# சாய் பராஞ்சபே

## தொழில்

இந்தியாவின் மகாராட்டிராவின் புனேவிலுள்ள அனைத்திந்திய வானொலியில் ஒரு அறிவிப்பாளராக சாயி தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். மேலும் விரைவில் வானொலியின் குழந்தைகள் திட்டத்தில் ஈடுபட்டார்.  
பல ஆண்டுகளாக, பெரியவர்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்காக மராத்தி, இந்தி மற்றும் ஆங்கிலத்தில் நாடகங்களை எழுதி இயக்கியுள்ளார். இவர் ஆறு திரைப்படங்கள், இரண்டு குழந்தைகள் படங்கள் மற்றும் ஐந்து ஆவணப்படங்களை எழுதி இயக்கியுள்ளார். மேலும், குழந்தைகளுக்காக பல புத்தகங்களையும் எழுதியுள்ளார். அவற்றில் ஆறு தேசிய அல்லது மாநில அளவிலான விருதுகளை வென்றுள்ளன.  
தில்லியில் உள்ள தூர்தர்ஷன் தொலைக்காட்சியில் இயக்குநராகவும் தயாரிப்பாளராகவும் பல ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். தொலைக்காட்சிக்காக தயாரிக்கப்பட்ட இவரது முதல் திரைப்படம் - *தி லிட்டில் டீ ஷாப்* (1972), , ஈரானில் ஆசிய ஒலிபரப்பு ஒன்றிய விருதை இப்படம் வென்றது. அந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில், இவர் மும்பை தூர்தர்ஷனின் தொடக்க நிகழ்ச்சியைத் தயாரிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  
1970களில், குழந்தைகளுக்கான மதிப்பு அடிப்படையிலான பொழுதுபோக்கை ஊக்குவிக்கும் மற்றும் உறுதிசெய்யும் நோக்கத்துடன் இந்திய அரசு அமைப்பான குழந்தைகள் இந்திய திரைப்பட சமூகத்தின் தலைவராக இருமுறை பணியாற்றினார். குழந்தைகள் இந்திய திரைப்பட சமூகத்திற்காக, நான்கு குழந்தைகளுக்கான திரைப்படங்களைத் தயாரித்தார். இதில் விருது பெற்ற *ஜாடூ கா ஷாங்க்* (1974) மற்றும் *சிக்கந்தர்* (1976) ஆகியவை அடங்கும்.  
சாயி பரராஞ்ச்பேவின் முதல் திரைப்படமான *ஸ்பர்ஷ்*, 1980இல் வெளியிடப்பட்டது. இது தேசிய திரைப்பட விருது உட்பட ஐந்து திரைப்பட விருதுகளை வென்றது. தொடர்ந்து *சஷ்மே புத்தூர்* (1981) மற்றும் *கதா* (1982) ஆகிய நகைச்சுவைப் படங்கள் வெளிவந்தன. *கதா* , முயலும் ஆமையும் கதை பற்றிய நாட்டுப்புறக் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு இசை நையாண்டி ஆகும். அவர் அடுத்ததாக *அடோஸ் படோஸ்* (1984) மற்றும் *சோட் படே* (1985) ஆகிய தொலைக்காட்சித் தொடர்களை உருவாக்கினார். மராத்தி நாடகமான *மசா கேல் மண்டு தே* வின் இயக்குநர், எழுத்தாளர் மற்றும் வசனகர்த்தாவாக இவர் பணியாற்றினார். இது 27 செப்டம்பர் 1986 அன்று தானே, கட்காரி ரங்காயத்தனில் நிகழ்த்தப்பட்டது.  
தேசிய எழுத்தறிவு இயக்கத்தைப் பற்றிய *அங்கூதா சாப்* (1988) சாயியின் அடுத்தடுத்த திரைப்படங்கள்: *திஷா* (1990) புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களின் அவலநிலை பற்றி; *பபீஹா* (வன காதல் பறவை) (1993); சாஸ் (1997) (இந்திய பின்னணி பாடும் சகோதரிகளான லதா மங்கேஷ்கர் மற்றும் ஆஷா போஸ்லே ஆகியோரின் வாழ்க்கையால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கலாம்); மற்றும் *சகா சக்* (2005), (இது சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகள் குறித்து பொது விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டது) ஆகியவையாகும்.  
*ஹெல்பிங் ஹேண்ட்* (லண்டன்),*லக்ஷ்மி*, *வர்ணா ஆர்கெஸ்ட்ரா* மற்றும் *பங்கஜ் முல்லிக்* , *டாக்கிங் புக்ஸ்*, *கேப்டன் உட்பட பல ஆவணப்படங்களை பரஞ்ச்பை இயக்கியுள்ளார்.* அவரது 1993 ஆவணப்படம் *சூடியன்*, ஒரு சிறிய மகாராஷ்டிரா கிராமத்தில் திரைப்படப் பிரிவுக்காக மதுவுக்கு எதிரான போராட்டம் பற்றியது. இத்திரைப்படம் சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கான சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதைப் பெற்றது. 2007 ஆம் ஆண்டிற்கான 55வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளின் திரைப்படப் பிரிவில் நடுவர் குழுவின் தலைவராக இருந்தார்.  
ஜூலை 2009 இல், உலக வங்கியின் முன்முயற்சியான தெற்காசிய பிராந்திய மேம்பாட்டு சந்தையில் (SAR DM) பரஞ்ச்பையின் ஆவணப்படமான *சூயி* வெளியிடப்பட்டது.  
2016 ஆம் ஆண்டில், இவர் மராத்தியில் எழுதப்பட்ட தனது சுயசரிதையான *சாயா: மஜா கலாப்ரவாஸ்* என்ற புத்தகத்தை வெளியிட்டார். இது 2020 இல் அதன் ஐந்தாவது பதிப்பை எட்டிய சிறந்த விற்பனை கொண்ட புத்தகமாக இருந்தது. பின்னர் இவர் *எ பேட்ச் குவில்ட் - எ கொலாஜ் ஆஃப் மை க்ரியேட்டிவ் லைஃப்* என்ற தலைப்பில் தனது சுயசரிதையின் ஆங்கில பதிப்பை 2020இல் வெளியிட்டார். இதில் சில அத்தியாயங்கள் திருத்தி எழுதப்பட்டன.