wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# சாலிதிஸ்

**சாலிதிஸ்** (**Salitis**) பண்டைய அண்மைக் கிழக்கின் ஐக்சோஸ் இன மக்களின் தலைவன் ஆவார். இவர் பண்டைய எகிப்தின் பதினான்காம் வம்சத்தவர்கள் ஆண்ட வடக்கு எகிப்தை போரில் கைப்பற்றி ஆண்டார். சாலிதிஸ் 15-ஆம் வம்சத்தை நிறுவினார். பின்னர் தெற்கு எகிப்தின் மெம்பிஸ் நகரத்தைக் கைப்பற்றிய சாலிதிஸ் பண்டைய எகிப்து முழுவதும் தனது ஆட்சியில் கொண்டு வந்தார். தெற்கு எகிப்தின் வடிநிலத்தில் பாயும் நைல் நதியின் ஒரு கிளை ஆற்றின் கரையில் பார்வோன் சாலிதிஸ் ஆவரிஸ் எனும் புதிய நகரத்தை நிறுவினார். 19 ஆண்டுகள் எகிப்தை ஆண்ட எகிப்தியரல்லாத பார்வோன் சாலிதிஸ் இறந்த பிறகு, பியோன் எனும் பார்வோன் எகிப்தை ஆன்டார்.
# சாலிதிஸ்

## இதனையும் காண்க

- பாரோக்களின் பட்டியல்
- எகிப்தின் பதினைந்தாம் வம்சம்
- பண்டைய எகிப்திய அரசமரபுகள்
- எகிப்தின் வரலாறு
# அரசி தௌசரத்து

**அரசி தௌசரத்து** (**Twosret**) (*Tawosret, Tausret*,) (இறப்பு:கிமு 1189) பண்டைய எகிப்தின் புது இராச்சியத்தை ஆண்ட 19-ஆம் வம்சத்தின் இறுதி ஆட்சியாளரும், அரசியும் ஆவார். இவர் தனது கணவரும், பார்வோனுமான சிப்டா இறந்ததற்குப் பின் எகிப்தின் ஆட்சியாளரானார். இவர் தன கணவர் சிப்டாவுன் இணைந்து 6 ஆண்டுகளும், கணவர் இறந்த பிறகு இரண்டு ஆண்டுகளும் எகிப்தை ஆண்டார். 1189-இல் அரசி டூஸ்ரெத் வாரிசு இன்றி இறக்கும் போது நடைபெற்ற எகிப்திய உள்நாட்டுப் போரில் 20-ஆம் வம்சத்தின் பார்வோன் செத்னக்தே புது எகிப்திய இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளரானார்.  
கள், இலண்டன் பீட்டர் எகிப்தியவியல் அருங்காட்சியகம்]]
# அரசி தௌசரத்து

## எகிப்திய பெண் அரசிகள்

- ஆட்செப்சுட்டு
- செசெசெட்
- நெஃபர்டீட்டீ
- நெபர்தரி
- முதலாம் நெபெரு
- முதலாம் கிளியோபாட்ரா
- ஏழாம் கிளியோபாற்றா
# அரசி தௌசரத்து

## இதனையும் காண்க

- பாரோக்களின் பட்டியல்
- பண்டைய எகிப்திய அரசமரபுகள்
- எகிப்தின் வரலாறு
# கரமனை

**கரமனை (Karamana)** என்பது இந்தியாவின் கேரளாவின் தலைநகரான திருவனந்தபுரத்தின் ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும். இது திருவனந்தபுரத்தின் மிகவும் அடர்த்தியான, ஆனால் பசுமையான பகுதியாகும். கரமனையின் நிலம் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் தெற்கு முனையான அகக்தியமலையிலிருந்து தொடங்கும் கரமனை ஆற்றின் மூலம் வளமாகிறது. இந்த நதி மேற்கு நோக்கி 68 கி.மீ தூரம் பாய்கிறது. மேலும் கோவளம் அருகே திருவல்லம்-கருமம் பகுதியில் அரேபிய கடலில் இணைகிறது. கரமனையிலுள்ள உள்ள ஜும்மா மசூதி ஒரு பிரபலமான அடையாளமாகும். கரமனை அதன் பரபரப்பான "தினசரி சந்தை" (ஒரு உழவர் / உற்பத்தி சந்தை) என்பதற்காகவும் அறியப்படுகிறது. மேலும் வர்த்தகத்துக்கு அண்டை மாநிலமான தமிழ்நாட்டின் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலிருந்து வந்துபோகும் மக்களுக்கு இது ஒரு முக்கிய போக்குவரத்து புள்ளியாகும்.
# கரமனை

## சொற்பிறப்பியல்

'கரமனை' இந்த இடத்தின் பெயர் ஆற்றின் கரையில் வசித்து வந்த ஒரு பிரபலமான நம்பூதிரி (கேரள பிராமணர்) குடும்பத்திலிருந்து வந்தது. அந்த காலத்தில் மக்களின் வாழ்க்கை பிராமண குடும்பத்தைச் சுற்றி ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. எனவே, வெறுமனே 'மனை' என்று குறிப்பிடுவது வீடு என்றும் 'கர' என்பது ஆற்றின் கரை என்பதாக, "கரமனை" ஆனது. கால ஓட்டத்தில், இந்த குடும்பம் அழிந்துவிட்டது. ஆனால், பெயர்மட்டும் இன்றும் உள்ளது.
# கரமனை

## குடிமைச் சமூகமும் நிர்வாகமும்

கரமனை திருவனந்தபுரம் மாநகர எல்லைக்குள் இருபதாவது பகுதியாக குறிப்பிடப்படுகிறது. திருவனந்தபுரத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளைப் போல, கரமனையிலும் கணிசமான மலையாள மொழி பேசும் மக்கள் உள்ளனர். இது திருவனந்தபுரத்தில் பணக்காரத்தனமும் துடிப்பும் கலாச்சார காட்சிக்கு மகத்தான பங்களிப்பை அளிக்கிறது. இது திருவனந்தபுரத்தின் பழமையான தமிழ் பிராமண குடியேற்றங்களில் ஒன்றாகும். மேலும் பழைய "தெரு" பாணியான சுவர் பகிர்வு நகர வீடுகளைக் கொண்டுள்ளது. இது பல்வேறு மதங்களையும் சாதிகளையும் சேர்ந்த ஒரு பெரிய சமூகத்தை பராமரிக்கிறது. கரமனை மதச்சார்பின்மைக்கும் கலாச்சார சகிப்புத்தன்மைக்கும் ஒரு மாதிரியாகும். கேரளாவின் முக்கிய பயண, வர்த்தக பாதையான தேசிய நெடுஞ்சாலை 47, கரமனை வழியாக திருவனந்தபுரத்தின் மத்திய வணிக மாவட்டங்களுக்கு செல்கிறது.
# கரமனை

## பிரபல நபர்கள்

கரமனையை தங்கள் இல்லமாக மாற்றிய பல புகழ்பெற்ற நபர்களில் திவான் பகதூர் வீரராகவபுரம் நாகமையா (கேரளாவில் முதல் இளங்கலை கலை பட்டதாரி ஆவார்). திருவிதாங்கூர் மாநிலத்தின் வளர்ச்சிக்கு பங்களித்த நபர்களில் ஒருவரான அவர் வாழ்ந்த தெருவுக்கு "நாகமையா அவென்யூ" என்று பெயரிடப்பட்டது.
அக்கால பிரபல பத்திரிகையாளர் கரமனை ஏ.பி. ஐயர் என அறியப்படும் ஏ.பத்மநாப ஐயர் (1869-1942 ) இந்த தெருவில் சி.யக்னநாராயணன், சீதாலட்சுமி ஆகியோருக்குப் பிறந்தார். அவர் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் இந்த இடத்தில் வாழ்ந்தார். அவர் சுமார் 179 புத்தகங்களை எழுதினார். நவீன மைசூர் என்ற நூல் சர் சி.பி.ராமசாமி ஐயரின் 60ஆவது பிறந்த நாளில் நவீன திருவிதாங்கூர் நினைவு பரிசாக வெளியிடப்பட்டது.  
தமிழில் பல பக்தி பாடல்களை எழுதிய சிறந்த ஆன்மீக சாதனைகளை உடையவரும், நீலகண்ட தாசர் என்று பின்னர் அறியப்பட்ட நீலகண்ட சிவன் கரமனையைச் சேர்ந்தவர். அவரது சீடரான பாபநாசம் சிவன் அவரது பாடல்களால் பெரிதும் ஈர்க்கப்பட்டார். அவர் தனது 35ஆவது வயது வரை அரசு சேவையில் இருந்தார். பின்னர், சிவனைப் புகழ்ந்து பாடல்களை இசையமைக்கத் தொடங்கி, ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை இயற்றினார். அவர் "நீலகண்டனை" முத்திரையாகப் பயன்படுத்தினார். அவரது மிகப்பெரிய பங்களிப்பு 'லலிதா மகாத்மியம்' என்பதாகும்.  
1890இல் திருவிதாங்கூரின் திவானாக இருந்த திவான் சங்கரசுப்பு ஐயர், இப்பகுதியைச் சேர்ந்தவர். எஸ்.எஸ். தெரு (இரட்டை தெரு), ஒரு கீழ்நிலைப்பள்ளி ஆகியவைக்கு அவரது பெயரிடப்பட்டன. எஸ்.எஸ்.தெருவில் அமைந்துள்ள ஒரு மாளிகையில் திவான் வசித்து வந்தார். இது "திவான்ஜி ஆம்" (அமைச்சரின் வீடு) என்று அழைக்கப்படுகிறது. அவரது பேரக்குழந்தைகள், நீதிபதி டி.எஸ்.கிருட்டிணமூர்த்தி ஐயர், நீதிபதி எஸ். பத்மநாபன், முறையே கேரள உயர் நீதிமன்றம், மெட்ராஸ் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளாக இருந்தனர். இவர்களது தந்தை சங்கரசுப்பு ஐயரும் திருவிதாங்கூர் உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாக இருந்தார். இவரது மருமகன் சங்கரசுப்பன் 1996 முதல் 2006 வரை கேரள உயர் நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக இருந்தார்.  
இந்தியாவின் முன்னணி நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்களில் ஒருவரான மருத்துவர் சாம்பசிவன் கரமனையைச் சேர்ந்தவர்.  
சிறந்த சொற்பொழிவாளரும் மலையாள அறிஞருமான சூரநாடு குஞ்ஞன் பிள்ளையும் கரமனையைச் சேர்ந்தவராவார்.
மலையாத்தூர் இராமகிருஷ்ணன், என்ற பிரபல மலையாள எழுத்தாளர் கரமனையின் சாத்திரி நகரில் வசித்து வந்தார்.  
விருது பெற்ற நாடக ஆசிரியர் கரமனை ஜனார்த்தனன் நாயர் இந்த பகுதியைச் சேர்ந்தவர்.  
பிரபல பின்னணிப் பாடகி கே.எஸ் சித்ரா இந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்.  
நன்கு அறியப்பட்ட தொண்டு நிறுவனமான தென்னிந்திய மீனவர் சங்கங்களின் கூட்டமைப்பின் தலைமையகம் இங்குள்ள கரமனை ஆற்றங்கரையில் உள்ளது.
# கரமனை

## ஆர்வமுள்ள இடங்கள்

கரமனை புகழ்பெற்ற சத்தியவாகேசுவரர் ( சிவபெருமானின் ) கோவிலாகும். தளியல் மகாதேவர் கோயில் மிக அருகில் உள்ளது.  
ஒவ்வொரு ஆண்டும், தைப்பூசம் திருவிழா ஆடம்பரமாக இங்கு நடத்தப்படுகிறது.
# சங்கர சுப்பையர்

**சங்கர சுப்பையர் ( Shungrasoobyer)** (1836-1904) இவர் ஓர் இந்திய நிர்வாகியாக இருந்தார். 1892 மற்றும் 1898க்குமிடையே திருவிதாங்கூர் மாநிலத்தின் திவானாக பணியாற்றினார்.
# சங்கர சுப்பையர்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

சங்கர சுப்பையர் 1836 ஆம் ஆண்டில் திருவிதாங்கூரில் பிறந்தார். இவரது தாய்வழி தாத்தா மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக இருந்தார். திருவனந்தபுர ராஜாவின் இலவச பள்ளியில் தனது பள்ளிப் படிப்பைப் பெற்ற இவர், 1853 ஆம் ஆண்டில் படிப்பை முடித்ததும், திருவிதாங்கூர் மாநில அரசுப் பணியில் ஆசிரியராக சேர்ந்தார்.
# சங்கர சுப்பையர்

## ஆட்சிப் பணி

சங்கர சுப்பையர் திறமைகளை அப்போதைய திவான் சர் டி. மாதவ ராவ் கண்டுபிடித்தார். அவர் இவரை துணை காவல்துறை அதிகாரியாக நியமித்தார். சங்கர சுப்பையர் கல்வி இயக்குநராகவும், எல்லை ஆணையாளராகவும் பணியாற்றினார். திருவிதாங்கூர் மற்றும் கொச்சி இராச்சியம் இடையே ஒரு எல்லை மோதலைத் தீர்க்கவும் இவர் உதவினார்.  
1882 ஆம் ஆண்டில், சங்கர சுப்பையர் வருவாய் குடியேற்றத்தின் திவானாக அப்போதைய திவான் வி.ராமையங்கார் என்பவரால் நியமிக்கப்பட்டார். நஞ்சாநாடு, திருவனந்தபுரம் போன்ற பகுதிகளில் குடியேற்றத்தை நிறைவுசெய்து தனது பணியை சிறப்பாகச் செய்தார். 1888 ஆம் ஆண்டில், திருவிதாங்கூர் சட்டமன்றத்திற்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட சங்கர சுப்பையர் 1894 இல் பதவியேற்றுக் கொண்டார்.
# சங்கர சுப்பையர்

## திவான் பதவிக்காலம்

1892 ஆம் ஆண்டில் சங்கர சுப்பையர் திவானாக பணிபுரிந்த காலத்தில் திருவிதாங்கூர் தலித்துகள் மேம்பாட்டிற்கான ஒரு இயக்கத்தைக் கண்டது. 1888 இல் அமைக்கப்பட்ட திருவிதாங்கூர் சட்டமன்றத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட சாதி இந்து ஈழவர் சமூகத்திற்கு பிரதிநிதித்துவம் இல்லை. எனவே, 1895 ஆம் ஆண்டில், ஈழவர்கள் திவானுக்கு மேலும் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் கோரி ஒரு கோரிக்கையை வழங்கினர். ஆனால் அவர்களுக்கு எந்தவிதமான பதிலும் கிடைக்கவில்லை.
# சங்கர சுப்பையர்

## பிற்கால வாழ்க்கையும் இறப்பும்

சங்கர சுப்பையர் 1898 ஏப்ரலில் ஓய்வு பெற்று, ரூ.800 ஓய்வூதியமாக பெற்றார். பிரிட்டிசு இந்திய அரசு இவரை இந்தியப் பேரரசின் தோழராக மாற்றியதன் மூலம் இவரது சேவைகளை அங்கீகரித்தது. காலனித்துவ கால சென்னை ஆளுநரான சர் ஆர்தர் ஹேவ்லாக் இவரை மெட்ராஸ் சட்டமன்றத்தின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற உறுப்பினராக நியமித்தார்.  
செப்டம்பர் 1904 இல் சங்கர சுப்பையர் இறந்தார்.
# முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர்

**முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர்** (*Antiochus I Soter*) (கிமு 324/3 கிமு 2 சூன் 261) ஹலெனியக் காலத்தில் மேற்காசியா மற்றும் நடு ஆசியாவின் பகுதிகளை கிமு 281 முதல் 261 முடிய 20 ஆண்டுகள் செலூக்கியப் பேரரசை ஆண்ட இரண்டாவது பேரரசரும், செலூக்கஸ் நிக்காத்தர் மகனும் ஆவார்.இவரை மெசொப்பொத்தேமியாவில் அகிலத்தின் மன்னர் என அழைக்கப்பட்ட ஆட்சியாளர் ஆவார்.
# முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர்

## வாழ்க்கை

செலூக்கியப் பேரர்சர் செலுக்கஸ் நிக்காத்தருக்கும் நடு ஆசியாவின் சோக்தியானா பகுதி இளவரசி அபாமாவுக்கும் பிறந்தவரே முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர் ஆவார்.  
இவரது தந்தை நிக்காத்தரின் இறப்பிற்கு முன்னரே, அந்தியோசூஸ் சோத்தர் கிமு 294-இல், திமித்திரியஸ் போலியோர்செடிசின் மகளும், தனது வளர்ப்புத் தாயான சிரியாவின் ஸ்டாட்டோனைசை மணந்தார்.  
கிமு 281-இல் செலூக்கஸ் நிக்காத்தர் படுகொலை செய்யப்பட்டதால், முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர் செலூக்கியப் பேரரசர் ஆனார். கிமு 278-இல் அனதோலியாவை கைப்பற்றிய கௌல் எனும் துருக்கியர்களை, இந்தியாவின் யானைப்படைகளைக் கொண்டு, முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர் வெற்றி பெற்றார். எனவே இவரை **மீட்பர்** எனும் பொருளில் **சோத்தர்** என அழைக்கப்பட்டார்.
| footer=
}}  
கிமு 268-இல் முதலாம் அந்தியோசூஸ் பாபிலோன் பிரதேசத்தின் போர்சிப்பா நகரத்தில் எசிதா கோயில் நிறுவ அடித்தளம் அமைத்தார்.முதலாம் அந்தியோசூசின் முதல் மகன் செலுக்கஸ், கிமு 275 முதல் கிமு 268/267 கிழக்கு செலூக்கியப் பேரரசு|செலூக்கியப் பேரரசின்]] ஆளுநராக இருந்தார். தன் தந்தை அந்தியோசூசுக்கு எதிராக கலகம் செய்த செலுக்கசுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.  
கிமு 262-இல் தற்கால துருக்கியின் பெர்காமோன் எனும் நகரத்தில், தனது ஆட்சிக்கு எதிராக நடைபெற்ற போரை அடக்கச் சென்ற அந்தியோசூஸ் போரில் தோற்று இறந்தார்.
# முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர்

## வாழ்க்கை

### இந்தியாவுடனான தொடர்புகள்

முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர் பரத கண்டத்தின் மௌரியப் பேரரசர் பிந்துசாரரிடம் நட்புரிமை பூண்டார். அந்தியோசூஸ் சோத்தரின் சார்பில் தெய்மெச்சூஸ் என்ற கிரேக்க அறிஞரை பிந்துசாரர் அவையில் கிரேக்க தூதுவராக இருந்தார். மேலும் பிந்துசாரருக்கு திராட்சை மது பானம், உலர் பழங்களையும், அரண்மனை இளம் ஆண்களுக்கு போர், தத்துவம், வரலாறு, இராஜதந்திரம், அரசாட்சி போன்றவைகளைக் கற்றுத் தர ஆசியர்களையும் அனுப்பி வைத்தார் என கிரேக்க வரலாற்று ஆசிரியர் ஹெக்கேசாண்டர் தனது குறிப்புகளில் குறித்துள்ளார். அசோகர் கல்வெட்டுகளில் கிரேக்க செலூக்கியப் பேரரசர்களின் பெயர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளது.
# முதலாம் அந்தியோசூஸ் சோத்தர்

## இதனையும் காண்க

- ஹெலனிய காலம்
- தாலமி பேரரசு
# விக்கிப்பீடியா:Statistics/weekly/5-Jul-2020
| 221 | Sivan pilla | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 145 |  |
| 222 | 62.92.5.196 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 654 |  |
| 223 | 1.38.196.165 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 224 | 157.50.111.39 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 225 | 2003:E5:373D:3900:4DCE:F856:386:C85A | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 226 | Vidhyashok | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 2100 |  |
| 227 | 2409:4072:808:CA63:0:0:21C8:70B1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 75 |  |
| 228 | 2409:4072:6D93:ED0B:0:0:458B:9B0B | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 173 |  |
| 229 | 2401:4900:2323:8B6A:6E37:A10B:95F9:126 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1308 |  |
| 230 | Rosarail | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 62 |  |
| 231 | Murugu19 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |  |
| 232 | 2402:3A80:1956:46A8:7C7E:2A41:AE6B:4F83 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 233 | 2409:4072:311:F8AC:389A:9929:15A:EFE5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |  |
| 234 | 106.76.24.186 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 12 |  |
| 235 | 106.198.96.5 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 236 | 223.233.39.117 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 237 | Ligori Soosai | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 238 | 117.202.228.186 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | } |
# கிளியூர்

**கிளியூர்** (Kiliyur) என்பது இந்திய மாநிலமான, தமிழ்நாட்டின், கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம், உளுந்தூர்பேட்டை வட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிற்றூர் ஆகும்.
# கிளியூர்

## வரலாறு

கிளியூரானது மலையமான்களின் தலைநகராயிருந்த ஊர் ஆகும். திருக்கோவலூரைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்ட மலையமான் மரபினருள் ஒரு பிரிவினர், இந்தக் கிளியூரைத் தலைநகராகக் கொண்டு திருக்கோவலூர் வட்டத்தின் தென்பகுதியை ஆண்டதால் கிளியூர் மலையமான்கள் என அழைக்கப்பட்டனர். ஒரு காலத்தில் கிளியூர் ஒரு தலைநகராயிருந்தது என்பதை மெய்ப்பிக்கும் சுவடுகள் சில, இவ்வூர் வட்டாரத்தில் உள்ளன. கிளியூர் பற்றிய வரலாற்றுச் செய்திகள் பல இவ்வட்டாரத்து மக்களால் மிகவும் பெருமையாகப் பேசப்படுகின்றன. இந்தப் பகுதி ஒரு காலத்தில் மகத நாடு எனவும் அழைக்கப்பட்டது.  
கிளியூர் திருக்கோவலூருக்குத் தென்கிழக்கே 20 கி.மீ. தொலைவு அளவில் உள்ளது. கிளியூருக்கு வடக்கே திருக்கோவலூர் - கடலூர் மாநில நெடுஞ்சாலையும், கிழக்கே சென்னை - திருச்சி தேசிய நெடுஞ்சாலையும், தெற்கே உளுந்துர்ப்பேட்டை - கள்ளக்குறிச்சி மாநில நெடுஞ்சாலையும், மேற்கே ஆசனூர் - திருக்கோவலூர் மாவட்ட நெடும்பாதையும் உள்ளன. இந்த நான்கு சாலைகட்கும் நடுவே கிளியூர் உள்ளது.  
திருநறுங்குன்றத்திற்குத் தெற்கே 5 கி.மீ. தொலைவிலும், பிள்ளையார் குப்பத்திற்கு மேற்கே 5 கி.மீ. தொலைவிலும், களமருதூருக்கு வடமேற்கே 5 கி.மீ. தொலைவிலும், இறையூருக்குக் கிழக்கே 5 கி.மீ. தொலைவிலுமாக - இந்த நான்கு ஊர்கட்கும் நடுவே கிளியூர் உள்ளது.
# கிருஷ்ணா எல்லா

**கிருஷ்ணா எல்லா**(*Krishna Ella*) பாரத் பயோடெக் நிறுவனத் தலைவரும் கோவாக்சின் தடுப்பு மருந்து கண்டுபிடிப்பில் முக்கிய பங்காற்றியவரும் ஆவார்.
# கிருஷ்ணா எல்லா

## வாழ்க்கை

கிருஷ்ணா எல்லா, தமிழ்நாட்டின் திருவள்ளூர் மாவட்டம் திருத்தணியைச் சேர்த்த விவசாய குடும்பத்தில் 1969ஆம் ஆண்டு பிறந்தவர். எல்லா தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தில் இளம்அறிவியல் (வேளாண்மை) பட்டம் பெற்று, பெங்களூரில் உள்ள வேளாண் அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுநிலைப் பட்டத்திற்காகச் சேர்ந்தார். சுழற்கழக ஆய்வுநிதியுதவியில் ஹவாய் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுநிலைப் படிப்பை முடித்தார். விஸ்கான்சின்-மாடிசன் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றார்.
# கிருஷ்ணா எல்லா

## விருதுகள்

- ஈ டி நவ் - சுகாதர தொழிற்சாலைகளுக்கான சிறப்பு அங்கீகாரம்
- ஜே, ஆர். டி. டாடா விருதுகள் — ஆண்டின் சிறந்த தொழிலதிபர் (2012)
- மரிகோ புதுமை விருது
- தெற்கு கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகம்-ஆசியா-பசிபிக் தலைமைத்துவ விருது
- பயோஏசியா-ஜீனோம் வேலி சிறப்பு விருது (2021)
- பத்ம பூசண் (2022)
# வெ. இராமையங்கார்

**வெம்பாக்கம் இராமையங்கார் (Vembaukum Ramiengar)** (1826 - 10 மே 1887) இவர் ஓர் இந்திய அரசு ஊழியரும் மற்றும் நிர்வாகியுமாவார். இவர் 1880 முதல் 1887 வரை திருவிதாங்கூர் திவானாக பணியாற்றினார்.  
இராமையாங்கார் 1826 இல் அப்போதைய காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் செங்கல்பட்டிலுள்ள வெம்பாக்கம் என்ற ஊரில் பிறந்தார். இவர் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வியைப் பெற்றார். கல்வியை முடிந்ததும், மராட்டிய கச்சேரியில் மொழிபெயர்ப்பாளராகப் பணியாற்றிய இவர் படிப்படியாக பதவியில் உயர்ந்தார். இறுதியில் இவர் 1861 இல் துணை ஆட்சியராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் இணை ஆட்சியராக பதவி உயர்வு பெற்றார். 1867 ஆம் ஆண்டில், மெட்ராஸ் சட்டமன்றத்திற்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட இராமையங்கார் 1867 முதல் 1879 வரை பணியாற்றினார். 1880 ஆம் ஆண்டில், திருவிதாங்கூரின் திவானாக நியமிக்கப்பட்டு 1887 வரை பணியாற்றினார். இராமையங்கார் 1887இல் சென்னை திரும்பி 1887 மே 10 இல் இறந்தார்.  
சென்னை மாகாணத்தின் அரசு ஊழியராகவும் பின்னர் திருவிதாங்கூரின் திவானாகவும் தனது நிர்வாகத் திறமைக்காக இராமையங்கார் நினைவு கூரப்படுகிறார். இவரது முறையான வழிகளால் இவர் பாராட்டப்பட்டார். அதே சமயம், திருவிதாங்கூரில் அரசாங்க நியமனங்களில் தமிழ் பிராமணர்களுக்கு ஆதரவாக இருந்ததாக இராமையங்கார் விமர்சிக்கப்பட்டார்.
# வெ. இராமையங்கார்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

இராமையங்கார் சென்னை மாகாணத்தின் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்து செங்கல்பட்டிலுள்ள வெம்பாக்கம் என்ற ஊரில் ஒரு பாரம்பரிய வைணவ பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை பிரிட்டிசு கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தில் எழுத்தராக பணியாற்றினார்.  
1841 ஏப்ரலில் அரசு உயர்நிலைப் பள்ளி நிறுவப்பட்டபோது சேர்ந்த ஆறு மாணவர்களில் இவரும் ஒருவர். தனது பள்ளிப்படிப்பின் போது, இராமையங்கார் இயற்பியல், வானியல் ஆகியவற்றில் மிகுந்த ஆர்வத்தை வளர்த்துக் கொண்டார். மேலும் பச்சையப்பா அறக்கட்டளை மூலம் உதவித்தொகையையும் பெற்றார்.  
தனது கல்வியின் முடிவில், இராமையங்கார் மராட்டிய கச்சேரியில் மொழிபெயர்ப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார். 1850 செப்டம்பரில், நெல்லூரின் தலைமை முன்சியாக நியமிக்கப்பட்டார். 1854 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பொதுப்பணித் துறையின் துணை பதிவாளராக நியமிக்கப்பட்டார். 1855 முதல் 1857 வரை நெல்லூரின் தலைமை சிரஸ்தாராகப் பணியாற்றினார். 1857 மார்ச்சில் இவர் தஞ்சையின் தலைமை சிரஸ்தாராக நியமிக்கப்பட்டு 1857 முதல் 1859 வரை உதவி இமாம் ஆணையாளராக நியமிக்கப்பட்டார். உதவி இமாம் ஆணையளாராக, காவிரி நதிப் படுகையின் *ஒலங்கு* பகுதிகளின் வருவாய் தீர்வுக்கு இவர் முக்கியப் பங்கு *வகித்தார்* .  
1860 சூனில், சென்னை அரசாங்கத்திடமிருந்து வெள்ள நிவாரண நிதியாக கடன் வாங்கிய மிராசுதார்கள் மற்றும் ஒப்பந்தக்காரர்கமற்றும் சிறப்பாகச் செய்து முடித்தார். தஞ்சை மாவட்டத்தில் நல்லாட்டடி கிராமத்தின் வருவாய் கிராமம் இவரிடம் இப்பணிக்காக ஒப்படைக்கப்பட்டது.  
இராமையங்கார் 1861 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் நாமக்கல்லின் துணை ஆட்சியராக நியமிக்கப்படார். மே 1861 இல் முதல் தர இணை ஆட்சியராக பதவி உயர்வு பெற்றார். இவர் நாமக்கல்லில் 1861 மே முதல் 1864 இறுதி வரை பணியாற்றினார். அப்போது காகித நாணய உதவி ஆணையராக நியமிக்கப்பட்டு ஒரு வருடம் பணியாற்றினார். மேலும் 1866 இல் சென்னை மாகாணத்தின் தலைமை செயலாளரின் முதல் உதவியாளராக நியமிக்கப்பட்டார். 1867 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், மாதாந்திர ரூ. 1000 ஊதியத்தில் முத்திரைத்தள் கண்காணிப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார். அடுத்த ஆண்டு, நேப்பியர் பிரபு இவரை சென்னை சட்டமன்றத்திற்குப் பரிந்துரைத்தார்.
# வெ. இராமையங்கார்

## சென்னை சட்டமன்றம்

இராமையங்கார் 1867 முதல் 1879 வரை சட்டசபையில் அதிகாரப்பூர்வ உறுப்பினராக பணியாற்றிய முதல் இந்தியர் ஆவார். 1871ஆம் ஆண்டில், சட்டங்களை அறிமுகப்படுத்துவதற்கான ஆளுநர் குழுவின் கூடுதல் உறுப்பினராக இருந்த இராமையங்கார், 1863 ஆம் ஆண்டின் மதச் சொத்துச் சட்டத்தில் உள்ள குறைபாடுகளை நீக்குவதற்கான ஒரு சட்டமுன்வடிவை முன்மொழிந்தார். ஆனால் இது "தீவிரமாக முழுமையடையாமல் அதன் பொருளை அடையத் தவறிவிட்டது " இந்த காலக்கட்டத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட நகராட்சி மற்றும் உள்ளூர் நிதி வரிவிதிப்புச் சட்டங்கள் மீதும் இவர் தனது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தினார்.  
இராமையங்கார் சென்னை நகரின் நகராட்சி ஆணையராக சுமார் எட்டு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். அப்போதைய சென்னையின் ஆளுநர் சர் வில்லியம் ராபின்சன் இவருக்கு செயல் தலைவர் பதவியை வழங்கினார். ஆனால் இவர் அந்த வாய்ப்பை மறுத்துவிட்டார். 1875 ஆம் ஆண்டில் காவல்துறை இவர் 1877 சனவரி 1 ஆம் தேதி தில்லி தர்பாரில் பங்கேற்றார். 1873 ஆம் ஆண்டில், நாடாளுமன்ற நிதிக் குழுவின் முன் சாட்சியங்களை வழங்க இங்கிலாந்து செல்ல இராமையங்கார் தேர்வு செய்யப்பட்டார். ஆனால் இவர் மறுத்துவிட்டார். ஜான் புரூஸ் நார்டனின் நிகழ்வில் இராமையங்காரும் நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் பச்சையப்பா தொண்டு நிறுவனங்களின் அறங்காவலர்களில் ஒருவராகவும் பணியாற்றினார். இராமையங்கார் அறங்காவலராக இருந்த காலத்தில்தான் பச்சையப்பா இரண்டாம் தரக் கல்லூரியாக உயர்த்தப்பட்டது.
# வெ. இராமையங்கார்

## திருவிதாங்கூரின் திவான்

சென்னையின் அரசுப்பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னர் 1880ஆம் ஆண்டில் மகாராஜா விசாகம் திருநாள் அவர்களால் திருவிதாங்கூரின் திவானாக இராமையங்கார் நியமிக்கப்பட்டார். அங்கு ஏழு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். இராமையங்கார் தனது ஆட்சிக் காலத்தில் திருவிதாங்கூரில் இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தி, மாநிலத்தின் காவல் படையை மீண்டும் ஒழுங்கமைத்தார். உயர்நீதிமன்றத்தின் பணிச்சுமையை குறைப்பதற்காக அவர் மாவட்ட நீதிமன்றங்களின் அதிகாரத்தையும் அதிகார வரம்பையும் அதிகரித்தார். ஒரே நேரத்தில் ஊழியர்களின் சம்பளத்தை அதிகரிக்கும் அதே வேளையில் ஊழியர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதன் மூலம் திருவிதாங்கூரில் வருவாய் முறையை மறுசீரமைத்தார். இராமைங்காரின் மிக முக்கியமான பணி திருவிதாங்கூரின் வருவாய் கணக்கெடுப்பும் தீர்வும் என்று நம்பப்படுகிறது.  
இராமையங்கார் சிறைகளில் உள்ளார்ந்த உழைப்பை அறிமுகப்படுத்தினார். மக்களுக்கு ஒரு சுமையாக இருந்த பல வரிகளை நீக்கினார். இவர் உள்நாட்டு சர்க்கரை தொழில்கள், காகிதம், பருத்தி ஆலைகளை ஊக்குவித்தார். மாநிலத்தில் முத்திரைச் சட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினார். திருவிதாங்கூரின் நீர்ப்பாசன பணிகளை மேம்படுத்தவும் இராமையங்கார் நடவடிக்கை எடுத்தார்.  
இராமையங்காரின் ஓய்வுக்கு முன்னதாக, மகாராஜா தனது உரையில் இவரின் பங்களிப்புகளை அங்கீகரித்தார்: "உண்மையில், கடந்த ஆறு ஆண்டுகளில், இவர் தேசிய செழிப்புக்கு உத்வேகத்தை அளித்தார். அதன் முழு சக்தியும் உணரப்பட உள்ளது".
# வெ. இராமையங்கார்

## பிற்கால வாழ்க்கையும் மரணமும்

1887 ஆம் ஆண்டில், இராமையங்கார் திவான் பதவியை ராஜினாமா செய்துவிட்டு சென்னை திரும்பினார். பின்னர் திடீரென நோய்வாய்ப்பட்டு 1887 மே 10 அன்று இறந்தார்.
# வெ. இராமையங்கார்

## மரபு

திருவிதாங்கூரில் கல்வி சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுத்துச் சென்றதற்காகவும், மாநிலத்தில் கல்வி, நீதி முறையை சீரமைத்ததற்காகவும் இராமையங்கார் நினைவுகூரப்படுகிறார். திருவிதாங்கூரின் வருவாய் தீர்வுக்கு இவர் பெருமளவில் வரவு வைக்கப்படுகிறார். சட்டமன்றக் குழுவின் உறுப்பினராக இருந்த காலத்தில் சென்னை மாகாணத்தில் ஏராளமான சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்திய பெருமையும் இவருக்கு உண்டு.  
இராமையங்காருக்கு வாசிப்பதில் விருப்பம் இருந்தது. இவர் அடிக்கடி இங்கிலாந்திலிருந்து புத்தகங்களை இறக்குமதி செய்தார். இவரது இறப்பிற்குப் பின் பச்சையப்பா கல்லூரி நூலகத்திற்கு இவரது மனைவி நன்கொடையாக வழங்குமளவிற்கு ஒரு பெரிய தொகுப்பை சேகரித்து வைத்திருந்தார். இராமையங்கார் சென்னை காஸ்மோபாலிட்டன் சங்கத்தின் நிறுவனர்களில் ஒருவராக இருந்தார். அதில் இவர் முதல் செயலாளராக பணியாற்றினார்.  
பிரபல பிரிட்டிசு தொழிலதிபரும், நிர்வாகியும். சென்னையின் முன்னாள் பொறுப்பு ஆளுநருமான சர் அலெக்சாண்டர் அற்புத்நாத் இராமையங்காரின் நெருங்கிய நண்பராக இருந்தார். மேலும் இவரைப் பற்றி அதிகம் பேசினார். இவர் எப்போதும் ஒருமைப்பாட்டிலும் தீவிரக் கொள்கைகளிலும் நம்பியிருப்பதாக ஒரு முறை கூட கூறினார்.
# வெ. இராமையங்கார்

## விமர்சனம்

இராமையங்கார் தனது தாராளவாத அரசியல் கருத்துக்களுக்கும் விசுவாச போக்குகளுக்கும் அடிக்கடி விமர்சிக்கப்பட்டார். திருவிதாங்கூரின் திவானாக இருந்த காலத்தில், பரமேசுவரன் பிள்ளை என்ற பெயரில் பல கட்டுரைகளை வெளியிட்டார். அதில் மலையாள மக்களுக்கு பதிலாக நிர்வாகத்தில் மலையாளரல்லாத பிராமணர்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் கொள்கையின் மீது கடுமையான தாக்குதல்களை நடத்தினார்.
# வெ. இராமையங்கார்

## அரசியல் சார்புகள்

இராமையங்கார் ஆங்கிலேயர்களுக்கு விசுவாசியாக இருந்தார். சாட்டர்ஜி, முகோபாத்யாயா ஆகியோர் "சென்னையில் தனது வீட்டை ஐரோப்பிய பாணியில் வைத்திருந்ததை, தனது குடும்பத்தின் பெண்களுக்கு ஆங்கிலம், ஐரோப்பிய இசையை கற்பித்ததை, ஐரோப்பிய மனிதர்களை தனது இல்லத்தில் விருந்துகளுக்கு அழைத்த முதல் இந்தியர் என்பதை" குறிப்பிட்டனர்.
# வெ. இராமையங்கார்

## மரியாதை

மே 1871 இல், இராமையங்கார் இந்தியாவின் நட்சத்திரத்தின் தோழராக மாற்றப்பட்டார்.
# அம்மாச்சி பனபிள்ளை அம்மா

**அம்மச்சி பனபிள்ளை அம்மா (Ammachi Panapillai Amma)** என்பவர்கள் திருவிதாங்கூரை ஆட்சி செய்த மகாராஜாக்களின் மனைவிகளுக்கும் திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பத்தில் பட்டங்களை கொண்டிருந்த ஆண் உறுப்பினர்களின் மனைவிகளுக்கும் அளிக்கப்பட்டத் தலைப்பாகும்.  
மனைவி ]]
திருவிதாங்கூரில் முன்னர் இருந்த திருமண முறைப்படி, மகாராஜாவின் சகோதரியே மகாராணி என அழைக்கப்பட்டார். மன்னரது மனைவி மகாராணி என்று அழைக்கப்படுவதில்லை என்பதால் அம்மச்சி பனபிள்ளை அம்மா என்ற பட்டத்தை பெற்றார்கள்.  
அம்மச்சிகள் பெரும்பாலும் நாயர் பிரபுக்களின் தம்பி சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள். பட்டமும் பரிவட்டமும் என்று அழைக்கப்படும் திருமணத்தின் சம்பந்தம் வடிவத்தின் மூலம் மகாராஜாக்கள் இந்த பெண்களை மணந்தனர்.
# அம்மாச்சி பனபிள்ளை அம்மா

## தோற்றம்

திருவிதாங்கூர் மகாராஜாக்கள் (தற்போதைய தெற்கு கேரளப் பகுதி) கி.பி 14 ஆம் நூற்றாண்டில் நிலத்தில் நிலவிய திருமண வழக்கத்தையும் பரம்பரையையும் ஏற்றுக்கொண்டனர். அதன்படி, ஒரு ராஜா இறந்தபோது, அவரது மருமகன் (சகோதரியின் மகன்) அடுத்த ஆட்சியாளராகிவிடுவார்.
# அம்மாச்சி பனபிள்ளை அம்மா

## அம்மாவீடு

மகாராஜாக்கள் திருமணம் செய்துகொண்ட குடும்பங்கள் அம்மாவீடு என்று அழைக்கப்பட்டன. அப்போதைய கார்த்திகை திருநாள் தர்மராஜா பத்மநாபபுரத்திலிருந்து திருவனந்தபுரத்திற்கு தலைநகரை மாற்றியபோது, வடசேரி, நாகர்கோயில், அருமனை, திருவட்டாறு ஆகிய இடங்களைச் சேர்ந்த தனது நான்கு மனைவிகளையும் அழைத்து வந்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. அம்மாவீடு (அம்மச்சிகளின் மூதாதையர் இல்லங்கள்) என்று குறிப்பிடப்படும் புதிய வீடுகள் புதிய தலைநகரில் கட்டப்பட்டன. அவற்றுக்கு அருமனை அம்மாவீடு, வடசேரி அம்மாவீடு, நாகர்கோயில் அம்மாவீடு, திருவட்டாறு அம்மாவீடு என்று பெயரிடப்பட்டது. அரச குடும்ப ஆண் உறுப்பினர்கள் அனைவரும் மேலே குறிப்பிட்ட நான்கு அம்மாவீட்டின் ஒருவரிடமிருந்து மட்டுமே திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்ற விதியையும் மகாராஜா உருவாக்கினார். இது அம்மச்சிகளுக்கும் அவர்களது வீடுகளுக்கும் சமூக முக்கியத்துவத்தை அளித்தது.  
திருவிதாங்கூர் மன்னர்கள் பாரம்பரியமாக அம்மாவீடுகள் மற்றும் அவரது உறவினரின் குடும்பத்திலிருந்தே தங்களது மனைவிகளை அழைத்துச் சென்றன. அவர்கள் அம்மச்சிகள் என அழைக்கப்பட்டனர். மேலும் பனபிள்ளை அம்மா என்ற கூடுதல் பட்டமும் கிடைக்கும். அம்மாவீட்டுக்கு வெளியில் இருந்து வரும் இன்னொரு பெண்மணி மகாராஜாவை திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டுமென்றால், அவர் முதலில் அம்மாவீட்டில் ஒருவரால் தத்தெடுக்கப்பட்டு பின்னர் மன்னனுடன் திருமணம் செய்து வைக்கப்படுவார். மகாராஜா சுவாதி திருநாள், மகாராஜா ஆயில்யம் திருநாள், மகாராஜா மூலம் திருநாள் ஆகியோரின் திருமணம் இவ்வாறு நடந்தது.
# அம்மாச்சி பனபிள்ளை அம்மா

## சமூக அந்தஸ்து

அம்மச்சிகளும் அவரது குழந்தைகளும் உயர்ந்த சமூக மரியாதைக்குரியவர்களாக இருந்தபோதிலும், அவர்களுக்கு எந்த அரச பட்டங்களும் இல்லை. எந்த அரசியல் சக்தியும் இல்லை. அவர்கள் வெளியாட்களாகவே இருந்தனர். மேலும் அவரது கணவரையும் அவரது குடும்பத்தினரையும் விட தாழ்ந்தவர்களாகக் கருதப்பட்டனர். மேலும் அவர்களுக்கும் மற்ற அரச உறுப்பினர்களுடன் எந்தவிதமான தொடர்புகளும் இல்லை. அம்மச்சிகள் தங்கள் அரச வாழ்க்கைத் துணைகளுடன் பகிரங்கமாகக் காணப்படக்கூடாது; அவர்களால் ஒரே வண்டிகளில் பயணிக்க முடியவில்லை. அவர்கள் மகாராஜாவுடன் பயணம் செய்தால், அவர்கள் தங்கள் துணைவர்களுக்கு எதிரே அமர்ந்திருக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு அருகில் ஒருபோதும் இருக்க மாட்டார்கள். மகாராஜாக்கள் தங்கள் மனைவிகளால் சமைக்கப்படும் எந்த உணவையும் உண்பத்கில்லை அல்லது அரச உறுப்பினர்களுடன் உணவு எடுத்துக் கொள்ளவும் அனுமதிக்கப்படவில்லை. பின்வரும் காலங்களில், கட்டுப்பாடுகளும் குறைக்கப்பட்டன.  
ரெவ். சாமுவேல் மேட்டர் என்பவர் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் திருவிதாங்கூரின் அம்மச்சிகளின் நிலைப்பாடு குறித்து பின்வருவனவற்றைக் கவனித்தார்:  
இந்த வரம்புகள் அனைத்தையும் மீறி, நிலம், பிற சொத்துக்களுக்கு வரி விலக்கு, வசதியான வாழ்க்கை ஏற்பாடுகள், பிற கௌரவங்கள் போன்ற சலுகைகளுடன் அம்மச்சிகளுக்கு ஈடுசெய்யப்பட்டதாக வரலாற்றாசிரியர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
# அம்மாவீடு

அம்மாவீடு (**Ammaveedu)** என்பது திருவனந்தபுரத்தில் திருவிதாங்கூர் மகாராஜாக்களின் மனைவிகளின் குடியிருப்புகளாகும். மகாராஜாக்களின் சந்ததியினர் இந்த அம்மாவீட்டின் உறுப்பினர்களாகக் கருதப்பட்டனர். இவர்களின் அந்தஸ்து அரசக் குடும்பத்திற்கு கீழானது. அருமனை, வடசேரி, திருவட்டாறு, நாகர்கோயில் அம்மாவீடுகள் நான்கு முக்கிய அம்மாவீடுகளாகும்.
# அம்மாவீடு

## தோற்றம்

திருவிதாங்கூர் மன்னர்களின் மனைவிகள் பொதுவாக "அம்மச்சிகள்" என்று அழைக்கப்பட்டனர். மேலும் பனபிள்ளை அம்மா என்ற பட்டத்தை வைத்திருந்தனர். இதன் பொருள் அரசரின் மனைவி என்பதாகும். திருவிதாங்கூர் அரசக் குடும்பத்தில் மருமக்கதாயம் மரபுரிமை. அடுத்தடுத்து வந்த சட்டத்தின்படி, மகாராஜாக்களின் சகோதரியே மகாராணி என்பதல் அவரது மகன்கள் அடுத்தடுத்து ஆட்சிப் பொறுப்புக்கு வந்தனர். அம்மச்சி பனபிள்ளை அம்மாவுக்கு அவர்களின் நிலை, பரந்த நிலங்கள் , பிற மதிப்புமிக்க சொத்துக்களுக்கு ஏற்றவாறு சலுகைகள் வழங்கப்பட்டன. மேலும் " நிலையையும் கௌரவத்தையும் பராமரிப்பதற்காக மாநில நிதியில் இருந்து ஒரு தொகை வழங்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது". அம்மச்சிகள் அரச குடும்பத்தில் உறுப்பினராக இல்லை. அவர்கள் எந்த வகையிலும் அரசவையுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கவில்லை. முன்னதாக, அவள் மனைவியாக இருந்த ஆட்சியாளருடன் கூட பகிரங்கமாகக் காண முடியவில்லை. அம்மச்சிகள், ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டால் அல்லது விதவையாக இருந்தால், வேறு எந்த மனிதனையும் திருமணம் செய்ய அனுமதிக்கப்படவில்லை, மேலும் அவர்கள் தங்களின் சொந்த குடியிருப்புகளில் தடைசெய்யப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட்டனர். மகாராஜாவுக்கு பிறந்த ஆண், பெண் குழந்தைகள் முறையே தம்பி, கொச்சம்மா / தங்கச்சி என்ற தலைப்புடன் மரியாதைக்குரியவர்களாக இருந்தனர்.
# அம்மாவீடு

## சொற்பிறப்பியல்

மகாராஜாவின் துணைவியார் அம்மச்சி பனபிள்ளை அம்மா என்றும், அவரது " வீடு " அல்லது குடியிருப்பு அம்மாவீடு என்றும் அறியப்பட்டது. அம்மாவீட்டுகளின் பெயர்கள் அவர்களின் சொந்த இடத்துடன் ஒத்திருந்தன. உதாரணமாக, விளவங்கோட்டில் உள்ள அருமனை என்ற கிராமத்தில் இருந்து ஒரு பெண் வந்தபோது அருமனை அம்மாவீடு என பெயரிடப்பட்டது. கன்னியாகுமாரி திருவிதாங்கூர் மகாராஜாவின் முன்னாள் மனைவியின் இடமாகும். வடசேரி அம்மாவீடு, நாகர்கோயில் அம்மாவீடு, தஞ்சாவூர் அம்மாவீடு, திருவட்டாறு அம்மாவீடு, புதுமனை அம்மாவீடு ( இரவி வர்மன் தம்பியின் மனைவி ) முதலியன முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அம்மாவீடுகளாகும்.
# அம்மாவீடு

## அம்மாவீடுகள்

திருவனந்தபுரத்தில் புதுமனை, கல்லடா, முபிடக்கா, செவறா, புலிமூடு அம்மாவீடுகள் போன்ற பல அம்மாவீடுகள் உள்ளன. இருப்பினும், 18 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இருந்தே நான்கு அம்மாவீடுகள் முக்கியத்துவம் பெற்றது. இவை அருமனை, வடசேரி, திருவட்டாறு மற்றும் நாகர்கோயில் அம்மவீடுகள். மகாராஜா கார்த்திகை திருநாள் தர்ம ராஜா மேற்கூறிய கிராமங்களைச் சேர்ந்த நான்கு பெண்களை மணந்து இந்த அம்மாவீடுகளை நிறுவினார். அதன்பிறகு, மகாராஜாக்களும் திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆண் உறுப்பினர்களும் இந்த நான்கு குடும்பங்களிலிருந்தும் மட்டுமே மனைவிகளை திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்றும், வெளியிலிருந்து திருமணம் செய்ய வேண்டுமானால், அம்மாவீடுகளில் ஒருவராக அவர் தத்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் உத்திரவிட்டார். அவரது வாரிசான பலராம வர்மன் 1859 இல் விசாகம் திருநாளைப் போலவே அருமனை குடும்பத்திலிருந்து திருமணம் செய்து கொண்டார். திருவட்டாறு குடும்பத்தில் தத்தெடுக்கப்பட்ட சகோதரிகளை சுவாதித் திருநாள், உத்திரம் திருநாள் போன்றோர் திருமணம் செய்து கொண்டனர். ஆயில்யம் திருநாளின் துணைவியும் இதேபோல் நாகர்கோயில் குடும்பத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டார். மூலம் திருநாள் முதலில் நாகர்கோயிலிலிருந்து திருமணம் செய்து கொண்டார். அவரது மனைவியின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து ஒரு பொதுவானவரை வடசேரி அம்மவீட்டில் தத்தெடுத்து திருமணம் செய்து கொண்டார்.  
இந்த நான்கு அம்மாவீடுகளில் ஒருவராகப் பிறந்த அல்லது தத்தெடுக்கப்பட்ட மகாராஜாக்களின் துணைவியர் மட்டுமே பனபிள்ளை அம்மா என்ற பட்டத்துடன் அரச கௌரவங்களுக்கும் சலுகைகளுக்கும் உரிமை பெற்றவர்கள் ஆவர். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், அப்போதைய வாரிசான இளவரசர் சதயம் திருநாள், இந்த நான்கு குடும்பங்களுக்கு வெளியில் இருந்து ஒரு பெண்ணை மணந்தார். மேற்கூறிய தலைப்பை ஏற்க அவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்படது, பின்னர் இளவரசரின் வேண்டுகோளின்பேரில் மாநில கருவூலத்தின் மூலம் ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டது.
# அய்யத்தான் கோபாலன்

**ராவ் சாகிப் மருத்துவர் அய்யத்தான் கோபாலன்** (*Rao Sahib Dr. Ayyathan Gopalan*) (1861 மார்ச் 3 - 1948 மே 2) **"தர்சார்ஜி"** (மருத்துவர்) என்று பிரபலமாக அறியப்பட்ட இவர் ஓர் இந்திய மருத்துவரும், எழுத்தாளரும், அறப்பணியாளரும் மற்றும் கேரளாவைச் சேர்ந்த ஒரு சமூக சீர்திருத்தவாதியுமாவார். இவர் சுகனவர்தினி இயக்கத்தின் நிறுவனரும், கேரளாவில் பிரம்ம சமாஜத்தின் தலைவரும் பிரச்சாரகருமானவர். சிலை வழிபாட்டை கண்டித்த இவர், கேரளாவில் அந்த சமூக நடைமுறைகளை நியாயமற்றது என்று தான் நினைத்ததை முடிவுக்குக் கொண்டுவர போராடினார். இவரைப் பின்தொடர்பவர்களில் பிரம்மானந்த சுவாமி சிவயோகி, வாக்பதானானந்தா, மற்றும் பிரம்மவடி பி. குஞ்ஞிராமன் போன்றோர். கோபாலன் பி.குஞ்ஞிராமன் "பிரம்மவடி" என்றும், சிவயோகி "பிரம்மானந்த சுவாமி" என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.  
இவரது சேவைகளுக்காக பிரிட்டிசு அரசாங்கத்தால் மிக உயர்ந்த குடிமை விருதான ராவ் சாகிப் என்ற பட்டம் இவருக்கு வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டது. கேரள சீர்திருத்த இயக்கத்தில் சுகனவர்தினி இயக்கமும் பிரம்ம சமாஜமும் உருவானது குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தது.
# அய்யத்தான் கோபாலன்

## சுயசரிதை

கேரளாவின் தலச்சேரி, சேட்டம்குன்னில் உள்ள புலப்பாடி இல்லத்தின் (மலபாரின் பிரபுத்துவ திய்யா குடும்பம்) அய்யத்தான் குடும்பத்தில் அய்யத்தான் சந்தன், கல்லத்து சிறுத்தம்மாளின் முதல் மகனாக கோபாலன் பிறந்தார். இவரது தங்கை மருத்துவர் அய்யத்தான் ஜானகி அம்மாள் கேரளாவின் முதல் பெண் மருத்துவராவார். இது இந்தியாவில் பிரிட்டிசு ஆட்சியின் போது சென்னை மாகாணத்தின் நிர்வாக மாவட்டமாக இருந்தது.  
இவர் தனது பள்ளி நாட்களிலிருந்து எந்த சாதி வேறுபாடுகளையும் பழக்கவழக்கங்களையும் பின்பற்ற தயங்கினார். தனது பள்ளி நாட்களில், மரபுவழி ஒழுக்கக்கேட்டை எதிர்த்துப் போராடுவதில் ஆர்வமாக இருந்தார். இவர் பள்ளி மாணவராக இருந்தபோது, கோபாலன் தனது தலைமுடியை வெட்டிக் கொண்டார். இது பாரம்பரியமாக தலைமுடியை வளர்க்கும் மரபுவழி மரபுக்கு முரணானது. இது குடும்பத்திலும் சமூகத்திலும் ஒரு ஆச்சரியமான செயலாகும். இவர் ஒரு வசதியான, பிரபுத்துவ திய்யா சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால், தாழ்ந்த சாதியினருடன் சேர இவர் அனுமதிக்கப்படவில்லை. இவர் தனது முக்குவர் இன நண்பரின் வீட்டில் நடந்த திருமண விழாவில் கலந்து கொண்டு அங்குள்ள உணவை சாப்பிட்டார். இதற்காக, சேட்டம்குன்னில் உள்ள தனது தந்தையின் வீடான அய்யத்தான் புலப்பாடி இல்லத்தில் தங்கி படிக்க வைக்கப்பட்டார். இவர், அஞ்சரக்கண்டி தொடக்கப்பள்ளி, பிரென்னென் பள்ளி, தேவாலயப் உயர்நிலைப்பள்ளி போன்ற பள்ளிகளில் படித்தார். பின்னர் 1884 செப்டம்பர் 19 அன்று மதராசு மருத்துவக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். இராசா ராம் மோகன் ராயின் பிரம்ம சமாஜாத்தின் அறிமுகம் கிடைத்து., பிரம்ம சமாஜத்தில் சேர்ந்து, அதன் சமூக சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டார். மேலும் கொல்கத்தா பிரம்ம சமாஜ பொதுக் குழுவின் செயலில் நிர்வாக உறுப்பினரானார். இவர் கேசவ சந்திர சென், தேபேந்திரநாத் தாகூர், சிவநாதன் சாத்திரி, இரவீந்திரநாத் தாகூர், ஆர். ஜி. பண்டார்கர் போன்ற பிரம்ம தலைவர்களுடன் இணைந்து, இந்தியா முழுவதும் பல்வேறு இடங்களில் குழுவின் வருடாந்திர கலந்தாய்வுகளில் கலந்து கொண்டார். 1888 ஆம் ஆண்டில், இவர் கௌரவங்களுடன் மருத்துவப் பட்டம் பெற்று அரசாங்கச் சேவையில் நுழைந்தார். தென்னிந்தியா முழுவதும் பல மருத்துவமனைகளில் மருத்துவராகவும் மருத்துவ விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றினார். பிரிட்டிசு ஆட்சியின் போது மலபார் மாவட்ட நீதிபதியாகவும் பணியாற்றினார்.  
கோபாலன் 1894 திசம்பர் 30 அன்று கல்லத்து கௌசல்யா அம்மாள் என்பவரை மணந்தார். அந்த நேரத்தில் பிரம்ம தலைவரும் சமூக சீர்திருத்தவாதியுமான இராம்கிருட்டிண கோபால் பண்டார்கர், சென்னை பிரம்ம சமாஜத்தில் இத்திருமணத்தை நடத்தினார். திருமணத்திற்கு பல பிரம்ம தலைவர்கள் தலைமை தாங்கினர். இவரது மனைவி கௌசல்யா அம்மாள் கோபாலனின் வலுவான ஆதரவாளராக இருந்தார். மேலும் இவரது சமூக சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளுக்கு உதவினார்.
# அய்யத்தான் கோபாலன்

## சமூக சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள்:

### கேரளாவில் பிரம்மசமாஜத்தின் கிளைகளை நிறுவுதல்:

சேலம், திருச்சிராப்பள்ளி, மதுரை, சென்னை, மைசூர், மற்றும் பெங்களூர் ( பவுரிங் &amp;amp; லேடி கர்சன் மருத்துவமனைகள் ) உள்ளிட்ட தென்னிந்தியாவின் பல மருத்துவமனைகளில் மருத்துவர், தலைமை அறுவை சிகிச்சை நிபுணர், கண்காணிப்பாளர் ஆகிய பொறுப்புகளில் கோபாலன் பணியாற்றினார். 1896இல் கேரளம் திரும்பிய இவர், கோழிக்கோடு லுனாடிக் புகலிடம் (இப்போது குதிரை வட்டம் மனநல மருத்துவமனை ) என்ற மருத்துவமனையில் அதன் முதல் கண்காணிப்பாளராக சேர்ந்தார். இதற்கிடையில், சாதி, இன பாகுபாடு, தீங்கிழைக்கும் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் சமூக அநீதிகள் கேரளாவில் நடைமுறையில் இருந்தன. மேலும் பெண்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் எதிரான அட்டூழியங்கள் உச்சத்தில் இருந்தன.  
கோபாலன் தனது சீர்திருத்த சித்தாந்தங்களை விரிவுபடுத்தினார். பிரம்ம சமாஜின் முதல் கிளையை 1898 சனவரி 17 அன்று நிறுவியதன் மூலம் தனது சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளை கோழிக்கோட்டில் பரப்பினார். சமாஜத்தின் கூட்டங்களையும் பிரார்த்தனைகளையும் நடத்த, ஒரு தனி பிரம்மமந்திர் என்ற கூடம் (இப்போது அய்யத்தான் கோபாலன் நினைவு பள்ளி) ஒன்றை நிறுவினார். இது 1900 அக்டோபர் 17 அன்று பொதுமக்களுக்கு திறக்கப்பட்டது. இந்தக் கட்டிடத்தை கோழிகோட்டின் சாமூத்திரி மன்னர் மன விக்ரமன் எட்டன் தம்புரான் திறந்து வைத்தார்.  
பிரம்ம சமாஜத்தின் இரண்டாவது கிளை 1924 இல் ஆலப்புழாவில் நிறுவப்பட்டது. 1928 ஆம் ஆண்டில் கொம்மாடி, ஆலப்புழாவில் (இப்போது கிருகலட்சுமி காந்தி சமாரக சேவா சங்கம்) பூந்தோப்பு என்ற இடத்தில் ஒரு தனி பிரம்மமந்திர் கட்டப்பட்டது, இந்த நிலத்தை ஆலப்புழாவின் நில உரிமையாளர் (ஜென்மி) மற்றும் கோபாலனின் நண்பர் மங்களத்து கொச்சும்மணி சாணார் ஆகியோர் நன்கொடையாக வழங்கினர். சாணார் ஒரு காலத்தில் நாராயண குருவை தீவிரமாகப் பின்பற்றுபவராக இருந்தார். ஆனால் பின்னர் பிரம்ம சமாஜத்தின் சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு கோபாலனுடன் இணைந்தார். அவரது மகள் மருத்துவர். எம்.சி.மந்தாகினி பாய், ஆலப்புழா பிரம்ம சமாஜத்தில் சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளுக்கு தலைமை தாங்கினார். மேலும் கோபாலனின் மூன்றாவது மகன் தேவதத் அய்யத்தானை மணந்தார். தெற்கு கேரளாவில் மிசுர விவாக வழக்கத்தை பிரபலப்படுத்திய ஆலப்புழா பிரம்ம சமாஜத்தில் நடத்தப்பட்ட முதல் பிரம்ம திருமணம் இதுவாகும்.  
பின்னர் பிரம்ம சமாஜ கிளைகள் ஆலத்தூர், தலச்சேரி மற்றும் கேரளாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் அமைக்கப்பட்டன.
# அய்யத்தான் கோபாலன்

## சமூக சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள்:

### சுகனவர்தினி இயக்கம்:

1900 ஆம் ஆண்டில், கோபாலன் தனது மனைவி கௌசல்யா அம்மாளுடன் சேர்ந்து சுகனவர்தினி இயக்கத்தைத் தொடங்கி, சமூக சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளை விரிவுபடுத்தினர். இந்த இயக்கத்தின் மூலம், குழந்தைகளில் மனித விழுமியங்களை வளர்ப்பதற்கும், குழந்தைகளை தனது சமூக நடவடிக்கைகளுக்கு ஈர்ப்பதற்கும், பெண்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கும், பெண்களுக்கும் சமூகத்தின் ஓரங்கட்டப்பட்ட பிரிவினருக்கும், குறிப்பாக கேரளாவில் உள்ள தலித் சமூகங்களுக்கு இலவச கல்வியை வழங்கவும் இவர் பணியாற்றினார். அந்தக் காலகட்டத்தில் பிராமணர்கள், நாயர்கள் போன்ற உயர் சாதியினரால் தலித்துகள் மோசமாக நடத்தப்பட்டனர். பெண்களுக்கும் சமூகத்தின் கீழ்மட்ட பிரிவினருக்கும் கல்வி கற்பிக்கும் நோக்கத்துடன் லேடி சந்தாவார்க்கர் தொடக்கப் பள்ளியை நிறுவினார். இவரது வீடான சாந்தி ஆசிரமத்தில் வாராந்திர கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்டன. பெண்கள், குழந்தைகள் , அனைத்து பின்னணியிலிருந்தும் மக்கள் தங்கள் துயரங்களை கோபாலன், கௌசலையம்மாள் ஆகிய இருவரும் பகிர்ந்து கொண்டனர். கௌசல்யா அம்மாள் இறந்த பிறகு, இவரது மருமகள் மருத்துவர் எம். சி. மந்தாகினி பாய் தேவதத் பெண்களையும் சமூகத்தின் கீழ் வகுப்பினரையும் ஒன்றிணைத்து அவர்களின் சமூக உரிமைகளை உறுதிப்படுத்த உதவினார். இவர்தான் "மகளிர் அமைப்பு" என்ற கருத்தை முதலில் முன்மொழிந்து அவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கப் பணியாற்றினார்.  
பெண்களுக்கும் நலிந்தவர்களுக்கும் ஆதரவளிப்பதும் கல்வி கற்பதும் மட்டுமல்லாமல், இவர்களின் இயக்கம் உருவ வழிபாட்டை எதிர்ப்பதற்கு சீர்திருத்தங்களை வழிநடத்தியது; மிசுர விவாகம் (சாதியினருக்கு இடையிலான திருமணங்கள்) மற்றும் மிசுர போஜனம் (சமபந்தி-உணவு) ஆகியவற்றை ஊக்குவித்தல், நடத்துதல்; பெண் கல்வியைப் பரப்புதல்; பாலின சமத்துவத்தை பேணுதல்; தீண்டாமை, சாதி மற்றும் இன பாகுபாட்டை ஒழித்தல்; வெகுஜன பிரார்த்தனைகள், ஒற்றுமை விவாதங்களை நடத்துதல் போன்ற பணிகள்.
# அய்யத்தான் கோபாலன்

## சமூக சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள்:

### மலபாரில் சுகனவர்தினியும் பிரம்மசமாஜத்தின் தாக்கமும்

பிரம்ம சமாஜத்தில் பாடிய பிரார்த்தனைகளுக்கான பாடல்கள் கோபாலனால் இயற்றப்பட்டன. மேலும் இது கீர்த்தனரத்னமாலை என்ற புத்தகத்தில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இவர் பிரம்ம சமாஜாத்தில் பல சாதித் திருமணங்களை நடத்தினார். மேலும் சிலை அல்லாத வழிபாட்டை ஊக்குவிக்க பணியாற்றினார். வங்காள மொழியில் மகரிசி தேபேந்திரநாத் தாகூர் எழுதிய பிரம்மசமாஜத்தின் விவிலியம் என்று அழைக்கப்படும் "பிரம்மதர்மம்" என்பதை இவர் மலையாளத்தில் மொழிபெயர்த்தார். நாடகங்கள், பொது விழிப்புணர்வு பிரச்சாரம் மற்றும் எழுத்துக்களை நடத்துவதன் மூலம் தனது சீர்திருத்தவாத சித்தாந்தங்களை ஊக்குவித்தார்.  
மருத்துவர் கோபாலன் சிவயோகியிடம் பிரம்ம பிரார்த்தனைக் கூட்டங்களுக்கு வழிபாட்டுக்காக பாடல்களையும் பாடல்களின் தொகுப்புகளையும் எழுதுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். சிவயோகி இவரது கோரிக்கையை ஏற்று "பிரம்ம சங்கீர்த்தனம்" என்பதை எழுதினார். இது பிரார்த்தனைக்கான பாடல்களின் தொகுப்பாகும். கோபாலன் அவரது ஆன்மீக, இலக்கிய அறிவை அங்கீகரிப்பதற்காகவும், பிரம்மசமாஜம் மூலம் அவர்களின் சமூக சேவைகளை விரிவுபடுத்தியதற்காகவும் அவரை "பிரம்மானந்த சுவாமிகள்" என்று கௌரவித்தார்.  
நாராயணகுருவால் நிறுவப்பட்டு, அதே நேரத்தில் செல்வாக்கு செலுத்திய, சுகனவர்தினி இயக்கம், பிரம்ம சமாஜம் ஆகியவை பெரும்பாலும் அறிஞர்களால் ஆனவை. இதில் பிரம்மானந்த சுவாமி சிவயோகி, வாக்பதானாந்தா குரு, பிரம்மவடி பி. குஞ்ஞிராமன் ஆகியோர் சீர்திருத்தத்திற்கு மிகவும் மதச்சார்பற்ற அணுகுமுறையுடன் இருந்தனர்.  
கோபாலன், உருவ வழிபாடு, கோயில் கட்டடம் ஆகியவற்றின் மீது வெறுப்புடன் இருந்தாலும், நாராயணகுருவுடன் சேரவில்லை. சிறீ நாராயண இயக்கத்தின் சமூக பொருத்தத்தை உணர்ந்ததால் கோபாலனும் அதை எதிர்க்கவில்லை. சமூக சீர்திருத்தம் தனது வாழ்க்கை முறை என்பதை கோபாலன் உணர்ந்தார். மேலும் தேசிய இயக்கத்திலோ போராட்டங்களிலோ பங்கேற்கவில்லை.  
1917 சூன் 4 அன்று கோபாலனின் சமூக, மனிதாபிமான சேவைகளுக்காக பிரிட்டிசு அரசாங்கத்தால் மிக உயர்ந்த குடிமை விருதான ராவ் சாகிப், என்ற பட்டத்துடன் கௌரவிக்கப்பட்டார்.
# இடையாறு

**இடையாறு** அல்லது **திரு இடையாறு, திருஇடையாறு, திருவிடையாறு, தி. எடையார்** (T. Edayar) என்பது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம், உளுந்தூர்பேட்டை வட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இவ்வூருக்கு *ஏனாதிமங்கலம்* என்னும் பெயரும் உண்டு. ஏனாதிப் பட்டம் பெற்ற ஒருவருக்கு அரசரால் அளிக்கப்பட்ட ஊராக இது இருக்க வேண்டும் என கருதப்படுகிறது.
# இடையாறு

## அமைவிடம்

இந்த ஊரானது திருவெண்ணெய் நல்லூர் (சாலை) தொடருந்து நிலையத்திற்கு வடமேற்கே ஒரு கி.மீ. தொலைவில் திருவெண்ணெய் நல்லூர் ஊருக்கு வடமேற்கே 5 கி.மீ. தொலைவில் மலட்டாற்றின் தென்கரையில் இருக்கிறது. இவ்வூருக்குத் தென்மேற்கே 6 கி.மீ. தொலைவில் கெடிலம் ஆறு ஓடுகிறது. இங்கே மலட்டாற்றின் குறக்கே சிறு அணை ஒன்று உளளது.  
இடையாறில் சுந்தரரின் பாடல் பெற்ற மருந்தீசர் கோயில் உள்ளது. இறைவன் பெயர்: இடையற்றீசன்; அம்மன் பெயர்; சிற்றிடைநாயகி. இங்கே கல்வெட்டுக்கள் உள்ளன. கல்வெட்டில், கோயிலின் பெயர் மருதந்துறை எனச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
# சிங்க வரிசை

**சிங்க வரிசை** என்பது இந்திய ரிசர்வ் வங்கி முதன் முதலாக வெளியிட்ட பணத்தாள் வரிசையாகும். பிரித்தானியர்கள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேற பிறகு சுதந்திர இந்தியா இந்தப் பணத்தாள் வரிசையை வெளியிட்டது. அதன் பிறகு மகாத்மா காந்தி வரிசை வெளியிடும் வரை இந்த சிங்க வரிசை புழக்கத்தில் இருந்தது.  
முதன் முதலாக இந்திய சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு ஒரு ரூபாய் பணத்தாள் அச்சிடப்பட்டது.
# சிங்க வரிசை

## சிங்க இலட்சனை

சுதந்திர இந்திய அரசாங்கம் தன்னுடைய இலட்சனையாக நான்கு சிங்கங்கள் உள்ள அசோகரின் தூணை ஏற்றுக்கொண்டது. அந்த தூணில் நான்கு சிங்கங்கள் நான்கு திசையை நோக்கியவாறு அமைந்திருக்கும். சின்னத்தில் நடுநிலையாக ஒரு சிங்கம் நேராக பார்க்கும்படியும், மற்ற இரு சிங்கங்கள் அதன் இரு புறமும் வேறு திசையை நோக்கியவாறும் அமைந்திருக்கும். நான்காவது சிங்கம் பின்புறமாக இருப்பதால் இலட்சனையில் அச்சிங்கம் தெரியாது. இந்த சிங்க அமைப்பின் கீழே அசோக சக்கரமும், சக்கரத்தின் வலது புறம் ஓடும் குதிரையும், இடதுபுறம் ஓடும் காளையும் அமைந்திருக்கும்.
# சிங்க வரிசை

## இவற்றையும் காண்க

- இந்திய ரூபாய்
- மகாத்மா காந்தி வரிசை
- மகாத்மா காந்தி புதிய வரிசை
# ஆக்சிகார்பாக்சின்

**ஆக்சிகார்பாக்சின்** *(Oxycarboxin)* என்பது C<sub>12</sub>H<sub>13</sub>NO<sub>4</sub>S என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இச்சேர்மம் ஒரு பூஞ்சைக் கொல்லியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# ஆக்சிகார்பாக்சின்

## பயன்

சோயாபீன் துரு போன்ற பூஞ்சைத் துரு நோய்களைக் கட்டுப்படுத்த ஆக்சிகார்பாக்சின் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# ஆக்சிகார்பாக்சின்

## வரலாறு

ஆக்சிகார்பாக்சின் 1966 ஆம் ஆண்டு முதல் வணிக ரீதியாக விற்பனைக்கு கிடைத்து வருகிறது.
# ஆக்சிகார்பாக்சின்

## தயாரிப்பு

அசிட்டோவசிட்டனிலைடு மற்றும் 2-மெர்காப்டோயெத்தனால் சேர்மங்களைப் பயன்படுத்தி ஆக்சிகார்பாக்சின் தயாரிக்கப்படுகிறது.
# ரிஷிவந்தியம்

**ரிஷிவந்தியம்** (*Rishivandiyam*) என்பது இந்திய மாநிலமான, தமிழ்நாட்டின், கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம், சங்கராபுரம் வட்டம், ரிஷிவந்தியம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள ரிஷிவந்தியம் ஊராட்சியில் அமைந்த சிற்றூர் ஆகும்.
# ரிஷிவந்தியம்

## மக்கள் வகைப்பாடு

இவ்வூரானது கள்ளக்குறிச்சிக்கு வடகிழக்கே 18 கி.மீ. தொலைவிலும் திருக்கோவலூர்க்குத் தென்மேற்கே 20 கி.மீ. தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. 2011 ஆண்டு மக்கள் கணக்கெடுப்பின்படி இக்கிராமத்தில் 1822 வீடுகள் உள்ளன. கிராமத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையானது 8225 ஆகும். இதில் ஆண்கள் எண்ணிக்கை 4178, பெண்களின் எண்ணிக்கை 4047 என உள்ளது. எழுத்தறிவு விகிதம் 62.4 % ஆகும் இது தமிழ்நாட்டின் சராசரி எழுத்தறிவு விதமான 80.09 % ஐ விடக்குறைவு ஆகும்.
# ரிஷிவந்தியம்

## வழிபாட்டுத் தலங்கள்

ரிஷிவந்தியத்தில் பழமையான அர்த்தநாரீசுவரர் கோயில் உள்ளது. இக்கோயில் மதுரைத் திருமலை நாயக்கரால் புதுப்பித்துக் கட்டப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.மேலும் ரிஷிவந்தியம் ராஜநாராயணப்பெருமாள் கோயில் உள்ளது.
# சுப்ரத்தோ முகர்ஜி

ஏர் மார்சல் **சுப்ரதோ முகர்ஜி (Subroto Mukerjee)** (1911 மார்ச் 5 - 1960 நவம்பர் 8) இவர் இந்திய விமானப்படையின் முதல் இந்தியத் தளபதியாவார். இவரது தொழில் வாழ்க்கை கிட்டத்தட்ட முப்பது ஆண்டுகள் நீடித்தது. மேலும் 1960இல் இவரது அகால மரணம் வரை பல கௌரவங்கள் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. இவர் "இந்திய விமானப்படையின் தந்தை" என்று அழைக்கப்படுகிறார்.  
புகழ்பெற்ற வங்காளக் குடும்பத்தில் பிறந்த இவர் இந்தியாவிலும் ஐக்கிய இராச்சியத்திலும் கல்வி கற்றார். இவர் பேரரசின் விமானப்படையில் சேர்ந்தார். பின்னர் 1933இல் இந்திய விமானப்படையின் சேர்ந்த முதல் நபர்களில் இவரும் ஒருவர். இவர் 1933 முதல் 1941 வரை இந்திய விமானப் படையுடன் பறந்தார். இந்த நடவடிக்கையின் போது வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்தில் விரிவான நடவடிக்கை நடவடிக்கைகளுக்காக நியமிக்கப்பட்டு அதில் பங்கு கொண்டார். இவர் 1942 இல் பாக்கித்தானின் குவெட்டாவிலிருக்கும் பணியாளர் கல்லூரியில் பயின்றார். 1942இல் விமானப் படைக்குத் திரும்பினார். இவர் 1943 முதல் 1944 வரை பாக்கித்தானின் கைபர்-பக்துன்க்வா மாகாணமான கோகாத்தில் அமைந்துள்ள விமானத் தளத்தில் பணியாற்றினார். இவருக்கு 1945 இல் பிரிட்டுசு பேரரசின் ஒழுங்கு விருது வழங்கப்பட்டது.  
இந்தியா பிரிந்ததைத் தொடர்ந்து, பேரரசின் இந்திய விமானப்படையின் துணை விமான தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். பேரரசின் பாதுகாப்புக் கல்லூரியில் உயர் படிப்பை முடித்த பின்னர், 1954 ஆம் ஆண்டில் இந்திய விமானப் படையின் தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். இந்திய விமானப் படையை போர் விமானமாக மாற்றுவதை இவர் மேற்பார்வையிட்டார். 1955 முதல், இவர் தலைமைப் பணியாளர்கள் குழுவின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். 1960இல், இவர் டோக்கியோவில் இறந்தார். இவரது தற்செயலான மரணம் விமானப்படைக்கும் தேசத்திற்கும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியதுடன், புது தில்லியில் இவரது உடல் முழு இராணுவ மரியாதைகளுடன் தகனம் செய்யப்பட்டது.  
இவர் பல வரவுகளை வைத்திருந்தார்: 1938 இல் ஒரு விமானத்தை ஓட்டிய முதல் இந்தியர்; 1939 இல் ஒரு படைக்கு தலைமை தாங்கிய முதல் இந்தியர்; 1943 இல் ஒரு விமானத் தளத்திற்கு தலைமை தாங்கிய முதல் நபர் போன்றவை.
# சுப்ரத்தோ முகர்ஜி

## ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி

முகர்ஜி கொல்கத்தாவில் 1911 மார்ச் 5, அன்று நன்கு அறியப்பட்ட வங்காளக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை சதீஷ் சந்திர முகர்ஜி, இந்திய ஆட்சிப் பணியில் ஆரம்பகால இந்திய அதிகாரியாவார். இவரது தாயார் சாருலதா முகர்ஜி, ஒரு சமூக சேவகராவார். இவரது தந்தைவழி தாத்தா, நிபரன் சந்திர முகர்ஜி, ஒரு பிரம்மாக, நாட்டில் சமூக மற்றும் கல்வி சீர்திருத்தங்களில் முன்னோடியாகவும், பிரம்ம சமாஜத்தின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். இவரது தாய்வழி தாத்தா, பிரசன்னா குமார் ராய் , கொல்கத்தாவின் மாநிலக் கல்லூரியின் இந்திய கல்விச் சேவையில் முதல் இந்திய முதல்வராக இருந்தார். இவரது தாய்வழி பாட்டி சரளா ராய், கல்வியாளரும் சமூக சேவையாளருமான கோகலே நினைவு பெண்கள் பள்ளியின் நிறுவனர் ஆவார்.  
இவரது பெற்றோருக்கு நான்கு குழந்தைகளில் இளையவரான முகர்ஜி மூன்று மாத குழந்தையிலேயே இங்கிலாந்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். இருப்பினும், இவர் தனது குழந்தைப் பருவத்தை கிருட்டிணாநகர் மற்றும் வங்காளத்தின் கூக்ளி- சூச்சுராவில் கழித்தார். தனது ஆரம்ப நாட்களிலிருந்தே, இவர் ஒரு இராணுவ வாழ்க்கைக்கான ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். அநேகமாக இவரது மாமா, விமானப் படை அதிகாரி லெப்டினன்ட் இந்திர லால் ராய், முதல் உலகப் போரின்போது பேரரசின் பறக்கும் படையில் சேர்ந்தார். புகழ்பெற்ற பறக்கும் செயல்வீரர் மற்றும் பறக்கும் வல்லுனர் பட்டம் வழங்கப்பட்ட முதல் இந்தியர் ராய் மட்டுமே.  
முகர்ஜி நைனித்தால் மறைமாவட்ட சிறுவர் உயர்நிலைப்பள்ளியிலும் (இன்று செர்வுட் கல்லூரி என்று அழைக்கப்படுகிறது ) மற்றும் கொல்கத்தாவில் உள்ள லோரெட்டோ ஆங்கிலப் பள்ளியிலும், இங்கிலாந்தில் ஆம்ப்சுடெட்டில் உள்ள ஒரு பள்ளியிலும் கல்வி பயின்றார். பின்னர் இவர் பீர்பம் மாவட்டப் பள்ளியில் சேர்ந்தார். மேலும் 1927இல் மெட்ரிகுலேசன் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். இவர் ஹவுரா மாவட்டப் பள்ளியின் மாணவராகவும் இருந்தார். கேம்பிரிச்சுப் பல்கலைக்கழகத்தில் படிப்பதற்கு முன்பு கொல்கத்தாவின் மாநிலப் பலகலைக்கழகக் கல்லூரியில் ஒரு வருடம் பயின்றார். பின்னர் அவர் குஜராத்தின் ஆளுநராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். அவர் இரு மாநிலங்களின் முதல் பெண் ஆளுநராக இருந்தார்.
# சுப்ரத்தோ முகர்ஜி

## இறப்பு

1960 நவம்பரில் ஏர் இந்தியா தனது சேவையை யப்பானின் தோக்கியோவுக்கு ஆரம்பித்தது. முகர்ஜி மற்றும் இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் நிறுவனத்தின் பொது மேலாளர் பிரதாப் சந்திர லால் ஆகியோர் இந்த விமானத்தில் பயணித்தனர். தோக்கியோவில் தரையிறங்கிய பின்னர், 1960 நவம்பர் 8 அன்று, முகர்ஜி இந்திய கடற்படை நண்பருடன் ஒரு உணவகத்தில் உணவருந்திக் கொண்டிருந்தார். ஒருஉணவுத்துண்டு இவரது மூச்சுக்குழாயில் அடைக்கப்பட்டு, மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டு இறந்துவிட்டார். அடுத்த நாள், வரப்பட்டது . பின்னர் முகர்ஜி முழு இராணுவ மரியாதைகளுடன் தகனம் செய்யப்பட்டார். இந்த மரணம் தேசத்திற்கும் இந்திய விமானப்படைக்கும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. நவம்பர் 9 அன்று இந்திய அரசிதழில் கருப்பு பக்கங்கள் கொண்ட அசாதாரண பதிப்பு வெளியிடப்பட்டது. புது தில்லியில் உள்ள தூதர்கள் மற்றும் இராணுவ இணைப்பாளர்களால் இந்திய அரசு உலகெங்கிலும் இருந்து அஞ்சலி செலுத்தப்பட்டது.
# சுப்ரத்தோ முகர்ஜி

## மரபு

ஏ.சி.எம்.பிரதாப் சந்திர லால், முகர்ஜியை இந்தியாவில் இராணுவ விமானப் பயணத்தின் முன்னோடி என்று கருதினார். முக்ர்ஜி விமானப்படையில் மிகவும் விரும்பப்பட்ட நபராக இருந்தார். முகர்ஜியின் நெருங்கிய கூட்டாளியான ஆஸ்பி இன்ஜினியர் 1960 திசம்பர் 1 முதல் விமானப் படையின் பாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். முகர்ஜிக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் ஒரு சிறப்பு உத்தரவை அவர் வெளியிட்டார், மேலும் அவரை "இந்திய விமானப்படையின் தந்தை" என்று அழைத்தார்.  
ஒரு சிறந்த கால்பந்து ஆர்வலரும், மோகன் பகான் தடகளச் சங்கத்தின் வழக்கமான உறுப்பினருமான முகர்ஜி, ஒரு இடைநிலைப் பள்ளி அகில இந்திய கால்பந்து போட்டியின் யோசனையை முன்வைத்திருந்தார். இது இவரது மரணத்திற்குப் பிறகு செயல்படுத்தப்பட்டது. சுப்ரதோ கோப்பை கால்பந்து போட்டி இன்னும் இந்திய பள்ளிகளில் இருந்து திறமையான வீரர்களைக் கண்டுபிடிக்க உதவுகிறது.
# சாரதா முகர்ஜி

**சாரதா முகர்ஜி (Sharda Mukherjee)** (பிறப்பு: 1919 பிப்ரவரி 24 ) இவர் ஓர் இந்திய சமூக மற்றும் அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் விஜயலட்சுமி பண்டிட்டின் மருமகளும், இந்தியாவின் முதல் விமானப் படைத் தளபதி சுப்ரத்தோ முகர்ஜியின் மனைவியும் ஆவார். சாரதா சமூகப் பணிகளில் தீவிரமாக இருந்தார். கணவர் இறந்த பிறகு, இவர் பொது விவகாரங்களில் தீவிரமாக இருந்தார்.
# சாரதா முகர்ஜி

## சுயசரிதை

சாரதா, 1919 பிப்ரவயில் மும்பையில் சாரதா பண்டிட் என்ற மகாராஷ்டிரக் குடும்பத்தில் ராஜ்கோட்டில் பிறந்தார். 1978 முதல் 1983 வரை குசராத்தின் ஆளுநராக இருந்தார். 1977ஆம் ஆண்டில், இவர் ஆந்திராவின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். குஜராத்தின் ஆளுநராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். அவர் இரு மாநிலங்களின் முதல் பெண் ஆளுநராக இருந்தார்.  
இவரது தந்தைவழி மாமா ரஞ்சித் எஸ் பண்டிட் இந்தியாவின் முதல் பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவின் சகோதரி விஜயலட்சுமி பண்டித்]] என்பவரை மணந்தார். எனவே புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் நயன்தாரா செகல் இவரது உறவினராவார். இவரது தாய் சரசுவதிபாய் பண்டிட்டின் சகோதரி புகழ்பெற்ற நடிகை மற்றும் திரைப்பட ஆளுமை துர்கா கோட்டே என்பராவார்.  
மகாராட்டிராவின் ரத்னகிரி (மக்களவைத் தொகுதி) பகுதியிலிருந்து 3ஆவது மற்றும் 4 வது மக்களவையில் உறுப்பினராக இருந்தார்.
# அய்யத்தான் ஜானகி அம்மாள்

**அய்யத்தான் ஜானகி அம்மாள் (Ayyathan Janaki Ammal )** (1881-1945) கேரளாவின் முதல் பெண் மருத்துவர் ஆவார். கேரளா இந்தியாவில் பிரிட்டிசார் ஆட்சியின் போது சென்னை மாகாணத்தின் நிர்வாக மாவட்டமாக இருந்தது. இவர் திய்யர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த முதல் பெண் மருத்துவராகவும், கேரளாவின் சமூக சீர்திருத்தவாதி, சுகனவர்தினி இயக்கத்தின் நிறுவனரும் மற்றும் கேரளாவில் பிரம்ம சமாஜத்தின் தலைவரும் பிரச்சாரகருமான அய்யத்தான் கோபாலனின் சகோதரியாவார்.