# இஸ்ரேல்

## வரலாறு

### இசுரேல் அரசு

#### நாடு நிறுவப்படுதலும், தொடக்க ஆண்டுகளும்

அறிவிக்கும் தாவீது பென் குரியன்]]
14 மே 1948 அன்று பிரித்தானிய கட்டளைப் பகுதி முடிவுக்கு வருவதற்கு ஒரு நாள் முன்னர் யூத முகமையின் தலைவரான தாவீது பென் குரியன் "எரத்சு-இசுரேலில் ஒரு யூத அரசு நிறுவப்படுவதை" அறிவித்தார். அடுத்த நாள் எகிப்து, சிரியா, தெற்கு யோர்தான் மற்றும் ஈராக் ஆகிய நான்கு அரபு நாடுகளின் இராணுவங்கள் முன்னர் பாலத்தீன கட்டளை பகுதியாக இருந்த பகுதிக்குள் நுழைந்தன. 1948-ஆம் ஆண்டின் அரபு-இசுரேல் போரைத் தொடங்கின. ஏமன், மொரோக்கோ, சவூதி அரேபியா, மற்றும் சூடானைச் சேர்ந்த படைப் பிரிவுகள் இப்போரில் இணைந்தன. இந்தப் படையெடுப்பின் நோக்கமானது யூத அரசு நிறுவப்படுவதைத் தடுப்பதாகும் என குறிப்பிடப்படுகிறது. அரபு நாடுகள் கூட்டமைப்பானது ஒழுங்கை மீண்டும் நிறுவுவது மற்றும் மேற்கொண்ட ரத்தம் சிந்துவதைத் தடுப்பது ஆகியவற்றுக்காக இப்படையெடுப்பு நடத்தப்படுவதாகக் குறிப்பிட்டது.  
ஓர் ஆண்டு சண்டைக்குப் பிறகு போர் நிறுத்தமானது அறிவிக்கப்பட்டது. பச்சைக் கோடு என்று அறியப்படும் தற்காலிக எல்லைகளானவை நிறுவப்பட்டன. பிற்காலத்தில் மேற்குக் கரை என்று அறியப்பட்ட, கிழக்கு எருசலேம் உள்ளிட்ட பகுதிகளை யோர்தான் இணைத்துக் கொண்டது. காசாக் கரையை எகிப்து ஆக்கிரமித்தது. 7 இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட பாலத்தீனர்கள் தப்பித்து ஓடினர் அல்லது இராணுவம் சாராத ஆயுதமேந்திய சியோனியப் பிரிவினர் மற்றும் இசுரேலிய இராணுவத்தால் வெளியேற்றப்பட்டனர். அரேபிய மொழியில் இது நக்பா ('கொடும் நேர்வு') என்று அறியப்படுகிறது. இந்த நிகழ்வுகளானவை பாலத்தீனத்தின் பெரும்பான்மையான அரேபியப் பண்பாடு, அடையாளம் மட்டும் தேசிய விருப்பங்களின் அழிவுக்குக் காரணமாயின. சுமார் 1,56,000 அரேபியர்கள் இப்பகுதியிலேயே தொடர்ந்து தங்கினர். இசுரேலின் அரேபியக் குடிமக்களாக உருவாயினர்.  
முடிவை இது குறிக்கிறது.]]  
ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் தீர்மானம் 273-இன் படி 11 மே 1949 அன்று ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் ஓர் உறுப்பினராக இசுரேலுக்கு இடம் அளிக்கப்பட்டது. இந்த அரசின் தொடக்க ஆண்டுகளில் பிரதமர் பென் குரியனால் தலைமை தாங்கப்பட்ட தொழிலாளர் சியோனிய இயக்கமானது இசுரேலிய அரசியலில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. 1940-களின் பிற்பகுதி மற்றும் 1950-களின் தொடக்கப் பகுதியின் போது இசுரேலுக்குள்ளான மக்கள் குடியேற்றத்திற்கு இசுரேலிய புலப்பெயர்வு துறையானது ஆதரவளித்தது. அரசு உதவி பெறாத மொசாத் லே அலியா பேதுவானது (பொருள்: "புலப்பெயர்வு பி-க்கான நிறுவன அமைப்பு") ஆதரவளித்தது. இதில் பின்னர் குறிப்பிடப்பட்ட அமைப்பானது பிற நாடுகளில் ஒளிவு மறைவான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டது. குறிப்பாக, மத்திய கிழக்கு மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பாவில் இவ்வாறு ஈடுபட்டது. இப்பகுதிகளில் யூதர்களின் வாழ்வானது ஆபத்திலிருந்தது. அங்கிருந்து வெளியேறுவது கடினமானதாக இருந்தது. மொசாத் லே அலியா பேதுவானது 1953-இல் கலைக்கப்பட்டது. புலப்பெயர்வானது "10 இலட்சம் திட்டம்" என்பதை ஒத்தவாறு நடைபெற்றது. சில குடியேற்றவாதிகள் சியோனிய நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவர்களாகவோ அல்லது மேம்பட்ட வாழ்க்கைக்கான உறுதியை நாடியோ வந்தனர். அதே வேளையில், பிறர் இடர்ப்பாடுகளிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக வந்தனர் அல்லது அவர்களது வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டதால் இந்நாட்டுக்கு வந்தனர்.  
பெரும் இன அழிப்பிலிருந்து தப்பித்தவர்கள் மற்றும், அரேபிய மற்றும் முசுலிம் நாடுகளிலிருந்து யூதர்கள் ஆகியோர் இசுரேலுக்கு முதல் மூன்று ஆண்டுகளின் போது திரளாக வந்தனர். இது யூதர்களின் எண்ணிக்கையை ஏழு லட்சத்திலிருந்து 14 லட்சமாக உயர்த்தியது. 1958 வாக்கில் மக்கள் தொகையானது 20 லட்சமாக உயர்ந்திருந்தது. 1948 மற்றும்1970-க்கு இடையில் தோராயமாக 11.50 லட்சம் யூத அகதிகள் இசுரேலுக்கு இடமாற்றப்பட்டனர். சில குடியேற்றவாதிகள் அகதிகளாக வந்தனர். *மாபரோத்து* என்று அறியப்பட்ட தற்காலிக முகாம்களில் தங்க வைக்கப்பட்டனர். 1952 வாக்கில் இந்த கூடார நகரங்களில் இரண்டு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். ஐரோப்பியப் பின்புலத்தைக் கொண்டிருந்த யூதர்களானவர்கள் மத்திய கிழக்கு மற்றும் வடக்கு ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலிருந்து வந்த யூதர்களை விட பொதுவாகவே நல்ல முறையில் நடத்தப்பட்டனர். இரண்டாவதாகக் குறிப்பிடப்பட்டவர்களுக்கு என ஒதுக்கப்பட்டிருந்த வீடுகளானவை முதலாவதாகக் குறிப்பிடப்பட்டவர்களுக்கு என பிறகு ஒதுக்கப்பட்டன. இவ்வாறாக அரேபிய நிலங்களிலிருந்து புதிதாக வந்த யூதர்கள் பொதுவாக இட மாற்ற முகாம்களில் நீண்ட காலம் தங்கியிருக்கும் நிலைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர். இந்த காலத்தின் போது உணவு, உடை மற்றும் வீட்டு வசதிப் பொருட்களானவை இவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டன. இக்காலமானது சிக்கனமான காலம் என்று அறியப்படுகிறது. இப்பிரச்சனை தீர்க்க வேண்டிய தேவையானது பென் குரியன் மேற்கு செருமனியுடன் பெரும் இன அழிப்புக்கான இழப்பீட்டுத் தொகை ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடுவதற்குக் காரணமானது. பெரும் இன அழிப்புக்காக இழப்பீட்டுப் பணத்தை இசுரேல் ஏற்கும் என்ற யோசனையானது கோபம் கொண்ட யூதர்களால் பெருமளவு போராட்டங்கள் நடத்தப்படுவதற்குக் காரணமானது.