wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# வாரிசு சா

## பணி

### எடுத்துக்காட்டுகள்

வாரிசு சாவின் பல வசனங்கள் பஞ்சாபில் தார்மீக சூழலில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, உதாரணமாக:  
- *நா அடதான் ஜாண்டியன் நீ, பாவேயின் கடியே பொறியன் பொறியன் ஜி*  
:
: (A man never abandons his habits, even if he is hacked to pieces)
: (ஒரு மனிதன் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டாலும் தன் பழக்கங்களைக் கைவிடுவதில்லை)  
- *வாரிஸ் ரன், ஃபகர், தல்வார், கோரா; Chare thok eh kisse de yar nahin* (Waris says that woman, beggar, sword and horse, these four are never anyone's friends)(பெண், பிச்சைக்காரன், வாள் மற்றும் குதிரை, இந்த நால்வரும் யாருக்கும் நண்பர்கள் இல்லை என்று வாரிசு கூறுகிறார்)
- *வாரிஸ் ஷா ஃபகிர் டி அகல் கிதே; இஹ் பாட்டியன் இஷ்க் பதியன் ஹன்*  
:
: (It is beyond the wisdom of faqeer Waris Shah (to write this verse), (But) these lessons are taught by Love)
: இது பக்கீர் வாரிசு சாவின் ஞானத்திற்கு அப்பாற்பட்டது (இந்த வசனத்தை எழுதுவது), (ஆனால்) இந்த பாடங்கள் அன்பால் கற்பிக்கப்படுகின்றன  
- *எஹ் ரூஹ் கல்பூட் டா ஜிக்ர் சாரா நல் அகல் டி மெல் புலாயா ஈ* (இந்த முழு குறிப்பும் தெய்வீக, அன்பானவருடன் ஆத்மா சந்திப்பதைப் பற்றியது, இது மிகுந்த ஞானத்துடன் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது)  
புகழ்பெற்ற பஞ்சாபி எழுத்தாளரும் கவிஞருமான அம்ரிதா பிரீதம், இந்தியப் பிரிப்பின் போது பஞ்சாப் பகுதி பிரிவினையின் கொடூரங்களைப் பற்றிய இவரது புகழ்பெற்ற படைப்பான அஜ் ஆகான் வாரிசு சா நு (இன்று நான் வாரிசு சாவை அழைக்கிறேன்") சிறப்பாக நினைவுகூரப்படுகிறார்.  
- *அஜ் அகன் வாரிஸ் ஷா நு, கே து கப்ரான் விச்சோன் போல்*  
:
: (Today, I call upon Waris Shah, to rise from the grave and speak)
: (இன்று, நான் வாரிசு சாவை, கல்லறையிலிருந்து எழுந்து பேச அழைக்கிறேன்)  
- தே அஜ் கிதாப் இ இஷ்க் தா, கோயி அக்லா வர்கா ஃபோல்  
:
: (And plead with him to open another page in the book of love)
: (மேலும் காதல் புத்தகத்தில் மற்றொரு பக்கத்தைத் திறக்கும்படி அவரிடம் கெஞ்சுங்கள்)
# வாரிசு சா

## ஊடகங்களில் சித்தரிப்பு

வாரிசு சாவின் வாழ்க்கை பஞ்சாபி மொழித் திரைப்படங்களில் கற்பனையாக்கப்பட்டுள்ளது. 1964ஆம் ஆண்டு *வாரிஸ் ஷா* என்ற பாக்கித்தானிய திரைப்படத்தில் இனயத் ஹுசைன் பாட்டி முக்கியக் கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். சாவின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய மற்றொரு திரைப்படம், *சையத் வாரிஸ் ஷா*, 1980-ல் இந்தியாவில் வெளியிடப்பட்டது. தொடர்ந்து *வாரிஸ் ஷா: இஷ்க் தா வாரிஸ்* 2006-ல் குர்தாசு மான் வாரிசு சா பாத்திரத்தில் நடித்தார்.
# வாரிசு சா

## மேலும் பார்க்கவும்

- பஞ்சாபி மொழிக் கவிஞர்களின் பட்டியல்
# தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா-2019

''
**தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா** (*National Science Film Festival and Competition)* (*இந்தி: ராஷ்ட்ரிய விக்யான் சல்சித்ரா மேளா*) என்பது இந்திய அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறையான *விக்யான் பிரசார்*, இந்திய அறிவியலின் ஒரு பகுதியாக ஜஹாங்கிராபாத் ஊடக நிறுவனத்துடன் இணைந்து 2011-ல் நடைபெற்ற இந்திய அறிவியல் மாநாட்டின் ஒரு பகுதியாக ஏற்பாடு செய்துள்ளது. இது தனிப்பட்ட உற்பத்தியாளர்களுக்கும் உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கும் வாய்ப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்ள நடைபெறுகிறது.
# தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா-2019

## குறிக்கோள்

இந்தியாவில் அறிவியல் திரைப்படங்களை விளம்பரப்படுத்த *விக்யான் பிரசார்* மற்றும் இந்திய அரசின் முன்முயற்சி இதுவாகும். பல வளர்ந்த நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இந்தியாவில் அறிவியல் திரைப்படம் ஒரு வளர்ந்த துறை அல்ல. இந்தத் திருவிழா நாட்டில் தரமான அறிவியல் திரைப்படத் தயாரிப்பின் அவசியத்தைக் கவனத்தில் கொண்டுள்ளது.
# தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா-2019

## விருதுகள்

- வகை A: அரசு மற்றும் அரசு சாரா நிறுவனங்கள்/நிறுவனங்களால் தயாரிக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள்
- வகை B: தனிப்பட்ட / சுயாதீன திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள்
- வகை C: பட்டம்/பட்டய நிலைப் படிப்புகளைப் படிக்கும் மாணவர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள்
- வகை D: 6 முதல் 12 ஆம் வகுப்பு வரை படிக்கும் மாணவர்களால் எடுக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள்
- தொழில்நுட்ப சிறப்பு விருதுகள்
- சிறப்பு நடுவர் விருதுகள்
# தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா-2019

## தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா 2019 வெற்றியாளர்கள்

தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா 2019 வெற்றியாளர்கள்  
**வகை 'வானவில்': பள்ளி மாணவர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள்**  
- வெற்றியாளர் தங்க நீர்நாய் விருது: **ரிஷு திவாரி** இயக்கிய **தானியங்கு விவசாயம்**
- வெள்ளி நீர்நாய் விருது: அலினா நக்ஷ்பந்தி இயக்கிய ஒவ்வொருவரும் தனித்துவமானவர்கள்
- வெண்கல நீர்நாய் விருது: அனன்யா ஜெயின் இயக்கிய அணுகக்கூடிய ஒளி
# திவா மக்கள் (இந்தியா)

**திவா மக்கள்** (*Tiwa people*) என்பவர்கள் வடகிழக்கு இந்தியாவிலுள்ள அசாம் மற்றும் மேகாலயா மாநிலங்களில் முக்கியமாக வசிக்கும் ஒரு இனக்குழுவினராகும். அருணாசலப் பிரதேசம், மணிப்பூர் மற்றும் நாகாலாந்தின் சில பகுதிகளிலும் இவர்கள் காணப்படுகின்றனர். இவர்கள் அசாம் மாநிலத்தில் ஒரு பட்டியல் பழங்குடியினராக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளனர். அசாமிய புரஞ்சி மொழியிலும் குடியேற்ற இலக்கியங்களிலும், இந்திய அரசியலமைப்பிலும் இவர்கள் *லாலுங்குகள்* என்று அழைக்கப்பட்டனர். இருப்பினும் இவர்கள் தங்களை திவா ("கீழே இருந்து உயர்த்தப்பட்டவர்கள்" என்று பொருள்) அழைக்க விரும்புகிறார்கள். இவர்களது அண்டைப் பகுதிகளில் சிலர் இன்னும் இவர்களை *லாலுங்* எனறே அழைக்கின்றனர்.  
இவர்கள் மலைப்பகுதியில் வசிக்கும் திவா எனவும், பள்ளத்தாக்கில் வசிக்கும் திவா என இரண்டு துணைக் குழுக்களாக பிரிக்கப்பட்டு, மாறுபட்ட கலாச்சார அம்சங்களைக் கொண்டுள்ளனர். பா போராய் என்பவர் திவா சமூகத்தின் நிறுவனர் ("இந்ரோசிங் தேவ்ரி") ஆவார். இவர் திவா சமுதாயத்தின் கட்டுமானத்திற்கு நிறைய பங்களித்துள்ளார். இவர் "ஓ அங்கே திவா தோசிமா" என்ற திவா தேசிய கீதத்தையும் எழுதினார் .  
ஜங்கல் பலாகு என்பது அசாமின் சுற்றுலாத் தலமாகும் இது திவா மக்களின் நாட்டுப்புறக் கதைகளில் அடிக்கடி இடம் பெறுகிறது. இவர்கள் பிரிக்கப்படாத தர்ரங் மாவட்டத்தின் ( சோணித்பூர் ) கிழக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள தங்கள் தாயகத்திலிருந்து நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு இங்கு குடிபெயர்ந்ததாக நம்புகிறார்கள். இவர்களின் அசல் தாயகத்தின் நினைவு இவர்களின் பிரபலமான பாடலான "லாலி-லை-ஹிலாலி" என்பதில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஹிலாலியின் இந்த நாட்டுப்புறக் கதைகள் கச்சாரிகளால் அருணாச்சல மலைகள் மற்றும் இன்றைய சோணித்பூர், லக்கிம்பூர், தேமாஜி, தின்சுகியா, திப்ருகார், சிவசாகர் ஆகிய மாவட்டங்கள் உட்பட முழுப் பகுதியும் திக்ரோங் மற்றும் திகோவ் ஆறுகளால் சூழப்பட்டு ஒரு காலத்தில் ஒரே இராச்சியமாக இருந்ததைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.  
திவாக்கள் ஜெயந்தியா இராச்சியத்தின் கீழ் இருந்தனர். ஆனால் அது பிரதாப் சிங்காவின் ஆட்சியின் போது அஹோம் மேலாதிக்கத்தை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. 1659 கி.பி.யில் ஜெயத்வாஜ் சிங்கவை கோபா ராஜா தனது அதிபதியாக ஏற்றுக்கொண்டார் , ருத்ர சிங்காவின் ஆட்சியின் போது ஜெயந்தியா இராச்சியத்தின் மீது படையெடுக்க கோபா ஒரு இராணுவ தளமாக பயன்படுத்தப்பட்டது. திவாக்களின் தலைவர் சிவசிங்கா ஆட்சியின் போது அஹோம் மேலாதிக்கத்தை அகற்ற முயன்றார். ஆனால் அவர் அடக்கப்பட்டார். இந்த மாநிலம் முன்பு போர்புகானின் கீழ் குவகாத்தி அரசாங்கத்தின் பிற்சேர்க்கையாக இருந்தது. ஆனால் மோமோரியா கிளர்ச்சியின் போது, இப்பகுதி ஜெயந்தியாக்களின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது.
# திவா மக்கள் (இந்தியா)

## மலை திவாக்கள்

மேற்கு கர்பி ஆங்கலாங்கு மாவட்டத்தில் (அசாம்) அம்ரி தொகுதியின் உம்ஸ்வாய் பள்ளத்தாக்கு என்று அழைக்கப்படும் "பண்டைய லாலுங் - திவா மலைகளின் மேற்குப் பகுதிகளிலும் ரி-போய் மாவட்டத்தின் (மேகாலயா) வடகிழக்கு மூலையிலும் மலை திவாக்கள் வாழ்கின்றனர். போடோ-காரோ குழுவின் திபெத்திய-பர்மிய மொழியின் ஒரு பகுதியான திவா மொழியை இவர்கள் பேசுகிறார்கள். இவர்கள் தந்தைவழிப் பெயரால் பயன்படுத்தும் குறிப்பிட்ட பெயர்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பலக் குலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்களது வம்சாவளி அமைப்பை 'அம்பிலைனல்' என்று கூறலாம். பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், ஆண் தனது மனைவியின் குடும்பக் குடியேற்றத்தில் வாழச் செல்கிறார். மேலும் அவர்களின் குழந்தைகள் தாயின் குலத்தில் சேர்க்கப்படுகிறார்கள். இருப்பினும், சுமார் 30% குழுக்களில், பெண் தன் கணவனுடன் வாழவே வருகிறாள். இதுபோன்ற சந்தர்ப்பங்களில், குழந்தைகள் தங்கள் தந்தையின் பெயரை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். இந்த போக்கு பெரும்பாலும் தந்தைவழி உறவு முறை அண்டைப்பகுதி மக்களின் செல்வாக்கின் கீழ் அதிகரித்து வருகிறது. திவாக்களில் சுமார் 97.98% இந்து மதத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். மேலும் 1.71% பேர் கிறிஸ்துவ மதத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இவர்களது சமூகம் ஏழு பழைய கிராமங்களைச் சுற்றி ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளது, இது அதன் அரசியல் மற்றும் சடங்கு மையமாக உள்ளது. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் குடியேற்றங்களின் வலையமைப்பிற்காக நீதித்துறை மற்றும் மதப் பணிகளைச் செய்யும் ஒரு தலைவரை ( *லோரோ* ) அடைக்கிறார்கள். பழைய கிராமங்கள் அவற்றின் தலைவர் தங்குமிடத்தால் ( *ஷாமதி* ) வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.
# திவா மக்கள் (இந்தியா)

## சமவெளி திவாக்கள்

சமவெளி திவாக்கள் பிரம்மபுத்திரா பள்ளத்தாக்கின் தெற்குக் கரையின் சமவெளியில் வாழ்கின்றனர். பெரும்பாலும் மோரிகோன், நகோன், ஹொஜாய், காமரூப் ஊரக மாவட்டம் , சிவசாகர் மாவட்டம், ஜோர்ஹாட் மாவட்டம், சோணித்பூர் மாவட்டம், லக்கிம்பூர் மாவட்டம் மற்றும் தேமாஜி மாவட்டம் ஆகிய மாவட்டங்களில் உள்ள பகுதிகளில் இவர்கள் வசிக்கின்றனர். இவர்கள் அசாமியை தாய் மொழியாக பேசுகிறார்கள். இவர்களின் வம்சாவளி அமைப்பு நிச்சயமாக ஆணாதிக்கமானது. இவர்களின் தந்தைவழி பெயர்கள் இவர்களின் குலப் பெயர்களிலிருந்து பெறப்பட்டவை அல்ல, மாறாக பொதுவான அசாமிய குடும்பப்பெயர்களாகும் இவர்களின் மதம் அசாமிய இந்து மதத்துடன் பல கூறுகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது ஆனால் குறிப்பிட்டதாகவே உள்ளது. சமவெளி திவாக்கள் பாடிய "கோடல்போரியா கீத்", சமவெளி திவாக்களின் நாட்டுப்புற பாடல்கள் அசாமிய & திவா கலவையில் பாடப்பட்டது.
# திவா மக்கள் (இந்தியா)

## திவா திருவிழாக்கள்

திருவிழாக்கள் திவா மக்களின் கலாச்சாரத்தின் குறிப்பிடத்தக்க பகுதியாகும். திவா பழங்குடியினரின் பல பண்டிகைகள் உள்ளன. திவா மக்கள் பல நிகழ்வுகளையும் பண்டிகைகளையும் கொண்டாடுகிறார்கள். திவா பழங்குடியினரின் முக்கிய திருவிழாக்களில் *பிசு* (பிஹு), ஜான்பீல் மேளா , வான்சுவா திருவிழா முதலியன அடங்கும்
# திவா மக்கள் (இந்தியா)

## இதனையும் பார்க்கவும்

- திவா பழங்குடி
- திவா சுயாட்சி இயக்கத்தின் வரலாறு
- ஜோன்பீல் மேளா
- திவா இளைஞர் சங்கம் (TYA)
- காட்டு லாலுங்ஸ்
- திவா மொழி (இந்தியா)
- சோக்ரா திருவிழா
- வான்சுவா திருவிழா
# சாம் நடனம்

கலை அருங்காட்சியகத்தில் நிகழ்த்தப்பட்டது.]]  
**சாம் நடனம்** (* Cham dance*) என்பது திபெத்திய பௌத்த மதத்தின் சில பிரிவுகள் மற்றும் புத்த விழாக்களுடன் தொடர்புடைய ஒரு கலகலப்பான முகமூடி மற்றும் ஆடை அணிந்த நடனமாகும். பாரம்பரிய திபெத்திய இசைக்கருவிகளைப் பயன்படுத்தி துறவிகள் இசைக்கும் இசையுடன் இந்த நடனம் நடைபெறுகிறது. நடனங்கள் பெரும்பாலும் உணர்வுள்ள உயிரினங்களுக்கு இரக்கம் தொடர்பான தார்மீக அறிவுரைகளை வழங்குகின்றன. மேலும், அவற்றை உணரும் அனைவருக்கும் தகுதியைக் கொண்டுவரும்.  
சாம் என்பது தியானத்தின் ஒரு வடிவமாகவும், கடவுள்களுக்கான பிரசாதமாகவும் கருதப்படுகிறது. சாமின் தலைவர் பொதுவாக ஒரு இசைக்கலைஞராகவே இருப்பார், சிம்பல் என்ற ஒரு தாள வாத்தியத்த்தை பயன்படுத்துவார் .  
20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இதனை "பிசாசு நடனம்" என்றும் அழைக்க ஆரம்பித்தனர். இது கலைஞர்கள் அணியும் ஆடைகளின் மேற்கத்திய கருத்துகளிலிருந்து பெறப்பட்டது. 841 ஆம் ஆண்டு *லாங்தர்மா* என்ற திபெத்திய கொடுங்கோல் மன்னன் *லாக்லுங்பா பெல்கி டோர்ஜே* என்ற துறவியால் படுகொலை செய்யப்பட்டதை நினைவுகூரும் வகையில், திபெத்திய புத்தாண்டான லோசரை முன்னிட்டு இந்த நடனத்தின் ஒரு மறு செய்கை நிகழ்த்தப்பட்டது. துறவி, கருப்பு அங்கி மற்றும் கருப்பு தொப்பி அணிந்து, அரண்மனைக்கு வெளியே நடனமாடிக்கொண்டே பேரரசர் முன் நிகழ்ச்சி நடத்த அனுமதிக்கப்பட்டார். பின்னர் மன்னரை படுகொலை செய்தார். தீமையின் மீது நன்மையின் வெற்றியைக் குறிக்கும் நடனம் இது.  
கருப்பு தொப்பி நடனம் ஒரு வஜ்ரகிலயா நடனம் மற்றும் ஓவியங்களில் அடிக்கடி சித்தரிக்கப்படும் நடனமாகும். பௌத்தத் துறவிகளால் நிகழ்த்தப்படும் இந்த நடனம் ஞானம் அடையவும் தீய சக்திகளை அழிக்கவும் இரண்டு நிலைகளில் செயல்படுகிறது. நடனக் கலைஞர்கள் பெரும்பாலும் ஒரு மண்டை ஓடு மற்றும் தாவணியை ஒன்றாகக் கட்டிக் கொள்கிறார்கள்.  
இந்தியாவின் கீழ்க்காணும் இடங்களில் கலாச்சார மற்றும் மத விழாக்களில் நடனங்கள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன:  
- இலாகௌல், ஸ்பீதி மாவட்டம்
- சிக்கிம்
- தரம்சாலா
- காளிம்பொங்
- டார்ஜீலிங் )
- கருநாடகம்
- பைலக்குப்பே தங்கக் கோயில்
- லடாக்
# சாம் நடனம்

### திபெத்

திபெத்தியர்கள் பொதுவாக மோன்லம் பிரார்த்தனை திருவிழாவின் போது அதிகளவிலான பார்வையாளர்களுக்கு சாம் நடனத்தை நிகழ்த்துகிறார்கள்.
# கோவாவின் இசை

**கோவாவின் இசை** (*Music of Goa*) என்பது இந்தியாவின் மேற்குக் கடற்கரையில் உள்ள கோவா மாநிலத்தின் இசையைக் குறிக்கிறது. கோவாவில் மேற்கத்திய கலை இசை முதல் இந்திய பாரம்பரிய இசை வரை பல்வேறு வகையான இசை வகைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கொங்கணி இசையும் இந்த சிறிய மாநிலம் முழுவதும் பிரபலமானது. போர்த்துக்கலின் முன்னாள் பிரதேசமாக இருந்ததால், வயலின், விபுணவி, கித்தார், ஊதுகொம்பு மற்றும் கின்னரப்பெட்டி போன்ற கருவிகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் கோவா ஒரு மேலாதிக்க மேற்கத்திய இசைக் காட்சியைக் கொண்டுள்ளது. இது இந்திய இசை உலகிற்கு பல முக்கிய இசைக்கலைஞர்களையும் பாடகர்களையும் உருவாக்கியுள்ளது. போர்த்துகேய பாடோ இசை கோவாவிலும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.
# கோவாவின் இசை

## பிரபல பாடகர்கள்

பிரபலமான பாடகியான லோர்னா கார்டிரோ "கோவாவின் நைட்டிங்கேல்" என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். அவர் ஆங்கிலம் மற்றும் கொங்கணி இரண்டிலும் பாடுகிறார். *பிஸ்ஸோ, பெப்டோ, ரெட் ரோஸ், துஸோ மோக்* மற்றும் *நோக்ஸிபக் ரோட்டா* ஆகியவை அவரது பிரபலமான பாடல்களாகும்''. ஆண்டனி கோன்சால்வ்ஸ் (வயலின் கலைஞர்), அன்டோனியோ போர்டுனாடோ டி ஃபிகியூரிடோ (நடத்துனர் மற்றும் வயலின் கலைஞர்), கிறிஸ் பெர்ரி (பெரும்பாலும் கோவா இசையின் மன்னன் என்று அழைக்கப்படுவார்கள்), ஹேமா சர்தேசாய் (பின்னணிப் பாடகர்), இயன் டி'சா, (முன்னாள் கிதார் கலைஞர் கனேடிய இசைக்குழு பில்லி டேலண்ட், கோவன் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்), ரெமோ பெர்னாண்டஸ் (இசையமைப்பாளர் மற்றும் பின்னணிப் பாடகர்), கிஷோரி அமோன்கர் (பாரம்பரிய பாடகர்), தீனநாத் மங்கேசுகர் (நாடக கலைஞர் மற்றும் பாரம்பரிய பாடகர்), மற்றும் ஆலிவர் சீன் (பாடகர்/பாடலாசிரியர்). பாடகர் கேசர்பாய் கெர்கர், லதா மங்கேஷ்கர் மற்றும் ஆஷா போஸ்லே போன்ற பல இந்திய பாரம்பரிய இசை கலைஞர்களை கோவா உருவாக்கியுள்ளது.  
கோவா உள்ளூர் இசைக்குழுக்கள் மேற்கத்திய இசை பாணிகளைப் பயன்படுத்துவதற்கும் அறியப்படுகின்றன. மேலும் அவை பொது மற்றும் தனியார் கொண்டாட்டங்களில் பிரபலமாக உள்ளன. கோவா மின்னணு இசை, டிரான்ஸ் இசையின் தாயகமாக மாறியுள்ளது. கோவாவில் ஆண்டுதோறும் நடத்தப்படும் மின்னணு இசை விழாக்களில் இது பிரபலமானது, இது 50 க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் இருந்து மக்களை ஈர்க்கிறது. இருப்பினும், நத்தார்-புத்தாண்டு காலத்தில் சுற்றுலாவின் உச்சம் காரணமாக, திருவிழாக்கள் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன அல்லது மற்ற தேதிகளில் மாற்றப்பட்டுள்ளன.
# இந்தியாவின் இசை

**இந்தியாவின் இசை** (Music of India) என்பது இந்தியாவின் பரந்த தன்மை மற்றும் பன்முகத்தன்மை காரணமாக, இந்தியப் பாரம்பரிய இசை, இந்திய நாட்டுப்புற இசை, ராக் மற்றும் இந்திய பாப் போன்ற பல வகைகள் மற்றும் வடிவங்களில் பல வகைகளை உள்ளடக்கியது. இது பல ஆயிரம் ஆண்டு கால வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், துணைக் கண்டத்தில் பரவியிருக்கும் பல புவியியல் இடங்களில் உருவாக்கப்பட்டது. இந்தியாவில் இசை சமூக-மத வாழ்வின் ஒரு அங்கமாகத் தொடங்கியது.
# இந்தியாவின் இசை

## வரலாறு

கண்டெடுக்கப்பட்ட நடன மங்கை சிற்பம் (சி. 4,500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு)]]
# இந்தியாவின் இசை

## வரலாறு

### வரலாற்றுக்கு முன்னர்

#### கற்காலம்

30,000 ஆண்டுகள் பழமையான கற்கால மற்றும் புதிய கற்கால குகை ஓவியங்கள் மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள பீம்பேட்கா பாறை வாழிடங்களில் உள்ள யுனெஸ்கோவின் உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில் ஒரு வகையான நடனத்தை காட்டுகிறது. பீம்பேட்காவின் இடைக் கற்கால மற்றும் செப்புக் கால குகைக் கலைகள் காங்கு, போவ்ட் லைர், தாப் போன்ற இசைக்கருவிகளை விளக்குகிறது புவனேசுவரத்தில் உள்ள கந்தகிரி , ராணிகும்பா குகைகளில் சிற்பச் சான்றுகள், அதாவது இசைக்கருவிகள், பாட்டு மற்றும் நடனமாடும் பெண்களின் தோரணைகள் போன்ற வரலாற்றுச் சான்றுகள் உள்ளன.
# இந்தியாவின் இசை

## வரலாறு

### வரலாற்றுக்கு முன்னர்

#### சிந்து நதி பள்ளத்தாக்கு நாகரிகம்

நடன மங்கை, மொகஞ்சதாரோ (கிமு 2500) சிந்து சமவெளி நாகரிகத் தளத்திலிருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தோல் கருவியை கழுத்தில் தொங்கவைத்துள்ள ஒரு ஆணின் உருவமும் ஒரு பெண்ணின் இடது கையில் கீழ் முரசு வைத்திருப்பதைப் போலவும் மட்பாண்டங்களில் ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன.
# இந்தியாவின் இசை

## வரலாறு

### வேத மற்றும் பண்டைய காலம்

வேதங்கள் (சுமார். 1500 – 800 வேதகாலம் ) கலைகள் மற்றும் விளையாட்டுகளுடன் சடங்குகளை ஆவணப்படுத்துகிறது. தாளம் என்பது சாம வேதம் மற்றும் வேதப் பாடல்களைப் பாடும் முறைகள் போன்ற இந்து சமயத்தின் வேத கால நூல்களில் காணக்கூடிய ஒரு பண்டைய இசைக் கருத்து. வேதத்திற்குப் பிந்தைய இந்து நூல்களான ஸ்மிருதி (கிமு 500 முதல் கிமு 100 வரை) வால்மீகியின் இராமாயணம் (கிமு 500 முதல் கிமு 100 வரை) போன்றவற்றிலும் அரம்பையர்களான ஊர்வசி, அரம்பை, மேனகை, திலோத்தமை ,இராவணனின் மனைவிகள் போன்றவர்களின் நடனம் மற்றும் இசை பற்றிய குறிப்புகள் இடம் பெற்றுள்ளன. கந்தர்வர்ர்களின் இசை மற்றும் பாடல்களைப் பற்றியும், நரம்பிசைக் கருவிகளான உருத்ர வீணை, தந்திரி, விபஞ்சி, வல்லகி போன்ற கருவிகள் பற்றியும், காற்று இசைக்கருவிகளான புல்லாங்குழல், சங்கு, வேணு போன்றவைப் பற்றியும், இராகங்கள் , சுரங்கள் ,சுருதி, தாளம் , லயம் பற்றியும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. பால காண்டத்திலும், உத்தரகாண்டத்திலும் இலவன், குசன் ஆகியோரின் பாட்ல்களைப்பற்றியும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
# இந்தியாவின் இசை

## தொல்காப்பியம்

மிக மூத்த தமிழ் இலக்கண நூலான தொல்காப்பியத்திலும் (கிமு 500) சங்க இலக்கியங்களிலும் இசையைப் பற்றிய பல குறிப்புகள் உள்ளன. சங்க இலக்கியங்களில், மதுரைக் காஞ்சி என்பது பிரசவத்தின்போது கடவுளின் கருணையைப் பெறுவதற்காக பெண்கள் செவ்வாழி பண் பாடுவதைக் குறிக்கிறது. தொல்காப்பியத்தில், சங்க இலக்கியத்தின் ஐந்து தமிழர் நிலத்திணைகள் ஒவ்வொன்றும் தொடர்புடைய பண்களைக் கொண்டிருந்தன. ஒவ்வொன்றும் அந்த நிலப்பரப்புடன் தொடர்புடைய பாடலின் மனநிலையை விவரிக்கின்றன. பழங்கால தமிழ் இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படும் ஏராளமான பண்களில், புல்லாங்குழலில் இசைக்க ஏற்ற அம்பாள் பண், யாழ் (வீணையில் செவ்வழி பண் ), நோத்திரம் மற்றும் செவ்வாழி ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் நோத்திரம், மனதைக் கவரும் குறிஞ்சிப் பணை மற்றும் உற்சாகமூட்டும் 'முருடப்பண்' என்பது பழந்தமிழ் இசையில் பயன்படுத்தினார்கள். பல நூற்றாண்டுகளாக பழங்கால பண்கள் முதலில் பெண்டாடோனிக் அளவிலும் பின்னர் கர்நாடக இசையின் ஏழு குறிப்புகளுடன் சுரமாகவும் பரிணமித்தன. ஆனால் ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே, தமிழிசை ஹெப்டாடோனிக் மற்றும் ஏழிசை என்று அறியப்படுகிறது.  
சிறந்த இசையமைப்பாளரும், சமசுகிருத துறவியும் கவிஞருமான ஜெயதேவர், *ஓட்ரா-மகதி* பாணி இசையை வடிவமைத்தார். மேலும் ஒடிய சங்கீதத்தில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார்.
# இந்தியாவின் இசை

## இதனையும் பார்க்கவும்

- இந்தியப் பாரம்பரிய இசை
- இந்தியப் பாரம்பரிய நடனங்கள்
# இந்திய சீர்திருத்தச் சங்கம்

**இந்திய சீர்திருத்தச் சங்கம்** (*Indian Reform Association*) இந்திய நாட்டில் 1870 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 29 ஆம் தேதியன்று கேசுப் சந்திர சென்னை தலைவராகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது.. இச்சங்கம் பிரம்ம சமாஜத்தின் மதச்சார்பற்ற பக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. பிரம்ம சமாஜத்தில் சேராத பலரையும் இச்சங்கம் உள்ளடக்கியிருந்தது. கிரேட் பிரிட்டனுக்கு சென் சென்ற போது வெளிப்படுத்திய சில ஆலோசனைகளை நடைமுறைப்படுத்துவதே இதன் நோக்கமாகும்.  
சென் தனது வெளிநாட்டுப் பயணத்தின் போது நேரில் கவனித்த யூனிடேரியன் சமூக நற்செய்தியில் ஆர்வமாக இருந்ததாக டேவிட் கோப்,கூறுகிறார். பிரிட்டனில் அவர் கண்ட சீர்திருத்த முயற்சிகள் இந்தியாவில் நகலெடுக்கப்படலாம் என்று அவர் உறுதியாக நம்பினார். இந்திய சீர்திருத்த சங்கம் "இந்தியாவின் பூர்வீக மக்களின் சமூக மற்றும் தார்மீக சீர்திருத்தத்தை ஊக்குவிக்கவே உருவாக்கப்பட்டது.  
மலிவு இலக்கியம், பெண் மேம்பாடு, கல்வி, நிதானம் மற்றும் தொண்டு ஆகிய ஐந்து துறைகள் மூலம் செயல்படுவதே சங்கத்தின் விரிவான நோக்கமாக இருந்தது.
# இந்திய சீர்திருத்தச் சங்கம்

## மலிவான இலக்கியம்

மலிவு விலை பத்திரிகைகள் மற்றும் மலிவான பயனுள்ள துண்டுப்பிரசுரங்களை வெளியிடுவதன் மூலம் பயனுள்ள அறிவியல் தகவல்களை மக்களிடையே பரப்புவதே மலிவான இலக்கியத்தின் நோக்கமாகும். 1870 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 16 ஆம் தேதி, இந்திய சீர்திருத்த சங்கம் பெங்காலாவில் *சுலவா சமாச்சார் என்ற* வாராந்திர செய்தித்தாளை வெளியிடத் தொடங்கியது. பத்திரிக்கையாளர் முயற்சியில் இந்தியாவிலேயே இவ்வகை வெளியீடு முதன்முறையாக அமைந்தது. . அதுவரை தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர் செய்தித்தாள்களைக் கையாண்டதில்லை, முதன்முறையாக அவர்களைச் சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளுடன் தொடர்பு கொண்டனர். புரோடாப் சுந்தர் மோசூம்தார், "செய்தித்தாள்களின் புதுமையும் வெற்றியும் மீண்டும் மீண்டும் பின்பற்றுவதைத் தூண்டியது" என்று குறிப்பிட்டார்.
# இந்திய சீர்திருத்தச் சங்கம்

## பெண் முன்னேற்றம்

கற்பிக்க அல்லது கற்பிக்க விரும்பும் வயது வந்த பெண்களுக்கான பெண் மேம்பாட்டுப் பிரிவின் அனுசரணையில் பிப்ரவரி 1871 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதத்தில் சாதாரண பெண்கள் பள்ளி தொடங்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து, இதனுடன் ஒரு பெண்கள் பள்ளி இணைக்கப்பட்டது, அதில் சாதாரண பள்ளியின் வயது வந்த மாணவர்கள் கற்பித்தல் கலையைக் கற்கவும் பயிற்சி செய்யவும் முடியும். கவனமாக வடிவமைக்கப்பட்ட பாடத்திட்டம் பெண்ணின் நற்பண்புகள் மற்றும் சாதனைகள் மீது அழுத்தம் கொடுத்தது.  
பெண்களுக்கான *பாமபோதினி பத்ரிகா* 1864 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. சாதாரண பள்ளியின் பெண்கள் முன்னேற்றம் மற்றும் பொதுவான ஆர்வமுள்ள செய்திகளைப் பற்றிய விவாதங்களுக்காக பாமாகிதைசினி என்ற பெண்கள் நலனுக்கான சமூக சபையைத் . தொடங்கினர். சபை தொடங்கியதும், அதன் நடவடிக்கைகள் *பாமபோதினி பத்திரிக்கையில்* பிரதிபலித்தன. காலப்போக்கில் பள்ளி விக்டோரியா கல்வி நிறுவனத்தால் மாற்றப்பட்டது.  
தொழிலாளர் வர்க்கங்களுக்கு கல்வி கற்பதற்கும், நடுத்தர வர்க்கத்தினருக்கு தொழில்துறை கலைகளில் கற்பிப்பதற்கும் என கல்வியை கையாள்வதை மூன்றாவது பிரிவு மேற்கொண்டது. 1870 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 28 ஆம் தேதி உழைக்கும் ஆண்கள் நிறுவனம் மற்றும் தொழில்துறை பள்ளி திறக்கப்பட்டது. கல்விக்கு கூடுதலாக இந்நிறுவனம் ஆரோக்கியமான பொழுதுபோக்கு வாய்ப்புகளை வழங்கியது. தொழில்துறை பள்ளி நடுத்தர வர்க்கத்தினருக்கு தொழில்துறை கலைகளில் போதனைகளை வழங்கியது, தச்சு, தையல், கடிகாரம் மற்றும் கடிகாரம் பழுது பார்த்தல், அச்சிடுதல், கல் அச்சுக்கலை மற்றும் வேலைப்பாடு போன்ற கைவினைகளில் நடைமுறை பயிற்சிகள் அளிக்கப்பட்டன. சென் தலைமையில் இருந்த பிரம்ம அமைப்புகள் தொழிலாளி போன்ற ஆர்வத்துடன் இந்தத் தொழில்களை மேற்கொண்டனர். தற்போதைய உழைக்கும் ஆண்கள் நிறுவனம் இந்த நிறுவனத்தின் வழித்தோன்றலாகக் கூட கருதப்படலாம்.
# இந்திய சீர்திருத்தச் சங்கம்

## நடுநிலைமை

பீயரி சரண் சர்க்கார் நடுநிலமையின் தரத்தை முதலில் உயர்த்தியபோது, சென் தனது ஆதரவை அளித்தார். உண்மையில், இந்த தலைப்பு அவருக்கு நீண்டகால ஆர்வமாக இருந்தது. இந்திய சீர்திருத்த சங்கம் சிவநாத் சாசுத்திரியின் தலையங்க நிர்வாகத்தின் கீழ் மாதாந்திர வங்காள மொழி இதழான (மது அல்லது நஞ்சு) வெளியிட்டது. இந்திய சீர்திருத்த சங்கத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, சென் பேண்ட் ஆஃப் ஓஃப் என்ற இளைஞர்களின் அமைப்பை உருவாக்கினார்.
# இந்திய சீர்திருத்தச் சங்கம்

## தொண்டு

விஜய் கிருட்டிணா கோசுவாமியின் கீழ் இந்த குழுவின் சமூக செயல்பாடுகள் உலகளாவிய பாராட்டைப் பெற்றன. தொற்றுநோய் மலேரியாவால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மருத்துவ உதவியையும் அவர்கள் தொடங்கினர்.
# பன்னிரண்டு நடன இளவரசிகள் (கதை)

**பன்னிரண்டு நடன இளவரசிகள்** (அல்லது **தேய்ந்து போன நடன காலணிகள்** அல்லது **நடனமாடி துண்டுகளாக காலணிகள்**) கிரிம் சகோதரர்களால் சேகரிக்கப்பட்டு 1815 இல் (KHM 133) **கிரிம்ஸ் தேவதைக்கதைகள்** புத்தகத்தில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு ஜெர்மன் விசித்திரக் கதையாகும். இது ஆர்னே-தாம்சன் வகைப்பாட்டில் 306 வகையை சார்ந்தது . அலெக்சாண்டர் அஃபனாசியேவ் தனது ரசிய நாட்டார் கதைத்தொகுப்பில் **இரவு நடனங்கள்** என்ற தலைப்பில் இந்த கதையின் இரண்டு ரசிய பின்னணி பகுப்புகளை எழுதியுள்ளார்.  
ஸ்காட்டிஷ் நாட்டார் கதை தொகுப்பான கேட் கிராக்கர்நட்ஸ் - க்கு இக்கதை மிகவும் நெருக்கமான ஒப்புமையாக உள்ளது , ஆனால் பாத்திரத்தை தலைகீழாக மாற்றி, இதில் கதாநாயகி நடனம் ஆடும் இளவரசரைப் பின்தொடர்கிறார்.
# பன்னிரண்டு நடன இளவரசிகள் (கதை)

## தோற்றம்

1857 ஆம் ஆண்டில் ** கிரிம்ஸின் விசித்திரக் கதைகள்** தொகுதி 2 இன் முதல் பதிப்பில், சகோதரர்கள் கிரிம் என்பவரால் இந்தக் கதை வெளியிடப்பட்டது. அவர்களின் ஆதாரம் ஜென்னி வான் ட்ரோஸ்டே ஜூ ஹல்ஷாஃப் அவர்களின் படைப்புகளாகும். இது முதலில் KHM 47 என எண்ணப்பட்டது, ஆனால் அடுத்தடுத்த பதிப்புகளில் KHM 133 ஆகத் தோன்றியது.
# பன்னிரண்டு நடன இளவரசிகள் (கதை)

## பின்னணி

கிரிம் சகோதரர்கள், தங்கள் நண்பர்களான ஹாக்ஸ்தாசன்ஸிடமிருந்து இக்கதையை அறிந்தனர். அவரோ மன்ஸ்டரில் அவரது நண்பரிடமிருந்து இக்கதையை தெரிந்து கொண்டதாக கூறப்படுகிறது. பிற பதிப்புகள் ஹெஸ்ஸே மற்றும் பேடர்பார்ன் என்பதாக அறியப்பட்டன. ஹெஸ்ஸி பதிப்பில் **ஹெஸ்ஸே** கதை தொகுப்பில் ஒரு இளவரசி மட்டுமே ஒவ்வொரு இரவும் ஒரு டஜன் காலணிகளை அணிந்திருப்பார் என்று நம்பப்படுகிறது, சிப்பாய்க்கு பதிலாக ஒரு இளம் செருப்பு தயாரிப்பாளரின் உதவியாளர், அவளுடன் மற்ற பதினொரு இளவரசிகளும் கலந்துகொண்டதைக் கண்டுபிடிப்பதாக கதை சொல்லுகிறது. மேலும் இளவரசியின் மந்திரதை உடைந்து, அந்த உதவியாளர் இளவரசியை மணந்தார். **பேடர்பார்ன்** தொகுப்பில், மூன்று ராட்சதர்களின் துணையுடன் ஒரு அரண்மனையில் இரவில் நடனமாடும் மூன்று இளவரசிகள், போதைப்பொருள் கலந்த மதுவை அந்த சிப்பாய் அப்புறப்படுத்திவிட்டு தூங்குவது போல் நடிக்கும் சூழ்ச்சியை அறிமுகப்படுத்துகிறது.  
விக்டோரியன் காலத்து எழுத்தாளர்கள் இளவரசிகளின் இருப்பிடத்தைக் கண்டறிய விரும்புபவர்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட "'செய் அல்லது செத்துமடி'" என்ற அம்சத்தை விரும்பவில்லை, மேலும் அதைத் தவிர்ப்பதற்கான வழிகளைக் கண்டறிந்தனர். தோல்வியுற்ற வேட்பாளர்கள் மரணத்திற்கு அனுப்பப்படுவதற்குப் பதிலாக விளக்கம் இல்லாமல் வெறுமனே காணாமல் போவதாக எழுதியுள்ளனர், ஆண்ட்ரூ லாங்கின் தொகுப்பில் தேடும் இளவரசர்கள் மறைந்து போகிறார்கள், மேலும் அவர்கள் மந்திரித்து நிலத்தடி உலகில் சிக்கிக்கொண்டது தெரியவந்துள்ளது. லாங்கின் பதிப்பின் கதாநாயகன் மைக்கேல் என்ற மாடு மேய்ப்பவர், அவர் இளைய இளவரசி லினாவை திருமணம் செய்துகொள்கிறார், மூத்தவள் அல்ல. அவரது சகோதரிகள் ஒவ்வொருவரும் மாயத்திலிருந்து விடுபட்டவுடன் போட்டியாளர்களில் ஒருவரை திருமணம் செய்து கொள்கிறார்கள்..  
தங்கம், வெள்ளி மற்றும் வைர இலைகள் கொண்ட மரங்களின் தோட்டம் கில்காமேஷின் சுமேரிய காவியத்தில் இதேபோன்ற தோட்டத்தை நினைவுபடுத்துகிறது.  
கிரிம் சகோதரர்களின் தொகுப்பில் உள்ள இளவரசிகள் பெரும்பாலும் தீங்கிழைக்கும் பாத்திரங்களாக சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள், அவர்கள் தங்கள் தந்தையிடம் பொய் சொன்னதற்காகவும் தோல்வியுற்றவர்கள் கொல்லப்படுவார்கள் என்று தெரிந்திருந்தும் அதற்காக அவர்கள் வருத்தமே படாமல் அவர்களின் மர்மம் தீர்க்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதிசெய்ய, தங்கள் ரகசியத்தை கண்டறிய வருபவர்களுக்கு போதை மருந்து கலந்த மதுவை மீண்டும் மீண்டும் கொடுக்கிறார்கள்.
# பன்னிரண்டு நடன இளவரசிகள் (கதை)

## மாறுபாடுகள்

இந்த கதை கண்டிப்பாக 17 ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முந்தையதாக இருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதை இக்கதைகளின் பல்வேறு பகுப்புகளில் இருந்து அறியலாம் மேலும் இதன் பல வகைகள் வெவ்வேறு நாடுகளில் இருப்பதையும் அறியமுடிகிறது; .  
- **ஐரோப்பா** :
- ஸ்காட்லாந்து – *கேட்டி கிராக்கர்நட்ஸ்* அல்லது *கேத்தரின் கிராக்கர்நட்ஸ்*
- பிரான்ஸ் - *பன்னிரண்டு நடன இளவரசிகள்*
- போர்ச்சுகல் - *மூரிஷ் இளவரசர் மற்றும் கிறிஸ்தவ இளவரசி*, *ஏழு இரும்பு செருப்புகள்*
- ஜெர்மனி – *தி ஷூஸ் தட் வார் டான்ஸ் டு பீசஸ்*, *தி ட்வெல்வ் டான்சிங் பிரின்சஸ்ஸ்*
- டென்மார்க் – *பன்னிரண்டு ஜோடி தங்கக் காலணிகளுடன் கூடிய இளவரசி*
- ஐஸ்லாந்து - *ஹில்ட், எல்வ்ஸ் ராணி* ; *ஹில்டூர் தேவதை ராணி* ; *ஹில்டூர், எல்வ்ஸ் ராணி*
- செக் குடியரசு - *மூன்று பெண்கள்*
- ஸ்லோவாக்கியா - *மூன்று பெண்கள்*
- ஹங்கேரி – *தி ஹெல்-பென்ட் மிஸ்ஸஸ்*, *தி இன்விசிபிள் ஷெப்பர்ட் லாட்*
- ருமேனியா – *பன்னிரண்டு இளவரசிகளின் செருப்புகள்*, *தேய்ந்து போன செருப்புடன் கூடிய பன்னிரண்டு இளவரசிகள்*
- ரஷ்யா - *நடனமாடிய காலணிகள்* ; *எலெனா தி வைஸ்* ; *நள்ளிரவு நடனம்* ; *இரகசிய பந்து*
- ஆர்மீனியா - *தி ஜெயண்ட்-ஸ்லேயர்*
- **ஆப்பிரிக்கா** :
- கேப் வெர்டே - *துண்டுகளாக நடனமாடிய காலணிகள்* ; *குலதெய்வங்களைப் பிரித்தல்: துண்டுகளாக நடனமாடப்பட்ட காலணிகள்*
- **மத்திய கிழக்கு** :
- துருக்கி – *மேஜிக் டர்பன், மேஜிக் விப் மற்றும் மேஜிக் கார்பெட்*
- அரபு - *தங்க நகரம்*
- **ஆசியா** :
- இந்தியா – *டோரானி*, "தி இன்விசிபிள் வுமன்"
- வங்காளம் – *கோட்வாலின் மகள்*, *தி ரோஸ் ஆஃப் பகாவாலி*  
மேற்கண்ட ஒவ்வொரு நாட்டின் கதைகளிலும் இளவரசிகள் எண்ணிக்கையில் வேறுபடுகிறார்கள், சில சமயங்களில் ஒரு கன்னிப்பெண்ணாகவும், மற்ற வகைகளில், இளவரசனோடு செல்லாமல் பிசாசு போன்ற இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட கதாபாத்திரத்துடன் இரவு நடனத்திற்கு செல்கிறார் என்பதாகவும் உள்ளது.  
ஒரு பிரெஞ்சு இலக்கிய பதிப்பு உள்ளது, இது சார்லஸ் டியூலின் தனது *பியர் குடிகாரனின் கதைகள் என்ற புத்தகத்தில்* எழுதியுள்ளார்.
# சிவானந்தபுரம்

**சிவானந்தபுரம்** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும். சங்கரா கண் நிறுவனம், (ஸ்ரீ காஞ்சி காமகோடி மருத்துவ அறக்கட்டளையின் ஓர் அலகு) கோயம்புத்தூரில் சிவானந்தபுரத்தில் சங்கரா கண் மருத்துவமனையை நிறுவி சேவைகள் செய்து வருகிறது. சிவானந்தபுரத்தில் புரோசோன் என்ற வணிக வளாகம் ஒன்று உள்ளது.  
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 456 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள சிவானந்தபுரம் பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், ஆகும். கோயம்புத்தூர், காந்திபுரம், ஆவாரம்பாளையம், பீளமேடு கவுண்டம்பாளையம், துடியலூர், சரவணம்பட்டி, கணபதி, சின்னவேடம்பட்டி, சங்கனூர், இரத்தினபுரி, மணியகாரன்பாளையம் மற்றும் நல்லாம்பாளையம் ஆகியவை சிவானந்தபுரம் பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.
# ஆறாவது உலக பஞ்சாபி மாநாடு

**ஆறாவது உலக பஞ்சாபி மாநாடு** (*6th World Punjabi Conference*) பஞ்சாபின் கல்வி, மொழி, இலக்கியம், விவசாயம், பாதுகாப்பு மற்றும் அரசியல் தொடர்பாக குழு விவாத அடிப்படையில் இரண்டு நாட்கள் நடைபெற்ற ஒரு மாநாடு ஆகும். 2018 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் 10,11 ஆகிய தேதிகளில் சண்டிகர் நகரில் நடைபெற்றது. பஞ்சாபி மொழி மற்றும் சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் வகையில் பஞ்சாப் சட்டசபையின் அவைத் தலைவர் ராணா கன்வர் பால் சிங்கும் கலாச்சார விவகாரங்கள் மற்றும் சுற்றுலா அமைச்சர் நவ்சோதி சிங் சித்துவும் பங்கேற்றனர். பாட்டியாலாவிலுள்ள பஞ்சாபி பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் பி.எசு.குமான், நாம்தாரி சத்குரு உதய் சிங் மற்றும் உலக பஞ்சாபி மையத்தின் முன்னாள் இயக்குநர் தீபக் மன்மோகன் சிங் ஆகியோர் இம்மாநாட்டில் உரையாற்றினர். அனிதா சிங், இயங் பகதூர் கோயல், சுகி பாத் மற்றும் இக்பால் மகால் ஆகியோர் பஞ்சாபி மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்திற்கு அவர்கள் செய்த பங்களிப்பிற்காக கௌரவிக்கப்பட்டனர். மாநாடு ஞாயிற்றுக்கிழமை, பஞ்சாப் கலா பவனுக்கு மாறியது.  
பஞ்சாபி பண்பாட்டு பாராளுமன்றத்தை உருவாக்குதல், பஞ்சாபி மொழி கடினமான காலங்களில் செல்ல நேரிட்டாலும் மொழியைக் காப்பாற்றுவது தொடர்பான கருத்துகள் மாநாட்டில் விவாதிக்கப்பட்டன. பஞ்சாபில் உள்ள விளம்பரப் பலகைகளில் பஞ்சாபி மொழி இருக்க வேண்டும் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன் என்றும் இந்த விவகாரத்தை குறித்து முதல்வர் கேப்டன் அமரீந்தர் சிங்கிடம் எடுத்துரைப்பதாகவும் விழாவை தொடங்கி வைத்த அவைத்தலைவர் கூறினார். முக்கிய பஞ்சாபி எழுத்தாளர்களின் பிறந்தநாள் கொண்டாடப்படும் கலாச்சாரம் உருவாக வேண்டும் என்றும் அவர் வாழ்த்தினார்.
# ஒகு கதா

**ஒகு கதா** அல்லது **ஒக்கு கதா** என்பது ஒரு பாரம்பரிய நாட்டுப்புற பாடல் வடிவில் சொல்லப்படும் கதைப்பாடல்களாகும்., இது இந்துக் கடவுள்களான மல்லனா, பீரப்பா மற்றும் எல்லம்மாவின் கதைகளைப் பாடல்கள் வழியாக புகழவும், பரப்பவும் பயன்படுகிறது . இது குருமா ( குருபா ) மற்றும் யாதவ சமூகத்தினரிடையே பெருமளவில் பாடப்படுகிறது , அவர்கள் சிவபெருமானை (மல்லிகார்ஜுனா என்றும் அழைக்கப்படுவார்கள்) புகழ்ந்து பாடுவதில் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்டனர். இந்த பாரம்பரியத்தை விரும்பும் மற்றும் சடங்குகளைச் செய்யும் சமூகம் தங்கள் குல தெய்வங்களின் மற்றும் முன்னோர்களின் கதைகளை பாடல்களின் வடிவத்தில் விவரித்து சொல்வது வழக்கமாகும் . ஒகுகள் யாதவர்களின் பாரம்பரிய பூசாரிகளாகவும் மற்றும் மல்லண்ணாவின் திருமணத்தை பிரமராம்பாவுடன் நடத்தும் புரோகிதர்களாகவும் உள்ளனர் .
# ஒகு கதா

## <span lang="te" dir="ltr">சொற்பிறப்பியல்</span>

**ஜக்கு** என்று அழைக்கப்படும் (டமாறம்) கருவியைப் பயன்படுத்தி மல்லண்ணா அல்லது மல்லிகார்ஜுன சுவாமியைப் பற்றி பாடப்படும் கதைகளே ஒகு கதா என்று அழைக்கப்படுகிறது. தமிழில் வில்லுப்பாட்டு முறையில் கதை பாடல்கள் சொல்லப்படுவது இதற்க்கு ஒத்ததே. மல்லண்ணாவின் திருமண திருவிழாக்களின் தொடக்கத்தில் இந்த கதைப்பாடல்கள் பாடப்பட்டு வருகின்றன.  
ஒகு கதாலுவின் நிறுவனராக ஸ்ரீ. வல்லம் பெத்த வீரையா கருதப்படுகிறார். அவருக்கு பின்னர் அவரது மகன் விஸ்வ விக்யதா ஒக்கு கதா சர்வ பூமுலு வல்லம் சாத்தையாவால் கொம்மரவல்லி மல்லனா, எல்லமா தேவி, நல்ல போச்சம்மா தேவி பற்றிய கதைகள், வசனங்கள், மற்றும் பாடல்கள் உருவாக்கப்பட்டு ஆந்திரா எங்கும் பரப்பப்பட்டது..  
வல்லம் சாத்தையாவிற்கு பிறகு அவரது மகன்கள் வல்லம் வீரேசம் யாதவ் மற்றும் வல்லம் மகேஷ் யாதவ் ஆகியோரால் இந்த பாரம்பரியம் முன்னெடுக்கப்பட்டது. அவர்கள் பல மேடை நிகழ்ச்சிகள், தொலைக்காட்சி மற்றும் வானொலி நிகழ்ச்சிகள் மூலம் ஒகு கதாலுவை பிரபலமாக்கினர். வல்லம் சத்தையா மேலும் பல ஆர்வமுள்ள மாணவர்களுக்கும் ஒகு கதையின் முழுமையான கருத்துக்களை கற்பித்தார். இந்த அறிவுப் பகிர்வினால்தான் ஒகு கதை நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் பரவியுள்ளது.  
ஒகு கதா கலைஞர்களில் பிரபலமான பெயர்கள் சுக்கா சாத்தையா ஒகு கதையை உலகளவில் பிரபலமாக்கியவர்களில் மிகவும் முக்கியமானவர் . தனது 14 வயதில் நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தத் தொடங்கின அவர், இந்த கலையை பிரபலப்படுத்துவதற்காக நாடு முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் செய்து 12,000 க்கும் மேற்பட்ட நிகழ்ச்சிகளை வழங்கினார். எழுத்தறிவில்லாதவராக இருந்தாலும், இந்து சமய பரப்புரையோடு அரசின் திட்டங்கள் குறித்த தகவல்களைப் பரப்பி, லட்சக்கணக்கானோரைச் சிந்திக்க வைத்தார்.  
மல்லண்ணா கதா, பீரப்பா கதா, எல்லம்மா கதா, மண்டலு கதா, நல்ல போஷம்மா கதா, துர்கம்மா கதா, சௌடலம்மா கதா, உப்பலம்மா கதா, மைசம்மா கதா, கீலுகுர்ரம் கதா, லக்ஷ்யகிரஹம் கதா, பெத்திராஜு பெத்தம்மா கதா, எர்ரகொல்லா அக்கம்மா கதா, கனகதாரா கதா, கம்போஜராஜு கதா, ரம்பா கதா, அல்லிரானி கதா, அபூர்வவதி கதா, மைனாவதி கதா, சாரங்கதாரா கதா, அமரசீல மகாராஜா கதா, புரூர்வ சக்ரவர்த்தி கதா, மௌனதாரி கதா, பாபாஷபஷதுல்லா கதா, சிவகோமரா கதா, சுகுணாவதி கதா, சாரங்கதாராமதாசரங்காதர கதா, அட்கரொல்லா கதா, வீரபகவந்தி கதா, மாயாதேவி கதா, சிறீதேவி கதா என பல்வேறு புராண கதைகளை தனது மெல்லிய குரலால் கூறி தெலுங்கானா மக்களை கவர்ந்திழுத்தவர் சுக்கா சாத்தையா.  
மித்தே ராமுலு என்ற கலைஞர் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் வழியே மிகவும் பிரபலமானவர்  
தாராள ஜங்கையா, அவுல முத்தியாலு, எர்ரா மல்லேஷ், சானகே பல்லப்பா, ஸ்ரீசைலம் யாதவ், மல்லேஷ் யாதவ், தாரளா பாபு, நாகேஷ் யாதவ், சித்தப்பா, கிருஷ்ணா, குந்த பீரையா, குந்த சேரலு, கஜர்லா புக்கையா, கஜார்லா புக்கையா, கஜார்லா புக்கையா, போன்ற இன்னும் பல ஒகு கதா கலைஞர்கள் ஒகு கதாலுவின் புகழை இன்னும் உயரத்திற்கு கொண்டு சென்றனர் .  
தெலுங்கானா அரசு ஒகு கதா கலையின் கலாச்சாரத்தை பரப்புவதில் மிகுந்த கவனம் செலுத்தி வருகிறது.
# ஒகு கதா

## குழு

ஒரு கதைக் குழுவில் நான்கு முதல் ஆறு உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். முக்கியமானவர் வசனகர்த்தா அவருக்கு , ஒரு உதவிக் கதை சொல்பவர் மற்றும் குறைந்தபட்சம் இரண்டு வாத்தியக் கலைஞர்கள் - ஒருவர் 'ரண பேரி' எனப்படும் பெரிய டிரம்மில் இசைக்கிறார், மற்றவர் பெரிய அளவிலான பித்தளை தாளங்களில் இசைக்கிறார். மற்றொரு உறுப்பினர் கஞ்சிராவில் இசைக்கிறார், ஆறாவது நபர் கதை சொல்பவருடன் இணைந்து பாடுகிறார், மேலும் தற்காப்பு வீரக்கதைகளை பாடும் போது நபீரா என்ற காற்றுக் கருவியையும் வாசிப்பார்.
# ஒகு கதா

## உடை மற்றும் ஆபரணங்கள்

முழந்தாள் வரை கட்டப்பட்ட பெரிய தொள தொளப்பான கீழாடை, கண்ணைப்பறிக்கும் வண்ண நிறச் சட்டை, வண்ணத் தலைத் துணி, வண்ண இடுப்புக்கச்சை, மற்றும் கணுக்கால் மணிகள் போன்றவைகளை அணிந்திருப்பார் தலைமைக் கதையாளர். மற்ற வசனகர்த்தாவும் அதே உடையில் இருப்பார். உடையை விட, அவர்கள் அணிய வேண்டிய ஆபரணங்கள் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. பிரதான உரையாசிரியர் 'கவ்வல தரிசனம்' எனப்படும் ஏழு குண்டுகளால் ஆன சங்கிலியை வைத்திருப்பார்.  
இந்த குண்டுகளின் சங்கிலி பற்றி ஒரு புராணக்கதை உள்ளது. பிரமராம்பாவின் (மல்லண்ணாவின் துணைவி) ஏழு சகோதரர்கள் அவர்களது திருமணத்தை நிறுத்த எண்ணி திருமணத்தின் போது அவருடன் சண்டையிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. மல்லண்ணா அவர்களை வென்று நாய்களாகும்படி சபித்தார். பிரமராம்பா அவர்களை சாபத்திலிருந்து காப்பாற்றுமாறு இறைவனிடம் மன்றாடியபோது, அவர் அவர்களை ஒகாக்கள் ஆக மாறிதனது கதைகளைச் சொல்லவும் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும் படியும் அவர்களுக்கு அருள் செய்தார். ஏழு குண்டுகள் ஏழு சகோதரர்களைக் குறிக்கின்றன மேலும் கதையை விவரிக்கும் போது அந்த குண்டுகள் முக்கிய இடத்தைப் பெறுகின்றன.  
கூடுதலாக, அவர்கள் ஐந்து வெள்ளி மோதிரங்கள், ஐந்து வெள்ளி சங்கிலிகள் (ஜோகிர்லி), ஒரு மணிக்கட்டு வளையம் (பொஞ்சி), கழுத்தில் அடர்த்தியான வெள்ளி மோதிரங்கள் (கடியம்) , வலது மணிக்கட்டு மற்றும் இரு புஜங்களிலும், மூன்று அடுக்கு மாலையை அணிந்துள்ளனர். பகடம் (நீலக்கல்) மற்றும் வட்டமான வெள்ளிக் கயிறுகள் (தவளம்), காலின் விரல்களுக்கு ஆண்டே மற்றும் மேட் மற்றும் அதன் மீது மல்லனுடைய திருவுருவம் கொண்ட மாலை (அம்பரால கொலுசு) என உடல் முழுவதும் பல்வேறு ஆபரணங்களால் அலங்கரித்துள்ளனர். மேலும் கதை சொல்லும் போது ஒரு குச்சியை வைத்து கொள்வார்கள். அது வாள் அல்லது குதிரையின் சங்கிலியாகவும் கதை சொல்லும் போது பயன்படுகிறது .  
ஒகு கதா கலையானது, நாடகவியலுக்கான மிகப்பெரிய வாய்ப்பாக அமைந்துள்ளது. ஒரு திறமையான கதை சொல்பவரால், கதையை மக்களுக்கு முழுமையாக வழங்குவதற்கான பாரம்பரிய முறையாக இது உள்ளது. மேலும் எண்ணற்ற கலைஞர்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட எண்ணற்ற மேம்பாடுகளின் காரணமாக, இது மிகவும் மேம்படுத்தப்பட்ட ஒன்றாக மாறியுள்ளது.
# ஒகு கதா

## குறிப்பிடத்தக்க கலைஞர்கள்

- சுக்கா சாத்தையா - தெலுங்கானா மக்களைக் கவரும் மெல்லிசைக் குரலுக்கு பிரபலமானவர்.
- மித்தே ராமுலு - தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் மிகவும் பிரபலமானவர்.
- பாலசித்துலு- அவரது குரல் மற்றும் ஒகு கதையின் வெளிப்பாடு தெலுங்கானா மக்களால் பெரிதும் விரும்பப்படுகிறது.
# மாத்ரு சேவா சங்கம்

**மாத்ரு சேவா சங்கம்** ( *Matru Sewa Sangh* ) என்பது 1921 ஆம் ஆண்டு மகாராட்டிர மாநிலம் நாக்பூரில் உள்ள கமலதாயி ஹோஸ்பெட் மற்றும் வேணுதாய் நேனே ஆகியோரால் நிறுவப்பட்ட இலாப நோக்கற்ற அமைப்பாகும். இது மகப்பேறு மருத்துவமனை, மனவளர்ச்சி குன்றியோருக்கான பள்ளி, முதியோருக்கான வீடு, குழந்தை தத்தெடுப்பு சேவைகள், பணிபுரியும் பெண்கள் விடுதி மற்றும் குடும்ப ஆலோசனை மையம் உள்ளிட்ட ஏழைகளுக்கு சுகாதார சேவைகளை வழங்க அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தளங்களின் வலையமைப்பை நடத்துகிறது. இது நாக்பூர் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்து சமூகப் பணி நிறுவனத்தையும் நடத்துகிறது.இது வயது வந்தோருக்கான கல்வி மற்றும் மேம்பாட்டு திட்டங்களை வழங்குகிறது. மாத்ரு சேவா சங்கம் கமலதாயி ஹோஸ்பெட் (1896-1981) மற்றும் வேணுதாயி நேனே (1896-1973) ஆகியோரால் நிறுவப்பட்டது.
# மாத்ரு சேவா சங்கம்

## அங்கீகாரம்

ஜவஹர்லால் நேரு மற்றும் இந்திரா காந்தி போன்ற இந்திய சமுதாயத்தின் தலைவர்கள், மாத்ரு சேவா சங்கத்தின் இருப்பு காலப்பகுதியில் அதன் பணிகளை அங்கீகரித்துள்ளனர்.  
அமைப்பு மற்றும் அதன் ஊழியர்களுக்கான விருதுகள் பின்வருமாறு:  
- 1961 பத்மஸ்ரீ, இந்திய அரசு: கமலதாயி ஹோஸ்பெட்
- 1961 நலவா சிறந்த செவிலியர் விருது, செஞ்சிலுவை சங்கம் : கிருஷ்ணதாயி பாவே
- 1980 ஜம்னாலால் பஜாஜ் விருது, பஜாஜ் அறக்கட்டளை: கமலதாய் ஹோஸ்பெட்
- 1994 பிளாட்டினம் ஜூபிலி எண்டோவ்மென்ட் டிரஸ்ட் விருது, இந்திய வணிகர்கள் சேம்பர், பம்பாய்: மாத்ரு சேவா சங்கம், நாக்பூர்
- 1996 சர் ஆர்தர் ஐர் புரூக் சர்வதேச விருது, உலக எலும்பியல் தொடர்பு, ஆம்ஸ்டர்டாம்: டாக்டர் விக்ரம் மார்வா
# மாத்ரு சேவா சங்கம்

## மகப்பேறு மருத்துவமனைகள்

இந்த அமைப்பு மகாராஷ்டிரா மற்றும் மத்தியப் பிரதேச மாநிலங்களில் 12 மகப்பேறு மருத்துவமனைகளைக் கொண்டுள்ளது. 1921 இல் நிறுவப்பட்டது, நாக்பூரில் உள்ள அசல் மருத்துவமனை இப்போது 75 படுக்கைகள் மற்றும் வெளிநோயாளர் கிளினிக்குகளை வழங்குகிறது. இது, அறக்கட்டளை இல்ல அதிகாரிகளுக்கு பயிற்சி அளிப்பதற்கும் மருத்துவக் கட்டணத்தை திரும்பப் பெறுவதற்கும் அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட வசதி ஆகும். இதன் சேவைகளில் குடும்பக் கட்டுப்பாடு, பிரசவத்திற்கு முந்தைய மற்றும் பிரசவத்திற்கு முந்தைய பராமரிப்பு, முன்கூட்டிய குழந்தை பராமரிப்பு, பிறந்த குழந்தைகளின் தீவிர சிகிச்சை பிரிவு , புற்றுநோயைக் கண்டறிதல், எலும்பியல் மற்றும் ஹோமியோபதி மற்றும் ஆயுர்வேத சிசிச்சை முறைகள் ஆகியவை அடங்கும். மருத்துவமனையில் குடும்பக் கட்டுப்பாடு சேவைகளை வெளியூர்களுக்கு எடுத்துச் செல்லும் வாகனம் உள்ளது.
# மாத்ரு சேவா சங்கம்

## மாத்ரு சேவா சங்க சமூக பணி நிறுவனம்

மாத்ரு சேவா சங்க சமூக பணி நிறுவனம் 1921 இல் நிறுவப்பட்டது, இது விதர்பாவில் ஏற்படுத்தப்பட்ட முதல் சமூகப் பணி நிறுவனமாகும், மேலும் நாக்பூரில் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் சமூகப் பணி கல்வியை வழங்குகிறது. இது சேரிகளிலும் கிராமப்புறங்களிலும் கள நடவடிக்கை திட்டங்கள் மற்றும் நிகழ்ச்சிகளை நடத்துகிறது. நாக்பூர் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்து சமூகப் பணிகளில் இளங்கலை மற்றும் முதுகலைப் பட்டங்கள், எம்.பில் (சமூகப் பணி) மற்றும் சமூகப் பணியில் முனைவர் பட்டம் ஆகியவற்றை வழங்குகிறது. இது நாக்பூரில் உள்ள பஜாஜ் நகரில் அதன் சொந்த விசாலமான வளாகத்துடன் என்.ஏ.ஏ.சி. (NAAC) அங்கீகாரம் பெற்ற முதல் தகுதி பெற்ற கல்லூரியாகும். குழந்தை பராமரிப்பு, குழந்தைகள் பாதுகாப்பு மற்றும் முதியோர் பராமரிப்பு ஆகியவற்றில் இளங்கலை தொழில் படிப்புகளை நடத்துவதற்காக, மும்பையில் உள்ள டாடா இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் சோஷியல் சயின்சஸ் (டீம்ட் யுனிவர்சிட்டி) உடன் இந்த நிறுவனம் ஒத்துழைக்கிறது.
# மாத்ரு சேவா சங்கம்

## சிநேகன்

உடல் ஊனமுற்ற குழந்தைகளுக்கான இந்த குடியிருப்புப் பள்ளி, உடல் ஊனமுற்ற மாணவர்களுக்கான மாத்ரு சேவா சங்கத்தின் திட்டமாகும். இந்த நிறுவனம், உடல் ஊனமுற்ற குழந்தைகளுக்கு மருத்துவ கவனிப்பு மற்றும் கல்வியை ஒரே நேரத்தில் வழங்குவதன் மூலம் அவர்களின் மறுவாழ்வை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
# மாத்ரு சேவா சங்கம்

## பிற அமைப்புகள்

1971 ஆம் ஆண்டில், கமலதாயி ஹோஸ்பெட் வித்யா சிக்ஷன் பிரசார மண்டாவை இணைந்து நிறுவினார், இது இப்போது ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட கல்வி நிறுவனங்களைக் கொண்டுள்ளது.
# ராதிகா மேனன் (கடற்படை அதிகாரி)

**ராதிகா மேனன்** (*Radhika Menon*) ஒரு இந்திய பெண் வணிகக் கடற்படை அதிகாரி, தற்போது இந்திய வணிகக் கடற்படையின் கேப்டனாக பணியாற்றுகிறார். இந்திய வணிகக் கடற்படையின் முதல் பெண் கேப்டனும் ஆவார், இவர் எண்ணெய் தயாரிப்பு கப்பலான சுவர்ணா ஸ்வராஜ்யாவை வழிநடத்துகிறார். 2016 ஆம் ஆண்டில், ராதிகா கடலில் விதிவிலக்கான துணிச்சலுக்கான ஐ.எம்.ஒ. (IMO) விருதைப் பெற்ற முதல் பெண்மணியும் ஆவார். 2015 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் படகில் ஒரு வாரமாக சிக்கியிருந்த ஏழு மீனவர்களைக் காப்பாற்றிய இவர் தனது மீட்பு நடவடிக்கைக்காக நன்கு அறியப்பட்டவர்.
# ராதிகா மேனன் (கடற்படை அதிகாரி)

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இவர் கேரளாவின் கொடுங்கலூரில் பிறந்து வளர்ந்தவர். கொச்சியில் உள்ள அகில இந்திய மரைன் கல்லூரியில் வானொலி பாடநெறி படிப்பை முடித்த அவர், ஷிப்பிங் கார்ப்பரேஷன் ஆஃப் இந்தியாவில் வானொலி அதிகாரியாக தனது பணியைத் தொடங்கினார்.
# ராதிகா மேனன் (கடற்படை அதிகாரி)

## தொழில்

இந்திய கப்பல் போக்குவரத்துக் கழகத்தில் சிறிது காலம் பணியாற்றிய பிறகு, அவர் இந்திய கடற்படையின் முக்கிய அதிகாரி ஆனார். 2012 ஆம் ஆண்டில், அவர் இந்திய வணிகக் கடற்படையின் கேப்டனாக நியமிக்கப்பட்டார் மற்றும் இந்திய வணிகக் கடற்படையின் முதல் பெண் கேப்டன் ஆனார். அதே ஆண்டில், அவர் சுமார் 21, 827 டன் எடையுள்ள சுவர்ணா ஸ்வராஜ்யா என்ற எண்ணெய் கிடங்கின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றார்.  
2015 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் வங்காள விரிகுடாவில் கடல் புயலின் விளைவாக என்ஜின் கோளாறு மற்றும் படகின் நங்கூரம் பழுதடைந்ததால் கவிழ்ந்து கொண்டிருந்த மூழ்கும் படகில் சிக்கிய ஏழு மீனவர்களை, காப்பாற்றும் பொருட்டு, முன்னின்று நடத்திய துணிச்சலான மீட்புப் பணிக்காக நவம்பர் 2016 இல் அவருக்கு சர்வதேச கடல்சார் அமைப்பு விருது வழங்கப்பட்டது. . இந்திய அரசாங்கம் இவரின் தேசிய கடமையை அங்கீகரித்து பொருத்தமான விருதுக்கு பரிந்துரைத்தது மற்றும் இந்திய கடற்படையின் துணிச்சலான விருதைப் பெற்ற முதல் பெண்மணி என்ற பெருமையையும் பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது.  
ராதிகா, நவம்பர் 3, 2017 அன்று மும்பையில் சக கடற்படை அதிகாரிகளான சுனீதி பாலா மற்றும் ஷர்வானி மிஸ்ராவுடன் இணைந்து இளம் பெண் கடற்தொழிலாளர்களை ஊக்குவிக்கும் நோக்கத்துடன் சர்வதேச மகளிர் கடற்பயணிகள் அறக்கட்டளையை (IWSF) நிறுவினார்.  
29 செப்டம்பர் 2019 அன்று, மன் கி பாத் தொடரின் ஒரு பகுதியாக இந்தியப் பெண்களின் சாதனைகளைக் கொண்டாடுவதற்காக இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடியால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பாரத் கி லக்ஷ்மி ஹேஷ்டேக் பிரச்சாரத்தில் இவர் இடம்பெற்றதால், இவர் இந்திய அரசாங்கத்தால் கௌரவிக்கப்பட்டார்.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

**வடக்கு போர்னியோ போர்** (ஆங்கிலம்: *Battle of North Borneo*; மலாய்: *Pertempuran di Borneo Utara*) என்பது இரண்டாம் உலகப் போரின் போது வடக்கு போர்னியோவில் நேச நாடுகளுக்கும் (*Allied Forces*); சப்பானியப் படைகளுக்கும் (*Japanese Forces*) இடையே நடந்த போர் ஆகும்.  
இந்தப் போர் 1945 சூன் 10-ஆம் தேதி தொடங்கி 1945 ஆகத்து 15-ஆம் தேதி வரையில் நடந்தது. இந்தப் போரில் புரூணை விரிகுடாவை (*Brunei Bay*) சுற்றியுள்ள நிலப் பகுதிகளிலும்; விரிகுடாவைச் சுற்றியுள்ள தீவுகளிலும்; நீர்நிலம் இரண்டிலும் இயங்கவல்ல நீர்நில உந்துகள் மூலமாக (*Amphibious Landings*) ஆத்திரேலியப் படைகள் தரையிறங்கின.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## பொது

ஆத்திரேலியப் படைகள் தரையிறங்கும் போது தொடக்கத்தில் சப்பானிய எதிர்ப்புகள் ஆங்காங்கே இருந்தன. இருப்பினும் போர் நடவடிக்கை தீவிரம் அடையும் போது இரு தரப்பினருக்கும் இடையே பல கணிசமான மோதல்கள் ஏற்பட்டன; மற்றும் இரு தரப்பினருக்கும் குறிப்பிடத்தக்க அளவிற்கு உயிரிழப்புச் சேதங்களும் ஏற்பட்டன.  
இருப்பினும் பெரிய அளவிலான போர் பெரும்பாலும் லபுவான் (லபுவான் போர்) (*Battle of Labuan*) தீவிலும்; பியூபோர்ட் மாவட்டத்திலும் (பியூபோர்ட் போர் 1945) (*Battle of Beaufort 1945*) நடைபெற்றன.  
தயாக்கு மக்களை (*Dayak People*) குழுவினராகக் கொண்ட கெரில்லா படைகளும் (*Guerrilla Forces*), குறைந்த எண்ணிக்கையிலான நேச நாட்டுப் படைகளும் (*Allied Forces*) போர்னியோவின் உள் காட்டுப் பகுதிகளில் போரிட்டன. சில பிராந்தியங்களின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றுவதில் வெற்றியும் பெற்றன.  
இரண்டாம் உலகப் போர் ஒரு முடிவை நெருங்கிய நிலையில், இந்தப் போர்னியோ போரும் 1945 ஆகத்து 15-ஆம் தேதி ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## பின்னணி

போர் வீரர்கள்; சிங்கப்பூரில் இருந்து போர்க் கைதிகளாகப் போர்னியோவிற்கு கொண்டு வரப்பட்ட இவர்கள், சப்பானியர்களின் துப்பாக்கி முனை கத்திக் குத்துக்களுக்கு இலக்கானவர்கள். (28.06.1945)]]
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## பின்னணி

### சப்பானிய இராணுவத்தின் துருப்புகள்

இந்தப் போருக்கு ’ஓபோ சிக்சு நடவடிக்கை’ (*Operation Oboe Six*) எனும் குறியீட்டுப் பெயரும் உள்ளது. இந்தப் போர், போர்னியோ தீவைக் கைப்பற்றுவதற்கான நேச நாடுகளின் இரண்டாம் கட்டப் போர் என்றும் அறியப்படுகிறது.  
போர்னியோவில் சப்பானிய படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து 1942-ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில் இருந்து வடக்கு போர்னியோ சப்பானிய இராணுவப் படைகளால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு வந்தது. இதற்கு முன், இந்தப் பகுதி பிரித்தானியர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## பின்னணி

### ஆக்கிரமிப்புக் கொள்கைகள்

சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பைத் தொடர்ந்து, வடக்கு போர்னியோவின் எண்ணெய் வளங்கள், ஒட்டு மொத்தமாகச் சப்பானிய போர் நடவடிக்கைகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. போர்னியோ தீவின் மக்களும் கடுமையான ஆக்கிரமிப்புக் கொள்கைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு பல்வேறு கொடுமைகளுக்கு ஆளாயினர்.  
இவ்வாறான ஆக்கிரமிப்பு கெடுபிடிகள், 1943-ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் செசல்டன் கிளர்ச்சி (*Jesselton Revolt*) எனும் ஒரு கிளர்ச்சிக்கும் வழிவகுத்தது. அந்தக் கிளர்ச்சியினால் அதிக அளவிலான உயிரிழப்புகள் ஏற்பட்டன; பொதுமக்களின் உரிமைகளும் ஒடுக்கப்பட்டன.  
1945 மே மாதம், போர்னியோவில் நேச நாடுகளின் முதல் கட்ட போர் நடவடிக்கை போர்னியோவின் வட கிழக்குப் பகுதியில் தொடங்கியது. வடக்கு கலிமந்தான் மாநிலத்தில் உள்ள தாராக்கான் (*Tarakan*) நகர்ப் பகுதியில் ஒரு படைப்பிரிவு சுலாவெசி கடல் கரையில் நிறுத்தப்பட்ட நிலையில் போர் நடவடிக்கைகள் தொடங்கப் பட்டன. அதற்கு தாராக்கான் போர் (*Battle of Tarakan*) என்று பெயர்.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## பின்னணி

### அமெரிக்க தளபதி டக்ளசு மக்கார்த்தர்

தென்மேற்கு பசிபிக் பகுதிக்கு (*South West Pacific Area Command*) அமெரிக்க இராணுவத் தலைவராக இருந்த அமெரிக்க இராணுவத் தளபதி டக்ளசு மக்கார்த்தர் (*General Douglas MacArthur*) கண்காணிப்பில் வடக்கு போர்னியோவில் சப்பானியர்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் தொடங்கின. அந்த நடவடிக்கைகள் மூன்று கட்டங்களில் வடிவமைக்கப்பட்டன. அவை:  
- முன்னேற்பாடான குண்டுவீச்சு (*Preparatory Bombardment*)
- கட்டாயத் தரையிறக்கம் (*Forced Landings*)
- கடல்படை நடவடிக்கைகள் (*Naval Operations*)  
புரூணை விரிகுடாவில் பிரித்தானிய பசிபிக் கடற்படைக்கு (*British Pacific Fleet*) "ஒரு மேம்பட்ட கடற்படை தளத்தை" நிறுவுவதே முதன்மை நோக்கமாகும். அதைத் தவிர அப்பகுதியில் கிடைக்கும் எண்ணெய் மற்றும் ரப்பர் பொருட்களைக் கைப்பற்றுவது மற்றும் பிரித்தானியப் நிர்வாகத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவது; புரூணை விரிகுடாவின் நுழைவாயிலைக் கட்டுப்படுத்துவது; லபுவான் பாதுகாப்பது; அங்கு ஒரு விமானத் தளத்தை உருவாக்குவது; ஆகிய நோக்கங்களும் அடங்கும்.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## பின்னணி

### வான்வழி குண்டுவீச்சுகள்

ஆத்திரேலியா மற்றும் அமெரிக்க வானூர்திகளால் வடக்கு போர்னியோ மீது வான்வழி குண்டுவீச்சுகள் 1945 மே 3-ஆம் தேதி தொடங்கின. வடக்கு போர்னியோவை மீட்டெடுக்க மொத்தம் 29,361 போர் வீரர்கள் நேச நாடுகளினால் களம் இறக்கப் பட்டனர்.  
- 9-ஆவது பிரிவில் இருந்து 14,079 போர் வீரர்கள் (ஆத்திரேலியா)
- 3,726 உதவித் துருப்புக்கள்
- 4,730 அடிப்படை துணைத் துருப்புக்கள்
- 5,729 அரச ஆத்திரேலிய விமானப்படை வீரர்கள்
- 1,097 அமெரிக்க பிரித்தானிய பணியாளர்கள்  
ஆத்திரேலிய இராணுவத் தளபதி சார்சு ஊட்டன் (*Major General George Wootten*) தலைமையிலான ஆத்திரேலிய இராணுவத்தின் 9-ஆவது தரைப்படை பிரிவுதான் (*Australian 9th Division*) பெரும்பகுதியான போர்வீரர்களைக் களம் இறக்கியது.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## பின்னணி

### சப்பானின் 37-ஆவது இராணுவப் பட்டாளம்

போர் வீரர்; அவருக்கு உதவும் ஆத்திரேலியப் படையினர் (28.06.1945)]]  
இதற்கிடையில், போர்னியோவில் சுமார் 31,000 சப்பானிய துருப்புக்கள் இருப்பதாகவும்; வடக்கு போர்னியோவில் சுமார் 8,800 பேர் இருப்பதாகவும்; நேச நாட்டு உளவுத்துறை (*Allied Intelligence*) கண்டறிந்தது. அந்தக் கட்டத்தில் சப்பானிய தளபதி மசாவோ பாபா (*Lieutenant-General Masao Baba*) தலைமையில் சப்பானின் 37-ஆவது இராணுவப் பட்டாளம் (*Japanese Thirty-Seventh Army*), அதன் தலைமையகத்தை செசல்டன் நகரில் கொண்டு இருந்தது.  
சப்பானியப் பிரிவுகளில் ஆறு பட்டாளங்கள் (366 - 371), இராணுவத் தளபதி தைசிரோ அகாசி (*Major General Taijiro Akashi*) தலைமையில் இருந்தன. உதவிக்கு மற்றோர் ஆதரவுப் பட்டாளமும் இருந்தது.  
ஜாவா மற்றும் சுமத்ராவைத் தவிர, மற்ற பிராந்தியங்களில் சப்பானிய விமானப் படையின் ஆற்றல் பெருமளவில் குறைந்து இருந்தது. சப்பானிய விமான ஆற்றல் பயனற்ற நிலையில் இருந்தது. போர்னியோவில் கெனிங்காவ் மற்றும் கூச்சிங் ஆகிய இடங்களில் மட்டுமே சிறிய எண்ணிக்கையிலான விமானங்கள் இருந்தன.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## முடிவு

புரூணையில் இருக்கும் செரியா (*Seria*) புறநகர்ப் பகுதியில் 37 எண்ணெய்க் கிணறுகள் கொளுத்தப்பட்டன. சப்பானியர்கள் வெளியேறிய போது, வேண்டும் என்றே அந்த எண்ணெய்க் கிணறுகளைக் கொளுத்தி விட்டுச் சென்றனர். தீயை அணைக்க மூன்று மாதங்களுக்கு மேல் ஆனது.  
வடக்கு போர்னியோவில் நடந்த போர்னியோ போரின் போது, ஆத்திரேலியர்கள் 114 பேர் உயிர் இழந்தனர்; அல்லது காயங்களால் இறந்தனர், மேலும் 221 பேர் காயம் அடைந்தனர். இதற்கு முற்றிலும் நேர் மாறாக, சப்பானியர்கள் 1,234 பேர் உயிர் இழந்தனர்; அதே நேரத்தில் 130 பேர் பிடிபட்டனர்.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## முடிவு

### தயாக்கு கெரில்லா படைகள்

மேலும் 1,800 சப்பானியர்கள் உள்நாட்டில் செயல்பட்ட கெரில்லா படைகளால் (*Dayak Guerrillas*) கொல்லப்பட்டு இருக்கலாம் என்று கணிக்கப் படுகிறது; சப்பானிய வீரர்கள் பலர் காட்டில் இருந்து வெளியேறும் போது தயாக்கு கெரில்லா படைகளால் கொல்லப் பட்டனர்.  
போருக்குப் பிறகு, ஆத்திரேலியர்கள் பிரித்தானிய பொது நிர்வாகத்தை நிறுவுவதற்கான பணிகளைத் தொடங்கினர்; சேதம் அடைந்த உள்கட்டமைப்பை மீண்டும் புனர்ப்பித்தனர்; மற்றும் போரில் இடம்பெயர்ந்த பொதுமக்களுக்கு வீடுகளைக் கட்டிக் கொடுத்தனர். மருத்துவமனைகளைச் செப்பனிட்டுக் கொடுத்தனர்.
# வடக்கு போர்னியோ போர்

## முடிவு

### மீண்டும் பொது நிர்வாகம்

போர் நிறுத்தத்தைத் தொடர்ந்து, வடக்கு போர்னியோ காடுகளில் அதிக எண்ணிக்கையிலான சப்பானிய வீரர்கள் இருந்தனர். அக்டோபர் 1945-இல் வடக்கு போர்னியோவில் இன்னும் 21,000 ஜப்பானிய வீரர்கள் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டது. அவர்கள் படிப்படியாக சரண் அடைந்தனர்.  
கூச்சிங் பத்து லிந்தாங் முகாமில் (*Batu Lintang Camp*) தடுத்து வைக்கப்பட்டு இருந்த நேச நாட்டு குடிமக்கள் மற்றும் போர்க் கைதிகள் பாதுகாப்பாக விடுவிக்கப்பட்டனர். 1945 அக்டோபர் மாதம் பிரித்தானிய போர்னியோவில் பொது நிர்வாகம் பழைய நிலைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது.
# ஆஷி சிங்

**ஆஷி சிங்** (*Ashi Singh*) ஓர் இந்திய தொலைக்காட்சி நடிகை ஆவார். சோனி என்டர்டெயின்மென்ட் டெலிவிஷனின் நிகழ்ச்சியான, *யே உன் தினோன் கி பாத் ஹையில்* நைனா அகர்வாலின் பாத்திரத்தை இவர் சித்தரித்தார். 2020 இல், இவர் சோனி எஸ்.ஏ.பி. இன் *அலாடின் - நாம் தோ சுனா ஹோகாவில்* இளவரசி யாஸ்மினாக தோன்றினார். 2021 முதல், அவர் ஜீ டிவியின் சந்திப்பில் *மீட்* ஹூடாவாக தோன்றுகிறார்.
# ஆஷி சிங்

## தொழில்

2015 இல் தொலைக்காட்சியில் வெளியான *சீக்ரெட் டைரிஸ்: தி ஹிடன் சாப்டர்ஸ்* நிகழ்ச்சியின் மூலம் ஆஷி சிங் அறிமுகமானார் இவர் *கும்ரா*, *க்ரைம் ரோந்து* மற்றும் *சவ்தான் இந்தியா என்ற நிகழ்ச்சிகளிலும்* நடித்துள்ளார். இவர் *கைதி இசைக்குழுவில்* ஜெயிலரின் மகளாக கேமியோவில் தோன்றினார்.  
2017 ஆம் ஆண்டில், செட் இந்தியாவின் *யே உன் தினோன் கி பாத் ஹையில்* ரன்தீப் ராய்க்கு ஜோடியாக நைனா அகர்வால் கதாநாயகியாக நடிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்த நிகழ்ச்சி ஆகஸ்ட் 2019 வரை வெற்றிகரமாக ஓடியது  
ஜூலை 2020 இல், அவ்னீத் கவுர் உடல்நலம் காரணமாக நிகழ்ச்சியை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, ஆஷி சிங் பின்னர் சோனி எஸ்.ஏ.பி.(SAB) இன் *அலாடின் - நாம் தோ சுனா ஹோகாவில்* சித்தார்த் நிகாமுக்கு இணையாக யாஸ்மினாக நடித்தார்.  
2021 முதல், அவர் ஜீ டிவியின் *மீட்: பட்லேகி துனியா கி ரீட்டில்* ஷகுன் பாண்டேவுக்கு இணையாக மீட் ஹூடாவாகத் தோன்றுகிறார்.  
2019 ஆம் ஆண்டில், *ஈஸ்டர்ன் ஐயின்* அட்டைப்படத்தில் அதன் 1500வது இதழில், "எதிர்காலம் ஆஷி சிங்கிற்கு சொந்தமானது" என்ற தலைப்பில் இடம்பெற்றார். இவர், சிறந்த தொலைக்காட்சி நடிகைக்கான விருதினையும் பெற்றுள்ளார்.