# சிங்கப்பூர்

## பண்பாடு

### கலைகள்

1990 களின் போது காட்சி மற்றும் இலக்கிய கலை வடிவங்களுடன் சேர்த்து மேடைக் கலைகளின் வளர்ச்சிக்கும் தலைமை தாங்க "தேசியக் கலைகள் மன்றமானது" உருவாக்கப்பட்டது. சிங்கப்பூர் தேசிய அருங்காட்சியகமானது நாட்டின் முதன்மையான அருங்காட்சியகம் ஆகும். சிங்கப்பூரிய மற்றும் பிற தென் கிழக்காசியக் கலைஞர்களின் சுமார் 8,000 வேலைப்பாடுகள் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளன. சிங்கப்பூர் கலை அருங்காட்சியகமானது ஒரு தென் கிழக்காசியப் பார்வையில் சமகால கலை மீது கவனக் குவியத்தைக் கொண்டுள்ளது. "சிவப்புப் புள்ளி வடிவமைப்பு அருங்காட்சியகமானது" அன்றாட வாழ்வில் பயன்படுத்தப்படும் பொருட்களின் மிகச் சிறந்த கலை மற்றும் வடிவத்தைக் கொண்டாடுகிறது. இது 50 நாடுகளைச் சேர்ந்த 1,000 க்கும் மேற்பட்ட பொருட்களைக் கொண்டுள்ளது. கலையுடன் அறிவியலை இணைக்கும் சுற்றுலாக் கண்காட்சிகளை தாமரை வடிவத்தையுடைய கலை அறிவியல் அருங்காட்சியகமானது கொண்டுள்ளது. ஆசிய நாகரிகங்களின் அருங்காட்சியகம், பெரனகர் அருங்காட்சியகம் மற்றும் த ஆர்ட்ஸ் ஹவுஸ் உள்ளிட்டவை பிற முக்கியமான அருங்காட்சியங்கள் ஆகும். த எசபிளானடு என்பது மேடைக் கலைகளுக்கான சிங்கப்பூரின் மிகப் பெரிய மையம் ஆகும். 2016 இல் மட்டும் 5,900 கலை மற்றும் பண்பாட்டு நிகழ்வுகளுக்கு இது தளமாக விளங்கியது.  
சிங்கப்பூரின் இலக்கியம் அல்லது "சிங்க்லிட்" எனப்படுவது ஆங்கிலம், மலாய், மாண்டரின் மற்றும் தமிழ் ஆகிய நாட்டின் நான்கு அலுவல்பூர்வ மொழிகளில், முதன்மையாக சிங்கப்பூரர்களால் எழுதப்பட்ட இலக்கியங்கள் ஆகும். அதிகரித்து வந்த நிலையாக ஒன்று என்பதற்கு மாறாக நான்கு துணை இலக்கியங்களைக் (நான்கு மொழிகளுக்கும்) கொண்டுள்ளதாக சிங்கப்பூர் கருதப்படுகிறது. பல முக்கியமான நூல்களானவை மொழிபெயர்க்கப்பட்டு பதிப்புகளில் காட்டப்பட்டுள்ளன. எட்வின் தும்பூ மற்றும் கோக் பக் சாங் உள்ளிட்ட 1980 கள் மற்றும் 1990 களில் பதிப்பிக்கப்பட்ட இலக்கிய இதழான *சிங்கா*, மேலும் *ரிதம்ஸ்: ஏ சிங்கப்பூரியன் மில்லேனியல் ஆந்தாலஜி ஆப் பொயட்ரி* (2000) போன்ற பல மொழி தொகை நூல்களிலும் பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளன. கடைசியாகக் குறிப்பிட்ட நூலில் அனைத்து கவிதைகளும் மூன்று முறை மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. தான் சிவே இயான் மற்றும் குவோ பாவோ குன் போன்ற ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர்கள் தங்களது படைப்புகளை ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மொழிகளில் பங்களித்துள்ளனர்.  
பாப் மற்றும் ராக் இசை முதல் நாட்டுப்புற மற்றும் செவ்வியல் இசை வரை வேறுபட்ட ஓர் இசைப் பண்பாட்டை சிங்கப்பூர் கொண்டுள்ளது. சிங்கப்பூரில் பண்பாட்டு வாழ்வில் ஒரு முக்கியமான பங்கை மேற்கத்திய செவ்வியல் இசையானது ஆற்றுகிறது. 1979 ஆம் ஆண்டு "சிங்கப்பூர் ஒருங்கிசை இசைக் கச்சேரி" அமைப்பானது தொடங்கப்பட்டது. சிங்கப்பூர் தேசிய இளைஞர் இசைக் கச்சேரி குழு மற்றும் சமூக-அடிப்படையிலான பிராடெல் ஹைட்ஸ் ஒருங்கிசை இசைக் கச்சேரி குழு உள்ளிட்டவை சிங்கப்பூரின் பிற குறிப்பிடத்தக்க மேற்கத்திய இசைக் கச்சேரி குழுக்களாகும். பல இசைக் கச்சேரி குழுக்களானவை மேல்நிலைப் பள்ளிகள் மற்றும் இளையோர் கல்லூரிகளிலும் கூட காணப்படுகின்றன. சீன, மலாய, இந்திய மற்றும் ஐரோவாசிய என பல சமூகங்கள் தங்களது சொந்த தனித்துவமான இன இசைப் பாரம்பரியங்களைக் கொண்டுள்ளன. தங்களது பாரம்பரிய இசை வடிவங்கள் மற்றும் பல்வேறு நவீன இசை பாணிகளுடன் வேறுபட்ட வடிவங்களின் கலப்பானது இந்நாட்டில் இசையின் பன்முகத் தன்மைக்குக் காரணமாகிறது. நாட்டின் உயிரோட்டமுடைய நகர்ப்புற இசைப் பண்பாடானது இப்பகுதியில் பன்னாட்டு இசை விழாக்கள் மற்றும் நிகழ்ச்சிகளுக்கு ஒரு மையமாக இந்நாட்டை ஆக்கியுள்ளது. இசுடெபனி சன், ஜேஜே லின், லியாங்க் வெர்ன் பூக், தௌபிக் பதிசா, மற்றும் டிக் லீ உள்ளிட்டோர் சிங்கப்பூரின் நன்றாக அறியப்பட்ட பாடகர்களில் சிலராவர். *ஹோம்* உள்ளிட்ட தேசிய நாள் கருத்துப் பாடல்களை இசையமைத்ததற்காக டிக் லீ பிரபலமானவராக உள்ளார்.