2005-இல் வெளியிட்ட உக்ரைன் நாட்டின் வரைபடம், நீளம் மற்றும் அகலம் ]]  
கீவ் கிழக்கு ஐரோப்பாவின் மிகப்பழமையான மாநகர்களில் ஒன்று. மத்திய கால கிழக்கு சிலாவிக் குடியேற்றம் மற்றும் தற்போதைய உக்ரைனின் மேம்பாட்டிலும் இம்மாநகர் மிக முக்கிய பங்காற்றியுள்ளது.  
இப்பகுதியின் முதல் மனிதர்கள் பிந்தைய கற்காலத்தில் இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. வெண்கலக் காலத்திற்குத் தொடர்பாக இங்கு கிடைத்த பொருட்களை ஆதாரமாக கொண்டு இப்பகுதியின் திரிப்பில்லியக் கலாசார மக்கள் இருந்துள்ளனர். இரும்புக் கால ஆரம்பத்தில் சில பழங்குடிகள் கீவை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் குடியேறியுள்ளனர், அவர்கள் விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் சிதிய மற்றும் கருங்கடலின் வடக்குக் கரை நாடுகளுடன் வர்த்தகமும் செய்து வந்துள்ளனர். சிலர் கிபி 482 எனவும் கருதுகின்றனர். 1982ம் ஆண்டு இம்மாநகர் இதன் 1500வது ஆண்டு விழாவை கொண்டாடியது. வரலாற்று ஆராய்ச்சியின்படி இம்மாநகர் 5ம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியிலும் 6ம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியிலும் அமைக்கப்பட்டது.  
புராண கதைகளின் படி, சிலாவிக் பழங்குடிகளின் ஒரு குடும்பத்தின் தலைவர் மற்றும் மூத்தவரான கிய்(Kyi) அவருடைய சகோதரர்களான செசெக் மற்றும் ஃகோர்வ்வும் சகோதரியான லிபிட்டும்(Lybid) சேர்ந்து இம்மாநகரை உருவாக்கியதாக கூறப்படுகிறது. க்ரோனிகல்லின்படி(Chronicle) இம்மாநகரப்பெயர் கீய்யின் பெயரான கீவ்/கீய்வ் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. செய்ன்ட் ஆன்ட்ரூ இவ்வழியாக செல்கையில் இங்கு ஒரு சிலுவையை நட்டதாகவும் பிற்காலத்தில் அவ்விடத்தில் ஒரு தேவாலயம் கட்டப்பட்டதாகும் ஒரு புராதன கதை கூறப்படுகிறது. மத்திய காலகட்டத்தின் செய்ன்ட் மைக்கேல் இந்நகரை குறிப்பிடுகிறது.  
இம்மாநகரின் தொடக்க கால சில வரலாற்று ஆதாரங்கள் இங்கு சிலாவிக் மக்களின் ஆரம்பகால குடியேற்றங்கள் 6ம் நூற்றாண்டிலிருந்ததற்கான ஆதாரங்களாக உள்ளன. இருப்பினும் இவை மாநகரின் மேம்பாட்டில் தொடர்புடையனவா என்ற தெளிவில்லை. இம்மாதிரி வரலாற்று தகவல்களின் அடிப்படையாக விளங்கும் தி ப்ரைமரி க்ரோனிக்கள்ஸ் (The Primary Chronicles) சிலாவிக் கீவ்யன்களின் வாய்வழி கதையின்படி, 9ம் நூற்றாண்டில் அவர்கள் இப்பகுதிக்கு ஆட்சியாளர்கள் இன்றி வாழ்நததாகவும் கஸார் இனத்தவர்க்கு கப்பம் கட்டி வந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. கஸார் பேரரசின் புறக்கட்டுப்பாட்டு பகுதியாக எட்டு மற்றும் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுகளில் விளங்கியிருக்கிறது. பழைய துருக்கிய மொழியில் உயர்ந்த இடம் என்று பொருள்படும் சாம்பாட் எனப்படும் ஒரு மலைக்கோட்டை இப்பகுதியின் பாதுகாப்பிற்காக கட்டப்பட்டது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதி மற்றும் பத்தாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் வராங்கியன்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இப்பகுதி பிறகு கிவ்யன் இரஷ்ன் முக்கிய மையமாக விளங்கியது. தி ப்ரைமரி க்ரோனிகல்லின்படி 882ல் ஒலெக் இந்நகரை கைப்பற்றியதாக கூறப்படுகிறது, ஆனால் ஒமலிஜென் ப்ரிட்ஸாக்( Omeljan Pritsak) மற்றும் கான்ஸ்டன்டைன் ஜூக்கர்பெர்க் ஆகிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள் இதை மறுக்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் 920கள் வரை இப்பகுதி கஸார் இனத்தின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருந்ததாகவும் கூறுகின்றனர்(Kievian Letter and Schechter Letter என இரண்டு ஆவணங்களை இவர்களின் கூற்றிற்கு ஆதாரமாக முன்வைக்கின்றனர்). இன்னும் பிற வரலாற்று அறிஞர்கள் மஃக்யர் பழங்குடிகள், சில கஸார் பழங்குடிகளுடன் ஹங்கேரிக்கு இடம்பெயர்வதர்க்கு முன்னர் 840 மற்றும் 878க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இப்பகுதியை கட்டுப்படுத்தியதாக கருதுகின்றனர். இவர்களின் கூற்றுப்படி கீவ்வின் கோட்டை 840ல், டார்ஜன் பழங்குடிகளின் குடும்பமான கிவே, க்சேக் மற்றும் ஃக்ரேப்(Keő(Keve), Csák and Geréb) என்ற மூன்று சகோதரர்களின் தலைமையில் கட்டிமுடிக்கப்பட்டது. கீவ் க்ரோனிகல்லில் மூன்று பெயர்களான கீவ் ச்செக் மற்றும் ஃகோர்யைவ்(Kyi, Shchek and Khoryv) இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால் இவற்றில் எதுவும் சிலாவிக் அல்லது இரஷ்ய மொழி இல்லை, எனவே இவ்வார்த்தைகளின் தோற்றம் மற்றும் பொருள் வாரலாற்று ஆய்வாளர்களினால் விடைகாண முடியாத புதிராகவே உள்ளது. 12ம் நூற்றாண்டின் க்ரோனிகல்லில் இம்மூவரது பெயர்களும் பழமையான இரஷ்ய நாயகர்களாக நம்பப்படுகிறது.  
எட்டு மற்றும் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுகளில் கஸார் பேரரசின் புறக்கட்டுப்பாட்டு பகுதியாக இருந்தது. இருப்பினும் வராங்கியன்கள் மற்றும் கிரேக்கர்களுக்கு இடையேயான வணிகப் பாதையாக இவ்விடம் விளங்கியது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதி அல்லது பத்தாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலத்தில் வராங்கியன்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இப்பகுதி இரஷ் பேரரசின் அதிகார மையமாக விளங்கியது. 968ம் ஆண்டில் நோமாடிக் பீசெநென்ஸினால் தாக்கப்பட்டு சுற்றிவளைக்கப்பட்டது. கிபி 1000ம் ஆண்டில் இதன் மக்கள் தொகை சுமார் 45000பேர்வரை இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.  
1169ம் ஆண்டில் விலாடிமிர் சுல்டால்(Vladimir-Suzdal) இளவரசர் ஆண்ட்ரூ பொகோலிய்ஸ்கையினால்(Andrey Bogolyubsky) சூரையாடப்பட்டது. அவர் விலாடிமிரின் தியோடோகோஸ்(Theotokos of Vladimir*)* போன்ற பல கலை பொக்கிஷங்களை எடுத்து சென்றார். 1203ல் இளவரசர் யூரிக் ரோஸ்டிஸ்லாவிச்(Rurik Rostislavich) மற்றும் கிப்சாக்(Kipchak) ஆகியோரின் கூட்டணி இந்நகரை கைப்பற்றி எரித்தனர். 1230களில் பல்வேறு இரஷ் ஆட்சியாளர்களால் பலமுறை சேதப்படுத்தப்பட்டது. பொகோலிய்ஸ்கை மற்றும் அவரைத் தொடர்ந்த மற்ற மன்னர்களால் சூரையாடப்பட்டபின் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பாத இந்நகர் 1240ல் நடைபெற்ற மங்கோலிய அரசர் பாடு கானால்(Batu Khan) முழுமையாக தகர்க்கப்பட்டது. இத்தகைய தாக்குதல்கள் இந்நகர் மற்றும் இங்கு வாழ்ந்த கிழக்கு சிலாவிக் நாகரீகத்தையும்(East Slavic civilization) பெரிய அளவில் பாதித்தது. பொகோலிய்ஸ்கையின் தாக்குதலுக்கு முன் 12ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலத்தில் 100000த்திற்க்கும் அதிக மக்கள் தொகை கொண்டு உலகின் மிகப்பெரிய நகரம் என்ற பெருமையுடன் விளங்கியது.  
1320களின் ஆரம்ப காலங்களில் கெடிமினாஸ்(Grand Duke Gediminas) தலைமையிலான லிதுவேனிய படை ஸ்டேனிஸ்லாவ்(Stanislav of Kiev) தலைமையிலான கீவ் படையை இர்பன் ஆற்றில் நடந்த போரில் வென்று நகரை கைப்பற்றினர். லிதுவேனிய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் கோல்டன் ஹார்ட்க்கு(Golden Horde) கப்பம் கட்டி வந்த இந்நகர் 1324-1325ம் ஆண்டுகளில் டாடர் இனமக்களால் தாக்கப்பட்டது. கடைசியாக 1362ல் நடைபெற்ற போரான தி பேட்டில் ஆஃப் ப்ளூ வாட்டரில்(Battle of Blue Waters) லிதுவேனியா ஆட்சியாளராக அல்கிர்தாஸ்(Algirdas) வென்று இந்நகர் மற்றும் இதனை சுற்றியுள்ள பகுதிகளையும் தி கிரேன்ட் டச் ஆஃப் லிதுவேனியாவுடன்(Grand Duchy of Lithuania) ஒருங்கினைக்கப்பட்டது. 1482ல் கிரீமென் டாக்டர்ஸ்(Crimean Tatars) இந்நகரைத் தாக்கி பெரும்பகுதியை தீக்கிரையாக்கினார்கள். 1569ம் ஆண்டில் உருவான போலிஷ்-லித்துவேனிய காமன்வெல்த்(Polish–Lithuanian Commonwealth) கூட்டமைப்பின்போது லிதுவேனியாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த கீவ்வின் பகுதிகள்(Podolia, Volhynia, and Podlachia) போலிஷ் ஆட்சியின் அரசருக்கு(Crown of the Kingdom of Poland) கொடுக்கப்பட்டு கீவ் வொய்வொடஷிப்(Kiev Voivodeship) பகுதியின் தலைநகராக விளங்கியது. 1658ல் ஏற்பட்டிருந்த ஹாடியாச் ஒப்பந்தத்தின்படி(Treaty of Hadiach) தி போலிஷ்-லித்துவேனிய-ருத்துவேனிய-காமன்வெல்த்(The Polish–Lithuanian–Ruthenian Commonwealth)ன் தி கிராண்ட் டச் ஆஃப் ரஷ்(The Grand Duchy of Rus') பகுதியின் தலைநகராக அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால் இந்த ஒப்பந்தம் கடைசிவரை நடைமுறைக்கு வரவில்லை. 1654ம் ஆண்டிலிருந்து இரஷ்யாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இப்பகுதி ஆண்ட்ரூசோவா போர்நிறுத்த ஒப்பந்தத்தின்படி(Truce of Andrusovo) 1667ம் ஆண்டில் ட்ஸார்டாம் ஆஃப் இரஷ்யாவின்(Tsardom of Russia) பகுதியாக தன்னாட்சியை அனுபவித்தது. கீவ் சம்பந்தமான எந்தவொரு போலிஷ்-இரஷ்ய உடன்படிக்கையிலும் கீவ்வின் நிலை தெளிவாக உடன்படவில்லை. இரஷ்யப் பேரரசில் கீவ் முக்கிய கிருத்துவ மையமாகவும் புனிதத் தலமாகவும், மத அடையாளங்களுக்கான முக்கிய இடமாகவும் விளங்கியது. இருப்பினும் 19ம் நூற்றாண்டுவரை பெயரளவு வணிக முக்கியத்துவம் கொண்டிருந்தது.  
1834ல் இரஷ்யப் பேரரசு செய்ண்ட் விளாடிமிர் பல்கலைக்கழகத்தை கட்டியது, தற்போது தி டாரஸ் செவ்சென்கோ தேசிய பல்கலைக்கழகம், கீவ்(The Taras Shevchenko National University of Kiev) என்று அழைக்கப்படுகிறது (உக்ரைன் கவிங்கரான டாரஸ் செவ்சென்கோ(1814-1861) புவியியல் துறையின் கள ஆராய்ச்சியாளராகவும் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். இப்பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவத் துறை சோவியத் காலத்தில் 1919-1921ம் ஆண்டுகளில் தனியாக பிரிக்கப்பட்டு 1995ம் ஆண்டு தி போகோமோலெட்ஸ் தேசிய மருத்துவ பல்கலைக்கழகம்(the Bogomolets National Medical University) என்று வழங்கப்படுகிறது.  
18 மற்றும் 19ம் நூற்றாண்டுகளில் இரஷ்ய இராணுவம் மற்றும் கிருத்துவ தேவாலயங்கள் இந்நகரில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். தி இரஷ்யன் ஆர்த்தோடக்ஸ் தேவாலயம் (The Russian Orthodox Church) இந்நகரின் உட்கட்டமைப்பு மற்றும் வணிக நடவடிக்கைகளில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது. 1840களில் வரலாற்று அறிஞரான மைக்கோலா கோஸ்டோமாரோவ்(Mykola Kostomarov), செயிண்ட் கிய்ரில் மற்றும் மெதோடியஸின் சகோதர உறவுகள்(The Brotherhood of Saint Cyril and Methodius) என்ற இரகசிய அரசியல் அமைப்பை கொண்டு சுதந்திர சிலாவிக் மற்றும் உக்ரைன் மக்களை இரஷ்யாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து விடுவிக்க எண்ணினார், ஆனால் இரஷ்ய அதிகாரிகள் மிக வேகமாக இந்த அமைப்பை தடை செய்தனர்.