# குற்றமும் தண்டனையும்

## கதைச்சுருக்கம்

### பகுதி 4

ஸ்விட்ரிகைலோவ், சிநேகப்பான்மையுடன் ஆனால் தொடர்பற்ற ஒரு நீண்ட தன்னுரையாடலில் ஈடுபடுகிறான், அதற்கு ரஸ்கோல்னிகோவின் சுருக்கமான குறுக்கீடுகள் இடையிடையே முற்றுப்புள்ளி வைக்கின்றன. தனக்கு இனி துனியா மீது காதல் ஆர்வம் இல்லை என்று அவன் கூறுகிறான், ஆனால் அவள் லூசினைத் திருமணம் செய்வதைத் தடுக்க விரும்புவதாகவும், அதற்காக அவளுக்கு பத்தாயிரம் ரூபிள் தருவதாகவும் கூறுகிறான். ரஸ்கோல்னிகோவ் அவள் சார்பாகப் பணத்தை மறுத்து, ஒரு சந்திப்பை ஏற்பாடு செய்ய மறுத்துவிடுகிறான். ஸ்விட்ரிகைலோவ், முந்தைய சங்கடத்தின் போது துனியாவிற்கு ஆதரவாக இருந்த தனது மனைவி, சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு இறந்துவிட்டதாகவும், தனது உயிலில் துனியாவிற்கு 3000 ரூபிள்களை விட்டுச் சென்றிருப்பதாகவும் குறிப்பிடுகிறான்.  
அன்று மாலை லூசினுடனான சந்திப்பு, ஸ்விட்ரிகைலோவைப் பற்றிய பேச்சில் தொடங்குகிறது; அவனது சீரழிந்த குணம், பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் அவன் இருப்பது, அவனது மனைவியின் எதிர்பாராத மரணம் மற்றும் துனியாவிற்கு விடப்பட்ட 3000 ரூபிள்கள். துனியா தன் சகோதரனுடன் இந்த விஷயத்தைத் தீர்க்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்தும்போது லூசின் கோபப்படுகிறான். ரஸ்கோல்னிகோவ், லூசின் தன் கடிதத்தில் எழுதிய அவதூறைச் சுட்டிக்காட்டும்போது, லூசின் நிதானமிழந்து, தனது உண்மையான குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறான். துனியா அவனை வெளியேறி, இனி ஒருபோதும் திரும்ப வேண்டாம் என்று கூறுகிறாள். இப்போது சுதந்திரமாகவும், கணிசமான மூலதனத்துடனும், அவர்கள் உற்சாகமாக எதிர்காலத் திட்டங்களைப் பற்றி விவாதிக்கத் தொடங்குகிறார்கள். ஆனால் ரஸ்கோல்னிகோவ் திடீரென்று எழுந்து வெளியேறுகிறான். இதுவே அவன் அவர்களைக் கடைசியாகப் பார்ப்பதாக இருக்கலாம் என்று கூறி, அவர்களைப் பெரும் திகைப்பில் ஆழ்த்துகிறான். குழப்பமடைந்த ரசுமீக்கினை அங்கேயே தங்கி, அவர்களை எப்போதும் கவனித்துக் கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்துகிறான்.  
ரஸ்கோல்னிகோவ் சோனியாவின் இடத்திற்குச் செல்கிறான். அவன் தன்னைச் சந்திக்க வந்ததில் அவள் மகிழ்ச்சியடைந்தாலும், அவனது விசித்திரமான நடத்தையால் பயப்படுகிறாள். அவன் அவளது கொடூரமான நிலை, கத்ரீனா இவானோவ்னா மற்றும் குழந்தைகளின் நிலை குறித்து இரக்கமற்ற தொடர் கேள்விகளைக் கேட்கிறான். சோனியா கடவுள் மீதான நம்பிக்கையால் மட்டுமே தாக்குப் பிடிக்கிறாள் என்பதை ரஸ்கோல்னிகோவ் உணரத் தொடங்குகிறான். அவள் கொல்லப்பட்ட லிசவெத்தாவின் தோழி என்பதை வெளிப்படுத்துகிறாள். உண்மையில், லிசவெத்தா அவளுக்கு ஒரு சிலுவையையும், நற்செய்தி நூல்களின் ஒரு பிரதியையும் கொடுத்திருக்கிறாள். அவள், யோவான் நற்செய்தியிலிருந்து லாசருவை உயிர்த்தெழச் செய்த கதையை உணர்ச்சிப்பூர்வமாக அவனுக்கு வாசித்துக் காட்டுகிறாள். அவளது தந்தை அவளைப் பற்றிப் பேசியதிலிருந்து தொடங்கிய அவனுக்கிருந்த ஈர்ப்பு, மேலும் அதிகரித்து, அவர்கள் இருவரும் எதிர்காலத்தை ஒன்றாக எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்று அவன் முடிவு செய்கிறான். புறப்படும்போது, நாளை திரும்பி வந்து, அவளது தோழி லிசவெத்தாவைக் கொன்றது யார் என்று கூறுவதாகச் சொல்கிறான்.  
ரஸ்கோல்னிகோவ் தனது விசாரணைக்குச் செல்லும்போது, போர்பிரி தனது குத்தலான, ஆத்திரமூட்டும், ஏளனமான பேச்சை மீண்டும் தொடங்கி, தீவிரப்படுத்துகிறான், ஆனால் ஒருபோதும் நேரடியான குற்றச்சாட்டை முன்வைக்கவில்லை. ரஸ்கோல்னிகோவின் கோபம் உச்சத்தை அடையும்போது, போர்பிரி தனது அலுவலகத்தில் உள்ள தடுப்புக்குப் பின்னால் அவனுக்காக ஒரு "சிறிய ஆச்சரியம்" இருப்பதாகக் குறிப்பாகத் தெரிவிக்கிறான். ஆனால் அந்த நேரத்தில், கதவுக்கு வெளியே ஒரு சலசலப்பு ஏற்பட்டு, ஒரு இளைஞன் (ஓவியன் மிகோல்கா) சில காவலர்களுடன் உள்ளே நுழைகிறான். போர்பிரிக்கும் ரஸ்கோல்னிகோவுக்கும் பெரும் ஆச்சரியமளிக்கும் விதமாக, மிகோல்கா கொலைகளைத் தானே செய்ததாக உரக்க ஒப்புக்கொள்கிறான். போர்பிரி அந்த ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தை நம்பவில்லை, ஆனாலும் அவன் ரஸ்கோல்னிகோவை விடுவிக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குள்ளாகிறான். தனது அறைக்குத் திரும்பிய ரஸ்கோல்னிகோவ், அந்த வயதான கைவினைஞர் திடீரெனத் தனது கதவருகே நிற்பதைக் கண்டு திகிலடைகிறான். ஆனால் அந்த மனிதன் தலைவணங்கி மன்னிப்புக் கேட்கிறான். அவன்தான் போர்பிரியின் "சிறிய ஆச்சரியம்", மேலும் மிகோல்கா குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டதைக் கேட்டிருக்கிறான். ரஸ்கோல்னிகோவ் கொலை நடந்த இடத்திற்குத் திரும்பியபோது அங்கிருந்தவர்களில் அவனும் ஒருவன், அவனது நடத்தையை போர்பிரியிடம் தெரிவித்தவனும் அவன்தான்.