிலையத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ள சிறிய மீனவ கிராமம் தும்பா ஆகும். பாக்கித்தான், சீனா, ஆப்கானித்தான் மற்றும் வங்காளதேசம் ஆகிய நாடுகளிலிருந்து தொலைவில் உள்ளது.
# தேக்கின்காடு மைதானம்

**தேக்கின்காடு மைதானம்** (*Thekkinkadu Maidan*) என்பது இந்தியாவின் கேரள மாநிலம் திருச்சூர் நகரின் மத்தியில் அமைந்துள்ளது. வடக்குநாதன் கோவிலின் அமைந்துள்ள இந்த சிறுமலை, கொச்சி தேவசம் வாரியம் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள திருச்சூர் நகரின் மையத்தில் உள்ள ஒரு திறந்த மைதானமாகும். இது கேரளாவில் உள்ள அனைத்து பூரங்களுக்கும் தாயாக கருதப்படும் திருச்சூர் பூரம் என்ற அற்புதமான கலாச்சார திருவிழாவை நடத்துகிறது.
# தேக்கின்காடு மைதானம்

## வரலாறு

இம்மைதானம் பழங்காலத்தில் அடர்ந்த காடாக இருந்தது. திருச்சூரில் தேடப்படும் குற்றவாளிகள் தூக்கிலிடப்பட்ட இடமாகவும், அனைத்து வகையான வனவிலங்குகளும் சுற்றித் திரியும் இடமாகவும் இருந்துள்ளது. வடக்குநாதர் கோயில் வாசல் ஒன்றிலிருந்து அடர்ந்த காட்டுக்குள் குற்றவாளிகளை வீரர்கள் தள்ளுவது வழக்கம். பின்னர், பிராமணர்கள், பிற மரபுவழி மக்களின் எதிர்ப்பையும் மீறி, கொச்சியின் மகாராஜா, சக்தன் தம்புரான் தேக்கின்காடு மைதானத்தை சுத்தம் செய்தார். 1970 வரை மைதானத்தில் தேக்கு மரங்கள் இல்லை. 1970களில் கொச்சி தேவசம் வாரியம் சில தேக்கு மரங்களை நட்டது. 1928 வரை மைதானம் சுகாதார வாரியத்திடம் இருந்தது. 1928இல் திருச்சூர் நகராட்சி உருவாக்கப்பட்டபோது அதனைடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. 1934ஆம் ஆண்டில், திவான் பருவக்காடு நாராயணன் நாயர் மைதானத்தை கொச்சி தேவசம் வாரியத்திடம் வழங்கினார். இடமாற்றத்திற்கான ஒரே நிபந்தனை என்னவென்றால், எந்தவொரு நிறுவனமும் எந்த பிரச்சனையும் இல்லாமல் கூட்டம் அல்லது விழாவை ஏற்பாடு செய்து கொள்ளலாம்.
# தேக்கின்காடு மைதானம்

## கட்டமைப்பு

மைதானம் 65-ஏக்கர் (260,000 மீ2) பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், திருச்சூர் சுவராஜ் சுற்றுப் பாதையால் அனைத்துப் பக்கங்களிலும் சூழப்பட்டுள்ளது. இதில் வடக்குநாதன் கோவில், நேரு பூங்கா, கேரள நீர் ஆணைய அலுவலகம்ஆகியனவும் உள்ளன. மைதானத்திலிருந்து ஒன்பது சாலைகள் வழியாக நகரம் முழுவதும் கிளைச் சாலைகள் செல்கிறது. நகரத்தின் பரவலை ஒரு வட்டமாக மாற்ற இந்த சாலைகள் மேலும் சந்திப்புகளை உருவாக்குகின்றன.
# தேக்கின்காடு மைதானம்

## செயல்பாடுகள்

இந்த மைதானத்தில் பரந்த அளவிலான செயல்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. மைதானத்தில் மாலையில் சீட்டாட்டம் ஆடுபவர்களும், சதுரங்க ஆட்டக்காரர்களும் அதிகம் காணப்படுகின்றானர். இங்கு தினமும் அரசியல் விவாதங்களும் நடக்கின்றன. மாணவர்கள் மூலை, தொழிலாளி மூலை, நேரு மண்டபம் ஆகியவை வரலாற்று நிகழ்வுகள் நடந்த புகழ்பெற்ற இடங்களாகும். மகாத்மா காந்தி, ஜவகர்லால் நேரு, செ. அச்சுத மேனன், ஏலங்குளம் மனக்கல் சங்கரன் நம்பூதிரிப்பாடு போன்ற பிரபலங்கள் மாணவர்கள் மூலையில் உரை நிகழ்த்தியுள்ளனர் . ஜோசப் வடக்கன், அரசியல் ரீதியாக தீவிரமான பாதிரியார், சர்ச்சைக்குரிய புனித ஆராதனையை மைதானத்தில் நடத்தினார். இது அவரை தேவாலயத்தில் இருந்து இடைநீக்கத்திற்கு வழிவகுத்தது. பூரம் திருவிழா, திருச்சூர் வாகனக் கண்காட்சி (திருச்சூர் அரசு பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது) உட்பட மாவட்டத்தில் கூட்டங்களுக்கும், திருவிழாக்களுக்கும் இது ஒரு முக்கிய இடமாகும். இந்தியாவின் முதல் பிரதமர் ஜவகர்லால் நேரு 1952 ஆம் ஆண்டு திருச்சூர் நகருக்கு வருகை புரிந்தபோது இந்த மைதானத்தில் உரை நிகழ்த்திய நேரு மண்டபம் அவரது நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது. 1982ல் இந்தியாவின் மற்றொரு பிரதமரான அடல் பிகாரி வாச்பாய் இம்மைதானத்தில் உரை நிகழ்த்தினார்.
- நரேந்திர மோதி
# இராம. இராமநாதன்

**இராம. இராமநாதன்** (Rama. Ramanathan) ஓர் இந்திய அரசியல்வாதியும் தமிழக சட்டமன்றத்தின் கும்பகோணம் சட்டமன்றத் தொகுதியின் முன்னாள் உறுப்பினரும் ஆவார். முதுகலை பட்டதாரியான இவர் அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதோடு அதிமுக முதல்வர் ஜெ. ஜெயலலிதாவின் தீவிர விசுவாசியும் ஆவார். ஜெ. ஜெயலலிதா சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு முதலமைச்சர் ஆனால் மட்டுமே நான் திருமணம் செய்து கொள்வேன் என்று பொதுவெளியில் அறிவித்தவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். 1991 ஆம் ஆண்டில் நடந்த தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலில் கும்பகோணம் தொகுதியில் அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் சார்பில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். 1996, 2001, 2006, 2011 தேர்தல்களில் கும்பகோணம் தொகுதியில் அதிமுக சார்பில் போட்டியிட்டுத் தோல்வியடைந்தார். தற்போது அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் கும்பகோணம் நகரச் செயலாளராக உள்ளார்.
# இராம. இராமநாதன்

## வகித்த பதவிகள்

### சட்டமன்ற உறுப்பினராக

| ஆண்டு | வெற்றி பெற்ற தொகுதி | கட்சி | வாக்கு விழுக்காடு (%) |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1991 | கும்பகோணம் | அஇஅதிமுக | 63.22 | } |
# சே. ந. விசுவநாதன்

**சே. ந. விசுவநாதன்** (*C. N. Visvanathan*)(பிறப்பு 28 ஏப்ரல் 1947) அல்லது **சேத்துப்பட்டு நடராஜன் விசுவநாதன்** என்பவர் அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தைச் சேர்ந்த இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார்.
# சே. ந. விசுவநாதன்

## பொது வாழ்க்கை

விசுவநாதன் சிறுவயதிலேயே அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தில் சேர்ந்தார். 1977-ல், திருப்பத்தூர் மக்களவைத் தொகுதிக்கு நடைபெற்ற இந்திய நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் மக்களவைக்கு உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# நேரு பூங்கா, திருச்சூர்

**நேரு பூங்கா, என்பது** இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரி ஜவகர்லால் நேருவின் பெயரிடப்பட்ட சிறுவர் பூங்கா ஆகும். இது இந்தியாவின் கேரளாவின் திருச்சூர் நகரத்தில் உள்ள திருச்சூர் மாநகராட்சிக்கு சொந்தமானது. பூங்காவில் மீன்களின் நீரில்லமும் உள்ளது.
# நேரு பூங்கா, திருச்சூர்

## வரலாறு

1959 ஆம் ஆண்டு, இந்தியக் குடியரசுத் துணைக் குடியரசுத் தலைவர்<nowiki/>த் தலைவர் சர்வபள்ளி இராதாகிருஷ்ணனால் இந்த பூங்கா திறக்கப்பட்டது.
# சந்தூர் சுப்பிரமணியர் கோவில்

**சந்தூர் சுப்பிரமணியர் கோவில்** என்பது கர்நாடக மாநிலம் படுபித்ரிக்கு அருகிலுள்ள சந்தூர் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு இந்துக் கோயிலாகும். இங்கு முருகன் பாம்புகளுக்கும் அதிபதியான சுப்ரமணியராக வணங்கப்படுகிறார். இங்கு கொண்டாடப்படும் முக்கிய பண்டிகைகளில் கந்த சஷ்டி, கிருஷஷ்டி மற்றும் நாக பஞ்சமி ஆகியவை அடங்கும். கந்த சஷ்டி விழாவின் போது ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கோயிலுக்கு வந்து, அதிகாலையில் கடவுளை தரிசனம் செய்து, சிறப்பு பூசைகள் செய்து, நல்ல உலட்நலம், செல்வம், செழிப்பு, அமைதி போன்றவற்றிற்காக சுப்பிரமணிய கடவுளை வேண்டிக்கொள்கிறார்கள்.
# குமார சுவாமி கோயில், பெங்களூர்

**குமார சுவாமி கோவில்** என்பது தென்னிந்தியாவின், கருநாடக மாநிலம், பெங்களூரின், அனுமந்தநகரில் அமைந்துள்ள ஒரு இந்து கோயிலாகும். இது சுப்ரமணியர் அல்லது முருகன் என்று அழைக்கப்படும் குமார சுவாமிக்கு எழுப்பப்பட்டுள்ள கோயிலாகும்.
# குமார சுவாமி கோயில், பெங்களூர்

## கோவில்

*ஜாய் மாலை* என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மென்மையான மலையின் உச்சியில், நடைபாதைகள் மற்றும் உச்சிக்குச் செல்லம் படிக்கட்டுகளுடன் கோயில் அமைந்துள்ளது. மலையின் உச்சியில் கோயில் அமைந்துள்ளது. "சுப்பராய (சுப்ரமணிய) சஷ்டி"யின் போது கோயிலில் சிறப்பு பூசைகள் செய்யப்படுகின்றன. சன்னிதியில் குமார சுவாமியை ஒட்டி, சிவலிங்கம், அமர்ந்த கோலத்தில் விநாயகர் மற்றும் பார்வதி தேவி உள்ளனர். இந்த சன்னதியை ஒட்டிய தனி சன்னதியில், அதே மண்டபத்தில், நவகிரகங்களும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன. ஒரு பெரிய திறந்த மண்டபத்திற்கு முன் நுழைவாயிலில் உள்ள கோபுரமானது, பிரதான சன்னதியை உள்ளடக்கிய மண்டபத்திற்கு முன் அமைந்துள்ளது. அதில் சிவபெருமானுக்கு குருவாக உள்ள கோலம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இது தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூரில் உள்ள சுவாமிமலையைப் போலவே உள்ளது. சுவாமிமலை என்பது சுப்ரமணிய கடவுளுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஆறு புனித தலங்களில் (அறுபடை வீடுகள்) ஒன்றாகும். மேலும் சுவாமிமலையில் தான் குமாரசுவாமி தன் தந்தையான சிவபெருமானுக்கு குருவானார்.  
முதலில் கருவறையில் பஞ்சலோக சிலை இருந்தது (இப்போது காணப்பட்டு வழிபடப்படும் கருங்கல் சிலை பிற்காலத்தில் உருவானது). இந்த மூலப் பஞ்சலோக சிலை இப்போது கருவறையை உள்ளடக்கிய மண்டபத்திற்கு முந்தைய மண்டபத்தில் தனித்தனியாகப் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது.
# குமார சுவாமி கோயில், பெங்களூர்

## கோவில்

### பஞ்ச முகி விநாயகர் கோவில்

மலையின் அடிவாரத்தில் பஞ்ச முகி விநாயகர் கோவில் உள்ளது. இந்த நவீன கோவிலில் ஐந்து தலைகள் கொண்ட விநாயகர் சிலை உள்ளது. எனவே இது பஞ்ச முகி விநாயகர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அவரது வாகனமானது வழக்கமான மூசிக வாகனத்திலிருந்து வேறுபட்டதாக சிம்ம வாகனத்தில் உள்ளார். மனதைக் கெடுக்கும் எதிர்மறை மற்றும் தவறான அகங்காரத்தின் தொடர்ச்சியான மேலாதிக்க இருப்பு சிங்கமாக சித்தரிக்கப்படுகிறது. மேலும் விநாயகப்பெருமான், அவருடைய இந்த வடிவத்தில், அத்தகைய மனதை வெல்ல வழிபடுகிறார். அவருடைய (வக்ரதுண்ட மகாகணபதி என்ற பெயருக்கு இணையான) இந்த வடிவம் வழிபடப்படுகிறது.  
சங்கடார சதுர்தசி அன்று சிறப்பு பூசைகள் செய்யப்படுகின்றன. விநாயகப் பெருமானின் வழிபாடு பழங்கால கணபதி முறைப்படி செய்யப்படுகிறது. பெங்களூரில் இந்த வழிபாட்டு முறையைப் பின்பற்றும் ஒரு சில கோயில்களில் இந்தக் கோயிலும் ஒன்று. கோயிலின் எதிர்புறத்தில் நவரச சன்னதியும், அதை ஒட்டி ஆஞ்சனேயர் சிலையும் அமைந்துள்ளது.
# குமார சுவாமி கோயில், பெங்களூர்

## கோவில்

### இதர வசதிகள்

மலையடிவாரத்திற்கும் உச்சிக்கும் நடுவே, நாராயண பரம புருஷ பகவான் மகா விஷ்ணு, ஸ்ரீமன் நாராயணனை அவரது புனிதப் படுக்கையாகக் கொண்ட ஆதி சேசனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சன்னதி உள்ளது.  
குமார சுவாமி கோயிலுக்குப் பக்கத்தில் மற்றொரு சிறிய பாறைக் குன்று உள்ளது. இதன் மேல், பெங்களூர் குடிநீர் வழங்கல் துறையினால் கட்டப்பட்ட ஒரு பெரிய தண்ணீர் தொட்டி உள்ளது. இதன் மூலம் அருகில் உள்ள பகுதிகளுக்கு குடிநீர் விநியோகம் செய்யப்படுகிறது. தெளிவான நாளில், மலையின் உச்சியில் இருந்து பெங்களூரின் பரந்த காட்சிகள் காணக் கிடைக்கும்.
# சீவரத்தினம் ரங்கசாமி

**சீவரத்தினம் ரங்கசாமி** (*Jeevarathinam Rangaswamy*)(நவம்பர் 6 1921, வேலூர் (தமிழ்நாடு)) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். இவர் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு கட்சியினைச் சார்ந்தவர். இவர் அரக்கோணம் (மக்களவை) தொகுதியிலிருந்து 8 (1984), 9 (1989) மற்றும் 10வது (1991) மக்களவைக்கு உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# இதர் இராச்சியம்

**இதர் இராச்சியம்** (**Idar State**), இது இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் காந்திநகர் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரம் இதர் நகரம் ஆகும். 1875-ஆம் ஆண்டில் இதர் இராச்சியம் £60,000 வருவாயும், பிரித்தானிய இந்தியா ஆட்சியாளர்களுக்கு £3,034 திறையும் செலுத்தினர். மக்கள் தொகை 2,17,382 கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்கள் இராஜபுத்திர குலத்தின் ஜோத்தா வம்சத்தினர் ஆவார். இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா, 15 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்க மரியாதை வழங்கினர்.
# இதர் இராச்சியம்

## வரலாறு

மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த இதர் இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற இதர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  
இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தின் மகி கந்தா முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இதர் இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இதர் இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# இதர் இராச்சியம்

## இதனையும் காண்க

- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
# மக்கள் சனநாயக முன்னணி, ஐதராபாத்து

**மக்கள் சனநாயக முன்னணி, ஐதராபாத்து** (*People's Democratic Front* (*Hyderabad*)) என்பது ஐதராபாத் மாநிலத்தில் செயல்படும் இந்திய பொதுவுடைமைக் கட்சி ஆகும்.  
ஐதராபாத்தில் உள்ள 25 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் முதல் மக்களவைத் தேர்தலில் 7 இடங்களை இக்கட்சி வென்றது. இந்த ஏழு பேரில் தெலுங்கானா மக்களின் ஆயுதப் போராட்டத்தில்<nowiki/>முக்கிய பங்கு வகித்த பிரபல பிரமுகர்களும் இருந்தனர்.
# மக்கள் சனநாயக முன்னணி, ஐதராபாத்து

## மக்கள் ஜனநாயக முன்னணியின் முதல் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள்

- இராம்சந்தர் கோவிந்த் பரஞ்பே (பீர்)
- பாதம் யெல்லா ரெட்டி (கரீம்நகர்)
- டி. பி. விட்டல் ராவ் (கம்மம்)
- என். எம். ஜெயசூர்யா (மேதக்)
- இரவி நாராயண ரெட்டி (நல்கொண்டா )
- சுங்கம் அச்சலு (நல்கொண்டா-எஸ்சி)
- பெண்தயாள் இராகவ ராவ் (வாரங்கல்)
# குமாவுன் இராச்சியம்

**குமாவுன் இராச்சியம்** (**Kumaon Kingdom**) தன்னாட்சி கொண்ட இமயமலையில் உள்ள உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் கிழக்கில் நேபாள இராச்சியத்தை ஒட்டி அமைந்த தற்கால குமாவுன் கோட்டத்தின் பகுதிகளை கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரமாக பைஜ்நாத் (பொ.ஊ. 600–1200), சம்பாவத் (பொ.ஊ. 1200–1563) மற்றும் அல்மோரா (பொ.ஊ. 1563–1791) நகரங்கள் இருந்தது. சந்த் வம்சம் (பொ.ஊ. 12–18-வது நூற்றாண்டுகள் குமாவுன் இராச்சியத்தை 7-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 12-ஆம் நூற்றாண்டு வரை கத்தியுரி வம்சத்தினரும், 12-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 18-வது நூற்றாண்டு வரை சந்த் வம்சத்தினரும் ஆட்சி செய்தனர்.  
குமாவுன் இராச்சியத்தை பொ.ஊ. 1791-ஆம் ஆண்டில் கூர்க்காப் படைகள் குமாவுன் இராச்சியத்தை வென்று நேபாள இராச்சியத்துடன் இணைத்தனர். அது வரை குமாவுன் இராச்சியம் தன்னாட்சியுடன் ஆட்சி செய்தது.
# குமாவுன் இராச்சியம்

## ஆங்கிலேய-நேபாளப் போர்

பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் தங்கள் ஆட்சிப் பரப்பை விரிவாக்கும் நோக்கில், நேபாள இராச்சியத்திற்கு எதிராக, பொ.ஊ. 1814 - 1846 ஆண்டுகளில் தொடுத்த போரின் முடிவில் இருதரப்பினரும், மார்ச், 1816 இல் சுகௌலி உடன்படிக்கையின் படி, நேபாள இராச்சியத்தினரால் பிற இராச்சியத்தினரிடமிருந்து கைப்பற்றியிருந்த (தற்கால) கார்வால் நாடு, குமாவுன் இராச்சியம், சிக்கிம், டார்ஜிலிங் மற்றும் மேற்கு தராய் சமவெளிப் பகுதிகள் ஆங்கிலேயர்களுக்கு விட்டுத்தரப்பட்டதால், குமாவுன் இராச்சியம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் நேரடி ஆட்சியின் கீழ் சுதேச சமஸ்தானமாக விளங்கியது.  
குமாவுன் இராச்சியம், 1937 முதல் 1950 வரை ஐக்கிய மாகாணத்தின் கீழிருந்தது. பின்னர் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 2000-ஆம் ஆண்டில் புதிதாக உத்தராகண்டம் மாநிலம் நிறுவப்பட்ட போது, குமாவுன் இராச்சியப் பகுதிகள் குமாவுன் கோட்டமாக உள்ளது.
# குமாவுன் இராச்சியம்

## இதனையும் காண்க

- குமாவுன் கோட்டம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
# ரேவா சமஸ்தானம்

**ரேவா இராச்சியம்** (**Rewa State**) , இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் வடகிழக்கில் அமைந்த பகேல்கண்ட் பிரதேசத்தில் உள்ள ரேவா மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் தலைநகரம் ரேவா நகரம் ஆகும்.
1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, ரேவா இராச்சியம் 33,670 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 13,27,385 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. ரேவா இராச்சிய ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 17 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.
# ரேவா சமஸ்தானம்

## வரலாறு

மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த ரேவா இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற ரேவா இராச்சியத்தினர், 1812-ஆம் ஆண்டு முதல் ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. ரேவா இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 17 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் இந்தூர் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி ரேவா இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் விந்தியப் பிரதேசத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1956-இல் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ரேவா இராச்சியப் பகுதிகளை மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
# ரேவா சமஸ்தானம்

## ரேவா ஆட்சியாளர்கள்

ரேவா ஆட்சியாளர்களை மகாராஜா எனும் பட்டத்துடன் அழைக்கப்பட்டனர்.
- வியாக்கிரா தேவ்
- கரண் தேவ்
- சோஹாக் தேவ்
- சரங் தேவ்
- விலாஸ் தேவ் (பிலாஸ்பூர் நகரத்தை நிறுவியவர்)
- பிமல் தேவ்
- அனிக் தேவ்
- வளன் தேவ்
- தல்கேஷ்வர் தேவ்
- மல்கேஷ்வர் தேவ்
- வாரியார் தேவ்
- புல்லார் தேவ்
- சிங் தேவ்
- பைரம் தேவ்
- நரஹரி தேவ்
- பீர் தேவ்
- சாலிவாகனன் தேவ்
- வீர் சிங் தேவ்
- பீர்பன் சிங் தேவ்
- ராமச்சந்திர சிங் தேவ்
- வீரபத்திர சிங் தேவ்
- துரியோதன் சிங்
- விக்கிரமாதித்தியா தேவ் (1608ல் ரேவா நகரத்தை நிறுவியவர்)
- அமர் சிங்
- அனுப் சிங்
- போவ் சிங் தேவ்
- அனிருத் சிங் தேவ்
- அவதூத் சிங் தேவ்
- அஜித் சிங் தேவ்
- ஜெய் சிங் தேவ்
- விஸ்வநாத் சிங் தேவ்
- ரகுராஜ் சிங் தேவ்
- வெங்கடராமன் ராமானுஜ பிரசாத் சிங் தேவ் பகதூர்
- குலாப் சிங் தேவ்
- சஜ்ஜன் சிங்
- பிலிப் பானர்மேன்
- திவான் பகதூர் பிரிஜ்மோகன் நாத்
- எலியட் ஜேம்ஸ் டோவல் கோலின்
- மார்தாண்ட சிங் தேவ்
# ரேவா சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- பகேல்கண்ட்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# கனக் சாகா

**கனக் சாகா** (*Kanak Saha*) என்பவர் இந்திய வானியல் இயற்பியலாளர் ஆவார். இவர் பல்கலைக்கழகங்களுக்கான வானியல், வானியற்பியல் மையம் வானியற்பியல் இணைப் பேராசிரியராக உள்ளார். இவரது ஆராய்ச்சி ஆரம்பக்கால பிரபஞ்சத்தில் விண்மீன் திரள்களின் உருவாக்கம் மற்றும் அவற்றின் பரிணாமம் ஆகியவையாகும். இந்திய அரசின் அறிவியல் மற்றும் தொழிலக ஆய்வு மன்றம் வழங்கும் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்திற்கான சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர் விருதினை 2021ஆம் ஆண்டு இவரது இயற்பியல் ஆய்வு பங்களிப்பிற்காக வழங்கியது.
# கனக் சாகா

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி

கனக் சாகா மேற்கு வங்காளத்தில் உள்ள கூச் பெஹாரில் பிறந்தார். சாகா 1998-ல் இசுகாட்லாந்து தேவாலய கல்லூரியில் இளம் அறிவியல் பட்டம் இயற்பியலில் பெற்றார். இவர் முது அறிவியல் பட்டத்தினை 2001-ல் பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்திலும் 2008ஆம் ஆண்டு முனைவர் பட்டத்தினை இந்திய அறிவியல் நிறுவனத்தில் பெற்றார்.
# ததியா இராச்சியம்

**ததியா இராச்சியம்** (**Datia State** இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் வடமேற்கில் உள்ள புந்தேல்கண்ட் பகுதியில் உள்ள ததியா மாவட்டப் பகுதிகளை கொண்டிருந்தது. 1911-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, ததியா இராச்சியம் 5,500 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 53,756 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இந்த இராச்சியத்தில் புந்தேலி மொழி பேசப்பட்டது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 15 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# ததியா இராச்சியம்

## வரலாறு

ஓர்ச்சா பகுதியை ஆண்ட இராஜபுத்திர குலத்தின் புந்தே வம்சத்தினரின் வழித்தோன்றல்கள் கிபி 1626-இல் ததியா இராச்சியத்தை நிறுவினர். மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த ததியா இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற ததியா இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி, புந்தேல்கண்ட் முகமையின் கீழ் சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.
இது ஐக்கிய மாகாணத்தின் குவாலியர் முகமையின் செயல்பட்டது. ததியா இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 15 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி ததியா இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ததியா இராச்சியம் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# ததியா இராச்சியம்

## ஆட்சியாளர்கள்

- 1626 - 1656: இராவ் பகவான் சிங்
- 1656 - 1683: இராவ் சுபா கரண் சிங்
- 1683 - 1706: இராவ் தால்பால் சிங்
- 1706 – 1733: இராவ் ராமச்சந்திர சிங்
- 1733 – 1762: இராவ் இந்திரஜித் சிங்
- 1762 – 1801: இராவ் சத்துருஜித் சிங்
- 1801 – 1839: இராஜா பரிசத் சிங்
- 1839 – 20 நவம்பர் 1857: இராஜா பிஜாய் சிங்
- 1857 – 1865: இராஜா பவானி சிங்
- 1865 – சூலை 1907: மகாராஜா பவானிசிங் ஜுதேவ் பகதூர்
- 5 ஆகஸ்டு 1907 – 15 ஆகஸ்டு 1947: மகாராஜா கோவிந்த் சிங் ஜுதேவ் பகதூர்
# ததியா இராச்சியம்

## இதனையும் காண்க

- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
- புந்தேல்கண்ட் முகமை
- புந்தேல்கண்ட்
# மதுரை - திருநெல்வேலி இருப்புப்பாதை

**மதுரை-திருநெல்வேலி இருப்புப்பாதை தடம்** (*Madurai–Tirunelveli line*) என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் மதுரை மற்றும் திருநெல்வேலி நகரங்களை இணைக்கும் தொடருந்து தடமாகும். 1 சனவரி 1876 அன்று இப்பாதை பொதுப் பயணத்திற்கு திறந்து வைக்கப்பட்டது. இந்த தொடருந்து பாதை தெற்கு ரயில்வேயின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. இது 157.1&nbsp;கி.மீ. தூரத்தை உள்ளடக்கியது. இந்த பாதையானது திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி, விருதுநகர், மதுரை ஆகிய மாவட்டங்களை உள்ளடக்கி செல்கிறது. இந்த பாதையில் இயங்கும் பெரும்பாலான தொடர் வண்டிகளின் வேக வரம்பு மணிக்கு 100 கி.மீ. ஆகும்.
# மதுரை - திருநெல்வேலி இருப்புப்பாதை

## வரலாறு

1 சனவரி 1876 அன்று இப்பாதை பயண்பாட்டிற்கு திறந்து வைக்கப்பட்டது. மீட்டர் கேஜ் பாதையை அகல பாதையாக்கும் பணிகள் 4 ஆகத்து 1981 அன்று நிறைவடைந்தது. இந்த வழித்தடத்தை மின்மயமாக்கும் பணி சனவரி 2010-ல் தொடங்கி சனவரி 2015-ல் நிறைவடைந்தது. 3 சனவரி 2015 முதல் முழுமையாக மின்மயமாக்கப்பட்டது. இப்பாதையை இரட்டை வழித்தடமாக மாற்றும் பணி ச்அனவரி 2018-ல் தொடங்கி மார்ச் 2023-ல் முடிந்தது.
# மதுரை - திருநெல்வேலி இருப்புப்பாதை

## தொடர்வண்டி நிலையங்கள்

இந்த வழித்தடத்தில் மொத்தம் 18 தொடர்வண்டி நிலையங்கள் உள்ளன. இவற்றில் முக்கியமானவை மதுரை சந்திப்பு, விருதுநகர் சந்திப்பு, சாத்தூர், கோவில்பட்டி மற்றும் திருநெல்வேலி சந்திப்பு.  
| 1 | **மதுரை சந்திப்பு** | **MDU** | A1 | NSG2 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 | திருப்பரங்குன்றம் | TDN | D | NSG5 |  |
| 3 | திருமங்கலம் | TMQ | D | NSG5 |  |
| 4 | சிவரக்கோட்டை | SVK | E | NSG6 |  |
| 5 | கள்ளிக்குடி | KGD | E | NSG6 |  |
| 6 | **விருதுநகர் சந்திப்பு** | **VPT** | A | NSG4 |  |
| 7 | துலுக்கப்பட்டி | TY | E | NSG6 |  |
| 8 | சாத்தூர் | SRT | B | NSG5 |  |
| 9 | நல்லி | NLL | E | NSG6 |  |
| 10 | கோவில்பட்டி | CVP | A | NSG4 |  |
| 11 | குமாரபுரம் | KPM | E | NSG6 |  |
| 12 | கடம்பூர் | KDU | E | NSG6 |  |
| 13 | இளவேலங்கள் | IVL | E | NSG6 |  |
| 14 | **வாஞ்சி மணியாச்சி சந்திப்பு** | **MEJ** | D | NSG5 |  |
| 15 | நாரைக்கிணறு | NRK | E | NSG6 |  |
| 16 | கங்கைகொண்டான் | GDN | E | NSG6 |  |
| 17 | தாழையூத்து | TAY | E | NSG6 |  |
| 18 | **திருநெல்வேலி சந்திப்பு** | **TEN** | A | NSG3 | } |
# மதுரை - திருநெல்வேலி இருப்புப்பாதை

## திட்டங்கள் மற்றும் மேம்பாடு

- திருமங்கலம்-வாஞ்சி மணியாச்சி மற்றும் வாஞ்சி மணியாச்சி-திருநெல்வேலி ஆகிய பகுதிகளில் ரயில்கள் 110கி.மீ வேகத்தில் இயங்குவதற்கான பாதையை பலப்படுத்தும் பணிகள் நிறைவடைந்துள்ளன.  
இதில் வேகத்தினை அதிகரிப்பதற்கான பணிகளில் முழுமையாக தண்டவாளப் புதுப்பித்தல், பாலங்களை வலுப்படுத்துதல், சாத்தியமான இடங்களில் வளைவுகளைத் தளர்த்துதல், அதிக அத்துமீறல் உள்ள இடங்களில் தடுப்புகள் அல்லது சுவர்களைக் கட்டுதல், தானியங்கி சிக்னலிங் / இரட்டை தொலைதூர சிக்னல்களை வழங்குவதன் மூலம் சிக்னலிங் அமைப்பை மேம்படுத்துதல் மற்றும் மேலே செல்லும் மின்சார கம்பிகளின் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும். இதன் மூலம் வேக கட்டுப்பாட்டினை முறையாக நீக்குதல் ஆகியவை அடங்கும்.
# தார் சமஸ்தானம்

**தார் இராச்சியம்** (**Dhar State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் கிழக்கில் உள்ள தார் மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் வடக்கில் ரத்லம் சமஸ்தானம், கிழக்கில் குவாலியர் சமஸ்தானம் மற்றும் இந்தூர் சமஸ்தானம், தெற்கில் பர்வானி சமஸ்தானம், மேற்கில் ஜாபூவா சமஸ்தானம் இருந்தது. 1941-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, தார இராச்சியம் 1,798 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 2,53,210 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 15 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# தார் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

மராத்தியப் பேரரசின் படைத்தலைவராக இருந்த உதய் ராவ் பவார் 1730-இல் தார் இராச்சியத்தை நிறுவினார். மராத்தியப் பேரரசில் 1730-ஆம் ஆண்டு முதல் சிற்றரசாக இருந்த தார் இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற தார் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது மத்திய இந்திய முகமையில் உள்ள போபவார் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. 1857 சிப்பாய்க் கிளர்ச்சி காரணமாக 19 சனவரி 1858 அன்று தார் இராச்சியம் கலைக்கப்பட்டது. பின்னர் மீண்டும் 1 மே 1860 அன்று தார் இராச்சியம் செயல்பட பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு அனுமதித்தது.
தார் இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 15 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, தார் இராச்சியம் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# தார் சமஸ்தானம்

## ஆட்சியாளர்கள்

| 1728 | 1732 | ராஜா உதய் I பவார் |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1732 | 1736 | ராஜா ஆனந்த் I பவார் | (b. ... – 1749) |
| 1736 | 1761, 6 சனவரி | இராஜா யஷ்வந்த் I பவார் | (1724–1761) |
| 1761, 6 சனவரி | 1782 | ராஜா காந்தே பவார் | (1758 – 1782) |
| 1782 | 1807, 10 சூன் | ராஜா ஆனந்த் II பவார் | (1782–1807) |
| 1807, டிசம்பர் | 1810 | ராமச்சந்திர ராஜா I பவார் | (1807–1810) |
| 1807, டிசம்பர் | 1810 | மைனா பாய் (பெண்) (அரசப்பிரதிநிதி) |  |
| 1810 | 1833, அக்டோபர் | இராஜா ராமச்சந்திரா II பவார் | (1805–1833) |
| 1834, 21 ஏப்ரல் | 1857, 23 மே | ராஜா யஷ்வந்த் II பவார் | (1823–1857) |
| 1857, 23 மே | 1858, 19 சனவரி | இராஜா ஆனந்த் III பவார் (முதல் முறை) | (1844–1898) |
| 1858, 19 சனவரி | 1860, 1 மே | இராச்சியம் கலைக்கப்பட்டது. |  |
| 1860, 1 மே | 1898, 29 சூலை | ராஜா ஆனந்த் III பவார் (இரண்டாம் முறை) | (1844–1898) |
| 1898, 29 சூலை | 1926 | இராஜா உதய் II பவார் | (1886–1926) |
| 1926 | 1931 | இலக்குமி பாய் (பெண்) அரசப்பிரதிநிதி |  |
| 1926 | 1989 | ராஜா ஆனந்த் IV பவார் | (1920–1989) |
# தார் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- தார் மாவட்டம்
- மத்திய இந்திய முகமை
- போபவார் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# ஓர்ச்சா சமஸ்தானம்

**ஓர்ச்சா இராச்சியம்** (**Orchha State**)இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது மத்திய இந்தியாவின் புந்தேல்கண்ட் பகுதியில், தற்கால மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் திகம்கர் மாவட்டம் மற்றும்நிவாரி மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இந்த இராச்சியத்தை இராசபுத்திர குலத்தினர் ஆட்சி செய்தனர். இதன் தலைநகரகளாக ஓர்ச்சா மற்றும் திகம்கர் நகரங்கள் இருந்தது. ஓர்ச்சாவில் சதுர்புஜக் கோயிலை நிறுவியவர் ஓர்ச்சா இராணி ஆவார்.ஓர்ச்சா கோட்டை வளாகம் 16-ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது. முடியாட்சியுடன் விளகிய ஓர்ச்சா இராச்சியம் 1811-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய கம்பெனி ஆட்சியின் கீழ் இருந்த புந்தேல்கண்ட் முகமையின் கீழ் சுதேச சமஸ்தான ஆகியது. இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் ஓர்ச்சா இராச்சியம் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் திகம்கர் மாவட்டம் & நிவாரி மாவட்டங்களாக உள்ளது.  
1908-ஆம் ஆண்டில் ஓர்ச்சா இராச்சியம் 5,400 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 3,21,364 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 15 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# ஓர்ச்சா சமஸ்தானம்

## வரலாறு

வின் 344 அடி உயர சதுர்புஜக் கோயில்]]
ஓர்ச்சா இராச்சியத்தை 1531-ஆம் ஆண்டில் இராசபுத்திர குலத்த்தைச் சேர்ந்த ருத்திர பிரதாப் சிங் என்பவரால் பேட்வா ஆற்றின் கரையில் நிறுவப்பட்டது.இது முகலாயப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்த ஓர்ச்சா இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற ஓர்ச்சா இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது 1936-ஆம் ஆண்டு வரை மத்திய மாகாணத்தின் கீழ் செயல்பட்டது. பின்னர் ஐக்கிய மாகாணத்துடன் இணைக்கப்படது. ரேவா இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 15 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இராச்சியம் 1950-ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஓர்ச்சா இராச்சியம் மத்திய பிரதேச மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
ப் படைகள் ஓர்ச்சாவை கைப்பற்றுதல், அக்டோபர் 1635]]
# ஓர்ச்சா சமஸ்தானம்

## ஆட்சியாளர்கள்

- ருத்திர பிரதாப் சிங் (1501–1531)
- பாரதி சந்த் (1531–1554)
- ராம் ஷா (1592–1605)
- ஜுஜார் சிங்[ (1626/7–1635) (brother of Hardaul Singh)
- தேவி சிங் (1635–1641) (brother of Jhujhar Singh)
- பாகர் சிங் (1641–1653)
- சுஜன் சிங் (1653–1672)
- இந்திரமணி சிங் (1672–1675)
- ஜஸ்வந்த் சிங் (1675–1684)
- பகவத் சிங் (1684–1689)
- உதய் சிங்(1689–1735)
- பிரிதிவி சிங் (1735–1752)
- சன்வந்த் சிங் (1752–1765)
- ஹாத்தி சிங் (1765–1768)
- மான் சிங் (1768–1775)
- பாரதி சிங் (1775–1776)
- விக்ரம்ஜித் மகேந்திரா (1776–1817)
- தரம் பால் (1817–1834)
- தாஜ் சிங் (1834–1842)
- சூர்ஜன் சிங்(1842–1848)
- ஹமிர் சிங் (1848–1865) (இராணி லதாய் சர்க்கர் அரசப்பிரதிநிதி)
- ஹமிர் சிங் (1865–1874) (இராணி லதாய் சர்க்கர் அரசப்பிரதிநிதி)
- பிரதாப் சிங்(1874–1930)
- வீர் சிங் II (4 மார்ச் 1930 – 1 சனவரி 1950)
# ஓர்ச்சா சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- சதுர்புஜக் கோயில்
- ஓர்ச்சா கோட்டை வளாகம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சீரியம்(IV) ஐதராக்சைடு

**சீரியம்(IV) ஐதராக்சைடு** (*Cerium(IV) hydroxide*) என்பது Ce(OH)<sub>4</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். சீரிக் ஐதராக்சைடு என்ற பெயராலும் இச்சேர்மம் அழைக்கப்படுகிறது. மஞ்சள் நிறத்தில் தூளாகக் காணப்படும் சீரியம்(IV) ஐதராக்சைடு தண்ணீரில் கரையாது. ஆனால் செறிவூட்டப்பட்ட அடர் அமிலங்களில் கரையும்.
# சீரியம்(IV) ஐதராக்சைடு

## தயாரிப்பு முறை

சீரியம் (III) கார்பனேட்டை அசிட்டிக் அமிலத்துடன் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்து தொடர்ந்து இவ்வினைக்கலவை ஐதரசன் பெராக்சைடு உதவியால் ஆக்சிசனேற்றம் செய்யப்படுகிறது. பின்வரும் வினைகள் நிகழ்கின்றன:
: Ce<sub>2</sub>(CO<sub>3</sub>)<sub>3</sub> + 6 CH<sub>3</sub>COOH → 2 Ce(CH<sub>3</sub>COO)<sub>3</sub> + 3 CO<sub>2</sub>↑ + 3 H<sub>2</sub>O
: 2 Ce(CH<sub>3</sub>COO)<sub>3</sub> + 3 H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> + 4 H<sub>2</sub>O → 2 Ce(OH)<sub>3</sub>(OOH) + 6 CH<sub>3</sub>COOH
: CH<sub>3</sub>COOH + NaOH → CH<sub>3</sub>COONa + H<sub>2</sub>O
: 2 Ce(OH)<sub>3</sub>(OOH) → 2 Ce(OH)<sub>4</sub>↓ + O<sub>2</sub>↑.
நிகர வினை：
: Ce<sub>2</sub>(CO<sub>3</sub>)<sub>3</sub> + 6 CH<sub>3</sub>COOH + 3 H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> + 6 NaOH —<u><sup>343 K</sup></u>→ 2 Ce(OH)<sub>4</sub> + 6 CH<sub>3</sub>COONa + O<sub>2</sub>↑ + 3 CO<sub>2</sub>↑ + 5 H<sub>2</sub>O
சீரியம்(III) நைட்ரேட்டை மூலப்பொருளாகப் பயன்படுத்தினாலும் இதேபோன்ற வினையே நிகழ்கிறது:
: 2 Ce(NO<sub>3</sub>)<sub>3</sub> + 3 H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> + 6 NH<sub>3</sub>·H<sub>2</sub>O → 2 Ce(OH)<sub>3</sub>(OOH)↓ + 6 NH<sub>4</sub>NO<sub>3</sub> + 2 H<sub>2</sub>O
: Ce(OH)<sub>3</sub>(OOH) —<u><sup>Δ</sup></u>→ 2 Ce(OH)<sub>4</sub>↓ + O<sub>2</sub>↑
Ce<sup>4+</sup> கரைசலில் சோடியம் ஐதராக்சைடு அல்லது அம்மோனியம் ஐதராக்சைடு கரைசலைச் சேர்ப்பதன் மூலமும் சீரியம் (IV) ஐதராக்சைடு தயாரிக்கலாம். CeO2·xH2O, (x = 0.5–2) என ஒரு நீரேற்றாக விவரிக்கப்படும் ஊன்பசைக்குரிய வீழ்படிவாக இது பெறப்படுகிறது. NaOH இல் கரையாத Ce<sup>4+</sup> உப்பைக் கொதிக்க வைப்பதால் சிறுமணிகளாக Ce(OH)<sub>4</sub> கிடைக்கிறது.
# உலக இதய கூட்டமைப்பு

**உலக இதய கூட்டமைப்பு** (*World Heart Federation*) என்பது சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெனீவாவினைத் தளமாகக் கொண்ட ஒரு அரசு சாரா அமைப்பாகும். இந்த அமைப்பு 1972ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது.
# உலக இதய கூட்டமைப்பு

## வரலாறு

1978ஆம் ஆண்டில் பன்னாட்டு இதயவியல் சங்கம் பன்னாட்டு இதயவியல் கூட்டமைப்புடன் (இது 1970 இல் நிறுவப்பட்டது) இணைந்து பன்னாட்டுச் சங்கம் மற்றும் இதயவியல் கூட்டமைப்பாக உருவாகியது. இந்த அமைப்பின் பெயரானது 1998-இல் உலக இதய கூட்டமைப்பு என்று மாறியது.
# உலக இதய கூட்டமைப்பு

## மாநாடு

இந்த கூட்டமைப்பு உலக இதயவியல் மாநாட்டை நடத்துகிறது. 1933-ல் ப்ராக் நகரில் இதயநோய் நிபுணர்களின் பூர்வாங்க மற்றும் சற்றே முறைசாரா பன்னாட்டுக் கூட்டம் நடைபெற்றது, ஆனால் நாசிசம் மற்றும் இரண்டாம் உலகப் போரின் காரணமாக 1946ஆம் ஆண்டு வரை நடைபெறவில்லை. 1946ஆம் ஆண்டுதான் மெக்சிகோ நகரில் இதயவியல் மாநாடு நடைபெற்றது. முதல் உலக மாநாடு 1950ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது.  
முதல் உலக இதயவியல் மாநாடு 1950ஆம் ஆண்டு செப்டம்பரில் பாரிசில் பன்னாட்டு இதயவியல் சங்கத்தின் ஆதரவுடன் கூட்டப்பட்டது. இந்நிறுவனம் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிறுவப்பட்டது. அடுத்தடுத்த மாநாடுகள் 2006 வரை நான்கு வருட இடைவெளியில் நடத்தப்பட்டன. பின்னர் இரண்டு வருட இடைவெளியில் மாநாடுகள் நடத்தப்பட்டன. உலக இதய தினம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் 29 அன்று கொண்டாடப்படுகிறது.
# யூரோப்பியம்(II) புளோரைடு

## தயாரிப்பு முறை

யூரோப்பியம்(III) புளோரைடை உலோக யூரோப்பியத்துடன் அல்லது ஐதரசன் வாயுவுடன் சேர்த்து ஒடுக்க வினைக்கு உட்படுத்தி யூரோப்பியம்(II) புளோரைடு தயாரிக்கப்படுகிறது.  
:2EuF<sub>3</sub> + Eu ---> 3EuF<sub>2</sub>
:2EuF<sub>3</sub> + H<sub>2</sub> ---> 2EuF<sub>2</sub> + 2HF
# யூரோப்பியம்(II) புளோரைடு

## பண்புகள்

யூரோப்பியம்(II) புளோரைடு அடர் மஞ்சள் நிறத் திண்மமாக புளோரைட்டு கட்டமைப்பில் காணப்படுகிறது.
# யூரோப்பியம்(III) புளோரைடு

**யூரோப்பியம்(III) புளோரைடு** (*Europium(III) fluoride*) என்பது EuF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும்.
# யூரோப்பியம்(III) புளோரைடு

## தயாரிப்பு முறை

யூரோப்பியம்(III) நைட்ரேட்டுடன் அமோனியம் புளோரைடைச் சேர்த்து வினைப்படுத்தினால் யூரோப்பியம்(III) புளோரைடு உருவாகிறது.:
: Eu(NO<sub>3</sub>)<sub>3</sub> + 3 NH<sub>4</sub>F → EuF<sub>3</sub> + 3 NH<sub>4</sub>NO<sub>3</sub>
யூரோப்பியம்(III) அசிட்டேட்டை டெட்ராபுளோரோபோரேட்டை எதிர்மின் அயனியாகக் கொண்டுள்ள அயன நீர்மத்துடன் சேர்த்து நுண்ணலை கதிர்வீச்சுக்கு உட்படுத்துவதன் மூலம் யூரோப்பியம்(III) புளோரைடு மீநுண் துகள்களைப் பெறலாம்.
# எசுபார்த்தாவின் லைகர்கசு

**லைகர்கசு** (*Lycurgus*, (; ; கி.மு. 820 ) என்பவர் தெல்பியில் உள்ள அப்பல்லோ கோயில் பூசாரியின் அனுமதிக்கு இணங்க எசுபார்தா சமுதாயத்தின் இராணுவம் சார்ந்த சீர்திருத்தத்தை நிறுவிய எசுபார்த்தாவின் அரை-தொன்ம சட்டமியற்றியவர் ஆவார். இவரது அனைத்து சீர்திருத்தங்களும் மூன்று எசுபார்த்தன் நற்பண்புகளை ஊக்குவித்தன. அவை சமத்துவம் (குடிமக்கள் இடையில்), இராணுவ சமுதாயம், சிக்கனம் ஆகியவை ஆகும்.  
இவர் பண்டைய வரலாற்றாசிரியர்கள் மற்றும் தத்துவவாதிகளான எரோடோட்டசு, செனபோன், பிளேட்டோ, பாலிபியசு, புளூட்டாக், எபிக்டெட்டசு ஆகியோரால் குறிப்பிடப்படுகிறார். லைகர்கசு என்பவர் உண்மையில் வரலாற்றில் வாழ்ந்த நபரா என்பது தெளிவாக இல்லை; இருப்பினும், பல பண்டைய வரலாற்றாசிரியர்கள் இவர் சமூக மற்றும் இராணுவவாத சீர்திருத்தங்களை உருவாக்கியவர் என்று நம்பினர் - குறிப்பாக கிரேட் ரேட்ரா - இது எசுபார்த்தன் சமுதாயத்தை மாற்றியது.
# எசுபார்த்தாவின் லைகர்கசு

## வாழ்க்கை வரலாறு

### ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

லைகர்கசைப் பற்றிய பெரும்பாலான தகவல்கள் புளூட்டார்க்கின் "லைஃப் ஆஃப் லைகர்கஸ்" (பேராலல் *லைவ்சின்* ஒரு பகுதி) என்பதிலிருந்து வந்தவை. இது ஒரு உண்மையாக வாழ்க்கை வரலாற்றை விட நிகழ்வுகளின் தொகுப்பாகும். லைகர்கசைப் பற்றி உறுதியாக எதுவும் அறிய முடியாது என்று புளூடார்சு தானே குறிப்பிடுகிறார். ஏனென்றால் வெவ்வேறு எழுத்தாளர்கள் இவரைப் பற்றிய மாறுபட்ட தகவல்களை வழங்குகின்றனர். லைகர்கசு என்பவர் உண்மையில் இருந்தவரா அல்லது இல்லாதவரா என்பதை உறுதியாக கூறமுடியாது - "லைகோர்கோஸ்" என்பது அப்பல்லோ கடவுளின் அடைமொழியாக இருக்கலாம், ஏனெனில் அவர் ஆரம்பகால எசுபார்த்தாவில் வணங்கப்பட்டார். மேலும் பின்னர் தொன்மகதைகளில் கடவுளின் இந்த அம்சத்தை ஒரு புத்திசாலித்தனமான மனிதர்மீது ஏற்றி அவரே சட்டத்தை அளித்தவராக மாற்றியதாக இருக்கலாம். என்றாலும் எசுபார்த்தாவின் அரசின் அடையாள நிறுவனராக இவர் அதன் பல சமூக மற்றும் அரசியல் நிறுவனங்களின் துவக்கியாக பார்க்கப்பட்டார். எலிசின் இஃபிடோஸ் இருந்த அதே காலத்தில் லிகர்கசு உயிருடன் வாழ்ந்ததாகவும், கிமு 776 இல் அவருடன் பண்டைய ஒலிம்பிக் போட்டிகளை மீண்டும் தொடங்கினார் என்றும் சிலர் நம்பினர். மேலும் இவர் ஓமர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே வாழ்ந்ததாகவும், அவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் ஒருவரையொருவர் அறிந்திருந்ததாகவும் கருதப்பட்டது. இருப்பினும், இது சட்டங்கள் இயற்றப்படுவதற்கு முன் வாழ்ந்த லிகர்கசு என்ற பெயருடைய வேரொரு மனிதராக இருக்கலாம்.  
லைகர்கசு வாழ்ந்த காலம் குறித்து பண்டைய மற்றும் நவீன எழுத்தாளர்கள் கிமு 10 ஆம் நூற்றாண்டு மற்றும் கிமு 6 ஆம் நூற்றாண்டு என மாறுபட்டுள்ளனர். சில அறிஞர்கள் மிகவும் நம்பத்தகுந்த காலத்தை துசிடிடிசு குறிப்பிடுவதாகக் கருதுகின்றனர். அவர் தனது காலத்தில் எசுபார்த்தாவின் அரசியலமைப்பு நானூறு ஆண்டுகள் பழமையானது என்று கூறினார்; இது லைகர்கசின் காலத்தைக் குறிக்கும், அல்லது குறைந்தபட்சம் அவருக்குக் கூறப்பட்ட அரசியல் சட்ட சீர்திருத்தங்கள், கிமு 9 ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசி காலாண்டில் நிகழ்ந்திருக்கலாம்.  
லைகர்கசின் அண்ணனான அரசர் இறந்தபோது லைகர்கசு ஆட்சிக்கு வந்ததாக கூறப்படுகிறது. லைகர்கசின் அண்ணன் இறக்கும்போது அவரின் மனைவி கர்ப்பிணியாக இருந்தார். அண்ணிக்கு குழந்தை பிறந்ததும், லைகர்கசு அந்தக் குழந்தைக்கு சாரிலாஸ் ("மக்களின் மகிழ்ச்சி") என்று பெயரிட்டு தனது அரச பதவியை குழந்தைக்கு மாற்றி கொடுத்தார். அதன்பிறகு இவர் தன் அண்ணன் மகன் சாரிலாசின் பாதுகாவலராகவும், இராசப்பிரதிநிதியாகவும் இருந்து எசுபார்த்தாவை ஆண்டார். இளைய அரசரின் தாயும் அவரது உறவினர்களும் லைகர்கர்சு மீது பொறாமைப்பட்டு வெறுத்தனர். இவரே சாரிலாசின் மரணத்திற்கு காரணமான சதி செய்வதாக அவதூறாக குற்றம் சாட்டினர்.
# எசுபார்த்தாவின் லைகர்கசு

## வாழ்க்கை வரலாறு

### பயணங்கள்

குழந்தைக்கு ஏதாவது நேர்ந்தால் தன்மீது ஏற்படும் பழிக்கு அஞ்சி லைகர்சு அதை தவிர்ப்பதற்காக, சாரிலாசு வளர்ந்து, வாரிசாக ஒரு ஒரு மகனைப் பெறும் வரை பயணங்களை மேற்கொள்வது என்று முடிவு செய்கிறார். எனவே, லைகர்கசு தனது அதிகாரங்களை அனைத்தையும் துறந்து, புகழ்பெற்ற தன் பயணங்களைத் தொடங்கினார். இவரது முதல் இலக்கு கிரீட் ஆகும், அது எசுபார்த்தா போன்று ஒரு டோரியர் நிலம் ஆகும். அங்கு இவர் மினோசின் சட்டங்களைக் கற்றார். இந்த நேரத்தில் அவர் தேல்ஸ் என்ற இசையமைப்பாளரைச் சந்தித்தார். அவருடைய இசை வெகுமக்களை அமைதிப்படுத்தக்கூடியது. அது கேட்போரை சிறந்த மனிதர்களாக ஆகத் தூண்டியது. எசுபார்த்தன் மற்றும் கிரெட்டான் கல்வி நிறுவனங்கள் உண்மையில் பொதுவான குணாதிசயங்களைக் கொண்டிருந்தன. எசுபார்த்தா மற்றும் கிரீட்டின் பொதுவான டோரியன் மரபுரிமை காரணமாக பொதுவாக இது போன்ற ஒற்றுமைகள் அதிகம் இருந்தன. அதன் பிறகு அயோனியன் கிரேக்கர்களின் தாயகமான ஆசிய மைனருக்கு பயணம் செய்தார் இவர், அயோனியர்களின் ஆடம்பரமான வாழ்க்கை முறையை டோரியன்களின் கடுமையான மற்றும் ஒழுக்கமான பண்பாட்டுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க ஏதுவாக இருந்தது. லைகர்கஸ் எகிப்து, எசுபானியா மற்றும் இந்தியா வரை பயணித்தார் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். அயோனியாவில், லைகர்கசு ஓமரின் படைப்புகளைக் கண்டுபிடித்தார். லைகுர்கர்சு ஓமரின் சிதறிய துண்டுகளை தொகுத்து, ஓமரின் காவியங்களில் உள்ள அரசியற் கலை மற்றும் அறநெறி பற்றிய பாடங்கள் பரவலாக அறிவதை உறுதி செய்தார். புளூடார்ச்சின் கூற்றுப்படி, எகிப்தியர்களை லைகர்கசு பார்வையிட்டதாகக் கூறுகிறார்கள், மேலும் இவர் எகிப்தியர்களிடமிருந்து இராணுவ தரப்பினரை சிறு தொழிலாளர் வர்கத்திடமிருந்து பிரிக்கும் யோசனையைப் பெற்றார். இதனால் பிற்கால எசுபார்தன் சமுதாயத்தை செம்மைப்படுத்தினார். இதில் எசுபார்தன்கள் கைவினைப் பொருட்களில் பயிற்சி பெற அனுமதிக்கப்படவில்லை.
# எசுபார்த்தாவின் லைகர்கசு

## வாழ்க்கை வரலாறு

### எசுபார்த்தாவுக்குத் திரும்புதல்

லைகர்கசு இல்லாததால் வருத்தமுற்ற எசுபார்தன்கள் அவருக்கு கடிதம் எழுதி அவரை திரும்பி வரும்படி கெஞ்சினார்கள். அவர்கள் கூற்றின் படி, லைகர்கசு மட்டுமே அவர்களின் இதயத்தில் மன்னராக இருந்தார். இவர் ஆட்சி செய்வதில் சிறப்பான இயல்பு, கீழ்ப்படியவைக்கும் திறமை போன்றவற்றைக் கொண்டிருந்தார். எசுபார்தன் மன்னர்கள் கூட லைகர்கசு திரும்பி வரவேண்டும் என்று விரும்பினர். ஏனென்றால் மக்களிடமிருந்து தங்களைப் பாதுகாக்கக்கூடிய ஒருவராக அவர்கள் இவரைக் கண்டனர்.  
எசுபார்த்தாவில் சில அடிப்படை மாற்றங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என்று லிகர்கசு ஏற்கனவே முடிவு செய்திருந்தார். இவர் திரும்பி வந்ததும், சட்டங்களை மட்டும் மாற்றியமைக்கவில்லை, மாறாக, மிகுதியான மாற்றங்களைச் செயல்படுத்த , புத்திசாலித்தனமான எபோர்களின் (எசுபார்த்தாவின் அரசவையின் அதிகாரம் கொண்ட நபர்கள் அடங்கிய குழு) முன்மாதிரியைப் பின்பற்றினார்.
# எசுபார்த்தாவின் லைகர்கசு

## வாழ்க்கை வரலாறு

### லைகர்கசு மற்றும் டெல்பியின் ஆரக்கிள்

எசுபார்தன் சமுதாயத்தில், முக்கிய முடிவுகளின்போது தெல்பியின் ஆரக்கிள் (தெல்பியில் உள்ள அப்போலோ கோயிலின் தலைமை பூசாரி) வழிகாட்டுதலுக்காகவும் கணிப்புகளுக்காகவும் அடிக்கடி ஆலோசிக்கப்பட்டது. கிரீட்டிலிருந்து லிகர்கசு திரும்பிய பிறகு, எசுபாத்தன் சமூகத்தில் புதிய மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவதற்கு முன், அதற்கான வழிகாட்டுதலுக்காக தெல்பியின் ஆரக்கிளைக் கலந்தாலோசிக்க முடிவு செய்தார். ஆரக்கிளின் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றால், தெல்பியின் ஆரக்கிள் பெற்றுள்ள நற்பெயரின் காரணமாக அதிக ஆதரவு கிடைக்கும் என்பதை லைகர்கசு அறிந்திருந்தார். ஆரக்கிள் லைகர்கசிடம், "அவரது பிரார்த்தனைகள் கேட்கப்பட்டன, லைகர்கசின் சட்டங்களைக் கடைப்பிடித்த அரசு உலகில் மிகவும் பிரபலமானதாக மாறும்" என்று கூறினார். அத்தகைய ஒப்புதலுடன், லைகர்கசு எசுபார்த்தாவின் முன்னணி மனிதர்களிடம் சென்று அவர்களின் ஆதரவையும் பெற்றார். லைகர்கசு கொண்டு வந்த சட்டங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கு ஆரக்கிள் முக்கியப் பங்கு வகித்தார்.
# எசுபார்த்தாவின் லைகர்கசு

## வாழ்க்கை வரலாறு

### இறப்பு

புளூட்டாக்கின் *லைவ்ஸ்* மற்றும் பிற ஆதாரங்களின்படி, லைகர்கசு தனது சீர்திருத்த சட்டங்களில் நம்பிக்கை கொண்டபோது, அப்பல்லோவுக்கு பலிகொடுக்க தெல்பியில் உள்ள ஆரக்கிளுக்குச் செல்வதாக அறிவித்தார். இருப்பினும், தெல்பிக்குச் செல்வதற்கு முன், இவர் எசுபார்த்தாவின் மக்களைக் கூட்டி, மன்னர்கள் மற்றும் ஜெரோசியா உட்பட அனைவரையும் இவர் திரும்பும் வரை இவரது சட்டங்களைக் கடைப்பிடிப்பதாக உறுதிமொழி எடுக்கச் செய்தார். பின்னர் இவர் தெல்பிக்கு பயணத்தை மேற்கொண்டார். மேலும் தெல்பியில் உள்ள அப்போலோ கோயில் தலைமை பூசாரியான ஆரக்கிளின் ஆலோசனையைப் பெற்றார். இவருடைய சட்டங்கள் மிகச் சிறந்தவை என்றும், அது பின்பற்றும் மக்களைப் பிரபலமாக்கும் என்றும் கூறினர். அதன் பின்னர் இவர் வரலாற்றிலிருந்து மறைந்தார். ஒரு விளக்கமாக கூறப்படுவது என்னவென்றால், தன் சட்டங்களால் திருப்தி அடைந்த இவர் வீடு திரும்புவதற்குப் பதிலாக பட்டினிகிடந்து இறந்தார். இதன்வழியாக தான் முன்பே பெற்ற உறுதிமொழி மூலமாக எசுபார்த்தாவின் குடிமக்கள் தனது சட்டங்களை காலவரையின்றி தொடர்ந்து கடைப்பிடிப்பதைக் கட்டாயமாக்கினார். இவர் பின்னர் எசுபார்த்தாவில் நாயகனாக வழிபடப்பட்டார். மேலும் எசுபார்தன்கள் இவர் மீது வைத்த அதிக மரியாதையைத் தக்க வைத்துக் கொண்டார்.
# எச். கே. பைரோதியா விருதுகள்

**எச். கே. பைரோதியா விருதுகள்** (*H. K. Firodia Awards*) என்பது அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் சிறந்து விளங்கும் இந்தியர்களுக்கு ஆண்டுதோறும் எச். கே. பைரோதியா அறக்கட்டளையால் வழங்கப்படுகிறது . எந்தவொரு அறிவியல் துறையிலும் இந்திய அறிவியலாளர்களின் சாதனைகளை அங்கீகரிப்பதற்காகவும், இளம் இந்தியர்களிடையே அறிவியல் உணர்வை ஊக்குவிக்கும் நோக்கத்திற்காகவும் இந்த விருதுகள் 1996-ல் தொடங்கப்பட்டன.  
புனேயில் நடைபெறும் விழாவில், கபில் சிபல், முகேசு அம்பானி, வர்கீஸ் குரியன் போன்ற முக்கிய விருந்தினர்களால் விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன.
# எச். கே. பைரோதியா விருதுகள்

## விருது

எச். கே. பைரோதியா விருதுகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 2 பேருக்கு வழங்கப்படுகிறது.  
- விருது I: ஒரு நபரின் வாழ்நாள் சாதனையை அங்கீகரிக்கும் விதமாகவும், அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறையில் அவர் செய்த பங்களிப்பிற்காகவும் வழங்கப்படும் விருது .
- விருது II: இரண்டாவது விருது இளம் மற்றும் நம்பிக்கைக்குரிய கண்டுபிடிப்பாளர்கள், அறிவியலாளர்களின் பங்களிப்பிற்காக தொழில்நுட்பவியலாளர்களுக்கு வழங்கப்படும் விருது.  
இந்த விருதுகள் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறையில் சிறந்த பங்களிப்பைச் செய்து, உலகத் தரம் வாய்ந்த பணிகளைச் செய்து, தன்னைத் தானே சிறப்பித்துக் கொண்ட எந்தவொரு இந்தியக் குடிமகனுக்கும் வழங்கப்படும். வேளாண்மை, பொறியியல் மற்றும் மருத்துவ அறிவியல் முதல் விண்வெளி மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் என வழங்கப்படுகிறது.
# எச். கே. பைரோதியா விருதுகள்

## விருது பெற்றவர்களின் பட்டியல்

ஆதாரம்: HK ஃபிரோடியா அறக்கட்டளை
| 1996 | ஆ. ப. ஜெ. அப்துல் கலாம் | பொறியியல் & விண்வெளி |
| --- | --- | --- |
| விஜய் பட்கர் | கணினி அறிவியல் |  |
| 1997 | சிந்தாமணி நாகேச இராமச்சந்தி | வேதியியல் |
| அனில் காகோட்கர் | அணுக்கரு |  |
| 1998 | இராசகோபாலன் சிதம்பரம் | அணுக்கரு |
| எஸ். கே. சிக்கா | அணுக்கரு |  |
| 1999 | கி. கஸ்தூரிரங்கன் | பொறியியல் & விண்வெளி |
| பால் இரத்தினசாமி | வேதியியல் |  |
| மன் மோகன் சர்மா | வேதியியல் |  |
| 2000 | ரகுநாத் அனந்த் மசேல்கர் | பொறியியல் & விண்வெளி |
| டி. டி. பாவால்கர் | அணுக்கரு |  |
| 2001 | கோவிந்த் சுவரூப் | வானியல் & வானியற்பியல் |
| இராமானுஜம் வரதராஜப் பெரும | பொறியியல் & விண்வெளி |  |
| 2002 | எம். எஸ். வாலிதன் | உயிரியல், மருத்துவம் & மரபியல் |
| அசோக் ஜூன்ஜூன்வாலா | கணினி அறிவியல் |  |
| 2003 | பிரகாஷ் நரைன் தாண்டன் | உயிரியல், மருத்துவம் & மரபியல் |
| பத்மநாபன் பலராம் | வேதியியல் |  |
| 2004 | இபைடி சித்திக் | உயிரியல், மருத்துவம் & மரபியல் |
| டி. எஸ். பிரகலாத் | பொறியியல் & விண்வெளி |  |
| 2005 | மான்கொம்பு சாம்பசிவன் சுவாமிநாதன் | வேளாண்மை |
| ஜி. மாதவன் | பொறியியல் & விண்வெளி |  |
| அசோக சென் | கணிதம் |  |
| 2006 | ஜயந்த் நாரளீக்கர் | வானியல் & வானியற்பியல் |
| சிவராம் போஜே | அணுக்கரு |  |
| 2007 | மாதவ் காட்கில் | சூழ்நிலையியல் |
| சமீர் கே. பிரம்மாச்சாரி | உயிரியல், மருத்துவம் & மரபியல் |  |
| 2008 | ராகவேந்திர கடேகர் | சூழ்நிலையியல் |
| சி. எஸ். சேஷாத்திரி | கணிதம் |  |
| 2009 | ய்ஷ் பால் | இயற்பியல் |
| மயில்சாமி அண்ணாதுரை | பொறியியல் & விண்வெளி |  |
| 2010 | கோவர்தன் மேத்தா | வேதியியல் |
| அஜய் கே. சூட் | இயற்பியல் |  |
| 2011 | ரோடம் நரசிம்மா | பொறியியல் & விண்வெளி |
| மனீந்திர அகர்வால் | கணிதம் |  |
| 2012 | டி.வி.ராமகிருஷ்ணன் | இயற்பியல் |
| கிருஷ்ணசாமி விஜயராகவன் | உயிரியல், மருத்துவம் & மரபியல் |  |
| 2013 | தீபங்கர் தாஸ் சர்மா | நேனோ தொழில்நுட்பம் |
| எம். எஸ். நரசிம்மன் | கணிதம் |  |
| 2014 | மகாராசா கிசான் பான் | உயிரியல், மருத்துவம் & மரபியல் |
| தேவாங் ககர் | வேதியியல் |  |
| 2015 | பல்தேவ் ராஜ் | அணுக்கரு |
| கிருஷ்ணா என். கணேஷ் | வேதியியல் |  |
| 2016 | ஸ்ரீராம் ராமஸ்வாமி | இயற்பியல் |
| சஞ்சீவ் துராந்தர் | வானியற்பியல் |  |
| 2017 | ஏரோநாட்டிக்ஸ் |  |
| அசுதோஷ் சர்மா | நானோ தொழில்நுட்பம் |  |
| 2018 | சந்தீப் திரிவேதி | கோட்பாட்டு இயற்பியல் |
| சத்யஜித் மேயர் | உயிரியல் |  |
| 2019 | கைலாசவடிவு சிவன் | பொறியியல் & விண்வெளி |
| சேகர் மேண்டி | உயிரியல் |  |
# எலட்கள்

**எலட்கள்** (*Helots*, (; , *heílotes*) என்பவர்கள் எசுபார்த்தாவை உள்ளடக்கிய பிரதேசங்களான லாகோனியா மற்றும் மெசேனியாவின் மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மையினராக இருந்தவர்களான அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களாவர். இவர்கள் ஒரு பண்டைய கிரேக்க பழங்குடியினரா, ஒரு சமூக வகுப்பினரா அல்லது இரண்டுமா என்பது போன்றவை குறித்து பழங்காலத்திலிருந்தே சர்ச்சைகள் உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, கிரிடியாஸ் எலட்களை "அதிகபட்ச அடிமைகள்" என்று விவரித்தார், அதேசமயம் போலக்சு கூற்றின் படி, இவர்கள் "சுதந்திரமான மனிதர்களுக்கும் அடிமைகளுக்கும் இடையே" உள்ள ஒரு பிரிவினர் என்ற அந்தஸ்தைப் பெற்றனர். இவர்கள் நிலத்துடன் பிணைக்கப்பட்டு, முதன்மையாக பெரும்பான்மையாக வேளாண்மை பணியில் ஈடுபட்டனர். மேலும் எசுபார்த்தா குடிமக்களுக்கு பொருளாதார ரீதியாக ஆதரவாக இருந்தனர்.  
எசுபார்டன் குடிமக்களுக்கும் எலட்களின் எண்ணிக்கை விகிதத்துக்குமான வேறுபாடு எசுபார்த்தா நாட்டின் வரலாற்று காலம் முழுவதும் வேறுபட்டதாக இருந்துள்ளது. எரோடோடசின் கூற்றுப்படி, கிமு 479 இல் பிளாட்டியா போரின் போது ஒவ்வொரு எசுபார்டனுக்கும் ஏழு எலைட்கள் என்ற விகிதத்தில் இருந்தனர். எனவே எலைட் மக்களைக் கட்டுக்குள் வைத்திருப்பது மற்றும் அவர்களின் கிளர்ச்சியைத் தடுப்பது என்பது எசுபார்டான்களின் முக்கிய கவலைகளில் ஒன்றாகும். எலைட்கள் பார்ம்பரியமாக தவறாக நடத்தப்பட்டனர், அவமானப்படுத்தப்பட்டனர், படுகொலை செய்யப்பட்டனர்: ஒவ்வொரு இலையுதிர்காலத்திலும் எசுபார்த்தான்கள் எலட்டுகள் மீது போரை அறிவிப்பார்கள், அதனால் இவர்கள் கிரிப்டியா குழு உறுப்பினரால் சமய விளைவுகளுக்கு அஞ்சாமல் கொல்லப்படலாம். சினாடனின் சதி போன்ற எழுச்சிகள் போன்றவை எலட்களின் நிலையை மேம்படுத்துவதற்கான முயற்சிகள் ஆகும்.
# எலட்கள்

## சிறப்பியல்புகள்

### எசுபார்த்தன்களுடனான உறவு

குறைந்த பட்சம் செவ்வியல் காலத்திலிருந்தே, எலட்களுடன் ஒப்பிடுகையில் எசுபார்தான்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாக இருந்தது. "பெரும்பாலான எசுபார்த்தன் அமைப்புகள் எலட்களுக்கு எதிரான பாதுகாப்பைக் கருத்தில் கொண்டு எப்போதும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன" என்று ஒரு புகழ்பெற்ற பத்தியில், துசிடிடீஸ் குறிப்பிடுகிறார். அரிஸ்டாட்டில் அவர்களை "எசுபார்தான்களின் பேரழிவுக்காக தொடர்ந்து காத்திருக்கும் ஒரு எதிரி" என்று ஒப்பிடுகிறார். இதன் விளைவாக, எசுபார்டன்கள் மற்றும் எலட்களுக்கு இடையேயான உறவுகளை நிர்வகிக்கும் ஒரு முக்கிய காரணியாக பயம் என்பதே இருந்துள்ளது. இதனால் புரட்சியில் ஈடுபட்டால் இவர்களை எதிர்கொள்ள எசுபார்டியேட் வீரர்கள் எப்போதும் தயாராக இருந்தனர்.
# சந்திரஜித் யாதவ்

**சந்திரஜித் யாதவ்** (*Chandrajit Yadav*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் மேனாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆவார். இவர் இந்திய நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் மக்களவை உறுப்பினராக உத்தரப் பிரதேசம், அசம்கர் தொகுதியிலிருந்து 1967, 1971 தேர்தல்களில் இந்திய தேசிய காங்கிரசு வெற்றிபெற்றார். ஆனால் 1977-ல் ஜனதா கட்சியின் சார்பில் போட்டியிட்ட ராம் நரேசு யாதவிடம் வெற்றி வாய்ப்பினை இழந்தார். இந்திரா காந்தி கட்சியைப் பிளவுபடுத்தியபோது, இவர் 'சோசலிஸ்ட்' குழுவிலிருந்தார். மேலும் 1978ஆம் ஆண்டு அசம்கர் இடைத்தேர்தலில் இந்திரா காங்கிரசின் மொஹ்சினா கித்வாயிடம் தோல்வியடைந்தார். பின்னர் இவர் காங்கிரசை விட்டு வெளியேறி, 1980ல் ஜனதா கட்சி (மதச்சார்பற்ற) வேட்பாளராக அசம்கரில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். மீண்டும் காங்கிரசில் சேர்ந்த இவர் 1989 மக்களவைத் தேர்தலில் புல்பூரில் தோல்வியடைந்தார். 1991-ல் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் ஜனதா தளம் வேட்பாளராக அசம்கர் தொகுதியில் வெற்றி பெற்றார்.  
இந்திரா காந்தி அமைச்சகத்தில் மத்திய எஃகு மற்றும் சுரங்கத்துறை அமைச்சராக பணியாற்றினார்.
# வார்ப்புரு:Salts by element

<div>
| } | } |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| } | } | } | } | } | } | } | } |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| } | } | } | } | } | } | } | } |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } |  |
| } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } |  |
| } | } | * | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } |
| } | } | ** | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } |
| &nbsp; |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| * | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } |  |  |  |  |
| ** | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | } | }</div> |  |  |  |
<noinclude>  
</noinclude>