# மன்சப்தாரி முறை

**மன்சப்தாரி முறை**  
1571 ஆம் ஆண்டில் அக்பர் அறிமுகப்படுத்திய முகலாயபேரரசின் ராணுவம் மற்றும் பொது நிர்வாக முறைக்கு அடிப்படையாக 'மன்சப்தாரி முறை'இருந்தது.பாரசீக நாட்டில் பின்பற்றப்பட்ட முறையான மன்சப்தாரி யினை தோற்றுவித்தார். மன்சாப் என்ற வார்த்தை அரபு தோற்றம்" தரம் அல்லதுதகுதி" என்று பொருள்.மன்சப்தார்கள் பேரரசிற்கு உதவிட தாங்களே போர்வீரர்களை தெரிவு செய்து கொண்டனர். மன்சப்தார்களின் தகுதிக்கேற்ப சிறு நிலப்பகுதிவழங்கப்பட்டது.  
ஒரு ஜாகிர் நடத்த உரிமைகள் வழங்கப்பட்டன. இதன் மூலம் வழங்கப்பட்ட சேவைகளுக்கான வருவாய் ஒதுக்கீடுகளை (நிலத்தில் இல்லை). ஆனால் அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அதிகாரம் தடையின்றி இல்லை.ஆனால் இந்த பிரபுக்களின் நேரடி கட்டுப்பாட்டினால் அரசன். அபுல் ஃபஸ்ல் 66 மான்சாப்தர்களை குறிப்பிட்டுள்ளார், ஆனால் நடைமுறையில் 33 க்கும் மேற்பட்டவை மட்டும் இருந்தது. அக்பரின் ஆரம்பகால ஆட்சிக்காலத்தில், குறைந்தது பத்து மற்றும் மிக அதிகபட்சம் 5,000 அரசாங்க அதிகாரிகளின் தரத்தை நிர்ணயித்துள்ளது. ஒவ்வொரு சிவில் மற்றும் இராணுவ அதிகாரிஆட்சியின் முடிவில் இது 7,000 ஆக உயர்த்தப்பட்டது. பதானியின் கூற்றுப்படி, இது 12,000 ஆக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. பேரரசரின் தலைசிறந்த அரசை ஏற்றுக்கொண்ட இளவரசர்களுக்கும் ராஜபுத்திர ஆட்சியாளர்களுக்கும் அதிகமான மன்சப்கள் வழங்கப்பட்டன.  
இராணுவம் மற்றும் சிவில் துறை இரண்டிற்கும் இந்த அமைப்பு பொதுவானது,இது மங்கோலியாவில் உருவானதாக நம்பப்படுகிறது. பாபர் மற்றும் ஹுமாயூன் ஆட்சியின் போது இது மிகவும் பரவலாக இருந்தது. அக்பர் இந்த தனது திறமையால் இவ் அமைப்புக்கு முக்கியமான மாற்றங்களை செய்தார்.  
ஒவ்வொரு 'மன்சப்'-ம் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறது  
(அ) அதிகாரியின் சம்பளம்
(ஆ) அதிகாரியின் நிலை
(சி) ஒரு அதிகாரி பராமரிக்கப்படும் வீரர்கள், குதிரைகள் மற்றும் யானைகளின் எண்ணிக்கை.  
இரண்டு தரங்களாக வரையப்பட்ட ஆயிரம் அல்லது அதற்கும் குறைவான அந்த வீரர்கள் அமீரை அழைத்தனர், 1,000 க்கும் அதிகமானோர் அமிரல் கபீர் (பெரிய அமீர்) என்று அழைக்கப்பட்டனர். 5,000 க்கும் மேலான உயரதிகாரர்களான அமிர்-அல் உமர் (அமீர் ஆஃப் அமிர்ஸ்) என்ற தலைப்பில் சில பெரிய அமிர்ஸ்.சத் மற்றும் சவார் [தொகு]
அவரது ஆட்சியின் பிற்பகுதியில், அக்பர் மன்சாபாத் அமைப்பில் 'ஸாட்' மற்றும் 'சவார்' ஆகியவற்றை அறிமுகப்படுத்தினார். இந்த சொற்கள் தொடர்பாக பல்வேறு கருத்துக்கள் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளன. ப்ளாக்மேன் கருத்துப்படி, ஒவ்வொருமன்சப்தாரும் தனது படைவீரர் ஸாட் என்பவரால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி பல வீரர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டியிருந்தது. அதே நேரத்தில் 'சோர்' என்ற பதத்தின் கீழ் குதிரை வீரர்களின் எண்ணிக்கையை சுட்டிக்காட்டினார். சர்தார் கூடுதல் மரியாதை பெற்றிருந்தபோது மற்ற வீரர்களைத் தவிர மன்சாபதரின் கீழ் உண்மையான குதிரைப்படை வீரர்களை சாட் சுட்டிக் காட்டியதாக இர்வின் கருத்து தெரிவித்தார்.  
ஆர்.பீ. திரிபாதியின்படி, அவர்களின் கூடுதல் கொடுப்பனவுகளை சரிசெய்வதற்காக சசார் பதவிக்கு மனுஷாபதர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது. குதிரைக்கு இரண்டு ரூபாய்கள் ஒரு மன்சாப்தார் வழங்கப்பட்டது. எனவே, ஒரு மன்சப்தாரி 500 சால்வார் தரவரிசை பெற்றார் என்றால் அவர் ரூபாய் ஆயிரம் கூடுதல் கொடுப்பனவு வழங்கப்பட்டது. அப்துல் அஜீஸ், மஸ்ஸாதாரின் கீழ் மற்ற வீரர்களின் எண்ணிக்கையை நிர்ணயித்தபோது, குதிரை வீரர்களின் எண்ணிக்கையை உறுதி செய்தார்.ஏ.எல். ஸ்ரீவஸ்தவா, மன்சாபாரின் கீழ் உள்ள வீரர்களின் எண்ணிக்கையை சுட்டிக் காட்டியபோது, சால்வரின் வீட்டின் கீழ் குதிரை வீரர்களின் எண்ணிக்கையை சுட்டிக்காட்டினார். அக்பரின் ஆட்சியின்போது, சண்டையிடும் எண்ணிக்கையால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, பல குதிரை வீரர்களாக இருப்பதற்காக மன்னர் தங்களைக் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டனர். ஆனால், இந்த நடைமுறையை மற்ற முகலாய பேரரசர்கள் பராமரிக்கவில்லை.  
(அ) எண்ணிக்கை. சவார் = ஸாட் எண் => முதல் வகுப்பு மான்சப்தார்
(ஆ எண்ணிக்கை. சவார் = 1/2 ஜேட் => 2 வது வகுப்பு மன்சப்தார்
(C) எண்ணிக்கை. சவாரின் <1/2 Zat => 3வது வகுப்பு மன்சப்தார்  
மன்சப்தார்கள் ஆயுதமேந்திய குதிரை வீரர்களின் எண்ணிக்கையிலும், அல்லது சவாரியர்களாலும் வகுக்கப்பட்டனர். ஒவ்வொன்றும் ஏகாதிபத்திய இராணுவத்தில் சேவை செய்ய வேண்டியிருந்தது. எனவே, எல்லா மனுஷாபதர்களும் ஒரு சாட் அல்லது தனிப்பட்ட தரவரிசை, ஒரு சொனார், அல்லது ஒரு துருப்பு தரவரிசை வைத்திருந்தனர். பேரரசின் அனைத்து ஊழியர்களும், சிவில் அல்லது இராணுவத் துறையிலிருந்தாலும், இந்த அமைப்பில் வகுக்கப்பட்டனர்.'10 வீரர்களின்' இருந்து 10,000 'தளபதிகள்' வரை முப்பத்தொன்பது வகுப்புகள் இருந்தன. அக்பரின் ஆட்சியின் நடுவே, ஒரு சாதாரண அதிகாரி நடத்தப்படும் மிக உயர்ந்த பதவியில் 5,000 தளபதி இருந்தார். ஏறத்தாழ 7,000 மற்றும் 10,000 தளபதிகள் இடையே அதிக உயர்ந்த தரங்களாக ராயல் இளவரசர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. அக்பரின் ஆட்சியின் காலத்தில், வகுப்புகள் 20,000 வரை உயர்த்தப்பட்டன, மேலும் குதிரை ஒன்றுக்கு 20-25 ரூபாய் ஒரு மன்சாபதருக்கு வழங்கப்பட்டது.  
கூடுதலாக, உள்நாட்டு மற்றும் இராணுவ துறைகள் இடையே எந்த வேறுபாடு இல்லை. சிவில் மற்றும் இராணுவ அதிகாரிகள் இருவரும் மான்சபங்களைக் கைப்பற்றினர் மற்றும் நிர்வாகத்தின் ஒரு பிரிவில் இருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு மாற்றப்பட வேண்டியவர்கள். ஒவ்வொரு மனிதனும், குதிரை, யானை, மற்றும் உபகரணங்களின் எண்ணிக்கை, அவன் தரவரிசை மற்றும் கண்ணியத்தின் அடிப்படையில் பராமரிக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. இந்த விதிகள், ஆரம்பத்தில் கடுமையாக செயல்படுத்தப்பட்டாலும், பின்னர் குறைக்கப்பட்டன.முக்கிய **அம்சங்கள் [தொகு]**
1. ராஜாவே, மனுஷரை ஏற்படுத்தினான். அவர் மான்சாப்பை அதிகரிக்கவும், அதை குறைக்கவும் அல்லது அதை அகற்றவும் முடியும்.
2. எந்த ஒரு சிவில் அல்லது இராணுவ சேவை செய்ய மன்சப்தார் கேட்டார்.
3. மனிதர்கள் உள்ள 33 பிரிவுகளில் இருந்தன. மிகக் குறைந்த மனாசாபார் 10 வீரர்களைக் கட்டளையிட்டார், மேலும் 10,000 வீரர்கள். அரச குடும்பத்தின் பிரபுக்கள் மற்றும் மிக முக்கியமான ராஜபுதன ஆட்சியாளர்களால் மட்டுமே 10,000 தாலுக்காக்கள் வழங்கப்பட்டன.
4. ஒரு மன்சாப்தர் தனது சம்பளத்தை பணமாக செலுத்தினார்.
5. வீரர்கள் காரணமாக சம்பளம் மன்னாபாரின் தனிப்பட்ட சம்பளத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. சில நேரங்களில், வீரர்களுக்கு சம்பளம் கொடுப்பதற்காக ஒரு ஜாகிர் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. ஆனால் வருவாய் அதிகாரிகளாலும், தேவையான மாற்றங்களாலும் உணரப்பட்டது.
6. மன்சப்தாரி முறை பரம்பரையாக இல்லை.
7. தனது சொந்த செலவினங்களை சந்திப்பதற்கு மேலதிகமாக, மன்னர், சம்பளம், குதிரைகள், யானைகள், ஒட்டகங்கள், கோவேறு கழுதைகள் மற்றும் வண்டிகள் ஆகியவற்றின் ஒதுக்கீட்டில் இருந்து சம்பாதிக்க வேண்டியிருந்தது. 3,000 குதிரைகள், 100 யானைகள், 400 ஒட்டகங்கள், 100 கால்கள் மற்றும் 160 வண்டிகள் பராமரிக்க 5,000 தரவரிசை கொண்ட ஒரு ருக்கு மன்சப்தாரிஇருந்தது.
8. மன்சபதருக்கு நல்ல சம்பளம் வழங்கப்பட்டது. 5,000 தரவரிசை கொண்ட ஒரு மானசாபதருக்கு மாத சம்பளம் 30,000 ரூபாய், 3,000 ஒரு 17,000 ரூபாயும், 1,000 ஒரு மானசாபதருக்கு 8,200 ரூபாயும் கிடைத்தது.
9. குதிரைகள் ஆறு வகைகளாகவும், யானைகளை ஐந்துகளாகவும் வகைப்படுத்தப்பட்டன.
10. ஒவ்வொரு பத்து குதிரைப்படை வீரர்களுக்கும், மன்சாப்தர் குதிரைகளுக்கு இருபது குதிரைகளைக் காப்பாற்ற வேண்டியிருந்தது. போர் நடந்த காலங்களில், அணிவகுப்பு மற்றும் மாற்றுப்பாதைகள் தேவைப்பட்டபோது ஓய்வெடுக்க வேண்டியிருந்தது.
11. ஒவ்வொரு குதிரை வீரனின் குறிப்பையும் ('தட்டு') குதிரைகளைத் தடுக்க ஊழல் தடுக்கப்படுவதன் மூலம் ஒரு பதிவு விவரிக்கப்பட்டது.
12. பேரரசரால் எழுப்பப்பட்ட துருப்புக்கள், ஆனால் நேரடியாக மாநில அரசுகளால் பணம் கொடுக்கப்படவில்லை