―  
தமிழ் விக்கிப்பீடியாவில் படைப்பாளர்கள் இடம்பெறவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டை இப்போது முன்வைப்பவர்கள் தீவிர இலக்கியப் போக்கினர். இவர்கள் எழுத்தாளர் என்று சொல்லும்போது தீவிர இலக்கியப் போக்கினரையே குறிக்கின்றனர். நானும் இவ்விலக்கியப்போக்கைச் சேர்ந்தவனே. நாங்கள் ஏன் பிற இலக்கியப் போக்குகளை நிராகரிக்கிறோம்? 1. இலக்கியம் வடிவம் சார்ந்தது இல்லை. நாளிதழில் வந்த ஒரு செய்தியை யாப்பில் அமைத்து எழுதினால் அது கவிதையாகாது. 2. இலக்கியங்கள் கொள்கைகளை, அறக்கருத்துக்களை வலியுறுத்த தேவையில்லை. கற்பனை உள்ளவனுக்கு “திருடாதே!” என்று மட்டும் சொன்னால் போதும். திருட்டினால் வரக்கூடிய தீமைகளை அவனால் புரிந்துகொள்ள முடியும். அவனுக்கு திருட்டினால் வரக்கூடிய தீமைகளை நானூறு பக்க நாவலில் விளக்கத் தேவையில்லை. 3. நாம் உணரும் உண்மைகளை, வாழ்க்கைக்குழப்பங்களை எழுதினால் போதும். அவை அனைவருக்கும் புரிய வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. வாசிக்கக்கூடிய அனைவரும் குவாண்டம் இயற்பியல் பற்றிய ஒரு நூலினை வாசித்து முடிக்க முடியும். ஆனால், அந்நூல் புரிய வேண்டும் என்றால் இயற்பியலில் நல்ல பயிற்சி இருந்திருக்க வேண்டும். அதுபோல, இலக்கிய ரசனைக்கும் பயிற்சி தேவை.  
உண்மையில் தீவிர இலக்கியம் முக்கியமான தரப்பா? தீவிர இலக்கியம் என்றும் அதிக வாசகர்களைக் கொண்டதில்லை. வணிக இலக்கியம் லட்சக்கணக்கான பிரதிகள் விற்றபோதும், ஊர்தோறும் அரசியல் அமைப்புகள் கொள்கை இலக்கியங்களைக் கொண்டாடிய போதும் எங்கள் இதழ்கள் முன்னூறு பிரதிகளுக்குள்தான் அச்சிடப்பட்டன. நூல்கள் ஆண்டுக்கு ஐந்தும் பத்துமாகத்தான் விற்றன. ஆனால் எங்களால் ஒரு இலக்கிய மதிப்பீட்டை முன்னிறுத்த முடிந்தது. எழுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இறந்த புதுமைப்பித்தனின் கதைகளை மதிப்பிட்டு இன்றும் ஆண்டுக்கு ஐம்பது கட்டுரைகளாவது எழுதப்படுகின்றன. இன்றுவரை அதிகம் விற்கும் படைப்பான பொன்னியின் செல்வனைப் பற்றிக்கூட அவ்வளவு எழுதப்படுவதில்லை. (நான் அறிமுகக் கட்டுரைகளைச் சொல்லவில்லை. மதிப்பீட்டுகள் - விமர்சனங்களையே சொல்கிறேன்). நான் மேலே பல எழுதாளர்களைப் பட்டியல் இட்டுள்ளேன். அவர்களில் எத்தனை பேரின் படைப்புகளைப் பற்றிய தொடர்ச்சியான கவனம் எழுத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுகிறது? தீவிர இலக்கியத்தைச் சாராத படைப்பாளிகளில் பாரதிதாசனைத் தவிர வேறுயார் மேற்கோள் காட்டப்படுகின்றனர்? திரையிசை மன்னர்களான வாலி, கண்ணதாசன், வைரமுத்து ஆகியோரின் திரைப்படப் பாடல்கள் பேசப்படுவதில் நூறில் ஒரு பங்காவது அவர்களது பிற நூல்கள் பேசப்படுகின்றனவா? அண்ணாதுரை, கருணாநிதி ஆகியோரின் அரசியல் கருத்துக்கள் மேற்கோள் காட்டப்படுவதில் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்காவது அவர்களது இலக்கியப் படைப்புகளில் இருந்து மேற்கோள் காட்டப்படுகிறதா? ஆனால் பிரமிளும் ஜி. நாகராஜனும் இன்னும் இலக்கிய உரையாடல்களில் இருக்கிறார்கள்.  
இது மிக இயல்பானது. தமிழ் சினிமாவில் ஆண்டுக்கு 150-200 படங்கள் வெளியாகின்றன. ஆனால் நாம் அவற்றில் எத்தனை படங்களை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கத் தயாராக இருக்கிறோம்? நாம் பிறப்பதற்கு 10 ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளியான சினிமாக்களில் எத்தனையை நாம் முதன்முறையாக பார்க்கத் தயாராக இருக்கிறோம். அதற்கு நமக்கு வலுவான பரிந்துரைகள் தேவைப்படுகின்றன. வணிக இலக்கியத்தால் அடிப்படையில் பரிந்துரைகளைச் செய்து ஒரு இலக்கிய மூலநூல் வரிசையை உருவாக்க முடியாது. அது அடிப்படையில் அன்றைய சமூகத்தின் ரசனையைக் கவர்ந்து அதிக புத்தகங்கள் விற்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புவது. பழைய புத்தங்களைப் படிக்க ஆளனுப்பினால், அது தற்போதைய வாசகர்களின் நேரத்தையும் பணத்தையும் திசை திருப்பும் வேலை. கொள்கை இலக்கியங்களின் ஒருபகுதி அன்றைய அரசியலின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டது. உதாரணமாக, திராவிட அரசியலைக் கடுமையாக விமர்சிக்கும் இலக்கிய நூல்கள் அன்று மார்க்சியர்களால் எழுதப்பட்டன. இன்று அவற்றை ஒரு வாசகனுக்குப் பரிந்துரைக்க அவர்களால் முடியாது. இவற்றை மீறி இவ்விரு தரப்பாலும் பரிந்துரைக்கப்படும் நூல்கள் அடுத்த தலைமுறைக்கும் பிடிக்கவேண்டும். பொதுவாக, இவற்றின் மொழி கொஞ்சம் பழயதாகி விடுகின்றது. ஒரு திரைப்படத்தைவிட, ஒரு முகநூல் பதிவைவிட அந்நூலின் சுவாரசியமும் அதிகமாக இருக்க வேண்டியுள்ளது. இந்நான்கு தடைகளையும் கடந்து ஒரு தீவிர இலக்கியவாதி தன் மதிப்பீட்டை முன்வைக்கிறான். எவ்வாறென்றால் அவனுக்கு என்றுமே அதிக வாசகர்கள் வரப்போவதில்லை. எனவே, அவனது முதன்மை என்பது அவனது இலக்கியக் கருத்துக்களால் அமைவது மட்டுமே. ஆகவேவே அவன் அவனுடைய முன்னோடிகளைத் தொடர்ச்சியாக மதிப்பிட்டு முன்வைக்கும் தேவை அவனுக்கு இருக்கிறது. அவனுக்கு மொழியின் பழமையைத் தாண்டி படிப்பதற்கு பயிற்சி இருக்கிறது. அவனுக்குப் பிடித்த படைப்பை அன்றைய அரசியலின் அடிப்படையில் ஒதுக்கி வைப்பதில்லை. இப்போக்கின் பெரும்பாலான நூல்கள் அரசியல் அற்றவை. எனவே, அவனுக்கு சுவாரசியமாக இருந்த படைப்பு அடுத்த தலைமுறைக்கும் கடத்தப்படுகிறது. இவ்வாறாக தீவிர இலக்கியம் காலத்தில் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. எல்லா மொழியிலும் இவ்வாறுதான். நோபலும் புக்கரும் புட்லிசரும் தத்தம் மதிப்பை அவை அளிக்கும் விருதுத் தொகையினால் ஈட்டுவதில்லை. அவ்வவ்விருதுக்குப் பின்னுள்ள கறாரான மதிப்பீடு மூலமாகவே ஈட்டுகிறது.  
எங்கள் தரப்பில் வைக்கப்படும் மதிப்பீடுகளிலும் தனிநபர் சாய்வுகள் உள்ளன. சிலர் காழ்ப்பினால் ஒத்துக்கப்படுகிறார்கள். சிலர் தகுதிக்கு மீறி புகழப்படுகின்றனர். ஆனால் சூழலில் திரண்டுவரும் கருத்து ஒத்துக்கக்கூடியதல்ல.  
―  
நான் பிற இலக்கிய போக்குகளைச் சார்ந்த எழுத்தாளர்களுக்கு விக்கியில் இடம் இருக்கக்கூடாது என்று வாதாடவில்லை. அனைத்து வகை எழுத்தாளர்களும் தமிழ்ப் பண்பாட்டிற்கு முக்கியமானவர்கள்தான். ஆனால், ஆண்டுக்கு இருநூறு பேராவது புதிதாக நூலை வெளியிடுகிறார்கள். அனைவருக்கும் ஒரு கட்டுரையையும் அவர்கள் வெளியிட்ட நூலுக்கு ஒரு கட்டுரையும் வெளியிடுவது சாத்தியமற்றது. எனவே, விக்கிப்பீடியாவின் குறிப்பிடத்தக்கமை கொள்கைக்கு தீவிர இலக்கிய மரபினரின் மதிப்பீடுகளைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம் என்றே பரிந்துரைக்கிறேன். இலக்கிய சிற்றிதழ்களில் எழுதப்பெரும் கட்டுரைகள் யாரோ ஊர்பேர் தெரியாதவர்கள் தங்களுக்குள் எழுதிக் கொள்ளும் புகழ் மொழிகள் இல்லை. அவற்றுக்குப் பின்னால் ஒரு மூலநூல் தொகை உள்ளது. மதிப்பீடுகளின் பின்னால் விமர்சன நோக்கும் உள்ளது. என்ன இருந்தாலும் 600 சிறுகதைகளும் பல நாவல்களும் எழுதி, அக்காலத்தில் பல குழந்தைகளுக்குப் பெயர்கள் வைக்கப்படும் அளவிற்கு புகழ்பெற்ற பாத்திரங்களை உருவாக்கிய நா. பார்த்தசாரதி முதலியோர் காலத்தில் எங்கோ மறைகையில், வெறும் எட்டு சிறுகதைகள் மட்டும் எழுதிய மௌனியை தமிழின் முதன்மை சிறுகதை ஆசிரியர்களுள் ஒருவராக நிலைநிறுத்தியது புதுமைப்பித்தனும் அவனது மதிப்பீட்டை ஏற்றுக்கொண்ட தீவிர இலக்கிய மரபும் தானே?  
―  
தமிழ் விக்கியில் எழுத்தாளர்களைப் பற்றிய கட்டுரைகளின் குறிப்பிடத்தக்கமையை பரிசீலிப்பதற்கு நான் முன் வைக்கும் பரிந்துரைகள்:  
ஆங்கில விக்கி படைப்பாளிகளின் குறிப்பிடத்தக்கமையை ஏற்றுக்கொவதற்குத் தனியான தகுதிகளை முன்வைக்கிறது. அவை:  
1. அந்நபர் முக்கியமானவராகக் கருதப்பட வேண்டும். சக படைப்பாளிகளாலும் அந்நபரைப் பின்பற்றுபவர்களாலும் பாவளாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்க வேண்டும். அல்லது  
2. அந்நபர் குறிப்பிடத்தகுந்த கருத்தையோ வழிமுறையையோ கோட்பாட்டையோ உருவாக்கியிருக்க வேண்டும். அல்லது  
3. அந்நபர் குறிப்பிடத்தகுந்த மற்றும் பரவலான அறிமுகத்தைப் பெற்ற படைப்பை உருவாக்கியிருக்கவோ அல்லது அதன் உருவாக்கத்தில் முக்கியப் பங்களிப்பை அளித்திருக்கவோ வேண்டும். மேலும் அப்படைப்பிற்கு பல மதிப்புரைகள் வெளியாகியிருக்கவோ அல்லது அப்படைப்பை வைத்து பல கட்டுரைக்களோ பிற படைப்புகளோ வெளியாகியிருக்க வேண்டும். அல்லது  
4. அந்நபரின் படைப்பானது முக்கியமான நினைவுச் சின்னமாகவோ அருங்காட்சியத்தில் நிறந்தரமாகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருக்கவோ வேண்டும்.  
மேலும் புத்தகங்களுக்கான குறிப்பிடத்தக்கமை விதி எண் ஒன்று இவ்வாறு சொல்கிறது.  
1. புத்தகமானது இரண்டு அல்லது இரண்டிற்கு மேற்பட்ட நல்ல படைப்புகளுக்கு மூலமாக இருக்க வேண்டும். இங்கு படைப்பு என்பது செய்தித்தாள் கட்டுரைகள், பிற புத்தகங்கள், திரைப்படங்கள், மதிப்புரைகள், திரைத் தொடர்கள், நூல்களின் பட்டியல்கள் ஆகியன. அப்புத்தகத்தின் பிறவடிவங்கள் (மறுபதிப்பு, மின்நூல்கள்) மற்றும் விளம்பரங்கள் கணக்கில் கொள்ளப்படமாட்டாது.  
இவற்றை மட்டும் வைத்தே நாம் எழுத்தாளர்களுக்கும் புத்தகங்களுக்கும் கட்டுரைகள் உருவாக்க முடியும். ஆனால் இவ்விதிகளுக்கு ஏற்ப சான்றுகளை முன்வைக்கும்போது, அவை நம்பத்தகுந்த மூலம் இல்லை என்று நிராகரிக்கப்படுகிறது. தீவிர இலக்கியம், மரபு கவிதைகள், கொள்கை இலக்கியம் ஆகியன பெரும்பாலும் சிற்றிதழ்களிலேயே எழுதப்படுகின்றன. விவாதிக்கப்படுகின்றன. அவ்விதழ்களை நம்பத்தகுந்த மூலங்கள் அல்ல என்று ஒதுக்கி வைத்துவிட்டால் வேறு எந்த சான்றாதாரத்தையும் இணைக்க முடியாது. எனவே, நம்பத்தகுந்த மூலங்கள் என்று ஒரு பட்டியல் இட வேண்டும். வேண்டுமானால், அப்பட்டியலில் உள்ள மூலங்களில் அதிகமுறை குறிப்பிடப்பட்டிருக்க வேண்டும் (உதாரணமாக, ஆங்கில விக்கியில் இரண்டு முறை என்று இருப்பதை ஐந்து அல்லது ஐந்திற்கும் மேற்பட்ட முறை என்று அதிகரித்துக் கொள்ளலாம்.) என்ற விதியினைச் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.  
நம்பத்தகுந்த மூலங்களுக்கு நான் முன்வைக்கும் பரிந்துரைகள்:  
1. இணைய இதழ்கள்: தமிழினி, யாவரும்.காம், அகழ், வனம், ஓலைச்சுவடி, வாசகசாலை, சொல்வனம், பதாகை, மயிர், கனலி, வல்லினம், கவிதைகள், தி இந்து தமிழ்திசை, அருஞ்சொல்.