wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# தனமஞ்சரி பல்கலைக்கழகம்

## வரலாறு

தனமஞ்சரி பல்கலைக்கழகம், 6 ஏப்ரல் 2018 அன்று நடைமுறைக்கு வந்த மணிப்பூர் மாநில தனமஞ்சூரி பல்கலைக்கழக சட்டம், 2017 மூலம் நிறுவப்பட்டது.  
மஹாராஜ் சுராசந்த் சிங்கின் மனைவியான மகாராணி தனமஞ்சுரி தேவியின் நினைவாக இந்தப் பல்கலைக்கழகம் பெயரிடப்பட்டது.  
பல்கலைக்கழகமானது *ராஷ்ட்ரீய உச்சதர் ஷிக்ஷா அபியான்* (ரூசா) தேசிய திட்டத்தின் கீழ் முதன்மையான கூறுகளில் ஒன்றின் அடிப்படையில் நிறுவப்பட்டது. அதாவது தொகுப்புக் கல்லூரிகளைப் பல்கலைக்கழகங்களாக மாற்றும் திட்டத்தின் கீழ் நிறுவப்பட்டது. மகாராணி தனமஞ்சூரி தனமஞ்சூரி கல்லூரியை உயர்கல்வியின் வளர்ச்சிக்கு அளித்து ஆற்றிய பங்களிப்பை அங்கீகரிக்கும் வகையில், இப்பல்கலைக்கழகத்திற்கு மகாராணி தனமஞ்சரி பல்கலைக்கழகம் எனப் பெயரிடப்பட்டது. இந்தப் பல்கலைக்கழகத்தின்கீழ் த. ம. அறிவியல் கல்லூரி, த. ம. கலைக் கல்லூரி, த. ம. வணிகவியல் கல்லூரி மற்றும் ஞானப்ரியா மகளிர் கல்லூரி மற்றும் எல். எம். எஸ். சட்டக் கல்லூரி ஆகிய கல்லூரிகள் இந்தப் பல்கலைக்கழகத்தினால் தொடங்கப்பட்டது.  
தனமஞ்சரி பல்கலைக்கழகம் தற்போது இம்பால் நகரின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ள த. ம. கல்லூரி வளாகத்திலிருந்து செயல்பட்டு வருகிறது. மேலும் இந்த வளாகம் கிழக்கில் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்.2, மேற்கு மற்றும் வடக்கில் தாங்ம்மெய்பண்ட் சாலை மற்றும் தெற்கில் நாகா ஆறு ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டுள்ளது. காங்லாவின் தென்மேற்கில் ஞானப்ரியா மகளிர் கல்லூரி அமைந்துள்ளது. இது மணிப்பூரின் பழைய அரண்மனையான ராஜ் பவனுக்கு அருகில் உள்ளது. எல். எம். எஸ். சட்டக் கல்லூரி த. ம. வளாகத்திற்குச் சற்று முன்னால் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்.2ல் அமைந்துள்ளது.
# தனமஞ்சரி பல்கலைக்கழகம்

## பல்கலைக்கழக கல்லூரிகள்

1. த. ம. கலைக் கல்லூரி, இம்பால்
1. த. ம. வணிகவியல் கல்லூரி, இம்பால்
1. த. ம. கல்லூரி, இம்பால்
1. ஞானப்ரியா கல்லூரி, இம்பால்
1. எல். எம். எஸ். சட்டக் கல்லூரி, இம்பால்
# தனமஞ்சரி பல்கலைக்கழகம்

## நிர்வாக அமைப்பு

| பதிவாளர் | **நிவேதிதா லைரென்லக்பம்** |  |
| --- | --- | --- |
| நிதி அதிகாரி | **கொன்சம் பிங்கு** | } |
# பண்டுவா

**பண்டுவா** (; ஆங்கிலம்: *Pantua*) என்பது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தைச் சேர்ந்த தின்பண்டமாகும். இது மேற்கு வங்காளம், கிழக்கு இந்தியா மற்றும் வங்காளதேசத்தில் குறிப்பிடத்தக்க இனிப்பாக உள்ளது. இது ரவை, *சேனா*, பால், நெய் மற்றும் சர்க்கரை பாகு ஆகிய பொருட்களால் உருண்டையாக தயாரிக்கப்பட்டு நன்கு வறுத்த பாரம்பரிய வங்காள இனிப்பு ஆகும். பண்டுவா எவ்வளவு நேரம் வறுக்கப்படுகின்றன என்பதைப் பொறுத்து இதன் நிறமானது வெளிர் பழுப்பு நிறத்திலிருந்து கிட்டத்தட்டக் கருப்பு நிறம் வரை இருக்கும். பன்னீர், ஏலக்காய் அல்லது பிற சுவை பொருட்கள் இனிப்புடன் சில நேரங்களில் சேர்க்கப்படுகின்றன.  
பண்டுவா பாலாடைக்கட்டி அடிப்படையிலான வறுத்த இனிப்பு என்பதால் இது *லேடிகேனி*யினை மிகவும் ஒத்திருக்கிறது. *லேடிகேனி* என்ற பெயர் "லேடி கேனிங்" என்பதன் மொழிபெயர்ப்பாகும், இது முதன்முதலில் பீம் சந்திர நாக் என்ற மிட்டாய் வியாபாரியால் பயன்படுத்தப்பட்டது. இவர் இந்திய வைசுராய் கானிங் பிரபுவின் மனைவி கவுண்டஸ் சார்லோட் கேனிங்கின் பிறந்தநாளின் போது சிறப்பாகத் தயாரிக்கப்பட்ட *பண்டுவாக்களுக்கு* மறுபெயரிட்டார். நவீன பண்டுவா மற்றும் லேடிகேனியினை ஒத்த ஒரு இனிப்பாகும். ஆனால் அரிசி மாவினால் ஆனது. 12ஆம் நூற்றாண்டின் சமசுகிருத மொழி உரையான *மனசொல்லாசாவில்* பண்டுவா குறித்துக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  
பண்டுவா குலாப் ஜாமூனைப் போன்றது.
# பண்டுவா

## மேலும் பார்க்கவும்

- குலாப் ஜாமுன்
# மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகள்

<mapframe text="மேகலா பாண்டுவம்சிகளின் கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடங்கள்" zoom="5" latitude="21.25" longitude="81.63">
{
"type": "FeatureCollection",
"features": [
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Bamhani" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.0243657, 21.1027269] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Malhar" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.2854848, 21.8965959] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Malga", "comment": "Labeled Mlaga on Google Maps" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.0897353, 23.1657179] }
}
]
}
</mapframe>  
**மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகள்** (*Panduvamshis of Mekala*) ) அல்லது **பாண்டவர்கள்** 6 -7 ஆம் நூற்றாண்டுகளில், இன்றைய இந்தியாவின் சத்தீசுகர் மாநிலத்தில் உள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மேகலா பகுதியை ஆண்ட இந்திய வம்சத்தினர் ஆவர். இது மைக்கால் மலையைச் சுற்றியுள்ள பகுதியை உள்ளடக்கியது. சைவர்களான இவர்கள், பழம்பெரும் பாண்டவர்களின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும், சந்திர வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும் கூறிக்கொண்டனர். இவர்கள் குப்தர்களின் நிலப்பிரபுக்களாகவும், தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகளுடன் தொடர்புடையவர்களாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் இதை உறுதியாகக் கூற முடியாது.
# மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகள்

## காலம்

வம்சத்தின் கல்வெட்டுகள் நாட்காட்டி சகாப்தத்திற்கு பதிலாக மன்னர்களின் ஆட்சி ஆண்டுகளில் தேதியிடப்பட்டுள்ளன. எனவே, பல்வேறு வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் பிற சான்றுகளின் அடிப்படையில் வம்சத்தின் ஆட்சிக் காலத்தை நிர்ணயம் செய்துள்ளனர்.  
பாண்டுவம்சிகளின் பம்ஹானி கல்வெட்டில் உள்ள ஒரு சரணம் "நரேந்திரா" என்ற வார்த்தையைக் கொண்டுள்ளது. இது சில அறிஞர்களால் வாகாடக மன்னர் நரேந்திரசேனனைப் பற்றிய மறைக்கப்பட்ட குறிப்பாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கல்வெட்டின் அடிப்படையில், பாண்டுவம்சி மன்னர் பரதபாலனின் தலைவராக நரேந்திரசேனன் இருந்தார் என்று கல்வெட்டு நிபுணர் பகதூர் சந்த் சாப்ரா கருதினார். நரேந்திரசேனனின் மகன் இரண்டாம் பிருத்விசேனனின் கல்வெட்டுகள், அவனது தந்தையின் கட்டளைகளை தெற்கு கோசலம், மேகலா மற்றும் மாளவப் பிரபுக்கள் கடைப்பிடித்ததாகக் கூறுவதால் இந்தக் கோட்பாடு உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. சாப்ராவின் கூற்றுப்படி, கல்வெட்டு நரேந்திரசேனனின் மேலாதிக்கத்தை "சமமான சொற்களில்" குறிப்பிடவில்லை, ஏனென்றால் நரேந்திரசேனனின் மேலாதிக்கத்தை பரதபாலனின் ஒப்புதலானது பெயரளவுக்கு இருந்தது. மேலும் மேகலா நடைமுறையில் ஒரு தன்னாட்சி மாநிலமாக இருந்தது. நரேந்திரசேனனின் தேதியின் அடிப்படையில், சாப்ரா முதல் பாண்டுவம்சி மன்னன் ஜெயபாலன் அறியனை ஏறியதை பொ.ச. 400 என வரையறுத்தார். இந்த கோட்பாட்டின் படி, பாண்டுவம்சிகள் 5 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆட்சி செய்ததாகத் தெரிகிறது. வரலாற்றாசிரியர் அஜய் மித்ரா சாஸ்திரி சாப்ராவின் கோட்பாட்டை மறுக்கிறார். வம்சத்தின் கல்வெட்டுகளில் உள்ள " நரேந்திரா " (அதாவது "ராஜா") என்ற சொல் பாண்டுவம்சி மன்னர் சுரபாலன் என்ற உதிர்னவைரனவைக் குறிக்கிறது. வாகாடக மன்னர் நரேந்திரசேனன் அல்ல என்கிறார். பம்ஹானி கல்வெட்டு உதிர்னவைரவனால் வெளியிடப்பட்டது என்று சாஸ்திரி சுட்டிக்காட்டுகிறார். பரதபாலனால் அல்ல; நிலப்பிரபுத்துவத் தலைவர்கள் உதிர்னவைரவனின் காலில் விழுந்ததாக கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. இது உதிர்னவைரன் தன்னை ஒரு முக்கிய ஆட்சியாளராகக் கருதியதைக் குறிக்கிறது.  
பம்ஹானி கல்வெட்டின் படி, பரதபாலனின் இராணி லோகபிரகாஷா கோசலாவின் *அமரராஜா* குலத்திலிருந்து வந்தவர். முந்தைய அறிஞர்கள் இந்த குடும்பத்தை கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள், சரபபுரியர்கள் , சூரர்கள் என்று பலவிதமாக அடையாளம் கண்டுள்ளனர். இவர்கள் அனைவரும் தட்சிண கோசல பகுதியை ஆண்டனர். இருப்பினும், வியாக்ரராஜா என்ற ஆட்சியாளரின் கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பின்னர் இந்த அடையாளங்கள் இனி ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாக கருதப்படவில்லை. வியாக்ரராஜாவின் மல்கர் கல்வெட்டு அவரை 'அமரர்ய' குலத்தின் உறுப்பினராக விவரிக்கிறது. இது 'அமரராஜ' குலத்தைப் போலவே தெரிகிறது.  
கல்வெட்டுச் சான்றுகளின் அடிப்படையில், மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகளின் கல்வெட்டுகள் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி அல்லது 7 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியை விட முந்தையவை என்று கூற முடியாது. சாஸ்திரி ஜெயபாலனை சுமார் பொ.ச. 500-525 என வரையறுக்கிறார். ஜெயபாலனும் அவரது மகன் வத்சராஜனும் குப்தர்களின் ஆதிக்கத்தை ஒப்புக்கொண்டதாகவும், குப்தர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு வத்சராஜனின் மகன் நாகபாலன் இறையாண்மையை உறுதிப்படுத்தியதாகவும் அவர் கருதுகிறார்.
# மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகள்

## பிரதேசம்

பாண்டுவம்சிகள் வரலாற்று மேகலா பகுதியை ஆட்சி செய்தனர். இது மைக்கால் மலையைச் சுற்றியுள்ள பகுதியை உள்ளடக்கியது. அதன் பெயர் 'மேகலா' என்ற வார்த்தையிலிருந்து வந்தது. முக்கிய பாண்டுவம்சி பிரதேசமானது இன்றைய மண்டலா, ஷட்டோல் , பிலாஸ்பூர் மாவட்டங்களின் பகுதிகளை உள்ளடக்கியது.  
வம்சத்தின் தலைநகரின் இருப்பிடம் உறுதியாகத் தெரியவில்லை. ஏனெனில் அதன் கல்வெட்தலைநகரைப் குறிப்பிடவில்லை. இது இன்றைய பந்தாவ்கரில் அமைந்துள்ளது என வரலாற்றாசிரியர் வி.வி.மிராஷி கருதுகிறார். மிராஷி பாண்டுவம்சிகளை முந்தைய வம்சத்துடன் இணைத்தார். அதன் கல்வெட்டுகள் பந்தாவ்கரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கல்வெட்டுகள் 'மகாசேனாபதி' (இராணுவத் தளபதி) பத்ரபாலனையும் அவரது மகன் வைஷ்ரவணனையும் குறிப்பிடுகின்றன. இவர்களை மிராஷி ஜெயபாலனின் மூதாதையர்கள் என்று ஊகித்தார். இருப்பினும், மிராஷியின் கோட்பாடு "பத்ரபாலன்" என்ற பெயரை "பத்ரபாலா" என்று தவறாகப் படிப்பதன் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. மேலும், ஒரு தனித்துவமான வம்சத்தை உருவாக்கிய மாகா மன்னர்களுடன் பந்தாவ்கர் தலைவர்களை இணைக்க வலுவான சான்றுகள் உள்ளன. எனவே, மிராஷியின் அனுமானம் ஏற்கத்தக்கது அல்ல. வரலாற்றாசிரியர் கே.டி. வாஜ்பாய், இன்றைய மல்கரில் தலைநகரம் அமைந்திருந்ததாக நம்பினார். வாஜ்பாயின் கூற்றுப்படி, பண்டைய காலத்தில் இது சரபபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இருப்பினும், இந்த கோட்பாட்டை ஆதரிக்க உறுதியான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை.
# மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகள்

## அரசியல் வரலாறு

### வீழ்ச்சி

நிலப்பிரபுத்துவ ஆட்சியாளரான 'இந்திரராஜா' என்பவரின் கல்வெட்டு சத்தீசுகரில் உள்ள மல்காவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கல்வெட்டு இந்திரராஜனின் தலைவரின் பெயரைக் குறிப்பிடவில்லை என்றாலும், உள்ளடக்கம், எழுத்து, மொழி, நடை போன்றவற்றின் அடிப்படையில், உதிர்னவைரன் வழங்கிய பம்ஹானி மற்றும் மல்கர் கல்வெட்டுகளைப் போலவே உள்ளது. இது துரோணகாவால் பொறிக்கப்பட்டது. மேலும் உதிர்னவைரனின் கல்வெட்டுகள் மிகிரகனால் பொறிக்கப்பட்டது; துரோணகர், மிகிரகன் ஆகிய இருவரும் பொற்கொல்லரான ஈசுவரனின் மகன்கள். இந்தச் சான்றுகள் இந்திரராஜா உதிர்னவைரருடன் தொடர்புடையவர் என்பதைக் காட்டுகின்றன. இருப்பினும் இந்த உறவின் தன்மை உறுதியாக இல்லை. இந்திரராஜாவின் தலைப்பு ( சமந்தா ) அவர் பாண்டுவம்சிகளுக்கு விசுவாசமாக இருந்ததாகக் கூறுகிறது. ஆனால் கல்வெட்டில் உள்ள மேலாதிக்கத்தின் பெயர் விடுபட்டது அவர் ஓரளவு சுதந்திரமாக இருந்ததைக் குறிக்கிறது. உதிர்னவைரனுடைய ஆட்சியின் முடிவில் பாண்டுவம்சி அதிகாரம் குறைந்து கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில் இவர் செழித்தோங்கினார். ஆனால் இவர் பாண்டுவம்சியின் ஆட்சியை முற்றிலுமாக ஆட்சி செய்யும் அளவுக்கு வலிமை பெறவில்லை என்று வரலாற்றாசிரியர் அஜய் மித்ரா சாஸ்திரி ஊகிக்கிறார்.
# தாமிர செலீனைடு

**தாமிர செலீனைடு ** (*Copper selenide*) என்பது Cu<sub>2</sub>Se என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். தாமிரமும் செலீனியமும் சேர்ந்து ஓர் இரும சேர்மமாக இது உருவாகிறது. சிலசமயங்களில் CuSe என்ற வாய்ப்பாட்டாலும் குறிக்கப்படுகிறது.  
படிக அமைப்பும் மின்னணு நடத்தையும் இதன் அடிப்படை கூறுகளின் மூலம் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. விகிதவியல் அளவிலான தாமிர செலீனைடு, உலோகம் போன்ற நடத்தை கொண்ட சுழிய கற்றை இடைவெளி கொண்ட ஒரு பொருளாகும். தாமிரம்-குறைபாடுள்ள விகிதவியல் அளவில் இல்லாத Cu<sub>2</sub>-xSe என்ற வாய்ப்பாட்டில் உள்ளது முறையே 2.1–2.3 எலக்ட்ரான் வோல்ட்டு மற்றும் 1.2–1.4 எலக்ட்ரான் வோல்ட்டு வரம்பில் நேரடி மற்றும் மறைமுக கற்றை இடைவெளி ஆற்றல்களைக் கொண்ட ஓர் உள்ளார்ந்த p-வகை குறைக்கடத்தி ஆகும்.  
தாமிர செலீனைடு மீநுண் துகள்கள் அல்லது பிற மீநுண் கட்டமைப்புகளாக அடிக்கடி வளர்க்கப்படுகிறது.
# தாமிர செலீனைடு

## பயன்கள்

சில மந்தமாக்கும் செயல்முறைகளில் இரும்பு அல்லது எஃகு பாகங்களில் ஒரு பாதுகாப்பான கருப்பு பூச்சை உருவாக்க தாமிர செலீனைடு அத்தளத்திலேயே உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இந்த முறையில் செயல்படும் மந்தமாக்கும் கரைசல்கள் பொதுவாக செலீனசு அமிலம் அல்லது செலீனியம் டை ஆக்சைடு கொண்டதாக பெயரிடப்படும். மேலும், தாமிர செலீனைடை பெருங்குடல் புற்றுநோய் சிகிச்சையில் பயன்படுத்தப்படுவதற்கும் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது.
# தாமிர செலீனைடு

## இயற்கைத் தோற்றம்

தாமிர செலீனைடுகள் மிகவும் பொதுவான செலீனியம் தாதுக்களாகும். கனிமவியலில் CuSe கிளாக்மேனைட்டு எனப்படுகிறது. அதேசமயத்தில் Cu<sub>2</sub>Se பெர்செலீயனைட்டு, பெல்லிடோயைட்டு என்ற இரண்டு பல்லுருத் தோற்றங்களாக கிடைக்கிறது. இவற்றைத்தவிர உமாங்கைட்டு, அதாபாசுகைட்டு போன்ற தாமிரசெலீனியக் கனிமங்களும் இயற்கையில் கிடைக்கின்றன.
# பாகூர் சு. சுப்பிரமணியம்

**பாகூர் சு. சுப்பிரமணியம்** (*Pakkur S. Subramaniam*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்தின் முன்னாள் உறுப்பினர் ஆவார். இவர் செங்கல்பட்டு மாவட்டம், மதுராந்தகம் மொறப்பாக்கத்தில் உள்ள தண்டலை கிராமத்தினை சார்ந்தவர். இந்து உயர்நிலைப்பள்ளியில் பள்ளிக் கல்வியினையும் சென்னை இலயோலாக் கல்லூரியில் இளங்கலைப் பட்ட படிப்பினைனையும் கற்றுள்ளார். அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (அதிமுக) சார்பாக உத்திரமேரூர் சட்டமன்றத் தொகுதியில் 1977 தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்று தமிழ்நாட்டின் 6ஆவது சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆனார்.
# தானிக் லால் மண்டல்

**தானிக் லால் மண்டல்** (*Dhanik Lal Mandal*)(பிறப்பு 1932) என்பவர் பீகாரைச் சேர்ந்த இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் ஜனதா கட்சியின் வேட்பாளராக, 1977 மற்றும் 1980 என இரண்டு முறை பீகாரில் உள்ள ஜஞ்சார்பூர் மக்களவைக்கு நடைபெற்ற தேர்தலில் போட்டியிட்டு நாடாளுமன்ற மக்களவை உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் பீகார் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் (1967-74) பீகார் சட்டமன்றத்தின் சபாநாயகராகவும் (1967-69) இருந்துள்ளார்.
# தானிக் லால் மண்டல்

## ஆளுநர் & மத்திய அமைச்சர்

மண்டல், அரியானாவின் ஆளுநராகப் பிப்ரவரி 7, 1990 முதல் சூன் 13, 1995 வரையில் பணியாற்றியுள்ளார். 1977-ல் 6வது மக்களவைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மண்டல், மொரார்ஜி தேசாய் அமைச்சகத்தில் மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்தில் (1977-79) மாநில அமைச்சராக இருந்தார்.
# தானிக் லால் மண்டல்

## கல்வி

மண்டல், பீகாரில் மதுபானி மாவட்டத்தில் உள்ள பெல்ஹா கிராமத்தில் பிறந்தார். இவர் தர்பங்காவில் உள்ள நார்த்புரூக் மாவட்ட பள்ளியில் பள்ளிக் கல்வியினையும், தர்பங்கா, மிதிலா கல்லூரி மற்றும் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலை மற்றும் இளங்கலைச் சட்டப் படிப்பை முடித்துள்ளார்.
# தானிக் லால் மண்டல்

## மேலும் பார்க்கவும்

- அரியானா ஆளுநர்களின் பட்டியல்
# மகாவீர் பிரசாத்

**மகாவீர் பிரசாத்** (; ஆங்கிலம்:Mahaveer Prasad)(11 நவம்பர் 1939 - 28 நவம்பர் 2010) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் 2004ஆம் ஆண்டு மக்களவைத் தேர்தலில் இந்திய தேசிய காங்கிரசு சார்பில் பான்ஸ்கான் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் மத்திய சிறுதொழில் மற்றும் வேளாண் மற்றும் கிராமப்புற தொழில்துறை அமைச்சராகவும் இருந்துள்ளார்.
# மகாவீர் பிரசாத்

## அரசியல்

பிரசாத் 1974 முதல் 1977 வரை உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். 1980ல் 7வது மக்களவைக்கும், 1984ல் 8வது மக்களவைக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் பிப்ரவரி 1988 முதல் சூலை 1989 வரை மத்திய ரயில்வே துணை அமைச்சராகவும், சூலை 1989 முதல் திசம்பர் 1989 வரை சுரங்கத் துறையில் சுரங்கம் மற்றும் எஃகுத் துறை அமைச்சராகவும் இருந்தார். இவர் 1989இல் 9வது மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் 2004-ல் 14வது மக்களவைக்கு உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பிரசாத், 22 மே 2004
# சுதாகர்ராவ் நாயக்

**சுதாகர்ராவ் ராஜூசிங் நாயக்** (*Sudhakarrao Rajusing Naik*)(21 ஆகத்து 1934 - 10 மே 2001) என்பவர் இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியைச் சேர்ந்த இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் மும்பையில் ஏற்பட்ட வகுப்புவாத கலவரங்களைத் தொடர்ந்து 25 சூன் 1991 முதல் 22 பிப்ரவரி 1993 வரை மகாராட்டிராவின் முதலமைச்சராக பணியாற்றினார். பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைப்புக்கு புதிய வடிவத்தை அளித்த இவர், மாநிலம் முழுவதும் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைப்புகளில் தொடர்ச்சியான தேர்தல் செயல்முறையைத் தொடங்கினார். மகாராட்டிர மாநிலத்தில் நீர்ப்பாசனப் புரட்சியைத் தொடங்கிய இவரை ஜல்கிராந்தியின் கதாநாயகன் என்று அழைக்கின்றனர்.
# சுதாகர்ராவ் நாயக்

## அரசியல்

நாயக் அரசியல் வாழ்க்கையைத் தனது கிராமப்புற அடித்தளத்திலிருந்து தொடங்கினார். இவர் சர்பஞ்ச் கிராமத் தலைவராக பணியாற்றியுள்ளார். இவர் 1978, 1980, 1985, 1990 மற்றும் 1999 மகாராட்டிர சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் 5 முறை புசாத் (சட்டமன்றத் தொகுதி) சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1992-1993 மும்பை கலவரத்தின் போது முதலமைச்சராக இருந்தார்.  
அரசியல் ரீதியாக, சரத் பவாருடனான இவரது கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக முதல்வர் பதவியிலிருந்து விலகினார்.  
நீர் பாதுகாப்பில் இவர் ஆற்றிய பணிக்காக நினைவுகூரப்படுகிறார்.
# சுதாகர்ராவ் நாயக்

## நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்

நாயக், 1998-ல், வாஷிம் மக்களவைத் தொகுதியிலிருந்து 12வது மக்களவைக்கு நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# சுதாகர்ராவ் நாயக்

## ஆளுநர் பதவி

நாயக் 30 சூலை 1994 முதல் செப்டம்பர் 1995 வரை இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் ஆளுநராகப் பணியாற்றினார்.
# கேம்ப்பெல் வளைகுடா தேசிய பூங்கா

**கேம்ப்பெல் வளைகுடா தேசிய பூங்கா** (Campbell Bay National Parkஎன்பது இந்தியாவில் உள்ள ஒரு தேசிய பூங்கா ஆகும். இந்த தேசிய பூங்கா பெரிய நிக்கோபார் தீவில் அமைந்துள்ளது. இது கிழக்கு இந்தியப் பெருங்கடலில் உள்ள நிக்கோபார் தீவுகளில் சுமத்ராவின் வடக்கே 190 கி. மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இது 1992-ல் இந்தியாவின் தேசிய பூங்காவாக அறிவிக்கப்பட்டு இந்திய அரசிதழில் வெளியிடப்பட்டது. மேலும் இது மகா நிக்கோபார் உயிர்க்கோள காப்பகத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த தேசியப் பூங்கா தோராயமாக 426 கி.மீ. <sup>2</sup> பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.. இது சிறிய கலாத்தியா தேசிய பூங்காவிலிருந்து 12-கி. மீ. அகலக் காடு சூழ் தாங்கல் மண்டலத்தால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு ஈரப்பதமாகவும் வெப்பமாகவும் உள்ள காலநிலை நிலவுகின்றது.
# கேம்ப்பெல் வளைகுடா தேசிய பூங்கா

## வரலாறு

கேம்ப்பெல் வளைகுடா தேசிய பூங்கா 1992இல் நிறுவப்பட்டது.
# கேம்ப்பெல் வளைகுடா தேசிய பூங்கா

## தாவரங்கள்

கேம்ப்பெல் வளைகுடா தேசிய பூங்காவில் காணப்படும் தாவரங்கள் பெரும்பாலும் வெப்பமண்டல பசுமையான காடுகளை உள்ளடக்கியது. இந்த பூங்காவில் பலவிதமான பிரவுரா அழகுத்தாவரங்கள், மர பெரணி மற்றும் பல வண்ணமயமான அரிதான பூச்செடிகள் காணப்படுகின்றன.
# கேம்ப்பெல் வளைகுடா தேசிய பூங்கா

## விலங்குகள்

நண்டு உண்ணும் குரங்கு, தேங்காய் நண்டு, செம்மூக்கு முதலை, பேராமை, நிகோபார் மர மூஞ்சூறு, இராச மலைப்பாம்பு, பழந்திண்ணி வௌவால், பாராடாக்சூரசு, அழுங்காமை, ஒலிவ நிறச் சிற்றாமை, வெள்ளை வயிறு கடற்கழுகு, பெரிய நிக்கோபார் பாம்புண்ணிக் கழுகு முதலிய விலங்குகளும் காணப்படுகின்றன.
# புசுபாவதி ஆறு

**புசுபாவதி ஆறு** (*Pushpawati River*) என்பது இந்தியாவின் உத்தரகண்ட் மாநிலத்தின் கர்வால் பகுதியில் உள்ள சாமோலி மாவட்டத்தில் உள்ள மலர்ப் பள்ளத்தாக்கு வழியாகப் பாயும் ஆறாகும்.
# புசுபாவதி ஆறு

## ஆற்றோட்டம்

புசுபாவதி ஆறு இமயமலையில் கர்வால் பகுதியின் மத்தியப் பகுதியில் உள்ள ரதபானுக்கு அருகில் உள்ள திப்ரா பனிப்பாறையிலிருந்து உருவாகிறது. இது தெற்கு திசையில் பாய்ந்து ககாரியாவிற்கு அருகில் உள்ள பியுந்தர் கங்கையில் இணைகிறது . இணைந்த பின் உருவாகும் நீரோடை இலட்சுமண் கங்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இலட்சுமண் கங்கை கோவிந்த்காட்டில் அலக்நந்தா ஆற்றில் கலக்கிறது. புசுபாவதி ஆறு மலர்ப் பள்ளத்தாக்கின் வழியாக ஓடுகிறது.  
புசுபாவதி ஆற்றின் பனிப்பாறையுடன் கூடிய மேல் பள்ளத்தாக்கு ஆங்கில எழுத்தான “U” வடிவில் காணப்படுகிறது.தடிமனான பனிப்பாறை படிவுகளைக் கடந்து இந்த ஆறு பாய்கிறது. பல பனிப்பாறைகளால் தோன்றிய நீரோடைகள் இதன் மேல் பகுதியில் இணைகின்றன. இது இதன் கீழ்ப் பகுதியில் ஒரு பள்ளத்தாக்கு வழியாகப் பாய்கிறது. மேல் பகுதிகள் நிரந்தரமாகப் பனி மூடி காணப்படுகிறது. பனிநிலை தாவரங்கள் மற்றும் மிதமான வெப்பமண்டல தாவரங்கள் ஆற்றின் நடு மற்றும் கீழ் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிகளில் உள்ளன. மனிதர்கள் இங்கொன்றும் அங்கொன்றும் என வாழ்கின்றனர்.
# புசுபாவதி ஆறு

## பெயர்க் காரணம்

புராணக் கதையின்படி, பாண்டவர், வனவாசத்திலிருந்த ஆண்டுகளில், இந்த ஆற்றில் மலர்கள் மிதப்பதைக் கண்டு இதற்கு புசுபாவதி என்று பெயரிட்டனர்.
# புசுபாவதி ஆறு

## மேலும் பார்க்கவும்

- மலர்ப் பள்ளத்தாக்கு தேசியப் பூங்கா
# இலட்சுமண கங்கை

**இலட்சுமண கங்கை** (*Lakshman Ganga*) அல்லது **பியுந்தர் கங்கா** என்பது ஹேமகுண்டம் ஏரியிலிருந்து புயந்தர் பள்ளத்தாக்கு வழியாகப் பாயும் ஒரு சிறிய ஆறு ஆகும். இந்தியாவின் உத்தராகண்டு மாநிலத்தில் பாயும் இந்த ஆறு, கங்காரியாவில் புசுபாவதி ஆற்றில் கலக்கிறது. இலட்சுமண கங்கையின் நீளம் கங்காரியாவிலிருந்து கோவிந்த மலை வரை 14 கி. மீ. ஆகும். இலட்சுமண கங்கையே கங்கையின் துணை ஆறாகக் கருதப்படும் அலக்நந்தா ஆற்றின் துணை ஆறாகக் கருதப்படுவதால், இந்த ஆற்றில் துணை நதிகள் எதுவும் இல்லை.
# இலட்சுமண கங்கை

## மேலும் பார்க்கவும்

- மலர்ப் பள்ளத்தாக்கு
# ரிசுபானா ஆறு

**ரிசுபானா ஆறு** (*Rispana River*)(ரிசுபனா ராவ்) என்பது இந்தியாவின் உத்தரகாண்டில் உள்ள மத்திய டேராடூனில் ஓடுகின்ற சாங் ஆற்றின் ஆறாகும். இது ராஜ்பூர் கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள முசோரி மலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய நீரூற்றிலிருந்து தோன்றுகிறது. தற்போது, நகரின் பல கழிவுநீர் கால்வாய்கள் இந்த ஆற்றில் கலப்பதாலும், பல இடங்களில் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளதாலும் ரிசுபான ஆறு, மாசுபட்டுள்ளது. 2018ஆம் ஆண்டில், பிந்தால் ஆற்றுடன் சேர்ந்து ரிசுபானா ஆற்றினைப் புதுப்பிக்கத் திட்டம் ஒன்று தொடங்கப்பட்டது.
# இரன்மால்

**இரன்மால்** (*Ranmal*;1392 - அக்டோபர் 1438) அல்லது **இரித்மால்** என்றும் அழைக்கப்படும் இவர், மார்வாரின் இரத்தோர் ஆட்சியாளராக இருந்தார் ( ஆட்சிக்காலம்பொ.ச. 1428 முதல் 1438 வரை). ஒரு குறிப்பிடத்தக்க விரிவாக்கவாதியும் திறமையான போர்வீரனுமான, இவர் இரண்டு வெவ்வேறு அரசர்களின் கீழ் இரண்டு முறை மேவார் இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளராக பணியாற்றினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.  
ஒரு இளைய சகோதரருக்கு ஆதரவாக மார்வாரின் வாரிசாக இடம்பெயர்ந்த பிறகு, இரன்மால் தனது மைத்துனரான மேவாரின் ராணா லகா சிங்கின் ஆட்சியில் இவர் குறிப்பிடத்தக்க செல்வாக்கைப் பெற்றார். இறுதியில் 1421-இல் ஏற்பட்ட லகாவின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து தனது சிறிய மருமகன் மோகல் சிங்கிற்கு ஆட்சியாளராக ஆனார். 1428-ஆம் ஆண்டில், இரன்மால் தனது தந்தை மற்றும் சகோதரர்களின் மரணத்தால் காலியாக இருந்த தனது மூதாதையர் அரியணையைக் கோருவதற்காக மார்வாருக்குத் திரும்பினார். ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மோகல் சிங் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது, இரன்மல் மீண்டும் மேவார் ஆட்சியை மோகல் சிங்கின் இளைய மகன் ராணா கும்பாவின் பெயரில் ஏற்றுக்கொண்டார்.  
மேவாரின் ஆட்சிக்காலத்திலும், இவரது சொந்த இராச்சியத்தின் ஆட்சியிலும், இரன்மல் குசராத்து, பூந்தி மற்றும் மால்வா ஆகிய இராச்சியங்களை உள்ளடக்கிய அண்டை மாநிலங்களுக்கு எதிராக பல வெற்றிகரமான இராணுவ நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கினார். இருப்பினும், சிசோதிய இராச்சியத்திற்கு இவர் கொண்டு வந்த கணிசமான இரத்தோர் செல்வாக்கு காரணமாக இவர் மேவார் பிரபுக்களால் பெரிதும் வெறுப்புக்காளானார். ஒரு மேவாரி இளவரசர் இவரது உத்தரவின் பேரில் கொலை செய்யப்பட்டபோது, இவருக்கு எதிராக 1438-இல் ஒரு சதி தொடங்கப்பட்டது. இது இவரது படுகொலையில் முடிந்தது. மேலும், மார்வார் படையெடுப்பில் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்து பின்னர் பலவீனமடைந்தது. இவரது வாரிசான ஜோதா அதன் முந்தைய முக்கியத்துவத்தை மீட்டெடுக்க பல ஆண்டுகள் ஆனது.
# இரன்மால்

## வரலாறு

இரன்மல், மார்வாரின் ராத்தோர் ஆட்சியாளரான ராவ் சுண்டா என்பவருக்கும், அவரது மனைவி சுரம் டி சங்கலி என்பவருக்கும் பொ.ச.1392 இல் பிறந்தார். ஆரம்பகால உரிமையின்படி, தனது தந்தையின் மூத்த மகனாக, இரன்மல் ஆரம்பத்தில் அரியணைக்கு வாரிசாகத் தெரிந்தார். இருப்பினும், அவரது விருப்பமான மனைவி சோனா மொஹிலின் செல்வாக்கின் கீழ், பின்னர் இரன்மல், மண்டோரை விட்டு சுயமாக வெளியேறினார்.
# இரன்மால்

## மேவாருக்குச் செல்லுதல்

இரன்மல், மேவார் இராச்சியத்தின் கோட்டை-தலைநகரான சித்தோர்கருக்குப் பயணம் செய்தார். அங்கு, இவரது சகோதரி ஹன்சா பாயின் கணவரான மாநிலத்தின் ஆட்சியாளர் ராணா லகா சிங் இவரை வரவேற்று அரசவையில் இடம் கொடுத்தார். 1421 இல், சிங் இறந்ததைத் தொடர்ந்து இரன்மலின் அதிகாரம் அதன் உச்சத்தை அடைந்ததன் மூலம், அரசவையில் இளவரசர் ராணா கும்பாவின் ஆட்சியாளரானார்.
# இரன்மால்

## மரணம்

ஹன்சா பாய், தனது இளம் மகன் மோகல் சிங்கின் சிறுவயது காரணமாக, புதிய ராணாவின் சார்பாக மாநிலத்தை நிர்வகிக்க இரன்மாலை வேண்டிக்கொண்டார். மேவாரின் போட்டியாளர்களுக்கு எதிராக இராணுவ நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கி, அடுத்த ஆண்டுகளில் இவர் இந்தப் பாத்திரத்தை வியக்கத்தக்க வகையில் நிறைவேற்றினார். இதில் நாகௌரின் பிருஸ் கான், குசராத்தின் முதலாம் அகமத் ஷா, பூந்தியின் ஹடாஸ் ஆகியோர் அடங்குவர். இருப்பினும், அரசவையில் வளர்ந்து வரும் ரத்தோர் செல்வாக்கு மீது பிரபுக்கள் மத்தியில் அதிருப்தி இருந்தது. குறிப்பாக இரன்மால் உயர் பதவிகளை பெற்றது குறித்து. இந்த மோசமான உணர்வு இளம் ராணாவுக்கு எதிராகவும் பரவியது. இறுதியில் ஒரு தசாப்தத்திற்குப் பிறகு இவரது படுகொலைக்கு ஒரு காரணியாக மாறியது.  
இரன்மாலின் மரணம் மார்வார் மற்றும் மேவார் இராச்சியங்களுக்கு இடையே ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. இதன் விளைவாக முன்னாள் தலைநகரான மாண்டோர் மற்றும் அதன் சுற்றியுள்ள நிலங்கள் மேவாரின் இராணுவத்தால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டன. இரன்மாலின் மகனும் வாரிசுமான ஜோதாவுக்கு (சித்தோர்கரிலிருந்து உயிருடன் தப்பியோடியவர்) மார்வாரின் முன்னாள் புகழ் மற்றும் பிரதேசத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்த பல ஆண்டுகள் ஆனது.
# யூரிபியாடீஸ்

**யூரிபியாடீஸ்** (*Eurybiades*, கிரேக்கம் : Εὐρυβιάδης _ _ ) என்பவர் கிரேக்கத்தின் மீதான பாரசீகத்தின் இரண்டாவது படையெடுப்பின் போது (கிமு 480-479) கிரேக்க கடற்படைக்கு பொறுப்பான எசுபார்த்தன் தளபதி ஆவார்.
# யூரிபியாடீஸ்

## வாழ்க்கை குறிப்பு

யூரிபியாடீஸ் யூரிக்லீட்ஸின் மகனாவார். இவர் கி.மு. 480 இல் கிரேக்க கூட்டணி படைகளுக்கு தளபதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். கடற்படையைத் திறம்பட நடத்துகின்ற ஆற்றல், எண்ணிக்கை பலம் போன்றவை ஏதென்சுக்கு இருந்தன. ஆனால் எசுபார்த்தா தலைமையிலான பெலோபொன்னேசிய நகர அரசுகள் ஏதென்சின் தலைமையில் செயல்பட விரும்பவில்லை. ஏதென்சின் அதிகாரம் வளர்ந்து வருவத்தையும் விரும்பவில்லை. இதனால் ஏதென்சும் கிரேக்கத்தின் பொது நலனை முன்னிட்டு தான் படைபலத்தில் மிகுந்திருந்தாலும் தன் தலைமையை விட்டுத்தர முன்வந்தது. யூரிபியாடெசுக்கு இறுதியில் ஏதெனிய கடற்படைத் தளபதி தெமிஸ்ட்டோக்ளீஸ் உதவினார்.  
பாரசீகக் கடற்படையைச் சந்திப்பதற்காக யூபோயாவின் வடக்கே ஆர்ட்டெமிசியம் என்ற இடத்துக்குக் கப்பற்படை பயணம் மேற்கொள்வதுதான் தளபதியாக இவர் செய்த முதல் செயல். கிரேக்கர்கள் அங்கு வந்தபோது பாரசீகர்கள் ஏற்கனவே அப்பகுதியில் இருப்பதைக் கண்டறிந்தனர். இதனால் யூரிபியாட்ஸ் படைகளை பின்வாங்க உத்தரவிட்டார். இருப்பினும் யூபோயன்கள் இவர்களை அங்கேயே தங்கும்படி கெஞ்சினார்கள். கப்பற்படையை அங்கேயே வைத்திருக்க தெமிஸ்டோக்கிள்சுக்கு கையூட்டு கொடுத்தனர். மேலும் தெமிஸ்டோகிள்ஸ் தனது கையூட்டின் ஒரு பகுதியை யூரிபியாட்சுக்கு கொடுத்தார் (எரோடோடசின் கூற்றுப்படி). ஆர்ட்டெமிசியம் போர் முடிவற்றதாக இருந்தது. இதனால் கிரேக்கர்கள் பின்வாங்கி தங்கள் கடற்படையை சலாமிஸ் தீவுக்கு கொண்டுசென்றனர்.  
துவக்கத்தில் யூரிபியாட்ஸ் சலாமிசில் இருந்து, கடற்படையை கொரிந்தின் பூசந்திக்கு கொண்டுசெல்ல விரும்பினார். அங்கு எலனிக் லீக்கின் படைகள் கோட்டைச் சுவர்களை கட்டிக்கொண்டிருந்தன. கடற்படையின் சிறந்த போர்த் தந்திரமாக தெமிஸ்ட்டோக்ளீஸ், சலாமிசில் போரிடுவதில் உள்ள அனுகூலங்களை உணர்ந்தார். இதனால் அங்கு ஒரு கடற்படைப் போரை வலிந்து உருவாக்கக விரும்பினார். இதை யூரிபியாடீசின் போர்க் குழுவிடம் வற்புறுத்தினார். மேலும் ஏதேனியன் கடற்படையை (கிரேக்கப் படைகளின் மிகப்பெரிய கடற்படைக் குழு) அந்தப் பகுதியிலேயே இருத்திவைக்க அவர்களை அச்சுறுத்த வேண்டியிருந்தது. இதனால் கிரேக்க கடற்படை அங்கேயே முகாமிட்டபடி இருந்தது. இந்நிலையில் பாரசீகர்களை அந்த இடத்தில் போருக்கு இழுக்க தெமிஸ்ட்டோக்ளீஸ் ஒரு தந்திரம் செய்தார். அதன்படி கிரேக்க கடற்படை பின்வாங்கி வருவதாகவம் இங்கு வந்தால் அவர்களை சுற்றி வளைத்துவிடலாம் என்றும் ஒரு தகவலை பாரசீக படைகளுக்கு கசியவிட்டு, பாரசீக மன்னர் செர்க்சசை ஏமாற்றினார். பாரசீகர்களும் இதை நம்பி வந்து கிரேக்க கடற்படையை சூழ்ந்து கொண்டனர். இதனால் யூரிபியாட்ஸ் சலாமிசை போர்க்களமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்துக்ககு ஆளாயினார். இந்த நிர்பந்தத்தை உருவாக்கியவர் தெமிஸ்ட்டோக்ளீஸ் ஆவார். இதேசமயத்தில் நல்வாய்பாக தெமிஸ்ட்டோக்ளீசுக்கு பக்கபலமாக அரிஸ்ட்டைடீஸ் தலைமையிலான பிரிவினர் வந்து சேர்ந்தார். சலாமிஸ் போர் கிரேக்கர்களுக்கு ஒரு தீர்க்கமான வெற்றியாகும். அதற்கு பிறகு யூரிபியாடெஸ் பாரசீகக் கடற்படையைத் துரத்திச் செல்வதை எதிர்த்தார். மேலும் தார்தனெல்சு நீரிணை நோக்கிப் பயணம் செய்து அங்கு செர்க்செஸ் கப்பல்களைக் கொண்டு கட்டியிருந்த பாலத்தை அழித்தார். செர்க்ஸ் கிரேக்கத்தில் இருப்பதை விட, தப்பிச் செல்ல வேண்டும் என்று இவர் விரும்பினார். இங்கேயே இருக்கவிட்டால் அவர் தரைவழிப் போரை மீண்டும் துவக்க வாய்ப்பு உள்ளது என்று கருதினார்.  
எசுபார்த்தாவுக்கு வெற்றியை ஈட்டித் தந்ததற்காக யூரிபியாட்சுக்கு ஒரு ஆலிவ் மாலை பரிசாக வழங்கப்பட்டது; தெமிஸ்டோகிள்சுக்கும் இதேபோன்ற வெகுமதி வழங்கப்பட்டது.
# வீரவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

**வீரவர்மன்** (*Viravarman*) (ஆட்சிக் காலம்; பொ.ச. 1245-1285 ) 12-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்தியாவின் மத்தியப் பகுதியை ஆண்ட சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவார். செகசபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளராக இருந்தார்.
# வீரவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## வரலாறு

திரைலோக்கியவர்மனுக்குப் பிறகு வீரவர்மன் சந்தேல மன்னனானார். இவர் வழக்கமான சந்தேல ஏகாதிபத்திய பட்டங்களான "பரம-பட்டாரக மகாராஜாதிராஜா பரமேசுவர கலஞ்சராதிபதி" என்ற பட்டத்தை கொண்டிருந்தார். தனது முன்னோடிகளைப் போலவே, வீரவர்மனும் செப்புக் காசுகளையும் தங்கக் காசுகளையும் வெளியிட்டார்.  
விக்ரம் நாட்காட்டி 1311 தேதியிட்ட சர்க்காரி கல்வெட்டின் படி, வீரவர்மனின் தளபதி ரௌத அபி, சந்திரேசுவர்-அன்வயவின் தப்யுஹதா-வர்மனை சோந்தியில் (நவீன சியோந்தா) தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறாது. வீரவர்மன் யஜ்வபால மன்னன் கோபாலனின் தலைநகரான நளபுரத்தின் (நவீன நார்வார்) மீதும் படையெடுத்தான். சந்தேலர்களின் தாஹி செப்புத் தகடு, சந்தேல தளபதி மல்லையா நளபுரத்தின் தலைவனை தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. மறுபுறம், யஜ்வபாலர்களின் பங்களா மற்றும் நார்வார் கல்வெட்டுகள் கோபாலன் வீரவர்மனைத் தோற்கடித்ததாகக் கூறுகின்றன. வீரவர்மன் சில ஆரம்ப வெற்றிகளைப் பெற்றிருக்கலாம், ஆனால் பின்வாங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.  
பெரிஷ்தா போன்ற முஸ்லிம் வரலாற்றாசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, தில்லி சுல்தான் நசிருதீன் மஹ்மூத் பொ.ச.125-இல் புந்தேல்கண்ட் பகுதியைக் கைப்பற்றினார். இருப்பினும், அவரால் சந்தேலர்களை ஒழிக்க முடியவில்லை. இந்தக் காலகட்டத்திற்குப் பின் தேதியிட்ட சந்தேலக் கல்வெட்டுகள் மூலம் இது தெளிவாகிறது. வீரவர்மனின் ராணி கல்யாணதேவியின் பொ.ச.1260 கல்வெட்டு அவர் நந்திபுரத்தில் ஒரு கிணற்றையும், ஒரு ஏரியையும் கட்டியதைப் பதிவு செய்கிறது.
# வீரவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## மதம்

கலிஞ்சர் கல்வெட்டின் படி, வீரவர்மன் பல கோயில்களையும், தோட்டங்களையும், நீர்நிலைகளையும் நிறுவினார் எனத் தெரிகிறாது. சிவன், கமலா, காளி போன்ற தெய்வங்களின் உருவங்களையும் நிறுவினார். அஜய்கர் கல்வெட்டு இவரது ஆட்சியின் போது ஒரு சமண உருவத்தை நிறுவியதை பதிவு செய்கிறது.  
வீரவர்மனுக்குப் பிறகு போஜவர்மன் ஆட்சி செய்தான்.
# போஜவர்மன்

**போஜவர்மன்** (*Bhojavarman*) (ஆட்சி பொ.ச. 1285-1288 ) 12-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்தியாவின் மத்தியப் பகுதியை ஆண்ட சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவார். செகசபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளராக இருந்தார்.
# போஜவர்மன்

## வரலாறு

வீரவர்மனுக்குப் பிறகு போஜவர்மன் பதவியேற்றார். இவருடைய கடைசி கல்வெட்டு விக்ரம் நாட்காட்டி1342 (1285-86 பொ.ச.) தேதியிட்டது. 2003 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, போஜவர்மனின் ஆட்சியில் இருந்து ஆறு கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன: ஐந்து அஜய்கரில் (தேதியிடப்படாதது; 1343, 1344, 1345, 1346 விக்ரம் நாட்காட்டி); மற்றொன்று ஈசவர்மாவில் (1344 வி.நா) கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
# போஜவர்மன்

## கல்வெட்டுகள்

கிடைக்கப்பெற்றுள்ள கல்வெட்டுகள் போஜவர்மனின் ஆட்சிக்காலம் பற்றிய அதிக தகவல்களைத் தரவில்லை. அவை அவருக்கு சேவை செய்த குடும்பங்களால் வழங்கப்பட்ட சதி பதிவுகள் அல்லது கல்வெட்டுகள் மட்டுமே. அஜய்கர் கல்வெட்டுகளில் ஒன்று காயஸ்தரான அரச பொருளாளரும் மன்னரின் ஆலோசகர்களில் ஒருவருமான சுபதா என்பவரால் வெளியிடப்பட்டது . கல்வெட்டு சுபதாவை புகழ்கிறது. மேலும் அவர் கோயில் கட்டியதையும் குறிக்கிறது. இந்தக் கோயில் அநேகமாக இப்போது சிதிலமடைந்துள்ள சிவன் கோயிலாக இருக்கலாம். அதில் "சுபத-தேவன்" என்று ஒரு சிறிய கல்வெட்டு உள்ளது.  
மற்றொரு விக்ரம் நாட்கடி 1344 அஜய்கர் கல்வெட்டு சுபதா கேதார்நாத் - பார்வதி, விருஷபா, கிருட்டிணன், அம்பிகா, தாரா, திரிபுரசுந்தரி, காமாக்யா, துர்க்கை, ஹரசித்தி, இந்திராணி, சாமுண்டா, காளிகா, ஈசுவரன்-பார்வதி ஆகியோரின் உருவங்களை நிறுவியதாக குறிப்பிடுகிறது. மற்றொரு அஜய்கர் கல்வெட்டு சுபதாவின் மனைவி தேவலா தேவி சிவன் , சுரபி போன்ற தெய்வங்களின் உருவங்களை நிறுவியதாக குறிப்பிடுகிறது. அஜய்கர் கோட்டையின் மேல் வாயிலுக்குக் கீழே பொறிக்கப்பட்டுள்ள ஒரு செப்புத் தகட்டில் அதே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மற்ற உறுப்பினர்களைக் குறிப்பிடுகிறது. மற்றொரு கல்வெட்டு, வீரவர்மனின் முன்னோடியான திரைலோக்கியவர்மனுக்குப் பணியாற்றிய காயஸ்த இராணுவ அதிகாரியான ஆனந்தின் சாதனைகளை விவரிக்கிறது.  
கல்வெட்டுகள் மற்றும் இவரது வாரிசுகளைப் பற்றிய தகவல்களின் அடிப்படையில், போஜவர்மன் அஜய்கர், கலிஞ்சர், கஜுராஹோ உள்ளிட்ட முக்கியமான சந்தேல நகரங்களின் கட்டுப்பாட்டை வைத்திருந்ததாகத் தெரிகிறது. இவருக்குப் பிறகு ஹம்மிரவர்மன் ஒரு குறுகிய ஆட்சியை செய்ததாகத் தெரிகிறது . ஹம்மிரவர்மனின் 1308 சர்க்காரி செப்புத் தகடு கல்வெட்டில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள முன்னோடிகளின் பட்டியலில் போஜவர்மனின் பெயர் விடுபட்டுள்ளது. போஜவர்மனின் முன்னோடிகளான பரமார்த்தி தேவன், திரைலோக்யவர்மன் , வீரவர்மன் ஆகியோரைக் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. போஜவர்மன் ஹம்மிரவர்மனின் மூதாதையர் அல்ல என்பதையும் இது குறிக்கிறது. போஜனும் ஹம்மிரனும் சகோதரர்கள் என்று ராய் பகதூர் ஹிராலால் கருதினார். ஆனால் இந்த அனுமானம் வேறு எந்த ஆதாரங்களாலும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. எலிக்கி ஜன்னாஸின் கூற்றுப்படி, இரண்டு மன்னர்களும் அநேகமாக உறவினர்களாக இருக்கலாம், ஹம்மிரவர்மன் வீரவர்மனின் மகனாக இருக்கலாம்.
# சலாமிஸ் சமர்

**சலாமிஸ் சமர்** (*Battle of Salamis*, பண்டைக் கிரேக்கம்: Ναυμαχία τῆς Σαλαμῖνος ) என்பது கிமு 480 இல் தெமிஸ்டோகிளீசின் தலைமையின் கீழ் இருந்த கிரேக்க நகர அரசுகளின் கூட்டணிக்கும், மன்னர் செர்கசின் தலைமையின் கீழ் இருந்த பாரசீகப் பேரரசுக்கும் இடையே நடந்த கடற்படைப் போர் ஆகும். இதில் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்த கிரேக்கர்கள் ஒரு தீர்க்கமான வெற்றியை ஈட்டினர். ஏதென்சுக்கு அருகிலுள்ள சரோனிக் வளைகுடாவில் உள்ள பிரதான நிலப்பகுதிக்கும் சலாமிஸ் என்ற தீவுக்கும் இடையிலான நீரிணையில் போர் நடந்தது. மேலும் கிரேக்கத்தின் மீதான பாரசீகத்தின் இரண்டாவது படையெடுப்பின் உச்சபட்ச போராக குறிக்கப்படுகிறது.  
பாரசீகப் படைகளின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்க, கிரேக்கர்களின் ஒரு சிறிய படை தெர்மோபைலேயில் தரைப்போரில் ஈடுபட்டது. அதே நேரத்தில் ஏதெனியன்கள் ஆதிக்கம் செலுத்திய நேச நாட்டுக் கடற்படை பாரசீக கடற்படையுடன் அருகிலுள்ள ஆர்ட்டெமிசியம் நிரிணையில் மோதியது. இந்த இரண்டு போர்களும் ஏறக்குறைய ஒரே நேரத்தில் நடந்தன. அச்சமயத்தில் நடந்த தேமோபைலே போரில், கிரேக்கப் படை அழிக்கப்பட்டது. அதே சமயம் ஆர்ட்டெமிசியம் போரில் கிரேக்கர்கள் பெரும் இழப்புகளைச் சந்தித்தனர். இதனாலும், தெர்மோபைலேயில் ஏற்பட்ட தோல்வியினாலும் கிரேக்கப் படைகள் பின்வாங்கின. இதன் பிறகு பாரசீகர்கள் போசிஸ், போயோட்டியா, அட்டிகா, யூபோயா போன்றவற்றை கைப்பற்றினர். நேச நாடுகளின் கடற்படை கொரிந்தின் பூசந்தியைப் பாதுகாக்கத் தயாராக அருகிலுள்ள சலாமிஸ் தீவுக்கு திரும்ப வந்து சேர்ந்தது.  
அதிக எண்ணிக்கையில் உள்ள பாரசீகப் படைகளை இந்த இடத்தில் போருக்கு இழுத்துவந்தால் கிரேக்கக் கூட்டாளிகளுக்கு சாதகமாக இருக்கும் என்று ஏதெனியன் கடற்படை தளபதி தெமிஸ்ட்டோக்ளீஸ் கருதினார். இது குறித்து கிரேக்க கூட்டாளிகளிடம் வலியுறுத்தினார். இந்த வெற்றியானது பெலோபொன்னீசுக்கு எதிரான பாரசீக கடற்படையின் நடவடிக்கைகளைத் தடுப்பதாக இருக்கும் என்று நம்பினார். பாரசீக மன்னர் செர்கசசும் ஒரு தீர்க்கமான போரை எதிர்பார்த்து ஆர்வமாக இருந்தார். தெமிஸ்டோக்கிள்சின் தந்திரத்தின் விளைவாக (கிரேக்கக் கடற்படையின் பெரும்பகுதி சலாமிசில் நிறுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை நேரடியாக செர்கசுக்கு அனுப்பிய செய்தியும் இதில் அடங்கும்). அதனால் பாரசீக கடற்படைகள் இப்பகுதிக்கு விரைந்துவந்தன. சலாமிஸ் விரிகுடாவில் கிரேக்கப் படைகளுக்கும் பாரசீக படைகளுக்கும் இடையில் நடந்த இப்போரைக் காண ஏதுவாக எகேலியசு மலையின் மீது பாரசீக மன்னர் செர்க்ஸஸ் தனியாக அரியாசனத்தை அமைத்து தன் படையின் போர்த்திறத்தை பார்வையிட்டார். பாரசீக கடற்படை சலாமிஸ் நீர்சந்தியில் இரு நுழைவுப் பகுதிகளையும் சுற்றிவளைத்து தடுக்க முயன்றது. நீர்சந்தியின் நெருக்கடியான சூழ்நிலையில், பெரிய எண்ணிக்கையிலான பாரசீக கப்பல்களே அவற்றுக்கு தடையாக இருந்தன. ஏனெனில் கப்பல்களை போர் உத்தியுடன் நகர்த்த போராடி அவை ஒழுங்கற்றதாக மாறின. கிடைத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட கிரேக்கக் கடற்படையினர் வரிசையாக அமைந்து தீர்க்கமான வெற்றியை ஈட்டின.  
இதனால் செர்க்ஸெஸ் தனது இராணுவத்தின் பெரும்பகுதியுடன் ஆசியாவிற்கு பின்வாங்கினார், மேலும் கிரேக்கத்தை வெற்றி கொள்ளுவதற்காக தன் படைகளை மார்தோனியசு ஒப்படைத்தார். இருப்பினும், அடுத்த ஆண்டு பாரசீக இராணுவத்தின் எஞ்சிய தரைப் படைகளானது பிளாட்டியா போரிலும், பாரசீக கடற்படை மைக்கேல் போரிலும் தீர்க்கமாக தோற்கடிக்கப்பட்டது. பாரசீகர்கள் கிரேக்க நிலப்பரப்பைக் கைப்பற்ற எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. சலாமிஸ் மற்றும் பிளாட்டியாவின் இந்தப் போர்கள் ஒட்டுமொத்தமாக கிரேக்க பாரசீகப் போர்களின் போக்கில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தன.
# உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம்

**உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம்** (*Uttaranchal University*), இந்தியாவில் உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் தேராதூனில், இந்தியத் தரைப்படை அகாதமிக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இப்பல்கலைக்கழகம் உத்தராகண்டம் மாநில சட்டமன்றத்தின் சட்டத்தால் நிறுவப்பட்டது. இது மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்தின் சிறீ சுசீலா தேவி கல்வி அறக்கட்டளைச் சட்டம் மற்றும் AICTE உடன் இணைந்த பல்கலைக்கழக மானியக் குழு சட்டம் 12(பி) ஆகியவற்றின் கீழ் நிறுவப்பட்டது. இப்பல்கலைக்கழகம் தேசிய மதிப்பீடு மற்றும் தரச்சான்று அவையின்"ஏ+" தகுதியினைப் பெற்றுள்ளது.
# உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம்

## வரலாறு

சங்கங்கள் பதிவுச் சட்டம் 1860இன் கீழ் பதிவுசெய்யப்பட்ட அறக்கட்டளையான சுசீலா தேவி தொழில்சார் ஆய்வுகள் மற்றும் ஆராய்ச்சி மையத்தால் இப்பல்கலைக்கழகம் ஊக்குவிக்கப்படுகிறது. முதலில் இது தேராதூன் சட்டக் கல்லூரி துவங்கப்பட்டது. ஆனால் இது உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகமாகத் தரம் உயர்த்தப்பட்டது.
# உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம்

## வளாகம்

உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம் தூன் பள்ளத்தாக்கில் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது . இது உத்தரகாண்ட் பகுதியில் உள்ள அனைத்துப் பகுதிகளிலும் பெரியது.
# உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம்

## புகழ் மற்றும் தரவரிசை

இப்பல்கலைக்கழகத்தின் சட்டக்கல்லூரி, சட்டக் கல்லூரிகளுக்கான தரவரிசையில், *இந்தியா டுடே* 28வது இடத்தையும், *தி வீக்* 24வது இடத்தையும் வழங்கியுள்ளது.
# உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம்

## உறுப்புக் கல்லூரிகள்

- உத்தராஞ்சல் தொழில்நுட்ப நிறுவனம்
- உத்தராஞ்சல் மேலாண்மை நிறுவனம்
- சட்டக் கல்லூரி தேராதூன்
- பயன்பாட்டு மற்றும் உயிர்அறிவியல் பள்ளி
- வேளாண்மைப் பள்ளி
- உத்தராஞ்சல் மருந்து அறிவியல் நிறுவனம்
- லிபரல் கலைப் பள்ளி
# உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம்

## வசதிகள்

பல்கலைக்கழகத்தில் ஆண், பெண் மாணவர்களுக்கு எனத் தனித்தனி விடுதி வசதி உள்ளது. பல்கலைக்கழகத்தில் மத்திய நூலகம் ஒன்றும் துறைகள் தோறும் நூலகங்களும் உள்ளன.  
பல்கலைக்கழகத்தில் மத்திய நூலகம் மற்றும் துறை நூலகங்கள் உள்ளன. இந்தியத் தொழில்நுட்ப நிறுவனம் மற்றும் தொழில்துறை தரநிலைகளின்படி வடிவமைக்கப்பட்ட அனைத்து வசதிகளுடன் கூடிய ஆய்வகங்கள் இங்கு நிறுவப்பட்டுள்ளன. சட்டக் கல்லூரி மாணவர்களின் பயிற்சிக்காக பல்வேறு மாதிரி நீதிமன்றங்களும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. மென் திறன் வகுப்புகளும் நிறுவப்பட்டுள்ளன.
# உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழகம்

## வசதிகள்

### சட்ட சமூககங்கள்

சட்டக் கல்லூரி தேராதுன்/சட்டத் துறை-  
- சட்ட உதவி மையம்
- மாதிரி நீதிமன்றச் சமூகம்
- விவாத சங்கம்
- இளைஞர் நாடாளுமன்ற சங்கம்
- வசுந்தரா - பசுமை சங்கம்
- கலாச்சார சங்கம்
- விளையாட்டு சங்கம்  
உத்தராஞ்சல் தொழில்நுட்ப நிறுவனம்  
- கணினி சங்கம்
- உத்தராஞ்சல் பல்கலைக்கழக இயந்திரப் பொறியியல் குழுமம்
- புவியியற்பியல் சமூகம்  
உத்தராஞ்சல் மேலாண்மை தொழில்நுட்ப நிறுவனம்  
- நிதி குழுமம்
- சந்தைப்படுத்தல் குழுமம்
- *கோடெக்ஸ்* குழுமம்
- மனித வள குழுமம்
- வலைத்தள வடிவமைப்பு குழுமம்
- பெருநிறுவன வள மையம்
- உலகளாவிய மையம்
- கலாச்சார மையம்
- விளையாட்டுக் கழகம்
- விருந்தோம்பல் மையம்
- *நிர்மான்* மையம்  
உத்தராஞ்சல் மருந்தியல் அறிவியல் நிறுவனம்  
- மாணவர் சங்கம்
- விளையாட்டுக் கழகம்
- கலாச்சார குழுமம்  
பயன்பாட்டு அறிவியல் மற்றும் உயிர் அறிவியல் பள்ளி  
- *யுரேகா*: அறிவியல் குழுமம்
- முடிவிலி மற்றும் அதற்கு அப்பால்
- உணவு தொழில்நுட்ப குழுமம்  
விவசாயப் பள்ளி-  
- விரிவாக்க சேவை குழு
- மாணவர் சங்கம்
- கலாச்சார குழு
- விளையாட்டுக் கழகம்
# இயற்கை வேளாண்மை நிலங்களின் அடிப்படையில் நாடுகளின் பட்டியல்

**இயற்கை வேளாண்மை நிலங்களின் அடிப்படையில் நாடுகளின் பட்டியல்** (*List of countries by organic farmland*) இங்கு பட்டியலிட்டப்பட்டுள்ளது.  
2020 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி உலகம் முழுவதும் சுமார் 75,000,000 எக்டேர் (190,000,000 ஏக்கர்) நிலத்தில் இயற்கை முறையில் விவசாயம் செய்யப்பட்டது. இது மொத்த உலக விவசாய நிலத்தில் தோராயமாக 1.6% ஆகும்.
# அச்சுமி மொழி

அச்சுமி அல்லது கோட்மோனி மொழி மக்களின் மொழி தெற்கு பாருசு மாகாணம் மற்றும் கெர்மான் மாகாணம், கிழக்குப் பகுதி பூசெகர் மாகாணம் மற்றும் முழுவதும் ஒறுமொசுகான் மாகாணம்; இது சுற்றியுள்ள அரபு அல்லாத மக்களின் பாரசீக வளைகுடா தாய் மொழியாகவும் உள்ளது; அச்சுமி என்பது ஒரு குடும்பம் இந்திய-ஐரோப்பிய மொழிகள் மற்றும் ஒரு கிளை இந்திய-ஈரானிய மொழிகள் மற்றும் துணைக் கிளை ஈரானின் மேற்கத்திய மொழிகள்; இந்த இலக்கண மொழி நவீன இலக்கணத்திலிருந்து பாரசீக மொழி வேறுபட்டது மற்றும் சசானிட்கள் பஹ்லவி மொழி மற்றும் பார்த்தியர்கள் பார்த்தியன் மொழி ஆகியவற்றுடன் வலுவான தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது;
# விக்கிப்பீடியா:Statistics/weekly/20-Feb-2022
# பிண்டல் ஆறு

**பிண்டல் ஆறு** (*Bindal River*)(**பிண்டல் ராவ்** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) இந்தியாவின் உத்தரகாண்டில் உள்ள தேராதூன் வழியாகப் பாய்கிறது. இது முசோரி மலைமுகட்டின் அடிவாரத்தில் உள்ள பல நீரூற்றுகளால் தோன்றியது.  
ஆற்றைச் சுற்றி கட்டமைக்கப்படாத வளர்ச்சி மற்றும் பல இடங்களில் ஆக்கிரமிப்பு காரணமாக, ஆற்று நீரானது அபாயகரமான மாசுபடுத்திகள் மற்றும் இரசாயனங்களால் மாசுபட்டுள்ளது. 2019ஆம் ஆண்டில், உத்தரகாண்டு அரசு நீர்நிலையைப் புதுப்பிக்க ஒரு திட்டத்தைத் தொடங்கியது.
# தர்மா பள்ளத்தாக்கு

**தர்மா பள்ளத்தாக்கு** (*Darma Valley*) என்பது இந்தியாவின் உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் பிதெளரகட் மாவட்டத்தில் உள்ள இமயமலை பள்ளத்தாக்கு ஆகும். இந்த பள்ளத்தாக்கு உத்தரகாண்டின் கிழக்குப் பகுதியில் குமாவுன் பிரிவில் அமைந்துள்ளது.  
தர்மா பள்ளத்தாக்கு **தர்மா நதியால்** உருவாகிறது (*தர்ம யாங்க்தி* மற்றும் தர்ம *கங்கா* என்றும் அழைக்கப்படுகிறது). இது மற்ற இரண்டு பள்ளத்தாக்குகளுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது. கிழக்கில் குத்தி யாங்க்டி பள்ளத்தாக்கும் மேற்கில் **லஸ்ஸர் யாங்க்டி** பள்ளத்தாக்கும் அமைந்துள்ளன. தர்மா பள்ளத்தாக்கு கங்காச்சல் துராவால் லாசர் பள்ளத்தாக்குடன் இணைக்கிறது மற்றும் சின்லா கணவாய் மற்றும் நமா கணவாய் மூலம் குத்தி பள்ளத்தாக்குடன் இணைக்கிறது.
# தர்மா பள்ளத்தாக்கு

## தர்மா ஆறு

தர்மா ஆறு சீன-இந்திய எல்லையில் உள்ள தாவே கிராமத்திற்கு அருகில் தொடங்கி தெற்கு நோக்கிப் பாய்கிறது. திடாங்கில் இது லாசர் யாங்க்டியுடன் இணைகிறது மற்றும் தவகாட்டில் காளி ஆற்றுடன் சேரும் வரை தௌலிகங்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது. தர்மா பள்ளத்தாக்கில் ஆர்க்கிட் உட்பட வளமான தாவரங்கள் உள்ளன. பஞ்சசூலி கிழக்கு பனிப்பாறைகளிலிருந்து வெளியேறும் நியுலி யாங்டி என்ற ஆறு துக்டு-டந்து கிராமங்களில் தௌலி கங்கையில் பாய்கிறது. மந்தாப் நதி, சேலாவில் தௌலியுடன் இணைகிறது.
# தர்மா பள்ளத்தாக்கு

## வாழ்விடம்

தர்மா பள்ளத்தாக்கில் 1000க்கும் குறைவான மக்கள்தொகை கொண்ட சுமார் 12 கிராமங்கள் உள்ளன. கிராமவாசிகள் கால்நடை வளர்ப்பவர்களாகவும் வியாபாரிகளாகவும் உள்ளனர். பள்ளத்தாக்கில் உள்ள நிலத்தில் பொதுவான நெளிகோதுமை (*பாகோபிரம் எசுகுலெண்டம்*) மற்றும் உருளைக்கிழங்கு பயிரிடப்படுகிறது. 1970களின் இடம்பெயர்வுக்குப் பிறகு, பயிரிடப்பட்ட நிலம் முந்தைய அளவின் 25% ஆகக் குறைந்துவிட்டது.
# தர்மா பள்ளத்தாக்கு

## முக்கிய சிகரங்கள்

- பஞ்சுலி மாசிப், வரை
- ஓம் பர்வதம்,
- யுங்டாங்டோ,
# தர்மா பள்ளத்தாக்கு

## மலையேற்றம்

தர்மா பள்ளத்தாக்கு பகுதியில் மலையேற்றம் முன்பு தடைசெய்யப்பட்டது. இப்போது ஒரு நாள் உள்நாட்டு நுழைவு அனுமதிச் சீட்டு அனுமதியுடன் பஞ்சசூலி அல்லது மியோலா பனிப்பாறைக்கு மலையேற்றம் அனுமதிக்கப்படுகிறது. மற்ற பகுதிகளுக்குக் கூடுதல் அனுமதிகள் தேவைப்படலாம் . சீன-இந்திய எல்லை இன்னும் பதற்றமான பகுதியாக உள்ளது.
# தர்மா பள்ளத்தாக்கு

## மேலும் பார்க்கவும்

- குத்தி பள்ளத்தாக்கு
# மியோலா பனிப்பாறை

**மியோலா** **பனிப்பாறை** (*Meola Glacier*) அல்லது **அதாசி-பலாட்டி பனிப்பாறை** என்பது இந்தியாவின்உத்தரகாண்டின் கிழக்குப் பகுதியில் பித்தோராகர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள இமயமலைப் பனிப்பாறை ஆகும்.
# மியோலா பனிப்பாறை

## நிலவியல்

மியோலா பனிப்பாறை லாசர் யாங்க்டி பள்ளத்தாக்கில் பஞ்சுலியின் ஐந்து சிகரங்களின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது.  
மியோலா பனிப்பாறை சான் பனிப்பாறையுடன் இணைந்து புகழ்பெற்ற பஞ்சுலி பனிப்பாறையை உருவாக்குகிறது. சோனா மற்றும் மியோலா பனிப்பாறைகள் கிழக்கிலிருந்து பஞ்சுலி சிகரங்களை ஏறுவதற்கான பாதையாக உள்ளன. மியோலா பனிப்பாறைக்கு வடக்கே சான் பனிப்பாறை அமைந்துள்ளது. மியோலா பனிப்பாறையின் முகடு துக்டு கிராமத்தில் துவங்குகிறது.. இதனை துக்டு நாலா வழியாக ஒரு மணி நேரப் பயண தூரத்தில் அடையலாம். மீலாவின் முகடு உயரத்தில் அமைந்துள்ளது . இந்த இடம் பஞ்சுலி பயணங்களுக்கான அடிப்படை முகாமாகவும் செயல்படுகிறது. மியோலா பனிப்பாறை கீழ் மற்றும் மேல் என இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
# மியோலா பனிப்பாறை

## மேலும் பார்க்கவும்

- சோனா பனிப்பாறை
# சோனா பனிப்பாறை

**சோனா பனிப்பாறை** (*Sona Glacier*) என்பது இந்தியாவின் உத்தரகாண்டின் கிழக்குப் பகுதியில் பித்தோராகர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள இமயமலைப் பனிப்பாறை ஆகும்.
# சோனா பனிப்பாறை

## நிலவியல்

சோனா பனிப்பாறை லஸ்ஸர் யாங்க்டி - தர்மா பள்ளத்தாக்கில் பஞ்சசூலியின் ஐந்து சிகரங்களின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது. மியோலா பனிப்பாறையுடன், இது பிரபலமான பஞ்சுலி பனிப்பாறையின் கூட்டுப் பனிப்பாறையாக அமைந்துள்ளது. தவாகாட்-பெயிலிங்-சன்-டுக்டு வழியாகப் பனிமலை மலையேற்றமாக இங்குச் செல்லலாம். சோனா பனிப்பாறை மற்றும் மியோலா பனிப்பாறை ஆகியவை கிழக்கு நோக்கிய திசையிலிருந்து பஞ்சுலி சிகரங்களை ஏறுவதற்கான பாதையாக உள்ளது. சோனா பனிப்பாறையானது மியோலா பனிப்பாறைக்கு வடக்கே அமைந்துள்ளது. இது நாகலாபு (6,410 மீ) மற்றும் பஞ்சசூலி-1 (6,355 மீ) சிகரங்களுக்குக் கீழே அமைந்துள்ளது. இது மேல் மற்றும் கீழ் பனிப்பாறை என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. சோனா பனிப்பாறை தென்மேற்கிலிருந்து வடகிழக்காக உள்ளது. இது கிழக்கு முதல் பஞ்சசூலி மலை வரை அமைந்துள்ளது.
# சோனா பனிப்பாறை

## மேலும் பார்க்கவும்

- மியோலா பனிப்பாறை
# தங்கம்(I) சயனைடு

**தங்கம்(I) சயனைடு** (*Gold(I) cyanide*) என்பது AuCN என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். தங்கம்(I) அயனியின் இருமச் சயனைடு என இது வகைப்படுத்தப்படுகிறது. நெடியற்றதாகவும் சுவையற்றதாகவும் மஞ்சள் நிறத்துடன் ஒரு திண்மமாக தங்கம்(I) சயனைடு காணப்படுகிறது. ஈரமான தங்கம்(I) சயனைடு நிலைப்புத்தன்மை அற்றதாகும்.
# தங்கம்(I) சயனைடு

## தயாரிப்பு

பொட்டாசியம் இருசயனோ ஆரேட்டுடன் ஐதரோகுளோரிக் அமிலத்தைச் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தால் தங்கம்(I) சயனைடு வீழ்படிவாகக் கிடைக்கிறது.
:<math>\mathrm{K[Au(CN)_2] + HCl \longrightarrow AuCN + HCN + KCl}</math>
தங்கம்(III) குளோரைடுடன் பொட்டாசியம் சயனைடு சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தாலும் தங்கம்(I) சயனைடு உருவாகிறது.
# மிலாம் பனிப்பாறை

**மிலாம் பனிப்பாறை** (*Milam Glacier*) இந்தியாவின் உத்தராகண்டத்தின் குமாவோன் கோட்டத்தில் உள்ள இமயமலையின் ஒரு பெரிய பனிப்பாறை ஆகும்.
# மிலாம் பனிப்பாறை

## பனிப்பாறை அமைப்பு

இது இந்தியாவின் உத்தராகண்ட் மாநிலத்தில் உள்ள பித்தோராகர் மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியான முன்சியாரியின் வட்டத்தில் நந்தா தேவியின் வடகிழக்கில் சுமார் ) தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இது சுமார் ) உயரத்திலிருந்து வரை உயரமுடையது. இது சுமார் பரப்பளவினை தூரத்திற்கு உள்ளடக்கியது. 1962-ல் மலையேற்ற செய்பவர்களுக்குத் தடைசெய்யப்பட்ட, மிலாம் பனிப்பாறை 1994-ல் மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. தற்பொழுது மலையேற்றம் செய்பவர்கள் மத்தியில் இந்தப் பனிப்பாறை பிரபலமான இடமாக உள்ளது.  
பனிப்பாறையைப் பார்வையிடுவதற்கு ஏற்ற நேரமாக மார்ச் மாதத்தின் நடுப்பகுதியிலிருந்து மே மாதம் வரை உள்ளது. சூன் மாதத்தில் பருவமழை தொடங்குவதால், நிலச்சரிவு மற்றும் சாலைத் தடை அச்சுறுத்தலாக உள்ளது.  
மிலாம் பனிப்பாறைக்கான மலையேற்றம் முன்சியாரியில் இருந்து தொடங்குகிறது.  
மிலாம் பனிப்பாறை பிரதான இமயமலைத் தொடரின் தெற்கு நோக்கிய சரிவில் அமைந்துள்ளது. இது திரிசூலியின் கிழக்கு சரிவு மற்றும் அதன் கிழக்கு துணை நிறுவனமான கோஹ்லியின் தெற்கு சரிவிலிருந்து தொடங்குகிறது. நந்தா தேவி சரணாலயத்தின் கிழக்கு விளிம்பில் உள்ள ஹார்டியோல், மங்ரான் (6,568 மீ), தியோ டம்லா (6,637 மீ), மற்றும் சக்ரம் (6,254 மீ) ஆகியவற்றின் சிகரங்களில் காணப்படும் துணை பனிப்பாறைகள் மேற்கு நோக்கியுள்ளன. நந்தா கோண்ட் (6,315 மீ) மற்றும் நந்தா பால் (6,306 மீ) பனிப்பாறைகள் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ளன. கோரி கங்கா ஆற்றின் மூலமாக இந்த மிலாம் பனிப்பாறை உள்ளது. மிலாம் கிராமம் பனிப்பாறையின் மூகடுக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. கோரிகங்கா பள்ளத்தாக்குக்குக் கீழே முன்சியாரி அமைந்துள்ளது. இங்கிருந்து பனிப்பாறைக்கு மலையேற்றத்தினை துவங்கலாம்.
# மிலாம் பனிப்பாறை

## மேலும் பார்க்கவும்

- சோனா பனிப்பாறை
- மியோலா பனிப்பாறை
# சுகேலி ஆறு

**சுகேலி ஆறு** (*Suheli River*) என்பது இந்தியாவில் உத்தரப்பிரதேச மாநிலத்தில் துத்வா தேசிய பூங்காவின் தெற்கு எல்லையில் பாயும் ஆறாகும். இது இந்த பூங்காவின் "வாழ்க்கை" என்று கருதப்படுகிறது. இது துத்வா தேசிய பூங்காவின் முக்கிய ஆறாகும். இது இந்தியாவின் தெராய் சுற்றுச்சூழல் பகுதியின் கடைசியில் ஓடும் ஆறாகும்.  
சுகேலி, சாரதா மற்றும் மோகனாவுடன் காக்ரா ஆற்றுடன் கலக்கிறது.  
தெற்காசிய ஆற்று ஓங்கில்கள் காக்ராவுடன் சுகேலியின் சங்கமிக்கும் இடத்திற்கு அருகில் காணப்படுகின்றன.
# சென்னவீர கணவி

**சென்னவீர கணவி** (28 ஜூன் 1928 – 16 பிப்ரவரி 2022) குறிப்பிடத்தக்க கன்னட எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் எழுதிய ஜீவத்வனி என்ற கன்னட நூலுக்காக சாகித்திய அகாதமி விருது பெற்றார்.  
இவர் சாகித்திய காலா கவுஸ்துப விருதும், கர்நாடக ராஜ்யோத்சவ விருதும், பம்பா விருதும் பெற்றுள்ளார்.  
இவர் தார்வாடில் உள்ள கல்லூரியில் இளங்கலைப் பட்டமும், கர்நாடகப் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார். வி. கே. கோகாக் என்பாரின் மாணவர் இவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
- ஹொம்பளெக்கு
- சமக்ர காவியா
- நன்ன தேஷ நன்ன ஜன
- நகரதல்லி நெரலு
# சேதி ஆறு

**சேதி ஆறு** (*Seti River*) என்பது மேற்கு நேபாள கர்னாலி ஆற்றின் முக்கியமான துணை ஆறாகும்.
# சேதி ஆறு

## ஆற்றோட்டம்

இமயமலையின் தெற்கு சரிவுகளில் உள்ள அபி மற்றும் நம்பாவின் இரட்டை சிகரங்களைச் சுற்றியுள்ள பனி வெளி மற்றும் பனிப்பாறைகளில் சேதி ஆறு உருவாகிறது. இப்பகுதி நேபாளம், இந்தியா (குமாவோன், உத்தராகண்டம்) மற்றும் சீனா (திபெத்து) ஆகிய நாடுகளின் எல்லைகளின் முச்சந்திக்கு அருகில் உள்ளது. இந்த ஆறு முதலில் தென்கிழக்கு திசையில் பாய்ந்து, பின்னர் திரும்பி தென்மேற்கு திசையில் பாய்கிறது. சேதி ஆறு, இறுதியாகத் தென்கிழக்கு திசையில் திரும்பி கர்னாலி அல்லது காக்ரா ஆற்றுடன் இணைகிறது. இது மகாபாரத மலைத்தொடரின் குறுக்கே கண்கவர் பள்ளத்தாக்கை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இங்குக் குறுகிய இடைவெளியில் குகைகள் மற்றும் சுரங்கப்பாதைகள் காணப்படுகின்றன.
# பிலாங்னா ஆறு

**பிலாங்னா ஆறு** (*Bhilangna River*) என்பது இந்தியாவின் உத்தரகாண்டில் உள்ள இமயமலையில் உருவாகும் ஒரு ஆறாகும். இது இந்தியாவின் கங்கை நதியின் மூல ஓடையான பாகீரதி ஆற்றின் முக்கிய துணை ஆறாகும் . பிலாங்னா என்பது பில் மற்றும் கங்கையின் கலவையாகும்.  
பிரதான *பிலங்னா*, காட்லிங் பனிப்பாறையின் அடிவாரத்தில் உருவாகிறது. இதன் உயரம் சுமார் ஆகும். இது கோமுகம் பனிக் குகைக்கு தெற்கே 50 கி. மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. கோமுகம் பாரம்பரியமாகப் பாகீரதி மற்றும் கங்கை ஆறுகளின் ஆதாரமாகக் கருதப்படுகிறது. பிலாங்னா ஆற்றில் தேரி அணையின் தளமான பழைய நியு தெக்ரியில் பாய்கிறது. இது இதன் முக்கிய துணை நதியான பால் கங்கையை கன்சாலியில் சந்திக்கிறது (உயரம் ).  
குக்லி தார் மலையின் அடிவாரத்தில் (உயரத்தில் ) உருவாகியுள்ள பால் கங்கை என்பது தாரம் கங்கை என்ற சிறிய துணை ஆற்றைக் கொண்டுள்ளது. இது உயரத்தில் உள்ள தாதி கத்தூரில் (புத்த கேதார்) தாரம் கங்கையினைச் சந்திக்கிறது.  
கட்லிங் மலையேற்றப் பாதை பிலங்னாவை ஒட்டி செல்கிறது. இது சாலை வழியாக அணுகக்கூடிய கடைசி புள்ளியான குட்டுலிருந்து தொடங்கி 3700 மீட்டர் உயரமுள்ள பனிப்பாறை வரை செல்கிறது. பனிப்பாறையைக் கடந்த பாதையில் மேலும் சென்றால், கேதார்நாத்தை அடையலாம்.
# பிலாங்னா ஆறு

## மேலும் பார்க்கவும்

- பாகீரதி நதி
- கங்கை
- அலக்நந்தா ஆறு
# பாவுர் ஆறு

**பாவுர் ஆறு** (*Baur River*) என்பது இந்தியாவில் இமயமலைப் பகுதியில் உள்ள ஒரு ஆறாகும். இது கீழ் இமயமலைப் பகுதிகளில் கோட்டாபாக் மற்றும் பஜவுனியாஹல்டுவைக் கடந்து, இறுதியாக குலர்போஜ் அணையை அடைகிறது. இது அதன் அண்டை கிராமங்களின் பொருளாதார மேம்பாட்டில் முக்கிய பங்காற்றுகிறது. தேகான், பஜவுனியாஹல்டு, முசாபங்கர் பகுதியில் முழு பருவத்திற்கும் நீர்ப்பாசனம் இந்நதி மூலம் கிடைக்கின்றது.  
பாவுர் ஆறு அடர்ந்த காடுகளால் சூழப்பட்டிருப்பதால், இங்குக் காணப்படும் விலங்கினங்கள் பரவலாக வேறுபடுகிறது. ரோகு மீன் மற்றும் கட்லா மீன் போன்ற பல்வேறு வகையான மீன்கள் ஆண்டு முழுவதும் காணப்படுகின்றன. சில பொதுவான நண்டுகளும் இந்த ஆற்றின் உணவு வளமான உள்ளன.
# கோரபுழா ஆறு

**கோரபுழா ஆறு** (*Korapuzha*) என்பது **இலத்தூர் ஆறு** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவில் கேரள மாநிலத்தின் கோழிக்கோடு மாவட்டத்தில் பாய்கிறது. கோரபுழா ஆறு நீளமுள்ள ஒரு குறுகிய ஆறாகும். இதனுடைய வடிநிலப் பகுதி சுமார் ஆகும். இது வயனாட்டு மாவட்டத்தில் உள்ள மலைகளில் உருவாகும், அகலாபுழா மற்றும் புன்னூர்புழா ஆகிய இரண்டு நீரோடைகளின் சங்கமத்தால் உருவாகிறது. கோரபுழா எலத்தூரில் அரபிக்கடலில் கலக்கிறது. இந்த ஆறும் இதன் முக்கிய துணைஆறுகளும் அரபிக்கடலுக்கு அருகில் இருப்பதால் அலைகளுடன் காணப்படுகிறது. இதனுடைய கடையோட்டப் பாதையான சுமார் பகுதியில் படகு போக்குவரத்து அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. இது மேற்கு கடற்கரை உள்நாட்டு போக்குவரத்து அமைப்பின் ஒரு பகுதியாகும்.