wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# அலுமினியம்(I) ஆக்சைடு

## தோற்றமும் தயாரிப்பும்

அறை வெப்பநிலையில் திண்ம அலுமினியம்(I) ஆக்சைடு நிலைப்புத்தன்மையற்று இருப்பதால் Al2O பொதுவாக ஒரு வாயுவாகக் காணப்படுகிறது. 1050 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலைக்கும் 1600 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலைக்கும் இடையில் மட்டுமே இத்திண்மம் நிலைப்புத்தன்மையோடு உள்ளது.  
சிலிக்கன் டை ஆக்சைடு மற்றும் கார்பன் முன்னிலையில் அலுமினியமும் அலுமினியம் ஆக்சைடும் (Al2O3) வெற்றிடத்தில் சூடாக்கப்படும்போது உருவாகும் விளைபொருட்களை ஒடுக்கினால் அலுமினியம்(I) ஆக்சைடு உருவாகிறது. இந்த சேர்மத்தின் தகவல் பொதுவாக கிடைக்காது. இது நிலையற்றது, சிக்கலான உயர் வெப்பநிலை நிறமாலையைக் கொண்டுள்ளது, மேலும் இதை கண்டறிந்து அடையாளம் காண்பதும் கடினம். குறைத்தல் வினையில் Al2O3 இன் நீராவிகளில் Al2O ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். அலுமினியம்(I) ஆக்சைடில் 12 இணைதிறன் எலக்ட்ரான்களும் உள்ளன.  
நிறை நிறமாலையியல், அகச்சிவப்பு உமிழ்வு மற்றும் புற ஊதா உறிஞ்சுதல் மற்றும் வாயு நிலை உமிழ்வு போன்ற ஆய்வுகளில் Al2O சேர்மத்தின் மூலக்கூறுகளைக் கண்டறிய முடியும். மூலக்கூறின் சாதாரனநிலை வேதிச்சமநிலையில் இம்மூலக்கூறு நேரியல் அமைப்பிலுள்ளது .இணைதிறன் பிணைப்புக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் இந்த அலுமினியம்(I) ஆக்சைடு மூலக்கூறுகள் எசுபி 2 சுற்றுப்பாதை இனக்கலப்பை ஏற்றுக்கொள்வதாக விவரிக்கப்படுகின்றன. இதில் ஒரு சிக்மா மற்றும் இரண்டு பை பிணைப்புகள் உள்ளன. 1σ2 1σ*2 2σ2 1π4 1π*2 என்பது இணைதிறன் எலக்ட்ரான்களுக்குத் தொடர்புடைய அடிப்படை நிலையாகும். இங்குள்ள 1σ மற்றும் 1σ* சுற்றுப்பாதைகள் முழுமையாகவும் 1π மற்றும் 1π* சுற்றுப்பாதைகள் பகுதியாகவும் அழிகின்றன. ஆக்சிசன் அணுவில் கவனம் செலுத்தும் ஒரு தனி எலக்ட்ரானும், அலுமினியம் அணுக்களுக்கு இடையிலும் சமமாக கவனத்தை செலுத்தும் மற்றொரு எலக்ட்ரானும் கொண்ட ஒட்டுமொத்த உள்கட்டமைப்பு ஓர் ஈரிணைதிறன் மும்மை மூலக்கூறை அளிக்கிறது,
# அலுமினியம்(I) ஆக்சைடு

## அக்ச்சிவப்பு அளவீடுகள்

990.7 மற்றும் 946.6 செ.மீ -1 முக்கிய ஈர்ப்புகள் காணப்படுகின்றன, இது இருமையின் இருப்பைக் குறிக்கிறது. 714.8 மற்றும் 700 செ.மீ - 1 இல் பரவல் உறிஞ்சுதல்கள் காணப்பட்ட பின்னர் இது இருமையைக் குறிக்கிறது மற்றும் 689.4 செ.மீ - 1 இல் இரண்டு சமமான ஆக்சிசன் அணுக்களைக் கொண்ட ஒரு மும்மை அமைப்பின் பண்புகளையும் குறிக்கிறது. மேலும் அடர்த்தியான அணிக்கோவையில் இருமை மற்றும் மும்மை இரண்டும் 715 செ.மீ -1 இல் அறியப்படுகின்றன. இருப்பினும் பரவலுக்குப் பிறகு மும்மை அமைப்பு அதிகரிக்கிறது மற்றும் இருமை அமைப்பு குறைகிறது.  
அலுமினியம் ஆக்சைடு நெருங்கிப் பிணைந்துள்ள இன்ங்களின் ஓர் ஒற்றை இனமாகும். ஏனெனில் இது செறிவூட்டப்பட்ட வகைகளில் மட்டுமே தோன்றும், இது பலபடியாக்கல் வினை காரணமாக இருக்கலாம். இருமம் (Al2O)2 இருப்பதால் மும்மையும் இருக்கலாம். இருப்பினும் இது Al2O இன் நீராவி அழுத்தம் நிச்சயமற்றது என்பதால் அதனுடன் தொடர்பிருப்பதாக இதை பார்க்க வேண்டும்.
# அலுமினியம்(I) ஆக்சைடு

## பயன்கள்

ஆக்சிசனேற்றிகளுடன் ஒரு உலோக எரிபொருளாக அலுமினியம் உயர்ந்த வெப்ப உமிழ்வினைகளை உருவாக்குகிறது. ஒர் அழுத்த அமைப்பில் Al2O3 சேர்க்கப்படும் போது அவ்வினை மெதுவாக தொடங்கி பின்னர் முடுக்கி விடப்பட்டு நிலைப்புத்தன்மையை இழக்கிறது. இந்த வினை AlO அல்லது Al2O போன்ற நிலைப்புதன்மையற்ற இடைநிலையாக குறைகின்றன அல்லது உருவாகவில்லை என்பதைக் குறிக்கின்றன. இவை அழுத்தம் அமைப்பின் முடுக்கம் மற்றும் வெப்பச்சலனத்தைத் தடுக்கின்றன .  
அலுமினியம் ஆக்சைடுகள் வினையூக்கியாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவை அலுமினியம் எரிவதால் உருவாகும் தயாரிப்புகளாகும். அலுமினியத்தின் கரிமப் பெராக்சைடுகள் வெடிக்கும் பண்புகளைக் கொண்டுள்ளன. கவனக்குறைவாக கையாளுவதால் இவ்வெடிப்புகள் ஏற்படலாம். ஆக்டோசன் எனப்படும் ஆக்டா ஐதரோ-1,3,5,7-டெட்ரா நைட்ரோ -1,3,5,7-டெட்ராசோசின் மற்றும் அலுமினியம் சேர்ந்து வினைபுரியும் போது வெடித்தலுடன் அலுமினியம் ஆக்சைடு (Al8/3O4) உற்பத்தியாகிறது.
# பாண்டித்துரை

**பாண்டித்துரை** (Pandithurai) என்ற திரைப்படம் 1992 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும். இத்திரைப்படத்தை இயக்கியவர் தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர் மனோஜ் குமார் ஆவார். இப்படத்தில் பிரபு மற்றும் குஷ்பூ ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடிக்கின்றனர். இத்திரைப்படத்திற்கு இளையராஜா இசையமைத்திருக்கிறார் திரைப்படம் 1992 ஜனவரி 15 ஆம் நாள் வெளியிடப்பட்டது. இத்திரைப்படம் 100 நாட்கள் ஓடியது. இந்த படம் 1993 ஆம் ஆண்டு தெலுங்கில் *பாவா பாவமரிடி* என்ற பெயரிலும், இந்தியில் 1998 ஆண்டு *பந்தன்* என்ற பெயரிலும், 2001ஆம் ஆண்டு கன்னடத்தில் *பாவா பாமைடா * என்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.
# பாண்டித்துரை

## நடிப்பு

- பாண்டித்துரையாக பிரபு
- முத்துலட்சுமியாக குஷ்பூ
- மலைச்சாமியாக ராதாரவி
- பாண்டித்துரையின் அம்மாவாக மனோரமா
- பாண்டித்துரையன் சகோதரியாக சுமித்ரா
- சிந்தாமணியாக சில்க் ஸ்மிதா
- மயில்சாமியாக கவுண்டமணி,
- சோழாவாக செந்தில
- சிந்தாமணியின் சகோதரர் நரசிம்மாவாக மன்சூர் அலிகான்
- மேஜர் சுந்தரராஜன்
- ருத்ரமணியாக அஜய்ரத்னம்
- சிங்கமுத்து
# பாண்டித்துரை

## இசை

இத்திரைப்படத்திற்கு இளையராஜா இசையமைத்திருக்கிறார்.1992 இல் திரைப்படத்திற்கான இசை வெளியிடப்பட்ட து. இந்த திரைப்படத்தின் பாடல்கள் வாலி, கங்கை அமரன் மற்றும் பிறைசூடன் ஆகியோரால் எழுதப்பட்டது . இப்படத்தின் பாடல்கள் ஆறு தடங்கள் முறையில் பதியப்பட்டது.
# பாண்டித்துரை

## வரவேற்பு

ஒரு கிராமத்தில் பாரம்பரியம் கொண்ட குடும்பம் எதிர்கொள்ளக்கூடிய பிரச்சனைகளை இப்படத்தின் கதை அடிப்படையாகக் கொண்டு இருக்கிறது என்று இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் எழுதியுள்ளது,
# பாண்டித்துரை

## கதைக்களம்

பாண்டித்துரையின் சகோதரியாகிய சுமித்ராவிற்கு திருமணம் நடைபெறுகிறது. தம்பியாகிய பாண்டித்துரையைப் பிரிய மனமில்லாமல் பிறந்த வீட்டு சீதனமாக அவருடன் அழைத்துச் செல்கிறாள் , இதற்கு அவரின் கணவர் மலைச்சாமி ஆகிய ராதாரவி சம்மதிக்கிறார், பாண்டித்துரை மாமாவின் வார்த்தையே தனது செயலாக வாழ்கிறான். தனது மாமாவை மதிக்காத எவரையும் விட்டுவைப்பதில்லை. இதற்கிடையில் மாமன் மகளான முத்துலட்சுமி வெளியூரில் படித்துவிட்டு ஊருக்கு திரும்புகிறாள். அந்த ஊரின் காவல் துறை அதிகாரி ருத்ரமணியின் அநியாயச் செயலை பொறுக்காமல் பாண்டித்துரையின் மாமா மலைச்சாமி அவருடன் வாதிடுகிறார். பாண்டிதுரை மாமாவிற்காக ருத்ரமணியுடன் சண்டையிடுகிறார். பாண்டித்துரையின் அறியாமையையும், வீரத்தையும் பார்த்து முத்துலட்சுமி அவனின் மீது அன்பு கொள்கிறாள். மேலும் அவனுக்கு எழுதப் படிக்க கற்றுக் கொடுக்கிறாள். பாண்டித்துரையை முத்துலட்சுமி காதலிக்க ஆரம்பிக்கிறாள். இதற்கிடையில் மலைச்சாமி அந்த ஊருக்கு வரும் நாட்டியக்காரி சிந்தாமணியின் மீது மோகம் கொள்கிறான். மலைச்சாமி ஊர் திருவிழாவின்போது பாண்டித்துரைக்குப் பதிலாக சிந்தாமணியின் சகோதரன் நரசிம்மனை பரிவட்டம் கட்டச் சொல்கிறான், இதன் காரணமாக பாண்டித்துரை மற்றும் முத்துலட்சுமியின் நிச்சயதார்த்தம் தடைபடுகிறது. பாண்டிதுரை சிந்தாமணியை விபச்சார வழக்கில் கைது செய்ய காவல்துறை அதிகாரியுடன் செல்லும்போது அங்கு மலைச்சாமிையப் பார்த்து அதிர்ச்சி அடைகிறார். இதில் இருந்து மீள்வதற்காக மலைச்சாமி சிந்தாமணியைத் திருமணம் செய்து கொள்கிறார். மலைச்சாமி முத்துலட்சுமியை சிந்தாமணியின் தம்பி நரசிம்மாவிற்குத் திருமணம் செய்ய திட்டமிடுகிறார். நரசிம்மா முத்துலட்சுமியை நிச்சயம் செய்ய வருகிறான் . முத்துலட்சுமி நரசிம்மவின் சுய ரூபத்தை வெளிச்சம் போட்டு காட்டுகிறாள். மலைச்சாமி உண்மையை உணர்ந்து நரசிம்மாவை வீட்டை விட்டு வெளியேறச் சொல்கிறான். நரசிம்மா இது என் வீடு என்றும் மலைச்சாமி தான் வீட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்று சொல்கிறான். இந்த வீட்டை தனது அக்கா சிந்தாமணி பெயருக்கு எழுதிக் கொடுத்ததாக சொல்கிறான். வேறு வழியில்லாமல் மலைச்சாமி குடும்பத்துடன் வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறான். மனம் திருந்திய மலைச்சாமி பிரபுவின் வீட்டிற்கு செல்கிறான். பாண்டிதுரை மாமாவை வரவேற்று ஏற்றுக் கொள்கிறான். இதற்கிடையே நரசிம்மா சிந்தாமணியை வீட்டை விட்டு வெளியேற்றியதைச் சொல்கிறான். அதை ஏற்க மறுத்து மலைச்சாமியிடம் மன்னிப்பு கோர செல்கிறாள்.நரசிம்மா அவளைத் தடுத்து சிந்தாமணியைக் கொலை செய்து அந்தப் பழியை மலைச்சாமி மீது போடுவதாக சொல்கிறான். சிந்தாமணியைக் கொலையும் செய்கிறான். இவை அனைத்தும் அவனுக்கு தெரியாமலே ஒலி நாடாவில் பதிவாகிறது. காவல்துறை அதிகாரி சிந்தாமணியின் சாவிற்கு மலைச்சாமி தான் காரணம் என்று கருதி மலைச்சாமியைக் கைது செய்கிறார். இதை அறிந்த பாண்டித்துரை தான் தான் சிந்தாமணியைக் கொலை செய்ததாக குற்றத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறான். அவனுக்கு தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்படுகிறது. இதற்கிடையில் முத்துலட்சுமியை திருமணம் செய்ய நீதிமன்றம் அனுமதி அளிக்கிறது. பாண்டித்துரை முத்துலட்சுமி திருமணம் நடைபெறுகிறது. நரசிம்மா வீட்டிலிருந்து ஒலிநாடா தற்செயலாக ஒரு சிறுவனின் கையில் கிடைக்கிறது. கோயில் ஒலிபெருக்கியில் அது ஒளிபரப்பப் படுகிறது. இதைக் காவல்துறையினரும் ஊர் மக்களும் கேட்கிறார்கள். பாண்டித்துரை நிரபராதி என்று நிரூபணமாகிறது. நரசிம்மா கைது செய்யப்படுகிறான். பாண்டித்துரையும் முத்துலட்சுமியும் தங்கள் வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறார்கள்.
# கோகக்

**கோகக்** (ஆங்கிலம்: Gogak; கன்னடம் : ಗೋಕಾಕ) என்பது இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தின் பெல்காம் மாவட்டத்தில் உள்ள தாலுகா ஒன்றின் தலைமையகம் ஆகும். இது பெல்காமில் இருந்து 70 கி.மீ தொலைவில் கட்டபிரபா மற்றும் மார்க்கண்டேயா ஆகிய இரண்டு நதிகளின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளது. 2011 ஆம் ஆண்டு மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி நகரத்தின் மக்கட் தொகை சுமார் 135,773 ஆகும். இப்பிராந்தியத்தில் கன்னட மொழி மற்றும் மராத்தி மொழி பேசப்படுகின்றன.  
கோகக் நகரமானது ஒருபுறம் மலைகளின் வரம்பாலும், மறுபுறம் பரந்த கறுப்பு மண்ணாலும் சூழப்பட்டுள்ளது. கட்டப்பிரபா நதி கோகக் அருவியை உருவாக்குகிறது. காலனித்துவ காலத்திலிருந்து இந்தியாவில் மிகப்பெரிய நூல் ஏற்றுமதி தொழிற்சாலையான கோகக் ஆலைக்கு மின்சாரம் வழங்க நீர்வீழ்ச்சியின் கீழ் உள்ள ஒரு நீர்மின் நிலையம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கட்டப்பிரபாவின் துணை நதியான மார்க்கண்டேயா நதி 43 அடி படி வாரியான மலை தகடுகள் வழியாக கோடாசினமலாகி அருவியை உருவாக்குகிறது.
# கோகக்

## புவியியல்

பெல்காம் மாவட்டத்தில் பெல்காம் நகரிற்கு அடுத்தபடியாக கோகக் இரண்டாவது பெரிய நகரமாகும். இந்நகரம் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையால் சூழப்பட்டுள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் தண்ணீரைக் கொண்ட கட்டபிரபா நதி சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் வாழும் உள்ளூர் மக்களுக்கு விவசாய மற்றும் குடிநீரின் முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது. இந்த நகரம் கர்நாடகாவின் வடமேற்கு பகுதிகளில் அமைந்துள்ள பெல்காம் மாவட்டத்தின் மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ளது. பெல்காம் மாவட்டத்தின் வடக்கு எல்லையில் மகாராட்டிரம் மாநிலமும், மேற்கு எல்லையில் கோவா மாநிலமும் அமைந்துள்ளன. இந்த நகரம் கர்நாடக தலைநகரான பெங்களூரிலிருந்து 540 கி.மீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.
# கோகக்

## காலநிலை

பெல்காம் மாவட்டத்தின் மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ள கோகக் நகரமானது பருவமழை தவிர்த்து ஆண்டு முழுவதும் மிதமான வெப்ப காலநிலைக்கு நன்கு அறியப்பட்டதாகும். கோகாக் வடகிழக்கு மற்றும் தென்மேற்கு பருவமழைகளில் இருந்து மழையைப் பெறுகின்றது. திசம்பர், சனவரி மாதங்கள் பொதுவாக ஆண்டின் ஏனைய மாதங்களுடன் ஒப்பிடும்போது குளிராக இருக்கும். குளிரான மாதமான சனவரி மாதத்தில் சராசரி குறைந்த வெப்பநிலை 15.2&nbsp;°C ஆகவும், வெப்பமான மாதமான ஏப்ரல் மாதத்தில் சராசரி அதிகபட்ச வெப்பநிலை 35.7. C ஆகவும் இருக்கும். குளிர்கால வெப்பநிலை அரிதாக 14&nbsp;°C (54&nbsp;°F) வெப்பநிலைக்கு கீழே குறைகிறது. மேலும் கோடை வெப்பநிலை எப்போதாவது 34-35 C ஐ விட அதிகமாக இருக்கும்.
# கோகக்

## புள்ளிவிபரங்கள்

2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி கோககின் மக்கட் தொகை 135,166 ஆகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் ஆண்கள் 51% வீதமும், பெண்கள் 49% வீதமும் உள்ளனர். மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 67% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும்.  
கன்னடம் இப்பகுதியின் பொதுவான மொழியாகும். இருப்பினும் இந்தி , மராத்தி மற்றும் உருது போன்ற பிற மொழிகளும் பேசப்படுகின்றன.  
கோகாக்கில் பெரும்பான்மையான மக்கள் இந்து மதத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். பெல்காம் மாவட்டத்தில் இந்துக்கள் 84.59% வீதமும், முஸ்லிம்கள் 10.4% வீதமும், சமணர்கள் 4.1% வீதமும், கிறிஸ்தவர்கள் 0.42% வீதமும் காணப்படுகின்றனர். மேலும் சீக்கியர்களும், பௌத்தர்களும் பிற மக்களும் வசிக்கின்றனர்.
# தசுபூல்

**டெசுபுல்** (Dezful , , உள்ளூர் பேச்சு வழக்கு - , பிற பெயர்கள் : தேஸ்புல், தேஸ்பூல்; ஒத்த பெயர்கள் : திஸ்புல் ) என்று பல பெயர்களால் அழைக்கப்படும் இந்த நகரமானது, டெசுபுல் மண்டலத்தின் தலைநகரம் ஆகும். இந்நகரமானது, ஈரான் நாட்டில் கூசித்தான் மாகாணத்தில் உள்ளது. 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்நகர மக்கள் தொகை 420,000 பேர்கள் ஆவர். இவர்கள் 105,000 குடும்பங்களில் வாழ்ந்தனர். 2006 ஆம் ஆண்டில், இந்த நகரத்தில் 235,819 மக்கள் இருந்தனர். 1920 ஆம் ஆண்டு இந்த நகராட்சி உருவாக்கப்பட்டது.  
டெசுபுல் நகரமானது, ஈரான் நாட்டின் தலைநகரான தெகுரானில் இருந்து 721 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மாகாணத் தலைநகர் அகுவாசுவிலிருந்து 155 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. பாரசீக வளைகுடாவிலிருந்து 300 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள இந்த நகரம் 143 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது.  
இந்த நகரம் ஜாக்ரோஸ் மலைகளின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது சசானியன் காலத்திற்கு முந்தைய வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. டெசுபுல்லைச் சுற்றியுள்ள பகுதி, 5000 ஆண்டுகளாக நாகரிகங்களின் தாயகமாக உள்ளது.  
இந்த நகரத்தில், பண்டைய நாகரிகம் வரை விரிவடைந்த வரலாற்றைக் கொண்ட ஒரு பகுதியில், கி.பி. 300 க்கு முந்தைய ஒரு பாலம் அமைந்துள்ளது.
# தசுபூல்

## சொற்பிறப்பு

டெசுபுல் என்ற பெயரானது, இரண்டு சொற்கள் இணைந்து பெறப்பட்டது. டெசு என்றால் 'கோட்டை', புல் என்றால் 'பாலம்' எனலாம். 'கோட்டை நோக்கியப் பாலம்' அல்லது 'செறிவூட்டிய பாலம்' என்று பொருள் கொள்ளலாம். நகரத்தின் முதற் பெயர் டீசுபுல் என்பதாகும். ஆனால், பெர்சியாவை, பாரசீகம் மீதான இசுலாமியப் படையெடுப்பு நடந்து கைப்பற்றிய பின்னர், அந்த நகரம் 'டெசுபுல்' என மறுபெயரிடப்பட்டது.
# தசுபூல்

## வரலாறு

இந்த மாகாணத்தின் பழமையான நகரங்களில் ஒன்றாக, டெசுபுல் நகரம் திகழ்கிறது. *வால்டர் இன்சு* என்பவரின் அகழ்வாராய்ச்சலின் படி, அவான் என்பது (முதல் ஏலம் பேரரசின் தலைநகரம்) டெசுபுல்லில் அமைந்து இருந்தது. இந்த வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க பாலமானது, ரோமானிய போர்க் கைதிகளைக் கொண்டு, முதலாம் சாபூர் காலத்தில் கட்டப்பட்டது.
இந்த பாலம், நகரத்தை இராணுவத் தலையீடுகளிலிருந்து பாதுகாத்தது. எனவே தான், அந்நகருக்கு 'செறிவூட்டிய பாலம்' என்ற பெயர் நிலைத்தது. பாலத்தை ஒட்டிய நகரத்தின் பழைய பகுதி காலே (கோட்டை) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கி.பி 300 ஆம் ஆண்டுகளில், ஆற்றின் நடுவில், பாலத்திற்கு அருகில், கட்டப்பட்ட பல நீர் ஆலைகளின் எச்சங்களை, இன்றும் நாம் காண இயலும். அவற்றில் பெரும்பாலானவை, 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கக் காலம் வரை பயன்படுத்தப்பட்டன. கடைசியாக 1985 வரை பயன்பாட்டில் இருந்தது.
<sup data-ve-ignore="true">&#x5B; *<span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2013)">மேற்கோள் தேவை</span>* &#x5D;</sup>
சாசானியப் பேரரசின், கன்டிசாபூர் (Gundishapur) அகாடமி என்பது அறிவுசார் நடுவமாக இருந்தது. இந்த கல்விச் சாலை, மருத்துவத்தைப் பரப்பியது. இச்சாலையானாது, டெசுபுல் அருகே நிறுவப்பட்டது.
<sup data-ve-ignore="true">&#x5B; *<span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2013)">மேற்கோள் தேவை</span>* &#x5D;</sup>
# தசுபூல்

## மக்கள்

டெசுபுல் நகர மக்கள், டெசுபுலி, டெசுபூலியன்கள், டெசுபுல்லியன், என அழைக்கப்படுகின்றனர். அவர்களின் பேச்சு மொழியானது டெசுபுலி என்பதனையும், தனித்துவமான ஒரு பேச்சுவழக்கான சுகுசுடர் என்ற தொன்மையான வட்டார வழக்கினையும் பயன்டுத்துகின்றனர்.
# தசுபூல்

## வேளாண்மை

1960 ஆம் ஆண்டுகளின் நடுப்பகுதியில், டெசுபுலைச் சுற்றியுள்ள விவசாயமானது, ஈரானிய-அமெரிக்க கூட்டு நிறுவனத்தால் நவீனப்படுத்தப்பட்டது. டெசுபுலில் இருந்து வரும் பூக்களும், சிட்ரஸ் பழங்களும் நாட்டில் மிகவும் மதிக்கப்படுகின்றன. உள்ளூர் எருமைகளிலிருந்து தயிர், கிரீம் ஆகியவை பிரபலமானவை. பல்வேறு காய்கறிகள், பழங்கள் மற்றும் தானியங்கள் டெசுபுலில் வளர்க்கப்படுகின்றன. இறைச்சி, கோழி, மீன் போன்றவையும் உற்பத்தியும் செய்யப்படுகின்றன.
# தசுபூல்

## இரட்டை நகரங்கள் - சகோதரி நகரங்கள்

- தயர் நகரம், லெபனான், லெபனான்
# தசுபூல்

## இவற்றையும் காணவும்

- டெஸ்ஃபுல் போர்
- மோர்டெஸா அன்சாரி, பிரபல ஷியா நீதித்துறை
- கோலம் அலி ரஷீத், டெஸ்ஃபுலைச் சேர்ந்த ஈரானிய தளபதி
# உலோக ஹேலைட்டு விளக்கு

உலோக ஹேலைட்டு விளக்கு அல்லது மெட்டல் ஹலைடு விளக்குகள் இது ஒரு HID (High Intensity Discharge-உயர் மின் உமிழ்வு), அதாவது ஆவியாக்கப்பட்ட பாதரசம் மற்றும் உலோக ஹலைடுகளின் வாயு கலவையைக் கொண்டுள்ள ஓர் உமிழ்வுக்குழாயில் ஏற்படும் மின்சார பொறி மூலம் ஒளியை உற்பத்தி செய்கிறது. இங்கு பயன்படுத்தப்படும் மிகவும் பொதுவான உலோக ஹலைடு கலவை சோடியம் அயோடைடு ஆகும்.  
உமிழ்வுக்குழாய் அதன் இயங்கு வெப்ப நிலையை அடைந்ததும், சோடியம் அயோடினில் இருந்து பிரியும் போது உண்டாகும் அயனாக்கத்திலிருந்து வெளிப்படும்நிறமாலையினால் வெளிச்சம் உண்டாகும். இதன் விளைவாக, மெட்டல் ஹலைடு விளக்குகள் ஒரு வாட்டிற்கு சுமார் 75–100 lumens வரை அதிக ஒளிரும் செயல்திறனைக் கொண்டுள்ளன.
# திபெத்திய வெண்ணெய்த் தேநீர்

**திபெத்திய வெண்ணெய்த் தேநீர்;** என்பது *போ சா* என்றும் *போட் சா* என்றும் *சா சுமா* என்றும் *குர் குர்* என்றும் திபெத்திய, சீன, லடாக் மொழிகளில் அழைக்கப்படும் திபெத்தியத் தேநீர் ஆகும் . இமயமலைப் பகுதிகளில் வசிக்கும் நேபாளம், பூட்டான்,திபெத்து, ஆகிய நாடுகளிலும் மேற்கத்திய நாடுகளின் கலாச்சாரத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் சீன மக்களாலும், இந்தியாவில் குறிப்பாக லடாக், சிக்கிம்,அருணாசலப் பிரதேசம், ஆகியவிடங்களில் வசிக்கும் மக்களால் அருந்தப்படும் தேநீர் வகையாகும்.  
பாரம்பரியமாக, இது தேயிலை இலைகள், யாக் வெண்ணெய், நீர் மற்றும் உப்பு ஆகியவற்றைச் சேர்த்து தயாரிக்கப்படுகிறது, இருப்பினும் அதன் மிக அதிக அளவில் கிடைக்கும் தன்மை மற்றும் குறைந்த தயாரிப்புச் செலவின் காரணமாக பசுவின் பாலில் இருந்து தயாரிக்கப்படும் வெண்ணெய் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது,
# திபெத்திய வெண்ணெய்த் தேநீர்

## வழக்கம்

வெண்ணெய்த் தேநீர் குடிப்பது திபெத்திய வாழ்க்கை முறையின் ஒரு வழக்கமான அங்கமாகும். வேலையில் ஈடுபடும் முன்னர் ஒரு திபெத்தியர் பொதுவாக இந்த வெண்ணெய்த் தேநீரை பல கிண்ணங்கள் வரை குடித்து மகிழ்வர், மேலும் இது விருந்தினர்களுக்கும் வழங்கப்படும் ஒரு முக்கியப் பானமாகும். இந்தத் தேநீரைத் தயாரிக்க வெண்ணெய் முக்கிய மூலப்பொருள் ஆகும். வெண்ணெய் தேநீர் ஏராளமான கலோரி ஆற்றலை வழங்குகிறது. மேலும் குறிப்பாக திபெத்தின் அதிக உயரத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமான பானமாகும். பனியின் காரணமாக வெடித்துப் பிளவுபடும் உதடுகளுக்கு அதனைத் தடுக்க வெண்ணெய் உதவக்கூடும்.  
திபெத்திய வழக்கப்படி, வெண்ணெய் தேநீர் தனித்தனி மிடறுகளாகக் குடிக்கப்படுகிறது, மேலும் ஒவ்வொரு மிடற்றுக்குப் பிறகும் விருந்து தருபவர் விருந்தாளியின் தேநீர்க்கிண்ணத்தின் விளிம்பினை தேநீரால் நிரப்புகிறார். இவ்வாறு, விருந்தினர் தனது கிண்ணத்தை ஒருபோதும் காலிசெய்ய விடுவதில்லை. மாறாக, அது தொடர்ந்து நிரப்பட்டே வருகிறது. விருந்தினர் தேநீரைக் குடிக்க விரும்பவில்லை என்றால், செய்ய வேண்டிய சிறந்த விஷயம் என்னவென்றால், வெளியேறும் நேரம் வரும் வரை தேநீரைத் தீண்டாமல் விட்டுவிட்டு, பின்னர் கிண்ணத்தை காலிசெய்ய வேண்டும். என்ற வழக்கம் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது இதனால் விருந்தளிப்பவரின் மனம் புண்படுவதில்லை..  
இம்மக்கள் மாவுப்பொருளால் தயாரான சாம்பா அல்லது சம்பா எனப்படும் ஓர் உணவுடன் வெண்ணெய்த் தேநீரை நன்கு கலந்தோ அல்லது அதன்மீது ஊற்றியோ அல்லது அதனை தேநீரில் நனைத்தோ சாப்பிடுகின்றனர்..  
நகரப் பகுதிகளில் பல நாட்கள் சேமித்து வைக்கப்படும் தேயிலை, தேநீர் தயாரிக்கப் பயன்படுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் கொதிக்க வைக்கப்படுவதால் இந்தத் தேயிலைகள் செறிவூட்டப்படுகின்றன. பின்னர் உப்பு மற்றும் வெண்ணெ சேர்த்துஒரு சிறப்பு தேநீர் கலனில் ஊற்றி வைக்கப்படுகிறது. மேலும் சூடாகப் பரிமாறுவதற்கு முன்பு தீவிரமாகச் கடையப்படுகிறது. தற்காலத்தில் மின்சார கலப்பான் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
திபெத்தில் தேயிலை வரலாறு 7 ஆம் நூற்றாண்டில் டாங் வம்சத்தின் காலத்திற்கு முந்தையது. இருப்பினும், இது 13 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, சக்யா வரிசைமுறை மற்றும் பக்மோடு மன்னர்களின் காலம் வரை அதன் கிட்டத்தட்ட உலகளாவிய நிலையை அடையவில்லை .
# திபெத்திய வெண்ணெய்த் தேநீர்

## தயாரிப்பு

தேயிலை இலைகளை அரை நாள் தண்ணீரில் வேகவைத்து, அடர் பழுப்பு நிறத்தை அடைவதன் மூலம் மிக உயர்ந்த தரமான தேநீர் தயாரிக்கப்படுகிறது. பின்னர் அது ஆடை நீக்கப்பட்டு, ஒரு உருளையில் புதிய யாக் வெண்ணெய் மற்றும் உப்பு சேர்த்து ஊற்றப்படுகிறது. இதன் விளைவாக அடர்த்தியான கூழ் அல்லது அடர்த்தி நிறைந்த எண்ணைய் போன்றஒரு ஊதா நிற திரவமாக தேநீர் மாறுகிறது.  
இப்போதெல்லாம், தேயிலை இலைகள், யாக் வெண்ணெய் மற்றும் மர வெண்ணெய் சுருள்கள் கிடைக்காதபோது, மக்கள் பெரும்பாலும் தேநீர் பைகள், சந்தையில் கிடைக்கும் பல்வேறு வகையான வெண்ணெய் மற்றும் ஒரு கலப்பான் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி வெண்ணெய் தேநீர் தயாரிக்கிறார்கள்.
# விக்கிப்பீடியா:Statistics/weekly/24-Nov-2019
# ஆவாதான், ஈரான்

**அபாடான்** (Ābādān, *Ābādān*) என்ற நகரம், அபாடான் மண்டலத்தில் உள்ளது. இந்த நகராட்சி அல்லது நகராண்மைக் கழகமானது, 1924 ஆம் ஆண்டு தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இந்த நகரம், அது இருக்கும் மண்டலத்தின், தலைநகரம் ஆகும். இந்த மண்டலமானது, ஈரான் நாட்டின் தென்மேற்குப் பகுதியில் இருக்கும், கூசுத்தான் மாகாணத்தில் இருக்கும் மண்டலங்களில் ஒன்றாகும். இது 68 கி.மீ நீளமும், 3–19 &nbsp; கி. மீ அகலமும் கொண்ட அபாதீன் தீவில் உள்ளது. அபாடான் நீர்வழியும், கிழக்கே பக்மன்சீரின், கருண் நதியின் வெளியேற்று வழியாலும் சூழப்பட்டிருக்கிறது. பாரசீக வளைகுடாவிலிருந்து, ஈரான்-ஈராக் எல்லைக்கு அருகில், தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
# ஆவாதான், ஈரான்

## மக்கள் தொகை

**மக்கள் தொகை**  
| 1910 | 400 |  |
| --- | --- | --- |
| 1949 | 173,000 |  |
| 1956 | 220,000 |  |
| 1980 | 300,000 |  |
| 1986 | 6 |  |
| 1991 | 84,774 |  |
| 2001 | 206.073 |  |
| 2006 | 217,988 | } |
ஈரான்-ஈராக் போர் நடந்த எட்டு ஆண்டுகளில் (1980-1988) இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகை வெகுவாகக் குறைந்து, இந்நகரமே வெறுமையானது. 1986 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் 6 பேர் மட்டுமே பதிவு செய்யப்பட்டனர். 1991 ஆம் ஆண்டில், 84,774 பேர் நகரத்தில் வசிக்க திரும்பினர். 2006 ஆம் ஆண்டு வாக்கெடுப்பின்படி, மக்கள் தொகை 206,073 ஆக உயர்ந்தது. பிறகு மேலும் உயர்ந்து, 48,061 குடும்பங்களில் 217,988 ஆக மக்கள் தொகை மாறியது. அபாடான் சுத்திகரிப்பு நிலையம், உலகின் மிகப்பெரிய சுத்திகரிப்பு நிலையங்களுள் ஒன்றாகும். இன்று இந்நகரில் வாழும் மக்கள் தொகை கிட்டத்தட்ட 350,000 ஆக உள்ளது.  
எண்ணெய் நிறுவனத்தில் பணிபுரியும், 9% மேலாளர்கள் மட்டுமே கூசித்தானை<nowiki/>ச் சேர்ந்தவர்கள். பிற மேலாளர்கள், தெகுரான், காசுபியன், அசர்பைசான், குறுதித்தான் ஆகிய இடங்களில் இருந்து வந்தவர்கள் ஆவர். தொழிலாளர்களாக இருப்பவர்களில் பெரும்பாலோர், அரபு நாட்டினர். இந்த மேலாளாராக இருப்பவர்கள், தொழிலாளர்களிடம் நெருங்கிப் பழகுவதில்லை. நகரத்தின் நடுப்பகுதியில், ஆர்மீனிய தேவாலயம் ஒன்று இருக்கிறது.
# ஆவாதான், ஈரான்

## வரலாறு

அபாஸிட்ஸின் ஆட்சியின் கீழ், அபாடான் இருந்த போது, ஒரு பெரிய துறைமுக நகரமாக மாற்றம் அடைந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த காலகட்டத்தில், இது உப்பு மற்றும் நெய்த பாய்களின் வணிகங்களில் இருந்தது. ஆற்றில் வண்டலா<nowiki/>னது, இந்நகரத்தினை, நீர்நிலையில் இருந்து சற்றுத் தொலைவில் உருவாக அடித்தளமிட்டது. 14 ஆம் நூற்றாண்டில், அபான் ஒரு தட்டையான உப்பு சமவெளியில் அமைந்து, சிறிய துறைமுகமாக இருந்ததாக இப்னு பட்டுடா விவரிக்கிறார். அரசியல் அடிப்படையில், அபாடான் பெரும்பாலும் அருகிலுள்ள மாநிலங்களுக்கு இடையில் சர்ச்சைக்கு உள்ளாகியது. 1847 ஆம் ஆண்டில், பெர்சியா அதை ஒட்டோமான் பேரரசிதிமிருந்து பெற்றது . பிறகு, 17 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் அபாடான் தீவில் இந்நகரம் இருக்கிறது. அரபு பழங்குடியினரான, மோகய்சென்னின் தலைமையகமாக, சிறு நிலப்பகுதி இருந்தது. 1924 ஆம் ஆண்டு சேயிக் காசால் கான் (Shaikh Khaz'al Khan) இத்தலைமையகத்தினை அகற்றினார்.  
20 ஆம் நூற்றாண்டு பிறகே, இந்த பகுதியில், எண்ணெய் வளமிக்க எண்ணெய் வயல்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. ஜூலை 16, 1909 அன்று, அர்னால்டு வில்சனின் உதவியுடன், பிரித்தானிய துதரான பெர்சி காக்சி நடத்திய இரகசிய பேச்சுவார்த்தைக்குப் பிறகு, இதன் அதிபர் அபாடான் உள்ளிட்ட தீவுகளில், வாடகை ஒப்பந்தத்தினை இட்டு செயற்பட ஒப்புக்கொண்டார். [nb 1]. 1924 வரை, அந்தத் தீவின் நிர்வாகத்தை, அந்த அதிபரேத் தொடர்ந்தார். ஆங்கிலோ-பாரசீக எண்ணெய் நிறுவனம் தங்கள் முதல் பைப்லைன் டெர்மினஸ் எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையத்தை, 1909 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி 1912 இல் நிறைவுசெய்தது. ஆகத்து 1912 க்குள் எண்ணெய் உற்பத்தி பெறுக்கியது. இதன் சுத்திகரிப்பு செயல்திறனால், 1912-1913 இல் 33,000 டன்னிலிருந்து, 1931 ஆம் ஆண்டு 4,338,000 டன்களாக உயர்ந்தன. 1938 ஆம் ஆண்டுவாக்கில், இந்நிறுவனமே, உலகின் மிகப்பெரியதாக இருந்தது.  
இரண்டாம் உலகப் போரில், ஆங்கிலோ-சோவியத் படையெடுப்பின் போது, ஈரானிய படைகளுக்கும், பிரித்தானிய, இந்தியப படைகளுக்கும் இடையில், போர் வெகுவாக நடந்த இடமாக அபாடான் இருந்தது. பின்னர், அமெரிக்க தங்களது லெப்ட்-லீஸ் விமானங்களை சோவியத் யூனியனுக்கு அனுப்புவதற்கான முக்கிய தளவாட நடுவமாக, இந்த அபாடான் நகரம் இருந்தது.
# ஆவாதான், ஈரான்

## போக்குவரத்து

இந்த நகரத்தை, அபாதன்-அயதுல்லா யாமி பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையமானது, பல்வேறு வணிக வானூர்தி வழித்தடங்களில் இயங்கும் வானூர்தி வசதியைப் பெற்றுள்ளது.
# எட்வின் தும்பூ

**எட்வின் நாடசன் தம்பூ** (Edwin Nadason Thumboo) (பிறப்பு: நவம்பர் 22, 1933) ஒரு சிங்கப்பூர் கவிஞரும் கல்வியாளருமான இவர் சிங்கப்பூரில் ஆங்கில இலக்கியத்தின் முன்னோடிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.  
தும்பூ 1956 ஆம் ஆண்டில் மலாயா பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்தில் பட்டம் பெற்றார். அவர் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு பதவிக்கு விண்ணப்பித்த போதிலும், சில உள்ளூர்வாசிகள் அந்த நேரத்தில் கல்விப் பதவிகளை வகித்ததால் அவர் நிராகரிக்கப்பட்டார். எனவே, அவர் இறுதியாக பல்கலைக்கழகத்தில் சேருவதற்கு முன்பு சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகள் குடிமைப் பணிகளில் பணியாற்றினார், பின்னர், 1966 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து பல்கலைக் கழகத்தில் சேர்ந்தார். அந்நேரத்தில் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தின் பெயர் மாற்றப்பட்டது,ம் என்று பெயர் மாற்றினார். அவர் 1970 ஆம் ஆண்டில் பல்கலைக்கழகத்தால் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். தும்பூ ஆங்கில மொழி மற்றும் இலக்கியத் துறையில் முழு பேராசிரியர் பதவிக்கு உயர்ந்தார். 1977முதல் 1993 ஆம் ஆண்டு வரை உள்ள காலகட்டத்தில் இத்துறையின் தலைவராகப் பணிபுரிந்தார். 1980 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் நன்யாங் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவை இணைக்கப்பட்டு சிங்கப்பூர் தேசிய பல்கலைக்கழகத்தை (என்யூஎஸ்) உருவாக்கிய பின்னர், 1980ஆம் ஆண்டு முதல் 1991ஆம் ஆண்டு வரை கலை மற்றும் சமூக அறிவியல் பீடத்தின் தலைவராக இருந்தார். சிங்கப்பூர் தேசிய பல்கலைக் கழகத்தின் கலை மற்றும் சமூக அறிவியல் பீடத்தின் நீண்டகால தலைவராக இருந்துள்ளார் . தும்பூ 1993 முதல் 2005 வரை பல்கலைக்கழக கலை மையத்தின் முதல் தலைவராகவும் இயக்குநராகவும் இருந்தார். மேலும் 1997 செப்டம்பரில் முழுநேர கற்பித்தலில் இருந்து ஓய்வு பெற்றதிலிருந்து அவர் வகித்த பதவியான ஓய்வு பெற்ற பேராசிரியராக பல்கலைக்கழகத்துடன் தொடர்ந்து தொடர்பு கொண்டுள்ளார்,  
தும்பூவின் கவிதைகள் புராணம் மற்றும் வரலாற்றால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கிறது, மேலும் அவர் பெரும்பாலும் சிங்கப்பூரின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற கவிஞர் பரிசு பெற்றவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவருடைய கவிதைகள் தேசியக் கருப்பொருள்களைக் கொண்டவையாக இருந்தன. உள்ளூர் ஆங்கில இலக்கியத்தின் முன்னோடியாக இருந்த அவர், சிங்கப்பூர் மற்றும் மலேசியாவிலிருந்து வந்த ஆங்கிலக் கவிதை மற்றும் புனைகதைகளின் முதல் தொகுப்புகளைத் தொகுத்துத் திருத்தியுள்ளார். அவரது சொந்த கவிதைத் தொகுப்புகளில் *ரிப் ஆஃப் எர்த்* (1956), *யுலிஸஸ் பை தி மெர்லியன்* (1979) மற்றும் *ஒரு மூன்றாம் வரைபடம்* (1993) ஆகியவை அடங்கும். ஏறக்குறைய 50 கவிதைகளை உள்ளடக்கிய அவரது சமீபத்திய புராணக்கதை *ஸ்டில் டிராவலிங்* 2008 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. 1978, 1980 மற்றும் 1994 ஆம் ஆண்டுகளில் தம்பூ மூன்று முறை கவிதைக்கான தேசிய புத்தக மேம்பாட்டு கவுன்சிலின் சிங்கப்பூர் புத்தக விருதுகளை வென்றுள்ளார். தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் எழுத்தாளர்களுக்கான தொடக்க விருது (1979), இலக்கியத்திற்கான முதல் கலாச்சார மெடாலியன் (1979), தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளின் சங்கத்தின் (ஆசியான்) கலாச்சார மற்றும் தொடர்பு விருது (இலக்கியம்) (1987) மற்றும் ராஜா ராவ் விருது (2002) ) ஆகியவையும் அவர் பெற்ற விருதுகளாகும். 1981 ஆம் ஆண்டில் *பிந்தாங் பக்தி மஸ்யாரகத்* (பொது சேவை நட்சத்திரம்) விருது, 2006 இல் *பிங்காட் ஜாசா ஜெமிலாங்* (சிறப்பான சேவை பதக்கம்) ஆகியவையும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. சிங்கப்பூருக்கான முதல் தேசிய கவிதை விழா 2015 ஆம் ஆண்டில் இவரது கருத்தில் உதித்ததாகும்.
# குர்ரம் சகர்

**கோற்றாம்சார்** **(**Khorramshahr , பிற பெயர்கள்: *Khurramshahr*, :அரபி - المحمرة *al-Muḥammarah*) என்பது கோற்றாம்சார் மண்டலத்தின் தலைநகரம் ஆகும் . 2006 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட, மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, 26,383 குடும்பங்களில், 123,866 நபர்கள் வாழ்ந்தனர். கோற்றாம்சார் நகரமானாது, உள்நாட்டு துறைமுக நகரமாகும். அபாடானின் வடக்கு திசையில் சுமார் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. அர்வன்டு ரூடு நீர்வழிப்பாதையின் வலது கரை வரையில் இந்த நகரம் நீண்டு, கருண் ஆற்றுடன் இணைகிறது. மொகெசென் ரஸ்தானி (பிறப்பு1958), நிழற்படக் கலைஞர் இந்நகரைச் சார்ந்த குறிப்பிடத்தக்கவரில் ஒருவராவார்.
# குர்ரம் சகர்

## மக்கள் தொகை

2016 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, ஒட்டுமொத்த ஈரான் நகரங்களின் மக்கள் தொகை அடர்வில், இந்த நகரம் 75 வது இடத்தினைப் பெறுகிறது. பொதுவாக ஈரான் நாட்டில் நகரங்களில் மக்கள் குடியேற்றம், இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்து, வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றது என ஐக்கிய நாட்டு ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.
இந்த நாட்டில், ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் ஒரு முறை மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு எடுக்கப்படுகின்றது. இந்த நகரத்தில், பல்வேறு மொழியிலானப் பாரம்பரியக் குடும்பங்கள் வாழ்ந்தாலும், பெரும்பான்மையான ஈரானியக் குடும்பங்களில் பிறந்தவர்கள், பல்வேறு சமூக சீரமைப்புடன் தொடர்புடையவர்களாக இருந்தாலும், எந்த வகையான உறவுகளை விடவும், தமது குடும்ப வழித்தோன்றல்களுக்கு, அதிக முக்கியத்துவத்தைக் கொடுக்கின்றனர். இதனால் அவர்கள் அருகருகே வாழ்ந்தாலும், தொலைவில் வாழ்ந்தாலும், சிறிய, பெரிய குடும்பங்களுக்கு இடையை நிலவும், குடும்ப உறவுப் பிணைப்புகள், அனைத்தும் உறுதியுடன் இருக்கின்றன. மேலும், அவரவர் நடத்தும் தொழில்களிலும், குடும்ப உறுப்பினர்கள் பின்னிப்பிணைந்து இயங்கி, சமூகத்திலும், செய்யும் தொழிலும், நன்மதிப்பைப் பெற்று திகழ்கின்றனர். 2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 133,097 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 129,418 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு +2.84% அதிகரித்துள்ளது.
# சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம், யோக்யகர்த்தா

**சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் (Sonobudoyo Museum)** இந்தோனேஷியா . ஜகார்த்தாவில் யோக்யகர்த்தா என்னும்ம இடத்தில் உள்ள ஜாவானிய வரலாறு மற்றும் பண்பாட்டு ஆகியவற்றின் அருங்காட்சியகம் ஆகும். இங்கு நூலகமும் உள்ளது. இந்தோனேசியாவில் உள்ள தேசிய அருங்காட்சியகத்திற்கு அடுத்தபடியாக, இந்த அருங்காட்சியகத்தில் ஜாவானிய கலைப்பொருட்களின் மிக முழுமையான சேகரிப்புகள் காட்சியில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. கற்காலத்தைச் சேர்ந்த மட்பாண்டங்கள் மற்றும் 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வெண்கல சிற்பங்கள் ஆகியவை இங்கு உள்ளன. மேலும் ,இந்த *வேயாங்* (நிழல் பொம்மலாட்டம்) எனப்படும் பொம்மலாட்ட பொம்மைகள், பல்வேறு பழங்கால ஆயுதங்கள் (கெரிஸ் கத்தி போன்றவை), ஜாவானிய முகமூடிகள் ஆகியவை காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன..  
சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் இரண்டு பிரிவுகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. முதல் பிரிவானது ஜலான் திரிகோரா எண் 6 யோக்யகர்த்தா என்னும் இடத்திலும், இரண்டாவது பிரிவானது நகரத்தின் முதன்மைப் பகுதியான (வடக்கு) அலுன்-அலூன் (கிராமங்கள் அல்லது நகரங்களின் நடுவில் அமைந்துள்ள ஒரு திறந்தவெளி சதுக்கம்) என்ற இடத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் விஜிலன் என்னுமிடத்தில் உள்ள நடாலெம் சொண்ட்ரோகிரானன் என்னும் பகுதியில் அமைந்துள்ளது.  
இந்த அருங்காட்சியகத்திற்கு வருகின்ற வெளிநாட்டு மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்காக வார நாட்களில் இரவு நேரங்களில் *வேயாங்* என அழைக்கப்படுகின்ற நிழற் பொம்மலாட்டம் மற்றும் *கேமலன்* என அழைக்கப்படுகின்ற இசைக்கருவிகளோடு அமைந்த நிகழ்ச்சி ஆகியவைகள் நடத்தப் பெறுகின்றன.
# சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம், யோக்யகர்த்தா

## வரலாறு

*ஜாவா இன்ஸ்டிட்யூட்* என்பது ஜாவா, மதுரா, பாலி மற்றும் லோம்போக் ஆகியவற்றின் பண்பாடுகளை ஆய்வு செய்வதற்காக 1919 ஆம் ஆண்டில் சுரகார்த்தாவில் நிறுவப்பட்ட ஒரு அமைப்பாகும். 1924 ஆம் ஆண்டில், ஜாவா, மதுரா, பாலி மற்றும் லோம்பாக் ஆகிய பகுதிகளிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட தொகையைக் கொண்டு ஒரு அருங்காட்சியகத்தை அமைப்பதற்காக *ஜாவா இன்ஸ்டிடியூட்* என்ற அமைப்பு சுரகார்த்தாவில் ஒரு மாநாட்டை நடத்தியது.  
நவம்பர் 6, 1935 ஆம் நாளன்று சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் திறந்து வைக்கப்பட்டது. பின்னர் பொதுமக்கள் உள்ளே வந்து பார்ப்பதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டனர். ஜாவானிய மொழியில் சோனோ என்ற சொல்லுக்கு இடம் என்றும், புடோயோ என்ற சொல்லுக்கு பண்பாடு என்றும் பொருள் ஆகும்.  
1939 ஆம் ஆண்டில், *ஜாவா இன்ஸ்டிடியூட்டின்* செயல்பாடுகளைத் தொடர்ந்து ஆதரித்து வருவதற்கும், அதனை நிறைவேற்றுவதற்காகவும் *குன்ஸ்டாம்பாக் பள்ளி* அல்லது *செகோலா கெராஜினன் சேனி உகிர்* என்ற பெயரிலான செதுக்கு கலை மற்றும் கைவினைப் பள்ளி திறந்து வைக்கப்பட்டது.  
1974 ஆம் ஆண்டின் இறுதிக் கட்டத்தில், சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் கல்வி மற்றும் கலாச்சார அமைச்சகத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. பின்னர் 2000 ஆம் ஆண்டில் இயக்குநரகம் ஜெனரலின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் வந்தது. சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம் 2001 ஆம் ஆண்டில் யோககர்த்தாவின் மாகாண கலாச்சார மற்றும் சுற்றுலா அலுவலகத்துடன் இணைந்தது.
# சோனோபுடோயோ அருங்காட்சியகம், யோக்யகர்த்தா

## சிறப்புகள்

இந்த அருங்காட்சியகத்தின் கட்டடடக்கலையின் சிறப்புக்கூறாக அதன் வாயிலைக் கூறலாம். இக்கட்டடத்தின் நுழைவாயில் கூடுஸ் பகுதியில் உள்ள மசூதியின் வாயிலைப் போலவே அது உள்ளது. அதன் வழியாக அரங்கம் மற்றும் முதன்மைக் கட்டடத்தை அது இணைக்கிறது. முதன்மைக் கட்டடம் ஜோக்லா என்றழைக்கப்படுகிறது. கோடாகேடே நகரைப் போல கூடுஸ் ஜாவா தீவுகளில் உள்ள முக்கியமான நகரமாகும்.
# ஜஸ்பூர்

**ஜஸ்பூர்** இந்தியாவின் உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் உதம் சிங் நகர் மாவட்டத்தில் வளர்ந்து வரும் நகரம் மற்றும் நகராட்சி வாரியம் ஆகும்.
# ஜஸ்பூர்

## புவியியல்

ஜஸ்பூர் 29.28 ° வடக்கு 78.82 ° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 320 மீட்டர் (1050 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்த சிறிய நகரமானது ராம்நகர் கார்பெட் தேசிய பூங்காவிலிருந்து 45 கி.மீ தொலைவிலும், புதுதில்லியில் இருந்து 210 கி.மீ தொலைவிலும், நைனிடாலில் இருந்து 110 கி.மீ. தூரத்திலும் அமைந்துள்ளது. இது உத்தரகண்ட் மாநிலத்தின் எல்லை நகரமாகும்.
# ஜஸ்பூர்

## புள்ளிவிபரங்கள்

2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி ஜஸ்பூரின் மக்கட் தொகை 39,048 ஆகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் 53% வீதமானோர் ஆண்களும், 47% வீதமானோர் பெண்களுமாக காணப்பட்டனர். ஜஸ்பூர் மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 60% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 67% வீதமாகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு 52% வீதமாகவும் இருந்தது.  
ஜஸ்பூர் மக்கட் தொகையில் 17% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவார்கள். இப்பகுதியின் பொதுவான மொழி இந்தி ஆகும். ஆனால் சிலர் பஞ்சாபி மொழி, உருது மொழி மற்றும் ஆங்கிலத்தையும் புரிந்து கொள்கிறார்கள்.
# ஜஸ்பூர்

## கலாச்சாரம்

மக்கட் தொகையில் பெரும்பான்மையானவர்கள் இந்துக்கள் ஆவார்கள். சீக்கியர்கள், முஸ்லிம்கள் சிறுபான்மையினர் ஆவார்கள். இந்த நகரம் மத நல்லிணக்கத்திற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு ஆகும். இந்த நகரில் ஒருபோதும் இனவாத மோதல்கள் நடந்ததில்லை. மக்கள் அனைவரும் பிற மதத்தவர்களின் பண்டிகைகளில் பங்கேற்கிறார்கள். இப்தார் விருந்துக்கு இந்துக்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள். முஸ்லிம்கள் இந்து பண்டிகையான ஹோலியில் பங்கேற்கிறார்கள். அனைத்து மக்களும் பௌத்த பண்டிகைகளுக்கும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
# ஜஸ்பூர்

## பொருளாதாரம்

ஜஸ்பூர் நகரம் இந்தியாவின் மர நகரம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. இந் நகரத்தில் பாரம்பரியமான மரத் தொழிலும், வேளாண்மைத் தொழில்களும் நடைப்பெறுகின்றன. நகரத்தின் பொருளாதாரம் முக்கியமாக விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தாலும், நகரத்தில் பலர் சுயதொழில்களையும், வர்த்தக நிலையகங்களையும் நடத்துகிறார்கள். நகருக்கு அருகில் உள்ள நந்தேஹியில் ஒரு சர்க்கரை ஆலை அமைந்துள்ளது. மேலும் நகரின் அருகே பல அரிசி மற்றும் காகித ஆலைகள் உள்ளன. நகரத்தில் ஏராளமான மருத்துவமனைகள் காணப்படுகின்றன. , துணிமணிகள் மற்றும் ஆடைகள், புத்தகக் கடைகள், நகைக்கடைகள், மிட்டாய் பொருட்கள், இரும்புக் கடைகள், நிறப்பூச்சு கடைகள், இனிப்பு கடைகள் மற்றும் உணவகங்கள் போன்ற பல வணிகங்கள் நகரத்தில் நடைப்பெறுகின்றன. இந்த நகரத்தில் சிறந்த விருந்து மண்டபங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன.
# ஜஸ்பூர்

## போக்குவரத்து

இது மாநிலங்கள் மற்றும் பிராந்தியத்தின் அனைத்து முக்கிய நகரங்களுடனும் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. என்.எச் -74 சாலை உத்திரஞ்சலில் உள்ள ஹரித்வாரை பிலிபிட் வழியாக உத்தரபிரதேசத்தின் பரேலியுடன் இணைக்கிறது. என்.எச் 74 சாலையின் மொத்த நீளம் 333 கி.மீ ஆகும். இது ஜஸ்பூரை ஹல்ட்வானி, காசிப்பூர், கடர்பூர், ருத்ராபூர், கிச்சா, ராம்நகர், ஹரித்வார் மற்றும் டெஹ்ராடூன் போன்ற முக்கிய நகரங்களுடன் இணைக்கிறது. நகரத்திற்கு உரிய உள்ளூர் பேருந்து நிலையம் உள்ளது. அரசாங்க பேருந்து நிலையம் நகரின் புறநகரில் அமைந்துள்ளது. காசிப்பூர் நகரை ஜஸ்பூரின் வழியாக தம்பூருடன் இணைக்கும் ரயில்வே திட்டம் விரைவில் தொடங்க உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ளது.
# வணி

**வணி** என்பது இந்தியாவின் மகாராட்டிராவின் யவத்மாள் மாவட்டத்தின் மூன்றாவது பெரிய நகரமாகும்.
# வணி

## வரலாறு

முன்னைய காலங்களில் வணி நகரமானது 'வுன்' என்று அழைக்கப்பட்டது. பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது பெரி மாகாணத்தின் மாவட்ட தலைமையகமாக வணி காணப்பட்டது. பின்னர் யவத்மாள் மாவட்டத்தின் மாவட்ட தலைமையகமான யவத்மாளின் தாலுகாவாக மாற்றம் பெற்றது. தற்போது வணி அபிவிருத்தியடைந்து வரும் நகரமாகும்.
# வணி

## புவியியல்

வணி நகரிற்கும், யவத்மாள் மாவட்ட தலைமையகமான யவத்மாள் நகரிற்கும் இடையிலான தூரம் சுமார் 113 கி.மீ. (70 மைல்) ஆகும். மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் நாக்பூர் நகரத்தில் இருந்து 132 கி.மீ. (82 மைல்) தொலைவிலும், அருகிலுள்ள சந்திரபூர் மாவட்டத்தின் தலைமையகமான சந்திரபூர் நகரில் இருந்து 51 கி.மீ (32 மைல்) தொலைவிலும் உள்ளது.
# வணி

## புள்ளிவிபரங்கள்

2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி வணி நகரம் அதன் வெளிப்புற பகுதிகளை தவிர்த்து 58,840 மக்கட் தொகையைக் கொண்டிருந்தது. கணேஷ்பூர், சிக்கல்கான், வாக்தாரா, லால்குடா போன்ற கிராமங்கள் நகர எல்லைகளில் காணப்படுகின்றன. ஆனால் நகர மக்கட் தொகையில் அவை சேர்க்கப்படவில்லை. அந்த கிராமங்களின் மக்கட் தொகைகளை இணைப்பதால் வணியின் மக்கட்தொகை ஏறத்தாழ ஒரு லட்சத்திற்கு அருகில் அதிகரிக்கிறது. மக்கட் தொகையில் 51% வீதமானோர் ஆண்களும், 49% வீதமானோர் பெண்களும் ஆவார்கள். மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 74% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 80% வீதமும், பெண் கல்வியறிவு 68% வீதமும் ஆகும். 2011 ஆம் ஆண்டின் வணியின் மக்கட் தொகையில் 13% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள்.  
இந்தி, சிந்தி, மார்வாடி, பஞ்சாபி, தெலுங்கு, உருது உள்ளிட்ட மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. மராத்தி மொழி அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# வணி

## பொருளாதாரம்

கோல் இந்தியா லிமிடெட் நிறுவனத்தின் துணை நிறுவனமான வெஸ்டர்ன் கோல்ஃபீல்ட்ஸ் நிறுவனம் நிலக்கரிச் சுரங்கப் பகுதியை வணி நகரத்தின் சுற்றுப் புறங்களில் கொண்டுள்ளது. உக்னி, பிம்பல்கான், ஜுனாட், கோலர்பிம்ப்ரி, ராஜூர், கும்பர்கனி, கோன்சா போன்ற நிலக்கரி சுரங்கங்கள் காணப்படுகின்றன. மேலும் நகரத்திற்கு அருகில் சில புதிய சுரங்கத் திட்டங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட உள்ளன.  
நகரத்தின் பொருளாதாரம் பெரும்பாலும் சுற்றியுள்ள பகுதிகளின் விவசாயம் மற்றும் சுரங்க வணிகங்களை சார்ந்துள்ளது.  
மிகப்பெரிய நிலக்கரி வைப்பு மற்றும் அருகிலுள்ள பகுதியில் பல நிலக்கரி சுரங்கங்கள் இருப்பதால் இந்த நகரம் கருப்பு வைர நகரம் (பிளாக் டயமண்ட் சிட்டி) என்ற பெயரைப் பெற்றது. இப்பகுதியில் சுண்ணாம்புக் கரடுகளும் காணப்படுகின்றன.  
இப்பகுதியில் விளையும் முதன்மைப் பயிர்கள் பருத்தி மற்றும் சோயா அவரை என்பனவாகும்.  
நகரம் அதன் சந்தைகளுக்காகவும் அறியப்படுகிறது. இப்பகுதியில் வர்த்தகம் வளர்ந்து வருகிறது.
# வணி

## போக்குவரத்து

#### வணி பேருந்து நிலையம்

வணி பேருந்து நிலையம் மகாராஷ்டிரா மாநில சாலைப் போக்குவரத்துக் கழகத்தின் எம்.எஸ்.ஆர்.டி.சியின் கீழ் செயற்படுகின்றது.  
வணி நகரமானது யவத்மால் , நாக்பூர் , புனே, அவுரங்காபாத், ஆதிலாபாத், அகோலா, அமராவதி, சந்திரபூர் , புசாத் , வாஷிம் , கட்சிரோலி , தர்வா , டிக்ராஸ் , நேர்போன்ற முக்கிய நகரங்களுடன் எம்.எஸ்.ஆர்.டி.சி பேருந்துகள் மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.  
உள்ளூர் பேருந்துகள் மூலம் அருகிலுள்ள நகரங்களான மரேகான் , பண்டர்காவ்டா , கோர்பானா மற்றும் பல கிராமங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. முச்சக்கர வண்டிகள் நகரத்தினுள் போக்குவரத்துக்காக பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
# வணி

## போக்குவரத்து

#### வணி தொடருந்து சேவை

மத்திய ரயில்வேயின் நாக்பூர் பிரிவின் கீழ் வணி தொடருந்து நிலையம் செயற்படுகின்றது.  
நாக்பூர், மும்பை, ஹிங்காங்கட், வர்தா, நந்தேத் மற்றும் பிற நகரங்களுக்கு தினசரி தொடருந்து சேவை உண்டு.  
தொடருந்துகளில் அதிக அளவில் நிலக்கரி மற்றும் பிற பொருட்கள் ஏற்றப்படுகின்றன.
# எய்ன்ரிச் ஓட்டோ வீய்லேன்டு

**எய்ன்ரிச் ஓட்டோ வீய்லேன்டு** (*Heinrich Otto Wieland*) (4 சூன் 1877 – 5 ஆகத்து 1957) ஒரு செருமானிய வேதியியலாளர் ஆவார். இவர் பித்த அமிலங்கள் தொடர்பான இவரது ஆய்வுகளுக்காக 1927 ஆம் ஆண்டிற்கான வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசினைப் பெற்றவர் ஆவார்.  
இவர் முனிச், பெர்லின் மற்றும் ஸ்டட்கார்ட் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்தார். பின்னர் முனிச்சில் உள்ள பேயர் ஆய்வகத்திற்குத் திரும்பினார், அங்கு அவர் 1901 இல் ஜோகன்னஸ் தியேலின் கீழ் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இதன் பின்னர் தொடர்ந்து கற்பித்தலில் ஈடுபடவும், ஆய்வுகளில் ஈடுபடவும் முனிச்சிலேயே தங்கினார். 1925 ஆம் ஆண்டில் முனிச் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர் பணியில் அமர்ந்தார். இந்தப் பதவியில் 1950 ஆம் ஆண்டு தனது பணி ஓய்வு பெறும் வரை இதே பணியில் தொடர்ந்தார். கரிம சேர்மங்களில் உள்ள நைட்ரஜனின் பல்வேறு வடிவங்களைக் கண்டறிந்து வேறுபடுத்தி அறிவது தொடர்பான தனது கண்டுபிடிப்புகளுடன் (1911) வீய்லேன்டு மூலக்கூறுகளின் கட்டமைப்பு கரிம வேதியியலில் முக்கியமான பங்களிப்புகளைச் செய்தார். இதைத் தொடர்ந்த ஆண்டுகளில் கல்லீரலால் உற்பத்தி செய்யப்படும் பித்த அமிலங்கள் குறித்த ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கினார். அவர் தனிமைப்படுத்திய மூன்று அமிலங்கள் கொழுப்பு தொடர்பான ஒத்த கட்டமைப்பின் ஸ்டீராய்டுகள் என்பதை அவர் கண்டறிந்தார். பல பதின்ம ஆண்டு காலமாக வீய்லேண்டின் கவனம் கரிம நைட்ரஜன் சேர்மங்களைச் சூழந்தே இருந்தது. ஆல்கீன்கள் மற்றும் அரோமேடிக் சேர்மங்களுடன் நைட்ரஜன் ஆக்சைடுகளின் வினை, பியூரோக்சேன்களின் தெளிவுபடுத்தல் மற்றும் ஃபுல்மினிக் அமிலம் மற்றும் அதன் பலபடியாக்கல் ஆகியவற்றுக்கான மரபு சார் பரிசோதனைகள் பற்றிய இவரது சிறந்த ஆய்வுகள் உதாரணங்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படலாம்.
# ஒன்னா, ஒகினாவா

ஒன்னா (Onna) என்பது, ஜப்பானின் ஒகினாவா மாகாணம், குனிகாமி மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கிராமம் ஆகும்.  
2013 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இந்த கிராமத்தில் 10,443 மக்கள் தொகையும், மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு கிமீக்கு 210 நபர்களும் உள்ளனர். இதன் மொத்த பரப்பளவு ஆகும். ஜப்பானின் பிற பகுதிகளைப் போலல்லாமல், போருக்குப் பிந்தைய காலகட்டத்தில் ஒன்னா மக்கள் தொகை வளர்ச்சியின் தொடர்ச்சியான காலகட்டத்தில் உள்ளது. 1965 ஆம் ஆண்டில் கிராமத்தின் மக்கள் தொகை 8,471 ஆக இருந்தது, 2003 வாக்கில் 10,000 க்கும் மேற்பட்ட குடியிருப்பாளர்களை கொண்டுள்ளதாக வளர்ந்தது.  
ஒன்னா என்பது ஒகினாவா அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தின் தளமாகும், இது ஒரு ஆராய்ச்சி நிறுவனமாக இருந்து பட்டதாரி பல்கலைக்கழகமாக மாறியது.
# ஒன்னா, ஒகினாவா

## வரலாறு

ஒன்னா முதன்முதலில் உன்னா மாகிரியாக 1673 ஆம் ஆண்டில் ரியுக்யூ இராச்சியத்தால் நிறுவப்பட்டது. ரியுக்யூ ஜப்பானால் 1879 இல் இணைக்கப்பட்டது. 1908 ஆம் ஆண்டில், ஜப்பானிய அரசாங்கம் உன்னா மாகிரியைக் கலைத்து, அதற்கு பதிலாக ஒன்னா கிராமத்துடன் மாற்றியது. சீன-ரியுக்யுவான் கலாச்சார மற்றும் பொருளாதார சங்கத்தின் நிறுவனர் மற்றும் சீனக் குடியரசின் தலைவரான பாங் சிஹின் கல்லறையின் தளம் இந்த கிராமத்தில் உள்ளது.
# ஒன்னா, ஒகினாவா

## நிலவியல்

ஓன்னா ஓகினாவா தீவின் மையப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது, மேலும் தீவின் மேற்கு கடற்கரையின் நீண்ட, குறுகிய நீளத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளது. இந்த கிராமம் வடக்கிலிருந்து தெற்கு நோக்கி பரவியுள்ளது. ஆனால் கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நோக்கி மட்டுமே பரவியுள்ளது. இந்த கிராமம் வடக்கிலிருந்து மத்திய ஒகினாவா தீவு வரை ஓடும் கரடுமுரடான செக்கிரியோ மலைகளில் அமைந்துள்ளது, ஓன்னா மலை கிராமத்தின் மிக உயரமான இடமாக உள்ளது. கிராமத்தில் குடியேற்றங்கள் சில தட்டையான பகுதிகளில் அமைந்துள்ளன.  
ஜப்பானுக்கு ஒகினாவா மாகாணத்தை மாற்றிய பின்னர் 1972 ஆம் ஆண்டில் ஒன்னாவின் கரையோரப் பகுதிகள் ஒகினாவா கைகன் குவாசி-தேசிய பூங்காவின் ஒரு பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டது. ஒன்னா அதன் கடலோர இயற்கைக்காட்சிக்காக குறிப்பிடப்படுகிறது. குறிப்பாக கேப் மன்சாமா மற்றும் கேப் மைடா போன்ற இடங்கள் குறிப்பிடத்தகுந்தவையாக உள்ளன. 1972 ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானுக்கு ஓகினாவா மாகாணம் மாற்றப்பட்ட பின்னர் ஒன்னாவில் உள்ள கரையோரப் பகுதிகளில் பயணியர் தங்கும் விடுதிகள், உணவகங்கள் கட்டப்பட்டன. ஆனால் ஜப்பான், சீனா, தைவான், தென் கொரியா, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் பல நாடுகளின் சுற்றுலாப் பயணிகள் உலகப் போருக்கு முன்பு கட்டப்பட்ட அல்லது புதிய மில்லினியத்தின் ஆரம்ப கால கட்டத்தில் கட்டப்பட்ட பல கடலோர தங்கும் விடுதிகளில் தங்கியுள்ளனர், மேலும் ஒன்னா கிராமத்தின் சுற்றுலாப் பகுதிகள், ஒன்னா மாகாணத்தின் பொருளாதார வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றது.
# ஒன்னா, ஒகினாவா

## போக்குவரத்து

ஜப்பானின் தேசிய பாதை 58 ஐ ஒன்னா கடந்து செல்கிறது, இது ஒகினாவாவின் வடக்கே உள்ள குனிகாமி கிராமத்தை தெற்கில் உள்ள நாஹாவின் தலைநகரான தலைநகரத்துடன் இணைக்கிறது. ஒகினாவா ப்ரிபெக்சுரல் ரூட் 6 நகாடோமரி கிராமத்தில் பாதை 58 ஐ வெட்டுகிறது மற்றும் நகாடோமரியின் வடக்கு முனையில் 58 உடன் மீண்டும் சந்திக்கும் முன் கிராமத்தின் வழியாக செல்கிறது. பாதை 73 கிழக்கு-மேற்கு நோக்கி ஓகினாவாவின் குறுகலான பகுதி வழியாகச் சென்று கிழக்கு சீனக் கடல் கடற்கரையில் உள்ள நகடோமரி கிராமத்தை பசிபிக் கடற்கரையில் உள்ள இஷிகாவாவுடன் இணைக்கிறது. முன்னுரிமை வழிகள் 86 மற்றும் 104 ஆகியவை ஓன்னாவின் வடக்கே கின் நகரத்துடன் இணைகின்றன.
# ஒன்னா, ஒகினாவா

## குறிப்பிடத்தக்க நபர்கள்

- ஒன்னா நாபே, ரியுகா கவிஞர்
# தர்ம விராடமா அருங்காட்சியகம், யோக்யகர்த்தா

**தர்ம விராடமா அருங்காட்சியகம் (Dharma Wiratama Museum)** அதிகாரப்பூர்வமாக **தர்ம விராடமா மத்திய இராணுவ அருங்காட்சியகம்** என்றும் அழைக்கப்படுகிற இந்த அருங்காட்சியகம் இந்தோனேஷியன் இராணுவ வரலாற்றை மையமாகக் இராணுவ அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் அதன் தொடக்க காலமான 1945 ஆம் ஆண்டு முதல் வரை அதன் 30 செப்டம்பர் 1965 ஆம் நாளன்று நடைபெற்ற ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு நாள் வரையிலான இந்தோனேஷிய அமைதி முயற்சிகளைப் பற்றிய வரலாறு காணப்படுகிறது. இந்த அருங்காட்சியகம் யோக்யகர்த்தாவில் உள்ள முன்னாள் தேசிய இராணுவத் தலைமையகத்தில் அமைந்துள்ளது. .
# தர்ம விராடமா அருங்காட்சியகம், யோக்யகர்த்தா

## கண்ணோட்டம்

தர்ம விராடமா அருங்காட்சியகம் அதிகாரப்பூர்வமாக தர்ம விராட்டாம மத்திய இராணுவ அருங்காட்சியகம் (இந்தோனேசிய: அருங்காட்சியகம் புசாட் டி.என்.ஐ கி.பி. தர்ம விராட்டாமா) என்ற பெயரிலும் அழைக்கப்படுகிறது. இது 75 சுதிர்மான் தெருவில் உள்ளது. சுதிர்மான் தெரு இந்தோனேஷியாவில் யோகியாகர்த்தாவில் சுதிர்மான் மற்றும் சிக் டி டிரோ தெருக்களின் மூலையில் உள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தின் சேகரிப்பில் 4,289 பொருட்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. காட்சிப்பொருள்களைப் பற்றிய குறிப்புகளும் அருகே அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த விளக்கங்களில் சில ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே உள்ளன.
# தர்ம விராடமா அருங்காட்சியகம், யோக்யகர்த்தா

## வரலாறு

இப்போது அருங்காட்சியகம் அமைந்துள்ள கட்டிடம் டச்சு காலனித்துவ அரசாங்கத்தால் 1904 ஆம் ஆண்டில் மத்திய ஜாவா முழுவதும் அமைந்துள்ள தோட்டங்களை நிர்வகிக்கின்ற பொறுப்பினைக் கொண்ட அலுவலரின் அலுவல்பூர்வ இல்லம் என்ற நிலையில் கட்டப்பட்டது. 1942 ஆம் ஆண்டு முதல் 1945 ஆம் ஆண்டு வரை டச்சு கிழக்கிந்திய ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பு நடைபெற்ற சமயத்தில் இந்த கட்டிடம் ஜப்பானிய படைகளால் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டது, இது ஒரு இராணுவ தடுப்பாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.  
இரண்டாம் உலகப் போரில் ஜப்பான் தோல்வியடையப் போவது உறுதி என்ற நிலையில், இந்தோனேசியா ஆகஸ்ட் 17, 1945 ஆம் நாளன்று தன் சுதந்திரத்தை அறிவித்தது. அதன் பின்னர் இரண்டு மாதங்கள் கழித்து, ராயல் நெதர்லாந்து கிழக்கிந்திய ராணுவத்தில் முன்னர் அலுவலராக இருந்த, டச்சு நாட்டில் பயிற்சி பெற்ற வீரரான ஓரிப் சோமோஹார்ட்ஜோ என்பவர் யோக்யகர்த்தாவை தளமாகக் கொண்டு புதிய தேசிய இராணுவத்தை அமைக்கின்ற பணியில் ஈடுபட்டார். அப்பணியில் ஈடுபட்டபோது அவர் தற்காலிகமாக ஹோட்டல் மெர்டேகாவில் (தற்போது இன்னா கருடா) ஒரு அறையை தன் பயன்பாட்டிற்காக வைத்திருந்தபோதிலும், யோக்கியகர்த்தாவின் சுல்தான், ஹமெங்க்குபுவோனோ IX என்பவர் ஜப்பானியத் தடுப்பாகப் பயன்படுத்து வந்த அதனை இராணுவத்தின் தலைமையகமாக அமைத்துக் கொள்ளும் வகையில் நன்கொடையாக அளித்தார்.  
இந்த அருங்காட்சியகத்தை ஆகஸ்ட் 30, 1982 ஆம் நாளன்று கோடம் IV / டிபோனெகோரோவின் தளபதியான ஜெனரல் பொனிமான் திறந்து வைத்தார்.
# தர்ம விராடமா அருங்காட்சியகம், யோக்யகர்த்தா

## சேகரிப்புகள்

இந்த அருங்காட்சியகத்தில் 20 காட்சியறைகள் உள்ளன. ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு வகையான பொருளைப் பற்றியதாக அமைந்துள்ளது. அருங்காட்சியக நுழைவாயிலில் அருங்காட்சியகத்தின் வரலாற்றினைப் பற்றிய வரலாற்றுக்குறிப்பு தரப்ப்டுகிறது. அங்கு இராணுவத்தின் தலைமை அலுவலர்களின் படங்கள் காட்சியில் உள்ளன. நுழைவாயிலில் இரு புறத்திலும் உள்ள அறைகள் சுதிர்மான் (கிழக்குப் பகுதி) மற்றும் ஓரிப் (மேற்குப் பகுதி) ஆகியோரின் படங்களைக் கொண்டு அமைந்துள்ளன. இவர்கள் இந்தோனேசிய ராணுவத்தின் முதன்மை ராணுவ வீரர்கள் ஆவர். நுழைவாயிலின் வடது புறத்தில் போர் அறை எனப்படும் அறை உள்ளது. அதில் இந்தோனேசிய தேசிய புரட்சியின்போது நடைபெற்ற போர் தொடர்பான பொருள்கள் காட்சியில் உள்ளன. மேலும் மேடன் பகுதியில் நடைபெற்ற போர், பெல்ம்பாங்க் போர், பாண்டுங் அழிப்பு, செமராங் போர், அம்பரவா போர், சுரபயா போர், மர்கரானா போர், மகாசார் போர் உள்ளிட்ட போர்கள் தொடர்பான பொருள்கள் உள்ளன. மேலும் ராணுவ தளவாடஙகள், புரட்சியின்போது பயன்படுத்தப்பட்ட சமையலறையின் மாதிரி, தகவல் தொடர்பு பற்றிய பொருள்கள் உள்ளிட்டவை காட்சியில் உள்ளன..
# ரைரங்பூர்

**ரைரங்பூர்** என்பது இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தின் உள்ள மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்தின் ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இது மாநில தலைநகர் புவனேசுவரத்தில் இருந்து சுமார் 287 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாரிபாடா மாவட்ட தலைமையகத்திலிருந்து 82 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், ஜம்சேத்பூரில் இருந்து 73 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. கட்காய் (சுலைபத்) அணை மற்றும் சிமிலிபால் உயிர்க்கோளக் காப்பகம் ஆகியவை நகரிற்கு அருகில் காணப்படும் இடங்களாகும். இவ்விடங்கள் பல வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கிறது. ரைரங்பூர் ஒடிசாவின் குறிப்பிடத்தக்க சுரங்கப் பகுதியாகும். இங்கு கோருமாஹிசானி, படம்பஹார், சுலைபட் சுரங்கங்கள் இரும்புத் தாதுக்களைக் கொண்டுள்ளன.
# ரைரங்பூர்

## புவியியல்

ரைரங்க்பூர் 22.27 ° வடக்கு 86.17 ° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 248 மீ (814 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது.
# ரைரங்பூர்

## வரலாறு

ரைரங்க்பூர் பாமங்காட்டி மன்னர் மாதப்தாஸ் நரேந்திர மொஹாபத்ரா என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. 1878 ஆம் ஆண்டில் பாமங்காட்டி மன்னர் கிருஷ்ணா சந்திர பஞ்ச்தியோவின் ஆட்சியில் இருந்த மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1918 ஆம் ஆண்டில் ரைரங்பூர் அதிகாரப்பூர்வமாக ரைரங்க்பூர் கார் எனப் பெயரிடப்பட்டது.  
1960 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 24 அன்று 15 வார்டுகளுடன் ரைரங்க்பூர் கவுன்சில் (என்ஏசி) உருவாக்கப்பட்டது.  
மேலும் 2014 ஆம் ஆண்டு மே 1 அன்று ஒடிசா அரசாங்கத்தால் ரைரங்பூர் நகராட்சி உருவாக்கப்பட்டது.
# ரைரங்பூர்

## புள்ளிவிபரங்கள்

2011 ஆம் ஆண்டின் இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி  ரைரங்க்பூரில் 47,294 மக்கள் வசிக்கின்றனர். மொத்த சனத்தொகையில் ஆண்கள் 52% வீதமாகவும், பெண்கள் 48% வீதமாகவும் காணப்படுகின்றனர். ரைரங்க்பூரின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 72% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 79% வீதமாகவும், மற்றும் பெண்களின் கல்வியறிவு 65% வீதமாகவும் காணப்படுகின்றது. ரைரங்பூரின் மக்கட் தொகையில் 12% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவார்கள்.
# ரைரங்பூர்

## பொருளாதாரம்

ஜார்கண்டில் உள்ள ஜாம்ஷெட்பூர் (டாடானகர்), மேற்கு வங்காளத்தின் துர்காபூர், கோருமஹிஷானி, பதம்பஹார் மற்றும் சுலைபாட்டில் உள்ள இரும்பு தாது சுரங்கங்களுக்கு இடையிலான தொடர்பு மையமாக ரைரங்க்பூர் செயற்படுகின்றது. இரும்பு தாது கனிமங்கள் நிறைந்த மலைகளால் ரைரங்க்பூர் சூழப்பட்டுள்ளது. ஆசியாவின் முதல் இரும்புத் தாது சுரங்கங்களான கோருமாஹிசானி, சுலைபட் மற்றும் பதம்பஹார் (டாடா ஸ்டீலின் தாய் சுரங்கங்கள்) இங்கு உள்ளன. பெரோவனேடியம் ஆலை அமைப்பதற்கான முதல் சோதனை சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய நாட்களில் மயூர்பஞ்சு மகாராஜாவால் செய்யப்பட்டது. தற்போது தினமும் ஆயிரக்கணக்கான தொன் இரும்பு தாது மாநிலத்திற்கு வெளியே ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.  
பெரும்பான்மையான மக்கள் நெற்பயிர்ச் செய்கையை சார்ந்துள்ளனர். வேளாண்மை அவர்களின் முக்கிய ஆதாரமாக அல்லது மாற்று வருமான ஆதாரமாக காணப்படுகின்றது. கராக்காய் (சுலைபட்) அணை மற்றும் பாங்க்பாத் அணை ஆகியவை சாகுபடி செய்யும் சில நிலங்களுக்கு நீர்ப்பாசனத்திற்கு உதவுகின்றன. ரைரங்க்பூரில் பழமையான மற்றும் மிகப்பெரிய சால் எண்ணெய் பிரித்தெடுக்கும் ஆலை அமைந்துள்ளது. இது பல ஆண்டுகளாக மூடப்பட்டுள்ளது. சால் விதைகள் உள்ளூரில் காடுகளில் இருந்து சேகரிக்கப்படுகிறது.
# அலைன் வோங்

**அலைன் வோங்** **(Aline Wong)**என்பவர், சிங்கப்பூரைச் சார்ந்த ஒரு சமூகவியலாளர் மற்றும் முன்னாள் அரசியல்வாதி ஆவார். இவர், 1984 ம் ஆண்டு சிங்கப்பூரில், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒருவராக இருந்தார். இவர் அரசியல் மற்றும் கல்வி ஆகிய இரண்டிலும் பணி செய்யும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார். 2001 ஆம் ஆண்டில், இவர் அரசியலில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். ஆனால் சமூகத்திலும் கல்வியிலும் தொடர்ந்து தீவிரமாக இருந்தார். மேலும், சிம் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிந்து, சிங்கப்பூரில் அதிபர் பதவியை வகித்த முதல் பெண்மணி என்ற பெருமையைப் 2015 ஆம் ஆண்டில் பெற்றார் .