# மாடுகுல

## வரலாறு

மத்சய மரபு ஆட்சியாளர்கள் 5 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை கலிங்கத்தை ஆண்ட கீழைக் கங்க வம்சத்தின் தெற்கே இருந்த ஆட்சியாளாவர். மத்சய மன்னர்களின் தலைநகரம் 'வட்டாடி' என்று அழைக்கப்பட்டது. இது 'ஓடா-ஆடி' என்ற சொற்களிலிலிருந்து வந்தது. இது ஒட்டர தேசத்தின் ( ஒடியா மக்களின் நாடு) தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. பின்னர், இது 'வட்டாடிமடுகுலா' என்று மாற்றமடைந்தது. நவீன காலத்தில் இது 11 கி.மீ சுற்றளவில் வட்டாடி மற்றும் மாடுகுல என அழைக்கப்படும் இரண்டு கிராமங்களாகப் பிரிந்தது.  
13 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தன் தந்தை ஜெயந்த தேவ ராஜுவிடமிருந்து இராச்சியத்தைப் பெற்ற நரசிம்மவர்தன அர்ஜுன் தேவா, அந்த வம்சத்தின் மிகவும் வீரம் மிக்க மன்னராவார். நரசிம்மவர்தனரின் கொடை குறித்து எழுதப்பட்ட திரிப்டா செப்பேட்டில், வத்தாடியின் மத்சய வம்சத்தின் தோற்றம் குறித்து கூறப்பட்டுள்ளது. திரிபிடா செப்புப்பேட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள முதல் பெயர் அவரது தாத்தா மணிக்காதித்திய ராஜுவின் பெயராகும், அதைத் தொடர்ந்து அவரது தந்தை ஜெயந்த தேவ ராஜுவின் பெயரும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  
நரசிம்மவர்தன அர்ஜுன தேவாவுக்குப் பிறகு அவரது மகன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணவர்தன ஜெயந்த ராஜு அரியணை ஏறினார். இவர் குடிசிங்கரம் மற்றும் கோட்லம் ஆகிய இரண்டு கிராமங்களை சிம்மாச்சலம் கோயிலுக்கு தானமாக வழங்கியதற்காக அறியப்படுகிறார். அவர் நீண்ட காலம் ஆட்சி செய்தார், அவருக்குப் பிறகு 14 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் அவரது மகன் வீர அர்ஜுனன தேவா அரியணை ஏறினார். அவர் கங்க மன்னர் மூன்றாம் நரசிம்ம தேவருக்கு அடங்கிய சிற்றரசராக இருந்தார். 1361 ஆம் ஆண்டு பிரூசு சா துக்ளக்கால் தோற்கடிக்கப்பட்ட கங்கர்களின் மேலாதிக்கத்திலிருந்து தனது இராச்சியத்தை விடுவிப்பதற்காக, வீர அர்ஜுன் ராஜமன்றியின் ரெட்டி தலைவர்களுடன் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்கினார். இருப்பினும், இந்த முயற்சி வீணானது, ஏனெனில் அவர் 1381 இல் இறந்தார், அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் பிரதாப அர்ஜுனன் ஆட்சிக்கு வந்தார்.  
அனபர்தி, கோபாவரம் ஆகிய செப்பேடுகள், 1389 ஆம் ஆண்டு குமாரகிரி ரெட்டி ராஜமன்றி மீதான தனது மேலாதிக்கத்தை மீண்டும் நிலைநாட்டியதாகவும், தன் திறமையான தளபதி கட்டயாவேமாவுடன் கட்டக் மீது படையெடுத்ததாகவும், அவர் கங்க மன்னராக நான்காம் நரசிம்ம தேவனைத் தோற்கடித்து *கட்டாக்க-சுராகாரர்* - கட்டாக்கை அழித்தவர் என்று பொருள் கொண்ட பட்டத்தைப் பெற்றதாகவும் கூறுகின்றன. இது கீழைக் கங்க இராச்சியத்திலிருந்து சிறிது காலம் வத்தாடி நழுவிச் சென்றதைக் குறிக்கிறது. ஆனால் பின்னர் 1424 ஆம் ஆண்டில் கடைசி கங்க மன்னரான நான்காம் பானுதேவா தன் திறமையான தளபதியும் அமைச்சருமான கபிலேந்திர தேவனை அனுப்பினார், அவர் ரெட்டிகளை தோற்கடித்து ராஜமன்றி வரை விரட்டியடித்தார். கங்கர்களுக்கு உதவ பிரதாப அர்ஜுனன் தனது படையை அனுப்பினார் என்பது தெளிவாகிறது.  
பிரதாப் அர்ஜுனனுக்கு இரண்டாம் ஜெயந்த தேவ ராஜு என்ற மகன் இருந்தான். அவனுடைய மகள் சிங்கம்மா, அண்டை நாடான நந்தபூர் இராச்சியத்தைச் சேர்ந்த சிலாவன்சி மன்னர் விஸ்வநாத ராஜை மணந்தாள். சிங்கம்மாவும் நந்தபூரைச் சேர்ந்த விஸ்வநாத ராஜும் திருமணம் செய்து கொண்டதைப் பற்றி 1427 ஜூலை 4 மற்றும் 8 தேதியிட்ட இரண்டு கல்வெட்டுகள் குறிப்பிடுகின்றன. இது மத்ஸ்யா மற்றும் சிலவன்ஷ் குடும்பங்களுக்கு இடையேயான ஒரு முக்கியமான திருமண கூட்டணியாக நம்பப்படுகிறது. இரண்டாம் ஜெயந்த தேவ ராஜுவின் மகன் சிங்கராஜு, நந்தபூரின் பிரதாப் கங்கா ராஜின் சமகாலத்தவர்.  
1443 ஆம் ஆண்டில், பிரதாப கங்க ராஜுக்குப் பிறகு அவரது மருமகன் விநாயக் தேவா அரியணை ஏறினார். அவர் வடக்கு காஷ்மீரில் சூரியகுல மன்னர்களால் ஆளப்பட்ட ஒரு சிறிய இராச்சியத்தின் இளம் இளவரசராவார். சில திருப்பங்களுக்குப் பிறகு, விநாயக் தேவா வாரணாசிக்கும் பின்னர் நந்தபூருக்கும் குடிபெயர்ந்தார், அங்கு அவர் பிரதாப கங்க ராஜின் ஒரே மகளான லீலாவதியை மணந்தார். அவர் தன் மாமனாரிடம் இருந்து இராஜ்யத்தைப் பெற்றார். அதனால் ஆட்சிக்கு உரிமைகோரியவகளின் கிளர்ச்சியை எதிர்கொண்டார். இதன் விளைவாக, அவர் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார், பின்னர் மத்சய மன்னர் சிங்கராஜு அவருக்கு உதவினார், அவர் கிளர்ச்சியை அடக்கி நந்தபூர் ராஜ்ஜியத்தை மீட்டெடுக்க உதவினார்.  
சிங்கராஜுவுக்குப் பிறகு அவரது மகன் வல்லபதேவ ராஜு அரியணை ஏறினார். அவர் தத்ததா அருகே தண்டாவின் கரையில் புகழ்பெற்ற அக்னிஸ்தோம வேள்வியை நடத்தி வல்லபராயருக்கு கோயிலை எழுப்பினார். வல்லபராயர் கோயிலுக்காக அன்னவரம் என்ற கிராமத்தை மானியமாக அளித்தார். அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் பிரதாப் ஸ்ரீ கங்க ராஜு ஆட்சிக்கு வந்தார். இந்த மன்னர் பிரதாபருத்ர தேவனின் ஆட்சிக்கு கீழ்பட்டு ஆட்சி செய்தார், பின்னர் அவரது மகன் வீர் பிரதாப சிங்கராஜு அதே கஜபதியின் கீழ் ஆட்சிபுரிந்தார்.  
16 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் கஜபதி பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, நந்தபூர் மன்னர் - விஸ்வநாத் தேவ கஜபதி, வடக்கே வங்காளத்திலிருந்து தெற்கே தெலங்காணா வரையிலான கஜபதிகளின் முந்தைய ஆட்சிப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார். இது வத்தாடி அல்லது மடுகுலாவின் மத்ஸ்ய இராச்சியம் நந்தபூரின் ஆட்சிக்கு உட்பட்ட சிற்றரசாகவும் பின்னர் ஜெய்பூர் இராச்சியமாகவும் மாறிய காலகட்டமாகும்.