# சத்திய சோதனை

## முன்னுரை

### பகுதி இரண்டு

காந்தியடிகள் தம் குடும்பத்தினருடன், உறவினர், நண்பர்கள், தம் மனைவியுடனும் தங்கி உறவுகளை மேம்படுத்த விரும்பியிருந்தாலும் தமது பணி ஆர்வமூட்டுவதாக அமையவில்லை என்பதால் ஒரு இந்திய முகமதிய நிறுவனத்திற்கு சட்ட ஆலோசனை கூறும் பணியை ஏற்றுக் கொண்டார். தமது தென்னாப்பிரிக்கா பயணம் ஒரு தற்காலிக ஏற்பாடு, மேலும் அது தமது தொழிலில் இருந்து வந்த மந்த நிலைக்கு ஒரு மாற்று என்று கருதினார்.  
பிரித்தானியர்களும்,டச்சுக்காரர்களும் நீண்ட கால போராட்டத்திற்குப்பின் நேட்டால் மற்றும் கேப் காலனி பகுதியை ஆங்கிலேயர்களும் பூவர்கள் என்று கூறப்பட்டு வந்த ஏற்கன்வே தென் ஆப்பிரிக்காவில் தங்கியிரிந்த டச்சுக்காரர்கள் ஆரஞ்சு குடியரசு மற்றும் டிரான்ச் வால் என்னும் இரண்டு குடியிருப்புகளை முறையே ஆண்டு வந்தனர் என்கிறார். சுதந்திர பூவர் நாடுகளுக்கும் அங்கு வாழ்ந்து வந்த வெள்ளைக்கார குடிமக்களுக்கும் பிரித்தானியர்களுடன் போராட்டம் தொடர்ச்சியாக இருந்து வந்தது. இவர்களை அடக்குவதற்காக ஆங்கில அரசு கடுமையான நிறவெறிக்கொள்கையை அங்கு கடைப்பிடித்து வந்தது. இதன்காரணமாக பெரும்பாலும் கருப்பினத்தவர் மிகுந்த சிரமங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர். கரும்பு மற்றும் காபித் தோட்டங்களில் வசித்து வந்த இந்தியர்களுக்கு பாதிப்பு கருப்பினத்தவர்களை போல் இல்லை சற்று குறைவாக இருந்தது. இருந்தாலும் இவர்கள் இரண்டாம் தரக் குடிகளாகவே நடத்தப்பட்டனர். தென்னாப்பிரிக்காவில் காந்தியடிகள் அடைந்த உளைச்சல், அடக்கு முறையை எதிர்த்து அவர் நடத்திய போராட்டம் அனைவரும் அறிந்த ஒன்று. இங்கு இவர் தங்கியிருந்த நீண்ட காலத்தில் இவர் அனுபவித்த இழிவுகள் ஏராளாம். மேரிட்சுபாசு நகரில் புகைவண்டியிலிருந்து இவர் தூக்கி வீசப்பட்ட செய்தி மிகவும் பிரபலமடைதிருந்தது. தாம் கொண்ட கொள்கையின் அடிப்படையில் முதல் வகுப்பிலிருந்து இறங்க மறுத்த காந்தியடிகள் புகைவண்டியிலிருந்து தூக்கிவீசப்பட்டார். இதன் பின்னர் உணவு விடுதியில் தங்குவதற்கு இடம் கிடைப்பதிலும் நிறவெறிக்கொள்கையால் பல இடர்பாடுகளை அனுபவித்தார். தமது சக இந்தியர்கள், பெரும்பாலும் தொழிலாளிகளான படியாலும் மேலும் பல அநியாயங்களை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருந்ததையும் காணமுடிந்தது.
ஆரம்பத்தில் குழப்பமடைந்தாலும், தாம் அடைந்த இழிவுகளும் அவமானங்களும் இவரை நிறவெறிக் கொள்கையை எதிர்க்க வேண்டும் என்னும் நிலைப்பாட்டை எடுக்க வைத்தது. டிரான்ஸ்வல் இந்தியர்கள் மத்தியில் ஒரு பொது மனிதராகவும் குறிப்பிடும் நபராகவும் உயர்ந்தார். அவர் அங்கு ஆற்றிய முதல் உரையில் இது போன்று ஒப்பின்மையை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது என்றும் அனைவரும் ஒன்றுபட வேண்டும் என்றும் கடுமையாக உழைக்க வேண்டும், ஆங்கிலம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் மேலும் சுகாதாரமான பழக்க வழக்கங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று கூறினார்.
காந்தியடிகள் ஏற்றுக் கொண்ட வழக்கறிஞர் பணி அவருக்கு பளுவாக இருந்தாலும் ஓய்வு வேளையில் டால்ஸ்டாயின் நூல்களைப் படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவருடைய அமைதி மற்றும் நீதி முதலிய கருத்துக்களால் மிகவும் கவரப்பட்ட காந்தியடிகள் டால்ஸ்டாய் அவர்களுடன் நெருங்கிய கடிதப்போக்குவரத்து வைத்துக்கொண்டார். இருவரும் அஹிம்சையின் தத்துவத்தில் ஒத்த கருத்துடையவர்களாக விளங்கினர். தென்னாப்பிரிக்காவில் நிலவிய நிறவெறிக்கொள்கைக்கு எதிரான காந்தியடிகளின் தீவிரமான எதிர்ப்பும் கோபமும், டால்ஸ்டாயின் சமுதாயத் திறனாய்வில் தீவிரமாக எதிரொலித்தது.  
கிருத்துவர்களின் விவிலியம் புதிய ஏற்பாட்டில் மலைவழிபாட்டில் ஏசுகிருத்து கூறிய நாட்டு மக்களுக்காக சுயமறுப்பு என்னும் தத்துவத்தை இருவரும் வழிகாட்டியாக ஏற்றுக்கொண்டனர். காந்தியடிகள் தொடர்ந்து தமது ஆன்மிகத் தேடலுக்கு பகவத்கீதையையே சார்ந்திருந்தார். அதன் பலனாக தமது பணியின் அடிப்படை தன்னிறைவே என்றும் சுயமறுப்பு அல்ல என்பதையும் அறிந்தார்.பொது வாழ்வு என்பது, தான் என்ற உணர்வில்லாத நிலை என்பதைக் கடைப்பிடித்த காந்தியடிகள் தமது சேவைக்கு எவ்விதக் கட்டணமும் வாங்கிக்கொள்ள மறுத்ததுடன், தன்வாழ்க்கைக்கு தமது வழக்கறிஞர் தொழிலின் மூலம் ஈட்டிய வருமானத்தையே நம்பியிருந்தார்.  
மதங்களைப்பற்றிய புரிதலுக்கும் கோட்பாடுகளை வகுத்துக் கொள்வதற்கும் அவர் மதம் தொடர்பான நூல்களை மட்டும் நம்பியிருக்கவில்லை. காந்தியடிகளின் நண்பர் பம்பாயைச் சேர்ந்த ராய்சந்திரா என்பவர் தீவிரமத நம்பிக்கை கொண்டவர். இந்து சமயம் கிறித்தவம் இவைகளில் பல தலைப்புக்களை நன்கு அறிந்தவர், மெத்தப்படித்த ஆன்மிகவாதி. இவருடன் தொடர்ந்து தொடர்பு கொண்டு கருத்துப்பரிமாற்றம் செய்து கொள்வார். இதன் காரணமாக அவர் அகத்தில் நேர்மையும் தெளிவுமே முக்கியம் என்று உணர்ந்து கொண்டார். மதங்களின் அடிபடையில்லாத கோட்பாடுகளின் மீதும், புறத்தில் அனுசரிக்கப்பட வேண்டிய ஒழுங்கைவிட அகசுத்தி மேன்மையானது முக்கியமானது என்று நம்பினார். ஆதலால் தமது மதத்தின் கடவுளை தான் நம்பினாலும், எல்லா மதங்களும் அவரவர் பாணியில் உண்மைகளை எடுத்துரைக்கின்றன எனவும், ஆதலால் அவைகளை மதிப்பதும் பொருத்தமானது எனவும் நம்பினார்.  
தென்னாப்பிரிக்காவில் தமது அலுவல் முடிந்த பின்னர், எதிர்பார்த்தது போல் காந்தியடிகள் தொடர்ந்து தங்கியிருக்க காரணம் இருந்ததைக் கண்டார். அப்பொழுது நேட்டால் சட்டமன்றம் இந்தியர்களுக்கு வாக்குரிமை மறுக்கும் “ இந்திய வாக்குரிமைச் சட்டத்தை” இயற்ற முனைந்தது .காந்தியடிகளின் ஒரு சில நண்பர்களைத் தவிர இந்த சட்டமன்ற வழக்கை குறித்து பரவலான விழிப்புணர்வும் கருத்தும் ஏதும் இருக்கவில்லை. நண்பர்கள் காந்தியடிகளை தொடர்ந்து தென்னாப்பிரிக்காவில் இருக்கும் படியும் அவர்களுடன் சேர்ந்து இந்தியர்களுக்கு நேரும் அநீதியை எதிர்த்து நிற்கும்படியும் கேட்டுக்கொண்டன்ர். இந்தியர்கள் அங்கு மிகவும் கீழ்த்தரமாக நடத்தப்பட்டு ‘கூலிகள்’ என்றே அழைக்கப்பட்டு வந்தனர். நிறவெறிக்கொள்கை வெள்ளையர்களின் இரத்தத்தில் ஊறியிருப்பதையும் குறிப்பாக டச்சுக்காரர்கள் ஆளும் பகுதியில் இந்தியர்கள் மிகவும் மோசமான நகர்ப்புற சேரிகளில் வசிப்பதையும் வேளாண் நிலங்களை சொந்தமாக வைத்துக்கொள்ளவோ அல்லது நிர்வாகம் செய்யவோ கூடாது என்பதையும் கண்டார். இந்தியர்கள் சிறிது அதிகம் செல்வாக்கு உள்ள நேட்டால் பகுதியில் கூட இரவு 9 மணிக்கு மேல் அனுமதி அட்டை இல்லாமல் வெளியே வரக்கூடாது. ஆங்கிலேயர் ஆளுகைக்குட்பட்ட மற்றொரு இடமான ‘கேப் காலனி’ யில் சாலைகளின் ஓரத்தில் உள்ள நடைபாதையில் இந்தியர்கள் நடப்பதற்கும் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது. இது போன்ற பல அநியாயங்களுக்கு சட்டவடிவம் கொடுப்பதே கொண்டு வர இருந்த ‘சட்டமுன்வடிவின்’ நோக்கமாக இருந்தது.  
கடைசி நேரத்தில் செய்த மனுக்கள் இந்தியக் குடியுரிமை சட்ட முன்வடிவைத்தடுக்க முடியவில்லை என்றாலும், காந்தியடிகள் ஆங்கிலேய அரசின் குடியேற்றங்களுக்கான செயலாளருக்கு இதை வலியுறுத்தி, மனுவை அனுப்பிவைத்ததுடன், அதனை தென் ஆப்பிரிக்கா இங்கிலாந்து மற்றும் இந்திய பத்திரிக்கைகளிலும் வெளியிட்டார். பத்திரிக்கை செய்திகள், இந்த மூன்று நாடுகளிலும் தென் ஆப்பிரிக்கா இந்தியரின் பரிதாப நிலையைக் குறித்து நல்ல விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியதுடன், இந்திய டைம்ஸ் பத்திரிக்கையும், லண்டன் டைம்ஸ் பத்திரிக்கையும் இந்தியர்களின் வாக்குரிமைக்கான நியாயத்தை தலையங்கம் வாயிலாக வலியுறுத்தின. காந்தியடிகள் நேத்தால் இந்தியக் காங்கிரசு என்னும் அரசியல் அமைப்பையும் நிறுவினார்.இந்த நிறுவனம் வாலாயமாக கூட்டங்கள் நடத்தி வந்தது.சிறிது பண முடைக்குப்பின், ஒரு நூலகமும் வழக்கமான கலந்துரையாடல்களுக்கும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டன. ஒவ்வொரு ஆங்கிலேயருக்கும் ஒரு வேண்டுகோள் எனவும், இந்திய மக்களுக்கு வாக்குரிமை ஒரு வேண்டுகோள் எனவும் இரண்டு துண்டு பிரசுரங்களை நிறவெறிக் கொள்கைகளின் அநீதிகளை விளக்கி வெளியிட்டார்.  
முதலில் காந்தியடிகள் தென்னாப்பிரிக்காவில், ஒரு மாதம் அல்லது அதிகபட்சமாக ஒரு வருடம் இருக்க வேண்டியிருக்கும் என்று கருதியிருந்தாலும்,அவர் சுமார் 20 ஆண்டுகள் தென்னாப்பிரிக்காவில் இருந்தார். அவர் முதலில் ஏற்றுக் கொண்ட பணி முடிந்திருந்தாலும் 20 புதிய நிறுவனங்களுக்கு அவர் பணியை மேற்கொண்டிருந்தார். முதலில் ஏற்றுக்கொண்ட பணி முடிவடைந்திருந்தாலும் புதிதாக ஏற்றுக்கொண்ட 20 நிறுவனங்களுக்கான பணி நிமித்தம் வருவாயும் கிடைத்தது, இது வாழ்க்கை நடத்துவதற்கும் ஏதுவாக இருந்தது.இதனால் பொது வாழ்வில் ஈடுபடுவதற்கான நேரமும் அவருக்குக் கிடைத்தது, தென்னாப்பிரிக்காவில் நிறவெறிக் கொள்கைக்கும் ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கும் எதிராக அவர் நடத்திய போராட்டம் உலகம் முழுவதும் உள்ள இந்தியர்கள் மத்தியில் இவர் ’உத்தமர்’-’மகாத்மா’ என அறியப்பட்டார்.