wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# இலங்கையின் நடனங்கள்

## செவ்வியல் நடனங்கள்

இலங்கையின் செவ்வியல் நடனத்தில் மூன்று முக்கிய பாணிகள் உள்ளன:  
- உடறட்ட நட்டும் என்று அழைக்கப்படும் மலை நாட்டின் கண்டியன் நடனங்கள் ;
- பகதறட்ட நட்டும் என்று அழைக்கப்படும் தாழ்வான தெற்கு சமவெளிகளின் நடனங்கள் ;
- சபராகமுவா நடனங்கள், அல்லது சபராகமுவ நட்டும்.  
நவீன தலைநகரான கொழும்பில் இருந்து 120 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள இலங்கையின் கடைசி அரசத் தலைநகரான கண்டியில் இருந்து கண்டிய நடனம் நடனம் அதன் பெயரைப் பெற்றது. இந்த வகை நடனம் இன்று இலங்கையின் செவ்வியல் நடனமாகக் கருதப்படுகிறது. சமஸ்கிருத சொற்களின் வழி இது தூய நடனம் (ந்ருத்தா) என்று கருதப்படுகிறது; இது "தாளம்பட்டா" என்று அழைக்கப்படும் ஜால்ரா எனப்படும் இசைக்கருவியில் வழங்கப்படும் ஒலியுடன் கூடிய மிகவும் மேம்பட்ட "தாள” அமைப்பைக் கொண்டுள்ள நடனமாகும். சிலவிடங்களில் கெத்தபெரா எனப்படும் மத்தளமும் தாளத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆடல், அமைப்பு, ஆடை, அணி, கதைக்கரு என்பவற்றின் அடிப்படையில் வெஸ், நையாண்டி, உடக்கி, பந்தேரு, வண்ணம் என்ற ஐந்து தனித்துவமான வகைகள் உள்ளன. உடல் அசைவுகள் மற்றும் சைகைகளின் பாணிகளாலும், கலைஞர்கள் அணியும் ஆடைகளாலும், நடனத்தை வழங்கப் பயன்படுத்தப்படும் தாள ஒலிகளை வழங்கிடும் நூதன முரசின் வடிவத்தாலும் அளவாலும் இந்த மூன்று செவ்வியல் நடன வடிவங்களும் வேறுபடுகின்றன.  
கண்டிய நடனத்தில் பயன்படுத்தப்படும் முரசு (மத்தளம்) கெத்த பெரா என்றும், உருகுணை இராச்சியத்தில் (தாழ் நாடு) பயன்படுத்தப்படும் முரசு "யக்க பெரா" என்றும், சபராகமுவாவில் பயன்படுத்தப்படும் முரசு "தவுவுலா" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. சிங்கள மொழியில் பெரா அல்லது பெரேயா என்ற வார்த்தையின் பொருள் "முரசு " என்பதாகும்) கெத்த பெரா மத்தளமானது யக்க பெராவைப் போலவே கைகளால் அடிக்கப்படும் முரசாகும். அதே நேரத்தில் தவுலா ஒரு புறத்தில் ஒரு குச்சியாலும் மறுபுறத்தில் ஒரு கையாலும் இசைக்கப்படுகிறது. கெத்தபெரா இருபுறமும் குவிந்து மையப்பகுதி புடைத்து மக்களம் போன்ற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. அதே நேரத்தில் யக்க பெரா மற்றும் தவுலா ஆகிய இரண்டும் உருளை வடிவ அமைப்பைக் கொண்டுள்ளன.  
கண்டிய, சபராகமுவ நடனம் மற்றும் உருகுணை நடனம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான முக்கிய வேறுபாடு என்னவென்றால், உருகுணை நடனக் கலைஞர்கள் முகமூடிகளை அணிவார்கள்.
# இலங்கையின் நடனங்கள்

## நடைகள்

### கண்டிய நடனங்கள் (உடறட்ட நட்டும்)

#### வேஸ் நடனம்

"வேஸ்" நடனம், இலங்கையில் மிகவும் புகழ்பெற்ற நடனமாகும். செவிவழிக் கதைகளின்படி, கண்டிய நடனம் தொடக்கத்தில் இந்தியாவிலிருந்து வந்த மந்திரவாதிகளால் நிகழ்த்தப்பட்ட கொகொம்ப யாகும அல்லது கொகொம்ப கங்காரிய என்னும் பேயோட்டுச் சடங்கிலிருந்து தோன்றியதாகும். இந்த வெஸ் நடனம் சினம் தணிக்க அல்லது நல்லிணக்கத்திற்கான நடனமாகும். இது எப்போதும் மதச்சார்பற்றதாகவும் விளங்குகிறது. மேலும் இது ஆண்களால் மட்டுமே நிகழ்த்தப்படுகிறது.  
நுட்பமான வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய வேஸ் ஆடை, குறிப்பாக தலைக்கவசம் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது, மேலும் இது கோகொம்பா தெய்வத்திற்கு சொந்தமானது என்றும் நம்பப்படுகிறது.  
ஒரு பழங்கால சுத்திகரிப்பு சடங்கான கோஹோம்பா யாகுமா அல்லது கோஹோம்பா கங்காரியாவிலிருந்து உருவானது. இந்த நடனம் ஒருபோதும் மதச்சார்பற்றது, ஆண்களால் மட்டுமே நிகழ்த்தப்பட்டது. விரிவான வேஸ் ஆடை, குறிப்பாக தலைக்கவசம் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது, மேலும் இது கோஹோம்பா தெய்வத்திற்கு சொந்தமானது என்று நம்பப்படுகிறது.  
19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வருடாந்திர கண்டி பெரஹேரா திருவிழாவில் கங்காரியா கோயிலின் எல்லைக்கு வெளியே நிகழ்ச்சிகளை நடத்த வேஸ் நடனக் கலைஞர்கள் முதலில் அழைக்கப்பட்டனர். காலப்போக்கில் இந்நடனம் புத்துயிர் பெற்று மேடைகளில் ஆடத்தக்க வகையில் மாற்றமும் வளர்ச்சியும் அடைந்துள்ளது. இலங்கையின் பண்பாட்டு அடையாளமாகவும் இது இன்று விளங்குகிறது.
# இலங்கையின் நடனங்கள்

## நடைகள்

### கண்டிய நடனங்கள் (உடறட்ட நட்டும்)

#### நையாண்டி நடனம்

இந்த நடனத்தை, நையாண்டி உடையணிந்த நடனக் கலைஞர்கள் கொகொம்ப கங்காரிய த் திருவிழாவின் தொடக்கத் தயாரிப்புகளின் போது, குறிப்பாக விளக்குகள் ஏற்றும் பொழுதும், பேய்களுக்கான உணவுகளைத் தயாரிக்கும் பொழுதும் நிகழ்த்துகிறார்கள். நடனக் கலைஞர் ஒரு வெள்ளை உடுப்பு, வெள்ளைத் தலைப்பாகை, மார்பில் மணிகளால் அலங்காரங்கள், இடுப்புப் பட்டை, கழுத்தில் மணி வரிசைகள், வெள்ளி சங்கிலிகள், பித்தளை தோள்பட்டைத் தகடுகள், கணுக்கால் மற்றும் சதங்கை ஆகியவற்றை அணிந்து கொள்வர். இது ஒரு அழகிய நடனம், இது மகா விஷ்ணு (விஷ்ணு) மற்றும் கதாரகம தேவலஸ் கோயில்களில் சடங்கு நிகழ்வுகளின் போது நிகழ்த்தப்படுகிறது.
# இலங்கையின் நடனங்கள்

## நடைகள்

### கண்டிய நடனங்கள் (உடறட்ட நட்டும்)

#### உடக்கி நடனம்

உடக்கி மிகவும் மதிப்புமிக்க நடனம். அதன் பெயர் தெய்வங்களால் மக்களுக்கு வழங்கப்பட்டதாக நம்பப்படும் மணற்கடிகார வடிவமுள்ள, ஏழரை அங்குலங்கள் (18 சென்டிமீட்டர்) உயரமுள்ள ஒரு சிறிய கை முரசாகும். இருபக்கமும் முரசுவடிவம் கொண்ட உடுக்கை எனப்படும் இக்கருவி சிவன் என்ற கடவுளால் மக்களுக்கு வழங்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. மேலும் இதன் ஒலி விஷ்ணுவால் வழங்கப்பட்டது; இந்த கருவி சக்ராவின் அறிவுறுத்தல்களின்படி உருவாக்கப்பட்டதாகவும், தெய்வங்களின் உலகமான சொர்க்கத்தில் வாசிக்கப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. இது இசைப்பதற்கு மிகவும் கடினமான கருவியாகும். சுருதிகளுக்கேற்ப இதன் ஒலியைப் பெற சரங்களை இறுக்கி, பாடிக்கொண்டே நடனக் கலைஞர் ஆடுவார்.
# மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள்

**மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள் அல்லது முகோஷ்** (Masks of West Bengal) என்பது மேற்கு வங்கத்தின் நாட்டுப்புற நடனமான ”முகமூடிநடனத்திற்காக” பயன்படுத்தப்படும் முகமூடி ஆகும். பெரும்பாலும் இந்த முகமூடிகள் எளிதில் விளங்காத வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளன. இந்த முகமூடிகளை அணிவது தொடக்கக் காலம் முதலே நாட்டுப்புறக் கதைகள் மற்றும் மதங்களுடன் தொடர்புப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. களிமண், மரம், மென்மரம் அல்லது ஷோலா, தக்கை, காகிதம், உலோகம் போன்றவற்றால் ஆன பல்வேறு வகையான முகமூடிகள் உள்ளன. பொதுவாக, மரமுகமூடிகள், களிமண், தக்கை மற்றும் காகிதத்தால் ஆனவை மிகவும் அரிதானவை. சில முகமூடிகளை மேற்கு வங்காள பழங்குடியினர் பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். புவியியல் ரீதியாக, மேற்கு வங்கம் கலாச்சார வட்டத்திற்குள் வருவதற்கு இந்த முகமூடிகள் ஏதுவாகின்றன. மேற்கு வங்கத்தில் இம்முகமூடி பெரும்பாலும் நாட்டுப்புற நடனத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 2015 இல் யுனெஸ்கோ வங்காளத்தின் கிராமியக் கைவினை மையத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து, பாரிஸில் தங்கள் கலைப்படைப்புகளைக் காட்சிப்படுத்த ஏற்பாடு செய்தது.
# மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள்

## வகைப்பாடு

களிமண், மரம், மென்மரம் அல்லது ஷோலா, தக்கை, காகிதம், உலோகம் போன்றவற்றிலிருந்து முகமூடிக் கைவினைஞர் முகமூடிகளை வடிவமைக்கிறார். முகமூடிகளை வடிவமைத்த பிறகு, அதில் பல்வேறு வண்ணங்கள் தீட்டப்படுகிறது.
# மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள்

## வகைப்பாடு

### மர முகமூடி

மர கோமிரா முகமூடிகள் ]]
வங்காளத்தின் முகமூடிகள் அவர்களின் கைவினைத்திறனுக்காகப் பாராட்டப்படுகின்றன. அதன் பல முகமூடிகள் மரத்தால் ஆனவை. வங்காளத்தின் முகமூடிகளில், கோமிரா முகமூடிகள், சிக்னிதால் முகமூடி, கம்பீரா நடன முகமூடிகள், குஷ்முண்டியின் முலாம் பூசப்பட்ட முகமூடிகள், பாக்பா நடன முகமூடிகள் ஆகியவை மரத்தால் ஆனவை.
# மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள்

## வகைப்பாடு

### பஞ்சு மர (சோலா) முகமூடிகள்

வடக்கு தினஜ்பூரின் பண்டைய கோமிரா நடனத்தில் கடற்பஞ்சுமர முகமூடிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. முர்ஷிதாபாத்திலிருந்து தயாரிக்கப்படும் ஷோலா முகமூடிகளும் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளன.
# மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள்

## வகைப்பாடு

### களிமண் முகமூடி

குர்னி என்ற இடம் நீண்ட காலமாகக் களிமண் கலையின் குறிப்பிடத்தக்க மையமாக இருந்து வருகின்றன. இங்குத் தயாரிக்கப்படும் களிமண் முகமூடிகள் குறிப்பிடத்தக்கவை மேற்கு வங்காளத்தின் மிகவும் புகழ்பெற்ற நாட்டுப்புற நடனம் சாவ் நடனம், அதன் ஓர் அங்கமாக இந்த முகமூடிகள் பிரிக்க முடியாதபடி விளங்குகின்றன. முகமூடி பல நிலைகளில் உருவாக்கப்படுகிறது. முக அம்சங்கள் களிமண்ணால் ஆனவை. கொல்கத்தாவின் குமோர்டுலி என்ற இடம் அங்குத் தயாரிக்கப்படும் முகமூடிகளால் பெயர்பெற்று மிகவும் அறியப்பட்ட புகழுடையதாகவும் உள்ளது. நவத்வீப் என்ற இடத்தில் செய்யப்படும், **ஷிபர் முகோஷ்** எனப்படும் களிமண் முகமூடிகள் புகழ்பெற்றவையாகும்.
# மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள்

## வகைப்பாடு

### மூங்கில் முகமூடி

மூங்கில் முகமூடி என்பது மேற்கு வங்கத்தின் தினஜ்பூர் மாவட்டத்தில் உருவான ஒரு புகழ்பெற்ற நாட்டுப்புற முகமூடி ஆகும். இது ஒரு மூங்கில் குச்சியால் ஆனது. முகமூடியின் அமைப்பு ஒரு பழங்குடியின முகமூடி போன்றது.
# மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள்

## வகைப்பாடு

### உலோக முகமூடிகள்

தோக்ரா முகமூடிகள் என்பவை உலோக முகமூடிகள் ஆகும். இது மேற்கு வங்கத்தின் ஒரு தனித்துவமான நாட்டுப்புறக் கலை வடிவமாகும்.
# மேற்கு வங்கத்தின் முகமூடிகள்

## சாவ் நடன முகமூடிகள்

மிகவும் சுவையான உண்மை என்னவென்றால், புருலியா சாவ் நடனம் யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய நடனங்களின் பட்டியலில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. புருலியா சாவு நடனத்திற்கும் ஒடிசா சாவு நடனத்திற்கும் இடையேயுள்ள முக்கிய வேறுபாடு நடனத்தில் பயன்படுத்தப்படும் முகமூடிகள் ஆகும். புருலியா சாவ் நடனத்தில் முகமூடியைப் பயன்படுத்துகின்றனர், ஆனால் ஒடிசா சாவு நடனத்திற்கு முகமூடி இல்லை, இதனால் உடல் இயக்கம் மற்றும் சைகையுடன் முகபாவனைச் சேர்த்து ஒடிசா சாவு ஆடப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக, ஒரு விவசாய அறுவடை முடிவடைந்து ஒரு புதிய விவசாயம் தொடங்கும் போது மார்ச் மாதத்தின் நடுப்பகுதியில் சாவ் நடனம் நடைபெறும். புருலியா சாவ் நடனக் கலைஞர் புராணக் கதாபாத்திரங்களைக் குறிக்கும் வகையில் முகமூடிகளை அணிந்து நாடகத்தில் பங்கேற்பர். களிமண்ணால் முகமூடியின் வடிவத்தை உருவாக்கிய பிறகு, ஏற்ற வண்ணங்கள் தீட்டப்படுகிறது. மேலும் பிற பொருட்களால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது.  
இந்த சாவ் முகமூடிகள் சூத்திரதார் எனப்படும் விஸ்வகர்மா சமூகத்தைச் சேர்ந்த கலைஞர்களால் தயாரிக்கப்படுகின்றன. முகமூடிகள் பல்வேறு நிலைகளில் உருவாக்கப்படுகிறது. மென்மையான காகிதத்தின் 8-10 அடுக்குகள், நீர்த்த பசைகளில் நன்கு முக்கியெடுக்கப்படுகிறது; மண் அச்சுக்குள் வார்க்கும் முன்னர் இவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அச்சுக்கு ஒட்டப்படுகின்றன. மண் அச்சு வார்க்கப்பட்ட பின் சாம்பல் தூள் கொண்டு தூவப்படுகின்றன.  
முக அம்சங்கள் களிமண்ணால் ஆனவை. மண் அச்சுக்கு மேல் சாம்பல் பூசப்படுகிறது அதன் மேல் மண் மற்றும் துணியின் ஒரு சிறப்பு அடுக்கு பயன்படுத்தப்பட்டு, முகமூடி பின்னர் வெயிலில் காயவைக்கப்படுகிறது. இதற்குப் பிறகு, அச்சு மெருகூட்டப்பட்டு, துணி மற்றும் காகித அடுக்குகளையும் அச்சுகளையும் பிரிக்கும் முன் மீண்டும் இரண்டாவது முறை சூரிய உலர்த்தல் செய்யப்படுகிறது. மூக்கு மற்றும் கண்களுக்குத் துளையிட்ட பிறகு, முகமூடி வண்ணங்கள் மற்றும் அணிகளால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## நாடுகள் வாரியாக தொற்றுகள்

அன்றைய நிலவரப்படி, 188 நாடுகளில், பேர் பாதிக்கப்பட்டு, இவற்றுள் பேர் உயிரிழந்துள்ளனர். இதில் பேர் மீண்டு வந்துள்ளனர். இதில் ஐக்கிய அமெரிக்கா, ஸ்பெயின், இத்தாலி ஆகிய நாடுகளே பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## நாடுகள் வாரியாக தொற்றுகள்

### இத்தாலி

13 சூலை, 2020 நிலவரப்படி, இத்தாலியில் 243,061 பேருக்கு கொரோனாவைரசுத் தொற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதில் 34,954 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர் மற்றும் 194,928 பேர் பாதிப்பிலிருந்து மீண்டு வந்துள்ளனர். மார்ச் 21, அன்று மட்டும் 793 பேர் வைரசால் இறந்துவிட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டது. அமெரிக்கா மற்றும் சீனாவுக்குப் பிறகு **கோவிட்-19** வைரசால் பாதிக்கப்பட்ட நாடு இது. மார்ச் 19 அன்று, தொற்றுநோயால் 3,405 இறப்புகள் ஏற்பட்டதாக அறியப்பட்டபிறகு, உலகிலேயே அதிக கொரோனாவைரசு தொடர்பான இறப்புகளைக் கொண்ட நாடாக இத்தாலி இருந்தது.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## நாடுகள் வாரியாக தொற்றுகள்

### ஐக்கிய அமெரிக்கா

13 சூலை, 2020 நிலவரப்படி, ஐக்கிய அமெரிக்காவில் 3,366,515 பேருக்கு கொரோனாவைரசுத் தொற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதில் 137,191 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர் மற்றும் 988,656 பேர் பாதிப்பிலிருந்து மீண்டு வந்துள்ளனர். நாட்டின் வர்த்தக தலைநகரான நியூயார்க் நகரம் அதிக பாதிப்பை சந்தித்துள்ளது.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## நாடுகள் வாரியாக தொற்றுகள்

### இந்தியா

23 மே , 2021 நிலவரப்படி, இந்தியாவில் 26,530,132 பேருக்கு கொரோனாவைரசுத் தொற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதில் 22,674 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர் மற்றும் 534,620 பேர் பாதிப்பிலிருந்து மீண்டு வந்துள்ளனர்.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## நாடுகள் வாரியாக தொற்றுகள்

### இலங்கை

13 சூலை, 2020 நிலவரப்படி, இலங்கையில் 2,454 பேருக்கு கொரோனாவைரசுத் தொற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதில் 11 பேர் உயிரிழந்துள்ளார் மற்றும் 1,980 பேர் பாதிப்பிலிருந்து மீண்டு வந்துள்ளனர்.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## நாடுகள் வாரியாக தொற்றுகள்

### பாக்கித்தான்

13 சூலை, 2020 நிலவரப்படி, பாக்கித்தானில் 248,872 பேருக்கு கொரோனாவைரசுத் தொற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதில் 5,197 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர் மற்றும் 156,700 பேர் பாதிப்பிலிருந்து மீண்டு வந்துள்ளனர்.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## நாடுகள் வாரியாக தொற்றுகள்

### தாய்லாந்து

13 சூலை, 2020 நிலவரப்படி, தாய்லாந்தில் 3,217 பேருக்கு கொரோனாவைரசுத் தொற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதில் 58 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர் மற்றும் 3,088 பேர் பாதிப்பிலிருந்து மீண்டு வந்துள்ளனர்.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## நாடுகள் வாரியாக தொற்றுகள்

### ஈரான்

13 சூலை, 2020 நிலவரப்படி, ஈரானில் 257,303 பேருக்கு கொரோனாவைரசுத் தொற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதில் 12,829 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர் மற்றும் 219,993 பேர் பாதிப்பிலிருந்து மீண்டு வந்துள்ளனர்.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## மறைவு

கொரோனா நுண்நச்சுயிரி நோய் பற்றி முதலில் அறிவித்து சீன அரசை எச்சரித்த சீன மருத்துவர், 34 அகவை நிரம்பிய, இலீ வென்லியாங்கு (Dr. Li Wenliang) கொரோனா நுண்நச்சுயிரி பாதிப்பால் இறந்துவிட்டார்.
# கோவிட்-19 பெருந்தொற்று

## இதனையும் காண்க

- கொரோனா வைரசு
- 2020 இந்தியாவில் கொரோனாவைரசுத் தொற்று
- 2020 தமிழ்நாட்டில் கொரோனாவைரசுத் தொற்று
- 2019–20 கொரோனாவைரசுத் தொற்று
# ஜின்னி மஹி

**ஜின்னி மஹி** (Ginni mahi பிறப்பு: நவம்பர் 26, 1999) இவர் ஓர் இந்திய பஞ்சாப் நாட்டுப்புற இசை கலைஞர், கலாச்சார இசை மற்றும் சொல்லிசை பாடகர் ஆவார். *ஃபன் பாபா சாஹிப் டி* மற்றும் *டேன்ஜர் சமர்* ஆகிய பாடல்கள் மூலம் சமூக வலைத்தளங்களில் பிரபலமாக அறியப்பட்டார். 2018 ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனி நாட்டில் நடைபெற்ற உலகளாவிய ஊடக மன்றத்தில் இவர் கலந்துகொண்டார் (GMF 2018). இங்கு இவர் சமூக வேறுபாட்டால் ஒருவரையொருவர் அடிப்பதை எதிர்த்துப் பேசியதற்காக சமத்துவம் மற்றும் சுதந்திரத்தின் இளம் குரல் என அழைக்கப்பட்டார்..  
ஜின்னி மஹி தனது பாடல்களில் லதா மங்கேஷ்கர் மற்றும் சிரேயா கோசல் ஆகியோரின் வழியில் உயர்திரு.அம்பேத்கர் அவர்களின் கருத்துக்களை சொல்ல முயற்சித்தார். இவர் இந்திய நாட்டிற்கு வெளியே ஜெர்மனி, கனடா, கிரீஸ், இத்தாலி மற்றும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் தனது பாடல்களை பாடினார். இவர் முதன்முதலில் 2016 ஆம் ஆண்டு டில்லியில் என்டிடிவி தனது நேர்காணல் நிகழ்வில் புர்கா தத்துடன் கலந்துகொண்டார். மேலும் இவர் 2018 ஆம் ஆண்டு டில்லியில் ஆஜ்தாக் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியான 'சாகித்யா' நேரடி விவாத நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்றார். இவர் இந்திய சமூகத்தில் பெண்களுக்கான நிலை மற்றும் சமத்துவம் பற்றிய கருத்துக்களை பேசி வருகின்றார்.
# ஜின்னி மஹி

## ஆரம்ப வாழ்க்கை

ஜின்னி மஹி 1999 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 26 ஆம் நாள் இந்தியாவில் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் உள்ள ஜலந்தர் நகரில் ராகேஷ் சந்தர் மஹி மற்றும் பர்ம்ஜித் கௌர் மஹி தம்பதியருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் தன் ஏழாம் வயதிலேயே தனது தந்தைக்கு பாடல்களை பாடி காண்பித்தார். இவருடைய பெற்றோர்கள் தமது அனைத்து குழந்தைகளின் கடைசி பெயராக பாரதி என மாற்றி அமைத்துக் கொண்டனர். இதனால் இவர் தனது மேடை பெயராக *குர்கன்வால் பாரதி* என அழைக்கப்பட்டார். இவர் ஹன்ஸ் ராஜ் மஹிளா மஹா வித்யாலயா கல்லூரியில் இசை படிப்பில் படிக்கிறார். தனது 13வது வயதிலேயே மதம் சார்ந்த பாடல்களை பாடினார். இவர் இசை படிப்பில் முனைவர் பட்டம் பெற விரும்புவதாக கூறியுள்ளார். மேலும் இவர் பாலிவுட் சினிமா துறையில் பின்னணி பாடகியாக வர வேண்டும் என விருப்பம் தெரிவித்துள்ளார்.
# ஜின்னி மஹி

## பாடும் நடை

தனது * டேஞ்சர் சமர் * பாடலின் மூலம் தனது சாதி பெயரான *சமர்* உடன் தொடர்புடைய விரும்பத்தகாத தன்மையை ஒழிக்கவும் அதை மேலும் அதிகாரம் அளிக்கும் பெருமையாக மாற்றுவதையும் அவர் கண்டார். இவரின் முதல் இரண்டு பாடல்களான *குரான் டி டிவானி* மற்றும் *குருபுராப் ஹாய் கன்ஸி வாலி டா* ரவிடாசியா சமூகத்தைச் சேர்ந்த பக்தி பாடல்கள் ஆகும். இவரின் பாடல்கள் அனைத்தும் யார் மனதையும் புண்படுத்தும் வகையில் இல்லாமல் இருக்குமாறு இவரின் பெற்றோர்கள், இசையமைப்பாளர் அமர்ஜித் சிங் மற்றும் ஒளிப்பட இயக்குநர் ராமன் ராஜத் ஆகியோர் உள்ள ஒரு குழுவால் உறுதி செய்யப்படுகிறது.
# ஜின்னி மஹி

## பாடல் வரலாறு

இவர் ஆரம்ப காலத்தில் பக்தி பாடல்களை தேர்வு செய்து பாடி வந்தார். பின் பிரபலமான பிறகு அரசியல் சார்ந்த மற்றும் சாதி பேதங்களுக்கு எதிராக பாடல்களை தற்போது பாடி வருகிறார்.
# ஜின்னி மஹி

## பாடல் வரலாறு

### தொகுப்பு பாடல்கள்

- *குரான் டி டிவானி * (2015)
- *குருபுராப் ஹாய் கன்ஸி வாலி டா* (2016)
- *நாட்டுப்புற இணைப்பு பாடல்கள்* (2019)
# ஜின்னி மஹி

## பாடல் வரலாறு

### தனி பாடல்கள்

- *டேன்ஜர் சமர்* (2016)
- *ஹாக்* (2016)
- *ஃபன் பாபா சாஹிப் டி* (2016)
- *1932 (ஹாக் 2)* (2017)
- *சூட் பாட்டியாலா* (2017)
- *சாலாமான்* (2018)
- *ராஜ் பாபா சாஹிப் டா* (2018)
- *மார்டு டலிர்* (2019)
# ஜின்னி மஹி

## பாடல் வரலாறு

### மற்ற பாடல்கள்

- தீ ஹான்
- சூட் பாட்டியாலா
- விடுமுறை நாட்கள் (Holidays)
- கீழே பூமிக்கு (Down to Earth)
# இலக்கியத்திலும் கலாச்சாரத்திலும் வீராங்கனைகள்

இலக்கியத்திலும், பிரபலமான கலாச்சாரத்திலும் **வீராங்கனைகள்** (Women warriors in literature and culture ) என்ற சித்தரிப்பு வரலாறு, இலக்கிய ஆய்வுகள், திரைப்பட ஆய்வுகள், நாட்டுப்புற வரலாறு, புராணங்கள் போன்றவற்றில் ஒரு ஆய்வுப் பொருளாகும். பெண் போர்வீரரின் பழமையான உருவம் சில கலாச்சாரங்களில் நடக்கும் ஒரு சாதாரண விஷயத்திற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகவும். அதே சமயம் ஒரு மிகைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு கருத்தாகவும், போர், வன்முறை, ஆக்கிரமிப்பு ஆகியவற்றை ஆண்பாலினம் மட்டுமே செய்யப்படுவதையும் எதிர்க்கிறது. இந்த வழக்கத்தை மீறும் நிலைப்பாடு பெண் வீராங்கனையை சமூக சக்தியாகவும், பாலின பாத்திரங்களைச் சுற்றியுள்ள பேச்சுகளுக்கான ஒரு முக்கிய விசாரணை தளமாகவும் ஆக்குகிறது.
# இலக்கியத்திலும் கலாச்சாரத்திலும் வீராங்கனைகள்

## நாட்டுப்புறவியலும் புராணங்களும்

இந்துசமயப் புராணங்களில் அருச்சுனனின் மனைவியான சித்ராங்கதை தனது தந்தையின் படைகளின் தளபதியாகவும் இருந்தார்.  
அமெசான்கள் கிரேக்க புராணத்தில் பெண் வீரர்களின் முழு பழங்குடியினராவர். "அமெசான்" நவீன சமுதாயத்திலும் பண்டைய சமுதாயத்திலும் வீராங்கனைகளுக்கு ஒரு பெயராக மாறியுள்ளது.  
பிரித்தன் புராணங்களில், கோர்தெலியா இராணி தனது சிம்மாசனத்திற்காக பல போட்டியாளர்களை எதிர்த்துப் போராடியுள்ளார். இராணுவத்தை தனிப்பட்ட முறையில் தனது போர்களில் வழிநடத்தியதுடன், இறுதியில் அவர் துக்கத்தால் தற்கொலை செய்து கொள்ளும் வரை, தனது சொந்த குடும்ப உறுப்பினர்களிடமிருந்து தனது ஆட்சியைக் காத்துக்கொண்டார். பண்டைய பிரித்தன் வரலாற்றில் மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு ரோமானிய பேரரசிற்கு எதிராக ஒரு கிளர்ச்சியை வழிநடத்திய வரலாற்று ராணி பௌடிகா என்பவராவார்.  
கி.மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் தெலிசிலாவின் கட்டளையின் கீழ் ஆர்கோசின் பெண்கள் கிளியோமினசு அரசன் மற்றும் எசுபார்டான்களுக்கு எதிராக எவ்வாறு போராடினார்கள் என்பதை கிரேக்க-ரோமானிய வரலாற்றாசிரியர் புளூடாக் தனது *ஆன் தி பிரேவரி ஆஃப்* *உமன்* என்ற நூலில் விவரிக்கிறார்.
# இலக்கியத்திலும் கலாச்சாரத்திலும் வீராங்கனைகள்

## மதம்

இந்த் பிந்த் உத்பா என்பவர் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும் 7 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் இசுலாமிய மதத்திற்கு மாறிய ஒரு அரபு பெண்ணாவார். இவர் 636 இல் இயர் மௌக் போரில் பங்கேற்றுள்ளார். உரோமானியர்களுடன் சண்டையிட்டு ஆண் வீரர்களை தன்னுடன் சேர ஊக்குவித்தார்  
கவ்லா பிந்த் அல்-அசுவர் 7 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு முக்கிய முஸ்லீம் வீராங்கனையாக இருந்துள்ளார். இன்று சிரியா, ஜோர்தான், பலத்தீன் நாடு ஆகியவற்றின் போர்களில் முன்னணி வகித்தார்.  
ஜோன் ஆப் ஆர்க் 15 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு போர்வீரராக இருந்தார். மேலும் நூறாண்டுப் போரில் தனது பங்கிற்காக பிரான்சில் ஒரு கதாநாயகியாக கருதப்பட்டார். பின்னர் அவர் ஒரு உரோமன் கத்தோலிக்க புனிதராக நியமிக்கப்பட்டார்.
# இலக்கியத்திலும் கலாச்சாரத்திலும் வீராங்கனைகள்

## இலக்கியம், திரைப்படம், தொலைக்காட்சி

பண்டைய பாரசீக காவியமான தி சானாமாவில் "கோர்டாபரிட்", அரபு காவிய இலக்கியத்தில் தெல்கெம்மா, முலானில் காமிலா, ஈனெய்டில் பெனிபோப், பிரிட்டோமார்ட்டில் எட்மண்ட் ஸ்பென்சரின் தி பேரி குயின், ஆர்லாண்டோ புரியோசோவில் பிராட்மண்டே மற்றும் மர்பிசா, லா ஜெருசலேம் லிபரட்டாவில் குளோரிண்டா, எர்மினியா மற்றும் கிரெண்டலின் தாய் போன்றவர்கள் இலக்கிய பெண்களில் அடங்குவர்  
சீன, சப்பானிய தற்காப்புக் கலைத் திரைப்படங்கள் உட்பட பல கலாச்சாரங்களில் வீராங்கனைகள் ஒரு நீண்ட பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாக சித்தரிக்கப்பட்டு வருகின்றனர். ஆனால் மேற்கத்திய பார்வையாளர்களை அவர்கள் அணுகுவதும் முறையிடுவதும் மிகச் சமீபத்தியது. இது 1990 முதல் அமெரிக்க ஊடகங்களில் பெருகிய முறையில் பெண் கதாநாயகிகளின் எண்ணிக்கையுடன் ஒத்துப்போகிறது.
# தெலிசிலா

**தெலிசிலா (Telesilla)** (கிமு 510) என்பவர் ஆர்கோசைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட ஓர் பண்டைய கிரேக்க கவிஞர் ஆவார். இவர் ஒரு புகழ்பெற்ற பெண்மணியாவார். குறிப்பாக இவரது கவிதைகளுக்காகவும், அரசியல் மற்றும் இராணுவ நெருக்கடி மற்றும் பின்னர் மீண்டும் கட்டியெழுப்புதல் மூலம் ஆர்கோசின் தலைமைக்காகவும் புகழ்பெற்றவராவார். பண்டைய கிரேக்க தெசலோனிகாவின் ஆன்டிபேட்டர் இவரை ஒன்பது பெண் கவிஞர்களின் வரிசையில் சேர்த்துக் கொண்டார்.
# தெலிசிலா

## கவிதைகள்

தெலிசிலாவின் கவிதைகளில் சில வரிகள் மட்டுமே மிஞ்சியுள்ளன, அவை பிற்கால எழுத்தாளர்களின் மேற்கோள்களில் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. பல்வேறு கிரேக்க எழுத்தாளர்கள் தெலிசிலாவிலிருந்து வேறு பல ஒற்றை சொல்லைப் மேற்கோள்களைப் பாதுகாத்துள்ளனர், அவற்றில் பல் சொல்கள் ஏதோ ஒருமுறை மட்டுமே சொல்லாப்பட்டவையாகும். அவை ஒரு தனித்துவமான வார்த்தையை அல்லது நவீன அறிஞர்களுக்கு தெரியாத ஒரு வார்த்தையின் தனித்துவமான பயன்பாட்டைக் காக்கின்றன. பண்டைய கிரேக்கத்தைப் பற்றிய நவீன புரிதலை மேம்படுத்த இது உதவுகிறது. குறிப்பாக தெலிசிலா எழுதிய ஆர்கோலிக் டோரிக் கிரேக்க பேச்சு வழக்காகும் .  
கெபசுதேசனின் ஒரு வரி இலக்கணமாக இது பாதுகாக்கப்படுகிறது. வெளிப்படையாக கன்னிப்பெண்களின் பிரார்த்தனை நோக்கத்திற்கான பாடலாக இது உள்ளது.
# தெலிசிலா

## ஆர்கோசின் பாதுகாப்பு

கிமு 510 இல் எசுபார்டாவின் மன்னரான கிளியோமினசு ஆர்கிவ்சு நிலத்தின் மீது படையெடுத்தபோது, செபியா போரில் ஆர்கோசின் அனைத்து முயற்சிகளையும் தோற்கடித்து அவரைக் கொன்றார். மேலும் தப்பியவர்களை படுகொலை செய்தார். கிளியோமினசு தனது படைகளுடன் ஆர்கோசின் நகருக்குச் சென்றபோது, அதைப் பாதுகாக்க எந்த வீரர்களும் இல்லை.  
பௌசானியாசின் கூற்றுப்படி, தெலிசிலாவின் அனைத்து அடிமைகள் மற்றும் அனைத்து ஆண்களும் பொதுவாக இளைஞர்கள் அல்லது முதியவர்கள் இராணுவ சேவையிலிருந்து விலக்கு பெறுகிறார்கள். எனவே தெலிசிலா ஆயுதங்களை சேகரித்து, பெண்களை ஆயுதபாணியாக்கி, போர்க்களத்தில் நிறுத்தினார். எசுபார்டன்கள் போர்களத்தில் தெலிசிலாவையும், மற்ற பெண்களையும் பயமுறுத்துவதற்காக ஒரு போர்க்குரலை எழுப்பினர். ஆனால் தெலிசிலாவின் இராணுவம் பயப்படவில்லை. அவர்கள் போர்களத்தின் நின்று வீரத்தைக் காட்டினர். தோல்வி ஒரு வெட்கக்கேடான பேரழிவைக் குறிக்கும் என்பதாலும், அதே வேளையில், பெண்களை அழிப்பது ஒரு அபாயகரமான வெற்றியாக இருக்கும் என்பதை உணர்ந்த இலாசெதமோனியர்கள், நகரத்தை விட்டு வெளியேறினர்.  
தெலிசிலாவின் இராணுவம் கிளியோமினசையும், மன்னர் தமரட்டசையும் விரட்டியடித்து, நகரத்தை காப்பாற்றியது என்று 2ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மாசிதோனிய எழுத்தாளர் பாலியானசு என்பவர் எழுதுகிறார்.
# தெலிசிலா

## மற்றவை

பண்டைய கிரேக்க அரிஞர் இலூசியன் தனது படைப்பில் அமோரசைப் பற்றி குறிப்பிடுகையில், எசுபார்டான்களுக்கு எதிரான தெலிசிலாவின் வெற்றிக்குப் பின்னர், ஏரெசு என்ற கடவுள் (போரின் கடவுள்) ஆர்கோசில் பெண்களின் கடவுளாக மாறினார்.  
எபிதாரசில் உள்ள கோரிபம் மலையின் உச்சியில் இருக்கும் ஆர்த்தெமிசின் சரணாலயத்தில் தெலிசிலாவை குறிப்பிடுகிறார் என்றும் பௌசானியாசு குறிப்பிடுகிறார். அழிக்கப்பட்ட ஆர்கிவ் நகரமான அசைனுக்கும் எபிடார்சின் பிரதேசத்திற்கும் இடையிலான பழைய எல்லை மலையின் நடுப்பகுதியில் ஒரு வலர்ந்த ஆலிவ் மரமாக இருந்திருக்கலாம் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.  
2 ஆம் நூற்றாண்டின் இறையியலாளரும், ஒரு அசிரிய கிறிஸ்தவ எழுத்தாளருமான தேத்தியனின் கூற்றுப்படி, நைசெரட்டசின் படைப்பான தெலிசிலாவின் ஒரு சிலை ரோமானிய குடியரசுக் காலத்தின் பிற்பகுதியில் பம்பே என்பவரால் கட்டப்பட்ட பண்டைய உரோமில் ஒரு கட்டமைப்பான பாம்பே என்ற அரங்கினுள் நிறுவப்பட்டது. கிமு 55 இல் கட்டி முடிக்கப்பட்ட பம்பே என்பது உரோமில் கட்டப்பட்ட முதல் நிரந்தர நாடக அரங்காமாகும்.
# இந்த் பிந்த் உத்பா

**இந்த் பிந்த் உத்பா** (Hind bint Utbah) என்பவர் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும், ஏழாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் வாழ்ந்த ஓர் அரபு பெண்ணாவார். இவர் மேற்கு அரேபியாவில் மக்காவின் சக்திவாய்ந்த மனிதரான அபு சுப்யான் இப்னு அர்பின் என்பவரின் மனைவியாவார். இவர் உமையா வம்சத்தின் நிறுவனர் முதலாம் முஆவியா மற்றும் அன்சாலா, சுவேரியா மற்றும் உம் ககம் ஆகியோரின் தாயாருமாவார். . முகம்மதுவின் மனைவிகளில் ஒருவரான ராம்லா பின்த் அபி சுப்யான், இவரது வளர்ப்பு மகளாவார்.  
அபு சுப்யான் மற்றும் இந்த் இருவரும் 630 இல் இசுலாமிய மதமாற்றத்திற்கு முன்னர் இஸ்லாமிய தீர்க்கதரிசி முகம்மதுவை எதிர்த்து வந்தனர்.
# இந்த் பிந்த் உத்பா

## வாழ்க்கை

இவர் மக்காவில் பிறந்தார். குறைசிகளின், மிக முக்கியமான தலைவர்களில் ஒருவரான உத்பா இப்னு ரபியா மற்றும் சபியா பின்த் உமய்யா இப்னு அப்து சாம்சின் மகளாவார். எனவே சபியா மற்றும் உத்பா இவரது உறவினர்கள் ஆவர். இவருக்கு அபு-உதாய்பா இப்னு உத்பா மற்றும் வாலித் இப்னு உத்பா என்ற இரண்டு சகோதரர்கள் இருந்தனர். இவருக்கு அட்டிகா பிந்த் உத்பா மற்றும் உம் குல்தும் பிந்த் உத்பா என்ற இரண்டு சகோதரிகளும் இருந்தனர். இசுலாத்தின் பிரதான விரோதிகளில் இவரது தந்தையும் இவரது தந்தை மாமா சைபா இப்னு ரபாவும் இருந்தனர், அவர்கள் இறுதியில் பதுருப் போரில் அலியால் கொல்லப்பட்டனர்.  
இவரது முதல் கணவர் மக்சூம் குலத்தைச் சேர்ந்த அப்சு இப்னுல் - முகிரா என்பராவார். இவருக்கு அபான் என்ற ஒரு மகன் பிறந்தார். அப்சு நோய் காரணமாக இளம் வயதிலேயே இறந்தார். இந்த் அப்சின் சகோதரர் அல்-பகா என்பவரை மணந்தார்.
# இந்த் பிந்த் உத்பா

## முகம்மதுவுடன் மோதல்

613 முதல் 622 வரை முகம்மது இசுலாத்தின் செய்தியை மக்காவில் பகிரங்கமாகப் பரப்பி வந்தபோது, இந்துவும் இவரைப் பின்பற்றுபவர்களும் இதை எதிர்த்தனர். 622 ஆம் ஆண்டில் இவர்கள் மதீனா அழைக்கப்படும் தொலைதூர நகரமான யாத்ரிபிற்கு குடிபெயர்ந்தனர். 624 ஆம் ஆண்டில், வர்த்தக நோக்கங்களுக்காக சிரியாவிற்கு சென்று கொண்டிருந்த இந்த் மற்றும் அவரது கணவர் அபு சுப்யான் தலைமையிலான ஒரு குழுவைத் தாக்க முகம்மது ஏற்பாடு செய்தார். தாக்குதலைப் பற்றி அவர்கள் அறிந்தவுடன், அபு சுப்யான் தங்களைப் பாதுகாக்க ஒரு மெக்கன் இராணுவத்தை ஏற்பாடு செய்தார். இது பதுருப் போருக்கு வழிவகுத்தது. முஸ்லிம்கள் மெக்கன்களை தோற்கடித்தனர். இந்தின் தந்தை, மகன், சகோதரர் மற்றும் மாமா அனைவரும் இந்தப் போரில் கொல்லப்பட்டனர்.  
இதனால் முஸ்லிம்கள் மீது இந்தின் கோபம் மிகத் தீவிரமானது. தன் தந்தை மற்றும் சகோதரனின் மரணத்திற்குப் பழிவாங்கும் விதமாக முஸ்லீம்களை பழிவாங்க எண்ணினார். அதற்காக தானே முன்னின்று மெக்கன் படைகளை ஏற்பாடு செய்தார். இந்து மெக்கான் படைகளுடன் உஹத் போருக்குச் சென்றார். அபு சுப்யான் இப்னு அர்ப் வெளியேறிய பிறகு, முகம்மது உடனடியாக ஒரு பெரிய இராணுவத்தை கூட்டினார். இந்த நடவடிக்கையின் நோக்கம் இரகசியமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. மேலும் முகம்மதுவின் நெருங்கிய நண்பர்கள் மற்றும் தளபதிகளுக்குக் கூட அவரது திட்டங்கள் பற்றி அறியவில்லை. முகம்மது இரகசியமாக குரேசை தாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.  
இருப்பினும், கி.பி 630 இல் முகம்மது தலைமையிலான முஸ்லிம்களால் மக்கா கைப்பற்றப்பட்டப் பின்னர், இந்த் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். இந்த நிகழ்வுகளின் தேதிகள் குறித்து பண்டைய ஆதாரங்கள் வேறுபடுகின்றன.
# பிரித்தனின் கோர்தெலியா

இராணி **கோர்தெலியா** (Queen Cordelia) என்பவர் மோன்மவுத்தின் ஜெப்ரி என்ற வரலாற்று ஆசிரியர் விவரித்தபடி, பிரித்தானியர்களில் புகழ்பெற்ற இராணி ஆவார். இவர் இலியர் அரசனின் இளைய மகளாகவும், உரோமானியத்திற்கு முந்தைய பிரித்தனின் இரண்டாவது ஆளும் இராணியுமாவார். இவர் இருந்ததற்கு சுயாதீனமான வரலாற்று சான்றுகள் எதுவும் இல்லை. கோர்தெலியா என்பது பெண்ணியத்தால் கொடுக்கப்பட்ட பெயராகும். இந்தப் பெயர் நிச்சயமற்ற தோற்றம் கொண்டது. இது இலத்தீன் மொழியில் "இதயம்" என்பதுடன் பிரபலமாக தொடர்புடையது, மேலும் வேல்சின் பெயரான கிரெய்டிலாடுனும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது "கடலின் நகை" எனவும் கூறப்படுகிறது. ஆனால் இது பிரெஞ்சு மொழியில் 'கோயூர் டி லயன்' ("சிங்கத்தின் இதயம்") என்பதிலிருந்து வந்திருக்கலாம். பொய்கள், வஞ்சகம் மற்றும் பேராசை ஆகியவற்றில் அன்பு, விசுவாசம் மற்றும் மன்னிப்பு எவ்வாறு வெற்றி பெறுகின்றன என்பதும், ஒரு பெண் தான் நேசித்த தந்தைக்கு ஆதரவாக போராடுவதற்கு ஆயுதங்களை எடுத்தது மற்றும் பிரிட்டனின் புகழ்பெற்ற போர்வீரர் பெண்களில் ஒருவரானதும் இது ஒரு கதை.
# பிரித்தனின் கோர்தெலியா

## புராணங்கள்

கோனெரில் மற்றும் இரீகனுக்கு தங்கை என்பதால் கோர்தெலியா மன்னர் இலியருக்கு பிடித்த மகளாவார். இலியர் தனது இராச்சியத்தை தனது மகள்கள் மற்றும் அவர்களது கணவர்களுக்கு பிரிக்க முடிவு செய்தபோது, கோர்தெலியா அவரைப் புகழ்ந்து பேச மறுத்துவிட்டார். அதற்கு இலியர், பிரித்தனில் உள்ள நிலத்தை வழங்க மறுத்து அவளுக்கு திருமணம் செய்து தராமலும் இருந்து விட்டார். இதை பொருட்படுத்தாமல், பிராங்க்சு நாட்டின் அரசனான அகனிப்பசு கோர்தெலியாவை நேசித்தார். பின்னர், இலியர் திருமணத்த்திற்கு ஒப்பூக்கொண்டார். ஆனால் அவருக்கு வரதட்சணையை தர மறுத்தார். பின்னர், கோர்தெலியா கௌலுக்கு குடிபெயர்ந்து அங்கே பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார்.  
இலியர் பிரித்தனில் இருந்து நாடுகடத்தப்பட்டு, தனது மற்ற மகள்களின் கணவர்களால் கைப்பற்றப்பட்ட தனது சிம்மாசனத்தை மீட்டெடுக்கக் கோரி கௌலில் உள்ள கோதெலியாவிடம் தஞ்சம் அடைந்தார். கோதெலியா ஒரு இராணுவத்தை அனுப்பி பிரித்தனை முற்றுகையிட்டு, ஆளும் பிரபுக்களை தோற்கடித்து இலியரின் அரச பதவியை மீட்டெடுத்தார். மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இலியரின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரது கணவர் அகனிப்பசும் இறந்தார். பின்னர், கோர்தெலியா பிரித்தனுக்குத் திரும்பி இராணியாக முடிசூட்டப்பட்டார்.  
கோர்தெலியா தனது சகோதரிகளின் மகன்களான குனேதேசியசு மற்றும் மார்கனசு ஆகிய இருவருக்கும் உரிய வயது வரும் வரை ஐந்து ஆண்டுகள் அமைதியாக ஆட்சி செய்தார். கார்ன்வால் மற்றும் அல்பானி பகுதிகளின் பிரபுக்கள், ஒரு பெண்ணான இவரது ஆட்சியை வெறுத்தனர். அவர்கள் கோர்தெலியாவுக்கு எதிராக படையெடுத்தனர். பல போர்களில் கோர்தெலியா தானே நேரடியாக அவர்களுக்கு எதிராக போராடினார். பின்னர், தனது மருமகன்களால் தோற்கடிக்கபட்டு, சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். இதனால் வருத்தமுற்ற கோர்தெலியா தற்கொலை செய்து கொண்டார். அம்பரின் தென்மேற்கே உள்ள நாடுகளில் பிரித்தனின் அரசாட்சியில் குனேதேசியசு இவளுக்குப் பின் வந்தான். மார்கனசு அம்பரின் வடகிழக்கு பகுதியை ஆட்சி செய்தன். விரைவில் அவர்களுக்கு இடையே உள்நாட்டுப் போர் வெடித்தது. மார்கனசு தோற்கடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டான்.
# பிரித்தனின் கோர்தெலியா

## கலாச்சாரத்தில்

இந்த கதையை வில்லியம் சேக்சுபியர் தனது *கிங் இலியர்* என்ற நாடகத்தில் பயன்படுத்தினார். சேக்சுபியரின் பதிப்பில், கோர்தெலியாவின் பிரித்தன் மீதான படையெடுப்பு தோல்வியுறுகிறது; அவள் கைது செய்யப்பட்டு தூக்கிலிடப்படுகிறாள். கோர்தெலியா அவளுடைய தந்தையின் சிம்மாசனத்தை திரும்பப் பெறவில்லை. தந்தையை உண்மையாக நேசித்த மகள் கோர்தெலியா தூக்கிலிடப்பட்டபோது, கிங் லியர் தானே துக்கத்தால் இறந்துவிடுகிறார். சேக்சுபியருக்கு முன்பு, இந்த கதை *எட்மண்ட் எசுபென்சர்* என்பவரின் காவியமான *தி பீரி குயின்* மற்றும் அநாமதேய நாடகமான *கிங் இலியர்* என்பதில் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த காலகட்டத்தில் கோர்தெலியாவின் புகழ் அநேகமாக ஒரு வீரமிக்க இராணியாக இவரது பாத்திரம் முதலாம் எலிசபெத் மகாராணியுடன் ஒப்பிடத்தக்கது.
# எபுன்ராய் தினுபு

பெருமாட்டி **எபுன்ரோய் தினுபு** (Efunroye Tinubu) (1810 - 1887), **எபுன்போரோய் ஒசுண்தினுபு** என்ற இயற்பெயருடன் பிறந்த இவர் , ஒரு புத்திசாலித்தனமான மற்றும் இலட்சிய நைஜீரிய வணிக அதிபர் ஆவார். இவர் மேற்கு ஆப்பிரிக்கா முழுவதும் அபரிமிதமான பொருளாதார சக்தியையும் அபேகுடா மற்றும் லாகோசில் அரசியல் அதிகாரத்தையும் பயன்படுத்தினார். இவர் மரங்களின் பட்டை மற்றும் இலைகளை வர்த்தகம் செய்யத் தொடங்கினார். மரங்களின் பட்டை, வேர்கள், மருத்துவ மூலிகைகள் மற்றும் இலைகளை வர்த்தகம் செய்த தனது பாட்டி ஒசுன்சோலாவிடமிருந்து மதிப்புமிக்க சந்தை திறன்களைக் கற்றுக்கொண்டார். உணவு விற்பனையாளராக இருந்த அவரது தாயார் நிஜீதிடமிருந்தும் வணிக திறன்களைக் கற்றுக்கொண்டார். ஒபாஸ் அடீல், ஒலுவோல், அகிதோய், மற்றும் தோசுன்மு ஆகியோரின் ஆட்சிக் காலத்தில் லாகோஸில் இவர் ஒரு முக்கிய நபராகவும் இருந்துள்ளார்.
# எபுன்ராய் தினுபு

## வாழ்க்கை மற்றும் தொழில்

### ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இவர் 1805 ஆம் ஆண்டில் மேற்கு நைஜீரியாவின் உயோருப்பா நகரமான அபேகுடாவில் பிறந்தார். இவரது தந்தையின் பெயர் ஒலுமோசா என்பதாகும். இவருடைய தாய் அல்லது தந்தைவழி மூலமாக இவர் ஓவு வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது. தினுபு பல முறை திருமணம் செய்து கொண்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. இவரது முதல் திருமணம் ஒரு ஓவு பகுதியைச் சேர்ந்த நபருடன் இருந்தது. அவர்களுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர். தனது கணவர் இறந்த பிறகு, அரச பதவியிலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்ட ஓபா அதீல் அசோசூன் என்பவரை 1833 இல் மறுமணம் செய்து கொண்டார். இந்த திருமணத்தின் மூலம் இவர் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் அதிகாரத்தை குவிக்கத் தொடங்கினார். இருவரும் கடலோர நகரமான படாக்ரிக்குச் சென்றனர், அங்கு தினபு, தனது கணவரின் தொடர்புகளைப் பயன்படுத்தி, அபேகுடாவிலிருந்து அடிமைகளுக்காக ஐரோப்பியர்களிடமிருந்து உப்பு மற்றும் புகையிலை வர்த்தகம் செய்யும் ஒரு வெற்றிகரமான வணிக சாம்ராச்சியத்தை உருவாக்கினார்.  
1835 ஆம் ஆண்டில் அதீல் தனது சிம்மாசனத்திற்குத் திரும்பிய பின்னர் தினுபு லாகோஸுக்குச் சென்றார். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அதீல் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1837 இல் இறந்தார். அதீலின் மகன் ஒலுவோலை புதிய மன்னராக நிறுவ தினுபு உதவினார். பின்னர் ஒலுவோலின் இராணுவ ஆலோசகரான எசெபு படா என்பவரை மணந்தார். அடிமைகள் மற்றும் பனை எண்ணெயை ஏகபோகப்படுத்துவதன் மூலமும், ஐரோப்பியர்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட துப்பாக்கிகளை விற்பதன் மூலமும் இவர் தனது வர்த்தக வலையமைப்பை விரிவுபடுத்தினார். இது 1840 கள் மற்றும் 1850 களின் உயோருப்பா போர்களின் போது இவரது செல்வாக்கு அதிகரித்தது. தினுபு முன்னூறு அறுபது தனிப்பட்ட அடிமைகளை வைத்திருப்பதாகவும் வதந்தி பரவியது. 1845 வாக்கில், ஐரோப்பிய நாடுகள் அடிமைத்தனத்தை நிராகரித்து. மேற்கு ஆபிரிக்கா வணிகப் பயிர்களுக்கு திரும்பியபோது, வர்த்தகத்தின் முக்கிய புதிய பொருட்களான பனை எண்ணெய், தேங்காய் எண்ணெய் மற்றும் பருத்தி ஆகியவற்றைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் தனது பேரரசை விரிவுபடுத்தினார். மோமோவின் பிற மனைவிகளுக்குப் பிறந்த குழந்தைகள் பின்னர் தினுபுவை ஏற்றுக்கொண்டனர்.
# எபுன்ராய் தினுபு

## மரணம் மற்றும் ஆளுமை

தினுபு 1887 இல் இறந்தார். லாகோஸ் தீவில் உள்ள சுதந்திர சதுக்கம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சதுக்கத்திற்கு இட்டா தினுபு என இவரது பெயரிடப்பட்டது. (தினுபுவின் நிலப்பரப்பு அல்லது தினுபு சதுக்கம்) இது நாட்டின் சுதந்திரத்திற்கு முன்பே அந்த பெயரால் நீண்ட காலமாக அறியப்பட்டிருந்தது. பின்னர், அதற்கு முதல் குடியரசின் தலைவர்களால் சுதந்திர சதுக்கம் என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது.  
இவர் அபேகுடாவில் உள்ள ஓஜோகோடோ குடியிருப்பில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
# யமுனாபாய் வைகர்

**யமுனாபாய் வைகர்** (Yamunabai Waikar) யமுனாபாய விக்ரம் சாவ்லே என்ற இயற்பெயர் கொண்ட இவர் , ஓர் இந்திய நாட்டுப்புற கலைஞராவார். லாவணி மற்றும் தமாசாவின் மராத்தி நாட்டுப்புற மரபுகளில் இவரது நிபுணத்துவத்திற்காக அறியப்பட்டவர், இசை மற்றும் நடனம் சம்பந்தப்பட்ட நாட்டுப்புற கலை வடிவங்கள் மற்றும் கலை வகைகளின் முன்னணி நிபுணர்களில் ஒருவராக அறியப்பட்டவர். மேலும் சங்கீத நாடக அகாதமி விருதையும் பெற்றுள்ளார். 2012 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசாங்கம் இந்தியக் குடிமகனின் நான்காவது மிக உயர்ந்த விருதான பத்மசிறீ விருது வழங்கி கௌரவித்தது.
# யமுனாபாய் வைகர்

## சுயசரிதை

மகாராட்டிராவின் சாத்தாரா மாவட்டத்திலுள்ள மகாபலேசுவர் அருகிலுள்ள நுனேகலேம் கிராமத்தில் கோலத்தி சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குடும்பத்தில் யமுனாபாய் பிறந்தார். இவரது தந்தை குடும்பத்திற்கு உதவி ஏதும் செய்யாதவராக இருந்தார் எனவும், இவரது தாயார், ஐந்து குழந்தைகளில் மூத்தவராக இருந்த யமுனாபாயை தனக்குத் துணையாகக் கொண்டு தெரு நடனங்களை நிகழ்த்தியதாகவும் தெரிகிறது.
# யமுனாபாய் வைகர்

## விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரங்கள்

யமுனாபாய் வைகர் பல விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்களைப் பெற்றுள்ளார். 2012 இல் இந்திய அரசிடமிருந்து பத்மஸ்ரீ 2000 ஆம் ஆண்டில் மகாராட்டிரா அரசிடமிருந்து அகில்யாபாய் கோல்கர் விருது கிடைத்தது. 2010 இல் *நிலு பூலே சம்மன்* விருதும், 2012 இல் தாகூர் இரத்னா சம்மனின் வாழ்நாழ் சாதனை விருதும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. ஆதித்யா விக்ரம் பிர்லாவின் 2012 ஆம் ஆண்டு நிறுவிய சங்க கால மையத்திலிருந்து ஆதித்யா விக்ரம் பிர்லா கலசிகாரா விருதும், 2014 ஆம் ஆண்டு உத்தங் ஆண்டு விழாவில் இரசிகமணி சிறீகிருட்டிணா பண்டிட் உத்தங் குணகௌரவ் விருதும் வழங்கப்பட்டது.
# கலாமண்டலம் கல்யாணிகுட்டி அம்மா

**கலாமண்டலம் கல்யாணிகுட்டி அம்மா** (Kalamandalam Kalyanikutty Amma) (1915-1999) என்பவர் தென்னிந்தியாவின் கேரளாவிலுள்ள மலப்புறம் மாவட்டத்தில் திருநாவாய் என்ற ஊரிலிருந்து வந்து மோகினியாட்டத்தில் ஒரு சகாப்தத்தை உருவாக்கிய பெண் நடனக் கலைஞராவார். மோகினியாட்டத்தை ஒரு மோசமான, கிட்டத்தட்ட அழிந்துபோன நிலையில் இருந்து ஒரு பிரதான இந்திய பாரம்பரிய நடனமாக மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பதில், அதை முறையான அமைப்பு மற்றும் அலங்காரமாக மாற்றுவதில் இவர் முக்கியப் பங்கு வகித்தார். கல்யாணிகுட்டி அம்மா 1999 மே 12 அன்று தனது 84 வயதில் காலமானார்.
# கலாமண்டலம் கல்யாணிகுட்டி அம்மா

## பின்னணி

கேரள கலாமண்டலத்தின் ஆரம்பகால மாணவர்களில் ஒருவரான கல்யாணிகுட்டி அம்மா, மறைந்த கதகளி நிபுணர் பத்மசிறீ கலாமண்டலம் கிருட்டிணன் நாயர் என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். 78 வயதான கிருட்டிண பணிக்க ஆசானிடமும் இவர் மோகினியாட்டத்தை கற்றார். சமசுகிருதத்தில் முதுகலை பாடநெறிமுறைகளுக்கு சில கையெழுத்து பிரதிகளை தேடினார். கலாமண்டலத்தில் சேருவதற்கு முன் இலக்கியம், விளையாட்டு மற்றும் யோகா ஆகியவற்றில் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். நடனக்கலையைக் கற்க இவரது குடும்பம் இவரை அனுமதிக்கவில்லை. கவிஞர் வள்ளத்தோள் நாராயண மேனன் இவரது குடும்பத்தை சமாதானபடுத்தி கலாமண்டலத்தில் சேர்த்தார். 1939இல் இவரது முதல் அரங்கேற்றம் நடைபெற்றது. இவர் கதகளி நடனத்தையும் கலாமண்டலம் கிருட்டிணன் நாயர் மற்றும் பட்டிக்கம்தோடி இராவுன்னி மேனன் ஆகியோரிடம் கற்றுகொண்டார். மேலும் பல கோயில்களுக்குச் சென்று தேவதாசி முறைகளைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டார்.
# கலாமண்டலம் கல்யாணிகுட்டி அம்மா

## சீடர்கள்

கல்யாணிகுட்டி அம்மா எழுதிய இரண்டு புத்தகங்களில், மோகினியாட்டம் - “வரலாறு மற்றும் நடன அமைப்பு” என்பது மோகினியாட்டத்தின் விரிவான மற்றும் ஒரே உண்மையான ஆவணமாக கருதப்படுகிறது. இவரது மகள்கள் சிறீதேவி இராஜன் மற்றும் கலா விஜயன், பேத்திகள் சந்தியா இராஜன், சுமிதா இராஜன் உட்பட பலர் இவரது சீடர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.
# கலாமண்டலம் கல்யாணிகுட்டி அம்மா

## விருதுகள்

கேரள சங்கீத நாடக அகாதமி மற்றும் கேந்திர சங்கீத நாடக அகாதமி விருதுகள் இரண்டையும் பெற்ற கல்யாணிகுட்டி அம்மா 1999 மே 12 அன்று திருப்பூணித்துறையில் (தம்பதியர் குடியேறிய இடத்தில்) தனது 84 வயதில் காலமானார். இவரது இரண்டு மகள்கள் சிறீதேவி இராஜன் மற்றும் கலா விஜயன் மற்றும் மிருணாளினி சாராபாய், தீப்தி ஓம்செரி பல்லா, நிர்மலா பணிக்கர், தாரா ராஜ்குமார், சந்தியா ராஜன் மற்றும் சுமிதா இராஜன் உள்ளிட்டோர் இவரது குறிப்பிடத்தக்க சீடர்கள் ஆவர். இவரது மகன் கலாசாலா பாபு ஒரு திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி நடிகராக இருந்தார். அதே நேரத்தில் இவரது பேத்தி சுமிதா ராஜன் ஒரு பிரபலமான மோகினியாட்டம் கலைஞர் ஆவார்.  
பிரபல கவிஞர் வள்ளத்தோள் நாராயண மேனனிடமிருந்து இவருக்கு 'கவாயித்ரி' என்ற விருது கிடைத்தது. 1986 ஆம் ஆண்டில் கேரள கலாமண்டல சக் ஊழியர் கௌரவத்தைப் பெற்றார்.
# கலாமண்டலம் கல்யாணிகுட்டி அம்மா

## தனி பாணி

கல்யாணிக்குட்டி அம்மா, கலாமண்டலத்தில் கற்றுக்கொண்ட மோகினியாட்டம் நடன பாணியை முறைப்படுத்தி வளர்த்து, கேரளா முழுவதும் பல இளம் மாணவர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்தார். அவரது பாணி மோகினியாட்டத்தின் கல்யாணிக்குட்டியம்மா பாணி என்று பிரபலமாக அறியப்படுகிறது. மேலும், இந்தியாவுக்கு அப்பாலும் மோகினியாட்டக் கலையை கொண்டு சென்றார். *மிலானா செவர்ஸ்கயா* என்ற உருசியக் கலைஞர் இவரிடம் பயின்ற முதல் வெளிநாட்டுக் கலைஞர் ஆவார். 1997 ஆம் ஆண்டில், கல்யாணிகுட்டி அம்மா, மோகினியாட்ட மரபின் தொடர்ச்சிக்காக அவரை ஆசீர்வதித்தார். *மிலானா செவர்ஸ்கயா*, உருசியாவின் சென் பீட்டர்சுபெர்குவில் இந்தியாவிற்கு வெளியே முதல் கல்வி மோகினியாட்டக் கல்விப் பள்ளியை உருவாக்கினார். அங்கு அவர் நாட்டிய நாடகத்தை நிறுவினார். அங்கு கல்யாணி அம்மாவின் நடன அமைப்பைக் காணலாம். தனது குரு கல்யாணிகுட்டி அம்மாவின் நினைவாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு ஆவணப்படத்தையும் வெளியிட்டுள்ளார். அதில் தனது குரு வயதான காலத்திலும் நடனத்தை எவ்வாறு கற்பித்தார் என்பதைக் காணலாம்.
# கலாமண்டலம் கல்யாணிகுட்டி அம்மா

## இதனையும் காண்க

- கலாமண்டலம் கிருட்டிணன் நாயர்
- இந்தியப் பெண் நடனக்கலைஞர்களின் பட்டியல்
# இலைமா

**இலைமா** (Laima) என்பவர் விதியின் பால்டிக் தெய்வமாவார். இவர் குழந்தைப் பிறப்பு, திருமணம் மற்றும் இறப்பு ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையவர் ஆவார். இவர் கர்ப்பிணிப் பெண்களின் புரவலராகவும் இருந்தார். இலைமாவும் அவரது செயல்பாடுகளும் இந்து தெய்வமான லட்சுமிக்கு ஒத்தவையாக பார்க்கப்படுகிறது.
# இலைமா

## இலாட்வியாவில்

லாத்வியாவின் புராணங்களில், இலைமா, அவரது சகோதரிகளான கோதா மற்றும் தெக்லா ஆகியோர் நோர்சு நார்ன்சு அல்லது கிரேக்க மொய்ராவைப் போலவே விதி தெய்வங்களின் மும்மூர்த்திகளாக இருந்தனர். இலைமா தனிநபரின் தலைவிதி குறித்து இறுதி முடிவை எடுக்கிறார். இது மிகவும் பிரபலமானது. அவர்கள் மூவருக்கும் ஒரே மாதிரியான செயல்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், இலைமா அதிர்ஷ்டத்தின் தெய்வம் மற்றும் தாய்மார்கள் மற்றும் பிரசவத்துடன் அதிகம் தொடர்புடையவர் என்று அறியப்படுகிறார். தெக்லா குழந்தைகளுக்குப் பொறுப்பானவராகவும், கோர்தா வயதுவந்தோரின் வாழ்க்கையில் அதிகாரம் வைத்துள்ளவராகவும் இருக்கிறார். 13 ஆம் நூற்றாண்டில் கிறிஸ்தவமயமாக்கலுக்கு முன்னர் லாத்வியர்களின் இன மதத்தின் நவீன மறுமலர்ச்சி என்று கூறும் நவீன தீவ்தூர்பா நியோபகன் இயக்கத்தின் இந்த மூன்று தெய்வங்களும் மூன்று இலைமாக்கள் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. அவை மூன்று வெவ்வேறு அம்சங்களில் ஒரே தெய்வம் என்பதைக் குறிக்கின்றன. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பிறந்த சடங்குகளில் கோழிகள், செம்மறி ஆடுகள், துண்டுகள் அல்லது பிற நெய்யப்பட்ட பொருட்கள் இலைமாவுக்கு வழங்கப்பட்டன. சௌனாவில் நிகழ்த்தப்படும் சடங்கில் பெண்கள் மட்டுமே பங்கேற்க முடியும்.
# இலைமா

## லிதுவேனியாவில்

லித்துவேனியப் புராணங்களில், இலைமா (விதி) பெரும்பாலும் இலைமே (நல்ல அதிர்ஷ்டம்) மற்றும் இலாமா (தேவதை) ஆகியவற்றுடன் குழப்பமடைகிறது. மற்ற தொடர்புடைய தெய்வங்கள் தாலியா (விதி) மற்றும் கில்தினே ஆகியவையும் அடங்கும். 1666 இல் டேனியல் க்ளீன் என்பவர் சேகரித்து வெளியிட்ட வில்ஹெல்ம் மார்டினி என்பவர் எழுதிய லித்துவேனிய பாடல்களின் இலத்தீன் முன்னுரையில் இலைமெலியா என முதன்முதலில் இலைமாவைப் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இலைமாவைப் மாத்தியஸ் பிரிட்டோரியஸ், ஜேக்கப் ப்ரோடோவ்ஸ்கி, பிலிப் ருஹிக் மற்றும் பலர் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.  
லைமாவின் மிக முக்கியமான கடமைகளில் ஒன்று, புதிதாகப் பிறந்தவரின் வாழ்க்கை எவ்வாறு நடக்கும் என்று தீர்க்கதரிசனம் கூறுவதாகும்''. சில நேரங்களில் ஒரே ஒரு லைமா மட்டுமே இருந்தது, மற்ற சந்தர்ப்பங்களில் மூன்று லைமாக்கள் பெரும்பாலும் முரண்பாடான கணிப்புகளைக் கொடுக்கும். இறுதி அறிவிப்பு மாற்றமுடியாததாக இருக்கும், மேலும் லைமாவால் கூட அதை மாற்ற முடியாது. மூன்று விதி தெய்வங்களுக்கும் கல்வியாளர்களிடையே குறைந்த ஆதரவு இருந்தாலும், ஐரோப்பிய மதங்களில் இந்த கருத்து நன்கு நிறுவப்பட்டுள்ளது (எ.கா. கிரேக்க மொய்ராய் ). முந்தைய வரலாறு மற்றும் எழுதப்பட்ட வரலாறுகளின் எழுத்து பற்றிய ஆய்வுகளில் இலைமாவின் முன்னறிவிப்புக்கான எடுத்துக்காட்டு லிதுவேனியன் மதத்தை அபாயகரமானதாக அறிவிப்பதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. உதாரணமாக, 1837 ஆம் ஆண்டில் லித்துவேனியர்கள் தீர்மானிக்கப்பட்ட விதியை நம்பியதால், அவர்கள் அச்சமற்ற வீரர்களாயினர் என்று மன்ஃப்ரெட் டைட்ஸ் எழுதினார். அத்தகைய பார்வை மேலோட்டமானது என்றும், இலைமா விதியை தீர்மானிக்கவில்லை என்றும், ஆனால் அதைப் பற்றி மட்டுமே அறிந்திருப்பதாகவும் அல்கிர்தாஸ் ஜூலியன் கிரேமாஸ் வாதிட்டார். பெரிய வெள்ள புராணத்தின் ஒரு லித்துவேனியன் பதிப்பில், இலைமா மனிதகுலத்தின் பிறப்பில் பங்கேற்கிறார்.  
இலைமா கெகுட்டாவுடன் (குயில்) தொடர்புடையவரென்றும், இவர் ஒரு தனி தெய்வமெனவும் ஜூலியன் கிரேமாஸ் கருதினார். மற்றவர்கள் அவளை இலைமாவின் அவதாரமாகவே பார்க்கிறார்கள். கெகுட்டா நேரம் மற்றும் பருவங்களின் தொடர்ச்சியாக இருந்தார். அவரது அழைப்புகளின் எண்ணிக்கை ஒரு நபர் எவ்வளவு காலம் வாழ வேண்டும் என்று கணிப்பதாக நம்பப்பட்டது. வசந்த காலத்தில் ஒரு நபர் ஆண்டின் எஞ்சிய பகுதியை எவ்வாறு செலவிடுவார் என்பதையும் தீர்மானிப்பார்; உதாரணமாக, குயில் கேட்கும்போது ஒரு மனிதனிடம் பணம் இல்லை என்றால், அவர் ஆண்டு முழுவதும் ஏழையாக இருப்பார். இலைமாவின் புனித மரம் எலுமிச்சை மரமாகும்.
# இலைமா

## நவீன கலாச்சாரத்தில்

லித்துவேனிய நாட்டுப்புற இசைக் குழுவான குல்கிரிண்டா 2014 இல் இலைமோஸ் கீஸ்மஸ் என்ற தலைப்பில் ஒரு இசைத்தொகுப்பை வெளியிட்டது, இதன் பொருள் "இலைமாவின் பாடல்கள்" என்பதாகும்.
# இலட்சுமி என். மேனன்

**லட்சுமி என். மேனன்** (Lakshmi N. Menon) (பிறப்பு: 1899 மார்ச் 27 - இறப்பு: 1994 நவம்பர் 30 ) இவர் ஓர் இந்திய சுதந்திர போராட்ட வீரரும் ஆசிரியரும், வழக்கறிஞரும், சமூக ஆர்வலரும் மற்றும் அரசியல்வாதியுமாவார். இவர் 1962 முதல் 1966 வரை மத்திய அமைச்சராகவும் இருந்துள்ளார். இந்திய அரசியலமைப்பின் ஆவணத்தில் கையொப்பமிட்டவர்களில் லட்சுமி மேனன் ஒருவர் என்று கூறப்படுகிறது.
# இலட்சுமி என். மேனன்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

பிரபல சீர்திருத்தவாதியும், கல்வியாளருமான இராம வர்மா தம்பன் மற்றும் மாதவிக்குட்டி அம்மா ஆகியோருக்கு மகளாக திருவனந்தபுரத்தில் பிறந்தார். சிறுமியாக தனது 6 வயதிலேயே தாயை இழந்து தனது பாட்டி இலட்சுமிகுட்டி அம்மாவால் வளர்க்கப்பட்டார். 1930 ஆம் ஆண்டில், பேராசிரியர் வி. கே. நந்தன் மேனன் என்பவரை மணந்தார். பின்னர் திருவிதாங்கூர் பல்கலைக்கழகம் (1950-1951) மற்றும் பாட்னா பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராகவும், இந்திய பொது நிர்வாக நிறுவனத்தின் இயக்குநராகவும் ஆனார் .  
இலட்சுமி திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள மகாராஜாவின் பள்ளியில் பயின்றார், 1920 இல் மகாராஜா கலைக் கல்லூரியில் வரலாற்றில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். (ஆங்கிலத்தில் புலமைக்கான பல்கலைக்கழக பதக்கத்துடன்). பின்னர் இவர் மகாராஜா உயர்நிலைப் பள்ளியில் மாணவர்களுக்கு கற்பித்தார். 1922இல் பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக அறிவியலில் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார். பின்னர் இவர் சென்னை லேடி வில்லிங்டன் பயிற்சி கல்லூரிக்கு சென்றார். ஒரு கல்வியாளராக உயர் தகுதிகளைப் பெற இலண்டனின் மரியா கிரே பயிற்சி கல்லூரிக்கு கடல்கடந்து பயணித்தார். 1920கள் மற்றும் 1930களில், அன்னி பெசண்ட், மார்கரெட் கசின்சு மற்றும் சரோஜினி நாயுடு போன்றவர்களின் கொள்கைகள் இவரை ஈர்த்தன. ‘மதர் இந்தியா’ என்ற புத்தகம் வெளியாகி பரபரப்பு ஏற்பட்டபோது இவர் இலண்டனில் இருந்தார்.  
மேனன் தனது வாழ்க்கையை அரசியலுக்குப் பிறகு தேசத்திற்காக அர்ப்பணித்தார். அகில இந்திய மகளிர் மாநாட்டிற்கு பல ஆண்டுகளாக தலைவராகவும் புரவலராகவும் பணியாற்றினார். மொரார்ஜி தேசாயுடன் அகில இந்திய தடை அமைப்பின் துணைத் தலைவராக இருந்துள்ளார். 1988 ஆம் ஆண்டில், ஏ. பி. உதயபானு மற்றும் ஜான்சன் ஜே எடயாறன்முளா ஆகியோருடன் மது மற்றும் மருந்து தகவல் மையத்தை (ஏடிஐசி) நிறுவி, இறக்கும் வரை அதன் தலைவராக பணியாற்றினார். பெண்கள் மத்தியில் கல்வியறிவை ஒழிப்பதற்கான அகில இந்தியக் குழுவின் தலைவராகவும், 1972 முதல் 1985 வரை கஸ்தூர்பா காந்தி தேசிய நினைவு அறக்கட்டளையின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.
# கேசர்பாய் கெர்கர்

**கேசர்பாய் கெர்கர்** (Kesarbai Kerkar) (பிறப்பு: 1892 சூலை 13 - இறப்பு: 1977 செப்டம்பர் 16) இவர் ஜெய்ப்பூர்-அட்ரௌலி கரானாவின் இந்துஸ்தானி பாடகராவார். கரானாவின் நிறுவனர் உஸ்தாத் அல்லாடியா கானிடம் (1855-1946) தனது பதினாறாவது வயதில் சீடராக சேர்ந்தார். பின்னர், இவர் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் மிகவும் பிரபலமான காயல் பாடகர்களில் ஒருவரானார்.  
1953 ஆம் ஆண்டில் அவருக்கு சங்கீத நாடக அகாதமி விருதும், 1969 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் குடிமகன்களின் மூன்றாவது மிக உயர்ந்த பத்ம பூசண் விருதினைப் பெற்றார்.
# கேசர்பாய் கெர்கர்

## சுயசரிதை

### ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் பயிற்சி

கோவாவின் வடக்கு கோவா போண்டா வட்டத்திலுள்ள (அப்போது ஒரு போர்த்துகீசிய காலனி) சிறிய கிராமமான கெரி ("குவெரிம்" என்ற ஊரில் அழைக்கப்படுகிறது), ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தார், எட்டு வயதில் கெர்கரின் குடும்பம் கோலாப்பூருக்கு குடிபெயர்ந்தது. அங்கு இவர் கரானாபாடகர் அப்துல் கரீம் கான் என்பவரிடம் எட்டு மாதங்கள் படித்தார். பின்னர், கோவாவுக்குத் திரும்பிய இவர் இலம்கானுக்கு சென்று, பாடகர் ராம்கிருட்டிணபுவ வாசிடம் (1871-1945) கரானாவை பயின்றார்.  
கேரி ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தார் இருந்து ஒரு குடும்பத்தில் போண்டா *தாலுகா* இன் , சென்றார் எட்டு கேர்க்கர் வயதில், (பின்னர் ஒரு போர்த்துகீசியம் காலனி) கோலாப்பூர் அவள் எட்டு மாத படித்தார், . கோவாவுக்குத் திரும்பியதும், அவர் லம்கானுக்கு விஜயம் செய்தபோது, பாடகர் ராம்கிருட்டிணபுவ வாசி என்பவரிடம் (1871-1945) படித்தார்.  
இதற்கிடையில், பிரித்தானிய இராச்சியத்தின் கீழ் மும்பை நகரம் நாட்டின் வணிக மற்றும் வர்த்தக மையமாக வேகமாக வளர்ந்து வந்தது. வட இந்தியா மற்றும் மத்திய இந்தியாவைச் சேர்ந்த பல இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் பாடகர்கள், சுதேச மாநிலங்களின் ஆதரவு குறைந்த்ததால் நகரத்திற்கு குடிபெயரத் தொடங்கினர். கெர்கரும் தனது 16 வயதில் இவரது தாய் மற்றும் மாமாவுடன் மும்பைக்கு குடிபெயர்ந்தார். ஒரு பணக்கார உள்ளூர் தொழிலதிபரான சேத் விட்டல்தாசு துவாரகதாசு என்பவர், பாட்டியாலா மாநிலத்தின் அரசவையின் இசைக்கலைஞம், சித்தார் இசைக்கலைஞருமான பர்கத் உல்லா கான் என்பவரிடம் இவரை சேர்க்க உதவினார். கான், இரண்டு வருடங்களுக்கு இடைவிடாது இவருக்குக் கற்பித்தார். பின்னர், கான், மைசூர் மாநிலத்தில் நீதிமன்ற இசைக்கலைஞரானபோது, கெர்கர் பாஸ்கர்புவா பக்கலே (1869-1922) மற்றும் ராம்கிருட்டிணபுவா வாசி ஆகியோரின் கீழ் சிறுது காலம் பயிற்சி பெற்றார்.  
இறுதியில் 1921 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி ஜெய்ப்பூர் அட்ரௌலி கரானாவின் நிறுவனர் உஸ்தாத் அல்லாடியா கானுக்கு (1855-1946) சீடராக முடிவடைந்து. பதினொரு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து அவருக்கு கீழ் கடுமையாக பயிற்சி பெற்றார். 1930 ஆம் ஆண்டில் இவர் தொழில் ரீதியாக பாடத் தொடங்கினாலும், கான் உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்தபோதிலும், 1946 இல் அவர் இறக்கும் வரை தொடர்ந்து கற்றுக்கொண்டேயிருந்தார். இதைத் தொடர்ந்து, இந்திய அரசு 1969இல் பத்ம பூசண் வழங்கி அலங்கரித்தது. அதே ஆண்டில் மகாராட்டிரா அரசு இவருக்கு "இராச்சிய கயிகா" என்ற பட்டத்தை வழங்கியது. இந்தியாவின் நோபல் பரிசு பெற்ற இரவீந்திரநாத் தாகூர் (1861-1941) கெர்கரின் பாடலை மிகவும் விரும்பியதாகக் கூறப்படுகிறது. இவர் 1963-64ல் பொதுப் பாடல்களிலிருந்து ஓய்வு பெற்றார்.
# எஸ். ஐ. பத்மாவதி

**மருத்துவர் பத்மாவதி** (S. I. Padmavati, 20 சூன் 1917 – 29 ஆகத்து 2020) என்பவர் ஓர் இந்திய இதயநோய் நிபுணராக அறியப்படுகிறார். தில்லியின் தேசிய இதய நிறுவனத்தின் இயக்குநராகவும், அகில இந்திய இதய அறக்கட்டளையின் நிறுவனர் தலைவராகவும் இருந்தவர். தடுப்பு இருதயவியல் தொடர்பான மாணவர்களுக்கு பயிற்சி அளிப்பதில் இந்த நிறுவனம் உலக சுகாதார அமைப்புடன் (WHO) ஒத்துழைக்கிறது.  
1992 இல் மருத்துவர் பத்மாவதிக்கு இந்தியாவின் இரண்டாவது மிக உயர்ந்த விருதான பத்ம விபூசண் வழங்கப்பட்டது. தேசிய மருத்துவ அறிவியல் அகாதமியின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கூட்டாளரான மருத்துவர் பத்மாவதி, 1954 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் முதல் பெண் இருதயநோய் நிபுணராவார். வட இந்தியாவில் முதல் இருதய மருத்துவமனை மற்றும் இருதய கேத் ஆய்வகத்தை நிறுவினார். புது தில்லியில் நடைபெற்ற (1966) 5 வது இருதயவியல் உலக காங்கிரசின் தலைவராக இருந்தார்.
# எஸ். ஐ. பத்மாவதி

## ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி

மருத்துவர் பத்மாவதி பர்மாவில் (மியான்மர்) ஒரு வழக்குரைஞருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவருக்கு மூன்று சகோதரர்கள் மற்றும் இரண்டு சகோதரிகள் இருந்தனர்  
யங்கோன், யங்கோன் மருத்துவக் கல்லூரியில் மருத்துவப் பட்டம் பெற்றப் பின்னர் 1949 இல் இலண்டனுக்கு குடிபெயர்ந்தார். அங்கு இவர் இலண்டனின் இராயல் மருத்துவக் கல்லூரியில் சக கூட்டாளர் என்பதை பெற்றார். அதன்பிறகு எடின்பரோவின் இராயல் மருத்துவக் கல்லூரியில் சக கூட்டாளர் ஆனார். இங்கே தேசிய இதய மருத்துவமனை, தேசிய மார்பு மருத்துவமனை மற்றும் லண்டனின் குயின் சதுக்கத்தில் உள்ள தேசிய மருத்துவமனை போன்ற மருத்துவமனைகளில் பணிபுரியும் போது, இவர் இருதயவியலில் தனதுல் ஆர்வத்தை வளர்த்துக் கொண்டார்.  
பின்னர், இவர் மூன்று மாதங்கள் சுவீடனுக்கு குடிபெயர்ந்தார். அங்கு இவர் தெற்கு மருத்துவமனையில் இருதயவியலில் உயர் படிப்புகளை படித்தார் இதற்கிடையில், அமெரிக்காவின் ஒரு பகுதியான பால்டிமோரிலுள்ள ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் மருத்துவமனையில் சக கூட்டாளருக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இவர் பிரபல இருதயநோய் மருத்துவர் டாக்டர் ஹெலன் தௌசிக் உடன் ஆய்வுக்குச் சென்றார். 1952 ஆம் ஆண்டில், இவர் ஹார்வர்ட் மருத்துவப் பள்ளியில் (ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகம்) சேர்ந்தார். அங்கு இவர் நவீன இருதயவியலில் முன்னோடியாக இருந்த டாக்டர் பால் டட்லி ஒயிட்டின் கீழ் படித்தார்.
# எஸ். ஐ. பத்மாவதி

## தொழில்

1953 ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவில், டெல்லியில் உள்ள லேடி ஹார்டிங்கே மருத்துவக் கல்லூரியில் விரிவுரையாளராக மீண்டும் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அங்கு இவர் இருதயவியல் மருத்துவமனை ஒன்றைத் திறந்தார். 1954 ஆம் ஆண்டில், இவர் இந்தியாவின் முதல் பெண்கள் இருதயநோய் நிபுணர்களில் ஒருவராக இருந்தார். பின்னர் இந்திய மருத்துவக் கழகத்துடன் ஒரு பரிசோதகராக இவர் இந்தியாவில் இருதயவியல் துறையில் முதல் மருத்துவரானார்.  
1967 ஆம் ஆண்டில் தில்லியில் உள்ள மௌலானா ஆசாத் மருத்துவக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அதே ஆண்டில் பத்ம பூசண் விருதை இந்திய அரசு வழங்கியது. இருதயவியல் துறையின் முதல் துறைகளில் ஒன்றை கல்லூரி வளாகத்திற்குள் இருக்கும் ஜிபி பந்த் மருத்துவமனையில் நிறுவினார். இவர் 1978 இல் கல்லூரியின் இயக்குநராகப் பணியாற்றி (முதல்வராக) ஓய்வு பெற்றார். இவர் 1962 ஆம் ஆண்டில் அகில இந்திய இதய அறக்கட்டளையை உருவாக்கினார்.  
ஓய்வுக்குப் பிறகு, இவர் தென் டெல்லியில், அகில இந்திய இதய அறக்கட்டளையின் கீழ் தேசிய இதய நிறுவனத்தை அமைத்தார். இந்த மருத்துவமனை 1981 ஆம் ஆண்டில் திறக்கப்பட்டது. இது அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் மூன்றாம் நிலை நோயாளி பராமரிப்பு, ஆராய்ச்சி மற்றும் மக்கள்தொகை மேம்பாடு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. மேலும் இவர் தொடர்ந்து இங்கு பணிபுரிந்தார்.  
இவர் தில்லி பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவம் மற்றும் இருதயவியல் துறையின் கௌரவப் பேராசிரியராக இருந்தார். 1992ல் இந்திய அரசு இந்தியாவின் இரண்டாவது மிக உயர்ந்த விருதான பத்ம விபூசண் வழங்கியது. இவர் சூன் 2018 இல் தனது 101 வயதை எட்டினார்.