# மும்பையின் வரலாறு

## பிரித்தானியர் காலம்

வரைபடம், ஆண்டு 1724]]  
19 மார்ச் 1662 அன்று, ஆபிரகாம் *ஷிப்மேன்* என்ற பிரித்தானியர் மும்பை நகரத்தின் படைத்தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் மாகிம், சியோன், தாராவி மற்றும் வடலா பகுதிகள் பிரித்தானியர்களின் மும்பை நகரத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பம்பாய் நகரத்தைச் சுற்றி கோட்டைகள் கட்டப்பட்டது. 21 செப்டம்பர் 1668 அன்று பிரித்தானியப் பேரரசிடமிருந்து, மும்பை பகுதியை பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு ஆண்டு குத்தகைக்கு விடப்பட்டது. ஜார்ஜ் ஆக்செண்டன் 23 செப்டம்பர் 1668 அன்று ஆங்கிலக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் கீழ் பம்பாயின் முதல் ஆளுநரானார்.  
சூலை 1669ல் பம்பாயின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்ட ஜெரால்டு ஆங்கியர், 1670ல் வழங்கிய பல்வேறு சலுகைகளால் பார்சிகள், கொங்கணிகள், யூதர்கள், தாவூதி போரா முஸ்லீம்கள், சூரத் மற்றும் டையூவிலிருந்து குஜராத்தி பனியாக்கள் மற்றும் சால்செட்டிலிருந்து பிராமணர்களை ஈர்த்தது.  
வடக்கில் டோங்ரி முதல் தெற்கில் உள்ள மென்டாம்ஸ் முனை (இன்றைய லயன் கேட் அருகில்) வரை மும்பை நகரத்தில் விரிவான கோட்டைகளையும் கட்டினார். 20 கப்பல்கள் நிறுத்துவதற்கு இடவசதியுடன் துறைமுகமும் உருவாக்கப்பட்டது. 1670ல், பார்சி தொழிலதிபர் பீம்ஜி பரிக் முதல் அச்சகத்தை பம்பாயில் இறக்குமதி செய்து நிறுவினார்..1661 மற்றும் 1675க்கு இடையில் 10,000 முதல் 60,000 வரை மக்கள் தொகையில் ஆறு மடங்கு அதிகரிப்பு ஏற்பட்டது. முகலாயப் பேரரசின் கடற்படைத் தலைவர் யாகுத் கான், அக்டோபர் 1672 இல் பம்பாயில் தரையிறங்கி, அங்குள்ள உள்ளூர் மக்களை அழித்தார். வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் உடன்படிக்கை இங்கிலாந்து மற்றும் நெதர்லாந்து இடையே 1674ல் அமைதி ஒப்பந்தம் போடப்பட்டது. இதன் மூலம் பம்பாயில் உள்ள பிரித்தானிய குடியேற்றங்களை டச்சுக்காரர்களின் அச்சத்திலிருந்து விடுவித்தது. 1686 ஆம் ஆண்டில், நிறுவனம் அதன் முக்கிய தொழில் நிறுவனங்களை சூரத்திலிருந்து பம்பாய்க்கு மாற்றியது. பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனி தனது அனைத்து நிறுவனங்களின் அலுவலகங்களை மும்பைக்கு மாற்றியது.  
14 பிப்ரவரி 1689 அன்று முகலாயப் படைத்தலைவர் யாகுத் கான், மசாகோன் கோட்டையை இடித்துத் தள்ளினார். முகலாயப் பேரரசின் ஆட்சியாளரான ஔரங்கசீப்பிற்கு பின் ஆங்கிலேயர்கள் பணம் செலுத்திய பிறகு, யாகுத் கான் 8 சூன் 1690 அன்று பம்பாயை காலி செய்தார்.  
17ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பல இந்திய மற்றும் பிரித்தானிய வணிகர்களின் வருகையை ஒட்டி பம்பாயின் வர்த்தகத்தின் வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது. அது உப்பு, அரிசி, தந்தம், துணி, ஈயம் மற்றும் வாள் கத்திகளை, அரேபிய நகரங்களான மெக்கா மற்றும் பாஸ்ராவுடன் வர்த்தகம் செய்தது.[56] 1710ம் ஆண்டு வாக்கில், பம்பாய் கோட்டையின் கட்டுமானம் முடிவடைந்தது, இது ஐரோப்பிய கடற்கொள்ளையர்கள் மற்றும் மராட்டியர்களின் கடல் தாக்குதல்களிலிருந்து தீவுகளை பலப்படுத்தியது. 26 டிசம்பர் 1715 அன்று *சார்லஸ் பூன்* பம்பாயின் ஆளுநராகப் பொறுப்பேற்றார். வடக்கே டோங்ரியில் இருந்து தெற்கில் மென்டாம் புள்ளி வரை சுவர்களைக் கட்டினார். 1728ல், பம்பாயில் ஒரு மேயர் நீதிமன்றம் நிறுவப்பட்டது மற்றும் வொர்லியில் இருந்து பம்பாயை பிரிக்கும் சிற்றோடையில், மகாலெட்சுமி பகுதி மறுசீரமைப்பு தொடங்கப்பட்டது. கப்பல் கட்டும் தொழில் 1735ல் பம்பாயில் தொடங்கியது. மற்றும் விரைவில் அதே ஆண்டில் கடற்படை கப்பல்துறை நிறுவப்பட்டது.  
போர்த்துகேயர்களிடமிருந்து மராத்தியப் பேரரசின் பேஷ்வா பாஜிராவ் 1737ம் ஆண்டில் சால்சேட் தீவுகளைக் கைப்பற்றினார். 1739ஆம் ஆண்டில் வசாய் பகுதியை மராத்தியப் பேரரசு பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு விட்டு கொடுத்தது..  
1748ல் மராத்தியப் படைகள், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனிப் படைகளை மும்பை நகரத்தின் கோட்டைக்குள் துரத்தியடித்தனர். 1750ல் சூரத்தின் வாடியா குடும்ப உறுப்பினர் லவ்ஜி நுஸ்செர்வான்சி வாடியா என்பவர் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்காக மும்பை துறைமுகத்தை அமைத்தார். இதுவே ஆசியாவின் முதல் துறைமுகம் ஆகும். 1769ல் டோங்கிரி கோட்டை பகுதியில் செயிண்ட் ஜார்ஜ் கோட்டை கட்டப்பட்டது. 1770ல் மசாகன் கப்பல் கட்டும் நிறுவனம் அமைக்கப்பட்டது. 1782ல் சல்பாய் உடன்படிக்கைப்படி, சால்செட் தீவுகள், எலிபெண்டா தீவு, ஹோக் தீவு, கரஞ்சா பகுதிகளை மராத்தியர்களிடமிருந்து பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய கம்பெனியிடம் சென்றது.. இருப்பினும் வசாய் பகுதிகள் மராத்தியர்கள் தக்க வைத்துக் கொண்டனர். 1782ல் மும்பையின் ஏழு தீவுகளை ஒருங்கிணைக்க திட்டமிடப்பட்டது. தக்காணத்தில் 1789 - 1795களில் ஏற்பட்ட மண்டையோடு பஞ்சத்தால் மும்பை மக்களில் பலர் உணவின்றி தெருக்களில் வீழ்ந்து மடிந்தனர்.