# பௌ-ஒய்பி

## புராணம்

ஒருமுறை பௌவொய்பி தனது சகோதரிகளுடன் (மற்றொரு பதிப்பில் உள்ள *நண்பர்கள்* ), இங்கலீமா மற்றும் தும்லீமா ஆகியோருடன் ஒரு பயணத்திற்குப் புறப்பட்டார். மொய்ராங்கில், தேவி ஒரு ஆற்றைக் கடக்கும்போது, வேட்டையாடுவதற்காக அகோங்ஜம்பா அந்த இடத்திற்கு வந்தார். அகோங்ஜம்பாவும் பௌஒய்பியும் முதல் பார்வையிலேயே காதலிக்கத் தொடங்கினர்.  
சிறிது நேரம் கழித்து, பௌவொய்பி அகோங்ஜம்பாவின் வீட்டிற்குச் சென்றார். அவர் ஒரு பழங்குடிப் பெண்ணாக மாறுவேடமிட்டார் ( *ஹானுபி* அல்லது *ஹானுபி* ). அகோஞ்சம்பா அங்கு இல்லையென்பதால் அகோஞ்சம்பாவின் தாய் அவளுக்கு நல்ல விருந்தோம்பல் கொடுக்கவில்லை. அகோங்ஜம்பாவின் தாயார் பௌவொய்பியை (பழங்குடியினப் பெண்ணாக மாறுவேடமிட்டு) துடைக்கும் துடைப்பத்தால் அடிக்கவிருந்தார். துடைப்பம் தேவியைத் தொட்டால், அவளுடைய மந்திர சக்திகள் அனைத்தும் போய்விடும். எனவே, பௌவொய்பி ஒரு கோழிப்பண்ணையுள் தப்பி ஓடினாள். அவள் தன்னை ஒரு கோழியாக மாற்றிக்கொண்டாள். அகோஞ்சம்பாவின் அம்மா அவளைப் பின்தொடர்ந்து கோழியின் எண்ணிக்கையை எண்ணினாள். கோழியின் எண்ணிக்கையை அதிகமாகவும் இல்லை குறைவாகவும் இல்லையெனக் கண்டுபிடித்தாள். எனவே, அவள் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினாள். அசுத்தமான மற்றும் துர்நாற்றம் வீசும் கோழிக் கூடத்திற்குள்ளே பௌவொய்பி இரவைக் கழித்தாள். அடுத்த நாள், அவள் மீண்டும் ஒரு அழகான கன்னியின் அசல் வடிவத்தை ஒளிரும் உடையில் எடுத்தாள். அகோஞ்சம்பாவின் தாயை வெளியே வருமாறு அழைத்தாள். அவளிடம் ஒரு இரவைக் கழித்ததற்கான கட்டணத்தை அவளிடம் கொடுக்க விரும்புவதாகச் சொன்னாள். அவள் வீட்டின் முன் முற்றத்தின் நடுவில் தன் உடலில் இருந்து ஒரு பெரிய தங்கத் தானியக் குவியலை வைத்தாள். பின்னர், தென்கிழக்கு நோக்கி பயணித்த இடத்தை விட்டு வெளியேறினாள். அகோஞ்சம்பாவின் தாய் ஆச்சரியமடைந்தார்.  
கதையின் மற்றொரு பதிப்பில், பௌவொய்பி *யெனகாவில்* (வீட்டின் இடது அல்லது வலது பக்கம்) ஒரு இரவு தங்கினார். தேவி தங்கியிருந்த இடம் *ஃபாயெங்* ( *ஃபை* அல்லது *பாய்* என்றால் *தங்குவது* ) என்று அறியப்பட்டது.  
பின்னர், அகோங்ஜம்பா வீட்டிற்குத் திரும்பினார், முற்றத்தின் முன் ஒரு மலை போல உயரமான தங்க தானியக் குவியலைக் கண்டார். என்ன என்று கேட்டபோது அவனுடைய அம்மா எல்லாக் கதையையும் சொன்னாள். அந்தப் பெண்மணி பௌவொய்பி என்பதை உணர்ந்தார். உடனே அவளைப் பின்தொடர்ந்தார். வழியில், அவர் அவளைக் கண்டுபிடித்தார். வீட்டிற்குத் திரும்பி ஒன்றாக வாழுமாறு அவளை கெஞ்சினார். ஆனால் அவள் அவரது முன்மொழிவை மறுத்துவிட்டாள். அந்த பிறவியில் தங்கள் வேலையைச் செய்ய அவர்கள் ஒன்றாக இருக்க வேண்டியதில்லை என்று அவள் அவரிடம் சொல்லிவிட்டு சோகத்துடன் விட்டு சென்றாள்.  
பௌவொய்பி தென்கிழக்கு நோக்கி பயணித்தபோது, அவள் ஒரு ஆற்றங்கரையை அடைந்தாள். ஆற்றின் ஆழம் அவளுக்குத் தெரியாது. அப்போது ஆற்றின் மறுகரையில் மான் ஒன்று தோன்றியது. நதி ஆழம் குறைந்ததா இல்லையா என்று மானிடம் கேட்டாள். நதி ஆழமாக இல்லை என்று மான் பொய் சொன்னது. பௌவொய்பி ஆற்றில் இறங்கினார். அவளுக்கு நீச்சல் தெரியாததால் நீரில் மூழ்கி இறந்தாள்.  
அங்கு ஒரு சிறிய இங்கம்ஹாய் மீனும் நீந்திக் கொண்டிருந்தது. நீரில் மூழ்கிய தேவியை அடுத்த ஆற்றங்கரையின் கரையை அடைய அது உதவியது. அவள் சிறிய உயிரினத்திற்கு நன்றி தெரிவித்ததோடு, பளபளக்கும் தண்ணீரில் கண்ணாடியைப் போல் அது ஒளிரும் என்றும் ஒரு வரம் கொடுத்தாள். பாடகர்கள் மீனின் கதையை சொல்லும் போதெல்லாம் அதன் வெள்ளி அழகுக்காக எப்போதும் புகழ்வார்கள் என்று அவள் வரமளித்தாள்.  
பிறகு, மானைப் பார்த்து முறைத்தாள். மான் மற்றும் அதன் அனைத்து இனங்களும் தன் படைப்பான நெல்லை உண்ண முயன்றால், அவற்றின் பற்கள் அனைத்தும் உதிர்ந்துவிடும் என்று சபித்தாள். அதனால், இன்றும், மான்கள் தங்கள் பற்கள் உதிர்ந்துவிடுமோ என்ற அச்சத்தில் நெல் சாப்பிடுவதில்லை.