கார்பன் நானோகுழாய்களின் நச்சுத்தன்மையை வரையறுப்பது நானோதொழில்நுட்பத்தில் மிகவும் இன்றியமையாத கேள்விகளில் ஒன்றாக இருக்கிறது. துரதிஷ்டவசமாக இந்த ஆய்வுகள் உண்மையில் ஆரம்பக் கட்டத்தில் மட்டுமே இருக்கின்றன, மேலும் தகவல்கள் இன்னும் துகள்களாகவும், விமர்சனத்திற்குரியதாகவும் இருக்கின்றன. ஆரம்ப முடிவுகள், இந்த சமச்சீரற்ற பொருளின் நச்சுத்தன்மையை மதிப்பிடுவதில் உள்ள சிரமங்களை வெளிப்படுத்தின. கட்டமைப்பு, அளவு விநியோகம், புறப் பரப்பளவு, புற வேதியியல், புறப்பகிர்வு மற்றும் வெப்பத் திரட்சி நிலை போன்ற கூறுகளும், அத்துடன் மாதிரிகளின் தூய்மை போன்றவை கார்பன் நானோகுழாய்களின் வினைத்திறனில் குறிப்பிடத்தகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். எனினும், சில கட்டுப்பாடுகளின் கீழ், நானோகுழாய்கள் மென்படலத் தடைகளைத் தாண்டலாம் என கிடைக்கும் தகவல்கள் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகின்றன, இதனால் மூலப் பொருள்கள் உறுப்புக்களை அடைந்தால் அவை அழற்சி விளைவிக்கிற மற்றும் ஃபைப்ரோடிக் வினைகள் போன்ற தீங்குநிறைந்த விளைவுகளைத் தூண்டலாம் என அறிவுறுத்தப்படுகிறது.  
கேம்ப்ரிஜ் பல்கலைகத்தின் அமெக்சான்ட்ரா போர்ட்டர் தலைமையிலான ஒரு ஆய்வில், CNTக்களால் மனித செல்களில் நுழையமுடியும், மேலும் அவைத் திசுப்பாய்மத்தில் குவிந்து செல் இறப்புக்குக் காரணமாகும் எனத் தெரியவந்தது.  
ரோடண்ட் ஆய்வுகளின் முடிவுகளின் தொகுப்பில், CNTக்கள் தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் செயல்களைப் பொருட்படுத்தாமல், அவற்றில் அடங்கியிருக்கும் உலோகங்களின் வகைகள் மற்றும் அளவுகள் ஆகியவற்றைச் சார்ந்து, CNTக்கள் திசு வீக்கம், எபித்தலியாய்ட் கிராணுலோமஸ் (நுண்ணிய முடிச்சுகள்), நார்ப்பெருக்கம் மற்றும் நுரையீரலில் உயிரிஇரசாயன/நச்சு விளைவிக்கக்கூடிய மாற்றங்கள் போன்றவற்றை உருவாக்கும் திறனுடையவை என்பது தெளிவாகிறது. ஒரே எடை கொண்ட எலிகளை சோதனைப் பொருளாகக் கொண்டு செய்யப்பட்ட ஒப்பீடு சார்ந்த நச்சுத்தன்மை ஆய்வுகளில், SWCNTக்கள் படிகக்கல்லை விட அதிக நச்சுத்தன்மை கொண்டவையாக இருந்தது தெரியவந்தது, அவை நீண்டகாலம் சுவாசிக்கும்போது தீவிர தொழில் சார்ந்த உடல்நல இடையூறுகளை ஏற்படுத்தும். அதனைக் கட்டுப்படுத்த, அல்ட்ராஃபைன் கரிக் கருமை குறைந்தளவு நுரையீரல் பிரதிபலன்களை உருவாக்கின.  
CNTக்களின் ஊசி-போன்ற இழை வடிவம் பயத்தை அதிகரிக்கும் விசயமாகும், இவை கல்நார் அட்டை இழை<nowiki/>கள் போன்றவை ஆகும், கார்பன் நானோகுழாய்களின் பரவலான பயன்பாடு இடைத்தோலியப்புற்றுக்கு வழிவகுக்கலாம், நுரையீரலின் அகத்திரையில் ஏற்படும் புற்றுநோய் பொதுவாக கல்நார் அட்டைகளின் வெளிப்பாட்டினால் வருபவை ஆகும். சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்ட வெள்ளோட்ட ஆய்வு இந்த ஊகத்தை ஆதரிக்கிறது.
சக-ஆய்வாளர் டாக்டர். ஆண்ட்ரீவ் மேனார்டின் கூற்று பின்வருமாறு:  
:"இந்த ஆய்வு சரியாக யுத்திநோக்கத்தின் வகையாக இருக்கிறது, இந்த ஆய்வு உச்சபட்சமாக நானோதொழில்நுட்பத்தில் பாதுகாப்பு மற்றும் பொறுப்பான உருவாக்கத்துக்கு உறுதியளிப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது. இது பரவலான வணிகரீதியான பயன்பாடுகளுக்கு குறிப்பிட்ட நானோஅளவுப் பொருளைத் தேடுகிறது மற்றும் குறிப்பிட்ட உடல்நலத் தீங்கு பற்றிய குறிப்பிட்ட கேள்விகளைக் கேட்கிறது. அறிவியலாளர்கள் பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக நீண்ட, மெல்லிய கார்பன் நானோகுழாய்களின் பாதுகாப்புப் பற்றிய அக்கறையை அதிகரித்திருந்த போதும், தற்போதைய அமெரிக்க ஃபெடரல் நானோதொழில்நுட்பச் சூழலில் எந்த ஆய்வும் தேவையில்லை என்ற நிலையிலும், உடல்நலம் மற்றும் பாதுகாப்பு இடர் ஆய்வு உத்திகள் இந்த கேள்வியை எழுப்புகின்றன".  
எனினும் தொடர் ஆய்வு தேவையாய் இருக்கிறது, சில கட்டுப்பாடுகளின் கீழ் இந்நாட்களில் வெளிப்படும் சில முடிவுகள் அதை தெளிவுபடுத்துகின்றன, குறிப்பாக நீண்ட நாட்களாக கார்பன் நானோகுழாய்களுடன் தொடர்புடையவர்களுக்கு மனித உடல்நலத்தில் தீவிர இடர்பாட்டினை முன்வைக்கிறது. எனினும் கார்பன் நானோகுழாய்களின் முதல் கண்ணுக்குப் புலனாகின்ற உருவாக்கம் 1992 இல் NECஇன் அடிப்படை ஆய்வுப் பரிசோதனைக்கூடத்தில் இரண்டு ஆய்வாளர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. 1991 இல் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே முறையே இதிலும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த செயல்பாட்டின் போது, உயர் இறக்க வெப்பநிலையின் காரணமாக எதிர்மறை எலக்ட்ரோட் பதங்கங்களில் கார்பன் உள்ளடக்கியிருந்தது. ஏனெனில் நானோகுழாய்கள் ஆரம்பத்தில் இந்த நுட்பத்தை பயன்படுத்தியே கண்டறியப்பட்டன, இது நானோகுழாய் தொகுப்பில் மிகவும் பரவலாக-பயன்படுத்தப்படும் முறை ஆகும்.  
இந்த முறையில் உற்பத்தி அளவு, எடையில் 30 சதவீதம் வரை இருந்தன, மேலும் சில கட்டமைப்புக் குறைபாடுகளுடன் 50 மைக்ரோமீட்டர்கள் வரை நீளம் இருக்கும்படியான ஒற்றை - மற்றும் பன்மடங்கு-சுவர் நானோகுழாய்கள் இரண்டுமே உருவாக்கப்பட்டன. அந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில் இந்தக்குழு ஒற்றை-சுவர் கார்பன் நானோகுழாய்கள் தொகுப்பதற்காக கிராஃபைட் மற்றும் உலோக வினையூக்கி துகள்களின் (சிறந்த உற்பத்தி கோபால்ட் மற்றும் நிக்கல் கலவையில் கிடைக்கும்) கலவையைப் பயன்படுத்தியது.  
லேசர் நீக்க முறை ஏறத்தாழ 70% உற்பத்தியைத் தருகிறது, மேலும் முதன்மையாக எதிர்வினை வெப்பநிலையால் வரையறுக்கப்பட்ட கட்டுப்படுத்தப்பட்ட விட்டத்துடன் ஒற்றை-சுவர் கார்பன் நானோகுழாய்கள் உருவாக்கப்படுகிறது. எனினும், இது வில் இறக்கம் அல்லது இரசாயன நீராவி படிதல் முறைகளைவிட அதிகம் விலைஉயர்ந்தது ஆகும். ஆனால் 1993 வரை கார்பன் நானோகுழாய்கள் இந்த செயல்பாட்டில் வடிவமைக்கப்படவில்லை. 2007 இல், சின்சின்னாட்டி பல்கலைக்கழக (UC) ஆய்வாளர்கள் ஒரு முதல்நானோ ET3000 கார்பன் நானோகுழாய் வளர்ச்சி அமைப்பில் 18&nbsp;மிமீ நீளத்தில் வரிசைபடுத்தப்பட்ட கார்பன் நானோகுழாய் அணிகள் வளர்வதற்கான செயல்பாட்டை உருவாக்கினர்.  
CVD இன் போது, அடி மூலக்கூறு உலோக வினையூக்கி துகள்களின் அடுக்குடன் தயார்செய்யப்படுகிறது, மிகவும் பொதுவாக இந்தத் துகள்கள் நிக்கல், கோபால்ட், இரும்பு அல்லது ஒரு சேர்க்கை போன்றவையாக இருக்கும். உலோக நானோ துகள்களை ஆக்சைடுகளின் ஆக்சிஜன் ஒடுக்கம் அல்லது ஆக்சைடுகள் திடக் கரைசல்கள் உள்ளிட்ட மற்ற வழிகளிலும் உருவாக்க முடியும். நானோகுழாய்களின் விட்டங்களின் வளர்ச்சி உலோகத் துகள்களின் அளவைச் சார்ந்து இருக்கும். இவற்றை உலோகத்தின் அமைக்கப்பட்ட (அல்லது மூடப்பட்ட) படிதல், ஆற்றிப் பதமாக்குதல் அல்லது உலோக அடுக்குகளின் பிளாஸ்மா அரித்தெடுத்தல் ஆகியவற்றால் கட்டுப்படுத்த முடியும். அடி மூலக்கூறு தோராயமாக 700&nbsp;°C இல் சூடுபடுத்தப்படுகிறது. நானோகுழாய்கள் வளர்ச்சி தொடங்குவதற்கு, அணு உலையிலிருந்து ஒரு செயல்பாட்டு வாயு (அமோனியா, நைட்ரஜன் அல்லது ஹைட்ரஜன் போன்றவை) மற்றும் ஒரு கார்பன்-உள்ளடங்கிய வாயு (அசித்திலீன், எத்திலீன், எத்தனால் அல்லது மெத்தனால் போன்றவை) ஆகிய இரண்டு விதமான வாயுக்கள் கசியும். நானோகுழாய்கள் உலோக வினையூக்கிகளின் தளத்தில் வளரும்; கார்பன்-உள்ளடங்கிய வாயு வினையூக்கித் துகள்களின் புறப்பரப்பில் தனியாக உடையும், மற்றும் நானோகுழாய்கள் வடிவமடையும் துகள்களின் முனைகளுக்கு கார்பன் பரிமாறப்படும். இந்த இயக்கமுறை இன்னும் ஆய்வில் இருக்கிறது. வினையூக்கித் துகள்கள் வளர்ச்சி செயல்பாட்டின் போது வளரும் நானோகுழாய்களின் முனைப்பகுதியில் தங்கிவிடலாம், அல்லது அவை வினையூக்கித் துகள் மற்றும் அடி மூலக்கூறு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான ஒட்டற்பண்பைச் சார்ந்து நானோகுழாய் அடித்தளத்தில் தங்கிவிடும்.  
CVD வணிக ரீதியாக கார்பன் நானோகுழாய்கள் தயாரித்தலின் பொதுவான முறை ஆகும். இந்த நோக்கத்திற்காக, உலோக நானோதுகள்கள், உலோகத் துகள்களுடன் கார்பன் ஃபீட்ஸ்டாக்கின் வினைஊக்கி எதிரிவினையின் உயர் உற்பத்திக்கான புறப்பரப்புப் பகுதியை அதிகப்படுத்துவதற்கு MgO அல்லது Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub> போன்ற வினையூக்கி ஆதரவுகளுடன் கலந்துவிடுகின்றன. இந்தத் தொகுப்பு வழியில் உள்ள ஒரு சிக்கல் அமிலச் செயல்பாடுகள் வழியாக வினையூக்கி ஆதரவை நீக்குவது ஆகும், அவை சிலநேரங்களில் கார்பன் நானோகுழாய்களின் அசல் கட்டமைப்பை அழித்துவிடுகின்றன. எனினும், நீரில் கரையக்கூடிய மற்ற மாற்றுவழி வினையூக்கி ஆதரவுகள் நானோகுழாய் வளர்ச்சிக்கு பலனளிக்கக் கூடியதாக இருப்பதாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.  
வளர்ச்சி செயல்பாட்டின் போது (பிளாஸ்மா மேம்படுத்தப்பட்ட இரசாயன நீராவிப் படிதல்*) வலிமையான மின்புலத்தின் பயன்பாட்டால் பிளாஸ்மா உருவானால், பின்னர் நானோகுழாயின் வளர்ச்சி மின்புலத்தின் திசையை நோக்கி இருக்கும். அணு உலையில் வடிவியலை மாற்றம் செய்வதால், செங்குத்தாக வரிசைபடுத்தப்பட்ட கார்பன் நானோகுழாய்கள் (அதாவது அடி மூலக்கூறுக்கு செங்குத்தாக) தொகுப்பதற்கு சாத்தியம் இருக்கிறது, நானோகுழாய்களில் இருந்து எலக்ட்ரான் உமிழ்வில் ஆய்வாளர்கள் ஆர்வமாய் இருப்பதற்கு இந்த உருவியல் தூண்டியது. பிளாஸ்மா இல்லாமல், நானோகுழாய்களின் விளைவுகள் பொதுவாக முடிவுகள் சீரற்றதாக இருக்கும். சில எதிர்வினை நிபந்தனைகளின் கீழ், பிளாஸ்மா இல்லாத போதும், நெருங்கிய இடைவெளியுடைய நானோகுழாய்கள் ஒரு கம்பளம் அல்லது காட்டை ஒத்திருக்கும் குழாய்களின் அடர்த்தியான அணியின் விளைவாக செங்குத்து வளர்ச்சி திசையைப் பராமரிக்கும்.