wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# ஆனந்திபாய்

## ஆரம்பகால வாழ்க்கையும் திருமணமும்

இப்போது மகாராட்டிரா மாநிலத்தில் உள்ள கொங்கண் பிராந்தியத்தில் உள்ள குஹாகர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கொங்கணஸ்த் பிராமணக் குடும்பத்தில் இரகு மகாதேவ் ஓக்கின் என்பவருக்கு மகளாக ஆனந்திபாய் பிறந்தார். இவரது உறவினர் கோபிகாபாய் (ராஸ்ட் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்), பேஷ்வா பாலாஜி பாஜிராவின் மனைவியாவார். திசம்பர் 1756 இல், ஆனந்திபாய் குழந்தையாக இருந்தபோதே, பாலாஜி பாஜி ராவின் தம்பியான இரகுநாதராவுக்கு இரண்டாவது மனைவியானார். இரகுநாதராவின் முதல் மனைவி (பார்வே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஜானகி பாய்) ஆகத்து 1755 இல் இறந்துவிட்டார்.  
பாலாஜி மற்றும் இரகுநாத் இருவரும் மராட்டிய பேரரசின் முதல் பேஷ்வாவான பாஜி ராவ் மகன்கள். பேஷ்வாவின் நிலைப்பாடு சத்ரபதி (மன்னர்) செய்த நிர்வாக நியமனம், அது உண்மையில் பரம்பரை அல்ல. உண்மையில், பாஜிராவ் நான் அவரது குடும்பத்தில் இருந்து பேஷ்வா என்று பெயரிடப்பட்ட இரண்டாவது மனிதராவார்.
# ஆனந்திபாய்

## நாராயணராவ் படுகொலை

- நாராயணராவ் படுகொலைக்கான சதி வெளிவந்த இடம்]]
பேஷ்வா இளைய மாதவராவின் அரச காப்பாளராகப் பணியாற்றியவர் இரகுநாதராவ். ஐதராபாத் நிசாமுடன் கூட்டு சேர்ந்து இளைய மாதவராவை ஒழித்துக் கட்டி, தான் பேஷ்வா பதவியில் அமர திட்டமிட்ட இரகுநாதராவைக் கைது செய்து வீட்டுச் சிறையில் அடைத்தனர்.  
1772ல் முதலாம் மாதவராவ் இறந்த பின்னர், பேஷ்வா பதவியேற்ற அவரது இளைய தம்பி நாராயண ராவின் பாதுகாவலராக இரகுநாதராவ் நியமிக்கப்பட்டார். சனிவார்வாடா அரண்மனையில் இரகுநாதராவ், தனது மனைவி ஆனந்திபாயுடன் சேர்ந்து, நாராயண ராவைக் கொலை செய்தார்.  
பேஷ்வாவைக் கொலை செய்த காரணத்தினால், இரகுநாதராவ் நாடு கடத்தப்பட்டார். நாடு கடத்தப்பட்ட இரகுநாதராவ், 6 மார்ச் 1775 அன்று பிரித்தானியர்களுடன் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையின்படி, தானே, வசாய் மற்றும் சஸ்டி நகரங்கள் பிரித்தானியர் வசம் ஒப்படைப்பது என்றும், அதற்கு பிரதிபலனாக, இரகுநாதராவை பேஷ்வா பதவியில் நியமிப்பது என முடிவானது.  
11 திசம்பர் 1783ல் இரகுநாதராவ் மரணமடைந்தார். அவரது மரணத்துக்குப் பின்னர் இரகுநாத ராவின் மகன்களான இரண்டாம் பாஜி ராவ், இரண்டாம் சிம்மாஜி ராவ் மற்றும் மனைவி ஆனந்திபாய் பேஷ்வாவின் அமைச்சரான நானா பட்நாவிசின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தனர்.  
பேஷ்வா இரண்டாம் மாதவ ராவின் இறப்பிற்குப் பின் இரண்டாம் பாஜி ராவை மராத்தியப் பேரரசின் பேஷ்வா பதவியில் அமர்த்தினர்.
# ஆனந்திபாய்

## பிற்கால வாழ்வு

இவரும் இவரது கணவரும் நானா பட்நாவிசின் படைகளிலிருந்து தப்பி ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது, 1775 சனவரி 10 ஆம் தேதி பவார்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் தார் கோட்டையில் இரண்டாம் பாஜிராவை பெற்றெடுத்தார்.  
1783 திசம்பர் 11 அன்று, இவரது கணவர் ரகுநாதராவ் இறந்தார்.
# பார்வதிபாய்

**பார்வதிபாய்** (Parvatibai) (6 ஏப்ரல் 1734 - 23 செப்டம்பர் 1763) மூன்றாம் பானிபட் போரில் மராட்டிய இராணுவத்தின் தளபதியாக பணியாற்றிய சதாசிவராவ் பாவ் என்பவரின் இரண்டாவது மனைவியாவார். பென் பகுதியின் கொல்ஹட்கர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இவர், முதல் மனைவி உமாபாய் இறந்த பின்னர் சதாசிவராவ் பாவுவை மணந்தார். எனவே பேஷ்வா குடும்பத்தில் உறுப்பினரானார். அவர் சாகுஜியின் நம்பிக்கைக்குரியவராகவும் இருந்தார். இவரது மருமகள் இராதிகாபாய் விசுவாசராவ் என்பவரை மணந்தார்.
# பார்வதிபாய்

## பானிபட் போர்

சதாசிவராவின் கீழ் மராட்டியர்கள் வட இந்தியாவுக்குச் சென்றபோது, இவரும் தனது கணவருடன் சென்றார். பானிபட்டுக்கு செல்லும் வழியில் இவர் மதுரா மற்றும் பிருந்தாவனத்திற்கு நானா பட்நாவிசின் மராத்திய முகாமில் உள்ள பிற பெண்களுடன் யாத்திரை செய்தார். 1761 சனவரி 14 அன்று நடந்த இறுதிப் போரில் இவர் கலந்து கொண்டார். சதாசிவராவ் பாவின் சில விசுவாசமான மனிதர்களால் போர்க்களத்திலிருந்து வெற்றிகரமாக வெளியேற்றப்பட்டார். தப்பிச் செல்லும் வழியில் மல்கர் ராவ் ஓல்கரை தற்செயலாக சந்தித்தார், அவர் இவரை சம்பல் ஆற்றின் தெற்கே பாதுகாப்பாக அழைத்துச் சென்றார்.
# பார்வதிபாய்

## தனது கணவரின் மரணமும் அதன் பின்விளைவும்

இவரது கணவர் சதாசிவராவ் பாவ் மூன்றாம் பானிபட் போரில் இறந்தார். போருக்கு முன்பு தன் கணவருக்கு வாக்குறுதியளித்தபடி வாழ்நாள் முழுவதும் தான் ஒரு விதவையாக இருக்க மறுத்துவிட்டார்.
# பார்வதிபாய்

## இறப்பு

மராட்டியப் பேரரசில் பல ஏற்ற தாழ்வுகளைக் கண்ட இவர் மாதவாராவ் ஆட்சியில் இருந்தபோது இறந்தார். நிமோனியா காரணமாக புனேவில் இறந்த இவர் இறந்த பிறகு சதாசிவராவ் பாவின் சதியாக நடத்தப்பட்டார். இவர் புனேவில் தகனம் செய்யப்பட்டார். இருப்பினும், மராட்டியர்கள் இவரது எந்த நினைவுச்சின்னத்தையும் கட்டும் நிலையில் இல்லை. இவரது மரணத்திற்குப் பின் சடங்குகள் இவரது சொந்த ஊரான பென்னில் செய்யப்பட்டன.
# பசீன் கோட்டை

**பசீன் கோட்டை** (Fort Bassein) வசாய் கோட்டை என்றும் அழைக்கப்படும் இது இந்தியாவின் மகாராட்டிராவில்கொங்கண் மண்டலத்தின் பால்கர் மாவட்டத்தில் வசாய் நகரில் அமைந்துள்ள ஒரு பாழடைந்த கோட்டையாகும். "பசீன்" என்ற பெயர் போர்த்துக்கேய மொழியில் "பகாயிம்" என்பதன் ஆங்கிலமயமாக்கப்பட்ட பதிப்பாகும். இது வட கொங்கண் பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்த பழங்குடி வாசா கொங்கணி மக்களுடன் தொடர்பு வைத்திருக்கக் கூடிய ஒரு வெளிப்படையான பூர்வீகப் பெயரின் வழித்தோன்றலாகும். இவர்கள் மும்பை<nowiki/>முதல் "தெற்கு குசராத்து" வரை பரவிருந்தனர். . பசீனின் மாற்று அதிகாரப்பூர்வ பெயர் வசாய் என்பதாகும்.  
போர்த்துகீசிய பெயரின் முழு வடிவம் "ஃபோர்டாலெஸா டி சாவோ செபாஸ்டினோ டி பாயாம்" அல்லது வசாயின் செயின்ட் செபாஸ்டியனின் கோட்டை என்பதாகும். இந்த கோட்டை தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு நினைவுச்சின்னமாகும். தற்போது இது இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு மையத்தால் பாதுகாக்கப்படுகிறது.  
கோட்டை மற்றும் நகரத்தை வசாய் சாலை இரயில் நிலையம் வழியாக அணுகலாம். இது வசாய்-விரார் நகரத்தின் ஒரு பகுதியான நவ்கர்-மணிக்பூரில் உள்ளது. மேலும் மும்பை நகரின் வடக்கே மற்றும் பயந்தரில் உள்ள மீரா சாலையில் அமைந்துள்ளது. வசார் சாலை ரயில் நிலையம் விரார் ரயில் நிலையத்தின் திசையில் மேற்கு ரயில் பாதையில் (முன்பு பம்பாய், பரோடா மற்றும் மத்திய இந்திய இரயில்வே ) உள்ளது.
# பசீன் கோட்டை

## தற்போது

இந்த கோட்டை இப்பகுதியில் ஒரு முக்கிய சுற்றுலா அம்சமாகும். பல கண்காணிப்பு கோபுரங்கள் இன்னும் நிற்கின்றன. பாதுகாப்பான படிக்கட்டுகள் மேலே செல்கின்றன. கோட்டையின் உள்ளே உள்ள கட்டிடங்கள் இடிந்து கிடக்கின்றன. சில நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டதாகஉள்ளன . குறிப்பாக, பல வளைவுகள் பல ஆண்டுகளை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் அமைந்துள்ளன. அவை வழக்கமாக செதுக்கப்பட்ட கற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. சில அங்கீகாரத்திற்கு அப்பாற்பட்டவை, மற்றவர்கள் இன்னும் கூர்மையான உளி அடையாளங்களைக் காண்பிக்கின்றன.  
கோட்டையின் உள்ளே மூன்று தேவாலயங்களின் இடிபாடுகள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. அவை 17 ஆம் நூற்றாண்டின் தேவாலயங்களின் பொதுவான முகப்புகளைக் கொண்டுள்ளன .  
இந்த கோட்டை பாலிவுட் திரைப்படங்கள் மற்றும் பாடல்களுக்கான பிரபலமான படப்பிடிப்பு இடமாகும்.  
இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு மையம் கோட்டையின் மறுசீரமைப்பு பணிகளைத் தொடங்கியுள்ளது.
# நாசிக் கும்பமேளா

**நாசிக்-திரிம்பகேசுவர் சிம்ஹஸ்தா** (Nashik-Trimbakeshwar Simhastha) என்பது இந்தியாவின் மகாராட்டிராவின் நாசிக் மாவட்டத்தில் இந்து சமயத்தினரால் ஒவ்வொரு பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை கொண்டாடப்படுகிறது. இந்தியாவின் அலகாபாத், அரித்வார், உஜ்ஜைன் ஆகிய மூன்று ஊர்களில் உள்ள ஆற்றுப்படுகையிலும் நடைபெறும். திருவிழாவின் பெயர் சிங்கஸ்தா என்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இது பாரம்பரியமாக கும்பமேளா என்று அறியப்படும் நான்கு விழாக்களில் ஒன்றாகும். மேலும் இது நாசிக்-திரிம்பக் கும்ப மேளா அல்லது நாசிக் கும்ப மேளா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.  
இந்த விழாவில் கோதாவரி ஆற்றின் கரையில், திரிம்பகேசுவர் சிவன் கோயிலில் (திரிம்பகம்) மற்றும் நாசிக் நகரில் உள்ள இராம் குண்டில் குளியல் சடங்கு நடத்தப்படுகிறது. 1789 வரை, இந்த கண்காட்சி திரிம்பகத்தில் மட்டுமே நடைபெற்றது. ஆனால் வைணவர்களுக்கும் சைவர்களுக்கும் இடையிலான மோதலுக்குப் பிறகு, மராட்டிய பேஷ்வா வைணவர்களை நாசிக் நகரத்திற்கு சென்று விழாவை நடத்த ஆணையிட்டார்
# நாசிக் கும்பமேளா

## வரலாறு

### தோற்றம்

இந்து புராணங்களின்படி, விஷ்ணு அமிர்தத்தை ஒரு கும்பத்தில் (பானையில்) கொண்டு செல்லும்போது அதன் நான்கு இடங்களில் சொட்டுகளை விட்டுச்சென்றார். நாசிக் உட்பட இந்த நான்கு இடங்களும் கும்பமேளாவின் இன்றைய தளங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. நாசிக்-திரிம்பக சிம்ஹஸ்தாவின் வயது நிச்சயமற்றது. ஆனால் கும்ப புராணங்களுடனான அதன் தொடர்பு ஒப்பீட்டளவில் சமீபத்தியது. இது 20 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது . 19 ஆம் நூற்றாண்டில் வெளியிடப்பட்ட நாசிக் மாவட்ட வர்த்தமானியில் உள்ளூர் சிம்ஹஸ்தா கும்பமேளாவை விவரிக்க "கும்பமேளா" என்ற வார்த்தையை குறிப்பிடவில்லை. "கும்ப மேளா" என்ற பெயரைக் கொண்ட ஆரம்பகால நூல்கள் *குலாசத்-உத்-தவாரிக்* (பொ.ச. 1695) மற்றும் *சாஹர் குல்ஷன்* (பொ.ச. 1789). இந்த இரண்டு நூல்களும் "கும்ப மேளா" என்ற வார்த்தையை ஹரித்வார் கும்ப மேளாவை மட்டுமே விவரிக்க பயன்படுத்துகின்றன. அவை நாசிக் நகரில் சிம்ஹஸ்தாவை குறிப்பிடவில்லை. நாசிக் சிம்ஹஸ்தா அரித்துவார் கும்பமேளாவிலிருந்து கும்ப கும்பமேளாவைத் தழுவியதாகத் தெரிகிறது. உஜ்ஜைன் சிம்ஹஸ்தா, நாசிக்-திரிம்பக சிம்ஹஸ்தாவின் தழுவலாகும்: இது 18 ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கியது, மராட்டிய ஆட்சியாளர் இரனோஜி சிந்தியா ஒரு உள்ளூர் திருவிழாவிற்கு நாசிக் முதல் உஜ்ஜைனுக்கு சந்நியாசிகளை அழைத்தபோது தொடங்கியது.  
2003 ஆம் ஆண்டில் நாசிக்கில் ஜூலை 27 ஆம் திகதியிலிருந்து செப்டம்பர் 7 ஆம் திகதிவரை நடைபெற்ற கும்பமேளாவில் 70 மில்லியன் மக்கள் கலந்து கொண்டனர். மேலும் சன நெரிசல்கள் காரணமாக 28 பெண்களும் 11 ஆண்களும் இறந்துள்ளனர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. கோதாவரி நதிக் கரையில் கூடிய மக்கள் கூட்டம் அங்கு நீராடுவர். ராம்குட் என்னும் இடத்தில் சாதுக்கள் முதலில் நீராட அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். சாதுக்கள் பின்னர் ஆற்றில் வெங்கல நாணயங்களை எறியும்பொழுது மக்கள் கூட்டம் அந்நாணயங்களைப் பெற முட்டி மோதுவதும் குறிப்பிடத்தக்கது. சாதுக்களினால் வழங்கப்பட்ட அந்நாணயமானது அரிய சக்திகளை உடையதாக மக்கள் இன்றளவிலும் கருதுவது குறிப்பிடத்தக்கது.
# நாசிக் கும்பமேளா

## தேதிகள்

நாசிக்-திரிம்பகேஸ்வர் சிம்ஹஸ்தா 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நடைபெறும். இராசி நிலைகளின் கலவையின் படி சரியான தேதிகள் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன: வியாழன் மடங்கலில் இருக்கும்போது மேளா நடைபெறும் ( இந்து ஜோதிடத்தில் *சிம்மம்* ); அல்லது வியாழன், சூரியன் மற்றும் சந்திரன் சந்திப்பில் ( அமாவாசை ) கடகத்தில் இருக்கும்போது நடைபெறும்.  
கடைசி கும்பமேளா 2015 இல் நடைபெற்றது; அடுத்தது 2027 இல் நடைபெறும்.
# அன்னவரம்

**அன்னவரம்** (Annavaram) என்பது இந்திய மாநிலமான ஆந்திராவின் கிழக்கு கோதாவரியில் அமைந்துள்ள ஒரு கோயில் நகரமாகும். இது பம்பா ஆற்றின் கரையில் உள்ளது. இந்த கிராமத்தில் இரத்னகிரி மலையில் விஷ்ணுவின் ஒரு வடிவமான வீர வேங்கட சத்தியநாராயணன் கோயில் உள்ளது.
# அன்னவரம்

## சொற்பிறப்பியல்

அன்னம் என்ற சொல்லுக்கு தெலுங்கில் உணவு என்று பெயர். உள்ளூர் மொழி மற்றும் அந்த இடம் உணவு விநியோகத்திற்காக அறியப்பட்டது. இது குடியேற்றத்திற்கு அதன் பெயரை அன்னவரம் என்று கொடுத்திருக்கலாம்.
# அன்னவரம்

## போக்குவரத்து

தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 16 இக்கிராமம் வழியாக செல்கிறது. ஆந்திர மாநில சாலை போக்குவரத்துக் கழகம் அன்னவரம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து பேருந்து சேவைகளை இயக்குகிறது. ஹவுரா-சென்னை பிரதான பாதையில் அன்னாவரம் தொடருந்து நிலையம் அமைந்துள்ளது. இது தென் மத்திய தொடருந்து மண்டலத்தின் விஜயவாடா இருப்புப்பாதைப் பிரிவில் *பி-வகை* நிலையமாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
# சான் மாநிலத்தின் கொடி

பிப்ரவரி 12, 1947 இல் கையெழுத்திடப்பட்ட பாங்லாங் ஒப்பந்தத்தின் விதிகளில் ஒன்றாக **சான் மாநிலத்தின் கொடி** ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, இது மியான்மரின் சுதந்திரத்திற்கான மிக முக்கியமான படியாகும்.  
கொடி மஞ்சள், பச்சை மற்றும் சிவப்பு நிறங்களிலான, கிடைமட்டமான மூன்று பட்டைகளைக் கொண்டதாகும், மையத்தில் ஒரு வெள்ளை வட்டம் உள்ளது. மஞ்சள் பெளத்த மதத்தைக் குறிக்கிறது, இது பெரும்பான்மையான சான் மக்களால் பின்பற்றப்படுகிறது. பச்சை நிறமானது ஷான் மாநிலத்தில் வளமான விவசாய நிலத்தை குறிக்கிறது, சிவப்பு என்பது சான் மக்களின் துணிச்சலைக் குறிக்கிறது மற்றும் வெள்ளை வட்டம் சந்திரனைக் குறிக்கிறது. இது சான் மக்களின் அமைதி மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கான நம்பிக்கையை குறிக்கிறது. வேறு சில விளக்கங்கள் மஞ்சள் ஒரு துறவியின் அங்கியின் நிறத்தையோ அல்லது அறுவடையின் போது ஒரு நெல் வயலின் நிறத்தையோ குறிக்கிறது என்று கூறுகின்றன.
# நாங் யின்

**பெங் சின்சூன்** ( Chinese 彭新春 நாங் யின் எனவும் அழைக்கப்படுகிறார் Burmese နန်းရင် ) சான் மாநில சிறப்பு பிராந்தியத்தின் தற்போதைய முதல் பெண்மணி 4 மற்றும் தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி இராணுவத்தின் தலைவரும் சான் மாநில சிறப்பு பிராந்தியத்தின் தலைவருமான சாய் லியூனின் மனைவி. சான் மாநில- கிழக்கின் அமைதி மற்றும் ஒற்றுமைக் குழுவில் (பி.எஸ்.சி) உயர் பதவியில் உள்ளார். தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி இராணுவத்திற்கும் மியான்மர் அரசாங்கத்திற்கும் இடையிலான சமாதான பேச்சுவார்த்தைகளில் நாங் முக்கிய பங்களிப்பாளராக இருந்தார்.  
அவர் கோகாங்கில் பிறந்தார், மியான்மரில் (பர்மா) உள்ள கோகாங் சிறப்பு பிராந்தியத்தின் தலைவரும், மியான்மர் தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி இராணுவத்தின் (எம்.என்.டி.ஏ.ஏ) தலைவருமான பியுங் க்யா-ஷின் மூத்த மகளும் ஆவார்.
# திருச்சானூர் தொடருந்து நிலையம்

**திருச்சானூர்தொடருந்து நிலையம்** *(Tiruchanur railway station)* (நிலையக் குறியீடு: டி.சி.என்.ஆர்.) என்பது தென்கடற்கரை ரயில்வே மண்டலத்தின் குண்டக்கல் ரயில் பிரிவில் உள்ள *சி-வகை* இந்திய ரயில் நிலையமாகும். இது குண்டக்கல்-ரேணிகுண்டா பிரிவில் அமைந்துள்ளது. திருச்சானூர் நகருக்கு ரயில் இணைப்பை வழங்கும் நிலையமாக இது உள்ளது.
# சிஎம்எஸ்-01

| mission_type = தகவல் தொடர்பு
| operator = இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையம்
| COSPAR_ID = 2020-099A
| SATCAT =
| website =
| mission_duration = திட்டமிடல்: >7 ஆண்டுகள்
ஏவப்பட்டது:  
| spacecraft_bus = ஐ-1கே
| manufacturer = இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையம்
| dry_mass =
| launch_mass = 1425 கிகி
| power = 1500 வாட்ஸ் )இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையத்தால் வடிவமைத்து உருவாக்கப்பட்ட தகவல் தொடர்பு செயற்கைக் கோளாகும். இந்த செயற்கைக்கோளானது 83°E பாதையில் உள்ள பழைய ஜிசாட்-12 ஆர் என்பதற்குப் பதிலியிடும் வகையில் ஏவப்படும் ஒன்றாகும். இந்த செயற்கைக் கோளாளது முனைய துணைக்கோள் ஏவுகலம் எக்ஸ்எல் சி50 மூலமாக 17 திசம்பர் 2020 அன்று வெற்றிகரமாக விண்ணில் ஏவப்பட்டது.
# சிஎம்எஸ்-01

## செயற்கைக்கோள்

சிஎம்எஸ்-01 என்பது முன்னதாக காலாவதியாகவுள்ள ஜிசாட்-12 செயற்கைக்கோளுக்கு மாற்றாக புவிவட்டப்பாதையில் ஏவப்பட உள்ள தகவல் தொடர்பு செயற்கைக்கோளாகும். இந்த செயற்கைக்கோளானது தொலைநிலைக் கல்வி, தொலைநிலை மருத்துவம், பேரிடர் மேலாண்மை மற்றும் செயற்கைக் கோள் இணையத் தொடர்பு போன்ற சேவைகளுக்கானதாக உள்ளது.
# ஸ்ரீ வெங்கடேசுவரா வேத பல்கலைக்கழகம்

**ஸ்ரீ வெங்கடேசுவரா வேத பல்கலைக்கழகம்** (Sri Venkateswara Vedic University) என்பது இந்தியாவின் ஆந்திராவின் சித்தூர் மாவட்டம் திருப்பதியில் அமைந்துள்ள ஒரு மாநில பல்கலைக்கழகம். இது 2006ஆம் ஆண்டு ஆந்திர அரசினால், திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தான (தி. தி. தே.) நிதியுதவியின் கீழ் வேத ஆய்விற்காக நிறுவப்பட்ட உயர்கல்வி நிறுவனம்.
# ஸ்ரீ வெங்கடேசுவரா வேத பல்கலைக்கழகம்

## வரலாறு

திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தானம் 1992ல் ஸ்ரீ வெங்கடேசுவரா வேத பல்கலைக்கழகத்தினை திருப்பதியில் துவக்க முடிவு எடுத்தன் அடிப்படையில் இது தோற்றுவிக்கப்பட்டது. ஆந்திராவின் ஆளுநராக 2006 ஜனவரியில் ராமேஸ்வர் தாக்கூர் பொறுப்பேற்றதைத் தொடர்ந்து, செயல்முறையைத் தொடங்கப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்ட பல்கலைக்கழக சட்டம் செப்டெம்பர் மாதம் நிறைவேற்றப்பட்டது.
# ஸ்ரீ வெங்கடேசுவரா வேத பல்கலைக்கழகம்

## புலங்கள்

இந்த நிறுவனத்தில் ஏழு புலங்கள் உள்ளன:  
- வேத அத்யாயன பீடம்
- ஆகம அத்யாயன பீடம்
- பரோஹித்ய அத்யாயன பீடம்
- வேதாபஷ்ய பீடம்
- வேதங்க பீடம்
- ஆராய்ச்சி மற்றும் பதிப்புத்துறை
- நவீன பாடங்களின் துறை
# நாரின் பிராந்தியம்

பிரதான நெடுஞ்சாலை சீன எல்லையிலிருந்து டொருகார்ட் கணவாயில் வடக்கே இசிக்-குல் ஏரியின் பாலிக்கி வரை செல்கிறது.  
நரின் பிராந்தியத்தின் மக்கள் தொகையில் 99% கிர்கிஸ் மக்களாவர். பிராந்தியத்தின் பொருளாதாரத்தில் விலங்கு வளர்ப்பு (செம்மறி, குதிரைகள், யாக் ) முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறன்றன. கம்பளி, இறைச்சி போன்றவை முக்கிய உற்பத்திப் பொருட்களாக உள்ளன. சோவியத் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட பல்வேறு கனிமச் சுரங்கங்கள் பெரும்பாலும் வருவாயற்றவை என கைவிடப்பட்டன. இன்று இந்த பிராந்தியம் நாட்டின் ஏழ்மையான பிராந்தியமாக கருதப்படுகிறது. இந்த மாகாணமானது அழகான மலைகள், ஆல்பைன் மேய்ச்சல் நிலங்கள் மற்றும் சோன்-குல் ஏரி ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. இது கோடை மாதங்களில் செம்மறி ஆடுகள், குதிரைகளின் பெரிய மந்தைகளையும் அவற்றை மேய்ப்பவர்களையும் ஈர்க்கிறது.
# நாரின் பிராந்தியம்

## புள்ளிவிவரங்கள்

2009 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, நரியன் பிராந்தியத்தில் ஒரு நகரம் ( நரின் ), 2 நகர்ப்புற வகை குடியிருப்புகள் மற்றும் 134 கிராமங்கள் உள்ளன. இதன் மக்கள்தொகையானது, 2009 ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை மற்றும் வீட்டுவசதி கணக்கெடுப்பின்படி, 245.3 ஆயிரம் (கணக்கிடப்பட்ட உண்மையான மக்கள் தொகை) அல்லது 257.8 ஆயிரம் (தோராய மக்கள் தொகை) ஆகும். 2020 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பிராந்தியத்தின் மக்கள் தொகை மதிப்பீடு 289,621 என இருந்தது.
# நாரின் பிராந்தியம்

## மாவட்டங்கள்

நரன் பிராந்தியம் நிர்வாக ரீதியாக 5 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது  
| **அக்-தலா மாவட்டம்** | பேடோவ் |
| --- | --- |
| **அட்-பாஷி மாவட்டம்** | அட்-பாஷி |
| **ஜும்கல் மாவட்டம்** | சாக் |
| **கொச்சோர் மாவட்டம்** | கொச்சோர் |
| **நரியன் மாவட்டம்** | நரியன் |
# ஒசு பிராந்தியம்

**ஓஷ் பிராந்தியம்** (*Osh Region*, கிருகிசு மொழி : Kyrgyz , *Oş oblusu / Osh oblusu*, وش وبلاستى) என்பது கிர்கிஸ்தானின் ஒரு மாகாணம் ( ஒப்லாஸ்ட் ) ஆகும். இதன் தலைநகரம் ஓஷ் நகரம் ஆகும். இது (கடிகார சுற்றில்) ஜலால்-அபாத் பிராந்தியம், நார்ன் பிராந்தியம், சீனாவின் சிஞ்சியாங், தஜிகிஸ்தான், பேட்கன் பிராந்தியம், உசுபெக்கிசுத்தான் ஆகியவற்றை எல்லைகளாக கொண்டுள்ளது.
# ஒசு பிராந்தியம்

## நிலவியல்

பெர்கானா பள்ளத்தாக்கின் விளிம்பில் உள்ள ஒப்லாஸ்டின் தட்டையான வடக்கு பகுதியில் பெரும்பாலான மக்கள் வாழ்கின்றனர். நிலம் படிப்படியாக தெற்கே அலே மலைகளின் முகடு வரை உயர்ந்து, அலே பள்ளத்தாக்கில் இறங்கி, தஜிகிஸ்தானின் எல்லையாக உள்ள டிரான்ஸ்-அலாய் மலைத்தொடராக உயர்கிறது. கிழக்கில், நிலம் நர்ன் எல்லைக்கு இணையாக இருக்கும் ஃபெர்கானா மலைத்தொடராக உயர்கிறது. ஃபெர்கானா பள்ளத்தாக்கில் சிர் தாரியாவை உருவாக்கும் நரியன் ஆற்றில் சேர வடமேற்கே பாயும் கார தர்யாவ ஆறு இந்த பிராந்தியம் வழியாக பாய்கிறது.  
நெடுஞ்சாலை எம்41 ஓஷ் முதல் தாஜிக் எல்லை வரை மலைகளுக்கு தெற்கே செல்கிறது. சாரி-தாஷ் ஊரில் ஒரு கிளைச் சாலை கிழக்கே இர்கேஷாம் எல்லையைக் கடந்து சீனாவுக்குச் செல்கிறது. மற்ற பிரதான சாலை மேற்கில் சமதளம் வழியாக பேட்கன் பிராந்தியத்திற்கு செல்கிறது.
# ஒசு பிராந்தியம்

## புள்ளிவிவரங்கள்

2009 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, ஓஷ் பிராந்தியத்தில் (ஓஷ் நகரம் தவிர) 3 நகரங்கள் ( நூக்காட், உஸ்கென், காரா-சூ ), 2 நகர்ப்புற வகை குடியேற்றங்கள் மற்றும் 474 கிராமங்களை உள்ளன. 2009 ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை மற்றும் வீட்டுவசதி கணக்கெடுப்பின்படி, இதன் உண்மையான மக்கள் தொகை 999,576 ஆகும். மக்களில் 82,841 பேர் நகர்ப்புறங்களிலும், 916,735 பேர் கிராமப்புறங்களிலும் வசிக்கின்றனர். 2020 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் அதிகாரப்பூர்வ மக்கள் தொகை மதிப்பீடு 1,368,054 என இருந்தது.  
கிர்கிஸ்தானில் வாழும் உஸ்பெக்கியர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் ஓஷ் பிராந்தியத்தில் வாழ்கின்றனர். 2009 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி அவர்கள் பிராந்திய மக்கள்தொகையில் 28% உள்ளனர்.
# ஒசு பிராந்தியம்

## மாவட்டங்கள்

ஓஷ் பிராந்தியம் நிர்வாக ரீதியாக 7 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது (எதிர்-கடிகார சுற்றில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது):
| **உஸ்ஜென் மாவட்டம்** | உஸ்ஜென் | வடக்கு 1 |
| --- | --- | --- |
| **காரா-சூ மாவட்டம்** | காரா-சூ | வடக்கு 2 |
| **அரவன் மாவட்டம்** | அரவன் | வடக்கு 3 |
| **நூக்காட் மாவட்டம்** | எஸ்கி-நூக்காட் | மேற்கு |
| **சோங்-அலே மாவட்டம்** | டாரூட்-கோர்கன் | தென்மேற்கு |
| **அலே மாவட்டம்** | குல்ச்சா | தென்கிழக்கு |
| **காரா-குல்ஜா மாவட்டம்** | காரா-குல்ஜா | கிழக்கு |
# தலாசு பிராந்தியம்

**தலாஸ் பிராந்தியம்** (*Talas Region*, கிருகிசு மொழி :Талас облусу ) என்பது கிர்கிஸ்தானின் ஒரு மாகாணம் ( *ஒப்லாஸ்ட்* ) ஆகும். இதன் தலைநகரம் தலாஸ் நகரம். இதன் எல்லைகளாக மேற்கிலும், வடக்கிலும் கஜகஸ்தானின் ஜம்பில் பிராந்தியம், கிழக்கில் சுய் பிராந்தியம், தெற்கே ஜலால்-அபாத் பிராந்தியம், தென்மேற்கில் உஸ்பெகிஸ்தானின் விரல் அமைந்துள்ளது. இது பொதுவாக மேற்கு நோக்கி திறந்த U- வடிவ பள்ளத்தாக்கு ஆகும். இதன் வடக்கு பகுதி கிர்கிஸ் ஆலா-டூ மலைகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. இது சூய் பிராந்தியத்தின் தெற்கு எல்லையாகவும் உள்ளது. கிழக்கு முனையில், தலாஸ் ஆலா-டூ மலை பிரிந்து தெற்கு எல்லையாக உள்ளது. தலாஸ் ஆறு பள்ளத்தாக்கின் மையப்பகுதி வழியாக பாய்கிறது. பிரதான நெடுஞ்சாலை (A361) கிழக்கிலிருந்து எட்மக் கணவாய் வழியாக நுழைகிறது (வானிலை காரணமாக குளிர்காலத்தில் மோசமானதாக மாறக்கூடியது) மேலும் இது பள்ளத்தாக்கிலிருந்து கஜகஸ்தானில் உள்ள தாராசுக்கு செல்கிறது. கைசில்-அடிரில் உள்ள பள்ளத்தாக்கின் வாய்க்கு அருகில், ஒரு சாலை வடக்கே தாராசை நோக்கி செல்கிறது, மற்றொன்று தெற்கே காரா-புரா கணவாய் வழியாக ஜலால்-அபாத் மாகாணம் வரை செல்கிறது. சுதந்திரத்திற்கு முன்பு பெரும்பாலான வர்த்தக தொடர்புகள் தாராசுடன் இருந்தன. வரலாற்று சிறப்புமிக்க தலாஸ் போர் இங்கு நிகழ்ந்தது.
# தலாசு பிராந்தியம்

## அடிப்படை சமூக-பொருளாதார குறிகாட்டிகள்

- வேலைவாய்ப்பு உள்ளவர் தொகை: 95,300 (2008)
- பதிவுசெய்யப்பட்ட வேலையற்ற மக்கள் தொகை: 2,136 (2008)
- ஏற்றுமதி: 14.6 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் (2008)
- இறக்குமதி: 193.3 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் (2008)
- நேரடி அந்நிய முதலீடுகள்: 30,4 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் (2008 இல்)
# தலாசு பிராந்தியம்

## புள்ளிவிவரங்கள்

2009 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, தலாஸ் பிராந்தியத்தில் ஒரு நகரம், ஒரு நகர்ப்புற வகை குடியேற்றம் மற்றும் 90 கிராமங்கள் உள்ளன. இதன் மக்கள் தொகை, 2009 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை மற்றும் வீட்டுவசதி கணக்கெடுப்பின்படி, 219.6 ஆயிரம் (கணக்கிடப்பட்ட உண்மையான மக்கள் தொகை) அல்லது 226.8 ஆயிரம் (தோராய மக்கள் தொகை) ஆகும். 2020 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பிராந்தியத்தின் மதிப்பிடப்பட்ட மக்கள் தொகை 267,360 ஆகும்.
# தலாசு பிராந்தியம்

## தலாஸ் மாவட்டங்கள்

தலாஸ் பிராந்தியம் நிர்வாக ரீதியாக 4 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:
| **பாக்கே-அட்டா மாவட்டம்** | பாக்கே-அடா |
| --- | --- |
| **காரா-புரா மாவட்டம்** | கைசில்-அடீர் |
| **மனஸ் மாவட்டம்** | போக்ரோவ்கா |
| **தலாஸ் மாவட்டம்** | மனஸ் |
# சுகுது பிராந்தியம்

**சுக்ட் பிராந்தியம்** (*Sughd Region*, தாஜிக் மொழி : *Вилояти Суғд* ) என்பது தஜிகிஸ்தானின் நான்கு ஆட்சிப்பிரிவுகளில் ஒன்றும், மூன்று பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும். வரலாற்று சோக்தியானாவை மையமாகக் கொண்ட இது, நாட்டின் வடமேற்கில் 25,400 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவையும், 2,707,300 (2020 மதிப்பீடு) மக்கள் தொகையையும் கொண்டுள்ளது, 2010 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இதன் மக்கள் தொகை 2,233,550 ஆகவும், 2000 ஆம் ஆண்டில் 1,871,979 ஆகவும் இருந்தது. இதன் தலைநகரம் குஜந்த் (முன்னர் லெனினாபாத்) ஆகும். இது சோவியத் உஸ்பெக்கின் ஒரு பகுதியாக 1924 இல் இது நிறுவப்பட்டது. மேலும் 1929 இல் சோவியத் பொதுவுடைமையாளர்களால் சோவியத் தாஜிக்குக்கு மாற்றப்பட்டது. இன்று, இப்பகுதி இன்னும் பல உஸ்பெக்கியர்களின் தாயகமாக உள்ளது. 2010 ஆம் ஆண்டில் பிராந்தியத்தின் இன அமைப்பு 84% தாஜிக்குகள், 14.8% உஸ்பெக்கியர், 0.6% கிர்கிஸ், 0.4% உருசியர் மற்றும் 0.1% தாதர்கள் என இருந்தது.
இப் பிராந்தியத்தின் எல்லகளாக உஸ்பெகிஸ்தானின் ஜிசாக், நமங்கன், சமர்கண்ட், பெர்கானா பிராந்தியங்கள் மற்றும் கிர்கிஸ்தானின் ஓஷ் மற்றும் பேட்கன் பிராந்தியங்கள் உள்ளன. சிர் தாரியா ஆறு இதன் வழியாக பாய்கிறது. இதில் ஆகாஷ் மாசிஃப் மற்றும் மொகோல்டோ மாசிஃப் போன்ற முக்கியமான பறவை வாழிடங்கள் உள்ளன . தஜிகிஸ்தானின் மற்ற பகுதிகளிலிருந்து கிஸ்ஸர் மலைத்தொடரால் சுக்ட் பிரிக்கப்படுகிறது (குளிர்காலத்தில் கணவாய்களும் அடைபடலாம்). இப்பகுதியின் தெற்கு பகுதி மேல் ஜராஃப்ஷன் ஆற்றின் கிழக்கு-மேற்கு பள்ளத்தாக்கு ஆகும். துர்கெஸ்தான் எல்லைக்கு மேலே வடக்கு, பெர்கானாப் பள்ளத்தாக்கு உள்ளது. இப்பிராந்தியமானது தஜிகிஸ்தானின் மக்கள் தொகையில் 29% எண்ணிக்கையையும், நாட்டின் விளைநிலங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கையும் கொண்டுள்ளது. இது நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு உற்பத்தியை செய்கிறது.  
இப்பிராந்தியம் 1991 வரை லெனினாபாத் என்றும், பின்னர் 2000 வரை லெனினோபாட் என்றும், 2004 வரை சோக்ட் என்றும் அழைக்கப்பட்டது.
# சுகுது பிராந்தியம்

## பொருளாதாரம்

2008 ஆம் ஆண்டில் சராசரியாக 13.2% மற்றும் 2009 இல் 13.3% என்ற விகிதத்தில் சுக்டின் பொருளாதாரம் சீராக வளர்ந்து வருகிறது. 2009 ஆம் ஆண்டில், வேளாண்மை, வர்த்தகம், தொழில்துறை போன்றவற்றில் சுக்டின் ஜிஆர்பியானது (மொத்த பிராந்திய தயாரிப்பு) முறையே 28.2%, 25.8%, 14.0% என்று இருந்தது. 2000 ஆம் ஆண்டிலிருந்து, தொழில்துறை உற்பத்தி இரண்டு மடங்கு அதிகரித்தது, ஆண்டுக்கு சராசரி வளர்ச்சி 5-8% என்ற விகிதத்தில்.  
பிராந்தியத்தில் சுக்ட் தடையற்ற பொருளாதார மண்டலம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சிறப்பு பொருளாதார மண்டலம் நிறுவப்பட்டுள்ளது.
# சுகுது பிராந்தியம்

## நகரங்கள்

சுக்ட் பிராந்தியம் பின்வரும் 8 மாவட்ட அளவிலான நகரங்களைக் கொண்டுள்ளது (2020 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகை மதிப்பீட்டில்):  
- பஸ்டன் (ச்கலோவ்ஸ்க்) (34,000)
- குலிஸ்டன் (கெய்ரகம்) (18,000)
- இஸ்ஃபாரா (51,700)
- இஸ்தரவ்ஷன் (உரா-டியூப்) (65,600)
- இஸ்திக்லோல் ( தபோஷர் ) (17,600)
- குஜந்த் (லெனினாபாத்) (183,600)
- கொனிபோடோம் (52,500)
- பஞ்சாகென்ட் (43,300)
# சுகுது பிராந்தியம்

## மாவட்டங்கள்

பிராந்தியமானது 10 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது ( Tajik , *Nohiya* ). மேலும், பல மாநகரங்கள் ( *ஷாஹ்ர்* ) மற்ற நகரங்களையும் ( *ஷாஹ்ராக்* ) மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகளையும் உள்ளடக்கியது. இவை "நகர மாவட்டங்களின்" கீழ் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
# சுகுது பிராந்தியம்

## மாவட்டங்கள்

### சுக்ட் மாவட்டங்கள்

- அஷ்ட மாவட்டம்
- அய்னி மாவட்டம்
- தேவாஷ்டிச் மாவட்டம்
- கஃபுரோவ் மாவட்டம்
- குஹிஸ்டோனி மாஸ்ட்சோ மாவட்டம்
- மாஸ்ட்சோ மாவட்டம்
- ஸ்பிடமென் மாவட்டம்
- ஜாபர் ரசூலோவ் மாவட்டம்
- ஷாஹரிஸ்டன் மாவட்டம்
- ஜாபரோபோட் மாவட்டம்
# சுகுது பிராந்தியம்

## மாவட்டங்கள்

### நகர மாவட்டங்கள்

- பஸ்டன்
- இஸ்ஃபாரா
- இஸ்தரவ்ஷன்
- கொனிபோடோம்
- பஞ்சகென்ட்
# கோகியோ

**கோகியோ** *(Gokyo)* நேபாள நாட்டின் இமயமலையில் உள்ள சோலுகும்பு மாவட்டத்தில் இருக்கும் கோக்கியோ ரி மலையடிவாரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய கிராமமாகும். தூத் போகாரி என்று அழைக்கப்படும் மூன்றாவது கோகியோ ஏரியின் கிழக்கு கரையில் இக்கிராமம் அமைந்துள்ளது. கோகியோ கடல் மட்டத்திலிருந்து 4,750 மீட்டர் அதாவது 15,584 அடி உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. நேபாளம் மற்றும் உலகில் மிக உயர்ந்த உயரத்தில் அமைந்திருக்கும் குடியிருப்புகளில் கோகியோவும் ஒன்றாகும். ஏறக்குறைய இக்கிராமத்திலுள்ள அனைத்து கட்டிடங்களும் மலையேறுபவர்களுக்கு விருந்தினர் மாளிகைகளாகப் பயன்படுகின்றன. இக்கிராமத்தில் வசிக்கும் மக்கள் குளிர்காலத்தில் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறி நம்சே பசார் போன்ற கீழ்மட்டத்திலுள்ள பிற கிராமங்களுக்குச் செல்கின்றனர். கூகிள் எர்த் இணையதளத்தில் 27°57′16″வடக்கு 86°41′43″கிழக்கு. என்ற அடையாளத்தில் கோகியோ கிராமம் சிறப்பாகப் பார்க்கப்படுகிறது. கிராமத்திற்கு தென்கிழக்கில் சார்ச்சுங் என்றொரு கிராமம் உள்ளது.  
1995 ஆம் ஆண்டில் சம்பவித்த ஒரு பனிச்சரிவில் 17 வெளிநாட்டவர்கள் (13 சப்பானியர்கள், இரண்டு கனடியர்கள், ஒரு ஐரிசு பெண் மற்றும் ஒரு செருமனியர்) உட்பட 42 பேர் கொல்லப்பட்டனர். முந்தைய வாரத்தில் வங்காள விரிகுடாவில் ஏற்பட்ட சூறாவளியால் மலைச்சரிவில் 6 அடி அளவுக்கு பனி அதிகாமாக வீசப்பட்டு பனிச்சரிவு அபாயம் கணிசமாக அதிகரித்தது.
# நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்கள்

**நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்கள்** (*Districts under Central Government Jurisdiction*, தாஜிக் மொழி : *Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ* ) என்பது தஜிகிஸ்தானில் உள்ள ஒரு பிராந்தியம் ஆகும். இதில் 9 மாவட்டங்கள் மற்றும் 4 மாவட்ட அளவிலான நகரங்கள் உள்ளன. இவை நேரடியாக நடுவண் நிர்வாகத்தின் கீழ் உள்ளன. தஜிகிஸ்தானின் தலைநகரான துசான்பே, நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. என்றாலும் அதன் ஒரு பகுதியாக இல்லை. இப்பகுதி 28,500 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது, மொத்த மக்கள் தொகை 2,165,900 (2020) ஆகும். 2010 ஆம் ஆண்டில் மாவட்டங்களின் இன அமைப்பானது 85% தாஜிக்குகள் மற்றும் 11.7% உஸ்பெக்கியர் ஆகும்.
# நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்கள்

## வரலாறு

நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்கள் 1955 ஆம் ஆண்டில் கலைக்கப்பட்ட முன்னாள் மாகாணமான கர்ம் ஒப்லாஸ்ட்டின் பெரும்பகுதியை உள்ளடக்கியது. இவை முன்பு **கரோடெஜின் பிராந்தியம்** என்று அழைக்கப்பட்டது.
# நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்கள்

## நிர்வாக பிரிவுகள்

நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்கள் 9 மாவட்டங்களையும் 4 மாவட்ட அளவிலான நகரங்களையும் உள்ளடக்கியது. அவை வஹதத், துர்சுன்சோடா, ஹிசோர் மற்றும் ரோகுன் . மாவட்டங்கள் ஆகும்.
# தஜிகிஸ்தானின் பிராந்தியங்கள்

தஜிகிஸ்தான் பிராந்தியப் பிரிவுகள்  
- ஒரு தன்னாட்சி பிராந்தியம் ( தாஜிக் மொழி : мухтор, viloyati mukhtor )
- இரண்டு பிராந்தியங்கள் ( தாஜிக் மொழி : вилоятҳо, viloyatho பாரசீக மொழி: ولایتها), sing. தாஜிக் மொழி : вилоят, viloyatو பாரசீக மொழி: ولایت, உருசிய மொழி : oblast )
- நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்கள்
- துசான்பே, தலைநகரம்.  
| 1 | சுக்ட் பிராந்தியம் | ''Вилояти Суғд
Viloyati Sughd'' | டி.ஜே.-எஸ்.யூ | குஜந்த் | 25,400 | 1,871,979 | 2,233,550 | 2,658,400 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 | நடுவண் அரசு அதிகார வரம்பின் கீழ் உள்ள மாவட்டங்கள் | ''Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ
Nohiyahoi tobei jumhurī'' | - | துசான்பே | 28,600 | 1,337,479 | 1,722,908 | 2,120,000 |  |
| 3 | கட்லான் பிராந்தியம் | ''Вилояти Хатлон
Viloyati Khatlon'' | டி.ஜே-கே.டி. | குர்கொண்டெப்பா | 24,800 | 2,150,136 | 2,677,251 | 3,274,900 |  |
| 4 | கோர்னோ-படாட்சன் தன்னாட்சி மாகாணம் <sup>1</sup> | ''Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон
Viloyati Mukhtori Kūhistoni Badakhshon'' | டி.ஜே-ஜிபி | கோருக் | 64,200 | 206,004 | 205,949 | 226,900 |  |
| - | துசான்பே | ''Душанбе
Dushanbe'' | - | துஷன்பே | 124.6 | 561,895 | 724,844 | 846,400 | } |
<sup>1</sup> தாஜிக்கிலிருந்து நேரடி மொழிபெயர்ப்பு Kuhistoni Badakhshon Autonoumous Region, ஆனால் உருசிய மொழியிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பெயர் பொதுவாக ஆங்கிலத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
ஒவ்வொரு பிராந்தியமும் மாவட்டங்களாக ( *nohiya* அல்லது *rayon* ) பிரிக்கப்படுகின்றன, அவை மேலும் *ஜாமோட்டுகள்* (முழுப்பெயர் *jamoati dehot* ), பின்னர் கிராமங்கள் / குடியேற்றங்கள் ( *deha* ) என *பிரிக்கப்படுகின்றன* . தஜிகிஸ்தானில் மொத்தம் 58 (தலைநகர் துஷான்பேவின் 4 மாவட்டங்கள் உட்படாமல்) உள்ளன.
# ஜி. ரோஹினி

**கோர்லா ரோஹினி** (பிறப்பு: ஏப்ரல் 14, 1955) ஒரு முன்னாள் இந்திய நீதிபதியும் மற்றும் தற்போது இந்தியாவில் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினரின் வகைகளை விசாரிக்கும் அரசாங்க ஆணையத்தின் தலைவராகவும் உள்ளவர் ஆவார். டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தின் முதல் பெண் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த இவர், ஆந்திர மாநில உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாகவும் பணியாற்றினார்.
# ஜி. ரோஹினி

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

ஜி. ரோஹினி ஏப்ரல் 14, 1955 அன்று இந்தியாவின் ஆந்திராவில் விசாகப்பட்டினத்தில் பிறந்தார். அவர் உஸ்மானியா பல்கலைக்கழகத்தில் அறிவியலில் இளங்கலைப் பட்டமும், விசாகப்பட்டினத்தின் ஆந்திர பல்கலைக்கழக சட்டக் கல்லூரியில் சட்டமும் முடித்தார் .
# ஜி. ரோஹினி

## தொழில்

### வழக்கு

ஜி. ரோஹினி ஆந்திராவில் வழக்கறிஞராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 1980ஆம் ஆண்டில் மூத்த வழக்கறிஞர் கோகா ராகவா என்பவரிடம் உதவியாளராகப் பணிபுரிந்தார். ஒரு வழக்கறிஞராக, அவரது செயல்முறைகள் ஆந்திர மாநிலத்தில் உள்ள நீதிமன்றங்களில் நிர்வாக மற்றும் குடிமை வழக்குகளில் விஷயங்களில் கவனம் செலுத்தினார். பெண் குழந்தை மற்றும் உழைக்கும் பெண்களின் பாதுகாப்பு தொடர்பான பிரச்சினைகளிலும் அவர் பணியாற்றினார். அவர் ஒரு நிருபராக சட்டப் பத்திரிகையிலும் ஈடுபட்டார். 1985 ஆம் ஆண்டில் ஆந்திரப் பிரதேச சட்ட இதழ்களின் நிர்வாக ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
# ஜி. ரோஹினி

## தொழில்

### நீதிபதி, ஆந்திர மாநில உயர் நீதிமன்றம்

ஜி. ரோஹினி ஆந்திர மாநில உயர்நீதிமன்றத்தில் 25 ஜூன் 2001 அன்று கூடுதல் நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார், மேலும் ஜூலை 31, 2002 அன்று நிரந்தர நீதிபதியாக ஆனார். அவர் நீதிபதி என்.வி.ரமணாவுக்குப் பின் வந்தார்.  
டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாக இருந்த காலத்தில், ஜி. ரோகிணி அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் குறிப்பிடத்தக்க கேள்விகள் தொடர்பான பல வழக்குகளில் நீதிபதியாக இருந்தார், அதாவது தேசிய நிர்வாகம் தொடர்பாக மாநில மற்றும் மத்திய அதிகாரத்தைப் பிரிப்பது தொடர்பான மோதல்கள். டெல்லியின் தலைநகரம், உடனடி செய்தியிடல் தளங்களில் தனியுரிமைக்கான உரிமை, மற்றும் பொது மின் விநியோக நிறுவனங்களின் தணிக்கை இந்திய கம்ப்ரோலர் மற்றும் ஆடிட்டர் ஜெனரல். ஜனவரி 2020 இல், இந்த பணியை முடிக்க ஆணையம் அதன் எட்டாவது கால அவகாசத்தைப் பெற்றது, இப்போது ஒரு அறிக்கை 2020 ஜூலை 31 அன்று வரவிருக்கிறது .
# தத்த ஜெயந்தி

**தத்த ஜெயந்தி** (Datta Jayanti) **தத்தாத்ரேய ஜெயந்தி** என்றும் அழைக்கப்படும் இது ஒரு இந்துப் பண்டிகையாகும். இது இந்துக் கடவுளான தத்தாத்ரேயரின் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டத்தை நினைவுகூர்கிறது. தத்தாத்ரேயர் இந்து ஆண் தெய்வீக மும்மூர்த்திகளான பிரம்மா, விஷ்ணு மற்றும் சிவன் ஆகியோரின் ஒருங்கிணைந்த வடிவமாகும்.  
இது நாடு முழுவதும், குறிப்பாக மகாராட்டிராவில் இந்து நாட்காட்டியின்படி (திசம்பர் / சனவரி) மார்கழி மாதத்தின் முழுநிலவு நாளில் கொண்டாடப்படுகிறது.
# தத்த ஜெயந்தி

## புராணக் கதை

தத்தாத்ரேயா முனிவர் அத்திரி மற்றும் அவரது மனைவி அனுசூயாவின் மகனாவார். ஒரு பழமையான தூய்மையான மற்றும் நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவியான அனுசூயா, இந்து மும்மூர்த்திகளான பிரம்மா, விஷ்ணு மற்றும் சிவன் போன்ற தகுதிகளில் சமமான ஒரு மகனைப் பெறுவதற்கு கடுமையான தவம் செய்தார். மும்மூர்த்திகளின் துணைவியரும் முப்பெரும் தேவியர்களுமான சரசுவதி, லட்சுமி மற்றும் பார்வதி, ஆகியோர் பொறாமைப்பட்டனர். அனுசுயாவின் நல்லொழுக்கத்தை சோதிக்க அவர்கள் தங்கள் கணவர்களிடம் கேட்டுக்கொண்டனர்.  
மூன்று கடவுள்களும் சந்நியாசிகளைப் போல மாறுவேடத்தில் அனுசுயா முன் தோன்றி, தங்களுக்கு நிர்வாணமாக பிச்சை கொடுக்கும்படி கேட்டனர். அனுசுயா ஒரு மந்திரத்தை உச்சரித்து, மூன்று சந்நியாசிகளின் மீதும் தண்ணீரைத் தூவி, குழந்தைகளாக மாற்றினாள். அவர்கள் விரும்பியபடி அவளது மார்பகத்திலிருந்து நிர்வாணமாக பால் கொடுத்தாள். அத்திரி தனது ஆசிரமத்திற்கு திரும்பியவுடன், அனசுயா இந்த நிகழ்வை விவரித்தாள். ஆனாலும், அவர் ஏற்கனவே தனது மன சக்திகள் மூலம் இந்நிகழ்வை அறிந்திருந்தார். அவர் மூன்று குழந்தைகளையும் தனது மார்புடன் சேர்த்தணைத்து, மூன்று தலைகள் மற்றும் ஆறு கைகளைக் கொண்ட ஒரே குழந்தையாக மாற்றினார்.  
மும்மூர்த்திகள் திரும்பாததால், அவர்களின் மனைவிகள் கவலைப்பட்டு அனுசுடாவிடம் விரைந்தனர். முப்பெருந்தேவியரும் அவளிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, தங்கள் கணவர்களைத் திருப்பித் தரும்படி கேட்டுக்கொண்டன. அவர்களின் கோரிக்கையை அனுசுயா ஏற்றுக்கொண்டார். மும்மூர்த்திகளும் பின்னர் அத்திரி மற்றும் அனுசுயா ஆகியோருக்கு முன்பாக தங்களின் உண்மையான வடிவத்தில் தோன்றி, தத்தாத்ரேயர் என்ற மகனை ஆசீர்வதித்தார்.  
தத்தாத்ரேய மூன்று தெய்வங்களின் ஒரு வடிவமாகக் கருதப்பட்டாலும், அவர் குறிப்பாக விஷ்ணுவின் அவதாரமாகவேக் கருதப்படுகிறார். அதே நேரத்தில் அவரது உடன்பிறப்புகள் சந்திரக்கடவுள் சந்திர தேவன் மற்றும் துர்வாச முனிவர் முறையே பிரம்மா மற்றும் சிவன் வடிவங்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.
# தத்த ஜெயந்தி

## வழிபாடு

தத்த ஜெயந்தியில், மக்கள் அதிகாலையில் புனித ஆறுகள் அல்லது நீரோடைகளில் குளிக்கிறார்கள். நோன்பு நோற்கிறார்கள். தத்தாத்ரேயரின் பூசை பூக்கள், தூபங்கள், விளக்குகள் மற்றும் கற்பூரங்களுடன் செய்யப்படுகிறது. பக்தர்கள் அவரது உருவத்தை தியானித்து, தத்தாத்ரேயரிடம் அவரது அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றுவதற்கான சபதத்துடன் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள். அவர்கள் தத்தாத்ரேயரின் படைப்புகளை நினைவில் வைத்து, கடவுளின் சொற்பொழிவை உள்ளடக்கிய அவதூத கீதை மற்றும் ஜீவன்முக்த கீதை என்ற புனித புத்தகங்களைப் படிக்கிறார்கள். பஜனைகளும் (பக்தி பாடல்கள்) இந்த நாளில் பாடப்படுகின்றன.  
தத்த ஜெயந்தி கோவில்களில் மிகுந்த ஈடுபாட்டுடன் கொண்டாடப்படுகிறது. தத்தாத்ரேயருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயில்கள் இந்தியா முழுவதும் அமைந்துள்ளது. அவரது வழிபாட்டின் மிக முக்கியமான இடங்களாக கர்நாடகாவில் குல்பர்கா அருகே கனகாப்பூர், ஆந்திராவின் காக்கிநாடா அருகே பிதாபுரம், மகாராஷ்டிராவில் சாங்குலி மாவட்டத்தில் ஆடும்பர், உஸ்மானாபாத் மாவட்டத்தில் ருய்பார், கோல்ஹாபூர் மாவட்டத்தில் நரசிம்ம வாடி, குசராத்தில் சௌராட்டிராவில் கிர்நார் ஆகிய இடங்கள்.  
இந்தியாவின் மகாராட்டிராவின் ஜல்கான் மாவட்டத்தில் உள்ள ஆலம்னர் நகரில் சத்குரு சிறீ அனிருத்த உபாசனா அறக்கட்டளை (மும்பை) தத்தா ஜெயந்தியை 2017 நவம்பர் 30 முதல் திசம்பர் 3 வரை கொண்டாடியது. இதில் மகாராட்டிராவின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் பங்கேற்று தத்தாத்ரேயரின் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றனர்.
# இந்தியக் காட்டுப்பன்றி

**உயிரியல் வகைப்பாடு**  
| முச்சொல் பெயரீடு |  |
| --- | --- |
| திணை: | விலங்கு |
| தொகுதி: | முதுகுநாணி |
| வகுப்பு: | பாலூட்டிகள் |
| வரிசை: | ஆர்டியோடேக்டைலோ |
| குடும்பம்: | சுயிடே |
| பேரினம்: | *சுசு* |
| சிற்றினம்: | <div>*சு.&nbsp;சுகோரொபா*</div> |
| துணைச்சிற்றினம்: | <div>***சு. சு. கிரிசுடேட்டசு***</div> |
| **<span>*சுசு சுகொரொபா கிரிசுடேட்டசு*</span>**
வாக்நெர், 1839 |  |
| <div>
<div><small>சிற்றின ஒற்றுமை</small></div>  
* <small>*அப்பினிசு* (கிரே, 1847)</small>
* <small>*அய்போமசு* (கிரே, 1868)</small>
* <small>*அய்போமசு* (காட்ஜ்சன், 1842)</small>
* <small>*பெங்காலென்சிசு* (பிளைத், 1860)</small>
* <small>*இண்டிகசு* (கிரே, 1843)</small>
* <small>*இசுனொடசு* (கிரே, 1868)</small>
* <small>*இசுனோடசு* (காட்ஜ்சன், 1842)</small>
* <small>*ஜீப்படசு* (மில்லர், 1906)</small>
* <small>*டைபிகசு* (லைடெக்கர், 1900)</small>
* <small>*ஜீலொன்செசு* (பிளைத், 1851)</small>
</div> | } |
**இந்தியக் காட்டுப்பன்றி** *(Indian boar)(சுசு சுகோரொபா கிரிசுடேட்டசு),* **அந்தமான் பன்றி** என்றும் மவ்பின் **பன்றி** என அழைக்கப்படுவது காடுகளில் காணப்படும் பன்றியின் கிளை இனமாகும். இவை இந்தியா, நேபாளம், மியான்மர், மேற்கு தாய்லாந்து மற்றும் இலங்கை பகுதிகளில் காணப்படுகிறது.  
இந்தியப் பன்றி அதன் ஐரோப்பிய இனத்திலிருந்து தலையிலிருந்து கீழ் உடல் வரை அதன் பின்பகுதி வரை உள்ள பிடரி மயிர் பெரியது, கூர்மையானது. இறுக்கமான மண்டை ஓடு, அதன் சிறிய, கூர்மையான காதுகள் இலகுவான உடலமைப்பால் வேறுபடுகிறது. இது ஐரோப்பிய வடிவத்தை விட உயரமானது; இதன் பின்புற முட்கள் மிகவும் வளர்ந்தவை. முதிர்வடைந்த பன்றி தோள்பட்டை உயரமும் (வங்காளத்தில் ஒரு பன்றி 38 அங்குலங்களை எட்டியுள்ளது) மற்றும் உடல் நீளம் ஐந்து அடியுடன் எடையானது வரை இருக்கும்.  
இந்தியாவில் இந்த பன்றி மனிதர்களுடன் மேல் பேலியோலிதிக் காலத்திலிருந்தே தொடர்பு கொண்டுள்ளது. இது பழமையான பீம்பேட்டகா பாறை வாழிடங்களில் உள்ள குகை ஓவியம் மூலம் தெரியவருகின்றது. வேத புராணங்களில் சில சமயங்களில் காணப்படுகிறது. பிரம்மத்தில் உள்ள ஒரு கதையில், இந்திரன் அசுரர்களின் புதையலைத் திருடிய பன்றியைக் கொன்று, அதன் சடலத்தை விஷ்ணுவிடம் கொடுத்து, அதைத் தெய்வங்களுக்குப் பலியாகக் கொடுக்கிறான். சர்க சம்ஹிதா கதையின் மறுவடிவமைப்பில், பன்றி பிரஜாபதியின் வடிவமாக விவரிக்கப்படுகிறது. மேலும் பூமியை முதன்மை நீரிலிருந்து உயர்த்திய பெருமைக்குரியது. இராமாயணம் மற்றும் புராணங்களில், விஷ்ணுவின் அவதாரமான வராக அவதாரமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
# சிமாஜி அப்பா

**சிமாஜி அப்பா** (Chimaji Appa) அல்லது பாவ் என்று அழைக்கப்படும் **சிமாஜி பல்லால்** (Chimaji Ballal) (1707–1740), பாலாஜி விஸ்வநாத் பட்டின் மகனும், மராட்டியப் பேரரசின் பாஜிராவ் பேஷ்வாவின் தம்பியுமாவார். சிமாஜி ஒரு திறமையான இராணுவத் தளபதியாக இருந்தார், அவர் இந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரையை போர்த்துகீசிய ஆட்சியில் இருந்து விடுவித்தார். சிமாஜியின் தொழில் வாழ்க்கையின் மிக உயர்ந்த அம்சம் போர்த்துகீசியர்களின் பிடியிலிருந்து வசாய் கோட்டையை கைப்பற்றியதாகும். இவர் மராட்டிய சாம்ராஜ்யத்திற்கான மூலோபாயத்தை இயக்குவதாக அறியப்பட்டார். மேலும் பாஜிராவின் அனைத்து போர்களையும் இவரே திட்டமிடுவார்.
# சிமாஜி அப்பா

## போர்த்துகீசியர்களுக்கு எதிராக மராத்தியப் போர்

உள்ள பேஷ்வா நினைவிடத்தின் ஒரு பகுதி]]
சிமாஜி அப்பா தனது ஆற்றலை மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையை நோக்கி குவித்தார். போர்த்துக்கல்லின் வட இந்திய மாகாண அரசாங்கத்தின் தலைநகராக இருந்ததால், வசாய் கோட்டையை (முன்பு சிமாஜி அப்பாவின் சமாதியும் அவரது மனைவி அன்னபூர்ணதேவி ( [[உடன்கட்டை ஏறல்|உடன்கட்டை ஏறியவர்)]]
சிமாஜி இரக்மாபாய் (பெத்தே குடும்பம்) என்பவரை மணந்தார். அகமது ஷா துரானிக்கு எதிரான வரலாற்று சிறப்புமிக்க மூன்றாம் பானிபட் போரில் மராட்டிய படைகளை வழிநடத்திய சதாசிவராவ் பாவ் என்று பிரபலமாக அறியப்பட்ட ஒரு மகன் இவர்களுக்கு இருந்தார். சதாசிவராவ் பிறந்த சிறிது காலத்திலேயே இரக்மாபாய் இறந்தார்.
# மத்திய ஆசியக் காட்டுப்பன்றி

**உயிரியல் வகைப்பாடு <span></span>**  
| முச்சொல் பெயரீடு |  |
| --- | --- |
| திணை: | விலங்கு |
| தொகுதி: | முதுகுநாணி |
| வகுப்பு: | பாலூட்டிகள் |
| வரிசை: | ஆர்டியோடேக்டைலா |
| குடும்பம்: | சூயிடே |
| பேரினம்: | *சுசு* |
| சிற்றினம்: | <div>*சு.&nbsp;சுகோரொபா*</div> |
| துணைச்சிற்றினம்: | *சு. சு. டேவிடி* |
| <span>*சுசு சுகோரொபா டேவிடி*</span>
குரோவ்சு, 1981 | } |
**மத்திய ஆசியக் காட்டுப்பன்றி** (*சுசு சுகோரொபா டேவிடி*) என்பது தென்கிழக்கு ஈரான், பாக்கித்தான் மற்றும் வடமேற்கு இந்தியா உள்ளிட்ட நாடுகளில் காணப்படும் காட்டுப்பன்றியாகும். இதன் பிடரிமயி மெல்லிய நீளமாகும்.
# வி. கே. நீலாராவ்

**வி. கே. நீலாராவ்** (**V. K. Neelarao**). சௌராட்டிர மொழி அறிஞரும், சௌராட்டிரா மொழி நாடகம் மற்றும் திரைப்பட இயக்குநரும், சௌராட்டிரா மொழி பத்திரிகையாளரும், இசை அமைப்பாளரும் ஆவார். இவர் **நொவ்ரோகோன்?** மற்றும் ** “ஹெட்டெ ஜொமை** (அசட்டு மாப்பிள்ளை) (**Hedde Jamoi**) எனும் முழு நீள சௌராட்டிர மொழி திரைப்படங்களுக்கு கதை, வசனம், பாடல்கள், இசை அமைத்தும், இயக்கியும் வெளியிட்டார்.
பின்னர் பரமக்குடி, பாளையம்கோட்டை, சேலம், சென்னை, தஞ்சாவூர், கும்பகோணம் போன்ற ஊர்களில் உள்ள திரையரங்குகளிலும் திரையிட்டார்.  
இவர் மேலும் **சொவ்னோ** (கனவு), **நொவ்வோ ஜிவ்வனம்** (புது வாழ்க்கை), **ஶ்ரீமதி ஹொராடு** (ஶ்ரீமதியின் கல்யாணம்), ஶ்ரீமன்நாயகி தேவுன், **சொக்கட் தின்னு** (நல்ல நாள்), **திவோ ஹொராட்** (இரண்டாம் திருமணம்), **ஹொவ்ரோ கோன்** (மாப்பிள்ளை யார்) மேடை நாடகங்களை எழுதி, இயக்கினார்.  
மேலும் இவர் நடனகோபாலநாயகி சுவாமிகள் மற்றும் வேங்கடசூரி சுவாமிகள் ஆகியோரின் சௌராட்டிர மொழி மற்றும் தமிழ் கீர்த்தனைகளை இசை அமைத்து பாடியதுடன், இசைத் தட்டுகளாகவும் வெளியிட்டுள்ளார்.  
மேலும் இவர் சௌராட்டிர மொழியின் வளர்ச்சிக்காக **சுரீத்** (SURITH) எனும் சௌராட்டிரா சமூக மாத இதழின் பதிப்பாசிரியராக, சௌராட்டிரம் மற்றும் தமிழ் மொழிகளில் 1979 முதல் 1999 முடிய இருபதாண்டுகள் வெளியிட்டார்.
# மோதகம்

**மோடக்/மோதகம்** *(Modak)* (மராத்தி: मोदक; Japanese; சப்பானிய மொழி: 歓 喜 団) என்பது பல இந்திய மாநிலங்கள் மற்றும் கலாச்சாரங்களில் பிரபலமான ஒருவகையான இந்திய இனிப்பு உணவாகும். இந்து புராணங்களின்படி, இது விநாயகரின் விருப்பமான உணவுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே விநாயகர் பூஜையின் போது பயன்படுத்தப்படுகிறது. மோடக்கின் உட்புறத்தில் புதிதாக அரைக்கப்பட்ட தேங்காய் மற்றும் வெல்லம் கொண்டு நிரப்பப்படுகிறது. இதன் வெளிப்புற மென்மையான ஓடானது அரிசி மாவு அல்லது கோதுமை, மைதா மாவு கலந்து தயாரிக்கப்படுகிறது.  
மோடக்கினை வறுத்தோ அல்லது வேகவைத்தோ தயாரிக்கலாம். வேகவைத்த மோடக் (*உக்டிச் மோடக்*) பெரும்பாலும் நெய்யுடன் சூடாக உண்ணப்படுகிறது.
# மோதகம்

## பெயர் வேறுபாடுகள்

இது மராத்தி, கொங்கணி மற்றும் குஜராத்தி மொழிகளில் *மோடக்* (मोदक) என்று அழைக்கப்படுகிறது; கன்னடத்தில் மோதகா என்றும், தமிழ் மற்றும் மலையாளத்தில் *மோதகம்* அல்லது *கொழுக்கட்டை என்றும்* தெலுங்கில் *குடுமு* என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
# மோதகம்

## மத முக்கியத்துவம்

மோடக் இந்து தெய்வமான விநாயகரின் விருப்பமான இனிப்பாகக் கருதப்படுகிறது.
|-
| வறுத்த மோடக்
| வேகவைக்கப்படுவதற்குப் பதிலாக எண்ணெய்யில் ஆழமாக வறுத்தெடுக்கவும். வறுக்கப்படும் மோடக் நீண்ட நேரம் கெட்டுப்போகாமல் மாறுபட்ட சுவையுடன் இருக்கும்.
|-
| மாவா மோடக்
| பொதுவாகக் கடைகளில் கிடைக்கின்றன. முற்றிலும் கோவாவிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன. இவை பிஸ்தா, ஏலக்காய், சாக்லேட் மற்றும் பாதாம் ஆகியவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று கலந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன.
|}
# பெரோபோரான்

**பெரோபோரான்** *(Ferroboron)* FeB என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கலப்புலோகமாகும். இரும்பும் போரானும் சேர்க்கப்பட்டு இந்த பெரோகலப்புலோகம் உருவாக்கப்படுகிறது. பெரும்பாலும் இரும்புடன் 17.5% முதல் 20% வரையிலான போரான் சேர்க்கப்பட்டு தயாரிக்கப்படும் இக்கலப்புலோகம் போரான் எஃகு தயாரிப்பில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
}}
# அஜய்பால் சிங் பங்கா

**அஜய்பால் சிங் பங்கா** (Ajaypal Singh Banga) (பிறப்பு 1960) இவர் ஒரு இந்திய-அமெரிக்க வணிக நிர்வாகியாவார். அவர் மாஸ்டர்கார்டின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியாக இருக்கிறார். முன்னதாக அதன் தலைவரும் தலைமை இயக்க அதிகாரியுமான பங்கா 2010 சூலை 1 முதல் முதன்மை செயல் அலுவராகவும், இயக்குநர்கள் குழுவின் உறுப்பினராகவும் உடனடியாக செயல்படுவார் என்று மாஸ்டர்கார்டு ஏப்ரல் 2010 இல் அறிவித்தது.  
மார்ச் 1997 முதல் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியாக இருந்த *இராபர்ட் டபிள்யூ. செலாண்டரு*க்குப் பிறகு பங்கா அப்பதவிக்கு வந்தார்.  
இந்தியாவில் முதலீடு செய்யும் மிகப்பெரிய சர்வதேச நிறுவனங்களில் 300 க்கும் மேற்பட்ட நிறுவனங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அமெரிக்க-இந்தியா வர்த்தக கூட்டமைப்பின் (யு.எஸ்.ஐ.பி.சி) முன்னாள் தலைவரும், சர்வதேச வர்த்தக சபையின் தலைவராகவும் இருக்கிறார். இவர் டொவ் கெமிக்கல் நிறுவனத்தின் இயக்குநர்கள் குழுவில் உறுப்பினராக உள்ளார்; வெளிநாட்டு உறவுகள் அமைப்பின் உறுப்பினர்; மற்றும் உலக பொருளாதார மன்றத்தின் சர்வதேச வர்த்தக அமைப்பின் உறுப்பினர் போன்ற பொறுப்புகளிலும் இருக்கிறார்.  
இந்திய அரசு இவருக்கு 2016 ல் பத்மசிறீ விருது வழங்கி கௌரவித்தது.
# அஜய்பால் சிங் பங்கா

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இந்தியாவின் மகாராட்டிராவின் புனேவின், கட்கியில் 1960 ல் ஒரு சீக்கிய குடும்பத்தில் பங்கா பிறந்தார். அங்கு இவரது தந்தை, ராணுவ அதிகாரியாக இருந்தார். இவரது குடும்பம் முதலில் பஞ்சாபின் ஜலந்தரைச் சேர்ந்தது. இவரது தந்தை ஹர்பஜன் சிங் பங்கா ஓய்வுபெற்ற இராணுவத் தளபதியாக இருந்தார். இவர் இந்திய ராணுவத்தில் பணியாற்றினார். இவர் தொழிலதிபர் எம்.எஸ்.பங்காவின் தம்பியாவார்.  
தனது தந்தையின் இராணுவப்பணி காரணமாக இந்தியா முழுவதும் உள்ள பள்ளிகளில் பயின்றார். செகந்திராபாத், ஜலந்தர், தில்லி, அகமதாபாத் போன்ற இடங்களில் படித்து கடைசியாக சிம்லாவில் பள்ளிப்படிப்பை முடித்தார்.
# அஜய்பால் சிங் பங்கா

## கல்வி

இவரது ஆரம்பக் கல்வி பேகம்பேட்டையில் உள்ள ஐதராபாத் பொதுப் பள்ளியில் முடிக்கப்பட்டது. தில்லி பல்கலைக்கழகத்தின் புனித ஸ்டீபன் கல்லூரியில் பொருளாதாரத்தில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். பின்னர் அகமதாபாத்தில் உள்ள இந்திய மேலாண்மை நிறுவனத்தில் மேலாண்மையில் பட்டம் பெற்றார்.
# அஜய்பால் சிங் பங்கா

## தொழில்

1981 ஆம் ஆண்டில் நெஸ்லேவுடன் தனது வணிக வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய பங்கா, அடுத்த 13 ஆண்டுகளை விற்பனை, சந்தைப்படுத்தல் மற்றும் பொது மேலாண்மை போன்ற வேலைகளில் பணியாற்றினார். பின்னர் இவர் பெப்சிகோவில் சேர்ந்தார். பின்னர், பொருளாதாரம் தாராளமயமாக்கப்பட்டதால் அதன் சர்வதேச துரித உணவு உரிமைகளை இந்தியாவில் தொடங்குவதில் ஈடுபட்டார்.  
பங்கா நியூயார்க் அறிவியல் அமைப்பின் அறங்காவலர் குழுவின் துணைத் தலைவராகவும், தேசிய நகர அமைப்பின் குழு உறுப்பினராகவும் இருந்தார். இவர் முன்னர் சிட்டி குழுமத்தின் ஆப்பிரிக்க பாரம்பரிய வலையமைப்பான என்ஒய்சியின் வணிக ஆதரவாளராக இருந்தார்.  
சமூக அபிவிருத்தி விடயங்களில் பங்காவுக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது. மேலும் 2005 முதல் 2009 நடுப்பகுதி வரையிலான காலப்பகுதியில், உலகெங்கிலும் உள்ள நுண் நிதித் துறையில் சிட்டி வங்கியின் மூலோபாயத்திற்கு இவர் தலைமை தாங்கினார்.  
மே 22, 2014 அன்று நியூயார்க் பல்கலைக்கழகத்தின் *ஸ்டெர்ன்* 2014 பட்டதாரிகள் மாநாட்டில் சிறப்புப் பேச்சாளராக இருந்த பங்கா, அங்கு கண்டுபிடிப்பு மற்றும் தலைமைத்துவத்தில் பன்முகத்தன்மையின் முக்கியத்துவம் குறித்து பேசினார். 2015 ஆம் ஆண்டு மாநாட்டின் போது தான் படித்த கல்வி நிறுவனமான அகமதாபாத், இந்திய மேலாண்மை கழ<nowiki/>கத்தில் ஒரு முக்கிய பேச்சாளராகவும் இருந்தார்.  
2020 ஆம் ஆண்டில் *பால் போல்மனு*க்குப் பிறகு சர்வதேச வர்த்தக சபையின் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். முன்னதாக *ஐசிசி*யின் முதல் துணைத் தலைவராக சூன் 2018 முதல் பணியாற்றினார்.
# ரியாத் மாகாணம்

**ரியாத் பிராந்தியம்** (*Riyadh Province*, **' ) அதிகாரப்பூர்வமாக **ரியாத் மாகாணத்தின் எமிரேட்** என்றும் அழைக்கப்படும் **ரியாத் மாகாணம்''' என்பது சவூதி அரேபியாவின் ஒரு பிராந்தியம் ஆகும். இது நாட்டின் மையத்தில் அமைந்துள்ளது. இதன் பரப்பளவு 404,240&nbsp;கி.மீ² ஆகும். 2017 ஆம் ஆண்டில் இது 8,216,284 மக்கள்தொகையுடன் இருந்தது. இது பரப்பளவு மற்றும் மக்கள் தொகை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில், முறையே கிழக்கு மாகாணம் மற்றும் மக்கா மாகாணத்துக்கு அடுத்து, இரண்டாவது பெரிய பிராந்தியமாகும். மாகாணத்தின் தலைநகரான கவர்னரேட்டாக ரியாத் கவர்னரேட் உள்ளது. இது பிராந்திய இராச்சியத்தின் தலைநகரான ரியாத்தின் பெயரைக்கொண்டுள்ளது. இது பிராந்தியத்திலும் இராச்சியத்திலும் அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நகரமாக உள்ளது. இப்பிராந்தியத்தின் மக்கள் தொகையில் மூன்றில் இரண்டு பங்கிற்கும் சற்று குறைவாகன மக்கள் ரியத் நகரத்திற்குள் வசிக்கிறனர்.  
இப்பிராந்தியத்தில் உள்ள பிற நகரங்களாக அல் காட், சுல்பி மற்றும் மஜ்மா ஆகியவை உள்ளன. பிராந்தியத்தின் ஏறத்தாழ பாதி பகுதி பாலைவனமாகும். மேலும் இது ராஜ்யத்தின் பிற பிராந்தியங்களை மட்டுமே எல்லையாகக் கொண்டுள்ளது; இதற்கு சர்வதேச எல்லைகள் இல்லை. இப்பிராந்தியத்தின் எல்லைகளாக, வடக்கிலிருந்து கடிகார சுற்றில், கிழக்கு மாகாணம், நஜ்ரான் பிராந்தியம், 'ஆசிர் பிராந்தியம், மக்கா பிராந்தியம், மதீனா பிராந்தியம், அல்-காசிம் பிராந்தியம் போன்றவை உள்ளன. இது இராச்சியத்தின் கடற்கரை இல்லாத 7 பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும்.
# ரியாத் மாகாணம்

## மக்கள் தொகை

1992 முதல் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி:
# ரியாத் மாகாணம்

## உட்பிரிவுகள்

ரியாத் நகராட்சியைத் தவிர, இப்பகுதி 19 கவர்னரேட்டுகள் (முஹாபாசாத்) மற்றும் 1 துணை கவர்னரேட்டுகளாக (மார்கஸ்) பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:  
- லயலா
- 'அஃபிஃப்
- அல்-துவாத்மி
- அல்-காட்
- அல்-குவேய்யா
- அல்-ஹரீக்
- அல்-சாய்
- அல் மஜ்மா
- அல்-முசாஹ்மியா
- அல்-சுலாயில்
- த்ருமா
- திர்ய்யா
- ஹாட் பனி தமீம்
- ஹுரைமிலா
- ரிமா
- ஷாக்ரா
- தாடிக்
- வாடி அட்-தவாசீர்
- சுல்பி சிட்டி
- ரியாத் நகராட்சியுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ள மராட்டின் துணை கவர்னரேட் (*markaz*) .
- யாப்ரின்
# அங்கமல்லி பன்றி

**அங்கமல்லி பன்றி** *(Ankamali Pig)* என்ற பன்றி இனம் இந்தியா<nowiki/>வின் கேரளா மாநிலத்தில் காணப்படும் உள்நாட்டுப் பன்றி வகையாகும்.. நோயினைத் தாங்கி வளரும் தன்மை, குறைந்த அளவு கொழுப்பு காரணமாக கேரளாவில் இவை பிற பன்றிகளைவிட உணவு தேர்வில் முதலிடம் வகிப்பையாக உள்ளது. தருவிக்கப்பட்ட வெளிநாட்டுப் பன்றிகளுடன் கலப்புச் செய்து பிற கலப்பின பன்றிகள் தோற்றுவிக்கப்படுவதால், இந்தியாவின் கேரளாவினைச் சார்ந்த இந்த நாட்டு கருப்பு பன்றி இப்போது அழிவிற்கு இலக்கான சிற்றினமாகக் கருதப்படுகிறது.
# சதாசிவராவ் பாவ்

**சதாசிவராவ் பேஷ்வா** (Sadashivrao Peshwa) (3 ஆகத்து 1730 - 14 சனவரி 1761) இவர் முதலாம் பாஜிராவின் இளைய சகோதரரான சிமாஜி அப்பா என்பவருக்கும் இரக்மாபாய் (பெத்தே குடும்பம்) என்பவருக்கும் மகனாவார். மேலும் பாஜிராவ் பேஷ்வாவின் மருமகனுமாவாவார். இவர் மூன்றாவது பானிபட் போரில் மராட்டிய இராணுவத்தின் தளபதியாகப் பணியாற்றினார்.
# சதாசிவராவ் பாவ்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

சதாசிவராவ், பேஷ்வா பாஜி ராவின் சகோதரர் சிமாஜி அப்பாவின் மகனாக புனேவில் பிறந்தார். இவரது தாயார் இரக்மாபாய் இவர் பிறந்த ஒரு மாதத்திலேயே இறந்துவிட்டார். இவரது தந்தை இவரது பத்து வயதில் இறந்தார். இவரை இவரது பாட்டி இராதாபாய் மற்றும் இவரது அத்தை காசிபாய் ஆகியோர் கவனித்துக் கொண்டனர். இவர் சாத்தாராவில் கல்வி கற்றார்.
# சதாசிவராவ் பாவ்

## முதல் போர்

பாராமதியின் பாபுஜி நாயக் மற்றும் அக்கல்கோட்டின் பதே சிங் போன்சுலே ஆகியோருக்கு எதிராக இவர் 1746 இல் கர்நாடகாவில் தனது முதல் போரை மேற்கொண்டார். தனது அரசியல் ஆலோசகர்களாக இருந்த மஹாதோபா புரந்தரே மற்றும் சாகரம் பாபு ஆகியோருடன் இவர் 1746 திசம்பர் 5 ஆம் தேதி புனேவிலிருந்து படைகளுடன் சென்றார். இந்தப் போர் மே 1747 வரை பெரும்பாலும் மேற்கு கர்நாடக பிராந்தியத்தில் தொடர்ந்தது. சனவரி 1747 இல் கோலாப்பூருக்கு தெற்கே அஜ்ராவில் தனது முதல் போரில் வெற்றி பெற்றார். சவ்னூரின் நவாப் தண்டிக்கப்பட்டார், பகதூர் பெண்டாவின் கோட்டை கைப்பற்றப்பட்ட. மேலும் கிருஷ்ணா மற்றும் துங்கபத்ரா ஆறுகளுக்கு இடையிலான பகுதிகளுக்கு வரி விதிக்கப்பட்டது. இந்தப் போரில் அனைவரும் சேர்ந்து 36 பர்கானாக்களை கைப்பற்றினர்.
# சதாசிவராவ் பாவ்

## உத்கீர் போர்

ஐதராபாத் நிசாமை பலவீனப்படுத்திய உத்கீர் போரை இவர் வெற்றிகரமாக வழிநடத் தௌலதாபாத் கோட்டையை வென்றார்.
# சதாசிவராவ் பாவ்

## மூன்றாம் பானிபட் போர்

மராட்டியக் கூட்டமைப்பு 1760 இல் அதன் உச்சத்தில் (மஞ்சள் பகுதிகள்)]]
மூன்றாம் பானிபட் போர் 14 சனவரி 1761ல்தில்லிக்கு வடக்கே 60மைல் (97கி.மீ) தொலைவில் பானிபட் என்ற இடத்தில் மராட்டிய பேரரசின் வடக்கு படைக்கும், ஆப்கானிஸ்தான் மன்னர் அகமது சா அப்தாலிக்கும் இடையில் நடந்தது.  
ஆப்கானியர்களுக்கு எதிரான இப்போரில் இராசபுத்திரப் படைகளும், சீக்கியப் படைகளும் மராட்டியப் படைகளுக்கு உதவ முன் வரவில்லை. எனவே மராத்தியப் படைகள் தோல்வி கண்டது. ஆப்கானியர்களின் வெற்றி இந்திய வரலாற்றில் ஒரு பெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்தது.  
சனவரி 1760 இல், அகமது ஷா துரானிபஞ்சாப் பகுதியை ஆக்கிரமித்து அதை கைப்பற்றியிருந்தார். பஞ்சாபை கைப்பற்றுவதற்கானப் போரில் துரானி கடுமையான ஆரம்ப இழப்புகளை எதிர்கொண்டாலும் இறுதியில் இறுதியில் மராத்திய இராணுவம் தோற்கடிக்கப்பட்டது. சதாசிவராவின் மருமகனும், நானாசாகேப் பேஷ்வாவின் வாரிசுமான விசுவாசராவ் இப்போரில் போரில் சம்பவ இடத்திலேயே இறந்தார். விசுவாசராவின் மரணம் அவரது துருப்புக்களின் மன உறுதியை குறைத்தது. பாவின் படைகளின் குழப்பத்தையும் பலவீனத்தையும் சாதகமாக்க துரானி தாக்கினார். பாவ் எதிர் தாக்குதல் நடத்தினார், ஆனால் மற்றும் மீதமுள்ள வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இப்போரில் சதாசிவராவ் இறந்துவிட்டார் என்று கருதப்படுகிறது.  
அவரது கூட்டணியும் மூன்றாவது பானிபட் போரின்போது மராட்டிய கூட்டமைப்பை தீர்க்கமாக தோற்கடித்தனர்.
# சதாசிவராவ் பாவ்

## குடும்பம்

இவரது முதல் மனைவியின் பெயர் உமாபாய். இரண்டு மகன்களைப் பெற்றெடுத்தப் பின் உமாபாய் 1750 இல் இறந்தார். சதாசிவராவின் இரண்டாவது மனைவி பார்வதிபாய் மூன்றாம் பானிபட் போரின்போது சதாசிவராவ் பாவ் உடன் சென்றார்.
# வடக்கு எல்லைகள் மாகாணம்

**வடக்கு எல்லைகள் பிராந்தியம்** (*Northern Borders Province*, ** <span>)</span> என்பது சவூதி அரேபியாவின் குறைந்த மக்கள் தொகை கொண்ட பிராந்தியம் ஆகும். இது ஈராக் மற்றும் ஜோர்டானின் எல்லையில் நாட்டின் வடக்கே அமைந்துள்ளது. இதன் பரப்பளவு 111,797 &nbsp;கி.மீ.² ஆகும். மேலும் 2010 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இதன் மக்கள் தொகை 320,524 ஆகும். இப்பிராந்தியம் மூன்று கவர்கரேட்டுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவை 'அர், ரஃபா, துரைஃப் மற்றும் தலைநகராற 'அர்'ஆர் ஆகும்.