wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# பாண்டவனி

, பாண்டவனியின் குறிப்பிடத்தக்க விரிவுரையாளர்]]
**பாண்டவனி** (பாண்டவர்களின் பாடல்கள் மற்றும் கதைகள்) என்பது பண்டையகால இந்திய புரானவித காவியமான மகாபாரதத்திலி<nowiki/>ருந்து கதைகளை விவரிக்கும் ஒரு நாட்டுப்புற பாடல் பாணியாகும். பாடலில் இசைக்கருவியும் அடங்கும். இந்த பாணியில் கதையின் நாயகன் பாண்டவர்களில் இரண்டாவது பீமன் ஆவார்.  
நாட்டுப்புற நாடக வடிவங்களில் ஒன்றான இந்த வடிவம், மத்திய இந்திய மாநிலங்களான சத்தீஸ்கர் மற்றும் அண்டை பகுதிகளான மத்தியப் பிரதேசம், ஒரிசா மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் இன்றளவும் பிரபலமாக உள்ளது.  
ஜாதுராம் தேவாங்கன் மற்றும் டீஜன் பாய் ஆகியோர் இந்த பாணியில் மிகவும் பிரபலமான பாடகர்கள் ஆவர். சமகால கலைஞர்களில், சாந்திபாய் செலக் மற்றும் உஷா பார்லே போன்றவர்களுடன் ரிது வர்மா பிரபலமானவராக உள்ளார்.
# பாண்டவனி

## தோற்றம்

முன்னணி பாடகர் டீஜன் பாய் கருத்துப்படி, இந்த பாடும் பாணியின் தோற்றம் தெரியவில்லை. அந்த காலங்களில் சிலரால் மட்டுமே படிக்க முடியும், ஒருவேளை அவர்கள் தங்கள் கதைகளை தலைமுறை தலைமுறையாக கடந்து சென்றிருக்கலாம். அக்காரணத்தால் இது மகாபாரதம் போலவே பழமையானதாக இருக்கலாம். பாரம்பரியமாக, பாண்டவனி ஆண்களால் பிரத்தியேகமாக நிகழ்த்தப்பட்டது. இருப்பினும், 1980 களிலிருந்து, பெண்களும் பாண்டவனியை வழங்கத் தொடங்கினர்.  
பாண்டவனி, ஒவ்வொரு கலாச்சாரம் அல்லது பாரம்பரியத்டிற்குட்பட்ட கதை சொல்பவர்களின் பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாக (வங்காளத்தின் பால் பாடகர்கள் மற்றும் கதக் கலைஞர்கள் போன்றவை) புரிந்து கொள்ள முடியும்,.அவர்களால் மக்களை மகிழ்விக்க, பண்டைய இதிகாசங்கள், நிகழ்வுகள் மற்றும் கதைகள் தொடர்ந்து விவரிக்கப்படுகின்றன அல்லது கற்பிக்கப்படுகின்றன.
# பாண்டவனி

## பாணி பற்றி

பாண்டவனி என்பது பாண்டவர்களின் கதைகள் அல்லது பாடல்கள் என்று பொருள்படும். இது மகாபாரதத்தின் பழம்பெரும் சகோதரர்கள் பற்றியதாகும். முன்னணி பாடகர் ஒருவர், இந்த இதிகாசத்திலிருந்து ஒரு பகுதியை,ஒரு கையில் சிறிய மணிகள் மற்றும் மயில் இறகுகள் மற்றும் சில நேரங்களில் *கர்தல்* (ஒரு ஜோடி சங்குகள்) மற்றொரு கையில் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ள ஒரு எக்தாரா அல்லது *தம்புரா* (சரம் கொண்ட இசைக்கருவியுடன்) கொண்டு இயற்றுவதும் பாடுவதுமாக கதை கூறுவார்.  
ஒரு நிகழ்ச்சியின் போது, கதை விரிகையில், தம்புரா ஒரு குறியாக மாற்றம் கொள்கிறது. சில சமயங்களில் அது பீமனின் 'கடா' கதாயுதமாகவும், அல்லது அர்ஜுனின் வில் அல்லது தேராகவும், அல்லது ராணி திரௌபதியின் கூந்தல் அல்லது துஷாசனாகவும் வெளிப்படுகிறது. இது கதையின் பாத்திரங்களை கண்டுகொள்ளவும் கதையை மக்களுக்கு எளிமைகாக எடுத்துக்கூறவும் உதவுகிறது. வேறெந்த பொருகளையும் கதை சொல்வதற்கு கலைஞர்கள் பயண்படுத்துவதில்லை. முகபாவனை, குறல் மாற்றம் மற்றும் கிளர்ச்சியூட்டும் நாடக இயக்கங்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், பாடகர்-கலைஞர் எப்போதாவது ஒரு அத்தியாயத்தின் முடிவில் அல்லது சொல்லப்படும் கதையில் ஒரு வெற்றியைக் கொண்டாடுவதற்காக, ஒரு ஒழுங்கற்ற நடனத்தில் ஈடுபடுகிறார். பாடகருக்கு பொதுவாக ஹார்மோனியம், தபலா, டோலக், மஞ்சிரா மற்றும் இரண்டு அல்லது மூன்று பாடகர்கள் இசையமைப்பாளர்களின் ஆதரவவாக இருப்பார்கள்.  
ஒவ்வொரு பாடகரும் தனது தனித்துவமான பாணியை பாடலில் சேர்க்கிறார். சில சமயங்களில் உள்ளூர் வார்த்தைகளைச் சேர்த்து, கதையின் மூலம் தற்போதைய நிகழ்வுகள் மற்றும் நுண்ணறிவுகளையும் மேம்படுத்தி விமர்சனம் செய்கிறார்கள். படிப்படியாக, கதை முன்னேறும் போது, கூடுதல் நடன அசைவுகளுடன் செயல்திறன் மிகவும் தீவிரமானதாகவும் அனுபவமிக்கதாகவும் மாறும். ஆச்சரியம் எனும் பாவம் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. முன்னணி பாடகர், உடன் வரும் பாடகர்களுடன் தொடர்ந்து உரையாடுகிறார். அவர்கள் கேள்விகளைக் கேட்கிறார்கள், வர்ணனைகள் மற்றும் குறுக்கீடுகளை வழங்குகிறார்கள்; இதனால் பாடும் பாணி வியத்தகு விளைவை அளிக்கிறது. மகாபாரதத்தின் ஒரு பகுதியே பல மணிநேரங்களுக்கு நிகழ்ச்சியாக நீடிக்கும். எளிமையான கதையாகத் தொடங்குவது முழு நீள பாலாட்டாக மாறுகிவிடும்.
# பாண்டவனி

## மாறுபாடுகள் (ஷைலி)

- வேதமதி - தோஹா-சௌபால் அளவீட்டல் எழுதப்பட்ட சப்பல் சிங் சௌஹானின் மகாபாரதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட கதையின் பாணி எனக் கூறப்படுகிறது. வேதம் என்பது மேலோட்டமாக உரையைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த பாணியை ஜாதுராம் தேவாங்கன் பிரபலமாக்கினார். இந்த பாணியினை பயண்படுத்தும் மற்ற கலைஞர்கள் பூனரம் நிஷாத், ரிது வர்மா, ரே<sup data-ve-ignore="true">&#x5B; *<span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2020)">மேற்கோள் தேவை</span>* &#x5D;</sup>வாரம் சாஹு.
- கபாலிக் - காவியத்தில் உள்ள பகுதிகள் மற்றும் கதாபாத்திரங்களை தொடர்ந்து மேம்படுத்துவதற்காக கலைஞர் சுதந்திரமாக கதையை மாற்றிக்கொள்ளும் பாணி இதுவாகும். கபால் என்ற சொல் இங்கே முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஏனெனில் இது கதைத்திறனின் உள்ளடக்கத்தை தெரிவிக்கும் நினைவு அல்லது அனுபவத்தைக் குறிக்கிறது. டீஜன் பாய் பாண்டவனியின் இந்த வகையை வெளிப்படுத்துபவர். உஷா பார்லே, சாந்தி பாய் ஆகியோரும் இந்த பாணியில் நடித்த<sup data-ve-ignore="true">&#x5B; *<span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2020)">மேற்கோள் தேவை</span>* &#x5D;</sup>வர்கள்.
# பாண்டவனி

## பிரபலமான கலாச்சாரத்தின் மீதான தாக்கம்

சத்தீஸ்கரின் நாட்டுப்புற பாடகர்களை தனது நாடகங்களில் பயன்படுத்திய ஹபீப் தன்வீரின் நாடகங்களில் பாண்டவனியின் தாக்கங்கள் தெளிவாகக் காணப்படுகின்றன. அவர் பாண்டவனியைப் போலவே ஒரு கட்டற்ற கதைசொல்லும் பாணியை உருவாக்கினார்.
# பாண்டவனி

## பாண்டவனின் உரையாசிரியர்கள்

- ஜாதுராம் தேவாங்கன்
- புனரம் நிஷாத்
- டீஜான் பாய்
- ரிது வர்மா
- சேத்தன் தேவாங்கன்
- சாந்திபாய் சேலக்
- உஷா பார்லே
# அட்ல தத்தே

| தெலுங்கு இந்துப் பெண்கள் |
| --- |
**அட்ல தத்தே** என்பது ஆந்திராவின் திருமணமாகாத மற்றும் திருமணமான இந்துப் பெண்களால், நல்ல கணவனைப் பெறுவதற்காக அல்லது தங்கள் கணவரின் ஆரோக்கியம் மற்றும் நீண்ட ஆயுளுக்காகக் கொண்டாடப்படும் ஒரு பாரம்பரியப் பண்டிகையாகும் . இது தெலுங்கு நாட்காட்டியின் அஸ்வியுஜா மாதத்தில் முழு நிலவிலிருந்து 3 வது இரவில் நிகழ்கிறது. கிரிகோரியன் நாட்காட்டியில் செப்டம்பர் அல்லது அக்டோபர் மாதங்களில் விழுகிறது. இது தெலுங்கில், கரக சதுர்த்தி கொண்டாட்டத்திற்குச் சமமானதாகும். கரக சதுர்த்தி வட இந்தியப் பெண்களால் மறுநாள் கொண்டாடப்படுகிறது.
# அட்ல தத்தே

## சடங்கு

தெலுங்குப் பெண்கள் உணவு, தண்ணீர் இல்லாமல் ஒரு நாள் முழுதும்உண்ணாவிரதம் இருப்பதன் மூலம் அட்லா தத்தேவை நினைவுகூருகிறார்கள். பெண்கள் மாலையில் பூஜை செய்து, சந்திரனைப் பார்த்து சிறிய அட்லுவைச்(தோசை) சாப்பிட்டு விரதம் முடிப்பார்கள்.  
இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சில இடங்களில் உள்ள பழக்கவழக்கங்கள்;  
இந்த விழா பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளால் கொண்டாடப்படுகிறது.இந்த நாளை முன்னிட்டு, அவர்கள் தங்கள் உள்ளங்கையில் மருதாணி பூசுவார்கள். பெண்களும் குழந்தைகளும் அதிகாலையில் சூரிய உதயத்திற்கு முன் எழுந்து, தயிர் மற்றும் கோங்குரா சட்னியுடன் சுத்தி (இரவுக்கு முன் சமைத்த அரிசி) சாப்பிடுவார்கள். திருமணமாகாத பெண்களும் குழந்தைகளும் சூரியன் உதிக்கும் வரை சுட்டி சாப்பிட்டுவிட்டு அட்ல தத்தே பாடலைப் பாடி தெருக்களில் விளையாடுவார்கள். மக்கள் ஊஞ்சலாடுகிறார்கள். மக்கள் சூரிய உதயத்திற்குப் பிறகு அருகிலுள்ள குளம் அல்லது ஏரியில் சந்திரனைப் பார்த்து அந்நாளை வரவேற்கிறார்கள். பூதரேகுலு (அரிசி மாவு, வெல்லம் மற்றும் பாலில் செய்யப்பட்ட இனிப்பு), குடுமுழு (கௌரி தேவிக்கு 5) (உங்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் தலா 5 மற்றும் 4 குடுமுளில் 4க்கு மேல் ஒன்றை வைத்து தீபம் செய்து அதையே தீபம் ஏற்றி வைத்து பூஜைக்கு பிறகு சாப்பிடுவது),11 சிறிய தோசைகள் (ஒவ்வொருவருக்கும்), கைக்கான தோரணம் (அட்ல தத்தேவிற்கு 11 முடிச்சுகள், உண்ட்ரல்லா தத்தேவிற்கு 5 முடிச்சுகள்கொண்ட தோரணம்) ஆகியவை தயாரிக்கப்படுகின்றன.  
இந்த நாளில், சிலர் அட்லுவை தயாரித்து கவுரி தேவிக்கு காணிக்கையாக வைத்து, பின்னர் அவற்றை தானமாக உறவினர்கள் மற்றும் அண்டை வீட்டாருக்கு விநியோகம் செய்யும் வழக்கம் உள்ளது. ஒவ்வொரு முத்தாய்ப்புக்கும் இந்தப் பெண்கள்/உறவினர்கள் இந்தப் பூஜை செய்பவருடன் சேர்ந்து விரதம் இருப்பார்கள். விழாவில் ஏற்கனவே இந்த தானம் எடுத்த 11 பெண்கள் இருப்பர். பொதுவாக அப்பாவின் சகோதரி இந்த தானம் எடுத்தால் சடங்குகள் தொடர்கின்றன. இந்த 11 பெண்களுக்கும் 11 அட்லுவையும் தீபத்தையும் (அரிசி மாவு மற்றும் நெய்யால் செய்து கௌரி தேவியின் முன் ஏற்றி) பெறுகிறார்கள். ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் புடவையின் முந்தியில் தானம் வழங்கப்படுகிறது.
# சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கர்

**சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கர்** ( *Sophia Goudstikker*; 15 ஜனவரி 1865 - 20 மார்ச் 1924) நெதர்லாந்தைச் சேர்ந்த ஜெர்மன் புகைப்படக் கலைஞரும், பெண்ணிய முன்னோடியும் ஆவார். நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் மியூனிக்கில் முதன்மையான பெண்கள் உரிமை ஆர்வலர்களில் ஒருவராகவும், அனிடா ஆக்ஸ்பர்க்கின் வணிகப் பங்காளியாகவும் துணையாகவும் இருந்தார். இவர்களின் கூட்டாண்மை கலைந்தபோது, கௌட்ஸ்டிக்கர் மிகவும் மிதமான பெண்ணியவாதியாக ஆனார். மேலும் இகா புரூடன்பெர்க்குடன் கூட்டு சேர்ந்தார். பொதுவாக பெண்பால் குணாதிசயங்களை மீறிய ஆண்பால் பெண்ணின் மூன்று வெவ்வேறு எழுத்தாளர்களின் சித்தரிப்புகளுக்கு கௌட்ஸ்டிக்கர் உத்வேகம் அளித்தார். புகைப்படம் எடுப்பதற்கான அரச உரிமத்தைப் பெற்ற முதல் திருமணமாகாத ஜெர்மன் பெண்ணாவார். மேலும் இளைஞர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குகள் வாதிட அனுமதிக்கப்பட்ட முதல் ஜெர்மன் பெண்ணும் ஆவார்.
# சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கர்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கர், 1865 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 15 ஆம் தேதி நெதர்லாந்தின் ராட்டர்டேமில் கிரிட்ஜே (என்கிற கிளிசர்) மற்றும் சாலமன் எலியாஸ் கௌட்ஸ்டிக்கர் ஆகியோருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். 1867 இல், குடும்பம் ராட்டர்டாமை விட்டு வெளியேறி ஜெர்மனியின் ஆம்பர்குவில் குடியேறியது. அதன்பிறகு திரெசுடன் நகருக்கு குடிபெயர்ந்தனர், அங்கு சாலமன் 1892 இல் இறந்தார் சோபியா திரெசுடனில் அனிடா ஆக்ஸ்பர்க்கின் சகோதரியால் இயக்கப்பட்ட ஒரு கலைப் பள்ளியில் பயின்றார்.
# சோபியா கௌட்ஸ்டிக்கர்

## தொழில் மற்றும் பெண்ணியம்

1887 இல் அனிடா ஆக்ஸ்பர்க்க்குடன் சேர்ந்து மியூனிக்கில் ஒரு புகைப்பட அரங்கை நிறுவினர். புகைப்படம் எடுப்பதற்கான அரச உரிமத்தைப் பெற்ற திருமணம் ஆகாத முதல் ஜெர்மன் பெண் ஆவார். இந்த அரங்கம் *அவாண்ட்-கார்ட்* என்ற சோதனை கலைப் படைப்பு மற்றும் கலைப் படைப்பை உருவாக்கும் கலைஞர்கள் சந்திக்கும் இடமாக மாறியது மற்றும் பல பிரபலமான நபர்கள் அடிக்கடி வந்து செல்வார்கள். இசடோரா தங்கன், மேரி-அடிலெய்ட், லக்சம்பேர்க்கின் கிராண்ட் டச்சஸ், ரெய்னர் மரியா ரில்கே, போன்ற கலைஞர்கள், அறிவுஜீவிகள் மற்றும் அரச குடும்பத்தினரின் புகைப்படங்கள் இங்கு எடுக்கப்பட்டன. 1898 இல் இவர்கள் இருவரும் பிரிந்தனர். பின்னர், 1908 வரை கௌட்ஸ்டிக்கர் தனியாக அரங்கத்தை நடத்தினார் இவரது தங்கையான மதில்டே நோரா, இவருடன் புகைப்படக் கலைஞராகப் பணியாற்றினார். தனது வாழ்க்கையின் முடிவில், கௌட்ஸ்டிக்கர் தனது வணிகத்தை புகைப்படக் கலைஞர் எம்மா யுபிலிசென்னிடம் குத்தகைக்கு அளித்தார். ஆனால் முதலாம் உலகப் போரும் அதன் விளைவுகளும் பாரம்பரிய வாடிக்கையாளர்களை சிதறடித்தன.
# டுட்டிநாமா

**டுட்டிநாமா** (நேரடி பொருள் "ஒரு கிளியின் கதைகள்") பாரசீக மொழியில் 52 கதைகள் கொண்ட 14 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடர்கதையாகும். 1550 களில் முகலாயப் பேரரசர் அக்பரால் ஆணையிடப்பட்டு, ஆடம்பரமாக விளக்கப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதிகள் கொண்ட, 250 சிறு ஓவியங்களைக் கொண்ட இதன் பதிப்பு,மிகவும் பிரபலமானது. கி.பி 12 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஷுகசப்ததி ( *கதா* இலக்கியத்தின் ஒரு பகுதி) என்ற தலைப்பில் தொகுக்கப்பட்ட சமஸ்கிருதத்தின் 'கிளியின் எழுபது கதைகள்' என்னும் முந்தைய தொகுப்பிலிருந்து திருத்தம் செய்யப்பட்டு கி.பி 14 ஆம் நூற்றாண்டில் பாரசீக உரை உருவாக்கப்பட்டது. இந்தியாவில், கிளிகள் (அவற்றின் நோக்கம் கொண்ட உரையாடல் திறன்களின் வெளிச்சத்தில்) புனைகதை படைப்புகளில் கதைசொல்லிகளாக பிரபலமாக உள்ளன.  
ஒரு கிளி, தனது பெண் உரிமையாளர் கோஜஸ்தா, கணவர் இல்லாத நேரத்தில் எந்தக் காதலனுடனும் தவறான உறவில் ஈடுபடக்கூடாது என்பதற்காக 52 இரவுகள் தொடர்ந்து கூறும் ஒழுக்கக் கதைகள் இவையாகும். கோஜஸ்தா எப்போதும் தன் காதலனைச் சந்திக்க வீட்டை விட்டு வெளியேறும் கட்டத்தில் இருக்கிறாள். கவர்ச்சிகரமான கதைகள் மூலம் விசுவாசமான கிளி அவளைத் தடுத்து நிறுத்தும் முயற்சியே இது.  
முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் 1556 இல் அரியணை ஏறிய ஐந்து ஆண்டுகளில், நீதிமன்றப் பட்டறையில் பணிபுரியும் இரண்டு பாரசீக கலைஞர்களான மிர் சயீத் அலி மற்றும் அப்துஸ் சமத் ஆகியோரால் செய்யப்பட்ட பல விளக்கப்பட கையெழுத்துப் பிரதிகளின்றளவும் எஞ்சியுள்ளன. இதுமுழுதாக கிளீவ்லேண்ட் கலை அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது. அக்பருக்காக உருவாக்கப்பட்ட இரண்டாவது பதிப்பு இப்போது பல அருங்காட்சியகங்களில் சிதறிக் காணப்படுகிறது. ஆனால் டப்ளினில் உள்ள செஸ்டர் பீட்டி நூலகத்தில் மிகப்பெரிய பகுதி உள்ளது. இது ஏறக்குறைய 1580 ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது
# டுட்டிநாமா

## உரை

14 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவில் உத்தரபிரதேசத்தில் உள்ள படாயுனுக்கு குடிபெயர்ந்த, பாரசீக சூஃபி துறவியான நக்ஷாபிக்கு டீடிநாமாவை எழுதியவர் என அறியப்படுகிறார். கி.பி. 1335 இல் *டுட்டிநாமாவைப்* போன்ற கதைகளின் தொன்மையான சமஸ்கிருத பதிப்பை பாரசீக மொழியில் அவர் மொழிபெயர்த்துள்ளார் மற்றும்/அல்லது திருத்தியுள்ளார். சிறுகதைகள் அடங்கிய இந்த சிறிய புத்தகம், கருப்பொருளில் அறநெறியைச் சார்ந்தது. அக்பரின் வளர்ச்சியின் போது அவரது தாக்கத்தை அடந்ததாக ஊகிக்கப்படுகிறது. அக்பருக்கு ஹரெம் (பெண்கள் உடன்பிறப்புகள், மனைவிகள் மற்றும் பெண் வேலையாட்கள்) இருந்ததால், ஒழுக்கக் கதைகள் பெண்களின் கட்டுப்பாட்டில் குறிப்பிட்ட நோக்குநிலையைக் கொண்டிருந்தன என்றும் ஊகிக்கப்படுகிறது.
# டுட்டிநாமா

## கதையின் கரு

*டுட்டிநாமாவின்* 52 கதைகளின் முக்கிய வசனகர்த்தாவானது ஒரு கிளி. தனது கணவன் (மைமுனிஸ் என்ற வணிகர்) வியாபாரத்திற்காக வெளியூரில் இருக்கும் போது, தன் உரிமையாளரான கோஜஸ்தா என்ற பெண் தகாத உறவில் ஈடுபடுவதைத் தடுப்பதற்காக, அவளிடம் கதைகளைச் சொல்கிறது. வணிகர் தனது வணிகப் பயணத்திற்கு தனது மனைவியை விட்டு ஒரு மைனா மற்றும் ஒரு கிளியுடன் சென்றிருந்தார். தகாத உறவில் ஈடுபட வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்தியதற்காக மனைவி மைனாவின் கழுத்தை நெரித்தாள். சூழ்நிலையின் தீவிரத்தை உணர்ந்த கிளி, அடுத்த ஐம்பத்திரண்டு இரவுகளில் கவர்ச்சிகரமான கதைகளை விவரிக்கும் ஒரு மறைமுக அணுகுமுறையை ஏற்றுக்கொள்கிறது. கோஜஸ்தாவின் கவனத்தை ஈர்க்கவும், வெளியே செல்வதை திசைதிருப்பவும் ஒரு பொழுதுபோக்கு அத்தியாயமாக 52 இரவுகளுக்கு ஒவ்வொரு இரவிலும் கதைகள் விவரிக்கப்படுகின்றன.
# டுட்டிநாமா

## ஓவியங்களின் பாணி

பாணியில் நடனமாடும் முகலாய பெண்கள்]]
டுட்டிநாமாவின் உரை நாஸ்டாலிக் கையெழுத்துப் பாணியில் எழுதப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் உலகெங்கிலும் உள்ள பல்வேறு நூலகங்களில் காணப்படும் ஓவியங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு தலைப்பில் அல்லது கதைகளின் அத்தியாயத்தில் கவனம் செலுத்துகின்றன. ஓவியங்களில் காணப்படும் நேரடியான உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகள் முகலாய காலத்திற்கு முந்தைய ஓவியங்களின் தாக்கத்திற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். டுட்டிநாமாவின் பல பக்கங்கள் மால்வா கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் போலவே விளக்கப்படங்களுடன் (கி.பி. 1439 தேதியிட்டது) தனித்துவமான முழுமையுடன் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. டுட்டிநாமா ஓவியங்களில் உள்ள ரசனையான வண்ணங்களில் வித்தியாசம் கண்டறியப்படுகிறது. இது தரப்படுத்தப்பட்ட வண்ணங்களினால் நிறம்பியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.  
இந்திய மற்றும் பாரசீக வடிவங்களின் கலவையாகக் கருதப்படும் கதக்கின் பிரபலமான நடன வடிவமானது, டுட்டிநாமா, அக்பர்நாமா மற்றும் தர்ரிக்-இ-கந்தன்-இ-திமூரியா ஆகியவற்றின் ஓவியங்களில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த ஓவியங்களில், ஆண்களும் பெண்களும் நீண்ட அங்கிகளையும், உயர்ந்த கூம்புத் தொப்பிகளையும் அணிந்திருப்பதைக் காட்டியுள்ளனர். சில ஓவியங்கள் இரண்டு வெவ்வேறு நடனக் குழுக்களையும் கூட சித்தரிக்கின்றன. ஈரானில் இருந்து அக்பரின் அரசவைக்கு வலுக்கட்டாயமாக அழைத்து வரப்பட்ட 350 நடனக் கலைஞர்கள், ஈரானின் பண்டைய நடன மரபுகளைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தியிருக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது. பல ஆண்டுகளாக, பாரசீக மற்றும் இந்திய மக்களின் ஒருங்கிணைப்பு நிகழ்ந்து, இந்தியாவில் தற்போதைய கதக் நடன பாணிக்கு பின்னணியை வழங்கியது என்று ஊகிக்கப்படுகிறது.
# ம. சிங்காரவேலர் மாளிகை

**ம. சிங்காரவேலர் மாளிகை** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் சென்னை மாவட்டத்திலுள்ள சில அரசு அலுவலகங்கள் மற்றும் பொது மற்றும் அமர்வு நீதிமன்றங்கள் கொண்ட ஓர் அலுவலக வளாகமாகும். பொதுவுடைமைக் கொள்கை கொண்டவரும், சமூக சீர்திருத்தவாதியுமான மலையபுரம் சிங்காரவேலு என்ற ம. சிங்காரவேலர் நினைவாக இக்கட்டிடம் பெயரிடப்பட்டது. கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 30 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள ம. சிங்காரவேலர் மாளிகையின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், ஆகும்.  
கட்டிடம் எட்டு தளங்கள் மற்றும் முன் பக்கத்தில் நிலத்தடி காப்பக அறைகள் மற்றும் வளாகத்தின் பின்புறத்தில் ஒரு தரை தள கட்டிடம் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. நான்காவது மாடியில் சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் உள்ளது. மற்றும் பொதுவாக, கட்டிடமே மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகக் கட்டிடம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. தேசிய தகவல் மைய அலுவலகம் மாவட்ட நிர்வாக அலுவலகத்துடன் இங்கு அமைந்துள்ளது. ஆதார் நிரந்தர பதிவு மையம் மற்றும் முதலமைச்சரின் மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டத்திற்கான அலுவலகம் ஆகியவை, பின்புறம் தரைத்தள கட்டிடத்தில் அமைந்துள்ளன.  
முதல் தளத்தில் பொது மற்றும் கூடுதல் அமர்வு நீதிமன்றங்கள் உள்ளன. இரண்டாவது தளத்தில் மாவட்ட ஆதி திராவிடர் நல அலுவலகம், மாவட்ட பிற்படுத்தப்பட்டோர் நல அலுவலகம், தாட்கோ மற்றும் சிவில் நீதிமன்றம் ஆகியவை உள்ளன. சம்பளக் கணக்கு அலுவலகம் (வடக்கு) மூன்றாவது மாடியில் உள்ளது. நான்காவது தளத்தில் சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் தவிர, மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் அலுவலகம் மற்றும் ஒரு சிறிய கூட்ட அரங்கம் உள்ளது. ஐந்தாவது மாடியில் மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் அலுவலகம், முத்திரை அலுவலகம், மாவட்ட மக்கள் தொடர்பு அலுவலர் அலுவலகம், மாவட்ட ஆட்சியரின் நேர்முக உதவியாளர் அலுவலகம் மற்றும் மாவட்ட தகவல் மைய அலுவலர் அலுவலகம் ஆகியவை அமையப் பெற்றுள்ளன. ஆறாவது மாடியில் மாவட்ட சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்ட அலுவலகம் மற்றும் பழங்குடியின நிரந்தர சாதிச் சான்றிதழ் வழங்கும் அலுவலகம் உள்ளன. ஏழாவது மாடியில் சார்நிலைக் கருவூலம் (கோட்டை, தண்டையார்பேட்டை) உள்ளது. மற்றும் எட்டாவது மாடியில் முத்திரைத்தாள்களுக்கான மாவட்ட துணை கண்காணிப்பாளர் அலுவலகம் மற்றும் ஒரு கூட்ட அரங்கம் உள்ளது.  
ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமையும் மக்கள் குறைதீர்க்கும் முகாம் நடத்தப்பட்டு, சம்பந்தப்பட்ட பொதுமக்களை சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் தொடர்ந்து சந்தித்து வருகிறார்.  
நான்கு சக்கர வாகனங்கள் மற்றும் இரு சக்கர வாகனங்கள் நிறுத்துமிடங்கள் தனியாக உள்ளன.
# இசடோரா டங்கன்

**ஏஞ்சலா இசடோரா டங்கன்** ( *Angela Isadora Duncan*; மே 26, 1877 அல்லது மே 27, 1878 - செப்டம்பர் 14, 1927) ஒரு அமெரிக்க நடனக் கலைஞரும், நடன அமைப்பாளரும் ஆவார். இவர் நவீன சமகால நடனத்தின் முன்னோடியாக இருந்தார். மேலும் ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்கா முழுவதும் பெரும் பாராட்டைப் பெற்றார். கலிபோர்னியாவில் பிறந்து வளர்ந்த இவர், மேற்கு ஐரோப்பா, அமெரிக்கா மற்றும் சோவியத் ஒன்றியம் நீஸ், சோவியத் ஒன்றியம் பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகளில் 22 வயதில் இருந்து 50 வயதில் இறக்கும் வரையில் நடனமாடினார்.
# இசடோரா டங்கன்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இசடோரா டங்கன் சான் பிரான்சிஸ்கோவில் வங்கியாளரும் சுரங்கப் பொறியாளருமான ஜோசப் சார்லஸ் டங்கன் (1819-1898), மற்றும் மேரி இசடோரா கிரே (1849-1922) ஆகியோரின் நான்கு குழந்தைகளில் இளையவராகப் பிறந்தார். இவரது அகஸ்டின் டங்கன் மற்றும் ரேமண்ட் டங்கன் இசடோரா பிறந்த உடனேயே, இவரது தந்தை தான் நிறுவிய வங்கிகளில் நிதிமுறைகேடு செய்தது கண்டறியப்பட்டது. அவர் சிறை செல்வது தவிர்க்கப்பட்டாளும், இசடோராவின் தாய் தனது கணவரின் துரோகங்கள் மற்றும் நிதி ஊழலால் கோபமடைந்து அவரை விவாகரத்து செய்தார், அன்றிலிருந்து, குடும்பம் வறுமையுடன் போராடியது.  
1896 ஆம் ஆண்டில், டங்கன் நியூயார்க்கில் உள்ள அகஸ்டின் டேலியின் நாடக நிறுவனத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆனார். ஆனால் விரைவில் நிறுவனத்தின் வடிவத்தின் மீது ஏமாற்றமடைந்தார். மேலும், ஒரு படிநிலை இல்லாத வேறுபட்ட சூழலை விரும்பினார்.
# இசடோரா டங்கன்

## பணிகள்

டங்கனின் நடனம் குறித்த அணுகுமுறை இவர் ஒரு இளைஞியாக கற்பித்த வகுப்புகளில் இருந்தே தெளிவாகத் தெரிந்தது."தனது கற்பனையைப் பின்பற்றி மேம்படுத்தி, எந்தவொரு அழகான விஷயத்தையும் கற்பித்தார்". பயண ஆசை இவரை சிகாகோவிற்கு கொண்டு வந்தது. அங்கு பல நாடக நிறுவனங்களில் சேர முயற்சி செய்து, இறுதியாக அகஸ்டின் டேலியின் நிறுவனத்தில் சேர்ந்தார். இது இவரை நியூயார்க் நகரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது. அங்கு நடனம் பற்றிய இவரது தனித்துவமான பார்வை நாடக நிறுவனங்களின் பிரபலமான பொழுதுபோக்குகளுடன் மோதியது. நியூயார்க்கில் இருந்தபோது, டங்கன் மேரி போன்ஃபான்டியுடன் சில வகுப்புகளை எடுத்தார். ஆனால் பாலே நடனத்தில் விரைவில் ஏமாற்றமடைந்தார்.
# இசடோரா டங்கன்

## இறப்பு

செப்டம்பர் 14, 1927 இரவு, நீஸ்ஸில் ஒரு வாகனத்தில் பயணிக்கும்போது இவரது தாவணி சக்கரத்தில் சிக்கி இறந்தார்.
# ஹர்சித்தி

உள்ள ஹர்சித்தி மாதாஜி சிலை.உஜ்ஜயினிலிருந்து இடம்பெயர்ந்த ராஜ்பிப்லாவின் பர்மாரா ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் குலதேவியாகக் கொண்டு வந்தனர்.]]
**ஹர்சித்தி -** துர்க்கையின் அம்சங்களில் ஒன்றான ஹர்சித்தி, இந்தியாவின் குஜராத், மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் அண்டை மாநிலமான மகாராஷ்டிராவில் பிரபலமான ஒரு இந்து தெய்வமாகும்.
# ஹர்சித்தி

## பெயர்கள்

ஹர்சித்தி,சுருக்கமாக "ஹர்ஷத் அம்பா", மகிழ்ச்சியான தாய், அம்பா மற்றும் காளிகா, இந்து தேவியின் அம்சங்களில் ஒன்றாகவும் கருதப்படுகிறது. இத்தெய்வம் **ஹர்ஷல்**, **ஹர்ஷத்**, ஹர்சித் பவானி போன்ற பெயர்களாலும் அறியப்படுகிறது.
# ஹர்சித்தி

## குலதெய்வ வழிபாடு

பல சத்திரிய, பிராமண, ராஜபுத்திர மற்றும் வைசிய சமூகங்களால் இக்கடவுள் குல்தேவியாக வணங்கப்படுகிறாள். லோஹனாஸ், பிரம்மசத்திரியர்கள், குர்ஜர்களின் ஹர்சன குலங்கள், பல ஜைன சாதிகள் மற்றும் பஞ்சரியா போன்ற பிராமணர்களும் பல சமூகங்களும் அவரை தங்கள் குல்தேவியாக வணங்குகிறார்கள். கடலில் கப்பல்களின் பாதுகாவலராகக் கருதப்படுவதால், அவர் மீனவர்கள், பிற கடல்வழி பழங்குடியினர் மற்றும் குஜராத் மக்களால் வணங்கப்படுகிறார். வடக்கு குஜராத்தின் கம்போயா துரி-பரோட் மக்களால் அவர் குலதெய்வமாக வணங்கப்படுகிறார்.
# ஹர்சித்தி

## கோவில்கள்

### கொய்லா துங்கரின் உச்சியில் உள்ள பழமையான கோயில், மியானி

ஹர்சித்தி மாதா கோயிலானது ஹர்ஷல் மாதா கோயில் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது மியானி கிராமத்தில் போர்பந்தரிலிருந்து துவாரகா செல்லும் வழியில், சுமார் 30 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. தெய்வத்தின் முதல் கோயில் ஒரு மலை உச்சியில், கடலை நோக்கி அமைந்திருந்தது. கிருஷ்ணர் தனது வாழ்நாளில் அவளை வழிபட்டதாகவும், அதன் பின்னர் **கொய்லா-துங்கர்** என்ற மலையில் வாழ்ந்து வந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. மலையின் மேல் உள்ள மூதற் கோயில் கிருஷ்ணரால் கட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. கிருஷ்ணர் அசுரர்களையும் ஜராசந்தனையும் தோற்கடிக்க விரும்பி, சக்திக்காக அம்பா மாதாவிடம் பிரார்த்தனை செய்து, தேவியின் ஆசியுடன், அசுரர்களை வென்றதாகவும், இந்த வெற்றிக்குப் பிறகு, அவர் கோயிலைக் கட்டியதாகவும், ஜராசந்தன் கொல்லப்பட்டபோது, யாதவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் தங்கள் வெற்றியைக் கொண்டாடியதால் ஹர்ஷத் மாதா அல்லது ஹர்சித்தி மாதா என்று பெயரிக்கடவுளுக்கு வந்ததாகவும். அன்றிலிருந்து அவள் யாதவரின் குலதேவியாக வணங்கப்படுவதாகவும் கூறப்படுகிறது.
# ஹர்சித்தி

## கோவில்கள்

### ஜக்து ஷாவால் கட்டப்பட்ட மியானி, கொய்லா துங்கரின் அடிவாரத்தில் உள்ள தற்போதைய கோயில்

13 ஆம் நூற்றாண்டின் கட்ச் நகரைச் சேர்ந்த ஜகடு என்ற வணிகர், போர்பந்தர் அருகே உள்ள பழைய துறைமுக நகரமான மியானிக்கு அருகில் உள்ள கோயல்-துங்கரின் மலையடிவாரத்தில் தற்போது உள்ள கோவிலைக் கட்டியதற்காக அறியப்படுகிறார். கோயிலில் அம்மனின் வலது பக்கத்தில் அவரது சிலையும் வைக்கப்பட்டுள்ளது.  
கோயிலுடன் தொடர்புடைய புராணக்கதை பின்வருமாறு சொல்லப்படுகிறதுகிறது:  
அம்மன் கோயில் சிற்றோடையின் திசையிலுள்ள மலையில் இருந்தது. அனால் தற்போது சிலைகள் மலை அடிவாரத்தில் உள்ளன. தேவிகளின் கண் பார்வைக்குள் வரும் எந்தக் கப்பலும் மூழ்கும் என்பதால், மியானியின் கடல் கரை அணுக முடியாததாக இருந்தது. ஜக்து ஷா தனது 7 கப்பல்களுடன் பயணம் செய்தார். அவர் தனது குடும்பத்துடன் கடைசி கப்பலில் இருந்தார். அவரது 6 கப்பல்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அவர் கண் முன்னே மூழ்கின. இதைக் கண்டு வியப்பும், பயமும் அடைந்தார். ஹர்சித்தி தேவியால் மட்டுமே எங்களைக் காப்பாற்ற முடியும் என்று நாங்கள் எச்சரித்தோம் என்று அவரது கப்பல் மாலுமி அவரிடம் கூறினார். கரையில் பாதுகாப்பாக நங்கூரமிட ஜக்து ஹர்சித்தி தேவியிடம் பிரார்த்தனை செய்தார். அவருடைய கப்பல் பாதுகாப்பாக கரையை அடைந்தது. ஜகது கோயிலுக்குச் சென்று அம்மனை மகிழ்விக்க மூன்று நாட்கள் விரதம் இருந்தார். அவள் தோன்றியபோது அவள் கண்கள் கப்பல்களில் படாமலிஉக்க ஜகது அவளை மலையிலிருந்து இறங்கும்படி வற்புறுத்தினான். மலையிலிருந்து கீழே இறங்கும் ஒவ்வொரு படியிலும் ஒரு எருமையைப் பலியிட்டால் அவனது வேண்டுகோளை ஏற்க அவள் ஒப்புக்கொண்டாள். ஜகது சமண மதத்தைப் பின்பற்றுபவர் என்பதால் இதற்கு சம்மதிக்கத் தயங்கிக் குழப்பமடைந்தார். அவர் அகிம்சையை நம்பினார்.ஜகது எருமைகளைக் கொண்டுவந்து பலியிட்டார். ஆனால் எருமைகளின் எண்ணிக்கை குறைவாகவே இருந்தது. அம்மன் புதிய கோயில் தளத்தில் இருந்து இன்னும் சில படிகள் தள்ளியே இருந்தாள். அதனால் தன்னையும் தன் குடும்பத்தையும் தியாகம் செய்ய முடிவு செய்தார். அவரது பக்தியைக் கண்டு மகிழ்ந்த தெய்வம் அவரது குடும்பத்தை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தாள். அவனுடைய குடும்பத்திற்கு மோட்சம் கிடைக்கும் என்ற வரமும் அளித்தாள்.
# ஹர்சித்தி

## கோவில்கள்

### மத்தியப் பிரதேசத்தின் உஜ்ஜைனியில் உள்ள கோயில்

உஜ்ஜயினியில் மற்றொரு புகழ்பெற்ற ஹர்சித்தி கோயில் உள்ளது. இது புகழ்பெற்ற மன்னர் விக்ரமாதித்தியனால் கட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. விக்ரமாதித்தன் மியானியில் உள்ள மினல்பூர் என்று அழைக்கப்பட்ட கொய்லா-துங்கரைப் பார்வையிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இது சாவ்டா வம்சத்தின் பிரபாத்சென் சாவ்தாவால் ஆளப்பட்ட துறைமுக நகரமாகும். விக்ரமாதியன் தேவியால் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டான். அவன் ஹர்சித்தி மாதாவை, உஜ்ஜயினியில் உள்ள தனது ராஜ்ஜியத்திற்கு வருமாறு கேட்டுக் கொண்டான். அங்கு அவர் தினமும் அவளை வழிபடுவான்.
# ஹர்சித்தி

## கோவில்கள்

### குஜராத்தின் லாடோலில் உள்ள கோவில்

11 ஆம் நூற்றாண்டில் ஜெயசிம்ம சித்தராஜாவால் கட்டப்பட்ட லடோலில் மற்றொரு கோயில் உள்ளது.
# ஹர்சித்தி

## கோவில்கள்

### மற்ற குறிப்பிடத்தக்க கோவில்கள்

மற்ற கோயில்கள், பலாஜ், சனாஸ்மாவுக்கு அருகிலுள்ள ரூப்பூர், படன், போர்பந்தர், இந்தூர், ஜபல்பூர், துவாரகா , வாத்வான், ஔரங்காபாத், படோத், வர்வாலா, லுனாவாடா, சந்த் பௌரி, ஹரிபுரா, கட்ச் ஆகிய இடங்களில் உள்ளன. இராஜஸ்தானின் மையப் புள்ளியான லம்போலாய் என்ற இடத்தில் மற்றொரு கோயில் அமைந்துள்ளது. இது அஜ்மீருக்கு அருகில் சுமார் 60 கி.மீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.
# மேரி போன்ஃபான்டி

**அன்னா மரியா பெலிசிட்டா போன்ஃபான்டி** (*Anna Maria Felicita Bonfanti* (1845-1921), "மேரி" அல்லது "மரியெட்டா போன்ஃபான்டி" என்றும் அழைக்கப்பட்ட இவர், அமெரிக்க பாலே நடனக் கலைஞர் ஆவார்.  
இவர் செப்டம்பர் 10, 1866 அன்று நியூயார்க் நகரத்தில் ஒரு நடன நிகழ்ச்சியில் அறிமுகமானார். இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு அதே திரையரங்கில் *தி பிளாக் கிரூக்* என்ற நிகழ்ச்சியில் முதன்மை நடன கலைஞராக இருந்தார். 1860 களின் நடுப்பகுதியிலிருந்து 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பம் வரை இவரது வெளிப்பாட்டு நடனம் மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை ஆகியவற்றில் இவரது திறமை பரவலாக இருந்தது.  
ரூத் செயிண்ட் டெனிஸ் மற்றும் இசடோரா டங்கன் ஆகியோர் இவரது மாணவர்களில் அடங்குவர்.  
இத்தாலியில் பிறந்த போன்ஃபான்டி ஜார்ஜ் ஹாஃப்மேன் என்பவரை மணந்தார்.
# லினா பொலெட்டி

**கோர்டுலா "லினா" பொலெட்டி** ( *Cordula "Lina" Poletti*) (27 ஆகஸ்ட் 1885 - 12 டிசம்பர் 1971) இத்தாலிய எழுத்தாளரும், கவிஞரும், நாடக ஆசிரியரும், பெண்ணியவாதியும் ஆவார் . பெரும்பாலும் அழகான மற்றும் கலகக்காரின் என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார். ஆண்களின் ஆடைகளை அணிவதில் விருப்பமுள்ள இவர், இத்தாலியில் தனது நேர்பாலீர்ப்பு பெண் என வெளிப்படையாக அறிவித்த முதல் பெண்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.
# லினா பொலெட்டி

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி

கோர்டுலா பொலெட்டி 27 ஆகஸ்ட் 1885 அன்று ராவென்னாவில் ரோசினா டொனாட்டி மற்றும் பிரான்செஸ்கோ ஆகியோருக்கு நான்கு மகள்களில் மூன்றாவதாக பிறந்தார். இவரது குடும்பம் நன்கு வசதியாக இருந்தது. இவர் போலோக்னா பல்கலைக்கழகத்தில் இத்தாலியின் கவிஞரும் அறிஞருமான ஜியோவானி பாஸ்கோலியுடன் படித்தார். 1907 இல் ஜியோசுவே கார்டுச்சியின் கவிதைகளை ஆய்வு செய்த ஆய்வறிக்கையுடன் தனது கல்வியை முடித்தார்.
# லினா பொலெட்டி

## தொழில் மற்றும் செயல்பாடு

1908 ஆம் ஆண்டில், உரோமில் நடந்த முதல் தேசிய பெண்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். இந்த மாநாடு இத்தாலியில் பெண்கள் இயக்கத்தில் மனிதாபிமான நலத் திட்டங்களில் கவனம் செலுத்துவதில் இருந்து பெண்களின் வாக்குரிமைக்கான அர்ப்பணிப்பு மற்றும் பெண்களின் சட்ட மற்றும் குடிமை உரிமைகளை முழுமையாக அங்கீகரிப்பதற்கான மாற்றத்தைக் குறித்தது. அதில் இவர் நன்கு அறியப்பட்ட எழுத்தாளர் சிபில்லா அலராமோவைச் சந்தித்தார். அவர் இத்தாலிய சமுதாயத்தில் பெண்களின் கீழ்நிலை நிலையை அகற்றும் சமூக மாற்றத்திற்கான தனது உறுதிப்பாட்டை பகிர்ந்து கொண்டார். மாநாட்டைத் தொடர்ந்து, இரண்டு பெண்களும் கிராமப்புற விவசாயிகளுக்கு கல்வி வழங்குவதற்கான முயற்சியிலும், டிசம்பர் 1908 நிலநடுக்கத்தைத் தொடர்ந்து கலாப்ரியா மற்றும் சிசிலியில் நிவாரண முயற்சிகளிலும் ஈடுபட்டனர்.
# லினா பொலெட்டி

## தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகள்

- 1918: *Il poema della Guerra*.
- 1919: *Il cipressetto della rocca a Santarcangelo di Romagna*.
- 1921: *La fabbrica dei mobili Rasponi a Santarcangelo di Romagna*
- 1934: *Il XXXIII Canto del Paradiso letto nella sala di Dante in Ravenna*.
- 1934: *Stazio nella Divina Commedia*.
# சிபில்லா அலராமோ

**சிபில்லா அலெராமோ** ( *Sibilla Aleramo* ) (பிறப்பு **மார்தா பெலிசினா பேசியோ** ( *Marta Felicina Faccio* ) ; 14 ஆகஸ்ட் 1876 - 13 ஜனவரி 1960) ஒரு இத்தாலிய பெண்ணிய எழுத்தாளரும், கவிஞரும் ஆவார், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இத்தாலியில் ஒரு பெண்ணாக வாழ்க்கையின் சுயசரிதை சித்தரிப்புகளுக்கு மிகவும் பிரபலமானவர்.
# சிபில்லா அலராமோ

## வாழ்க்கை மற்றும் தொழில்

அலெராமோ **மார்தா பெலிசினா பேசியோ** (என்கிற "ரீனா") அலெசாந்திரியா, பியத்மாந்து மற்றும் மிலனில் வளர்ந்தார். 11 வயதில், தனது குடும்பத்துடன் சிவிடனோவா மார்ச்சேக்கு குடிபெயர்ந்தார். அங்கு இவரது தந்தை கண்ணாடி தொழிற்சாலையின் மேலாளராக நியமிக்கப்பட்டார். ஆரம்பப் பள்ளிக்கு அப்பால் தனது கல்வியைத் தொடர முடியாத நிலையில், அலெராமோ தனது முன்னாள் ஆசிரியரிடம் ஆலோசனை கேட்டு, சொந்தமாகப் படிப்பைத் தொடர்ந்தார். தனது தந்தை பணிபுரிந்த அதே தொழிற்சாலையில் இவரும் பணிபுரிந்து வந்தார். இவருக்கு 15 வயதாக இருந்தபோது, பத்து வயது மூத்த சக ஊழியரான உல்டெரிகோ பியராஞ்செலி என்பவனால் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளானார். இந்த நிகழ்வைப் பற்றி ரீனா தனது பெற்றோரிடம் கூறவில்லை. ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 17 வயதில், இவருக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்தது.  
பின்னர், 1901 இல் அலராமோ தனது 6 வயது மகனை விட்டுவிட்டு உரோம் சென்றார். இளம் கலைஞரான பெலிஸ் டாமியானியுடன் சிலகால உறவுக்குப் பிறகு, இவர் சில வருடங்கள் ஜியோவானி செனா என்ற எழுத்தாளருடன் ஒன்றாக வாழ்ந்தார். தனது வாழ்க்கைக் கதையை கற்பனையான நினைவுக் குறிப்பாக மாற்ற ஊக்குவித்தார் ( சிபில்லா அலெராமோ என்ற புனைப்பெயருடன் ) . 1906 ஆம் ஆண்டில், இவரது முதல் புதினமான *உனா டோனா* (ஒரு பெண்), ஒரு பெண் தனது மிருகத்தனமான கணவனை விட்டு வெளியேறும் முடிவைப் பற்றியதாக இருந்தது. இவர் அரசியல் மற்றும் கலை வட்டங்களில் தீவிரமாக இருந்தார். மேலும் உரோமைச் சுற்றியுள்ள வறுமையால் பாதிக்கப்பட்ட கிராமப்புறமான அக்ரோ ரோமானோவில் தன்னார்வப் பணிகளில் ஈடுபட்டார்.  
1908 ஆம் ஆண்டில், லினா பொலெட்டியை வாக்குரிமை மாநாட்டில் சந்தித்தார். இரண்டு பெண்களும் சேர்ந்து வாழத் தொடங்கினர்.
# சிபில்லா அலராமோ

## இறப்பு

அலராமோ தனது 83வது வயதில் ரோமில் காலமானார்.
# இந்தியாவின் செம்மொழிகள்

இந்திய அரசானது ஆறு மொழிகளை **இந்தியாவின் செம்மொழிகளாக** அறிவித்துள்ளது, 2004 ஆம் ஆண்டில் சில கட்டுப்பாடான நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் மொழிகளுக்கு இந்தியாவின் செம்மொழி அங்கீகாரம் வழங்கப்படலாம் என அறிவித்தது. இது மொழியியல் நிபுணர்கள் குழுவுடன் கலாச்சார அமைச்சகத்தால் நிறுவப்பட்டது. செம்மொழிகளின் கோரிக்கைகளை பரிசீலனை செய்யவும், செம்மொழிகளை வகைப்படுத்தவும் இந்திய அரசால் இக்குழு அமைக்கப்பட்டது.
# இந்தியாவின் செம்மொழிகள்

## செம்மொழிகள்

இந்தியச் செம்மொழிகளின் பட்டியல்  
| தமிழ் | 2004 |  |
| --- | --- | --- |
| சமஸ்கிருதம் | 2005 |  |
| தெலுங்கு | 2008 |  |
| மலையாளம் | 2013 |  |
| ஒடியா | 2014 |  |
| பாளி மொழி | 2024 |  |
| பிராகிருதம் | 2024 |  |
| மராத்திய மொழி | 2024 |  |
| அசாமிய மொழி | 2024 |  |
| வங்காள மொழி | 2024 | } |
# இந்தியாவின் செம்மொழிகள்

## அளவுகோல்கள்

2004 ஆம் ஆண்டில் செம்மொழிக்கான வயது சுமார் 1000 ஆண்டுகள் என இருந்தது.  
2006 ஆம் ஆண்டு செய்திக்குறிப்பில், சுற்றுலா மற்றும் கலாச்சார அமைச்சர் அம்பிகா சோனி ராஜ்யசபாவில் "செம்மொழி" என வகைப்படுத்துவதற்கு பரிசீலிக்கப்படும் மொழிகளின் தகுதியை தீர்மானிக்க பின்வரும் அளவுகோல்கள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன என்று கூறினார்.
# இந்தியாவின் செம்மொழிகள்

## நன்மைகள்

நவம்பர் 1,200 தேதியிடப்பட்ட இந்திய அரசின் தீர்மானம் எண்.2-16/2004 இன் படி செம்மொழியாக'' அறிவிக்கப்பட்ட மொழிகளுக்கு கிடைக்கும் பலன்கள்.  
1. இந்திய செம்மொழிகளில் சிறந்து விளங்கும் அறிஞர்களுக்கு ஆண்டுதோறும் இரு முக்கிய சர்வதேச விருதுகள் வழங்கப்படுகிறது.
1. செம்மொழிகளின் சிறந்த ஆய்வுக்காக மையம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
1. இந்திய செம்மொழிகளில் சிறந்து விளங்கும் அறிஞர்களுக்காக, குறைந்தபட்சம் மத்தியப் பல்கலைக்கழகங்களிலாவது, செம்மொழிகளுக்கான ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான தொழில்சார் இருக்கைகளை உருவாக்க, பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவிடம் கோரப்படும்.
# இந்தியாவின் செம்மொழிகள்

## பிற மொழிகளுக்கான கோரிக்கைகள்

அடுத்த சில ஆண்டுகளில், பாலி, பெங்காலி, மராத்தி மற்றும் மெய்டேய் (அதிகாரப்பூர்வமாக மணிப்பூரி என்று அழைக்கப்படுகிறது) உள்ளிட்ட பிற மொழிகளுக்கும் செம்மொழி அந்தஸ்து வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன.
# இந்தியாவின் செம்மொழிகள்

## 2024ல் செம்மொழி தகுதி பெற்ற மொழிகள்

அக்டோபர் 2024ல் இந்தியப் பண்பாட்டு அமைச்சகம் பாளி மொழி, பிராகிருத மொழி, மராத்திய மொழி, ஒடியா மொழி, வங்காள மொழி என 5 மொழிகளுக்கு செம்மொழி தகுதி வழங்கியது.
# மார்ஃபா (இசை)

**மார்ஃபா** ( *Marfa * ) என்பது ஐதராபாத்தில் வசிக்கும் ஐதராபாத்து முஸ்லிம்கள் மத்தியில் கொண்டாடப்படும் தாள இசை மற்றும் நடனத்தின் ஒரு வடிவமாகும். இது யெமனில் உள்ள ஹத்ரமாவ்ட்டின் ஆஃப்ரோ-அரபு இசையிலிருந்து தழுவி எடுக்கப்பட்டது. இது மார்ஃபா, *டாஃப்*, தோல், தாள இசைக்கருவி, எஃகு பானைகள் மற்றும் *தாபி* எனப்படும் மரக் கீற்றுகள் போன்ற கருவிகளைப் பயன்படுத்தி இசைக்கப்படுகிறது.  
இது 18 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐதராபாத்து மாநிலத்தில் கிழக்கு ஆப்பிரிக்க சித்தி சமூகத்தால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அவர்கள் ஆசஃப் ஜாஹி நிஜாம்களின் ஒழுங்கற்ற இராணுவத்தில் குதிரைப்படை காவலர்களாக பணியாற்றினர். ஆசஃப் ஜாஹி நிஜாம்கள் *மார்ஃபா* இசையை ஆதரித்தனர். மேலும் இது உத்தியோகபூர்வ கொண்டாட்டங்களிலும் விழாக்களிலும் நிகழ்த்தப்பட்டது. ஏனெனில் அவர்கள் அரேபியாவில் உள்ள ஆசிர் மாகாணத்தின் பயஃபாண்டி குலத்தின் மூலம் முதல் கலீஃபா அபுபக்கர் சித்தீக்கிலிருந்து அரபு வம்சாவளியைக் கோரினர். இது இந்தியாவில், குறிப்பாக ஐதராபாத் இராச்சியத்தில் பிரபலமடைந்தது. இது சித்திகள் மற்றும் ஹத்ராமிகளின் புலம்பெயர்ந்தோரால் இங்கு கொண்டு வரப்பட்டது. எத்தியோப்பிய சித்திகளின் கலாச்சாரத்தில் ஹத்ராமி மக்களின் செல்வாக்கு காரணமாக, *மார்ஃபா* என்ற வார்த்தை கெட்டில்முரசு பயன்படுத்தி இசைக்கப்பட்ட இசையின் அடையாளமாக மாறியது. இந்தியாவின் ஹைதராபாத்தில் இசைக்கப்படும் *மார்ஃபா* இசையின் சித்தி வடிவத்தில் கெட்டில் முரசுகள், ஹண்டி கெட்டில் முரசுகளால் மாற்றப்படுகிறது. Kettledrums are replaced with Handi kettledrums 1951 ஆம் ஆண்டு முதல், இந்தியாவின் புது தில்லியில் உள்ள செங்கோட்டையில் சுதந்திர தினம் மற்றும் குடியரசு தினத்தின் போது வருடாந்திர கொண்டாட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்திய அரசாங்கத்தால் அதிகாரப்பூர்வமாக நடத்தப்படுகிறது.
# சோலியா

**சோலியா** ( குமாவோனி : ) அல்லது **ஹட்கேலி** (அல்லது **ஹட்கே** ; ) என்பது இந்திய<nowiki/>வின் உத்தரகண்ட் மற்றும் நேபாளத்தின் சுதுர்பாஷ்சிம் மாகாணத்தின் குமாவோன் பிரிவில் உருவான ஒரு பாரம்பரிய நாட்டுப்புற நடன வடிவமாகும். இது இன்று குமாவோனி மற்றும் சுதுர்பஷ்சிம் (முக்கியமாக டோட்டி, பைடாடி மற்றும் டார்ச்சுலா மாவட்டங்களில்) கலாச்சாரங்களின் அடையாளமாக மாறியுள்ளது. சோலியா நடனம், அடிப்படையில் ஒரு திருமண ஊர்வலத்துடன் கூடிய ஒரு வாள் நடனமாகும். ஆனால் இப்போது அது பல நல்நிகழ்வுகளிலும் நிகழ்த்தப்படுகிறது.  
குமாவோன் பிரிவின் அல்மோரா, பாகேஷ்வர், சம்பாவத் மற்றும் பித்தோராகர் மாவட்டங்களிலும், நேபாளத்தின் தோட்டி, பைதாடி மற்றும் தர்ச்சுலா மாவட்டங்களிலும் இது மிகவும் பிரபலமான நடனமாகும். இந்த வாள் நடனம் ஆயிரமாண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. இது குமாவோனி மக்கள் மற்றும் காஸ் மக்களின் தற்காப்பு மரபுகளில் வேரூன்றியுள்ளது.
# சோலியா

## தோற்றம்

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட இந்த நடனமானது குமாவோனின் போர்புரியும் சத்திரியர்களான காசாக்கள் மற்றும் கத்யூரிகளில் திருமணங்களில் ஆடப்படுகிறது. வாள் முனையில் அக்காலத்தில் திருமணங்கள் நடைபெறும்.  
10 ஆம் நூற்றாண்டில் வந்த சந்த் அரசர்களால் பூர்வீக சத்திரியர்கள் ஒன்றுபட்டனர். பூர்வீக சத்திரியர்களை சிறுபான்மையினராக மாற்றிய புலம்பெயர்ந்த ராஜபுத்திரர்களும் மலையக பழக்கவழக்கங்களை ஏற்றுக்கொண்டனரர். அவர்களின் பஹாரி கலாச்சாரத்தால் பாரம்பரியங்கள் மற்றும் மொழியில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தினர். வாள் முனையில் நடைபெறும் திருமணங்களின் நாட்கள் முடிந்துவிட்டன. ஆனால் அதனுடன் இணைக்கப்பட்ட மரபுகள் இன்றும்ம் தொடர்கின்றன.  
அதனால்தான் மணமகன் *குன்வர்* அல்லது குமாவோனில் மன்னர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் திருமண ஊர்வலத்தில் குதிரையில் சவாரி செய்து, தனது பெல்ட்டில் குக்குரியும் அணிந்துள்ளார்.
# சோலியா

## முக்கியத்துவம்

குமாவோன் மக்களின் தற்காப்பு மரபுகளில் அதன் தோற்றம் தவிர, இது மத முக்கியத்துவத்தையும் கொண்டுள்ளது. இந்த கலை வடிவம் முக்கியமாக ராஜபுத்திர சமூகத்தால் அவர்களின் திருமண ஊர்வலங்களில் நிகழ்த்தப்படுகிறது. இது தீய ஆவிகள் மற்றும் பேய்களிடமிருந்து பாதுகாப்பை வழங்குவதால் மங்களகரமானதாக நம்பப்படுகிறது. மக்களின் மகிழ்ச்சியைக் குறிவைக்கும் இத்தகைய ஆவிகளால் திருமண ஊர்வலங்கள் பாதிக்கப்படும் என்று நம்பப்பட்டது. புதிதாக திருமணமானவர்களை மயக்குவதற்காக பேய்கள் திருமண ஊர்வலத்தைப் பின்தொடர்ந்து வரும். சோலியாவின் நடிப்பு இதைத் தடுக்கலாம் என்பது பொதுவான நம்பிக்கையாக உள்ளது.
# சோலியா

## கருவிகள்

பித்தளைக் கருவி வகையைச் சேர்ந்த *துரி* , *நாக்பனி* மற்றும் *ரன்சிங்* ஆகியவை குமாவோன் பிரிவின் பாரம்பரிய கருவிகள் ஆகும். இது முன்னர் படைத்துருப்புகளின் மன உறுதியை அதிகரிக்க போர்களில் பயன்படுத்தப்பட்டது.  
*தோல்* , *டமாவ்* போன்ற தாளக் கருவிகள் குமாவுனைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவை. *தோலீஸ்* எனப்படும் தொழில்முறை இசைக்கலைஞர்களால் இவை வாசிக்கப்படுகின்றன.  
*மசக்பீன்* குமாவுனில் ஆங்கிலேயர்களால் அணிவகுப்பு இசைக்குழுக்களில் வாசிக்கப்படும் கருவிகளாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.  
*நௌசூரிய முருளி* (ஒன்பது முடிச்சு கொண்ட புல்லாங்குழல்) போன்ற மரக் கருவிகளான புல்லாங்குழல் மற்றும் *ஜ்யோன்யா* (ஜோன்யா) (இரட்டைப் புல்லாங்குழல்) குமாவுன் பூர்வீகமான இரட்டைக் குழல் வகையும் இசைக்கப்படுகிறது.
# சோலியா

## உடை

குமௌனியின் பாரம்பரிய உடையான வெண்நிற நீள அங்கிகளையும் , தலையில் *தங்கா*, *சோலா*, முகத்தில் சந்தனக் கட்டையால் மூடப்பட்ட துளவார் வாள்கள் மற்றும் பித்தளைக் கேடயங்களுடனும் போருக்குத் தயாராக இருப்பது போல் அணிந்திருப்பார்கள்.. அவர்களின் ஆடை குமாவுனில் வாழ்ந்த பண்டைய தற்காப்பு வீரர்களின் உடையை ஒத்திருக்கிறது.
# சோலியா

## அம்சங்கள்

போர் இசையுடன், வாள்கள் ஏந்திய நடனக் கலைஞர்கள், தங்கள் சக நடனக் கலைஞர்களுடன் கேலிச் சண்டைகளில் ஈடுபடும் போது, ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட முறையில் நடனமாடுகிறார்கள்.  
"நிஷானா" ( பதாகைகள் ) என்ற முக்கோண சிவப்புக் கொடியை ஏந்தியபடி , வாள்களை அசைத்து, முகத்தில் உமிழும் வெளிப்பாடுகளுடன் அவர்கள் போருக்குச் செல்லும் போர்வீரர்களின் தோற்றத்தைத் தருகிறார்கள்.  
சோழிய நடனக் கலைஞர்களின் முழு அணியில் 22 பேர் உள்ளனர் .அவர்களில் 8 பேர் வாள் நடனக் கலைஞர்களும் மீதமுள்ள 14 பேர் இசைக்கலைஞர்களும் ஆவர்.
# சோலியா

## வடிவங்கள்

பின்வருபவை குமாவுன் முழுவதும் பிரபலமான சோலியாவின் வடிவங்கள். அவை இயக்கங்களில் வேறுபடுகின்றன:  
- *பிசு நிருத்யா* (बिसू नृत्य )
- *சரண்வ்* (நகைச்சுவை சண்டைகள்) (सरांव)
- *ரன்ன் நிருத்யா* (எழுத்து. போர் நடனம்) (रण नृत्य)
- *சரங்கர்* (सरंकार)
- *வீராங்கனா* (வீராங்கனா)
- *தீபன்ஷு* (தீபான்ஷு)
- *சோலியா பாஜா* (छोलिया बाजा)
- *ஷௌகா ஷைலி* (शौका शैली) குமாவுனின் ஜோஹர் பகுதியைச் சேர்ந்தது
- *பைதான் பாஜா* (पैटण बाजा)
# கோவிந்த் சரண் லோக்ரா

**கோவிந்த் சரண் லோக்ரா** (*Govind Sharan Lohra*, (5 மே 1955 – 2 சனவரி 2025) ஒரு இந்திய நாட்டுப்புறக் கலைஞராவார். இவர் நாக்புரி நாட்டுப்புற பாடகரும், பாடலாசிரியரும், நடனக் கலைஞரும் ஆவார். இவர் பல தேசிய நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றுள்ளார். அக்ருதி சம்மான், பீட்டர் நௌரங்கி சாகித்ய சம்மான் மற்றும் சார்க்கண்டு பிபூதி உள்ளிட்ட பல விருதுகளைப் பெற்றவர். இவருக்கு 2021 இல் ஜெய்சங்கர் பிரசாத் சுமிருதி விருது வழங்கப்பட்டது.
# கோவிந்த் சரண் லோக்ரா

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

லோஹர்தக்கா மாவட்டத்திலுள்ள இட்டா என்ற கிராமத்தில் லோஹ்ரா சமூகத்தில் பிறந்தார். நாக்புரி பாடல் எழுதுதல், பாடுதல், இசைக்கருவிகள் வாசித்தல் மற்றும் நடனம் ஆகிய துறைகளில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்றவர்.
# மர்தானி ஜுமர்

**மர்தானி ஜுமர்** ( *Mardani Jhumar* ) ( **மர்தானா ஜுமர்** (*Mardana Jhumar* ) என்பது இந்திய மாநிலங்களான சார்க்கண்டு, சத்தீசுகர் மற்றும் ஒடிசாவில் ஆண்களால் ஆடப்படும் நாக்புரி நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும் . இது அறுவடைக்குப் பிறகான திருவிழாவில் நிகழ்த்தப்படுகிறது. ஆண்கள் சலங்கை அணிந்து, வாள், கேடயம் ஏந்தி, ஒருவரையொருவர் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு வட்டமாக நடனமாடுவார்கள். மந்தர், நகரா, தக் மற்றும் செனாய் அல்லது பன்சி இந்த நடனத்தில் பயன்படுத்தப்படும் இசைக்கருவிகள் ஆகும். நடன இயக்கம் ஆண்பால் ஆற்றலை பிரதிபலிக்கிறது. சில நேரங்களில் பெண் நடனக் கலைஞர்கள் அவர்களுடன் வருகிறார்கள், அவர்கள் நாக்னி என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
# நாக்னி

**நாக்னி** (Nacnī) என்றால் வட இந்திய மொழிகளில் பெண் நடனக் கலைஞர் என்று பொருள். கிழக்கு-மத்திய இந்திய மாநிலங்களான ஜார்கண்ட், மேற்கு வங்காளம் மற்றும் ஒரிசாவில், **நாக்னி** (நுச்-நீ என்று உச்சரிக்கப்படும் "நடனக் கலைஞர்") கிராமப்புறங்களில் தொழில்ரீதியாகப் பாடல்களைப் பாடியும் நடனமாடியும் வரும் பெண் கலைஞர்களைக் குறிக்கிறது, ஆண் கலிஞர்கள் துல்கி மற்றும் நகரா முரசுகளை இசைத்து மேடையைச் சுற்றி வருகிறார்கள்.  
நாக்னிகளாக நடிக்கும் பெண்கள் "வைத்திருக்கும் பெண்கள்" என்று கருதப்படுவார்கள். பொதுவாக உயர் சாதியைச் சேர்ந்த ஆண்களுக்கும் நடனக் கூட்டாளியுடனும் முறைசாரா "திருமணத்தில்" இணையாக இருப்பார்கள். நாக்னிகள் ராதையை உருவகப்படுத்துவதாகக் கருதப்படுகிறது. அதே நேரத்தில் ஆண் நடனக் கூட்டாளி கிருட்டிணனாக கருதப்படுகிறார்கள். கலைஞர்கள் சாதிக்கு அப்பாற்பட்டவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். மேலும் பல வழிகளில் வழக்கமான இந்திய சாதி மற்றும் பாலின வேறுபாடுகளை மேடையிலும் வெளியேயும் மீறுகிறார்கள், அவர்களின் "ரசிகர்கள்" மத்தியில் ஒரு குறிப்பிட்ட அதிகாரப் பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். மேலும் பெரும்பாலும் குடி மற்றும் புகைபிடித்தல் போன்ற "பொதுவாக ஆண்" நடத்தைகளில் ஈடுபடுகிறார்கள்.தற்காலத்தில் இந்த பாணி செயல்திறன் வேகமாக மறைந்து வருகிறது.
# உருசிய நாட்டுப்புற நடனம்

நாட்டுப்புற நடனக் கச்சேரி]]
**உருசிய நாட்டுப்புற நடனம்** ( *Russian folk dance* ) என்பது உருசிய கலாச்சாரத்தின் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும். ஆரம்பகால உருசிய மக்களால் பல கூறுகள் உருவாக்கப்பட்டன என்று சில தனித்துவமான பண்புகள் தெரிவிக்கின்றன.
# உருசிய நாட்டுப்புற நடனம்

## வரலாறு

பல உருசிய நடனங்கள் 10 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து அறியப்பட்டன. உருசியா மற்ற நாடுகளில் இருந்து பல்வேறு படையெடுப்புகளை கண்டது. அதன் இருப்பிடம் மற்றும் அளவு காரணமாக நாடு இடம்பெயர்வு மற்றும் வர்த்தகம் மூலம் பல்வேறு கலாச்சாரங்களுடன் தொடர்பு கொண்டது. இதையொட்டி, இசை மற்றும் நடனத்தின் ஐரோவாசிக் கலாச்சார கலவை உருசிய நாட்டுப்புற நடனங்களை உருவாக்க உதவியது.  
இந்த ஆரம்பகால நடனங்கள் பல கீழ் வகுப்பினரால் நிகழ்த்தப்பட்டு பயிற்சி செய்யப்பட்டன. பொதுவாக உயர் வகுப்பினர் நடனங்களில் பங்கேற்பதை விட கலைஞர்களை ஆதரிப்பவர்களாகவே இருந்தனர்.  
அசல் உருசிய நாட்டுப்புற நடன மரபுகள் நாட்டின் கலாச்சாரத்தில் தொடர்ந்து முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன மற்றும் உருசியாவின் பல இனக்குழுக்களுடன் தொடர்ந்து தொடர்பு கொண்டுள்ளன. உருசிய நாட்டுப்புற நடனங்களும் பிற வகையான கலை வெளிப்பாடுகளுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ளன. ஒரு உதாரணத்தை *பாலேட் ரஸ்ஸில்* காணலாம். இது உருசிய நாட்டுப்புற நடனங்கள் மற்றும் இசையை அதன் நுணுக்கங்களில் தூண்டுகிறது.
# உருசிய நாட்டுப்புற நடனம்

## ஆடைகள்

கச்சேரி நடனத்திற்கான ஆடைகள் மிக அழகாக வடிவமைக்கப்படுகின்ற. பொதுவாக, நடனங்களுக்கான ஆடை விடுமுறை நாட்கள் போன்ற குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மேலும் இந்த நிகழ்வுகளுக்கு இடையில் மாறுபடும். பெண்கள் விடுமுறை தலைக்கவசங்கள், எம்ப்ராய்டரி செய்யப்பட்ட சட்டைகள், பெல்ட்கள் மற்றும் அலங்கரிக்கப்பட்ட கவசங்களை அணிவார்கள். ஆண்கள் சட்டைகள், பெல்ட், குறுகிய கால்சட்டை மற்றும் உயர் சிவப்பு பூட்ஸ் அணிவார்கள். சிவப்பு நிறம் பல ஆடைகளில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது, ஏனெனில் இது ரஷ்ய பாரம்பரியத்தில் அழகுடன் தொடர்புடையது. ரஷ்ய நடனங்களில், பெண்களும் பெண்களும் பெரும்பாலும் தங்களுடன் ஒரு பாக்கெட் சதுரத்தை எடுத்துச் செல்கிறார்கள். நிகழ்ச்சிகளின் போது பெண்கள் மற்றும் பெண்கள் பெரும்பாலும் ரஷ்ய பாரம்பரிய தலைக்கவசம் கோகோஷ்னிக் அணிவார்கள்.
# உருசிய நாட்டுப்புற நடனம்

## சிறப்பியல்புகள்

சீற்றம் மற்றும் மென்மையான இசை இரண்டும் உருசிய நடனங்களுக்கு அடிப்படையாகும்.  
உருசிய ஆண் நடனங்களின் மிகவும் பிரபலமான பண்புகள் உருசிய குந்து வேலை (முழங்கால் வளைக்கும் கூறுகள்) ஆகும். சீன நடனத்தில் இதே போன்ற வடிவங்கள் உள்ளன. இந்த வகையான நடன அம்சங்கள் பொதுவாக வேகமான இசையைப் பயன்படுத்துகின்றன. இது போகப்போக அதன் வேகத்தை மாற்றுகிறது. முழங்கால் வளைக்கும் அசைவுகள் பொதுவாக ஆண் நடனக் கலைஞர்களால் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. உருசிய நடனத்தில், ஆண் நடனக் கலைஞர்கள் ஜெர்மனியின் *ஷூஹ்ப்ளாட்லரைப்* போலவே உள்ளங்கால், பாதத்தின் முன், தொடைகள், முழங்கால்கள் மற்றும் மார்பு ஆகியவற்றைத் தட்டையாகப் பிடித்துக் கொண்டு அடிப்பது, கைதட்டுவது மற்றும் அடிப்பது பொதுவானது.  
உருசிய வட்ட நடனம் *ஹொரோவோட்* பண்டைய சுலாவிக் மரபுகளில் அதன் வேர்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் பால்கன் ( கிரீஸில் உள்ள கோரோஸ்), மத்திய கிழக்கு கலாச்சாரங்கள் மற்றும் சீனாவில் இதே போன்ற வடிவங்களில் உள்ளது.
# மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் திருவிழா

**மாஸ்கோ சர்வதேச டுடுக் விழா** (* Moscow International Duduk Festival*) என்பது உருசியத் தலைநகரான மாஸ்கோவில் நடைபெறும் துதுக் என்ற ஆர்மேனிய தேசிய இசைக்கருவியின் சர்வதேச வருடாந்திர இசை விழாவாகும்.
# மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் திருவிழா

## அமைப்பாளர்கள்

இந்த விழா துதுக்கிகள் திட்டம் என்ற அமைப்பால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த நேரத்தில் சுரேன் பாக்தாசார்யன் மற்றும் மெரினா செலிவனோவா (2016 வரை - ஹோவன்னஸ் கஜாரியன்) ஆகியோரைக் கொண்ட விழா அமைப்பாளர்கள் 2014 இல் துதுக்கிகள் ஹோவன்னஸ் கஜாரியன் வழிகாட்டுதலின் கீழ் துதுக் பள்ளியை நிறுவினர்.
# மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் திருவிழா

## நோக்கங்கள்

திருவிழாவின் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்று உருசியா, ஆர்மீனியா மற்றும் பிற நாடுகளுக்கு இடையே கலாச்சார பிணைப்புகள் மற்றும் ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துவதாகும். அத்துடன் ஆர்மீனிய கலாச்சாரத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் வளர்ச்சியை மேம்படுத்துவதும் அடங்கும். உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்து திறமையான துதுக் கலைஞர்களைக் கண்டுபிடித்து ஊக்குவிப்பதையும் இந்த விழா நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
# மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் திருவிழா

## வரலாறு

முதல் மாஸ்கோ துதுக் விழா ஏப்ரல் 30, 2014 அன்று "மாஸ்க்விச்" கலாச்சார மையத்தில் நடைபெற்றது. திருவிழாவிற்கு மொத்தம் சுமார் ஆயிரம் பேர் வருகை தந்தனர்.  
இரண்டாவது மாஸ்கோ துதுக் விழா செப்டம்பர் 27, 2015 அன்று மாஸ்கோ மாநில வெரைட்டி அரங்கத்தில் நடைபெற்றது. மொத்தம் சுமார் 1.5 ஆயிரம் பேர் இரண்டாவது மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் திருவிழாவை பார்வையிட்டனர்.  
உருசியாவின் ஆர்மேனிய இளைஞர் மாநாட்டின் ஆதரவுடன் மூன்றாவது மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் விழா, செப்டம்பர் 25, 2016 அன்று "மாஸ்க்விச்" என்ற கச்சேரி அரங்கில் நடந்தது.  
அக்டோபர் 1, 2017 அன்று, நான்காவது மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் விழா மாநில கிரெம்ளின் அரண்மனையின் சிறிய மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. இவ்விழாவில் பல்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்த துதுக்குகள் கலந்து கொண்டனர்.  
ஐந்தாவது மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் விழா அக்டோபர் 6 மற்றும் 7, 2018 அன்று மாஸ்கோ கோளரங்கத்தில் உலக விண்வெளி வாரத்தின் போது நடைபெற்றது. கடந்த ஆண்டு நிகழ்வுகளைப் போலல்லாமல், ஐந்தாவது திருவிழாவானது முழுக் குவிமாடம் கொண்ட பல்லூடக நிகழ்ச்சியின் மூலம் வழங்கியது . குறிப்பாக இதற்காக, கோளரங்கத்தின் குவிமாடத்திற்கு நேரடியாக ஒளிபரப்பப்பட்ட ஒரு தனித்துவமான திரைப்படத்தை அமைப்பாளர்கள் படமாக்கினர்.
# மாஸ்கோ சர்வதேச துதுக் திருவிழா

## வரலாறு

### எசுப்பனியாவில் சர்வதேச துதுக் திருவிழா

ஜூலை 2016 இல், "டேஸ் ஆஃப் ஆர்மீனியா" திருவிழாவின் ஒரு பகுதியாக எசுப்பானியாவில் சர்வதேச துதுக் விழாவின் கட்டமைப்பில் துதுக்கிகள் திட்டம் இரண்டு இசை நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்தது. ஜூலை 3, 2016 அன்று, பார்சிலோனாவில் உள்ள சென்ட்ரோ சிவிகோ கோட்செரெஸ் பொரலில் துதுக் திருவிழா நடைபெற்றது, மேலும் 5 ஜூலை 2016 அன்று கற்றலான் நகரமான லொரெட் டி மாரில் திருவிழா நடைபெற்றது. கட்டலோனியாவில் உள்ள உருசிய மாளிகையின் ஆதரவுடன் திருவிழா நடைபெற்றது.
# மாங்கொம்பு சிவசங்கர பிள்ளை

தென்னிந்தியாவில் உள்ள கேரளாவைச் சேர்ந்த **மான்கொம்பு சிவசங்கர பிள்ளை**, பாரம்பரிய நடன நாடகத்தின் தென்னிந்திய பாணியில் கதகளி கலைஞராக இருந்தார். பச்சை, கத்தி மற்றும் மினுக்கு வேடங்களில் அவரது முழுமையான சித்தரிப்புக்காக குறிப்பிடத்தக்கவர், புகழ்பெற்ற கதகளி நடிகர் பச்சு பிள்ளை மற்றும் கதகளி பாடகர் குட்டன் பிள்ளை ஆகியோரின் மருமகனாவார். மேலும் அவர் செங்கனூர் ராமன் பிள்ளையின் சீடர் ஆவார்.  
ஆலப்புழா மாவட்டம் குட்டநாடு பெல்ட்டில் உள்ள மாங்கொம்புவில் பிறந்த சிவசங்கர பிள்ளை, களர்கோடு குட்டப்ப பணிக்கர், தகழி அய்யப்பன் பிள்ளை, தோட்டம் சங்கரன் நம்பூதிரி ஆகியோரிடமும் கதகளி கற்றுள்ளார். 1966 ஆம் ஆண்டில், அவர் கேரள கலாமண்டலத்தில் ஆசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்தார், அங்கு அவர் நீண்ட காலம் பணியாற்றினார். 1985 இல், அவருக்கு சங்கீத நாடக அகாடமி விருது வழங்கப்பட்டது மற்றும் சங்கீத நாடக அகாடமி தாகூர் ரத்னா விருது வழங்கப்பட்டது. இவர் தனது 13 வயதில் களர்கோடு குட்டப்பா பணிக்கரின் கீழ் தனது கதகளி பயிற்சியைத் தொடங்கினார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, 1935 ஆம் ஆண்டில் கேரள கலாமண்டலத்தில் சேர்ந்தார், ஆனால் விரைவிலேயே அங்கிருந்து வெளியேறினார், தகழி ஐயப்பன் பிள்ளையிடம் மூன்று ஆண்டுகள் பயின்றார். உடையில் முழுமை, சோழியாட்டத்தில் தாள அசைவுகள் அதாவது பாடல்களுக்கு நடிப்பு, பரந்த அளவிலான பாவங்கள், ராமன் பிள்ளை பரிந்துரைத்த பாத்திரத்தின் அளவுருக்கள் ஆகியவை அவரது ஆட்டத்தின் நளினத்தை அதிகரித்து அவருக்கு புகழை பெற்றுத்தந்தது.
# மாங்கொம்பு சிவசங்கர பிள்ளை

## கலை வரலாறு

1938 ஆம் ஆண்டில் மாங்கொம்பு தேவி கோயில் வளாகத்தில் **புதன மோட்சம்** அல்லது 'புதனனின் மோட்சம்' என்ற படத்தில் லலிதாவாக மாங்கொம்பு சிவசங்கர பிள்ளை மேடையில் அறிமுகமானார். இவர் 1881-1943 காலப்பகுதியில் புகழ்பெற்ற தோட்டம் சங்கரன் நம்பூதிரியின் கீழ் பெண் கதாபாத்திரங்களில் கலாபயிற்சி பெற்றார். நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவர் செங்கனூர் களரியில் சேர்ந்தார், இந்த காலகட்டத்தில் சிறப்பு மச்சா நாயகனாக பயிற்சி பெற்றார். விடுமுறை நாட்களில், செங்கனூர் ராமன் பிள்ளையின் குழுவுடன் ஏழு ஆண்டுகள் சுற்றுப்பயணம் செய்து புகழ் பெற்றார். 1948 முதல், மிருணாளினி சாராபாயின் குழுவுடன் ஐரோப்பா மற்றும் தென் அமெரிக்காவிற்கு பல பயணங்களில் நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினார். 1974 ஆம் ஆண்டில், அவர் கேரள கலாமண்டலத்தில் கதகளி பயிற்றுவிப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார், அங்கிருந்து அவர் 1983 இல் ஓய்வு பெற்றார்.
2006 ஆம் ஆண்டில், மான்கொம்பு, அவரது சகோதரர் சி.கே. சிவராம பிள்ளையுடன், திருவிதாங்கூர் பிராந்தியத்தில் கலை வடிவத்தின் பரிணாமம், இலக்கணம் மற்றும் அழகியல் ஆகியவற்றைக் கையாளும் *கதகளி ஸ்வரூபம் என்ற* புத்தகத்தை வெளியிட்டார். அவர் 20 மார்ச் 2014 அன்று ஒரு பெருமூளை இரத்தப்போக்கு காரணமாக இறந்தார்.
# தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம்

**தொழில்சார் மகளிர் தேசிய சங்கம்** (*National Association of Professional Women*), 2007ம் ஆண்டில் மத்தேயு புரோமன் என்பவரால் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் நிறுவப்பட்டது.இது 2014 முதல் தொழில்முறை பன்முகத்தன்மை வலையமைப்புடன் கூடிய ஒரு இலாப நோக்கற்ற தொழில்முறை சங்கம் மற்றும் வலைதளத்துடன் (NAPW.com) இயங்குகிறது. இது அமெரிக்காவில் தொழில்முறை பெண்களுக்கான மிகப்பெரிய வணிக வலையமைப்பாகும். இது ஒவ்வொரு தொழில் மற்றும் தொழிலையும், மாறுபட்ட பின்னணியிலிருந்து உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ளது. 2013 ஆம் ஆண்டில், NAPW.com பெண்களுக்கான ஃபோர்ப்ஸின் சிறந்த 100 வலைத்தளங்களில் ஒன்றாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
# தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம்

## தேசிய மாநாடுகள் (2011-2014)

தொழில்சார் மகளிர் தேசிய சங்கத்தின் தேசிய மாநாடுகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நியூ யார்க் நகரததில் நடைபெறும் ஒரு நிகழ்வாகும். இது பேச்சாளர்களுக்கு பல்வேறு நிபுணத்துவத்துவ முறைகளை வழங்கியதுடன், பல்வேறு வணிக அனுபவங்களை வழங்கினர். 2011ல் தொழில்சார் மகளிர் தேசிய சங்கத்தின் வலையமைப்பின் மாநாட்டின் முக்கிய பேச்சாளர்களாக இவாங்கா டிரம்ப் ஹெர்டா வான் ஸ்டீகல், கேத்தி காப்ரினோ மற்றும் வலேரி ஸ்மால்டோன் ஆகியோர் கலந்து கொண்டு பேசினர்.
# தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம்

## கூட்டாண்மை சமூக பொறுப்பு

மே 2014 இல் மத்தேயு ப்ரோன் மற்றும் ஸ்டார் ஜோன்ஸ் ஆகியோரால் தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம் உருவாக்கப்பட்டது. இது இலாப நோக்கமற்ற நிறுவனம் ஆகும். இது பெண்களுக்கான சிக்கல்களை தீர்க்க வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்க மார்பக புற்றுநோய் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை, பெண்களின் வெற்றிக்கான உடை, உள்ளூர் சமூக நிதி திரட்டும் நிறுவனங்கள் இந்த அமைப்பிற்கு உதவி செய்கிறது. பெண்களின் பிரச்சினைகள் மற்றும் குழந்தை ஆரோக்கியத்தை மையமாகக் கொண்ட பிற தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் இலாப நோக்கற்ற நிறுவனங்களுக்கான ஆதரவு, மற்றும் மவுண்ட் சினாய் மருத்துவமனையின் குழந்தை புற்றுநோயியல் பிரிவில் ஜாக் மார்ட்டின் நிதியை உள்ளடக்கியது. சனவரி 2018ஆம் ஆண்டு முதல் இந்த அமைப்பு செயலற்றதாகத் தெரிகிறது. அதன் சமூக ஊடக பண்புகள் சனவரி 2017 முதல் புதுப்பிக்கப்படவில்லை மற்றும் www.napwfoundation.org வலைத்தளம் தற்பொது பொதுவெளியில் செயல்படவில்லை.
# தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம்

## கல்வி உதவித்தொகை

தொழில்சார் பெண்களின் தேசியச் சங்கம், கல்வி உதவித்தொகை திட்டத்தை உருவாக்கியது. பட்டம் பெறும் உயர்நிலைப் பள்ளி மூத்தவர்கள் மற்றும் இளங்கலை கல்லூரி மாணவர்களுக்கு உதவித்தொகை வழங்கியது. ஐக்கிய அமெரிக்க நாட்டில் அங்கீகாரம் பெற்ற கல்லூரி, பல்கலைக்கழகம் அல்லது சான்றளிக்கப்பட்ட வர்த்தக பள்ளியில் படிக்கும் நிறுவன உறுப்பினர்களுக்கு கல்வி உதவி செய்யும். ஐந்து சிறந்த மாணவர்களுக்கு உதவித்தொகை வழங்கப்படுகிறது. ரைசிங் ஸ்டார்ஸ் திட்டம் 2014 வரை செயலில் இருந்தது.