# வங்காள தேசத்தில் தனித்திருக்கும் பாக்கித்தானியர்கள்

## அகதிகள் நெருக்கடி

அவர்களின் ஆரம்ப பாக்கித்தான் சார்பு நிலைப்பாட்டின் காரணமாக, பிஹாரிகள் பாக்கித்தானுக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட வேண்டும் என்ற அவர்களின் விருப்பத்தில் உறுதியாக இருந்தனர். ஆரம்பத்தில், 83,000 பிஹாரிகள் (58,000 முன்னாள் அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் ராணுவ வீரர்கள் உட்பட), பிரிக்கப்பட்ட குடும்பங்களின் உறுப்பினர்கள் மற்றும் நிலைமை மோசமடைந்த 25,000 மக்கள் பாக்கித்தானுக்கு வெளியேற்றப்பட்டனர். பாக்கித்தானிய இராணுவமும் பாக்கித்தான் பொதுமக்களும் வெளியேற்றப்பட்டதால் மீதமுள்ள பிஹாரிகள் இப்போது பின்னால் விடப்பட்டனர், மேலும் அவர்கள் இரு நாடுகளிலும் தங்களை விரும்பாதவர்களாகக் கண்டனர். பாகிஸ்தான் அரசாங்கம், அந்த நேரத்தில், "ஆயிரக்கணக்கான ஆப்கானிய அகதிகளுக்கு இடமளிக்க வேண்டிய நிலையில் போராடியது". கூடுதலாக, வங்காள் தேசம் இன்னும் கிழக்கு பாக்கித்தானின் வாரிசு நாடாக இருப்பதால், தப்பி ஓடிய பல மில்லியன் அகதிகளுடன் (தற்செயலாக, சில வங்காளிகள் உட்பட) பாக்கித்தான் (மேற்கு) செய்ததைப் போலவே இந்த அகதிகளையும் அனுமதிப்பதில் தனது கடமையை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று பாக்கித்தான் அரசாங்கம் நம்பியது. மேற்கு பாக்கித்தானுக்கு. பாக்கித்தானில் சில குழுக்கள் பிஹாரிகளை ஏற்குமாறு பாக்கித்தான் அரசாங்கத்தை வலியுறுத்தியுள்ளன.  
1974 இல் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் பாக்கித்தான் 170,000 பிஹாரி அகதிகளை ஏற்றுக்கொண்டது; இருப்பினும், அகதிகளை திருப்பி அனுப்பும் செயல்முறை பின்னர் நிறுத்தப்பட்டது.  
பாக்கித்தான் இராணுவத்தை ஆதரித்ததற்காக சுதந்திரத்திற்கு பிந்தைய வங்காள தேச பிஹாரிகளை அவமதித்தது. எந்தவொரு நாடும் குடியுரிமை வழங்காததால், பிஹாரிகள் நிலையற்றவர்கள் ஆனார்கள். சர்வதேச அகதிகள் அமைப்பு போன்ற அமைப்புகள் பாக்கித்தான் மற்றும் வங்காள தேச அரசாங்கங்களை "பயனுள்ள தேசியம் இல்லாமல் இருக்கும் நூறாயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு குடியுரிமை வழங்க வேண்டும்" என்று வலியுறுத்தின.  
2006 ஆம் ஆண்டில், டாக்காவில் 66 கூட்ட நெரிசலான முகாம்களிலும், வங்காள தேசம் முழுவதும் 13 பிற பிராந்தியங்களிலும் 240,000 முதல் 300,000 பிஹாரிகள் வாழ்ந்ததாக ஒரு அறிக்கை மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2003 ஆம் ஆண்டில், உயர் நீதிமன்றத்தின் முன் ஒரு வழக்கு வந்தது, அதில் அரசியலமைப்பின் நீதிமன்ற விளக்கத்தின் படி பத்து பிஹாரிகளுக்கு குடியுரிமை வழங்கப்பட்டது. எனினும், அந்த தீர்ப்பை மற்றவர்களுக்கு விரிவுபடுத்துவதில் சிறிய முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. பல பாக்கித்தானியர்கள் மற்றும் சர்வதேச பார்வையாளர்கள் அரசியல் கட்சிகள் அகதிகளுக்கு தவறான நம்பிக்கையையும், சாத்தியமற்ற எதிர்பார்ப்புகளையும் அளிப்பதன் மூலம் பிஹாரிகளின் நிலை அரசியல் மயமாக்கப்பட்டுள்ளதாக நம்புகின்றனர். சமீபத்திய ஆண்டுகளில், வங்காள தேசத்தில் பல நீதிமன்ற தீர்ப்புகள் வங்காள அகதிகள் முகாம்களில் வசிக்கும் பிஹாரிகளுக்கு குடியுரிமை வழங்கியுள்ளன, ஏனெனில் இந்த அகதிகளில் பெரும்பான்மையானவர்கள் அங்கு பிறந்தவர்கள். சர்வதேச பார்வையாளர்கள், வங்காள தேசம், அதன் சர்வதேச கடமைகளை பூர்த்திசெய்து, *அதிகாரப்பூர்வமாக நிலையற்ற* இந்த இனக்குழுவுக்கு குடியுரிமையை வழங்க வேண்டும் அல்லது அவர்கள் முதலில் பிறந்த இடத்திலிருந்து இந்தியாவின் எல்லையில் தங்கள் சொந்த மாநிலமான பீகாரிற்கு அமைதியான முறையில் திருப்பி அனுப்ப ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று நம்புகிறார்கள்.  
2002 ஆம் ஆண்டில் வங்காள தேசத்திற்கு சென்ற பாக்கித்தான் அதிபர் பர்வேஸ் முஷாரஃப், வங்காள தேசத்தில் 'தனித்திருக்கும் பாகிஸ்தானியர்கள்' என்று அழைக்கப்படும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் அவல நிலைக்கு அனுதாபம் கொண்டிருந்தாலும் பாக்கிஸ்தானுக்கு இவ்வளவு பெரிய அகதிகளை உள்வாங்கக்கூடிய நிலையில் இல்லாததால் அவர்களை பாகிஸ்தானுக்கு குடியேற அனுமதிக்க முடியவில்லை.என்று கூறினார். கிழக்கு பாகிஸ்தானின் வாரிசு மாநில குடிமக்களாக இருப்பதால், இந்த பிரச்சினையை அரசியல்மயமாக்க வேண்டாம் என்றும் அகதிகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாம் என்றும் அவர் தனது வங்காள பிரதிநிதியிடம் தெரிவித்தார். பாக்கித்தான் அரசாங்க அதிகாரிகள் இந்த நாட்டில் வசிக்கும் 1.5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான சட்டவிரோத வங்காள அகதிகளை நாடு கடத்தப்போவதாக அச்சுறுத்தி வருகின்றனர்..