wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# முகலிந்தா

சிம்மாசனத்தைப் பாதுகாக்கும் நாக முகலிந்தருடன் கூடிய தூண். ஜகன்னாத் டெக்ரி, பவுனி (பண்டாரா மாவட்டம்) தண்டவாளத் தூண். கி.மு. 2-1ஆம் நூற்றாண்டு. தேசிய அருங்காட்சியகம், புது தில்லி, இந்தியாவில்]]  
**முக்கலிந்தா** (*Mucalinda*), **முச்சலிந்தா** அல்லது **முசிலிந்தா** என்பது நாகம் ஒன்றின் பெயர். இது பாம்பு போன்ற உயிரினம் ஆகும். இது ஞானமடைந்த பிறகு கௌதம புத்தரை உடனிருந்து பாதுகாத்தது.  
கௌதம புத்தர் போதி மரத்தின் கீழ் தியானம் செய்யத் தொடங்கிய ஆறு வாரங்களுக்குப் பிறகு, வானம் ஏழு நாட்களுக்கு இருளடைந்தது. மேலும் அற்புதமான மழையும் பெய்தது என்று கூறப்படுகிறது. இருப்பினும், பாம்புகளின் வலிமைமிக்க மன்னன், முகலிந்தா, பூமிக்கு அடியிலிருந்து வந்து, அனைத்து பாதுகாப்பிற்கும் ஆதாரமாகத் தனது தலைமூடி மூலம் புத்தரைப் பாதுகாத்து. பெரும் புயல் நீங்கியதும், பாம்பு மன்னன் மனித உருவம் எடுத்து, புத்தரை வணங்கி, மகிழ்ச்சியுடன் அரண்மனைக்குத் திரும்பினார்.
# முகலிந்தா

## மேம்பாடு

முகலிந்தா முதன்முதலில் *முகலிந்தா* சூத்திரத்தில் தோன்றியது. இங்கு நாக அரசன் புத்தரின் உடலை ஏழு முறை சுற்றி வளைத்து, தலையினை விரித்து நின்று கொண்டு புத்தரை தீயவற்றிலிருந்து பாதுகாத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. புத்தர் தியானம் செய்து முடித்ததும், வானம் தெளிந்ததும், முகலிந்தா ஒரு இளைஞனின் வடிவத்தை ஏற்றுப் புத்தரின் முன் முன் தலைவணங்கி நின்றார்.  
முக்கலிந்தாவை சித்தரிக்கும் முதல் கலைப்படைப்பு மகாராட்டிராவின் பவுனியில் உள்ள கிமு 2ஆம் நூற்றாண்டின் தாது கோபுரத்தில் அறியப்படுகிறது. இங்கு நாகா ஐந்து தலைகளைக் கொண்டதாகவும் புத்தரின் வெற்று இருக்கையைப் பாதுகாப்பதாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. சாஞ்சியின் சமகால கலைப்படைப்புகள் இவரை மிருகக்காட்சிசாலை-மானுடவியல் வடிவில் சித்தரித்துள்ளது மற்றும் நாகினியின் பரிவாரமாக உள்ளது.
# முகலிந்தா

## கலை பிரதிநிதித்துவங்கள்

முகலிந்தாவின் பாதுகாப்பில் புத்தர் தியானம் செய்வது லாவோ பௌத்த கலையில் மிகவும் பொதுவானது. பன்லுவா சுலிலட்டின் சிற்ப பூங்காவான சாலா கியோகுவில் குறிப்பாக குறிப்பிடத்தக்கப் பிரமாண்டமான நவீன பதிப்பு காணப்படுகிறது.  
புத்தரை முகலிந்தாவின் தலையுடன் சித்தரிக்கும் கலை, பார்சுவநாதரின் சைன கலையால் ஏற்பட்ட பாதிப்பாகக்கூட இருக்கலாம். இவர் நாகப்பாம்பு போன்ற தலையினைக் கொண்ட மனிதராகக் குறிப்பிடப்பட்டார்.
# முகலிந்தா

## கலாச்சாரத்தில்

ஆல்டசு அக்சுலியின் *தீவு* நாவலில் முகலிந்தாவின் புராணக்கதை (முச்சலிண்டா) முக்கியமாக இடம்பெற்றுள்ளது. இது மேற்கத்திய நாகரிகத்தில் பாம்புகளின் விரோத/எச்சரிக்கை பார்வைக்கு எதிராக, மனிதர்களுக்கும் இயற்கைக்கும் இடையிலான ஒற்றுமையின் உருவகமாகச் செயல்படுகிறது.  
இணையதள் வேடிக்கை கதையான *சின்பெஸ்ட்* 2010-ல் *சண்டே ஸ்ட்ரிப்பில்* முகலிந்தாவின் பதிப்பைக் காணலாம்.
# குரு ஜம்பேசுவரர்

**குரு ஜம்பேசுவரர்** (*Guru Jambheshwar*) என்பவர் **குரு ஜம்பாஜி** (1451-1536) என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவர் பிஷ்னோய் பந்தின் நிறுவனர் ஆவார். கடவுள் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கும் ஒரு தெய்வீக சக்தி என்று இவர் போதித்தார். இயற்கையுடன் அமைதியாக இணைந்து வாழ்வதற்குத் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகள் முக்கியம் என்பதால் இவற்றைப் பாதுகாக்கவும் இவர் கற்றுக் கொடுத்தார்.
# குரு ஜம்பேசுவரர்

## வாழ்க்கை வரலாறு

ஜம்பேசுவர் ஜி 1451-ல் நாகூர் மாவட்டம் பிபாசார் கிராமத்தில் பன்வார் குலத்தின் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவர் லோஹத் பன்வார் மற்றும் ஹன்சா தேவியின் ஒரே குழந்தை. குரு ஜாம்பேடுவர் தனது வாழ்க்கையின் முதல் ஏழு ஆண்டுகள், அமைதியாகவும் உள்ளக சிந்தனையுடனும் காணப்பட்டார். இவர் தனது வாழ்நாளில் 27 ஆண்டுகளை மாடு மேய்ப்பவராகவே கழித்தார்.
# குரு ஜம்பேசுவரர்

## பிஷ்னோய் பந்த் நிறுவுதல்

தனது 34 வயதில், குரு ஜம்பேசுவர் சாம்ராதல் தோராவில் வைணவ சமயத்தின் பிஷ்னோய் துணைப் பிரிவை நிறுவினார். இவரது போதனைகள் *ஷபத்வானி* எனப்படும் கவிதை வடிவிலிருந்தன. இவர் அடுத்த 51 ஆண்டுகள் பிரசங்கித்தார். இதற்காக நாடு முழுவதும் பயணம் செய்தார். மேலும் ஷபத்வானியின் 120 ஷபாத்கள் எனப்படும் வசனங்களை உருவாக்கினார். 1485-ல் ராஜஸ்தானில் பெரிய வரைவுக்குப் பிறகு இந்த பிரிவு நிறுவப்பட்டது. இந்தப் பிரிவினர் பின்பற்ற வேண்டிய 29 கொள்கைகளையும் ஜம்பேசுவர் வகுத்திருந்தார். விலங்குகளைக் கொல்வதற்கும், மரங்களை வெட்டுவதற்கும் தடை விதித்தார். வன்னி மரம் (*புரோசோபிசு சினேரியா*), பிசுனோயிசால் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது.  
பிஷ்னோய் பந்த் 29 விதிகளைச் சுற்றி வருகிறது. இவற்றில், எட்டு பல்லுயிரியலைப் பாதுகாக்கவும், நல்ல கால்நடை வளர்ப்பை ஊக்குவிக்கவும், ஏழு ஆரோக்கியமான சமூக நடத்தைக்கான கோட்பாடுகளை வழங்குகின்றன. மேலும் பத்து தனிப்பட்ட சுகாதாரம் மற்றும் நல்ல ஆரோக்கியத்தைப் பேணுவதை அடிப்படை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. மற்ற நான்கு கட்டளைகள் தினமும் விஷ்ணுவை வழிபடுவதற்கான வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகின்றன.
# குரு ஜம்பேசுவரர்

## பெருமையும் நினைவும்

பிஷ்னோய்கள் பல்வேறு கோயில்களைக் கொண்டுள்ளனர். இவற்றில் இராசத்தானின் பிகானேர் மாவட்டத்தில் உள்ள நோகா வட்டத்தில் முகம் கிராமத்தில் உள்ள "*முகம் முக்தி தாம்*" மிகவும் புனிதமானதாக இவர்கள் கருதுகின்றனர். குரு ஜம்பேஷ்வரின் சமாதியின் மீது மிகவும் புனிதமான பிஷ்னோய் கோவில் கட்டப்பட்டுள்ளது. அரியானா மாநிலத்தில் ஹிசாரில் உள்ள குரு ஜம்பேசுவர் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் இவரை நினைவு கூறும் விதமாக இவரது பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் நியூஸ்29 -ல் குரு ஜம்பேசுவரரைப் பற்றி அறிய மேலும் படிக்கலாம்.
# குரு ஜம்பேசுவரர்

## மேலும் பார்க்கவும்

- பக்தி இயக்கம்
- சிப்கோ இயக்கம்
# பிச்சல் பெரி

**பிச்சல் பெரி** (*Pichal Peri*) அல்லது **பிச்சல் பைரி** ( , "தலைகீழ்-கால்"), **சுரல்/சுழில்/சுடைல்** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது ( , ) என்பது அசுரன் அல்லது இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட உயிரினம் ஆகும். இது தெற்கு ஆசியா மற்றும் மத்திய ஆசியாவின் பேய்க் கதைகளில் பிரபலமாகத் தோன்றும் கதை பாத்திரம் ஆகும். பிச்சல் பெரி பொதுவாக முகத்தை மூடிய நீளமான முடியுடன் மற்றும் பாதங்கள் பின்னோக்கிச் செல்லும் பெண்ணாக உருவகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இவை எப்போதாவது சில இந்தியக் கிராமங்களுக்குள் நுழைந்தாலும் இவை இமயமலையில் காணப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது.
# பிச்சல் பெரி

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய நாட்டுப்புறவியல்
# தோல் (வாத்தியம்)

**தோல்** ( *Dhol*) என்பது இந்தியத் துணைக்கண்டம் முழுவதும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும், பிராந்திய மாறுபாடுகளுடன், ஒரே மாதிரியான இரட்டைத் தலை நூதன முரசு வகைகளில் ஏதேனும் ஒன்றைக் குறிக்கலாம். இந்தியா, வங்காளதேசம் மற்றும் பாக்கித்தான் போன்ற நாடுகளில் முதன்மையாக பஞ்சாப், அரியானா, தில்லி, காஷ்மீர், சிந்து, பிரம்மபுத்திரா ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கு, உத்தராகண்டம், மேற்கு வங்காளம், ஒடிசா, குசராத்து, மகாராட்டிரம், கொங்கண் மண்டலம், கோவா, கருநாடகம், இராசத்தான், பீகார் சார்க்கண்டு மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் போன்ற வடக்குப் பகுதிகள் அடங்கும். இது மேற்கு நோக்கி கிழக்கு ஆப்கானித்தான் வரை நீண்டுள்ளது. இதன் தொடர்புடைய கருவி டோலக் அல்லது தோல்கி ஆகும். இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தானின் பஞ்சாப் பகுதியில் இது அதிகளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
தோல் வாசிப்பவர் **"தோலி"** என்று அழைக்கப்படுவார்.
# தோல் (வாத்தியம்)

## கட்டுமானம்

தோல் இரண்டு மரக் குச்சிகளைப் பயன்படுத்தி இசைக்கப்படுகிறது. இசைக்கருவியின் ஒரு பக்கத்தை வாசிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் குச்சி பஞ்சாபியில் "டாக்கா" என்று அழைக்கப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக தோல் வீரர், தாலி (ஓக் அல்லது மஹோகனி) எனப்படும் கடின மரத்திலிருந்து அந்த கோணத்தில் இயற்கையாகவே வளைந்திருக்கும் ஒரு கிளையைத் தேடி, அதை பயன்படுத்துவார். ஆட்டின் தோல் காகிதம் போல மெல்லியதாக இருப்பதால் துளையிடாமல் இருக்க வளைந்த குச்சி பயன்படுத்தப்படுகிறது. 'திக்லி' என்று அழைக்கப்படும் மற்ற குச்சி மிகவும் மெல்லியதாகவும், நெகிழ்வாகவும் இருக்கும். .  
பருத்தியாலான ஒரு துண்டினை பட்டையாகச் சுற்றி மாலை போல பட்டையாக இசைக்கலைஞரின் கழுத்தில் தொங்கவிடப்படும். மர பீப்பாயின் மேற்பரப்பு சில சந்தர்ப்பங்களில் பொறிக்கப்பட்ட வடிவங்கள் மற்றும் சில நேரங்களில் வண்ணப்பூச்சுகளால் அலங்கரிக்கப்படும்.  
பிரிவினைக்கு முந்தைய காலத்தில், குறிப்பிட்ட செயல்பாடுகளுடன் தொடர்புடைய பஞ்சாபி தோலில் பலவகையான தாளங்கள் இசைக்கப்பட்டன.. இருப்பினும், சில கலாச்சார நடைமுறைகளின் வீழ்ச்சி அல்லது மறைந்துவிட்டதால், சமீபத்திய தலைமுறை தோல்-கலைஞர்கள் இவற்றில் பலவற்றுடன் பரிச்சயமில்லாமல் உள்ளனர். அதே நேரத்தில், பஞ்சாபில் நாட்டுப்புற அரங்கேற்றப்பட்ட பாங்க்ரா நடனத்தின் வளர்ச்சி அந்த நடனத்திற்கு குறிப்பாக பல புதிய தாளங்களை உருவாக்க தூண்டியது.
# தோல் (வாத்தியம்)

## இதனையும் பார்க்கவும்

- டோலக்
- செண்டை
- அட்டான்
- பாங்கரா
- பஞ்சாபின் இசை
- பிஹு
- பிஹூ நடனம்
- கர்பா நடனம்
# மாங்கல்ய தோஷம் (சோதிடம்)

**மாங்கல்ய தோஷம்** (*Mangala Dosha*) அல்லது *மங்கள தோஷம்* (IAST : *Maṅgala-doṣa*), என்பது ஸ்க்வா நீக்கம் காரணமாக *மங்கல் தோஷ்* என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவில் நிலவும் இந்து மத மூடநம்பிக்கை ஆகும். இந்து சோதிடத்தின்படி செவ்வாயின் (அங்காரகன்) ஆதிக்கத்தின் கீழ் பிறந்த பெண்களுக்கு "மாங்கல்ய தோஷம்" ("செவ்வாய் தோஷம்") இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இத்தகைய பெண்கள் மாங்கல்ய தோஷமுடையவர் (அல்லது மாங்லிக்) என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இந்த மூடநம்பிக்கையின் படி, மாங்கல்ய தோஷமுடைய பெண்ணுக்கும் தோஷம் இல்லாதவருக்கும் இடையேயான நடைபெறும் திருமணம் பேரழிவு தரும் என்பதாகும்.  
மாங்கல்ய தோஷ மூடநம்பிக்கையை நம்புபவர்கள், ஒரு மாங்கலிய தோஷமுடைய நபர் தங்கள் மாங்கல்ய தோஷம் இல்லாத கணவனின் திருமண வாழ்க்கையின் ஆரம்பக்காலத்தில் மரணத்தை ஏற்படுத்துவார் என்று நம்புகின்றனர். இதனைப் போக்க நிவாரணமாக முதலில் தோஷமுடையவர் ஒரு மரம் (வாழை அல்லது அரச மரம், விலங்கு அல்லது உயிரற்ற பொருள் ஒன்றைத் திருமணம் செய்து கொள்வார்கள். இந்த போலித் திருமண வழக்கம், சடங்கில் பயன்படுத்தப்படும் "துணையினைப்" பொறுத்து வெவ்வேறு பெயர்களைக் கொண்டுள்ளது. உதாரணமாக, ஒரு நபர் ஒரு மண் பானையை (கும்பா) திருமணம் செய்து கொண்டால், அந்த விழா "கும்ப-விவா" ("பானையுடன் கூடிய திருமணம்") என்று அழைக்கப்படுகிறது. மாங்கல்ய தோஷத்தால் ஏற்படும் அனைத்து தீய விளைவுகளும் "போலித் துணை" மீது ஏற்படும் என்று நம்பப்படுகிறது: இத்தகைய நபர் மாங்கல்ய தோஷத்திலிருந்து இதன் மூலம் விடுவிக்கப்படுகிறார். மேலும் ஒரு மனிதனுடனான இவர்களின் திருமணமானது மகிழ்ச்சியானதாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
# கன்னியாகுமரி (திரைப்படம்)

**கன்னியாகுமரி** (*Kanyakumari*) என்பது 1974 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்திய மலையாளத் திரைப்படமாகும். இதை கே. எஸ். சேதுமாதவன் இயக்கினார். இப்படத்தில் கமல்ஹாசன் கதாநாயகனாகவும், ரீட்டா பாதுரி கதாநாயகியாகவும் நடித்தார். ஜெகதே சிறீகுமாரின் முதல் படமான இது, ஒரு சிற்பி கடலோரத்தில் வளையல்களையும் முத்துக்களையும் விற்கும் ஒரு பெண்ணைச் சந்தித்து அவளைக் காதலிப்பதைப் பற்றிய படம்.  
மலையாளத்தில் *கண்ணும் கரளும் படத்தில்* குழந்தை நட்சத்திரமாக கமல்ஹாசன் நடித்தபிறகு முதன்முதலில் வளர்ந்தபிறகு நாயகனாக அறிமுகமான படம் இதுவாகும். இந்தப் படத்துக்காக அவர் தனது முதல் பிலிம்பேர் விருதையும் பெற்றார். மேலும் இந்தப் படம்தான் ரீட்டா பாதுரி திரையுலகில் அறிமுகமான படமாகும்.
# கன்னியாகுமரி (திரைப்படம்)

## கதை

சங்கரன் (கமலகாசன்) என்ற சிற்பி, கன்னியாகுமரியில் வேலை செய்துவருகிறான். சங்கரன் பாசிமாலை விற்கும் பார்வதியை காதலிக்கிறான். பார்வதியின் மாமனான வீரப்பன், பார்வதியிடம் இருக்கும் பணத்தை பறித்துச் சென்று குடிப்பவனாக இருக்கிறான். சங்கரன் தான் இப்போது பார்த்துவரும் தன் வேலை முடிந்ததும் பார்வதியை திருமணம் செய்து கொள்ளும் முடிவில் இருக்கிறான். எனவே விரைவில் பார்வதியுடன் கன்னியாகுமரியை விட்டு வெளியேறும் எண்ணத்தில் இருக்கிறான். இதற்கிடையில், வீரப்பன் பார்வதியை கடற்கரை விருந்தினர் மாளிகையில் தங்கியுள்ள ஒரு காமுகனான ஃபிரடெரிக்கிற்கு விற்க முயற்சிக்கிறான். இதிலிருந்து தப்பிக்கிறாள் பார்வதி.  
ஒரு பணக்கார தொழிலதிபரின் மகன் ஜெயன் ஆறுதல் தேடி கன்னியாகுமரிக்கு வருகிறான். அங்கு அவர் தனது காதலியான ரஜனியை சந்திக்க நேரிடுகிறது. ரஜனி இப்போது பணக்கார தொழிலதிபரான சோமசுந்தரத்தின் மனைவி. இந்த முறிந்த காதல்தான் ஜெயனை தேவதாசாக மாற்றியது. ரஜனி தனது குடும்பத்தை நிதி நெருக்கடியிலிருந்து காப்பாற்ற அந்த தொழிலதிபரை திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தினால் மணந்து கொள்கிறாள்.  
ஃபிரடெரிக்கும் வட இந்திய தொழிலதிபரின் இளம் மனைவிக்கும் இடையில் கள்ளத் தொடர்பு ஒரு துணைக்கதையாக வருகிறது. இதைப் பார்க்கும் ஜெயன் பிரடெரிக்கால் மிரட்டப்படுகிறான். மேலும் தனது தனிப்பட்ட விஷயங்களில் தலையிட வேண்டாம் என்று எச்சரிக்கப்படுகிறான். இச்சமயத்தில் கன்னியாகுமரிக்கு பயணம் மேற்கொள்ளும் ஒரு சன்னியாசியுடன் ஜெயன் நட்பு கொள்கிறார். இருவரும் பார்வதியின் மீது பரிதாபப்பட்டு, அவளை வீரப்பனிடமிருந்தும், பிரடெரிக்கிடமிருந்தும் காப்பாற்ற முயற்சிக்கின்றனர்.  
நிகழ்வுகள் ஒரு கொடூரமான திருப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. ஒரு நாள் இரவு, கடற்கரையில் தனியாக இருக்கும் பார்வதியை ஃப்ரெடெரிக் பாலியல் பலாத்காரம் செய்ய முயற்சிக்கிறான். அவளின் அலறல் சத்தம் கேட்டு சங்கரன் விரைந்து வருகிறான். அப்போது சங்கரன் தன் சுத்தியலால் ஃபிரடெரிக்கை அடித்துக் கொல்கிறான். கொலைக் குற்றத்துக்காக காவலர்களால் அழைத்துச் செல்லப்படும் சங்கரனை பார்வதி கண்ணீருடன் பார்த்து நிற்கிறாள்.
# கன்னியாகுமரி (திரைப்படம்)

## நடிகர்கள்

- சங்கரனாக கமல்ஹாசன்
- பார்வதியாக ரீபா பாதுரி
- ஜெயனாக பிரேம் நிவாஸ்
- வட இந்திய தொழிலதிபராக சங்கராடி
- பிரெட்ரிக்காக முரளி தாஸ்
- சோமந்தரமாக வீரன்
- ரஜனியாக மணிமாலா
- கண்ணமாவாக பாலதங்கம்
- வீரப்பனாக என். கோவிந்த குட்டி
- பாஸ்கரனாக ஆலும்மூடன்
- சுற்றுலா பயணியாக ஜெகதே சிறீகுமார்
- சுற்றுலா பயணியாக மல்லிகா சுகுமாரன்
- சுவாமியாக கே.ஜி.மேனன்
- ஓ.ராமதாஸ்
- எம்.ஓ.தேவாசியா
- அசோக் குமார்
- அப்பச்சன்
- மாலா
- மதுமதி
- ரஜனி
- விஜயலட்சுமி
- மீனா குமாரி
- குழந்தை ராதிகா
- சிந்து
- ஷெர்லி
# கன்னியாகுமரி (திரைப்படம்)

## தயாரிப்பு

*கன்னியாகுமரியை* எம். டி வாசுதேவன் நாயர் எழுதி, கே. எஸ். சேதுமாதவன் இயக்கினார். இப்படத்தை சித்ராஞ்சலி பிலிம்சு பதாகையில் கே. எஸ். ஆர். மூர்த்தி தயாரித்தார். பி. எல். ராய் ஒளிப்பதிவு செய்தார். முழுப் படமும் கன்னியாகுமரி நகரத்திலும், அதன் சுற்றுப்புறங்களிலும் படமாக்கப்பட்டது. இந்தப் படம்தான் ரீட்டா பாதுரி திரையுலகில் அறிமுகமான படமாகும்.
# கன்னியாகுமரி (திரைப்படம்)

## இசை

இப்படத்திற்கு எம். பி. சீனிவாசன் இசையமைத்தார். பாடல் வரிகளை வயலார் ராமவர்மா மற்றும் எம். பி. சீனிவாசன் ஆகியோர் எழுதினர்.
# கன்னியாகுமரி (திரைப்படம்)

## வெளியீடு

*கன்னியாகுமரி* 26 சூலை 1974 அன்று வெளியானது
# ராணி தாஜ்

**ராணி தாஜ்** ( *Rani Taj* ) (பிறப்பு: அக்டோபர் 3, 1993) ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பர்மிங்காம் நகரைச் சேர்ந்த ஒரு பிரித்தானிய பாக்கித்தான் தோல் கலைஞர் ஆவார். மிட்லாந்தில் ஏற்கனவே நன்கு அறியப்பட்டிருந்தாலும், 2010 ஆம் ஆண்டில் ரியானாவின் " ரூட் பாய் " பாடலுடன் தெருவில் நேரலையில் பாடிய ஒரு காணொளியில் தோன்றியபோது சர்வதேச அளவில் புகழ் பெற்றார்.
# ராணி தாஜ்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இரண்டு குழந்தைகளில் இளையவரான இவரது தாய் ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே எப்போதும் 'ராணி' என்று அழைத்தார். இப்புனைப்பெயர் ஒட்டிக்கொண்டது மட்டுமல்ல, தானாகவே இவருடைய மேடைப் பெயராக மாறியது.  
பிபிசி ஏசியன் நெட்வொர்க்குக்கு அளித்த பேட்டியில், தனது பெற்றோர் இருவரும் பாக்கித்தானின் மிர்பூரில் பிறந்தவர்கள் என்று கூறியுள்ளார். மங்களா அணை கட்டும் போது, மற்ற பிரித்தானிய பாக்கித்தானியர்களைப் போலவே, இவரது குடும்பத்தினரும் தங்கள் வீட்டிலிருந்து இடம்பெயர்ந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் ராணியின் தாய்வழி தாத்தா, 1960 களில் வேலை தேடுவதற்காக பர்மிங்காமுக்குச் சென்றார். தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்ட பிறகு அவர் தனது மனைவி மற்றும் குழந்தைகளை அழைத்துக் கொண்டார். ராணியின் தாயார் தனது சொந்த தாய் மற்றும் உடன்பிறந்தவர்களுடன் பிரிட்டனில் தந்தையுடன் சேர்ந்தபோது இவருக்கு நான்கு வயது. ராணி தாஜ் 1993 இல் பர்மிங்காமில் பிறந்தார்.
# ராணி தாஜ்

## இசை தாக்கங்கள்

ராணி தனது ஒன்பது வயதிலிருந்தே தோள் வாசித்தாலும், ஆரம்பப் பள்ளியில் படிக்கும் போது தனது ஆறாவது வயதில் எடுத்த முதல் கருவி வியோலம். இவரது ஆரம்பப் பள்ளி வாழ்க்கையின் முடிவில் வைசாகி மேளாவில் கலந்து கொண்டார். அது முதல் இவருக்கு தானும் இக்கருவியைக் கற்றுக் கொள் முடிவு செய்தார்.  
2010 கோடையில், இசுடாபோர்ட்சையரில் உள்ள ஸ்டோக் ஆன் ட்ரெண்டில் உள்ள ஒரு தெருவில் ராணி, முழு பஞ்சாபி உடை அணிந்து, ஒரு இசை நிகழ்ச்சியில் வெளிப்படையாக கலந்துகொண்டார். இந்த தன்னிச்சையான நிகழ்ச்சியை நண்பர் ஒருவர் பதிவு செய்து யூடியூப்பில் வைத்தார். உலகெங்கிலும் உள்ள மக்கள் இதனைப் பார்க்கத் தொடங்கினர், மேலும் ஒரு பெண் பாரம்பரியமாக ஆண்களுக்கான கருவியை வாசிப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்தனர்.  
2011 முதல் ராணி தாஜ் பாக்கித்தானின் சூபி தோல் கலைஞர்களான குங்கா மற்றும் மிட்டு சைன் ஆகியோருடன் நிறைய நேரம் செலவிட்டுள்ளார். இவர் 'கலந்தாரி' பாணியிலான தோல் இசையால் கவரப்படுவதோடு மட்டுமல்லாமல், பாக்கித்தான் முழுவதும் பல்வேறு மேளாக்கள் மற்றும் தர்பார்களில் அவர்களுடன் இணைந்து நிகழ்த்தியுள்ளார். இலாகூரில் உள்ள பாபா ஷா ஜமாலின் தர்பார்கள், லாகூரில் உள்ள ஷபீர் ஷா, முர்ரியில் உள்ள பாபா லால் ஷா, சிந்துவில் லால் ஷாபாஸ் கலந்தர், குஜர் கானில் உள்ள ஹீரா லால் கலந்தர் மேளா ,இலாகூரில் உள்ள தத்தா தர்பாரில் தத்தா மேளா போன்றவை இதில் அடங்கும்.
# ராணி தாஜ்

## நடுவராக

பர்மிங்காமுக்கு அருகிலுள்ள இசுமெத்விக் நகரில் நடைபெற்ற ஐக்கிய இராச்சியத்தின் மிகப்பெரிய தோல் போட்டியின் நடுவர்களில் ஒருவராக இவர் அழைக்கப்பட்டார். இறுதிப் போட்டியில் ஒரே பெண் நடுவர் மட்டுமல்ல, அன்றைய மூத்த குழுவில் இருந்த இளைய நீதிபதியாகவும் இருந்தார்.
# துசார் காந்தி கோசு

**துசார் காந்தி கோசு** (*Tushar Kanti Ghosh*)(செப்டம்பர் 21, 1898 - ஆகத்து 29, 1994) என்பவர் இந்தியப் பத்திரிகையாளரும் எழுத்தாளரும் ஆவார். அறுபது ஆண்டுகளாக, தான் இறப்பதற்குச் சற்று முன்பு வரை, கொல்கத்தாவில் உள்ள *அம்ரிதா பஜார் பத்ரிகா* என்ற ஆங்கில மொழி செய்தித்தாளின் ஆசிரியராக இருந்தார். கோசு "இந்தியப் பத்திரிகை உலகின் மூத்தவர்" மற்றும் "இந்தியப் பத்திரிகையின் தலைவர்" என்று நாட்டின் சுதந்திரமான பத்திரிகைக்கு இவர் செய்த பங்களிப்புகளுக்காகப் புகழப்படுகிறார். இவர் தனது தந்தையைத் தொடர்ந்து *அமிர்தா பஜார் பத்திரிகாவின்* ஆசிரியராக பணியில் சேர்ந்தார். இந்தியா முழுவதும் சகோதர செய்தித்தாள் நிறுவனங்களையும், பெங்காலி மொழி பத்திரிக்கையான *ஜுகாந்தர்* பத்திரிகையையும் நிறுவினார்*.*
# துசார் காந்தி கோசு

## பத்திரிக்கை பணி

கோசு இந்திய விடுதலை இயக்கத்தில் பத்திரிகையாளராக ஆற்றிய சேவையின் காரணமாகப் பிரபலமடைந்தார். இவர் மகாத்மா காந்தி மற்றும் அகிம்சை இயக்கத்தின் ஆதரவாளராக இருந்தார். பிரித்தானிய காலனித்துவ அதிகாரிகள் 1935-ல் பிரித்தானிய நீதிபதிகளின் அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கும் கோசு எழுதிய கட்டுரைக்காகக் கோசைச் சிறையில் அடைத்தனர்.  
ஐயத்துக்கிடமான செய்தி ஒன்றின்படி, வங்காள மாகாணத்தின் காலனித்துவ ஆளுநர் ஒருமுறை கோசிடம், கோசின் செய்தித்தாளைத் தொடர்ந்து படிக்கும் போது, இச்செய்தித்தாளில் இடம்பெறும் கட்டுரைகளின் இலக்கணம் தவறானது என்றும், "இது ஆங்கில மொழியில் குறைபாட்டினை ஏற்படுத்துகிறது" என்றும் தெரிவித்தார். ஆனால் கோசு "இது, எங்கள் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கான எனது பங்களிப்பு" எனது பங்களிப்பு எனத் தெரிவித்தார்.  
ஒரு பத்திரிகையாளராகத் தனது வழக்கமான பணியுடன் கூடுதலாக, கற்பனை நாவல்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்களையும் கோசு எழுதினார்.
# துசார் காந்தி கோசு

## இறப்பு

கோசு 1994-ல் கொல்கத்தாவில் சிறுது காலம் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார். பின்னர் இதய செயலிழப்பால் இறந்தார்.
# தக் (இசைக்கருவி)

**தக்** (*Dhak*) என்பது இந்தியாவில் தோன்றிய ஒரு இசைக்கருவியாகும். இது கால்நடைகளின் தோல் மூலம் உருவாக்கப்படுகிறது. கிட்டத்தட்ட உருளையிலிருந்து பீப்பாய் வரை இதன் வடிவங்கள் வேறுபடுகின்றன. வாய்ப் பகுதியில் மேல் தோலை நீட்டுவது மற்றும் இழுத்துக் கட்டும் முறையும் மாறுபடும். இது கழுத்திலிருந்து இடுப்பு வரை கட்டப்பட்டு, மடியில் அல்லது தரையில் வைத்து, பொதுவாக மரக் குச்சிகளால் இசைக்கப்ப்படும். இடது பக்கம் ஒரு கனமான ஒலியைக் கொடுக்க மாவு போன்ற பொருள் பூசப்படும்.  
மேளம் அடிப்பது துர்கா பூஜையின் ஒரு அங்கமாகும். இது பெரும்பாலும் பெங்காலி இந்து சமூகத்தால் இசைக்கப்படுகிறது.  
"தக்" இசையின் சப்தம் இல்லாமல் துர்கா பூஜை நிறைவடையாது என தி ஸ்டேட்ஸ்மேன் எழுதியது. இரண்டு மெல்லிய குச்சிகளை கொண்டு உருவாக்கும் இசை கேட்போருக்கு பரவசத்தை செலுத்துகிறது. அந்த மயக்கும் துடிப்புகள் துர்கா பூஜையின் காட்சிகள் மற்றும் வாசனைகளை கற்பனை செய்ய போதுமானது."
# தக் (இசைக்கருவி)

## இதனையும் பார்க்கவும்

- டோலக்
# நீல நரி

**நீல நரி** (*The Blue Jackal*) என்பது இந்திய துணைக் கண்டம் முழுவதும் அறியப்பட்ட கதை ஆகும்.
# நீல நரி

## ஆரம்ப குறிப்பு

நீல நரி பற்றிய முந்தைய குறிப்பு *பஞ்சதந்திரத்தில்* காணப்படுகிறது. இது மனித சூழ்நிலைகளில் விலங்குகளைச் சித்தரிக்கும் கதைகளின் தொகுப்பாகும் (மானுடவியல், புனைகதையில் பேசும் விலங்குகளைப் பார்க்கவும்). ஒவ்வொரு கதையிலும் ஒவ்வொரு விலங்குக்கும் ஒரு "ஆளுமை"<nowiki/>யுடன் காணப்படும். ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு நீதி நெறியினைப் போதிக்கின்றது.
# நீல நரி

## கதை

வாய்வழி செய்தி மூலம் அறியப்படும் நீல நரியின் கதை இந்தியாவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து மற்றொரு பகுதியில் அதிகம் வேறுபடுவதில்லை. இந்த கதையில் வரும் உயிரினம் *சந்துரு*, *நீலகாந்த்* அல்லது *நீல கிதர்* (அதாவது, *நீல நிற குள்ளநரி* ) என்று பலவிதமாக அறியப்படுகிறது.  
மிகவும் பொதுவான கதை கீழ்க்கண்டவாறு கூறப்பட்டுள்ளது:
| ஒரு நாள் மாலை இருட்டு வேளையில், பசியுடன் இருந்த குள்ளநரி ஒன்று காட்டில் உள்ள தனது இருப்பிடம் அருகிலுள்ள பெரிய கிராமத்தில் உணவைத் தேடிச் சென்றது. நரியைக் கண்ட அந்த ஊர் நாய்கள் நரியைக் கொன்று தங்கள் உரிமையாளர்களைப் பெருமைப்படுத்துவதற்காக நரியினை விரட்டின. குள்ளநரி தன்னால் முடிந்தவரை வேகமாக ஓடியது, எங்குச் செல்கிறது என்று பார்க்காமல் துணி சாயமிடுபவர் வீட்டிற்கு வெளியே ஒரு வைக்கப்பட்டிருந்து நீல நிற சாயத் தொட்டி ஒன்றில் விழுந்தது. இதனையறியாத நாய்கள் தொடர்ந்து ஓடின. பின்னர் குள்ளநரி பாதிப்பில்லாமல் வாளியிலிருந்து வெளியே வந்தது.
காட்டிற்குத் திரும்பிய குள்ளநரி, காட்டின் அரசனான சிங்கத்தைப் பார்த்தது. சிங்கம் நரியின் தோற்றத்தைப் பார்த்து நரியிடம் நீங்கள் யார் என்று கேட்டது. தான் நீல நிறமாக இருப்பதால், குள்ளநரி தன்னை *சந்துரு* என்று தெரிவித்தது. காட்டில் உள்ள அனைத்து விலங்குகளின் பாதுகாவலன் என்றும் தெரிவித்தது. *சந்துரு* சிங்கத்திடம், எல்லா விலங்குகளும் தனக்கு உணவும் இருப்பிடமும் கொடுத்தால் மட்டுமே காட்டைக் காப்பேன் என்றும் தெரிவித்தது.  
இதன் பின்னர் *சந்துரு* மற்ற காடுகளிலிருந்து வந்த விலங்குகளிடம் ஆலோசனை கேட்டது மற்றும் விலங்குகள் சந்துருவின் காலடியில் அமர்ந்து சிறந்த உணவைக் கொண்டு வந்தன. இந்நிகழ்வு சிலகாலம் தொடர்ந்தது. ஆனால் பௌர்ணமி இரவில் சில குள்ளநரிகள் ஊளையிட்டன. சந்துரு அருகிலிருந்த விலங்குகள் பற்றிய யோசனை இல்லாமல் ஊளையிடத் தொடங்கியது. இதன் மூலம் சந்துரு ஒரு சாதாரண குள்ளநரி என்பதை உணர்ந்து கொண்ட மற்ற விலங்குகள் சந்துருவைத் காட்டுக்குள் வெகு தூரம் துரத்திச் சென்றன. | } |
| --- | --- |
# நீல நரி

## நீதி

பல நாள் திருடன் ஒருநாள் அகப்படுவான்
# நீல நரி

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய இலக்கியங்கள்
- *பஞ்சதந்திரம்*
# கோல் (இசைக்கருவி)

**கோல்** (*Khol*) என்பது வட மற்றும் கிழக்கு இந்தியாவில் பக்தி இசையுடன் இணைந்து பயன்படுத்தப்படும் ஒரு சுடுமண்ணாலான இரண்டு பக்க முரசாகும். இது **மிருதங்கம்** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது ( மிருதங்கத்துடன் குழப்பக்கூடாது). இது இந்திய மாநிலங்களான மேற்கு வங்காளம், அசாம் மற்றும் மணிப்பூர் ஆகிய மாநிலங்களில் இருந்து உருவானது. இரு கைகளின் உள்ளங்கைகள் மற்றும் விரல்களால் இது வாசிக்கப்படுகிறது.
# கோல் (இசைக்கருவி)

## விளக்கம்

நாட்டிய சாஸ்திரத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, கோல் பண்டைய *கோபுச்சா* வடிவ முரசினை ஒத்ததாகக் கருதப்படுகிறது.இதன் வலது முகம் அதிக சுருதியைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் உலோக ஒலியை உருவாக்குகிறது, அதே சமயம் இடது முகம் குறைந்த ஒலியை உருவாக்குகிறது. பெரிய பக்கத்தை ஈரப்பதத்துடன் சரிசெய்யலாம். ஈரப்பதமான நாளில், பெரிய பக்கம் தளர்ந்து, குறைந்த ஒலியை உருவாக்கி அதிர்வுறும். வறண்ட வானிலை நாளின் போது பக்கமானது இறுக்கமடைகிறது. இது அதிக ஒலியை உருவாக்குகிறது. இசைக்கருவி வாசிப்பவர்கள் தங்கள் கருவிகளில் போதுமான அளவு குறைந்த ஒலியை உருவாக்கவில்லை என உணர்ந்தால் அவர்கள் தங்கள் விரலில் சிறிது தண்ணீரைத் தடவி, பெரிய பக்கத்தின் விளிம்பில் பரப்புவார்கள்.
# கோல் (இசைக்கருவி)

## வரலாறு

கோல் தோற்றம் பற்றி பல வரலாறுகள் உள்ளன. வடகிழக்கு இந்தியாவில் பல்வேறு வகையான கோல் கருவி கிடைக்கிறது. ஒடிசா, மணிப்பூர், வங்காளம் மற்றும் அசாம் ஆகிய மாநிலங்களில் பொதுவாக வெவ்வேறு வடிவங்களில் காணப்படுகின்றன. அசாமிய பாலிமத் சங்கர்தேவ் மரத்தால் செய்யப்பட்ட கோலை உருவாக்கினார்.  
ஒடிசாவில் உள்ள ஒவ்வொரு விஷ்ணு (ஜெகன்நாத், ராதா கிருஷ்ணர்) கோவிலிலும் ஆரத்தி சடங்குகளின் போது இந்த கருவி இசைக்கப்படுகிறது. சண்டிதாசர், கோவிந்ததாசர் மற்றும் ஞானதாசர் போன்ற இடைக்கால கவிஞர்களின் ஒடியா, பெங்காலி கீர்த்தனைகளுடன் பறை பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது ஒன்பது இந்திய பாரம்பரிய நடனங்களில் ஒன்றான கௌடீயந்ருத்யத்துடன் இணைந்து பயன் படுத்தப்பட்டிருந்தாலும் சங்கீத நாடக அகாதமியால் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை.  
கிருஷ்ணா உணர்வுக்கான சர்வதேச சங்கம், கௌடியா வைணவ சங்கங்களில், பஜனை மற்றும் கீர்த்தனைளில் இது முதன்மையாக இசைக்கப்படுகிறது.
# கோல் (இசைக்கருவி)

## இதனையும் பார்க்கவும்

- மிருதங்கம்
- கைம்முரசு இணை
- தவில்
- தாளம்
- மத்தலே, யக்சகான நிகழ்ச்சியில் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு கருவி
- டோலக்
# தபோன்

**தபோன்** (Taphon) என்பது தாய்லாந்தின் பாரம்பரிய இசைக்கருவியாகும். இது இரண்டு தலைகளுடன் பீப்பாய் வடிவத்தில் உள்ளது. மேலும் இது மிகவும் பிரபலமான காங்காஸைப் போலவே இரு கைகளின் கைகளாலும் விரல்களாலும் இசைக்ப்படுகிறது.  
முதலில் சபோன் என்று அழைக்கப்பட்ட இது, *பிப்பாட்* எனப்படும் தாய்லாந்தின் பாரம்பரிய தாள இசைக் குழுவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேலும், இது தாய் நாட்டுப்புற இசையில் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் முரசாகும். மேலும் இது பெரும்பாலும் பாங்காக் மற்றும் சியாங் மாயில் நிகழ்த்தப்படுகிறது. பெரும்பாலும் தாய் வழிபாட்டுத் தலங்களில் நடைபெறும் நிகழ்ச்சிகளுடன், அங்கிருக்கும் கடவுளை மகிழ்விப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது தாய் கலாச்சாரத்தில் குறிப்பாக புனிதமான கருவியாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும் பொதுவாக மற்ற கருவிகளை விட உயர்ந்த இடத்தில் வைக்கப்படுகிறது. பல சந்தர்ப்பங்களில், வடிவமைப்புகள் தபோனின் நடுத்தர பிரிவில் நெய்யப்படுகின்றன. தபோன் கம்போடிய சாம்போவுடன் மிகவும் ஒத்திருக்கிறது
# சம்போர்

***சாம்போர்*** (Samphor) ( ; *சாம்போ* என்றும் ரோமானியப்படுத்தப்பட்டது ) என்பது கம்போடியாவைச் சேர்ந்த ஒரு சிறிய, 2-தலை பீப்பாய் வடிவ இசைக்கருவியாகும். இது தோராயமாக .35 மீட்டர் அகலமும் .5 மீட்டர் நீளமும் கொண்டது. இரண்டு தலைகளைக் கொண்டுள்ள இரு கைகளாலும் இசைக்கப்படுகிறது. இரண்டு முனைகளும் கன்று தோலால் மூடப்பட்டிருக்கும். தோல் அல்லது பிரம்பு கீற்றுகளால் இறுக்கப்படுகிறது. வெவ்வேறு தாளங்களை வெளிப்படுத்த இதன் ஒரு பகுதி மற்றொன்றை விட பெரியதாக வடிவமைக்கப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக, தயாரிப்பாளர் அரிசி மற்றும் சாம்பலில் செய்யப்பட்ட கலவையைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் ஒவ்வொரு தலையையும் மெருகேற்றுகிறார். தோலின் தலையை சரிசெய்யும் சுருதி சாம்பல் தடிமனான அடுக்குடன் குறைவாக மாறும்.  
இசைக் கலைஞர் நான்கு வித்தியாசமான தாளங்களைப் பயன்படுத்துகிறார். இந்த நான்கு ஒலிகளுக்கும் "திங், திப், தியோங், தப் என கம்போடியப் பெயர் உண்டு.
# லோசூங் திருவிழா

**லோசூங் திருவிழா** (*Losoong Festival*) என்பது சிக்கிம் மாநிலத்தினைச் சேர்ந்த பூட்டியா பழங்குடியினரின் புத்தாண்டு ஆகும். இது ஒவ்வொரு ஆண்டும் திசம்பர் மாதத்தில் கொண்டாடப்படுகிறது.
# லோசூங் திருவிழா

## பாரம்பரியம்

திபெத்தியச் சந்திர நாட்காட்டியின் அடிப்படையில் விவசாயிகள் அறுவடையைக் கொண்டாடும் 10வது மாதத்தின் 18வது நாளில் லோசூங் வருகிறது. இது பூட்டியா மக்களின் பாரம்பரிய விழாவாகும். இதனை லெப்சா மக்களும் கொண்டாடுகிறார்கள். இதை இவர்கள் *நம்சூங்* என்று அழைக்கிறார்கள். திபெத்தியப் புத்தாண்டான லோசரின் மரபுகள் மற்றும் சடங்குகளைத் தழுவி இத்திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. சிக்கிமில் உள்ள போடாங் மற்றும் ரும்டெக் மடாலயங்களில் இத்திருவிழா நடத்தப்படுகிறது. டீஸ்டா மற்றும் ரோங்யுங் சூ நதிகள் சங்கமிக்கும் அப்பர் சோங்கு பகுதியில் நம்சூங் திருவிழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் கொண்டாடப்படுகிறது.<sup></sup>  
லோசூங் இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, நேபாளம் மற்றும் பூட்டானிலும் கொண்டாடப்படுகிறது.  
இந்த விழாவின் போது நிகழ்த்தப்படும் நடன வடிவங்கள் பத்மசாம்பவாவின் (அல்லது குரு உக்யேன்) வாழ்க்கையிலிருந்து விவரிக்கப்பட்ட கதைகளைச் சித்தரிக்கின்றன.
# லோசூங் திருவிழா

## கொண்டாட்டம்

பூசாரி 'சி-பூட்', சிறப்பு மதுபானம் ஒன்றைத் தெய்வங்களுக்கு வழங்கிய பிறகு கொண்டாட்டம் தொடங்குகிறது. கடவுளுக்குக் காணிக்கை செலுத்திய பிறகு அசுர மன்னனின் உருவ பொம்மை எரிக்கப்படுகிறது. இந்த அரக்கனை எரிப்பது தீமையை அழிப்பதைக் குறிக்கிறது.  
இத்திருவிழாவின் போது மக்களுக்கு ஒரு சில போட்டிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படும். இதனை இவர்கள் பல நாட்கள் மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடுகின்றன. இந்த விழா சோனம் லோசூங் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. லோசூங் திருவிழா கிழக்கு இந்தியாவில் மிகவும் பிரபலமானது.
# வெலகளி

**வெலகளி** என்பது இந்தியாவின் கேரளா மாநிலத்தில் வசிக்கும் நாயர் சமூகத்தின் பாரம்பரிய தற்காப்பு நடன கலைகளுள் ஒன்றாகும். இது கேரளாவில் நடைபெறும் கோயில் திருவிழாக்களின் போது நிகழ்த்தப்படுகிறது. வண்ணமயமான நிறங்களில் உடை அணிந்த நடனக் கலைஞர்கள் வாள் மற்றும் கேடயங்களை ஏந்திய படி இந்த நடனத்தின் போது புராணங்களில் கூறப்பட்டுள்ள பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே நடந்த சண்டை காட்சியை சித்தரிக்கின்றனர்.  
இந்த நடன கலைஞர்கள் இடைக்கால நாயர் இன போர் வீரர்களை போல உடை அணிந்து வண்ணமயமான தலைப்பாகைகளை அணிந்து இசைக்கருவிகளின் மெல்லிசைக்கு ஏற்றார் போல விறுவிறுப்பாக அடி எடுத்து வைப்பார்கள். மத்தளம், மேளம், தாளம், கொம்பு, குழல் போன்ற துணை வாத்தியங்கள் இந்த நடனத்தின்போது இசைக்கப்படும்.
இந்த நடனம் அம்பலப்புழாவில் உருவானது. கேரளாவில் செம்பகச்சேரி படையின் தளபதியான மாத்தூர் பணிக்கர் என்பவர் மக்களிடையேயும் வீரர்களிடையேயும் போராட்ட உணர்வை அதிகரிக்க இந்த நடன கலை வடிவத்தை மேம்படுத்தினார். அம்பலப்புழாவில் உள்ள ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கோவில் ஆண்டு பூரம் விழாவின் முக்கிய நிகழ்வாக வெலகளி நடனம் நடைபெறுகிறது. மேலும் பல வருடங்களாக திருவல்லா ஸ்ரீ வல்லபமகா கோயிலில் உற்சவத்தின் போதும் சீரக்கடவு ஸ்ரீ மகாதேவ கோயிலிலும் இந்த வெலகளி நடனம் ஒரு சடங்காக நடைபெற்று வருகிறது.
அம்பலப்புழா திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் இணைக்கப்பட்டது முதல் ஸ்ரீ பத்மநாபசுவாமி கோவில் பங்குனி விழாக்களில் இந்த வெலகளி நடனமும் நடைபெறுகிறது.
# வெலகளி

## தோற்றம்

செம்பகச்சேரி இராச்சியத்தி்லிருந்து தான் இந்த வெலகளி தோன்றியதாக பல்வேறு வரலாற்று அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். செம்பகச்சேரி மன்னரின் ஆட்சியின்போது அவரின் தளபதிகளாக இருந்த மாத்தூர் பணிக்கர் மற்றும் வெள்ளூர் குறூப் ஆகியோர் களரிப்பாய்ச்சலில் மிகவும் திறமையானவர்கள். இந்த களரிப்பாய்ச்சல் போர் முறையின் முன்னேற்றத்திற்காக மன்னரும் அவரது தளபதிகளும் இணைந்து மக்களிடையே களரியைப் பற்றிய பயத்தை போக்குவதற்கும் வீரர்களிடையே களரியைப் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும். களரியோடு இணைந்து ஒரு நடன ஆட்டத்தை உருவாக்கி காட்சிப்படுத்தினர். அப்படித்தான் அம்பலப்புழா கோவில் திருவிழாவின் போது கோவில் முன்பாக இந்த நிகழ்ச்சியை நடத்த முடிவு செய்தனர். தற்பொழுது அந்த கோவில்களில் நடைபெறும் சடங்குகளில் ஒன்றாகவே வெலகளி நடனம் இருக்கின்றது. வெலகளி ஆட்டத்தில் பயன்படுத்தப்படும் பல வாத்தியங்கள், இசைக்கருவிகள், நடன அசைவுகள் மற்றும் அடவு முறைகள் போன்றவை களரி ஆட்டத்தில் இருந்து நகலெடுக்கப்பட்டவையே.  
பத்மநாபசுவாமி கோவிலின் கிழக்கு வாசலில் திருவிழாவின் போது வெலகளி நிகழ்ச்சியின் போது பாண்டவர்களின் பெரிய உருவ பொம்மைகள் வைக்கப்படுகின்றன. அம்பலப்புழாவில், அம்பலப்புழா அரச குடும்பத்தின் பரம்பரை ஆசானும் அமைச்சருமான மாத்தூர் பணிக்கர் வழிகாட்டுதலின் கீழ் நடனம் ஆடப்படுகிறது. வெலகளி நடனக் கலைஞர்கள் பாண்டவர்கள் மற்றும் கௌரவர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள் . இந்த நடன நிகழ்ச்சி, அதர்மத்தின் மீது தர்மத்தின் வெற்றியையும், அவர்கள் காட்டிற்கு நாடுகடத்தப்பட்டபோது கௌரவர்களுக்கு எதிரான பீமனின் வெற்றியையும் பிரதிபலிக்கிறது. இள வயது கலைஞர்கள் முன் வரிசையில் நிற்கிறார்கள் மற்றும் பெரியவர்கள் குழுவின் பின்புறத்திலும் நின்று கொள்ள, கொடி ஏந்துபவர்களின் குழு பின்பக்க வரிசையை உருவாக்குகிறது. கலைஞர்கள் சில சமயங்களில் பழைய நாட்களில் போரில் பயன்படுத்தப்பட்ட எருதுகள் போன்ற விலங்குகளின் பிரதிகளுடன் வருகிறார்கள். ஆல்ஃபிரட் ஹில்டெபீடலின் கூற்றுப்படி , மத்திய திருவிதாங்கூரில் நடைபெறும் வெலகளி நிகழ்ச்சிகள், மகாபாரதப் போரைக் காட்டிலும் சரித்திரப் போர்கள் எனக் கூறப்படுபவைகளின் மறுவடிவமைப்புகளாகும். மேலும் அவை படயணி சடங்குகளுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன . பத்மநாபசுவாமி கோவிலில் மட்டும் தான் மகாபாரதத்தின் சண்டை காட்சிகள் நிகழ்ச்சியில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
# வெலகளி

## புராணக்கதை

இந்த வெலகளி ஆட்டத்தின் வரலாற்றில் பல புராண கதாபாத்திரங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றனர். ஒரு முறை கிருஷ்ணர் தனது சக மாடு மேய்ப்பவர்களுடன் தாமரை குளத்தில் இறங்கி குளித்துவிட்டு தாமரை இலையையும் அதன் மொட்டையும் தண்டோடு பறித்து போலியாக சண்டையிடுவது போல விளையாடத் தொடங்கினார். அங்கே வந்த நாரத மகரிஷி, கிருஷ்ணர் அவரது நண்பர்களோடு ஆடும் அந்த போலியான போர் சண்டையில் ஆட்டத்தில் மயங்கி இதையே நடன காட்சிகளாக கொண்டு கேரள மக்கள் அனைவருக்கும் இதை பரப்ப வேண்டும் என்று நினைத்து கேரளாவில் விஷ்ணு கோயில்களில் இந்த விளையாட்டை நிகழ்த்திக் காட்ட அறிவுறுத்தியதாக ஒரு கதை கூறப்படுகிறது. ஏனென்றால் நிலக்கலையின் நடனத்தில் பயன்படுத்தப்படும் வாட்களும் கேடயங்களும் கிட்டத்தட்ட தாமரை இலை, மொட்டுக்கள், கிளைகள் மற்றும் தண்டுகளைப் போலவே வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆட்டத்தின் காரணமாக கேரளாவில் தற்காப்பு கலைகளின் மீதான தாக்கம் அதிகமாகியது.
# வெலகளி

## நடன ஒப்பனை ஆடைகள்

வெலகளி என்பது முழுக்க முழுக்க ஆண்
நடன கலைஞர்களால் நிகழ்த்தப்படும் நிகழ்ச்சியாகும். இந்த கலைஞர்கள் வண்ணமயமான சிவப்பு நிற தலைக்கவசங்களை அணிந்து கொண்டு சட்டையில்லாத வெறும் மார்பை, மணிகளால் செய்யப்பட்ட துணி மாலைகளைக் கொண்டு மறைத்து நடனத்தை நிகழ்த்துவார்கள். மேலும் நீண்ட கம்புகள், களரி வாள்கள் மற்றும் கேடயங்கள் அணிந்து வாத்தியங்கள் இசைக்கும் கலைஞர்களின் இசை தாளத்திற்கு ஏற்ப நடனமாடிக் கொண்டு வாட்களை வைத்தும் விளையாடி வருவார்கள்.
# வெலகளி

## வாத்திய கருவிகள்

**பஞ்ச வாத்தியங்கள்** எனப்படும் மத்தளம் , தவில், மேளம் , கொம்பு மற்றும் குழல் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி வெலகளி நிகழ்த்தப்படுகிறது . இந்த நடனத்தில் பாடல்கள் பாடப்படுவதில்லை மாறாக இசையின் தாள வாத்தியங்களின் தாளத்திற்கு ஏற்ப நகர்கிறார்கள் . மேலும், பெரும்பாலான கேரள நடன வடிவங்களைப் போலல்லாமல், பாவனைகளுக்கு வெலகளி யில் இடமில்லை மாறாக தாளத்தின் மீது மட்டுமே கவனம் செலுத்தப்படுகிறது . பிடிச்சகளி, படகளி போன்றவற்றின் பிரதிபலிப்பும் கணப்படுகிறது.
# வெலகளி

## சமீபத்திய மாற்றங்கள்

வெலகளி நடன ஆட்டத்திற்கு நடனப் பயிற்சியோடு உடற்பயிற்சி மற்றும் ஆயுதங்களை பயன்படுத்துவது பற்றிய அறிவும். தேவைப்படுகிறது இதனால் நன்றாக கல்வி கற்ற மற்றும் வேலைக்குச் செல்லும் இளைஞர்கள் இந்த ஆட்டத்தில் ஈடுபடுவது குறைந்து, கல்வி அறிவில்லாத மற்றும் வேலை வாய்ப்பு இல்லாத இளைஞர்களே இந்த ஆட்டத்தில் ஈடுபடுவது அதிகரித்தது. இதன் விளைவாக படிப்படியாக வெலகளி ஆட்டத்தின் கலைஞர்களின் பங்களிப்பு குறைந்து சரிவு ஏற்பட்டது. சமீபமாக முகநூல் குஞ்சுப் பணிகளின் முயற்சியால் இந்த ஆட்டம் புத்துயிர் பெற்றுள்ளது. திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள ஸ்ரீ பத்மநாபசுவாமி கோயிலில் சுமார் 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 2011ஆம் ஆண்டு மீண்டும் வெலகளி நடனம் அரங்கேறியது.
# வெலகளி

## மேலும் பார்க்க

- கதகளி
- கேரளா
# புதுச்சேரியின் பெயர்கள், அதன் அலுவல் மொழிகளில்

**புதுச்சேரியின் பெயர்கள், அதன் அலுவல் மொழிகளில்** (*Names of Puducherry in its official languages*) என்பது இந்திய ஒன்றிய பிரதேசமான புதுச்சேரியின் பெயர்களை அதன் அலுவல் மொழிகளில் குறித்தலாகும். புதுச்சேரி ஒன்றிய பிரதேசமானது மொழியியல் பன்முகத்தன்மை உடைய பகுதியாகும். கடந்த கால-பிரெஞ்சு பாரம்பரியம் மற்றும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பாரம்பரியத்தை வெளிப்படுத்தும் ஐந்து அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளை இது கொண்டுள்ளது. பெயர்களைக் கொண்டுள்ளது. இவை: பிரெஞ்சு, தமிழ், ஆங்கிலம், தெலுங்கு, மலையாளம் ஆகும். தெலுங்கும் மலையாளமும் முறையே யானம் மற்றும் மாகேயில் மட்டுமே அதிகாரப்பூர்வமாக உள்ளன. இன்றைய நிலவரப்படி, அனைத்து தென்மாநிலங்களும் (ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலங்காணா, தமிழ்நாடு, கருநாடகம் மற்றும் கேரளம்) மற்றும் புதுச்சேரி ஆகியவை மத்திய அரசுடன் கடிதப் பரிமாற்றம் செய்கின்றன. இவை முழுவதும் இன்றைக்கு ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே உள்ளன.
# புதுச்சேரியின் பெயர்கள், அதன் அலுவல் மொழிகளில்

## புதுச்சேரியின் பெயர்கள்

பிரெஞ்சு மொழியில் புதுச்சேரி **டெரிடோயர் டி பாண்டிச்சேரி** என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் புதுச்சேரி ஒன்றிய பிரதேசத்தில் அதிகாரப்பூர்வமாக இருக்கும் மூன்று தாய்மொழிகளில் உள்ள பெயர் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:
| அதிகாரப்பூர்வ பெயர் | எழுத்து வடிவில் பெயர் | இந்திய எழுத்து வடிவம் | ஒலிபெயர்ப்பு | இந்திய எழுத்து | ஒலிபெயர்ப்பு அல்லது ஐபிஏ | ஒலிபெயர்ப்பு அமைப்பு காட்டப்பட்டுள்ளது | இந்திய எழுத்து | ஒலிபெயர்ப்பு அல்லது ஐபிஏ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| தமிழ் | தமிழ் | புதுச்சேரி | புதுச்சேரி ஒண்டியப் பகுதி | ISO 15919 | ஒண்டியப் பகுதி |  |  |  |
| தெலுங்கு | தெலுங்கு | புதுச்சேரி | புதுச்சேரி கேந்திரபாலித பிராந்தமு | கேந்த்ரபாலிதா பிராந்தமு |  |  |  |  |
| மலையாளம் | மலையாளம் | புதுச்சேரி | புதுச்சேரி மத்திய ஆட்சி பிரதேசம் | புதுச்சேரி கேந்த்ரபரணப்பிரதேசம் | கேந்த்ரபரணப்பிரதேசம் |  |  |  |
# புதுச்சேரியின் பெயர்கள், அதன் அலுவல் மொழிகளில்

## மேலும் பார்க்கவும்

- புதுச்சேரியின் அதிகாரப்பூர்வ மொழிகள்
# பாராம் ஆறு

**பாராம் ஆறு** (; ; ; ) என்பது போர்னியோ, கிழக்கு மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு முக்கியமான ஆறு ஆகும்.  
இந்த ஆறு மலேசியாவின் கெலாபிட் உயர்நிலங்கள் (*Kelabit Highlands*); இந்தோனேசியாவின் கிழக்கு கலிமந்தான் (*East Kalimantan*) இரான் மலை (*Iran Mountains*) பகுதியில் உருவாகிறது. அத்துடன் மலேசியாவிற்கும் இந்தோனேசியாவிற்கும் ஓர் இயற்கையான எல்லையாகவும் அமைகிறது.
# பாராம் ஆறு

## பொது

இந்த ஆறு மேற்கு நோக்கி வெப்பமண்டல மழைக்காடுகள் வழியாகச் சென்று தென் சீனக் கடலில் கலக்கிறது. பாராம் ஆற்றின் கழிமுகம்; கிழக்கு பாராம் கழிமுகம் (*East Baram Delta*) என்றும் மேற்கு பாராம் கழிமுகம் (*West Baram Delta*) என்றும் இரண்டு அலகுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது.  
1882-ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய புரூணை சுல்தான் அப்துல் மோமின் (*Sultan Abdul Momin*) என்பவர் சரவாக்கின் வெள்ளை இராசா (*White Rajah*) ஜேம்சு புரூக்கிற்கு பாராம் நதிப் படுகையை (Baram River Basin) வழங்கி இருக்கிறார். பரப்பளவு கொண்ட பாராம் ஆற்றுப் படுகை அப்போது புரூணை சுல்தானகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.
# பாராம் ஆறு

## பொது

### மிரி-பாராம் நெடுஞ்சாலை

ஜேம்சு புரூக் ஆண்டுக்கு 6000 டாலர்களை ஆண்டு நிதியாக புரூணை சுல்தானுக்கு செலுத்த வேண்டும் எனும் உடன்படிக்கையின் கீழ் கொடுக்கப்பட்டது. அப்போது இருந்து பாராம் ஆற்றுப் படுகை, சரவாக்கின் நிலப்பகுதியாக இருந்து வருகிறது.  
2003-ஆம் ஆண்டில் திறக்கப்பட்ட மிரி-பாராம் நெடுஞ்சாலையில் (*Miri-Baram Highway*) பத்தாங் பாராம் பாலம் (*Batang Baram Bridge*) எனும் நீண்ட பாலம் உள்ளது. மலேசியக் கூட்டரசு சாலை 22 (*Malaysia Federal Route 22*) என்று அழைக்கப்படும் அந்த நெடுஞ்சாலையை அந்தப் பாலம் மூலமாக பாராம் ஆறு கடக்கிறது. பாராம் ஆற்றின் கழிமுகத்தில் இருந்து ஏறக்குறைய 100&nbsp;கி.மீ. தொலைவில் மருடி நகரம் அமைந்துள்ளது.
# தும்பி (இசைக்கருவி)

**தும்பி** அல்லது **டூம்பி** ( , உச்சரிப்பு: *tūmbī* ), **தும்பா அல்லது டூம்பா** **என்றும்** அழைக்கப்படுகிறது, இது வட இந்திய துணைக் கண்டத்தின் பஞ்சாப் பகுதியிலிருந்து இசைக்கப்படும் பாரம்பரிய இசைக்கருவியாகும். உயரமான, ஒற்றை சரம் பறிக்கும் கருவி பஞ்சாபின் நாட்டுப்புற இசையுடன் தொடர்புடையது என்றாலும் தற்போது மேற்கத்திய பாங்க்ரா இசையில் மிகவும் பிரபலமானது.  
பஞ்சாபி நாட்டுப்புறப் பாடகர் லால் சந்த் யம்லா ஜாட் (1914-1991) என்பவரால் சமீப ஆண்டுகளில் தும்பி இசைக்கருவி பிரபலப்படுத்தப்பட்டது. 1960கள், 1970கள் மற்றும் 1980களில் பல பஞ்சாபி பாடகர்கள் தும்பி இசைக்கருவியை பயன்படுத்தினர் குறிப்பாக குல்தீப் மானக், முகமது சாதிக், திதர் சந்து, அமர் சிங் சம்கிலா மற்றும் கர்தார் ரம்லா . இன்னும் கன்வர் கிரேவால் மற்றும் சயீன் ஜாஹூர் போன்ற பஞ்சாபி சூஃபி பாடகர்களும் அடங்குவர்.  
இந்த கருவி ஒரு மரக் குச்சி மற்றும் ஒரு சுண்டைக்காய் ஓடு ஆகியவைகளால் ஆனது. ஓடானது எதிரொலிக்கும் படி பொருத்தப்பட்டுள்ளது. ஒற்றை உலோக சரம் அந்த ஓட்டின் குறுக்காக சென்று அந்த குச்சியின் முடிவில் ஒரு சுருதியேற்றும் விசைக்கருவியுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இசைக்கலைஞர்கள் அந்த உலோகசரத்தை தொடர்ச்சியாக சிமிட்டுவதன் மூலம் இசையே உருவாக்கி மகிழ்வார்கள்.
# தும்பி (இசைக்கருவி)

## மேற்கத்திய இசையில் தும்பியின் பயன்பாடு

- டிம்பாலாண்ட் தயாரித்து *2001 ஆம் ஆண்டு வெளியான மிஸ்ஸி எலியட்டின் தனிப்பாடலான கெட் உர் ஃப்ரீக் ஆன்*, ஹிட் சிங்கிள், அதன் பிரபலமான முக்கிய இசைக் காட்சியில் தனித்துவமான தும்பி ஒலியை அறிமுகப்படுத்தியது.
- இங்கிலாந்து தரவரிசையில் பெரும் வெற்றி பெற்றபஞ்சாபி MC *இன் முண்டியன் டோன் பாக் கே ரஹின் (சிறுவர்களிடம் ஜாக்கிரதை)*, மேற்கத்திய இசையில் தும்பியைப் பயன்படுத்தி பிரபலமடைந்ததின் மிகப் பரவலாக அறியப்பட்ட உதாரணம்.
- *20 இன்ச்* மாஸ்டர் பி (ஜமைக்கா ரெக்கே கலைஞர் குட்டி ரேங்க்ஸ் மற்றும் ராப் கலைஞர் கோப்ரா கான் ஆகியோர் இடம்பெற்றுள்ளனர்) டொராண்டோ, ஒன்டாரியோ, கனடாவைச் சேர்ந்த ஷான் ராம்தா (பிரபல பஞ்சாபி நாட்டுப்புற பாடகர், ஹசாரா சிங் ராம்தாவின் பேரன்) வாசித்ததும் தும்பி இசைக்கருவியில் தான்.
- *பேபி டால் மீ சோன் டி* பாடல் முழுவதும் தும்பியைக் கொண்டுள்ளது.
# தும்பி (இசைக்கருவி)

## இசையமைப்பாளர்கள்

- லால் சந்த் யம்லா ஜாட்
- முகமது சாதிக்
- குல்தீப் மானக்
- திடர் சந்து
- அமர் சிங் சம்கிலா
- மன்மோகன் வாரிஸ்
- சர்ப்ஜித் சீமா
- சுக்ஷிந்தர் ஷிந்தா
- சுக்விந்தர் பாஞ்சி
- சைன் ஜாஹூர்
- சங்தார்
# தும்பி (இசைக்கருவி)

## மேலும் பார்க்க

- ஏக்தாரா இந்தியா
- ஏக் தாரே நேபாளம்
- கேந்தரா
- காமாக்
# மரியம்மா சேடத்தி

**மரியம்மா சேடத்தி** (*Mariamma Chedathy*) என்று அழைக்கப்படும் **மரியம்மா ஜான்**, இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தலித் நாட்டுப்புறவியலாளராவார். மரியம்மா 31 ஆகத்து 2008 அன்று இறந்தார்.
# மரியம்மா சேடத்தி

## வாழ்க்கை வரலாறு

கேரள மாநிலத்தின் கோட்டயத்தின் சங்கனாச்சேரி என்ற இடத்தில் குஞ்சப்பன் மற்றும் சின்னம்மா என்பவர்களின் மகளாக பிறந்தவர். இவர்கள் கேரளாவின் பட்டியல் இனத்தை சேர்ந்த பறையர் சமூகத்தை சார்ந்தவர்களாவார். இவருக்கு பெற்றோர் இட்ட பெயர் **கோதை** என்பதாகும். கைமல் என்ற உயர்ஜாதி நிலப் பிரபு இவர்கள் குடும்பத்தையே விலை கொடுத்து அடிமைகளாக வாங்கி அவரது நிலத்தில் வேலை செய்ய வைக்கப்பட்டதாகவும் அதனால் கல்வி கற்க உரிமை மறுக்கப்பட்டதாகும் பல தருணங்களில் கூறியுள்ளார். இவரது 15ஆவது வயதில் ஜான் என்பவரை திருமணம் செய்து கிறிஸ்தவ மதத்தை ஏற்று **மரியம்மா ஜான்** என்றானார்.  
ஒவ்வொரு வயதிலும் வெவ்வேறு வேலைகளில் ஈடுபட்டு வந்த மரியம்மா சங்கனாச்சேரியில் உள்ள தூய பெச்மேன் கல்லூரியில் துப்புரவு பணியாளராக பணியாற்றும் போது எழுத்தறிவு இயக்க பிரச்சாரத்தின் பால் ஈர்க்கப்பட்டு நாட்டுப்புற கலை மற்றும் பாடல் நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டார். நாட்டுப்புற கலைகள் மற்றும் பாடல்கள் போன்றவற்றில் இவருக்கு இருந்த அபார அறிவு மற்றும் திறமையை எஸ்பி கல்லூரி பேராசிரியர் செபாஸ்டியன் வட்டமடம் அடையாளம் கண்டு, வெளிக்கொண்டு வந்தார். இவரது நாட்டுப்புறவியல் திறன் காரணமாகவே அந்த பேராசிரியர் இவர் பணியாற்றும் அதே கல்லூரியில் நாட்டுப்புறவியல் பிரிவு ஆலோசகராக இவரது பெயரை பரிந்துரை செய்தார். ஆரம்பக் கல்வி கூட பயிலாத மரியம்மா சேட்டத்தி முதுகலை மாணவர்களுக்கு நாட்டுப்புறவியல் கற்றுக் கொடுக்கும் பேராசிரியராக பணியாற்றிய அதிசயம் நிகழ்ந்தது.
# மரியம்மா சேடத்தி

## நாட்டுப்புற கலைஞர்

**மரியம்மா சேடத்தி** என்று அன்புடனும் மரியாதையுடனும் மக்களாலும் மாணவர்களாலும் அழைக்கப்பட்ட மரியம்மா ஜான் அவர் சார்ந்த பறையர் சமூகத்தில் அனைவருக்கும் நன்கு அறியப்பட்ட நபராகவும் இருந்தார். படிப்பறிவில்லாதவராக இருந்தாலும், ஆயிரக்கணக்கான நாட்டுப்புறப் பாடல்களை மனப்பாடமாக அறிந்திருந்தார். அவரது முன்னோர்கள் மூலமாகவும் மற்ற தலித் மூதாதையர்கள் மூலமாகவும் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்பட்ட இந்த நாட்டுப்புறப் பாடல்களானது பொதுவாக தலித் மக்களின் வீரத்தையும் பண்பாட்டையும், அவர்கள் வாழ்க்கை முறைமைகளையும் விவரிக்கின்றன. எந்த எழுத்து வடிவத்திலும் இல்லாத இந்த பாடல்கள் வாய்வழியாகவே அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கு பரிமாறப்பட்டது.வயலில் தண்ணீர் பாய்ச்சும்போதும், நெல் நடவு செய்யும் போதும், அறுவடை செய்யும் போதும், விவசாயப் பொருட்களை நாட்டுப் படகில் ஏற்றிச் செல்லும் போதும், தொழிலாளர்கள் மற்றும் விவசாயிகள் போன்றோர் இந்த நாட்டுப்புறப் பாடல்களைப் பாடுகிறார்கள்.
அவற்றையெல்லாம் ஆவணப்படுத்த எண்ணி மரியம்மா சேடத்தியின் நினைவிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட நாட்டுப்புறப் பாடல்கள், பேராசிரியர் செபாஸ்டியன் வட்டமட்டம் அவர்களால் தொகுத்தளிக்கப்பட்டு **மாணிக்கம் பெண்ணு** என்ற புத்தக வடிவில் கோட்டயம் எழுத்தறிவு பதிப்பகச் சமூகத்தால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
முடியாட்டம் என்பது ஒரு காலத்தில் பரவலாக இருந்த ஒரு கலை வடிவமாகும், ஆனால் இப்போது கேரளாவின் மத்திய திருவிதாங்கூரில் மறைந்து வருகிறது. இது புலயா மற்றும் பறையா சாதியினரால் நிகழ்த்தப்படுகிறது (இருவரும் கேரளாவில் அட்டவணைப்படுத்தப்பட்ட பட்டியல் சாதிகள்). இது ஆரம்பத்தில் ஒரு கருவுறுதல் நடனமாக அறியப்பட்டது. இப்போது ஒரு சமூக பொழுதுபோக்காக அரங்கேற்றப்பட்டுள்ளது. திருமணமான இளம் பெண்கள் இதை நிகழ்த்துபவர்கள் ஆவார். அவர்கள் நீண்ட முடியுடனும் மற்றும் எண்ணிக்கையில் பன்னிருவராக இருக்க வேண்டும். தாள வாத்தியங்களான கரு, மரம், துடி, உடுக்கு, மத்தளம் ஆகியவற்றின் துணையுடன் இந்த பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன. பாடலின் தாளத்திற்கும் போக்குக்கும் ஏற்ப பெண்கள் தங்கள் தளர்ந்த தலைமுடியை வெவ்வேறு வடிவங்களில் ஆடுகிறார்கள். இந்தக் கலை வடிவத்தை உருவாக்கியவர் பறையர்களின் முதல் தாயான பூயின்காளம்மா என்று நம்பப்படுகிறது.
கோலம்-தள்ளல். இது தென்னிந்தியாவின் தென் கேரளாவில் உள்ள ஒரு நடன வடிவத்தில் உள்ள சடங்காகும். இது பெண் தெய்வமான காளியை வீடுகள் மற்றும் கோவில்களில் வழிபடும் வழக்கமாக உள்ளது. இது கோவில் திருவிழாக்களிலும், தீய ஆவிகளை பீடித்த உடல்களில் இருந்து விரட்டவும் செய்யப்படுகிறது. அதன் தோற்றம் கனியர் (கேரளாவில் அட்டவணைப்படுத்தப்பட்ட மற்றொரு சாதி) சாதியின் குழுவில் இருந்து வந்தது.
இத்தகைய முடியாட்டம் மற்றும் கோலம்-துள்ளல் ஆகியவை பறையர் சமூகத்தின் சடங்கு கலைகளில் சிலவாகும். மரியம்மா அந்தக் கலை வடிவத்தின் ஒரு முக்கிய வெளிப்பாடாக இருந்தார்.மற்றும் மேற்கூறிய சடங்கு கலைகளில் கடைசியாக ஒருவராக இருந்தார்.
# மரியம்மா சேடத்தி

## தலித் செயற்பாட்டாளர்

கேரளாவின் தலித் கவிஞர்களில் முதன்மையானவராகவும் மாரியம்மா சேடத்தி கருதப்படுகிறார். காலப்போக்கில், மரியம்மா பாடிய அனைத்துப் பாடல்களும் அவர் காலத்தில் நிலவிய சாதிய அமைப்புக்கு எதிராகப் பெரும் அடியாக அமைந்தன என்பது நாளுக்கு நாள்
'''எந்து சுத்தி (என்ன தூய்மை)
எது சுத்தி (இது தூய்மை)'''
என்ற அவரது மிகவும் பிரபலமான கவிதை ஒன்றின் இரண்டு வரிகள் அந்தக் காலத்தின் சாதிவெறியையும், தூய்மைவாதத்தையும் சித்தரிக்கின்றன.
**மாணிக்கம் பெண்ணு**, **செங்கனூர் அதி**, **செங்கனூர் மணி** மற்றும் *'பாண்டி சிறுதா*: ஆகியவை உயர் சாதிப் படிநிலை மேலோங்கி இருந்த காலத்தில் இருந்த தலித் வீரர்களை சித்தரிக்கும் இவரது கவிதைகள்.
மேற்கூறிய கவிதைகளைத் தவிர, அவரது கவிதைத் தொகுப்பில் பின்வருவன அடங்கும்:-
- நட்டுப்பாட்டுகள் (நெல் விதைக்கும் போது பாடப்படும் பாடல்கள்)
- பொங்கச்சப்பாட்டுகள் ( நிலச் சுமைகளைப் போற்றும் பாடல்கள்)
- வெட்டுப்பாட்டுகள் (வேட்டையாடுவதற்கு முன் பாடப்படும் ஆசீர்வாத பாடல்கள்
# மரியம்மா சேடத்தி

## திரைப்பட பாடகர்

1999 ஆம் ஆண்டு மலையாளத் திரைப்பட இயக்குநர் திரு. ஜெயராஜ் அவர்கள் "கருணம்" திரைப்படத்தில் அவரது கவிதைகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார், அந்தப் பாடல்களை மரியம்மா சேடத்தி அவர்களே பாடியுள்ளார்.
# மரியம்மா சேடத்தி

## விருதுகள்

- 1999 கேரளா ஃபோக்லோர் அகாடமி பெல்லோஷிப்.
- 2001 கேரள சங்கீத் நாடக அகாடமி விருது.
- 2003 திரைப்பட விமர்சகர் விருது.
- ஃபெடரேஷன் ஆஃப் பிலிம் சொசைட்டி ஆஃப் இந்தியாவின் ஜான் ஆபிரகாம் விருது.
- விஜயபுரம் மறைமாவட்ட வெற்றியாளர் விருது.
# மரியம்மா சேடத்தி

## ஆதாரங்கள்

- *BC Folklore, Bulletin of the British Columbia Folklore Society*, *மாணிக்கம் பெண்* என்ற நூலின் அடிப்படையில் மூன்று கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளது.
- காமச்சவேலனின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல், கி.மு. நாட்டுப்புறவியல், எண். 11
- மாணிக்கம் பெண்ணு: ஒரு பறைய நாட்டுப்புறக் கதை, எண். 12
- பறையா நாட்டுப்புறக் கதைகளில் மனிதர்கள், கடவுள்கள் மற்றும் இயற்கை, எண். 14
# எடித் தர்காம்

**மேரி எடித் தர்காம்** (*Mary Edith Durham*) (8 டிசம்பர் 1863 - 15 நவம்பர் 1944) ஒரு பிரிரித்தானிய கலைஞரும், மானுடவியலாளரும், எழுத்தாளரும் ஆவார். இவர் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் அல்பேனியாவில் வாழ்க்கையின் மானிடவியல் கணக்குகளுக்கு மிகவும் பிரபலமானவர். அல்பேனிய பிரச்சினைகளுக்காக இவர் வாதிட்டதும், அல்பேனிய ஈடுபாடும் இவரை பல அல்பேனியர்களிடையே ஒரு தேசிய கதாநாயகியாகக் கருத வைத்தது .
# எடித் தர்காம்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இலண்டனில் புகழ்பெற்ற அறுவை சிகிச்சை நிபுணரான ஆர்தர் எட்வர்ட் தர்காம் என்பவருக்கு ஒன்பது குழந்தைகளில் மூத்தவராகப் பிறந்தார். பெட்ஃபோர்ட் கல்லூரியில் (1878-1882) படித்தார். அதைத் தொடர்ந்து அரச கழகத்தின் ஓவியக் கல்லூரியில் ஒரு ஓவியராகப் பயிற்சி பெற்றார். 1899 இல் வெளியிடப்பட்ட *கேம்பிரிட்ஜ் நேச்சுரல் ஹிஸ்டரி* (1899 இல் வெளியிடப்பட்டது) என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்ட நீர்வீழ்ச்சி மற்றும் ஊர்வனங்களின் தொகுதியில் இவர் பரவலாக காட்சிப்படுத்தினார். மேலும், பல விரிவான வரைபடங்களையும் வழங்கினார்.
# எடித் தர்காம்

## பால்கன் பயணங்கள்

தனது தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பல ஆண்டுகளாக நோய்வாய்ப்பட்ட தனது தாயைப் பராமரிக்கும் பொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொண்டார். இது ஒரு சோர்வுற்ற அனுபவத்தை தந்தது 37 வயதாக இருந்தபோது, தாய் குணமடைய ஒரு வெளிநாட்டு விடுமுறைக்கு செல்ல வேண்டும் என்று மருத்துவர் பரிந்துரைத்தார். தால்மேசியாவின் கடல் வழியாக ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டார் பின்னர் மாண்டினீக்ரோவின் தலைநகரான செடின்ஜேவுக்கு தரைவழியாகப் பயணம் செய்தார். இது தெற்கு பால்கன் வாழ்க்கையின் சுவையை இவருக்கு அளித்தது, அதை வாழ்நாள் முழுவதும் தக்க வைத்துக் கொண்டார். இலண்டனுக்குத் திரும்பிய இவர் செர்பிய மொழி மற்றும் பிராந்தியத்தின் வரலாற்றைப் படித்தார்.  
1904 இல் இலண்டனில் வெளியிடப்பட்ட *த்ரூ தி லாண்ட்ஸ் ஆஃப் தி செர்பியர்கள்* என்ற தனது முதல் புத்தகத்தை எழுதுவதற்காக பால்கனில் விரிவாகப் பயணம் செய்தார். 1908 ஆம் ஆண்டில், மொண்டெனேகுரோவிலிருந்து சுகோத்ரா வரை அல்பேனிய மலைப்பகுதிகள் வழியாகப் பயணம் செய்த பிறகு *ஹை அல்பேனியா* என்ற நூலை எழுதினார். அடுத்த இருபது ஆண்டுகளில் இவர் ஐரோப்பாவின் மிகவும் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் வளர்ச்சியடையாத பகுதிகளில் ஒன்றாக இருந்த அல்பேனியாவில் குறிப்பாக கவனம் செலுத்தினார். இவர் பல்வேறு நிவாரண அமைப்புகளில் பணிபுரிந்தார். வண்ணம் தீட்டிக் கொண்டே எழுதியும் வந்தார். மேலும் இவர் நாட்டுப்புறவியல் மற்றும் நாட்டுப்புற கலைகளையும் சேகரித்தார்.  
இவர் *மேன்*என்ற பத்திரிகையில் அடிக்கடி பங்களித்தார். எவ்வாறாயினும், இவரது எழுத்துக்கள் இவருக்கு குறிப்பிட்ட புகழைப் பெறுவதாக இருந்தன. பால்கன் விவகாரங்கள் குறித்து ஏழு புத்தகங்களை எழுதினார். *ஹை அல்பேனியா* (1909) என்பது மிகவும் பிரபலமானது. வடக்கு அல்பேனியாவின் மலைப்பகுதிகளின் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் சமூகத்திற்கான முதன்மையான வழிகாட்டியாக இன்றும் கருதப்படுகிறது.
# ஐந்து உணர்வுகள்

**ஐந்து உணர்வுகள்** ( *Ainthu Unarvugal*) என்பது 2021 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய தமிழ் மொழி பலகதை தொகுப்புத் திரைப்படமாகும். இது ஆர். சூடாமணியின் கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு எடுக்கபட்டது. இப்படம் ஞான ராஜசேகரன் இயக்கிய ஐந்து குறும்படங்களைக் கொண்டுள்ளது. படம் 26 நவம்பர் 2021 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
# ஐந்து உணர்வுகள்

## கதை

கதைகள் ஐந்தும் 1975 முதல் 1985 வரை தமிழ்நாட்டில் நிகழ்ந்தவையாக உள்ளன.  
முதலாவதாக, *இரண்டின் இடையில்*, பதின்ம வயது மாணவன் ஒருவன் தன்னுடைய தனிப்பயிற்சி ஆசிரியைமீது கொள்ளும் அந்த வயதுக்குரிய ஈர்ப்பின் கதையை விவரிக்கிறது. பையனுக்கு வரலாற்றில் ஆர்வத்தை ஊட்டுகிறார் ஆசிரியை. மேலும் அவர் பாடத்தை கற்பிக்கும் விதத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட அவன் அவர் மீது ஈர்ப்பு கொள்ளத் தொடங்குகிறான். பின்னர் அவர் திருமணமானவர் என்பதை அறிந்த பிறகு, அவரது கணவர் மீது வெறுப்பை வளர்த்துக் கொள்கிறான். அந்தச் மாணவனின் தாய் எப்படி நிலைமையைக் கையாளுகிறார் என்பதுதான் கதையின் மையக்கரு.  
இரண்டாவது கதை, *அம்மா பிடிவாதக்காரி*, ஒரு விதவைத் தாயை மையமாகக் கொண்டது. தாயும், மகனும் ஒரு சிறிய வீட்டில் வசிக்கின்றனர். தனியுரிமைக்கு அங்கே அதிக வாய்ப்பு இல்லை. மகனுக்குத் திருமணமான பிறகு, தாய் அவளது மகன், மருமகளுடன் அந்த சிறிய வீட்டிற்குச் செல்கிறார். புதுத் தம்பதியரின் அறையில் இருந்து ஒவ்வொரு நாள் இரவும் வெளிப்படும் ஒலியின் விளைவாக, தாய் ஒரு மகளிர் விடுதிக்குச் செல்ல முடிவெடுக்கிறார்.  
மூன்றாவது கதையான *பதில் பிறகு வரும்* வரதட்சணைப் பிரச்சினையை மையமாகக் கொண்டது. ஒரு பெண், மணமகனுக்கு வரதட்சணை கொடுப்பதைத் தவிர்ப்பதற்காக திருமணமாகாமல் இருக்க முடிவு செய்கிறாள். நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு ஒரு நாள் ஒரு மாப்பிள்ளை அவளைச் சந்திக்கிறான். அவன் தன்னை மனைவியை இழந்தவர் மற்றும் இரண்டு மகன்களின் தந்தை என்று கூறுகிறான். மேலும் அவன் அவளை திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்புவதாக கூறுகிறான். இருப்பினும், அவன் தனது விருப்பத்தை மறுபரிசீலனை செய்யும் ஒரு ரகசியத்தை அவள் வெளிப்படுத்துகிறாள்.  
நான்காவது கதை *தனிமைத் தளிர்* கதை தாத்தா, பாட்டி தங்கள் பேத்தி மீது வைத்திருக்கும் அன்பை விவரிக்கிறது. பெற்றோரின் அன்புக்கு ஏங்குகிறாள் ஒரு சிறுமி. அவளின் உணர்வை உணர்ந்த தாத்தாவும் பாட்டியும் தங்களுடனேயே வைத்துக் கொண்டு அரவணைத்து வளர்க்கின்றனர். அச்சிறுமி வளரிளம் பருவத்தை அடைந்த பின்னர். அவளை தங்களிடம் வந்துவிடும்படி பெற்றோர் அழைக்கின்றனர். அவள் பெற்றோரின் அழைப்பை ஏற்றாளா இல்லையா என்பதை குழந்தகளின் உலகில் இருந்து இக்கதை பேசுகிறது.  
ஐந்தாவது கதை, *களங்கம் இல்லை*, தென்னிந்தியாவைச் சேர்ந்த வேலைக்குப் போகும் பெண் பாலியல் நெருக்கடியால் கடும் மன நெருக்கடியைச் சந்திக்கிறாள். பின்னர் துணுவுடன் வாடகை வீட்டில் தனியாக வாழும் முடிவை எடுக்கிறாள். அவள் மீது பாலியல் வன்முறையை பிரயோகித்தவனை ஒரு முதன்மையான சந்தர்பத்தில் எதிர்கொள்ளும் நேரம் வருகிறது. அப்போது அதே துணிவுடன் அவனது போலி முகத்திரையை கிழித்தெறிகிறாள்.
# ஐந்து உணர்வுகள்

## நடிகர்கள்

- சுஜிதா
- ரிறீரஞ்சனி
- சத்தியப்பிரியா
- சாந்தி வில்லியம்ஸ்
- ஸ்ரேயா அஞ்சன்
- சஹானா ஷெட்டி
- நயனா சாய்
# ஐந்து உணர்வுகள்

## தயாரிப்பு

எழுத்தாளர் *ஆர். சூடாமணி* எழுதிய ஐந்து கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஞான ராஜசேகரன், உறவுகளைப் பற்றியும், அவற்றில் உள்ள உளவியல் நுணுக்கங்களைப் பற்றியும் திரைக்கதை அமைத்துள்ளார். இந்த படத்தின் மூலம், அவர் வாழ்க்கை வரலாற்று திரைப்படங்களை மட்டுமே உருவாக்கும் ஒரு திரைப்பட படைப்பாளி என்ற வட்டத்தை விட்டு விலக ஆர்வமாக உள்ளதை உணர்தியுள்ளார்.  
கூத்துப்பட்டறையின் நடிப்புப் பட்டறைகளில் கலந்துகொண்டபோது குழுவினரில் காணப்பட்ட நடிகை நயனா சாயை இந்தப் படத்தில் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளார்.  
முதலில் மேலதிக ஊடக தளத்தில் வெளியிடத் திட்டமிட்டிருந்த போதிலும், ஞான ராஜசேகரனின் படத்தைப் பார்த்த, விநியோகஸ்தர்கள், திரையரங்கு உரிமையாளர்கள், செயற்கைகோள் அலைவரிசைகளுக்கான முகவர்களின் கருத்துகளைப் பெற்றார். பின்னர் அவர் திரையரங்குகளில் படத்தை வெளியிடும் முடிவை எடுதார்.