wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### செவ்வியல் காலம் (அண். 320 – 650 பொ. ஊ.)

#### ஹர்ஷாவின் பேரரசு

நாணயம். அண். பொ. ஊ. 606-647.|alt=]]  
ஹர்ஷவர்தனர் வட இந்தியாவை பொ. ஊ. 606 முதல் 647 வரை ஆண்டார். பிரபாகராவர்தனரின் மகனும், இராச்சியவர்தனரின் தம்பியும் இவராவார். இவர்கள் அனைவருமே புஷ்யபூதி வம்சத்தின் உறுப்பினர்களாவர். ஹர்ஷவர்தனர் தற்கால அரியானாவில் தானேசரை ஆண்டு வந்தார்.  
6 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் முந்தைய குப்தப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு வட இந்தியாவானது சிறிய குடியரசுகள் மற்றும் முடியாட்சி நாடுகள் என்ற நிலைக்கு மீண்டும் திரும்பியது. இதனால் ஏற்பட்ட அதிகார வெற்றிடமானது தானேசரின் வர்தனர்களின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமானது. பஞ்சாப்பிலிருந்து நடு இந்தியா வரையிலான குடியரசுகள் மற்றும் முடியாட்சிகளை இவர்கள் ஒன்றிணைக்கத் தொடங்கினர். ஹர்ஷாவின் தந்தை மற்றும் அண்ணனின் இறப்பிற்குப் பிறகு பேரரசின் பிரதிநிதிகள் பொ. ஊ. 606 ஏப்ரலில் ஹர்ஷாவுக்குப் பேரரசனாக மகுடம் சூட்டினார். இவருக்கு மகாராஜா என்ற பட்டத்தைக் கொடுத்தனர். இவரது பேரரசானது அதன் உச்ச நிலையில் பெரும்பாலான வட மற்றும் வட மேற்கு இந்தியாவை உள்ளடக்கியிருந்தது. கிழக்கே காமரூப பேரரசு வரையிலும், தெற்கே நருமதை வரையிலும் இது விரிவடைந்திருந்தது. இறுதியாக கன்னோசியை (தற்கால உத்தரப் பிரதேசம்) தன் தலைநகராக இவர் ஆக்கினார். பொ. ஊ. 647 வரை ஆட்சி செய்தார்.  
இவரது ஆட்சியில் இருந்த அமைதியும், செழிப்பும் இவரது அரசவையை பல நாடுகளிலும் இருந்து வரப் பெற்றவர்களைக் கொண்டிருந்த ஒரு மையமாக ஆக்கியது. அறிஞர்கள், கலைஞர்கள் மற்றும் சமயம் சார்ந்தவர்களை இவரது அரசவை ஈர்த்தது. ஹர்ஷரின் அரசவைக்கு சீனப் பயணியான சுவான்சாங் வருகை புரிந்தார். இவரைப் பற்றி மிக நல்ல கருத்துகளை எழுதினார். இவரது நீதி மற்றும் ஈகைக் குணத்தைப் புகழ்ந்தார்.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

தொடக்க கால நடுக் காலமானது இந்தியாவில் பொ. ஊ. 6 ஆம் நூற்றாண்டில் குப்தப் பேரரசின் முடிவுக்குப் பிறகு தொடங்கியது. கிராமப்புற பொது மக்கள் மத்தியில் பௌத்தத்திற்கு ஈர்ப்புத் தன்மை இல்லாமல் இருந்ததால், இந்து சமய கலப்பில் உருவாகிய பிராமணிய இந்து சமயத்தை மக்கள் தழுவினர். இது மற்றும் வணிக சமூகங்கள் மற்றும் அரச குடும்ப உயர்குடியினரிடமிருந்து வந்த நிதி ஆதரவு குறைந்தது ஆகியவை பௌத்தம் வீழ்ச்சியடைந்ததற்கான முக்கியமான காரணிகளாகத் திகழ்ந்தன.  
7 ஆம் நூற்றாண்டில் குமாரிலபட்டர் மீமாஞ்சம் தத்துவத்தைக் கொண்ட தனது பள்ளியை வரையறுத்தார். வேதகால சடங்குகளின் நிலைக்காக வாதிட்டார்.  
8 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 10 ஆம் நூற்றாண்டு வரை மால்வாவின் கூர்ஜர பிரதிகாரர், வங்காளத்தின் பாலர், மற்றும் தக்காணத்தின் இராட்டிரகூடர் ஆகிய மூன்று அரசமரபுகள் வட இந்தியாவின் கட்டுப்பாட்டிற்காகப் போட்டியிட்டன. சென் பேரரசானது பின்னர் பாலப் பேரரசின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றது. கூர்ஜர பிரதிகாரர் பல்வேறு அரசுகளாகச் சிதறுண்டனர். இதில் குறிப்பிடத்தக்கவை மால்வா இராச்சியம், பந்தேல்கந்த் இராச்சியம், தகலா இராச்சியம், அரியானாவின் தோமரா மற்றும் சம்பர் இராச்சியம் ஆகியவையாகும். இந்த அரசுகளானவை தொடக்க கால இராசபுத்திர இராச்சியங்களில் சிலவாகும். அதே நேரத்தில், இராட்டிரகூடர் மேலைச் சாளுக்கியரால் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டனர். இக்காலத்தின் போது சாளுக்கியப் பேரரசு தோன்றியது. சாளுக்கியர்கள் மரு-கூர்ஜரா கட்டடக்கலை பாணியில் தில்வாரா கோயில், மொதேரா சூரிய கோயில், இராணியின் படிக்கிணறு போன்றவற்றைக் கட்டமைத்தனர். அவர்களது தலைநகரமான அன்கில்வாரா (நவீன பதான்) இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் இருந்த மிகப்பெரிய நகரங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்ந்தது. இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகையானது 1000 ஆம் ஆண்டில் 1 இலட்சம் பேர் என்றும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  
முதலாம் இராஜராஜ சோழன் மற்றும் இராசேந்திர சோழன் ஆகியோரின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது இடைக்காலச் சோழர்கள் ஒரு முக்கிய சக்தியாக உருவாயினர். இராசேந்திர சோழன் வெற்றிகரமாக 11 ஆம் நூற்றாண்டில் தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் இலங்கையின் பகுதிகள் மீது படையெடுத்தார். காசுமீரிய கார்கோடகப் பேரரசின் பேரரசராக இலலிதாதித்ய முக்தாபிதன் (ஆ. 724–760) திகழ்ந்தார். 625 முதல் 1003 வரை வடமேற்கு இந்தியாவில் இப்பேரரசானது செல்வாக்கு பெற்றிருந்தது. இதைத் தொடர்ந்து லெகரா பேரரசு ஆட்சிக்கு வந்தது. கல்கணர் தன்னுடைய இராஜதரங்கிணியில் வட இந்தியா மற்றும் நடு ஆசியாவில் ஆக்ரோஷமான இராணுவ போர்ப் பயணங்களுக்கு மன்னர் இலலிதாதித்யன் தலைமை தாங்கியதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.  
இந்து ஷாகி அரசமரபானது கிழக்கு ஆப்கானித்தான், வடக்கு பாக்கித்தான் மற்றும் காசுமீரின் பகுதிகளை 7 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி முதல் 11 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் வரை ஆட்சி செய்தது. அதே நேரத்தில், ஒடிசாவில் கீழைக் கங்கப் பேரரசானது ஆட்சிக்கு வந்தது. இந்து கட்டடக் கலையை மேம்படுத்தியதற்காக இப்பேரரசு அறியப்படுகிறது. ஜெகன்நாதர் கோயில் மற்றும் கொனார்க் சூரியக் கோயில் ஆகியவை இவர்கள் உருவாக்கிய மிக முக்கியமான கட்டடங்கள் ஆகும். மேலும், கலை மற்றும் இலக்கியத்துக்குப் புரவலர்களாகவும் இவர்கள் திகழ்ந்தனர்.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

### பிந்தைய குப்த அரசமரபு

பிந்தைய குப்த அரசமரபானது பொ. ஊ. 6 ஆம் மற்றும் 7 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் கிழக்கு இந்தியாவில் மகதப் பகுதியை ஆட்சி செய்தது. மகத்தின் ஆட்சியாளர்களாக ஏகாதிபத்திய குப்தர்களுக்குப் பிறகு பிந்தைய குப்தர்கள் பதவிக்கு வந்தனர். ஆனால், இரு அரசமரபுகளையும் தொடர்புபடுத்தும் எந்த ஓர் ஆதாரமும் கிடைக்கப் பெறவில்லை. இவை இரு தனித்தனிக் குடும்பங்களாக எண்ணப்படுகின்றன. இவர்களது ஆட்சியாளர்களின் பெயரானது "-குப்தா" என்ற பின்னொட்டுடன் முடிவடைந்ததால் பிந்தைய குப்தர்கள் இவ்வாறு அழைக்கப்படுகின்றனர். ஏகாதிபத்திய குப்தர்களின் முறைமை வாய்ந்த தொடர்ச்சியாளர்களாகத் தங்களைத் தாமே காட்டிக் கொள்வதற்காக இவர்கள் இப்பெயரைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

### சாளுக்கியப் பேரரசு

சாளுக்கியப் பேரரசானது தெற்கு மற்றும் நடு இந்தியாவின் பெரும் பகுதிகளை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடைய ஆனால் தனித்தனியான மூன்று அரசமரபுகளாக 6 ஆம் மற்றும் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் ஆட்சி செய்தது. இதில் தொடக்க கால அரசமரபானது "பாதமி சாளுக்கியர்" என்று அறியப்படுகின்றனர். 6 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் வாதபியில் (நவீன பாதமி) இருந்து இவர்கள் ஆட்சி செய்தனர். பனவாசியின் கதம்ப இராச்சியத்தின் வீழ்ச்சியின் போது தங்களது சுதந்திரத்தை பாதமி சாளுக்கியர் உறுதிப்படுத்தத் தொடங்கினர். இரண்டாம் புலிகேசியின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது முக்கியத்துவம் பெற்ற நிலைக்கு துரிதமாக வளர்ச்சியடைந்தனர். தென்னிந்தியாவின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான மைல் கல்லாக சாளுக்கியர்களின் ஆட்சியானது குறிக்கப்படுகிறது. கருநாடகத்தின் வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலமாகக் கருதப்படுகிறது. பாதமி சாளுக்கியர் ஆட்சிக்கு வந்த போது தென்னிந்தியாவின் அரசியல் சூழ்நிலையானது சிறிய இராச்சியங்கள் என்பதிலிருந்து பெரிய பேரரசுகள் என்று மாற்றமடைந்தது. தென்னிந்தியாவை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்த இராச்சியமானது காவிரி மற்றும் நருமதை ஆறுகளுக்கு இடைப்பட்ட அனைத்து பகுதிகளையும் கட்டுப்பாட்டில் எடுத்து நிலைப்படுத்தியது. செயலாற்றல் மிக்க நிர்வாகத்தின் உருவாக்கம், அயல்நாட்டு வணிகம் மற்றும் "சாளுக்கிய கட்டடக்கலை" என்ற அழைக்கப்பட்ட ஒரு புதிய பாணி கட்டடக்கலையின் உருவாக்கம் ஆகியவற்றை இப்பேரரசின் காலமானது கண்டது. தெற்கு மற்றும் நடு இந்தியாவின் பகுதிகளை 550 மற்றும் 750 க்கு இடையில் கருநாடகாவின் பாதமியிலிருந்தும், பிறகு மீண்டும் 970 மற்றும் 1190 க்கு இடையில் கல்யாணியிலிருந்தும் சாளுக்கிய அரசமரபானது ஆண்டது.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

### இராட்டிரகூடப் பேரரசு

753 வாக்கில் தந்திதுர்கனால் நிறுவப்பட்ட இராட்டிரகூடப் பேரரசானது அதன் தலைநகரான மல்கெடாவில் இருந்து கிட்டத்தட்ட 200 ஆண்டுகளுக்கு ஆட்சி புரிந்தது. தம் உச்ச நிலையின் போது இராட்டிரகூடர் வடக்கே தோவாப்பிலிருந்து தெற்கே கன்னியாகுமரி வரை ஆட்சி புரிந்தனர். கட்டடக் கலை மற்றும் இலக்கியச் சாதனைகளுக்கு இது ஒரு செழிப்பான காலமாகத் திகழ்ந்தது.  
இந்த அரசமரபின் தொடக்க கால ஆட்சியாளர்கள் இந்து சமயத்தைப் பின்பற்றியவர்களாக இருந்தனர். ஆனால், இந்த ஆட்சியாளர்கள் சைனத்தால் வலிமையான தாக்கத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டிருந்தனர். இந்த அரசமரபால் உருவாக்கப்பட்ட திறமை வாய்ந்த நிர்வாகிகளின் நீண்ட தொடர்ச்சியில் மிகப் பிரபலமானவர்களாக மூன்றாம் கோவிந்தனும், முதலாம் அமோகவர்சனும் திகழ்ந்தனர். அமோகவர்சன் ஓர் எழுத்தாளரும் ஆவார். தொடக்க காலத்தில் அறியப்பட்ட, புலமை குறித்த கன்னட நூலான கவிராஜமார்க்கத்தை இவர் எழுதினார். ஒரு பல்வேறுபட்ட மொழிகளில் செயலாற்றிய எழுத்தாளர்களுக்கு இராட்டிரகூட ஆட்சியாளர்கள் புரவு வழங்கினர். இரண்டாம் நாகபட்டருக்குக் கீழ் கூர்ஜர-பிரதிகாரர் இந்தியாவில் மிக சக்தி வாய்ந்த அரசமரபாக உருவாயினர். இவருக்குப்பின் இவரது மகன் இராமபத்திரன் ஆட்சிக்கு வந்தார். அவர் குறுகிய காலத்திற்கு ஆட்சி புரிந்தார். அவருக்குப் பின் அவரது மகன் மிகிர போஜன் ஆட்சிக்கு வந்தார். போஜன் மற்றும் அவருக்கு பின் ஆட்சிக்கு வந்த முதலாம் மகேந்திரபாலன் ஆகியோரின் கீழ் பிரதிகாரப் பேரரசானது செழிப்பு மற்றும் சக்தியில் அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. மகேந்திரபாலனின் ஆட்சிக் காலம் வாக்கில் இப்பேரரசின் நிலப்பரப்பானது மேற்கே சிந்துவின் எல்லை முதல் கிழக்கே பீகாரின் எல்லை வரையிலும், வடக்கே இமயமலையிலிருந்து தெற்கே நருமதை ஆறு வாக்கிலும் விரிவடைந்தது இருந்தது. இந்த விரிவாக்கமானது இராட்டிரகூடர் மற்றும் பாலப் பேரரசுடன் இந்திய துணைக்கண்டத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்காக இவர்களின் ஒரு மும்முனைப் போட்டிக்குக் காரணமானது.  
பத்தாம் நூற்றாண்டின் முடிவு வாக்கில் இப்பேரரசின் ஏராளமான குறுநில மன்னர்கள் கூர்ஜர-பிரதிகாரரின் தற்காலிக பலவீன நிலையைத் தங்களுக்கு அனுகூலமாகப் பயன்படுத்தி தங்களது சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர். இதில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் மால்வா இராச்சியம், பந்தேல்கந்து இராச்சியம், அரியானாவின் தோமரா, சம்பார் இராச்சியம் மற்றும் தகாலா இராச்சியம் ஆகியவையாகும்.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

### ககதவால அரசமரபு

தற்கால இந்திய மாநிலங்களான உத்தரப்பிரதேசம் மற்றும் பீகாரின் பகுதிகளை ககதவால அரசமரபானது 11 ஆம் மற்றும் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் போது ஆட்சி செய்தது. இவர்களது தலைநகரமானது வாரணாசியில் அமைந்திருந்தது.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

### கர்னாட் அரசமரபு

பொ. ஊ. 1097இல் மிதிலையின் கர்னாட் அரசமரபானது பீகார் அல்லது நேபாள எல்லைப் பகுதியில் தோன்றியது. தர்பங்கா மற்றும் சிம்ரோன்கத் ஆகிய இடங்களில் தலைநகரங்களைக் கொண்டிருந்தது. கர்னாடகப் பூர்வீகத்தைக் கொண்ட ஓர் இராணுவத் தளபதியான நான்யதேவனால் இந்த அரசமரபானது நிறுவப்பட்டது. இந்த அரசமரபின் கீழ் ஜோதிரீசுவர தாகூரால் 14 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட மைதிலி இலக்கியத்தின் முதல் நூலான வர்ண ரத்னாகரத்துடன் மைதிலி மொழியானது வளர்ச்சியடையத் தொடங்கியது. கர்னாடர் நேபாளத்துக்குள்ளும் ஊடுருவல்களை நடத்தினர். கியாத் அல்-தின் துக்ளக்கின் படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து 1324 ஆம் ஆண்டு இவர்கள் வீழ்ச்சியடைந்தனர்.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

### பாலப் பேரரசு

அகழ்வாய்வு செய்யப்பட்ட சிதிலங்கள்]]  
பாலப் பேரரசானது முதலாம் கோபாலனால் நிறுவப்பட்டது. வங்காளத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பௌத்த அரசமரபால் இது ஆளப்பட்டது. சசாங்கனின் கௌடப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு வங்காளத்தை பாலர் மீண்டும் ஒன்றிணைந்தனர்.  
பாலர் மகாயானப் பௌத்தம் மற்றும் பௌத்தத்தின் தந்திரியப் பள்ளிகளைப் பின்பற்றியவர்கள் ஆவர். சைவம் மற்றும் வைணவத்திற்கும் கூட இவர்கள் புரவு வழங்கினர். தர்மபாலன் மற்றும் தேவபாலன் ஆகியோரின் ஆட்சியின் கீழ் இப்பேரரசு அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. கன்னோசியை வென்று வடமேற்கில் இந்தியாவின் தொலைதூர எல்லைகள் வரை தன்னுடைய நாட்டை தர்மபாலன் விரிவாக்கினார் என்று நம்பப்படுகிறது. பாலர் பல புத்த தூபிகளையும் கூட கட்டமைத்தனர். தென்கிழக்காசிய நாடுகள் மற்றும் திபெத்துடன் நெருங்கிய பண்பாட்டு மற்றும் வணிக உறவு முறைகளை இவர்கள் பேணி வந்தனர். பாலப் பேரரசின் செழிப்பிற்கு கடல் வணிகமானது பெரும் பங்களித்தது.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

### சோழர்

<nowiki/>க்குக் கீழ் இடைக்காலச் சோழர்கள், 1030]]
9 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியின் போது இடைக்காலச் சோழர் முக்கியத்துவத்திற்கு உயர்ந்தனர். தென்னிந்தியா எக்காலத்திலும் கண்ட மிகப் பெரிய பேரரசை நிறுவினர். தங்கள் ஆட்சியின் கீழ் தென்னிந்தியாவை இவர்கள் வெற்றிகரமாக ஒன்றிணைத்தனர். தங்களுடைய கடற்படை வலிமையின் மூலமாக தங்களது செல்வாக்கை சிறீவிஜயம் போன்ற தென்கிழக்காசிய நாடுகளுக்கு விரிவாக்கினர். பர்மா முதல் வியட்நாம், அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள், இலட்சத்தீவுகள், சுமாத்திரா, மற்றும் மலாய் தீபகற்பம் வரையிலான கடற்கரைகளை முதலாம் இராஜேந்திர சோழனின் கடற்படைகளானவை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தன. கங்கை ஆற்றுக்கு முதலாம் இராஜேந்திர சோழன் போர்ப் பயணத்தை மேற்கொண்டது, தென்கிழக்கு ஆசியாவில் சிறீவிஜயம் போன்ற கடல்சார் பேரரசுகளின் நகரங்களைக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டிருந்தது, மேலும் சீனாவுக்கு தொடர்ச்சியாக தூதுக் குழுக்கள் அனுப்பப்பட்டது ஆகியவற்றின் மூலம் இந்தப் புதிய பேரரசின் சக்தியானது கிழக்கு உலகத்திற்கு அறிவிக்கப்பட்டது.  
இவர்கள் இலங்கையின் அரசியல் விவகாரங்களை இரு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலான தொடர்ச்சியான படையெடுப்புகள் மற்றும் ஆட்சியின் மூலம் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். அரேபியர் மற்றும் சீனப் பேரரசுடனும் கூட இவர்கள் தொடர்ந்து வணிகத் தொடர்புகளைக்கொண்டிருந்தனர். முதலாம் இராஜராஜ சோழன் மற்றும் அவரது மகன் முதலாம் இராஜேந்திர சோழன் ஆகியோர் ஒட்டு மொத்த தென்னிந்தியாவிற்கும் அரசியல் ஒற்றுமையை வழங்கினர். மதிப்பிற்குரிய ஒரு கடல்சார் சக்தியாக சோழப் பேரரசை நிறுவினர். சோழர்களின் கீழ் கலை, சமயம் மற்றும் இலக்கியம் ஆகியவற்றில் தென்னிந்தியாவானது தனிச் சிறப்பின் புதிய உச்சங்களைத் தொட்டது. இந்த அனைத்துத் துறைகளிலும் பல்லவர்களுக்குக் கீழான முந்தைய காலத்தில் தொடங்கிய இயக்கங்களின் உச்சத்தை சோழர் காலமானது குறித்தது.இந்தியாவில் அதற்கு முன்னர் அடைந்திராத அளவுக்கு கல் மற்றும் வெண்கலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட கம்பீரமான கோயில்கள் மற்றும் சிற்பங்களின் வடிவத்தில் நினைவுச்சின்னக் கட்டடக்கலையானது ஒரு நேர்த்தியைத் தொட்டது.  
. இது இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டின் திருச்சிராப்பள்ளியில் அமைந்துள்ளது. ]]
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200)

### மேலைச் சாளுக்கியப் பேரரசு

மேலைச் சாளுக்கியப் பேரரசானது 10 ஆம் மற்றும் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் மேற்கு தக்காணம் மற்றும் தென்னிந்தியா ஆகியவற்றின் பெரும்பாலான பகுதிகளை ஆண்டது. வடக்கே நருமதை மற்றும் தெற்கே காவிரிக்கு இடைப்பட்ட பெரும் பகுதிகள் சாளுக்கிய கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தன.  
மேலைச் சாளுக்கியர் ஒரு வடிவ மாற்ற பாணி என்று தற்காலத்தில் அறியப்படும் ஒரு கட்டடக்கலை பாணியை உருவாக்கினர். முந்திய சாளுக்கிய அரசமரபு மற்றும் பிந்தைய போசளப் பேரரசு ஆகியவற்றின் பாணிகளுக்கு இடையிலான ஒரு கட்டடக்கலை இணைப்பு இதுவாகும். இப்பேரரசின் பெரும்பாலான நினைவுச் சின்னங்களானவை நடு கருநாடகத்தின் துங்கபத்திரை ஆற்றை ஒட்டியுள்ள மாவட்டங்களில் காணப்படுகின்றன. இலக்குண்டி காசிவிசுவேசுவரர் கோயில், குருவட்டி மல்லிகார்ஜுன கோயில், பகாலி கல்லேசுவரர் கோயில், அவேரி சித்தேசுவரர் கோயில் மற்றும் இட்டகி மகாதேவர் கோயில் ஆகியவை இவர்களின் கட்டடக்கலைக்கான நன்றாக அறியப்பட்ட எடுத்துக்காட்டுகள் ஆகும். தென்னிந்தியாவில் நேர்த்தியான கலைகளின் வளர்ச்சியில் ஒரு முக்கியமான காலகட்டமாக இவர்களது ஆட்சிக் காலமானது திகழ்ந்தது. குறிப்பாக இலக்கியத்தில், பூர்வீக மொழியான கன்னடத்தில் எழுத எழுத்தாளர்களை மேலைச் சாளுக்கிய மன்னர்கள் ஊக்குவித்தனர். தத்துவவாதி மற்றும் அரசியல் மேதையான பசவர் மற்றும் புகழ்பெற்ற கணிதவியலாளரான இரண்டாம் பாஸ்கரர் போன்றோர் இவர்களால் ஊக்குவிக்கப்பட்டவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் ஆவர்.
# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நடுக் காலம் (அண். 1200 – 1526)

பிந்தைய நடுக் காலமானது முசுலிம் நடு ஆசிய நாடோடி இனங்களால் நடத்தப்பட்ட தொடர்ச்சியான படையெடுப்புகள், தில்லி சுல்தானகத்தின் ஆட்சி மற்றும் சுல்தானகத்தின் இராணுவத் தொழில்நுட்பத்தால் கட்டமைக்கபட்ட பிற அரசுகளின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றால் குறிக்கப்படுகிறது.
# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நடுக் காலம் (அண். 1200 – 1526)

### தில்லி சுல்தானகம்

தில்லியை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைந்த ஒரு தொடர்ச்சியான இசுலாமிய அரசுகள் தில்லி சுல்தானகம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. பல்வேறு பூர்வீகங்களைக் கொண்ட வேறுபட்ட அரசமரபுகளால் இவை ஆளப்பட்டன. 13 ஆம் முதல் தொடக்க 16 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பெரும் பகுதிகள் மீது இந்த அரசானது ஆட்சியமைத்தது. 12 ஆம் மற்றும் 13 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் நடு ஆசிய துருக்கியர்களால் இந்த சுல்தானகமானது நிறுவப்பட்டது. வட இந்தியாவின் பகுதிகள் மீது இவர்கள் படையெடுத்தனர். முந்தைய இந்து அரசுகளின் மீது தங்களது அரசை நிறுவினர். இதைத் தொடர்ந்து வந்த தில்லியின் மம்லூக் அரசமரபால் வட இந்தியாவின் பெரும் பகுதிகளை வெல்ல முடிந்தது. கல்சி அரசமரபானது நடு இந்தியாவின் பெரும் பகுதிகளை வென்றது. அதே நேரத்தில், தென்னிந்தியாவின் முதன்மையான இந்து இராச்சியங்களை திறை செலுத்தும் அரசுகளாக மாறும் நிலைக்குக் கட்டாயப்படுத்தியது.  
அலாவுதீன் கல்சியின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது மங்கோலியர்களின் இந்தியப் படையெடுப்புகளானவை தில்லி சுல்தானகத்தால் வெற்றிகரமாக முறியடிக்கப்பட்டன. இவர்களது வெற்றியின் முதன்மையான காரணியாக இருந்தது இவர்களது துருக்கிய மம்லூக் அடிமை இராணுவம் ஆகும். மங்கோலியர்கள் கொண்டிருந்த அதே பாணி நாடோடி குதிரைப் படை போர் முறையில் உயர்தரத் திறமையை இவர்களும் கொண்டிருந்தனர். மங்கோலியர்களை முறியடிப்பதில் தில்லி சுல்தானகத்தின் பங்கு இல்லாதிருந்தால் இந்தியாவிற்குள் மங்கோலியப் பேரரசு விரிவடைந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. மங்கோலிய ஊடுருவாளர்களைத் தொடர்ந்து முறியடித்ததன் மூலம் சுல்தானகமானது மேற்கு மற்றும் நடு ஆசியா மீது நடந்த அழிவிலிருந்து இந்தியாவைக் காத்தது. ஈரான் மீதான மங்கோலியப் படையெடுப்புகளிலிருந்து தப்பி வந்த அப்பகுதியைச் சேர்ந்த போர் வீரர்கள், கற்றறிந்த அறிஞர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகள் இந்திய துணைக்கண்டத்திற்குப் புலம் பெயர்ந்தனர். இவ்வாறாக வட இந்தியாவில் ஒரு கலவையான இந்திய-இசுலாமியப் பண்பாட்டை உருவாக்கினர்.  
நடு ஆசியாவைச் சேர்ந்த ஒரு துருக்கிய-மங்கோலியப் படையெடுப்பாளரான தைமூர் தில்லியில் துக்ளக் அரசமரபின் ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்த சுல்தானான நசீருதீன் மெகுமுதுவைத் தாக்கினார். 17 திசம்பர் 1398 அன்று சுல்தானகத்தின் இராணுவமானது தோற்கடிக்கப்பட்டது. தைமூர் தில்லிக்குள் நுழைந்தார். நகரமானது சூறையாடப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டது. மூன்று பகல்கள் மற்றும் இரவுகள் தைமூரின் இராணுவமானது படுகொலைகள் மற்றும் சூறையாடல்களை நடத்தியதற்குப் பிறகு நகரமானது சிதிலமாக விடப்பட்டது. சையிதுகள், அறிஞர்கள் மற்றும் "பிற முசுலிம்கள்" (கலைஞர்கள்) தவிர ஒட்டு மொத்த நகரமும் சூறையாடப்பட வேண்டுமென தைமூர் ஆணையிட்டார். ஒரே நாளில் 1 இலட்சம் போர்க் கைதிகள் மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர் என்று கூறப்பட்டது. தில்லி சூறையாடப்பட்டதன் காரணமாக சுல்தானகமானது பெருமளவுக்குப் பாதிப்படைந்தது. சையிது மற்றும் லௌதி அரசமரபுகளின் கீழ் குறுகிய காலத்திற்கு மீண்டும் புதுப்பிக்கப்பட்டாலும் முந்தைய நிலையே தில்லி எப்போதுமே அடையவில்லை. பாபுரின் படைகளிடம் 1526 இல் கடைசி சுல்தான் இப்ராகிம் லௌதி தோற்கும் வரை தில்லியில் லௌதி ஆட்சியானது நீடித்திருந்தது.
# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நடுக் காலம் (அண். 1200 – 1526)

### பக்தி இயக்கமும், சீக்கியமும்

நடுக்கால இந்து சமயத்தில் தோன்றி, பின்னர் சீக்கியத்தில் புரட்சிமயமாக்கப்பட்ட ஓர் ஆத்திக, பக்திப் போக்கானது பக்தி இயக்கம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. ஏழாம் நூற்றாண்டு தென்னிந்தியாவில் (தற்போதைய தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளத்தின் பகுதிகள்) இது தோன்றி, வடக்கு நோக்கிப் பரவியது. 15 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கிழக்கு மற்றும் வட இந்தியாவில் இது துடைத்துச் சென்றது போல் பரவியது. 15 ஆம் மற்றும் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் இதன் உச்ச நிலையை அடைந்தது.
- பக்தி இயக்கமானது வெவ்வேறு ஆண் கடவுள்கள் மற்றும் பெண் கடவுள்களைச் சுற்றி பிராந்திய அளவில் வளர்ச்சியடைந்தது. இதில் வைணவ சமயம் (விஷ்ணு), சைவ சமயம் (சிவன்), சாக்தம் (சக்தி பெண் கடவுள்கள்) மற்றும் சுமார்த்தம் போன்றவை உள்ளடங்கியிருந்தன. இந்த இயக்கமானது பல கவிஞர்-துறவிகளால் அகத்தூண்டுதல் பெற்றது. துவைதத்தின் ஆத்திக இரு நிலைகள் முதல் அத்வைதத்தின் ஒட்டு மொத்த ஒரு நிலை என்ற பல்வேறுபட்ட தத்துவ நிலைகளுக்கு இவர்கள் ஆதரவளித்தனர்.
- சீக்கியம் ஒரு கடவுட் கொள்கை மற்றும் அனைத்தடங்கியம் கொள்கையையுடைய சமயமாகும். முதல் குருவான குரு நானக் மற்றும் பின் வந்த பத்து சீக்கியக் குருக்களின் ஆன்மீக போதனைகளை இது அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும். பத்தாவது குரு குரு கோவிந்த் சிங்கின் இறப்பிற்குப் பிறகு சீக்கிய புனித நூலான குரு கிரந்த் சாகிப்பானது நிலையான, தனியொருவர் சாராத குருவின் இலக்கிய முன் மாதிரியாக உருவானது. சீக்கியர்களை ஆன்மீக வழிகாட்டலாக இப்புனித நூலின் சொற்களானவை திகழ்கின்றன.
- இந்தியாவில் பௌத்தமானது இலடாக்கின் நம்கியால் இராச்சியம், சிக்கிமின் சிக்கிம் இராச்சியம் மற்றும் அருணாசலப் பிரதேசத்தில் சுதியா நாடு போன்ற பிந்தைய நடுக் காலத்தைச் சேர்ந்த இமயமலை இராச்சியங்களில் செழித்திருந்தது.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க நவீன காலம் (1526–1858)

இந்திய வரலாற்றில் தொடக்க நவீன காலமானது 1526 முதல் 1858 வரை நீடித்த காலம் ஆகும். இது முகலாயப் பேரரசின் உருவாக்கம் மற்றும் வீழ்ச்சியுடன் ஒத்துப் போகிறது. முகலாயப் பேரரசானது தைமூரிய மறுமலர்ச்சியில் இருந்து உருவானதாகும். இக்காலத்தின் போது இந்தியாவின் பொருளாதாரமானது விரிவடைந்தது. ஒப்பீட்டளவிலான அமைதியானது பேணப்பட்டது. கலைகள் புரவு பெற்றன. இந்திய-இசுலாமியக் கட்டடக் கலையின் மேற்கொண்ட வளர்ச்சியை இக்கால கட்டமானது கண்டது. முகலாயப் பேரரசு மதிப்பிழந்து கொண்டிருந்த நாட்களின் போது மராத்தியர் மற்றும் சீக்கியர்களின் வளர்ச்சியானது இந்தியாவின் குறிப்பிடத்தக்க பகுதிகளை அவர்கள் ஆள்வதை சாத்தியமாக்கியது. 1500 களில் நன்னம்பிக்கை முனை வழி கண்டுபிடிக்கப்பட்டதிலிருந்து கடல் வழியாக முதல் ஐரோப்பியர்கள் வருகை புரிந்தனர். தங்களைத் தாமே நிறுவிக் கொண்டனர். இதில் முதன்மையானவர்கள் போர்த்துகேயர் ஆவர்.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க நவீன காலம் (1526–1858)

### மராத்தியப் பேரரசு

மராத்திய இராச்சியமானது சிவாஜியால் நிறுவப்பட்டு, நிலை நிறுத்தப்பட்டது. எனினும், தேசிய அளவில் மராத்தியர்களை சக்தி வாய்ந்தவர்களாக ஆக்கியதற்கான பெயரை *பேஷ்வா* (முதலமைச்சர்) பாஜிராவ் பெற்றுள்ளார். வரலாற்றாளர் கே. கே. தத்தா முதலாம் பாஜிராவைப் பற்றி "மராத்தியப் பேரரசின் இரண்டாவது நிறுவனராக இவரை நன்றாகக் குறிப்பிடலாம்" என்று எழுதியுள்ளார்.  
18 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பேஷ்வாக்களின் கீழ் மராத்தியர்கள் நிலை நிறுத்தப்பட்டு, தெற்காசியாவின் பெரும்பாலான பகுதி மீது ஆட்சி செலுத்தினர். இந்தியாவில் முகலாய ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததில் ஒரு பெரும் பங்கு காரணமாக மராத்தியர்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். 1737 இல் தில்லி யுத்தத்தில் தங்களது தலைநகரான தில்லியில் ஒரு முகலாய இராணுவமானது மராத்தியர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டது. இவர்களது எல்லைகளை மேலும் விரிவாக்குவதில் முடிவடைந்த செயலாக முகலாயர்கள், ஐதராபாத் நிசாம், வங்காள நவாபுகள் மற்றும் துராணிப் பேரரசு ஆகிய அரசுகளுக்கு எதிராகத் தங்களது இராணுவப் பயணங்களை மராத்தியர்கள் தொடர்ந்தனர். அதன் உச்ச நிலையின் போது மராத்தியர்களின் நிலப்பரப்பானது பெரும்பாலான இந்தியத் துணைக்கண்டத்தை உள்ளடக்கியிருந்தது. தில்லியைக் கைப்பற்றவும் கூட மராத்தியர்கள் முயற்சித்தனர். முகலாயப் பேரரசருக்குப் பதிலாக அங்கு பேஷ்வா விசுவாசராவை அரியணையில் அமர வைப்பது குறித்து விவாதித்தனர்.  
மராத்தியப் பேரரசானது அதன் உச்ச நிலையின் போது தெற்கே தமிழ்நாட்டிலிருந்து, வடக்கே பெசாவர் (நவீன கால பாக்கித்தானின் கைபர் பக்துன்வா மாகாணம் ) மற்றும் கிழக்கே வங்காளம் வரை பரவியிருந்தது. மூன்றாம் பானிபட் போருக்குப் (1761) பிறகு மராத்தியரின் வடமேற்கு விரிவாக்கமானது நிறுத்தப்பட்டது. எனினும், வடக்கில் மராத்திய அதிகாரமானது ஒரு தசாப்தத்திற்கும் உள்ளாகவே பேஷ்வா மாதவராவின் கீழ் மீண்டும் நிறுவப்பட்டது.  
முதலாம் மாதவராவின் கீழ் வலிமையான குதிரைப்படை வீரர்கள் பகுதியளவு-சுயாட்சியைப் பெற்றனர். பரோடாவின் கெய்வாட்டுகள். இந்தோர் மற்றும் மால்வாவின் கோல்கர்கள், குவாலியர் மற்றும் உஜ்ஜைனின் சிந்தியாக்கள், நாக்பூரின் போன்சலேக்கள் மற்றும், தார் மற்றும் தேவாசுவின் புவர்கள் ஆகியோருக்குக் கீழ் ஒன்றிணைந்த மராத்திய அரசுகளின் ஒரு கூட்டமைப்பானது உருவாக்கப்பட்டது. 1775 இல் புனேவில் ஒரு பேஷ்வா குடும்ப வாரிசுரிமைப் பிரச்சனையில் கிழக்கிந்திய நிறுவனமானது தலையிட்டது. இது முதலாம் ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போருக்கு வழி வகுத்தது. இது ஒரு மராத்திய வெற்றியில் முடிவடைந்தது. இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போர்களில் (1805-1818) இவர்களது தோல்வி வரை இந்தியாவில் ஒரு முக்கியமான சக்தியாக மராத்தியர்கள் தொடர்ந்து திகழ்ந்தனர்.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க நவீன காலம் (1526–1858)

### சீக்கியப் பேரரசு

பஞ்சாபைச் சுற்றியிருந்த பகுதியை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் வடமேற்குப் பகுதிகளை 1799 முதல் 1849 வரை ஆட்சி செய்த ஓர் அரசியல் அமைப்பு சீக்கியப் பேரரசு ஆகும். மகாராஜா இரஞ்சித் சிங்கின் (1780-1839) தலைமைத்துவத்தின் கீழ் கால்சாவின் அடித்தளங்களிலிருந்து இது உருவாக்கப்பட்டது.  
தன்னுடைய சீக்கிய கால்சா இராணுவத்தைப் பயன்படுத்தி பெரும்பாலான வட இந்தியாவை ஒரு பேரரசாக மகாராஜா இரஞ்சித் சிங் வலுப்படுத்தினார். இந்த இராணுவமானது ஐரோப்பிய இராணுவத் தொழில்நுட்பங்களில் பயிற்றுவிக்கப்பட்டும், நவீன இராணுவத் தொழில்நுட்பங்களுடன் கூடிய உபகரணங்களைக் கொண்டும் இருந்தது. இரஞ்சித் சிங் ஒரு சிறந்த இராணுவ உத்தியாளர் என்று நிரூபித்தார். தன்னுடைய இராணுவத்திற்கு நன்றாக தகுதி பெற்ற தளபதிகளைத் தேர்ந்தெடுத்தார். ஆப்கானிய-சீக்கியப் போர்களை இவர் வெற்றிகரமாக முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தார். படிப்படியாக இவர் நடு பஞ்சாப்பையும், முல்தான் மற்றும் காசுமீர் மாகாணங்களையும், மற்றும் பெசாவர் பள்ளத்தாக்கையும் தன்னுடைய பேரரசில் இணைத்தார்.  
19 ஆம் நூற்றாண்டில் இதன் உச்ச நிலையின் போது இப்பேரரசு மேற்கே கைபர் கணவாயிலிருந்து, வடக்கே காசுமீர் வரையிலும், தெற்கே சிந்து வரையிலும், கிழக்கே சத்லஜ் ஆற்றின் நெடுகில் இமாச்சலம் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. இரஞ்சித் சிங்கின் இறப்பிற்குப் பிறகு இப்பேரரசானது பலவீனம் அடைந்தது. பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்துடன் சண்டைகளுக்கு இது வழி வகுத்தது. முதலாம் ஆங்கிலேய-சீக்கியப் போர் மற்றும் இரண்டாம் ஆங்கிலேய-சீக்கியப் போர் ஆகியவை சீக்கியப் பேரரசின் வீழ்ச்சியைக் குறித்தன. பிரித்தானியரால் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் வெல்லப்பட்ட கடைசிப் பகுதிகளில் ஒன்றாக இது இதை ஆக்கியது.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க நவீன காலம் (1526–1858)

### ஐரோப்பிய இட ஆய்வுப் பயணம்

முதல் நீண்ட கடற்பயணத்தின் (1497-1499) போது பின்பற்றப்பட்ட வழி]]  
1498 இல் வாஸ்கோ ட காமா தலைமையிலான ஒரு போர்த்துகேய கப்பல் குழுவானது ஐரோப்பாவிலிருந்து இந்தியாவுக்கு ஒரு புதிய கடல் வழியைக் கண்டுபிடித்தது. நேரடியான இந்திய-ஐரோப்பிய வணிகத்திற்கு இது வழியை அமைத்தது. வெல்கா கோவா, தாமன், தியூ தீவு, மற்றும் பாம்பேயில் போர்த்துகேயர் சீக்கிரமே வாணிக நிலையங்களை அமைத்தனர். கோவா சமயக் குற்றவிசாரணையை போர்த்துகேயர் தொடங்கி வைத்தனர். கிறித்தவத்திற்கு எதிராக வதந்திகளைப் பரப்பியதாக சந்தேகிக்கப்பட்ட, கிறித்தவத்துக்கு மாறிய புதிய இந்தியர்கள் தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர். கிறித்தவர் அல்லாதவர்கள் கண்டிக்கப்பட்டனர். 1961 இல் இந்தியாவால் இணைக்கப்படும் வரை கோவா முதன்மையான போர்த்துக்கேய நிலப்பரப்பாகத் தொடர்ந்து இருந்தது.  
அடுத்ததாக இந்தியாவுக்கு வந்த ஐரோப்பியர் டச்சுக்காரர் ஆவர். அவர்கள் தங்களது முதன்மையான அடித்தளத்தை இலங்கையில் கொண்டிருந்தனர். மலபாரில் அவர்கள் துறைமுகங்களை நிறுவினர். எனினும், திருவாங்கூர்-டச்சுப் போர்களின் போது திருவாங்கூர் இராச்சியத்தால் குளச்சல் போரில் அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதற்குப் பிறகு இந்தியாவில் அவர்களது விரிவாக்கமானது இடை நிறுத்தப்பட்டது. அதிலிருந்து டச்சுக்காரர்கள் என்றுமே மீளவில்லை. இந்தியாவுக்கு ஒரு பெரிய குடியேற்ற அச்சுறுத்தலை அவர்கள் அதற்குப் பிறகு ஏற்படுத்தவில்லை.  
இந்திய இராச்சியங்கள் நடுவிலான உள்நாட்டுச் சண்டைகளானவை படிப்படியாக அரசியல் செல்வாக்கை நிறுவவும், நிலங்களை எடுத்துக் கொள்ளவும் ஐரோப்பிய வணிகர்களுக்கு வாய்ப்புகளைக் கொடுத்தன. டச்சுக்காரர்களைத் தொடர்ந்து பிரித்தானியர் வந்தனர். 1619 இல் சூரத்தில் மேற்குக் கடற்கரைத் துறைமுகத்தை அமைத்தனர். பிறகு பிரெஞ்சுக்காரர்கள் வந்தனர். இரு நாட்டவரும் இந்தியாவில் வணிக நிலையங்களை நிறுவினர். கண்டப்பகுதி ஐரோப்பிய சக்திகள் தெற்கு மற்றும் கிழக்கு இந்தியாவில் தொடர்ந்து வந்த நூற்றாண்டின் போது பல்வேறு கடற்கரைப் பகுதிகளைக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டிருந்த போதும், இந்தியாவில் தங்களது அனைத்து நிலப்பரப்புகளையும் அவர்கள் இறுதியாகப் பிரித்தானியரிடம் பறி கொடுத்தனர். பிரெஞ்சு வணிக நிலையங்களான பாண்டிச்சேரி மற்றும் சந்தன்நகர் மற்றும் போர்த்துகேய குடியேற்றப் பகுதிகளான கோவா, தாமன் மற்றும் தியூ ஆகியவையே இதில் விதி விலக்காகும்.
# இந்திய வரலாறு

## தொடக்க நவீன காலம் (1526–1858)

### இந்தியாவில் கிழக்கிந்திய நிறுவன ஆட்சி

#### இந்திய சட்டமுறை ஆவண அமைப்பு

இந்திய சட்டமுறை ஆவண அமைப்பு என்பது ஒரு காலத்தில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த ஒரு சட்டமுறை ஆவண அமைப்பாகும். கடன் அடிப்படையிலான அடிமைத் தனத்தின் ஒரு வடிவம் இதுவாகும். இதன் மூலம் 35 இலட்சம் இந்தியர்கள் ஐரோப்பிய சக்திகளின் குடியேற்றங்களுக்கு இடமாற்றப்பட்டனர். தோட்டங்களுக்கு (முதன்மையாகக் கரும்புத் தோட்டங்கள்) பணியாளர்களை வழங்குவதற்காக இவர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். 1833 ஆம் ஆண்டு அடிமை முறை ஒழிக்கப்பட்டத்திலிருந்து இது தொடங்கியது. 1920 ஆம் ஆண்டு வரை தொடர்ந்தது. கரீபியன் முதல் அமைதிப் பெருங்கடல் வரை பரவியிருந்த ஒரு பெரிய வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களின் மக்கள் தொகையின் வளர்ச்சி மற்றும் பெரிய இந்திய கரீபியர்கள் மற்றும் இந்திய-ஆப்பிரிக்க மக்கள் தொகையின் வளர்ச்சிக்கு இது காரணமானது.
# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நவீன கால மற்றும் சம கால வரலாறு (1857–1947)

### 1857 ஆம் ஆண்டு கிளர்ச்சியும், அதன் விளைவுகளும்

1857 ஆம் ஆண்டின் சிப்பாய்க் கிளர்ச்சி என்பது நிறுவனத்தின் ஆட்சிக்கு எதிராக வடக்கு மற்றும் நடு இந்தியாவில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தால் பணியமர்த்தப்பட்டிருந்த போர் வீரர்களால் நடத்தப்பட்ட ஒரு பெரும் அளவிலான கிளர்ச்சியாகும். என்பீல்டு துப்பாக்கிகளுக்காக வழங்கப்பட்ட புதிய வெடிமருந்துத் தோட்டாக்களின் விவகாரமே கிளர்ச்சிக்கு வழி வகுத்த பொறியாக இருந்தது. உள்நாட்டு சமயங்களில் தடை செய்யப்பட்டிருந்த பழக்க வழக்கங்களுக்கு இதில் மதிப்பளிக்கப்படாமல் இருந்தது. முதன்மையான கிளர்ச்சியாளராக மங்கள் பாண்டே திகழ்ந்தார். இதனுடன் சேர்த்து பிரித்தானிய வரி விதிப்பு குறித்த மனக்குறைகள், பிரித்தானிய அதிகாரிகள் மற்றும் அவர்களது இந்தியத் துருப்புக்களுக்கு இடையிலான இன வேறுபாடு மற்றும் நிலப்பரப்புகள் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது ஆகியவை கிளர்ச்சியில் ஒரு முதன்மையான பங்கை ஆற்றின. பாண்டேயின் கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு சில வாரங்களுக்குள்ளாகவே பரவலான கிளர்ச்சியில் இந்திய இராணுவத்தின் டசன் கணக்கிலான பிரிவுகளுடன், விவசாய இராணுவங்களும் இணைந்தன. கிளர்ச்சி செய்த போர் வீரர்களுடன் பின்னர் இந்திய உயர்குடியினரும் இணைந்தனர். அவகாசியிலிக் கொள்கையின் கீழ் தங்களது பட்டங்கள் மற்றும் நிலப்பரப்புகளை இழந்தவர்களாக இந்த உயர்குடியினரில் பெரும்பாலானவர்கள் இருந்தனர். தங்களது மரபுரிமையின் ஒரு பாரம்பரிய அமைப்பில் நிறுவனமானது தலையிட்டதாக அவர்கள் கருதினர். நானா சாகிப் மற்றும் இராணி இலட்சுமிபாய் போன்ற கிளர்ச்சித் தலைவர்கள் இவ்வாறாக பாதிப்படைந்தவர்களில் சிலர் ஆவர்.  
மீரட்டில் கிளர்ச்சி வெடித்த போது கிளர்ச்சியாளர்கள் வெகு சீக்கிரமாக தில்லியை அடைந்தனர். வடமேற்கு மாகாணங்கள் மற்றும் அவத்தின் (ஔத்) பெரும் நிலப்பகுப்புகளையும் கூட கிளர்ச்சியாளர்கள் கைப்பற்றினர். மிகக் குறிப்பாக, அவத்தில் பிரித்தானிய இருப்புக்கு எதிராக ஒரு தேசப்பற்றுடைய கிளர்ச்சியின் அம்சங்களுடன் இக்கிளர்ச்சி நடைபெற்றது. எனினும், நட்புடைய மன்னர் அரசுகளின் உதவியுடன் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய நிறுவனமானது துரிதமாக இராணுவத்தை ஒருங்கிணைத்தது. ஆனால், 1858 ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் பாதி வரை இக்கிளர்ச்சியை ஒடுக்க பிரித்தானியருக்கு காலம் பிடித்தது. போதிய ஆயுதங்கள் கிளர்ச்சியாளர்களிடம் இல்லாதது, மற்றும் வெளிப்புற ஆதரவு அல்லது நிதியுதவி இல்லாததன் காரணமாக கிளர்ச்சியாளர்கள் மிருகத்தனமாக பணிய வைக்கப்பட்டனர்.  
இதற்குப் பிறகு அனைத்து அதிகாரமும் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திடம் இருந்து பிரித்தானிய அரசாங்கத்துக்கு மாற்றப்பட்டது. பிரித்தானிய அரசாங்கமானது பெரும்பாலான இந்தியாவை மாகாணங்களாக நிர்வகிக்கத் தொடங்கியது. பிரித்தானிய அரசாங்கமானது நிறுவனத்தின் நிலங்களை நேரடியாகக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்தது. உள்நாட்டு அரச குடும்பங்களால் ஆளப்பட்ட மன்னர் அரசுகளைக் கொண்டிருந்த எஞ்சிய இந்தியா மீது பிரித்தானிய அரசாங்கமானது குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு மறைமுக செல்வாக்கைக் கொண்டிருந்தது. 1947 இல் அலுவல்பூர்வமாக 565 மன்னர் அரசுகள் இந்தியாவில் இருந்தன. ஆனால், வெறும் 21 அரசுகள் மட்டுமே உண்மையான அரசாங்கங்களைக் கொண்டிருந்தன. வெறும் மூன்று (மைசூர், ஐதராபாத் மற்றும் காசுமீர்) மட்டுமே பெரியவையாக இருந்தன. 1947-48 இல் சுதந்திரமடைந்த இந்தியாவுடன் இவை இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டன.
# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நவீன கால மற்றும் சம கால வரலாறு (1857–1947)

### பிரித்தனியாவின் இந்தியப் பேரரசு (1858–1947)

1857 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு குடியேற்ற அரசாங்கமானது வலிமைப்படுத்தப்பட்டது. நீதி அமைப்பு, சட்ட செயல்முறைகள் மற்றும் விதிமுறைகளின் வழியாக அதன் உட்கட்டமைப்பை விரிவாக்கியது. இந்திய தண்டனைச் சட்டமானது கொண்டு வரப்பட்டது. கல்வியில் தாமஸ் பேபிங்டன் மெக்காலி பள்ளிக் கல்வியை பேரரசின் ஒரு முன்னுரிமையாக 1835 ஆம் ஆண்டு வைத்தார். கற்றலுக்கான மொழியாக ஆங்கிலத்தின் பயன்பாட்டை அமல்படுத்தியதில் வெற்றியடைந்தார். 1890 வாக்கில் சுமார் 60,000 இந்தியர்கள் கல்லூரிகளுக்குள் நுழைந்தனர். 1880 முதல் 1920 வரை இந்தியப் பொருளாதாரமானது ஓராண்டுக்கு சுமார் 1% என்ற அளவில் வளர்ச்சியடைந்தது. மக்கள் தொகையும் ஓராண்டுக்கு சுமார் 1% என்ற அளவில் வளர்ச்சியடைந்தது. எனினும், 1910 களிலிருந்து இந்திய தனியார் தொழிற்துறையானது குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு வளரத் தொடங்கியது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்தியாவில் ஒரு நவீன தொடருந்து அமைப்பானது கட்டமைக்கப்பட்டது. உலகின் நான்காவது மிகப் பெரிய தொடருந்து அமைப்பாக இது இருந்தது. பொருளாதார வரலாற்றின் விவகாரங்களில் வரலாற்றாளர்கள் மாறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டுள்ளனர். பிரித்தானிய ஆட்சியின் காரணமாக இந்தியா ஏழை நாடாகத் தொடர்ந்ததாக தேசியவாத வரலாற்றாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.  
1905 இல் கர்சன் வங்காளத்தின் பெரிய மாகாணத்தை பெரும்பாலும் இந்துக்களைக் கொண்டிருந்த மேற்குப் பகுதி மற்றும் பெரும்பாலும் முசுலிம்களைக் கொண்டிருந்த கிழக்குப் பாதியான "கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம்" ஆகப் பிரித்தார். பிரித்தானிய நோக்கமானது திறமையான நிர்வாகம் என்று கூறப்பட்டது. ஆனால், வெளிப்படையாகத் தெரிந்த "பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியால்" வங்காள மக்கள் கொதிப்படைந்தனர். குடியேற்றத்திற்கு எதிரான அமைப்பு ரீதியிலான இயக்கத்தின் தொடக்கத்தையும் கூட இது குறித்தது. 1906 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானியாவில் தாராண்மைக் கட்சியானது அதிகாரத்திற்கு வந்த போது கர்சன் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார். 1911 ஆம் ஆண்டு வங்காளமானது மீண்டும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. புதிய தலைமை ஆளுநரான கில்பர்ட் மின்டோ மற்றும் இந்தியாவுக்கான புதிய உள்துறைச் செயலரான யோவான் மோர்லே ஆகியோர் அரசியல் சீர்திருத்தங்கள் குறித்து காங்கிரசு தலைவர்களுடன் கலந்து பேசினர். 1909 ஆம் ஆண்டில் மோர்லே-மின்ண்டோ சீர்திருத்தங்களானவை மாகாண செயலாட்சி மன்றங்கள், மேலும் தலைமை ஆளுநரின் செயலாட்சி மன்றத்தில் இந்தியர்களுக்கு உறுப்பினர் பதவியைக் கொடுத்தன. ஏகாதிபத்திய சட்டமியற்றும் மன்றமானது 25 இலிருந்து 60 உறுப்பினர்களைக் கொண்டதாகப் பெரிதாக்கப்பட்டது. பிரநிதித்துவ மற்றும் பொறுப்புடைய நிர்வாகத்தை நோக்கிய ஒரு கவனம் ஈர்க்கும் நடவடிக்கையாக முசுலிம்களுக்கான தனியான சமூக பிரதிநிதித்துவமானது நிறுவப்பட்டது. அந்நேரத்தில், பல சமூக-சமய அமைப்புகள் உருவாகத் தொடங்கின. 1906 இல் அகில இந்திய முசுலிம் லீக் அமைக்கப்பட்டது. சீக்கியர்கள் 1920 இல் சிரோமணி அகாலி தளத்தை நிறுவினர். எனினும், 1885 இல் தொடங்கப்பட்ட மிகப் பெரிய மற்றும் மிகப் பழமையான அரசியல் கட்சியான இந்திய தேசிய காங்கிரசு சமூக-சமய இயக்கங்கள் மற்றும் அடையாள அரசியலிலிருந்து விலகியே இருக்க முயற்சித்தது.
# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நவீன கால மற்றும் சம கால வரலாறு (1857–1947)

### பிரித்தனியாவின் இந்தியப் பேரரசு (1858–1947)

#### இந்திய மறுமலர்ச்சி

19 ஆம் மற்றும் தொடக்க 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் போது இந்திய துணைக்கண்டத்தின் வங்காளப் பகுதியில் வங்காள இந்துக்களால் முதன்மையாக நடத்தப்பட்ட ஒரு சமூக சீர்திருத்த இயக்கமானது வங்காள மறுமலர்ச்சி என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இது பிரித்தானிய ஆட்சியின் கீழ் நடைபெற்றது. சீர்திருத்தவாதியும், மனிதாபிமானியுமான இராசாராம் மோகன் ராயில் (1775–1833) தொடங்கி ஆசியாவின் முதல் நோபல் பரிசு பெற்றவரான இரவீந்திரநாத் தாகூருடன் (1861–1941) மறுமலர்ச்சியானது முடிவடைந்ததாக வரலாற்றாளர் நிதிஷ் சென்குப்தா விளக்குகிறார். சமய மற்றும் சமூக சீர்திருத்தவாதிகள், அறிஞர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் தோன்றியதானது வரலாற்றாளர் டேவிட் கோப்பால் "இந்திய வரலாற்றில் மிகவும் புதுமைகளை உருவாக்கிய காலங்களில் ஒன்று" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.  
இக்காலத்தின்போது சில வழிகளில் மறுமலர்ச்சியை ஒத்த ஒரு சிந்தனைசார் விழிப்படைதலை வங்காளமானது கண்டது. ஏற்கனவே இருந்த பழமையான பழக்கவழக்கங்களை இந்த இயக்கமானது கேள்விக்கு உள்ளாக்கியது. குறிப்பாக பெண்கள், திருமணம், வரதட்சணை அமைப்பு, சாதி மற்றும் சமயம் குறித்து கேள்வி எழுப்பியது. இக்காலத்தின் போது தோன்றிய தொடக்க கால சமூக இயக்கங்களில் ஒன்று இளைய வங்காளம் இயக்கமாகும். மேல் சாதி கற்றறிந்த இந்துக்களுக்கு மத்தியில் குடிசார் நடத்தையின் பொதுவான பகுதிகளாக பகுத்தறிவியம் மற்றும் இறைமறுப்புக்கு இது ஆதரவளித்தது. இந்தியத் துணைக்கண்டம் முழுவதும் இந்திய மனங்கள் மற்றும் சிந்தனைசார்ந்தோரை மீண்டும் விழிப்படைய வைக்கும் ஒரு முதன்மையான பங்கினை இது ஆற்றியது.
# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நவீன கால மற்றும் சம கால வரலாறு (1857–1947)

### பிரித்தனியாவின் இந்தியப் பேரரசு (1858–1947)

#### பஞ்சங்கள்

பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் மற்றும் பிரித்தானிய அரசாங்கத்தின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது எக்காலத்திலும் பதிவு செய்யப்பட்ட மிக அதிக இறப்பை ஏற்படுத்திய பஞ்சங்களில் சிலவற்றை இந்தியா கண்டது. பயிர் விளைச்சலில் வீழ்ச்சிகள் காரணமாக பொதுவாகத் தொடங்கிய இப்பஞ்சகளானவை குடியேற்ற அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளால் வழக்கமாக மோசமாக்கப்பட்டன. 10 இலட்சம் மற்றும் 1 கோடிக்கிடையிலான மக்கள் இறந்த 1770 வங்காளப் பஞ்சம், 12.50 இலட்சம் முதல் 1 கோடி வரையிலான மக்கள் இறந்த 1899–1900 இந்தியப் பஞ்சம், 21 மற்றும் 38 இலட்சங்களுக்கிடையிலான மக்கள் இறந்த 1943 வங்காளப் பஞ்சம் ஆகியவை இத்தகைய பஞ்சங்கள் ஆகும். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் மூன்றாவது பிளேக்கு கொள்ளை நோயானது இந்தியாவில் 1 கோடி மக்களைக் கொன்றது.
# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நவீன கால மற்றும் சம கால வரலாறு (1857–1947)

### பிரித்தனியாவின் இந்தியப் பேரரசு (1858–1947)

#### முதலாம் உலகப் போர்

முதலாம் உலகப் போரின் போது இராணுவத்திற்காக எட்டு இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்டோர் தன்னார்வலர்களாக உதவ முன் வந்தனர். நான்கு இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்டோர் சண்டை சாராத பணிகளில் ஈடுபட தன்னார்வலர்களாக முன் வந்தனர். போருக்கு முன்னர் வருடாந்திரமாக சுமார் 15,000 பேர் என்று சேர்க்கப்பட்ட அளவை விட இது அதிகமானதாகும். மேற்குப் போர் முனையில் முதலாம் இப்ரேசு யுத்தத்தில் இராணுவமானது தொடக்க சண்டைகளைக் கண்டது. போர் முனைப் பணியில் ஓராண்டுக்குப் பிறகு படைகளைப் பின் வாங்கும் நிலைக்கு இந்தியப் பிரிவுகளை உடல் நலக்குறைவுகளும், இழப்புகளும் உள்ளாக்கின. மெசொப்பொத்தேமியப் படையெடுப்பில் கிட்டத்தட்ட 7 இலட்சம் இந்தியர்கள் துருக்கியர்களை எதிர்த்துச் சண்டையிட்டனர். இந்தியப் படைகளானவை கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா, எகிப்து மற்றும் கல்லிப்போலி ஆகிய இடங்களுக்கும் கூட அனுப்பப்பட்டன.  
1915 இல் சினாய் மற்றும் பாலத்தீனப் போர் நடவடிக்கைகளின் சூயஸ் கால்வாய் தற்காப்பிலும், 1916 இல் உரோமானியில் மற்றும் 1917 இல் எருசேலத்திற்குள் ஆகிய சண்டைகளில் இந்திய இராணுவமும், ஏகாதிபத்திய சேவைத் துருப்புகளும் சண்டையிட்டன. இந்தியப் பிரிவுகளானவை யோர்தான் பள்ளத்தாக்கை ஆக்கிரமித்தன. செருமானிய வசந்த காலத் தாக்குதலுக்குப் பிறகு இவர்கள் மெகித்தோ யுத்தத்தின் போது எகிப்திய குறிக்கோள் பயணப் படையிலும், திமிஷ்குவை நோக்கிய பாலைவன குதிரைப் படைப் பிரிவின் முன்னேற்றம் மற்றும் அலெப்போவுக்குள்ளான முன்னேற்றம் ஆகியவற்றின் போதும் ஒரு முதன்மையான சக்தியாக உருவாயினர். வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும், உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புக் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதற்கும் பிற பிரிவுகள் இந்தியாவிலேயே இருந்தன.  
இப்போரின் போது 10 இலட்சம் இந்தியத் துருப்புக்கள் அயல்நாடுகளில் சேவையாற்றினர். ஒட்டு மொத்தமாக 74,187 பேர் இறந்தனர். 67,000 பேர் காயமடைந்தனர். முதலாம் உலகப் போர் மற்றும் ஆப்கானியப் போர்களில் சண்டையிட்டு மடிந்த தோராயமாக 90,000 போர் வீரர்கள் இந்தியாவின் வாயிலால் நினைவுபடுத்தப்பட்டுள்ளனர்.
# இந்திய வரலாறு

## சுதந்திரமும், பிரிப்பும் (1947–தற்காலம்)

ஆகத்து 1947 இல் பிரித்தானியாவின் இந்தியப் பேரரசானது இந்திய மேலாட்சி அரசு மற்றும் பாக்கித்தான் மேலாட்சி அரசு என பிரிக்கப்பட்டது. குறிப்பாக, பஞ்சாப் மற்றும் வங்காளம் ஆகியவை பிரிக்கப்பட்டதானது இந்த மாகாணங்களில் இருந்த இந்துக்கள், முசுலிம்கள் மற்றும் சீக்கியர்களுக்கு இடையே வன்முறைக்கு வழி வகுத்தது. பிற அண்டைப் பகுதிகளுக்கும் இது பரவியது. சுமார் 5 இலட்சம் பேர் இதன் காரணமாக இறந்தனர். காவல் துறையும், இராணுவப் பிரிவுகளும் பெருமளவுக்குப் பலனற்றுப் போயின. பிரித்தானிய அதிகாரிகள் சென்று விட்டனர். தங்களது சமய எதிரிகளுக்கு எதிராக வன்முறையில் ஈடுபடாவிட்டாலும் அப்பிரிவுகளானவை வன்முறையை சகித்துக் கொண்டன. நவீன கால வரலாற்றில் உலகில் எந்தப் பகுதியிலும் ஏற்பட்ட மிகப் பெரிய மக்கள் புலப்பெயர்வுகளில் ஒன்றை இக்காலகட்டமானது கண்டது. ஒட்டு மொத்தமாக 1.20 கோடி இந்துக்கள், சீக்கியர்கள் மற்றும் முசுலிம்கள் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட நாடுகளான இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தானுக்கு இடையில் புலம்பெயர்ந்தனர். இந்நாடுகள் முறையே 15 மற்றும் 14 ஆகத்து 1947 ஆகிய நாட்களில் சுதந்திரத்தைப் பெற்றிருந்தன.  
15 ஆகத்து 1947அன்று இந்திய விடுதலைக்குப் பின் பிரதமர் ஜவகர்லால் நேரு தலைமையில் முதல் இந்திய அரசு உருவானது. 26 சனவரி 1950 இல் இந்திய அரசியலமைப்பு உருவான அதே நாளில் இந்தியா குடியரசு நாடானது. 1951-1952 ஆம் ஆண்டுகளில் இந்திய நாடாளுமன்ற முதல் பொதுத் தேர்தல் நடைபெற்றது. 562 மன்னர் அரசுகள் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டன. 1960 ஆம் ஆண்டில் இந்திய மாநிலங்கள் மொழிவாரி மாநிலங்களாக மாற்றியமைக்கப்பட்டன.  
இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் சனவரி 30, 1948 ஆம் நாள் காந்தி சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.
# ஜோதா அக்பர்

***ஜோதா அக்பர்*** (*Jodhaa Akbar*) என்பது 2008 ஆம் அண்டைய இந்திய இந்தி மொழி வரலாற்று காதல் நாடக இசை புனைகதை திரைப்படமாகும். அசுதோஷ் கௌரிகர் இயக்கிய இப்படத்தில் கிருத்திக் ரோஷன், ஐஸ்வர்யா ராய் பச்சன் ஆகியோர் முதன்மை வேடங்களில் நடித்தனர். 16 ஆம் நூற்றாண்டில் பின்னணியில் உருவாக்கபட்ட இந்தப் படமானது முகலாயப் பேரரசின் முஸ்லிம் பேரரசர் அக்பர் மற்றும் அம்பர் இந்து இளவரசி ஜோதா பாய் ஆகியோருக்கு இடையிலான கற்பனையான  
*ஜோதா அக்பர்* 15, பிப்ரவரி, 2008 அன்று உலகளவில் திரையரங்குகளில் வெளியானது. வெளியானதும், இது விமர்சன ரீதியாகவும் வணிக ரீதியாகவும் வெற்றிபெற்றது. மேலும் 2008 ஆம் ஆண்டில் அதிக வசூல் செய்த நான்காவது இந்தித் திரைப்படம் என்ற இடத்தைப் பெற்றது.  
*ஜோதா அக்பர்* சாவோ பாலோ சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் சிறந்த வெளிநாட்டு மொழி திரைப்படத்திற்கான பார்வையாளர் விருதையும், கோல்டன் மின்பார் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் இரண்டு விருதுகளையும் பெற்றது. 56 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில், இப்படம் சிறந்த நடன அமைப்பிற்கான விருது (சினி பிரகாஷ் மற்றும் "அசீம்-ஓ-ஷான் ஷஹேன்ஷா" ரேகா பிரகாஷ்) மற்றும் சிறந்த ஆடை வடிவமைப்பு . (நீதா லுலா) என இரண்டு விருதுகளைப் பெற்றது. 54வது பிலிம்பேர் விருதுகளில், சிறந்த நடிகை (ராய் பச்சன்), சிறந்த துணை நடிகர் (சூத்), சிறந்த இசையமைப்பாளர் (ரஹ்மான்) உட்பட 11 பரிந்துரைகளைப் பெற்றது மேலும் சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த இயக்குநர் (கோவாரிகர்), சிறந்த நடிகர் உட்பட 5 விருதுகளைப் பெற்றது. இது 10 சர்வதேச இந்திய திரைப்பட அகாடமி விருதுகள் மற்றும் 7 ஸ்டார் ஸ்கிரீன் விருதுகளைப் பெற்றது. மேலும் 3வது ஆசிய திரைப்பட விருதுகளில் இரண்டு பரிந்துரைகளைப் பெற்றது.
# ஜோதா அக்பர்

## குழு

- **கதை** :ஹைதர் அலி
- **திரைக்கதை** :ஹைதர் அலி மற்றும் அஷுதோஷ் கோவரீகர்
- வசனம்: கே.பி.சக்சேனா
- **அலங்கார நிபுணர்** :ஜேமீ வில்சன்
- **தயாரிப்பு உத்தி ** :நிதின் சந்திரகாந்த் தேசாய்
- **வரைகலை ** : பங்கஜ் கான்பூர் (டாடா எல்க்ஸ்சி விஷுவல் கம்ப்யுடிங் லேப்ஸ்)
- **முதன்மை உதவி இயக்குநர்** :கரன் மல்ஹோத்ரா
- **ஒளிப்பதிவு** :கிரண் தியோஹன்ஸ்
# ஜோதா அக்பர்

## பாடல்கள்

அதிகாரப்பூர்வ இசைத்தட்டு ஐந்து பாடல்களையும் இரண்டு கருவி இசைக்கோப்புகளையும் கொண்டுள்ளது. இசைத்தட்டு ஜனவரி 18 ,2008 இல் வெளியிடப்பட்டது  
| பாடல் | பாடியவர்(கள்) | நிமிடங்கள் | குறிப்புகள் |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| *அசீம்-ஓ-ஷான் ஷாகின்ஷா* | முகமது அஸ்லாம், போனி சக்ரபோர்த்தி மற்றும் குழுவினர் | 5:54 | ரித்திக் ரோஷனும், ஐஸ்வர்யா ராயும் |  |
| *ஜான்-ஈ-பஹாரா * | ஜாவேத் அலி | 5:15 | ரித்திக் ரோஷனும், ஐஸ்வர்யா ராயும் |  |
| *க்வாஜா மேரே க்வாஜா* | ஏ. ஆர். ரகுமான் (பாடல் : காஷிப்) | 6:56 | ஹைதர் அலி [அமின் ஹாஜீ] [கரீம் ஹாஜீ] ரித்திக் ரோஷன் மற்றும் ஐஸ்வர்யா ராய் |  |
| *இன் லமோன் கே தாமன் மேய்ன்* | சோனு நிகமும் மதுஸ்ரீயும் | 6:37 | ரித்திக் ரோஷனும் ஐஸ்வர்யா ராயும் |  |
| *மன் மோகனா* | பேலா ஷிண்டே | 6:50 | ரித்திக் ரோஷனும், ஐஸ்வர்யா ராயும் |  |
| *ஜான்-ஈ -பஹாரா* | வாத்தியம்- புல்லாங்குழல் | 5:15 | வாத்திய இசை |  |
| *க்வாஜா மேரே க்வாஜா* | வாத்தியம் - ஒபோ | 2:53 | வாத்திய இசை | } |  
; தமிழ்  
அனைத்து பாடல் வரிகளும் நா. முத்துக்குமாரால் எழுதப்பட்டன.
# ஜோதா அக்பர்

## வரலாற்று துல்லியம்

திரைப்படத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள பல நிகழ்வுகள் கற்பனையானவை. சில ராஜ்புத்திரக் குழுக்கள் ஜோதாவை அக்பரின் மகன் , ஜஹாங்கீர், திருமணம் செய்து கொண்டதாகவும், அக்பர் அல்ல என்றும் கூறின. இருப்பினும் ஜஹாங்கீரின் அந்த மனைவியின் பெயர் * 'ஜோத் பாய்' * இல்லை * 'ஜோதா பாய்' *என்று முன்மொழியப்பட்டது.  
முகலாயர் காலத்தில் அக்பரின் ராஜபுத்திர மனைவி "ஜோதா பாய்" என்று அழைக்கப்படவில்லை என்றும், அவர் மரியம்-உஸ்-ஜமானி என்ற பட்டத்துடன் குறிப்பிடப்பட்டதாகவும் பல வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். அலிகார் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகத்தின் வரலாற்றாசிரியரான பேராசிரியர் ஷிரின் மூஸ்வியின் கூற்றுப்படி, அக்பர்நாமா (அக்பரால் அங்கீகரிக்கபட்ட அக்பரின் வாழ்க்கை வரலாறு) அல்லது அந்தக் காலத்தின் எந்த வரலாற்று நூலும் அவரை ஜோதா பாய் என்று குறிப்பிடவில்லை. 18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் வரலாற்று எழுத்துகளில் அக்பரின் மனைவியைக் குறிக்க "ஜோதா பாய்" என்ற பெயர் முதலில் பயன்படுத்தப்பட்டது என்று மூஸ்வி குறிப்பிடுகிறார். ஜோதா பாய் என்பது அக்பரின் ராஜ்புத்திர ராணியின் பெயர் அல்ல; அது ஜஹாங்கீரின் ராஜ்புத்திர மனைவியின் பெயர் என்று என். ஆர். பரூக்கி கூறுகிறார்.
# ஜோதா அக்பர்

## பிற பதிப்புகள்

இப்படத்தின் வெற்றியின் காரணமாக, தெலுங்கு மற்றும் தமிழ் மொழிகளில் இதே தலைப்பின் கீழ் மொழிமாற்றம் செய்து வெளியிடப்பட்டது.
# ஜோதா அக்பர்

## வரவேற்பு

### பாக்ஸ் ஆபிஸ்

அமெரிக்க மற்றும் லண்டன் மக்களிடையே இத்திரைப்படத்திற்கு பெரும் வரவேற்பு கிடைத்தது. வடஅமெரிக்க திரையரங்குகளில் திரையிடப்பட்ட முதல் வாரத்திலேயே இதன் வருமானம் 1.3 மில்லியன் டாலர்களை மிஞ்சியது, மொத்தமாக 3,440,718 டாலர்களை அள்ளியது. இந்திய திரையரங்குகளில் வருமானம் சற்றே குறைவாக இருந்தாலும், திரையிடப்பட்ட முதல் வாரத்திலேயே ரூ.24.75 கோடியை தாண்டியது. திரை அபிமானிகளின் நேர்மறை விமர்சனம் காரணமாக நான்காம் வாரத்தில் ரூ.50 கோடியை தாண்டி , மொத்தம் ரூ.62 கோடியை எட்டியது.  
==விருதுகள்
# ஜோதா அக்பர்

## வரவேற்பு

### ஐஐஎப்எ விருதுகள்

- **சிறந்த கலை**
- **சிறந்த பின்னணி பாடல்**
- **சிறந்த ஆடை வடிவமைப்பு**
- **சிறந்த படத்தொகுப்பு**
- **சிறந்த ஒப்பனை**
# ஜோதா அக்பர்

## வரவேற்பு

### வீ.ஷாந்தாராம் விருதுகள்

- **வென்றது** , சிறந்த இயக்குனருக்கான வெண்கல விருது- ஆசுதோஷ் கோவாரிகர்
- **வென்றது** , சிறந்த நடிகை - ஐஸ்வர்யா ராய்
- **வென்றது** , சிறந்த இசை - ஏ. ஆர். ரஹ்மான்
# ஜோதா அக்பர்

## வரவேற்பு

### சர்வதேச விருதுகள்

;இஸ்லாமிய சினிமாவின் கோல்டன் மின்பார் சர்வதேச திரைப்பட விழா (கசான், ரஷியா)  
- **வென்றது** , சிறந்த வெளிநாட்டுப் படத்திற்கான பார்வையாளர் விருது - அஷூதோஷ் கோவரீகர்  
;ஆசிய பசிபிக் ஸ்க்ரீன் அவார்டுகள்  
- சிறந்த திரைப்பட ஒளிப்பதிவு விருதுக்கென பரிந்துரைக்கப்பட்டது - கிரண் தியோஹான்ஸ்  
;3 ஆவது ஆசிய பிலிம் அவார்டுகள்  
- சிறந்த தயாரிப்பு நிபுணருக்கான விருதுக்கென பரிந்துரைக்கப்பட்டவர்-நிதின் சந்திர தேசாய்
- சிறந்த இசைஅமைப்பாளர் விருதுக்கென பரிந்துரைக்கப்பட்டவர்- ஏ. ஆர். ரஹ்மான்
# இழைவலுவூட்டு நெகிழி

**இழைவலுவூட்டு நெகிழிகள்** (இ.வ.நெகிழிகள் - Fibre-reinforced plastic) என்பது கண்ணாடியை சிறு இழைகளாக செய்ததனால் வலுவூட்டிய நெகிழிகள் ஆகும் . இதை கண்ணாடியிழை வலுவூட்டு நெகிழி என்றும் சொல்வர் . இது ஒரு கலப்புருப் பொருள் .
# இழைவலுவூட்டு நெகிழி

## செயல்முறை விளக்கம்

ஒரு பல்லுறுப்பியானது குறுக்கப் பல்லுறிப்பியாக்கம், பல்லுறுப்பாக்கல் அல்லது கூட்டுப் பல்லுறுப்பாக்கம் போன்றவற்றினால் கட்டமைக்கப்படுகிறது.
# இயற்கை வளம்

**இயற்கை வளங்கள்** (*natural resources*), அல்லது பொருளாதார ரீதியில் நிலம் மற்றும் மூலப்பொருள் அல்லது கச்சாப் பொருட்கள் எனப்படுபவை ஒப்பிட்டளவில் மனிதத் தலையீடுகளின்றித் தன் இயல்பு நிலையில் சூழல் தொகுதிகளில் காணப்படும் பொருட்கள் ஆகும். இயற்கை வளங்கள் சுற்றுச்சூழலிலிருந்து தருவிக்கப்படுபவை. இவற்றில் பெரும்பான்மையானவை நம் வாழ்க்கைக்கு அத்தியாவசியமானவையாகவும் தேவைகளுக்குப் பயன்படக்கூடியவைகளாகவும் அமைகின்றன. இயற்கையில் காணப்படுவதும் மனித குலத்திற்குப் பயன்படுவதுமான கூறுகள் இயற்கை வளங்கள் எனப்படுகின்றன.  
இயற்கை வளங்களின் பண்புகள் அவைகளைச் சுற்றியுள்ள மாறுபட்ட சிற்றுயிர் முதல் மனிதன் வரையான உயிரினங்கள் உள்ள உலகம் மற்றும் அவைகளின் சுற்றுப்புற சூழ்நிலை பண்புகளின் வேறுபாட்டின் அடிப்படையில் மாறுகின்றன.
# இயற்கை வளம்

## இயற்கை வளங்களின் பாகுபாடு(வகுப்பாக்கம்)

இயற்கை வளங்கள் பல்வேறு அடிப்படைகளில் பாகுபடுத்தப்படுகின்றன. அவற்றின் விபரம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.:
- **உயிருள்ளவை:** உயிர்க் கோளத்திலிருந்து வருவிக்கப்படுகின்றவை இதிலடங்கும். உதாரணமாக காடு மற்றும் காடு சார்ந்த பொருட்கள், விலங்குகள், உயிரினங்களின் சேதமாக்கலால் விளையும் பெட்ரோலியப் பொருட்கள் போன்றவை ஆகும்.
- **உயிரற்றவை:** உயிரற்ற கூறுகளான நீர் நிலம் வளி என்பவற்றிலிருந்து வருவிக்கப்படுபவை.  
அவற்றின் உருவாக்கப் படிகளின் அடிப்படையில் பின்வருமாறு வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.:
- **வாய்ப்புள்ள வளங்கள்:** எதிர்காலத்தில் பயன்படக் கூடிய வாய்ப்புள்ளதாக விருத்திபெறக்கூடிய வளங்கள் வாய்ப்புள்ள வளங்கள் எனப்படுகின்றன. உதாரணமாக இந்தியாவில் உள்ள பெட்ரோலியப் பொருட்கள்.  
- **உண்மை வளங்கள்:** தற்போது தரமும் அளவும் அறியப்பட்ட, பயன்பாட்டிலுள்ள வளத்தின் அளவு இதுவாகும் அவற்றின் புதுப்பிக்கப்படும் தன்மையின் அடிப்படையில் பின்வருமாறு வகைப்படும்:  
- **புதுப்பிக்கக்கூடிய வளங்கள்:** பயன்படுத்தப்படுதல் காரணமாக குறைவுபடுதலுக்குட்பட்டாலும் உடனடியாக அல்லது குறுகிய காலப்பகுதியில் மீளப் புதுப்பிக்கப்படக்கூடிய வளங்கள் இவை ஆகும்.
உதாரணம்: வளி, காற்று, சூரிய ஒளி மற்றும் நீர். காட்டு வளமும் ஒப்பீட்டு ரீதியில் ஒரு மீளப்புதுப்பிக்கக்கூடிய வளமாகும்.
- **புதுப்பிக்கமுடியாத வளங்கள்:** நீண்ட புவியியல் காலத்தில் உருவாக்கம் கொள்ளுகின்ற வளங்கள் இவை ஆகும். அழிக்கப்படுமாயின் இலகுவில் மீளப்புதுப்பிக்கப்பட மாட்டாது.
உதாரணம்: உயிர்ச் சுவட்டு எரிபொருட்கள்(Fossil Fuel) கனிம வளங்கள்(Minerals)
# இயற்கை வளம்

## எடுத்துக்காட்டுகள்

**இயற்கை வளங்களில் ஒரு சில எடுத்துக்காட்டுகள்**
- பயிராக்கவியல் (Agronomy)-என்பது அறிவியல் நுணுக்கங்களை கொண்டு தாவரங்களை உணவு , தீவணம்,எரி சக்தி மற்றும் நார்ப்பொருட்கள் சம்பந்தமான உற்பத்திகளைக் கையாள்வதாகும். இது மனிதனால் ஆக்கப்படுவதால் ஒரு இயற்கை வளமாகக் கொள்ளமுடியாது.
- நீர், காற்று மற்றும் சுற்றுப்புற சுழ்நிலை.
# இயற்கை வளம்

## இயற்கை வளங்களின் சீரழிவு

சமீப காலமாக இயற்கை வளங்களின் சீரழிவு மற்றும் அவைகளைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதில் தொடர்ந்து முன்னேற்றம் காண்பது, ஆகியவற்றை பற்றி சிந்திப்பது இயற்கை வளத்தை முறைப்படுத்தும் வல்லுனர் குழுக்களின் வேலையாக உள்ளது. காடுகளின் மழை பெறும் பகுதி இயற்கையான ஈடு செய்ய முடியாத ஆதாரமான வளபகுதிகள் ஆகும். மற்ற பகுதிகளில் உள்ள உயிரின வகைகளுக்கும் மழை பெரும்பகுதிகளில் உள்ள உயிரின வகைகளுக்கும் உயிரின வேறுபட்டால அவ்வாறு இருக்கிறது. மழை பெரும் பகுதிகளில் இயற்கையாக உள்ள பல்வேறு உயிரின வகைகள் , பூமியின் வழி வழியாக தொடர்கின்றன. இது ஒரு மாற்று இல்லாத மூலதனம் ஆகும். இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பது ஆற்றல் சேமிப்பு மற்றும் இயற்கை மூலதனம் ஆகும். சூழ்நிலை பற்றிய சமுதாய இயக்கம், உயிரினங்களிடையே உள்ள தொடர்பு மற்றும் அவற்றின் இயக்கம், பசுமை புரட்சி ஆகியவை முக்கியமான சித்தாந்தமாக உள்ளது. ஒரு சிலர் இந்த இயற்கை சீரழிவு சமுதாயத்தின் அமைதியில்லா தன்மையினாலும் மற்றும் வளரும் நாடுகளில் உள்ள குழப்பங்ககளினாலும் ஏற்படுவதாக கருதுகின்றனர்.  
சுரங்கங்கள், பெட்ரோல் எடுப்பு, மீன் பிடிப்பு, வேட்டை ஆடுதல் மற்றும் காடு வளம் ஆகியவை இயற்கை நமக்கு தந்த வளங்களாகும்.விவசாயம் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட தொழிலாக கருதப்படுகிறது. அமெரிக்காவின் முன்னாள் ஜனாதிபதியும், இயற்கை வளங்களை பாதுகாக்கும் வல்லுநருமான தியோடர் ரூஸ்வெல்ட், இயற்கை வளங்களை முறையில்லா முறையில் எடுப்பதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து இருந்தார். இயற்கை வளம் பற்றி அமெரிக்காவின் மண்ணியல் துறை வரையறுப்பது என்னவென்றால் "நாட்டின் இயற்கை வளங்கள் என்பது தாது வளங்கள், வளமான நிலங்கள், நீர் மற்றும் பயோடா ஆகும்.
# இயற்கை வளம்

## இயற்கை வளங்களின் பாதுகாப்பு

ஆற்றல் சேகரிப்பு அறிவியல் என்பது இயற்கை மற்றும் பூமியின் நிலை மாறுபாடுகளைப் பொருத்து சிறு உயிரினங்களையும் அவற்றின் வாழ்விடங்களையும், சுற்றுப்புற சூழல்களையும் அதிகமான விகிதத்தில் அழிவதை தடுப்பதை அறிவியல் முறையில் ஆயும் படிப்பு ஆகும். இது அறிவியல், பொருளாதாரம் மற்றும் இயற்கை வளத்தை பாதுகாக்கும் முறை ஆகியவற்றை கொண்டு ஆராயும் துறை ஆகும்.*பாதுகாப்பு உயிரியல் * என்பது 1978 - ஆம் ஆண்டு , சான்டிகோவில் அமைந்த கலிபோரினியா பல்கலைக்கழகத்தில் லா ஜோல்லாவில் ப்ருஸ் வில்காக்ஸ் மற்றும் மைக்கேல் சோல் நடத்திய கூட்டத்திற்கு வைக்கப்பட்ட பெயர் ஆகும்  
வழக்கமான சேமிப்பு என்பது நிலங்களை நிர்வகிப்பது, காட்டு விலங்குகள் மற்றும் காட்டு தாவரங்கள் வாழும் இடங்களை பாதுகாப்பதாகும். முக்கியமாக அழியும் உயிரினங்களை அவற்றின் அழிவிலிருந்து பாதுகாப்பதாகும். சுற்றுப்புற சூழ்நிலையும் ஆற்றல் சேமிப்பும் குறைவாக உள்ள உயிரினங்களின் எண்ணிக்கை குறைவதை தடுப்பது ஆகும்.. பல உயிரினங்களின் வகைகளின் பாதுகாப்பை பொறுத்து ஒரே ஒரு கொள்கையை உருவாக்குவது என்பது எளிதான ஒன்று அல்ல.