பிரியாணி போட்டு கடற்கரையில் கூட்டம் கூட்டி வெற்றி முரசு கொட்ட இது கட்சி மாநாடு அன்று.
 மாநாடு, பேரணி போன்று திரளும் மக்களின் கூட்டம், செயற்பாடு குறித்த எதிர்பார்ப்பு வரக்கூடாது என்பதற்காகவே மிகவும் கவனமாக கூடல் / கொண்டாட்டம் என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தினோம். கூடினோம். கொண்டாடினோம். எத்தனைப் பேர் வந்தார்கள் என்பதை விட யார் வந்தார்கள், அவர்களால் என்ன பயன் என்று பார்ப்பது நல்லது. அழைப்பிதழ், சிறப்பு விருந்தினர், பொன்னாடை மரியாதை போன்ற சடங்குகளைத் தவிர்த்ததால், உண்மையிலேயே தமிழ் விக்கிப்பீடியாவின் பால் அக்கறை உள்ளவர்கள் தாமாகவே வந்தார்கள். தமிழ் இணையக் கல்விக் கழக இயக்குநர், உத்தமம் என்னும் தமிழ் நல தகவல் தொழில்நுட்ப அமைப்பின் பொறுப்பாளர்கள், கட்டற்ற மென்பொருள் இயக்கத்தவர்கள், இந்திய விக்கிப்பீடியா கிளை மேலாளர், பெங்களூரில் உள்ள இணையத்திற்கும் சமூகத்திற்குமான மையத்தின் திட்ட இயக்குநர் என்று பலதரப்பட்ட பின்னணியைச் சேர்ந்தவர்கள், தமிழ் விக்கிப்பீடியாவுடன் சேர்ந்து இயங்கவல்லவர்கள் வந்திருந்தார்கள். தமிழ் விக்கிப்பீடியாவின் பெயரில் தமிழ் இருக்கிறது என்ற ஒரே காரணத்துக்காக இதனை ஒரு வழக்கமா தமிழ்நாட்டு விழாவாகவோ, தமிழ் மொழி சார்ந்த விழாவாகவோ, தமிழ்நாட்டின் அரசு, கல்வி சார்ந்த அதிகார வர்க்கங்களின் விழாகவோ முன்னெடுக்கத் தேவையில்லை. விக்கிப்பீடியா ஒரு உலகளாவிய கட்டற்ற இயக்கம். இந்த இயக்கத்துக்கு என்று சில நடைமுறைகள், மரபுகள் உள்ளன. இவற்றையும் நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். விக்கிப்பீடியா எப்படி ஏற்கனவே உள்ள அறிவுருவாக்க மரபுகளை உடைத்தெறிந்த வெற்றி நடைபோடுகிறதோ அதனைப் போல் நாம் நடத்தும் விழாவும் வழமையான சம்பிரதாயங்களை உடைத்தெறிந்து நல்ல முற்காட்டுகளை வைக்க முனைவதில் தவறில்லை. தமிழ்த் தாய் வாழ்த்து தொடங்கி, சிறப்பு விருந்தினர் பேருரைகள்,பொன்னாடை மாலை மரியாதைகள், நினைவுப் பரிசுகள், புகழ்ச்சி உரைகள், நாட்டுப் பண் என்று தான் முடிக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயமில்லை. இந்த மாற்று மரபை நோக்கிய முன்னகர்வு தான் முக்கியமே தவிர, அதனை 100% சிறப்பாகச் செய்தோமா என்பது முக்கியமில்லை. இந்த நிகழ்வின் படிப்பினைகள் இதை விடச் சிறப்பாக அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளைச் செய்ய உதவும்.  
தமிழ் விக்கிப்பீடியா தொடங்கி 10 ஆண்டுகள் ஆனாலும் நமது திட்டத்தில் என்னென்ன குறைகள் உள்ளன என்று நமக்குத் தெரியும். அதற்காக நமது திட்டத்தை வெளியில் விட்டுக் கொடுப்பதில்லை. நமது பங்களிப்பாளர்களை மட்டம் தட்டுவதில்லை. விக்கிப்பீடியா என்ற கூட்டு முயற்சியின் பயன் இடர்களை உணர்ந்து அவற்றை எடுத்துச் சொல்லி தொடர்ந்து இத்திட்டத்தை மேம்படுத்த முனைகிறோமா இல்லையா? அதே போன்ற அணுகுமுறை தான் நமது அனைத்துச் செயற்பாடுகளிலும் தேவை. இந்நிகழ்வுக்கு வரும் கருத்துகள் என்பன, "அடடா, இதைக் கவனிக்காமல் விட்டு விட்டோமே, கட்டாயம் அடுத்த முறை இதனைச் சரியாகச் செய்து விட வேண்டும்" என்று நிகழ்வுக்காக உழைத்தவர்களை உற்சாகப்படுத்துவதாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, "ஏனடா இதற்காக உழைத்தோம்" என்று வருந்தும் நிலைக்கு இட்டுச் செல்லக்கூடாது. இவ்வாறான ஒரு சூழ்நிலையை ஏற்படுத்துவது அதே பங்களிப்பாளர்கள் அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளில் பங்கேற்பதை மனத்தடை உருவாக்குவதாகவும் வேறு எவருமே "இத்தனை வசைகளை வாங்கிக் கொண்டு இதில் ஈடுபடத்தான் வேண்டுமா" என்று அச்சமூட்டுவதாகவும் இருக்கக்கூடாது. விமரிசனங்களே கூடாது என்று சொல்லவில்லை. அதனை நமது இயக்கத்துக்கு வெளியில் உள்ளவர்கள் சொன்னால் புரிந்து கொள்ளலாம். ஆனால், முழுக்க வெளிப்படையாக திட்டமிடப்பட்டு நிகழ்வுக்கு முன்பும் நிகழ்வு நடந்த அன்றும் நிகழ்ச்சியை மேம்படுத்துவதற்கான அனைத்து வாய்ப்புகளும் தந்த பிறகு, எளிதாக சரி செய்திருக்கக்கூடிய பிரச்சினைகளைக் கூட அன்றே பொறுப்பெடுத்துச் செய்ய முனையாமல், திரைப்பட விமரிசகர் குறிப்பெடுத்து வைத்துக் கொண்டு குதறுவது போல் குற்றம் சாட்டி இங்கு கருத்துகளைப் பதிவது நேர்மையான செயற்பாடு அன்று. விக்கி மரபுக்கு உட்பட்டதும் அன்று. நல்லெண்ண நன்னம்பிக்கை கொள்ளுங்கள் என்பது விக்கியில் கட்டுரை எழுதுவதற்கு மட்டும் உரித்தான ஒன்று அன்று. நமது அனைத்துச் செயற்பாடுகளிலும் தேவை. **தன்னார்வக் கூட்டு முயற்சித் திட்டங்களில் பொறுப்பு என்பது கொடுக்கப்படுவது அன்று. எடுக்கப்படுவது.** இந்தக் கொண்டாட்டங்களை முன்னின்று செய்யுமாறு என்னை யாரும் கேட்டுக் கொள்ளவில்லை. அரங்க ஏற்பாடுகளைச் செய்து தருமாறு சூரியாவை யாரும் கேட்கவில்லை. சனியன்று நான் களைத்திருந்த போது பண்பாட்டுற் சுற்றுலாவை ஒருங்கிணைப்பதற்கான பொறுப்பை சீனிவாசன் முன்வந்து கேட்டு வாங்கி எடுத்துக் கொண்டார். நிகழ்வுக்கு முன்பும் பின்பும் பல முறை ஏதாவது உதவ முடியுமா என்று கேட்டு உதவினார். இது போல் உதவியோர் பலர். பல்வேறு தேவைகளுக்காக குறிப்பிட்டவர்களின் பக்கங்களில் உதவி கேட்டுப் பெற்றிருந்தாலும் அவர்களாக விரும்பினால் தான் செய்ய முடியுமே தவிர யாரையும் வற்புறுத்த முடியாது.  
மே மாதம் தொடங்கி நிகழ்வு முடியும் வரை உரையாடல் பக்கங்களிலும் நிகழ்ச்சிப் பொறுப்பாளர்களிடம் நேரிலும் தொலைப்பேசியிலும் மின்மடலிலும் எடுத்துரைக்கப்பட்ட நல்ல ஆலோசனைகள் யாவுமே செயற்படுத்தப்பட்டது என்பது தொடர்பில் இருந்தவர்களுக்குத் தெரியும். பிரச்சினைகளைச் சுட்டிக் காட்டினால் தான் சரி செய்ய முடியுமே தவிர,
"எல்லாமே சிறப்பாக உள்ள நிகழ்ச்சியில் எதனையாவது குறை கண்டுபிடித்தே ஆக வேண்டுமே என்ற நோக்கில் சிறு சிறு குறைகளைப் பட்டியலிட்டு ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் திறம் வாய்ந்தவர்கள் இல்லை, திட்டமிடல் இல்லை" என்று நிறுவ முனைவதின் உள்நோக்கம் என்ன?  
முதலில் திட்டமிடல் என்றால் என்ன என்று சொல்ல முடியுமா? ஒருங்கிணைப்பு என்றால் என்ன என்று சொல்ல முடியுமா?  
மே 9 தொடங்கிய திட்டமிடலில் ஏதேனும் ஒரு இடத்தில் சறுக்கி இருந்தால் கூட நிகழ்வு குறித்த நாளில் குறித்த அரங்கில் நடைபெற்றிருக்க முடியாது. நிகழ்ச்சியை முடித்து அனைவரும் ஊர் போய் சேர்ந்திருக்க முடியாது.  
நிகழ்ச்சியின் பல்வேறு பணிகளைப் பல்வேறு குழுக்கள் செய்ய அவற்றை இணைப்பது தான் ஒருங்கிணைப்பாளரின் பணி. சுமார், 600 பேர் வரை பங்கு கொண்ட விக்கிமீடியா இந்திய மாநாட்டிற்கு எத்தனை ஒருங்கிணைப்புக் குழுக்கள் உள்ளன என்று இங்கு பார்க்கலாம். ஆனால், நமது நிகழ்வில் நடந்தது என்ன? நல்கை வேண்டல், நிகழ்ச்சி நிரல் திட்டமிடல், அரங்க ஏற்பாடு, தங்குமிட ஏற்பாடு, வெளியூரில் இருந்து வந்தவர்களை வரவேற்கும் குழு, சட்டை-சான்றிதழ்கள் போன்றவற்றை உற்பத்தி செய்து வாங்கி வரும் குழு, பண்பாட்டுச் சுற்றுலா குழு, கணக்கு வழக்குகள், நிகழ்வு அரங்கில் தண்ணீர் - உணவு ஏற்பாடு செய்தல் என்று அனைத்துப் பணிகளையும் ஓரிருவரே பொறுப்பேற்றுச் செய்தனர்.  
சென்னையில் இந்நிகழ்வை நடத்துவதற்கு முக்கிய காரணமே அங்கு மற்ற ஊர்களைக் காட்டிலும் கூடிய பங்களிப்பாளர்கள் உள்ளார்கள், நிகழ்வுக்கு உதவுவார்கள் என்பதற்காகவே. ஆனால், எதிர்பாராத விதமாக, பலரும் ஏற்பாடுகளில் கலந்து கொள்ள முடியவில்லை.  
அனைவரும் கலந்து கொள்ளலாம் என்று திறந்த அழைப்பு விடப்பட்ட ஊடகச் சந்திப்புக்குக் கூட பெங்களூரில் இருந்து சுந்தரும், கோவையில் இருந்து நானும், கனடாவில் இருந்து செல்வாவும், கட்டற்ற மென்பொருள் இயக்கத்தில் இருந்து சீனிவாசனும் கலந்து கொண்டார்கள். வந்துள்ள ஊடகக் காரர்களுக்கு உணவு வழங்கி கவனிக்கக் கூட ஆள் இல்லை என்று எனது மாமாவின் அறைத்தோழரை அழைத்துக் கொண்டு சென்றேன்.  
செப்டம்பர் 10 அன்று அரங்க ஏற்பாடுகளை மேற்பார்வையிடுவதற்காக சென்னை வந்த நான் செப்டம்பர் 30 வரை நிகழ்ச்சி ஏற்பாடுகளைக் கவனிக்க வேண்டியதாயிற்று. ஒரு நிரந்தரப் பணியில் இருப்பவர்கள் விடுப்பு எடுத்தால் சம்பளப் பணம் மட்டும் தான் போகும். ஆனால், என்னைப் போல் தொழில் செய்பவர்கள் இவ்வாறு தொழிலை அந்தரத்தில் விட்டுத் திரிந்தால் தொழிலையே பணயம் வைத்தது போலத் தான். மீண்டு வர பல மாதங்கள் ஆகும். சனிக்கிழமை காலையில் 4 மணிக்கு எழுந்து தகவலுழவனை வரவேற்றதாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். எழுந்தேன் என்பது தவறு. தூங்கவேயில்லை என்பது சரி. வியாழன் காலை 9 மணிக்கு எழுந்தது முதல் சனிக்கிழமை இரவு 12 மணி வரையிலான 63 மூன்று மணி நேரத்தில் இடையில் தூங்கியது 3 மணி நேரம் மட்டுமே.  
ஏதாவது ஒரு திருமண மண்டபத்தில் அரங்கை ஏற்பாடு செய்து விட்டு அருகில் திருவல்லிக்கேணியில் உள்ள விடுதிகளில் அறை போட ஒரு மணி நேரம் கூட போதும்.  
ஆனால், அண்ணை பல்கலையில் நிகழ்வை நடத்துவது நமது இயக்கத்துக்கு ஒரு பெரும் அடையாள முக்கியத்துவத்தைத் தரும், வந்திருக்கும் பங்கேற்பாளர்களுக்கு உரையாட ஒரு நல்ல சூழலைத் தரும் என்ற காரணத்துக்காக அங்கு நிகழ்வு நடத்த முனைந்தோம். பலரும் சுட்டியபடி குளிரூட்டப்பட்ட அரங்கு என்பது ஒரு சிறப்பாக என் கண்ணுக்குப் படவில்லை. அண்ணா பல்கலையின் ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்து பேசியிருந்தாலும் அதே அடையாள முக்கியத்துவம் இருக்கும். அரங்கைப் பெறுவதற்காக பட்ட பாடுகளை சூரியா ஏற்கனவே விளக்கியுள்ளார். இதற்காக அவர் வகுப்புகளை எல்லாம் விட்டு விட்டுச் சென்றார் எனக்குக் கூட இப்பொழுது தான் தெரியும். இது போன்ற உழைப்பு ஆவணப்படுத்தப்பட்டால் தான் ஒருங்கிணைப்பாளர்களின் மீது நியாயமான எதிர்பார்ப்புகளைக் கொள்வதற்கான சூழல் வாய்க்கும்.