# நுண்ணறி அட்டை

## வரலாறு

தானியங்கு சில்லு அட்டையானது ஜெர்மன் ராக்கெட் விஞ்ஞானி ஹெல்மட் க்ரோட்ரப் மற்றும் அவரது சக பணியாளர் ஜர்ஜென் டெத்லோஃப் ஆகியோரால் 1968 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது; இறுதியாக 1982 ஆம் ஆண்டில் காப்புரிமை வழங்கப்பட்டது. அட்டைகளின் முதல் பெரும் பயன்பாடு பிரான்ஸ் நாட்டின் கட்டணத் தொலைபேசிகளில் பணம் செலுத்த 1983 ஆம் ஆண்டில் (*Télécarte*) தொடங்கப்பட்டது.  
பிரெஞ்சு கண்டுபிடிப்பாளர் ரோலேண்ட் மொரேனோ, உண்மையில் 1974 ஆம் ஆண்டில் நினைவக அட்டை பற்றிய தனது முதல் கருதுகோளின் காப்புரிமையைப் பெற்றிருந்தார். 1977 ஆம் ஆண்டில், ஹனிவெல் புல்லைச் சேர்ந்த மைக்கேல் யூகன் முதல் நுண்செயலி நுண்ணறி அட்டையைக் கண்டுபிடித்தார். 1978 ஆம் ஆண்டில், புல் நிறுவனம் SPOM (சுய நிரலாக்கக்கூடிய ஒற்றை-சில்லு நுண்கணினி) இன் காப்புரிமையைப் பெற்றது. அது தானியங்கு-நிரல் சில்லுக்குத் தேவையான கட்டமைப்பை வரையறுக்கின்றது. மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து, மோட்டோரோலா நிறுவனத்தால் இந்தக் காப்புரிமை அடிப்படையிலான முதன் முதல் "CP8" தயாரிக்கப்பட்டது. அந்த நேரத்தில், புல் நிறுவனம் நுண்ணறி அட்டைகள் தொடர்பான 1200 காப்புரிமைகளைக் கொண்டிருந்தது. 2001 ஆம் ஆண்டில், புல் நிறுவனம் ஸ்க்லம்பெர்ஜர் நிறுவனத்திற்கு அதன் அனைத்துக் காப்புரிமைகளுடன் அதன் CP8 பிரிவை விற்றது. அதன் தொடர்ச்சியாக,ஸ்க்லம்பெர்ஜர் நிறுவனம் அதன் நுண்ணறி அட்டை பிரிவையும் CP8 ஐயும் இணைத்து அக்ஸல்டோவை உருவாக்கியது. 2006 ஆம் ஆண்டில், அந்த நேரத்தில் உலகின் 2 ஆவது மற்றும் 1 ஆவது நுண்ணறி அட்டை உற்பத்தியாளர்களாக இருந்த அக்ஸல்டோ மற்றும் ஜெம்ப்ளஸ் இணைக்கப்பட்டு ஜெமல்ட்டோ உருவானது.  
நுண்சில்லுகளின் தொகுப்புடன் இருந்த இரண்டாவது பயன்பாடு அனைத்து பிரெஞ்சு பற்று அட்டைகளில் (*கார்டே ப்ளூ*) 1992 ஆம் ஆண்டில் நிறைவடைந்தது. கார்டே ப்ளூ கொண்டு பிரான்சில் பணம் செலுத்தும் போது, பரிவர்த்தனை ஏற்றுக்கொள்ளும் முன்னர் ஒருவர் வியாபாரியின் POS முனையத்தில் அட்டையைச் செருகி, பின்னர் PIN ஐ தட்டச்சு செய்கின்றார். மிகவும் வரம்புக்குட்பட்ட பரிவர்த்தனைகள் மட்டுமே (சிறிய ஆட்டோ பாதை சுங்கவரிகளைச் செலுத்துதல் போன்றவை) PIN இல்லாமல் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன.  
நுண்ணறி-அட்டை-அடிப்படையிலான மின்னணு பர்ஸ் அமைப்புகள் (இதில் மதிப்பானது அட்டையின் சில்லில் சேமிக்கப்படுகின்றது, வெளிப்புறம் பதிவுசெய்யப்பட்ட கணக்கில் சேமிக்கப்படுவதில்லை. எனவே அந்த இயந்திரங்கள் எந்த நெட்வொர்க் இணைப்பின் தேவையுமின்றி அட்டையை ஏற்றுக்கொள்கின்றன) 1990களின் மத்தியிலிருந்து ஐரோப்பா முழுவதும் செயல்பாட்டில் உள்ளன. ஜெர்மனி (ஜெல்ட்கார்டே), ஆஸ்திரியா (க்விக்), பெல்ஜியம் (புரோட்டான்), பிரான்ஸ் (மணியோ), நெதர்லாந்து (சிப்னிப் மற்றும் சிப்பர்), சுவிட்சர்லாந்து ("கேஷ்"), நார்வே ("மாண்டக்ஸ்"), ஸ்வீடன் ("கேஷ்"), பின்லாந்து ("அவந்த்"), ஐக்கிய இராச்சியம் ("மாண்டக்ஸ்"), டென்மார்க் ("டன்மண்ட்") மற்றும் போர்ச்சுக்கல் ("போர்டா-மோடாஸ் மல்டிபேங்கோ") ஆகிய நாடுகளில் மிகவும் குறிப்பிடும்படியாக உள்ளன.  
ஐரோப்பாவில் GSM மொபைல் தொலைபேசியில் பயன்படுத்தப்படும் நுண்ணறி அட்டை அடிப்படையிலான சிம் அறிமுகத்துடன் 1990களில் நுண்ணறி அட்டை பயன்பாட்டில் முக்கிய வளர்ச்சியிருந்தது. ஐரோப்பாவில் மொபைல் தொலைபேசிகள் எங்கும் நிறைந்திருந்ததால், நுண்ணறி அட்டைகள் மிகவும் பொதுவானதாக மாறின.  
சர்வதேச பணம் செலுத்துதலின் வர்த்தகச் சின்னங்களான மாஸ்டர்கார்டு, விசா மற்றும் யூரோபே ஆகியவை 1993 ஆம் ஆண்டில், பணம் செலுத்தும் அட்டைகளை பற்று அல்லது கடன் அட்டைகளாகப் பயன்படுத்துதலில் நுண்ணறி அட்டைகளின் பயன்பாட்டிற்கான விவரக்குறிப்புகளை உருவாக்குவதில் இணைந்து பணிபுரிய ஒப்புக்கொண்டன. EMV அமைப்பின் முதல் பதிப்பு 1994 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. 1998 ஆம் ஆண்டில் விவரக்குறிப்புகளின் நிலையான வெளியீடு கிடைத்தது. EMVco, இது அந்த அமைப்புக்கான நீண்டகால நிர்வகித்தலுக்கான பொறுப்பைக் கொண்டுள்ள நிறுவனம். இது 2000 ஆம் ஆண்டிலும் மற்றும் மிகவும் சமீபத்தில் 2004 ஆம் ஆண்டிலும் விவரக்குறிப்பை மேம்படுத்தியது. பல்வேறுபட்ட நிதி நிறுவனங்கள் மற்றும் சில்லறை விற்பனையாளர்களுக்கு 1998 பதிப்புடனான இணக்கத்தை விவரக்குறிப்புகள் திரும்பக் கொண்டுவருதலை உறுதிப்படுத்துவதே EMVco வின் நோக்கமாகும்.  
அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் போன்ற விதிவிலக்கான நாடுகளில் EMV ஐ ஈடுபடுத்துதலில் குறிப்பிடத்தகுந்த முன்னேற்றம் இருந்தது - உபகரண விற்பனை மற்றும் பற்று அல்லது கடன் அட்டைகள் வழங்கல் ஆகியவற்றின் இணக்கப் புள்ளியானது EMV விவரக்குறிப்புகளைக் கடைப்பிடிக்கின்றது. பொதுவாக, ஒரு நாட்டின் தேசிய பணம் செலுத்தல் கூட்டமைப்பானது, மாஸ்டர்கார்டு இண்டர்நேஷனல், விசா இண்டர்நேஷனல், அமெரிக்கன் எக்ஸ்பிரஸ் மற்றும் JCB ஆகியவற்றுடன் ஒருங்கிணைந்து, ஈட்டுபட்டுள்ள பல்வேறு உரிமைதாரர்களால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட விளைவை உறுதிப்படுத்துகின்ற விவரமான செயலாக்கத் திட்டங்களை உருவாக்குகின்றது.  
EMV இன் நிதி ஆதாரங்கள், இதை பணம் செலுத்துதல் அமைப்புகளில் தோன்றிய உருவக மாதிரி எனக் கூறுகின்றன. சில நாடுகளில் உள்ள வங்கிகள் பல்வேறு கணக்கு வகைகளை ஆதரிக்கும் திறனுடைய ஒற்றை அட்டையை தற்போது வழங்குவதில்லை. அந்த இடங்களில் இந்தக் கூற்றுக்கு சிறப்பு இருக்கக் கூடும். எனவே இந்த நாடுகளில் உள்ள சில வங்கிகள் ஒரே அட்டை பற்று அட்டையாகவும் கடன் அட்டையாகவும் செயல்பட வழங்குவதைக் கருதுகின்றன. இதற்கான வணிக காரணங்கள் இன்னமும் சற்று மழுப்பலாக உள்ளன. EMV இல் பயன்பாட்டுத் தேர்வு என்றழைக்கப்படும் கருதுகோளானது விற்பனைப் புள்ளியில் வாங்கியதற்கான பணம் செலுத்துவதற்கு நுகர்வோர் எவ்வாறு பயன்படுத்தவேண்டும் என்பதை வரையறுக்கின்றது.  
வங்கிகளுக்கு நுண்ணறி அட்டைகளை அறிமுகப்படுத்துவதில் உள்ள அளவிடக்கூடிய நன்மை, குறிப்பாக மோசடி, இழப்பு மற்றும் திருடப்படுதல்களில் ஏமாற்று மோசடிகளைக் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவில் குறைக்க முன்கூட்டியே தெரிவிக்கும் திறன் மட்டுமே. ஒரு நாடு சந்தித்த ஏமாற்று மோசடியின் தற்போதைய அளவு, நாட்டின் சட்டம் மோசடியின் விளைவை வாடிக்கையாளருக்கு ஒதுக்கியதா இல்லை வங்கிக்கா என்பதை அறிவதுடன் இணைந்துள்ளது. இவை நிதி நிறுவனங்களுக்கு வணிக வழக்கு உள்ளதா எனக் கண்டறிகின்றன. சில விமர்சகர்கள், சேமிப்புகள் EMV செயலாக்க மதிப்புகளை விட மிகவும் குறைவாக உள்ளன. ஆகவே பல நம்பிக்கை அமெரிக்க பணம் செலுத்துதல் துறையானது புதிய தொடர்பற்ற தொழில்நுட்பத்தை செயலாக்குவதன் பொருட்டு தற்போதைய EMV சுழற்சி முறையின் வெளியே காத்திருக்கின்றன என்று கூறுகின்றனர்.  
தொடர்பற்ற இடைமுகங்களுடனான நுண்ணறி அட்டைகளின் பணம் செலுத்துதல் மற்றும் மாஸ் ட்ரான்சிஸ்ட் போன்ற டிக்கெட் வழங்கும் பயன்பாடுகளுக்காக, அதன் பிரபலம் அதிகரிக்கத் தொடங்கியுள்ளது. விசா மற்றும் மாஸ்டர்கார்டு ஆகியவை அமெரிக்காவில் (2004-2006) செயலாக்க எளிதான பதிப்பு தற்போது பரவலாக அமைக்கப்பட ஒப்புக்கொண்டுள்ளன.
உலகம் முழுவதும், தொடர்பற்ற கட்டணச் சேகரிப்பு அமைப்புகள் பொது பரிமாற்றத்தில் திறம்படச் செயல்பட செயலாக்கப்பட இருக்கின்றன. வெளிவந்துள்ள பல்வேறு தரநிலைகள் குறுகிய நோக்கமுடையதாகவும் இணக்கமற்றதாகவும் உள்ளன. எனவே அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவில் பிலிப்ஸ் நிறுவனத்திடமிருந்து வந்த MIFARE தரநிலை அட்டை கருதப்படக்கூடிய சந்தைப் பங்கு மதிப்பாக உள்ளது.  
நுண்ணறி அட்டைகள் மண்டலம், தேசிய மற்றும் சர்வதேச அளவில் தனிநபர் அடையாளம் காணுதல் மற்றும் உரிமை வழங்கல் ஆகியவற்றிலும் அறிமுகப்படுத்தப்பட இருக்கின்றன. குடிமகன் அடையாள அட்டைகள், ஓட்டுநர் உரிமங்கள் மற்றும் நோயாளி அடையாள அட்டைத் திட்டங்கள் பெரும்பாலும் வழக்கிலுள்ளவை; உதாரணமாக மலேசியாவில், MyKad என்ற கட்டாய தேசிய ID திட்டமானது 8 வேறுபட்ட பயன்பாடுகளை உள்ளடக்கியது. மேலும் அது 18 மில்லியன் பயனாளர்களுக்கு செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தொடர்பற்ற நுண்ணறி அட்டைகள் சர்வதேசப் பயணத்திற்கான பாதுகாப்பை மேம்படுத்த ICAO உயிர்புள்ளியியல் கடவுச்சீட்டுகளில் ஒருங்கிணைக்கப்பட இருக்கின்றன.