# சந்தை விலைப்படுத்துதல்

## வரலாறும் வளர்ச்சியும்

*சந்தை விலைப்படுத்துதல்* ஒரு கணக்கு வைப்புக் கருவியாக 20வது நூற்றாண்டில் முன்பேர பரிமாற்றங்களில் வணிகர்கள் மூலமாக தொடங்கப்பட்டது. 1980கள் வரை பரிமாற்ற வணிகக் களங்களிலிருந்து இந்த வழக்கம் பெரிய வங்கிகளுக்கும் நிறுவனங்களுக்கும் (கார்பொரேஷன்) பரவவில்லை. 1990களின் தொடக்கத்தில் சந்தை விலைப்படுத்துதலின் விளைவால் ஊழல்கள் எழும்ப ஆரம்பித்தன.  
இதன் மூல பழக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள, ஒரு முன்பேர வணிகர் ஒரு நிலையை எடுக்கும்போது, “இடைவெளி” (மார்ஜின்) என்றழைக்கப்படும் பணத்தை பரிமாற்றகத்தில் வைப்புத்தொகையாக அளிக்கிறாரென்று வைத்துக்கொள்வோம். பரிமாற்றகம் நஷ்டம் சந்திக்காமல் பாதுகாக்கப்படுவதே இதன் நோக்கமாகும். ஒவ்வொரு வணிக நாளின் முடிவிலும், ஒப்பந்தம் (காண்டிராக்ட்) அதன் தற்போதைய சந்தை விலைக்கு மதிப்பிடப்படுகிறது. வணிகர் ஒரு பேரத்தின் லாப பக்கத்திலிருந்தால், அவருடைய ஒப்பந்தம் அந்த நாளில் மதிப்புக் கூடியுள்ளது. பரிமாற்றகம் இந்த இலாபத்தை அவருடைய கணக்கில் செலுத்திவிடுகிறது. மறுபக்கம், அவருடைய ஒப்பந்தத்தின் சந்தை விலை சரிந்திருந்தால், அவர் செலுத்தியிருந்த இடைவெளி பணத்தில் பரிமாற்றகம் இதை எடுத்துக்கொள்கிறது. இந்த கணக்கின் இருப்புத்தொகை தன் நிலையைப் பாதுக்காக்கத் தேவையானதை விட குறைந்துவிட்டால், வணிகர் தன்னுடைய நிலையைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள உடனே கூடுதல் இடைவெளியைக் கட்ட வேண்டும் (“மார்ஜின் கால்”). உதாரணத்திற்கு, சிகாகோ மெர்க்கெண்டைல் எக்ஸ்சேஞ்ச், இந்த முழு செயலையும் ஒரு படி மேலே கொண்டு சென்றது. இது ஒரு நாளுக்கு *இரண்டு முறை* காலை 10:00 மணிக்கும் மாலை 2:00 மணிக்கும் நிலைகளை சந்தை விலைப்படுத்துகிறது.  
மறுபக்கத்தில், தனிப்பட்ட (ஓ.டி.சி) சார்பேயங்கள் (ஓவர்-த-கௌண்ட்டர் டெரிவேடிவ்ஸ்) விற்பனையாளர்களுக்கும் வாங்குபவர்களுக்கும் இடையே சூத்திரங்களின் அடிப்படையில் நடக்கும் நிதி ஒப்பந்தங்களாகும். இவை பரிமாற்றகங்களில் வணிகம் செய்யப்படாததால், அவைகளின் சந்தை விலைகள் எந்த ஒரு செயல்படுகின்ற, கட்டுப்படுத்தும் சந்தை வணிகத்தாலும் நிறுவப்படுவதில்லை. ஆகவே, சந்தை மதிப்புகள், பாரபட்சமற்று நிர்ணயிக்கப்படுவதுமில்லை உடனடியாகக் கிடைக்கப் பெறுவதில்லை (சார்பேய ஒப்பந்தங்களை வாங்குபவர்கள் வழக்கபடி செயல்படுகின்ற சந்தைகள் மற்றும் அளிக்கப்படும் சூத்திரங்களின் அடிப்படையில் சந்தை மதிப்புகளை கணக்கிடும் கணினி நிரல்கள் அளிக்கப்படுகின்றனர்). இந்த ஆரம்பக்கட்ட வளர்ச்சியின்போது, வட்டி விகித சுவாப்கள் போன்ற ஓ.டி.சி சார்பேயங்கள் அவ்வபோது சந்தை விலைப்படுத்தவில்லை. பேரங்கள் காலாண்டு அல்லது வருடாந்தர அடிப்படையில் கண்கானிக்கப்பட்டன. அப்போது இலாபங்கள் அல்லது நட்டங்கள் கருத்தில் கொள்ளப்பட்டன அல்லது கட்டணங்கள் பரிமாறப்பட்டன.  
நிறுவனங்களிலும் வங்கிகளிலும் சந்தை விலைப்படுத்தும் பழக்கம் பிரபலமானபோது அவர்களில் சிலர் இதில் கணக்கு வைப்பு மோசடி செய்ய மிகவும் எளிதான ஒரு வழியைக் கண்டுபிடித்தார்கள். இதேனென்றால், சந்தை விலை பாரபட்சமற்ற முறையில் நிர்ணயிக்க முடியாத போது (ஏனென்றால் உண்மை தினசரி சந்தை இல்லாத போது அல்லது கச்சா எண்ணெய் முன்பேரங்கள் போன்ற மற்ற வணிகம் செய்யப்பட்ட பொருட்களிலிருந்து சொத்தின் மதிப்புப் பெறப்படும்பொது), சொத்துகள் உத்தேசமாக அல்லது செயற்கையாக நிதியியல் மாதிரியமைத்தலிருந்து (ஃபினான்ஷியல் மாடலிங்க்) பெறப்பட்ட அணுமானிக்கப்பட்ட மதிப்பீடுகளின் அடிப்படையில் ‘மாதிரிக்கு விலைப்படுத்தப்பட்டன’. மேலும் சில நேரங்களில் போலியான மதிப்பீடுகளை அடைய தில்லுமுல்லு செய்யப்படுகின்றன. *என்ரான் மற்றும் என்ரான் மோசடியைப் பார்க்கவும்.*  
உள் வருவாய் குறியீடு பிரிவு 475, வரி விதிப்பிற்கான சந்தை விலைப்படுத்துதல் கணக்கு வைப்பு முறை விதியைக் கொண்டிருக்கிறது. பிரிவு 475ன்படி சந்தை விலைப்படுத்தும் முறை பயன்படுத்த தேர்ந்தெடுக்கும் தகுதிப்பெற்ற ஆவணங்கள் வர்த்தகர்கள் சொத்தானது நியாய சந்தை மதிப்பில் வருடத்தின் கடைசி வணிக தினத்தன்று விற்கப்பட்டதாக கருதி இலாபம் அல்லது நட்டத்தைக் கணக்கிட வேண்டும். மேலும் இலாபம் அல்லது நட்டம் அந்த வருட கணக்கில் உட்பட வேண்டும். மேலும் இந்தப் பிரிவில் பொருட்களின் வணிகர்களும் கூட வணிகம் செய்யப்படுகின்ற (அதாவது தரகர்கள்/வணிகர்களிடமிருந்து விலைப்புள்ளிகள் அல்லது அண்மையில் நடந்த நடவடிக்கைகளிலிருந்து உண்மையான விலைகளின் அடிப்படையில் நியாய சந்தை மதிப்பை நிர்ணயிக்கக்கூடிய ஒரு நிலையான நிதி சந்தையுள்ள ஒரு பொருள்) பொருட்களுக்கும் (அல்லது அவைகளின் சார்பேயங்களுக்கு) சந்தை விலைப்படுத்தும் முறையைக் கையாளலாமென்று கூறுகிறது.