wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# ரோடியம்(III) புரோமைடு

**ரோடியம்(III) புரோமைடு** (*Rhodium(III) bromide*) என்பது பொதுவாக RhBr<sub>3</sub> என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். ஆனால் இம்மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு RhBr3(H2O)n என்ற பொதுவாய்ப்பாட்டல் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுகிறது. இங்குள்ள n = 0 அல்லது தோராயமாக 3 ஆக இருக்கும். இவ்விரு வடிவங்களுமே பழுப்பு நிறத் திண்மங்களாகும். நீரேற்று வடிவம் நீரிலும் ஆல்ககால்களிலும் கரைகிறது. ரோடியம் புரோமைடு அணைவுச் சேர்மங்கள் தயாரிப்பில் இது பயன்படுகிறது. ரோடியம் புரோமைடுகள் குளொரைடுகளை ஒத்திருக்கின்றன என்றாலும் இவை வர்த்தக அளவிலும் ஆய்வு நோக்கிலும் சற்று கூடுதலான கவனத்தை ஈர்க்கின்றன.
# ரோடியம்(III) புரோமைடு

## கட்டமைப்பு

ரோடியம்(III) புளோரைடின் கட்டமைப்பு அலுமினியம் குளோரைடு சேர்மத்தின் படிகக் கட்டமைப்பை ஒத்திருக்கிறது..
# ரோடியம்(III) புரோமைடு

## வினைகள்

மற்ற ரோடியம் ஆலைடு உப்புகளைத் தயாரிக்க உதவும் தொடக்க வேதிப் பொருளாக ரோடியம்(III) புரோமைடு பயன்படுகிறது. உதாரணமாக புரோமின் முப்புளோரைடுடன் வினையில் ஈடுபட்டு ரோடியம்(IV) புளோரைடு சேர்மத்தைக் கொடுக்கிறது. நீரிய பொட்டாசியம் அயோடைடுடன் வினையில் ஈடுபட்டு ரோடியம் முப்புளோரைடு சேர்மத்தைக் கொடுக்கிறது. மற்ற ரோடியம் டிரை ஆலைடுகள் போலவே நீரற்ற ரோடியம்(III) புரோமைடும் தண்ணீரில் கரையாது. ரோடியம் உலோகம் ஐதரோகுளோரிக் அமிலம் மற்றும் புரோமினுடன் வினைபுரிய நேர்ந்தால் இருநீரேற்று (RhBr<sub>3</sub>·2H<sub>2</sub>O ) உருவாகிறது.
# வி. பாலகிருஷ்ணன்

**வி. பாலகிருஷ்ணன்** (*V. Balakrishnan*)(31 திசம்பர் 1939 &ndash; 8 ஆகத்து 2020) என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியும் முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 1980 மற்றும் 1984 தேர்தல்களில் சிவகாசி தொகுதியிலிருந்து அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழக வேட்பாளராகத் தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 716 (இந்தியா)

**தேசிய நெடுஞ்சாலை 716** (*National Highway 716 (India)*)(முன்பு: தே. நெ. 205) என்பது இந்தியாவில் உள்ள ஒரு தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். இது தமிழ்நாட்டின் சென்னைக்கு அருகிலுள்ள தே. நெ. 16 உடன் இதன் சந்திப்பிலிருந்து தொடங்குகிறது. ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் கடப்பாவிற்கு அருகில் தே. நெ. 40 உடனான சந்திப்பில் முடிவடைகிறது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 716 (இந்தியா)

## வழித்தடம்

இது தமிழ்நாட்டில் சென்னையில் தொடங்கி ஆந்திராவில் கடப்பாவில் முடிவடைகிறது. இந்த நெடுஞ்சாலையின் மொத்த நீளம் ஆகும்.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 716 (இந்தியா)

## வழித்தடம்

### தமிழ்நாடு

சென்னை, திருத்தணி - ஆந்திர எல்லை.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 716 (இந்தியா)

## வழித்தடம்

### ஆந்திரப் பிரதேசம்

தமிழக எல்லை - புத்தூர், ரேணிகுண்டா, மாமண்டூர், செட்டிகுண்டா, கொடுரு, புல்லாம்பேட்டா, ராஜாம்பேட்டை, நந்தலூர், மாதவரம், வோனிமிட்டா, பாகராபேட்டை, கடப்பா (கடப்பா), குறூனிப்பள்ளி, வல்லூர், தபெட்லா, கொத்தப்பள்ளி, சிடிபிராலா, திபருந்துலப்பள்ளே முத்தனூர்.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 716 (இந்தியா)

## சந்திப்புகள்

: சென்னை அருகில் முனையம்
: புத்தூர் அருகில்
: ரேணிகுண்டா அருகில்
: கடப்பா அருகில்
: தாடிபத்ரி அருகில்
: மூடானூர் அருகில்
:
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 716 (இந்தியா)

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம்
# மலேசியாவின் முடியாட்சிகள்

**மலேசியாவின் முடியாட்சிகள்** (ஆங்கிலம்: *Monarchies of Malaysia*; மலாய்: *Negeri-Negeri Melayu*;) என்பது மலேசியாவின் அரசியல் அமைப்பு நடைமுறையைச் சார்ந்த முடியாட்சி முறையாகும். மலேசியாவின் அரசியல் அமைப்பு வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் அரசியல் பாணியிலான *(Westminster system)* நாடாளுமன்ற அமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது.  
மலேசியாவில் உள்ள ஒன்பது மாநிலங்கள், பாரம்பரிய மலாய் ஆட்சியாளர்களால் வழிநடத்தப் படுகின்றன. மலேசிய ஆட்சியாளர்களின் பேரவை எனும் அமைப்பின் மூலமாக அந்த ஒன்பது மாநிலங்களும் **மலாய் மாநிலங்கள்** என்று அழைக்கப் படுகின்றன. அந்த மாநில அரசியலமைப்புகள், அரச வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஆண் மலாய் முசுலீம்கள் அரியணையில் அமரும் தகுதியை வரையறுத்து உள்ளன.
# மலேசியாவின் முடியாட்சிகள்

## மாநிலங்களின் முடியாட்சிகள்

அடங்கிய முத்திரை.]]  
- யாங் டி பெர்துவான் நெகாரா
- யாங் டி பெர்துவா மலாக்கா
- யாங் டி பெர்துவா பினாங்கு
- யாங் டி பெர்துவா சபா
- யாங் டி பெர்துவா சரவாக்  
தீபகற்ப மலேசியாவின் கெடா, கிளாந்தான், ஜொகூர், பெர்லிஸ், பகாங், சிலாங்கூர் மற்றும் திரங்கானு ஆகிய ஏழு மாநிலங்களின் முடியாட்சிகள், ஆண்வழி மரபு ஆதிக்கத்தில் *(agnatic primogeniture)*, மூத்த தலைமகனை ஆட்சியாளராகத் தேர்வு செய்கின்றன்.
# மலேசியாவின் முடியாட்சிகள்

## மாநிலங்களின் முடியாட்சிகள்

### பேராக்

பேராக் மாநிலத்தைப் பொறுத்த வரையில், அரச குடும்பத்தின் மூன்று பிரிவுகளுக்கு இடையில் மூத்த நிலை அடிப்படையில் *(agnatic seniority)*, ஆட்சியாளர் ஒருவர் தேர்வு செய்யப் படுகிறார். அந்த ஏழு மாநிலங்களின் ஆட்சியாளர்களும் சுல்தான் *(Sultan)* எனும் பட்டத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
# மலேசியாவின் முடியாட்சிகள்

## மாநிலங்களின் முடியாட்சிகள்

### நெகிரி செம்பிலான் முடியாட்சி

நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தைப் பொறுத்த வரையில், அங்கே ஒரு வகையான தேர்வுநிலை முடியாட்சி நடைபெறுகிறது. அதாவது அந்த மாநிலத்தின் பரம்பரைத் தலைவர்களால், அரச குடும்பத்தின் ஆண்களில் ஒருவர் ஆட்சியாளராகத் தேர்வு செய்யப் படுகிறார்.  
நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் ஆட்சியாளர் யாங் டி பெர்துவான் பெசார் *(Yang di-Pertuan Besar)* என்று அழைக்கப் படுகிறார். தீபகற்ப மலேசியாவின் வடக்கில், தாய்லாந்து எல்லையில் அமைந்து இருக்கும் பெர்லிஸ் மாநிலத்தின் ஆட்சியாளர் ராஜா *(Raja)* என்று அழைக்கப் படுகிறார்.
# மலேசியாவின் முடியாட்சிகள்

## மாநிலங்களின் முடியாட்சிகள்

### யாங் டி பெர்துவான் அகோங் தேர்வு

ஒவ்வோர் ஐந்து வருடங்களுக்கும் ஒரு முறை மலேசியாவின் பேரரசர் (யாங் டி பெர்துவான் அகோங்) தேர்ந்தெடுக்கப் படுகிறார். அதற்காக மலேசிய ஆட்சியாளர்களின் பேரவை, (ஆங்கிலம்: *Conference of Rulers*; மலாய்: *Majlis Raja-Raja*;) ஒன்று கூடுவது வழக்கம்.  
யாங் டி பெர்துவான் அகோங் எனும் பேரரசர் மாநிலங்களின் ஆட்சியாளர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப் படுவதால், மலேசியாவில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு முடியாட்சி நடைபெறுகிறது.
# மலேசியாவின் முடியாட்சிகள்

## ஆட்சியாளர்களின் பங்கு

*மலாய் மாநிலங்கள்* என்று அழைக்கப் படும் ஒன்பது மாநிலங்களின் ஆட்சியாளர்களில் ஒவ்வொருவரும் அவரவர் மாநிலத்தின் மாநிலத் தலைவராகச் செயல்படுகிறார். அவருடைய மாநிலத்தில் இஸ்லாம் மதத்தின் தலைவராகவும் பணியாற்றுகின்றனர்.  
உலகின் மற்ற பல நாடுகளில் உள்ள அரசியலமைப்பு மன்னர்களைப் போலவே, மலாய் மாநிலங்களின் ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் மாநிலங்களில் உண்மையான ஆட்சியில் பங்கேற்பது இல்லை. மாறாக, அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களின் மாநிலத் தலைவர் மந்திரி பெசார் ஆலோசனையின்படி செயல் படுகிறார்கள். அதே வேளையில் மந்திரி பெசாரின் ஆலோசனையை நிராகரிப்பதிலும் அதிகாரங்கள் உள்ளன.  
இருப்பினும், ஒவ்வொரு மாநிலத்தின் ஆட்சியாளருக்கும் மந்திரி பெசாரை நியமிப்பதில் அதிகாரங்கள் உள்ளன.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 81 (இந்தியா)

**தேசிய நெடுஞ்சாலை 81**, (*National Highway 81 (India)*) பொதுவாக தே. நெ. 81 எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது தென்னிந்தியாவில் உள்ள கோயம்புத்தூர் நகரத்தைக் கடலூர் மாவட்டம் சிதம்பரத்துடன் இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். இந்த நெடுஞ்சாலை முன்னர் தேசிய நெடுஞ்சாலைகள் 67 மற்றும் 227-ன் (பழைய எண்கள்) ஒரு பகுதியாக இருந்தது. ஆனால் மார்ச் 2010 அன்று அரசு அறிவிப்பின் மூலம் இந்தியாவின் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண்களை மாற்றியமைத்ததைத் தொடர்ந்து தேசிய நெடுஞ்சாலை 81ஆக மாற்றப்பட்டது. இந்த தேசிய நெடுஞ்சாலை நீளமானது. இந்த தேசிய நெடுஞ்சாலை முழுக்க முழுக்க இந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டில் காங்கேயம்,கரூர் வழியாக செல்கிறது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 81 (இந்தியா)

## வழித்தடம்

| 81 | கோயம்புத்தூர் | சிதம்பரம் | பல்லடம், காங்கேயம், வெள்ளக்கோவில், கரூர், குளித்தலை, திருச்சிராப்பள்ளி, லால்குடி, புள்ளம்பாடி, கல்லக்குடி, கீழப்பழூர், ஜெயங்கொண்டம், கங்கைகொண்ட சோழபுரம், காட்டுமன்னார்கோயில் | 321.4 | } |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 81 (இந்தியா)

## சந்திப்புகள்

: கோயம்புத்தூர் அருகில் முனையம்  
| 1 | திருச்சி - கள்ளகம் | 39 |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2 | கள்ளகம் - மீன்சுருட்டி | 60 |  |
| 3 | மீன்சுருட்டி - சிதம்பரம் | 35 | } |  
- 02 ஜன 2024 அன்று பிரதமர் நரேந்திர மோதி, தேசிய நெடுஞ்சாலை 81ன் பகுதியான, 39கி.மீ நீளமுள்ள திருச்சி - கள்ளகம் மற்றும் 60கி.மீ நீளமுள்ள மீன்சுருட்டி - சிதம்பரம் சாலை மேம்பாடு வசதிகளை நாட்டிற்கு அர்பணித்தார்.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 81 (இந்தியா)

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம்
# கைகையவன்சி இராச்சியம்

**கைகையவன்சி இராச்சியம்** (*Kingdom of Haihaiyavansi*) என்பது கிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள மகாநதியின் மேல் பகுதியில் இருந்த ஒரு பேரரசு ஆகும். இது இன்றைய சத்தீசுகர் மாநிலத்தையும், மேற்கு-மத்திய ஒடிசாவின் மத்திய பகுதியை உள்ளடக்கியிருந்தது. பொ.ச.12 முதல் 18-ஆம் நூற்றாண்டு வரை கைகையவன்சிகளால் இந்த இராச்சியம் ஆளப்பட்டது. இவர்கள் திரிபுரியின் காலச்சூரிகளின் ஒரு கிளையினராக இருந்தனர். மேலும் பல ஆண்டுகளாக தாய் வம்சத்தின் அடிமைகளாக ஆட்சி செய்தனர்.
# கைகையவன்சி இராச்சியம்

## இராச்சியம்

மேல் நருமதை பள்ளத்தாக்கில் மையமாக இருந்த பத்தாம் நூற்றாண்டு காலச்சூரி அல்லது சேதி நாட்டின் கிழக்கு மாகாணமாக இந்த இராச்சியம் உருவானது. நவீன ஜபல்பூருக்கு அருகிலுள்ள தேவாரை (திரிபுரி) தலைநகராகக் கொண்டு காலச்சூரிகள் ஆட்சி செய்தனர். பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் இரத்தினபுரி கிளை, மேல் மகாநதிப் படுகையில் குடியேறியது. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் அது சுதந்திர அரசானது. ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக மகாநதியின் மேல் பகுதி இரத்தினபுரி காலச்சூரிகளின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த கைகையவன்சி மன்னர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. இந்த இராச்சியம் வடக்கு மற்றும் தென்னிந்தியாவிற்கு இடையேயான முக்கிய பாதைகளுக்கு கிழக்கே அமைந்திருந்தது. மேலும் 13-16 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் முஸ்லிம் படையெடுப்புகளில் இருந்து தன்னைத் தடுத்துக் கொண்டது. பதினான்காம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஒரு வம்சப் பிளவு இராச்சியத்தை வடக்கு, இரதன்பூரில் உள்ள பழைய கிளைக்கும் தெற்கே இராய்ப்பூரில் உள்ள இளைய கிளைக்கும் இடையில் பிரித்தது.  
18-ஆம் நூற்றாண்டின் மராத்தியப் படையெடுப்புகளுடன் இராச்சியம் முடிவுக்கு வந்தது. போன்சலே குலத்தைச் சேர்ந்த மராட்டியர்கள் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பெராரில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டனர். மேலும் 1743-இல் அண்டை நாடான கோண்டு இராச்சியமான தியோகரைக் கைப்பற்றினர். போன்சலேயர்கள் நாக்பூரைத் தங்கள் தலைநகராகக் கொண்டு, கிழக்கை கைகையவன்சி இராச்சியமாக விரிவுபடுத்தினர். மேலும் கிழக்கே வங்காளம் மற்றும் ஒடிசாவிற்குள் தாக்குதல் நடத்துவதற்கு ஒரு தளமாகப் பயன்படுத்தினார்கள். இராய்கர் 1741-இல் போன்சலேக்களிடம் வீழ்ந்தது. மேலும் 1744 வாக்கில் மராத்திய அரசின் மீதான கட்டுப்பாடு உறுதியாக நிறுவப்பட்டது.
# கைகையவன்சி இராச்சியம்

## இதனையும் பார்க்கவும்

- ஹேஹேய நாடு
# அலெக்சாண்டர் கோசிபா

**அலெக்சாண்டர் கோசிபா** (*Aleksander Kosiba*) போலந்து நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு புவியியல் வல்லுநர் ஆவார். அந்நாட்டின் கோர்லைசு மாகாணத்திலுள்ள இலிபசா கிராமத்தில் 1901 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 18 ஆம் தேதியன்று இவர் பிறந்தார். புவி இயற்பியலாளர், பனியாற்றியியல் அறிஞர், காலநிலை வல்லுநர் என பன்முகங்களுடன் கோசிபா இயங்கினார்.  
இலிவிவ் பல்கலைக்கழகம் என்றழைக்கப்படும் இயான் காசிமியர்சு பல்கலைக்கழகத்தில் கோசிபா இளங்கலை மூன்றாம் நிலை படிப்புகளை முடித்தார்.  
நார்வே நாட்டின் புவியியல் சங்கத்தில் கோசிபா ஒரு கெளரவ உறுப்பினராக இருந்தார். 1934 ஆம் ஆண்டில் டென்மார்க்கு நாட்டின் கிரீன்லாந்து பயணக்குழுவில் கோசிபா ஈடுபட்டார். அங்கு இவர் மே முதல் செப்டம்பர் வரை என ஐந்து மாதங்கள் பணிபுரிந்தார். 1978 ஆம் ஆண்டில் கோசிபா தனது கடைசி அறிவியல் படைப்பான பனி, பனிப்பாறைகள் - பனிப்படலங்கள் என்ற நூலை வெளியிட்டார்.  
போலந்து நாட்டின் விராத்சாஃப் நகரத்தில் 1981 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 18 ஆம் தேதியன்று கோசிபா காலமானார்.
# சேவியர் பார்கான்சு

**சேவியர் பார்கான்சு சௌரேகுய்** (*Xavier Barcons Jáuregui*) எசுப்பானிய நாட்டைச் சேர்ந்த ஓர் இயற்பியலாளர் மற்றும் வானியலாளர் ஆவார். 2017 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் முதல் தேதி முதல் இவர் ஐரோப்பிய தெற்கு வான் ஆய்வகத்தின் தலைமை இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டார்.
பார்கான்சை கௌரவிக்கும் விதமாக 327943 என்று எண்ணிடப்பட்ட குறுங்கோளுக்கு சேவியர் பார்கான்சு என்று பெயரிடப்பட்டது.
# சரபபுரிய வம்சம்

**சரபபுரிய வம்சம்** (*Sharabhapuriya dynasty*) என்பது 5 - 6 <sup>ஆம்</sup> நூற்றாண்டுகளில் இந்தியாவின் இன்றைய சத்தீசுகர் மற்றும் ஒடிசா பகுதிகளை ஆண்ட ஒரு வம்சமாகும். இந்த வம்சம் அவர்களின் ஆரம்ப நாட்களில் குப்த ஆட்சியாளர்களாக சேவை செய்திருக்கலாம். ஆனால் குப்தப் பேரரசு வீழ்ச்சியடைந்ததால் நடைமுறையில் சுதந்திரமாக மாறியது. சரபபுரியர்களுக்குப் பின் பாண்டுவம்சிகள் ஆட்சி செய்தனர். செப்புத் தகடு கல்வெட்டுகளிலிருந்தும் வம்சத்தைப் பற்றிய தகவல் அறியப்படுகிறது.
# சரபபுரிய வம்சம்

## பெயர்

வம்சத்தின் சுய-பெயர் தெரியவில்லை: வரலாற்றாசிரியர்கள் குடும்பத்தை சரபபுரியர்கள் என்று அழைக்கிறார்கள். ஏனெனில் வம்சத்தின் பெரும்பாலான கல்வெட்டுகள் சரபபுரம் நகரத்தில் இருந்து வெளியிடப்பட்டது.வியாக்ரராசன் என்ற ஆட்சியாளரின் மல்கர் கல்வெட்டின் அடிப்படையில் வம்சம் 'அமரர்யகுலம்' என்று அழைக்கப்பட்டது என்று வரலாற்றாலார் டி.சி.சர்கார் கருதினார். இருப்பினும், ஏ. எம். சாஸ்திரி இந்த கோட்பாட்டை மறுத்தார். வியாக்ரராசன் சரபபுரிய வம்சத்துடன் தொடர்புடையவர் அல்ல என்று வாதிட்டார்.
# சரபபுரிய வம்சம்

## பிரதேசம்

வம்சத்தின் பெரும்பாலான மானியங்கள் வரலாற்று தெற்கு கோசலம் பகுதியில் உள்ள மல்கர், இராய்பூர், அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் காணப்பட்டன. இந்த கல்வெட்டுகள் சரபபுரம், சிறீபுரம் ஆகிய இடங்களிலிருந்து வெளியிடப்பட்டது. சரபபுரத்தின் அடையாளம் உறுதியாகத் தெரியவில்லை. அதே சமயம் சிறீபுரம் நவீன சிர்பூருடன் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. சில அறிஞர்கள் சரபபுரத்தை இன்றைய ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் ஒடிசாவில் உள்ள இடங்களுடன் அடையாளம் கண்டுள்ளனர். ஆனால் இந்த இடங்கள் கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடங்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் அமைந்துள்ளன. இன்றைய இராய்ப்பூர் மாவட்டத்தில் அல்லது அதைச் சுற்றி சரபபுரம் அமைந்திருக்கலாம். கே. டி. பாஜ்பாய், எஸ்.கே. பாண்டே ஆகியோர் சரபபுரத்தை மல்கருடன் அடையாளப்படுத்தினர். ஆனால் ஏ. எம். சாஸ்திரி மல்கரில் உள்ள அகழ்வாராய்ச்சிகள் நகரம் நிறுவப்பட்டதை பொ.ச.1000 அல்லது அதற்கு முந்தையது. எனவே, ஏறக்குறைய 1500 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆண்ட சரபாவால் நிறுவப்பட்ட நகரமாக இதை அடையாளம் காண முடியாது. மேலும், மல்கர், சரபபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டதற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை: அதன் ஆரம்பகால பெயர் மல்லாலா அல்லது மல்லால-பட்டனம் என இருந்தது. சரபபுரம் என்பது சிறீபுரத்தின் மற்றொரு பெயர் என்று வரலாற்று அறிஞர் ஹிரா லால் ஒருமுறை கருதினார். ஆனால் இந்தக் கோட்பாடு இப்போது மதிப்பிழந்துவிட்டது.  
சரபபுரம், வம்சத்தின் அசல் தலைநகராக சிறீபுரத்தை நிறுவி அந்த நகரத்தை தனது இரண்டாவது தலைநகராக ஆக்கினார் என்று ஏ.எம். சாஸ்திரி கோட்பாடு கூறுகிறார்; அவரது வாரிசான பிரவரராசா இராச்சியத்தின் தலைநகரை சிறீபுரத்துக்கு மாற்றினார்.
# சரபபுரிய வம்சம்

## வரலாறு

ஒரு சில கல்வெட்டுகள் மற்றும் நாணயங்கள் மூலம் மட்டுமே வம்சம் அறியப்படுகிறது. கல்வெட்டுகள் மானியங்களைப் பதிவு செய்துள்ளன. மேலும் வம்சத்தின் வரலாற்றைப் பற்றிய அதிக தகவல்களை வழங்கவில்லை, இருப்பினும் கல்வெட்டுகளில் உள்ள சில முத்திரைகள் ஒரு சுருக்கமான மரபியலை வழங்குகின்றன. இதன் காரணமாக, சரபபுரிய காலவரிசையின் மறுசீரமைப்பு கடினமாக உள்ளது. குப்த மன்னன் சமுத்திரகுப்தனின் அலகாபாத் தூண் கல்வெட்டு, கோசலத்தின் ஆட்சியாளனாக இருந்த ஒரு மகேந்திரனை அவர் தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. ஒரு கோட்பாடு இந்த மகேந்திரனை சரபபுரிய ஆட்சியாளராக அடையாளப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், இந்த கோட்பாட்டிற்கு உறுதியான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை.
# சரபபுரிய வம்சம்

## வரலாறு

### சரபன்

மிகவும் பழமையான மன்னரான சரபன், வம்சத்தின் உறுப்பினராகக் கருதப்படுகிறார். இவரது மகன் நரேந்திரனின் இரண்டு கல்வெட்டுகளிலிருந்து சரபபுர நகரத்தை (மற்றும் அநேகமாக வம்சத்தை) நிறுவினார் என்று தெரிவிக்கிறது. இராய்ப்பூர் மாவட்டத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் அவரது பிரதேசத்தில் பெரும்பாலும் அடங்கும்.  
பொ.ச.510 எரான் கல்வெட்டு ஒரு சரப மன்னன் ஒரு போரில் இறந்த ஒரு கோபராசாவின் தாய்வழி தாத்தா என்று குறிப்பிடுகிறது. இந்த சரபராசாவை சரபபுரிய மன்னன் சரபனுடன் அடையாளப்படுத்தியதன் அடிப்படையில், ஏ.எம். சாஸ்திரி இவரது ஆட்சியை பொ.ச. 475–500 என வரையருக்கிறார். இந்த மதிப்பீடானது பழங்கால சான்றுகளாலும் ஆதரிக்கப்படுகிறது: சரபபுரிய கல்வெட்டுகளின் 'பெட்டி-தலை' எழுத்துக்கள் பொ.ச.500-இல் முடிவடைந்த வாகடகாசின் கல்வெட்டுகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒத்த எழுத்துக்களின் மேம்பட்ட பதிப்பாகத் தெரிகிறது.  
சரபாவின் மகன் நரேந்திரனின் குருத் கல்வெட்டு, ஒரு பிராமணருக்கு 'பரம-பட்டாரகர்' என்பவரால் நன்கொடை வழங்கப்பட்டபோது கங்கை நதியில் குளித்த பிறகு புதுப்பிக்கப்பட்டதை பதிவு செய்கிறது. அசல் மானியம் பனை ஓலைகளில் பதிவு செய்யப்பட்டது. ஆனால் அவை தீயில் அழிக்கப்பட்டன. ஏ. எம். சாஸ்திரி *பரம-பட்டாரகனை* ஒரு குப்த பேரரசருடன் அடையாளப்படுத்துகிறார் (குப்தர்களின் தலைநகரான பாடலிபுத்திரம் கங்கை நதிக்கரையில் அமைந்திருந்தது). நரேந்திரனின் சரபா ஒரு குப்த ஆட்சியாளராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார் என்று அவர் கருதுகிறார்.
# சரபபுரிய வம்சம்

## வரலாறு

### நரேந்திரன்

சரபனின் மகன் நரேந்திரன், வம்சத்தின் ஆரம்பகால மானியத்தை வழங்கினார். அவரது குருத் கல்வெட்டு, இவர் 'பரம-பட்டாரகன்' என்ற தகுதிக்காக வழங்கிய மானியத்தை புதுப்பித்ததாகக் கூறுகிறது. இவர் தனது ஆட்சியின் 24வது ஆண்டு வரை குப்தர்களின் மேலாதிக்கத்தை தொடர்ந்து ஒப்புக்கொண்டார் என்று இது அறிவுறுத்துகிறது. கல்வெட்டு மேலாளரின் பெயரைத் தவிர்த்துவிட்டதால், இவர் நடைமுறையில் சுதந்திரமாக இருந்தார் எனத் தெரிகிறாது. மேலும் குப்த மேலாதிக்கத்தை பெயரளவில் மட்டுமே ஒப்புக்கொண்டார் எனவும் தெரிகிறது.  
திலகேசுவரத்தில் இருந்து குருத் மானியம் வழங்கப்பட்டது. இது நரேந்திரனை விஷ்ணு பக்தராக விவரிக்கிறது.
# சரபபுரிய வம்சம்

## வரலாறு

### பிரசன்னா

நரேந்திரனின் மகன் ஜெயராசா, பேரன் சுதேவராசா ஆகியோரின் முத்திரைகள் மூலம் பிரசன்னா அறியப்படுகிறார். இவரது பெயரை பிரசன்னமத்ரன் என்று குறிப்பிடும் சில பொற்காசுகள் மூலம் இவர் அறியப்படுகிறார். பொற்காசுகளின் வெளியீடு இவர் ஒரு சக்திவாய்ந்த ஆட்சியாளர் என்பதைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும் இவர் பெயரளவிலான குப்த மேலாதிக்கத்தை தொடர்ந்து ஒப்புக்கொண்டிருக்கலாம். இந்த நாணயங்களில் கருடன் நிற்கும் காட்சி, சுற்றிலும் பிறை சந்திரன், சக்கரம் மற்றும் சங்கு ஆகியவை உள்ளன. சத்தீசுகர் தவிர, ஒடிசாவின் கலஹண்டி மாவட்டம், மகாராட்டிராவின் சந்தா மாவட்டத்தில் இந்த நாணயங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவர் ஒரு விரிவான பிரதேசத்தை ஆட்சி செய்தார் என்று இது அறிவுறுத்துகிறது, இருப்பினும் இதை உறுதியாகக் கூற முடியாது.  
நரேந்திரனுடனான இவரது உறவு உறுதியாகத் தெரியவில்லை: இவர் நரேந்திரனின் மகனாகவோ அல்லது அவரது வழித்தோன்றலாகவோ இருக்கலாம். பிரசன்னாவுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர்: ஜெயராசா மற்றும் மனமத்ரன் (ஜெயராசாவின் வாரிசு).
# சரபபுரிய வம்சம்

## வரலாறு

### மற்ற அரசர்கள்

; ஜெயராசா
: ஜெயராசா பிரசன்னாவின் மகன். இவரது பெயருடன் *மஹத்* என்ற முன்னொட்டைச் சேர்த்த வம்சத்தின் முதல் ஆட்சியாளர் இவரே. இது இவரது சந்ததியினர் மட்டுமல்ல, பாண்டுவம்சிகள் மற்றும் சோமவம்சிகள் போன்ற பிற்கால வம்சங்களின் மன்னர்களாலும் பின்பற்றப்பட்டது.  
; மனமத்ரன் என்கிற துர்கராசா
: மனமத்ரன் பிரசன்னாவின் மற்றொரு மகன். இவருக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர்: சுதேவராசா மற்றும் பிரவரராசா (சுதேவராசாவின் வாரிசு).  
; சுதேவராசா
: சுதேவராசா மானமத்ரனின் மகன். இவர் சிறீபுரத்தை நிறுவியதாகத் தெரிகிறது. அங்கு இவரது ஆட்சியின் போது ஆரம்பகால கல்வெட்டுகள் வெளியிடப்பட்டன.  
; பிரவரராசா
: மனமத்ரனின் மற்றொரு மகன் பிரவரராஜா. இவர் இராச்சியத்தின் தலைநகரை சரபபுரத்திலிருந்து சிறீபுரத்திற்கு மாற்றியதாகத் தெரிகிறது.
# சரபபுரிய வம்சம்

## வரலாறு

### வீழ்ச்சி

பிரவரராசாவின் வாரிசுகள் யாரைப் பற்றியும் உறுதியாக தெரியவில்லை. மல்கரில் வியாக்ரராசாவின் கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கல்வெட்டு பிரசன்னபுரம் என்ற நகரத்திலிருந்து வெளியிடப்பட்டது, மேலும் வியாக்ரராசாவை பிரவர-பட்டாரகரின் மகன் என்று விவரிக்கிறது. டி. சி. சர்கார் மற்றும் சிலர் வியாக்ரராசா ஒரு சரபபுரிய மன்னர் என்று கருதுகின்றனர்: பிரசன்னபுரம் அவரது மூதாதையரான பிரசன்னாவின் பெயரால் அழைக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஜெயராசாவுடன் அடையாளம் காணப்பட்ட ஒரு செய-பட்டாரகனையும் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. அஜய் மித்ரா சாஸ்திரி இந்த கோட்பாட்டை பல அடிப்படையில் எதிர்த்தார். வியாக்ரராசாவின் கல்வெட்டில் சரபபுரிய கல்வெட்டுகளின் பெட்டித் தலை எழுத்துக்களைப் போலன்றி 'ஆணி-தலை' எழுத்துக்கள் உள்ளன. அதன் முத்திரை, அதன் உரை நடை மற்றும் அதன் மானிய ஒழுங்கு ஆகியவை சரபபுரிய கல்வெட்டுகளிலிருந்து வேறுபட்டவை.  
சரபபுரியர்களுக்குப் பின் பாண்டுவம்சி வம்சத்தினர் ஆட்சி செய்தனர். பாண்டுவம்சி கல்வெட்டுகள் சரபபுரியர்களின் மூன்று செப்புத் தகடுகளின் பாணியைப் பின்பற்றுகின்றன.
# சரபபுரிய வம்சம்

## மதம்

அனைத்து சரபபுரிய மன்னர்களும் விஷ்ணுவின் பக்தர்களாக இருந்தனர். மேலும் வாசுதேவனை உயர்ந்த தெய்வமாக வழிபட்டனர். ஏகாதிபத்திய குப்தர்களைப் போலவே, இவர்களும் தங்கள் கல்வெட்டுகளில் *பரம-பாகவத* என்ற வைணவ அடைமொழியை ஏற்றுக்கொண்டனர். இன்றைய ஒடிசாவில் வைணவ மதம் பரவியதில் இவர்களின் ஆட்சி ஒரு அடையாளமாக கருதப்படுகிறது.
# சரபபுரிய வம்சம்

## கல்வெட்டுகள்

சரபபுரியர்களால் வழங்கப்பட்ட 17 செப்புத் தகடு மானியக் கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் 11 கல்வெட்டுகள் சரபபுரத்திலிருந்து வெளியிடப்பட்டவை. அவற்றின் இருப்பிடம் நிச்சயமற்றது. பெரும்பாலான பதிவுகள் இன்றைய சத்தீசுகரில் காணப்படுகின்றன. நன்கொடையாளர் மற்றும் அவரது பெற்றோரின் தகுதிக்காக பிராமணர்களுக்கு நிலம் வழங்கியதை கல்வெட்டுகள் பதிவு செய்கின்றன.
# சரபபுரிய வம்சம்

## நாணயம்

பிரசன்னா அல்லது பிரசன்னமத்ரன் என்பவர் நாணயத்திலிருந்து அறியப்பட்ட வம்சத்தின் ஒரே மன்னராவார். இவரது நாணயங்கள் சிர்பூரிலிருந்து (பண்டைய சிறீபுரம்) கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 136 (இந்தியா)

**தேசிய நெடுஞ்சாலை 136** (*National Highway 136 (India)*), பொதுவாக தே. நெ. **136** எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது தமிழ்நாட்டில் செல்லும் இந்தியாவின் தேசிய நெடுஞ்சாலையாகும். இது இந்திய அரசின் சாலைப் போக்குவரத்து மற்றும் நெடுஞ்சாலை அமைச்சகத்தின் கீழ் வருகிறது. இந்த தேசிய நெடுஞ்சாலை 36-ன் இரண்டாம் பாதையாகும். தே. நெ. 136 இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தைக் கடந்து செல்கிறது.  
மாநில நெடுஞ்சாலை 157ஆனது தேசிய நெடுஞ்சாலை 136 ஆக தரம் உயர்த்தப்பட்டது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 136 (இந்தியா)

## வழித்தடம்

தஞ்சாவூர், திருவையாறு,திருமானூர், அரியலூர், குன்னம், பேரளி, பெரம்பலூர் புறவழி,எசனை ஊராட்சி,வேப்பந்தட்டை, கிருஷ்ணாபுரம், வீரகனூர், தெடாவூர், நடுவாலூர், ஆத்தூர் புறவழிச்சாலை.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 136 (இந்தியா)

## சந்திப்புகள்

: தஞ்சாவூர் அருகில் முனையம்
: கீழப்பழூர்
: பெரம்பலூர்
: ஆத்தூர் அருகில் முனையம்
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 136 (இந்தியா)

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம்
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 79 (இந்தியா)

**தேசிய நெடுஞ்சாலை 79** (NH 79) என்பது இந்தியாவின் முழுக்க முழுக்க தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். இந்த நெடுஞ்சாலை இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் உள்ள உளுந்தூர்பேட்டை மற்றும் சேலத்திற்கு இடையே மொத்தம் தூரமுடையதாக உள்ளது. இது சேலத்தில் தே. நெ. 44 மற்றும் தே. நெ. 544ஐ இணைக்கிறது. தே. நெ. 79 உளுந்தூர்பேட்டையில் தே. நெ. 68 மற்றும் மா. நெ. 69 மற்றும் கள்ளக்குறிச்சியில் மா. நெ. 6ஐயும் இணைக்கிறது. இது *ரிலையன்ஸ் உட்கட்டமைப்பு* மற்றும் மைடாஸ் நிறுவனத்தால் கட்டமைத்து நிர்வகித்து பரிமாறுதல் அடிப்படையில் இரண்டு கட்டங்களாக இரட்டைப் பாதை சாலையாக மேம்படுத்தப்பட்டது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 79 (இந்தியா)

## போக்குவரத்து

தே. நெ. 79 கோயம்புத்தூர் மற்றும் கொச்சி ஆகிய இரு முக்கிய நகரங்களிலிருந்து பயணிக்கும் வாகனங்களுக்கான முக்கியமான இணைப்புச் சாலையாகும். தே. நெ. 79 சேலத்தை நேரடியாகச் சென்னையுடன் இணைக்கிறது. மேலும் கோயம்புத்தூர், ஈரோடு, திருப்பூர் மற்றும் இந்தப் பகுதிகளைச் சுற்றியுள்ள நகரங்களுக்கும் சேவையினை வழங்குகிறது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 79 (இந்தியா)

## வழித்தடம்

உளுந்தூர்பேட்டை - எலவனாசூர் கோட்டை - தியாகதுர்கம் - கள்ளக்குறிச்சி - சின்னசேலம், தலைவாசல் - காட்டுக்கோட்டை - ஆத்தூர் - பெத்தநாயக்கன்பாளையம் - வாழப்பாடி - சேலம்.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 79 (இந்தியா)

## சந்திப்புகள்

: சேலம் அருகில் முனையம்
: சேலம் அருகில்
: ஆத்தூர் அருகில்
: சின்னசேலம் அருகில்
: உளுந்தூர்பேட்டை அருகில் முனையம்
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 79 (இந்தியா)

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம்
- தேசிய நெடுஞ்சாலை வளர்ச்சி திட்டம்
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 532 (இந்தியா)

**தேசிய நெடுஞ்சாலை 532** (*National Highway 532 (India)*) என்பது இந்தியாவில் உள்ள ஒரு தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். இது தமிழகத்தின் கடலூரையும் சின்னசேலத்தையும் இணைக்கிறது. இந்த நெடுஞ்சாலை 124 கி. மீ. நீளமுடையது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 532 (இந்தியா)

## வழித்தடம்

விருதாச்சலம், நெய்வேலி, வடலூர், வேப்பூர்
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

<mapframe text="தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகளின் கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடங்கள்" zoom="6" longitude="82.57" latitude="21.57">
{
"type": "FeatureCollection",
"features": [
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Adbhar" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [83.0307670, 21.9535638] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Arang" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [81.9698456, 21.1948521] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Baloda" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.4833980, 22.1397712] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Bardula" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [83.0448639, 21.6806353] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Bonda" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [83.3121281, 21.6537930] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Lodhiya" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [83.2867217, 21.6008614] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Malhar" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.2854848, 21.8965959] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Rajim" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [81.8907184, 20.9632408] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Sonakpaat" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.2053473, 21.3139547] }
},
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Sirpur" },
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [82.1903963, 21.3443489] }
}
]
}
</mapframe>
**பாண்டுவம்சிகள்** (*Panduvamshis*) அல்லது பாண்டவர்கள் இந்தியாவின் இன்றைய சத்தீசுகர் மாநிலத்தில் உள்ள வரலாற்று தெற்கு கோசலப் பகுதியை 7-8ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ஆண்ட இந்திய வம்சத்தினர் ஆவர். இவர்கள் மேகலாவின் முந்தைய பாண்டுவம்சிகளுடன் தொடர்புடையவர்களாக இருக்கலாம். இரு வம்சங்களும் சந்திர பரம்பரையையும் புராண பாண்டவர்களின் வம்சாவளியையும் உரிமை கோரின.  
6-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் சரபபுரியர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, பாண்டுவம்சிகள் இப்பகுதியின் கட்டுப்பாட்டைப் பெறும் வரை தெற்கு கோசலம் சில குட்டித் தலைவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. பாண்டுவம்சிகள் அண்டை நாடுகளான உத்கல நாடு (நவீன ஒடிசா) , விதர்பா ஆகிய பகுதிகளின் ஒரு பகுதியை வெவ்வேறு காலங்களில் கைப்பற்றியிருக்கலாம். ஆனால் இந்த பகுதிகளின் மீதான அவர்களின் கட்டுப்பாடு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை.  
இவர்களின் தலைநகர் சிறீபுரத்தில் (நவீன சிர்பூர்) அமைந்திருக்கலாம். சந்திர வம்சாவளியைக் கூறும் பிற்கால சோமவம்சி வம்சம் இவர்களுடன் தொடர்புடையதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் இதை உறுதியாகக் கூற முடியாது.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## தோற்றம்

### பழம்பெரும் வம்சாவளி உரிமைகோரல்கள்

குடும்பத்தின் பல பதிவுகள் சந்திர பரம்பரையைக் கூறுகின்றன:  
- இரண்டாவது பாண்டுவம்சி மன்னன் இந்திரபாலனின் கல்வெட்டு, கரோட்டில் உள்ள இலட்சுமனேசுவர் கோயிலில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இவரை "வானத்தில் முழு நிலவு (சந்திர குடும்பம்)" என்று விவரிக்கிறது.
- இரண்டாம் நன்னராசாவின் அத்பார் (ஆதபாரா) கல்வெட்டு, இவரது மூதாதையர் திவரதேவன் "சந்திர பரம்பரை"யில் பிறந்ததாகக் கூறுகிறது.
- பாலார்ச்சுனனின் கல்வெட்டுகள் அவர் 'சோம -வம்சம்' அல்லது 'சிதாம்சு-வம்ச'த்தில் பிறந்ததாகக் கூறுகின்றன (இரண்டுக்கும் "சந்திரப் பரம்பரை" என்று பொருள்)
- பாலார்ச்சுனனின் சிர்பூர் இலட்சுமனர் கோயில் கல்வெட்டு, அவரது தாத்தா சந்திரகுப்தன் 'சந்திரன்வயவில்' ("சந்திரனின் குடும்பம்") பிறந்ததாகக் கூறுகிறது.
- பாலார்ச்சுனனின் மற்றொரு கல்வெட்டு, வம்சத்தின் நிறுவனர் உதயணன் 'சசதாரன்வய' ("சந்திரனின் குடும்பம்") யைச் சேர்ந்தவர் என்று கூறுகிறது.  
சந்திர பரம்பரைக்குள், பழம்பெரும் பாண்டவர்களின் வம்சாவளியை வம்சம் கண்டறிந்தது. உதாரணமாக:  
- முதலாம் நன்னராசாவின் காலத்து அரங்கக் கல்வெட்டு, அவனது மூதாதையான உதயணன் பாண்டவ-வம்சத்தில் ("பாண்டவ பரம்பரை") பிறந்ததாகக் கூறுகிறது.
- திவரதேவனின் மூன்று செப்புத் தகடுகள் அவனது தந்தை முதலாம் நன்னராசா பாண்டு-வம்சத்தை (" பாண்டுவின் பரம்பரை") அலங்கரித்ததாகக் கூறுகின்றன.  
சந்திர பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்ற கூற்று (" சோமவம்சி ") இந்த வம்சத்தின் வாழ்நாள் முழுவதும் வெளியிடப்பட்டக் கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகிறது. இருப்பினும், திவரதேவனின் ஆட்சிக்குப் பிறகு வெளியிடப்பட்ட கல்வெட்டுகளில் பாண்டவர் மரபைச் சேர்ந்தவர்கள் ("பாண்டுவம்சி") என்ற கூற்றுக் காணப்படவில்லை. இருந்தபோதிலும், நவீன அறிஞர்கள் வம்சத்தை "பாண்டுவம்சி" என்று விவரிக்கிறார்கள். இதனால் இவர்களை பிற்கால சோமவம்சி வம்சத்திலிருந்து வேறுபடுத்துகிறார்கள்.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## தோற்றம்

### மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகளுடனான உறவு

தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள், அருகிலுள்ள பகுதியை ஆண்ட முந்தைய வம்சமான மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகளுடன் தொடர்புடையவர்களாக இருக்கலாம். இரண்டு வம்சங்களும் பழம்பெரும் பாண்டவர்களின் வம்சாவளியை உரிமைக் கூறின. மேலும் சந்திர வம்சாவளியையும் கோரின. இருப்பினும், கிடைக்கக்கூடிய சான்றுகளின் அடிப்படையில், இரண்டு வம்சங்களுக்கிடையேயான உறவு, ஏதேனும் இருந்தால், உறுதியாகத் தீர்மானிக்க முடியாது.  
தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள் மேகலாவின் பாண்டுவம்சிகளின் வழித்தோன்றல்கள் அல்ல என்ற கோட்பாட்டிற்கு ஆதரவாக பல வாதங்கள் முன்வைக்கப்பட்டது. உதாரணத்திற்கு:  
- தெற்கு கோசல மன்னர்களின் கல்வெட்டுகள் மேக ஆட்சியாளர்களைக் குறிப்பிடவில்லை. இருப்பினும் அவை அவர்களின் வம்சத்தைப் பற்றிய விரிவான விளக்கத்தைக் கொண்டுள்ளன.
- தெற்கு கோசல வம்சத்தின் ஒரு மன்னன் மட்டுமே "பாலன்" என்று முடிவடையும் பெயரைக் கொண்டிருப்பதாக அறியப்படுகிறது, அதே சமயம் மேகலா வம்சத்தின் ஒரு மன்னர் தவிர மற்ற அனைவருக்கும் "பாலன்" என்று முடிவடையும் பெயர்கள் இருந்தன.
- தெற்கு கோசல வம்சத்தின் செப்புத் தகடுகள் உரைநடையில் இயற்றப்பட்டுள்ளன. மேலும் அவை "பெட்டித் தலை" எழுத்துகளில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன (இருப்பினும் அவர்களின் ஆட்சியின் சில தனிப்பட்டவர்களின் கல் கல்வெட்டுகள் "ஆணி-தலை" எழுத்துகளில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன). மறுபுறம், மேகலா வம்சத்தின் கல்வெட்டுகள் உரைநடை மற்றும் செய்யுள் கலவையில் இயற்றப்பட்டு, "ஆணி-தலை" எழுத்துகளில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.
- தெற்கு கோசல ஆட்சியாளர்கள் வைணவர்கள், மேகலா ஆட்சியாளர்களைப் போலல்லாமல், அவர்கள் சைவர்கள்.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## பிரதேசம்

இன்றைய சத்தீசுகரில் உள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தெற்கு கோசலப் பகுதியை பாண்டுவம்சிகள் ஆண்டனர். உதயணனின் கலிஞ்சர் கல்வெட்டைத் தவிர, வம்சத்தின் அனைத்து கல்வெட்டுகளும் சத்தீசுகரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இது இவர்களின் மையப் பகுதி சத்தீசுகருக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறுகிறது.  
திவரதேவனின் கல்வெட்டுகள் அவரை *கோசலாதிபதி* (" கோசலத்தின் இறைவன்") என்று விவரிக்கின்றன. இவரது மகன் இரண்டாம் நன்னராசாவின் அத்பார் கல்வெட்டு, அவர் அனைத்து கோசலம், உத்கல நாடு மற்றும் பிற மண்டலங்களின் (மாகாணங்கள்) "தனது சொந்த கைகளின் வீரத்தால்" அதிபதியானார் என்று கூறுகிறது. இருப்பினும், இரண்டாம் நன்னராசா தன்னை கோசலத்தின் அதிபதியாக மட்டுமே குறிப்பிடுகிறார். உத்கல நாடு போன்ற பிற பகுதிகளின் மீது திவரதேவனின் கட்டுப்பாடு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை என்று இது அறிவுறுத்துகிறது. சிவகுப்தனின் சோனக்பாட் (அல்லது செங்கபட்) கல்வெட்டு, பாண்டுவம்சி இராச்சியம் இன்றைய மகாராட்டிராவில் உள்ள விதர்பா பகுதியின் ஒரு பகுதியை உள்ளடக்கியதாகக் கூறுகிறது. ஆனால் இதுவும் தற்காலிகமானது.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### உதயணன்

முதலாம் நன்னராசாவின் அரங்கக் கல்வெட்டு, பாலார்ச்சுனனின் சிர்பூர் கல் கல்வெட்டு உட்பட வம்சத்தின் கல்வெட்டுகளில் ஆரம்பகால மன்னராக உதயணன் என்பவரைப் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் இவரது சொந்த ஆட்சியின் கல்வெட்டு எதுவும் கிடைக்கவில்லை. 9-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கலிஞ்சர் கல்வெட்டு, பாண்டவ மன்னன் உதயணன் கலிஞ்சரில் பத்ரேசுவரர் ( சிவன் ) கோயிலைக் கட்டியதாகக் கூறுகிறது. இது பாண்டுவம்சி மன்னன் உதயணனைக் குறிக்கிறது என்று வைத்துக் கொண்டால், உதயணன் கலிஞ்சரை மையமாகக் கொண்ட ஒரு பகுதியின் ஆட்சியாளராக இருந்ததாகத் தெரிகிறது. இவர் தெற்கு கோசலையை வென்றிருக்கலாம். ஆனால் இதை உறுதியாகக் கூற முடியாது. பெரும்பாலும், இவர் தெற்கு கோசலத்தை ஆட்சி செய்யவில்லை. மேலும் இப்பகுதி இவரது சந்ததியினரால் கைப்பற்றப்பட்டது.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### இந்திரபாலன்

உதயணனின் மகன் இந்திரபாலன் தெற்கு கோசலத்தின் ஒரு பகுதியையாவது ஆட்சி செய்ததாக அறியப்படும் வம்சத்தின் ஆரம்பகால ஆட்சியாளர் ஆவார். கரோட், இலட்சுமனேசுவரர் கோயில் கல்வெட்டு இவர் தனது எதிரிகளை அழித்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது. மேலும் "அனைத்து இளவரசர்களின் முகடு-நகைகளின் வரிசைகள் இவரது தாமரை போன்ற பாதங்களை அலங்கரித்தன" என்று கூறுகிறது. இந்த விளக்கம் இவர் சில காலம் இறையாண்மை கொண்ட மன்னராக இருந்ததைக் குறிக்கிறது. கல்வெட்டு, 'இந்திரபுரம்' என்ற நகரத்தையும் குறிப்பிடுகிறது, இது ஒரு பகுதியின் தலைமையகமாக செயல்பட்டது. இந்த ஊரின் பெயரே இது இந்திரபாலனால் நிறுவப்பட்டதாகக் கூறுகிறது.  
வரலாற்றாசிரியர் ஏ.எம்.சாஸ்திரி இந்திரபாலனின் ஆட்சிக்காலம் பொ.ச. 620-640 என வரையறுக்கிறார். அவரைப் பொறுத்தவரை, வடக்குப் பேரரசர் ஹர்ஷவர்தனின் படைகள் கலிஞ்சர் வரை முன்னேறியபோது, இந்திரபாலன் தனது பூர்வீக இராச்சியத்தை விட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. மேலும் தெற்கு நோக்கி தெற்கு கோசலத்திற்கு குடிபெயர்ந்தார். சரபபுரியர்களின் தம்தரி மற்றும் கவுவடல் கல்வெட்டுகளால் சான்றளிக்கப்பட்டபடி, சரபபுரிய மன்னன் சுதேவராசாவின் கீழ் சர்வாதிகாரதிக்ருத பதவியை வகித்த மகா- 'சமந்தா' ("பெரிய நிலப்பிரபுத்துவ") இந்திரபால-ராசாவுடன் இந்திரபாலனை அடையாளம் காணலாம். சரபபுரியர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, பிராந்தியத்தில் ஏற்பட்ட அரசியல் குழப்பத்தைப் பயன்படுத்தி இவர் புதிய இராச்சியத்தை நிறுவியதாகத் தெரிகிறது.  
அறிஞர் லோச்சன் பிரசாத் பாண்டேயா, இந்திரபாலனை மேகலா பாண்டுவம்சி மன்னன் பரதபாலன் அல்லது இந்திரனின் பேரன் என்று அடையாளம் காட்டினார். இந்த அடையாளத்தை நம்பி, உச்சகல்பர்கள் மேகலா மீது படையெடுத்ததாக வரலாற்றாசிரியர் வி.வி.மிராஷி கருதுகிறார். இந்திரபாலன் கோசலத்திற்கு குடிபெயர்ந்தார். அங்கு இவர் முதலில் சரபபுரிய நிலப்பிரபுவாக ஆட்சி செய்தார். பின்னர், அவர்களது மேலாதிக்கத்தை அகற்றினார். இருப்பினும், இந்த அடையாளமானது ஒரே மாதிரியான ஒலியுடைய பெயர்களை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது ("இந்திரபாலன்" மற்றும் "பரதபாலன் என்ற இந்திரன்"), மேலும் இதை உறுதியாகக் கருத முடியாது.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### இந்திரபாலனின் வாரிசுகள்

இந்திரபாலனுக்குப் பிறகு வாரிசு வரிசை தெளிவாக இல்லை. இந்திரபாலனின் மகன் முதலாம் நன்னராசாவின் ஆட்சிக்காலத்தின் அரங்கக் கல்வெட்டு, இந்திரபாலனுக்கு ஒரு சகோதரர் இருந்ததாகக் கூறுகிறது. இருப்பினும் சேதமடைந்த பகுதியில் சகோதரனின் பெயர் தொலைந்து போனது. இது தனது அண்ணனை பலராமனைப் பின்தொடர்ந்து எதிரிகளை அழித்த கிருட்டிணனுடன் ஒப்பிடுகிறது. இந்திரபாலனின் சகோதரர் தெற்கு கோசலத்தில் தனது அதிகாரத்தை பலப்படுத்த உதவியதாக இந்த விளக்கம் தெரிவிக்கிறது. கல்வெட்டு சகோதரனை 'நிர்பா' (இராசா) என்று குறிப்பிடுகிறது.  
இந்திரபாலனின் சகோதரரின் நான்காவது மகனான பவதேவன், அரங்கக் கல்வெட்டில் *நிர்பா* என்றும் "பூமியின் அதிபதி" என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறார். இவர் பின்வரும் பட்டங்களைப் பெற்றிருந்தார்:  
- *இரணகேசரி* ("போர்-சிங்கம்"), ஏனெனில் இவர் போர்க்களத்தில் தனது வாளால் எதிரிகளின் யானைகளைக் கொன்றார்.
- *சிந்த-துர்கா*, இவர் தனது எதிரிகளுக்கு கவலையை (சிந்தா) ஏற்படுத்தியதாலும், போட்டி வீரர்கள் இவரை (துர்கா) போரில் விஞ்சுவது கடினமாக இருந்ததாலும்.
- *அப்ரியா-வைசிகா* ("விபச்சாரிகளை இழிவுபடுத்துதல்")  
இந்திரபாலனின் மகன் ஈசானதேவன் கரோட்டில் உள்ள இலட்சுமனேசுவர் கோயிலின் பராமரிப்புக்காக சில கிராமங்களை வழங்கினார். இது அவரும் ஒரு ஆட்சியாளர் என்பதைக் குறிக்கிறது. இந்திரபாலனின் மற்றொரு மகனான முதலாம் நன்னராசா, 'இராசாதிராசா' என்ற பட்டத்தை பெற்றிருந்தார். மேலும் வம்சத்தின் அடுத்தடுத்த ஆட்சியாளர்கள் இவரிடமிருந்து வந்தவர்கள்.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### திவரதேவன்

முதலாம் நன்னராசாவுக்குப் பிறகு அவரது மகன் திவரதேவன் "மகாசிவ திவரன்" என்று அழைக்கப்பட்டான். திவரதேவன் என்ற பெயர் இவரது கல்வெட்டுகளின் முத்திரையில் உள்ளது. மேலும் இது இவரது தனிப்பட்ட பெயராகத் தெரிகிறது. "மகாசிவ திவரன்" என்ற பெயர் கல்வெட்டுகளின் உரையில் காணப்படுகிறது. இது இவரது முடிசூட்டுப் பெயராக இருக்கலாம். ஜே. எப். பிளீத் இவரை நன்னராசாவின் வளர்ப்பு மகன் என்று தவறாக நம்பினார். இது ராஜிம் கல்வெட்டின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்ட பிழையைக் கொண்டுள்ளது. மன்னரின் மற்ற இரண்டு கல்வெட்டுகள் - போண்டா மற்றும் பலோடாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை - திவரதேவன் முதலாம் நன்னராசாவின் உயிரியல் மகன் என்பதை தெளிவுபடுத்துகின்றன.  
இன்றைய ஒடிசாவின் அண்டை நாடான சைலோத்பவ பகுதியையும் திவரதேவன் ஆக்கிரமித்ததாகத் தெரிகிறது. இவரது மகன் இரண்டாம் நன்னராசாவின் அத்பார் கல்வெட்டு, தனது தந்தை கோசலம், உத்கலம் (இன்றைய ஒடிசா) மற்றும் பிற பகுதிகளுக்கு "தனது சொந்த கைகளின் வலிமையால்" தலைவரானார் என்று கூறுகிறது. கல்வெட்டு இரண்டாம் நன்னராசாவை கோசலத்தின் உரிமையாளாராக மட்டுமே விவரிக்கிறது, இது மற்ற பிரதேசங்களில் பாண்டுவம்சியின் கட்டுப்பாடு நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. சைலோத்பவ மன்னன் இரண்டாம் தர்மராசாவின் (மானபிதா என்றழைக்கப்படும்) கல்வெட்டு, அவனது சகோதரன் மாதவன் அவனைத் தூக்கியெறிய முயன்றதாகவும், ஆனால் பாசிகாவில் தோற்கடிக்கப்பட்டதாகவும் கூறுகிறது; மாதவன் பின்னர் மன்னன் திரிவரனுடன் கூட்டுச் சேர்ந்தான். ஆனால் தர்மராசா இரு எதிரி மன்னர்களையும் விந்திய மலை அடிவாரத்தில் தோற்கடித்தார். தர்மராசாவின் கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள திரிவரனை திவரதேவனுடன் அடையாளம் காணலாம்.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### இரண்டாம் நன்னராசா

மகா-நன்னராசா என்ற இரண்டாம் நன்னராசா தனது அத்பார் கல்வெட்டு மூலம் அறியப்படுகிறார். முத்திரை இல்லாதது, முடிவில் முழுமையடையாத சரணம் மற்றும் விடுபட்ட தேதி ஆகியவற்றால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, சில காரணங்களால் கல்வெட்டு முழுமையடையவில்லை. அது இவரையும் இவரது தந்தையையும் முறையே பிரத்திம்யும்மனன் மற்றும் கிருஷ்ணனுடன் ஒப்பிட்டு, இவரை மது கைடபனின் எதிரி என்று விவரிக்கிறது.  
இவர் அநேகமாக வாரிசு இல்லாமல் இறந்துவிட்டார். இதன் காரணமாக இவருக்குப் பிறகு இவரது மாமா சந்திரகுப்தன் ஆட்சிக்கு வந்தார்.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### சந்திரகுப்தன்

சந்திரகுப்தன் முதலாம் நன்னராசாவின் மகன், மேலும் இவர் தனது மருமகன் இரண்டாம் நன்னராசாவுக்குப் பிறகு தனது முதுமையில் அரியணை ஏறியிருக்க வேண்டும். இவரது பேரன் பாலார்ச்சுனனின் சிர்பூர் இலடுமனக் கோயில் கல்வெட்டில் இவரது இராணுவ சாதனைகள் பற்றிய தெளிவற்ற குறிப்புகள் உள்ளன. மேலும் இவரை "பூமியின் ஆட்சியாளர்களின் அதிபதி"யாக இருந்த *நர்பதி* (ராசா) என்று விவரிக்கிறது.  
இராஷ்டிரகூட மன்னன் முதலாம் அமோகவர்சனின் சஞ்சன் கல்வெட்டின் படி, அவரது தந்தை மூன்றாம் கோவிந்தன் சந்திரகுப்தன் என்ற ஆட்சியாளரை தோற்கடித்தார். வரலாற்றாசிரியர் டி.ஆர். பண்டார்கர் இந்த தோற்கடிக்கப்பட்ட ஆட்சியாளரை பாண்டுவம்சி மன்னர் சந்திரகுப்தன் என்று அடையாளம் காட்டினார். ஆனால் இந்த அடையாளம் சரியானது அல்ல. இது காலவரிசையில் சாத்தியமற்றது. மேலும், சஞ்சன் கல்வெட்டு கோசலத்தை மூன்றாம் கோவிந்தனின் பிற்கால, தனித்துவமான வெற்றியாகக் குறிப்பிடுகிறது.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### ஹர்ஷகுப்தன்

சந்திரகுப்தனுக்குப் பிறகு இவரது மகன் ஹர்ஷகுப்தன் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவரது வாரிசான பாலார்ச்சுனனின் ஆட்சியின் போது வெளியிடப்பட்ட கல்வெட்டுகளின் மூலம் இவர் அறியப்படுகிறார். இந்த கல்வெட்டுகளின் அறிமுகப் பகுதி இவரை ஹர்ஷதேவன் என்றும், கல்வெட்டுகளின் முத்திரை இவரை ஹர்ஷகுப்தன் என்றும் அழைக்கிறது. இவர் மன்னன் சூரியவர்மனின் மகள் வசதாவை மணந்தார். இவர் ஒரு வைணவர். இவர் இறந்த பிறகு, இவரது மனைவி வசதா இவரது நினைவாக ஒரு விஷ்ணு கோயிலைக் கட்டினார்.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### மகா-சிவகுப்த பாலார்ச்சுனன்

பாலார்ச்சுனன், ஹர்ஷகுப்தன் - இராணி வசதா ஆகியோரின் மகனாவார். இவரது சொந்த செப்புத் தகடுகள் இவரை மகா-சிவகுப்தன் என்று அழைக்கின்றன, மேலும் கல்வெட்டுகளின் முத்திரைகள் இவரை சிவகுப்தன் என்று அழைக்கின்றன. இவரது ஆட்சியின் போது வெளியிடப்பட்ட மற்ற கல்வெட்டுகள் பொதுவாக இவரை சிவகுப்தன் அல்லது பாலார்ச்சுனன் என்று அழைக்கின்றன. ஒரு கல்வெட்டு இவரை மகா-சிவகுப்தன் என்று அழைக்கிறது. பாலார்ச்சுனன் என்பது இவரது தனிப்பட்ட பெயராகவும், மகாசிவகுப்தன் என்பது இவரது முடிசூட்டுப் பெயராகவும் இருக்கலாம்.  
இவருடைய 57வது ஆட்சி ஆண்டைக் குறிக்கும் கல்வெட்டு ஒன்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இது இவர் குறைந்தது 57 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்ததைக் குறிக்கிறது. இவரது தம்பி இரணகேசரி இவரது இராணுவ வெற்றிகளில் இவருக்கு ஆதரவளித்தார். இவருக்கு சிவானந்தின் என்ற மகன் இருந்தான்.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## சாத்தியமான வாரிசுகள்

### வீழ்ச்சி

பாலார்ச்சுனனுக்குப் பிறகு பாண்டுவம்சிகள் பற்றிய எந்தப் பதிவும் இல்லை, தெற்கு கோலத்த்தில் இவர்களின் ஆட்சி 8-ஆம் நூற்றாண்டில் முடிவடைந்திருக்கலாம். இவர்களின் பிரதேசம் பின்னர் நளர்கள், பனாக்கள், காலச்சுரிகளால் ஆளப்பட்டது. நள மன்னன் விலாசதுங்கனின் கல்வெட்டு, 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பழங்கால அடிப்படைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ராஜீம் என்ற இடத்தில் ராஜீவ் லோச்சன் கோவில் கட்டப்பட்டதை பதிவு செய்கிறது. 8 ஆம் நூற்றாண்டில் இன்றைய ராய்ப்பூரைச் சுற்றியுள்ள பகுதியை நளர்கள் ( முந்தைய நள வம்சத்தின் ஒரு கிளையாக இருக்கலாம்) கைப்பற்றியதாக இது தெரிவிக்கிறது.
# தெற்கு கோசலத்தின் பாண்டுவம்சிகள்

## மதம்

பாண்டுவம்சி மன்னர்கள் பொதுவாக இந்து மரபுகளைப் பின்பற்றினர். இருப்பினும் இவர்கள் பௌத்தத்தின் மீதும் சகிப்புத்தன்மையுடன் இருந்தனர். பவதேவன் பௌத்தத்தை ஆதரித்தார். மேலும் முதலில் சூரியகோசனால் கட்டப்பட்ட புத்த விகாரத்தை மீட்டெடுத்தார். இவரது ஆதரவின் கீழ், சன்னதியுடன் இணைக்கப்பட்ட மடாலயம் வர்ணம் பூசப்பட்டது. மேலும் படிக்கட்டு கிணறு மற்றும் தோட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. ஈசானதேவன் கரோட்டில் இலட்சுமனேசுவரர் கோவிலைக் கட்டினார். மேலும் அதன் பராமரிப்புக்காக சில கிராமங்களையும் வழங்கினார். முதலாம் நன்னராசா அநேகமாக ஒரு சைவராக இருக்கலாம். இவருடைய வழித்தோன்றலான பாலார்ச்சுனனின் சிர்பூர் கல்வெட்டு இவர் "பூமியை சிவன் கோவில்களால் மூடினார்" என்று கூறுகிறது.  
திவரதேவன் ஒரு வைணவர், இவரது பட்டப்பெயர் 'பரம-வைணவர்' என்றும், இவரது முத்திரைகள் வைணவ சின்னங்களையும் கொண்டிருந்தன. இவரது மகன் இரண்டாம் நன்னராசாவும் 'பரம-வைணவர்' என்ற பட்டத்தை கொண்டிருந்தார். மேலும் இவரது அத்பார் கல்வெட்டு ஒரு 'பாகவதருக்கு', அதாவது வைணவருக்கு மானியம் அளித்ததை பதிவு செய்கிறது. இந்தக் கல்வெட்டு திவரதேவனை விஷ்ணுவின் அவதாரமான கிருட்டிணனுடனும், இரண்டாம் நன்னராசாவை கிருட்டிணனின் மகன் பிரத்யும்யுமனனுடனும் ஒப்பிடுகிறது.  
வம்சத்தின் கல்வெட்டுகள் ஹர்ஷகுப்தனை அச்சுதனை (அதாவது விஷ்ணுவை ) எப்பொழுதும் வழிபடுபவர் என்று விவரிக்கிறது. இவரது மனைவி வசதா சிர்பூரில் உள்ள இலட்சுமனர் கோவிலை நிறுவினார். அந்த இடத்தில் இவர் நிறுவிய நினைவு கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.  
சிவகுப்தன் அல்லது பாலார்ச்சுனன் ஒரு சைவர், மேலும் இவரது முத்திரை சிவனின் வாகனமான நந்தியினைக் கொண்டிருந்தது. இவர் தனது தாய்வழி மாமா பாஸ்கரவர்மனின் (வசதாவின் சகோதரர்) வேண்டுகோளின் பேரில் ஒரு புத்த மடாலயத்திற்கு ஒரு கிராமத்தை வழங்கினார்.
# சிதாமா பிரதேசம்

வின் பிரதேசங்கள்]]  
**சிதாமா பிரதேசம்** (**Sidama Region**) கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவில் எத்தியோப்பியா நாட்டில் அமைந்த 11 பிரதேசங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் அவாஸ்சா நகரம் ஆகும். தெற்குப் பிரதேசத்தின் சில பகுதிகளைக் கொண்டு 18 சூன் 2020 அன்று இப்புதிய சிதாமா பிரதேசம் நிறுவப்பட்டது. சிதாமா இன மக்களின் பெயரால், இப்பிரதேசத்திற்கு சிதாமா பிரதேசம் எனப்பெயராயிற்று. 2017-ஆம் ஆண்டில் சிதாமா பிரதேசத்தின் மக்கள் தொகை ஏறத்தாழ 3.2 மில்லியன் ஆக உள்ளனர். இப்பிரதேசத்தில் சிதாமா மொழி, குஷிதிக் மொழிகள் பேசப்படுகிறது.
# சிதாமா பிரதேசம்

## அமைவிடம்

சிதாமா பிரதேசத்தின் மேற்கில் தெற்குப் பிரதேசம், பிற திசைகளில் ஒரோமியா பிரதேசம் சூழ்ந்துள்ளது.
# சிதாமா பிரதேசம்

## புவியியல்

சிதாமா பிரதேசம் அபயா ஏரிக்கு வடகிழக்கிலும் மற்றும் அவசா ஏரிக்கு தென்கிழக்கிலும் அமைந்துள்ளது. இதன் மேற்கில் பாயும் பைலேட் ஆறு, கிழக்கில் ஒரோமியா பிரதேசத்தை, சிதாமா பிரதேசத்தை பிரிக்கிறது. வடக்கில் பாயும் திக்கூர் நுவா ஆறு பாய்வதால், சிதாமா பிரதேசம் வளமாக உள்ளது.
# சிதாமா பிரதேசம்

## மக்கள் தொகை பரம்பல்

2007-ஆம் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, 6,538.17 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 592,539 குடியிருப்புகளும் கொண்ட சிதாமா பிரதேசத்தின் மக்கள் தொகை 29,54,136. அதில் ஆண்கள் 14,91,248 மற்றும் பெண்கள் 1,462,888 உள்ளனர். மக்கள் தொகை அடர்த்தி 451.83 ஆக உள்ளது. 5.51% மக்கள் நகர்புறங்களில் வாழ்கின்றனர்.  
சிதாமா பிரதேசத்தில் சிதாமா இன மக்கள் 93.01%, ஒரோமொ மக்கள் 2.53% மற்றும் அம்மாரா மக்கள் 1.91%, பிற இன மக்கள் 2.55% வாழ்கின்றனர். சிதாமா மொழி 94.23%, அம்மாரா மொழி 2.14% மற்றும் ஒரோமோ மொழி 2.07% மக்களும் பேசுகின்றனர்.  
சிதாமா பிரதேசத்தில் சீர்திருத்த கிறித்தவர்கள் 84.38%, பழமைவாத கிறித்துவர்கள் 3.35%, கத்தோலிக்க கிறித்தவர்கள் 3.01%, இசுலாமியர்கள் 4.62% மற்றும் தொல்குடி சமயத்தினர் 2.27% ஆக உள்ளனர்.
# சிதாமா பிரதேசம்

## மாவட்டங்கள்

- அலெதா சுக்கோ மாவட்டம்
- அலெதா வென்டொ மாவட்டம்
- அர்பெகொனா மாவட்டம்
- அரோரெசா
- அவாஸ்சா ஜுரியா
- பென்சா
- பொனா ஜுரியா
- போரிச்சா
- புர்சா
- ஷெரெ
- தலே
- தாரா
- கோர்ச்சே
- அவாஸ்சா
- ஹுலா
- லோகோ அபயா
- மால்கா
- செபெதினோ
- வென்சோ
- வென்தோ கெனெட்
# சிதாமா பிரதேசம்

## பொருளாதாரம்

சிதாமா பிரதேசத்தின் முதன்மைப் பொருளாதாரம் வேளாண்மை பயிர்கள் ஆகும். இப்பிரதேசத்தில் காபித் தோட்டங்கள் அதிகம் உள்ளது. உலகின் சிறந்த காபிக் கொட்டைகள் இப்பிரதேசத்திலிருந்து ஏற்றுமதியாகிறது.
# சிதாமா பிரதேசம்

## எத்தியோப்பியாவின் பிரதேசங்கள்

- திக்ரே பிரதேசம்
- அபார் பிரதேசம்
- அம்மாரா பிரதேசம்
- சோமாலிப் பிரதேசம்
- ஒரோமியா பிரதேசம்
- தெற்குப் பிரதேசம்
- தென்மேற்குப் பிரதேசம்
- கம்பேலா பிரதேசம்
- பெனிசாங்குல்-குமுஸ் பிரதேசம்
- அராரி பிரதேசம்
# சிதாமா பிரதேசம்

## எத்தியோப்பிய நகரங்கள்

- அடிஸ் அபாபா
- மெக்கல்லே
- பகிர் தர்
- திரே தாவா
# சிதாமா பிரதேசம்

## இதனையும் காண்க

- திக்ரே மாகாணம்
- திக்ரே மக்கள் விடுதலை முன்னணி
- தக்கீசு ஆறு
- அக்சும் பேரரசு
- எத்தியோப்பிய உள்நாட்டுப் போர் - (1974 - 1980)
- எத்தியோப்பியா உள்நாட்டுப் போர் (2020-தற்போது வரை)
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 136ஆ (இந்தியா)

**தேசிய நெடுஞ்சாலை 136ஆ** (*National Highway 136B (India)*) என்பது இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டில் உள்ள ஒரு தேசிய நெடுஞ்சாலையாகும். பொதுவாக இது தே. நெ. 136ஆ எனக் குறிப்பிடப்படும் இது தேசிய நெடுஞ்சாலை 36-ன் இரண்டாம் பாதையாகும்.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 136ஆ (இந்தியா)

## வழித்தடம்

தே. நெ. 136ஆ தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தின் கும்பகோணத்தைக் மயிலாடுதுறை மாவட்டத்தின் சீர்காழியையும் இணைக்கிறது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 136ஆ (இந்தியா)

## சந்திப்புகள்

: கும்பகோணம் அருகில் முனையம்
: சீர்காழி அருகே முனையம்
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 136ஆ (இந்தியா)

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம்
- தேசிய நெடுஞ்சாலை வளர்ச்சி திட்டம்
# வரதா ஆறு

வரதா ஆறு]]
**வரதா ஆறு** (*Varada*)(வெரதா **நதி**) என்பது இந்தியாவின் மத்திய கர்நாடகாவில் உள்ள ஒரு ஆறு ஆகும். இது துங்கபத்ரா நதியின் துணை நதியாகும்.
# வரதா ஆறு

## நிலவியல்

வரதா ஆறு கர்நாடகாவின் சாகராவில் உள்ள வர்தமூலா அருகே உற்பத்தியாகிறது. இது மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் வழியாகப் பாய்ந்து கர்நாடகாவின் மத்திய மாவட்டங்களில் (ஆவேரி மற்றும் பெல்லாரி) நுழைகிறது. இந்த ஆறு கலகநாத்தில் துங்கபத்ரா நதியுடன் இணைகிறது.  
இதன் போக்கில் கன்னட மக்களின் நல்வாழ்வுக்கு முக்கிய பங்காற்றுகிறது. கோடை<nowiki/>க்காலத்தில் பாசனம் மற்றும் வீட்டுத் தண்ணீர் தேவைகளை நிறைவேற்றுகிறது. ஆற்றின் போக்கில் அணைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், இந்த ஆற்றில் பெரிய நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள் எதுவும் இல்லை.
# வரதா ஆறு

## கலாச்சார முக்கியத்துவம்

இந்த ஆறு இந்தியர்களுக்குத் தெய்வீகத் தொடர்பு கொண்டது.  
சிருங்கரிஷி ஒரு முறை கடும் தவம் செய்து, பிரம்மஹத்யதோஷம் செய்ததற்காக, பகவான் விஷ்ணுவிடம் மன்னிப்பு வேண்டிக் கொண்டிருந்தார். ஸ்ரீமன் நாராயணர் இவர் முன் தோன்றி ரிஷியின் தலையில் கங்கை நீரை ஊற்றினார். இந்த கங்கை நீரே இந்த ஆறாக உருவாக்கியது என நம்பப்படுகிறது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 381 (இந்தியா)

**தேசிய நெடுஞ்சாலை 381** (*National Highway 381 (India)*), என்பது பொதுவாக தே. நெ. 381 எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் தேசிய நெடுஞ்சாலையாகும் . இது தேசிய நெடுஞ்சாலை 81<nowiki/>ன் துணைச் சாலை ஆகும். தே. நெ.381 இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தைக் கடந்து செல்கிறது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 381 (இந்தியா)

## வழித்தடம்

இது அவிநாசிபாளையம் அருகே தே. நெ. 81-ல் தொடங்கி அவிநாசி அருகே தே. நெ. 544-ல் முடிவடைகிறது. இந்த நெடுஞ்சாலை திருப்பூர் நகரின் வழியாகச் செல்கிறது.
# தேசிய நெடுஞ்சாலை 381 (இந்தியா)

## மேலும் பார்க்கவும்

- இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம்
- தேசிய நெடுஞ்சாலை வளர்ச்சி திட்டம்
- தேசிய நெடுஞ்சாலை 81 (இந்தியா)
- தேசிய நெடுஞ்சாலை 36 (இந்தியா)
# மில்டியாடீசு

**மில்டியாடீஸ்** (*Miltiades*, கிரேக்கம் : Μιλτιάδης ; c. கி.மு. 550 - 489 ), **இளைய மில்டியாடீஸ்** (*Miltiades the Younger*) என்றும் அழைக்கப்படுபவர், கிரேக்க ஏதெனியன் குடிமகனும் தளபதியும் ஆவார். மராத்தான் போரில் இவரது சிறந்த பங்கிற்காகவும், பின்னர் இவரது வீழ்ச்சிக்காகவும் அறியப்படுகிறார். இவர் ஒரு புகழ்பெற்ற ஒலிம்பிக் தேர்ப் பந்தய வீரரான சிமோன் கோலெமோசின் மகன் மற்றும் ஏதெனிய நாட்டின் பிரபல அரசியல்வாதியான சிமோனின் தந்தை ஆவார்.
# மில்டியாடீசு

## குடும்பம்

மில்டியாட்ஸ் உயர்குடியில் பிறந்த ஏதெனியன். மேலும் ஏசிடேயின் உறுப்பினராகவும், அத்துடன் முக்கிய பிலாய்ட் குலத்தின் உறுப்பினராகவும் கருதினார்.பிசிசுடரேசுகளின் சர்வாதிகார ஆட்சியின் போது இவர் வளர்ந்தார்.  
ஒலிம்பிக் தேர்ப் பந்தயத்தில் இவர்கள் குடும்பம் பெற்ற வெற்றியின் காரணமாக இவரது குடும்பம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.  
மில்டியாட்சுக்கு அவரது தந்தையின் தாய்வழி சகோதரர் மில்டியாட்ஸ் தி எல்டர் என்பவரின் நினைவாக இவருக்கு பெயரிடப்பட்டது, அவர் ஒலிம்பிக் தேர் பந்தயத்தில் வெற்றி பெற்றவர்.  
மில்டியாட்சின் மகன் சிமோன் கிமு 470 மற்றும் 460 களில் ஏதெனியர்களில் ஒரு முக்கிய நபராக இருந்தார். புளூடார்ச் பதிவு செய்தபடி, அவரது மகளான எல்பினிஸ் பெரிக்கிள்சுடனான மோதல்களுக்காக நினைவுகூரப்படுகிறாள்.
# மில்டியாடீசு

## மாரத்தான் போர்

மராத்தான் போரில் பாரசிகர்களை தோற்கடித்த போர்த் தந்திரங்களை வகுத்த பெருமையை மில்டியாட்ஸ் பெற்றார். கிமு 490இல் ஏதேனிய படையின் பத்து ஜெனரல்களில் ஒருவராக மில்டியாட்ஸ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பத்து ஜெனரல்களைத் தவிர, ஒரு 'பிரதான படைத் தலைவன்' (polemarch) இருந்தார். (இந்த பிரதான படைத் தலைவர் ஜெனரல்களில் இருந்து சுழற்ச்சி முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவர்.) மராத்தானில் இறங்கிய பாரசீகர்களை உடனடியாக தாக்கலாமா அல்லது ஏதென்சுக்கு அருகில் அவர்களுடன் சண்டையிட காத்திருக்கலாமா என்பது போன்ற உத்திகுறித்து பத்து தளபதிகள் கூடி பெரும்பான்மையை அடிப்படையில் முடிவு செய்ய வேண்டியிருந்தது.  
பாரசீகர்களை எதிர்த்துப் போரிடுவதில் மிகவும் அனுபவம் வாய்ந்த மில்டியாட்ஸ், பாரசீகர்கள் ஏதென்சை முற்றுகையிட்டால் அதன் அழிவுக்கு வழிவகுக்கும் என்பதால், பாரசீகர்களை எதிர்த்து உடனடியாகப் போரிட வேண்டும் என்றும் அதற்கு ஆதரவாக பிரதான படைத் தலைவரை வேண்டும் வலியுறுத்துவதினார். விரைவான தாக்குதலுக்கு ஆதரவாக தனது தீர்க்கமான வாக்கைப் பயன்படுத்துமாறு பிரதான படைத் தலைவரை இவர் வலியுறுத்தி சம்மதிக்க வைத்தார்.  
போரின்போது மில்டியாடீசு புதுவிதமான தந்திரங்கள் கொண்ட உத்திகளை வகுத்து அதை தளபதிகளுக்கு எடுத்துக்கூறி அவர்களை சம்மதிக்க வைத்தார். இந்த தந்திரோபாயங்கள் பாரசீகர்களை தோற்கடிப்பதில் வெற்றி பெற்றன. அவர்கள் பின்னர் சௌனியன் முனையைச் சுற்றி பயணம் செய்து மேற்கிலிருந்து அட்டிகாவை தாக்க முயன்றனர். மில்டியாட்ஸ் தனது வீரர்களுடன் ஒரே இரவில் அட்டிகாவின் மேற்குப் பகுதிக்கு விரைவாக அணிவகுத்துச் சென்று, பாரசீகர்கள் உள்நாட்டிற்குச் செல்வதைத் தடுக்க, மராத்தான் சமவெளியில் இருந்து வெளியேறும் இரு பாதைகளைத் தடுக்கிறார். முந்தைய நாள் மாலை தன்னைத் தோற்கடித்த வீரர்களைக் கண்டு தாடிஸ் தப்பிச் சென்றனர். ஒலிம்பியாவின் தொல்லியல் அருங்காட்சியகம்.]]
அடுத்த ஆண்டு (கிமு 489), பாரசீகர்களை ஆதரித்ததாகக் கருதப்பட்ட கிரேக்க மக்கள் வசிக்கும் தீவுகளுக்கு எதிராக எழுபது கப்பல்கள் கொண்ட ஏதெனியன் கடற்படைக்கு மில்டியாட்ஸ் தலைமை ஏற்று வழிநடத்தினார். இந்தப் போர்ப் பயணம் வெற்றியடையவில்லை. இவரது உண்மையான உந்துதல் பாரோசைத் தாக்குவதாகும், இவர் கடந்த காலத்தில் அவர்களால் அவமதிக்கப்பட்டதாக உணர்வு கொண்டிருந்தார். பாரசீகர்களால் கைப்பற்றப்பட்ட தீவை கடற்படை தாக்கியது, ஆனால் அதை கைப்பற்றத் தவறியது. போர்த் தொடரின் போது மில்டியாட்ஸ் காலில் ஒரு மோசமான காயம் ஏற்பட்டது. அதனால் முடமானார். இவரது அந்தத் தோல்வியானது இவர் ஏதென்சுக்குத் திரும்பியபோது இவருக்கு எதிரான கூக்குரல் எழத் தூண்டுகோலானது. இவருடைய அரசியல் போட்டியாளர்கள் இவரது வீழ்ச்சிக்காக இதை பயன்படுத்திக் கொண்டனர். தேசத்துரோகக் குற்றச்சாட்டில் இவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது, ஆனால் தண்டனையானது ஐம்பது தாலந்துகள் அபராத்த் தொகையாக மாற்றப்பட்டது. இவர் சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டார், அங்கு இவர் இறந்தார். ஒருவேளை இவரது காயத்தில் ஏற்பட்ட குடலிறக்கம் காரணமாக இருக்கலாம். இவருக்கு விதிக்கபட்ட அபராதத்த்தை இவரது மகன் சிமோன் செலுத்தினார்.
# மில்டியாடீசு

## சிலை

பின்னர் பீடியசு மில்டியாட்ஸின் நினைவாக, ராம்னஸில் உள்ள இறைவியின் கோவிலில், நெமசிசிசின் என்ற தெய்வத்தின் சிலையை நிறுவினார், இந்த தெய்வத்தின் பணியானது மிகுந்த நன்மைகளை அனுபவித்தவர்களுக்கு திடீரென்று தீவாய்ப்பை கொண்டு வருவதாகும். பாரசீகர்கள் மீதான வெற்றியின் நினைவுச்சின்னத்திற்காக கிரேக்க பிரபுவான டாடிஸ் வழங்கிய பளிங்குக் கற்றாகளால் இந்த சிலை செய்யப்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது.