# புவிவேதியியல்

## வரலாறு

1838 ஆம் ஆண்டில் சுவிசு-செர்மன் நாட்டின் வேதியிலாளா் கிறிஸ்டியன் ப்ரெட்ரிக் ஸ்கோபெய்ன் என்பவர் ’புவிவேதியியல்’ என்ற வார்த்தையை முதன்முதலில் பயன்படுத்தினாா். அவர் தனது அறிக்கையில் ஒரு புதிய அறிவியலின் உருவாக்கத்தைக் கணித்துப் பின்வருமாறு குறிப்பிட்டிருந்தாா்.  
“புவி வேதியியலானது நிலவியலாக உருவாவதற்கு முன்னதாக ஒப்பீட்டு புவிவேதியியல் என்பது உருவாக்கப்பட வேண்டும். அதற்கு முன்னதாக நமது கோள்களின் தோற்றம் மற்றும் அவற்றுள் புதைந்து கிடக்கும் கனிமப்பொருட்கள் பற்றிய புதிர்கள் தீர்க்கப்படவேண்டும்"</blockquote>  
ஸ்கோபெய்னின் தொடக்கப்பணிகளுக்குப் பிறகு சிறிது காலத்திற்குப் பின்னரே இந்தப் பொருள் தொடர்பான களமானது உணரப்பட்டது. ஆனாலும், புவிவேதியியல் என்ற சொல்லானது நிலவியலாளர்கள் மற்றும் வேதியியலாளா்கள் ஆகியோரால் எடுத்தாளப்படவில்லை. மேலும் இந்த இரு அறிவியலில் எது ஆதிக்கம் செலுத்தக்கூடிய பிாிவு என்ற விவாதங்களும் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தன. 1920 கள் மற்றும் 1930 களில் வெளியிடப்பட்ட தொடர் வெளியீடுகளான *Geochemische Verteilungsgesetze der Elemente* (*Geochemical Laws of the Distribution of Elements*] மூலமாக கோல்டுசுமித் நவீனப் புவிவேதியியலை ஒரு புதிய துறையாக அங்கீகரிப்பதற்கான வலுவான அடித்தளத்தை உண்டாக்கினாா்.  
புவி வேதியியலின் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க மற்றுமொரு முக்கியமான ஆளுமை ப்ராங்க் விக்கில்ஸ்வொர்த் க்ளார்க் ஆவார். இவர் பத்தொன்பதாம் நுாற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் புவிக்குள் மிகுதியான அளவில் உள்ள பல்வேறு தனிமங்களையும், அவற்றின் அளவுகளுக்கும் அணுநிறைக்கும் உள்ள தொடர்புகளையும் குறித்து ஆய்வுகளைத் தொடங்கியிருந்தாா். எரிகற்கள் அல்லது விண்கற்கள் மற்றும் புவியடுக்குகளில் உள்ள பாறைகளில் பொதிந்துள்ளவற்றின் இயைபு மற்றும் அவற்றுக்கிடையேயான வேறுபாடு குறித்து 1850 ஆம் ஆண்டுகளிலேயே ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. 1901 ஆம் ஆண்டிலே் ஆலிவா். சி. பாரிங்டன் என்பாா் இவற்றுக்கிடையேயான வேறுபாடு இருந்தாலும் ஒப்பீட்டளவிலான மிகுதித்தன்மை முன்னா் கூறியவாறே இருப்பதாகத் தனது எடுகோளை எடுத்துக்கூறினாா்.  
மற்றுமொரு தீர்மானிக்கும் காரணியான உருவாக்கத்தின் போது காணப்படும் இயற்பியல் நிலையானது, மொத்தத்தில் மிகச்சிறிய புறக்கணிக்கத்தக்க அளவே பங்களிக்கிறது. சில குறிப்பிட்ட கனிமங்கள் நடைமுறையில் ஆழமான பகுதியில் அடைக்கப்பட்ட நிலையில் ஊடுருவிய பாறைகளில் உள்ளன. உதாரணமாக மைக்ரோலைன் (microcline), மசுகோவைட் (muscovite), டயலேக் (diallage) ஆகியவற்றைக் கூறலாம். லியுசைட் (Leucite) வகைக் கனிமமானது ஆழமாக ஊடுருவிய பாறைகளில் மிக அரிதாகவே காணப்படுகிறது.  
பல கனிமங்கள் அவை மேற்பரப்புக்கு அருகாமையில் படிகமாக்குதல் நிகழ்த்தப்பட்டதா அல்லது ஆழமான பகுதியில் படிகமாக்குதல் நிகழ்த்தப்பட்டதா என்பதோடு தொடர்புக்குட்பட்டு நுண்ணியலான பண்புகளில் சிறப்பான தனித்தன்மைகளைப் பெற்றுள்ளன. உதாரணமாக கைபர்சுதீன் (hypersthenes), ஆர்த்தோகிளாசு (orthoclase), குவார்ட்சு (quartz) ஆகியவற்றைக் கூறலாம்.  
ஒரே விதமான வேதியியல் இயைபைக் கொண்டிருந்தும், முற்றிலும் வெவ்வேறு வகையான கனிமங்களைக் கொண்டுள்ள விசித்திரமான நேர்வுகளும் காணப்படுவதுண்டு. உதாரணமாக நார்வே நாட்டில் கிரான் என்னுமிடத்தில் கார்ன்ப்ளெண்டைட்டானது கார்ன்ப்ளெண்டைட்டை மட்டுமே கொண்டிருக்கையில் அதே பகுதியில் அதே விதமான இயைபுடன் காணப்படும் காம்ப்டோனைட்டுகளில் பெல்ட்ஸ்பார் மற்றும் வேறு விதமான கார்ன்ப்ளெண்டைட் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது.  
எரிமலைப் பாறைகளில் காணப்படும் போர்பைரிடிக் கனிமங்களின் அரிமானம் தொடர்பாக மேற்சொன்ன அதே கருத்தை மீண்டும் கூற வேண்டியுள்ளது. ரியோலைட்சு மற்றும் ட்ராசைட்சு, கார்ன்ப்ளெண்டு மற்றும் பயோடைட் ஆகியவை அதிகமாக காணப்படுகின்றன. இவற்றின் பகுதியளவு ஆகைட் மற்றும் மேக்னடைட்டாக மாற்றப்படலாம். கார்ன்ப்ளெண்ட் மற்றும் பயோடைட் ஆகியவை அழுத்தம் மற்றும் புவிப்பரப்புக்கு கீழான நிலைமைகளைத் தாங்கும் நிலைத்தன்மை உடையவையாகும். ஆனால், அதை விட உயர்வான நிலைகளில் அவை நிலைப்புத்தன்மையற்றவை. நிலத்தின் பெரும்பான்மை பகுதியில் ஆகைட்டானது பரவலாகக் காணப்படுகிறது. புவியின் ஆழத்தில் ஊடுருவப்பட்ட பகுதிகளில் காணப்படும் இதே விதமான மாக்மாவின் வழிப்பொருளான கிரானைட் மற்றும் செய்னைட் ஆகியவை ஆகைட்டை விட மிகப் பொதுவாக பயோடைட் மற்றும் கார்ன்ப்ளெண்ட் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளன.