1981 ஆம் ஆண்டில், உட்டா பல்கலைக்கழகத்தின் ஒரு மண்டபத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு பெட்டி வளாக காவல்துறைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது, மேலும் அது ஒரு வெடிகுண்டு அணியால் வலுவிழக்க செய்யப்பட்டது. அடுத்த ஆண்டு மே மாதம், வாண்டர்பில்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் கற்பிக்கும் பேராசிரியர் பேட்ரிக் சி. பிஷ்ஷருக்கு ஒரு குண்டு அனுப்பப்பட்டது. பிஷ்ஷர் அந்த நேரத்தில் புவேர்ட்டோ ரிக்கோவில் விடுமுறையில் இருந்தார், அவரது செயலாளர் ஜேனட் ஸ்மித் வெடிகுண்டை திறந்து முகம் மற்றும் கைகளில் காயங்களைப் பெற்றார்.  
கசின்ஸ்கியின் அடுத்த இரண்டு குண்டுகள் பெர்க்லியின் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் மக்களை குறிவைத்தன. முதலாவது, ஜூலை 1982 இல், பொறியியல் பேராசிரியர் டியோஜெனெஸ் ஏஞ்சலகோஸுக்கு பலத்த காயம் ஏற்பட்டது. ஏறக்குறைய மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மே 1985 இல், அமெரிக்காவின் விமானப்படையில் பட்டதாரி மாணவரும் கேப்டனுமான ஜான் ஹவுசர் ஒரு கண்ணில் நான்கு விரல்களையும் பார்வையையும் இழந்தார். காக்ஸின்ஸ்கி மர பாகங்களிலிருந்து வெடிகுண்டு கைவினைப்பொருட்கள். வாஷிங்டனின் ஆபர்னில் உள்ள போயிங் நிறுவனத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட ஒரு குண்டு அடுத்த மாதம் ஒரு வெடிகுண்டு அணியால் வலுவிழக்கச் செய்யப்பட்டது. நவம்பர் 1985 இல், பேராசிரியர் ஜேம்ஸ் வி. மெக்கானெல் மற்றும் ஆராய்ச்சி உதவியாளர் நிக்லாஸ் சுயினோ இருவரும் மெக்கோனலுக்கு உரையாற்றிய அஞ்சல் குண்டை சுயினோ திறந்த பின்னர் பலத்த காயமடைந்தனர்.  
1985 இன் பிற்பகுதியில், கலிபோர்னியாவின் சாக்ரமென்டோவில் உள்ள அவரது கடையின் வாகன நிறுத்துமிடத்தில் வைக்கப்பட்ட ஆணி மற்றும் பிளவுபட்ட குண்டு 38 வயதான கணினி கடை உரிமையாளர் ஹக் ஸ்க்ரட்டனைக் கொன்றது. கம்ப்யூட்டர் கடைக்கு எதிராக இதேபோன்ற தாக்குதல் பிப்ரவரி 20, 1987 அன்று உட்டாவின் சால்ட் லேக் சிட்டியில் நடந்தது. வெடிகுண்டு துண்டாக மாறுவேடமிட்டுக் கொண்ட இந்த வெடிகுண்டு, கேரி ரைட்டை கடையின் வாகன நிறுத்துமிடத்திலிருந்து அகற்ற முயற்சித்தபோது காயமடைந்தார். இந்த வெடிப்பு ரைட்டின் இடது கையில் நரம்புகளை துண்டித்து, 200 க்கும் மேற்பட்ட துண்டுகளை அவரது உடலுக்குள் செலுத்தியது. சால்ட் லேக் சிட்டி குண்டை நடும் போது கசின்ஸ்கி காணப்பட்டார். இது மீசை மற்றும் ஏவியேட்டர் சன்கிளாஸுடன் ஒரு பேட்டை மனிதனாக பரவலாக விநியோகிக்கப்பட்ட ஓவியத்தை உருவாக்கியது.  
1993 ஆம் ஆண்டில், ஆறு வருட இடைவெளிக்குப் பிறகு, சான் பிரான்சிஸ்கோவின் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த சார்லஸ் எப்ஸ்டீனின் வீட்டிற்கு கசின்ஸ்கி ஒரு குண்டை அனுப்பினார். தொகுப்பைத் திறந்தவுடன் எப்ஸ்டீன் பல விரல்களை இழந்தார். அதே வார இறுதியில், யேல் பல்கலைக்கழகத்தின் கணினி அறிவியல் பேராசிரியரான டேவிட் கெலெண்டருக்கு காக்ஸின்ஸ்கி ஒரு குண்டை அனுப்பினார். கெலெண்டர் ஒரு கண்ணில் பார்வையை இழந்தார், ஒரு காதில் கேட்டார், மற்றும் அவரது வலது கையின் ஒரு பகுதியை இழந்தார்.  
1994 ஆம் ஆண்டில், பர்சன்-மார்ஸ்டெல்லர் நிர்வாகி தாமஸ் மோஸர் நியூ ஜெர்சியில் உள்ள தனது வீட்டிற்கு அனுப்பப்பட்ட அஞ்சல் குண்டை திறந்தபோது குண்டு வெடித்து கொல்லப்பட்டார். தி நியூயார்க் டைம்ஸுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், எக்ஸான் வால்டெஸ் எண்ணெய் கசிவுக்குப் பிறகு எக்ஸனின் பொது உருவத்தை பழுதுபார்க்கும் மோஸரின் பணியின் காரணமாக தான் குண்டை அனுப்பியதாக கசின்ஸ்கி எழுதினார்.. இதைத் தொடர்ந்து 1995 ஆம் ஆண்டு கலிபோர்னியா வனவியல் சங்கத்தின் மரத்தொழில் பரப்புரை குழுவின் தலைவரான கில்பர்ட் ப்ரெண்ட் முர்ரே, முன்னாள் ஓய்வு பெற்ற தலைவர் வில்லியம் டெனிசன் பெயரிடப்பட்ட ஒரு மெயில் குண்டு மூலம் கொலை செய்யப்பட்டார். மாசசூசெட்ஸ் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜியில் மரபியலாளர் பிலிப் ஷார்ப் விரைவில் அச்சுறுத்தும் கடிதத்தைப் பெற்றார். இந்த கோரிக்கை நிறைவேற்றப்பட்டால் "பயங்கரவாதத்திலிருந்து விலகுவேன்" என்று அவர் கூறினார். கட்டுரை வெளியிடப்பட வேண்டுமா என்று சர்ச்சை எழுந்தது, ஆனால் அட்டர்னி ஜெனரல் ஜேனட் ரெனோ மற்றும் எஃப்.பி.ஐ இயக்குநர் லூயிஸ் ஃப்ரீஹ் ஆகியோர் பொது வெளியீட்டிற்கான அக்கறையுடனும், ஒரு வாசகர் ஆசிரியரை அடையாளம் காண முடியும் என்ற நம்பிக்கையுடனும் அதன் வெளியீட்டை பரிந்துரைத்தனர். பென்ட்ஹவுஸின் பாப் குசியோன் அதை வெளியிட முன்வந்தார். தி நியூயார்க் டைம்ஸ் மற்றும் தி வாஷிங்டன் போஸ்ட்டை விட பென்ட்ஹவுஸ் குறைவான "மரியாதைக்குரியது" என்று கசின்ஸ்கி பதிலளித்தார், மேலும், "எங்கள் பொருட்களை சில 'மரியாதைக்குரிய' குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் வெளியிடுவதற்கான வாய்ப்புகளை அதிகரிக்க, "எங்கள் கையெழுத்துப் பிரதி வெளியிடப்பட்ட பின்னர், டைம்ஸ் அல்லது தி போஸ்டுக்கு பதிலாக பென்ட்ஹவுஸ் ஆவணத்தை வெளியிட்டால், அவர் ஒரு குண்டு வைக்கும் உரிமையை தக்க வைத்திருப்பார் "என்றும் கூறினார் வாஷிங்டன் போஸ்ட் செப்டம்பர் 19, 1995 அன்று கட்டுரையை வெளியிட்டது.  
கசின்ஸ்கி தனது கையெழுத்துப் பிரதியை எழுத தட்டச்சுப்பொறியைப் பயன்படுத்தினார், சாய்வுக்கு பதிலாக முழு வார்த்தைகளையும் பெரிய எழுத்துக்களை பயன்படுத்தினார். அவர் எப்போதும் தன்னை "நாங்கள்" அல்லது "எஃப்சி" ("ஃப்ரீடம் கிளப்") என்று குறிப்பிடுகிறார், இருப்பினும் அவர் மற்றவர்களுடன் பணியாற்றினார் என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. டொனால்ட் வெய்ன் ஃபோஸ்டர் 1996 இல் கசின்ஸ்கியின் பாதுகாப்புக் குழுவின் வேண்டுகோளின் பேரில் இந்த எழுத்தை பகுப்பாய்வு செய்தார், மேலும் அதில் ஒழுங்கற்ற எழுத்துப்பிழை மற்றும் ஹைபனேஷன் மற்றும் பிற மொழியியல் தனித்துவங்கள் இருப்பதைக் குறிப்பிட்டார். இது காசின்ஸ்கி அதன் ஆசிரியர் என்ற முடிவுக்கு அவரை இட்டுச் சென்றது.  
"தொழில்துறை சமூகமும் அதன் எதிர்காலமும்" கசின்ஸ்கியின் கீழ்கண்ட கூற்றுடன் தொடங்குகிறது: "தொழில்துறை புரட்சி மற்றும் அதன் விளைவுகள் மனித இனத்திற்கு ஒரு பேரழிவாக இருந்தன." தொழில்நுட்பம் சமுதாயத்தில் ஸ்திரமின்மைக்குள்ளான விளைவை ஏற்படுத்தியுள்ளது, வாழ்க்கையை நிறைவேறாததாக ஆக்கியுள்ளது, மேலும் பரவலான உளவியல் துன்பங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்று அவர் எழுதுகிறார். தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் காரணமாக பெரும்பாலான மக்கள் பயனற்ற முயற்சிகளில் ஈடுபடுவதாக கசின்ஸ்கி வாதிடுகிறார்; விஞ்ஞான வேலை, பொழுதுபோக்கு நுகர்வு, அரசியல் செயல்பாடு மற்றும் விளையாட்டுக் குழுக்களைப் பின்பற்றுதல் உள்ளிட்ட செயற்கை இலக்குகளை நோக்கி மக்கள் பாடுபடும் இந்த நவீன வாழ்க்கையை "வாடகை நடவடிக்கைகள்" என்று அவர் அழைக்கிறார். மேலும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் விரிவான மனித மரபணு பொறியியலுக்கு வழிவகுக்கும் என்றும், நேர்மாறாக இல்லாமல் சமூக அமைப்புகளின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய மனிதர்கள் சரிசெய்யப்படுவார்கள் என்றும் அவர் கணித்துள்ளார். தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தை நிறுத்த முடியும் என்று கசின்ஸ்கி கூறுகிறார், தொழில்நுட்பத்தின் எதிர்மறையான விளைவுகளை புரிந்து கொள்ளுங்கள் என்று அவர் கூறும் நபர்களின் பார்வைக்கு மாறாக, அதை தவிர்க்க முடியாமல் செயலற்ற முறையில் ஏற்றுக்கொள்கிறார். ஆதிகால வாழ்க்கை முறைகளுக்கு திரும்ப வேண்டும் என்று அவர் அழைக்கிறார்.  
மனித சுதந்திரத்தின் அரிப்பு ஒரு தொழில்துறை சமுதாயத்தின் இயற்கையான தயாரிப்பு என்று கசின்ஸ்கி வாதிடுகிறார், ஏனெனில் "இந்த அமைப்பு செயல்பட மனித நடத்தைகளை நெருக்கமாக கட்டுப்படுத்த வேண்டும்", மேலும் அமைப்பின் சீர்திருத்தம் சாத்தியமற்றது, ஏனெனில் அதில் கடுமையான மாற்றங்கள் செயல்படுத்தப்படாது. அவர்கள் அமைப்பை சீர்குலைக்கும். அனைத்து மனித நடத்தைகளின் மீதும் இந்த அமைப்பு இன்னும் முழுமையாக கட்டுப்பாட்டை அடையவில்லை என்றும் அந்த கட்டுப்பாட்டைப் பெறுவதற்கான போராட்டத்தின் மத்தியில் உள்ளது என்றும் அவர் கூறுகிறார். கணிசமான கட்டுப்பாட்டை அடைய முடியாவிட்டால் இந்த அமைப்பு உடைந்து விடும் என்றும், அடுத்த 40 முதல் 100 ஆண்டுகளுக்குள் இந்த பிரச்சினை முடிவு செய்யப்படலாம் என்றும் கசின்ஸ்கி கணித்துள்ளார். தொழில்துறை சமுதாயத்தை எதிர்ப்பவர்களின் பணி சமூகத்திற்குள்ளும் அதன் மீதும் மன அழுத்தத்தை ஊக்குவிப்பதும், தொழில்நுட்ப எதிர்ப்பு சித்தாந்தத்தை பரப்புவதும் ஆகும், இது இயற்கையின் "எதிர்-இலட்சியத்தை" வழங்குகிறது. தொழில்துறை சமூகம் போதுமான நிலையற்றதாக இருக்கும்போது மட்டுமே ஒரு புரட்சி சாத்தியமாகும் என்று கசின்ஸ்கி கூறுகிறார்.  
ஆவணத்தின் குறிப்பிடத்தக்க பகுதி இடதுசாரி அரசியலைப் பற்றி விவாதிக்க அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது, சமூகத்தின் பல பிரச்சினைகளை இடதுசாரிகளுக்கு காரணம் என்று கசின்ஸ்கி கூறுகிறார். இடதுசாரிகளை "முக்கியமாக சோசலிஸ்டுகள், கூட்டுப்பணியாளர்கள், 'அரசியல் ரீதியாக சரியான' வகைகள், பெண்ணியவாதிகள், ஓரின சேர்க்கை மற்றும் இயலாமை ஆர்வலர்கள், விலங்கு உரிமை ஆர்வலர்கள் மற்றும் பலர்" என்று அவர் வரையறுக்கிறார். அதிகப்படியான சமூகமயமாக்கல் மற்றும் தாழ்வு மனப்பான்மை ஆகியவை முதன்மையாக இடதுசாரிகளை உந்துவதாக அவர் நம்புகிறார், மேலும் அதை "நம் உலகின் வெறித்தனத்தின் மிகவும் பரவலான வெளிப்பாடுகளில் ஒன்று" என்று கேலி செய்கிறார். அவர் விரும்பும் இயக்கத்தின் வகை இடதுசாரி எதிர்ப்பு மற்றும் இடதுசாரிகளுடனான ஒத்துழைப்பிலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டும் என்று கசின்ஸ்கி கூறுகிறார், அவரது பார்வையில் "இடதுசாரி நீண்ட காலமாக காட்டு இயற்கையுடனும், மனித சுதந்திரத்துடனும், நவீன தொழில்நுட்பத்தை நீக்குவதற்கும் முரணாக உள்ளது". பழமைவாதிகளை அவர் விமர்சிக்கிறார், அவர்களை "பாரம்பரிய விழுமியங்களின் சிதைவைப் பற்றி சிணுங்குகிறார், இன்னும் ... தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தையும் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் உற்சாகமாக ஆதரிக்கும் முட்டாள்கள்" என்று வர்ணிக்கிறார்.