2014-இல் திக்ரித், ரமாதி மற்றும் பல்லுயா உள்ளிட்ட நகரங்களில் பெரும் எண்ணிக்கையிலான நிலங்களின் கட்டுப்பாட்டை இசுலாமிய அரசு குழுவானது கைப்பற்றியது. உள்நாட்டு அளவில் இலட்சக்கணக்கான நபர்கள் இடம் பெயர்ந்ததை இவை கண்டன. 4 சூன் 2011 அன்று மோசுலைக் கைப்பற்ற தங்களது முயற்சிகளை இசுலாமிய அரசினர் தொடங்கினர். ஆறு நாட்கள் சண்டை மற்றும் பெருமளவு இராணுவ வீரர்கள் சண்டையிலிருந்து வெளியேறியதற்குப் பிறகு பின் வாங்கும் ஆணைகள் ஈராக்கிய இராணுவத்தினருக்கு கொடுக்கப்பட்டது. இசுலாமிய அரசின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் மோசுல் நகரம் வீழ்ந்தது. 5 இலட்சம் குடிமக்கள் நகரத்திலிருந்து வெளியேறினர் என்று மதிப்பிடப்பட்டது. சூன் மாதத்தின் பிந்தைய பாதி வாக்கில் யோர்தான் மற்றும் சிரியா ஆகிய இரு நாடுகளுடனான தனது எல்லைகளின் கட்டுப்பாட்டை ஈராக்கிய அரசாங்கமானது இழந்தது. இந்த சூழ்நிலையானது ஈராக்கில் ஓர் உள்நாட்டுப் போராக மாறியது. சதாம் உசேனின் அரசாங்கத்தில் முன்னர் பணியாற்றிய இசாத் இப்ராகிம் அல்-தௌரி போன்றோர் இதில் பங்கேற்றிருந்தனர் என்று குறிப்பிடப்பட்டது.  
மோசுல் மீதான தாக்குதலைத் தொடர்ந்து 10 சூன் அன்று தேசிய அளவிலான ஓர் அவசர நிலையை மாலிக்கி பிரகடனப்படுத்த அழைப்பு விடுத்தார். ஏப்பிரல் 2014-இல் நடைபெற்ற, யாரும் பெரும்பான்மை பெறாத ஒரு தேர்தலுக்குப் பிறகு மாலிக்கி பொறுப்புப் பிரதமராகப் பணியாற்றினார். 11 ஆகத்து அன்று ஈராக்கின் உச்சநீதிமன்றமானது மாலிக்கியின் அணியானது நாடாளுமன்றத்தில் மிகப் பெரியது என்று தீர்ப்பு வழங்கியது. இதன் பொருள் பிரதமராக மாலிக்கி தொடரலாம் என்பதாகும். 8 செப்டெம்பர் 2014 அன்று ஐதர் அல்-அபாதி பிரதமரானார். ஊழலை ஒழிக்கவும், சமயப் பிரிவுகளுக்கிடையிலான பதட்டங்களைத் தணிக்கவும் அபாதி உறுதியளித்தார். நாட்டின் பல பிரிவினருக்கு இடையே விட்டு விட்டு நடைபெற்ற சண்டைகளானவை ஈராக்கை மூன்று தன்னாட்சியுடைய மாகாணங்களாகப் பிரிக்கலாம் என்ற விவாதமானது அதிகரித்து வந்த நிலையாக ஏற்படுவதற்குக் காரணமானது. விவாதிக்கப்பட்ட அந்த மூன்று மாகாணங்களானவை வட கிழக்கில் குர்திசுதான், மேற்கில் ஓர் அரசு மற்றும் தென்கிழக்கில் ஓர் அரசு ஆகியவையாகும்.  
2014-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இசுலாமிய அரசால் பெறப்பட்ட துரிதமான நிலப்பரப்பு விரிவாக்கங்களுக்குப் பதிலாகவும், இசுலாமிய அரசின் உலகம் முழுவதும் கண்டிக்கப்பட்ட மரண தண்டனைகள் மற்றும் அறிவிக்கப்பட்ட மனித உரிமை மீறல்களுக்குப் பதிலாகவும் பல நாடுகள் அதற்கு எதிராகப் போரில் தலையிடத் தொடங்கின என்று குறிப்பிடப்பட்டது. இசுலாமிய அரசுடன் தொடர்புடைய வன்முறையில் ஈராக்கில் தசம ஆயிரக்கணக்கான குடிமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். இசுலாமிய அரசால் நடத்தப்பட்ட யசீதிகளுக்கு எதிரான இனப்படுகொலையானது யசீதிகள் வெளியேறுவது, தப்பியோடுவது மற்றும் செயல்பாட்டு முறையில் நாடு கடந்து வாழ்வது ஆகியவற்றுக்குக் காரணமானது. மோசுல் மற்றும் பகுதாதுவில் இறப்பை ஏற்படுத்திய தாக்குதல்கள் மற்றும் குண்டுவெடிப்புகளானவை பல கோடி மக்கள் கொல்லப்படுவதற்குக் காரணமானது. சூன் 13, 2014 அன்று ஒட்டு மொத்த எதிர்ப்புக்கு அலி அல்-சிசுதானி ஓர் அறிவிப்பை வெளியிட்டார். இது ஈராக்கிய நிலங்களையும், ஈராக்கின் புனிதத் தலங்களையும் தற்காப்பதற்கு என குறிப்பிட்டார். சூன் 15, 2014 அன்று அரசாங்கத்தின் அழைப்புப் பதிலாக பிரபல ஒருங்கிணைப்புப் படைகளானவை அமைக்கப்பட்டன. தொடக்கத்தில் குறிப்பிட்ட பிரிவினர் மட்டுமே இருந்த இந்தப் படைகளின் தலைமைக் குழுவில் பின்வந்த மாதங்களில் பய்லி குர்துகள், கிறித்தவர்கள் மற்றும் துருக்குமேனியர்களும் இணைந்தனர். 2017-ஆம் ஆண்டின் மேற்கு ஈராக்கு படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து திசம்பர் 2017 வாக்கில் இசுலாமிய அரசுக்கு ஈராக்கில் நிலப்பரப்பு என்று எதுவும் இல்லாமல் இருந்தது. 9 திசம்பர் 2017 அன்று அப்போதைய பிரதமரான அல்-அபாதி இசுலாமிய அரசுக்கு எதிராக வெற்றி பெற்றதாக அறிவித்தார். சிரியாவுடனான எல்லைகள் முழுவதுமாக இசுலாமிய அரசினரிடமிருந்து விடுவிக்கப்பட்டதாக அறிவித்தார்.