# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### இரண்டாம் நகரமயமாக்கல் (அண். 600 – 200 பொ. ஊ. மு.)

#### மௌரியப் பேரரசு

மௌரியப் பேரரசு (322–185 பொ. ஊ. மு.) இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளை ஒருங்கிணைத்து ஒற்றை அரசாக மாற்றியது. இந்திய துணைக்கண்டத்தில் எக்காலத்திலும் அமைந்திருந்த மிகப் பெரிய பேரரசாக உருவானது. தன் உச்சபட்ச பரப்பளவின் போது மௌரியப் பேரரசானது வடக்கே இமயமலையின் இயற்கையான எல்லைகள் வரையிலும், கிழக்கே தற்போதைய அசாம் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. மேற்கே நவீன கால பாக்கித்தானைத் தாண்டி தற்போதைய ஆப்கானித்தானின் இந்து குஃசு மலைகள் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. மகதத்தில் (நவீன கால பீகார்) சாணக்கியனால் (அர்த்தசாஸ்திரத்தில் குறிப்பிடப்படும்) உதவி பெற்ற சந்திரகுப்த மௌரியர் நந்த அரசமரபைப் பதவியில் இருந்து தூக்கி எறிந்து இந்தப் பேரரசை நிறுவினார்.  
சந்திரகுப்தர் தனது சக்தியை துரிதமாக மேற்கு நோக்கி நடு மற்றும் மேற்கு இந்தியா முழுவதும் விரிவாக்கினார். பொ. ஊ. மு. 317 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் பேரரசானது வடமேற்கு இந்தியாவை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்திருந்தது. செலூக்கியப் பேரரசைத் தோற்றுவித்த முதலாம் செலூக்கசை மௌரியப் பேரரசானது செலுக்கியர்-மெளரியர் போரின் போது தோற்கடித்தது. இவ்வாறாக சிந்து ஆற்றுக்கு மேற்கே மேற்கொண்ட நிலப்பரப்பைப் பெற்றது. சந்திரகுப்தரின் மகனான பிந்துசாரர் பொ. ஊ. மு. 297 வாக்கில் அரியணைக்கு வந்தார். பொ. ஊ. மு. 272 இல் அவர் இறந்த போது இந்திய துணைக் கண்டத்தின் ஒரு பெரும் பகுதியானது மௌரிய மேலாண்மையின் கீழ் இருந்தது. எனினும், கலிங்கப் பகுதியைச் (நவீன கால ஒடிசா) சுற்றியிருந்த பகுதி மௌரியக் கட்டுப்பாட்டிற்கு வெளியே இருந்தது. தென்னிந்தியாவுடன் மௌரியப் பேரரசின் வணிகத்தில் அநேகமாக இது தலையிட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.  
ஒன்றான லோம ரிஷியில் மௌரிய செதுக்கப்பட்ட கதவு. ஆண்டு பொ. ஊ. மு. 250.]]பிந்துசாரருக்குப் பிறகு அசோகர் மன்னரானார். அசோகரின் ஆட்சிக் காலமானது பொ. ஊ. மு. சுமார் 232 இல் அவரது இறப்பு வரை நீடித்திருந்தது. பொ. ஊ. மு. 260 வாக்கில் கலிங்கர்களுக்கு எதிரான இவரது போர்ப் பயணமானது வெற்றிகரமாக இருந்தாலும் ஏராளமான உயிரிழப்புகள் மற்றும் பெரும் வருத்தத்திற்குக் காரணமாக அமைந்தது. இது அசோகர் வன்முறையைக் கைவிடுவதற்கு வழி வகுத்தது. இறுதியாக இவர் பௌத்தத்தைத் தழுவினார். இவரது இறப்பிற்குப் பிறகு பேரரசானது வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது. கடைசி மௌரிய ஆட்சியாளரான பிரகத்ரதர் புஷ்யமித்திர சுங்கனால் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டார். புஷ்யமித்திர சுங்கன் சுங்க அரசமரபை நிறுவினார்.  
சந்திரகுப்த மௌரியர் மற்றும் அவருக்குப் பின் வந்த ஆட்சியாளர்களின் கீழ் உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு வணிகம், வேளாண்மை, மற்றும் பொருளாதாரச் செயல்பாடுகள் ஆகிய அனைத்தும் செழித்து இந்தியா முழுவதும் விரிவடைந்தன. இதற்குக் காரணம் நிதி, நிர்வாகம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் ஓர் ஒற்றை ஆற்றல் மிக்க அமைப்பை உருவாக்கியதே ஆகும். மௌரியர்கள் பெரும் தலைநெடுஞ்சாலையைக் கட்டமைத்தனர். இந்திய துணைக் கண்டத்தை நடு ஆசியாவுடன் இணைத்த ஆசியாவின் மிக பழைய மற்றும் மிக நீண்ட முதன்மையான சாலைகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். கலிங்கப் போருக்குப் பிறகு அசோகருக்குக் கீழ் பேரரசானது கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டு அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பைக் கண்டது. மௌரிய இந்தியாவும் கூட சமூக ஒற்றுமை, சமய உருமாற்றம் மற்றும் அறிவியல் அறிவு விரிவடைதல் ஆகியவற்றின் சகாப்தத்தைக் கண்டது. சந்திரகுப்த மௌரிய சைனத்தைத் தழுவியதானது சமூக மற்றும் சமய புதுப்பிப்பு மற்றும் அவரது சமூகத்தில் சீர்திருத்தங்களை அதிகரித்தது. அதே நேரத்தில், அசோகர் பௌத்தத்தைத் தழுவியதானது இந்தியா முழுவதும் சமூக மற்றும் அரசியல் அமைதி, மற்றும் அகிம்சையின் ஆட்சிக் காலத்தின் அடித்தளத்தை அமைத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இலங்கை, தென்கிழக்காசியா, மேற்கு ஆசியா, வடக்கு ஆப்பிரிக்கா மற்றும் நடுநிலக் கடல் ஐரோப்பாவுக்குள் என இந்திய-நடுநிலக் கடல் பகுதி முழுவதும் பௌத்த தூதுக் குழுக்களுக்கு அசோகர் புரவலராகத் திகழ்ந்தார்.  
சாணக்கியனால் எழுதப்பட்ட *அர்த்தசாஸ்திரம்* மற்றும் அசோகரின் கல்வெட்டுக்கள் ஆகியவை மௌரிய காலத்தின் முதன்மையான எழுதப்பட்ட பதிவுகளாகத் திகழ்கின்றன. தொல்லியல் ரீதியாக இந்த காலமானது வடக்கின் மெருகூட்டப்பட்ட கருப்பு மட்பாண்ட பண்பாட்டின் சகாப்தத்தின் கீழ் வருகிறது. மௌரியப் பேரரசு ஒரு நவீன மற்றும் ஆற்றல் மிக்க பொருளாதார மற்றும் சமூகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. இதில் பொருட்களின் விற்பனையானது அரசாங்கத்தால் கவனமாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது. மௌரிய சமூகத்தில் வங்கித்துறை என்பது இல்லாதிருந்தாலும் கந்து வட்டியானது வழக்கமானதாக இருந்தது. அடிமைத்தனம் குறித்து எழுதப்பட்ட குறிப்பிடத்தக்க அளவு பதிவுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. அடிமை முறையானது பரவலாக இருந்ததை இவை பரிந்துரைக்கின்றன. இந்த காலத்தின் போது ஓர் உயர் தரமுடைய எஃகுவான உவூட்சு எஃகு தென்னிந்தியாவில் உருவாக்கப்பட்டு பிறகு சீனா மற்றும் அரேபியாவுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது.