# மரியா கிறிஸ்தவர்களின் சகாய அன்னை

## வரலாறு

### மரியன்னை திருவிழா

திருத்தந்தை ஏழாம் பயஸ் அவர்களால் கிறிஸ்தவர்களின் சகாய அன்னை என்ற மரியன்னையின் பெருவிழா நிறுவப்பட்டது. பிரான்சின் முதலாம் நெப்போலியன் பிரபுவின் ஆணைப்படி, திருத்தந்தை ஏழாம் பயஸ் 1808 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 5 ஆம் நாள் அன்று கைது செய்யப்பட்டு, முதலில் கிரெனோபிளிலும் பின்னர் ஃபோன்டைன்புளோவிலும் ஒரு கைதியாக சிறையிலடைத்தனர். 1814 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி இல், லீப்சிக் போருக்குப் பிறகு, அவர் மீண்டும் சவோனாவுக்கு அழைத்து வரப்பட்டார் மற்றும் மார்ச் 17 அன்று, இரக்கத்தின் அன்னை, சவோனாவின் பாதுகாவலி திருவிழாவிற்கு முன்னதாக விடுவிக்கப்பட்டார். ரோமாபுரிப் பயணம் ஒரு உண்மையான வெற்றிப் பயணமாக இருந்தது. திருத்தந்தை, இவ்வளவு வேதனை மற்றும் துயரத்திற்குப் பிறகு திருச்சபையின் வெற்றிக்கு ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட கன்னிமரியாளைக் காரணம் காட்டி, வழியில் அவரது பல சரணாலயங்களுக்குச் சென்று அவரது உருவங்களுக்கு முடிசூட்டினார் (எ.கா., செசெனாவில் உள்ள "மடோனா டெல் மான்டே", ட்ரெஜாவில் உள்ள "டெல்லா மிசிரிகோர்டியா", "டெல்லா கொலோன்" மற்றும் டோலெண்டினோவில் "டெல்லா டெம்பெஸ்டா"). நெப்போலியனின் மிரட்டல்களைத் தாங்கி நின்ற போப்பாண்டவரைக் காண மக்கள் தெருக்களில் திரண்டனர். 1814 மே 24 அன்று ரோமில் நுழைந்த அவருக்கு உற்சாகமான வரவேற்பு அளிக்கப்பட்டது. திருத்தந்தை ஏழாம் பயஸ் 1814ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 18 ஆம் நாள் கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு மரியாவின் ஏழு துறவற (வியாகுல அன்னை) விழாவை விரிவுபடுத்தினார்.  
நெப்போலியன் எல்பாவை விட்டு வெளியேறி பாரிசுக்குத் திரும்பியபோது, மூராட் நேபிள்ஸிலிருந்து போப் மாநிலங்கள் வழியாக அணிவகுத்துச் செல்ல இருந்தார்; ஏழாம் பயஸ் 1815 மார்ச் 22 அன்று சவோனாவுக்குத் தப்பி ஓடினார். வியன்னா மாநாடு மற்றும் வாட்டர்லூ போருக்குப் பிறகு, போப் 1815 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 7 அன்று ரோம் திரும்பினார். கடவுளுக்கும் மரியன்னைக்கும் நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக 15 செப்டம்பர் 1815 அன்று, அவர் ரோமைக்கு முதன்முதலில் திரும்பி வந்த மே மாதம் 24 ஆம் நாளை இனிமேல் கிறிஸ்தவர்களின் சகாய அன்னை திருவிழாவாக அறிவித்தார். 1913-ல் வெளிவந்த கத்தோலிக்க என்ஸைக்ளோப்பீடியா கட்டுரை, "இது கிட்டத்தட்ட முழு லத்தீன் திருச்சபையில் பரவியிருக்கிறது, ஆனால் உலகளாவிய நாட்காட்டியில் இல்லை" என்று குறிப்பிட்டது.  
மரியன்னையின் இந்த திருவிழா 17 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து சேவகர்களின் சபையின் மூலம் கொண்டாடப்படுகிறது. மரியாளுக்கு வணக்கம் இந்த தலைப்பின் கீழ் குறிப்பாக ரோமில் பிரபலமானது, அங்கு இந்த திருவுவிழா குறிப்பாக ஜான் பாஸ்கோ மற்றும் வின்சென்ட் பல்லோட்டி ஆகியோரால் ஊக்குவிக்கப்பட்டது. போஸ்கோ "மரியா, கிறிஸ்தவர்களின் உதவி" என்ற பக்தியின் தீவிர ஊக்குவிப்பாளராக இருந்தார். அவர் 1868 இல் அவரது நினைவாக ஒரு பெரிய பேராலயத்தை கட்டினார் மற்றும் "மரியாவின் மகள்கள், கிறிஸ்தவர்களின் உதவி" என்ற தலைப்பில் பெண்களுக்கான ஒரு மத சபையை நிறுவினார். பேராலயத்திற்கு தான் வரைந்த ஓவியத்தை விளக்கிய போஸ்கோ, அது திருச்சபையின் அன்னையான மரியாவை சித்தரிப்பதாக குறிப்பிட்டார்..  
திருச்சபையின் அரசியலமைப்பில் இரண்டாம் வத்திக்கான் பொதுச்சங்கம் (பிரிவு # 61, 62) இந்த மரியன் தலைப்பை மேற்கோள் காட்டி பின்வருவனவற்றைக் கூறுகிறது:  
"ஆன்மாக்களுக்கு இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்கும் இரட்சகரின் பணியில் தனது கீழ்ப்படிதல், விசுவாசம், நம்பிக்கை மற்றும் எரியும் தயாளம் ஆகியவற்றால் முற்றிலும் தனித்துவமான முறையில் அவள் ஒத்துழைத்தாள். இந்த காரணத்திற்காக, அவள் அருள் வரிசையில் எங்களுக்கு ஒரு தாய் ... மரியாள் தனது தாய்வழி கருணையால், தங்கள் பரலோக வீட்டின் மகிழ்ச்சியை நோக்கி வழிநடத்தப்படும் வரை ஆபத்துகள் மற்றும் கஷ்டங்களுக்கு மத்தியில் இந்த உலகில் அலைந்து திரியும் தனது மகனின் சகோதரர்களை கவனித்துக்கொள்கிறார்".