# எர்பர்ட்டு சி. பிரவுன்

## ஆராய்ச்சி

சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்ட மாணவராக இருந்தபோது எர்பர்ட்டு பிரவுன் இருபோரேன் B<sub>2</sub>H<sub>6</sub>. இன் வேதிவினைகளை ஆய்வு செய்தார். சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில் எர்மன் இர்விங் சிலெசிங்கரின் ஆய்வகம் இருபோரேன் ஆக்கும் இரண்டு ஆய்வகங்களில் ஒன்றாகும். இது ஒரு அரிய சேர்மமாகும். இது சிறிய அளவில் மட்டுமே தயாரிக்கப்பட்டது. ஹைட்ரஜன் - போரான் சேர்மம் BH<sub>3</sub>க்குப் பதிலாக B<sub>2</sub>H<sub>6</sub> ஆக இருப்பது ஏன் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள சிலெசிங்கர் இருபோரேனின் வேதிவினைகளை ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தார்.
இடையே ஒரு பொதுவான வேதிவினை]]
பிரவுன் தனது சொந்த ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கியபோது , ஆல்டிகைடுகள் கீட்டோனெஸ் எஸ்டர்கள், அமில குளோரைடுகளுடனான இருபோரேனின் வேதிவினைகளைக் கவனித்தார். இருபோரேன் ஆல்டிகைடுகள், கீட்டோன்களுடன் வினைபுரிந்து டயல்கோக்சிபோரேன்களை உற்பத்தி செய்கிறது என்பதை அவர் கண்டுபிடித்தார் , அவை தண்ணீரால் நீராற்பகுக்கப்பட்டு ஆல்ககால்களை உற்பத்தி செய்கின்றன. அதுவரை கரிம வேதியியலாளர்கள் லேசான நிலைமைகளின் கீழ் கார்பனைல்களைக் குறைப்பதற்கான ஏற்புடைய முறையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. ஆயினும் 1939இல் பிரவுன் வெளியிட்ட முனைவர் பட்ட ஆய்வறிக்கையில் யாரும் சிறிதும் ஆர்வம் காட்டவில்லை. இருபோரேன் ஒரு செயற்கை வினைப்பொருளாக பயனுள்ளதாக இருப்பது மிகவும் அரிது.  
இவர்1939 ஆம் ஆண்டில் பிரவுன் சிலெசிங்கரின் ஆய்வகத்தில் ஆராய்ச்சி உதவியாளராக ஆனார். இவர்கள்1940 ஆம் ஆண்டில் தேசிய பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சிக் குழுவிற்காக குறைந்த மூலக்கூறு எடை கொண்ட யுரேனியம் சேர்மங்களை ஆராய்ச்சி செய்யத் தொடங்கினர். பிரவுனும் சிலெசிங்கர் 298 மூலக்கூறு எடையைக் கொண்ட ஆவியாகத்தகும் யுரேனியத்தை (IV) போரோவைதரைடுடன் வெற்றிகரமாக ஒருங்கிணைத்தனர். ஆய்வகச் செய்முறையில் பேரளவில் சேர்மத்தைச் செய்து வழங்குமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டது. ஆனால் இருபோரேன் பற்றாக்குறையாக இருந்தது. இலித்தியம் ஐதரைடை போரான் முபுளூரைடுடன் எதைல் ஈத்தரில் வினைபுரிந்த அதிக அளவில் வேதிமத்தை உருவாக்கலாம் என்று இவர்கள் கண்டுபிடித்தனர். இந்த வெற்றி பல புதிய சிக்கல்களை சந்தித்தது. இலித்தியம் ஐதரைடு பற்றாக்குறையும் இருந்தது , எனவே பிரவுனும் சிலெசிங்கர் சோடியம் ஐதரைடுக்குப் பதிலாக பயன்படுத்த உதவும் செயல்முறையைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருந்தது. சோடியம் ஐதரைடும் மெத்தில் போரேட்டும் இலித்தியம் ஐதரைடுக்கு மாற்றாக வாய்ப்புள்ளட சோடியம் மூமெத்தாக்சிபோரோவைதரைடை உருவாக்கும் வினைமுறையை அவர்கள் கண்டுபிடித்தனர்.  
யுரேனியம் போரோஐதரைடு இனி தேவையில்லை என்று விரைவில் அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது , ஆனால் சோடியம் போரோஐதரைடு நீரகத்தை உருவாக்குவதில் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. அவர்கள் ஒரு மலிவான தொகுப்பைமுறையைத் தேடத் தொடங்கினர் , மேலும் சோடியம் ஐதரைடுடன் 250 பாகை வெப்பநிலையில் மெத்தில் போரேட்டைச் சேர்ந்து சோடியம் மெத்தாக்சைடு உருவாதலைக் கண்டுபிடித்தனர். இரண்டு பொருட்களையும் பிரிக்கும் முயற்சியில் அசிட்டோன் பயன்படுத்தப்பட்டபோது , சோடியம் போரோஐதரைடு அசிட்டோனைக் குறைத்தல் கண்டறியப்பட்டது.  
சோடியம் போலைதரைடு என்பது ஒரு லேசான குறைப்பு முகவர் ஆகும். இது ஆல்டிகைடுகள் கீட்டோன்கள், அமில குளோரைடுகளை ஆகியவற்றைக் குறைப்பதில் நன்றாக வேலை செய்கிறது. இலித்தியம் அலுமினிய ஐதரைடு மிகவும் திறன்மிக்க குறைப்பு முகவர். இது கிட்டத்தட்ட எந்த செயல்பாட்டுக் குழுவையும் குறைக்க முடியும். 1947 இல் பிரவுன் பர்தூ பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றபோது , வலுவான போரோஐதரைடுகள் மற்றும் லேசான அலுமினிய ஐதரைடுகளைக் கண்டறிய அவர் பணியாற்றினார் , அவை குறைக்கும் முகவர்களின் கதிர்நிரலை வழங்கும். போரோதஐதரைடின் உலோக இயனியை இலித்தியம் மெக்னீசியம் அலுமினியமாக மாற்றுதல் குறைக்கும் திறனை கூட்டுகிறது என்று பர்தூவின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் குழு கண்டறிந்தது. அலுமினிய ஐதரைடுக்கு அல்கோக்சி மாற்றீடுகளை அறிமுகப்படுத்துவது குறைக்கும் திறனைக் குறைக்கிறது என்பதையும் அவர்கள் கண்டறிந்தனர். குறைக்கும் முகவர்களின் முழு கதிர்நிரலையும் அவர்கள் வெற்றிகரமாக உருவாக்கினர்.  
இந்த குறைக்கும் முகவர்களை ஆராய்ச்சி செய்யும்போது , பிரவுனின் இணை ஊழியர் டாக்டர் பி. சி. சுப்பா ராவால் சோடியம் போலைதரைடு, எத்தில் ஒலிடு இடையே ஓர் இயல்பிகந்த வேதிவினை நிகழ்வது கண்டறியப்பட்டது. போரதஐதரைடு நீரகம், போரானை எத்தில் ஒலீடில் உள்ள கார்பன் - கார்பன் இரட்டைப் பிணைப்பில் சேர்த்தது. ஆர்கனோபோரேன் தயாரிப்புக்கு வழிவகுத்துப் பின்னர் ஆக்ஸிஜனேற்றப்பட்டு ஆல்ககால் உருவாகவும் வழிவகுத்தது.இந்த இரண்டுப் படிநிலை வேதிவினை இப்போது ஐதரோ போரேற்ற- ஆக்சிஜனேற்றம் என்று அழைக்கப்படுகிறது , இது ஆல்கீன்களை மார்கோவ்னிகோவ் எதிர்ப்பு ஆல்ககால்களாக மாற்றும் ஒரு வேதிவினை ஆகும். மார்கோவ்னிகோவின் விதி , நீரகம், ஒரு ஆலைடு அல்லது ஐதராக்சில் குழுவைக் கார்பன் - கார்பன் இரட்டைப் பிணைப்பில் சேர்ப்பதில் , நீரகம் பிணைப்பின் குறைந்த மாற்றீட்டுக் கார்பனில் சேர்க்கப்படுகிறது. ஐதராக்சில் அல்லது ஆலைடு குழு பிணைப்பின் அதிக மாற்றீட்டுக் கார்பனுடன் சேர்க்கப்படுகிறது. ஐதரோபோரேற்ற - ஆக்சிசனேற்றத்தில் எதிர்நிலைச் சேர்க்கை ஏற்படுகிறது.