wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# பாலசாத்திரி ஜம்பேகர்

## பிற பங்களிப்புகள்

இவர், பொது நூலகங்களின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்டார். இதற்காக 'மும்பையின் பூர்வீக பொது நூலகத்தை' நிறுவினார். இவர் 'பூர்வீக வளர்ச்சி அமைப்பை'யும் தொடங்கினார். அதில் 'மாணவர் இலக்கிய மற்றும் அறிவியல் சமூகம்' ஒரு கிளையும் ஏற்படுத்தப்பட்டது. அறிவுசார் நிறுவனர்களான தாதாபாய் நவ்ரோஜி, பாவ் தாஜி லாட் ஆகியோர் இந்த நிறுவனங்கள் மூலம் உத்வேகம் பெற்றனர்.  
1840 ஆம் ஆண்டில் இவர் முதல் மராத்தி மாத இதழான திக்தர்சன் (திசை என்று பொருள்) என்பதை வெளியிட்டார். இவர் 5 ஆண்டுகள் இந்த பத்திரிகையைத் வெளியிட்டார். இதில் இயற்பியல், வேதியியல், புவியியல், வரலாறு போன்ற பல்வேறு பாடங்களில் கட்டுரைகளை வெளியிட்டார்.  
இவர் மராத்தி, சமசுகிருதம், ஆங்கிலம், இந்தி உள்ளிட்ட பல மொழிகளில் தேர்ச்சி பெற்றவராவார். தவிர, கிரேக்கம், லத்தீன், பிரஞ்சு, குஜராத்தி மற்றும் பெங்காலி மொழிகளிலும் இவருக்கு நல்ல பிடிப்பு இருந்தது. ஆசியச் சங்கத்தின் காலாண்டு இதழில் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்ட முதல் இந்தியர் இவராவார். 1845 இல் ஞானேசுவரியை அச்சிட்ட முதல் நபராவார். இது முதன்முதலில் அச்சிடப்பட்ட பதிப்பாக அறியப்பட்டது.  
இவர், மும்பையின் எல்பின்சுடன் கல்லூரியில் இந்தி முதல் பேராசிரியராகவும் அறியப்பட்டார். இவர் கொலாபா ஆய்வகத்தின் இயக்குநராகவும் பணியாற்றினார். நீதிக்கதைகள், இங்கிலாந்தின் என்சைக்ளோபீடிக் வரலாறு, ஆங்கில இலக்கணம், இந்திய வரலாறு மற்றும் பூஜ்ஜியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட கணிதம் போன்ற புத்தகங்களை எழுதினார்.  
1830 முதல் 1846 வரையிலான ஆண்டுகளில் இவர் தீவிரமாக செயல்பட்டு மகாராட்டிரா மற்றும் இந்தியாவின் முன்னேற்றத்திற்காக பணியாற்றினார். இவருக்கு வெறும் 34 ஆண்டுகள் மிகக் குறுகிய ஆயுட்காலமே இருந்தது. ஆனால் அந்த ஆண்டுகளிலும் இவர் மக்களைப் பயிற்றுவிக்கவும் விஞ்ஞான மனநிலையை வளர்க்கவும் முயன்றார். இவர் 1832 முதல் 1846 வரையிலான காலகட்டத்தில் ஒரு சமூக சீர்திருத்தவாதியாகவும், ஒரு பத்திரிகையாளராகவும் இருந்தார் என்பது இவரது ஆளுமையின் முத்திரையாகும்.
# பாலசாத்திரி ஜம்பேகர்

## அங்கீகாரம்

முதல் மராத்தி மாதாந்திர வடிவத்தில் வெளிவந்த முதல் மராத்தி செய்தித்தாளுக்காக, இவர் 'மராத்தி பத்திரிகையின் தந்தை' என்று அழைக்கப்படுகிறார். இவரது பிறந்த நாள் தற்செயலாக தர்பனின் முதல் இதழ் வெளியிடப்பட்ட நாளான சனவரி 6 ஆகும். இது இவரது நினைவாக மகாராட்டிராவில் பத்திரிகையாளர் தினமாக கொண்டாடப்படுகிறது.
# ஜம்சேத்ஜி ஜிஜீபாய்

சர் **ஜம்சேத்ஜி ஜிஜீபாய்** (*Sir Jamsetjee Jejeebhoy*) (15 சூலை 1783 - 14 ஏப்ரல் 1859 ), இவர் ஓர் பார்சி - இந்திய வணிகராவார். இவர் தனது அறப்பணிகளுக்காக நன்கு அறியப்படுகிறார். இவர் பருத்தி மற்றும் சீனாவுடன் அபினி வர்த்தகத்தில் பெரும் செல்வத்தை ஈட்டினார். இவர் மும்பையின் மிகவும் செல்வந்தராகக் கருதப்பட்டார்.
# ஜம்சேத்ஜி ஜிஜீபாய்

## அறப்பணிகள்

ஆரம்பகால வாழ்க்கையில் வறுமையின் துன்பங்களை அனுபவித்த ஒரு அடிப்படையில் சுயமாக தயாரிக்கப்பட்ட மனிதரான, இவர் தனது ஏழ்மையான நாட்டு மக்கள் மீது மிகுந்த அனுதாபத்தை வளர்த்துக் கொண்டார். தனது பிற்கால வாழ்க்கையில், மனித துயரத்தை அதன் அனைத்து வடிவங்களிலும் போக்க இவர் முடிவு செய்து கொண்டார். பார்சி, கிறிஸ்தவர், இந்து மற்றும் முஸ்லீம் மக்கள் இவருடைய நன்மைக்கான பொருள்கள். இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள மருத்துவமனைகள், பள்ளிகள், தொண்டு மற்றும் ஓய்வூதிய நிதிகள் (குறிப்பாக மும்பை, நவ்சாரி, சூரத் மற்றும் பூனேவில் ) இவரால் உருவாக்கப்பட்டன அல்லது வழங்கப்பட்டன. மேலும் கிணறுகள், நீர்த்தேக்கங்கள், பாலங்கள் மற்றும் உயர்த்தப்பட்ட பாதைகள் போன்ற பல பொதுப்பணிகளை நிர்மாணிக்க இவர் நிதியளித்தார். 1859 இல் இவர் இறக்கும் போது, அவர் £ 230,000 க்கும் அதிகமான தொகையினை தொண்டு நிறுவனங்களுக்கு நன்கொடை அளித்ததாக மதிப்பிடப்பட்டது. 1822 ஆம் ஆண்டில், மும்பைச் சிறையில் உள்ள அனைத்து ஏழைகளின் கடன்களையும் அவர் தனிப்பட்ட முறையில் செலுத்தியபோது, இவரது தொண்டு முயற்சிகள் ஆர்வத்துடன் தொடங்கின.
# ஜம்சேத்ஜி ஜிஜீபாய்

## பரோனெட்ஸி

இவரது சேவைகள் முதன்முதலில் பிரிட்டிசு இராச்சியத்தால் 1842 ஆம் ஆண்டில் ஒரு வீரத்திருத்தகை வழங்குவதன் மூலமும் 1857 ஆம் ஆண்டில் ஒரு பரோனெட்டி விருதினாலும் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. இவை, விக்டோரியா மகாராணி இந்தியாவில் ஒரு பிரிட்டிசாருக்கு வெளியே வழங்கிய முதல் வகையான கௌரவங்களாகும்.  
1859 ஆம் ஆண்டில் இவரது மரணத்தின் போது, இவரது பரோனெட்சியை அவரது மூத்த மகன் கர்சேத் ஜிஜிஜீபாய் பெற்றார்.இவர் கடிதங்கள்-காப்புரிமையில் ஒரு ஏற்பாட்டைப் பின்பற்றி ஆளுநரின் சட்டசபைய்யின் சிறப்புச் சட்டத்தின் மூலம் சர் ஜம்சேத்ஜி ஜிஜீபாய் என்ற பெயரை இரண்டாவது பரோனெட்டாகப் பெற்றார்.
# ஜம்சேத்ஜி ஜிஜீபாய்

## நூலியல்

-
# பாராமதி

**பாராமதி** (**Baramati**) (மராத்தி:बारामती) இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் புனே மாவட்டத்தில் உள்ள பாராமதி தாலுகாவின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரமும், நகராட்சியும் ஆகும். இந்நகரம் மகாத்மா காந்தி கொலையில் தொடர்புடைய நாத்தூராம் கோட்சே, கோபால் கோட்சே மற்றும் முன்னாள் மகாராட்டிரா மாநில முதலமைச்சர் சரத் பவாரின் சொந்த ஊர் ஆகும். இந்நகரம் பாகையில், கடல் மட்டத்திலிருந்து 538 மீட்டர் (1765 அடி) உயரத்தில் உள்ளது.
# பாராமதி

## பொருளாதாரம்

பாராமதி நகரத்தில் நெசவுத் தொழிற்சாலைகள், பால்பண்ணைத் தொழில்கள், உணவு பதப்படுத்தும் தொழிற்சாலைகள், இரும்பாலைகள் மற்றும் பன்னாட்டு தொழில் நிறுவ்னங்கள் உள்ளது.  
பாராமதி நகரத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் கரும்பு, திராட்சை, சோளம், பருத்தி அதிகம் பயிரிடப்படுகிறது. இங்கு பாயும் நீரா ஆறு மற்றும் கர்கா ஆறுகள் வேளாண்மைக்கு நீர் ஆதாராமாக உள்ளது. இந்நகரத்திற்கு அருகில் சோமேஸ்வர் கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலை, மாலேகான் கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலை மற்றும் சத்திரபதி கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலைகள் உள்ளது. மேலும் இந்நகரத்தில் திராட்ச்சைப் பழங்களிலிருந்து ஒயின் உற்பத்தி செய்யும் தொழிற்சாலைகள் உள்ளது. மேலும் பியாஜியோ எனும் இத்தாலி நிறுவனம் இவ்வூரில் வெஸ்பா எனும் இருசக்கர மோட்டார் வாகனங்களை தயாரிக்கிறது. பாராமதி நகரத்திற்கு வெளிப்புறத்தில் 5 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் 800 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் தொழிற்பேட்டை நிறுவியுள்ளது. இகு ஆயத்த ஆடைகள் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.
# பாராமதி

## மக்கள் தொகை பரம்பல்

2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, 25 வார்டுகள் கொண்ட பாராமதி நகராட்சியின் மொத்த மக்கள்தொகை 54,415 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 27,643 மற்றும் 26,772 பெண்கள் உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 968 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் ஆக 5684 (10.45%) உள்ளனர். சராசரி எழுத்தறிவு 90.32% ஆக உள்ளது. மக்கள்தொகையில் இந்துக்கள் 76.88%, இசுலாமியர் 13.26%, பௌத்தர்கள் 3.21%, சமணர்கள் 5.16%, கிறித்தவர்கள் 1.18% மற்றும் பிறர் 0.31% ஆகவுள்ளனர். இவ்வருவாய் வட்டத்தில் பெரும்பான்மையோர் மராத்தி மொழி பேசுகின்றனர்.
# பாராமதி

## போக்குவரத்து

பாராமதி நகரம் மாவட்டத் தலைமையிடமான புனே பெருநகரத்திலிருந்து 100 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. பாராமதி தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து புனே மற்றும் தௌந்து நகரங்களுக்கு நாள் ஒன்றுக்கு 4 பயணியர் வண்டிகள் மட்டும் இயக்கப்படுகிறது.
# பாராமதி

## கல்வி

- அரசு மருத்துவக் கல்லூரி, பாரமதி
# மங்களூர் சமையல்

**மங்களூர் சமையல்** (*Mangalorean cuisine*) என்பது மங்களூரின் உணவு வகைகளுக்கு வழங்கப்பட்ட ஒரு கூட்டுப் பெயராகும். இது உடுப்பி போன்ற உணவு வகைகளையும், துளு மக்கள், கவுட சாரஸ்வத் பிராமணர், மங்களூர் கத்தோலிக்கர்கள், துளு மற்றும் கன்னட பிராமணர்கள் மற்றும் பியாரிகள் போன்ற மங்களூர் சமூகங்களின் உணவு வகைகளையும் உள்ளடக்கியது.
# மங்களூர் சமையல்

## வகைகள்

மங்களூர் உணவு வகைகள் பெரும்பாலும் தென்னிந்திய உணவு வகைகளால் செல்வாக்குப் பெற்றுள்ளன. பல உணவு வகைகள் இப்பகுதியின் பல்வேறு சமூகங்களுக்கு தனித்துவமானவை. தேங்காய் மற்றும் கறிவேப்பிலை இஞ்சி, பூண்டு மற்றும் மிளகாய் போன்றவை பெரும்பாலான மங்களூர் கறிகளுக்கு பொதுவான பொருட்களாகும். மங்களூர் மீன் கறி துளு நாட்டில் பிரபலமான உணவாகும். நன்கு அறியப்பட்ட துளு உணவுகளில் நீர் தோசை, மசாலா தோசை, நெய் கோழி வறுவல், கோழி சுக்கா, கோரி ரோட்டி (கிரேவியில் நனைத்த உலர் அரிசி செதில்கள்), பங்கூட் புலிமுஞ்சி (காரமான புளிப்பு வெள்ளி-சாம்பல் கானாங்கெளுத்திகள்) ஆகியவை அடங்கும். மங்களூரில் உள்ள துளு சைவ உணவு வகைகள், உடுப்பி உணவு என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. இது மாநிலம் மற்றும் பகுதி முழுவதும் அறியப்படுகிறது மற்றும் விரும்பப்படுகிறது. கோலிபஜ்ஜி என்றும் அழைக்கப்படும் மங்களூர் பஜ்ஜி, மைதா, தயிர், அரிசி மாவு, நறுக்கிய வெங்காயம், கொத்தமல்லி இலைகள், தேங்காய், சீரகம், பச்சை மிளகாய், உப்பு ஆகியவற்றிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் பிரபலமான சிற்றுண்டியாகும்.
# மங்களூர் சமையல்

## அசைவ உணவு

மங்களூர் ஒரு கடலோர நகரம் என்பதால், மீன் பெரும்பாலான மக்களின் பிரதான உணவை உருவாக்குகிறது. மங்களூர் கத்தோலிக்கர்களின் *சன்னா-துக்ரா மாஸ்* (பன்றி இறைச்சி), முஸ்லிம்களின் ஆட்டிறைச்சி பிரியாணி போன்றவை நன்கு அறியப்பட்ட உணவுகளாகும். *கப்பாலா*, *சாண்டிஜ்* மற்றும் *புலி முஞ்சி* போன்ற சிற்றுண்டிகள் மங்களூருக்கு தனித்துவமானது. தேங்காயிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் *காலி* (கள்ளு) என்ற நாட்டு மதுபானம் பிரபலமானது.
# தௌந்து

**தௌந்து** (**Daund**) இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் புனே மாவட்டம், தௌந்து தாலுகாவின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். சென்னையிலிருந்து புனே செல்வதற்கு முன் அமைந்த தௌந்து தொடருந்து நிலையம் பெரியதாகும். தௌந்து நகரம் பீமா ஆற்றின் கரையில் உள்ளது. புனே நகரத்திற்கு கிழக்கில் 82 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் தௌந்து நகரம் உள்ளது.
# தௌந்து

## புவியியல்

தௌந்து நகரம் பாகையில், தக்காண பீடபூமியின் மேற்கில், கடல் மட்டத்திலிருந்து 514 மீட்டர் உயரத்தில், பீமா ஆற்றுக்கு தென்கிழக்கில் அமைந்துள்ளது. இது மேற்கு தொடர்ச்சி மலைக்கு கிழக்கே 80 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. தௌந்து நகரத்திற்கு தென்கிழக்கில் 25 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உஜ்ஜானி நீர்த்தேக்கம் உள்ளது.
# தௌந்து

## பொருளாதாரம்

தௌந்து நகரத்திற்கு வெளியே கோதுமை, கரும்பு, ஆரஞ்சு, இனிப்பு எலுமிச்சைப் பழம் பயிரிடப்படுகிறது. மேலும் சர்க்கரைத் தொழிற்சாலைகளும் உள்ளது. தௌந்து நகரத்தில் சிப்லா போன்ற மருந்து உற்பத்தி தொழிற்சாலைகள் அதிகம் கொண்டது.
# தௌந்து

## போக்குவரத்து

### தொடருந்து நிலையம்

மத்திய இந்தியா, சென்னை, பெங்களூரு, புனே வழியாக மும்பை செல்லும் அனைத்து தொடருந்துகளும் தௌந்து சந்திப்பு தொடருந்து நிலையத்தில் நின்று செல்கின்றன. மேலும் புனேவிலிருந்து அகமத்நகர் செல்லும் தொடருந்துகள் தௌந்து வழியாகச் செல்கின்றன.  
புனே புறநகர் ரயில்வேயின் மின்சாரத் தொடருந்துகள், புனேவிலிருந்து தௌந்து வழியாக பாராமதி வரை செல்கிறது
# தௌந்து

## போக்குவரத்து

### சாலைகள்

தௌந்து நகரத்திற்கு 9 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் தேசிய நெடுஞ்சாலை 9 கடந்து செல்கிறது.
# பியூட்டின் (மூலக்கூறு)

**பியூட்டின்** (*Butin*) என்பது C<sub>15</sub>H<sub>12</sub>O<sub>5</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். பிளாவனாய்டு வகையைச் சேர்ந்த ஒர் பிளாவனோன் என்று இச்சேர்மம் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. வெமோனியா ஆந்தெல்மிண்டிகா எனப்படும் சூரியகாந்தி குடும்ப தாவரங்களின் விதைகளிலும் தால்பெர்கியா ஓதோரிபெரா எனப்படும் பூக்கும் தாவர வகை மரங்களிலும் பியூட்டின் காணப்படுகிறது.
# பியூட்டின் (மூலக்கூறு)

## கிளைகோசைடுகள்

பரவலாகக் காணப்படும் பிடென்சு திரிபார்டிடா எனப்படும் பூக்கும் தாவர இனத்தில் பியூட்டின்-7-ஓ-β-டி-குளுக்கோபைரனோசைடு என்ற கிளைக்கோசைடு மூலக்கூறானது காணப்படுகிறது. .
# மானாஞ்சிறா

**மானாஞ்சிறா** (*Mananchira*) என்பது தென்னிந்தியாவின் கேரளத்தின், கோழிக்கோடு நகரின் மையத்தில் மனிதரால் வெட்டபட்ட நன்னீர் குளம் ஆகும். இந்த குளம் 3.49 ஏக்கர் (14,120 மீ <sup>2</sup> ) பரப்பளவில், செவ்வக வடிவத்தில் உள்ளது. இது இயற்கை நீரூற்றுகள் மூலம் நீரைப் பெறுகிறது.
# மானாஞ்சிறா

## வரலாறு

14 ஆம் நூற்றாண்டில் கோழிக்கோடு சிற்றரசரான சாமுத்திரி மன விக்ரமனால் மானாஞ்சிறை குளியல் குளமாக வெட்டபட்டது. கிழக்கிலும், மேற்கில் இரண்டு அரண்மனைகளைக் கட்ட குளத்தை வெட்டும்போது கிடைத்த செம்புரைக்கல் பயன்படுத்தப்பட்டது.  
19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், கோழிகோட்டின் நகர மன்றம் இந்த குளத்து நீரை குடிநீர் பயன்பாட்டுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும் என்று ஆணையிட்டது. மேலும் குளத்தில் குளித்தல், கழுவுதல், பொழுதுபோக்கு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுபடுதல் போன்றவற்றை தடைசெய்தது. இந்தக் கட்டுப்பாடு அன்றிலிருந்து நடைமுறையில் உள்ளது. இந்த குளம் கோழிக்கோட்டுக்கான குடிநீரின் முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது, ஆனால் நகராட்சியின் கழிவுநீர், அப்பகுதியின் கழிவுகள், அருகிலுள்ள ஜவுளி தொழிற்சாலைகளின் மாசுகள் போன்றவற்றால் குளம் மாசுபடுகிறது. மத்திய நீர் பகுப்பாய்வு ஆய்வகமும், புதுச்சேரி நடுவண் பல்கலைக்கழக அறிவியலாளர்களும் 2000 ஆம் ஆண்டில் நீரைப் பகுப்பாய்வு செய்ததில், குளமானது குறிப்பாக மழைக்காலத்தில் பாக்டீரியாவியல் ரீதியாக மாசுபட்டுள்ளது என்றும் அதிக நீர்காரம் கொண்டுள்ளது எனவும் தெரியவந்தது.
# மானாஞ்சிறா

## புதிய பூங்கா

ஏரியைச் சுற்றியுள்ள பூங்கா வளாகமான மானாஞ்சிறா சதுக்கம் 1994 இல் திறக்கப்பட்டது. இதற்கு முன்னதாக மானாஞ்சிறா சதுக்கம் மானாஞ்சிறா மைதானம் (விளையாட்டு மைதானம்) என்று அழைக்கப்பட்டது. இது கால்பந்துக்கு பிரபலமானதாக இருந்தது. பல கால்பந்து போட்டிகள் இங்கு நடத்தப்பட்டன. மானாஞ்சிறா மைதானமானது மானாஞ்சிறா ஐயப்பன் விளக்கு என்ற சமய நிகழ்வுக்கு பிரபலமானதாக இருந்தது. அப்போதைய கோழிக்கோடு மாவட்ட ஆட்சியர் அமிதாப் காந்தின் நடவடிக்கையின் பேரில் மானாஞ்சிறா மைதானமானது மானாஞ்சிறா சதுக்கம் என்று பெயரிடப்பட்டது. இங்கு நடந்துவந்த மானாஞ்சிறா ஐயப்பன் விளக்கு (ஒவ்வொரு திசம்பரிலும் நடைபெறும் ஒரு சமய விழா) நிகழ்வானது முதலக்குளம் மைதானத்திற்கு மாற்றப்பட்டது (மானாஞ்சிறா சதுக்கம் / மைதானத்திற்கு அருகிலுள்ள ஒரு மைதானமாகும். இது முதலக்குளம் என்ற குளத்தை தூர்த்து உருவாக்கப்பட்டது).
# மானாஞ்சிறா

## கலாச்சார நிகழ்வுகள்

மானாஞ்சிறா சதுக்கத்தை எந்தவொரு கலாச்சார அல்லது சமய நோக்கங்களுக்காகவும் பயன்படுத்தப்படாது என்ற விதியை அதிகாரிகள் வைத்திருந்தனர். ஆனால் இப்போதெல்லாம் இது கலாச்சார நோக்கங்களுக்காக பரவலாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. பூங்காவிற்குள் மலையாள எழுத்தாளர்களின் பல அழகிய சிலைகள் உள்ளன. மதியம் இரண்டு மணிக்குப் பிறகு பூங்கா திறக்கப்படுகிறது. நுழைவுக் கட்டணம் கிடையாது. பட்டாலா பாலி மற்றும் மிட்டாய் தெரு போன்ற சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கும் மற்ற இடங்கள் பூங்காவிற்கு அருகில் அமைந்துள்ளன. டவுன்ஹால் மற்றும் ஓவிய காட்சியகம் (ஆர்ட் கேலரி) போன்றவை பூங்காவை ஒட்டியுள்ளன. இந்த பூங்காவில் 250 அழகான விளக்கு கம்பங்கள், ஒரு செயற்கை சிற்றோடை மற்றும் திறந்தவெளி திரையரங்கு போன்றவை உள்ளன. பூங்காவிற்கு அருகிலுள்ள பொது நூலகத்தில் மலையாளம் மற்றும் ஆங்கில புத்தகங்களின் சேகரிப்பு பெருமளவில் உள்ளது.
# மானாஞ்சிறா

## முதலைக்குளம்

மானாஞ்சிறாவின் வடக்குப் பகுதி முதலைக்குளம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. முதலைக்குளம் என்பது பாரம்பரியமாக சலவைத் தொழிலாளர்கள் இப்போது கூட துணி உலர்த்தும் மைதானமாகும். டூரிங் புத்தக அங்காடி, மகளிர் மருத்துவமனை, அகமதியா மசூதி ஆகியவை இங்கு அமைந்துள்ளன. மேலும் பாலயம் ஜுமா மசூதி மற்றும் பழைய பாளையம் பேருந்து நிலையமும் இங்கு அமைந்துள்ளது. பாளையம் சந்திப்பு கோழிகோடு நகரத்தின் முதல் கான்கிரீட் கட்டிடமாக இருந்த ஆங்கிலேயர் காலத்திய கட்டிடத்தை கொண்டுள்ளது.
# மானாஞ்சிறா

## மானாஞ்சிறா சதுக்கம்

மானாஞ்சிறா சதுக்கம் கோழிக்கோடு நகரின் மையத்தில் அமைந்துள்ள பூங்கா ஆகும். *மானாஞ்சிறாவை* ஒட்டியுள்ள வரலாற்று *மைதனமானது* மரங்கள், செடிகள், புதர்கள், செயற்கை மலை, சிற்பம், திறந்தவெளி திரையரங்கம், இசை நீரூற்று ஆகியவற்றைக் கொண்ட இடமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
# மானாஞ்சிறா

## படக்காட்சியகம்

<>  
</>
# மிசுக்கால் பள்ளிவாசல்

**மிஸ்கால் பள்ளிவாசல்** ( மலையாளம் : മിശ്കാൽ പള്ളി, *Mishkal Mosque* இது *Mithqal Mosque* என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறது) என்பது தென்னிந்தியாவின், கேரளத்தின், மலபார் கடற்கரையில் கோழிக்கோட்டில் அமைந்துள்ள ஒரு இடைக்கால பள்ளிவாசல் ஆகும். இது, கேரளத்தில் எஞ்சியிருக்கும் சில இடைக்கால பள்ளிவாசல்களில் ஒன்றாகவும், ஒரு முக்கிய, கலாச்சார வரலாற்று, கட்டடக்கலை நினைவுச்சின்னமாகவும் கருதப்படுகிறது. .  
இந்த பள்ளிவாசல் 14 ஆம் நூற்றாண்டில் கப்பல் உரிமையாளரும், வணிகருமான மிஸ்கால் என்ற முஸ்லீமால் கட்டபட்டது. 1340 களில் கோழிக்கோட்டில் வணிகம் செய்துவந்த மிஸ்கால் - "இந்தியா, சீனா, யேமன், பாரசீகம் போன்றவற்றுடன் வர்த்தகம்" செய்து "பெரும் செல்வத்தையும்" கப்பலையும் கொண்டிருந்தார். நகுடாக்கள் என்று அழைக்கப்படும் கப்பல் உரிமையாளர்கள் இடைக்கால இந்தியப் பெருங்கடலோடிகளாக உலகின் பணக்கார வணிகர்களாவர்.  
கோழிக்கோட்டில் தெக்கேபுரம் கடற்கரையின் ஒரு பகுதியான குட்டிச்சிறா பகுதியில் மிஸ்கால் பள்ளிவாசல் அமைந்துள்ளது.  
1510 ஆம் ஆண்டில், கோழிகோடு மீது போர்த்துகீசியர் தாக்குதல் நடத்தியபோது பள்ளிவாசலின் ஒரு பகுதி எரிக்கப்பட்டது. மசூதியின் மேல் தளங்கள் அந்த சேதங்களின் எச்சங்கள் இன்றும் உள்ளன. மிஸ்கால் பள்ளிவாசல் குறித்து நான்கைந்து செவிவழிக் கதைகள் உள்ளன. இது 1510 எரிக்கபட்ட பின்னர் 1578/79 கேரளத்தில் இதைபோன்ற இடைக்கால பள்ளிவாசல்களில் பொதுவாக, இதுபோன்றே குவிமாடங்கள், மினார்கள் இல்லாமல் மரங்களை அதிக அளவில் பயன்படுத்தி கட்டபட்டுள்ளன.  
இந்த பள்ளிவாசலை ஒட்டி குட்டிச்சிறா குளம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பெரிய குளம் உள்ளது. நான்கு அடுக்குகள் கொண்ட இந்த பள்ளிவாசல் கட்டடத்தில் 47 கதவுகள், 24 செதுக்க வேலைப்பாடுகள் கொண்ட தூண்கள். 400 பேர் தங்கக்கூடிய ஒரு பெரிய தொழுகை மண்டபம் போன்றவை உள்ளன. பிரார்த்தனை மண்டபம் நன்கு காற்றோட்டமாகவும், அழகிய மர வேலைப்பாடுகளுடன் உள்ளது.
# முசுந்தி பள்ளிவாசல்

**முசுந்தி பள்ளி** ( மலையாளம் : മുച്ചുന്തിപ്പള്ളി, *Muchundi Mosque, Muccunti Palli, முன்னர் Muchiyan/Machinde/Muchandi Palli* ) என்பது இந்திய மாநிலமான கேரள மாநிலத்தின் கோழிக்கோடு நகரின் குட்டிச்சிறாவில் அமைந்துள்ள ஒரு பள்ளிவாசல் ஆகும். குட்டிச்சிறா என்பது கோழிக்கோடு நகரில் இடைக்கால முஸ்லீம் குடியிருப்பாகும். இது மிஸ்கல் பள்ளிவாசல், குட்டிச்சிறா குளம் மற்றும் குட்டிச்சிறா ஜும்ஆ மசூதி ஆகியவற்றிற்கு தெற்கே அமைந்துள்ளது. இந்த பள்ளிவாசலில் ஜும்ஆ தொழுகையை நடத்துவதில்லை - வெள்ளிக்கிழமை சிறப்பு நண்பகல் சேவையில், போதிய நேரமுள்ள வயது வந்த, ஆண், முஸ்லிம்கள் அனைவரும் கலந்து கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது.  
தற்போதைய இந்த பள்ளிவாசலின் அமைப்பானது கேரள கட்டிடக்கலை பாணியில், மினார்கள், குவிமாடங்கள் அல்லது வளைவுகள் இல்லாமல் கட்டப்பட்டுள்ளது. பள்ளிவாசலின் விதானத்தில் குர்ஆன் வசனங்களின் விரிவாக எழுதப்பட்டுள்ளன. அதன் பக்கத்தில் பூச் செதுக்கல்களால் அழகூட்டபட்டுள்ளது.  
முசுந்தி பள்ளிவாசலில் கி.பி 13 ஆம் நூற்றாண்டய பழங் கல்வெட்டு உள்ளது. கேரள முஸ்லிம்களுக்கு இந்து மன்னரான (கோழிகோட்டின் சாமுத்திரிகள்) பள்ளிவாசலுக்கு இடம் வழங்கிய ஓரே ஆவணப் பதிவு இந்த கல்வெட்டு ஆகும்.
# துளு பிராமணர்கள்

**துளு பிராமணர்கள்** அல்லது **துளுவ பிராமணர்கள்** துளு நாட்டில் வசிப்பவர்களாவர். இது கேரளா வரை பரவியிருக்கும் பரசுராம சேத்திரத்தின் ஒரு பகுதியாக கருதப்படுகிறது. இவர்களின் இருப்பை கல்வெட்டுகளின் அடிப்படையில் துல்லியமாகவும் விஞ்ஞான ரீதியாகவும் விளக்க முடியும். ஸ்தானிக துளு பிராமணர்கள் அல்லது துளு பிராமணர்கள் என்றும் அழைக்கப்படும் இவர்கள் துளு நாட்டின் அசல் குடியிருப்பாளர்கள் ஆவர். சில அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, இவர்கள் 5ஆம் நூற்றாண்டு முதல் தென்னிந்தியாவில் வசித்து வருகின்றனர். பின்னர் இவர்கள் கொல்லூரிலிருந்து கப்பினாலேவுக்கும் பின்னர் புட்டூருக்கும் குடிபெயர்ந்தார்கள்.  
இவர்கள் பல்வேறு பெயர்களில் வகைப்படுத்தப்படுகிறார்கள். புத்திதி, புத்திவந்தனா, பசீடகம், ஐயர், துளு பிராமணர், சைனிகர், தைனிகர், பந்தபந்துலு, அன்னீர் மற்றும் பானீர்.  
துளு நாட்டின் பிராமணர்களின் மீதமுள்ள துணைப்பிரிவுகள் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளிலிருந்து குடியேறினார்கள். முதல் இடம்பெயர்வு: கி.பி 9 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்தது.  
- நம்பூதிரி பிராமணர்கள்  
இரண்டாவது இடம்பெயர்வு: கி.பி 11 ஆம் நூற்றாண்டில் நடந்தது.  
- கொங்கணஸ்த் பிராமணர்
- கோட்டா பிராமணர்கள்
- சிவல்லி பிராமணர்கள்
- தேசஸ்த் பிராமணர்கள்
# தேசியப் பாதுகாப்புக் கழகம் (இந்தியா)

**தேசியப் பாதுகாப்புக் கழகம்** (*National Defence Academy*; *NDA*) இந்திய இராணுவத்தின் முப்படைகளுக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்பயிற்சி மாணவர்களுக்கு இராணுவப் பயிற்சி வழங்கும் நிறுவனம் ஆகும். 7 டிசம்பர் 1954-இல் துவக்கப்பட்ட இந்த இராணுவப் பயிற்சி நிறுவனம், மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் புனே நகரத்தில் உள்ள கடக்வாஸ்லாவில் செயல்படுகிறது. இதன் தலைவர் இந்திய இராணுவத்தின் லெப்டினன்ட் ஜெனரல் ஆவார். இந்த அகாதமியில் படித்த இராணுவ அதிகாரிகள் 3 பரம் வீர் சக்ரா விருதுகளும் மற்றும் 12 அசோகச் சக்கர விருதுகளும் பெற்றுள்ளனர். இந்த அகாதமியில் பயிற்சி பெற்றவர்கள் இதுவரை 27 பேர் தலைமை இராணுவ அதிகாரிகளாக நியமனம பெற்றுள்ளனர்.30 நவம்பர் 2019-இல் 137-வது பயிற்சி வகுப்பு முடித்த மாணவர்களில் தரைப்படை பிரிவினர 188, கப்பற்படையினர் 38, விமானப்படைப் பிரிவினர் 37 மற்றும் நட்பு நாடுகளின் பயிற்சி மாணவர்கள் 20 பேர் ஆவார்.
# தேசியப் பாதுகாப்புக் கழகம் (இந்தியா)

## அமைவிடம்

புனே நகரத்தின் வடமேற்கில் கடக்வாஸ்லா ஏரியின் வடக்குப் பகுதியில் அமைந்த தேசிய பாதுகாப்பு அகாதமியின் வளாகம் பரப்பளவு கொண்டது
# தேசியப் பாதுகாப்புக் கழகம் (இந்தியா)

## கல்வி & உடல் தகுதிகள்

இந்திய தேசிய பாதுகாப்பு அகாதமியில் சேர்வதற்கு கீழ்கண்ட கல்வி & உடல் தகுதிகள் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
- + 2 அல்லது அதற்கு இணையான தேர்வில் குறைந்தபட்சம் 50% மதிப்பெண் பெற்றிருத்தல் வேண்டும்.
- விமானப்படைப் பிரிவு பயிற்சியில் சேர்வதற்கு + 2 படிப்பில் உயிரியல் தவிர பிற அறிவியல் பாடங்களில் தேர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும்
- பயிற்சி துவங்கும் போது குறைந்தபடச வயது 15 ஆண்டு 7 மாதங்கள் நிறைவு பெற்றிருத்தல் மற்றும் அதிகபட்ச வயது 18 ஆண்டுகள் 7 மாதங்களுக்குள் இருத்தல் வேண்டும்.
- இந்தியக் குடிமகனாக இருத்தல் வேண்டும்.
- நேபாளம் அல்லது பூட்டான் நாட்டுக் குடிமகனாக இருத்தல் வேண்டும்.
- 1 சனவரி 1962-க்கு முன்னர் இந்தியாவில் வாழும் திபெத் அகதிகளாக இருத்தல் வேண்டு.
- பாகிஸ்தான், பர்மா, இலங்கை, வியட்நாம் மற்றும் கென்யா, உகாண்டா, தான்சானியா, ஜாம்பியா, எத்தியோப்பியா, காங்கோ, மலாவி போன்ற கிழக்கு ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலிருந்து இந்தியாவில் நிரந்தரமாக குடியேறிய வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள்.
# தேசியப் பாதுகாப்புக் கழகம் (இந்தியா)

## பருவத் தேர்வுகள்

கல்வி ஆண்டிற்கு (சனவரி முதல் மே மற்றும் ஜூலை முதல் டிசம்பர் வரை) இரு பருவத் தேர்வுகள் நடத்தப்படுகிறது. மூன்றாண்டு பயிற்சியும், ஆறு பருவத்தேர்வுகளும் கொண்டது.
# தேசியப் பாதுகாப்புக் கழகம் (இந்தியா)

## நிர்வாகம்

### தலைமை கட்டளை அதிகாரி

தேசிய பாதுகாப்பு அகாதமியின் தலைமை கட்டளை அதிகாரிகளாக இந்திய இராணுவத்தின் முப்ப்டைத் தலைவர்களில் ஒருவரை சுழற்சி முறையில் நியமிக்கப்படுவர்.
# தேசியப் பாதுகாப்புக் கழகம் (இந்தியா)

## நிர்வாகம்

### சேர்க்கை நடைமுறைகள்

1995-ஆம் ஆண்டு வரை யுபிஎஸ்சி நடத்திய எழுத்துத் தேர்வின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களை, தேசிய பாதுகாப்பு அகாதமிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டனர். பின்னர் முப்படைச் சேவைகளுக்கான தேர்வு வாரியம் எழுத்துத் தேர்வு, விரிவான நேர்காணல்கள், தர்க்கரீதியான பகுத்தறிவு, உளவியல் சோதனை, குழு திறன்கள் மற்றும் உடல் மற்றும் சமூக திறன்கள், மருத்துவ சோதனைகளுடன் அகாதமிக்கு மாணவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள். ஜூலை மற்றும் ஜனவரி மாதங்களில், ஆண்டுக்கு இரண்டு முறை மாணவர் சேர்க்கை நடைபெறுகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒவ்வொரு எழுத்துத் தேர்வுக்கும் சுமார் 4,50,000 விண்ணப்பதாரர்கள் அமர்ந்துள்ளனர். சேர்கையின் போது குறைந்தபட்ச வயது 16 மற்றும் அரை ஆண்டுகள் மற்றும் அதிகபட்ச வயது 19 மற்றும் அரை ஆண்டுகள் ஆகும். இருக்க வேண்டும்.பொதுவாக, இவர்களில் சுமார் 6,300 பேர் நேர்காணலுக்கு அழைக்கப்படுகிறார்கள்.  
ஆண்டிற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படும் 370 மாணவர்களில் 120 பேர் விமானப் படைப் பயிற்சிக்கும், 42 பேர் கப்பல் படைக்கும், 208 பேர் தரைப்படைக்கும் தேர்வு செய்யப்படுகிறார்கள்தேசியப் பாதுகாப்பு அகாதமியின் தரைப்படைப் பிரிவில் தேறிய மாணவரகள் டேராடூனில் உள்ள இந்திய இராணுவ அகாதமியில் ஓராண்டு பயிற்சிக்குப் பின்னர் அதிகாரி எனும் தகுதி வழங்கப்படும். அதே போன்று விமானப்படைப் பிரிவில் பயிற்சி முடித்த மாணவர்கள் ஐதராபாத்தில் உள்ள இந்திய வான்படை அகாதமியில் ஓராண்டு பயிற்சி நிறைவு செய்ய வேண்டும். கப்பல் படை பயிற்சி முடித்தவர்கள் கேரளா மாநிலத்தின் எழிமலை எனுமிடத்தில் அமைந்த இந்தியக் கடற்படை அகாதமியில் ஓராண்டு பயிற்சி பெற வேண்டும்.
# தேசியப் பாதுகாப்புக் கழகம் (இந்தியா)

## குறிப்புகளும் மேற்கோள்களும்

### அடிக்குறிப்புகள்

=
# அவ்யக பிராமணர்கள்

**அவ்யக பிராமணர்கள்** (*Havyaka Brahmins*) ( அவேகா, அவிகா என்றும் அழைக்கப்படும் இவர்கள் இந்திய மாநிலமான கர்நாடகாவைச் சேர்ந்த இந்து பஞ்ச திராவிட வேத பிராமணர்கள் ஆவர். ஆதி சங்கராச்சாரியார் முன்வைத்த அத்வைத தத்துவத்தை இவர்கள் பின்பற்றுகின்றனர். இவர்களில் பெரும்பாலோனோரின் வம்சாவளியை தெற்கு கன்னட மாவட்டம், வடக்கு கன்னட மாவட்டம், உடுப்பி, குடகு மாவட்டம் அல்லது கர்நாடகாவின் சிமோகா மாவட்டம் மற்றும் கேரளாவின் காசர்கோடு போன்ற புகுதிகளில் காணலாம்.
# மண்ணூர் மகா சிவன் கோயில்

**மண்ணூர் மகா சிவன் கோயில்** (*Mannur Maha Shiva Temple*) என்பது கேரளத்தின், கோழிக்கோடு நகரிலிருந்து 12 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ள ஒரு சிவன் கோயிலாகும். இக்கோயிலானது, இந்தியாவின் கேரளாவில் உள்ள முல்லப்பள்ளி சாலியம் சாலையில், கடலுண்டி என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ள சிவனுக்கு அமைக்கப்பட்ட ஓர் இந்துக் கோயிலாகும். இக்கோயில் பரசுராமரால் கட்டப்பட்ட 108 சிவன் கோவில்களில் ஒன்றாகும்.
# மண்ணூர் மகா சிவன் கோயில்

## விபரங்கள்

இந்தக் கோயிலானது திருவன்னூர் சிவன் கோயிலை மாதிரியாகக் கொண்டு கட்டப்பட்டது. இக்கோயிலின் கஜபிருஷ்ட வடிவாக்கப்பாணியானது, இருநூறு ஆண்டுகள் பழமையானது. அன்றாடம் சிவலிங்க பூசையை பரசுராமர் திருவன்னூரில் தொடங்கி மண்ணூர் மகா சிவன் கோயிலில் முடிப்பதாக ஐதீகம் உள்ளது. இதன் தொடர்ச்சியாக இக்கோயிலின் உச்சிகாலப் பூசை சிறப்புவாய்ந்ததாக உள்ளது. ஆண்டுதோறும் மகா சிவராத்திரி விழா இங்கு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பபடுகிறது.
# டகால்ட்டி

**டகால்ட்டி** (*Dagaalty)* என்பது 2020 இல் வெளியான தமிழ் அதிரடி நகைச்சுவைத் திரைப்படம். இதனை எழுதி இயக்கியவர் விஜய் ஆனந்த். இதில் சந்தானம் , ரித்திகா சென் ஆகியோர் முதன்மைக் கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்துள்ளனர். ஜனவரி 31, 2020 இல் இந்தத் திரைப்படம் வெளியானது*.*
# டகால்ட்டி

## விமர்சனம்

டைம்ஸ் ஆஃப் நவ் இந்தத் திரைப்படத்திற்கு 2 புள்ளிகள் வழங்கியுள்ளது.
# கர்கடே பிராமணர்கள்

**கர்கடே பிராமணர்கள்** (*Karhaḍe Brahmin*s) கரடா பிராமணர்கள் அல்லது கராத் பிராமணர்கள் என்றும் உச்சரிக்கப்படும் இவர்கள் ஒரு இந்து பிராமண துணை சாதியாவார்கள். முக்கியமாக இவர்கள் இந்திய மாநிலமான மகாராட்டிர மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.
# கர்கடே பிராமணர்கள்

## வகைப்பாடு

தேசஸ்த் மற்றும் கொங்கணஸ்த் பிராமணர்களுடன், கர்கடே பிராமணர்களும் மகாராடிடிர பிராமணர்கள் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.
# கர்கடே பிராமணர்கள்

## வகைப்பாடு

### வேதம் மற்றும் வேதாந்தத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது

இவர்கள் அடிப்படையில் ஆசுவலாயன சூத்திரத்தைப் பின்பற்றும் இருக்கு வேத<nowiki/>பிராமணர்களாவர். இ வர்கள் பின்பற்றும் வேதாந்தத்தின் அடிப்படையில் இரண்டு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர். அவற்றில் முதலாவது ஆதிசங்கரரின் அத்வைத வேதாந்தத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இரண்டாவதாக மத்வாச்சாரியரின் துவைத வேதாந்தத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இவர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் ஸ்மார்த்தர்கள் ஆவர். அவர்களில் சிறிய பிரிவினரே மத்வ பிராமணர்கள். தேசஸ்த் பிராமணர்களைப் போலவே, பாரம்பரியமாக இவர்களும் தங்களுக்குள் கலப்புத் திருமணங்களை அனுமதித்தனர்.
# கர்கடே பிராமணர்கள்

## வகைப்பாடு

### பிரிவுகள்

இவர்கள் மூன்று பிரிவுகளாக உள்ளனர் - கர்கடே ( தேசஸ்த்திலிருந்து ), பாத்யே மற்றும் பட் பிரபு. பாத்யேக்கள் இன்றைய கோவா மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.
# கர்கடே பிராமணர்கள்

## கலாச்சாரம்

பாரம்பரியமாக, இவர்கள் இந்து கோவிலிலும் பிற சமூகங்களுக்கும் மத சேவைகளை வழங்கிய பூசாரிகளின் சமூகமாகும்.
# கர்கடே பிராமணர்கள்

## கலாச்சாரம்

### மொழி

மகாராட்டிராவில் உள்ள பெரும்பாலான கர்கடே பிராமணர்களின் தாய்மொழி மராத்தியாகும் .
# கர்கடே பிராமணர்கள்

## கலாச்சாரம்

### உணவு முறை

இவர்கள் பொதுவாக சைவ உணவு முறையைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.
# சமீர் ஆர்.தாசு

**சமீர் ஆர்.தாசு** (*Samir R. Das*) ஓர் இந்திய - அமெரிக்கர் ஆவார். இவர் அமெரிக்காவில் உள்ள சுடானி புரூக் பல்கலைகழகத்தில் பேராசிரியராக பணிபுரிகின்றார். ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் இந்திய அறிவியல் நிறுவனத்தில் தாசு கல்வி கற்றார். மேலும், இவர் கல்கத்தாவில் உள்ள இந்தியப் புள்ளியியல் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்தவரும் ஆவார். சியார்சியா தொழில்நுட்பப் பயிலகத்தில் தாசு முனைவர் பட்டம் பெற்றார். முன்னதாக சான் அண்டோனியோவில் உள்ள டெக்சாசு பல்கலைக்கழகம் மற்றும் சின்சினாட்டி பல்கலைக்கழகம் போன்ற பயிலகங்களில் இவர் ஆசிரியராக பணியாற்றியுள்ளார். அங்கே இவர் கணினி அறிவியலில் குறிப்பாக கம்பியற்ற வலையமாக்கப் பிரிவில் ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்டார். 2017 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி இவரது ஆராய்ச்சியான தற்காலிக தேவை திசையன் (AODV) 26,000 என்ற எண்ணிக்கைக்கும் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளன. தாசின் பல ஆராய்ச்சிப் படைப்புகள் மிகவும் அதிக அளவில் மேற்கோள்களாகக் காட்டப்பட்டு இவருக்கு 54 என்ற எச்-குறியீட்டை பெற்று அளித்துள்ளன.
# காலைட் அணை

**காலைட் அணை** (*Callide Dam*) 1965 ஆம் ஆண்டு கட்டப்பட்டது. ஆஸ்திரேலியாவின் குயின்ஸ்லாந்து மாநிலத்தில் உள்ள பிலோலாவில் அருகிலுள்ள மின் நிலையத்திற்கு நீர் வழங்குவதற்காக இது கட்டப்பட்டது. காலைட் அணை 136,300 மெகாலிட்டர்களை (3.60 × 1010 அமெரிக்க கேலன்) சராசரியாக 10.5 மீட்டர் (34 அடி) ஆழத்தில் தாங்கும் தன்மை கொண்டது. மேலும் பரப்பளவு 1,240 ஹெக்டேர் (3,100 ஏக்கர்) முழு கொள்ளளவிலும் கொண்டுள்ளது.  
இந்த அணை காலைட் மின் நிலையத்திற்கு தண்ணீரை வழங்குகிறது.  
நீர் வழங்கல் மற்றும் சேவை நிறுவனமான *சன்வாட்டர்*, தங்கள் பொறுப்புள்ள அணைகளுக்கு மிக உயர்ந்த அளவிலான பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்காக பல நிலைய மேம்பாட்டு திட்டத்தை மேற்கொண்டுள்ளது. காலைட் அணையின் பக்க கால்வாய் வடிகால் 'நடுத்தர கால' வரம்பில் மேம்படுத்த திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
# காலைட் அணை

## மீன்பிடித்தொழில்

அணையில் மீன் பிடிக்க தன்வயப் படுத்திக்கொள்ளும் அனுமதி பெற்றிருத்தல் வேண்டும்.
# லோகநார்காவு கோயில்

**லோகநார்காவு கோயில்** (*Lokanarkavu Temple*) என்பது தென்னிந்திய மாநிலமான, கேரளத்தின், வடக்கு மலபார் பகுதியின், கோழிக்கோடு மாவட்டத்தில் வட்டகரையிலிருந்து 4 கி.மீ தொலைவில் உள்ள மெமுண்டாவில் உள்ள ஒரு பழங்கால இந்து கோயில் ஆகும். லோகநார்காவு என்பது லோகமலாயாருகாவு என்ற சொல்லின் குறுகிய வடிவம், அதாவது மலா (மலை), ஆரு (ஆறு), காவு (தோப்பு) ஆகிய சொற்கள் இணைந்து உருவான சோல்லாகும். கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள தொடருந்து நிலையமானது 5 கி.மீ தொலைவில் வடகரையில் உள்ளது. அருகிலுள்ள வானூர்தி நிலையம் 54 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள கண்ணூர் விமான நிலையம் ஆகும்.  
பூரம் திருவிழா இங்கே முக்கியமான திருவிழா ஆகும். இது மிகவும் ஆடம்பரமாக நடத்தப்படுகிறது. ஒரு வாரம் முழுவதும் நடைபெறும் திருவிழாவானது கோடியேற்றத்துடன் தொடங்கி ஆராட்டுடன் முடிவடைகிறது. துர்க்கைக்காக கட்டபட்ட இந்த கோவிலுக்கு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது, ஏனெனில் கேரளத்தின் புகழ்பெற்ற தற்காப்பு வீராரான தச்சோலி ஓத்தேனன் ஒவ்வொரு நாளும் இங்கு வழிபடுவார் எனப்படுகிறது.
# லோகநார்காவு கோயில்

## லோகநார்காவு மற்றும் களரிப்பயிற்று

கோயிலில் முப்பது நாட்கள் மலையாள மாதமான விருச்சிகத்தில் (நவம்பர்-டிசம்பர்) மண்டல உற்சவம் நடக்கிறது. மலையாள மாதமான மீனத்தில் (மார்ச்-ஏப்ரல்) லோகநார்காவு பகவதி கோவிலில் ஆண்டு விழாவான பூரம் விழா நடக்கிறது. பண்டிகைகளின் போது பூரக்களி என்ற விசித்திரமான நாட்டுப்புற நடனம் நடத்ததபடும் ஒரே கோயில் இதுவாகும் . இந்த நடனம், தற்காப்புக் கலையை ஒத்திருக்கிறது களரிப்பயிற்றில் . புகழ்பெற்ற வீரரான தச்சோலி ஓத்தேனன் லோகநார்காவு கோவிலிலுடன் கொண்ட தொடர்பு காரணமாக இன்றும் கூட, அனைத்து கலரிபயிற்று கலைஞர்களும் தங்கள் அரங்கேற்றதுக்கு முன்பு தெய்வத்தின் ஆசியை வேண்டி வருகின்றனர்.
# வரக்கல் தேவி கோயில்

**வரக்கல் தேவி கோயில்** (*Varakkal Devi Temple*) என்பது கேரளத்தின், கோழிக்கோட்டில் மிகவும் புகழ் பெற்ற தேவி கோவில்களில் ஒன்றாகும். கோயிலின் முதன்மை தெய்வம் துர்கை (பகவதி). இந்த கோயிலில் பிள்ளையார், தட்சிணாமூர்த்தி, ஐயப்பன் ஆகிய தெய்வங்கள் துணை தெய்வங்களாக உள்ளனர்.
# வரக்கல் தேவி கோயில்

## அமைவிடம்

இக்கோயிலானது வெஸ்ட் ஹில்ஸ் தொடருந்து நிலையத்திற்கு அருகில் கோழிக்கோடு வெஸ்ட் ஹில் அருகே ஒரு மலையுச்சியில் அமைந்துள்ளது.
# வரக்கல் தேவி கோயில்

## திருவிழா மற்றும் சடங்குகள்

இந்தக் கோயிலின் முக்கிய திருவிழா வாவுபலி ஆகும். இறந்த முன்னோர்களுக்கு ஈமக்கடன் செய்வதற்காக வர்க்கல் கடற்கரையில் பக்தர்கள் அதிக அளவில் கூடுவார்கள். நவராத்திரி: கோவிலில் நவராத்திரி விழாவும் பெரிய அளவில் கொண்டாடப்படுகிறது. மஹானிவேதம் கோயிலின் மிக முக்கியமான சடங்கு, புஷ்பஞ்சலி, படிவிளக்கு, நெய்விளக்கு, திரிகல்பூசை, சுயம்வர புஷ்பாஞ்சலி, சாந்தான கோபால பூஜை, கணபதி ஹோமம், தில ஹோமம் ஆகியவை மற்ற வழிபாடுகளாகும்.
# வரக்கல் தேவி கோயில்

## மேலாண்மை

இந்த கோவிலை கோழிகோட்டின் சாமுத்திரி நிர்வகிக்கிறார்.
# சேவா தளம்

**சேவா தளம்** (*Seva Dal*) என்பது இந்திய தேசிய காங்கிரசின் ஒரு அமைப்பாகும். இந்த அமைப்பு இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் ஒரு அத்தியாயத்தைக் கொண்டுள்ளது. அமைப்பின் உறுப்பினர்கள் காந்தி குல்லாய் அணிவதில் பெயர் பெற்றவர்கள். இது ஒரு தலைமை அமைப்பாளரால் தலைமை தாங்கப்படுகிறது. தற்போதைய தலைமை அமைப்பாளர் லால்ஜி தேசாய் என்பவராவார்.
# சேவா தளம்

## வரலாறு

1923 ஆம் ஆண்டில், நாக்பூரில் கொடி சத்தியாக்கிரகத்தைத் தொடர்ந்து, காங்கிரசின் பல ஆர்வலர்கள் கைது செய்யப்பட்டு சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டனர். சிறைச்சாலையின் கடுமையை பொறுத்துக்கொள்ள முடியாமல், அவர்களில் பெரும்பாலோர் காலனித்துவ அதிகாரிகளிடம் எழுத்துப்பூர்வ மன்னிப்பு கோரினர். இருப்பினும், என்.எஸ்.ஆர்திகர் நிறுவிய ஹூப்ளி சேவா மண்டலத்தின் உறுப்பினர்கள் இவ்வாறு பணிய மறுத்துவிட்டனர். இந்த சமரசமற்ற நிலைப்பாடு சத்தியாக்கிரகத்தில் பங்கேற்க நாக்பூரில் கூடியிருந்த காங்கிரசின் தேசியத் தலைவரின் கவனத்தைப் பெற்றது. பிரிட்டிசு இராச்சியத்தை எதிர்த்துப் போராட தன்னார்வலர்கள் ஒரு அமைப்பை நிறுவுவதற்கான யோசனை இங்கே பிறந்தது. 1923 இல் காங்கிரசின் காக்கிநாடா அமர்வில், டாக்டர் என்.எஸ். ஆர்திகரின் கீழ் ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டது. சேவா தளம் 1 சனவரி 1924 இல் இந்துஸ்தானி சேவா மண்டலாக நிறுவப்பட்டது. காக்கிநாடாவில் நடந்த தீர்மானத்தின்படி, காங்கிரசு கட்சியின் செயற்குழுவின் மேற்பார்வையில் சேவா தளம் செயல்படவிருந்தது. ஜவகர்லால் நேரு அதன் முதல் தலைவராக இருந்தார். காங்கிரசில் ஒரு அமைப்பைப் போன்ற ஒரு போராளிகளை உருவாக்கும் யோசனையை எதிர்த்த காங்கிரசுகாரர்களிடமிருந்து இது ஆரம்ப எதிர்ப்பை எதிர்கொண்ட. இது பொதுமக்கள் ஆதிக்கத்தின் யோசனைக்கு அச்சுறுத்தலாகவும், அகிம்சை எண்ணத்திற்கு முரணாகவும் இருப்பதைக் கண்டது. உமாபாய் என்பவர் குந்தாபூர் சேவா தள மகளிர் பிரிவின் நிறுவனத் தலைவராக இருந்தார். கமலாதேவி சட்டோபாத்யாய் இந்த அமைப்போடு, குறிப்பாக 1930 களில் நெருக்கமாக தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.
# சேவா தளம்

## பெயர் மாற்றம்

1931 ஆம் ஆண்டில், காங்கிரஸின் செயற்குழு இந்துஸ்தானி சேவா தளத்தை காங்கிரசு சேவா தளம் என்று பெயர் மாற்ற முடிவு செய்து, அதை காங்கிரசின் மைய தன்னார்வ அமைப்பாக மாற்றியது. ஒவ்வொரு மாகாணத்திலும் ஒரு பொது அதிகாரி மாகாண சேவா தளத்தை நிர்வகிக்க வேண்டும். குழந்தைகள், இளம் பருவத்தினர் மற்றும் பெரியவர்கள் என மூன்று வகை நபர்களிடமும் இந்த அமைப்பு குறிப்பாக கவனம் செலுத்தியது. அனைத்து சேவா தள உறுப்பினர்களும் சத்தியப்பிரமாணம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. மற்றவற்றுடன், அவர்கள் காங்கிரசில் அரசியல் நடவடிக்கைகளில் இருந்து விலகி இருக்க வேண்டும்.  
பயிற்சி அளித்தல் மற்றும் தன்னார்வலர்களை ஒழுங்கமைக்கும் பணி 1938 ஆம் ஆண்டில் சேவா தளத்திற்கு வழங்கப்பட்டது. அது பின்னர் மும்பை மாகாணத்தின் கர்நாடக மாவட்டத்தில் தலைமையிடமாக இருந்தது. ஆர்திகரின் கீழ், உடல் பயிற்சிக்கான அமைப்பு ஒன்று நிறுவப்பட்டது. மேலும், இந்தியா முழுவதும் பல இடங்களில் பயிற்சி முகாம்கள் நிறுவப்பட்டன. ஒத்துழையாமை இயக்கத்தின் போது, காங்கிரசில் புதிய உறுப்பினர்களை சேர்ப்பது, மறியல் போன்ற நடவடிக்கைகளை ஏற்பாடு செய்வதிலும், ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஆனால் அமைதியான போராளிகளுடன் கட்சியை ஆயுதபாணியாக்குவதிலும் சேவா தளம் ஒரு முக்கிய பங்கைக் கொண்டிருந்தது. 1934 ஆம் ஆண்டில், இயக்கம் முடிவுக்கு வந்ததும், காலனித்துவ அதிகாரிகள் காங்கிரஸ் மற்றும் அதன் அமைப்புகளின் மீதான தடையை நீக்கியதும், அவர்கள் தொடர்ந்து இதற்கு தடை விதித்ததில் இருந்து, ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் தளத்தின் முக்கியத்துவத்தை அறிய முடியும்.
# சேவா தளம்

## சர்ச்சைகள்

இந்திய காலனித்துவ அரசு 1932 இல் பெண்கள் இராணுவத்தை அமைப்பதற்காக சேவா தளத்தை தடை செய்தது. தடை ஒருபோதும் நீக்கப்படவில்லை.  
மேற்கு வங்க அரசு 1948 இல் சேவா தளத்தை தடை செய்தது. விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகளில் மட்டுமே தடைகள் நியாயப்படுத்தப்படுகின்றன என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் ஜவகர்லால் நேருவால் தடை நீக்கப்பட்டது.
# நாராயண் சுப்பாராவ் ஹார்திகர்

டாக்டர் **நாராயண் சுப்பாராவ் ஆர்திகர்** (**Narayan Subbarao Hardikar)** (7 மே 1889 &nbsp; - 26 ஆகஸ்ட் 1975) இவர் ஓர் சுதந்திர போராட்ட வீரரும் காங்கிரசு சேவா தளத்தை நிறுவிய காங்கிரசு அரசியல்வாதியுமாவார்.
# நாராயண் சுப்பாராவ் ஹார்திகர்

## சுயசரிதை

### ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இவர், இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தின் வடபகுதியில் உள்ள ஓர் நகரமான தார்வாரில் சுப்பாராவ் மற்றும் யமுனாபாய் ஆகியோருக்குப் 1889 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். கொல்கத்தாவின் மருத்துவக் கல்லூரியில் மருத்துவம் பயின்ற இவர் பின்னர் உயர் கல்விக்காக அமெரிக்கா சென்றார்.
# நாராயண் சுப்பாராவ் ஹார்திகர்

## சுயசரிதை

### அமெரிக்காவில் வாழ்க்கை

1916 இல், மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தில் பொது சுகாதாரத்தில் முதுகலை முடித்தார். அமெரிக்காவில் இருக்கும்போது, இவர் லாலா லஜ்பதி ராயின் நெருங்கிய கூட்டாளியானார். ராயின் சகாவாக, இவர் அமெரிக்காவில் பல அரசியல் நடவடிக்கைகளில் தீவிரமாக பங்கேற்றார். தன்னாட்சி இயக்கத்தின் செயலாளராக இருந்த இவர் அமெரிக்காவின் இந்திய தொழிலாளர் சங்கத்தை ஒழுங்கமைக்க உதவினார். அமைப்பின் அலுவலக பொறுப்பாளர்களாக இருந்த இவரும் , ராயும் அமெரிக்க செனட்டின் வெளியுறவுக் குழுவில் உரையாற்றினர். அமெரிக்காவின் இந்துஸ்தான் சங்கத்தின் தலைவராகவும் இருந்தார். இவரது இந்தியா &nbsp; - ஒரு கல்லறை என்ற துண்டுப்பிரசுரம் பல செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பத்திரிகைகளில் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டது. வெளியுறவுக் குழுவில் மேரிலாந்தின் செனட்டர் பிரான்ஸ் கவனித்த 'யங் இந்தியா' பத்திரிகையின் நிர்வாக ஆசிரியராக இருந்த இவர், "இந்திய மக்கள் எதிர்கொள்ளும் கடுமையான பிரச்சினைகளை அமெரிக்க மக்களை அறிந்து கொள்வதில் ஒரு மதிப்புமிக்க சேவையை" வழங்கியுள்ளார்.
# நாராயண் சுப்பாராவ் ஹார்திகர்

## சுயசரிதை

### இந்தியாவுக்குத் திரும்புதல்

இவர் 1921 இல் இந்தியா திரும்பினார். 1923 ஆம் ஆண்டின் கொடி சத்தியாக்கிரகத்தின் போது, இவரும் இவரது ஹூப்ளி சேவா தளத்தைச் செர்ந்தவர்களும் சிறை தண்டனைகளில் ஒரு பரிமாற்றத்தைப் பெற பிரிட்டிசு அதிகாரிகளிடம் மன்னிப்பு கேட்க மறுத்ததைத் தொடர்ந்து தேசிய முக்கியத்துவம் பெற்றது. இந்த எதிர்ப்பானது, பிரிட்டிசு இராச்சியத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதற்காக தன்னார்வத் தொண்டர்களைக் கொண்டுவருவதற்காக இது போன்ற ஒரு அமைப்பை அமைக்க காங்கிரசைத் தூண்டியது. 1923 ஆம் ஆண்டு காக்கிநாடா காங்கிரசு அமர்வின் போது, அத்தகைய அமைப்பை நிறுவுவதை கவனிக்க இவரின் கீழ் 13 பேர் கொண்ட குழு அமைக்கப்பட்டது. இந்துஸ்தானி சேவா தளம் இவ்வாறு 1923 இல் உருவாக்கப்பட்டது. பின்னர் சேவா தளம் என மறுபெயரிடப்பட்டது. இவர் கர்நாடக பிரதேச காங்கிரசு அமைப்பின் பொதுச் செயலாளராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 'வாலண்டியர்' என்ற பத்திரிகையை வெளியிட்டார்.
# நாராயண் சுப்பாராவ் ஹார்திகர்

## சுயசரிதை

### சேவா தளம்

1923 இல் காங்கிரசின் காக்கிநாடா கூட்டத்தைத் தொடர்ந்து சேவா தளம் 1923 இல் உருவாக்கப்பட்டது. ஜவகர்லால் நேரு இவரை ஆதரித்த போதிலும், அமைப்பு போன்ற ஒரு போராட்டக் குழுவை உருவாக்கும் யோசனை காங்கிரசுகாரரிடமிருந்து பெரும் எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டது. அது கட்சிக்குள் பொதுமக்கள் அதிகாரம் அதிகரிக்க வழிவகுக்கும் என்று அஞ்சியது. மேலும், அது அகிம்சை கொள்கைக்கு முரணானது என்று வாதிடபட்டது. உப்பு சத்தியாகிரகத்தில் சேவா தளம் ஒரு முக்கிய பங்கைக் கொண்டிருந்தது. பொதுமக்கள் மறியல் மற்றும் புதிய உறுப்பினர்களை காங்கிரசு கட்சியில் சேர்ப்பதற்கும் வழிவகுத்தது. 1934 ஆம் ஆண்டில், இயக்கம் முடிவுக்கு வந்ததும், காலனித்துவ அதிகாரிகள் காங்கிரசு மற்றும் அதன் அமைப்புகளின் மீதான தடையை நீக்கியதும், அவர்கள் தொடர்ந்து சேவா தளத்திற்கு தடை விதித்ததில் இருந்து, ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் தளத்தின் முக்கியத்துவத்தை அறிய முடியும். சேவ தளம் காங்கிரசின் மைய தன்னார்வ அமைப்பாக மாறியதுடன், தன்னார்வலர்களுக்கு உடல் பயிற்சி அளிப்பதில் கவனம் செலுத்தியதுடன், வகுப்புவாத நட்பை வளர்ப்பதில் பணியாற்றியது.
# நாராயண் சுப்பாராவ் ஹார்திகர்

## சுயசரிதை

### சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு

இவர், கட்டபிரபாவில் கர்நாடக சுகாதார நிறுவனத்தைக் உருவாக்க உதவினார். 1952 முதல் 1962 வரை இரண்டு முறை மாநிலங்களவை உறுப்பினரக இருந்த இவருக்கு 1958 இல் பத்ம பூசண் கௌரவம் வழங்கப்பட்டது. இவர், 26 ஆகத்து 1975 இல் இறந்தார். இவரது பிறந்த நூற்றாண்டு விழாவை நினைவுகூரும் வகையில், இந்திய அஞ்சல் துறை 1989 ஆம் ஆண்டில் ஒரு நினைவு முத்திரையை வெளியிட்டது.
# அதிதி செங்கப்பா

**அதிதி செங்கப்பா** ஓர் இந்திய நடிகை. இவர் தெலுங்கு, தமிழ், இந்தி மற்றும் ஹாலிவுட் சினிமாவில் நடித்துள்ளார்.
# அதிதி செங்கப்பா

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

அதிதி பெங்களூரில் பிறந்தார். அவரது தந்தை ராஜ் செங்கப்பா தி இந்தியா டுடே குழுமத்தில் (நொய்டா) ஆசிரியர் இயக்குநராக பணிப்புரிதார். இவரது தாயார் உஷா செங்கப்பா ஓர் தமிழர். இவர் பாரத் தாக்கூரின் கலை யோகாவில் டெல்லி மையத் தலைவராக இருந்தவர். அதிதி அவர்களுக்கு ருக்மணி தேவி அருந்தாலே என்ற பரதநாட்டிய நடன கலைஞர் மற்றும் கர்நாடக இசைக்கலைஞரும், பின்னணிப் பாடகியுமான டி.கே. பட்டம்மாள், ஆகியோர் கொள்ளு அத்தைகளாவார்.  
அதிதி தனது பள்ளிப்படிப்பை வசந்த் பள்ளத்தாக்கு பள்ளியிலும் பின்னர் கல்லூரி படிப்பை டெல்லியில் உள்ள லேடி ஸ்ரீ ராம் கல்லூரியிலும் படித்தார் . என்ற இந்தித் திரைப்படத்தை நடித்துள்ளார். குணசேகரின் தெலுங்கு 3 டி பீரியட்-நாடகமான *ருத்ரமாதேவியின்* படத்தில் ருத்ரமா தேவியின் சகோதரி கணபம்பாவாக நடிக்கிறார். இவர் , *ரா* என்ற அறிவியல் புனைகதைத் திரைப்படத்திலும் மற்றும் *மூனே மூணு வார்த்தை என்ற* காதல் நகைச்சுவை திரைப்படத்திலும் நடிக்க கையெழுத்திட்டுள்ளார்.
| 2010 | *தகிதா தகிதா* | நந்தினி | தெலுங்கு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | *ரா* | ரென்யா | தமிழ் |  |
| 2015 | *எக்ஸ்: கடந்த காலம் உள்ளது* | ஆஸ்தா | இந்தி |  |
| 2015 | *ருத்ரமாதேவி* | கணபம்ப | தெலுங்கு |  |
| 2015 | *மூணே மூணு வார்த்தை* | அஞ்சலி | தமிழ் |  |
| 2015 | *மூடு முக்கல்லோ செப்பலாந்தே* | அஞ்சலி | தெலுங்கு |  |
| 2019 | *இவற்றின் குறைந்தபட்சம்: கிரஹாம் கறை படிந்த கதை* | சாந்தி பானர்ஜி | ஆங்கிலம் | } |
# பாஸ்கர் ராம்சந்திர தம்பே

**பாஸ்கர் ராம்சந்திர தம்பே** ( *Bhaskar Ramchandra Tambe*) (1873 &#x2013; 1941) இவர், இந்தியாவின் மகாராட்டிராவைச் சேர்ந்த மராத்திக் கவிஞராவார்.
# பாஸ்கர் ராம்சந்திர தம்பே

## ஆரம்ப ஆண்டுகள்

இவர் 1873 அக்டோபர் 27, அன்று இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் குவாலியருக்கு அருகிலுள்ள முகவாலி என்ற நகரில் பிறந்தார். 1893 ஆம் ஆண்டில், அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது உயர்நிலைப் பள்ளி மெட்ரிகுலேசன் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார் . பின்னர் தனது கல்லூரிக் கல்வியை ஆக்ராவில் தொடங்கினார். தனது சகோதரரின் கல்விக்காக , மத்தியப் பிரதேசத்தின் தேவாஸ் சுதேச மாநிலத்தில் ஆசிரியராக ஒரு பதவியை ஏற்றுக்கொண்டதன் மூலம் இவர் பட்டம் பெறாமல் கல்லூரியை விட்டு வெளியேறினார். அதைத் தொடர்ந்து, தேவாஸின் இளவரசனுக்கான ஆசிரியரானார். இந்த நியமனம் அதிர்ஷ்டவசமாக இவருக்கு ஆட்சியாளரின் தனிப்பட்ட நூலகத்தை எளிதாக அணுக முடிந்தது.
# பாஸ்கர் ராம்சந்திர தம்பே

## வேலை

சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இவர் தேவாஸ் ஆட்சியாளரின் தனிச் செயலாளராக ஆனார். பின்னர், இவர் ஒரு சிறிய நகரத்தில் நீதிபதியாக சில ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். 1926 ஆம் ஆண்டில், குவாலியர் சுதேச மாநிலத்தில் 1941 திசம்பர் 7இல் தான் இறக்கும் வரை அங்கேயே வசித்து வந்தார்.
# பாஸ்கர் ராம்சந்திர தம்பே

## இலக்கியப் பணி

இவர், 1932 ஆம் ஆண்டில் கோலாப்பூரில் நடைபெற்ற மராத்தி சாகித்ய சம்மேளனத்தின் "கவிதை" பிரிவுக்குத் தலைமை தாங்கினார். 1937 இல் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றார். அதே ஆண்டு குவாலியரின் ஆட்சியாளர் இவரை மாநிலத்தின் கவிஞர் இளவசர் என்று பெயரிட்டு கௌரவித்தது.  
1890-1941 காலப்பகுதியில், இவர் சுமார் 225 கவிதைகளை எழுதினார். கவிஞர் வாசுதியோ கோவிந்த் மேடியோ, 1920 இல் இவரது 75 கவிதைகளை தொகுத்தார். 1935 ஆம் ஆண்டில், டாக்டர் மாதவராவ் பட்வர்தன் என்பவர் இவரது முழுமையான தொகுப்பை வெளியிட்டார். இது பல முக்கியமான திருத்தங்களுக்கு உட்பட்டுள்ளது மற்றும் அச்சிடப்பட்டுள்ளது. இது இவரது கவிதைகளின் தொடர்ச்சியான பிரபலத்திற்கு அஞ்சலியாகும். அவற்றில் பல கவிதைகள் பாலிவுட் பின்னணி பாடகர்களான லதா மங்கேஷ்கரும், ஆஷா போஸ்லேவும் பாடி பிரபலப்படுத்தினர்.
# கோவிந்த் சகாராம் சர்தேசாய்

**கோவிந்த் சகாராம் சர்தேசாய்** (*Govind Sakharam Sardes*ai) (17 மே 1865 - 29 நவம்பர் 1959) ரியாசத்கர் சர்தேசாய் என்றும் பிரபலமாக அழைக்கப்படும் இவர் இந்தியாவின் மகாராட்டிராவைச் சேர்ந்த வரலாற்றாசிரியர் ஆவார். மராத்தியில் எழுதப்பட்ட தனது ரியாசாத் மூலம், இவர் 1848 வரை இந்திய வரலாற்றின் 1,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான ஒரு கணக்கை முன்வைத்தார். மராட்டியர்களின் புதிய வரலாறு என்ற மூன்று தொகுதிகளை ஆங்கிலத்திலும் எழுதினார். இவரின் பணி 1957 இல் இந்திய அரசின் பத்ம பூசண் விருதுடன் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
# கோவிந்த் சகாராம் சர்தேசாய்

## சுயசரிதை

இவர், இந்திய மாநிலமான மகாராட்டிரத்தின் 35 மாவட்டங்களில் ஒன்றான இரத்தினகிரி மாவட்டத்தில் கோவில் கிராமத்தில் ஒரு நடுத்தர குடும்பத்தில் பிறந்தார். இரத்னகிரியில் தனது உயர்நிலைப் பள்ளிக் கல்வியையும், புனே மற்றும் மும்பையில் கல்லூரிக் கல்வியையும் பெற்றார். பின்னர் இவர் 1889 இல் பரோடா சுதேச அரசுப் பணியில் சேர்ந்தார். அதன்பிறகு, மகாராசா மூன்றாம் சாயாசிராவ் கெய்க்வாட் இவரை அவரது தனிச்செயலாளராகவும், பின்னர் இளவரசர்களின் ஆசிரியராகவும் நியமித்தார்.
# கோவிந்த் சகாராம் சர்தேசாய்

## பணிகள்

மகாராசாவின் ஊக்கத்தோடு, அரச நூலகத்தில் உள்ள பெரிய புத்தகங்களையும், வரலாற்று ஆவணங்களையும் அணுகுவதன் மூலம், இவர் ஏராளமான வரலாற்றுத் தரவுகளைத் தொகுத்து பல புத்தகங்களை எழுதினார். இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா, மற்றும் ஐரோப்பாவிற்கான பயணங்களின் போது இவர் பெரும்பாலும் மகாராசாவுடன் சென்றார். இது வரலாற்றைப் பற்றிய தனது பார்வையை விரிவுபடுத்த இவருக்கு உதவியது. இவர், மராத்தி ரியாசத்தின் எட்டு தொகுதிகளையும், முசல்மணி ரியாசத்தின் மூன்று தொகுதிகளையும், பிரிட்டிசு ரியாசத்தின் இரண்டு தொகுதிகளையும் எழுதினார்.  
மேற்கண்ட முயற்சியில் வரலாற்றாசிரியர் திரியம்பக் சங்கர் செச்வால்கர் இவரது உதவியாளராகப் பணியாற்றினார். அவர், பேசுவாக்கள் குறித்த இவரது ஒரு தொகுதிக்கு முன்னுரை எழுதியிருந்தார். செச்வால்கர் சில முரண்பாடான வரலாற்றுக் கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்ததால் இவர் அவரிடம் முன்னுரை எழுதச் சொன்னார்.  
1925 இல் பரோடா மாநிலப் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, புனேவுக்கு அருகிலுள்ள கம்செத் என்ற கிராமத்தில் குடியேறினார். சதுநாத்து சர்க்காரின் ஆலோசனையின் பேரில், பேசுவா தப்தாரைத் திருத்தி வெளியிடும் பணியை மேற்கொள்ளுமாறு மும்பை அரசு இவரிடம் கேட்டுக் கொண்டது. மோடி மராத்தி எழுத்து முறையில் 27,332 அடங்கிய கிட்டத்தட்ட 35,000 ஆவணங்களை இவர் ஆய்வு செய்தார்; ஆங்கிலத்தில் 7,482; குசராத்தியில் 129; மற்றும் பாரசீக மொழியில் 29. அதைத் தொடர்ந்து, 7,801 பக்கங்களைக் கொண்ட 45 தொகுதி பேசுவா தப்தார் மற்றும் 8,650 ஆவணங்களை இவர் வெளியிட்டார்.  
பின்னர், சதுநாத்து சர்க்காருடன் இணைந்து, இவர் 7,193 பக்கங்களைக் கொண்ட *பூனா ரெசிடென்சி* என்ற கடிதத் தொடர்பைத் திருத்தி வெளியிட்டார். மேலும் 4,159 கடிதங்களை உள்ளடக்கியது. புதிதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சில ஆதாரங்களின் உதவியுடன், இவர் தனது 80 வயதில் *, மராட்டியர்களின் புதிய வரலாறு* என்ற நூலை எழுதினார்.
# கோவிந்த் சகாராம் சர்தேசாய்

## இறப்பு

இவர், 1959 நவம்பர் 29, அன்று தனது 94 வயதில் கம்செத்தில் காலமானார்.
# ஜதுநாத் சர்க்கார்

சர் **ஜதுநாத் சர்க்கார்** (*Sir Jadunath Sarkar* ) (10 திசம்பர் 1870 - 19 மே 1958) இவர் ஓர் முக்கிய இந்திய வரலாற்றாளராவார். குறிப்பாக முகலாய வம்சத்தைப் பற்றி எழுதினார். .
# ஜதுநாத் சர்க்கார்

## கல்வி வாழ்க்கை

இவர், 1870 திசம்பர் 10 ஆம் தேதி உள்ளூர் ஜமீந்தாரான ராஜ்குமார் சர்க்காருக்கு வங்காளத்தின் நந்தோரின் கராச்மரியா என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். 1891இல் கொல்கத்தாவின் மாநிலக் கல்லூரியில் ஆங்கிலத்தில் பட்டம் பெற்றார். 1892ஆம் ஆண்டில், கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். 1897 இல் பிரேம்சந்த் ராய்சந்த் நினைவு உதவித்தொகையினையும் பெற்றார்.  
1893 ஆம் ஆண்டில், கொல்கத்தாவின் ரிப்பன் கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கிய பீடமாக சேர்க்கப்பட்டார் (பின்னர் சுரேந்திரநாத் கல்லூரி என பெயர் மாற்றப்பட்டது). 1898ஆம் ஆண்டில், மாநிலக் கல்லூரியில் மாகாணக் கல்விச் சேவைகளில் தேர்வு செய்யப்பட்டு, பணியில் சேர்ந்தார். இடையில், 1917 முதல் 1919 வரை, இவர் பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகத்தில் நவீன இந்திய வரலாற்றையும், 1919-1923 முதல் ஆங்கிலத்தையும், வரலாற்றையும் கட்டக்கின் ராவன்ஷா கல்லூரியில் கற்பித்தார். 1923 இல், இவர் இலண்டனின் அரச ஆசியச் சங்கத்தின் கௌரவ உறுப்பினரானார். ஆகத்து 1926 இல், கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராக நியமிக்கப்பட்டார். 1928 இல், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் சர் டபிள்யூ. மேயர் விரிவுரையாளராக சேர்ந்தார்.
# ஜதுநாத் சர்க்கார்

## வரலாற்று ஆய்வு

### வரவேற்பு

வரலாற்றின் மார்க்சிய மற்றும் பிந்தைய காலனித்துவ பள்ளிகளின் வருகையுடன், சர்க்காரின் படைப்புகள் பொது நினைவிலிருந்து மங்கிவிட்டன.
# ஜதுநாத் சர்க்கார்

## மரியாதை

“இந்திய பேரரசின் ஒழுங்கு” என்ற மரியாதையுடன் இவரை பிரித்தானிய அரசு கௌரவித்தது. மேலும் 1929 பிறந்தநாள் மரியாதை பட்டியலில் இடம் பெற்றார். 1929 ஆகத்து 22 இல் பொறுப்பு ஆளுநராக இருந்த, கோசென் பிரபு என்பவரால் சிம்லாவில் வீரத்திருத்தகை வழங்கப்பட்டது.
# ஜதுநாத் சர்க்கார்

## மரபு

கொல்கத்தாவின் தன்னாட்சி ஆராய்ச்சி மையமான சமூக அறிவியல் ஆய்வுகளுக்கான மையம் இவரது வீட்டில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. இது இவரது மனைவியால் மாநில அரசுக்கு நன்கொடையாக வழங்கப்பட்டது. முதன்மை ஆதாரங்களின் அருங்காட்சியகம் மற்றும் காப்பகமான ஜதுநாத் பவன் அருங்காட்சியகம் மற்றும் வள மையத்தையும் இது கொண்டுள்ளது.
# பிரேம்சந்த் ராய்சந்த்

**பிரேம்சந்த் ராய்சந்த்** (*Premchand Roychand*) இவர், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய தொழிலதிபர் ஆவார். இவர்,மும்பையின் "பருத்தி அரசன்" என்றும் "பில்லியன் அரசன்" என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.
# பிரேம்சந்த் ராய்சந்த்

## வாழ்க்கை

1831-ல் பிறந்த இவர் சூரதைச் சேர்ந்த சைன வணிகரான ராய்சந்த் தீப்சந்த் என்பவருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். இவர், ஒரு சிறுவனாக இருந்தபோது இவரது குடும்பம் மும்பைக்கு குடிபெயர்ந்தது. இவர், எல்பின்ஸ்டோன் கல்லூரியில் கல்வி பயின்றார். ஆங்கிலம் பேசவும், படிக்கவும், எழுதவும் தெரிந்த முதல் இந்தியத் தரகராக பதிவுசெய்யப்பட்ட இவர் 1849 இல் பங்குச்சந்தைத் தரகராக பட்டியல்களில் நுழைந்தார். மூலதன சந்தைகளைத் தவிர, இவர் பங்குச் சந்தையில் பருத்தி மற்றும் பொன் வர்த்தகத்தில் குறிப்பிடத்தக்க வணிக ஆர்வங்களைக் கொண்டிருந்தார். இவர் *நேட்டிவ் ஷேர் & ஸ்டாக் புரோக்கர்ஸ் அசோசியேஷன்* என்ற நிறுவனத்தில் உறுப்பினராக இருந்தார். இது இப்போது இந்தியாவின் இரண்டாவது பெரிய பங்குச் சந்தையான மும்பை பங்குச் சந்தையாகும். ஏப்ரல் 1861 இல் அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போரின் தொடக்கத்தால் தூண்டப்பட்ட பருத்தி ஏற்றம் காரணமாக இவர் கணிசமான இலாபத்தைப் பெற்றார். இது 1865 வரை இருந்தது.  
மும்பையின் *பேக் பே* மறுசீரமைப்புத் திட்டத்திலும், இதுபோன்ற பிற முயற்சிகளிலும் இவர் தனது செல்வத்தின் பெரும்பகுதியை இழந்தார். பின்னர் இவர் அதில் ஒரு பகுதியை மீண்டும் சம்பாதித்து, மனிதநேய முயற்சிகளுக்கு திரும்பினார். மும்பை பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ள ராஜபாய் கடிகார கோபுரம் இவரது தாயின் பெயரால் நிறுவப்பட்டது. இதற்கு மார்ச் 1, 1869 இல் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. மேலும் இதன் கட்டுமானம் 1878 நவம்பரில் நிறைவடைந்தது. கட்டுமானத்திற்கான மொத்த செலவு ₹550,000 ஆக இருந்தது. அக்காலத்தில் மொத்த கட்டுமான செலவில் ஒரு பகுதியான ₹200,000த்தை இவர் நன்கொடையாக வழங்கினார்  
இவர், மும்பை மாகாணத்தில் மிகப்பெரிய வங்கியான மும்பை வங்கியின் இயக்குநராக இருந்தார். மகளிருக்கான ஜே. பி. பெட்டிட் உயர்நிலைப்பள்ளி போன்ற பல பள்ளிகளிலும் இவர் முதலீடு செய்தார். கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் சிறந்த கலை மாணவர்களுக்காக "பிரேம்சந்த் ராய்சந்த் விருதை" யும் நிறுவினார். இவர் ஆசியச் சங்கத்திற்கும் நன்கொடை அளித்தார்.  
இவர் 1906 இல் இறந்தார். பைகுல்லாவில் உள்ள இவரது வீட்டிற்கு 'பிரேமோதயன்' என்று பெயரிட்டார். பின்னர் இது *ரெஜினா பாசிஸ் கான்வென்ட்* பள்ளி என ஆனது இது ஒரு அனாதை இல்லம் மற்றும் ஆதரவற்ற சிறுமிகளுக்கான பள்ளியாகும்.
# கு. சிவராமன்

**கு. சிவராமன்** (*G. Sivaraman*) தமிழகத்தை சார்ந்த ஒரு சித்த மருத்துவர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். தமிழக மக்களுக்கு உணவு மற்றும் சித்த மருத்துவம் சார்ந்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திவருபவர்.
# கு. சிவராமன்

## கல்வி

சித்த மருத்துவர் கு. சிவராமன் நெல்லையில் அமைந்துள்ள தமிழக அரசின் அரசினர் சித்த மருத்துவ கல்லூரி பாளையங்கோட்டையில் தனது சித்த மருத்துவ படிப்பை (B.S.M.S) 1993இல் முடித்தார். 1990 ஆம் ஆண்டில் தஞ்சை சரபோஜி சரஸ்வதி மகால் நூலகத்தில் ஓலைசுவடிகள் வாசிப்பு பயிற்சியில் சான்றிதழ் பயிற்சி பெற்றார். 2004 ஆம் ஆண்டில் தஞ்சாவூர் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வை முடித்தார்.
# கு. சிவராமன்

## சிற்றிதழ் மற்றும் கட்டுரைகள்

இவர் பூவுலகின் நண்பர்கள் என்ற அமைப்பின் கீழ் வெளிவரும் பூவுலகு என்ற சிற்றிதழின் ஆசிரியராக செயல்படுகிறார்.  
இவர் இயற்றிய கட்டுரைகள் ஆனந்தவிகடன் , புதியதலைமுறை , குமுதம் , குங்குமம் போன்ற இதழ்களில் வெளிவந்துள்ளது.
# கு. சிவராமன்

## சிற்றிதழ் மற்றும் கட்டுரைகள்

#### இயற்றிய நூல்கள்

- 2003 - வாழ்க வளமுடன்
- 2009 - அழகும் ஆரோக்கியமும்
- 2010 - ஏழாம் சுவை
- 2011 - எது சிறந்த உணவு
- 2012 - மருந்தென வேண்டாவாம்
- 2013 - நறுமணமூட்டிகள்
- 2013 - ஆறாம் திணை -பாகம் 1
- 2013 - ஆறாம்திணை - பாகம் 2
- 2014 - நலம் 360*
- 2014 - சுற்றமும் சூழலிலும் நட்பும்
- 2015 - அஞ்சறை பெட்டியும் அறுசுவையும்
- 2016 - நாட்டுமருந்து கடை
- 2016 - உயிர்பிழை
- 2017 - நல்உணவும் நல்வாழ்வும்
- 2017 - உயிர்மெய்
# கு. சிவராமன்

## பதவிகள் மற்றும் அங்கீகாரங்கள்

2001 முதல் 2010 வரை ஹெல்த் இந்தியா என்ற தன்னார்வ அமைப்பின் இணை இயக்குநராக செயல்பட்டார்.  
2010 முதல் ஆரோக்கியா சித்த மருத்துவமனை சென்னையின் தலைமை மருத்துவராக உள்ளார்.  
2020 ஏப்ரலில் தமிழக அரசு கொரானா நோய் தடுப்பு பணிக்காக நியமித்த நோய்தடுப்பு குழுவின் 25 உறுப்பினர்களுள் இவரும் ஒருவர்.
# கு. சிவராமன்

## கருத்தரங்க உரைகள்

சித்த மருத்துவம் மற்றும் மரபு உணவு சார்ந்து வெளிநாடுகளில் உள்ள டொரண்டோ பல்கலைகழகம், சிட்னி பல்கலைகழகம், மலயா பல்கலைகழகம் உள்ளிட்ட பல்வேறு பல்கலைகழகங்களில் நடைபெற்ற கருத்தரங்குகளில் ஆய்வு உரை நிகழ்த்தியுள்ளார்.
# கு. சிவராமன்

## விருதுகள்

- சிறந்த எழுத்தாளர் விருது 2013 - சமூக மாற்றம் மற்றும் வளர்ச்சிக்கான பத்திரிக்கையாளர் சங்கம்
- சிறந்த மருத்துவர் விருது 2012 - தமிழ்நாடு டாக்டர் எம். ஜி. ஆர் மருத்துவ பல்கலைகழகம்
- தமிழகத்தின் சிறந்த பத்து மனிதர்கள் விருது 2014 - ஆனந்த விகடன் குழுமம்.
- எழுத்தாளர் சுஜாதா சிற்றிதழ் விருது - 2010 - உயிர்மை - சுஜாதா அறக்கட்டளை
- 2004 - தமிழக அரசின் சிறந்த புத்தக்திற்கான விருது (வாங்க வாழலாம் புத்தகம்)