# சிறுநிதி

## ஏழைகள் தங்கள் பணத்தைக் கையாளும் வழிகள்

பணத்தைக் கையாளுவதில் ஏழை மக்களுக்குப் பெரும்பாலாக ஏற்படும் ஒரு அடிப்படைப் பிரச்சினை, 'பயன்பாடுள்ள பெரிய அளவிலான' பணத்தைத் திரட்டுவதுதான் என்று ரூத்ர்ஃபோர்ட் வாதிடுகிறார்.  
ஒரு புதிய வீட்டைக் கட்டுவது என்பதானது பல வருடங்களுக்கான சேமிப்பையும், வீடு கட்டும் முயற்சியைத் தொடங்குமுன்னர், பல்வேறு கட்டுமானப் பொருட்களைக் காப்பதையும் ஈடுபடுத்துகிறது. பிற்காலத்தில் பிள்ளைகளுக்குச் சீருடை வாங்குவது, லஞ்சம் கொடுப்பது ஆகிய தேவைகளுக்கான பணத்தைப் பெற கோழிகளை வாங்கி வளர்த்துப் பின்னர் அவற்றை விற்பதற்காக வளர்க்கும் செயலானது, குழந்தைகளின் படிப்புச் செலவை ஈடுகட்டுகிறது. ஒரு தேவையானது நிறைவேற்றப்படுவதற்கு முன்னால் அதன் மதிப்பு கூட்டப்படுவதால், இத்தகைய பண மேலாண்மை வழிமுறையானது 'கூட்டிய சேமிப்பு' எனப்படுகிறது.  
பல சமயங்களில் மக்களுக்குத் தேவைப்படும் நேரங்களில், அவர்களிடம் போதுமான அளவு பணம் இருப்பதில்லை, அதனால், அவர்கள் கடன் வாங்க நேர்கிறது. ஒரு ஏழைக் குடும்பம், நிலம் வாங்குவதற்காகப் பெரும்பாலும் உறவினர்களிடமிருந்து கடன் பெறலாம். அரிசிக்காக வட்டிக்காரரிடமும், ஒரு தையல் இயந்திரத்திற்காக சிற்றளவுப் பொருளுதவி நிறுவனத்திடமும் கடன் பெறலாம். செலவீனத்திற்குப் பிறகு இந்தக் கடன்கள் அடைக்கப்பட வேண்டும் என்பதால், ரூத்ர்ஃபோர்ட் இவற்றை 'கீழான சேமிப்பு' என்று குறிப்பிடுகிறார். சிற்றளவுக் கடனுதவி என்பது பாதிப் பிரச்சினையைத்தான் தீர்க்கிறது என்பது ரூதர்ஃபோர்டின் துணிபு. மேலும், முக்கியத்துவம் குறைந்த பாதியைத்தான் அது தீர்க்கிறது. ஏழைகள் தாங்கள் சேமித்து சொத்து மதிப்பைக் கூட்டவே கடன் வாங்குகிறார்கள். சிற்றளவுக் கடனுதவி நிறுவனங்கள் ஏழை மக்கள் தம் பலவகையான இடர்களையும் சமாளித்து கொள்ள உதவும் வகையில் சேமிப்புக் கணக்கிலிருந்து கடன் வழங்க வேண்டும்.  
பல தேவைகள் சேமிப்பு மற்றும் கடன் இவற்றின் கூட்டால் பூர்த்தியாகின்றன. க்ராமீன் வங்கி மற்றும் பங்களாதேஷ் நாட்டின் இரண்டு பெரும் சிற்றளவுப் பொருளுதவி நிறுவனங்களின் தாக்கத்தை அளவிட்ட ஒரு மதிப்பீடு, அவை தமது வாடிக்கையாளர்கள் கிராமப்புற விவசாய நிலம் சாராத சிறு நிறுவன முயற்சிகளுக்காக அளிக்கும் ஒவ்வொரு டாலர் கடனுக்கும் சுமார் 2.5 டாலர்கள் இதர தோற்றுவாய்களிலிருந்து, பெரும்பாலும் அவர்களது வாடிக்கையாளர்களின் சேமிப்பிலிருந்து, வருவதாக கண்டறிந்துள்ளது.  
இது மேற்கத்திய நாடுகளில் பெறப்பட்ட அனுபவத்திற்கு இணையாக உள்ளது. அவற்றில் குடும்பத் தொழில்களுக்கான தேவைகள், குறிப்பாக அவற்றின் தொடக்க காலகட்டத்தில், பெரும்பாலும் சேமிப்பிலிருந்தே பூர்த்தி செய்யப்படுகின்றன.  
தனியார்சார்ந்த சேமிப்புக்களில் பாதுகாப்பின்மை மிகவும் அதிகமானது என்று அண்மைக் காலத்திய ஆய்வுகள் அறிவிக்கின்றன. உதாரணமாக, ரிட் மற்றும் மியூசாசரியா உகாண்டாவில் நிகழ்த்திய ஒரு ஆய்வு, "தனிமுறை சார்ந்த துறை தவிர மற்றவற்றில் சேமிக்க வாய்ப்பில்லாதவர்கள், அநேகமாக சிறிதளவாவது பணத்தை - சுமாராக அவர்கள் சேமிப்பில் கால்பங்கை- இழப்பது உறுதி" என்று முடிவுரைக்கிறது.  
ரூதர்ஃபோர்ட், ரிட் மற்றும் பலரின் பணியானது, இதன் செயல் முறையாளர்களை சிற்றளவுக் கடனுதவி திட்டமைப்பினை மறு ஆய்வு செய்யத் தூண்டியுள்ளது: ஏழை மக்கள் வறுமையிலிருந்து வெளியேறவும், சிறு தொழில்கள் தொடங்கவும், தமது வருமானத்தைப் பெருக்கிக் கொள்ளவும் கடன் வாங்குகின்றனர். இந்தப் புதிய கட்டமைப்பில், ஏழை மக்கள் தமது பலவீனங்கள் பலவற்றையும் குறைத்துக் கொண்டு தமது வருமானத்தில் பெரும்பகுதியைச் சொத்து மதிப்பைக் கூட்டுவதில் ஈடுபடுத்துவதான செயல்பாட்டில் குறிப்பிட்டுக் கவனம் செலுத்துகிறது.  
சிறு தொழில் தொடக்கத்திற்காகக் கடன் வாங்குவதைப் போல, செலவுகளுக்காகவும் கடன் வாங்குவதைப் பயனுள்ளதாக அவர்கள் காணக் கூடும். வீட்டுத் தேவைகள் மற்றும் குடும்பத்தில் நேரும் இடர்களைச் சமாளிப்பதற்காக பணம் தேவைப்படும்போது மீண்டும் பெறுவதற்காக, பத்திரமான, நெகிழ்வுத்தன்மை உள்ள இடத்தில் பணத்தைச் சேமிப்பது என்பது மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாகும்.