அண்மையில் தமிழ் விக்கிப்பீடியாவிற்கு வெளியில் நிகழும் விமர்சனங்களைக் கண்டேன். அதில் குறிப்பாகச் சமகால எழுத்தாளர்கள் படைப்பாளர் குறித்த கட்டுரைகள் இடபெறுவதில்லை என்ற வாதம் சிந்திக்கவைக்கிறது. உரிய மேற்கோள்கள் இல்லாத போது குறிப்பிடத்தக்கமை இல்லாத நிலையில் பல கட்டுரைகளை நாம் நீக்கியிருக்கிறோம். வாழும் நபர்களை ஆவணப்படுத்த முடிவதில்லை. பொதுவாக இணையம் பல படைப்பாளிகளை உருவாக்கியுள்ளது அதே அளவிற்கு வாசகர்கள்/படிப்பவர்களையும் உருவாக்கியதாக நினைக்கிறேன். இந்நிலையில் அதிகப் படைப்பாளிகள் குறித்த ஆவணமாக்கலை தமிழ் விக்கிப்பீடியா செய்ய வேண்டும் அதனைக் கருத்தில் கொள்ளும் அதே வேளையில் வணிக/விளம்பர நோக்கில் பயன்படாதவாறு குறிப்பிடத்தக்கமை கொள்கைகளில் மறு ஆய்வு செய்வோமா? முதலில் குறிப்பிடத்தக்கமை கொள்கைகளைத் தமிழ்ப்படுத்திவிட்டு அதில் கூடுதல் விதிகளையும் இணைக்கலாம் எனப் பரிந்துரைக்கிறேன். எதை நோக்கி கொள்கை வகுக்கலாம், அதன் சாதக பாதகங்கள் என்ன? இதுவரை குறிப்பிடத்தக்கமையில் உள்ள சிக்கல்கள் குறித்து உரையாடுவோம். கொள்கையில் மேம்பாட்டுத் திருத்தம் தேவை என்பதில் ஆதரவிருந்தால் அதன் பின்னர் வரைவுகளை முன்வைக்கலாம். -நீச்சல்காரன் (பேச்சு) 05:24, 7 மே 2022 (UTC)  
:தமிழ் எழுத்தாளர்களைப் பொருத்த வரையில் ஒரு புத்தகம் எழுதி வெளியிட்டிருந்தாலும் ஏற்றுக் கொண்டு கட்டுரைகளை வைத்திருக்கிறோம். ஆகவே, இதில் குறிப்பிட்டத்தக்கமையை ஒரு சிக்கலாகக் கருதவில்லை. அந்தத் துறையில் ஆர்வம் உள்ள யாராவது இத்தகையை கட்டுரைகளைத் தேடிச் சேர்க்க வேண்டும். குறை சொல்லும் எழுத்தாளர்கள் தாங்கள் ஏதோ நோபல் பரிசு வென்றவர்கள் போலவும், இந்த உலகமே தங்களைப் போற்றிப் பாடக் கடமைப்பட்டுள்ளது போலவும் எண்ணிக் கொள்கிறார்கள். தங்கள் சக படைப்பாளரைப் பற்றி கூட இரண்டு வரி விக்கிப்பீடியாவில் சேர்க்க முன் வராத அளவு அவர்கள் ego தடுக்கிறது. அவர்கள் எதையாவது உருப்படியாக எழுதியிருந்தால் அவர்கள் ரசிகர்கள் வந்து விக்கிப்பீடியாவில் சேர்க்கட்டும். இவர்களை மகிழ்விப்பதற்காக நாம் வேலை மெனக்கெட்டு எழுதுவதை விட ஒரு ஆறு / மலை / தவளை பற்றி எழுதுவது கூடுதல் பயன் மிக்கது. நாம் என்ன செய்தாலும் குறை சொல்லிக் கொண்டு தான் இருப்பார்கள். இது திட்டமிட்ட, உள் நோக்கமுடைய அவதூறு. இந்த விமர்சனங்களைப் பொருட்படுத்தத் தேவையில்லை. --இரவி (பேச்சு) 09:24, 7 மே 2022 (UTC)  
::இல்லை. தமிழ் எழுத்தாளர்களுள் பலரைப் பற்றி கட்டுரைகள் உள்ளன. பலரைப் பற்றி குறுங்கட்டுரைகளும் உள்ளன. அந்தக் குறுங்கட்டுரைகள் எல்லாம் 2011,12 வாக்கில் எழுதப்பட்டவை. அப்பொழுது குறிப்பிடத்தக்கமை ஒரு பொருட்டாக இருக்கவில்லை. ஆனால், இப்பொழுது கட்டுரைகள் உருவாக்க குறிப்பிடத்தக்கமை ஒரு தேவையாக உள்ளது. பல கட்டுரைகள் குறிப்பிடத்தக்காமையினால் நீக்கப்படுகின்றன. இன்றுகூட மோனிகா மாறன் பற்றிய கட்டுரை நீக்கப்பட்டது. (மோனிகா மாறனே எழுதியிருந்தார் - அதுவும் ஒரு காரணம் தான்) நான் விரிவாக எழுதுகிறேன். -CXPathi (பேச்சு) 10:41, 7 மே 2022 (UTC)  
::: பேச்சு:மோனிகா மாறன் பக்கத்தில் என் கருத்தை இட்டுள்ளேன். அங்கு உரையாடலைத் தொடர்வோம். --இரவி (பேச்சு) 12:44, 7 மே 2022 (UTC)  
::::நன்றி அண்ணா! நான் சொல்லவந்தது அக்கட்டுரை தேவை என்று அல்ல அண்ணா. பொதுவாக இங்கு எழுத்தாளர் பற்றிய கட்டுரைகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்கமை தேவைப்படுகின்றது என்றுதான். , ஆகியோர் பெரும்பாலும் கட்டுரைகளை நீக்கி விடுவார்கள். இவர்களின் விக்கி தூய்மைவாதத்தை நான் மதிக்கிறேன். இவர்களைப் போன்றோரால்தான் விக்கிப்பீடியா ஒரு குப்பைத் தொட்டி ஆகாமல் ஒரு கலைக் களஞ்சியமாகவே இருக்கிறது. (ஆனால் குறிப்பிடத்தக்கது என நம்பும் கட்டுரைகளுக்காக இவர்களிடம் வாதாட எப்போதும் தயாராக உள்ளேன்!) நான் கோருவதெல்லாம் குறிப்பிடத்தக்கமை கொள்கையில் சில மாற்றங்கள். இத்தனைக்கும், விக்கிப்பீடியா:குறிப்பிடத்தக்கமை பக்கத்தின் முதல் வரியே விக்கிப்பீடியாவிற்கு குறிப்பிடத்தக்கமை குறித்து கொள்கை எதுவும் இல்லை என்பதுதான். அதைச் சொன்னால் அப்பக்கம் காலாவதி ஆகிவிட்டது என்பதுதான் பதிலாக வருகிறது. எனவே, விக்கிப்படியாவின் அனைத்து கொள்கைகள் பக்கங்களையும் மீளாய்வு செய்ய வேண்டும். சில பக்கங்கள்/ பகுதிகள் மொழிபெயர்க்கப்படாமல் உள்ளன. அவற்றையும் மொழிபெயர்க்க வேண்டும். நடைமுறையில் (சில கட்டுரைகளின் பேச்சுப்பக்கத்தில் பொதுவான முடிவுகள் எட்டப்பட்டுள்ளன) சில கொள்கைகள் மாறியிருந்தால், அவற்றையும் கொள்கை பக்கத்தில் சேர்க்க வேண்டும். நன்றி! -CXPathi (பேச்சு)  
//இவர்களை மகிழ்விப்பதற்காக நாம் வேலை மெனக்கெட்டு எழுதுவதை விட ஒரு ஆறு / மலை / தவளை பற்றி எழுதுவது கூடுதல் பயன் மிக்கது.// --AntanO (பேச்சு) 15:29, 7 மே 2022 (UTC)  
முதலில் தமிழ் இலக்கியப்போக்குகளைப் பற்றிய சுருக்கமான வரைபடத்தை முன்வைக்க விரும்புகிறேன். நவீன தமிழ் இலக்கியத்தை பாரதியில் இருந்து துவங்குவதே வசதியானது. ஏனென்றால் அவனுடைய கவிதைகளில் ஒரு பகுதி பழைய கவிராய மரபில் நிலைகொண்டது. இன்னொரு பகுதி அக்காலத்தின் சமூகக் கொந்தளிப்புகளையும், ஐரோப்பிய இலக்கியங்களையும் பிரதிபலிப்பது. அவனில் இருந்து துவங்கும் தமிழ் இலக்கியப் போக்குகளை நான்காகப் பகுக்கலாம் ― 1. மரபுக்கவிதைகள். பாரதியின் பெரும்பாலான கவிதைகள் மரபுக்கவிதைகளாக இருந்தாலும் இப்போக்கின் முதன்மையான கவிஞர் பாரதிதாசனே. இவர்கள் கவிதை என்பதை யாப்பு என்றும் கவிதையில் சொல்லப்படும் கருத்துக்கள் என்றும் நம்புகின்றனர். முடியரசன், சுரதா, புலவர் குழந்தை, ஈரோடு தமிழன்பன் என இவர்களில் முக்கியமானவர்களின் வரிசை நீளும். இன்றும் தனி இதழ்களையும் இணைய இதழ்களையும் மரபுக்கவிதைக்காக நடத்துகின்றனர். 2. கொள்கை இலக்கியம். இலக்கியம் என்பது வடிவம் அல்ல, அதிலிருந்து வாசகன் பெறும் கொள்கைகளும் கருத்துக்களும் மட்டுமே என்பது இப்போக்கின் நம்பிக்கை. இப்போக்கின் முதன்மைத் தரப்பு மார்க்சிய இலக்கியம். தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் சங்கம் இவர்களுடையது. இப்போக்கின் மற்ற தரப்புகள் திராவிட இலக்கியமும் தேசிய இலக்கியங்களும். திராவிடக் கட்சிகள் தத்தம் பரப்புரைக்காக காட்சி ஊடகங்களுக்கும் சமூக ஊடங்களுக்கும் மாறியபின் திராவிட இலக்கியம் வலுவிழந்து. இந்திய சுதந்திர போராட்டமும் அதன் லட்சியவாதமும் அடங்கியபின் தேசிய இலக்கியம் முழுவதுமாக நின்றே விட்டது. மரப்புக்கவிஞர்கள் யாப்பைக் கைவிட்டுவிட்டு உரைநடையும் புதுக்கவிதையும் எழுதுகையில் இயல்பாக இப்போக்கிற்குள் வந்தனர். தொ. மு. சி. ரகுநாதன், கே. முத்தையா, சி. என். அண்ணாதுரை (சில படைப்புகள்), சு. சமுத்திரம், வேழவேந்தன், தென்னரசு மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி, மு. மேத்தா, அப்துல் ரகுமான், நா. காமராசன் என இவர்களது வரிசை பெரியது. தனித்தமிழ் இயக்கம் இப்போக்கின் சிறுபகுதி (அவர்கள் இலக்கியத்தைவிட ஆய்வுக்கே முன்னுரிமை அளிப்பதால்.) 3. வணிக இலக்கியம். இலக்கியம் என்பது அதிக வாசகர்களை சென்றடைய வேண்டும் என்பதும் அதிக மக்கள் ரசிப்பதே நல்ல இலக்கியம் என்பதும் இப்போக்கின் நம்பிக்கை. தமிழின் பெரும்புகழ் அடைந்த எழுத்தாளர்கள் பலர் இப்போக்கைச் சார்ந்தவர்கள். மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை, வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார், கல்கி, சாண்டில்யன், அகிலன், தேவன், ஜெகசிற்பியன், நா. பார்த்தசாரதி, பிவிஆர், கண்ணதாசன், வாலி, வைரமுத்து, சி. என். அண்ணாதுரை (சில படைப்புகள்), மு. கருணாநிதி, ரமணி சந்திரன், அனுத்தம்மா, மு. வரதராசன், சுஜாதா, பாலகுமாரன், சிவசங்கரி, இந்துமதி, ராஜேஷ்குமார், சுபா, இந்திரா சொந்தரராஜன் என்று இவர்களது வரிசை பெரியது. 4. தீவிர இலக்கியம். இலக்கியம் என்பது வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்பது இவர்களது நம்பிக்கை. இவர்களுக்கு வடிவம் முக்கியம் இல்லை. இலக்கியத்தில் இருந்து வாழ்வுண்மைகளை கற்பனை மூலம் பெற வேண்டும் என்று இவர்கள் விரும்புவதால், கருத்துக்களை வலியுறுத்தும் எழுத்துக்களை இப்போக்கினர் விரும்புவது இல்லை. அனைவருக்கும் பிடிக்கும்வண்ணம் மட்டும் எழுதினால் வாழ்க்கையைத் தட்டையாக எழுத நேரிடும் என்பதாலும் அனைவருக்கும் தெரிந்ததையே மீண்டும் மீண்டும் எழுத வேண்டும் என்பதாலும் வணிக இலக்கியத்தையும் இவர்கள் பொருட்படுத்துவதில்லை. புதுமைப்பித்தன் இப்போக்கின் தலைமகன். கு. அழகிரிசாமி, கநாசு, கி. ராஜநாராயணன், ஜி. நாகராஜன், சுந்தர ராமசாமி, குபரா, அசோகமித்திரன், இந்திரா பார்த்தசாரதி, பிரமிள், ஞானக்கூத்தன், தேவதேவன், தேவதச்சன், வண்ணதாசன், வண்ணநிலவன், நாஞ்சில்நாடன், பூமணி, சோ. தர்மன், மனுஷ்யபுத்திரன், எஸ். ராமகிருஷ்ணன், சாரு நிவேதிதா, ஜெயமோகன், யுவன் சந்திரசேகர், இமையம் பா. வெங்கடேசன், இசை, இளங்கோ கிருஷ்ணன் எனத் தொடர்வது இவர்களது வரிசை.  
இவை பொதுவான போக்குகள். அண்ணாதுரை, ஜெயகாந்தன், இந்திரா பார்த்தசாரதி முதலியவர்களை ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட போக்குகளில் இருப்பவர்களாக வகைப்படுத்த முடியும். ஒவ்வொரு போக்கிற்குள்ளும் பல வேறுபாடுகளை, தனி இயக்கங்களை அடையாளம் காண முடியும்.  
―