அவன் இவ்வாறு அழுதான். ஆனால், தற்போது அதை விட மேலும் அழுதான். முன்னரை விட மிகவும் பலவீனமாகவும், உடல் நலம் குன்றியும் இருந்தான். இரவுக்குப் பகல் வழி விட்ட போது அவனது ஆன்மாவானது பிரியும் தருவாயில் இருந்தது. அது சீக்கிரமே பிரியப் போகிறது. கருப்பான நீரைக் கொண்ட கடலில் புயலால் தூக்கி எறியப்பட்ட, மிதக்க இயலாத ஒரு மூழ்கும் படகைப் போல, லைலாவின் மணல் படிந்திருந்த சமாதி எங்கு அமைந்திருந்ததோ அதை அழுது புலம்பியவாறு அடைந்தான். மணலில் உடலை நெளித்து, நடுங்க ஆரம்பித்தான். ஒரு காயமடைந்த எறும்பு அல்லது பாம்பைப் போல விருப்பம் நிறைவேறா வருத்தத்தில் ஒன்று அல்லது இரண்டு வரிகளைப் பாடினான், ஒன்று அல்லது இரண்டு துளி கண்ணீரைச் சிந்தினான், பிறகு தனது தலையை உயர்த்தினான். வானத்தை நோக்கி தனது விரல்களை நீட்டியவாறு தன்னுடைய சோகமான கண்களை மூடிக் கொண்டான், அழுதான்: "இறைவனே, இந்தப் பூமியைப் படைத்தவனே, மதிப்புக்குரிய அனைத்துக்கும் பாதுகாப்பு அளிப்பவனே, என்னுடைய அனைத்து துன்பங்களில் இருந்தும் என்னை விடுவி, என்னுடைய உண்மையான தோழி லைலா இருக்கும் இடத்திற்கு என்னை அனுப்பி வை, துயரப்படும் எனது ஆன்மாவை விடுவி, வேகமாக அவளிடம் என்னைக் கொண்டு சென்று முடிவிலாக் காலத்திற்கு அவளுடனே என்னை விட்டு விடு." பிறகு மணலில் கை கால்களைப் பரப்பிக் கொண்டு படுத்திருந்தான், மணலைப் பிடித்து இறுகப் பற்றிக் கொண்டான், தனது கைகளில் எடுத்து தனது மார்புக்கு எதிராக மணலைப் பிடித்தான், தன்னுடைய தோலின் மீது மணலை உணர்ந்த போது அழுதான், "தோழியே . . ." என்றவாறு ஆன்மாவை விடுவித்துக் கொண்டான், இறந்தான். அவனும் தற்போது இந்த உலகத்தை விட்டுப் பிரிந்து விட்டான், இறப்பு எனும் இத்தகைய பாதையை மிதித்து நடக்கத் தேவையில்லாதோர் என்று யாரேனும் உள்ளனரா?  
உணர்விழந்த நிலையின் நீண்ட பாதை முடியும் அந்தத் தருணத்தில் ஏற்படும் பேரச்சத்தை ஒருவராலும் தவிர்க்க இயலுவதில்லை. நாள் நாளாக எப்போதும் காலம் நகரும் வழியிலிருந்து தப்பிப்போர் என்று எவரும் உள்ளனரா? தன் மாமிசத்தை வாட்டும் ஒரு நெருப்பைப் போன்றது உலகம். தன் நிலையிலிருந்து இறங்கி உண்பதற்கு முன்னால் நம் காயங்கள் மீது அது உப்பைத் தடவுகிறது. சோகத்தின் விதிகளுக்கு பதிலளிக்கத் தேவையில்லை என்று எந்தவொரு வாழ்வும் இல்லை. குரூரத்தின் வளை நகங்களால் சுரண்டப்படாமல் எந்தவொரு முகமும் இருப்பதில்லை. ஓர் ஆலையில் வருந்தி வேலை செய்யும் ஒரு நடக்க இயலா கழுதையைப் போன்றவன் நீ. அக்கழுதை ஆலைக் கல்லை சுற்றுகிறது. அது எப்போதும் ஓய்வெடுப்பதில்லை. எனவே அது ஆலையிலிருந்து வெளியேறுகிறது! ஆனால் இந்த உலகத்தையே விட்டுச் செல்லும் போது இந்நிகழ்வு நடைபெறுகிறது. வழக்கத்தை விட அதிகமான நேரத்திற்கு இந்த வெள்ளம் புகுந்த வீட்டில் ஏன் தங்கியிருக்க வேண்டும்? காத்திருக்காதே, வெள்ளம் வந்து விட்டது, தாமதமாகும் முன்னரே வெளியேறு, வெற்றிடத்தின் வழியாக உன்னைப் பயணிக்க உதவும் பாலத்தை சொர்க்கமானது அழிப்பதற்கு முன்னரே வெளியேறு. உலகின் கொப்பூழ் பகுதிக்குள் வெற்றிட நிலை எனும் காற்றானது வீசுகிறது. அதில் நாம் சுழற்றி எறியப்படுகிறோம். நீ எப்படிப்பட்டவன் என்று பெருமை பேசாதே, உன் அனைத்து வாழ்வும் அந்தப் பெரும் சத்தத்தின் காற்றுச் சச்சரவைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. எனவே இந்த உலகை விட்டு நீங்கு, உடனடியாகச் செல், தாமதப்படுத்தாதே, உன்னைக் கொண்டு செல்ல கவிகை வண்டியானது இங்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த ஏழு தலை டிராகனானது உன்னைச் சுற்றி வளைத்து முறுக்குகிறது. அதன் அனைத்து நொறுக்கக் கூடிய சுருள்களால் உன்னைச் சுற்றி வளைக்கும் வரை முறுக்குகிறது. உனது ஏதாவது ஒரு பாகம் நீங்குவதற்குத் தயங்க வேண்டும் என்றால் தற்போது நீ தப்பித்து விடலாம் என்று எண்ணாதே, தற்போது மிகவும் தாமதமாகி விட்டது! இந்த பண்டைய, சுருக்கம் மற்றும் கூன் விழுந்த பெண் தன்னுடைய டிராகன் இயல்பைக் காட்டுகிறாள், அவள் அனைத்து வகையிலும் இரக்கமற்ற இந்த டிராகன் படைப்பு ஆவாள், இந்தப் போலியான உலகை விட்டு நீங்கி விடு, இந்த துர் நாற்ற, கெட்ட பெயர் எடுத்த திருடன் போன்ற, திருட்டு விரல்களுடைய மற்றும் நம்புவதற்கு மதிப்பற்ற உலகிலிருந்து நீங்கி விடு; தவறான வழியில் நடக்காதே, நீ செய்யும் தீய செயல்களுக்கு பாதிப்பு அடைபவனாக நீ தான் இருப்பாய், உண்மை வழிக்கு உன் மனதை மாற்றுவதென உறுதி கொள், தோன்றுவதற்கு வாய்ப்புள்ள எந்தவொரு அச்சுறுத்தல்கள் மற்றும் அபாயங்களுக்கு என்றுமே அஞ்சாதே. மமதை எனும் குதிரையிலிருந்து இறங்கு, உன்னுடைய இயலாமை மற்றும் வலுவற்ற நிலையை அடக்கத்துடன் ஒப்புக் கொள். அடக்கத்துடன் நடந்து கொள், இறப்பு எனும் சிங்கம் உனக்கு ஆறுதல் அளிக்குமே தவிர உனது எதிரியாக இருக்காது.  
மஜ்னுன் இந்த உலகத்தை விட்டுப் பிரிந்து விட்டான். பிறரின் இகழ்ச்சி மற்றும் கேலியிலிருந்து தற்போது விடுதலை பெற்று விட்டான். தன் தூங்கும் மணப் பெண்ணின் அடக்கம் செய்யப்பட்ட உடலுக்குப் பக்கவாட்டில் அவன் தூங்குவதால் அவனது கண்கள் தற்போது மூடியிருந்தன. அவன் அனுபவித்த உலக வாழ்வின் துன்பங்களிலிருந்து குணப்படுத்தும் மதிப்பு மிக்க கைமாறாக இந்தத் தூக்கம் அமைந்தது. இவ்வாறாக அவனது உடல் அங்கு குறைந்தது ஒரு மாதத்திற்காகவாவது கிடந்தது என நான் உறுதியாகக் கூறுவேன். ஓர் ஆண்டு அல்லது அதற்கும் மேலாக அவன் உடல் அங்கு கிடந்தது என சிலர் கூறுகின்றனர். அவனைச் சுற்றிலும் அவனது விலங்குகள் கூடின. அவனைச் சுற்றிப் பாதுகாப்பதற்காக மாசிடோனிய காலாட்படையின் பேலன்க்சு போன்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தின. படுத்தவாறு இருக்கும் ஓர் இறந்த மன்னனின் பக்கவாட்டில் நின்று காவல் காக்கும் காவலாளிகளைப் போல் நின்றன. ஓய்வெடுக்கும் இடமாக, அவனைச் சுற்றிய இடத்தை ஒரு கூடாகப் பாவித்து நின்றன. வழிப் போக்கர்கள் மிகவும் அருகில் வந்தால் என்ன நடக்குமோ என்ற அச்சத்தில் இக்காவலாளிகள் வழிப் போக்கர்களைப் பின் வாங்க வைத்தன. குளவிகள் கொட்டி விடுமோ என்ற அச்சத்தில் உள்ளோரைப் போல் வழிப் போக்கர்கள் உடலைச் சுற்றி வளைத்துச் சென்றனர். தாங்கள் படுத்திருப்பதாகக் காணும் முன் பின் தெரியாத ஒருவன் விசித்திரமான காரணத்திற்காக எதையும் பகிரவில்லை என்று எண்ணினர். அவன் அநேகமாக ஒரு மன்னனாக இருக்கலாம், தன் தனிமையில் யாரும் தலையிடக் கூடாது என்பதைக் கவனித்துக் கொள்வதற்காக நியமிக்கப்பட்ட காவலாளிகளுடன் இருந்தான். வழிப் போக்கர்கள் யாருக்கும் இந்த முன் பின் தெரியாத "மன்னன்" இறந்து விட்டான் என்பது தெரியவில்லை. காலத்தின் காற்றானது இவனது மகுடத்தை இவனது தலையிலிருந்து தள்ளி விட்டிருந்தது, அவனது உடலில் இரத்தம் தற்போது இல்லை, அவனது அனைத்து எலும்புகளும் மணலிலும், கற்களின் மத்தியிலும் சிதறி விடப்பட்ட முத்துக்களைப் போல கிடந்தன. அவன் ஒரு கட்டத்தில் எவ்வாறு இருந்தான் மற்றும் அவனது சோக வாழ்வில் எஞ்சியவையாக ஒழுங்கு முறையற்ற வகையில் கிடந்த எலும்புகளே தற்போது காணக் கூடியவையாக இருந்தன. எந்தவொரு ஓநாயும் இந்த எலும்புகளை கடிக்கவில்லை. அவனது விலங்குகள் கவனித்துக் கொண்டிருந்த போது எந்தவொரு மனிதனாலும் மஜ்னுனின் உடலைத் தொட இயலவில்லை.  
பிறகு ஓர் ஆண்டு கடந்திருந்தது. சமாதியின் கவனித்துக் கொண்டிருந்த காவலாளிகள் ஒருவர் பின் ஒருவராக விலகிச் சென்றனர். மெதுவாகத் தேய்ந்து போய் மறைந்து போன ஒரு பூட்டைப் போல காலம் கடந்தது. படிப்படியாக துடுக்கான ஆன்மாக்கள் அழையாது நுழைந்தன. காவலாளிகள் விட்டு விலகிச் சென்ற சமாதியைக் கண்டறிந்தன. அங்கு எலும்புகள் கிடப்பதை அவர்கள் கண்டனர். அந்த எலும்புகளில் சதை இல்லை. எலும்புக் கூடு மட்டுமே இருந்தது. அவனது நம்பிக்கைக்குரிய குடும்பமானது வந்தது. தாங்கள் தேடிக் கொண்டிருந்த தங்கள் மகன் தான் அவன் என்பதை அவர்கள் உறுதி செய்தனர். குடும்பத்தார், அவனது நலம் விரும்பிகள் மற்றும் அவனது சோகமான இறப்பால் இழப்பைச் சந்தித்திருந்த அனைவரும் துக்கத்தையும், துயரத்தையும் அடைந்தனர். வலியுடைய மனங்களுடன் அவர்கள் தங்களது உடைகளைக் கிழித்தனர். பெருமூச்சு விட்டனர். அவன் இறக்கும் வரை காதல் அவனுக்குத் துயரம் அளித்தது. அவர்களது கண்ணீர்த் துளிகள் முத்துக்கள் மற்றும் விலை மதிப்புமிக்க கற்களைப் போல மழையாகப் பொழிந்தன. சூரியனால் வெண்மையாக்கப்பட்ட அவனது எலும்புகளின் வெள்ளை ஓடு மீது கண்ணீர் விட்டனர். அவர்களது கண்ணீரின் மூலம் பூமிக்குள் எலும்புகள் புதைந்தன. அங்கு எஞ்சியிருந்த அவனது உலக வாழ்வின் எச்சங்களை அவர்கள் சிதறச் செய்தனர்; அரபு நிலங்கள் வழியாக இவனது கதையும், இவனது பெயரும் காதலின் சின்னமாக உருவாகின. இவனது புகழை உறுதி செய்தன. ஆண்கள் இவனுக்காக சமாதி அமைத்தனர். அவன் நீண்ட நாள் ஏக்கம் கொண்ட மணப் பெண்ணான அவனது லைலாவை அவனுக்குப் பக்கவாட்டில் அடக்கம் செய்தனர். தனது மன்னன் விரும்பிய காதலை அன்பான கோப்பையில் கொண்டு வந்தவளாக அவள் திகழ்ந்தாள். அவர்கள் மீது இனி மேல் யாரும் குற்றம் சுமத்தவோ அல்லது இகழப் போவதோ இல்லை. அவர்கள் அமைதியாக ஒருவர் பக்கவாட்டில் ஒருவராக இறைவன் நீதி வழங்கும் நாள் வரை உறங்குகின்றனர். அவர்கள் இந்த உலகில் ஒரு சபதத்தை எடுத்திருந்தனர். சொர்க்கத்தில் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு ஒரு தொட்டில் அவர்களுக்குத் தற்போது கொடுக்கப்பட்டது.  
இப்பூமியில் அவர்களின் உறங்குமிடம் மற்றும் சமாதியைச் சுற்றி ஓர் அழகான தோட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. அதன் அழகு மற்றும் அதன் புகழில் அதற்கு இணை எதுவுமில்லை. இந்தத் தோட்டத்திற்குத் தான் உலகின் சோகமான புனிதப் பயணிகள் வருகின்றனர். காதலுக்கான சபதம் எடுத்தவர்களின் மகிழ்ச்சியானது இங்கு அவர்களுக்கு மீண்டும் கொடுக்கப்பட்டது. மனஅமைதியும் கிடைத்தது. தேவை காரணமாக கட்டாயப்படுத்தி அவர்கள் வெளியேற்றப்பட்டாலே தவிர இந்தத் தோட்டத்திலிருந்து மனமுவந்து வெளியேற யாருக்கும் மனமில்லை.