wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# பிரத்யோத் குமார் தாகூர்

## பொது வாழ்க்கை

மகாராஜா பிரதியோத் குமார் தாகூர் பொது வாழ்க்கையில் சுறுசுறுப்பாக இருந்தார். கொல்கத்தா மாநகராட்ட்சியின் ஆணையாளராகவும், மயோ மருத்துவமனையின் ஆளுநராகவும், வங்காள சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்தார். 1899 முதல் 1911 வரை, இவர் பிரிட்டிசு இந்திய சங்கத்தின் செயலாளராக இருந்தார். இது செல்வந்த நில உரிமையாளர்களின் அமைப்பாகும். இது அவர்களின் சொந்த மற்றும் இந்திய நலன்களை பொதுவாக பிரிட்டிசு நிர்வாகத்திற்கு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.  
1902 ஆம் ஆண்டில் ஏழாம் எட்வர்ட்டின் முடிசூட்டு விழாவில் பிரதியோத் குமார் தாகூர் கொல்கத்தா நகரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார், வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் அபேயில் முடிசூட்டு விழாவில் கலந்து கொள்ள பதினைந்து "பிரிட்டிசு இந்திய மாகாணங்களின் இந்திய பிரதிநிதிகளில்" ஒருவராகச் சென்றார். 1905 இல் பேரரசர் ஐந்தாம் ஜார்ஜ் இந்தியாவுக்கு வருகை புரிந்தபோது, தாகூர் ஏகாதிபத்திய வரவேற்புக் குழுவின் செயலாளராக இருந்தார். கொல்கத்தாவில் அரசருக்கு விரிவான ஒரு வரவேற்பு விருந்தளித்தார்.  
தாகூர்கள் கொல்கத்தா மற்றும் பிற இடங்களில் ஏராளமான அரண்மனைகளை கட்டினர். பிரதியோத் குமார் தாகூர் தனது நேரத்தை தாகூர் கோட்டையில் கழித்தார். இது ஐரோப்பிய அரண்மனைகளின் கற்பனையான சாயல்; அருகிலுள்ள பிரசாத், இப்போது ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் பயன்படுத்தப்படுகிறது; மற்றும் இப்போது ரவீந்திர பாரதி பல்கலைக்கழகத்தின் ஒரு பகுதியான எமரால்டு போவர்.
# பிரத்யோத் குமார் தாகூர்

## இறப்பு

பிரதியோத் குமார் தாகூர் 1942 ஆகத்து 28, அன்று வாரணாசியில் இறந்தார்.
# பியே, பார்வோன்

**பியே** (**Piye**) (once transliterated as **Pankhy** or **Piankhi**; இறப்பு:கிமு 714) பண்டைய எகிப்தின் எகிப்தின் மூன்றாம் இடைநிலைக் காலத்தின் முடிவின் போது எகிப்தை ஆண்ட இருபத்தி ஐந்தாம் வம்சத்தை நிறுவிய எகிப்தியரல்லாத பார்வோன் ஆவார். 25-ஆம் வம்சத்தவர்கள் எகிப்தின் தெற்கே அமைந்த நூபியா (தற்கால சூடான்) பகுதியின் குஷ் இராச்சியத்தினர் ஆவார். பார்வோன் பியே எகிப்தை கிமு 744 முதல் கிமு 714 முடிய 30 ஆண்டு ஆண்டார். நூபியா மற்றும் மேல் எகிப்து பகுதிகளை ஆன்ட பார்வோன்]] பியேவின் தலைநகரம் நூபியாவின் நபதா நகரம் ஆகும். பார்வோன் பியே, தீபை உள்ளிட்ட கீழ் எகிப்து பகுதியின் பார்வோன்களை வெற்றி கொண்டு திறை வசூலித்தார்.  
பியேவின் கல்லறை பிரமிடு, நூபியாவின் எல்-குர்ருவில் உள்ளது. இவரது கல்லறைக் கோயில் ஜெபெல் பார்கலில் உள்ளது. பார்வோன் பியே நிறுவிய கல்வெட்டு குறிப்புகள் கொண்ட சிற்பத்தூண் ஜெபெல் பார்கல் அகழாய்வின் போது 1872-இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
# பியே, பார்வோன்

## இதனையும் காண்க

- எகிப்தின் இருபத்தி ஐந்தாம் வம்சம்
- எகிப்திய பார்வோன்கள்
- பண்டைய எகிப்திய அரசமரபுகள்
கடவுளை தாங்கி நிற்கும் பியோவின் மகள் இரண்டாம் செப்பெனுபெத்த்தின் சிற்பம்]]  
பார்வோன் பியேவிற்கு (இடது) திறை செலுத்த நிற்கும் கீழ் எகிப்தின் சிற்றரசர்கள்]]  
, எல்-குர்ரு]]  
கல்வெட்டுகள்]]
# பதினொன்றாம் ராமேசஸ்

11 அல்லது 9-ஆம் ராமேசேசின் பெயர் பொறித்த அச்சு, லாஸ் ஏஞ்சலீஸ் அருங்காட்சியகம்]]  
**பதினொன்றாம் ராமேசஸ்** (**Ramesses XI** (also written **Ramses** and **Rameses**) பண்டைய எகிப்தின் புது இராச்சியத்தை ஆண்ட இருபதாம் வம்சத்தின் பத்தாம் மற்றும் இறுதி பார்வோன் ஆவார்.  
இவர் எகிப்தின் புது இராச்சியத்தை கிமு 1107 முதல் கிமு 1078/77 முடிய 28 அல்லது 29 ஆண்டுகள் ஆண்டார்.  
இவரது ஆட்சியின் முடிவின் போது துவங்கிய எகிப்தில் மூன்றாம் இடைநிலைக் காலத்தின் போது, எகிப்தின் தெற்கே அமைந்த நூபியா பகுதியின் குஷ் இராச்சியத்தினர் எகிப்தை கைப்பற்றி ஆண்டனர்.
# பதினொன்றாம் ராமேசஸ்

## இதனையும் காண்க

- எகிப்தின் இருபதாம் வம்சம்
- புது எகிப்து இராச்சியம்
- எகிப்திய பார்வோன்கள்
- பண்டைய எகிப்திய அரசமரபுகள்
# எல்லிப்டோசைட்டு

**எல்லிப்டோசைட்டுகள்** *(Elliptocytes)* என்பவை அசாதாரணமான வடிவங்கொண்ட இரத்தச் சிவப்பு அணுக்களைக் குறிக்கின்றன. இவை ஒவலோசைட்டுகள் என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகின்றன. முட்டை வடிவம் முதல் தடி அல்லது பென்சில் வடிவம் வரையிலான நீள்வட்டம் முதல் நீள்வடிவங்களில் இவை காணப்படுகின்றனா. இரத்தநிறமியான ஈமோகுளோபின் இந்நீள்வடிவ செல்களின் முனைகளில் குவிந்து அடர்த்தியாகவும் நடுப்பகுதியில் சாதாரண வெளிர் நிறமும் கொண்டுள்ளதை ஒளிநுண்ணோக்கி மூலம் உற்றுநோக்கும்போது காணமுடிகிறது. அரிவாள் செல்கள் போல கூர்மையாக இல்லாமல் இச்செல்களின் விளிம்புகள் வளைந்து காணப்படுகின்றன.  
கண்ணாடித் தகட்டின் மீது பூசப்பட்ட இரத்த மாதிரியில் 1% எல்லிப்டோசைட்டுகள் காணப்படுவது சாதாரண நிலையாகும்.  
அசாதாரண இந்த சிவப்பு இரத்த அணுக்கள் கீழ்கண்ட இரத்தக் கோளாறுகள் உள்ள நோயாளிகளின் இரத்தப் படலங்களில் அதிக எண்ணிக்கையில் காணப்படுகின்றன:  
- மரபுவழி நீள்வட்டச் செல்லியம்
- தென்கிழக்கு ஆசிய நீள்வட்டச் செல்லியம்
- தலசீமியா எனப்படும் இரத்த அழிவுச்சோகை
- இரத்த இரும்புக் குறைபாடு
- பிறவி நரம்புக் குழலிணைவுப் பிறழ்வு நோய்த்தொகை
- மைலோபைப்ரோசிசு எனப்படும் எலும்புமச்சை புற்றுநோய்
- முதிரா சிவப்பணு இரத்தச்சோகை
# கோபி மோகன் தாகூர்

**ராஜா கோபி மோகன் தாகூர் (Raja Gopi Mohan Tagore)** (1760-1819) இவர் பாதுரியகட்டா தாகூர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவரும் மற்றும் இந்திய துணைக் கண்டத்தின் வங்காளப் பகுதியைச் சேர்ந்த ஜமீந்தாரும் மற்றும் அறப்பணிகளில் ஈடுப்பட்டவருமாவார்.
# கோபி மோகன் தாகூர்

## பணிகள்

தர்பநாராயண தாகூரின் மகனான இவர், தாகூர் குடும்பத்தின் பாதுரியகட்டா கிளையை நிறுவியவராவார். இவருக்கு சமசுகிருதம், பிரெஞ்சு, போர்த்துகீசியம், ஆங்கிலம், பாரசீகம் மற்றும் உருது போன்ற மொழிகள் தெரிந்திருந்தன. கோபி மோகன் தாகூர் தனது செல்வத்திற்காக நன்கு அறியப்பட்டவர். மேலும் 1812 ஆம் ஆண்டில், காளிகாட்டில் உள்ள காளிக் கோயிலுக்கு மிகப் பெரிய தங்கத்தைப் பரிசாக வழங்கியவராக இருந்திருக்கலாம்.  
நாட்டில் மேற்கத்திய கல்வியைத் தொடங்கிய கொல்கத்தாவின் மாநிலக் கல்லூரியின் நிறுவனர்களில் ஒருவராகவும் இருந்தார். பிற்காலத்தில் இந்துக் கல்லூரி என்று அழைக்கப்பட்ட மாநிலக் கல்லூரியை நிறுவியதற்காக இவர் அளித்த நன்கொடை இரண்டாவது பெரியதாகும், இது வர்தமான் மகாராஜாவுக்கு அடுத்தபடியாக இருந்தது. இதன் நினைவாக கல்லூரியின் நூலக மண்டபத்தில் பளிங்கினால் ஆன கல்வெட்டு ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. பின்னர் இந்துக் கல்லூரியின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டு தகுதியான மாணவர்களுக்கு இவரது பெயரில் உதவித்தொகை வழங்கினார்.  
கோபி மோகன் துர்கா பூசையை ஆடம்பரமாக கொண்டாடினார். ஆர்தர் வெல்லஸ்லி உட்பட பல ஐரோப்பியர்கள் இவர் வழங்கிய விழா மற்றும் இரவு விருந்தில் கலந்து கொண்டனர்.
# கோபி மோகன் தாகூர்

## பணிகள்

### அறப்பணிகள்

கலை, இசை, சமசுகிருத கற்றல் மற்றும் தடகள விளையாட்டு ஆகியவற்றின் சிறந்த புரவலராக இருந்த இவர் இந்த நோக்கத்திற்காக தாராளமாக நன்கொடை அளித்தார். பிரபல மல்யுத்த வீரர் இராதா கௌலா இவரிடம் பணிபுரிந்துள்ளார். இவரிடம் பணிபுரிந்தவர்களில் பிரபல வங்காள பாடலாசிரியர் இலக்கி காந்தா மற்றும் அக்காலத்தின் பிரபல பாடகர் காளி மிர்சா ஆகியோரும் அடங்குவர்.  
இவர் சோவபசார் இராஜா இராஜ் கிருஷ்ண தேவின் நெருங்கிய நண்பராக இருந்தார். இவர் ஒரு முறை ஜெசூரைச் சேர்ந்த இராஜா பரோடா காந்தா ராயின் தந்தைக்கு உதவினார்.
# கோபி மோகன் தாகூர்

## பணிகள்

### கலைப்பணி

1803ஆம் ஆண்டில் கொல்கத்தாவுக்கு வருகை தந்த பிரிட்டிசுக் கலைஞர் ஜார்ஜ் சின்னரியின் உதவியுடன் இவர் தாகூர் குடும்பத்தின் கலைத் தொகுப்பைத் தொடங்கினார். பின்னர் இது இவரது பேரன் பிரத்யோத் குமார்தாகூரால் விரிவாக்கப்பட்டது. 1802 இல் இவர் சியாம்நகரில் உள்ள சியாம்நகர் முலாசோர் காளிக் கோயிலை நிறுவினார்.
# கோபி மோகன் தாகூர்

## குடும்பம்

இவருக்கு சூர்ஜி குமார், சந்திர குமார், நந்தகுமார், காளி குமார், ஹர குமார் மற்றும் பிரசன்ன குமார் எ ஆறு மகன்களும் மற்றும் ஒரு மகளும் இருந்தனர். இதில் ஹர குமார் தாகூர் மற்றும் பிரசன்ன குமார் தாகூர் ஆகிய இருவரும் தாகூர் குடும்பத்தை முன்னோக்கி மரபில் செலுத்தியவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் ஆவர்.
# நில்மோனி தாகூர்

**நில்மோனி தாகூர் (Nilmoni Tagore)** (1721-1791) தாகூர் குடும்பத்தின் ஒரு வாரிசான இவர், பழைய பாதுரியகட்டாவின் வீட்டை விட்டு வெளியேறி, 1758 ஆம் ஆண்டில் தாகூர் குடும்பத்தின் ஜோராசங்கோ கிளையை நிறுவினார். இவர் ஜோராசங்கோ தாகூர் பாரி என்று அழைக்கப்படுகின்றார். நில்மோனி மற்றும் தர்பநாராயண தாகூர் ஆகிய இருவரும் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்த ஜெய்ராம் தாகூரின் இரண்டு மகன்களாவர்.. தர்பநாராயணன் தனது வணிகத்தையும் நிலங்களையும் வளர்த்துக் கொண்டாலும், நில்மோனி பிரிட்டிசாருக்கு சேவை செய்யத் தீர்மானித்து மாவட்ட நீதிமன்ற சிரஸ்தாராக உயர்ந்தார். குடும்ப தகராறின் தீர்வுத் தொகையாகஇவர் தனது சகோதரர் தர்பநாராயணனிடமிருந்து ஒரு இலட்சம் ரூபாயைப் பெற்றுக்கொண்டு ஜோராசங்கோவுக்குச் சென்று அங்கு ஒரு வீட்டினைக் கட்டினார்.  
இவருக்கு இராம்லோகன் தாகூர் (1759-1804), இராம்மோனி தாகூர் (1759-1833), இராம்புல்லாவ் தாகூர் (1767-1824) என்ற மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். இராம்மோனி தாகூருக்கு இராதாநாத், துவாரகநாத் மற்றும் இராம்நாத் என்றா மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். இராம்லோகன் தாகூருக்கு ஆண்வாரிசு இல்லை. எனவே அவர் தனது சகோதரர் இராம்மோனியின் இரண்டாவது மகனான புகழ்பெற்ற துவாரகநாத் தாகூரை தத்தெடுத்தார். அவருக்கு கீழ் தாகூரின் ஜோராசங்கோ கிளையின் அதிர்ஷ்டம் உயர்ந்தது
# தர்பநாராயண தாகூர்

**தர்பநாராயண் தாகூர் (Darpanarayan Tagore)** (1731-1793) இவர்தாகூர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர. இர் பாதுரியகட்டாவுில் கிளைத்தார். கொல்கத்தாவுக்குச் செல்வதற்கு முன்பு சந்தன்நகரில் உள்ள பிரெஞ்சு கிழக்கிந்திய நிறுவ்னத்தில் திவானாகப் பணியாற்றினார். பின்னர் இவர் எட்வர்ட் வீலருக்கு ஒரு வணிகரானார். *எட்வர்ட் வீலர் கர்னல் மோன்சனு*க்குப் பிறகு *வாரன் ஹேஸ்டிங்ஸ்* தலைமையிலான வங்காளத்தின் உச்சக்குழு அமைப்பின் உறுப்பினராக இருந்தார். பின்னர் தர்பநாராயணன் வங்காளதேசத்தின் உள்ள ராஜசாகியில் தனது பெயரில் ஒரு பெரிய ஜமீந்தாரி நிலங்களை வாங்கி வங்காளத்தின் முன்னணி ஜமீந்தார்களில் ஒருவராக தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார். இவருக்குப் பிறகு இவரது மகன் கோபி மோகன் தாகூர் பதவிக்கு வந்தார்.
# தாகூர் குடும்பம்

**சௌரிந்திர மோகன்**  
| ஜோரோசங்கா |  |
| --- | --- |
| நில்மோனி |  |
| இராமலோசன் &nbsp;· இராம்மணி &nbsp;· இராம்பல்லாவ் |  |
| துவாரகநாத் &nbsp;· இராம்நாத் |  |
| தேபேந்திரநாத் &nbsp;· கிரிந்திரநாத் &nbsp;· நாகேந்திரநாத் |  |
| -
!**தேபேந்திரநாத்தின் குடும்பம்** |  |
| -
!தலைமுறை 1 |  |
| திவிஜேந்திரநாத் &nbsp;· சத்யேந்திரநாத் |  |
| ஹேமேந்திரநாத் &nbsp;· பபிரேந்திரநாத் |  |
| ஜோதிரிந்திரநாத் &nbsp;· சோமேந்திரநாத் |  |
| இரவீந்திரநாத் &nbsp;· சௌதாமிணி |  |
| சுகுமாரி &nbsp;· சரத்குமாரி |  |
| சுவர்ணகுமாரி &nbsp;· பர்ணகுமாரி |  |
| **துவிஜேந்திரநாத்தின் குழந்தைகள்** |  |
| துவிஜேந்திரநாத் &nbsp;· அருணேந்திரநாத் |  |
| நித்தேந்திரநாத் &nbsp;· சுதீந்திரநாத் |  |
| கிருதேந்திரநாத் |  |
| **சத்யேந்திரநாத்தின் குழந்தைகள்** |  |
| சுரேந்திரநாத் &nbsp;· இந்திரா &nbsp;· கபிந்திரநாத் |  |
| **ஹேமேந்திரநாத்தின் குழந்தைகள்** |  |
| ஹித்தேந்திரநாத் &nbsp;· சிக்சிதிந்திரநாத் |  |
| ரித்தேந்திரநாத் &nbsp;· பிரதிபா |  |
| பிரக்னா&nbsp;·அபி &nbsp;· மணிசா |  |
| சோவனா &nbsp;· சுஷ்மா |  |
| சுன்ரிதா &nbsp;· சுதக்சணா |  |
| பூர்ணிமா தேவி &nbsp; |  |
| **பைரேந்திரநாத்தின் மகன்** |  |
| பாலேந்திரநாத் |  |
| **இரவீந்திரநாத்தின் குழந்தைகள்** |  |
| இரதிந்திரநாத் &nbsp;· சமிந்திரநாத் |  |
| மாதுரிலதா &nbsp;· ரேணுகா |  |
| மீரா |  |
| -
! கிரிந்திரநாத்தின் குடும்பம் |  |
| - | **தலைமுறை 1** |
| கனேந்திரநாத் &nbsp;· குனேந்திரநாத் |  |
| - | **தலைமுறைn 2** |
| **குனேந்திரநாத்தின் குழந்தைகள்** |  |
| ககனேந்திரநாத் &nbsp;· சமரேந்திரநாத் |  |
| அபனிந்திரநாத் &nbsp;· சுனயானி |  |
| பினயானி |  |  
**தாகூர் குடும்பம் (Tagore family)** ( தாக்கூர் என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறது) என்பது முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாற்றைக் கொண்டது. இது, இந்தியாவின் கொல்கத்தாவின் முன்னணி குடும்பங்களில் ஒன்றாகும். இது வங்காள மறுமலர்ச்சியின் போது ஒரு முக்கிய செல்வாக்கான குடும்பமாகக் கருதப்பட்டது. வணிக, சமூக மற்றும் மத சீர்திருத்தம், இலக்கியம், கலை மற்றும் இசை ஆகிய துறைகளில் கணிசமான பங்களிப்பை வழங்கிய பல நபர்களை இந்த குடும்பம் உருவாக்கியுள்ளது.
# தாகூர் குடும்பம்

## குடும்ப வரலாறு

தாகூர்களின் அசல் குடும்பப்பெயர் குசாரி. அவர்கள் இரார்கி பிராமணக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். மேலும் முதலில் மேற்கு வங்கத்தில் வர்தமான் மாவட்டத்தில் குச் என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர். இரவீந்திரநாத் தாகூரின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதிய, பிரபாத் குமார் முகோபாத்தியாயா இரவீந்திராஜிபானி ஓ ரவீந்திர சாகித்ய பிரபேஷிகா என்ற தனது புத்தகத்தில் எழுதினார்: குசாரிகள் பட்டா நாராயணனின் மகன் தீன் குசாரியின் வழித்தோன்றல்கள்; தீன் குசாரிக்கு குசாவின் மகாராஜாவின் மூலம் (வர்த்தமான்) குச் என்ற கிராமத்தில் நிலம் வழங்கப்பட்டது. அவர் அதன் தலைவரானார். மேலும், குசாரி என்றும் அறியப்பட்டார்.
# தாகூர் குடும்பம்

## தாகூர்களின் பின்னணி

வங்காளப் பிராமணர்களான தாகூர்கள் வங்காளத்தின் கிழக்குப் பகுதியிலிருந்து (இப்போதைய வங்காள தேசம் ) வந்து குடியேறியவர்கள் ஆவர். 18 ஆம் நூற்றாண்டில் ஹூக்லி ஆற்றின் வலது கரையில் அமைந்துள்ள பகுதியில் குடியேறினர் (பஞ்சனன் குசாரி என்பவர், 1720 ஆம் ஆண்டில் கோபிந்தபூர் பகுதியில் வில்லியம் கோட்டைக்கு அருகில் முதன்முதலில் குடியேறினார். பின்னர் பிரிட்டிசாரால் வெளியேற்றப்பட்ட பின்னர், சுதானூட்டிக்கு தெற்கே ஜோராசங்கோ பகுதிக்கு நகர்ந்தார்).  
16 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பியர்கள் வங்காளத்திற்கு வரத் தொடங்கினர். இதன் விளைவாக 1579 இல் போர்த்துகீசியர்களால் உகுலிம் ( கூக்ளி-சின்சுரா) என்ற நகரம் நிறுவப்பட்டது. 1757 இல் நடந்த பிளாசி சண்டையின் விளைவாக வங்காளத்தின் கடைசி நவாப் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். பக்சார் போருக்குப் பிறகு, கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திற்கு வங்காளத்திலிருந்து வருவாய் வசூலிக்கும் உரிமை வழங்கப்பட்டது. 1793 வாக்கில்,பிரிட்டிசு கிழக்கிந்திய நிறுவனம் நவாப்பின் அலுவலகத்தை அழித்து, முன்னாள் முகலாய மாகாணமான வங்காளத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றியது.  
19 ஆம் நூற்றாண்டின் வங்காள மறுமலர்ச்சி சமூக மாற்றத்தின் குறிப்பிடத்தக்க காலகட்டமாகும். இதில் இலக்கிய, கலாச்சார, சமூக மற்றும் பொருளாதார - படைப்பு நடவடிக்கைகள் முழுவதுமாக வளர்ந்தன. வங்காள மறுமலர்ச்சி என்பது அலாவுதீன் உசேன் ஷா (1493-1519) என்பவரது காலத்தில் தொடங்கிய வங்காள மக்களின் கலாச்சார பண்புகள் வெளிப்படும் செயல்முறையின் உச்சக்கட்டமாகும். இது சுமார் மூன்று நூற்றாண்டுகளை உள்ளடக்கியது. இது வங்காள சமுதாயத்தில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. தற்செயலாக, அது தாகூர் குடும்பத்தின் எழுச்சியுடன் ஒத்துப்போனது. தாகூர் குடும்பம் இந்த காலகட்டத்தில் இந்திய மற்றும் ஐரோப்பிய தாக்கங்களுக்கு இடையிலான அசாதாரண சமூக நிலைப்பாட்டின் மூலம் முக்கியத்துவம் பெற்றது.  
வங்காள பத்திரிக்கையாசிரியர் சித்ரா தேவியின் மேற்கோளின்படி, "தாகூர்களின் கலாச்சாரப் பாத்திரம் இதுவரை மிகப் பெரிய கவனத்தைப் பெற்றிருந்தாலும், இறுதி மதிப்பீட்டில் அவற்றின் முக்கியத்துவம் ஒரு கலவையாகும்: வணிக மற்றும் அரசியல் மற்றும் இலக்கிய மற்றும் இசை. அவர்களின் காலத்தின் ஒவ்வொரு தேசபக்தி இயக்கத்திலும் அவர்கள் ஒரு கூட்டுப் பங்கைக் கொண்டிருந்தனர்: நவகோபால் மித்ராவின் இந்து மேளா, காங்கிரசு மற்றும் தேசிய மாநாடு, 1905 ராக்கி விழா மற்றும் பொதுவாக தேசியவாத இயக்கம். கொல்கத்தா, வங்காளம் மற்றும் இந்தியாவின் கதையிலிருந்து தாகூர்களின் கதை பிரிக்க முடியாதது.
# தாகூர் குடும்பம்

## ஜோராசங்கோ குடும்பம்

### வணிகத் தளம்

"ஜோராசங்கோ தாகூர்களின் புகழ் துவாரகநாத் தாகூரின் (1794-1846) காலத்திலிருந்தே உருவாகிறது." துவாரகநாத் நில்மோனி தாகூரின் இரண்டாவது மகன் இராம்மணி தாகூரின் மகனாவார். ஆனால் குழந்தை இல்லாத முதல் மகன் ராம்லோகன் தாகூரால் தத்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் ஜோராசங்கோவின் சொத்துகளையும் மற்றும் இராம்லோகனின் பரந்த செல்வத்தையும் பெற்றார். துவாரகநாத் *மேக்கிண்டோஷ் அண்ட் கோ* என்ற நிறுவனத்தின் முகவராக இருந்து 24 பர்கானா மாவட்ட ஆட்சியரகத்தில் பலதரப்பட்ட பணிகளில் ஈடுபட்டார். இருப்பினும், இவரது வணிக வலிமையே இவருக்கு செல்வத்தையும் புகழையும் கொண்டு வந்தது. *வில்லியம் கார்* என்பவருடன் இணைந்து, இவர் *கார், தாகூர் அன்ட் கம்பெனி* என்ற நிறுவனத்தை நிறுவினார். இது ஐரோப்பிய மற்றும் இந்திய வணிகர்களுக்கும், இந்தியாவில் நிர்வாக நிறுவன அமைப்பின் தொடக்கத்திற்கும் இடையிலான முதல் சமமான கூட்டாண்மையாகும்.
# தாகூர் குடும்பம்

## ஜோராசங்கோ குடும்பம்

### ஆன்மீக நோக்கங்கள்

துவாரகநாத் தாகூருக்குப் பிறகு, குடும்பத்தின் தலைமை தேபேந்திரநாத் தாகூர் (1817-1905) மற்றும் துவாரகநாத் தாகூரின் இரண்டு மகன்களான கிரிந்திரநாத் தாகூர் ஆகியோருக்கு சென்றது. தேபேந்திரநாத் தாகூர் பிரம்ம மதத்தை நிறுவினார். மேலும் தத்வபோதினி பத்திரிக்கை என்ற இதழையும் தொடங்கினார். இவரது குழந்தைகள் பிரம்ம சமாஜத்தில் தொடர்ந்து இயங்கி வந்தனர். கிரிந்திரநாத் தாகூரும் பிரம்ம சமாஜத்தில் சேர்ந்தார். ஆனால் அவரது குழந்தைகள் கணேந்திரன் மற்றும் குனேந்திரன் ஆகியோர் இதில் சேரவில்லை. குணேந்திரனின் மகன்களான ககனேந்திரன், சமரேந்திரன் மற்றும் அபானிந்திரன் ஆகியோர் கிளைத்தனர். ஆனாலும் ஜோராசங்கோ குடும்பத்துடனும் நல்லுறவைத் தக்க வைத்துக் கொண்டனர். தேவேந்திரநாத் தாகூர் 1843 ஆம் ஆண்டில் பிரம்ம சமாஜத்தை கைப்பற்றினார். அதை உயிர்த்தெழுப்பியது மட்டுமல்லாமல் பல வழிகளில் வளப்படுத்தினார். இது வங்காள மறுமலர்ச்சியின் உத்வேகமாக மாறியது. இவர்தான் பிரம்ம இயக்கத்திற்கு ஒரு தனி நம்பிக்கையின் பொறிகளைக் கொடுத்து அதன் தனித்துவமான சடங்குகளை அறிமுகப்படுத்தினார். பிரம்ம சமாஜம் இந்து சமுதாயத்தில் மிகவும் பரந்த செல்வாக்கை செலுத்தியது.
# தாகூர் குடும்பம்

## ஜோராசங்கோ குடும்பம்

### கலைஞர்கள்

இரவீந்திரநாத்துக்குப் பிறகு, ஜோரசங்கோ குடும்பத்தில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவர்களாக ககனேந்திரநாத் தாகூர் (1867-1938), அபனிந்திரநாத் தாகூர் (1871-1951), மற்றும் இந்திய கலைக்கு மகத்தான பங்களிப்புகளை வழங்கிய சுனயாணி தேவி (1875-1962) ஆகியோர் இருந்தனர். முன்னதாக, அபனிந்திரநாத் தாகூரின் தாத்தா கிரிந்திரநாத் (1820–1854), மற்றும் தந்தை குனேந்திரநாத் (1847–81), பின்னர் அபனிந்திரநாத் தாகூரின் உறவினர் ஹிதேந்திரநாத் தாகூர் (1867–1908) மற்றும் அவரது மருமகன் ஜாமினிபிரகாஷ் கங்குலி ஆகிய அனைவருமே பரிசளிக்கப்பட்டவர்கள் ஆவர்.  
ககனேந்திரநாத் பல வழிகளில் ஒரு முன்னோடியாக இருந்தார் - மேற்கத்திய கலையில் பயிற்சி பெற்ற பின்னர் இந்திய ஓவிய ஓவியங்களை பின்பற்றுவதிலும், பின்னர் ஜப்பானிய பாணியையும் உள்வாங்கினார். இருப்பினும், "வங்காளப் பள்ளி" அல்லது "நியோ-ஓரியண்டல் பள்ளி" என்று அறியப்பட்டதை இவரது சகோதரர் அபனிந்திரநாத் திறந்து வைத்தார். தெற்காசிய செல்வாக்கின் பல்வேறு விகாரங்களை உள்ளடக்கிய அதே வேளையில் அதன் செல்வாக்கு நாடு முழுவதும் பரவியது.  
இந்த கலைஞர்கள் அடங்கிய தாகூர் குடும்பங்கள் அனைத்தும் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளத்தைச் சேர்ந்தவையாகும்.
# தாகூர் குடும்பம்

## ஜோராசங்கோ குடும்பம்

### இளைய தலைமுறை

இளைய தலைமுறையும் கணிசமாக தங்களின் பங்கை அளித்தது. திவிஜேந்திரநாத்தின் இரண்டாவது மகன் சுதீந்திரநாத் (1869-1929) ஒரு புகழ்பெற்ற எழுத்தாளராக இருந்தார். அவரது மகன் சௌமியேந்திரநாத் (1901–74) ஒரு இடதுசாரி அரசியல்வாதியாக நன்கு அறியப்பட்டார். சௌமியாந்திரநாத் நாஜி எதிர்ப்பு மற்றும் ஹிட்லரை படுகொலை செய்வதற்கான சதி தொடர்பாக 1933 இல் சில காலம் கைது செய்யப்பட்டு சிறையிலிருந்தார். சத்யேந்திரநாத்தின் மகன் சுரேந்திரநாத் (1872-1940) என்பவருக்கும் அரசியல் தொடர்புகள் இருந்தன. சத்யேந்திரநாத்தின் மகள் இந்திரா தேவி சௌதுராணி (1873-1960) இலக்கியம், இசை மற்றும் பெண்கள் இயக்கத்தில் தன்னை வேறுபடுத்திக் கொண்டார். இவர் ஒரு புகழ்பெற்ற அறிஞரும் எழுத்தாளருமான பிரமாதா சௌத்ரியை மணந்தார். இரவீந்திரநாத் தாகூரின் மகன் இரதிந்திரநாத் தாகூர் (1888-1961) பல திறமைகள் கொண்ட ஒருவராக இருந்தார். அமெரிக்காவில் படித்த ஒரு விவசாயி என்பதைத் தவிர, ஒரு திறமையான கட்டிடக் கலைஞராகவும், வடிவமைப்பாளராகவும், தச்சராகவும், ஓவியராகவும் மற்றும் எழுத்தாளராகவும் இருந்தார். மேலும், விஸ்வ-பாரதி பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் 'உபாச்சார்யா' வாகவும் இருந்தார். இரதிந்திரநாத் தாகூரின் மனைவி பிரதிமா தேவி (1893-1969), சில்பா சதன், விஸ்வ பாரதி ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய ஒரு கலைஞராகவும், நடனங்கள் மற்றும் நடன நாடகங்களுடனும் தொடர்புடையவராகவும் இருந்தார்.  
இரவீந்திரநாத் தாகூருடன் தொடர்பு கொண்ட பிரபல மும்பை நடிகை ஷர்மிளா தாகூர் ஒரு நேர்காணலில், தனது தாயின் தாயார் இலத்திகா தாகூர் இரவீந்திரநாத் தாகூரின் சகோதரர் திவிஜேந்திரநாத்தின் பேத்தி என்று கூறினார். பிரணாதி தாகூர் ஒரு புகழ்பெற்ற மற்றும் புகழ்பெற்ற சொற்பொழிவாளர், செய்தி வாசகர் மற்றும் பெங்காலி நடிகர் ஆவார். இவர் சத்யேந்திரநாத் தாகூரின் பேரன் சுனந்தோ தாகூரை மணந்தார். மகரிசி தேவேந்திரநாத் தாகூரின் பேத்தி பிரக்னசுந்தரி தேவி, அசாமின் மிகவும் பிரபலமான எழுத்தாளர் சாகித்யாரதி இலட்சுமிநாத் பெஸ்பருவாவை மணந்தார். அவர் ஒரு இலக்கிய நிகழ்வாகவும் இருந்தார். அவரது அமிஷ் ஓ நிரமிஷ் அஹர் (1900, மறுபதிப்பு 1995) என்ற சமையல் புத்தகம் ஒவ்வொரு வங்காள மணமகனுக்கும் வழங்கப்படும் ஒன்றாகும். மேலும் "இந்தியாவின் திருமதி பீட்டன்"என்ற பட்டத்தையும் பெற்றார். இரவீந்திரநாத் தாகூரின் இளைய மகள் மீரா தேவியின் மகள் நந்திதா, சுதந்திர போராட்ட வீரரும், எழுத்தாளரும் மற்றும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான கிருட்டிண கிருபாளாணியை மணந்தார்.
# தாகூர் குடும்பம்

## ஜோராசங்கோ குடும்பம்

### குடும்பச் சூழல்

ஜோராசங்கோவின் சூழல் இலக்கியம், இசை, ஓவியம் மற்றும் நாடகங்களால் நிறைந்திருந்தது. மேலும் அவர்களுக்கு சொந்தமாக கல்வி முறையும் இருந்தது. முந்தைய நாட்களில், பெண்கள் பள்ளிக்குச் சென்றதில்லை. ஆனால் இவர்கள் அனைவரும் வீட்டிலேயே படித்தார்கள். சுவர்ணகுமாரி தேவி தனது ஆரம்ப நாட்களில் சிறுமிகள் நகலெடுக்க வேண்டிய ஒரு பலகையில் எதையாவது எழுதுவதை ஒருசமயம் நினைவு கூர்ந்தார். குடும்பத்தில் உள்ள சூழல் அதன் உறுப்பினர்களின் வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது. இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசை வெல்லச் சென்ற இரவீந்திரநாத் தாகூருக்கு கூட முறையான கல்வி மிகக் குறைவாகவே இருந்தது.  
ஓரளவு பழமைவாதியாக இருந்ததால், தேவேந்திரநாத் தாகூர் குடும்ப உறுப்பினர்கள் வீட்டிற்கு வெளியே சில வகையான நடவடிக்கைகளில் பங்கேற்பது குறித்து பல கட்டுப்பாடுகளை விதித்திருந்தார். எனவே, அவர்கள் வெளி உலகத்தை தங்கள் வீட்டிற்குள் கொண்டு வந்து பெண்கள் உட்பட முழு குடும்பமும் பங்கேற்றனர்.  
குடும்பத்தின் ஜோராசங்கோ கிளை சிலெய்தாகாவுடன் நெருங்கிய தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்தாலும், குஸ்தியா மாவட்டத்தில், இப்போது வங்காள தேசத்திலும், சாந்திநிகேதனிலும், இரவீந்திரநாத் விஸ்வ பாரதியை வளர்த்தார். அவற்றின் வேர்கள் ஜோராசங்கோ வீட்டில் இருந்தன. இது தாகூரின் ஜோரசங்கோ தாக்கூர் மாளிகை என்று பிரபலமாக இருந்தது. இது இப்போது இரவீந்திர பாரதி பல்கலைக்கழகம் என்ற பெயரில் உள்ளது .
# அரவிந்தன் நீலகண்டன்

**அரவிந்தன் நீலகண்டன்** (*Aravindan Neelakandan*) தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலத்தில் எழுதும் எழுத்தாளர். ராஜீவ் மல்கோத்ரா உடன் இணைந்து இவர் எழுதிய உடையும் இந்தியா எனும் நூல் அதிகம் கவனிக்கப்பட்ட படைப்பாகும். “ஆழி பெரிது” வேதகாலப் பண்பாடு குறித்து அரவிந்தன் எழுதியுள்ள ஓர் ஆய்வு நூல். இது தமிழ்ப் பேப்பர் என்ற இணைய இதழில் தொடராக வெளிவந்தது. இணைய இதழில் தொடராக வெளிவந்தபோது மிகப்பெரும் வரவேற்பையும் அதைவிடப் பெரிய சர்ச்சைகளையும் எதிர் கொண்டது. கதைகள், கட்டுரைகள் மற்றும் நூல்கள் எழுதுவதோடு வலம் என்ற மாத இதழின் பொறுப்பாசிரியர்களில் ஒருவராகவும் செயல்பட்டு வருபவர்.. மேலும் "ஸ்வராஜ்யா" மற்றும் "தமிழ் ஹிந்து" இணையதளங்களின் பதிப்பாசிரியர்களில் ஒருவராகவும் அவற்றின் படைப்புகளில் பங்கெடுப்பவராகவும் உள்ளார்.
# அரவிந்தன் நீலகண்டன்

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு

அரவிந்தன் நீலகண்டன் 16 சூன் 1971 அன்று நாகர்கோவிலில் பிறந்தார். சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தில் உளவியலில் முதுகலைப் பட்டமும், மதுரை காமாராஜர் பல்கலைக் கழகத்தில் பொருளாதரத்தில் பட்டமும் பெற்றுள்ளார். திண்ணை இணைய இதழில் இந்தியவியல் மற்றும் அறிவியல் கட்டுரைகளை எழுதத் தொடங்கியதிலிருந்து பொது வெளியில் அறிமுகமானார். ஆசிய செய்திகள் தொடர்பாக பத்தி எழுத்தாளராக யு. பி. ஐ. (UPI) இணையதளத்தில் தொடர்ந்து எழுதி வந்தார். பதிப்பிக்கப்பட்ட புத்தகங்களோடு கூட, "தினமணி ஜக்ஷன்", "சொல்வனம்", தமிழ்ப் பேப்பர் மற்றும் "திண்ணை" இணைய இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார். உலகின் பல்வேறு நாடுகளைச் சார்ந்த கல்வியிலாளர்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட அறிஞர்கள் பங்குபெறும் "சிருஷ்டி மதுரை" என்ற அமைப்பில் வழி நடத்துபவர்களுள் ஒருவராக உள்ளார். கோபி சங்கரின், பாலியல் வேறுபாடுகள் குறித்து தமிழில் எழுதப்பட்ட முதல் புத்தகம் வெளியிடும் நிகழ்ச்சியை ஒருங்கிணைத்தார்.
# அரவிந்தன் நீலகண்டன்

## படைப்புகள்

சிறுகதை, கட்டுரை, சமூக மற்றும் அரசியல் நூல்கள்.
# அரவிந்தன் நீலகண்டன்

## தமிழ்ப் புத்தகங்கள்

இவர் கீழ்வரும் தமிழ்ப்புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார், .
- உடையும் இந்தியா
- ஆழி பெரிது: வேதப் பண்பாடு குறித்த உண்மையான தேடல்
- இந்திய அறிதல் முறைகள்: நவீன அறிவியல் புலங்களைப் புரிந்து கொள்ள
- நம்பக்கூடாத கடவுள்
- நரேந்திர மோடி புதிய இரும்பு மனிதர்
- பஞ்சம், படுகொலை, பேரழிவு, கம்யூனிஸம்
- இந்துத்துவச் சிறுகதைகள்
- இந்துத்துவம் ஓர் எளிய அறிமுகம்
- கொஞ்சம் தேநீர் கொஞ்சம் இந்துத்துவம்
- மோடியின் குஜராத்: இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்கு ஒரு முன்மாதிரி
# கிருட்டிண மோகன் பானர்ஜி

**கிருட்டிண மோகன் பானர்ஜி (Krishna Mohan Banerjee)** (1813 மே 24 &nbsp; - 1885 மே 11) இவர் கிறிஸ்தவ சிந்தனைகளின் தூண்டுதலுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக இந்து தத்துவம், மதம் மற்றும் நெறிமுறைகளை மறுபரிசீலனை செய்ய முயன்ற 19 ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய சிந்தனையாளர் ஆவார். இவரே ஒரு கிறிஸ்தவராகவும் மாறினார். இவர், வங்காள கிறிஸ்தவச் சங்கத்தின் முதல் தலைவராகவும் இருந்தார். இது இந்தியர்களால் நிர்வகிக்கப்பட்டு நிதியளிக்கப்பட்டது. இவர் ஹென்றி லூயிஸ் விவியன் டெரோசியோவின் (1808–1831) இளம் வங்காளியாகவும், கல்வியாளராகவும், மொழியியலாளராகவும் மற்றும் கிறிஸ்தவத் தொண்டு நிறுவனங்களின் முக்கிய உறுப்பினராவும் இருந்தார்.
# கிருட்டிண மோகன் பானர்ஜி

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

ஜிபான் கிருஷ்ண பானர்ஜி மற்றும் சிறிமதி தேவி ஆகியோருக்கு மகனாக கிருட்டிண மோகன் 1813 மே 24 அன்று கொல்கத்தாவிலுள்ள சியாம்பூரின் பிறந்தார். ஜோராசங்கோவின் சாந்திராம் சின்காவின் அவையில் பண்டிதராக இருந்த இவரது தாய்வழி தாத்தாவான இராமஜெய வித்யாபூசனின் வீட்டில் வளர்ந்தார்.  
1819 ஆம் ஆண்டில், கிருட்டிண மோகன், கொலூதோலாவில் *டேவிட் ஹரே* என்பவரால் நிறுவப்பட்ட பள்ளியில் (பின்னர் ஹரே பள்ளி என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது) சேர்ந்தார். இவரது திறமைகளால் ஈர்க்கப்பட்ட டேவிட் ஹரே 1822 இல் படல்தங்காவில் ஹரே பள்ளி என்று புகழ் பெற்ற தனது பள்ளிக்கு அழைத்துச் சென்றார். பானர்ஜி புதிதாக நிறுவப்பட்ட இந்துக் கல்லூரியில் உதவித்தொகையுடன் சேர்ந்தார்.  
1831 ஆம் ஆண்டில், மத-சீர்திருத்தவாதியும் மற்றும் எழுத்தாளருமான பானர்ஜி *தி இன்க்வைரர்* என்ற இதழை வெளியிடத் தொடங்கினார். அதே ஆண்டில் , கொல்கத்தாவில் உள்ள தற்போதைய இந்து சங்கத்தின் தற்போதைய நிலை பற்றிய நாடகம் தயாரிக்கப்பட்டது. இது நடைமுறையில் உள்ள சில சமூக நடைமுறைகளை ஒரே மாதிரியாக விமர்சித்தது. கல்லூரியில் படித்தபோது, 1830 இல் இந்தியாவுக்கு வந்திருந்த இசுகாட்டிசு கிறிஸ்தவ தொண்டு நிறுவனர் அலெக்சாண்டர் டப் அவர்களின் சொற்பொழிவுகளில் கலந்து கொண்டார். இவரது தந்தை 1828 இல் காலராவால் இறந்தார்.
# கிருட்டிண மோகன் பானர்ஜி

## கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாற்றம்

1829 இல் தனது படிப்பை முடித்ததும், பானர்ஜி படல்தங்கா பள்ளியில் உதவி ஆசிரியராக சேர்ந்தார். 1832 ஆம் ஆண்டில், அலெக்சாண்டர் டப்பின் செல்வாக்கின் கீழ், இவர் கிறிஸ்தவத்திற்கு மாறினார். இவர் மதம் மாற்றப்பட்டதன் விளைவாக, டேவிட் ஹரேவின் பள்ளியில் வேலையை இழந்தார். மேலும் இவரது மனைவி விந்தியவாசினி பானர்ஜி தனது தந்தையின் வீட்டிற்குத் திரும்ப வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. பின்னர் இவர் தேவாலயச் சபைப் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியரானார்.  
தொண்டு நிறுவனங்கள் கொல்கத்தாவில் அதன் தொண்டு நடவடிக்கைகளைத் நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கியபோது, பானர்ஜி கிறிஸ்து தேவாலயத்தின் முதல் வங்காளப் பாதிரியார் ஆனார். அங்கு இவர் பெங்காலி மொழியில் பிரசங்கம் செய்தார். .
# கிருட்டிண மோகன் பானர்ஜி

## படைப்புகள்

இவர் 13 தொகுதி அடங்கிய &nbsp; - பிரித்தானிக்கா கலைக்களஞ்சியத்தின் பெங்காலி தழுவலான *வித்யாகல்பத்தருமா* அல்லது *என்சைக்ளோபீடியா பெங்காலென்சிஸ்* (1846–51) என்பதை ஆங்கிலத்தில் வெளியிட்டார். இவர் 1831 இல் "பெர்சிகியூட்டட்" (துன்புறுத்தப்பட்டவர்) என்ற இந்திய ஆங்கில நாடகத்தை எழுதினார்.  
இவரது பிற படைப்புகளில் *தி ஆரியன் விட்னஸ்* (1875), *டயலாக்ஸ் ஆன் தி ஹிந்து பிலாசபி* (1861) , மற்றும் *தி ரிலேசன் பிட்வீன் கிரிஸ்டியானிட்டி அன்ட் ஹிந்துஸ்தான்* (1881) ஆகியவை அடங்கும்.
# கிருட்டிண மோகன் பானர்ஜி

## நினைவு

சீல்தா தெற்குப் பிரிவில் உள்ள கிருட்டிண மோகன் இரயில் நிலையம் இவரது நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது.
# திஸ்கித்

**திஸ்கித்** (**Diskit**) இந்தியாவின் லடாக் ஒன்றியப் பகுதியின் லே மாவட்டத்தின், நூப்ரா வருவாய் வட்டத்தில் அமைந்த கிராம ஊராட்சி ஆகும்.காரகோரம் மலைத்தொடரில் அமைந்த இக்கிராமத்தில் திஸ்கித் விகாரை உள்ளது. திஸ்கித் கிராமம், லே நகரத்திற்கு கிழக்கே 118 கிலோ மீட்டர் தொலவிலும், ஹன்டர் நகரத்திலிருந்து 7 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.
லே நகரம் மற்றும் தவுலத் பெக் ஓல்டியை இணைக்கும் துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலை இக்கிராமம் வழியாகச் செல்கிறது.
# திஸ்கித்

## மக்கள் தொகை பரம்பல்

2011-ஆம் மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, திஸ்கித் கிராமம் 344 வீடுகளையும், 1760 மக்கள்தொகையும் கொண்டுள்ளது. எழுத்தறிவு 76.57% ஆகவுள்ளது.
மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மையாக உள்ள பட்டியல் பழங்குடியினரின் எண்ணிக்கை 1519 ஆகவுள்ளது இக்கிராம மக்கள் கல்வி, அரசு வேலைகள், வங்கிச் சேவைகளுக்கு நூப்ராவிற்குச் செல்ல வேண்டும்.
# திஸ்கித்

## சுற்றுலா

காரகோரம் மலைத்தொடரில் அமைந்த லடாக்கின் நூப்ரா பள்ளத்தாக்கில் அமைந்த திஸ்கித் கிராமம், ஆண்டு முழுவதும் இயங்கும் முக்கியச் சுற்றுலாத் தலமாகும். சியோக் ஆற்றின் கரையில் அமைந்த திஸ்கித் கிராமத்தில் பல விருந்தினர் விடுதிகளும், உண்வு விடுதிகளும் உள்ளது.
# திஸ்கித்

## உள்கட்டமைப்பு வசதிகள்

1. கேந்திரிய வித்தியாலயம், நூப்ரா
1. தாலுகா மருத்துவ மனை, நூப்ரா
1. ஜம்மு காஷ்மீர் வங்கி கிளை
1. லாம்டோன் மாதிரி மேனிலைப் பள்ளி
1. அரசு பட்டப்படிப்புக் கல்லூரி, நூப்ரா
1. பொதுப்பணித் துறை, நூப்ரா
# திஸ்கித்

## இதனையும் காண்க

- தவுலத் பெக் ஓல்டி
- துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலை
- சியோக் ஆறு
- கல்வான் நதி
- பாங்காங் ஏரி
- உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு
- துர்புக்
# துர்புக்

**துர்புக்** (**Durbok**), also spelled **Durbuk** and **Darbuk**), இந்தியாவின் லடாக் ஒன்றியப் பகுதியின் லே மாவட்டத்தில் உள்ள துர்புக் தாலுக்காவின் நிர்வாகத் தலைமையிடமும், கிராம ஊராட்சியும் ஆகும். இக்கிராமம் சங் லா கணவாய்க்கும், பாங்காங் ஏரிக்கும் இடையே அமைந்துள்ளது. துர்புக் கிராமத்தை, தவுலத் பெக் ஓல்டியுடன் இணைக்கும் துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலை இக்கிராமத்திலிருந்து துவங்குகிறது.
# துர்புக்

## மக்கள் தொகை பரம்பல்

2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, துர்புக் கிராமம் 160 வீடுகளும், 852 மக்கள்தொகையும் கொண்டுள்ளது. அதில் ஆண்கள் 416 மற்றும் பெண்கள் 436 ஆகவுள்ளனர். மக்கள்தொகையில் பட்டியல் மலைவாழ் பழங்குடியினர் 846 ஆகவுள்ளனர். எழுத்தறிவு 66.62% ஆகவுள்ளது. 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 85 உள்ளனர். இக்கிராம மக்கள் திபெத்திய பௌத்தம் கடைபிடிக்கின்றனர்.
# துர்புக்

## போக்குவரத்து

லே மாவடத்தின் அனைத்து பகுதிகளுடன் துர்புக் கிராமம், சாலை வழியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. கரு எனும் கிராமத்திற்குச் செல்லும் சாலை சிந்து ஆற்றுடன் இணைத்து, பின் லே மற்றும் கார்கில் நகரங்களுடன் இணைக்கிறது. இதே சாலை எதிரி திசையில் உள்ள பாங்காங் ஏரியுடன் இணைக்கிறது. துர்புக் கிராமத்திற்கு மேற்கே சியோக் ஆறு வழியாகச் செல்லும் சாலை திஸ்கித் மற்றும் துர்துக் கிராமங்களை இணைக்கிறது.  
துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலையானது சியோக் ஆற்றின் கிழக்கு பகுதியில் உள்ள தவுலத் பெக் ஓல்டி போன்ற இந்திய-சீன எல்லைப்புறத்தில் உள்ள இராணுவ மையங்களை இணைக்கிறது.
# துர்புக்

## இதனையும் காண்க

- தவுலத் பெக் ஓல்டி
- திஸ்கித்
- துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலை
- சியோக் ஆறு
- கல்வான் நதி
- பாங்காங் ஏரி
- உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு
# தான்பிரீன்

**டேனியல் பிரீன்** ( Irish ; 11 ஆகஸ்ட் 1894 - 27 டிசம்பர் 1969) என்பவர் ஐரிஷ் விடுதலைப் போரிலும், ஐரிஷ் உள்நாட்டுப் போரிலும் ஐரிஷ் குடியரசுக் கட்சியின் கெரில்லா வீரராக பணியாற்றியவர். பிற்காலத்தில் இவர் ஃபியானா ஃபைல் கட்சியின் அரசியல்வாதியாக இருந்தார்.
# தான்பிரீன்

## பின்னணி

தான்பிரீன் டிப்பரரியின் மாவட்டத்தில் டொனோஹில் பாரிஷில் உள்ள கிரெஞ்சில் பிறந்தார். தானின் ஆறு வயதில் இவரது தந்தை இறந்தார். இதனால் இவர்களின் குடும்பம் மிகுந்த ஏழ்மை நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது.  
இவர் கொத்தனாராக ஆவதற்கு முன்பு உள்ளுரில் கல்வி கற்றார், பின்னர் பெரிய தெற்கு ரயில்வேயில் மின்தடப் பணியாளராக இருந்தார்.
# தான்பிரீன்

## ஐரிஷ் உள்நாட்டுப் போர்

1923 பொதுத் தேர்தலில் டிப்பரரி தொகுதியிற்கான குடியரசுக் கட்சி உடன்படிக்கைக்கு எதிரான டீச்ச்டா டெலா (டி.டி) ஆக பிரீன் டெயில் ஐரன்னுக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ஆங்கிலோ-ஐரிஷ் ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து, உடன்படிக்கைக்கு எதிராக நடந்த உள்நாட்டுப் போரில் பிரீன் உடன்படிக்கைக்கு எதிரான ஐ.ஆர்.ஏ-வில் இணைந்தார். இதைத்தொடர்ந்து ஒப்பந்தத்தை ஆதரித்த தனது முன்னாள் தோழர்களுக்கு எதிராக போராடினார். இவர் ஐரிஷ் தன்னாட்சி மாநிலத்தின் தேசிய இராணுவத்தால் கைது செய்யப்பட்டு லிமெரிக் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். இரண்டு மாதங்கள் சிறையில் இருந்தார், அதைத் தொடர்ந்து நீரும் உணவும் அருந்தாமல் உண்ணாநோன்பை மேற்கொண்டதையடுத்து பிரீன் விடுவிக்கபட்டார்.
# தான்பிரீன்

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை

ஐரிஷ் விடுதைல் போரில் ஈடுபட்ட காலக்ககட்டத்தில், 1921 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 12 ஆம் தேதி, டப்ளினைச் சேர்ந்த "ஐரிஷ் பெண்கள் கவுன்சில்"ஐச் சேர்ந்த குமான் பிரிஜிட் மலோனை பிரீன் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்கள் டப்ளினில் சந்தித்துக்கொண்டனர். முன்னதாக பிரீன் துப்பாக்கி குண்டு காயத்திலிருந்து மீண்டு வந்தபோது இவரைப் பராமரிக்க பிரிஜிட் மலோன் உதவினார்.  
பிரீனுக்கு டொனால் மற்றும் கிரான்யா என்ற இரண்டு குழந்தைகள் இருந்தனர்.  
பிரீன் ஒரு இறை மறுப்பாளர்.
# தான்பிரீன்

## இறப்பு

இவர் 1969 இல் டப்ளினில் இறந்தார். இதையடுத்து இவரது ஊருக்கு அருகிலுள்ள டோனோஹில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இவரது நெருங்கிய நண்பரும் தோழருமான சீன் ட்ரேசிக்கு 1920 அக்டோபரில் கில்ஃபீக்கலில் நடந்த இறுதிச் சடங்கிற்கு அடுத்து இவரது இறுதிச்சடங்கில்தான் மிகப்பெரிய அளவில் கூட்டம் சேர்ந்த ஒரு நிகழ்வாக இருந்தது. அந்த சிறிய குக்கிராமத்தில் துக்க நிகழ்வின் சுமார் 10,000 பேர் கூடியதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதுவே இவர்மீது மக்கள் வைத்திருந்த மரியாதைக்கு சான்றாக உள்ளது.
# தான்பிரீன்

## தன்வரலாறு

தன்பிரீன் தனது போராட்டம் குறித்து *ஐரிஷ் சுதந்திரத்திற்கான எனது போராட்டம்* (1921) என்ற தன்வரலாறை எழுதியுள்ளார். இந்த நூலை அடிப்படையாகக் கொண்டு தன்பிரீனின் வாழ்க்கை வரலாற்றை தமிழில் தியாகி ப. ராமசாமி 1930 காலக்கட்டதில் *தன்பிரீன் தொடரும் பயணம்* என்ற பெயரில் எழுதினார். என்றாலும் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் இந்த நூலை வெளியிட இயலாமல் இந்திய விடுதைலக்குப் பின்னர் 1947 இல் வெளியிட்டார்.
# இராஜ்நாராயண பாசு

**இராஜ்நாராயண பாசு (Rajnarayan Basu)** (1826-1899) இவர் ஓர் இந்திய எழுத்தாளரும் மற்றும் வங்காள மறுமலர்ச்சியின் அறிவுஜீவி ஆவார். இவர் வங்காளத்தின் தெற்கு 24 பர்கனா மாவட்டத்திலுள்ள போரலில் பிறந்தார். அந்தக் காலத்தில் வங்காளத்தின் கொல்கத்தாவில் உள்ள பிரதான நிறுவனங்களான *ஹரே* பள்ளியிலும் மற்றும் இந்துக் கல்லூரியிலும் படித்தார். மனதளவில் ஒரு கடவுள் கொள்கையைக் கொண்ட, இராஜ்நாராயண பாசு தனது இருபது வயதில் பிரம்ம சமாஜத்திற்கு மாறினார். ஓய்வு பெற்ற பிறகு, இவருக்கு ரிசி அல்லது முனிவர் என்ற கெளரவ பட்டம் வழங்கப்பட்டது. ஒரு எழுத்தாளராக, இவர் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வங்காள மொழியில் அறியப்பட்ட சிறந்த உரைநடை எழுத்தாளர்களில் ஒருவராக இருந்தார். ஒரு பிரம்ம இதழான "தத்வபோதினி பத்திரிக்கை" என்ற இதழில் அடிக்கடி எழுதினார். இவர் பிரம்மத்தை பாதுகாத்ததன் காரணமாக, இவருக்கு "இந்திய தேசியவாதத்தின் தாத்தா" என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது
# இராஜ்நாராயண பாசு

## பிறப்பு மற்றும் ஆரம்ப வாழ்க்கை

இராஜ்நாராயண பாசு 1826 செப்டம்பர் 7 ஆம் தேதி மேற்கு வங்காளத்தின் தெற்கு 24 பர்கனா மாவட்டத்திலுள்ள போரல் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை நந்த கிசோர் பாசு இராசாராம் மோகன் ராயின் சீடராக இருந்தார். பின்னர் அவரது செயலாளர்களில் ஒருவராகவும் இருந்தார். குழந்தை பருவத்திலிருந்தே ஒரு பிரகாசமான மாணவரான, இராஜ்நாராயணன் கொல்கத்தாவுக்கு அழைத்து வரப்பட்டு ஹரே பள்ளியில் அனுமதிக்கப்பட்டார். இவர் தனது 14 வயது வரை அங்கு படித்தார். மேலும் இவரது புத்திசாலித்தனத்தினால் ஆசிரியர்களால் பாராட்டப்பட்டார்.
# இராஜ்நாராயண பாசு

## திருமணம்

இவர் 1843இல் பிரசன்னமயி மித்ரா என்பவரை மணந்தார். பின்னர் இவரது மரணத்திற்குப் பிறகு அபயச்சரன் தத்தா என்பவரின் மகள் நிசுதாரினி தத்தா என்பவரை 1847 இல் மணந்தார்.
# இராஜ்நாராயண பாசு

## தொழில்

இராஜ்நாராயண பாசு அக்காலத்தின் முக்கிய கவிஞரான மைக்கேல் மதுசூதன் தத்தின் போட்டியாளராகவும், வங்காள மொழியில் புதுக்கவிதையை அறிமுகப்படுத்தியவராகவும் இருந்தார். மேற்கத்திய கூறுகளை வங்காள இலக்கியத்தில் அறிமுகப்படுத்துவதற்கு இருவரும் பொறுப்பாளிகளாக இருந்தனர். ஆசியாவின் முதல் நோபல் பரிசு வென்ற]] இரவீந்திரநாத் தாகூருக்கு இவர் சிலகாலம் ஆசிரியராக இருந்தார். மேலும் தேவேந்திரநாத் தாகூரின் வேண்டுகோள் மற்றும் ஒத்துழைப்பின் பேரில் உபநிடதங்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்க மூன்று ஆண்டுகள் செலவிட்டார். இளம் வங்காளக்குழுவின் உறுப்பினராக, இராஜ்நாராயண பாசு அடிமட்ட மட்டத்தில் "தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதில்" நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். தனது பங்கைச் செய்ய, ஆங்கிலத் துறையின் இரண்டாவது ஆசிரியராக ஈஸ்வர வித்யாசாகரின் சமஸ்கிருதக் கல்லூரியில் கற்பித்தபின், மாவட்டத்தின் பிற பகுதிகளுக்கு கல்வி கற்பிற்பதற்காக மிட்னாபூர் சென்றார். இவர் மிட்னாபூர் மாவட்ட பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியராக (பின்னர் மிட்னாபூர் கல்லூரிப் பள்ளி என்று அழைக்கப்பட்டது ) பணியாற்றினார். இது மிட்னாபூர் கல்லூரியின் முன்னோடியாகவும் இருந்தது.
# இராஜ்நாராயண பாசு

## மிட்னாபூரில் பணி வாழ்க்கை

1851 பிப்ரவரி 21 ஆம் தேதி இவர் பள்ளியில் சேர்ந்தார். அந்த காலத்தில் பள்ளி அதன் பெருமையை இழந்து ஒரு மோசமான நிலையில் இருந்தது. பள்ளியை மீண்டும் நல்ல முறையில் கொண்டுவருவதே இராஜ்நாராயணனின் முதல் குறிக்கோளாக இருந்தது. இவர் சிறந்த ஆசிரியராகவும் கல்வியாளருமாகவும் இருந்த இவர் சில அற்புதமான நடவடிக்கைகளை எடுத்தனர்:  
1. இவர் உடல் ரீதியான தண்டனையை ஒழித்ததோடு, ஆசிரியர்கள் மற்றும் மாணவர்களிடையே நட்புச் சூழ்நிலையை அறிமுகப்படுத்தினார்.
1. "மனப்பாடத்தில் ஈடுபடுவது மற்றும் காகிதத்தில் பிரதி எடுப்பது" என்ற நடைமுறையின் மீது இவருக்கு மிகுந்த வெறுப்பு இருந்தது. மாணவர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் இருவரின் தொடர்பு மூலம் கற்பித்தல் விதியை இவர் எப்போதும் பின்பற்றினார். நகைச்சுவையுடன் கூடிய இவரது கற்பித்தல் பணி, வகுப்பில் மிகவும் மந்தமான மாணவர்களின் இதயத்தை கூட மெல்ல ஈர்த்தன. இவர் கலந்துரையாடல் முறைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தார். இதனால் மாணவரின் அடிப்படைகள் வலுவாகின்றன.
1. மாணவர்களுக்கு உடல் உடற்பயிற்சி மற்றும் விளையாட்டிற்கும் இடம் தேவை என்பதை இவர் புரிந்துகொண்டார். இதனால் மன மற்றும் உடல் சக்தி சரியாக வெளிப்படும் என்பதால் இவர் பள்ளி வளாகத்தில் ஒரு டென்னிஸ் விளையாட்டு அரங்கத்தையும், ஒரு உடற்பயிற்சிக் கூட்டத்தையும் அமைத்தார்.
1. "தனித்துவமாக உருவாக்கும் கல்வி"யில் மாணவர்கள் கல்வி கற்க வேண்டும் என்று இவர் விரும்பினார், எனவே மாணவர்களின் தார்மீக வளர்ச்சியைக் கவனிக்குமாறு ஆசிரியர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார். இதனால் அவர்கள் *உண்மையான அர்த்தமுள்ள மனிதனாக* இருக்க முடியும்.
1. சாய்வமைப்பு இல்லாமல் இருக்கும் இருக்ககைகளில் உட்கார்ந்திருக்கும் மாணவர்களின் கவனம் படிக்கும் போது குறைகிறது என்பதால், இவர் முதல் முறையாக பின்பக்க-ஆதரவுடன் இருக்கும் இருக்கைகளில் மாணவர்களை அமர வைத்தார்.
1. இளம் வங்காளக் குழுவின் தீவிர தலைவராக இருந்த இவர், ஹென்றி லூயிஸ் விவியன் டெரோசியோவின் 'கல்விச் சங்க'த்தால் செலுத்தப்பட்டார். எனவே பள்ளி மட்டத்தில் விவாத சங்கங்கள் மற்றும் பரஸ்பர மேம்பாட்டுக் கழகத்தையும் அறிமுகப்படுத்தினார்.  
பெண் கல்விக்காக மிட்னாபூரில் முதல் பெண்கள் பள்ளி மற்றும் கல்வியறிவற்றவர்களுக்கு கல்வி கற்பதற்கான ஒரு இரவு பள்ளியையும் நிறுவினார். மேற்கு வங்காளத்தின் மிகப் பழமையான பொது நூலகமாக விளங்கும் ரிசி ராஜ்நாராயண பாசு நினைவு நூலகம் என்று இப்போதும் பயன்பாட்டில் உள்ள ஒரு பொது நூலகத்தை நிறுவினார். வங்காள இலக்கியச் சங்கக் கூட்டங்களில் வங்காள மொழியைப் பயன்படுத்த பரிந்துரைத்த முதல் நபர் இவர்தான் . வங்காள மொழி இலக்கியங்களை மேம்படுத்துவதற்காக சங்கம் நிறுவப்பட்டது. ஆனால் பாசுவின் வேண்டுகோள் வரை ஆங்கிலத்தில் கூட்டங்களை நடத்தியது முரண்பாடாக இருந்தது.  
ஒரு அறிஞராக, இவர் பிரம்ம சமாஜத்தை நிறுவினார். மேலும், இந்தியர்களிடையே தேசியவாத உணர்வுகளை பரப்புவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட நவகோபால் மித்ராவின் இந்து மேளாவை திறந்து வைத்தார். இவர் இந்திய சங்கத்தின் உறுப்பினராகவும், *சஞ்சிவனி சபை* என்ற அரசியல் குழுவின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். நடுத்தர வர்க்கத்தினரிடையே இந்திய இசையைக் கற்க ஊக்குவிக்கும் பள்ளிகள் எதுவும் இல்லை என்று அறிந்த இவர், மிட்னாபூரில் இசைப்பள்ளி ஒன்றைத் தொடங்கினார். 1868 ஆம் ஆண்டில், இவர் ஓய்வு பெற்றபின் தியோகருக்கு குடிபெயர்ந்தார். அங்கு இவர் தனது வாழ்க்கையின் கடைசி ஆண்டுகளை கழித்தார். இவரது பேரனும், புகழ்பெற்ற தத்துவஞானியும், சுதந்திரப் போராளியுமான அரவிந்தர், இராஜ்நாராயணனுக்கு தனது அஞ்சலியை ஒரு அழகான கவிதையில் பொறித்திருக்கிறார்.
# துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலை

இச்சாலை லடாக்கின் தலைநகரமான லே நகரத்தை துர்புக்]], சியோக் சமவெளியின் தெற்கில் உள்ள சியோக் கிராமம் மற்றும் சியாச்சின் பனியாற்றில் அமைந்த தவுலத் பெக் ஓல்டி பகுதியை இணைக்கிறது. சியோக் மற்றும் தவுலத் பெக் ஓல்டியை இணைக்கும் 220 கிலோ மீட்டர் நீளம் கொண்ட இச்சாலையை எல்லைப்புறச் சாலைகள் அமைப்பு 2000 - 2019-களில் அமைத்தது.
# துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலை

## வழித்தடம்

லடாக்கின் லே நகரத்தை, துர்புக், சியோக் கிராமம் வழியாக பாங்காங் ஏரியை இணைக்கும் சாலை ஏற்கனவே இருந்தது. பின்னர் சும்மத், முண்ட்ரோ, மண்டல்டங் கிராமங்கள் வழியாக, தவுலத் பெக் ஓல்டியை இணைக்கும் இப்புதிய சாலை அமைக்கும் பணி 2000-இல் துவங்கப்பட்டு, ஏப்ரல் 2019-இல் நிறைவேற்றப்பட்டது.  
இச்சாலை சுல்தான் சுக்சு ஆற்றின் 430 மீட்டர் நீளமுள்ள கர்ணல் செவாங் ரின்சென் நினைவுப் பாலத்தைக் கடந்து செல்கிறது.  
இப்பாலத்தை கடந்த பின், இச்சாலை லே மற்றும் காரகோரம் கணவாய் இடையே அமைந்த முர்கோ கிராமம் வழியாக, இந்திய -சீனாவைப் பிரிக்கும் உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு அருகே அமைந்த புர்ட்சா மற்றும் கிசில் லங்கர் வழியாக தவுலத் பெக் ஓல்டியை அடைகிறது.
# துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலை

## கட்டுமானம்

இமயமலையில் 13,000 அடி முதல் 16,000 அடி உயரத்தில், 2000-ஆம் ஆண்டில் துவக்கப்பட்ட துர்புக்-சியோக்-தவுலத் பெக் ஓல்டி சாலைக் கட்டுமானம், 2014-இல் ஆண்டில் நிறைவேற்றுவிதமாக திட்டமிடப்பட்டது. 2011-இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட சாலை ஆய்வின் போது, இச்சாலையின் கட்டுமானம் ஆறுகளின் கரையோரங்களில் இருப்பதால், இராணுவ பயன்பாட்டிற்கு உகந்தது அல்ல என முடிவு செய்யப்பட்டது. பின்னர் எல்லைப்புறச் சாலைகள் அமைப்பு இச்சாலையை ஏப்ரல் 2019-இல் நிறைவு செய்தது.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

புறநானூறு வள்ளல்கள் பலரின் கொடைத் தன்மை எப்படி இருந்தது என்பதை விளக்குகிறது. எப்போது, யாருக்கு, என்ன நோக்கத்தில் வழங்கினர் என்பது இங்குத் தொகுத்துத் தரப்படுகிறது. இங்கு அனைத்து வள்ளல்களின் பெயர்களும் அகர வரிசைப்படுத்தப் பட்டுள்ளன.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### அ

- அகுதை தன்னைப் பாடியவர்களுக்கெல்லாம் யானைகளைப் பரிசாக வழங்கினான்.
- அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி - உண்டால் நீண்ட நாள் வாழக்கூடிய நெல்லிக்கனியை, அதன் தன்மையைத் தன் மனத்தில் அடக்கிக் கொண்டு, ஔவை நீண்ட நாள் வாழ வேண்டும் என்று ஔவையாருக்குக் கொடுத்தவன். இரவில் வந்த பொருநனுக்கு உடை, உணவு, தேறல் வழங்கியதோடு ஊர்ப்பொதியில் மடத்தில் தங்கியிருந்த அவன் சுற்றத்தாரை அழைத்து போரோடு நெற்குவிலைக் கொண்டியாக வழங்கினான் என்று ஔவையார் குறிப்பிடுகிறார்
- அருவந்தை - அம்பர் கிழான் - இவன் கல்லாடனார் பசியைப் போக்கி, புத்தாடை வழங்கினான்
- அவியன் - புலவர் மாறோக்கத்து நப்பசலையார் கிணைப்பறையை முழக்கினார். அவியன் மனைவியுடன் வந்து மூங்கிலில் உரியும் தோல் போன்ற ஆடை வழங்கினான்
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### ஆ

- ஆதனுங்கன் வேங்கட நாட்டு அரசன். கள்ளில் ஆத்திரையனார் என்னும் புலவர் இவனைக் **முதியன் ஆதனுங்கன்** எனக் குறிப்பிட்டு அவன் தன் சுற்றத்தார் வறுமை நீங்க வழங்கியது போல் நீ கொடை வழங்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார். பின்னர் இவன் அறத்துறை அம்பியாக விளங்கினான்.
- ஆய் அண்டிரன் - முடமோசியார் பாடுகிறார் - புலவரின் புகலிடம் என்கிறார். தலையில் சூடும் பொன்-தாமரை விருதினைப் புலவர்க்கு வழங்கினான். இம்மை செய்தால் மறுமைக்கு உதவும் என்று இவன் அறத்தை விற்கமாட்டான். வானத்து விண்மீன் எண்ணிக்கை போலக் கொடை வழங்கினான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### இ

- இளஞ்சேட் சென்னி - செருப்பாழி எறிந்தவன். இவன் தந்த அணிகலன்களை எங்கே அணிந்துகொள்வது என்று தெரியாமல், தன் எதோ ஒரு உறுப்பில் புலவர் ஊன்பொதி பசுங்குடையாரின் சுற்றத்தார் அணிந்துகொண்டனர். போர்க்களத்தில் இருக்கும்போதும் புலவர்க்கு உண்ண உணவு அளித்தான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### ஓ

- ஓரி - இவன் யானைக்கு அணிகலன்களைப் பூட்டி வழங்குவான். வெள்ளிநாரில் கட்டிய பொன்குவளைப் பூ வழங்குவான் என்கிறார் வன்பரணர். தான் வேட்டையாடிய மான் கறியைச் சுட்டுப் புலவர்க்குத் தந்து காட்டிலேயே பொன்மணிக் குவியல் நல்கினான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### க

- கரும்பனூர் கிழான் - புலவர் புறத்திணை நன்னாகனார் போதும் போதும் என்றாலும், நெல், பொன், கள் ஆகியவற்றைப் போதும் போதும் என்றாலும் கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தான் **அறத்துறை அம்பி** என்று இவரால் போற்றப்படுகிறான்
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### கா

- காரி - இவன் பாணர்க்குப் பொன்னால் செய்யப்பட்ட தாமரைப் பூவை வழங்கினான். பகைவரை வென்று அவன் பட்டத்து யானையின் நெற்றி ஓடையிலிருந்த பொன்னால் அந்தத் தாமரை செய்யப்பட்டது. இவ்வாறு புலவர் நப்பசலையார் குறிப்பிடுகிறார். அணிகலன்களைத் தேரில் ஏற்றி வழங்கினான் என்று கபிலர் குறிப்பிடுகிறார். புலரவர்களின் தரம் பார்காமல் வழங்கினான் என்று இவர் மேலும் குறிப்பிடுகிறார்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### கி

- கிள்ளி வளவன் - குராப்பள்ளித் துஞ்சியவன் - கருவூர்ப் போர்க்களத்தில் சாகக் கிடக்கையில் புலவர் கோவூர் கிழாருக்குத் தன் கழுத்தில் இருந்த ஆரத்தை வழங்கினான்.
- கிள்ளி வளவன் (குளமுற்றத்துத் துஞ்சியவன்) - தெண்கண் மாக்கிணை முழக்கிச் சென்ற புலவர் எருக்காட்டூர்த் தாயங்கண்ணனார்க்கு விடியலில் பாம்புத்தோல் போன்ற கலிங்கம், நெய்யில் பொறித்த கறி, மணிக்கலத்தில் தேறல் ஆகியவற்றை வழங்கினான். புலவர் நல்லிறையனார் வாய்வாள் வளவன் என்று இவனைப் போற்றிப் பாடி, நல்லாடையும் செலவமும் வழங்கும்படி வேண்டுகிறார். புலவர் கோவூர் கிழார்க்கு வறுத்த உப்புக் கண்டம், கலம் நிறைய பால் வழங்கினான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### கீ

- கீரஞ்சாத்தன் - இவனிடம் சென்றவர் ‘பசி இல்லை’ என்று சொல்லி உண்ண மறுத்தால், ‘என் மேல் ஆணை, உண்ணுங்கள்’ என்று ஊட்டுவான். ஆவூர் மூலங்கிழார் பாடுகிறார்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### கு

- குட்டுவன் - பொலந்தார்க் குட்டுவன் எனப் போற்றப்படும் முசிறி அரசன். கடல் செல்வமும், மலைச் செல்வமும் வழங்கினான்.
- குட்டுவன் கோதை - இவன் வானம் போல் வரையாது வழங்குவான்.
- குமணன் - இவன் புலவர் பெருந்தலைச்சாத்தனார் வறுமையைப் போக்கத் தன் தலையை வெட்டிப் கொண்டுபோய்த் தம்பி கையில் கொடுத்து அதற்கான பரிசினைப் பெற்று வறுமையைப் போக்கிக்கொள்ளுமாறு தன் வாளைப் புலவர் கையில் கொடுத்தான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### கோ

- கோப்பெருஞ்சோழன் - வடக்கிருந்து உயிர் துறந்த பின்னரும் தன் நண்பர் பொத்தியாருக்கு தன் கல்லறையில் உடனிருக்க இடம் தந்தவன்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### ச

- சிபி - புறாவின் துன்பத்தைப் போக்கியவன்
- செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் - இவன் சிக்கற்பள்ளி என்னுமிடத்தில் துஞ்சியவன். பூழியர் பெருமகன் எனப் போற்றப்படும் இவன் பொருநை ஆறு பாயும் இக்காலக் கருவூரைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்டவன். புலவர் குண்டுகட் பாலியாதனார்க்கு, புலவரின் சிறுமையை நோக்காமல், தன் பெருமையை எண்ணி, களிறு, பரி, ஆனிரை, களத்தில் குவித்த நெல் முதலானவற்றைக் கனவு என மருளுமாறு வழங்கினான்.
- சோழிய ஏனாதி திருக்குட்டுவன் - வாய்வாள் குட்டுவன் எனப் போற்றப்படும் இவன் வஞ்சி நகரில் வாழ்ந்தவன். புலவர் கோனாட்டு எறிச்சலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் இவனைப் பாடிப் பரிசில் வேண்டினார். அவன் போர்-யானை ஒன்றைப் பரிசாக வழங்கினான். புலவர் அதனைக் கண்டு அஞ்சி ஒதுங்கினார். பரிசில் போதவில்லை என்று புலவர் ஒதுங்குவதாக எண்ணிய குட்டுவன் அதுபோல் மற்றுமொரு போர்யானையை வழங்கினான். இது அவன் கொடைச்சிறப்பு
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### த

- தாமான் தோன்றிக்கோன் - ஐயூர் முடவனார் என்னும் கால் முடம் பட்ட புலவர்க்கு அவிப்புழுங்கல், வண்டி இழுக்கும் எருது, மேலும் பல ஆனிரைகள் ஆகியவற்றை வழங்கினான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### ந

- நலங்கிள்ளி - பலர் துஞ்சும் இரவில் தெண்கிணை முழக்கிய புலவர் கோவூர் கிழார்க்குக் கலிங்க ஆடை, நார் அரி நறவு முதலானவை வழங்கினான். புலவரின் சிறுவர் உள்பட அனைவருக்கும் வழங்கினான்
- நல்லியக்கோடன் - இவன் பாரியின் பனிச்சுனை நீர் இனிப்பது போல் கொடை வழங்கினான்.
- நள்ளி, கண்டீரக்கோ - இவன் வெளியில் சென்றிருக்கும்போது பரிசில் பெற வரும் புலவர்களுக்கு அவனது மனைவியர் பெண்யானைகளுக்கு அணிகலன்களைப் பூட்டிப் பரிசாக வழங்குவர், என்கிறார் பெருந்தலைச் சாத்தனார். நள்ளி தான் வேட்டையாடிக் கொண்டுவந்த மான் கறியைக் காட்டில் ஞெலிகோலால் தீ மூட்டிச் சுட்டுப் புலவர் வன்பரணர்க்கு உண்ணத் தந்தான். தன் கழுத்தில் இருந்த முத்தாரம், கையில் இருந்த கடகம் ஆகியவற்றைப் புலவர்க்கு வழங்கிவிஅட்டுத் தன்னை யார் என்று காட்டிக்கொள்ளாமல் சென்றுவிட்டான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### நெ

- நெடுஞ்செழியன் - தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்ற பாண்டியன் - புலவர் கல்லாடனார்க்குப் போர்க்களத்தில் போர்யானையை வழங்குகிறான்
- நெடுஞ்சேரலாதன், குடக்கோ - சோழன் வேல் பல் தடக்கைப் பெருநற் கிள்ளியோடு, திருப்போர்ப்புறம் என்னுமிடத்தில் போரிட்டு வீழ்ந்தவன். சாகும்போது புலவர் கழாத்தலையாருக்குத் தன் முத்தாரத்தை வழங்கினான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### ப

- பண்ணன், **சோழநாட்டுச் சிறு**குடியில் வாழ்ந்தவன். இவன் வந்தவர்களுக்கெல்லாம் உணவு வழங்கியதோடு, அவர்களது இல்லத்தில் இருப்போர்க்கும் உணவுப் பொட்டலங்களை வழங்கின். வேந்தன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் இவனது கொடையைப் போற்றும் வகையில் ‘தன் வாழ்நாளையும் எடுத்துக்கொண்டு இந்தப் பண்ணன் வாழ வேண்டும்’ என வாழ்த்திப் பாடியுள்ளான்
- பண்ணன் **பாண்டிய நாட்டுச் சிறுகுடி**யில் வாழ்ந்தவன். **தென்னவன் மறவன்** எனப் போற்றப்படுபவன். புலவர் மதுரை அளக்கர் ஞாழார் மகனார் மள்ளனார் கிணைப்பறையை முழக்கிக்கொண்டு அவனிடம் சென்றார். வெள்ளிக் கோள் சூரியனுக்குத் தெற்கில் செல்வதால் மழைவளம் குன்றும் என்று முன்கூட்டியே அறிந்துகொண்டு, அந்தக் காலத்திலும் உதவும் வகையில் கொடை நல்கினான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### பா

- பாரி - பாணர்க்குத் தேறல் ஊற்றித் தருவான் கபிலர் சொல்கிறார். கிணை முழக்கும் பாடினிக்கு நாட்டையும் தருவான். தன் நாட்டு 300 ஊர்களையும் இரவலர்களுக்கு அவன் கொடுத்துவிட்டான் என்கிறார் ஔவையார்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### பி

- பிட்டன் - இவன் விறலியர் விரும்பிய எல்லாவற்றையும் வழங்கினான்.
- பெருஞ்சாத்தன் (பிடவூர் கிழான் மகன்) - இவன் "அறப்பெயர்ச் சாத்தன்" என்று போற்றப்படுகிறான். இவனது பிடவூர் உறையூருக்குக் கிழக்கில் இருந்தது. இவனைப் பாடிச் சென்ற புலவர் மதுரை நக்கீரர். "என்னைப் பேணுவது போல இந்தப் புலவரையும் பேணுக" என்று தன் மனைவிக்குக் கூறிப் பேணினான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### பெ

- பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை - அரசு முரசுக் கட்டிலின் பெருமை அறியாமல் அதில் ஏறி உறங்கிய புலவர் மோசி கீரனார்க்கு இவன் கவரி வீசினான்.
- பெருநற் கிள்ளி - இராச சூயம் வேட்டவன் - புலவர் உலோச்சனாருக்கு நள்ளிரவில் கொடை வழங்கினான்
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### பே

- பேகன் - இவன் மயில் குளிரால் நடுங்குகிறது என்று தன் போர்வையை அதற்குப் போர்த்திவிட்டான், என்று பரணர் தெரிவிக்கிறார். இதனை வறள் நிலத்தில் பெய்யாமல் களர் நிலத்தில் பெய்யும் மழை போன்ற **கொடைமடம்** என்று இவர் குறிப்பிடுகிறார்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### பொ

- பொகுட்டெழினி, அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி மகன் - ஔவையாருக்கு நுண்ணூல் கலிங்கம், தேள் கடுப்பு அன்ன நாட்படு தேறல், பொன் வட்டியில் சோறு ஆகியவற்றை வழங்கினான்.
- பொறையாற்று கிழான் - வேங்கட நாட்டில் பசியால் வாடிய புலவர் கல்லாடனார் இவன் நாட்டுக்கு வந்தபோது குடும்பத்துடன் தங்கி வாழ வேண்டியன எல்லாம் செய்து கொடுத்தான்
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### வ

- வஞ்சன். இவன் பாயல் மலை அரசன். இவனைப் புலவர் திருத்தாமனார் பாடுகிறார். வேண்டியபோதெல்லாம் வாருங்கள் என்று சொல்லித் தான் உண்ண வைத்திருந்த மான்கறிச் சோறு தடாரி முழக்கிய பாணர்க்குக் கொடுத்தான்
- வள்ளுவன் நாஞ்சில் நாட்டு வள்ளல். **தென்னவன் வயமறவன்** என்று போற்றப்படுபவன். இவனைப் புலவர் **வல்வேல் கந்தன்** என்று குறிப்பிடுகிறார். இவன் கொடை நண்பர்கள் கையில் அடையாளமாகத் திகழும்
- வள்ளுவன், நாஞ்சில் நாட்டு அரசன் - தான் பறித்துவந்த கீரையில் சேர்த்துச் சமைப்பதற்காக ஔவையார் இவனிடம் கொஞ்சம் அரிசி கேட்டார். அவன் தன் பெருமையை எண்ணி யானை ஒன்றை வழங்கினான். இதனைத் **தேற்றா ஈகை** என்று புலவர் குறிப்பிடுகிறார்.
- வாட்டாற்று எழினி ஆதன் முயல் கறி, நெய்ச்சோறு ஆகியவற்றை, கிணை முழக்கிக்கொண்டு சென்ற புலவர் மாங்குடி கிழார்க்கும், அவர் குடும்பத்தார்க்கும் வழங்கினான்
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## புரவலர் கொடை

### வி

- விண்ணத்தாயன் - இவன் பார்ப்பான். இவன் ஆவூர் மூலங்கிழார்க்கு உணவுப்பொருள்கள் வழங்கினான்.
- வில்லியாதன் ஓய்மானாட்டு அரசன். கிணைக் கலைஞர்களுக்கு முயல் கறியை நெய்யில் பொறித்துத் தருபவன். நன்னாகனார் புலவரை, தாய் பேணுவது போல் பாதுகாத்தான். தானே நள்ளிரவல் புத்தாடை உடுத்திவிட்டான்.
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## இரவலர் பெருமிதம்

- புரவலர் அகரவரிசை
# புறநானூறு காட்டும் தமிழர் கொடைப்பாங்கு

## இரவலர் பெருமிதம்

### அ

- அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி - இவன் புலவரை நேரில் காணாமல் பரிசில் அனுப்பிவைத்தான் என்று வாங்க மறுத்து, பாட்டை விற்றுப் பரிசில் வாங்க நான் வாணிகப் பரிசிலன் அல்லேன். பேணித் தினை அளவு கொடுத்தாலும் ஏற்றுக்கொள்வேன் என்கிறார் **பெருஞ்சித்திரனார்** அதியமானின் வாயில் காவலன் தன்னைத் தடுத்தபோது உள்ளே செல்லத் தனக்கு உரிமை உண்டு என்று **ஔவையார்** கூறுகிறார்.