wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# உமாங்கு மக்கள்

**உமாங்கு** (*Hmong*) மக்கள் எனப்படுவோர் பெரும்பாலும் தெற்கு சீனா (குயிசூ, யுன்னான், சிச்சுவான், சோங்கிங், குவாங்சி), வியட்நாம், இலாவோசு, தாய்லாந்து, மியான்மர் ஆகிய நாடுகளில் வசிக்கும் ஆசிய இன மக்கள் ஆவர். இவர்கள் 2007 ஆம் ஆண்டு முதல் பிரதிநிதித்துவமற்ற நாடுகள் மற்றும் மக்கள் அமைப்பு (UNPO) என்ற அமைப்பின் பிரதிநிதிகளாக உள்ளனர். சீனாவில் இவர்கள் மியாவோ மக்களின் ஒரு உப குழுவினராக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர்.  
1950களில் முதலாம் இந்தோசீனப் போர், 1970களில் வியட்நாம் போர்களின் போது, வடக்கு, தெற்கு வியட்நாம் மற்றும் கம்யூனிச பதெட் லாவோ படையினருக்கு எதிராகப் போரிடுவதற்காக பிரான்சும் ஐக்கிய அமெரிக்காவும் பல்லாயிரக்கணக்கான உமாங்கு மக்களைத் தமது படைகளில் சேர்த்துக் கொண்டனர். நடுவண் ஒற்று முகமையின் இந்த நடவடிக்கை இரகசியப் போர் என அழைக்கப்பட்டது. 1975 ஆம் ஆண்டில் பதெட் லாவோ படைகள் இலாவோசு நாட்டைக் கைப்பற்றியதை அடுத்து வஞ்சம் தீர்ப்பதற்காக உமாங்கு இனத்தவர்கள் ஏனைய லாவோ மக்களிடம் இருந்து வேறுபடுத்தப்பட்டார்கள். இதனை அடுத்து அவர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கில் அரசியல் தஞ்சம் கோரி தாய்லாந்து சென்றார்கள். 1970களின் பிற்பகுதியில் இவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் மேலை நாடுகளில், குறிப்பாக ஐக்கிய அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, பிரான்ஸ், பிரெஞ்சு கினி, கனடா போன்ற நாடுகளில் குடியமர்த்தப்பட்டார்கள். மீதமிருந்தோரில் பலர் ஐநாவின் உதவித்திட்டத்துடன் லாவோசிற்குத் திரும்பினார்கள். கிட்டத்தட்ட 8,000 உமாங்கு மக்கள் இன்னமும் அகதிகளாக தாய்லாந்தில் தங்கியிருக்கிறார்கள்.
# ஆபிரிக்கான விக்கிப்பீடியா

**ஆபிரிக்கான விக்கிப்பீடியா**, விக்கிப்பீடிய கலைக் களஞ்சியத்தின் ஆபிரிக்கான மொழி பதிப்பு ஆகும்.நவம்பர் மாதம் 2001ல் இது தொடங்கப்பட்டது. சூன் மாதம் 2008ல் இதன் கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கை பத்தாயிரத்தை தாண்டியது. கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் எழுபத்தி எட்டாவது இடத்தில் இருக்கும் ஆபிரிக்கான விக்கியில் இன்று வரை மொத்தம் கட்டுரைகள் உள்ளன. ஆப்பிரிக்க மொழி விக்கிகளில் ஆபிரிக்கான விக்கி இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது.
# அல்பேனிய விக்கிப்பீடியா

**அல்பேனிய விக்கிப்பீடியா**, விக்கிப்பீடிய கலைக் களஞ்சியத்தின் அல்பேனிய மொழி பதிப்பு ஆகும்.அக்டோபர் மாதம் 2003ல் இது தொடங்கப்பட்டது. ஏப்ரல் மாதம் 2008ல் இதன் கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கை இருபதாயிரத்தை தாண்டியது. கட்டுரைகளின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் அறுபதாவது இடத்தில் இருக்கும் அல்பேனிய விக்கியில் இன்று வரை மொத்தம் கட்டுரைகள் உள்ளன.
# அல்பேனிய விக்கிப்பீடியா

## அடையாளச்சின்னம்

| 2004–2010 | } |
| --- | --- |
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

**தண்டுவட மரப்பு நோய்** அல்லது **மல்ட்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ்** (Multiple sclerosis) (சுருக்கமாக எம்.எஸ், மற்றும் *பரவிய ஸ்களீரோசிஸ்* அல்லது *என்செபலோமையிலடிஸ் டிஸ்ஸேமினாடா* எனவும் அழைப்பர்) என்பது மூளை மற்றும் முதுகுத்தண்டை மூடியுள்ள கொழுப்பான மையிலீன் (myelin) உறையில் ஏற்படும் நோயாகும், இந்நோயால் மையிலீன் உறையழிந்தோ, பாதிப்படைந்தோ அல்லது வடுக்களுடனோ பல்வேறு நோய் அறிகுறிகளுடன் காணப்படும். எம்.எஸ்ஸை முதன்முதலில் ஜீன்-மார்டின் சார்காட் 1868ல் குறிப்பிட்டுள்ளார். எம்.எஸ் பல்வேறு விதமாக ஏற்படுகின்றது, அவ்வப்போது புது அறிகுறிகளுடன் திடீரென தோன்றும் விதம் ஒன்று (திரும்பும் வகை) மற்றொன்று காலப்போக்கில் மெதுவாக வளர்வது (வளரும் வகை) ஆகும்.  
அவ்வப்போது திரும்பும் வகையை தொடர்ந்து இரு தாக்கங்களுக்கு நடுவே நரம்பு மண்டல பாதிப்புகளையும் கொண்டிருந்தால் அது வளரும் இரண்டாம் வகையாக கொள்ளப்பட்டுள்ளது.  
வளரும் முதலாம் வகை எம்.எஸ் 10-15% நோயாளிகளில் காணப்படுகின்றது, இவர்களுக்கு நோய் பின்னடைவோ மறைவோ ஏற்படுவதில்லை. இவ்வகையில் ஆரம்பத்திலிருந்தே குறைபாடுகள் ஏற்பட ஆரம்பிக்கிறது மற்றும் வெகு சிறிதளவே நோய் பின்னடைவோ அல்லது நோயாளியின் நிலை மாற்றமோ காண முடிகிறது. களாக கொள்ளப்பட்டுள்ளன. அவை டெவிக்கின் நோய் (Devic's disease), பாலோ கான்சன்ட்ரிக் ஸ்களீரோசிஸ் (Balo concentric sclerosis), ச்கிள்டரின் பரந்த ஸ்களீரோசிஸ் (Schilder's diffuse sclerosis) மற்றும் மார்பர்க் மல்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ் (Marburg multiple sclerosis) என்பனவாம். மல்ட்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ் குழந்தைகளில் வேறு விதமாக ஏற்படுகின்றது. இது உண்மையிலேயே எம்.எஸ்ஸின் ஒருவகையா அல்லது இது பிறிதொரு நோயா என்று நிர்ணயம் செய்வதில் கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நோயின் அறிகுறிகள்

### சுற்றுப்புற சூழல் காரணிகள்

#### தொற்று நோய் காரணிகள்

சிலருக்கு மரபணு, காரணியாக அமைவதை பூகோளம் மற்றும் நோய் பரவியல் நோக்கங்களைக் கொண்டு விவரிக்கலாம், அதாவது சில குடும்பங்களில் மட்டுமே இது அதிகமாக ஏற்படுவது மற்றும் மரபணு கலப்பினால் இந்நோய் குறைவது போன்றவையாம். ஆனால் சிறு வயதிலேயே இடம் பெயர்ந்து வாழ்வதால் இந்நோய் ஏற்படுவதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் குறைவதை விவரிக்க இயலாது. *நீண்ட கால தாக்க தேற்றத்தின்* படி, எம்.எஸ் அதிகம் காணப்படும் பகுதியில் இருக்கும் கிருமியினால் ஏற்படுகின்றது. இந்த கிருமி சாதாரணமாக எல்லா இடத்திலும் இருக்கக் கூடியது, இது எந்த அறிகுறியும் இன்றி தாக்கி உடலில் தங்கி விடுகின்றது. சில மனிதர்களிலேயே பல வருடங்களுக்குப் பிறகு மையீலின் உறையை அழிக்கின்றது. மனித ஹெர்ப்பஸ் வைரஸ்கள் எம்.எஸ்ஸுடன் சம்பந்தப்பட்டுள்ளது. எம்.எஸ் நோயாளிகளின் செரிப்ரோஸ்பைனல் நீரில் *வேரிசெல்லா சோஸ்டர்* வைரஸ் பன்மடங்கு அதிகமாக காணப்படுகிறது, எல்லாவற்றையும் விட எப்ஸ்டின் பார் வைரஸ் தாக்கப்படாதவர்களே எம்.எஸ் தாக்கத்திற்கு அதிகம் ஆளாகின்றனர், இது எம் எஸ் நோயுடன் வைரஸ் நோய் சம்பந்தப்பட்டிருப்பதற்கு சான்றாகிறது. இது சுகாதார தேற்றத்திற்கு எதிர்மறையாக அறிவிக்கின்றது. அதாவது வைரஸ் நோய் தாக்காதவர்கள் மிக சுகாதாரன முறையில் வளர்க்கப்பட்டிருப்பதால் எம்.எஸ் நோயிலிருந்து காக்கப்படுகின்றனர்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நோயின் அறிகுறிகள்

### சுற்றுப்புற சூழல் காரணிகள்

#### தொற்றுக் கிருமிகளல்லாத சுற்றுப்புற சூழ்நிலை காரணிகள்

எம்.எஸ் நில நடுக்கோட்டிலிருந்து அதிக தூரத்தில் உள்ளவர்களிடையே பொதுவாக காணப்படுகின்றது. குறைந்த சூரிய ஒளி எம்.எஸ் ஏற்பட ஓர் காரணியாக கொள்ளப்பட்டுள்ளது. குறைவான சூரிய ஒளியின் காரணமாக, குறைந்த அளவில் டி வைட்டமின் உற்பத்தியாவதும், குறைவாக அதனை உட்கொள்ளலும் எம்.எஸ் ஏற்பட முக்கியமான உயிரியல் காரணியாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது.  
சான்றுகள் பலவீனமாக இருப்பினும் கடினமான மன அழுத்தம் ஓர் காரணியாக கூறப்பட்டுள்ளது; புகை பிடித்தல் எம்.எஸ் ஏற்படும் அபாயக் காரணிகளில் ஒன்றாக கூறப்பட்டுள்ளது. வேலையிடங்களில் கையாளும் விஷப் பொருட்கள் அதிலும் கரைப்பான்கள் முக்கியமான காரணியாக அலசப்பட்டுள்ளது. ஆனால் தெளிவான முடிவெதுவும் கூறப்படவில்லை. மற்ற பல்வேறு காரணிகளாக உணவுக்கட்டுப்பாடு மற்றும் ஹார்மோன் உட்கொள்ளல் போன்றவற்றை ஆராய்ந்துள்ளனர்; ஆனால் தற்போதுள்ளதை விட மேலும் திடமான சான்றுகள் கண்டறியப்பட்டால் மட்டுமே இதை ஏற்பதோ மறுப்பதோ செய்ய இயலும்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நோயின் அறிகுறிகள்

### பங்கேற்கக்கூடிய மற்ற காரணிகள்

எம்.எஸ் நோயாளிகளுக்கு இரத்த ஓட்ட குறைபாடுகள் ஏற்படுவது அனைவரும் அறிந்ததே. சமீப காலங்களில் கண்டறியப்பட்ட தேற்றங்களைக் கொண்டு இரத்த ஓட்ட குறைபாடுகள் சிலவகை எம்.எஸ்கள் ஏற்பட வழிவகுக்கின்றன என்பது தெரிகின்றது.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## உடலியக்க நோய்க்குறியியல்

### மூளை இரத்த தடுப்பு குறைபாடு

மூளை இரத்த தடுப்பு (blood–brain barrier) ஓர் இரத்த நுண்குழாய் (capillary) அமைப்பாகும், இது டி செல்கள் நரம்பு மண்டலத்தை அடைவதிலிருந்து தடுக்கின்றது.  
குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டுமானால் எம்.எஸ் உணர்வு கடத்திகளான நியூரான்களை சுற்றியுள்ள பாதுகாப்பு கொழுப்பு அடர்த்தியான மையிலீன் உறைகளை உற்பத்தி செய்யும் மற்றும் பாதுகாக்கும் ஒலிகோடென்ட்ரோசைட் செல்களை அழிக்கிறது. மையிலீன்களை இழந்தால் நியூரான்களால் உணர்வுகளை கடத்த முடியாது. திரும்பத் திரும்ப ஏற்படும் தாக்கங்களால் மறு மையிலீன் உறை உருவாக்கம் பெரிதும் தடைபடுகின்றது. மேலும் குறைபாடுள்ள ஆக்சானைச் சுற்றி வடு போன்ற கட்டி உருவாகின்றது.  
;வீக்கம்  
மையிலீன் உறையிழப்பைத் தவிர்த்து இந்நோயின் அறிகுறியாக வீக்கம் ஏற்படுகின்றது. நோய்த்தடுப்பியல் பார்வையில் எம்.எஸ் ஒருவகை லிம்போசைட்டுகளான டி செல்களால் உருவாகும் வீக்க நோயாகும். லிம்போசைட்டுகள் நோய் தடுப்பாற்றலுக்கு பெரிதும் உதவுகின்றன.  
டி செல்கள் மையிலீனை வெளிப்பொருளாக அதாவது வெளியிலிருந்து தாக்கும் வைரஸ் போல எண்ணி தாக்குகின்றது. இச்செயல் உடலில் வீக்கம் ஏற்படுவதற்கு ஏதுவான செயல்களாகிய மற்ற நோய் தடுப்பு செல்கள் கரையும் காரணிகளாகிய சைடோகைன் (cytokines) மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை (ஆன்டிபாடியை) முடுக்கி விடுகின்றது. மூளை இரத்த தடுப்பில் குறைபாடு ஏற்பட்டு கசிவுகள் வெளிப்படுகின்றன, அதனால் வீக்கம், இரத்த விழுங்கணுக்கள் (Macrophage) மேலும் அதிக சைடோகைன்கள் மற்றும் அழிவை கொடுக்கும் புரதங்களின் முடுக்கம் ஆகியவை ஏற்படுகின்றன. மருத்துவ நிறுவனங்கள் மருத்துவர்கள் எம்.எஸ்ஸை கண்டறிய எளிய நோயாய்வு முறைகளை வரையறுத்துள்ளன. கடந்த காலங்களில் ஷ்குமாசர் (Schumacher) மற்றும் போசர் முறை (Poser criteria) மிகவும் பிரபலமானது. ஆனால் தற்போது மெக்டோனால்ட் முறையில் (McDonald criteria) மருத்துவ ஆய்வக மற்றும் கதிரியல் (radiology) தகவல்களைக் கொண்டு எம்.எஸ் அழற்சி பரவலை காலம் மற்றும் நேரம் கொண்டு கண்டறிகின்றனர். மற்ற நோய் மாதிரிகளைச் சாராது மற்றும் மையிலீன் உறையிழப்பு சான்றுகளை சரியான நேரத்தில் உடல்கூற்றியல் மூலம் பிரித்து உணராவிடில் எம்.எஸ் நோயாய்வு செய்வது கடினமாகும்.  
ஒருவர் தனிப்பட்ட எம்.எஸ் நோயின் போது ஏற்படும் நரம்பு நோய் சான்றுகளுடன் காணப்பட்டால் அவருக்கு எம்.எஸ் ஏற்பட்டுள்ளது என்று கொள்ள இந்த மருத்துவ சான்றே போதுமானது.  
உடலின் லம்பார் பகுதியிலிருந்து கொள்ளப்பட்ட செரிப்ரோ ஸ்பைனல் நீரை ஆய்வு செய்வதின் மூலம் நடு நரம்பு மண்டலத்தில் உள்ள பலகால வீக்க நோய் அறியப்படுகின்றது. இந்த செரிப்ரோ ஸ்பைனல் நீரில் 75-85% எம்.எஸ் நோயாளிகளில் காணப்படும் வீக்க நோய் சான்றாகிய ஒலிகோக்ளோனல் பட்டைகள் உள்ளதா என ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன..
எம்.எஸ்சிற்கான தனிப்பட்ட ஆய்வு ஏதும் இல்லாததால் நோய் பகுதிகளை அறுவை சிகிச்சை மூலம் ஆய்வு செய்தோ அல்லது இறப்பிற்குப் பின் ஆய்வுகளிலிருந்தோ தான் இந்நோய் நிச்சயமான முறையில் கண்டறியப்படுகின்றது.  
எம்.எஸ் நோயால் தாக்கப்பட்டவர் பொதுவாக விழி நரம்புகள் மற்றும் உணர்வு நரம்புகளுக்கு வரும் ஊக்கிகளுக்கு குறைவாகவே செயல்படுவர். இந்த மூளையின் செயலிழப்பை விழி மற்றும் உணர்வு செயல் ஊக்கிகளைக் கொண்டு அறிய இயலும்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நிர்வாகம் (சிகிச்சை)

இதுவரை எம்.எஸ்ஸை முழுவதுமாக குணமாக்க முடியாவிடினும் அதன் தீவிரத்தை கட்டுப்படுத்த பல மருத்துவ முறைகள் கையாளப்படுகின்றன. இம்முறைகளின் முக்கிய குறிக்கோள் நோய் தாக்கத்தின் பின் ஏற்படும் செயலிழப்பை திருப்புதல், புதிதான தாக்கத்தை தவிர்த்தல் மற்றும் உடல் ஊனம் ஏற்படாமல் தடுத்தலேயாகும். மற்ற பல மருந்துகளைப் போலவே எம்.எஸ்ஸிற்கு உபயோகப்படுத்தும் மருந்திற்கும் பற்பல பக்க விளைவுகள் ஏற்படுகின்றது. இதனால் சிலர் அறிவியல் ஆய்வு, அங்கீகாரம், அவற்றின் திறன் பற்றி தெளிவாகத் தெரியாவிடினும் மாற்று மருத்துவ சிகிச்சை முறைகளை மேற்கொள்கின்றனர்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நிர்வாகம் (சிகிச்சை)

### கடுமையான பாதிப்புகள்

மிகையான திரும்பும் தாக்கங்களுக்கு பொதுவாக இரத்த நாளம் வழி செலுத்தும் மெத்தில் ப்ரெட்னிசொலோன் (methylprednisolone), போன்ற கார்டிகோஸ்டீராய்டுகள் (corticosteroids) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இம்மருந்து மிக விரைவாக நோயாளியை தாக்கத்திலிருந்து மீட்டு அதனால் செயலிழப்புகளை குறைக்கிறது. கார்டிகோஸ்டீராய்டுகள் குறைந்த கால நோயிலிருந்து மீட்பிற்கு உதவுமேயன்றி நீண்ட கால மருத்துவத்திற்கு பயன்படுவதில்லை. இதனால் ஆஸ்டியோபோரோசிஸ் எனப்படும் எலும்பு அழிப்பு நோயும் நினைவாற்றல் இழப்பும் ஏற்படுகின்றன. இதில் நினைவாற்றல் இழப்பு மீண்டு விடுகின்றது. மிக தீவிரமான கார்டிகோஸ்டீராய்டுக்கு கட்டுப்படாத தாக்கங்களுக்கு ப்ளாஸ்மாபிரசிஸ் (plasmapheresis) கொண்டு சிகிச்சை அளிக்கின்றனர்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நிர்வாகம் (சிகிச்சை)

### எம்.எஸ் அறிகுறிகளுக்கான சிகிச்சை

நோய் மாற்றும் சிகிச்சைகள் இந்நோயை கட்டுப்படுத்துமேயன்றி முழுமையாக நீக்காது. நோய் தீவிரமடையும் போது அதன் அறிகுறிகளும் அதிகரிக்கின்றது. பல வித அறிகுறிகளும் செயலிழப்புகளும் எம்.எஸ் வளரும் போது ஏற்படுகின்றன. இவை மென்மேலும் வளர்ந்து உடல் ஊனங்களை ஏற்படுத்துகின்றது. அதனால் முதலில் ஏற்படும் செயலிழப்புகளுக்கு சிகிச்சை அளிப்பது இன்றியமையாததாகும். மருந்துகள் மூலமும் நரம்பு பயிற்சிகள் மூலமும் அறிகுறிகளால் ஏற்படும் தாக்கத்தை கட்டுப்படுத்த முடியுமேயன்றி நோய் வளர்ச்சியை நிறுத்த முடிவதில்லை.
மற்ற நரம்பு நோய்கள் போலவே எம்.எஸ்சிற்கும் பன்முனை சிகிச்சை முறை செயலிழப்புகளை குறைக்க உதவுகிறது. இச் சிகிச்சைக்கு பல்வேறு கட்டங்களில் பல மருத்துவ பிரிவுகளில் சிறந்தவர்கள் தேவைப்படுவதால் ஓர் தனிப்பட்ட குழு அமைத்து சிகிச்சை அளிப்பது மிக கடினமாகும். பல பிரிவு புனர் நிர்மாண நிகழ்ச்சிகளால் நோயாளியின் பங்கேற்பும் செயல்பாடும் அதிகரிக்கின்றனவேயன்றி அதனால் குறைபாடுகளில் எவ்வித மாற்றமும் ஏற்படுவதில்லை. மேலும் ஒவ்வொரு அறிகுறிக்கும் தனிப்பட்ட சிகிச்சை முறைகள் உள்ளன. ஆகையினால் மருத்துவர் நோயாளியின் நிலையறிந்து தனிப்பட்ட சிகிச்சை முறையை வடிவமைக்க வேண்டியிருக்கும். எம்.எஸ்ஸின் போது ஏற்படும் மன அழுத்தத்திற்காக மனோதத்துவ சிகிச்சை மிகவும் பலனுள்ளதாயுள்ளது. ஆனால் அதுவே அறிவாற்றல் குறைபாடுகள் மற்றும் குரல்வள ஆலோசனைகளுக்கு அவை உதவுவதாக உள்ள ஆதாரங்கள் போதுமானதாக இல்லை.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நிர்வாகம் (சிகிச்சை)

### மாற்று சிகிச்சைகள்

மற்ற நீண்ட கால நோய்கள் போலவே எம்.எஸ்சிற்கும் மாற்று சிகிச்சை முறைகளை அவை பற்றிய அறிவியல் ஒப்பீட்டு விளக்கங்கள் தெரியாவிடினும் மேற்கொள்கின்றனர். இவற்றிற்கு உதாரணமாக உணவுக்கட்டுப்பாட்டு திட்டங்கள், மற்றும் மூலிகை மருந்துகள் அதிலும் நோய் அறிகுறிகள், மற்றும் அதிக அழுத்த ஆக்சிஜனேற்றம் ஆகியவற்றை கட்டுப்படுத்தும் கன்னாபிஸ் உபயோகத்தைக் குறிப்பிடலாம். மேலும் தற்காப்புக் கலையான டாய்சி ஓய்வுகொடுக்கும் யோகா மற்றும் பொது உடல் பயிற்சிகள் உடல் தளர்ச்சியை போக்க உதவுகின்றன ஆனால் இவை அறிவாற்றல் செயல்பாட்டில் மாறுதல் விளைவிப்பதில்லை.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நோய் வளர்ச்சி

எம்.எஸ் நோய் வளர்ச்சி (நோயின் எதிர்கால வளர்ச்சி) என்பது ஒருவருக்கு அவர் பெற்றுள்ள நோயின் உபபிரிவு; அவர் வயது, ஆண் அல்லது பெண், ஆரம்ப கால அறிகுறி; மற்றும் அவர் பெரும் ஊனங்களின் தீர்க்கத்தைப் பொறுத்தே அமையும். பெண்களுக்கு, அவ்வப்போது திரும்பும் வகை ஏற்பட்டு முதலில் ஏற்படும் விழி நரம்பு வீக்கம் அல்லது உணர்வுக் கோளாறுகள் போன்ற முதல் தாக்கங்கள், மிக இள வயதிலேயே ஏற்படுமானால் நோய்த் தன்மை கட்டுக்குள்ளேயே இருக்கும்.  
எம்.எஸ் நோய் இளம் வயதில் ஏற்பட்டவரின் வாழ்நாள் பாதிப்படைவதில்லை, நோயற்றவரின் வாழ்நாளை அது ஒத்திருக்கிறது.  
பெரும்பான்மையான நோயாளிகள் இறப்பதற்கு முன் நடக்க முடியாமல் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது, ஆனால் நோய் ஏற்பட்ட 10 வருடங்களில் 90% நோயாளிகளும், 15 வருடங்களில் 75% நோயாளிகளும் எவ்வித துணையுமின்றி நடக்கும் திறன் கொண்டுள்ளனர்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## நோய்த் தொற்றியல்

இரண்டு முக்கியமான அளவுகோல்களை நோய் பரவியல் ஆய்வுக்கு உபயோகப்படுத்துகின்றனர். அவை நோய் உண்டாவதும் பரவிய நோயும் ஆகும். நோயுண்டாவதென்பது மனித நாட்களை ஒப்பிடுகையில் புதிதாக நோயால் தாக்கப்பட்டவர்களையும் (பொதுவாக 1000 மனிதர்களில் புதிதாய் நோயால் தாக்கப்பட்டவர்களையும்); பரவிய நோய் என்பதை ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில், மொத்த மக்கள் தொகையில் எவ்வளவு மக்கள் நோயால் தாக்கப்பட்டவர்கள் என்பதை கொண்டும் கணக்கெடுக்கின்றனர்.
பரவிய நோய் கணக்கெடுப்பு புதிதாக நோய் உண்டாவதைச் சார்ந்து மட்டுமே இருப்பதில்லை, அது நோயுடன் மக்கள் எவ்வளவு காலம் வாழ்கிறார்கள் மற்றும் நோய் பெற்றவர்கள் இடம் பெயர்ந்து வாழ்வதையும் சார்ந்து உள்ளது. பரவிய நோய் கணக்கின்படி எம்.எஸ் நோயுள்ளோர், குறிப்பிட்ட நாட்டையோ அல்லது குறிப்பிட்ட மக்கள் தொகையில் காணும் போது 100,000 மனிதரில் 2லிருந்து 150 பேர் வரை தாக்கப்படுகின்றனர். பரவியுள்ளதை நோய் பரப்பியல் காரணிகளாக பல ஆய்வாளர்கள் ஆராய்ந்துள்ளனர், மேலும் இதிலிருந்து பல காரணி (தோன்றிய விதம்) தேற்றங்களையும் படைத்துள்ளனர்.  
எம்.எஸ் பொதுவாக வயது வந்தோருக்கு முப்பதுகளில் ஏற்படும், குழந்தைகளுக்கும் இது ஏற்படும், பொதுவாக ஐம்பது வயதானவர்களுக்கு வளரும் முதலாம் வகை எம்.எஸ் ஏற்படும். குழந்தைகளில், ஒரு ஆணுக்கு மூன்று பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் ஏற்படுகிறது. நோய் உண்டாவதும் நோய் பரவும் தன்மையும் மாறி அமைந்துள்ளது; இந்த நிலை காலப்போக்கில் மாறலாம்.  
எம்.எஸ் பொதுவாக காணப்படும் பகுதிகளில் கூட, ஒரு சில வகுப்பினரை இந்த நோய் குறைவாக தாக்குகிறது, எடுத்துக்காட்டாக சமீஸ், துருக்குமென், அமெரிந்தியர்கள், கனடியர்கள், ஹட்டரைட்டுகள், ஆப்பிரிக்கர்கள் மற்றும் நியூசிலாந்து மாவோரியர்கள் ஆகியோராவர்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## வரலாறு

### மருத்துவ கண்டுபிடிப்பு

1868 இல் பிரான்சு நாட்டைச் சேர்ந்த நரம்பியல் மருத்துவர் ஜீன்-மார்டின் சார்கோட் (Jean-Martin Charcot) (1825–1893) மல்ட்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ் ஒரு மாறுபட்ட நோய் என்பதை கண்டறிந்து கூறிய முதல் நபர். முந்தைய ஆய்வறிக்கைகளுடன் தன்னுடைய கிளினிக்கல் மற்றும் கிருமியியல் கருத்துக்களை இணைத்து சார்கோட் இந்த நோயை *ஸ்களீரோஸ் என் ப்ளேக்ஸ்* என அழைத்தார். எம்.எஸ்க்கான மூன்று அறிகுறிகளாகிய சார்கோட்டின் மும்முறை 1 இல் கண் துடிப்பு, எதிர்பாரா நடுக்கம் மற்றும் தடைப்பட்ட பேச்சு ஆகியவை அடங்கும். ஆனால் இவை எம்.எஸ்ஸிற்கு மட்டுமே உட்பட்டவை அல்ல. மேலும் சார்கோட் அறிவாற்றல் மாற்றங்களாக "மிக அதிக நினைவாற்றல் இழப்பு" மற்றும் "மெதுவாக புரிந்து கொள்ளும் தன்மை" ஆகியவற்றை குறிப்பிடுகிறார்.  
சார்கோட்டிற்கு முன்னே ராபர்ட் கார்ஸ்வெல் (Robert Carswell) (1793-1857) என்ற பிரித்தானிய கிருமியியல் பேராசிரியர் ஷான் க்ருவேலியே (Jean Cruveilhier) (1791-1873) என்ற கிருமி உடற்கூற்றியல் பேராசிரியர் ஆகியோர் இந்நோயின் பல்வேறு மருத்துவ அறிகுறிகளை குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர், ஆனால் இதை ஒரு தனி நோயாக கண்டுகொள்ளவில்லை.  
சார்கோட் இந்நோயைப் பற்றி விளக்கிய பிறகு யூஜின் டெவிக் (Eugène Devic) (1858–1930), ஜோசப் பாலோ (Jozsef Balo) (1895-1979), பால் பெர்டினான்ட் ஸ்கில்டர் (Paul Ferdinand Schilder) (1886-1940) மற்றும் ஆட்டோ மார்பக் (Otto Marburg ) (1874-1948) ஆகியோர் இந்நோயின் தனிப்பட்ட நிகழ்வுகளைக் கண்டு விளக்கியுள்ளனர்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## வரலாறு

### வரலாற்று நிகழ்வுகள்

சார்கோட் எம்.எஸ்ஸை விளக்கும் காலத்திற்கு முன்னேயும் பின்னேயும் இந்நோயின் பல்வேறு வரலாற்று நிகழ்வுகள் ஏற்பட்டிருக்கின்றது.  
ஐஸ்லாந்து நாட்டில் ஏறக்குறைய 1200 ஆம் ஆண்டில் வாழ்ந்த ஹால்டோரா என்ற இளம்பெண்மணி எதிர்பாராவிதமாக முடமாகி பார்வையையும் இழந்துள்ளார், ஆனால் துறவிகளை வணங்கிய பின் ஏழு நாட்களில் இந்த செயலிழப்புகளிலிருந்து மீண்டுள்ளார். முதன்முதலில் சரியாக கண்டறியப்பட்ட எம்.எஸ் நோயாளி ஒரு டச்சு கன்னிகாஸ்திரி அவர் ஷைடாமில் (Schiedam) வசித்த துறவி லிட்வீனா (1380-1433) ஆவார். அவரது 16 வயதிலிருந்து அவர் 53 வயதில் இறக்கும் வரை, எம்.எஸ்சின் திட்டவட்டமான அறிகுறிகளான இடையிடையே ஏற்படும் வலி, கால்களில் பலமின்மை, பார்வையிழப்பு போன்றவற்றால் துன்பப்பட்டார். இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளும் நோய் பரவுதலை விளக்கவும், "வைகிங் ஜீன்" (Viking gene) தேற்றத்தை கொண்டு வரவும் உதவின.  
பிரின்ஸ் அகஸ்டஸ் பிரட்ரிக், சசக்சின் மன்னர், மற்றும் லேடி அகஸ்டா முரேயின் புதல்வனும், ஜார்ஜ் III,யுனைடெட் கிங்டெம் இன் பேரனுமான அகஸ்டஸ் பிரட்ரிக் டி எஸ்டே (Augustus Frederick d'Este) (1794–1848), தனது டயரியில் 22 வருடங்கள் இந்த நோயுடன் இருந்ததைப் பற்றி விளக்கமாக எழுதியுள்ளார். அவரது டயரியில் 1822 இல் துவங்கி 1846 வரை உள்ளது, ஆனால் 1948 வரை இந்த டயரி பற்றி அறியப்படாமல் இருந்தது. இவரது அறிகுறிகள் 28 ஆம் வயதில் அவரது நண்பரின் இறுதிச் சடங்கிற்கு பிறகு எதிர்பாரா விதமாக ஏற்பட்ட பார்வையிழப்பிலிருந்து துவங்கியது. இந்த நோய் இருந்த காலத்தில், இவருக்கு கால்களில் பலமின்மை, கை செயலிழப்பு, உணர்ச்சியற்ற தன்மை, மயக்கம், சிறுநீரகக் கோளாறுகள் மற்றும் ஆணுறுப்பு விறைப்பு பாதிப்புகள் போன்றவை ஏற்பட்டன. 1844 இல் இவர் சக்கர நாற்காலி பயன்படுத்த ஆரம்பித்தார். நோய் இருந்த போதிலும் இவர் தன் வாழ்வை புத்துணர்வுடன் எதிர் கொண்டார்.  
எம்.எஸ் நோயால் பாதிக்கப்பட்ட மற்றொருவர், பிரித்தானிய நாட்குறிப்பேட்டாளர் டபிள்யூ. என். பி. பார்பெல்லியன் (W. N. P. Barbellion,) என்ற புனைபெயர் (nom-de-plume) கொண்ட ப்ரூஸ் பிரட்ரிக் கம்மிங்க்ஸ் (Bruce Frederick Cummings) (1889–1919) ஆவார், இவர் எம்.எஸ் நோயால் தனக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்பு, அதனை கண்டறிந்த விதம் பற்றிய விளக்கமான குறிப்புகளை எழுதி வைத்துள்ளார்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## ஆய்வு வழிமுறைகள்

### சிகிச்சைகள்

நோய் பாதிப்பை கட்டுப்படுத்தும் அல்லது செயல்பாடுகளை மேம்படுத்தும் பல்வேறு சிகிச்சை முறைகள் ஆய்வில் உள்ளது. இவற்றில் சில சிகிச்சை முறைகள் தற்போது மல்ட்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ் நோய்க்கு பயன்படுத்தும் மருந்துகளை சேர்த்து அதாவது மைடோசான்ட்ரோன் மற்றும் க்ளாடிராமர் அசடேட் *(கோபக்சோன்)* (glatiramer acetate (Copaxone)) ஆகியவற்றை இணைத்து வழங்குமாறு உள்ளது. பல்வேறு சிகிச்சை முறைகளில் ஏற்கனவே மற்ற நோய்களுக்கு பயன்படுத்தும் மருந்துகளை, இந்நோய்க்கு அளித்து பரிசோதித்து பார்க்கின்றனர். அவை அலேம்துசூமாப் (alemtuzumab - Campath) (விற்பனைப் பெயர் *கேம்பத்* ,) டேக்லிசூமாப் (daclizumab - Zenapax) (விற்பனைப் பெயர் *ஜெனாபாக்ஸ்* ,), இநோசைன் (inosine), BG00012, ஃபிங்கோலிமோட் (fingolimod), மற்றும் டெரிஃப்ளுநோமைட் (teriflunomide), டிமார்ட் (DMARD) லேஃப்ளுநோமைட்டின் (leflunomide) செயல்திறன் மிக்க மூலக்கூறுகள் ஆகியவை ஆகும். அவ்வப்போது திரும்பும் எம்.எஸ்ஸின் செயலிழப்பு, இயல்பின்மை மற்றும் நோய் திரும்பும் எண்ணிக்கைகளை குறைப்பதில், அலேம்துசூமாப், இன்டர்ஃபெரான் பீடா-1ஏ -ஐ விட சிறப்பாக செயலாற்றியது, ஆனால் ஆட்டோஇம்யூனிடி பிரச்சினை இதில் அதிகம் இருந்தது. இது மூன்று திராம்போசைட்டோபெனிக் பர்ப்யூரா (thrombocytopenic purpura) நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கி இருந்தமையால், இந்த சிகிச்சை முறை நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது.  
எம்.எஸ் நோய்க்காகவே வடிவமைக்கப்பட்ட மற்ற மருந்துகள், லாக்குவினிமோட் (laquinimod), மற்றும் *நியூரோவாக்ஸ்* (Neurovax) ஆகியவை ஆகும்.  
குறைந்த அளவு நல்ட்ரிக்சோன் (naltrexone), எம்.எஸ் உட்பட சில ஆட்டோ இம்யூன் குறைபாடுகளுக்கு, அதிகாரபூர்வமற்ற முறையில் வழங்கப்படுகிறது, இதனால் பயன் ஏற்பட்டதாக சில தடயங்கள் உள்ளது, ஆனால் இதில் யூ எஸ்சில் சான் பிரான்சிஸ்கோவிலும், வளரும் முதலாம் வகைக்கு மிலன், இத்தாலியிலும், இரண்டு சிறிய மருத்துவ பரிசோதனைகள் மட்டுமே (டிசம்பர் 2008 இன் படி) செய்யப்பட்டுள்ளது.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## ஆய்வு வழிமுறைகள்

### நோய் ஆய்வுறுதி/அறுதியிடல்

நோயைக் கண்டறிய புதிய முறைகள் மற்றும் பரிணாம மதிப்பீட்டு முறைகள் பரிசோதிக்கப்பட்டது. ஆன்டிபாடிகள் மற்றும் மையிலீன் புரதங்களான மையிலீன் ஒலிகோடென்ட்ரோசைட் க்ளைகோபுரோட்டின் (myelin oligodendrocyte glycoprotein) மற்றும் மையிலீன் அடிப்படை புரதம் இவற்றிற்கு இடையே செய்யும் அளவீடு, நோய் உள்ளதைக் கண்டறிய பயனுள்ள முறையாக இருக்கும். கண்ணின் விழித்திரையின் ஆப்டிகல் கொகேரன்ஸ் டோமோகிராபியை அளவிடுவதன் மூலம் சிகிச்சையை ஒருவரது உடல் எவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்கிறது, ஆக்சானின் அழிவு, மூளைச் சிதைவு ஆகியவற்றை அறிந்து கொள்ளலாம்.. இரத்த நீரில் (சீரம்) சுய நோய் எதிர்ப்பு பொருள்களை (ஆட்டோ ஆன்டிபாடி) சோதனை செய்வது பாதுகாப்பாக மற்றும் சரியாக நோயை கண்டறிய உதவும் ஒரு முறையாக கூறப்படுகிறது. செரிப்ரோஸ்பைனல் இரத்தநாள குறைபாடே (chronic cerebrospinal venous insufficiency - CCSVI) எம்.எஸ் ஏற்பட முக்கிய காரணம் என 2009 இல் வெளியான ஒரு ஆய்வறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது..
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## ஆய்வு வழிமுறைகள்

### நோயின் பரிணாம அனுமானம்

நோய் வருவதற்கு முன் அறிந்து கொள்ள தற்போது எந்த மருத்துவ மனை பரிசோதனைகளும் கண்டறியப்படவில்லை. பல்வேறு சிறப்பான வழிமுறைகள் கூறப்பட்டுள்ளன, இம்யூனோக்ளோபுலின் எம் என்ற குறிப்பிட்ட கொழுப்பினை (லிபிட்) அளவிடுதல் நீண்ட கால விளைவுகளை கண்டுணர உதவும் ஒரு முறையாகும்.
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## மேலும் பார்க்க

- மல்ட்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ் அமைப்புகளின் பட்டியல்
- மல்ட்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ் ஃபவுன்டேஷன்
# தண்டுவட மரப்பு நோய்

## கூடுதல் வாசிப்பு

-
# உயிர்ச்சத்து பி12

**உயிர்ச்சத்து பி12** நீரில் கரையும் ஒரு உயிர்ச்சத்து ஆகும். இது மூளை மற்றும் நரம்பு அமைப்பின் இயல்பான செயல்பாட்டிலும் குருதி உருவாக்கத்திலும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. இது எட்டு உயிர்ச்சத்து பி வகைகளில் ஒன்றாகும். உடலின் ஒவ்வொரு உயிரணுவின் வளர்சிதைமாற்றத்திலும் பொதுவாக பங்குபெறுகிறது.  
*வைட்டமின் பி12* கட்டமைப்பு ரீதியாக மிகவும் சிக்கலான உயிர்ச்சத்து என்பதோடு உயிர்வேதியியல் ரீதியாக மிகவும் அபூர்வமான தனிமமான கோபால்ட்டை கொண்டிருக்கிறது. வைட்டமினது அடிப்படை கட்டமைப்பை உயிரியல்தொகுப்பு செய்வது பாக்டீரியாக்கள் மூலம் மட்டும் தான் முடியும். ஆனால் வைட்டமினின் வெவ்வேறு வடிவங்களுக்கு இடையில் மாற்றுவது மனித உடலில் செய்யப்பட முடியும். வைட்டமினின் ஒரு பொதுவான செயற்கை வடிவமான **சயனோகோபாலமின்** இயற்கையாக நேர்வதில்லை. ஆனால் இதன் ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் குறைந்த விலையின் காரணமாக, இது பல்வேறு மருந்து தயாரிப்பகங்களிலும் அது தொடர்பான துணையளிப்புகளிலும், உணவுடன் சேர்க்கப்படும் ஒரு பொருளாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. உடலில் மெத்தில்கோபாலமின் மற்றும் அடினோசில்கோபாலமின் ஆகிய உடலியல் வடிவங்களாக இது மாற்றப்பட்டு மிகக் குறைந்த அடர்த்தியில் சயனைடை விட்டுச் செல்கிறது. மிக சமீபத்தில், ஹைட்ராக்ஸோகோபாலமின், மெத்தில்கோபாலமின் மற்றும் அடினோசில்கோபாலமின் ஆகியவை கூடுதல் விலையுடனான மருந்து தயாரிப்புகளிலும் உணவுச் சேர்க்கைகளிலும் காணப்படடுகிறது. இவற்றினை பயன்படுத்துவது இப்போது விவாதத்திற்குரியதாய் இருக்கிறது.  
வரலாற்றுரீதியாக, பித்தபாண்டு (சோகை) நோயுடன் கொண்டிருந்த உறவின் மூலம் தான் வைட்டமின் பி12 கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, இது வயிற்றில் உள்ளக காரணியை சுரக்கும் சுவர் செல்களை (parietal cells ) அழிக்கும் ஒரு சுயதாங்குதிறன் கொண்ட நோயாகும். உள்ளக காரணி பி12 வைட்டமினின் இயல்பான உறிஞ்சலுக்கு மிகவும் முக்கியமானதாகும். எனவே உள்ளக காரணி பற்றாக்குறை என்பது, வாழழி(பெர்னீசியசு) சோகை நோயில் காண்பது போல, வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறைக்கு காரணமாகிறது. அதன்பின், இன்னும் பல வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறையின் நுண்ணிய வகைகளும் அவற்றின் உயிர்வேதியியல் விளைவுகளும் தெளிவுபடுத்தப் பெற்றிருக்கின்றன.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## பெயரீட்டியல்

**வைட்டமின் பி** (பொதுவாக **பி** அல்லது சுருக்கமாக **பி12** ) அல்லது சயனோகோபாலமின் என்று அறியப்படும் **வைட்டமின் பி12** என்கிற பெயர் பொதுவாக இந்த வைட்டமினின் அனைத்து வடிவங்களையும் குறிக்கிறது. ஆனாலும் இதன் பயன்பாடு இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும் என்று சில மருத்துவ பயிற்றுனர்கள் ஆலோசனையளிக்கின்றனர்.  
- ஒரு அகன்ற பொருளில் பி12 என்பது கோபாலமின்கள் எனப்படும் கோபால்ட் அடங்கிய விட்டமெர் சேர்மங்களின் ஒரு குழுவைக் குறிப்பிடுகிறது; இவற்றில் சயனோகோபாலமின் (தூய்மைப்படுத்தும் செயல்முறைகளில் சயனைடு பயன்படுத்துவதன் கைவண்ணத்தால் விளைவது), ஹைட்ரோக்ஸோகோபாலமின் (மற்றொரு மருத்துவ வடிவம்), மற்றும் இறுதியாக, பி12 இன் இயற்கையாய் காணப்படும் இரண்டு சககாரணி வடிவங்கள்: 5'-டியாக்சிஅடினோசில்கோபாலமின் (அடினோசில்கோபாலமின்—AdoB12), மெத்தில்மலோனில் கோஎன்சைம் எ ம்யூடேஸ் (MUT), மற்றும் மெத்தில்கோபாலமின் (MeB12), 5-மெத்தில்டெட்ராஹைட்ரோஃபோலேட்-ஹோமோசைஸ்டீன் மெத்தில்ட்ரான்ஸ்ஃபெரேஸ் (MTR) ஆகியவையும் அடங்கும்.
- இந்த பி12 என்கிற பதம் சயனோகோபாலமினைக் குறிப்பிடுவதற்கு முறையாகப் பயன்படுத்தலாம். இது உணவுகள் மற்றும் சத்துப்பொருள் சேர்க்கைகளில் பயன்படுத்தப்படும் முதன்மையான பி12 வடிவமாகும். இது பொதுவாக பிரச்சினையை உருவாக்குவதில்லை. ஆயினும் சில அபூர்வ சந்தர்ப்பங்களில், கண் நரம்பு பாதிப்பு சந்தர்ப்பத்தில், சிகரெட் புகைக்கும் பழக்கத்தால் ஏற்கனவே ரத்தத்தில் சயனைடு அளவுகள் மிக அதிகமாய் இருப்பதால் உடலானது இந்த வடிவத்தில் வெகு குறைவாகத் தான் பயன்படுத்த முடியும் என்கிற நிலையில், கண்ணியல் அறிகுறிகள் குறைய வேண்டுமாயின் ஒன்று புகைப்பதை நிறுத்துவதற்கோ அல்லது பி12 வேறொரு வடிவத்தில் கொடுக்கப்படுவதற்கோ அவசியமாகலாம். ஆயினும் புகையிலை மங்குபார்வை (tobacco amblyopia) என்பது மிகவும் அபூர்வமான ஒரு வியாதி என்பதால் அது சயனோகோபாலமினை எதிர்க்கும் ஒரு தனித்துவமான பி12 பற்றாக்குறையை குறிக்கிறதா என்பது குறித்த விவாதம் தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது.  
இறுதியாக, **சூடோ-பி12** (Pseudo-B12) எனப்படுவதானது சில பாசி வகைகளில் காணப்படும் பி12 போன்ற பொருட்களைக் குறிப்பிடுவதாகும். ரத்தத்தில் பி12 மற்றும் பி12 போன்ற சேர்மங்களின் அளவுகளைக் கண்டறியும் மிகவும் நுட்பமான நோய்த்தடுப்புபொருள்-தாங்கிய சீரம் மதிப்பீட்டு சோதனைகளில் இந்த பொருட்கள் பி12 நடவடிக்கைக்கான அடையாளங்களை காட்டும். ஆயினும், இந்த பொருட்கள் மனிதருக்கான பி12 உயிரியல் செயல்பாடு எதனையும் கொண்டிருக்க மாட்டா. இது சைவ உணவினருக்கும் பி12 உற்பத்தி செய்யும் பாக்டீரியாக்களை உட்கொள்ளச் செய்யாத வரம்புபட்ட உணவுப் பழக்கம் கொண்டுள்ளவர்களுக்கும் ஒரு அபாய எச்சரிக்கையளிக்கும் உண்மையாகும். ஏனென்றால் பி12 பற்றாக்குறைக்காக செய்யப்படும் வழக்கமான நோய்த்தடுப்பு மதிப்பீட்டு சோதனையில் இயல்பான “பி12” அளவுகள் இருப்பதாக இது தோற்றம் கொடுக்கலாம்.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## கட்டமைப்பு

**வைட்டமின் பி12** கோபால்ட் மற்றும் கொர்ரின் வளைய மூலக்கூறுகளின் ஒரு தொகுப்பாகும். இந்த மூலக்கூறுகள் உடலில் அவற்றின் குறிப்பிட்ட வைட்டமின் செயல்பாட்டின் மூலம் வரையறை செய்யப்படுகின்றன. பி12 உருவாக்க செயல்புரியப்படும் கோபால்ட்-கொர்ரின் மூலக்கூறுகள் அனைத்தும் பாக்டீரியா மூலம் கூட்டுச்சேர்க்கை செய்யப்பட வேண்டும்.  
**சயனோகோபாலமின்** என்பது இந்த பி காம்ப்ளெக்ஸில் ஒரு வைட்டமினாக இருக்கும் இத்தகையதொரு சேர்மம் ஆகும். ஏனென்றால் உடலில் ஒரு செயலூக்கமிக்க கோ-என்சைம் வடிவமாக இது வளர்சிதைமாற்றமுற முடியும். ஆயினும், பி12 இன் சயனோகோபாலமின் வடிவம் பொதுவாக இயற்கையாகவே நிகழும் ஒன்றல்ல. பி12 சயனோகோபாலமின் வடிவம் ஆழ்ந்த சிவப்பு வண்ணமுடையது, திடப்படுதல் எளிது, மற்றும் அது காற்றில் ஆக்சிஜனேற்றமுறும் திறன் குறைந்தது என்பதால், பொதுவாக உணவுச் சேர்க்கைகள் மற்றும் பல பொதுவான மல்டிவைட்டமின்களுக்கான பி12 வடிவமாக இது பயன்படுத்தப்படுகிறது. அனைத்து சயனோகோபாலமினும் வைட்டமின் பி12 தான். ஆனால் அனைத்து பி12 வைட்டமின்களும் சயனோகோபாலமின் அல்ல.  
பி12 தான் அனைத்து வைட்டமின்களிலும் வேதியியல்ரீதியாக மிகவும் சிக்கலானதாகும். பி12 கட்டமைப்பு ஒரு கொர்ரின் வளையத்தின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்கிறது. ஆறு ஒருங்கிணைப்பு தளங்களில் நான்கு கொர்ரின் வளையத்தால் வழங்கப்படுகிறது. ஐந்தாவது ஒரு டை மெத்தில்பென்ஸிமிடஸோல் குழுவால் வழங்கப்படுகிறது. எதிர்வினை நடவடிக்கையின் மையமாக இருக்கும் ஆறாவது ஒருங்கிணைப்பு தளமானது ஒரு மாறியாகும்.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## கூட்டுச்சேர்க்கை

வைட்டமின் பி12 தாவரங்கள் அல்லது விலங்குகளால் உருவாக்கப்பட முடியாது ஏனென்றால் அதன் கூட்டுச்சேர்க்கைக்கு அவசியமான என்சைம்களை பாக்டீரியாக்கள் மட்டுமே கொண்டுள்ளன. பி12 வைட்டமினின் மொத்தமான கூட்டுச்சேர்க்கை ராபர்ட் பர்ன்ஸ் உட்வேர்டு மற்றும் ஆல்பர்ட் எஸ்சென்மோசர் மூலம் தெரிவிக்கப்பட்டது, இது உயிர்ம கூட்டுச்சேர்க்கையில் செவ்வியல் சாதனைகளில் ஒன்றாகத் தொடர்கிறது.  
பி12 வைட்டமினின் தொழில்துறை உற்பத்தி தேர்ந்தெடுத்த நுண்ணுயிர்வகைகளின் நொதித்தல் முறை மூலம் நிகழ்கிறது. ஒரு சமயத்தில் ஈஸ்ட் எனக் கருதப்பட்ட *ஸ்ட்ரெப்டோமைசெஸ் கிரைசீயஸ்* பல வருடங்களுக்கு பி12 வைட்டமினின் வர்த்தகரீதியான உற்பத்தி ஆதாரமாகத் திகழ்ந்தது. இன்று *சூடோடோமோனோஸ் டிநைட்ரிஃபிகன்கள்* மற்றும் *புரோபியோனிபாக்டீரியம் ஷெர்மனி* வகையினங்கள் தான் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவை பல சமயங்களில் விளைச்சலை அதிகப்படுத்தும் சிறப்பு சூழல்களின் கீழ் வளர்க்கப்படுகின்றன. ரோனி-போலென்க் ஆஃப் பிரான்ஸ் (Rhône-Poulenc of France) போன்ற நிறுவனங்கள் இந்த வகைகளில் ஒன்று அல்லது இரண்டினுடையதின் மரபணுரீதியாக பொறியியல் மாற்றம் செய்யப்பட்ட பதிப்புகளை ஒரு சமயத்தில் பயன்படுத்தியது. ரோனி-போலென்க்கின் மருந்து தயாரிப்பு பிரிவு சனோஃபி-அவெந்திஸ் நிறுவனத்திற்குள் இணைக்கப்பட்டு விட்ட நிலையில், அந்த நிறுவனம் தொடர்ந்து மரபணுரீதியாக மாற்றப்பட்ட உயிரினவகைகளை பயன்படுத்துவதைத் தொடர்கிறதா என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## மனித உட்கிரகிப்பும் பரவலும்

பி12 வைட்டமினின் மனித உடலியல் பாத்திரம் சிக்கலானது. எனவே வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறைக்கு இட்டுச் செல்லக் கூடிய சூழ்நிலைகளுக்கு அது இலக்காகும் சாத்தியமிருக்கிறது. அநேக சத்துகளைப் போலல்லாமல், வைட்டமின் பி12 உட்கிரகிப்பு உண்மையில் வாயில் இருந்து துவங்குகிறது. படிக வடிவ பி12 சிறிய அளவுகளில் சீதச்சவ்வின் மூலமாக உறிஞ்சப்படுகிறது.  
முன்சிறுகுடலில், புரோட்டியேஸ்கள் R-புரதங்களை ஜீரணித்து பி12 வைட்டமினை வெளியிடுகின்றன. அது பின் உள்ளக காரணி உடன் இணைந்து பி12-உ.கா. ஆக உருவாகிறது. உறிஞ்சப்படுவதற்கு பி12 உள்ளக காரணி உடன் இணைந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில் கடைச் சிறுகுடலில் உள்ள என்டிரோசைட்களின் மீதிருக்கும் ரிசெப்டார்கள் பி12-உ.கா. கூட்டினை மட்டுமே அடையாளம் கண்டு கொள்கின்றன. இத்துடன், உள்ளக காரணி குடல் பாக்டீரியா மூலம் வைட்டமின் சிதைமாற்றமுறுவதில் இருந்து பாதுகாக்கிறது. வைட்டமின் பி12-உள்ளக காரணி காம்ப்ளக்ஸ் இணை (IF/B12) பொதுவாக சிறு குடலின் கடைப் பகுதியில் உறிஞ்சப்படுகிறது. எனவே, உணவில் கொள்ளப்படும் வைட்டமின் பி12 சரியாக உறிஞ்சப்பட, வயிறு, நாளச்சுரப்பி கணையம், உள்ளக காரணி, மற்றும் சிறு குடல் ஆகியவை முறையாக செயல்பட வேண்டும். இந்த உறுப்புகளில் ஒன்றில் பிரச்சினை இருந்தாலும் வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறை ஏற்படும் சாத்தியம் வருகிறது.  
டிரான்ஸ்கோபாலமின்கள் மற்றும் அவற்றின் ரிசெப்டார்களின் உற்பத்தியில் நேரும் விளைவுகள் பி12 வைட்டமினின் செயல்பாட்டு பற்றாக்குறை நிலைமைகளை ரத்தத்தில் இயல்பான பி12 அளவுகளைக் கொண்டிருக்கும் சில நோயாளிகளிலும் கூட உருவாக்கலாம்.  
உள்ளக காரணி குறைந்து காணப்படும் தனிநபர்கள் பி12 உட்கிரகிக்கும் திறனைக் குறைவாகக் கொண்டிருக்கின்றனர். வாய்வழி எடுக்கும் அளவுகளில் 80-100% மலத்தின் வழியே வெளியேறுவதில் இது முடிகிறது, போதுமான உள்ளக காரணி கொண்டிருக்கும் நபர்களில் இது 30-60% ஆக இருக்கும்.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## பித்தபாண்டுவின் சிகிச்சை வரலாறு

பி12 பற்றாக்குறை தான் பித்தபாண்டுவுக்கு காரணமாகும். மருத்துவத்தில் இந்த நோய் முதலில் நோய்முதல் அறிய முடியாத பொதுவாக-மரண அபாயமுள்ள நோயாகத் தான் குறிப்பிடப்பட்டது. இதற்கான சிகிச்சை மருத்துவம் தற்சமயமாய் கண்டறியப்பட்டதாகும். ஜார்ஜ் விப்பில் விலங்குகளில் ரத்தப்போக்கை ஏற்படுத்தி சோகையை செயற்கையாகத் தூண்டிக் கொண்டிருந்தார். பின் அந்த விலங்குகளுக்கு பல்வேறு வகையான உணவுகளைக் கொடுத்து ஆய்வு செய்து எந்த உணவுகள் அனீமியாவில் இருந்து துரித நிவாரணம் பெற வகை செய்கிறது என்பதை அவர் ஆய்வு செய்து கொண்டிருந்தார். இந்த செயல்முறையின் போது, பெருமளவில் ஈரலை செலுத்துவது மிக துரிதமாக ரத்த இழப்பு சோகையைக் குணப்படுத்துவதை அவர் கண்டறிந்தார். இதனால், அந்த சமயத்தில் காரணமும் தெரியாத சிகிச்சையும் இல்லாதிருந்த இந்த பித்தபாண்டு நோய்க்கு ஈரல் செலுத்துவதை முயற்சி செய்யலாம் என்று அவர் அனுமானித்தார். இதனை அவர் முயற்சி செய்து பார்த்ததோடு 1920களில் வெற்றியின் அறிகுறிகளையும் எட்டியிருப்பதாக தெரிவித்தார். தொடர்ந்து கவனமாய் செய்த மருத்துவ ஆய்வுகளின் பின், ஜார்ஜ் மினாட் மற்றும் வில்லியம் மர்பி நாய்களில் சோகையைக் குணப்படுத்திய ஈரல் உட்பொருளை தனியாக பிரித்து அடையாளம் காண தலைப்பட்டனர். அது இரும்பு என்று அவர்கள் கண்டுபிடித்தனர். *மனிதர்களில்* பித்தபாண்டுவைக் குணப்படுத்திய, பகுதியாய் பிரித்தெடுக்கப்பட்ட நீரில்-கரையும் ஈரல்-உட்பொருள் முற்றிலும் வேறுபட்ட இன்னொன்று - அது பயன்படுத்தப்பட்ட சூழலில் நாயினத்தின் மீது எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்பதையும் அவர்கள் கூடுதலாய் கண்டுபிடித்தனர். 1926 ஆம் ஆண்டில் மினாட் மற்றும் மர்பி இந்த பரிசோதனைகள் குறித்து தெரிவித்தவை தான் இந்த நோய் குறித்த உண்மையான முன்னேற்றத்தை அடையாளம் காட்டின. இருப்பினும் நோயாளிகள் தொடர்ந்து பல வருடங்களுக்கு பச்சையாக ஈரலைச் சாப்பிடடுவதும் அதன் சாற்றை அருந்துவதும் அவசியமாய் இருந்தது.  
1928 ஆம் ஆண்டில், வேதியியல் விஞ்ஞானி எட்வின் கோன் ஒரு ஈரல் பிழிவு ஒன்றை தயாரித்தார். இது இயற்கையான ஈரல் தயாரிப்புகளைக் காட்டிலும் 50 முதல் 100 மடங்கு அதிக திறனுடையதாய் இருந்தது. இந்த பிழிவு தான் இந்த நோய்க்கான முதல் சோதிக்கத்தக்க சிகிச்சை மருந்தாக இருந்தது. பலனளிக்கக் கூடிய சிகிச்சை நோக்கிய பாதையைக் காட்டும் வகையில் அவர்களது ஆரம்ப பணிகளுக்காக, விப்பில், மினாட் மற்றும் மர்பி ஆகியோர் 1934 ஆம் ஆண்டின் உடலியல் அல்லது மருத்துவத் துறைக்கான நோபல் பரிசை பகிர்ந்து கொண்டனர்.  
இந்த நிகழ்வுகளின் தொடர்ச்சியின் திருப்பமாக, ஈரல் சாற்றில் வைட்டமின் பி12 என்னும் ஒரு கரையும் வைட்டமின் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. 1948 ஆம் ஆண்டில் வேதியியல் விஞ்ஞானிகளான அமெரிக்காவின் கார்ல் ஏ. ஃபோல்கர்ஸ் மற்றும் இங்கிலாந்தின் அலெக்சாண்டர் ஆர்.டோட் ஆகியோருக்கு முன் ஈரல் பிழிவுகளில் இருந்து வைட்டமின் தனியாகப் பிரித்தெடுக்கப்படாததாய் இருந்தது. அந்த பொருள் அனைத்து வைட்டமின்களிலும் மிகவும் சிக்கலான அமைப்பு கொண்ட கோபாலமின் என்பது நிரூபணமானது. அது தசைகளில் நேரடியாகவும் உட்செலுத்தத்தக்கதாக இருந்தது, இது பித்தபாண்டுவுக்கு சிகிச்சையளிப்பதை மிகவும் எளியதாக்கியது.  
மூலக்கூற்றின் வேதியியல் கட்டமைப்பு 1956 ஆம் ஆண்டில் டோரோத்தி க்ரோஃபூட் ஹோட்ஜ்கின் மற்றும் அவரது குழுவினர் மூலம், படிகவியல் தரவின் அடிப்படையில் கண்டறியப்பட்டது. இறுதியாக, பாக்டீரியா வளர்ப்பு முறைகள் மூலம் பெருமளவில் வைட்டமின் தயாரிக்கும் வழிமுறைகள் 1950 ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்டன. இவை இந்த நோய்க்கான நவீன சிகிச்சை வடிவத்திற்கு இட்டுச் சென்றன.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## பற்றாக்குறையின் அறிகுறிகள் மற்றும் பாதிப்புகள்

வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறை கடுமையான மற்றும் திரும்பவியலாத பாதிப்புகளை குறிப்பாக மூளைக்கும் நரம்பு மண்டலத்திற்கும் ஏற்படுத்தலாம். இயல்பு நிலைக்கு சற்று குறைந்த அளவுகளில், அயற்சி, மனச்சோர்வு மற்றும் ஞாபக மறதி ஆகிய அறிகுறிகளின் ஒரு வரிசை உணரப்படலாம். ஆயினும், இந்த அறிகுறிகளை மட்டுமே கொண்டு வைட்டமின் பற்றாக்குறை நோய்க்காரணமென்று அறுதியிட முடியாது.  
பித்து மற்றும் உளப்பிணி அறிகுறிகளுக்கும் வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறை காரணமாகலாம்.  
**மருத்துவ அறிகுறிகள்** :
பி12 வைட்டமின் பற்றாக்குறையின் முக்கிய அறிகுறி பித்தபாண்டு ஆகும்.
இது முத்தரப்பட்ட அறிகுறிகளால் குணாதிசயப்படுத்தப்படுகிறது:  
1. மாமூலச் செல் சோகை
1. இரைப்பைகுடல் அறிகுறிகள்
1. நரம்பியல் அறிகுறிகள்  
இந்த அறிகுறிகள் ஒவ்வொன்றும் தனியாகவோ அல்லது மற்றவற்றுடன் இணைந்தோ தோன்றலாம்.  
1. ஆழமான தொடுதல், அழுத்தம் மற்றும் அதிர்வினை உணர்வதில் சேதாரம், தொடு உணர்வே இல்லாது போதல்
1. முதுகுப்புற வட ஒத்தியங்கா நிலை
1. ஆழமான இறுகிய தசைகளின் தன்னுணர்வு குறைதல் அல்லது மறைதல்
1. நோயியல் தன்னுணர்வுகள்  
நோயின் பாதையில், மனநல பாதிப்புகளும் நேரலாம். இவற்றில் எரிச்சல், கவனம்/கவனக்குவிப்பு பிரச்சினைகள், தற்கொலை எண்ணங்களுடனான மனச்சோர்வு நிலை ஆகியன அடங்கும். ரத்தம் தொடர்பான கோளாறுகள் சரியான பின் இந்த அறிகுறிகள் மறையாமலும் போகலாம். அத்துடன் நரம்பியல் அறிகுறிகள் இருக்கும் காலம் எவ்வளவு நீளமாய் இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு முழுமையாய் அறிகுறிகள் மறையும் வாய்ப்பும் குறைகிறது.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## பற்றாக்குறையின் அறிகுறிகள் மற்றும் பாதிப்புகள்

### ஆதார உணவுகள்

வைட்டமின் பி12 இயற்கையாக மாமிசம் (குறிப்பாக ஈரல் மற்றும் நட்சத்திரமீன்), பால் மற்றும் முட்டையில் கிடைக்கிறது. விலங்குகள் இதனை பாக்டீரியாக்களில் இருந்து நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ பெறுகின்றன. இந்த பாக்டீரியாக்கள் குடல்நாளத்தில் பி12 உறிஞ்சப்படும் பகுதிக்கு மேல் பக்கமாய் வசிக்கின்றன. எனவே, தாவரபட்சிகள் பி12 வைட்டமினை தங்களது அசை இரைப்பைகளில் உள்ள பாக்டீரியாக்களில் இருந்தோ, அல்லது (பெருங்குடலில் தாவர பொருளின் நொதிப்பு இருந்தால்) செகோட்ரோப் வெளியேற்றங்கள் உட்செலுத்தமுறுவதன் மூலமோ பெறுகின்றன. முட்டைகள் பல சமயங்களில் நல்ல பி12 ஆதாரமாகக் கூறப்பட்டாலும், அவையும் உட்கிரகிப்பை தடுக்கும் ஒரு காரணியைக் கொண்டிருக்கின்றன.  
தாவர உணவுகளில் இருக்கும் எந்த பி12 வைட்டமினும் மனிதர்களுக்கு அநேகமாய் கிடைக்கத்தக்கதாய் இல்லை என்பதால் இந்த உணவுகளை பாதுகாப்பான ஆதாரங்களாகக் கொள்ள முடியாது என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது. அத்துடன், தாவர உணவுகளை மட்டுமே உட்கொள்ளும் தூய சைவ உணவு பழக்கமுடைய மனிதர்கள் அதற்கேற்ற வகையில் தங்கள் உணவுப் பழக்கத்தில் துணைப் பொருட்களை சேர்த்துக் கொள்ள பொதுவாக கவனம் செலுத்த வேண்டும். பி12 மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் உணவுகள் (சில சோயா தயாரிப்புகள் மற்றும் சில காலையுணவு பயறுதானிய வகைகள்) மற்றும் பி12 துணையளிப்புகள் மட்டுமே பி12 வைட்டமினின் நம்பிக்கையான தாவர உணவு வகை ஆதாரங்களாகும்.  
முட்டை மற்றும் பால் பொருட்களை உட்கொள்ளும் சைவ உணவர்கள் பால் பொருட்களில் இருந்து போதுமான பி12 வைட்டமினைப் பெறுகிறார்கள். தூய சைவ உணவர்களாக இருந்து இத்தகைய துணையுணவுகள் அல்லது பி12 சேர்க்கப்பட்ட உணவுகளை உண்ணாதிருந்தால் அவர்களுக்கு பி12 பற்றாக்குறை தென்படலாம். பி12 வலுவூட்டப்பட்ட காலையுணவு பயறுதானியங்கள் மற்றும் வலுவூட்டப்பட்ட சோயா தயாரிப்புகளை வலுவூட்டப்பட்ட உணவுகளுக்கு உதாரணமாய்க் கூறலாம்.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## பற்றாக்குறையின் அறிகுறிகள் மற்றும் பாதிப்புகள்

### பி12 இயற்கை உணவு ஆதாரங்கள்

மீன், மாமிசம், பறவைக் கறி, முட்டைகள், பால் மற்றும் பால் பொருட்கள் உட்பட விலங்குகளில் இருந்து பெறப்படும் உணவுகளில் வைட்டமின் பி12 காணப்படுகிறது.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## பற்றாக்குறையின் அறிகுறிகள் மற்றும் பாதிப்புகள்

### துணையளிப்புகள்

பல பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளில் வைட்டமின் பி12 துணைப்பொருளாகச் சேர்க்கப்படுகிறது. அத்துடன் வைட்டமின் மாத்திரைகளின் வடிவிலும் கிடைக்கிறது. ஆரோக்கியமான உடல்களில் திரவமாக, தோல் வழி செலுத்தம் (transdermal patch) மூலமாக, நாசித் துவார விசிறல் வழியாக, அல்லது ஊசி வழியாகவும் வைட்டமின் பி12 துணைப் பொருட்களை செலுத்த முடியும். அத்துடன் இது தனியாகவோ அல்லது பிற துணைப்பொருட்களுடன் சேர்க்கையாகவோ கிடைக்கிறது.  
சயனோகோபாலமின் கல்லீரலில், முதலில் ஹைட்ராக்ஸோகோபாலமின் அதன்பின் மெத்தில்கோபாலமின் மற்றும் அடினோசில்கோபாலமின், ஆகிய அதன் செயல்பாடுமிக்க வடிவங்களாக மாற்றப்படுகிறது.  
நாவுக்கடியில் வைத்து இன்னும் நேரடியாக பி12 உறிஞ்சப்படும் வகையில் செய்யும் வழி அவசியமானதென்றோ அல்லது உதவியானதென்றோ நிரூபிக்கப்படவில்லை. கோபாலமின் 500 மைக்ரோகிராம் வாய்வழி சாதாரணமாய் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டதற்கும் நாவுக்கடியில் வைத்து உறிஞ்சச் செய்யப்பட்டதற்கும் சீரம் அளவுகளில் இந்த இரண்டு வகைகளுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கவில்லை என்று 2003 ஆய்வு ஒன்று கண்டறிந்தது. . பொதுவாக உயர்ந்த அளவுகளில் (500 மைக்ரோகிராம்கள்) இருந்ததால் தான் விழுங்கப்படுவதை நாவுக்கடி முறை மூலம் மாற்றுவது திறம்பட்டதாய் இருக்கிறதே அன்றி, அது மாத்திரை வைக்கும் இடத்தால் அல்ல.  
ஊசியும் தோல் ஒட்டுக்களும் ஜீரண உட்கிரகிப்பு சேதமுற்றிருக்கும் சந்தர்ப்பங்களில் சில நேரங்களில் பயன்படலாம். ஆனால் நவீன உயர் திறன் வாய்வழி துணையளிப்புகள் (500 முதல் 1000 மைகி அல்லது இன்னும் அதிகமாக) இருக்கும் இந்தக் காலத்தில் இந்த வழி அவசியப்படுவதில்லை என்பதற்கு ஆதாரம் இருக்கிறது. பித்தபாண்டுவே முழுக்கவும் வாய்வழி மருந்துகள் மூலமே சிகிச்சையளிக்கப்பட முடியும்.  
ஆயினும் நோயாளிக்கு பிறப்பிலேயே சில குறைகள் இருந்தால் நாளங்களுக்குள் தசைகளுக்குள் ஹைட்ரோக்ஸோகோபாலமினை திரவ வடிவத்தில் செலுத்துவது அல்லது தோல் ஒட்டின் மூலம் பி12 செலுத்துவது அவசியப்படும்.  
சில குளிர்பானங்கள் மற்றும் இன்னும் பல சக்தி பானங்களிலும் பி12 வைட்டமினின் சயனோகோபாலமின் வடிவம் சில சமயங்களில் சேர்க்கப்படுகிறது.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## பரிந்துரைகள்

ஒரு வயது வந்தவருக்கான உணவுமூலமான பரிந்துரை உட்செலுத்த அளவு ஒரு நாளைக்கு 2 முதல் 3 மைக்ரோகிராம்கள் ஆக இருக்கிறது.  
பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவுவழி ஏற்புவரம்புக்கு (RDA) மிகாத அளவுகளில் பி12 வைட்டமினை வாய்வழி உட்கொள்வது பாதுகாப்பானதாகவே கருதப்படுகிறது. கருவுற்ற தாய்மார்களுக்கு வைட்டமின் பி12 க்கான உணவுவழி ஏற்பு வரம்பு ஒரு நாளைக்கு 2.6 மைகி ஆகவும், பால் சுரக்கும் காலத்தில் 2.8 மைகி ஆகவும் இருக்கிறது. கருவுற்ற காலத்தில் வைட்டமின் பி12 அதிகமான அளவுகளில் எடுத்துக் கொள்வதில் பாதுகாப்பு விஷயம் குறித்த நம்பகமான தகவல்கள் குறைவாகவே உள்ளன.  
சைவ உணவுவாசிகள் பி12 கொண்டு வலுவூட்டப்பட்டிருக்கும் உணவுகளை தொடர்ந்து உட்கொள்ள வேண்டும் அல்லது தினந்தோறும் அல்லது வாரந்தோறும் பி12 துணையளிப்பை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று பல அமைப்புகளும் பரிந்துரைக்கின்றன. சைவ உணவு உண்போருக்கும் தாவர உணவுவாசிகளுக்கும் வலுவூட்டப்பட்ட காலையுணவு பயிறுதானிய வகைகள் பி12 வைட்டமினுக்கான குறிப்பான மதிப்புமிகுந்த ஆதாரமாக இருக்கிறது. இத்துடன், 51 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வயதானோர் உணவுவழி ஏற்பு வரம்பை பூர்த்தி செய்யும் வகையில் பி12 வலுவூட்டப்பட்ட உணவு அல்லது துணையளிப்புகளை எடுத்துக் கொள்ள பரிந்துரைக்கப்படுகின்றனர். ஏனெனில் அவர்கள் தான் இந்த பற்றாக்குறையை சந்திக்கும் வாய்ப்பினை அதிகம் கொண்டவர்களாவர் அமெரிக்காவில் உணவு மற்றும் மருந்து நிர்வாக அமைப்பு (FDA) சயனைடு விஷமுறிவுக்கான துல்லிய சிகிச்சைக்கு ஹைட்ரோக்ஸோகோபாலமினைப் பயன்படுத்த ஒப்புதலளித்தது (2006 ஆம் ஆண்டில்).  
வயதானவர்களுக்கு உயர்ந்த வைட்டமின் பி12 அளவுகள், அலெய்மர்’ஸ் நோய் மற்றும் சேதமுற்ற அறிகை செயல்பாடு இவற்றுடன் தொடர்புடைய மூளை செயல்நலிவு அல்லது சுருக்கத்திற்கு எதிராக அவர்களைப் பாதுகாக்கிறது.  
மனிதர்களில் ஒற்றை பளீர் வெளிச்சத்திற்கு ஆளாகும் நோய்நிலையில் மேம்பாடு காண வைட்டமின் பி12 பயன்படுகிறது. தூக்க தொந்தரவுகள் நேரலாம்.  
பி12 வைட்டமினின் தேர்வுசெய்த பயன்பாடு தடிப்புத் தோல் அழற்சிக்கு சிறந்த சிகிச்சையாக அறியப்பட்டுள்ளது.
# உயிர்ச்சத்து பி12

## வேதிப் பரிமாற்றங்கள்

### மருத்துவ தாவரங்கள் மற்றும் உணவுத் துணையளிப்புகளுடனான வேதிப்பரிமாற்றங்கள்

- ஃபோலிக் அமிலம்: ஃபோலிக் அமிலம், குறிப்பாக உயர்ந்த டோஸ்களில், ரத்தம் தொடர்பான கோளாறுகளை முழுமையாக சரிசெய்வதன் மூலம் வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறையை முழுக்கவும் மறைத்து விட முடியும். வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறை நிலையில், ஃபோலிக் அமிலம் தனித்துவமான மாமூலச் செல்சோகையின் முழுமையான கூறுபாட்டை உருவாக்க முடியும். அதே சமயத்தில் திரும்பவியலாத நரம்பியல் சேதாரத்தை வளர்ச்சியுறச் செய்ய அனுமதிக்கும் சாத்தியமும் உண்டு. இவ்வாறு, ஃபோலிக் அமிலம் தனிச்சிகிச்சையாக கொடுக்கப்படும் முன்னதாக வைட்டமின் பி12 நிலை அறியப்பட வேண்டியது அவசியம்.
- பொட்டாசியம்: பொட்டாசிய துணையளிப்புகள் சிலருக்கு வைட்டமின் பி12 உட்கிரகிப்பை குறைக்கக் கூடும். இந்த விளைவு பொட்டாசியம் குளோரைடிலும், சற்று குறைந்த மட்டத்திற்கு, பொட்டாசியம் சிட்ரேட்டிலும் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. மற்ற அபாயக் காரணிகள் கொண்ட சிலருக்கு பொட்டாசியம் வைட்டமின் பி12 பற்றாக்குறையில் பங்களிப்பு செய்யலாம். ஆனால் வழக்கமான துணையளிப்புகள் அவசியமில்லை.
# மறதிநோய்

## குறிகளும் அறிகுறிகளும்

முதுமை மறதி என்பது நினைவாற்றலைச் சார்ந்த ஒரு பிரச்சனையே அல்ல. ஆயினும் முதுமை மறதியால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளின் வாழ்க்கைத் தரம் மனநிலை மற்றும் நடத்தை தொடர்பான குறைபாடுகளால் பாதிக்கப்படுவதால், அவர்களை முறையான பராமரிப்பாளர்கள் கொண்ட ஒரு காப்பகத்தில் அனுமதிப்பது தேவையாகலாம்.  
முதுமை மறதி கொண்டவர்களில் 20-30% பேரை மன அழுத்தம் தாக்குகிறது மற்றும் சுமார் 20% பேரை மனச்சோர்வு நோய் தாக்குகிறது. மனநோய்களும் (பெரும்பாலும் தீய நிகழ்வுகள் பற்றிய பிரமைகள்) மற்றும் தீவிர மன அழுத்தம்/பிடிவாதம் போன்றவை முதுமை மறதி நோயுடன் தொடர்புறுகின்றன. ஒருவர் முதுமை மறதியினால் அவதியுறுவதாக இருப்பினும், இந்நோய்கள் ஒவ்வொன்றினையும் தனித்தனியாக ஆராய்ந்து, சிகிச்சை அளித்தல் வேண்டும்.
# மறதிநோய்

## குறிகளும் அறிகுறிகளும்

### தனக்கும் பிறருக்கும் ஏற்படக்கூடிய ஆபத்துகள்

முதுமை மறதி நோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவர் வாகனம் ஓட்டுவதால் அவருக்கும் அவருடன் செல்பவர்களுக்கும் மிகத் தீவிரமான காயம் அல்லது மரணத்தையோ கூட விளைவிக்ககூடும் என்று கனடியன் மருத்துவக் கழக இதழ் தெரிவிக்கிறது. அத்தகைய ஒருவர் வாகனம் ஓட்டுவதை நிறுத்துவது எப்போது அவசியமாகிறது என்பதை மருத்துவர்கள் ஆராய்ந்து தெரிவிக்க வேண்டும்.  
ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில், ஃப்ளோரிடா மாநிலத்தில் பேக்கர் சட்டமானது குடிமக்களில் எவராவது முதுமை மறதி அல்லது மனநல குறைபாடுகள் கொண்டவர் என்று கருதப்படின், அவரிடம் சட்ட அமலாக்கத்தையும், மனநல ஆய்வையும் மேற்கொள்வதை அனுமதிக்கிறது.  
ஐக்கிய இராச்சியத்தில், தமக்கோ அல்லது மற்றவர்களுக்கோ ஆபத்து விளைவிக்கக்கூடிய நிலையில் உள்ள, மனநல குறைபாடுகளைக் கொண்ட நபர்கள் மனநலச் சட்டம் 1983 என்பதன் கீழ் காவலின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டு, ஆய்வு, கவனிப்பு மற்றும் சிகிச்சைக்கு உட்படுத்தப்படுவார்கள். இது கடைசி வழிமுறையே. நோயாளி தம்மைக் கவனித்துக்கொள்ளும் குடும்பத்தினர் அல்லது நண்பர்களுடன் இருந்தால், இது பெரும்பாலும் தவிர்க்கப்படுகிறது.  
ஐக்கிய இராச்சியத்தின் வாகனமோட்டும் மற்றும் வாகன உரிம முகமை (Driving and vehicle Licensing Agency) இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறது: முதுமை மறதியால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், குறிப்பாக குறைந்த நேர ஞாபகத்திறன் இழப்பு, குழப்பம், உள்ளுணர்வு அல்லது கணிக்கும் திறன் இன்மை போன்றவற்றால் பாதிக்கப்பட்டு, வண்டியோட்டுவதற்கான தகுதி எதையும் பெறாமல் இருக்கின்றனர் - மேலும் இம்மாதிரியான நிலைகளில், முகமைக்குச் செய்தி தெரிவிக்கப்பட்டு, ஓட்டுநர் உரிமம் திரும்பப்பெறப்பட வேண்டும். இருப்பினும், குறைவான அளவில் பாதிப்பு கொண்ட மற்றும் ஆரம்பகட்ட நோயாளிகள் அவர்களது மருத்துவ அறிக்கை பெறப்படும் வரையிலும் அனுமதி பெறுகின்றனர்.
# மறதிநோய்

## நோய் கண்டறிதல்

முதுமை மறதி நோயின் வகைகளை அவை பெருமூளையின் மேலுறைப் பகுதியில் எவ்வாறு பாதிப்படைந்துள்ளன என்பதன் அடிப்படையில் வேறுபடுத்தி அறிய முறைப்படி நோய் கண்டறிதல் அவசியம். இதற்கு குறைந்தபட்சம் ஒரு வல்லுனரைக் கலந்தாலோசிக்க வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, முதியோர் மருந்தளிப்பு வல்லுனர், முதியோர் மனநல மருத்துவர், நரம்பியல் வல்லுனர், நரம்பிய உளவியல் வல்லுனர் அல்லது முதியோர் உளநல மருத்துவர் போன்றோர்களைக் கலந்தாலோசிக்க வேண்டும். இருப்பினும், ஓரளவு நம்பகத்தன்மை கொண்ட, சில சுருக்கமான சோதனைகள் (5-15 நிமிடங்கள்) உள்ளன. அவற்றை அலுவலகம் அல்லது வேறு இடத்தில் மேற்கொள்ளலாம். மேலும் அவற்றின் மூலம் நோயாக மாறக்கூடிய மனநலக் குறைபாடுகளின் நிலையைக் கண்டறியலாம். இந்தச் சோதனைகளில், சுருக்கமான மனநிலை சோதனை ஸ்கோர் (Abbreviated Mental Test Score - AMTS), சிறு மனநிலை பரிசோதனை (Mini Mental State Examination - MMSE), மாற்றப்பட்ட சிறு மனநிலை பரிசோதனை (Modified Mini-Mental State Examination - 3MS), மனநிலை திறன்கள் கண்டறிதல் உபகரணம் (CASI), மற்றும் கடிகாரம் வரைதல் சோதனை ஆகியவை சில எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.
ஏஎம்டிஎஸ் மதிப்பெண்கள் ஆறுக்கு குறைவாகவும் (மொத்தம் பத்துக்கு) எம்எம்எஸ்ஈ (30க்கு) 24 மதிப்பெண்களுக்கும் குறைவாகவும் இருப்பின், மேலும் ஆய்வு தேவைப்படுவதாக அறியலாம். ஒரு மனிதரின் கல்வி மற்றும் இதர பின்னணி நிலைகளின் அடிப்படையில் இந்த மதிப்பெண்களை பகுத்தாய வேண்டும்; எடுத்துக்காட்டாக, மிகவும் தீவிரமாக மன அழுத்தத்தில் உள்ளவரோ அல்லது அதிகப்படியான வலியைக் கொண்டவரோ மனத்திறன் சோதனைகளில் சிறப்பான் செயல்திறனைக் கொண்டிருப்பார் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.
# மறதிநோய்

## நோய் கண்டறிதல்

### சிறு மனநிலை பரிசோதனை

U.S. தடுப்புச் சேவைகள் பணிக்குழு (Preventive Services Task Force(USPSTF)), மனநல குறைபாட்டின் சோதனைகளை மதிப்பாய்வு செய்து, பின்வருவனவற்றைக் கூறியது:  
- எம்எம்எஸ்ஈ
: உணர்திறன் 71% முதல் 92%
:: கவனிப்பு திறன் 56% முதல் 96%
# மறதிநோய்

## நோய் கண்டறிதல்

### திருத்தப்பட்ட சிறு மனநிலை பரிசோதனை (3எம்எஸ்)

இதன் நகல் ஒன்று நேரடிக் கணினி முறைமையின் வழி கிடைக்கப் பெறுகிறது. திருத்தப்பட்ட சிறு மனநிலைப் பரிசோதனையில் இவை காணப்படுவதாக, பரந்துபட்ட பகுப்பாய்வு கூறுகிறது:  
: உணர்திறன் 83% முதல் 93.5%
:: கவனிப்பு திறன் 85% முதல் 90%
# மறதிநோய்

## நோய் கண்டறிதல்

### சுருக்கமான மனநிலை சோதனை ஸ்கோர் (Abbreviated mental test score)

ஒரு பரந்துபட்ட ஆய்வில் பின்வரும் முடிவுகள் பெறப்பட்டன: கடிகாரம் வரைதல் சோதனையும் அடங்கும் ([http://jnnp.bmj.com/cgi/content/full/64/5/588/F3 எடுத்துக்காட்டு படிவம்). சில சோதனைகள், எம்எம்எஸ்ஈ முறைமைக்கு சிறப்பான மாற்று வழிகளாக இருந்தாலும், தற்காலத்தில் எம்எம்எஸ்ஈ முறைமையே சிறந்த நோய் பகுப்பாய்வைத் தருகிறது. ஆனாலும், எம்எம்எஸ்ஈ முறைமைக்கான அணுகல் அதன் காப்புரிமை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டதன் காரணமாகத் தற்போது குறைந்துள்ளது.  
முதுமை மறதியைக் கண்டறிவதற்கான மற்றொரு முறையானது, அந்த நபரின் அன்றாட மனநிலை மற்றும் செயல்பாடுகள் தொடர்பான ஒரு தகவலறியும் கேள்வித்தாளை நிரப்பும்படி கோருவதாகும். தகவலறியும் கேள்வித்தாள்கள், மனநல சோதனைகளை முழுமை செய்யும் தகவல்களை வழங்குகின்றன. இந்த வகையில் மிகவும் பிரபலமான கேள்வித்தாளானது, வயதுமுதிர்ந்தவர்களிடையே காணப்படும், மனநல வீழ்ச்சிக்கான தகவலறியும் கேள்வித்தாள் (Informant Questionnaire on Cognitive Decline in the Elderly - IQCODE) என்பதாகும்.  
"பொதுவான மருத்துவர் மனநல மதிப்பீடு" என்பது, நோயாளியின் மதிப்பாய்வு, தகவலறியும் கலந்துரையாடல் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியது. இது குறிப்பாக, முதன்மை கவனிப்பு அமைப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டது, மேலும் இது ஒரு வலை-சார்ந்த சோதனையாகவும் கிடைக்கிறது. இதனை www.gpcog.com.au என்ற வலைமுகவரியில் அணுகலாம்.  
கூடுதல் பகுப்பாய்வில், மற்றொரு தேதியில் மீண்டும் சோதித்தல், வேறு சோதனைகளைச் (சில நேரங்களில் அதிகம் சிக்கலானவை) சேர்த்துக் கொள்ளுதல் போன்றவை அடங்கும், இதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளாவன முறையான "நரம்பிய உளவியல்" சோதனை போன்றவையாகும்.
# மறதிநோய்

## நோய் கண்டறிதல்

### ஆய்வகப் பரிசோதனைகள்

சிகிச்சையளிக்கப்படக் கூடிய காரணங்களைச் சரி செய்ய முறையான ரத்த பரிசோதனையும் பொதுவாக செய்யப்படுகின்றன. இந்த சோதனைகளில் ஊட்டச் சத்து பி12, ஃபோலிக் அமிலம், கேடயச் சுரப்பி<nowiki/>த் தூண்டுதல், நாளமில்லா சுரப்பி இயக்குநீர், சி-இயக்குப் புரதம், முழு இரத்த எண்ணிக்கை, மின்பகுளிகள், சுண்ணாம்புச் சத்து, சிறுநீரகச் செயல்பாடு மற்றும் கல்லீரல் நொதிகள் ஆகிய சோதனைகள் அடங்கும். இவற்றில் ஏதேனும் இயல்புக்கு மாறாக கண்டறியப்பட்டால், அவை, வயதுமுதிர்ந்தோருக்கு ஏற்படும் குழுப்பம் அல்லது மனநிலைக் குலைவு போன்றவற்றின் பொதுவான காரணங்களான ஊட்டச் சத்து குறைவு, பாதிப்பு அல்லது பிற காரணங்களைச் சுட்டிக் காட்டலாம். துவக்கநிலை முதுமை மறதி நோயைக் கொண்டவர்கள் இவ்வகை பாதிப்புகளால் பெரிதும் அவதியுறுவார்கள் என்பதனால், இக்குறைபாடுகளைச் "சரிசெய்வது" பெரும்பாலும் தற்காலிகமானதாகவே இருக்கிறது.. இது மது அல்லது முதுமை மறதியைத் தூண்டும் பிற காரணிகளையும் சுட்டிக் காட்டலாம்.