# வி. எம். முனுசாமி

## வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்

மத்திய அரசால் வழங்கப்பட்டது]]
1942 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதம் 9 ஆம் நாள் பம்பாய் நகரத்தில் அகில இந்திய காங்கிரஸ் மாநாட்டில் மகாத்மா காந்தியடிகள் அறிவித்த வெள்ளையனே வெளியேறு” என்ற தீர்மானத்தை நிறைவேற்றி வெள்ளையர் வெளியேறும் வரை 'போராடுங்கள் அல்லது செத்து மடியுங்கள்' என்ற கோஷத்தை அறிவித்தார்.இதன்படி வேலூர் நகரத்திலும் போராட்டம் நடத்த முடிவெடுக்கப்பட்டது. இதை அறிந்த ஆங்கில அரசு வேலூர் நகரத்தில் இருந்த முக்கியத் தலைவர்கள் அனைவரையும் கைது செய்தது. நம் தியாகி வி.எம். முனுசாமி அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் பல பகுதிகளில் இருந்தும் ஊர்வலம் புறப்பட்டு வரவேண்டும் என்று அதற்குரிய துணிவுள்ள வாலிபர்களையும் வீரத்தாய்மார்களையும் திரட்டி 1942 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 13 ஆம் நாள் வெள்ளையனே வெளியேறு' என்ற கோஷத்தை எழுப்பிக் கொண்டு வந்தனர்.ஆங்கிலேயரின் அடக்குமுறைகள் ஆவேசமாக பல இடங்களில் காட்டுமிராண்டித்தனமாக நடைபெற்றன.சுமார் இரண்டாயிரம் பேர் கொண்ட ஊர்வலத்திற்கு தலைமை தாங்கி நம் தியாகி வி.எம். முனுசாமி அவர்கள் பாபுராவ் தெருவிலிருந்து வீறுகொண்ட சிம்மம் போல் வீர நடைபோட்டு மெயின் பஜார் வந்துள்ளார். அங்கு ஆங்கில அரசின் கொடூரமான தாக்குதலால் மெயின் பஜார் ரோடு முழுவதும் ரத்தக் காயங்களுடன் வீழ்ந்துள்ள நபர்களும், ரத்தம் ஆறாக ஓடியதையும் அவர் என்னிடம் விவரித்த மெயின் பஜார் ரோட்டில் வீழ்ந்து கிடந்த எண்ணற்ற உயிரிழந்த,உடல்களும் கை, கால் இழந்து துடிப்போர் ஆகியவர்களைக் கண்டும் சற்றும் கலங்காமல் போராட்டத்தை வழிநடத்திச் சென்றார். நம் தியாகி அவர்கள் ஊர்வலத்தை நடுவில் தடுத்த ஆங்கிலேய அதிகாரிகள் கலைந்து செல்லுங்கள்' இல்லையேல் அனைவரையும் சுட்டுவிடுவோம் என மிரட்டினர்.உடனே நம் தியாகி அவர்கள் முதலில் என்னை சுட்டுவிட்டு பிறகு மற்றவர்களைச் சுடுங்கள் என ஆவேசத்தோடு தான் அணிந்திருந்த ஜிப்பாவை இரண்டாகக் கிழித்து சுடுங்கள் என அதிகாரியின் முன் நின்றார்.இவர்தான் தலைமை தாங்குகிறார் என்பதை அறிந்த ஆங்கிலேய காவலர்கள் அனைவரும் இவரைச் சூழ்ந்து கடுமையாகத் தாக்கினார்கள். இறுதியில் உயிர் போய்விட்டது என நினைத்து லாரியில் தூக்கிப் போட்டு விட்டனர்.இவரோடு தியாகிகள் திரு. ஸ்ரீராமுலு, பாபுராவ் தெரு திரு இலட்சுமணன், திரு. விநாயகம், திரு.சண்முகம், திரு. பச்சையப்பன் திரு.மாணிக்கம், திரு. மணி ஐயர், திரு.கணபதி, திரு தட்சிணாமூர்த்தி ஆச்சாரி ஆகிய அனைவரையும் மூன்று நாட்களாக ஆகாரமின்றி,குடிக்க தண்ணீர் கூடத் தராமல் வைத்திருந்து மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு நீதிமன்றம் அழைத்துச் சென்றனர்.நீதிமன்றத்தில் இவர்கள் தேசத்துரோகிகள் எனக் குற்றம் சாட்டப்பட்டனர்.நீதிபதி இவர்களைப் பார்த்து உங்கள் மீது கூறப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டிற்கு என்ன பதில் கூறுகின்றீர்கள் எனக் கேட்டதற்கு நம் தியாகி அவர்கள் நீங்கள் ஒரு அடிமை இந்தியாவின் நீதிபதி.உங்களுக்கு பதில் சொல்லத் தயாராக இல்லை. நீங்கள் கொடுக்கும் தண்டனை எதுவானாலும் ஏற்கத் தயார்” என்றார்,இதனால் ஏழுமாத கடுங்காவல் சிறைத் தண்டனை பெற்றார் மேலும் தண்டனை ஆணையில் குற்றவாளிகளுக்கு சிறையில் சோறு அளிக்காமல் மூன்று வேளையும் களி, கஞ்சி கொடுக்க வேண்டும் என்ற கடுமையான தீர்ப்பு அளித்தார்.சிறையில் தோட்டி வேலை முதல் தோட்ட வேலை வரை செய்ய வேண்டும் தவறினால் சிறைவார்டர்களால் கடுமையாகத்தாக்கப்படுவார்கள்.சிறையில் தியாகிகள் கல்உடைத்து சித்திரவதைப்படுவதை அறிந்த பொதுமக்கள் சினம் கொண்டு கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டனர் இதனால் சிறையில் உள்ளவர்களை இரவோடு இரவாக ஆந்திராவில் உள்ள பெல்லாரிசிறைக் காவலர்கள் அடித்த அடியில் தியாகி ஸ்ரீராமுலு என்பவருக்கு மலமே வெளி வந்துவிட்டது என்றால், இதையெல்லாம் அவர் சொல்லக் கேட்டபோது அந்த சிறுவயதிலேயே எனக்கு கண்ணீர் வந்தது என்றால் அதில் வியப்பில்லை.4000 பேர் உள்ள அச்சிறையில் தினமும் இரண்டு மூன்று பேர் இறப்பார்களாம்.அவர்களின் உடல்களை இரவில் மறைவான இடத்தில் வைத்துவிட்டு பகலில் ஒரே குழியில் மூன்று நான்கு இறந்த உடல்களைப் போட்டு புதைத்து விடுவார்கள், இத்தகைய கொடுமைகளை அல்லிபுரம் சிறையில் அனுபவித்து விடுதலையான நம் தியாகி அவர்கள் விடுதலையானதும், பெருந்தலைவர் கர்மவீரர் காமராஜர் அவர்கள் காங்கிரஸ் பிரசார கமிட்டி உறுப்பினராகச் சேர்த்து உத்தரவிட்டார்.