# செங்கிஸ் கான்

## மரபும், வரலாற்று மதிப்பீடும்

### பிற இடங்களில்

வரலாற்று ரீதியான மற்றும் நவீன முசுலிம் உலகமானது செங்கிஸ் கானை மட்டுமீறிய அளவுக்கு ஏராளமான பல்வேறுபட்ட சித்தாந்தங்கள் மற்றும் நம்பிக்கைகளுடன் தொடர்புபடுத்தி வந்துள்ளது. ஒரு முசுலிம் அல்லாத சக்தியால் ஆளப்படுவோம் என்று முன்னர் என்றுமே எண்ணாத இசுலாமிய எண்ணத்தின் படி, அதன் முதல் உள்ளுணர்வானது வரப் போகும் இறுதித் தீர்ப்பு நாளின் முன்னறிவிப்பு என அது செங்கிஸ் கானைக் கண்டது. காலப்போக்கில் உலகம் அழியாமல் போனது மற்றும் அவரது வழித்தோன்றல்கள் இசுலாமுக்கு மதம் மாறத் தொடங்கியதால் முசுலிம்கள் முசுலிம் உலகத்தின் உட் புற நேர்மையின்மையைத் தூய்மைப்படுத்தி, அதை வலிமையாக்குவதற்கு என்று விதிக்கப்பட்ட கடவுளின் எண்ணத்தின் ஒரு கருவியாக செங்கிஸ்கானை முசுலிம்கள் எண்ணத் தொடங்கினர் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.  
மங்கோலியப் பேரரசின் காலத்துக்குப் பிந்தைய ஆசியாவில் செங்கிஸ் கான் அரசியல் முறைமைத் தன்மையின் ஓர் ஆதாரமாகவும் விளங்கினார். ஏனெனில், ஆட்சி செய்ய உரிமை பெற்ற ஒரே குடும்பத்தினராக இவரது வழித்தோன்றல்கள் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்தனர். இதன் விளைவாக இவரிடமிருந்து தோன்றாத, ஆனால் ஆட்சி செய்ய விரும்பியவர்கள் தங்களது ஆட்சியை முறைமைப்படுத்த செங்கிஸ் கானின் அரசமரபைச் சேர்ந்த கைப்பாவை ஆட்சியாளர்களை மன்னனாக முன்மொழிந்தது அல்லது செங்கிஸ் கானுடனான தங்களது சொந்த உறவு முறைத் தொடர்பைப் பெரிதாக்கிக் காட்டினர். மிகக் குறிப்பாக, பெரிய துரந்தரான தைமூரைக் குறிப்பிடலாம். தைமூர் நடு ஆசியாவில் தன்னுடைய சொந்தப் பேரரசை நிறுவினார். அவர் மேற்குறிப்பிட்ட இரு செயல்பாடுகளையும் செய்தார். செங்கிஸ் கானின் வழித் தோன்றல்களான சோயுர்கத்மிசு மற்றும் சுல்தான் மகுமூது ஆகியோருக்கு மரியாதை செலுத்த அவர் கடமைப்பட்டிருந்தார். அவரது பரப்புரைச் செயல்பாடுகளானவை செங்கிஸ் கானின் மிகக் குறைந்த முக்கியத்துவமுடைய தளபதிகளில் ஒருவரும், தைமூரின் மூதாதையருமான கரச்சர் நோயனின் முக்கியத்துவத்தைப் பெருமளவுக்கு அதிகரித்துக் குறிப்பிட்டன. அவரை செங்கிஸ் கானின் இரத்த சொந்தத்தில் ஒருவராகவும், செங்கிஸ் கானுக்கு அடுத்த இடத்தில் இருந்தார் எனவும் சித்தரித்தன. செங்கிஸ் கானின் வழித் தோன்றல்களில் குறைந்தது இரு பெண்களையும் தைமூர் திருமணம் செய்து கொண்டார். முகலாயப் பேரரசை நிறுவிய பாபுர் தைமூர் மற்றும் செங்கிஸ் கான் ஆகிய இருவரிடமிருந்தும் வழி வந்தவராக இருந்ததால் தன்னுடைய அதிகாரத்தை அதிலிருந்து பெற்றவராகக் கருதினார். நடு ஆசியாவில் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு வரை சமூக ஒழுங்கின் ஒரு மூதாதையராகச் செங்கிஸ் கான் கருதப்பட்டார். சட்ட அதிகாரத்தில் செங்கிஸ் கான் இறைதூதர் முகம்மதுவுக்கு அடுத்த இடத்தில் இருந்தார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.  
குறித்த ஓவியம். இது செங்கிஸ் கானின் பேரன் குலாகு கானால் நடத்தப்பட்டது. அழிவை ஏற்படுத்திய செங்கிஸ் கானின் படையெடுப்புகளில் உச்ச நிலையை அடைந்ததாக நவீன அரேபிய உலகத்தில் இந்த முற்றுகை பார்க்கப்படுகிறது.]]
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் அரேபிய தேசியவாதத்தின் வளர்ச்சியுடன் அரேபிய உலகமானது செங்கிஸ் கானை அதிகரித்து வந்த நிலையாக எதிர் மறையாகக் காணத் தொடங்கியது. தற்காலத்தில் இவர் உச்சபட்ச "சபிக்கப்பட்ட எதிரியாக" பார்க்கப்படுகிறார். இவரது பேரன் குலேகுவால் "[1258-ஆம் ஆண்டின் பகுதாது முற்றுகையில்] உச்ச நிலையை அடைந்த, நாகரிகங்களை அழிக்கத் தொடங்கிய ஒரு கொடிய காட்டுமிராண்டியாகப்" பார்க்கப்படுகிறார். இதே போல உருசியாவில் செங்கிஸ் கான் மட்டுமீறிய அளவுக்கு எதிர்மறையாகப் பார்க்கப்படுகிறார். அங்கு வரலாற்றாளர்கள் தங்க நாடோடிக் கூட்டத்தின் ஆட்சியை அடிக்கடி (மங்கோலிய ஆட்சியை "தாதர் நுகத்தடி" என்று பிரபலமாக அழைக்கின்றனர்) பிற்போக்குவாத, அழிவை ஏற்படுத்திய, அனைத்து முன்னேற்றங்களுக்கும் தடையாக இருந்த மற்றும் உருசியாவின் பிரச்சனைகள் அனைத்துக்கும் காரணமானது எனச் சித்தரிக்கின்றனர். நவீன நடு ஆசியா மற்றும் துருக்கியில் இவர் குறித்த எண்ணங்களானவை மிகுந்த அளவுக்கு கலவையானவையாக உள்ளன. ஒரு முசுலிமல்லாதவராக இவரது நிலை என்பதன் பொருளானது தைமூர் மற்றும் செல்யூக்கியர் போன்ற பிற தேசியப் பாரம்பரியங்கள் மற்றம் கதாநாயகர்கள் இவரை விட மிக உயர்வாகப் பார்க்கப்படுகின்றனர்.  
நவீன கால சீனாவில் செங்கிஸ் கான் ஒரு கதாநாயகனாக உருவாகி உள்ளார். யுவான் அரச மரபின் கீழ் செங்கிஸ் கான் தேசத்தை உருவாக்கியவராக வழிபடப்படுகிறார். 1368-இல் மிங் அரசமரபு நிறுவப்பட்டதற்குப் பிறகும் கூட இதே நிலையில் இவர் தொடர்ந்தார். எனினும் பிந்தைய மிங் அரசமரபினர் ஓரளவுக்கு இவரது நினைவை ஒதுக்கினர். மஞ்சுக்களின் சிங் அரசமரபு (1644-1911) காலத்தில் இவர் குறித்த நேர்மறையான பார்வையானது மீண்டும் வந்தது. சிங் அரசமரபினர் செங்கிஸ் கானின் வாரிசுகளாகத் தங்களை நிலைப்படுத்திக் கொண்டனர். 20-ஆம் நூற்றாண்டில் சீன தேசியவாதத்தின் வளர்ச்சியானது தொடக்கத்தில் ஒரு துயரத்தை விளைவித்த ஆக்கிரமிப்பாளராக செங்கிஸ் கானைக் கண்டிப்பதற்குக் காரணமானது. ஆனால், பிறகு பல்வேறு விவகாரங்களில் ஒரு உபயோகமான அரசியல் சின்னமாக இவர் மீண்டும் முக்கியத்துவம் பெற்றார். நவீன கால சீன வரலாற்றியலானது பொதுவாகச் செங்கிஸ் கானை நேர்மறையாகவே குறிப்பிடுகிறது. ஆளும் கட்சியானது இவரை ஒரு சீன கதாநாயகனாகப் பிரபலப்படுத்துகிறது.  
இதே போல நவீன கால முசுலிம் உலகமானது செங்கிஸ் கானை முதன்மையான "சபிக்கப்பட்ட எதிரியாகப்" பார்க்கிறது. பிரானின் சொற்களின் படி, 1258-ஆம் ஆண்டின் பகுதாது முற்றுகையில் முடிவடைந்த, நாகரிங்களின் அழிப்பைத் தொடங்கிய ஒரு காட்டுமிராண்டியாக" இவர் பார்க்கப்படுகிறார். செங்கிஸ் கானால் என்றுமே நேரடியாகப் பாதிப்புக்குள்ளாகாத மேற்குலகத்தில் இவர் மாறி வந்த முறைகளில் பார்க்கப்பட்டுள்ளார். 14-ஆம் நூற்றாண்டின் போது மார்கோ போலோ மற்றும் ஜெஃப்ரி சாசர் ஆகியோரால் காட்டப்பட்டுள்ள படி இவர் ஓர் எளிமையான மற்றும் புத்திசாலி ஆட்சியாளராகப் பார்க்கப்பட்டார். ஆனால் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் அறிவொளிக் காலத்தின் போது பொதுவான கொடுங்கோல கிழக்கத்திய ஏதேச்சதிகாரியாக இவர் சித்தரிக்கப்பட்டார். 20-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி மற்றும் 21-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கப் பகுதிகளில் உலகமயமாதலின் போது மேற்குலகமானது செங்கிஸ் கானை ஒரு சிக்கலான குணங்களையுடைய தனி மனிதராகக் காண்பது என்பது அதிகரித்து வந்துள்ளது.