wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# ஆர்கோலிட் தீபகற்பம்

**ஆர்கோலிட் தீபகற்பம்** (*Argolid Peninsula*) என்பது கிரேக்க நாட்டின், பெலொப்பொனேசியா பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு தீபகற்பமாகும். இதன் பெரும்பாலான பகுதி நவீன ஆர்கோலிஸ் பகுதியில் உள்ளது. கிரேக்க முதல் பெரிய குடியிருப்புகளில் ஒன்றான மைசீனே இந்த தீபகற்பத்தில் அமைந்துள்ளது. செவ்வியல் கிரேக்க காலத்தில், இந்த தீபகற்பத்தின் முக்கிய குடியேற்றங்கள் ட்ரோசென், ஹெர்மியோன், எபிடாரஸ் போன்றவை ஆகும் . நடுக்காலத்தில், தீபகற்பத்தில் உள்ள நாஃப்பிலியோவின் குடியேற்றம் ஒரு பெரிய குடியேற்றமாக உருவானது. 1821 இல் கிரேக்கப் புரட்சியின் தொடக்கத்திலிருந்து 1834 வரை இந்த நகரம் முதல் ஹெலனிக் குடியரசு மற்றும் கிரேக்க இராச்சியத்தின் தலைநகராக செயல்பட்டது.
# மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில்

**வெள்ளீசுவரர் கோயில்** இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். கிபி 10ஆம் நூற்றாண்டில் சோழர்களால் கட்டப்பட்டது இந்த வெள்ளீசுவரர் சிவன் கோவில்.
# மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில்

## சப்த சிவத்தலங்கள்

மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிஷிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர். இந்த கோவில் மயிலை செங்குந்தர் சபை உத்தரவுப்படி செங்குந்தர் மரபினரால் தொன்று தொட்டு நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
# மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில்

## இறைவனும் இறைவியும்

இங்குள்ள மூலவர் வெள்ளீசுவரர் ஆவார். இறைவி காமாட்சியம்மன் ஆவார். இக்கோயில் கபாலீசுவரர் கோயில் அருகில் அமைந்துள்ளது.
# மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில்

## திறந்திருக்கும் நேரம்

இக்கோயில் மயிலாப்பூரில் பஜார் சாலையில் உள்ளது. காலை 6.00 மணி முதல் பகல் 11.30 மணி வரையிலும் மாலை 4.00 மணி முதல் இரவு 9.00 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# கெனிங்காவு

**கெனிங்காவு** அல்லது **கெனிங்காவ்** என்பது (மலாய்: *Pekan Keningau*; ஆங்கிலம்: *Keningau Town*); மலேசியா, சபா மாநிலம், உட்பகுதி பிரிவு, கெனிங்காவு மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும். சபாவின் ஐந்தாவது பெரிய நகரம்; தாவாவ்; லகாட் டத்து ஆகிய நகரங்களுக்கு அடுத்தப் பெரிய நகரம். மேலும் பழைமையான நகரங்களில் ஒன்றாகும்.  
மாநிலத் தலைநகர் கோத்தா கினபாலுவில் இருந்து 180 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்து இருந்தாலும்; தம்புனான் - தெனோம் ஆகிய இரு பெரும் நகரங்களுக்கும் இடையில் இந்த நகரம் அமைந்து உள்ளது என்பது தான் மிக முக்கியமான புவியியல் கூறு. இந்த நகரத்தில் 173,130 மக்கள் தொகை இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டு உள்ளது.  
இந்த மரம் சில சமயங்களில் 'மசாலாப் பொருட்களின் ராஜா' என்றும் குறிப்பிடப் படுகிறது. அதன் பட்டைகள், பிரித்தானிய போர்னியோ நிறுவனத்தால் மசாலாப் பொருள்களாக விற்கப்பட்டன.
# கெனிங்காவு

## வரலாறு

1893-ஆம் ஆண்டில் கெனிங்காவ் ஒரு சாதாரண நகரமாகத் தான், தன் தொடக்கத்தைத் தொடங்கியது. பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ நிறுவனத்தார், கெனிங்காவில் ஒரு வணிக நிலையத்தையும்; பின்னர் ஒரு மாவட்ட அலுவலகத்தையும் அமைத்தனர்.  
அந்தக் காலக் கட்டத்தில், கெனிங்காவில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்ட இலவங்கப்பட்டை தெனோம் நகரில் இருந்து இரயில் வண்டி வழியாக ஜெசல்டன் (தற்சமயம்: கோத்தா கினபாலு) கொண்டு செல்லப்பட்டது. அங்கு இருந்து இங்கிலாந்து நாட்டிற்கு அனுப்பப்பட்டது, பின்னர் அங்கு இருந்து ஐரோப்பா முழுவதும் விநியோகிக்கப்பட்டு சந்தைப் படுத்தப்பட்டது.
# கெனிங்காவு

## வரலாறு

### மொழிகள்

சொந்த மொழிகளைத் தவிர, கெனிங்காவில் உள்ள பழங்குடிச் சபா இனத்தவர்கள் பெரும்பாலும் ஆங்கிலம், மலாய், மலாய் மொழி அடிப்படையிலான கிரியோல் மொழி பேசுகிறார்கள்.  
சீன இன மக்கள் தங்களுக்குள் சீன மொழி பேசுகிறார்கள். ஆனால் பழங்குடி இனத்தவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும் போது மலாய் மொழி பேசுகிறார்கள்.  
இந்தோனேசியா மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ் நாடுகளில் இருந்து குடியேறியவர்களில் பெரும்பாலானோர் தங்கள் தாய்மொழிகளுடன்; மலாய் மொழியையும் பேசுகின்றனர்.
# தீபக் மிசுரா

**தீபக் மிசுரா** (*Dipak Misra*)(பிறப்பு: அக்டோபர் 3, 1953) என்பவர் இந்தியாவின் 45வது தலைமை நீதிபதியாக பணியாற்றியவர் ஆவார். இவர் 28 ஆகத்து 2017 முதல் 2 அக்டோபர் 2018 வரை தலைமை நீதிபதியாகப் பணியாற்றினார். மிசுரா, பாட்னா மற்றும் தில்லி உயர் நீதிமன்றங்களின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதியாகவும் இருந்துள்ளார். இவர் 1990 முதல் 1991 வரை 21வது தலைமை நீதிபதியாக இருந்த நீதிபதி ரங்கநாத் மிஸ்ராவின் மருமகன் ஆவார்.
# தீபக் மிசுரா

## பணி

மிசுரா 14 பிப்ரவரி 1977-ல் வழக்கறிஞராகப் பணியில் சேர்ந்தார். ஒரிசா உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் சேவை தீர்ப்பாயத்தில் பயிற்சி பெற்றார். 1996ஆம் ஆண்டு ஒரிசா உயர் நீதிமன்றத்தின் கூடுதல் நீதிபதியாக முதலில் நியமிக்கப்பட்டார். அடுத்த ஆண்டில், மத்தியப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றத்திற்கு மாற்றப்பட்டார். அங்கு இவர் 19 திசம்பர் 1997-ல் நிரந்தர நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். திசம்பர் 2009-ல், இவர் பாட்னா உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். இங்கு இவர் மே 2010 வரை பணியாற்றினார். பின்னர் இவர் தில்லி உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். இவர் பணியாற்றியபோது 10 அக்டோபர் 2011 அன்று உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதியாகப் பதவி உயர்வு பெற்றார்.  
நீதிபதி மிசுரா 28 ஆகத்து 2017 அன்று இந்தியாவின் 45வது தலைமை நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். 2018ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2 ஆம் தேதி 65 வயதில் கட்டாய ஓய்வு பெறும் வரை. உச்ச நீதிமன்றத்தில் தலைமை நீதிபதியாக பதின்மூன்று மாதங்கள் பதவி வகித்தார்.
# தீபக் மிசுரா

## குற்றச்சாட்டுகள்

12 சனவரி 2018 அன்று, உச்ச நீதிமன்றத்தின் நான்கு மூத்த நீதிபதிகள்; ஜஸ்டி செலமேஸ்வர், ரஞ்சன் கோகோய், மதன் லோகூர் மற்றும் குரியன் ஜோசப் ஆகியோர் செய்தியாளர் சந்திப்பில் கலந்து கொண்டு மிஸ்ராவின் நிர்வாக முறை மற்றும் வழக்குகளை ஒதுக்கீடு செய்ததை விமர்சித்தனர். இருப்பினும், இந்த குற்றச்சாட்டுகளை மிசுராவின் நெருக்கமானவர்கள் மறுத்துள்ளனர். உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிக்கு எதிராக நான்கு நீதிபதிகள் நடத்திய இந்தக் கிளர்ச்சி, நீதித்துறையின் மீதுள்ள மக்களின் நம்பிக்கையைச் சிதைத்து, நீதித்துறையைக் காயப்படுத்தும் எனச் சோலி சொராப்ஜி, உஜ்வல் நிகம் போன்ற சட்ட வல்லுநர்கள் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர்.  
20 ஏப்ரல் 2018 அன்று, ஏழு எதிர்க்கட்சிகள், எழுபத்தொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் கையெழுத்துடன், துணை ஜனாதிபதி வெங்கையா நாயுடுவிடம், மிசுராவை பதவி நீக்கம் செய்யக் கோரி மனு அளிக்கப்பட்டது. 23 ஏப்ரல் 2018 அன்று, வெங்கையா நாயுடு இந்த மனுவை நிராகரித்தார். முதன்மையாகப் புகார்கள் உள் நிர்வாகம் மற்றும் தவறான நடத்தை அல்ல, மேலும் பதவி நீக்கம் என்பது நீதித்துறையின் அரசியலமைப்பு ரீதியாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட சுதந்திரத்தில் தீவிர தலையீடாகும் என்று தெரிவித்தார்.
# ரேகா தோஷித்

**ரேகா மன்ஹர்லால் தோஷித்** (*Rekha Doshit*) என்பவர் இந்தியாவின் பீகார் மாநிலத்தில் உள்ள பாட்னா உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக இருந்தவர் ஆவார்.
# ரேகா தோஷித்

## இளமை & கல்வி

தோஷித் 1952ஆம் ஆண்டு திசம்பர் 13ஆம் தேதி இந்தியாவின் குசராத்தின் ராஜ்கோட்டில் பிறந்தார். அகமதாபாத்தில் உள்ள சர் எல். ஏ. ஷா சட்டக் கல்லூரியில் சட்டப் படிப்பினையும் பம்பாய் பல்கலைக்கழகத்தில் அறிவியல் மற்றும் சட்டத்தில் இளங்கலைப் பட்டத்தினையும் பெற்றார்.
# ரேகா தோஷித்

## பணி

தோஷித் 1977-ல் வழக்கறிஞராகத் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 1995-ல் குஜராத் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். 21 சூன் 2010 அன்று, தோஷித் பாட்னா உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாகப் பதவி உயர்வு பெற்றார். இதன் மூலம் பாட்னா உயர் நீதிமன்றத்தின் முதல் பெண் தலைமை நீதிபதி ஆனார் தோஷித்.
# மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில்

**விருபாட்சீசுவரர் கோயில்** இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.
# மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில்

## சப்த சிவத்தலங்கள்

மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிசிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர்.
# மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில்

## இறைவனும் இறைவியும்

இங்குள்ள மூலவர் விருபாட்சீசுவரர் ஆவார். இறைவி விசாலாட்சி ஆவார். சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் இங்கு இறைவனை தரிசனம் செய்தபோது இறைவன் அவருடைய திருவுளப்படி நடராஜத் தாண்டவத்தைக் காட்டியருளினார்.
# மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில்

## திறந்திருக்கும் நேரம்

இக்கோயில் மயிலாப்பூர் கடை வீதியில் உள்ள காரணீசுவரர் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ளது. காலை 6.30 மணி முதல் பகல் 12.00 மணி வரையிலும் மாலை 4.30 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# காத்தியாயானர்

**காத்தியாயனர்** (சமஸ்கிருத மொழி:कात्यायन) (கிமு 3-ஆம் நூற்றாண்டு) பண்டைய இந்தியாவில் வாழ்ந்த ஒரு சமஸ்கிருத மொழி இலக்கண அறிஞர், கணிதவியலாளர் மற்றும் வேதகால ஆச்சாரியர் ஆவார். பதஞ்சலி முனிவரின் கூற்றுப்படி, காத்தியாயானர், தென்னிந்தியாவில் வாழ்ந்தவர். மேலும் பதஞ்சலி மகரிஷியும் *யதாலௌகிகவைதிகேஷு* என்று கூறினார். இது காத்தியாயனரின் வார்த்திகமாக கருதப்படுகிறது. காத்தியாயானர் வரருசியுடன் பலரால் இணைக்கப்பட்டுள்ளார். இவர் பிராகிருதம் மொழியியலின் அடித்தளமாகக் கருதப்படும் "பிரகிருத பிரகாஷத்தின்" ஆசிரியராகக் கருதப்படுகிறார்.
# காத்தியாயானர்

## தோற்றம்

சில புராணங்களின் படி, காத்தியாயானர், வேத கால முனிவரான விசுவாமித்திரர் பரம்பரையில் பிறந்தவர். கதாசரிதசாகரம் எனும் சமஸ்கிருத நூல், வரருசியின் மற்றொரு பெயராகக் காத்தியாயானர் எனக்குறிப்பிடுகிறது. சிவபெருமானின் ஞானம் அல்லது சிவனைப் பின்பற்றுபவரான புஷ்பதந்தரின் மறு அவதாரமாக காத்தியாயானர் கருதப்படுகிறார். சிவபெருமானின் மகன் கார்த்திகேயனிடம் இருந்து இலக்கணம் கற்றுக்கொண்டதாக கதை குறிப்பிடுகிறது. இது கருட புராணத்தில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கருட புராணத்தில் கார்த்திகேயனை குமாரன் என்றும் அழைக்கப்படுவான். காத்யாயானருக்கு இலக்கண விதிகளை குழந்தைகளால் கூட புரிந்துகொள்ளக்கூடிய வகையில் கற்பிக்கிறார்.
# காத்தியாயானர்

## காத்யாயினி தேவியின் உறவு

உண்மையில் அவரது முழுப்பெயர் *வரருசி காத்யாயானர்* என இருக்கலாம்.[5] காத்தியாயினி தேவியின் காளிகா புராணம் போன்ற நூல்களில், அவர் காளையை தனது மகளாகப் பிறக்க காத்தியாயினி தேவியை வழிபட்டதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, எனவே அவர் காத்தியாயனி அல்லது நவராத்திரி விழாவின் ஆறாம் நாளில் வழிபடப்படும் "காத்தியாயினியின் மகள்" என்று அழைக்கப்பட்டார்.  
வாமன புராணத்தின் படி, ஒருமுறை தேவர்கள் மகிசாசூரன் என்ற அரக்கனின் அட்டூழியங்களைப் பற்றி விவாதிக்க கோபத்துடன் ஒன்று கூடினர். அவர்களின் கோப ஆற்றல் கதிர்களின் வடிவத்தில் வெளிப்பட்டது. அக்கதிர்கள், காத்தியாயானர் தவத்தில் படிகமாக்கப்பட்டது. காத்தியாயானர் அப்படிகத்திற்கு சரியான வடிவம் கொடுத்தார். எனவே அவள் காத்தியாயனி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.
# காத்தியாயானர்

## படைப்புகள்

சமஸ்கிருத மொழி அறிஞரான பாணினியின் அட்டாத்தியாயி இலக்கணத்திற்கான விளக்க உரை மற்றும் பதஞ்சலியின் மகாபாஷ்யத்திற்கான விளக்க உரைக்காக காத்தியாயானர் பெரிதும் அறியப்படுகிறார்.  
காத்தியாயானர் பிற்கால சுல்பசூத்திரங்களில் ஒன்றையும் இயற்றினார். அது பலிபீட கட்டுமானங்களின் வடிவியல், செவ்வகங்கள், வலப்பக்க முக்கோணங்கள், ரோம்பஸ்கள் போன்றவற்றைக் கையாளும் ஒன்பது நூல்களின் தொடராகும். காத்தியாயானர் ஐந்திர இலக்கணப் பள்ளியைச் சேர்ந்தவர்.
# காத்தியாயானர்

## இதனையும் காண்க

- வரருசி
- குணாதித்தியர்
# கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கம்

தொடக்க நாளில் வானவேடிக்கை]]
**கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கம்** (*Khalifa International Stadium*) கத்தார் நாட்டின் தோகா நகரில் அமைந்துள்ளது. இப்பல்நோக்கு விளையாட்டரங்கம் தேசிய விளையாட்டரங்கம் என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறது.  
கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கமானது 250 எக்டேர் பரப்பளவுள்ள தோகா விளையாட்டு நகர வளாகத்தின் ஒரு பகுதியாகும். கத்தார் நாட்டு தடகள வீரர்களுக்குப் பயிற்சியளிக்கும் ஆசுபையர் அகாடமி, நீச்சல் குள வளாகமான அமாத் நீரியல் மையம், 300 மீட்டர் உயரம் கொண்ட வானளாவியான ஆசுபையர் கோபுரம் போன்றவையும் தோகா விளையாட்டு நகர வளாகத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன.  
கத்தாரின் முன்னாள் அமீர் கலீஃபா பின் அமத் அல் தானியின் நினைவாக விளையாட்டரங்கம் கலீபா பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. 2011 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஆசிய கால்பந்துக் கூட்டமைப்பின் ஆசியக் கோப்பையின் இறுதிப் போட்டி இங்கு நடைபெற்றது. 2017 ஆம் ஆண்டு உலகளாவிய நிலைத்தன்மை மதிப்பீட்டு அமைப்பானது கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கத்திற்கு நான்கு நட்சத்திர மதிப்பீட்டை வழங்கியது. உலகிலேயே முதல் முறையாக இந்த மதிப்பீட்டை அவ்வமைப்பு வழங்கியது. இவ்விளையாட்டரங்கத்தில் 30000 பணியாளர்கள் பணிபுரிகின்றனர்.
# கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கம்

## வரலாறு

1976 ஆம் ஆண்டு கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கம் திறக்கப்பட்டது. 1992 ஆம் ஆண்டில் இங்கு 11 ஆவது வளைகுடா கோப்பையின் 15 ஆட்டங்கள் நடைபெற்றன. கத்தார் இறுதியாக முதலிடம் பிடித்து முதலாவது குழிப்பந்துக் கோப்பையை வென்றது.  
2006 ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளுக்கு முன்பாக 2005 ஆம் ஆண்டு விளையாட்டரங்கம் புதுப்பிக்கப்பட்டது. இதனால் விளையாட்டரங்கின் திறனான 20,000 பார்வையாளர்கள் என்ற நிலை விரிவாக்கப்பட்டு 40,000 பார்வையாளர்கள் என்ற நிலைக்கு அதிகரித்தது. மைதானத்தின் மேற்குப் பகுதியை ஒரு கூரை மூடியிருக்கிறது. கிழக்குப் பகுதியில் ஒரு பெரிய அலங்கார வளைவு உள்ளது. 2006 ஆசிய விளையாட்டு தொடக்க விழாவின் போது வானவேடிக்கைகளை நடத்த ஒரு தளமாக இவ்வளைவு பயன்படுத்தப்பட்டது.  
2005 ஆம் ஆண்டு அரங்கம் புதுப்பிக்கப்படுவதற்கு முன்பு பெரும்பாலும் கால்பந்து சங்கங்களின் கால்பந்து போட்டிகள் மட்டுமே இங்கு நடைபேற்றன. ஆனால் இங்கு பல விதமான விளையாட்டுகளுக்கும் வசதிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. 1997 ஆம் ஆண்டு முதல் அரங்கத்தில் தடகளப் போட்டிகளும் நடத்தப்படுகின்றன. கத்தார் நாட்டின் தேசிய கால்பந்து அணிக்கு இது சொந்த மைதானமாகும். 2011 ஆம் ஆண்டு பான் அரபு விளையாட்டுகளின் 6 ஆட்டங்கள் இங்கு நடைபெற்றன. குழுநிலையில் கத்தார் தேசிய அணியின் அனைத்து போட்டிகள், போட்டியின் காலிறுதி, அரையிறுதி மற்றும் இறுதிப் போட்டிகள் இங்கு நடத்தப்பட்டன.  
மற்றொரு மறுவடிவமைப்புக்குப் பிறகு, அரங்கம் 2017 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. 2019 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மற்றும் அக்டோபரில் நடைபெற்ற உலக தடகள வெற்றியாளர் போட்டிகளின் தளமாக கலிஃபா விளையாட்டு அரங்கம் திகழ்ந்தது.  
2019 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 17 அன்று, இங்கு முக்கியமான இரண்டு 2019 பிபா சங்க உலகக் கோப்பை போட்டிகளுக்கான இடமாகத் திட்டமிடப்பட்டது: ஐந்தாவது இடத்திற்கான போட்டியும் தென் அமெரிக்க கால்பந்து கூட்டமைப்பின் ஓர் அரையிறுதிப் போட்டிகள் இங்கு நடைபெற்றன. 2022 ஆம் ஆண்டு உலகக் கோப்பை போட்டிகள் கத்தாரில் நடத்த முடிவு செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து விளையாட்டரங்கத்தின் பார்வையாளர்கள் அமரும் திறன் 68,000 பேராக உயர்த்த திட்டமிடப்பட்டது.
# கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கம்

## 2022 உலகக் கோப்பை போட்டிக்கான விளையாட்டரங்குகள் கட்டுமானம்

பன்னாட்டுக் கால்பந்தாட்டக் கழகங்கள் கூட்டமைப்பின் உலகக் கோப்பை போட்டிகள் கத்தாரில் 2022 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற உள்ளன. இதற்காக எட்டு விளையாட்டரங்குகள் தயாரிக்கப்பட்டு வருகின்றன. அவற்றில் கலிஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கும் ஒன்றாகும். போட்டிகளை நடத்துவதற்கு ஏற்ற வகையில் முதலாவதாக கட்டி முடிக்கப்பட்டதும் கலிஃபா அரங்கமேயாகும்.
# கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கம்

## நடைபெற்ற விளையாட்டு நிகழ்வுகள்

- 17 ஆவது அராபியக் குழிப்பந்து கோப்பை போட்டிகள்
- 2006 ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள்
- ஆசிய கால்பந்துக் கூட்டமைப்பு போட்ட்டிகளின் சில போட்டிகள்
- 2011 பான் அராபிய விளையாட்டுகள்
- 2019 உலக தடகளப் போட்டிகள்
- 24 ஆவது அராபியக் குழிப்பந்து கோப்பை போட்டிகள்
- 2019 பிஃபா வின் ஐந்து போட்டிகள்
- 2021 பிஃபா அராபியக் கோப்பைப் போட்டிகள்
- 2022 உலகக்கோப்பை காற்பந்து போட்டிகள்
# கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கம்

## சமீபத்திய போட்டி முடிவுகள்

### 2011 ஆசியக் கூட்டமைப்பு ஆசியக் கோப்பை

| நாள் | நேரம்(கத்தார்) | அணி #1 | முடிவு | அணி #2 | சுற்று |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 சனவரி 2011 | 19:15 | 0–2 | 2011 ஆசியக் கோப்பை குழு ஆட்டங்கள் |  |  |
| 12 சனவரி 2011 | 19:15 | 0–2 |  |  |  |
| 16 சனவரி 2011 | 19:15 | 3–0 |  |  |  |
| 21 சனவரி 2011 | 19:25 | 2–1 | 2011 ஆசியக் கோப்பை காலிறுதியாட்டம் |  |  |
| 25 சனவரி 2011 | 19:25 | 0–6 | 2011 ஆசியக் கோப்பை அரை-இறுதியாட்டம் |  |  |
# கலீஃபா பன்னாட்டு விளையாட்டரங்கம்

## பன்னாட்டுப் போட்டிகள்

### நட்புக்கானவை

| நாள் | நேரம்(கத்தார்) | அணி #1 | முடிவு. | அணி #2 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009-11-14 | 19:15 | **** | 1–0 |  |
| 2010-11-17 | 19:15 | 0–1 | **** |  |
| 2010-11-18 | 18:00 | 0–1 | **** |  |
| 2010-12-16 | 18:00 | **** | 2–1 |  |
| 2010-12-22 | 16:00 | **** | 2–0 |  |
| 2010-12-28 | 19:15 | 0–0 |  |  |
| 2013-02-06 | 21:00 | **** | 3–1 |  |
| 2018-09-07 | 19:00 | **** | 1–0 |  |
| 2018-09-11 | 19:00 | **** | 3–0 |  |
| 2018-12-31 | 20:00 | 1–2 | **** | } |
# இரமேஷ் சந்திர லகோதி

**இரமேஷ் சந்திர லகோதி** (*Ramesh Chandra Lahoti*)(1 நவம்பர் 1940 - 23 மார்ச் 2022) இந்தியாவின் 35வது தலைமை நீதிபதி ஆவார். இவர் 1 சூன் 2004 முதல் நவம்பர் 1, 2005 வரை பணியாற்றினார்.
# இரமேஷ் சந்திர லகோதி

## கல்வி

லகோதி 1960-ல் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில்குணா மாவட்டத்தில் வழக்கறிஞர் குழுவில் சேர்ந்து 1962-ல் வழக்கறிஞராக பணியினைத் தொடர்ந்தார். ஏப்ரல் 1977-ல், இவர் மாநில உயர் நீதித்துறை சேவைக்கு நேரடியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு மாவட்ட மற்றும் அமர்வு நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். ஒரு வருடம் மாவட்ட மற்றும் அமர்வு நீதிபதியாக பணியாற்றிய பிறகு, மே 1978-ல் தனது பணியினை ராஜினாமா செய்துவிட்டு, உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞராகப் பணியினைத் தொடர்ந்தார். சுமார் 17 மாதங்கள் இப்பதவியிலிருந்த லகோதி தனது 65ஆவது வயதில் ஓய்வு பெற்றார்.
# இரமேஷ் சந்திர லகோதி

## சாதனைகள்

நீதிபதி லகோதி ஓர் பிரபலமான நீதிபதியாவார். சமீபத்திய ஆண்டுகளில் தலைமை நீதிபதியாக நீண்ட காலம் பணியாற்றியவராக அறியப்படுகின்றார்.  
நவம்பர் 2004-ல், தலைமை நீதிபதி லகோதி, இந்தியாவில் நீதித்துறை 'தூய்மையானது' என்று அறிவித்ததன் மூலம், நீதித்துறைக்குள் அதிகரித்து வரும் ஊழல் குறித்து கவலை தெரிவித்த இவரது முன்னோடிகளில் பலரை முறியடித்தார். குறிப்பாக நாடு முழுவதும் உள்ள தவறான நீதிபதிகள் பற்றி ஊடகங்களில் அடிக்கடி அம்பலப்படுத்தப்பட்டதன் வெளிச்சத்தில் இது ஒரு வியக்கத்தக்க அறிக்கையாக இருந்தது.  
நீதிமன்ற இடமாற்றங்களைத் தலைமை நீதிபதி கையாண்ட விதமும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியது. பிப்ரவரி 2005-ல், தலைமை நீதிபதி பி. கே. ராய் பஞ்சாப் மற்றும் அரியானா உயர் நீதிமன்றத்திலிருந்து கவுகாத்தி உயர் நீதிமன்றத்திற்குத் தலைமை நீதிபதி லகோதியின் கண்காணிப்பில் மாற்றப்பட்டார்.
# இரமேஷ் சந்திர லகோதி

## மக்கள்தொகை கட்டுப்பாடு

இரண்டு குழந்தைகளுக்கு மேல் உள்ளவர்களை உள்ளாட்சித் தேர்தலில் போட்டியிட அனுமதிக்காத அரியானா சட்டத்தை நீதிபதி லகோதி உறுதி செய்தார். தனியுரிமை மற்றும் மதத்திற்கான உரிமை அடிப்படையிலான வாதங்களை இவர் நிராகரித்தார்.
# இரமேஷ் சந்திர லகோதி

## புலம்பெயர்ந்தோர்

இவர் அசாமுக்குப் புலம்பெயர்ந்தோர் மீதான சட்டவிரோத குடியேற்றவாசிகள் (தீர்ப்பாயங்கள் மூலம் தீர்மானித்தல்) சட்டத்தை ரத்து செய்தார். நீதிபதி லகோதி, மானவ் ரச்னா பல்கலைக்கழகத்தின் சட்டத் துறையின் ஆலோசனைக் குழுவின் தலைவராகவும் இருந்தார்.
# சர்வ மித்ரா சிக்ரி

**சர்வ மித்ரா சிக்ரி** (*Sarv Mittra Sikri*) (26 ஏப்ரல் 1908 &#x2013; 24 செப்டம்பர் 1992) என்பவர் இந்தியாவின் உச்ச நீதிமன்றத்தின் 13வது தலைமை நீதிபதியாக 22 ஜனவரி 1971 முதல் 25 ஏப்ரல் 1973 அன்று ஓய்வு பெறும் வரை பணியாற்றியவர் ஆவார்.  
இவர் லாகூர் உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞராக 1930-ல் தனது பணியினைத் தொடங்கினார். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இவர் 1949-ல் பஞ்சாபின் உதவி அரசு தலைமை வழக்கறிஞராக நியமிக்கப்பட்டார். 1951 முதல் 1964 வரை அரசு தலைமை வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றினார்.  
பிப்ரவரி 1964-ல், இவர் இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் சனவரி 1971-ல் இந்தியாவின் தலைமை நீதிபதியானார். வழக்கறிஞர் பதவியிலிருந்து நேரடியாக நியமனம் செய்யப்பட்ட உச்ச நீதிமன்றத்தின் முதல் நீதிபதியும், இந்தியாவின் முதல் தலைமை நீதிபதியும் இவரே ஆவார்.  
கேசவாநந்த பாரதிக்கும் கேரள மாநிலத்திற்குமான வழக்கில் இவர் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த காலத்தில் முக்கிய முடிவு எடுக்கப்பட்டது. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் *அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாட்டைக்* கோடிட்டுக் காட்டிய பெருமைக்குரியவர் இவர் ஆவார்.
# மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில்

**வாலீசுவரர் கோயில்** இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.
# மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில்

## சப்த சிவத்தலங்கள்

மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிசிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர்.
# மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில்

## இறைவனும் இறைவியும்

இங்குள்ள மூலவர் வாலீசுவரர் ஆவார். இறைவி பெரியநாயகி ஆவார். பஞ்சலிங்கங்கள் இக்கோயிலின் சிறப்பாகும்.
# மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில்

## திறந்திருக்கும் நேரம்

இக்கோயில் கோலவிழியம்மன் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ளது. காலை 6.00 மணி முதல் பகல் 12.00 மணி வரையிலும் மாலை 4.00 மணி முதல் இரவு 9.00 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# சண்டக்கான் பிரிவு

**சண்டக்கான் பிரிவு** (மலாய் மொழி: *Bahagian Sandakan*; ஆங்கிலம்: *Sandakan Division*) என்பது மலேசியா, சபா மாநிலத்தில் உள்ள ஐந்து நிர்வாகப் பிரிவுகளில் ஒன்றாகும். *பிரிவு* என்பதை ஆங்கிலத்தில் *டிவிசன்* (*Division*) என்று அழைக்கிறார்கள். இந்த முறைமை தீபகற்ப மலேசியாவில் இருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது. சபா; சரவாக் மாநிலங்களில் மட்டுமே *பிரிவு* எனும் முறைமையைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.  
கிழக்கு மலேசியாவில் உள்ள சபா; சரவாக் மாநிலங்களைப் பொருத்த வரையில், **பிரிவு** என்பது ஒரு நிர்வாகப் பிரிவாகும். அந்த இரு மாநிலங்களிலும் ஒவ்வொரு பிரிவும் சிற்சில மாவட்டங்களாக (*Daerah*) பிரிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப் படுகிறது. ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் ஓர் ஆளுநர் *(Resident)* நியமிக்கப்பட்டு இருந்தார். இப்போது அந்தப் பதவி அகற்றுப்பட்டு விட்டது.
# சண்டக்கான் பிரிவு

## பொது

இந்தச் சண்டக்கான் பிரிவு, சபா மாநிலத்தின் வடகிழக்கு கடற்கரையில் இருந்து மாநிலத்தின் மத்தியப் பகுதி வரை குறுக்காக நீண்டுள்ளது. 28,205 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில், சபா மாநிலத்தில் 38.3% நிலப் பகுதியைக் கொண்டு உள்ளது. மேலும் இந்தப் பிரிவு சபாவின் ஐந்து நிர்வாகப் பிரிவுகளில் மிகப் பெரிய பிரிவு ஆகும்.  
சபாவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் ஏறக்குறைய 19.4% மக்களைக் கொண்டது. பெரும்பாலும் சீனர்கள், ஒராங் சுங்கை, கடசான் - டூசுன், சுலுக் மற்றும் பஜாவ் ஆகிய இனக் குழுவினரைக் கொண்டது.  
சண்டக்கான் பிரிவில் முக்கிய நகரங்கள்: சண்டக்கான்; பெலுரான்; கினபாத்தாங்கான்; தெலுபிட் *(Telupid);* மற்றும் தொங்கோட் *(Tongod).* கோத்தா கினபாலுவுக்கு அடுத்தபடியாக சண்டாக்கான் துறைமுகம் இரண்டாவது பெரியது. இந்த துறைமுகம் மர ஏற்றுமதியின் முக்கிய நுழைவாயிலாகச் செயல்படுகிறது.
# சண்டக்கான் பிரிவு

## மாவட்டங்கள்

சபா மாநிலத்தின் **சண்டக்கான் பிரிவு** பின்வரும் ஐந்து நிர்வாக மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது:  
- பெலுரான் மாவட்டம் (8,345&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (பெலுரான்)
- கினபாத்தாங்கான் மாவட்டம் (8,000&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (கினபாத்தாங்கான்)
- சண்டக்கான் மாவட்டம் (2,266&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (சண்டக்கான்)
- தெலுபிட் மாவட்டம் (1,935&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (தெலுபிட்)
- தொங்கோட் மாவட்டம் (10,052&nbsp;கி.மீ.<sup>2</sup>) (தொங்கோட்)
# சண்டக்கான் பிரிவு

## வரலாறு

சபா, சரவாக் மாநிலங்களின் தற்போதைய பிரிவு எனும் அமைப்பு முறை வணிகரும் தூதருமான ஜெர்மனியர் ஒருவரின் மூலமாகப் பெறப்பட்ட அமைப்பு முறையாகும். அந்த அமைப்பு முறை பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ நிறுவனத்திடம் *(North Borneo Chartered Company)* இருந்து பெறப்பட்டது.  
இந்த முறையை அமைத்தவர் *வான் ஓவர்பெக் பிரபு* *(Baron von Overbeck).* அவர் உருவாக்கிய அந்த டிவிசன் முறை இன்று வரை தொடர்கிறது.
# சண்டக்கான் பிரிவு

## வரலாறு

### நிர்வாக அதிகாரங்கள்

இந்தப் பிரிவு முறைமை, இன்றைய நிலையில் ‘பிரிவு’ எனும் முக்கியத்துவத்தை மட்டுமே கொண்டுள்ளது. மற்றபடி அதற்குச் சொந்தமாக நிர்வாக அதிகாரங்கள் எதுவும் இல்லை.  
சபாவின் நகராட்சி நிர்வாகம், மாவட்ட அதிகாரிகளின் அதிகாரத்தில் இருப்பதால், முன்பு இருந்த ’ரெசிடெண்ட்’ *(Resident's Post)* பதவி ரத்து செய்யப்பட்டு விட்டது.
# மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில்

**மல்லீசுவரர் கோயில்** இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் மயிலாப்பூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோவில் ஆகும். மயிலாப்பூரில் உள்ள சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.
# மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில்

## சப்த சிவத்தலங்கள்

மயிலாப்பூர் பகுதியில் மயிலாப்பூர் காரணீசுவரர் கோயில், திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வெள்ளீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் விருபாட்சீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் வாலீசுவரர் கோயில், மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில். மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சப்த சிவத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிசிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர்.
# மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில்

## இறைவனும் இறைவியும்

இங்குள்ள மூலவர் மல்லீசுவரர் ஆவார். இறைவி மரகதாம்பிகை ஆவார். இப்பகுதியில் மல்லிகை மலர்ச்செடிகள் அதிகம் இருப்பதால் மூலவர் மல்லீசுவரர் என்றழைக்கப்படுகிறார்.
# மயிலாப்பூர் மல்லீசுவரர் கோயில்

## திறந்திருக்கும் நேரம்

இக்கோயில் காரணீசுவரர் கோயிலுக்குப் பின்புறத்தில் உள்ளது. காலை 6.00 மணி முதல் பகல் 11.30 மணி வரையிலும் மாலை 4.30 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
# உத்தனப்பள்ளி சட்டமன்றத் தொகுதி

**உத்தனப்பள்ளி** (*Uddanapalle*) என்பது தமிழ்நாட்டின் ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதியாகும். இது 1952 முதல் 1971 சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் வரை இருந்தது. பின்னர் தொகுதி மறுசீரமைப்பின் போது நீக்கப்பட்டது.
# உத்தனப்பள்ளி சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டப் பேரவை உறுப்பினர்கள்

### சென்னை மாநிலம்

| 1952 | பி. என். முனுசாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| --- | --- | --- |
| 1957 | முனி ரெட்டி | சுயேட்சை |
| 1962 | என். சின்ன முனுசாமி செட்டி | சுதந்திராக் கட்சி |
| 1967 | கே. எஸ். கோதண்டராமய்யா | சுதந்திராக் கட்சி |
# உத்தனப்பள்ளி சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டப் பேரவை உறுப்பினர்கள்

### தமிழ்நாடு

| 1971 | கே. எஸ். கோதண்டராமய்யா | சுயேட்சை | } |
| --- | --- | --- | --- |
# உத்தனப்பள்ளி சட்டமன்றத் தொகுதி

## தேர்தல் முடிவுகள்

### 1957 சட்டமன்றத் தேர்தல்

**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1957: உத்தனப்பள்ளி**  
| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| சுயேட்சை | **முனிரெட்டி** | **7,447** | **33.85%** |  |
| இ.தே.கா | வெங்கடகிருஷ்ண தேசாய் | 6,498 | 29.53% |  |
| சுயேட்சை | சீனிவாச முதலியார் | 6,354 | 28.88% |  |
| சுயேட்சை | எம். கிருஷ்ணசாமி கவுண்டர் | 1,703 | 7.74% | } |
# உத்தனப்பள்ளி சட்டமன்றத் தொகுதி

## தேர்தல் முடிவுகள்

### 1952 சட்டமன்றத் தேர்தல்

**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1952: உத்தனப்பள்ளி**  
| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இ.தே.கா | **பி. என். முனிசாமி** | **10,051** | **42.60%** |  |
| கிசான் மஸ்தூர் பிரஜா கட்சி | எ. என். நல்லப்ப ரெட்டி | 5,796 | 24.57% |  |
| சுயேட்சை | டி. சி. சீனிவாச முதலியார் | 5,174 | 21.93% |  |
| சுயேட்சை | கே. வி. பொன்னுசாமி | 2,571 | 10.90% | } |
# சென்னிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி

**சென்னிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி** (*Chennimalai Assembly constituency*) என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் ஈரோடு மாவட்டத்தில் இருந்த ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதியாகும்.
# சென்னிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி

## சென்னை மாநிலம்

| 1962 | கே. ஆர். நல்லசிவம் | சோசலிசக் கட்சி |
| --- | --- | --- |
| 1957 | கே. பி. நல்லசிவம் | சுயேட்சை |
# கொடைக்கானல் சட்டமன்றத் தொகுதி

**கொடைக்கானல் சட்டமன்றத் தொகுதி** (*Kodaikanal (state assembly constituency)*) என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டின், திண்டுக்கல் மாவட்டத்தில் இருந்த ஒரு முன்னாள் சட்டமன்றத் தொகுதியாகும். இத்தொகுதி தொகுதி மறு சீரமைப்பின் போது 1967ஆம் ஆண்டு நீக்கப்பட்டது.
# கொடைக்கானல் சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டப் பேரவை உறுப்பினர்கள்

| 1962 | எம். அழகிரிசாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| --- | --- | --- |
| 1957 |  |  |
# கொடைக்கானல் சட்டமன்றத் தொகுதி

## தேர்தல் முடிவுகள்

### 1962 சட்டமன்றத் தேர்தல்

**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1962: கொடைக்கானல்**  
| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இ.தே.கா | **எம். அழகர்சாமி** | **31,062** | **49.71%** |  |
| தி.மு.க | சோமசுந்தரம் | 27,671 | 44.29% |  |
| பிரஜா சோசலிச கட்சி | தங்கையா பூபதி | 2,879 | 4.61% |  |
| சுயேட்சை | முருகேஷ் | 869 | 1.39% | } |
# கொடைக்கானல் சட்டமன்றத் தொகுதி

## தேர்தல் முடிவுகள்

### 1957 சட்டமன்றத் தேர்தல்

**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1957: கொடைக்கானல்**  
| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இ.தே.கா | **எம். அழகிரிசாமி** | **21,107** | **47.94%** |  |
| சுயேட்சை | குருசாமி | 17,552 | 39.87% |  |
| சுயேட்சை | ஞானவரம் | 5,365 | 12.19% | } |
# நம்பியூர் சட்டமன்றத் தொகுதி

**நம்பியூர்** என்பது தமிழ்நாட்டில் இருந்த ஒரு சட்டமன்றத் தொகுதி. தொகுதியாகும். இத்தொகுதி இந்திய தேர்தல் ஆணையத்தின் தொகுதி மறு சீரமைப்பு கட்டளைப்படி நீக்கப்பட்டது. தொகுதியில் நடத்தப்பட்ட தேர்தல்கள் மற்றும் வெற்றியாளர்கள் கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
# நம்பியூர் சட்டமன்றத் தொகுதி

## சென்னை மாநிலம்

| 1952 | பி. ஜி. மாணிக்கம் (ம) பி. ஜி. கருத்திருமன் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| --- | --- | --- |
| 1957 | கே. எல். இராமசாமி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| 1962 | ஏ. கே. காளியப்ப கவுண்டர் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
# நம்பியூர் சட்டமன்றத் தொகுதி

## தேர்தல் முடிவுகள்

### 1952 சட்டமன்றத் தேர்தல்

**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1952: நம்பியூர்**  
| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| இ.தே.கா | **பி. ஜி. கருத்திருமன்** | **46,889** | **88.75%** |  |
| இ.தே.கா | **பி. ஜி. மாணிக்கம்** | **44,789** | **84.78%** |  |
| குடியரசுக் கட்சி | கே. ஏ. பழனியப்பன் | 14,476 | 27.40% |  |
| உழைப்பாளர் கட்சி | கே. எஸ். கிருஷ்ணசாமி பிள்ளை | 10,788 | 20.42% |  |
| சுயேட்சை | மாரியப்பன் | 9,404 | 17.80% | } |
# எம். அழகிரிசாமி

**எம். அழகிரிசாமி** (*M. Alagirisamy*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் தமிழ்நாடு சட்டமன்ற முன்னாள் உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் கொடைக்கானல் தாண்டிக்குடி பகுதியினை சார்ந்தவர். மதுரையில் இவர் இளங்கலை கல்வியினை பயின்றுள்ளார். தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்திற்கு 1957 மற்றும் 1962 ஆகிய ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற சட்டமன்ற தேர்தல்களில் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று தமிழ்நாடு சட்டமன்ற உறுப்பினராக பணியாற்றினார்.
# வரருசி

**வரருசி** (தேவநாகரி: वररुचि) என்பது பண்டைய இந்தியாவின் சமஸ்கிருத மொழி இலக்கியம், அறிவியல் நூல்கள் மற்றும் பல்வேறு புராணக்கதைகளுடன் தொடர்புடையவர். கிமு 3-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பெரும் புலவர் வரருசி பெரும்பாலும் காத்தியாயனருடன் அடையாளம் காணப்படுகிறார். பேரரசர் விக்ரமாதித்தியன் அவையில் இருந்த ஒன்பது புலவர்களில் (நவரத்னங்கள்) வரருசியும் ஒருவர் ஆவார்.சோமதேவர் என்ற சைவப் பிராமணரால் சொல்லப்பட்ட 11ஆம் நூற்றாண்டின் புகழ்பெற்ற இந்திய இதிகாசங்கள், விசித்திரக் கதைகள் மற்றும் நாட்டுப்புறக் கதைகளின் தொகுப்பான கதாசரிதசாகரம் நூலில் ஒரு முக்கிய பாத்திரமாக வரருசி தோன்றுகிறார். மன்னர் விக்ரமாதித்தியன், அவனது அமைச்சர் பட்டி மற்றும் பத்ருஹரி ஆகியோர் வரருசியின் சகோதரர்கள் எனக் கதாசரிதசாகரம் நூல் கூறுகிறது.  
கேரளாவின் புராணக்கதையில் வரருசி, சந்திரவாக்கியங்களின் (சந்திர வாக்கியங்கள்) ஆசிரியராக நம்பப்படும் ஒரு புத்திசாலித்தனமான வானியலாளர் ஆவார். இது வெவ்வேறு கால இடைவெளிகளில் சந்திரனின் தீர்க்கரேகைகளைக் குறிப்பிடும் எண்களின் தொகுப்பாகும். இந்த எண்கள் கட்டப்பயாடி எண்முறையில் (Katapayadi system) குறியிடப்பட்டுள்ளன. மேலும் வரருசியே இந்த எண்முறை முறையைக் கண்டுபிடித்தவர் என்று நம்பப்படுகிறது. கேரள புராணத்தின் வரருசியின் மூத்த மகன் மேழத்தோல் அக்னிஹோத்ரி என்று அழைக்கப்படுகிறார். மேலும் அவர் கிபி 343 மற்றும் 378 இடையில் வாழ்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
வரருசி என்ற பெயர் சமஸ்கிருதத்தில் பத்துக்கும் மேற்பட்ட படைப்புகளுடன் தொடர்புடையது. மேலும் காத்தியாயானர் என்ற பெயர் பதினாறு படைப்புகளுடன் தொடர்புடையது. வரருசியின் பெயருடன் தொடர்புடைய வானியல் மற்றும் கணிதத்துடன் தொடர்புடைய சுமார் பத்து படைப்புகள் உள்ளன.
# வரருசி

## வரருசி, இலக்கண அறிஞர்

பண்டைய இந்தியாவில் அனைத்து அறிவியல்களிலும் முதன்மையானது மற்றும் மிக முக்கியமானது இலக்கணம் ஆகும். ஒருவர் முதலில் இலக்கணத்தைப் படித்த பிறகே  வேறு எந்த அறிவியலையும் முடியும்.இந்த மனப்பான்மை இந்தியாவின் பண்டைய இலக்கண அறிஞர்களான பாணினி மற்றும் பதஞ்சலி ஆகியோருக்குக் கூறப்பட்ட பெரும் மரியாதையையும் கௌரவத்தையும் நியாயப்படுத்துகிறது. கிமு 4-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பாணினி காந்தாரத்தின் புஷ்கலாவதியைச் சேர்ந்த ஒரு பண்டைய இந்திய சமஸ்கிருத இலக்கண அறிஞர் ஆவார். இவர் இயற்றிய அட்டாத்தியாயி எனும் இலக்கண நூல் பெரும் புகழ் பெற்றது. பாணினிக்குப் பின்னர் பதஞ்சலி இயற்றிய யோக சூத்திரங்களுக்கு மகாபாஷ்யம் (பெரிய வர்ணனை) எனப்பெயராகும். கிமு 3-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த காத்தியாயானர் சமஸ்கிருத இலக்கணம், கணிதம், இலக்கிய அறிஞர் மற்றும் வேத கால குரு ஆவார். வரருசி, பாணினி எழுதிய அட்டாத்தியாயி எனும் இலக்கண நூலுக்கு வரருசி உரை எழுதினார்.
# வரருசி

## பிராகிருத இலக்கண அறிஞர்

பிராகிருதம் என்பது சமஸ்கிருதத்திலிருந்து தோன்றிய பல எளிய மொழிகளில் ஒன்றாகும். வரருசி பிராகிருத மொழியின் இலக்கண ஆசிரியர் ஆவார். வரருசி **பிராகிருத பிரகாசம்** எனும் இலக்கண நூலை எழுதியுள்ளார். இப்பணிக்கு வரருசி பிராகிருத மொழியிலிருந்து கிளைத்த பழைய மராத்தி மொழி, விரஜ பாஷையாக பரிணமித்த சௌரசேனி மொழி, மகதி மொழி மற்றும் பைசாசம் மொழிகளை எடுத்துக் கொண்டார். வரருசி எழுதிய *பிராகிருத பிரகாசம்* எனும் இலக்கண நூல் பன்னிரண்டு அத்தியாயங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது மொத்தம் 424 சூத்திரங்கள் கொண்டது. முதல் ஒன்பது அத்தியாயங்கள் மகாராஷ்டிரா மொழிக்கும், மீதமுள்ள மூன்று அத்தியாயங்களில் ஒவ்வொன்றும் பைசாசிக்கு 14 சூத்திரங்களும், மகதி மொழிக்கு 17 சூத்திரங்களும, சௌரசேனி மொழிக்கு 32 சூத்திரங்களும் உள்ளது. பிரகிருத பிரகாசத்தின் ஆசிரியராக காத்தியாயானரும் அறியப்பட்டார்,
# வரருசி

## வரருசி சுலப சூத்திரங்கள்

வேதத்தின் அங்கமான யாக பீடங்களை நிறுவுவதற்கான வேத கால கணிதத்தை விளக்கும் சுல்ப சூத்திரங்களையும் வரருசியும் இயற்றினார்.
# நீலமணி ரௌத்ரே

**நீலமணி ரௌத்ரே** (ஆங்கிலம்: *Nilamani Routray*; ஒடியா: ନୀଳମଣି ରାଉତରାୟ)(24 மே 1920 - 4 அக்டோபர் 2004) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் 1977 முதல் 1980 வரை ஒடிசாவின் முதலமைச்சராக இருந்தவர் ஆவார். இவர் வி. பி. சிங் தலைமையிலான மத்திய அரசில் சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நலத்துறை அமைச்சராகவும், பின்னர் வனம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சராகவும் பணியாற்றினார். இவர் 4 அக்டோபர் 2004 அன்று இறந்தார்.
# நீலமணி ரௌத்ரே

## அரசியல் வாழ்க்கை

அகில இந்திய மாணவர் கூட்டமைப்பின் ஒடிசா பிரிவை நிறுவியவர் நீலமணி ரௌத்ரே ஆவார். இவர் 1967 முதல் 1970 வரை இந்திய தேசிய காங்கிரசின் ஒடிசா மாநிலத் தலைவராக இருந்தார். பின்னர் இவர் உத்கல் காங்கிரஸில் சேர்ந்து அதன் தலைவரானார். இதன்பிறகு பாரதிய லோக் தளத்திற்கு மாறி, மாநிலப் பிரிவின் தலைவராக ஆனார். இவர் 1989-ல் இந்திய நாடாளுமன்ற புரி மக்களவை தொகுதி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# நீலமணி ரௌத்ரே

## விருது

ரௌத்ரே சுயசரிதையான *ஸ்ம்ருதி ஓ அனுபூதி* (1986) 1988-ல் ஒடிசா சாகித்திய அகாதமி விருதினை வென்றது.
# தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா, வாசிங்டன், டி சி

**தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா** (National Cherry Blossm Festival) என்பது அமெரிக்க நாட்டின் வாசிங்டன், டி.சி.யில் வசந்த காலத்தில் நடைபெறும் ஒரு விழாவாகும். மார்ச் 27, 1912 ஆம் தேதி, டோக்கியோ நகர மேயர் யூகியோ ஓசாகி (ஆங்கிலம்: Yukio Ozaki), வாசிங்டன், டி.சி. நகருக்கு ஜப்பானிய செர்ரி மரங்களைப் பரிசாக வழங்கியதை இந்த திருவிழா நினைவுகூருகிறது. இது ஒரு வசந்த கால தொடக்கத்தைக் கொண்டாடும் விழாவாகவும் கருதப்படுகிறது. இத்திருவிழா வாசிங்டன், டி.சி. நகரில் நான்கு வாரங்கள் நடைபெறும்.
# தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா, வாசிங்டன், டி சி

## செர்ரி மரம் உயிரியல் வகைப்பாடு

செர்ரி, ரோசசி தாவர குடும்பம் (Family: Rosaceae), புருனஸ் பேரினத்தைச் (ஆங்கிலம்: Genus: Prunus) சேர்ந்த தாவரம் ஆகும். இவை அலங்கார மர வகை ஆகும். பல செர்ரி மர சிறப்பினங்கள் (Species) ஜப்பான், கொரியா, சீனா போன்ற கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் வளர்கின்றன. ஜப்பானிய செர்ரி மலரை சக்குரா ('Sakura') மலர்கள் என்றும் அழைப்பார்கள். இது ஜப்பானின் தேசிய மலராக கருதப்படுகிறது. செர்ரி மரங்கள் மலர்வதைக் காண ஜப்பானிய மக்கள் குடும்பத்துடன் செல்வதுண்டு. இதனை “ஹனாமி” எனும் திருவிழாவாக கொண்டாடுவார்களாம். ஹனாமி என்றால் பூக்களைப் பார்ப்பது என்று பொருள்.
# தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா, வாசிங்டன், டி சி

## தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா: ஒரு கண்ணோட்டம்

வாசிங்டன் டி.சி நகர அளவில் நடைபெறும் இந்தத் திருவிழாவில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பன்னாட்டு பண்பாட்டு நிகழ்ச்சிகளையும், சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளையும் உள்ளடக்கிய வருடாந்திர நிகழ்வு ஆகும். வாசிங்டன் நகரின் மையத்தில் தேசிய மால் என்னும் திறந்தவெளி பூங்கா அமைந்துள்ளது. இதற்கு தெற்கே டைடல் பேசின் அமைந்துள்ளது. இதனைச் சுற்றி அமைந்துள்ள, மேற்கு பொட்டமக் பூங்கா (West Potomac Park), டைடல் பேசின் (Tidal Basin), கிழக்கு பொட்டமக் பூங்கா (ஹேன்ஸ் பாயிண்ட்) (East Potomac Park, (Hains Point) மற்றும் வாஷிங்டன் நினைவுச் சின்னத்தை (Washington Monument) ஒட்டிய பகுதி, ஆகிய மூன்று இடங்களில் சுமார் 3,500 செர்ரி மரங்கள் வளர்க்கப்படுகின்றன. இவை மார்ச் மாதம் இரண்டாம் வாரத்தில் பூக்கத் தொடங்கிவிடும். இலைகளே கண்ணுக்குத் தெரியாமல் மரம் முழுவதும் இளஞ்சிவப்பு (ஆங்கிலம்: Pink) மற்றும் வெள்ளை வண்ணங்களில் செர்ரி மலர்கள் அடர்த்தியாய் மலர்ந்து காணப்படும். எனினும் உள்ளூர் வானிலையைப் பொறுத்து செர்ரி பூக்கள் மலரும் நிகழ்வு ஆண்டுதோறும் மாறுபடும். ஒவ்வோர் ஆண்டும் இந்தத் திருவிழாவில் சுமார் 1.5 மில்லியன் மக்கள் குடும்பத்துடன் கலந்து கொள்கிறார்கள். உணவு, ஆடல், பாடலுடன் திருவிழா களைகட்டுகிறது. இத் திருவிழாவின் தொடக்க விழா வாஷிங்டனில் உள்ள வார்னர் அரங்கில் (Warner Theatre) நடைபெறுவது வழக்கம். ஒவ்வொரு ஆண்டும், கிட்டத்தட்ட 700,000 பார்வையாளர்கள் வாஷிங்டனுக்கு வருகை தருகிறார்கள், இது நாட்டின் தலைநகரில் வசந்த காலத்தின் வருகையைக் குறிக்கும் பூக்கும் செர்ரி மரங்களைக் கவனிக்கிறது.
# தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா, வாசிங்டன், டி சி

## வரலாறு

மார்ச் 27, 1912 அன்று, டோக்கியோ நகரத்தின் மேயர் யூகியோ ஓசாகி , வாஷிங்டன், டி.சி. நகருக்கு ஜப்பானிய செர்ரி மரங்களை ஜப்பான் நாட்டின் நட்புக்குரிய பரிசாக வழங்கினார். மார்ச் 27, 1912 இல் நடந்த ஒரு விழாவில், ஜனாதிபதி வில்லியம் ஹோவர்ட் டஃப்ட்டின் மனைவி ஹெலன் ஹெரான் டாஃப்ட் மற்றும் ஜப்பானிய தூதர் சிந்தா சுதேமியின் (Ambassador Chinda Sutemi) மனைவி வைகௌண்டஸ் சிந்தா ஐவா (Viscountess Chinda Iwa) ஆகிய இருவரும் இணைந்து மேற்கு பொடோமாக் பூங்காவில் உள்ள டைடல் பேசின் வடக்குக் கரையில் யோஷினோ வகை செர்ரி மரங்களை (Yoshino Cherry tree) நட்டனர். இந்த இரண்டு மரங்களை 17 வது தெருவின் தெற்கில் உள்ள ஜான் பால் ஜோன்ஸ் சிலைக்கு அருகில் இன்றும் காணமுடிகிறது. 1913 ஆம் ஆண்டு முதல் முதல் 1920 ஆம் ஆண்டு வரை வரை, ஜப்பானிலிருந்து பெறப்பட்ட 1800 சோமி-யோஷினோ வகை செர்ரி மரங்கள் டைடல் பேசினை சுற்றி நடப்பட்டன. மீதமுள்ள யோஷினோ மரங்களும், மேலும் 11 செர்ரி சிறப்பின மரங்களும் (ஆங்கிலம்: Species) கிழக்கு பொடோமாக் பூங்காவில் நடப்பட்டன. 1927 ஆம் ஆண்டளவில், முதன்முதலில் வாசிங்டன், டி.சி யில் செர்ரி மலர்ச்சி தேசிய திருவிழாவாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது. 1934 இல், கொலம்பியா மாவட்ட ஆணையர்கள் மூன்று நாள் தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி கொண்டாட்டத்திற்கு ஆதரவு அளித்தனர் 1935 ஆம் ஆண்டு செர்ரி மலர்ச்சி அதிகாரப்பூர்வமாக தேசிய ஆண்டு நிகழ்வாக மாறியது. 1937 ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்காவின் கார்டன் கிளப் (ஆங்கிலம்: Garden Club of America) 25 ஆம் ஆண்டு தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி விழாவை சிறப்பாகக் கொண்டாடியது. 1965 ஆம் ஆண்டில் மேலும் 3,800 யோஷினோ செர்ரி வகை மரங்களை ஜப்பானியர்கள் பரிசாக அளித்தனர். 1986 ஆம் ஆண்டு முதல் 1988 ஆம் ஆண்டு வரை 676 செர்ரி மரங்கள் நடப்பட்டன. 1994 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில், தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா இரண்டு வார கால கொண்டாட்டமாக விரிவடைந்தது. 2002 ஆம் ஆண்டு முதல் 2006 ஆம் ஆண்டு வரை மேலும் 400 மரங்கள் நடப்பட்டன.
# தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா, வாசிங்டன், டி சி

## தேசிய செர்ரி மலர்ச்சி திருவிழா 2022

2022 ஆம் ஆண்டிற்கான தேசிய செர்ரி திருவிழா மார்ச் 20, 2022 ஆம் தேதி முதல் ஏப்ரல் 17, 2022 ஆம் தேதி வரை,. வாஷிங்டன், டிசி. யில் நடைபெறுகிறது.
# இராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ

மகாராஜா சர் **இராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ** *கேசிஐஇ* *(Rajendra Narayan Singh Deo)*(31 மார்ச் 1912 - 23 பிப்ரவரி 1975) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் 1947-ல் இந்தியச் சுதந்திரத்திற்கு முன்பு ஒடிசாவில் உள்ள பாட்னா மன்னர் அரசின் கடைசி ஆட்சியாளர் ஆவார். இவர் 1950 முதல் 1962 வரை கணதந்திர பரிஷத் அரசியல் கட்சியின் தலைவராகவும், 1962 இல் கணதந்திர பரிசத்துடன் இணைந்த பிறகு சுதந்திராக் கட்சியின் ஒடிசா மாநிலத் தலைவராகவும் இருந்தார். 1967 முதல் 1971 வரை ஒரிசாவின் முதலமைச்சராக இருந்தார்.
# இராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

ராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ, செரைகேலா மன்னர் அரசின் ஆட்சியாளரான ராஜா ஆதித்ய பிரதாப் சிங் மற்றும் ராணி பத்மினி குமாரி தேவிக்கு மகனாகப் பிறந்தவர். இவரை பாட்னா மாநிலத்தின் மகாராஜா பிருத்விராஜ் சிங் தியோ தத்தெடுத்தார். இவர் அஜ்மீரில் உள்ள மாயோ கல்லூரியிலும், ஹசாரிபாக்கில் உள்ள தூய கொலம்பியா கல்லூரியிலும் படித்தார்.  
1957ஆம் ஆண்டில், இவர் திட்லாகர் தொகுதியிலிருந்து ஒடிசா சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மேலும் ஒடிசா சட்டமன்றத்தின் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக ஆனார். சிறுபான்மை காங்கிரஸ் அரசாங்கம் வீழ்ச்சியடைந்த பிறகு, 22 மே 1959 அன்று காங்கிரசுடன் கணதந்திர பரிஷத் கூட்டணி ஆட்சியை அமைத்தார். இந்த அரசில் இராஜேந்திர நாராயண் சிங் தியோ நிதி அமைச்சரானார். 21 பிப்ரவரி 1961 அன்று கூட்டணி ஆட்சி கவிழ்ந்து குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி அமல்படுத்தப்பட்டது. 1961-ல், இவர் காந்தபாஞ்சி தொகுதியிலிருந்து ஒடிசா சட்டமன்றத்திற்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  
1967-ல், இவர் போலங்கிர் தொகுதியிலிருந்து ஒடிசா சட்டமன்றத்திற்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1971 மற்றும் 1974ஆம் ஆண்டுகளில், இவர் இதே தொகுதியிலிருந்து ஒடிசா சட்டமன்றத்திற்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# பிசுவநாத் தாசு

**பிசுவநாத் தாசு** (*Bishwanath Das*)(8 மார்ச் 1889-2 சூன் 1984) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி, வழக்கறிஞர் மற்றும் பரோபகாரர் ஆவார். இவர் 1937-39 பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஒடிசா மாகாணத்தின் பிரதமராகவும், 1962-67 உத்தரப் பிரதேசத்தின் ஆளுநராகவும், பின்னர் 1971-72 ஒடிசாவின் முதலமைச்சராகவும் இருந்தார்.
# பிசுவநாத் தாசு

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இவர் ஒடிசா மாநிலத்தில் உள்ள பழைய சென்னை மாகாணத்தின் கஞ்சம் மாவட்டத்தில் உள்ள பெல்கான் கிராமத்தில் 8 மார்ச் 1889 அன்று பிறந்தார். கட்டக்கில் உள்ள ராவன்ஷா கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார்.
# பிசுவநாத் தாசு

## அரசியல் வாழ்க்கை

பிசுவநாத் தாசு ஒடிசா மற்றும் உத்தரப்பிரதேசம் ஆகிய இரு மாநிலங்களிலிருந்தும் இந்தியச் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் கலந்துகொண்டார். 1921 முதல் 1930 வரை சென்னை மாகாணத்தின் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். ஒடியா மொழி பேசும் மக்களுக்கான தனி மாநிலத்தை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்காற்றினார். ஏப்ரல் 1, 1936-ல் ஒடிசா பிரிந்த பிறகு, இவர் 19 சூலை 1937-ல் அதன் பிரதமரானார். இவர் 1946-ல் ஒரிசாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி இந்திய அரசியலமைப்பு சபையில் உறுப்பினரானார். இவர் 16 ஏப்ரல் 1962 முதல் 30 ஏப்ரல் 1967 வரை உத்தரப் பிரதேசத்தின் ஆளுநராகப் பணியாற்றினார். 1966-ல், -வர் மக்கள் சங்கத்தின் (லாலா லஜபதி ராய் நிறுவிய லோக் சேவக் மண்டல்) தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். 1971ஆம் ஆண்டு ஒடிசா சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப் பிறகு, உத்கல் காங்கிரசு, சுதந்திராக் கட்சி மற்றும் ஜார்கண்ட் கட்சி ஆகியவை உள்ளடக்கிய ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்கி, ஒடிசாவில் ஐக்கிய முன்னணி அரசாங்கத்தின் முதலமைச்சரானார். இவர் 3 ஏப்ரல் 1971 முதல் 14 சூன் 1972 வரை பதவியிலிருந்தார்
# கோத்தா மருடு

**கோத்தா மருடு** (மலாய்: *Pekan Kota Marudu*; ஆங்கிலம்: *Kota Marudu Town*) என்பது மலேசியா, சபா மாநிலம், கூடாட் பிரிவு, கோத்தா மருடு மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும். 2020-ஆம் ஆண்டில் அதன் மக்கள்தொகை 69,528.  
மாநிலத் தலைநகர் கோத்தா கினபாலுவில் இருந்து 130 கி.மீ. தொலைவில்; கிழக்கு போர்னியோவின் வடக்கு முனைக்கு அருகில் உள்ள கூடாட் கூட்டாட்சி நெடுஞ்சாலையில் அமைந்து உள்ளது.
# கோத்தா மருடு

## பொது

கோத்தா மருடுவில் உள்ள முக்கிய இடங்களில் சொரின்சிம் நீர்வீழ்ச்சி *(Sorinsim Waterfall)* குறிப்பிடத்தக்கது. கோத்தா மருடுவில் இருந்து 40 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது.  
பியாட் ஏரியில் *(Buyut Lake)* உள்ள சகாபோன் பூங்கா *(Sagabon Park)* எனும் விவசாய ஆராய்ச்சி நிலையமும் ஒரு முக்கியமான இடமாகும். தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகப்பெரிய சூரிய சக்தி நிலையத்தையும் கோத்தா மருடு கொண்டுள்ளது.
# கோத்தா மருடு

## பொது

### சோளத் திருவிழா

மாவட்டத்தின் சமூகப் பொருளாதார மேம்பாட்டிற்கு, விவசாயப் பொருட்களின் பங்களிப்பைக் கௌரவிக்கும் வகையில், கோத்தா மருடு நகரம் ஆண்டுதோறும் மக்காச் சோளத் திருவிழாவைக் *(Maize Festival)* கொண்டாடுகிறது.  
மேலும் பல்வேறு கண்காட்சிகள், போட்டிகள், பாரம்பரிய விளையாட்டுகள் மற்றும் அழகுப் போட்டிகளும் இந்த நகரத்தில் நடைபெற்று வருகின்றன.
# கோத்தா மருடு

## வரலாறு

கோத்தா மருடு நகரம் எப்போது நிறுவப்பட்டது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. இருப்பினும் 1632-ஆம் ஆண்டில் ஜோகன்னஸ் குளோப்பன்பர்க் *(Johannes Cloppenburgh)* என்பவரும்; 1631-ஆம் ஆண்டில் பெஞ்சமின் ரைட் *(Benjamin Wright)* என்பவரும் வரைந்த போர்னியோ வரைப் படங்களில், கோத்தா மருடு எனும் பெயர் இடம் பெற்று உள்ளது.  
அவற்றில் "மருடோ" *(Marudo)* என்ற பெயர் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது. தவிர பழைய வரைப் படங்களில் "மல்லூடு" *(Malloodoo)* என்றும் குறிப்பிடப் படுகிறது.
# பரங்கிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி

**பரங்கிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி** என்பது தென்னிந்தியாவில் உள்ள தமிழ்நாட்டின் 234 மாநில சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் ஒன்றாகும். இது 1967 மற்றும் 1971 சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் இருந்தது. இத்தொகுதி, தமிழ்நாடு முன்னாள் முதலமைச்சர் எம். ஜி. இராமச்சந்திரனால் மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், 1977 சட்டமன்றத் தேர்தலில் இருந்து ஆலந்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதியுடன் இணைக்கப்பட்டது.
# பரங்கிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பட்டியல்

| பொறுப்பேற்ற நாள் | வெளியேறிய நாள் |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 22 மார்ச் 1971 | 14 அக்டோபர் 1972 | 5வது |  |
| 17 அக்டோபர் 1972 | 31 ஜனவரி 1976 | அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் | } |
# பரங்கிமலை சட்டமன்றத் தொகுதி

## தேர்தல் முடிவுகள்

### 1972 சட்டமன்றத் தேர்தல்

**தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தல், 1971: பரங்கி மலை**  
| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| திமுக | ம. கோ. இராமச்சந்திரன் | **65,405** | **61.11** |  |
| நிறுவன காங்கிரசு | டி. எல். இரகுபதி | 40,773 | 38.10 |  |
| சுயேட்சை | எம். வரதாஜன் | 850 | 0.79 | } |  
**சென்னை மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல், 1967: பரங்கி மலை**  
| கட்சி | வேட்பாளர் | வாக்குகள் | விழுக்காடு |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| திமுக | ம. கோ. இராமச்சந்திரன் | **54,106** | **66.67** |  |
| இ.தே.கா | டி. எல். இரகுபதி | 26,432 | 32.57 |  |
| பாரதீய ஜனசங்கம் | கே. காசிநாதன் | 613 | 0.76 | } |
# விக்கிப்பீடியா:உங்களுக்குத் தெரியுமா/ஏப்ரல் 3, 2022

- தாவர உண்ணியான **தும்பிப்பன்றி** (*படம்*) பாலூட்டிகள், பன்றியைப் போன்று குட்டையாகவும், நீண்டும் காணப்படும். இதன் மூக்குப் பகுதி நீண்டும், எதையும் எளிதில் பற்றிக்கொள்ளும் ஆற்றல் வாய்ந்த தும்பிக்கைப் போன்று காணப்படும்.
- முதல் கன்னடப் பேசும் படத்தை இயக்கியவர் **ஒய். வி. ராவ்** ஆவார்.
- **அஸ்வகோசர்** என்பவர் இந்தியத் தத்துவவாதியும், சமசுகிருத கவிஞரும், தருக்கவாதியும் ஆவார்.
- **போர்க்கள கற்பலகை** என்பது பண்டைய எகிப்தின் (கிமு 3,200 - கிமு 3,100) போர்களக் காட்சியைக் கொண்ட முதல் கற்பலகையாகும்.
# கூனாக்

**கூனாக்** என்பது (மலாய்: *Pekan Kunak*; ஆங்கிலம்: *Kunak Town*); மலேசியா, சபா மாநிலம், தாவாவ் பிரிவு, கூனாக் மாவட்டத்தின் தலைநகரம் ஆகும்.  
இந்த நகரில் பெரும்பாலும் பஜாவு பழங்குடி குழுக்கள்; பூகிஸ் மக்கள் வாழ்கிறார்கள். கணிசமான அளவிற்குச் சீனர் சிறுபான்மையினரும் உள்ளனர்.  
இவர்களில் பலர், கூனாக் நகரில் கடைகளை வைத்து நடத்துகின்றனர். தவிர, புறநகர்ப் பகுதிகளில் எண்ணெய்ப்பனை வேளாண்மையிலும் ஈடுபட்டு உள்ளனர். எண்ணெய்ப்பனை கச்சா எண்ணெய் ஏற்றுமதி செய்வதற்கு இங்கு ஒரு துறைமுகமும் அமைக்கப்பட்டு உள்ளது.
# கூனாக்

## கல்வி

கூனாக் நகரில் மூன்று உயர்நிலைப் பள்ளிகள் உள்ளன: கூனாக் ஜெயா உயர்நிலைப் பள்ளி; கூனாக் உயர்நிலைப் பள்ளி; மாடாய் உயர்நிலைப் பள்ளி. பல மலாய் தொடக்கப் பள்ளிகளும்; பை செங் எனும் ஒரு சீனத் தொடக்கப் பள்ளியும் உள்ளன.  
இந்த நகரத்திற்கு சில கிலோமீட்டர் தொலைவில், ஒரு மீள்குடியேற்ற திட்டம் உருவாக்கப்பட்டு உள்ளது. கொக்கோஸ் தீவைச் *(Cocos Island)* சேர்ந்த மக்கள் இங்கு மீள்குடியேற்றம் செய்யப்பட்டு உள்ளனர்.
# கூனாக்

## கல்வி

### பெங்காலான் கூனாக் படகுத் துறை

அந்த மீள்குடியேற்றப் பகுதிக்கு அருகில் ஜிராம் எண்ணெய்ப்பனை தோட்டம் *(Giram Oil Palm Estate)* உள்ளது. கூனாக் நகரத்தில் இருந்து ஐந்து கி.மீ. தொலைவில் பெங்காலான் கூனாக் *(Pengkalan Kunak)* எனும் பகுதியில் ஒரு படகு துறை உள்ளது.  
2002-ஆம் ஆண்டில், 76 படுக்கைகள் கொண்ட ஓர் அரசு மருத்துவமனை இந்த நகரில் கட்டப்பட்டது. தவிர கூனாக் நகரத்தை செம்பூர்ணா நகரத்துடன் இணைக்கும் புதிய நெடுஞ்சாலையும் உருவாக்கப்பட்டு உள்ளது.
# மாணிக்ய வம்சம்

மன்னர் இராசதர் மாணிக்கியாவின் நாணயங்கள், ஆண்டு (1586-1599)]]  
வரைபடம், ஆண்டு 1909]]
**மாணிக்கிய வம்சம்** ( *Manikya dynasty* ) என்பது துவிப்ரா இராச்சியத்தின் ஆளும் வீடாக இருந்தது. பின்னர் சுதேச திரிபுரா இராச்சியமாகவும், தற்போது இந்திய மாநிலமான திரிபுராவாகவும் ஆனது. 15-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்து, வம்சம் அதன் உச்சத்தில் இந்திய துணைக் கண்டத்தின் வடகிழக்கில் ஒரு பெரிய பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தியது. பிரித்தானிய பேரரசின் செல்வாக்கின் கீழ் வந்த பிறகு, வங்காளதேசத்தில் உள்ள "கொமில்லா" மற்றும் "சிட்டகாங் மலைப்பாதைகள்" இராச்சியத்தின் சில பகுதிகளை இழந்தது.  
1761 ஆம் ஆண்டில், நிலப்பிரபுத்துவவாதிகளாக இருந்த இவர்கள் ஒரு சுதேச அரச ஆட்சியாளர்களாக மாறினார்கள். இருப்பினும் மாணிக்கியர்கள் 1949 வரை இப்பகுதியின் கட்டுப்பாட்டை வைத்திருந்தனர். பின்னர், இது இந்தியாவுடன் இணைந்தது.
# மாணிக்ய வம்சம்

## வரலாறு

திரிபுராவின் அரசர்களின் சரித்திரமான *ராஜ்மாலா* சந்திர குலத்திலிருந்து ஒரு வம்சாவளியைக் கண்டுபிடித்தது. வங்காள சுல்தானால் அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்ட பிறகு முதல் மாணிக்கிய அரசர் என்று கூறப்படும் இரத்னா பா என்ற மன்னனின் ஏற்றம் வரை திரிபுராவின் 185 மன்னர்களின் உடைக்கப்படாத வரிசையாகும். இருப்பினும், ஆரம்ப மாணிக்கிய ஆட்சியாளர்களின் வம்சாவளி மற்றும் காலவரிசையில் *ராஜ்மாலா* தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டதாக இப்போது நம்பப்படுகிறது. முதல் வரலாற்று மாணிக்கியா உண்மையில் மகா மாணிக்கியா, 1400 களின் முற்பகுதியில் அண்டை பழங்குடியினர் மீது ஆதிக்கம் செலுத்திய பின்னர் இராச்சியத்தை நிறுவிய திரிபுரி தலைவரானார் என்று நாணயவியல் சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த மன்னர் பின்னர் "மாணிக்கியா" என்ற பட்டத்தை வங்காளத்தின் மீதான வரலாற்று வெற்றியின் நினைவாகப் பெற்றார். அவருடைய சந்ததியினரால் இந்தப் பெயர் தொடரப்பட்டது.  
இந்திய துணைக் கண்டத்தில் பிரித்தானியர்களின் ஆட்சியின் போது, மாணிக்கிய மன்னர், கொமில்லா மற்றும் சிட்டகாங் மலைப் பகுதிகள் போன்ற சில பகுதிகளை ஆங்கிலேயர்களிடம் இழந்தார். அவை அவர்கள் வெளியேறிய பிறகு மீண்டும் பெறப்படவில்லை.
# மாணிக்ய வம்சம்

## இராணுவ வெற்றி

மகா மாணிக்கியாவின் ஆரம்பகால வாரிசுகள் கணிசமான இராணுவ வெற்றியை அடைந்தனர். வங்காளம், அசாம் மற்றும் மியான்மரின் நிலப்பகுதிகளை கைப்பற்றினர். திரிபுரா 16 ஆம் நூற்றாண்டில் தான்ய மாணிக்கியா மற்றும் இரண்டாம் விசய மாணிக்கியா போன்ற முக்கிய மன்னர்களின் கீழ் அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. அதன் நிலங்கள் வடக்கே காரோ மலைகள் முதல் தெற்கே வங்காள விரிகுடா வரை நீண்டிருந்தது. ஒரு இந்து இராச்சியத்தின் மன்னர்களாக, மாணிக்கியர்கள் வங்காளத்தின் தொடர்ச்சியான முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்களுடன் ஒரு போட்டியை வளர்த்துக் கொண்டனர். 17-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் முகலாய ஆட்சியின் கீழ் கொண்டுவரப்படுவதற்கு முன்பு சுல்தான்கள், ஆளுநர்கள் மற்றும் நவாப்களுடன் மோதலில் ஈடுபட்டு வந்தனர். முகலாய சக்தி குறைந்து போனதால், வங்காளத்துடனான விரோதம் மீண்டும் வெடித்தது. இது மாணிக்கியர்களை உதவிக்காக முதலில் ஆங்கிலேயர்களை அணுகத் தூண்டியது. 1761 ஆம் ஆண்டில், திரிபுரா பிரித்தானிய செல்வாக்கிற்கு அடிபணிந்து, சுதேசப் பாதுகாவலராக மாறியது. இருப்பினும் இப்பகுதியின் கட்டுப்பாடு மாணிக்கிய வம்சத்தின் கீழ் தொடர்ந்து இருந்தது.  
1870 ஆம் ஆண்டில், வீர் சந்திர மாணிக்கியா அரியணையில் ஏறினார். அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் தொடர்ச்சியான அரசியல் சீர்திருத்தங்களைத் தொடங்கினார். அவரது அரசாங்கத்தை பிரித்தானிய அமைப்பில் மாதிரியாகக் கொண்டார். வங்காளத்தின் கலாச்சாரத்தை தனது ஆட்சியின் கீழ் அரசவையில் ஏற்றுக்கொண்டார். மேலும், அவர் புகழ்பெற்ற கவிஞர் இரவீந்திரநாத் தாகூருடன் நட்பை வளர்த்துக் கொண்டார். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம் மாகாணத்தில் திரிபுரா சிலகாலம் இணைக்கப்பட்ட பிறகு, கடைசி மாணிக்ய மன்னரான மகாராஜா வீர் விக்ரம் கிசோர் தெபர்மா மாணிக்ய பகதூர் 1947 இல் இந்திய ஒன்றியத்தின் கீழ் இணையத் தேர்வு செய்தார். நவீன இந்திய தேசத்தில் திரிபுராவின் இறுதி ஏற்றம் இவரது விதவையான காஞ்சன் பிரவா தேவியால் கையெழுத்திடப்பட்டது. அவருக்குப் பதிலாக சிறுவயது கிரிட் விக்ரம் கிசோர், ஐந்து நூற்றாண்டுகளின் மாணிக்கியா ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தார்.