# உரூக் காலம்

## பண்டைய எகிப்து

### நகர இராச்சியங்கள்

#### எழுத்தறிவு

, உரூக் நகரம், கிமு 3350– கிமு 3200) பெர்கமோன் அருங்காட்சியகம்.]]  
நடு உருக் காலத்தில் எழுதுதல் மிகவும் ஆரம்ப நிலையில் இருந்தது. உரூக் காலத்தின் பிற்பகுதியில் மற்றும் செம்தேத் நசிர் காலத்தில் மற்றும் ஆப்பெழுத்து முறை மேலும் வளர்ந்தது. நாணல் எழுத்தாணியுடன் பொறிக்கப்பட்ட முதல் களிமண் பலகைகள் நான்காம் உரூக் காலத்தில் காணப்படுகிறது. இக்களின்மண் பலகைகள் எண் அடையாளங்களை மட்டுமே கொண்டுள்ளது. மூன்றாம் உரூக் காலத்திய 3.000 களிமண் பலகைகள் எழுத்துக்களுடன் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. மேலும் சூசா நகரத்தில் தொல் ஈலமைட்டு மொழி எழுத்துகளுடன் கூடிய களிமண் பலகைகள் கிடைத்துள்ளது.  
உரூக் காலக்கட்டத்தின் நூல்கள் பெரும்பாலும் நிர்வாக வகையைச் சார்ந்தவை மற்றும் தனிப்பட்டவை அல்லாமல் பொது (அரண்மனைகள் அல்லது கோயில்கள்) என்று தோன்றும் சூழல்களில் முக்கியமாகக் காணப்படுகின்றன. கைவினைப்பொருட்கள், உலோகங்கள், பானைகள், தானியங்கள், இடப்பெயர்கள், முதலியன பட்டியல்களாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் மெசபடோமிய நாகரிகத்தின் சிறப்பியல்பு. ஒரு குறிப்பிடத்தக்க உதாரணம் தொழில்களின் பட்டியல், மூதாதையர் பட்டியல், பல்வேறு வகையான கைவினைஞர்கள் பட்டியல், சிறப்புத் தொழிலாளர்கள் பட்டியல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளனர் (குயவர்கள், நெசவாளர்கள், தச்சர்கள், முதலியன), இது பலவற்றைக் குறிக்கிறது. பிற்பகுதியில் உருக்கின் சிறப்புத் தொழிலாளர்கள் வகைகள்.  
உரூக் காலத்தில் எழுத்தின் முதல் வளர்ச்சி கிமு 3300-3100 இல் நிகழ்ந்தது. இருப்பினும் கணக்கியல் மற்றும் மேலாண்மை நடைமுறைகளின் அடிப்படையில் தக்கவைக்கப்பட்டது, மேலும் ஹெச். நிசென் மற்றும் ஆர். இங்லண்ட் ஆகியோரால் விரிவாக ஆராயப்பட்டது. இந்த எழுத்து முறை பிக்டோகிராஃபிக் ஆகும், இது ஒரு நாணல் எழுதுகோலைப் பயன்படுத்தி பச்சைக் களிமண் பலகைகளில் எழுதப்பட்டது. கிமு 3400-3200 இல் உருவான முன்-எழுத்து முறை ஒரு உதவியாளர் நினைவுக் குறியீடாகச் செயல்பட்டது மற்றும் முழுமையான சொற்றொடர்களைப் பதிவுசெய்யும் திறன் கொண்டதாக இல்லை.  
ஏனெனில் அது உண்மையான பொருள்கள், குறிப்பாக பொருட்கள் மற்றும் மனிதர்களுக்கான சின்னங்களை மட்டுமே கொண்டிருந்தது. பல வேறுபட்ட அளவியல் அமைப்புகளுக்கான எண் அடையாளங்கள் மற்றும் சில செயல்கள் மட்டுமே (இங்லண்ட் இதை 'எண் பலகைகள்' மற்றும் 'எண்-ஐடியோகிராஃபிக் பலகைகள்' நிலை என்று அழைக்கிறது). அறிகுறிகள் பின்னர் அதிக எண்ணிக்கையிலான மதிப்புகளைப் பெறத் தொடங்கின, நிர்வாகச் செயல்பாடுகளை மிகவும் துல்லியமாகப் பதிவுசெய்வதை சாத்தியமாக்கியது (சுமார் கிமு 3200-2900 இங்லண்டின் 'புரோட்டோ-கியூனிஃபார்ம்' கட்டம்). இந்தக் காலக்கட்டத்தில் அல்லது அதற்குப் பிறகும் (கிமு 2800-2700 இல்), மறுப்புக் கொள்கையின் மூலம் மற்றொரு வகை பொருள் பதிவு செய்யப்பட்டது: பிகோகிராம்களின் கூட்டமைப்பு செயல்களைக் குறிக்கலாம் (உதாரணமாக தலை + தண்ணீர் = பானம்), அதே சமயம் ஓரினச்சேர்க்கை கருத்துக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப் பயன்படுகிறது ('அம்பு' மற்றும் 'வாழ்க்கை' ஆகியவை சுமேரிய மொழியில் ஒரே மாதிரியாக உச்சரிக்கப்படுகின்றன, எனவே 'வாழ்க்கை' என்பதைக் குறிக்க 'அம்பு' குறி பயன்படுத்தப்படலாம், இல்லையெனில் அது சித்திரமாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது கடினம்). இவ்வாறு, சில ஐடியாகிராம்கள் தோன்றின. அதே கொள்கையைப் பின்பற்றி, ஒலிப்பு அறிகுறிகள் உருவாக்கப்பட்டன (ஃபோனோகிராம்கள், ஒரு அடையாளம் = ஒரு ஒலி). எடுத்துக்காட்டாக, 'அம்பு' என்பது சுமேரிய மொழியில் TI என உச்சரிக்கப்படுகிறது, எனவே ஒலியைக் குறிக்க 'அம்பு' குறியைப் பயன்படுத்தலாம் [ti]). கிமு 3ஆம் ஆயிரத்தின் தொடக்கத்தில், மெசபடோமிய எழுத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் - லோகோகிராம்கள் மற்றும் ஃபோனோகிராம்களின் சங்கமம் - இடத்தில் வைக்கப்பட்டது. எழுத்தினால் மொழியின் இலக்கணக் கூறுகளை பதிவு செய்ய முடிந்தது