# திருவனந்தபுரத்தின் வரலாறு

## பண்டைய மற்றும் இடைக்கால வரலாறு

திருவனந்தபுரம் ஒரு காலத்தில் அனந்தன் காடு என்று அழைக்கப்படும் காட்டில் இருந்ததாக கதைகள் கூறுகிறது. ஒரு கதையின் படி, புலையர் தம்பதிகள் விஷ்ணுவை குழந்தையாகப் பார்க்கவேண்டும் என்று விருப்பம் கொண்டதாகவும் அக்குழந்தையும் அந்த தம்பதியினர் கையால் படைத்த அன்ன ஆகாரத்தை உண்டு களித்ததாக கதைகள் கூறுகின்றன. திருவிதாங்கூர் மன்னர் குழந்தையைப் பற்றி கேள்விப்பட்டவுடன், திருவனந்தபுரம் பத்மநாபசாமி கோயில் அமைந்துள்ள இடத்தில் ஒரு கோயில் கட்ட உத்தரவிட்டார். சேரமான் பெருமான் இக்கோயிலை முதன் முதலில் எழுப்பி, பூஜை முறைகளுக்கும் திருவிழாக்களுக்கும் ஆலய நிர்வாகத்திற்கும் ஏற்பாடுகள் செய்ததாகவும் ஓலைச்சுவடிகள் வாயிலாக அறிய முடிகிறது. தொள்ளாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னர் ஆலயம் மீண்டும் புதுப்பிக்கப்பட்டது. அதன் பின் பத்மநாபர் கோவில் மற்றும் அதன் சொத்துக்களை எட்டுவீட்டில் பிள்ளமார் என்ற சக்தி வாய்ந்த ஜமீந்தார்கள் ஆண்டுவந்தனர்
(கி.பி. 1000) ]]
இந்த நகரத்தின் பண்டைய அரசியல் மற்றும் கலாச்சார வரலாறு கேரளாவின் பிற பகுதிகளிலிருந்து கிட்டத்தட்ட முற்றிலும் சுதந்திரமாகவே இருந்தது. தெற்கில் ஆலப்புழா முதல் வடக்கில் காசர்கோடு வரையிருக்கும் மலபார் கடற்கரைப் பகுதியை சேர வம்சம் ஆட்சி செய்தது. இதில் பாலக்காட்டுக் கணவாய், கோயம்புத்தூர், ஈரோடு, சேலம் மற்றும் கொல்லி மலைகள் ஆகிய பகுதிகளும் அடங்கும். கோயம்புத்தூரைச் சுற்றியுள்ள பகுதி கிபி 1 முதல் 4 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் சங்க காலத்தில் சேரர்களால் ஆளப்பட்டது. மேலும் பாலக்காட்டு கணவாய் மலபார் கடற்கரைக்கும், தமிழ்நாட்டிற்கும் இடையிலான முக்கிய வர்த்தக பாதையில் முக்கிய கிழக்கு நுழைவாயிலாக செயல்பட்டது. இருப்பினும் இன்றைய கேரள மாநிலத்தின் தெற்குப் பகுதி (திருவனந்தபுரம் மற்றும் ஆலப்புழா இடையிலான கடலோரப் பகுதி) மதுரை பாண்டிய வம்சத்துடன் அதிக தொடர்பு கொண்டிருந்த ஆய் வம்சத்தின் கீழ் இருந்தது.  
இன்றைய திருவனந்தபுரம் நகரம், மாவட்டம் மற்றும் கன்னியாகுமரி மாவட்டம் ஆகியவை பண்டைய மற்றும் இடைக்கால காலங்களில் ஆய் வம்சத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன. இது இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் தெற்குப் பகுதியில் அமைந்த ஒரு தமிழ் இராச்சியமாக இருந்தது. ஆய் இராச்சியம் பல்வேறு காலகட்டங்களில் சோழர்கள் மற்றும் பாண்டியர்களின் தாக்குதல்களையும் வெற்றிகளையும் சந்தித்தது. கொல்லத்தை தளமாகக் கொண்ட வேணாட்டின் அதிகாரப்பூர்வ மொழி, அந்தக் காலங்களில் வேணாட்டின் பூர்வீக மக்களால் தமிழாகவும் அடையாளம் காணப்பட்டது. கேரளத்தின் தெற்குப் பகுதிகளில் நிலவும் மலையாளப் பேச்சுவழக்குகள், இடப் பெயர்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள், தமிழ் பாரம்பரியத்துடன் நெருங்கிய உறவை இன்றும் வெளிப்படுத்துகின்றன. இன்றைய எர்ணாகுளம் மாவட்டம் வரை உள்ள பகுதிகளை இணைத்தன் மூலமும் வேணாடு திருவிதாங்கூருக்குள் சேர்ந்ததன் மூலமும் மலையாளம் மிகவும் பிரபலமடைந்தது.  
கிபி 10ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் வரை ஆய் இராச்சியம் முன்னணி அரசியல் சக்தியாக இருந்தது. கிபி 999 முதல் 1110 வரை நடந்த சேர-சோழப் போர்களின் போது, விழிஞ்ஞம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நகரமாக இருந்தது. மேலும் அங்கு ஒரு பல்கலைக்கழகமும் (காந்தலூர் சாலை) இருந்தது. திருவனந்தபுரத்தில் புகழ்பெற்ற கோயில் இருந்தது. கிபி 1110இல் கோட்டாறுக்குப் பின்வாங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும் வரை, அனைத்து பகுதிகளும் சோழப் படைகளால் தாக்கப்பட்டு சூறையாடப்பட்டன. சேரப் பேரரசின் மைய அரசு வலுவிழந்த நிலையில், பிற்காலச் சோழர்களின் தொடர் படையெடுப்பை எதிர்கொள்ளவியலா நிலையிலும், வாரிசில்லா நிலையிலும் ஆய்நாடு வேணாட்டுடன் இணைந்தது. வேணாடு ஆட்சியின் போது, கோயிலின் அறங்காவலர்கள் (எட்டரை யோகம்) ஆட்சியாளர்களின் அதிகாரத்தை சவால் செய்யும் அளவுக்கு சக்திவாய்ந்தவர்களாக மாறினர். இராஜா ஆதித்யா வர்மா (நஞ்சு அளிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார்), உமயம்மா ராணியின் ஆறு குழந்தைகளில் ஐந்து பேர் அவர்களால் கொல்லப்பட்டனர். 1684 ஆம் ஆண்டில், ஆதித்ய வர்மாவின் ஆட்சிக் காலத்தில், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் திருவனந்தபுரம் நகரத்திற்கு வடக்கே 32 கி. மீ. தொலைவில் உள்ள கடற்கரையில் உள்ள அஞ்சுதெங்குவில் ஒரு தொழிற்சாலையை அமைத்து அதை பலப்படுத்துவதற்காக ஒரு மணல் நிலத்தைப் பெற்றது. முன்பு டச்சுக்காரர்களிடமும் பின்னர் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திடமும் மாறிமாறி இருந்துள்ளது. இங்கிருந்து தான் ஆங்கிலேயர்கள் படிப்படியாக திருவிதாங்கூரின் பிற பகுதிகளுக்கு தங்கள் ஆட்சியை விரிவுபடுத்தினர்.  
உமயம்மா ராணியின் ஆட்சிக் காலத்தில், முகலாய சிர்தார் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு முகலாயரால் திருவிதாங்கூர் தாக்கப்பட்டது. இதனால் இராணி நெடுமங்காட்டில் தஞ்சம் புகுந்தார். வேணாடு அரச குடும்பத்தில் தத்தெடுக்கப்பட்ட கோட்டயம் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இளவரசர் கேரளா வர்மா தோற்கடிக்கப்படும் வரை சர்தார் இன்றைய திருவனந்தபுரத்தின் புறநகர்ப் பகுதிகளில் முகாமிட்டிருந்தார். பின்னர், இராணியை கைது செய்து திருவனந்தபுரத்திற்கு அழைத்து வந்தனர். அதே சமயம் கிபி 1696இல் கோட்டயம் கேரள வர்மா அவரது அரண்மனையின் எல்லைக்குள் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.  
மற்றொரு ஆதித்ய வர்மாவின் ஆட்சியின் போது, அரச அதிகாரிகளுக்கும் கோயில் அறங்காவலர்களுக்கும் இடையிலான மோதல்கள் மிகவும் பொதுவானதாகிவிட்டன. மன்னரின் கைகளில் இருந்து நிவாரணம் பெறத் தவறியதால், கோயில் நிலங்களின் குத்தகைதாரர்கள் திருவனந்தபுரத்திற்குச் சென்று தங்கள் குறைகளை யோகக்காரிடம் (அறங்காவலர்கள்) முன்வைத்தனர்.