wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# இலாகூரின் வரலாறு

## ஆரம்பகால முஸ்லிம் வம்சங்கள்

முதல் முஸ்லிம் வெற்றி காலத்தில், இலாகூர் அஜ்மீர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு ராஜபுதன மன்னர் பிருத்விராஜ் சௌகான் வசம் இருந்தது. வம்சத்தை மாற்றியதன் காரணமாகவோ, அல்லது ஆப்கானித்தானில் இருந்து இந்தியாவுக்கு செல்லும் சாலையில் இலாகூரின் பாதுகாப்பில்லாமல் இருந்த காரணத்தாலோ அது பின்னர் வெறிச்சோடி, அரசாங்கத்தின் இருக்கை சியால்கோட் அல்லது அதன் அருகிலேயே கொண்டு செல்லப்பட்டது. பின்னர், பதினொன்றாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் கசினியின் மகுமூது இந்தப் பகுதியை கைப்பற்றும் காலம் வரை அங்கேயே இருந்தது. வெற்றியாளர் வெறிச்சோடிய நகரத்தை மீண்டும் ஆக்கிரமித்து, ஒரு கோட்டையை நிறுவினார். இது தில்லியில் உள்ள பழைய கோட்டை போல, பழைய ராஜ்புத் கோட்டையின் அழிவின் பேரில் கட்டப்பட்டது.  
கி.பி 682 இல், பெரிஷ்தாவின் கூற்றுப்படி, பெசாவரின் ஆப்கானியர்கள், அந்த ஆரம்ப காலத்திலேயே இசுலாத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். இந்து இளவரசரிடமிருந்து சில உடைமைகளை பறித்தனர். ஒரு போர் தொடங்கியது. எழுபது போர்கள் பலவிதமான வெற்றிகளுடன் நடந்தன. ஆப்கானியர்கள், கக்கார்களுடன் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்கிய வரை, பஞ்சாபின் உப்புத் தொடரில் வசிக்கும் ஒரு காட்டு பழங்குடி, ராஜாவை தனது பிரதேசத்தின் ஒரு பகுதியை விட்டுக்கொடுக்க கட்டாயப்படுத்தியது. இலாகூரைப் பற்றிய அடுத்த குறிப்பும் இராஜபுதன ஏடுகளில் உள்ளது. அங்கு ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் முஸ்லிம் படைகளால் முற்றுகையிடப்பட்டபோது, இலாகூரின் ராஜபுத்திர பழங்குடியினரான புச்சாக்கள், சித்தோர்காரைப் பாதுகாக்க அணிவகுத்து வந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  
படம். ]]
இலாகூரில் உள்ள அனார்கலியில் சுல்தான் குதுப் உத் தின் ஐபக்கின் கல்லறை. ]]
கி.பி. 975 இல், குராசானின் ஆளுநரும் புகழ்பெற்ற சுல்தான் முகமது கசினியின் தந்தையும் சுல்தான் சபுக்திகின் சிந்துவுக்கு அப்பால் முன்னேறினார். அவரை இலாகூரின் அரசன் ஜெயபாலன் சந்தித்தார். அவரின் ஆதிக்கம் சிரிந்திலிருந்து லக்மான் வரையிலும், காஷ்மீரிலிருந்து முல்தான் வரையிலும் பரவியதாகக் கூறப்படுகிறது. பட்டி ராஜபுத்திர பழங்குடியினரின் ஆலோசனையால், ஜெயபாலன் ஆப்கானியர்களுடன் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்கினார். மேலும் அவர்களின் உதவியுடன் முதல் படையெடுப்பைத் தடுக்க முடிந்தது. இருப்பினும், சபுக்திகின் பின்னர் காசுனியின் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தார். லக்மானுக்கு அருகிலே நடந்த ஒரு போர் ஜெயபாலனின் தோல்வியுடன் முடிவடைந்து சமாதானம் செய்யப்பட்டது.  
பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் சுல்தான் முகமது கசினி கைப்பற்றப்படுவதற்கு முன்னர் இலாகூரைப் பற்றிய சில குறிப்புகள் உள்ளன. 1021 ஆம் ஆண்டில், முகமது மாலிக் அயாசு என்பவரை அரியணைக்கு நியமித்து, இலாகூரை காசினி பேரரசின் தலைநகராக மாற்றினார் .  
சுல்தானின் இலாகூரை கைப்பற்றிய போது நகரம் தீக்கிரையாக்கப்பட்டது. இலாகூரின் முதல் முஸ்லிம் ஆட்சியாளரான, அயாசு நகரத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்பினார். தற்போதைய இலாகூர் கோட்டை அதே இடத்தில் உள்ளது. அவரது ஆட்சியின் கீழ், நகரம் ஒரு கலாச்சார மற்றும் கல்வி மையமாக மாறியது. இது கவிதைக்கு புகழ் பெற்றது. மாலிக் அயாசின் கல்லறையை நகரத்தின் ரங் மகால் வணிகப் பகுதியில் இன்னும் காணலாம்.  
காசினி பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, இலாகூரை தில்லி சுல்தானகம் என்று அழைக்கப்படும் பல்வேறு முஸ்லிம் வம்சங்கள் ஆட்சி செய்தன. இதில் கில்ஜிகள், துக்ளக்குகள், சையிதுகள், லோதிகள் மற்றும் சூர்கள் உட்பட . 1206 இல் சுல்தான் குத்புத்தீன் ஐபக் முடிசூட்டிக் கொண்டபோது, அவர் தெற்காசியாவின் முதல் முஸ்லிம் சுல்தானானார் . 1524 வரை லாகூர் முகலாயப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.
# இலாகூரின் வரலாறு

## ஆரம்பகால முஸ்லிம் வம்சங்கள்

### மங்கோலிய படையெடுப்பும் அழிவும்

குவாரசமிய வம்சத்தை மங்கோலியர்கள் படையெடுத்து கைப்பற்றினர். மன்னர் சலாலத்தீன் மிங்புர்னு நவீன கைபர் பக்துன்வாவுக்கு பின்வாங்கினார். ஆனால் சிந்து ஆற்றுப் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டார்.  
மங்கோலிய இராணுவம் முன்னேறியது. 1241 இல், பண்டைய நகரமான இலாகூர் 30,000 பேர் கொண்ட குதிரைப்படைகளால் படையெடுக்கப்பட்டது. மங்கோலியர்கள் இலாகூர் ஆளுநர் மாலிக் இக்தியருதீன் கராகாசை தோற்கடித்து, ஒட்டுமொத்த மக்களையும் படுகொலை செய்தனர். மேலும் நகரம் தரைமட்டமாகியது. மங்கோலியப் படையெடுப்பிற்கு<nowiki/>ப் பின்னர் முந்திய இலாகூரின் கட்டிடங்கள் அல்லது நினைவுச்சின்னங்கள் எதுவும் மீதியில்லை. 1266 ஆம் ஆண்டில், கியாசுத்தீன் பல்பான் மங்கோலியர்களிடமிருந்து இலாகூரை கைப்பற்றினார். ஆனால் 1296 முதல் 1305 வரையிலும் படையெடுத்து மங்கோலியர்கள் வடக்கு பஞ்சாப் வரை மீண்டும் கைப்பற்றினார்கள். 1298 ஆம் ஆண்டில், மங்கோலிய இராணுவம் பஞ்சாபைக் கைப்பற்றி, பின்னர் தில்லியை நோக்கிச் சென்றனர். ஆனால் தில்லி சுல்தானகத்தின் ஆட்சியாளரான சுல்தான் அலாவுதீன் கில்ஜியின் தளபதி மாலிக் கபூரால் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.
# இலாகூரின் வரலாறு

## ஆரம்பகால முஸ்லிம் வம்சங்கள்

### சுல்தானகத்தின் வீழ்ச்சி

கடைசி லோதி ஆட்சியாளரான இப்ராகிம் லோடி தனது அரசவையாலும், குடிமக்களால் பெரிதும் விரும்பப்படவில்லை. அவரது தந்தை சுல்தான் சிக்கந்தர் லோதியின் மரணத்தின் பின்னர், இவரது தம்பி சலால் கான் சுல்தானாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பிய சில பிரபுக்கள் தலைமையில் ஒரு குறுகிய கிளர்ச்சியை இவர் அடக்கினார். சலால் கான் கொலை செய்யப்பட்டு அரியணை ஏறிய பின்னர், அவர் ஒருபோதும் தனது பிரபுக்களை சமாதானப்படுத்துவதில் வெற்றிபெறவில்லை. அதைத் தொடர்ந்து, பஞ்சாபின் ஆளுநரான தௌலத் கான் மற்றும் அவரது மாமா ஆலம் கான் ஆகியோர் தில்லி மீது படையெடுக்க காபூலின் ஆட்சியாளரான பாபருக்கு அழைப்பு அனுப்பினர்.  
பாபருக்கும் ,தில்லி சுல்தான் இப்ராகிம் லோதியின் படைகளுக்குமிடையே பானிபட் என்ற இடத்தில் (ஏப்ரல் 1526) ஏற்பட்டது. போர்க்களத்தில் லோதிடி கொல்லப்பட்டார். உயர்ந்த தலைமைத்தன்மை, போரில் பரந்த அனுபவம், பயனுள்ள மூலோபாயம் மற்றும் பீரங்கிகளைப் பயன்படுத்தியதன் மூலம், பாபர் முதலாம் பானிபட் போரில் வெற்றி பெற்றார். பின்னர் ஆக்ராவையும்தில்லியையும் ஆக்கிரமித்தார்.
# இலாகூரின் வரலாறு

## முகலாய பேரரசு

ஔரங்கசீப் கட்டிய பாத்சாகி மசூதி]]
காலத்தில் கட்டப்பட்ட இலாகூர் கோட்டையின் பிரதான நுழைவாயில் ஆலம்கீர் வாயில்.]]
முகலாயர்களின் ஆட்சியின் போது இலாகூர் கட்டடக்கலை பெருமையின் உச்சத்தை எட்டியது. அதன் கட்டிடங்களும் தோட்டங்களும் காலத்தின் ஆபத்துகளிலிருந்து தப்பித்தன. அழகுக்கான இலாகூரின் நற்பெயர் ஆங்கிலக் கவிஞர் ஜான் மில்டனைக் கவர்ந்து, 1670 இல் "ஆக்ரா மற்றும் இலாகூர், முகலாயப் பேரரசின் இருக்கை" என்று எழுதினார்.  
1524 முதல் 1752 வரை, இலாகூர் முகலாயப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 1524 முதல் 1752 வரை முகலாய ஆட்சியின் போது இலாகூர் அதன் மகிமையின் உச்சத்தைத் தொட்டது. அடுக்கு மாடி குடியிருப்பாளர்களாக புகழ்பெற்ற முகலாயர்கள், இலாகூருக்கு அதன் மிகச்சிறந்த கட்டடக்கலை நினைவுச்சின்னங்களை வழங்கினர். அவற்றில் பல இன்றும் உள்ளன.
வைத்திருக்கும் தங்க சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கிறார். ]]
இலாகூர் பேரரசர் பாபரின் கீழ் வளர்ந்தது. 1584 முதல் 1598 வரை, பேரரசர்களான அக்பர் மற்றும் ஜஹாங்கீர் ஆகியோரின் கீழ், இந்த நகரம் பேரரசின் தலைநகராக செயல்பட்டது.
# இலாகூரின் வரலாறு

## மராட்டிய பேரரசு

தில்லி போரில் ஆப்கானியர்களை தோற்கடித்த சிறிது காலத்தில், மராட்டியர்கள் 1758 இல் இலாகூருக்குள் நுழைந்தனர். மார்ச் 1758 இல், மராட்டிய பேரரசின் சுமார் 50,000 வீரர்கள் சிர்கிந்தை முற்றுகையிட்டனர். ஆப்கானித்தான் தளபதி சகான் கான், அப்தாலியின் மகன் தைமூர் ஷா ஆகியோரிடம் 25,000 துருப்புக்கள் இருந்தனர். ஏப்ரல் 20, 1758 இல், மராட்டியர்கள் இலாகூருக்குள் நுழைந்தனர்.
1759 இல், மராட்டியரும் அதன் கூட்டணிப் படைகளும் இலாகூர் போரில் துரானிப் பேரரசை தோற்கடித்தன. தில்லி, பஞ்சாப், காஷ்மீர், முல்தான், பெசாவர் மற்றும் அட்டாக் ஆகியவற்றைக் கைப்பற்றி மராட்டிய பேரரசு பெரிய வெற்றிகளைப் பெற்றது.
# இலாகூரின் வரலாறு

## சீக்கிய சிற்றரசுகள்

அதன்பிறகு, கி.பி 1761 இல், பானிபட்டில் நடந்த ஒரு போரில் மராட்டியர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதும், அகமது ஷா மீண்டும் ஆப்கானித்தானுக்குச் சென்றதும் ஒரு குழப்பம் ஏற்பட்டது. உள்ளூர் அரசாங்கத்தில் பற்றாக்குறையாளும், பஞ்சாபில் எந்த தலைவரும் ஆட்சியாளாராக இல்லாத காரணத்தாலும், சீக்கிய சிற்றரசுகளுக்கும் அந்தந்த பகுதிகளின் திறமையான கட்டுப்பாட்டைப் பெற அனுமதித்தது. 1764 முதல் 1799 வரை, இவர்கள் இலாகூர் மாகாணத்தைக் கட்டுப்படுத்தினர். சீக்கிய சிற்றரசர்களின் ஆட்சியின் பிற்பகுதி மிகவும் அடக்குமுறை மற்றும் அநியாயமாக கருதப்படுகிறது.
# இலாகூரின் வரலாறு

## சீக்கியப் பேரரசு

18 ஆம் நூற்றாண்டில், முகலாய சக்தி குறைந்து வந்ததால், இலாகூர் பெரும்பாலும் ஆப்கானியப் படையினரால் படையெடுக்கப்பட்டு ஆப்கானிய பேரரசின் ஒரு மாகாணமாக மாறியது. மாகாண ஆட்சியாளர்களால் தங்கள் சொந்த அரசவையுடன் நிர்வகிக்கப்பட்டது.  
பஞ்சாபில் முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் சீக்கியர்கள் போரிடும் குழுக்கள் படையெடுத்து, தன்னாட்சி சீக்கிய சிற்றரசுகளின் தொகுப்பை உருவாக்கியது. முக்கியமாக பஞ்சாப் பிராந்தியத்தில் அவை சிற்றரசர்களால் நிர்வகிக்கப்பட்டன .
# இலாகூரின் வரலாறு

## சீக்கியப் பேரரசு

### முகலாய இராச்சியத்திற்கு எதிரான கிளர்ச்சி

ஔரங்கசீப்பின் ஆட்சியின் ஆரம்பத்தில், சீக்கியர்களின் பல்வேறு கிளர்ச்சிக் குழுக்கள் முகலாயத் துருப்புக்களை பெருகிய முறையில் போர்களில் ஈடுபடுத்தின. 1670 ஆம் ஆண்டில், ஒன்பதாவது சீக்கிய குரு, குரு தேக் பகதூர் தில்லியில் முகாமிட்டு, ஏராளமானவர்களை தன்னுடன் இணித்துக் கொண்டார். இதனால் பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் கோபத்திற்கு ஆளானதாகக் கூறப்படுகிறது. முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, சீக்கியர்கள் இலாகூர் மாவட்டத்தை ஆக்கிரமித்து ஆக்கிரமித்தனர்.  
குரு தேக் பகதூரின் மரணதண்டனை சீக்கியர்களை கோபப்படுத்தியது. அதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, அவரது மகனும் வாரிசுமான சீக்கிய மதத்தின் பத்தாவது குரு கோவிந்த் சிங் தன்னைப் பின்பற்றுபவர்களை மேலும் இராணுவமயமாக்கினார்.
# இலாகூரின் வரலாறு

## சீக்கியப் பேரரசு

### ரஞ்சித் சிங்கின் சீக்கியப் பேரரசு

கல்லறை ]]
ரஞ்சித் சிங் தலைமையில் ஒரு புதிய அரசையும், இறையாண்மை கொண்ட சீக்கிய அரசையும் உருவாக்க பன்னிரண்டு சீக்கிய சிற்றரசுகள் ஒன்று சேர்ந்தன. ரஞ்சித் சிங் 1801 ஏப்ரல் 12 அன்று இலாகூரில் முடிசூட்டப்பட்டார்.  
சீக்கிய சிற்றரசர்களின் அழிவு மற்றும் கொள்ளை காரணமாக லாகூரின் முகலாய காலத்தின் பெரும்பகுதி பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இடிந்து கிடந்தது. . 1839 ஆம் ஆண்டு சூன் 27 ஆம் தேதி ரஞ்சித் சிங்கின் மரணம் அவரது ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது. அதே நேரத்தில் 1849 இல் ஆங்கிலேயர்கள் பேரரசின் கட்டுப்பாட்டைப் பெறும் வரை சீக்கிய ஆட்சி தொடர்ந்தது.  
சூலை 7, 1799 இல், சீக்கிய போராளிகள் சுகர்சகியா என்பவர் தலைமையில் இலாகூரை ஆக்கிரமித்தனர். ரஞ்சித் சிங் மசூதிக்கு அடுத்ததாக மூடப்பட்ட தோட்டமான அசூரி தோட்டத்தை தனது அதிகாரப்பூர்வ அரசவையாக பயன்படுத்தினார்.
# இலாகூரின் வரலாறு

## பிரித்தானியப் பேரரசு

ரஞ்சித் சிங் இலாகூரை தனது தலைநகராக மாற்றினார். மேலும் ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியத்தையும் உள்ளடக்கி கைபர் கணவாய் வரை தனது இராச்சியத்தை விரிவுபடுத்த முடிந்தது. அதே சமயம் 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆங்கிலேயர்கள் சத்லஜ் ஆற்றுக்கு மேலே முன்னேறுவதைத் தடுத்தார். 1839 ஆம் ஆண்டில் அவர் இறந்த பின்னர், சீக்கியர்களுக்கிடையேயான உள்நாட்டு சண்டையாலும், அவரது மகன்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட பிரச்சனை காரணமாகவும், டோக்ராக்களின் சூழ்ச்சிகளாலும், இரண்டு ஆங்கிலேய-சீக்கியப் போர்கள் போன்ற காரணத்தாலும், இறுதியில் பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இலாகூர் பிரித்தானியர்களின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வந்தது.  
ஆங்கிலேயர்களைப் பொறுத்தவரை, பஞ்சாப் ஒரு எல்லைப்புற மாகாணமாக இருந்தது. ஏனெனில் இலாகூர் ஆப்கானித்தானுடன் எல்லைகளைக் கொண்டிருந்தது. எனவே, பஞ்சாபியர்கள், வங்காளிகள் மற்றும் சிந்திகளைப் போலல்லாமல், தங்கள் தாய்மொழியை உத்தியோகபூர்வ மொழியாகப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கப்படவில்லை. பஞ்சாபி தேசியவாதத்தின் பயம் காரணமாக லாகூர் உட்பட பஞ்சாபில் ஆங்கிலேயர்கள் முதலில் உருது மொழியை அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக அறிமுகப்படுத்தினர். பிரிட்டிசு காலனித்துவ அரசாங்கத்தின் ஆட்சியின் போது, பஞ்சாபி முஸ்லிம்கள் பஞ்சாப் பிராந்தியத்தில் சீக்கியர்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட, சேதமடைந்த மற்றும் அழிக்கப்பட்ட முஸ்லிம் நினைவுச்சின்னங்களை மீட்டெடுக்கவும் புனரமைக்கவும் தொடங்கினர்.  
பிரிட்டிசு ஆட்சியின் கீழ் (1849-1947), இலாகூரில் காலனித்துவ கட்டிடக்கலை முகலாய, கோதிக் மற்றும் விக்டோரியன் பாணிகளை இணைத்தது. இலாகூரில் உள்ள பொது அஞ்சல் அலுவலகம் மற்றும் ஒய்.எம்.சி.ஏ கட்டிடங்கள் விக்டோரியா மகாராணியின் பொன்விழாவை நினைவுகூருகின்றன. இது இந்தியா முழுவதும் கடிகார கோபுரங்கள் மற்றும் நினைவுச்சின்னங்களை நிர்மாணிப்பதன் மூலம் குறிக்கப்பட்டது. பிற முக்கிய பிரிட்டிசு கட்டிடங்களில் உயர் நீதிமன்றம், அரசுக் கல்லூரி பல்கலைக்கழகம், அருங்காட்சியகங்கள், தேசியக் கலைக் கல்லூரி, மாண்ட்கோமெரி அரங்கம், தோலிண்டன் சந்தை, பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகம் (பழைய வளாகம்) மற்றும் மாகாண சபை ஆகியவை அடங்கும். பிரிட்டிசு ஆட்சியின் கீழ், சர் கங்கா ராம் (சில சமயங்களில் நவீன இலாகூரின் தந்தை என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்) பொது தபால் அலுவலகம், லாகூர் அருங்காட்சியகம், அட்ச்சன் கல்லூரி, மயோ கலைகளுக்கானப் பள்ளி, கங்கா ராம் மருத்துவமனை, லேடி மெக்லகன் பெண்கள் உயர் பள்ளி, அரசுக் கல்லூரி பல்கலைக்கழகத்தின் வேதியியல் துறை, மாயோ மருத்துவமனையின் ஆல்பர்ட் விக்டர் பிரிவு, சர் கங்கா ராம் உயர்நிலைப்பள்ளி (இப்போது பெண்களுக்கான இலாகூர் கல்லூரி) எய்லி வணிகக் கல்லூரி, ஊனமுற்றோருக்கான ரவி சாலை வீடு, கங்கா ராம் அறக்கட்டளை கட்டிடம் சாக்ரா-இ-காயித்-இ-ஆசாம், மற்றும் லேடி மேனார்ட் தொழில்துறைப் பள்ளி போன்றவற்றி வடிவமைத்து கட்டினார். இலாகூரின் வளர்ந்து வரும் சமூக பொருளாதார உயரடுக்கின் கலாச்சார மையமாக சமீபத்தில் வளர்ந்த ஒரு புறநகர்ப் பகுதியான மாதிர் நகரத்தையும் அவர் கட்டினார்.  
கால்வாய் கரையில் அமைதியான சூழலில் நகரம் ஒரு புதிய வளாகத்தை உருவாக்கியுள்ளது. ஆனால் பழைய பல்கலைக்கழக கட்டிடங்கள் இன்னும் செயல்பட்டு வருகின்றன. பொழுதுபோக்குக்காக, ஆங்கிலேயர்கள் குதிரை பந்தயத்தை இலாகூருக்கு அறிமுகப்படுத்தினர். 1924 இல் நிறுவப்பட்ட முதல் பந்தயச் சங்கம் லாகூர் குதிரைப்பந்தயச் சங்கம் என்று அழைக்கப்படுகிறது .
# இலாகூரின் வரலாறு

## சுதந்திரத்தில் பங்கு

சௌத்ரி கலிக்சமான் முகம்மது அலி ஜின்னாவுடன் லாகூர் அமர்வுக்கு தலைமை தாங்கினார். ]]
நிறைவேற்றப்பட்ட மினார்-இ-பாக்கித்தான் . ]]
பாக்கித்தான் இயக்கம் மற்றும் இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தின் வரலாற்றில் இலாகூர் ஒரு சிறப்பு இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. 1929 காங்கிரசு கூட்டத்தொடர் லாகூரில் நடைபெற்றது. இந்த காங்கிரசில், "முழுமையான சுதந்திரம்" என்ற தீர்மானத்தை நேரு முன்வைத்து, 1929 திசம்பர் 31 அன்று நள்ளிரவில் ஒருமனதாக நிறைவேற்றினார். இந்த சந்தர்ப்பத்தில், இந்தியாவின் தற்கால தேசியக் கொடி (அதன் மையத்தில் ஒரு சக்கரத்துடன்) ஒரு தேசியக் கொடியாக ஏற்றப்பட்டது. மேலும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அதை வணங்கினர்.  
இலாகூர் சிறை புரட்சிகர சுதந்திர போராளிகளை தடுத்து வைக்கும் இடமாக இருந்தது. அரசியல் கைதிகளுக்கு பிரிட்டிசர் சிகிச்சை அளித்ததை எதிர்த்து பிரபல சுதந்திர போராட்ட வீரர் ஜத்தீந்திர நாத் தாஸ் 63 நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்து இலாகூர் சிறையில் இறந்தார். இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தியாகிகளில் ஒருவரான பகத் சிங் இலாகூர் சிறையில் தூக்கிலிடப்பட்டார்.  
இந்திய சுதந்திரத்துக்காகவும் பாக்கித்தானை உருவாக்குவதற்காகவும் போராடும் முதன்மைக் கட்சிகளான அகில இந்திய முஸ்லிம் லீக், பாக்கித்தான் முஸ்லிம் லீக் போன்றவற்றின் பல முக்கியமான அமர்வுகள் 1940 இல் லாகூரில் நடைபெற்றது. பாக்கித்தான் தீர்மானம் அல்லது இலாகூர் தீர்மானம் எனப்படும் ஆவணத்தில் காயிதே-அசாமின் தலைமையில் முஸ்லிம்கள் இந்திய முஸ்லிம்களுக்கு தனி தாயகத்தை கோரினர். இந்த அமர்வின் போது, லீக்கின் தலைவரான முகம்மது அலி ஜின்னா, முதல் முறையாக இரு தேசக் கோட்பாட்டை பகிரங்கமாக முன்மொழிந்தார்.  
பெரும்பான்மையான முஸ்லிம் மக்கள் முஸ்லிம் லீக் மற்றும் பாகிஸ்தான் இயக்கத்தை ஆதரித்தனர். 1947 ல் பாக்கித்தான் சுதந்திரம் அடைந்த பின்னர், சிறுபான்மை இந்துக்கள் மற்றும் சீக்கியர்கள் இந்தியாவுக்கு குடிபெயர்ந்தனர். அதே நேரத்தில் இந்தியாவில் இருந்து முஸ்லிம் அகதிகள் இலாகூர் மாவட்டத்தில் குடியேறினர்.
# இலாகூரின் வரலாறு

## சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய காலம் வரை

இலாகூர் பாக்கித்தானின் இதயமாகக் கருதப்படுகிறது. இப்போது பாக்கித்தானின் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் தலைநகராக உள்ளது. சுதந்திரம் அடைந்த உடனேயே, முஸ்லிம்கள், சீக்கியர்கள் மற்றும் இந்துக்களிடையே பெரிய அளவிலான கலவரம் வெடித்தது. இதனால் பல மரணங்கள் ஏற்பட்டன, மேலும் இலாகூர் கோட்டை, பாத்சாகி மசூதி மற்றும் பிற காலனித்துவ கட்டிடங்கள் உட்பட பல வரலாற்று நினைவுச்சின்னங்களுக்கு சேதம் ஏற்பட்டது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உதவியுடன், இலாகூரை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப பாக்கித்தான் அரசு அரசாங்கத்தால் முடிந்தது. மேலும் சுதந்திரத்தின் இனவாத வன்முறையின் பெரும்பாலான வடுக்கள் அழிக்கப்பட்டன. எவ்வாறாயினும், 20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இலாகூர் மீண்டும் 1965 போரில் ஒரு போர்க்களமாக மாறியது. வாகா எல்லைப் பகுதிக்கு அருகில் இன்றும் போர்க்களம் மற்றும் அகழிகளைக் காணலாம்.  
சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இலாகூர் கராச்சியால் மறைக்கப்பட்டது. கராச்சி விரைவில் மிகப்பெரிய மற்றும் தொழில்மயமான நகரமாக மாறியது. பின்னர், மியான் சகோதரர்களின் நிர்வாகம் மற்றும் 1990 களில் கராச்சியில் நடந்த கலவரங்கள், அரசாங்க சீர்திருத்தங்கள் போன்ற கரணங்களால் இலாகூர் மீண்டும் ஒரு பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார அதிகார மையமாக அதன் முக்கியத்துவத்தைப் பெற்றது. இரண்டாவது இசுலாமிய உச்சி மாநாடு இந்நகரில் நடைபெற்றது. 1996 இல், சர்வதேச துடுப்பாட்ட அவையின் துடுப்பாட்ட உலகக் கோப்பை இறுதிப் போட்டி இலாகூரில் உள்ள கடாபி மைதானத்தில் நடைபெற்றது.  
லாகூரின் சுவர்கள் சூழ்ந்த நகரம் லாகூரின் பழமையான மற்றும் வரலாற்று பகுதியாகும். இத்திட்டத்தின் நிலையான வளர்ச்சியின் கீழ் உலக வங்கியின் உதவியுடன் ஒரு பெரிய திட்டத்தை 2009 இல் பஞ்சாப் அரசு மேற்கொண்டது.
# கொண்டா ரெட்டி கோட்டை

**கொண்டா ரெட்டி கோட்டை** (*Konda Reddy Fort*) விஜயநகர வம்சத்தை சேர்ந்த அச்சுத தேவராயுலு என்ற மன்னரால் கட்டப்பட்ட ஒரு கோட்டை ஆகும். இந்தியாவில் உள்ள ஆந்திரப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் கர்னூல் நகரில் இக்கோட்டை அமைந்துள்ளது. கர்னூல்நகரத்தின் முக்கியமான அடையாளங்களுள் ஒன்றாக விளங்கும் இந்தகொண்டா ரெட்டி கோட்டையானது, கொண்ட ரெட்டி புருஜு என்ற பெயரிலும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த கோட்டையின் சிறையில் கொண்ட ரெட்டி என்பவர் உயிர் நீத்ததால்அவரது பெயரில் ஒரு நினைவுக்கோபுரம் இப்பகுதியில் எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது
# கொட்டக்கரை தம்புரான் நினைவு கலை அருங்காட்சியகம்

**கொட்டக்கரா தம்புரான் நினைவு கலை அருங்காட்சியகம்** (மலையாளம் : *കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ സ്മാരക ക്ലാസിക്കൽ കലാ മ്യൂസിയം*) என்பது இந்தியாவின், கேரளத்தின், கொல்லம் மாவட்டத்தில் கொட்டாரக்கரையில் அமைக்கபட்டுள்ள ஒரு கலை அருங்ஙாட்சியகம் ஆகும்.  
1983 இல் தொடங்கப்பட்ட இந்த கலை அருங்காட்சியகமானது 2010 ஏப்ரல் 15 இல் இந்த ஊரில் உள்ள கோயிலகத்திற்கு (அரண்மனை) மாற்றப்பட்டதுது.  
இந்த அருகாட்சியகமானது கேரளத்தின் பாரம்பரிய நடனங்களை மேம்படுத்துவதற்காக அமைக்கபட்ட அருங்காட்சியகம் ஆகும். இது குறிப்பபாக கதகளி, மோகினியாட்டம் போன்ற ஆட்டங்களில் இடம்பெறும் கதாபாத்திரங்களை அவற்றின் அசலான உடையில் காட்சிப்படுத்தியுள்ளனர். மேலும் இங்கு கதகளியிலும், மோகினியாட்டத்திலும் பயன்படுத்தப்படும் கை முத்திரைகள், பரத நாட்டியத்தின் 108 கரணங்கள் மற்றும் இந்த துறையில் சிறந்த மேதைகள் பயன்படுத்திய ஆபரணங்கள், உடைகள் புத்தகங்கள் போன்றவை காட்சிப்படுத்தபட்டுள்ளன.  
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் ஐந்து காட்சியகங்கள் உள்ளன அவை கை சைகைகள் காட்சியகம், கதகளி ஆடை காட்சியகம், நாணய காட்சியகம், சிற்பக் காட்சியகம், பெருங்கற்கால காட்சியகம் போன்றவை ஆகும். இந்த காட்சியகத்தில் ஐந்து முகம் கொண்ட முழவு போன்ற சில அரிய இசைக்கருவிகளும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
# கொட்டக்கரை தம்புரான் நினைவு கலை அருங்காட்சியகம்

## அமைவிடம்

இந்த அருங்காட்சியகமானது கோட்டாரக்கரை தம்புரான் பிறந்த கோயிலகத்தில் (அரண்மனை) துவக்கபட்டது. இந்த அரண்மனை வேனாடு வம்சத்தின் ஒரு கிளையான இளையதத்து ஸ்வரூபத்தின் தலைமை இடமாக செயல்பட்டது. 350 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழமையான இந்த அரண்மனை கொல்லம் மாவட்டத்தில் கோட்டாரக்கரை கணபதி கோயிலுக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.
# கோயிலகம்

**கோயிலகம்** என்பது இந்தியாவின், கேரள சுதேச மன்னர் பரம்பரையைச் சேர்ந்த பிரபுமனை அல்லது அரண்மனை ஆகும். இந்த கோயிலகமானது அரச மரபில் அரசுரிமை பெறாத குடும்பத்தின் குறிப்பிட்ட கிளையின் மூத்த ஆண் அல்லது பெணின் நிர்வாகத்தில் இருக்கும். வடக்கு மலபார் பிராந்தியத்தில், இது *கோலோம்* என்று அழைக்கபடுகிறது.  
கேரளத்தின் அரச மரபைச் சேர்ந்த குடும்பத்துடன் வெவ்வேறு திருமண உறவுக் கிளைகளைக் குறிக்கும் பல கோயிலகங்கள் உள்ளன. அவற்றில் உள்ள ஒரு நபர் வயது மூப்புக்கு ஏற்ப அரசரின் நிலைக்கு உயருவார். கோயிலகம் இல்லமானது பொதுவாக பெரிய அழகான பிரபுமனையாகவோ அல்லது கேரள பாரம்பரிய இடைக்கால கட்டிடக்கலை பாணியில் பெரிய அளவிலான மர வேலைப்பாடுளும், சுவரோவியங்களைக் கொண்ட அரண்மனையாக இருக்கும். ஒரு கோவிலகத்துக்கு பொதுவாக அதன் குடும்ப உறுப்பினர்கள் வாழுவதுற்கு பொதுமான அளவுக்கு தேவையான நில புலன்கள், சொத்துக்கள் இருக்கும்.
# கோயிலகம்

## எடுத்துக்காட்டுகள்

வடக்கு மலபாரின் கோட்டயம் சுதேச சமஸ்தானமானது ஆளும் பரம்பரையில் மூன்று கிளைகளைக் கொண்டிருந்தது; அதாவது:  
- கிழக்கே கோயிலகம் (கிழக்கு அரண்மனை)
- தெக்கே கோயிலகம் (தெற்கு அரண்மனை)
- பதின்ஜரே கோயிலகம் (மேற்கு அரண்மனை)
# ஐந்தாம் தாலமி

ஐந்தாம் தாலமியின் பட்டத்தரசி முதலாம் கிளியோபாட்ரா, கிரேக்க செலூக்கியப் பேரரசர் மூன்றாம் ஆந்தியோசூசின் மகள் ஆவார். இவரது குழந்தைகள் ஆறாம் தாலமி, எட்டாம் தாலமி மற்றும் இரண்டாம் கிளியோபாட்ரா ஆவார்.
# ஐந்தாம் தாலமி

## சிரியப் போர் (கிமு 202-196)

கிமு 202-இல் செலூக்கியப் பேரரசர் மூன்றாம் ஆந்தியோசூஸ், எகிப்தின் ஆளுகைக்குள் இருந்த சிரியாவின் டமாஸ்கஸ் நகரத்தைக் கைப்பற்றியதுடன், மேலும் கிமு 201-இல் சிசிலி, பாலஸ்தீனம் மற்றும் காசா நகரங்களையும் கைப்பற்றினார். கிமு 196-இல் ஆந்தியோசூஸ் வென்ற எகிப்திய பகுதிகளை மீண்டும் கைப்பற்றி எகிப்துடன் இணைத்தார்.
# ஐந்தாம் தாலமி

## எகிப்தியக் கிளர்ச்சி (கிமு 204-196)

ஐந்தாம் தாலமியின் இறுதி ஆட்சிக் காலத்தின் போது கிமு 204 முதல் கிமு 196 முடிய, தெற்கு எகிப்தின் தீபை நகரத்தில் உள்ளூர் எகிப்திய மக்கள், கிரேக்க தாலம் வம்ச ஆட்சியாளர்களுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சிகள் செய்தனர்.  
கிமு 199-இல் அபிதோஸ் மற்றும் தீபை நகரங்கள் உள்ளூர் எகிப்திய கிளர்ச்சியார்களிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்டது. கிமு 196-இல் கிளர்ச்சியாளர்களை மெம்பிஸ் நகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லபப்ட்டு பொது இடத்தில் வைத்து மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது.
# ஐந்தாம் தாலமி

## இதனையும் காண்க

- ரொசெட்டா கல்
- தாலமி வம்சம்
# கங்கா ராம்

ராவ் பகதூர் **சர் கங்கா ராம்** *(Sir Ganga Ram)* (22 ஏப்ரல் 1851 - 10 சூலை 1927) இவர் ஓர் இந்திய குடிசார் பொறியியலாளரும், கட்டிடக் கலைஞரும் ஆவார் . நவீன பாக்கித்தானில் இலாகூரின் நகர்ப்புற வளர்சிக்கு இவர் செய்த விரிவான பங்களிப்புகள், கலீத் அகமது இவரை "நவீன இலாகூரின் தந்தை" என்று வர்ணிக்க காரணமாக அமைந்தது.
# கங்கா ராம்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

கத்ரி இனத்தைச் சேர்ந்த கங்கா ராம் 1851 இல் பிரிட்டிசு இந்தியாவில் (இப்போது பாக்கித்தானில் ) பஞ்சாப் மாகாணத்தின் மங்தன்வாலா என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை தௌலத் ராம் மங்தன்வாலாவில் உள்ள ஒரு காவல் நிலையத்தில் உதவி காவல் ஆய்வாளராக இருந்தார். பின்னர், அவர் அமிர்தசரஸ் நகருக்குச் சென்று நீதிமன்றத்தின் நகல் எழுத்தாளரானார். இங்கே, கங்கா ராம் அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் இருந்து மெட்ரிகுலேசன் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று 1869 இல் இலாகூர் அரசு கல்லூரியில் சேர்ந்தார். 1871 ஆம் ஆண்டில், ரூர்க்கியில் உள்ள இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகக்த்தில் உதவித்தொகை பெற்று படித்தார். இவர் 1873 இல் தங்கப் பதக்கத்துடன் இறுதி கீழ்நிலை தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். உதவி பொறியாளராக நியமிக்கப்பட்ட இவர், பேரரசின் சட்டமன்றத்தைக் கட்டுவதற்கு உதவ டெல்லிக்கு அழைக்கப்பட்டார்.
# கங்கா ராம்

## தொழில்

வடிவமைக்கப்பட்டது. ]]
# கங்கா ராம்

## தொழில்

### பொறியாளர்

1873 ஆம் ஆண்டில், பஞ்சாபில் ஒரு சிறுது கால பணிக்குப் பிறகு பொதுப்பணித் துறையில் நடைமுறை விவசாயத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். இதற்காக இவர் அரசாங்கத்திடமிருந்து 50,000 ஏக்கர் (200கிமீ²) குத்தகைக்கு பெற்றார் . மாண்ட்கோமெரி மாவட்டத்தில் நீர்ப்பாசனம் இல்லாமல் தரிசாக இருந்த நிலத்தில், மூன்று ஆண்டுகளுக்குள் மாற்றினார். நீர்மின்சார ஆலையால் வெளியேற்றப்பட்ட நீரை ஆயிரம் மைல் நீர்ப்பாசன தடங்கள் வழியாக கொண்டு சென்று பாசனம் செய்தார். இவை அனைத்தும் தனது சொந்த செலவில் செய்தார். இது முன்னர் நாட்டில் அறியப்படாத மற்றும் சிந்திக்கப்படாத ஒரு பெரிய தனியார் முயற்சியாகும். இதன் மூலம் சர் கங்கா ராம் மில்லியன் கணக்கான பணத்தை சம்பாதித்தார்.  
பஞ்சாபின் ஆளுநரான சர் மால்கம் ஹெய்லியின் வார்த்தைகளில், "அவர் ஒரு ஹீரோவைப் போல வென்றார், ஒரு புனிதரைப் போலவே கொடுத்தார்". அவர் ஒரு சிறந்த பொறியியலாளர் மற்றும் ஒரு சிறந்த பரோபகாரர்.  
எட்டாம் எட்வர்டு மன்னர் பதவியேற்பது தொடர்பாக நடைபெறவிருக்கும் தில்லி தர்பாரில் பணிகளின் கண்காணிப்பாளராக செயல்பட 1900 ஆம் ஆண்டில் கங்கா ராம் கர்சன் பிரபுவால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தர்பாரில் அதன் பன்மடங்கு பிரச்சினைகள் மற்றும் சவால்களை நிர்வகிக்கும் பணியை இவர் திறம்பட முடித்தார். 1903 இல் அரசு சேவையில் இருந்து முன்கூட்டியே ஓய்வு பெற்றார்.  
இவர் 1903 ஆம் ஆண்டில் ராவ் பகதூர் என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். மேலும் தில்லி தர்பாரில் தனது சேவைகளுக்காக 1903 சூன் 26 அன்று இந்திய இராச்சியத்தின் ஆணையின் தோழராக நியமிக்கப்பட்டார். 1911 திசம்பர் 12 அன்று, 1911 டெல்லி தர்பாருக்குப் பிறகு ஒரு சிறப்பு கௌரவப் பட்டியலில், இவர் பேரரசின் விக்டோரியன் ஆணையின் நான்காம் வகுப்பு (இன்றைய லெப்டினன்ட்) உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். இவர் 1922 பிறந்தநாள் மரியாதை பட்டியலில் வீரத்திருத்தகை ஆனார். சூலை 8 ஆம் தேதி பக்கிங்காம் அரண்மனையில் பேரரசர் ஐந்தாம் ஜார்ஜ் அவர்களால் தனிப்பட்ட முறையில் மரியாதை செய்யப்பட்டார்.  
இலாகூரில் பொது தபால் அலுவலகம், இலாகூர் அருங்காட்சியகம், அட்ச்சன் கல்லூரி, மாயோ கலைகளுக்கானப் பள்ளி (இப்போது தேசிய கலைக் கல்லூரி ), கங்கா ராம் மருத்துவமனை, (1921), லேடி மெக்லாகன் பெண்கள் உயர்நிலைப்பள்ளி, அரசுக் கல்லூரி பல்கலைக்கழகத்தின் வேதியியல் துறை, மாயோ மருத்துவமனையின் ஆல்பர்ட் விக்டர் பிரிவு, சர் கங்கா ராம் உயர்நிலைப்பள்ளி (இப்போது பெண்களுக்கான இலாகூர் கல்லூரி ), ஹெய்லி வணிகக் கல்லூரி (இப்போது ஹெய்லி வங்கி மற்றும் நிதி கல்லூரி ), ஊனமுற்றோருக்கான ரவி சாலை வீடு, கங்கா ராம் அறக்கட்டளைக் கட்டிடம் " தி மால் " மற்றும் லேடி மேனார்ட் தொழில்துறை பள்ளி ஆகியவற்றை வடிமைத்து கட்டினார். ஒரு காலத்தில் இலாகூரின் சிறந்த இடங்களான மாதிரி நகரமும் குல்பெர்க் நகரமும், ரெனாலா குர்தில் உள்ள அதிகார மையத்தையும், பதான்கோட்டிற்கும், அமிருதசரசுக்கும் இடையேயான இரயில் பாதையையும் இவர் கட்டினார்.  
இந்தியாவும் பாக்கித்தானும் பிரிந்த பின்னர், புது தில்லியில் 1951 ஆம் ஆண்டில் இவரது நினைவாக சர் கங்கா ராம் மருத்துவமனை என்ற மற்றொரு மருத்துவமனை கட்டப்பட்டது.
# கங்கா ராம்

## தொழில்

### பொறியாளர்

#### பட்டியாலா மாநிலத்தில் சேவை

இவர் ஓய்வு பெற்ற பின்னர் தலைநகரின் புனரமைப்பு திட்டத்திற்காக பட்டியாலா மாநிலத்தில் கண்காணிப்புப் பொறியாளராக ஆனார். மோதி பாக் அரண்மனை, புது தில்லி, தலைமைச்செயலக கட்டிடம், விக்டோரியா பெண்கள் பள்ளி, சட்ட நீதிமன்றங்கள் மற்றும் காவல் நிலையம் ஆகியவை இவரது படைப்புகளில் அடங்கும்.  
பைசலாபாத் மாவட்டத்தின் ஜரன்வாலா வட்டத்தில், கங்கா ராம் ஒரு தனித்துவமான பயண வசதியை ஏற்படுத்தினார். கோடா ரயில் (குதிரை இழுக்கும் இரயில் வண்டி). இது புச்சியானா இரயில் நிலையத்திலிருந்து (இலாகூர் ஜரன்வாலா இரயில் பாதையில்) கங்காப்பூர் கிராமம் வரி சென்றது. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகும் பல தசாப்தங்களாக இது பயன்பாட்டில் இருந்தது. 1980களில் ஏற்பட்ட இது பயனற்று போனது. இது அதன் வகையான தனித்துவமானது. இரயில்வே என்ஜினுக்கு பதிலாக குதிரைகள் குறுகிய ரயில் பாதையில் இழுக்கப்பட்ட இரண்டு எளிய இரயில் தடங்களாக இது இருந்தது. 2010 ஆம் ஆண்டில் பைசலாபாத் மாவட்ட அதிகாரிகள் இந்தக் குதிரை இரயிலுக்கு கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் அந்தஸ்தை வழங்கினர்.
# கங்கா ராம்

## தொழில்

### விவசாய நிபுணர்

இவர் ஒரு நம்பிக்கைக்குரிய விவசாயியாக இருந்தார். இவர் ரெனாலா அருகே அரசாங்கத்திடமிருந்து 20,000 ஏக்கருக்கும் அதிகமான தரிசு நிலத்தை குத்தகைக்கு எடுத்து, நீர் மின்னாற்றல் மூலம் வெளிப்படும் தண்ணிரை முழுமையாக பாசனம் செய்வதன் மூலம் பயிரிட்டார். இவர் லியால்பூரில் ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் தரிசு நிலத்தை குத்தகைக்கு வாங்கினார். பொறியியல் திறன் மற்றும் நவீன நீர்ப்பாசன முறைகளைப் பயன்படுத்தி வறண்ட நிலங்களை வளமான வயல்களாக மாற்றினார். இவர் 25000 ரூபாயில் மேனார்ட்-கங்கா ராம் விருதை நிறுவி பஞ்சாபில் விவசாய உற்பத்தியை அதிகரிக்கும் ஒரு கண்டுபிடிப்பில் ஈடுபடுவோருக்கு ரூ.3000 பரிசு வழங்கினார். இந்த விருது மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை வழங்கப்பட்டது.
# கங்கா ராம்

## இறப்பு

சர் கங்கா ராமின் சமாதி . ]]  
இவர் 1927 சூலை 10 அன்று இலண்டன் இறந்தார். இவரது உடல் தகனம் செய்யப்பட்டு, சாம்பல் இந்தியாவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. சாம்பலின் ஒரு பகுதி கங்கை ஆற்றிலும், மீதமுள்ளவை ராவி ஆற்றிலும் கரைரக்கப்பட்டது
# கங்கா ராம்

## மரபு

சர் கங்கா ராமின் மார்பளவு பளிங்கு சிலை ஒரு முறை இலாகூரில் வணிக வளாக சாலையில் உள்ள ஒரு பொது சதுக்கத்தில் அமைக்கப்பட்டது. இவரது நினைவாக கங்கா பவன் என்ற மாணவர் விடுதி 1957 நவம்பர் 26 அன்று ரூர்க்கி, இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் நிறுவப்பட்டது. பாக்கிதானின் இலாகூரில் உள்ள சர் கங்கா ராம் மருத்துவமனை 27 மே 2009 அன்று அருகிலுள்ள காவல் நிலையத்தை அழிக்கும் முயற்சியில் ஏற்பட்ட ஒரு குண்டுவெடிப்பில் ஓரளவு சேதமடைந்தது.  
இன்று, இவரது மகன்கள் மற்றும் மகள்கள் மூலம் இவரது குடும்பம் உலகம் முழுவதும் வசிக்கிறது. இவர்களில் சிலரில் பெரிய பேரனும், புது தில்லியில் உள்ள சர் கங்காரம் மருத்துவமனையின் நிறுவனர் தர்ம வீரனின் மகனும் இந்து வீரனும் ஒருவர். இவரது மற்றொரு பேரன், டாக்டர் அசுவின் ராம் ஜார்ஜியா தொழில்நுட்பப் பல்கலைகழகத்தின் கம்ப்யூட்டிங் கல்லூரியில் உள்ள இன்டராக்டிவ் கம்ப்யூட்டிங் பள்ளியில் இணைப் பேராசிரியராக உள்ளார். அதே நேரத்தில் இவரது பேத்தி சிறீலா பிளாதர், பரோனசு பிளாதர் ஒரு ஆசிரியரும், பிரிட்டிசு அரசியல்வாதியுமாவார் .
# கங்கா ராம்

## கல்லறை

இவரது மரணத்திற்குப் பிறகு சமாதி இவரது 1927 இல்கட்டப்பட்டது. கல்லறை இப்போது சரிசெய்யப்பட உள்ளது.
# இலாகூர் அருங்காட்சியகம்

**இலாகூர் அருங்காட்சியகம்** *(Lahore Museum)* என்பது பாக்கித்தானின் இலாகூரில் அமைந்துள்ள ஒரு அருங்காட்சியகமாகும். இது 1865 ஆம் ஆண்டில் ஒரு சிறிய இடத்தில் நிறுவப்பட்டது. 1894 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிசு காலனித்துவ காலத்தில் இலாகூரில் உள்ள 'தி மால்' என்ற இடத்தில் அதன் தற்போதைய இடத்தில் திறக்கப்பட்டது. இலாகூர் அருங்காட்சியகம் பாக்கித்தானின் அதிகம் பார்வையிடப்பட்ட மற்றும் புகழ்பெற்ற அருங்காட்சியகமாகும். இது தெற்காசியாவின் முக்கிய அருங்காட்சியகங்களில் ஒன்றாகும்.  
இந்த அருங்காட்சியகம், கட்டிடத்தின் முன் நேரடியாக அமைந்துள்ள ஜம்ஸாமா துப்பாக்கியுடன் அமைந்துள்ளது. இரட்யார்ட் கிப்ளிங் எழுதிய புகழ்பெற்ற *கிம்* என்ற பிரிட்டிசு புதினத்தில் பிரபலமானது - அவரின் தந்தை அருங்காட்சியகத்தின் ஆரம்பகால கண்காணிப்பாளர்களில் ஒருவராக இருந்தார். பண்டைய இந்தோ-கிரேக்க மற்றும் காந்தார இராச்சியங்களிலிருந்து பௌத்தக் கலைகளின் விரிவான சேகரிப்புக்காக இந்த அருங்காட்சியகம் இப்போது புகழ்பெற்றது. இது முகலாயப் பேரரசு, சீக்கியப் பேரரசு மற்றும் இந்தியாவில் உள்ள பிரித்தானியப் பேரரசு ஆகியவற்றின் சேகரிப்பையும் கொண்டுள்ளது.
# இலாகூர் அருங்காட்சியகம்

## வரலாறு

வடிவமைத்த இந்தோ-சரசனிக் கட்டடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. ]]
இந்த அருங்காட்சியகம், முதலில் 1865-66 ஆம் ஆண்டில் 1864 பஞ்சாப் கண்காட்சிக்காக கட்டப்பட்ட ஒரு மண்டபமான தற்போதைய தோலிண்டன் சந்தையின் தளத்தில் நிறுவப்பட்டது . தற்போதைய கட்டிடம் 1887 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற விக்டோரியா மகாராணியின் பதவியேற்ற ஐம்பதாவது ஆண்டு விழாவின் நினைவாக கட்டப்பட்டது. மேலும் இந்த நிகழ்வில் திரட்டப்பட்ட ஒரு சிறப்பு பொது நிதி மூலம் நிதியளிக்கப்பட்டது. விக்டோரியா மகாராணியின் பேரன் இளவரசர் ஆல்பர்ட் விக்டர் என்பவரால் 1890 பிப்ரவரி 3 அன்றுபுதிய அருங்காட்சியகத்தின் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. கட்டிடம் நிறைவடைந்ததும், முழு அருங்காட்சியக சேகரிப்பும் அதன் புதிய பெயருடன் *ஜூபிலி மியூசியம்* என தற்போதைய கட்டிடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.  
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் சேகரிப்பு பின்னர் 1894 ஆம் ஆண்டில் இலாகூரின் பிரிட்டிசு கால மையத்தில் உள்ள *தி மாலில்* உள்ள தற்போதைய இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. தற்போதைய கட்டிடத்தை பிரபல கட்டிடக் கலைஞர் சர் கங்கா ராம் வடிவமைத்துள்ளார்.  
இரட்யார்ட் கிப்ளிங்கின் தந்தை ஜான் லாக்வுட் கிப்ளிங், அருங்காட்சியகத்தின் முதல் கண்காணிப்பாளர்களில் ஒருவராக இருந்தார். அவருக்குப் பிறகு கே.என்.சீதாராம் பதவிக்கு வந்தார். 2005 இல் 250,000 பார்வையாளர்கள் இதை பார்வையிட்டதாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
# இலாகூர் அருங்காட்சியகம்

## தொகுப்புகள்

இந்த அருங்காட்சியகத்தில் ஏராளமான கிரேக்க-புத்தச் சிற்பங்கள், முகலாய மற்றும் பஹாரி ஓவியங்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த தொகுப்பில் சிந்து சமவெளி நாகரிகம், காந்தாரம் மற்றும் கிரேக்க-பாக்திரியா காலங்களிலிருந்து முக்கியமான நினைவுச்சின்னங்கள் உள்ளன. காந்தாரக் காலத்தைச் சேர்ந்த நோன்பு புத்தர் சிலை, மிகவும் மதிப்புமிக்க மற்றும் புகழ்பெற்ற பொருட்களில் ஒன்றாகும். நுழைவு மண்டபத்தின் மேல் உச்சியில் புகழ்பெற்ற பாக்கித்தான் கலைஞர் சாடெக்வெய்ன் என்பவர் 1972 மற்றும் 1973 ஆம் ஆண்டுகளில் ஒரு பெரிய சுவரோவியத்தை உருவாக்கியுள்ளார்.  
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் முகலாய மற்றும் சீக்கிய பானியில் செதுக்கப்பட்ட மரவேலைகளின் சிறந்த மாதிரிகள் உள்ளன. மேலும், பிரிட்டிசு காலத்திற்கு முந்தைய ஓவியங்களின் பெரிய தொகுப்பும் உள்ளது. இந்த தொகுப்பில் இசைக்கருவிகள், பழங்கால நகைகள், நெசவு, மட்பாண்டங்கள் மற்றும் ஆயுதக் களஞ்சியங்களும், சில திபெத்திய மற்றும் நேபாள வேலைகளும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
# இலாகூர் அருங்காட்சியகம்

## தொகுப்பு

வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களிலிருந்து ( மொகென்சதாரோ மற்றும் அரப்பா நாகரிகங்கள்) இந்து சாகி காலம் வரையிலான தொல்ல்லியல் பொருட்களை இந்த அருங்காட்சியகம் காட்சிப்படுத்துகிறது. இது பாக்கித்தானில் தொல்பொருள், வரலாறு, கலைகள், நுண்கலைகள், பயன்பாட்டு கலைகள், இனவியல் மற்றும் கைவினைப் பொருட்களின் மிகப்பெரிய தொகுப்புகளில் ஒன்றாகும். இது ஹெலனிஸ்டிக் மற்றும் முகலாய நாணயங்களின் விரிவான தொகுப்பையும் கொண்டுள்ளது. பாக்கித்தான் ஒரு சுதந்திர நாடாக வெளிவருவதற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பாக்கித்தான் இயக்கம் தொடர்பான ஒரு புகைப்படத் தொகுப்பும் உள்ளது, .
# கரவை கந்தசாமி

**கரவை ஏ. சி. கந்தசாமி** (29 செப்டம்பர் 1938 - திசம்பர் 31, 1994) ஈழத்து இடதுசாரி அரசியல்வாதி, தொழிற்சங்கவாதி, பேச்சாளர், கவிஞர் எனப் பன்முகம் கொண்டவர்.
# கரவை கந்தசாமி

## அரசியலில்

இடதுசாரி இயக்கத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்ட கரவை கந்தசாமி 61ம் ஆண்டிலிருந்து 63ம் ஆண்டு வரை கம்யூனிஸ்டுக் கட்சியின் தேசாபிமானி பத்திரிகையின் ஆசிரியர் குழுவிலிருந்துள்ளார். 1960களில் இலங்கைப் பொதுவுடைமைக் கட்சி இரண்டாகப் பிரிந்தபோது நா. சண்முகதாசனுடன் பீக்கிங் சார்பு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேர்ந்தார். சண்முகதாசன் அவர்கள் தமது கட்சிக்காக முதன் முதலாக வெளியிட்ட 'தொழிலாளி' பத்திரிகையை கந்தசாமி பதிப்பித்து வெளியிட்டார். மலையகத்தில் செங்கொடி தொழிற்சங்கத்தில் இணைந்து செயல்பட்டார். 1971 இல் இலங்கையில் மக்கள் விடுதலை முன்னணியினர் அரசுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்ட போது, என். சண்முகதாசனுடன் இவரும் கைது செய்யப்பட்டு, ஓராண்டுக்கு மேல் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.  
ஈழத் தமிழ்ப் போராளிக் குழுவான புளொட் அமைப்பின் அரசியல் பிரிவான சனநாயக மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் துணைத் தலைவராக 1994 பொதுத்தேர்தலில் புளொட் கட்சியின் சார்பில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டார்.
# கரவை கந்தசாமி

## படுகொலை

கரவைக் கந்தசாமி 1994 டிசம்பர் 31 அன்று இரவு கொழும்பு, தெகிவளையில் உள்ள அவரது வீட்டில் வைத்து இனந்தெரியாதோரால் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.
# பெய்ரூட் வெடி விபத்து

2020 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 4ஆம் தேதி லெபனான் நாட்டின் தலைநகர் பெய்ரூட் நகரின் துறைமுகத்தில் மிகப் பெரிய வெடி விபத்து ஏற்பட்டது. இந்த விபத்தில் குறைந்தபட்சம் 6500 பேர் காயமும், 207 பேர் உயிரிழந்தும் உள்ளனர். பெய்ரூட் நகரின் கவர்னர் மர்வான் அப்பவுட், சுமார் இரண்டு லட்சம் முதல் இரண்டரை லட்சம் மக்கள் தங்கள் வாழ்விடங்களை இந்த விபத்தின் காரணமாக இழந்திருப்பதாக குறிப்பிட்டுள்ளார்.  
லெபனான் அரசால் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு பெய்ரூட் துறைமுக கிடங்கில் கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக வைக்கப்பட்டிருந்த சுமார் 2,750 டன் அமோனியம் நைட்ரைட்தான் இந்த வெடிவிபத்துக்கு மூலக்காரணம் என அறியப்படுகிறது
# தங்கசேரி

**தங்கசேரி (Tangasseri** அல்லது **Thangassery)** என்பது தென்னிந்தியாவின், கேரளத்தின், கொல்லத்தில் அரபிக்கடலோரத்தில் மக்கள் செறிந்துவாழும் கடற்கரை பகுதியாகும்.
# தங்கசேரி

## அமைவிடம்

தங்கசேரியானது மாநிலத் தலைநகரான திருவனந்தபுரத்திலிருந்து 71 (44 மைல்) தொலைவிலும், நகர மையத்திலிருந்து (சிட்டி செண்டர்) சுமார் ) தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. அண்மையில் தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் இந்தக் கடற்கரையில் சீன நாணயங்கள் மற்றும் பிற கலைப்பொருட்களை கண்டுபிடித்தனர். இது இந்த இடத்தின் வரலாற்று பின்னணியை காட்டுகிறது. கொல்லம் துறைமுகம் உலக கடல் வரைபடத்தில் தங்கசேரியை ஒரு முக்கியமான இடமாக மாற்றுகிறது.
# தங்கசேரி

## வரலாறு

1502 ஆம் ஆண்டில், தங்கசேரியில் வர்த்தக மையத்தை நிறுவிய முதல் ஐரோப்பியர்கள் போத்துக்கீசர்கள், இப்பகுதி விரைவில் மிளகு வர்த்தகத்திற்கான ஒரு முக்கிய மையமாக மாறியது. 1517 இல் போர்த்துகீசியர்களால் கட்டப்பட்ட தங்கசேரியின் சென் தாமஸ் கோட்டை, டச்சுக்காரர்களுடனான அடுத்தடுத்த போர்களில் அழிக்கப்பட்டது.  
1661 இல், டச்சுக்காரர்கள் நகரைக் கைப்பற்றினர். டச்சு மற்றும் போர்த்துகீசிய கோட்டைகளின் எச்சங்கள் இன்னும் தங்கசேரியில் காணப்படுகின்றன. 18 ஆம் நூற்றாண்டில், திருவிதாங்கூர் இராச்சியம் முதன்முதலில் கொல்லத்தை கைப்பற்றியது, 1795 இல் ஆங்கிலேயர்கள் கைப்பற்றினர். தங்கசேரி ஒரு ஆங்கிலோ-இந்திய குடியேற்றமாக இருந்தது. மக்கள்தொகையில் தற்போதும் சில ஆங்கிலோ-இந்தியர்கள் இருக்கின்றனர். போர்த்துகீசிய ஆட்சியில் பழைய நினைவுச்சின்னங்களில் ஒன்றாக தங்கசேரியில் உள்ள குழந்தை இயேசு பேராலயம் உள்ளது. பழைய பேராலயம் இடிக்கப்பட்டு புதிய பேராலயமானது செலவில் கட்டபட்டு, 2005 திசம்ர் 3 அன்று ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு புனிதபடுத்தபட்டது. மேலே உள்ள உலோக சிலுவை இந்தியாவின் மிகப்பெரிய சிலுவைகளில் ஒன்றாகும்.
# தங்கசேரி

## முக்கியத்துவம்

தங்கசேரி ஒரு அழகிய கடலோர கிராமமாகும். இது மூன்று கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள கடற்கரையை கொண்டுள்ளது. இதில் 144 அடி உயர கலங்கரை விளக்கம் உள்ளது - இது 1902 ஆம் ஆண்டு முதல் இயங்கிவருகிறதுது. இங்கு போர்த்துகீசிய மற்றும் டச்சு கோட்டைகள் மற்றும் 18 ஆம் நூற்றாண்டு தேவாலயங்களின் இடிபாடுகளும் உள்ளன. தங்கசேரியில் உள்ள மீன்பிடி துறைமுகம் பாரம்பரிய மீனவர்களுக்கு உதவியானதாக உள்ளது. இங்கு இரண்டு அலைதாங்கிகள் நிர்மாணிப்பட்டுள்ளன. பிரதான அலைதாங்கியின் நீளம் 2100 மீ மற்றும் துணை அலைதாங்கியின் நீளம் 550 மீ. ஆகும். தங்கசேரியானது கேரளத்தின் பழமையான பள்ளிகளான மவுண்ட் கார்மல் கான்வென்ட் ஆங்கிலோ-இந்தியன் மகளிர் உயர்நிலைப்பள்ளி மற்றும் குழந்தை இயேசு பள்ளி ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது .
# தேவள்ளி அரண்மனை

**தேவள்ளி அரண்மனை** அல்லது **தேவள்ளி மாளிகை** என்பது தென்னிந்தியாவின், கேரளத்தில் உள்ள ஒரு பாரம்பரிய அரண்மனையாகும். கொல்லம் நகரத்தின் தேவள்ளியில், அஷ்டமுடி ஏரியின் கரையில் அமைந்துள்ள இது கேரள மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு முக்கியமான வரலாற்று நினைவுச்சின்னமாகும். இந்த அரண்மனையானது கௌரி பார்வதி பாயின் ஆட்சியில் 1811 - 1819க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் கட்டப்பட்டது. இது *கொல்லம் நகரத்தின் அடையாளம்* என்று கருதப்படுகிறது. இப்போது அரண்மனையானது கொல்லம் மாவட்டத்தின் எதேசிய மாணவர் படை தலைமையகமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. அரண்மனை மற்றும் அதன் வளாகங்கள் தற்போது பொதுப்பணித் துறையின் வசமாக உள்ளது.
# தேவள்ளி அரண்மனை

## வரலாறு

தெவலி அரண்மனையானது கொல்லம் நகரில் அமைந்துள்ள ஒரு வகையான கட்டடக்கலை அற்புதமாகும். இது 1811 - 1819 க்கு இடையில், கௌரி பார்வதி பாயியின் ஆட்சியின்போது கட்டப்பட்டது. திருவிதாங்கூர் மன்னர்கள் பித்தானிய குடியேற்றக்காரர்ளைச் சந்திப்பதற்கும் அதிகாரிகளுடன் கலந்துரையாடுவதற்கும் கொல்லத்திற்கு வருகை தந்தபோது தெவலி அரண்மனையைப் பயன்படுத்தினர். அரண்மனையின் கட்டிடக்கலை பிரித்தானிய, இடச்சு, போர்த்துகீசியர்களின் கட்டக்கலையின் கலவையாகும். இந்த அரண்மனை ஒரு காலத்தில் நிர்வாக நோக்கங்களுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டது. கொல்லம் அப்போது திருவிதாங்கூர் இராச்சியத்தின் தலைநகராக இருந்தது. அரண்மனையின் மொத்த கட்டுமானமானது, செம்புரைக்கல் மற்றும் சுண்ணச்சாந்து போன்றவற்றால் ஆனது. அரண்மனையின் முக்கிய கவரும் அம்சமானது, இது அஷ்டமுடி ஏரியின் கரையில் அமைந்துள்ளது. இந்த அரண்மனையில் சாஸ்தா கோயில் உள்ளது.
# அனுமார் கோயில், அயோத்தி

**அனுமார் கர்ஹி** அல்லது **அனுமார் இல்லம்** (**Hanuman Garhi**) இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் அயோத்தி மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமான அயோத்தி நகரத்தில் உள்ள 10-ஆம் நூற்றான்டுக் கோயில் ஆகும். அயோத்தி நகரத்தின் நடுவில் அமைந்த இந்த அனுமார் கோயில் 76 படிக்கட்டுகள் கொண்டது. இக்கோயிலில் அனுமார் குழந்தை வடிவில், தன் அன்னை அஞ்சனையின் மடியில் அமர்ந்து காட்சி தருகிறார்.  
ராம ஜென்ம பூமியில் உள்ள இராமர் கோயிலுக்குச் செல்பவர்கள், முதலில் இந்த கோயிலில் குடிகொண்டுள்ள அனுமாரை வழிபட்ட பிறகே இராமரை வழிபடச் செல்லவேன்டும் என்பது இங்குள்ள மக்களின் நம்பிக்கை ஆகும். 5 ஆகஸ்டு 2020 அன்று ராம ஜென்ம பூமியில் உள்ள இராமர் கோயில் அடிக்கல் நாட்டு விழாவுக்கு இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அயோத்திக்கு சென்ற போது, முதலில் இந்த அனுமார் கோயிலுக்கு சென்று வழிபட்டார்.
# அனுமார் கோயில், அயோத்தி

## தொன்ம வரலாறு

இராவணனை வென்று இராமர், சீதையுடன் திரும்பிய பின்னர் அனுமான் அயோத்திலேயே வாழ்ந்து வந்தார். அனுமார் வாழ்ந்த இந்த இடத்தில் கிபி 10-ஆம் நூற்றாண்டில் கோயில் எழுப்பப்பட்டது. எனவே இக்கோயிலுக்கு அனுமார் இல்லம் பொருள் படியாக, இந்தியில் அனுமன் கர்கி அழைக்கப்படுகிறது.
# அனுமார் கோயில், அயோத்தி

## வரலாறு

இக்கோயில் வாயு மைந்தன் அனுமார், தன் அன்னை அஞ்சனையின் மடியில் அமர்ந்தவாறு காட்சி அளிக்கிறார். இந்த அனுமார் கோயில் ராம ஜென்ம பூமி அருகில் உள்ளது. 1855-இல் இக்கோயிலை இசுலாமியர்கள் இடிக்க முயற்சி செய்த போது அயோத்தி நவாப் தலையிட்டு காத்தார்.
# அனுமார் கோயில், அயோத்தி

## விழாக்கள்

- ஹனுமான் ஜெயந்தி
# பகவல்பூர் உயிரியல் பூங்கா

**பகவல்பூர் உயிரியல் பூங்கா** *(Bahawalpur Zoo)* என்பது 1942 இல் நிறுவப்பட்டது. இது பாக்கித்தானின் பஞ்சாப் உள்ள பகவல்பூரில் 25 ஏக்கர் (10 ஹெக்டேர்) பரப்பளவில் அமைந்த உயிரியல் பூங்காவாகும். இதை பாக்கித்தான் அரசு நிர்வகிக்கிறது. உயிரியல் பூங்காவில் எப்போதாவது ஆசியச் சிங்கங்கள் மற்றும் வங்காளப் புலிகள் போன்ற காட்டு பூனைகளை கொண்டு வந்து நாட்டின் பிற உயிரியல் பூங்காக்களிலிருந்து இனப்பெருக்கம் செய்ய வழிவகை வழங்கியுள்ளது. பறவைகள், ஊர்வன மற்றும் பாலூட்டிகளுடன் கூடிய மீன்வள மற்றும் விலங்கியல் அருங்காட்சியகமும் இதில் உள்ளது.
# பகவல்பூர் உயிரியல் பூங்கா

## வரலாறு

இதை 1942 ஆம் ஆண்டில் பகவல்பூரின் முன்னாள் அமீர் சர் நவாப் சாதிக் முகம்மது கான் அப்பாசி என்பவர் அமைத்தார். அதற்கு பின்னர் "செர் பாக்" ("சிங்கத் தோட்டம்" என்று பொருள்) என்று பெயரிடப்பட்டது. 1955 ஆம் ஆண்டில், இதன் நிர்வாகி முனைவர் குலாம் ஐதர் சும்ரா வேளாண்மைத் துறைக்கு மாற்றப்பட்டார். 1977 முதல் 1982 வரை, இது பஞ்சாப்பின் கால்நடைத் துறையின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. இலாகூர் உயிரியல் பூங்கா, கராச்சி உயிரியல் பூங்கா மற்றும் இஸ்லாமாபாத் உயிரியல் பூங்கா போன்றவற்றுக்குப் பின்னர் பகவல்பூர் உயிரியல் பூங்கா பாக்கித்தானில் நான்காவது பெரிய உயிரியல் பூங்காவாகும்.
# பகவல்பூர் உயிரியல் பூங்கா

## கண்காட்சிகள்

கண்காட்சிகள் பழைய பாணி கூண்டுகளுக்கும் புதிய அகழ்வாராய்ச்சிக்கும் இடையில் உள்ளன. ஒரு பழைய கண்காட்சியில் ஒரு ஜோடி வீட்டு பூனைகளும், குள்ளநரிகளும், ஒரு இந்தியப் புனுகுப்பூனை ஆகியவை உள்ளன . முதலைகளும் ஒரு பெரிய வெளிப்புற அடைப்பில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. சிங்கங்களும், புலிகளும், கழுதைப்புலிகளும் மிகவும் நவீன கூண்டுகளில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் உள்ள ஒரு பெரிய குளத்தில் கூழைக்கடாக்களும், கொக்குகளும் , வாத்துகளும் உள்ளன. மயில் கூட கண்காட்சியில் உள்ளன. புல்வாய், பன்றி மான், நீலான், ஐரோப்பிய சிவப்பு மான், இந்திய சிறுமான், மற்றும் ஐரோப்பிய ஆடுகள் போன்ற அனைத்தும் பெரிய புல்வெளிகளில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.  
இதில் பஞ்சாபில் கடைசியாக சிங்கம் சுடப்பட்டதாகக் கூறப்படுவது உட்பட, அடைக்கப்பட்ட விலங்குகளுடன் கூடிய அருங்காட்சியகமும் உள்ளது.
# பகவல்பூர் உயிரியல் பூங்கா

## விமர்சனம்

மிருகக்காட்சிசாலையானது விலங்குகளை புறக்கணித்ததற்காக பல்வேறு முறை விமர்சனங்களைப் பெற்றுள்ளது, இதன் விளைவாக பெரும்பாலும் மோசமான வாழ்க்கை நிலைமைகள் ஏற்படுகின்றன.
# பகவல்பூர் உயிரியல் பூங்கா

## இங்கு காணப்படும் பறவைகள்

- காதற்கிளி
- சாம்பல் நிற வாத்து
- இந்திய மயில்
- மாடப்புறா
- யானை
- பச்சைக்கிளி
- காட்டு வான்கோழி  
**பாலூட்டிகள்**
- ஆசியச் சிங்கம்
- ஆசியக் கறுப்புக் கரடி
- வங்காளப் புலி
- இந்தியச் சிறுமான்
- புள்ளிமான்
- இமயமலை பழுப்புக் கரடி
- இலாமா
- நீலான்
- சிவப்பு மான்
- செம்முகக் குரங்கு
- கடமான்
- சிறு இந்தியப் புனுகுப்பூனை  
**ஊர்வன**
- சதுப்புநில முதலை
# பகவல்பூர் உயிரியல் பூங்கா

## பாதுகாப்பு

இதில் ஆசியச் சிங்கம், ஆசியக் கருப்பு கரடி, வங்காளப் புலி, புல்வாய் மற்றும் பன்றி மான் போன்ற பல்வேறு அச்சுறுத்தப்பட்ட இனங்கள் இனப்பெருக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளன. நிதிய சிறுமான் , புள்ளிமான், நீலான் போன்றவையும் இதில் வெற்றிகரமாக இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன.
# இரா. பிரபு

**இரா. பிரபு** (*R. Prabhu*, பிறப்பு: மே 31, 1947) தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த அரசியல்வாதியும், இந்தியாவின் முன்னாள் வேளாண்துறை அமைச்சரும் ஆவார். இவர் இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் உறுப்பினர் ஆவார். 1980 ஆம் ஆண்டு இருந்து நீலகிரி மக்களவைத் தொகுதியிலிருந்து, மக்களவைக்கு இந்திய தேசிய காங்கிரசு சார்பாகத் ஐந்து முறை தேர்ந்தேடுக்கப்பட்டார்.. இவர் அந்தத் தொகுதியிலிருந்து அதிக முறை தேர்வு செய்யப்பட்ட, பிரதிநிதி ஆவார்.
# இரா. பிரபு

## இளமைக் காலம்

இவர் 31 மே, 1947 ஆம் ஆண்டு கோயம்புத்தூரைச் சேர்ந்த பிரபல கல்வியாளரும், தொழிலதிபருமான பி. ஆர். இராமகிருஷ்ணன் மற்றும் ஆர். ராஜேஸ்வரி ஆகியோருக்கு பிறந்தார். இவர் மெட்ராஸ் பல்கலைக்கழகத்தில், மெக்கானிக்கல் பொறியியல் பட்டப்படிப்பை முடித்து பல்கலைக்கழகத்தில் தங்கப் பதக்கம் வென்றார். பின்னர் மாசசூசெட்ஸ் தொழில்நுட்பக் கழகத்தில், முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.
# இரா. பிரபு

## போட்டியிட்ட தேர்தல்கள்

| 1980 | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | நீலகிரி | மக்களவை | வெற்றி |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1984 | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | நீலகிரி | மக்களவை | வெற்றி |  |
| 1989 | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | நீலகிரி | மக்களவை | வெற்றி |  |
| 1991 | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | நீலகிரி | மக்களவை | வெற்றி |  |
| 2004 | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | நீலகிரி | மக்களவை | வெற்றி | } |
# விப்லவ் தாகூர்

**விப்லவ் தாகூர்** (*Viplove Thakur*, பிறப்பு: அக்டோபர் 4, 1943) இமாசலப் பிரதேசத்தை சேர்ந்த அரசியல்வாதியும், இந்தியாவின் மாநிலங்களவை உறுப்பினரும் ஆவார்.இவர் இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் உறுப்பினர் ஆவார்.இவர் இமாச்சல பிரதேசத்தில் உள்ள தர்மசாலாவில் பிறந்தார்.இவரது தந்தை பரஸ் ராம், இமாச்சல் பிரதேசத்தை சேர்ந்த முக்கிய சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் மற்றும் இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் முக்கிய தலைவராகவும் இருந்தவர் ஆவார்.இவரது தாயார் சர்லா சர்மா காங்கிரஸ் கட்சியில் பல முக்கிய பதவிகளை வகித்தவர்.இவர் 1961ல் தாகூர் ஹர்னாம் சிங் என்பவரை திருமணம் செய்து கொண்டார். இவருக்கு இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர்.1985 முதல் இமாச்சல் மாநில அளவிலும், மத்திய அளவிலும் பல முக்கிய பதவிகளை இவர் வகித்து வந்திருக்கிறார்.
# ஹெப்பார் ஐயங்கார்

**ஹெப்பார் ஐயங்கார்** அல்லது **ஹெப்பர் ஐயங்கார்** (*Hebbar Iyengar*) எனப்படுவோர்
கர்நாடகாவில் வாழும் கன்னடம் கலந்த தமிழ் பேசும் ஐயங்கார்கள் ஆவர். இவர்களின் தாய்மொழி தமிழ் ஆகும். ஹெப்பார் ஐயங்கார்கள் பொதுவாக இராமானுஜரால் முன்வைக்கப்பட்ட விசிட்டாத்துவைதம் தத்துவத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். இவர்கள் இந்திய மாநிலமான கருநாடகாவில் குறிப்பாக பெங்களூரு, மைசூர், மண்டியா, தும்கூர், சிமோகா மற்றும் கோலார் மாவட்டங்களில் அதிக அளவில் காணப்படுகின்றனர்.
# ஹெப்பார் ஐயங்கார்

## சில பிரபலமான ஹெப்பார் ஐயங்கார் மக்கள்

பிரபல யோகாச்சார்யாரான பெல்லூர் கிருஷ்ணமாச்சார் சுந்தரராஜ ஐயங்கார், ஹெப்பார் ஐயங்கார் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். சமையலுக்குப் பிரபலமான மல்லேஸ்வரத்தைச் சேர்ந்த ஆர். ராதாகிருஷ்ணாவின் குடும்பத்தினர், அவரது 81வது பிறந்தநாளில், *ஹெப்பார் ஐயங்கார் தளிக்கு* என்ற சமையல் குறிப்பு புத்தகத்தை வெளியிட்டனர்.. நடிகை வசுந்தரா தாஸ் பெங்களூரில் ஒரு ஹெப்பர் ஐயங்கார் பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தார்.
# முசுகு பலிஜகுலம்

**முசுகு பலிஜகுலம் ** (*Musuku Balijakulam *) எனப்படுவோர் ஆந்திராவில் வாழும் தெலுங்கு மொழி பேசும் சாதியினர் ஆவார். இவர்கள் தமிழகம், தெலுங்கானா போன்ற பிற மாநிலங்களிலும் வசிக்கின்றனர். இவர்கள் பலிஜாவின் உட்பிரிவினர் ஆவார். தமிழகத்தில் வாழும் தெலுங்கு மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட முசுகு பலிஜா இனத்தவரான இவர்கள், விஜயநகர பேரரசு ஆட்சி காலத்தில் ஆந்திராவில் இருந்து பெரும் அளவில், தமிழகம் வந்து குடியேறினர். முசுகு பாலிஜாக்கள் இன பெண்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறும்போது தலையை மூடுவதால் (முசுகு = முக்காடு) என அழைக்கப்படுகிறார்கள். மேலும் இக்குல பெண்கள் அணிந்திருக்கும் காது ஆபரணத்தின் சிறப்பின் காரணமாக, இப்பெயரை பெற்றனர். தமிழ்நாடு அரசு இடவொதுக்கீட்டு முற்பட்ட சாதிகள் பிரிவில் **முசுகு பலிஜகுலம்** என்ற பெயரிலேயே, இவர்களுக்கு சாதி சான்றிதழ் வழங்கப்படுகிறது.
# கோவிந்தசாமி

**கோவிந்தசாமி ** அவர்கள் ஒர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் முன்னாள் தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார்.
இவர் இந்திய தேசிய காங்கிரசுஉறுப்பினர் ஆவார்.இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் வேட்பாளராக நின்ற இவர் தமிழ்நாடு மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல் 1984 ல் நடந்த தேர்தலில் எடப்பாடி தொகுதியிலிருந்து தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# வி. காவேரி

**வி. காவேரி ** அவர்கள் ஒர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் முன்னாள் தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார்.இவர் பாட்டாளி மக்கள் கட்சி உறுப்பினர் ஆவார்.
பாட்டாளி மக்கள் கட்சி யின் வேட்பாளராக நின்ற இவர் தமிழ்நாடு மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 2006 ல் நடந்த தேர்தலில் எடப்பாடி தொகுதியிலிருந்து தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# சுப்பிரமணியம் பசுபதிப்பிள்ளை

**பசுபதிப்பிள்ளை** (*Subramaniam Pasupathipillai*) இலங்கைத் தமிழ் அரசியல்வாதியும் முன்னாள் வடமாகாண சபை உறுப்பினரும் ஆவார்.
# சுப்பிரமணியம் பசுபதிப்பிள்ளை

## அரசியல்

சுப்பிரமணியம் பசுபதிப்பிள்ளை தமிழரசுக் கட்சியின் கிளிநொச்சி மாவட்டக் கிளையின் செயலாளராக உள்ளார். இவர் 2013 வட மாகாண சபை தேர்தலில் கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் வேட்பாளர்களில் ஒருவராக போட்டியிட்டு வடக்கு மாகாண சபைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
தேர்தலுக்குப் பிறகு மின்சாரம் மற்றும் மின்மயமாக்கல் குறித்து முதலமைச்சருக்கு உதவ அவர் நியமிக்கப்பட்டார். அக்டோபர் 2013 அன்று வீரசிங்கம் மண்டபத்தில் முதலமைச்சர் க. வி. விக்னேசுவரன் முன் மாகாண சபை உறுப்பினராக பதவியேற்றார்.
# ஓச்சிறை கோயில்

**ஓச்சிரா கோயில்** (*Oachira Temple*) என்பது தென்னிந்திய மாநிலமான கேரளத்தின், கொல்லம் மாவட்டத்தின், ஓச்சிறையில் அமைந்துள்ள ஒரு பழங்கால கோயிலாகும். புராணங்களின்படி, இந்த கோயிலானது கேரளம் மற்றும் இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற புனித இடங்களில் ஒன்றாகும். ஓச்சிறையானது தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 47 க்கு அடுத்ததாக கொல்லம் மற்றும் ஆலப்புழா மாவட்டங்களின் எல்லையில் உள்ளது. இந்த கோயில் "தட்சிணகாசி" (தென்காசி) என்று அழைக்கப்படுகிறது. மிகவும் பழமையான இந்த புனித யாத்திரை மையம் பரப்பிரம்மன் கோவிலை மையமாக கொண்டது. இக்கோயிலானது ( பரப்பிரம்மன் அல்லது சிவன் அல்லது ஓங்கரம், உணர்வு நிலைக்காக அமைக்கபட்டுள்ளது.) இக்கோயிலானது முப்பத்தாறு ஏக்கர் நிலத்தை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது.  
ஒவ்வொரு ஆண்டும் திசம்பர் மற்றும் சனவரி மாதங்களில் ஓச்சிராவில் விருச்சிகம் விழா கொண்டாடப்படுகிறது. *ஓச்சிரக்களி* என்பது சூன் மாதத்தில் இங்கு செய்யப்படும் ஒரு பிரபலமான சடங்காகும், இந்த ஓச்சிரக்காளியின் போது ஆண்கள் போர் வீரர்களைப் போல உடையணிந்து 'பாட நிலம்' என்ற சண்டைக்களத்தில் நின்று போலிப்போர் புரிவர். மேலும் முட்டளவு சேற்று நீரில் நின்று பாரம்பரிய தற்காப்பு தற்காப்புக் கலை நடனம் ஆடுவர். *ஓச்சிரக்களி* சடங்கானது உண்மையில் காயம்குளம் அரசரின் வீரர்களால் ஆண்டுதோறும் செய்யப்படும் ஒரு போர் பயிற்சியாகும். மேலும் "இருபட்டம் ஓணம்" (ஓணம் முடிந்த 28 நாட்களுக்குப் பிறகு) கொண்டாடப்படுகிறது. இது கால்நடைகளின் திருவிழா. இந்த திருவிழாவில், பிரமாண்டமான "எடுப்பு காளை"கள் (துணி மற்றும் வைகோலினால் உருவாக்கபட்ட பிரமாண்ட காளை உருவங்கள்) தயாரிக்கப்படுகின்றன. பின்னர் அவை தயாரிக்கபட்ட இடத்திலிருந்து பெரிய சக்கரங்களின் உதவியுடன் ஓச்சிறா கோயிலுக்கு இழுத்துவரப்படுகின்றன. இங்கு நவம்பர் திசம்பர் மாதங்களில் நடக்கும் பந்திரண்டு விளக்கு (12 விளக்கு திருவிழா) விழாவும் இங்கு ஒரு புகழ்பெற்ற திருவிழா ஆகும்.  
19 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் திருவிதாங்கூரில் நில அளவைப் பணிகளானது பிரித்தானிய அதிகாரிகளான வார்ட் மற்றும் கோனர் ஆகிய இருவரிடம் ஒப்படைக்கபட்டது. இவர்களின் அறிக்கையில் ஓச்சிறைவைப் பற்றிய தகவல்களை குறிப்பிட்டனர். *பதனிலத்தின்* கிழக்குப் பகுதியில் மிகவும் பழமையான, சேதமடைந்த அடுக்குத் தூபி இருப்பதாக அந்த அறிக்கையில் தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. கோயில் அமைந்துள்ள பரந்த நிலத்தின் மையத்தில் ஒரு பெரிய நீர்த்தேக்கம் இருந்தது, (இது இப்போது கல்லுகெட்டுச்சிரா என்று அழைக்கப்பட்டது), இது இன்று கோயில் வளாகத்திற்கு வெளியே உள்ளது என்பதும் தெரியவந்தது.  
கொல்லத்தில் இருந்து 34 கி.மீ. தொலைவில் இக்கோயில் உள்ளது. பிரபஞ்ச ஓர்மையை எட்டுவதற்கான ஒரு குறியீட்டு கோயிலாக இது விளங்குகிறது. இக் கோயிலானது பொதுவான கோயில்கள் போன்ற மூடப்பட்ட கட்டமைப்புகளைக் கொண்டதாக இல்லை. மேலும் இங்கு பரப்பிரம்மத்துக்கு சிலைகளோ, திருவடிகளோ என எதுவும் கிடையாது. இங்கு அழகாக பாதுகாக்கப்பட்ட மரங்களின் கீழ் பரப் பிரம்மத்தை (உருவமற்ற இறைவனான சிவன்) வணங்குகிறார்கள்.