# ஈரானின் வரலாறு

## சமகாலம்

### கொமெய்னி (1979–1989)

#### ஈரான் – ஈராக் போர் (1980–1988)

இந்த அரசியல் மற்றும் சமூகப் பிரச்சினையின் போது ஈராக்கியத் தலைவர் சதாம் உசேன் புரட்சியின் ஒழுங்கு குலைந்த நிலை, ஈரானிய இராணுவத்தின் பலவீனம் மற்றும் மேற்குலக அரசாங்கங்களுடனான புரட்சியின் பகைமை உணர்வு ஆகியவற்றைத் தனக்கு அனுகூலமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முயற்சித்தார். ஒரு காலத்தில் வலிமையாக இருந்த ஈரானிய இராணுவமானது புரட்சியின் போது கலைக்கப்பட்டிருந்தது. ஷா வெளியேற்றப்பட்டதுடன் சேர்த்து மத்திய கிழக்கின் ஒரு வலிமையான தலைவராக தன்னைத் தானே நிலை நிறுத்திக் கொள்ள உசேனுக்கு எண்ணங்கள் இருந்ததாகக் கூறப்பட்டது. ஷாவின் ஆட்சியின் போது ஈரானிடமிருந்து தொடக்கத்தில் ஈராக்கு கோரிய நிலப்பரப்புகளை தற்போது பெற்றதன் மூலம் பாரசீக வளைகுடாவுக்கு ஈராக்கின் வழியை விரிவாக்க உசேன் விரும்பினார் என்று கூறப்பட்டது.  
ஈராக்குக்கு மிக முக்கியமாகக் கருதப்பட்ட பகுதியாக கூசித்தான் திகழ்ந்தது. இப்பகுதி பெருமளவுக்கு அரேபிய மக்களை மட்டும் கொண்டிருக்கவில்லை, வளமான கச்சா எண்ணெய் வயல்களையும் கூட கொண்டிருந்தது. ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் அபு மூசா, மற்றும் பெரிய மற்றும் சிறிய துன்புகள் ஆகிய தீவுகளும் கூட இலக்காயின. இந்த குறிக்கோள்களுடன் உசேன் ஈரான் மீது ஒரு முழு அளவிலான தாக்குதலைத் தொடங்கத் திட்டமிட்டார். மூன்று நாட்களுக்குள் ஈரானின் தலைநகரத்தைத் தனது படைகள் அடையும் என்று பெருமையுடன் குறிப்பிட்டார். 22 செப்டம்பர் 1980 அன்று கூசித்தானில் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல் மூலம் ஈரான் மீது ஈராக்கிய இராணுவமானது படையெடுத்தது. ஈரான்-ஈராக் போரைத் தொடங்கி வைத்தது. இந்தத் தாக்குதலானது புரட்சிகர ஈரானை முழுவதுமாக திகைப்புக்கு உள்ளாக்கியது.  
சதாம் உசேனின் படைகள் பல தொடக்க முன்னேற்றங்களை அடைந்த போதிலும் 1982 வாக்கில் ஈரானியப் படைகளானவை ஈராக்கிய இராணுவத்தை ஈராக்குக்குள் உந்தித் தள்ளின. ஈராக்கில் பெரும்பான்மையினராக சியா அரேபியர்கள் வாழ்ந்து வந்ததன் காரணமாக மேற்கு நோக்கி ஈராக்குக்கு இசுலாமியப் புரட்சியை ஏற்படுத்த கொமெய்னி விரும்பினார் என்று கூறப்பட்டது. 1988 வரை மேற்கொண்ட ஆறு ஆண்டுகளுக்கு இப்போரானது தொடர்ந்தது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் மத்தியஸ்தம் செய்யப்பட்ட போர் நிறுத்தத்தை ஈரான் ஒப்புக் கொண்டது. இது "விஷக் கோப்பையைப் பருகியதைப்" போல் இருந்ததாகக் கொமெய்னி தன் சொந்த வார்த்தைகளில் குறிப்பிட்டார்.  
ஈராக் தனது போர் முறையில் வேதியியல் ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்திய போது ஆயிரக்கணக்கான ஈரானியக் குடிமக்களும், இராணுவ வீரர்களும் கொல்லப்பட்டனர். எகிப்து, பாரசீக வளைகுடாவின் அரேபிய நாடுகள், சோவியத் ஒன்றியம் மற்றும் வார்சா உடன்பாட்டு நாடுகள், ஐக்கிய அமெரிக்கா (1983-இல் தொடங்கி), பிரான்சு, ஐக்கிய இராச்சியம், செருமனி, பிரேசில் மற்றும் சீனா ஆகிய நாடுகள் ஈராக்குக்குப் பொருளாதார உதவிகளை அளித்தன. செருமனி, எசுப்பானியா, மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியம் ஆகிய நாடுகள் ஈராக்குக்கு வேதியியல் ஆயுதங்களை விற்றன.  
இப்போரில் 1,82,000 க்கும் மேற்பட்ட குர்திய மக்கள் ஈராக்கின் வேதியியல் ஆயுதங்கள் இந்த எட்டு-ஆண்டுப் போரின் போது பயன்படுத்தப்பட்டதனால் இறந்தனர். போரில் மொத்த ஈரானிய இறப்புகளானவை 5 முதல் 10 இலட்சத்துக்கு இடையில் என்று மதிப்பிடப்பட்டது. ஈரானிய மனித அலைத் தாக்குதல்களை மட்டுப்படுத்தவதற்காக வேதியியல் போர்முறையில் சதாம் ஈடுபட்டார் என்று கிட்டத்தட்ட அனைத்து தொடர்புடைய பன்னாட்டு முகமைகளும் உறுதிப்படுத்தின. இந்த முகமைகள் ஒற்றைக் குரலில் ஈரான் என்றுமே இப்போரின் போது வேதியியல் ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தவில்லை என்று உறுதிப்படுத்தின.  
19 சூலை 1988-இல் தொடங்கி கிட்டத்தட்ட ஐந்து மாதங்களுக்கு நீடித்த இந்நிகழ்வில் அரசாங்கமானது அமைப்பு ரீதியாக ஈரான் முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான அரசியல் கைதிகளை மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தியது. இது 1988 ஈரானிய அரசியல் கைதிகளின் மரண தண்டனைகள் என்று பொதுவாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஈரானின் மக்கள் முசாகிதீன் அமைப்பின் உறுப்பினர்கள் இதில் முதன்மையான இலக்காக இருந்தனர் என்று குறிப்பிடப்பட்டது. ஈரானின் துதே கட்சி (பொதுவுடைமைவாதக் கட்சி) உள்ளிட்ட பிற இடதுசாரி குழுக்களைச் சேர்ந்த அரசியல் கைதிகளும் ஒரு குறைவான அளவில் கொல்லப்பட்டனர். இவ்வாறு கொல்லப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையானது 1,400 முதல் 30,000 வரை இருக்கலாம் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.