wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# விசுவநாத் ஜாதவ்

## தொழில்

1920 களில் சத்ரபதி ஷாகாஜி மகாராஜாவால் முன்னாள் சுதேச மாநிலமான கோலாப்பூரின் அரசவை இசைக்கலைஞராக ஜாதவ் நியமிக்கப்பட்டார். மைசூர் மாநில மகாராஜா நான்காம் கிருட்டிணராச உடையார் அவர்களால் பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் நிகழ்ச்சிக்கு அழைக்கப்பட்டார். 1938 ஆம் ஆண்டில், உடையாரால்இவருக்கு "பெருயான கந்தர்வன்" என்ற பட்டமும் வழங்கப்பட்டது. இவர் சாங்லி மாநிலத்தின் அரச விழாக்களிலும் இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினார். தீனநாத் மங்கேசுகருடன் நட்பு கொண்டிருந்த இவர், பிரபல பாலிவுட் பாடகி லதா மங்கேஷ்கருக்கு அவரது குழந்தை பருவத்தில் சாங்லியில் கற்பித்தார்.  
ஆரம்பகால பேசும்பட சகாப்தத்தில் இவர் படங்களுக்கு இசை அமைத்தார். 1937 ஆம் ஆண்டு *கங்காவதாரன்* என்ற திரைப்படத்தின் இசையமைப்பாளராக இருந்தார். "இந்திய சினிமாவின் தந்தை" என்று அழைக்கப்படும் தாதாசாகெப் பால்கே இப்படத்தை எழுதி இயக்கியுள்ளார். பால்கே இயக்கிய முதல் ஒலிப் படம் மற்றும் கடைசி படம் இதுவாகும். 1938 ஆம் ஆண்டில், துருவனின் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்ட துருவ குமார் என்ற புராண திரைப்படத்திற்கும் இசையமைத்தார். இப்படத்தில் நடிகர்கள் குமார் பிரபாகர் மற்றும் ராஜ பரஞ்சாபே ஆகியோர் நடித்துள்ளனர்.  
ஏப்ரல் 4, 1952 அன்று, இவர் தில்லியில் நடந்த கந்தர்வ மகாவித்யாலயாவின் பொன்விழா கொண்டாட்டங்களில் இவரை இந்திய முதல் குடியரசுத்தலைவர் இராசேந்திர பிரசாத் கௌரவித்தார்.
# விசுவநாத் ஜாதவ்

## மரபு

இவருக்கு மூன்று மகன்கள் உள்ளனர். அவர்கள் பாரம்பரிய பாடகர்களாக இருக்கின்றனர். மேலும், இந்துஸ்தானி இசையை ஊக்குவிக்கும் பண்டிட் விஸ்வநாத்புவ ஜாதவ் நினைவு குழுவை நடத்தி வருகின்றனர். மே 2012 இல், குழு பல்வேறு கலைஞர்களின் சுமார் 500 குறியீடுகளின் தொகுப்பை சமர்ப்பித்தது. ஜாதவ்புவா தனது குருக்களான நிசார் உசேன் கான் மற்றும் அப்துல் கரீம் கான் ஆகியோரிடமிருந்து புனேவைச் சேர்ந்த புனே பாரத் கயன் சமாஜ் (பிபிஜிஎஸ்) குழுவிற்கு தனது கற்றலை கொண்டு சென்றார்.
# கண்டி பால்கன்சு

**கண்டி டசுக்கர்சு** (*Kandy Tuskers*) என்பது கண்டியைச் சேர்ந்த, 2020 இல் உருவாக்கப்பட்ட லங்கா பிரிமியர் லீக் இருபது20 துடுப்பாட்ட போட்டிகளில் விளையாடும் ஒரு துடுப்பாட்ட அணி ஆகும். இவ்வணிக்கு பாலிவுட் நடிகர்கள் சொகைல் கானும் அப்பாஸ் முனியும் உரிமையாளராவார்.  
கிறிஸ் கெயில் முக்கிய வெளிநாட்டு விளையாட்டு வீரராகவும் குசல் பெரேரா உள்ளூர் முக்கிய விளையாட்டு வீரராகவும் உள்ளனர்.
# கண்டி பால்கன்சு

## பருவங்கள்

**! ஆண்டு
! லீக் அட்டவணை
! இறுதி நிலை**  
| } |
| --- |
# கண்டி பால்கன்சு

## தரவுகள்

### பருவம் வாரியாக

| ஆண்டு | ஆட்டங்கள் | வெற்றிகள் | தோல்விகள் | முடிவில்லை | % வெற்றி | நிலை | சுருக்கம் |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | 8 | 2 | 6 | 0 | 25.00% | 5/5 | லீக் நிலை |
- இற்றை: 16 திசம்பர் 2020
- **Source** :ESPN cricinfo
# கண்டி பால்கன்சு

## தரவுகள்

### எதிரணிகள் வாரியாக

| எதிரணி | ஆட்டங்கள் | வெற்றி | தோல்வி | % வெற்றி |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| கொழும்பு கிங்சு | 2 | 0 | 2 | 0 | 0.00% |  |
| தம்புள்ளை வைக்கிங் | 2 | 2 | 0 | 0 | 0.00% |  |
| காலி கிளேடியேட்டர்சு | 2 | 1 | 1 | 0 | 50.00% |  |
| யாழ்ப்பாணம் இசுடாலியன்சு | 2 | 1 | 1 | 0 | 50.00% | } |
- *<small>இற்றை: 16 திசம்பர் 2020 </small>*
# தம்புள்ளை அவுரா

**தம்புள்ளை வைக்கிங்** (*Dambulla Viiking*) என்பது தம்புள்ளையைச் சேர்ந்த லங்கா பிரிமியர் லீக் இருபது20 துடுப்பாட்ட போட்டிகளில் விளையாடும் ஒரு துடுப்பாட்ட அணி ஆகும். பாலிவுட் நடிகர் சச்சின் யே. யோசி இவ்வணியின் உரிமையாளராவார்.  
தசுன் சானக்க விளையாட்டு வீரராக அறிவிக்கப்பட்டர். பிரெண்டன் டெய்லருக்குப் பதிலாக டேவிட் மில்லர் முக்கிய வெளிநாட்டு விளையாட்டு வீரராக அறிவிக்கப்பட்டார்.
# தம்புள்ளை அவுரா

## பருவங்கள்

**! ஆண்டு
! லீக் அட்டவணை
! இறுதி நிலை**  
| } |
| --- |
# தம்புள்ளை அவுரா

## தரவுகள்

### பருவம் வாரியாக

| ஆண்டு | ஆட்டங்கள் | வெற்றிகள் | தோல்விகள் | முடிவில்லை | % வெற்றி | நிலை | சுருக்கம் |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | 9 | 5 | 3 | 1 | 62.50% | 2/5 | அரையிறுதி |
- *<small>இற்றை: 16 திசம்பர் 2020</small>*
- **மூலம்** :ESPN cricinfo
# தம்புள்ளை அவுரா

## தரவுகள்

### எதிரணிகள் வாரியாக

| எதிரணி | ஆட்டங்கள் | வெற்றி | தோல்வி | % வெற்றி |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| கொழும்பு கிங்சு | 2 | 1 | 1 | 0 | 50.00% |  |
| காலி கிளேடியேட்டர்சு | 2 | 2 | 0 | 0 | 100.00% |  |
| யாழ்ப்பாணம் இசுடாலியன்சு | 3 | 0 | 2 | 1 | 0.00% |  |
| கண்டி டசுக்கர்சு | 2 | 2 | 0 | 0 | 100.00% | } |
- *<small>இற்றை: 16 திசம்பர் 2020</small>*
# கே. ஆர். கல்யாணராமன்

**மகரம்** என்ற புனைபெயரில் எழுதிய **கே. ஆர். கல்யாணராமன்** (சூலை 1, 1919 – ஏப்ரல் 4, 2001) தமிழக எழுத்தாளரும், தொகுப்பாசிரியரும் ஆவார்.
# கே. ஆர். கல்யாணராமன்

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு

கல்யாணராமன் 1944 ஆம் ஆண்டில் எழுத ஆரம்பித்தார். *க. ரா* என்ற புனைபெயரில் 1944 கல்கி இதழ்களில் மூன்று கட்டுரைகளை எழுதினார். பின்னர் அதே ஆண்டில் ஆனந்த விகடன் இதழில் *கே. ஆர். கே* என்ற பெயரில் 'சங்கீத அகராதி' என்ற கட்டுரையை எழுதினார். விகடன் ஆசிரியர் தேவன் இவருக்கு கல்யாணராமனின் பிறந்த இராசியான 'மகரம்' என்ற புனைபெயரை சூட்டி அப்பெயரிலேயே எழுத வேண்டினார். அப்பெயரிலேயே தொடர்ந்து பல நகைச்சுவைக் கட்டுரைகளை எழுதினார்.  
இவரது நகைச்சுவைக் கட்டுரைகள் 10 நூல்களாகவும், சிறுகதைகள் இரண்டு தொகுப்புகளாகவும் வெளிவந்துள்ளன. இவரது கட்டுரைகள் சந்திரோதயம், பாரிஜாதம், மணிக்கொடி போன்ற இதழ்களிலும் வெளிவந்துள்ளன. *எழுதுவது எப்படி* என்ற கட்டுரைகளைத் தொகுத்து புத்தகங்களாக பழனியப்பா பிரதர்சு நிறுவனம் வெளியிட்டது. இவரது படைப்புகள் வானொலியிலும் ஒலிபரப்பாகியுள்ளன.
# கே. ஆர். கல்யாணராமன்

## மறைவு

கேட்டவரம்பாளையத்தில் ஒரு பஜனை நிகழ்ச்சிக்காகச் செல்லும் வழியில், மதுராந்தகம் அருகே பயணம் செய்த பேருந்திலேயே 2001 ஏப்ரல் 4 அன்று தனது 81-வது அகவையில் காலமானார்.
# எம்3டிபி

**எம்3டிபி** (*m3db*) இவ்விணையத்தளம் ஆனது மலையாள திரைப்படங்களில் சேவை புரிந்துள்ள நடிகர்கள், பாடகர்கள் மற்றும் பிற தொழில்நுட்பக்கலைஞர்கள் பற்றிய தகவல்களை வழங்கும் தளமாக விளங்குகின்றது. மேலும் இவ்விணையத்தளத்தினை இலவசமாகப் பயனர் பகுதியை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வாய்ப்புகளும் உண்டு. உலகளவில் மலையாளம் திரைப்படங்களிற்காகப் பார்க்கப்படும் தளங்களில் இத்தளம் முக்கிய இடத்தில் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.  
2010 டிசம்பர் 20-ம் தேதி பாலக்காடு நகரத்தில் நடைபெற்ற விழாவில் இசையமைப்பாளர் ஜான்சன் மாஸ்டர் மற்றும் இயக்குநர் பி.டி. குஞ்சுமுகமது ஆகியோர் இணைந்து இச்சேவையை தொடங்கி வைத்தனர்.தொடக்கவிழா
# எம்3டிபி

## வெளியிணைப்புகள்

எம்3டிபி
# உலகளாவிய ஆசிரியர் பரிசு

**உலகளாவிய ஆசிரியர் பரிசு** (**Global Teacher Prize**) உலகின் சிறந்த ஆசிரியர்களில், தலைசிறந்த ஆசிர்யர் ஒருவரை தேர்ந்தெடுத்து, வர்க்கி அறக்கட்டளையால் ஆண்டுதோறும் 1 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் வழங்கப்படுகிறது. கல்வித்துறை அறிஞர்கள், தொழில்நுட்ப அறிஞர்கள், விமர்சகர்கள், நிறுவன இயக்குநர்கள், தலைமை ஆசிரியர்கள், இதழ் ஆசிரியர்கள் கொண்ட குழு ஆண்டுதோறும் உலகின் தலைசிறந்த ஆசிரியரைத் தேர்ந்தெடுக்கும்.  
2020-ஆம் ஆண்டிற்கான உலகாளவிய ஆசிரியர் பரிசை இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநிலத்த்தின், சோலாப்பூர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த இரஞ்சித்சிங் திசாலே என்ற பள்ளி ஆசிரியருக்கு வழங்கப்பட்டது.
# உலகளாவிய ஆசிரியர் பரிசு

## உலகாளவிய ஆசிரியர் பரிசு பெற்றவர்கள்

| ஆண்டு | நாடு | பெயர் | தொழில் | குறிப்பு |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | மைனே, ஐக்கிய அமெரிக்கா | நான்சி அத்வெல் | ஆங்கில ஆசிரியர் மற்றும் பயிற்சியாளர் |  |
| 2016 | ரம்லா, மேற்குக் கரை, | அனான் அல்-ஹரௌப் | பாலஸ்தீன ஆசிரியர் |  |
| 2017 | சல்லுயூத், கியூபெக், | மாக்கி மெக்டொன்னால் | பச்சையாக மீன் உண்ணும் ஆர்டிக் பிரதேச மக்களின் ஆசிரியர் |  |
| 2018 | பிரெண்ட், வடமேற்கு இலண்டன், | ஆண்டிரியா சபிராகௌ | கலைகள் மற்றும் நெசவு ஆசிரியர் |  |
| 2019 | நககுரு, | பீட்டர் தபிச்சி | அறிவியல் ஆசிரியர் |  |
| 2020 | சோலாப்பூர், மகாராட்டிரா, | இரஞ்சித்சிங் திசாலே | பள்ளிக்கூட ஆசிரியர் | } |
# ரஞ்சித்சிங் திசாலே

**ரஞ்சித்சிங் திசாலே** (**Ranjitsinh Disale**) (பிறப்பு:5 ஆகஸ்டு 1988), இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் சோலாப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு பள்ளிக்கூட ஆசிரியரும், 3 டிசம்பர் 2020 அன்று **வர்க்கி அறக்கட்டளை** வழங்கும் 1 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்புள்ள உலக ஆசிரியர் பரிசு வென்ற ஐந்தாவது நபர் ஆவார்.
இவர் தனக்கு வழங்கப்பட்ட 1 மில்லியன் டாலர் பரிசுத்தொகையில், 50% தொகையை, போட்டியில் தன்னுடன் பங்கேற்ற 9 போட்டியாளர்களுக்கு, தலா 55,000 டாலர் வீதம் பகிர்ந்து அளித்தார்.
# ரஞ்சித்சிங் திசாலே

## கல்வி & தொழில்

மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் சோலாப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பரிதேவாடி எனும் கிராமத்தில் பிறந்தவர் இரஞ்சித்சிங் திசாலே. பள்ளி இறுதித் தேர்வில் வென்ற இரஞ்சித்சிங் திசாலே ஆசிரியர் பயிற்சி படிப்பு முடித்தார். ஆசிரியர் பயிற்சி முடித்த இரஞ்சித்சிங் திசாலே உருவாக்கிய புதுமையான கற்பித்தல் படைப்புகளுக்கு நன்கு அறியப்பட்டவர். அவர் நிறுவிய கல்வி மற்றும் அறிவியல் ஆய்வகத்திலிருந்து, அறிவியல் பரிசோதனைகளை நிரூபிப்பது மற்றும் கியூ. ஆர். குறியீடுகளைக் கொண்டு முதன்மை வகை புத்தகங்களை படிப்பதற்கும், அவரது கிராமப்புற பள்ளி மாணவர்கள் ஆடியோ கவிதைகள், வீடியோ விரிவுரைகள், பணிகள் மற்றும் கதைகளின் இணைப்புகளைப் பெறவும் முடிந்தது.  
பள்ளிப்பாட நூல்களை கியூ. ஆர். குறியீடுகள் மூலம் கிராமப்புற பள்ளி மாணவர்கள் அலைபேசி மூலம் எளிதாக படிக்கும், இவரது கருத்தாக்கத்த்தை தேசிய கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சிக் குழு ஏற்றுகொண்டு பள்ளிப்பாட நூல்களை படிக்கும் முறையை நடைமுறைப்படுத்தினர். இவரது கிராமத்தில் சிறுமிகளின் திருமணங்களை ஒழிப்பதற்கும், சிறுமிகளின் கல்வியை ஊக்குவிப்பதற்கும் அவர் பிரச்சாரம் செய்தார்.
|}
# பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி

**பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி** (*P. Krishnamoorthy*, 8 செப்டம்பர் 1943 - 13 திசம்பர் 2020) என்பவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட கலை இயக்குநர், தயாரிப்பு வடிவமைப்பாளர், ஆடை வடிவமைப்பாளர் ஆவார். இவர் முதன்மையாக தென்னிந்தியத் திரைப்படத்துறையில் பணியாற்றினார். 2015 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, கன்னடம், தமிழ், தெலுங்கு, சமஸ்கிருதம், மலையாளம், ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளில் 55 க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் ஐந்து தேசிய திரைப்பட விருதுகளை வென்றவர் அவை சிறந்த கலை இயக்கத்திற்கான மூன்று விருதுகள், சிறந்த ஆடை வடிவமைப்பிற்கான இரண்டு விருதுகள் ஆகும். மேலும் இவர் ஐந்து கேரள மாநில திரைப்பட விருதுகள், நான்கு தமிழக அரசு திரைப்பட விருதுகள் போன்றவற்றைப் பெற்றவர். ஐந்து முறை தேசிய விருதுகளையும் வென்றவர். 13 திசம்பர் 2020 அன்று சென்னையில் மூப்பின் காரணமான நோய்களால் இறந்தார்.
# பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி

## வாழ்க்கை

தமிழ்நாட்டின் பூம்புகாரைச் சேர்ந்த பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி சென்னை அரசு நுண்கலைக் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார். ஒரு ஓவியராக தனது தொழிலைத் தொடங்கிய இவர் ஜி. வி. ஐயர் மூலம் திரைப்படத் துறையில் இறங்கினார். இவர் முதன்முதலில் *ஐயரை* 1968 இல் சந்தித்தார். ஐயர் அப்போது *ஹம்சா கீத்தே* என்ற கன்னடத் திரைப்படத்தை உருவாக்கவிருந்தார். கலை இயக்கத்தில் முன் அனுபவம் இல்லாவிட்டாலும் கிருஷ்ணமூர்த்தி உடனடியாக அப்படத்தில் பணியாற்ற ஒப்புக்கொண்டார். இந்த படம் 1975 இல் வெளியானது என்றாலும் இவர் கவனம் பெறாமலே இருந்தார். இருப்பினும், பி. வி. கராந்த் மற்றும் பன்சி கவுல் ஆகியோரின் நாடகங்களில் பணியாற்றுவதற்கான வாய்ப்பு இவருக்கு கிடைத்தது.  
அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில், கிருஷ்ணமூர்த்தி முக்கியமாக ஐயரின் படங்களான *ஆதி சங்கராச்சாரியா (1983), *மாதவச்சார்யா*(1986), *ராமானுஜாச்சார்யா* (1989) போன்ற படங்களில் தொடர்ந்து பணியாற்றினார். 1983 ஆம் ஆண்டில் ஸ்ரீதர் ராஜனின் *கண் சிவந்தால் மண் சிவக்கும்'' மூலம் தமிழகத் திரைப்படத்துறைக்குள் நுழைந்தாலும், இவர் தனது வாழ்க்கையில் ஒரு குறுகிய கட்டத்தில் தமிழ் படங்களில் பணியாற்றவில்லை. 1980 களின் பிற்பகுதியிலும் 1990 களின் முற்பகுதியிலும் மலையாள திரைத்துறையுடனான இவரது ஈடுபாடு இவருக்கு சிறந்த கலை இயக்குனருக்கான ஐந்து கேரள மாநில திரைப்பட விருதுகளைப் பெற்றுத்தந்தது .  
1991 ஆம் ஆண்டில், கிருஷ்ணமூர்த்தி பாரதிராஜாவின் *நாடோடித் தென்றல்* படத்தின் வழியாக தமிழ் திரைத்துறைக்கு மீண்டும் வந்தார். இதைத் தொடர்ந்து பாலு மகேந்திராவின் *வண்ண வண்ண பூக்கள்* (1992). இவரது பிற தமிழ்ப் படங்களான *இம்சை அரசன் 23 ஆம் புலிகேசி* (2006), *நான் கடவுள்* (2009), *ராமானுஜன்* (2014) போன்ற படங்கள் அடங்கும், இதில் இம்சை அரசன் படத்திற்காக இவர் மாநில விருதை பெற்றார்.  
2012 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, கிருஷ்ணமூர்த்தி தமிழகத்தின் மாமல்லபுரத்தில் வசித்து வந்தார்.
# பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி

## தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட திரைப்படவியல்

- *ஹம்சகீதே* (1975)
- *குதிரே முட்டே* (1975)
- *பிரேம கமா* (1976)
- *ரிஷ்யசிருங்கா* (1977)
- *நலிகாலன்னு மதுவாவாரு* (1978)
- *காடு குதிரே* (1979)
- *கண் சிவந்தால் மண் சிவக்கும்* (1983)
- *ஆதிசங்ராசாரியா* (1983)
- *கர்த்தவ்யா* (1985)
- *மத்துவாச்சார்யா* (1986)
- *இதிகாசா* (1986)
- *சுவாதி திருநாள்* (1987)
- *வைசாலி* (1988)
- *இராமாணுஜாச்சார்யா* (1989)
- *ஒரு வடக்கன் வீரகாத* (1989)
- *வால் போஸ்டர்* (1989)
- *ஹிருதயாஞ்சலி* (1990)
- *வச்சனம்* (1990)
- *நிலாப்பெண்ணே* (1990)
- *ஒளியம்புகள்*
- *பூரம்*
- *நாடோடித் தென்றல்* (1991)
- *பெருந்தச்சன்* (1991)
- *வண்ண வண்ண பூக்கள்* (1992)
- *ராஜசில்பி* (1989)
- *பிரேயிங் வித் அங்கீர்* (1992)
- *கசல்* (1993)
- *ஆத்மா* (1993)
- *பகவத் கீதா: சாங் ஆப் த லார்ட்* (1993)
- *பரினயம்* (1994)
- *பசும்பொன் (திரைப்படம்)* (1995)
- *மோகமுள் (திரைப்படம்)* (1995)
- *இந்திரா* (1995)
- *மகாராஜா* (1996)
- *தமிழ்ச் செல்வன் (திரைப்படம்)* (1996)
- *குலம்* (1996)
- *சங்கமம் (1999 திரைப்படம்)* (1999)
- *தாஜ்மகால்* (1999)
- *தெனாலி (தமிழ்த் திரைப்படம்)* (2000)
- *குட்டி* (2000)
- *வானவில்* (2000)
- *பவழக்கொடி* (2001)
- *பாண்டவர் பூமி (திரைப்படம்)* (2001)
- *அழகி* (2001)
- *பாரதி* (2001)
- *தென்றல்* (2002)
- *ஜூலி கணபதி* (2003)
- *அது* (2004)
- *பாசக்கிளிகள்* (2005)
- *இம்சை அரசன் 23ம் புலிகேசி (திரைப்படம்)* (2006)
- *தூவானம்* (2006)
- *நான் கடவுள் (திரைப்படம்)* (2009)
- *படித்துறை*
- *ஜகன்மோகினி* (2009)
- *ராமானுசன்* (2014)
# ஸ்ரீதர் ராஜன்

**ஸ்ரீதர் ராஜன்** (*Sreedhar Rajan*) என்பவர் ஒரு இந்திய பத்திரிகையாளர் மற்றும் திரைப்பட விமர்சகர் ஆவார். தமிழ்நாட்டின் சென்னையில் விளம்பர நிர்வாகியாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய இவர் திரைப்பட இயக்குநராகவும், திரைக்கதை எழுத்தாளராகவும் மாறினார். கீழ்வெண்மணிப் படுகொலைகள் (1968) குறித்த இந்திரா பார்த்தசாரதியின் புதினத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இவர் *கண் சிவந்தால் மண் சிவக்கும்* என்ற படத்தை இயக்கினார். இப்படம் 1983 ஆம் ஆண்டில் சிறந்த அறிமுக இயக்குநருக்கான இந்திரா காந்தி விருதை பெற்றுத்தந்தது. அதைத் தொடர்ந்து, இவர் *இரவுப் பூக்கள்* (1986) மற்றும் *பூக்கள் விடும் தூது* (1987) போன்ற படங்களில் பணியாற்றினார். இந்தியத் திரைப்படத் தணிக்கை குழு மற்றும் இந்திய தேசியத் திரைப்பட வளர்ச்சிக் கழகம் போன்றவற்றின் ஆலோசனைக் குழு உறுப்பினர் உள்ளிட்ட பல்வேறு பதவிகளிலும் இருந்துள்ளார். இவர் தமிழ் நடிகர் ஜெமினி கணேசனின் மகள் ஜெய ஸ்ரீதர் ராஜனை மணந்தார்.
# ஸ்ரீதர் ராஜன்

## தேர்ந்தெடுக்கபட்ட திரைப்படவியல்

- *கண் சிவந்தால் மண் சிவக்கும்* (1983)
- *இரவுப் பூக்கள்* (1986)
- *பூக்கள் விடும் தூது* (1987)
# தாசுகுசு மாகாணம்

**தகோகுஸ் பிராந்தியம்** (*Daşoguz Region*, முன்னர் **டாஹோவஸ்** ) என்பது துர்க்மெனிஸ்தானின் பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும். இது உஸ்பெகிஸ்தானின் எல்லையில் நாட்டின் வடக்கே உள்ளது. மாகாணத்தின் பரப்பளவு 73,430 சதுர கிலோமீட்டர், மொத்த மக்கள் தொகை 1,370,400 (2005 எஸ்டி. ). மாகாணத்தின் தலைநகர் தகோகுஸ் (Дашогуз) ஆகும்.  
இப்பிராந்தியமானது பெரும்பாலும் பாலைவனமாகும். மேலும் ஏரல் கடல் சுற்றுச்சூழல் பேரழிவின் விளைவாக கடுமையான சுற்றுச்சூழல் சீரழிவை சந்தித்து வருகிறது. அதிகரித்த மண் உப்புத்தன்மை காரணமாக ஆயிரக்கணக்கான சதுர கிலோமீட்டர் விவசாய நிலங்கள் பாழாக்கிவிட்டன.  
இப்பிராந்தியத்தில் யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய தளமான கொன்யா-ஊர்கெஞ்ச் உள்ளது.
# தாசுகுசு மாகாணம்

## மாவட்டங்கள்

2017 சனவரி முதல் நாள் நிலவரப்படி, தகோகுஸ் மாகாணம் (டகோகுஸ் வெலாசாட்டி) 9 மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது (எட்ராப், பன்மை எட்ராப்ளர்):  
1. அக்தேப்
1. போல்டும்சாஸ்
1. கெரோக்லி (முன்பு தஹ்தா)
1. குபடாக்
1. குர்பன்சோல்டன் எஜே
1. குர்னூர்ஜெனூர்
1. ருஹுபெலண்ட்
1. எஸ்.ஏ.நைசோவ்
1. சபர்மிரத் டர்க்மன்பாஸி  
2017 சனவரி முதல் நாள் நிலவரப்படி, மாகாணத்தில் 9 மாநகரங்கள் (города அல்லது *şäherler* ), ஒரு நகரம் (посёлок அல்லது *şäherçe* ), 134 நாட்டுப்புற அல்லது கிராம சபைகள் (сельские советы அல்லது *geňeşlikler* ), மற்றும் 612 கிராமங்கள் (села, ob அல்லது *obalar* ) உள்ளன.  
- மாநகரங்கள் பின்வருமாறு:
- அக்தேப்
- போல்டும்சாஸ்
- தஷோகஸ்
- கோரோக்லி
- குபடாக்
- குர்பன்சோல்டன் எஜே
- குர்னூர்ஜெனூர்
- எஸ்.ஏ.நைசோவ்
- சபர்மிரத் நியாசோவ்
# இலபாப்பு மாகாணம்

**லெபாப் பிராந்தியம்** (*Lebap Region*, பாரசீக *மொழியில்*; *لب آب Labe âb* ) என்பது துர்க்மெனிஸ்தானின் பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும். இது நாட்டின் வடகிழக்கில், ஆப்கானித்தான், உசுபெக்கிசுத்தான் எல்லையில் ஆமூ தாரியாவில் உள்ளது. இதன் தலைநகர் துருக்மெனாபாத் (முன்னர் Çärjew பெயரிடப்பட்டிருந்தது) ஆகும். இந்த மாகாணம் 93,730 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் 1,334,500 மக்கள் இங்கு வசிக்கின்றனர் (2005 ஆம் ஆண்டு கணக்கு. ).  
லெபாப் பாரசீக மொழி சொல்லான *லேப்-இ* (b (لب of) என்பதன் துர்க்மெனிய வடிவமாகும். இதன் பொருள் "ஆற்றங்கரை" என்பதாகும். இது ஆமூ தாரியா ஆற்றின் நடுப்பகுதியை குறிக்க நீண்ட காலமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
இது துபெமெனிஸ்தானின் மிக உயர்ந்த மலையான ஆரிபாபா சிகரத்தை (3137 மீட்டர்) உடைய ரெபெடெக் இயற்கை காப்பகம் மற்றும் கோடெண்டாக் இயற்கை காப்பகம் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது.  
இப்பிராந்தியமானது இப்பகுதி அமுதேரியா ஆற்றின் அருகே அமைந்துள்ளது. கிசில்கம் பாலைவனம் ஆற்றின் கிழக்குப் பக்கத்திலும் கராகம் பாலைவனம் ஆற்றின் மேற்குப் பக்கத்திலும் அமைந்துள்ளது. உலகின் மிக உயர்ந்த தரமான பருத்தி மற்றும் கோதுமையை உற்பத்தி செய்யக்கூடிய இப்பிராந்தியமானது இங்குள்ள ஏராளமான நீர்வளத்துக்கு நன்றிக் கடன்பட்டுள்ளது.  
இயற்கை எரிவாயு ( மலாய் எரிவாயு புலம் ) மற்றும் பிற கனிமச் சுரங்கங்கள் போன்ற இயற்கை வளங்கள் இப்பகுதியை செழிப்பாக்குகிறது. இந்த பிராந்தியத்தில் இருந்து சீன-துர்க்மெனிஸ்தான் எரிவாயு குழாய் இணைப்பு தொடங்கப்பட்டது. லெபாப் பிராந்தியங்கள் பாக்டியார்லிக் இயற்கை எரிவாயு புலமானது சீனாவுக்கான இயற்கை எரிவாயுவின் முக்கிய வழங்கலாக உள்ளது.
# இலபாப்பு மாகாணம்

## மாவட்டங்கள்

2017 நவம்பர் 27 நிலவரப்படி, லெபாப் மாகாணம் ( *லெபாப் வெலாசாட்டி* ) 10 மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது ( *etrap*, plural *etraplar* ):  
1. ஜார்ஜு (முன்பு செர்டராபத்)
1. தர்கனாதா (முன்னர் பிராட்டா)
1. டெனுவ் (முன்பு கல்கினியா)
1. டவ்லெட்லி
1. ஃபராப்
1. ஹலாஸ்
1. ஹோஜம்பாஸ்
1. கெர்கி (முன்பு அட்டமிராத்)
1. கோடெண்டாக்
1. சயைத்
1. சாகர்  
அந்த தேதியின்படி, நான்கு மாவட்டங்கள் (Beýik Tkrkmenbaşy, Garaşsyzlyk, Garabekwül, and Sakar) அகற்றப்பட்டு அவற்றின் பிரதேசங்கள் மற்ற மாவட்டங்களில் இணைக்கபட்டன.  
2017 சனவரி முதல் நாள் நிலவரப்படி, மாகாணத்தில் 15 மாநகரங்கள் (города அல்லது *şäherler* ), 23 நகரங்கள் (посёлки அல்லது *şäherçeler* ), 106 ஊரக அல்லது கிராம சபைகள் (сельские советы அல்லது *geňeşlikler* ), மற்றும் 430 கிராமங்கள் (села, ob அல்லது *obalar* ) உள்ளன.  
- மாநகரங்கள் அடங்கும்
- டானேவ் (முன்னர் கல்கினியா)
- தர்கனாதா (முன்னர் பிராட்டா)
- தோஸ்த்லுக்
- ஃபராப்
- கராபகேவல்
- காசோஜக்
- ஹலாஸ்
- ஹோஜம்பாஸ்
- கெர்கி (முன்னர் அட்டமிராத்)
- கோடெண்டாக்
- மாக்டன்லி (முன்னர் கௌர்தக்)
- சாகர்
- செயத்
- செடி
- துருக்மெனாபாத் (முன்னர் சார்ஜூ)
# மாரி மாகாணம்

**மேரி பிராந்தியம்** ( *Mary Region*) என்பது துர்க்மெனிஸ்தானின் பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும். இது ஆப்கானித்தான் நாட்டின் எல்லையை ஒட்டி நாட்டின் தென்கிழக்கில் அமைந்துள்ளது. இதன் தலைநகரம் மேரி நகரம் ஆகும். மாகாணத்தின் பரப்பளவு மற்றும் மக்கள் தொகை 1,480,400 (2005 கணக்கு. ) என உள்ளது. சராசரி மக்கள்தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோமீட்டருக்கு 15 நபர்கள் என்று உள்ளது. ஆனால் இது பாலைவனச்சோலைகளில் சதுர கிலோமீட்டருக்கு 150-200 வரை இருக்கும்.  
2000 ஆம் ஆண்டு கணிப்பின்படி, மேரி பிராந்தியமானது துர்க்மெனிஸ்தானின் மக்கள்தொகையில் 23%, மொத்த வேலைவாய்ப்பில் 19%, வேளாண் உற்பத்தியில் 26% (மதிப்பின்படி), நாட்டின் மொத்த தொழில்துறை உற்பத்தியில் 21% பங்கு வகிக்கிறது. பிராந்தியத்தின் தொழில்களில் இயற்கை எரிவாயு பிரித்தெடுத்தல் ( அயோலோட்டன் எரிவாயு வயல் ), மின்சார உற்பத்தி, ஜவுளி, கம்பள நெசவு, ரசாயன மற்றும் உணவுத் தொழில் ஆகியவை அடங்கும். 2001 ஆம் ஆண்டில் இது துர்க்மெனிஸ்தானின் மின் உற்பத்தியில் 74% இயற்கை எரிவாயு பிரித்தெடுத்தலில் 26% நிறைவு செய்கிறது.  
மேரி பிராந்திய வேளாண்மையானது மாகாணத்தின் மையப்பகுதி வழியாக கிழக்கிலிருந்து மேற்காக ஓடும் காரகும் கால்வாய் மூலமாகவும், ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து மாகாணத்திற்குள் நுழைந்து தெற்கிலிருந்து வடக்கே ஓடும் முர்காப் நதி போன்றவற்றின் வளத்தால் நடக்கிறது. மாகாணத்தின் வடக்கு பகுதி மத்திய ஆசிய தெற்கு பாலைவன சுற்றுச்சூழலுக்குள் இருக்கும்போது, மாகாணத்தின் தெற்கு பகுதி பிஸ்தா மற்றும் பாலைவன சேடுகளின் புல்வெளிகளால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது, இது உலக வனவிலங்கு நிதியத்தால் பாட்கிஸ்-கராபில் அரை பாலைவனம் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.  
யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய தளமாக அறிவிக்கபட்ட பண்டைய மெர்வ், மேரி மாகாணத்தின் முக்கிய தொல்லியல் தளமாகும். பண்டைய பட்டுப் பாதையில் பாதுகாக்கப்பட்ட சிறந்த பாலைவனச்சோலை நகரங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.  
மேரி பிராந்தியத்தின் தலை நகரான மேரி நகரமாகும். இது கரகம் கால்வாயுடன் முர்காப் ஆற்றின் சந்திப்பில் அமைந்துள்ளது. ஆப்கானிஸ்தானின் எல்லையில் உள்ள பேரமலி, சோலட்டன், மற்றும் செர்ஹெட்டாபாத் போன்றவை பிற முக்கிய நகரங்கள் ஆகும்.
# மாரி மாகாணம்

## மாவட்டங்கள்

2017 சனவரி முதல் நாள் நிலவரப்படி, மேரி மாகாணம் ( *மேரி வெலசாட்டி* ) 11 மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது ( Turkmen ):  
1. பேரமலி மாவட்டம்
1. கராகம் மாவட்டம்
1. மேரி மாவட்டம்
1. முர்காப் மாவட்டம்
1. ஒகுசன் மாவட்டம்
1. சாகரேஜ் மாவட்டம்
1. செர்ஹெதாபத் மாவட்டம் (முன்னர் குஸ்கா அல்லது குஸ்கா)
1. தக்தபஜார் மாவட்டம்
1. டர்க்மெங்கலா மாவட்டம்
1. வெகில்பஜார் மாவட்டம்
1. யோலோட்டன் மாவட்டம்  
2017 சனவரி முதல் நாள் நிலவரப்படி, மாகாணத்தில் 8 மநகரங்கள் (города அல்லது *şäherler* ), 14 நகரங்கள் (посёлки அல்லது *şäherçeler* ), 143 ஊரக அல்லது கிராம சபைகள் (сельские советы அல்லது *geňeşlikler* ), மற்றும் 329 கிராமங்கள் (села, населенные அல்லது *obalar* ) உள்ளன.  
- மாநகரங்கள் பின்வருமாறு:
- பேரமலி
- மேரி
- முர்காப்
- சாகரேஜ்
- லியாட்லிக்
- செர்ஹெதாபத் (முன்னர் குஸ்கா அல்லது குஸ்கா)
- டர்க்மெங்கலா
- யோலோட்டன்
# நகர மாண்டிசோரி பள்ளி, லக்னோ

**நகர மாண்டிசோரி பள்ளி** (**City Montessori School** (CMS) இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத் தலைநகரமான லக்னோ நகரத்தில் அரசு சார்பற்ற அமைப்பினர் நடத்தும் இருபாலர் பள்ளி ஆகும். இப்பள்ளியில் எல். கே. ஜி முதல் மேனிலைப் பள்ளிப் படிப்பு வரை ஆங்கில மொழி வாயிலாகக் கல்வி கற்பிக்கப்படுகிறது. லக்னோ நகரத்தில் இப்பள்ளி 18 வளாகங்களைக் கொண்டுள்ளது. இப்பள்ளியின் 18 வளாகங்களில் ஏறத்தாழ 64,565 மாணவ-மாணவிகள் பயில்கின்றனர். 2020-ஆம் ஆண்டில் ஒரே பள்ளியில் அதிக மாண-மாணவிகள் பயிலும் பள்ளி என கின்னஸ் உலக சாதனைகள் நூலில் இப்பள்ளி இடம் பெற்றுள்ளது..இப்பள்ளியானது இந்திய பள்ளி சான்றிதழ் தேர்வுகள் சபை (CISCE), மற்றும் கேம்பிரிட்ஜ் பன்னாட்டுக் கல்வி மதிப்பீட்டு நிறுவனத்துடன் (CAIE) இணைப்பு கொண்டுள்ளது.  
இப்பள்ளியை 1959-இல் நிறுவியவர்கள் ஜெகதீஷ் காந்தி மற்றும் பாரதி காந்தி ஆவார்.யுனெஸ்கொ அமைதி மற்றும் விருதை 2002-ஆம் ஆண்டில் இப்பள்ளி பெற்றுள்ளது.  
இந்திய பள்ளி சான்றிதழ் தேர்வுகள் சபையின் 2017-ஆம் ஆண்டின் பள்ளித் தேர்வு முடிவுகளின் படி, முதல் 15 இடங்களில் இப்பள்ளியின் 5 வளாகங்கள் இடம் பெற்றது.
# ஜோசெர் பிரமிடு

நித்திய வீடு எனும் கல்லறைக் கோயில், சக்காரா, மெம்பிஸ்]]
தலைச்சிற்பம், புருக்ளின் அருங்காட்சியகம், கிமு 2650-2600]]  
**ஜோசெர் பிரமிடு** அல்லது **படிக்கட்டுப் பிரமிடு** (**Pyramid of Djoser**) பண்டைய எகிப்தை ஆண்ட பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தை ஆண்ட மூன்றாம் வம்சத்தை நிறுவிய மன்னர் ஜோசெர் (கிமு 2686 - 2668 முடிய 19 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தவர்) எகிப்தின் சக்காரா நகரத்தில் படிக்கட்டு அமைப்பில் பிரமிடுவை கட்டினார். இப்பிரமிடுவில் மன்னர் ஜோசெரின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. 1924-25-களில் சக்காரா நகரத்தில் நடைபெற்ற அகழ்வாய்வுகளின் போது, மன்னர் ஜோசெர் கட்டிய படிக்கட்டு பிரமிடுவில் மன்னர் ஜோசெரின் வண்ணம் தீட்டிய சுண்ணாம்புக் கல் முழு உருவச் சிலையை கண்டுபிடித்தனர். மேலும் இப்பிரமிடுவில் மன்னர் ஜோசெரின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது.  
சுண்ணக்கல்லில் மெருகூட்டப்பட்ட ஜோசெர் பிரமிடு எனும் படிக்கட்டு பிரமிடு உயரமும், அடிப்பாகம் கொண்டது.  
14 சீரமைப்பிற்குப் பிறகு ஜோசெரின் பிரமிடு பொது மக்கள் பார்வைக்கு மார்ச் 2020-இல் மீண்டும் திறக்கப்பட்டது.
# ஜோசெர் பிரமிடு

## இதனையும் காண்க

- எகிப்தின் பிரமிடுகள் பட்டியல்
# உருபீடியம் சயனைடு

**உருபீடியம் சயனைடு** *(Rubidium cyanide)* RbCN என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். ஐதரசன் சயனைடினுடைய உருபீடியம் உப்பாக இச்சேர்மம் பார்க்கப்படுகிறது. வெண்மை நிறத்தில் காணப்படும் உருபீடியம் சயனைடு தண்ணீரில் நன்றாகக் கரைகிறது. இக்கரைசல் கசப்பான பாதாமை நினைவூட்டும் வாசனை கொண்டதாக உள்ளது. தோற்றத்தில் பார்ப்பதற்கு சற்றே சர்க்கரையை ஒத்திருப்பது போல தோன்றுகிறது. உரூபிடியம் சயனைடு பொட்டாசியம் சயனைடை ஒத்த வேதியியல் பண்புகளை வெளிப்படுத்துகிறது. அதைபோலவே நச்சுத்தன்மை கொண்டதாகவும் உள்ளது.
# உருபீடியம் சயனைடு

## தயாரிப்பு

ஆல்ககால் அல்லது ஈதரிலுள்ள உருபீடியம் ஐதராக்சைடுடன் ஐதரசன் சயனைடு வினைபுரிவதால் உருபீடியம் சயனைடு உருவாகிறது. :
:HCN + RbOH → RbCN + H<sub>2</sub>O.
# சிறார் நீதி (குழந்தைகளின் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2000

சிறார் நீதி (குழந்தைகளின் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2000 என்பது இந்தியாவில் சிறார் நீதிக்கான முதன்மை சட்ட கட்டமைப்பாகும். சிறார் குற்றத்தைத் தடுப்பதற்கும் சிகிச்சையளிப்பதற்கும் ஒரு சிறப்பு அணுகுமுறையை இந்த சட்டம் வழங்குகிறது. மற்றும் சிறார் நீதி அமைப்பின் நோக்கில் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு, சிகிச்சை மற்றும் மறுவாழ்வுக்கான கட்டமைப்பை வழங்குகிறது. 1989 ஆம் ஆண்டில் சிறுவர் உரிமைகள் தொடர்பான ஐ.நா. உடன்படிக்கைக்கு (யு.என்.சி.ஆர்.சி) இணங்க இந்த சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது, 1992 ஆம் ஆண்டில் இந்தியா யு.என்.சி.ஆர்.சியில் கையெழுத்திட்டு ஒப்புதல் அளித்த பின்னர் 1986 ஆம் ஆண்டின் முந்தைய சிறார் நீதிச் சட்டத்தை ரத்து செய்தது. இந்தச் சட்டம் 2006 மற்றும் 2010 ஆம் ஆண்டுகளில் மேலும் திருத்தப்பட்டுள்ளது. 2015 ஆம் ஆண்டில், பொது உணர்வுக்கு பதிலளிக்கும் வகையில், இந்தியாவில் உள்ள நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளும் சிறார் வயதை 16 ஆகக் குறைக்கும் மசோதாவை மேலும் திருத்தியதுடன், கொடூரமான குற்றங்களில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட சிறார்களுக்கு வயதுவந்தோர் போன்ற சிகிச்சையையும் முன்மொழிந்தது. கீழ் சபை, அதாவது மக்களவை 7 மே 2015 அன்று மற்றும் மேல் சபை, அதாவது மாநிலங்களவை 22 டிசம்பர் 2015 அன்று நிறைவேற்றியது. இந்த மசோதாவை ஜனாதிபதி பிரணாப் முகர்ஜி 31 டிசம்பர் 2015 அன்று ஒப்புதல் அளித்தார்.
# சிறார் நீதி (குழந்தைகளின் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2000

## சிறப்பு

இந்த சட்டம் மிகவும் முற்போக்கான சட்டமாகக் கருதப்படுகிறது. மற்றும் மாதிரி விதிகள் 2007 இந்த நலன்புரி சட்டத்தின் செயல் திறனை மேலும் சேர்த்துள்ளன. எவ்வாறாயினும், 2013 ஆம் ஆண்டில் கூட இந்த அமலாக்கம் மிகவும் தீவிரமான கவலையாக உள்ளது, மேலும் இந்தியாவின் சம்பூர்னா பெஹ்ருவா வெர்சஸ் யூனியன் மற்றும் இந்தியாவின் பச்சன் பச்சாவ் அந்தோலன் வெர்சஸ் யூனியன் ஆகியவற்றில் இந்த சட்டத்தை அமல்படுத்துவது குறித்து இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் தொடர்ந்து கவனித்து வருகிறது. உச்சநீதிமன்றத்தைத் தவிர, பம்பாய் மற்றும் அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றங்களும் நீதித்துறை நடவடிக்கைகளில் இந்தச் சட்டத்தை அமல்படுத்துவதை கண்காணித்து வருகின்றன. சிறார் நீதி நிர்வாக அமைப்பை மேம்படுத்துவதற்காக, இந்திய அரசு 2009-10 ஆம் ஆண்டில் ஒருங்கிணைந்த குழந்தைகள் பாதுகாப்புத் திட்டத்தை (ஐ.சி.பி.எஸ்) அறிமுகப்படுத்தியது, இதன் மூலம் நிதி ஒதுக்கீடு அதிகரிக்கப்பட்டு, தற்போதுள்ள பல்வேறு திட்டங்கள் ஒரே திட்டத்தின் கீழ் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.  
ஜம்மு-காஷ்மீர் மாநில தீபிகா துசோ வெர்சஸ் என்ற தனி மனுவும் ஜம்மு-காஷ்மீர் மாநிலத்தில் பொருந்தக்கூடிய சிறார் நீதிச் சட்டம் 1997 ஐ அமல்படுத்துவது குறித்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் பரிசீலிக்கப்பட உள்ளது.  
2006 ஆம் ஆண்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானத்தின் அடிப்படையில் மற்றும் 2009 ஆம் ஆண்டில் இந்திய தலைமை நீதிபதிகள் மாநாட்டில் மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டதன் மூலம், பல உயர் நீதிமன்றங்கள் உயர் நீதிமன்றங்களின் உட்கார்ந்த நீதிபதிகள் தலைமையில் "சிறார் நீதிக் குழுக்களை" அமைத்துள்ளன. இந்த குழுக்கள் தங்கள் அதிகார வரம்பில் சட்டத்தை செயல்படுத்துவதை மேற்பார்வையிடுகின்றன மற்றும் கண்காணிக்கின்றன.
# சிறார் நீதி (குழந்தைகளின் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2000

## இந்தியாவில் சிறார் நீதி சட்டத்தின் வரலாறு

அசல் சிறார் நீதி மசோதா 14 வயதிற்கு உட்பட்ட குழந்தைகளை மட்டுமே அவர்களின் குற்றங்களுக்கு சட்டபூர்வமாக பொறுப்பேற்றது, மேலும் இந்த சிறார்களை அதிகபட்சமாக மூன்று ஆண்டுகள் மறுவாழ்வு மையத்தில் தண்டித்தது, குற்றத்தின் அளவு எதுவாக இருந்தாலும். 2000 ஆம் ஆண்டின் சிறார் நீதிச் சட்டத்தின் மிக முக்கியமான தாக்கம் என்னவென்றால், இது ஒரு குழந்தையின் சட்ட வரையறைக்கான வயது அளவுகோலை 14 வயது முதல் 18 வயது மற்றும் அதற்குக் குறைவாக மாற்றியது. குழந்தை திருமணம் மற்றும் ஒழுக்கக்கேடான கடத்தல் ஆகியவற்றைச் சுற்றியுள்ள பல மதிப்புமிக்க திருத்தங்களும் இருந்தன.  
2000 ஆம் ஆண்டு சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்ட பின்னர், 2012 டிசம்பர் 7 ஆம் தேதி டெல்லி கற்பழிப்பு வழக்கின் பின்னர், ஒரு சிறியவர் குற்றவாளி என நிரூபிக்கப்பட்ட பின்னர், 7 மே 2015 அன்று மக்களவையில் மறுசீரமைக்கப்பட்ட சிறார் நீதி மசோதா நிறைவேற்றப்பட்டது. புதிய மசோதா 16-18 வயதுக்குட்பட்ட சிறார்களை கொடூரமான குற்றங்களைச் செய்தால் பெரியவர்களாக விசாரிக்க அனுமதிக்கும். குற்றம் ஒரு 'குழந்தை' அல்லது 'வயது வந்தவர்'[1][2] எனக் கண்டறியப்பட்டதா என்பதை அறிய சிறார் நீதி வாரியத்தால் இந்த குற்றம் ஆராயப்படும்.
# சிறார் நீதி (குழந்தைகளின் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2000

## புனர்வாழ்வு

சிறார் நீதிச் சட்டம், 2000 ஆல் கட்டளையிடப்பட்ட சிறுமியின் மறுவாழ்வு மற்றும் பிரதான நீரோட்டத்திற்காக, சிறார் குற்றவாளிகளை விடுவிப்பதற்கு முன்பு நிர்வாகக் குழுக்கள் அமைக்கப்படுகின்றன. அதன்படி அதற்கான 'பிந்தைய வெளியீட்டு திட்டம்' நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது[3][4].
# சிறார் நீதி (குழந்தைகளின் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2000

## விவாதங்கள் மற்றும் சர்ச்சை

இந்த மசோதாவை நிறைவேற்ற தேவையான விவாதம் பெரும் சர்ச்சையைத் தூண்டியது. சிறார்களின் புதிய யுகத்தை 18 க்கும் குறைவானதாக மாற்றுவதற்கான முடிவு பலரால் சுயநல முடிவாக அறிவிக்கப்பட்டது. சர்வதேச "சிறார்" வயது குறைப்பு 18 என்று ஐக்கிய நாடுகள் சபை கூறியிருந்தது, இந்தியாவின் பல குடிமக்கள் அந்த விதியைப் பின்பற்றுவது அதன் மோசமான முன்னுரிமைகளின் பிரதிபலிப்பாகும் என்று கருதினர் (ஐ.நா. தனது சொந்த குடிமக்களின் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்தல்). இந்தியாவில் ஏராளமான குற்றங்கள் 18 வயதிற்கு குறைவானவர்களால் செய்யப்படுகின்றன, மேலும் இது அனைவரையும் விடுவிக்கக்கூடும். இந்த விவாதத்தின் காரணமாக, மக்களவை மற்றும் மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் பலர் 18 வயதை வயது வரம்பாக தேர்வு செய்ய தயங்கினர், ஆனால் ஐ.நா. வழிகாட்டுதல்களுக்கு இணங்கினர். இந்தச் சட்டத்தின் 2015 திருத்தத்தைச் சுற்றியுள்ள விவாதங்களில் இந்த முடிவு மிகவும் முக்கியமானது, பின்னர் ஒரு குற்றத்தின் தீவிரத்தினால் இந்த விதிக்கான சாத்தியமான விதிவிலக்குகள் குறித்து விவாதிக்கப்பட்டது.  
பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டு அமைச்சகம் 2011 இல் விரும்பிய பல திருத்தங்களை கொண்டுவருவது குறித்து சிந்திக்கத் தொடங்கியது, மேலும் பல்வேறு பங்குதாரர்களுடன் கலந்தாலோசிக்கும் செயல்முறை தொடங்கப்பட்டது. இதுதொடர்பான ஒரு வரைவு மசோதா தயாரிக்கப்பட்டு, சட்டம் மற்றும் நீதி அமைச்சகத்தின் முன் ஆய்வுக்கு நிலுவையில் இருந்தது மற்றும் பொது உள்ளீடுகளுக்காக 2014 ஜூன் மாதம் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் அதிகாரப்பூர்வ இணையதளத்தில் வைக்கப்பட்டது. 2012 டிசம்பரில் டெல்லி கும்பல் கற்பழிப்பு வழக்கு இந்தச் சட்டத்தைப் பற்றிய பொதுமக்களின் பார்வையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. குற்றவாளிகளில் ஒருவர் சிறார் என்று கண்டறியப்பட்டு சீர்திருத்த இல்லத்தில் 3 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டார்[5]. இந்தச் சட்டம் மற்றும் அதன் பல விதிமுறைகள் அரசியலமைப்பிற்கு அப்பாற்பட்டவை என்று குற்றம் சாட்டப்பட்ட எட்டு ரிட் மனுக்கள் இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தால் 2013 ஜூலை இரண்டாவது வாரத்தில் விசாரிக்கப்பட்டு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டன, இந்தச் சட்டம் அரசியலமைப்புச் சட்டமாக இருந்தது. சிறுமிகளின் வயதை 18 முதல் 16 வயதுக்குக் குறைப்பதற்கான கோரிக்கைகளும் உச்சநீதிமன்றத்தால் நிராகரிக்கப்பட்டன, ஒரு இளம் வயதினரின் வயதைக் குறைக்கும் திட்டம் எதுவும் இல்லை என்று இந்திய அரசு கூறியது.  
பாகிஸ்தானை தளமாகக் கொண்ட பயங்கரவாத அமைப்பான லஷ்கர்-இ-தொய்பா தனது உறுப்பினர்களை தங்கள் வயதை 18 வயதுக்குக் குறைவானதாக அறிவிக்குமாறு ஜூலை 2014 இல் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் செய்தி வெளியிட்டுள்ளது. இது இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் (ஐபிசி) பதிலாக சிறார் நீதிச் சட்டத்தின் கீழ் விசாரிக்கப்படுவதை உறுதி செய்யும். சட்டத்தின் கீழ் அதிகபட்ச தண்டனை மூன்று ஆண்டுகள் ஆகும்[6].
# சிறார் நீதி (குழந்தைகளின் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2000

## குறிப்பிடத்தக்க வழக்குகள்

- இந்த சட்டத்தின் கீழ் சிறார் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மீது டெல்லி கும்பல் கற்பழிப்பு. இந்த வழக்கு ஜே.ஜே.ஏ 2015 க்கு வழிவகுக்கும் திருத்தங்களுக்கும் வழிவகுத்தது.
# இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி

இந்தியாவில் **தொலைக்காட்சித் துறை** (Television in India) என்பது மிகவும் மாறுபட்டது. மேலும் இந்தியாவின் பல உத்தியோகபூர்வ மொழிகளில் ஆயிரக்கணக்கான நிகழ்ச்சிகளை உருவாக்குகிறது. அனைத்து இந்திய குடும்பங்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் ஒரு தொலைக்காட்சியை வைத்திருக்கிறார்கள். 2016 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, நாட்டில் 857 தொலைக்காட்சி நிறுவனங்கள் இருந்தன. அவற்றில் 184 கட்டணத் தொலைக்காட்சிகளாகும்.
# இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி

## வரலாறு

1950 ஆம் ஆண்டு சனவரியில், இந்தியன் எக்சுபிரசு சென்னையின் தேனாம்பேட்டையில் ஒரு மின்பொறியியல் மாணவரான பி. சிவகுமார் என்பவரால் ஒரு தொலைக்காட்சி காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டதாக அறிவித்தது.
# இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி

## முதல் ஒளிபரப்பு

ஒரு கடிதம் ஸ்கேன் செய்யப்பட்டு அதன் படம் எதிர்மின் கதிர் குழாய்<nowiki/>திரையில் காட்டப்பட்டது. அந்த அறிக்கை "இது முழு தொலைக்காட்சி அல்ல, ஆனால் இது நிச்சயமாக கணினியின் மிக முக்கியமான இணைப்பாகும்" என்று கூறியதுடன், இந்த வகையான நிகழ்வு "இந்தியாவில் முதலாக" இருக்கலாம் என்றும் கூறியது.  
கொல்கத்தா, நியோகி குடும்பத்தின் வீட்டில் தொலைக்காட்சி முதன்முதலில் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது இந்தியாவில் தொழில்மயமாக்கலுக்கு ஒரு பெரிய மைல்கல்லாக இருந்தது. இந்தியாவில் நிலப்பரப்பு தொலைக்காட்சி செப்டம்பர் 15, 1959 அன்று தில்லியில் ஒரு சிறிய டிரான்ஸ்மிட்டர் மற்றும் ஒரு தற்காலிக அரங்கத்துடன் சோதனை ஒளிபரப்புடன் தொடங்கியது.  
அகில இந்திய வானொலியின் ஒரு பகுதியாக 1965 இல் தினசரி ஒலிபரப்பு தொடங்கியது. தொலைக்காட்சி சேவை பின்னர் 1972 இல் மும்பை மற்றும் அமிர்தசரஸ் வரை நீட்டிக்கப்பட்டது. 1975 வரை, ஏழு இந்திய நகரங்களில் மட்டுமே தொலைக்காட்சி சேவைகள் இருந்தன. செயற்கைக்கோள் அறிவுறுத்தல் தொலைக்காட்சி பரிசோதனை (SITE) என்பது தொலைக்காட்சியை வளர்ச்சிக்கு பயன்படுத்த இந்தியாவால் எடுக்கப்பட்ட ஒரு முக்கியமான படியாகும். இந்த நிகழ்ச்சிகள் முக்கியமாக தூர்தர்ஷன் தயாரித்தன. அது அப்போது அகில இந்திய வானொலியின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. ஒளிபரப்பு ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறை, காலை மற்றும் மாலை நேரங்களில் நடந்தது. விவசாயம், சுகாதாரம் மற்றும் குடும்பக் கட்டுப்பாடு தொடர்பான தகவல்களைத் தவிர இந்த திட்டங்களில் கையாளப்பட்ட மற்ற முக்கியமான தலைப்புகளாகும். நடனம், இசை, நாடகம், நாட்டுப்புற மற்றும் கிராமப்புற கலை வடிவங்களிலும் பொழுதுபோக்கு சேர்க்கப்பட்டது. தொலைக்காட்சி சேவைகள் 1976 இல் வானொலியில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டன. தேசிய ஒளிபரப்பு 1982 இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அதே ஆண்டில், வண்ணத் தொலைக்காட்சி இந்திய சந்தையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
# இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி

## 1980கள்

இந்திய சிறிய திரை நிரலாக்கங்கள் 1980 களின் முற்பகுதியில் தொடங்கியது. இந்த நேரத்தில், அரசாங்கத்திற்கு சொந்தமான தூர்தர்ஷன் என்ற ஒரு தேசிய தொலைக்காட்சி மட்டுமே இருந்தது. ஒரே பெயர்களில் இந்திய காவியங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் ஆகியவை தயாரிக்கப்பட்ட முதல் பெரிய தொலைக்காட்சித் தொடர்களாகும். இவைகள் பார்வையாளர் எண்ணிக்கையில் உலக சாதனையைப் பதிவு செய்தன. 1980 களின் பிற்பகுதியில், அதிகமான மக்கள் தொலைக்காட்சி பெட்டிகளை வைத்திருக்கத் தொடங்கினர்.
# இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி

## பிரசார் பாரதி

ஒரு தொலைக்காட்சி நிறுவனம் இருந்தபோதிலும், தொலைக்காட்சி நிரலாக்கமானது செறிவூட்டலை எட்டியது. எனவே அரசாங்கம் தேசிய ஒளிபரப்பு மற்றும் பகுதி பிராந்தியங்களைக் கொண்ட மற்றொரு நிறுவனத்தைத் திறந்தது. இது டிடி 2 என அழைக்கப்பட்டது. பின்னர் டிடி மெட்ரோ என மறுபெயரிடப்பட்டது. இரண்டும் தரைவழியே ஒளிபரப்பப்பட்டன. 1997 ஆம் ஆண்டில், பிரசார் பாரதி, என்ற ஒரு சட்டரீதியான தன்னாட்சி அமைப்பு நிறுவப்பட்டது. அகில இந்திய வானொலியுடன் தூர்தர்ஷனும் பிரசார் பாரதியின் கீழ் அரசு நிறுவனங்களாக மாற்றப்பட்டன. பிரசார பாரதி நிறுவனம் நாட்டின் பொது சேவை ஒளிபரப்பாளராக பணியாற்றுவதற்காக நிறுவப்பட்டது. இது அகில இந்திய வானொலி மற்றும் தூர்தாஷன் மூலம் அதன் நோக்கங்களை அடைகிறது. இது தூர்தர்ஷன் மற்றும் அகில இந்திய வானொலிக்கு அதிக சுயாட்சியை நோக்கிய ஒரு படியாகும். இருப்பினும், தூர்தர்ஷனை அரசாங்க கட்டுப்பாட்டில் இருந்து காப்பாற்றுவதில் பிரசார் பாரதி வெற்றிபெறவில்லை.
# இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி

## முக்கிய நிகழ்ச்சிகள்

1980 களில் *ஹம் லோக்* (1984-1985), *வாக்லே கி துனியா* (1988), *புனியாத்* (1986-1987) மற்றும் பரவலாக பிரபலமான புராண நாடகங்களைத் தவிர *யே ஜோ ஹை ஜிந்தகி* (1984) போன்ற நகைச்சுவை நிகழ்ச்சிகளுடன் இராமாயணம் (1987-1988) மற்றும் மகாபாரதம் (1989-1990) போன்றவையும், பின்னர் சந்திரகாந்தா என்ற தொடரும் (1994-1996) தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பப்பட்டது. இந்தித் திரைப்பட பாடல்கள் அடிப்படையிலான நிகழ்ச்சிகளான *சித்ராஹார்*, *ரங்கோலி*, *சூப்பர்ஹிட் முகாப்லா* மற்றும் *கரம்சந்த்*, *பியோம்கேஷ் பக்ஷி* போன்ற நாடகங்களும் ஒளிபரப்பப்பட்டன. குழந்தைகளை குறிவைத்த நிகழ்ச்சிகளில் *திவ்யான்ஷு கி கஹானியன்*, *விக்ரம் வேதாள்*, *மால்குடி டேஸ்*, *தெனாலி ராமா* ஆகியவையும் அடங்கும். 1982 பிப்ரவரி-மார்ச் மாதங்களில் இந்தியாவில் வண்ண தொலைக்காட்சியை அறிமுகப்படுத்திய பெருமை பெங்காலி திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் பிரபீர் ராய்க்கு இருந்தது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. இதற்கு முன்பு கொல்கத்தாவின் ஈடன் கார்டனில் நடைபெற்ற ஒரு கால்பந்து போட்டியான நேரு கோப்பையின் போது நேரடி ஒளிபரப்பு நடைபெற்றது. அதே ஆண்டு நவம்பரில் நடந்த தில்லி ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் தூர்தர்ஷன் இதைத் தொடங்கியது.
# இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி

## தனியார் நிறுவனக்களின் வருகை

1991இல் பிரதமர் நரசிம்ம ராவின் கீழ் மத்திய அரசு தொடர்ச்சியான பொருளாதார மற்றும் சமூக சீர்திருத்தங்களைத் தொடங்கியது. புதிய கொள்கைகளின் கீழ் தனியார் மற்றும் வெளிநாட்டு ஒளிபரப்பாளர்களை இந்தியாவில் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட அரசாங்கம் அனுமதித்தது. இந்த செயல்முறை அனைத்து அடுத்தடுத்த கூட்டாட்சி நிர்வாகங்களாலும் தொடர்ந்து பின்பற்றப்படுகிறது.  
சி.என்.என், ஸ்டார் டிவி போன்ற வெளிநாட்டு நிறுவனங்களும் ஜீ தொலைக்காட்சி, ஈ தொலைக்காட்சி, சன் தொலைக்காட்சி மற்றும் ஏசியானெட் போன்ற தனியார் உள்நாட்டு தொலைக்காட்சி நிறுவனக்களும் செயற்கைக்கோள் ஒளிபரப்பைத் தொடங்கின. 1962 ஆம் ஆண்டில் ஒரு தொலைக்காட்சியில் தொடங்கி, 1995 வாக்கில், இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி 70 மில்லியனுக்கும் அதிகமான வீடுகளை உள்ளடக்கியது. 100 க்கும் மேற்பட்ட சேனல்கள் மூலம் 400 மில்லியனுக்கும் அதிகமான நபர்களைப் பார்க்க வைக்கிறது.
# இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி

## தொலைத்தொடர்பு ஊடகம்

இந்தியாவில் குறைந்தது ஐந்து அடிப்படை வகை தொலைக்காட்சிகள் உள்ளன: ஒளிபரப்பு அல்லது "வான் வழி" தொலைக்காட்சி, மறைகுறியாக்கப்பட்ட செயற்கைக்கோள் அல்லது "இலவசம்", வீட்டிற்கு நேரடியாக வரும் செய்மதித் தொலைக்காட்சி (டி.டி.எச்), கேபிள் தொலைக்காட்சி, இணைய நெறிமுறைத் தொலைக்காட்சி (ஐ.பி.டி.வி மற்றும்) மேலதிக ஊடக சேவைகள் (ஓ.டி.டி.) ஆகியவவை அடங்கும்
# பிசுமாசின்

**பிசுமாசின்** *(Bismacine)* என்பது இலைம் நோய் எனப்படும் பன்முககோச நோய்க்கான மாற்று சிகிச்சைக்காக அமெரிக்க உயிரியல் நிறுவனம் தயாரித்த ஒரு மருந்தாகும். இம்மருந்தில் பிசுமத் பெருமளவில் கலந்துள்ளது. இலைம் நோய் சிகிச்சைக்காக பிசுமாசினை சிரைக்குள் செலுத்தி பயன்படுத்தப்பட்டபோது இரண்டு உயிரிழப்புகள் பதிவாகியுள்ளன. 2006 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க உணவு மற்றும் மருந்து நிர்வாக அமைப்பு நுகர்வோரை பிசுமாசினை பயன்படுத்த வேண்டாம் என்று எச்சரித்தது. பிசுமாசின் பயனற்றது என்றும் மற்றும் ஆபத்தானது என்றும் அவ்வமைப்பு மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளது.
# இந்தர் பிர் சிங் பாசி

**இந்தர் பிர் சிங் பாசி** *(Inder Bir Singh Passi)* இயற்கணிதத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்ற ஓர் இந்திய கணிதவியலாளர் ஆவார்.  
1983 ஆம் ஆண்டு கணித அறிவியலுக்காக வழங்கப்படும் இந்தியாவின் மிக உயர்ந்த அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்திற்கான விருதான சாந்தி சுவரூப் பட்நாகர் விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. நுண் இயற்கணிதத்தின் ஒரு பிரிவான குலக் கோட்பாடு பிரிவில் பாசி இந்தியாவில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க கணிதவியலாளர் ஆக இருந்தார். குலக் கோட்பாட்டின் சில அம்சங்களுக்கு குறிப்பாக குல வளையங்களை ஆய்வு செய்வதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளார். பரிமாண துணைக்குழுக்கள், குழு வளையங்களில் பெரிதாக்க சக்திகள் மற்றும் தொடர்புடைய பிரச்சினைகள் குறித்த இவரது முடிவுகள் பரந்த அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளன. பரிமாண துணைக்குழுக்கள், குழு வளையங்களில் பெரிதாக்க சக்திகள் மற்றும் தொடர்புடைய பிரச்சினைகள் குறித்த இவரது முடிவுகள் பரந்த அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளன. இவரது 1979 ஆம் ஆண்டு தனிவரைவு பொருளின் நிலை என்பது ஒரு அடிப்படை குறிப்பு மூலம் என்று தொகுத்துக் கூறுகிறது.
# சாய்காவொன் சட்டமன்றத் தொகுதி

**சாய்காவொன் சட்டமன்றத் தொகுதி** (Chaygaon Vidhan Sabha constituency) அசாம் மாநிலத்திலுள்ள 126 சட்டமன்ற தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இது குவகாத்தி மக்களவைத் தொகுதியில் அடங்குகிறது.
# சாய்காவொன் சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்

| தேர்தல் | வெற்றி பெற்றவர் | கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 1967 | ஹெச். கோசுவாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1972 | சத்யவதி கோசுவாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1978 | ஏ. என். அக்ரம் உசேன் | இந்திரா காங்கிரசு |
| 1983 | ஹரீந்திர நாத் தாலுக்தார் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1985 | கமல கந்த கலிதா | சுயேச்சை |
| 1991 | கமல கந்த கலிதா | அசாம் கண பரிசத் |
| 1996 | கமல கந்த கலிதா | அசாம் கண பரிசத் |
| 2001 | ராணா கோசுவாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2006 | கமல கந்த கலிதா | அசாம் கண பரிசத் |
| 2011 | ரெகிபுத்தீன் அகமது | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2016 | ரெகிபுத்தீன் அகமது | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2021 | ரெகிபுத்தீன் அகமது | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
# பலாஸ்பாரி சட்டமன்றத் தொகுதி

**பலாஸ்பாரி சட்டமன்றத் தொகுதி** (Palasbari Vidhan Sabha constituency) அசாம் மாநிலத்திலுள்ள 126 சட்டமன்ற தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இது குவகாத்தி மக்களவைத் தொகுதியில் அடங்குகிறது.
# பலாஸ்பாரி சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்

| தேர்தல் | வெற்றி பெற்றவர் | கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 1951 | ஹொரெவர் கோசுவாமி | சமூகவுடமைக் கட்சி |
| 1957 | ராதிகா ராம் தாஸ் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1962 | ராதிகா ராம் தாஸ் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1967 | ஏ. கே. கோசுவாமி | சுயேச்சை |
| 1972 | ஹரீந்திர நாத் தாலுக்தார் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1978 | ஹரீந்திர கோசுவாமி | ஜனதா கட்சி |
| 1983 | மோகன் பசுமத்தாரி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1985 | ஜதின் மாலி | சுயேச்சை |
| 1991 | ஜதின் மாலி | அசாம் கண பரிசத் |
| 1996 | ஜதின் மாலி | அசாம் கண பரிசத் |
| 2001 | பிரணாப் கலிதா | சுயேச்சை |
| 2006 | பிரணாப் கலிதா | சுயேச்சை |
| 2011 | ஜதின் மாலி | சுயேச்சை |
| 2016 | பிரணாப் கலிதா | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
| 2021 | ஹேமாங்க தாக்கூரியா | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
# ஜாலுக்பாரி சட்டமன்றத் தொகுதி

**ஜாலுக்பாரி சட்டமன்றத் தொகுதி** (Jalukbari Vidhan Sabha constituency) அசாம் மாநிலத்திலுள்ள 126 சட்டமன்ற தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இது குவகாத்தி மக்களவைத் தொகுதியில் அடங்குகிறது.
# ஜாலுக்பாரி சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்

| தேர்தல் | வெற்றி பெற்றவர் | கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 1967 | எஸ். மேதி | சுயேச்சை |
| 1972 | ரேபதி தாஸ் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1978 | லக்கியதார் சௌத்ரி | ஜனதா கட்சி |
| 1983 | ஷா ஜலால் அலி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1985 | பிரிகு குமார் புக்கான் | சுயேச்சை |
| 1991 | பிரிகு குமார் புக்கான் | நதூன் அசாம் கண பரிசத் |
| 1996 | பிரிகு குமார் புக்கான் | அசாம் கண பரிசத் |
| 2001 | ஹிமாந்தா பிஸ்வா சர்மா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2006 | ஹிமாந்தா பிஸ்வா சர்மா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2011 | ஹிமாந்தா பிஸ்வா சர்மா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2016 | ஹிமாந்தா பிஸ்வா சர்மா | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
| 2021 | ஹிமாந்தா பிஸ்வா சர்மா | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
# திஸ்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதி

**திஸ்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதி** (Dispur Vidhan Sabha constituency) அசாம் மாநிலத்திலுள்ள 126 சட்டமன்ற தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இது குவகாத்தி மக்களவைத் தொகுதியில் அடங்குகிறது.
# திஸ்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்

| தேர்தல் | வெற்றி பெற்றவர் | கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 1978 | தாரிணி மோகன் பருவா | ஜனதா கட்சி |
| 1983 | தாரிணி மோகன் பருவா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1985 | அதுல் போரா | சுயேச்சை |
| 1991 | அதுல் போரா | அசாம் கண பரிசத் |
| 1996 | அதுல் போரா | அசாம் கண பரிசத் |
| 2001 | ராபின் பர்தலை | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2006 | அகோன் போரா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2011 | அகோன் போரா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2016 | அதுல் போரா | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
| 2021 | அதுல் போரா | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
# குவகாத்தி கிழக்கு சட்டமன்றத் தொகுதி

**குவகாத்தி கிழக்கு சட்டமன்றத் தொகுதி** (Gauhati East Vidhan Sabha constituency) அசாம் மாநிலத்திலுள்ள 126 சட்டமன்ற தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். இது குவகாத்தி மக்களவைத் தொகுதியில் அடங்குகிறது.
# குவகாத்தி கிழக்கு சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்

| தேர்தல் | வெற்றி பெற்றவர் | கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 1967 | எம். எம். சௌத்ரி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1972 | அதுல் சந்திரசாய்க்கியா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1978 | அஜாய் குமார் தத்தா | ஜனதா கட்சி |
| 1983 | முனின் சர்மா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1985 | பிராஜ் குமார் சர்மா | சுயேச்சை |
| 1991 | சித்த ரஞ்சன் படோவரி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1996 | பிராஜ் குமார் சர்மா | அசாம் கண பரிசத் |
| 2001 | பங்கஜ் போரா | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2006 | கேப்டன் ராபின் பர்தலை | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2011 | கேப்டன் ராபின் பர்தலை | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 2016 | சித்தார்த்தா பட்டாச்சார்யா | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
| 2021 | சித்தார்த்தா பட்டாச்சார்யா | பாரதிய ஜனதா கட்சி |
# நெபெரிர்கரே பிரமிடு

பிரமிடு]]  
பிரமிடின் உட்புறக் காட்சியின் வரைபடம்]]  
பிரமிடுவை கட்டியது தொடர்பாக அன்றாடம் பாபிரஸ் காகிதங்களில் எழுதிய குறிப்புகள், அபுசிர் நகரம்]]  
**நெபெரிர்கரே பிரமிடு** (**Pyramid of Neferirkare**) பண்டைய எகிப்தின் பழைய இராச்சியத்தை ஆண்ட ஐந்தாம் வம்ச மன்னர் நெபெரிர்கரே ககை (கிமு 2477–2467) என்பவர் ஆட்சிக் காலத்தில் கிமு 25-ஆம் நூற்றாண்டில், சக்காரா நகரத்திற்கும் கிசா பிரமிடுத் தொகுதிகளுக்கும் இடையே அபுசிர் நகரத்தில் படிக்கட்டுப் பிரமிடு கட்டினார். மன்னர் **நெஃபெரிர்கரே ககை** இறந்த பின் அவரது உடல் மம்மியாகப் படுத்தப்பட்டு, இப்பிரமிடில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.  
இந்த பிரமிடு கட்டும் போது, அன்றாடம் நடைபெற்ற கட்டுமான குறிப்புகள் குறித்து பாபிரஸ் காகிதங்களில் எழுதப்பட்ட குறிப்புகள், அபுசிர் நகரத்தின் அகழாய்வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இப்பிரமிடின் அருகே மன்னர் நெபரிர்கரேவின் கல்லறைக் கோயில் உள்ளது.
# நெபெரிர்கரே பிரமிடு

## இதனையும் காண்க

- எகிப்தின் பிரமிடுகள் பட்டியல்
- நெபெரிர்கரே ககை
# படே பதே அலி கான்

உஸ்தாத் **படே பதே அலி கான்** (Bade Fateh Ali Khan) (1935 - 4 சனவரி 2017) இவர் பாக்கித்தானில் கியால் பாடகர்களில் முதன்மையானவர். மேலும் பாட்டியாலா கரானாவின் (பாடும் பாணி) ஒரு முன்னணி நிபுணர். 1974 ஆம் ஆண்டில் (1932-1974) அமானத் அலிகானின் திடீர் மற்றும் எதிர்பாராத மரணம் வரை பாக்கித்தானிலும் இந்தியாவிலும் மகத்தான கௌரவத்தையும் வெற்றிகளையும் பெற்று பாடும் இரட்டையர்களான அமானத் அலி கான் மற்றும் பதே அலி கான் ஆகியோரில் இளையவராவர்.
# படே பதே அலி கான்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

பதே அலி 1935 இல் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாபில் உள்ள ஹோஷியார்பூர் மாவட்டம் சாம்சௌராசி என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். இவரது அண்ணன் அமானத் அலியுடன், காலனித்துவ பிரிட்டிசு இந்தியாவில் சுதேச மாநிலமான பாட்டியாலாவின் ஆதரவில் ஒரு புகழ்பெற்ற பாடகரான இவர்களின் தந்தை அக்தர் உசேன் கான் என்பவரிடம் பயிற்சி பெற்றார். இவர்களின் தாத்தா அலி பக்ச் ஜர்னைலும் இதே அவையில் பணியாற்றினார். பாட்டியாலா கரானா 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இவரது தாத்தா *மியான் கல்லுவால்* நிறுவப்பட்டது. இவர் கடைசி முகலாய பேரரசர் பகதூர் ஷா சபாரின் அரசவை இசைக்கலைஞர்களின் தில்லி கரானாவின் மிர் குதுப் பக்ச் தான்ரசு கானிடமிருந்து பாரம்பரிய இசைப் பயிற்சி பெற்றார்.
# படே பதே அலி கான்

## தொழில்

இவர்கள் இருவரும் 1945 ஆம் ஆண்டில் லாகூரில் ஒரு புகழ்பெற்ற அறிமுகத்தை மேற்கொண்டிருந்தனர். பண்டிட் ஜீவன்லால் மட்டூ என்பவரால் ஆதரிக்கப்பட்டனர். 27 வயதான அமானத் அலியும், 14 வயதான பதே அலியும் 1949 ஆம் ஆண்டில் கொல்கத்தாவில் நடந்த அனைத்து வங்காள இசை மாநாட்டில் தங்களது இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினர்.  
அமனாத் அலி - பதே அலி பிரிக்கப்படாத பிரித்தானிய இந்தியாவில் பதின்பருவத்தில் இருந்தபோது பிரபலங்கள் ஆனார்கள். மேலும் இவர்களின் மிக உயர்ந்த அங்கீகாரத்தைப் பெற்றனர். பாக்கித்ஸ்தான் குடியரசுத் தலைவர்இவர்களுக்கு 1969 ஆம் ஆண்டில் செயல்திறன் பதக்கத்தை வழங்கினார். "படே" (மூத்தவர்) என்ற முன்னொட்டு பதே அலியின் பெயருடன் இணைக்கப்பட்டது. இதே போன்ற பெயர்களைக் கொண்ட இளைய பாக்ததானிய இசைக்கலைஞர்கள், முற்றிலும் மாறுபட்ட இசை வகைகளுடன் அலைகளை உருவாக்கத் தொடங்கினர்.
# படே பதே அலி கான்

## தொழில்

### பாக்கித்தான் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு

1947 இல் இந்தியா பிரிக்கப்பட்டபோது வளர்ந்து வரும் இவர்களின் வாழ்க்கை வியத்தகு முறையில் மாறியது. மேலும் குடும்பம் பாக்கித்தானுக்கு குடிபெயர விரும்பியது. தங்கள் புதிய வீட்டில் வறுமையை முறியடித்து, இருவரும் பதின்ம வயதிலேயே, துணைக் கண்டத்தின் முன்னணி பாடகர்களிடையே தங்களது சரியான இடத்தைப் பெறுவதற்காக திரும்பிச் சென்றனர். 1974 ஆம் ஆண்டில் பதே அலி ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆழ்ந்த மன அழுத்தத்திற்கு ஆளானதாகக் கூறப்படுகிறது. அதைத் தொடர்ந்து இவர் பாக்கித்தானின் வானொலியில் மேற்பார்வையாளராக சேர்ந்தார்.
# படே பதே அலி கான்

## மரணம்

படே பதே அலி கான் 2016 தனது 82 வயதில் 4 சனவரி 2017 அன்று இறந்தார்.
# தான்ரசு கான்

## ஆரம்பகால வாழ்க்கையும், தொழிலும்

"மீர் குதுப் பக்ச் அல்லது 'தான்ரசு கான்' 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஒரு கியால் பாடகர் ஆவார்." "தில்லி வட இந்திய இசை பாரம்பரியத்தின் தலைநகரமாகவும், கலாச்சார மையமாகவும் இருந்ததால், பல குடும்பங்கள் முதலில் தில்லியில் இருந்து வந்தன." " இவர் தனது விரைவான, பிரகாசமான இசையால் பிரபலமானவர். எனவே 'தான்ரசு' (அழகான குரலினைக் கொண்டவர்) என்ற தலைப்பை இவருக்கு கடைசி முகலாயப் பேரரசரான பகதூர் சா சாபர் வழங்கினார்."
# தான்ரசு கான்

## ஐதராபாத்தில் வாழ்க்கை

எப்போதாவது இவர் கவ்வாலிப்பாடல்களையும் பாடினார். எனவே அவர் 13 ஆம் நூற்றாண்டின் புகழ்பெற்ற இசைக்கலைஞர் அமீர் குஸ்ரோவால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட 'கவ்வாலி பச்சோன் கா தில்லி கரானா'வின் உறுப்பினராகவும் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்துஸ்தானி இசையின் பல கியால்கள் மற்றும் தாரனங்கள் இவரால் பாடப்பட்டன. இவர் தில் அரசவையில் இணைக்கப்பட்டார். ஆனால் 1857 கலகத்திற்குப் பிறகு, இவர் தில்லியை விட்டு வெளியேறி குவாலியர் சென்றார். ஆனால் தான் அங்கு பெரிதும் பாராட்டப்படவில்லை என்று உணர்ந்தார். எனவே ஐதராபாத்தின் நிசாமின் அரசவைக்குச் சென்று அங்கு பணிபுரிந்து கடைசியில் 1885 இல் அங்கேயே இறந்தார்.
# அமானத் அலி கான்

**உஸ்தாத் அமானத் அலிகான்** (Amanat Ali Khan) (1922 &ndash; 17 செப்டம்பர் 1974) பாட்டியாலா கரானாவைச் (பாடும் பாணி) சேர்ந்த பாக்கித்தானின் பாரம்பரிய இசைக் கலைஞரும் கசல் பாடகருமாவார். 1969 ஆம் ஆண்டில் பாக்கித்தான் குடியரசுத் தலைவர் இவருக்கும் இவரது சகோதரர் படே பதே அலி கானுக்கும் ' செயல் திறன் ' விருதை பெற்றனர். இவர் மெஹ்தி ஹசன் மற்றும் அகமது ருஷ்டி போன்ற சிறந்த பாடும் கலைஞர்களுடன் நிற்கிறார். மேலும் இவரது நூற்றுக்கணக்கான பாரம்பரிய மற்றும் அரை பாரம்பரிய பாடல்களை பொதுமக்கள் நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள்.
# அமானத் அலி கான்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

அலி கான் பாக்கித்தானின் பஞ்சாப்<nowiki/>சா மாகாணத்தில் ஹோசியார்பூர் மாவட்டத்தில் சாம்சௌராசி என்ற ஒரு கிராமத்தில் 1922-ல் பிறந்தார். இவர் இந்துஸ்தானி இசை 'பாட்டியாலா கரானா' நிறுவனராகவும் இருந்த அலி பக்ச் ஜர்னைல் என்பவரின் பேரனாவார்.  
இவரது சகோதரர் படே பதே அலி கானுடன், காலனித்துவ பிரிட்டிசு இந்தியாவில் சுதேச மாநிலமான பாட்டியாலாவின் ஆதரவில் ஒரு புகழ்பெற்ற பாடகரான இவர்களின் தந்தை அக்தர் உசேன் கான் என்பவரிடம் பயிற்சி பெற்றார். இவர்களின் தாத்தா அலி பக்ச் ஜர்னைலும் இதே அவையில் பணியாற்றினார். பாட்டியாலா கரானா 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இவரது தாத்தா *மியான் கல்லுவால்* நிறுவப்பட்டது. இவர் கடைசி முகலாய பேரரசர் பகதூர் ஷா சபாரின் அரசவை இசைக்கலைஞர்களின் தில்லி கரானாவின் மீர் குதுப் பக்ச் தான்ரசு கானிடமிருந்து பாரம்பரிய இசைப் பயிற்சி பெற்றார்.
# அமானத் அலி கான்

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை

உஸ்தாத் அமானத் அலி இலாகூரில் செப்டம்பர் 17, 1974 அன்று துளையிடப்பட்ட பிற்சேர்க்கையால் இறந்தார். அவரது மகன் உஸ்தாத் ஆசாத் அமானத் அலிகான், பாக்கித்தான் தொலைக்காட்சியில் ஒரு இசைக் கலைஞராக நீண்ட இசை வாழ்க்கைக்குப் பிறகு, ஏப்ரல் 8, 2007 அன்று லண்டனில் மாரடைப்பால் இறந்தார். தந்தை மற்றும் மகன் இருவரும் லாகூருக்கு அருகிலுள்ள மோமின்புரா கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளனர்.
# அப்துல் கரீம் கான்

**உஸ்தாத் அப்துல் கரீம் கான்** (**Abdul Karim Khan**) (11 நவம்பர் 1872 - 27 அக்டோபர் 1937) இவர் ஓர் இந்தியப் பாரம்பரிய இசைப் பாடகரும், தனது உறவினரான அப்துல் வாகித் கானுடன் கிரானா கரானாவின் (பாடும் பாணி) நிறுவனருமாவார்.