# 1725 வரை ஆங்கிலத் துடுப்பாட்டத்தின் வரலாறு

## கிரிக்கெட்டின் விதிகளும் உபகரணங்களும்

ஆரம்ப கால கிரிக்கெட்டு வீரர்கள் தங்களுடைய அன்றாட ஆடைகளில் விளையாடினர்கள். அவர்கள் கையுறைகளோ மெத்தை அட்டைகளோ எதையும் அணிந்துக்கொள்ளவில்லை. ஆர்ட்டிலரி மைதானத்தில் நடந்துக்கொண்டிருந்த ஒரு ஆட்டத்தை சித்தரித்த 1743ம் ஆண்டின் ஒரு ஓவியத்தில் இரண்டு மட்டையாளர்களும் ஒரு பந்துவீச்சாளரும் ஒரே மாதிரி வெள்ளை சட்டை, குழாய்கள், வெள்ளை முழங்காலளவு காலுறைகள் மற்றும் வார்ப்பூட்டுகளுள்ள காலணிகள் அணிந்திருந்தனர். குச்சக்காப்பாளர் (விக்கெட்கீப்பர்) அதே உடைகளுடன் கூடுதலாக ஒரு இடுப்புச்சட்டை அணிந்திருந்தார். நடுவரும் புள்ளி கணக்கிடுநரும் முக்கால் அளவு நீளசட்டைகளும் மும்முனை தொப்பிகளும் அணிந்திருந்தனர். சட்டைகளும் காலுறைகளும் அல்லாமல் வேறு எதுவுமே வெள்ளை நிறத்தில் இருக்கவில்லை. யாரும் மெத்தையட்டைகளோ கையுறைகளோ அணியவில்லை. பந்தானது பௌலிங்கு விளையாட்டைப் போல தரையோடு வெவ்வேறு வேகங்களில் உருட்டிவிடப்படுகிறது. பந்தானது இரண்டு குச்சிகளுக்கு (ஸ்டம்ப்) மேலிருக்கும் ஒரு குறுக்குவட்டமான குச்சு அடங்கிய மட்டையிலக்குக்கு நேராக வீசப்படுகிறது. மட்டையாளர் பந்தை நவீன காலத்துக்கு காக்கி குச்சிப் போன்ற ஒரு மட்டையைக் கொண்டு சந்திக்கிறார். தரையோடு உருண்டு வரும் பந்தை சந்திக்க இத்தகைய வடிவுள்ள மட்டை ஏற்றதாயிருந்தது.  
பாக்சுகிரேவிலுள்ள 1622ம் ஆண்டு வழக்கின் பதிவேட்டில் முதல் முறை கிரிக்கெட்டு மட்டையைப் பற்றிய குறிப்பு காணப்படுகிறது. கெண்ட்டு மற்றும் சசெக்சு மாவட்டங்களில் “பேட்டு” என்ற சொல்லே விசித்திரமாக இருந்தது. ஏனெனில் கடலோரத்துக் கடத்தல்காரர்கள் அவர்கள் வைத்திருந்த கனத்த தண்டங்களில் காரணமாக “பேட்டுமென்” என்றழைக்கப்பட்டனர். 1622ம் ஆண்டு தான் முதன் முறையாக “தட்டை-வடிவான” (அதாவது, பனிக்கட்டி காக்கியைப் போன்று குச்சியின் அடிப்பகுதியில் தட்டையான வடிவம்) மட்டை குறிக்கப்படுகிறது. “பேட்டு” என்ற வார்த்தை 1720ம் ஆண்டு வரை அரிதாகவே பயன்படுத்தப்பட்டது. “தடி”, “வளைதடி” அல்லது “குச்சி” ஆகிய சொற்களே அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டது. இவை பிராந்தியங்களுக்கேற்றார் போல் பயன்படுத்தப்பட்டன: உதாரணத்திற்கு “வளைதடி” குளோஸ்டர் பகுதியில் பயன்படுத்தப்பட்டது, தென்கிழக்கில் “மட்டை”; மற்றும் “தடி” அல்லது “குச்சி” மேலும் பரவலாக பயன்படுத்தப்பட்டது.  
எட்வர்டு ஃபிலிப்சு 1658ம் ஆண்டு எழுதின *மிசுடிரீசு ஆஃப் லவ் அண்டு எலோக்வன்சு* என்ற புத்தகத்தில் தான் முதல் முறையாக கிரிக்கெட்டு பந்து குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த நீளமானது 1620ம் ஆண்டு கண்டரின் சங்கிலி அறிமுகத்தில் வந்ததிலிருந்து பயன்படுத்தப்பட்டு வருவதாக நம்பப்படுகிறது. 19வது நூற்றாண்டு வரை ஒரு ஓவருக்கு நான்கு பந்துகளே இருந்தன. மார்டன் மேற்கு சசெக்சில், சிசெசுடருக்கு வடக்கே, காம்பல்டனுக்கு அருகே இருக்கிறது. இது காம்ப்சையர் மாவட்ட எல்லைக்கு சற்றே அப்பால் இருக்கிறது. 1770கள் வரை மட்டையிலக்கானது இரண்டு குச்சிகளும் ஒரு ஒற்றை தண்டு மட்டுமே கொண்டதாக இருந்தது. அதற்குள், 1744ம் ஆண்டு கிரிக்கெட்டின் விதிகளின்படி, 22 இஞ்ச் உயரமும் 6 இஞ்சு அகலமும் கொண்டு, மட்டையிலக்கின் வடிவம் உயரமாகவும் குறுகலாகவும் ஆனது. ஆனால் 18வது நூற்றாண்டின் துவக்கத்திலுள்ள படங்கள் மட்டையிலக்குத் தாழ்வாகவும் அகலமாகவும், சுமார் இரண்டடி அகலமும் ஓரடி உயரமும் இருந்ததாகக் காண்பித்தன. குச்சிகளின் முனைகள் சற்றே பிளவுண்டிருந்தன். இது இலேசான தண்டானது அதின் மேல் அமர ஏதுவாயிருந்தது. குச்சிகள் ஆடுகளத்தில் எந்த இறுக்கத்தில் நடப்பட வேண்டும் மற்றும் தண்டானது எப்படி லாவகமான வைக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்கான தகுதிவிதிகள் இருந்தன. இதன்படி ஒரு குச்சி லேசாக தட்டப்பட்டவுடன் தண்டானது எளிதாக கீழே விழக்கூடியதாக இருந்தது. இரண்டு ஓட்டங்களைக் குறிப்பவர்கள் மைதானத்திலேயே அமர்ந்திருப்பர். அவர்கள் குச்சிகளில் பிளவுகள் உண்டாக்கி எண்ணிக்கைகளை ஏற்படுத்திக்கொள்வர். இந்த காரணத்துக்காகவே அப்போது ஓட்டங்கள் என்று அழைக்கப்படாமல் பிளவுகள் என்று அழைக்கப்பட்டது.