# கோட்டின் கோட்டை

## வரலாறு

### புனரமைப்பு

1250 ஆண்டில் காலிக் அரசின் இளவரசர் டானிலோவும் அவரது மகன் லேவும் இந்த கோட்டையை மீண்டும் கட்டினர். அப்பொழுது கோட்டையைச் சுற்றி 20 அங்குலம் அகலம் கொண்ட ஓரு கற்சுவர் மற்றும் ஏறத்தாழ 6 அடி ஆழமுள்ள ஓர் அகழியையும் அமைத்தனர். கோட்டையின் வடக்குப் பகுதியில் புதிதாக இராணுவக் கட்டிடங்களும் சேர்க்கப்பட்டன. பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டன் பிற்பகுதியில் செனோவாக் குடியரசு இந்த கோட்டையை கைப்பற்றியபோது இது மேலும் மாற்றியமைக்கப்பட்டது.  
1611 ஆம் ஆண்டில் இரண்டாம் சுடீபன் டோம்சா ஒட்டோமான் பேரரசின் ஆதரவுடன் மால்டோவாவை ஆட்சி செய்தார், மேலும் 1615 ஆம் ஆண்டில் அவர் பதவி நீக்கம் செய்யப்படும் வரை கோட்டின் கோட்டையை தன்வசம் வைத்திருந்தார். 1615 இல் போலந்து-லித்துவேனியா பொதுநலவாய இராணுவம் மீண்டும் கோட்டையைக் கைப்பற்றியது, ஆனால் 1617 இல் அதை மீண்டும் துருக்கியர்களிடம் இழந்தது. 1620 இல் இந்த நகரம் மீண்டும் போலந்து-லித்துவேனிய இராணுவத்தால் கைப்பற்றப்பட்டது.  
1621 செப்டம்பர்-அக்டோபர் மாதங்களில், சான் கரோல் சோட்கீவிக்சு மற்றும் பெட்ரோ சகைடாசனி ஆகியோரின் தலைமையின் கீழ் போலந்து-லித்துவேனிய பொதுநலவாய இராணுவம் துருக்கிய அரசர் இரண்டாம் ஒசுமானின் இராணுவத்தை வெற்றிகரமாக தடுத்து நிறுத்தியது. அதன் பிறகு இரு தரப்புக்குமிடையே கோட்டின் அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இந்த ஒப்பந்தம் பொதுநலவாய நாட்டிற்குள் ஒட்டோமான் படைகள் முன்னேறுவதை தடுத்து நிறுத்தி, டினிசுடர் ஆற்றை பொதுநலவாய-ஒட்டோமான் எல்லையாக உறுதிப்படுத்தியது. இந்த ஒப்பந்தத்தின் ஓரு பகுதியாக கோட்டின் கோட்டை மீண்டும் ஒட்டோமான் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்த மால்டாவியாவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.  
முதலில் மோல்டாவியா மற்றும் வால்லாச்சியாவின் கூட்டாளியாக இருந்த போகுடன் கெம்லெனெட்சுகி, பின்னர் 1650 ஆம் ஆண்டின் வசந்த காலத்தில் கோட்டின் கோட்டையை ஆக்கிரமித்தார். 1653 ஆம் ஆண்டு நிசுடர் நதியின் இடது கரையில் நடந்த சுவானெட்சு போரில், கோட்டின் கோட்டையைகைப்பற்ற துருக்கியர்களின் ஒரு படைப்பிரிவு மால்டாவியாவின் படைகளுடன் போரில் ஈடுபட்டது. 1673 இல், கோட்டின் கோட்டையை சான் சோபீசுகி போலிசு-கோசாக் இராணுவத்தின் உதவியுடன் ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கினார்.  
1674 ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில் இந்தக் கோட்டை துருக்கியப் படைகளால் மீண்டும் கைப்பற்றப்பட்டது. மீண்டும் போலந்து மன்னரான சான் சோபீசுகி 1684இல் இதைக் கைப்பற்றினார். 1699 ஆம் ஆண்டின் அமைதி ஒப்பந்தத்தின் மூலம், கோட்டை போலந்து-லித்துவேனிய பொதுநலவாயத்திலிருந்து மால்டாவிய அரசுக்கு மாற்றப்பட்டது. 1711 ஆம் ஆண்டில் கோட்டின் கோட்டை மீண்டும் துருக்கியர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. ஆறு ஆண்டு கால புனரமைப்பைத் தொடர்ந்து துருக்கியர்கள் இந்தக் கோட்டையை மேலும் பலப்படுத்தினர், மேலும் இது கிழக்கு ஐரோப்பாவில் ஒட்டோமான் அரசின் பாதுகாப்பில் ஓர் முன்னணி கோட்டையாக மாறியது.  
1739 இல் உக்ரேனியர்கள், உருசியர்கள், சார்சியர்கள் மற்றும் மோல்டாவியர்களின் கூட்டு படைகள் மற்றும் துருக்கியர்கள் இடையே நடைபெற்ற சுடாவுச்சனி போரில் உருசியர்கள் துருக்கியர்களை தோற்கடித்துகோட்டின் கோட்டையை முற்றுகையிட்டனர். துருக்கியப் படைகளின் தளபதியான இலியாசு கொல்சியாக் உருசியத் தளபதி புர்கார்ட் கிறிசுடோப் வான் முனிச்சிடம் கோட்டையை ஒப்படைத்தார். பின்னர் இது மீண்டும் துருக்கியர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. 1769 மற்றும் 1788 ஆம் ஆண்டுகளில், உருசியர்கள் மீண்டும் இந்தகோட்டையைத் தாக்கினர், ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அது சமாதான ஒப்பந்தங்களின்படி துருக்கியர்களிடம் திருப்பி வழங்கப்பட்டது. பதினெட்டாம் நாட்டின் பிற்பகுதியில் நடந்த உருசிய-துருக்கியப் போருக்குப் பிறகு கோட்டின் கோட்டை உருசியாவின் நிரந்தரப் பகுதியாக மாறியது. இருப்பினும், துருக்கியர்கள் போரில் பின்வாங்கும்போது, அவர்கள் கோட்டையை கிட்டத்தட்ட முற்றிலுமாக அழித்தனர். 1826 ஆம் ஆண்டில், கோட்டின் நகரத்திற்கு ஒரு தனிப்பட்ட சின்னம் வழங்கப்பட்டது. 1832 ஆம் ஆண்டில், கோட்டையின் உள்ளே உள்ள பிராந்தியத்தில் ஒலெக்சாண்டர் நெவசுகி தேவாலயம் கட்டப்பட்டது. 1856 ஆம் ஆண்டில், கோட்டின் கோட்டையை இராணுவ உபயோகத்தில் இருந்து விலக்க உருசிய அரசாங்கம் முடிவு செய்தது.