# லைலாவும் மஜ்னுனும்

கவிதை குறித்த ஒரு சிற்றோவியம். லைலா மற்றும் மஜ்னுன் தங்களது இறப்பிற்கு முன்னர் கடைசியாக ஒரு முறை சந்தித்துக் கொள்கின்றனர். இருவரும் மயக்கமடைகின்றனர். மஜ்னுனின் மூத்த தூதன் லைலாவை எழுப்ப முயல்கிறான். அதே நேரத்தில் காட்டு விலங்குகள் இந்த இணையை வரவேற்கப்படாத, அழையா வருகை புரிபவர்களிடமிருந்து காக்கின்றன. பிந்தைய 16ஆம் நூற்றாண்டு ஓவியம்.]]
***லைலாவும் மஜ்னுனும்*** ( "லைலாவின் மன நலம் குன்றிய காதலன்"; ) என்பது அரேபியப் பூர்வீகத்தைக் கொண்ட ஒரு பழங்கதை ஆகும். இது 7ஆம் நூற்றாண்டு அரபிக் கவிஞரான கய்சு இப்னு அல்-முலவ்வா மற்றும் அவரது காதலி லைலா பிந்த் மகுதி ஆகியோரைப் பற்றியதாகும். பிற்காலத்தில் இவர் லைலா அல்-ஆமிரியா என்று அறியப்பட்டார். ஆமிர் என்பது முலவ்வாவின் குடும்பப் பெயர் ஆகும். இக்கதையோடு தொடர்புடையதாக இன்றும் அரபு மொழியில் "ஒவ்வொருவனும் தன் சொந்த லைலாவுக்காக அழுகிறான்" என்ற பேச்சு வழக்குச் சொற்றொடர் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
"லைலா மஜ்னுன் உள்ளடக்கப் பொருளானது அரபியில் இருந்து பாரசீகம், துருக்கிய, மற்றும் இந்திய மொழிகளுக்குப் பரவியது". பாரசீகக் கவிஞரான நிசாமி காஞ்சவி தன்னுடைய *கம்சா* கவிதைகளின் மூன்றாவது பகுதியாக பொ. ஊ. 1188இல் ஒரு கவிதையை உருவாக்கினார். இக்கவிதை மூலம் இக்கதை பரவியது. இவர்களின் கதையைப் போற்றும் ஒரு பிரபலமான கவிதையாக இது உள்ளது.  
கய்சு (பொ. ஊ. 645 - 688) மற்றும் லைலா (பொ. ஊ. 648 - தெரியவில்லை) ஆகிய இருவரும் இளம் பருவத்திலேயே ஒருவரையொருவர் விரும்புகின்றனர். ஆனால், அவர்கள் வளரும் போது லைலாவின் தந்தை அவர்கள் இணைவதற்கு அனுமதிக்கவில்லை. கய்சுவின் கவனம் வேறு எதிலும் செல்லாதவாறு அவனது மனம் முழுவதும் லைலாவே நிரம்பியிருந்தாள். கய்சுவின் பழங்குடியினமான பானு அமீர் மற்றும் சமூகமானது கய்சுவிற்கு *மஜ்னுன்* ( "மன நலம் குன்றியவன்", பொருள். "ஜின்னால் பிடிக்கப்பட்டவன்") என்ற அடைமொழியைக் கொடுக்கிறது. நிசாமிக்கு நெடுங்காலத்திற்கு முன்னரே இந்தப் பழங்கதையானது குறிப்புகளாக ஈரானியப் பகுதிகளில் பரவியிருந்தது. மஜ்னுன் குறித்த தொடக்க காலக் குறிப்புகள் மற்றும் வாய் வழிச் செய்திகள் *கிதாப் அல்-அகானி* என்ற நூல் மற்றும் இப்னு குதய்பாவின் *அல்-சிர்வா-அல்-சுவாரா* ஆகிய நூல்களில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்தக் குறிப்புகள் பெரும்பாலும் மிகக் குறுகியவையாகவும், தோராயமாக இணைக்கப்பட்டவையாகவும், கதை வளர்ச்சியைப் பொறுத்த வரையில் சிறிதளவோ அல்லது ஒன்றுமே இல்லாதவையாகவும் இருந்தன. மஜ்னுன் குறித்த சமயம் சாராத மற்றும் சமயம் சார்ந்த ஆதாரங்களை நிசாமி சேகரித்தார். இப்பிரபலமான இணை குறித்து அழுத்தமான, தெளிவான மற்றும் உயிரோட்டமுள்ள சித்தரிப்பை நிசாமி சித்தரித்தார். இறுதியாக பல பிற பாரசீகக் கவிஞர்கள் நிசாமியைப் பின்பற்றினர். இப்பழங்கதை குறித்த தங்களது சொந்த வடிவங்களை எழுதினர். காமம் துறந்த மற்றும் காதலி மீது விருப்பம் கொண்ட பண்புகளை இயல்புகளாக இக்கவிதை முறை கொண்டுள்ளது. நிறைவேறாத எண்ணங்களின் மூலமாக பொதுவாக இக்கவிதை வடிவம் குறிப்பிடப்படுகிறது.  
நிசாமியின் கவிதையிலிருந்து ஏராளமான நகல்கள் உருவாகியுள்ளன என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இவற்றில் பல தங்களது சொந்த வழியில் உண்மையான இலக்கிய வேலைப்பாடுகளாக உள்ளன. அமீர் குஸ்ராவ் தெகலாவியின் *மஜ்னுன் ஓ லெய்லி* (1299இல் முடிக்கப்பட்டது), மற்றும் 1484இல் முடிக்கப்பட்ட, 3,860 ஈரடிச் செய்யுள்களைக் கொண்ட பாரசீகக் கவிஞர் சமியின் தழுவல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். பிற குறிப்பிடத்தக்க மறு உருவாக்கங்களாக மக்தபி சீராசி, கதேபி (இறப்பு 1520) மற்றும் புசிலி (இறப்பு 1556) ஆகியோரின் உருவாக்கங்கள் உள்ளன. புசிலியின் உருவாக்கமானது உதுமானியப் பேரரசு மற்றும் இந்தியாவில் பிரபலமாகியுள்ளது. கதேபியின் கதையை வில்லியம் ஜோன்ஸ் கொல்கத்தாவில் 1788இல் பதிப்பித்தார். பாடல் வரிகள் மற்றும் இறையுணர்வு சார்ந்த மசனவி பாடல் வடிவங்கள் ஆகியவற்றில் இக்கதை குறிப்பிடப்படுவதிலிருந்து நிசாமியின் படைப்பைத் தொடர்ந்து இக்கதை எவ்வளவு பிரபலமானதாக மாறியது என்பது புலனாகிறது — நிசாமியின் கதை தோன்றுவதற்கு முன்னர் திவான் வகைப் பாடல்களில் லைலா மற்றும் மஜ்னுன் குறித்து வெறும் சில மறைமுகக் குறிப்புகளே இருந்தன. இந்த இணை குறித்த குறிப்புகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் வகைகளானவை 12ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு அதிகரித்துள்ளது. *ஃபனா* (முற்றிலும் அழிதல்), *திவானகி* (காதல்-பைத்தியக்காரத் தனம்), சுய-தியாகம், போன்ற நுட்பமான இறையுணர்வு கருத்துருக்களை விவரிக்க மஜ்னுன் குறித்த நம்புவதற்குக் கடினாமாகத் தோன்றுகிற பல கதைகளை இறையுணர்வாளர்கள் உருவாக்கினர். நிசாமியின் படைப்பானது பல மொழிகளுக்கு மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இந்த செவ்வியல் அரபிக் கதையின் நவீன கால அரபு மொழி தழுவலில் சாவ்கியின் நாடகமான *லைலாவின் மன நலம் குன்றிய காதலன்* நாடகமும் அடங்கும்.