# புலவர் கால மன்னர்

## மாமூலனார்

| - | - | முருகன், பொதினி, குதிரைமலை, மழவர், | பொதினி [பழனி] அரசன் முரிகள். இவன் *நெடுவேள் ஆவி* எனப் போற்றப்பட்டவன். ஆவியர் குடி அரசன். குடிரைமலைக் குடிமக்கள் மழவரை ஓட்டியவன். அதாவது துரத்தி வென்றவன். பொதினியில் கல்லுக்குப் பட்டை தீட்டுவோர் வைத்திருக்கும் அரக்கும் கல்லூம் பிரிக்க முடியாதவாறு ஒன்றை ஒன்று இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு இருப்பது போல் இணைந்திருப்பேன்; பிரியமாட்டேன்; என்று சொன்ன தலைவன் பிரியும்போது தலைவி கலங்குகிறாள். (அகம் 1) |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| - | - | கோசர், துளுநாடு, நன்னன், பாழி | துளு நாட்டில் பாகல்காய்களும் அதனை விரும்பி உண்ணும் மயில்களும் மிகிதி. துளு நாட்டில் வாழ்ந்த கோசர் *பெரும்பூண் செம்மல் கோசர்* எனப்பட்டனர். இவர்கள் வெறுங்கையோடு வரும் புதிய வழிப்போக்கர்களைப் பேணிப் பாதுகாக்கும் பண்புடையவர்கள். - பாழி அரசன் 'சூழி யானைச் சுடர்ப்பூண் நன்னன்'. இவனது பாழி நகரம் போலத் தலைவி செறிவு மிக்க பாதுகாப்பு உடையவளாம். (அகம் 15) |  |
| - | - | கரிகால் வளவன், வெண்ணிப்பறந்தலை, சேரலாதன் | வெண்ணிப்பறந்தலைப் போரில் கரிகாலனோடு போரிட்டபோது சேரலாதனைச் சிலர் பின்புறமிருந்து தாக்கி முதுகில் புண் படுத்தினர். சோழரின் இந்த அடாத செயலுக்காகச் சேரலாதன் வருந்தினான். தன் புறப்புண்ணுக்காக நாணினான். போர்க்களத்திலேயே வடக்கிருந்து உயிர் துறந்தான். இவன் சார்பில் சான்றோர் பலரும் சேர்ந்து வடக்கிருந்து உயிர் விட்டனர். *என் மகள் தன் தலைவனுடன் சென்றபிறகு, சேரலாதனுடன் உயிர் துறந்த சான்றோர் போல நான் உயிர் துறக்காமல் வாழ்கிறேனே* என்று செவிலி கூறி வருந்துகிறாள். (அகம் 61) |  |
| - | - | கள்வர் கோமான், புல்லி, வேங்கடம், நெடுவேள் ஆவி, பொதினி, | புல்லி அரசன் வீரக்கழல் அணிந்தவன். கள்வர் கோமான் எனப் போற்றப்படுபவன். மழபுலம் நாட்டை அடிபணியச் செய்தவன். விழாக்கோலம் பூண்ட இவனது வேங்கட நாடே கிடைப்பதாயினும் தலைவன் தலைவியைப் பிரிந்து அங்குத் தங்கி வாழமாட்டான் என்று கூறித் தோழி தலைவியைத் தேற்றுகிறாள். - அரசன் நெடுவேள் ஆவி ஊர் பொன்வளம் மிக்க பொதினி (பழனி) தலைவி பொதினி போல் வொலிவு மிக்கவள். (அகம் 61) |  |
| - | - | உதியஞ்சேரல் | உதியஞ்சேரலைப் பாடிச் சென்றவர் கொள்கலன் போல நிறைவுடன் வாழுமாறு தலைவன் தன் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறான். (அகம் 65) |  |
| - | - | சேரலாதன், மாந்தை, இமயம், | நெடுஞ்சேரலாதன் கடல் போரில் வென்று கடம்பரின் காவல்மரம் கடம்பை அறுத்தான். இமய மலையில் வில்லைப் பொறித்தான். அவனது சிற்றரசர்கள் அவனது மாந்தை முற்றத்தில் அவனைப் பணிந்து திறை தந்தனர். அவற்றில் அணிகலன், வயிரம், பொன்னால் செய்த பாவை முதலானவை இருந்தன. அவற்றை அவன் முழுமையாக எடுத்துச்செல்லவில்லை. அவன் எடுத்துச் செல்லாத நிதியம் நிலத்தில் கிடந்து மக்கலாயிற்று. இந்த அளவு பெருஞ் செல்வத்தை ஒரு நாள் ஒரு பகலிலேயே பெறுவதாக இருந்தாலும் பொருள் தேடச் சென்ற தலைவன் காலம் கடந்து அங்குத் தங்கமாட்டானாம். (அகம் 127) |  |
| - | - | எருமை, குடநாடு, எவ்வி, | அரசன் எருமை ஆண்ட குடநாடு போலத் தலைவி அழகு மிக்கவள். - எவ்வி இறந்தான் என்று பாணர் தம் யாழ்களை நிலத்தில் போட்டுவிட்டுத் தொழுதார்கள். யாழ்கள் கிடப்பது போலக் கொன்றைக் காய்கள் பாலை நிலத்தில் உதிர்ந்து கிடந்தன. (அகம் 115) |  |
| - | - | மழவர் | மழவர் பூந்தொடை விழா கொண்டாடிய மறுநாள் மணல் முற்றம் வெறிச்சோடிக் கிடப்பது போல, தலைவன் பிரிந்தால் வீடே வெறிச்சோடிவிடும். (அகம் 187) |  |
| - | - | கண்ணன் எழினி, தேமுது குன்றம் | எதிர்த்து நின்ற அனைவரையும் ஓட்டியவன் கண்ணன் எழினி. அவன் நாடு தேமுது குன்றம். பொருள் தேடச் சென்ற காதலர் நெடுந்தொலைவில் இருந்த இந்தக் குன்றத்தைத் தாண்டி சென்றாலும் காலம் கடந்து தங்கமாட்டார் என்றஃ கூறித் தோழி தலைவியைத் தேற்றுகிறாள். (அகம் 197) | } |