# சிகாகோ

## வரலாறு

**சிகாகோ** என்ற பதம் *சீக்காக்கா* என்ற மயாமி-இலினொய் மொழி பதத்திலிருந்து, *காட்டு வெங்காயம்* எனப் பொருள்படும். முதலில் இப்பகுதியில் குடியேறிய பிரான்சு நாட்டவர் பிரென்சு மொழியில் “சீக்காக்கா” என்ற சொல்லை திரித்து "சிகாகோ" கூறியதாக அறியப்படுகிறது. *சிகாகோ* என்ற சொல் முதலில் இந்நகரில் நடுவே பாயும் ஆற்றை குறிக்கவே பயன்பட்டது. பின் அப்பெயரே அந்நகரின் பெயராகவும் ஆக்கப்பட்டது.  
18ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதி வரை, போடோவாட்டமி இன பழங்குடியின்ரே இப்பகுதியில் வசித்து வந்தனர். இம்மக்கள், இப்பகுதியை மயாமி இன மக்களிடத்திலிருந்தும், மெசுவாக்கி இன மக்களிடத்திலிருந்தும் கைப்பற்றியிருந்தனர். சிகாகோ மாநகரில் முதன்முதலாக குடியேறிய பெருமை எயிட்டி நாட்டினரான ஜீன் பேப்டைஸ் போன்றி சாபில் என்ற ஆப்பிரிக்க-பிரெஞ்சு இனத்தவரை சாரும். இவர் 1770 ஆம் ஆண்டு, அந்நகருக்கு குடியேறி, பின், ஒரு போடோவாட்டமி இனப் பெண்ணை மணந்து, இப்பகுதியில் முதலாவது வாணிப சாலையை நிறுவினார்.  
1803 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க இராணுவம் தனது டியர்பான் கோட்டையை கட்டியது. 1812 ஆம் ஆண்டு நடந்த டியர்பான் கோட்டை படுகொலையின்போது நடந்த போரின் முடிவில் டியர்பான் கோட்டை தகர்க்கப்பட்டது. பின் 1816 இல் அமெரிக்க அரசுக்கும், ஒட்டாவா, ஒச்பாவா, போடோவாட்டமி இன மக்களுக்குமிடையான செயின்ட் லூயிஸ் ஒப்பந்தத்தின் படி சிக்காகோ நிலப்பகுதி அமெரிக்க அரசின் கட்டுபாட்டுக்குள் வந்தது. 1833 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 12 ஆம் தேதி கணக்கெடுப்பின்படி சிகாகோ நகரின் மக்கள்தொகை 350 ஆக இருந்தது.  
சிகாகோ அமெரிக்காவின் கிழக்கு பகுதிக்கும் மேற்கு பகுதிக்கும் இடையான முக்கிய போக்குவரத்து மையமாக வளர்ந்தது. 1836 ஆம் ஆண்டு, சிகாகோ மாநகரின் முதலாவது தொடருந்து பாதையான சிகாகோ ஐக்கிய தொடருந்து பாதை அமைக்கும் பணிகள் தொடங்கப்பட்டு, 1848 ஆம் ஆண்டு முதல் உபயோகப்படுத்தப்பட்டது. அதே ஆண்டு, இலினொய் - மிச்சிகன் கால்வாய் அமைப்புகளும் உபயோகத்திற்கு வந்தன. இக்கால்வாய் அமைப்பின் மூலம், அமெரிக்கப் பேரேரிகளுக்கும், மிசிசிப்பி ஆற்றிக்கும் இடையே கப்பல் போக்குவரத்து மேற்கொள்ள வழி பிறந்தது. நகரப் பொருளாதாரம் மிக வேகமாக வளர்ந்தமையால், நகர மக்கள்தொகை உயர்ந்தது. இந்நகரில் சிறந்து விளங்கிய தொழிற்சாலைகளாலும், சில்லறை வணிக துறையாலும் இநநகர அமெரிக்காவின் மத்திய-மேற்கு நகரங்களில் தலைசிறந்த நகரமாக வளர்ந்து, அமெரிக்க பொருளாதார வளர்ச்சியில் கணிசமான பங்கு வகித்தது.  
முதல் நூறு ஆண்டுகளில் சிகாகோ மாநகர் அடைந்த வளர்ச்சி உலக நாடுகளை பிரமிப்பூட்டுவதாக இருந்தது. 1890 ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி, நாற்பது ஆண்டு காலத்தில், இந்நகரின் மக்கள்தொகை சுமார் 30,000 இருந்து 1 மில்லியனுக்கும் அதிகமானது. 19ம் நூற்றாண்டின் முடிவில், சிகாகோ மாநகர் உலகின் ஐந்தாவது மிகப்பெரிய நகரம் என்னும் பெருமையை பெற்றது.  
பொருளாதார வளர்ச்சியில் முதன்மையாக இருந்தாலும், பல பெருநகர்களின் முக்கிய பிரச்சனையாக கருதப்படும் கழிவுநீர் வடிகால் வசதி சிக்காகோ நகரையும் பாதித்தது. சிக்காகோ நகரின் குடிநீர் தேவையை பூர்த்திசெய்யும், மிச்சிகன் ஏரியிலேயே அந்நகரின் கழிவு நீரும் பாய்ந்தமையால், நகர மக்களின் ஆரோக்கியம் கேள்விக்குரியதானது. இப்பிரச்சனை நிவிர்த்தி செய்யும் பொருட்டு, 1856 ஆம் ஆண்டு, சிக்காகோ நகரின் குடிநீர் குழாய்கள் ஏரியினுள் 3 மைல் தொலைவு கொண்டு செல்லப்பட்டன. இதன்மூலம், நகரின் கழிவுநீர் கலக்காத குடிநீர் கிடைக்கப்பெறும் என எதிர்பார்ககப்பட்டது. இத்தீர்வு சிலகாலம் பயன் தந்தாலும், சிக்காகோ ஆற்றின் வெள்ள காலங்களில் பயன்தரவில்லை. சிக்காகோ ஆற்றின் பெருவெள்ளங்கள், கரைக்கு அருகாமையில் படிந்திருந்த சாக்கடையை குடிநீர் மொண்டு வரும் குழாய்களின் அருகே கொண்டு சென்றமையால் மீண்டும் மக்களின் ஆரோக்கியம் பாதிக்கப்பட்டது. 1900 ஆம் ஆண்டு, இப்பிரச்சனையின் நிரந்தர தீர்வாக ஒரு திட்டம் முன்வைக்கப்பட்டது. இத்திட்டத்தின்படி, சிக்காகோ நகரின் கழிவுநீரை மிச்சிகன் ஏரிக்கு கொண்டு செல்லும் இலினொய் ஆற்றின் திசையை எதிர்புறமாக திருப்பி, கழிவுநீரை பல கால்வாய்களின் மூலம், மிசிசிப்பி ஆற்றில் கலக்கப்பட்டது. ஆற்றின் போக்கை முழுவதுமாக எதிர்புறம் திருப்பும் இத்திட்டம், அந்நாள்களில் பொறியாளர்களுக்கு பெரும் சவாலாக குறிப்பிடபட்டது.  
1871 ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த சிகாகோ மாநகர தீயின் விளைவாக நகரின் மூன்றில் ஒரு பகுதி தீக்கிரையானது. கிட்டத்தட்ட அனைத்து வணிகக் கட்டிடங்களும் எரிந்து சாம்பலாகின. நகரை மீண்டும் நிறுவும் பணி துரிதமாக செயல் படுத்தப்பட்டது. உலகின் முதலாவதாக எஃகு தூண்களை கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட பல வானளாவிய கட்டிடங்கள் உருவாக்கப்பட்டன.  
1893 ஆம் ஆண்டு சிகாகோ மாநகரில் கொலம்பஸ் அமெரிக்க கண்டத்தை கண்டுபிடித்த 400வது ஆண்டு நிறைவை முன்னிட்டு உலக கொலம்பிய கண்காட்சி நிகழ்ந்தது. இன்றைய ஜாக்சன் பூங்காவில் நடந்த இக்கண்காட்சியை உலகம் முழுவதும் இருந்து வந்த சுமார் 27.5 மில்லியன் மக்கள் கண்டுகளித்தனர்.  
1892 ஆம் ஆண்டு சிகாகோ பல்கலைக்கழகம் நகரின் தெற்கு பகுதியில் நிறுவப்பட்டது. சிகாகோ மாநகர் 1920-1930களில், உலகின் மிகக்கொடிய குற்றவாளிகளின் வாழ்விடமாகவும்(அல் கபுன்), ஊழல் அரசியல்வாதிகளின் கோட்டையாகவும் நோக்கப்பட்டது. மேலும் இக்காலகட்டத்தில் தொழில்வளம் பெருகியதால், ஆயிரக்கணக்கான ஆப்பிரிக்க–அமெரிக்கர் தெற்கு மாநிலங்களிலிருந்து குடியேறினர். இக்குடியேற்றத்தினால் பல்வேறு கலாச்சார மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. ஜாஸ் இசையின் மையமாக சிக்காகோ நகர் கருதப்பட்டது.  
1933 ஆம் ஆண்டு சிக்காகோ மாநகர முதன்மையர் ஆன்டனி செர்மாக் மயாமி நகரில் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.  
இரண்டாம் உலகப்போரின் போது யப்பான் நாட்டில் வீசப்பட்ட அணுகுண்டின் தொடக்கநிலை ஆராய்ச்சி நிலையமாக விளங்கிய சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில் 1942 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 2 ஆம் நாள் என்றிக்கோ பெர்மி தலைமையில் முதலாவது கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுகரு விளைவு நிகழ்த்தப்பட்டது.  
. 108 அடுக்கு மாடிகள் கொண்ட இக்கட்டிடம் 1974ஆம் ஆண்டு கட்டிமுடிக்கப்பட்டது.]]  
1955 ஆம் ஆண்டு மாநகர முதன்மையராக ரிச்சர்ட் ஜே. டாலெ தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவரது ஆட்சிகாலத்தில் எற்பட்ட பல பொருளாதார மற்றும் சமுதாய மாற்றங்களினால், பெரும்பான்மையான நடுத்தர மற்றும் உயர்தர மக்கள் நகரத்தை விட்டு புறநகர் பகுதிகளுக்கு குடிபெயர்ந்தனர். இவரது ஆட்சிகாலத்தில், பல முன்னேற்ற திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. சியேர்ஸ் கோபுரம், மெக்கொர்மிக் இடம், ஓ ஹார் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் ஆகியவை கட்டிமுடிக்கப்பட்டன. ரிச்சர்ட் ஜே. டாலெயின் மறைவுக்குபின் மைக்கேல் அந்தோனி பிலான்டிக் மாநகர முதன்மையராக பொறுப்பேற்றார்.  
தற்போது சிகாகோ மாநகர முதன்மையராக மறைந்த ரிச்சர்ட் ஜே. டாலெயின் மகனான ரிச்சர்ட் எம். டாலெ பணியாற்றுகிறார். நகரில் ஏழை மக்களை கட்டாயத்தின் பெயரில் நகரை விட்டு இடம் பெயர்த்த மாநகர முதன்மையர், சில நல்ல முன்னேற்ற பணிகளையும் செய்து வருகிறார்.