wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# கரகல்பக்ஸ்தான்

## அரசியல்

கரகல்பாக்ஸ்தான் குடியரசு முறையான இறையாண்மையைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் உஸ்பெகிஸ்தான் தொடர்பான முடிவுகளில் குடியரசானது வீட்டோ அதிகாரத்தைப் கொண்டுள்ளது. அரசியலமைப்பின் படி, கரகல்பகஸ்தானுக்கும் உஸ்பெகிஸ்தானுக்கும் இடையிலான உறவுகள் " ஒப்பந்தங்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன" மற்றும் எந்தவொரு சர்ச்சையும் "நல்லிணக்கத்தின் மூலம் தீர்க்கப்படுகின்றன". பிரிந்து போவதற்கான எந்தவொரு முடிவும் உஸ்பெகிஸ்தானின் சட்டமன்றத்தின் வீட்டோ அதிகாரத்தால் பிரிவினை உரிமை மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 2007 ஆம் ஆண்டில் சுமார் 400,000 மக்கள் கரகல்பக் இனக்குழுவினரும், 400,000 பேர் உஸ்பெக்கியர்களும், 300,000 பேர் கஜகர்களும் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கரகல்பக் என்ற பெயரானது "கருப்பு தொப்பி" என்று பொருள்படும், ஆனால் கரகல்பக் கலாச்சாரம் சோவியத்மயமாக்கலினால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டது. கருப்பு தொப்பி என்பதன் அசல் பொருள் இப்போது தெரியவில்லை  . கரகல்பக மொழி உசுபேகிய மொழியை விட காசாக்கு மொழியுடன் நெருக்கமாக கருதப்படுகிறது. இந்த மொழி சோவியத் காலங்களில் மாற்றியமைக்கப்பட்ட சிரிலிக் எழுத்துகளில் எழுதப்பட்டது மற்றும் 1996 முதல் லத்தீன் எழுத்துகளில் எழுதப்படுகிறது.  
2017 இல் மக்கள் தொகை 1.8 மில்லியனாக வளர்ந்தது. பிறப்பு வீதம் 2.19%: ஏறக்குறைய 39,400 குழந்தைகள் 2017 இல் பிறந்தனர். இதே காலகட்டத்தில் கிட்டத்தட்ட 8,400 பேர் இறந்தனர். இறப்பு வீதம் 0.47%. இயற்கைப் பிறப்பு விகிதம் 31,000, அல்லது 1.72%.  
சராசரி வயது 2017 இல் 27.7 வயதாக இருந்தது, இது உஸ்பெகிஸ்தானின் மற்ற பகுதிகளை விட இளையது (நாடு முழுவதும் சராசரி வயது 28.5). ஆண்கள் 27.1 வயது, பெண்கள் 28.2 வயது.  
தலைநகர் நுகுஸைத் தவிர, பெரிய நகரங்களாக சோஜெலி (சிரிலிக்: Ходжейли), டாக்ஸியோடோஷ் (Тахиаташ), ஷிம்பாய் (Шымбай), கொனிராட் (Қоңырат) மற்றும் மொய்னாக் (Муйнак) ஆகியன உள்ளன. முன்னர் ஏரல் கடலில் இருந்த மொய்னாக் துறைமுகம் இப்போது நாசாவின் கூற்றின்படி தற்போது முற்றிலும் வறண்டுவிட்டது.
# ஏஞ்சலிசு

**ஏஞ்சலிசு** (Angeles) என்பது பிலிப்பீன்சு நாட்டின் நகரம் ஆகும். இந்த நகரம் பிலிப்பீன்சு நாட்டின் மத்திய லூசோன் பகுதியின் மிகவும் நகரமயமாக்கப்பட்ட நகரமாகும். 2015 ஆம் ஆண்டு மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்த நகரில் 411,634 மக்கள் வசிக்கின்றனர்.
# ஏஞ்சலிசு

## அமைவிடம்

இந்த நகரத்தின் எல்லைகளாக வடக்கில் மாபல்காட், கிழக்கில் மாக்சிகோ, தென்கிழக்கில் சான் பெர்னாண்டோ , தெற்கே பேகோலர் மற்றும் தென்மேற்கு, மேற்கில் போராக் என்பன அமைந்துள்ளன. இந்த நகரம் பம்பங்கா மாகாணத்திலிருந்து தன்னாட்சி முறையில் நிர்வகிக்கப்பட்டாலும் மாகாணத்தின் வணிக மற்றும் நிதி மையமாக திகழ்கின்றது.  
ஏஞ்சலிசு நகரம் பிலிப்பீன்சு தலைநகரமான மணிலாவிலிருந்து 83 கிலோமீற்றர் (52 மைல்) தொலைவிலும், மாகாண தலைநகர் சான் பெர்னாண்டோவிலிருந்து 17 கிலோமீற்றர் (11 மைல்) தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
# ஏஞ்சலிசு

## காலநிலை

கோப்பனின் காலநிலை வகைப்பாட்டு முறையின் கீழ் வெப்பமண்டல சவன்னா காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. இது வெப்பமண்டல பருவமழை காலநிலையின் எல்லையாகும் (கோப்பன் காலநிலை வகைப்பாடு Aw / Am). திசம்பர் முதல் ஏப்ரல் வரை வறண்ட காலமும், மே முதல் நவம்பர் வரை ஈரமான பருவமுமாக இரண்டு தனித்துவமான பருவங்களை ஏஞ்சலிசு நகரம் அனுபவிக்கின்றது. 1953 ஆம் ஆண்டு முதல் 1991 ஆம் ஆண்டு வரை, சராசரி தினசரி குறைந்த அளவு வெப்பநிலை 73.6&nbsp;°F ஆகவும், சராசரி தினசரி அதிகபட்ச வெப்பநிலை 88.1&nbsp;°F ஆகவும் இருந்தது. சூன் மாதம் வெப்பமாகவும், ஜனவரி மற்றும் பிப்ரவரி மாதங்கள் குளிராகவும் காணப்படுகின்றது. சராசரி ஆண்டு மழைவீழ்ச்சி 78.39 அங்குலங்கள் ஆகும். நவம்பர் 28, 1974 அன்று தைபூன் இர்மா உட்பட பல சேதப்படுத்தும் புயல்கள் நகரத்தைத் தாக்கியுள்ளன.
# ஏஞ்சலிசு

## கலாச்சாரம்

ஒவ்வொரு வருடத்திலும் அக்டோபரிலும் டிக்டிகன் டெராகன் கெங் தலன் (<abbr>லைட்</abbr> மியூசிக் அண்ட் டான்சிங் ஆஃப் தி ஸ்ட்ரீட்ஸ்) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு தெரு விருந்தை இந்த நகரம் நடத்துகிறது. இதன் இசைக்குழுக்களின் இசை நிகழ்ச்சிகள் இடம்பெறுகின்றன.  
உள்நாட்டில் சத்சரன் குங் ஏஞ்சல்ஸ் என்று அழைக்கப்படும் சிசிக் திருவிழா ஒவ்வொரு திசம்பரிலும் நடைப்பெறும். கபம்பங்கன் உணவு பதார்த்தம், சிசிக் உணவு என்பன திருவிழாக்களில் பிரபலமான உணவுகளாகும். 2008 ஆம் ஆண்டில் லூசியா குனானன் இறந்ததைத் தொடர்ந்து இது நிறுத்தப்பட்டது. மீண்டும் சுற்றுலாத் துறையுடன்இணைந்து ஏப்ரல் 2017 ஆம் ஆண்டில் ஒரு நாள் விழாவாக திருவிழா புதுப்பிக்கப்பட்டது.
# ஏஞ்சலிசு

## கலாச்சாரம்

### மதம்

ஏஞ்சலிசு நகரின் மக்கட் தொகையில் பெரும்பான்மையானவர்கள் கத்தோலிக்கர்கள் ஆவார்கள். நகரில் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையுடன் தொடர்புடைய குறைந்தது இரண்டு பெரிய திருவிழாக்களாவது அக்டோபரில் நடத்தப்படுகின்றன. 1646 ஆம் ஆண்டுகளில் இடச்சு கடற்படை மீது எசுப்பானிய கடற்படை பெற்ற வெற்றியை நினைவுகூரும் வகையில் விழாவொன்று மணிலாவின் கொண்டாடப்படுகிறது. விசுவாசிகளால் அற்புதம் என்று நம்பப்படும் கல்லறையில் இயேசு கிறிஸ்துவின் உருவத்தை வணங்குவதற்காக பம்பங்கா முழுவதிலுமிருந்து பக்தர்கள் வருகை தருகின்றனர்.
# ஏஞ்சலிசு

## பொருளாதாரம்

ஏஞ்சல்சு வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்பத் துறையின் தாயகமாகும். அதன் பொருளாதாரம் சுற்றுலா மற்றும் சூதாட்டத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. பீல்ட்ஸ் அவென்யூ என்பது ஏஞ்சலீசை மையமாகக் கொண்ட இரவு வாழ்க்கைத் தொழிலின் மையமாகும். இந்த நகரை ஆண்டு முழுவதும் பார்வையாளர்கள் பார்வையிடுகின்றனர். ஏஞ்சலிசு நகரில் பொருளாதாரத்திற்கு பங்களிக்கும் ஏராளமான உணவகங்கள் காணப்படுகின்றன.  
நகரில் குடிசைத் கைத்தொழில்கள் நடைப்பெறுகின்றன. இங்கு பிரம்பு தளபாடங்கள், கைவினைப்பொருட்கள், உலோக கைவினைப்பொருட்கள், பொம்மைகள், வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் மற்றும் ஆடைகள் போன்ற பல ஏற்றுமதி வணிகங்களை கொண்டுள்ளது.
# இன்னசன்ஸ் (2005 திரைப்படம்)

***இன்னசன்ஸ்*** (ஆங்கிலம்: Innocence) , தாய்லாந்தின் சியாங் மாய் மாகாணத்தில் உள்ள மலைவாழ் குழந்தைகளுக்கான ஒரு உறைவிடப் பள்ளியைப் பற்றி 2005 ஆம் ஆண்டு தாய்லாந்து ஆவணப்படம் ஆகும். இதை ஆரிய சும்சாய் மற்றும் நிசா கொங்ஸ்ரி இயக்கியுள்ளனர். 2005 பூசன் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் இந்த படம் அதன் உலக அரங்கேற்றத்தைக் கொண்டிருந்தது.
# இன்னசன்ஸ் (2005 திரைப்படம்)

## கதைச் சுருக்கம்

டிஜிட்டல் காணொளியாக படமாக்கப்பட்ட இந்த ஆவணப்படம், கிராமப்புற, மலைப்பாங்கான சியாங் மாய் மாகாணத்தில் உள்ள பான் மே தோ பள்ளியின் முதல்வர் பிரயூன் கம்சாயின் கதையைச் சொல்கிறது. பிரயூன் விவசாயத்தை வாழ்வாதார கொண்டும் மற்றும் கரடுமுரடான நிலப்பரப்புகளை வைத்திருக்கும் மலைவாழ் பழங்குடியின மக்களின் (பெரும்பாலும் காரென் மற்றும் மொங் மக்கள்) குழந்தைகளுக்கு மாவட்டத்தில் தொலைதூரத்தில் உள்ள முறையான பள்ளிக் கல்வியைப் பெறுவதை உறுதி செய்வதற்கான வழியைக் கண்டுபிடிக்க முயன்றார்.  
குழந்தைகள் பெரும்பாலும் 80 முதல் 90 கிலோமீட்டர் தூரம் குறுகிய, கடினமான மலைப்பாதைகளில் பயணிக்க வேண்டியிருந்ததால், மழைக்காலத்தில் பள்ளிக்குச் செல்ல முடியாததாகிவிட்டது. பெரும்பாலும், குழந்தைகளின் பெற்றோர் கல்விக்கு செலவளிக்க முடியாத அளவுக்கு மோசமாக இருந்தனர். பிரயூன் 1983 ஆம் ஆண்டில் பள்ளியில் கற்பிக்கத் தொடங்கினார். அப்போது முதலில் குழந்தைகளுக்கு உணவு இல்லை என்பதைக் கவனித்தார், எனவே இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தைத் தொடங்க முடிவு செய்தார். பின்னர் அவர் ஒரு உறைவிடப் பள்ளியை உருவாக்கி, பள்ளி அதிகமான குழந்தைகள் படிக்க வருவதற்கான ஒரு வழியைக் கண்டுபிடித்ததன் மூலம் போக்குவரத்து சிக்கலைத் தீர்த்தார்.  
பள்ளிக்கு தாய் அரசிடமிருந்து ஒரு சிறிய அளவு நிதி கிடைத்தது. உறைவிடப்பள்ளி தங்குமிடங்களுக்கான கட்டிட பொருட்கள் நன்கொடையாக பெறப்ப்பட்டன, மேலும் பள்ளியில் பெரும்பாலான கட்டிட வேலைகள் மற்றும் பிற மேம்பாடுகள் மாணவர்களாலும் ஆசிரியர்களாலும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அரசாங்கத்தின் சிறிய உணவு கொடுப்பனவுக்கு கூடுதலாக, மாணவர்கள் தங்கள் சொந்த காய்கறி பயிர்கள் மற்றும் கால்நடைகளை வளர்க்கிறார்கள். பான் மே தோ பள்ளி மேட்டாயோம்மூன்று அல்லது ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை வகுப்புகளை வழங்குகிறது. பள்ளியில் பட்டம் பெற்றதற்கான வெகுமதியாக, பிரயூன் வகுப்பிற்கு பிரச்சுப் கிரி கான் மாகாணத்தில் உள்ள கடற்கரைக்கு பயணம் செய்ய ஏற்பாடு செய்கிறார், பயணம்ட ிரக் மற்றும் பேருந்து மூலம்.1,000 கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமான பயணம் மசெய்து ூன்று நாட்கள்ில் அவ்விடத்தை அடையும். எல்லா குழந்தைகளுக்கும், அவர்கள் கடலைப் பார்ப்பது இதுவே முதல் முறை. வழியில், குழந்தைகள் புத்த கோவில்களில் இலவசமாக தங்கியிருக்கிறார்கள், மேலும் யணத்தின் செலவு குறைவாகவே
இருக்கும்.
# இன்னசன்ஸ் (2005 திரைப்படம்)

## தயாரிப்பு

தயாரிப்பாளர்-இயக்குநர் ஆரியா சும்சாய் தாய்-அமெரிக்க விளம்பர நடிகர் ஆவார், இவர் மிஸ் தாய்லாந்து யுனிவர்ஸ் 1994 பட்டம் பெற்றவர். பின்னர் அவர் நிரந்தரமாக தாய்லாந்திற்கு குடிபெயர்ந்தார், தாய் இராணுவத்தில் அதிகாரியாகி, இராணுவத்தின் இராணுவ அகாதமியில் ஆங்கிலம் கற்பித்தார், அத்துடன் பத்திரிகை பத்திகள் மற்றும் புத்தகங்களை எழுதினார். இணை இயக்குநர், முதன்மை ஒளிப்பதிவாளர் மற்றும் ஆசிரியர் நிசா கொங்ஸ்ரியுடம் உதவி இயக்குநராக பணியாற்றியவர், *சயாம் மறுமலர்ச்சி* மற்றும் *ஒன் நைட் ஹஸ்பண்ட்* போன்ற படங்களில் பணியாற்றினார். மலைவாழ் குழந்தைகளைப் பற்றிய ஒரு படத்திற்கான தனது யோசனையை ஆராய்ச்சி செய்ய விரும்பிய ஆரியா, உதவிக்காக நிசாவைத் தொடர்பு கொண்டார். இருவரும் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்கி, *இன்னசென்ஸின்* திரைக்கதையை உருவாக்கினர், இது 2003 பூசன் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் விளக்கக்காட்சிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
# இன்னசன்ஸ் (2005 திரைப்படம்)

## வரவேற்பு

*இன்னசென்ஸ்* வெளியிடப்பட்டபோது, தாய்லாந்து அரசாங்கம் தனது கல்வி வரவு செலவுத் திட்டத்தில் வெட்டுக்களைச் செய்து, மாணவர் உணவு கொடுப்பனவுகளை ஒரு நாளைக்கு 20 பாட் முதல் 12 பாட் வரை குறைத்தது. தாய் ஊடகங்களில் படத்தின் பாதுகாப்பு இந்த விவகாரத்தில் கவனத்தை ஈர்த்தது மற்றும் அரசாங்கம் வெட்டுக்களை ரத்து செய்தது. படத்தின் வருமானம் மற்றும் நிதி திரட்டும் பிரச்சாரமும் பள்ளியை ஆதரிக்கச் சென்றுள்ளன.  
இந்த படம் பூசன் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் அதன் உலக அரங்கேற்றத்தைக் கொண்டிருந்தது, அங்கு அது "வைட் ஆங்கிள்" நிகழ்ச்சியில் திரையிடப்பட்டது. பின்னர் இது பாங்காக் சினிமாக்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட ஓட்டத்தைக் கொண்டிருந்தது, மேலும் 2006 பாங்காக் சர்வதேச திரைப்பட விழாவிலும் திரையிடப்பட்டது . நோம் பென்னில் அலையன்ஸ் ஃபிரான்சைஸ் ஏற்பாடு செய்த சினிமேகாங் திரைப்பட விழாவில், அதற்கு பிரிக்ஸ் டி லா டைவர்சைட் கலாச்சாரம் வழங்கப்பட்டது. இந்த படம் பின்னர் சியோலில் நடந்த ஈபிஎஸ் சர்வதேச ஆவணப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டது, அங்கு அது ஸ்பிரிட் விருதை வென்றது.
# இந்தோனேசியாவில் கல்வி

(சாரணர்) சீருடை அணிந்த மாணவர்கள் படித்து வருகின்றனர். இந்த சீருடை பொதுவாக புதன், வெள்ளி அல்லது சனிக்கிழமைகளில் அணியப்படும். ]]  
**இந்தோனேசியாவில் கல்வி** கல்வி மற்றும் கலாச்சார அமைச்சகம் மற்றும் மத விவகாரங்களுக்கான அமைச்சகம் ஆகியவற்றின்பொறுப்பின் கீழ் வருகிறது. இந்தோனேசியாவில், அனைத்து குடிமக்களும் பன்னிரெண்டு ஆண்டுகள் கட்டாயக் கல்வியை மேற்கொள்ள வேண்டும், பள்ளிக்கல்வியானது, தொடக்க நிலையில் ஆறு ஆண்டுகளும், இடைநிலை மற்றும் உயர்நிலைப் பள்ளி மட்டங்களில் தலா மூன்று ஆண்டுகளும் கொண்டதாகும். இஸ்லாமிய பள்ளிகள் மத விவகார அமைச்சகத்தின் பொறுப்பில் உள்ளன.  
கல்வி என்பது ஒரு ஆய்வுச் சூழலையும் கல்விச் செயல்முறையையும் நிறுவுவதற்கான ஒரு திட்டமிட்ட முயற்சியாக வரையறுக்கப்படுகிறது, இதனால் மாணவர் மத மற்றும் ஆன்மீக நிலையில் தனது திறனை வளர்த்துக் கொள்வது, நனவு, ஆளுமை, நுண்ணறிவு, நடத்தை மற்றும் படைப்பாற்றல் போன்றவற்றில் தனது மற்றும் பிற குடிமக்களின் நிலைமையை வளர்த்துக்கொள்து ஆகியவற்றுக்கான வாய்ப்பை வழங்க வேண்டும். இந்தோனேசியாவில் இரண்டு வகையான கல்வி உள்ளது என்றும் அரசியலமைப்பு குறிப்பிடுகிறது: முறையான கல்வி மற்றும் முறைசாரா கல்வி என்பவையே அவை. முறையான கல்வி மேலும் மூன்று நிலைகளாக, அதாவது, முதல்நிலை, இடைநிலை மற்றும் மூன்றாம் நிலை கல்வி என பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.  
இந்தோனேசியாவில் உள்ள பள்ளிகள் அரசு (*நெகேரி* ) அல்லது தனியார் துறைகளால் (*ஸ்வஸ்தா* ) நடத்தப்படுகின்றன. சில தனியார் பள்ளிகள் தங்களை " தேசிய பிளஸ் பள்ளிகள்" என்று குறிப்பிடுகின்றன, இதன் பொருள் அவர்களின் பாடத்திட்டம் கல்வி அமைச்சினால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தேவைகளைத் தாண்டியும் உள்ளது என்பதைக் குறிப்பதாக உள்ளது. மீறுகிறது, குறிப்பாக ஆங்கிலத்தை கற்பித்தல் மொழியாகப் பயன்படுத்துதல் அல்லது தேசிய பாடத்திட்டத்திற்கு பதிலாக சர்வதேச பாடத்திட்டத்தைக் கொண்டிருத்தல் போன்றவை இத்தகைய பள்ளிகளின் சிறப்பம்சங்களாகக் கூறப்படுகின்றன. இந்தோனேசியாவில் சுமார் 1,70,000 தொடக்கப் பள்ளிகள், 40,000 ஜூனியர்-மேல்நிலைப் பள்ளிகள் மற்றும் 26,000 உயர்நிலைப் பள்ளிகள் உள்ளன. இந்த பள்ளிகளில் 84 சதவீதம் தேசிய கல்வி அமைச்சகத்தின் (MoNE) கீழும், மீதமுள்ள 16 சதவீதம் மத விவகார அமைச்சகத்தின் (MoRA) கீழ் உள்ளன.
# இந்தோனேசியாவில் கல்வி

## வரலாறு

### இசுலாமிய அரசுகளின் சகாப்தம்

இந்தோனேசியாவில் இசுலாமிய அரசின் தோற்றம் இசுலாமிய மற்றும் இந்து-புத்த மரபுகளின் பண்பாட்டு இணக்கத்தால் குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த நேரத்தில், *போன்டோக் பேசான்ட்ரன்* என்ற இசுலாமிய உறைவிட பள்ளிகளின் ஒரு வகை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இவ்வகைப் பள்ளிகல் பல நிறுவப்பட்டன இருந்தது. பெசன்ட்ரனின் இருப்பிடம் பெரும்பாலும் நகரத்தின் பரபரப்பான கூட்ட நெருக்கடியிலிருந்து வெகு தொலைவில் அமைந்திருந்தது.
# இந்தோனேசியாவில் கல்வி

## வரலாறு

### காலனித்துவ சகாப்தம்

இந்தோனேசியாவில் தொடக்கக் கல்வியானது டச்சுக்காரர்களால் காலனித்துவ காலத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. டச்சு கல்வி முறை என்பது காலனியின் மக்கள்தொகையின் சமூக நிலையை அடிப்படையாகக் கொண்ட கல்வி கிளைகளின் தொடராகும். இது ஐரோப்பிய மக்களுக்காக தனியாக அமைக்கப்பட்ட சிறந்த நிறுவன அமைப்பாகும்.  
1870 ஆம் ஆண்டில், கான்ராட் தியோடர் வான் டெவென்டர் உருவாக்கிய டச்சு நெறிமுறைக் கொள்கையின் வளர்ச்சியுடன், டச்சுக்காரர்களால் நிறுவப்பட்ட சில பள்ளிகள் இந்தோனேசிய பூர்வ குடிகளுக்கான கதவுகளைத் திறந்தன. அவை தான் *செகோலா ரக்ஜத்* (நாட்டுப்புறப் பள்ளி) என்று அழைக்கப்பட்ட, தற்போது*செகோலா தாசர்* (தொடக்கப்பள்ளி) என்று அழைக்கப்படுகிறது. 1871 ஆம் ஆண்டில் டச்சு பாராளுமன்றம் ஒரு புதிய கல்விச் சட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டது, இது தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் மிகவும் சிதறிய மற்றும் பன்முகப்படுத்தப்பட்ட சுதேச கல்வி முறைகளை ஒரே மாதிரியாக மாற்றவும், காலனித்துவ நிர்வாகத்தின் மேற்பார்வையின் கீழ் ஆசிரியர் பயிற்சி பள்ளிகளின் எண்ணிக்கையை விரிவுபடுத்தவும் முயன்றது. பொதுப் பள்ளிப்படிப்புக்கான நிதி ஒதுக்கீடு 1864 ஆம் ஆண்டில் 300,000 கில்டர்கள் என்ற அளவில தொடங்கி 1890 களின் ஆரம்பத்தில் சுமார் 3 மில்லியன் கில்டர்கள் வரை சென்றது. இருப்பினும், பெரும்பாலும், கல்வி வளர்ச்சிக்கு நிதியுதவி கிடைக்காமல் பள்ளிக்கல்வித்துறை சில தருணங்களில் வாடிக் கிடந்தது. பல டச்சு அரசியல்வாதிகள் கல்வியை விரிவுபடுத்துவது இறுதியில் காலனித்துவ எதிர்ப்பு உணர்வுக்கு வழிவகுக்கும் என்று அஞ்சினர். கல்விக்கான நிதியாது 1920 களில் காலனித்துவ வரவு செலவுத் திட்டத்தின் மொத்த செலவினங்களில் 6% மட்டுமே. 1930 வாக்கில் பூர்வீக மக்களுக்கான அரசு மற்றும் தனியார் தொடக்கப் பள்ளிகளின் எண்ணிக்கை 3,108 ஆகவும், நூலகங்கள் 3,000 ஆகவும் அதிகரித்தன. இருப்பினும், 1930 ல் ஏற்பட்ட பொருளாதார மந்தநிலைக்குப் பின்னர் கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடு கடுமையாகக் குறைந்தது.
# சபாக் இராச்சியம்

**சபாக் இராச்சியம்**(ஆங்கிலம்: *Sabak) இது* தென்கிழக்கு ஆசியாவில், சென்லா<nowiki/>இராச்சியம் (இப்போது கம்போடியா) மற்றும் ஜாவா இடையே சீனாவின் தெற்கே அமைந்திருந்த ஒரு பண்டைய இராச்சியம் என்று கருதப்படுகிறது  
பல வரலாற்றாசிரியர்களால் நிறுவப்பட்ட ஆய்வுகள் இந்த இராச்சியத்தை ஸ்ரீவிஜயாவுடன் தொடர்புபடுத்தி, அதன் இருப்பிடம் சுமத்ரா, ஜாவா அல்லது மலாய் தீபகற்பத்தில் எங்காவது இருந்ததாக நினைத்தனர். சம்பி மாகாணத்தின் கிழக்கு தஞ்சங் ஜபூங் பகுதியில் உள்ள படாங் ஹரி ஆற்றின் கரையோரமான இன்றைய முரா சபக் பகுதியுடன் இந்த சபாக் இராச்சியம் இணைக்கப்பட்டுள்ளதாக இந்தோனேசிய வரலாற்றாசிரியர்கள் பரிந்துரைத்தனர்.  
இருப்பினும், அதுதான் இராச்சியம் இருந்ததற்கான சரியான இடம் என்பது இன்னும் அறிஞர்கள் மத்தியில் விவாதத்திற்கு உட்பட்டது. மேலும் வரலாற்று அறிஞர்களால் வடக்கு போர்னியோ மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ் போன்ற பிற சாத்தியமான இடங்களும் பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன.
# சபாக் இராச்சியம்

## சாவகம்

பல அறிஞர்கள் **ஸ்ரீவிஜய சாம்ராஜ்யத்தை** அரபு **சபாசுடன்** அடையாளம் **காண்கிறார்கள்**, பெரும்பாலான அறிஞர்கள் இதை **சாவகத்துடன்** (பாலி நூல்களில்) ஒப்பிடுவதில் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், இது இந்திய மூலங்களிலும் தோன்றியது.  
இலங்கை வட்டாரத்தின்படி, 1247 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை மீது படையெடுத்த தம்ப்ரலிங்க இராச்சியத்தைச் சேர்ந்த சவகன் மன்னர்களில் மன்னர் சந்திரபானு ரீதாமராஜாவும் ஒருவர். இருப்பினும், சவகா என்ற சொல் இங்கு முதன்முறையாக ஏற்படவில்லை, தென்கிழக்கு ஆசியாவில் ஒரு அரசியலை அடையாளம் காண இந்த சொல் தெளிவற்ற முறையில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.  
சபாக் மகாராஜாவின் கடற்படை வலிமை 851 ஆம் ஆண்டில் அரேபிய வணிகரான சுலைமான் பதிவுசெய்த புராணக்கதையை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது, மேலும் வரலாற்றாசிரியரான மசூதி தனது 947 ஆம் ஆண்டு "புல்வெளிகளின் தங்கம் மற்றும் சுரங்கங்கள்" என்ற புத்தகத்தில் வெளியிட்டார். சபாக் மகாராஜாவின் சக்தியை முட்டாள்தனமாக மீறிய ஒரு பெருமைமிக்க கெமர் மன்னனின் கதையை அவர் விவரித்தார்.  
சபாக்கின் இந்த மகாராஜாவை சாவகத்தின் சைலேந்திர மன்னருடன் இணைக்க சில அறிஞர்கள் முயன்றுள்ளனர். இருப்பினும், சபாக்கின் மகாராஜா அதே சைலேந்திராவின் மன்னர் என்பதை நிரூபிக்க சில சான்றுகள் உள்ளன. தம்ப்ரலிங்காவின் \சவகன் மன்னர் சபாஜ் மகாராஜாவுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருந்தார். எனவே, சாவகா 9 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து வரலாற்றில் நிகழ்ந்தது. கூடுதலாக, லாவோ இராச்சிய வரலாற்றிலும்சவகன் மன்னர் நிகழ்ந்தார்.
# சபாக் இராச்சியம்

## இருப்பிடம்

### ஸ்ரீவிஜயம்

பல வரலாற்றாசிரியர்கள் சபாக்கை ஸ்ரீவிஜயாவுடன் அடையாளம் காண்கின்றனர், இது சுமத்ராவை மையமாகக் கொண்ட ஒரு கடல் பேரரசு.ச*பாக்* என்பது சுமத்ரா மற்றும் ஜாவாவின் அரபு வார்த்தையாகும், இது ஸ்ரீவிஜய சாம்ராஜ்யத்துடன் ஒத்திருக்கிறது. ஒரு பிரெஞ்சு அறிஞர் ஜார்ஜ் கோடெஸ் டச்சு மற்றும் இந்தோனேசிய மொழி செய்தித்தாள்களில் தனது கண்டுபிடிப்புகளையும் விளக்கங்களையும் வெளியிட்டார். முன்னர் "ஸ்ரீபோஜா" என்று படித்த " சான்ஃபோகி " அல்லது "சான்ஃபோட்ஸி" பற்றிய சீன குறிப்புகள் மற்றும் பழைய மலாயில் உள்ள கல்வெட்டுகள் அதே சாம்ராஜ்யத்தைக் குறிக்கின்றன என்று கோடெஸ் குறிப்பிட்டார்.  
ஸ்ரீவிஜயா மற்றும் நீட்டிப்பு மூலம் சுமத்ரா வெவ்வேறு பெயர்களால் வெவ்வேறு மக்களுக்கு அறியப்பட்டனர். சீனர்கள் இதை சான்ஃபோட்ஸி என்று அழைத்தனர், ஒரு காலத்தில் ஸ்ரீவிஜயாவின் முன்னோடி என்று கருதக்கூடிய கான்டோலி என்ற ஒரு பழமையான இராச்சியம் இருந்தது.
# மாருதி கல்வியியல் கல்லூரி

**மாருதி கல்வியியல் கல்லூரி** (*Maruthi College of Education*) என்பது தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் சேலம் மாவட்டத்தில் தலைவாசல் ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் மணிவிழுந்தான் ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள ஒரு ஆசிரியப் பயிற்சிக் கல்லூரி ஆகும். 2007ஆம் ஆண்டில் துவக்கப்பட்ட இக்கல்லூரி சென்னையிலுள்ள, தமிழ்நாடு ஆசிரியர் கல்வியியல் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. 2013-2014 கல்வியாண்டில் இக்கல்லூரி தேசிய மதிப்பீடு மற்றும் தரச்சான்று அவையினால் "பி" தரம் வழங்கப்பட்டது.
# மாருதி கல்வியியல் கல்லூரி

## வழங்கப்படும் படிப்புகள்

இக்கல்லூரியில் இளநிலை கல்வியியல் (பி. எட்.) மற்றும் முதுநிலை கல்வியியல் (எம். எட்.) பட்டப் படிப்புகள் கற்பிக்கப்படுகின்றன. மேலும் இளநிலை கல்வியியல் படிப்பில் 100 மாணவர்களும் முதுநிலை கல்வியியல் படிப்பில் 50 மாணவர்களும் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுகின்றனர்.
# பண்டைய சயாம்

**பண்டைய சயாம்** (ஆங்கிலம்: *Ancient Siam* அல்லது *Mueang Boran*); தாய்: เมืองโบราณ) என்பது தாய்லாந்து, பாங்பூ (*Bangpoo*), சமுத் பிரகான் (*Samut Prakan*); எனும் இடத்தில் அமைந்துள்ள திறந்தவெளி அருங்காட்சியகப் பூங்காவாகும். இது லெக் விரியாபந்த் (*Lek Praphai Viriyahphant*) என்பவரால் கட்டப்பட்டது; மற்றும் தாய்லாந்தின் வடிவத்தில் 200 ஏக்கர்கள் நிலப்பரப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது.  
பண்டைய சயாம் உலகின் மிகப்பெரிய வெளிப்புற அருங்காட்சியகம் என்று அழைக்கப் படுகிறது. சாமுத் பிரகான் மாநிலத்தில் (*Samut Prakan Province*) உள்ள முதலைப் பண்ணைக்கு அருகில், 320 ஹெக்டேர் நகரம் தாய்லாந்தின் புகழ்பெற்ற நினைவுச் சின்னங்கள் மற்றும் கட்டடக்கலை ஈர்ப்புகளின் 116 கட்டமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது.
# பண்டைய சயாம்

## பொது

பண்டைய சியாமின் அடிப்படைகள் ஏறக்குறைய தாய்லாந்து னாட்டின் வரைப்பட வடிவத்துடன் ஒத்திருக்கின்றன, நினைவுச் சின்னங்கள் அவற்றின் சரியான இடங்களில் புவியியல் ரீதியாக அமைந்துள்ளன. சில கட்டிடங்கள் ஏற்கனவே உள்ள அல்லது முந்தைய தளங்களின் வாழ்க்கை அளவிலான பிரதிகளாக இருக்கின்றன; மற்றவை அளவிடப்பட்டுள்ளன.  
வரலாற்றுத் துல்லியத்தை உறுதி செய்வதற்காகத் தேசிய அருங்காட்சியகத்தின் நிபுணர்களின் உதவியுடன் பிரதிகள் கட்டப்பட்டன.
# பண்டைய சயாம்

## பொது

### கலைப் படைப்புகள்

- அயுதாயாவின் முன்னாள் அரண்மனை; (1767-இன் பர்மிய படையெடுப்பில் அழிக்கப்பட்டது);
- நாகோன் ராட்சாசிமாவிலுள்ள பிமாய் சரணாலயம் (*Phimai Sanctuary*); மற்றும் கம்போடிய எல்லையில் உள்ள வாட் பிரியா விகார் கோயில் (*Wat Khao Phra Viharn*)
# பண்டைய சயாம்

## வரலாறு

லெக் விரியாபந்த் சிறுவயதில் இருந்தே கலையில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். அதுவே அவரைப் பண்டைய நகரத்தை நிறுவத் தூண்டியது. ஆரம்பத்தில், ஒரு தாய்லாந்து வரைப்பட வடிவிலான குழிப்பந்தாட்ட மைதானத்தை உருவாக்க விரும்பினார்.  
அங்கு முக்கியமான தேசிய பண்டைய தளங்களின் மாதிரி படைப்புகள் வைக்கப்பட்டன. இது சுற்றுலா மற்றும் கல்வி நோக்கங்களுக்காக மட்டுமே சேவை செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டது.
# பண்டைய சயாம்

## வரலாறு

### திறந்தவெளி அருங்காட்சியகம்

பண்டைய நகரத்தை நிறுவுவது குறித்து லெக் ஆராய்ச்சி செய்யத் தொடங்கினார். பல பழங்காலத் தளங்கள் சிதைந்து கிடப்பதை அவர் கண்டறிந்தார். ஆகவே, பண்டைய நகரத்தின் கருத்தை ஒரு சுற்றுலா ஈர்ப்பாகவும், நிதானமாகவும் இருந்து கல்வி நோக்கத்திற்காக திறந்தவெளி அருங்காட்சியகமாக மாற்றினார்.  
புதிய தலைமுறையினருக்கு அவர்களின் தேசிய பாரம்பரியத்தைப் பற்றி பெருமிதம் கொள்ளும் வகையில் இதை அமைக்க எண்ணினார்.  
லெக் பண்டைய நகரத்திலும், பட்டாயாவில் உள்ள துரூத் சரணாலயத்திலும் (*Sanctuary of Truth*), சமுத் பிரகானில் உள்ள எராவன் அருங்காட்சியகத்திலும் (*Erawan Museum*) தொடர்ந்து கலைப் படைப்புகளை உருவாக்கினார். நவம்பர் 17, 2000; தன் வாழ்நாளின் இறுதி வரை சேவைப் பணிகளில் ஈடுபட்டார்.
# பண்டைய சயாம்

## வரலாறு

### சமீபத்திய நிகழ்வுகள்

2006-ஆம் ஆண்டில், *அமெரிக்காவின்* ரியாலிட்டி ஷோவான *அமெரிக்காவின் நெக்ஸ்ட் டாப் மாடல்*, பருவம் 6, (*America's Next Top Model*, *Season 6*) போட்டியாளர்களை பெவிலியன் ஆப் தி செயிண்ட் (*Pavilion of the Saint*) ஓடுபாதையாகப் பயன்படுத்தி இறுதிப் போட்டிக்கு இட்டுச் சென்றது.  
இது ஒரு மாதிரி தளமாக இருந்தது, இது நிகழ்ச்சியின் வரலாற்றில் மிகப்பெரியது. இப்பகுதியில், வெற்றியாளர் அறிவிக்கப்பட்ட இடமாக சான்பெட் கோட்டை மாதிரி இருந்தது.  
செப்டம்பர் 29, 2009 அன்று, பண்டைய சயாமில் உள்ள பிரியா விகார் கோயிலின் (*Preah Vihear Temple*) முன்பகுதியில் மக்கள் ஜனநாயகத்திற்கான மக்கள் கூட்டணியின் (*People's Alliance for Democracy*) 500 ஆர்வலர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர்.  
1962-ஆம் ஆண்டில் ஹேக்கில் உள்ள சர்வதேச நீதிமன்றம் (*International Court of Justice*) கோயில் கம்போடியாவைச் சேர்ந்தது என்று தீர்ப்பளித்த போதிலும் அந்தக் கோயில் தாய்லாந்தைச் சேர்ந்தது என்று அவர்கள் கூறினர்.
# பண்டைய சயாம்

## காலவரிசைப்படி கட்டிடக்கலை

இந்தப் பண்டைய சயாம் வெவ்வேறு காலங்களில் இருந்து பல்வேறு குறிப்பிடத்தக்க கட்டடக்கலை சாதனைகளைக் காட்டுகிறது. .
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

**பிரா நாகோன் சி அயுதயா** (ஆங்கிலம்: Phra Nakhon Si Ayutthaya) என்பது உள்நாட்டில் எளிமையாக அயுதாயா என்று அழைக்கும் ஒரு நகரமாகும். இது தாய்லாந்தின் பிரா நாகோன் சி அயுதயா மாகாணத்தின் முன்னாள் தலைநகரம் ஆகும். இது சாவோ பிரயா நதியின் பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளது .
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

## சொற்பிறப்பு

*ராமாயணத்தில்* ( தாய், *ராமகீன்* ) ராமரின் பிறப்பிடமான இந்தியாவின் அயோத்தி நகரத்தின் பெயரால் அயுதாயா என்று பெயரிடப்பட்டது; பிரா என்பது ஒரு அரச நபரைப் பற்றிய பெயர்ச் சொல்லின் முன்னொட்டு; நாகோன் ஒரு முக்கியமான அல்லது தலைநகரத்தை குறிக்கிறது (சமஸ்கிருதத்திலிருந்து: நகர்); மரியாதைக்குரிய ஸ்ரீ
அல்லது சி, இந்திய வணக்கத்திற்குரிய ஸ்ரீ என்பதாகும்
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

## வரலாறு

அயுதயா 1351 [அ] இல் கிங் யு தாங் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது, அவர் லோப் பூரியில் ஒரு பெரியம்மை நோயிலிருந்து தப்பிக்க அங்கு சென்று அதை தனது ராச்சியத்தின் தலைநகராக அறிவித்தார், இது பெரும்பாலும் அயுதாய இராச்சியம் அல்லது சயாம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. சுகோதாய்க்குப் பிறகு இரண்டாவது சயாமின் தலைநகராக அயுதயா ஆனது. 1600 ஆம் ஆண்டளவில் அயுதயாவில் சுமார் 300,000 மக்கள் தொகை இருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது, மக்கள்தொகை 1700 ஆம் ஆண்டில் 1,000,000 இருக்கக்கூடும், இது அந்த நேரத்தில் உலகின் மிகப்பெரிய நகரங்களில் ஒன்றாக இருந்தது, இது சில சமயங்களில் " வெனிஸ் ஆஃப் ஈஸ்ட் " என்று அழைக்கப்பட்டது .  
1767 ஆம் ஆண்டில், இந்த நகரம் பர்மிய இராணுவத்தால் அழிக்கப்பட்டது, இதன் விளைவாக இராச்சியம் சரிந்தது. பழைய நகரத்தின் இடிபாடுகள் அயுதயா வரலாற்று பூங்காவில் பாதுகாக்கப்படுகின்றன, இது யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தளமாக சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இடிபாடுகள், மறுசீரமைப்பு கோபுரங்கள் மற்றும் பிரம்மாண்டமான மடாலயங்களால் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன, நகரத்தின் *கடந்தகால சிறப்பைப்* பற்றிய ஒரு கருத்தை அளிக்கிறது. நவீன அயுதயா கிழக்கே சில கிலோமீட்டர் தொலைவில் திரும்பவும் புதுப்பிக்கப்பட்டது.
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

## நிலவியல்

நகரம் பாங்காக்கின் வடக்கே சுமார் 40 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

## நிலவியல்

### காலநிலை

மத்திய சமவெளிகளில் அமைந்துள்ள அயுதயா மூன்று பருவங்களால் பாதிக்கப்படுகிறது. மார்ச் முதல் மே வரை சூடான பருவம், ஜூன் முதல் அக்டோபர் வரை மழைக்காலம், நவம்பர் முதல் பிப்ரவரி வரை குளிர் காலம் :
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

## நிலவியல்

### அருங்காட்சியகங்கள்

அயுதயா வரலாற்று ஆய்வு மையம் மற்றும் சாவோ சாம் பிராயா தேசிய அருங்காட்சியகம் : வாட் ராச்சா புராணா மற்றும் வாட் மக தத் ஆகியவற்றில் தோண்டப்பட்ட பொருட்களை இந்த அருங்காட்சியகம் சிறப்பாகக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளது.
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

## நிலவியல்

### பிற சுற்றுலா தளங்கள்

இந்த நகரம் சாவோ பிராயா, லோபூரி மற்றும் பா சாக் நதிகளின் சந்திப்பிலும், சியாங் மாயை பாங்காக் உடன் இணைக்கும் முக்கிய வடக்கு-தெற்கு ரயில் பாதையிலும் அமைந்துள்ளது. பழைய நகரம் மேற்கு மற்றும் தெற்கு பக்கங்களில் சாவோ பிராயாவின் வளைவு, கிழக்குப் பகுதியில் பா சாக் மற்றும் வடக்குப் பக்கத்தில் உள்ள குளோங் முவாங் கால்வாய் ஆகியவற்றால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு தீவில் உள்ளது.
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

## போக்குவரத்து

அயுதயாவை விமானம் மற்றும் ரயில் மூலம் அணுகலாம்.
# பிரா நாகோன் சி அயுதயா (நகரம்)

## போக்குவரத்து

### வான்வெளி

இப்பகுதி மக்களுக்கு பாங்காக்கின் டான் மியூங் சர்வதேச விமான நிலையம் மிக அருகில் உள்ள விமான நிலையமாகும். ஒரு உயரமான நடைபாதை டெர்மினல் 1 ஐ டான் முவாங் ரயில் நிலையத்துடன் இணைக்கிறது, அங்கு அயுதயா செல்லும் ரயில்களில் ஒன்றைப் பிடிக்க முடியும்..
# தென்கிழக்கு ஆசியாவில் இந்துமதம்

**தென்கிழக்கு ஆசியாவில் இந்து மதம்** (ஆங்கிலம்: Hinduism in Southeast Asia) என்பது பிராந்தியத்தின் கலாச்சார வளர்ச்சியிலும் அதன் வரலாற்றிலும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்தியாவிலிருந்து பிராமிய குடும்பம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதால், தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மக்கள் கி.பி 1 முதல் 5 ஆம் நூற்றாண்டு வரை தங்கள் ஆரம்பகால கல்வெட்டுகளைத் தயாரித்து வரலாற்றுக் காலத்திற்குள் நுழைந்தனர். இன்று, வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களைத் தவிர தென்கிழக்கு ஆசியாவில் நடைமுறையில் உள்ள ஒரே இந்துக்கள் இந்தோனேசியாவில் உள்ள பாலி மக்கள், தென்கேரீஸ் சிறுபான்மையினர் மற்றும் கம்போடியா மற்றும் தெற்கு வியட்நாமில் உள்ள சாம் சிறுபான்மையினர் ஆவர்.  
தென்கிழக்கு ஆசிய பிராந்திய அரசியலின் சமூக கட்டமைப்பையும் மாநிலத்தன்மையையும் இந்து நாகரிகம் மாற்றியமைத்தது. இந்தியமயமாக்கப்பட்ட பேரரசுகள், உருவாவதன் மூலம், சிறிய தலைவர் தலைமையில் உள்நாட்டு ஆட்சியாளர்களும் ஒரு பெரிய மஹாராஜா தலைமையில் சாம்ராஜ்ஜியங்கள் மற்றும் பேரரசுகள் இந்தியாவை ஒத்த நிலைவரைவு கருத்துடன் உருமாற்றம் பெற்றிருக்கின்றன. இது மத்திய வியட்நாமின் தெற்குப் பகுதிகளில் இருந்த முன்னாள் சாம்பா நாகரிகம், கம்போடியாவில் ஃபனான், இந்தோசீனாவில் கெமர் பேரரசு, லங்காசுகா இராச்சியம் மற்றும் மலாய் தீபகற்பத்தில் பழைய கெடா, சுமத்ராவின் ஸ்ரீவிஜயன் இராச்சியம், மேதாங் இராச்சியம், சிங்காசரி மற்றும் மயாபாகித்து பேரரசு ஜாவா, பாலி மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ் தீவுக்கூட்டத்தின் சில பகுதிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்தியாவின் நாகரிகம் இந்த மக்கள் மற்றும் நாடுகளின் மொழிகள், எழுத்துகள், பாரம்பரியமாக எழுதப்பட்ட கையேடுகள், இலக்கியங்கள், நாட்காட்டிகள், நம்பிக்கைகள் அமைப்பு மற்றும் கலை அம்சங்களை பாதித்தது.
# <small>நாடுகள்</small>

1. கம்போடியா
1. இந்தோனேசியா
1. லாவோஸ்
1. மலேசியா
1. தாய்லாந்து
# <small>நாடுகள்</small>

## பகுதிகள்

### கம்போடியா

புனான் இராச்சியத்தின் தொடக்கத்தில் கம்போடியா முதன்முதலில் இந்து மதத்தால் பாதிக்கப்பட்டது. கெமர் பேரரசின் உத்தியோகபூர்வ மதங்களில் இந்து மதம் ஒன்றாகும். கம்போடியா உலகின் மிகப்பெரிய இந்து ஆலயமான அங்கோர் வாட் புனித கோவிலின் தாயகமாகும் . கெமர் இராச்சியத்தில் கடைபிடிக்கப்பட்ட முக்கிய மதம் இந்து மதம் ஆகும். அதைத் தொடர்ந்து புத்தமதம் பிரபலமடைந்தது. ஆரம்பத்தில், ராஜ்யம் இந்து மதத்தை பிரதான அரச மதமாக மதித்தது. கெமர் இந்து கோவில்களில் வணங்கப்பட்ட விஷ்ணுவும் சிவனும் மிகவும் மதிக்கப்படும் தெய்வங்களாக இருந்தனர். மரணத்திற்குப் பின் மன்னர் இரண்டாம் சூர்யவர்மனை விஷ்ணு என்று கௌ*ரவிப்பதற்காக* அங்கோர் வாட் போன்ற கோயில்கள் உண்மையில் *பிரியா பிஸ்னுலோக்* (சமஸ்கிருதத்தில் *வரா விஷ்ணுலோகா* ) அல்லது விஷ்ணுவின் சாம்ராஜ்யம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. பிராமணர்கள் (இந்து பூசாரிகள்) நிகழ்த்திய இந்து விழாக்கள் மற்றும் சடங்குகள், பொதுவாக அரசரின் குடும்பம், பிரபுக்கள் மற்றும் ஆளும் வர்க்கத்தின் உயரடுக்கினரிடையே மட்டுமே நடைபெறும்.  
பேரரசின் உத்தியோகபூர்வ மதங்களில் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் இலங்கையில் இருந்து அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின்னர், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களிடையே கூட, தேரவாத பௌத்தம் இந்து மதம் மற்றும் மகாயான பௌத்தம் ஆகியவை இருந்தன. பின்னர், கம்போடியாவில் இந்து மதம் மெதுவாக வீழ்ச்சியடைந்தது, கடைசியில் தேரவாத பௌத்தம் ராஜ்யத்தின் முக்கிய நம்பிக்கையாக மாற்றப்பட்டது. இருந்த போதிலும், இந்து சடங்குகள் தொடர்ந்து ராஜ்யத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. அண்டை நாடான தாய்லாந்தைப் போலவே, முடிசூட்டு விழா பெரும்பாலும் அரச பிராமணர்களால் நடத்தப்படுகிறது. இந்த நிகழ்ச்சியின் போது பண்டைய தேசிய மரபுகளை பராமரிக்க இறைவன் விஷ்ணு மற்றும் சிவன் கடவுள்களின் சிலைகளுக்கு முன்னால் அரசர் சத்தியம் செய்கிறார்.
# <small>நாடுகள்</small>

## பகுதிகள்

### இந்தோனேஷியா

இன்று இந்தோனேசியாவில், மொத்த மக்கள்தொகையில் 3% இந்து மதம் பின்பற்றப்படுகிறது. 2000 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, பாலி மக்கள் தொகையில் 92.29% மற்றும் மத்திய கலிமந்தனின் மக்கள் தொகையில் 15.75% இந்துக்களாக உள்ளனர். இருப்பினும், 4 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, இந்து மதமும் பௌத்தமும் பெரும்பான்மையான மக்களால் பின்பற்றப்பட்டன, மேலும், இயற்கையான மற்றும் மூதாதையர் ஆவிகளை வணங்கிய பூர்வீக ஆன்ம வாதம் மற்றும் மத நம்பிக்கைகளும் இருந்தன. 15 முதல் 16 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தோனேசிய தீவுகளில் இஸ்லாம் இந்து மதத்தையும் பௌத்தத்தையும் பெரும்பான்மை மதமாக மாற்றியது. இந்து மதத்தின் செல்வாக்கு பாலி, ஜாவா மற்றும் சுமத்ரா கலாச்சாரத்தில் அதன் அடையாளங்களை ஆழமாக விட்டுவிட்டது. ஒரு காலத்தில் இந்து ஆதிக்கம் செலுத்திய பிராந்தியத்தின் கடைசி எச்சமாக பாலி மாறிவிட்டது.
# <small>நாடுகள்</small>

## பகுதிகள்

### லாவோஸ்

லாவோஸின் மக்கள் தொகையில் 0.1% க்கும் குறைவாகவே இந்து மதத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். லாவோஸில் சுமார் 7,000 மக்கள் இந்துக்களாக உள்ளனர். பண்டைய லாவோஸ் இந்து கெமர் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. அந்தக் காலத்தின் கடைசி தாக்கங்களில் ஒன்று வாட் ஃபூ . ராமாயணத்தின் லாவோடியன் தழுவல் *ஃபிரா லக் ஃபிர லாம்* என்று அழைக்கப்படுகிறது.
# <small>நாடுகள்</small>

## பகுதிகள்

### மலேசியா

மலேசியாவில் நான்காவது பெரிய மதம் இந்து மதம் ஆகும். மலேசியாவின் 2010 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, சுமார் 2.78 மில்லியன் மலேசிய குடியிருப்பாளர்கள் (மொத்த மக்கள் தொகையில் 9.3%) இந்துக்களாக உள்ளனர்.
# <small>நாடுகள்</small>

## பகுதிகள்

### தாய்லாந்து

ஏராளமான இந்துக்கள் தாய்லாந்தில் உள்ளனர். அவர்கள் பெரும்பாலும் நகரங்களில் வசிக்கின்றனர். கடந்த காலத்தில், இந்த தேசம் வலுவான இந்து வேர்களைக் கொண்டிருந்த கெமர் பேரரசின் செல்வாக்கின் கீழ் வந்தது. இன்று தாய்லாந்து ஒரு பௌத்த மதத்தை பின்பற்றும் பெரும்பான்மை தேசமாக இருந்தாலும், தாய் கலாச்சாரம் மற்றும் அடையாளத்தின் பல கூறுகள் இந்து தாக்கங்களையும் பாரம்பரியத்தையும் நிரூபிக்கின்றன. உதாரணமாக, பிரபலமான காவியமான ராமகீன், ராமாயணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. தாய்லாந்தின் சின்னமாக கருடன் சித்தரிக்கப்பட்டது. இது விஷ்ணுவின், வாகனம் ஆகும்.
# பிரத்நகர்

**பிரத்நகர்** (Biratnagar) நேபாளத்தின் தொழிற்துறை நகரமாகும். நேபாளத்தின் மாகாணமொன்றின் தலைநகரமாகவும் செயற்படுகின்றது.  
2011 ஆம் ஆண்டு மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி 242,548 மக்கள் இங்கு வசிக்கின்றனர். பிரத்நகரானது நான்காவது அதிக மக்கட் தொகை கொண்ட நகரமாகும். இந் நகரம் அரசியல் ரீதியாக நேபாளத்தின் மிகவும் சுறுசுறுப்பான நகரமாக இருந்து வருகிறது.
# பிரத்நகர்

## அமைவிடம்

பிரத்நகரின் மொத்த பரப்பளவு 29.9 மைல் (77.5 கி.மீ.²) ஆகும். இதன் புவியியல் இருப்பிடம் 26 ° 28'60 "வட 87 ° 16'60" கிழக்கு ஆகும். இது நேபாளத்தின் கிழக்கு- தெராய் பிராந்தியத்தின் மொரங் மாவட்டத்தில் (முந்தைய கோஷி மண்டலத்தில்) அமைந்துள்ளது. இது நேபாளத்தின் தலைநகரான காத்மாண்டுவிலிருந்து 399 கி.மீ கிழக்கிலும், இந்தியாவின் பீகார் மாநிலத்தின் ஜோக்பானி எல்லைக்கு வடக்கே 6 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
# பிரத்நகர்

## காலநிலை

பிரத்நகரில் இதுவரை பதிவான மிக உயர்ந்த வெப்பநிலை 43.0 (C (109.4&nbsp;°F) ஆகும். இந்த வெப்பநிலை 1992 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 14 அன்று பதிவானது. அதே நேரத்தில் இதுவரை பதிவு செய்யப்பட்ட மிகக் குறைந்த வெப்பநிலை .01.0&nbsp;°C (30.2&nbsp;°F) ஆகும். இது 1970 ஆம் ஆண்டின் திசம்பரிலும், 1971 ஆம் ஆண்டின் சனவரியிலும் பதிவு செய்யப்பட்டது.
# பிரத்நகர்

## புள்ளிவிபரங்கள்

2011 ஆம் ஆண்டின் சிபிஎஸ் மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பு தரவுகளின்படி, பிரத்நகரின் மக்கட் தொகை 214,663 ஆகும். பெரும்பான்மையான மக்கள் பிராமண மற்றும் சத்திரிய சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். மைதிலி மொழி மக்கட் தொகையில் பெரும் பகுதியினரால் பேசப்படுகிறது. முக்கிய மொழியாக நேபாளி மொழி காணப்படுகின்றது.  
பெரும்பாலான மக்கள் இந்து மதத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். அதைத் தொடர்ந்து இஸ்லாம், சமண மதம், கிராத் மற்றும் கிறிஸ்தவம் ஆகிய மதங்கள் பின்பற்றப்படுகின்றன.
# பிரத்நகர்

## புள்ளிவிபரங்கள்

### கலாச்சாரம்

நேபாளத்தின் மிகப்பெரிய திருவிழாவான தஷைனில் இளைஞர்கள் உட்பட ஏராளமானோர் நகரத்தின் மையத்தில் அமைந்துள்ள காளி மந்திர் என்ற கோயிலுக்கு வருகை தருகின்றனர். தீபாவளி திருவிழாவின் இரண்டு நாட்கள் கொண்டாட்டத்தின் போது குடியிருப்பாளர்கள் தியோ (மண் எண்ணெய் விளக்குகள்), மெழுகுவர்த்திகள் மற்றும் அலங்கார மின் விளக்குகளுடன் தங்கள் வீடுகளை அலங்கரிக்கின்றனர். நேபாளத்தில் தீபாவளி பண்டிகையின் போது பட்டாசுகளின் பாவனை தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.  
கிருஷ்ணா ஜன்மாஷ்டமி (கிருஷ்ணாவின் பிறந்த நாள்) என்பது பிரத்நகரில் பெரிதும் கொண்டாடப்படும் ஒரு பண்டிகை ஆகும். கிருஷ்ணா அஷ்டமியின் இரண்டாம் நாளில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கூடி, நகரைச் சுற்றியுள்ள புனித வண்டியை (ராத்) இழுக்கிறார்கள். இதன் நீளம் சுமார் 8 கி.மீ. இந்த நிகழ்வு ரத் யாத்திரை (வண்டி பயணம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது நேபாளத்தின் மிகப்பெரிய ரத யாத்திரையும், ஆசியாவில் இரண்டாவது பெரிய ரத யாத்திரையும் ஆகும்.  
ரமலான் , மீலாதுன் நபி , ஈத் அல்-பித்ர், ஈத் அல்-அல்ஹா ஆகியவை பீரத்நகரின் முஸ்லிம் சமூகத்தால் கொண்டாடப்படும் பண்டிகைகள் ஆகும். கிறிஸ்தவர்களினால் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாடப்படுகிறது.
# பிரத்நகர்

## பொருளாதாரம்

கிழக்கு நேபாளத்தின் பொருளாதார மையமாக பீரத்நகர் உள்ளது. நேபாளத்தின் முதற் தொழில் "பிரத்நகர் சணல் ஆலைகள்" இங்கு நிறுவப்பட்டது. கோல்ச்சா அமைப்பு ஒரு சிறிய தொடக்கமாக பிரத்நகரில் தொடங்கப்பட்டது. இப்போது அவை பல மில்லியன் வீடுகளாக வளர்ந்துள்ளன. பிரத்நகர் இந்தியாவுடனான முக்கிய தனிபயன் பாதையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் இது நேபாளத்தின் இரண்டாவது பெரிய நிலத் துறைமுகமாகும். பீரத்நகர் நேபாளத்தின் தொழிற்துறை நகரமாகும். மேலும் தொழில்கள் மற்றும் தொழிற்சாலைகள் அதிக அளவில் இருப்பதால் வேலையின்மை இங்கு மிகக் குறைவு. நேபாளத்தின் முதல் பெரிய அளவிலான தொழில், பீராட்ல் மில்ஸ் இந்த நகரத்தில் உள்ளது.
# மூன்றாம் ராமா

**நாங்க்லாவ்** அல்லது மூன்றாம் இராமா (ஆங்கிலம்:Rama III) (31 மார்ச் 1788 &ndash; 2 ஏப்ரல் 1851) சயாமின் சக்ரி முடியாட்சியின்மூன்றாவது மன்னர் ஆவார். 1824 ஜூலை 21 முதல் 1851 ஏப்ரல் 2 வரை இவர் ஆட்சி செய்தார். அவர் தனது தந்தை இரண்டாம் இராமாவிற்குப் பிறகு சயாமின் அரசராக ஆனார். மரபுகளின்படி அரசப்பதவிக்கான இவரது வாரிசுரிமை முறையற்றது. ஏனென்றால் நாங்க்லாவ் இரண்டாம் இராமாவின் முறையற்ற மனைவி ஒருவருக்கு பிறந்த மகன் ஆவார். இவர் இரண்டாம் இராமரின் மனைவியான ஸ்ரீசுரியேந்திரா என்ற ராணிக்குப் பிறந்த முறையான மகனான இளவரசர் மோங்க்குட்டின் அரசுரிமையை பறித்ததாக மற்றவர்களால் கருதப்பட்டார். எவ்வாறாயினும், தாய்லாந்து முடியாட்சிக் கருத்தாக்கத்தின் கீழ், ஒரு மன்னர் மகா சம்மதாவைப் பின்பற்ற வேண்டும், மேலும் அவர் "மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படிருக்க வேண்டும்."  
மூன்றாம் இராமாவின் ஆட்சியின் போது லாவோடியன் கிளர்ச்சியைக் குறைப்பதன் மூலம் சயாமின் இராணுவ மேலாதிக்கத்தை நிறுவினார். மேலும் சயாமிய-வியட்நாமியப் போர் (1831-34) மற்றும் சயாமி-வியட்நாமியப் போருக்காக கம்போடியாவில் போரிட்டது போன்றவற்றிகாகவும் மூன்றாம் இராமா அறியப்படுகிறார்.
# மூன்றாம் ராமா

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

அரசர் மூன்றாம் இராமா 1788 ஆம் ஆண்டில் இளவரசர் இசரசுந்தோர்ன் மற்றும் அவரது அரச மனைவிகளில் ஒருவரான சாவோ சோம் மந்தா ரியாம் ஆகியோருக்கு பிறந்தார். இவரது தாயார் தெற்கிலிருந்து ஓர் உன்னத முஸ்லீம் குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர். 1809 ஆம் ஆண்டில் இசரசுந்தோர்னின் முடிசூட்டு விழாவைத் தொடர்ந்து எழுந்த கிளர்ச்சியை அடக்குவதற்கு இளவரசர் தாப்(மூன்றாம் இராமா) நியமிக்கப்பட்டார். இதில் அவரது செயல்திறனுக்காக பாராட்டப்பட்டார். அவர் வெளிநாட்டு வர்த்தகத்தில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். மேலும் சீனப் பொருட்கள் மற்றும் கலாச்சாரத்தின் மீது ஒரு பாசத்தை வளர்த்துக் கொண்டார். அவர் பின்னர் கட்டிய கோயில்கள் சீன செல்வாக்கால் வகைப்படுத்தப்பட்டன. இவரது காலத்தில் நெப்போலியன் போர்களின் வரலாற்றை கிறிஸ்தவ மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் மூலம் சயாமிய மொழியிலும், பிரெஞ்சு மொழியிலிருந்து போர்த்துகீசிய மொழியிலும் மொழி பெயர்க்கப்பட்டது.
# மூன்றாம் ராமா

## அரியணை

இளவரசர் வர்த்தக விவகாரங்களை நிர்வகித்தபோது, அவரது சகோதரர் இளவரசர் மோங்க்குட் மதத்தின் பின் சென்று 1824 இல் துறவியானார். எனவே அவருக்குப் பின் ராமா அரியணை ஏறினார்.
# மூன்றாம் ராமா

## ஆட்சிகளின் பெயரிடுதல்

பாங்காக் ஒரு இராச்சியமாக நிறுவப்பட்டதிலிருந்து, சயாமின் மன்னர்கள் யாருக்கும் அரச பாரம்பரியத்தின் படி சரியாகப் பெயரிடப்படவில்லை. சயாமியர்கள் நாங்க்லாவின் தாத்தாவை "முதல் ஆட்சியாளர்" என்றும், அவரது தந்தை இரண்டாம் இராமாவை "மத்திய ஆட்சியாளர்" என்றும் பெயரிட்டனர். நாங்க்லாவ் தன்னை "மறைந்த ஆட்சியாளர்" என்றும் அழைத்துக் கொண்டார்.
# மூன்றாம் ராமா

## மேற்கத்திய தொடர்புகள்

நாங்க்லோவின் ஆட்சி காலத்தில் அவர் மேற்கத்திய தொடர்புகளின் புதுப்பிப்பைக் கண்டார். 1822 ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனி முகவர் ஜான் கிராஃபுர்டின் சயாமுக்கான பணி, ஆனால் அவர் தனது மனைவிகளில் எவரையும் பட்டத்திற்கு உரியவராக அறிவிக்கவில்லை. எனவே அவருக்குப்பிறகு அரியணை அவரது சகோதரர் மோங்க்குட்டுக்கு சென்றது.
"பர்மா மற்றும் வியட்நாமுடனான எங்கள் போர்கள் முடிந்துவிட்டன, மேற்கத்தியர்களின் அச்சுறுத்தல்கள் மட்டுமே எங்களுக்கு எஞ்சியுள்ளன. அவர்களின் கண்டுபிடிப்புகளை நம்முடைய சொந்த நலன்களுக்காக நாம் படிக்க வேண்டும், ஆனால் ஆவேசம் அல்லது வழிபாட்டின் அளவிற்கு அல்ல." என்று நாங்க்லாவ் தனது மரணத்தின்போது கூறினார்.  
அவரது ஆட்சியின் போது, சயாமுக்கும் சீனாவுக்கும் இடையிலான வர்த்தகம் இலாபகரமாக இருந்தது. அரசர் இந்த வருவாயைத் தனியே ஒரு சிவப்பு பணப்பையில் வைத்திருந்தார், பின்னர் இந்த பணம் "சிவப்புப் பணப்பை" என்று அழைக்கப்பட்டது. தனது வணிக புத்திசாலித்தனம் மூலம் அவர் சம்பாதித்த சிவப்பு பணப்பையை எதிர்காலத்திற்கான மாநில அவசர நிதியாக ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும் என்று மன்னர் அறிவித்தார். பிற்காலத்தில் சயாம் ஏதேனும் ஒரு வெளிநாட்டு சக்தியால் கைப்பற்றால் இப்பணத்தைக் கொண்டுத் இழந்த நிலத்தைத திரும்பப்பெற முடியிம் என்று அவர் நினைத்தார். அவருக்கு பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த அவரது மருமகன் சுலலாங்கொர்னின் ஆட்சியில், சியாம் உண்மையில் 1893 ஆம் ஆண்டு பிராங்கோ-சியாமிய போரின்போது நடந்த பக்னம் போரில் பிரான்சுக்கு இழப்பீடு செலுத்த வேண்டியிருந்தது. இதற்கான நிதி நாங்க்க்லாவின் சிவப்பு பணப்பையில் ஓரளவுக்கு இருந்தது.  
சக்ரி வம்ச மன்னர்களின் செயல்கள் வேளாண்மை, அறிவியல், மதம் மற்றும் நிதி ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துவதற்காக தாய் பாட் 15 ரூபாய் தொடர் நோட்டுகள் வெளியிடப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 3, 2001 அன்று வெளியிடப்பட்ட 500 பாட் ரூபாயின் பின்னால் அரசர் மூன்றாம் ராமாவின் உருவம் சித்தரிக்கப்பட்டது, அவரது மரணசாசனத்தின் ஒரு சிறு பகுதியின் மேற்கோளுடன் சீன படகோட்டமும் இடம் பெற்றிருந்தது.
# மூன்றாம் ராமா

## நினைவிடம்

மூன்றாம் ராமர் சிலை வாட் ரட்சநாதரத்தின் முன்புறத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
# சிகானுக்வில் மாகாணம்

**சிகானுக்வில் மாகாணம்** அல்லது சிகானூக் மாகாணம் (ஆங்கிலம்: Sihanoukville Province) தாய்லாந்து வளைகுடாவில் தென்மேற்கு கம்போடியாவில் உள்ள ஒரு மாகாணம் ஆகும். மாகாண தலைநகரம், சிகனுவோக்வில்லே என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இது ஒரு ஆழமான நீர் துறைமுக நகரம் மற்றும் உயரமான தீபகற்பத்தில் சீராக வளர்ந்து வரும் மற்றும் நகர்ப்புற மையமாகவும் உள்ளது.  
இந்த மாகாணம் முதலில் "கம்போங் சோம்" என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் அரசர் நோரோடோம் சீயனூக் நினைவாக இந்த மாகாணத்தின் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.  
ஜூன் 1955 இல் தொடங்கிய சிஹானுக்வில் துறைமுகத்தை நிர்மாணிப்பதன் மூலம் சிகனுக்வில் நகரம் மற்றும் சிகனுக்வில் நகராட்சியை நிறுவுவதற்கு அவர் திட்டமிட்டார். கம்போடியாவின் ஒரே ஆழமான நீர் துறைமுகம், இதில் எண்ணெய் முனையம் மற்றும் போக்குவரத்து தளவாட வசதி ஆகியவை அடங்கும்.  
சிகனுக்வில் மாகாணம் நான்கு மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது, ஒவ்வொன்றும் ஒரு தனித்துவமான பொருளாதார தன்மையைக் கொண்டுள்ளன, அவை பெரும்பாலும் இருப்பிடம் மற்றும் வளங்களுக்கான அணுகல் ஆகியவற்றால் வரையறுக்கப்படுகின்றன. துறைமுகம் மற்றும் வளர்ந்து வரும் சுற்றுலாத் துறைக்கு மேலதிகமாக, எண்ணற்ற தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்களின் நடவடிக்கைகள் மற்றும் சர்வதேச முதலீடுகள் கடந்த தசாப்தத்தில் மாகாணத்தின் விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு பங்களித்தன. போக்குவரத்து மற்றும் தளவாடங்கள், செயல்முறை உற்பத்தி, விவசாயம் மற்றும் மீன்வளம், துணி மற்றும் அசையாச் சொத்து ஆகியவை முதன்மை பொருளாதாரத் துறைகள்.  
20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கை சீராக உயர்ந்துள்ளதால் சிகனுக்வில் மாகாணத்தின் தீவுகள் மற்றும் கடற்கரைகள் ஒரு சர்வதேச சுற்றுலா தலமாகும்.
# சிகானுக்வில் மாகாணம்

## மாகாணம்

கெப், பைலின் மற்றும் சிஹானுக்வில் நகராட்சிகளை மாகாணங்களாக மாற்றுவதற்கும், கொம்போங் சீலா மாவட்டத்தை இணைப்பதற்கும் கிங் நொரோடோம் சிகாமோனி ஒரு ஆணையில் கையெழுத்திட்ட பின்னர், டிசம்பர் 22, 2008 அன்று சிஹானுக்வில் நகராட்சி மாகாண நிலைக்கு உயர்த்தப்பட்டது. கம்போடியாவின் விவசாய மற்றும் தொழில்துறை ரீதியாக மிகவும் மாறுபட்ட மாகாணங்களில் ஒன்றாக, அதன் பொருளாதார எதிர்காலம் ஒரு உறுதியான அடிப்படையைக் கொண்டுள்ளது, இருப்பினும் விவசாயம் மற்றும் சுற்றுலாவின் அத்தியாவசிய துறைகளுக்கு உள்ளூர் இயற்கை வளங்களின் கடுமையான மற்றும் நிரந்தர நிர்வாக பாதுகாப்பு தேவைப்படுகிறது.
# சிகானுக்வில் மாகாணம்

## நிலவியல்

தெற்கு கம்போடியாவில் தாய்லாந்து வளைகுடாவின் கடற்கரையில் சிகனுக்வில் மாகாணம் 2536 கி.மீ <sup>2</sup> பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இதில் &nbsp; யானை மலைகளின் அடிவாரமும் கணிசமான தீபகற்பமும் அடங்கும் . மிதமான வளர்ச்சியடைந்த கடற்கரைகள், ஒரு தேசிய பூங்கா மற்றும் அருகிலுள்ள பல தீவுகள் ஆகியவை தேசிய மற்றும் வெளிநாட்டு பார்வையாளர்களை ஈர்க்கும் இயற்கை சொத்துக்கள் ஆகும். சிகனுக்வில் மாகாணம் வடக்கு மற்றும் மேற்கில் கோ காங் மற்றும் கம்போங் ஸ்பீ மாகாணம், கிழக்கில் கம்போட் மாகாணம் மற்றும் தெற்கே தாய்லாந்து வளைகுடா ஆகிய நாடுகளின் எல்லையாகும்.  
இந்த தீபகற்பம் கம்போடியாவின் மத்திய சமவெளியில் இருந்து யானை மலைகள் மூலம் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. 210 கிமீ 2 என்ற ரீம் தேசிய பூங்காவை இந்த மாகாணம் உள்ளடக்கியுள்ளது, இதில் கோ த்மே மற்றும் கோ சே தீவுகள் அடங்கும்.
# சிகானுக்வில் மாகாணம்

## நிலவியல்

### கடற்கரைகள்

சிகனுக்வில்லின் கடற்கரைகள் மாகாணத்தின் மிகவும் மதிப்புமிக்க பொருளாதார வளங்களில் ஒன்றாகும். கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ள கடற்கரைகளில் தீவின் எந்த கடற்கரைகளும் இல்லை.
# சிகானுக்வில் மாகாணம்

## நிலவியல்

### நதிகள்

சதுப்புநில வரிசையாக ஓ தோரோசாக் செட் நதி ஓட்ரஸ் பகோடாவிலிருந்து ஓட்ரெஸ் கடற்கரை வரை ஓடுகிறது, இது நகரத்தின் மிக நீளமான நதியாகும், இது கேனோயிஸ்டுகள் மற்றும் ஏஞ்சலர்கள் ஆகிய இரண்டிலும் பிரபலமானது, கீழ் பகுதி ஒரு கடற்கரையைக் கொண்டுள்ளது. ஆற்றின் தென் கரையில் உள்ள உணவகங்கள் உள்ளூர் கடல் மீன்பிடி படகுகள் வழங்கும் புதிய கடல் உணவுகளை வழங்குகின்றன.
# சிகானுக்வில் மாகாணம்

## தீவுகள்

இருபத்தி இரண்டு தீவுகள் சிகனுக்வில் மாகாணத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. சுற்றுலாத்துக்காக அதிகரித்து வரும் எண்ணிக்கை உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. குறிப்பாக கோ ரோங் மற்றும் கோ ரோங் சான்லோம் இதுவரை பல விருந்தினர் மாளிகைகள் மற்றும் ஓய்வு விடுதிகளுடன் திட்டமிடப்படாத வளர்ச்சியை அடைந்துள்ளனர்.
# சிகானுக்வில் மாகாணம்

## பொருளாதாரம்

சிகனுக்வில் மாகாணத்தின் பொருளாதாரம் மாறுபட்டது, ஆனால் அதன் சர்வதேச துறைமுகம் மற்றும் அருகிலுள்ள எண்ணெய் துறைமுகத்தால் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது, ஏராளமான இறக்குமதி-ஏற்றுமதி நிறுவனங்களுடன் இப்பகுதியில் குடியேறியது மற்றும் உள்ளூர் சரக்கு சேமிப்பு வசதிகளுடன் இணைக்கப்பட்ட சரக்கு-போக்குவரத்து துறை. மீன்வளம், மீன்வளர்ப்பு, விவசாயம், சுரங்கம், உறைந்த இறால் பதப்படுத்துதல், ஆடைத் தொழில், அசையாச் சொத்துகள் சந்தை மற்றும் சுற்றுலா ஆகியவை மாகாணத்தின் பிற பொருளாதாரத் துறைகள். கம்போடியாவின் முக்கிய மதுபான உற்பத்தி நிலையங்களில் ஒன்றான அங்கோர் பீரின் வீடு சிகனுக்வில்லே என்பதாகும்.
# கசுக்கடரியோ பிராந்தியம்

**காஷ்கடார்யோ பிராந்தியம்** (*Qashqadaryo Region*. (உஸ்பெக் மொழி: Qashqadaryo viloyati, Қашқадарё вилояти, قەشقەدەريا ۋىلايەتى; பழைய பலுக்கல் Kashkadarya Region) என்பது உஸ்பெகிஸ்தானின் பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும், இது நாட்டின் தென்கிழக்கு பகுதியில் காஷ்கடார்யோ ஆற்றுப் படுகையிலும், பாமிர் அலே மலைகளின் மேற்கு சரிவுகளிலும் அமைந்துள்ளது. இந்த பிராந்தியமானது தென்மேற்கில் தஜிகிஸ்தான் நாட்டையும், தென்கிழக்கில் சுர்சொண்டாரியோ பிராந்தியத்தையும், வடக்கில் துருக்மெனிஸ்தான் நாட்டு மற்றும் சமர்கண்ட் பிராந்தியத்தையும், வடமேற்கில் புகாரா பிராந்தியம் மற்றும் சுர்சொண்டாரியோ பிராந்தியத்துடன் எல்லைகளைக் கொண்டு உள்ளது. இந்த பிராந்தியம் 28,400 கி.மீ.² பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. மக்கள் தொகை சுமார் 2,067,000 (2007) என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது, பிரதேச மக்களில் சுமார் 73% கிராமப்புறங்களில் வாழ்கின்றனர்.
# கசுக்கடரியோ பிராந்தியம்

## நிர்வாக பிரிவுகள்

பிராந்திய தலைநகராக கர்ஷி நகரம் (கர்ஷி) (மக்கள் தொகை 177,000 ) உள்ளது. பிராந்தியத்தின் பிற முக்கிய நகரங்களாக பெஷ்கென்ட் நகரம், சிராக்கி நகரம் (சிரோச்சி), குசார் நகரம் (கியூசர்), கிதாப் நகரம், கோசன் நகரம், மைரிஷ்கோர் நகரம், முபோரக் நகரம், கமாஷி நகரம் (கமாஷி), ஷாரிசாப்ஸ் நகரம், ஷுர்பஜார் நகரம் மற்றும் யக்காபாக் நகரம் ஆகியவை உள்ளன.  
காஷ்கடார்யோ பிராந்தியம் தற்போதய நிலையில் பதின்மூன்று நிர்வாக மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவை 1. சிரச்சி மாவட்டம் ( தலைநகரம் சிரச்சி ), 2. தெஹ்கனாபாத் மாவட்டம் ( தலைநகரம் கரஷிகா ), 3. குசார் மாவட்டம் (தலைநகரம் குசார்), 4. காமாஷி மாவட்டம், 5. கர்ஷி மாவட்டம் (தலைநகரம் பேஷ்கண்ட் ), 6. கோசன் மாவட்டம் ( தலைநகரம் கோசன் ), 7. காஸ்பி மாவட்டம் ( தலைநகரம் முக்லன் ), 8. கிடோப் மாவட்டம் ( தலைநகரம் கிடோப் ), 9. மைரிஷ்கோர் மாவட்டம் ( தலைநகரம் யாங்கி-மிர்ஷ்கோர் ), 10. முபோரக் மாவட்டம் ( தலைநகரம் முபோர்க் ), 11. நிஷோன் மாவட்டம் ( தலைநகரம், யங்கி-நிஷோனா ) 12. ஷாக்ரிசாப்ஸ் மாவட்டம் ( தலைநகரம், ஷாக்ரிசாப்ஸ் ), 13. யக்கபாக் மாவட்டம் ( தலைநகரம் யக்கபாக் ) போன்றவை ஆகும்.
| 1 | சிரச்சி மாவட்டம் ( சிரோச்சி ) | சிரச்சி |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2 | தெஹ்கனாபாத் மாவட்டம் | கரஷிகா |  |
| 3 | குசார் மாவட்டம் | குசார் |  |
| 4 | காமாஷி மாவட்டம் |  |  |
| 5 | கர்ஷி மாவட்டம் | பேஷ்கண்ட் |  |
| 6 | கோசன் மாவட்டம் | கோசோன் |  |
| 7 | காஸ்பி மாவட்டம் | முக்லன் |  |
| 8 | கிடோப் மாவட்டம் | கிடோப் |  |
| 9 | மைரிஷ்கோர் மாவட்டம் | யாங்கி-மிர்ஷ்கோர் |  |
| 10 | முபோரக் மாவட்டம் | முபோர்க் |  |
| 11 | நிஷோன் மாவட்டம் | யங்கி-நிஷோனா |  |
| 12 | ஷாக்ரிசாப்ஸ் மாவட்டம் | ஷாக்ரிசாப்ஸ் |  |
| 13 | யக்கபாக் மாவட்டம் | யக்கபாக் | } |
லத்தீன் எழுத்துகளில் உள்ள மாவட்ட பெயர்கள் உஸ்பெகிஸ்தான் அரசாங்கத்தின் அதிகாரப்பூர்வ வலைத்தளத்தின்படி ஆகும்.
# கசுக்கடரியோ பிராந்தியம்

## நிலவியல்

பிராந்தியத்தின் காலநிலை என்பது பொதுவாக வறண்ட ஐரோப்பிய காலநிலை என்னும் கண்ட காலநிலை ஆகும். இது ஓரளவு அரை வெப்பமண்டலமாகுமாக உள்ளது.
# கசுக்கடரியோ பிராந்தியம்

## பொருளாதாரம்

பிராந்தியத்தின் இயற்கை வளங்களில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பாறை எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவளி இருப்புக்கள் உள்ளன. **முபரேக் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு பதப்படுத்தும் தொழிற்சாலை** பிராந்தியத்தின் மிகப்பெரிய தொழிற்சாலையாக உள்ளது. மேலும் இங்கு கம்பளி தயாரிப்பு, ஜவுளி, சிறுதிறமான தொழில், உணவு பதப்படுத்துதல் மற்றும் கட்டுமான பொருட்கள் தொழில் போன்றவை உள்ளன. இங்கு மேற்கொள்ளும் முக்கிய வேளாண் பணிகளில் பருத்தி உள்ளிட்ட பல்வேறு பயிர்கள் செய்யப்படுகின்றன மேலும் கால்நடை வளர்ப்பு போன்றவையும் உள்ளன. பிராந்தியத்தில் நீர்ப்பாசன வசதிக்கான உள்கட்டமைப்ப அமைப்பாக நம்பகமான நீர் ஆதாரமாக பெரிய **டோலிமார்ஜோன் நீர்த்தேக்கம்** நன்றாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.  
இப்பகுதியில் நன்கு வளர்ந்த போக்குவரத்து உள்கட்டமைப்பு உள்ளது, 350 கி.மீ.க்கு மேற்பட்ட தொடர்வண்டி பாதைகள் மற்றும் 4000 கி.மீ.க்கு மேற்பாட்ட சாலை வசதி உள்ளது.
# கசுக்கடரியோ பிராந்தியம்

## கலாச்சாரம்

அமீர் தேமூரின் பிறப்பிடமான ஷாரிசாப்ஸ் நகரம் இப்பகுதியில் முக்கிய சுற்றுலா தலமாக உள்ளது.
# தேசிய பத்திரிக்கை நினைவுச்சின்னம், சுரகார்த்தா

**தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னம் (National Press Monument)** (இந்தோனேசிய: **மோனுமென் பெர்ஸ் நேஷனல்** ) என்பது தேசிய இந்தோனேசிய பத்திரிகைகளின் நினைவுச்சின்னம் மற்றும் அருங்காட்சியகம் ஆகும். திட்டமிடப்பட்ட 20 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் 1978 ஆம் ஆண்டில் இந்த அருங்காட்சியகம் முறையாக நிறுவப்பட்டது, இந்த நினைவுச்சின்னம் மத்திய ஜாவாவின் சுரகார்த்தாவில் அமைந்துள்ளது மற்றும் தகவல் தொடர்பு மற்றும் தகவல் அமைச்சகத்தால் இது இயக்கப்படுகிறது. இந்த வளாகம் ஒரு பழைய சமுதாயக் கட்டடத்தைக் கொண்டுள்ளது,அந்தக் கட்டடம் 1918 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. இந்தோனேசியாவின் நிருபர்கள் சங்கத்தின் முதல் கூட்டம் இங்கு நடைபெற்றது. தொடர்ந்து இது விரிவாக்கம் பெற்றது. இது இந்தோனேசியாவின் கலாச்சார சொத்தாக பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.  
தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னத்தில் ஒரு மில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பத்திரிகைகள் உள்ளன. அத்துடன் இந்தோனேசியாவின் பத்திரிகை வரலாறு தொடர்பான பல்வேறு கண்காட்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன. கலைப்பொருட்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இங்கு மல்டிமீடியா அறை, படிக்க இலவச செய்தித்தாள்கள் மற்றும் ஒரு நூலகம் ஆகியவை உள்ளிட்ட வசதிகள் உள்ளன. இது பல்வேறு கண்காட்சிகள் மற்றும் முகநூல் மூலமாக கல்வி சுற்றுலாவுக்கான தளமாக அமைந்துள்ளது. 2013 ஆம் ஆண்டில் இதை 26,000 க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் பார்வையிட்டனர்.
# தேசிய பத்திரிக்கை நினைவுச்சின்னம், சுரகார்த்தா

## வரலாறு

தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னம் அமைந்துள்ள கட்டிடம் 1918 ஆம் ஆண்டில் மங்க்குனேகரன் அரண்மனையின் இளவரசர் ஏழாம் மங்க்குனேகராவின் கட்டளைப்படி ஒரு சமுதாயக் கட்டடமாகவும் கூட்ட அரங்காகவும் கட்டப்பட்டதாகும். இதனை *சொசைட்டி "சசனா சோகா* " என்றழைப்பர். இதை மாஸ் அபு கசன் அட்மோடிரோனோ வடிவமைத்தார். 1933 ஆம் ஆண்டில் 1933 ஆர்.எம். சர்சிடோ மங்க்குன்குசுமோ மற்றும் பிற பொறியாளர்கள் அந்தக் கட்டிடத்தில் சந்தித்து இந்தோனேஷியாவிற்கு உரியவர்களால் இயக்கப்படுகின்ற.முதல் பொது வானொலி அமைப்பை உருவாக்கினர். பதின்மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பிப்ரவரி 9, 1946 ஆம் நாளன்று அந்தக் கட்டிடத்தில் , இந்தோனேசியாவின் நிருபர்கள் சங்கம் உருவாக்கப்பட்டது; அந்த நாள் இந்தோனேசியாவில் தேதி தேசிய பத்திரிகை தினமாக நினைவுகூரப்படுகிறது. டச்சு கிழக்கு இண்டீசின் ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது இந்த கட்டிடம் துருப்புக்களுக்கு சிகிச்சையளிக்க ஒரு கிளினிக்கை வைத்திருந்தது, இந்தோனேசிய தேசிய புரட்சியின் போது இது இந்தோனேசிய செஞ்சிலுவை சங்கத்தின் அலுவலகமாக பயன்படுத்தப்பட்டது.  
பிப்ரவரி 9, 1956 ஆம் நாளன்று பி.டபிள்யூ.ஐ. இன் பத்து ஆண்டுகளைக் கொண்டாடும் நிகழ்வின் போது, ரோசிஹான் அன்வர், பி.எம். தியா மற்றும் எஸ். தஹ்சின் போன்ற உயர்நிலை நிருபர்கள் ஒரு தேசிய பத்திரிகை அருங்காட்சியகத்திற்கான ஒரு அறக்கட்டளையை நிறுவுமாறு பரிந்துரைத்தனர். இதற்கான அடித்தளம் 22 மே 1956 ஆம் நாளன்று அன்று முறைப்படுத்தப்பட்டது, அதன் சேகரிப்புகள் பெரும்பாலும் சோடார்ஜோ ஜோக்ரோசிஸ்வோரோவால் வழங்கப்பட்டவையாகும். பதினைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு, அறக்கட்டளை அருங்காட்சியகத்தை நிறுவுவதற்கான திட்டங்களை வடிவமைத்தது. அதற்கான திட்டங்களை தகவல் அமைச்சர் புடியார்ஜோ 1979 பிப்ரவரி 9 ஆம் நாளன்று முறையாக அறிவித்தார். "தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னம்" என்ற பெயர் 1973 ஆம் ஆண்டில் முறைப்படுத்தப்பட்டது, 1977 ஆம் ஆண்டில் அரசாங்கத்திற்கு நன்கொடையாக நிலம் வழங்கப்பட்டது. பல புதிய கட்டிடங்கள் சேர்க்கப்பட்ட பின்னர், 1978 பிப்ரவரி 9 அன்று இந்த அருங்காட்சியகம் முறையாக திறக்கப்பட்டது. திறப்பு விழா நிகழ்வில் ஜனாதிபதி சுஹார்டோ சுதந்திரத்திற்கான ஆபத்துகளைப் பற்றி பத்திரிகைகளுக்கு எச்சரித்தார். மேலும், தன் உரையில், "சுதந்திரத்திற்காக சுதந்திரத்தை பயன்படுத்துவது ஆடம்பரமான செயல் என்றும், அவ்வாறு வாங்குவழ சாத்தியமல்ல என்றும் குறிப்பிட்டார்.  
2012 ஆம் ஆண்டில் இந்த அருங்காட்சியகம் சுஜாத்மிகோ தலைமையில் இருந்தது. அந்த ஆண்டு பெட்ரா கிறிஸ்டியன் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த டேவிட் கிறிஸ்டியன் புதியாண்டோ இந்த அருங்காட்சியகம் மிகவும் அரிதாகவே பார்வையிடப்படுவதாகவும் சில இடங்கள் மோசமாக பராமரிக்கப்பட்டு வருதாகவும் கூறினார். புதிய பார்வையாளர்களை ஈர்க்கும் பொருட்டு, அருங்காட்சியகம் 2012 மற்றும் 2013 ஆம் ஆண்டுகளில் அருங்காட்சியகத்தின் முகநூல் பக்கத்தில் புகைப்படம் எடுத்தல் போட்டி உள்ளிட்ட பல போட்டி நடத்த முயற்சிகளை மேற்கொண்டது. அதன் சேகரிப்புகளைக் கொண்டு யோகியாகர்த்த மற்றும் மலோங்க் போன்ற நகரங்களில் மொபைல் கண்காட்சிகளை நடத்தியது. ஜனவரி மற்றும் செப்டம்பர் 2013 க்கு இடையில், அருங்காட்சியகத்தினை‘ 26,249 பார்வையாளர்கள் பார்வையிட்டுச் சென்றனர். அதற்கு முந்தைய ஆண்டின் இலக்கை விட அது 250 சதவீதம் அதிகரித்த நிலையில் அமைந்தது. இந்த அருங்காட்சியகம் இப்போது கல்வி சுற்றுலாவுக்கான தளமாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது மேலும் இந்தோனேசியாவில் பத்திரிகை தொடர்பான பலவற்றை நன்கொடைகளாக ஏற்றுக்கொள்கிறது.