# மங்கோலியர்களின் கீவ உரூசு மீதான படையெடுப்பு

## படு கானின் படையெடுப்பு

1236 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் படு கான் மற்றும் சுபுதை தலைமையிலான சுமார் 25,000 ஏற்ற வில்வித்தையாளர்களைக் கொண்ட பெரிய மங்கோலிய இராணுவமானது வோல்கா ஆற்றைக் கடந்து வோல்கா பல்கேரியா மீது படையெடுத்தது. பலவீனமான வோல்கா பல்கேரியர்கள், குமன்கள்-கிப்சாக்குகள் மற்றும் ஆலனி ஆகியோரின் எதிர்ப்பை அணைக்க அவர்களுக்கு ஒரு மாதம் மட்டுமே தேவைப்பட்டது.  
சுஸ்டாலைச் சூறையாடுதல்; ஒரு 16ஆம் நூற்றாண்டு நூலிலுள்ள குறுஞ்சித்திரம்.]]  
நவம்பர் 1237 ஆம் ஆண்டு படு கான் தனது தூதர்களை விளாடிமிரின் இரண்டாம் யூரியின் அவைக்கு அனுப்பினார். அடிபணியுமாறு கூறினார். ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு, நாடோடிக் கூட்டங்கள் ரியாசானை முற்றுகையிட்டன. ஆறு நாட்கள் நடந்த ஒரு குருதி தேய்ந்த யுத்தத்திற்குப் பிறகு நகரமானது முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டு அங்கு வாழ்ந்தவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். மங்கோலியர்களுக்கு மிகவும் கடினமாக இருந்தது கோசெல்ஸ்க் என்ற சிறு பட்டணத்தை வெல்வதாகும். சிறுவயது இளவரசனும் டைடசின் மகனுமாகிய வாசிலி மற்றும் அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் மங்கோலியர்களை எதிர்த்து ஏழு வாரங்களுக்குத் தாக்குப் பிடித்தனர். 4,000 பேரைக் கொன்றனர். கதைப்படி, மங்கோலியர்களின் வருகைச் செய்தியை அறிந்த போது கிடேஸ் என்ற முழுப்பட்டணமும் அதன் அனைத்து மக்களுடனும் ஒரு ஏரியில் மூழ்கியது. புராணக்கதைப்படி அதை இன்றும் காணமுடியும். இந்த அழிவில் இருந்து தப்பித்த முக்கிய நகரங்கள் நோவ்கோரோத் மற்றும் பிஸ்கோ ஆகியவையாகும். மங்கோலியர்கள் நோவ்கோரோத் நோக்கி முன்னேறத் திட்டமிட்டனர். ஆனால் அந்நகரம் முன்னதாகவே புத்திசாலித்தனமாக சரணடையும் முடிவை எடுத்ததால் மற்ற நகரங்களுக்கு ஏற்பட்ட நிலைமை அதற்கு ஏற்படவில்லை.  
1238 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் கிரிமியா மூவலந்தீவைப் படு கான் சூறையாடினார். மொர்தோவியா அமைதிப்படுத்தப்பட்டது. 1239 ஆம் ஆண்டின் குளிர்காலத்தில் அவர் செர்னிகிவ் மற்றும் பெரேயியஸ்லாவ் ஆகிய நகரங்களை கொள்ளையடித்தார். பல நாட்கள் முற்றுகைக்குப் பிறகு 1240 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் கீவ் நகரத்திற்குள் நாடோடிக் கூட்டமானது புயல் போலப் புகுந்தது. ஹலிசின் டேனிலோ மங்கோலியத் தாக்குதலைத் தாக்குப்பிடித்த போதும் அவரது இரண்டு முதன்மை நகரங்களான ஹலிச் மற்றும் விளாடிமிர்-வோலின்ஸ்கியை படு கான் வென்றார். பிறகு மங்கோலியர்கள் "இறுதிக் கடலை அடைவது" என தீர்மானித்தனர். அதைத் தாண்டி அவர்களால் செல்ல முடியாது. மேலும் படு கான் தலைமையில் அங்கேரி மீது படையெடுத்தனர். பைதர் மற்றும் கய்டு தலைமையில் போலந்து மீது படையெடுத்தனர்.  
இந்தக் காலமானது பொதுவாக மங்கோலிய அல்லது தாதர் "நுகத்தடி" என்ற சொற்களால் வழங்கப்படுகிறது. இச்சொற்கள் பயங்கரமான அடக்குமுறை ஏற்பட்டதாக வெளிக்காட்டுகின்றன. ஆனால் உண்மையில் மங்கோலியாவில் இருந்துவந்த இந்த நாடோடிப் படையெடுப்பாளர்கள் கொடூரமான அடக்குமுறைப் பணி ஆசிரியர்கள் கிடையாது. முதலில் அவர்கள் உண்மையிலேயே அந்த நாட்டில் நிரந்தரமாக குடியேறவில்லை. அங்கு வாழ்ந்த மக்களுடன் சிறிதளவே நேரடித் தொடர்புடன் இருந்தனர். செங்கிஸ் கான் தனது குழந்தைகள் மற்றும் பேரக்குழந்தைகளுக்கு வழங்கிய அறிவுரைகளின் படி, அவர்கள் ஆயர் வாழ்க்கை முறையைத் தொடர்ந்தனர். எனவே ஆளப்படும் மக்கள், விவசாயிகள் மற்றும் பட்டணங்களில் வாழும் மக்கள் தங்களது சாதாரண தொழில்களைத் தொடர எந்தச் சிரமமும் அவர்களுக்கு ஏற்படவில்லை. தங்க நாடோடிக் கூட்டம் தாங்கள் வென்ற நிலங்களில் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு, வரிகள் மற்றும் காணிக்கை செலுத்தும் முறை ஆகியவற்றைத் தொடங்கி வைத்தது. இவை பெரும்பாலும் உள்ளூர் இளவரசர்களால் சேகரிக்கப்பட்டுச் சராய்க்குக் கொண்டுவரப்பட்டன. தாதர் கானரசுகளின் வளர்ச்சிக்குப் பிறகு 14 மற்றும் 15 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தான் இசுலாவிய மக்கள் மீதான அடிமை முறைச் சோதனை ஓட்டங்கள் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு நடத்தப்பட்டன. அதற்குக் காரணம் அவர்கள் உதுமானியப் பேரரசுடன் அடிமைகளை வைத்து வணிகம் செய்தனர். மாஸ்கோவி மற்றும் லித்துவேனியாவின் கிராண்ட் டச்சி ஆகிய இரண்டிலும் இந்தச் சோதனை ஓட்டங்கள் மனித மற்றும் பொருளாதார ஆதாரக் குறைவிற்கு முக்கியக் காரணமாயின. மேற்குறிப்பிட்ட இரண்டு அரசுகளும் "வன நிலங்கள்" என்று அழைக்கப்பட்ட பகுதியில் மக்கள் குடியேறுவதைத் தடுத்தன. மாஸ்கோவின் தெற்குப் பகுதியில் 160 கிலோமீட்டர் தொலைவிலிருந்து கருங்கடல் வரையுள்ள புல்வெளி மற்றும் காடு-புல்வெளி நிலம் இவ்வாறாக அழைக்கப்பட்டது. இறுதியாக இந்த நிகழ்வுகள் கொசக்குகளின் வளர்ச்சிக்கு இட்டுச் சென்றது.  
மத விஷயங்களில் மங்கோலியர்கள் மிகவும் சகிப்புத்தன்மையுடன் விளங்கினர். அவர்கள் முதன் முதலில் ஐரோப்பாவில் தோன்றிய போது ஷாமன் மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக இருந்தனர். இவ்வாறாக அவர்களுக்கு மதவெறி இல்லாமலிருந்தது. இசுலாம் மதத்தை ஏற்றுக் கொண்ட பிறகும் அவர்கள் முன்னரைப் போலவே சமய சகிப்புத் தன்மையுடன் விளங்கினார். தங்க நாடோடிக் கூட்டத்தின் கான் முதன்முதலில் முஸ்லிம் ஆனார். அவர் தனது தலைநகரத்தில் உரூசு மக்களை ஒரு கிறித்தவ திருச்சபைச் சொத்துக்களை வைத்துக்கொள்ள அனுமதித்தார். அரை நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு பைசாந்தியப் பேரரசரின் மகளை நோகை கான் திருமணம் செய்து கொண்டார். கருப்பு தியோடர் என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு உரூசு இளவரசருக்கு தனது சொந்த மகளை நோகை கான் திருமணம் செய்து வைத்தார். சில நவீன திருத்தல்வாத உருசிய வரலாற்றாளர்கள் (குறிப்பாக சோவியத் கால வரலாற்றாளர் மற்றும் ஐரோவாசியச் சித்தாந்தவாதியான லெவ் குமிலேவ்) படையெடுப்பு என்று ஒன்று நடைபெறவே இல்லை என ஏற்றுக்கொள்கின்றனர். அவர்களது கூற்றுப்படி, உரூசு மதம் மற்றும் கலாச்சாரத்திற்குப் பெரும் ஆபத்தாக விளங்கிய வெறிபிடித்த டியுடோனிக் நைட் வீரர்களின் தாக்குதல்களைச் சமாளிக்க உரூசு இளவரசர்கள் நாடோடிக் கூட்டத்துடன் ஒரு தற்காப்புக் கூட்டணியை ஏற்படுத்திக் கொண்டனர்.  
இந்தக் குறிப்புகள் தாதர் ஆட்சியின் ஒளிமயமான பக்கத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஆனால் இவற்றிற்கு ஒரு கருப்பான பக்கமும் இருந்தது. நாடோடிகளின் பெரிய நாடோடிக் கூட்டமானது எல்லைப்பகுதியில் முகாம் அமைத்து இருந்தது வரை நாடானது எப்போது வேண்டுமானாலும் பெரும் படையால் தாக்கப்படலாம் என்ற நிலை இருந்தது. இந்தத் தாக்குதல்கள் அடிக்கடி நடைபெறவில்லை. ஆனால் அவை எப்போது நடைபெற்றாலும் எண்ணிலடங்காத அழிவு மற்றும் துன்பங்களை விளைவித்தன. இந்தத் தாக்குதல்களுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் மக்கள் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட காணிக்கையைச் செலுத்த வேண்டியிருந்தது. ஆரம்பத்தில் இந்த காணிக்கைகள் தாதர் வரி வாங்குபவர்களால் சேகரிக்கப்பட்டது. 1259 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் இந்த சேகரிப்பானது மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது. இறுதியாகச் சேகரிப்பது உள்ளூர் இளவரசர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. எனவே மக்கள் தாதர் அதிகாரிகளுடன் நேரடித் தொடர்பில் இருக்க வேண்டியதில்லை என்ற நிலை உருவானது.