# கால்-கை வலிப்பு

## சிகிச்சை

### மருந்தியல் சிகிச்சை

கால்-கை வலிப்பு சிகிச்சையில் முக்கியமானது வலிப்படக்கி மருந்துகள் உட்கொள்ளலாகும். பெரும்பாலும், வலிப்படக்கி மருந்து உட்கொள்ளும் சிகிச்சை வாழ்நாள் முழுதும் தொடரும், மேலும் இது வாழ்க்கைத் தரத்தில் பெரும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். வலிப்படக்கிகள் உட்கொள்ளல் மற்றும் அதன் விளைவுகள் கால்-கை வலிப்பு நோய்த்தாக்கத்திற்கு ஏற்றவாரு மாறுபடும். இயங்குமுறைகள், குறிப்பிட்ட கால்-கை வலிப்பு நோய்த்தாக்கங்களுக்கான விளைவுகள் மற்றும் பக்க விளைவுகள் போன்றவையும் ஐயத்திற்கு இடமின்றி தனிப்பட்ட வலிப்படக்கி மருந்துகளுக்கு ஏற்றவாறு மாறுபடும். சில பொதுவாக காணப்படும் வலிப்படக்கிப் பயன்பாடுகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.  
**வரலாறு மற்றும் கிடைக்கக்கூடிய தன்மை-** முதன் முதலில் பயன்படுத்தப்பட்ட வலிப்படக்கி புரொமைடு/1} ஆகும், 1857 இல் சார்லஸ் லோகாக் "மிரட்சி வலிப்பினால்" (அனேகமாக *மாதவிடாய் கால்-கை வலிப்பாக* இருக்கலாம்) பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்கு சிகிச்சை அளிப்பதற்காக இதைப் பயன்படுத்தினார். பொட்டாசியம் புரோமைடு ஆண்களுக்கு ஆண்மையிழப்பு ஏற்படுத்தும் காரணிகளில் குறிப்பிடத்தக்கதாகும். பொட்டாசியம் புரோமைடு பாலுணர்வைத் தடுக்கும் வலிப்புத்தாக்கக் காரணியாக இருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் முடிவு செய்துள்ளனர். புரொமைடுகள் கால்-கை வலிப்புக்கு எதிராக பயனுள்ளதாக இருந்த போதும் ஆண்மையிழப்புக்கும் காரணமாகின்றன; புரொமைடு சிகிச்சையின் பக்க விளைவாக ஆண்மையிழப்பு ஏற்படுவதாகத் தற்போது அறியப்பட்டுள்ளது, வலிப்பு நோய் எதிர்ப்பு விளைவுகளில் இவை தொடர்புபடுவதில்லை. It also suffered from the way it affected behaviour, introducing the idea of the 'epileptic personality' which was actually a result of the medication. பெனோபார்பிட்டல் அதன் அமைதியூட்டி மற்றும் முயலகனடக்கி பண்புகளுக்காக 1912 இல் முதன் முதலில் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1930களில் விலங்குகளை மாதிரியாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட கால்-கை வலிப்பு ஆய்வுகளால், டிரேசி புட்னம் மற்றும் H. ஹவுஸ்டன் மெர்ரிட் ஆகியோர் பெனோடாயின் என்ற மருந்தை உருவாக்கினர், இவை குறைவான அமைதியூட்டலுடன் வலிப்பு நோய் வலிப்புத்தாக்கங்களுக்கு சிகிச்சையளிக்கும் தனிப்பட்ட நன்மை கொண்டிருந்தன. 1970 களில், தேசிய உடல்நல முனைப்பு நிறுவனம், J. கிஃப்பின் பென்ரி தலைமையில் நடத்திய வலிப்படக்கி தேடுதல் நிகழ்ச்சியில், மருந்து நிறுவனங்கள் புதிய வலிப்படக்கி மருந்துகள் உருவாக்குவதற்கான ஆர்வம் மற்றும் ஆற்றலை உண்டாக்குவதற்கான இயங்குமுறையைக் கொண்டு வந்தது.  
கார்பமாசிபைன் (இதன் பொதுவான US வணிகப் பெயர் டெக்ரெட்டோல் ஆகும்), குளோராசிபேட் (டிரான்சீன்), குளோனாசிபம் (குளோனோபின்), எத்தோசக்சிமைடு (ஜரோண்டின்), ஃபெல்பமேட் (ஃபெல்பட்டோல்), ஃபாஸ்பெனிடாயின் (செரிபிக்ஸ்), காபாபெண்டின் (நியூரோண்டின்), லாகோஸ்மைடு (விம்பட்), லாமோட்ரைஜின் (லாமிக்டால்), லெவடிராசெட்டம் (கெப்ரா), ஆக்ஸ்கர்பாசிபைன் (ட்ரைலெப்டால்), பெனோபார்பிட்டல் (லூமினால்), பெனோடாயின் (டிலாண்டின்), பிரெகாபாலின் (லிரிக்கா), பிரிமிடோன் (மைசொலைன்), டையாகாபைன் (காபிட்ரில்), டோபிரமேட் (டோபாமேக்ஸ்), வால்ப்ரோட் செமிசோடியம் (டெபாகோட்), வால்புரோயிக் அமிலம் (டெபாகேன்) மற்றும் ஜோனிசமைடு (ஜோனக்ரான்) உள்ளிட்ட 20 மருந்துகள் அமெரிக்காவில் வலிப்புநோய் வலிப்புத்தாக்கங்களுக்கான சிகிச்சைக்காக உணவு மற்றும் மருந்து நிர்வாகத்தால் தற்போது அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் பெரும்பாலானவை 1990 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு தோன்றியவை.  
அமெரிக்காவிற்கு வெளியே பொதுவாகக் கிடைக்கக் கூடிய
குளோபசம் (ஃப்ரிஸ்ஸியம்) மற்றும் விகாபட்ரின் (சாப்ரில்) போன்ற மருந்துகள் இன்றும் அமெரிக்காவில் "ஆய்வுக்காக" என்ற உரையிட்டே வழங்கப்படுகின்றன. ரெட்டிகாபைன், பிரிவாராசெட்டம் மற்றும் செலட்ராசெட்டம் உள்ளிட்ட மருந்துகள் தற்போது மருத்துவ பரிசோதனைக்காக FDA இன் கண்காணிப்பில் உள்ளன.  
டையாசெபம் (வாலியும், டையாஸ்டட்) மற்றும் லோராசெபம் (அட்டிவன்) உள்ளிட்ட மற்ற மருந்துகள் பொதுவாக செயல்முறை வலிப்புத்தாக்கம் அல்லது வலிப்புத்தாக்கக் குழப்பக் குறுக்கீடை நிறுத்துவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பெரால்டெயாடு (பெரால்), மிடாசோலம் (வெர்சட்) மற்றும் பெண்டோபார்பிட்டல் (நெம்புட்டல்) உள்ளிட்ட மருந்துகள் முறிகின்ற முயலகநிலை சிகிச்சையில் மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகின்றன.  
கால்-கை வலிப்பில் பயன்படுத்தப்படும் சில வலிப்படக்கி மருந்துகள் முதன்மையாக FDA வினால் பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாக இல்லை, ஆனால் அவை வரம்புக்குட்பட்ட சோதனைகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, கடினமான நோயாளிகளில் அபூர்வமாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, அவை வரம்புக்குட்பட்ட "கிராண்ட்ஃபாதர்" நிலைமை உடையதாக இருக்கின்றன, மேலும் அவை குறிப்பிட்ட தீவிரமான கால்-கை வலிப்புக்காக உருவாக்கப்பட்டன, மேலும் அவை தற்போது பரிசோதனையில் இருக்கின்றன. அவை அசெட்டாஜோலமைடு (டையாமோக்ஸ்), புரோகெஸ்ட்ரோன், அட்ரினோகார்ட்டிகாட்ரோபிக் ஹார்மோன் (ACTH, ஆக்ட்ஹர்), வெவ்வேறு கார்ட்டிகாட்ரோபிக் ஸ்டெராயிட் ஹார்மோன்கள் (பிரெட்னிசோன்) அல்லது புரோமைடு உள்ளிட்டவையாகும்.  
**விளைவுகள் -** "விளைவுகளின்" வரையறைகள் வேறுபடுகின்றன. 50% நோயாளி சிகிச்சைக் குழுக்களில் வலிப்புநோய் வலிப்புத்தாக்கங்கள் வீதத்தில் குறைந்த பட்சம் 50% முன்னேற்றம் ஏற்பட்டால் மட்டுமே அம்மருந்துகள் பொதுவாக FDA ஆல் ஏற்றுக் கொள்ளப்படும். 20% கால்-கை வலிப்புடைய நோயாளிகளில் சிறந்த வலிப்படக்கி சிகிச்சை செய்யப்பட்டபோதும் தடைமுறிவு வலிப்புநோய் வலிப்புத்தாக்கங்கள் தொடர்கின்றன. பெரும்பாலான பக்க விளைவுகள் மிதமானதாகவும் "மருந்தளவு-தொடர்புடையதாகவும்" இருக்கும், மேலும் அவற்றை பெரும்பாலும் சிறிய அளவிலான விளைவுகளினால் தவிர்க்கலாம் அல்லது குறைக்கலாம். மனநிலை மாற்றங்கள், தூக்கம் அல்லது நடையில் உறுதியின்மை உள்ளிட்டவை பக்க விளைவுகளின் சில எடுத்துக்காட்டுகளாகும். சில வலிப்படக்கி மருந்துகள் "இயல்புக்கு மாறான வினையுடைய" பக்க விளைவுகளை உடையவையாக இருக்கின்றன, அவற்றை மருந்தளவில் கணிக்க முடியாது. மருந்து எதிர்வினை புரிதல், கல்லீரல் நச்சுதன்மை (கல்லீரல் அழற்சி) அல்லது குறைப்பிறப்பு இரத்த சோகை உள்ளிட்டவையும் சில எடுத்துக்காட்டுகளாகும். கால்-கை வலிப்புள்ள பெண்மணி கருத்தரித்துள்ள போது பயன்படுத்தப்படும் டெராடொஜெனிசிட்டி பரிசீலனை (உருப்பெற்றகரு உருவாக்கத்தின் மருத்துவ விளைவுகள்) உள்ளிட்ட பாதுகாப்புகள் உள்ளன.  
**வலிப்படக்கி பயன் மற்றும் மேலாண்மைக் கொள்கைகள்** -தனிப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு ஐயத்திற்கு இடமின்றி வலிப்புத்தாக்கங்கள் இல்லாமம் இருத்தல் மற்றும் பக்கவிளைவுகள் ஏற்படாமல் இருத்தலே நோக்கமாகும், மேலும் மருத்துவர்கள் நோயாளிகளுக்கு வலிப்படக்கிகளை மருந்துக் குறிப்பில் குறிப்பிடும் போது இந்த இரு நோக்கங்களும் சிறப்பாக சமப்படுத்தும் வகையில் மருந்துகளைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பரிந்துரைக்க வேண்டும். பெரும்பாலான நோயாளிகள் *மோனோதெரபி* முறையில் இந்த சிறந்த சமப்படுத்தலை அடைய முடியும், அதாவது பாதிக்கப்பட்ட நபர் ஒரே மருந்தடக்கி மருந்தைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் இதனை அடையலாம். எனினும் சில நோயாளிகளுக்கு *பாலிபார்மசி* தேவைப்படலாம்; இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மருந்தடிக்கிகளைப் பயன்படுத்தும் நிலை இவ்வாறு அழைக்கப்படுகிறது.  
AED இன் நீர்ப்பாய நிலைகள் மருத்துவ இணக்கத்தை வரையறுப்பதற்கு சோதிக்கப்படுகின்றன, புதிய மருந்தின் விளைவுகள் முந்தைய நிலையான மருந்து உட்கொள்ளும் நிலைகளுடன் மருந்துக்கு உள்ள தொடர்புகள் போன்றவையும் இதில் மதிப்பிடப்படுகின்றன, நிலையற்ற தன்மை அல்லது தூக்கம் போன்ற குறிப்பிட்ட அறிகுறிகள் வெளிப்பட்டால் அவை மருந்தின் பக்க விளைவினால் ஏற்பட்டனவா அல்லது வேறு ஏதேனும் காரணங்களால் நிகழ்ந்தவையா என்பதை கண்டுபிடிக்கவும் இது உதவிகரமாக இருக்கும். குழந்தைகள் அல்லது பலவீனப்பட்ட வயது வந்தோர் ஆகியோரால் பக்க விளைவுகள் ஏற்பட்டால் வெளிப்படுத்த முடியாது, அதனால் மருந்து நிலைகளை தொடர் கவனிப்பின் மூலம் கண்டறியப்படலாம். அடிப்படை கவனிப்பு இருந்த போதும், மீண்டும் மீண்டும் வருகின்ற சோதனைகள், வழக்கமான இரத்தம் அல்லது சிறுநீர் சோதனைகளில் எந்த விளைவும் தெரியாது, மேலும் அவை பெரும்பாலான வயது அதிகமான குழந்தைகள் மற்றும் வயது வந்தோர் பயன்படுத்தும் வலிப்படிக்கிகளை மாற்றி தேவையில்லாத மருத்துவ மாற்றங்கள் செய்யப்படவும் ஏதுவாகிவிடும்.  
ஒரு நபரின் கால்-கை வலிப்பு இரண்டு அல்லது மூன்று (நிபுணர்கள் இங்கு மாறுபடுவார்கள்) வேவ்வேறு மருந்துகளின் போதுமான சோதனைகளுக்குப் பிறகும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வரவில்லை எனில், அந்த நபரின் கால்-கை வலிப்பு பொதுவாக *மருத்துவத்தை முறிகின்றநிலை* என்று அழைக்கப்படுகிறது. முன்னரே சிகிச்சை பெற்றிறாத கால்-கை வலிப்பு நோயாளிகளிடையே செய்யப்பட்ட சோதனையில், 47% நோயாளிகளுக்கு அவர்கள் முதலில் பயன்படுத்திய மருந்து மூலமாகவே வலிப்புத்தாக்கங்கள் கட்டுப்பட்டன. 14% நோயாளிகளுக்கு இரண்டு அல்லது மூன்றாவது மருந்து சிகிச்சைக்குப் பின்னர் அவர்களது வலிப்புத்தாக்கம் குணமடைந்தது. மேலும் 3% நோயாளிகளில் இரண்டு மருந்துகளை ஒரே நேரத்தில் பயன்படுத்தும் போது வலிப்புத்தாக்கம் குணமடைந்தது. வலிப்புத்தாக்கங்கள் தொடரும் மக்களுக்கு கூடுதலாக அல்லது அதற்கு பதிலாக மற்ற வலிப்படக்கி மருந்து உட்கொள்ளும் சிகிச்சைகள் தேவைப்படலாம்.