# ஈரானின் வரலாறு

## தொடக்க நவீன காலம்

### நாதிர் ஷாவும், பின் வந்த ஆட்சியாளர்களும்

குராசானைச் சேர்ந்த ஒரு பூர்வீக ஈரானிய துருக்கிய அப்சரியப் போர்ப் பிரபுவான நாதிர் ஷாவால் ஈரானின் நிலப்பரப்பு ஒற்றுமைத் தன்மையானது மீண்டும் நிறுவப்பட்டது. இவர் ஆப்கானியர்களைத் தோற்கடித்து வெளியேற்றினார். உதுமானியர்களைத் தோற்கடித்தார். சபாவியர்களை அரியணையில் மீண்டும் அமர வைத்தார். ரெசத் மற்றும் கஞ்சா ஒப்பந்தங்களுடன் ஈரானின் காக்கேசியா நிலப்பரப்புகளில் இருந்து உருசியர்களைப் பின் வாங்கச் செய்ய பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். 1736 வாக்கில் சபாவியர்களைப் பதவியிலிருந்து நீக்கும் அளவுக்கு ஆற்றல் பெற்ற சக்தி வாய்ந்தவராக நாதிர் உருவானார். தனக்குத் தானே ஷா பட்டத்தை முடிசூட்டிக் கொண்டார். ஆசியாவின் கடைசி மிகப்பெரிய துரந்தரர்களில் ஒருவர் நாதிர் ஷா ஆவார். அநேகமாக, உலகின் மிக சக்தி வாய்ந்த இராணுவப் படைக்கு குறுகிய காலத்திற்கு இவர் தலைமை தாங்கியிருந்தார். ஈரானின் முதன்மையான எதிரியான உதுமானியப் பேரரசுக்கு எதிராகத் தன்னுடைய போர்களுக்கு நிதி ஆதாரங்களைப் பெற கிழக்கே இருந்த பலவீனமான, ஆனால் செல்வச் செழிப்பு மிக்க முகலாயப் பேரரசு மீது தன்னுடைய பார்வையைத் திருப்பினார். 1739-இல் இரண்டாம் எராக்ளியசு உள்ளிட்ட தன்னுடைய விசுவாசமான காக்கேசிய அடிபணிந்தவர்களுடன் சேர்ந்து முகலாய இந்தியா மீது இவர் படையெடுத்தார். எண்ணிக்கையளவில் பெரியதாக இருந்த முகலாய இராணுவத்தை 3 மணி நேரங்களுக்குள்ளாகவே தோற்கடித்தார். தில்லியை முழுவதுமாக சூறையாடிக் கொள்ளையடித்தார். ஈரானுக்குப் பெருமளவு செல்வத்தைக் கொண்டு வந்தார். தான் திரும்பி வரும் வழியில் கோகண்ட் தவிர அனைத்து உசுபெக்கு கானரசுகளையும் கூட இவர் வென்றார். உசுபெக்குகளை தனக்கு அடி பணிந்தவர்களாக மாற்றினார். ஒட்டு மொத்த காக்கேசியா, பாகுரைன், மேலும் அனத்தோலியா மற்றும் மெசபொத்தேமியாவின் பெரும் பகுதிகள் மீது ஈரானிய ஆட்சியை உறுதியாக மீண்டும் நிறுவவும் கூட இவர் செய்தார். ஆண்டுகளுக்குத் தோற்கடிக்கப்படாமல் இருந்த இவர், லெசுகினியர்களால் நடத்தப்பட்ட கரந்தடிப் போர்முறை கிளர்ச்சிகளைத் தொடர்ந்து தாகெஸ்தானில் இவர் அடைந்த தோல்வி மற்றும் மாசாந்தரானுக்கு அருகில் இவர் மீது நடத்தப்பட்ட அரசியல் கொலை முயற்சி ஆகியவை நாதிர் ஷாவின் சிறப்புமிக்க இராணுவ வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்புமுனையாக பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது. இவரது எரிச்சலை அதிகப்படுத்தும் விதமாக, தாகெஸ்தானியர் கரந்தடிப் போர் முறையில் ஈடுபடத் தொடங்கினர். தன்னுடைய மரபுவாத இராணுவத்துடன் அவர்களுக்கு எதிராக சிறிதளவே முன்னேற்றமடைய நாதிர் ஷாவால் முடிந்தது. அந்தலால் மற்றும் அவாரியா யுத்தங்களில் நாதிரின் இராணுவமானது நொறுக்கப்பட்டு தோல்வியை அடைந்தது. தன்னுடைய ஒட்டு மொத்த படையில் பாதி பேரை இவர் இழந்தார். மேலும், மலைகளுக்குத் தப்பியோடு நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். இந்தப் படையெடுப்பின் போது பெரும்பாலான தாகெஸ்தானைப் பெற நாதிரால் முடிந்தாலும், லெசுகினியர் மேலும் ஆவர்கள் மற்றும் லாக்குகளாலும் நடத்தப்பட்ட ஆற்றல் வாய்ந்த கரந்தடிப் போர் முறையானது குறிப்பாக வடக்கு காக்கேசியப் பகுதியை தற்போது ஈரான் மீண்டும் வென்றதானது ஒரு குறுகிய காலமே நீடித்திருந்த ஒன்றானது. பல ஆண்டுகள் கழித்து நாதிர் பின்வாங்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். இதே நேரத்தில், மாசாந்தரானுக்கு அருகில் இவர் மீது அரசியல் கொலை முயற்சி நடத்தப்பட்டது. வரலாற்றின் போக்கை இது வேகப்படுத்தியது. இவர் படிப்படியாக உடல் நலம் குன்றினார். இவருக்கு அதிகப்படியான அதிகார வெறியும், தனது சக்தி அல்லது முக்கியத்துவம் குறித்த போலியான நம்பிக்கையும் ஏற்படத் தொடங்கியது. அரசியல் கொலை முயற்சிகளுக்குக் காரணமானவர்கள் என சந்தேகித்து தன் மகன்களைத் தண்டித்தார். தன்னுடைய குடிமக்கள் மற்றும் அதிகாரிகளுக்கு எதிராக அதிகரித்து வந்த குரூரத் தன்மையை வெளிக்காட்டத் தொடங்கினார். இவரது பிந்தைய ஆண்டுகளில் இது இறுதியாக பல கிளர்ச்சிகளைத் தூண்டியது. இறுதியாக, 1747-இல் நாதிர் ஷா அரசியல் கொலை செய்யப்படுவதில் இது முடிவடைந்தது.  
எதிரி இராணுவத் தளபதிகள் அதிகாரத்திற்காகச் சண்டையிட்டதால் நாதிர் ஷாவின் இறப்பிற்குப் பிறகு ஈரானில் அரசற்ற நிலையின் ஒரு காலமானது ஏற்பட்டது. நாதிரின் சொந்த குடும்பமான அப்சரியர்கள் குராசானில் ஒரு சிறிய நிலப்பரப்பை மட்டுமே கொண்ட நிலைக்கு சீக்கிரமே வீழ்ந்தனர். காக்கேசிய நிலப்பரப்புகளில் பல பல்வேறு காக்கேசிய கானரசுகளாகப் பிரிந்து சென்றன. அனத்தோலியா மற்றும் மெசொப்பொத்தேமியாவில் இழந்த நிலப்பரப்புகளை உதுமானியர்கள் மீண்டும் பெற்றனர். ஓமான் மற்றும் உசுபெக்கு கானரசுகளான புகாரா மற்றும் கிவா ஆகியவை தங்களது சுதந்திரத்தை மீண்டும் பெற்றன. நாதிரின் அதிகாரிகளில் ஒருவரான அகமது ஷா துரானி ஒரு சுதந்திரமான அரசை நிறுவினார். இது இறுதியாக நவீன ஆப்கானித்தானாக உருவானது. அவர்களது விசுவாசமான சேவைக்காக நாதிராலேயே ககேதி மற்றும் கர்த்லியின் மன்னர்களாக 1744-இல் முறையே ஆக்கப்பட்ட இரண்டாம் எராக்ளியசு மற்றும் இரண்டாம் தெய்முரசு ஆகியோர் முதன்மையான ஈரானில் நிகழ்வுகளின் பரபரப்பான திருப்பு முனை காரணமாக சாந்து அரசமரபின் காலத்திலும் கூட நடைமுறை ரீதியிலான தன்னாட்சியுடைய ஆட்சியாளராக இவரால் தொடர முடிந்தது. தன்னுடைய தலைநகரான சீராசுவிலிருந்து சாந்து அரசமரபின் கரீம் கான் "பொதுவாக குருதி தோய்ந்த மற்றும் அழிவு ஏற்பட்ட காலத்தில் ஒப்பீட்டளவில் அமைதியான ஒரு தீவு போன்ற பகுதியை ஆண்டார்". எனினும், சாந்து அதிகாரத்தின் விரிவானது சமகால ஈரான் மற்றும் காக்கேசியாவின் பகுதிகளுக்குள் மட்டுமே அடங்கியிருந்தது. 1779-இல் கரீம் கானின் இறப்பானது மற்றொரு உள்நாட்டுப் போருக்கு வழி வகுத்தது. இதில் கஜர் அரசமரபானது வெற்றி பெற்றது. ஈரானின் மன்னர்களாக அவர்கள் உருவாயினர். உள்நாட்டுப் போரின் போது ஈரான் 1779-இல் பசுராவை உதுமானியர்களிடம் நிரந்தரமாக இழந்தது. பசுராவை உதுமானிய-பாரசீகப் போரின் (1775-1776) போது ஈரானியர் கைப்பற்றியிருந்தனர். 1783-இல் பானி உத்பா படையெடுப்புக்குப் பிறகு அல் கலிபா குடும்பத்திடம் பகுரைனை ஈரான் இழந்தது.