# யோசு ராமோசு-ஓர்டா

## அரசியல் வாழ்க்கை

ரமோசு-ஓர்டா போர்த்துகீசிய திமோரில் அரசியல் விழிப்புணர்வை வளர்ப்பதில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார், இதனால் அவர் 1970-71 இல் போர்த்துகீசிய கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவிற்கு இரண்டு ஆண்டுகள் நாடுகடத்தப்பட்டார். அவரது தாத்தா, அவருக்கு முன், போர்ச்சுகலில் இருந்து அசோர்ஸ் தீவுகள், பின்னர் கேப் வெர்டே, போர்த்துகீசிய கினியா மற்றும் இறுதியாக போர்த்துகீசிய திமோருக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார்.  
வளர்ந்து வரும் திமோர் தேசியவாத தலைமைத்துவத்தில் மிதவாதி, ரமோசு-ஓர்டா நவம்பர் 1975 இல் சுதந்திர சார்பு கட்சிகளால் பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட "கிழக்கு திமோர் ஜனநாயகக் குடியரசு" அரசாங்கத்தில் வெளியுறவு அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டார். அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டபோது, ராமோசு-ஓர்டாவுக்கு 25 வயதுதான். இந்தோனேசிய துருப்புக்கள் படையெடுப்பதற்கு மூன்று நாட்களுக்கு முன்பு, திமோர் வழக்கை ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் முன்வைப்பதற்காக ராமோசு-ஓர்டா கிழக்கு திமோரை விட்டு வெளியேறினார்.  
102,000 கிழக்கு திமோரியர்கள் இறப்பார்கள் என மதிப்பிடப்பட்ட இந்தோனேசிய ஆக்கிரமிப்பை எதிர்கொண்டு நடவடிக்கை எடுக்குமாறு ஐ.நா. பாதுகாப்பு அவையில் உரையாற்றுவதற்காக ராமோசு-ஓர்டா நியூயார்க்கை வந்தடைந்தார். இவர் அடுத்த பத்து ஆண்டுகளுக்கு ஐநாவுக்கான பிரெட்டிலின் நிரந்தரப் பிரதிநிதியாக இருந்தார். மொத்தமாக 25 டாலர்களை பாக்கெட்டில் வைத்துக்கொண்டு அவர் அமெரிக்கா வந்ததாக அப்போது அவரது நண்பர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அந்தக் காலக்கட்டத்தில் அவருடைய பணச் சூழல் அடிக்கடி நெருக்கடியாக இருந்தது. அவரது அரசியலையும் உறுதியையும் போற்றும் அமெரிக்கர்களின் அருளால் ஓரளவு உயிர் பிழைத்தார். மேலும், அவர் தனது கட்சியின் நிலைப்பாட்டை விளக்குவதற்காக உலகம் முழுவதும் பயணம் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.  
1993 ஆம் ஆண்டில், கிழக்கு திமோர் மக்களுக்கு ராஃப்டோ பரிசு வழங்கப்பட்டது. நாடுகடத்தப்பட்ட வெளியுறவு மந்திரி ராமோசு-ஓர்டா பரிசு விழாவில் தனது நாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். 1994 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில், பிலிப்பைன்ஸ் ஜனாதிபதி ஃபிடல் ராமோசு, ஜகார்த்தாவின் அழுத்தத்திற்கு அடிபணிந்து, மணிலாவில் கிழக்கு திமோரில் ஒரு சர்வதேச மாநாட்டைத் தடை செய்ய முயன்றார் மற்றும் ராமோசு-ஓர்டாவை தடுப்புப்பட்டியலில் சேர்த்தார், தாய்லாந்து அரசாங்கம் அவரை ஆளுமை அல்லாதவர் என்று அறிவித்தது.  
1996 ஆம் ஆண்டில் டிசம்பர் மாதத்தில், ராமோசு-ஓர்டா அமைதிக்கான நோபல் பரிசை திமோர் பிஷப் ஜிமெனெஸ் பெலோவுடன் பகிர்ந்து கொண்டார். நோபல் கமிட்டி இரண்டு பரிசு பெற்றவர்களையும் அவர்களின் "எளிய மக்களை ஒடுக்குவதைத் தடுக்கும் தொடர்ச்சியான முயற்சிகளுக்காக" கௌரவிக்கப்படுவதாகவும், "இந்த விருது மக்களின் சுய உரிமையின் அடிப்படையில் கிழக்கு திமோர் மோதலுக்கு அரசியல் தீர்வைக் காணும் முயற்சிகளை ஊக்குவிக்கும்" என்று நம்புவதாகவும் அறிவித்தனர். 1975ஆம் ஆண்டு முதல் கிழக்கு திமோரின் முன்னணி சர்வதேச செய்தித் தொடர்பாளராக ராமோஸ்-ஓர்டாவை இக்குழு கருத்தில் கொண்டது.  
சுதந்திரத்திற்கான நிறுவன அடிப்படையை பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதில் ராமோசு-ஓர்டா முக்கியப் பங்கு வகித்தார். 1 மார்ச் 2000 அன்று யுஎன்டிஏஈடி உடனான ஒரு முக்கியமான கூட்டுப் பட்டறையில் புதிய உத்தியைக் கிண்டல் செய்யவும், நிறுவனத் தேவைகளை அடையாளம் காணவும் அவர் திமோர் தூதுக்குழுவை வழிநடத்தினார். திமோர் புனரமைப்புக்கான தேசிய காங்கிரஸின் (சிஎன்ஆர்டி) தலைவர்கள் உட்பட, நிறைவேற்று அதிகாரங்களுடனான கூட்டு நிர்வாகத்திற்கான ஒரு ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட திட்டமாக இதன் விளைவு இருந்தது. 2000 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் ஒரு மாநாட்டில் கூடுதல் விவரங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. கிழக்கு திமோரில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்செயலாளரின் சிறப்புப் பிரதிநிதி, செர்ஜியோ வியேரா டி மெல்லோ, லிஸ்பனில் நடைபெற்ற நன்கொடையாளர் மாநாட்டில், 22 ஜூன் 2000 மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு அவைக்கு 27 ஜூன் 2000 அன்று புதிய வரைபடத்தை வழங்கினார். புதுப்பிக்கப்பட்ட கூட்டு நிர்வாகம் வெற்றிகரமாக சுதந்திரத்திற்கான நிறுவன அடித்தளத்தை அமைத்தது. மேலும் 27 செப்டம்பர் 2002 அன்று கிழக்கு திமோர் ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் இணைந்தது. ராமோஸ்-ஹோர்டா அதன் முதல் வெளியுறவு மந்திரி ஆவார்.