wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# வில்லரசம்பட்டி

**வில்லரசம்பட்டி** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் ஈரோடு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும்.  
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 219 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள வில்லரசம்பட்டி பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், (அதாவது, 11°20'37.0"N, 77°41'08.5"E) ஆகும். ஈரோடு, நசியனூர், திண்டல், வீரப்பன்சத்திரம் மற்றும் பெரியசேமூர் ஆகியவை வில்லரசம்பட்டி பகுதியை ஒட்டியுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.  
ஈரோடு கிழக்குத் தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த ஈ.வெ.ரா. திருமகன் சமீபத்தில் மரணமடைந்ததால், 2023-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 27-ஆம் நாள் அத்தொகுதிக்கான இடைத்தேர்தல் நடைபெறுவதையொட்டி, அ.தி.மு.க. கட்சியின் வேட்பாளர் குறித்து ஆலோசிக்க மற்றும் அதற்கான கட்சிப் பணிகள் செயலாற்ற, அக்கட்சியின் நிர்வாகிகள் கூட்டம் வில்லரசம்பட்டியிலுள்ள ஓர் இடத்தில் நடைபெற்றது. இதில் 111 உறுப்பினர்கள் அடங்கிய தேர்தல் பணிக்குழு ஏற்படுத்தப்பட்டது.  
வில்லரசம்பட்டி பெருமாள் கோயில், வில்லரசம்பட்டி மாகாளியம்மன் கோயில், வில்லரசம்பட்டி பத்ரகாளியம்மன் கோயில் மற்றும் மாரியம்மன் கோயில் ஆகியவை இங்குள்ள முக்கியமான கோயில்களாகும்.  
வில்லரசம்பட்டி பகுதியானது, ஈரோடு மேற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி) வரம்புக்கு உட்பட்டதாகும். இதன் சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினராக 2021-ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றவர் சு. முத்துசாமி ஆவார். மேலும் இப்பகுதி, ஈரோடு மக்களவைத் தொகுதி சார்ந்தது. இதன் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினராக அ. கணேசமூர்த்தி, 2019-ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
# மங்கள கௌரி கோயில்

**மங்கள கௌரி கோயில்** (ஆங்கிலம் :*The Mangla Gauri temple*) சக்தி பீடத்தில், ஒன்றாக கருதப்படுகிறது. இந்தியாவின் பீகார் மாநிலத்திலுள்ள கயா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இது பார்வதி தேவி எனும் சக்தி தேவிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. பத்ம புராணம், வாயு புராணம் மற்றும் அக்னி புராணம், தேவி பாகவத புராணம், மார்க்கண்டேய புராணம் மற்ற வேதங்கள் மற்றும் தாந்த்ரீக நூல்களில் இக்கோயில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆலயம் பதினெட்டு மகா சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாக உள்ளது. தற்போதுள்ள கோயில் 15ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. கயாவின் பிரதான வைஷ்ணவர்களின் புனித யாத்திரை மையத்தில் சதி அல்லது சக்தி தேவிக்காக இந்த ஆலயம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. மங்களகௌரி கருணையின் தெய்வமாக வணங்கப்படுகிறார். இந்த கோவில் ஒரு உப-சக்தி பீடமாக உள்ளது. புராணங்களின்படி சதியின் உடலின் ஒரு பகுதி இங்கு (மார்பகம்) விழுந்ததாக நம்பப்படுகிறது. இங்குள்ள துர்கையிடம் தனது விருப்பங்கள் மற்றும் பிரார்த்தனைகளுடன் வருபவர்களின், அனைத்து பிரார்த்தனைகள் மற்றும் விருப்பங்கள் வெற்றிகரமாக நிறைவேறுகிறது என்று நம்பப்படுகிறது.  
மங்களகௌரி கோயில், மலையின் உச்சியில் கிழக்கு திசை நோக்கியவாறு கட்டப்பட்டுள்ளது. படிகள் மற்றும் வாகனம் செல்லக்கூடிய சாலை இக்கோயிலை அடைவதற்கு வழிவகுக்கிறது. இந்த கோயிலின் கருவறையில் தேவியின் சின்னம் உள்ளது. மேலும், சில நுணுக்கமாக செதுக்கப்பட்ட பழங்கால சிற்பங்கள் உள்ளன. கோயிலின் முன் ஒரு சிறிய மண்டபம் உள்ளது. இங்கு யாகம் செய்வதற்கு ஒரு யாகசாலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.  
கோயில் வளாகம் காளி, விநாயகர், அனுமன் மற்றும் சிவன் கோயில்களை உள்ளடக்கியதாகும்.
# பிஷ்ணுபாதுகா (கோயில்)

**பிஷ்ணுபாதுகா** (*Bishnupaduka*) **விஷ்ணுபாதுகா** எனவும் அழைக்கப்படும் இந்த கோயில், இந்துக்களின் புனித தலங்களில் ஒன்றாகும். இது நேபாளத்த்திலலுள்ள, தரனின் வடமேற்கு பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது, புனித நதியான கொக்காஹா உருவான இடமாக கருதப்படுகிறது.
# பிஷ்ணுபாதுகா (கோயில்)

## வரலாறு

பழங்காலத்தில், இங்குள்ள உள்ளூர் மக்கள் இரண்டு தெளிவான கால்தடங்களைக் கொண்ட ஒரு பாறையைக் கண்டுபிடித்தனர். அது விஷ்ணுவின் கால்தடங்கள் என்று நம்பப்படுகிறது. எனவே மக்கள் ஒரு சிறிய கோவிலை கட்டி அதை பிஷ்ணுபாதுகா கோவில் என்று அழைத்தனர்.  
புனித நூலான பிரம்ம புராணத்தின் நூற்றி பத்தாவது அத்தியாயத்தில் இந்த இடம் பற்றிய குறிப்பு காணப்படுகிறது. விஷ்ணுவும் லக்ஷ்மியும் அர்ஷா மற்றும் பிற தெய்வீக மூதாதையர்களின் சிராத்தத்தை (இறந்த மூதாதையர்களை நினைவுகூரும் புனித சடங்குகள்) அனுசரித்தனர் என்று தெளிவாகக் கூறுகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த ஏராளமான இந்துக்கள், குறிப்பாக தை மாதத்தில் தங்கள் முன்னோர்களின் சிராத்தத்திற்காக இங்கு கூடுகிறார்கள்.  
காத்மாண்டுவின் கோகர்ணா, ரசுவாவின் பெத்ராவதி மற்றும் தரனின் பிஷ்ணுபாதுகா ஆகியவை சிராத்தம் செய்ய வேண்டிய முக்கிய புனிதத் தலங்கள் என்று கருதப்படுகிறது.  
இந்த ஆலயம் இந்தியாவின் கயையை விட பழமையானது மற்றும் புனிதமானது என்று முன்னோர்கள் (இறந்தவர்) ஏற்றுக்கொண்டதாக வரலாறு காணப்படுகிறது.
# ஓசியானிடே

**ஓசியானிடே** (*Oceaniidae*) என்பது ஆன்தோமெடுசே வரிசையில் 50க்கும் மேற்பட்ட கடற்காஞ்சொறி குடும்பங்களில் ஒன்றாகும். இந்த குடும்பம் பத்து பேரினங்களுடன் சுமார் 50 சிற்றினங்களைக் கொண்டுள்ளது.
# ஓசியானிடே

## பேரினம்

- *கோரிடென்ட்ரியம்* (11 சிற்றினம்)
- *கோரிஸ்டோலோனா* (ஒற்றைச்சிற்றினப் பேரினம்)
- *மெரோனா* (5 சிற்றினம்)
- *ஓசியானியா* (6 சிற்றினம்)
- *பேச்சிகார்டைல்* (சர்ச்சைக்குரியது)
- *ரைசோஜெட்டன்* (7 சிற்றினம்)
- *சிமிலோமெரோனா* (ஒற்றைச்சிற்றினப் பேரினம்)
- *டூபிக்லாவா* (5 சிற்றினம்)
- *துரிதோப்சிசு* (11 சிற்றினம்)
- *துரிதோப்சாய்டுகள்* (ஒற்றைச்சிற்றினப் பேரினம்)
# கோ. புதூர்

**கோ. புதூர்** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் மதுரை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும்.  
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 158 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள கோ. புதூர் புறநகர்ப் பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், (அதாவது, 9°57'15.5"N, 78°09'02.5"E) ஆகும். மதுரை, செல்லூர், நரிமேடு, பீபி குளம், சின்ன சொக்கிகுளம், சிம்மக்கல், தல்லாகுளம் கோரிப்பாளையம், யானைக்கல், நெல்பேட்டை, கீழ வாசல், தத்தனேரி, கூடல் நகர், ஆரப்பாளையம் மற்றும் செனாய் நகர் ஆகியவை கோ. புதூர் பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.  
கோ. புதூர் பகுதியானது, மதுரை வடக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி) வரம்புக்கு உட்பட்டதாகும். இதன் சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினராக 2021 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றவர் கோ. தளபதி ஆவார். மேலும் இப்பகுதி, மதுரை மக்களவைத் தொகுதி சார்ந்தது. இதன் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினராக சு. வெங்கடேசன், 2019 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
# ஆந்திர மாநிலம்

**ஆந்திரா மாநிலம்** (*Andhra State* ) என்பது இந்தியாவின் முன்னாள் மாநிலம் ஆகும். இது 1953 இல் மதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்த தெலுங்கு பேசும் வட மாவட்டங்களைப் பிரித்து புதியதாக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு மாநிலமாகும். இந்த மாநிலமானது இராயலசீமை மற்றும் கடற்கரை ஆந்திரா ஆகிய இரு வேறுபட்ட பண்பாட்டுப் பகுதிகளால் ஆனது. ஐதராபாத் இராச்சியத்தில் இருந்த சில பகுதிகளைத் தவிர்த்து ஆந்திரா மாநிலம் தெலுங்கு பேசும் அனைத்து பகுதிகளையும் உள்ளடக்கியதாக இருந்தது. 1956 ஆம் ஆண்டின் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, ஆந்திரா மாநிலத்துடன் ஐதராபாத் இராச்சியத்தின் தெலுங்கு பேசும் பகுதிகளும் இணைக்கப்பட்டு ஆந்திரப் பிரதேசம் உருவாக்கப்பட்டது.
# ஆந்திர மாநிலம்

## ஆந்திர மாநில உருவாக்கம்

மதராஸ் மாநிலத்தில் வாழும் தெலுங்கர்களின் நலன்களைப் பாதுகாக்கும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக பொட்டி சிறீராமுலு, மதராஸ் மாநிலத்தில் உள்ள தெலுங்கு பேசும் மாவட்டங்களை (இராயலசீமை மற்றும் கடலோர ஆந்திரா) பிரித்து ஆந்திர மாநிலம் அமைக்க வேண்டும் என்ற பொதுக் கோரிக்கையை ஏற்கவேண்டும் என்று சென்னை மாநில அரசை வற்புறுத்தினார். இக்கோரிக்கையை வலியுறுத்தி அவர் காலவரையற்ற உண்ணாநோண்பை மேற்கொண்டார். ஆந்திரா மாநிலத்தை அமைப்பதாக பிரதமர் ஜவகர்லால் நேரு வாக்குறுதி அளித்ததையடுத்து அதை நிறுத்தினார். ஆனால் ஆந்திர மாநிலம் உருவாவதில் தேவையான பணிகளில் முன்னேற்றம் ஏற்படாததைக் கண்ட அவர், 19 அக்டோபர் 1952 அன்று சென்னையிலுள்ள மகரிசி புலுசு சாம்பமூர்த்தியின் வீட்டில் மீண்டும் உண்ணாநோண்பைத் தொடங்கினார். ஆந்திர இதேகா உண்ணாநோண்பை ஏற்காத போதிலும் இது மக்களின் கவனத்தை ஈர்த்தது. தெலுங்கு மக்கள் வேலைநிறுத்தங்கள், ஆர்ப்பாட்டங்கள் போன்றவற்றை நடத்திய போதிலும், புதிய மாநிலம் அமைப்பது குறித்து அரசாங்கம் தெளிவான அறிக்கையை வெளியிடவில்லை. திசம்பர் 15 நள்ளிரவில் (அதாவது 16 திசம்பர் 1952 தொடக்கத்தில்), உண்ணாநோண்பு இருந்த சிறீராமுலு இறந்தார். அர்வ இறந்த வீடு மாநில அரசால் நினைவுச் சின்னமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.  
சிறீராமுலுவின் இறுதி ஊர்வலத்தின் போது, அவரது ஈகத்தை பாராட்டி மக்கள் முழக்கங்களை எழுப்பினர். பின்னர், வெறித்தனமாகச் சென்று பொதுச் சொத்துக்களை அழிக்கத் தொடங்கினர். சிராலா, விஜயநகரம், விசாகப்பட்டினம், விசயவாடா, ராஜமன்றி, ஏலூரு, பீமாவரம், பெல்லாரி, குண்டூர், தெனாலி, ஒங்கோல், நெல்லூர் போன்ற தொலைதூரப் பகுதிகளுக்கு இந்தச் செய்தி வேகமாகப் பரவி மக்களிடையே கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. அனகாபள்ளி, விஜயவாடா போன்ற இடங்களில் காவல் துறையினருடன் நடந்த மோதலில் 7 பேர் கொல்லப்பட்டனர். மக்கள் போராட்டம் மூன்று முதல் நான்கு நாட்கள் தொடர்ந்ததால் சென்னை மற்றும் ஆந்திரா பகுதிகளில் இயல்பு வாழ்க்கை பாதிக்கப்பட்டது. 1952 திசம்பர் 19 அன்று, நாட்டின் தலைமை அமைச்சர் ஜவகர்லால் நேரு, மதராஸ் மாநிலத்தில் வாழும் தெலுங்கு மக்களுக்காக தனி மாநிலம் அமைப்பது குறித்த அறிவிப்பை வெளியிட்டார். ஆந்திர மாநிலம் அமைப்பது தொடர்பான பிரச்சனைகளை ஆராய இராசத்தான் உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி கே. என். வாஞ்சூவை ஒன்றிய அரசு நியமித்தது. 1953 செப்டம்பரில் ஆந்திர மாநில சட்டத்தை இந்திய நாடாளுமன்றம் நிறைவேற்றியது.  
1953 அக்டோபர் முதல் நாள், மதராஸ் மாநிலத்தின் தெலுங்கு பேசும் பகுதியிலுள்ள 11 மாவட்டங்கள் கர்னூலைத் தலைநகராகக் கொண்டு புதிய ஆந்திர மாநிலமாக மாறியது. தங்குதூரி பிரகாசம் பந்துலு (ஆந்திர கேசரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறார் - "ஆந்திராவின் சிங்கம்") புதிய மாநிலத்தின் முதல் முதலமைச்சரானார்.  
இந்த முதல் "மொழிவழி மாநிலம்" உருவாக்கம் மேலும் பலமொழிவாரி மாநிலங்கள் உருவாக வழி வகுத்தது. இதனால் இந்த மாநிலங்கள் சுதந்திரமாக, மொழியியல் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக வளர்ச்சியடைய வாய்ப்பு ஏற்பட்டது.
# ஆந்திர மாநிலம்

## ஆந்திர மாநில ஆளுநர்கள்

ஆந்திர மாநிலத்தின் ஆளுநர்கள் கடற்கரை ஆந்திரா மற்றும் இராயலசீமை பகுதிகளைக் கொண்டிருந்த ஆந்திரமாநிலத்தின் ஆளுநராக இருந்தனர். இந்த மாநிலம் 1953 இல் மதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டது.
| -
! 1 | சந்துலால் மாதவ்லால் திரிவேதி | 1 அக்டோபர் 1953 | 31 அக்டோபர் 1956 | நாட்கள் |
| --- | --- | --- | --- | --- |
# ஆந்திர மாநிலம்

## ஆந்திர மாநில முதலமைச்சர்கள்

ஆந்திர மாநிலம் வட ஆந்திரா, கடலோர ஆந்திரா, இராயலசீமை ஆகிய பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. இந்த மாநிலம் 1953 இல் மதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டது.
| பதவி ஏற்பு | முடிவு | கால நீளம் |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| - | 1 | த. பிரகாசம் | 1 அக்டோபர் 1953 | 15 நவம்பர் 1954 | 1ஆண்டு, 45நாட்கள் | 1வது
<small>(1952 தேர்தல்)</small> | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| – | *காலி*  
(President's rule) | N/A | 15 நவம்பர் 1954 | 28 மார்ச் 1955 | 133நாட்கள் | N/A |  |
| 2 | பேஜவாடா கோபால் ரெட்டி | ஆத்மகூர் | 28 மார்ச் 1955 | 31 அக்டோபர் 1956 | 1ஆண்டு, 217நாட்கள் | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | } |
# ஆந்திர மாநிலம்

## ஆந்திர மாநில துணை முதல்வர்கள்

ஆந்திர மாநிலம் வட ஆந்திரா, கடற்கரை ஆந்திரா மற்றும் இராயலசீமை பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. இந்த மாநிலம் 1953 இல் மதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டது. பிரகாசம் மற்றும் பெசவாடா கோபால ரெட்டியின் அமைசரவையில் நீலம் சஞ்சீவ ரெட்டி துணை முதல்வராக பதவி வகித்தார். பின்னர், ஆந்திர மாநிலம் ஐதராபாத் தெலுங்கானா மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டு 1956 நவம்பரில் ஆந்திரப் பிரதேசம் உருவாக்கபட்டது.
| பதவி ஏற்பு | முடிவு | கால நீளம் |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| - | 1 | நீலம் சஞ்சீவ ரெட்டி | 1 அக்டோபர் 1953 | 15 நவம்பர் 1954 | 1st
<small>(1952 தேர்தல்)</small> | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |
| – | *Vacant* | N/A | 15 நவம்பர் 1954 | 28 மார்ச் 1955 | 133நாட்கள் | N/A |
| 2 | நீலம் சஞ்சீவ ரெட்டி | சிறீகாலத்தி | மார்ச் 1955 | 31 அக்டோபர் 1956 | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | } |
# ஆந்திர மாநிலம்

## ஆந்திர மாநிலத்தின் மாவட்டங்களின் பட்டியல்

ஆந்திர மாநிலம் உருவானபோது பதினொரு மாவட்டங்கள் மட்டுமே இருந்தன.
| ஸ்ரீகாகுளம் | கடலோர ஆந்திரா பகுதி |
| --- | --- |
| விசாகப்பட்டினம் |  |
| கிழக்கு கோதாவரி |  |
| மேற்கு கோதாவரி |  |
| கிருஷ்ணா |  |
| குண்டூர் |  |
| நெல்லூர் |  |
| சித்தூர் | இராயலசீமை பகுதி |
| கடப்பா |  |
| அனந்தபுரம் |  |
| கர்நூல் |  |
| பெல்லாரி மாவட்டம் | } |
# ஆந்திர மாநிலம்

## விசாலாந்திரா இயக்கம்

விசாலாந்திரா அல்லது விசால ஆந்திரா என்பது இந்திய விடுதலைக்குப் பிந்தைய இந்தியாவில் தெலுங்கு பேசும் அனைத்து பகுதிகளையும் ஒருங்கிணைந்து அகன்ற ஆந்திரப் பிரதேசமாக உருவாக்க வேண்டும் என்பதற்காக உருவான ஒரு இயக்கம் ஆகும். தெலுங்கு பேசும் பகுதிகள் அனைத்தையும் ஒரே மாநிலமாக ஒன்றிணைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன் ஆந்திர மகாசபா என்ற பதாகையின் கீழ் இந்த இயக்கம் இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சியால் வழிநடத்தப்பட்டது. (இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சி இந்தியா முழுவதும் மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைக்கக் கோரியது. ) இந்த இயக்கம் வெற்றியடைந்து, மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக 1 நவம்பர் 1956 அன்று ஆந்திர மாநிலத்துடன் ஐதராபாத் மாநிலத்தின் (தெலுங்கானா) தெலுங்கு பேசும் பகுதிகளை இணைக்கபட்டு அதன் வழியாக ஆந்திரப் பிரதேசம் என்ற தனி மாநிலம் உருவாக்கப்பட்டது. (ஆந்திரா மாநிலம் முன்பு 1953 அக்டோபர் முதல் நாள் அன்று மதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், 2014 சூன் இரண்டாம் நாளன்று, தெலங்காணா மாநிலம் ஆந்திரப் பிரதேசத்திலிருந்து மீண்டும் பிரிக்கப்பட்டது. இதனால் விசாலந்திரா என்ற சோதனை முயற்சி முடிவுக்கு வந்தது. எஞ்சியிருக்கும் ஆந்திரப் பிரதேசம் இப்போது தோராயமாக அதே எல்லைகளைக் கொண்டுள்ளது.
# ஆந்திர மாநிலம்

## ஐக்கிய ஆந்திரப் பிரதேசம் உருவாக்கம்

1956 நவம்பர் முதல் நாளன்று ஆந்திரா மாநிலமும், ஐதராபாத் மாநிலத்தின் தெலங்காணா பகுதியும் ஒன்றிணைந்து தெலுங்கு மக்களுக்கான ஒற்றை மாநிலமாக ஆந்திரப் பிரதேசம் என்ற மாநிலம் உருவாகியது. ஐதராபாத் மாநிலத்தின் தெலுங்கு பேசாத பகுதிகள் பம்பாய் மாநிலம் மற்றும் கர்நாடகத்துடன் இணைக்கப்பட்டன.
1956 இல் மாநில மறுசீரமைப்பிற்குப் பிறகு, ஐதராபாத் மாநிலத்தின் மேற்குப் பகுதிகளான சிவப்பு மற்றும் நீலக் கோடுகள் முறையே பம்பாய் மற்றும் மைசூர் மாநிலங்களுடன் இணைக்கப்பட்டன. மேலும் மாநிலத்தின் மற்ற பகுதிகள் ( தெலங்காணா ) ஆந்திரா மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டு ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலம் உருவாகியது.
# ஆந்திர மாநிலம்

## மேலும் பார்க்கவும்

- மதராஸ் மாகாணம்
# 2023 பெசாவர் பள்ளிவாசல் குண்டுவெடிப்பு

**2023 பெசாவர் பள்ளிவாசல் குண்டுவெடிப்பு** (*2023 Peshawar mosque bombing*) பாக்கித்தான் நாட்டின் கைபர் பக்துன்வாவின் பெசாவரில் உள்ள காவலர் குடியிருப்புப் பகுதியில் அமைந்துள்ள பள்ளிவாசலில் 2023 ஆம் ஆண்டு 30 ஆம் தேதியன்று தற்கொலைக் குண்டுத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. நண்பகல் சூகர் நேர தொழுகையின் போது தாக்குதல் நடத்தியவர் வெடிகுண்டை வெடிக்கச் செய்தார். குறைந்தது 95 பேர் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் 223 பேர் காயமடைந்தனர். மேலும் ஏழு பேர் ஆபத்தான நிலையில் உள்ளனர்.
# 2023 பெசாவர் பள்ளிவாசல் குண்டுவெடிப்பு

## பின்னணி

2004 ஆம் ஆண்டில், வடமேற்கு பாக்கித்தானில் இசுலாமிய கிளர்ச்சியாளர்களுக்கும் பாக்கித்தான் அரசாங்கத்திற்கும் இடையிலான போராக இசுலாமிய தாக்குதல்கள் தீவிரமடைந்தன. போர் 2017 ஆம் ஆண்டில் குறைந்த அளவிலான மோதலாக தீவிரம் குறைந்தது. வடமேற்கு பாக்கித்தானில் உள்ள கைபர் பக்துன்வாவின் தலைநகரமும் மிகப்பெரிய நகரமுமான பெசாவரில் பல கிளர்ச்சி தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டுள்ளன. 2013, 2015, மற்றும் 2022 ஆம் ஆண்டுகளில் பள்ளிவாசல்களில் நடந்த தாக்குதல்களும் இதில் அடங்கும்.
# 2023 பெசாவர் பள்ளிவாசல் குண்டுவெடிப்பு

## தாக்குதல்

தாக்குதலுக்கு உள்ளான பள்ளிவாசல் உயர் பாதுகாப்பு வளாகத்திற்குள் அமைந்துள்ளது. இங்கு மாகாண காவல்துறை மற்றும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு துறையின் தலைமையகம் போன்றவையும் உள்ளன. தற்கொலை குண்டு வீசியவர் உள்ளூர் காவல்துறையினரை ஏமாற்றி பல தடுப்புகளையும் கடந்துள்ளார். தாக்குதல் நடந்த அந்த நேரத்தில் 300 முதல் 400 காவல் துறை அதிகாரிகள் பள்ளிவாசலில் தங்களின் சூகர் தொழுகையை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தனர்.  
பிரார்த்தனையில் ஈடுபட்டிருந்தவர்களின் முதல் வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்த குண்டுதாரி தற்கொலை அங்கியைத் தூண்டினார். இதனால் பள்ளிவாசலின் கூரை இடிந்து விழுந்தது. உமர் காலித் கொராசானியின் படுகொலைக்கு பழிவாங்கும் நடவடிக்கையே இத்தாக்குதலுக்கான காரணம் என்றும் அவர்கள் கூறியுள்ளனர். ஆனால் அதைத் தொடர்ந்து குழு, அதன் செய்தித் தொடர்பாளர் மூலம் இதை மறுத்தது.
# 2023 பெசாவர் பள்ளிவாசல் குண்டுவெடிப்பு

## இதையும் காண்க

- 2014 பெசாவர் பள்ளிக்கூடத் தாக்குதல்
# சேரிங் கிராசு, ஊட்டி

**சேரிங் கிராசு** (*Charring Cross, Ooty*) என்பது தேசிய நெடுஞ்சாலை 67 (இந்தியா) இல் உள்ள ஒரு சந்திப்பாகும். இங்கு வணிகச் சாலையையும், தமிழ்நாட்டின் ஊட்டியில் உள்ள ஊட்டி - குன்னூர் சாலையையும் சந்திக்கிறது. இது ஊட்டியின் மிக முக்கியமான மற்றும் அழகான இடங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. சேரிங் கிராசு பகுதியில் முக்கிய அடையாளமாக இருப்பது காந்தி சிலை ஆகும்.
# சேரிங் கிராசு, ஊட்டி

## மேலும் பார்க்கவும்

- அரசு ரோசாத் தோட்டம், ஊட்டி
- ஊட்டி தாவரவியல் பூங்கா, உதகமண்டலம்
- ஊட்டி ஏரி
- ஊட்டி கல் வீடு
- ஊட்டி வானொலி அதிர்வெண் தொலைநோக்கி
- மாரியம்மன் கோவில், உதகை
- தூய ஸ்தேவானின் தேவாலயம், ஊட்டி
- காமராஜர் சாகர் அணை
# பக்குன் அணை

சீனாவிற்கு அடுத்து, ஆசியாவின் மிகப்பெரிய அணையாக பக்குன் அணை அறியப்படுகிறது. இந்த அணை பெலாகாவிற்குச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளுக்கும்; தீபகற்ப மலேசியாவிற்கும் மின்சாரம் வழங்கும் நோக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த அணை 205 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது. 2,400 மெகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய திட்டமிடப்பட்டு உள்ளது  
பொருளாதாரக் காரணமாக இதன் கட்டுமானம் பல முறை ஒத்திவைக்கப்பட்டது. ஏற்கனவே பல பில்லியன் ரிங்கிட் செலவழிக்கப் பட்டு விட்டதால், இந்தத் திட்டத்தைத் தொடர மலேசிய மத்திய அரசு முடிவு செய்தது. இந்த அணைத் திட்டத்தின் மொத்தச் செலவுத் தொகை **RM** 10 பில்லியன் (1,000 கோடி ரிங்கிட்).  
1996-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட இந்த அணைத் திட்டம், 2011 ஆகஸ்டு 6-ஆம் தேதி முடிக்கப்பட்டது. 2015-ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, தென்கிழக்கு ஆசியாவிலேயே பக்குன் அணை மிகப்பெரிய அணையாகப் பதிவு செய்யப்பட்டது.
# பக்குன் அணை

## பொது

வளர்ந்து வரும் மின்சாரத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வதே அணைக் கட்டுமானத்தின் முதன்மையான நோக்கமாகும். இருப்பினும், அந்த நோக்கத்தில் பெரும்பாலானவை; தீபகற்ப மலேசியாவிற்கு (*Peninsular Malaysia*) சாதகமானவை என்றும், அணை அமைந்துள்ள கிழக்கு மலேசியாவிற்கு (*East Malaysia*) சாதகமானவை அல்ல என்றும் கூறப்படுகிறது.  
தீபகற்ப மலேசியாவில் கூட, மின்சார உற்பத்தி மிகையாக உள்ளது. அந்தக் கட்டத்தில், தெனாகா நேசனல் பெர்காட் (*Tenaga Nasional Berhad*) எனும் தேசிய மின்சார நிறுவனம், தனியார் மின் உற்பத்தியாளர்களுடன் (*Independent Power Producers*) சாதகமற்ற கொள்முதல் ஒப்பந்தங்களைக் (*Unfavourable Purchasing Agreements*) கொண்டு இருந்தது.
# பக்குன் அணை

## பொது

### கடலடி மின்கம்பி வடங்கள்

பக்குன் அணையில் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தில் 30%, கிழக்கு மலேசியாவில் பயன்படுத்தப்படும்; மீதமுள்ள 70% தீபகற்ப மலேசியாவிற்கு அனுப்பப்படும் என்பதே அசல் திட்டமாக இருந்தது.  
அந்தத் திட்டத்தில் கிழக்கு மலேசியாவில் 730&nbsp;கி.மீ. தொலைவிற்கு மின்கம்பி வடங்களை அமைப்பது (*High-voltage Direct Current Transmission Lines*); 670&nbsp;கி.மீ. கடலடி மின்கம்பி வடங்களை அமைப்பது (*Undersea High-voltage Direct Current Cable*); தீபகற்ப மலேசியாவில் 300&nbsp;கி.மீ. மின்கம்பி வடங்களை அமைப்பதும் அடங்கும்.
# பக்குன் அணை

## பொது

### பக்குன் புனல்மின் நிலையம்

16 ஆகஸ்ட் 2017-இல், சரவாக் எனர்ஜி (*Sarawak Energy*) எனும் சரவாக் மின் வாரியம் மத்திய அரசாங்கத்திடம் இருந்து பக்குன் புனல்மின் நிலையத்தைக் (*Bakun HEP*) கையகப்படுத்தியது. ஓர் ஒப்பந்தத்தின் கீழ், சரவாக் அரசாங்கம் மத்திய அரசுக்கு **RM** 2.5 பில்லியன் செலுத்தி, மீதமுள்ள **RM** 6.4 பில்லியன் கடன்களையும் ஏற்றுக் கொள்வதாக அமைந்தது. பிரதமர் நஜீப் ரசாக் (*Najib Razak*) 2018 ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதி, சரவாக் மாநில அரசிடம் பக்குன் அணையின் அரசாங்க ஒப்பந்தப் பத்திரங்களை ஒப்படைத்தார்.
# விசாலாந்திரா இயக்கம்

**விசாலாந்திரா** அல்லது **விசாலா ஆந்திரா** (*Visalandhra movement*) என்பது இந்திய விடுதலைக்குப் பிந்தைய இந்தியாவில் தெலுங்கு பேசும் அனைத்து பகுதிகளும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு ஒரே மாநிலமாக அதாவது, அகன்ற ஆந்திராவாக உருவக்க வேண்டும் என்று உருவான ஒரு இயக்கம் ஆகும். தெலுங்கு பேசும் பகுதிகள் அனைத்தையும் ஒரே மாநிலமாக இணைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன் ஆந்திர மகாசபா என்ற பதாகையின் கீழ் இந்த இயக்கம் இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியால் வழிநடத்தப்பட்டது. (இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சி இந்தியா முழுவதும் மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைக்கக் கோரியது . ) இந்த இயக்கம் வெற்றியடைந்தது. அதன்படி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக 1956 நவம்பர் முதல் நாளன்று ஆந்திர மாநிலத்துடன் ஐதராபாத் மாநிலத்தின் (தற்போது *தெலங்காணா* என்று அழைக்கப்படுகிறது) தெலுங்கு பேசும் பகுதிகளை இணைப்பதன் மூலம் ஆந்திரப் பிரதேசம் என்ற தனி மாநிலம் உருவாக்கப்பட்டது. (ஆந்திரா மாநிலம் முன்பு 1953 அக்டோபர் முதல் நாளன்று மதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், 2014 சூன் இரண்டாம் நாளன்று, தெலங்காணா மாநிலம் ஆந்திரப் பிரதேசத்திலிருந்து மீண்டும் பிரிக்கப்பட்டது. இதன் வழியாக விசாலாந்திரா என்ற சோதனை முயற்சி முடிவுக்கு வந்தது. 1956 ஆம் ஆண்டின் பழைய ஆந்திர மாநிலத்தின் அதே எல்லைகளை இப்போது எஞ்சியிருக்கும் ஆந்திரப் பிரதேசம் கொண்டுள்ளது.
முதலிடத்தில் உள்ளது; 1956 ஆம் ஆண்டு மறுசீரமைக்கப்பட்ட பிறகு, சிவப்பு மற்றும் நீலக் கோடுகளுக்கு கிழக்கே ( தெலங்காணா ) மாநிலத்தின் பகுதி ஆந்திரா மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டு ஆந்திரப் பிரதேசம் உருவாக்கப்பட்டது.]]
# விசாலாந்திரா இயக்கம்

## பின்னணி

மாநில எல்லைகளை மறுசீரமைப்பது குறித்து பரிந்துரைக்க 1953 ஆம் ஆண்டு இந்திய ஒன்றிய அரசால் மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது. 1955இல், ஏறக்குறைய இரண்டு ஆண்டுகள் ஆய்வுக்குப் பிறகு, இந்தியாவின் மாநில எல்லைகளுக்கு ஆணையம் பல பரிந்துரைகளை வழங்கியது. தெலுங்கர்கள் பெரும்பான்மையாக உள்ள தெலுங்கானா பகுதி (ஐதராபாத் மாநிலம்) மற்றும் ஆந்திரா மாநிலம் ஆகியவற்றின் இணைப்புக்கு ஆதரவாகவும் எதிராகவும் வாதங்களுக்கு ஆணைய அறிக்கை தீர்ப்பளித்தது. அறிக்கையின் 386 வது பத்தியில் கூறப்பட்டுள்ளதாவது. ." *இந்தக் காரணிகளை எல்லாம் கருத்தில் கொண்டு, தற்போது தெலங்காணா பகுதியை ஹைதராபாத் என அழைக்கப்படும் தனி மாநிலமாக உருவாக்கினால், ஆந்திரா மற்றும் தெலங்காணாவின் நலன்களுக்கு ஏற்றதாக இருக்கும் என்ற முடிவுக்கு வந்துள்ளோம். 1961 ஆம் ஆண்டு அல்லது அதற்குப் பிறகு வரும் பொதுத் தேர்தல்களுக்குப் பிறகு ஆந்திராவுடன் ஒன்றிணைவதற்காக ஐதராபாத் மாநில சட்டமன்றத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையுடன் ஆதரவாக தீர்மானம் நிறைவேற்ற வேண்டும்* ".  
ஐதராபாத் முதல்வர், புர்குலா ராமகிருஷ்ண ராவ், இந்திய தேசிய காங்கிரசு தலைவருக்கு எழுதிய கடிதத்தில், பொதுவுடமைக் கட்சிகள் தங்கள் அரசியல் ஆதாயத்திற்காக மாநில இணைப்பை ஆதரிப்பதாகக் கூறினார். ஐதராபாத் பிரதேச காங்கிரசுக் குழு தலைவர், காங்கிரசிலுள்ள பெரும்பான்மையானவர்கள் இணைப்பை எதிர்த்ததாகவும், விசாலாந்திரா 1951 இல் அரசியல் பிரச்சினையாக இருக்கவில்லை என்றும் ஐதராபாத் சட்டமன்றம் இந்த பிரச்சினையில் மக்களின் பார்வையை பிரதிபலிக்கவில்லை என்றும் கூறினார். 1955 இல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 80% காங்கிரஸ் பிரதிநிதிகள் இணைப்பை எதிர்த்ததாகவும் அவர் கூறினார்.  
ஐதராபாத் சட்டப் பேரவையில் உள்ள 174 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் 147 பேர் தங்கள் கருத்தைத் தெரிவித்தனர். 103 உறுப்பினர்கள் ( மராத்தி - மற்றும் கன்னடம் பேசும் உறுப்பினர்கள் உட்பட) இணைப்பை ஆதரித்து, தெலங்காணாவை ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு தனி மாநிலமாக வைத்திருக்கும் ஆணையத்தின் பரிந்துரையை எதிர்த்தனர். இந்த இணைப்பிற்கு 29 பேர் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். தெலங்காணா பகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் 59 பேர் இணைப்புக்கு உடன்பட்டனர். ஆனால் 25 பேர் இணைப்புக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். சட்டமன்றத்தில் உள்ள 94 தெலங்காணா பகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் 36 பேர் பொதுவுடமைக் கட்சியினர், 40 பேர் காங்கிரஸ் கட்சியினர், 11 பேர் சோசலிஸ்டுகள், 9 பேர் சுயேச்சைகள். தெலங்காணா ஆதரவாளர்கள் தீர்மானத்தில் "மக்களின் விருப்பப்படி" என்ற சொற்றொடரை சேர்க்க கோரியதால் தீர்மானத்தின் மீது வாக்கெடுப்பு நடைபெறவில்லை.
# விசாலாந்திரா இயக்கம்

## வெற்றி

தெலங்காணா மற்றும் ஆந்திராவை இணைக்க 1956 பெப்ரவரி 20 அன்று தெலங்காணா தலைவர்களுக்கும் ஆந்திர தலைவர்களுக்கும் இடையே தெலங்காணாவின் நலன்களை பாதுகாப்பதற்கான உறுதிமொழிகளுடன் உடன்பாடு ஏற்பட்டது. தெலங்காணாவில் உள்ள பிரபல செய்தித்தாளான *கோல்கொண்டா பத்திரிகா*, 8 மார்ச் 1956 இன் தலையங்கத்தில், இந்தியத் தலைமை அமைச்சர் ஜவகர்லால் நேருவின் இணைப்பு குறித்த பொதுப் பிரகடனத்திற்குப் பிறகு, ஒப்பந்தம் குறித்து சந்தேகம் தெரிவித்து, “ஆந்திரா அண்ணன் இப்போது எத்தனையோ இனிமையான விசயங்களைச் சொல்லலாம். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் வாக்குறுதிகளில் உறுதியுடன் இருக்க வேண்டும், எதிர்காலத்தில் அவர்கள் தெலங்காணா தம்பியை சுரண்டக் கூடாது.  
நனிநாகரீகன் ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து, ஒன்றிய அரசு 1956 நவம்பர் முதல் நாளன்று ஒருங்கிணைந்த ஆந்திரப் பிரதேசத்தை நிறுவியது.
# விசாலாந்திரா இயக்கம்

## பின்விளைவு

1969, 1972 மற்றும் 2000 களில் எழுந்த முக்கிய பல இயக்கங்கள் தெலங்காணாவையும், ஆந்திராவையும் இணைத்த நடவடிக்கையை செல்லாததாக்க முயன்றன. தெலங்காணா இயக்கம் பல தசாப்தங்களாக உயிர்பெற்று ஆந்திர பிரதேசத்தின் தெலங்காணா பகுதியை பிரித்து புதிய ஒரு மாநிலத்தை உருவாக்குவதற்கான பரவலான அரசியல் கோரிக்கையாக மாறியது. 2014 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், ஆந்திரப் பிரதேச மறுசீரமைப்புச் சட்டம், 2014, இந்திய நாடாளுமன்றத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது, மேலும் தெலுங்கானா 2014 சூன் இரண்டாம் நாள் இந்தியாவின் 29வது மாநிலமானது.
# இந்திய வேதியியல் சங்கம்

**இந்திய வேதியியல் சங்கம்** (*Indian Chemical Society*) என்பது இந்தியாவில் வேதியியல் துறையின் மேம்பாட்டிற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு அறிவியல் சங்கமாகும். இது 1924-ல் பிரபுல்லா சந்திர ராய் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. சங்கத்தின் முதல் தலைவராக பிரபுல்லா சந்திர ராய் இருந்தார். இதே ஆண்டில் சங்கம் தனது "இந்திய வேதியியல் சமூகத்தின் காலாண்டு ஆய்விதழ்" (1924-1927) ஒன்றை வெளியிடத் தொடங்கியது. இது தற்போது இந்திய வேதியியல் சங்கத்தின் ஆய்விதழ் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
# இந்திய வேதியியல் சங்கம்

## சகாக்கள்

- அனிமேஷ் சக்ரவர்த்தி
# இந்திய வேதியியல் சங்கம்

## இந்திய வேதியியல் சங்க - வடக்குக் கிளை

இந்த சங்கத்தின் அறிவியல் நோக்கத்தை நோக்கி மேலும் சிறப்பாக மேற்கொள்ள, 2020, மார்ச் மூன்றாம் நாளன்று இந்திய வேதியியல் சங்கத்தின் வடக்குப் பகுதி கிளையினை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. பேராசிரியர் ஜதீந்தர் கே ரத்தன் வடக்கு கிளையின் தலைவராகவும் முனைவர் சிவேந்து ரஞ்சன் துணைத் தலைவராகவும் உள்ளார். பேராசிரியர் விக்ரம் ஜீத் சிங் கிளையின் செயலாளராகவும், நந்திதா தாஸ்குப்தா இணைச் செயலாளராகவும் உள்ளனர்.
# காசாமலை

**காசாமலை** (*Khajamalai*) அல்லது **காஜாமலை** என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு, திருச்சிராப்பள்ளி நகரில் உள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும். காசாமலை இதன் மையப் பகுதியில் அமைந்துள்ள பாறை அல்லது மலைக் குன்றிலிருந்து இதன் பெயரைப் பெற்றது. முசுலீம் சூபி குவாஜா சையத் அகமது ஷா ஆலியா இங்கு அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இந்த மலைப்பகுதி ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின் போது பகிர் தோப்பு என்று அழைக்கப்பட்டது.  
பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தின் தொலைதூரக் கல்வி மையம் இந்தப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. அண்ணா விளையாட்டு அரங்கம், பெரியார் அரசு கலை அறிவியல் கல்லூரி மற்றும் சட்டக்கல்லூரியும் இப்பகுதியில் அமைந்துள்ளன.
# காசாமலை

## மேலும் பார்க்கவும்

- திருச்சிராப்பள்ளி கோட்டை
# ஜவகர்லால் நேரு விளையாட்டரங்கம், திருச்சிராப்பள்ளி

**ஜவகர்லால் நேரு விளையாட்டரங்கம்** (*Jawaharlal Nehru Stadium, Tiruchirappalli*)(முன்னர் காசாமலை விளையாட்டரங்கம்) என்பது தமிழ்நாட்டின் திருச்சிராப்பள்ளியில் அமைந்துள்ள ஒரு மைதானமாகும். இது நகரத்தில் துடுப்பாட்ட விளையாட்டின் முக்கிய இடமாக உள்ளது. இது பாரத மிகு மின் நிறுவன நகரில் அமைந்துள்ளது. இந்த விளையாட்டரங்கில் 1968-69 முதல் மூன்று முதல் தரத் துடுப்பாட்ட போட்டிகள் நடந்துள்ளது. இந்த மைதானத்தில் கடைசியாக 1989-90-ல் தமிழ்நாடு மற்றும் ஐதராபாத் அணிகளுக்கு இடையிலான கே. எஸ். சுப்பையா பிள்ளை சுழற்கோப்பை போட்டி நடைபெற்றது.
# தபசு குமார் மாஜி

**தபசு குமார் மாஜி** (*Tapas Kumar Maji*) என்பவர் இந்தியாவின் கருநாடக மாநிலத்தில், பெங்களூரில் உள்ள ஜவஹர்லால் நேரு மேம்பட்ட அறிவியல் ஆராய்ச்சி மையத்தில் உள்ள பொருட்களின் வேதியியல் மற்றும் இயற்பியல் பிரிவில் பேராசிரியராக உள்ளார். மாஜி 1997-ல் புர்த்வான் பல்கலைக்கழகத்தில் கனிம வேதியியலில் முதுநிலை அறிவியல் பட்டமும், 2002-ல் இந்திய அறிவியல் வளர்ச்சிக் கழகத்தில் முனைவர் பட்டமும் பெற்றார். இவர் சப்பானின் கியோட்டோ பல்கலைக்கழகத்தில் (2003-05) முனைவர் பட்ட மேலாய்வினை முடித்தார்.
# தபசு குமார் மாஜி

## கௌரவங்களும் விருதுகளும்

மாஜிக்கு வழங்கப்பட்ட மரியாதைகள் மற்றும் விருதுகள்:  
- 2019ஆம் ஆண்டு வேதியியல் அறிவியலுக்கான சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர் பரிசு
- அரச வேதியியல் சமூக சகா (2019)
- இந்திய அறிவியல் கழகத்தின் உறுப்பினர் (2018)
- அலெக்சாண்டர் வோன் கூம்போல்ட் அறக்கட்டளையின் மூத்த ஆராய்ச்சியாளருக்கான அலெக்சாண்டர் வோன் கூம்போல்ட் சகா, பான், ஜெர்மனி (2015).
- பொருளறிவியல் ஆய்வு சமூகம், இந்தியாவின் அறிவியலில் பங்களிப்புக்கான பதக்கம் (2014)
- தேசிய அறிவியல் கழகம், இந்தியா - வேதியியலில் இசுகோபசு இளம் விஞ்ஞானி விருது (2012)
- மூன்றாம் உலக அறிவியல் அகாதமியின் (TWAS) இளையோருக்கான விருது (2012–2017)
- வேதியியல் தொடர்பு *(கெமிக்கல் கம்யூனிகேஷன்ஸ்)* ஆய்விதழ் (2011) வேதியியல் அறிவியலில் இளம் ஆய்வாளர்கள் கெளரவம்
# அனபர்த்தி சட்டமன்றத் தொகுதி

**அனபர்த்தி சட்டமன்றத் தொகுதி** (*Anaparthy Assembly constituency*) என்பது இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் கிழக்கு கோதாவரி மாவட்டத்தில் உள்ள மாநில சட்டமன்ற தொகுதியாகும். இது இராஜநகரம், ராஜமன்றி நகரம், ராஜமன்றி கிராமம், கோவூர், நிடதவோலு மற்றும் கோபாலபுரம் சட்டமன்றத் தொகுதிகளுடன் ராஜமன்றி மக்களவைத் தொகுதியின் ஏழு சட்டமன்றத் தொகுதிகளுள் ஒன்றாகும். மருத்துவர் சதி சூர்யநாராயண ரெட்டி, 2019ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஆந்திரப் பிரதேச சட்டமன்றத் தேர்தலில் ஒய். எஸ். ஆர். காங்கிரஸ் கட்சியின் சார்பில் இத்தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று சட்டமன்ற உறுப்பினராக ஆனார். 2019ஆம் ஆண்டில், இத்தொகுதியில் மொத்தம் 213,472 வாக்காளர்கள் இருந்தனர்.
# அனபர்த்தி சட்டமன்றத் தொகுதி

## மண்டலங்கள்

சட்டமன்றத் தொகுதியை உருவாக்கும் நான்கு மண்டலங்கள்:
# அனபர்த்தி சட்டமன்றத் தொகுதி

## சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்

| ஆண்டு | சட்டமன்ற உறுப்பினர் | கட்சி |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | நல்லமில்லி சேஷாரெட்டி | இந்திய தேசிய காங்கிரசு |  |
| 2014 | நல்லமில்லி ராமகிருஷ்ண ரெட்டி | தெலுங்கு தேசம் கட்சி |  |
| 2019 | சதி சூர்யநாராயண ரெட்டி | ஒய். எஸ். ஆர். காங்கிரஸ் கட்சி | } |
# இலுண்டு மாவட்டம்

**இலுண்டு மாவட்டம்** (மலாய் மொழி: *Daerah Lundu*; ஆங்கிலம்: *Lundu District*) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் கூச்சிங் பிரிவில்; உள்ள ஒரு மாவட்டம்.  
சரவாக் மாநிலத்தின் மேற்குத் திசையில் உள்ள இலுண்டு மாவட்டத்தின் மொத்த பரப்பளவு 1,812.3 சதுர கி.மீ. இந்த மாவட்டம் வடக்கில் தென் சீனக் கடலை எதிர்கொள்கிறது. மேற்குப் பகுதியில் தஞ்சோங் டத்து கடற்கரை நகரம் உள்ளது.
# இலுண்டு மாவட்டம்

## பொது

இலுண்டு மாவட்டத்தின் வடக்குப் பகுதியில், தொடர்ச்சியான கடற்கரை பகுதிகள் உள்ளன. மேலும் பல தீவுகளும் உள்ளன. இதன் பின்னனியில் அந்தத் தீவுகளுக்கு உள்ளூர்ச் சுற்றுலா பயணிகள் அடிக்கடி பயணங்கள் மேற்கொள்வது வழக்கம்.  
- தாலாங்-தாலாங் பெசார் தீவு - (*Talang-Talang Besar Island*)
- தாலாங்-தாலாங் கெசில் தீவு - (*Talang-Talang Kecil Island*)
- சம்பாடி தீவு - (*Sampadi Island*)
- சாத்தாங் பெசார் தீவு - (*Satang Besar Island*)
- சாத்தாங் கெசில் தீவு - (*Satang Kecil Island*)
# இலுண்டு மாவட்டம்

## புவியியல்

இந்த மாவட்டத்தில் புகழ்பெற்ற காயான் ஆறு ஓடுகிறது. அதன் நீளம் 125 கி.மீ. ஆற்று வடிகால் பரப்பளவு 1,711 சதுர கி.மீ. நெல் சாகுபடி சிறப்பான முறையில் நடைபெற்று வருகிறது.  
இலுண்டு (*Lundu*) எனும் பெயர் ஒருவகை மீனைச் சேர்ந்தது. அந்தக் காலக்கட்டத்தில் காடிங் மலையில் (*Gunung Gading*) இருந்து கீழே பாயும் இலுண்டு ஆற்றில் (*Sungai Lundu*) சிறிய வகை கெளுத்தி மீன்கள் (*Catfish*) நிறைந்திருக்கும். அந்த வகையில் இந்த இடத்திற்கு இலுண்டு என்று பெயர் வந்தது.
# இலுண்டு மாவட்டம்

## புவியியல்

### வண்டல் சமவெளி

இலுண்டு மாவட்டத்தின் தென்கிழக்கு எல்லையில் உள்ள கந்தாய் மலையில் (*Kandai Mountain*) காயான் ஆறு உருவாகிறது. இந்த ஆற்றை தங்களின் தாய் ஆறு என்று இலுண்டு மாவட்டத்தில் வாழும் மக்கள் பெருமையாகப் போற்றிச் சொல்வது வழக்கம்.  
இலுண்டு மாவட்டத்தின் தெற்கு எல்லைப் பகுதி தொடர்ச்சியான மலைகளால் சூழப்பட்டு உள்ளது. அதே வேளையில் கடற்கரைக்கும் உயரமான மலைகளுக்கும் இடையில் பெரிய ஒரு பெரிய வண்டல் சமவெளி உள்ளது.  
பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கங்கார் ஆறு இந்தத் தாழ்வான சதுப்பு நிலத்தின் மீது வண்டலைக் கொண்டு வந்தது. அதனால் அங்கே ஒரு பரந்த சமவெளி உருவாகி உள்ளது என்பது புவியியலாளர்களின் கணிப்பு..
# இலுண்டு மாவட்டம்

## வரலாறு

18-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், பிடாயூ (*Bidayuh*) பழங்குடியினர் கங்கார் ஆற்றின் கிழக்குக் கரைக்குக் குடிபெயர்ந்தனர். பின்னர் இந்தப் பழங்குடியினர் தங்களை தயாக்கு இலுண்டு (*Dayak Lundu*) என்று அழைத்துக் கொண்டனர். இந்தப் பெயரே இன்று வரை நிலைத்து விட்டது.  
19-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், செரி அமான் மாவட்டத்தின் (*Sri Aman District*) லுப்பார் ஆற்றின் (*Lupar River*) மேற்குக் கரையில் உள்ள பலாவ் (*Balau*) பகுதியில் வாழ்ந்த இபான் மக்கள் கூட்டாக செபுயாவ் (*Sebuyau*) பகுதிக்கு குடிபெயர்ந்தனர். பலாவ் பகுதியில் சுற்றி இருந்த இதர பழங்குடியினருடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகள் அந்தக் குடிபெயர்வுக்கு காரணமாக அமைந்தது.
# இலுண்டு மாவட்டம்

## வரலாறு

### இபான் மக்களின் குடியேற்றம்

குடிபெயர்ந்த இபான் மக்கள் சிலரும்; அவர்களின் தலைவரான நியாம்போங் (*Nyambong*) என்பவரும்; சமரகான் மாவட்டத்தில் உள்ள சில பகுதிகளுக்கும், கூச்சிங் மாவட்டத்தில் உள்ள கம்போங் குவாப் (*Kampong Kuap*) பகுதிகளுக்கும்; தொடர்ந்து மேற்கு நோக்கி குடிபெயர்ந்தனர்.  
பின்னர், குடிபெயர்ந்த இபான் மக்களில் சிலர், யாமெங் (*Yameng*) என்பவரின் தலைமையில், கங்கார் ஆற்றின் முகத்துவாரத்திற்கு வந்து, மேற்குக் கரையில் உள்ள கம்போங் சுதுங்காங் தயாக் (*Kampong Stunggang Dayak*) கிராமத்திற்கு அருகே குடியேறினர்.
# இலுண்டு மாவட்டம்

## வரலாறு

### ஜேம்சு புரூக் இராணுவத்திற்கு ஆதரவு

அதைத் தொடர்ந்து, அங்கிருந்த இபான் நீளவீடுகளின் தலைவரான சூகா (*Jugah*) என்பவர், 1839-இல் ஜேம்சு புரூக்கைச் சந்திக்க கூச்சிங்கிற்குச் சென்றார். பின்னர், சரவாக்கின் பல்வேறு இடங்களில் நடைபெற்று வந்த கிளர்ச்சிகளுக்கு எதிராக போராடி வந்த ஜேம்சு புரூக்கின் இராணுவத்திற்கு ஆதரவையும் உதவிகளையும் வழங்கினார்.  
இராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கும் உதவிகள் செய்தார், அதனால் அவருக்கு ஓராங் கயா பெமஞ்சா (*Orang Kaya Pemancha*) எனும் சிறப்புப் பெயர் வழங்கப்பட்டது.
# மயுங் கோபால்

**மயுங் கோபால்** **மலை** *(*Mayung Kopal*) வங்காளதேசத்தின் காக்ராச்சாரி மலை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள சுற்றுலாத் தலங்களில் ஒன்றாகும். மயுங் கோபால் மலை கடல் மட்டத்திலிருந்து 1208 அடி உயரத்தில் உள்ளது.
# மயுங் கோபால்

## அமைவிடம்

காக்ராச்சாரி மலை மாவட்டத்திற்கு உட்பட்ட பேரச்சரா ஒன்றியத்தில் மயுங் கோபால் மலை அமைந்துள்ளது. குறிப்பாக சாகசத்தை விரும்புவோரின் சுற்றுலா தலங்களில் ஒன்றாக இந்த மலை திகழ்கிறது. மயுங் கோபால் மலையின் உச்சியில், திரிபுரி பழங்குடி மக்கள் வசிக்கின்றனர் . மலைவாழ் மக்களை செங்குத்தான பாதையில் கொண்டு செல்வதில் சிரமம் ஏற்பட்டதால், சிட்டகாங் மலைப்பாதை மேம்பாட்டு வாரியம் 2015 ஆம் ஆண்டு இந்த மலையில் படிக்கட்டுகளை கட்டியது. இந்த மலையின் உச்சியை அடைய 300 படிகட்டுகள் ஏற வேண்டும். இப்படிக்கட்டுகள் படிப்படியாக உயரமான மலையை நோக்கி செல்கின்றன.
# விக்கிப்பீடியா:பெண்ணியமும் நாட்டார் மரபும் 2023/பங்கேற்பாளர்கள்

1. பாலசுப்ரமணியன்
1. தியாகு கணேஷ்
1. பிரயாணி
1. மகாலிங்கம் இரெத்தினவேலு
1. சா.பத்ருநிசா
1. சத்திரத்தான்
1. தாட்சாயனி
1. அனிதா
1. கி.மூர்த்தி
1. எஸ். பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி
1. வசந்தலட்சுமி
1. பயனர்:உலோ.செந்தமிழ்க்கோதை
1. பயனர்:Booradleyp1
1. பயனர்:Sancheevis
1. ருக்மணி
1. சா அருணாசலம்
1. வேத்தகன்
1. நடுநாடன்
1. தென்காசி சுப்பிரமணியன்
1. அபிராமி
1. Jay
1. பயனர்:அழ.இரஜினிகாந்தன்
1. பயனர்:சுஜீவன் தர்மரத்தினம்
1. பயனர்:கி. மகேஸ்வரன்
1. [பயனர்:N.Bhuvaneshwari
1. ஐய்யப்பன் கிருஷ்ணன்
# நோங்தாங் லீமா

**நோங்தாங் லீமா** (*Nongthang Leima*) மெய்தேய் புராணங்களிலும் (மணிப்புரியம்) அதன் மதத்திலும் இடம்பெறும் மயக்கம், இடி மற்றும் மின்னல் ஆகியவற்றின் தெய்வமாகும். அராபாவை ( பகாங்பா) ஈர்க்க அட்டிங்கோக் (அல்லது சலைலென் ) என்பவரால் இத் தெய்வம் உருவாக்கப்பட்டது. ஆரம்பகால உலகம் குழப்பமாக இருக்கும்போது அவள் இடி மற்றும் மின்னலை உருவாக்குவதில் தேர்ச்சி பெற்றாள். முதல் மழை பொழியச் செய்தாள். அவள் குழப்பத்தை கட்டுப்படுத்தி படைப்புக்கு உதவுகிறாள்.
# நோங்தாங் லீமா

## சொற்பிறப்பியல்

த்தில் **நோங்தாங் லீமா** என எழுதப்பட்டுள்ளது ]]
**நோங்தாங் லீமா** என்பது இரண்டு மணிப்புரிய (மெய்டே) மொழி வார்த்தைகளால் ஆனது. **நோங்தாய்** என்பது மின்னலைக் குறிக்கிறது. **நோங்** என்ற சொல் மழையையும் "தாங்" என்பது வாளையும் குறிக்கிறது. "லீமா" என்றால் ராணி எனப் பொருள்படும் . "லீமா" என்பதில் "லீ" (நிலம்) , "மா" (தாய் ) என்ற இருசொற்களால் ஆனது.
# நோங்தாங் லீமா

## விளக்கம்

நோங்தாங் லீமா என்பது வரலாற்றுக்கு முந்தைய மதச் சடங்குகளைச் செய்வதில் பெயர் பெற்றவரான மைபி என்பவராவார். நடன வடிவத்தை உருவாக்கிய முதல் மைபி தெய்வமான இவரது நடன வடிவத்தை பின்னர் பிற தெய்வங்கள் கையாண்டன.
# நோங்தாங் லீமா

## புராணம்

### பிறப்பு

சனமாகி (ஆசிபா) பூமியைப் படைத்துக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் அவரது தம்பி பகாங்பா (அராபா) அவரை அடிக்கடி தொந்தரவு செய்தார். எந்த வேலையும் செய்ய முடியாமல், சனாமாகி தங்களது தந்தை சலைலனிடம் (அல்லது வெவ்வேறு கதைகளின்]] படி அட்டிங்கோக்) இந்த விஷயத்தைப் பற்றி புகார் செய்தார். சலைலைன் ஒரு தெய்வீகப் பெண்மையை உருவாக்குகிறார். அவர் அவளை பிரபஞ்சத்தின் பெரிய விண்வெளியில் ( வெற்றிடம் ) கொண்டு வைக்கிறார். பெரிய இடத்தின் (வெறுமை) பரந்த வெறுமையில், தெய்வீகப் பெண்மை ஒரு அழகான மற்றும் பிரகாசமான தெய்வமாக மாறியது. அவர் மின்னலின் ராணி "நோங்தாங் லீமா" என்று அழைக்கப்பட்டார்.  
கதையின் மற்றொரு பதிப்பில், சிதாபா சிதாபியை "நோங்தாங் லீமா" தயாரிக்க உத்தரவிட்டதாகவும், தெய்வீகப் பெண் அண்ட உருவாக்கத்திலிருந்து அழிப்பவரைக் கவர்ந்தார் எனவும் கூறப்படுகிறது.
# நோங்தாங் லீமா

## புராணம்

### மயக்கம் (ஈர்ப்பு)

மின்னலின் ராணியான நோங்தாங் லீமா, வெற்றிடத்தை பிரகாசமான ஒளியால் நிரப்பினார். அவளைப் பார்த்த பகங்பா (அராபா) அவள் மீது காதல் கொண்டார். பூமியின் படைப்பில் ஈடுபட்டிருந்த மூத்த சகோதரனை தொந்தரவு செய்வதை மறந்துவிட்ட காரணத்தால், சனமாகி (ஆசிபா) பூமியின் படைப்பை முடித்தார்.
# நோங்தாங் லீமா

## புராணம்

### குடும்பம்

ஆசிபா (சனமாகி) நோங்தாங் லீமாவைப் பார்த்தவுடன், அவர் அவளை திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்பினார். இதனால், அவர்கள் ஒன்றிணைந்தனர். எனவே, நோங்தாங் லீமா சனாமாகி (ஆசிபா) மற்றும் பகாங்பா (அராரபா) ஆகிய இருவரின் மனைவியும் ஆவார். நோங்தாங் லீமா லாங்மாய் *சனா சிங்ஜரோய்பி* என்றும் அழைக்கப்படுகிறார் (பழைய மணிபுரியத்தில் ). சிங்ஜரோய்பி மற்றும் சனாமாகி ஆகிய இருவருக்கும், இலைசாங் கெக்வைபா என்ற மகன் பிறந்தார்.
# நோங்தாங் லீமா

## புராணம்

### இரண்டு தெய்வீக வடிவங்கள்

என்.விஜய்லட்சுமி என்பவர் எழுதிய "இந்தியாவின் வடகிழக்கில் அரசியல், சமூகம் மற்றும் அண்டவியல்" என்ற நூலின்படி, பூமியின் உருவாக்கம் முடிந்ததும் நோங்தாங் லீமா (நோங்தாங் லைரெம்பி) இரண்டு தெய்வீக வடிவங்களை எடுத்தது. பந்தோய்பி என்ற வடிவம் கடவுளின் வீட்டில் வாழ்கிறது. மற்றொரு வடிவமான "அபந்தோய்பி" உயிரினங்களுக்கிடையில் வாழ்கிறது.
# நோங்தாங் லீமா

## இசை

பேனாவின் (இசைக்கருவி ) ஒன்பது வகையான இசை தாளங்களில் நோங்தாங் லீமா சீசாக் என்பதும் ஒன்றாகும். இந்த தாளங்கள் அனைத்தும் மெதுவான தாளம், நடுத்தர தாளம், வேகமான தாளம் என மூன்று இயக்கங்களாக இசைக்கப்படுகிறது.
# நோங்தாங் லீமா

## திருவிழா

இலாய் அரோபா திருவிழாவின் போது, பக்தர்கள் பல்வேறு தெய்வங்களை மகிழ்விக்க நடனமாடுகின்றனர். அவர்களில், ஆண் நடனக் கலைஞர்கள் அராபா (பகாங்பா என்றழைக்கப்படும்) பாணிகளைப் பின்பற்றி நடிக்கிறார்கள். மேலும் பெண் நடனக் கலைஞர்கள் நோங்தாங் லீமா தெய்வத்தின் பாணியைப் பின்பற்றுகிறார்கள். தேவி நோங்தாங் லீமா என்பது மின்னலைக் குறிக்கிறது.
# நோங்தாங் லீமா

## மற்ற தெய்வங்களுடன் அடையாளம் காணுதல்

தேவி நோங்தாங் லீமா பெரும்பாலும் லீமரேல் சிடாபி என்று அடையாளம் காணப்படுகிறார். முந்தையது பிந்தையவற்றின் அவதாரமாக கருதப்படுகிறது.
# திபு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனை

**திபு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனை** (Diphu Medical College and Hospital) இந்தியாவின் அசாம் மாநிலம் திபுவில் அமைந்துள்ள மருத்துவமனையுடன் கூடிய ஒரு மருத்துவக் கல்லூரி ஆகும். 2019 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 25 ஆம் தேதி முதல் செயல்படத் தொடங்கியது. அசாம் மாநிலத்தின் 7 ஆவது மருத்துவக் கல்லூரியான இது அசாம் மாநில சுகாதார மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்படுகிறது.. இந்திய மருத்துவக் கவுன்சிலால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு, கவுகாத்தியில் உள்ள சிறீமந்தா சங்கரதேவா சுகாதார அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது..
# திபு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனை

## வரலாறு

2011 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 19 ஆம் தேதியன்று இமந்த பிசுவா சர்மா அடிக்கல் நாட்டியதன் மூலம் கட்டுமானம் கல்லூரியின் தொடங்கப்பட்டது. 2017 ஆம் ஆண்டில், கல்லூரியின் தற்போதைய பணிக்கான நிதி 156.55 கோடி ரூபாயிலிருந்து 209 கோடி இந்திய ரூபாயாக உயர்த்தப்பட்டது. கட்டுமானம் 2012 ஆம் ஆண்டு முதல் தொடங்கியது. ஆனால் கட்டிடக்கலை வடிவமைப்பு மூன்று முறை திருத்தப்பட்டதால், கல்லூரிக்கான இறுதித் திட்டம் 28 ஏப்ரல் 2018 அன்று பெறப்பட்டது.  
பிரம்மபுத்ரா உள்கட்டமைப்பு நிறுவனம் அசாம் இல்சு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் கட்டுமானப் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளது. 2019 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 21 ஆம் தேதியன்று அசாம் இல்சு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் பொது மக்களின் நலன் கருதி திபு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனை எனப் பெயர் மாற்றப்பட்டது..
# திபு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனை

## கல்லூரி

சிறுவர்கள், பெண்கள் மற்றும் செவிலியப் பணியாளர்களுக்கு தலா 204 இருக்கைகள் (102 அறைகள்), ஒரு நவீன நூலகம் மற்றும் குளிரூட்டப்பட்ட விரிவுரை மண்டபம் போன்ற வசதிகள் இக்கல்லூரியில் உள்ளன. தற்போது கல்லூரியானது ஒரு கல்வியாண்டுக்கு 100 இளங்கலை மாணவர்களைக் கொண்டு செயல்படுகிறது.
# திபு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனை

## மருத்துவமனை

மருத்துவமனையில் தற்போது 300 படுக்கைகள் உள்ளன. அவசர ஊர்தி உட்பட 24x7 மணிநேர அவசர சேவைகள். கோவிட்-19 பரிசோதனை மற்றும் நோயறிதல் வசதி, தீவிர சிகிச்சை பிரிவு, அறுவை சிகிச்சை அரங்கம், இரத்த வங்கி, எக்சு கதிர் மற்றும் மீயொலி , கதிரியக்கவியல்,மருத்துவ ஆய்வகம், மருந்தகம் போன்றவற்றுடன் நவீன சமையலறையும் இடம்பெற்றுள்ளது.  
மருத்துவமனையில் திங்கள் முதல் சனிக்கிழமை வரை காலை 8 மணி முதல் பிற்பகல் 2 மணி வரை வெளிநோயாளர் பிரிவு செயல்படுகிறது. நோயாளிகள் மாலை 4 மணி முதல் 6 மணி வரை (மாலை). வரை பார்வையிடப்படுகிறார்கள்.
# திபு மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனை

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்தியாவில் கல்வி
- இந்தியாவில் எழுத்தறிவு
# ஜெய்ஹிந்த்புரம்

**ஜெய்ஹிந்த்புரம்** என்பது இந்தியா தீபகற்பத்தில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் மதுரை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும்.  
கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 160 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள ஜெய்ஹிந்த்புரம் பகுதியின் புவியியல் ஆள்கூறுகள், (அதாவது, 9°54'18.4"N, 78°06'28.1"E) ஆகும். மதுரை, சிம்மக்கல், கோரிப்பாளையம், யானைக்கல், நெல்பேட்டை, கீழ வாசல், தெற்கு வாசல், தத்தனேரி, கூடல் நகர், ஆரப்பாளையம், பழங்காநத்தம், பசுமலை மற்றும் திருப்பரங்குன்றம் ஆகியவை ஜெய்ஹிந்த்புரம் பகுதிக்கு அருகிலுள்ள முக்கிய புறநகர்ப் பகுதிகளாகும்.  
ஜெய்ஹிந்த்புரத்தில் இந்துக்கள் வழிபடும் வீரமாகாளியம்மன் கோயில் ஒன்று உள்ளது. தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறை கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்கும் பாண்டுரங்கன் கோயில் ஒன்றும் அமைந்துள்ளது.  
மதுரை அவனியாபுரம் பகுதியில், 2023-ஆம் ஆண்டு பொங்கல் திருவிழாவின் போது நடைபெற்ற ஜல்லிக்கட்டு விளையாட்டுப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்ட 250 மாடுபிடி வீரர்களில் முதலிடம் வகித்த மாடுபிடி வீரர் விஜய், ஜெய்ஹிந்த்புரத்தைச் சார்ந்தவர்.  
ஜெய்ஹிந்த்புரம் பகுதியானது, மதுரை மேற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி) வரம்புக்கு உட்பட்டதாகும். இதன் சட்டமன்றத் தொகுதி உறுப்பினராக 2021-ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றவர் செல்லூர் கே. ராஜூ ஆவார். மேலும் இப்பகுதி, மதுரை மக்களவைத் தொகுதி சார்ந்தது. இதன் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினராக சு. வெங்கடேசன், 2019-ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
# செரியான் மாவட்டம்

**செரியான் மாவட்டம்** (மலாய் மொழி: *Daerah Serian*; ஆங்கிலம்: *Serian District*) என்பது மலேசியா, சரவாக் மாநிலத்தில் செரியான் பிரிவில்; உள்ள ஒரு மாவட்டம். செரியான் நகரம் இந்த மாவட்டத்தின் நிர்வாக மையமாக விளங்குகிறது.  
செரியான் மாவட்டம், கூச்சிங் நகரில் இருந்து ஏறக்குறைய 64 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. மக்கள் தொகையில் பிடாயூ மக்கள், இபான் மக்கள், மலாய்க்காரர்கள், ஆகிய மூன்று குழுவினரும் (90.1%) முன்னனி வகிக்கின்றனர். சீனர்கள் (9.3%); இந்தியர் (0.2%); மற்றும் இதர இனத்தவர் (0.3%); முக்கிய இனக்குழுக்கள் ஆகும்.
# செரியான் மாவட்டம்

## மாவட்டத்தின் வரலாறு

செரியான் மாவட்டம் பிப்ரவரி 1955-இல் நிறுவப்பட்டது. இந்த மாவட்டம் இதற்கு முன்னர் சாடோங் மாவட்டத்தின் (*Sadong District*) ஒரு பகுதியாக இருந்தது. அதற்கு அப்போது ’மேல் சாடோங்’ (*Upper Sadong*) என்று பெயர். அதன்முதல் மாவட்ட அதிகாரி எச்.ஆர். ஆர்போ (*H. R. Harbow*).  
செரியான் மாவட்டம் (*Serian District*) 1 ஆகஸ்டு 2015 முதல் செரியான் பிரிவில் (*Serian Division*) உள்ள மாவட்டங்களில் ஒன்றாக மாறியது. அதற்கு முன்பு, 1 சனவரி 1987-இல் சமரகான் பிரிவு (*Samarahan Division*) ஒரு பிரிவாக அறிவிக்கப் பட்டதும், செரியான் மாவட்டம் அந்தப் பிரிவின் மாவட்டங்களில் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டது.
# செரியான் மாவட்டம்

## பொது

செரியான் மாவட்டம் அதன் டுரியான் பழங்களுக்கு பெயர் பெற்றது. செரியான் பகுதியில் கிடைக்கும் டுரியான் பழங்கள், சரவாக் மாநிலத்தில் சிறந்தவை என்று அறியப் படுகிறது.  
"பழங்களின் ராஜா" (*King of Fruits*) என்று அழைக்கப்படும் டுரியான் பழங்களின் நினைவாக, செரியான் நகரச் சந்தை சதுக்கத்தின் நடுவில் ஒரு பெரிய நினைவுச் சின்னத்தைச் செரியான் மாவட்ட மன்றம் அமைத்து உள்ளது.
# செரியான் மாவட்டம்

## பொது

### செரியான் நகரம்

1990-ஆம் ஆண்டுகளில், செரியான் நகரத்தின் சில இடங்களில் புலிகளின் சிலைகள்; மற்றும் எருமைகளின் சிலைகள் போன்ற விலங்குகளின் சின்னங்கள் இருந்தன. செரியான் மாவட்டத்தின் காடுகளில் புலிகளும் எருமைகளும் குறைந்து போனதால், அவை அவற்றின் சிறப்புத் தன்மைகளை இழந்து விட்டன. அதற்கு மாறாக டுரியான் சின்னங்கள் வைக்கப் படுகின்றன்.  
செரியான் நகரம் வளமான நிலப் பகுதியைக் கொண்டது. அதன் சாலை மற்றும் நீர் போக்குவரத்துகள் நன்கு இணைக்கப்பட்டு உள்ளன. காடுகளில் கிடைக்கும் அனைத்து வகையான காட்டுப் பொருட்களும் செரியான் நகரத்தில் கிடைக்கின்றன.  
அண்மைய காலமாக, பெரும்பாலான விளைபொருட்கள் இந்தோனேசியா, கலிமந்தான் காடுகளில் இருந்து கொண்டு வரப் படுகின்றன. கலிமந்தான் காட்டுப் பொருட்களின் விலை குறைவாக உள்ளதாக அறியப்படுகிறது.
# ஐதராபாத் மாநிலம் (1948–1956)

**ஐதராபாத் மாநிலம்** (*Hyderabad State*) என்பது மேலாட்சி இந்தியாவிலும் பின்னர் இந்தியக் குடியரசில் இருந்த ஒரு மாநிலமாகும். இது 1948 செப்டம்பரில் ஐதராபாத் இராச்சியம் மேலாட்சி இந்தியாவுடன் இணைந்த பின்னர் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த மாநிலம் 1948 முதல் 1956 வரை இருந்தது.  
இந்திய மாநிலங்களை மொழிவாரியாக மறுசீரமைப்பு செய்ய மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம் அமல்படுத்தப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, ஐதராபாத் மாநிலம் கலைக்கப்பட்டது. அதன் வெவ்வேறு பகுதிகள் முறையே ஆந்திர மாநிலம், மைசூர் மாநிலம், பம்பாய் மாநிலம் போன்றவற்றுடன் இணைக்கப்பட்டன.
# ஐதராபாத் மாநிலம் (1948–1956)

## வரலாறு

புதிதாக விடுதலைப் பெற்ற இந்திய ஒன்றியமானது ஐதராபாத் இராச்சியத்தை தன்னுடன் இணைக்க 1948 செப்டம்பரில் மேற்கொண்ட **போலோ நடவடிக்கை** என்பது ஒரு " காவல் நடவடிக்கையின் " குறியீட்டுப் பெயராகும். இது ஐதராபாத் இராச்சியத்துக்கு எதிராக மேற்கொள்ளபட்ட ஒரு இராணுவ நடவடிக்கையாகும். இதில் இந்திய ஆயுதப்படைகள் நிசாம் ஆட்சி செய்த சமஸ்தானத்தின் மீது படையெடுத்து, இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைத்தது.  
1947 இல் பிரிவினையின் போதும் அதற்கு முன்பும், கொள்கையளவில் தங்கள் சொந்த பிரதேசங்களுக்குள் தன்னாட்சிக் கொண்டிருந்த இந்தியாவின் சமஸ்தானங்கள், ஆங்கிலேயர்களின் துணை கூட்டணிகளுக்கு உட்பட்டு, அவர்களிடம் தங்கள் வெளி உறவுக் கொள்கையின் கட்டுப்பாட்டைக் கொடுத்திருந்தன. 1947 இந்திய விடுதலைச் சட்டத்துக்குப் பின்னர், ஆங்கிலேயர்கள் அத்தகைய கூட்டணியை கைவிட்டனர். மேலும் முழு விடுதலையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் விருப்பத்தை இராச்சியங்களின் வசம் விட்டுவிட்டனர். இருப்பினும், 1948 வாக்கில் கிட்டத்தட்ட அனைத்து மாகாணங்களும் இந்தியா அல்லது பாக்கித்தானுடன் இணைந்தன. ஆனால் இதில் ஒரு முக்கிய விதிவிலக்காக, மிகுந்த செல்வமும், ஆற்றலும் வாய்ந்த சமஸ்தானமான ஐதராபாத் இருந்தது. அதை நிசாம், *மிர்* ஓசுமான் அலி கான், என்னும் ஒரு முஸ்லீம் ஆட்சியாளர், பெரும்பான்மையாக வசித்துவந்த இந்து மக்களை ஆண்டுவந்தார். ஐதராபாத்தை தனி நாடாக ஆளும் முடிவை எடுத்து, அதை தன் ஒழுங்கற்ற இராணுவத்தைக் கொண்டு பராமரிக்க முடியும் என்று நம்பினர். <sup><span title="Page / location: 224">:224 </span></sup>நிசாமோ தெலுங்கானா கிளர்ச்சியால் சூழப்பட்டார். அவரகளை அவால் அவர்களை அடிபணிய வைக்க முடியவில்லை. இந்தியா 1948 செப்டம்பரில் இராச்சியத்தின் மீது படையெடுத்தது. பின்னர், நிசாம் இந்தியாவுடன் இணைவதற்கான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார்.  
இந்த நடவடிக்கையின் போது வகுப்புவாத அடிப்படையில் பாரிய வன்முறைக்கு வழிவகுத்தது. இவை சில சமயங்களில் இந்திய இராணுவத்தால் நிகழ்த்தப்பட்டன. இந்தியத் தலைமை அமைச்சர் ஜவகர்லால் நேருவால் நியமிக்கப்பட்ட சுந்தர்லால் குழு, இராச்சியத்தில் மொத்தம் 30,000-40,000 பேர் இறந்ததாக முடிவுசெய்தது. இது 2013 ஆம் ஆண்டு வரை வெளியிடப்படவில்லை. மற்ற பொறுப்பான நோக்கர்கள் இறப்பு எண்ணிக்கை 200,000 அல்லது அதற்கும் கூடுதலாக இருக்கும் என்று மதிப்பிட்டுள்ளனர்.
# ஐதராபாத் மாநிலம் (1948–1956)

## இராணுவ ஆளுநர்

உள்ள மேஜர் ஜெனரல் (பின்னர் ஜெனரல் மற்றும் ராணுவத் தலைவர்) ஜே. என். சௌதுரியிடம் ஐதராபாத் இராச்சியப் படைகளை சரணடையச் செய்கிறார்.]]
இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைந்த பிறகு, போலோ நடவடிக்கைக்கு தலைமை தாங்கிய மேஜர் ஜெனரல் ஜே. என். சௌதுரி 1949 திசம்பர் வரை இராணுவ ஆளுநராக இருந்தார்.  
1952 ஆம் ஆண்டில் உள்ளூர் மக்களுக்கான அரசு வேலைகள் வெளியாட்களுக்கு வழங்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து உள்ளூர் மக்களால் நடத்தபட்ட முல்கி போராட்டத்தை மாநிலம் கண்டது.
# ஐதராபாத் மாநிலம் (1948–1956)

## ராஜ்பிரமுக்

ஐதராபாத் இராச்சியத்தின் கடைசி நிஜாமான, மீர் உஸ்மான் அலி கான் (1886-1967) 26 சனவரி 1950 முதல் அக்டோபர் 1956 வரை இராசபிரமுகராக இருந்தார்.
# ஐதராபாத் மாநிலம் (1948–1956)

## தேர்தல்கள்

இந்தியாவில் 1952 இல் நடத்தபட்ட மாநிலங்களின் முதல் சட்டமன்றத் தேர்தலில், டாக்டர் புர்குல ராமகிருஷ்ண ராவ் ஐதராபாத் மாநிலத்தின் முதலமைச்சராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்த நேரத்தில், மதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்து அழைத்து வரப்பட்ட அதிகாரிகளை திருப்பி அனுப்பவும், 1919 ஆண்டு முதல் ஐதராபாத் இராச்சிய சட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த 'முல்கி-விதிகளை' (உள்ளூர் மக்களுக்கே வேலை) கண்டிப்பாக நடைமுறைப்படுத்தக் கோரி தெலங்காணியர் சிலரால் வன்முறைப் போராட்டங்கள் நிகழ்த்தபட்டன.
# ஐதராபாத் மாநிலம் (1948–1956)

## ஐதராபாத் மாநில மாவட்டங்களின் பட்டியல்

நிர்வாக ரீதியாக, ஐதராபாத் மாநிலம் பதினாறு மாவட்டங்களால் ஆனது. அவை நான்கு கோட்டங்களாக பிரிக்கபட்டிருந்தன:
| </img> |
| --- |
# ஐதராபாத் மாநிலம் (1948–1956)

## மொழிவாரி மறுசீரமைப்பு

1956 ஆம் ஆண்டு மொழிவாரியாக இந்திய மாநிலங்களின் மறுசீரமைத்த போது, ஐதராபாத் மாநிலத்தின் தெலுங்கு பேசும் பகுதிகள் ஆந்திர மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டன. மராத்தி மொழி பேசும் பகுதிகள் பம்பாய் மாநிலத்துடனும், கன்னடம் பேசும் பகுதிகள் மைசூர் மாநிலத்துடனும் இணைக்கப்பட்டன.  
ஐதராபாத் மாநிலத்தின் தெலுங்கு பேசும் தெலங்காணா பகுதியை அதே மொழி பேசும் ஆந்திரா மாநிலத்துடன் இணைப்பதற்கு, மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையம் உடனடியாக ஆதரவளிக்கவில்லை. இந்த ஆணையத்தின் அறிக்கையின் பத்தி 378, *விசாலாந்திரா தேவையா என்பதற்கான முக்கிய காரணங்களில் ஒன்று, தெலங்காணாவில் கல்வியில் பின்தங்கிய மக்கள் உள்ளனர். ஏனெனில் கடலோர ஆந்திரப் பகுதிகளில் உள்ள மக்கள் மிகவும் முன்னேறிய மக்களாதலால் அவர்களால் தெலங்காணா சுரண்டப்படக்கூடும் என்ற அச்சமும் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.*  
நனிநாகரீக ஒப்பந்தத்தின் வடிவத்தில் தெலங்காணாவுக்கு உரிய பாதுகாப்பு வழங்குவதாக ஒப்புக் கொண்ட பின்னர், ஆந்திர மாநிலமும் ஐதராபாத் மாநிலமும் 1956 நவம்பர் முதல் நாளன்று இணைக்கபட்ட ஆந்திரப் பிரதேசமாக உருவானது. ஆனால் 2014 சூனில் தெலுங்கானா தனி மாநிலமாக மீண்டும் உதயமானது. ஐதராபாத் நகரம் ஆந்திரா மற்றும் தெலுங்கானா ஆகிய இரு மாநிலங்களுக்கும் 10 ஆண்டுகளுக்கு தலைநகராக தொடரும்.
# ஐதராபாத் மாநிலம் (1948–1956)

## ஐதராபாத் மாநில முதல்வர்கள்

ஐதராபாத் மாநிலத்தில் தெலங்காணாவின் ஒன்பது தெலுங்கு மாவட்டங்களும், குல்பர்கா கோட்டத்தில் நான்கு கன்னட மாவட்டங்களும், அவுரங்காபாத் கோட்டதில் நான்கு மராத்தி மாவட்டங்களும் அடங்கின.
| 1 | எம். கே. வெல்போடி | 26 சனவரி 1950 | 6 மார்ச் 1952 | சுயேட்சை (குடிமைப் பணி) | 770 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 | புர்குல ராமகிருஷ்ண ராவ் | 6 மார்ச் 1952 | 31 அக்டோபர் 1956 | இந்திய தேசிய காங்கிரசு | 1701 | } |
# அல்லா ஜிலாய் பாய்

**அல்லா ஜிலாய் பாய்** (*Allah Jilai Bai*)(1 பிப்ரவரி 1902 - 3 நவம்பர் 1992) தனது 10ஆவது வயதில் மகாராசா கங்கா சிங்கின் அவையில் பாடத்தொடங்கினார்.  
இவர் மாண்ட், தும்ரி, காயல் மற்றும் தாத்ராவில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். *கேசரியா பலம்* என்பது இவருக்கு மிகவும் பிரபலமானது.
# சிபுரான் மாவட்டம்

**சிபுரான் மாவட்டம்** (மலாய் மொழி: *Daerah Siburan*; ஆங்கிலம்: *Siburan District*) என்பது மலேசியா, சரவாக், செரியான் பிரிவில் உள்ள ஒரு மாவட்டம். இந்த மாவட்டத்தின் நிர்வாக மையமாக சிபுரான் நகரம் (*Siburan*) விளங்குகிறது.  
1980-ஆம் ஆண்டுகளில், சிபுரான் மாவட்டம், கூச்சிங் பிரிவில் ஒரு துணை மாவட்டமாக இருந்தது. 2021-ஆம் ஆண்டில் செரியான் பிரிவில் முழு மாவட்டமாக மாற்றம் கண்டது. இந்த மாவட்டத்தில் வசிக்கும் பெரும்பான்மையான மக்கள் பிடாயூ (*Bidayuh*) இனத்தவர்கள் ஆகும்.
# சிபுரான் மாவட்டம்

## பொது

சிபுரான் மாவட்டம் ஏறக்குறைய 359.7 சதுர கி.மீ. பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. மாவட்டத்தின் நிர்வாக நகரம் சிபுரான் ஆகும். 2015-ஆம் ஆண்டு புள்ளி விவரங்களின்படி, சிபுரான் மாவட்டத்தில் வசிக்கும் மக்களின் எண்ணிக்கை 72,148 பேர்.  
சிபுரான் மாவட்டத்தின் தலைநகரமான சிபுரான் நகரம், சரவாக் மாநிலத்தின் தலைநகரமான கூச்சிங் மாநகரத்திற்கு தெற்கே, ஏறக்குறைய 30 கி.மீ. (19 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது.