# பாதுகாப்பு உயிரியல்

### உலகளாவிய பாதுகாப்பு முயற்சிகள்

20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், தனிப்பட்ட இனங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக இலக்காகக் கொண்ட முயற்சிகள் எழுந்தன, குறிப்பாக தென் அமெரிக்காவில் பெரிய பூனைப் பாதுகாப்பில் நியூயார்க் விலங்கியல் சங்கத்தால் வழிநடத்தப்பட்ட முயற்சிகள். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், நியூயார்க் விலங்கியல் சங்கம் குறிப்பிட்ட இனங்களுக்குப் பாதுகாப்புகளை நிறுவுதல் மற்றும் பாதுகாப்பு முன்னுரிமைகளாக மிகவும் பொருத்தமான இடங்களின் பொருத்தத்தைத் தீர்மானிக்க தேவையான பாதுகாப்பு ஆய்வுகளை நடத்துதல் ஆகியவற்றின் கருத்துக்களை வளர்ப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தது; ஹென்றி ஃபேர்ஃபீல்ட் ஆஸ்போர்ன் ஜூனியர், கார்ல் இ. அகேலி, ஆர்ச்சி கார் மற்றும் அவரது மகன் ஆர்ச்சி கார் III ஆகியோரின் பணி இந்த சகாப்தத்தில் குறிப்பிடத்தக்கது. உதாரணமாக, விருங்கா மலைகளுக்கு பயணங்களை வழிநடத்தி, காடுகளில் மலை கொரில்லாவைக் கவனித்த அகேலி, இனங்களும் பகுதியும் பாதுகாப்பு முன்னுரிமைகள் என்று உறுதியாக நம்பினார். பெல்ஜியத்தின் ஆல்பர்ட் I ஐ மலை கொரில்லாவைப் பாதுகாக்கவும், இப்போது காங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசில் ஆல்பர்ட் தேசிய பூங்காவை (விருங்கா தேசிய பூங்கா என மறுபெயரிடப்பட்டது) நிறுவவும் அவர் வற்புறுத்துவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.  
1970களில், அமெரிக்காவில் அழிந்துவரும் உயிரினச் சட்டம் மற்றும் கனடாவின் ஆபத்துக்குள்ளான உயிரினச் சட்டம் (SARA), ஆஸ்திரேலியா, ஸ்வீடன், யுனைடெட் கிங்டம் ஆகிய நாடுகளில் உருவாக்கப்பட்ட பல்லுயிர் செயல் திட்டங்கள் ஆகியவற்றின் கீழ் மேற்கொள்ளப்பட்ட பணிகள் முதன்மையாக வழிநடத்தப்பட்டன, நூற்றுக்கணக்கான இனங்கள் சார்ந்த பாதுகாப்புத் திட்டங்கள் இதன் விளைவாக வந்தன. குறிப்பாக மனிதகுலத்தின் பொதுவான பாரம்பரியத்திற்கு சிறந்த கலாச்சார அல்லது இயற்கை முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தளங்களைப் பாதுகாக்க ஐக்கிய நாடுகள் சபை செயல்பட்டது. இந்தத் திட்டம் 1972 இல் யுனெஸ்கோவின் பொது மாநாட்டால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. 2006 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, மொத்தம் 830 தளங்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன: 644 கலாச்சார, 162 இயற்கை. தேசிய சட்டத்தின் மூலம் ஆக்கிரமிப்பு உயிரியல் பாதுகாப்பைத் தொடர்ந்த முதல் நாடு அமெரிக்கா, இது அழிந்துவரும் உயிரினச் சட்டம் (1966) மற்றும் தேசிய சுற்றுச்சூழல் கொள்கைச் சட்டம் (1970), ஆகியவற்றில் தொடர்ச்சியாக சட்டங்களை இயற்றியது, இது பெரிய அளவிலான வாழ்விடப் பாதுகாப்பு மற்றும் அச்சுறுத்தப்பட்ட உயிரின ஆராய்ச்சிக்கு முக்கிய நிதி மற்றும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை ஒன்றாகச் செலுத்தியது. இருப்பினும், பிற பாதுகாப்பு முன்னேற்றங்கள் உலகம் முழுவதும் பிடிபட்டுள்ளன. உதாரணமாக, இந்தியா 1972 ஆம் ஆண்டு வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது.  
1980 ஆம் ஆண்டில், நகர்ப்புற பாதுகாப்பு இயக்கத்தின் தோற்றம் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியாகும். இங்கிலாந்தின் பர்மிங்காமில் ஒரு உள்ளூர் அமைப்பு நிறுவப்பட்டது, இந்த வளர்ச்சி இங்கிலாந்து முழுவதும் உள்ள நகரங்களிலும், பின்னர் வெளிநாடுகளிலும் விரைவாகத் தொடர்ந்தது. அடிமட்ட இயக்கமாகக் கருதப்பட்டாலும், அதன் ஆரம்பகால வளர்ச்சி நகர்ப்புற வனவிலங்குகள் குறித்த கல்வி ஆராய்ச்சியால் உந்தப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் தீவிரமானதாகக் கருதப்பட்டாலும், பாதுகாப்பு பற்றிய இயக்கத்தின் பார்வை மற்ற மனித நடவடிக்கைகளுடன் பிரிக்கமுடியாத வகையில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பது இப்போது பாதுகாப்பு சிந்தனையில் முக்கிய நீரோட்டமாக மாறியுள்ளது. கணிசமான ஆராய்ச்சி முயற்சிகள் இப்போது நகர்ப்புற பாதுகாப்பு உயிரியலில் இயக்கப்படுகின்றன. பாதுகாப்பு உயிரியல் சங்கம் 1985 இல் உருவாக்கப்பட்டது.:2  
1992 வாக்கில், உலகின் பெரும்பாலான நாடுகள் உயிரியல் பன்முகத்தன்மைக்கான மாநாட்டின் மூலம் உயிரியல் பன்முகத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதற்கான கொள்கைகளுக்கு உறுதியளித்தன; பின்னர் பல நாடுகள் தங்கள் எல்லைகளுக்குள் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளான உயிரினங்களைக் கண்டறிந்து பாதுகாப்பதற்கும், அதனுடன் தொடர்புடைய வாழ்விடங்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் பல்லுயிர் செயல் திட்டங்களின் திட்டங்களைத் தொடங்கின. 1990 களின் பிற்பகுதியில் இந்தத் துறையில் தொழில்முறை அதிகரித்தது, சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மேலாண்மை நிறுவனம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்கான சங்கம் போன்ற அமைப்புகளின் முதிர்ச்சியுடன்.  
2000 ஆம் ஆண்டு முதல், நிலப்பரப்பு அளவிலான பாதுகாப்பு என்ற கருத்து முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது, ஒற்றை-இனங்கள் அல்லது ஒற்றை-வாழ்விடத்தை மையமாகக் கொண்ட நடவடிக்கைகளுக்கு குறைந்த முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. அதற்கு பதிலாக பெரும்பாலான முக்கிய சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு அணுகுமுறையை பெரும்பாலான முக்கிய பாதுகாப்பாளர்கள் ஆதரிக்கின்றனர், இருப்பினும் சில உயர்மட்ட உயிரினங்களைப் பாதுகாக்க பாடுபடுபவர்களால் கவலைகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.  
சூழலியல் உயிர்க்கோளத்<nowiki/>தின் செயல்பாடுகளை தெளிவுபடுத்தியுள்ளது; அதாவது, மனிதர்கள், பிற இனங்கள் மற்றும் இயற்பியல் சூழலுக்கு இடையேயான சிக்கலான உறவுகள். வளர்ந்து வரும் மனித மக்கள்தொகை மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய விவசாயம், தொழில் மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து ஏற்படும் மாசுபாடு, சுற்றுச்சூழல் உறவுகளை எவ்வளவு எளிதில் சீர்குலைக்க முடியும் என்பதை நிரூபித்துள்ளது.  
அறியாமையின் கடைசி வார்த்தை, ஒரு விலங்கு அல்லது தாவரத்தைப் பற்றிச் சொல்லும் மனிதன்: "அது என்ன நன்மை?" ஒட்டுமொத்த நில வழிமுறை நன்றாக இருந்தால், நாம் அதைப் புரிந்துகொண்டாலும் இல்லாவிட்டாலும் ஒவ்வொரு பகுதியும் நல்லது. பயோட்டா, யுகங்களின் போக்கில், நாம் விரும்பும் ஆனால் புரியாத ஒன்றை உருவாக்கியிருந்தால், முட்டாள் தவிர வேறு யார் பயனற்றதாகத் தோன்றும் பகுதிகளை நிராகரிப்பார்கள்? ஒவ்வொரு பற்சக்கரத்தையும் சக்கரத்தையும் வைத்திருப்பது அறிவார்ந்த டிங்கரிங்கின் முதல் முன்னெச்சரிக்கையாகும்.  
—ஆல்டோ லியோபோல்ட், ஒரு மணல் மாவட்ட பஞ்சாங்கம்