# கடல் மாசுபாடு

## மாசுத் தணிப்பு

மனிதனால் ஏற்படும் மாசுபாடுகளில் பெரும்பாலானவை கடலில்தான் முடிகிறது. ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்ட ஆண்டு புத்தகத்தின் 2011 பதிப்பு, "வளர்ந்து வரும் உலகளாவிய மக்கள்தொகைக்கு உணவளிக்கத் தேவையான மதிப்புமிக்க உரமான" பாஸ்பரஸின் பெருமளவிலான இழப்பு மற்றும் கடல் சூழல்களின் ஆரோக்கியத்தில் உலகளவில் பில்லியன் கணக்கான நெகிழிக் கழிவுகள் ஏற்படுத்தும் தாக்கம் ஆகியவை முக்கிய வளர்ந்து வரும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளாக அடையாளம் கண்டுள்ளது.  
"மானுடவியல் மாசுபாடு கடல் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளின் பல்லுயிர் பெருக்கம் மற்றும் உற்பத்தித்திறனைக் குறைக்கக்கூடும். இதன் விளைவாக மனித கடல் உணவு வளங்கள் குறையும்" என்று பிஜோர்ன் ஜென்சென் (2003) தனது கட்டுரையில் குறிப்பிடுகிறார். இந்த மாசுபாட்டின் ஒட்டுமொத்த அளவைக் குறைக்க இரண்டு வழிகள் உள்ளன: மனித மக்கள்தொகையைக் குறைப்பது அல்லது சராசரி மனிதன் விட்டுச் செல்லும் சுற்றுச்சூழல் தடயத்தைக் குறைப்பதற்கான வழியைக் கண்டுபிடிப்பது. இரண்டாவது வழி ஏற்றுக்கொள்ளப்படாவிட்டால், உலக சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் தடுமாறும்போது முதல் வழி திணிக்கப்படலாம்.  
இரண்டாவது வழி, மனிதர்கள், தனித்தனியாக, குறைவாக மாசுபடுத்துவது. இதற்கு சமூக மற்றும் அரசியல் விருப்பம் தேவைப்படுகிறது. மேலும் விழிப்புணர்வு மாற்றமும் தேவைப்படுகிறது. இதனால் அதிகமான மக்கள் சுற்றுச்சூழலை மதிக்கிறார்கள் மற்றும் அதை துஷ்பிரயோகம் செய்வதை குறைக்கிறார்கள். செயல்பாட்டு மட்டத்தில், ஒழுங்குமுறைகள் மற்றும் சர்வதேச அரசாங்க பங்கேற்பு தேவை. கடல் மாசுபாட்டைக் கட்டுப்படுத்துவது பெரும்பாலும் மிகவும் கடினம். ஏனெனில் மாசுபாடு சர்வதேச தடைகளைத் தாண்டி பரவுகிறது. இதனால் விதிமுறைகளை உருவாக்குவதும் செயல்படுத்துவதும் கடினமாகிறது.  
கடல் மாசுபாடு குறித்த சரியான விழிப்புணர்வு இல்லாமல், இந்தப் பிரச்சினைகளைத் திறம்பட நிவர்த்தி செய்வதற்கான தேவையான உலகளாவிய விருப்பம் போதுமானதாக இல்லாமல் போகலாம். கடல் மாசுபாட்டின் மூலங்கள் மற்றும் தீங்கு விளைவிக்கும் விளைவுகள் குறித்த சமநிலையான தகவல்கள் பொது மக்களின் விழிப்புணர்வின் ஒரு பகுதியாக மாற வேண்டும். மேலும் பிரச்சினைகளின் நோக்கத்தை முழுமையாக நிறுவவும், தற்போதைய நிலையில் வைத்திருக்கவும் தொடர்ச்சியான ஆராய்ச்சி தேவைப்படுகிறது. தாவோஜி மற்றும் டாக்கின் ஆராய்ச்சியில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளபடி, சீனர்களிடையே சுற்றுச்சூழல் அக்கறை இல்லாததற்கு ஒரு காரணம், பொதுமக்களிடையே விழிப்புணர்வு குறைவாக இருப்பதால், அதை இலக்காகக் கொள்ள வேண்டும்.  
கடல் மாசுபாடு குறித்த விழிப்புணர்வு, நீர்வழிகளில் குப்பைகள் கலப்பதையும், நமது பெருங்கடல்களில் சேருவதையும் தடுப்பதற்கான ஆதரவிற்கு இன்றியமையாதது. 2014-ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்கர்கள் சுமார் 258 மில்லியன் டன் கழிவுகளை உருவாக்கியதாகவும், மூன்றில் ஒரு பங்கு மட்டுமே மறுசுழற்சி செய்யப்பட்டதாகவும் அல்லது உரம் தயாரிக்கப்பட்டதாகவும் ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்புத் தெரிவித்துள்ளது. 2015-ஆம் ஆண்டில், 8 மில்லியன் டன்களுக்கும் அதிகமான நெகிழி கடலில் கலந்தது. சீனா, இந்தோனேசியா, பிலிப்பீன்சு, தாய்லாந்து, வியட்நாம் ஆகிய நாடுகள் மற்ற அனைத்து நாடுகளையும் விட கடலில் அதிக நெகிழிக் கழிவினைக் கொட்டுகின்றன என்று பெருங்கடல் பாதுகாப்பு அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது. மேலும் நிலையான பொதியிடல் மூலம் இது வழிவகுக்கும்; நச்சு கூறுகளை நீக்குதல், குறைவான பொருட்களைப் பயன்படுத்துதல், மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய நெகிழியினை எளிதில் கிடைக்கச் செய்தல். இருப்பினும், விழிப்புணர்வு மட்டுமே இந்த முயற்சிகளை இதுவரை கொண்டு செல்ல முடியும். மிகவும் அதிகமாகக் கிடைக்கும் நெகிழ் பாலிஎதிலீன் டெரெப்தாலேட் ஆகும். மேலும் இது மக்கும் பொருட்களுக்கு மிகவும் எதிர்ப்புத் திறன் கொண்டது. இந்தப் பிரச்சினையை எதிர்த்துப் போராடுவதில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் பெரும் முன்னேற்றங்களைச் செய்து வருகின்றனர். ஒரு வகையில் டெட்ராபிளாக் துணைப் பல்மடி எனப்படும் சிறப்பு பலபடிகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் இது செய்யப்பட்டுள்ளது. டெட்ராபிளாக் பலபடிகளும், ஐ பி பிக்கு இடையில் ஒரு இணைப்பாகச் செயல்படுகிறது. இது எளிதாக உடைக்க உதவுகிறது. ஆனால் கடினமானதாக இருக்கும். அதிக விழிப்புணர்வு மூலம், தனிநபர்கள் தங்கள் கார்பன் தடயங்களை நன்கு அறிந்துகொள்வார்கள். மேலும், ஆராய்ச்சி மற்றும் தொழில்நுட்பத்திலிருந்து, நெகிழி மாசுபாடு பிரச்சனைக்கு உதவ அதிக முன்னேற்றங்களைச் செய்ய முடியும். சொறி மீன்கள் மாசுபாட்டைக் குறைக்கும் ஒரு சாத்தியமான உயிரினமாகக் கருதப்படுகின்றன.