# மைசூர் அரசின் பொருளாதாரம்

## பிரிட்டிசார் ஆட்சி

வரி செலுத்தும் முறை ஆங்கிலேயரின் கீழ் ரொக்கமாக மாற்றப்பட்டது. இராணுவம், காவல் மற்றும் பிற குடிமை மற்றும் பொது நிறுவனங்களின் பராமரிப்புக்காக அவை பயன்படுத்தப்பட்டன. வரியின் ஒரு பகுதி இங்கிலாந்துக்கு மாற்றப்பட்டு "இந்திய அஞ்சலி" என்று அழைக்கப்பட்டது. தங்களது பாரம்பரிய வருவாய் முறை இழப்பு மற்றும் அவர்கள் சந்தித்த பிரச்சினைகள் குறித்து அதிருப்தி அடைந்த விவசாயிகள், தென்னிந்தியாவின் பல பகுதிகளில் கிளர்ச்சியில் எழுந்தனர். பல்வேறு பகுதிகளில் வாழ்க்கை நிலைமைகளில் வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும், தீபகற்பத்தின் சில பகுதிகளில் உள்ள சிக்கல்களைத் தீர்க்க அணைகட்டுகளும், குளங்களின் கட்டுமானமும் உதவியது.  
1800 க்குப் பிறகு, கார்ன்வாலிசு நில சீர்திருத்தங்கள் நடைமுறைக்கு வந்தன. ரீட், மன்ரோ, கிரகாம் மற்றும் தாக்கரே ஆகியோர் பொதுமக்களின் பொருளாதார நிலைமைகளை மேம்படுத்திய சில நிர்வாகிகள் ஆவர். இருப்பினும், பிரிட்டிசு ஆட்சியின் போது உள்ளூர்நெசவுத் தொழில் பாதிக்கப்பட்டது. ஏனெனில் மான்செஸ்டர், லிவர்பூல் மற்றும் இசுக்காட்லாந்தின் உற்பத்தி ஆலைகள் பாரம்பரிய கைகளால் நெய்யப்பட்ட தொழிலுக்கு ஒரு போட்டியாக இருந்தன. குறிப்பாக நூற்பு மற்றும் நெசவு. இயந்திரங்களால் உற்பத்தி செய்ய முடியாத மிகச் சிறந்த துணியை உற்பத்தி செய்த நெசவாளர்கள் மட்டுமே மாறிவரும் பொருளாதாரத்தில் இருந்து தப்பினர். இங்கே கூட, ஆங்கில ஆடைகளுக்குத் தழுவிய மக்களின் ஆடை பழக்கத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றம் மோசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. கரடுமுரடான துணி தேவைப்படும் விவசாய மற்றும் கிராமப்புற மக்கள் மட்டுமே குறைந்த தரம் வாய்ந்த வீட்டுத் தொழிலைத் தக்கவைத்துக் கொண்டனர். மேலும், பிரிட்டிசு பொருளாதாரக் கொள்கைகள் புதிதாகக் காணப்படும் நடுத்தர வர்க்கத்தை உள்ளடக்கிய ஒரு வர்க்க கட்டமைப்பை உருவாக்கியது. இந்த வகுப்பு நான்கு தொழில் குழுக்களைக் கொண்டிருந்தது; முகவர்கள், தரகர்கள், கடைக்காரர்கள் அடங்கிய வர்த்தக மற்றும் வணிக வர்க்கம்; ஜமீந்தார் அமைப்பு மற்றும் ஜன்மி நிலத்தின் கீழ் உருவாக்கப்பட்ட நில உரிமையாளர்கள்; பணம் கொடுப்பவர்கள்; மற்றும் வெள்ளைச் சட்டை வழக்கறிஞர்கள், ஆசிரியர்கள், அரசு ஊழியர்கள், மருத்துவர்கள், பத்திரிகையாளர்கள் மற்றும் வங்கியாளர்கள். இருப்பினும், மிகவும் நெகிழ்வான சாதி வரிசைமுறை காரணமாக, இந்த நடுத்தர வர்க்கம் வெவ்வேறு சாதிகளைச் சேர்ந்த மக்களின் பலவகைப்பட்ட கலவையைக் கொண்டிருந்தது.  
19 ஆம் நூற்றாண்டு "பின்தங்கிய வர்க்க இயக்கம்" என்று அழைக்கப்படுவதைக் கொண்டுவந்தது. இது பணக்காரர்களில் சிலரால் வேலைவாய்ப்பில் (கல்வி மற்றும் அரசுத் துறைகளில்) மேலாதிக்கத்தின் நேரடி விளைவாகவும், இங்கிலாந்தில் தொழில்துறை புரட்சி காரணமாக தென்னிந்தியா முழுவதும் வேலை இழப்புக்குமான நேரடி விளைவாகும். இந்த இயக்கம் முதலில் லிங்காயத்துகளால் அறிவிக்கப்பட்டது, அதைத் தொடர்ந்து வொக்கலிகாக்கள் மற்றும் குரும்பர்களும் இதில் ஈடுபட்டனர். இங்கிலாந்தில் பொருளாதாரப் புரட்சி மற்றும் ஆங்கிலேயர்களின் கட்டணக் கொள்கைகள் இந்தியாவில், குறிப்பாக நெசவுத் துறையில் பாரிய அளவிலான பணமதிப்பிழப்பு நடவடிக்கையை ஏற்படுத்தின. எடுத்துக்காட்டாக, பெங்களூரு 1800 க்கு முன்னர் செழிப்பான நெசவுத் தொழிலைக் கொண்டிருந்ததாக அறியப்பட்டது. மேலும் கன்னி பை நெசவு வணிகம் கோனிகா மக்களின் ஏகபோகமாக இருந்தது, இது பிரிட்டிசு இப்பிரதேசத்தை ஆளத் தொடங்கியபோது கணிசமாக மாறியது. பொட்டாசியம் நைட்ரேட் என்ற வேதியியல் மாற்றீட்டை இறக்குமதி செய்தது உப்பார் சமூகத்தை பாதித்தது. மண்ணெண்ணெய் இறக்குமதி எண்ணெய்களை வழங்கிய கனிகா சமூகத்தை பாதித்தது. வெளிநாட்டு பற்சிப்பி மற்றும் பட்டாசு தொழில்கள் பூர்வீக மட்பாண்ட வியாபாரத்தை பாதித்தன. ஆலைகள் மூலம் தயாரித்த போர்வைகள் கம்பளிக்கு மாற்றின. இந்த பொருளாதார வீழ்ச்சி 1883 இல் தார்வாட்டில் லிங்காயத் வித்யவர்தகர சங்கம், 1906 இல் பெங்களூரில் வொக்கலிகர சங்கம் மற்றும் 1917 இல் மைசூரில் பிரஜா மித்ரா மண்டலி போன்ற சமூக அடிப்படையிலான சமூக நல அமைப்புகளை உருவாக்க வழிவகுத்தது. இந்த அமைப்புகளின் குறிக்கோள் சமூகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு ஒரு புதிய பொருளாதார சூழ்நிலையை சிறப்பாக சமாளிக்க உதவுவதாகும். கல்வி மற்றும் தங்குமிடம் தேடும் மாணவர்களுக்கு உதவ சமூக அடிப்படையிலான இளைஞர் விடுதிகள் முளைத்தன.