# பண்டைய கிரேக்க வானியல்

## யூடாக்சிய வானியல்

செவ்வியல் காலக் கிரேக்கத்தில் வானியல் கணிதவியலின் ஒரு பிரிவாக விளங்கியது;வானியலாளர்கள் வான்பொருள் இயக்கங்களின் தோற்றங்களைக் கணிக்கும் வடிவியல் படிமங்களை உருவாக்கினர். இம்மரபு பிதாகோரசில் இருந்து தொடங்கியது. அவர் வானியலை நான்கு கணிதக்கலைகளில் ஒன்றாக வைத்தார். மற்ற மூன்று கணிதக்கலைகள் எண்ணியல், வடிவியல், இசை என்பனவாகும். இந்த நான்கு கலைகளைப் பற்றிய ஆய்வு நான்முகவியம் *Quadrivium* எனப்பட்டது.  
பிளாட்டோ (427–347 BC) கணிதவியல் ஆக்கப்பணியில் ஈடுபட்டவரல்ல என்றாலும், இவர் தன் மெய்யியல் கல்வியில் நான்முகவியத்தை கட்டாய அடிப்படைப் பாடப் பொருளாக்கினார். புத்தூழி அறிவியல் வரலாற்றாசிரியர் ஒருவர் கூற்றின்படி, David Lindberg இவர் இளங்கணிதவியல் அறிஞரான நீடியோசுவின் யூடாக்சிசு (அண்.கி.மு 410–அண்.கி.மு 347)கிரேக்க வானியலை வளர்த்தெடுக்க ஊக்கமூட்டினார்.  
இருகோளப் படிமம் அண்டத்தை இரண்டாகப் பகுக்கும் புவிமையப் படிமமாகும். அவற்றில் ஒன்று மையத்தில் நிலவும் புவிக்கோளம் ஆகும். அடுத்தது இயக்கமற்ற நிலா மண்டலமாகும் இறுதியில் புவியை மையமாகக் கொண்ட விண்கோளமாகும். இதில் உள்ள பல சுழல்கோளங்கள் செவ்வியற்கால ஐம்பூதங்களில் ஒன்றான ஈதரால் ஆனவையாகக் கருதப்பட்டன]].  
அண்டம் பற்றிய பிளாட்டோவின் முதன்மையான நூல்கள் *Timaeus*, *Republic* என்பனவாகும். இவற்றில் இருகோளப் படிமத்தை விவரிக்கிறார் இவர் கோள்களுக்கானஏழுகோளங்களையும் நிலை விண்மீன்கள் உள்ள விண்ணகத்துக்கான ஒரு கோளத்தையும் சேர்த்து மொத்தம் எட்டு கோளங்களாக அண்ட்த்தைப் பகுக்கிறார்.
குடியரசு நூலில் உள்ள ஏர் தொன்மத்தின்படி, அண்டம் தேவையெனும் பெண்கடவுளின் நூற்புக்கதிர் ஆகும். இது சைரன்களால் (தொன்மவியல்) காக்கப்படுகிறது. இந்தக் கதிர் தேவை எனும் பெண்கடவுளின் முறை அல்லது ஊழ் என ஒட்டுமொத்தமாகக் கூறப்படும் மூன்று பெண்களால் நூற்கப்படுகிறது.  
கி.பி ஆறாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சிசிலியா நகரச் சிம்பிலிசியசுவின் ஒரு கதையின்படி, பிளாட்டோ தன்சம கால கணிதவியல் அறிஞர்களுக்கு பின்வரும் வினவலை எழுப்பியுள்ளார்: "சீரான, ஒழுங்குக்கு உட்பட்ட இயக்கங்கள் என்ற கருதலின்படி, கோள்களின் தோற்றங்களை எப்படி விளக்குவீர்கள்?" (quoted in Lloyd 1970, p.&nbsp;84). மேலும் பிளாட்டோ, பார்க்கும்போது அலைந்து திரியும் கோள்களின் இயக்கங்களைத் திறம்பட, மையப் புவியைச் சுற்றி அமையும் சீரான வட்ட இயக்கத்தாலேயே, விளக்கமுடியும் என முன்மொழிந்துள்ளார். இது கி,பி 4 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு புதிய எண்னக்கருவாகும் எனலாம்.  
இதற்கு யூடாக்சிசு ஒருகோளுக்கொரு மையமொன்றிய கோளத்தையும் ஒவ்வொரு கோளத்துக்கும் வேறுவேறான சுழல்நேரத்தையும் ஒதுக்கித் தோராயமாக கோள்களின் தோற்றங்களை விளக்கித் தீர்வு கண்டார். எனவே கோள்களின் இயக்கங்களுக்கான கணிதவியல் விளக்கத்தை முதன்முதலாக உருவாக்கியவர் யூடாக்சிசே ஆவார். இவரது கோள்கள் பற்றிய நூலான *On Speeds* நூலின் பொதுவான எண்ணவோட்ட்த்தைப் பின்வரும் சுட்டல்களால் அறியலாம். அவை 1. அரிசுட்டாட்டிலின் *Metaphysics* XII, 8, 2. அரிசுட்டாட்டிலின் மற்றொரு நூலான *De caelo* நூலுக்கு சிம்பிலிசிசியசுவின் உரை என்பனவாகும். யூடாக்சுவின் அனைத்து நூல்களௌ அழிந்துவிட்ட்தால், யூடாக்சு பற்றிய அரிவு இரண்டாம் தவல்கள் வழியாகவே அறிய நேர்ந்துள்ளது. யூடாக்சுவின் கருத்தை விவரிக்கும் அராத்தசுவின் வானியல் கவிதை, மேலும் பிதினியா நகரத் தியோடோசியசுவின் *கோளவியல்* எனும் கவிதை ஆகியவையும் யூடாக்சுவின் கண்ணோட்டங்களை விவரிக்கின்றன. இவர்களே யூடாக்சுவின் கோள வானியலையும் கோள்களின் இயக்கங்களையும் சுட்டிக்காட்டி விளக்குகின்றனர்.  
கி.பி 4 ஆம் நூற்றாண்டு கிரேக்க வானியலாளரான காலிப்பசு யுட்டாக்சுவின் 27 கோளங்களோடு மேலும் ஏழு கோளங்களைச் சேர்த்தார் (யூடாக்சசு கோள்களுக்கான கோளங்களோடு நிலைவிண்மீகளுக்காக ஒரு கோளத்தையும் இணைத்திருந்தார்). அரிசுட்டாட்டில் இருவகைகலையும் கூரிவிட்டு ஒவ்வொரு கோளங்களுக்கும் இடையில் ஒரு சுழலாத நிலைக்கோளத்தை வெளிக்கோள இயக்கம் மற்றதற்கு கடத்தப்படாமல் இருக்க, செருகினார். இவர் அமைப்பின் புரநிலைத் தன்மை பற்ரிக் கவலைப்பட்டார். நிலைக்கோளம் இல்லாவிடில் வெளிக்கோள இயக்கம் உட்கோளத்துக்குக் கட்த்தப்படும்.