# ஐந்தாம் நூற்றாண்டு ஏதென்சு

## கண்ணோட்டம்

ஏதெனிய பொற்காலத்தின் போது, ஏதெனியன் இராணுவம் மற்றும் வெளிவிவகாரங்கள், போன்றவை குடிமக்களின் பத்து பழங்குடியின பிரிவினரால் ஆண்டுதோறும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பத்து தளபதிகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இந்த *ஸ்ரடிகெஸ்* எனப்படும் தலைவர்களுக்கு இராணுவப் பயணங்களைத் திட்டமிடுதல், பிற நாடுகளின் தூதர்களிடம் கலந்துரையாடுதல் மற்றும் இராசதந்திர விவகாரங்களை வழிநடத்துதல் உள்ளிட்ட கடமைகள் வழங்கப்பட்டன. சனநாயகப் பிரிவின் தலைவராக எபியால்ட்டீசு இருந்த காலத்தில், பெரிக்கிளீசு அவரின் ஆதரவாளராக இருந்தார். மேல்தட்டு வர்கத்தினரின் ஆதிக்கத்தில் இருந்த அரியோபாகஸ் அவையை அரசியல் ரீதியாக மதிப்பிழக்கச் செய்ததற்காக எபியால்ட்ஸ் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது. அவரின் இடத்துக்கு பெரிகிளீசு நுழைந்து கிமு 445 இல் தலைமைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அதன்பிறகு கிமு 429 இல் அவர் இறக்கும் வரை, தொடர்ந்து ஏதெனியன் அவைத் தேர்தல் மூலம் அவர் தொடர்ந்து பதவி வகித்தார்.  
பெரிக்கிள்ஸ் ஒரு சிறந்த பேச்சாளராக இருந்தார். இந்த குணமானது அவரது அரசியல் பார்வையை முன்வைத்து, அவையில் மகத்தான வெற்றியை ஈட்ட முடிந்தது. அவரது மிகவும் பிரபலமான சீர்திருத்தங்களில் ஒன்று, தீட்ஸ்கள் (செல்வ வளமற்ற ஏதெனியர்) பொது அலுவலகத்தை கைப்பற்ற அனுமதித்தது. அவரது நிர்வாகத்தின் மற்றொரு வெற்றி மிஸ்டோபோரியாயாவை ( μισθοφορία , அதாவது *சம்பளம் பெற்ற பணி* ) உருவாக்கியது. நீதிமன்றங்களில் நடுவர்களாக கலந்துகொண்ட குடிமக்களுக்கான சிறப்பு சம்பளம். இதன் மூலம், இந்த குடிமக்கள் நிதி நெருக்கடியை சந்திக்காமல் பொது சேவையில் தங்களை அர்ப்பணிக்க முடிந்தது. இந்த அமைப்பின் மூலம், நீதிமன்றங்களை நடுவர்கள் நிறைந்ததாக வைத்திருப்பதிலும் (அத். போல். 27.3), பொது வாழ்வில் மக்களுக்கு அனுபவத்தை வழங்குவதிலும் பெரிக்கிள்ஸ் வெற்றி பெற்றார். ஏதென்சின் ஆட்சியாளராக, அவர் தன் நகரத்தை கிரேக்க உலகின் முதல் மற்றும் மிக முக்கியமான நகர அரசாக மாற்றினார். மேலும் அற்புதமான கலாச்சாரம் மற்றும் சனநாயக அமைப்புகளை உருவாக்கினார்.  
குடியுரிமையுள்ள மக்கள், இடைத்தரகர்கள் இல்லாமல், அவையில் அரசு விவகாரங்களைத் தீர்மானித்தனர். ஏதெனியன் குடிமக்கள் சுதந்திரமாக இருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்கும் தங்கள் கடவுள்களுக்கு மரியாதை செலுத்துவதற்கும் மட்டுமே கடமைப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் அவையில் சமத்துவமாக கருத்து வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரம் பெற்றவர்களாக இருந்தனர்: *ஒரு ஏழையின் வார்த்தைக்கு ஒரு பணக்காரனின் மதிப்பு இருந்தது*.  
பல குடிமக்கள் தங்களின் மோசமான வறுமை அல்லது அறியாமை காரணமாக அரசியல் உரிமைகளைப் பயன்படுத்த முடியாததால், அனைத்து குடிமக்களுக்கும் வழங்கப்பட்ட சமத்துவக் கொள்கை ஆபத்துக்களைக் கொண்டிருந்தது. இதைத் தவிர்க்க, ஏதெனியன் சனநாயகம் பிவரும் முறையை ஏழைகளுக்கு உதவும் பணியில் ஈடுபட்டது:  
- அரசு ஊழியர்களுக்கு சம்பளத்தில் சலுகை.
- ஏழைகளுக்கு வேலைகளை தேடி வழங்க வேண்டும்.
- இடம்பெயர்த்தபட்ட கிராம மக்களுக்கு நிலங்களை வழங்க வேண்டும்.
- போரினால் விதவை, ஊனம், அனாதை, ஆதரவற்று போனவர்களுக்கு பொது உதவி செய்தல்.
- பிற சமூக உதவி.  
மிக முக்கியமாக, சமத்துவக் கருத்தை வலியுறுத்துவதற்காக நடைமுறையில் குறிப்பிடத்தக்க நிபுணத்துவம் தேவையில்லாத அனைத்து பொது அலுவலகங்களும் தேர்தல் மூலம் அல்லாமல், குலுக்கு சீட்டு மூலம் நியமனங்கள் செய்யப்பட்டன. ஒரு அரசியல் அமைப்பிற்கு குலுக்கு சீட்டு மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் எப்போதும் சுழற்சி முறையில் பணியாற்றினர். ஒவ்வொரு அதிகாரியின் தனிப்பட்ட திறனைப் பொருட்படுத்தாமல், அரசியல் செயல்பாடுகள் சீராக இயங்குவதை உறுதி செய்வதே இதன் பொருள்.  
கிரேக்க வரலாற்றாசிரியர் துசிடிடீஸ் (கி.மு. 460–400) அவர்களிடமிருந்து சாட்சியம் நமக்கு வந்ததால், இந்த நடவடிக்கைகள் பெரிய அளவில் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது: "நகரத்திற்குச் சேவை செய்யத் தகுதியுள்ள ஒவ்வொருவரும் வறுமை அல்லது குடிமை நிலை என்ற எந்த தடையும் இல்லை. . ."