# அதிகாரத்துவம்

## இந்த சித்தாந்தம் மீதான கண்ணோட்டங்கள்

### மைக்கேல் குரோஸியர்

திறம்பட்ட இலட்சிய அதிகாரத்துவம் குறித்து வேபரின் (1922) கருத்து மீதான மறுஆய்வாக அதிகாரத்துவ நிகழ்வு (The Bureaucratic Phenomenon) (1964) என்னும் புத்தகத்தை மைக்கேல் குரோஸியர் எழுதினார். வேபர் அதிகாரத்துவத்தை திறம்பட்ட, பகுத்தறிவான ஒரு அமைப்பை நோக்கிய போக்கின் இறுதி வெளிப்பாடாக சித்தரித்திருந்த நிலையில், குரோஸியர் பின்வருவனவற்றைத் தூண்டும் ஒரு அமைப்பு வடிவமாக அதிகாரத்துவத்தை ஆய்வு செய்தார்:  
*“....மந்தம், ஆழ்ந்த யோசனை, வழக்க நடை, நடைமுறைகளின் சிக்கல் மற்றும் தாங்கள் திருப்தி செய்ய வேண்டிய தேவைகளுக்கு அதிகாரத்துவ அமைப்பின் அதிருப்தியான மறுமொழிகள்” (குரோஸியர், 1964, ப 3)*  
அதிகாரத்துவங்கள் பெரும்பாலும் செயலிழந்து போவது ஏன் என்பதைப் புரிந்து கொள்வதற்கு அதிகாரத்துவ அமைப்புகளின் குறிப்பாக ஏராளமான கலாச்சார ரீதியான உதாரணங்களை அவர் ஆய்வு செய்தார்.  
அதிகாரத்துவம் என்கிற வார்த்தை பல்வேறு வித்தியாசமான வழிகளில் பயன்படுத்தப்படுவதை திறனாய்வு செய்த பிறகு, அவர் அந்த வார்த்தையை எந்த பொருளில் பயன்படுத்துகிறார் என்பதை அவர் பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்:  
*“ஒரு அதிகாரத்துவ அமைப்பு என்பது தனது தவறுகளில் இருந்து கற்றுக் கொண்டு தனது நடத்தையைத் திருத்திக் கொள்ள முடியாத ஒரு அமைப்பு ஆகும்” (குரோஸியர், 1964, ப 187)*  
மேலும் கூறுகிறார்:  
*“...இது தன் தவறுகளில் இருந்து திருத்திக் கொள்ளாத அமைப்பு மட்டும் அல்ல; நெருக்கடிகள் இல்லாமல், தொழில்துறை சமூகத்தின் துரித பரிணாமம் கட்டாயமானதாய் ஆக்கும் உருமாற்றங்களுக்கு சரிசெய்து கொள்ள முடியாத அளவுக்கு ரொம்பவும் இறுகியதும் ஆகும்.” (குரோஸியர், 1964, ப 198)*  
நிஜ நிகழ்வு ஆய்வுகளில் இருந்தான தனது பகுப்பாய்வில் இருந்து, அதிகாரத்துவ செயலிழப்பு குறித்த ஒரு தத்துவத்தை அவர் உருவாக்குகிறார். பின்னர் அதனை மற்ற அமைப்புகளுக்கும் விரிவுபடுத்தினார். என்றாலும் கூட, தனது தத்துவத்திற்கான நிஜ நிகழ்வுகளாக அவர் எடுத்துக் கொண்ட இரண்டுமே பிரான்சு நாட்டில் தான் அமைந்திருந்தன: “குமாஸ்தா வேலை முகமை” மற்றும் “தொழிலக ஏகபோகம்” ஆகிய இந்த இரண்டு உதாரணங்களையும் தான் பிரான்ஸ் நாட்டிலிருந்து வந்ததால் மட்டும் குரோஸியர் தெரிவு செய்யவில்லை. மாறாக ஒரு லட்சிய அதிகாரத்துவம் குறித்த வேபரிய கருத்தை ஒட்டிய ஸ்தாபனங்களை உருவாக்கும் மட்டத்திற்கு பிரான்சு சமூக ரீதியாகவும் கலாச்சாரரீதியாகவும் வளர்ந்திருந்ததாலும் தான் என்று அவர் கூறுகிறார்.  
ஏறக்குறைய எல்லா இறுதிவிளைவும் மனித சலனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட சில முன்வகுத்த விதிகள் மற்றும் கட்டுப்பாடுகளின் படி முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிற நிலைமைகளில், மனிதர்கள் தங்களுடைய வாழ்க்கைகளில் கொஞ்சம் கட்டுப்பாட்டை கொண்டிருக்க வேண்டுமானால் இறுதிவிளைவுகள் ஏற்கனவே தெரிந்திராத “நிச்சயமற்ற மண்டலங்களை” அவர்கள் சுரண்டியாக வேண்டும் என்கிற சிந்தனையில் இருந்து அவருடைய தத்துவம் அமைந்திருக்கிறது.  
உண்மையில் ஸ்தாபன உறவுகள் என்பதே அதில் இருப்பவர்களுக்கு இடையே ஆடப்படும் தொடர்ச்சியான உத்திரீதியான விளையாட்டுகள் தான். அதில் இருப்பவர்கள் பாரபட்சத்திற்கு இடமிருந்தால் ஒன்று அதனை தங்களது நலன்களுக்காக சுரண்டிக் கொள்ள முயல்கிறார்கள். அல்லது மற்றவர்களுக்கு அனுகூலம் கிட்டி விடாமல் தடுக்க முயல்கிறார்கள் என்று அவர் கூறுகிறார்.  
*“ஒவ்வொரு குழுவும் தன்னால் முடிந்த திசையில் அப்பகுதியை பாதுகாக்கவும் பெரிதாக்கவும் முயல்கிறது; மற்ற குழுக்கள் மீதான தனது சார்பு நிலையைக் குறைக்க முயல்கிறது; அந்த சார்புநிலை ஒரு பாதுகாப்பு கவசமாய் இருக்கும் மட்டத்திற்கு மட்டும் அதனை ஏற்றுக் கொள்கிறது.....அடிபணிவதைத் தவிர வேறுவழியில்லை என்றால் பின்வாங்கிக் கொள்கிறது” (குரோஸியர், 1964, ப 156)*  
இதன் விளைவு இலக்குகள் எல்லாம் திசைமாறிப் போவதோடு ஸ்தாபனம் உள்முகமான அதிகாரப் போட்டிகளிலேயே சிக்கிக் கொள்கிறது. இவ்வாறு, பகுத்தறிவான மனித சலனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு திறம்பட்ட அமைப்பை வடிவமைக்க முயன்றால் அதன் விளைவு புதிரான வகையில் அதற்கு நேர் எதிரான ஒரு சூழலை உருவாக்குகிறது என்பது உண்மை என்று குரோஸியர் வாதிடுகிறார்.  
*ஸ்தாபனத்தின் அதிகாரத்துவ அமைப்பில் மையப்படுத்தல் மற்றும் மனித சலனத்திற்கு ஆட்படாமை ஆகியவற்றில் இருந்து எழும் சற்று ஸ்திரமான புலப்படும் வட்டங்களின் தொடர்ச்சியை பிரதானமாகக் காணலாம்.” (குரோஸியர், 1964, ப 193)*  
தான் ஆய்வு செய்த அமைப்புகளில் கண்ட நான்கு இத்தகைய ‘புலப்படும் வட்டங்களை’ அவர் காட்டுகிறார்.  
- மனித சலனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட விதிகளின் உருவாக்கம்
விவேகமுற்ற, சமத்துவமுற்ற வகையில் இருக்கும் முயற்சியில், அதிகாரத்துவங்கள் எல்லா சாத்தியமான நிகழ்வுகளையும் குறித்து யோசிக்கும் அருவமான மனிதசலனமற்ற விதிகளை உருவாக்க முயற்சி செய்கின்றன. போட்டித் தேர்வுகளின் உதாரணத்தை குரோஸியர் காட்டுகிறார். தேர்வுகளில் தேறி விட்டால், பதவி உயர்வு என்பது வெறுமனே பணி மூப்பு மற்றும் பணியிட மோதல் தவிர்ப்பு குறித்த ஒரு விஷயமாக ஆகி விடுகிறது. அதன் விளைவு, அடுக்குவரிசை உறவுகள் முக்கியத்துவம் குறைந்து போய் அல்லது முற்றிலுமாய் காணாமல் போய், அதிகாரத்துவத்தின் உயர்ந்த நிலைகள் கீழ் நிலைகளை ஆளுவதற்கான அதிகாரத்தை பெருமளவு இழந்து விடுகின்றன.  
- முடிவுகளின் மையமாக்கம்
முடிவு மேற்கொள்வதில் மனித சலனம் இருக்கக் கூடாது என்று ஒருவர் விரும்பினால், அம்முடிவுகளால் பாதிக்கப்படுவோரின் செல்வாக்கில் இருந்து அம்முடிவுகளை மேற்கொள்பவர்கள் பாதுகாப்பாக பிரிந்திருப்பதை உறுதி செய்வது அவசியமாகும். இதன் விளைவு என்னவாகிறது என்றால், பிரச்சினைகள் குறித்து எந்த நேரடியான அறிவும் இல்லாதவர்கள் மூலம் அவை தீர்க்கப்படுவதாகிறது. எனவே அதற்குப் பதிலாய் உள்முக அரசியல் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்குத் தான் முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது.  
- தட்டுகளின் தனிமைப்படல் மற்றும் தட்டுகளுக்குள்ளான குழு அழுத்தம்
மேலதிகாரிகள் இடையே பாரபட்சத்தை செலுத்துவதற்கான சாத்தியத்தை குறைப்பதாலும், கீழ் பணிபுரிபவர்களிடம் இருந்து பேரம் பேசும் வாய்ப்புகளை அகற்றுவதாலும், தனித்தனி தீவுகளாய் அமையும் தட்டுகள் கொண்ட ஒரு ஸ்தாபனமாக அது முடிகிறது. அந்த தட்டுக்குள்ளாக இருக்கும் கருத்து சமத்துவம் மட்டும் தான் அமைப்பின் மற்ற பாகங்களில் இருந்து ஒரு தனிநபருக்கான ஒரே பாதுகாப்பாக இருப்பதோடு, குழுக்களுக்கும் தங்களது சொந்த களத்தின் மீதான கொஞ்சம் கட்டுப்பாட்டை அது அளிக்கிறது. விளைவு, தனிநபர் நம்பிக்கைகளுக்கோ அல்லது ஸ்தாபனத்தின் பரந்த இலக்குகளுக்கோ மதிப்பில்லாமல் குறிப்பிட்ட தட்டின் வலிமையான குழு அழுத்தங்களுக்கு தான் பணிய வேண்டியதிருக்கும்.  
- இணை அதிகார உறவுகளின் உருவாக்கம்
தொடர்ந்து மனித சலனமற்ற விதிகளை உருவாக்கினாலும் முடிவுகள் மேற்கொள்வதில் முற்போக்கான மையப்படுத்தலை சேர்த்தாலும், ஒவ்வொரு இறுதிமுடிவுக்கும் கணக்கு சொல்வது என்பது சாத்தியமில்லாதது. இதன்விளைவாக எஞ்சிய நிச்சயமற்ற மண்டலங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் தனிநபர்கள் அல்லது குழுக்கள் ஒரு கணிசமான அதிகாரத்தை செலுத்த முடிகிறது. இது சாதாரணமாய் கட்டுப்பாட்டுடன் சமத்துவடன் இயங்கும் ஒரு ஸ்தாபனத்தில், குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் சில குழுக்கள் அல்லது தனிநபர்களுக்கு மிதமிஞ்சிய அதிகாரத்தை அளித்து இணை அதிகார கட்டுமானங்களை உருவாக்க இட்டுச் செல்கிறது. மீண்டும் இது, அமைப்பின் ஒட்டுமொத்த இலக்குகளுக்கு அப்பாற்பட்ட காரணிகளின் அடிப்படையில் முடிவுகள் மேற்கொள்ளப்படுவதற்கு இட்டுச் செல்லும்.