wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# காஷ்மீரின் கலாச்சாரம்

## உணவு முறை

அரிசி என்பது காஷ்மீரிகளின் முக்கிய உணவாகும். அது பண்டைய காலங்களிலிருந்தே இருந்துள்ளது. காஷ்மீரில் அரிசியுடன் இறைச்சியும் மிகவும் பிரபலமான உணவுப் பொருளாக இருக்கிறது. காஷ்மீரிகள் இறைச்சியை அதிகமாக சாப்பிடுகிறார்கள். பிராமணர்களாக இருந்தாலும், பெரும்பாலான காஷ்மீர பண்டிதர்கள் இறைச்சி உண்பவர்களாகவே இருக்கிறார்கள். காஷ்மீரி பானங்களில் *நூன் சாய் அல்லது ஷீர் சாய் மற்றும் கஹ்வா அல்லது கேஹூ* ஆகியவை அடங்கும்.  
காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு அதன் ரொட்டி பாரம்பரியத்திற்காக குறிப்பிடத்தக்கது. பேக்கர்கள் எள் மற்றும் பாப்பி விதைகளுடன் தங்க பழுப்பு நிற மேலோடுகளுடன் பல்வேறு வகையான ரொட்டிகளை விற்கிறார்கள். *ஷீர்மல்*, *பாகர்கெய்ன்* (பஃப் பேஸ்ட்ரி), *லாவாஸ்* (புளிப்பில்லாத ரொட்டி) மற்றும் *குல்ச்சா* ஆகியவை பிரபலமாக உள்ளன. *கிர்டாஸ்* மற்றும் *லாவாஸ்* ஆகியவை வெண்ணெயுடன் பரிமாறப்படுகின்றன. காஷ்மீரி உணவு வகைகளில் காஷ்மீரி பேக்கர்கானிக்கு தனி இடம் உண்டு. இது தோற்றத்தில் ஒரு வட்டமான ரொட்டி போன்றது. ஆனால் மிருதுவாகவும் அடுக்குகளாகவும், எள் விதைகளால் தெளிக்கப்பட்டு வழங்கப்படுகிறது. இது பொதுவாக காலை உணவின் போது சூடாக உட்கொள்ளப்படுகிறது.
# காஷ்மீரின் கலாச்சாரம்

## திருவிழாக்கள்

### காஷ்மீரி இந்துக்கள்

காஷ்மீரி இந்துக்களின் முதன்மை பண்டிகைகளில் பின்வருவன அடங்கும்:  
- ஹேரத் (சிவராத்திரி)
- கெட்ச்மாவாஸ்
- நவ்ரே
- சையத் ஆதம்
- திக்கி சோரம்
- பான்
- காட் பேட்
# காஷ்மீரின் கலாச்சாரம்

## திருவிழாக்கள்

### காஷ்மீரி முஸ்லிம்கள்

காஷ்மீரி முஸ்லீம்களின் முதன்மை பண்டிகைகளில் பின்வருவன அடங்கும்:  
- தியாகத் திருநாள்
- ஈகைத் திருநாள்
- ஷபே-இ-பாரத்
- இஸ்ரா மற்றும் மிஃராஜ் பயணம்
- மீலாதுன் நபி
- நவுரூஸ்
# காஷ்மீரின் கலாச்சாரம்

## மொழி மற்றும் இலக்கியம்

<div><div><div><div><div></img></div></div><div><div></img></div></div></div><div><div> <span>(இடது) பக்சாலி கையெழுத்துப் பிரதியில், ஆரம்பகால சாரதா எழுத்துகளின் மாதிரி; (வலது) பெர்சிய-அரேபிய எழுத்தில் வெரிநாக்கிலுள்ள கல் பலகை</span></div></div></div></div>
**காஷ்மீரி** என்பது இந்திய-ஆரிய மொழிகளின் தார்டிக் துணைக்குழுவிலிருந்து வந்த ஒரு மொழியாகும். இது சுமார் 7 மில்லியன் காஷ்மீரிகளால் பேசப்படுகிறது, முதன்மையாக இந்தியப் பிரதேசமான ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீரில் . அண்டை நாடான ஆசாத் காஷ்மீரின் சில பகுதிகளிலும் இதைப் பேசுபவர்கள் உள்ளனர்.  
கோஷூர், தோக்ரி, இந்தி - உருது மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகியன ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீரின் அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளாகும். காஷ்மீரி மொழி மாநிலத்தில் ஒரு பிராந்திய மொழியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இந்தியாவின் 22 அலுவல் மொழிகளில் ஒன்றாகும்.  
காஷ்மீரி பாரம்பரியமாக சாரதா எழுத்துகளில் எழுதப்பட்டாலும், இது காஷ்மீர பண்டிதர்களின் மத விழாக்களைத் தவிர, இன்று பொதுவான பயன்பாட்டில் இல்லை.  
இன்று அது பெர்சிய-அரேபிய மற்றும் தேவநாகரி எழுத்துகளில் (சில மாற்றங்களுடன்) எழுதப்பட்டுள்ளது.  
ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் அரசு மற்றும் ஜம்மு காஷ்மீர் கலை, கலாச்சாரம் மற்றும் மொழிகளின் அகாதமி ஆகியவற்றால் பெர்சிய-அரேபிய எழுத்துகள் காஷ்மீரி மொழியின் அதிகாரப்பூர்வ எழுத்து மொழியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.  
இப்போதெல்லாம், பெர்சிய-அரேபிய எழுத்துகள் காஷ்மீரி முஸ்லிம்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளன. அதே சமயம் தேவநாகரி எழுத்து காஷ்மீரி இந்து சமூகத்துடன் தொடர்புடையது.
# காஷ்மீரின் கலாச்சாரம்

## இசை

### ஆரம்பகால வரலாறு

காஷ்மீரில் உருவான, இந்தியாவில் நடனம், இசை மற்றும் இலக்கிய மரபுகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய கலைகள் பற்றிய பண்டைய கலைக்களஞ்சியக் கட்டுரையாக பரத நாட்டிய சாஸ்திரம் குறிப்பிடத்தக்கது.
# காஷ்மீரின் கலாச்சாரம்

## இசை

### இன்றைய நாள்

காஷ்மீரி இசை முதன்மையாக  
- சக்ரி
- ஹென்சே
- ரூஃப் அல்லது வான்வுன்
- லடிஷா
- சுபியான கலாம்  
போன்றவற்றை உள்ளடக்கியது:
# ருஹானியத்

**ருஹானியத் - அகில இந்திய சூஃபி & மறைபொருள் இசை விழா** என்பது இந்தியாவின் எட்டு மாநிலங்களில் நடைபெறும் ஒரு ஆன்மீகம் சார்ந்த இசைத் திருவிழாவாகும் . இது மும்பையை தலைமையகமாகக் கொண்ட கலாச்சார அமைப்பான **ஆலமரம் நிகழ்ச்சிகள்(பன்யன் ட்ரீ ஈவன்ட்ஸ்)** என்ற நிறுவனத்தால் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நவம்பர் முதல் மார்ச் வரையிலான மாதங்களுக்கு இடையில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு நடத்தப்படுகிறது. ஆன்மீகத்தை மையமாகக் கொண்டு நடத்தப்படும் இசை விழாக்களில் இது மிகப்பெரிய ஒன்றாகும். மேலும் இது மும்பை, டெல்லி, கொல்கத்தா, சென்னை, பெங்களூரு, ஹைதராபாத், புனே, சத்தீஸ்கர், அகமதாபாத் மற்றும் புவனேஷ்வர் என இந்தியாவின் முக்கியமான நகரங்களில் நடைபெறுகிறது. இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த இசைக்கலைஞர்கள், சூஃபி கவ்வாலிகள் , மாய எதார்த்த இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் கபீர் பந்தி இசைஞர்கர் போன்றோர் இந்த திருவிழாவில் இசையமைத்து பங்களிக்கின்றனர்.
# ருஹானியத்

## வரலாறு

டாடா குழுமம் போன்ற பல்வேறு நிறுவனங்களின் பங்களிப்போடு **ஆலமரம் நிகழ்ச்சிகள்(பன்யன் ட்ரீ ஈவன்ட்ஸ்)** நிறுவனத்தின் இயக்குனர்களான மகேஷ் பாபு மற்றும் நந்தினி மகேஷ் ஆகியோரின் கனவுக்குழந்தையான இந்த ஆன்மீக இசைத்திருவிழா 2001 ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. அப்போதிலிருந்து சூஃபி மற்றும் மறைபோருள் தன்மையுள்ள இசையை மேம்படுத்துவதற்கான ஒரு மதிப்புமிக்க நிகழ்ச்சியாக உருவெடுத்து நடைபெற்றுவருகிறது.
ஃபக்கீர், பவுல், மாய குணப்படுத்துபவர்கள், துறவிகள், நாட்டுப்புறப்பாடகர்கள், கபீர்பந்திகள், ஜிகிர்-ஜாரி பாடகர்கள், வார்காரிகள், ஷாபாத் பாடகர்கள், கவ்வால்கள் என கலவையான ஆன்மீக பாடகர்கள் இசையமைக்கும் இந்த திருவிழாவில் எகிப்து, துருக்கி, ஈரான், சூடான், பல்கேரியா, நார்வே, செனகல், மங்கோலியா, சைபீரியா மற்றும் பெல்ஜியம்
போன்ற பிற நாடுகளைச் சேர்ந்த கலைஞர்கள் பங்கேற்றுள்ளனர்.
உலகளாவிய சகோதரத்துவம், அமைதி, நல்லிணக்கம் மற்றும் ஒவ்வொரு மனிதனின் தத்துவார்த்த ரீதியிலான உள்நோக்கிய பயணம் என்பதை அடிப்படையாகக்கொண்டு இந்நிகழ்ச்சி நடைபெற்று வருகிறது.
# ருஹானியத்

## திருவிழா

ருஹானியாத் என்றால் **ஆத்மார்த்தம்** என்ற பொருள் உண்டு . அதற்கேற்ப இந்த திருவிழாவில் இசைக்கப்படும் அனைத்து பாரம்பரிய , நாட்டுப்புற மற்றும் சூஃபி இசைமழையில் பார்வையாளர்களை நனைக்க இந்தியாவின் அறியப்படாத கிராமங்கள், துருக்கி , எகிப்து , சிரியா போன்றவற்றின் உட்புறங்களில் இருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சிறந்த இசை ஞானிகள் வரவழைக்கப்பட்டு இசைக்கின்றனர
வருடாவருடம் நவம்பர் மாத கடைசியில் மும்பை மாநகரத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்டு டெல்லி, கொல்கத்தா, பெங்களூரூ, ஹைதராபாத், சென்னை, அகமதாபாத் நகரங்களில் நடைபெற்று கடைசியாக புனே நகரத்தில் உள்ள எம்ப்ரெஸ் தாவரவியல் பூங்காவில் பிப்ரவரி மாத கடைசியில் முடிவடைவதை வாடிக்கையாக கொண்டுள்ளது. 2020 ம் ஆண்டு மட்டுமே கோவிட் காரணமாக இந்நிகழ்ச்சி நடைபெறவில்லை.
# ருஹானியத்

## பங்கேற்றுள்ள இசையாளர்கள்

துவா குடியரசைச் சேர்ந்த உலகப் புகழ்பெற்ற இசைக்குழுவான **Huun Huur Tu**, இந்திய கலைஞர்களான அசுப்ரீத் கவுர் மற்றும் குழு (பஞ்சாப்), ராமேஸ்வரி தேவி மற்றும் குழு (உத்தரகாண்ட்), பார்வதி பாவுல் (மேற்கு வங்காளம்), கச்ரா கான் மற்றும் குழு (ராஜஸ்தான்), பிரஹலாத் சிங் டிப்பானியா மற்றும் குழு (மத்திய பிரதேசம்) கின்னரா கதா (தெலுங்கானா), ஜோக்வா & பாருத் ராதா குடே (மகாராஷ்டிரா) மேலும்ஹேமந்த் சௌஹான், தாதி ஜத்தா, காஷ்மீரி கலாம், அவதூத் காந்தி, வார்சி பிரதர்ஸ் , அதீக் ஹுசைன் கான் , மணிப்பூரின் அசான் ஃபகிர், ஹபீசா பேகம் சவுத்ரி, மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள தேவாஸைச் சேர்ந்த கபீர்பந்தீஸ், பிரஹலாத் டிப்பானியா ஆகியோரின் ஜாரி சூஃபி இசையமைப்புகள், ராகேஷ் பட், விதல் ராவ் ஆகியோரின் ஜாகர் இசை. போன்ற பல இசையாளர்கள் இந்த திருவிழாவில் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்துள்ளனர்.
# மின்மினி இசைத்திருவிழா

**மின்மினி இசைத்திருவிழா** என்று அழைக்கப்படும் இசை விழாவானது, 2003ம்
ஆண்டு முதல் நடைபெற்று வருகிறது. ஆண்டுதோறும் பிப்ரவரி மாதத்தில் பெங்களூரின் புறநகர்ப் பகுதியில் உள்ள தின்னேபால்யா என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ள **மின்மினி பன்கலாச்சார மையம்** மூலம் நிகழ்த்தப்பட்டு வந்தது. ஆரம்பத்தில்
**பூமி ஜாத்ரே** என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்ட இந்த திருவிழாவில் உலகமெங்கும் இருக்கும் இசைக்கலைஞர்கள் வந்து கலந்து கொண்டு சிறப்பித்துள்ளார்கள்.
# மின்மினி இசைத்திருவிழா

## திருவிழா

கக்கலிபுரா ஏரிக்கரையில் உள்ள ஒரு பழமைவாய்ந்த ஆலமரத்தை மையமாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ள திறந்தவெளி அரங்கத்தில் தான் இத்திருவிழா நடைபெறும். இந்த இசைத்திருவிழாவின் கருப்பொருள் மனிதர்களுக்கும் பூமிக்கும் இடையிலான ஒற்றுமை, உறவு, மற்றும் இந்தியாவின் பன்மைத்துவத்தின் கொண்டாட்டமாகும். முதல்நாள் மாலை ஆரம்பித்து மறுநாள் விடியற்காலை வரை என இந்த இசைதிருவிழா இரவு முழுவதும் நடக்கும். பல்வேறு உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாடுகளில் உள்ள பிரபலமான இசைக்கலைஞர்கள் மட்டுமல்லாது அறியப்படாத கலைஞர்களும் சங்கமித்து இசைவெள்ளத்தில் ஆழ்த்த வழவகுத்துள்ளது.
இந்துஸ்தானி, கர்நாடக குரலிசை,மேற்கத்திய ஜாஸ் இசை , நாட்டுப்புற இசை மற்றும் மாற்று இசை என பல்வேறு இசை வகைகளும் இங்கே இசைக்கப்படும்.  
ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்த திருவிழா ஒரு குறிப்பிட்ட தலைப்பில் நடைபெற்றுள்ளது. 2003ம் ஆண்டு
சேமிப்பதன் அவசியத்தை மையமாகக் கொண்டது; அதற்கடுத்த ஆண்டு "'அதிக மரங்களைப் பாதுகாத்து வளர்க்கவும்"'
என்ற முழக்கம் இருந்தது; நான்காவது ஆண்டு "'மனதின் உள்ளார்ந்த மற்றும் வெளியான பயணம்"' என்பவற்றின் மீது கவனம் செலுத்தியது. அதற்கடுத்த ஆண்டில் **தொழில், சமூகம் மற்றும் சூழலியலலுக்கான பொறுப்பு* என்ற தலைப்பிலும் அடுத்த ஆண்டில் **சகவாச உணர்வு*'
என்றும் நடைபெற்றது.
2013ம் ஆண்டு வரை பத்தாண்டுகளாக நடைபெற்று வந்த இந்த இசைத்திருவிழா ஏணோ அதன்பின்னர் நடைபெறவி்ல்லை.
# இந்தியக் கல்லூரிகளின் கலை மற்றும் கலாச்சார விழா

**இந்தியக் கல்லூரிகளின் கலை மற்றும் கலாச்சார விழா** என்பது இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் உள்ள பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளில் ஆண்டுதோறும் நடத்தப்படும் கலாச்சார நிகழ்ச்சியின் பொதுப்பெயர் ஆகும். இது கல்லூரி நிர்வாகத்தாலோ அல்லது மாணவர் சங்கங்களின் நிர்வாகத்தாலோ நடத்தப்படும். அந்தந்த கல்லூரிகள் மட்டுமே பங்குபெறும் மற்றும் பிற கல்லூரிகள் மாணவர்களும் பங்கு பெறும் நிகிழ்ச்சி என பல வகைகளில் இந்த கலை விழாக்கள் நடத்தப்படும். இந்த நிகழ்ச்சிகளுக்கு முன்னரே பல போட்டிகள் நடத்தப்பட்டு, இந்த கலை நிகழ்ச்சிகளின் போது பரிசளிப்பு விழாவும் நடைபெறும். இந்த விழாக்களில் அந்தந்த மாநிலங்களை சார்ந்த விளையாட்டு வீரர்கள் சாதனையாளர்கள் பிரபலங்கள் நடிகர்கள் எழுத்தாளர்கள் போன்றவர்களை அழைத்து கௌரவிப்பதும் உண்டு.
இந்த விழாக்கள் பொதுவாகவே பல்வேறு நிறுவனங்களின் நிதிஅமைப்பை கோரி அதன் மூலமும் ஒருங்கிணைக்கப்படுகிறது. சமீப காலமாக கூட்டு நிதி நல்கை எனப்படும் முறையை பின்பற்றியும் சில கல்லூரிகளில் கலை நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி வருகிறார்கள்.
# இந்தியக் கல்லூரிகளின் கலை மற்றும் கலாச்சார விழா

## பொதுவான நிகழ்ச்சி வடிவம்

பெரும்பாலான கல்லூரி கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள் இரண்டு முதல் ஐந்து நாட்கள் வரை நீடிக்கும். இந்த கலாச்சார விழாக்களின் நிகழ்வுகளை பொதுவாக நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்:
# இந்தியக் கல்லூரிகளின் கலை மற்றும் கலாச்சார விழா

## பொதுவான நிகழ்ச்சி வடிவம்

### இலக்கிய நிகழ்வுகள்

இந்த வகை நிகழ்ச்சிகளில் பொதுவாக வினாடி வினாக்கள் , வார்த்தை விளையாட்டுகள் , கட்டுரை எழுதுதல், பேச்சுப்போட்டி மற்றும் சில வகையான பட்டிமன்றம் அல்லது விவாத நிகழ்ச்சிகள் அடங்கும். இதன்மூலம் மாணவர்கள் அவர்களின் இலக்கிய திறன், சொற்பொழிவுத்திறன் மற்றும் விரைவாக யோசிக்கும் திறன் போன்றவைகள் அதிகரிக்கலாம்.
# இந்தியக் கல்லூரிகளின் கலை மற்றும் கலாச்சார விழா

## கலாச்சார நிகழ்வுகள்

இசை , நடனம் , பாடல்,மற்றும் நாடகம் போன்ற போட்டிகள் இதில் அடங்கும். இவற்றில் மாணவர்கள் தனித்தனியாகவோ அல்லது குழுவாகவோ பங்கேற்று தங்கள் திறமைகளை வெளிப்படுத்தலாம்.
# இந்தியக் கல்லூரிகளின் கலை மற்றும் கலாச்சார விழா

## கலாச்சார நிகழ்வுகள்

### தொழில்முறை நிகழ்வுகள்

மாதிரி சந்தை, கைவினைப் பொருளர விற்பனை போன்ற தொழில்ரீதியான நிகழ்ச்சிகள் வடிவமைக்கப்பட்டு மாணவர்கள் பொழுதுபோக்கோடு இணைந்து தொழில் சூட்சுமங்களை அறிந்து கொள்ள அரங்கேற்றப்படலாம்
# இந்தியக் கல்லூரிகளின் கலை மற்றும் கலாச்சார விழா

## கலாச்சார நிகழ்வுகள்

### விளையாட்டு நிகழ்வுகள்

அனைத்து வெளிப்புற (கால்பந்து, கைபந்து போன்றவை) மற்றும் உட்புற (காணொளி, பலகைகள் பயன்படுத்தபடும்) விளையாட்டுகள் வடிவமைக்கப்பட்டு மாணவர்கள் தங்கள் உடல்திறனை வலுப்படுத்தும் வகையில் வடிவமைக்கப்படலாம்.
# இந்தியக் கல்லூரிகளின் கலை மற்றும் கலாச்சார விழா

## மேலும் பார்க்க

- இந்திய கல்லூரிகளில் கலாச்சார விழாக்களின் பட்டியல்
- ஐஐடிகள் மற்றும் என்ஐடிகளில் கலாச்சார மற்றும் தொழில்நுட்ப விழாக்களின் பட்டியல்
# லதிஷா

**லதிஷா** (*Ladishah*) ( **லடிஷா** என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறது) என்பது ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீரில் உருவான ஒரு கதை வடிவில் சொல்லப்படும் இசை வகையாகும். அதன் வேர்கள் பாரம்பரிய மற்றும் நகைச்சுவையான நாட்டுப்புற பாடலிலிருந்து முதலில் பாடகர்களால் பாடப்பட்டது. இது பொதுவாக காஷ்மீரி மொழியில் வேதனையை வெளிப்படுத்தவோ அல்லது மக்களை மகிழ்விப்பதற்காகவோ பாடப்படுகிறது. முதன்மையாக அரசியல், சமூக மற்றும் கலாச்சார பிரச்சினைகளை கவிதை அல்லது மெல்லிசை நையாண்டி வடிவில் சுற்றி வருகிறது. சில நிகழ்வுகளில் குரல் இடைவேளையின்றி நகைச்சுவை மற்றும் மெல்லிசைப் பாடலின் வடிவில் ஒரு கலைஞர் தங்கள் கவலைகளை எழுப்பும்போது அது அடையாளம் காணப்படுகிறது. இரண்டு உலோகக் கம்பிகளைக் கொண்ட பாரம்பரியக் கருவியான *துகர்* என்ற இசைக்கருவியுடன் இது பாடப்படுகிறது. சில நேரங்களில், ஒரு கலைஞர் இசைக்கருவி இல்லாமலும் பாடுவார்.  
இது இடைக்கால இசையை உள்ளடக்கியது. ஒரு லதிஷா பாடகர், பொது பொழுதுபோக்கு நோக்கத்திற்காக அல்லது அரசியல் பார்வைகள், சமூக உணர்வு அல்லது கலாச்சாரத் திறனைப் பற்றி தவறான உணர்வு மற்றும் பகடி இசையைப் பயிற்சி செய்யாமல் மக்களுக்கு அவர்களின் செய்தியை தெரிவிக்க ஒரு சமூகத்தில் ஒரு தொடர்பாளராக செயல்படுகிறார். பரந்த பொருளில், ஒரு கலைஞர் பாடல் வரிகளைப் பொறுத்து "தெருக் கலைஞர்" அல்லது "வரலாற்றை விவரிப்பவர்" என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறார்.
# லதிஷா

## வரலாறு

லதிஷா வகையானது, ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் இராச்சியத்தில் சுமார் 8-ஆம் நூற்றாண்டு அல்லது 9-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சூழ்நிலை சார்ந்த பாலாட், நகைச்சுவை மற்றும் மெல்லிசை தொனியின் கலவையுடன் விவரிக்கும் பிரபலமான பாடல் வரிகளாக முதலில் வெளிப்பட்டது. காஷ்மீரின் கலாச்சாரத்தில் அதன் வேர்கள் அதே பொழுதுபோக்குக்காரரால் எழுதப்பட்டு விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. காஷ்மீரி இலக்கியத்துடன் தொடர்புடைய இலக்கியம், மனித உரிமை மீறலில் ஈடுபடும் ஆட்சியாளர்களை விமர்சிக்க ஆரம்பத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது. சில உள்ளூர் மக்கள் லதிஷா பாடல்கள் அறுவடைக் காலத்தில் குறிப்பாக நாடோடிகளால் பாடப்பட்டதாக நம்புகிறார்கள். பாடல்களுக்கீடாக அவர்களுக்கு உணவு கிடைக்கும்.  
நவீன இசைப் புரட்சியுடன் காலப்போக்கில், இந்த வகை மக்கள் குறைவாக பிரபலமடைந்தது அல்லது மக்களால் அறியப்படாமல் போனது, பின்னர் அது காஷ்மீர் பிரச்சினையால் வீழ்ச்சியடைந்தது. இது பிராந்தியத்தில் இராணுவ மோதல் தொடங்கியதிலிருந்து அமைதியின்மையைத் தூண்டியது.
# லதிஷா

## வரலாறு

### சமகால வரலாறு

லதிஷா முதலில் ஆண் கலைஞர்களால் நிகழ்த்தப்பட்டாலும், 2020 ஆம் ஆண்டில், சையத் அரீஜ் சஃப்வி என்ற காஷ்மீரி கலைஞர் காஷ்மீரில் லதிஷாவை நிகழ்த்திய முதல் பெண்மணி ஆனார்.
# லதிஷா

## தோற்றம்

சில வரலாற்றாசிரியர்கள் இதை ஒரு சார்பு வகையாகக் கருதுகின்றனர். அதே சமயம் காஷ்மீரி எழுத்தாளரும் வரலாற்றுத் துறையில் காஷ்மீர் பல்கலைக்கழகத்தின் இணைப் பேராசிரியருமான டாக்டர் பரூக் பயாஸ் இதை பாரம்பரிய பாடலின் ஒரு சுயாதீன வகையாக அடையாளப்படுத்துகிறார். வரலாற்றுத் துறையின் படி, புல்வாமா மாவட்டத்தின் லாரி கிராமத்தைச் சேர்ந்த காஷ்மீரி பாடகர் ஒருவரால் முதலில் பாடப்பட்டது அல்லது உருவாக்கப்பட்டது. அவர் ஷா வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர், மக்கள் அவரை "ஷா ஆஃப் லாரி" என்று அழைத்தனர். எனவே இந்த வகை "லதிஷா" என்று அறியப்பட்டது.  
இது பல்வேறு இலக்கியப் பிரமுகர்களால் வெவ்வேறு கருத்துகளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் கல்விப் பதிவுகளை வரலாற்று ரீதியாகக் கண்காணிப்பதை கடினமாக்குகிறது. சரீப் அகமது சரீப் உட்பட சில கவிஞர்கள், "லதிஷா" என்ற வார்த்தையானது "லதி" என்ற வார்த்தையிலிருந்து உருவானது என்று அங்கீகரிக்கின்றனர். மேலும் "ஷா" என்ற வார்த்தை காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கை பல சந்தர்ப்பங்களில் ஆட்சி செய்த முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்களை விவரிக்க பயன்படுத்தப்பட்டது.
# பாபா பூதன்

**பாபா பூதன் (Baba Budan)** முசுலீம்கள் மற்றும் இந்துக்கள் இருவராலும் போற்றப்படும் 17 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு சூஃபி ஆவார்,, இவருடைய ஆலயம் இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலம் சிக்கமகளூரில் உள்ள பாபா பூதங்கிரியில் உள்ளது. 1670 ஆம் ஆண்டு புனிதயாத்திரிகை சென்று திரும்பி வரும்போது ஏமனின் மோச்சா துறைமுகத்தில் இருந்து ஏழு காப்பி விதைகளைக் கொண்டு வந்து காப்பி செடியை இவர் இந்தியாவிற்கு அறிமுகப்படுத்தியதாக கூறப்படுகிறது. அந்த நாட்களில் காப்பி உலகின் பிற பகுதிகளுக்கு வறுத்த அல்லது சுட்ட வடிவில் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது, அதனால் யாரும் சொந்தமாக வளர்க்க முடியாது மற்றும் யேமன்களிடமிருந்து வாங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இசுலாத்தில் 7 என்ற எண் புனிதமாக கருதப்படுவதால் அவர் ஏழு விதைகளைக் கொண்டு வந்தார். அதன்பிறகு இவர் பெயரைக் கொண்ட இடத்தில் காபி செடிகள் வளர்க்கப்பட்டன.  
17 ஆம் நூற்றாண்டில் மக்காவிற்கு புனித யாத்திரை மேற்கொண்ட பாபா பூதன் கர்நாடக மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மரியாதைக்குரிய சூஃபி துறவியாக கருதப்பட்டார். காப்பியின் அதிசயங்களைத் தானே கண்டுபிடித்தார் என்று பிரபலமான இந்தியக் கதைகள் கூறுகின்றன. வீட்டில் தானே காபி பயிரிட வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில், ஏமன் மொச்சா துறைமுகத்தில் இருந்து ஏழு காபி கொட்டைகளை தனது தாடியில் மறைத்து வைத்திருந்தார். வீடு திரும்பியதும் , மைசூர் இராச்சியத்தின் (இன்றைய கர்நாடகா ) சிக்கமகளூரு மாவட்டத்தில் சந்திரத்ரோணா மலைச் சரிவுகளில் காப்பியைப் பயிரிட்டார். இந்த மலைத்தொடர் பின்னர் இவரது பெயரால் பாபா பூதாங்கிரி (பாபா பூதான் மலைகள்) என்று பெயரிடப்பட்டது, இவரது கல்லறையை சிக்மகளூரில் இருந்து ஒரு சிறிய பயணத்தில் சென்று அங்கு பார்க்கலாம்.
# பாபா பூதன்

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்தியாவில் காபி உற்பத்தி
- இந்திய காபி வாரியம்
# இலல்லேசுவரி

**இலல்லேசுவரி** (*Lalleshwari*) உள்ளூரில் **இலால் தெட்** (1320-1392),காசுமீர சைவ இந்து தத்துவப் பள்ளியின் காஷ்மீரி ஆன்மீகவாதியாவார். இவர் வட்சன் அல்லது வாக்சு என்று அழைக்கப்படும் மாய கவிதை பாணியை உருவாக்கியவர். அதாவது "பேச்சு" (சமசுகிருத வாக்கில் இருந்து). இலால் வாக்சு என்று அழைக்கப்படும் இவரது வசனங்கள் காஷ்மீரி மொழியின் ஆரம்பகால பாடல்கள் மற்றும் நவீன காஷ்மீரி இலக்கிய வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும்.  
இலால் தெட் ("அம்மா லால்" அல்லது "அம்மா லல்லா") லால் தியாத் (தியாத் என்றால் "பாட்டி"), லல்லா ஆரிஃபா, லால் தித்தி, லல்லேசுவரி, லல்லா யோகீசுவரி/யோகேசுவரி மற்றும் லாலிசிறீ உட்பட பல்வேறு பெயர்களாலும் அறியப்படுகிறார்.
# இலல்லேசுவரி

## வாழ்க்கை

இவரது வாழ்க்கைப் பதிவுகளில் பெரும்பகுதி வாய்வழி பாரம்பரியத்தில் அடங்கியுள்ளது. அதன் விளைவாக இவரது வாழ்க்கை மற்றும் நம்பிக்கைகள் பற்றிய விவரங்களில் கணிசமான மாறுபாடுகள் உள்ளன. ஜோனராஜா, சிறீவரா, பிரஜ்யபட்டா மற்றும் ஐதர் மாலிக் சதுரா ஆகியோரால் தயாரிக்கப்பட்ட பல சமகால காஷ்மீரி வரலாறுகள் இவரைக் குறிப்பிடவில்லை.  
லால் தெட், காஷ்மீர் பயணத்தின் போது சொந்த வசனங்களில் தனது கதைகளைப் பதிவு செய்த. ஒரு ஈரானிய சூபி அறிஞரும் கவிஞருமான மிர் சயீத் அலி-ஹம்தானியின் சமகாலத்தவராகவும் நம்பப்படுகிறார்.  
பெரும்பாலான நவீன அறிஞர்கள் செம்பூர் அல்லது பாண்ட்ரேந்தனுக்கு அருகில் கி.பி.1301 -1320 க்கு இடையில் இவர் பிறந்தார் என கருதுகின்றனர். மேலும் 1373 இல் இறந்துவிட்டதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பிஜ்பெஹாராவுக்கு அருகில் உள்ள ஒரு கல்லறையை இவரது நினைவுச்சின்னமாக என்று கூறப்படுகிறது. இருப்பினும் இது உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. லால் தெட் ஒரு பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்ததாக நம்பப்படுகிறது. மேலும் உள்ளூர் பழக்கவழக்கங்களின்படி பன்னிரெண்டாவது வயதில் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவரது திருமணத்தைத் தொடர்ந்து, வழக்கப்படி பத்மாவதி என்று பெயர் மாற்றப்பட்டார். ஆனால் தொடர்ந்து லல்லா அல்லது லால் தெட் என்றே அழைக்கப்பட்டார். வாக்ஸ் எனப்படும் மொத்தம் 285 கவிதைகளை இவர் படைத்ததாக அறியப்படுகிறது. அழைக்கப்பட்ட காஷ்மீரில் சைவ சமயத்தின் மாய பாரம்பரியத்தை இவர் தொடர்ந்தார்.
# இலல்லேசுவரி

## வாழ்க்கை

### மொழிபெயர்ப்புகள்

இவரது படைப்புகள் முதன்முதலில் இருபதாம் நூற்றாண்டில் எழுத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டன. மேலும் அவை காஷ்மீரி மற்றும் மொழிபெயர்ப்பில் அடிக்கடி மீண்டும் வெளியிடப்பட்டன. 1914 ஆம் ஆண்டில், மொழியியல் அறிஞரான சர் ஜார்ஜ் கிரியர்சன், இவரது கவிதைகளை நகலெடுத்தார். அந்த நேரத்தில் இவரது கவிதைகளைப் பற்றிய எழுத்துப்பூர்வ பதிவு கிடைக்கவில்லை. மேலும் காஷ்மீரின் குஷ் நகரில் வசிக்கும் கதைசொல்லியான தர்ம-தாசா தர்வேஷ் நிகழ்த்திய வாய்வழி கதையை எழுதியதன் மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது. இந்த கையெழுத்துப் பிரதியை ஆங்கிலத்தில் கிரியர்சன் மொழிபெயர்த்தார். மேலும், *லல்லா-வாக்யானி* அல்லது *லால் தெட்டின் வைஸ் வாசகங்கள்* என வெளியிடப்பட்டது. அங்கேரி நாட்டைச் சேர்ந்த பிரிட்டிசு தொல்லியல் ஆராய்ச்சியாளருமான சர் மார்க் ஆரல் ஸ்டெய்ன் தயாரித்த பகுதியளவு மொழிபெயர்ப்பை கிரியர்சன் ஒருங்கிணைத்து விரிவுபடுத்தினார். மேலும் *காஷ்மீரி பழமொழிகள் மற்றும் பழமொழிகளின் அகராதி*யில் (1888) உள்ள சில ஆவணப்படுத்தப்பட்ட கவிதைகளை இணைத்தார். மற்றும் ஜெய்லால் கவுல் (1973) ஆகியோரால் செய்யப்பட்டவை. மிக சமீபத்திய மொழிபெயர்ப்புகளில் கோல்மன் பார்க்ஸ், ஜெய்ஸ்ரீ ஒடின் காக், மற்றும் ரஞ்சித் ஹோஸ்கோட் ஆகியோரின் மொழிபெயர்ப்புகள் அடங்கும். ஜெய்ஸ்ரீ ஒடின் மற்றும் ரஞ்சித் ஹோஸ்கோட் ஆகியோரால் ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.  
இவரது வாக்சின் பல புதிய மொழிபெயர்ப்புகளுக்கு அப்பால், இவரது வாழ்க்கை மற்றும் கவிதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட பிற சமகால கலை நிகழ்ச்சிகளும் உள்ளன. உதாரணமாக, பாடலில் இவரது கவிதைகளின் சமகால விளக்கங்கள் உள்ளன. கூடுதலாக, *லால் தெட்* (இவரது வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது) என்ற தலைப்பில் ஆங்கிலம், இந்தி மற்றும் காஷ்மீரி மொழிகளில் ஒரு தனி நாடகம் 2004 முதல் இந்தியா முழுவதும் நடிகை மிதா வசிஷ்ட்டா என்பவரால் நிகழ்த்தப்பட்டது.
# ஹப்பா கத்தூன்

**ஹப்பா கத்தூன்** ( *Habba Khatoon* ;1554-1609) சில சமயங்களில் **கத்தூன்** என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறது), "காஷ்மீரின் நைட்டிங்கேல்" என அறியப்பட்டவர். 16 ஆம் நூற்றாண்டின் காஷ்மீரி முஸ்லீம் கவிஞரும், துறவியுமான இவரது இசையமைப்புகள் பள்ளத்தாக்கில் தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து எண்ணற்ற முறை பாடப்பட்டு வாசிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் இவர் நிகரற்ற வாய்மொழி ஆற்றலுடன், எல்லா காலத்திலும் சிறந்த காஷ்மீரி கவிஞர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.
# ஹப்பா கத்தூன்

## சுயசரிதை

இவர், காஷ்மீரில் உள்ள புல்வாமா மாவட்டத்தில் பம்போரின் சந்தாரா என்ற ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தார். இவரது உண்மையான பெயர் ஜூன் என்பதாகும். வாய்வழி மரபின்படி, இவரது அழகு காரணமாக ஜூன் என்று அழைக்கப்பட்டார். ஒரு விவசாயக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றாலும், கிராமத்து மௌலவியிடம் எழுதவும் படிக்கவும் கற்றுக்கொண்டார்.  
புராணத்தின் படி, ஒரு நாள் காஷ்மீரின் கடைசி சுதந்திரப் பேரரசரான யூசுப் ஷா சாக் குதிரையில் வேட்டையாடச் சென்றார். அவர் ஒரு சினார் மரத்தின் நிழலில் ஜூன் பாடுவதைக் கேட்டார். இந்த இணை சந்தித்து காதலித்தது. வாய்வழி பாரம்பரியம் ஜூனை யூசுப் ஷா சாக்கின் ராணி மனைவி என்று விவரிக்கிறது. இருப்பினும் இவர் உண்மையில் ஒரு குறைந்த அந்தஸ்து கொண்ட எஜமானி அல்லது அவரது அந்தப்புர உறுப்பினரா என்பது குறித்து அறிவார்ந்த விவாதம் உள்ளது. இவர் ஹப்பா கத்தூன் என்ற பெயருடன் 1570 இல் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தார்.  
யூசுப் ஷா காஷ்மீரின் ஆட்சியாளராக இருந்தபோது தம்பதியினர் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. இருப்பினும், 1579 ஆம் ஆண்டில் முகலாய பேரரசர் அக்பர் யூசுப் ஷாவை கைது செய்து பீகாரில் சிறையில் அடைத்த பிறகு இவர்கள் பிரிந்தனர். இதற்குப் பிறகு, ஹப்பா கத்தூன் ஒரு சந்நியாசியாக மாறினார். மேலும் தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் பள்ளத்தாக்கில் அலைந்து தன் பாடல்களைப் பாடிக்கொண்டிருந்தார்.  
ஹப்பா காதுன் காஷ்மீரியில் பாடல்களை இயற்றினார். காஷ்மீரி கவிதைகளுக்கு "லோல்" என்பதை இவர் அறிமுகப்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது, "லோல்" என்பது ஆங்கிலப் 'பாடல்' வரிக்கு அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ சமமானது. இது ஒரு சுருக்கமான சிந்தனையை வெளிப்படுத்துகிறது. ஹப்பா கத்தூனும், அர்னிமல் என்பவரும் "காஷ்மீரி கவிதையின் உண்மையான வடிவத்தை முழுமையாக்கினர்" என்று பிரஜ் கச்ரு கூறுகிறார்.  
ஹப்பா கத்தூனின் வாழ்க்கை வரலாற்றின் துல்லியம் குறித்து சில சர்ச்சைகள் உள்ளன. இருப்பினும் இவருடன் தொடர்புடைய பாடல்கள் ( *மீ ஹா கீர் திசே கித்* மற்றும் *ட்சே கமியு சோனி மீனி உட்பட* ) காஷ்மீர் முழுவதும் பரவலாக பிரபலமாக உள்ளன. இவரது பாடல்கள் அடிக்கடி துக்கம் மற்றும் பிரிவின் துயரம் நிறைந்தவை. இவரது கல்லறை அத்வஜனுக்கு அருகில் உள்ளது .
# ஹப்பா கத்தூன்

## கௌரவம்

இலாகூரில் உள்ள முகல்புராவில் உள்ள ஒரு சுரங்கப்பாதைக்கு ஹப்பா கத்தூனின் பெயரிடப்பட்டது. இந்திய கடலோர காவல்படை ஒரு கப்பலுக்கு சிஜிஎஸ் ஹப்பா கத்தூன் என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது.  
*ஹப்பா கத்தூன்* (1978) என்ற காஷ்மீரி மொழி தொலைக்காட்சித் திரைப்படத்தை பஷீர் பட்காமி தூர்தர்ஷனுக்காக இயக்கியுள்ளார். இதில் ராணி வேடத்தில் ரீட்டா ரஸ்தான் நடித்தார். *ஹப்பா கத்தூன்* என்ற மற்றொரு இந்தி தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி டிடி நேஷனலில் தூர்தர்ஷன் ஒளிபரப்பியது.  
2000-2001 வரை டிடி நேஷனலில் ஒளிபரப்பான *நூர்ஜஹான்* இந்திய தொலைக்காட்சி தொடரில் மிருணாள் குல்கர்னி இவரது பாத்திரத்தை சித்தரித்தார்.  
*ஜூனி* என்பது முசாபர் அலியின் வெளியிடப்படாத இந்தித் திரைப்படமாகும். இது 1990 இல் வெளியிடப்பட வேண்டும். ஆனால் இறுதியில் கிடப்பில் போடப்பட்டது. இந்தியத் திரைப்படத்தில் இவரது வாழ்க்கையை திரையில் சித்தரிப்பதற்கான தோல்வியுற்ற முயற்சிகள் 1960 களில் மெஹ்பூப் கான் மற்றும் 80 களில் பி. ஆர் சோப்ராவின் முயற்சிகளில் அடங்கும்.
# ஹப்பா கத்தூன்

## இதனையும் பார்க்கவும்

- இலல்லேசுவரி
# இராஜீவ் காந்தி தேசிய தர விருது

**இராஜீவ் காந்தி தேசியத் தர விருது** (*Rajiv Gandhi National Quality Award*) என்பது இந்தியத் தர நிர்ணய அமைவனம் சார்பாகச் செயல்திறனில் சிறந்து விளங்கும் இந்திய நிறுவனங்களுக்கு வழங்கப்படும் தேசியத் தர விருதாகும். இது இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் இராஜீவ் காந்தியின் நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது. மேலும் இந்தவிருதானது இராஜீவ் காந்தியின் மரணத்திற்குப் பிறகு 1991-ல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்த விருது நுகர்வோருக்கு தரமான சேவைகளை மேம்படுத்துவதையும், இந்தியாவின் தரமான இயக்கத்திற்குக் குறிப்பிடத்தக்கப் பங்களிப்பை வழங்கும் நிறுவனங்களுக்குச் சிறப்பு அங்கீகாரத்தை வழங்குவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.  
இந்த விருது நிதியாண்டின்படி ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படுகிறது. மேலும் இது அமெரிக்காவின் மால்கம் பால்ட்ரிஜ் தேசிய தர விருது, ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் ஐரோப்பியத் தர விருது மற்றும் சப்பானின் தெமிங் பரிசு போன்ற உலகளவில் உள்ள பிற தேசிய தர விருதுகளைப் போலவே வழங்கப்படும் சிறப்புக்குறியது.  
சான்றிதழ் மற்றும் விருதுகளைத் தவிர, ஒட்டுமொத்தமாகச் சிறப்பிடம் பெறுபவர் ரூபாய் 5,00,000 பணப் பரிசைப் பெறுகிறார். மற்ற நான்கு விருதுகளுக்கும் ரூபாய் 2,00,000 பரிசாக் கொண்டுள்ளன. பாராட்டுச் சான்றிதழானது ரூபாய் 1,00,000 நிதியினை ஊக்கத் தொகையைக் கொண்டுள்ளது.
! ஆண்டு
! பெறுபவர்
|-
| 1991 &ndash; 92
| கிர்லோஸ்கர் கம்மின்ஸ் லிமிடெட், புனே
|-
| 1993
| இந்திய உருக்கு ஆணையம், பிலாய்
|-
| 1994
| ஐடிசி லிமிடெட் ஐஎல்டிடீ பிரிவு சிராலா, ஆந்திரப்பிரதேசம்)
|-
| 1995
| ஐடிசி லிமிடெட் ஐஎல்டிடி பிரிவு, அனபர்ட்டி, ஆந்திரப்பிரதேசம்
|-
| 1996
| டாட்டா பேரிங்க்ஸ் (டாட்டா ஸ்டீல் பிரிவு), கரக்பூர், மேற்கு வங்கம்
|-
| 1997
| லார்சன் அண்ட் டூப்ரோ லிமிடெட், பெங்களூர் வெடிமருந்து தொழிற்சாலை, காட்கி புனே, மகாராட்டிரா
|-
| 1998
| இந்தியன் நிறுவன லிமிடெட்டின் மதுரா சுத்திகரிப்பு நிலையம், மதுரா
|-
| 1999
| குஜராத் கூட்டுறவு பால் விற்பனை கூட்டமைப்பு லிமிடெட் (அமுல்), ஆனந்த்
டாடா கம்மின்ஸ் லிமிடெட், ஜாம்ஷெட்பூர்
|-
| 2000
| டாட்டா குழுமம் தேவாஸ்
|-
| 2001
| பிர்லா செல்லுலோசிக், பருச்
|-
| 2002
| (விருது இல்லை)
|-
| 2003
| இந்தியன் ஆயில் கார்ப்பரேஷன் லிமிடெட் (குஜராத் சுத்திகரிப்பு நிலையம்), வதோதரா
கிராசிம் இண்டஸ்ட்ரீஸ் லிமிடெட் (கெமிக்கல் பிரிவு), நாக்டா
|-
| 2005
| மோசர் பேர் இந்தியா லிமிடெட், கிரேட்டர் நொய்டா
|-
| 2006
| இந்திய உருக்கு ஆணையம், பிலாய்
|-
| 2007
| இந்திய உருக்கு ஆணையம் பொகாரோ
|-
| 2008
| சட்லுஜ் ஜல் வித்யுத் நிகாம் லிமிடெட், சிம்லா, இமாச்சல பிரதேசம்.
|-
| 2009
| டாட்டா மோட்டார்ஸ், லக்னோ, உத்தரப் பிரதேசம்
|-
| 2010
| விக்ரம் சிமென்ட் ஒர்க்ஸ் (அல்ட்ராடெக் சிமெண்ட் லிமிடெட்டின் ஒரு அலகு), கோர், மத்தியப் பிரதேசம்
|-
| 2011
| டிஏவி ஏசிசி மூத்தோர் மேனிலை பொதுப் பள்ளி பர்மனா, இமாச்சல பிரதேசம்
|-
| 2012
| ரயில் சக்கர தொழிற்சாலை, யெலஹங்கா, பெங்களூர்
|-
| 2013
| நவ்ஜாத் பாஸ்கர்
|-
| 2014
| லார்சன் அண்ட் டூப்ரோ லிமிடெட்
|}
# கோயம்புத்தூர் பண்பாடு

**கோயம்புத்தூர் பண்பாடு** (*Culture of Coimbatore*) என்பது "தென்னிந்தியாவின் மன்செஸ்டர்" என்று பிரபலமாக அழைக்கப்படும் கோயம்புத்தூர் மக்களின் கலை, பண்பாட்டைக் குறிப்பதாகும். இது தமிழ்நாட்டின் மேற்குப் பகுதியான கொங்கு நாட்டுப் பகுதியின் கலாச்சாரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்தியாவில் உள்ள மற்ற நகரங்களிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது இந்த கலாச்சாரம். ஒரு பலப்பட்டறையர் சேர் நகரமாக இருப்பதால், நகரத்தின் கலாச்சாரம் இதன் பல்வேறு மக்கள்தொகையின் பழக்கவழக்கங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. இது ஒரு தனித்துவமான கலவையைத் தோற்றுவித்துள்ளது. பொதுவாகப் பாரம்பரிய நகரமாகக் கருதப்பட்டாலும், கோயம்புத்தூர் தமிழ்நாட்டின் மற்ற நகரங்களைக் காட்டிலும் பன்முகத்தன்மை வாய்ந்தது. தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய இசை, நடனம் மற்றும் அனைத்து கலை வடிவங்களும் நகரத்தில் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளன. பாரம்பரிய உணவுகள் முதல் துரித உணவுகள் வரை, பண்டைய கோயில் கட்டிடக்கலை முதல் நவீன உயரமான கட்டிடங்கள் வரை மற்றும் பாரம்பரிய இசை மற்றும் நடனம் முதல் நகரத்தில் வளர்ந்து வரும் இரவு வாழ்க்கை வரை ஒரு தனித்துவமான கலாச்சார கலவையைக் கோயம்புத்தூரில் காணலாம். கோயம்புத்தூர் மக்கள் தொழில்முனைவோருக்காகப் பெயர் பெற்றவர்கள்.
# கோயம்புத்தூர் பண்பாடு

## இசை மற்றும் கலை

கோயம்புத்தூர் நகரம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இசை விழாவை நடத்துகிறது. கலை, நடனம் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகள் ஆண்டுதோறும் செப்டம்பர் மற்றும் திசம்பர் மாதங்களில் (தமிழ் நாட்காட்டி மாதம் - மார்கழி) நடத்தப்படுகின்றன. நகரத்தின் தொழில் மயமாக்கல் தொழிற்சங்கங்களின் வளர்ச்சியிலும் காணப்படுகிறது.
# கோயம்புத்தூர் பண்பாடு

## மக்கள்

நகரத்தின் மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மையாக இந்துக்கள் உள்ளனர். இசுலாமிய மக்கள்தொகையின் ஒரு சிறிய குழுவாகக் கிறிஸ்தவர்கள், சீக்கியர்கள் மற்றும் சைனர்களும் குறைந்த எண்ணிக்கையில் உள்ளனர். கோயம்புத்தூரில் ஏராளமான தெலுங்கர்கள், கன்னடர்கள், மலையாளிகள், முக்கியமாகப் பாலக்காடு மற்றும் வட இந்தியர்களில் முக்கியமாகக் குசராத்திகள் வணிகத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். 1970களில், அதிகரித்த பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளால் தூண்டப்பட்ட இடம்பெயர்வின் விளைவாக நகர மக்கள்தொகை பெருக்கத்தினைக் கண்டது.
# கோயம்புத்தூர் பண்பாடு

## மதவழிபாட்டுத் தலக்கள்

பேரூர் கோயில், கோனியம்மன் கோயில், புலியகுளம் விநாயகர் கோயில், கோட்டை ஈசுவரன் கோயில், ஈச்சனாரி விநாயகர் கோயில், தண்டு மாரியம்மன் கோயில், மருதமலை முருகன் கோயில், சிங்காநல்லூர் அரவான் கோயில், இஸ்கான் கோயில், காரமடை ஷானிகா கோயில், லோக நாயகர் கோயில் உள்ளிட்ட ஏராளமான கோயில்கள் நகரைச் சுற்றிலும் உள்ளன. ஈசுவரன் சன்னதி, அஸ்தம்ச வரத ஆஞ்சநேயர் கோயில், பஞ்சமுக ஆஞ்சநேயர் கோயில் மற்றும் தியானலிங்க யோகக் கோயில் குறிப்பிடத்தக்கன. மாரியம்மன் திருவிழாக்கள், நகரின் ஏராளமான அம்மன் கோவில்களில், கோடையில் நடைபெறும் முக்கிய நிகழ்வுகளாகும். ஒப்பணக்காரத் தெரு மற்றும் பெரிய அங்காடித் தெருவில் உள்ள மசூதிகள் ஹைதர் அலி காலத்தைச் சேர்ந்தவை. கருமத்தம்பட்டியில் சிறிய தேவாலயம் அமைக்க நாயக்கர் ஆட்சியாளர்களால் அனுமதி வழங்கப்பட்டு 1647ஆம் ஆண்டிலிருந்தே கிறிஸ்தவப் மதத்தினர் மதப் பணிகளைத் தொடர்ந்து வருகின்றனர். இந்த தேவாலயம் 1804-ல் திப்பு சுல்தானின் தரைப்படையால் அழிக்கப்பட்டது. பின்னர் புதிய தேவாலயம் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. 1886 ஆம் ஆண்டு, புதுச்சேரியிலிருந்து பிரிந்து கோவை மறைமாவட்டமாக உருவாக்கப்பட்டது. சீக்கிய குருத்வாராக்கள் மற்றும் ஜைன வழிப்பாட்டுத் தலங்களும் கோயம்புத்தூரில் உள்ளன. ஆசியாவிலேயே மிகப்பெரிய விநாயகர் சிலையுடன் புலியகுளம் விநாயகர் கோயில் உள்ளது. பெதஸ்தா பிரார்த்தனை மையம் காருண்யா நகரில் உள்ளது.
# கோயம்புத்தூர் பண்பாடு

## உணவு

கோயம்புத்தூர் உணவுகள் பெரும்பாலும் தென்னிந்தியாவில் அரிசியை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இருப்பினும், நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து புலம்பெயர்ந்த மக்கள் வசித்து வருவதால், கோயம்புத்தூர் மக்கள் உணவிலும் பல கலாச்சாரங்களைக் கொண்டுள்ளனர். பெரும்பாலான உள்ளூர் வாசிகள் இன்னும் தங்கள் கிராமப்புற சுவையைத் தக்க வைத்துக் கொண்டு வருகிறார்கள். பல உணவகங்கள் வாழை இலையில் உணவு பரிமாறுகின்றன. வட இந்திய, சீன மற்றும் கண்ட உணவு வகைகளும் கிடைக்கின்றன. மைசூர் பாகு (பருப்பு மாவு மற்றும் நெய்யிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் இனிப்பு), இட்லி, தோசை, அல்வா (பால், கோதுமை, அரிசி போன்ற பல்வேறு பொருட்களால் செய்யப்பட்ட இனிப்பு) கிடைக்கின்றன. அன்னபூர்ணா கௌரிசங்கர் உணவகங்கள் இப்பகுதியின் உயர்தர சைவ உணவு மற்றும் சாம்பாருக்குப் பெயர் பெற்ற உணவகங்களாகும் (கோயம்புத்தூரைச் சுற்றியுள்ள அனைத்து கிளைகளுக்கும் சாம்பார் மொத்தமாகத் தயாரிக்கப்பட்டு பின்னர் கிளைகளுக்கு விநியோகிக்கப்படுகிறது, இதனால் இதன் சுவை நிலையானது). உள்ளூர் மக்களிடையே பிரியாணியும் பிரபலம். இது தவிர, கோயம்புத்தூர் மிகவும் சுறுசுறுப்பான தெரு உணவு கலாச்சாரத்தைக் கொண்டுள்ளது. சில தலைமுறைகளுக்கு முன்பு இங்குக் குடியேறிய வட இந்திய மக்களால் இது நடத்தப்படுகிறது. உண்மையில் தமிழ்நாடு முழுவதும் பிரபலமான ஒரு தெரு உணவு, காஜான் கோயம்புத்தூரில் உள்ளது. பொதுவாக வறுத்த காளான்களை (பொதுவாக நறுக்கிய காளான்) ஒரு காரமான குழம்பில் வேகவைத்து ஒரு நிலைத்தன்மையை அடையும் வரை, நறுக்கிய வெங்காயம் மற்றும் கொத்தமல்லி இலைகளைத் தூவி பரிமாறப்படும்.
# கோயம்புத்தூர் பண்பாடு

## மொழி

கொங்கு தமிழ் என்பது தமிழ் மொழியின் பேச்சுவழக்கு ஆகும். இது நகரத்தில் அதிகம் பேசப்படுகிறது. இது முதலில் "காங்கீ"` அல்லது "கொங்கலம்" அல்லது "கோயம்புத்தூர் தமிழ்" அல்லது "கொங்கப்பேச்சு" அல்லது 'கொங்கு பாஷை' என அழைக்கப்படுகிறது. கொங்கு தமிழின் சிறப்பு என்னவென்றால், நிலையான தமிழின் retroflex T/D (ட) க்குப் பதிலாக அல்வியோலர் ற – Tra/Dra (ஆங்கில வார்த்தையின் தடத்தில் உள்ளது போல) பயன்படுத்தப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, நிலையான தமிழின் 'என்னுதயா' (என்னுடையது) என்பது கொங்கு பேச்சுவழக்கில் enRa என்று உச்சரிக்கப்படுகிறது. கூடுதலாக, ஆங்கில வார்த்தையான Gang இல் உள்ள "ng" என்று ஒலிக்கும் குட்டு நாசி (ங்) பயன்பாடு கொங்கு தமிழில் அதிகமாக உள்ளது. இது கொங்கு தமிழின் இலக்கணம் நிலையான தமிழின் இலக்கணத்திற்குப் பொருந்தாத சூழ்நிலைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது (தொல்காப்பியம், நன்னூல் போன்ற அதிகாரப்பூர்வமான நூல்களில்). வாங் "வாங்" போன்ற ஒரு வார்த்தையை முடிக்க ங் என்பது ஒரு உதாரணம், அதாவது 'வா' என்பது மரியாதைக்குரிய தொனியில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. இது நிலையான தமிழில் "வாங்கா" என்று இருக்கும். ஆங்கிலம் அதிகம் படித்த வகுப்பினரால் பேசப்படுகிறது மற்றும் நகரத்தில் பேசப்படும் பிற மொழிகளில் மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு மற்றும் உருது ஆகியவை அடங்கும்.
# கோயம்புத்தூர் பண்பாடு

## திருவிழாக்கள்

கோயம்புத்தூரில் உள்ளூர் கோவில் திருவிழாக்கள் உட்ப்பட பல திருவிழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன :  
- சனவரி மாதத்தில் கொண்டாடப்படும் தைப் பொங்கல், ஐந்து நாட்கள் கொண்டாடப்படும் மிக முக்கியமான பண்டிகையாகும். பொங்கல் தமிழ்நாட்டின் தனித்துவமான கொண்டாட்டத்திற்காக "மாநில விழா" என்று நியமிக்கப்பட்டுள்ளது
- தமிழ் நாட்காட்டியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கும் தமிழ்ப் புத்தாண்டு பொதுவாக ஏப்ரல் மாதத்தில் வரும். கோயில்களில் சிறப்புப் பூஜைகளுடன் பரவலாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
- பலப்பட்டறையர் சேர் நகரமாக இருப்பதால், தீபாவளி, ஈத் மற்றும் கிறிஸ்துமஸ் போன்ற அனைத்து முக்கிய பண்டிகைகளும் இங்குக் கொண்டாடப்படுகின்றன.
- கணிசமான மலையாளிகள் குடியேறியதால் ஓணம் பண்டிகை ஆரவாரத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது
- கோனியம்மன் கோவில் தேர்த் திருவிழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்கழி மாதம் கொண்டாடப்படுகிறது
- பேரூர் கோவில் தேர்த் திருவிழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்கழி மாதம் கொண்டாடப்படுகிறது
- பேரூர் கோயில் நாற்று நடும் திருவிழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் சூன் மாதம் கொண்டாடப்படுகிறது
- புலியகுளம் விநாயகர் கோவில் மற்றும் ஈச்சனாரி விநாயகர் கோவில் போன்ற முக்கிய கோவில்களில் விநாயகர் சதுர்த்தி கொண்டாடப்படுகிறது.
- கோவையில் வெள்ளலூர், துடியலூர், குறிச்சி, சிங்காநல்லூர், அன்னூர், வடவள்ளி, காட்டம்பட்டி போன்ற பல்வேறு இடங்களில் அரவான் திருவிழா "சமூக நல்லிணக்க விழாவாக" கொண்டாடப்படுகிறது.
# பூஜா சர்மா

**பூஜா சர்மா** (*Pooja Sharma*) (பிறப்பு c.1980 ) ஒரு இந்திய தொழிலதிபர் ஆவார். இவர் தனது கிராமத்தில் வீட்டிற்கு வெளியே வேலை செய்யும் முதல் பெண்மணியாக உள்ளார். இவர், ஒரு சுய உதவிக் குழுவை நிறுவி, சுய தொழிலாக ஒரு பேக்கரியில் 150 பெண்களை வேலைக்கு உட்படுத்தி அவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு உதவி செய்துள்ளார். இவரது சாதனைகளினால், பெண்களுக்கான இந்தியாவின் மிக உயர்ந்த குடிமகன் விருதான நாரி சக்தி விருது உட்பட பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார்.
# பூஜா சர்மா

## தொழில்

இந்தியாவின் அரியானா மாநிலத்தில் குருகிராமுக்கு அருகில் உள்ள சந்து கிராமத்தில் பூஜா சர்மா வசித்து வருகிறார் . இவர் வசித்த கிராமத்தில் வழங்கப்படும் கல்வி, ஆண்-பெண் இருபாலரும் சேர்ந்து படிக்கும் இணை கல்வியாக மாறும் வரை இவர் பள்ளிக்குச் சென்றார். மேலும் இவருடைய பெற்றோர் இவரை ஆண்களுடன் படிக்க வைப்பதை விட பள்ளியை விட்டு வெளியேறச் செய்தனர். இவர் 1999 இல் திருமணம் செய்து கொண்டார். 2005 ஆம் ஆண்டில், பூஜா ஷர்மா, இவரது கணவர் மற்றும் மூன்று குழந்தைகளைக் கொண்ட இவரது குடும்பத்திற்கு நிதிச் சிக்கல்கள் இருந்தன, எனவே பூஜா வீட்டிற்கு வெளியே வேலை செய்யும் கிராமத்தின் முதல் பெண்மணி ஆனார். இவர் முதலில் ஆரம்பப் பள்ளி ஆசிரியராகப் பணியமர்த்தப்பட்டார். பின்னர் 2010 இல் தனது மாமனாருக்குச் சொந்தமான அவேலியை ஏற்றுக்கொண்டார். இவர், மாடுகளை வாங்கி, அதன் மூலமாக வெளியாட்களுக்கு பால் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்; கிருஷி விக்யான் கேந்திராவின் அதிகாரிகள் கிராமத்திற்குச் சென்றபோது, தையல் கற்றுக்கொள்வது விற்பனைக்கு சாத்தியமற்றது என்று அதை நிராகரித்தார். இவர் டாலியா (கஞ்சி), இலட்டுகள், பருப்பு ( சோளம் ) மற்றும் சோயா பருப்புகள் ஆகியவற்றை தயாரித்து விற்பனை செய்தார்.
# பூஜா சர்மா

## விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரம்

அரியானா மாநில அரசு 2015 ஆம் ஆண்டில் விவசாயத் தலைமைக்கான விருதுகளையும், அதற்கு அடுத்த ஆண்டில் விவசாயப் புதுமைக்காகவும் பூஜா சர்மாவுக்கு விருதுகளை வழங்கியது. 2016 ஆம் ஆண்டில், இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சிக் குழுமம் இவருக்கு பண்டிட் தீன்தயாள் உபாத்யாயா அந்தியோதயா கிரிஷி புரஸ்கார் மற்றும் புதுமையான கிருஷி சம்மான் ஆகிய இரண்டையும் வழங்கியது. சர்வதேச மகளிர் தினமான 2022 அன்று, பெண்களுக்கான இந்தியக் குடிமகன்களுக்கு வழங்கப்படும் நாரி சக்தி விருது பெற்றார் .
# பிரித்தானிய போர்னியோ

**பிரித்தானிய போர்னியோ** (ஆங்கிலம்: *British Borneo*; மலாய் மொழி: *Borneo British* சீனம்: 英屬婆羅洲; இடச்சு மொழி: *Brits-Borneo*); என்பது போர்னியோ தீவில் பிரித்தானியர்கள் ஆட்சி செய்த நான்கு நிலப்பகுதிகளின் அழைப்புப் பெயராகும்.  
1841-ஆம் ஆண்டு தொடங்கி 1984-ஆம் ஆண்டு வரை 143 ஆண்டுகளுக்கு, புரூணை; சபா; சரவாக்; லபுவான் ஆகிய நிலப்பகுதிகளை பிரித்தானியர்கள் தங்களின் ஆளுமைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து இருந்தனர்.  
இரண்டாம் உலகப் போருக்கு பின்னர், 1946-ஆம் ஆண்டில் இருந்து, 1963-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானியப் பேரரசிடம் இருந்து விடுதலை பெறும் வரையில், சரவாக் மாநிலம் பிரித்தானியப் பேரரசின் முடியாட்சி காலனியாக (*Crown Colony of Sarawak*) இருந்தது.  
அத்துடன் லபுவான் பிரதேசம், 16-ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து 19-ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கக் காலம் வரையில், புரூணை பேரரசின் (*Brunei Sultanate*) பிரதேசமாக இருந்தது.  
1846 திசம்பர் 18-ஆம் தேதி, புரூணையின் சுல்தான் சார்பில் உமார் அலி சைபுதீன் II (*Omar Ali Saifuddin II*) எனும் புரூணை அரசப் பிரதிநிதி, லபுவான் ஒப்பந்தத்தில் (*Treaty of Labuan*) கையெழுத்திட்டார். அந்த ஒப்பந்தத்தின் மூலமாக லபுவான் பிரதேசம், ஐக்கிய இராச்சியத்திற்கு விட்டுக் கொடுக்கப்பட்டது.
# பிரித்தானிய போர்னியோ

## பொது

1848-ஆம் ஆண்டில், ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஒரு நேரடி காலனியாக லபுவான் நிறுவப்பட்டது. அந்த வகையில் லபுவான் பிரதேசம், போர்னியோவின் ஆரம்பகால பிரித்தானிய காலனி என்றும் அறியப்படுகிறது.  
போர்னியோவில் இரண்டாம் உலகப் போருக்கு முன், பிரித்தானிய காலனித்துவ ஆட்சியின் போது (*British Colonial Rule*), சரவாக் மாநிலம் என்பது சரவாக் இராச்சியம் (*Raj of Sarawak*) என்று அழைக்கப்பட்டது. சரவாக் இராச்சியத்தின் வெள்ளை இராசாக்கள் 1841-ஆம் ஆண்டில் இருந்து 1946-ஆம் ஆண்டு வரை சரவாக் மாநிலத்தை, 105 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார்கள்.  
அதன் பின்னர் 1848-ஆம் ஆண்டில், ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஒரு நேரடி காலனியாக லபுவான் நிறுவப்பட்டது. அந்த வகையில் லபுவான் பிரதேசம், போர்னியோவின் ஆரம்பகால பிரித்தானிய காலனி என்றும் அறியப்படுகிறது.  
போர்னியோவில் இரண்டாம் உலகப் போருக்கு முன், பிரித்தானிய காலனித்துவ ஆட்சியின் போது (*British Colonial Rule*), சரவாக் மாநிலம் என்பது சரவாக் இராச்சியம் (*Raj of Sarawak*) என்று அழைக்கப்பட்டது. சரவாக் இராச்சியத்தின் வெள்ளை இராசாக்கள் 1841-ஆம் ஆண்டில் இருந்து 1946-ஆம் ஆண்டு வரை சரவாக் மாநிலத்தை, 105 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார்கள்.
# பிரித்தானிய போர்னியோ

## பொது

### பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ

1840-களில் சபா மாநிலம், பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ (*North Borneo*) என்று அழைக்கப்பட்டது. 1881-ஆம் ஆண்டில் இருந்து 1946-ஆம் ஆண்டு வரை, 65 ஆண்டுகள், சபா மாநிலத்தை பிரித்தானியப் பேரரசின் முடியாட்சி காலனி என பிரித்தானியர்கள் ஆட்சி செய்தார்கள்.
# பிரித்தானிய போர்னியோ

## பொது

### லபுவான் தீவு

லபுவான் தீவு என்பது லபுவான் முடியாட்சி காலனி (*Crown Colony of Labuan*) என்று அழைக்கப்பட்டது. 1848-ஆம் ஆண்டில் இருந்து 1946-ஆம் ஆண்டு வரை 98 ஆண்டுகள் லபுவான் பிரதேசத்தை பிரித்தானியர்கள் ஆட்சி செய்து உள்ளார்கள்.
# பிரித்தானிய போர்னியோ

## பொது

### புரூணை இராச்சியம்

1888 செப்டம்பர் 17-ஆம் தேதி, புரூணை இராச்சியத்திற்கும் (*Kingdom of Brunei*) பிரித்தானியப் பேரரசிற்கும் இடையே ஒரு பாதுகாப்பு உடன்படிக்கை செய்து கொள்ளப்பட்டது. அந்த உடன்படிக்கையின் பெயர் பாதுகாப்பு உடன்படிக்கை 1888 (*Treaty of Protection 1888*).  
அந்த உடன்படிக்கைக்குப் பின்னர், 1984-ஆம் ஆண்டு தன்னாட்சி பெறும் வரையில் புரூணை இராச்சியம், ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பாதுகாப்பில் (*Protectorate of the United Kingdom*) இருந்து வந்தது.
# வடகிழக்கு திருவிழா, தில்லி

**வடகிழக்கு திருவிழா, தில்லி** (*North East Festival, Delhi*) என்பது இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலங்களின் கலாச்சாரம் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களை வெளிப்படுத்தும் திருவிழா ஆகும். இந்த திருவிழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் தில்லியில் நடத்தப்படுகிறது. பிரபல தொழில்முனைவோர், சமூக செல்வாக்கு செலுத்துபவர் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு திட்ட வல்லுநர் ஷியாம்கானு மஹந்தா தலைமையிலான ட்ரெண்ட் எம்எம்எஸ் சமூக-கலாச்சார அறக்கட்டளையால் இந்த விழா ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது.  
இந்த விழாவில், இந்தியாவின் சிறந்த கலாச்சார வளங்களை வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. வடகிழக்கு திருவிழா தில்லியில் சிறந்த இசை விழாவினை நடத்தி திறமையானவர்களை ஊக்குவிக்கின்றது. வடகிழக்கு திருவிழா, வடகிழக்கு இந்தியாவின் சிறந்த ஆடைகளைக் காட்சிப்படுத்தி புதிய மற்றும் சிறந்த வடிவமைப்பாளர்கள், நெசவாளர்கள் மற்றும் பிராந்தியத்தின் சிறந்த மாதிரிகளை ஊக்குவிக்கும் வகையில் சிறந்த நாகரீக ஆடை அணிவகுப்பு காட்சிகளையும் ஏற்பாடு செய்து வருகிறது.  
வடகிழக்கு இந்தியாவின் உள்ளூர் மற்றும் புகழ்பெற்ற பாரம்பரிய உணவுகள் திருவிழாவின் போது பல்வேறு பிரபலமான உணவகங்களால் தயாரிக்கப்பட்டுப் பரிமாறப்படும். இந்தப்பட்டியல் கலை, புகைப்படக் கண்காட்சி என நீண்டுகொண்டு செல்லும்.
# வடகிழக்கு திருவிழா, தில்லி

## 10வது திருவிழா

தொடர்ச்சியாக 2013 முதல் 7 ஆண்டுகள் தில்லியில் நடைபெற்ற வடகிழக்கு திருவிழா, 2 ஆண்டுகளாக குவகாத்தியில் நடைபெற்றது. தற்பொழுது இதன் 10வது திருவிழா 2022 திசம்பர் 23 முதல் 26 வரை புது தில்லி ஜவஹர்லால் நேரு விளையாட்டரங்கின் வாயில் எண். 14-ல் நடைபெற்றது. இந்த திருவிழா உணவு பிரியர்களுக்கு சொர்க்கமாக இருந்தது. நாட்டில் கலாச்சார பன்முகத்தன்மையை மேம்படுத்துவதற்காக பல்வேறு வடகிழக்கு மாநிலங்கள் மற்றும் தில்லி உணவு வகைகளின் 50 நிலையங்கள் கண்காட்சியில் இடம்பெற்றிருந்தன.
# தில்லி புகைப்படத் திருவிழா

நாசர் அறக்கட்டளையால் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடத்தப்பட்ட **தில்லி புகைப்படத் திருவிழா** இந்திய புகைப்படக் கலையைக் காட்சிப்படுத்துவதற்கும் அதன் பயிற்சியாளர்களிடையே சமூக உணர்வை வளர்ப்பதற்கும் ஒரு தளமாக விளங்கும் வகையில் நடந்த புகைப்படத் திருவிழாவாகும். நாசர் அறக்கட்டளையின் இணை நிறுவனர்களான புகைப்படக் கலைஞர்கள் பிரசாந்த் பன்ஜியார் மற்றும் தினேஷ் கன்னா ஆகியோரின் முயற்சியால் 2011, 2013 மற்றும் 2015 ஆண்டுகளில் நடத்தப்பட்டது.  
விழாவின் முதல் இரண்டு நிகழ்வுகள் இந்திய வாழ்விட மைய நிறுவனத்தாரின் பங்களிப்புடன் இந்திய வாழ்விட மையத்திலும், மூன்றாவது நிகழ்வு அவர்களின் பங்களிப்பு இல்லாமலே இந்திரா காந்தி தேசிய கலை மையத்திலும் (IGNCA) நடைபெற்றன. இந்தியாவில் நடைபெற்ற பெரிய அளவிலான புகைப்படத் திருவிழாக்களில் ஒன்றான இதில், நாடு முழுவதிலும் இருந்தும் வெளிநாட்டிலிருந்தும் பல்வேறு புகைப்படக் கலைஞர்களின் பங்களிப்புடன்,புகைப்படக் கலை ஆர்வலர்கள் மற்றும் ஆர்வமுள்ள பார்வையாளர்களுடன் நடைபெற்றது.
# தில்லி புகைப்படத் திருவிழா

## முதல் புகைப்பட விழா - 2011

முதலவது தில்லி புகைப்பட விழா 2011 ம் ஆண்டு அக்டோபர் 15 முதல் 28 வரை இந்திய வாழ்விட மையத்தில் (IHC) நடைபெற்றது. புகைப்படக் கலைஞர்கள் மற்றும் நாசர் அறக்கட்டளையின் இணை நிறுவனர்களுமான
பிரசாந்த் பன்ஜியார் மற்றும் தினேஷ் கன்னா ஆகியோரால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இந்த விழாவின், மையக் கருவாக '"உறவு, உறவை வலியுறுத்துதல் மற்றும் உள்நோக்கிய பார்வையின் இயக்கம்"' என்பதை அடிப்படையாக கொண்டது. சுமார் இருபத்து நான்கு நாடுகளைச் சேர்ந்த முப்பத்தைந்து இந்திய மற்றும் முப்பத்தொன்பது சர்வதேச புகைப்படத் தொகுப்புகளை உள்ளடக்கி நடைபெற்றது. பிரபுத்த தாஸ்குப்தா , ரகு ராய், தயாநிதா சிங் போன்றோரின் அனுபவ உரைகள், விவாதங்கள்மற்றும் புகைப்பட பட்டறைகளைத் தவிர,மூத்த புகைப்படக் கலைஞரான ரகு ராய், மற்றும் மகாத்மா காந்தியின் மருமகனும், தனிப்புகைப்படாளருமான கனு காந்தியின் தனிப்பட்ட புகைப்பட தொகுப்புகளும் இதில் இடம்பெற்றன.. மேலும். கேதகி ஷெத், ஸ்வபன் பரேக், ராம் ரஹ்மான், பாப்லோ பார்தோலோமிவ் , சாம் ஹாரிஸ், ஷாஹிதுல் ஆலம், சொஹ்ராப் ஹுரா , விதுரா ஜங் பகதூர் மற்றும் நிதின் உபாத்யே போன்ற புகழ்பெற்ற புகைப்பட கலைஞர்களும் கலந்து கொண்டனர்.
# தில்லி புகைப்படத் திருவிழா

## இரண்டாம் புகைப்பட விழா - 2013

இரண்டாவது புகைப்படவிழா 2013 ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 27 முதல் அக்டோபர் 11 வரை நடைபெற்றது. 2012 இல் இறந்த புகைப்படக் கலைஞர் பிரபுத்தா தாஸ்குப்தாவுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் விதமாக , இரண்டாவது தில்லி புகைப்படத் திருவிழாவின் கருப்பொருளாக "'கருணை(GRACE)'" எனத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. 2011 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற புகைப்பட விழாவின் முதலாவது நிகழ்வில் அவர் தனது பேச்சில் குறுப்பிட்ட, "'கருணையால் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்ட நீண்ட படங்களை நான் வைத்திருக்க விரும்புகிறேன், ஏனென்றால் கருணை என்பது நான் தேடும் வரையறுக்க முடியாத, பகுத்தறிவற்ற, நேரியல் அல்லாத வார்த்தை'" என்ற கருப்பொருளின் அடிப்படையில் உலகளவில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட 2,349களில் இருந்து
41 புகைப்படங்கள் மற்றும் 50 டிஜிட்டல் கண்காட்சி படங்கள் இதே தலைப்பில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு காட்சிப்படுத்தப்பட்டது. இவ்விழாவில் அவீக் சென், சுமித் தயாள், முனெம் வாசிஃப் போன்றோரின் புகைப்பட பயிற்சிப் பட்டறைகள் மற்றும் ரகு ராய்,ராம் ரஹ்மான், சூனி தாராபோரேவாலா, விக்கி ராய், சச்சா கோல்ட்பர்க், சுமித் தயாள் மற்றும் உர்ஸ் ஸ்டாஹெல் போன்ற குறிப்பிடத்தக்க நபர்களின் பேச்சுக்கள் மற்றும் கருத்தரங்குகள் ஆகியவையும் நடத்தப்பட்டது . ]].  
அதைத் தவிர, நேஷனல் கேலரி ஆஃப் மாடர்ன் ஆர்ட் (என்ஜிஎம்ஏ, டெல்லி), அலையன்ஸ் ஃபிரான்சைஸ் தில்லி, கேலரி ரோமன் ரோலண்ட், போட்டோயிங்க், ஆர்ட் ஹெரிடேஜ் மற்றும் ஜப்பான் பவுண்டேஷன் உள்ளிட்ட புகைப்பட நிறுவனங்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட கண்காட்சியை அவரவர்களின் இடங்களிலேயே இந்த திருவிழா நடைபெற்ற நாட்களில் இணைந்து நடத்தின.
# தில்லி புகைப்படத் திருவிழா

## மூன்றாம் புகைப்பட விழா - 2015

2015 ஆம் ஆண்டிற்கான புகைப்பட விழாவானது இந்திரா காந்தி தேசிய கலை மையத்தில் (IGNCA) 2015 ம் ஆண்டு அக்டோபர் 30 முதல் நவம்பர் 8, வரை நடைபெற்றது. மூன்றாவது பதிப்பின் கருப்பொருள் **ஆசைப்படு(ASPIRE)** என்பதாகும்.  
1. 2015ம் ஆண்டு விழவிற்க்கான திட்டத்தில் பின்வருவன அடங்கும்:  
- முதன்மை இடமான ஐஜிஎன்சிஏவில் டிஜிட்டல் கண்காட்சிகள், திரைப்படங்கள் மற்றும் மல்டிமீடியாவின் அச்சு கண்காட்சிகள் மற்றும் திரையிடல்;
- நகரம் முழுவதும் ஒரு வலுவான மற்றும் துடிப்பான பார்ட்னர் கேலரி திட்டம்;
- முன்னணி சர்வதேச மற்றும் தேசிய புகைப்பட பயிற்சியாளர்களால் கலைஞர் பேச்சு;
"கருத்தரங்குகள், விவாதங்கள், நிகழ்ச்சிகள், நேரடி ஆர்ப்பாட்டங்கள் மற்றும் நிகழ்வுகள்
- குழந்தைகள், பின்தங்கிய இளைஞர்கள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கான பயிலரங்குகள் மூலம் ஒரு கல்வி மேம்பாட்டுத் திட்டம்
- பிரகாசமான மற்றும் நம்பிக்கைக்குரிய தொழில்முறை புகைப்பட பயிற்சியாளர்களுக்கான முதன்மை வகுப்பு  
2015ம் ஆண்டில் கிஷோர் பரேக், ரகு ராய், கரன் வைட், சர்க்கர் ப்ரோடிக், வினித் குப்தா, ரோனி சென் , ஏஞ்சலிகா தாஸ், ஆலிவியர் குல்மேன், டாரியோ போசியோ மற்றும் கிளாஸ் பிச்லர் உட்பட உலகம் முழுவதிலும் இருந்து நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட புகைப்படக் கலைஞர்கள் பங்குபெற்று கண்காட்சியில் தங்கள் படைப்புகளை காட்சிப்படுத்தினர். மேலும். இத்திருவிழாவில் 'மாஸ்டர் கிளாஸ்' என்ற சிறப்பு நிகழ்ச்சியும் நிகழ்த்தப்பட்டது. இதில் புகைப்படக் கலைஞர்களான ஒலிவியா ஆர்தர் மற்றும் பிலிப் எபிலிங் ஆகியோரின் மூன்று நாள் பட்டறை மற்றும் டேவிட் காம்பானியின் முக்கிய விரிவுரை ஆகியவை அடங்கும்.  
புகைப்பட திருவிழாவின் நான்காவது நிகழ்வு 2017ம் ஆண்டில் நடத்த திட்டமிடப்பட்டது, ஆனால் மேற்கொண்டு தொடராமல் காலவரையின்றி ஒத்திவைக்கப்பட்டது.
# வௌதா கண்காட்சி

**வௌதா கண்காட்சி** (*Vautha fair*) என்பது குஜராத்தில் நடைபெறும் முக்கிய திருவிழாக்களில் ஒன்று. வௌதா அகமதாபாது மாவட்டத்தின் தோல்கா வட்டம் மற்றும் கேதா மாவட்டத்தின் மாதர் வட்டத்தின் எல்லையில் அமைந்துள்ளது. அகமதாபாது மாவட்டத்தில் நடைபெறும் வௌதா கண்காட்சி மிகப்பெரிய கண்காட்சியாகும்.
# வௌதா கண்காட்சி

## நடைபெறுமிடம்

இந்தியாவின் குஜராத்தில் உள்ள அகமதாபாத்தில் உள்ள தோல்கா வட்டத்தில் உள்ள வௌத்தா கிராமத்தில் வௌதா கண்காட்சி நடைபெறுகிறது. இக்கண்காட்சி நடக்கும் இடம் *சப்தசங்கம்* எனப்படும் ஏழு ஆறுகள் சங்கமிக்கும் இடமாகும். ஆனால் இங்கு, சபர்மதி மற்றும் வத்ரக் ஆறுகள் மட்டுமே சந்திக்கின்றன. இந்த இரண்டு ஆறுகளும் வௌதாவிற்கு முன்னரே ஹத்மதி ஆற்றினை சபர்மதியிலும், காரி, மெஷ்வோ , மஜாம் மற்றும் ஷேதி ஆறுகளை வத்ராக்கிலும் சந்திக்கின்றன. எனவே இங்கு ஏழு நதிகள் சங்கமமாகின்றன எனக் கருதப்படுகிறது.
# வௌதா கண்காட்சி

## நேரம்

கார்த்திகை *சுத்* ஏகாதசி முதல் கார்த்திகை *சுத்* பூர்ணிமா (தேவ் தீபாவளி) வரை இந்த கண்காட்சி நடைபெறுகிறது.
# வௌதா கண்காட்சி

## வரலாறு

குசராத்தின் மையத்தில் உள்ள இந்த இடத்தின் முக்கியத்துவம் புராணங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. மகாபாரதத்தில் உள்ள விராட்நகர், இப்போது தோல்காவில் உள்ளது. இங்குப் பாண்டவர்கள் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் நீண்ட வனவாசத்திற்குத் தலைமறைவு வாழ்க்கை (அஞ்ஞாத வாசம்) செல்லும் முன்னர் தங்கினர்.  
உலகம் முழுவதும் பயணம் செய்யும் சிவனின் மூத்த மகனான கார்த்திகை சுவாமி, கார்த்திகை பூர்ணிமாவின் புனிதத் திருவிழாவில் நீராட வருவார் என்று வௌத்தாவில் உள்ள இந்த பழமையான மகாதேவரின் கோயிலைப் பற்றிப் பல புராணங்கள் உள்ளன. வௌத்தாவில் இன்றும் கார்த்திகையின் *சரண்பாதுகா* எனப்படும் கால் திண்டினை வழிபடுகின்றனர்.
# வௌதா கண்காட்சி

## முக்கியத்துவம்

கார்த்திகை பௌர்ணமி தினத்தன்று சப்த சங்கத்தில் நீராடுவது மிகவும் புனிதமானதாகக் கருதப்படுவதால், அன்றைய தினம் நீராடுவதன் மூலம் மக்கள் ஆன்மிகப் பேரின்பத்தை அடைகின்றனர். வௌத்தாவின் இந்த கண்காட்சியில் பல சிறிய மற்றும் பெரிய கடைகள், பொழுதுபோக்கு நிலையங்கள், தள்ளுவண்டிக் கடைகள், குரங்காட்டி , மாய வித்தைக்காரர்கள், கயிறு-நடனம், மற்றும் வித்தை உள்ளிட்ட பொழுதுபோக்கு அம்சங்களும் நிறைந்து காணப்படும்.  
பால் மற்றும் நல்கந்தா பகுதி மக்களும் தாகூர், ராணா, தர்பார், கச்சியா படேல் ராஜ்புத் சாதியினரும் இங்கு இரண்டு மூன்று நாட்கள் முகாமிட்டுத் தங்கிச்செல்வர்.
# வௌதா கண்காட்சி

## கழுதை சந்தை

இந்த கண்காட்சியின் முக்கிய ஈர்ப்பு கழுதை சந்தை ஆகும். சிறந்த மற்றும் தரமான கழுதைகள் இங்கு விற்பனைக்குக் கொண்டு வரப்படுகின்றன, வன்சாரா சமூகத்தினர் நான்காயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கழுதைகளை இங்கு விற்பனைக்குக் கொண்டு வருகிறார்கள். வௌத்தா கண்காட்சியில் ஒட்டகங்களும் வியாபாரம் செய்யப்படுகின்றன. கழுதைகளின் கழுத்து மற்றும் பின்புறம் சிவப்பு, இளஞ்சிவப்பு மற்றும் ஆரஞ்சு வண்ணம் பூசப்பட்டும்.
# கோவிந்தாஜீ கோயில்

**கோவிந்தஜீ கோயில்** (*Shree Govindajee Temple*) என்பது இந்து தெய்வங்களான இராதை கிருஷ்ணருக்காக (கோவிந்தாஜி) கட்டபட்ட கோயிலாகும். இது இந்தியாவின் மணிப்பூரின் இம்பால் மாவட்டத்தில் உள்ள மிகப்பெரிய வைணவக் கோயிலாகும். இது முதலில் 1846 இல் மன்னர் நாராசிங் ஆட்சியின் போது கட்டப்பட்டது. பின்னர் 1876 இல் மன்னர் சந்திரகிருதியால் கோயில் மீண்டும் கட்டப்பட்டது.
# கோவிந்தாஜீ கோயில்

## அமைவிடம்

மணிப்பூர் இராச்சியத்தின் முன்னாள் மன்னர்களின் அரண்மனையான சானா கோனுங்கிற்கு அருகில் (மணிப்பூரின் தலைநகரான இம்பாலில்) கோவிந்தஜீ கோயில் அமைந்துள்ளது. இம்பாலை சாலை வழியாகவும் வானூர்தி சேவைகள் வழியாகவும் அணுகலாம். தேசிய நெடுஞ்சாலை 39 (இந்தியா) வடக்கில் திமாப்பூர் (நாகாலாந்து) மற்றும் கிழக்கில் மியான்மர் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கிறது. மேலும் இது தேசிய நெடுஞ்சாலை 53 (இந்தியா) வழியாக இதை அசாமில் உள்ள சில்சாரை இணைக்கிறது. தேசிய நெடுஞ்சாலை 150 (இந்தியா) மிசோரமுடன் இணைகிறது. அருகிலுள்ள தொடருந்து இணைப்பானது தொலைவில் உள்ள திமாபூர் ஆகும். அங்கிருந்து இம்பாலுக்கு பேருந்து சேவைகள் உள்ளன. புது தில்லி, கொல்கத்தா, குவகாத்தி, சில்சார் ஆகிய இடங்களில் இருந்து இம்பாலுக்கு வானூர்திகள் இயக்கப்படுகின்றன.
# கோவிந்தாஜீ கோயில்

## வரலாறு

மணிப்பூர் இராச்சியத்தின் மன்னர் நாரா சிங் (கி.பி. 1844 &ndash; 50) தங்களின் குல தெய்வமான கோவிந்தாஜிக்கு 1846 ஆம் ஆண்டு சனவரி 16 ஆம் தேதி கோவிலை கட்டினார். 1868 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட நிலநடுக்கத்தின் போது கோயிலும் தெய்வச் சிலைகளும் கணிசமாக சேதமடைந்தன. இதன் விளைவாக, மன்னர் சந்திரகிருதியின் (1859-1886) ஆட்சியின் போது கோயில் அதன் அசல் வடிவமைப்பில் மீண்டும் கட்டப்பட்டது. 26 ஏப்ரல் 1876 இல் சிலைகள் நிறுவப்பட்டன. 1891 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலோ மணிப்பூர் போர் மூண்டபோது கோயிலில் இருந்த கடவுள் சிலைகள் அகற்றபட்டு கொங்மாவுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டன. பின்னர் 1908 ஆம் ஆண்டு, சர்ச்சந்த் சிங்கால் மீண்டும் சிலைகள் கோயிலுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு நிறுவப்பட்டன.  
மணிப்பூர் மன்னர் மகாராஜா ஜெய் சிங் அல்லது பாக்ய சந்திரா கர்த்தா (1763 &ndash; 1798), கிருட்டிணரின் சிறந்த பக்தராவார். இவரது கனவில் தோன்றிய கிருஷ்ணர் தனக்கும் இராதைக்கும் பலாமரத்தில் சிலை செய்து வழிபடும்படி கூறி மறைந்தார். அதன்படி 1776 ஆம் ஆண்டில் கோவிந்தஜியின் சிலை செதுக்கும் பணி முறையாக தொடங்கப்பட்டது. அந்த பணிகள் முடிவுற்று 1779 நவம்பர் பௌர்ணமி நாளில் அவர் தனது அரண்மனையில் கட்டப்பட்ட கோவிலில் நிறுவினார். அந்தக் காலகட்டத்தில் இங்கு ஐந்து நாட்கள் நாட்டிய நாடகங்கள், ராசலீலைகள் நிகழ்த்தப்பட்டன.