# கெஷ்டாபோ

## வரலாறு

இட்லர் ஜெர்மனியின் செயல்தலைவரான பின்னர், நாட்சி கட்சியின் இரண்டாவது முதன்மை நபரும், பிற்காலத்தில் லுவ்ட்வாஃவவின் தளபதியாக இருந்தவருமான எர்மன் கோரிங் புருசியாவின் உள்துறை அமைச்சராக அறிவிக்கப்பட்டார். இதன்படி ஜெர்மனியின் பெரிய காவல்படைக்குத் தலைவரானார். வெகுவிரைவிலேயே, காவல்துறையின் அரசியல் மற்றும் உளவுப் பிரிவுகளைத் தனித்தனியாகப் பிரித்து அதன் பொறுப்புகளில் நாட்சிக்களை நிரப்பினார். 26 ஏப்ரல் 1933-இல் இந்த இரண்டு பிரிவுகளையும் மறைநிலை தேசிய காவல்துறை என ஒன்றிணைத்தார். அது ஒரு அஞ்சல் அலுவலரால் அஞ்சல்தலைக் குறியீட்டுக்காகச் சுருக்கப்பட்டு கெஷ்டாபோ என்று வழங்கப்படலாயிற்று. கோரிங் முதலில் மறைநிலை காவல் அலுவலகம் என்று அழைக்க விரும்பினார், ஆனால் அதன் ஜெர்மானியச் சுருக்கம் GPA, சோவியத் ஒன்றியத்தின் அரசியல் இயக்ககத்தின் சுருக்கமான GPU-வுக்கு மிக நெருக்கமானதாக இருந்தது.  
மற்றும் எர்மன் கோரிங் (பெர்லின், 1934)]]
டீல்ஸ் புருஷ்ய மறைநிலை காவல்துறைப் பிரிவின் தலைவர் என்ற பட்டப்பெயரிடப்பட்டு நியமிக்கப்பட்டார். ரெய்க்ஸ்டாக் கட்டடம் தீவைப்பிற்குப் பின் மரீனஸ் வான் தெர் லுப்பின் முதன்மை விசாரணையாளராகச் சிறப்பாக அறியப்பட்டார். 1933-ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் ஜெர்மன் அரசின் உள்துறை அமைச்சர் வில்லெம் விரிக் அனைத்து காவல்படைகளையும் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குக் கீழ் ஒன்றிணைக்க விரும்பினார். அவருக்கு முன்பாக கோரிங் புருஷ்ய அரசியல் மற்றும் உளவுப் பிரிவுகளை உள்துறை அமைச்சகத்திடமிருந்து பிரித்துவிட்டார். 1934-ஆம் ஆண்டு கெஷ்டாபோவைக் கைப்பற்றியபின் ஜெர்மனி முழுமைக்கும் முகமையின் அதிகாரத்தை நீட்டிக்கும்படி ஹிட்லரை கோரிங் வேண்டினார். இது ஜெர்மனியின் மரபிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருந்தது. ஜெர்மானிய மரபின்படி சட்டம் ஒழுங்கு பெரும்பாலும் மாநிலத்தின் அதாவது உள்துறையின் பொருண்மையாகும். இந்த வகையில் கோரிங், ஜெர்மனியின் இரண்டாவது வலிமைமிக்க மாநிலமான பவேரியாவின் காவல்துறைத் தலைவராகவும். ஷுட்ஸ்டோஃவலின் தலைவராகவும் இருந்த ஹைன்ரிக் ஹிம்லருடன் முரண்பட்டார். வில்லெம் விரிக்குக்கு தானே கோரிங்கை எதிர்க்குமளவுக்கு அரசியல் வலுவில்லை, எனவே அவர் ஹிம்லருடன் இணைந்து கொண்டார். விரிக்கின் ஆதரவுடன், தனது வலதுகையாளான ரைன்ஹார்ட ஹேட்ரிக்கின் துணையுடன் ஹிம்லர் ஒவ்வொரு மாநிலமாக அரசியல் காவல்துறையைக் கைப்பற்றினார். புருஷ்யா மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது.  
புயற்பிரிவினரின் ஆற்றலுக்குத் திறம்பட போதுமானளவில் கடுமையாக டீல்ஸால் ஈடுகொடுக்க முடியவில்லை என்று கவலையுற்ற கோரிங், 20 ஏப்ரல் 1934-இல் கெஷ்டாபோவின் கட்டுப்பாட்டை ஹிம்லரிடம் கொடுத்தார். அதே நாளில் ஹிட்லர், புருஷ்யாவுக்கு வெளியேயுள்ள அனைத்து ஜெர்மானிய காவல்துறைக்கும் ஹிம்லரைத் தலைவராக்கினார். 22 ஏப்ரல் 1934-இல் ஹிம்லர் ஹேட்ரிக்கை கெஷ்டாபோவின் தலைவராக்கினார். ஹேட்ரிக் பாதுகாப்புச் சேவையின் தலைவராகவும் தொடர்ந்தார். ஹிம்லரும் ஹேட்ரிக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பதவிகளில் தங்களது ஆட்களை நிறுவினர், அவர்களுள் பெரும்பாலானோர் பவேரிய அரசியல் காவல்துறையைச் சேர்ந்தவர்கள், எடுத்துக்காட்டாக ஹைன்ரிக் முல்லர், பிரானஸ் ஹூபர், யோசெவ் மைசிங்கர். புதிதாக நிறுவப்பட்ட அலுவலகங்களின் பெரும்பாலான கெஷ்டாபோ பணியாளர்கள் இளமையானவர்களாகவும் பல்வேறு துறைகளில் நன்கு கற்றவர்களாகவும் இருந்தனர், மேலும் அவர்கள் கடும் உழைப்பாளிகளாகவும், திறமையானவர்களாகவும், தங்களின் அரசியல் எதிரிகளைக் குற்றம் சுமத்துவதன் மூலம் நாட்சி நிலத்தை முன்னெடுக்கத் தயாராக இருந்தவர்களாகவும் தேசியப் பொதுவுடைமைக் கருத்தியலைப் பின்பற்றும் ஒரு புதிய தலைமுறையினராகவும் இருந்தனர்.  
1934-ஆம் ஆண்டு இளவேனிற் காலத்துக்குள், தேசிய பாதுகாப்புச் சேவையையும் கெஷ்டாபோவையும் ஹிம்லரின் ஷுட்ஸ்டோவல் கட்டுக்குள் வைத்திருந்தது, இருப்பினும் அதுவே எர்ன்ஸ்ட் ரோமின் பாதுகாப்பு அலுவகத்தின் கீழாகவே பணியாற்றியது. ரோம்மைத் தடையாகக் கருதிய ஹிம்லர், அவரிடமிருந்து முற்றிலும் விடுபட விரும்பினார்.