# மசாலாப் பொருள்

## ஆரம்பகால வரலாறு

சுமார் கி.மு 50,000 இல் வாழ்ந்த மனிதர்கள் மசாலாப் பொருளைப் பயன்படுத்தியதற்கு பண்டைய ஆதாரங்கள் உள்ளன.
இலவங்கப்பட்டை மற்றும் மிளகுடன் சுமார் கி.மு 2000 இல் மத்திய கிழக்கு முழுவதும் வணிகம் விருத்தியடைந்திருக்கிறது. எகிப்தியர்கள் பதனத்திற்காக மூலிகைகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். மேலும் அவர்களது அயற்பண்புடைய மூலிகைகளின் தேவையானது உலக வாணிகத்தை ஊக்குவிப்பதற்கு உதவியாக இருந்தது. உண்மையில் *ஸ்பைஸ்* என்ற வார்த்தையானது பொருட்களின் வகைகள் எனப் பொருள்படும் *ஸ்பைஸஸ்* என்ற மூலத்தில் இருந்து வந்ததாகும். கி.மு. 1000 இல் சீனா மற்றும் இந்தியாவில் மூலிகைகளைச் சார்ந்தே மருத்துவ அமைப்புகள் இருந்தன. மந்திரம், மருத்துவம், சமயம், சம்பிரதாயம் மற்றும் பாதுகாப்பு போன்றவற்றுடன் இதன் முந்தையப் பயன்பாடுகள் இணைக்கப்பட்டிருந்தன.  
மலுக்கு தீவுகளின் முப்பகுதியான இந்தோனேசியத் தீவில் தோன்றிய கிராம்பானது மிகவும் முன்னதாகவே மத்திய கிழக்கிற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என ஒரு அண்மை தொல்பொருளாய்வு சார்ந்த கண்டுபிடிப்பு கூறுகிறது. கி.மு 1700 ஆண்டில் டெர்குவாவின் மெசபடோமியன் நிலப்பரப்பின் சமயலறையில் கிராம்பு எரிக்கப்பட்டு வெட்டி எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது தற்போதுள்ள சைரியா ஆகும்.  
ஜெனிசிஸ் கதையில், ஜோசப் மசாலாப் பொருள் வியாபாரிகளுக்கு அவரது சகோதரர்களால் அடிமையாக விற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. விவிலிய நூலின் கவிதையான சாங் ஆஃப் சோலமோனில் ஆண் உரையாளர் அவரது அன்புக்கு உரியவரை மசாலாப் பொருள்களின் வகைகளுடன் ஒப்பிட்டுள்ளார். பொதுவாக எகிப்தியர்கள், சீனர்கள், இந்தியர்கள் மற்றும் மெசபடோமியன் மூலங்களானது அறியப்பட்ட மசாலாப் பொருள்களை மேற்கோளிடப்படவில்லை.  
தெற்கு ஆசியாவின் சாதிக்காய், சமஸ்கிருதப் பெயரைக் கொண்ட மொலுக்காசின் பாந்தா தீவுகளில் இருந்து வந்ததாகும். சமஸ்கிருதம் இந்தியாவின் பண்டைய மொழியாகும். இந்த வட்டாரத்தில் மசாலாப் பொருளின் எவ்வளவு பழமையான பயன்பாடு உள்ளது என்பதை இது உணர்த்துகிறது. கி.மு 6 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பாவில் சாதிக்காய் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என வரலாற்று அறிஞர்கள் நம்புகின்றனர்.  
பண்டைய இந்திய வீரகாவியமான இராமாயணத்தில் கிராம்புகளைப் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது. கி.பி. 1வது நூற்றாண்டில் ரோமானியர்கள் கிராம்புகளை வைத்திருந்தனர் என்பது அறியப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில் பிலினி த எல்டெர் அவரது எழுத்துகளில் இதைப் பற்றி பேசியுள்ளார்.  
சீனா, இந்தியா, மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஆப்பிரிக்காவின் கிழக்குக் கடற்கரைப் பிரதேசங்கள் முழுவதும் இந்தோனேசிய வாணிகர்கள் சென்றுள்ளனர். மத்திய கிழக்கு மற்றும் இந்தியா வழியாக அரேபிய வாணிகர்கள் எளிதாகச் சென்றுள்ளனர். இதனால் எகிப்தில் அலெக்ஸாண்டிரியா நகரம் உருவானது. அங்கிருந்த துறைமுகத்தால் மசாலாப் பொருள்களுக்கான முக்கிய வாணிக மையமாக இது இருந்தது. ஐரோப்பிய மசாலாப் பொருள் வர்த்தகத்திற்கு முன்பு மிகவும் முக்கியமான கண்டிபிடிப்பாக பருவமழைக் காற்றுகள் (கி.பி.40) இருந்தன. மத்திய கிழக்கு அரேபிய வணிகர்கள் மூலமாக மசாலாப் பொருள்கள் கொண்டு செல்லப்பட்ட நாட்டின் மூலமான எளிமைபடுத்தப்பட்ட வழிகள் படிப்படியாக மாற்றியமைக்கப்பட்டு கிழக்கில் மசாலாப் பொருள் உற்பத்தி செய்பவர்களிடம் இருந்து மேற்கத்திய ஐரோப்பிய நுகர்வோர்களுக்கு கடல் மார்க்கமாக கொண்டு செல்லப்பட்டது. மிளகு மிகவும் பொதுவான மசாலாப் பொருளாக இருந்த போதும் குங்குமப்பூவானது அதன் சுவை மற்றும் ஒளிர்வுமிக்க மஞ்சள்-சிகப்பு நிறம் காரணமாகப் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்பட்டது. வட பிரெஞ்ச் சமையலில் வரலாற்று இடைகாலத்தின் பிற்பகுதியில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஏலக்காய் வகையைச் சார்ந்த கிரைன்ஸ் ஆஃப் பேரடைஸ் இது பெரும்பாலும் முழுமையாக மிளகுக்குப் பதிலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நீண்ட மிளகு, சாதிக்காய் விதை ஓடு, விலாமிச்சை வேர், காலங்கல் மற்றும் வால்மிளகு உள்ளிட்ட மசாலாப் பொருள்கள் சில தெளிவற்ற ஐரோப்பிய சமையலில் தற்போது சேர்க்கப்படுகிறது. வரலாற்று இடைக்காலத்து சமையல்களில் மசாலாப்பொருள்கள் தாராளமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என தற்போது தவறான கருத்து நிலவுகிறது. குறிப்பாக கெட்டுப்போன இறைச்சியை சுவைப்பதற்கு கருப்பு மிளகு சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. எனினும் இது வரலாற்று இடைக்காலத்து விருந்தில் அதிகப்படியாகச் சமையலறையில் பயன்படுத்தும் பொருளாக இருந்தது. மேலும் இது விருந்தோம்புபவர்களின் மிகப்பெரிய வழிவகைகளாகவும் பெருந்தகைமையாகவும் காட்டப்பட்டது. மேலும் பெரும்பாலான மேன்மக்களால் தூய்மையான அல்லது பாதுகாக்கப்பட்ட இறைச்சிகள், மீன் அல்லது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கடல் உணவு போன்றவற்றில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. தரக்குறைவான அழிவுண்டாக்கக்கூடிய விலையுயர்ந்த மசாலாப் பொருள்கள், அழுகும் இறைச்சி போன்றவை இதில் சிறிது நெடியை உருவாக்கலாம்.