wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# மேல உளூர் நடராஜன்

## இந்திய விடுதலைப் போராட்டம்

1947ம் ஆண்டு, காந்தி துவங்கிய வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் சேர்ந்து, உப்பு சத்யாகிரக போராட்டத்தில் பங்கேற்று சிறைக்குச் சென்றார்.  
ராஜாஜி தலைமையில் வேதாரண்யத்தில் துவங்கிய யாத்திரையில், இவரும் போராட்டத்தில் பங்கேற்றார். டெல்லி சலோ போராட்டத்தில் பங்கேற்றபோது, சென்னை பூக்கடையில் கைது செய்யப்பட்டு, அந்தமான் சிறையிலும், ஆலிப்பூரா சிறையிலும் பலமுறை சிறைவாசம் அனுபவித்தார். மேல உளூர் கிராமத்தில் தடையை மீறி தேசியக்கொடி ஏற்றியதற்காக தடியடிக்கு ஆளானார்.  
காமராஜர் முதல்வராக இருந்தபோது, 1960ம் ஆண்டு, மேல உளூர் கிராமத்தில் காமராஜர் பெயரால் காலனியை நிறுவினர். 1960 மே, 21ல் எளிமையான காலனி திறப்பு நிகழ்ச்சியில் காமராஜர் பங்கேற்றார்.  
இவர் 2013 ஆம் ஆண்டு, ஆகஸ்ட் மாதம் 30 ஆம் நாள் காலமானார்.
# இரிசா வெக்சுலர்

**இரிசா எச். வெக்சுலர்** *(Risa H. Wechsler)* ஓர் அமெரிக்க இயற்பியலாளர் ஆவார். இவர் சுட்டான்போர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியல் பேராசிரியராகவும் SLAC தேசிய சுழன்முடுக்கி ஆய்வகத்தில் வானியற்பியல், துகளியற்பியல் பேராசிரியராகவும் உள்ளார். இவர் காவ்லி துகள் வானியற்பியல், அண்டவியல் நிறுவனத்தில் இயக்குநராக உள்ளார். இவர் 2017 இல் இருந்து அமெரிக்க இயற்பியல் கழகத்தின் தெரிவுசெய்த ஆய்வுறுப்பினராக உள்ளார்.  
இவர் அண்டவியல் வல்லுனர்; பால்வெளி உருவாக்கத்திலும் அண்டப் பேரியல் கட்டமைப்பிலிம் புலமை சான்றவர். இவரது ஆர்வ்ம் வானியற்பியலிலும் கரும்பொருண்மத்திலும் கருப்பு ஆற்றலிலும் பொதிந்துள்ளது. இவர் கருப்பு ஆற்றல் அளக்கையில் முன்னணிப் பங்களிப்பு செய்துள்ளார்.  
கருப்பு ஆற்றலின் கமுக்கம் எனும் பி.பி.சி. ஒரைசன் அலைக்காட்சியிலும் அறிவிய்ல் அலைநிரலின் விண்வெளி ஆழ்கமுக்கங்கள்: பெருவெடிப்பு வரலாற்றின் கமுக்கம் எனும் அலைக்காட்சியிலும் கரும்பொருண்மங்கள் எனும் PBS அலைக்காட்சியிலும் தோன்றியுள்ளார்.
இவ 2019 இல் சான்பிரான்சிசுக்கோவில் உள்ள தற்கால யூத அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிப்பொருள் ஒன்றை ஆக்சாசு அயோபெமியுடன் இணைந்து காட்சிப்படுத்தி உள்ளார்.
# இரிசா வெக்சுலர்

## கல்வி

இவர் தன் இயற்பியல் இளவல் பட்டத்தை 1996 இல் மசாசூசட் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் பெற்றார். தன்முனைவர் பட்டத்தை சாந்தா குரூசில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் 2001 இல் பெற்றார்.
# இரிசா வெக்சுலர்

## வெளியீடுகள்

வெக்சுலரின் வெளியீடுகள் இங்கே உள்ளன.
# காட்மியம் லாக்டேட்டு

**காட்மியம் லாக்டேட்டு** (*Cadmium lactate*) என்பது Cd(C<sub>3</sub>H<sub>5</sub>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். காட்மியமும் லாக்டிக் அமிலமும் சேர்ந்து இந்த உப்பு உருவாகிறது.
# காட்மியம் லாக்டேட்டு

## தயாரிப்பு

லாக்டிக் அமிலத்தில் காட்மியம் கார்பனேட்டைக் கரைத்து காட்மியம் லாக்டேட்டு தயாரிக்கலாம்.  
கால்சியம் ஆக்சைடின் லாக்டேட்டு, காட்மியம் சல்பேட்டு ஆகியவற்றின் கொதிக்கும் கரைசல்களைச் சேர்த்தும் இதைத் தயாரிக்கலாம்.
# காட்மியம் லாக்டேட்டு

## இயற்பியல் பண்புகள்

நிறமற்ற படிகங்களாக காட்மியம் லாக்டேட்டு படிகமாகிறது.  
நீரில் நன்றாகக் கரையும்., எத்தனால் கரைசலில் கரையாது.
ஒரு புற்றுநோய் ஊக்கியாகவும் நஞ்சாகவும் செயல்படுகிறது.
# காட்மியம் லாக்டேட்டு

## பயன்கள்

சுகாதாரத் துறையிலும் உணவுத் துறையில் புளிக்கும் மற்றும் சுவையூட்டும் முகவராகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# ரெம்பாவ்

**ரெம்பாவ்** என்பது (மலாய்: *Rembau*; ஆங்கிலம்: *Rembau*; சீனம்: *林茂*); மலேசியா, நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு நகரம். ரெம்பாவ் எனும் பெயரில் ஒரு மாவட்டமும் உள்ளது. அதன் பெயர் ரெம்பாவ் மாவட்டம். இந்த மாவட்டத்தின் தலைநகரமும் ரெம்பாவ் நகரம் ஆகும்.  
நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் தலைநகர் சிரம்பானில் இருந்து தெற்கே 25 கி.மீ. தொலைவிலும்; கோலாலம்பூர் மாநகரில் இருந்து தெற்கே 95 கி.மீ. தொலைவிலும்; ரெம்பாவ் நகரம் அமைந்து உள்ளது.  
மலேசியக் கூட்டரசு சாலை 1 வழியாக இந்த நகரத்தை எளிதாகச் சென்று அடையலாம்.  
பெரும்பாலான மக்கள் விவசாயிகள், வணிகர்கள், அரசு ஊழியர்கள், தொழிற்சாலை ஊழியர்கள். தவிர இங்குள்ள மலாய்க்கார இளைஞர்கள் பெரும்பாலோர் இராணுவம் மற்றும் காவல் துறையில் சேர்வது வழக்கமாக உள்ளது.
# ரெம்பாவ்

## வரலாறு

வரலாற்றுச் சான்றுகளின் படி, சுமத்திராவைச் சேர்ந்த மினாங்கபாவு மக்கள், 17-ஆம் நூற்றான்டில் இங்கு குடியேறினர். கிராமங்களைத் திறந்தனர். இங்குள்ள பூர்வீகப் பெண்களை மணந்தனர். மலாக்கா சுல்தானகத்தின் ஆட்சியின் போது, ரெம்பாவ் அதன் ஆட்சிப் பகுதிகளில் ஒரு பகுதியாக இருந்ததாக நம்பப் படுகிறது.  
மினாங்கபாவு மக்கள் இந்தோனேசியாவின் மேற்கு சுமத்திராவில் உள்ள மினாங்கபாவு பெருநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.
# ரெம்பாவ்

## வரலாறு

### தாய்வழி மரபு கலாசாரம்

இவர்களின் கலாசாரம் தாய்வழி மரபைச் சார்ந்தது (*Matrilineal*) பெண்களே ஒரு குடும்பத்தின் தலைவருக்குரிய தகுதியைப் பெறுகிறார்கள். சொத்து உடைமையும் நில உடைமையும் ஒரு தாயிடம் இருந்து ஒரு மகளிடம் போய்ச் சேர்கிறது. அதே சமயத்தில், அரசியல் சமய தொடர்பான காரியங்களுக்கு ஆண்கள் பொறுப்பு வகிக்கிறார்கள்.  
இவர்களின் இத்தகைய கலாசார மரபை *அடாட் பெர்பாத்தே* (*Adat Perpatih*) என்று மலேசியாவில் அழைக்கிறார்கள். இந்தோனேசியாவில் *லாரே புடி கானியாகோ* *(Lareh Bodi Caniago)* என்று அழைக்கிறார்கள்.
# ரெம்பாவ்

## பத்து அம்பார் தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளி

நெகிரி செம்பிலான்; ரெம்பாவ் நகரத்தில் ஒரே ஒரு தமிழ்ப்பள்ளி உள்ளது. பத்து அம்பார் தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளி. இந்தப் பள்ளியில் 60 மாணவர்கள் பயில்கிறார்கள். 11 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றுகிறார்கள்.  
மலேசியாவில் பிரபலமான தமிழ் எழுத்தாளர்களை உருவாக்கிய பெருமை இந்தப் பள்ளிக்கு உண்டு.  
| NBD3031 | ரெம்பாவ் | SJK(T) Ladang Batu Hampar | **பத்து அம்பார் தோட்டத் தமிழ்ப்பள்ளி** | 71300 | ரெம்பாவ் | 60 | 11 | } |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
# கிளம்பி இராமானுச்சாரி

**கிளம்பி இராமானுச்சாரி** (*Kilambi Ramanujachar*i)(1852-1928) என்பவர் இந்திய வழக்கறிஞர் மற்றும் நிர்வாகி ஆவார்.  
அவதானம் செய்ததன் மூலம் இவர் மன்னரை பெரிதும் கவனகம் செய்தார் (இவர் அஷ்டாவதானியாகவும், பின்னர் சதாவதானியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டார்). மன்னர், இராமானுச்சாரி சென்னையிலுள்ள மாநிலக் கல்லூரியில் மேற்படிப்பு படிக்க நிதியுதவி செய்தார்.  
1912-ல் இங்கிலாந்து அரசால் இவருக்கு "ராவ் பகதூர்" என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. ஆந்திரப் பல்கலைக்கழகம் 1927-ல் இவருக்கு மதிப்புறு முனைவர் பட்டம் வழங்கியது.
# எ. சு. நாராயணன்

**எ. சு. நாராயணன்** அல்லது **என்னபாடம் சுந்தர நாராயணன்** (*Ennapadam Sundara Narayanan*)(15 பிப்ரவரி 1904 - 23 சனவரி 1991) என்பவர் இந்தியப் பூச்சியியல் வல்லுநர் ஆவார். இவர் உயிரியல் பூச்சிக் கட்டுப்பாட்டு முறையில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர். இந்திய சுதந்திரத்தின் போது இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் பூச்சியியல் பிரிவுக்கு பதினைந்து ஆண்டுகளாக தலைமை தாங்கினார்.  
கேரள மாநிலம் பாலகாட்டில் பிறந்த இவர், பாலக்காடு, அரசு விக்டோரியா கல்லூரியில் படித்தப்பின்னர், சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் முதுகலைப் (எம்.ஏ.) பட்டம் பெற்றார். 1930ல் இம்பீரியல் வேளாண்மை ஆய்வு நிறுவனத்தில் சேர்ந்தார். இஅவர் தாமஸ் பெயின்பிரிக் பிளெட்சரின் கீழ் பணிபுரிந்தார். முனைவர் பட்டப்படிப்புக்காக லண்டனில் உள்ள இம்பீரியல் கல்லூரிக்கு அனுப்பப்பட்டார். இவர் கோடைக் காலத்தில் டபுள்யு. ஆர். தாம்சனின் கீழ் உயிரியல் கட்டுப்பாடு மற்றும் மூன்று மாதங்கள் கென்ட் நடைமுறையில் தேனீ வளர்ப்பில் பணியாற்றினார். அயலக கல்விகற்றல் முடிந்த பின்னர், புது தில்லி திரும்பி பூச்சியியல் பிரிவுக்குத் தலைமை தாங்கினார். இவர் 15 ஆண்டுகள் இந்தப் பதவியினை வகித்தார். மைசூரில் உள்ள பட்டுப்புழு ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்து 1962ல் ஓய்வு பெற்றார். இவர் இந்தியாவின் பூச்சியியல் சங்கத்தின் நிறுவன உறுப்பினராகவும், இந்தியத் தேசிய அறிவியல் கழகம் மற்றும் இந்திய அறிவியல் கழகம் முதலியவற்றில் உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.
# கரண் சிங் யாதவ்

**கரண் சிங் யாதவ்** (Karan Singh Yadavபிறப்பு: பிப்ரவரி 1, 1945) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் 16வது மக்களவை உறுப்பினராக இருந்தார்.
# கரண் சிங் யாதவ்

## கல்வி & மருத்துவ பணி

ராஜஸ்தான் பீகாநகரைச் சார்ந்த யாதவ், பிகாநகர் எஸ். பி. மருத்துவக் கல்லூரியில் இளம் மருத்துவப் படிப்பினையும், தமிழ்நாடு வேலூர் கிறித்துவ மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் இங்கிலாந்தின் சவுத் ஆம்டன் பொது மருத்துவமனையில் மருத்துவ மேற்படிப்பினை கற்றார். இவர் இப்படிப்பிற்காக பொதுநலவாய நாடுகளின் அமைப்பின் நிதியுதவியினைப் பெற்றார்.
ஆரம்பக் காலத்தில் செய்ப்பூர் எஸ். எம். எஸ். மருத்துவக் கல்லூரியில் 1990 முதல் 1998 வரை பேராசிரியராகவும் மருத்துவராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.
# கரண் சிங் யாதவ்

## அரசியல் பணி

மருத்துவராகப் பணியினைத் தொடங்கிய யாதவ், இந்தியாவின் 14ஆவது மற்றும் 16ஆவது மக்களவைத் தேர்தலில் ராஜஸ்தானின் அல்வார் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். யாதவ் இத்தேர்தலில் இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் சார்பில் போட்டியிட்டார். இவர் 2018ஆம் ஆண்டு ராஜஸ்தான் சட்டமன்ற தேர்தலில் இருமுறை கிஷன்கர் பாஸ் தொகுதியிலிருந்து இந்தியத் தேசிய காங்கிரசு வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு வெற்றிப் பெற்றுள்ளார்.
# கரண் சிங் யாதவ்

## வாழ்க்கை

ராஜஸ்தான் யாதவ் மகாசபையின் தலைவராக பணியாற்றிய, யாதவிற்கு நான்கு சகோதர சகோதரிகள் உள்ளனர். இவரது தந்தை கணபத் சிங் யாதவ், படித்த ஆளுமை மற்றும் பிகானேர் அரச குடும்பத்துடன் தொடர்புடையவர் ஆவார். இவர் 1989-ல் மாரடைப்பு காரணமாக இறந்தார். யாதவின் தாயார் சார்பதி தேவி 1981-ல் புற்றுநோய் காரணமாக இறந்தார்.
# பாலிதானா சமஸ்தானம்

, ஆண்டு 1860 ]]  
**பாலிதானா சமஸ்தானம்** (**Palitana state**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் பாலிதானா நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிர தீபகற்பத்தில் உள்ள பவநகர் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1921-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையில் இருந்த பாலிதானா சமஸ்தானம் 777 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், பாலிதானா எனும் நகரம் மற்றும் 91 கிராமங்களையும், 58,000 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் பாலிதானா சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# பாலிதானா சமஸ்தானம்

## வரலாறு

1194ஆம் ஆண்டில் தாக்கூர் வம்சத்தினரால் நிறுவப்பட்ட பாலிதானா சமஸ்தானம் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பாலிதானா சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. பாலிதானா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பாலிதானா சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் சௌராஷ்டிரா மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று சௌராஷ்டிரா மாநிலம் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்ப்பட்டது. சௌராஷ்டிரா மாநிலப் பகுதிகள் 1 மே 1960 அன்று புதிதாக நிறுவப்பட்ட குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# பாலிதானா சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- பாலிதானா கோயில்கள்
- சத்ருஞ்ஜெய மலை
- சௌராட்டிர தீபகற்பம்
- கத்தியவார் முகமை
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# ஆசிய மருத்துவர்கள் சங்கம்

**ஆசிய மருத்துவர்கள் சங்கம்** (*Association of Medical Doctors of Asia*) என்பது ஒரு பன்னாட்டு இலாப நோக்கற்ற அமைப்பாகும். ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் மத்திய ஐரோப்பாவில் இயற்கைப் பேரழிவுகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு உதவுவதையும், அகதிகளுக்கு சிறந்த சுகாதாரத்தை அளிப்பதையும் நோக்கமாகக் கொண்டு இயங்குகிறது.  
இந்த அமைப்பு சப்பான், இந்தியா மற்றும் தாய்லாந்து உள்ளிட்ட நாடுகளைச் சேர்ந்த மருத்துவர்களுடன் 1984 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. ஆசிய பன்னாட்டு மருத்துவ தூதரகங்களுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. உள்ளூர் குழுக்களுடன் பல்வேறு தேசிய இனங்களைச் சேர்ந்த மருத்துவ ஊழியர்களும் அகதி முகாமில் ஒன்றாக பணிபுரிகின்றனர். தாய்லாந்தின் கம்போடியா எல்லையில் இந்த அமைப்பு நிறுவப்பட்டபோது பெரும்பாலும் மேற்கத்திய மருத்துவர்கள் கம்போடியாவில் இருந்து வந்த அகதிகளுடன் வேலை செய்து கொண்டிருந்தனர்.
பிராந்திய ஆசிய மருத்துவர்கள் பிராந்திய நிவாரண நடவடிக்கைகளில் பங்கேற்க வேண்டும் என்று அப்போது உணரப்பட்டது.  
ஆசிய மருத்துவர்கள் சங்கத்தின் தலைமையகம் சப்பானில் செயல்படுகிறது. நல்கை வழங்குபவர்கள் சுகாதாரம் தொடர்பான ஆய்வுகளை மேற்கொள்கின்றனர். சுகாதாரம் தொடர்பான தகவல்களை வழங்குவதற்காக நேரடி தொலைபேசி இணைப்புகள் இயங்குகின்றன. உள்ளூர் நிறுவனங்கள் சுகாதார விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்கள் நடத்துகின்றன.
# சாரா மத்தேயுசு

**சாரா அன்னா மத்தேயுசு** *(Sarah Anna Matthews)* ஒரு பிரித்தானிய இயற்பியலாளர் ஆவார். இவர் இலண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியில் பேராசிரியராகவும் சூரிய இயற்பியல் துறையில் உள்ள முல்லார்டு விண்வெளி அறிவியல் ஆய்வகத் தலைவராகவும் உள்ளார். இவர் பிரித்தானிய சூரிய இயற்பியல் கழகத் தலைவராகவும் உள்ளார்.
# சாரா மத்தேயுசு

## வாழ்க்கை

இவர் கிளாசுக்கோ பல்கலைக்கழகத்தில் 1996 இல் இளவல் பட்டம் பெற்றார். அங்கே சூரியத் தழல்வீச்சில் ஆய்வு மேற்கொண்டு சான் கேம்பல் பிரவுனின் வழிகாட்டுதலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இவர் 1996 இல் சூரிய, எல்லியக்கோள நோக்கீட்டகத் திட்ட்த்தில் பணிபுரிய MSSL இல் சேர்ந்தார். பிறகு அங்கே சூரிய இயற்பியல் குழுவில் விரிவுரையாளராகவும் உயர்விரிவுரையாளராகவும் பேராசிரியரகவும் ஆனார். இவர் இலண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியில் கல்வி இயக்குநராகவும் முதுபட்ட விண்வெளி அறிவியல், பொறியியல் துறையின் திட்ட இயக்குநராகவும் இருந்தார்.
# சாரா மத்தேயுசு

## வாழ்க்கை

### ஆராய்ச்சி

இவர் சூரிய இயற்பியல் புலத்தில் பின்வரும் பல்வேறு பிரிவுகளில் ஆராய்ச்சி செய்ய ஆர்வம் காட்டினார்.  
- சூரிய வளிமண்டலக் காந்தப் புலத்தின் ஆற்றலைத் தேக்குதலும் பயன்படுத்தலும்.
- செயல்முனைவு பகுதியின் கட்டமைப்பும் படிமலர்ச்சியும்.
- சூரியத் தழலின் தொடக்கமும் படிமலர்ச்சியும் சூரிய ஒளிமுகட்டு பொருண்மை வெளியேற்றம்.
- சூரிய நிலநடுக்க உருவாக்க இயங்கமைப்பும் சூரிய நிலநடுக்கவியலும்.
- சூரிய ஆற்றல் துகள்களின் முடுக்கமும் விண்வெளிக் காலநிலையும்.
- தொலைவிட உணர்தல் நோக்கீடுகளுக்கன தரை, விண்வெளிக் கருவிகள்.
# சாரா மத்தேயுசு

## வாழ்க்கை

### விண்வெளித் திட்டங்கள்

- இவர் கினோடு விண்கல படிமவாக்கக் கதிர்நிரலியின் முதன்மை ஆட்வாளர் ஆவார்.
- இவர் சூரிய வட்டணை விண்கலப் படிமவாக்கி, கதிர்நிரலி கருவிகளின் இணை ஆய்வாளரும் ஆவார்
# சாரா மத்தேயுசு

## வாழ்க்கை

### விருதுகள்

- இவர் 2020 இல் சேமுசு துங்கே விரிவுரையாளர் தகைமையைப் பெற்றார்.
# வைகை (இதழ்)

**வைகை** என்பது 1970 களில் வெளியான சிற்றிதழ் ஆகும். இது இந்திய ஒன்றியம், தமிழ்நாட்டின், மதுரையில் இருந்து மாதாந்தம் வெளிவந்தது.
# லிம்ப்டி சமஸ்தானம்

**லிம்ப்டி சமஸ்தானம்** (**Limbdi State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் லிம்ப்டி நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிர தீபகற்பத்தில் உள்ள சுரேந்திரநகர் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1931-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையில் இருந்த லிம்ப்டி சமஸ்தானம் 632 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 40,688 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் பாலிதானா சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# லிம்ப்டி சமஸ்தானம்

## வரலாறு

ஏறத்தாழ 1500-ஆம் நிறுவப்பட்ட லிம்படி சமஸ்தானம் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற லிம்படி சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. லிம்படி சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி லிம்படி சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் சௌராஷ்டிரா மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.பின்னர் 1 நவம்பர் 1956 அன்று சௌராஷ்டிரா மாநிலம் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்ப்பட்டது. மீண்டும் சௌராஷ்டிரா மாநிலப் பகுதிகள் 1 மே 1960 அன்று புதிதாக நிறுவப்பட்ட குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# லிம்ப்டி சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- சௌராட்டிர தீபகற்பம்
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- கத்தியவார் முகமை
- பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமை
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சைவ சித்தாந்த மடாலயம்

**சைவ சித்தாந்த மடாலயம்** சைவ இந்து மதத்துடன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு அமைப்பாகும். *குருதேவா* என்ற கௌரவப் பட்டத்துடன் யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்த சிவயோகஸ்வாமி அவர்களால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஆன்மீக ஆசிரியரான மறைந்த சத்குரு சிவாய சுப்ரமுனியசுவாமியின் பணியை இது ஆதரிக்கிறது. சைவ இந்து மதத்தைப் பாதுகாத்து மேம்படுத்துவதே கோயிலின் பணியாகும். அமெரிக்கா, கனடா, மொரிஷியஸ், மலேசியா, சிங்கப்பூர், இந்தியா, இலங்கை மற்றும் பல ஐரோப்பிய நாடுகள் உட்பட உலகின் பல நாடுகளுக்கும் கோவிலில் அங்கத்துவம் உள்ளது. சத்குரு போதிநாத வேலன்சாமி<nowiki/>யின் தலைமையில் தங்கள் குடும்பங்கள், சமூகங்கள் மற்றும் உலகளாவிய சமூகத்தில் சைவத்தை ஆதரிக்கும் குறிக்கோளுடன் உறுப்பினர்கள் பிராந்திய பணிகளாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
# சைவ சித்தாந்த மடாலயம்

## வரலாறு

இக்கோயில் 1949 ஆம் ஆண்டு சத்குரு சிவாய சுப்ரமுனியசுவாமி அவர்களால் நிறுவப்பட்டது, ஒரு சைவ இந்து குரு, யாழ்ப்பாண சிவயோகஸ்வாமி அவர்களால் தொடங்கப்பட்டது. கோயிலின் பெயர் தமிழ் மொழியில் இருந்து வந்தது.
# சைவ சித்தாந்த மடாலயம்

## நோக்கம்

தென்னிந்தியா மற்றும் இலங்கையின் தமிழ் கலாச்சாரம், மரபுகள் மற்றும் வேதங்களில் பொதிந்துள்ள சைவ இந்து மதத்தைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் மேம்படுத்துவதே கோயிலின் முக்கிய நோக்கமாகும்.
# சைவ சித்தாந்த மடாலயம்

## இறையியல்

அதன் இறையியல் வேதங்கள், சைவ ஆகமங்கள் மற்றும் திருமூலரால் இயற்றப்பட்ட தமிழ் வேதமான பண்டைய திருமந்திரம் ஆகியவற்றில் அடித்தளமாக உள்ளது.
# துரோல் சமஸ்தானம்

**துரோல் சமஸ்தானம்** (**Dhrol State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *துரோல்* நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராட்டிர தீபகற்பத்தில் உள்ள ஜாம்நகர் மாவட்டத்தின் துரோல் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1921-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையில் இருந்த பாலிதானா சமஸ்தானம் 732 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 21,906 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் துரோல் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# துரோல் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

நவநகர் இராச்சியத்தின் இராசபுத்திர குல ஜடேஜா வம்ச மன்னர் ஜாம் ராவல் லகாஜியின் தம்பி ஹர்தோல் என்பவர் 1595-ஆம் ஆண்டில் துரோல் சமஸ்தானத்தை நிறுவினார்.துரோல் சமஸ்தானம், மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற துரோல் சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் கத்தியவார் முகமையின் கீழ் இருந்தது. துரோல் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி துரோல் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் சௌராஷ்டிரா மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று சௌராஷ்டிரா மாநிலம் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணக்கப்ப்பட்டது. சௌராஷ்டிரா மாநிலப் பகுதிகள் 1 மே 1960 அன்று புதிதாக நிறுவப்பட்ட குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# துரோல் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- நவநகர் இராச்சியம்
- சௌராட்டிர தீபகற்பம்
- கத்தியவார் முகமை
- சௌராஷ்டிர மாநிலம்
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# மலேசிய கூட்டரசு சாலை 2

**மலேசிய கூட்டரசு சாலை 2** (ஆங்கிலம்: *Malaysia Federal Route 2*) என்பது தீபகற்ப மலேசியாவின் கிழக்குப் பகுதியையும் மேற்குப் பகுதியையும் இணைக்கும் ஒரு நெடுஞ்சாலை ஆகும். 276.9 கி.மீ. (172 மைல்) நீளம் கொண்டது. 1887-ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்ட சாலை. அந்த வகையில் இந்தக் கூட்டரசு சாலை 2, மலேசியாவில் வரலாறு படைக்கும் சாலைகளில் ஒன்றாகும்.  
சிலாங்கூர் மாநிலத்தில் உள்ள கிள்ளான் துறைமுகத்தையும்; பகாங் மாநிலத்தில் உள்ள குவாந்தான் துறைமுகத்தையும் இந்தச் சாலை இணைக்கிறது.  
தீபகற்ப மலேசியாவின் கிழக்கு - மேற்கு கடற்கரைகளை இணைக்கும் சாலை அமைப்பின் முதுகெலும்பாக இருந்தது. இந்தச் சாலையின் மேம்பாட்டுச் சாலையாக இப்போது வந்து உள்ள சாலை (*East Coast Expressway* **E8**). கிழக்கு கடற்கரை விரைவுச்சாலை .
# மலேசிய கூட்டரசு சாலை 2

## பின்னணி

மலேசிய கூட்டரசு சாலை இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது. **கோலாலம்பூர் - கிள்ளான் நெடுஞ்சாலை** (*Kuala Lumpur–Klang Highway*) மற்றும் **கோலாலம்பூர் - குவாந்தான் சாலை** (*Kuala Lumpur–Kuantan Road*). இரண்டு பிரிவுகளும் கோலாலம்பூர் மாநகரில் இணைகின்றன. கூட்டரசு சாலை 2, கிள்ளான் துறைமுகத்தில் அதன் தொடக்கம் தொடங்குகிறது. அதாவது அதன் ’0’ கி.மீ.  
இந்தக் கூட்டரசு சாலை , முதன்முதலில் 1887-ஆம் ஆண்டு அமைக்கப்பட்டது. அப்போது இதன் தொடக்கம் பகாங் பெந்தா நகரில் அமைந்து இருந்தது. அங்கு இருந்து குவாந்தான் நகர் வரை நீடித்தது. 1928-ஆம் ஆண்டில் கூட்டரசு சாலை 2, பெந்தா நகரில் இருந்து கோலாலம்பூர் வரை இணைக்கப்பட்டது.  
2004 ஆகஸ்டு 1-ஆம் தேதி கிழக்கு கடற்கரை விரைவுச்சாலை திறக்கப்பட்டது. அதுவரையில் இந்தக் கூட்டரசு சாலை 2 தான் முதன்மைச் சாலையாக விளங்கியது.
# பாலசினோர் சமஸ்தானம்

**பாலசினோர் சமஸ்தானம்** ( **State of Balasinor**, 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *பாலசினோர்* நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் மகிசாகர் மாவட்டத்தின் பாலசினோர் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1921-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையில் இருந்த பாலசினோர் சமஸ்தானம் 490 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 32,618 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் பாலசினோர் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# பாலசினோர் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

முகலாயப் பேரரசின் இறுதிக் காலத்தில் படைத்தலைவராக இருந்த பஷ்தூன் இனத்தின் பாபி வம்ச நவாப் முகமது கான் பாபி என்பவர் 28 செப்டம்பர் 1758 அன்று பாலசினோர் சமஸ்தானத்தை நிறுவினர்.பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் பாலசினோர் சமஸ்தானம் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற பாலசினோர் சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் இருந்தது. பாலசினோர் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பாலசினோர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று 1948 மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, பாலசினோர் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# பாலசினோர் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- ரேவா கந்தா முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

**கலாச்சார அமைச்சகம்** என்பது இந்தியாவின் கலை மற்றும் கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் மேம்படுத்துதல் ஆகியவற்றிற்குப் பொறுப்பான இந்திய அரசாங்க அமைச்சகம் ஆகும்.  
தற்பொழுது ஜி. கிஷன் ரெட்டி கலாச்சாரத் துறை அமைச்சராக உள்ளார். சமீபத்தில் அரசாங்கம் இந்த அமைச்சகத்தின் கீழ் இந்தியாவின் நூலகங்களுக்கான தேசிய இயக்கத்தை நிறுவியுள்ளது.
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

## சிறப்பியல்புகள்

இந்தியாவிலிருந்து கடத்தப்பட்ட தொன்மையான புராதான சிலைகள் மற்றும் கோவில் சிலைகளை மீட்டெடுக்கும் பணி கலாச்சார அமைச்சகத்தின் கீழ் வருகின்றது. கலாச்சார அமைச்சகம் வெளிநாடுகளிலுள்ள இந்தியாவின் தூதரங்கள் மூலமாக இந்த பணிகளை மேற்கொள்கிறது.  
- 2021 அக்டோபர் 01 வரை, இந்திய அரசாங்கம் 211 சிலைகளை மீட்டெடுத்துள்ளது.
இந்தியா விடுதலை பெற்றதிலிருந்து 2014வரை 13 சிலைகளே மீட்கப்பட்டிருந்தன. 2014க்குப் பிறகு 198சிலைகள் மீட்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன.  
- 2022 ஜீன் மாதம், 10க்கும் மேற்பட்ட சிலைகள் மீட்கப்பட்டு தமிழக சிலைமீட்பு பிரிவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. 2022வரை 228சிலைகள் மீட்கப்பட்டுள்ளது.
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

## அமைப்பு

### இணைக்கப்பட்ட அலுவலகங்கள்

- இந்தியத் தொல்லியல் துறை
- மத்திய செயலக நூலகம்
- இந்தியாவின் தேசிய ஆவணக்காப்பகம்
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

## அமைப்பு

### துணை அலுவலகங்கள்

- இந்திய மானுடவியல் ஆய்வகம், கொல்கத்தா
- மத்திய மேற்கோள் நூலகம், கொல்கத்தா
- கலாச்சார சொத்துக்களைப் பாதுகாப்பதற்கான தேசிய ஆராய்ச்சி ஆய்வகம், இலக்னோ
- தேசிய நவீன கலைக்கூடம், புது தில்லி
- தேசிய நவீன கலைக்கூடம், மும்பை
- தேசிய நவீன கலைக்கூடம், பெங்களூரு
- இந்திய தேசிய நூலகம், கொல்கத்தா
- தேசிய அருங்காட்சியகம், புது தில்லி
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

## அமைப்பு

### தன்னாட்சி அமைப்புகள்

- இந்திய சுவடிகள் இயக்கம், தில்லி
- அலகாபாத் அருங்காட்சியகம், அலகாபாத்
- ஆசியச் சமூகம், கொல்கத்தா
- மத்திய புத்த ஆய்வு நிறுவனம், ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர்
- திபெத்திய உயர் ஆய்வுகளின் மத்திய நிறுவனம்
- கலாச்சார வளங்கள் மற்றும் பயிற்சி மையம், புது தில்லி
- தில்லி பொது நூலகம், டெல்லி
- காந்தி சமிதி, புது தில்லி
- இந்திய அருங்காட்சியகம், கொல்கத்தா
- இந்திரா காந்தி தேசிய கலை மையம், புது தில்லி
- இந்திரா காந்தி ராஷ்ட்ரிய மானவ சங்க்ரஹாலயா, போபால்
- கலாசேத்திரா அறக்கட்டளை, திருவான்மியூர், சென்னை
- குதா பக்ச் கிழக்கத்திய பொது நூலகம், பாட்னா
- லலித் கலா அகாதமி, புது தில்லி
- மௌலானா அபுல் கலாம் ஆசாத் ஆசிய ஆய்வு நிறுவனம், கொல்கத்தா
- தேசிய அறிவியல் அருங்காட்சியகங்கள் சபை, கொல்கத்தா
- தேசிய அருங்காட்சியக நிறுவனம், டெல்லி
- தேசிய நாடகப் பள்ளி, புது தில்லி
- நவ் நாளந்தா மகாவிஹாரா, நாளந்தா, பீகார்
- நேரு நினைவு அருங்காட்சியகமும் கோளகமும், புது தில்லி (தீன் மூர்த்தி பவன்)
- ராஜா ராம் மோகன் ராய் நூலக அறக்கட்டளை, கொல்கத்தா, மேற்கு வங்க சங்கங்கள் பதிவுச் சட்டம், 1961
- ரசா நூலகம், ராம்பூர்
- சாகித்ய அகாதமி, புது தில்லி
- சாலர் ஜங் அருங்காட்சியகம், ஐதராபாத்து
- சங்கீத நாடக அகாதமி, புது தில்லி
- தஞ்சை சரசுவதிமகால் நூலகம், தஞ்சை
- விக்டோரியா நினைவிடம், கொல்கத்தா
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

## அமைப்பு

### மண்டல கலாச்சார மையங்கள் (இந்தியாவின் கலாச்சார மண்டலங்களின் அடிப்படையில்)

- கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்
- வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்
- வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்
- வடக்கு மண்டல பண்பாட்டு மையம்
- தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்
- தென்னக பண்பாட்டு மையம்
- மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம்
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

## கலாச்சார அமைச்சர்கள்

| 1 | அனந்த் குமார் | 13 அக்டோபர் 1999 | 1 செப்டம்பர் 2001 | பாரதிய ஜனதா கட்சி
<small>(தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி)</small> | அடல் பிகாரி வாச்பாய் |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 | மேனகா காந்தி
*தனிப்பொறுப்பு* | 1 செப்டம்பர் 2001 | 18 நவம்பர் 2001 | சுயேச்சை<small> (தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி)</small> |  |
| 3 | ஜக்மோகன் | 18 நவம்பர் 2001 | 22 மே 2004 | பாரதிய ஜனதா கட்சி
<small>(தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி)</small> |  |
| 4 | ஜெயபால் ரெட்டி | 23 மே 2004 | 29 சனவரி 2006 | இந்திய தேசிய காங்கிரஸ்
<small>(ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி)</small> | மன்மோகன் சிங் |
| 5 | அம்பிகா சோனி | 29 சனவரி 2006 | 23 மே 2009 |  |  |
| 6 | மன்மோகன் சிங் | 23 மே 2009 | 19 சனவரி 2011 |  |  |
| 7 | குமாரி செல்ஜா | 19 சனவரி 2011 | 28 அக்டோபர் 2012 |  |  |
| 8 | சந்திரேஷ் குமாரி கடோச் | 28 அக்டோபர் 2012 | 26 மே 2014 |  |  |
| 9 | ஸ்ரீபாத் நாயக்
*தனிப்பொறுப்பு* | 26 மே 2014 | 12 நவம்பர் 2014 | பாரதிய ஜனதா கட்சி
<small>( தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி )</small> | நரேந்திர மோதி |
| 10 | மகேஷ் சர்மா
தனிப்பொறுப்பு | 12 நவம்பர் 2014 | 30 மே 2019 |  |  |
| 11 | பிரகலாத் சிங் படேல்
*தனிப்பொறுப்பு* | 30 மே 2019 | 7 சூலை 2021 |  |  |
| 12 | ஜி. கிஷன் ரெட்டி | 7 சூலை 2021 | *பதவியில்* | } |  |
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

## மாநில அமைச்சர்கள் பட்டியல்

**கலாசார அமைச்சின் இராஜாங்க அமைச்சர்**  
| அர்ஜுன் ராம் மேக்வா | பாரதிய ஜனதா கட்சி | 7 சூலை 2021 | *பதவியில்* | 198நாட்களில் |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| மீனாட்சி லேகி | 7 சூலை 2021 | *பதவியில்* | 198நாட்களில் | } |
# கலாச்சார அமைச்சகம் (இந்தியா)

## இவற்றையும் பார்க் க

- இந்திய அரசு அமைச்சகங்களின் பட்டியல்
# சிறும ஊதியச் சட்டம் 1948

**சிறும ஊதியச் சட்டம் 1948** அல்லது குறைந்தபட்ச ஊதியச் சட்டம் 1948 என்பது இந்தியத் தொழிலாளர் சட்டம் தொடர்பான நாடாளுமன்றச் சட்டமாகும்; இது திறமிகு பணியாளர்களுக்கும் திறன்பெறாத பணியாளர்களுக்கும் வழங்கப்பட வேண்டிய குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை நிர்ணயிக்கிறது. குறிப்பிட்ட சில வேலைகளுக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய ஊதிய வீதத்தின் சிறும அளவைக் குறிக்கும் இச்சட்டம் 1948 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 15ல் தொடங்கப்பட்டது. இச்சட்டத்தில் 31 உட்பிரிவுகள் உள்ளன. நடுவண் அரசினால் அட்டவணையிடப்பட்ட பணிகளின் பட்டியல்படி 45 பணிகள் இச்சட்டத்தின் கீழ் வருகின்றன.
# லூனாவாடா சமஸ்தானம்

**லூனாவாடா சமஸ்தானம்** (**Lunavada State**), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் *லூனாவாடா* நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் மகிசாகர் மாவட்டத்தின் லூனாவாடா தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1921-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையில் இருந்த லூனாவாடா சமஸ்தானம் 1005 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 63,962 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 1948-ஆம் ஆண்டில் லூனாவாடா சமஸ்தானம் இந்தியாவுடன் இணக்கப்பட்டது.
# லூனாவாடா சமஸ்தானம்

## வரலாறு

1674-ஆம் ஆண்டில் இராஜபுத்திர குலத்தின் சோலாங்கி வம்சத்தின் வீர் சிங் என்பவரால் மாகி ஆற்றின் கரையில் நிறுவப்பட்டது லூனாவாடா சமஸ்தானம். பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற லூனாவாடா சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் இருந்தது. லூனாவாடா சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி பாலசினோர் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1960-ஆம் ஆண்டில் லூனாவாடா சமஸ்தானம் புதிய குஜராத் மாநிலத்தின் மகிசாகர் மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# லூனாவாடா சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- லூனாவாடா
- ரேவா கந்தா முகமை
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# கிள்ளான் துறைமுகம்

**கிள்ளான் துறைமுகம்** அல்லது **கோலக்கிள்ளான்** (மலாய்: *Pelabuhan Klang*; ஆங்கிலம்: *Port Klang*; சீனம்: *巴生港)*; என்பது மலேசியா, சிலாங்கூர் மாநிலத்தில், கிள்ளான் மாவட்டத்தில் அமைந்து உள்ள ஒரு துறைமுக நகரம். கடல் வழியாகத் தீபகற்ப மலேசியாவுக்குள் செல்வதற்கான முக்கிய நுழைவாயிலாகத் திகழ்கின்றது.  
பிரித்தானியக் காலனித்துவக் காலத்தில் போர்ட் சுவெட்டன்காம் (*Port Swettenham*) என்று அறியப்பட்டது. 1972 சூலை மாதம், கிள்ளான் துறைமுகம் என பெயர் மாற்றம் கண்டது.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## பொது

முன்பு காலத்தில் கிள்ளான் துறைமுகத்தில் கணிசமான அளவிற்கு தமிழர்கள் வேலை செய்தார்கள். அவர்கள் கிள்ளான் துறைமுகத்தைக் **கோலா கிள்ளான்** என்று அழைத்தார்கள். அந்தச் சொல் வழக்கு இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ளது. கிள்ளான் நகரின் தென்மேற்கே 6 கி.மீ. (3.7 மைல்) தொலைவிலும், கோலாலம்பூர் மாநகருக்குத் தென்மேற்கே 38 கி.மீ. (24 மைல்) தொலைவிலும் அமைந்து உள்ளது. இது மலேசியாவின் மிகப் பெரிய துறைமுகமாகும்.  
அண்மைய புள்ளிவிவரங்களின்படி உலகின் பரபரப்பு மிக்க கொள்கலன் துறைமுகங்களில் 11-ஆவது இடம் வகிக்கிறது. கொள்ளவு நிலையில் 12-ஆவது இடம் வகிக்கிறது.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## வரலாறு

முன்னர் காலத்தில் கிள்ளான் நகரம், சிலாங்கூர் மாநிலத்தின் தலைநகரமாக இருந்தது. அத்துடன் மாநிலத்தின் இரயில் சேவை முனையமாகவும் இருந்தது. அதாவது பொருட்களை ஏற்றுமதி இறக்குமதி செய்வதற்கான அரசாங்க மையமாகவும் கிள்ளான் நகரம் விளங்கியது.  
1880-ஆம் ஆண்டில், சிலாங்கூர் மாநிலத் தலைநகர் கிள்ளானில் இருந்து கோலாலம்பூர் நகருக்கு மாற்றப்பட்டது. 1800-களின் பிற்பகுதியில் புதிய கோலாலம்பூர் நிர்வாக மையத்தில் விரைவான வளர்ச்சி ஏற்பட்டது.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## வரலாறு

### கிள்ளான் - கோலாலம்பூர் போக்குவரத்து முறை

முன்னர் காலத்தில், குதிரை அல்லது எருமை மாடுகளால் இழுக்கப்பட்ட வண்டிகள் தான், கிள்ளான் - கோலாலம்பூருக்கு இடையிலான போக்குவரத்து ஊடகங்களாக இருந்தன. அல்லது கிள்ளான் ஆற்றின் வழியாக டாமன்சாரா வரையில் படகு சவாரிகள் இருந்தன. அங்கு இருந்து கிள்ளான் நகருக்கு மீண்டும் குதிரை, எருமை மாட்டு வண்டிகளில் பயணம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.  
அந்த நேரத்தில் சிலாங்கூர் மாநிலத்தின் பிரித்தானிய ஆளுநராக வில்லியம் புளூம்பீல்ட் டக்ளஸ் (*William Bloomfield Douglas*) என்பவர் இருந்தார். துணை ஆளுநராக பிராங்க் சுவெட்டன்ஹாம் (*Frank Swettenham*) இருந்தார்.  
கிள்ளான் - கோலாலம்பூருக்கு இடையிலான போக்குவரத்து முறை; மிக நீண்டது, மிக சலிப்பானது; சீர் செய்யப்பட வேண்டும் என்று பிராங்க் சுவெட்டன்ஹாம் கருத்து தெரிவித்தார். மாற்றுப் பாதையாக ஓர் இரயில் பாதை அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்தார்.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## வரலாறு

### புதிய இரயில் பாதை இணைப்பு

1882 செப்டம்பர் மாதம் பிராங்க் சுவெட்டன்ஹாம் சிலாங்கூர் மாநிலத்தின் புதிய பிரித்தானிய ஆளுநராக (ரெசிடெண்ட்) நியமிக்கப்பட்டார். போக்குவரத்து சிக்கல்களைச் சமாளிக்க, கிள்ளான் - கோலாலம்பூருக்கு இடையே ஓர் இரயில் பாதை இணைப்பைத் தொடக்குவதற்குத் தீவிரமாகச் செயல்பட்டார்.  
அந்தக் காலக் கட்டத்தில் கோலாலம்பூர் பகுதிகளில் நிறையவே ஈயம் உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. அவற்றைப் பத்து துறைமுகத்திற்கு (*Pelabuhan Batu*) எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். கிள்ளான் துறைமுகம், அப்போதைய காலக் கட்டத்தில் *பத்து துறைமுகம்* என்று அழைக்கப்பட்டது. இரயில் பாதை போடும் வேலைகள் தொடங்கின.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## வரலாறு

### 19 மைல் இரயில் பாதை

1886-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம், கோலாலம்பூரில் இருந்து புக்கிட் குடு (*Bukit Kudu*) வரையிலான 19 மைல் இரயில் பாதை திறக்கப்பட்டது. 1890-ஆம் ஆண்டில் அந்த இரயில் பாதை மேலும் 3 மைல் வரை நீட்டிக்கப்பட்டு, கிள்ளான் நகரத்துடன் இணைக்கப் பட்டது.  
கிள்ளான் மற்றும் கிள்ளான் துறைமுகம் ஆகிய இரண்டு பகுதிகளும் ஏற்கனவே மலேரியா நோயினால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட இடங்களாக இருந்தன. கிள்ளான் துறைமுகம் சதுப்பு நில காட்டுப் பகுதியில் இருந்ததால் மிகையான மலேரியா தொற்றலுக்கு உள்ளாகி இருந்தது.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## வரலாறு

### பிரித்தானிய மருத்துவர் சர் ரொனால்ட் ரோஸ்

கிள்ளான் துறைமுகம் திறக்கப்பட்ட இரண்டே மாதங்களில், மலேரியாவின் கடும் தாக்கத்தால் துறைமுகமே மூடப்பட்டது. கிள்ளான் துறைமுகத்தில் மலேரியா தாக்கம் ஏற்படுவற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தான், அதாவது 1897-ஆம் ஆண்டில், மலேரியா கொசுக்களால் தான், மலேரியா நோய பரவுகிறது என்பதைப் பிரித்தானிய மருத்துவர் சர் ரொனால்ட் ரோஸ் கண்டுபிடித்தார்.  
அந்த வகையில் அந்தக் கண்டுபிடிப்பில் இருந்து பயன் அடைந்த முதல் காலனித்துவ நாடு மலாயா. தவிர கிள்ளான் துறைமுகமும் மலேரியா தாக்கத்தில் இருந்து விடுபட்டது.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## வரலாறு

### மலேரியாவின் அச்சுறுத்தலுக்கு எதிராக நடவடிக்கைகள்

புதர்க் காடுகள் அழிக்கப் பட்டன. சதுப்பு நிலங்கள் நிரப்பப் பட்டன. கொசுக்கள் பெருகும் இடங்களை அழிக்கவும்; துறைமுக நடவடிக்கைகளுக்கு மேலும் இடையூறுகள் ஏற்படுவதைத் தவிர்க்கவும்; பல துரித நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.  
அந்த வகையில் சதுப்பு நிலக் காடுகளில் தேங்கி நின்ற மேற்பரப்பு நீர் திசை திருப்பப் பட்டது. மலேரியாவின் அச்சுறுத்தல், கிள்ளான் துறைமுகத்தில் இருந்து முற்றாகத் துடைத்து ஒழிக்கப் பட்டது.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## வரலாறு

### சிலாங்கூர் போலோ விளையாட்டு மன்றம்

அதன் பின்னர் கிள்ளான் துறைமுகத்தில் வணிகம் வேகமாக வளர்ந்தது. 1914-ஆம் ஆண்டில் பல்வேறு துறைமுக வசதிகளுடன் இரண்டு புதிய அணைக்கரைகள் உருவாக்கப் பட்டன. அதற்கு முன்னர் 1902-இல், கிள்ளான் துறைமுகத்தில் சிலாங்கூர் போலோ விளையாட்டு மன்றம் (Selangor Polo Club) நிறுவப்பட்டது. எனினும் அந்த மன்றம் 1911-இல் கோலாலம்பூருக்கு மாற்றம் செய்யப்பட்டது.  
முதலாம் உலகப் போர் மற்றும் இரண்டாம் உலகப் போர்களுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் கிள்ளான் துறைமுகம் அதிக வளர்ச்சியும்; அதிக விரிவாக்கமும் அடைந்தது. 1940-ஆம் ஆண்டில், அதன் பண்ட பரிமாற்றம் 550,000 டன்னாக உயர்ந்தபோது உச்சத்தையும் தொட்டது.
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## வரலாறு

### இரண்டாம் உலகப் போரின் போது

இரண்டாம் உலகப் போரின் போது அரச போர் விமானங்களைப் (Royal Air Force) பராமரிக்க, கிள்ளான் துறைமுகத்தில் இருந்த விமானத் திடல்கள் பயன்படுத்தபட்டன. போரின் போது சேதம் அடைந்த துறைமுகத்தின் பெரும்பாலான கட்டமைப்புகள் புனரமைப்பு செய்யப்பட்டன.  
அப்போதைய மலாயாவின் முக்கியமான இரண்டு ஏற்றுமதி பொருட்களான ரப்பர்; பனை எண்ணைய். இவற்றின் ஏற்றுமதி பெருகியது. அதைக் கையாளும் வகையில் துறைமுகத்தின் தெற்குப் பகுதி விரிவு செய்யப்பட்டது. இறக்குமதியும் அபரிமிதமாக வளர்ச்சி பெற்றது. இரண்டாம் உலகப் போருக்கு முன்பு சாத்தியம் அல்ல என்று எதிர்ப்பார்த்ததை விட அதிகமாகவே இறக்குமதிப் போக்குவரத்து அமைந்தது.  
தற்சமயம் கிள்ளான் துறைமுகம், கிள்ளான் நகராண்மைக் கழகத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்டதாக உள்ளது. நாடாளுமன்றத்தில் கிள்ளான் துறைமுகத்தின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக சார்லஸ் சாண்டியாகோ பிரதிநிதிக்கின்றார் (2022).
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## கிள்ளான் துறைமுகத்தில் உள்ள தமிழ்ப்பள்ளிகள்

சிலாங்கூர்; கிள்ளான் மாவட்டம்; கிள்ளான் துறைமுகத்தில் ஒரு தமிழ்ப்பள்ளி உள்ளது. **வாட்சன் தமிழ்ப்பள்ளி**. 569 மாணவர்கள் பயில்கிறார்கள். 43 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றுகிறார்கள்.  
| BBD0077 | கிள்ளான் துறைமுகம் | SJK(T) Persiaran Raja Muda Musa | **வாட்சன் தமிழ்ப்பள்ளி** | 42000 | கிள்ளான் துறைமுகம் | 569 | 43 | } |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
# கிள்ளான் துறைமுகம்

## காட்சியகம்

**கிள்ளான் துறைமுகம்**
# சந்த் சமஸ்தானம்

**சந்த் சமஸ்தானம்** அல்லது **சந்திரம்பூர் சமஸ்தானம்** (**Santrampur State** or **Sant State**))1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். சந்த் சமஸ்தானத்தின் தலைநகரம் *சந்திரம்பூர்* நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் மகிசாகர் மாவட்டத்தின் சந்திரம்பூர் தாலுகாவின் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர். 1947 இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் சந்த் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்துடன் இணக்கப்பட்டது.
# சந்த் சமஸ்தானம்

## வரலாறு

ராணா பதான் சிங் சந்த் இராச்சியத்தை நிறுவினார். பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சந்த் சமஸ்தானம் சிற்றரசாக இருந்தது. மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போருக்குப் பின்னர் 1818-ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற சந்த் சமஸ்தான மன்னர்கள், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர். இது பம்பாய் மாகாணத்தின் ரேவா கந்தா முகமையின் கீழ் இருந்தது. சந்த் சமஸ்தான மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 9 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.  
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், 1948 சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி சந்த் சமஸ்தானம் 1948-ஆம் ஆண்டில் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1960 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, சந்த் சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
# சந்த் சமஸ்தானம்

## இதனையும் காண்க

- ரேவா கந்தா முகமை
- பம்பாய் மாகாணம்
- துணைப்படைத் திட்டம்
- சுதேச சமஸ்தானம்
- இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல்
- சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
- பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணக்கத்திற்குரிய சுதேச சமஸ்தானங்கள்
- தி இம்பீரியல் கெசட்டியர் ஆப் இந்தியா
# சிறும ஊதிய (நடுவண் அரசு) விதிகள், 1950

**சிறும ஊதிய (நடுவண் அரசு) விதிகள், 1950** என்பது சிறும ஊதியச் சட்டத்தின் பிரிவு 30 அடிப்படையில் இந்திய நடுவண் அரசால் அக்டோபர் 1950ல் இயற்றப்பட்ட விதிகளாகும். இதன் நான்காம் பெரும்பிரிவில் ஊதியம் அளித்தல், வேலை நேரம், விடுமுறை நாட்கள் குறித்த விதிகளும் ஐந்தாம் பெரும்பிரிவில் சட்டத்தின் கீழ் கோரப்படும் உரிமைகள் குறித்தும் விதிகள் உள்ளன.
# சிறும ஊதிய (நடுவண் அரசு) விதிகள், 1950

## ஆலோசனைக் குழுமம்

இவ்விதிகள் குறித்த நடைமுறைகளுக்கும் சிறும ஊதியச் சட்டம் குறித்த அறிவுரைகளுக்கும் ஓர் நடுவண் ஆலோசனைக் குழுமம் அமைக்கப்பட்டு இந்திய அரசிதழில் வெளியிடப்படுகின்றது. மேலும் சிறும ஊதிய ஆலோசனைக் குழுமம் ஒன்றும் அமைக்கப்படுகின்றது; தொழிலாளர் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு அமைச்சகத்தின் அமைச்சர் இதன் தலைவராக நியமிக்கப்படுகிறார்.
# வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

**வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்** (*North East Zone Cultural Centre*) என்பது இந்தியாவின் நாகாலாந்து மாநிலத்தில் உள்ள திமாபூரில் அமைந்துள்ள, இந்தியாவின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்க மற்றும் மேம்படுத்துவதற்காக இந்திய அரசாங்கத்தால் நிறுவப்பட்ட மண்டல கலாச்சார மையங்களுள் ஒன்றாகும். வடகிழக்கு கலாச்சார மண்டலம் இந்தியாவின் ஏழு கலாச்சார மண்டலங்களில் ஒன்றாகும், இது இந்திய அரசாங்கத்தால் வரையறுக்கப்பட்டு நிர்வாக உள்கட்டமைப்புடன் செயல்படுகிறது.
# வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

## இந்தியாவின் பிற பிராந்திய கலாச்சார மையங்கள்

- வடக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், பாட்டியாலா, பஞ்சாப்
- மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம் உதய்பூர், ராஜஸ்தான்
- தென் மண்டல கலாச்சார மையம், தஞ்சாவூர், தமிழ்நாடு
- தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம், நாக்பூர்
- வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம், அலகாபாத், உத்தரப்பிரதேசம்
- கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், கொல்கத்தா, மேற்கு வங்காளம்
# மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

**மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம்** (*West Zone Cultural Centre*) என்பது இந்தியாவின் ராஜஸ்தானின் உதய்பூரில் உள்ள இந்தியாவின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்க மற்றும் மேம்படுத்துவதற்காக இந்திய அரசாங்கத்தால் நிறுவப்பட்ட ஏழு பண்பாட்டு மண்டலங்களில் ஒன்றாகும். பாரம்பரிய மற்றும் பழங்குடி கலைகள் உட்படப் பிராந்திய கலாச்சார வளங்களைத் தக்கவைத்து மேம்படுத்துவதற்கு இந்த மையம் செயல்படுகிறது. இது இந்திய அரசாங்கத்தால் நிர்வாக உள்கட்டமைப்புடன் நிறுவப்பட்டுள்ளது.
# மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

## பொது

மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம் என்பது இந்தியாவில் உள்ள ஏழு மண்டல கலாச்சார மையங்களில் ஒன்றாகும். இது 1986-87ல் மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் நேரடி முயற்சியின் கீழ் நிறுவப்பட்டது. இந்தியாவின். மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையத்தின் அலுவலகம் பாகூர்-கி-ஹவேலியில் அமைந்துள்ளது.
# மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

## இந்தியாவின் பிற பிராந்திய கலாச்சார மையங்கள்

- வடக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், பாட்டியாலா, பஞ்சாப்
- வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், திமாபூர், நாகாலாந்து
- தென் மண்டல கலாச்சார மையம், தஞ்சாவூர், தமிழ்நாடு
- தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம், நாக்பூர்
- வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம், அலகாபாத், உத்தரப்பிரதேசம்
- கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், கொல்கத்தா, மேற்கு வங்காளம்
# மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

## மேலும் பார்க்கவும்

- பாகூர்-கி-ஹவேலி
- சில்ப்கிராம்
# தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்

**தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்** (*South-Central Zone Cultural Centre*) என்பது நாக்பூரில் அமைந்துள்ள இந்தியாவில் உள்ள ஏழு மண்டல கலாச்சார மையங்களில் ஒன்று. 1986-ல் நாக்பூரில் இம்மையம் நிறுவப்பட்டது.இது ஆந்திரப் பிரதேசம், கர்நாடகா, மத்தியப் பிரதேசம், தெலுங்கானா, சத்தீஸ்கர், கோவா மற்றும் மகாராஷ்டிரா ஆகிய மாநிலங்களை உள்ளடக்கியது. இந்த மாநிலங்கள் ஒவ்வொன்றும் நாட்டுப்புற, பழங்குடியினர், நுண்கலைகள் மற்றும் கைவினைகளின் வளமான மரபுகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்த மரபுகளைச் செழுமைப்படுத்தவும், மேம்படுத்தவும் மற்றும் வலுப்படுத்தவும் இந்த மையம் பல்வேறு செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டுவருகிறது. இந்த மையம் இந்திய அரசின் கலாச்சார அமைச்சகத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் செயல்படுகிறது. இந்த மையத்தின் தலைவராக மகாராஷ்டிரா ஆளுஞர் உள்ளார்.
# தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம்

## இந்தியாவின் பிற பிராந்திய கலாச்சார மையங்கள்

- கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், கொல்கத்தா, மேற்கு வங்காளம்
- வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், திமாபூர், நாகாலாந்து
- மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம், உதய்பூர், ராஜஸ்தான்
- தென்னக பண்பாட்டு தஞ்சாவூர், தமிழ்நாடு
- வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம், அலகாபாத், உத்தரபிரதேசம்
- வடக்கு மண்டல பண்பாட்டு மையம் மையம், பாட்டியாலா, பஞ்சாப்  
இந்தியாவின் கலாச்சார மண்டலங்கள் என்பது இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் பாதுகாப்பதற்கும் இந்திய அரசின் கலாச்சார அமைச்சகத்தால் வரையறுக்கப்பட்ட ஏழு பகுதிகளாகும். இவை ஒவ்வொன்றும் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்து செயல்படுகின்றன.
# கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

**கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்** (East Zone Cultural Centre) என்பது இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளம் மாநிலத்தின் கொல்கத்தாவினை தலைமையிடமாகக் கொண்டு செயல்படும் இந்திய கலாச்சார மையமாகும். கொல்கத்தா இ*ந்தியாவின் கலாச்சார தலைநகரம்* ஆகும். மேலும் பொதுவாக மகிழ்ச்சியான நகரம் எனக் கொல்கத்தா அறியப்படுகிறது. இந்தியாவில் நிறுவப்பட்ட ஏழு கலாச்சார மண்டலங்களில் கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையமும் ஒன்று. கிழக்கு கலாச்சார மண்டலத்தின் கீழ் உள்ள இந்திய மாநிலங்கள்: மேற்கு வங்காளம், சார்க்கண்டு, பீகார், ஒடிசா, அசாம், திரிபுரா, மணிப்பூர், சிக்கிம், அந்தமான் & நிக்கோபார் தீவுகள் ஆகும். இந்த மண்டலம் மூன்று பாரம்பரிய நடனங்களான, ஒடிசி, சத்ரியா மற்றும் மணிப்புரி நடனங்களுக்குத் தாயகமாக உள்ளது. பாரம்பரிய இசையாக ஒடிசி இசை மற்றும் ரவீந்திர சங்கீதம் ஆகியன உள்ளன. ஒடியா மொழி இந்தியாவில் உள்ள செம்மொழிகளில் ஒன்றாகும். கிழக்கு இந்தியாவில் பேசப்படும் ஒரே ஒரு பாரம்பரிய மொழியும் இதுவாகும்.
# கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

## வரலாறு

கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், 1985ஆம் ஆண்டு முதல் செயல்பட்டு வருகிறது. இந்தியாவின் கிழக்குப் பகுதிகளின் பல இன கலாச்சார மையங்கள் மற்றும் சிறப்பான குழுக்களை மேம்படுத்துவதில் குறிப்பிடத்தக்கப் பங்கு வகிக்கிறது. இம்மையத்தின் நோக்கம் இந்தியாவின் பாரம்பரிய கலாச்சாரத்தின் கிழக்குப் பகுதியை முன்னிறுத்துவதும் பரப்புவதும் ஆகும்.
# கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

## அமைப்பு

கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம் உறுப்பினர்கள் 1. கலாச்சார விவகாரங்கள் துறை, அசாம் அரசு, 2. இயக்குநர், கலை, கலாச்சாரம் மற்றும் இளைஞர் விவகாரங்கள் துறை. பீகார் அரசு, 3. இயக்குநர், கலை, கலாச்சாரம், விளையாட்டு மற்றும் இளைஞர் விவகாரங்கள் துறை, சார்க்கண்டு, 4. ஆணையர் (கலை மற்றும் கலாச்சாரம்), மணிப்பூர், 5. இயக்குநர் கலாச்சாரம், ஒடிசா, 6. கலாச்சார விவகாரங்கள் & பாரம்பரியத் துறை, சிக்கிம், 6. செயலாளர் மற்றும் இயக்குநர், திரிபுரா 7. இணைச் செயலாளர் & முன்னாள் அதிகாரி, கலாச்சார இயக்குநர், மேற்கு வங்காளம், 8. கலை மற்றும் கலாச்சாரத் துறை, அந்தமான் & நிக்கோபார் தீவுகள் நிர்வாகம்.
# கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

## திட்டங்கள்

மண்டல கலாச்சார மையங்களுக்கு இந்திய அரசாங்கத்தின் கலாச்சார அமைச்சகம் நிதியுதவி செய்யும் பல்வேறு திட்டங்கள் உள்ளன. இந்த திட்டங்கள்: தேசிய கலாச்சார பரிமாற்ற திட்டம், நாடகப் புத்துணர்ச்சி திட்டம், வடகிழக்கு திட்டம், குரு சிஷ்ய பரம்பரை மற்றும் இளம் திறமை தேடல். இளைஞர்களிடையே கலாச்சாரத்தை மேம்படுத்துவதற்குப் பின்வரும் துறைகளில் பல போட்டிகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன:  
- நாட்டுப்புற இசை
- கிராமிய நாட்டியம்
- பாரம்பரிய இசை
- பாரம்பரிய நடனம்  
இந்த இந்தியப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்க, கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம் பல்வேறு ஆசிரிய மாணவ பரம்பரை திட்டங்களை ஏற்பாடு செய்கிறது, இதில் பின்வருவன அடங்கும்:  
- கோட்டிபுவா நடனம் (ஒடிசா)
- புருலியா சாவ் நடனம் (மேற்கு வங்கம்)
- பைகா / பைக்கா அகாடா ஒரு போர் நடனம் (ஒடிசா)
- நௌடா (மேற்கு வங்கம்)
- போர்டோஷில்கா (அசாம்)
- தங்-டா நடனம் (மணிப்பூர்)
- பாட்டியாலி நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் (மேற்கு வங்காளம்)
- குசன் நடனம் (அசாம்)
- பங் சோலோம் (மணிப்பூர்)
- மருனி (சிக்கிம்)  
நகரில் உள்ள நுண்கலை அகதமியில் நடைபெற்ற ஓவியம் மற்றும் சிற்பக் கண்காட்சி ]]
2011 இல் கொல்கத்தாவில் இந்தியா-வங்காளதேசம் கூட்டு கொண்டாட்டமாகும்.]]
மேற்கு வங்கத்தின் தலைநகர் கொல்கத்தா இந்த பிராந்தியத்தின் மிகப்பெரிய நகரமாகும். ஒடிசா மற்றும் மேற்கு வங்க மாநிலங்கள் வங்காளதேசம் மற்றும் அசாம் மாநிலத்துடன் கலாச்சார மற்றும் மொழியியல் பண்புகளைப் பகிர்ந்து கொண்டு மேற்கு வங்காளம் இன மொழியியல் பிராந்தியம் ஒன்றை உருவாக்குகிறது. வங்காள தேசத்துடன் இணைந்த ஒன்றுபட்ட நிர்வாக பிராந்தியமாக 1947 வரை செயல்பட்டது.  
ஒடிசி நடனம் பழமையான பாரம்பரிய நடனம் ஆகும். பட்டாச்சித்ரா மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க பண்டைய பாரம்பரிய ஓவியமாகும். பாரம்பரிய ஒடிஷியன் தனித்துவமான பண்டைய கட்டிடக்கலை கலிங்க கட்டிடக்கலையில் கட்டப்பட்டவை கொனார்க், லிங்கராஜா, லலித்கிரி போன்றவை. ஒடியா மட்டுமே இந்தியாவில் செம்மொழி தகுதி பெற்ற ஒரே நவீன இந்தோ-ஆரிய மொழியாகும். மேலும் ஒடிசி இசையானது கர்நாடக மற்றும் இந்துஸ்தானி இசையின் பாரம்பரிய இசை எனக் கூறப்படுகிறது.
# கிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம்

## இந்தியாவின் பிற பிராந்திய கலாச்சார மையங்கள்

- வடக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், பாட்டியாலா, பஞ்சாப்
- மேற்கு மண்டல கலாச்சார மையம் உதய்பூர், ராஜஸ்தான்
- வடகிழக்கு மண்டல கலாச்சார மையம், திமாபூர், நாகாலாந்து
- தென் மண்டல கலாச்சார மையம், தஞ்சாவூர், தமிழ்நாடு
- தென்-மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம், நாக்பூர்
- வட மத்திய மண்டல கலாச்சார மையம், அலகாபாத், உத்தரப்பிரதேசம்  
இந்தியாவின் கலாச்சார மண்டலங்கள் என்பது இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் பாதுகாப்பதற்கும் இந்திய அரசின் கலாச்சார அமைச்சகத்தால் வரையறுக்கப்பட்ட ஏழு பகுதிகளாகும். இவை ஒவ்வொன்றும் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்து செயல்படுகின்றன.
# அரிஓம் யாதவ்

**அரிஓம் யாதவ்** (*Hariom Yadav*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேசத்தில் உள்ள சிர்சாகஞ்ச் (சட்டமன்றத் தொகுதி) உறுப்பினர் ஆவார். இவர் மிருதுளா யாதவின் தந்தைவழி மாமா ஆவார். மிருதுளா யாதவ் சைபாயின் பிளாக் பிரமுக் மற்றும் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் தேஜ் பிரதாப் சிங் யாதவின் (தேஜு) தாயார் ஆவார். இவர் உத்தரப்பிரதேசத்தின் சிர்சாகஞ்ச் தொகுதியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். தற்பொழுது அரிஓம் யாதவ் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் உறுப்பினராக உள்ளார்.
# அரிஓம் யாதவ்

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி

அரிஓம் யாதவ் பிரோசாபாத் மாவட்டத்தில் பிறந்தார். நரேன் கல்லூரியில் படித்து இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார்.
# அரிஓம் யாதவ்

## அரசியல் வாழ்க்கை

அரியோம் யாதவ் மூன்று முறை உத்தரப்பிரதேச சட்ட மன்ற உறுப்பினராக இருந்துள்ளார். இவர் சமாஜ்வாதி கட்சியின் உறுப்பினராக சிர்சாகஞ்ச் தொகுதியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.
# அரிஓம் யாதவ்

## பதவிகள் வகித்தன

| 01 | பிப்ரவரி 2002 | மே 2007 | உறுப்பினர், 14வது சட்டமன்ற உறுப்பினர் | சிகோகாபாத், சமாஜ்வாதி கட்சி |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 02 | மார்ச் 2012 | மார்ச் 2017 | உறுப்பினர், 16வது சட்டமன்ற உறுப்பினர் | சிர்சாகஞ்ச், சமாஜ்வாதி கட்சி |
| 03 | மார்ச் 2017 | பதவியில் | உறுப்பினர், 17வது சட்டமன்ற உறுப்பினர் | சிர்சாகஞ்ச், சமாஜ்வாதி கட்சி |
# அரிஓம் யாதவ்

## மேலும் பார்க்கவும்

- உத்தரபிரதேச சட்டமன்றம்
# கோபால்ட்(II) ஐதரைடு

**கோபால்ட்(II) ஐதரைடு** (*Cobalt(II) hydride*) என்பது CoH<sub>2</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். அடர் சாம்பல் நிறப் படிகங்களாகக் காணப்படும் இச்சேர்மம் காற்றில் மெல்ல ஆக்சிசனேற்றம் அடைகிறது. தண்ணிருடன் வினைபுரிகிறது.  
உயர் அழுத்தங்களில் கோபால்ட்(II) ஐதரைடு இரண்டு வடிவங்களில் காணப்படுகிறது. 4 முதல் 45 கிகா பாசுக்கல் அழுத்தத்தில் முகமைய்ய கனசதுர வடிவம் கொண்டு CoH என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. இவ்வடிவம் குறைந்த வெப்பநிலையில் வளிமண்டல அழுத்தத்தில் சிதைவடைந்து சிற்றுறுதி நிலை சேர்மத்தை உருவாக்குகிறது. 45 கிகா பாசுக்கலுக்கு மேலான அழுத்தத்தில் கோபால்ட்(II) ஐதரைடு வடிவம் CoH2 என்ற வாய்ப்பாட்டுடன் இதே முகமைய்ய கனசதுர வடிவில் படிகமாகிறது.
# கோபால்ட்(II) ஐதரைடு

## தயாரிப்பு

பீனைல்மக்னீசியம் புரோமைடுடன் கோபால்ட்(II) குளோரைடை ஐதரசன் வாயுச் சூழலில் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தால் கோபால்ட்(II) ஐதரைடைத் தயாரிக்கலாம்.
:CoCl<sub>2</sub> + 2 C<sub>6</sub>H<sub>5</sub>MgBr + 2 H<sub>2</sub> → CoH<sub>2</sub> + 2C<sub>6</sub>H<sub>6</sub> + MgBr<sub>2</sub> + MgCl<sub>2</sub>
# வி. எம். முனுசாமி

**வி.எம்.முனிசாமி** என்ற **வி.முனுசாமி** (அக்டோபர் 2, 1913 - பிப்ரவரி 19, 2008) வேலூர் மாவட்ட தியாகியும், இந்திய காங்கிரஸ் விடுதலைப் போராட்ட வீரரும் ஆவார்.
# வி. எம். முனுசாமி

## இளமைப்பருவம்

தியாகி வி.எம்.முனுசாமி அவர்கள் ஆங்கிலேயர்களிடம் சிப்பாயாகப் பணியாற்றிய முருகேசன்,முத்தம்மாள் ஆகியோருக்கு மூத்த மகனாக 1914 அன்று வேலூர் சைதாப்பேட்டையில் வண்ணார் சமூகத்தில் பிறந்தார்.சிறுவயதில் சிலம்பம்,குத்துச் சண்டை போன்ற கலைகளை முறையாகப் பயின்று பல போட்டிகளில் கலந்து கொண்டு பல பரிசுகள் பெற்றுள்ளார்.