wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# நன்னீர் முதலை

## பண்புகள்

நன்னீர் முதலை ஒப்பீட்டளவில் சிறிய முதலை இனமாகும். ஆண் முதலைகள் வரை நீளமாக வளரும், அதே சமயம் பெண் முதலைகளின் அதிகபட்ச நீளம் ஆக இருக்கும் . ஆண் முதலைகளின் எடை பொதுவாக , வரை பெரிய மாதிரிகளுடன் அல்லது அதற்கு மேல், பெண் முதலைகளின் எடை ஆக இருக்கும். ஆர்கைல் ஏரி மற்றும் கேத்தரின் கோர்ஜ் போன்ற பகுதிகளில், ஒரு சில நன்னீர் முதலைகள் வரை நீளமுள்ளதாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த இனம் வெட்கப்படக்கூடிய பண்பையும் மெல்லிய முகவாயையும் ஆபத்தான உப்பு நீர் முதலையை விட சற்று சிறிய பற்களையும் கொண்டது. உடல் நிறம் வெளிர் பழுப்பு நிறமானது, உடல் மற்றும் வால் மீது இருண்ட பட்டைகள் உள்ளன - இவை கழுத்தின் அருகே உடைந்தது போல் தோற்றமளிக்கும். சில முதலைகளின் மூக்கில் தனித்தனி பட்டைகள் அல்லது புள்ளிகள் காணப்படும். உடலின் செதில்கள் ஒப்பீட்டளவில் பெரியவை, பின்புறத்தில் பரந்த, நெருக்கமான, கவசத் தகடுகள் உள்ளன. வட்டமான, கூழாங்கல் செதில்கள் கால்களின் பக்கவாட்டு மற்றும் வெளிப்புறங்களை மூடியிருக்கும்.
# திரிகூடக வம்சம்

**திரிகூடக வம்சம்** ( *Traikutaka dynasty* ) பொ.ச.388-க்கும் 456 -க்கும் இடையில் ஆட்சி செய்த வம்சமாகும். திரிகூடர்கள் என்ற பெயர் மூன்று சிகரங்களைக் கொண்ட மலையின் ("திரி-கூடம்") வார்த்தைகளிலிருந்து பெறப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. காளிதாசனின் இரகுவம்சத்தில் திரிகூடகங்கள் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அதில் அவை வட கொங்கண் பகுதியில் அமைந்திருந்தன. திரிகூடகர்களின் ஆதிக்கத்தில் அபரந்தா மற்றும் வடக்கு மகாராட்டிரம் ஆகியவை அடங்கும்.  
திரிகூடர்களின் நாணயங்கள் தெற்கு குசராத்து மற்றும் தெற்கு மகாராட்டிர மலைத்தொடர்களுக்கு அப்பால் பரவலாகக் காணப்படுகின்றன. அவற்றின் வடிவமைப்பு மேற்கு சத்ரபதிகளின் வடிவமைப்பிற்கு மிக அருகில் உள்ளது. அதிலிருந்து இவர்கள் ஒருவேளை சில பிரதேசங்களைப் பெற்றிருக்கலாம், மேலும் கிரேக்க எழுத்துக்களுடன் கூடிய மேற்கத்திய புராணத்தின் தடயங்கள் இன்னும் காணப்படுகின்றன.  
அபரந்தா அல்லது கொங்கணின் திரிகூட ஆட்சியானது கிபி 248 இல் (திரிகூட சகாப்தம்) அபிரா ஈஸ்வர்சேனன் ஆட்சியிலிருந்து தொடங்குகிறது. எனவே திரிகூடர்கள் அபிராவின் வம்சத்துடன் அடையாளம் காணப்படுகின்றனர்.  
249-இல் தொடங்கி, திரிகூட சகாப்தம் அல்லது வழக்கமாக காலச்சூரி அல்லது சேதி சகாப்தம் என அழைக்கப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட சகாப்தத்தில் இவர்கள் கணக்கிடப்பட்டனர்.
# திரிகூடக வம்சம்

## வரலாறு

திரிகூடகர்கள் அபிராவின் வேறுபட்ட வம்சத்தினர் என்று பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே சில சமயங்களில் அபிரா -திரிகூடர்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். இந்திரதத்தன், தக்ரசேனன், வியாக்ரசேனன் ஆகியோர் இந்த வம்சத்தைச் சேர்ந்த நன்கு அறியப்பட்ட மன்னர்கள் ஆவர். மன்னன் தகரசேனன் தனது சாம்ராச்சியத்தை விரிவுபடுத்தினான். அது விரைவில் வாகாடக சாம்ராச்சியத்தின் எல்லையாக இருந்தது. இது மோதலுக்கு வழிவகுத்தது. மேலும், அவரது மகனும் பட்டத்து இளவரசருமான பிருதிவிசேனனின் உதவியுடன் வாகடக மன்னர் நரேந்திரசேனன், ஒருவேளை திரிகூடர்களை தோற்கடித்திருக்கலாம், பின்னர் பிருதிவிசேனனின் கல்வெட்டுகள் "தனது குடும்பத்தின் மூழ்கிய அதிர்ஷ்டத்தை" இரண்டு முறை மீட்டதாகக் குறிப்பிடுகின்றன.  
திரிகூடர்கள் தங்கள் வைணவ நம்பிக்கைக்காக அறியப்பட்டனர். அவர்கள் தங்களை ஹேஹேய கிளையின் யாதவர் என்று கூறிக் கொண்டனர். தரசேனன் அசுவமேத யாகத்தை செய்தார். மகாராஜா மத்யமசேனனின் ஆட்சியின் போது, வாகாடக மன்னன் அரிசேனனால் இராச்சியம் படையெடுக்கப்பட்டது. கி.பி 550 இல், கடைசியாக அறியப்பட்ட மன்னரான விக்ரமசேனன் இறந்தபோது வம்சம் முடிவுக்கு வந்தது. ]]
# கன்னோசியின் வர்மன் வம்சம்

சாத்தியமான நாணயம்.
'முன்புறம்': குசான பாணியில் அரசர் நிற்கிறார். உள் வலதுபுறத்தில் கிடாரா சின்னம்.
'தலைகீழ்'அர்தோக்சோ தேவி அமர்ந்திருக்கும் தோற்றம், பிராமி எழுத்துமுறையில் "ஸ்ரீ யசோவா" ]]
**கன்னோசின் வர்மன் வம்சம்** (*Varman dynasty of Kannauj*) என்பது 7-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலிருந்து 8 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரை கன்னோசியையும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளையும் ஆட்சி செய்த ஒரு வம்சமாகும். பேரரசர் ஹர்ஷவர்தனனின் மரணத்திற்குப் பிறகு உருவாக்கப்பட்ட அதிகார வெற்றிடத்தை நிரப்பிய யசோவர்மன் என்பவரால் இது நிறுவப்பட்டது.
# கன்னோசியின் வர்மன் வம்சம்

## வரலாறு

### நிறுவுதல்

கன்னோசி நகரம் முன்பு பேரரசர் ஹர்ஷவர்தனால் ஆளப்பட்டது. அவர் வாரிசு இல்லாமல் இறந்தார். இதனால் அதிகார வெற்றிடம் உருவாகியது. யசோவர்மன் அதன் ஆட்சியாளராக வெளிப்படுவதற்கு முன்பு இது ஒரு நூற்றாண்டு வரை நீடித்தது. பிரித்தானிய காலத்தின் தொல்லியல் ஆராய்ச்சியாளர் அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம், ஹர்ஷருக்கும் யசோவர்மனுக்கு இடையேயான காலத்தில் கன்னோசின் சாத்தியமான ஆட்சியாளர்களை ஊகித்தார். ஆனால் அவரது கூற்றுகளை ஆதரிக்க சிறிய ஆதாரங்கள் கூட இல்லை. இவரது அரசவைக் கவிஞர் வாக்பதி எழுதிய பிராகிருத மொழிக் கவிதையான 'கௌடவஹோ'வில் ( 'கௌடாவின் அரசனைக் கொன்றது'' ) இவரைப் பற்றிய பல தகவல்கள் பெறப்பட்டுள்ளன. சைன சரித்திரங்களின்படி, யசோவர்மனுக்கு ஆமா என்ற மகன் இருந்தான். அவன் இவருக்குப் பின்னர் கன்னோசியின் மன்னரானார்.
# கன்னோசியின் வர்மன் வம்சம்

## வரலாறு

### விரிவாக்கம்

வம்சம் அதன் நிறுவனரான யசோவர்மனின் கீழ் மட்டுமே அதன் மிகப்பெரிய அளவையும் செழிப்பின் உச்சத்தையும் அடைந்தது. 'கௌடவஹோ' யசோவர்மன் வட இந்தியாவின் பெரிய பகுதிகளை கைப்பற்றியதாக சித்தரிக்கிறது. பீகார், வங்காளம், மேற்கு தக்காணம், சிந்து சமவெளி மற்றும் காஷ்மீர் உட்பட. கன்னோசிக்கு வெற்றியுடன் திரும்புவதற்கு முன். இருப்பினும், கிபி 12 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த காஷ்மீர் அரசவை வரலாற்றாசிரியரான கல்கணர் தனது இராஜதரங்கிணியில் காஷ்மீரின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த கார்கோட ஆட்சியாளரான இலலிதாதித்ய முக்தபிதனால் தோற்கடிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவராக யசோவர்மனை சித்தரிக்கும் மிகவும் வித்தியாசமான கதையை வழங்குகிறார்.  
ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார் பண்டைய கால வெற்றிகளின் கணக்குகளில் எச்சரிக்கையாக இருப்பவர்களில் ஒருவராக இருந்தாலும், யசோவர்மன் "சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி இந்தக் காலத்தில் [இப்பகுதியில்] மிகவும் சக்திவாய்ந்த அரசராக இருந்தார்" என்று நம்புகிறார்.
# கன்னோசியின் வர்மன் வம்சம்

## வரலாறு

### வீழ்ச்சி

யசோவர்மனின் வாரிசுகள் இராச்சியத்தை விரிவுபடுத்தவில்லை. மேலும் அவர்கள் பலவீனமான மன்னர்களாக இருந்ததானால், அவர்கள் நிர்வாகத்தில் அதிக கவனம் செலுத்தவில்லை. அவர்கள் தோல்வியுற்ற ஆட்சியாளர்களாக கருதப்படுகிறார்கள். ஆமா, தண்டுகன் மற்றும் போஜன் ஆகியோர் முக்கியத்துவமற்ற ஆட்சியாளர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். அவர்கள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த எந்த வெற்றியையும் அடையவில்லை. மேலும், 15-20 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தனர். கடைசி மன்னன், போஜன் புதிதாக நிறுவப்பட்ட ஒரு வம்சத்தவரால் தோற்கடிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.
# பார்பரா நோஸ்கே

**பார்பரா மிரியம் நோஸ்கே** (பிறப்பு: செப்டம்பர் 6, 1949) ஒரு டச்சு கலாச்சார மானிடவியலாளரும் மெய்யியலாளரும் ஆவார். அவர் விலங்குத் தொழிற்கூட்டு என்னும் சிந்தனையை அறிமுகப்படுத்தியவர்.
# பார்பரா நோஸ்கே

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு

நோஸ்கே ஆம்ஸ்டர்டேம் பல்கலைக்கழகத்தில் சமூக-கலாச்சார மானிடவியலில் முதுகலைப் (எம்.ஏ.) பட்டமும் மெய்யியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளார். 1990-களில் சுற்றுச்சூழல் ஆய்வுத் துறையில் ஆராய்ச்சியாளராக பணியாற்றிக்கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில், டொராண்டோவில் உள்ள யார்க் பல்கலைக்கழகத்தில் நோஸ்கே சுற்றுச்சூழல் நெறிமுறைகள், சூழலியல், சுற்றுச்சூழல் பெண்ணியம் ஆகியவற்றைக் கற்பித்தார். பின்னர் சிட்னி பல்கலைக்கழகத்தில் மானுடம் மற்றும் சமூக அறிவியல் ஆராய்ச்சித் துறை நிறுவனத்தில் ஆய்வாளராக பணியாற்றினார்.  
நோஸ்கே மனித–விலங்கு உறவில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர். அறிவியல், நெறிமுறை மற்றும் வரலாற்றுக் கண்ணோட்டத்தில் மனித–விலங்கு உறவில் எங்கெங்கு பிளவுக் கோடுகள் உள்ளன என்பதை கண்டறிவதில் அவரது ஆராய்ச்சி கவனம் செலுத்துகிறது. அவரது ஆய்வுக் கட்டுரைகள் கருப்பொருளாக விளங்குபவை சீரிய விலங்காராய்ச்சிக் கல்வி மற்றும் ஆழ்சூழலியல்சார் சுற்றுச்சூழல் பெண்ணியம் ஆகிய துறைகளாகும். 1989-ஆம் ஆண்டு தனது *ஹ்யூமன்ஸ் அண்டு அதர் அனிமல்ஸ்* ("மனிதர்களும் பிற விலங்குகளும்") என்ற நூலில் "விலங்குகள் நம்மால் கணினிகள், இயந்திரங்கள் போன்று வெறும் பயன்பாடுப் பொருட்களாகத் தரம் குறைக்கப்பட்டு விட்டன" என்று கூறி "விலங்குத் தொழிற்கூட்டு" என்ற சிந்தனையை அறிமுகப்படுத்தினார்.  
இவர் தற்போது ஆஸ்திரேலியாவின் செய்ன்ட் பால்ஸ் நகரில் வசிக்கிறார்.
# பார்பரா நோஸ்கே

## நூல்களும் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளும்

- *Huilen met de wolven: Een interdisciplinaire benadering van de mens-dier relatie* (ஆய்வறிக்கை, 1988)
- *Humans and Other Animals: Beyond the Boundaries of Anthropology * (1989)
- *Beyond Boundaries: Humans and Animals* (1997)
- *Al liftend: Uit het leven van een wereldreizigster* (2000)
- *Thumbing It: A Hitchhiker's Ride to Wisdom* (2018)
# மனோஜ் குமார் பராசு

**மனோஜ் குமார் பராசு** (*Manoj Kumar Paras*) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி உத்தரப்பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். சமாஜ்வாதி கட்சியினைச் சார்ந்த இவர் உத்தரப்பிரதேசத்தின் நகினா சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆவார்.
# மனோஜ் குமார் பராசு

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை

பராசு 1967ஆம் ஆண்டு சூன் 14ஆம் தேதி உத்தரப்பிரதேச மாநிலம் பிஜ்னோர் மாவட்டத்தில் உள்ள பின்ஷாஹேட்டில் அமர் சிங் ரவிக்கு மகனாகப் பிறந்தார். இடைநிலை வரை பள்ளிக் கல்வியினைக் கற்றுள்ளார். பராசு 17 ஏப்ரல் 1994-ல் நீலம் சிங் பராசை மணந்தார். இவர்களுக்கு ஒரு மகன் உள்ளார். இவர் விவசாயம் செய்துவருகிறார்.
# மனோஜ் குமார் பராசு

## அரசியல் வாழ்க்கை

மனோஜ் குமார் பராசு இரண்டு முறை சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்துள்ளார். இவர் நகினா சட்டமன்றத் தொகுதியின் உறுப்பினர் ஆவார். சமாஜ்வாதி கட்சி அரசியல் கட்சியின் உறுப்பினராக உள்ளார். பராசு உத்தரப்பிரதேச அரசில் அமைச்சராகவும் இருந்துள்ளார். இவரை மார்ச் 9, 2014 அன்று, அகிலேஷ் யாதவ் "கட்சி விரோத நடவடிக்கைகள்" காரணமாக அமைச்சர் பதிவிலிருந்து நீக்கம் செய்தார். 2022ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற உத்தரப்பிரதேச சட்டமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிட்ட பராசு 26451 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் பாரதிய ஜனதா கட்சி வேட்பாளர் யசுவந் சிங்கினைத் தோற்கடித்தார்.
# மனோஜ் குமார் பராசு

## வகித்த பதவிகள்

| 01 | மார்ச் 2012 | மார்ச் 2017 | உறுப்பினர், 16வது சட்டமன்ற உறுப்பினர் |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 02 | 2012 | 2014 | அமைச்சர், முத்திரை மற்றும் சிவில் பாதுகாப்பு | மார்ச் 2014-ல் அகிலேஷ் யாதவ் இவரை பதவியிலிருந்து நீக்கினார். |
| 03 | மார்ச் 2017 | மார்ச் 2022 | உறுப்பினர், 17வது சட்டமன்ற உறுப்பினர் |  |
| 04 | மார்ச் 2022 | பதவியில் | உறுப்பினர், 18வது சட்டமன்ற உறுப்பினர் |  |
| - | } |  |  |  |
# மனோஜ் குமார் பராசு

## மேலும் பார்க்கவும்

- நாகினா
- உத்தரபிரதேச சட்டமன்றம்
- இந்திய அரசு
- இந்தியாவின் அரசியல்
- சமாஜ்வாதி கட்சி
# நிர்மல் சந்திர ஜெயின்

**நிர்மல் சந்திர ஜெயின்** (*Nirmal Chandra Jain*)(24 செப்டம்பர் 1924 - 22 செப்டம்பர் 2003) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் மூத்த வழக்கறிஞர் ஆவார். இவர் 1977-ல் ஜனதா கட்சியின் உறுப்பினராக மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள சியோனியிலிருந்து இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் கீழ் அவையான மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர், இவர் மத்தியப்பிரதேச அரசின் தலைமை வழக்கறிஞராக ஆனார். இதன் பிறகு மூத்த வழக்கறிஞராகத் தனது பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார். பின்னர் இந்திய நிதி ஆணையத்தின் உறுப்பினரானார். ஜெயின் 2003 முதல் இராஜஸ்தானின் ஆளுநராகச் சிறிது காலம் பதவி வகித்தார்.
# கிளாட் ஜோசப் ஜெப்ராய்

**கிளாட் ஜோசப் ஜெப்ராய்** (Claude Joseph Geoffroy) (8 ஆகஸ்ட் 1685, பாரிஸ் &ndash; 9 மார்ச் 1752, பாரிஸ்) எடியென்னே பிரான்கோயிஸ் ஜெப்ராய் சகோதரர் ஆவார். அவரது சகோதரரைப் போலவே, இவர் ஒரு மருந்து மற்றும் வேதியியலாளர் ஆவார். தாவரவியலில் கணிசமான அறிவைப் பெற்ற இவர், குறிப்பாக தாவரங்களில் உள்ள அத்தியாவசிய எண்ணெய்களைப் பற்றிய ஆய்வுக்கு தன்னை அர்ப்பணித்தார்.  
மாத்தியூ ஃபிராங்கோயிஸ் ஜெஃப்ராய் மற்றும் லூயிஸ் டெவாக்ஸ் ஆகியோருக்கு மகனாக 1685 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 8 ஆம் தேதி பாரிசில் பிறந்தார். 1703 இல் அவர் ஒரு முதன்மையான மருந்து வியாபாரி ஆவார். மேலும், 1704/05 இல் தெற்கு பிரான்ஸ் முழுவதும் அறிவியல் உல்லாசப் பயணங்களை மேற்கொண்டார். பின்னர் அவர் யோசப் பிட்டன் டி டொர்னபோர்டு (1707) கீழ் தாவரவியல் பயின்றார். 1708 ஆம் ஆண்டில், அவரது தந்தையின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, இவர் குடும்ப மருந்தகத்தின் பொறுப்பேற்றார். 1711 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் இவர் அகாடமி ராயல் டெஸ் சயின்சஸ் (தாவரவியல் பிரிவு) உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர், 1715 ஆம் ஆண்டில் "வேதியியல் பிரிவுக்கு" மாற்றப்பட்டார். 1718 முதல் 1720 வரை அவர் பாரிஸில் *கார்டே டெஸ் மார்ச்சண்ட்ஸ்-அபோதிகேயர்ஸ்* ஆக இருந்தார், பின்னர் ஹோட்டல் - *டியூவில்* மருந்தக ஆய்வாளராக பணியாற்றினார். 1731 ஆம் ஆண்டில் இவர் பாரிஸில் ஆல்டர்மேன் பட்டத்தை அடைந்தார்.  
1707 முதல் 1751 வரை, இவர் *ஹிஸ்டரி எட் மெமரிஸ் டி ஐ அகாதெமி ராயல் டிஸ் சயன்சஸ்* இதழில் ஏராளமான கட்டுரைகளை வெளியிட்டார். இருப்பினும், இது அவரது மகன் கிளாட் ஃபிராங்கோயிஸ் ஜெஃப்ராய் (1729-1753) உடன் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது, அவர் "கிளாட் ஜெஃப்ராய் தி யங்கர்" என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
# சைலேந்திர வம்சம்

தனது இராணியும் அவர்களது குடிமக்களுடன், ஒரு மன்னன் அரசன் அரியணையில் அமர்ந்திருப்பதை சித்தரிக்கிறது. காட்சி சைலேந்திர அரசவையை அடிப்படையாகக் கொண்டது.]]  
**சைலேந்திர வம்சம்** (*Shailendra dynasty*) **சைலேந்திரா** அல்லது **செலேந்திரா** என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறது) என்பது 8<sup>ஆம்</sup> நூற்றாண்டில் இந்தோனீசியாவிலுள்ள சாவகத் தீவில் ஆட்சி செய்த குறிப்பிடத்தக்க இந்திய வம்சத்தின் பெயராகும். இவர்களின் ஆட்சியில் பிராந்தியத்தில் ஒரு கலாச்சார மறுமலர்ச்சி ஏற்பட்டது.  
சைலேந்திரர்கள் இந்து மதத்தின் பார்வையுடன் மகாயான பௌத்தத்தின் தீவிர ஊக்குவிப்பாளர்களாக இருந்தனர். மேலும் நடுச் சாவகத்தின் கேது சமவெளியை பௌத்த நினைவுச்சின்னங்களால் நிரப்பியுள்ளனர். அவற்றில் ஒன்று போரோபுதூரில் உள்ள பிரம்மாண்டமான தாது கோபுரமாகும். இது இப்போது யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரியக் களமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
# சைலேந்திர வம்சம்

## பொது

சைலேந்திரர்கள் கடல்சார் பகுதிகளை ஆண்டவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். இவர்கள் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பரந்த கடல் பகுதிகளை ஆட்சி செய்தனர். இருப்பினும் இவர்கள் நடுச் சாவகத்தின் கேது சமவெளியில் தீவிர நெல் சாகுபடியின் மூலம் விவசாய நோக்கங்களையும் நம்பியிருந்தனர். இந்த வம்சம் நடுச் சாவகத்தின் மாதரம் இராச்சியம், சில காலம் மற்றும் சுமாத்ராவில் உள்ள சிறீவிஜய இராச்சியம் ஆகிய இரண்டின் ஆளும் குடும்பமாகத் தோன்றியது.  
சைலேந்திரர்கள் உருவாக்கிய கல்வெட்டுகள் மூன்று மொழிகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. பழைய மலாய், பழைய சாவக மொழி மற்றும் சமசுகிருதம் - காவி எழுத்துகளில் அல்லது நாகரிக்கு முந்தைய எழுத்துகளில் எழுதப்பட்டது. பழைய மலாய் மொழியின் பயன்பாடு சுமாத்ரா வம்சாவளி அல்லது இந்த குடும்பத்தின் சிறீவிஜயன் தொடர்பு பற்றிய ஊகங்களைத் தூண்டியது. மறுபுறம், பழைய சாவக மொழியின் பயன்பாடு சாவகத்தில் அவர்களின் உறுதியான அரசியல் நிறுவனத்தைக் குறிக்கிறது. சமசுகிருதத்தின் பயன்பாடு பொதுவாக எந்தவொரு கல்வெட்டிலும் விவரிக்கப்பட்டுள்ள நிகழ்வின் அதிகாரப்பூர்வ தன்மை அல்லது மத முக்கியத்துவத்தைக் குறிக்கிறது.
# சைலேந்திர வம்சம்

## சாத்தியமான தோற்றம்

சைலேந்திரர்களின் எழுச்சி சாவகத்தின் மையப்பகுதியில் உள்ள கேது சமவெளியில் நிகழ்ந்தாலும், அவர்களின் தோற்றம் விவாதத்திற்கு உட்பட்டது. சாவகத்தைத் தவிர, சுமாத்திரா, இந்தியா அல்லது கம்போடியாவில் முந்தைய தாயகம் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. சமீபத்திய ஆய்வுகள் வம்சத்தின் பூர்வீக தோற்றத்தை ஆதரிக்கின்றன. சுமாத்ரா மற்றும் தாய்-மலாய் தீபகற்பத்தில் உள்ள சிறீவிஜயத்துடன் இவர்களின் தொடர்பு இருந்தபோதிலும், சைலேந்திரர்கள் சாவக வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள்.
# சைலேந்திர வம்சம்

## சாத்தியமான தோற்றம்

### இந்தியா

இந்திய அறிஞரான ரமேஷ் சந்திர மஜும்தாரின் கூற்றுப்படி, இந்தோனீசிய தீவுக்கூட்டத்தில் தன்னை நிலைநிறுத்திய சைலேந்திர வம்சம் கிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள கலிங்கத்திலிருந்து (நவீன ஒடிசா ) உருவானது. இந்த கருத்தை க. அ. நீலகண்ட சாத்திரி, ஜே.எல் மோயன்ஸ் ஆகியோரும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். சிறீவிஜயத்தின் ஜெயநேசன் எனும் தபுந்தா ஆயாங் ஸ்ரீ ஜெயநேசன் வருவதற்கு முன்பு சைலேந்திரர்கள் இந்தியாவில் தோன்றி பலெம்பாங்கில் தங்களை நிலைநிறுத்தியதாக மோயன்ஸ் மேலும் விவரிக்கிறார். 683<sup>ஆம்</sup> ஆண்டில், தபுண்டா ஹயாங் மற்றும் அவரது படைகளின் அழுத்தம் காரணமாக சைலேந்திரர்கள் சாவகத்திற்கு சென்றனர்.
# சைலேந்திர வம்சம்

## சாத்தியமான தோற்றம்

### சுமாத்ரா

சிறீவிஜய பௌத்த இராச்சியத்தின் விரிவாக்கம் சாவகத்தில் வம்சத்தின் எழுச்சியில் ஈடுபட்டதாக மற்ற அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். இந்த இணைப்பின் ஆதரவாளர்கள், கலப்புத் திருமணங்கள் மற்றும் லிகோர் கல்வெட்டு போன்ற பகிரப்பட்ட மகாயான ஆதரவை வலியுறுத்துகின்றனர். சைலேந்திரர்களின் சில கல்வெட்டுகள் பழைய மலாய் மொழியில் எழுதப்பட்டவை. இது சிறீவிஜயம் அல்லது சுமாத்ரா தொடர்புகளை பரிந்துரைத்தது. 'செலேந்திரா' என்ற பெயர் முதலில் சோஜோமெர்டோ கல்வெட்டில் (725) "தபுண்டா செலேந்திரா" என்று குறிப்பிடப்பட்டது. சைலேந்திரர்களின் மூதாதையராக தபுண்டா செலேந்திரா பரிந்துரைக்கப்படுகிறார். தபுண்டா என்ற தலைப்பு சிறீவிஜய மன்னர் தபுந்தா ஹயாங் ஸ்ரீ ஜயனாசாவின் தலைப்பைப் போன்றது. மேலும் கல்வெட்டு - நடு சாவகத்தின் வடக்கு கடற்கரையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலும் - பழைய மலாய் மொழியில் எழுதப்பட்டது. இது சுமாத்ரா வம்சாவளி அல்லது சிறீவிஜய குடும்பத்துடன் தொடர்பை பரிந்துரைத்தது.
# சைலேந்திர வம்சம்

## சுமாத்ராவில் சைலேந்திரர்கள்

824-க்குப் பிறகு, சாவக கல்வெட்டுப் பதிவில் சைலேந்திர இல்லத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் எதுவும் இல்லை. சுமார் 860-இல் இந்தியாவில் உள்ள நாளந்தா கல்வெட்டில் பெயர் மீண்டும் தோன்றுகிறது. உரையின்படி, வங்காளத்தின் ( பாலப் பேரரசு ) மன்னர் தேவபாலதேவன், 'பாலபுத்ரன், சுவர்ண-திவீபம்' (சுமாத்ரா) மன்னனுக்கு 5 கிராமங்களின் வருவாயை புத்தகயைக்கு அருகிலுள்ள ஒரு பௌத்த மடாலயத்திற்கு வழங்கினார். பாலபுத்ரன் சைலேந்திர வம்சத்தின் வழித்தோன்றல் எனவும் சாவக மன்னரின் பேரன் எனவும் அறியபடுகிறது.
# சைலேந்திர வம்சம்

## சுமாத்ராவில் சைலேந்திரர்கள்

### சோழர்களுடனான உறவு

சுமாத்ராவிலிருந்து, சைலேந்திரர்கள் தென்னிந்தியாவில் உள்ள சோழ இராச்சியத்துடன் வெளிநாட்டு உறவுகளைப் பேணி வந்தனர். இது பல தென்னிந்திய கல்வெட்டுகளால் காட்டப்பட்டுள்ளது. 1005 ஆம் ஆண்டு சிறிவிஜய மன்னரால் கட்டப்பட்ட உள்ளூர் பௌத்த சரணாலயத்திற்கு வருவாய் வழங்குவதை 11 ஆம் நூற்றாண்டின் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது.  
உறவுகள் ஆரம்பத்தில் மிகவும் சுமுகமாக இருந்தபோதிலும், 1025 இல் விரோதங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. . சோழ வம்சத்தின் பேரரசர் இராசேந்திர சோழன் 11 ஆம் நூற்றாண்டில் சைலேந்திர வம்சத்தின் சில பகுதிகளை கைப்பற்றினார். 1025 இல் சிறிவிஜயத்தின் மீது சோழர் படையெடுப்பால் ஏற்பட்ட பேரழிவு, சுமாத்ராவில் ஆளும் வம்சத்தின் சைலேந்திர குடும்பத்தின் முடிவைக் குறித்தது.  
சைலேந்திர வம்சத்தின் கடைசி மன்னர் - மகாராஜா சங்க்ராம விஜயதுங்கவர்மன் - சிறையில் அடைக்கப்பட்டு பிணைக் கைதியாகப் பிடிக்கப்பட்டார். ஆயினும், 11 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் இரு அரசுகளுக்கு இடையே நல்லுறவு மீண்டும் நிறுவப்பட்டது. 1090 ஆம் ஆண்டில் பழைய பௌத்த சரணாலயத்திற்கு ஒரு புதிய சாசனம் வழங்கப்பட்டது. இது சைலேந்திரர்களைக் குறிக்கும் கடைசியாக அறியப்பட்ட கல்வெட்டு ஆகும்.  
முறையான வாரிசு இல்லாததால், சைலேந்திர வம்சத்தின் ஆட்சி முடிவிற்கு வந்தது. சிறீவிஜய மண்டலத்தில் உள்ள மற்ற குடும்பங்கள் அரியணையைக் கைப்பற்றியது, சீன மூலத்தின்படி சிறீதேவன் என்ற புதிய மகாராஜா சிறீவிஜயத்தை ஆட்சி செய்ய புதிய வம்சத்தை நிறுவினார். அவர் பொ.ச.1028 -இல் சீனாவின் அரசவைக்கு ஒரு தூதரகத்தை அனுப்பினார்.
# சைலேந்திர வம்சம்

## பாலியில் சைலேந்திரர்கள்

சிறீ கேசரி வர்மதேவன், சைலேந்திர வம்சத்தின் பௌத்த அரசர் என்று கூறப்படுகிறது. அவர் பாலியில் ஒரு மகாயான பௌத்த அரசாங்கத்தை நிறுவுவதற்காக இராணுவப் பயணத்தை வழிநடத்தினார். 914 ஆம் ஆண்டில், பாலியில் உள்ள சனூரில் உள்ள பெலன்ஜோங் தூணில் அவர் தனது முயற்சியின் பதிவை விட்டுச் சென்றார். இந்த கல்வெட்டின் படி, பாலியை ஆண்ட சைலேந்திர வம்சத்தின் கிளையாக வர்மதேவ வம்சம் இருக்கலாம்.
# சைலேந்திர வம்சம்

## சைலேந்திர ஆட்சியாளர்களின் பட்டியல்

பாரம்பரியமாக, சைலேந்திரர்களின் காலம் 8<sup>ஆம்</sup> நூற்றாண்டு முதல் 9<sup>ஆம்</sup> நூற்றாண்டு வரை, மத்திய சாவகத்தில் மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. பனங்கரன் சகாப்தத்திலிருந்து சமரதுங்கன் வரை. எவ்வாறாயினும், 7<sup>ஆம்</sup> நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலிருந்து (சோஜோமெர்டோ கல்வெட்டின் படி) 11<sup>ஆம்</sup> நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரை (சோழர் படையெடுப்பின் கீழ் சிறீவிஜய சைலேந்திர வம்சத்தின் வீழ்ச்சி) சைலேந்திர குடும்பத்தின் நீண்ட காலம் இருந்திருக்கலாம் என்று சமீபத்திய விளக்கம் தெரிவிக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு, சைலேந்திரர்கள் நடு சாவகம், சுமாத்ரா ஆகிய இரண்டையும் ஆட்சி செய்தனர். சிறீவிஜய ஆளும் குடும்பத்துடனான அவர்களது கூட்டணியும் கலப்பு திருமணமும் இரண்டு அரச குடும்பங்களை ஒன்றிணைப்பதன் மூலம் விளைந்தது. சைலேந்திரர்கள் இறுதியாக சிறீவிஜயம் மற்றும் மாதரம் (நடு சாவகம்) ஆகிய இரண்டின் ஆளும் குடும்பமாக உருவெடுத்தனர்.  
சில வரலாற்றாசிரியர்கள் சைலேந்திர ஆட்சியாளர்களின் வரிசை மற்றும் பட்டியலை மறுகட்டமைக்க முயன்றனர். இருப்பினும் பட்டியலில் சில கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன. வரலாற்றாசிரியர் போச்சாரி, சோஜோமெர்டோ கல்வெட்டின் அடிப்படையில் சைலேந்திரர்களின் ஆரம்ப கட்டத்தை புனரமைக்க முயன்றார். அதே சமயம் மற்ற வரலாற்றாசிரியர்களான இசுலேமட் முல்ஜானா மற்றும் போர்பட்ஜரகா ஆகியோர் சைலேந்திர மன்னர்களின் பட்டியலை மறுகட்டமைக்க முயன்றனர். இருப்பினும், இதில் சில குழப்பங்கள் ஏற்பட்டன. ஏனெனில் சைலேந்திரர்கள் பல இராச்சியயங்களை ஆட்சி செய்தது போல் தெரிகிறது. உதாரணமாக கலிங்கம், மாதரம், பின்னர் சிறீவிஜயம் போன்றவை. இதன் விளைவாக, அதே அரசர்களின் பெயர் அடிக்கடி ஒன்றுடன் ஒன்று சேர்ந்து, இந்த இராச்சியங்களை ஒரே நேரத்தில் ஆட்சி செய்தது போல் தெரிகிறது. கிடைக்கக்கூடிய சரியான ஆதாரங்களின் பற்றாக்குறையால் சந்தேகம் அல்லது ஊகத்தைக் குறிக்கிறது.
# தனக்ரா

**தனக்ரா** (*Tanagra*, ) என்பது கிரேக்கத்தின் போயோட்டியாவில், ஏதென்சுக்கு வடக்கே உள்ள ஒரு நகர பகுதி ஆகும். இந்த நகராட்சியின் தலைமையகம் ஷிமாடாரியில் அமைந்துள்ளது. இது தீப்ஸிலிருந்து சற்று தொலைவில் உள்ளது. மேலும் இப்பகுதியின் பெயரிலான சிலைகளாளான தனக்ரா சிலைகள் எனப்படும் கிரேக்க சுடுமண் சிலைகள் அச்சு-வார்ப்பு மற்றும் சுடுமண்ணாலான சிலைவகைகளுக்கு இப்பகுதி பழங்காலத்தில் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. இந்த கிரேக்க டெரகோட்டா சிலைகள் கிமு நான்காம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்து, முதன்மையாக தனக்ராவில் தயாரிக்கப்பட்டன.
# தனக்ரா

## அரசாங்கம்

2011 ஆம் ஆண்டு உள்ளூர் அரசாங்க சீர்திருத்தத்தின் போது தனக்ரா நகராட்சியானது பின்வரும் 4 நகராட்சிகளை இணைத்து அதன் மூலம் விரிவுபடுத்தி உருவாக்கப்பட்டது. அவை நகராட்சி அலகுகளாக மாறின:
# ஏட்ரியாடிக் வடிநிலம்

**ஏட்ரியாடிக் அபிசல் சமவெளி**, பொதுவாக **ஏட்ரியாடிக் வடிநிலம்** என்று குறிப்பிடப்படுகிறது, இது ஏட்ரியாடிக் கடலுக்கு அடியில் உள்ள ஒரு பெருங்கடல் படுகை ஆகும். ஏட்ரியாடிக் கடலின் சராசரி ஆழம் 252.5 மீட்டர்கள் (828 அடி) மற்றும் அதன் அதிகபட்ச ஆழம் 1233 மீட்டர்கள் (4045 அடி) இருப்பினும், வடக்கு ஏட்ரியாடிக் படுகை அரிதாக 100 மீட்டர்கள் (330 அடி) ஆழமுடையதாக இருக்கிறது.
# ஏட்ரியாடிக் வடிநிலம்

## விரிவு

வடக்கு ஏட்ரியாடிக் படுகை, வெனிஸ் மற்றும் ட்ரைஸ்டே இடையே அன்கோனா மற்றும் ஜாடரை இணைக்கும் கோட்டை நோக்கியுள்ளது. அதன் வடமேற்கு முனையில் ஆழமானது 15 மீட்டர்கள் (49 அடி) அளவு மட்டுமே உள்ளது. அது படிப்படியாக தென்கிழக்குப் பகுதியை நோக்கி ஆழமடைகிறது. இது மிகப்பெரிய மத்திய தரைக்கடல் கண்டத்திட்டாகவும் அதே நேரத்தில் நீர்த்தப் படுகை மற்றும் அடியில் நீர் உருவாகும் தளமாகும். மத்திய ஏட்ரியாடிக் படுகையானது அன்கோனா-சதர் கோட்டிற்கு தெற்கே 270 மீட்டர் (890 அடி) ஆழம் கொண்ட மத்திய ஏட்ரியாடிக் குழியுடன் (போமோ குழிவு அல்லது ஜபுகா குழி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது). 170 மீட்டர் (560 அடி) ஆழமான பலகுருசாசில் மத்திய ஏட்ரியாடிக் குழிக்கு தெற்கே 1200 மீட்டர் (3900 அடி) ஆழமான தெற்கு அட்ரியாடிக் குழி மற்றும் தெற்கு அட்ரியாடிக் படுகையில் இருந்து மத்திய அட்ரியாடிக் படுகையைப் பிரிக்கிறது. மேலும் தெற்கே, கடல் தளம் 780 மீட்டர்கள் (2560 அடி) வரை உயர்ந்து அயோனியன் கடலின் எல்லையில் ஒட்ரான்டோ சில்லை உருவாக்குகிறது.  
தெற்கு அட்ரியாடிக் படுகையானது அதனோடு இணைக்கப்பட்ட வடக்கு அயோனியன் கடலுடன் பல விசயங்களில் ஒத்துப்போகிறது.
# ஏட்ரியாடிக் வடிநிலம்

## மூலங்கள்

-
-
-
# கருணாகரன் பாபு

**கருணாகரன் பாபு (Karunakaran Babu)** ஓர் இந்திய நீதிபதி ஆவார். தற்போது கேரள உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியாக பணியாற்றுகிறார். கேரள உயர் நீதிமன்றம் இந்தியாவின் கேரள மாநிலம் மற்றும் லட்சத்தீவு ஒன்றியப் பிரதேசத்தில் உள்ள மிக உயர்ந்த நீதிமன்றமாகும். கேரள உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமையகம் எர்ணாகுளம் மாவட்டத்திலுள்ள கொச்சியில் உள்ளது. கேரள உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியாக உயர்த்தப்படுவதற்கு முன்பு திருவனந்தபுரத்தில் முதன்மை மாவட்ட மற்றும் அமர்வு நீதிபதியாக **கருணாகரன் பாபு** பணியாற்றினார்.
# கருணாகரன் பாபு

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு

கருணாகர பாபு தேவண்ணூரில் உள்ள அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றார். கேரளப் பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரத்தில் முதுகலை பட்டம் பெற்றார். திருவனந்தபுரம் அரசு சட்டக் கல்லூரியில் சட்டப் பட்டமும், கோட்டயத்தில் உள்ள மகாத்மா காந்தி பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டத்தில் முதுநிலைப் பட்டமும் பெற்றார்.
# கருணாகரன் பாபு

## தொழில்

20.03.1994 அன்று வழக்கறிஞராகப் பதிவு செய்த பாபு, கொட்டாரக்கரை மற்றும் கொல்லத்தில் பயிற்சியைத் தொடங்கினார். பயிற்சிக் காலத்தில் நடைமுறையில் முக்கியமாக சிவில் சட்டத்திலும், பல்வேறு சட்டப் பிரிவுகளிலும் கவனம் செலுத்தினார். 2009 ஆம் ஆண்டு கேரள நீதித்துறை சேவையில் மாவட்ட & அமர்வு நீதிபதியாக சேர்ந்தார். தலச்சேரி, பத்தனம்திட்டா மற்றும் கோட்டயத்தில் கூடுதல் மாவட்ட நீதிபதியாக பணியாற்றினார். எர்ணாகுளத்தில் சிறப்பு நீதிபதியாகவும், சபரிமலையில் சிறப்பு ஆணையர், துணை நீதித்துறை பதிவாளர், இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தில் பதிவாளர், முதன்மை மாவட்ட நீதிபதி என பல்வேறு பதவிகளில் இருந்தார். திருவனந்தபுரம் முதன்மை மாவட்ட நீதிபதியாக பணியாற்றிய போது, சிறீ பத்மநாப சுவாமி கோவில் குழுவின் உச்ச நீதிமன்றத்தின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்ட்ட்டார். 25.2.2021 அன்று உயர் நீதிமன்ற கூடுதல் நீதிபதியாக பதவி உயர்வு பெற்றார் .
# சஞ்சய வம்சம்

.]]
**சஞ்சய வம்சம்** (*Sanjaya dynasty*) என்பது இந்தோனீசியாவிலுள்ள சாவகத் தீவில் ஆட்சி செய்த குறிப்பிடத்தக்க பண்டைய வம்சமாகும். இது கிபி முதல் நூற்றாண்டில் சாவகத்தில் மாதரம் இராச்சியத்தை ஆண்டது. பண்டைய சாவகத்தில் இந்த வம்சம் இந்து மதத்தின் தீவிர ஊக்குவிப்பாளராக இருந்தது.
# சஞ்சய வம்சம்

## தோற்றமும் உருவாக்கமும்

காங்கல் கல்வெட்டின் படி, இந்த வம்சம் பொ.ச.732-இல் சஞ்சயன் என்பவரால் நிறுவப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. காங்கல் கல்வெட்டு தென்மேற்கில் உள்ள காங்கல் கிராமத்தில் மகலாங் நகரத்திலிருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்த கல்வெட்டு தென்னிந்திய தமிழ் பல்லவ எழுத்துகளில் எழுதப்பட்டுள்ளது மற்றும் குஞ்சரகுஞ்சா பகுதியில் உள்ள மலையில் ஒரு இலிங்கம் ( சிவனின் சின்னம்) நிறுவப்பட்டது பற்றி கல்வெட்டு கூறுகிறது. இந்த பகுதி யவத்வீபம் (சாவகம்) என்ற உன்னத தீவில் அமைந்துள்ளது. இது ஏராளமான அரிசி மற்றும் தங்கத்தால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கல்வெட்டு, யவத்வீபத்தை சன்னா என்ற மன்னன் ஆட்சி செய்தார் என்று கூறுகிறது. அவருடைய நீண்ட கால ஆட்சி ஞானம் மற்றும் நல்லொழுக்கத்துடன் குறிக்கப்பட்டது. மன்னர் சன்னா இறந்த பிறகு, இராச்சியம் பிளவுபட்டது. ஆட்சியாளர் மற்றும் புரவலரை இழந்ததால் குழப்பம் பரவலாக இருந்தது. இதற்கு மத்தியில் சஞ்சயன் அரியணை ஏறினார். இந்த கல்வெட்டின் படி, அவர் சன்னகாவின் மகனாவார். சன்னகா, சன்னா மன்னரின் சகோதரி என்றும் வர்ணிக்கப்படுகிறார். சஞ்சயன் புனித நூல்கள், தற்காப்புக் கலைகள் மற்றும் இராணுவப் பயிற்சி ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றவர். இவர் தனது இராச்சியத்தைச் சுற்றியுள்ள அண்டைப் பகுதிகளை வென்றார். மேலும், இவரது புத்திசாலித்தனமான ஆட்சி அவரது நிலத்தையும் அவரது குடிமக்கள் அனைவருக்கும் அமைதி மற்றும் செழிப்புடன் ஆசீர்வதித்தது.  
கரிதா பராஹ்யங்கனின் கருத்துப்படி (பிற்காலத்தில் எழுதப்பட்ட ஒரு புத்தகம் இது முக்கியமாக சுந்தா இராச்சியத்தின் வரலாற்றைக் கூறுகிறது), சஞ்சயன், மன்னர் சன்னாவிற்கும் சன்னகவிற்கும் மகன். சன்னா மற்றும் சஞ்சயன் ஆகியோரின் இந்த உறவு காங்கல் கல்வெட்டில் வழங்கப்படவில்லை. சன்னாவை அவனது உறவினரான காலூவின் அரசர் பர்பசோரா தோற்கடித்தார். அதனால் அவர் மெராபி எரிமலைக்கு பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது என்றும் அது குறிப்பிடுகிறது. பின்னர், சஞ்சயன் சன்னாவின் இராச்சியத்தை மீட்டு, மேற்கு சாவகம், நடுச் சாவகம், கிழக்கு சாவகம் , பாலி போன்ற பகுதிகளை ஆட்சி செய்தார். இவர் மலாயு மற்றும் கலிங்கத்துடன் (அவர்களின் அரசர் சங் சிறீவிஜயனுக்கு எதிராக) போரில் ஈடுபட்டார்.  
சிறிய வேறுபாடுகளைத் தவிர, கரிதா பராஹ்யங்கனின் முக்கிய கருப்பொருள் காங்கல் கல்வெட்டுக்கு ஒத்திருக்கிறது. இந்த கதை மேற்கு சாவகத்துடன் வம்சத்தின் தொடர்புகளை பரிந்துரைத்தது.
# சஞ்சய வம்சம்

## சைலேந்திரர்களுடனான உறவுகள்

சஞ்சய - சைலேந்திர உறவு பற்றி சில கோட்பாடுகள் உள்ளன. நடு சாவகத்தை ஆண்ட சைலேந்திர வம்சம் என்ற ஒரே ஒரு வம்சமே இருந்ததால், சஞ்சய வம்சம் என்று எதுவும் இல்லை என்று சில அறிஞர்கள் கருத்து தெரிவித்தனர். இந்த கோட்பாடு போயர்பட்ஜரகாவால் முன்மொழியப்பட்டது. மேலும், ஒரே இராச்சியம் மற்றும் ஒரே வம்சம் இருந்தது என்றும் பரிந்துரைத்தது. இந்த இராச்சியம் மாதரம் பகுதியில் தலைநகருடன் மேடான் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் சைலேந்திரர்களின் ஆட்சி வம்சமாகும். சஞ்சயன் மற்றும் அவனது சந்ததிகள் அனைவரும் சைவ சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று அவர் கூறுகிறார்.  
பொ.ச.778 இல் தோன்றிய சைலேந்திர வம்சத்தால் சஞ்சய வம்சம் சாவகத்தின் வடக்கே கட்டுப்படுத்தப்பட்டது என்று மற்றொருவர் கூறுகிறார். இந்நிகழ்ச்சிக்கான சான்றுகள் கலசன் கல்வெட்டின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. இந்த காலகட்டத்தில், நடு சாவகத்தில் சைலேந்திர வம்சத்திற்கு அடுத்தபடியாக சஞ்சய வம்சம் இருந்தது. மேலும் பெரும்பாலான காலம் அமைதியான சகவாழ்வு மற்றும் ஒத்துழைப்பால் வகைப்படுத்தப்பட்டது.  
மகாயான பௌத்தத்துடன் சைலேந்திரர்களின் தொடர்பு அரசன் சங்கரன் (இரகாய் பனரபன் அல்லது பனங்கரன்) புத்த மதத்திற்கு மாற்றப்பட்ட பிறகு தொடங்கியது. பிற்கால சைலேந்திர மன்னர்கள், பனங்கரனின் வாரிசுகள் மகாயான பௌத்தர்களாகவும் மாறி, சமரதுங்கன் ஆட்சியின் இறுதி வரை சாவகத்தில் பௌத்தத்திற்கு அரச ஆதரவைக் கொடுத்தனர். இந்தக் கோட்பாடு ராஜா சங்கரா கல்வெட்டு (இப்போது காணப்படவில்லை), சோஜோமெர்டோ கல்வெட்டு மற்றும் கரிட்டா பராஹ்யங்கன் கையெழுத்துப் பிரதி ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது. பிகாடனின் ஆட்சியில் இருந்து, மேடான் இராச்சியத்தின் இறுதி வரை, சிவத்துவ இந்து சமயம் மீண்டும் அரச ஆதரவைப் பெறுகிறது.  
சைலேந்திர குடும்பம் அவர்களின் சில கல்வெட்டுகளில் பழைய மலாய் மொழியைப் பயன்படுத்தியதாக மற்றொரு ஆதாரம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இது சுமாத்திராவில் சைலேந்திர வம்சத்தின் வெளிநாட்டு தோற்றம் மற்றும் சிறீவிஜயத்துடனான அவர்களின் தொடர்புகளை பரிந்துரைத்தது. சைலேந்திரர்கள், சிறீவிஜயத்துடனான அவர்களின் வலுவான தொடர்புகளுடன், நடு சாவகத்தின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற முடிந்தது. மேலும், சஞ்சய வம்சம் உட்பட இராக்கைகள் (உள்ளூர் சாவகப் பிரபுக்கள்) மீது மேலாதிக்கத்தை சுமத்த முடிந்தது. இதனால் மாதரம் சஞ்சய வம்சத்தின் மன்னர்களை தங்கள் அதிகாரத்துவத்தில் இணைத்துக் கொண்டார்கள் என்று இந்த கோட்பாடு கூறுகிறது. வம்சத்தின் அரசவையின் மையம் தெற்கு கேதுவில் ( மகலாங்கைச் சுற்றி, யோக்யகர்த்தாவின் வடக்கே) அமைந்திருந்தாகத் தெரிகிறது.
# சஞ்சய வம்சம்

## சம்பாவுடனான உறவுகள்

தென்கிழக்காசியாவின் பிரதான நிலப்பரப்பில் உள்ள சம்பா இராச்சியத்துடன் சாவக இராச்சியங்கள் குறைந்தபட்சம் சஞ்சய வம்சத்தின் ஆட்சியிலிருந்து நெருங்கிய உறவைப் பேணி வந்துள்ளன். சாவகர்களைப் போலவே, சாம்களும் இந்தியமயமாக்கப்பட்ட ஆசுத்திரோனீசிய மக்கள் ஆவர். சாம் கோயில்களில் உள்ள கட்டிடக்கலை அம்சங்களில் உறவின் ஒரு உதாரணத்தைக் காணலாம். அவை சஞ்சய வம்சத்தின் ஆட்சியின் போது கட்டப்பட்ட நடு சாவகத்தில் உள்ள கோயில்களின் கட்டிடக்கலை பாணிகளுடன் பல ஒற்றுமைகள் உள்ளன.
# சஞ்சய வம்சம்

## நடு சாவகத்தின் ஆட்சியாளர்

சஞ்சய வம்சத்தின் பட்டத்து இளவரசராக இருந்த இராகாய் பிகாடன், சைலேந்திர மன்னரான சமரதுங்கனின் மகளான பிரமோதவர்தனியை (833-856) மணந்தார். அப்போதிருந்து, புத்த சைலேந்திரர்களுக்குப் பதிலாக, இந்து மதத்தை பின்பற்றும் சஞ்சயாவின் செல்வாக்கு மாதரத்தில் வெளிப்படத் தொடங்கியது. பிரமோதவர்தனியின் சகோதரரும் சமரதுங்கனின் மகனுமான பாலபுத்ரன் மன்னனை இராகாய் பிகாடனை வீழ்த்தினார். இதன் விளைவாக, 850 இல், சஞ்சய வம்சம் மாதரத்தின் ஒரே ஆட்சியாக இருந்தது. இது நடு சாவகத்தில் சைலேந்திரர்களின் இருப்பை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது. மேலும், பாலபுத்ரன் சுமாத்ராவில் உள்ள சிறீவிஜயத்திற்கு பின்வாங்கினார். அங்கு அவர் முதன்மையான ஆட்சியாளரானார்.  
சஞ்சய வம்சத்தைப் பற்றிய தகவல்கள் பொ.ச.907 தேதியிட்ட பாலிதுங் கல்வெட்டிலும் காணப்படுகின்றன. பாலிதுங் கல்வெட்டின் படி&nbsp;- ஒரு ஆட்சியாளர் இறந்தவுடன், அவர்கள் தெய்வீக வடிவமாக மாறினார்கள். இந்தக் கல்வெட்டுகளிலிருந்து, சஞ்சய வம்சத்தின் ஆண்ட மன்னர்களின் சாத்தியமான வரிசையை அறிஞர்கள் மதிப்பிட்டுள்ளனர்:  
- சஞ்சயன் (732—760)
- பனங்கரன் (760—780)
- பனுங்கலன் (780-800)
- சமரக்ரவீரன் (இரகாய் வாரக்) (800—819)
- இரகாய் கருங் (819-838)
- இரகாய் பிகாடன் (838-850)
- இரகாய் கயுவாங்கி (850—898), லோகபாலா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்
- பாலிதுங் (898-910)  
இது சஞ்சய வம்சத்தின் ஆட்சியின் போது, உன்னதமான சாவகத்தின் இலக்கியம் மலர்ந்தது. காகாவின் இராமாயணம் போன்ற உன்னதமான இந்து இலக்கியங்களை பழைய சாவக மொழியில் மொழிபெயர்ப்பதும் தழுவுவதும் நடத்தப்பட்டது. பொ.ச.850 -களில், நடு சாவகத்தில் உள்ள பிரம்பானான் கோயிலின் கட்டுமானத்தை பிகாடன் தொடங்கினார். பின்னர் மன்னன் பாலிதுங்கால் முடிக்கப்பட்டு விரிவாக்கப்பட்டது. பிரம்பானன் கோயில் வளாகம் தென்கிழக்காசியாவிலுள்ள மிகப்பெரிய இந்து கோவில்களில் ஒன்றாகும். மேலும் அதன் பெருமை போரோபுதூருக்கு போட்டியாக உள்ளது, இது உலகின் மிகப்பெரிய பௌத்த கோவிலாகும் .  
பாலிதுங்கிற்குப் பிறகு சஞ்சய மன்னர்களின் வாரிசுகள்:  
- தக்சன் (910—919)
- துலோடாங் (919-924)
- வாவா (924-929)
- எம்பு சிண்டோக் (929—947)
# சஞ்சய வம்சம்

## வீழ்ச்சி

பொ.ச.929 இல், எம்பு சிண்டோக் நடு சாவகத்திலிருந்து கிழக்கு சாவகத்திற்கு மாதரம் அரச சபையை மாற்றினார். மாற்றத்தின் உண்மையான காரணங்கள் முற்றிலும் தெளிவாக இல்லை. சில சாத்தியமான காரணங்கள் உள்ளன; மெராபி எரிமலை வெடிப்பு, அதிகாரப் போராட்டம் அல்லது சிறீவிஜயப் பேரரசைத் தளமாகக் கொண்ட சைலேந்திரர்களின் அரசியல் அழுத்தம் ஆகியவை இந்த நடவடிக்கைக்கு காரணமாக இருக்கலாம்.  
கிழக்கு சாவகத்திற்கு மாற்றப்பட்டது நடு சாவக சஞ்சய வம்சத்தின் முடிவைக் குறித்தது. அதிலிருந்து கிழக்கு சாவகத்தில் ஈசான வம்சம் என்ற புதிய வம்சம் தோன்றியது.
# சஞ்சய வம்சம்

## இதனையும் பார்க்கவும்

- சைலேந்திர வம்சம்
- மாதரம் இராச்சியம்
# முரளி புருசோத்தமன்

**முரளி புருசோத்தமன்** (*Murali Purushothaman*) ஓர் இந்திய நீதிபதி ஆவார். தற்போது கேரள உயர் நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக பணியாற்றுகிறார். கேரள உயர் நீதிமன்றம் இந்தியாவின் கேரள மாநிலம் மற்றும் லட்சத்தீவு ஒன்றியப் பிரதேசத்தில் உள்ள மிக உயர்ந்த நீதிமன்றமாகும். கேரள உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமையகம் எர்ணாகுளம் மாவட்டத்தின் கொச்சி<nowiki/>யில் உள்ளது.
# முரளி புருசோத்தமன்

## தொழில்

எர்ணாகுளத்தில் உள்ள அரசு சட்டக் கல்லூரியில் சட்டப் பட்டம் பெற்ற பிறகு, புருசோத்தமன் 09.03.1991 அன்று வழக்கறிஞராகப் பதிவு செய்து, அரசியலமைப்புச் சட்டம் மற்றும் சேவைச் சட்டங்களில் பயிற்சியைத் தொடங்கினார். பயிற்சி நடைமுறையின் போது, இவர் 13.03.2001 முதல் 06.08.2001 வரை கேரள உயர் நீதிமன்றத்தில் அரசு வழக்கறிஞராகவும், 2000 ஆம் ஆண்டு முதல் கேரள மாநில தேர்தல் ஆணையத்தின் வழக்கறிஞராகவும், 2004 ஆம் ஆண்டு முதல் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்தின் நீதிபதியாகவும் பதவி உயர்வு வரும் வரை பணியாற்றினார். 2002 ஆம் ஆண்டில் மாநில கூட்டுறவு தேர்தல் ஆணையம், எல்லை நிர்ணய ஆணையத்திற்கான நிலை வழக்கறிஞர் மற்றும் சேர்க்கை மேற்பார்வைக் குழு மற்றும் சுயநிதி தொழில்முறை கல்லூரிகள் மற்றும் நிறுவனங்களுக்கான கட்டண ஒழுங்குமுறைக் குழுவிற்கும் 2007 முதல் 2011 வரை ஆலோசகராக இருந்தார். 25.02.2021 அன்று கேரள உயர் நீதிமன்றத்தின் கூடுதல் நீதிபதியாக பதவி உயர்வு பெற்றார் .
# வர்மதேவ வம்சம்

.]]  
உள்ள திரோவுலன் அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள பெலாஹானில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட விஷ்ணு கருடனை ஏற்றிச் செல்லும் விஷ்ணுவாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள ஏர்லாங்கா மன்னரின் சிலை.]]  
**வர்மதேவ வம்சம்** ( *Warmadewa dynasty* ) என்பது இந்தோனேசியாவின் பாலி தீவில் இருந்த ஓர் அரச வம்சமாகும்.
# வர்மதேவ வம்சம்

## வரலாறு

வர்மதேவன் என்று அழைக்கப்படும் செரி கேசரி வருமதேவன் *(Sri Kesari Warmadewa),* பல்வேறு மன்னர்கள் ஒருவருக்கொருவர் எவ்வாறு தொடர்பு பட்டனர் என்பது பற்றிய தெளிவான தகவல்கள் இல்லை. இந்தச் சூழலில் "வம்சம்" என்ற சொல் பொதுவாக பரம்பரை பரம்பரை அல்லாமல், அவர்களின் தலைப்புகளில் பொதுவான கூறுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் மன்னர்களின் குழுவைக் குறிக்கிறது.  
10-ஆம் நூற்றாண்டில் சிறீகேசரி வர்மதேவன் என்பவரால் இந்த வம்சம் நிறுவப்பட்டது என்று நம்பப்படுகிறது. இருப்பினும், இந்த கூற்றுக்கான ஒரே ஆதாரம், பெலாஞ்சோங் கல்தூணில் (பி.13) **வர்மதேவன்** என்ற பெயரைப் பயன்படுத்திய முதல் பாலி மன்னர் இவராவார்.
# வர்மதேவ வம்சம்

## வரலாறு

### பெலாஞ்சோங் கல்தூண்

இவர்தான் மரபுவழியை நிறுவினார் என்பதற்கு வெளிப்படையான சான்றுகள் எதுவும் இல்லை. இவர் அதன் ஆரம்பகால உறுப்பினர் என்பதற்கு மட்டுமே சான்றுகள் இருக்கின்றன. இந்தப் பெயரின் சிறீகேசரி வர்மா என்ற பகுதி மட்டுமே கல்லில் தெளிவாகத் தெரிகிறது.  
ஆனால் இறுதி உறுப்பு '-தேவா' என அங்கு எழுதப்பட்டதாக யூகிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இப்போது அதுவும் தெளிவாக இல்லை.
# வர்மதேவ வம்சம்

## வரலாறு

### அபாங் புரா படூர் ஏ கல்வெட்டு

வம்சம் பல தலைமுறைகளாக செழித்திருந்தது. 6 ஏப்ரல் 1011 தேதியிட்ட அபாங் புரா படூர் ஏ கல்வெட்டில் *(Abang Pura Batur A inscription),* வர்மதேவன் என்ற தலைப்பைப் பயன்படுத்திய இறுதி ஆட்சியாளர் புகழ்பெற்ற மன்னர் உதயனா வருமதேவன் என்பவரைப் *(Udayana Warmadewa)* பற்றிய குறிப்புள்ளது.  
புசாங்கன் கல்வெட்டில் (1041) *(Pucangan inscription)* கொடுக்கப்பட்டுள்ள ஆயர்லங்காவின் *(Airlangga)* வாழ்க்கை வரலாற்றின் அடிப்படையில், 1020 முதல் 1040களில் சாவகத்தின் புகழ்பெற்ற மன்னரான ஆயர்லங்காவின் தந்தை உதயனா வருமதேவன் என்று பல வரலாற்று ஆசிரியர்களால் நம்பப்படுகிறது.
# வர்மதேவ வம்சம்

## பண்டைய பாலி இராச்சியத்தின் அரசர்கள்

### வருமதேவா அரச மரபு

- செரி கேசரி வருமதேவன் - *(Sri Kesari Warmadewa)* (914)
- செரி உக்கிரசேனன் - *(Sri Ugrasena)* (915-942)
- தவநேந்திர வருமதேவன் - *(Tabanendra Warmadewa)* (955-967)
- இந்திர ஜெயசிங்க வருமதேவன் - *(Indrajayasingha Warmadewa)* (960)
- சனசாது வருமதேவன் - *(Janasadhu Warmadewa)* (975)
- செரி விஜய மகாதேவி - *(Śri Wijaya Mahadewi)* (**அரசி**, 983)
- குணப்பிரிய தருமபத்தினி - *(Gunapriya Dharmapatni|)* (**அரசி**, 989-1007)
- உதயனா வருமதேவன் - *(Udayana Warmadewa)* (989-1011)
- செரி அருசுனா தேவி - *(Śri Ajñadewi)* (**அரசி**, 1016)
- மரகத பங்கஜம் - *(Marakata Pangkaja)* (1022-1025)
- ஆயர்லங்கா - *(Airlangga)* (1025-1042)
- அனாக் உங்குசு - *(Anak Wungsu)* (1049-1077)
- செரி மகாராஜா வளப்பிரபு - *(:id:Śri Maharaja Walaprabhu)* (1079 - 1088)
- செரி லெட்சுமிதர விஜயதுங்கதேவி - *(Śri Laksmidhara Wijayottunggadewi)* (**அரசி**, 1088-1101)
- செரி சூரதீபன் - *(Śri Suradhipa)* (1115-1119)
# வர்மதேவ வம்சம்

## பண்டைய பாலி இராச்சியத்தின் அரசர்கள்

### ஜெயா அரச மரபு

- ஜெயசக்தி - *(Śri Jayaśakti)* (1133-1150)
- இராகஜெயன் - *(Ragajaya)* (1155)
- ஜெயபங்கஜன் - *(Jayapangus)* (1178-1181)
- அருஜெய கீர்த்தனா - *(Arjayadengjayaketana)* (அரசி, 1200)
- ஏகஜெயாலன் - *(Haji Ekajayalancana)* (1200)
- செரி ஆதிகுந்திகேதனன் - *(Bhatara Guru Śri Adikuntiketana)* (1204)
- ஆதிதேவயாளன் - *(Adidewalancana)* (1260)
- பாலி அரசி *(Queen of Bali)* (?–1284) சிங்காசாரி அரசின் படையெடுப்பில் ஆட்சி கவிழ்ப்பு)
# வர்மதேவ வம்சம்

## பண்டைய பாலி இராச்சியத்தின் அரசர்கள்

### சிங்காசாரி அரசு

சிங்காசாரி அரசு பாலி ஆட்சியைக் கைப்பற்றுதல் 1284
- இராஜபதி மகா காசர் *(Rajapatih Makakasar Kebo Parud)* (1296-1300)
# வர்மதேவ வம்சம்

## பண்டைய பாலி இராச்சியத்தின் அரசர்கள்

### பூர்வீக ஆட்சியாளர்கள்

- மகாகுரு தருமதுங்க வருமதேவா *(Mahaguru Dharmottungga Warmadewa)* (1324-1328)
- வளஜெய கீர்த்தினகரன் *(Walajayakertaningrat)* (1328-?)
- செரி அசுதசூர இரத்தின பூமி *(Śri Astasura Ratna Bumi Banten)* (1332-1337)
# வர்மதேவ வம்சம்

## பண்டைய பாலி இராச்சியத்தின் அரசர்கள்

### மஜபாகித் ஆட்சி

- மயாபாகித்து பேரரசு பாலி ஆட்சியைக் கைப்பற்றுதல் (1343)
# ஜோகேந்திர சிங்

சர்தார் **ஜோகேந்திர சிங்** (*Jogendra Singh*)(3 அக்டோபர் 1903 - 11 பிப்ரவரி 1979) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் 1972 முதல் 1977 வரை ராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆளுநராக பணியாற்றினார். மேலும் 2வது இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் உத்தரப்பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள பகராயிச் மாவட்டத்திலுள்ள பகராயிச் மக்களவைத் தொகுதியின் உறுப்பினராகவும் இருந்துள்ளார்.
# வேதபால் தியாகி

**வேதபால் தியாகி** (*Vedpal Tyagi*)(28 திசம்பர் 1915 - 30 அக்டோபர் 1979), என்பவர் **வேத் பால் தியாகி** என்றும் அறியப்படுகிறார். இவர் இந்திய மேனாள் நீதிபதி ஆவார். இவர் இராசத்தானின் ஆளுநராக 15 பிப்ரவரி 1977 முதல் மே 1977 வரை பணியாற்றினார். சோகேந்திர சிங்கு பதவி விலகியதைத் தொடர்ந்து, இவர் தற்காலிக ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். தியாகி அக்டோபர் 1979 அன்று தனது 63ஆவது வயதில் காலமானார்.
# தாசிரஹள்ளி

**தாசிரஹள்ளி ஊராட்சி** (*Dhasirahalli Gram Panchayat*), தமிழ்நாட்டின் தர்மபுரி மாவட்டத்தில் உள்ள மொரப்பூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, அரூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் தர்மபுரி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 9 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 9 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2966 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1428 பேரும் ஆண்கள் 1538 பேரும் உள்ளனர்.
# சாந்தி கோவிந்தசாமி

**ஜி. சாந்தி** அல்லது **சாந்தி கோவிந்தசாமி** (பிறப்பு: 19 செப்டம்பர் 1967); (மலாய்: *Shanti Govindasamy*; ஆங்கிலம்: *Shanti Govindasamy*; *G. Shanti;*) என்பவர் மலேசியாவின் ஓட்டப் பந்தய வீராங்கனை.  
1997-ஆம் ஆண்டு, இந்தோனேசியா, ஜகார்த்தா தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டுகள் போட்டிகளில் *(Southeast Asian Games)* 100 மீட்டர் மற்றும் 200 மீட்டர் போட்டிகளில் தங்கம் வென்றவர். அதன் பின்னர் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் அதிவேகப் பெண்மணி *(Fastest Woman in Southeast Asia)* என்று பெயர் பெற்றவர்.  
ஓட்டப் பந்தயத் துறையில் ***மலேசியாவின் பறக்கும் பாவை*** என புகழப்படும் ஜி. சாந்தி, 1998-ஆம் ஆண்டில், மலேசியாவின் சிறந்த விளையாட்டு வீராங்கனை விருதைப் பெற்றார் *(Malaysian Sportswoman of The Year award 1998)*.
# சாந்தி கோவிந்தசாமி

## பொது

ஓட்டப் பந்தயத் துறையில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னர், தற்சமயம் ஒரு வங்கியில் ஓர் அதிகாரியாய்ப் பணி புரிந்து வருகிறார்.  
1993-ஆம் ஆண்டு கோலாலம்பூரில், 100 மீட்டர் ஓட்டப் போட்டியில் 11.50 வினாடிகளில் ஓடி சாதனை ஏற்படுத்தினார். அந்தச் சாதனை 2017-ஆம் ஆண்டில், 24 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் முறியடிக்கப் பட்டது.
# சாந்தி கோவிந்தசாமி

## பொது

### பறக்கும் பாவை ஜி. சாந்தி

ஜி. சாந்தியின் அந்த 100 மீட்டர் சாதனையைச் சைடாதுல் *(Zaidatul)* என்பவர் முறியடித்தார். அதைக் கேள்விப்பட்ட ஜி. சாந்தி ’நாட்டுக்கு ஒரு சிறந்த பெண் ஓட்டக்காரர் கிடைத்து விட்டார்’ என்று கூறி மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.  
தேசிய அளவிலும் அனைத்துலக நிலையிலும் ஓட்டப் பந்தயத் துறையில் மலேசியாவின் பெயரையும் மலேசிய இந்தியர்களின் பெயரையும் புகழ்பெறச் செய்த பறக்கும் பாவை ஜி. சாந்தி, 1998-ஆம் ஆண்டு, விளையாட்டுத் துறையில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார்.
# சாந்தி கோவிந்தசாமி

## பொது

### பிலிப்பைன்ஸ் லிடியா டி வேகா

1991-ஆம் ஆண்டு மணிலா தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டுகள் போட்டியில், அப்போதைய ஆசியாவின் அதிவேக வீராங்கனையான பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டின் லிடியா டி வேகா *(Lydia de Vega)* என்பவரிடம் 100 மீட்டர் ஓட்டத்தில் தோற்றாலும்; 200 மீட்டர் ஓட்டத்தில் மலேசியாவுக்குத் தங்கம் வென்றுக் கொடுத்தார்.  
அந்தப் போட்டியில் அவருக்கு ஏற்பட்ட அனுபவத்தை ஜி. சாந்தி விவரிக்கிறார்.  
*100 மீட்டர் ஓட்டத்தில் லிடியாவிடம் தோற்றதும் என்னுடைய பயிற்றுநர்கள், 200 மீட்டர் ஓட்டத்திற்கு எனக்கு ஊக்குவிப்பு கொடுத்தார்கள். பயப்படமால் ஓடு... அப்படின்னு எனக்கு உற்சாகம் கொடுத்தார்கள். எனக்கு ஏழாவது ஓடு பாதை கிடைத்தது. அந்த ஓட்டத்தை ஓடி முடித்து தங்கப் பதக்கம் வென்றேன்* என்றார்.
# சாந்தி கோவிந்தசாமி

## தனிப்பட்ட தகவல்கள்

1995-ஆம் ஆண்டு ஓட்டப் பந்தயத்தில் இருந்து ஓய்வுப் பெற்றார். அதன் பின்னர் திருமணம். கணவரின் பெயர் கண்ணன் ராஜு. இரு பெண்பிள்ளைகள். மூத்தவர் வினோசனா. இளையவர் தெய்வசனா.  
மூத்த மகள் வினோசனா, தற்சமயம் கெடா, அலோர் ஸ்டார், சுல்தானா பாகியா பொது மருத்துவமனையில் மருத்துவராகப் பணிபுரிகிறார். இளைய மகள் தெய்வசனா, மலேசிய தேசியப் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்துப் பல் மருத்துவராகப் பணி புரிகிறார்.
# சாந்தி கோவிந்தசாமி

## தனிப்பட்ட தகவல்கள்

### மீண்டும் ஓடு களத்தில் சாந்தி

ஒரு குழந்தைக்குத் தாயான பிறகு 1996-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் அதிரடியாக மீண்டும் ஓடு களத்திற்குத் திரும்பினார்.  
1997-ஆம் ஆண்டு, ஜகார்த்தா தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டுகள் போட்டிகளில் 100 மீட்டர் மற்றும் 200 மீட்டர் போட்டிகளில் தங்கம் வென்றார். இதன் வழி தென்கிழக்கு ஆசிய விளையாட்டுகள் போட்டியில் 14 ஆண்டுகளுக்குப் பின், பெண்களுக்கான 100 மீட்டர் ஓட்டத்தில் மலேசியாவுக்கு முதல் தங்கப் பதக்கம் கிடைத்தது.
- 1998 பாங்காக் ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள் - 200 மீட்டர் - 4-ஆம் இடம்
# மலேசியாவின் சிறந்த விளையாட்டு வீராங்கனை விருது

**மலேசியாவின் சிறந்த விளையாட்டு வீராங்கனை விருது** (ஆங்கிலம்: *Anugerah Sukan Negara for Sportswoman of the Year*) என்பது ஒவ்வோர் ஆண்டும் மலேசியாவின் மிகச் சிறந்த பெண் விளையாட்டாளருக்கு வழங்கப்படும் மிக உயரிய விளையாட்டு விருது ஆகும்.  
1966-ஆம் ஆண்டில் இருந்து, மலேசிய தேசிய விளையாட்டு மன்றம் (மலாய்: இந்த விருதை வழங்கி வருகிறது.  
விளையாட்டு உலகில் குறிப்பிடத்தக்கச் சிறந்த விளையாட்டு சாதனைகளைப் படைத்த மலேசிய விளையாட்டாளர்களுக்கு இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது.
# விக்கிப்பீடியா:Statistics/weekly/13-Mar-2022
| 216 | 2409:4072:494:7C2:0:0:576:48A4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |  |
| 217 | 106.211.247.175 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 218 | 106.197.73.220 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 219 | 14.0.180.246 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 10 |  |
| 220 | Raguvarathan | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 221 | PARITHIMATHI | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 222 | 183.82.205.17 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 223 | 2401:4900:6279:33AC:F41C:EAFF:FEB5:DAF6 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 224 | Achim55 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |  |
| 225 | NikonZ7II | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 226 | AjithBalasubramaniyan | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 177 |  |
| 227 | 2409:4072:38A:C978:0:0:1EBC:40A4 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 4 |  |
| 228 | 2402:3A80:429:41D7:65C2:403C:8F9E:1679 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 38 |  |
| 229 | 157.49.249.4 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 |  |
| 230 | 103.224.35.26 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 20 |  |
| 231 | 2409:4072:6E9E:6A3E:0:0:54CB:1C04 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 232 | 2407:C00:E005:E53:1:0:E367:830C | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 24 |  |
| 233 | 14.139.183.119 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 234 | 2409:4072:6106:671:0:0:10BC:18B1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 235 | 2601:646:8900:9C6:0:0:0:E | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 236 | 119.71.205.132 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 237 | 2409:4063:4C95:1F0A:6443:FCD3:1C28:33AF | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 133 |  |
| 238 | 2409:4072:292:B77F:0:0:1B38:B0AD | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 307 |  |
| 239 | 2409:4072:6E89:2EC2:0:0:B78A:A107 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 299 |  |
| 240 | Ajirakumar | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |  |
| 241 | 2409:4072:6C98:6B20:0:0:5F0B:D808 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 242 | முனைவர் கி.முருகேசன் | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |  |
| 243 | Rsathya69 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |  |
| 244 | 117.221.66.93 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 |  |
| 245 | 122.164.223.136 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 2 |  |
| 246 | 2405:201:E001:703C:4446:ABBA:32A1:1779 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 84 |  |
| 247 | Devildk46 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | } |
# இரகுகுல திலகர்

**இரகுகுல திலகர்** (*Raghukul Tilak*)(சனவரி 7, 1900-திசம்பர் 25, 1989) என்பவர் இந்தியாவின் மேனாள் ஆளுநர் ஆவார்.
# இரகுகுல திலகர்

## இளமை

இரகுகுல திலகர் சனவரி 7, 1900 அன்று உத்தரப்பிரதேசத்தின் மீரட் நகரில் பிறந்தார். இவர் இளங்கலை வரலாற்று பாடத்தினை 1924 முதல் 1926 வரை பயின்றார். பின்னர் 1928 முதல் 1932 வரை குர்ஜா கல்லூரியில் விரிவுரையாளராக இருந்தார்..
# இரகுகுல திலகர்

## இந்திய விடுதலை போரில்

ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் தீவிரமாகப் பங்கேற்ற திலகர் 1932 முதல் 1935 வரை சிறையிலிருந்தார். சிறையிலிருந்து விடுதலையானதும், 1935 முதல் 1938 வரை காசி வித்யாபீடத்தில் விரிவுரையாளராக பணியாற்றினார். மேலும் 1939 முதல் 1946 வரை உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1942 ஆம் ஆண்டு வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் பங்கேற்றதன் காரணமாக, இவர் மீண்டும் 1942 முதல் 1944 வரை சிறையிலிருந்தார்.
# இரகுகுல திலகர்

## அரசியல்

1944ஆம் ஆண்டில் உத்தரப் பிரதேசத்தில் நாடாளுமன்றச் செயலாளராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் இந்திய தேசிய காங்கிரசிலிருந்து விலகி சமாஜ்வாதி கட்சியில் இணைந்தார். 1952 முதல் 1958 வரை, ரயில்வே தேர்வு வாரியத்தின் வடக்கு மண்டல தலைவராகவும், 1958 முதல் 1960 வரை ராஜஸ்தான் அரசுப் பணியாளர்கள் தேர்வு கழகத்தின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். 1961ஆம் ஆண்டு வரை சர்வோதயா இயக்கத்தில் தீவிரமாக இருந்த இவர், திசம்பர் 1971 முதல் ஆகத்து 1974 வரை காசி வித்யாபீடத்தின் துணைவேந்தராகப் பணியாற்றினார். ஆகத்து 1974 முதல் செப்டம்பர் 1976 வரை, காசியில் உள்ள காந்தி கல்வி நிறுவனத்தின் கெளரவப் பொருளாளராகவும், பேராசிரியராகவும் இருந்தார்.
# இரகுகுல திலகர்

## ஆளுநராக

மே 12, 1977 முதல் ஆகத்துட் 8, 1981 வரை ராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆளுநராக இருந்தார். இந்த காலகட்டத்தில், 1977 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 22 ஆம் தேதி வரை மாநிலத்தில் குடியரசுத்தலைவர் ஆட்சி இருந்தார்.
# இரகுகுல திலகர்

## இறப்பு

திலகர் 25 திசம்பர் 1989 அன்று சாலை விபத்தில் இறந்தார்.
# இலாரோயில் குளோரைடு

**இலாரோயில் குளோரைடு** (*Lauroyl chloride*) CH<sub>3</sub>(CH<sub>2</sub>)<sub>10</sub>COCl என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இலாரிக் அமிலத்தின் அமில குளோரைடு என்று இது வகைப்படுத்தப்படுகிறது. வேதிச் பொருள்களில் இலாரோயில் குழுவை சேர்ப்பதற்கு உதவும் ஒரு தரமான வினையாக்கியாக இலாரோயில் குளோரைடு பயன்படுகிறது. முக்கியமாக இருலாரோயில் பெராக்சைடுக்கு முன்னோடிச் சேர்மமாக இலாரோயில் குளோரைடு உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இயங்கு உறுப்பு பலபடியாக்கல் வினைகளில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
அமில குளோரைடுகளின் பல்வேறு குணாதிசய வினைகளுக்கு இலாரோயில் குளோரைடு ஓர் அடி மூலக்கூறு ஆகும். காரத்துடன் வினைபுரிந்து இது [CH<sub>3</sub>(CH<sub>2</sub>)<sub>10</sub>]<sub>2</sub>CO என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டைக் கொண்ட இலாரோனாக மாறுகிறது. இலாரோன் என்பது ஒரு கீட்டோன் ஆகும். சோடியம் அசைடுடன் வினையில் ஈடுபட்டு அசைல் அசைடு கர்டியசு மறுசீரமைப்பு வினையின் மூலம் அண்டெசைல் ஐசோசயனேட்டைக் கொடுக்கிறது.
# ஈசான அரச மரபு

**ஈசான அரச மரபு** (ஆங்கிலம்: *Ishana dynasty*; சமசுகிருதம்: ईशान; இந்தோனேசியம்: *Isyana*) என்பது இந்தோனேசியா, ஜாவா தீவில் ஆட்சி செய்த மாதரம் இராச்சியத்தின் இந்து ஆட்சியாளர்களின் மரபுவழியைக் குறிப்பிடுவதாகும். இந்த மரபுவழி சஞ்சய மரபுவழியைத் தொடர்ந்து, பொச. 929-ஆம் ஆண்டில் மத்திய ஜாவாவில் இருந்து கிழக்கு ஜாவாவிற்கு மாதரம் இராச்சியத்தின் தலைநகரை மாற்றிய மாபூ சிந்தோக் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது.  
வரலாற்றாளர் கோடெஸ் கூறுகிறார், "சிந்தோக், தனது ஆட்சியின் பெயரான சிறீ ஈசான விக்ரமதர்மதுங்கதேவன் *(Sri Isyana Vikramadharmatungadeva),* ஜாவா தீவின் கிழக்கில் சாவக சக்தியின் நிறுவனராக எப்போதும் கருதப்பட்டார்" என்கிறார். மாபூ சிந்தோக்க்கின் மகளும் வாரிசுமான ஈசானதுங்கவிஜயா *(Isanatungavijaya),* அவருக்குப் பின் அவரது மகன் மகுடவம்சவர்தனும் *(Makutavamsavardhana),* அதைத் தொடர்ந்து தர்மவங்சன் *(Dharmawangsa)* என்பவரும் பதவியேற்றனர்.
# ஈசான அரச மரபு

## பொது

1016-1017இல் சிறீவிஜயப் பேரரசு தலைநகரைத் தாக்கி அழித்தபோது ஈசான மரபு வழியின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.  
இறுதியில், ஆட்சியாளர் ஏர்லங்கா இராச்சியத்தை மீட்டெடுத்து, காகுரிப்பான் இராச்சியம் என பெயரிட்டு மீண்டும் இணைத்தார். ஏர்லங்காவின் வாரிசுகள் இராச்சியத்தை ஆட்சி செய்தனர். மேலும் இவர்கள் ஈசான மரபுவழியின் தொடர்ச்சி என கருதப்படுகிறார்கள்.
# மாதரம் இராச்சியம்

**மாதரம் இராச்சியம்** (*Mataram Kingdom*) என்பது பொ.ச. 8 -11 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில்இந்தோனீசியாவில் உள்ள சாவகத் தீவில் செழித்தோங்கிய ஒரு இந்து - பௌத்த இராச்சியமாகும். இது நடுச் சாவகத்திலும் பின்னர் கிழக்கு சாவகத்திலும் அமைந்திருந்தது. சஞ்சயன் என்ற மன்னனால் நிறுவப்பட்ட இந்த இராச்சியத்தை சைலேந்திர வம்சமும், ஈசான வம்சமும் ஆட்சி செய்தன .  
அதன் வரலாற்றின் பெரும்பகுதியின் போது, இராச்சியம் விவசாயத்தை, குறிப்பாக விரிவான நெல் விவசாயத்தை பெரிதும் நம்பியிருப்பதாகத் தெரிகிறது. மேலும் பின்னர் கடல் வணிகத்திலும் பயனடைந்தது.  
வெளிநாட்டு ஆதாரங்கள் மற்றும் தொல்லியல் சான்றுகளின்படி, இராச்சியம் அதிகளவில் மக்கள்தொகை கொண்டதாகவும், மிகவும் செழிப்பானதாகவும் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. இராச்சியம் ஒரு பலதரபட்ட சமுதாயத்தை உருவாக்கியது. நன்கு வளர்ந்த கலாச்சாரம் இருந்தது. மேலும் நுட்பமான மற்றும் செம்மையான நாகரீகத்தை அடைந்தது.
# மாதரம் இராச்சியம்

## பொது

பொ.ச. 8ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து 9ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில், இராச்சியம் பாரம்பரிய சாவகக் கலை மற்றும் கட்டிடக்கலையின் மலர்ச்சியைக் கண்டது. இது கோயில் கட்டுமானத்தின் விரைவான வளர்ச்சியில் பிரதிபலிக்கிறது. மாதரத்தில் அதன் மையப்பகுதியின் நிலப்பரப்பில் பல கோயில்கள் அமைந்திருந்தன.  
கலாசான் கோயில், செவு கோயில் , பிரம்பானான் கோயில் , போரோபுதூர் கோயில், பிரம்பானான் கோயில் போன்றவை மாதரத்தில் கட்டப்பட்ட கோவில்களில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவை ஆகும். இவை அனைத்தும் இன்றைய யோக்யகர்த்தா நகருக்கு மிக அருகில் உள்ளன.
# மாதரம் இராச்சியம்

## பொது

### இந்தியமயமாக்கப்பட்ட இராச்சியங்கள்

அதன் உச்சத்தில், இராச்சியம் ஒரு மேலாதிக்கப் பேரரசாக மாறியது - சாவகத்தில் மட்டுமல்ல, சுமாத்ரா, பாலி, தெற்கு தாய்லாந்து, பிலிப்பீன்சின் இந்தியமயமாக்கப்பட்ட இராச்சியங்கள் , கம்போடியாவில் கெமர் பேரரசு போன்றவை.  
பின்னர் வம்சம் மத ஆதரவால் பௌத்த மற்றும் சைவத்துவ வம்சங்கள் என அடையாளம் காணப்பட்ட இரண்டு இராச்சியங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. உள்நாட்டுப் போர் ஏற்பட்டதையடுத்து மாதரம் இராச்சியம் இரகாய் பிகாடன் தலைமையிலான சாவகத்தின் மாதரம் இராச்சியத்தின் சைவத்துவ வம்சம் என்றும் பாலபுத்ரதேவன் தலைமையிலான சுமாத்ராவின் சிறீவிஜய இராச்சியத்தின் பௌத்த வம்சம் எனவும் இரண்டு சக்திவாய்ந்த இராச்சியங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது.