# தொல்காப்பியம் மரபியல் செய்திகள்

## நூல் முதலானவை

இவற்றில் உள்ள செய்திகளும் கையாளப்பட்டிருக்கும் நடையும் முந்தைய பகுதி போல் இல்லை. எனவே பிற்காலத்தவரின் சேர்க்கை எனலாம்.  
1. முதல்-நூல், வழிநூல் என நூல்-நெறி இரு வகைப்படும் (93)
1. செய்வினையை நீக்கி, மெய்யுணர்வு கொண்டு, எண்ணத்தை வடிக்கும் முதல்வன் கண்டறிந்த உண்மைகளை உடையது முதல்-நூல். வினையின் நீங்கி விளங்கிய அறிவின் முனைவன் கண்டது முதல்-நூல் ஆகும் (94)
1. வழிநூல் என்பது முதல்-நூலைப் பின்பற்றிச் செல்வது. (95)
1. வழிநூல் நான்கு வகை (96) முதல்-நூலைத் தொகுத்துக் கூறும் தொகைநூல், விரித்துக் கூறும் விரிநூல், இருவகையிலும் கூறும் தொகை-விரி நூல், மொழிபெயர்ப்பு நூல் என்பன அவை. (97)
1. நூல் என்பது ஒத்துப்போகும் சூத்திரங்களைக் கொண்டிருக்கும். காண்டிகை உரையாக விரிக்கக் கூடிய செறிவு பெற்றிருக்கும். பத்து வகையான குற்றமும் இல்லாமல் 32 வகையான உத்திகள் புணர அமைந்திருக்கும் (98)
1. சூத்திரமானது, முதல்-நூல் சூத்திரத்தை எடுத்துரைத்தும், காண்டிகையாகச் சில கருத்துக்களை விட்டுவிட்டும், சிலவற்றை விலக்கிவிட்டும், நூலுடையோர் காட்டும் வகைப்பாட்டுடன் அமையும் (99) இந்தப் பொருளோடு சில எழுத்துக்களைக் கொண்ட செய்யுளால் அமைதல், உரையில் விரித்துக்கொள்வதற்கான செய்திகளை உள்ளடக்கிக்கொள்ளல், நுட்பமான ஒளி வீசும் விளக்காக ஒளிர்தல், அசைக்க முடியாத சூத்திரத் துணையுடன் வருதல், அளக்க முடியாத அரிய பொருளை உணர்த்துதல் முதலான பல்வகைப் பயன்பாடுகள் தெரியுமாறு அமைந்திருக்கும். (100)
1. காண்டிகை உரை - சூத்திரம் சொல்லும் பொருளை ஒளிவு மறைவு இல்லாமல் தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுவது காண்டிகை உரை. (101) சூத்திரம் சொல்லும் பொருளை விட்டு விலகாமல், எடுத்துக்காட்டுகள் அதில் இடம்பெற்றிருக்கும். (102)
1. உரை (விருத்தியுரை) – சூத்திரத்தின் பொருளை விளங்கிக்கொள்ள விரிவுகள் பலவற்றைச் சேர்த்துத் தருவது உரை எனப்படும். (103) எதிர் வினாக்களுக்கு விடை தரும் வகையில் அதே நூலிலிருந்தும் அந்த நூலுக்கு முந்தைய நூல்களிலிருந்தும் மேற்கோள் காட்டிக்கொண்டு ஐயம் மருட்கை தீர்த்துக்கொண்டு, செவ்விதின் துடிவோடு அந்த உரை நடக்கும். (104)
1. உரை-சிதைவு – சொல்லப்பட்ட பண்பு இல்லாத உரை சிதைவு-உரை எனப்படும். (105) உரை சொல்லப்படும் முதல்வன்-நூலில் சிதைவு இல்லை என்பதே உரைநூலின் கோட்பாடு. (106)
1. முதல்-நூலிலும், வழிநூலிலும் சிதைவு – வல்லோன் புணர்க்காத அரைகுறை நூலில் சிதைவு இருக்கும். (107)
1. நூல்-சிதைவு – கூறியது கூறல், மாறுகொளக் கூறல், குன்றக் கூறல், மிகைபடக் கூறல், பொருளில்லாத சொற்களைச் சேர்த்து மயங்க வைத்தல், கேட்போர்க்கு இன்னா பயக்கும் சொற்கள் பெய்தல், வழுக்கிய செய்தி உரைத்தல், இல்லாத பொருளைத் தானே கற்பித்துக்கொண்டு கூறல், சொல்வனவற்றைத் தன் உள்ளத்தில் வாங்கிக்கொள்ளாமல் கூறல் போன்றவை நூலின் சிதைவுகள். (108) எதிர் மறுத்துச் சொன்னாலும் அது சிதைவே. (109)
1. உத்தி வகை – சொன்னதை நினைவுபடுத்திக் கொள்ளுதல், அதிகாரங்களை முறைப்படுத்துதல், தொகுத்துக் கூறல், வகுத்துக் காட்டல், மொழிந்த பொருளோடு மொழியாத்தனை ஒன்றவைத்தல், வாராததனால் வந்தது முடித்தல், வந்தது கொண்டு வாராத்து உணர்த்தல், முன்னே சொன்னதைத் தொடர்புபடுத்திக் காட்டல், ஒப்பக் கூறல், உறுதிபடக் கூறல், தன் கருத்தைக் கூறல், முறை பிறழாமல் கூறல், பிறன் உடன்பட்டதைத் தான் உடன்பட்டுக் கூறல், முன்னோர் மொழிந்தவற்றைக் காத்தல், எதிர்காலத் தழுவுதலுக்கும் வழி வகுத்தல், பின்னர் சொல்வேன் என்று இடையில் கூறிக்கொள்ளல், முன்னே சொன்னேன் என்று காட்டிக்கொண்டு செல்லல், இன்ன நூல் கூறிற்று எனல், தான் புதுக் குறியீடு தருதல், ஒருபக்கமாகச் சாயாமல் நடுவுநிலைமையைக் கைக்கொள்ளுதல், முடிந்த செய்திகளைக் காட்டல், ஆணையிட்டுக் கூறுதல், பல பொருள் இருந்தால் நல்லதை எடுத்துக்கொள்ளுதல், தொகுத்தும் வகுத்தும் காட்டல், மறுதலைக் கருத்துக்களைச் சிதைத்துவிட்டுத் தன் கருத்தை நிலைநாட்டுதல், பிறர் கொள்கைகளுக்கு உடம்படுதல், புதியனவற்றை இடையில் சேர்த்தல், எதிர்ப்பொருளை உணர்த்துதல், சொல்லாதவற்றைச் சொன்னவற்றால் சுட்டுதல், புதுமையைச் சேர்த்து உரைத்தல், பழமையை ஞாபகப்படுத்துதல், உய்த்துணர வைத்தல் புதியன வரின் இனத்தோடு சேர்த்தி உணர்த்துதல் – முதலானவை. (110)