# சொண்டி

## ஆங்கில அரசின் கணக்கெடுப்புகள்

### 1892 ஆம் ஆண்டு டெய்லர் கூறியுள்ளவை

அவர் கூறியுள்ள தகவல்கள் வருமாறு :-
<blockquote>
"சொண்டிகள் நூற்றுக்கு நூறு சதவிகித வட்டி வாங்குகின்றனர். ஓராண்டிற்குள்ளாக கடன்தொகை, திரும்பச் செலுத்தப்படாது போகுமானால் எஞ்சியுள்ள நிலுவையின் மீது கூட்டு வட்டி வாங்கப்படுகின்றது. இதனால் பயிரிடும் குடியானவர்கள், தங்கள் கடனைத் திரும்ப அடைக்க இயலாதவர்களாகச் செளகார்களின் கொத்தடிமைகளாகக் கோடியராக ஆகி, அவர்களுக்காகச் சோற்றுக்கு உழைக்க வேண்டியதாகி விடுகின்றது. இதற்கிடையே செளகார் இந்த அடிமைகள் என்றும், கடனை அடைக்க இயலாதபடியாகக் கணக்கு வழக்கில் தில்லுமுல்லுச் செய்து விடுகின்றான். சில நாள்களுக்கு முன்பு இது தொடர்பான குறிப்பிடத்தக்க ஒரு நிகழ்ச்சி என் கவனத்திதற்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. ஒரு குடியானவன் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் ரூ.20 கடன் வாங்கியிருந்தான். அவன் ரூ.50-ஐ அவ்வப்போது திரும்பச் செலுத்தியிருந்தான். பாக்கித் தொகைக்காக வாழ்நாள் முழுவதும் அடிமையாக உழைத்தபின் அவன் கடன் காரனாகவே இறக்க நேர்ந்தது. அதே கடன்தொகைக்காகச் செளகார் அவனுடைய மகனையும் கொத்தடிமையாக்கிக் கொண்டான். அவனும் 13 மற்றும் 9 வயதில் இரண்டு பிள்ளைகளை விட்டுவிட்டு இறந்துபோனான். ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் கடன் வாங்கிய ரூ.20/- செலுத்தப்பட வேண்டிய பாக்கி ரூ.30-க்காக இந்தச் சிறுவர்கள் இருவரும் அவனுக்குக் கொத்தடிமைகளாக வரவேண்டுமென செளகார் உரிமை கொண்டாடினான். ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் வாங்கிய ரூ.20-க்காக ரூ.50 செலுத்தியதோடு ஐம்பது ஆண்டுகள் ஒருவன் கொத்தடிமையாக உழைத்தும் அக்கடன் தீர்ந்தபாடில்லை **'கோடி’ என்ற கொத்தடிமை முறை** இப்பகுதிகளில் வேரூன்றிவிட்ட வழக்கமாகி விட்டது.
</blockquote>  
<blockquote>
அண்மையில் ஒருவன் தான் பட்ட கடனுக்காகத் தன் தம்பியையும், அவனுடைய மனைவியினையும் “கோடியாக“ பிணையாளாக்கியுள்ளான். மரியாதைக்கு உரியவர்களிடமிருந்து, கடனை வசூலிக்கச் சொண்டிகள், எரிச்சலூட்டும் வழிமுறைகளைக் கையாளுகின்றனர். இதனால் குறைந்தது ஒரு கொலையும், நிகழ்ந்துள்ளதாகத் தெரிய வந்துள்ளது. இவர்கள் தீண்டத்தகாத தீட்டு உண்டாக்கும் தாழ்ந்த சாதியினரான காசிகளைக் கொண்டு, தங்கள் கடனைத் திரும்பித் தராதவர் வீட்டினுள் புகுந்து தீட்டு உண்டாக்கி, அவர்களையும் அவர்கள் குடும்பத்தவர்களையும் வீட்டை விட்டு சொண்டியின் முன் இழுத்துக் கொண்டுபோய் நிறுத்துவதாக அச்சுறுத்தவும் செய்வர்.
</blockquote>  
<blockquote>
என் நண்பர் ஒருவர் செயப்பூர் மலைகளில் சென்று வேட்டைகளில் ஈடுபட்டவராகப் புலி ஒன்றினைச் சுட்டு வீழ்த்தினார். அவர் அவருடைய சிகாரியிடம் அவன் செய்த உதவிக்கு என்ன பரிசு வேண்டும் எனக் கேட்க, அதற்கு அவன் தன் தம்பியினைப் பிணையிலிருந்து மீட்கத் தனக்கு இருபத்தைந்து ரூபாய் கொடுத்தால் போதுமானது எனக் கூறினான். அவன் சொல்வது என்னவென்று விளங்காத வேட்டைக்காரர், அவனிடம் அதுபற்றி விவரம் கேட்டார். அதற்கு அவன் தன் சாதியினை விடச் சற்று உயர்ந்த சாதியினைச் சேர்ந்த ஒருத்தியினை, நூறு ரூபாய் கொடுத்துதான் மனைவியாக வாங்கியவதாகவும் அதற்கான தொகைக்காக, தன் தம்பியினைப் பிணையாளாக ஒரு செளகாரிடம் வைத்திருப்பதாகவும், அந்தச் செளகாருக்குச் செலுத்த வேண்டிய தொகையில் 25 ரூபாய் போகப் பாக்கி அனைத்தையும் செலுத்திவிட்டதாகவும், இப்பொழுது அவன் தம்பி அச் செளகாரிடம் கொத்தடிமையாகச் சோற்றுக்கு, அவன் நிலத்தில் பயிரிட்டு உழைத்து வருவதாகவும் அவன் விளக்கம் கூறினான்.
</blockquote>  
<blockquote>
விசாகப்பட்டினம் மாவட்ட விவரக் குறிப்பில் கொள்ளையரான தோம்புகளைப் பற்றிக் கூறப்பட்டிருப்பதாவது :- "இவர்கள் செல்வர்களான சிலருடைய வீடுகளில் புகுந்து (இவ்வாறு இவர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவோர் சாராயம் விற்பவர்களான சொண்டிகளும் செளகார்களுமே ஆவர். முகவர் பகுதிக் கிராமங்களில் கொள்ளையிடக் கூடிய அளவு பொருள்படைத்த இரக்கமற்ற பணமுதலைகளாக உள்ளோர் இவர்கள். இவர்களுடைய அண்டை அயலார் இவ்வாறு இவர்கள் கொள்ளைக்கு ஆளாகும்போது தங்களைச் சுரண்டிய இவர்கள்மீது ஒரு சிறிதும் இரக்கம் காட்ட மாட்டார்கள்.) அவர்களைக் கட்டிப்போட்டு அவர்கள் வீட்டுப் பெண்களோடு வன்முறையில் உறவு கொண்டபின் அங்குக் கிடைக்கும் அனைத்தையும் கவர்ந்து செல்வர். கஞ்சத்தைச் சேர்ந்த சொண்டிகள் சௌத்ரி, பொதானொ, சாகு என்ற பட்டப் பெயர்களைத் தரிக்கின்றனர். விசாகப்பட்டினம் முகவர் பகுதியில் பிஸ்ஸோயி என்ற பட்டப்பெயரைத் தரிக்கின்றனர்.
</blockquote>