# காலங்காட்டிகளின் வரலாறு

### கடிகாரங்கள்

#### கடிகாரத் தயாரிப்பாளர்கள்

முதலாவது தொழில்முறைக் கடிகாரத் தயாரிப்பாளர்கள் பூட்டுகள் செய்பவர்கள் மற்றும் நகை செய்பவர்களின் சங்கங்கள்லிருந்து வந்தார்கள். கடிகாரத் தயாரிப்பானது பல ஆண்டுகாலமாக தனித்திறமைவாய்ந்த கைத்திறனிலிருந்து பெருந்திரளான தயாரிப்புத் தொழிற்துறையாக விருத்தியடைந்தது. லி ரோய் என்பவர் கடிகாரத் தயாரிப்பாளர் குடும்பத்தின் ஐந்தாம் தலைமுறைக்கு உரியவர் ஆவார். "பிரான்சில், இயன்றவரையில் ஐரோப்பாவில், மிகவும் திறமைவாய்ந்த கடிகாரத் தயாரிப்பாளர்" என்று அவரது காலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் அவரை விவரித்தனர். அவர் கடிகாரங்களதும், கைக்கடிகாரங்களதும் துல்லியத்தை அதிகரித்த சிறப்பான மீண்டும் மீண்டும் செய்கின்ற ஒரு பொறிமுறையை, உள்ளேயுள்ள கடிகாரத்தின் இயந்திரத்தைப் பார்ப்பதற்கு திறக்ககூடிய ஒரு முகப்பைக் கண்டுபிடித்தார். மேலும், 3,500 க்கும் அதிகமான கைக்கடிகாரங்களைச் செய்தார் அல்லது மேற்பார்வையிட்டார். அவரது கண்டுபிடிப்புகளின் விளைவாக வந்த போட்டியும், விஞ்ஞானப் போட்டி மனப்பான்மையும், கூடுதல் சரிநுட்பமாக நேரத்தை அளப்பதற்கான புதிய முறைகளைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு ஆராய்ச்சியாளர்களை மேலும் ஊக்கப்படுத்தியது.  
பிரெஞ்சுப் புரட்சிக்குப் பின்னர், 1794 மற்றும் 1795 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில், ஒரு நாளை ஒவ்வொன்றும் 100 நிமிடங்கள் கொண்ட 10 மணிநேரங்களாக பிரித்துள்ள தசம முறைக் கடிகாரங்களை பிரெஞ்சு அரசாங்கம் குறிப்பாகக் கட்டுப்படுத்தியது. பிற தனிநபர்களிடையே வானவியலாளரும், கணிதவியலாளருமான பியரி-சைமன் லாப்லேசு (Pierre-Simon Laplace), தனது சட்டைப்பைக் கடிகார முகப்பை தசம முறை நேரத்துக்கு மாற்றியமைத்தார். தசம முறையில் அமைக்கப்பட்ட கடிகாரங்கள் சாதாரண மக்களைக் காட்டிலும் வானவியலாளர்களுக்கு மாத்திரமே உதவியதால், இது பதின்மமான அளவுமுறை யுடன் இணைந்த பொதுமக்களால் மிகவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத மாற்றங்களில் ஒன்றாகிக் கைவிடப்பட்டது. ஆங்கிலேயர்கள் 17 ஆம், 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் முன்னணி கடிகாரத் தயாரிப்பாளர்களாகினர். ஹியூக்னாட் கைவினைஞர்களின் உட்புகுத்தலைத் தொடர்ந்து சுவிட்சர்லாந்தும் தன்னை ஒரு கடிகாரத் தயாரிப்பாளராக உறுதிப்படுத்தியது. 19 ஆம் நூற்றாண்டில், சுவிஸ் தொழிற்துறையானது "இயந்திரத்தால் உருவாக்கப்பட்ட உயர் தர கைக்கடிகாரங்களில் உலகளவில் ஆதிக்கத்தைப் பெற்றது". அன்றைய முன்னணி நிறுவனமாக வார்ஸாவின் ஆண்டனி பட்டக் (Antoni Patek) மற்றும் பெர்னேயின் அட்ரீன் பிலிப்பே (Adrien Philippe) ஆகியோரால் நிறுவப்பட்ட பட்டக் பிலிப்பே (Patek Philippe) நிறுவனம் திகழ்ந்தது. 1868 ஆம் ஆண்டில், கைக்கடிகாரமானது ஏற்கனவே பட்டக் பிலிப்பேயால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் நகை போலக் கருதப்பட்ட "பெண்ணின் கைவளை கடிகாரம்" மட்டுமே கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருந்தது. சட்டைப்பைக் கடிகாரங்கள் பொருத்தமற்றவையாக இருந்ததால், சாண்டோஸ் கைக்கடிகாரத்தை லூயிஸ் கார்ட்டியர் உருவாக்கினார். இதுவே ஆண்களுக்கான முதலாவது கைக்கடிகாரம் ஆகும். மேலும், நடைமுறைப் பயன்பாட்டுக்காக முதன்முதலில் வடிவமைக்கப்பட்டது.  
சண்டையில் சட்டைப்பைக் கடிகாரங்களைவிட கைக்கடிகாரங்களே கூடுதல் வசதியாக இருந்ததை அதிகாரிகள் கண்டறிந்ததால், முதலாம் உலகப் போரின்போது அவற்றுக்கு புகழ் கிடைத்தது. மேலும், சட்டைப்பைக் கடிகாரம் பிரதானமாக ஒரு மத்திய வகுப்புப் பொருளாக இருந்ததால், படையில் சேர்க்கப்பட்ட ஆண்கள் பொதுவாக கைக்கடிகாரங்களைச் சொந்தமாகப் பெற்றிருந்தனர். அவற்றைத் தம்முடனேயே கொண்டுசென்றனர். சண்டைகள் மிகவும் சிக்கலாகி, ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தாக்குதல்களுக்கான தேவை ஏற்பட்டபோது, பீரங்கித் தொகுதி மற்றும் காலாட்படை அதிகாரிகள் தங்கள் கடிகாரங்களில் தங்கியிருந்தனர். தரையில் தேவைப்பட்ட அளவுக்கு கைக்கடிகாரங்கள் வானிலும் தேவைப்பட்டன: சட்டைப்பைக் கடிகாரங்களைவிட இவையே கூடுதல் வசதியானவை என்பதை சாண்டோஸ்-டுமாண்ட் கொண்டிருந்தது போல அதே காரணத்துக்காகவே இராணுவ விமான ஓட்டிகளும் கண்டனர். இறுதியில், காலாட்படைக்கும், விமான ஓட்டிகளுக்குமாக இராணுவ ஒப்பந்ததாரர்களே *ஒட்டுமொத்தமாக* கடிகாரங்களைத் தயாரித்தனர். இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, எளிமையான கறுப்பு முகப்பு மற்றும் எளிதாக வாசிப்பதற்கு ஏற்ற தெளிவான வெள்ளை எண்களைக் கொண்டிருந்த ஏ-11 கடிகாரமானது அமெரிக்க வான்படையினரிடையே பிரபலமாக இருந்தது.