wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# கல்வி ஊழியர்

**கல்வி ஊழியர்கள்** (Academic staff) அல்லது **ஆசிரியர்** (வட அமெரிக்கப் பயன்பாட்டில்) அல்லது **கல்வியாளர்கள்** (பிரித்தானியா, ஆத்திரேலியா மற்றும் நியூசிலாந்து பயன்பாட்டில்), பள்ளி, கல்லூரி, பல்கலைக்கழகம் அல்லது ஆய்வு மையத்தின் ஆசிரியர்கள் அல்லது ஆராய்ச்சி ஊழியர்களை விவரிக்கும் தெளிவற்ற சொற்கள் ஆகும்.  
பிரித்தானியா மற்றும் ஆத்திரேலிய/நியூசிலாந்து ஆங்கிலத்தில், "ஊழியர்" என்பது பொதுவாக ஒரு பல்கலைக்கழகத்தின் துணைப் பிரிவைக் குறிக்கிறது (பொதுவாக ஒரு குழுவாகும்).  
இதற்கு நேர்மாறாக, வட அமெரிக்காவில் "ஊழியர்" என்பது கற்பிக்கும் மற்றும் ஆராய்ச்சி செய்யும் நபர்களைக் குறிக்கிறது, இது "பணியாளர்" என்பதிலிருந்து வேறுபடுத்தப்பட்டுள்ளது, ஏனெனில் அவர்கள் நிர்வாகம் தொடர்பான பணிகளில் மட்டும் பணியமர்த்தப்படுகிறார்கள். எடுத்துக்காட்டாக, பாஸ்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ள *ஆசிரியர் கையேடு* ஆசிரியர்களை உதவியாளர், இணைப் பேராசிரியர் மற்றும் முழு நேரப் பேராசிரியர்கள் என வரையறுக்கிறது.  
இந்தியாவின் உயர்கல்வி ஒழுங்குமுறை ஆணையம், பல்கலைக்கழக மானியக் குழு, கல்விப் பணியாளர்களை ஆசிரியர்கள், நூலகர்கள் மற்றும் உடற்கல்விப் பணியாளர்கள் என வரையறுக்கிறது.  
பிலிப்பைன்சு போன்ற நாடுகளில், அடிப்படை அல்லது உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் ஊழியர்களைக் குறிப்பிடுவதற்கு இந்தச் சொல் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# கார்பனைல் ஈரசைடு

**கார்பனைல் ஈரசைடு** (*Carbonyl diazide*) என்பது CO(N<sub>3</sub>)<sub>2</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். முப்பாசுச்சீனுடன் இருமெத்தில் அல்லது ஈரெத்தில் கரைசலில் கரைக்கப்பட்ட டெட்ராபியூட்டைலமோனியம் அசைடை சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தால் கார்பனைல் ஈரசைடைத் தயாரிக்க முடியும்.  
கார்பனைல் ஈரசைடு முதன் முதலில் 1894 ஆம் ஆண்டில் அறிவிக்கப்பட்டது. இருப்பினும் அதன் பின்னர் பல மாற்று தொகுப்பு முறைகள் கண்டறியப்பட்டன.
# இலாய் சோய் சான்

**இலாய் சோய் சான்** ( *Lai Choi San* ) ( செல்வத்தின் மலை என்று பொருள்) 1920கள் மற்றும் 1930களில் செயல்பட்ட ஒரு சீன கடற்கொள்ளைக்காரி ஆவார். அலெகோ லிலியசு என்ற புகழ்பெற்ற பத்திரிகையாளர் 1931 ஆம் ஆண்டு எழுதிய *ஐ செயில்டு வித் பைரேட்ஸ்* என்ற புத்தகமே இவரது வாழ்க்கையின் முக்கிய ஆதாரம் என்பதால், இவரது வரலாற்றுத்தன்மை, அல்லது இவரைப் பற்றி அறியப்பட்ட பெரும்பாலானவற்றின் வரலாற்றுத்தன்மை சர்ச்சைக்குரியது..
# இலாய் சோய் சான்

## வரலாற்றுத்தன்மை

இலாய் சோய் சான் பற்றிய முதன்மையான ஆதாரம் அலெகோ லிலியசு என்பவரின் *ஐ செயில்ட் வித் பைரேட்ஸ்* (1931) என்ற நூலாகும். இந்தக் கணக்கு முற்றிலும் சாத்தியமில்லாதாக இல்லாவிட்டாலும், லிலியஸ் நற்பெயரைக் கொண்ட பத்திரிகையாளராகக் கருதப்படுகிறார். அவர் தன்னை பல்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்தவர் என்றும், பிலிப்பீன்சு மற்றும் சிங்கப்பூர் ஆகிய இரு நாடுகளிலும் மோசடிக் குற்றச்சாட்டின் பேரில் கைது செய்யப்பட்டதாகவும் தன்னைத்தானே விவரித்தார். *ஐ செயில்ட் வித் பைரேட்ஸ்* என்ற புத்தகத்தில் உள்ள கப்பல்களில் பெண்களின் புகைப்படங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால் அந்தப் புகைப்படங்களை எடுத்தவர்கள் கடற்கொள்ளையர்கள் என்பதற்கு லிலியஸின் வார்த்தைக்கு அப்பாற்பட்ட எந்த ஆதாரமும் இல்லை.  
இரண்டாம் சீன-சப்பானியப் போரின் போது இவர் சீனாவிற்கு ஆதரவாக போரில் ஈடுபட்டதாக போர் பற்றிய அறிக்கை வெளியிட்ட ஒரு பத்திரிக்கையின் குறிப்பிடும் மற்றொரு ஆதாரமும் உள்ளது. இந்த கணக்குகளிலும் சர்ச்சை இல்லாமல் இல்லை; *வுமன் பைரேட்ஸ் அண்ட் தி பாலிடிக்ஸ் ஆஃப் தி ஜாலி ரோஜர்* (2017) என்ற புத்தகத்தில் உல்ரிக் கிளாஸ்மான் கூறுகிறார். அதில் இலாய் சோய் சான் 1939 இல் சர்வதேச கடலோரக் காவல்படையால் சிறைபிடிக்கப்பட்டு ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டதாக வேறு சில ஆதாரங்களும் குறிப்பிடுகின்றன
# லச்சக்கொட்டைக் கீரை

**லச்சக்கொட்டைக் கீரை, லஜ்ஜக் கீரை, நஞ்சுண்டான் கீரை, நச்சுக்கொட்டைக் கீரை** (*pisonia alba*) என்று பலவாறாக தமிழில் அழைக்கப்படுவது  
இந்த மரத்தின் தண்டு மென்மையானதாகவும், பிரகாசமான நிறத்திலும் இருக்கும். இந்த மரம் 10 மீ உயரம் வரை எட்டும். இதன் மெல்லிய இலைகள் வெளிர் பச்சை முதல் வெளிர் மஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கும். இலையானது ஒரு கூர்மையான முனையுடன் அகன்று நீள் வட்ட வடிவில் காணப்படும். இது தொலைவில் இருந்து பார்க்கும்போது வாதுமை இலைகளின் சாயலைக் கொண்டிருக்கும்.  
பிலிப்பைன்ஸில் இது "மாலுகோ" என்று அழைக்கப்படுகிறது.
# இலோ ஆன்-சோ

**இலோ ஆன்-சோ** ( *Lo Hon-cho* ) அல்லது **இலோ ஆன்சோ** ( *Lo Honcho* ) 20 ஆம் நூற்றாண்டில் செயல்பட்ட சீனக் கடற் கொள்ளைக்காரி ஆவார். இலோ ஒரு சக்திவாய்ந்த கடற்கொள்ளைக்கூட்டத் தலைவனை மணந்ததினால் 1921 இல் தனது கணவர் இறந்த பிறகு அவரது கடற்படைக்கு தலைமை தாங்கினார். இவரது தலைமையின் கீழ், கடற்படை 64 கப்பல்களை உள்ளடக்கியதாக விரிவடைந்தது. இலோ தென் சீனாவில், பெய்ஹாய்க்கு அருகாமையில் கொள்ளையிட்டார். மேலும் இவரது இரக்கமற்ற தன்மையின் காரணமாக ஒரு பயங்கரமான பெயரைப் பெற்றார். அக்டோபர் 1922 இல் சீன இராணுவத்தால் இவர் கைது செய்யப்பட்டபோது இவரது வாழ்க்கை திடீரென முடிவுக்கு வந்தது.
# இலோ ஆன்-சோ

## சுயசரிதை

இலோ ஆன்-சோ ஒரு சக்திவாய்ந்த கடற்கொள்ளையாளரை மணந்தார். 1921 இல் தனது கணவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு, இவர் முன்னோடி சீனப் பெண் கடற்கொள்ளைக் கூட்டத் தலைவி செங் யி சாவ் (1775-1844) போலவே தனது சொந்தக் கடற்படைக்கு தலைமை தாங்கினார். அந்த நேரத்தில் இவரது வயது குறைந்தபட்சம் 20களின் நடுப்பகுதியில் இருந்திருக்கலாம். இலோ இறுதியில் 64 கப்பல்களைக் கொண்டிருந்தார். இது இவரது கணவர் வழிநடத்தியதை விட அதிக எண்ணிக்கையாகும். இவர் தெற்கு சீனாவில் உள்ள கிராமப்புறங்களில் கொள்ளையில் ஈடுபட்டார். பெரும்பாலும் பெய்ஹாய்க்கு அருகில் செயல்பட்டார்.  
இவர் இளமையானவராகவும், அழகானராகவும் மற்றும் இரக்கமற்றவராகவும் விவரிக்கப்பகிறார்.
# இலோ ஆன்-சோ

## சீன் ராணுவத்திற்கு உதவியது

1920 களின் முற்பகுதியில் நடந்த கிளர்ச்சிகளில் சிலகாலம் சீன இராணுவத்துடன் இணைந்து இவர் சிலகாலம் போரிட்டார். பெய்ஹாய் நகரம் சூறையாடப்படுவதைத் தடுக்க, இலோ மற்றும் வோங் இருவரும் சேர்ந்து மீட்புப் பணம் பெற்றுக் கொண்டனர்.
# இலோ ஆன்-சோ

## பிற்கால வாழ்க்கை

சீனாவிற்கு வெளியே கிடைக்கக்கூடிய மிகக் குறைவான ஆதாரங்களினால் இலோவின் வாழ்க்கையைப் பற்றி அதிகம் அறிய முடியவில்லை. இவர் கைது செய்யப்பட்ட நேரத்தில் குவாங்சோவில் ஆங்கில மொழி அறிக்கையை வெளியிட்டதன் மூலமே சர்வதேச அளவில் அறியப்பட்டார். சீன மொழி ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் இவரைப் பற்றிய எந்த ஆய்வும் இதுவரை செய்யப்படவில்லை. இலோவின் சுருக்கமான கடற் கொள்ளை வாழ்க்கையின் கதைகள் 1930 களிலிருந்து தெற்கு சீனாவில் வெளியாட்களுக்கு இன்றும் சொல்லப்பட்டு பகிரப்படுகின்றன.
# பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம்

**பாரதியக் கிராம மகளிர் சங்கம்** (தேசியக் கிராமப்புறப் பெண்களின் இந்தியச் சங்கம்), 1955-இல் நிறுவப்பட்டது. இது ஓர் அரசியல் சார்பற்ற மற்றும் மதச்சார்பற்ற தேசிய அமைப்பாகும். இது இந்தியா முழுவதும், 14 மாநிலங்கள் மற்றும் ஒன்றியப் பிரதேசங்களில் கிளைகளைக் கொண்டுள்ளது. இது கிராமப்புறப் பெண்களுக்கான உலகின் மிகப்பெரிய அமைப்பான அசோசியேட்டட் கன்ட்ரி வுமன் ஆஃப் தி வேர்ல்ட் உடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஐக்கிய நாடுகள் அவை, ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனம், உலக சுகாதார அமைப்பு, மற்றும் பன்னாட்டுத் தொழிலாளர் அமைப்பு ஆகியவற்றின் ஆலோசனை அமைப்பாகும்.  
பாரதியக் கிராம மகளிர் சங்கத்தின் குறிக்கோள் பெண்கள், குழந்தைகள், வயதானவர்கள் மற்றும் பகுதியளவு ஊனமுற்றவர்களின் நலன், மேம்பாடு மற்றும் அதிகாரமளித்தல் ஆகும். பள்ளிகளில் போதைப்பொருள் விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சியை நடத்துவதில் போதைப்பொருள் மற்றும் குற்றங்களுக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் அலுவலகத்துடன் இணைந்து செயல்படுகிறது.
# பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம்

## பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம் வசதிகள்

### குழந்தைகள்

குழந்தைகளுக்கு மருத்துவம் மற்றும் பல் பராமரிப்பு, உணவு, உடை, சாராத செயல்பாடுகள் மற்றும் கல்வி ஆகியவை வழங்கப்படுகின்றன. குழந்தைகள் குளியலறைகள் மற்றும் கழிப்பறைகள் கொண்ட தங்குமிடங்களில் தங்க வைக்கப்படுகின்றனர். இவர்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் பாதுகாப்பிற்காக மூடிய-மின்சுற்று தொலைக்காட்சி மூலம் கண்காணிக்கப்படுகிறார்கள். 2009 இல், பாரதியக் கிராம மகளிர் சங்கத்தின் பெங்களூர் கிளை குழந்தைகளுக்காக ஆங்கில வழிப் பள்ளியை (கர்நாடகா மாநில வாரியம்) தொடங்கியது. பாரதியக் கிராம மகளிர் சங்கம் சிசுகுஞ்ச் வித்யாலயா என்று அழைக்கப்படும் இந்தப் பள்ளியில் பதினெட்டுக்கும் மேற்பட்ட ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஒரு தலைமையாசிரியர் உள்ளனர். குழந்தைகள் 1 முதல் 10 ஆம் வகுப்பு வரை பிரிக்கப்பட்டுப் போதிக்கப்படுகின்றனர். ஒவ்வொரு வாரமும் திங்கள் முதல் சனிக்கிழமை வரை அனைத்து மாணவர்களும் கணிதம், ஆங்கிலம், அறிவியல், சமூக ஆய்வுகள், கன்னடம் & இந்தி உள்ளிட்ட பல பாடங்களில் கல்வி கற்கிறார்கள்.
# பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம்

## கிளைகள்

- பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம், அரியானா (சண்டிகர்)
- பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம், தில்லி
- பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம், கர்நாடகா (பெங்களூரு)
- பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம், மத்தியப் பிரதேசம், (இந்தூர்)
- பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம், பஞ்சாப் (சண்டிகர்)
- பாரதிய கிராம மகளிர் சங்கம், மேற்கு வங்காளம்
# பாய் மக்கள்

**பாய்** யுனான் மாகாணத்தின் டாலி பாய் தன்னாட்சி மாகாணம், குய்சோ மாகாணத்தின் பிஜி பகுதி மற்றும் ஹுனான் மாகாணத்தின் சாங்சி பகுதி ஆகியவற்றைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட கிழக்கு ஆசிய இனக்குழு ஆகும். அவர்கள் சீனாவால் அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட 56 இனக்குழுக்களில் ஒன்றாகும். அவர்களின் சனத்தொகை 2010 இல் 1,933,510 ஆக இருந்தது.
# பாய் மக்கள்

## பெயர்கள்

வரலாற்று ரீதியாக, பாய் மக்கள் 14 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 1949 வரை சீனர்களால் மின்ஜியா (民家) என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். பாய் என்ற பெயரின் தோற்றம் தெளிவாக இல்லை, ஆனால் கி.பி 3 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட முதல் பாய் மாநில மக்களுடன் வலுவான தொடர்பு இருப்பதாக அறிஞர்கள் நம்புகின்றனர். *பைசி குவோ* (白子國, பாய் மாநிலம்) என்று அழைக்கப்படும் இந்த மாநிலம் சீன மரபுவழி வரலாற்றில் ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை, ஆனால் யுனான் மாகாணத்தின் வாய்வழி வரலாற்றில் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது. இது முதல் மன்னரான லாங்யௌனா (龍佑那) என்பவரால் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது, அவருக்கு "ஜாங்" (張) என்ற குடும்பப் பெயரை ஷு ஹான் மாநிலத்தின் அதிபரான ஜுகே லியாங் (கி.பி 221–263) வழங்கினார். லியாங் அந்த நேரத்தில் டாலி பகுதியைக் கைப்பற்றினார், லாங்யௌனாவை தேர்ந்தெடுத்து பாய் மாநிலத்தை உருவாக்க அவருக்கு உதவினார். பாய் மாநிலம் இன்றைய மிடு கவுண்டியில், டாலி பாய் தன்னாட்சி மாகாணம், யுனான் மாகாணத்தில் அமைந்துள்ளது. பாய் மக்கள் வெள்ளை நிறத்தை உயர்வாக மதிக்கிறார்கள். *பாய்* என்றால் சீன மொழியில் "வெள்ளை" என்று பொருள்.
# பாய் மக்கள்

## அடையாளம்

பாய் மக்கள் சீனாவில் உள்ள சிறுபான்மையினரில் ஒருவர். அவர்கள் சீனாவால் அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட 56 இனக்குழுக்களில் ஒன்றாகும். தொழில்நுட்ப ரீதியாக சீனாவின் உத்தியோகபூர்வ இனக்குழுக்களில் ஒன்றாக இருந்தாலும், அவர்களை ஒரு தனித்துவமான இன சிறுபான்மையினராக பிரிப்பது கடினம். 1940 களின் முற்பகுதியில், சிலர் தங்கள் சீன அல்லாத பிறப்பிடத்தை நிராகரித்தனர் மற்றும் தங்களை சீனர்கள் என்று மட்டுமே அடையாளம் காட்ட விரும்பினர். பாய் இன முத்திரை 1958 வரை பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை அல்லது அறியப்படவில்லை. இன்று, பாய் மக்கள் நடைமுறை காரணங்களுக்காக சிறுபான்மை அந்தஸ்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; இருப்பினும், அவர்கள் கலாச்சார ரீதியாக ஹான் சீனர்களிடமிருந்து பிரித்தறிய முடியாதவர்கள்.
# பாய் மக்கள்

## இடம்

பாய் மக்கள் பெரும்பாலும் யுனான் (டாலி பகுதி), அண்டை குய்சோவ் (பிஜி பகுதி) மற்றும் ஹுனான் (சங்ஜி பகுதி) மாகாணங்களிலும் வாழ்கின்றனர். 2 மில்லியன் பாய் மக்களில், 80 சதவீதம் பேர் யுனான் மாகாணத்தில் உள்ள டாலி பாய் தன்னாட்சி மாகாணத்தில் குவிந்த சமூகங்களில் வாழ்கின்றனர்.
# பாய் மக்கள்

## வரலாறு

டாங் வம்ச நூல்களில் "போ (அல்லது பாய்) மக்கள்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பாய் மக்கள் பற்றிய ஆரம்பக் குறிப்பு கிமு மூன்றாம் நூற்றாண்டில் லு புவேயின் *லூஷி சுன்கியு* என்ற உரையில் இருந்தது*.* கி.மு. முதல் நூற்றாண்டில் சிமா கியானின் *கிராண்ட் ஹிஸ்டரியனின் பதிவுகளில்* இது மீண்டும் குறிப்பிடப்பட்டது.
# பாய் மக்கள்

## மொழி

பெரும்பாலான மக்கள் பாய் மொழி பேசுகின்றனர். 2004 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, மலைகளில் வாழ்ந்த பாய் மக்கள் மட்டுமே தங்கள் ஒரே மொழியாக பாய் பேசினர், ஆனால் டாலியில் உள்ள சில ஹான் சீனர்கள் உள்ளூர் செல்வாக்கின் காரணமாக பாய் பேசினர். நவீன பாய் மக்களில், சீன மொழி பொதுவாக வானொலி, தொலைக்காட்சி மற்றும் செய்தி போன்ற பிரபலமான ஊடகங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, அதே நேரத்தில் பாய் நாட்டுப்புற-கலைகள் தொடர்பான நடவடிக்கைகளுக்குத் தள்ளப்படுகிறது. 2005 வரை பாய் மொழியில் எந்த புத்தகமும் வெளியிடப்படவில்லை.  
சீன மொழியின் சகோதர மொழி, சீன-திபெத்திய குடும்பத்திற்குள் ஒரு தனி குழு அல்லது தாய் மொழி அல்லது ஹ்மாங் மொழியுடன் தொடர்புடைய ஒரு வகை என வகைப்படுத்துவது உட்பட பல கோட்பாடுகள் முன்மொழியப்பட்டுள்ளன. மேலோட்டமாக, பாய் அகராதி மற்றும் இலக்கணம் சீன மொழிகளுடன் நெருக்கமாக உள்ளன, ஆனால் அவை லோலோ-பர்மிய மொழிகளுடன் பொதுவான சொற்களஞ்சிய பொருட்களையும் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. ஃபேன் சுவோ (9 ஆம் நூற்றாண்டு) எழுதிய *மன்ஷு* படி, பாய் சீன உச்சரிப்பு அப்பகுதியில் உள்ள அனைத்து பழங்குடியினரிலும் மிகவும் துல்லியமாக இருந்தது. 1950களில் நான்சாவோவில் இருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வேதங்கள், அவை பாய் மொழியில் எழுதப்பட்டவை என்பதைக் காட்டுகின்றன (சா னோம் மற்றும் பழைய ஜுவாங் ஸ்கிரிப்ட் போன்றவை) ஆனால் நான்சாவோ எழுத்துமுறையை தரப்படுத்தவோ அல்லது பிரபலப்படுத்தவோ முயற்சித்ததாகத் தெரியவில்லை. மிங் வம்சத்தின் போது, அரசாங்கம் யுனானில் சீன மொழியை அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக உறுதிப்படுத்தியது.
# பாய் மக்கள்

## மதம்

பெரும்பாலான பாய் மக்கள் பௌத்தத்தை கடைபிடிக்கிறார்கள் ன். அவர்கள் பென்சுயிசத்தின் பூர்வீக மதத்தையும் கொண்டுள்ளனர். சிறுபான்மையினர் தாவோயிசம் மற்றும் கிறிஸ்தவத்தை கடைபிடிக்கின்றனர்.யுனானில் சில கிராமங்கள் உள்ளன, அங்கு வசிப்பவர்கள் முஸ்லிம்கள், ஆனால் பாய் மொழி பேசுகிறார்கள். இந்த மக்கள் சீன அதிகாரிகளால் அதிகாரப்பூர்வமாக ஹுய் தேசத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக வகைப்படுத்தப்படுகிறார்கள் மற்றும் தங்களை *பாய் ஹுய்* ("பாய் பேசும் முஸ்லிம்கள்") என்று அழைக்கிறார்கள். 14 ஆம் நூற்றாண்டில் மங்கோலிய இராணுவத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக யுனானுக்கு வந்த ஹூய் மக்கள் தங்கள் முன்னோர்கள் என்று அவர்கள் பொதுவாகக் கூறுகின்றனர்.
# அகமது போசுதமாம்

**அகமது போசுதமாம்** அல்லது **அப்துல்லா சானி ராஜா கெச்சில்** (ஆங்கிலம்; மலாய்: *Ahmad Boestamam*; சீனம்: 阿末·博斯达曼); (பிறப்பு: 30 நவம்பர் 1920; இறப்பு: 19 சனவரி 1983) என்பவர் மலேசிய சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்; பிரித்தானிய மலாயாவில் பிரித்தானிய காலனித்துவ ஆட்சிக்கு எதிரான அரசியல் புரட்சியாளர் என அறியப்படுகிறார்.  
மலேசிய உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் 3 முறை கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்ட அகமது போசுதமாம்; மலேசிய வரலாற்றில் நன்கு அறியப்பட்ட அரசியல் போராட்டவாதி ஆவார். மலாயா தேசிய கட்சி, மலேசிய மக்கள் கட்சி, மலேசிய மருகேன் கட்சி ஆகிய கட்சிகளைத் தோற்றுவித்த தலைவரும் ஆவார்.
# அகமது போசுதமாம்

## பொது

இந்தோனேசியாவின் மேற்கு சுமத்திராவில் உள்ள தானா தாத்தார் எனும் இடத்தில் இருந்து; பேராக், தஞ்சோங் மாலிம், பேராங் உலு கிராமத்தில் குடியேறிய மினாங்கபாவு மக்கள் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த பெற்றோருக்குப் பிறந்தவர்.  
1930-களின் பிற்பகுதியில் பேராக் மாநிலத்தில் இயங்கி வந்த கெசத்துவான் மெலாயு மூடா எனும் மலாய் இளைஞர்களின் இயக்கத்தில் போசுதமாம் ஈர்க்கப்பட்டார். இரண்டாம் உலகப் போருக்கு பிறகு *அங்காத்தான் பெமுடா இன்சாப்* எனும் தீவிரவாத இளைஞர் இயக்கத்தின் இளைஞர்ப் பிரிவு தலைவராகச் செயல்பட்டார்.  
அந்த இயக்கத்தில், அந்தக் காலக்கட்டத்தில் டாக்டர் புர்கானுதீன் அல்-எல்மி (*Burhanuddin al-Helmy*) மற்றும் இசாக் அஜி மொகமட் (*Ishak Haji Muhammad*) போன்ற வயதான மற்றும் மிதமான கொள்கைகளைக் கடைப்பிடித்த தலைவர்களும் இருந்தார்கள். மலேசிய இலக்கிய உலகில் நன்கு அறியப்பட்ட **பாக் சாக்கோ** (*Pak Sako*) எனும் இசாக் அஜி மொகமட் என்பவர் மலேசியாவின் மலாய் தேசியவாத கட்சியின் தொடக்க கால நிறுவனரும் ஆகும்.
# அகமது போசுதமாம்

## பொது

### மலாயா அவசரகாலம்

1948-ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் மலாயா அவசரகால நிலை பிரகடனப் படுத்தப்படுவதற்கு முன்னர், ஆயிரக் கணக்கான இளைஞர்கள், மலாயா நாட்டிற்கு விடுதலை கோரி போராட்டம் செய்தனர். அவர்களின் தலைவர்களில் ஒருவராக போசுதமாம் செயல்பட்டார்.  
அதன் காரணமாக, 1948-ஆம் ஆண்டில், மலேசிய உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் போசுதமாம் கைது செய்யப்பட்டு, ஏழு ஆண்டுகள் விசாரணையின்றி தடுத்து வைக்கப்பட்டார். 1955-இல் போசுதமாம் விடுதலையானார். அவர் விடுதலையானதும் 11 நவம்பர் 1955-இல் மற்ற விடுதலைப் போராளிகளுடன் இணைந்து மலாயா மக்கள் கட்சி (*Parti Rakyat Malaya*) எனும் கட்சியை நிறுவினார். பின்னர் இதுவே மலாயா சோசலிச முன்னணி (*Malayan Peoples' Socialist Front*) என பெயர் மாற்றம் கண்டது.
# அகமது போசுதமாம்

## அரசியல் வாழ்க்கை

அப்போதைய இந்தோனேசிய அதிபர் சுகர்ணோவின் தலைமையிலான இந்தோனேசிய காலனித்துவ எதிர்ப்பு மற்றும் இந்தோனேசிய தேசியவாதப் போராட்டங்களில் ஈர்க்கப் பட்டார். 1959-ஆம் ஆண்டு மலேசியப் பொதுத் தேர்தல் அகமட் போசுதமாம் அவர்களின் அரசியல் செயல்பாடுகளுக்கு அங்கீகாரம் அளித்தது. அவர் கோலாலம்பூர் கூட்டரசு பகுதியின் செதாபாக் மக்களவை தொகுதியில் மலாயா மக்கள் சோசலிச முன்னணி கட்சியின் கீழ் வெற்றி பெற்றார். அதன் மூலம் எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களில் ஒருவராகவும் மலாயாவில் பிரபலம் அடைந்தார்.  
1963-இல், மலேசியாவிற்கும் இந்தோனேசியாவிற்கும் இடையே மோதல்கள் ஏற்பட்டன. அதன் தொடர்ச்சியாக அப்போதைக்கு மலாயாவை ஆட்சி செய்த கூட்டணி அரசாங்கம்; சோசலிச எதிர்க்கட்சிகள் மீது அழுத்தமான நடவடிக்கைகளை எடுத்தது.
# அகமது போசுதமாம்

## அரசியல் வாழ்க்கை

### எதிர்க்கட்சி தலைவர்கள் கைது

மலாயாவில் செயல்பட்ட எதிர்க்கட்சிகள் சார்ந்த அரசியல்வாதிகள் மற்றும் ஆர்வலர்களைக் கைது செய்து தடுப்புக் காவலில் வைத்தது. வலுவான அரச அடக்குமுறையின் கீழ், மலாயா சோசலிச முன்னணி கலைக்கப்பட்டது; மற்றும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களும் முடக்கப்பட்டன.  
பின்னர் அகமட் போசுதமாம், மலேசிய மருகேன் கட்சியை மலேசிய பெக்கெமாஸ் (*Malaysian Social Justice Party*) கட்சியில் இணைத்தார். ஆனாலும் அந்தக் கட்சி 1974 மலேசியப் பொதுத் தேர்தலில் ஒரே ஒரு இடத்தை மட்டுமே வென்றது. பின்னர் அகமட் போசுதமாம்; மலேசிய பெக்கெமாஸ் கட்சியின் தலைவர் பதவியை டான் சி கூன் (*Tan Chee Khoon*) என்பவரிடம் இருந்து ஏற்றுக் கொண்டார். ஆனால் விரைவில் அந்தக் கட்சியில் இருந்து வெளியேறினார்.  
இறுதியில் மலேசிய அரசியலில் இருந்து அகமட் போசுதமாம் அதிகமாய் அறியப் படாமல் போனார். 1982-ஆம் ஆண்டில், அவர் ஆறு மாதங்களாக அவதிப்பட்டு வந்த நுரையீரல் புற்றுநோயின் காரணமாக, கோலாலம்பூர் மருத்துவமனையில் 19 சனவரி 1983 அன்று காலை இறந்தார்.
# யி மக்கள்

**யி** அல்லது **நுவோசு மக்கள்** (Yi people) தெற்கு சீனாவில் உள்ள ஓர் இனக்குழுவினர் ஆவர். ஒன்பது மில்லியன் மக்கள் தொகை கொண்ட இவர்கள், சீன அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிறுபான்மை இனக் குழுக்களில் ஏழாவது பெரிய இனக்குழுவினர் ஆவர். இவர்கள் பெரும்பாலும் சிச்சுவான், யுன்னான், குயிசூ மற்றும் குவாங்சியின் கிராமப்புறங்களில் பொதுவாக மலைப்பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர். லியாங்சான் யி தன்னாட்சி மாகாணமானது சீனாவிற்குள் அதிக யி மக்கள்தொகையைக் கொண்டுள்ளது, இப்பகுதியில் இரண்டு மில்லியன் யி மக்கள் உள்ளனர். அண்டை நாடான வியட்நாமில் 4827 யி மக்கள் வாழ்கின்றனர். யி மக்கள் பருமிய மொழியுடன் நெருங்கிய தொடர்புடைய பல்வேறு லோலோயிஷ் மொழிகளைப் பேசுகின்றனர். நுவோசு மொழி என்பது இதில் முதன்மையானது.
# யி மக்கள்

## இடம்

யி மக்கள் முதன்மையாக சிச்சுவான், யுன்னான், குயிசூ மற்றும் குவாங்சியின் மலைப்பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர். சீனாவின் நகரங்களில் இருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள செங்குத்தான மலைச் சரிவுகளின் ஓரங்களில் இவர்கள் தங்கள் இருப்பை வைத்திருக்கிறார்கள்.  
யி மக்கள் பகுதிகளின் உயர வேறுபாடுகளை அந்த பகுதிகளின் காலநிலை மற்றும் மழைப்பொழிவு நேரடியாக பாதிக்கிறது. யி மக்கள் பகுதியில் "சில மைல்களுக்கு அப்பால் வானிலை வேறுபட்டது" என்ற பழைய பழமொழியின் அடிப்படையே பல்வேறு வசிப்பிடங்களுக்கிடையில் உள்ள இந்த குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் ஆகும். வெவ்வேறு பகுதிகளில் உள்ள யி மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் மிகவும் வித்தியாசமாக இருக்கிறார்கள், முற்றிலும் மாறுபட்ட வழிகளில் வாழ்கின்றனர்.
# யி மக்கள்

## வரலாறு

யி புராணத்தின் படி, அனைத்து உயிர்களும் தண்ணீரில் தோன்றின மற்றும் பனி உருகுவதன் மூலம் நீர் உருவாக்கப்பட்டது. நீர் கீழே சொட்டும்போது, நி என்ற உயிரினத்தை உருவாக்கியது மற்றும் நி மற்ற அனைத்து உயிர்களையும் பெற்றெடுத்தது. நி என்பது யி மக்களின் மற்றொரு பெயராக அறியப்படுகிறது. யி கலாச்சாரத்தில் கருப்பு ஒரு மரியாதைக்குரிய நிறம் என்பதால் இது சில நேரங்களில் கருப்பு என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. இவர்களின் பொதுவான மூதாதையருக்கு அபு என்று பெயரிடப்பட்டதாக யி பாரம்பரியம் கூறுகிறது. அபுவுக்கு மூன்று மனைவிகள் இருந்தனர், ஒவ்வொருவருக்கும் இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர். ஆறு மகன்கள் இடம்பெயர்ந்து, நான்கு திசைகளிலும் பரவி, வு, ஜா, நுவோ, ஹெங், பு மற்றும் மோ குலங்களை உருவாக்கினர். தம்பிகள் தங்கள் பெரிய சகோதரர்களால் அடிமைகளாக நடத்தப்படும் ஒரு பரம்பரை முறையை யி மக்கள் நடைமுறைப்படுத்தினார், இதன் விளைவாக தம்பிகள் தொடர்ந்து தங்கள் சொந்த களங்களை உருவாக்க தங்கள் கிராமங்களை விட்டு வெளியேறும் ஒரு கலாச்சாரம் ஏற்பட்டது.
# யி மக்கள்

## மொழி

சீன அரசாங்கம் லோலோயிஷ் குடும்பத்தின் பல்வேறு கிளைகளில் இருந்து, பரஸ்பரம் புரியாத ஆறு யி மொழிகளை அங்கீகரித்துள்ளது:  
- வடக்கு யி (நுவோசு 诺苏)
- மேற்கு யி (லாலோ 腊罗)
- மத்திய யி (லோலோபோ 倮倮泼)
- தெற்கு யி (நிசு 尼苏)
- தென்கிழக்கு யி (சனி 撒尼)
- கிழக்கு யி (நாசு 纳苏)  
வடக்கு யி என்பது இரண்டு மில்லியன் பேசுபவர்களைக் கொண்ட மிகப்பெரியது மற்றும் இலக்கிய மொழியின் அடிப்படையாகும். இது ஒரு பகுப்பாய்வு மொழி.
# யி மக்கள்

## மதம்

பீமொய்சம் என்பது யி மக்களின் பழங்குடி மதமாகும், இது ஹான் சீனர்களுக்குப் பிறகு யுனானில் உள்ள மிகப்பெரிய இனமாகும். யி மொழி மற்றும் புனித நூல்களில் தேர்ச்சி பெற்ற, தனித்துவமான கருப்பு ஆடைகள் மற்றும் பெரிய தொப்பிகளை அணிந்த பிமோ, ஷாமன்-பூசாரிகளிடமிருந்து இது அதன் பெயரைப் பெற்றது. யுன்னானில் உள்ள டாய் மற்றும் திபெத்தியர்கள் போன்ற பெரும்பான்மையான பௌத்த இனக்குழுக்களுடன் பரிமாற்றம் செய்ததன் விளைவாக யிகளில் சிலர் பௌத்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். யி பௌத்தத்தின் மிக முக்கியமான கடவுள் வச்சிரயான மற்றும் திபெத்திய பௌத்தத்தில் காணப்படும் ஒரு கோபமான தெய்வமான மகாகாலன் ஆவார்.
# லாஹு மக்கள்

**லாஹு மக்கள்** (Lahou people) என்பவர்கள் சீனா, மியான்மர் மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பிற பகுதிகளை பூர்வீகமாகக் கொண்ட ஓர் இனக்குழுவினர் ஆவர்.
# லாஹு மக்கள்

## வசிப்பிடம்

சீன மக்கள் குடியரசால் அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட இனக்குழுக்களில் லாஹுவும் ஒன்றாகும். அங்கு சுமார் 720,000 பேர் யுன்னான் மாகாணத்தில், பெரும்பாலும் இலான்காங் இலாகு தன்னாட்சி மாகாணத்தில் வாழ்கின்றனர். தாய்லாந்தில், மலை பழங்குடியினர் என வகைப்படுத்தப்பட்ட ஆறு முக்கிய குழுக்களில் லாஹுவும் ஒன்று. தாய்லாந்தில் பெரும்பாலும் *மூசோ* (; 'வேட்டைக்காரன்' என்று பொருள்) என்ற பெயரால் இவர்களைக் குறிப்பிடுகின்றனர். இவர்கள் வியட்நாமில் உள்ள அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட இனக்குழுக்களில் ஒன்றாவர். இவர்கள் பெரும்பாலும் வியட்நாமில் இலாய் சாவ் மாகாணத்தில் உள்ள மூன்று கம்யூன்களில் வாழ்கின்றனர்.
# லாஹு மக்கள்

## துணைக்குழுக்கள்

லஹு நா (கருப்பு லாஹு), லாஹு நியி (சிவப்பு லஹு), லாஹு ஹ்பு (வெள்ளை லஹு), லாஹு ஷி (மஞ்சள் லஹு) மற்றும் லஹு ஷெஹ்லே போன்ற பல துணைக்குழுக்களாக லாஹு மக்கள் தங்களைப் பிரித்துக் கொள்கிறார்கள். ஒரு துணைக்குழுவின் பெயர் ஒரு நிறத்தைக் குறிக்கும் மற்றும் அது அவர்களின் உடையின் பாரம்பரிய நிறத்தைக் குறிக்கிறது. இந்த குழுக்கள் தனி பழங்குடிகளாகவோ அல்லது குலங்களாகவோ செயல்படுவதில்லை. குடும்பத்தை தவிர தனி உறவினர் குழுக்கள் எதுவும் இல்லை. லாஹு மக்கள் பொதுவாக தாய்வழி வசிப்பிடத்தில் வசிக்கின்றனர்.
# லாஹு மக்கள்

## மொழி

லாஹு மொழி என்பது திபெட்டோ-பர்மன் குடும்பத்தின் லோலோ-பர்மிய துணைக்குழுவின் லோலோயிஷ் கிளையின் ஒரு பகுதியாகும் (சீனோ-திபெத்திய மொழி குடும்பத்தின் உறுப்பினர்). அதன் பெரும்பாலான உறவினர்களைப் போலவே, இந்த மொழி பொருள்-பொருள்-வினை வார்த்தை வரிசை மற்றும் எண் வகைப்படுத்திகளின் தொகுப்பைக் கொண்ட வலுவான மொழியாகும். லாஹு ஷி பேசும் மொழி மற்ற குழுக்களால் பேசப்படும் மொழியிலிருந்து வேறுபட்டது. எழுதப்பட்ட லாஹு மொழி லத்தீன் எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்துகிறது. கிராமங்களில், மொழிபெயர்ப்பின் மூலம் ஆங்கிலம், லத்தீன் மற்றும் கிரேக்க மொழிகளிலிருந்து கடன் வார்த்தைகள் மற்றும் சுகாதாரம், இசை மற்றும் கல்வி ஆகிய துறைகளில் புதிய வார்த்தைகள் மொழியில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
# லாஹு மக்கள்

## மதம்

பாரம்பரிய லாஹு மக்களின் மதம் பல தெய்வ வழிபாடு ஆகும். பௌத்தம் 17 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு பரவலாகியது. இப்பொழுது சீனாவில் உள்ள பல லாஹு மக்கள் பௌத்தர்கள் ஆவர். வடகிழக்கு தாய்லாந்தின் லாஹு மக்கள் 1930-40 ஆண்டுகளில் தேரவாத புத்த வனத் துறவிகளை (துடாங் துறவிகள்) சந்தித்தார். அத்தகைய துறவிகளின் குழுவின் தலைவரான பூரிதத்தா லாஹு பிரதேசத்தில் சிறிது காலம் கழித்தார். அது அவர்களிடையே பௌத்தத்தின் பிறப்பிற்கு வழிவகுத்தது. 19 ஆம் நூற்றாண்டில் பர்மாவில் கிறித்துவம் நிறுவப்பட்டது மற்றும் அது முதல்சில குழுக்களிடையே பரவியது.
# அல்லியம் திரம்மண்டி

**அல்லியம் திரம்மண்டி** (தாவரவியல் பெயர்: *Allium drummondii, Drummond's onion, wild garlic*) என்பது பூண்டு இனங்களில் ஒன்றாகும். இவ்வினம் வட அமெரிக்கா முதல் வட அமெரிக்காவின் தெற்கு பெருஞ் சமவெளி வரை பரவியுள்ளது. குறிப்பாக தெற்கு டகோட்டா, கேன்சஸ், நெப்ராஸ்கா, கொலராடோ, ஓக்லகோமா, ஆர்கன்சா, டெக்சஸ், நியூ மெக்சிகோ, வடகிழக்கு மெக்சிக்கோ பகுதிகளில் காணப்படுகிறது. இதிலுள்ள குறைவான இனிப்புப் பொருள் (inulin) உடலில் செரிக்க, இதனை நீண்ட நேரம் சமைத்து உண்பர்.
# மியாவோ மக்கள்

**மியாவோ மக்கள்** (Miao people) என்பவர்கள் தெற்கு சீனா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் வாழும் மொழிரீதியாகத் தொடர்புடைய ஓர் இனக்குழுவினர் ஆவர். இவர்கள் அதிகாரப்பூர்வ இனக்குழுக்களில் ஒன்றாக சீன அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளனர். மியாவோ மக்கள் பெரும்பாலும் தெற்கு சீனாவின் மலைகளில் வாழ்கின்றனர். இவர்களின் தாயகம் குயிசூ, யுன்னான், சிச்சுவான், ஊபேய், ஹுனான், குவாங்ஷி, குவாங்டொங் மற்றும் ஆய்னான் ஆகிய மாகாணங்களை உள்ளடக்கியது . மியாவோவின் சில துணைக்குழுக்கள், குறிப்பாக உமாங்கு மக்கள், சீனாவிலிருந்து தென்கிழக்கு ஆசியாவிற்கு (மியான்மர், வடக்கு வியட்நாம், லாவோஸ் மற்றும் தாய்லாந்து) இடம்பெயர்ந்துள்ளனர். 1975 இல் லாவோஸை கம்யூனிஸ்ட் கைப்பற்றியதைத் தொடர்ந்து, உமாங்கு அகதிகளின் ஒரு பெரிய குழு பல மேற்கத்திய நாடுகளில், முக்கியமாக அமெரிக்கா, பிரான்ஸ் மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவில் மீள்குடியேற்றப்பட்டது.  
மியாவோ என்பது ஒரு சீன மொழிச் சொல்லாகும். வெவ்வேறு மக்கள் குழுக்கள் சில மருவல் எழுத்துக்களுடன் தங்கள் சொந்த மொழிச் சொற்களைக் கொண்டுள்ளனர். இந்த மக்கள் (ஆய்னானானில் உள்ளவர்கள் தவிர) ஆமோங்கிக் மொழிகளைப் பேசுகிறார்கள், இவற்றில் பல பரஸ்பரம் புரியாத மொழிகள் அடங்கும்.
# மியாவோ மக்கள்

## பெயரிடல்

"மியாவோ" என்ற சொல் 1949 ஆம் ஆண்டில் தென்மேற்கு சீனாவில் வசிக்கும் மொழி ரீதியாக தொடர்புடைய இன சிறுபான்மையினரைக் குறிக்கும் அதிகாரப்பூர்வப் பெயராக அந்தஸ்தைப் பெற்றது. தன்னாட்சி நிர்வாகப் பிரிவுகளை நிறுவுதல் மற்றும் மாகாண மற்றும் தேசிய அரசாங்கத்தின் பிரதிநிதிகளுக்கான இடங்களை ஒதுக்கீடு செய்தல் உட்பட தேசிய அரசாங்கத்தில் சிறுபான்மை குழுக்களை அடையாளம் கண்டு வகைப்படுத்துவதற்கான ஒரு பெரிய முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக இந்தப் பெயரிடல் இருந்தது. வரலாற்று ரீதியாக, "மியாவோ" என்ற சொல்லை பல்வேறு ஹான் அல்லாத மக்களுக்கும் பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். ஆரம்பகால சீன அடிப்படையிலான பெயர்களில் மியோ, மியோ-டிசே, மியோ-டிஜே, மியு, மியோ, மோ, மியோ-டிசு போன்ற எழுத்துபெயர்ப்புகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இச்சொல் தென்கிழக்கு ஆசிய சூழல்களில், அப்பகுதி மக்களால் இழிவான பொருளில் பயன்படுத்தப்பட்ட சீன மொழி சொல்லான "மியாவோ" என்பதிருந்து உருவாகியுள்ளது. இந்த வார்த்தை மிங் வம்சத்தில் (1368-1644) "காட்டுமிராண்டித்தனம்" என்ற பொருளில் மீண்டும் வழக்கில் பயன்படுத்தப்பட்டது. தென் சீனாவில் ஹான் கலாச்சாரத்தில் ஒருங்கிணைக்கப்படாத பல பழங்குடி மக்களைக் குறிக்க இது பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த நேரத்தில் "பச்சை" (生 ஷெங்) மற்றும் "சமைத்த" (熟 ஷு) மியாவோ என்ற இரு வழக்குகள் தோன்றுகின்றன. அவை இரு குழுக்களின் ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் அரசியல் ஒத்துழைப்பின் அளவைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன, மேலும் வகைப்படுத்துவதையும் எளிதாக்குகின்றன. குயிங் வம்சத்தின் (1644-1911) காலம் வரை இவற்றிற்கிடையே எழுத்து முறைகளில் அதிக வேறுபாடுகள் தோன்றவில்லை. அதன் பிறகு, பல்வேறு வகை இனக்குழுக்களை அடையாளம் காண்பது சிக்கலானதாக இருந்திருக்கலாம். வரலாற்றுரீதியாகக் அனைத்து மியாவோ மக்களையும் உமாங் மக்களுடன் இணைக்கும் முயற்சிக்கு எதிர்ப்பு இருந்துள்ளது. இதற்கு காரணம், முன்னொருகாலத்தில் மியாவோ என்ற வார்த்தை இழிவான பொருளில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் நவீன சீனாவில், இந்த வார்த்தை அங்குள்ள மியாவோ மக்களைக் குறிக்க தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# மியாவோ மக்கள்

## வரலாறு

டாங் வம்சத்தின் சீன புராணத்தின் படி, மியாவோ மக்கள் சியூ தலைமையிலான சியூலி பழங்குடியினரின் வழிவந்தவர்களாவர். *சான் மியாவோ* புராணத்தின் படி, சியூலி மக்கள் பண்டைய காலத்து பழங்குடியினரின் வழித்தோன்றல்கள் ஆவர். டோங்டிங் ஏரியைச் சுற்றி சான் மியாவோ (三苗, மூன்று மியாவோ) இராச்சியம் இருந்ததாக சீன பதிவுகள் பதிவு செய்கின்றன. கிமு 704 இல் யுனானில் மற்றொரு மியாவோ இராச்சியம் தோன்றியிருக்கலாம் மற்றும் இது கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டில் சீனர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. டாங் வம்சம் (618-907) வரை சீனப் பதிவுகளில் ஒன்றாக மியாவோ மீண்டும் குறிப்பிடப்படவில்லை. அடுத்த காலகட்டத்தில், மியாவோ தெற்கு சீனா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் இடம்பெயர்ந்தனர். இவர்கள் பொதுவாக மலைப்பகுதி அல்லது தரிசு நிலங்களில் வசித்து, அவற்றை விவசாயத்திற்கேற்ப மாற்றம் செய்து கொண்டனர். மிங் வம்சத்தின் கிளர்ச்சியின் போது, ஏகாதிபத்தியப் படைகளால் ஆயிரக்கணக்கான மியாவோக்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
# டாய் மக்கள்

**டாய் மக்கள்** (Dai people) என்பவர்கள் சீனாவின் டாய் தன்னாட்சி மாகாணம் மற்றும் யுனான் மாகாணத்தில் வாழும் பல டாய் மொழி பேசும் இனக்குழுக்கள் ஆகும். இவர்கள் சீன மக்கள் குடியரசால் அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட இனக்குழுக்களில் ஒன்றாவர். அண்டை நாடுகளான லாவோஸ், வியட்நாம், தாய்லாந்து மற்றும் மியான்மரில் உள்ள ஒத்த இனக்குழுக்களுக்கும் இந்த வார்த்தை பொருந்தும்.
# டாய் மக்கள்

## மொழிகள்

சீனாவில் டாய் என வகைப்படுத்தப்பட்ட மக்கள் தென்மேற்கு டாய் மொழிகளைப் பேசுகிறார்கள்.
# டாய் மக்கள்

## வரலாறு

கிமு 109 இல், ஆன் அரசமரபு தென்மேற்கில் யிஜோ மாகாணத்தை நிறுவியது (இன்றைய யுனான், சிச்சுவான் மற்றும் குய்சோவின் பகுதிகள்). பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில், டாய் மக்கள் (இந்த காலத்தில் டாய்-லூ அல்லது தை-லூ என்று அழைக்கப்பட்டனர்) சிப்சோங் பன்னாவில் (நவீன சிச்சுவான்) சிங்காங் இராச்சியத்தை நிறுவினர். இந்த இராச்சியத்தின் தலைநகராக சிங்காங் இருந்தது. உள்ளூர் பதிவுகளின்படி இராச்சியத்தின் மக்கள் தொகை ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமாக இருந்தது மற்றும் டாய் மக்கள் தங்கள் இறையாண்மையாக அரசமரபால் அங்கீகரிக்கப்பட்டனர். இவர்கள் பெரும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார சக்தியைக் கொண்டிருந்தனர் மற்றும் பெரும்பாலான நிலம் மற்றும் உள்ளூர் நீர் அமைப்பைக் கட்டுப்படுத்தினர்.  
யுவான் வம்சத்தின் போது, டாய் மக்கள் யுனானுக்கு அடிபணிந்தனர் (பிறகு மங்கோலியர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது). பிராந்தியத்தின் வெவ்வேறு சிறுபான்மை குழுக்களுக்கு பரம்பரைத் தலைவர்கள் அதிகாரிகளால் நியமிக்கப்பட்டனர். இந்த முறை மிங் வம்சத்தின் கீழ் தொடர்ந்தது மற்றும் இந்த காலகட்டத்தில் நிலப்பிரபுத்துவ முறைகள் இந்த தலைவர்கள் சொந்த இராணுவம், சிறைச்சாலைகள் மற்றும் நீதிமன்றங்களுடன் அரசியல் அதிகாரத்தை நிறுவ அனுமதித்தன. இருப்பினும் சில டாய் சமூகங்கள் மற்ற குழுக்களிடமிருந்து கணிசமாக வேறுபட்டன. அவை வர்க்கம், அரசியல் கட்டமைப்புகள் மற்றும் நில உடைமை ஆகியவற்றில் பண்டைய சொந்த அம்சங்களைக் பின்பற்றினர். மிங் வம்சத்தின் போது, எட்டு டாய் *துசி* (தலைவர்கள்) தங்கள் சொந்த பொருளாதார மற்றும் அரசியல் அதிகாரத்துடன் பிராந்தியத்தை கட்டுப்படுத்தினர்.  
குயிங் வம்சம் யுவான் மற்றும் மிங் அமைப்பை சில வேறுபாடுகளுடன் அப்படியே வைத்திருந்தது. டாய் தலைவர்கள் குயிங் பிராந்தியத்தில் அதிக பொருளாதார சக்தியைக் கொண்டிருந்தார் மற்றும் நேரடி மேற்பார்வை மற்றும் கட்டுப்பாட்டிற்காக வழக்கமாக அதிகாரிகளை அனுப்பினார். இந்த அமைப்பு 1953 இல் சீன அரசாங்கத்தால் முழுமையாக மாற்றப்பட்டது மற்றும் 1953 சிங்காங் இராச்சியத்திலிருந்து நடைமுறையில் இருந்த பண்டைய ஆளும் குடும்பத்தின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.
# டாய் மக்கள்

## திருவிழா

டாய் மக்களின் பண்டிகைகள் பெரும்பாலும் மத நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புடையவை. முக்கிய திருவிழாக்களில் கதவு அடைப்பு திருவிழா, கதவு திறப்பு விழா மற்றும் தண்ணீர் தெறிக்கும் திருவிழா ஆகியவை அடங்கும்.  
கதவு அடைப்பு திருவிழா டாய் நாட்காட்டியில் செப்டம்பர் 15 அன்று (கிரிகோரியன் நாட்காட்டியில் சூலை நடுப்பகுதியில்) நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. கதவு திறப்பு விழா, டாய் நாட்காட்டியில் டிசம்பர் 15 அன்று (கிரிகோரியன் நாட்காட்டியில் அக்டோபர் நடுப்பகுதியில்) நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இரண்டு திருவிழாக்களிலும் ஒரே நாளில் மக்கள் அனைவரும் புத்த சடங்கு நிகழ்ச்சிகளை நடத்துவார்கள். மக்கள் புத்தருக்கு உணவுகள், பூக்கள் மற்றும் நாணயங்களை வழங்குவார்கள். மூடும் கதவு திருவிழாவிற்கும் திறப்பு விழாவிற்கும் இடையே உள்ள மூன்று மாதங்கள் ஆண்டின் "நெருக்கமான" நேரமாகும், இது மத வழிபாடு செய்ய உகந்த நேரமாக கருதப்படுகிறது. தண்ணீர் தெறிக்கும் திருவிழா என்பது டாய் மக்களின் பாரம்பரிய திருவிழா ஆகும். திருவிழாவையொட்டி அதிகாலையில் கிராம மக்கள் புத்தர் சிலையை சுத்தம் செய்ய கோவிலுக்கு செல்வர். புத்த கோவிலின் விழா முடிந்ததும், இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்கள் ஒருவருக்கொருவர் தண்ணீரை ஊற்றுகிறார்கள்.
# டாய் மக்கள்

## கலாச்சாரம்

டாய் மக்கள் பெரும்பாலும் தேரவாத பௌத்தர்கள். டாய் பௌத்தம் பல பண்டைய பௌத்த நம்பிக்கைகள் மற்றும் நடைமுறைகளை பின்பற்றுகிறது. மிக சமீப காலம் வரை, ஒவ்வொரு டாய் கிராமத்திலும் குறைந்தது ஒரு புத்த கோவிலாவது இருந்தது, பெரிய கிராமங்களில் இரண்டு முதல் ஐந்து கோவில்கள் இருந்தன. சீன கலாச்சாரப் புரட்சியின் போது அவர்களின் பல புத்த கோவில்கள் அழிக்கப்பட்டன. பெற்றோர்கள் பொதுவாக தங்கள் மகன்களை (7 முதல் 18 வயது வரை) புத்த மடாலயங்களுக்கு புதியவர்களாக ஆவதற்கும் துறவறக் கல்வியைப் பெறுவதற்கும் அனுப்பினார்கள். சிறுவர்கள் மடங்களில் மூன்று ஆண்டுகள் அல்லது அதற்கு மேல் தங்கி, எழுதவும், படிக்கவும், நம்பிக்கையைப் பின்பற்றவும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். அதன்பிறகு, பெரும்பாலான சிறுவர்கள் அல்லது இளைஞர்கள் மதச்சார்பற்ற சமுதாயத்திற்குத் திரும்புவார்கள், அவர்களில் ஒரு சிலர் முழுமையாக துறவிகளாக ஆவதற்கு மடங்களில் தங்கியிருந்தனர். இந்த கல்வி முறையானது இன்று டாய் ஆண்களிடையே அதிக கல்வியறிவு (80 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக) மற்றும் டாய் எழுத்து பற்றிய அறிவுக்கு வழிவகுத்தது.
# ஜிங்போ மக்கள்

**ஜிங்போ மக்கள்** (Jingpo people) என்பவர்கள் சீனா, மியான்மர், இந்தியா ஆகிய நாடுகளில் வாழ்கின்ற ஓர் இனக்குழுவினர் ஆவர். இவர்கள் கச்சின் மக்களின் ஒரு மிகப்பெரிய துணைக்குழுவாக உள்ளனர். இவர்களின் சொந்த ஜிங்போ மொழியில் அனைத்து கச்சின் மக்களுக்கும் உரித்தான பொதுவான சொல் *ஜிங்போ* ஆகும்.  
ஜிங்போ மக்கள் பல பழங்குடி குழுக்களை பூர்விகமாக கொண்டவர்கள். இவர்கள் சண்டை திறன், சிக்கலான குலங்களுக்கிடையேயான உறவுகள், கைவினைத்திறன், மூலிகை மருத்துவம் மற்றும் காட்டில் உயிர்வாழும் திறன் ஆகியவற்றிற்கு பெயர் பெற்றவர்கள். கச்சின் மக்கள் பர்மாவின் மிகப்பெரிய இனக்குழுவினர் ஆவர். சீனாவில் ஜிங்போ சிறுபான்மை இனக்குழுவினரில் ஒன்றாவர், அங்கு அவர்கள் 2010 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் 147,828 பேர் இருந்தனர்.
# ஜிங்போ மக்கள்

## வசிப்பிடம்

இவர்கள் பெரும்பாலும் வடக்கு மியான்மரின் கச்சின் மாகாணத்தில் உள்ள கச்சின் மலைகளிலும், அண்டை மாநிலமான டெஹாங் டாய் மற்றும் சீனாவின் ஜிங்போ தன்னாட்சி மாகாணத்திலும் வாழ்கின்றனர்.
# ஜிங்போ மக்கள்

## மதம்

ஜிங்போ மக்களின் நாட்டுப்புற மதம் பல்வேறு கடவுள்களையும், அவர்களின் முன்னோர்களின் ஆவிகளையும் வணங்குகிறது. அனைத்து ஜிங்போவின் மூதாதையர், ஒரு ஆவி அல்லது கடவுளாக வணங்கப்படுகிறார், அவர் மடை என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஜிங்போ மக்கள் சூரியன் முதல் விலங்குகள் வரை எல்லா இடங்களிலும் ஆவிகள் வசிப்பதாகவும், இந்த ஆவிகள் நல்ல அல்லது கெட்ட அதிர்ஷ்டத்தை கொண்டு வருவதாகவும் நம்புகின்றனர். ஜிங்போவைப் பொறுத்தவரை, அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் ஆத்மாக்கள் இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. பயிர்களை நடுவது முதல் போர் வரை கிட்டத்தட்ட அனைத்து அன்றாட நடவடிக்கைகளிலும் பாதுகாப்புக்காக வெவ்வேறு சடங்குகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.  
இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பான்மையான ஜிங்போ தேரவாத பௌத்தத்தை பின்பற்றுகின்றனர். ஜிங்போ மதங்களில் கிறிஸ்தவமும் ஒன்று. மியான்மரில் உள்ள ஜிங்போ மக்களில் 90% பேர் கிறிஸ்தவத்தை பின்பற்றுகிறார்கள், மீதமுள்ள 10% நாட்டுப்புற மதத்தை பின்பற்றுவார்கள் அல்லது தேரவாத பௌத்தர்கள்.
# ஜிங்போ மக்கள்

## கலாச்சாரம்

பாரம்பரிய ஜிங்போ குடியிருப்புகள் பொதுவாக மரம் மற்றும் மூங்கிலால் கட்டப்பட்டவை. வீடுகள் வட்ட வடிவத்தில் உள்ளன; முதல் தளம் நிலையானதாகவும், ஒரு சேமிப்பகமாகவும் இருக்கும்; அதே சமயம் இரண்டாவது ஆபரணங்களுடன் மாடி குடியிருப்புகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பெண்கள் பெரும்பாலும் வெள்ளி ஆபரணங்களுடன் கருப்பு நிற ஆடை அணிவார்கள். அவர்கள் பிரகாசமான வண்ணங்களில் கம்பளி அணிவார்கள். ஆண்கள் பெரும்பாலும் வெள்ளை மற்றும் கருப்பு ஆடை அணிந்து, தலையை தலைப்பாகையால் மூடுவார்கள்: இளைஞர்கள் வெள்ளை தலைப்பாகை மற்றும் பெரியவர்கள் கருப்பு தலைப்பாகை அணிவார்கள்.
# ஜிங்போ மக்கள்

## வரலாறு

ஜிங்போவின் முன்னோர்கள் திபெத்திய பீடபூமியில் வாழ்ந்து படிப்படியாக தெற்கு நோக்கி இடம்பெயர்ந்தனர். பிறகு அவர்கள் தற்போதைய யுனான் மாகாணத்திற்கு வந்தனர். ஜிங்போ மக்கள் அண்டை கியாங் மற்றும் மியாவோ மக்களுடன் பூர்விக தொடர்பு கொண்டு இருக்கலாம்.  
*மிங் ஷிலு* என்ற சீன நாளிதழில் மேல் மியான்மரில் உள்ள ஜிங்போ மக்கள் சா-ஷான் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றனர். அதன் உரையில், அவர்களின் வசிப்பிடம் இன்றைய மியான்மரில் உள்ள காசின் மாநிலம் என்மாய் நதியிலிருந்து, கிழக்கே யுனானில் உள்ள லு-ஷுய் மாகாணம் வரை விரிவடைந்தாக கூறப்படுகிறது.  
15 மற்றும் 16 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ஜிங்போ மக்கள் அவர்களின் தற்போதைய பகுதிக்கு தொடர்ந்து இடம்பெயர்ந்தனர். 17 ஆம் நூற்றாண்டின் போது, அஹோம் பேரரசிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையே தந்தம், தாமிரம் மற்றும் வெள்ளி வர்த்தக பரிமாற்றத்தில் ஜிங்போ மக்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர். அவர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக பலவிதமான பெயர்களைப் பெற்றுள்ளனர். *எச்சாங்*, *ஜெக்ஸி* மற்றும் *யெரென்* போன்ற பெயர்கள் சீனாவில் யுவான் வம்சத்திலிருந்து 1949 இல் சீன மக்கள் குடியரசு உருவானது வரை பயன்படுத்தப்பட்டது. பிரித்தானிய காலனித்துவ காலத்தில், சில பழங்குடி மக்கள் குழுக்கள் மாநிலத்தில் ஒன்றாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டனர், மற்ற குழுக்கள் சுயாட்சியுடன் செயல்பட்டனர். இரண்டாம் உலகப் போரின்போது சப்பானிய ஏகாதிபத்திய இராணுவத்தை எதிர்த்துப் போராடும் பிரித்தானிய பிரிவுகளுக்கு ஜிங்போ மக்கள் உதவி செய்தனர்.
# ஜார்ஜியா மெலோனி

**ஜார்ஜியா மெலோனி** (*Giorgia Meloni* ; ஜனவரி 15, 1977 இல் பிறந்தவர் ஓர் இத்தாலிய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் அக்டோபர் 2022 முதல் இத்தாலியின் பிரதமராக பணியாற்றி வருகிறார். இந்த பதவியை வகிக்கும் முதல் பெண்மணி இவரே ஆவார். 2006 ஆம் ஆண்டு முதல் இத்தாலிய நாடாளுமன்றத்தின் கீழ் சபை உறுப்பினரான இவர் 2014 முதல் இத்தாலியின் சகோதரர்கள் கட்சி என்ற அரசியல் கட்சியை வழிநடத்தி வருகிறார். மேலும் இவர் 2020 முதல் ஐரோப்பிய பழமைவாத மற்றும் சீர்திருத்தவாதிகள் கட்சியின் தலைவராக இருந்து வருகிறார்.  
1992 இல், மெலோனி இத்தாலிய பாசிசத்தை முன்னர் பின்பற்றியவர்களால் பின்னர் இவர் 1995 இல் அதன் சட்டப்பூர்வ வாரிசாக மாறி தேசிய பழமைவாதத்தை நோக்கி நகர்ந்த ஒரு பிந்தைய பாசிசக் கட்சியான தேசியக் கூட்டணியின் மாணவர் இயக்கத்தின் தேசியத் தலைவரானார். இவர் 1998 முதல் 2002 வரை உரோம் மாகாணத்தின் அவை உறுப்பினராக இருந்தார்.
# ஜார்ஜியா மெலோனி

## ஆட்சிக்கு வருதல்

அதன் பிறகு இவர் தேசியக் கூட்டணியின் இளைஞர் பிரிவின் தலைவரானார். 2008 இல், அவர் நான்காவது பெர்லுஸ்கோனி அரசாங்கத்தில் இத்தாலிய இளைஞர் துறை அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டார். இவர் 2014 ஐரோப்பிய நாடாளுமன்றத் தேர்தல் மற்றும் 2016 உரோம் நகராட்சித் தேர்தல்களில் தோல்வியுற்றார். 2018 இத்தாலிய பொதுத் தேர்தலுக்குப் பிறகு, இவர் 18 வது இத்தாலிய சட்டமன்றத்தின் போது எதிர்க்கட்சியை வழிநடத்தினார். கருத்துக் கணிப்புகளில் இவரது கட்சியின் பிரபலம் அதிகரித்தது. குறிப்பாக 2020 இத்தாலியில் கொரோனா வைரசு தொற்றுநோயை நிர்வகித்த திராகியின் அமைச்சரவை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போன்போது இவர் எதிர்க் கட்சியாக இருந்து தேசிய ஒன்றிணைவு அரசாங்கம் மூலம் நோய் தொற்றை நிர்வகித்தார். 2022 இல் இத்தாலிய ஏற்பட்ட அரசாங்க நெருக்கடியில் திராகி அரசாங்கத்தின் வீழ்ச்சியைத் தோல்வியைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற 2022 இத்தாலிய பொதுத் தேர்தலில் இவரது இத்தாலியின் சகோதரர்கள் கட்சி வெற்றி பெற்றது .
# ஜார்ஜியா மெலோனி

## அரசியல் நிலைப்பாடு

ஒரு வலதுசாரி ஜனரஞ்சகவாதி மற்றும் தேசியவாதியாக, இவரது அரசியல் நிலைப்பாடுகள் தீவிர வலதுசாரிகளாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவர் தன்னை ஒரு கிறிஸ்தவர் என்றும் ஒரு பழமைவாதி என்றும் கூறிக்கொள்கிறார். இவர் வதையா இறப்பு, ஒருபால் திருமணம் மற்றும்வெவ்வேறு பாலின இயல்புகளைக் கொண்டவர்களுக்கு எதிரானவர். தனிக் குடும்பங்கள் பிரத்தியேகமாக ஆண்-பெண் ஆகிய இருவரால் வழிநடத்தப்படுகின்றன என்று கூறுகிறார்.
# ஜார்ஜியா மெலோனி

## பெண்ணியம்

இவரது சொற்பொழிவில் பெண்ணியவாத சொல்லாட்சி மற்றும் உலகமயம் பற்றிய விமர்சனம் அதிகம் இடம் பெறுகிறது. மெலோனி குடியேற்றத்தை நிறுத்த கடற்படை முற்றுகையை ஆதரிக்கிறார். மேலும் இவர் இனவெறி மற்றும் இஸ்லாமிய வெறுப்பு மனநிலை என்றும் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். நேட்டோவின் ஆதரவாளரான இவர், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் ஒருங்கிணைப்பு பற்றிய விமர்சனங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு அரசியல் நிலைப்பாடைக் கொண்டுள்ளார். மேலும் 2022 உக்ரைன் மீதான உருசியாவின் படையெடுப்பிற்கு முன்பு உருசியாவுடன் சிறந்த உறவுகளுக்கு ஆதரவாக இருந்தார், அதன் பிறகு இவர் உக்ரைனுக்கு ஆயுதங்களை அனுப்புவதாக உறுதியளித்தார். முசோலினியின் இத்தாலிய சமூகக் குடியரசின் அமைச்சரவைத் தலைவரான ஜியோர்ஜியோ அல்மிரான்டேவை 2020 இல் பாராட்டியது போன்ற சர்ச்சைக்குரிய கருத்துக்களை மெலோனி வெளிப்படுத்தினார். அமெரிக்க வணிக இதழான போர்ப்ஸின் 2023 ஆண்டில் உலகின் சக்திவாய்ந்த பெண்களின் பட்டியலில் மெலோனி நான்காவது இடத்தைப் பிடித்தார்.
# ஆக்ரோஷ் (1980 திரைப்படம்)

**ஆக்ரோஷ்** (*Aakrosh*) என்பது 1980 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய இந்தி மொழியில் வெளியான சட்டத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட நாடகத் திரைப்படமாகும். இயக்குநர் கோவிந்த் நிஹலானியின் அறிமுகத் திரைப்படம் ஆகும். இத்திரைப்படமானது விஜய் டெண்டுல்கரால் எழுதப்பட்டது. நசிருதீன் ஷா, ஓம் பூரி மற்றும் அம்ரிஷ் பூரி ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்துள்ளனர். இத்திரைப்படம் பரவலான நேர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. 8வது இந்திய பன்னாட்டுத் திரைப்பட விழாவில் தங்க மயில் (சிறந்த திரைப்படம்) விருது மற்றும் சிறந்த இந்தித் திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருது மற்றும் பல கௌரவங்களைப் பெற்றது.  
*அர்த் சத்யா* மற்றும் *தாமஸ்* போன்ற பிற முக்கிய மாற்றுத் திரைப்படங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட விதத்தில் மனித கோபத்தின் இருண்ட மற்றும் பயமுறுத்தும் உண்மையான சித்தரிப்புகளுக்காக நிஹலானி நன்கு அறியப்பட்டார். ஆறு பதின்ம ஆண்டுகளாக இந்தியத் திரைப்படத் துறையை வடிவமைத்த 60 படங்களில் *ஆக்ரோஷ்* பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
# ஆக்ரோஷ் (1980 திரைப்படம்)

## கதைக்களம்

நில உரிமையாளர்கள் மற்றும் முதலாளிகளின் அடக்குமுறையை எதிர்கொள்ளும் அன்றாடக் கூலியாகப் பணிபுரியும் ஒரு விவசாயியைப் பின்தொடர்கிறது கதை. கதை நாயகனான விவசாயியின் மனைவி (ஸ்மிதா பாட்டீல்), முதலாள் ஒருவரால் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்படுகிறார். பின்னர், அவர் செய்யாத குற்றத்திற்காக அவரைக் கைது செய்யப்படுகிறார். அவமானம் தாங்காமல் கூலி விவசாயியின் மனைவி தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்.  
விவசாயியின் தந்தையின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்வதற்காக காவல்துறை அவரை வழிக்காவலுடன் இறுதிச் சடங்கிற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. அவர் எரியும் இறுதிச் சடங்கின் அருகே நின்று கொண்டிருக்கும்போது, முதலாள் தனது இளம்வயதுடைய சகோதரியின் மீது காமப் பார்வையை வீசுவதை அவர் கவனிக்கிறார். ஒரு நிரந்தரமான பலியாக அவளது தவிர்க்க முடியாத விதியை நொந்துகொண்டு, அவன் ஒரு கோடரியைப் பிடித்து, தானும் தனது மனைவியும் துன்பப்பட்டதைப் போன்று தன் தங்கையும் துன்பப்படக்கூடாது என்று தன் சகோதரியின் தலையை வெட்டுகிறான். இந்த அவநம்பிக்கையான மற்றும் சோகமான செயலுக்குப் பிறகு, உரிமைகள் மறுக்கப்பட்ட மனிதன் மீண்டும் மீண்டும் வானத்தை நோக்கி அலறுகிறான்.
# ஆக்ரோஷ் (1980 திரைப்படம்)

## மையக்கருத்து மற்றும் தாக்கங்கள்

உள்ளூர் செய்தித்தாளின் பக்கம் 7-ல் வெளியான உண்மை நிகழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகக் கூறப்படும் இந்தப் படம், நீதித்துறையில் உள்ள ஊழல் மற்றும் திறன் வாய்ந்தவர்கள் மற்றும் சக்தி வாய்ந்தவர்களால் சமுதாயத்தில் கீழ்நிலையில் உள்ளவர்கள் பாதிக்கப்படுவது பற்றிய கடுமையான நையாண்டியாக இத்திரைப்படம் இருந்தது.  
பிரபல நாடக ஆசிரியர் விஜய் டெண்டுல்கரால் வன்முறை பற்றிய ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட ஷியாம் பெனகலின் நிஷாந்த் (1974) கோவிந்த் நிஹலானியின் இத்திரைப்படம் மற்றும் இதே கூட்டணியின் அர்த் சத்யா (1983) ஆகியவை ஒரு வெற்றித் தொடராக அமைந்தன.  
இங்கே பாதிக்கப்பட்டவர், அதீத அடக்குமுறை மற்றும் மனிதாபிமானத்தை மீறுவதால் மிகவும் அதிர்ச்சியடைந்தவராகக் காட்டப்படுகிறார். கிட்டத்தட்ட படத்தின் நீளத்தில் அவர் ஒரு வார்த்தை கூட பேசுவதாகக் காட்டப்படவில்லை. மேலும், அவர் ஒரு திகைப்பூட்டும் தோற்றத்துடன் காட்டப்பட்டுள்ளார். இருப்பினும், பின்னர் அவர் தனது சொந்த ஆத்திரத்தை வெளிப்படுத்த அதே வன்முறையை ஒரு கருவியாக வெளிப்படுத்துகிறார்.  
படத்தின் முடிவில், பாதிக்கப்பட்டவரின் குரலை நாம் இரண்டாவது முறையாகக் கேட்கிறோம். (முதலாவது நினைவுமீட்சிக் காட்சியில், அவர் தனது மனைவியைக் காப்பாற்ற செய்த முயற்சிக்கிகள் வீணாகிய போது)
# ஆக்ரோஷ் (1980 திரைப்படம்)

## நடிகர்கள்

- வழக்கறிஞர்பாஸ்கர் <small>குல்கர்னியாக</small> நசிருதீன் ஷா,
- லஹன்ய <small>பிகுவாக</small> ஓம் பூரி
- நாகி <small>பிகுவாக</small> சுமிதா பாட்டீல்
- அம்ரிஷ் பூரி, <small>துசானே</small>, அரசு வழக்கறிஞர்
- போன்ஸ்லே, ஜில்லா பரிஷத் <small>தலைவராக</small> மோகன் ஆகாஷே
- மகேஷ் எல்குஞ்ச்வார் சமூக <small>சேவகர்</small>
- பிகுவின் <small>தந்தையாக</small> நானா பால்சிகர்
- வன ஒப்பந்ததாரர் மோராக அச்யுத் போட்தார்,
- ரஃபியனாக தீபக் ஷிர்கே
- பிகுவின் சகோதரியாக பாக்யஸ்ரீ கோட்னிஸ்
- லாவ்னி நடனக் கலைஞராக ரீமா லகூ
- டாக்டர் வசந்த் எம். பாட்டீலாக அரவிந்த் தேஷ்பாண்டே
# களப் பள்ளி

**களப் பள்ளி** (field school) என்பது ஒரு குறுகிய காலக் கல்வித் திட்டமாகும். இது கல்விக் காலத்திலான களப் பயண ஆய்வினை உள்ளடக்கியதாகும். தனது ஆரம்பக் கல்வியில் பயின்றதை செய்து பார்ப்பதன் மூலம் கற்றுக் கொள்கின்றனர். செய்து கற்றலை இது அடிப்படையாகக் கொண்டது.
# களப் பள்ளி

## வடிவம்

களப் பள்ளிகள் பொதுவாக கல்வி ஊழியர்களால் நடத்தப்படுகின்றன, சில சமயங்களில் களப் பயணங்களில் பங்கேற்கும் மாணவர்களுக்கு மதிப்பெண் வழங்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் அதிக நேரம் வேலை செய்யும் அளவிற்கு கடினமானதாக இருக்கும்.ஆய்வு நடத்தும் செயல்முறை மூலம் கற்றலில் மாணவர்கள் ஈடுபடுத்தப்படுகிறார்கள்.  
களப் பள்ளிகளில் மாணவர்-ஆசிரியர் விகிதம் பொதுவாக மிகக் குறைவாகவே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இது அரிதாக 1:20 எனும் எண்னிக்கையினை மீறுகிறது மற்றும் பல கல்வி நிறுவனங்களில் இது 1:6 எனத் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இங்கு விரிவுரைகள் மாலை நேரங்களில் வழங்கப்படுகிறது.  
சில பிரிவுகளுக்கு/ துறைகளுக்கு இளங்கலை அல்லது இளம் அறிவியல் பட்டம் பெறுவதற்கான நிபந்தனையாக களப் பள்ளி பங்கேற்புத் தேவைப்படுகிறது. தொல்லியல், புவியியல் மற்றும் தொல்லுயிரியல் ஆகியவை உதாரணங்களாகும், இருப்பினும் குறிப்பிட்ட தேவைகள் பல்கலைக்கழகங்களைப் பொறுத்து வேறுபடுகின்றன.
1. தொல்லியல்
1. புவியியல்
1. தொல்லுயிரியல்
1. சுற்றுச்சூழல் கல்வி
1. முதனியியல்
1. கடல்சார் உயிரியல்
1. மானுடவியல்
1. நிலவியல்
# ஜெயசிறீ இராமதாசு

**ஜெயசிறீ இராமதாசு** (*Jayashree Ramadas*) ஓர் இந்தியக் கல்வியாளர். இவர் இந்தியாவின் மும்பையில் உள்ள டாட்டா அடிப்படை ஆராய்ச்சிக் கழகத்தின் தேசிய மையமான ஹோமி பாபா அறிவியல் கல்வி மையத்தின் இயக்குநராக (2011–2016) இருந்தார். ஒரு பேராசிரியராக இவர் அறிவாற்றல் மற்றும் அறிவியல் கல்வி தொடர்பான பட்டதாரி படிப்புகளுக்கான கல்வியினை கற்பிக்கிறார். இவர் பயன்பாட்டு இயற்பியல் பன்னாடு ஒன்றியம் மற்றும் இயற்பியல் கல்விக்கான பன்னாட்டுக் குழுவின் உறுப்பினராகவும் உள்ளார். நவம்பர், 2008ல், எச். பி. சி. எஸ். இ., புலத்தலைவராக நியமிக்கப்பட்ட இராமதாசு, சூன் 2011ல், மைய இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டார். iஇவர் தற்போது ஐதராபாத்தில் உள்ள பாடங்களுக்கிடையேயான கல்வி மையத்தில் பேராசிரியராக உள்ளார்.
# ஜெயசிறீ இராமதாசு

## இளமை

ஜெயசிறீ இராமதாசு 1954-இல் பம்பாயில் (இப்போது மும்பை) பிறந்தார். இவரது தந்தை தொலைத்தொடர்பு பொறியாளர். இவரது ஆரம்பப் பள்ளிப் படிப்பு தில்லியில் உள்ள தூய தோமசு பள்ளியிலிருந்தது. இதைத் தொடர்ந்து இவர் பாக்தாத்தில் உள்ள அமெரிக்கன் பள்ளியில் ஓராண்டு படித்தார். மேலும் புனேவில் உள்ள தூய எலினா பள்ளியில் பள்ளிப்படிப்பை முடித்தார். இவர் புனேவில் உள்ள பெர்க்குசன் கல்லூரியில் பயின்றார். மேலும் 1976-இல் கான்பூர், இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் இயற்பியலில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். மும்பையில் உள்ள ஹோமி பாபா அறிவியல் கல்வி மையத்தில் முனைவர் பட்ட ஆய்வினை முடித்த இவருக்கு புனே பல்கலைக்கழகம் முனைவர் பட்டம் வழங்கியது. இந்தியாவில் அறிவியல் கல்வி பற்றிய முதல் ஆய்வறிக்கை இவருடையது எனலாம்.
# ஜெயசிறீ இராமதாசு

## தொழில்

ஜெயசிறீ லீட்சு பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்ட பின் ஆய்வினை முடித்தார். இதன் பின்னர் மும்பையில் உள்ள ஹோமி பாபா அறிவியல் கல்வி மையத்தில் ஆசிரியராக பணியில் சேர்ந்தார். ஜெயசிறீ மும்பையில் உள்ள ஹோமி பாபா அறிவியல் கல்வி மையத்தில் இவருடைய வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியினைக் கழித்தார். ஆகத்து 2007-இல் முழுப் பேராசிரியராகவும், நவம்பர் 2008-இல் புலத்தலைவராகவும் ஆனார். சூன் 2011-இல் இவர் எச். சி. பிரதான் இயக்குநர் பதவியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றதும், இம்மைய நான்காவது இயக்குநராகப் பொறுப்பேற்றார், இப்பதவியில் இவர் ஐந்தாண்டுக் காலத்திற்கு நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் டப்ட்சு பல்கலைக்கழகம் மற்றும் மாசாச்சூசெட்சு தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் தலா ஓராண்டு கழித்தார்.  
சனவரி 2017-இல், இராமதாசு ஐதராபாத்தில் உள்ள டாட்டா அடிப்படை ஆய்வு மையத்தின் துறையிடைக் கல்வி மையத்தில் தனது பணியினைத் தொடர்ந்தார்.
# ஜெயசிறீ இராமதாசு

## விருது/உதவித்தொகை

- 1971–1981 தேசிய அறிவியல் திறமை தேடல் உதவித்தொகை
- 2011 வளரும் நாடுகளில் அறிவியலின் முன்னேற்றத்திற்கான உலக அறிவியல் அகாதமி பரிசு "விஞ்ஞான கல்விப் பொருள் மேம்பாட்டிற்காக"
# சிறீ. சாரதாக்குட்டி

**சிறீ. சாரதாக்குட்டி** (*S. Saradakkutty*) மலையாள மொழியின் இந்திய இலக்கிய மற்றும் சமூக விமர்சகர் ஆவார். இவர் இலக்கிய விமர்சனத்திற்கான 2022 கேரள சாகித்திய அகாதமி விருதைப் பெற்றவர்.
# சிறீ. சாரதாக்குட்டி

## வாழ்க்கை

சாரதாக்குட்டி, கேரளாவின் கோட்டயத்தில் டி. எசு. சிறீதரன் நாயர் மற்றும் ஜே. பாரதியம்மாவின் மகளாகப் பிறந்தார். கவிதையில் புத்த தரிசனம் என்ற தலைப்பில் மகாத்மா காந்தி பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளார். இவரது முக்கியப் படைப்புகளில் *நான் நீங்கல்கேதிரே ஆகாசதேயும் பூமியும் சாக்ஷ்யம் வெகுன்னு*, *பிரணயாதடவுகாரன், எத்ரயேத்ரா பிரேரணங்கள்*, *பெண்வினிமயங்கள்* மற்றும் பெண் கொத்திய வாக்குகள் ஆகியவை அடங்கும். சாரதாக்குட்டி 2023-இல் எத்ரயேத்ர பிரேரணகல் என்ற படைப்புக்காக இலக்கிய விமர்சனத்திற்கான கேரள சாகித்ய அகாடமி விருதை வென்றார்.
# 2022 கேரள சாகித்திய அகாதமி விருதுகள்

**2022 கேரள சாகித்திய அகாதமி விருதுகள்** (*2022 Kerala Sahitya Akademi Awards*) என்பது 1958ஆம் ஆண்டு முதல், கேரள சாகித்திய அகாதிமி (கேரள இலக்கிய அகாதமி) மூலம், மலையாள எழுத்தாளர்களுக்கு அவர்களின் சிறந்த இலக்கியத் தகுதியுள்ள புத்தகங்களுக்காக இந்த விருது ஒவ்வொரு ஆண்டும் வழங்கப்படுகிறது.
# 2022 கேரள சாகித்திய அகாதமி விருதுகள்

## விருதாளர்கள்

| கவிதை | என். ஜி. உன்னிகிருஷ்ணன் | *கடலாசு* |
| --- | --- | --- |
| நாவல் | வி. சினிலால் | *சம்பர்க்கக்ராந்தி* |
| கதை | பிஎப் மேத்யூசு | *முழக்கம்* |
| நாடகம் | எமில் மாதவி | *குமாரு* |
| இலக்கிய விமர்சனம் | சிறீ. சாரதாக்குட்டி | *எத்ரயேத்ர பிரேரணகள்* |
| வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் சுயசரிதை | பி. ஆர். பி. பாஸ்கர் | *செய்தி அறை* |
| பயணக்கட்டுரை | அரிதா சாவித்திரி | *முறிவேட்டவருதே பாதங்கள்* |
| சி. அனூப் | *தட்சிணாபிரிக்க யாத்திரை* |  |
| நகைச்சுவை | ஜெயந்த் கமிச்சேரில் | *ஒரு குமரகம்கரண்டே குருதம்கெட்ட இலக்கியங்கள்* |
| குழந்தைகள் இலக்கியம் | கே. சிறீகுமார் | *சக்கரமாம்பழம்* |
| புலமை இலக்கியம் | சி. எம். முரளீதரன் | *பாஷாசூத்திரனம்: பொருளும் வழிகளும்* |
| கே. சேதுராமன் இ. கா. ப. | *மலையாளி: ஒரு ஜானிதக வாயனா* |  |
| மொழிபெயர்ப்பு | வி. இரவிக்குமார் |  |
| ஒட்டுமொத்த பங்களிப்புகள் | * ஜான் சாமுவேல்
* கே. பி. சுதீரா
* இரதி சக்சேனா
* பி.கே.சுகுமாரன்
* சிறீ கிருஷ்ணாபுரம் கிருஷ்ணன் குட்டி
* பள்ளிப்புரம் முரளி | } |
# மணியிகி

**மணியிகி** (*Manihiki*) என்பது வளைய வடிவிலுள்ள பவளப்பாறைத் தீவு ஆகும். பொதுமக்கள் இத்தீவினை, முத்துக்கள் தீவு என்றும் அழைப்பர். இத்தீவு குக் தீவின் வடப்பக்கம் அமைந்துள்ளது. தலைமைத்தீவான இர்ரோடோன்காவிலிருந்து வடக்குப் பகுதியில் ஏறத்தாழ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. அமைதிப் பெருங்கடல் பகுதியிலிருக்கும் மக்கள் வாழா தொலைவான இடங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இருப்பினும் இங்குள்ள தாவர வளம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. பாலினேசிய மக்கள் இத்தீவில், கி. பி. 900 அல்லது 1000 காலத்தில் வாழ்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
# இரச்சனா நாராயணன்குட்டி

**இரச்சனா நாராயணன்குட்டி** (*Rachana Narayanankutty*) என்பவர் ஒரு இந்திய நடிகையும், குச்சிப்புடி நடனக் கலைஞரும், தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளரும் ஆவார், இவர் மலையாளத் திரைப்படங்களிலும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளிலும் பணியாற்றுகிறார். மழவில் மனோரமாவில் ஒளிபரப்பான *மரிமயம்* என்ற தொலைக்காட்சித் தொடர் மூலம் பிரபலமானார்.
# இரச்சனா நாராயணன்குட்டி

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை

இரச்சனா திருச்சூரில் நாராயணன்குட்டிக்கும் நாராயணிக்கும் மகளாக 1983 ஏப்ரல் 1 அன்று பிறந்தார். இவருக்கு ஒரு தம்பி இருக்கிறார். இரச்சனா 2005 இல் வடக்கஞ்சேரியிலுள்ள அரசு பெண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளியில் பள்ளிப் படிப்பை முடித்தார், வடகாஞ்சேரி ஸ்ரீ வியாசா என்எஸ்எஸ் கல்லூரியில் பட்டப்படிப்பை முடித்தார். திருச்சூர் மாவட்டத்திலுள்ள தேவமாதா, நடுவண் இடைநிலைக் கல்வி வாரிய பள்ளியில் ஆங்கில ஆசிரியராக இருந்தார். தொலைக்காட்சித் தொடரில் நடிக்கும் முன் நடன வகுப்புகள் எடுத்தார்.  
இரச்சனா 2011 இல் அருண் சதாசிவனை மணந்தார். இது முற்றிலும் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணம், இவர்களுக்கு பிரச்சினைகள் இருந்தன. அருண் தன்னை மனரீதியாகவும் உடல் ரீதியாகவும் துன்புறுத்தத் தொடங்கினார், இதனால் திருமணமான 19 நாட்களுக்குப் பிறகு கணவர் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார் என்று ரச்சனா கூறினார்.