wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# பால்கொண்டா மலைகள்

## சொற்பிறப்பியல்

*பால்கொண்டா* என்ற பெயர் "பால் மலைகள்" என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இது தெலுங்கு வார்த்தைகளான *பால்* அதாவது பால் மற்றும் *கொண்டா* என்றால் மலை ஆகியவற்றின் கலவையாகும். இம்மலைகளில் மேய்ச்சல் நிலங்கள் இருப்பதாலும் இந்தப் பெயர் ஏற்பட்டது.
# பால்கொண்டா மலைகள்

## புவியியல்

பால்கொண்டா மலைத்தொடர் தென்கிழக்கிலிருந்து வடமேற்கு திசையில் உள்ளது. இது அனந்தபூர் மற்றும் கடப்பா மாவட்டங்களைக் கடந்து செல்கிறது. இந்த மலைகள் சராசரியாக 2,000 அடி உயரமுடையது. இம்மலைத்தொடரின் மிக உயர்ந்த பகுதியான 3,060 அடி புட்டெய்டில் உள்ளது. மேற்கு பகுதி விரிவாக்கம் அனந்தபூரில் சேசாசலம் மலையாக உருவாகின்றது.  
பால்கொண்டா மலைகள் கேம்ப்ரியக் காலத்திலிருந்து உருவாகிய மலைகள் ஆகும். இவை 500 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பெண்ணாறு மற்றும் அதன் துணை ஆறுகளால் அரிக்கப்பட்டன. மலைகள் பெரும்பாலும் எரி கற்குழம்பு மற்றும் சிலேட்டுக் கல் படிவுகளுடன் கூடிய குவார்ட்சைட் அமைப்புகளால் ஆனவை.
# பால்கொண்டா மலைகள்

## ஆறுகள்

பன்சூ மற்றும் செய்யாறு இந்த வட்டாரத்தின் ஓடும் முக்கிய ஆறுகள் ஆகும். சித்ராவதி மற்றும் பாபாக்னி ஆறுகள் இணைந்து பல வடிநிலங்களைத் தொடர்ச்சியாக உருவாக்குகின்றன. பால்கொண்டாவிற்கும் அதன் இணையான வேலிகொண்டாவிற்கும் இடையில் பல நீரோடைகள் உள்ளன. இந்நீரோடைகளில் பள்ளத்தாக்குகளில் நீர்ப்பாசனம் செய்வதற்காக அணைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன.
# பால்கொண்டா மலைகள்

## தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்கள்

இந்த மலைகளில் தேக்குமரக் காடுகள் உள்ளன, மேலும் இது மிகவும் அழிந்து வரும் ஜெர்டன் கல்குருவியின்<nowiki/>வாழிடமாகவும் உள்ளது.
# பால்கொண்டா மலைகள்

## மனித வாழ்விடங்கள்

திருமலை மற்றும் கோவில் நகரமான திருப்பதியின் புனித மலை பால்கொண்டா மலைத்தொடரின் தென்கிழக்கு முனையில் அமைந்துள்ளது.
# மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு

**மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு** (*Manganese oxalate*) என்பது MnC<sub>2</sub>O<sub>4</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். மாங்கனீசும் ஆக்சாலிக் அமிலமும் சேர்ந்து இவ்வுப்பு உருவாகிறது. மெல்லிய இளஞ்சிவப்பு நிறப் படிகங்களாக மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு படிகமாகிறது. தண்ணீரில் இது கரையாது ஆனால் படிக நீரேற்றாக உருவாகிறது. இலிந்பெர்கைட்டு கனிமமாக மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு இயற்கையில் தோன்றுகிறது.
# மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு

## தயாரிப்பு

சோடியம் ஆக்சலேட்டும் மாங்கனீசு குளோரைடும் சேர்ந்து பரிமாற்ற வினையில் ஈடுபட்டு மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு உருவாகிறது.
:<math>\mathsf{ MnCl_2 + Na_2C_2O_4 + 2H_2O \ \xrightarrow{}\ MnC_2O_4\cdot 2H_2O\downarrow + 2NaCl }</math>
# மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு

## இயற்பியல் பண்புகள்

மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு இளஞ்சிவப்பு நிறப் படிகங்களாக உருவாகிறது.  
இதன் p K<sub>sp</sub> மதிப்பு 6.8 ஆகும். இது தண்ணீரில் கரையாது.  
MnCO•*n* HO, என்ற வாய்ப்பாடு கொண்ட படிக நீரேற்றாக மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு படிகமாகிறது. இங்குள்ள n = 2 மற்றும் 3.  
MnCO•2HO என்ற வாய்ப்பாடு கொண்ட படிகநீரேற்று இளஞ்சிவப்பு நிற செஞ்சாய்சதுரப் படிகங்களாக இடக்குழு *P*2<sub>1</sub>2<sub>1</sub>2<sub>1</sub>, அலகு அளவுருக்கள் a = 0.6262 நானோமீட்டர், b = 1.3585 நானோமீட்டர், c = 0.6091 நானோமீட்டர், Z = 4, 100°செல்சியசு வெப்பநிலையில் உருகும்.
# மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு

## வேதிப் பண்புகள்

மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு சூடுபடுத்தும் போது சிதைவடையும்:
:<math>\mathsf{ MnC_2O_4 \ \xrightarrow{215^oC}\ MnO + CO\uparrow + CO_2\uparrow }</math>
# மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு

## பயன்பாடுகள்

- எண்னெய் உலர்த்தும் முகவராக மாங்கனீசு ஆக்சலேட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- MnO, Mn2O3 மற்றும் Mn3O4 போன்ற பல்வேறு மாங்கனீசு ஆக்சைடுகளின் ஒற்றை கட்ட நானோ துகள்களை ஒருங்கிணைக்க மாங்கனீசு ஆக்சலேட் முன்னோடிச் சேர்மமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# ழீன் புரோதீ

**ழீன் பி. புரோதீ** *(Jean P. Brodie)* ஒரு பிரித்தானிய வானியற்பியலாளர் ஆவார்.இவர் சாந்தா குரூசில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் வானியல், வானியற்பியல் துறையில் பேராசிரியராகவும் இலிக் நோக்கீட்டகத்தில் வானியலாளராகவும் உள்ளார்.
# ழீன் புரோதீ

## கல்வி

இவர் இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் இளம் அறிவியல் பட்டமும் கேம்பிரிட்ஜ் எம்மானுவேல் கல்லூரியிலும் கேம்பிரிட்ஜ் வானியல் நிறுவனத்திலும் முனைவர் பட்டமும் பெற்றார். இவ பன்னாட்டு வானியல் ஒன்றிய உறுப்பினர் ஆவார்.
# ழீன் புரோதீ

## வாழ்க்கைப்பணி

இவர் கேம்பிரிட்ஜில் முனைபர் ஆய்வு முடித்ததும் பெர்க்கேலியில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகதில் 1980 முதல் 1982 வரை முதுமுனைவர் ஆய்வைத் தொடர்ந்தார், பிறகு கேம்பிரிட்ஜ் கிர்ட்டன் கல்லுரியிலும் கேம்பிரித் வானியல் நிறுவனத்திலும் ஆய்வுறுப்பினராக 1982 முதல் 1984 வரை இருந்துள்ளார். பிறகு பெர்க்கேலி கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்துக்கு மீண்டு உதவி ஆராய்ச்சி வானியலாளராக 1984 முதல்1987வரை பணிபுரிந்தாரிவர் 1987 இல் சாந்தா குரூசில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் உதவிப் பேராசிரியராகவும் வானியலாளராகவும் இருந்துள்ளார். பிறகு அங்கே இணை பேராசிரியராகவும் வானியலாளராகவும் 1991 இலும் பேராசிரியராகவும் வானியலாளராகவும் 1997 இலும் பதவி உயர்வு பெற்றுள்ளார். இது SLUGGS அளக்கை எனும் குறும்பெயரால் அழைக்கப்பட்டது. இது UCSCயின் பெருமை மிக்க banana slug நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது.
# கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானம்

**கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானம்** (**Khilchipur State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் ராஜ்கர் மாவட்டத்தின் கில்ச்சிபூர் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானம் 710 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 31,143 மக்கள் தொகையும், ஆண்டு வருவாய் ரூபாய் 1,14,000 கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

கில்ச்சிபூர் இராச்சியத்தை 1544-ஆம் ஆண்டில் நிறுவியவர் திவான் உக்கிர சென் ஆவார். 17-ஆம் நூற்றாண்டில் கில்ச்சிபூர் இராச்சியம், மராத்தியப் பேரரசின் ஒரு சிற்றரசாக மாறியது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற கில்ச்சிபூர் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  
கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தில் இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் மத்திய இந்திய முகமையின் செயல்பட்டது. கில்ச்சிபூர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானம், புதிய மத்திய பாரதம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி, கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானப் பகுதிகள் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் ராஜ்கர் மாவட்டத்தின் கில்ச்சிபூர் தாலுகாவில் இணைக்கப்பட்டது.
# கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- மத்திய பாரதம் (1948–1956)
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- மத்திய இந்திய முகமை
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சோலாரின் சகமானாக்கள்

**சோலாரின் சகமானாக்கள்** (*Chahamanas of Jalor*) , மேலும் வட்டாரக் கதைகளில் சோலாரின் சௌகான்கள் எனவும் அறியப்படும் இவர்கள் பொ.ச. 1160 தொடங்கி 1311க்கு இடையில் இன்றைய இராஜஸ்தானிலுள்ள சலோரைச் சுற்றியுள்ள பகுதியை ஆண்ட இந்திய வம்சத்தினர் ஆவர். இவர்கள் இராஜபுத்திரர்களின் சகமானா (சௌகான்) குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்  
இவர்கள் நாதுலாவின் சகமானாக்களிடமிருந்து பிரிந்து, பின்னர் குசராத்தின் சோலங்கியர்களின் நிலப்பிரபுக்களாக ஆட்சி செய்தனர். சிறிது காலத்திற்குப் பின்னர் இவர்கள் சுதந்திரமடைந்தனர். ஆனால் இறுதியில் அலாவுதீன் கில்சியின் சலோர் போரின்போது தில்லி சுல்தானகத்திற்கு அடிபணிந்தனர்.
# சோலாரின் சகமானாக்கள்

## வரலாறு

சலோரின் சகமானாக்கள் நாதுலா கிளையின் சகமான அரசரான அல்கனனிடமிருந்து வந்தவர்கள். முதலில், சலோர் கோட்டை 12ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரை பரமார்களின் ஒரு கிளையினரால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. அல்கனனின் ஆட்சியின் போது நாதுல்லாவின் சகமானாக்கள் அதனைக் கைப்பற்றினர். அல்கனனின் மகனான கீர்த்திபாலன் 12 கிராமங்களின் நிலப்பிரபுத்துவ மானியத்தை தனது தந்தையிடமும், அவரது சகோதரர் ( மகுட இளவரசர்) கெல்கனனிடமிருந்து பெற்றார் . சலோர் கோட்டை அமைந்துள்ள சுவர்ணகிரி அல்லது சோனகிரியிலிருந்து இவர் தனது களங்களைக் கட்டுப்படுத்தினார். இதன் காரணமாக, இவர் சேர்ந்த கிளை சோனகரா என்று அழைக்கப்பட்டது.  
கீர்த்திபாலன் இறப்பதற்கு முன் தனக்கென ஒரு சுதந்திர அரசை உருவாக்கினார். அவர் ஒரு இந்து, ஆனால் சைனர்களை ஆதரித்தார். அவரது மகனும் வாரிசுமான சமரசிம்மனின் குடும்பம் பல கோவில்களையும் மற்ற கட்டிடங்களையும் கட்டியது. அவரது மகன் உதயசிம்மன் அவருக்குப் பிறகு பதவியேற்றார். அதே நேரத்தில் அவரது மற்றொரு மகனான, மானவசிம்மன், சந்திரவதி மற்றும் அபு மலையின் சௌகான் கிளையின் மூதாதையர் ஆவார். சிரோகி இராச்சியத்தை ஆண்ட குடும்பம் மானவசிம்மனிடமிருந்து தொடங்கியது .  
உதயசிம்மனின் கீழ் சலோர் வம்சம் அதன் உச்சத்தை எட்டியது. இவர் நாதுல்லாவை (நாடோல்) கைப்பற்றினார், அநேகமாக தில்லி சுல்தான் ஆரம் ஷாவிடமிருந்து, அவர் முன்பு நாதுல்லாவின் சகமானாக்களை தோற்கடித்திருந்தார். அவர் மாண்டவ்யபுரத்தையும் (மண்டோர்) கைப்பற்றினார், ஆனால் தில்லி சுல்தானகம் 1226இல் இல்த்துத்மிசின் கீழ் அதைக் கைப்பற்றியது. கூடுதலாக இவர் வாக்பதமேருவை (பார்மர்) கைப்பற்றினார். இது ஒரு பரமாரக் கிளையால் ஆளப்பட்ட சமஸ்தானமாக இருக்கலாம். முன்பு குசராத்தின் (சோலாங்கியர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பல பிரதேசங்களையும் அவர் கைப்பற்றினார். சோலங்கியர்கள் தங்கள் தெற்கு எல்லையில் தேவகிரி யாதவர்களுடன் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். இதைப் பயன்படுத்தி, உதயசிம்மன் மேவார் குஹிலாக்கள் , சந்திரவதியின் பரமாரர்கள் ,மார்வாரின் பிற ஆட்சியாளர்களுடன் ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்கினார். கூட்டமைப்பானது வடக்கிலிருந்து சோலங்கியர்களைத் தாக்கியது. அதைத் தொடர்ந்து சோலங்கிய தளபதி இலவண-பிரசாத் அவர்களுடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. உதயசிம்மன் இல்த்துமிசுக்கு எதிராக ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்கினார். தில்லி சுல்தானை மார்வாரில் இருந்து பின்வாங்கும்படி கட்டாயப்படுத்தினார்.  
உதயசிம்மனின் மகன் சச்சிகதேவன் தனக்குக் கிடைத்த பிரதேசங்களைத் தக்க வைத்துக் கொண்டான். சச்சிகனின் மகன் சமந்தசிம்ம்மன் தில்லி சுல்தானகத்தின் தாக்குதலை எதிர்கொண்டார். ஆனால் அவரது அண்டை மன்னனான வகேலா மன்னர் சரணாகதேவனால் காப்பாற்றப்பட்டார். நடைமுறையில் வம்சத்தின் கடைசி மன்னரான கங்கததேவன் , அலாவுதீன் கில்சியின் படைகளால் தோற்கடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார் . *கங்கத பிரபந்தத்தின்* படி, இந்த முற்றுகையின் போது, கங்கததேவனின் மகன் விராமதேவன் முறைப்படி மன்னராக முடிசூட்டப்பட்டார். ஆனால் அவர் இரண்டரை நாட்களுக்குப் பிறகு இறந்தார்.
# கோயம்புத்தூர் மேம்பாலங்கள்

**கோயம்புத்தூர் மேம்பாலங்கள்** (*Flyovers in Coimbatore*) என்பவை இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் உள்ள இரண்டாவது பெரிய நகரமான கோயம்புத்தூர் நகரில் உள்ள மேம்பாலங்களின் பட்டியலாகும். அவினாசி சாலை, திருச்சி சாலை, பொள்ளாச்சி சாலை, சத்யமங்கலம் சாலை, பாலக்காடு சாலை, மேட்டுபாளையம் சாலை மற்றும் தடாகம் சாலை ஆகிய சாலைகளில் இம்மேம்பாலங்கள் அமைந்துள்ளன.
# கோயம்புத்தூர் மேம்பாலங்கள்

## கோவையில் மேம்பாலங்கள்

1. அவிநாசி சாலை மேம்பாலம்
1. கோயம்புத்தூர் வடக்கு மேம்பாலம்
1. நம்பிக்கை கல்லூரி மேம்பாலம்
1. ஒண்டிப்புதூர் மேம்பாலம்.
1. சுங்கம் கிளைசாலை மேம்பாலம்
1. கணபதிபுரம் டெக்சுடூல் மேம்பாலம்,
1. காந்திபுரம் மேம்பாலம்
1. போத்தனூர் மேம்பாலம்
1. சிங்காநல்லூர்- வெள்ளலூர் சாலை மேம்பாலம்
1. உக்கடம் மேம்பாலம் (கட்டுமானத்தில் உள்ளது)
1. திருச்சி சாலை மேம்பாலம் (கட்டுமானத்தில் உள்ளது)
1. பீளமேடு ஆர்எசு மேம்பாலம்
1. நஞ்சுண்டாபுரம் மேம்பாலம்
1. அவிநாசி சாலை விரைவுச்சாலை, கோயம்புத்தூர் (கட்டுமானத்தில் உள்ளது)
1. ஒண்டிப்புதூர்-இருகூர் மேம்பாலம்
1. இருகூர் பிரிவு-இருகூர் மேம்பாலம்
1. கவுண்டம்பாளையம்-ஜிஎன் மில்சு மேம்பாலம் (கட்டுமானத்தில் உள்ளது)
1. டைடல் பார்க் சாலை மேம்பாலம் (கட்டுமானத்தில் உள்ளது)
1. ஆவாரம்பாளையம் - கணபதி சாலை மேம்பாலம்
1. கணபதி - ரத்தினபுரி சாலை மேம்பாலம்
1. எசு.ஐ.எச்.எசு காலனி சாலை மேம்பாலம் (கட்டுமானத்தில் உள்ளது)
1. நீலிகோணம்பாளையம் சாலை மேம்பாலம் (கட்டுமானத்தில் உள்ளது)
1. ஈச்சனாரி மேம்பாலம்
1. சுந்தராபுரம் - ஈச்சனாரி சாலை மேம்பாலம்
1. சிங்காநல்லூர் மேம்பாலம் (திட்டமிடப்பட்டது, மார்ச் 2022 இல் கட்டுமானம் தொடங்குகிறது(?))
1. துடியலூர் மேம்பாலம் (திட்டமிடப்பட்டது, கட்டுமானம் மார்ச் 2022 இல் தொடங்குகிறது(?))
1. சாய்பாபா காலனி மேம்பாலம் (திட்டமிடப்பட்டது, மார்ச் 2022 இல் கட்டுமானம் தொடங்குகிறது(?))
1. சரவணம்பட்டி மேம்பாலம் (திட்டமிடப்பட்டது, மார்ச் 2022ல் கட்டுமானம் தொடங்குகிறது(?))
# நாகோட் சமஸ்தானம்

**நாகோட் சமஸ்தானம்** (**Nagod State** (also known as 'Nagode' and 'Nagodh'), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *நாகோட்* ஆகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் வடகிழக்கில் அமைந்த சத்னா மாவட்டத்தின் நாகோட் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது.. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, நாகோட் சமஸ்தானம் 1,298 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 67,092 மக்கள் தொகையும், கொண்டிருந்தது. நாகோட் சமஸ்தான ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# நாகோட் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

நாகோட் இராச்சியத்தை 1344-ஆம் ஆண்டில் இராஜபுத்திர குல மன்னர் வீரராஜ் ஜுதேவ் என்பவர் நிறுவினார். 1807-ஆம் ஆண்டில் பன்னா இராச்சியத்தின் கீழ் நாகோட் இராச்சியம் சிற்றரசாகியது. பின்னர் நாகோட் இராச்சியம் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது.  
மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போரில் ஆங்கிலேயர்கள் வெற்றி பெற்றனர். எனவே 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற நாகோட் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். நாகோட் சமஸ்தானம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் மத்திய மாகாணத்தின் (1861–1936) மத்திய இந்திய முகமையில் உள்ள பகேல்கண்ட் முகமையில் செயல்பட்டது. நாகோட் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி நாகோட் சமஸ்தானம் புதிதாக நிறுவப்பட்ட விந்தியப் பிரதேசம் (1948–1956) மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி, நாகோட் சமஸ்தானப் பகுதிகள் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் சத்னா மாவட்டத்தின் நாகோட் தாலுகாவில் இணைக்கப்பட்டது.
# நாகோட் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- விந்தியப் பிரதேசம் (1948–1956)
- மத்திய இந்திய முகமை
- பகேல்கண்ட்
- சத்னா மாவட்டம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# மைகார் சமஸ்தானம்

**மைகார் சமஸ்தானம்** (**Maihar State**) 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *மைகார்* நகரம் ஆகும். இது தற்கால மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் வடகிழக்கில் அமைந்த சத்னா மாவட்டத்தின் மைகார் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது.. 1941-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மைகார் சமஸ்தானம் 1054 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 79,558 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. மைகார் சமஸ்தான ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# மைகார் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

மைகார் இராச்சியம் 1778-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் மைகார் இராச்சியம் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போரில் ஆங்கிலேயர்கள் வெற்றி பெற்றனர். எனவே 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற மைகார் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  
மைகார் சமஸ்தானம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் மத்திய மாகாணத்தின் (1861–1936) மத்திய இந்திய முகமையில் உள்ள பகேல்கண்ட் முகமையில் செயல்பட்டது. மைகார் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி மைகார் சமஸ்தானம் புதிதாக நிறுவப்பட்ட விந்தியப் பிரதேசம் (1948–1956) மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி, மைகார் சமஸ்தானப் பகுதிகள் மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் சத்னா மாவட்டத்தின் மைகார் தாலுகாவில் இணைக்கப்பட்டது.
# மைகார் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- மைகார்
- விந்தியப் பிரதேசம் (1948–1956)
- மத்திய இந்திய முகமை
- பகேல்கண்ட்
- சத்னா மாவட்டம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# இராமன் இயந்திரம்

**இராமன் இயந்திரம்** (*Raman Engine*) என்பது ஈருந்துபொருள் ஏவூர்தி இயந்திரம் ஆகும். இசுகைரூட் ஏரோசுபேசு என்ற இந்திய தனியார் நிறுவனம் இதை தயாரிக்கிறது. இந்நிறுவனம் தயாரிக்கும் விக்ரம் குடும்பவகை ஏவூர்திகளில் இராமன் இயந்திரம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நோபல் பரிசு பெற்ற இந்திய அறிவியலாளர் சர் சி.வி. ராமன் நினைவாக இந்த இயந்திரத்திற்கு இராமன் இயந்திரம் எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டது.
# இராமன் இயந்திரம்

## விளக்கம்

சமச்சீரற்ற இருமெத்திலைதரசீன், இருநைட்ரசன் டெட்ராக்சைடு ஆகிய உந்து பொருள்களை இராமன் இயந்திரம் பயன்படுத்தும். இவ்வுந்து பொருள்களைப் பயன்படுத்தினால் இராமன் இயந்திரம் தன்னிச்சையாகத் தானே தீப்பற்றிக் கொள்ளுன் வசதியைப் பெறுகிறது. இதன் உட்செலுத்தும் தட்டு முற்றிலும் முப்பரிமானப் பொருளாள் அச்சிடப்பட்டுள்ளது. இந்த இயந்திரம் விக்ரம் 1 ஏவூர்தியில் 4 திரள்களில் பயன்படுத்தப்படும். ஒவ்வொரு திரளும் 3.4 கிலோநியூட்டன் உந்துதலை உருவாக்கி 850 நியூட்டன் உந்துதலை உற்பத்தி செய்யும். இது பல ஏவூர்தி இயந்திரங்களுடன் ஒப்பிடுகையில் குறைவாகவே உள்ளது. ஆனால் துல்லியமான சுற்றுப்பாதை சரிசெய்தலுக்கு இந்த இயந்திரம் தேவைப்படுகிறது.
# இராமன் இயந்திரம்

## வளர்ச்சி மற்றும் சோதனை

2020 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதம் 12 ஆம் தேதியன்று இசுகைரூட் ஏரோசுபேசு நிறுவனம் முதன்முறையாக இராமன் இயந்திரத்தை வெற்றிகரமாகச் சோதித்தது.
# முதோல் சமஸ்தானம்

**முதோல் சமஸ்தானம்** (**Mudhol State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *முதோல்* நகரம் ஆகும். இது தற்கால கர்நாடகா மாநிலத்தின் வடக்கில் உள்ள பாகல்கோட் மாவட்டத்தின் முதோல் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# முதோல் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

மராத்திய கோர்படே வம்சத்தினர் 1465-ஆம் ஆண்டில் முதோல் இராச்சியத்தை நிறுவினர். இது மராத்தியப் பேரரசின் ஒரு சிற்றரசாக மாறியது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற முதோல் இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  
முதோல் சமஸ்தானம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தின் கீழ் செயல்பட்டது. முதோல் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி கில்ச்சிபூர் சமஸ்தானம் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி, முதோல் சமஸ்தானப் பகுதிகள் கர்நாடகா மாநிலத்தின் பாகல்கோட் மாவட்டத்தின் முதோல் தாலுகாவில் இணைக்கப்பட்டது.
# முதோல் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சியாமாமணி தேவி

**சியாமாமணி தேவி** (*Shyamamani Devi*) இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த பாரம்பரிய ஒடிசி இசையின் குரு, பாடகர் இசையமைப்பாளர் என பன்முகங்களில் புகழ்பெற்ற ஓர் இசைக்கலைஞர் ஆவார். 1938 ஆம் ஆண்டு இவர் பிறந்தார். சிங்கரி சியாமசுந்தர் கர் மற்றும் சங்கீத சுதாகர பாலகிருட்டிண தாசு ஆகியோரிடம் சீடராக இசையை கற்றார். இடைக்கால ஒடியா இசைக்கலைஞர்களான உபேந்திரா பஞ்சா, கவிசூர்ய பலதேவ ராதா, வனமாலி தாசா, கோபாலகிருட்டிணா போன்ற கவிஞர்களால் எழுதப்பட்ட ஒடிசி, சந்தா, சம்பு போன்ற பாரம்பரிய ஒடிசி இசையின் பிரபலமான பாடல்களுக்காக தேவி பரவலாக அறியப்பட்டார். பாரம்பரிய ஒடிய நாட்டுப்புற இசை மற்றும் அதுனிகா பாடல்கள் போன்ற இலகுவான இசைப்பாடல்களாலும் தேவி நன்கு அறியப்பட்டார். ஒடிசி இசைக்கு இவர் செய்த பங்களிப்புக்காக 2022 ஆம் ஆண்டில் இவருக்கு பத்மசிறீ விருது வழங்கப்பட்டது.  
2018 ஆம் ஆண்டில், திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் சந்தோசு கவுர், இவரது வாழ்க்கையை மையமாக வைத்து "சியாமாமணி தேவி - ஒடிசி பாரம்பரியப் பாடகர்" என்ற தலைப்பில் ஓர் ஆவணப்படத்தை இயக்கினார்.
# சியாமாமணி தேவி

## விருதுகளும் கௌரவங்களும்

- ஒரிசா சங்கீத நாடக அகாடமி விருது (1994)
- சண்டிகர் பல்கலைக்கழகத்தின் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது (2004)
- உத்கல் கலாச்சார பல்கலைக்கழகத்தின் கௌரவ முனைவர் பட்டம் (2012)
- குரு கோபால் பாண்டா ஒடிசி அகாடமியின் குரு சிங்காரி விருது (2014)
- குரு சகதேவ் பதி நினைவு விருது (2016)
- சர்யன் (2017) வழங்கிய குரு கேளுச்சரண மகோபாத்திரா விருது
- குரு தேவபிரசாத் தாசு அறக்கட்டளையின் தேவ பிரசாத் தாசு விருது (2018)
- கபி சாம்ராட் உபேந்திர பஞ்சா விருது (2019)
# சியாமாமணி தேவி

## இதையும் காண்க

- கீத கோவிந்தம்
# இராம் பிரகாசு பம்பா

**இராம் பிரகாசு பம்பா** (*Ram Prakash Bambah*)(பிறப்பு 17 செப்டம்பர் 1925) என்பவர் எண் கோட்பாடு மற்றும் தனி வடிவியலில் பணிபுரியும் ஓர் இந்தியக் கணிதவியலாளர் ஆவார்.
# இராம் பிரகாசு பம்பா

## கல்வி மற்றும் பணி

பம்பா லாகூரில் உள்ள அரசு கல்லூரி பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலை பட்டமும், லாகூரில் உள்ள பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார்.
# ஆக்சிசன் விரைவுவண்டி

**ஆக்சிசன் விரைவுவண்டி** (Oxygen Express) என்பது இந்திய இரயில்வே அமைச்சகமும் இந்திய இரயில்வேவும் இணைந்து இயக்கும் நீண்ட தூர/குறுகிய தூர இரயில் சேவை தொடர் வண்டியாகும். கோவிட்-19 தொற்றுநோயின் இரண்டாவது அலையின் போது இந்தியா மற்றும் வங்காளதேசத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் உள்ள பல்வேறு மருத்துவமனைகளுக்கு மருத்துவ தர ஆக்சிசனை வழங்கி ஆக்சிசன் விரைவுவண்டி கடுமையான பற்றாக்குறையை சமாளித்தது.
# ஆக்சிசன் விரைவுவண்டி

## பின்னணி

ஆக்சிசன் விரைவு இரயில்கள் இரண்டு வடிவங்களில் இயக்கப்படுகின்றன; 16 மெட்ரிக் டன் திரவ மருத்துவ ஆக்சிசனை எடுத்துச் செல்லக்கூடிய கடுங்குளிரூட்டப்பட்ட பன்னாட்டு செந்தர நிறுவன கொள்கல தொட்டிகளைப் பயன்படுத்தி கொண்டு செல்வது முதல் முறையாகும். இரண்டாவது முறையானது, டாடா மோட்டார்சு 1618 போன்ற நிலையான கொள்கலத் தொட்டிகளை இந்திய இரயில்வே மற்றும் இந்திய இராணுவம் பயன்படுத்தும் உருட்டு ஏற்றம்/உருட்டு இறக்கம் முறையில் இரயிகளில் ஏற்றப்படும் முறையாகும்.  
தொற்றுநோய் கால உச்சக்கட்டத்தின் போது, இவ்வண்டிகள் சமிக்ஞை இல்லாத, பசுமை வழித்தட வழிகளில் ஓடின. பல்வேறு எஃகு ஆலைகளில் இருந்து ஆக்சிசனை நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் கொண்டு சென்றன.  
2021 ஆம் ஆன்டு சூலை மாதத்தில் டாடாநகர் சந்திப்பு ரயில் நிலையத்திலிருந்து வங்காளதேசத்தில் உள்ள பெனாபோல் எல்லை பகுதிக்கு 200 மெட்ரிக் டன் திரவ மருத்துவ ஆக்சிசன் கொண்டு செல்லப்பட்டது.
# கிளென்னிசு பறார்

**கிளென்னிசு ஆர். பறார்** *(Glennys R. Farrar)* ஓர் அமெரிக்க இயற்பியல் பேராசிரியர். இவர் நியூயார்க் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிகிறார். இவர் துகள் இயற்பியலிலும் அண்டவியலிலும் கரும்பொருண்ம ஆய்விலும் புலமை சான்றவர்.
# கிளென்னிசு பறார்

## கல்வி

இவர் தன் இளவல் பட்டத்தை 1968 இல் பெர்க்கேலியில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் பெற்றார். இவர் 1971 இல் முனைவர் ஆய்வுக்கு பிரின்சுட்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்தார். பிரின்சுட்டனில் இருந்து முதலில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற பெண்மணி ஆனார்.
# கிளென்னிசு பறார்

## வாழ்க்கைப்பணி

கல்வி முடித்ததும் இவர் கலிபோர்னியா தொழில்நுட்ப நிறுவனத்திலும் உருட்கர்சு பல்கலைக்கழகத்திலும் புல உறுப்பினராகச் சேர்ந்தார் . பிறகு 1998 இல் நியூயார்க் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்தார். இவர் 1975 இல் சுலோவான் ஆராய்ச்சி உறுப்பாண்மையும் நல்கையும் வழங்கப்பட்டார். இவர் 1984 இலும் 2014 இலும் குகன்கீம் ஆய்வுநல்கையைப் பெற்றுள்ளார். இவர் கோட்பட்டு இயற்பியல் சார்ந்த சீமோன்சு ஆய்வுநல்கைக்கும் தேர்வு செய்யப்பட்டார்.
# சஞ்சீவ் குமார் யாதவ்

**சஞ்சீவ் குமார் யாதவ்** (*Sanjeev Kumar Yadav*) என்பவர் தில்லி, அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகள் காவல் சேவை அதிகாரியாவார். தில்லி காவல்துறையில் துணைக் காவல் ஆணையராக சிறப்புப் பிரிவில் பணியாற்றுகிறார். 10 முறை குடியரசுத் தலைவரின் வீரப் பதக்கத்தைப் பெற்றுள்ளார். 2022 ஆன் ஆண்டு குடியரசு தினத்தன்றும் இவருக்கு 11 ஆவது முறையாக வீரப் பதக்கம் வழங்கப்படவுள்ளது.
# கார்க்கி (இதழ்)

**கார்க்கி** என்பது 1970 களில் வெளியான முற்போக்கு தமிழ் சிற்றிதழ் ஆகும். இது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டில் இருந்து மாதம் இருமுறை வெளிவந்தது. இது இந்திய மார்க்சிய பொதுவுடமைக் கட்சியை ஆதரிக்கும் இலக்கிய ஏடாக விளங்கியது.
# கார்க்கி (இதழ்)

## வரலாறு

கார்க்கி இதழின் ஆசிரியராக கவிஞர், ஓவியர், பொதுவுடமை சிந்தனையாளர் இளவேனில் இருந்தார். மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்துடன் எழுதப்பட்ட கட்டுரைகள், கவிதைகள், சிறுகதைகளை கார்க்கி வெளியிட்டது. முற்போக்கு எழுத்தாளர்களில் பலர் அவ்வப்போது எழுதியுள்ளனர். உலக இலக்கியப் பிரச்னைகளிலும் அக்கறை காட்டியது.  
சோவியத் உருசிய எழுத்தாளர் பாஸ்டர்நாக்கிற்கு நோபல் பரிசு அளிக்கப்பட்டபோது, அது பலவிதமான சர்ச்சைகள் உருவாயின. 'பாஸ்டர்நாக்கும் நோபல் பரிசும்' சம்பந்தமான கட்டுரை ஒன்றை ‘கார்க்கி' பிரசுரித்தது. அதேபோல ஸோல்லெனிட்ஸின் என்ற உருசியப் படைப்பாளிக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டபோதும் சர்ச்சைகளும் விமர்சனங்களும் பரவலாக நிலவின. ஸோல்ஸெனிட்ஸின் பற்றியும், அவருடைய படைப்பு, பாத்திரமும் குறித்தும் 'கார்க்கி' கட்டுரைகள் வெளியிட்டது.  
‘இலக்கியம் பற்றிய லெனினியக் கொள்கை', 'எங்கள் சகாப்தத்தின் மகாகவி மயாகோவ்ஸ்கி', 'இந்திய மண்ணில் பொருள் முதல்வாதக் கருத்துக்கள்', 'புரட்சிக் கவிஞன் பெட்டோபி' ( அங்கேரியக் கவிஞர்) இப்படி கனமான விஷயங்களைப் வெளியிடுவதில் 'கார்க்கி' ஆர்வம் காட்டியது.  
முழுக்க முழுக்க வர்க்கத் தன்மையும் மார்க்சியப் பார்வையும் கொண்ட போக்குடன் சிரமங்களோடு இளவேனில் 'கார்க்கி' யை நடத்தினார். அடிக்கடி பத்திரிகை வராமலே போனது. நீண்ட ஒரு இடைக்காலத்துக்குப் பிறகு, 'கார்க்கி' யின் அளவைச் சுருக்கி, ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு தனி விஷயத்தைக் கொண்ட சிறு வெளியீடாகப் பிரசுரிக்க முனைந்தார். இதை 'கார்க்கியின் தொடர் வெளியீட்டியக்கம்' என்று அறிவித்தார்.  
1981இல் மீண்டும் 'கார்க்கி' புதிய வடிவத்தோடும் புது வேகத்தோடும் தலைகாட்டியது. இலக்கியம், அரசியல் ஆகியவற்றுடன் திரைப்படம், நாடகம் ஆகியவற்றிலும் அக்கறை செலுத்த முனைந்தது. இத்தன்மையிலும் இது தொடர்ந்து வர இயலாது போயிற்று. பிறகும், கார்க்கி அவ்வப்போது வெளிவருவதும், சில இதழ்களோடு நின்று போவதும் ஒரு வழக்கமாகிவிட்டது.
# ரத்னா

**ரத்னா** (*Rathna*, 19 ஆகத்து 1947 – 19 சனவரி 2022) இந்திய நடிகை ஆவார். இவர் முக்கியமாக தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, கன்னடம் ஆகிய மொழித் திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார்.
# ரத்னா

## திரைப்படத் துறை

இரத்தினா தனது 15-ஆவது அகவையில் 1964 இல் வெளிவந்த *தொழிலாளி* தமிழ்த் திரைப்படத்தில் நடித்தார். இவர் 1965 இல் வெளிவந்த *எங்க வீட்டுப் பிள்ளை* திரைப்படத்தில் கிராமப் பெண்ணாக எம்.ஜி.ஆருக்கு சோடியாக இரண்டாவது கதாநாயகியாக நடித்ததன் மூலம் பிரபலமானார்.
# ரத்னா

## நடித்த திரைப்படங்கள்

### தமிழ்

- *மகாவீர பீமன்* (1962, அங்கீகரிக்கப்படாத பாத்திரம்)
- *திருடாதே (திரைப்படம்)* (1961, அங்கீகரிக்கப்படாத பாத்திரம்)
- *தொழிலாளி (திரைப்படம்)* (1964, விஜயா)
- *எங்க வீட்டுப் பிள்ளை* (1965, சாந்தா)
- *நாம் மூவர்* (1966)
- *சபாஷ் தம்பி* (1967. ரத்னா)
- *இதயக்கனி* (1975, கமலா)
- *பணம் பத்தும் செய்யும்* (1975)
- *தென்னங்கீற்று* (1975)
# ரத்னா

## நடித்த திரைப்படங்கள்

### கன்னடம்

- *பரோபகாரி* (1970)
- *பூபதி ரங்கா* (1970)
- *யாவ ஜன்மத மைத்திரி* (1972)
- *திரிவேணி* (1972)
- *சுபத்திரா கல்யாணம்* (1972)
- *சுவாமிஜி* (1980)
# ரத்னா

## நடித்த திரைப்படங்கள்

### தெலுங்கு

- *குலேபகாவலி கதா* (1962)
- *சிறீ கிருஷ்ணா பாண்டவீயம்* (1966, இடும்பி)
- *மொனகள்ளக்கு மொனகாடு* (1966, மாலா)
# ரத்னா

## மறைவு

ரத்னா தனது 74-வது அகவையில் சுகவீனமுற்றிருந்த நிலையில் 2022 சனவரி 19 அன்று காலமானார். இவருக்கு 3 மகன்களும் ஒரு மகளும் உள்ளனர். நடிகை ஜி. வரலட்சுமி இவரது மாமி ஆவார்.
# ஓபைடு சித்திக்கி

**ஓபைடு சித்திக்கி** (7 January 1932 – 26 July 2013) ஓர் இந்திய மரபியலறிஞரும் மூலக்கூறு உயிரியலாளரும் ஆவார். டாட்டா அடிப்படை ஆராய்ச்சி கழகத்தின் தேசிய உயிரிஅறிவியல் மையத்தின் நிறுவுநராகவும் முதல் இயக்குனராகவும் இருந்துள்ளார். மரபணு அமைப்பு, மரபியல் மீள்சேர்க்கை, புரதத் தொகுப்பின் மரபியல் கட்டுப்படுத்தல் ஆகிய புலங்களில் முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்துள்ளார். சுவை, மணம் ஆகிய உணர்ச்சிகளின் நரம்புமண்டல மரபியல் கூறுகளை ஆய்வு செய்தார். 2006இல் பத்ம விபூசண் விருதினைப் பெற்றார்.
# முதலாம் செயசிம்மன் (பரமார வம்சம்)

**முதலாம் செயசிம்மன்** (*Jayasimha I*) (ஆட்சிக் காலம் பொ.ச.1055-1070) மத்திய இந்தியாவின் மால்வா பகுதியில் ஆட்சி செய்த பரமரா வம்சத்தைச் சேர்ந்த இந்திய அரசர் ஆவார். இவர் வம்சத்தின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த மன்னனான போஜனின் வாரிசும், ஒருவேளை ஒரு மகனாகவும் இருக்கலாம்.இவர் மேலைச் சாளுக்கிய இளவரசர் ஆறாம் விக்கிரமாதித்தனின் ஆதரவுடன் அரியணை ஏறியதாகத் தெரிகிறது. மேலும் விக்ரமாதித்தனின் எதிரியான சகோதரன் இரண்டாம் சோமேசுவரனால் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.
# முதலாம் செயசிம்மன் (பரமார வம்சம்)

## வரலாறு

பொ.ச. 1055-56 மாந்தாதா செப்புத் தகடு மட்டுமே செயசிம்மன் என்ற பரமார ஆட்சியாளரைக் குறிப்பிடுகிறது. இது போஜனின் கல்வெட்டுகளுடன் மிகவும் ஒத்திருக்கிறது. மேலும் பீமா என்ற கிராமத்தை பிராமணர்களுக்கு வழங்கியதைப் பதிவு செய்கிறது. கல்வெட்டு 1112 விக்ரம் நாட்காட்டி தேதியிட்டது. இதில் செயசிம்மன், சிந்துராசா மற்றும் வாக்பதிராசா என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. செயசிம்மனின் பட்டங்களும் பெயரும் "பரம-பட்டாரக மகாராசாதிராச பரமேசுவர செயசிம்ம-தேவன்" என்று வழங்கப்பட்டுள்ளது.  
வேறு எந்தப் பரமார கல்வெட்டும் செயசிம்மனைக் குறிப்பிடவில்லை. பிற்கால பரமார அரசர்களின் உதய்பூர், நாக்பூர் ஆகியவை செயசிம்மனின் பெயரைத் தவிர்த்துவிட்டு, போஜனுக்குப் பிறகு அடுத்த அரசராக போஜனின் சகோதரன் உதயாதித்தனைக் குறிப்பிடுகின்றன.
# முதலாம் செயசிம்மன் (பரமார வம்சம்)

## சுயசரிதை

செயசிம்மன், ஒருவேளை போஜனின் மகனாக இருக்கலாம். போஜனின் மரணத்தின் போது, காலச்சூரி மன்னன் கர்ணன் , சோலாங்கிய அரசன் முதலாம் பீமதேவன் ஆகியோரின் கூட்டமைப்பு மால்வாவைத் தாக்கியது. இந்த நிலைமைகளின் கீழ் செயசிம்ம்மனும் உதயாதித்தனும் அரியணைக்கு போட்டியாளர்களாக இருந்திருக்கலாம்.  
மேலைச் சாளுக்கிய மன்னன் ஆறாம் விக்ரமாதனின் அரசவைக் கவிஞரான பில்ஹணன் மாளவத்தில் ஒரு மன்னனின் ஆட்சியை மீண்டும் நிறுவ அவரது புரவலர் உதவியதாகக் குறிப்பிடுகிறார். அவர் மாளவ மன்னனின் பெயரைக் குறிப்பிடவில்லை. ஆனால் அந்த மன்னன் செயசிம்மன் என்று தெரிகிறது. பி. என். கௌதேக்கரின் கூற்றுப்படி தான் அரியணை ஏற உதவுவதற்காக இளவரசர் விக்ரமாதித்தனை அனுப்புமாறு சாளுக்கிய மன்னர் முதலாம் சோமேசுவரனிடம் உதவி கோரியதாகத் தெரிகிறது.  
முதலாம் சோமேசுவரனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, சாளுக்கிய இளவரசர்களான இரண்டாம் சோமேசுவரனுக்கும் ஆறாம் விக்ரமாதித்தனுக்கும் இடையே வாரிசுப் போர் நடந்தது. இரண்டாம் சோமேசுவரன் செயசிம்மனை விக்ரமாதித்தனின் கூட்டாளியாகக் கருதினார் என்றும், அதனால், கர்ணனை அரியணையில் இருந்து அகற்ற கர்ணனுடன் கூட்டுச் சேர்ந்ததாகவும் தெரிகிறது. தொடர்ந்து நடந்த மோதலில் செயசிம்மன் கொல்லப்பட்டிருக்கலாம். பின்னர், உதயாதித்தன் பரமார சிம்மாசனத்தில் ஏறி, இராச்சியத்தைக் காப்பாற்றினார்.
# க. சிவராமமூர்த்தி

**களம்பூர் சிவராமமூர்த்தி** (Calambur Sivaramamurti), (1909–1983) இந்திய அருங்காட்சியகவியல், கல்வெட்டியல், சிற்பக் கலை மற்றும் சமஸ்கிருத மொழி அறிஞர் ஆவார். இவர் சென்னை அரசு அருங்காட்சியகத்தின் காப்பாட்சியராக பணியாற்றியவர். பின்னர் புது தில்லி தேசிய அருங்காட்சியகத்தின் இயக்குநராக பணிபுரிந்தார். இவர் தனது முழு வாழ்க்கையும் இந்தியக் கலையின் பல்வேறு அம்சங்களை ஆய்வு மற்றும் விளக்கத்திற்காக அர்ப்பணித்தவர். பல தனிவரைநூல்கள், இந்தியக் கலை பற்றிய வழிகாட்டி நூல்களை எழுதியதோடு, தென்னிந்திய கல்வெட்டுகள் பற்றிய ஒரு அடிப்படை நூலையும் இவர் எழுதியுள்ளார்.
# க. சிவராமமூர்த்தி

## வாழ்க்கை

சென்னை அரசு அருங்காட்சியகத்தின் காப்பாட்சியராக பணியாற்றிய களம்பூர் சிவராமமூர்த்தி, பின்னர் இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் கண்காணிப்பாளராக பணியில் சேர்ந்து, கொல்கத்தா அருங்காட்சியகத்தில் காபாட்சியாராக சேர்ந்தார். பின்னர் புது தில்லி தேசிய அருங்காட்சியகத்தின் உதவி இயக்குநராக பதவி உயர்வு பெற்றார். இறுதியாக இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் இயக்குநராக பதவி வகித்தார்.  
களம்பூர் சிவராமமூர்த்தி பன்னாட்டு அருங்காட்சியகவியல் நிர்வாகக் குழுவில் உறுப்பினராகவும், மற்றும் பன்னாட்டு அருங்காட்சியகக் குழுவின், இந்தியக் கிளையின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். அவர் இந்திய தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் பணிபுரிந்த காலத்தில் முன்னோடி ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டார் மற்றும் பல்வேறு நூல்களை எழுதினார்.  
கலை, சிந்தனை மற்றும் இலக்கியம் என அனைத்து அம்சங்களிலும் சிவபெருமானின் நடன வடிவமான நடராஜரைப் பற்றி இவர் முழுமையாக ஆய்வு செய்தார். இரண்டு ஆண்டு முயற்சியின் பலனாக 1974-ஆம் ஆண்டில் "கலை, சிந்தனை மற்றும் இலக்கியத்தில் நடராஜர்" (Natraja:In Art, Thought and Literature) என்ற நூலை எழுதினார். இந்நூலில் நாட்டியம், நடராஜரின் நடனத்தின் முக்கியத்துவம், நடன கரணங்கள், சிவனின் தாண்டவத்தில் வழங்கப்பட்டது. நடராசர் படம், சில்ப நூல்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள நடராஜரின் வகைகள், சிற்பம் மற்றும் ஓவியத்தில் நடராஜரின் வடிவங்கள் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இசை, நடனம், ஓவியம், சிற்பம் அல்லது கல்வெட்டு என எதுவாக இருந்தாலும், நுண்கலைகளின் தலைசிறந்த தெய்வமாக நடராஜரை இந்நூல் எடுத்துக்காட்டுகிறது. கலை வரலாற்றாசிரியரான களம்பூர் சிவராமமூர்த்தி, தனது முழு வாழ்க்கையையும் சின்னவியல், குறிப்பாக நடராஜக் கருப்பொருளுக்கு அர்ப்பணித்தார்.  
களம்பூர் சிவராமமூர்த்தி கல்வெட்டு, நாணயவியல், சிற்பம் மற்றும் ஓவியங்களை இலக்கியத்தின் மூலம் இலக்கிய இணையாகக் கொடுக்கும் அணுகுமுறையிலிருந்து பிரபலப்படுத்துவதற்குப் காரண்மானவர். சமசுகிருதம் மற்றும் கலைகள் மீதான அவரது காதல், அவரது அழகியல் சுவை மற்றும் வரைதல், ஓவியம் மற்றும் சிற்பம் ஆகியவற்றின் திறன் ஆகியவை கலை மற்றும் இலக்கியம் பற்றிய அவரது நோக்கத்தை அடைய உதவியது.
# க. சிவராமமூர்த்தி

## தனி நபர் வாழ்க்கை

சிவராமமூர்த்தி அப்பைய தீட்சிதர் பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர். இவர் திருவண்ணாமலை மாவட்டம், களம்பூர் பேரூராட்சி சுந்தர சாஸ்திரியின் மகனாவார். இராமாயணம் உபன்யாசகர் பருத்தியூர் கிருஷ்ண சாஸ்திரியின் பேத்தியும், தஞ்சாவூர் மாவட்ட கல்வி அதிகாரியும், பட்டாபிராமனின் மகளுமான சம்பூர்ணாவை, களம்பூர் சிவராமமூர்த்தி மணந்தார். இவர்களுக்கு சுந்தரராமமூர்த்தி, கிருஷ்ணமூர்த்தி என்ற இரு மகன்கள் இருந்தனர்.
# க. சிவராமமூர்த்தி

## மறைவு

களம்பூர் சிவராமமூர்த்தி 1983-ஆம் ஆண்டில் மாரடைப்பு காரணமாக தனது 74 ஆவது அகவையில் உயிர் நீத்தார்.
# க. சிவராமமூர்த்தி

## படைப்புகள்

களம்பூர் சிவராமமூர்த்தி தனது படைப்புகள் அனைத்தையும் ஆங்கிலத்தில் வெளியிட்டுள்ளார்.
1. Natraja : In Art, Thought and Literature
1. Indian Painting
1. Sri Lakshmi in Indian Art and Thought
1. Ramo Vigrahavan Dharmah: Rama Embodiment of Righteousness
1. Some Aspects of Indian Culture
1. The Art of India
1. Birds and Animals in Indian Sculpture
1. South Indian Paintings
1. South Indian Bronzes
1. Rishis in Indian Art and Literature
1. Directory Of Museums
1. Panorama of Jain Art
1. Satarudriya: Vibhuti or Shiva's Iconography
1. Invitation to Indian Art (Heritage India)
1. The Painter in Ancient India
1. World Heritage Series- The Great Chola Temples
1. Some Aspects of Indian Culture
1. SANSKRIT LITERATURE AND ART MIRRORS OF INDIAN CULTURE
1. Mahabalipuram
# நீதம் ஆராய்ச்சி நிறுவனம்

**நீதம் ஆராய்ச்சி நிறுவனம்** (*Needham Research Institute*) இங்கிலாந்தின் கேம்பிரிட்சில் உள்ள இராபின்சன் கல்லூரியின் மைதானத்தில் அமைந்துள்ளது. கிழக்கு ஆசியாவின் அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் மருத்துவத்தின் வரலாறு பற்றிய ஆராய்ச்சிக்கான ஒரு மையமாகும். சீனப் புத்தகத் தொடரில் *அறிவியல் மற்றும் நாகரிகத்தைத்* தொடங்கிய உயிர் வேதியியலாளர் மற்றும் வரலாற்றாசிரியர் இயோசப் நீதம் நினைவாக இந்த நிறுவனம் நீதம் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் எனப் பெயரிடப்பட்டது. தற்போதைய இயக்குநர் மெய் இயான்யூன், ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தொல்பொருள்-உலோகவியல் நிபுணர் ஆவார்.  
இந்த அமைப்பு 1968 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதத்தில் கிழக்கு ஆசிய அறிவியல் அறக்கட்டளையாக நிறுவப்பட்டது. 1983 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதத்தில் இவ்வமைப்பின் அறங்காவலர்கள் நீதம் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் என்ற பெயரை வழங்கினர். இது அயல் வாழ் இந்திய அறங்காவலர்களால் பதிவுசெய்யப்பட்ட தொண்டு நிறுவனம் ஆகும்.  
நிறுவனம் நீதமின் ஆராய்ச்சி சேகரிப்பில் இருந்து வளர்ந்தது. முதலில் கோன்வில் மற்றும் கேயசு கல்லூரியில் இருந்தது. இங்குதான் நீதம் 1976 ஆம் ஆண்டு ஓய்வு பெறும் வரை தலைவராக இருந்தார். பல நகர்வுகளுக்குப் பிறகு, 1991 ஆம் ஆண்டு இராபின்சன் கல்லூரியில் தற்போதைய நோக்கத்திற்காக கட்டமைக்கப்பட்ட கட்டமைப்பிற்கு மாறியது. இந்த கட்டடம் சீன பாணியில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் கட்டிடக் கலைஞரால் கிழக்கு ஆங்கிலேய ஆசியன் என்றும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
# நீதம் ஆராய்ச்சி நிறுவனம்

## இயக்குநர்கள் பட்டியல்

1. இயோசப் நீதம் 1983-1990
1. ஓ பெங் யோக் பிப்ரவரி 1990 -2001
1. கிறிசுடோபர் கல்லன் அக்டோபர் 2003 -டிசம்பர் 2013
1. மெய் இயான்யூன் ஜனவரி 2014- முதல்
# கீர்த்திவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

**கீர்த்திவர்மன்** (*Kirttivarman*) (ஆட்சிக் காலம் பொ.ச.1060-1100 ), இந்தியாவின் சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவான். செகசபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளராக இருந்தான். இவன் காலச்சூரியின் மன்னன் இலட்சுமிகர்ணனை தோற்கடித்து சந்தேல சக்தியை உயிர்ப்பித்தான்.
# கீர்த்திவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

கோவிலுக்குச் செல்வது போன்ற 20ஆம் நூற்றாண்ல் வரையப்பட்ட ஒரு கற்பனையான ஒரு ஓவியம்.]]
கீர்த்திவர்மன், சந்தேல மன்னன் விசயபாலனின் மகனாவான். இவனுக்கு முன் இவனது அண்ணன் தேவவர்மன், வாரிசு இல்லாமல் இறந்திருக்கலாம். பொ.ச.1090 கலிஞ்சர் கல்வெட்டுகளிலும், 1098 தியோகர் பாறைக் கல்வெட்டுகளிலும் இவனைப் பற்றிய தகவல் கிடைக்கப்பெறுகின்றன.
# கீர்த்திவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## போர் வெற்றிகள்

தேவவர்மனின் ஆட்சியின் போது சந்தேலர்கள் காலச்சூரி மன்னன் இலட்சுமிகர்ணனால் அடிமைபடுத்தப்பட்டிருந்தனர். கீர்த்திவர்மன் இலட்சுமிகர்ணனைத் தோற்கடித்து சந்தேல சக்தியை உயிர்ப்பித்தான். இவன் வழித்தோன்றலான வீரவர்மனின் அஜய்கர் பாறைக் கல்வெட்டு, கர்ணனை வென்று புதிய அரசை உருவாக்கியதாகக் கூறுகிறது. ஒரு மஹோபா கல்வெட்டு இவனை புருசோத்தமனுடன் ( விஷ்ணு ) ஒப்பிடுகிறது. மேலும் ஆணவமிக்க இலட்சுமிகர்ணனை தனது வலிமையான கரங்களால் நசுக்கியதாகவும் கூறுகிறது. இவனது சமகாலத்தவரான சிறீகிருட்டிண மிசுரா என்பவர் எழுதிய 'பிரபோத-சந்திரோதயம்' என்ற நாடகத்தில், சிறீகோபாலன் என்ற ஒருவன் இலட்சுமிகர்ணனை தோற்கடித்து கீர்த்திவர்மனின் எழுச்சிக்கு காரணமானான் என்று கூறுகிறது. இந்நாடகம் கீர்த்திதிவர்மனின் அரசவையில் அரங்கேற்றப்பட்டதால், சிறிகோபாலன் அரசனால் உயர்வாக மதிக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. வரலாற்றாசிரியர்கள் கோபாலனை ஒரு நிலப்பிரபுத்துவவாதி, தளபதி அல்லது கீர்த்திவர்மனின் உறவினர் என்று பலவிதமாக நம்புகிறார்கள். வரலாற்றாசிரியர் எஸ். கே. மித்ரா போரின் தேதி பொ.ச.1070 என நம்புகிறார்.  
சந்தேலக் கல்வெட்டுகள் கிருத்திவர்மன் பல எதிரிகளை வென்றதாகவும், இவனது கட்டளைகள் "கடலின் எல்லையை அடைந்தன" என்றும் குறிப்பிடும் மற்ற வெற்றிகளுக்கு பெருமை சேர்த்துள்ளன.  
கசனவித்து ஆட்சியாளர் இப்ராகிம் (ஆட்சிக் காலம் பொ.ச.1059-1099), சந்தேலர்களின் கோட்டையான கலிஞ்சர் கோட்டையைத் தாக்கியதாக *திவான்-இ-சல்மான்* முஸ்லிம் சரித்திரம் கூறுகிறது. கீர்த்திவர்மன் இப்ராகிமிடமிருந்து படையெடுப்பை எதிர்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று இது கூறுகிறது. சந்தேலர்கள் தனது ஆட்சியின் போது கலிஞ்சரின் கட்டுப்பாட்டை இழந்தான் என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. எனவே இந்த படையெடுப்பு வெறும் தாக்குதலாக இருக்கலாம்.
# கீர்த்திவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## நிர்வாகம்

பொ.ச.1098 தேதியிட்ட தேவ்கர் கல்வெட்டு வத்சராசன் என்பவனை கீர்த்திவர்மனின் முதலமைச்சர் என்று குறிப்பிடுகிறது. தேவ்கர் கோட்டையால் பாயும் பேட்வா ஆற்றங்கரையில் தொடர்ச்சியான படித்துறைகள் கட்டப்பட்டதை இது பதிவு செய்கிறது. வத்சராசன் கோட்டையை ("கிருத்திகிரி-துர்கா") கட்டினான் என்றும் அது கூறுகிறது.  
கீர்த்திவர்மனின் மற்றொரு முக்கியமான மந்திரியாக அனந்தன் என்பவன் இருந்துள்ளான். இவனது தந்தை மகிபாலன், கீர்த்திவர்மனின் தந்தை விசயபாலனுக்கு சேவை செய்தவன். அனந்தன் மந்திரி (ஆலோசகர்), அதிமதா-சச்சிவா (அங்கீகரிக்கப்பட்ட மந்திரி), ஹஸ்த்யவனேதா (யானை மற்றும் குதிரைகளின் தலைவர்), புரபாலதிக்சா (தலைநகரின் பாதுகாப்புப் பொறுப்பாளர்) உட்பட பல பதவிகளை வகித்தான்.  
கீர்த்திவர்மன் மஹோபாவில் உள்ள கிராத் சாகர் ஏரியையும், சந்தேரியிலுள்ள கிராத் சாகர் ஏரியையும், கலிஞ்சரில் உள்ள புத்தியா தால் ஏரியையும் உருவாக்கியதாக நம்பப்படுகிறது. நாட்டுப்புற பாரம்பரியத்தின் படி, இவன் தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டான். மேலும் புத்தியா தாலில் குளித்து தன்னை குணப்படுத்திக் கொண்டான்.
# கீர்த்திவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## மதம்

கீர்த்திவர்மனின் ஆட்சிக் காலத்து கல்வெட்டுகள் இவன் ஒரு சைவ சமயத்தைச் சேர்ந்தவன் என்றும், ஆனால் வைணவத்தையும்ம், சமண மதத்தையும் ஆதரித்தவன் என்றும் கூறுகின்றன.  
ஒரு மவூ கல்வெட்டு இவனை, மனிதனை மோட்சம் அடைய விடாமல் தடுக்கும் எதிர்மறை பண்புகளை வென்ற நீதியுள்ள ஆட்சியானாகச் சித்தரிக்கிறது. சிற்றின்ப சிற்பங்களைக் கொண்ட முந்தைய கஜுராஹோ கோயில்களைப் போலன்றி, கீர்த்திவர்மனின் ஆட்சிக் காலத்திலும் அதற்குப் பின்னரும் கட்டப்பட்ட கோயில்களில் பாலியல் உருவங்கள் இடம்பெறவில்லை. கீர்த்திவர்மன் சந்தேலர்களின் தலைநகரை கஜுராஹோவிலிருந்து மஹோபாவிற்கு மாற்றியதாக வரலாற்றாசிரியர் எம். எல். வரத்பாண்டே நம்புகிறார். கீர்த்திவர்மனின் ஆட்சியின் போது கிருட்டிண மிசுராவால் இயற்றப்பட்ட 'பிரபோதன-சந்திரோதயம்' என்ற நாடகம், சிற்பக் கலையில் வெளிப்படையான பாலியல் கற்பனையை விமர்சிக்கின்றது. இது காபாலிகர்கள் போன்ற தீவிர தாந்த்ரீக பிரிவுகளை கேலி செய்கிறது.  
அஜய்கரிலுள்ள பர்மலா ஏரிக்கு அருகிலுள்ள சிவன் கோவிலின் சுவரில் 'சிறீ-கீர்த்தி-செயேசுவரரின் புராணம்' உள்ளது. இது அநேகமாக கீர்த்திவர்மனைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம்.
# கீர்த்திவர்மன் (சந்தேல வம்சம்)

## நாணயம்

தற்போது கிடைத்துள்ள சந்தேல நாணயங்களில் முதன்மையானது கீர்த்திவர்மனின் ஆட்சிக்காலத்தைச் சேர்ந்தது. இவை அனைத்தும் 31 முதல் 63 வரை எடையுள்ள தங்க நாணயங்களாகும். நாணயங்களில் ஒருபுறம் அமர்ந்திருக்கும் ஒரு பெண் தெய்வமும், மறுபுறம் சிறீமத் கீர்த்திவர்மதேவன்' உருவமும் இடம்பெற்றுள்ளனர். இந்த பாணி முதலில் காலச்சூரி மன்னர் கங்கேயதேவனால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. கங்கேயனின் மகன் இலட்சுமிகர்ணனை வென்றதை நினைவுகூரும் வகையில் கீர்த்திவர்மன் இந்த பாணியை பின்பற்றியிருக்கலாம்.
# விசயபாலன்

**விசயபாலன்** (*Vijayapala* ; ஆட்சிக் காலம் பொ.ச. 1035-1050 ) மத்திய இந்தியாவை ஆண்ட சந்தேல வம்சத்தின் அரசனாவான். செகசபுக்தி பிராந்தியத்தின் (இன்றைய மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புந்தேல்கண்ட்) ஆட்சியாளராக இருந்தான்.  
விசயபாலன், சந்தேல மன்னன் வித்யாதரனுக்குப் பிறந்தவன். இவரது ஆட்சிக் காலத்து கல்வெட்டு எதுவும் கிடைக்கவில்லை. பல சந்தேல கல்வெட்டுகளில் இவன் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளான். ஆனால் இவற்றில் பெரும்பாலானவை தெளிவற்ற புகழ்ச்சிகளை மட்டுமே கொண்டிருக்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, மவூ கல்வெட்டு, இவன் எல்லா பொல்லாத மனிதர்களையும் கொன்று கலியுகத்திற்கு முடிவு கட்டினான் என்று அறிவிக்கிறது.  
வித்யாதரனது ஆட்சியின் முடிவில், கசனவித்துகளின் படையெடுப்புகள் இராச்சியத்தை பலவீனப்படுத்தியது. இதை சாதகமாக பயன்படுத்தி, காலச்சூரி மன்னன் கங்கேயதேவன் இவர்களின் இராச்சியத்தின் கிழக்கு பகுதிகளை கைப்பற்றினான். விசயபாலன் ஒரு போரில் கங்கேயனின் பெருமையை உடைத்ததாக ஒரு உடைந்த மஹோபா கல்வெட்டு கூறுகிறது.  
விசயபாலனின் ஆட்சியின் போது குவாலியரின் கச்சப்பகதாக்கள் சந்தேலர்களுக்கு தங்கள் விசுவாசத்தை கைவிட்டிருக்கலாம். சாஸ்-பாகு கல்வெட்டில் கச்சப்பகதா ஆட்சியாளன் மூலதேவனுக்கு அதிக ஒலி கொண்ட தலைப்புகள் பயன்படுத்தப்பட்டதன் மூலம் இது சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.  
விசயபாலனின் ஆட்சிக் காலத்தில் சந்தேல இராச்சியத்தின் வீழ்ச்சி தொடங்கியது. இவனது வாரிசான தேவவர்மன் இராணி புவனதேவியின் மகனாவான். தேவவர்மனின் பொ.ச.1051 தேதியிட்ட நன்யயுரா செப்புத் தகடு விசயபாலனின் ஆட்சி இவ்வருடத்திற்கு முன்னரே முடிவடைந்ததை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இவனுக்குப் பின்னர் கிருத்திவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்தான்.
# கிரேசியெல்லா பிராந்துவார்தி இரேமாண்ட்

**கிரேசியெல்லா பிராந்துவார்தி இரேமாண்ட்** *(Graziella Branduardi-Raymont)* ஓர் இத்தாலிய இயற்பியலாளர் ஆவார். இவர் இலண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியின் முல்லார்டு விண்வெளி அறிவியல் ஆய்வகத்தில் பேராசிரியராக உள்ளார்.
# கிரேசியெல்லா பிராந்துவார்தி இரேமாண்ட்

## வாழ்க்கை

இவர் இயற்பியல் இளவல் பட்டத்தை 1973 இல் மிலான் பல்கலைக்கழகத்தில் முடித்ததும், இவர்1974 இல் இலண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியின் முல்லார்டு விண்வெளி அறிவியல் ஆய்வகத்தில் முனைவர் பட்ட ஆய்வில் சேர்ந்தார் . இவர் 1977 இல் புதிர்க்கதிர் வானியலில் முனைவர் பட்ட்த்தை முடித்ததும் ஆர்வார்டு சுமித்சோனியன் வானியற்பியல் மையத்தில் சேர்ந்தார்.  
இவர் மீள முல்லார்டு விண்வெளி அறிவியல் ஆய்வகத்தில் 1979 இல், ஆராய்ச்சி உதவியாளராகச் சேர்ந்தார். அங்கே1987 இல் விரிவுரையாளராகவும் 1992 இல் வானியல் உயர்விரிவுரையாளராடவும் ஆனார். இவர் 1990 களில் முல்லார்டு விண்வெளி அறிவியல் ஆய்வகத்தின் ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமை XMM-நியூட்டன் திட்டத்தில் தெறிப்பு வரிக்கீற்று கதிர்நிரல் அளவியின் இலக்கவியல் மின்னன் பிரிவுக்குத் திட்ட மேலாளர் ஆனார். இவர் 2009 இல் விண்வெளி அறிவியல் பேராசிரியராக அமர்த்தப்பட்டார். இவரது நடப்பு ஆராய்ச்சி கோள்சார் புதிர்க்கதிர் உமிழ்வில் குவிந்துள்ளது. இவர் 2024 இல் ஏவ திட்டமிடப்பட்டுள்ள ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமையும் சீன அறிவியல் கல்விக்கழகம் இணைந்துநட்த்தும் சிமிலி விண்கலத் திட்ட இணை முதன்மை ஆய்வாளராகவும் செயல்பட்டு வருகிறார்.
# கிரேசியெல்லா பிராந்துவார்தி இரேமாண்ட்

## வாழ்க்கை

### ஆராய்ச்சி ஆர்வங்கள்

இவரது ஆராய்ச்சி ஆர்வங்கள் பின்வருமாறு:
- புதிர்க்கதிர் இரும விண்மீன்கள்
- புதிர்க்கதிர் பின்னணி
- முனைப்பான பால்வெளிக்கரு
- கோள்சார் புதிர்க்கதிர் உமிழ்வு
# கிரேசியெல்லா பிராந்துவார்தி இரேமாண்ட்

## வாழ்க்கை

### விண்வெளித் திட்டங்கள்

- இணை முதன்மை ஆய்வாளர், தெறிப்பு வரிக்கீற்று கதிர்நிரல் அளவி, ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமை XMM-நியூட்டன் திட்டம்.
- இணை முதன்மை ஆய்வாளர், ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமை - CAS சிமிலி விண்கலத் திட்டம்.
# சாங்கிலி சமஸ்தானம்

**சாங்கிலி சமஸ்தானம்** (**Sangli State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் சாங்கலி நகரம் ஆகும். இது தற்கால மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் சாங்கலி மாவட்டத்தின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சாங்கிலி சமஸ்தானம் 2880 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 1,37,268 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# சாங்கிலி சமஸ்தானம்

## வரலாறு

மராத்தியப் பேரரசின் பகுதியாக இருந்த சாங்கிலி சிற்றரசு, மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 5 மே 1819 அன்று பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சாங்கிலி இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.  
சாங்கிலி சமஸ்தானம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தின் தக்காண முகமையில் இணைக்கப்பட்ட சாங்கிலி சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு, பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சாங்கிலி சமஸ்தானம் பம்பாய் மாகாணத்த்தின் சாங்குலி மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
# சாங்கிலி சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சாவந்த்வாடி சமஸ்தானம்

வின் தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா வரைபடத்தில் கொங்கண் மண்டலத்தில் சாவந்த்வாடி சமஸ்தானம்]]  
**சாவந்த்வாடி சமஸ்தானம்** (**Sawantvadi State**), இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் சாவந்த்வாடி நகரம் ஆகும்.  
இது தற்கால மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் கொங்கண் மண்டலத்தில் உள்ள சிந்துதுர்க் மாவட்டம் மற்றும் கோவா மாநிலத்தின் வடக்கு கோவா மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1931-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, சாவந்த்வாடி இராச்சியம் 2,396 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 2,50,589 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# சாவந்த்வாடி சமஸ்தானம்

## வரலாறு

மராத்தியப் பேரரசின் போன்சலே வம்சத்தவர்கள் ஆண்ட சாவந்த்வாடி இராச்சியம், மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்றதுடன், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தில் தக்காண முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. சாவந்த்வாடி சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சாவந்த்வாடி சமஸ்தானப் பகுதிகள் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்தின் சாவந்த்வாடி தாலுகாவில் இணைக்கப்பட்டது.
# சாவந்த்வாடி சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- மராட்டியப் பேரரசு
- இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர் (1803–1805)
- மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர்
- தக்காண முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# யாங்சே சமஸ்தானம்

திருவிழா]]  
**யாங்சே சமஸ்தானம்** (**Yawnghwe**), தற்கால பர்மா எனும் மியான்மர் நாட்டின் விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *நியாங் சவே* நகரம் ஆகும். இது தற்கால மியான்மர் நாட்டின் சான் மாகாணத்தின் தெற்கில் *யாங்சே* இராச்சியப் பகுதிகளை கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, யாங்சே சமஸ்தானம் 2241 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 95,339 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
# யாங்சே சமஸ்தானம்

## வரலாறு

1359-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட யாங்சே இராச்சியம், நவம்பர் 1885-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற மூன்றாம் ஆங்கிலேய-பர்மியப் போரின் முடிவில் பர்மா முழுவதும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழ் வந்தது. 1887-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற யாங்சே இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். யாங்சே இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1948-ஆம் ஆண்டில் பர்மாவின் விடுதலைக்குப் பின்னர் யாங்சே இராச்சியம், 1959-ஆம் ஆண்டில் பர்மாவின் சாவ்பா மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# யாங்சே சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- மியான்மரின் வரலாறு
- மூன்றாம் ஆங்கிலேய-பர்மியப் போர் (1885)
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# தக்காண முகமை

**தக்காண அரசுகளின் முகமை** (**Deccan States Agency**), பிரித்தானிய இந்தியாவின் முகமைகளில் ஒன்றாகும். இதன் தலைமையிடம் பம்பாய் நகரம் ஆகும். தக்காண முகமையில் 18 சுதேச சமஸ்தானங்களும், 12 ஜமீன்தார்களும் இருந்தனர். பிரித்தானிய இந்தியாவின் தக்காண முகமை, தற்கால மகாராட்டிரா மாநிலத்தில், இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் இருந்த சுதேச சமஸ்தானங்களிடமிருந்து ஆண்டுதோறும் திறை வசூலித்து மும்பை மாகாணத்தின் ஆளுநருக்கு அனுப்பி வைப்பதுடன், சுதேச சமஸ்தானங்களின் நடவடிக்கைகள் குறித்து ஆளுநருக்கு அறிக்கை அனுப்ப வேண்டும்.
# தக்காண முகமை

## வரலாறு

மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போரில் மராத்தியப் பேரரசு பிரித்தானிய இந்தியாவிடம் வீழ்ச்சி அடைந்தது. எனவே மராத்தியப் பேரரசின் தக்காணப் பீடபூமி மற்றும் கொங்கண் மண்டலத்தில் இருந்த சிற்றரசுகள் அனைத்தும் 1818-ஆம் ஆண்டு முதல், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டு வந்த துணைப்படை திட்டத்தை ஏற்று, பிரித்தானிய இந்தியாவின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் சுதேச சமஸ்தானங்களாக ஆட்சி செய்தனர். இந்த சுதேச சமஸ்தானங்களை கண்காணிக்கவும், ஆண்டுதோறும் திறை வசூலிக்கவும் தக்காண முகமை 1933-ஆம் ஆண்டில் செயல்பட்டது. முன்னர் தக்காண முகமையின் பணிகளை செய்து கொண்டிருந்த, கோலாப்பூர் முகமை, பூனா முகமை, பிஜப்பூர் முகமை, தார்வார் முகமை மற்றும் கொலபா முகமைகள் கலைக்கப்பட்டு, தக்காண முகமையில் இணைக்கப்பட்டது.  
1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு தக்காண முகமை கலைக்கப்பட்டது. இம்முகமையின் கீழிருந்த சுதேச சமஸ்தானங்கள் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி, இம்முகமையின் பெரும் பகுதிகள் பம்பாய் மாகாணம் மற்றும் சில பகுதிகள் மைசூர் இராச்சியத்தில் இணைக்கப்பட்டது.  
1960-ஆம் ஆண்டில் மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி, பம்பாய் மாகாணத்திலிருந்து மகாராட்டிரா மற்றும் குஜராத் மாநிலங்கள் நிறுவப்பட்டது.
# தக்காண முகமை

## தக்காண முகமையின் சுதேச சமஸ்தானங்கள்

தக்காண முகமையின் கீழ் பெரிதும், சிறிதுமாக சுதேச சமஸ்தானங்கள் இருந்தது. அவைகளில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்: and jagirs (feudal 'vassal' estates) in western India.