wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# மிட்டிலீனியின் பிட்டகுசு

## மற்ற வாசகங்கள்

- "பழிவாங்குவதை விட மன்னிப்பு சிறந்தது."
- "நீங்கள் எதைச் செய்தாலும் அதை நன்றாகச் செய்யுங்கள்."
- "தேவர்கள் கூட தேவைக்கு எதிராக போராட முடியாது."
- "சக்தி மனிதனை அடையாளம் காட்டுகிறது."
- "நீங்கள் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள் என்பதை முன்பே சொல்லாதீர்கள்; நீங்கள் தோல்வியுற்றால், நீங்களே சிரிப்பீர்கள்."
- "ஒரு மனிதனை அவனுடைய துரதிர்ஷ்டங்களால் நிந்திக்காதே, ஊழ்வினை உன்னை முந்திவிடும் என்று பயப்படுகிறேன்."
- "உங்கள் நண்பர்களைப் பற்றி மட்டுமல்ல, உங்கள் எதிரிகளைப் பற்றியும் தவறாகப் பேசுவதைத் தவிர்க்கவும்."
- "உண்மை, நன் நம்பிக்கை, அனுபவம், புத்திசாலித்தனம், சமூகச்சிந்தனை, தொழில் ஆகியவற்றை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்."
- "உங்கள் வாய்ப்பை அறிந்து கொள்ளுங்கள்."
# பிரினொன்

**ஏதென்சின் பிரைனான்** (*Phrynon of Athens* (; ஏதென்ஸ்; கி.மு 657 முன்னதாக – சீஜியன்; கி.மு. 606 ) என்பவர் பண்டைய ஏதென்சின் தளபதியும், பண்டைய ஒலிம்பிக் போட்டிகளின் வெற்றியாளரும் ஆவார்.
# பிரினொன்

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு

பிரைனான் கிமு 657 க்கு முன் ஏதென்சில் பிறந்தார். கிமு 636 இல், இவர் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் (36வது ஒலிம்பியாட் ) ஸ்டேடியன் அல்லது பென்டத்லானில் வென்றார். பின்னர் இவர் ஏதென்சின் தளபதியாக ஆனார்.  
கி.மு 608-606 காலகட்டத்தில் ஏதென்சால் மிட்டிலினிக்கு எதிராக சிஜியம் மீது ஒரு போர் நடத்தப்பட்டது. இவ்வாறு பிட்டகஸ் தனது தாயகத்திற்கான போரில் வெற்றி பெற்றார். இந்த மோதலைப் பற்றி மிட்டிலின் உயர்குடியும் கவிஞருமான அல்கேயஸ் பல கவிதைகளை எழுதினார்.  
ஏதெனியன் வீரர்கள் தங்கள் தளபதியின் சடலத்தைப் பெற்று, மிட்டிலினிலிருந்து வெளியேறி, ஏதென்சுக்கு கொண்டு சென்றனர், அங்கு பிரைனான் மரியாதையுடன் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
# ஒலிம்பியாடு

உள்ள ஆடுகளம்.]]
**ஒலிம்பியாட்** (*Olympiad*, , *ஒலிம்பியாஸ்)* என்பது பண்டைய கிரேக்கர்களின் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளுடன் தொடர்புடைய நான்கு ஆண்டு காலப்பகுதியாகும்.  
பண்டைய ஒலிம்பிக் போட்டிகள் பண்டைய கிரேக்கத்தின்போது துவக்கபட்டு நடத்தப்பட்டாலும், ஒலிம்பியாட் என்ற காலக்கணக்கானது பண்டைய கிரேக்க வரலாற்றாசிரியரான எபோரசால் தொடங்கப்பட்டு, எலனியக் காலம் வரை பயன்படுத்தப்பட்டது . நவீன கி.மு/கி.பி நாள்காட்டி முறைக்கு மாற்றாக, முதல் ஒலிம்பியாட் கி.பி 776 கோடையில் தொடங்கி கி.மு. 772 கோடை வரை நீடித்தது. இரண்டாவது ஒலிம்பியாட் கி.மு. 772 கோடையில் விளையாட்டுகள் தொடங்கியிலிருந்து நான்காண்டுகள் என இருந்தது.  
இந்தக் காலக்கணக்கில் ஒரு நிகழ்வை குறிப்பிட கி.மு. 776 ஆம் ஆண்டில் இருந்து கணக்கெடுத்து இத்தனையாவது ஒலிம்பியட்டின் இத்தனையாவது ஆண்டில் என்று குறிப்பிடுவர். எடுத்துக்காட்டாக மூன்றாவது ஒலிம்பியட்டின் மூன்றாவது ஆண்டு என்பது போல குறிப்பிடுவர்.  
நவீன ஒலிம்பியாட் என்பது கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்கள் பொதுவாக நடத்தப்படும் ஆண்டின் சனவரி முதல் நாள் தொடங்கி நான்கு ஆண்டு காலத்தைக் குறிக்கிறது. எனவே, முதல் நவீன ஒலிம்பியாட் சனவரி 1, 1896, இரண்டாவது சனவரி 1, 1900 மற்றும் பல (32வது சனவரி 1, 2020 இல் தொடங்கியது: ஒலிம்பிக் சாசனத்தைப் பார்க்கவும்).
# சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம்

**சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம்** (**Chhota Udaipur State** or 'Princely State of Chhota Udaipur'), (; )1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவில் இருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரமாக சோட்டா உதய்பூர் இருந்தது. இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் கிழக்கில் அமைந்த சோட்டா உதய்பூர் மாவட்டப் பகுதிகளை கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம் 2,305 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 64,621 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.
# சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம்

## வரலாறு

1743-ஆம் ஆண்டில் ராவல் உதய் சிங் என்பவரால் சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம் நிறுவப்பட்டது. 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம், பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, 1956-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம்

## ஆட்சியாளர்கள்

- 1762 – 1771 அர்சிஸ் சிங்
- 1771 – 1777 இரண்டாம் ஹமீர் சிங்
- 1777 – 1822 பீம்சிங் Bhimsinhji
- 1822 – 1851 குமான் சிங்
- 1851 – 1881 ஜித் சிங்
- 1881 – 1895 மோட்டி சிங்
- 1895 – 29 ஆகஸ்டு 1923 பதே சிங் (பிறப்பு. 1884 – இறப்பு. 1923)
- 29 ஆகஸ்டு 1923 – 15 அக்டோபர் 1946 நட்வர் சிங் (பி. 1906 – இ. 1946)
- 15 அக்டோபர் 1946 – 15 ஆகஸ்டு 1947 விரேந்திர சிங் (பி. 1907-. 25 சூன் 2005)
# சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம்

## இதனையும் காண்க

- ரேவா கந்தா முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
# பண்டுவ மனவதர் இராச்சியம்

, ஆண்டு, சூன் 1938]]  
**பண்டுவ-மானவதர் இராச்சியம்** (**Bantva-Manavadar** or **Manavadar State**) 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில் இருந்தது. 1941-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பண்டுவ-மனவதர் இராச்சியம் 261.6 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 26,200 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.
# பண்டுவ மனவதர் இராச்சியம்

## வரலாறு

1733-ஆம் ஆண்டில் பண்டுவ-மனவதர் இராச்சியத்தை நிறுவியவர் பஷ்தூன் இன திலேர் கான் சலாபாத் கான் ஆவார். 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பண்டுவ-மானவதர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பண்டுவ-மானவதர் இராச்சியம், 1948-ஆம் ஆண்டு முதல் 1956-ஆம் ஆண்டு முடிய சௌராஷ்டிர மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது. மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, பண்டுவ-மான்வதர் இராச்சியம் 1956-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# பண்டுவ மனவதர் இராச்சியம்

## வரலாறு

### ஆட்சியாளர்கள்

பஷ்தூன் இன பாண்டுவ-மானவதர் ஆட்சியாளர்கள் இராச்சியத்தை கான் பட்டத்துடன் ஆட்சி செய்தனர்.
# பண்டுவ மனவதர் இராச்சியம்

## வரலாறு

### ஆட்சியாளர்கள்

#### கான்கள்

- 1733 – c.1760 திலேர் கான் சலாபாத் கான் (இறப்பு:1760)
- 1760 – .... சதர் நத்து கான் திலேர் கான்
- 17.. – 18.. காசாபர் கான் நத்துக் கான்
- 18.. – 18.. கமல் அத்-தீன் காசாபர் கான்
- 18.. – 12 சூன் 1882 சோராவர் கான் கமல் அத்தீன் கான் (இ. 1882)
- 12 சூன் 1882 – 28 மார்ச் 1888 காசாபர் கான் சோராவர் கான் (பிறப்பு:. 1862 – இறப்பு. 1888)
- 12 சூன் 1882 – 21 சூன் 1883 .... -அரசப்பிரதிநிதி
- 28 மார்ச் 1888 – 19 அக்டோபர் 1918 பாத் அத்தீன் கான் காசாபர் கான் (பி. 1885 – இ. 1918)
- 28 மார்ச் 1888 – 25 நவம்பர் 1907 .... -அரசப்பிரதிநிதி
- 19 அக்டோபர் 1918 – 15 பிப்ரவரி 1948 குலாம் மொகிதீன் கான் (பி. 1911 – இ. 2003)
- 19 அக்டோபர் 1918 – 21 நவம்பர் 1931 பாத்திமா சித்திக்கா பேகம் (பெண்) -அரசப்பிரதிநிதி (பி. 1891 – இ. 1943)
# பண்டுவ மனவதர் இராச்சியம்

## இதனையும் காண்க

- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தயோபீன்-2-கார்பாக்சிலிக் அமிலம்

**தயோபீன்-2-கார்பாக்சிலிக் அமிலம்** (*Thiophene-2-carboxylic acid*) என்பது SC<sub>4</sub>H<sub>3</sub>CO<sub>2</sub>H என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். தயொபீனின் அறியப்பட்டுள்ள இரண்டு மோனோகார்பாக்சிலிக் அமிலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். தயோபீன்-3-கார்பாக்சிலிக் அமிலம் என்பது மற்றொரு மோனோகார்பாக்சிலிக் அமிலமாகும். தாமிரம்(I) தயோபீன்-2-கார்பாக்சிலிக் அமிலம் உல்மான் வினையில் வினையூக்கியாகப் பயன்படுகிறது.
# பசுபதி போசு

**பசுபதி போசு (Pasupati Bose)** இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஒரு மருத்துவர் ஆவார். 1907 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் முதல் தேதியன்று இவர் பிறந்தார். ஓர் உடற்கூறியல் பேராசிரியராக இவர் பணிபுரிந்தார்.
# பசுபதி போசு

## தகவல்

போசு 1923 ஆம் ஆன்டு முர்சிதாபாத் சில்லா பள்ளியில் தனது பள்ளிக் கல்வியைப் படித்து முதலிடம் பெற்றார். பள்ளியிலும் கல்லூரியிலும் எப்போதும் இவர் இரண்டாவதாக இருந்ததில்லை. மருத்துவம் படிக்க போசு கொல்கத்தா சென்றார். 1932 ஆம் ஆண்டு கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் மருத்துவத்தில் இளநிலை பட்டம் பெற்றார். பின்னர் மருத்துவ முனைவர் பட்டமும் பெற்றார். படிப்பில் முதல் தரம் பெற்றதோடு மட்டுமல்லாமல், 1000-மதிப்பெண்களுக்கு 968 மதிப்பெண்கள் எடுத்து தேர்ச்சி பெற்றார். 2007 ஆம் ஆண்டு வரையிலுங்கூட இம்மதிப்பெண் ஒரு சாதனையாக இருந்தது. மாணவராக இருந்தபோது இவருக்கு பல தங்கப் பதக்கங்கள் வழங்கப்பட்டன. போசு கொல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரியில் உடற்கூறியல் பேராசிரியராகச் சேர்ந்தார். 1938 ஆம் ஆண்டில் திருமணம் செய்து ஒரு மகன் மற்றும் ஒரு மகளுக்கு தந்தையானார்.  
1952 ஆம் ஆண்டு இராக்பெல்லர் அறக்கட்டளையின் அழைப்பின் பேரில் போசு அமெரிக்கா சென்றார். அங்கு இவர் பல்வேறு அமெரிக்க பல்கலைக்கழகங்களில் விரிவுரைகளை வழங்கினார். அதைத் தொடர்ந்து, இங்கிலாந்து இராயல் கழகத்தின் உறுப்பினர் தகுதி என்ற பட்டம் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.  
கொல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரியில் இவர் பணியாற்றிய கடைசி ஐந்து ஆண்டுகளில், நெருங்கிய தோழரும் அக்கால மேற்கு வங்க முதல்வருமான டாக்டர் பிதான் சந்திர ராயின் வேண்டுகோளின்படி போசு அக்கல்லூரியின் துணை முதல்வராக ஆனார்.  
போசு 1979 ஆம் ஆண்டு தனது 72 ஆம் வயதில் இறந்தார். கொல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரியின் உடற்கூறியல் பேராசிரியராக அவர் எப்போதும் நினைவுகூரப்படுவார். *பசுபதி போசு லேன் என்ற* கொல்கத்தாவில் உள்ள ஒரு தெரு இவரது பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.
# ரேவா கந்தா முகமை

வின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழிருந்த சுதேச சமஸ்தானங்களின் வரைபடம்|]]  
**ரேவா கந்தா முகமை** (**Rewa Kantha**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த சுதேச சமஸ்தானங்களை மேல் நிர்வாகம் செய்யும் அரசியல் முகமை ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தில் 150 மைல் நீளம் கொண்ட மால்வா மலைத்தொடரில் அமைந்த தப்தி ஆறு முதல் நர்மதை ஆற்றைத் தாண்டி வடக்கே மாகி ஆறு பாயும் இடம் வரையிலுள்ள சுதேச சமஸ்தானங்களை கண்காணிக்கிறது. இந்த முகவர், மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் போன்று செயல்படுவார். ரேவா கந்தா முகமையின் தலைமையிடம் கோத்ரா நகரம் ஆகும். 12877 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பள்வு கொண்ட ரேவா கந்தா முகமையின் 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை 4,79, 065 ஆகும்.
# ரேவா கந்தா முகமை

## வரலாறு

மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் (1817 – 1818) பின்னர் சுதேச சமஸ்தானங்கள் தங்கள் இராச்சியத்தின் பாதுகாப்பிற்கு, தாமாக முன்வந்து பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டு வந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்றனர்.  
ரேவா கந்தா முகமை 4,971.75 சதுர மைல் பரப்பளவில் 3,412 கிராமங்களும், 479,055 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இந்த முகமையிலிருந்து நில வரியாக ஆண்டிற்கு ரூபாய் 20,72,026 பரோடா அரசு மூலம் பிரித்தானியவின் ரேவா காந்தா முகமை வசூலித்தது.  
1937-ஆம் ஆண்டில் ரேவா காந்தா முகமையின் கீழிலிருந்த சுதேச சமஸ்தானங்களை, பரோடா அரசுடன் இணைத்து பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டது. 1944-ஆம் ஆண்டில் இது பரோடா, மேற்கு இந்தியா மற்றும் குஜராத் அரசுகளின் முகமை எனப்பெயரிடப்பட்டது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் ரேவா காந்தா முகமையின் கீழிருந்த சுதேச சமஸ்தானங்கள் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1960-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ரேவா காந்தா முகமையின் பகுதிகள் புதிய குஜராத் மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# ரேவா கந்தா முகமை

## சுதேச சமஸ்தானங்கள்

ரேவா காந்தா முகமையின் கீழ் 61 சுதேச சமஸ்தானங்கள் இருந்தன. அவைகளில் ஐந்து தவிர ஏனையவைகள் பெரும்பாலும் மிகச்சிறியதாகும். அவைகளில் பெரிய சமஸ்தானம் ராஜ்பிப்லா இராச்சியம் ஆகும்.  
இந்த முகமையின் கீழிருந்த ஐந்து முதல் நிலை சமஸ்தானங்களில் ராஜ்பிப்லா இராச்சியம், சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம், சந்த் சமஸ்தானம், லூனாவாடா சமஸ்தானம் மற்றும் பாலசினோர் சமஸ்தானம் ஆகும். இந்த முகமையின் கீழிருந்த ஐந்து சமஸ்தானங்களின் பரப்பளவு ஆகும். 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை 4,79,065. பொது மக்களில் பெரும்பாலோனர் பில் மக்கள் மற்றும் கோலி மக்கள் ஆவர்.
# ரேவா கந்தா முகமை

## சுதேச சமஸ்தானங்கள்

### ரேவா கந்தா கோட்டம்

*(கோத்ரா அரசியல் முகவரின் நேரடி கட்டுப்பாட்டில் உள்ள முக்கிய சமஸ்தானங்கள்)*
1. ராஜ்பிப்லா இராச்சியம், (முதல் நிலை) பட்டம்-மகாராஜா, 13 பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதை
1. சோட்டா உதய்பூர் இராச்சியம், முதல் நிலை, பட்டம்-மகாராஜா,11 பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதை
1. பாரியா சமஸ்தானம், இரண்டாம் நிலை, பட்டம்- மகாராவுல், 9 பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதை
1. லூனாவாடா சமஸ்தானம், இரண்டாம் நிலை, பட்டம்- மகாராணா, 9 பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதை
1. பாலசினோர் சமஸ்தானம், இரண்டாம் நிலை, பட்டம்-நவாப், 9 பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதை
1. சந்த் சமஸ்தானம், இரண்டாம் நிலை, பட்டம்- மகாராணா, 9 பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதை  
பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதை இல்லா சமஸ்தானங்கள்:
1. சஞ்செலி சமஸ்தானம் - மூன்றாம் நிலை
1. கடனா இராச்சியம், மூன்றாம் நிலை
1. ஜாம்பக்கோடா இராச்சியம், மூன்றாம் நிலை
# ரேவா கந்தா முகமை

## சுதேச சமஸ்தானங்கள்

### மேவா பகுதிகள்

பீரங்கி குண்டுகள் மிரியாதை இல்லாத மேவா பிரதேசத்தின் கிராமிய சிறு எஸ்டேட்கள் எனும் சமஸ்தானங்கள் சங்கேதா மற்றும் பாண்டு பகுதிகளில் உள்ளது. அவைகள்:
# ரேவா கந்தா முகமை

## சுதேச சமஸ்தானங்கள்

### மேவா பகுதிகள்

#### சங்கேதா பகுதிகள்

*(நர்மதை ஆறு அருகில் உள்ள எஸ்டேட்கள்)*
- மாண்ட்வா இராச்சியம், மூன்றாம் நிலை (தனிநபராக) / நான்காம் நிலை (பொதுவாக)
- காட் போரியத் இராச்சியம், மூன்றாம் நிலை (தனிநபராக) / நான்காம் நிலை (பொதுவாக)
- சானோர் இராச்சியம், நான்காம் நிலை
- வஜ்ஜிரா இராச்சியம், நான்காம் நிலை
- வனமாலா இராச்சியம் நான்காம் நிலை
- நன்கம் இராச்சியம், ஐந்தாம் நிலை
- நஸ்வாடி இராச்சியம்
- உச்சாட் இராச்சியம்
- அகர் இராச்சியம்
- பலஸ்னி இராச்சியம்
- பிலோடியா:
- மோடிசிங்
- சத்தர்சிங்
- வசன் வீர்பூர்
- வோரா மேவா
- வசன் சேவாடா
- அல்வா மேக்வா
- சோரங்லா
- சிந்தியாபுரா
- பிஹோரா
- வாடியா
- தூத்பூர்
- ராம்புரா, நீமூச்
- ஜிரால் காம்சோலி
- சுதேசர்
- பண்டலாவாடி
- அக்பர் கான் மேவா
- கேசர் கான்
- ரேகன் மேவா
- நலியா
# ரேவா கந்தா முகமை

## சுதேச சமஸ்தானங்கள்

### மேவா பகுதிகள்

#### பாண்டு பகுதிகள்

*ரேவா காந்தா முகமைக்காக பரோடா இராச்சியத்திற்கு திறை செலுத்தும் மாகி ஆறு அருகே உள்ள சிறு சமஸ்தானங்கள்*:
- பதர்வா
- உமேதா
- சிகோரா
- பாண்டு
- சாலியர்
- மேவ்லி
- கனோடா
- பொய்ச்சா
- தாரி
- இத்வாட்
- கோதார்டி
- லிட்டர் கோத்தா
- அமர்பூர்
- வாக்தாப்பூர்
- ஜெஸ்சர்
- மோகா பாகி னு மூவாடு
- கல்சா பாகி னு மூவாடு
- ராஜ்பூர்
- மோதி வார்னோல்
- ஜம்கா
- நானி வார்னோல்
- வர்னோல்மால்
- அங்கத்
# ரேவா கந்தா முகமை

## இதனையும் காண்க

- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- இராஜபுதனம் முகமை
- கத்தியவார் முகமை
- மகி கந்தா முகமை
- பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
- சூரத் முகமை
- மத்திய இந்திய முகமை
- கிழக்கிந்திய முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# செயவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

**செயவர்மன்** (*Jayavarman*) (ஆட்சிக் காலம் கி.பி. 1110–1120 ) இந்தியாவின் சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவான். இவன் தனது தந்தையான சல்லக்சணவர்மனுக்குப் பிறகு செகசகபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளரானான். சந்தேலக் கல்வெட்டுகள் இவனைப் பற்றிய தெளிவற்ற புகழ்ச்சிகளை மட்டுமே கொண்டிருக்கின்றன. எனவே இவனது ஆட்சியைப் பற்றி சிறிய வரலாற்று தகவல்களே அறியப்படுகின்றன. இவன் தனது மாமா பிரிதிவிவர்மனுக்கு ஆதரவாக அரியணையைத் துறந்ததாகத் தெரிகிறது.
# செயவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

செயவர்மன், தனது முன்னோடியான சல்லக்சணவர்மனின் மகன் என மதனவர்மனின் மவு கல்வெட்டில் கூறப்பட்டுள்ளது. செயவர்மனைப் பற்றிய கிடைக்கக்கூடிய ஒரே கல்வெட்டு இவனது மூதாதையரான தங்கன் என்பவனால் வெளியிடப்பட்ட ஒரு கல்வெட்டுக்கு பிந்தைய கல்வெட்டு மட்டுமே. இப்போது கஜுராஹோவில் உள்ள விசுவநாதர் கோவிலின் தாழ்வாரத்தில் காணப்படும் இந்தக் கல்வெட்டு, " நிர்பதி செயவர்மன் -தேவன்" எழுத்துகளில் மீண்டும் எழுதியதாகக் கூறுகிறது. மறைமுகமாக அது தெளிவற்றதாகிவிட்டதாலோ அல்லது சேதமடைந்ததாலோ இருக்கலாம். கல்வெட்டில் அரசனின் வழக்கமான புகழே உள்ளது. மேலும் இவன் போர்களில் "மலை போன்ற பெரிய இளவரசர்களை" வேரோடு பிடுங்கிவிட்டதாகக் கூறுகிறது.  
இந்த கல்வெட்டு பொ.ச. 6 ஏப்ரல் 1117 தேதியிட்டது. வேறு எந்த ஆதாரமும் இல்லாத நிலையில், சல்லக்சணன் அரியணை ஏறியதை கி.பி 1100 என்று தேதியிட்டால், செயவர்மனின் ஆட்சி கிபி 1110 க்கு முந்தையது. ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் 10 ஆண்டுகள் எனக் கருதலாம்.
# செயவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## துறவு

செயவர்மன் ஆட்சியில் சோர்வுற்று அரியணையைத் துறந்ததாகக் கலிஞ்சர் கல்வெட்டு கூறுகிறது. நாராயணனின் பக்தனான இவன், தனது பாவங்களைக் கழுவுவதற்காக "தெய்வீக நதிக்கு" சென்றான். இவனுக்குப் பிறகு இவனது மாமா பிருதிவிவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்ததால், இவன் வாரிசு இல்லாமல் இறந்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது. பிருதிவிவர்மனின் வாரிசான மதனவர்மனின் நன்யௌரா செப்புத் தகடு கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சந்தேல மரபியல், செயவர்மன் மற்றும் அவனது தந்தை சல்லக்சணவர்மன் ஆகியோரின் பெயரைத் தவிர்க்கிறது.
# நியூட்டன் தேன்சிட்டு

**நியூட்டன் தேன்சிட்டு** (*Newton's sunbird*) அல்லது **சாவோ தோம்** **தேன்சிட்டு** (*அனாபத்மிசு நியூடோனி*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள பறவை சிற்றினமாகும். பொதுவாக, இந்த தேன்சிட்டின் மேற்பகுதி அடர் ஆலிவ் நிறத்தில் உள்ளது. ஆணின் தொண்டை மாறுபட்ட பச்சை-ஊதா நிறத்திலும், பெண் பறவையின் தொண்டைப் பகுதி மந்தமான ஆலிவ் நிறத்திலும் அடிப்பகுதி மஞ்சள் நிறமாகவும் காணப்படும். பெண் பறவையின் அடிப்பகுதி மஞ்சள் நிறமாக முதிர்ச்சிக்குப் பின்னரே மாறும்.
# பிரிதிவிவர்மன்

**பிரிதிவிவர்மன்** ( *Prithvivarman* ) (ஆட்சிக் காலம் பொ.ச. 1120-1128 ) சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவான். இவன் தனது மருமகன் செயவர்மனுக்குப் பிறகு செகசகபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளரானான்.
# பிரிதிவிவர்மன்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

மவூ கல்வெட்டில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, பிரிதிவிவர்மனும் இவனது அண்ணன் சல்லக்சணவர்மனும் சந்தேல ஆட்சியாளன் கீர்த்திவர்மனின் மகன்கள் எனத் தெரிகிறது. கீர்த்திவர்மனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, சந்தேல பிராந்தியத்தை சல்லக்சணனும் அவனது மகன் செயவர்மனும் ஆட்சி செய்தனர். செயவர்மன் அரியணையைத் துறந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, பிரிதிவிவர்மன் புதிய மன்னரானான்.
# பிரிதிவிவர்மன்

## தொழில்

இவனது முன்னோடிகளைப் போலவே, இவனும் அனுமன் தெய்வத்தைக் கொண்ட செப்பு நாணயங்களை வெளியிட்டான். இவனைப் பற்றிய தகவல்கள் நான்கு பிற்கால சந்தேல கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகிறது.  
- மதனவர்மனின் ஔகாசி செப்புத்தகடு கல்வெட்டு
- மதனவர்மனின் மவூ கல்வெட்டு
- கல்யாணதேவியின் அஜய்கர் கல்வெட்டு (வீரவர்மனின் மனைவி)
- கணபதியின் அஜய்கர் கல்வெட்டு  
இந்தக் கல்வெட்டுகளில் இவனது புகழ்பெற்ற சாதனைகள் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. இருப்பினும், இவன் ஒரு பலவீனமான ஆட்சியாளன் என்று இது அர்த்தப்படுத்துவதில்லை. இவன் தீவிரமான நாடு பிடிக்கும் கொள்கையை ஏற்கவில்லை. இவன் நிர்வாகத்தை சிறப்பாக கையாண்டதாக மவூ கல்வெட்டு கூறுகிறது. ஒழுக்கக்கேடான நபர்களை வெறுப்பதன் மூலமும், தகுதியானவர்களை மகிழ்விப்பதன் மூலமும், சட்டப்படியான செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு, புனித நூல்களின்படி செலவழித்து, எல்லா உயிர்களையும் பாதுகாப்பதன் மூலமும் "பொற்காலத்தின்" நடத்தையை கடைப்பிடித்தவன் என்று விவரிக்கும் ஒரு வழக்கமான புகழ்ச்சியும் இதில் உள்ளது.  
மவூ கல்வெட்டின்படி, இவன் கதாதரன் என்பவனை தனது தலைமை அமைச்சராக நியமித்தான். கதாதரன் முந்தைய மன்னன் செயவர்மனிடம் பணிபுரிந்தான். மேலும் அவரது தந்தை அனந்தன் சந்தேல மன்னர்களிடம் தலைமை அமைச்சராக பணியாற்றியுள்ளான். அஜய்கர் கல்வெட்டு கௌடா குடும்பத்தைச் சேர்ந்த கோகுலன் என்பவனை பிருத்விவர்மனின் மற்றொரு பரம்பரை அமைச்சர் என்று குறிப்பிடுகிறது.  
ஔகாசி கல்வெட்டில் பிரிதிவிவர்மனுக்கு வழக்கமான அரச பட்டங்களான "பரம-பட்டாரக மகாராசாதிராசன் பரமேசுவரன்" என்று கூறுகிறது. கல்யாணதேவியின் அஜய்கர் கல்வெட்டு இவனை பழம்பெரும் மன்னன் பிருத்துவுடன் ஒப்பிடுகிறது. இவனுக்குப் பின் இவனது மகன் மதனவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்தான்.
# பூபதிராசு சோமராசு

**பூபதிராசு சோமராசு** (*Bhupathiraju Somaraju*) இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஓர் இருதயநோய் நிபுணர் ஆவார். பூ.சோமராசு என்று சுருக்கமாவும் இவர் அழைக்கப்படுகிறார். 1948 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 25 ஆம் தேதியன்று சோமராசு பிறந்தார். ஐதராபாத்திலுள்ள கேர் மருத்துவமனையின் தலைவராகவும் இவர் செயல்பட்டார். மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட பத்திரிகைகளில் பல மருத்துவக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். மற்றும் தேசிய மருத்துவ அறிவியல் அகாடமியின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினராகவும் சோமராசு இருந்தார். 2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசாங்கம் நாட்டில் வழங்கப்படும் நான்காவது உயரிய குடிமக்கள் விருதான பத்மசிறீ விருதை பூபதிராசு சோமராசுக்கு வழங்கி சிறப்பித்தது.  
ஐதராபாத்தில் உள்ள நிசாம் மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனத்தில் இதயவியல் துறையின் பேராசிரியராகவும் துறைத் தலைவராகவும் மற்றும் அந்நிறுவனத்தின் கல்லூரி தலைவராகவும் பூபதிராசு சோமராசு பணிபுரிந்துள்ளார்.  
மருத்துவர் சோமராசு ஐதராபாத்து கேர் மருத்துவமனையின் இருதயநோய் நிபுணர்கள் குழுவுடன் சேர்ந்து 2019 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் ஐதராபாத்து நகரின் புறநகர் பகுதியான காச்சிபௌலியில் உள்ள ஆசிய இரையகக்குடலியல் நிறுவனத்திற்கு இடம்பெயர்ந்தார்.  
1998 ஆம் ஆண்டில், சோமராசு அப்துல் கலாமுடன் இணைந்து "கலாம்-ராசு உறைகுழாய் என்று பெயரிடப்பட்ட குறைந்த விலையிலான இரத்தக்குழாய் சார்ந்த உறைகுழாய் ஒன்றை உருவாக்கினார். 2012 ஆம் ஆண்டில் இருவரும் சேர்ந்து கிராமப்புறங்களில் சுகாதாரப் பாதுகாப்புக்காக கலாம்-ராசு வரைபட்டிகை என்று பெயரிடப்பட்ட ஒரு கணினியை வடிவமைத்தனர்.
# ரெய்சென்பேச் தேன்சிட்டு

**ரெய்சென்பேச் தேன்சிட்டு** (*Reichenbach's sunbird*)(*அனாபத்மிசு ரெய்சென்பேச்சி*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு பறவை சிற்றினமாகும். இது அங்கோலா, கமரூன், மத்திய ஆப்பிரிக்கக் குடியரசு, கொங்கோ குடியரசு, காங்கோ மக்களாட்சிக் குடியரசு, கோட் டிவார், காபோன், கானா, லைபீரியா மற்றும் நைஜீரியா ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது .  
ஜெர்மனி தாவரவியலாளரும் விலங்கியல் நிபுணருமான ஹென்ரிச் லுட்விக் ரெய்சென்பாக் நினைவாக இப்பறவைக்குப் பெயரிடப்பட்டது.
# புரோமித்தியம்(III) புளோரைடு

**புரோமித்தியம்(III) புளோரைடு** (*Promethium(III) fluoride*) என்பது PmF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். புரோமித்தியமும் புளோரினும் சேர்ந்து உருவாகும் இச்சேர்மத்தை புரோமித்தியம் முப்புளோரைடு என்ற பெயராலும் அழைக்கலாம். இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் சாய்சதுர வடிவில் இச்சேர்மம் காணப்படுகிறது.  
நீரில் சிறிதளவு கரையும். இலித்தியம் உலோகத்துடன் புரோமித்தியம்(III) புளோரைடு வினைபுரிந்து இலித்தியம் புளோரைடையும் உலோக புரோமித்தியத்தையும் கொடுக்கிறது.:
:<math>\mathrm{PmF_3\ +\ 3\ Li\ \longrightarrow \ Pm\ +\ 3\ LiF}</math>
# அலி இப்னு அல்-ஆதிர்

**அபு அல்-அசன் அலி இப்னு முகம்மத் இப்னு முகம்மத் அசுசாய்பனி** என்பவர் ஒரு அரபு அல்லது குர்து இன வரலாற்றாளர் மற்றும் சுயசரிதையாளர் ஆவார். இவர் பொதுவாக **அலி இலிசு அல்-தின் இப்னு அல்-ஆதிர் அல் சசாரி** (அரபி: علي عز الدین بن الاثیر الجزري) (1160-1233) என்ற பெயரால் அறியப்படுகிறார். இவர் அரபு மொழியில் எழுதினார். இப்னு ஆதிர் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர் ஆவார். இவர் தனது 21ஆம் வயதில் தன் தந்தையுடன் மொசூல் நகரத்தில் தன் படிப்பை தொடர்வதற்காக வசிக்க ஆரம்பித்தார். அங்கு வரலாறு மற்றும் இசுலாமிய பாரம்பரியத்தை கற்றார்.  
இவரது முக்கியமான நூல் *அல்-கமில் பி அத்-தரிக்* (முழு வரலாறு) என்று அழைக்கப்படும் உலகத்தின் வரலாறு ஆகும். இதில் மொத்தம் 11 பாகங்கள். 3ஆவது பாகம் மங்கோலியத் தாக்குதலைப் பற்றியதாகும். இப்பாகம் ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.  
சூன் 2014இல், ராய்ட்டர்ஸ் செய்தி நிறுவன செய்திப்படி, இவரது மொசூலில் உள்ள இவரது கல்லறையானது இசுலாமிய அரசு தீவிரவாத அமைப்பின் அல் கொய்தா பிரிவால் சேதப்படுத்தப்பட்டது.
# டெர்பியம்(III) புளோரைடு

**டெர்பியம்(III) புளோரைடு** (*Terbium(III) fluoride*) என்பது TbF<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். டெர்பியம் கார்பனேட்டும் ஐதரோபுளோரிக் அமிலமும் சேர்ந்து 40 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் வினைபுரிந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. டெர்பியம் முப்புளோரைடு என்ற பெயராலும் இதை அழைக்கிறார்கள். தண்ணீரில் இச்சேர்மம் சிறிதளவு கரைகிறது.
# டெர்பியம்(III) புளோரைடு

## பயன்

தனிமநிலை டெர்பியத்தை தயாரிக்க டெர்பியம்(III) புளோரைடு பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனுடன் கால்சியத்தைச் சேர்த்து வினைப்படுத்தினால் டெர்பியம் கிடைக்கும்.  
:2 TbF<sub>3</sub> + 3 Ca → 3 CaF<sub>2</sub> + 2 Tb
# சாம்பல் தலை தேன்சிட்டு

**சாம்பல் தலை தேன்சிட்டு** (*Grey-headed sunbird*)*(டெலியோர்னிசு ஆக்சிலேரிசு)* என்பது சிறிய வகை பேசரின் குருவி ஆகும். இது காங்கோ மக்களாட்சி குடியரசு மற்றும் மேற்கு உகாண்டாவில் உள்ள காடுகளில் வாழ்கின்றது.  
இந்த தேன்சிட்டு பிரேசரின் தேன்சிட்டின் துணையினமாகக் கருதப்படுகிறது. சில நேரங்களில் இரண்டு சிற்றினங்களும் *ஆந்த்ரெப்டசிசு* பேரினத்தின்கீழ் வைக்கப்படுகின்றன.
# சிகாப்பல்தீன் முகம்மது அல் நசாவி

**சிகாப்பல்தீன் முகம்மது அல் நசாவி** (பாரசீகம்: شهاب الدین محمد النساوی; இறப்பு 1250) என்பவர் குவாரசமிய ஷா சலாலத்தீன் மிங்புர்னுவின் பாரசீக உதவியாளர் மற்றும் சுயசரிதையாளர் ஆவார். இவர் குராசானில் உள்ள நசா (தற்போதைய துருக்மெனிஸ்தான்) என்ற இடத்தில் பிறந்தார். குராசான் மீது மங்கோலியப் படைகள் தாக்கியதை நேரில் தன் கண்களால் கண்டார். இறுதியாக சலாலத்தீன் தப்பித்து ஓடியது மற்றும் அவரது இராணுவ சாகசங்களை 1241ஆம் ஆண்டு அரபு மொழியில் எழுதினார். 1234/35இல் பாரசீக மொழியில் 1231ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய தன் வாழ்க்கையை *நப்தத் அல்-மஸ்துர்* என்ற நூலில் எழுதியுள்ளார்.
# பென் விலை வெறும் 999 ரூபாய் மட்டுமே

**பென் விலை வெறும் 999 ரூபாய் மட்டுமே** (*Pen Vilai Verum 999 Rubai Matume*) என்பது 2022 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 7 ஆம் தேதியன்று வெளியான அதிரடித் தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும். இந்தத் திரைப்படத்தை எழுதி, இயக்கியவர் வராத ராஜ் ஆவார். ராஜ்கமல், ஸ்வேதா பண்டிட், ராமர் ஆகியோர் முக்கியக் கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்துள்ளனர்.. 2018 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் இப்படத்திற்கான தயாரிப்புப் பணிகள் தொடங்கின.
# பென் விலை வெறும் 999 ரூபாய் மட்டுமே

## நடிகர்கள்

- ராஜ்கமல்
- ஸ்வேதா பண்டிட்
- ராமர்
- மது சுதன்
- கிரைஸ் பெப்பே
- வெங்கடேஷ் பிரசாத்
- தீணா
- கிருஷ்ணா
# மின்ஹஜ்-இ சிராஜ் ஜுஸ்ஜனி

**மின்ஹஜ் அல்-சிராஜ் ஜுஸ்ஜனி** (பிறப்பு 1193) என்பவர் ஒரு 13ஆம் நூற்றாண்டு பாரசீக வரலாற்றாளர் ஆவார். இவர் கோர் பகுதியில் பிறந்தார். இவரது முழுப் பெயர் **மின்ஹஜ்-அல்-தின் அபு அமர் உதுமான் இப்னு சிராஜ்-அல்-தின் முகம்மத் ஜுஸ்ஜனி** ஆகும்.  
1227இல் ஜுஸ்ஜனி உச் நகரத்திற்கும் பிறகு தில்லிக்கும் இடம்பெயர்ந்தார். வட இந்தியாவில் தில்லியின் மம்லூக் சுல்தானகத்திற்கு முதன்மை வரலாற்றாளர் ஜுஸ்ஜனி தான். இவர் கோரி அரசமரபைப் பற்றி எழுதியுள்ளார். இவர் *தபகத்-இ நசீரி* (1260) நூலை தில்லியின் சுல்தான் நசீருதீன் மஹ்முத் ஷாவிற்காக எழுதியுள்ளார். இந்நூல் ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இவர் 1266க்கு பிறகு இறந்தார்.
# கடத்தூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்

**கடத்தூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்** என்பது இந்தியாவிலுள்ள தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் தர்மபுரி மாவட்டத்தில் உள்ள பத்து ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றாகும். இந்த ஊராட்சி ஒன்றியமானது மொரப்பூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் இருந்து பிரித்து 2013-இல் புதியதாக உருவாக்குவதாக அறிவிப்பாணை வெளியானது.
# கடத்தூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்

## ஊராட்சி மன்றங்கள்

கடத்தூர் ஊராட்சி ஒன்றியம் 25 ஊராட்சி மன்றங்களை உள்ளடக்கியதாகும்.  
1. பசுவாபுரம்
1. புட்டிரெட்டிபட்டி
1. ஒசஹள்ளி
1. லிங்கி நாய்க்கன ஹள்ளி
1. மணியம்பாடி
1. மடத ஹள்ளி
1. நல்லகுட்லஹள்ளி
1. ஒபுளிநாய்க்கன ஹள்ளி
1. சில்லாரஹள்ளி
1. புளியம்பட்டி
1. சுங்கரஹள்ளி
1. தாளநத்தம்
1. வகுத்துப்பட்டி
1. வெங்கடதாரஹள்ளி
1. சிந்தல்பாடி
1. கேத்துரெட்டிப்பட்டி
1. மோட்டாங்குறிச்சி
1. ரேகடஹள்ளி
1. கோபிசெட்டிப்பாளையம்
1. குருபரஹள்ளி
1. இராமியனஹள்ளி
1. கர்த்தானூர்
1. தாதனூர்
1. தென்கரைக்கோட்டை
1. சந்தப்பட்டி
# நீல பிடரி தேன்சிட்டு

**நீல பிடரி தேன்சிட்டு** (purple-naped sunbird) (*குரோச்கினெக்ராம்மா கைப்போகிராமிகம்*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள பறவை சிற்றினமாகும். இது *குரோச்கினெக்ரம்மா* பேரினத்தில் உள்ள ஒரே ஒரு சிற்றினமாகும். இது தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மியான்மர் முதல் சுமத்ரா மற்றும் போர்னியோ வரை காணப்படுகிறது. இதன் இயற்கை வாழிடம் அயன அயல் மண்டலம் அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடுகள் ஆகும்.  
2011-ல் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வு ஒன்றில், நீலப்பிடரி தேன்சிட்டானது *அராக்னோதெரா* பேரினத்தில் இன உறவு முறை அடிப்படையில் சேர்க்கப்பட்டது. 2017ஆம் ஆண்டு கூடுதல் வரிசை தரவுகளைப் பயன்படுத்தி கருஞ்சிவப்பு தேன்சிட்டு *அராக்னோதெரா*விற்கு அடித்தளமாக உள்ளது. இது முன்னர் லெப்பிடாப்பிடாராவில் ஹைபோகிராமா பேரினத்தில் வைக்கப்பட்டது.
# ஏரியூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்

**ஏரியூர் ஊராட்சி ஒன்றியம்** என்பது இந்தியாவிலுள்ள தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் தர்மபுரி மாவட்டத்தில் உள்ள பத்து ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றாகும்.  
இந்த ஊராட்சி ஒன்றியமானது 2013-இல் புதியதாக உருவாக்கப்படுவதாக தமிழ்நாடு அரசால் அறிவிப்பாணை வெளியிடப்பட்டது. பென்னாகரம் ஊராட்சி ஒன்றியத்திலிருந்து 10 ஊராட்சிகளைப் பிரித்து இந்த ஊராட்சி ஒன்றியம் அமைக்கப்பட்டது.  
ஏரியூர் ஊராட்சி ஒன்றித்தில் உள்ள ஊராட்சி மன்றங்கள்  
1. பத்ரஹள்ளி
1. கெண்டேனஹள்ளி
1. பெரும்பாலை
1. அஜ்ஜனஹள்ளி
1. தொன்னகுட்லஹள்ளி
1. கோடிஹள்ளி
1. மாஞ்சாரஹள்ளி
1. நாகமரை
1. இராமகொண்டஹள்ளி
1. சுஞ்சல்நத்தம்
# பன்சடா இராச்சியம்

யில் பச்சை நிறத்தில் பன்சடா இராச்சியம்]]  
**பன்சடா இராச்சியம்** (**Bansda State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் தெற்கு குஜராத் பகுதியில் உள்ள நவ்சாரி மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பன்சடா இராச்சியம் 557 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 39,256 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது.
# பன்சடா இராச்சியம்

## வரலாறு

1780-ஆம் ஆண்டில் பன்சடா இராச்சியத்தை இராஜபுத்திர குல சோலாங்கி வம்சத்தின் இரண்டாம் வீரசிம்மன் நிறுவினார். 1807-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பன்சடா இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  
இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தின் சூரத் முகமையின் கீழ் இருந்தது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பன்சடா இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, பன்சடா இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# பன்சடா இராச்சியம்

## வரலாறு

### ஆட்சியாளர்கள்

பன்சடா இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளர்களை பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, *மகாராஜா சாகிப்* என்ற பட்டத்துடன் அழைத்தனர்.
- 1780 - 1789 இரண்டாம் வீரசிம்மன் (இறப்பு. 1789)
- 1789 - 1793 நாகர்சிம்மன் (இறப்பு. 1793)
- 1793 - 1815 ராய்சிம்மன் (இறப்பு. 1815)
- 1815 - 27 அக்டோபர் 1828 உதய்சிம்மன் (இறப்பு. 1828)
- 1828 - 16 சூன் 1861 ஹமிர்சிம்மன் (பிறப்பு. 1826? - இறப்பு. 1861)
- 1861 - 13 பிப்ரவரி 1876 இரண்டாம் குலாப்சிம்மன் (பிறப்பு. 1838 - இறப்பு. 1876)
- 6 மார்ச் 1876 – 21 செப்டம் 1911 பிரதாப்சிம்மன் குலாப்சிம்மன் (பிறப்பு. 1863 - இறப்பு. 1911)
- 21 செப்டம்பர் 1911 – 15 ஆகஸ்டு 1947 இந்திரசிம்மன் பிரதாப்சிம்மன் (பிறப்பு. 1888 - . 1951)
# பன்சடா இராச்சியம்

## இதனையும் காண்க

- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சூரத் முகமை

மற்றும் தரம்பூர் இராச்சியம், ஆண்டு 1896]]  
**சூரத் முகமை** (**Surat Agency**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் முகமைகளில் ஒன்றாகும். இது மும்பை மாகாணத்தில் 1880 முதல் 1933 முடிய செயல்பாட்டில் இருந்தது.
# சூரத் முகமை

## வரலாறு

காந்தேஷ் பிரதேசம் 1880-ஆம் ஆண்டில் சூரத் முகமையாக நிறுவப்பட்டது. 1900-ஆம் ஆன்டில் டாங் பகுதிகள் சூரத் முகமையின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டது. 1933-ஆம் ஆண்டில் சூரத் முகமையை பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையுடன் இணைக்கப்பட்டது. இறுதியாக 1944-ஆம் ஆண்டில் பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையை பரோடா, மேற்கு இந்தியா மற்றும் குஜராத் முகமையுடன் சேர்க்கப்பட்டது. சூரத் முகமையின் தலைமையிடம் சூரத் நகரம் ஆகும். சூரத் முகமையாளர் பம்பாய் மாகாண ஆளுநரின் கீழ் செயல்படுவார்.
# சூரத் முகமை

## சூரத் முகமையில் கீழுள்ள சுதேச சமஸ்தானங்கள்

### பிரித்தானியர்களின் 9 பீரங்கி குண்டுகள் மரியாதைக்குரியவைகள்

- பன்சடா இராச்சியம்
- சச்சின் இராச்சியம்
- தரம்பூர் இராச்சியம்
# சூரத் முகமை

## சூரத் முகமையில் கீழுள்ள சுதேச சமஸ்தானங்கள்

### டாங் பகுதிகள்

டாங் பகுதியின் குறு சுதேச சமஸ்தானங்களின் குழுக்கள் தற்போது தெற்கு குஜராத்தின் டாங் மாவட்டத்தில் உள்ளது.
| இராச்சியம் | மக்கள் தொகை (ஆயிரங்களில்); | வருவாய் (ஆண்டு 1881, ரூபாய்) | ஆட்சியாளர்களின் பட்டம் மற்றும் பரப்பளவு (சதுர கிலோ மீட்டர்) |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| டாங் பிம்பிரி | 3,6 | 3106 | 388&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் வாத்வான் | 0,253 | 147 | 12&nbsp;km<sup>2</sup>. |  |
| டாங் கேதக் கடுபடா | 0,218 | 155 |  |  |
| தாகெர்-அமலா இராச்சியம் | 5,3 | 2885; 1891: 5300 | இராஜா. 307&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் சிஞ்சிலி | 1,67; 1891: ca. 1,4 | 601 | 70&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் பிம்பிலதேவி | 0,134 | 120 | 10&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் பாலசிபிசர் | 0,223 | 230 | 5&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் ஔச்சர் | 500 | 201 | < 21&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் தேர்பௌத்தி | 4,891; 1891: ca. 5 | 3649 | இராஜா. 196&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் கதாவி | 6,309 | 5125 | இராஜா. |  |
| டாங் சிவபரா | 0,346 | 422 | 12&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் கிராலி | 0,167 | 512 | 31&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் வசுர்னா | 6,177 | 2275 |  |  |
| டாங் துதே | 1,45; 1891: 1418 | 85 | < 5&nbsp;km<sup>2</sup> |  |
| டாங் சுர்கனா | 14 | 11469 |  |  |
| மச்சாலி | 1.1; | 4745 | 35 | } |
# சூரத் முகமை

## இதனையும் காண்க

- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- இராஜபுதனம் முகமை
- பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
- ரேவா கந்தா முகமை
- மகி கந்தா முகமை
- கத்தியவார் முகமை
- மால்வா முகமை
- கிழக்கிந்திய முகமை
- காந்தேஷ் பிரதேசம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தக்கீசு தேன்சிட்டு

**தக்கீசு தேன்சிட்டு** (*Tacazze sunbird*)(*நெக்டாரினியா தக்கீசு *) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள பறவை சிற்றினம் ஆகும். இது எரித்திரியா, எத்தியோப்பியா, கென்யா, தெற்கு சூடான், தன்சானியா மற்றும் உகாண்டா ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது.
# தக்கீசு தேன்சிட்டு

## வாழ்விடம்

இந்த பறவைக்கு தக்கீசு ஆற்றின் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. இது வடக்கு எத்தியோப்பியாவில் உள்ள டெகுவா டெம்பியன் அருகிலுள்ள மாவட்டங்களில் அதிகமாகக் காணப்படும். இந்த சிற்றினம் பசுமையான காடுகள், மலைக் காடுகள் மற்றும் *அத்தி,* *யூபோர்பியா அபைசினிகா* மற்றும் *ஜூனிபெரசு புரோசெரா* உள்ளிட்ட மரங்கள் உள்ள பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன.
# பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை

**பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை** (**Baroda and Gujarat States Agency**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் முகமைகளில் ஒன்றாகும். இதன் முக்கியப் பணி பரோடா அரசு மற்றும் குஜராத் முகமையில் உள்ள சுதேச சமஸ்தானங்களிலிருந்து ஆண்டுதோறும் நிலவரியை வசூலித்து மும்பை மாகாண ஆளுநருக்கு அனுப்பி வைத்தல் ஆகும்.மேலும் இந்த முகமையாளர் பஞ்சமகால் மாவட்டத்தின் ஆட்சியராகவும் செயல்படுவார். இந்த முகமையின் தலைமையிடம் பரோடா நகரம் ஆகும்.
# பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை

## வரலாறு

1933-ஆம் ஆண்டில் பரோடா அரசு உள்ளிட்ட சுதேச சமஸ்தானங்கள் பரோடா முகமை, ரேவா கந்தா முகமை மற்றும் சூரத் முகமை, கைரா முகமை மற்றும் தானா முகமைகளை ஒன்றிணைத்து பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை உருவாக்கப்பட்டது.  
பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையை 5 நவம்பர் 1944 அன்று பரோடா, குஜராத் மற்றும் மேற்கிந்திய முகமை]]யுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1947-இல் இந்திய விடுதலையின் போது இம்முகமையில் இருந்த பகுதிகள் மும்பை மகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இம்முகமையின் பகுதிகள் குஜராத் மற்றும் மகாராட்டிரா மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை

## இதனையும் காண்க

- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- இராஜபுதனம் முகமை
- கத்தியவார் முகமை
- சூரத் முகமை
- ரேவா கந்தா முகமை
- மகி கந்தா முகமை
- மால்வா முகமை
- மத்திய இந்திய முகமை
- கிழக்கிந்திய முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# ரேடியோ இண்டஸ்ட்ரி

**ரேடியோ இண்டஸ்ட்ரி** (*Radio Industri*) என்பது நோர்வேயின் ஒசுலோவில் உள்ள ஒரு வானொலி உற்பத்தி நிறுவனமாகும்.  
இது 1939-ல் நிறுவப்பட்டது. இந்த நிறுவனம் பிலிப்ஸுக்கு வானொலிப் பெட்டிகளைத் தயாரித்தது. தயாரிப்பு ஆலையில் *தோர்சோவின் சண்டகெர்வெயின் 16* இருந்தது. *பிலிப்ஸ் பேப்ரிக் நார்ஸ்க்* என்ற மின்விளக்கு தொழிற்சாலையையும் செயல்பட்டது. ஆனால் இந்த தொழிற்சாலை 1980களில் மூடப்பட்டது. நார்வேயில் செயல்பட்ட பிலிப்ஸ் கார்ப்பரேசன் நிறுவனம் முழுவதும் ரேயன் சண்டசுடுவெயினுக்கு 1982-ல் மாற்றப்பட்டது.
# கத்தியவார் முகமை

**கத்தியவார் முகமை** (**Kathiawar Agency**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் முகமைகளில் ஒன்றாகும். இதன் தலைமையிடம் ராஜ்கோட் நகரம் ஆகும். இது சௌராஷ்டிரா தீபகற்பத்தில் உள்ள சுதேச சமஸ்தானங்களிடமிருந்து ஆண்டுதோறும் திறை வசூலித்து மும்பை மாகாணத்தின் ஆளுநருக்கு அனுப்பி வைப்பதுடன், சுதேச சமஸ்தானங்களின் நடவடிக்கைகள் குறித்து அறிக்கை அனுப்ப வேண்டும்.1901-ஆம் ஆண்டில் இதன் பரப்பளவு 54,084 சதுர கிலோ மீட்டர் ஆகவும், மக்கள் தொகை 23,29,196 ஆக இருந்தது.
# கத்தியவார் முகமை

## வரலாறு

துணைப்படை திட்டத்தை ஏற்று பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆளுகையை ஏற்ற சுதேச சமஸ்தானங்களை கண்காணிக்கவும், திறை வசூலிக்கவும் கத்தியவார் முகமை செயல்பட்டது.  
இம்முகமையில் 1899-1900 ஆண்டுகளில் கடுமையான உணவுப் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. உணவுப் பஞ்சம் காரணமாக 1891 - 1901 இடைப்பட்ட ஆண்டுகளில் இம்முகமையின் மக்கள் தொகை 15% வீழ்ச்சியடைந்தது.  
19 அக்டோபர் 1924 அன்று கத்தியவார் முகமையை கலைத்து விட்டு, பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், பம்பாய் மாகாணத்தில் இருந்த இந்த முகமையின் பகுதிகள், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி 1948-ஆம் ஆண்டில் சௌராஷ்டிர மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது. பின்னர் 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இம்முகமையின் பகுதிகள் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# கத்தியவார் முகமை

## சுதேச சமஸ்தானங்கள்

கத்தியவார் முகமையின் கீழ் பெரிதும், சிறிதுமாக 193 சுதேச சமஸ்தானங்கள் இருந்தது. அவைகளில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்:  
1. பரோடா அரசு
1. பவநகர் அரசு
1. ஜுனாகத் அரசு
1. மோர்வி இராச்சியம்
1. நவநகர் இராச்சியம்
1. போர்பந்தர் இராச்சியம்
1. தாரங்கதாரா இராச்சியம்
1. ரதன்பூர் சமஸ்தானம்
1. கொண்டல் இராச்சியம்
1. ஜாப்ராபாத் இராச்சியம்
1. வான்கனேர் சமஸ்தானம்
1. வாத்வான் இராச்சியம்
1. தாரங்கதாரா இராச்சியம்
1. இராஜ்கோட் இராச்சியம்
1. பாலிதானா சமஸ்தானம்
1. லிம்ப்டி சமஸ்தானம்
1. துரோல் சமஸ்தானம்  
கத்தியவார் முகமையின் மொத்த பரப்பளவு ஆகும். 1901-ஆம் ஆண்டில் மக்கள் தொகை 23,29,196 ஆகும். இதன் தலைமையிடம் ராஜ்கோட் நகரம் ஆகும். கத்தியாவார் முகமை சுதேச சமஸ்தானங்களிடமிருந்து 1911-ஆம் ஆண்டில் வசூலித்த திறை ரூபாய் 12,78,000 ஆகும். இதில் பரோடா அரசு மற்றும் ஜுனாகத் அரசுகளிடமிருந்து வசூலித்த திறை ரூபாய் 70,000 ஆகும். 1903–1904-ஆம் ஆண்டில் கத்தியவார் பகுதி துறைமுகப்பகுதியிலிருந்து ஏற்றுமதி ரூபாய் 1,300,000 ஆகவும், இறக்குமதி ரூபாய் 1,120,000 அகவும் இருந்தது.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி இராச்சியம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1956-இல் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, இராச்சியம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# கத்தியவார் முகமை

## இதனையும் காண்க

- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- பஞ்சாப் அரசுகள் முகமை
- இராஜபுதனம் முகமை
- பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
- சூரத் முகமை
- ரேவா கந்தா முகமை
- மகி கந்தா முகமை
- மத்திய இந்திய முகமை
- மால்வா முகமை
- கிழக்கிந்திய முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# மடிசார்

ஜோடி *சி. 1945* ; மனைவி மடிசார் புடவை உடுத்தியிருக்கிறாள் .]]
**மடிசார்** (*Madisar*) அல்லது கோஷவம் என்பது தமிழ் பிராமணப் பெண்கள் புடவை அணியும் முறையாகும். இத்தகைய புடவை கட்டும் முறை பண்டைய இந்தியாவைச் சேர்ந்தது, கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி 1 ஆம் நூற்றாண்டு வரை அந்தரியா மற்றும் உத்தரிய ஆடைகள் ஒன்றிணைத்து ஒரே ஆடையாக உருவாக்கபட்டது. புடவை கட்டும் இந்த பாணி "கோஷவம்" எனவும் அழைக்கபடும். தமிழ் பிராமணப் பெண்கள் திருமணத்திற்குப் பிறகு இந்த பாணியைப் பயன்படுத்த வேண்டும் . வெவ்வேறு சமூகங்கள் அசல் கோஷவம் பாணியிலிருந்து வெவ்வேறு புடவை பாணிகளை உருவாக்கியுள்ளன, அதற்கு அதிக பொருள் தேவைப்படுகிறது - ஒன்பது கெஜம். தற்போதுள்ள ஒன்பது கெஜ புடவை பாணிகளில் மகாராஷ்டிராவின் நவ்வரி, கன்னட திரை, தெலுங்கு பிராமண பாணி ஆகியவை அடங்கும். மடிசாரி என்ற பெயர் பொதுவாக தமிழ் பிராமணர்களுடன் தொடர்புடையது, இது ஐயர் கட்டு மற்றும் ஐயங்கார் கட்டு என இரண்டு முறைகள் உண்டு. இன்று, மடிசர் தினசரி உடையாக அரிதாகவே அணியப்படுகிறது, இருப்பினும் பெண்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பண்டிகை சந்தர்ப்பங்களில் மட்டும் மடிசர் பாணியை அணிகிறார்கள். மடிசார் அணிவதற்கு ஒன்பது கெஜ புடவை தேவைப்படுகிறது, தற்போதைய நவீன புடவை அணியும் உடைக்கு 6 கெஜம் தேவை. ஐயர் மற்றும் ஐயங்கார் பிராமணர்கள் திருமண விழா, சீமந்தம் (முதல் கர்ப்பத்திற்காக நடத்தப்படும் ஒரு மத சடங்கு), அனைத்து மத சடங்குகள், பூஜை மற்றும் இறப்பு விழாக்கள் போன்ற சடங்கு / மத நிகழ்வுகளில் பெண்கள் மடிசார் அணிகிறார்கள்.  
ஐயர்களும் ஐயங்கார்களும் வெவ்வேறு விதமாக மடிசார் அணிவார்கள். ஐயர்கள் வலது தோளில் பல்லு (ஒருவரின் தோளில் வரும் புடவையின் அடுக்கு) ஐயங்கார் இடது தோளில் அணிவார்கள். வழக்கமாக, ஒரு பெண் அணியும் முதல் மடிசர் மெரூன் அல்லது சிவப்பு நிறத்தில் இருக்கும், இப்போதெல்லாம் மக்களின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப மற்ற வண்ணங்களில் மடிசர் அணியப்படுகிறது.  
மடிசார்கள் பட்டு, பருத்தி, பருத்தி-பட்டு கலவைகள், பாலியஸ்டர் -பருத்தி கலவைகள் போன்ற பல்வேறு பொருட்களில் கிடைக்கின்றன. இந்த நாட்களில் மடிசரின் பதிப்பும் 6-கஜ புடவையைப் பயன்படுத்தி கட்டப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக இல்லாவிட்டாலும், அணிவதற்கு எளிதாகவும் வசதியாகவும் இருக்கிறது.
# பெருண்ணா சுப்ரமணிய சுவாமி கோயில்

**பெருண்ணா சுப்ரமணிய சுவாமி கோயில்** என்பது சங்கனாச்சேரியில் அமைந்துள்ள ஒரு இந்துக் கோயிலாகும். இக்கோயிலின் தெய்வம் சிவபெருமானின் இரண்டு மகன்களில் ஒருவரான முருகனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் சித்திர திருநாள் பலராம வர்மாவின் ஆணைப்படி, கேரளாவில் அனைத்து இந்துக்களுக்கும் (சாதி வேறுபாடின்றி) திறக்கப்பட்ட முதல் கோயில் இதுவாகும்.இந்த சம்பவத்தை கேள்விப்பட்ட மோகன்தாஸ் காந்தி கேரளாவிற்கு தனது முதல் வருகையின் போது கோவிலுக்கு வந்து பல நாட்கள் முருகனை வழிபட்டார்.அப்போது கோவிலின் கிழக்கு வாயிலில் பிரமாண்டமான விழாவும் கூட்டமும் நடத்தப்பட்டது.
# பெருண்ணா சுப்ரமணிய சுவாமி கோயில்

## தெய்வம்

கோவிலில் முருகனின் உக்கிரமான உருவம் வழிபடப்படுகிறது. வேல் கீழ்நோக்கி சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. புனித படைகளின் தலைவரான *தேவசேனாபதியின்* வடிவில் முருகன் இங்கு வழிபடப்படுகிறார். *தாரகாசுரனைக்* கொன்றதால் தெய்வம் கோபமும் கோபமும் கொண்ட மனநிலையில் உள்ளது. *தாரகாசுரனை வதம்* செய்ததால் மிகுந்த கோபத்தில் இருக்கிறார். பெரும்பாலான கோவில்களில் காணப்படுவது போல் கிழக்கு நோக்கி காட்சியளிக்கிறார், உக்கிரமான வடிவத்துடன் கூடிய ஒரே கோவில் இதுவாகும். மகாகணபதி, கிருஷ்ணர், சிவன் மற்றும் நாக தெய்வங்கள் மற்ற தெய்வங்கள்.
# பெருண்ணா சுப்ரமணிய சுவாமி கோயில்

## பெருன்னா கல்வெட்டுகள்

கோவிலின் மேற்கு வாயிலில் *வட்டெழுத்து* எழுத்துகளில் கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. இவை 10ஆம் நூற்றாண்டில், குலசேகர கோயிலதிகாரியின் ஆட்சிக் காலத்தில் எழுதப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. பெருன்னா நிறைய கோவில்களைக் கொண்ட ஒரு புனிதத் தலமாகும். கோவிலுக்குள் இருக்கும் தெய்வம் அசுரனை (அசுரனை) கொன்ற பிறகு இங்கு வந்ததால் கோபமான மனநிலையில் இருக்கிறார். சர்ப்ப தேவர், ராட்சசர்கள் ஐயப்ப மகாகணபதி, கிருஷ்ணர், சிவன் ஆகியோர் இக்கோயிலில் உள்ள மற்ற தெய்வங்கள். ஏராளமான மக்கள் இங்கு வந்து முருகப் பெருமானை வேண்டிக் கொண்டனர். இக்கோயிலில் செவ்வாய்கிழமை முக்கியமான நாள். பூஜை பிராமண நிபுணர்களால் செய்யப்படுகிறது. இக்கோயிலில் டிசம்பர் - ஜனவரி மாதங்களில் திருவிழா நடைபெறும். அவர் பெருன்னா இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளர் அல்லது ராஜா என்று அறியப்படுகிறார்.
# நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவில்

**நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவில்**, கோட்டயம் மாவட்டம் (கேரளா, இந்தியா) நீண்டூரில் அமைந்துள்ள ஒரு பழமையான முருகன் கோவில் ஆகும். நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவில், உள்ளூர் பகுதிக்கு பெருமையையும் புகழையும் கொண்டு வந்த ஒரு வரலாற்று தலமாகும். இக்கோயிலில் பாண்டவர்களும் வியாச முனிவரும் வழிபட்டதாக புராணங்கள் கூறுகின்றன. கோயிலின் தெய்வம் முருகப்பெருமான். நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவிலில் ஆறாட்டு திருவிழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏப்ரல்-மே மாதங்களில் மேடசஷ்டி நாளன்று வெகு விமரிசையாக கொண்டாடப்படுகிறது. ஒட்டனரங்கமலை சமர்ப்பணம் இக்கோயிலின் முக்கிய சடங்குகளில் ஒன்றாகும்.
# நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவில்

## தெய்வம்

கோவிலில் முருகனின் உக்கிரமான வடிவம் வழிபடப்படுகிறது. வேல் கீழ்நோக்கி சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. புனித படைகளின் தலைவரான *தேவசேனாபதியின்* வடிவில் முருகன் இங்கு வழிபடப்படுகிறார். "தாரகாசுர கிரஹ பாவம்" என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மோதலில் தாரகாசுரனுடன் போரிட்டதால், தெய்வம் கோபமும் கோபமும் கொண்ட மனநிலையில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. பெரும்பாலான கோவில்களில் உள்ளதுபோல இங்கும் கிழக்கு நோக்கி காட்சியளிக்கிறார். மகாகணபதி, தட்சிணாமூர்த்தி (சிவன்), தூணின்மேல் பகவதி (பத்திரகாளி), சதாவு, துர்க்கை, நாகராஜா மற்றும் பஹ்மராக்ஷ் ஆகியோரும் கோயிலில் துணை தெய்வங்களாக வழிபடப்படுகின்றனர். செவ்வாய் கிழமை முருகனை வழிபடும் முக்கிய நாளாகும்.
# நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவில்

## நீண்டூர் கல்வெட்டுகள்

நீண்டூர் பல கோயில்களைக் கொண்ட புனிதத் தலமாகும். இங்கு ஏராளமானோர் வந்து முருகப் பெருமானை வழிபடுகின்றனர். கோயிலுக்குள் பிராமண பூசாரிகளால் பூஜை செய்யப்படுகிறது. கோவிலின் முக்கிய திருவிழா ஏப்ரல் அல்லது மே மாதங்களில் 6 நாட்கள் நடைபெறும். நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவிலில் மேடசஷ்டி தினத்தன்று ஆறாட்டு விழா கோலாகலமாக கொண்டாடப்படுகிறது. தைப்பூசம் இக்கோயிலில் நடைபெறும் மற்றொரு முக்கிய திருவிழாவாகும்.
# நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவில்

## மத முக்கியத்துவம்

திராவிடப் பகுதிகளைத் தவிர மற்ற பகுதிகளில் சுப்ரமணியர் கார்த்திகேயா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். கேரளத்தில் சுப்ரமணிய சுவாமி என்று அழைக்கப்படுகிறார். மயில் வாகனன், முருகன், செந்தில், வேலன், கந்தன், கடம்பன், ஆறுமுகம், தேவசேனாபதி, சண்முகம் என்பன இவருடைய பிற பெயர்கள். இவர் கடவுளின் படையாகவும் வெற்றியின் அடையாளமாகவும் வணங்கப்படுகிறார். இவரது பறவை மயில் மற்றும் அவரது ஆயுதம் வேல் என்று அழைக்கப்படுகிறது.  
தங்களது புதிய முயற்சிகள் வெற்றியடைய வேண்டும் என்று கோவிலுக்கு ஏராளமான பக்தர்கள் வந்து சுப்பிரமணிய சுவாமியை வழிபாடு செய்ய வருகின்றனர். இக்கோயிலில் ஒட்டனரங்கமாலா சமர்ப்பணம் என்ற மிகப் பழமையான சிறப்பு வழிபாடு நடத்தப்படுகிறது. சுப்ரமணிய ஸ்வாமிக்கு இந்த மாதிரியான சடங்குகள் நடக்கும் ஒரே கோவிலில் இதுவும் ஒன்றுதான்.  
இங்கு, தாரகாசுரன் என்ற அரக்கனை தோற்கடித்த சுப்ரமணிய ஸ்வாமி பகவானாக சித்தரிக்கப்படுகிறார். கோயிலின் அனைத்து சடங்குகளும் கடுமையான விதிமுறைகளின்படி செய்யப்படுகின்றன.
# நீண்டூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோவில்

## கட்டிடக்கலை

நீண்டூர் சுப்ரமணிய ஸ்வாமி கோவில் ஒரு பொதுவான கேரள பாணியிலான கோவில். இது செம்புரைக்கல் கல், சுடுமண் ஓடுகள் மற்றும் தேக்கு மரத்தால் கட்டப்பட்டுள்ளது, இவை அனைத்தும் சுற்றியுள்ள பகுதியில் ஏராளமாக உள்ளன. பரந்த கோவிலானது செவ்வக வடிவில் ஒரு தாழ்வார நுழைவாயிலுடன், முழுக்க முழுக்க கேரள மாநிலத்தில் காணப்படுவது போல் பாரம்பரிய அரச மாளிகை போல் காட்சியளிக்கிறது. முக்கிய தெய்வம் சுப்ரமணிய ஸ்வாமி, அவர் கருவறையில் வேல் என்ற ஆயுதத்துடன் நிற்கிறார். பின்னணி அலங்கரிக்கப்பட்ட தங்கத்தால் அழகூட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த கோவிலின் முன்புறம் ஒரு ஒற்றைக்கல்லில் செதுக்கப்பட்ட தீப ஸ்தம்பம் அல்லது கல்லால் செய்யப்பட்ட ஒளி விளக்கு உள்ளது. இந்த கோவிலின் அமைப்பு முழுவதும் மர வேலைப்பாடுகள் உள்ளன.
# மூணாறு சுப்ரமணியன் சுவாமி கோவில்

**அருள்மிகு சுப்ரமணியன் சுவாமி கோவில்** என்பது இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் உள்ள இடுக்கி மாவட்டத்தில் உள்ள மூணாறில் அமைந்துள்ள முருகப்பெருமானை முதன்மைக் கடவுளாகக் கொண்ட ஓர் இந்துக் கோயிலாகும்.
# மூணாறு சுப்ரமணியன் சுவாமி கோவில்

## பூஜைகள்

ஒவ்வொரு நாளும் காலைப் பிரிவில் உஷா பூஜை, நண்பகல் பிரிவில் 'உச்ச பூஜை', மலை பிரிவில் 'அட்டாழ பூஜை' உள்ளிட்ட மூன்று பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன.
# மூணாறு சுப்ரமணியன் சுவாமி கோவில்

## திருவிழாக்கள்

மலையாள மாதமான விருச்சிகத்தில் (அதாவது நவம்பர் முதல் டிசம்பர் வரை). மீனத்தில் உத்திரம் நட்சத்திர நாள் (அதாவது மார்ச் முதல் ஏப்ரல் வரை) ஒரு முக்கியமான பண்டிகை நடத்தப்படுகிறது.
# மூணாறு சுப்ரமணியன் சுவாமி கோவில்

## கோவில்

சிறிய குன்றின் மீது அமைந்துள்ள இக்கோயில் முதுவன் பழங்குடியினரால் கடந்த காலங்களில் வழிபட்டு வந்தது. பின்னர் நீண்ட காலம் மூடப்பட்டது. கோயிலின் பரிதாபகரமான நிலையைக் கண்டு, திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கோடைக்காலத்தில் மூணாறுக்கு வருகை தந்தபோது கோயில் புதுப்பிக்கப்பட்டது. முன்பு நம்பூதிரிகள் கோயிலின் தாந்த்ரீக உரிமையை வைத்திருந்தனர். தற்போது அந்த உரிமைகள் உள்ளூர் தமிழ் பிராமணர்களிடம் உள்ளது . இக்கோயில் இப்போது உள்ளூர் இந்துக்களின் குழுவால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
# போர்பந்தர் இராச்சியம்

**போர்பந்தர் இராச்சியம்** (**Porbandar State**) பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் போர்பந்தர் நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிரா தீபகற்பத்தில், அரபுக் கடலை ஒட்டி அமைந்திருந்தது. இது பிரித்தானிய கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது.  
போர்பந்தர் இராச்சியத்தின் பரப்பளவு ஆகும். இது 1921-இல் 106 கிராமங்களையும், ஒரு இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள்தொகையும், ஆண்டு வருமானம் ரூபாய் 21 இலட்சம் கொண்டிருந்தது.
# போர்பந்தர் இராச்சியம்

## வரலாறு

1193-ஆம் ஆண்டில் போர்பந்தர் இராச்சியமானது இராஜபுத்திர குலத்தின் ஜேத்வா வம்சத்தினரால் நிறுவப்பட்டது. 1307-இல் இதன் பெயர் ரண்பூர் இராச்சியம் என மாற்றப்பட்டது. மீண்டும் 1574-இல் இதற்கு மீண்டும் சாயா இராச்சியம் எனப்பெயரிடப்பட்டது. இறுதியாக 1785-ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் போர்பந்தர் இராச்சியம் எனப்பெயரிடப்பட்டது. 5 டிசம்பர் 1809 அன்று பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற போர்பந்தர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இந்த இராச்சியம் 1886 மற்றும் 15 செப்டம்பர் 1900-ஆண்டுகளில் பம்பாய் மாகாணத்தின் நிர்வாகத்தில், கத்தியவார் முகமையின் கீழ் சென்றது. 1888-ஆம் ஆண்டில் போர்பந்தர் இராச்சியத்தின் குற்றகலப் பாதை கொண்ட இரயில்வே இருப்புப்பாதை தொடங்கப்பட்டது.  
இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 15-02-1948 அன்று இந்த இராச்சியத்தை சௌராஷ்டிர மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. மகாத்மா காந்தியின் சித்தப்பா துளசிதாஸ் காந்தி, போர்பந்தர் இராச்சியத்தின் திவானாக பணியாற்றியவர்.
# போர்பந்தர் இராச்சியம்

## ஆட்சியாளர்கள்

போர்பந்தர் இராச்சியத்தை ஆண்ட இராஜபுத்திர குலத்தின் ஜேத்வா வம்சத்தினர் ஆவார்.  
- 1699 – 1709 பாஞ்ஜி சர்தான் ஜி (இறப்பு. 1709)
- 1709 – 1728 மூன்றாம் கிமோஜி (இறப்பு. 1728)
- 1728 – 1757 மூன்றாம் விக்மாத்ஜி கிமோஜி(இறப்பு. 1757)
- 1757 – 22 ஏப்ரல் 1813 இரண்டாம் சர்தான் ஜி விக்மாத்ஜி (இறப்பு. 1813)
- 1804 – 1812 ஹலோஜி சுல்தான் ஜி - அரசப்பிரதிநிதி (இறப்பு. 1812)
- 22 ஏப்ரல் 1813 – 20 சூன் 1831கிமோஜிராஜ் ஹலோஜி (இறப்பு. 1831)
- 20 சூன் 1831 – 21 ஏப்ரல் 1900 விக்ரமாத்ஜி கிமோஜிராஜ் (பிறப்பு. 1819 – இறப்பு. 1900)
- 20 சூன் 1831 – 1841 இராணி குன்வர்பா - அரசப்பிரதிநிதி (இறப்பு. 1841)
- 21 ஏப்ரல் 1900 – 10 டிசம்பர் 1908 பவானி சிங் மாதவசிங் (பிறப்பு. 1867 – இறப்பு. 1908)
- 10 டிசம்பர் 1908 – 1 சனவரி 1918 நட்வர்சிங் பவானி சிங் (பிறப்பு. 1901 – இறப்பு. 1979)
- 10 டிசம்பர் 1908 – 1917 - பிரித்தானிய அரசப்பிரதிநிதிகள்
- – ஜே. கே. கோண்டன் (1909 வரை)
- – ராவ் பகதூர் ஏ. எஸ். தாம்பே (1909–1910)
- – வாலா வஜ்சூர் வலேரா (1909–1913)
- – எப். டி. பி. ஹான்காக் (1913–1916)
- –எட்வர்டு ஓ`பிரையன் (ஏப்ரல் 1916 – 1918)  
- 1 சனவரி 1918 – 15 ஆகஸ்டு 1947 நட்வர்சிங் பவானி சிங்
- 1 சனவரி 1918 – 26 சனவரி 1920 எட்வர்டு ஓ`பிரையன் - பிரித்தானிய அரசப்பிரதிநிதிகள்
# போர்பந்தர் இராச்சியம்

## இதனையும் காண்க

- கத்தியவார் முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# செம்பூலா

**செம்பூலா** (*Breynia vitis-idaea*, *officinal breynia*) என்பது பல்லாண்டுவாழ்கின்ற மரமாகும். இது ஃபிலாந்தேசி ( ஆமணக்குக் குடும்பம் ) குடும்பம் ஆகும். இது இந்தியாவின் கிழக்கில் தைவான் மற்றும் ஒகினாவா வரையும், தெற்கில் இந்தோனேசியா வரையும் பரவியுள்ளது. இது 3 மீட்டர் உயரம் வரை எட்டக்கூடியதும், முட்டை வடிவ இலைகளைக் கொண்டதுமான புதர் அல்லது மரமாகும். இது கேசரமுள்ள பூக்கள் மற்றும் கோள வடிவ, சிவப்பு பழங்களைக் கொண்டிருக்கும்.  
சீனாவின் புஜியான் மற்றும் யப்பானின், இரியூக்கியூ தீவுகளில் உள்ள இலைப்பூ அந்துப்பூச்சி எபிசெபலா விட்டிசிடேயாவால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யப்படுகிறது. இந்த அந்துப்பூச்சி இதன் பூக்களில் தீவிரமாக மகரந்தச் சேர்க்கை செய்கிறது, ஆனால் வெளிப்புற சூலக இலைச் சுவர் மற்றும் பூவுறையிதழ்களுக்கும் இடையில் முட்டை இடுகிறது. அந்துப்பூச்சியின் கம்பளிப்பூச்சிகள் மரத்தின் விதைகளின் உட்பகுதியை உட்கொண்டு, அதிலிருந்து ஊட்டச்சத்தைப் பெறுகின்றன.  
இதில் சபோனின் பிரைனின் மற்றும் டெர்பெனிக் மற்றும் பீனால் கிளைகோசைடுகள் உள்ளன . **இது தைவானில் சி ஆர் யுன்** என விற்பனை செய்யப்படுகிறது.
# செம்பூலா

## நச்சுத்தன்மை

*Breynia vitis-idaea* நச்சு ஹெபடோசெல்லுலர் கல்லீரல் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.