wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# யசோவர்மன் (பரமார வம்சம்)

## செயசிம்ம சித்தராசனிடம் ஏற்பட்டத் தோல்வி

யசோவர்மன் குசராத்தின் சோலாங்கிய மன்னன் செயசிம்மனால் தோற்கடிக்கப்பட்டான் என்பதை பல வெளியீடுகள், கல்வெட்டுகள் உட்பட பல ஆதாரங்கள் நிரூபிக்கின்றன. யசோவர்மனின் தந்தை நரவர்மன்தான் செயசிம்மனால் தோற்கடிக்கப்பட்டதாக சில சரித்திரங்கள் கூறுகின்றன. சோலாங்கிய-பரமரா யுத்தம் நரவர்மன் காலத்தில் ஆரம்பித்து யசோவர்மனின் ஆட்சிக் காலத்தில் முடிவடைந்ததாகத் தெரிகிறது.  
சமகால சோலாங்கிய அரசவையில் இருந்த சைன அறிஞரான ஹேமச்சந்திரரின் கூற்றுப்படி , செயசிம்மன் புனித நகரமான உஜ்ஜைனிக்கு செல்ல விரும்பியதால் பரமரா இராச்சியத்தின் மீது படையெடுத்தான். 14ஆம் நூற்றாண்டின் எழுத்தாளர் மெருதுங்கா தனது *பிரபந்த-சிந்தாமணி* என்ற நூலில் போருக்கான வேறு காரணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். மெருதுங்காவின் கூற்றுப்படி, செயசிம்மன் யாத்திரைக்கு சென்றிருந்தபோது யசோவர்மன் சோலாங்கிய தலைநகர் மீது படையெடுத்தாரன். அதற்கு பதில் செயசிம்மன் பரமாரவின் தலைநகர் தார் நகரின் மீது படையெடுத்தான். மெருதுங்காவின் கணக்கு நம்பத்தகுந்ததாகத் தெரியவில்லை. ஏனெனில் இந்த நேரத்தில் பரமாரர்கள் சக்தி வாய்ந்த சோலாங்கிய இராச்சியத்தின் மீது படையெடுக்க மிகவும் பலவீனமாக இருந்தனர்.  
பொ.ச. 1139 ஆண்டு தாகோத் கல்வெட்டு, செயசிம்மன் மாலவாவின் (தற்போதைய மால்வா, மத்தியப் பிரதேசம்) மன்னனை சிறையில் அடைத்ததாகக் கூறுகிறது. இது ஹேமச்சந்திரனால் ஆதரிக்கப்பட்டது. இந்தத் தோல்வியின் விளைவாக, அதன் தலைநகரான தார் உட்பட பரமரா இராச்சியத்தின் பெரும் பகுதி சோலாங்கிய ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. செயசிம்மன் மகாதேவனை அவந்தி - மண்டல (மாளவா) ஆளுநராக நியமித்தான். சோலாங்கிய மன்னன் அவந்தி-நாதன் ("அவந்தியின் இறைவன்") என்ற பட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டான். இது அவரது பொ.ச.1137 காலா கல்வெட்டு மூலம் சான்றளிக்கப்பட்டது.  
பொ.ச. 1136-1143 காலத்தில் தார் நகரமும் உஜ்ஜைனியும் சோலாங்கியர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. யசோவர்மனுக்குப் பிறகு முதலாம் ஜெயவர்மன் தார் நகரம் அல்லது குறைந்தபட்சம் முன்னாள் பரமாரப் பிரதேசத்தின் ஒரு பகுதியையாவது மீட்டெடுக்க முடிந்தது.
# பூசாரி

யில் கங்கா ஆரத்தி பூஜை செய்யும் பூசாரி]]
**பூசாரி** அல்லது பூஜாரி (Pūjari) எனும் சொல் இந்துக் கோயில்களில் பூஜை செய்பவர்களைக் குறிக்கும். பூஜை எனும் சமசுகிருதச் சொல்லிலிருந்து பூஜாரி எனும் சொல் பெறப்பட்டது. வட இந்தியாவில் பூஜாரி என்ற சொல், கோயில்களில் பூசை செய்யும் அந்தணர்களைக் குறிக்கும்.  
தமிழ்நாட்டில் அந்தணரல்லாத கோயில் பூசகர்களை, பூஜாரிகள் என்று அழைப்பர். அந்தணப் பூசகர்களை சிவாச்சாரியர்கள், குருக்கள், பட்டர், பட்டாச்சாரியர் என்றும் அழைப்பர்.  
துளு நாட்டு அந்தணர்கள் தங்கள் பெயர்களுக்குப் பின்னால் *பூஜாரி* என இட்டுக்கொள்கின்றனர். எ. கா. ஜெனார்தனன் பூஜாரி, முன்னாள் இந்திய ஒன்றிய அமைச்சர்.
# பூசாரி

## இதனையும் காண்க

- புரோகிதர்
- பண்டிதர்
- தீட்சிதர்கள்
# மவூ, உத்தரப் பிரதேசம்

**மவூ** (*Mau*) தற்போது **மவூனத் பஞ்சன்** என்றும் அழைக்கப்படும் இது, ஓர் தொழில்துறை நகரமும் மவூ மாவட்டத்தின் தலைமையகமுமாகும். இது இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் புடவைத் தொழிலுக்கு பெயர் பெற்றது. இது இந்த நகர மக்களின் பாரம்பரிய வணிகமாகும். மேலும், பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான கலை ஆகும்.
# மவூ, உத்தரப் பிரதேசம்

## வரலாறு

வரலாற்று மற்றும் தொல்லியல் பார்வையில், மவூ இப்பகுதியில் உள்ள பழமையான இடங்களில் ஒன்றாகும். பழங்கால கலாச்சார மற்றும் தொல்லியல் எச்சங்கள் இப்பகுதியில் பல இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இது இப்பகுதியில் மனித வாழ்விடத்தின் நீண்ட வரலாற்றின் போதுமான ஆதாரங்களை அளிக்கிறது. மவூவின் அறியப்பட்ட தொல்லியல் வரலாறு சுமார் 1500 ஆண்டுகள் பழமையானது. முழுப் பகுதியும் அடர்ந்த காடுகளின் கீழ் இருந்தது. தம்சா ஆற்றோரம் வாழ்ந்தவர்கள், பழமையான குடிமக்களாகவும், இப்பகுதியின் ஆட்சியாளர்களாகவும் கருதப்படுகின்றனர்.  
மாவட்டத்தின் அதிகாரப்பூர்வ வலைப்பக்கத்தில் உள்ள பதிவுகளின்படி, கி.பி. 1028இல் மன்னர் சையத் சலர் மசூத் காசி ஒரு பெரிய இராணுவத்துடன் இப்பகுதியை கைப்பற்ற வந்தான். ஆனால் அவன் ஆப்கானித்தானுக்குத் திரும்பிச் சென்றார். மேலும் அவன் தனது அதிகாரிகளில் சிலரை இப்பகுதியில் விட்டுச் சென்றான். ஒரு சூபி துறவி பாபா மாலிக் தாகிர் என்பவரும், அவரது சகோதரர் மாலிக் காசிம் ஆகியோர் மீதமுள்ள குழுவில் இருந்தனர். மவூ நகரில் இந்த இரண்டு புனிதர்களின் பெயரில் மாலிக் தாகிர் புரா, காசிம் புரா போன்ற இடங்கள் உள்ளன. மாலிக் தாகிரின் கல்லறை மாலிக் தாகிர் புராவிலும் உள்ளது, இது மசார் மாலிக் தாகிர் பாபா என்று உள்ளூரில் அறியப்படுகிறது.  
1540-1545 ஆம் ஆண்டில், உமாயூனைத் தோற்கடித்த புகழ்பெற்ற பேரரசர் சேர் சா சூரி, தனது ஆட்சியின் போது சிறந்த சூபி துறவி சையத் அகமத் வாத்வாவைச் சந்திக்க கொழுவவன் (மதுபன்) சென்றார்.  
சேர் சாவின் மகள்களில் ஒருவரான மக்வானி சையத் வாத்வாவின் தர்காவுக்கு அருகில் நிரந்தரமாக குடியேறினார். முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் அலகாபாத்திற்குச் செல்லும் வழியில் மவூ வழியாகச் சென்றதாக ஜியாவுதீன் பர்னியின் வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்போது, முகலாயப் படையுடன் வந்த ஈரான், ஆப்கானித்தான், துருக்கி ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த தொழிலாளிகளும், கைவினைக் கலைஞர்களும் நிரந்தரமாக இங்கு குடியேறினர். இந்த கைவினைஞர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் சமூகத்தில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டனர். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் கலையை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்தனர். மேலும், கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தில் கைத்தறி தொழில் படிப்படியாக அழிந்த போதிலும், மவூவின் புடவைத் தொழில் இன்னும் அப்பகுதியில் கைவினைப்பொருட்களின் கடைசி கோட்டையாக உள்ளது. இது கடந்த நூற்றாண்டின் இறுதி வரை செழித்தோங்கிய பகுதியாக இருந்தது. அக்பரின் மகள்களில் ஒருவரான ஜஹானாரா பேகமும் ஒரு பள்ளிவாசலைக் கட்டி அந்தப் பகுதியில் குடியேறியதாக நம்பப்படுகிறது. பள்ளிவாசலின் அசல் அமைப்பு இப்போது எதுவும் எஞ்சியிருக்கவில்லை. ஆனால் அந்த இடம் சாகி கத்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் அந்த இடத்தில் அதன் கடந்த கால பெருமையை நினைவூட்டும் வகையில் ஒரு சாகி பள்ளிவாசல் உள்ளது.  
இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது, மவூ மக்கள் இயக்கத்திற்கு முழு ஆதரவை வழங்கினர். மேலும் மகாத்மா காந்தியும் 1939இல் மாவட்டத்தின் தோகாரிகாட் பகுதிக்கு வந்திருந்தார்.  
1932 ஆம் ஆண்டில், அசம்கர் தனி மாவட்டமாக மாற்றப்பட்டது. 1988ஆம் ஆண்டு வரை மவூ பகுதி அதன் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 1988ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 19 ஆம் தேதி மவூ மாவட்டத்தின் தற்போதைய பகுதி அசம்கரிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, மவூ தனி மாவட்டமாக மாற்றப்பட்டது. அதில் அப்போதைய மின்சக்தி, நிலக்கரி மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறை அமைச்சராக இருந்த கல்பநாத் ராய் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகித்தார். புதிய தொடருந்து நிலையம், மைதானம் உள்ளிட்ட நகரின் வளர்ச்சிப் பணிகளையும் நகரத்தில் தொடங்கினார்.
# மவூ, உத்தரப் பிரதேசம்

## பொருளாதாரம்

மவூ கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தின் தொழில் நகரமாகும். வாரணாசி, முபாரக்பூர் போன்ற இடங்களின் நெசவுத் தொழிலின் மறைவுக்குப் பிறகு, உத்தரப் பிரதேசத்தின் துணி மையங்களின் கடைசி கோட்டையாக மவூ உள்ளது. சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்துறை அமைச்சகத்தின் 1998-99 கணக்கெடுப்பின்படி, 58,381 விசைத்தறிகள் இங்கிருப்பதாகத் தெரியவருகிறது.
# மவூ, உத்தரப் பிரதேசம்

## புள்ளிவிவரம்

2011இன் இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மவூவின் மக்கள் தொகை 278,745 ஆகும். இதில் 142,967 ஆண்களும், 135,778 பெண்களும் இருக்கின்றனர். 0-6 வயதுடைய குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 42216 ஆகும். இது மவூவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 15.15% ஆகும். பெண் பாலின விகிதம் மாநில சராசரி 912 க்கு எதிராக 950 ஆகவும், குழந்தை பாலின விகிதம் 952 ஆகவும், உத்தரப் பிரதேச மாநில சராசரி 902 உடன் ஒப்பிடும்போது 952 ஆகவும் உள்ளது. நகரின் கல்வியறிவு விகிதம் 77.13% ஆகும். இது மாநில சராசரியான 67.68% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 82.37% ஆகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு விகிதம் 71.60% ஆகவும் உள்ளது.
# வைத்தியா

**வைத்தியர் (vaithiyar) மருத்துவர்** (**Baidya**) இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மற்றும் தென் மாநிலத்தில் வாழும் இந்து சமூக மக்களின் ஒரு குடிப்பெயராகும். இம்மக்கள் மருத்துவ மூலிகைகளைக் கொண்டு ஆயுர்வேத மருந்துகளை தயாரிப்பதுடன், நோயாளிகளின் நாடி பார்த்து உரிய மருந்துகள் வழங்குவர். சமூகப் படிநிலையில் வைத்தியா (மருத்துவர்) சமூகத்தினர், அந்தணர்களுக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ளனர்.
# மலாய் உலகில் தமிழ் கல்வெட்டுகள்

தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் சீனாவில் முதன்மையாக சுமத்ரா மற்றும் தீபகற்ப தாய்லாந்தில் இடைக்காலத்தைச் சேர்ந்த பல தமிழ்க் கல்வெட்டுகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கல்லெழுத்துகள் தென்னிந்தியாவிற்கும் குறிப்பாக தமிழர்களுக்கும் தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் சீனாவின் சில பகுதிகளுக்கும் இடையேயான வர்த்தகத் தொடர்புகளினால் நேரடியாக எழுந்தன. இந்த வெளிநாட்டு தமிழ் கல்வெட்டுகளில் பல நன்கு அறியப்பட்ட இடைக்கால தென்னிந்திய வணிகக்குழுக்களைக் குறிப்பிடுகின்றன.  
குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான தமிழ் கல்வெட்டுகளும், தென்னிந்தியாவில் இருந்து வந்த இந்து மற்றும் பௌத்த சின்னங்களும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் (மற்றும் தென் சீனாவின் சில பகுதிகளில் கூட) கண்டறியப்பட்டுள்ளன.  
மலாய் தீபகற்பத்தில், தெற்கு தாய்லாந்தில் உள்ள காவோ ஃபிரா நாராய் வைணவச் சிலைகளுக்கு வெகு தொலைவில் உள்ள தகுபா நகரில் வாட் நா மியாங் என்ற கோயிலில் தமிழ் கல்வெட்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. மணிக்கிராமத்தார் ( கே. ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரியின் கூற்றுப்படி வணிகக்குழு) என்ற குழுவைச் சேர்ந்த நாங்கூர் உடையானால் அங்கு திருமாள் குளம் ஒன்று தோண்டப்பட்டது.  
மணிக்கிராமத்தாருக்கு பாதுகாப்பாக சேனாமுகம் தமிழர் படை துணையாக இருந்தது. மணிகிராமத்தார் அந்தக் குளத்துக்கு *அவணி நாராயணம்* என்ற பெயர் வைத்தனர். இதை அந்த சிறிய கல்வெட்டு குறிக்கிறது. அது நாங்கூரில் படைத்துறை நிலமாணியத்தை வைத்திருந்த ஒரு நபரின் பெயராகும். அவர் போர்வீரனாகப் புகழ்பெற்றார். அவனி நாராயணன் என்பது 826 முதல் 849 வரை ஆண்ட பல்லவ மூன்றாம் நந்திவர்மனின் பட்டப்பெயர் என்பதால், இந்தக் கல்வெட்டின் தோராயமான தேதியை நாம் அறியலாம்.  
தப்ராலிங்கத்தின் தலைநகரில் ஒரு வழிபாட்டிடம் உள்ளது. அதில் பிள்ளையாரின் வெண்கலப் படிமம் நவீன எழுத்துகளில் *மஜாபிசேதேசா* என்ற தமிழ் கல்வெட்டுடன் உள்ளது.
# மலாய் உலகில் தமிழ் கல்வெட்டுகள்

## நியூசு கல்வெட்டு

வைக்கப்பட்டுள்ள பண்டா ஆச்சேயில் காணப்பட்டட நியூசு கல்வெட்டு]]
சற்றுப் பிற்காலத்திய தமிழ்க் கல்வெட்டு அண்மையில் நியூசு அச்சே, அச்சே என்ற இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கல்வெட்டின் தேதி தெளிவாகத் தெரியவில்லை, ஆனால் இது 12 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. *மண்டபம்* என்ற தனிச்சொல்லைத் தவிர, கல்வெட்டின் முழு முன்பகுதியும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. இது ஒரு கோயில் அடித்தளம் அல்லது கொடையுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம். பின்புறத்தில் உள்ள கலவெட்டு தெளிவாக உள்ளது.  
இந்த கல்வெட்டின் தோராய மொழிபெயர்பானது பொருட்களின் இழப்புகள், வட்டி வசூல் தள்ளுபடி மற்றும் அரச சுங்கக் கட்டணங்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய வர்த்தக விதிமுறைகளைக் கையாள்வதாகக் கூறுகிறது. உரையின் தெளிவான பகுதி எந்த வணிகக் குழுவின் பெயரையும் கொண்டிருக்கவில்லை, ஆனால் "மக்கள்" என்ற குறிப்பு வணிகக்குழு குறித்ததாக இருக்கலாம். தென்னிந்தியாவில் இந்த காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த பல கல்வெட்டுகள் வணிகக்குழுக்களை - குறிப்பாக ஐந்நூற்றுவர் போன்றோரை குறிக்கின்றன
# மலாய் உலகில் தமிழ் கல்வெட்டுகள்

## கெடா கல்வெட்டு

பண்டைய கெடாவில் ஒரு முக்கியமான மற்றும் சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாத இந்துக் குடியேற்றம் இருந்துள்ளது, இது கர்னல் லோவின் கண்டுபிடிப்புகள் மூலம் அறியப்படுகிறது. மேலும் அண்மையில் டாக்டர் குவாரிட்ச் வேல்ஸின் முழுமையான ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டது. டாக்டர் வேல்ஸ் கெடாவைச் சுற்றி ஏறக்குறைய முப்பது இடங்களை ஆய்வு செய்தார். பல நூற்றாண்டுகளாக பௌத்த மற்றும் இந்துக்களின் வலுவான தென்னிந்திய செல்வாக்கின் கீழ் வந்த மக்களால் இந்த தளம் தொடர்ச்சியான குடியிருப்பா இருந்ததை அதன் முடிவுகள் காட்டுகின்றன.  
செவ்வக வடிவிலான கல் பட்டையில், கி.பி. 4 ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழ் வட்டெழுத்துக்களில் யே-தர்ம சூத்திரத்தைத் தாங்கி நிற்கிறது, இதனால் ஃபைன்ட்-ஸ்பாட் (தளம் I) க்கு அருகில் உள்ள சன்னதியின் பௌத்த தன்மையை அறிவிக்கிறது, அதில் அடித்தளம் மட்டுமே உள்ளது. இது பல்லவ எழுத்துகளில் அல்லது வட்டெழுத்தில் கி.பி 6 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வட்டெழுத்து, ஒருவேளை அதற்கு முந்தையதாகவும் இருக்கலாம்..
# மலாய் உலகில் தமிழ் கல்வெட்டுகள்

## பாரஸ் கல்வெட்டு

இந்தோனேசியாவின் வடக்குச் சுமாத்திரா மாகாணத்தில் உள்ள லோபோ துவாவில் சுமத்ரா தீவின் மேற்கு கடற்கரையில் கி.பி 1088 தேதியிட்ட தமிழ் கல்வெட்டான லோபோ துவா கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இது சோழ ஆட்சியாளர்களின் ஆதரவைப் பெற்ற "*திசை ஆயிரத்து ஐந்நூற்றுவர்*" என்ற தமிழ் வணிகக்குழுவால் நிறுவப்பட்டது. கல்வெட்டு "வாரோச்சிலுள்ள வேளாபுரத்தில் சந்தித்தோம்" என்று கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. "வரோசு" என்பது பாருஸ் ஆகும், இது லோபு துவாவிலிருந்து வெகு தொலைவில் அமைந்துள்ள ஒரு பண்டைய துறைமுகமாகும். இது 9 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கற்பூரம் மற்றும் சாம்பிராணி வர்த்தகத்தில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது. இந்த மதிப்புமிக்க பொருட்களுக்கு சீனா, இந்தியா மற்றும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் அதிக தேவை இருந்தது. இவை வடக்கு சுமத்ராவின் உள்நாட்டில் உள்ள காடுகளில் இருந்து வந்தன. அங்கிருந்து பாரூஸுக்கு கொண்டு வரப்பட்டு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன. பாரஸுக்கு வந்து கற்பூரத்தையும் சாம்பிராணியையும் உள்ளூர் வியாபாரிகளிடமிருந்து வாங்கும் வெளிநாட்டு வணிகர்களில் தமிழரும் இருந்தனர்.  
1017 மற்றும் 1025 ஆம் ஆண்டுகளில், சோழ மன்னர்கள் மலாக்கா நீரிணையில் உள்ள ஸ்ரீவிஜயாவின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள துறைமுகங்களைத் தாக்குவதற்காக கடற்படையை அனுப்பியுள்ளனர். இந்த வெற்றிகரமான தாக்குதலைத் தொடர்ந்து, சோழர்கள் 11 ஆம் நூற்றாண்டின் எஞ்சிய காலப் பகுதியில் இப்பகுதி விசயங்களில் தலையிடும் நிலையில் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. இது சுமத்ராவில் தமிழ் வணிக்க் குழுக்களின் இருப்பை அதிகரிக்க வைத்தது.
# மலாய் உலகில் தமிழ் கல்வெட்டுகள்

## தஞ்சை கல்வெட்டு

தமிழ்நாட்டின் பண்டைய நகரமான தஞ்சாவூரில் 1030 க்கு முந்தைய கல்வெட்டுகள் உள்ளன. இதில் மலாக்கா நீரிணையில் உள்ள துறைமுகங்கள் இராசேந்திர சோழனால் அனுப்பபட்ட கடற்படையால் தாக்கப்பட்டதன் பட்டியலைக் கொண்டுள்ளது. சுமத்ராவில் உள்ள ஜம்பி மாகாணத்தில் கி.பி. 1064 தேதியிட்ட ஒரு பெரிய கல்லாலான மகரம் கிடைத்தது. இது 11 ஆம் நூற்றாண்டில் ஜாவாவுடன் வலுவான இணைப்புடன் ஜம்பியில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சக்தி மீண்டும் தோன்றியதற்கு சாட்சியாக உள்ளது.  
இராஜேந்திர சோழன் தாக்கியதாக சொல்லப்படும் இடங்கள் பின்வருமாறு::  
- ஸ்ரீவிஜயம் ( பலெம்பாங் )
- மலையூர் (7 ஆம் நூற்றாண்டின் மலாயு, அதாவது ஜம்பி) (பண்டைய மெலாயு இராச்சியத்தைக் குறிக்கிறது . இன்று ஜம்பி என்று அழைக்கப்படுகிறது. )
- மயூரடிங்கன் (மலாய் தீபகற்பத்தில் சீனர்களின் ஜெ-லோ-டிங்)
- இளங்கோசகம் (லங்காசுகா)
- மாப்பாபாலம், ( பர்மாவில் பெகு கடற்கரையில் *மகாவம்சத்தின்* சிங்கள சரித்திரத்தால் குறிப்பிடப்பட்ட பாப்பாள்)
- மெவிலிம்பங்கன் (தெற்கு தாய்லாந்தில் உள்ள லிகோரின் இஸ்த்மஸில் கர்மரங்க அல்லது கமலங்கா என அடையாளம் காணப்பட்டது)
- வாளைப்பனதுரு (பாண்டுரங், சம்பாவில்)
- தலைத்தக்கோலம் ( தொலெமி குறிப்பிட்ட தக்கோலா மற்றும் மிலிந்தபாண்டாவின் கிராவின் ஓரிடத்தில் )
- மாதலிங்கம் (தம்பிரலிங்க, சீன டான்-மா-லிங், இதன் மையம் தெற்கு தாய்லாந்தில் உள்ள லிகோரில் இருந்தது)
- இளமுரிதேசம் (வடக்கு சுமத்ராவில் உள்ள இடம். இது அரேபியர்களால் இலமூரி என்றும், மார்கோ போலோவால் லாம்ப்ரி என குறிப்பிடப்பட்ட இடம்.
- கடாரம் ( கெடா )
- மாவிம்பங்கம் (பிலிப்பைன்ஸ் என அடையாளம் காணப்பட்டது).
# மலாய் உலகில் தமிழ் கல்வெட்டுகள்

## மேலும் பார்க்கவும்

- தமிழ் மணி
# காயஸ்தர்

**காயஸ்தர்** (*Kayastha*) எனும் சமூகத்தினர் வட இந்தியாவில் வாழ்பவர்கள். இவர்களின் குலத்தொழில் அரசாங்கம் மற்றும் செல்வந்தர்களின் கணக்குகளை பராமரிப்பவர்கள் ஆவார். காயஸ்தர்கள் தங்களை எமலோகத்தில் மக்கள் செய்த பாவ-புண்ணியங்களை கணக்கிட்டு வைக்கும் சித்திரகுப்தனின் வழித்தோன்றல்கள் எனக்கூறிக்கொள்கின்றனர். பிரித்தானிய இந்தியாவில் காயஸ்தர்கள் கிராம வருவாயை கணக்கீடு செய்யும் கணக்காளர்களாக இருந்துள்ளனர். இவர்களைப் போன்றே வட தமிழ்நாட்டில் கருணீகர் எனும் சாதியினர் கிராமக் கணக்குகளை கையாளுபவராக இருந்தனர்.  
காயஸ்தர்களில் மூன்று பிரிவின்ர் உண்டு. அவைகள்: வங்காள காயஸ்தர், சித்திரகுப்த வம்ச காயஸ்தர் மற்றும் சந்திரசேனியா காயஸ்த பிரபு ஆகும். வட இந்தியாவில் சித்திரகுப்தவம்ச காயஸ்தர்களும், மகாராட்டிராவில் சந்திரசேனியா காயஸ்த பிரபுகளுக்கும், மேற்கு வங்காளத்தில் வங்காள காயஸ்தர்களும் உள்ளனர். இக்குடியினர் ஆட்சியாளர்களின் அரசுக் கணக்குகள், கிராம நிலவரி கணக்குகள் எழுதி பராமரிப்பதில் வல்லவர்கள். கணக்கு எழுதும் தொழிலே தங்கள் குலத்தொழிலாக கொண்டவர்கள் காயஸ்த குடியினர்.
# காயஸ்தர்

## சமூக நிலை

மேற்கு வங்காளத்தில் காயஸ்த சமூகத்தினர் அந்தணர்களுக்கு அடுத்த நிலையான சத்திரியர் படிநிலையில் உள்ளனர். வட இந்தியாவில் சித்திரகுப்த வம்ச காயஸ்தர்கள் அந்தணர் நிலையில் உள்ளனர்.
# காயஸ்தர்

## புகழ் பெற்ற காயஸ்தர்கள்

- சுவாமி விவேகானந்தர்
- அரவிந்தர்
- நரேந்திரநாத் பாசு
- ஜகதீஷ் சந்திர போஸ்
- சுபாஷ் சந்திர போஸ்
- ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணன்
- லால் பகதூர் சாஸ்திரி
- இராசேந்திர பிரசாத்
- பிபின் சந்திர பால்
# காயஸ்தர்

## இதனையும் காண்க

- கருணீகர்
# நரவர்மன்

**நரவர்மன்** (*Naravarman*) (கி.பி. 1094-1133 ), **நரவர்ம-தேவன்** என்றும் அழைக்கப்படும் இவன், மத்திய இந்தியாவின் மால்வா பகுதியில் ஆட்சி செய்த பரமார வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய மன்னன். பல இராணுவ தோல்விகளின் விளைவாக, இவனது ஆட்சியின் போது பரமார சக்தி பெரிதும் வீழ்ச்சியடைந்தது.
# நரவர்மன்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

நரவர்மன் பரமார மன்னன் உதயாதித்தனின் மகனாவான். பரமாரக் கல்வெட்டுகள் நரவர்மன் பற்றியும் இவனது சகோதரர் இலட்சுமதேவன் ஆகிய இருவரின் இராணுவ படையெடுப்பைப் பற்றியும் மானியங்களை பற்றியும் விவரிக்கின்றன. ஆனால் இலட்சுமதேவன் ஒருபோதும் அரியணை ஏறவில்லை. நரவர்மன் உதயாதித்தனுக்குப் பிறகு அரியணை ஏறியதாக தேவாஸ் மானியக் கல்வெட்டு தெரிவிக்கிறது. இலட்சுமதேவன் 1082க்கு முன்பே இறந்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது, பொ.ச.1082 காமத் கல்வெட்டில் நரவர்மன் தனது சகோதரனின் நினைவாக வழங்கிய நில மானியத்தைப் பதிவுசெய்கிறது.
# நரவர்மன்

## கலாச்சார நடவடிக்கைகள்

தேவி அமர்ந்த நிலையில் / தேவநாகரி எழுத்து முறை. ]]
நரவர்மன் ஒரு கவிஞராக இருந்தான். மேலும் பல்வேறு தெய்வங்களின் மீதான பாடல்களையும், தனது முன்னோர்களின் புகழ்ச்சிகளையும் இயற்றினான். *நாக்பூர் பிரசஸ்தி இவரால்* இயற்றப்பட்டிருக்கலாம். இவன் உஜ்ஜையினியின் மகாகலேசுவரர் கோயிலை மீட்டெடுத்தான். மேலும் தெய்வத்தின் மேல் ஒரு பாடலை இயற்றினான். இவன் விதிஷாவில் ஒரு கோயிலைக் கட்டத் தொடங்கினான். ஆனால் இராணுவத் தோல்விகளாலும், கிளர்ச்சிகளின் காரணமாக அதை முடிக்க முடியவில்லை.  
நரவர்மன் வெளியிட்ட தங்கம் (5.2 கிராம்), வெள்ளி (2.9 கிராம்), செம்பு நாணயங்கள் இந்தூரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.  
ராஜதரங்கிணியின் கூற்றுப்படி, கிளர்ச்சியிலிருந்து தப்பிய காஷ்மீர் இளவரசர் பிக்சாச்சரனுக்கு நரவர்மன் அடைக்கலம் கொடுத்தான். இவன் பிக்சாசரனை தனது சொந்த மகனைப் போல வளர்த்தான். மேலும் ஆயுதங்கள் பற்றியும், அதைப் பயன்படுத்துவது பற்றியும் பயிற்சி அளித்தான்.
# நரவர்மன்

## கல்வெட்டுகள்

நரவர்மனின் கல்வெட்டுகள் உதய்பூர் அருகிலுள்ள அமேரா (பொ.ச.1093-1095 ), தேவாஸ் (பொ.ச.1094 ), போஜ்பூர் (பொ.ச.1100-1101 ), நாக்பூர் (பொ.ச. 1104-05 ), விதிஷா (காலம் அறியப்படவில்லை) ஆகிய இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் ஒரு கல்வெட்டு கடம்பபத்ரகாவில் (கி.பி. 1110) வெளியிடப்பட்டது. இது மும்பையில் வசிப்பவர் வசம் காணப்பட்டது. எச்.வி. திரிவேதி கடம்பபத்ரகாவை உஜ்ஜயினிக்கு அருகிலுள்ள தற்போதைய கம்லிகேடி (அல்லது கமலியாகேடி) கிராமத்துடன் அடையாளப்படுத்துகிறார்.
# தடித்த அலகு சிலந்திபிடிப்பான்

**தடித்த அலகு சிலந்திபிடிப்பான்** (*Thick-billed spiderhunter*)(*அரக்னோதீரா கிராசிரோசுரிசு*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தினைச் சார்ந்த ஒரு பறவை சிற்றினமாகும். இது புரூணை, இந்தோனேசியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர் மற்றும் தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது. இதன் இயற்கை வாழிடங்கள் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடு மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மான்ட்டேன் காடுகள் ஆகும்.
# 4-புரோமோதயோபீனால்

**4-புரோமோதயோபீனால்** (*4-Bromothiophenol*) BrC<sub>6</sub>H<sub>4</sub>SH. என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். நிறமற்ற படிகங்களாக இது உருவாகிறது.
# 4-புரோமோதயோபீனால்

## தயாரிப்பு

4-புரோமோ-பென்சீன்சல்போனைல் குளோரைடை அமிலக் கரைசலில் உள்ள சிவப்பு பாசுபரசு மற்றும் அயோடினை சேர்த்து ஒடுக்க வினைக்கு உட்படுத்தி 4-புரோமோதயோபீனால் தயாரிக்கப்படுகிறது. 4,4'- இருபுரோமோயிருபீனைல் இருசல்பைடை ஐதரசனேற்றம் செய்தும் இதை தயாரிக்க முடியும்.
# 4-புரோமோதயோபீனால்

## வினைகள்

அசிட்டைலசிட்டோனுடன் சீசியம் கார்பனேட்டு முன்னிலையில் 4-புரோமோதயோபீனால் வினைபுரிந்து 3-(4-புரோமோபீனைல்தயோ)பெண்டேன் – 2,4 டையோனைக் கொடுக்கிறது. 4,4'- இருபுரோமோபீனைல் இருசல்பைடும் ஓர் இடைநிலையாக உற்பத்தியாகிறது.  
மற்ற தயோல்கள் போலவே இதுவும் வெள்ளி நைட்ரேட்டுடன் வினைபுரிந்து வெள்ளி 4-புரோமோதயோபீனோலேட்டை உற்பத்தி செய்கிறது.
# வரிச் சிலந்திபிடிப்பான்

**வரிச் சிலந்திபிடிப்பான்** (*Streaked spiderhunter*)(*அராக்னோதெரா மாக்னா*) என்பது நெக்டரினிடே குடும்பத்தில் உள்ள ஓர் பறவை சிற்றினமாகும்.
# வரிச் சிலந்திபிடிப்பான்

## விளக்கம்

இது சிட்டுக்குருவியின் அளவில் காணப்படும். இது ஆலிவ் மஞ்சள் நிறத்தில், பல இருண்ட வரிகளுடன் காணப்படும். இது நீண்ட, வளைந்த கருப்பு அலகினையும் மற்றும் மஞ்சள் நிறக் கால்களையும் கொண்டுள்ளது. உடலின் அடிப்பகுதி வெளிர் மஞ்சள் நிறத்தில் கறுப்பு நிற கோடுகளுடன் உள்ளது. இதன் அலகின் அமைப்பு மகரந்தத்தினை உண்ணும் வகையில் சிறப்பான மாற்றத்துடன் அமைந்துள்ளது.
# வரிச் சிலந்திபிடிப்பான்

## பரவல் மற்றும் வாழிடம்

இது வங்காளதேசம், பூட்டான், கம்போடியா, சீனா, இந்தியா, லாவோஸ், மலேசியா, மியான்மர், நேபாளம், தாய்லாந்து மற்றும் வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது. இந்தியாவில், இது கிழக்கு இந்திய மாநிலங்களில் காணப்படுகிறது. இதன் இயற்கை வாழிடம் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நில காடுகள் மற்றும் மலைக் காடுகள் ஆகும் .
# வரிச் சிலந்திபிடிப்பான்

## நடத்தை

வரிச் சிலந்திபிடிப்பான் தனியாகவோ அல்லது இணையாகவோ காணப்படும். மார்ச் முதல் ஜூலை வரை கூடு கட்டும் காலமாகும். கூடு பொதுவாகச் சிலந்தி வலைகளுடன் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்ட இலைகளால் ஆனது. மேலும் இவை இலையின் பின்புறத்தில் இணைக்கப்பட்டிருக்கும்.
# வரிச் சிலந்திபிடிப்பான்

## உணவு

இது காட்டு வாழைப்பூ போன்ற பூக்களில் பூந்தேனை உண்ணும்.
# குதிரன் சுரங்கப் பாதை

**குதிரன் சுரங்கப் பாதை** (ஆங்கிலம்: Kuthiran Tunnel **மலையாளம்:** കുതിരാന് തുരങ്കം) என்பது இரட்டை குழல் நெடுஞ்சாலை சுரங்கப்பாதையாகும். இது தென்னிந்திய மாநிலமான கேரளாவில் அமைக்கப்படும் முதல் சுரங்கப்பாதையாகும். இந்த சுரங்கப்பாதை தேசிய நெடுஞ்சாலை 544-ல் அமைந்துள்ளது. இது இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையத்திற்குச் சொந்தமானது. இதனை இந்த ஆணையமே இயக்குகிறது. இது கேரளாவின் சாலைப் போக்குவரத்திற்கான முதல் சுரங்கப்பாதை மற்றும் தென்னிந்தியாவின் மிக நீளமான ஆறு வழிச் சாலை சுரங்கப்பாதை ஆகும். இந்தச் சுரங்கப்பாதையின் கட்டுமானப் பணிகள் 2016-ல் தொடங்கப்பட்டுத் தொடர்ந்து நடைபெற்று வரும் நிலையில், அண்மையில் ஒரு சிறு பகுதியில் போக்குவரத்து அனுமதிக்கப்பட்டது.  
சாலை போக்குவரத்து மற்றும் நெடுஞ்சாலைத்துறை அமைச்சர் நிதின் கட்காரி சமூகத் தளமான டுவிட்டர் மூலம் இரட்டை குழாய் சுரங்கங்களில் ஒன்றைத் திறப்பதாக அறிவித்தார்.
# குதிரன் சுரங்கப் பாதை

## தற்போதைய போக்குவரத்து

ஆனைமலை மலையின் மேற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள குதிரை மலையில் குதிரை சாய்வில் இந்த சுரங்கப்பாதை அமைந்துள்ளது. இந்த மலை அறிவிக்கப்பட்ட வனவிலங்கு சரணாலயமாகும்.  
தேசிய நெடுஞ்சாலை 544யில் (இந்தியா) நெரிசலான திருச்சூர் - பாலக்காடு பாதையில் குதிரன் சாய்வு போக்குவரத்திற்கு இடையூறான குறுகிய பாதை மற்றும் விபத்து மிகுந்த இடமாகும். இச்சுரங்கப்பாதை வேலைகள் முடிந்து, இரண்டு சுரங்கப்பாதைகளும் பயன்பாட்டிற்கு வரும் போதுகொச்சிக்கும் கோயம்புத்தூருக்கும் மற்றும் குதிரன் வழியாகச் செல்லும் சுரங்கப்பாதை கணிசமான அளவு பயண நேரம் மற்றும் இதுவரை இருந்த வாகன நெரிசலைத் தவிர்க்கிறது.  
புவியியல் மற்றும் நிர்வாக சவால்கள் காரணமாகச் சுரங்கப்பாதையின் பணிகள் முடிக்க ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக ஆனது.  
ஆகஸ்ட் 2018-ல்கேரள வெள்ளத்தின் போது, அவசரக்கால வாகனங்கள் செல்வதற்காகச் சுரங்கப்பாதை திறக்கப்பட்டது. ஜூன் 2019-ல் சுரங்கப்பாதை நான்கு மணி நேரம் அவசர பயன்பாட்டிற்காகத் திறந்து வைக்கப்பட்டது. ஜனவரி 2020-ல், திருச்சூர் மற்றும் பாலக்காடு இடையே இந்திய மின் குழுமம் இந்தியாவின் நிலத்தடி மின்தடப் பணிகளை எளிதாக்கும் வகையில் சுரங்கப்பாதை ஓரளவு திறக்கப்பட்டது.  
ஜூலை 31, 2021 அன்று, டுவிட்டர் மூலம் நிதின் கட்காரி வெளியிட்ட அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து , பாலக்காடு - திருச்சூர் திசையில் உள்ள இரண்டு சுரங்கப்பாதைகளில் ஒன்று போக்குவரத்துக்காக அதிகாரப்பூர்வமாகத் திறக்கப்பட்டது.
# குதிரன் சுரங்கப் பாதை

## செலவு

பிரகதி குழுமம் ஐதராபாத்தைச் சேர்ந்த கேஎம்சி நிறுவனம் மூலம் பணியை மேற்கொள்ளத் துணை ஒப்பந்தம் செய்தது. பிரகதி நிறுவனம் 200 கோடி ரூபாய் செலவில் துணை ஒப்பந்தத்தை எடுத்தது.
# குதிரன் சுரங்கப் பாதை

## பரிமாணம்

ஆறு வழித்தட இரட்டை குழாய் சுரங்கங்கள் கிட்டத்தட்ட 1 கிலோமீட்டர் நீளமுடையது. இடது குழாய் மற்றும் வலது குழாய் , அகலம் மற்றும் உயரம் , முறையே. இடைவெளியில் அமைந்திருக்கும். சுரங்கப்பாதைக்குள் இரண்டு அவசர குறுக்குவழிகளும் உள்ளன.
# இஞ்சிப்புளி

**இஞ்சிப்புளி** (*Injipuli*) என்பது இஞ்சி, புளி, பச்சை மிளகாய் மற்றும் வெல்லம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட அடர் பழுப்பு இனிப்பு-புளிப்பு மற்றும் காரமான கேரளக் கறி ஆகும். இது தமிழ்நாட்டுச் சமையலின் ஒரு பகுதியாகச் சமைக்கப்படுகிறது.தென்னிந்தியாவின் கேரளாவின் சில பகுதிகளில் இது **புளி இஞ்சி** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.  
இஞ்சிப்புளி சதய திருவிழா உணவின் ஒரு பகுதியாகவும் தமிழர் உணவாகவும் பரிமாறப்படுகிறது.
# உஸ்தாத்

**உஸ்தாத்** (**Ustād** or **Ostād**) மிகச்சிறந்த இசுலாமிய இசைக் கலைஞர்களை மரியாதை நிமித்தமாகக் குறிக்கும் பாரசீக மொழிச் சொல் ஆகும். இச்சொல் மேற்கு ஆசியா, நடு ஆசியா, தெற்காசியாவில் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இச்சொல் பாரசீக மொழி, அஜர்பெய்ஜானிய மொழி, உருது மொழி, வங்காள மொழி, மராத்தி மொழி, மாலத்தீவு மொழி, பஞ்சாபி மொழி, பஷ்தூ மொழி, துருக்கிய மொழி மற்றும் இந்தோனேசிய மொழிகளில் மிகச்சிறந்த இசுலாமியக் இசைக் கலைஞர்களை *உஸ்தாத்* எனச்சிறப்பிட்டு அழைப்பர். உஸ்தாத் எனும் சொல், மிகச்சிறந்த இந்து சமயக் கலைஞர்களை பண்டிதர் என அழைப்பதற்கு சமமாகும்.
# உஸ்தாத்

## புகழ் பெற்ற இந்திய உஸ்தாத்கள்

1. உஸ்தாத் அல்லா ரக்கா - தபேலா இசைக் கலைஞர்
1. உஸ்தாத் அம்ஜத் அலி கான் - சாரோட் இசைக் கலைஞர்
1. உஸ்தாத் பிஸ்மில்லா கான் - செனாய் இசைக் கலைஞர்
1. உஸ்தாத் விலாயத் கான் - சித்தார் இசைக் கலைஞர்
1. உஸ்தாத் சாகித் பர்வேஸ் -சித்தார் இசைக் கலைஞர்
1. உஸ்தாத் ரசீத் கான் - இந்துஸ்தானி இன்னிசைப் பாடகர்
1. உஸ்தாத் படே குலாம் அலி கான் - இந்துஸ்தானி இன்னிசைப் பாடகர்
# உஸ்தாத்

## இதனையும் காண்க

- பண்டிதர்
# யானைப்பாகன்

இளம் யானையுடன் யானைப்பாகன்]]
, இந்தியா]]
**யானைப்பாகன்** (*Mahout*) என்பவர் யானையை பராமரித்து, சவாரி செய்து, தன்கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் பயிற்சியாளர் ஆவார். பழங்காலத்திலிருந்தே குமுகாயம் மற்றும் போர்ப்படை பயன்பாட்டிற்காக யானைப்பாகன்கள் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். பாரம்பரியமாக, யானைகளை பராமரிப்பதில் பல தலைமுறை அனுபவமுள்ள இனக்குழுக்களில் இருந்து யானைப்பாகன்கள் வருகின்றனர். யானைப்பாகன் தனது யானையை அதன் பணி வாழ்க்கை அல்லது சேவை காலம் முழுவதும் அதனுடன் இருப்பார். யானைப் பாகன்கள் சிலசமயம் தங்கள் யானையின் மீது வைத்துள்ள அம்பாரியில் சவாரி செய்வார்கள்.
# யானைப்பாகன்

## சொற்பிறப்பியல்

யானைப் பாகனைக் குறிப்பிடும் **மாவுத்தன்** என்ற சொல்லானது இந்தி சொற்களான மஹவுத் (महौत) மற்றும் மஹாவத் (महावत) ஆகியவற்றிலிருந்து உருவானது. மேலும் அது முதலில் சமசுகிருத சொல்லான *மகாமாத்திரா*விலிருந்து (महामात्र) உருவானது.  
மற்றொரு சொல் *கார்னாக்* அல்லது *கோர்னாக்* ஆகும் இது போர்த்துக்கேயம் வழியாக பல ஐரோப்பிய மொழிகளில் நுழைந்தது. இந்த சொல்லானது கரி (யானை) நாயகா (தலைவன்) என்ற இரு சொற்களின் சேர்கையான சமசுகிருத சொல்லான *கரிநாயகா* என்பதிலிருந்து வந்தது. தெலுங்கில் யானைகளைப் பராமரிப்பவரை *மாவடி* என்பர் ; இந்த சொல்லும் சமசுகிருதத்தில் இருந்து வந்தது. தமிழில் பயன்படுத்தப்படும் சொல்லான *பாகன்* என்பதற்கு "யானையை பராமரிப்பவர்" என்று பொருளாகும். மேலும் இதற்கு சிங்களத்தில் குரவநாயக்க, மலையாளத்தில் *பாப்பான்* என்ற சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.  
பர்மாவில், இத் தொழில் *u-si* என்று அழைக்கப்படுகிறது; தாய்லாந்தில் *குவான்-சாங்* (ควาญช้าง), வியட்நாமில் *quản tượng* என்று அழைக்கப்படுகிறது.
# யானைப்பாகன்

## உபகரணங்கள்

உள்ள கோவில் யானையை கழுவும் பாகன்]]
யானைகளைப் பயிற்றுவிப்பதற்கும் கட்டுப்படுத்தவும் பயன்படுத்தப்படும் கருவிகளாக சங்களிக்கள், *அங்குசம்* ஆகியவை யானைப்பாகன்களால் பயன்படுத்தப்படும் பொதுவான கருவிகளாகும்.  
இந்தியாவில், குறிப்பாக கேரளத்தில், யானைகளைக் கட்டுப்படுத்த பாகன்கள் மூன்று வகையான சாதனங்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். *தோட்டி* (கொக்கி), இது 3.5 அடி நீளம் மற்றும் சுமார் 1&nbsp;அங்குல தடிமன்; *வலிய கோல்* (நீண்ட கோல்), இது 10.5 அடி நீளமும், சுமார் 1&nbsp;அங்குலம் தடிமன்; மற்றும் *சிறு கோல்* ஆகியவை ஆகும்.
# யானைப்பாகன்

## சமூகம்

யானைகளும், அதனால் பாகன்களும், தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரத்தில் நீண்டகாலமாக ஒருங்கிணைந்தவையாகும். அரசின் அமைச்சர்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க விலங்குகள் வழங்கப்படுகின்றன, சில சமயங்களில் அன்பளிப்பாகவும் வழங்கப்படுகின்றன. பாரம்பரிய தொழில்களுக்கு மேலதிகமாக, இன்று பாகன்கள் பல நாடுகளில் வனத்துறை சேவைகள் மற்றும் மரம் வெட்டும் தொழில், சுற்றுலா துறையில் பணிபுரிகின்றனர்.
# யானைப்பாகன்

## கலாச்சாரம்

சிங்கப்பூர் மிருகக்காட்சிசாலையில் 2018 ஆம் ஆண்டு வரை "யானைகள் வேலை மற்றும் விளையாட்டு" என்ற நிகழ்ச்சி இடம்பெற்றது. அங்கு யானைகளை பராமரிப்பாளர்கள் "மாவுத்ததர்" என்று குறிப்பிடப்பட்டனர். மேலும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் யானைகள் பாரம் சுமக்கும் விலங்குகளாக எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை விளக்கினர். யானைகளுக்கான வாய்மொழி கட்டளைகள் யாவும் இலங்கையின் இரண்டு உத்தியோகபூர்வ மொழிகளில் ஒன்றான சிங்களத்தில் உள்ளன.  
1952 ஆம் ஆண்டய ஜீன் கெல்லி திரைப்படமான *சிங்கின்* இன் தி ரெயினின் "மழை நடனம்" வரிசையின் பின்னணியில் "யானைப்பாகன்" சிகரெட்டுகளை விளம்பரப்படுத்தும் ஒரு கடை காட்சி முக்கியமாக இடம்பெற்றது. ஜோன் அர்மாட்ராடிங்கின் " டிராப் தி பைலட் " பாடலின் வரிகளிலும் "மாவுத்" என்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ளது.  
ஜார்ஜ் ஆர்வெல்<nowiki/>லின் ஒரு கட்டுரையான " சூட்டிங் ஆன் எலிபெண்ட் " என்ற கட்டுரையில் யானைக்கும் அதன் பாகனுக்கும் உள்ள உறவு விவாதிக்கப்படுகிறது.
# ஆக்ரா பேடா

**ஆக்ரா பேடா** அல்லது **பெத்தா** (இந்தி: पेठा உச்சரிக்கப்படுகிறது[ˈpeːʈʰa] ) என்பது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் மென்மையான இனிப்பு மிட்டாய் ஆகும். இது நீற்றுப்பூசணி (குளிர்கால முலாம்பழம் அல்லது வெள்ளை பூசணி அல்லது இந்தி மற்றும் உருது மொழிகளில் *பெத்தா* என்றும் அழைக்கப்படுகிறது). தமிழகத்தின் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் இது தடியங்காய் மரப்பா என்று அழைக்கப்படுகிறது.
# ஆக்ரா பேடா

## தயாரிப்பு

பெத்தா செய்யச் சாம்பல் பூசணியைச் சிறு சிறு சதுர துண்டுகளாக வெட்டி, எலுமிச்சை சாற்றில் ஊறவைக்க வேண்டும். பின்னர் இதனை அவித்துச் சுவையூட்டப்பட்ட சர்க்கரை பாகில் ஊறவைக்க வேண்டும்.  
அதிகரித்து வரும் தேவையினால் புதுமையுடன், அசல் தயாரிப்பின் பல வகைகள் கிடைக்கின்றன. பல சுவையான வகைகள் கிடைக்கின்றன. எ.கா. *குங்குமப்பூ பெத்தா*, *திராட்சை* *பெத்தா* போன்றவை. உள்ளடக்கத்தின் அடிப்படையில் வேறு சில வகைகளும் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்று தேங்காய் கலந்தது, மற்றொன்று சில கொட்டைகள் கலந்து தயார் செய்யப்பட்டது. சில சமயங்களில் பெத்தாவில் மனத்திற்காக *கேவ்டா* வாசனைத் திரவியம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# ஆக்ரா பேடா

## வரலாறு

சார்கண்ட்டு மற்றும் பீகார் போன்ற இடங்களில் ஓல் மற்றும் ஓல் கா முரப்பா போன்ற பல்வேறு பெயர்களில் பெத்தா இந்தியத் துணைக்கண்டத்திலிருந்ததாக கூறப்படுகிறது. இது சாஜகான் காலத்தில் முகலாய சமையலில் தோன்றியதாகவும், தாஜ்மகால் கட்டுமான தொழிலாளர்களுக்கு உணவளிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது என்றும் புராணக்கதை உள்ளது. ஆனால் நுஸ்கா-இ-ஷாஜஹானி போன்ற சாஜகானின் சமையல் புத்தகங்களில் பெத்தா பற்றிய குறிப்புகள் எதுவும் இல்லை. முகலாயர்கள் துணைக்கண்டத்திற்கு வருவதற்கு முன்பு பெத்தாவை ஒத்த உணவுகள் இந்தியாவில் இருந்ததை கருத்தில் கொள்ளவேண்டும். மேலும் முகலாயர்களின் இனிப்பு தனித்துவமானது, பால் மற்றும் மாவா நிறைந்த உணவுகள் என்பதும் இங்கு நோக்கத்தக்கது.
# ஆக்ரா பேடா

## மேலும் பார்க்கவும்

- பேடா
- மதுரா பேடா
# துரினி அள்ளி

**துரினி அள்ளி** (*Thurinihalli*) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், பாப்பிரெட்டிப்பட்டி வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும். இந்த கிராமத்தின் குறியீட்டு எண் 643491. இது கோபிச்செட்டிப்பாளையம் ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.
# துரினி அள்ளி

## அமைவிடம்

இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 30 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாப்பிரெட்டிப்பட்டியில் இருந்து 21 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் தொலைவிலும் உள்ளது.
# துரினி அள்ளி

## மக்கள் வகைப்பாடு

2011ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்த ஊரில் 198 வீடுகளும், 660 மக்களும் வாழ்கின்றனா். இதில் 330 ஆண்களும், 330 பெண்களும் ஆவா்.
# உனிசே அள்ளி

**உனிசே அள்ளி** (*Unisenahalli*) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள தருமபுரி மாவட்டம், பாப்பிரெட்டிப்பட்டி வட்டத்துக்கு உட்பட்ட ஒரு வருவாய் கிராமம் ஆகும். இந்த கிராமத்தின் குறியீட்டு எண் 635 303. இது வெங்கடதாரஅள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்டது.
# உனிசே அள்ளி

## பெயராய்வு

*உனிசே* என்ற கன்னடச் சொல் புளியைக் குறிக்கும். *ஹள்ளி* என்ற சொல் ஊரைக் குறிக்கும் புளி விளைச்சல் அதிகமுள்ள பகுதி எனவே உனிசே அள்ளி என்னும் பெயரைப் பெற்றிருக்கலாம் என்கிறார் கோ. சீனிவாசன்.
# உனிசே அள்ளி

## அமைவிடம்

இந்த ஊரானது மாவட்ட தலைநகரான தருமபுரியிலிருந்து 30 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாப்பிரெட்டிப்பட்டியில் இருந்து 26 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் தொலைவிலும் உள்ளது.
# உனிசே அள்ளி

## மக்கள் வகைப்பாடு

2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்த ஊரில் 1,394 வீடுகளும் 5,283 மக்களும் வாழ்கின்றனா். இதில் 2,634 ஆண்களும் 2,649 பெண்களும் ஆவா்.
# கோயில் யானை

உள்ள கோவில் யானையை கழுவும் பாகன்.]]
**கோயில் யானைகள்** (*Temple elephant*) என்பவை பிடித்து வளர்க்கபட்ட யானை வகை ஆகும். பல பெரிய கோவில்களில் யானைகள் உள்ளன. யானைகள் இல்லாத கோயில்கள் பண்டிகை காலங்களில் யானைகளை வாடகைக்கு அமர்த்துகிறன. அல்லது தானமாக பெறுகின்றன. கோயில் யானைகள் பொதுவாக வன விலங்குகள் ஆகும். அவை வடகிழக்கு இந்திய காடுகளில் இருந்து குட்டிகளாக இருக்கும்போதே அவற்றின் கூட்டங்களில் இருந்து பிடிக்கபட்டு பின்னர் கோயில்களுக்கு விற்கப்படுகின்றன. அவை சிறைப்பிடிக்கப்படும் விதம் சிலரால் சர்ச்சைகளுக்கும் கண்டனத்திற்கும் உட்படுத்தப்படுகிறது. சிலர் இந்தியாவில், குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில் நடக்கும் பல கோயில் விழாக்கள் மற்றும் திருவிழாக்களின் சமூக-பொருளாதார கட்டமைப்பில் யானைகள் முக்கிய அங்கம் வகிக்கின்றன என்று கூறுகின்றனர்.  
இந்தியாவின் மிகப்பெரிய யானைப் பண்ணை குருவாயூர் கோயிலைச் சேர்ந்த புன்னத்தூர் கோட்டை ஆகும்; இங்கு சுமார் 59 சிறைபிடிக்கப்பட்ட யானைகள் இருந்தன; தற்போது 58 சிறைபிடிக்கப்பட்ட யானைகள் உள்ளன, அவற்றில் 53 வயது வந்த ஆண்கள் மற்றும் 5 பெண் யானைகள்.
# கோயில் யானை

## புத்துணர்வு முகாம்

தென்னிந்தியாவின் தமிழ்நாட்டிலுள்ள கோயில் யானைகளின் உடல் மற்றும் மனம் சார்ந்த உளைச்சலைப் போக்கி, அவை ஓய்வெடுக்கவும் தெம்பு பெறவும் மருத்துவ கவனம் பெறவும் வாய்ப்பளிக்கின்ற ஏற்பாடாக இந்து சமய அறநிலையத் துறை சார்பில் யானைகள் புத்துணர்வு முகாம் 2003ஆம் ஆண்டு முதல் நடத்தப்பட்டு வருகிறது. அந்த முகாம்களின்போது யானைகள் புத்துணர்வு பெறும் வகையில் கோயில்களில் இருந்து இயற்கை சூழல் வாய்ந்த பகுதிகளுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு சிலகாலம் வைத்து பராமரிக்கப்படுகின்றன.
# கோயில் யானை

## மேலும் பார்க்கவும்

- குருவாயூர் கேசவன்
- திரிச்சூர் பூரம்
# மதனவர்மன்

**மதனவர்மன்** (*Madanavarman*) (ஆட்சிக் காலம் பொ.ச. 1128-1165 ) மத்திய இந்தியாவின் புந்தேல்கண்ட் பகுதியை ஆண்ட இராஜபுத்திர அரசகுலத்தை சேர்ந்த சந்தேல அரசனாவான். இவன் தனது தந்தை பிருத்விவர்மனுக்குப் பிறகு செசகபுக்தி பகுதியின் ஆட்சியாளரானான். அண்டை இராச்சியங்களை அடிபணியச் செய்ததன் மூலம் இவன் சந்தேல மகிமையை புத்துயிர் அளித்தான். மேலும் பல ஏரிகளையும் கோவில்களையும் நிர்மானித்தான்.
# மதனவர்மன்

## இராணுவ வாழ்க்கை

மதனவர்மனின் வாரிசுகளின் கல்வெட்டுகள் வழக்கமான புகழைப் பயன்படுத்தி இவனது இராணுவ சாதனைகளை விவரிக்கின்றன. ஆனால் எந்த குறிப்பிட்ட விவரங்களையும் வழங்கவில்லை.
# மதனவர்மன்

## இராணுவ வாழ்க்கை

### அண்டை நாடுகளுடனான உறவுகள்

மவூ கல்வெட்டு, சந்தேல மன்னன் மற்ற அனைத்து மன்னர்களையும் அடிபணியச் செய்ய மதனவர்மனின் மந்திரி கதாதரன் உதவி செய்ததாகக் கூறுகிறது. மதனவர்மனின் பெயரைக் கேட்டு சேதி மன்னன் ஓடிவிட்டான். காசியின் அரசன் இவனுக்கு பயந்து நட்பாக இருந்தான். மால்வாவின் மன்னன் விரைவில் இவனுக்கு மரியாதை செலுத்தினர் என்று அக்கல்வெட்டுக் கூறுகிறது. இவை ஒரு அரசவைக் கவிஞரின் வெளிப்படையான மிகைப்படுத்தல்கள் என்றாலும், மதனவர்மன் இந்த ஆட்சியாளர்கள் மீது அரசியல் செல்வாக்கைச் செலுத்த முடிந்தது என்று தோன்றுகிறது.
# மதனவர்மன்

## இராணுவ வாழ்க்கை

### செயசிம்ம சித்தராசனுடனான மோதல்

கிருட்டிணன் கம்சனை தோற்கடித்தது போல், மதனவர்மன் குர்ஜர மன்னனை தோற்கடித்ததாக கலிஞ்சர் கல்வெட்டு கூறுகிறது. இங்கு குர்ஜரம் என்பது குசராத்தைக் குறிக்கிறது. மேலும் அதன் மன்னர் குசராத்தின் சோலாங்கி ஆட்சியாளர் செயசிம்ம சித்தராசனுடன் அடையாளம் காணப்படுகிறான். சோலாங்கியப் பேரரசும், சந்தேலப் பிரதேசமும் பரமாரப் பேரரசால் பிரிக்கப்பட்டன.
# மதனவர்மன்

## நிருவாகம்

மதனவர்மனின் தந்தையிடம் பணியாற்றிய கற்றறிந்த பிராமணனான கதாதரன் என்பவன் இவனிடம் பிரதம அமைச்சராக இருந்துள்ளான். கதாதரனின் வேதங்கள் பற்றிய அறிவையும், தெட்டு கிராமத்திற்கு அருகில் ஒரு விட்டுணு கோவிலையும், ஒரு குளத்தையும் கட்டியது உட்பட கதாதரனின் தயாள செயல்களை மவூ கல்வெட்டு புகழ்கிறது.  
அஜயபாலன் என்பவன் மதனவர்மனின் சேனாதிபதியாக இருந்துள்ளான. பரமார்தியின் செம்ரா கல்வெட்டு சேனாபதி கில்கனனின் மகன் என்று இவனைப் பற்றிக் கூறுகிறது.  
மதனவர்மன் தங்கம், வெள்ளி மற்றும் செம்பு நாணயங்களை வெளியிட்டான். அனுமன் உருவம் கொண்ட செப்புக் காசுகளையும் வெளியிட்டான். இந்த நாணயங்களில் "ஸ்ரீமான் மதன-வர்ம-தேவன்" என்று அவனது பெயர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
# மதனவர்மன்

## பொதுப் பணிகள்

*பரமலா-ராசோ*வின் கூற்றுப்படி, மதனவர்மன் ஏராளமான ஏரிகளையும் கோயில்களையும் உருவாக்கினான். இவன் பிராமணர்களுக்கு ஏராளமான தங்கம், நகைகள், குதிரைகள், யானைகளை பரிசாக அளித்தான் எனவும் தெரிகிறது.  
கலிஞ்சரிலும், அஜய்கரிலும் உள்ள கட்டிடங்கள் மதனைவர்மனைப் பற்றி கூறுகிறது. மகோபாவில் ஏரியைச் சுற்றி அமைந்துள்ள சிதிலமடைந்த சிவன் , விஷ்ணு கோயில்கள் இவருடையது என்று கூறப்படுகிறது. அகரில் (திகம்கர் மாவட்டம்) உள்ள மதனேச-சாகர-புரத்தி பாழடைந்த கோயிலும் இவனது பெயரைக் கொண்டுள்ளது. இவனது நினைவாக "மதன-சாகரம்" (அல்லது மதன் சாகர்) என பெயரிடப்பட்ட ஏரிகள் திகம்கர் மாவட்டத்தில் மகோபா, சதாரா, அகர்-நாராயண்புரம் பகுதியில் அமைந்துள்ளன. இவனால் நிறுவப்பட்ட கோயில்கள் இந்த ஏரிகளின் கரையில் ஒரு காலத்தில் அமைந்திருந்தன. பல இடங்கள் மதனவர்மனின் பெயரால் அழைக்கப்படுகின்றன. ஜான்சி மாவட்டத்தில் மதன்புரா, மகோபாவிற்கு அருகிலுள்ள மதன்கேரா ஆகியவை இதில் அடங்கும்.  
அகர், கஜுராஹோ, மகோபா, பாபௌரா மற்றும் பிற இடங்களில் இவனது ஆட்சிக் காலத்திலிருந்த சமண தீர்த்தங்கரர்களின் பல உருவங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
# மதனவர்மன்

## சொந்த வாழ்க்கை

மதனவர்மனின் பொ.ச.1192 ஆண்டு கல்வெட்டு, ஒன்று இப்போது பாரத் கலா பவனில் உள்ளது. அதில் மகாராணி (தலைமை ராணி) வல்கனா-தேவி, ரசனி லக்கமாதேவி , ரசனி சாந்தலா தேவி என இவனது மூன்று இராணிகளைப் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  
கலிஞ்சர் கல்வெட்டு படி, பிரதாபவர்மன் இவனது இளைய சகோதரன் ஆவான். இரண்டாம் யசோவர்மன் மதனவர்மனின் மகனாவான். இவனது பேரன் பரமார்திதேவன். யசோவர்மன் ஒருபோதும் ஆட்சி செய்யவில்லை அல்லது மிகக் குறுகிய காலத்திற்கு ஆட்சி செய்தான். மதனவர்மனுக்குப் பிறகு பரமார்தி ஆட்சி செய்ததாக வரலாற்றுச் சான்றுகள் கூறுகின்றன.
# சூனி தாராபோரேவாலா

**சூனி தாராபோரேவாலா** (Sooni Taraporevala பிறப்பு 1957) ஓர் இந்தியத் திரைக்கதை எழுத்தாளர், புகைப்படக் கலைஞர் மற்றும் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் ஆவார், இவர் *மிசிசிப்பி மசாலா*, *த நேம்சேக்* மற்றும் ஆஸ்கார் விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட *சலாம் பாம்பே ஆகியவற்றின் திரைக்கதை எழுத்தாளர் ஆவார்!* (1988), இவை அனைத்தையும் இயக்கியவர் மீரா நாயர் . நெற்ஃபிளிக்சுவில் *யே பலேட்* எனும் திரைப்படத்தை எழுதி இயக்கினார்.  
2007 ஆம் ஆண்டு வசந்த காலத்தில், *லிட்டில் ஜிசோ* எனும் கதைப் படத்திற்கு திரைக்கதை எழுதி இயக்கினார். இந்தப் படம் அவர் சார்ந்த பார்சி சமூகம் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகளைப் பற்றியது.
2010 இல் லிட்டில் ஜிசோ குடும்ப மதிப்புகள் பற்றிய சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருதை வென்றது.  
2014 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசால் பத்மசிறீ விருது வழங்கப்பட்டது அவர் அகாதமி ஆப் மோசன் பிக்சர் ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்சஸ் உறுப்பினராக உள்ளார். இவரது புகைப்படங்கள் தேசிய நவீன கலைக்கூடம், புதுதில்லி (என்ஜிஎம்ஏ) மற்றும் நியூயார்க்கில் உள்ள பெருநகரக் கலை அருங்காட்சியகம் ஆகியவற்றின் நிரந்தர சேகரிப்பில் உள்ளன.
# சூனி தாராபோரேவாலா

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி

தாராபோரேவாலா 1957 இல் மும்பையில் ஒரு பார்சி குடும்பத்தில் பிறந்தார். மும்பை குயின் மேரி பள்ளியில் பள்ளிப்படிப்பை முடித்தார். ஆர்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலைப் பட்டதாரியாக சேர முழு உதவித்தொகை பெற்றார். இவர் ஆங்கிலம் மற்றும் அமெரிக்க இலக்கியத்தில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தாலும், ஆல்ஃபிரட் குஸ்ஸெட்டி கற்பித்த திரைப்படத் தயாரிப்பு உட்பட பல திரைப்படப் படிப்புகளைப் பயின்றார். இவர் மீரா நாயரை இளங்கலைப் பட்டதாரியாக இருந்தபோது சந்தித்தார். இவர் நியூயார்க் பல்கலைக்கழகத்தில் சினிமா ஆய்வுத் துறையில் சேர்ந்தார், மேலும் 1981 இல் திரைப்படக் கோட்பாடு மற்றும் விமர்சனத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற பிறகு, சார்பிலா புகைப்படக் கலைஞராகப் பணியாற்ற இந்தியா திரும்பினார். இவர் 1988 இல் லாஸ் ஏஞ்சல்சுக்குத் திரும்பினார் மற்றும் திரைக்கதை எழுத்தாளராகப் பணியாற்றினார், யுனிவர்சல், எச்பிஓ மற்றும் டிஸ்னி உள்ளிட்ட பல்வேறு படமனைகளுக்கு நியமிக்கப்பட்ட திரைக்கதைகளை எழுதினார். அவர் 1992 இல் இந்தியாவுக்குத் திரும்பினார்.
# ஹேமச்சந்திரன்

ஆச்சார்யர் **ஹேமச்சந்திரன்** (*Hemachandra*) இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஓர் சைன அறிஞரும், கவிஞரும், கணிதவியலாளரும், பல்துறைக் கலைஞரும் ஆவார். இவர் இலக்கணம், மெய்யியல், உரைநடை, கணிதம், சமகால வரலாறு ஆகியவற்றை எழுதினார். இவரது சமகாலத்தவர்களால் தலைசிறந்தவராகக் குறிப்பிடப்பட்ட இவர், *கலிகாலசர்வக்ஞர்* ("தனது காலத்தில் அனைத்து அறிவையும் அறிந்தவர்") என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார்.
# ஹேமச்சந்திரன்

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

ஹேமச்சந்திரன், இன்றைய குசராத்தில் உள்ள தண்டுகாவில் பிறந்தார். இவரது பிறந்த தேதி ஆதாரங்களின்படி வேறுபடுகிறது ஆனால் பொ.ச.1088 பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. இவரது தந்தை, சச்சிங்க-தேவன் ஒரு மோத் பணியா வைணவராவார். இவரது தாயார், பாகினி, ஒரு சைன பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர். ஹேமச்சந்திரரின் இயற்பெயர் சங்கதேவன் என்பதாகும். இவரது குழந்தைப் பருவத்தில், சைனத் துறவியான தேவசந்திரசூரி தண்டுகாவிற்கு வந்தபோது சிறுவன் சங்கதேவனின் திறமையைக் கண்டு வியந்தார். தேவசந்திரசூரியின் சீடராக சங்கதேவனை அனுப்ப இவரது தாயும், தாய்மாமாவும் விரும்பினர். ஆனால் இவரது தந்தை மறுத்துவிட்டார். ஆனால் தேவசந்திரசூரி சங்கதேவனை கம்பாட் என்ற பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்று சைன மதத்திற்கு மாற்றினார்.  
அந்த நேரத்தில், குசராத் சோலாங்கி வம்சத்தால் அன்கிலாவத் பதானிலிருந்து (தற்போதைய பதான்) ஆட்சி செய்யப்பட்டது. ஹேமச்சந்திரர் எப்போது முதல் முறையாக பதானுக்கு வந்தார் என உறுதிப் படுத்தப்படவில்லை. சைனத் துறவிகள் சன்னியாசிகளாக இருப்பதால் எட்டு மாதங்கள் பிரயாணத்திலும், மழைக்காலமான நான்கு மாதங்கள் ஒரே இடத்திலிருந்து சாதுர்மாசிய விரதமிருப்பர். இந்தக் காலகட்டங்களில் இவர் பதானில் வசிக்கத் தொடங்கி, தனது பெரும்பாலான படைப்புகளை அங்கேயே உருவாக்கியிருக்கலாம்.  
அவரது மற்ற படைப்புகள் அலங்கார சூடாமணி, அபிதான-சிந்தாமணி,
- As per *Indian Merchants and Entrepreneurs*, (1089–1173)
# தணிகா சர்க்கார்

**தணிகா சர்க்கார் (**Tanika Sarkar) ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ள நவீன இந்தியாவின் வரலாற்றாளர் ஆவார் . இவரது பணியானது, காலனித்துவ மற்றும் பின்காலனித்துவ தெற்காசியாவில் மதம், பாலினம் மற்றும் அரசியலில் கவனம் செலுத்துகிறது, குறிப்பாக பெண்கள் மற்றும் இந்து வலதுசாரிகள் தொடர்பாக.
# தணிகா சர்க்கார்

## வாழ்க்கை மற்றும் தொழில்

தணிகா சர்க்கார், மாநிலக் கல்லூரியின் ஆங்கிலப் பேராசிரியரான அமல் பட்டாச்சார்யா மற்றும் ஆரம்பகால இந்திய கலாச்சாரம் பற்றிய சிறந்த சமஸ்கிருதவாதியும் , அறிஞருமான சுகுமாரி பட்டாச்சார்யா ஆகியோருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் சக வரலாற்றாளரை மணந்தார்.  
சர்க்கார் 1972 இல் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்தில் வரலாறு பிரிவில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். 1974 இல் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் நவீன வரலாற்றில் பட்டமும் பெற்றார். 1981 இல் தில்லி பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.  
புது தில்லி ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில் வரலாற்றுப் பேராசிரியராக உள்ளார். இவர் செயின்ட் ஸ்டீபன் கல்லூரி மற்றும் தில்லி பல்கலைக்கழகத்தின் இந்திரபிரஸ்தா கல்லூரியிலும் கற்பித்துள்ளார். சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில் நவீன இந்திய வரலாற்றையும் கற்பித்துள்ளார்.
# தணிகா சர்க்கார்

## வெளியீடுகள்

தனிகா சர்க்கார் பின்வரும் தனிவரை நூல்களை வெளியிட்டுள்ளார்:  
- *வங்காளம் 1928-1934: தெ பாலிடிக்ஸ் ஆஃப் புரடஸ்ட்*, (ஆக்ஸ்போர்டு யுனிவர்சிட்டி பிரஸ் இந்தியா, 1987), .
- *வேர்ட்ஸ் டூ வின்: எ மாடர்ன் ஆடோபயோகிராபி (காளி ஃபார் விமன் ,1999)*
- *காக்கி ஷார்ட்ஸ் அண்ட் சஃப்ரான்:எ கிரிடிக் ஆஃப் தெ இந்து ரைட்* (தபன் பாசு, பிரதீப் தத்தா, சுமித் சர்க்கார் மற்றும் சம்புத்த சென் ஆகியோருடன் இணைந்து; ஓரியண்ட் லாங்மேன் 1993), .
- *விமன் அண்ட் ரைட் விங் மூவ்மண்ட்:இண்டியன் எக்ஸ்பீரியன்ஸ்*(ஊர்வசி புட்டாலியாவுடன் இணைந்து திருத்தப்பட்டது, 1995), .
-
# தணிகா சர்க்கார்

## அங்கீகாரங்கள்

2004 ஆம் ஆண்டில், மேற்கு வங்காளத்தில் வழங்கப்படும் மிக உயர்ந்த இலக்கிய விருதான வங்காள அகாதமியின் *ரவீந்திர புரஸ்கார்* விருதைப் பெற்றுள்ளார். மார்ச் 2007 இல் நந்திகிராமில் காவல் துறையினர் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் வகையில் அவர் அதைத் திருப்பித் தருவதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது.
# 1978 விழுப்புரம் கொடூரம்

**1978 விழுப்புரம் வன்கொடுமை** (*1978 Villupuram atrocity*) என்பது தமிழ்நாட்டின் விழுப்புரத்தில் 1978 சூலையில் நடந்த சாதி அடிப்படையிலான வன்முறை நிகழ்வு ஆகும். இந்த வன்முறையில் தலித் மக்கள் வசிக்கும் பெரியபறைச்சேரியில் 12 தலித்துகள் கொல்லப்பட்டதுடன், 100க்கும் மேற்பட்ட தலித் வீடுகள் எரிக்கப்பட்டன. ஆதிக்க சாதி ஆணொருவன் தலித் பெண்ணைத் பாலியல் ரீதியாக துன்புறுத்தியதாகவும், அதற்கு அந்தப் பெண்ணின் கணவன் மற்ற தலித்துகளுடன் சேர்ந்து ஆதிக்க சாதி ஆணைத் தாக்கியதாகவும் முதல் நாள் புகார் கூறப்பட்டதால் வன்முறை ஏற்பட்டது. ஆதிக்க சாதியினர் ஏவு வானவெடிகளால் குடியிருப்புகள் மீது தாக்குதல் நடத்தியதுடன் தீ வைப்பு, தாக்குதல் போன்றவற்றிலும் ஈடுபட்டனர். தலித்துகளும் பல ஆதிக்க சாதியினரின் வீடுகளுக்கு தீ வைத்து பழிவாங்கினார்கள்.  
இந்த வழக்கில் முப்பத்தி நான்கு சாதி இந்துக்கள் கைது செய்யப்பட்டனர், 3 பேருக்கு மரண தண்டனையும், 27 பேருக்கு ஆயுள் தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டது.
# 1978 விழுப்புரம் கொடூரம்

## பின்னணி

விழுப்புரம் நகரின் மையப்பகுதியில் பெரியபறைச்சேரி அமைந்துள்ளது. இந்த குக்கிராமத்தில் உள்ள பெரும்பான்மையான தலித்துகள் காய்கறி சந்தையில் சுமை தூக்கும் தொழிலாளர்களாகவும் கூலிகளாகவும் வேலை செய்துவந்தனர். சந்தையில் வன்னியர், முதலியார், நாடார் சாதியைச் சேர்ந்த இந்துக்கள் மற்றும் இஸ்லாமியர்கள் வணிகம் செய்துவந்தனர். பெரியபறைச்சேரியானது எண்ணூறு மண் வீடுகள் மற்றும் 3,000 மக்கள் வசிக்கும் ஓலை குடிசைகளைக் கொண்ட ஒரு சேரி ஆகும். அதில் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் பட்டியல் வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்கள். சேரியில் பெரும்பாலானவர்கள் கூலித் தொழிலாளர்கள் மற்றும் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் தங்கள் பாரம்பரிய வேலைகளையும் செய்துவந்தனர். 1971 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, விழுப்புரத்தில் வாழும் தலித் மக்களில் ஏறக்குறைய பாதி பேர் பெரியபறைச்சேரியில் வசித்துவந்தனர். அவர்கள் தீண்டாமை மற்றும் பிரிவினைக்கு ஆட்படுத்தப்படிருந்தனர். மேலும் தலித்துகள் பெரும்பாலும் இழிவான சாதிப் பெயர்களால் குறிப்பிடப்பட்டனர்.  
விழுப்புரத்தில் உள்ள அரசு உயர் அதிகாரிகள், வருவாய்க் கோட்ட அலுவலர், துணைக் காவல் கண்காணிப்பாளர் ஆகிய அனைவரும் தலித்துகள்.
# 1978 விழுப்புரம் கொடூரம்

## காரணங்கள்

1978 சூலை 23 அன்று மதியம் காய்கறிக் கடை ஒன்றில் பணிபுரியும் ஆதிக்க சாதித் தொழிலாளி ஒருவரால் காய்கறி சந்தையில் ஒரு இளம் தலித் பெண் அவமதிக்கப்பட்டார். கணவரின் மதிய உணவு சமைக்கும் தேவைக்காக அந்தப் பெண் தக்காளியை எடுக்க கீழே குனிந்த போது அவர் அந்தப் பெண்ணிடம் சரசமாடி மார்பகத்தை பிடித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.  
சூலை 25 காலை, ஆதிக்க சாதியினர் ராக்கெட்டுகளைக் கொண்டு குறிவைத்து மேலும் ஐந்து குடிசைகளை அழித்தனர். இதற்கு பழிவாங்கும் வகையில் தலித்துகள் ஆதிக்க சாதியினரின் வீடுகளுக்கு தீ வைத்து தாக்கினர். இந்தக் கலவர படுகொலைகளின் போது இரும்பு தலைக்கவசமணிந்த நூற்றுக்கணக்கான காவல் துறையினர் ஏதும் செய்யாமல் சும்மா நின்றனர். ஒரே நாளில் 80 முதல் 100 தலித் வீடுகள் அழிக்கப்பட்டன. மேலும் குறைந்தது 12 தலித்துகள் மண்டை உடைந்தும், முக்கிய உறுப்புகளில் காயங்கள் ஏற்பட்டும் கொல்லப்பட்டனர். விழுப்புரம் காவல் படையின் கணிசமான பகுதி மதுரை மாநகராட்சித் தேர்தல் பாதுகாப்புக்கு அனுப்பப்பட்டதை அடுத்து, அவர்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாக இருந்தது.  
சூலை 27 அன்று மேலும் மூன்று உடல்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன.  
வன்முறையின் போது, தமிழக முதல்வர் எம். ஜி. இராமச்சந்திரன், 200 கி.மீ., தொலைவில் உள்ள மதுரையில், மாநகராட்சி தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார்.
# 1978 விழுப்புரம் கொடூரம்

## பின்விளைவுகள் மற்றும் நம்பிக்கைகள்

இந்திய தேசிய காங்கிரசு தலைவர் ஜெகசீவன்ராம், மு. கருணாநிதி, முதல்வர் எம். ஜி. இராமச்சந்திரன் ஆகியோர் பாதிக்கப்பட்ட பகுதியை பார்வையிட்டனர். அரசாங்கம் 1978 சூலை 29 அன்று விசாரணை ஆணையத்தை அமைத்தது. குற்றத்தில் ஈடுபட்ட 41 சாதி இந்துக்களில் 34 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். நீதிமன்ற தீர்ப்பில், மூன்று குற்றவாளிகளுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது, பின்னர் அது ஆயுள் தண்டனையாக குறைக்கப்பட்டது. மேலும் 27 பேருக்கு ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்களில் பலர் பின்னர் தண்டனை காலம் குறைக்கப்பட்டு விடுவிக்கப்பட்டனர்.
# 1995 கொடியன்குளம் வன்முறை

**1995 கொடியன்குளம் வன்முறை** (*1995 Kodiyankulam violence*) என்பது 1995 ஆகத்து 31 அன்று 600 காவலர்கள் கொண்ட ஒரு படை, தமிழ்நாட்டின், தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் முழுவதும் **தேவேந்திரகுல வேளாளர்களை** கொண்ட கிராமமான கொடியன்குளத்தைத் தாக்கி சொத்துக்களை அழித்து பல இலட்சம் ரூபாய் மதிப்புள்ள பணம், நகைகளை எடுத்துச் சென்றபோது ஏற்பட்டது. ஆதிக்க சாதி அதிகாரிகளின் அறிவுறுத்தலின் பேரில் போலீசார் சோதனை நடத்தினர். தேவேந்திரகுல வேளாளர்களின் பொருள் வளத்தை அழிப்பதற்காக இந்த சோதனை நடத்தப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது.
# 1995 கொடியன்குளம் வன்முறை

## பின்னணி

பள்ளர் இனத்தைச் சேர்ந்த 287 குடும்பங்களைக் கொண்ட கொடியன்குளம் சிற்றூர் தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் உள்ளது. 1980 ஆம் ஆண்டு முதல் குவைத்து, துபாய், அமெரிக்காவில் பணிபுரியும் குடும்ப உறுப்பினர்களின் நிதி ஆதாரங்களின் வருகையால் கிராமத்தில் வாழும் பள்ளர்கள் பயனடைந்துவந்ததாக மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் தெரிவித்துள்ளது. 1940 களில் பிரித்தானியர் ஆட்சி காலத்தில் கட்டப்பட்ட பராக்கிரம பாண்டியன் குளம், பின்னர் 1960 களில் இந்திய தேசிய காங்கிரசு அரசாங்கத்தால் புதுப்பிக்கப்பட்டு மீட்டெடுக்கப்பட்டது. அது விவசாயம் செழிக்கவும், கொடியங்குளம் செழிக்கவும் உதவியது. இந்தக் காரணங்களினால் இப்பகுதியில் உள்ள பல பள்ளர் கிராமங்களில் கல்வியறிவு விகிதம் மாநில மற்றும் மாவட்ட சராசரியை விட சிறப்பாக இருந்தது. கிராமத்தில் பெண்களும் கல்வி கற்கத் துவங்கினர். அதிக எண்ணிக்கையிலான பெண் பட்டதாரிகள் மற்றும் முதுகலை பட்டதாரிகள் உருவாயினர். ஒப்பீட்டளவில் செல்வ வளம் மற்றும் உயர் கல்வி மற்றும் விழிப்புணர்வு காரணமாக அப்பகுதியில் உள்ள மற்ற பள்ளர் கிராமங்களுக்கு இந்த கிராமம் தலைமை தாங்கியது.  
இப்பகுதியில் பள்ளர்களுக்கு எதிராகவும் பாகுபாடு நிலவியது. தேனீர்க்கடைகளில் இரட்டைக் குவளை முறை பயன்பாட்டில் இருந்தது. மறவர் ஆதிக்கம் செலுத்தும் தெருக்களில் அவர்கள் நுழைய அனுமதிக்கப்படவில்லை. கிராம சபை கூட்டங்களின் போது, தரையில் உட்கார வைக்கப்பட்டனர். பள்ளர்களின் கை பொருளாதாரத்திலும், கல்வியிலும் ஓங்க ஆரம்பித்தபோது அவர்கள் பாகுபாட்டை எதிர்க்கத் தொடங்கினர்.
# 1995 கொடியன்குளம் வன்முறை

## காரணங்கள்

1995 சூலை, 26 அன்று பள்ளர் பேருந்து ஓட்டுநருக்கும், மறவர் சாதி பள்ளி மாணவர்களுக்கும் இடையே தகராறு ஏற்பட்டு, அதனால் பேருந்து ஓட்டுநர் மறவர்களால் அடித்துக் கொல்லப்படார். இச்சம்பவத்தையடுத்து மறவர் ஆதிக்கத்தில் இருந்த வீரசிகாமணி கிராமத்தை பள்ளர்கள் தாக்கி, தேவர் சாதித் தலைவராக கருதப்படும் உ. முத்துராமலிங்கத் தேவர் சிலையை சேதப்படுத்தினர். மறவர்கள் அரசுப் பேருந்துகளிலும், அனைத்துப் பகுதிகளிலும் பள்ளர்களைத் திட்டி ஆத்திரமூட்டும் சுவரொட்டிகளை ஒட்டினர். பள்ளர்களைக் கொன்று அவர்களின் பெண்களைக் கவர்ந்துச் செல்லுமாறு தேவர்களை வலியுறுத்தும் சுவரொட்டிகளும் ஒட்டப்பட்டன. காவலர்கள் பார்வையாளர்களாக இருந்தது மட்டுமின்றி சில சமயங்களில் பள்ளர்களுக்கு எதிரான தாக்குதல்களிலும் கலந்து கொண்டனர். இதில் தலித்துகள் மற்றும் அவர்களது சொத்துக்களுக்கு எதிரான வன்முறையாக ஒரு வாரம் நீடித்தது. இந்த வன்முறையில் இரு தரப்பிலும் குறைந்தது 18 பேர் கொல்லப்பட்டனர். பல கோடிக்கணக்கான சொத்து சேதங்கள் மட்டுமின்றி ஏராளமான அரசு பேருந்துகள் எரிக்கப்பட்டன அல்லது சேதப்படுத்தபட்டன.
# 1995 கொடியன்குளம் வன்முறை

## காவல் துறையின் தாக்குதல்

மாவட்ட ஆட்சியர் மற்றும் காவல் கண்காணிப்பாளர் முன்னிலையில் தேவர் அதிகாரிகளின் அறிவுறுத்தலின் பேரில் 600 காவலர்கள் கொடியன்குளத்தில் 1995 ஆகத்து 31 அன்று அதிரடி சோதனை நடத்தி சொத்துகளை நாசம் செய்தனர்..தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகள், ஒலிப்பேழை பதிவான்கள், மின்விசிறிகள், தையல் இயந்திரங்கள், இருசக்கர் மோட்டார் வாகனங்கள், இயந்திரங்கள், உழுவைகள், வேளாண் உபகரணங்கள், சேமித்து வைக்கபட்ட உணவு தானியங்கள், படித்த தலித் இளைஞர்களின் கடவுச் சீட்டுககளை துணிகளுடன் நெருப்பில் போட்டு எரித்தனர். அந்த கிராமத்தில் இருந்த ஒரே கிணற்றில் காவல் துறையினர் நஞ்சு கலந்ததாக கூறப்படுகிறது. மேலும் அவர்கள் பெண்களைத் துன்புறுத்தினர் மற்றும் முதியோரையும் தாக்கினர். காலை 10:45 மணிக்கு தொடங்கிய தாக்குதல் மாலை 3:15 மணி வரை தொடர்ந்தது.
# 1995 கொடியன்குளம் வன்முறை

## விசாரணைகள்

கொடியன்குளத்தில் நடத்தப்பட்ட சோதனையானது கொலை விசாரணையில் சந்தேக நபர்களை கைது செய்யவும், தலித்துகள் வைத்து இருந்ததாக சந்தேகிக்கப்படும் வெடிபொருட்களையும், பயங்கர ஆயுதங்களைக் கைபற்ற திட்டமிடப்பட்டதாக கூறப்பட்டது. இந்த வளமான தலித் கிராமத்தில் வசிப்பவர்கள் இப்பகுதியில் உள்ள குற்றவாளிகளுக்கு பொருள் மற்றும் தார்மீக உதவிகளை வழங்குவதாக காவல்துறை குற்றம் சாட்டியதாக பார்வையாளர்கள் தெரிவித்தனர். கருத்தறிவிப்பவர்களின் கூற்றுப்படி, காவலர் சோதனையின் நோக்கம் கிராமத்தின் பொருளாதார தளத்தை அழிப்பதாகும்.