wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# தேசிய அரண்மனை அருங்காட்சியகம்

## வரலாறு

### பெய்ஜிங்கில் நிறுவுதல் மற்றும் இடமாற்றம்

தேசிய அரண்மனை அருங்காட்சியகம் முதலில் தடைசெய்யப்பட்ட நகரத்தில் அரண்மனை அருங்காட்சியகமாக, நிறுவப்பட்டது. இது, அக்டோபர் 10, 1925 இல், சீனாவின் கடைசி பேரரசர், புயியை தடைசெய்யப்பட்ட நகரத்திலிருந்த போர்வீரர் ஃபெங் யுக்சியாங் வெளியேற்றிய சிறிது காலத்திலேயே இது நிறுவப்பட்டது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள கலைப்பொருட்கள் முன்னாள் அரச குடும்பத்தின் மதிப்புமிக்க வாழ்க்கையை பறைசாற்றுகின்றன.  
1931 ஆம் ஆண்டில், முக்டன் சம்பவம் காரணமாக தளபதி சியாங் கை-ஷேக்கின் தேசியவாத அரசாங்கம், அருங்காட்சியகத்திற்கு அதன் மிக மதிப்புமிக்க பொருட்களை நகரத்திலிருந்து வெளியேற்றுவதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்ய உத்தரவிட்டது. ஏனெனில், அவை இம்பீரியல் சப்பானிய இராணுவத்தின் கைகளில் சிக்காமல் தடுப்பதற்காக இந்த ஏற்பாட்டைச் செய்தது. இதன் விளைவாக, 1933 பிப்ரவரி 6 முதல் மே 15 வரை, அரண்மனை அருங்காட்சியகத்தின் 13,491 கூடை கலைப்பொருட்கள் மற்றும் பண்டைய கலைப்பொருட்கள் கண்காட்சி அலுவலகம், கோடைக்கால அரண்மனை மற்றும் இம்பீரியல் ஹான்லின் அகாடமி ஆகியவற்றின் 6,066 கூடை கலைப்பொருட்கள் ஆகியன ஐந்து குழுக்களின் மூலம் ஷாங்காய்க்கு மாற்றப்பட்டன.  
1936 ஆம் ஆண்டில், தாவோயிஸ்ட் மடாலயமான சாவோடியன் அரண்மனையில் சேமிப்பகத்தின் கட்டுமானப் பணிகள் முடிந்ததும் சேகரிப்பு நாஞ்சிங்கிற்கு மாற்றப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போரின் பெரும் மோதலில் ஒன்றிணைந்த இரண்டாம் சீன-ஜப்பானியப் போரின்போது இம்பீரியல் ஜப்பானிய இராணுவம் உள்நாட்டிற்கு முன்னேறியதால், சேகரிப்பு மூன்று வெவ்வேறு வழிகளாக மேற்கு நோக்கி அன்சுன் மற்றும் இலோசன் உள்ளிட்ட பல இடங்களுக்கு 1945 இல் ஜப்பான் சரணடையும் வரை எடுத்துச்செல்லப்பட்டது. 1947 ஆம் ஆண்டில், அது மீண்டும் நாஞ்சிங் கிடங்கிற்கு அனுப்பப்பட்டது.
# தேசிய அரண்மனை அருங்காட்சியகம்

## வரலாறு

### தைவானுக்கு வெளியேற்றம்

ஜப்பானியர்கள் சரணடைந்ததைத் தொடர்ந்து சீன உள்நாட்டுப் போர் மீண்டும் தொடங்கியது. இதன் விளைவாக தளபதி சியாங் கை-ஷேக் கலைப்பொருட்களை தைவானுக்கு எடுத்துச் செல்ல முடிவு செய்தார். இது 1945 இல் ஆர்.ஓ.சி.யிடம் (ROC) ஒப்படைக்கப்பட்டது. கம்யூனிஸ்ட் மற்றும் தேசியவாத படைகளுக்கு இடையே 1948 இல் சண்டை மோசமடைந்தபோது, தேசிய பெய்ஜிங் அரண்மனை அருங்காட்சியகம் மற்றும் பிற ஐந்து நிறுவனங்கள், மிகவும் மதிப்புமிக்க சில பொருட்களை தைவானுக்கு அனுப்ப முடிவு செய்தன.  
பின்னர் அருங்காட்சியகத்தின் இயக்குனரான ஹேங் லி-வு, 1948 டிசம்பர் மற்றும் 1949 பிப்ரவரிக்கு இடையில் நாஞ்சிங்கிலிருந்து தைவானின் கீளூங்கில் உள்ள துறைமுகத்திற்கு சில தொகுப்புகளை மூன்று குழுக்களாக கொண்டு செல்வதை மேற்பார்வையிட்டார். பொருட்கள் தைவானுக்கு வந்த நேரத்தில், கம்யூனிஸ்ட் இராணுவம் ஏற்கனவே தேசிய பெய்ஜிங் அரண்மனை அருங்காட்சியக சேகரிப்பைக் கைப்பற்றியது. எனவே சேகரிப்பு அனைத்தும் தைவானுக்கு அனுப்பப்படவில்லை. தடைசெய்யப்பட்ட நகரத்திலிருந்து மொத்தம் 2,972 கூடை கலைப்பொருட்கள் தைவானுக்கு மாற்றப்பட்டன. அவை முதலில் தெற்கே கொண்டு செல்லப்பட்ட கூடைகளில் 22% மட்டுமே இருந்தன, இருப்பினும் இந்த எண்ணிக்கை சேகரிப்பில் மிகச் சிறந்தவையாக கருதப்படுகிறது.
# இரசுத்து

**இராசுத்து**(**Rasht** ( ; ; இதனைக் குறிக்கும், பிற ரோமானியா சொற்கள்: *Resht* ;*Rast*, பிரெஞ்சு மொழிச் சொல்லான, *Recht* என்ற சொல்லினைப் போலவும், பழைய இடாய்ச்சு மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ள கையெழுத்துப் பிரதிகளில் உள்ள சொல்லைப் போலவும் எழுத்துகளில் எழுதப் படுகின்றன. இந்த இராசுத்து நகரம் தான், ஈரான் நாட்டிலுள்ள முப்பத்தொன்று மாகாணங்களில் ஒன்றான, கீலான் மாகாணத்தின், தலைநகரம் ஆக உள்ளது. "மழையின்நகரம்" (, *Ŝahre Bārān*) எனவும், இந்நகரம் அழைக்கப் படுகிறது. 2011 ஆம் ஆண்டு, அக்டோபர் மாதம், 24ந்தேதி அறிவிக்கப்பட்ட மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின் படி, இதன் மக்கள்தொகையானது, 639,951 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இந்த நகரத்தில் மக்கள், மற்ற எந்த ஒரு ஈரான் நகரத்தினை விடவும் நெருக்கமாகவும், அடர்வாகவும் வசிக்கின்றனர். இரவு, பக்கல் எந்நேரத்திலும் இந்நகரத்தில் வாழும் மக்கள் இயங்கி வருவதைக் காணலாம். எனவே, இதனைத் தூங்கா நகரம் என்றும் அழைப்பர்.  
ஈரானின் காஸ்பியன் கடல் கடற்கரையில்,இராசித்து என்ற இந்த மிகப்பெரிய நகரம் அமைந்நுள்ளது. இதன் பந்தர்-இ அன்சாலி துறைமுகத்தைப் பயன்படுத்தி, காகேசியா, இரஷ்யா மற்றும் ஈரானுக்கு இடையிலான, முக்கிய வர்த்தகமும், வாணிபமும் நடைபெறும் நடுப்பகுதியாக, இந்நகரம் திகழ்கிறது. இராசித்து, ஈரானின் முக்கிய சுற்றுலா செயற்களமாகவும் செயற்படுகிறது. இந்நகருக்கு, அருகிலுள்ள மலைகளில் உள்ளலின் உல்லாச விடுதி என்பதும், காஸ்பியனின் கடற்கரைகளும் சுற்றுலாப் பயணிகளின் முக்கிய இடங்களாக இருக்கின்றன.
# இரசுத்து

## வரலாறு

வரலாற்று அடிப்படையில், இராசித்து ஈரானை நாட்டியும், இரசியா நாட்டையும், ஐரோப்பாவுடன் இணைக்கும் நகரமாக அமைந்துள்ளது. இந்த இரு நாடுகளின், முக்கிய போக்குவரத்துச் சாலைகளையும், வணிக நடுவமாகவும் இருக்கிறது. இதன் காரணமாக, இந்நகரமானது "ஐரோப்பாவின் நுழைவாயில்" என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்த நகரம், 13 ஆம் நூற்றாண்டுக்களைக் குறித்த வரலாற்றைச் சொல்லும் நகரமாக உள்ளது. ஆனால், இதன் நவீன வரலாறு சஃபாவிட் காலத்திலிருந்து தான் தொடங்குகிறது. அக்காலக்கட்டத்தில், இந்த நகரமானது, ஏராளமான ஜவுளிப் பட்டறைகளைக் கொண்ட, மிகப்பெரிய பட்டு வர்த்தக நடுவமாக இருந்தது.  
இந்தகரைப் பற்றிய முதற்குறிப்பு, கி. பி 682 ஆம் ஆண்டு வரலாற்று ஆவணங்களில் காணப்படுகிறது. அதன் பிறகு, பல நூற்றாண்டுகள் இந்நகரம் அமைதியான வளர்ச்சிப் பாதையில் கொழித்து வளர்ந்தது. 1669 ஆம் ஆண்டு கோசாக் போர்வீரரான, ஸ்டென்கா ராசின் என்பவன் இந்நகரத்தின் வளத்தைச் சூறையாடினான். 1714 ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த பூகம்பத்தால், இந்த நகரம் பெருமளவு அழிந்தது. 1722–1732 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் நடந்த உருசீய-பாரசீகப் போர் காரணமாக, இரசிய வல்லாதிக்கத்தினர், இந்த நகரத்தினைக் கைப்பற்றி ஆக்கிரமிப்பு செய்தார்கள். 1901 ஆம் ஆண்டு இந்நகரின் மக்கள், தொற்றுநோய் தாக்கியதால், பெரும் பேரழிவிற்கு, இந்நகரம் உட்பட்டது. 1917–1920 ஆம் ஆண்டு துறைமுக நகரமான பந்தர்-இ அன்சாலியும், இராசித்து நகரமும், உருசிய, ஆங்கிலேய ஆயுதப்படைகளுகுக இடையை போர் நிகழ்ந்தது. அதில் ஆங்கிலேயர்கள் பின்னடைவு அடைந்து, இரசியர்கள் மீண்டும், இப்பகுதியை ஆண்டனர். அதன்பிறகு, 1920–1921 ஆண்டுகளுக்கு இடையில், குறுகிய கால கிலன் சோவியத் சோசலிச குடியரசு, அதன் தலைநகரான இராசித்தில் நிறுவப்பட்டது. 1937 ஆம் ஆண்டு, "சாலை வரி" வசூலிக்க வேண்டும், இரசிய அரசின் விருப்பத்தால் ஏற்பட்ட, ஒரு உள்ளூர் கிளர்ச்சி அடக்கப்பட்டது. 1974 ஆம் ஆண்டு, இராசித்து நகரின் முதல் பல்கலைக்கழகம் நிறுவப்பட்டது.
# வார்ப்புரு:Lang-x/doc/parameters

## lang

<section begin=lang_parameters />
**lang supported parameters**  
| <code>code</code> | IETF language tag for the content in <code>text</code> | – | <code></code> |
| --- | --- | --- | --- |
| <code>text</code> | non-English text | – | <code></code> |
| <code>rtl</code> | <kbd>yes</kbd> indicates that the writing system used for the content in <code>text</code> is -to-; accepted values are: <kbd>no</kbd> (default), <kbd>yes</kbd> | IETF script subtag in <code>code</code> (if provided) |  |
| <code>italic</code> | ; accepted values are: <kbd>yes</kbd>, <kbd>no</kbd>, <kbd>unset</kbd>, <kbd>invert</kbd>, <kbd>default</kbd> | – | <code>italics</code>,<code>i</code> |
| <code>size</code> | specifies font size of the content in <code>text</code>; use a value suitable for use with the CSS <code>font-size</code> property; this should almost always be a relative value supplied in <kbd></kbd> or <kbd></kbd> units, not a fixed <kbd></kbd> value. | – |  |
| <code>nocat</code> | inhibits automatic categorization; mirror version of <code>cat</code>; accepted values are: <kbd>yes</kbd>, <kbd>y</kbd>, <kbd>true</kbd>, <kbd>t</kbd>, <kbd>on</kbd>, <kbd>1</kbd> | – |  |
| <code>cat</code> | inhibits automatic categorization; mirror version of <code>nocat</code>; accepted values are: <kbd>no</kbd>, <kbd>n</kbd>, <kbd>false</kbd>, <kbd>f</kbd>, <kbd>off</kbd>, <kbd>0</kbd> | – |  |
**lang italic= parameter operation**  
| italic= value | description | example code | result | html markup |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <code></code> | Incorrect markup; this requires . |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <kbd>default</kbd> | <code></code> |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <kbd>no</kbd> | <code></code> |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <code></code> | ** |  |  |  |
| <kbd>yes</kbd> | <code></code> |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <kbd>unset</kbd> | <code></code> |  |  |  |
| <code></code> | ** |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <code></code> | ** |  |  |  |
| <kbd>invert</kbd> | <code></code> |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
| <code></code> |  |  |  |  |
compare to :
:<code></code>
::
:<code></code>
::
<section end=lang_parameters />
# Module:Lang/documentor tool
# சித்தாவோ

**சித்தாவோ** (1642-1707),ஒரு சீன மிங் அரசமரபில் **ஜு ரூஜி** எனப் பிறந்தவர் ஆவார். இவர் ஆரம்பகால சிங் அரச மரபின் இயற்கை ஓவியராக அறியப்படுகிறார். குவாங்சி மாகாணத்தில் உள்ள குவான்ஜோ நகரத்தில் பிறந்த சித்தாவோ, ஜு யுவான்ஷாங்கின் மூத்த சகோதரரிடமிருந்து வந்த அரச குடும்பத்தின் உறுப்பினராக இருந்தார். மிங் வம்சம் 1644 ஆம் ஆண்டில் மஞ்சு இனக்குழு மற்றும் சிவில் கிளர்ச்சியின் ஆக்கிரமிப்பில் சரிந்த போது அவர் மீதான பேரழிவை தவிர்க்க, அவரது பரம்பரை தனக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும் விதியிலிருந்து தற்செயலாக தப்பித்தார். பின்னர் அவர் யுவான்ஜி சித்தாவோ என்ற பெயரைப் பெற்றார். அவர் 1651ம் ஆண்டிற்குப் பிறகு, பௌத்த துறவியாக மாறினார்.  
அவர் வூச்சாங்கிலிருந்து குடிபெயர்ந்து, 1660 களில் அன்ஹூய் சென்றார். அங்கு அவர் தனது மத போதனைகளைத் தொடங்கினார். 1680 களில் அவர் நாஞ்சிங் மற்றும் யாங்ஜோவில் வாழ்ந்தார். மேலும் 1690 இல் அவர் துறவற முறைமையில் தனது பதவி உயர்வுக்கான ஆதரவைக் காண பெய்ஜிங்கிற்குச் சென்றார். ஒரு புரவலரை கண்டுபிடிக்க முடியாமல் அவர் ஏமாற்றமடைந்த போது, சித்தாவோ தாவோயியம் பிரிவிற்கு 1693 இல் மாறினார். பின்னர், அவர் யாங்ஜோ திரும்பினார். 1707இல் அவர் இறக்கும் வரை அவ்விடத்திலேயே இருந்தார் எனக் கூறப்படுகிறது. அவரது பிற்கால ஆண்டுகளில், காங்சி பேரரசர் யாங்ஜோ வருகையின்போது அவர் வரவேற்கப்பட்டார் எனக் கூறப்படுகிறது. அதில் சித்தாவோ நேசித்த கெயுவான் கார்டன் சீன மூங்கில் வகைகளை பார்வையிடுதல் ஆகியவை அடங்கும்.
# சித்தாவோ

## பெயர்கள்

சித்தாவோ தனது வாழ்நாளில் பன்னிரெண்டுக்கும் மேற்பட்ட பெயர்களைப் பயன்படுத்தினார். படா ஷான்ரனைப் போலல்லாமல், அவரது குடும்ப வரலாறு குறித்த அவரது உணர்வுகள் இவற்றிலிருந்து ஆழமாக உணரப்படலாம். மிகவும் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் பெயர்களில் சித்தாவோ, தாவோஜி; 'தாவோ-சி, குகுவா ஹெஷாங், யுவான் ஜி, சியா ஜுன்ஷே, டாடிஸி போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கவை ஆகும்.  
புத்த மதமாற்றத்தின் காரணமாக, அவர் யுவான் ஜி என்ற துறவறப் பெயரிலும் அறியப்பட்டார். சித்தாவோ புத்த மதத்தை துறந்து, தாவோயிசம் திரும்பியபோது அவருடைய டா டிலி என்ற பட்டப்பெயர் எடுக்கப்பட்டது. யாங்ஜோவில் தனது வீட்டிற்கு அவர் பயன்படுத்திய பெயரும் அதுதான்.
# சித்தாவோ

## கலை

ஆரம்பகால கிங் ஆண்டுகளில் மிகவும் பிரபலமான தனிநபர் ஓவியர்களில் சித்தாவோ ஒருவராக உள்ளார். அவர் உருவாக்கிய கலை, அழகாகக் கருதப்பட்டதைக் கட்டளையிடும் கடுமையான குறியீட்டு நுட்பங்கள் மற்றும் பாணிகளை மீறுவதில் புரட்சிகரமானது. புதுமைகளை விட அவரது சாயல் மதிப்பிடப்பட்டது. மேலும் சித்தாவோ அவரது முன்னோடிகளால் ( நி சான் மற்றும் லி யோங் ) தெளிவாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவரது கலை பல புதிய மற்றும் கவர்ச்சிகரமான வழிகளில் அவர்களுடன் முறித்துக் கொள்கிறது.  
அவரது சித்தரிப்பில் முறையான புதுமைகள், தைரியமான, உணர்ச்சிவசப்பட்ட படங்களை வரையும்போது அதற்கேற்ற வண்ணங்கள் மற்றும் தூரிகைகளை பயன்படுத்துவதன் மூலம் தன்னை ஓவியம் வரைவதற்கான கவனத்தை ஈர்ப்பது, அத்துடன் அகநிலை முன்னோக்கில் ஆர்வம் மற்றும் தூரத்தை பரிந்துரைக்க எதிர்மறை அல்லது வெள்ளை இடத்தைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும்.  
சித்தாவோவின் புதுமைகளை அந்தக் காலத்தின் பின்னணியில் வைப்பது கடினம். 1686 தேதியிட்ட ஒரு கோலோபோனில், சித்தாவோ எழுதினார்: "ஓவியத்தில், தெற்கு மற்றும் வடக்கு பள்ளிகள் உள்ளன. மற்றும் வனப்பெழுத்தில், இரண்டு வாங்ஸின் முறைகள் ( வாங் ஜிஜி மற்றும் அவரது மகன் வாங் சியான்ஷி )உள்ளன. ஜாங் ரோங் (443-497) ஒரு முறை 'நான் இரண்டு வாங்ஸின் முறைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை என்று வருத்தப்படவில்லை, ஆனால் இரண்டு வாங்ஸ் எனது முறைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை' என்று குறிப்பிட்டார்.  
நான் [சித்தாவோ] தெற்கு அல்லது வடக்குப் பள்ளியைப் பின்பற்றுகிறேனா, அல்லது பள்ளி ஒன்று என்னைப் பின்தொடர்கிறதா என்று யாராவது கேட்டால், நான் என் வயிற்றைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே, 'நான் எப்போதும் என் சொந்த முறையைப் பயன்படுத்துகிறேன்!' " என்று கூறியுள்ளார்.
# பி. எஸ். கிருஷ்ணன்

**பி. எஸ். கிருஷ்ணன்** , (30 திசம்பர் 1932 - 10 நவம்பர் 2019) , 1956 ஆண்டு பணியில் சேர்ந்த ஓர் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியாவார் .1989 இல் வி. பி. சிங் தலைமையிலான அரசாங்கத்தில் சமூக நல அமைச்சகத்தின் செயலாளராக இருந்து மண்டல் ஆணைய அறிக்கையை அமல்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தவர்.
# பி. எஸ். கிருஷ்ணன்

## பணிகள்

- 1956-ம் ஆண்டில் இந்திய ஆட்சிப் பணிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டு ஆந்திர மாநிலத்தில் பணிப்பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டார் .அங்கு கிராமப்புறத்தில் நிலவும் ஏற்றத் தாழ்வுகளுக்கு தீர்வாக நிலச்சீர்திருத்தத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தாக்கத்தின் வழி செயல்பட்டார்.
- இந்தியாவிலேயே முதன்முறையாக முஸ்லிம் சமூகத்தில் நலிந்த பிரிவினருக்கு அரசுப் பணிகளில் 3 சதவீத இடஒதுக்கீட்டிற்கான திட்டத்தை ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் அறிமுகம் செய்து எண்ணற்ற எதிர்ப்புகளுக்குப் பிறகு உச்சநீதிமன்றம் வரை எடுத்துச் சென்று அதைச் சட்டப்பூர்வமாக்கியவர்.
- பட்டியல் சமூகத்தினருக்கான தேசிய ஆணையத்திற்கு அரசியலமைப்பு அந்தஸ்தை வழங்குதல், வன்கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டம் 1989 போன்ற பிற முக்கிய சட்டங்களை உருவாக்குவதிலும் அவர் பணியாற்றினார்.
# ஆர்கனோ

**ஆர்கனோ** ( US : / ɔː ஆர் ɛ ɡ ə N oʊ, ə - /, UK : / ˌ ɒr ɪ ɡ ɑː N oʊ / ; ***ஓரிகனம் வல்கரே*** ) என்பது புதினா குடும்பத்தில் (லாமியாசி) பூக்கும் தாவரமாகும் . இது மிதவெப்பமண்டலமான மேற்கு மற்றும் தென்மேற்கு யூரேசியா மற்றும் மத்திய தரைக்கடல் பிராந்தியத்திற்கு சொந்தமானது.  
ஆர்கனோ ஒரு பல்லாண்டுத் தாவர வகையைச் சார்ந்தது. மேலும் இது மருத்துவ பயனுடைய மூலிகையாகும். இது வரை வளர்கிறது. இதன் உயரமான, எதிர் இலைகள் வரை நீண்டு இருக்கும். இதன் மலர்கள் ஊதா, வரை நீளமானது. இது தாவரத்தின் நிமிர்ந்த கூர்முனைகளில் காணப்படுகிறது. இது சில நேரங்களில் **காட்டு** *ஓரிகனம் மஜோரனா*,என்றும், அதன் நெருங்கிய வகையான *ஓ. மஜோரானா*, **இனிப்பு மார்ஜோரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது** .
# ஆர்கனோ

## சொற்பிறப்பு

*ஆர்கனோ* என்ற சொல் பண்டைய கிரேக்கத்திலிருந்து பெறப்பட்டது *(Orīganon),* அதில் இருந்து இசுபானிஷ் *ஆர்கனோ,* மற்றும் இலத்தீன் *ஓரிகனம்.போன்றவை வந்தன.* இது,ஒரு கிரேக்க கலவைச் சொல்லைக் கொண்டுள்ளது. அதாவது, என்பதற்கு *(Óros)* "மலை" மற்றும் ( *gános* ) அதாவது "பிரகாசம்", இதனால், "மலையின் பிரகாசம்" என்ற பொருளில் வருகிறது.
# ஆர்கனோ

## விளக்கம் மற்றும் உயிரியல்

ஆர்கனோ மூலிகை மர்ஜோரத்துடன் தொடர்புடையது, சில நேரங்களில் காட்டு மர்ஜோரம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆர்கனோவில் ஊதா நிற பூக்கள் மற்றும் மண்வெட்டி வடிவ, ஆலிவ்-பச்சை இலைகள் உள்ளன. இது பல்லாண்டு பயனளிக்கும் தாவர வகையைச் சார்ந்தது. இது குளிர்ந்த காலநிலையில் ஆண்டுதோறும் வளர்க்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இது பெரும்பாலும் குளிர்காலத்தில் உயிர்வாழாது. ஆர்கனோ வசந்த காலத்தின் துவக்கத்தில் பயிரிடப்படுகிறது. தாவரங்கள் இடைவெளியில் நடப்படுகிறது. மிகவும் வறண்ட மண்ணில், முழு வெப்பநிலயில் ஆர்கனோ 6.0 (லேசான அமிலத்தன்மை) மற்றும் 9.0 (வலுவாக கார) இடையே ஒரு pH வரம்பில் வளரும், விருப்பமான வரம்பு 6.0 முதல் 8.0 வரை இருக்கும். இது வெப்பமான, ஒப்பீட்டளவில் வறண்ட காலநிலையை விரும்புகிறது, ஆனால் மற்ற சூழல்களில் நன்றாக வளர்கிறது.
# ஆர்கனோ

## வகுப்பு

ஆரிகனோவின் பல கிளையினங்களும் வகைகளும் மனிதர்களால் அவற்றின் தனித்துவமான சுவைகள் அல்லது பிற குணாதிசயங்களுக்காக பல நூற்றாண்டுகளாக உருவாக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இதன் சுவைகள் காரமானது முதல் மிகவும் இனிப்பானவையாக உள்ளது. *ஓரிகனம் வல்கரே* என தோட்டக் கடைகளில் விற்கப்படும் எளிய ஆர்கனோ ஒரு மிதமான சுவையுடையது. மற்றும் பெரிய அல்லது, குறைந்த அடர்த்தியான இலைகளைக் கொண்டிருக்கலாம், மேலும் சமையல் பயன்பாட்டிற்கு இது சிறந்ததாக கருதப்படுவதில்லை. இது, ஒரு சுவை குறைவான குறிப்பிடத்தக்க மற்றும் கடுமையானதாக இருப்பதால் சமையலுக்கு பயன்படுவதில்லை. இது மற்ற அதிநவீன வகைகளை மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யலாம், ஆனால் சந்ததியினர் தரத்தில் அரிதாகவே சிறந்ததாக உள்ளது.  
இதன் தொடர்புடைய இனங்களான, *ஓரிகனம் ஒனைட்ஸ்* (கிரீஸ், துருக்கி) மற்றும் *ஓ. சிரியாகம்* (மேற்கு ஆசியா), இதே போன்ற சுவைகளைக் கொண்டுள்ளன. துருக்கியில் இருந்து மர்ஜோரம் ஒரு நெருங்கிய தொடர்புடைய தாவரமாகும், இது சுவையில் கணிசமாக வேறுபடுகிறது. ஏனெனில் அதன் அத்தியாவசிய எண்ணெயிலிருந்து பினோலிக் கலவைகள் இல்லை. சில வகைகள் ஆர்கனோ மற்றும் மர்ஜோராம் இடையே ஒரு சுவை இடைநிலையைக் காட்டுகின்றன.
# சாளுக்கிய விரைவு தொடருந்து

**தாதர் திருநெல்வேலி - சந்திப்பு சாளுக்கிய விரைவு தொடருந்து**, தமிழ்நாட்டின் திருநெல்வேலி சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம் மற்றும் மகாராஷ்டிர மாநிலம் தாதர் முனையம் ஆகிய இவ்விரு நிலையங்களையும் இணைக்கும் வகையில் மத்திய ரயில்வே பிரிவினால் இயக்கப்படும் விரைவு தொடருந்து ஆகும். 11021 மற்றும் 11022 என்ற எண்களில் இந்த தொடருந்து வாரம் மூன்று முறை இயக்கப்பட்டு வருகிறது.
# சாளுக்கிய விரைவு தொடருந்து

## பெயர்க்காரணம்

11017 மற்றும் 11018 என்ற எண்களில் தாதர் முனையம் முதல் யஸ்வந்த்பூர் வரை இயக்கப்பட்டு வந்த இந்த தொடரூந்து கர்நாடக மாநிலம் யஷ்வந்த்பூர், ஹுப்ளி, பெல்காம் மற்றும் மிராஜ் போன்ற நகரங்களை இணைக்கும் வழியாக இயக்கப்பட்டது. கர்நாடக பிராந்தியங்களை ஆட்சி செய்து வந்த வந்த சாளுக்கிய மன்னர்களின் நினைவாக இந்த தொடருந்து **சாளுக்கிய விரைவு விரைவு தொடருந்து** என பெயர் பெற்றது. 2012 ம் ஆண்டு அக்டோபர் 15ம் நாள் முதல் இந்த வண்டி பாண்டிச்சேரி மற்றும் திருநெல்வேலி நிலையங்கள் வரை நீட்டிக்கப்பட்டு வாரம் மூன்று நாட்களாக இயங்கி வருகிறது. இந்த தொடருந்து இரு வழிகளிலும் வாரத்தில் மூன்று நாட்கள் பாண்டிச்சேரி நிலையத்திற்கும், மூன்று நாட்கள் திருநெல்வேலி சந்திப்பு நிலையத்திற்குமாக வாரம் ஆறு நாட்கள் இயக்கப்படுகிறது. மொத்தம் 30 மணி 5 நிமிடங்கள் பயணிக்கிறது.
# சாளுக்கிய விரைவு தொடருந்து

## பயணப் பெட்டிகளின் வடிவமைப்பு

இரண்டாம் வகுப்பு ஈரடுக்கு குளிர்சாதன பெட்டி ஒன்று, மூன்றடுக்கு குளிர்சாதன வசதி கொண்ட பெட்டிகள் இரண்டு, முன்பதிவு மற்றும் படுக்கை வசதி கொண்ட பெட்டிகள் ஒன்பது, பொது பெட்டிகள் மூன்று (முன்பதிவில்லாதவை), சரக்கு பெட்டிகள் இரண்டு என மொத்தம் 17 பெட்டிகளைக் கொண்டு இந்த தொடர்ந்து வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
# சாளுக்கிய விரைவு தொடருந்து

## வண்டி எண் 11021

*'சாளுக்கியா விரைவு தொடருந்து* வண்டியானது தாதர் முனையம் தொடருந்து நிலையத்தில் இருந்து ஒவ்வொரு செவ்வாய்க்கிழமை, புதன்கிழமை மற்றும் சனிக்கிழமை என வாரம் மூன்று நாட்களும் இரவு 09.30 மணிக்கு இயக்கப்பட்டு கல்யாண், லோனாவாலா, புனா, சங்லி, மிராஜ் சந்திப்பு, பெல்காம், தார்வாட், ஹுப்ளி சந்திப்பு, தேவனகிரி, கடூர் சந்திப்பு, தும்கூர், யஸ்வந்த்பூர் சந்திப்பு, ஓசூர், தர்மபுரி, சேலம் சந்திப்பு, கரூர் சந்திப்பு, ஈரோடு சந்திப்பு, திண்டுக்கல் சந்திப்பு, மதுரை சந்திப்பு, விருதுநகர், கோவில்பட்டி மற்றும் வாஞ்சி மணியாச்சி என 39 நிறுத்தங்களையும், 267 நிலையங்களையும் மணிக்கு 48 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் இயக்கப்பட்டு 38 மணி 15 நிமிடங்களில் பயணித்து நேரங்களில் திருநெல்வேலி சந்திப்பு நிலையத்தை மூன்றாம் நாள்(வியாழக்கிழமை, வெள்ளிக்கிழமை மற்றும் திங்கட்கிழமை) காலை 11.40 மணிக்கு சென்றடைகிறது. இதன் மொத்த பயண தூரம் 1848 கிலோ மீட்டர் ஆகும். இந்த தொடருந்து தனது பயணத்தில் லோனாவாலா மற்றும் கட்கி நிலையங்களுக்கு இடையிலான வழித்தடத்தில் அதிகபட்சமாக மணிக்கு 110 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் இயக்கப்படுகிறது. இந்த தொடருந்திற்கு 120 நாட்களுக்கு முன்பாகவே முன்பதிவு செய்யும் வசதி மத்திய ரெயில்வேயினால் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த வண்டியானது அகல இரயில் பாதைகளில் இயக்கப்படக்கூடியதாகும்.
# சாளுக்கிய விரைவு தொடருந்து

## வண்டி எண் 11022

மறுமார்க்கமாக 11022 என்ற எண்ணைக் கொண்ட இந்த தொடருந்து வண்டியானது திருநெல்வேலி சந்திப்பு நிலையத்திலிருந்து ஒவ்வொரு வியாழக்கிழமை, வெள்ளிக்கிழமை மற்றும் திங்கட்கிழமை என வாரத்தின் மூன்று நாட்களும் மதியம் 02.45 மணிக்கு இயக்கப்பட்டு 38 நிறுத்தங்களையும், 267 நிலையங்களையும் கடக்க மணிக்கு 47 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் இயக்கப்பட்டு 38 மணி 56 நிமிடங்களில் தாதர் முனையம் நிலையத்தை இரண்டு இரவுகள் பயணித்து மூன்றாம் நாள் (செவ்வாய்க்கிழமை, புதன்கிழமை மற்றும் சனிக்கிழமை) காலை 05.40 மணிக்கு சென்றடைகிறது. இதன் மொத்த பயண தூரம் 1848 கிலோ மீட்டர் ஆகும். அதிகபட்சமாக மணிக்கு 102 கிலோமீட்டர் வரை இதன் பயணத்தின் போது இயக்கப்படுகிறது. இந்த தொடருந்திற்கு 120 நாட்களுக்கு முன்பாகவே முன்பதிவு செய்யும் வசதி மத்திய ரெயில்வேயினால் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த வண்டியானது அகல இரயில் பாதைகளில் இயக்கப்படக்கூடியதாகும்.
# யுன் சி - கோ

**யுன் சி-கோ** (ஆங்கிலம்: Yun Chi-ho ) ( 1864 - 1945) 1800 களின் பிற்பகுதியிலும் 1900 களின் முற்பகுதியிலும் ஜோசான் கொரியாவில் ஒரு முக்கியமான அரசியல் ஆர்வலர் மற்றும் சிந்தனையாளராக இருந்தார். இவரது இயற்பெயர் "ஜ்வா-ஓங்", அவரது மரியாதைக்குரிய பெயர் சுங்கியம் என்பதாகும். சீயோ ஜெய்-பில் தலைமையிலான , மக்கள் கூட்டுக் கழகம் மற்றும் சின்மின்வே போன்ற சீர்திருத்த அமைப்புகளின் முக்கிய உறுப்பினராக யூன் இருந்தார். அவர் தனது ஆரம்ப ஆண்டுகளில் ஒரு வலுவான தேசியவாதியாக இருந்தார். சீர்திருத்தம் மற்றும் நவீனமயமாக்கலுக்கு ஜோசான் அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுத்தார். அவர் பல்வேறு அரசாங்க பதவிகளிலும் பணியாற்றினார் மற்றும் கொரியாவில் கிறித்துவத்தின் வலுவான ஆதரவாளராக இருந்தார்.  
யூனின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில் தேசபக்தி மற்றும் தேசியவாத இயக்கங்களின் வலுவான ஆதரவு நிறைந்திருந்தாலும், கொரியாவில் சப்பானிய ஆதிக்கத்தை அடுத்து, கொரிய சுதந்திரத்திற்கான யூனின் அணுகுமுறையில் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டதாகத் தெரிகிறது, 1904 இல் கொரியா சப்பானின் பாதுகாவலராகத் தொடங்கி, பின்னர் 1910 இல் சப்பானிய சாம்ராச்சியத்தில் முழுமையாக இணைக்கப்பட்டது. கொரிய சுதந்திரம் குறித்த அணுகுமுறையில் யூனின் வெளிப்படையான மாற்றம் மற்றும் 1919 ஆம் ஆண்டு சமில் இயக்கம் போன்ற தேசியவாத இயக்கங்களுக்கு அவர் ஆதரவு இல்லாததால், இன்று பல கொரியர்கள் அவரை சப்பானியர்களுடன் ஒத்துழைப்பவராக பார்க்கிறார்கள்.  
யுன் சி-ஹோ கொரியாவின் முக்கிய *யாங்பான்* குடும்பங்களில் ஒருவராக இருந்தார். ஜோசான் அரசாங்கத்தில் அமைச்சராக பணியாற்றிய தளபதி யுன் உங்-நியோலின் மகன் ஆவார். சோர்சியாவில் உள்ள எமரி பல்கலைக்கழகத்திற்கு பயில்வதற்கு முன்பு டென்னசியில் உள்ள வாண்டர்பில்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றார். அவர் கொரிய இளைஞர்களின் கிறித்துவ சங்கத்தின் (ஒய்.எம்.சி.ஏ) ஆரம்ப தலைவராகவும், தென் கொரிய மெதடிசடாகவும் இருந்தார்.
# யுன் சி - கோ

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

யுன் சி-ஹோ 1864 டிசம்பர் 26, 1864 அன்று சுங்சியோங் மாகாணத்தின் அசனில் உள்ள தன்போ-மியோனில் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தை, யுன் உங்-யியோல், ஜோசான் அரசாங்கத்தில் ஒரு அதிகாரியாக இருந்தார். யுன் சி-கோ உள்ளூர் சியோடாங்கில் கன்பூசிய பாரம்பரியம் பற்றிய தனது ஆய்வில் சிறந்து விளங்கினார், மேலும் பன்னிரெண்டாவது வயதில் குடிமைப்பணிக் தேர்வெழுதினார்.
# யுன் சி - கோ

## இறப்பு

1945 ஆம் ஆண்டில், அவர் சப்பானின் அங்கத்தினர் சபைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இருப்பினும் சப்பான் சரணடைதலால் சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து கொரியா சுதந்திரம் அடைந்தது, சப்பானிய காலனித்துவ ஆட்சியின் பிற்பகுதியில், அவரது சப்பானிய ஒத்துழைப்பு காரணமாக குறிப்பிடப்படாத சில மக்களால் விமர்சிக்கப்பட்டார் .  
1945 டிசம்பர் மாதம் கேசாங்<nowiki/>கில் உள்ள கோரியேசியாங்கில் அவரது எண்பதாவது வயதில் இறந்தார் (இதை ஆதரிப்பதற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்றாலும், அவர் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக சிலர் குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.) <sup data-ve-ignore="true">&#x5B; *<span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2016)">மேற்கோள் தேவை</span>* &#x5D;</sup>
1960 இல் தென் கொரியாவின் அதிபராக இருந்த யுன் போ-சீயோனின் மாமாவும், முதல் கொரிய நோயியல் நிபுணரும் உடற்கூறியல் நிபுணருமான யுன் இல்-சீயோன் என்பவர்தான் யுன் சி-ஹோ.
# சாதியின் குடியரசு (நூல்)

**சாதியின் குடியரசு** , விரிவாகச் **சாதியின் குடியரசு : நவீன தாராளமய இந்துத்துவா காலத்தில் சமத்துவம் பற்றிச் சிந்தித்தல்** என்பது ஆனந்த் டெல்டும்டேவால் ஆங்கிலத்தில் "Republic of Caste: Thinking of Equality in the Era of Neoliberalism and Hindutva" என்கிற தலைப்பில் எழுதப்பட்ட நூலாகும் .இது தமிழில் ச.சுப்பாராவால் - சாதியின் குடியரசு என்று மொழிபெயர்க்கபட்டு , பாரதி புத்தகாலயத்தால் 2019 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது .இந்நூலுக்குச் சுனில் கில்னானி முன்னுரை எழுதியுள்ளார் .இட ஒதுக்கீடு , சாதி, வர்க்கம் இடையிலான முரணியக்கம் ,தலித் பேந்தர்கள் முதல் காவி அடிமைகள் வரை , அம்பேத்கரை காவியமமாக்குதல் , ஆம் ஆத்மி கட்சி நவீன தாராளமய யுகத்தின் அரசியல் ஆப் உள்ளிட்ட 13 அத்தியாயங்களாகப் புத்தகம் எழுதப்பட்டுள்ளது.
# மூர்ஸ்

**மூர்ஸ்** (ஆங்கிலம்: Moors) என்ற சொல் முதன்மையாக மாக்ரெப், ஐபீரிய தீபகற்பம், சிசிலி மற்றும் மால்ட்டா ஆகிய இடங்களின் இடைக்கால முசுலீம் குடிமக்களை குறிக்கிறது . மூர்ஸ் என்பது ஆரம்பத்தில் பூர்வீக மாக்ரெபைன் போபர்களைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த பெயர் பின்னர் அராபியர்களுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது.  
மூர்ஸ் ஒரு தனித்துவமான அல்லது இனமாக வரையருக்கபட்ட மக்கள் அல்ல, மற்றும் 1911 பிரித்தானிகா கலைக்களஞ்சியம் "மூர்ஸ்" என்ற சொல்லுக்கு உண்மையான இனவியல் பொருள் இல்லை "என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. இடைக்காலத்தின் ஐரோப்பியர்கள் மற்றும் நவீன காலத்தின் ஆரம்ப அராபியர்கள், வட ஆப்பிரிக்க பேர்பர்கள் மற்றும் முஸ்லீம் ஐரோப்பியர்கள் ஆகியோரைக் குறிக்க இந்த பெயரைப் பயன்படுத்தினர்.  
இந்த சொல் ஐரோப்பாவில் பொதுவாக முசுலிம்களைக் குறிக்க பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது, குறிப்பாக அரபு அல்லது பேர்பர் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள், எசுப்பானியத்தில் அல்லது வட ஆப்பிரிக்காவில் வாழ்ந்தாலும் மூர்ஸ் என்றே அழைக்கப்பட்டனர். போர்த்துகீசியர்கள் தங்களது காலனித்துவ காலத்தில், தெற்காசியா மற்றும் இலங்கை மூர்ஸ் " (சோனகர் " மற்றும் "இந்தியன் மூர்ஸ்" என்ற பெயர்களை அறிமுகப்படுத்தினர், மேலும் வங்காள முசுஸ்லிம்களையும் மூர்ஸ் என்றே அழைத்தனர்.
# மூர்ஸ்

## ரோமனிய மூர்ஸ்

சவுத் சீல்டில் உள்ள ஆர்பியா ரோமன் அருங்காட்சியகத்தில் விக்டர் என்பவர் அமைத்த கல்லறை ஒன்று உள்ளது, அதில் அவர் தன்னை ஒரு மூர் (மௌரஸ்) என்று விவரித்துள்ளார்.
# மூர்ஸ்

## கட்டிடக்கலை

மூரிசு கட்டிடக்கலை என்பது வட ஆபிரிக்கா மற்றும் எசுப்பானியம் மற்றும் போர்ச்சுகலின் சில பகுதிகளின் காணப்படும் ஒரு இஸ்லாமியக் கட்டிடக்கலை ஆகும். அங்கு மூர்ஸ் இனம் 711 மற்றும் 1492 க்கு இடையில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. இந்த கட்டடக்கலை பாரம்பரியம் எஞ்சியிருக்கும் சிறந்த உதாரணங்களாக கோர்தோபா பள்ளிவாசல் - தேவாலயம் மற்றும் கிரனாதாவில் ஆலம்பரா (முக்கியமாக 1338-1390) போன்றவை உள்ளன.
# மூர்ஸ்

## மக்கள் தொகை

ஒரு பெரிய மற்றும் பரவலான இனக்குழுவாக, மூர்ஸ் பெரும்பாலும் மொராக்கோ மற்றும் மேற்கு அல்ஜீரியாவிலிருந்து வந்த பேர்பர்கள், மவுரித்தேனியா, வடக்கு செனகல் மற்றும் மேற்கு மாலி, அரபு பெதோயின்சு மற்றும் யேமன் மற்றும் சிரியாவிலிருந்து வந்த துணை சகாரா ஆப்பிரிக்கர்கள் போன்றவர்கள் அடங்குவர்.
# மூர்ஸ்

## பரவலர் பண்பாட்டில்

வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியரின் *ஒத்தெல்லோ* நாடகத்தின் முதன்மை பாத்திரமும், வெர்டியின் ஓபரா *ஓதெல்லோவில்* பெறப்பட்ட முதன்மை பாத்திரமும் ஒரு மூர் ஆகும். இந்த கதாபாத்திரத்தை பல்வேறு நடிகர்கள் பல்வேறு வகையான பொழுதுபோக்கு கலைகளில் நடித்துள்ளனர். ஷேக்ஸ்பியரின் முந்தைய சோக நாடகமான் *டைட்டஸ் ஆந்த்ரோனிகசில்* ஆரோன் என்று குறைவாக அறியப்பட்ட மூரிஸ் பாத்திரம் உள்ளது.
1991 ஆம் ஆண்டில் வெளியான *ராபின் ஹூட்: பிரின்ஸ் ஆஃப் தீவ்ஸ்* திரைப்படத்தில் மார்கன் ஃப்ரீமேனின் அஜீம் என்ற கதாபாத்திரத்தை, ராபின் ஹூட் சிறையிலிருந்து காப்பாற்றுகிறார்.
2009 இல் எடுக்கப்பட்ட *ஜர்னி டூ மெக்கா* என்ற ஆவணப்படத்தில் 1325 இல் அவரது சொந்த நாடான மொரோக்கோவிலிருந்து மெக்காவிற்கு ஹஜ் பயணம் மேற்கொள்ளும் இப்னு பதூதா ஒரு மூர்ஸ் ஆவார்.
# மூர்ஸ்

## குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்

விசிகோத்சை தோற்கடித்து கிசுபானியாவை 711 இல் கைப்பற்றிய தளபதி தாரிக் இப்னு சியாத் ஒரு மூர்ஸ் ஆவார். 756 இல் குர்துபாவின் உமையாத் கலீபகத்தை நிறுவனர் முதலாம் அப்துர்-ரஹ்மான் மற்றும் குர்துபா கலீபத்தின், அடுத்தடுத்த வம்சம் மூன்று நூற்றாண்டுகளாக இசுலாமிய ஐபீரியாவை ஆட்சி செய்தது இவர்கள் மூர்ஸ் ஆவார்கள். ஆர்திபியஸ், மற்றும் பல ரசவாத நூல்களை எழுதிய ஒரு எழுத்தாளர் ஒரு மூர்ஸ் ஆவார். ஒரு மருத்துவரும், பல்துறை நிபுணருமானவரும் ஒட்டுண்ணிகள் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்து, பரிசோதனை அறுவை சிகிச்சைக்கு முன்னோடியாக இருந்த இப்னு ஜுகர் (1091–1161) ஒரு மூர்ஸ் ஆவார்
# அல் அன்பார் மாகாணம்

**அல் அன்பார் கவர்னரேட்** (*Al Anbar Governorate*, ; *muḥāfaẓat al-’Anbār* அல்லது **அன்பர் மாகாணம்** என்பது ஈராக்கின் பரப்பளவில் பெரிய மாகாணம் ஆகும். இது நாட்டின் மேற்குப் பகுதியின் பெரும்பகுதியை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. இது சிரியா, ஜோர்தான் மற்றும் சவூதி அரேபியா போன்ற நாடுகளுடன் எல்லைகளைப் பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்த மாகாணத்தின் தலைநகரம் ரமாடி ஆகும். மேலும் மாகாணத்தில் உள்ள பிற நகரங்கள் பல்லூஜா மற்றும் ஹதீதா ஆகியவை ஆகும்.  
இந்த மாகாணமானது 1962 க்கு முன்னர் துலைம் என்று அழைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1976 வரை ரமாடி என அழைக்கப்பட்ட நிலையில், அதன்பிறகு அல் அன்பார் மாகாணம் பெயர் மாற்றப்பட்டது. இந்த மாகாணத்தில் வசிப்பவர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் சுன்னி முஸ்லிம்கள் மற்றும் பெரும்பாலானவர்கள் துலைம் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், இவர்கள் அனைவரும் அரபு மொழி பேசுகிறார்கள்.  
2014 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில், உள்ளூர் சுன்னி போராளிகளின் உதவியுடன் இசுலாமிய அரசு (ஐ. எஸ். ஐ. எல்) அமைப்பானது ஈராக் அரசாங்கத்திடமிருந்து மாகாணத்தை தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவர தொடர் போர்களைத் தொடங்கியது. மாகாணத்தில் ஐ. எஸ். ஐ. எல் ஆக்கிரமிப்பை அகற்ற ஈராக் அரசாங்கத்தால் ஏராளமான தாக்குதல் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அவை அன்பர் போர்த் தொடர் (2015–16), மேற்கு அன்பர் தாக்குதல் (செப்டம்பர் 2017) மற்றும் 2017 மேற்கு ஈராக் போர்த் தொடர் போன்றவையாகும். 2017 ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்குள் ஈராக் அரசாங்கத்தால் இப்பகுதி திறம்பட மீண்டும் கைப்பற்றப்பட்டது.
# அல் அன்பார் மாகாணம்

## சொற்பிறப்பு

பாரசீக மொழியில் இந்த மாகாணத்தின் பெயருக்கான பொருள் "கிடங்கு" அல்லது " குதிர்", என்பதாகும். இப்பகுதி சிரியா நோக்கிய பழைய பட்டுப் பாதையின் கடைசி நிறுத்தம் / கிடங்கு ஆகும். இதன் பெயர் இஸ்லாமிய மயமாக்களுக்கு முந்தையது ஆகும். மாகாணத்தின் பெயர் இப்பகுதியின் இருந்த ஒரு வரலாற்று கால நகரத்திலிருந்தின் பெயரிலிருந்து பெறப்பட்டது. அந்த நகரத்தின் இடிபாடுகள் பல்லூஜாவிலிருந்து வடமேற்கே 5 கி.மீ தொலைவில் சக்லவியா நகருக்கு அருகில் காணப்படுகின்றன. இந்த அன்பர் நகரானது (பாரசீகத்தில்: பெருஸ் ஷாபூர்) மூன்றாம் நூற்றாண்டில் முந்தெரிட்களால் நிறுவப்பட்டது, இது 634 இல் அரபு வெற்றிக்கு முன்னர் ஈராக்கின் இரண்டாவது பெரிய நகரமாக இருந்தது. இது 14 ஆம் நூற்றாண்டில் மங்கோலிய படையெடுப்பிற்குப் பிறகு கைவிடப்பட்ட நகரானது. இந்த மாகாணத்திற்கு அரபியில் "களஞ்சியங்கள்" என்று பொருள்தரும் பெயரால் குறிப்பிடுவதன் மூலம் அந்த பழைய நகருக்கு ஒரு போலி அங்கீகாரம் வழங்கப்படுகிறது. மேலும் அன்பர் (أنبار) என்ற சொல்லானது Nbr (نبر) இன் பன்மையாக "தானியங்கள்" என்று பொருள்படும். உண்மையில், Nbr என்பது செவ்வியல் அல்லது நடுத்தர அரபியில் தானியத்தை குறிக்கவில்லை, அல்லது பொதுவாக நவீன அரபியில் இல்லை. இந்த சொல்லானது ஈராக்கை அரேபியர்கள் ஆக்கிரமிப்பதற்கு முன்பு, அதாவது அரபி மொழி அறிமுகமாவதற்கு முன்பு ஏற்கனவே முன்பு இப்பகுதியை ஆண்ட சாசானியப் பேரரசின் காலத்தில் பேசப்பட்ட பயன்படுத்தப்பட்ட அராமேய மொழிப் பெயராகும்.  
துலைம் பழங்குடியினர் இப்பகுதியில் வசிப்பதால் மாகாணத்தின் பழைய பெயராக துலைம் என்று அழைக்கப்பட்டது. மேலும் இது லிவா அல்-துலைம் என்று ஒட்டோமான் காலத்தில் அழைக்கப்பட்டது. பதினேழாம் நூற்றாண்டில் சஞ்சக் அல்-துலைம் என்று அழைக்கப்பட்டது.
# தயர் நகரம், லெபனான்

**டயர்** ( ஆங்கிலம்:Tyre, Lebanon) என்பது ஆரம்பகால ஃபீனீசிய பெருநகரங்களில் ஒன்றாகும். இடைக்காலத்தில் சில நூற்றாண்டுகளாக ஒரு சிறிய மக்கள் தொகையாக இருந்தாலும், உலகின் மிகப் பழமையான நகரங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். மற்றும் புராணங்களில் புகழ்பெற்ற யூரோப்பாவின் பிறப்பிடம் ஆகும். அவளது சகோதரர்கள் காட்மஸ் மற்றும் பீனிக்ஸ், அதே போல் கார்தேஜின் நிறுவனர் டிடோ (எலிசா) ஆகியோரும் இப்பகுதியைச் சார்ந்தவர்கள். இந்த நகரம் ரோமன் ஹிப்போட்ரோம் உட்பட பல பழங்கால தளங்களைக் கொண்டுள்ளது, இது யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய தளங்களின் பட்டியலில் 1979 இல் சேர்க்கப்பட்டது. இந்நகரம் பண்டைய அண்மை கிழக்குப் பகுதியின் வளமான பிறை பிரதேசத்தில் மத்தியதரைக் கடலின் கிழக்குக் கடற்கரையில் தற்கால லெபனான் நாட்டின், அமைந்த டயர் நகரம், டயர் மாவட்டம் மற்றும் தெற்கு ஆளுநகரத்தின் தலைமையிடமாக உள்ளது. 2003-ஆம் கணக்குப்படி, இந்நகரம் 1,17,000 மக்கள்தொகை கொண்டிருந்தது. லெபனான் நாட்டின் தலைநகரான பெய்ரூத்திற்கு தெற்கே 80 கி.மீ. தொலைவில் டயர் நகரம் உள்ளது. இதன் வடக்கில் 40 கி.மீ. தொலைவில் சிடோன் நகரம் உள்ளது. இந்நகரத்தில் கிமு 2750 முதல் தற்போது வரை மக்கள் தொடர்ந்து வாழ்கின்றனர்.
டயர் என்பதற்கு **பாறை** என்பது பொருளாகும். பண்டைய காலத்தில் இந்நகரம் பாறைகளின் மீது கட்டப்பட்டதால் இதனை **டயர்** என அழைக்கப்படுகிறது. டயர் நகரம் உலகப் பாரம்பரியக் களமாக உள்ளது.  
பெய்ரூத், திரிப்போலி, அலே மற்றும் சிடானுக்கு அடுத்தபடியாக இன்று டயர் லெபனானில் ஐந்தாவது பெரிய நகரமாகும், இது தென் மாகாணங்களின் மாவட்ட தலைநகராகும் . 2016 ஆம் ஆண்டில் டயர் நகர்ப்புறத்தில் பல அகதிகள் உட்பட, சுமார் 200,000 மக்கள் இருந்தனர்.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## அமைவிடம்

டயர் மத்தியதரைக் கடலின் கரையிலிருந்து சுமார் 80 கிலோமீட்டர் வெளியே பெய்ரூத்தின் தெற்கே அமைந்துள்ளது.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## மக்கள் தொகை

1932 முதல் லெபனான் அரசாங்கம் மக்கள்தொகை எண்ணிக்கையின் தோராயமான மதிப்பீடுகளை மட்டுமே வெளியிட்டுள்ளதால், ஒரு துல்லியமான புள்ளிவிவர கணக்கியல் சாத்தியமில்லை. இருப்பினும், ஐ.நா. வாழ்விடத்தின் 2016 கணக்கீடு 201,208 மக்களின் எண்ணிக்கையை மதிப்பிட்டுள்ளது, அவர்களில் பலர் அகதிகளாகும்  
டயர் நகரம் முக்கியமாக சுன்னி முஸ்லிம்களாக இருக்கும் 60,000 க்கும் மேற்பட்ட பாலஸ்தீனிய அகதிகளின் தாயகமாக மாறியுள்ளது. ஜூன் 2018 நிலவரப்படி, அல் புஸ் முகாமில் பதிவுசெய்யப்பட்ட 12,281 நபர்கள் , புர்ஜ் அல் சிமாலியில் 24,929 மற்றும் ரசிதியில் 34,584 பேர் இருந்தனர். கடலோர நெடுஞ்சாலைக்கு அடுத்துள்ள ஜல் அல் பகாரியில் குடியிருப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை 2015 ஆம் ஆண்டில் சுமார் 2,500 ஆக இருக்கும் என்று மதிப்பிடப்பட்டது.  
அனைத்து முகாம்களிலும், சிரியாவிலிருந்து அகதிகள் மற்றும் சிரியாவில் இருந்து பாலஸ்தீனிய அகதிகளின் எண்ணிக்கை சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அதிகரித்துள்ளது. இந்த புதிய வருகையின் பின்னர் ஏற்பட்ட பதட்டங்கள் பெரும்பாலும் உள்ளூர் பாலஸ்தீனிய அகதிகள் சம்பாதிக்க பயன்படுத்திய *தினசரி ஊதியத்தில் பாதிக்கு* கிச்சிலி மற்றும் வாழை தோப்புகளில் வேலையை ஏற்றுக் கொள்ளும்.  
2019 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில், சுமார் 1.500 சிரிய அகதிகள் லிட்டானி ஆற்றைச் சுற்றியுள்ள முறைசாரா குடியிருப்புகளில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர்.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## பொருளாதாரம்

2016 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, ஆலிவ் மரங்கள் டைரின் விவசாய நிலத்தில் 38% ஐக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறப்பட்டது, ஆனால் உற்பத்தியாளர்களுக்கு கூட்டு சந்தைப்படுத்தல் உத்தி இல்லை . கிச்சிலி 25% விவசாய நிலங்களை உள்ளடக்கியதாகக் கூறப்பட்டாலும், அதன் அறுவடையில் 20% வீணாகிவிடுகிறது .  
டயர் நாட்டின் முக்கிய துறைமுகங்களில் ஒன்றாகும், இருப்பினும் அதன் சரக்கு போக்குவரத்து பயன்படுத்தப்பட்ட வாகங்களை அவ்வப்போது இறக்குமதி செய்வதற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. துறைமுக பகுதியில் பார்பர் குடும்பம் மர படகுகளை கட்டும் பாரம்பரியத்தை தொடர்கிறது. மேலும், சுற்றுலா ஒரு பெரிய தொழில் ஆகும்.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## கடலோர இயற்கை இடங்கள்

டயர் லெபனானின் தூய்மையான கடற்கரைகள் மற்றும் நீர்நிலைகள் சிலவற்றைக் கொண்டுள்ளது.  
டயரின் கடலோர இயற்கை இடங்கள் மற்றும் மூன்று மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: சுற்றுலா மண்டலம் (பொது கடற்கரைகள், பழைய நகரம் மற்றும் சூக்ஸ், பண்டைய துறைமுகம்), வேளாண் மற்றும் தொல்பொருள் மண்டலம் மற்றும் பாதுகாப்பு மண்டலம் ஃபீனீசியன் நீரூற்றுகள். அதன் மாறுபட்ட தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்கள் காரணமாக, இந்த இருப்பு ஒரு நியமிக்கப்பட்ட ராம்சார் தளமாகும் . இது புலம்பெயர்ந்த பறவைகள் மற்றும் ஆபத்தான பெருந்தலை கடலாமை மற்றும் பச்சை கடல் ஆமை மற்றும் அரேபிய ஊசிமுனைத எலி மற்றும் பல முக்கிய உயிரினங்களின் தங்குமிடம் ( சுவர் பல்லிகள், பொதுவான வௌவால் இனங்கள் மற்றும் ஐரோப்பிய பேட்ஜர் (வளையில் வாழும் ஒருவகை விலங்கினம் உட்பட) ஒரு முக்கியமான கூடு கட்டும் இடமாகும்.
டயருக்கு வெளியே உள்ள நீரில் ஓங்கில்கள் அடிக்கடி காணப்படுகின்றன.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## வரலாறு

பண்டைய காலத்தில் கிரேக்கர்கள் டயர் நகரத்தைச் சுற்றி பெரும் கோட்டை கட்டியிருந்தனர்.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## வரலாறு

### வெண்கலக் காலம் மற்றும் இரும்புக் காலம்

கிரேக்க வரலாற்று அறிஞர் எரோடோட்டசுவின் கூற்றுப்படி, கிமு 2750-இல் கோட்டைச் சுவருடன் கட்டப்பட்ட பண்டைய அண்மை கிழக்கின் நகரங்களில் ஒன்றாக டயர் நகரம் விளங்கியிருந்தது. கிமு 17-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 13-ஆம் நூற்றாண்டு வரை டயர் நகரம் எகிப்தின் மத்தியகால இராச்சியம் மற்றும் எகிப்தின் புது இராச்சியத்தின் கீழ் இருந்தது. இராச்சியத்தின்]] பண்டைய இஸ்ரவேல் இராச்சியத்தின் (கி.மு. 1030 – கி.மு. 930) மன்னர்களான தாவீது மற்றும் சாலமோன் ஆகியோர் போனீசியா நாட்டை பிலிஸ்தியர்களிடமிருந்து கைப்பற்றி ஆண்டனர். அப்போது டயர் நகரத்தையும் தங்களின் இராச்சியப் பகுதியில் இணைத்துக் கொண்டனர். பண்டைய டயர் நகரத்தின் துறைமுகம் கிரேக்க, உரோம மற்றும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கும், பண்டைய அண்மை கிழக்கு நாடுகளுக்கும் வணிக மையமாக விளங்கியது.  
பிலிஸ்தியர்களின் உதவியுடன் புது அசிரியப் பேரரசர் ஐந்தாம் சல்மானேஸ்வரர், டயர் நகரத்தை ஐந்தாண்டுகள் கைப்பற்றி வைத்திருந்தார்.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## வரலாறு

### பாரசீகர் ஆட்சியில்

பாரசீக அகாமனிசியப் பேரரசுவின் ஆட்சியில், கிமு 539 முதல் கிமு 332 டயர் நகரம் இருந்தது.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## வரலாறு

### கிரேக்கர்களின் ஆட்சியில்

மாசிடோனியாவின் அலெக்சாண்டர் 332-இல் போனீசியாவின் டயர் நகரத்தை ஏழு மாத முற்றுக்கைப்பின் கைப்பற்றினார்.
போரில் வீழ்ந்த 30,000 டயர் நகர மக்களை கிரேக்கர்கள் அடிமைகளாக விற்றனர் அல்லது கொன்றனர். அலெக்சாண்டரின் மறைவுக்குப் பின் ஹெலனிய காலத்தின் போது கிமு 306-இல் கிரேக்கப் படைத்தலைவர் ஆண்டிகோணஸ் டயர் நகரம் உள்ளிட்ட சிரியா, துருக்கி, மற்றும் கிரேக்கப் பகுதிகளுக்கு பேரரசர் ஆனார். பின்னர் டயர் நகரம் செலூக்கியப் பேரரசின் கீழ் சென்றது. கிமு 126-இல் செலூக்கியப் பேரரசிடமிருந்து டயர் நகரம் விடுதலைப் பெற்றது.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## வரலாறு

### உரோமர்களின் ஆட்சியில்

கிறித்தவர்களின் புதிய ஏற்பாடு நூலில் இயேசு கிறிஸ்து தனது பரப்புரைகளை டயர் மற்றும் சிடோன் பகுதிகளில் மேற்கொண்டதாக அறிவிக்கிறது.  
உரோமைப் பேரரசு ஆட்சியில் கிபி 304-இல் டயர் நகர கிறிஸ்துவர்கள் 500 பேர் கூட்டம் கூட்டமாக படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## வரலாறு

### பைசாந்திய ஆட்சியில்

கிபி 395-இல் பைசாந்தியப் பேரரசு ஆட்சியில் டயர் நகரத்தில் பட்டுத் தொழில், கண்ணாடித் தொழில் மற்றும் சாயத் தொழில்கள் செழித்தன. பைசாந்திய பேரரசிடமிருந்து டயர் நகரத்தை சாசானியப் பேரரசினர் கைப்பற்றினர். பின்னர் கிபி 638-இல் இசுலாமிய படைகளுப்புகளால் ராசீதீன் கலீபகத்தின் கீழ் சென்றது.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## வரலாறு

### இசுலாமிய ஆட்சியில்

கிபி 635-இல் அரேபிய இசுலாமிய ராசிதீன் கலீபகங்களின் தொடர் படையெடுப்புகளால் டயர் நகரம் கலீபா இராச்சியத்தின் கீழ் சென்றது. 998-இல் டயர் நகரம் எகிப்தின் பாத்திமா கலீபகத்தின் கீழ் சென்றது. 1086-இல் டயர் நகரம் துருக்கிய-பாரசீக கலப்பின செல்யூக் பேரரசின் கீழ் சென்றது. ஆனால் 1089-இல் மீண்டும் டயர் நகரம் எகிப்தின் பாத்திமா கலீபகத்தின் ஆட்சிகுற்பட்டது.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## வரலாறு

### சிலுவைப் போர்க் காலம்

7 சூலை 1124-இல் முதல் சிலுவைப் போரின் போது டயர் நகரம் கிறிஸ்துவப் படைகளால் கைப்பற்றப்பட்டது. 1943-இல் டயர் நகரத்துடன் லெபனான் நாடு, பிரான்சு காலனி ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றது.
# தயர் நகரம், லெபனான்

## இதனையும் காண்க

- பண்டைய அண்மை கிழக்கின் நகரங்கள்
- வளமான பிறை பிரதேசம்
# கெர்மான்

**கெர்மான்**(*Kerman*) (; ரோமானியப்படுத்தப்பட்ட பெர்சியமொழியில் **Kermān**, **Kermun**, **Kirman** ஆகிய சொற்களால் அழைப்பர். **கார்மேனியா** (*Carmania*) என்றும் இந்நகரத்தினை அழைப்பதுண்டு. ஈரான் நாட்டிலுள்ள நிருவாக மாகாணங்களில் ஒன்றான, கெர்மான் மாகாணத்தின் தலைநகரமாக, இந்நகரம் திகழ்கிறது. 2011 ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகையானது, 821,394 நபர்களைப் பெற்று இருந்தது. இந்நபர்களைக் கொண்டுள்ள குடும்பங்களின் அல்லது வீடுகளின் எண்ணிக்கை 2,21,389 வீடுகள் ஆகும். மக்கள் தொகை அடிப்படையில், இந்நகரம் ஈரானின் பத்தாவது மக்கள் தொகைப் பெருக்கம் உள்ள நகரமாக இருந்தது.  
ஈரானின் தென் கிழக்கு மூலையில் அமைந்துள்ள நகரங்களில் முக்கிய நகரமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த கெர்மான் நகரமானது, மிகப்பெரியதாகவும், மிகுந்த வளர்ச்சிகளையும் தன்னகத்தேப் பெற்றுள்ளது. நிலப் பரப்பளவு அடிப்படையிலும், இந்த ஈரானின் நகரமானது, மிகப்பெரிய நகரங்களில் ஒன்றாக உள்ளது. கெர்மான் நகரம் தனித்துவமான நில அமைப்புகளையும், நீண்ட வரலாற்றுப் பதிவுகளையும், பெருமை மிகுந்த வலுவான கலாச்சாரத்தையும், பாரம்பரியத்தையும், பண்பாடுகளையும் ஆகியவற்றால் புகழ் பெற்று விளங்குகிறது. இதன் நகர வரலாற்றில், இந்த நகரமானது, பல முறை ஈரானின், பல்வேறு பரம்பரை ஆட்சியின் போது, தலைநகராக இந்நகரம் இருந்து உள்ளது. இது ஈரானின் தலைநகரான தெகுரான் நகரத்தின் தென் கிழக்கில் அமைந்துள்ள இந்நகரம், தெகுரானிலிருந்து 800 கி.மீ (500 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இதன் நிலப்பகுதியானது, பெரிய, தட்டையான சமவெளி நிலமாக இருக்கிறது. அதனால் நகரத்தின் கட்டிட அமைப்புகள் சிறப்பாகவும், நகர மேலாண்மைக்கு வசதியாகவும் இயற்கையாகவே சிறப்பு இயல்புகளைப் பெற்றுள்ளது.
# கெர்மான்

## வரலாறு

கெர்மான் 3 ஆம் நூற்றாண்டில், சாசானிய பேரரசின் நிறுவனர் அர்தாஷீர் I என்பவரால் **வாகன்-அர்தாஷீர்** என்ற பெயருடன், நிரந்தரமற்ற இடமாக நிறுவப்பட்டது. 642ஆம் ஆண்டு நகவந்துப் போருக்குப் பிறகு, இந்நகரமானது, இசுலாமியர் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. முதலில் ஜோரோஸ்ட்ரியன்கள், தனித்திருந்தல் அனுமதியால் செழித்து வாழ்ந்தனர். 698 ஆம் ஆண்டுக்குள் காரிசிடேசு(Kharijites) எண்ணிக்கை பெருமளவு குறைந்து அழிந்தனர் எனலாம். இதனால் 725 ஆம் ஆண்டில், இந்நகரில் பெரும்பாலும் இசுலாமிய ர்களே இருந்தனர். ஏற்கனவே, எட்டாம் நூற்றாண்டில் இந்த நகரம், காஷ்மீர் கம்பளி சால்வைகள் உற்பத்தியிலும், பிற ஜவுளி உற்பத்தியிலும் புகழ் பெற்று இருந்தது. இப்பகுதி மீதான அப்பாஸிட் கலிபாவின் அதிகாரம் பலவீனமாக இருந்தது. பத்தாம் நூற்றாண்டில் மக்கள் மீதான அதிகாரம் என்பது, பாயிட் வம்சத்திற்கு கிடைத்தது. அதன் பிறகு பத்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், காஸ்னியின் மஹ்மூதிடம் கட்டுப்பாட்டில் வீழ்ந்தபோதும், நகரின் சில பகுதிகளில் பழையக் கட்டுபாடுகளே பேணப்பட்டன. கெர்மான் என்ற பெயரானது, பத்தாம் நூற்றாண்டின் ஒரு காலக் கட்டத்தில் தான், அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப் பட்டது.
# கெர்மான்

## காலநிலை

கெர்மான் நகரத்தின் காலநிலையானது, பாலைவனக் காலநிலை கணக்கீடுகளின் படி, குளிர் குளிர் மிகுந்தும், கோடை காலத்தில் வெப்பம் மிகுந்தும், கோப்பன் காலநிலை முறைப்படி (* BWk*) உள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் மழை பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. இந்த நகரின் பல மாவட்டங்கள், மலைகளால் சூழப்பட்டுள்ளன. இம்மலைகள், ஆண்டு முழுவதும் வானிலை முறைமைக்கு, பல்வேறு வகைகளைக் கொண்டு வந்து, இந்நகருக்கு உதவுகின்றன. இந்த நகரின் வடக்குப் பகுதியானது, வறண்ட பாலைவனப் பகுதியாக அமைந்துள்ளது. அதே நேரத்தில், நகரின் தெற்கு பகுதியின் மலைப்பகுதி நிலங்களானது, மிகவும் மிதமான காலநிலையைப் பெற்று, மக்களுக்கு உகந்த நிலையில் திகழ்கிறது. கடல்மட்டத்தில் இருந்து, இந்நகரின் சராசரி உயரம், ஆகும்.
# கஞ்சா நகரம், அசர்பைஜான்

**கஞ்சா** (ஆங்கிலம்:Ganja, Azerbaijan) என்பது அசர்பைஜானின் இரண்டாவது பெரிய நகரமாகும், இதன் மக்கள் தொகை 632,600 பேர் ஆகும். அதற்கு **எலிசபெத் போல்** என்ற பெயரும் உண்டு. உருசிய பேரரசின் காலத்தில். 1920 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் யூனியனில் இணைக்கப்பட்டதன் முதல் பகுதியில் இந்த நகரம் அதன் அசல் பெயரான கஞ்சாவை மீண்டும் பெற்றது. இருப்பினும், அதன் பெயர் 1935 இல் மீண்டும் **கிரோவாபாத்** என மாற்றப்பட்டது மற்றும் சோவியத் காலத்தின் எஞ்சிய பகுதிகளிலும் அந்த பெயரைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது. 1989 ஆம் ஆண்டில், பெரெத்தோரோயிகாவின் போது, நகரம் அதன் அசல் பெயரை மீண்டும் பெற்றது.
# கஞ்சா நகரம், அசர்பைஜான்

## சொற்பிறப்பு

இடைக்கால இஸ்லாமிய காலத்தின் சில ஆதாரங்களில் இதன் பெயருக்குஒ ரு முஸ்லீம் அரபு ஆட்சியாளர்தான் காரணம் என்று கூறினாலும், நவீன வரலாற்றாசிரியர்கள் *கஞ்சா* என்ற பெயர் புதிய பாரசீக *கஞ்ச்* ("புதையல்") என்பதிலிருந்து உருவானது என்றும் அரபு மூலத்தில் பெயர் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது என்றும் *நம்புகின்றனர்.* கஞ்சா அமைந்துள்ள பகுதி 9 முதல் 12 ஆம் நூற்றாண்டு வரை *அரான்* என்று அழைக்கப்பட்டது; அதன் நகர்ப்புற மக்கள் முக்கியமாக பாரசீக மொழியில் பேசினர்.
# கஞ்சா நகரம், அசர்பைஜான்

## நிலவியல்

கஞ்சா, கடல் மட்டத்திற்கு மேலே 400–450 மீட்டர் (1312 முதல் 1476 வரை) அமைந்துள்ளது . அஜர்பைஜானின் மேற்கே உள்ள குர்-அராசு தாழ்நிலப்பகுதியில் கஞ்சா-கசாக் சமவெளியில் அமைந்துள்ளது, 375 &nbsp; கிமீ (33 &nbsp; mi) பாகுவிலிருந்து விலகி. இது கஞ்சாச்சே ஆற்றின் இலெச்சர் காகசசு மலைத்தொடர்களின் வடகிழக்கு அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது.
# கஞ்சா நகரம், அசர்பைஜான்

## நிர்வாக பிரிவுகள்

இன்று, கஞ்சா 2 *ரேயன் எனப்படும்* நிர்வாக மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் நகரசபைத் தலைவர், தற்போது நியாஸி பேராமோவன்பவராவார். அவர் நகரத்தின் நிர்வாக அதிகாரத்தை உள்ளடக்கியுள்ளார். கஞ்சாவில் 6 நிர்வாகக் குடியேற்றங்கள் உள்ளன, அதாவது காசிகேண்ட், ஜவட்கான், சிக்சமான்லி, நடவன், மகசதி மற்றும் சாதிலி.
# கஞ்சா நகரம், அசர்பைஜான்

## மக்கள் தொகை

சுமார் 332,600 குடியிருப்பாளர்களைக் கொண்ட பக்கூக்குப் பிறகு கஞ்சா அசர்பைஜானின் இரண்டாவது பெரிய நகரமாகும். ஆர்மீனியாவைச் சேர்ந்த ஏராளமான அசர்பைஜான் அகதிகள் மற்றும் நாகோர்னோ-கராபாக் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளின் அசர்பைஜான் சமூகத்தைச் சேர்ந்த இடம்பெயர்ந்தவர்களும் இந்த நகரத்தில் வசிக்கின்றனர். 2011 ல் அவர்களின் எண்ணிக்கை 33,000 என மதிப்பிடப்பட்டது. கஞ்சாவில் லெசுகி மக்கள் 20,000 பேர் வசிக்கின்றனர்.
# கஞ்சா நகரம், அசர்பைஜான்

## மக்கள் தொகை

### மதம்

கஞ்சாவின் நகர்ப்புற நிலப்பரப்பு பல சமூகங்களால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இஸ்லாம் மத்தத்தை மிகப் பெரிய அளவிலான மக்கள் பின்தொடர்கிறார்கள்.. முசுலிம்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் சியா முசுலிம்கள், அசர்பைஜான் குடியரசு ஈரானுக்கு அடுத்தபடியாக உலகின் இரண்டாவது மிக உயர்ந்த சியா மக்கள் தொகையைக் கொண்டுள்ளது. நகரின் குறிப்பிடத்தக்க மசூதிகளில் ஷா அப்பாஸ் மசூதி, கோய் இமாம் மசூதி, சாக்செவன்லர் மசூதி, கிரிக்லி மசூதி மற்றும் கசாக்லர் மசூதி ஆகியவை அடங்கும் .
# கஞ்சா நகரம், அசர்பைஜான்

## பொருளாதாரம்

கஞ்சாவின் பொருளாதாரம் ஓரளவு விவசாயமானது, ஓரளவு சுற்றுலா அடிப்படையிலானது, சில தொழில்கள் செயல்பாட்டில் உள்ளன. அருகிலுள்ள சுரங்கங்களில் இருந்து எடுக்கப்படும் தாதுக்கள் கஞ்சாவின் உலோகவியல் தொழில்களை ஊக்குவிக்கின்றது, இது தாமிரம் மற்றும் அலுமினியத்தை உற்பத்தி செய்கிறது. மேலும் பீங்கான், பட்டு மற்றும் காலணி போன்றத் தொழில்களும் உள்ளன. சுற்றியுள்ள விவசாய நிலங்களிலிருந்து உணவு, திராட்சை மற்றும் பருத்தியை பதப்படுத்தும் பிற தொழில்களையும் கொண்டுள்ளன்
# கஞ்சா நகரம், அசர்பைஜான்

## பொருளாதாரம்

### சுற்றுலா மற்றும் விற்பனையகம்

பாரம்பரிய கடைகள், நவீன கடைகள் மற்றும் பெரிய வணிக வளாகங்கள் கஞ்சாவில் விற்பனை வாய்ப்புகளின் கலவையை உருவாக்குகின்றன. சவாத் கான் தெரு என்பது பழைய நகரத்தில் அமைந்துள்ள பாரம்பரிய பொருட்கள் வாங்கும் தெருவாகும். 2014 மற்றும் 2017 க்கு இடையில் கட்டப்பட்ட, கஞ்சா வளாகம் நகரின் மிகப்பெரிய வளாகமாக கருதப்படுகிறது. கம்சா பூங்கா, தாகியேவ் வளாகம் மற்றும் அவுரா பூங்கா ஆகியவை பிற வர்த்தக விற்பனை மையங்களில் அடங்கும்.
# ஏர்பசு ஏ330

| பி11 ஆக
(டிஎ11) |
| --- |
ஏர்பசின் முதல் வானூர்தி, ஏ300, வணிக வானூர்திகளின் பரந்துபட்ட குடும்பத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்பட்டது. இந்த இலக்கைப் தொடர்ந்து, 1970 களின் முற்பகுதியில் ஏ300 இன் வழித்தோன்றல்களுக்கான ஆய்வுகள் தொடங்கின. ஏ300 ஐ அறிமுகப்படுத்துவதற்கு முன், ஏர்பசு ஒன்பது வேறுபட்ட வகைகளை அறிந்து அவற்றை பி1 முதல் பி9 வரை பெயரிட்டு அழைத்தது. 1973 இல் உருவான பத்தாவது வகை ஏ300பி10 ஆனது நீண்ட தூர ஏர்பசு ஏ 310 ஆக உருவாக்கியது. ஏர்பசு பின் தன் முயற்சிகளை ஒற்றை-நடைவழி (எஸ்.ஏ) ஆய்வுகளில் கவனம் செலுத்தியது அதிலிருந்து ஏர்பசு ஏ 320 குடும்பம் என்று அழைக்கப்படும் வானூர்திகளின் குடும்பத்தை கருத்தரித்தது, இது எண்ணிம மின் கட்டுப்பாட்டு முறையை கொண்ட முதல் வணிக வானூர்தியாகும். இந்த ஆய்வுகளின் போது ஏர்பசு தனது கவனத்தை மீண்டும் அகண்ட உடல் வானூர்தி சந்தையில் திருப்பியத்தோடு இரண்டு திட்டங்களிலும் ஒரே காலத்தில் வேலை செய்தது. இது ஏ300 இன் நடுத்தர-தொலைவு வானூர்தியின் தோன்றலாகவும் கருதப்பட்டது.
# குர்சுக் நகரம்

**குர்சுக்**(ஆங்கிலம்:Kursk) என்பது உருசியாவின் குர்சுக் மாகாணத்தின் நிர்வாக மையமாகும் . குர், துஸ்கர் மற்றும் சீம் நதிகளின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளது. இரண்டாம் உலகப் போரின்போது சோவியத்-ஜெர்மன் போராட்டத்தில் ஒரு திருப்புமுனையாகவும், வரலாற்றில் மிகப்பெரிய தொட்டி போரின் தளமாகவும் குர்சுக்கைச் சுற்றியுள்ள பகுதி இருந்தது. 2010 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புபடி இதன்மக்கள் தொகை: 415,159 ஆகும்.  
கி.மு. 5 அல்லது 4 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே குர்ஸ்கில் மக்கள் குடியேறியதாக தொல்லியல் சுட்டிக்காட்டுகிறது. குறைந்தது கிபி. 8ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இசுலாவியர்களையும் உள்ளடக்கி இந்தக் குடியேற்றம் பலப்படுத்தப்பட்டது&nbsp; <sup data-ve-ignore="true">&#x5B; *<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2007)">மேற்கோள் தேவை</span>* &#x5D;</sup>
# குர்சுக் நகரம்

## நிர்வாகம் மற்றும் நகராட்சி

குர்சுக் ஒப்ளாஸ்ட்டின் நிர்வாக மையமாக உள்ளது மற்றும், ஆட்சிப்பிரிவுகளில் கட்டமைபப்பில் ஒரு பகுதியாக இல்லையென்றாலும் கூட குர்சுக்கின் நிர்வாக மையமாக அமைந்துள்ளது.. ஒரு நகராட்சி பிரிவாக, குர்ஸ்கின் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நகரம் "குர்ஸ்க் நகர்ப்புற ஓக்ரக்" என இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
# குர்சுக் நகரம்

## பொருளாதாரம் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு

நிர்வாக மையமாக குர்சுக் ஒரு முக்கியமான தொழில்துறை மையமாகும். இந்நகரம் இரும்பு அடிப்படையிலான தொழில் , வேதியியல் துறை மற்றும் ஒரு பெரிய உணவு பதப்படுத்தும் தொழில் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறது, இதைச் சுற்றியுள்ள " கருப்பு பூமி " பிராந்தியத்தில் விவசாயத்தின் செழுமை பிரதிபலிக்கிறது.  
குறிப்பாய் குறிப்பிடத்தக்கது என அழைக்கப்படும் நிகழ்வு உள்ளது குர்ஸ்க் காந்த ஒழுங்கின்மை உலகின் மிகப்பெரிய இரும்பு தாது இருப்பு, அங்கு இரும்பு உள்ளடக்கத்தை தாது 60% 35% வரை இலிருந்து வரம்புகள்.  
குர்ச்சதோவின், சுமார் 40 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் தென்மேற்கில், குர்சுக் அணுமின் நிலையம், 1986 செர்னோபில் பேரழிவில் *சிக்கியதைப்* போன்ற உலைகளை உள்ளடக்கியது . இது குர்சுக் உலைகளில் மிகப் பழமையானது ஆகும். இது 1977 முதல் செயல்பட்டு வருகிறது, அவற்றில் 1986 ஏற்படுத்தப்பட்ட அணுமின் நிலையம் புதியது.
# குர்சுக் நகரம்

## ஈர்ப்புகள்

குர்ஸ்கில் உள்ள மிகப் பழமையான கட்டிடம் டிரினிட்டி மடாலயத்தில் உள்ள மேல் தேவாலயம் ஆகும், இது பீட்டர் தி கிரேட் ஆரம்பகால ஆட்சியின் மாற்றம் பாணி பண்புக்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. உரோமோதனோவ்சுகி கட்டிடம் என்று அழைக்கப்படுபவை மிகப் பழமையான கட்டிடமாகும், இருப்பினும் இது 18 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், உரோமோதனோவ்சுகி குடும்பம் இல்லாத போது அனைத்து அமைக்கப்பட்டது.  
நகர தேவாலாயம் 1752 மற்றும் 1778 க்கு இடையில் அற்புதமான பரோக் கட்டிட்க்கலைப் பாணியில் கட்டப்பட்டது மற்றும் மிகவும் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டது, பல கலை வரலாற்றாசிரியர்கள் இதற்குபார்தோலோமியோ ராசுத்தெரெல்லி காரணம் என்று கூறினர். ராசுத்தெரெல்லியின் படைப்புரிமை கேள்விக்குறியாக இருந்தாலும், தேவாலயம் உண்மையில் எலிசபெதன் பரோக்கின் மிகவும் சுவாரஸ்யமான நினைவுச்சின்னமாகும். கலினோ விமான தளத்தின் சொந்தம் கொண்டாடி ஒரு பனிப்போரை குர்சுக் கொண்டிருந்தது..
# குர்சுக் நகரம்

## போக்குவரத்து

1868 முதல் குர்சுகிற்கும் மாஸ்கோவிற்கும் இடையே ஒரு ரயில் இணைப்பு உள்ளது. குர்சுக் மாஸ்கோவிற்கும் கார்கோவிற்கும் இடையில் ஒரு பெரிய இரயில் பாதை அமைந்துள்ளது, ரயில்களும் நகரத்தை வோரோனெசு மற்றும் கியேவுடன் இணைக்கின்றன. குர்சுக் வோசுதோக்னி விமான நிலையம் உள்நாட்டு விமான சேவையை வழங்குகிறது. பொது போக்குவரத்தில் பேருந்துகள், தள்ளுவண்டிகள் மற்றும் டிராம்கள் ஆகியவை அடங்கும். 2007 முதல், பொது போக்குவரத்து ஒரு செயற்கைக்கோள் வழிசெலுத்தல் முறையை அறிமுகப்படுத்தியது.
# குர்சுக் நகரம்

## கலாச்சாரம் மற்றும் விளையாட்டு

நடத்துனர் மற்றும் எக்காள தனிப்பாடலாளர் செர்சி புரோசுகூரின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், குர்சிக் மாநில பல்கலைக்கழகம் உருசிய சேம்பர் இசைக்குழுவின் தாயகமாகும். இசைக்குழு தவறாமல் இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்துகிறது, சர்வதேச அளவில் சுற்றுப்பயணம் செய்கிறது மற்றும் பல குறுந்தகடுகளை தயாரித்துள்ளது. நகரின் மையத்தில் அமைந்துள்ள புஷ்கின் திரையரங்கம். இது நிரந்தர வருகை மற்றும் நிகழ்ச்சிகளைக் கொண்டுள்ளது. 2016 ஆம் ஆண்டில், டைனமோ குர்ஸ்க் என்ற புதிய அணியுடன் ரஷ்ய மகளில் வளைதடி பந்தாட்ட விளையாட்டு குர்சுக்கு விரிவடைந்தது.
# வால்டர் பெஞ்சமின்

**வால்டர் பென்டிக்சு இசுக்கான்ப்ளைஸ் பெஞ்சமின்** (15 ஜூலை 1892 - 26 செப்டம்பர் 1940) ஒரு ஜெர்மன் யூத தத்துவவாதியும், கலாச்சார விமர்சகரும் மற்றும் கட்டுரையாளரும் ஆவார். டாய்ட்ச் கருத்தியம், புனைவியம், மேற்கத்திய மார்க்சியம் மற்றும் யூத மாயவாதம் ஆகியவற்றின் சிறந்த கூறுகளை இணைத்து வெளிப்படுத்தும் சிந்தனையாளரும் ஆவார். பெஞ்சமின் அழகியல் கோட்பாடு, இலக்கிய விமர்சனம் மற்றும் வரலாற்று பொருள்முதல்வாதம் ஆகியவற்றில் நீடித்த மற்றும் செல்வாக்குமிக்க பங்களிப்புகளை வழங்கினார். அவர் பிராங்பேர்ட் பள்ளியுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தார், மேலும் நாடக ஆசிரியர் பெர்டோல்ட் ப்ரெக்ட் மற்றும் கபாலா அறிஞர் கெர்ஷோம் ஸ்கொலெம் போன்ற சிந்தனையாளர்களுடன் நட்புறவைப் பேணினார்.  
பெஞ்சமின் நன்கு அறியப்பட்ட படைப்புகளில் "மொழிபெயர்ப்பாளரின் பணி" (1923), " இயந்திர இனப்பெருக்க யுகத்தில் கலையின் வேலை " (1936), மற்றும் " வரலாற்றின் தத்துவம் பற்றிய ஆய்வறிக்கைகள் " (1940) ஆகிய கட்டுரைகள் உள்ளன. ஒரு இலக்கிய விமர்சகராக அவருடைய பெரும் பணியின் குறியீடாக பாடேலைர், கோதே, காஃப்கா, கிராஸ், லெஸ்காவ், பிரவுஸ்ட், வால்ஸ்டர், மற்றும் மொழிபெயர்ப்பு கோட்பாடு ஆகியற்றின் மீதான கட்டுரைகள் உள்ளன. 1940 ஆம் ஆண்டில், தனது 48 வயதில், பெஞ்சமின் பிரெஞ்சு-ஸ்பானிஷ் எல்லையில் உள்ள போர்ட்போவில் படையெடுக்கும் வேர்மாக்ட்டிடமிருந்து தப்பிக்க முயன்றபோது தற்கொலை செய்து கொண்டார். அவரது வாழ்க்கையில் பிரபலமான பாராட்டுகள் அவரைத் தவிர்த்துவிட்டாலும், அவரது மரணத்தைத் தொடர்ந்து பல தசாப்தங்களுக்குப் பின்னர் அவரது படைப்புகள் பிந்தைய புகழ் பெற்றன.