முதன்மைக் கட்டுரை: பீட்டில்ஸ்  
மெக்கார்ட்னி மற்றும் அவரது நண்பர் ஜான் லெனான் ஆகியோர் குவாரிமேன் என்று அழைக்கப்படும் ஸ்கிஃபிள் குழுவில் இருந்தனர். மார்ச் 1958 இல், மெக்கார்ட்னியின் வற்புறுத்தலின் பேரில், ஹாரிசன் ஆர்தர் "கிட்டார் பூகி" ஸ்மித்தின் "கிடார் பூகி ஷஃபிள்" ஐ வாசித்து, ரோரி ஸ்டோர்மின் மோர்கு ஸ்கிஃபிள் கிளப்பில் குவாரிமேன்களுக்காக வாசித்துக் காட்டினார். ஆனால் ஹாரிசன் 15 வயதிற்குட்பட்டவர் எனவே குழுவில் இணைவதற்கான நேரம் இதுவல்ல என லென்னான் உணர்ந்தார். இதன்பின் மெக்கார்ட்னி லிவர்பூல் பேருந்தின் மேல் தளத்தில் இரண்டாவது சந்திப்பை ஏற்பாடு செய்தார், அப்போது ஹாரிசன் லெனானை "ரௌஞ்சி" என்ற இசைக்கருவிக்காக முன்னணி கிட்டார் பாகத்தை வாசித்து கவர்ந்தார். அவர் குழுவுடன் பழகத் தொடங்கினார், தேவையான இடங்களில் கிதார் இசையை வாசித்தார் அதன்பின்னர் உறுப்பினராக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டார். அவர் தனது கல்வியைத் தொடர வேண்டும் என்று அவரது தந்தை விரும்பினாலும், ஹாரிசன் 16 வயதில் பள்ளியை விட்டு வெளியேறி, உள்ளூர் டிபார்ட்மென்ட் ஸ்டோரான பிளாக்லர்ஸில் எலக்ட்ரீஷியனாகப் பயிற்சியாளராகப் பல மாதங்கள் பணியாற்றினார். குழுவின் முதல் ஸ்காட்லாந்தின் சுற்றுப்பயணத்தின் போது, 1960 இல், ஹாரிசன் 'கார்ல் பெர்கின்ஸ்' போல "கார்ல் ஹாரிசன்" என்ற புனைப்பெயரைப் சூட்டிக்கொண்டார்.  
1960 ஆம் ஆண்டில் விளம்பரதாரர் ஆலன் வில்லியம்ஸ் பீட்டில்ஸ் இசைக்குழுவை ஹாம்பர்க்கில் புருனோ கோஷ்மிடருக்குச் சொந்தமான 'இந்திரா' மற்றும் 'கைசர்கெல்லர்' கிளப்பில் இசையமைக்க ஏற்பாடு செய்தார். குழுவின் முதல் தனிப்பாடலான "லவ் மீ டூ", ரெக்கார்ட் ரீடெய்லர் தரவரிசையில் 17வது இடத்தைப் பிடித்தது, மேலும் அவர்களின் முதல் ஆல்பமான 'ப்ளீஸ், ப்ளீஸ் மீ' 1963 இன் ஆரம்பத்தில் வெளியிடப்பட்டது. இசைக்குழுவுடன் மேடையில் இருக்கும்போது பெரும்பாலும் தீவிரமான மற்றும் கவனம் செலுத்தும் ஹாரிசன் "அமைதியான பீட்டில்" என்று அறியப்பட்டார். 1964 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில் பீட்டில்ஸ் அமெரிக்காவிற்கு வந்தபோது ஹாரிசன் ஸ்ட்ரெப் தொண்டை மற்றும் காய்ச்சலால் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார், மேலும் அவர் "தி எட் சல்லிவன் ஷோ"வில் நடக்கும் வரை முடிந்தவரை பேசுவதைக் கட்டுப்படுத்துமாறு மருத்துவ ரீதியாக அறிவுறுத்தப்பட்டார். எனவே, அந்தச் சுற்றுப்பயணத்தில் பொதுத் தோற்றங்களில் ஹாரிசனின் வெளிப்படையான இயல்பைப் பத்திரிகைகள் கவனித்தன. 'டூ யூ வாண்ட் டு நோ எ சீக்ரெட்?','வித் தி பீட்டில்ஸ்'ஆகிய இரண்டு தனிக்குரல் பாடல்கள் பாடினார்.  
ஹாரிஸன் இசையின் ஆன்மாவைப் பற்றி அறிந்தவராக இருந்தார். புதிய அமெரிக்க வெளியீடுகளுக்கு பீட்டில்ஸ் குழுவுடன் இருந்தார். அவர் பைர்ட்ஸ் மற்றும் பாப் டிலான் மீதான ஆர்வத்தின் மூலம் பீட்டில்ஸை ஃபோக் ராக்கிற்கு அழைத்துச் செல்லத் தொடங்கினார், மேலும் "நோர்வேஜியன் வூட் (This Bird Has Flown - இந்தப் பறவை பறந்தது)" இல் சிதாரைப் பயன்படுத்தியதன் மூலம் இந்திய பாரம்பரிய இசையை நோக்கி பீட்டில்ஸை வழிநடத்தத் தொடங்கினார்.1965 இன் ரப்பர் சோல் எனும் இசைத் தொகுப்பினை தனக்குப் பிடித்ததாகக் குறிப்பிட்டார். ரிவால்வர் (1966) அவரது மூன்று பாடல்களை உள்ளடக்கியது. "டாக்ஸ்மேன்", ஆல்பத்தின் தொடக்கப் பாடலாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது, "லவ் யூ டு" மற்றும் "ஐ வாண்ட் டு டெல் யூ", லெனானின் "டுமாரோ நெவர் நோஸ்" இல் அவரது ட்ரோன் போன்ற தம்புரா பகுதியானது, மேற்கத்திய அல்லாத இசைக்கருவிகளில் இசைக்குழுவின் தொடர்ச்சியான பயன்பாட்டினை எடுத்துக்காட்டுகிறது. சிதார் மற்றும் தபேலா அடிப்படையிலான "லவ் யூ டு" இசைத் தொகுப்பு இந்திய இசையை நோக்கி பீட்டில்ஸ் நகர்ந்ததைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. டேவிட் ரெக்கின் இனவியல் வல்லுநரின் கூற்றுப்படி, ஆசிய கலாச்சாரம் மேற்கத்தியர்களால் மரியாதையுடன் மற்றும் கேலிக்கூத்து இல்லாமல் நோக்கப்படுவதற்கு இந்தப் பாடல் முன்னுதாரணமாக அமைந்தது. எழுத்தாளர் நிக்கோலஸ் ஷாஃப்னர் 1978 இல், "நார்வேஜியன் வூட்" க்குப் பிறகு ஹாரிசன் சிதாருடன் அதிகரித்த தொடர்பைத் தொடர்ந்து, அவர் "ராகா-ராக் மகாராஜா" என்று அறியப்பட்டார்' என்கிறார். ஹாரிசன் "ஸ்ட்ராபெரி ஃபீல்ட்ஸ் ஃபாரெவர்" இல் ஸ்வர்மண்டல் வாசித்து, மேற்கத்திய அல்லாத இசைக்கருவிகளில் தனது ஆர்வத்தைத் தொடர்ந்தார்.  
1966 இன் பிற்பகுதியில், ஹாரிசனுக்கு பீட்டில்ஸில் இருந்த ஆர்வம் குறையத் தொடங்கியது. 1967 இல் பெப்பர்ஸ் லோன்லி ஹார்ட்ஸ் கிளப் இசைக்குழு தன் இசைத்தொகுப்பின் அட்டையில் சேர்ப்பதற்காக கிழக்கு குருக்கள் மற்றும் மதத் தலைவர்களை அவர் தேர்ந்தெடுத்ததில் இது பிரதிபலித்தது. இந்த இசைத்தொகுப்பில் அவரது ஒரே இசையமைப்பானது இந்தியப் பாதிப்பிலமைந்த "விதின் யூ வித்தவுட் யூ" ஆகும், இதில் வேறு எந்த பீட்டில்ஸ் குழுவினர் வேறு எவரும் பங்களிக்கவில்லை. தில்ருபா, ஸ்வர்மண்டல் மற்றும் தபலா ஆகியவற்றில் லண்டன் ஏசியன் மியூசிக் சர்க்கிளைச் சேர்ந்த இசைக்கலைஞர்களின் ஆதரவுடன், அவர் டிராக்கில் சித்தார் மற்றும் தம்புரா வாசித்தார்.பெப்பர் ஆல்பம், "இது இசைத்துறையில் ஒரு மில்ஸ்டோன் மற்றும் ஒரு மைல்கல்... இதில் பாதி பாடல்கள் எனக்கு பிடித்தவை, மற்ற பாதி என்னால் தாங்க முடியாதவை" என பின்னர் குறிப்பிட்டார்.  
ஜனவரி 1968 இல், அவர் தனது "தி இன்னர் லைட்" (The Inner Light) பாடலுக்கான அடிப்படை பாடலை பம்பாயில் உள்ள EMI இன் ஸ்டுடியோவில், உள்ளூர் இசைக்கலைஞர்களின் குழுவைப் பயன்படுத்தி பாரம்பரிய இந்திய இசைக்கருவிகளை வாசித்துப் பதிவுசெய்தார். மெக்கார்ட்னியின் "லேடி மடோனா" க்கு பி-பக்கத்தில் இது வெளியிடப்பட்டது, இது பீட்டில்ஸ் சிங்கிளில் தோன்றிய ஹாரிஸனின் முதல் இசையமைப்பாகும். 'தாவோ தே சிங்'கின் (Tao Te Ching) மேற்கோளிலிருந்து பெறப்பட்ட இந்த பாடலின் வரிகள் இந்து மதம் மற்றும் தியானத்தில் ஹாரிசனின் ஆழ்ந்த ஆர்வத்தைப் பிரதிபலித்தது. அதே ஆண்டு 'தி பீட்டில்ஸின்' பதிவின் போது, குழுவிற்குள் பதற்றம் அதிகரித்தது, மேலும் டிரம்மர் ரிங்கோ ஸ்டார் சிறிது காலம் விலகினார். இரட்டை ஆல்பத்திற்கு ஹாரிசனின் நான்கு பாடல்கள் எழுதிப் பங்களிப்புகளித்தார். இதில் "வைல் மை கிட்டார் ஜென்ட்லி வீப்ஸ்" (While My Guitar Gently Weeps) எனும் பாடலும் அடங்கும், இதில் எரிக் கிளாப்டன் "லீட் கிட்டார்" (lead guitar) மற்றும் "ஹார்ன்-டிரைவ்" (horn-driven) "சவோய் ட்ரஃபிள்" (Savoy Truffle) ஆகியவற்றை வாசித்தார்.  
டிலானும் மற்றும் தி பேண்ட் (Dylan and the Band) ஆகியவை ஹாரிசனின் பீட்டில்ஸுடனான கடைசி காலத்தில் அவரது இசையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினர். 1968 இன் பிற்பகுதியில் உட்ஸ்டாக்கிற்கு விஜயம் செய்தபோது, அவர் டிலானுடன் நட்பை ஏற்படுத்தினார், மேலும் இசைக்குழுவின் வகுப்புவாத இசை உருவாக்கம் மற்றும் இசைக்குழு உறுப்பினர்களிடையே ஆக்கப்பூர்வமான சமத்துவம் ஆகியவற்றால் ஈர்க்கப்பட்டார், இது பீட்டில்ஸில் லெனான் மற்றும் மெக்கார்ட்னியின் ஆதிக்கத்திற்கு மாறாக இருந்தது. இது அவரது பாடல் எழுதுவதில் ஒரு செழிப்பான காலகட்டம் மற்றும் பீட்டில்ஸிடம் இருந்து தனது சுதந்திரத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான விருப்பத்துடன் ஒத்துப்போனது. ஜனவரி 1969 இல், ட்விக்கன்ஹாம் ஸ்டுடியோவில், 1970 ஆம் ஆண்டு 'லெட் இட் பி' ஆவணப்பட படமாக்கப்பட்ட ஒத்திகையின் போது, குழுவிற்கு இடையே மீண்டும் பதற்றம் ஏற்பட்டது.'கோல்ட் அண்ட் ஸ்டெர்லைட்' (cold and sterile) திரைப்பட ஸ்டுடியோவால் விரக்தியடைந்து, பீட்டில்ஸில் இருந்து லெனானின் ஆக்கப்பூர்வமான விலகல் மற்றும் மெக்கார்ட்னியின் ஆதிக்க மனப்பான்மை என அவர் உணர்ந்ததன் மூலம், ஹாரிசன் ஜனவரி 10 அன்று குழுவிலிருந்து வெளியேறினார். 12 நாட்களுக்குப் பிறகு, அவரது இசைக்குழு உறுப்பினர்கள் தங்கள் சொந்த ஆப்பிள் ஸ்டுடியோவிற்கு திரைப்படத் திட்டத்தை மாற்ற ஒப்புக்கொண்ட பிறகு, பொது நிகழ்ச்சிக்குத் திரும்புவதற்கான மெக்கார்ட்னியின் திட்டத்தைக் கைவிடவும் அவர் ஒப்புக்கொண்டார்.  
1969 ஆம் ஆண்டு இசைக்குழு 'அபே ரோடு(Abbey Road)' இசைத்தொகுப்பினைப் பதிவு செய்தபோது, பீட்டில்ஸுக்கும் இவருக்குமான இடையேயான உறவுகள் மிகவும் சுமுகமாக இருந்தன, இருப்பினும் சில முரண்களும் இருந்தது. லாவெசோலி, ஹாரிசனின் "இரண்டு உன்னதமான பங்களிப்புகள்" - "ஹியர் கம்ஸ் தி சன் (Here Comes the Sun)" மற்றும் "சம்திங்(Something)" - என்று எல்பி (LP) இசைத்தட்டு விவரித்தது - இது லெனான் மற்றும் மெக்கார்ட்னியுடன் இறுதியாக சமமான பாடல் எழுதும் நிலையை அடைந்தது. இசைத்தொகுப்பின் பதிவின் போது, ஹாரிசன் முன்பை விட ஆக்கப்பூர்வமான கட்டுப்பாட்டை உறுதிப்படுத்தினார், குறிப்பாக மெக்கார்ட்னியின் இசையில் மாற்றங்களுக்கான பரிந்துரைகளை நிராகரித்தார். "கம் டுகெதர் (Come together)" உடன் A பக்கத்தில் (A side) வெளியிடப்பட்ட போது "சம்திங்" அவரது முதல் A பக்க (A side) இசை ஆனது; இந்தப் பாடல் கனடா, ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து மற்றும் மேற்கு ஜெர்மனியில் முதலிடத்தைப் பிடித்தது, மற்றும் ஒருங்கிணைந்த பக்கங்கள் அமெரிக்காவில் 'பில்போர்டு ஹாட் 100(Billboard Hot 100)' தரவரிசையில் முதலிடத்தைப் பிடித்தன. 1970 களில் ஃபிராங்க் சினாட்ரா "சம்திங்" இரண்டு முறை (1970 மற்றும் 1979) பதிவு செய்தார், பின்னர் அதை "கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் மிகப்பெரிய காதல் பாடல்" என்று அழைத்தார். லெனான் இதை 'அபே ரோடு(Abbey Road)'ல் சிறந்த பாடலாகக் கருதினார், மேலும் இது "Yesterday" (எஸ்டர்டே) க்குப் பிறகு பீட்டில்ஸின் இரண்டாவது மிகவும் கவர்ச்சியான பாடலாக மாறியது.