wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# எழும்பூர் கண் மருத்துவமனை

## வரலாறு

லண்டனில் உள்ள மார்ஃபீல்டு மருத்துவமனையே உலகின் முதல் கண் மருத்துவமனை ஆகும். அதன்பிறகு சென்னையில் 1819ஆம் ஆண்டு சூலை மாதத்தில் டாக்டர் *ராபர்ட் ரிச்சர்ட்சன்* என்பவரால் *மெட்ராஸ் ஐ இன்ஃபர்மரி* என்ற பெயரில் இந்த கண் மருத்துவமனை இராயப்பேட்டை பகுதியில் அமைக்கப்பட்டது. பின்னர் இடப் பற்றாக்குறை காரணமாக 1844இல் எழும்பூரில் தற்போது உள்ள இடத்துக்கு மாற்றப்பட்டது. 44 ஆண்டுகள் கழித்து இந்த மருத்துவமனையின் பெயரை *அரசு கண் மருத்துவமனை* என ஆங்கிலேய அரசு மாற்றியது. ஆனால், பேச்சு வழக்கில் ‘எழும்பூர் கண் மருத்துவமனை’ என்றே அழைக்கப்படுகிறது. சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியுடன் இணைக்கப்பட்ட இந்த மருத்துவமனையில் 1942ஆம் ஆண்டிலிருந்து மருத்துவப் படிப்புகள் வழங்கப்பட்டுவருகின்றன.
# எழும்பூர் கண் மருத்துவமனை

## வசதிகள்

இந்த மருத்துவமனையில் 478 படுக்கைகள் உள்ளன. தினமும் சராசரியாக 1,000 வெளி நோயாளிகள் இங்கு வந்து செல்கின்றனர். இங்கு 47 மருத்துவர்கள் சிகிச்சை அளிக்கிறார்கள். இந்த மருத்துவமனையில் தினசரி 50 கண்புரை நீக்கும் அறுவைசிகிச்சைகள் நடைபெறுகின்றன. இந்தக் கண் மருத்துவமனையில் அவசரச் சிகிச்சை பிரிவும் உள்ளது. இரவில் ஒரு மருத்துவருடன் செயல்படும் பிரிவில் எல்லா நேரமும் சிகிச்சைகள் அளிக்கப்படுகின்றன. ஒரு மூத்த கண் மருத்துவர், ஒரு மயக்கவியல் நிபுணர், 20 முதுகலை மாணவர்கள் இங்கே செயல்படுகிறார்கள்.
# கொடைக்கானல் வரலாறு

**கொடைக்கானல் **(Kodaikanal) இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டில் திண்டுக்கல் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு தாலுகாவின் தலைநகரமும் நகரமும் ஆகும்.
கொடைக்கானலின் தொடக்க காலம் முதலே குடியிருந்து வருபவர்கள் பளியர் இன மக்களேயாவர். சங்க இலக்கியங்களில் மிகவும் முந்தைய காலத்தில் கொடைக்கானல் மற்றும் பழனி மலைகள் தொடர்பான தனிப்பட்ட குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.  
1821 ஆம் ஆண்டில், லெப்டினன்ட் பி. எஸ். வார்டு, என்ற பிரித்தானிய நில அலவையாளர், கொடைக்கானலுக்கு வருகை தந்த முதலாவது ஐரோப்பியராவார். 1834 ஆம் ஆண்டில், மதுரை ஆட்சியர் தேவதானப்பட்டியிலிருந்து ஏறி, கொடைக்கானலில் ஒரு சிறிய பங்களாவைக் கட்டினார். 1863 ஆம் ஆண்டில், மதுரை ஆட்சியர் சர் வேர் ஹெண்டி லீவினி, கொடைக்கானலில் ஏரி ஒன்றை 60 ஏக்கர் நிலத்தில் உருவாக்கினார். இதற்காக இப்பகுதியில் ஓடிய நீரோடைகளை தடுப்பணைகள் மூலம் தடுத்து ஏரியாக மாற்றினார். அவர் துாத்துக்குடியிலிருந்து இந்த ஏரியில் சவாரி செய்வதற்கான முதல் படகுகளையும் கொண்டு வந்தார். 1890 ஆம் ஆண்டில் கொடைக்கானலில் படகு மன்றம் ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. நவீன கால கொடைக்கானலானது அமெரிக்க சமய பரப்புக்குழுவினர்களால், சமவெளிப் பகுதிகளில் உள்ள உயர் வெப்பநிலையிலிருந்தும், அயனமண்டல நோய்களிலிருந்தும் தப்பித்துக் கொள்ளும் பொருட்டு 1845 ஆம் ஆண்டு ஒரு மலை வாழிடமாக உருவாக்கப்பட்டது.  
20 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு சில உயர்குடி இந்தியர்கள் இந்த இடத்தின் அழகான இயற்கையை இரசிக்க வந்தனர். அவர்கள் இந்த இடத்தை மறுசீரமைப்பு செய்தனர். கொடைக்கானல் சில நேரங்களில் மலை வாழிடங்களின் இளவரசி என அழைக்கப்படுகிறது. தற்போது இந்த அமைவிடத்தின் பொருளாதாரம் தேசிய மற்றும் சர்வதேச சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு பணிபுரியும் விருந்தோம்பல் துறை சார்ந்ததாகவே உள்ளது.
# கொடைக்கானல் வரலாறு

## பண்டைய காலம்

வரையப்பட்ட முருகக் கடவுள்]]
தொல்லியல் சார்ந்த ஆய்வாதாரங்கள் கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்னதாகவே மனிதர்கள் குடியேற்றம் இருந்திருந்ததாக கூறுகின்றன. தொடக்க சேரர் கால பெருங்கற்கால கல்திட்டைகள். மண்பாண்டங்கள் மற்றும் அகழ்வாய்வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பொருட்கள் கொடைக்கானலில் தொடக்க கால குடியிருப்பு வாசிகள் பளியர் இன பழங்குடி மக்கள் என்பதை நிரூபிக்கின்றன. சில உள்ளூர் அகழ்வாராய்ச்சிப் பொருட்கள், பளியர் இன மக்களின் எச்சங்கள் ஆகியவற்றை செண்பகனூர் அருங்காட்சியகத்தில் காண முடியும்.  
தொடக்க கால கிறித்தவ சகாப்தத்திற்கு முன்னதாக கொடைக்கானல் மற்றும் பழனி மலைகள் இருந்ததற்கான எழுத்துப்பூர்வமான ஆதாரங்கள் சங்க இலக்கியத்தில் காணப்படுகின்றன. பழந்தமிழ் கவிதை நூலான குறுந்தொகை, பாடல் திரட்டு வரிசையில் இரண்டாவது நூலான எட்டுத்தொகை ஆகியவை காதலையும் பிரிவையும் பற்றி கையாள்கின்றன. இவ்விலக்கியங்களில் குறிஞ்சித்திணை பற்றிய வருணனைகள் இடம் பெறுகின்றன. காதலர்கள் இரவில் சந்திக்கும் இடங்களைப் பற்றிய வருணனையில் ஏரிகளுடன் கூடிய காடு, அருவிகள், தேக்கு, மூங்கில், சந்தன மரங்கள் ஆகியவை சூழ்ந்த மலைப்பகுதிகளாக உள்ளன.  
இத்தகைய பின்னணியில் முருகன், மற்றும் அவரது துணைவி வள்ளி, (குறிஞ்சி மலைவாசியினுடைய தேன் சேகரிக்கும் மகள்) இவர்களின் காதலால் முன்னுதாரணக் காதலாக உள்ளது. முருகனின் வாகனமாக மலைப் பறவையான இந்திய மயில் குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த இடத்தின் பெயரான, *குறிஞ்சி* என்பது, தமிழ் தேசத்தின் உயர்ந்த மலைகளில் மட்டுமே காணப்படும் குறிஞ்சிப்பூவின் பெயரிலிருந்து வருவிக்கப்பட்டதாக உள்ளது.
# கணேச இரதம்

**கணேச இரதம்** தமிழ்நாட்டின் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் மகாபலிபுரத்திலுள்ள கோயில். இது பல்லவர் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட மரபுச்சின்னங்களில் இளஞ்சிவப்பு கருங்கல்லில் வடிக்கப்பட்டுள்ள பத்து இரதங்களில் ஒன்றாகும். இந்த மரபுச்சின்னங்களை ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனம் உலகப் பாரம்பரியக் களம் என 1984இல் அறிவித்தது. இந்த இரதம் ஒற்றைக் கற்றளி இந்திய கல்வெட்டுக் கட்டிடக்கலைக்கு காட்டாக விளங்குகின்றது. ஏழாம் நூற்றாண்டில் முதலாம் மகேந்திரவர்ம பல்லவன் மற்றும் அவரது மகன் முதலாம் நரசிம்ம பல்லவன் ஆட்சிக்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டவையாகும். இந்த இரதக்கோயில் துவக்கத்தில் இலிங்கம் இருந்தது; இலிங்கம் நீக்கப்பட்ட பிறகு இங்கு பிள்ளையார் வைக்கப்பட்டுள்ளார்.
# நாகரிகத்தின் தொட்டில்

**நாகரிகத்தின் தொட்டில்** என்னும் சொல், தற்போதுள்ள தொல்லியல் தரவுகளின் அடிப்படையில் நாகரிகம் உருவானதாகக் கருதப்படும் இடத்தைக் குறிக்கும். தற்காலச் சிந்தனைகளின்படி, நாகரிகத்துக்குத் தனியொரு தொட்டில் கிடையாது. பல நாகரிகங்கள் இணையாக வளர்ச்சி அடைந்துள்ளன. இவற்றுள் மெசொப்பொத்தேமியாவையும், பண்டைய எகிப்தையும் உள்ளடக்கிய பகுதியே மிகப் பழையது என நம்பப்படுகின்றது. இந்தியாவின் சிந்து-கங்கைச் சமவெளிப் பகுதி, சீனாவின் மஞ்சள் ஆற்றுப் பகுதி போன்ற பெரிய ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த பண்பாடுகள் மத்தியிலும் பிற நாகரிகங்கள் உருவாகின. அண்மைக் கிழக்கினதும், கிழக்காசியாவினதும் தொடக்ககால நாகரிகங்களிடையே எந்த அளவுக்குச் செல்வாக்குகள் இருந்தன என்பது தொடர்பில் முரண்பட்ட கருத்துக்களே நிலவுகின்றன. இடையமெரிக்க நாகரிகங்களும், குறிப்பாக இன்றைய மெக்சிக்கோவில் உருவானவையும், இன்றைய பெரு நாட்டில் உருவான நோர்ட்டே சிக்கோ நாகரிகமும் யூரேசிய நாகரிகங்களில் இருந்து வேறுபட்டுத் தனியாகவே உருவானதாக அறிஞர்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்.  
எழுத்தின் பயன்பாடு, நகரங்கள், வகுப்பு அடிப்படையிலான சமூகம், வேளாண்மை, விலங்கு வளர்ப்பு, பொதுக் கட்டிடங்கள், உலோகவியல், பெரிய அளவிலான கட்டிடக்கலை போன்ற பல்வேறு விடயங்களின் அடிப்படையில் அறிஞர்கள், நாகரிகத்துக்கு வரைவிலக்கணம் கூறுகின்றனர். *நாகரிகத்தின் தொட்டில்* என்னும் தொடர் பல்வேறு பண்பாடுகளுக்கும், பகுதிகளுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. குறிப்பாக, அண்மைக் கிழக்கின் செம்புக்காலப் பண்பாடும் (உபெயிட் காலம்) பிறைவடிவச் செழிப்புப் பகுதியும், பண்டைய இந்தியாவும் சீனாவும், இவ்வாறாக அழைக்கப்படுவனவற்றுள் அடங்குகின்றன. தனியான வளர்ச்சி அல்ல என்பதைப் புரிந்துகொண்டிருந்தாலும், பண்டைய அனத்தோலியா, லேவன்ட், ஈரானியச் சமவெளி ஆகிய பகுதிகளுக்கும் மேற்கத்திய நாகரிகத்தின் முன்னோடியான பண்டைக் கிரேக்கத்துக்கும் கூட இத்தொடர் பயன்படுகின்றது.—even when such sites are not understood as an independent development of civilization, as well as within national rhetoric.
# நாகரிகத்தின் தொட்டில்

## கருத்தாக்கத்தின் வரலாறு

"நாகரிகத்தின் தொட்டில்" என்னும் கருத்துரு விவாதத்துக்கு உரிய விடயமாகவே உள்ளது. ஏதாவது ஒன்று அதன் தொடக்க நிலையில் பாதுகாக்கப்படுகின்ற அல்லது வளர்க்கப்படுகின்ற ஒரு இடம் அல்லது பகுதியை உருவகமாகத் தொட்டிலுக்கு ஒப்பிடுவதை, இசுப்பென்சர் முதலில் பயன்படுத்தியதாக ஆக்சுபோர்டு ஆங்கில அகராதி கூறுகிறது. சார்லசு ரோலின்சு என்பவர் 1734 இல் எழுதிய *பண்டைய வரலாறு* *(Ancient History)* என்னும் நூலில் "புனித தேசத்தின் தொட்டிலாக முதலில் இருந்த எகிப்து" என்னும் தொடர் காணப்படுகின்றது.
# நாகரிகத்தின் தொட்டில்

## நாகரிகத்தின் எழுச்சி

உடலுழைப்பற்ற பண்பாடு உருவாவதற்கான அடையாளங்கள் லேவன்ட் பகுதியில் கிமு 12,000 ஆண்டுக் காலப் பகுதியில் நத்தூபியப் பண்பாடு ஒரு உடலுழைப்பற்ற பண்பாடாக உருவானபோதே காணப்பட்டன. இது கிமு 10,000 இல் ஒரு வேளாண்மைச் சமூகமாக உருவானது. மிகுதியானதும் நிலையானதுமான உணவு வழங்கலை உறுதி செய்வதற்கு நீர் முக்கியம் என்பதும்; வேட்டையாடுதல், மீன்பிடித்தல், தானியங்கள் உட்பட்ட வளங்களைச் சேகரித்த போன்றவற்றுக்கான சாதகமான நிலையும் பல்துறை சார்ந்த பொருளாதாரத்தை வழங்கி நிரந்தரமான ஊர்கள் உருவாவதற்குத் தூண்டின.  
பல ஆயிரம் மக்களுடன் கூடிய முதல் முந்திய நகர்ப்புறக் குடியிருப்புக்கள் புதிய கற்காலத்தில் தோன்றின. பல பத்தாயிரம் மக்களைக் கொண்ட முதல் நகரங்கள், கிமு 31 ஆம் நூற்றாண்டில் உருவான "மெம்பிசு", "உருக்" என்பவை.  
கடந்த காலத்தின் பதிவுகள் வருங்காலத் தலைமுறையினருக்காக வைக்கத் தொடங்கிய பின்னரே வரலாற்றுக் காலத்தை வரலாற்றுக்கு முந்திய காலத்தில் இருந்து பிரித்துப் பார்க்க முடிந்தது. நாகரிகத்தின் தொடக்கத்தை எழுத்துக்கு முந்திய குறியீடுகளில் இருந்து எழுத்து உருவானதுடன் பொருத்துவதாயின், அண்மைக் கிழக்கில் புதிய கற்காலத்துக்கும், வெண்கலக் காலத்துக்கும் இடைப்பட்ட இடை மாறு காலமான கிமு நான்காம் ஆயிரவாண்டைச் சேர்ந்த செப்புக் காலமும்; கிமு 3300 காலப் பகுதிக்குரிய சிந்துவெளியின் அரப்பாவில் எழுத்துக்கு முந்திய குறியீடுகளின் வளர்ச்சியும் நாகரிகத் தொடக்கத்தைக் குறிப்பதாகக் கொள்ள முடியும்.
# உணவுப் பொறியியல்

**உணவுப் பொறியியல்** *(Food engineering)* ஒரு பலதுறைப் புலமாகும். இது உணவு நுண்ணுயிரியல், பயன்முறை இயற்பியல் புலங்கள், வேதியியல் , பொறியியல் ஆகிய புலங்களை உணவும் உணவுசார் தொழில்துறைகளுக்கும் பயன்படுத்துகிறது. உணவுப்பொறியியலில் வேளாண் பொறியியலும் எந்திரப் பொறியியலும் வேதிப் பொறியியலும் சார்ந்த நெறிமுறைகள் உணவுப் பொருள்களின் ஆக்கத்திலும் பதப்படுத்தலிலும் பயன்படுகின்றன. உணவுப் பொறியாளர்கள் தொழில்நுட்ப அறிவை உணவாக்கச் செலவு குறைக்கவும் உணவுப் பொருட்களை வணிகமயப்படுத்தவும் பயன்படுத்துகின்றனர். இயற்பியலும் வேதியியலும் கணிதவியலும் உணவுப் பொறியியல் பொருள்களைப் புரிதுகொள்ளவும் உணவுத் தொழில்துறையின் செயல்முறைகளை விளங்கிக் கொள்லவும் மிகவும் இன்றியமையாதவை.  
உணவுப் பொறியியல் பலவகைச் செயல்பாடுகளை உள்ளடக்குகிறது. உணவுப் பொறியாளர்கள் உணவாக்கம், பதப்படுத்தல், உணவு எந்திரங்கள், பொட்டலம் கட்டல், உணவுப் பொருள் உட்கூறுகளைப் பதப்படுத்தல், உணவாக்கத்துக்கான கருவியியல், கட்டுபாட்டியல் ஆகிய பணிகளை செய்கின்றனர். உணவுச் செயல்முறைத் தொழில்ங்கள் அறிவுரைஞர் குழுமங்கள், அரசு உணவுசார் முகமைகள், மருதாக்கக் குழுமங்கள் நலவாழ்வுக் குழுமங்கள் உணவுப் பொறியாளர்களைப் பணியில் அமர்த்துகின்றனர். சிறப்பு உணவுப் பொறியியல் செயல்பாடுகளில் பின்வருவன அடங்கும்:  
- மருந்து/உணவுப் பொருட்கள் ஆக்கம்;
- உணவு/உயிரியல்/மருந்து சார்ந்த ஆக்கச் செயல்முறைகளை வடிவமைத்தலும் நிறுவுதலும் இயக்குதலும்;
- சுற்றுச்சூழல் காப்பு, கழிவுப்பொருள் பதப்படுத்தல் அமைப்புகளை வடிவமைத்தலும் இயக்குதலும்;
- உணவுசார் தொழில்நிறுவனங்களுக்கான சந்தைப்படுத்தலும் தொழில்நுட்ப அறிவு பகிர்தலும்.
# உணவுப் பொறியியல்

## உணவு அறிவியல்

உணவுப் பொறியியலுக்கு உணவு அறிவியல் அடிப்படையான புலமாகும். உணவு அறிவியல், ஒரு பல்துறை அறிவியலாகும். நுண்ணுயிரியல், வேதிப் பொறியியல், உயிர்வேதியியல் போன்ற பல துறை நுட்பங்களும் உணவு அறிவியலில் பயன்படுகின்றன. உணவு அறிவியலின் சில கூறுபாடுகள் பின்வருமாறு:  
- உணவுப் பாதுகாப்பு அல்லது உணவு நுண்ணுயிரியல் - உணவு மூலம் பரவும் நோய்களுக்கான காரணம், அவற்றை தடுப்பது குறித்த துறை.
- உணவுப் பதப்படுத்தல் - உணவுத் தரம் கெடாமல் பதப்படுத்துவது, கெட்டுப் போவதற்கான காரணங்களை ஆராயும் துறை.
- உணவுப் பொறியியல் - உணவாக்கத்துக்கான தொழிற்சாலை செயல்முறைகள்.
- உணவு வேதியியல் - உணவின் மூலக்கூறுக் கட்டமைப்பு, அவற்றுக்கு இடையே நிகழும் வேதிவினைகள் குறித்த துறை.
- நுகர்வு ஓர்வு- நுகர்வோரின் புலன்களுக்கு உணவை ஏற்கும் திறன், விருப்பம் குறித்து ஆயும் துறை.
- உணவுப் பொருள் உருவாக்கம் - புது உணவுப் பொருட்கள் உருவாக்கம் குறித்த ஆய்வுத் துறை.
# உணவுப் பொறியியல்

## படிப்புகள்

கீழ்வரும் படிப்புகள் உணவுப் பொறியியலோடு தொடர்புள்ளவை ஆகும்  
- உணவுத் தொழில்நுட்பம் - உணவு பொருட்கள், அதற்கான இயந்திரங்கள் குறித்த தகவல்களைக் கொண்ட படிப்பு
- சமையல் தொழில்நுட்பம் - உணவு செய்முறைகள் குறித்த தகவல்களைக் கொண்ட படிப்பு.
# உணவுப் பொறியியல்

## உணவுப் பொறியியல் தலைப்புகள்

உணவுப் பொறியியல் வளர்ச்சியின் பல அறைகூவல்களில் ஒன்று, புதிய கருவிகளையும் தொழில்நுட்பத்தையும் அறிவையும் பயன்படுத்தலே ஆகும். கணிப்புசார் பொருள் அறிவியல், நானோ தொழில்நுட்பம், புதிய பொருள்களையும் செயல்முறைகளையும் உருவாக்கல். அதேவேளையில், தரமும் பாதுகாப்பும் மேம்படுத்தல் ஆகியன உணவுப் பொறியியலின் உய்யநிலை சிக்கல்களாக விளங்குகின்றன. உணவு பாதுகாப்புக்காக புதிய பொருள்களும் நுட்பங்களும் உருவாக்கப்படுகின்றன. மேலும் இதற்காக புதிய உணவுக் காப்புத் தொழில்நுட்பமும் உருவாகிவருகிறது. கூடுதலாக, செயல்முறைக் கட்டுபாடு, தன்னியக்கம் ஆகியவை உணவுப் பொறியியலின் முன்னணித் தேவைகளாக இனங்காணப்பட்டுள்ளன. நெகிழ்தகவு உணவாக்கத்துக்காகவும் தன்னியக்கத்துக்காகவும் மேம்பட்ட கண்காணிப்பு, கட்டுபாட்டு அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் சிக்கனமக ஆற்றலைப் பயன்படுத்தலும் சுற்றுச்சூழல் சிக்கல்களைக் குறைத்தலும் உணவுப் பொறியியலின் முதன்மையான குறிக்கோள்களக தொடர்கின்றன; கழிவுப் பொருள் மேலாண்மையிலும் கணிசமான முன்னேற்றங்களும் உணவாக்கத்தில் உமிழ்வுகளையும் கழிவுகளையும் குறைப்பதிலும் சிறப்பான முன்னேற்றங்களும் உருவாகி வருகின்றன.  
உணவுப் பொறியியல் மேம்பாட்டுக்கான குறிப்பிட்ட சில தலைப்புகளாவன:
- உணவாக்கத்துக்கான பொறியியல் அலகுவினைகளின் மேம்பாடுகள்
- நீர்ம, திண்ம உணவுத் தேக்குதலும் போக்குவரத்தும் சார்ந்த முன்னேற்றங்கள்
- உணவுகளை வெதுப்பூட்டல், குளிர்த்தல் சார்ந்த வளர்ச்சிகள்
- உணவுகளில் மேம்பட்ட பொருண்மைப் பரிமாற்ற வளர்ச்சிகள்
- உணவுப் பொறியியலின் புதிய வேதி, உயிர்வேதிக் கூறுபாடுகளும் வேதிவினையியக்கப் பகுப்பாய்வும்
- நீர்ப்பிரித்தல், வெப்ப்ப் பதப்படுத்தல், வெப்பமில பதப்படுத்தல், உணவுப் பிதிர்வாக்கம், நீர்ம உணவுச் செறிவாக்கம், படலமுறைப் பதப்படுத்தல், உணவுப் பதப்படுத்தலில் படலங்களின் பயன்பாடு
- குட வாணாள், பொருள்தேக்க மேலாண்மைக்கான மின்னனியல் பதங்காட்டிகள். உணவாக்கச் செயல்முறையில் நீடிப்புதிறத் தொழில்நுட்பங்கள்
- புத்தியல் பொட்டலம் கட்டல், தூய்மித்தல், துப்புறவுத் தொழில்நுட்பங்கள்.
- தர உணரி அமைப்புகள் உருவாக்கமும்
பாதுகாப்பு மதிப்பீடும்
# உணவுப் பொறியியல்

## உணவுப் பாதுகாப்பு

*உணவுப் பாதுகாப்பு* என்பது உணவுசார் நோய்களைத் தவிர்ப்பதற்காக, உணவு சமைத்தல், தேக்கல், கையாளல் குறித்த அறிவியல் புலமாகும். உணவால் இருவரோ அதற்கு மேற்பட்டவரோ நோய்வாய்ப்பட்டால் உணவுசார் நோய் பரவலாகக் கருதப்படும். இது உடல்நலப் பேரழிவை ஏற்படுத்தாமல் இருக்க பலவழிகளைக் கையாளவேண்டும். நுகர்வோருக்குத் தீங்கு விளையாமல் இருக்க உணவுப் பாதுகாப்புக்காக உணவுத் தற்காப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும், இதற்கான வழித்தடங்களாக தொழிலகம்-சந்தை, சந்தை- நுகர்வு ஆகியவை அமைகின்றன. தொழிலகம்-சந்தை வழித்தடத்தில், உணவுப் பாதுகாப்பு சார்ந்த நடவடிக்கைகளில் உஅனவு சமைத்தல், பெயரிடல், உணவுத் துப்புரவு, உணவுச் சேர்க்கைப் பொருள்கள், உர எச்சங்கள், ஆகியவையும் உணவுசார்ந்த உயிர்த்தொழில்நுட்பக் கொள்கைகளும் ஏற்றுமதி, இறக்குமதி வழிகாட்டுதல்களும் உணவுச் சான்றளிப்புகளும் அடங்கும். சந்தை-நுகர்வு வழித்தட நடவடிக்கைகளில்லுணவைப் பாதுகாப்பாகச் சமைத்தலும் பாதுகாப்பாகப் போக்குவரத்து செய்தலும் நுகர்வோருக்குப் பாதுகாப்பாக வழங்குதலும் பகிர்ந்தளித்தலும் அமைகின்றன.
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

, 1735ல் வங்காள மாகாணத்தின் தலைநகரம், கொல்கத்தா]]  
**பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்** (**Provinces of India**), பிரித்தானிய இந்தியாவில் முன்பு இதனை இராஜதானிகள் என்றும், இராஜதானி நகரங்கள் என்றும் அழைப்பர். இம்மாகாணங்கள் கிபி 1612 முதல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் ஆகஸ்டு 1947 வரை இருந்தது. மேலும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சிக்கு கட்டுப்பட்ட 565 சுதேச சமஸ்தானங்களும் இருந்தன.  
வரலாற்று கால வரிசைப்படி இம்மாகாணங்களின் ஆட்சியை மூன்றாகப் பிரிப்பர்.  
- கிபி 1612 - 1757 ஆண்டுகளுக்கிடைப்பட்ட முகலாயர்கள், மராத்தியப் பேரரசு மற்றும் பிற உள்ளூர் மன்னர்களிடம் அனுமதி பெற்ற டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி, போர்த்துகேய கிழக்கிந்தியக் கம்பனி, பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி மற்றும் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய கம்பெனிகள் கோவா, சூரத், மும்பை, சென்னை, மசூலிப்பட்டினம், கொல்கத்தா, சிட்டகாங் போன்ற, இந்தியாவின் மேற்கு மற்றும் கிழக்குக் கடற்கரைப் பகுதிகளின் நிலங்களை குத்தகை அல்லது குறைந்த விலைக்கு வாங்கி தொழிற்சாலைகள், கிடங்கிகள் அமைத்து, ஐரோப்பியப் பொருட்களை இறக்கு செய்து வணிகம் செய்தனர்.  
- பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் நடுவில், சென்னை, மும்பை, கொல்கத்தா நகரங்கள், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் தலைமை (இராஜதானி) நகரங்களாக விளங்கியது.  
- 1757 - 1858 கம்பெனி கம்பெனி ஆட்சியின் போது, இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பெரும்பகுதிகளை, இந்திய மன்னர்களிடமிருந்து கைப்பற்றி, அப்பகுதிகளை ஐந்து மாகாணங்களாகப் பிரித்து தங்களது நேரடி ஆட்சியில் நிர்வகித்தனர். வளமற்ற பகுதிகளை, கம்பெனிக்கு ஆண்டுதோறும் கப்பம் செலுத்தும், கம்பெனிக்கு கட்டுப்பட்ட, சுதேச சமஸ்தான மன்னர்களின் ஆட்சியில் விட்டு விட்டனர்.  
- இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பெரும்பகுதிகளைக் கைப்பற்றிய பிரித்தானியர்கள் வணிகம் மற்றும் தொழில் செய்வதை படிப்படியாக விட்டு விட்டு, இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் ஆட்சியாளர்களாக மாறினர்.  
- 1857 சிப்பாய்க் கிளர்ச்சிக்குப் பின்னர், கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திடமிருந்து, ஆட்சியை பிரித்தானியப் பேரரசு தங்கள் நேரடி பொறுப்பில் எடுத்துக் கொண்டு, இந்தியத் தலைமை ஆளுநரை ஆட்சியாளராக நியமித்து இந்தியாவை ஆண்டனர்.  
- கிபி 1858 - 1947 முடிய இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் நடைபெற்ற பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் போது, பர்மா மற்றும் ஏடன் துறைமுகப் பகுதிகளை கைப்பற்றி தனது ஆட்சியில் இணைத்துக் கொண்டது.  
- இந்தியாவின் பெரும் ஆட்சிப்பரப்புகளை வங்காள மாகாணம், சென்னை மாகாணம், பம்பாய் மாகாணம் மற்றும் பஞ்சாப் மாகாணம் என நான்கு பெரும் மாகாணங்களாகப் பிரித்து ஆண்டனர்.
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## பிரித்தானிய இந்தியா (1793-1947)

பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்]]  
கிபி 1608ல் முகலாயர்கள், ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக்கு வணிகம் மற்றும் தொழில் செய்ய, அரபுக் கடற்கரையின் சூரத் பகுதியை வழங்கினர்.  
பின்னர் 1611ல் ஆந்திரக் கடற்கரையின் மசூலிப்பட்டினத்தில் ஆங்கிலேயர்கள் தொழிற்சாலைகள் கட்டினர். 1707ல் இந்தியாவில் முகலாயார் ஆட்சி வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், மராத்தியப் பேரரசு எழுச்சி கொண்டது. 1761ல் நடைபெற்ற மூன்றாம் பானிபட் போரில் மராத்தியப் பேரரசு, ஆங்கிலேயர்களிடம் வீழ்ச்சியுற்றது.  
முன்னர் 1757ல் நடைபெற்ற பிளாசி சண்டை, 1764ல் நடைபெற்ற பக்சார் சண்டை போர்களில் வங்காளம் மற்றும் அயோத்தி நவாபுகளை வென்று, வட இந்தியாவிலும், கிழக்கிந்தியாவிலும் ஆங்கிலேயர்கள் தங்கள் ஆட்சிப் பரப்புகளை விரிவுப்படுத்தினர்.  
1760ல் நடைபெற்ற வந்தவாசிப் போரில் பிரஞ்சுப் படைகளை ஆங்கிலேயர்கள் சென்னைப் பகுதிகளிலிருந்து விரட்டியடித்தனர்.  
1775 - 1818 முடிய பல்வேறு கால கட்டங்களில் நடைபெற்ற ஆங்கிலேய-மராட்டியப் போர்களின் முடிவில் மராத்தியப் பேரரசின் பெரும்பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, ஆங்கிலேயர்கள் இந்திய துணைக்கண்டத்தை, பிரித்தானியப் பேரரசின் காலனித்துவ பகுதியாக மாற்றினர்  
1857 சிப்பாய்க் கிளர்ச்சிக்குப் பின்னர் 1858 இந்திய அரசுச் சட்டத்தின் படி, இந்தியாவில் கம்பெனி ஆட்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து, பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு ஆட்சி அமைக்கப்பட்டது. and the *Princely States*,  
ஆங்கிலேயர்கள் நேரடியாக நிர்வகிக்க இயலாத, வளமற்ற, பாலவன, மலைகளும், காடுகளும் அடர்ந்த பகுதிகளை, தனக்கென சொந்தமாக இராணுவம் வைத்துக் கொள்ளாத இந்தியக் குறுநில மன்னர்கள் மூலம், கப்பம் வாங்கிக் கொண்டு மறைமுக ஆட்சி செலுத்தினர்.  
1910 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, மொத்த இந்திய மக்கள்தொகையில் 77% விழுக்காடும், மொத்த நிலப்பரப்பில் 54% விழுக்காடும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சிப்பகுதியில் இருந்தது. மீதமுள்ள இந்திய நிலப்பரப்புகளை இந்திய மன்னர்களும் மற்றும் சிறு நிலப்பரப்புகளை போர்த்துகேய இந்தியா மற்றும் பிரஞ்சு இந்திய ஆட்சினரும் ஆண்டனர்.  
ஆகஸ்டு, 1947ல் இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின், பிரித்தானிய இந்தியாவை இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது  
1824 முதல் 1937 முடிய பிரித்தானிய இந்தியாவில் பர்மாவின் மூன்றில் இரண்டு பகுதிகள் கொண்டிருந்தது.
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியின் நிர்வாகம் (1793-1858)

31 டிசம்பர் 1600 அன்று துவக்கபப்ட்ட பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம், 1611ல் ஆந்திரப் பிரதேச கடற்கரை பகுதியான மசூலிப்பட்டினத்திலும், 1611ல் இந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரை நகரமான சூரத்திலும் வணிக மையங்களையும், தொழிற்சாலைகளையும் நிறுவினர்.1639ல் சென்னையில் சிறு வணிக மையத்தை நிறுவினர்.
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியின் நிர்வாகம் (1793-1858)

### இராஜதானிகள்

<Center>  
</Center>
- சோழ மண்டலக் கடற்கரை மற்றும் வங்காள மாகாணம் (1682–1700) நிறுவப்பட்டது - தலைநகரம்: புனித ஜார்ஜ் கோட்டை  
- சென்னை மாகாணம்: 1640ல் நிறுவப்பட்டது.  
- மும்பை மாகாணம்:1687ல் பிரித்தானிய கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் அலுவலகம் சூரத்திலிருந்து மும்பைக்கு மாற்றப்பட்டது.  
- வங்காள மாகாணம்: 1690ல் வங்காள மாகாணம் நிறுவப்பட்டது.  
- 1757ல் ராபர்ட் கிளைவ் தலைமையில் கம்பெனிப் படைகள், வங்காள நவாபுகளுக்கு எதிரான பிளாசி சண்டையில் வெற்றி பெற்ற பிறகு, வங்காள நவாபுகளின் அரசுகள் கம்பெனியின் கைப்பாவையாக செயல்பட்டது.  
- 1764ல் நடைபெற்ற பக்சார் சண்டையில், ஆங்கிலேயர்கள், அயோத்தி நவாப்பை வென்றதால் பிகார் மற்றும் உத்திரப் பிரதேசப் பகுதிகளில் நிலவரி வசூலிக்கும் உரிமை பெற்றனர்  
- மைசூர் இராச்சியத்தின் சில பகுதிகள் 1792ல் மூன்றாம் மைசூர் போருக்குப் பின்னர் சென்னை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.  
- 1799ல் திப்பு சுல்தானை, நான்காம் மைசூர் போரில் வென்ற ஆங்கிலேயர்கள், மைசூர் இராச்சியத்தின், தெற்கு கன்னடம் உள்ளிட்ட பெரும்பகுதிகளை, சென்னை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
<Center>  
</Center>
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியின் நிர்வாகம் (1793-1858)

### புதிய மாகாணங்கள்

- நாக்பூர் மாகாணம் - (1853 - 1861)
- பஞ்சாப் மாகாணம் (1849–1947) - தலைநகரங்கள் - லாகூர் (குளிர்காலம்) - சிம்லா (கோடைக்காலம்)
- பிகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணம் (1912–1936)
- ஒரிசா மாகாணம் - (1936 - 1947)
- பிகார் மாகாணம் - (1936 - 1947)
- வடகிழக்கு எல்லைப்புற முகமை (1874 - 1905)
- கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம் (1905 - 1912)
- அசாம் மாகாணம் (1912 – 1947)
- வடமேற்கு மாகாணங்கள் (1836–1902)
- ஆக்ரா மாகாணம் (1836 - 1902)
- ஐக்கிய ஆக்ரா மற்றும் அயோத்தி மாகாணம் (1902–1937)
- ஐக்கிய மாகாணம் (1937–1950)
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## இந்தியாவில் கம்பெனி ஆட்சி கலைக்கப்படும் வரை நடைபெற்ற நிகழ்வுகளின் தொகுப்புகள்

- ஆங்கிலேய-மராட்டியப் போர்கள் மூலம் மும்பை மாகாணத்தை கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியாளர்கள் விரிவு படுத்தினர்.  
- கர்நாடகப் போர்கள் மற்றும் ஆங்கிலேய-மைசூர்ப் போர்கள் மூலம் சென்னை மாகாணம் விரிவாக்கப்பட்டது.  
- 1757 பிளாசிப் போர் மற்றும் 1764 பக்சார் சண்டை மற்றும் இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர்களின் மூலம் வங்காள மாகாணம் விரிவாக்கப்பட்டது.  
- 1786ல் தற்கால மலேசியா நாட்டின் பினாங்கு பகுதி, வங்காள மாகாணத்தின் கீழ் இருந்தது.  
- தலைமை ஆளுநர் டல்ஹவுசி பிரபு வகுத்த அவகாசியிலிக் கொள்கையின் படி, வாரிசு அற்ற இந்திய மன்னர்களின் நிலப்பரப்புகளை கம்பெனி நிர்வாகத்தில் கொண்டு வரப்பட்டது. இக்கொள்கையின் படி, சதாரா (1848), செய்ப்பூர் (1849), சம்பல்பூர் (1849), நாக்பூர் (1854), சான்சி (1854), தஞ்சாவூர் (1855), உதயப்பூர் ஆகிய மன்னராட்சிப் பகுதிகளை கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியில் இணைக்கப்பட்டது. அயோத்தி மட்டும் மோசமான ஆட்சி முறை என காரணம் காட்டி கம்பெனி ஆட்சியில் இணைக்கப்பட்டது.
<Center>  
</Center>
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## பிரித்தானியப் பேரரசின் கீழ் இந்திய நிர்வாகம் (1858–1947)

### வரலாற்று பின்னணி

பிரித்தானிய அரசின் மையங்களாக மாகாணங்கள் நிறுவப்பட்டது. 1834ல் மாகாணங்களின் சட்ட விதிகளை வரையறுக்க, ஆளுநர்களின் கட்டுப்பாட்டில் சட்டமன்றங்கள் நிறுவப்பட்டது. பிரித்தானிய இந்திய அரசு, புதிய பகுதிகளை உடன்படிக்கை மூலம் அல்லது போர் மூலம் கைப்பற்றும் போது, அப்பகுதிகளை அருகில் உள்ள மூன்று இந்திய மாகாணங்களில் ஒன்றுடன் இணைக்கப்பட்டது.  
சட்டமன்றங்களால் வரையறுக்கப்படாத கஞ்சாம் மாவட்டம் மற்றும் விசாகப்பட்டினம் மாவட்டங்கள் பிரித்தானிய இந்திய அரசின் தலைமை ஆளுரின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் நிர்வகிக்கப்பட்டது.  
வரையறுக்கப்படாத, சட்டமன்றங்கள் இல்லாத மாகாணங்கள் தலைமை ஆளுநரால் நேரடியாக நிர்வகிக்கப்பட்டது. அவைகள்:
- அஜ்மீர் - மெர்வாரா
- சிஸ் - சத்லஜ் அரசுகள்
- சௌகோர் மற்றும் நெர்புத்தா பகுதிகள்
- வடகிழக்கு எல்லைப்புறப் பகுதிகள் (அசாம்)
- கூச் பெகர்
- தென்கிழக்கு மேட்டுப் பகுதிகள்
- ஜான்சி
- குமாவுன்  
<Center>  
</Center>
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## பிரித்தானியப் பேரரசின் கீழ் இந்திய நிர்வாகம் (1858–1947)

### முறைப்படுத்தப்பட்ட மாகாணங்கள்

- மத்திய மாகாணம்: நாக்பூர் மாகாணம் மற்றும் *சௌகோர் மற்றும் நேர்புத்தா* பகுதிகளை இணைத்து 1861ல் நிறுவப்பட்டது. தனியாக நிர்வகிக்கப்பட்டு வந்த பேரர் பகுதியை 1936ல் மத்திய மாகாணம் மற்றும் பேரர் மாகாணத்தில் இணைத்து நிர்வகிக்கப்பட்டது.  
- பர்மா: கீழ் பர்மா 1852ல் வங்காள மாகாணத்துடன இணைக்கப்பட்டது. மேல் பர்மா 1862ல் நிறுவப்பட்டது. முழு பர்மாவும் 1937ல் பிரித்தானிய இந்தியாவிலிருந்து பிரித்து, தனியாக பிரித்தானிய பர்மா அலுவலகத்தால் நிர்வகிக்கப்பட்டது.  
- அசாம் மாகாணம்: 1874ல் அசாம் உள்ளடக்கிய வடகிழக்கு எல்லைப்புற முகமையை வங்காள மாகாணத்திலிருந்து பிரித்து, வரையறுக்கப்படாத மாகாணமாக இந்தியத் தலைமை ஆளுநரின் நேரடி நிர்வாகத்தில் இருந்தது. 1905ல் வடகிழக்கு எல்லைப்புற முகமைப் பகுதிகளை கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம் எனும் புதிய மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது. 1902ல் மீண்டும் பழைய வங்காள மாகாணம் நிறுவப்பட்ட பின்னர், அசாம் உள்ளிட்ட வடகிழக்கு எல்லைப்புற முகமையை வங்காள மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
- அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் மாகாணம் 1875ல் நிறுவப்பட்டது.  
- பலுசிஸ்தான் மாகாணம்: 1887ல் மாகாணமாக நிறுவப்பட்டது.
<Center>  
</Center>
<Center>  
</Center>  
- வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணம்: பஞ்சாப் மாகாணத்திலிருந்து, பிரித்து இப்புதிய மாகாணம் 1901ல் அமைக்கப்பட்டது.  
- கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம் மாகாணம்: வங்காளப் பிரிவினைக்குப் பின்னர் 1905ல் கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம் மாகாணம் புதிதாக நிறுவப்பட்டது. 1912ல் மீண்டும் கிழக்கு வங்காளத்தை வங்காள மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. அசாம் உள்ளிட்ட வடகிழக்கு எல்லைப்புற முகமையைக் கொண்டு மீண்டும் அசாம் மாகாணம் நிறுவப்பட்டது.  
- பிகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணம்: 1912ல் வங்காள மாகாணத்திலிருந்து பிரித்து புதிதாக நிறுவப்பட்டது. 1936ல் இம்மாகாணத்தை பிகார் மாகாணம் மற்றும் ஒரிசா மாகாணம் என இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டது.  
- தில்லி: 1912ல் பஞ்சாப் மாகாணத்திலிருந்து தில்லியை தனியாகப் பிரித்து, பிரித்தானிய இந்தியாவின் தலைநகரமாக நிறுவப்பட்டது.  
- ஒரிசா மாகாணம்:1936ல் பிகார்-ஒரிசா மாகாணத்தை பிரித்து, ஒரிசா மாகாணம் நிறுவப்பட்டது.  
- சிந்து மாகாணம்:1936ல் பம்பாய் மாகாணத்திலிருந்து சிந்து மாகாணம் நிறுவப்பட்டது.  
- பந்த்-பிப்லோதா:இப்பகுதியின் சுதேச சமஸ்தானங்களைக் கொண்டு பந்த் - பிப்லோதா மாகாணம் நிறுவப்பட்டது.  
- கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம்  
- அசாம் மாகாணம்
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## பிரித்தானியப் பேரரசின் கீழ் இந்திய நிர்வாகம் (1858–1947)

### முதன்மை மாகாணங்கள்

வின் வரைபடம், மஞ்சள் நிறப்பகுதிகள் பிரித்தானிய இந்தியாவின் மேலாண்மையை ஏற்ற சுதேச சமஸ்தானங்கள்]]  
20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பிரித்தானிய இந்தியா ஆட்சியின் எட்டு மாகாணங்கள், ஆளுநர்கள் மற்றும் துணைநிலை ஆளுநர்களின் கீழ் நிர்வகிக்கப்பட்டது.:
1905 - 1912 வங்காளப் பிரிவினையின் போது, கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம் பகுதி துணைநிலை ஆளுநர் நிர்வாகத்தில் இருந்தது. 1912ல் மீண்டும் ஒன்றிணைந்த வங்காள மாகாணம் நிறுவப்பட்டு, வடகிழக்கு மாநிலங்களைக் கொண்ட அசாம் மாகாணம், துணைநிலை ஆளுநர் நிர்வாகத்தில் கொண்டு வரப்பட்டது. பின்னர் துணைநிலை ஆளுநரின் நிர்வாகத்தில் பிகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணம் புதிதாக நிறுவப்பட்டது.  
| வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணம் | 16 | 2,125 | தலைமை ஆணையாளர் |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| பலுசிஸ்தான் மாகாணம் | 46 | 308 | தலைமை ஆணையாளர் |  |
| குடகு மாகாணம் | 1.6 | 181 | மைசூர் இராச்சிய இருப்பிட அதிகாரி |  |
| அஜ்மீர் - மெர்வாரா மாகாணம் | 2.7 | 477 | தலமை ஆணையாளர் |  |
| அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் | 3 | 25 | தலைமை ஆளுநர் | } |
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## பிரித்தானியப் பேரரசின் கீழ் இந்திய நிர்வாகம் (1858–1947)

### ஏடன்

- ஏடன் துறைமுகப் பகுதி மாகாணம், 1839 முதல் 1932 முடிய மும்பை மாகாணத்தின் ஆளுநர் ஆட்சியில் இருந்தது. பின்னர் 1937 முதல் பிரித்தானியப் பேரரசின் நேரடி நிர்வாகத்திற்குச் சென்றது.
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## 1947ல் பிரித்தானிய இந்தியாவின் 17 மாகாணங்கள்

- சென்னை மாகாணம்
- வங்காள மாகாணம்
- பம்பாய் மாகாணம்
- பஞ்சாப் மாகாணம்
- மத்திய மாகாணம் மற்றும் பேரர்
- வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணம் (1901-1955)
- பிகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணம் (1912 - 1936)
- பிகார் மாகாணம் - (1936 - 1947)
- ஒரிசா மாகாணம் - (1936 - 1947)
- சிந்து மாகாணம் (1936–1955)
- குடகு மாகாணம் - 1834 - 1947
- ஐக்கிய ஆக்ரா மற்றும் அயோத்தி மாகாணம் - (1902–1937)
- ஐக்கிய மாகாணம் (1937–50)
- அசாம் மாகாணம்
- பலுசிஸ்தான் மாகாணம்
- அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள்
- அஜ்மீர் - மெர்வாரா மாகாணம்
- பந்த்-பிப்லோதா மாகாணம் (1935 -1947)
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## 1947ல் பிரித்தானிய இந்தியாவின் 17 மாகாணங்கள்

### 1947ல் பிரித்தானிய இந்தியாவின் சுதேச சமஸ்தானங்கள்

பிரித்தானிய இந்தியாவின் மேலாண்மையில் பெரிதும், சிறிதுமான 562 சுதேச சமஸ்தானங்கள், பிரித்தானிய அரசுக்கு ஆண்டுதோறும் கப்பம் கட்டி தங்கள் பகுதிகளை ஆண்டனர்.
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## 1947ல் பிரித்தானிய இந்தியாவின் 17 மாகாணங்கள்

### பிரித்தானிய முகமைகள்

1. பஞ்சாப் முகமை
1. இராஜபுதனம் முகமை
1. கத்தியவார் முகமை
1. பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
1. ரேவா கந்தா முகமை
1. மகி கந்தா முகமை
1. சூரத் முகமை
1. தக்காண முகமை
1. மத்திய இந்திய முகமை
1. மால்வா முகமை
1. போபால் முகமை
1. இந்தூர் முகமை
1. புந்தேல்கண்ட் முகமை
1. பகேல்கண்ட் முகமை
1. கிழக்கிந்திய முகமை
# பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்

## இதனையும் காண்க

- பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம்
- இந்தியாவில் கம்பெனி ஆட்சி
- பிரித்தானிய இந்தியா
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சென்னை மாகாணம்
- மராத்தியப் பேரரசு
- முகலாயப் பேரரசு
# அக்காடியப் பேரரசு

வில் அக்காடியப் பேரரசு]]
வெண்கலத் தலைச்சிற்பம், 1931-இல் நினிவே நகரத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டது.]]  
**அக்காடியப் பேரரசு** (**Akkadian Empire**) (ஆட்சிக் காலம்):கிமு 2334 – 2154) என்பது மெசொப்பொத்தேமியாவின் முதலாவது செமிட்டிக் மொழி பேசும் பேரரசு ஆகும். இது அக்காத் நகரத்தை மையமாகக் கொண்டு அமைந்திருந்தது. இப்பேரரசின் தலைநகரமாக அக்காத் நகரம் விளங்கியது. அக்காத் நகரத்தின் சுற்றுப்புறத்தில் இருந்த பகுதிகளும் விவிலியத்தில் அக்காத் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  
இப்பேரரசு அக்காடிய மொழி பேசுவோரையும், சுமேரிய மொழி பேசுவோரையும் ஒரே ஆட்சியின் கீக் கொண்டுவந்தது. இப்பேரரசு மெசொப்பொத்தேமியா, லெவண்ட், அனதோலியா ஆகிய பகுதிகளில் செல்வாக்குச் செலுத்தியதுடன், தெற்கே அரேபியத் தீபகற்பத்தில் உள்ள தில்முன், மாகன் (இன்றைய பகரைன் மற்றும் ஓமன்) ஆகிய இடங்கள் வரை படைகளை அனுப்பியது.  
கிமு 3 ஆவது ஆயிரவாண்டில் சுமேரியர்களுக்கும், அக்காடியர்களுக்கும் இடையில் நெருக்கமான பண்பாட்டு உறவு ஏற்பட்டது. இது பரவலான இரு மொழிப் பயன்பாட்டுக்குக் காரணமானது. கிமு 3 ஆம் ஆயிரவண்டுக்கும், 2 ஆம் ஆயிரவாண்டுக்கும் இடையில் அக்காடிய மொழி, சுமேரிய மொழியைப் பேச்சு மொழி என்ற நிலையில் இருந்து நீக்கிவிட்டது (சரியான காலம் சர்ச்சைக்கு உரியதாக உள்ளது).  
அக்காடியப் பேரரசு, அதன் நிறுவனர் அக்காத் நகரத்தை நிறுவிய சர்கோனின் படையெடுப்பு வெற்றிகளைத் தொடர்ந்து, கிமு 24 ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் 22 ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் இடையில் அதன் அரசியல் உச்சத்தை எட்டியது. சர்கோனினதும் அவனது வாரிசுகளினதும் ஆட்சியின் கீழ், ஈலாம், குடியா போன்ற கைப்பற்றப்பட்ட அயல் நாடுகளில் குறுகிய காலம் அக்காடிய மொழி திணிக்கப்பட்டது. அக்காடியப் பேரரசே **வரலாற்றின் முதல் பேரரசு** எனச் சில வேளைகளில் கூறப்பட்டாலும், இதில் பேரரசு என்னும் சொல்லின் பொருள் துல்லியமாக இல்லை. பேரரசுத் தகுதியைக் கோரக்கூடிய முன்னைய சுமேரிய அரசுகளும் உள்ளன.  
அக்காடியப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், மெசொப்பொத்தேமிய மக்கள் காலப் போக்கில் அக்காடிய மொழி பேசும் இரண்டு நாடுகளாகப் பிரிந்தனர். மேல் மெசொப்பொத்தேமியாவில் அசிரியாவும், சில நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவில் பாபிலோனியாவும் உருவாகின.
# அக்காடியப் பேரரசு

## வரலாறு

விவிலியம் ஆதியாகமம் 10:10 இல அக்காத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றது. நிம்ருத் இராச்சியத்தின் தொடக்கம் அக்காத் நிலப்பகுதியில் இருப்பதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. நிம்ரொட்டின் வரலாற்று அடையாளன் தெரியவில்லை எனினும், சிலர் இவரை உருக்கின் நிறுவனர் கில்கமேசுடன் பொருத்துகின்றனர். இன்று அறிஞர்கள் சுமேரிய மொழியிலும், அக்காடிய மொழியிலும் எழுதப்பட்ட அக்காடியக் காலத்துக்கு உரிய 7,000 நூல்களை ஆவணப்படுத்தியுள்ளனர். அக்காடியப் பேரரசுக்குப் பின் வந்த அசிரிய, பபிலோனிய அரசுகளின் காலத்தைச் சேர்ந்த நூல்கள் பலவும் கூட அக்காடியப் பேரரசு பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றன.
# அக்காடியப் பேரரசு

## காலமும் காலப் பகுதிகளும்

அக்காடியக் காலம் பொதுவாக கிமு 2334 - 2154 (பண்டைய அண்மைக் கிழக்கின் நடுக் காலவரிசைக் காலக்கோட்டின்படி) என்றோ கிமு 2270 - 2083 (பண்டைய அண்மைக் கிழக்கின் குறுகிய காலவரிசைக் காலக்கோட்டின்படி) என்றோ கணக்கிடப்படுகின்றது. இக்காலத்துக்கு முந்தியது மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்ச காலம் ஆகும். பின்னர் அக்காடியக் காலத்தைத் தொடர்ந்து வந்தது மூன்றாம் ஊர் வம்ச காலம் ஆகும். அக்காடியக் காலத்துக்கு முன்னும் பின்னுமான இரண்டு மாற்றங்களின் காலங்களுமே தெளிவற்றவையாகவே உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, அக்காத்தின் சர்கோனின் எழுச்சி, மெசொப்பொத்தேமியாவின் தொடக்க வம்சக் காலத்தின் பிற்பகுதியுடன் பொருந்தி அமைந்திருக்கலாம் என்பதுடன், இறுதி அக்காடிய அரசர்கள் குட்டிய அரசர்களுடனும், உருக், லாகாசு ஆகிய நகர நாடுகளின் ஆட்சியாளர்களுடனும் சமகாலத்தில் ஆட்சி புரிந்திருக்கக்கூடும்.
# அக்காடியப் பேரரசு

## இதனையும் காண்க

- அக்காத் மொழி
- அக்காத்
- மெசொப்பொத்தேமியா
- சுமேரியா
- பாபிலோன்
- பண்டைய அசிரியா
- நினிவே
- நிம்ருத்
# பதிலீட்டு வினை

**பதிலீட்டு வினை **(Substitution reaction) என்பது ஒரு வேதிச் சேர்மத்தில் உள்ள வேதி வினைக்குழுவானது மற்றொரு வேதி வினைக்குழுவால் இடப்பெயர்ச்சி செய்யப்படும் ஒரு வேதி வினையாகும்.பதிலீட்டு வினைகளானவை கரிம வேதியியலில் மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாகும். கரிம வேதியியலில் பதிலீட்டு வினைகள் எலக்ட்ரான் கவர் வினை அல்லது கருக்கவர் வினை என வினையில் ஈடுபடும் வேதிக்காரணிகளைப் பொறுத்து இரண்டு வகைப்படும். இவை தவிர கீழே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவாறு இன்னும் சில வகைப்பாடுகளும் உள்ளன.  
கரிம பதிலீட்டு வினைகளானவை பல முக்கிய கரிம வினை வகைகளின் படியாக வினையில் ஈபடுகின்ற வினைப்பொருட்கள் எலக்ட்ரான் கவர் பொருளா அல்லது கருக்கவர் பொருளால் பதிலீட்டு வினையை நிகழ்த்துகிறதா? வினை இடைப்பொருளானது கார்பன் நேரயனியா? அல்லது கார்பன் எதிரயனியா? அல்லது தனி உறுப்பா? அல்லது வினைவேதிமம் அலிபாட்டிக் வகையைச் சார்ந்ததா? அரோமேடிக் வகையைச் சார்ந்ததா? என்பதைப் பொறுத்து வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. விரிவான அளவில் வினை வகையைப் புரிந்து கொள்வது, வினையின் விளைவாக கிடைக்கப் போகின்ற விளைபொருளைத் தீர்மானிக்க உதவுகிறது. வினையின் வகையை அடையாளம் காண்பது வினை நிகழத் தேவையான மாறிகளான வெப்பநிலை மற்றும் தகுந்த கரைப்பானைத் தேர்ந்தெடுத்தல் போன்றவற்றிற்கு உதவுகிறது.  
பதிலீட்டு எதிர்வினையின் ஒரு நல்ல உதாரணம் ஆலசனேற்றம் ஆகும். குளோரின் வாயு (Cl-Cl) கிளர்வுறச் செய்யப்பட்டால், சில மூலக்கூறுகள் இரண்டு குளோரின் தனி உறுப்புகளாக (Cl.) பிளவுறுகின்றன. இந்த கட்டற்ற எலக்ட்ரான்கள் வலுவான கருக்கவர் தன்மை கொண்டவை ஆகும். இத்தகைய தனி உறுப்புகள் பலவீனமான C-H சகப்பிணைப்பை உடைத்து, விடுவிக்கப்பட்ட புரோட்டானை மின்சுமையற்ற நடுநிலை H-Cl மூலக்கூறுகளை உருவாக்குகிறது. மற்ற தனி உறுப்புகள் CH3 தொகுதியுடன் மீண்டும் சகப்பிணைப்பை உருவாக்கி மெதில் குளோரைடை உருவாக்குகின்றன.  
| } |
| --- |
# பதிலீட்டு வினை

## கருக்கவர் பதிலீட்டு வினை

கரிம மற்றும் கனிம வேதியியலில், **கருக்கவர் பதிலீட்டு வினை** என்பது ஒரு அடிப்படை வகை வினையாகும். கருக்கவர் காரணியானது நேர்மின் சுமையுடைய அல்லது பகுதி நேர்மின் சுமையுடைய ஒரு அணு அல்லது அணுக்களின் தொகுதியைத தாக்குகின்ற அல்லது தேர்ந்தெடுத்து பிணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு அடிப்படை வினையாகும். இவ்வாறு நிகழ்வதால், இது ஒரு பலவீனமான கருக்கவர் காரணியை இடப்பெயர்ச்சி செய்து விடுபட்டுச் செல்லும் தொகுதியாக மாறுகிறது. பின்னர் மீதமிருக்கிற நேர் அயனி அல்லது பகுதியளவு நேரயனியானது ஒரு எலக்ட்ரான் கவர் பொருளாக மாறுகிறது. எலக்ட்ரான் கருக்கவர் பொருள் மற்றும் விடுபடு தொகுதி இவை எந்த முழு மூலக்கூறுத் தொகுதியின் பகுதியாக உள்ளதோ அது வினைவேதிமம் எனப்படுகிறது.<sup>[1][2]</sup>  
மிகவும் பொதுவான வினையின் வடிவமானது பின்வருமாறு தரப்படுகிறது. R-LG வினைவேதிமத்தைக் குறிக்கிறது.
: Nuc**:** + R-LG → R-Nuc + LG**:**
கருக்கவர் காரணியிலிருந்து(Nuc:) வரும் எதிர்மின்னி இரட்டையானது (**:**) வினைவேதிமத்தைத் (R-LG) தாக்கி ஒரு புதிய சகப்பிணைப்பை Nuc-R-LG உருவாக்குகிறது. விடுபடு தொகுதியானது ஒரு எதிர்மின்னி இரட்டையுடன் விடுபட்டுச் செல்லும் போது முந்தைய நிலையின் மின்சுமையானது தக்க வைக்கப்படுகிறது. இதில் முதன்மையான விளைபொருளாக R-Nuc உள்ளது. இத்தகைய வினைகளில், கருக்கவர் காரணியானது, வழக்கமாக, மின்சுமைகளின் அடிப்படையில் நடுநிலைத்தன்மை உடையதாகவோ அல்லது எதிர்மின் சுமை உடையதாகவோ இருக்கிறது. வினைவேதிமமானது மின்சுமையினடிப்படையில் நடுநிலைத்தன்மை உடையதாகவோ அல்லது நேர்மின் சுமை உடையதாகவோ இருக்கிறது.  
கருக்கவர் பதிலீட்டு வினையின் உதாரணமானது, காரத்தின் முன்னிலையில் அல்கைல் புரோமைடின் (R-Br) நீராற்பகுப்பு வினையாகும். இந்த வினையில் கார OH<sup>−</sup> தொகுதியானது தாக்குகின்ற கருக்கவர் காரணியாகவும் மற்றும் விடுபடு தொகுதியானது Br<sup>−</sup> ஆகவும் உள்ளது.
: R-Br + OH<sup>−</sup> → R-OH + Br<sup>−</sup>
கரிம வேதியியலில், கருக்கவர் பதிலீட்டு வினைகள் பொதுவான இடத்தை வகிக்கின்றன. மேலும் அவை நிறைவுற்ற அலிபாட்டிக் சேர்மங்களில் நடப்பவை அல்லது மிகச்சில நேரங்களில் அரோமேடிக் அல்லது இதர நிறைவுறாத கார்பன் மையங்களில் நிகழ்பவை எனப் பொதுவாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.
# பெரும்பாணப்பாடி

**பெரும்பாணப்பாடி (Perumbanappadi)** என்பதுமுற்காலப் பல்லவர்காலத்தில் அவர்களின்கீழ்ஆட்சிபுரிந்தகுறுநிலமன்னர்களானபாணர்அல்லது வாணர்என்றழைக்கப்பட்டமன்னர்களின் பூர்வீகஆட்சிப்பகுதியாகும். இப்பகுதியானது தென்பெண்ணை ஆற்றில்இருந்து, திருவேங்கட மலைகள் வரை பரவியிருந்தது.பெரும்பாணப்பாடியானதுதிருவேங்கடக்கோட்டம் (அல்லதுவேங்கடக்கோட்டம்), தூநாடு, புலிநாடு, வட புலிநாடு,சிலைநாடு போன்றபலஉட்பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. சோழர் காலத்தின்போது,பெரும்பாணப்பாடியானது ஜெயங்கொண்ட சோழ மண்டலத்தின் பெரிய பிரிவாகஇருந்தது. மேலும் தொண்டை மண்டலத்தின் வடமேற்குப் பகுதிகளையும்கொண்டதாகஇருந்தது.
# பெரும்பாணப்பாடி

## எல்லைகள்

பெரும்பாணப்பாடியானது பாணராட்டிரம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது. பெரும்பாணப்பாடியில் எல்லைகளாக மேற்கில் கோலார், புங்கனூர் மற்றும் ஸ்ரீசைலம்போன்றவற்றையும் கிழக்கில் காளத்தி மற்றும் சோளிங்கர் ஆகியவற்றைக்கொண்டதாகஇருந்தது. தெற்கெல்லையாகதென்பெண்ணையாற்றைக்கொண்டிருந்தது.பெரும்பாணப்பாடியின் தலைநகரானதுவேலூரில்இருந்து 22கி.மீதொலைவில்உள்ளதிருவல்லம்ஆகும். இது அக்காலத்தில் வணபுரம் என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டது.  
பாலாற்றின்கரையைஅடிப்படையாகக்கொண்டபாணநாட்டின்மன்னன் மாவலி வாணாதிரயன்என்றபெயரைப் பூண்டவர் ஆவார். இதன் பரப்பளவானது வரலாற்றுச் சூழலுக்குஏற்பஅவ்வப்போதுமாற்றமடைந்துவந்துள்ளது. இதன்பரப்பளவுமாற்றங்களானதுகல்வெட்டுகளின்வாயிலாகதுல்லியமாகஅறியப்படுகிறது.என்றாலும், பலவணமன்னர்களின் தனிப்பட்ட பெயர்கள்குறித்துஅறியப்படவில்லை.குறிப்பாக அவர்கள் தங்கள்எதிரிகளுக்கு எதிராக போரிட்ட போர்கள் குறித்தும்அவ்வளவாக  அறியப்படவில்லை. எடுத்துக்காட்டாக விஜயநந்திவிக்ரமவர்மனின் (கி.பி. 792 - 793) திருவல்லம்சாசணத்தில்மாவலி வாணராயன்ஆண்டபகுதி வடுகவழி- 12000எனகுறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், இந்த மாவலி பணராஜாவின் தனிப்பட்ட பெயராகத் தெரியவில்லை.  
பெரும்பாலான கல்வெட்டுகள் பாண மன்னர்களின் பெயரை என்றே குறிப்பிடுகின்றன. பாணர்கள்அவர்களின்நிலவியல்இடத்தைக்கொண்டும்புலிநாடுபாணர்கள்,தூநாடுபாணர்கள்போன்றபெயர்களால்குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.அவர்களின் மரபுவழியானது புராணக்கதைகளுடன்தொடர்புடையதாக அவர்களின் செப்பேடுகளிலும், கோவில்கல்வெட்டுகளிலும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு உதாரணமாக பாணன்மூன்றாம் விக்ரமாதித்யனின் உதயேந்திரம்சாசணத்தில், விஷ்ணுவின் மகாபலி பற்றிய புராணக் தொடர்புகளை விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
# பெரும்பாணப்பாடி

## பாண மன்னர்கள்

பாண மன்னர்கள் மகாபலி சக்கரவர்த்தியின்வழித்தோன்றல்களாகதங்களைக் குறிப்பிட்டுக்கொண்டனர். மேலும்அவர்கள்பெரும்பாணாதியரசர்அல்லதுமகாபலி பாணராஜாஎனஅழைக்கப்பட்டனர்.துவக்கக்காலமன்னர்கள் பெரும்பண-அரைசர் போன்ற பெயர்களைக் கொண்டிருந்ததுஅவர்கள்காலத்திய நடுகற்களின் வழியாகத்தெரிகிறது.
# பெரும்பாணப்பாடி

## பாண மன்னர்களும் அண்டை மன்னர்களும்

மேலைக் கங்கர்களுக்கும் பாணர்களுக்கும் இடையில் திருமண உறவுகள் இருந்தன கி. பி. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் பாண சிற்றரசன் முதலாம் விக்கிரமாதித்தனுடைய மகள் குந்தவை கங்க மன்னன் முதலாம் பிருதிவிபதியை மணந்துகொண்டாள். கங்க மன்னன் சிறீபுருசன் ஆட்சியில் பாணர் சிற்றரசர்களாக தகடூரை ஆண்டுள்ளனர்.  
பாணர்கள் தொடக்கக் காலத்தில் சாதவாகனப் பேரரசர்களுக்கு அடங்கிய குறுநில மன்னர்களாக இருந்தனர் என்றும், பின்னர் பல்லவர்களுக்கு அடங்கிய குறுநில மன்னர்களாகவும் இருந்தனர் என்றும் கருதப்படுகிறது. நுளம்பர்கள் கீழும், சோழ மன்னரின் கீழும் பாணர்கள் நாடாண்டுள்ளனர். பாண்டிய நாட்டிலும், கொங்கு நாட்டிலும் வாணாதிராயர்கள் பிற்காலத்தில் செல்வாக்குடன் இருந்துள்ளனர் என்பது அறியப்படுகிறது.
# கிறிசு ஏஞ்சல்

**கிறிசுடோபர் நிகோலசு சரண்டகோசு** (*Christopher Nicholas Sarantakos*), இயற்பெயருடைய இவர், (டிசம்பர் 19, 1967 இல் பிறந்தார்) **கிறிசு ஏஞ்சல்** (*Criss Angel*) எனும் மேடைப் பெயரைக்கொண்ட அமெரிக்க செப்பிடு வித்தைக்காரரும், உரு வெளித் தோற்றங்களை உண்டாக்கிக் காட்டும் ஒரு மந்திரவாதியாகவும், மற்றும் ஒரு இசைக்கலைஞராகவும் அறியப்படுகிறார். ஏஞ்சல் தனது தொழிலை நியுயார்க்கில் தொடங்கினாலும், முன்னதாக அடிப்படை செயல்முறைகளை, ஐக்கிய அமெரிக்காவின் நெவடா எனும் தெற்குப் பகுதியின் ஒரு பெரிய பெருநகரப் பகுதியா விளங்கும் லாசு வேகாசு பள்ளத்தாக்கில் கற்றறிந்தவர் ஆவார்.
# கடற்கரைப் பொறியியல்

**கடற்கரைப் பொறியியல்** *(Coastal engineering)* என்பது குடிசார் பொறியியலின் ஒரு கிளைப்பிரிவாகும். இது கடற்கரையில் கட்டுமானம் செய்யும்போது வேண்டப்படும் குறிப்பிட்ட தேவைகளையும் கடற்கறை வளர்ச்சியையும் பற்றிய பொறியியலாகும்.  
கடற்கரைப் பொறியாளர்களுக்கான அறைகூவல்களாக காற்றலை உருவாக்கும் தாக்கமுற்ற நீரியங்கியல், ஓதங்கள்,ஆழிப்பேரலைகள், கடுமையான உப்புநீர்ச்சூழல் ஆகியவை அமைகின்றன. அதேபோல, தன்னியக்கமாகவோ மாந்த இடையீடுகளாலோ ஏற்படும் கடற்கரைப் புறவடிவ மாற்றங்களால் கடற்கரைக் கிடப்பியலும் ஓர் அறைகூவலாக விளங்குகிறது. கடற்கரைப் பொறியியலுக்கான பகுதிகளாக கடல்கள், விளிம்புநிலைக் கடல்கள், கழிமுகங்கள், பெருங்கடல்கள் ஆகியவற்றின் கடற்கரைகள், மாபெரும் ஏரிகள் ஆகியவை அமைகின்றன.  
கடற்கரைக் கட்டமைப்புகளை வடிவமைத்துக் கட்டிப் பேணுவதோடு நில்லாமல், கடற்கரைப் பொறியாளர்கள் பலதுறை வல்லுனர்களாக ஒருங்கிணைந்த கடற்கரை வட்டார மேலாண்மையிலும் தங்களதுகடற்கரை அமைப்பின் நீரியக்க, புறவடிவ மாற்ற அறிவால் ஈடுபடுகின்றனர். இவர்கள் சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீடு, துறைமுக வளர்ச்சி, கடற்கரை தற்காப்புக்கும் மீட்புக்குமான செயலடுக்கு நெறிமுறைகள், கடலண்மைக் காற்றுப் பண்ணை முதலான ஆற்றலாக்க ஏந்துகள் ஆகியவற்றுக்கான அறிவையும் தொழில்நுட்பத்தையும் வழங்கும் தகுதி பெற்றவர்கள் ஆவர்.
# கடற்கரைப் பொறியியல்

## கடற்கரைப் பொறியியலின் சிறப்பு கூறுபாடுகள்

கடற்கரைச் சூழல் இந்தப் பொறியியலுக்கான தனி அறைகூவல்களை உருவாக்குகிறது: அச்சூழல் கூறுகளாக அலைகளும், புயல் அலையெழுச்சிகளும் ஓதங்களும் ஆழிப் பேரலைகளும், கடல்மட்ட மாற்றங்களும் கடலின் உவர்நீரும் கடல்சார் சூழலமைப்பும் அமைகின்றன.  
அடிக்கடி பெரும்பாலும் கடற்கரைப் பொறியியல் திட்டங்களில் வட்டாரக்காற்று, அலைக்காலநிலை, பிற நீரியங்கியல் அளவுகள் சார்ந்த புள்ளிவிவரங்களும் தகவலும் போன்ற கடலின் மாற்ற நிலைமைகள் தேவைப்படுகின்றன. மேலும், ஆழ அளவுகளும் கடற்கரையோரப் புறவடிவ மாற்றங்களும் கூட தேவைப்படுகின்றன. வீழ்படிவுப் போக்குவரத்து, கடற்கரையோரப் புறவடிவ மாற்றங்கள் ஆய்வுகளுக்கு கடல்படுகைப் படிவு, கடல்நீர்,சூழலமைப்பு ஆகியவற்றின் இயல்புகள் தேவைப்படுகின்றன.
# கடற்கரைப் பொறியியல்

## கடற்கரைப் பொறியியலின் சிறப்பு கூறுபாடுகள்

### நெட்டலைகளும் குற்றலைகளும்

கடல் அலைகள், நீரெழுச்சிகள், ஓதங்கள், ஆழிப் பேரலைகள் போன்ற அலை தோன்றல் நிகழ்வு அவற்றின் இயற்பியல் சார்ந்த பொறியியல் அறிவும் அவற்றின் இயற்பியல் படிமங்கள், எண்ணியல் படிமங்களின் தேவையை உருவாக்குகிறது. அண்மைக் காலக் கடற்கரைப் பொறியியலின் நடைமுறை மேலும் மேலும் இவ்வகை படிமங்களைச் செய்முறைத் தரவுகளால் சரிபார்த்து தகுந்தவையாக நிறுவுதலையே சார்ந்துள்ளது.
அலை உருமாற்றங்கள் மட்டுமன்றி, ஆழ்கடல் நீரலைகள் மேலீடான கடற்கரை நீருக்கும் கடலின் அலைப்புப் பகுதிக்கும் வருவதால் அவற்றின் விளைவுகளும் முதன்மை அடைகின்றன. இவ்விளைவுகள் பின்வருமாறு:
- கடற்கரைக் கட்டமைப்புகள் மீதான அலைச் சுமை அலைமுறிகள், groyneகள், கடல்துறை மேடைகள், கடற்சுவர்கள், தடுப்பணைகள்
- அந்த அலைகள் தூண்டும் நீரோட்டங்கள்- அலைப்புப் பகுதியின் கடலோர நீரோட்டம், மீளும் மணல்பெயர் அடிப்பரப்பு நீரோட்டங்கள் இசுட்டோக் பெயர்வு ஆகியன வீழ்படிவுப் போக்குவரத்தையும் கரைப் புறவடிவ மாற்றத்தையும் உருவாக்கும்
- துறைமுகங்களில் அலைக்கிளர்வு – இது துறைமுகப் பயன்பாட்டு நேரத்தைக் குறைக்கும்
- கடற்சுவர்கள், தடுப்பணைகள் மீது அலை வழிதல் – இது தடுப்பணைகளின் நிலைப்பை குலைத்து அச்சுறுத்தும்
# கடற்கரைப் பொறியியல்

## கடற்கரை வட்டாரங்களும் இயல்புகளும்

ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் ஆசியாவிலும் ஆத்திரேலியாவிலும் 50% அளவுக்கான கடற்கரை வன்பொறியியலால் மாற்றப்பட்டுள்ளது. வன்பொறியியல் என்பதுஒரு குறிப்பிட்ட இருப்பில் நிலையான வன்கட்டமைப்பை எழுப்புவதாகும். மென்பொறியியல் என்பது புதிய திட்ட்த்தால் மாற்றாமல், நிலவும் கட்டமைப்பில் உறுதியூட்டல்களைப் பயன்படுத்துவதாகும். கடற்கரையோரம் குறிப்பிட்ட தெளிவான இடங்களில் பொறியியல் பணி நிகழும். இந்தக் குறிப்பிட்ட தெளிவான இடங்கள் என்பன ஒவ்வொரு வட்டாரத்திலும் சுற்றுச்சூழலியலாகவும் புறநிலைக் கட்டுபாடுகளாலும் கட்டமைப்பை உருவாக்க ஏற்ற இடங்களாகும். கடற்கரை என்பது உள்நிலத் தரையில் மாற்றம் அமையும் தெளிவான கடல்நீர் விளிம்பாகும். கட்டமைப்புகள் வழக்கமாக கடற்கரைப் பகுதியில் கடலோடு தொடர்புள்ளபடி கட்டப்படுகின்றன. அடுத்த வட்டாரம் கடற்கரையில் இருந்து கடலின் அலைப்புப் பகுதிவரை அமையும்..
# மகாபலிபுரத்தின் குகைக் கோயில்கள்

**மகாபலிபுரத்தின் குகைக் கோயில்கள்** (*Cave Temples of Mahabalipuram*) தமிழ்நாட்டின் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் வங்காள விரிகுடாவின் சோழ மண்டலக் கடற்கரையில் அமைந்துள்ள குன்று நகரத்தில் அமைந்துள்ளன. ஏழாம் நூற்றாண்டில் மகாபலிபுரத்தில் பல்லவர் காலத்தில் மாமல்லர் பாணியில், பரவியுள்ள சிறுகுன்றுகளில் செதுக்கப்பட்டு, சிற்பங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கோயில்களாகும். இவை அதிரஞ்சந்தை குகைக் கோயில்களிலிருந்து வேறுபட்டுள்ளன; அந்தக் கோயில்கள் மகேந்திரவர்மன் காலத்தில் எட்டாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டவை. குகைகளில் கிடைக்கும் சிதைவுகளிலிருந்து கட்டப்பட்ட காலத்தில் அவை பூச்சிடப்பட்டு வண்ணமடிக்கப்பட்டிருந்ததாகத் தெரிகிறது. இங்கு வடிக்கப்பட்டுள்ள சிற்பங்களிலும் புடைப்புச் செதுக்கோவியங்களிலும் பரவலாக அறியப்பட்ட மகிடாசுரமர்த்தினி மண்டபத்தில் உள்ள மகிடாசுரமர்த்தினி அசுரனுடன் போரிடும் காட்சியைக் காட்டும் புடைப்புச் சிற்பம் மிகவும் நேர்த்தியாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளதாகும். பல்லவர் கால குகைகளில் பலவும் முழுமையடையாதவையாக உள்ளன. இந்தக் குகைக் கோயில்கள் கட்டப்படும்போது முதல் கட்டமாக பாறை முகப்பு வழுவழுக்காக்கப்படுகிறது. பின் வேண்டுமளவில் தூண்கள் வெட்டப்படுகின்றன. பின்னர் புடைப்புச் சித்திரங்கள் சுவர்களில் செதுக்கப்படுகின்றன. அனைத்துக் குகைக்கோயில்களிலுமே எளிய திட்டம் பின்பற்றப்பட்டுள்ளது; அழகாக கட்டிடக்கலை வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் எந்தக் கருவறையிலுமே தெய்வம் நிர்மாணிக்கப்படவில்லை. 1984இல் ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனத்தின் மாமல்லபுர மரபுச்சின்னங்களில் *மண்டபங்கள்* என்ற வகைப்பாட்டில் உலகப் பாரம்பரியக் களமாக ஏற்கப்பட்டது.சில குகைக் கோயில்களுக்கு யுனெசுக்கோ அங்கீகாரம் கிடைத்திருந்தாலும் கோனேரி மண்டபம், யாளி மண்டபம், கொடிக்கால் மண்டபம் போன்றவற்றிற்கு தரப்படவில்லை.  
மகாபலிபுரத்தில் பல பாறைகளில் செதுக்கப்பட்ட மரபுச் சின்னங்கள் உள்ளன. யுனெசுக்கோவின் வகைப்பாட்டில் "cut-ins" என்ற சொல் குகைக் கோயில்களைக் (உள்ளூரில் *மண்டபங்கள்*) குறிப்பிடப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மாறாக கோயிலாக அமையாத கற்றளிகள் (உள்ளூரில் *இரதங்கள்* எனப்படுபவை) "cut-outs" என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
# பெரும் சீனப்பஞ்சம்

**பெரும் சீனப்பஞ்சம்** (சீன மொழி: 三年大饑荒) என்பது 1959-61 ஆண்டுகளில் சீன மக்கள் குடியரசில் ஏற்பட்ட பஞ்சத்தைக் குறிக்கும். வறட்சி, மோசமான கால நிலையுடன் சீன அதிபர் மா சே துங் அவர்களின் கொள்கையும் இப்பஞ்சத்துக்கு காரணமாகும். மா சே துங் கின் கொள்கைகள் எந்தளவு பஞ்சத்திற்கு காரணம் என்பதில் கருத்து மாறுபாடு உள்ளது. இந்த பஞ்சத்தால் கோடிக்கணக்கானவர்கள் பட்டினியால் இறந்ததாக கருதப்படுகிறது.  
சீனாவில் இப்பஞ்சம் மூன்று ஆண்டுகளின் பெரும் சீனப் பஞ்சம் (எழுமைபடுத்தப்பட்ட சீனம்: 三年大饥荒; மரபுவழி சீனம்: 三年大饑荒; பின்யின்: Sānnián dà jīhuāng) என்றும் சீன அரசாங்க தரப்பில் மூன்று ஆண்டுகளான இயற்கை பேரிடர் (எழுமைபடுத்தப்பட்ட சீனம்: 三年自然灾害; மரபுவழி சீனம்: 三年自然災害; பின்யின்: Sānnián zìrán zāihài) என கூறப்படுகிறது 1980இக்கு முன் மூன்றாண்டுகளான நெருக்கடி (எழுமைபடுத்தப்பட்ட சீனம்: 三年困难时期; மரபுவழி சீனம்: 三年困難時期; பின்யின்: Sānnián kùnnán shíqī) அல்லது பெரும் பாய்ச்சலின் பஞ்சம் எனவும் கூறப்பட்டது.
# பெரும் சீனப்பஞ்சம்

## உருவான காரணம்

பெரும் சீனப்பஞ்சம் என்பது மோசமான காலநிலையாலும், சமூக காரணிகளாலும், மோசமான பொருளாதார நிருவாகத்தாலும் அரசின் திடீர் விவசாய கொள்கை மாற்றத்தாலும் ஏற்பட்டது.  
சீன பொதுவுடமைக்கட்சி தலைவர் மா சே துங் விவசாய நிலங்கள் தனியாருக்கு சொந்தமில்லை போன்ற விவசாய கொள்கையில் திடீரென்று பெரும் மாறுதல்களை செய்தார், இக்கொள்ளைகளை கடைபிடிக்காதவர்கள் தண்டனைக்குள்ளாவார்கள் என்றார். விவசாயமும் வணிகமும் அரசால் கட்டுபடுத்தப்பட்டன. அதனால் மக்கள் பெரும் சமூக அழுத்தத்திற்கு உள்ளானார்கள். இது முடிவில் அரசு உறுதியற்று இருப்பதற்கு காரணமாயிற்று.  
பெரும் முற்போக்குப் பாய்ச்சல் காலத்தில் (1958-62) நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டங்களால் ஏறக்குறைய மூன்றரை கோடி மக்கள் பசியால் இறந்ததாக யாங்
சிச்எங் என்ற செய்தியாளர் ஆராய்ந்து கூறுகிறார்.
1980 வரை சீன அரசு மூன்று ஆண்டுகளான இயற்கை பேரிடர் என்றே இப்பஞ்சத்தைப் பற்றி கூறிவந்தது. இது மோசமான காலநிலை போன்ற இயற்கை சீற்றங்களை பெரிது படுத்தி அதனால் அரசின் சில திட்டமிடல்கள் தவறாகி விட்டன என அரசை காப்பாற்றும் படியான பெயராகும். சீனாவுக்கு வெளியிலிருந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் மோசமான பெரும் முற்போக்கு பாய்ச்சல் செய்த கொள்கை மாற்றமும் அரசு இயந்திரமுமே இப்பஞ்சத்தை உருவாக்கிய காரணிகள் அல்லது இப்பஞ்சத்தை தீவிரமாக்கிய காரணிகள் என்றனர்.. 1980இக்கு பிறகே அரசாங்கம் கொள்கை முடிவின் தவறை ஏற்படுத்திய சீரழிவை உணர்ந்து இந்த பஞ்சத்திற்கு காரணம் 30% இயற்கையும் 70% மோசமான நிருவாகமும் என ஒத்துக்கொண்டது.  
பெரும் முன்னேற்ற பாய்ச்சலின் போது விவசாயம் சமூகத்தால் மட்டுமே செய்யப்பட வேண்டுமென என்வும் தனியார் செய்ய கூடாதெனவும் தடை விதிக்கப்பட்டது. இரும்புத்தாதும் இரும்பு தகடு உற்பத்தியும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தாக்கான காரணிகாக கருதப்பட்டன. கோடிக்கணக்கான உழவர்கள் விவசாயத்தை விட்டு இரும்புத்தாதும் இரும்பு தகடும் உற்பத்தி செய்யும் ஆலைகளில் பணியாற்ற கூறப்பட்டார்கள்.  
யாங் சிங்எங் என்பர் 2008இல் சின்யாங் மாகாணத்தில் தானிய கிடங்குகளின் வாயிலில் மக்கள் பசியால் வாடி இருந்தார்கள் எனவும் அவர்கள் இறக்கும் பொது பொதுவுடைமைக் கட்சி தலைவர் மா எங்களை காப்பாற்றுங்கள் என கதறினர். எனன்னிலும் எபையிலும் இருந்த தானிய கிடங்குகள் திறிக்கப்பட்டிருந்தால் யாரும் இறந்திருக்க மாட்டார்கள் ஏனென்றால் அந்நகரங்களை சுற்றியே இறப்புகள் இருந்தன என்கிறார். அலுவலர்கள் அவர்களை காப்பாற்ற நினைப்பதற்கு பதிலாக இன்னும் எத்தனை மூட்டை தானியம் வந்தால் கிடங்கு நிறையும் என்பதிலேயே குறியாய் இருந்தனர்.  
சோவியத் போலி அறிவியலாளர் ரோபிம் லைசென்கோ கருத்தை அடிப்படையாக கொண்டு சீன அரசு விவசாய முறைகளில் பல மாறுதல்களை செய்ய
ஆணையிட்டது. விதைகளை மும்மடங்காக விதைத்து பின் மேலும் அதை இருமடங்காக்க வேண்டும் என்பது ஒரு கருத்து. ஒரே வகை பயிர்கள் தங்களுக்குள் போட்டி போட்டு வளராது என்பது இக்கருத்தின் அடிப்படை. ஆனால் நடைமுறையில் அவை போட்டி போட்டன இதனால் போதிய இடம் இல்லாததால் மற்ற விதைகளும் சத்துக்களை உறிஞ்சியதால் வளர்ச்சி குன்றி விளைச்சல் குறைந்தது. லைசென்கோ அவர்களின் கூட்டாளி மால்செவ் கருத்தின் அடிப்படையில் ஆழ உழுதல் என்ற கொள்கை கடைபிடிக்கப்பட்டது. வழக்கமாக உழவர்கள் 15-20 செமீ ஆழம் தான் உழுவார்கள். இந்த புதிய கொள்கைப்படி 1-2 மீ உழ கூறப்பட்டார்கள். இப்படி ஆழ உழும் போது நிலத்துக்கு அடியில் உள்ள வண்டலை வேர்கள் பயன்படுத்தி நன்றாக வளரும் என்பதே. ஆனால் இதனால் தேவையற்ற கற்களும் மணலும் மண்ணும் மேலே வந்து மேலுள்ள வண்டலை மூடிவிட்டன இதனாலும் பயிர்களின் வளர்ச்சி பாதிக்கப்பட்டது.