# கூட்டக நிறுவன ஆளுகை

## வரலாறு

### அமைப்பு சார்ந்த முதலீட்டாளர்களின் பங்கு

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உலகளவில், தங்களின் பங்குகளுக்குரிய கூட்டக நிறுவனத்தில் மாறாத தனிப்பட்ட, உணர்ச்சி ரீதியான ஆர்வம் மிகுந்த பணக்கார வர்த்தகர்கள் அல்லது குடும்பங்கள் போன்ற *தனிப்பட்ட* முதலீட்டாளர்களே கூட்டக நிறுவன பங்குகளை வாங்குபவர்கள் மற்றும் விற்பவர்களாக இருந்தனர். காலம் செல்லச் செல்ல சந்தைகள் பெருமளவில் *அமைப்பு சார்ந்தவையாக்கப்பட்டன* : இந்த அமைப்புகளே பெருமளவில் வாங்குபவர்களும் விற்பவர்களுமாயினர் (எ.கா., ஓய்வூதிய நிதிகள், பரஸ்பர நிதிகள், மறைப்பு நிதிகள், பரிமாற்று-வர்த்தக நிதிகள், பிற முதலீட்டுக் குழுக்கள்; காப்பீட்டு நிறுவனங்கள், வங்கிகள், தரகர்கள் மற்றும் பிற நிதி நிறுவனங்கள்).  
அமைப்பு சார் முதலீட்டாளர்களின் அதிகரிப்பால் தொழில்முறை கவனமும் உருவானது. இந்தக் கவனம் பங்கு சந்தையின் ஒழுங்குப்படுத்தலை மேம்படுத்துவதாக இருந்தது (ஆனால் இது சிறிய முதலீட்டாளர்கள் அல்லது அதிக அளவு இருந்த சிறிய அமைப்புகள் ஆகியவற்றில் இந்த மாற்றத்தைக் கொண்டுவரவில்லை). இந்தச் செயலானது சந்தையில் *மறைமுகமாக* முதலீடு செய்யும் தனிநபர்களின் நேரடி வளர்ச்சியுடன் சேர்ந்தே நிகழ்ந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது (எடுத்துக்காட்டுக்கு, தனிநபர்கள் வங்கிக் கணக்கில் பணம் முதலீடு செய்து பெறும் அளவைப் போல இரண்டு மடங்கு பணத்தை பரஸ்பர நிதியில் முதலீடு செய்து பெறுகின்றனர்). இருப்பினும் இந்த வளர்ச்சியானது பிரதானமாக தனிநபர்கள் பரஸ்பர நிதி நிறுவனங்கள் போன்ற தொழில்முறை நிபுணர்களிடம் தங்கள் பணத்தை ஒப்படைத்து அதைப் பெருக்க முயற்சிக்கும் செயலின் பக்கவிளைவாகவே நிகழ்ந்தது. இவ்விதமாக பெருமளவு நிதி தனிநபர்களின் ஆதாயத்திற்காகவே என இருப்பினும் பெரும்பாலான முதலீடுகள் தற்போது "அமைப்பு சார் முதலீடுகள்" என்றே விவரிக்கப்படுகின்றன.  
அமைப்பு சார் வர்த்தகத்தின் சிறப்பு அம்சமான ப்ரோக்ராம் ட்ரேடிங், 2007 ஆம் ஆண்டின் சில மாதங்களில் NYSE இன் வர்த்தகங்களின் சராசரியில் 80% ஐச் சாதித்தது. [http://www.programtrading.com/cgi/ClientLogin.asp? ] (மேலும், 'பனிப்பாறை' ஆணைகள் என்னும் கட்டுப்பாட்டின் காரணத்தால் இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் நடைமுறையின் முழு வடிவத்தையும் வெளிப்படுத்திக் காண்பிக்கவில்லை. இறுதிக் குறிப்பில் *அளவு மற்றும் காட்சிப்படுத்தல் வழிமுறைகள்* என்பதைக் காண்க.)  
துரதிருஷ்டவசமாக பெரிய கூட்டக நிறுவனங்களின் மேற்பார்வையில் அதேநேரத்திலான கவனக்குறைவினால் பிழைகளும் ஏற்பட்டுள்ளன, இதனால் அவை இப்போது பெரிய அமைப்புகளுக்குச் சொந்தமாக உள்ளன. பெரிய கூட்டக நிறுவனங்களின் இயக்குநர் குழுமமானது அதன் முக்கியப் பங்குதாரர்களினாலேயே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வந்தது. அவர்கள் வழக்கமாக நிறுவனத்தில் (think Ford) உணர்ச்சி ரீதியான மற்றும் பண ரீதியான முதலீடுகளைச் செய்தவர்களாகவும் இருந்தனர். அந்தக் குழுமமானது நிறுவனம் மற்றும் அதன் முக்கிய செயலதிகாரிகளின் மேல் எப்போதும் ஒரு கண் வைத்தவாறே இருக்கும். (வழக்கமாக அவை தலைவர் அல்லது தலைமைச் செயலக அதிகாரி— CEO போன்றவர்களைப் பணியமர்த்துவதும் வெளியேற்றுவதுமாக இருந்தன).  
க்ரெடிட் சுசி நிறுவனத்தின் சமீபத்திய ஆய்வில் *"ஒரு நிறுவனத்தின் முதலீட்டில் 10% க்கும் அதிகமான பங்குகளைக் கைப்பற்றி வைத்துள்ள நிறுவனர் குடும்பங்களே தங்கள் துறையினைச் சேர்ந்த பிற நிறுவனங்களைக் காட்டிலும் அதிக செயல்திறனைப் பெற்றுள்ளன"* எனக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. 1996 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இந்த அதிக செயல்திறனானது ஆண்டுக்கு 8% என அதிகரித்து வருகிறது.[http://www.credit-suisse.com/research/en/ ] பிரபலமான CEO ஐ மறப்போம். *"* *சிக்ஸ் சிக்மா மற்றும் சமீபத்திய தொழில்நுட்ப ஆர்வம் ஆகியவற்றுக்கு அப்பால் செல்லுங்கள். * *ஒரு நிறுவனத்திற்கான மிகப் பெரிய உத்தியியல் நன்மை, [பிஸினஸ் வீக் கண்டறிந்தது] வாரிசுகள் சார்ந்ததாகும்."* [http://www.businessweek.com/magazine/content/03_45/b3857002.htm ] கடைசி ஆய்வில், *"அதீத செயல்திறனுக்குப் பங்களிக்கும் முக்கியமான ஐந்து அம்சங்களை BW கண்டறிந்தது. * *அனைத்துத் தரங்களும் நீடித்த குடும்ப ஆர்வத்துடன் உள்ள முனைவகங்களுக்கு தனித்துவமானவை அல்ல. **ஆனால் வழிகாட்டி நிலையில் அல்லது திரைக்குப் பின்னால் செயல்படும் நிலையில் பங்குகள் சார்ந்த பின்வாங்கல் தொடர்பான பார்வை மற்றும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட ஊதியக் காசோலைகளைக் கொண்டுள்ள ஒருவரின் உதவியைப் பெற அது ஏன் உதவுகிறது என்பதை விளக்க அவர்கள் மிகவும் ஆழமாகச் செல்கின்றனர்."* ஆலன் முர்ரேயின் "ரிவால்ட் இன் த போர்டுரூம் (Revolt in the Boardroom)," என்பதையும் காண்க.  
தற்காலத்தில் தலைவர்/CEO நிறுவனத்தைச் சொந்தமாக வைத்திருக்கும் அமைப்புகள் அல்லது செய்கைகளை விரும்பாதபட்சத்தில் அவர்களை பணியிலிருந்து அகற்றுவது செலவு அதிகமான செயலாகவும் ("ஓய்வு பெறுவதற்கான வாழ்த்து" போல) மற்றும்/அல்லது நேரம் செலவாகும் நிகழ்வாகவும் இருக்கும் என அவர்கள் எண்ணினால் அவர்கள் எளிதாக அவர்களின் ஆர்வத்தைச் சிதைத்துவிடுவர். தற்போது குழுமமானது பெரும்பாலும் தலைவர்/CEO ஆகியோராலேயே *தேர்வு செய்யப்படுகிறது*. மேலும் கூட்டக நிறுவனத்தின் அதிகாரிகள் அல்லது அவர்களின் வணிக சகாக்கள் போன்ற அவர்களது நண்பர்கள் மற்றும் தொடர்புடையவர்களையே பிரதானமாகக் கொண்டுள்ள வகையில் அமைக்கப்படுகிறது. (அமைப்பு சார்) பங்குதாரர்கள் அரிதாகவே எதிர்ப்பதால் தலைவர்/CEO பொதுவாக அவர்களே குழுமத்தின் தலைமைப் பொறுப்பையும் கைப்பற்றிக்கொள்கின்றனர் (இதனால் அமைப்பு சார் உரிமையாளர்கள் அவர்களைப் பணி நீக்கம் செய்வது மேலும் கடினமான செயலாகிறது). எப்போதாவது ஆனால் அரிதாக அமைப்பு சார் முதலீட்டாளர்கள் செயலதிகாரி ஊதியம் மற்றும் "பாய்சன் பில்" (poison pill) நடவடிக்கைகள் என்றும் அழைக்கப்படும் கைமாற்றத்திற்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் போன்ற விவகாரங்களில் பங்குதாரர்களின் தீர்மானத்தை ஆதரிக்கின்றனர்.  
இறுதியாக முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ள பணத்தைக் கொண்டுள்ள மிகப்பெரிய நிறுவனங்கள் ('வான்கார்டு 500' போன்ற பரஸ்பர நிதி நிறுவனம் அல்லது கூட்டக நிறுவனங்களுக்கான பெரிய நிதி மேலாண்மை நிறுவனமான ஸ்டேட் ஸ்ட்ரீட் கார்ப். போன்றவை) எளிதில் மாற்றத்தக்க தன்மையுடன் எண்ணற்ற வெவ்வேறு நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்வதற்காக என்றே உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த உத்தியானது பெருமளவில் தனிப்பட்ட நிறுவனம் சார்ந்த நிதியியல் அல்லது பிற ஆபத்துகளை நீக்கும் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. இதனால் முதலீட்டாளர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தின் ஆளுகையில் அவ்வளவாக ஆர்வம் காட்டிக்கொள்வதில்லை.  
1990களிலிருந்து இணையப் பரிமாற்றங்களைப் பயன்படுத்துவது குறிப்பிடும்படி அதிகரித்திருப்பதால் தனிநபர் மற்றும் உலகளவில் உள்ள பங்கு முதலீட்டாளர்கள் கூட்டக நிறுவனங்களின் நேரடி அல்லது மறைமுக உரிமையிலும் சந்தையிலும் ஒரு ஆற்றல் மிக்க பெரிய (குறுகிய காலத்திற்கு) புதிய வகை சக்தியாகவும் மாறியுள்ளனர். மேலும் இவர்கள் எளிய பங்காளர்கள் ஆகின்றனர். ஏதேனும் ஒரு கூட்டக நிறுவனத்தில் தனிநபர் முதலீடு குறைவதால் தனிப்பட்ட பங்குகள் வாங்கப்படுவது குறைந்தாலும் கூடுதல் (எ.கா., பரிமாற்ற வர்த்தக நிதிகள் (ETFகள்), பங்கு சந்தை விருப்பத்தேர்வுகள் [http://invest-faq.com/articles/deriv-option-basics.html ], போன்றவை) விரைவாக அதிகரிக்கிறது. ஆகவே பெரும்பாலான முதலீட்டாளர்களின் வட்டிவீதங்கள் தற்போது தனிப்பட்ட கூட்டக நிறுவனங்களின் அதிருஷ்டத்துடனே தொடர்புடையதாக இருப்பது அதிகரித்து வருகிறது.  
ஆனால் உலகளவில் பங்குகளின் உரிமையானது மாறக்கூடியதாக உள்ளது; எடுத்துக்காட்டாக, ஜப்பானிய சந்தையின் பெருமளவு பங்குகள் நிதி நிறுவனங்கள் மற்றும் தொழிற்துறைக் கூட்டக நிறுவனங்களின் கையகத்தே உள்ளன (ஜப்பானிய கெய்ரெட்சு கூட்டக நிறுவனங்கள் மற்றும் எஸ். கொரியன் சேபோல் 'குழுக்கள்' போன்ற நிறுவனங்களிடையே அதிக அளவு குறுக்குப் பிடிப்பு உள்ளது) [http://www.asianresearch.org/articles/1397.html ] , அதே நேரத்தில் அமெரிக்கா ஒன்றியம் அல்லது ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் ஐரோப்பாவில் பரவலான உரிமையின்கீழ் உள்ளன இருப்பினும் இங்கும் ஓரளவு பங்குகளை பெரிய தனிநபர் முதலீட்டாளர்களும் வைத்துள்ளனர்.