# குற்றமும் தண்டனையும்

## பின்னணி

அக்காலத்தில், தஸ்தயெவ்ஸ்கி கடன்காரர்களுக்குப் பெரும் தொகையைக் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது, மேலும் 1864-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் காலமான தனது சகோதரர் மிக்காயிலின் குடும்பத்திற்கு உதவவும் முயன்றுகொண்டிருந்தார். பிறரிடமிருந்து உதவி கிடைக்காத நிலையில், தஸ்தயெவ்ஸ்கி ஒரு கடைசி முயற்சியாக பதிப்பாளர் மிக்காயில் காத்கோவை நாடி, தாம் எழுதவிருந்த ஒரு படைப்பிற்காக முன்பணம் கோரினார். அவர் தனது கதை அல்லது குறுநாவலை (அப்போது அவர் ஒரு நாவலைப் பற்றி யோசிக்கவில்லை) காத்கோவின் மாத இதழான 'தி ரஷ்யன் மெசஞ்சரில்' வெளியிடுவதற்காக முன்மொழிந்தார். அந்த இதழ், அக்காலத்தின் ஒரு மதிப்புமிக்க வெளியீடாகவும், இவான் துர்கனேவ், லியோ டால்ஸ்டாய் ஆகிய இருவரின் படைப்புகளையும் வெளியிடும் களமாகவும் இருந்தது. 1860-களின் முற்பகுதியில் காத்கோவுடன் கடுமையான விவாதங்களில் ஈடுபட்டிருந்த தஸ்தயெவ்ஸ்கி, அதற்கு முன்பு அந்த இதழில் எதையும் வெளியிட்டதில்லை. செப்டம்பர் 1865-இல் காத்கோவுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், தஸ்தயெவ்ஸ்கி தனது படைப்பானது, "காற்றில் மிதந்துகொண்டிருக்கும் சில விசித்திரமான, 'முற்றுப்பெறாத' கருத்துக்களுக்கு அடிபணியும் ஒரு இளைஞனைப் பற்றியது" என்று விளக்கினார். "தீவிரவாதம்" என்ற சித்தாந்தத்தின் அறநெறி மற்றும் உளவியல் அபாயங்களை ஆராய அவர் திட்டமிட்டார், மேலும் இந்த முயற்சி, பழமைவாதக் கருத்துக்கள் கொண்ட காத்கோவைக் கவரும் என்றும் அவர் நம்பினார். நவம்பர் 1865-இல் அவரால் எழுதப்பட்ட கடிதங்களில், ஒரு முக்கியமான கருத்தியல் மாற்றம் நிகழ்ந்தது: 'கதை' என்பது ஒரு 'நாவலாக' உருவெடுத்தது. அன்று முதல், "குற்றமும் தண்டனையும்" ஒரு நாவலாகவே குறிப்பிடப்படுகிறது.  
சோவியத் யூனியனில் வெளியிடப்பட்ட தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் எழுத்துக்களின் முழுமையான பதிப்பில், தொகுப்பாசிரியர்கள், "குற்றமும் தண்டனையும்" நாவலுக்கான தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் குறிப்பேடுகளை, அதன் பல்வேறு உருவாக்கக் கட்டங்களுக்கு ஏறத்தாழப் பொருந்தும் வகையில் மீண்டும் தொகுத்தனர். இதன் விளைவாக, தொடக்கத்தில் திட்டமிடப்பட்ட குறுநாவலின் ஒரு பகுதி வரைவும், மேலும் இரண்டு வேறுபட்ட வடிவங்களும் கிடைத்துள்ளன. இவை வைஸ்பேடன் பதிப்பு, பீட்டர்ஸ்பர்க் பதிப்பு மற்றும் இறுதித் திட்டம் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த இறுதித் திட்டத்தில்தான், ஒரு புதுமையான மாற்றம் நிகழ்ந்தது: ஒருமையில் கதை சொல்வதிலிருந்து விலகி, மூன்றாம் நபர் கதை சொல்லி, ஆனால் தன்மை ஒருமையின் பார்வைக் கோணத்தை அடையும் ஒரு புதிய உத்தியை தஸ்தயெவ்ஸ்கி பயன்படுத்தினார். தொடக்கத்தில், தஸ்தயெவ்ஸ்கி நான்கு நபர்கள் கதைசொல்லல் வடிவங்களை யோசித்திருந்தார்: ரஸ்கோல்னிகோவ் எழுதிய நினைவுக் குறிப்பு, கொலை நிகழ்ந்து எட்டு நாட்களுக்குப் பிறகு பதிவு செய்யப்பட்ட அவனது ஒப்புதல் வாக்குமூலம், கொலைக்குப் ஐந்து நாட்களுக்குப் பிறகு தொடங்கப்பட்ட அவனது நாட்குறிப்பு, மற்றும் முதல் பாதி நினைவுக் குறிப்பாகவும், இரண்டாம் பாதி நாட்குறிப்பாகவும் அமைந்த ஒரு கலவையான வடிவம். வைஸ்பேடன் பதிப்பானது, கொலைக்குப் பிறகான கதைசொல்லியின் அறநெறி மற்றும் உளவியல் ரீதியான எதிர்வினைகளில் மட்டுமே முழு கவனம் செலுத்துகிறது. இது, தஸ்தயெவ்ஸ்கி தனது கடிதத்தில் காத்கோவுக்கு விவரித்த கதைக்களத்தோடு ஏறத்தாழ ஒத்துப்போகிறது, மேலும், ஒரு நாட்குறிப்பு அல்லது குறிப்பேடு வடிவில் எழுதப்பட்ட இது, முற்றுப்பெற்ற நாவலின் இரண்டாம் பகுதியாக அமைந்த உள்ளடக்கத்தோடு தொடர்புடையது.  
தஸ்தயெவ்ஸ்கி தனது நூலின் ஆரம்பகட்ட வடிவத்தை ஏன் கைவிட்டார் என்பது இன்றும் ஒரு விவாதப் பொருளாகவே உள்ளது. ஜோசப் ஃபிராங்கின் கூற்றுப்படி, "ஒரு சாத்தியக்கூறு என்னவென்றால், அவரது கதாநாயகன் தொடக்கத்தில் உருவாக்கப்பட்ட எல்லைகளைத் தாண்டி வளரத் தொடங்கியிருக்கலாம்" என்பதாகும். 'கதைக்களம் வளர வளர, ரஸ்கோல்னிகோவின் குணாதிசயத்தில் புதிய பரிமாணங்கள் வெளிப்படுவதை தஸ்தயெவ்ஸ்கி உணர்ந்தார்’ என்பதை அவரது குறிப்பேடுகள் காட்டுகின்றன, மேலும், இந்த உருமாற்றத்திற்கு ஏற்பவே அவர் நாவலை வடிவமைத்தார். நவம்பர் 1865-இல், தஸ்தயெவ்ஸ்கி தனது நாவலைப் மூன்றாம் நபர் கோணத்தில் மாற்றி எழுத முடிவு செய்தபோதுதான், "குற்றமும் தண்டனையும்" நாவலின் இறுதி வடிவம் பிறந்தது. இந்த மாற்றம், நாவல் உருவாக்கத்தின் அனைத்து ஆரம்ப கட்டங்களிலும் நீடித்த ஒரு நீண்ட போராட்டத்தின் உச்சகட்டமாகும். இந்த முடிவை எடுத்தவுடன், தஸ்தயெவ்ஸ்கி மீண்டும் முதலில் இருந்து எழுதத் தொடங்கினார், மேலும் முந்தைய கையெழுத்துப் பிரதியின் பகுதிகளை இறுதி வடிவத்தில் எளிதாக ஒருங்கிணைக்கவும் அவரால் முடிந்தது. அவர் ராங்கலிடம் கூறியது போல், முன்பு எழுதிய அனைத்தையும் அவர் எரித்துவிடவில்லை என்று ஃபிராங்க் கூறுகிறார்.  
"குற்றமும் தண்டனையும்" நாவலை சரியான நேரத்தில் முடித்துக் கொடுக்க வேண்டிய பெரும் அழுத்தத்தில் தஸ்தயெவ்ஸ்கி இருந்தார், ஏனெனில், அதே நேரத்தில், மிகக் கடுமையான நிபந்தனைகளை விதித்திருந்த பிரபல ரஷ்ய பதிப்பாளரான ஃபியோதர் ஸ்டெல்லோவ்ஸ்கிக்காக 'சூதாடி' (The Gambler) என்ற நாவலையும் முடித்துக் கொடுக்கும் ஒப்பந்தத்தில் அவர் கையெழுத்திட்டிருந்தார். இந்தக் கடினமான காலகட்டத்தில், ஒரு சுருக்கெழுத்தாளராக இருந்து, பின்னர் தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் மனைவியான அன்னா ஸ்னிட்கினா அவருக்குப் பேருதவியாக இருந்தார். "குற்றமும் தண்டனையும்" நாவலின் முதல் பகுதி, 'தி ரஷ்யன் மெசஞ்சர்' இதழின் ஜனவரி 1866 பதிப்பில் வெளிவந்தது, கடைசிப் பகுதி டிசம்பர் 1866-இல் வெளியிடப்பட்டது.