# ராசிதீன் கலீபாக்கள்

**இராசிதுன் கலீபகமானது** (; ) முதல் நான்கு தொடர்ச்சியான கலீபாக்களான (பொருள்."பின் வந்தவர்கள்") அபூபக்கர், உமறு, உதுமான், மற்றும் அலீ ஆகியோரை உள்ளடக்கியதாகும். இவர்கள் ஒட்டு மொத்தமாக *இராசிதுன்* அல்லது "நேர் வழி நடந்த" கலீபாக்கள் (, அல்-குலாபா அர்-ராசிதுன்) என்று அறியப்பட்டனர். இசுலாமிய இறை தூதர் முகம்மது நபியின் இறப்பிலிருந்து (பொ. ஊ. 632) உமையா கலீபகம் நிறுவப்படுவது வரை (பொ. ஊ. 661) முசுலிம் சமூகம் மற்றும் அரசியல் அமைப்பிற்கு இவர்கள் தலைமை தாங்கினர்.  
சன்னி இசுலாமில் ஆழமாகப் பதிந்த நம்பிக்கையான கலீபாக்கள் நேர் வழி நடந்தவர்களாகவும், அதிக இறையுணர்வு மற்றும் மெய்யறிவைக் கொண்டவர்களாகவும் இருந்தனர், இவர்களது சகாப்தம் ஒரு "பொற்காலம்", புனிதத் தன்மையிலும், நன்னெறி மற்றும் சமய நடத்தையை வழங்குவதில் இறை தூதர் முகம்மதுவின் வாழ்வுக்கு அடுத்த இடத்தில் இருந்தனர் என்பதிலிருந்தும் இந்த இராசிதுன் என்ற பட்டம் வருகிறது. முசுலிம் வரலாற்றில் "மரபு வழி" அல்லது "ஆண் வழி மரபு" கலீபாக்கள் என்றும் கூட கலீபாக்கள் அறியப்பட்டனர். கலீபகத்தின் முதல் 25 ஆண்டுகளானவை துரிதமான இராணுவ விரிவாக்கத்தைத் தன் பண்பாகக் கொண்டிருந்தது. அக்காலத்தின் போது மேற்கு ஆசியா மற்றும் வடக்கு ஆப்பிரிக்காவில் மிக சக்தி வாய்ந்த பொருளாதார, பண்பாட்டு மற்றும் இராணுவ சக்தியாக இது உருவானது. 650கள் வாக்கில் அறபுத் தீபகற்பத்துடன் சேர்த்து வடக்கே லெவண்டில் இருந்து தென்காக்கேசியா வரையிலும், மேற்கே வடக்கு ஆப்பிரிக்காவில் எகிப்திலிருந்து தற்கால துனீசியாவின் விளிம்பு வரையிலும், கிழக்கே ஈரானியப் பீடபூமியிலிருந்து நடு மற்றும் தெற்காசியாவின் பகுதிகள் வரையிலும் இக்கலீபகமானது அடி பணிய வைத்தது. ஓர் ஐந்தாண்டு கால உட்சண்டை காரணமாக இக்கலீபகமானது முடிவுக்கு வந்தது.  
சூன் 632இல் முகம்மதுவின் இறப்பைத் தொடர்ந்து அவருக்குப் பின் யார் ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என முசுலிம் தலைவர்கள் விவாதித்தனர். பிந்தைய கலீபாக்களைப் போல் இல்லாமல் இராசிதுன் கலீபாக்கள் பொதுவாக இறை தூதரின் உயர் பதவியிலிருந்த தோழர்களின் ஒரு சிறு குழுவின் ஒரு வடிவத்தால் *சுராவில்* (பொருள்: கலந்தாய்வு) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர் அல்லது அவர்களுக்கு முன் ஆட்சியில் இருந்த கலீபாவால் நியமிக்கப்பட்டனர். முகம்மதுவின் நெருங்கிய தோழரான பானு தய்ம் இனத்தின் அபூபக்கர் மதீனாவில் முதல் கலீபாவாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அறபுத் தீபகற்பத்தை வெல்லத் தொடங்கினார். அவரது இறப்பிற்குப் பிறகு பானு அதி இனத்தைச் சேர்ந்த அபூபக்கரால் நியமிக்கப்பட்டவரான உமறு அடுத்த கலீபாவானார். உமறுக்குக் கீழ் கலீபகமானது அதற்கு முன்னர் இருந்திராத அளவு வேகத்தில் விரிவடைந்தது. பைசாந்தியப் பேரரசின் மூன்றில் இரு பங்குக்கும் அதிகமான பகுதியையும், சாசானியப் பேரரசின் கிட்டத்தட்ட முழுப் பகுதியையும் கைப்பற்றியது.  
உமறுவின் அரசியல் கொலைக்குப் பிறகு பானு உமய்யா இனத்தின் ஓர் உறுப்பினரான உதுமான் கலீபாவாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 651இல் பாரசீகத்தை வெல்வதை இவர் முடித்து வைத்தார். பைசாந்திய நிலப்பரப்புகளுக்குள் போர்ப் பயணங்களைத் தொடர்ந்தார். சூன் 656இல் உதுமான் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டார். அவருக்குப் பின் பானு அசீம் இனத்தின் ஓர் உறுப்பினரான அலீ கலீபாவானார். அலீ தலை நகரத்தை கூபாவுக்கு மாற்றினார். உதுமானின் உறவினரும், சிரியாவின் ஆளுநருமான முஆவியா இப்னு அபு சுபியானால் அலீயின் தலைமை அங்கீகரிக்கப்படாததால் முதல் பித்னா என்று அழைக்கப்பட்ட உள்நாட்டுப் போருக்கு அலீ தலைமை தாங்கினார். உதுமானைக் கொன்றவர்கள் உடனடியாகத் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் என முஆவியா நம்பினார். மேலும், அலீயின் முந்தைய ஆதரவாளர்களாக முன்னர் இருந்த கரிசியர்கள் என்று அறியப்பட்ட ஒரு மூன்றாவது பிரிவினர் சிபின் யுத்தத்தில் ஏற்பட்ட சமரசத்தை ஏற்க மறுத்ததற்குப் பிறகு அலீ மற்றும் முஆவியா ஆகிய இருவருக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்தனர். இப்போரானது ராசிதுன் கலீபகம் பதவியிலிருந்து நீக்கப்படுவதற்கும், முஆவியாவால் 661இல் உமையா கலீபகம் நிறுவப்படுவதற்கும் வழி வகுத்தது.  
சன்னி மற்றும் சியா முசுலிம்களுக்கு இடையிலான பிரிவையும் கூட இது நிரந்தரமாக்கியது. முகம்மதுவுக்குப் பிறகு முதல் முறையான கலீபா மற்றும் இமாமாக அலீ திகழ்ந்தார் என சியா முசுலிம்கள் நம்பினர். முகம்மதுவுடனான அவரது இரத்த சொந்தத்திற்கு ஆதரவளித்தனர்.