# நீ. பி. அருளானந்தம்

## **நீ.பி.அருளானந்தத்தின் சிறுகதைகள் ஓர் ஆய்வு**

### **நீ பி அருளானந்தம் அவர்களின் “ புண்ணியபுரம் ”**

#### **முன்னுரை**

தமிழ் இலக்கிய வடிவங்களிலே புதுவதாகப் புகுந்து கோலோச்சும் இலக்கிய வடிவங்களிலே நாவல் இலக்கியத்திற்கு குறிப்பிடத்தக்க முக்கியத்துவம் உணடு. 1876ம் ஆண்டு தோன்றிய பிரதாப முதலியார் சரித்திரத்துடனேயே தமிழுக்கு நாவல் இலக்கியம் அறிமுகமாகின்றது. மேலைப்புலஙகளிலேயே அரசோச்சிய நாவல் வடிவம் தமிழிலே வரும் பொழுது ‘ சரிததிரம ’ என்ற பெயருடனேயே வருவது மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. குhலப்போக்கிலே சமூக நாவல், பிரதேச நாவல், வரலாறறு நாவல் முதலான கிளைகளை நாவல் இலககியம் பரப்பி வளரத் தொடஙகியது. நீ.பி.அருளானநதம் அவரகளின் புணணியபுரம் வரலாற்று நாவல் எனற வகையிலேயே அமைந்துள்ளது.  
எல்லா வகை நாவல்களுக்கும் பின்னணியிலே அதன் ஆசிரியன் இருப்பான. நாவல்களை வாசிப்பவனுக்கு அதன் ஆசிரியரின் குணாம்சங்கள், விருப்பு வெறுப்புக்கள், மொழிப்புலமை முதலான அம்சங்கள் மெல்ல மெல்ல மேற்கிளம்பத் தொடங்கும். சமூக நாவலகளில் மாத்திரமனறி வரலாற்று நாவல்களிலும இததகைய அம்சங்கள் ஏதோ ஒரு அளவில், ஏதோ ஒரு வகையில் உள்ளடங்கி உறங்கு நிலையிலே என்றாலும இருக்கும் என்பதை அனுபவம் மிக்கவாசகன் விரைவாகக் கண்டுபிடித்துவிடுவான். கல்கி, மணிவண்ணன், சாண்டில்பன் முதலியோரின் வரலாற்று நாவல்களை மிக இளமைக் காலத்திலே வாசித்திருக்கிறேன். கற்றும் கேட்டும் அறிவு முதிரும்பொழுதுதான் முற்கூட்டிய கருத்துக்களைக் காணமுடிந்தது.  
வரலாற்று நாவல் ஒன்றை எழுதுபவனுக்குச் சமூகநாவல் எழுதுபவனை விடத் தான் எடுத்துக்கொண்ட விடயத்துக்கு ஏதுவான பல விடயங்களை அறிந்து தெரிந்து மனத்திருத்திக்கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். வுரலாற்றுச் செய்திகளை வெறுமனே வரிசைபபடுததினால் அது நாவலாகவும அமையாது. ஆயவாகவும் அமையாது. வுரலாற்று நாவலை எழுதுபவனுககுப் பலதுறை அறிவு அவசியம் என்று கூறுவார். அது நீ.பி.அருளானந்தம் அவர்களுக்கு வாய்த்திருக்கின்றது.  
நீண்ட நாட்களுக்குப் பின்னர் நீ.பி.அருளானந்தம் எழுதிய ‘புண்ணியபுரம்’ என்னும் வரலாற்று நாவலை வாசிக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. இந்த நாவலை வாசிக்கும்பொழுது ஐம்பது, அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட வரலாற்று நாவல்களை வாசித்த அனுபவம் மெல்ல மெல்ல இடையிடையே தலைகாட்டி மறைந்தது. எமது வாசிப்பு அசுரப்பசி எடுத்த காலப்பகுதியிலே இந்திய சஞ்சிகைகளிலே வெளிவந்த தொடர் நாவல்களே தீனியாக அமைந்தமையை இந்த நாவலை வாசிக்கும் போது நினைந்து கொண்டேன்.  
வரலாற்று நாவலை எழுதுபவருக்கு பல்வேறு இடர்பாடுகள் தோன்றும்;. இந்த இடர்பாட்டுக்கு இந்த நாவலாசிரியரும் முகங்கொடுத்திருப்பார். உண்மையான வரலாறு எது? அங்கீகரிக்கப்பட்ட வரலாறு என்று ஒன்றைத் தீர்மானிக்கலாமா? எழுத்திலே பதிவாகியவையாகவும் உண்மையா? செவிவழிக்கதைகளை ஏற்கலாமா? தவிர்க்கலாமா? முதலான வினாக்கள் நாவல் ஆசிரியரைக் குடைத்திருக்கும் என்று நிச்சயமாக நம்பலாம். வுரலாற்றுப் பதிவுகளை உள்வாங்கியும் வாய்மொழி மரபுகளை முற்றாக நிராகரிக்காமலும் இந்த நாவலை நகர்த்திச் செல்கின்றமை பாராட்டிற்குரியது.  
வரலாற்று நாவல்களிலே ஆசிரியன் ‘அண்ணாவி’ போலச் செயற்படும் இடங்களும் இருக்கும். காவியங்களிலே குறிப்பிடப்படும் ‘கவிக்கூற்றுப்போல’ பல விடயங்கள் நாவல்களிலே இடம்பெறுவது தவிர்க்க முடியாததே. இந்த நாவலாசிரியர் பல பாத்திரங்களின் பின்னாலே கரந்துறைந்து கதையை நகர்த்துவதையும் அவதானிக்கலாம். ஐம்பத்து நான்கு அங்கங்களிலே அமைந்துள்ள புண்ணியபுரம் தொடங்கி முடியும் வரை வாசகனையும் தன்னோடு பிணைத்துக் கொண்டு பயணித்துள்ளமை நாவலாசிரியரின் ஆற்றலையும் ஆளுமையையும் தெற்றெனப் புலப்படுத்துகின்றது. இந்த வயதிலும் இந்த நாவலின் பினனால் போனேனே என்று எண்ணும் பொழுது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. இதற்குக் காரணம் அவர் கதையை நகர்த்திச் செல்லும் முறைமையே எனலாம்.  
இந்த நாவலில் வரும் பாத்திரங்கள் யாவும் உணர்வோடு உலாவருவது போலவே ஆசிரியர் காட்டிச் செல்கின்றார். ஒரு கமராவை இவரின் கையிலே கொடுத்தால் அசையும் உருவங்களை இவர் அற்புதமாகப் படம்பிடிததுக்காட்டுவார் என எணணினேன். உதாரணங்கள் பலவற்றைக் காடடலாம்.  
இயற்கை வருணனைகள் வாசகர்களை கரு, உரி என்று பழந்தமிழ் இலக்கியங்களிலே இடம்பெறும் பல விடயங்களை இந்த நாவலை வாசிக்கும் பொழுது நினைந்து கொண்டேன். நிலமும், பொழுதும், இயற்கையும் இயல்பாகவே இடமபெறும் இடஙகள் பலவாகும். வடபகுதிக்குரிய பனந்தோப்புக்கள் மருதமரங்கள் இவ்வாறான பலவற்றைக் குதிரை தாண்டிச் செல்லும் பொழுது வாசகனின் மனமும் அவற்றின் பின்னே செல்லும் வகையிலே காட்சிப்படுத்தி நகர்த்துவதை நாவலின் சிறப்புகளில் ஒன்று எனத் துணிந்து கூறலாம்.  
தமிழ் நாட்டையும் வட இலங்கையையும் அருகருகே வைத்துக் கதையினூடாகக் கலாசாரத் தொடர்பினையும் பின்னிச் செல்வது நாவலின் சிறப்பம்சம் எனலாம். நாவலுககு ஏற்ற மொழிப்பிரயோகத்திலும் ஆசிரியர் மிகுந்த கவனம் செலுத்தி இருக்கின்றார்.  
இந்த நாவலின் முக்கியமான ஒரு பகுதியைக் குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும். புண்ணியபுரம் நாவல் நகர்ந்து கொண்டு வருகையில் (95 ஆம் பக்கம்) வாசகனை இடைநிறுத்தி இருக்கையில் இருத்திவிட்டு சிறுவிளக்கம் ஒனறைத் தருகின்றார். இது வரலாற்று நாவலிலே இடம்பெறும் ஒரு புதிய உத்தி. வரலாற்று நாவல் ஒன்றை எழுதும் ஆசிரியனின் சத்திய நேர்மையை இந்த இடைநிறுத்தல் காடடி நிற்கின்றது. நாவலாசிரியர் இந்த இடத்திலே ஒரு நேர்மையான ஆய்வாளனாகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்கின்றார்.  
நாவலாசிரியரின் பரந்த படிப்பும் ஆய்வுத்தேடலும் ஆற்றலும் இநத இடைநிறுத்தல் ஊடு தெளிவாகத் தெரிகின்றது. இலங்கையின் வடபகுதி வரலாறு முழுமையான தெளிவுடன் இல்லை என்பதை ஆய்வாளர்கள் அறிவார்கள். அப்படியிருந்தும் வரலாறு “ நோகாமல் நொடியாமல் ” பயணிக்க வேண்டும் என்பதிலே ஆய்வாளர் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடனேயே இருந்துள்ளார் எனபதை நாவலை வாசிப்போர் உணர்வர். இந்த நாவலின் இறுதியிலே இடம்பெறும் உசாத்துணைப்பட்டியல் ஆசிரியரின் குன்றா உழைப்பையும், குறையா ஊக்கத்தையும் காட்டி நிற்கின்றது. சிறந்த நாவல் ஒன்றைத் தந்த நீ.பி.அருளானந்தம் அவர்களைப் பாராட்டுகின்றேன்.