# பாதுகாப்பு உயிரியல்

### பாதுகாப்பு இயக்கம்

பாதுகாப்பு உயிரியலின் நவீன வேர்கள் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், குறிப்பாக இங்கிலாந்து மற்றும் ஸ்காட்லாந்தில், அறிவொளி காலத்தில் காணப்படுகின்றன. லார்ட் மோன்போடோ உள்ளிட்ட சிந்தனையாளர்கள் "இயற்கையைப் பாதுகாப்பதன்" முக்கியத்துவத்தை விவரித்தனர்; இந்த ஆரம்பகால முக்கியத்துவத்தின் பெரும்பகுதி கிறிஸ்தவ இறையியலில் தோன்றியது.  
அறிவியல் பாதுகாப்புக் கொள்கைகள் முதலில் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் காடுகளுக்கு நடைமுறையில் பயன்படுத்தப்பட்டன. உருவாகத் தொடங்கிய பாதுகாப்பு நெறிமுறையில் மூன்று முக்கிய கொள்கைகள் அடங்கும்: மனித செயல்பாடு சுற்றுச்சூழலை சேதப்படுத்தியது, எதிர்கால சந்ததியினருக்கு சுற்றுச்சூழலைப் பராமரிக்க ஒரு குடிமைக் கடமை இருந்தது, மேலும் இந்தக் கடமை நிறைவேற்றப்படுவதை உறுதி செய்ய அறிவியல், அனுபவ அடிப்படையிலான முறைகள் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். சர் ஜேம்ஸ் ரனால்ட் மார்ட்டின் இந்த சித்தாந்தத்தை ஊக்குவிப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார், பெரிய அளவிலான காடழிப்பு மற்றும் வறட்சி மூலம் ஏற்படும் சேதத்தின் அளவை நிரூபிக்கும் பல மருத்துவ-நிலப்பரப்பு அறிக்கைகளை வெளியிட்டார், மேலும் வனத் துறைகளை நிறுவுவதன் மூலம் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் வனப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை நிறுவனமயமாக்குவதற்கு விரிவாக பரப்புரை செய்தார்.  
1842 ஆம் ஆண்டு மெட்ராஸ் வருவாய் வாரியம் உள்ளூர் பாதுகாப்பு முயற்சிகளைத் தொடங்கியது, அலெக்சாண்டர் கிப்சன் தலைமையில், அறிவியல் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் ஒரு வனப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தை முறையாக ஏற்றுக்கொண்ட தொழில்முறை தாவரவியலாளர். இது உலகில் காடுகளின் மாநிலப் பாதுகாப்பு மேலாண்மையின் முதல் நிகழ்வாகும். கவர்னர்-ஜெனரல் லார்ட் டல்ஹவுசி 1855 ஆம் ஆண்டு உலகில் முதல் நிரந்தர மற்றும் பெரிய அளவிலான வனப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினார், இந்த மாதிரி விரைவில் மற்ற காலனிகளுக்கும், அமெரிக்காவிற்கும் பரவியது, அங்கு யெல்லோஸ்டோன் தேசிய பூங்கா 1872 இல் உலகின் முதல் தேசிய பூங்காவாக திறக்கப்பட்டது.  
பாதுகாப்பு என்ற சொல் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது, மேலும் முக்கியமாக பொருளாதார காரணங்களுக்காக, மரம், மீன், வேட்டை, மேல் மண், மேய்ச்சல் நிலம் மற்றும் கனிமங்கள் போன்ற இயற்கை வளங்களை நிர்வகிப்பதைக் குறிக்கிறது. கூடுதலாக, இது காடுகள் (வனவியல்), வனவிலங்கு (வனவிலங்கு புகலிடம்), பூங்கா, வனப்பகுதி மற்றும் நீர்நிலைகளைப் பாதுகாப்பதையும் குறிக்கிறது. இந்தக் காலகட்டத்தில் முதல் பாதுகாப்புச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது மற்றும் முதல் இயற்கை பாதுகாப்பு சங்கங்கள் நிறுவப்பட்டன. கடல் பறவைகள் பாதுகாப்பு சங்கம் மற்றும் மரியாதைக்குரிய பறவையியலாளர் ஆல்ஃபிரட் நியூட்டன் ஆகியோரின் விரிவான பரப்புரைக்குப் பிறகு, 1869 ஆம் ஆண்டின் கடல் பறவைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் உலகின் முதல் இயற்கை பாதுகாப்புச் சட்டமாக பிரிட்டனில் நிறைவேற்றப்பட்டது. நியூட்டன் 1872 ஆம் ஆண்டு முதல் வேட்டைச் சட்டங்களை இயற்றுவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார், இது விலங்குகள் அவற்றின் இனப்பெருக்க காலத்தில் அழிந்துபோகாமல் தடுக்கும் வகையில் பாதுகாக்கப்பட்டது.  
முதல் பாதுகாப்பு சங்கங்களில் ஒன்று, 1889 ஆம் ஆண்டு மான்செஸ்டரில் நிறுவப்பட்ட ராயல் சொசைட்டி ஃபார் தி ப்ரொடெக்ஷன் ஆஃப் பேர்ட்ஸ் ஆகும், இது பெரிய முகடு கொண்ட கிரீப் மற்றும் கிட்டிவேக் தோல்கள் மற்றும் இறகுகளை ஃபர் ஆடைகளில் பயன்படுத்துவதற்கு எதிராக பிரச்சாரம் செய்யும் ஒரு போராட்டக் குழுவாகும். முதலில் "ப்ளூமேஜ் லீக்" என்று அழைக்கப்பட்டது, இந்த குழு பிரபலமடைந்து இறுதியில் குராய்டனில் உள்ள ஃபர் அண்ட் ஃபெதர் லீக்குடன் இணைந்து, RSPB ஐ உருவாக்கியது. "... தேசத்தின் நலனுக்காக, நிலங்களின் நிரந்தர பாதுகாப்பை ஊக்குவிப்பதற்காக, ... (இதுவரை நடைமுறையில்) அவற்றின் இயற்கை அம்சத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக" 1895 ஆம் ஆண்டு தேசிய அறக்கட்டளை உருவாக்கப்பட்டது. மே 1912 இல், டைட்டானிக் மூழ்கிய ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு, வங்கியாளரும் நிபுணத்துவம் வாய்ந்த இயற்கை ஆர்வலருமான சார்லஸ் ரோத்ஸ்சைல்ட் லண்டனில் உள்ள இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தில் ஒரு கூட்டத்தை நடத்தினார், பிரிட்டிஷ் தீவுகளில் வனவிலங்குகளுக்கு சிறந்த இடங்களைக் காப்பாற்ற ஒரு புதிய அமைப்பை உருவாக்குவதற்கான தனது யோசனையைப் பற்றி விவாதித்தார். இந்தக் கூட்டம் இயற்கை இருப்புக்களை மேம்படுத்துவதற்கான சங்கத்தை உருவாக்க வழிவகுத்தது, இது பின்னர் வனவிலங்கு அறக்கட்டளைகளாக மாறியது.  
அமெரிக்காவில், 1891 ஆம் ஆண்டு வன இருப்புச் சட்டம், பொது களத்தில் உள்ள நிலத்திலிருந்து வன இருப்புக்களை ஒதுக்கி வைக்கும் அதிகாரத்தை ஜனாதிபதிக்கு வழங்கியது. ஜான் முயர் 1892 ஆம் ஆண்டில் சியரா கிளப்பை நிறுவினார், மேலும் நியூயார்க் விலங்கியல் சங்கம் 1895 இல் அமைக்கப்பட்டது. 1901 முதல் 1909 வரை தியோடர் ரூஸ்வெல்ட்டால் தொடர்ச்சியான தேசிய காடுகள் மற்றும் பாதுகாப்புகள் நிறுவப்பட்டன. 1916 ஆம் ஆண்டு தேசிய பூங்காக்கள் சட்டம், ஜான் முயரால் கோரப்பட்ட 'குறைபாடு இல்லாமல் பயன்படுத்து' என்ற பிரிவை உள்ளடக்கியது, இதன் விளைவாக 1959 ஆம் ஆண்டில் டைனோசர் தேசிய நினைவுச்சின்னத்தில் அணை கட்டும் திட்டம் அகற்றப்பட்டது.  
20 ஆம் நூற்றாண்டில், சார்லஸ் கார்டன் ஹெவிட்[53] மற்றும் ஜேம்ஸ் ஹார்கின் உள்ளிட்ட கனேடிய அரசு ஊழியர்கள் வனவிலங்கு பாதுகாப்பு இயக்கத்தை முன்னெடுத்தனர்.  
21 ஆம் நூற்றாண்டில் தொழில்முறை பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் கனடாவில் வனவிலங்குகளைப் பாதுகாப்பதற்காக பழங்குடி சமூகங்களுடன் ஒத்துழைக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். சுற்றுச்சூழல் புறக்கணிப்பு காரணமாக சில பாதுகாப்பு முயற்சிகள் இன்னும் முழுமையாக நடைபெறவில்லை. உதாரணமாக, அமெரிக்காவில், 21 ஆம் நூற்றாண்டில் பூர்வீக மீன்களை வில் மீன்பிடித்தல், இது பொழுதுபோக்குக்காக காட்டு விலங்குகளைக் கொன்று, பின்னர் அவற்றை உடனடியாக அப்புறப்படுத்துவதற்குச் சமம், இது ஒழுங்குபடுத்தப்படாமலும் நிர்வகிக்கப்படாமலும் உள்ளது.