# இந்திய வரலாறு

## பிந்தைய நவீன கால மற்றும் சம கால வரலாறு (1857–1947)

### பிரித்தனியாவின் இந்தியப் பேரரசு (1858–1947)

#### இரண்டாம் உலகப் போர்

செப்டம்பர் 1939 இல் நாசி செருமனி மீது பிரித்தானிய இந்தியா அலுவல் பூர்வமாக போரை அறிவித்தது. நேச நாடுகளின் ஒரு நாடாக பிரித்தானிய இந்தியாவானது அச்சு நாடுகளுக்கு எதிராக பிரித்தானியத் தலைமையின் கீழ் சண்டையிடுவதற்காக 25 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தன்னார்வல போர் வீரர்களை அனுப்பியது. நேச நாடுகளின் போர் நடவடிக்கைகளுக்கு ஆதரவளிப்பதாக மேற்கொண்டு பல மன்னர் அரசுகள் பெரும் நன்கொடைகளை அளித்தன. சீனா, பர்மா, இந்தியா போர் அரங்கில் சீனாவுக்கு ஆதரவளிப்பதற்காக நடத்தப்பட்ட அமெரிக்கப் போர் நடவடிக்கைகளுக்கு தளத்தையும் கூட இந்தியா அளித்தது.  
உலகம் முழுவதும் இந்தியர்கள் சண்டையிட்டனர். இதில் செருமனிக்கு எதிரான ஐரோப்பியப் போர் அரங்கு, செருமனி மற்றும் இத்தாலிக்கு எதிராக வடக்கு ஆப்பிரிக்காவில், இத்தாலியர்களுக்கு எதிராக கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவில், விச்சி பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கு எதிராக மத்திய கிழக்கில், தெற்காசியப் பகுதியில் இந்தியாவைத் தற்காப்பதில் சப்பானியருக்கு எதிராக மற்றும் பர்மாவில் சப்பானியருக்கு எதிராகச் சண்டையிட்டது ஆகியவை அடங்கும். ஆகத்து 1945 இல் சப்பானிய சரணடைவுக்குப் பிறகு சிங்கப்பூர் மற்றும் ஆங்காங்கு போன்ற பிரித்தானிய குடியேற்றப் பகுதிகளை விடுதலை பெற வைப்பதிலும் கூட இந்தியர்கள் உதவி புரிந்தனர். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது 87,000 க்கும் மேற்பட்ட துணைக் கண்டத்தைச் சேர்ந்த போர் வீரர்கள் இறந்தனர்.  
இந்திய தேசிய காங்கிரசு நாசி செருமனியைக் கண்டித்தது. ஆனால், நாசி செருமனியையோ அல்லது பிற எந்தவொரு நாட்டையுமோ எதிர்த்து இந்தியா சுதந்திரம் அடையும் வரை சண்டையிட மாட்டோம் என்று குறிப்பிட்டது. ஆகத்து 1942 இல் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தை காங்கிரசு தொடங்கியது. சுதந்திரம் கொடுக்கப்படும் வரை பிரித்தானிய அரசாங்கத்துடன் எந்த வழியிலும் ஒத்துழைக்க மறுத்தது. பிரித்தானிய அரசாங்கமானது உடனடியாக 60 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட தேசிய மற்றும் உள்ளூர் காங்கிரசு தலைவர்களைக் கைது செய்தது. முசுலிம் லீக் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தை நிராகரித்தது. பிரித்தானிய அதிகார அமைப்புகளுடன் நெருக்கமாகப் பணியாற்றியது.  
சுபாஷ் சந்திர போஸ் காங்கிரசிலிருந்து பிரிந்தார். செருமனி அல்லது சப்பானிய உதவியுடன் ஓர் இராணுவக் கூட்டணியை விடுதலை பெறுவதற்காக அமைக்க முயற்சித்தார். இந்தியப் படைப் பிரிவை அமைப்பதில் செருமானியர் போசுக்கு உதவி புரிந்தனர். எனினும், மோகன் சிங்குக்குக் கீழான முதல் இந்தியத் தேசிய இராணுவம் கலைக்கப்பட்டதற்குப் பிறகு இந்திய தேசிய இராணுவத்தை புதுப்பிக்க இவருக்கு உதவியது சப்பான் தான். இந்திய தேசிய இராணுவமானது சப்பானின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் பெரும்பாலும் பர்மாவில் சண்டையிட்டது. நாடு கடந்த இந்திய அரசுக்குப் (அல்லது ஆசாத் ஹிந்த்) போஸ் தலைமை தாங்கவும் கூட செய்தார். சிங்கப்பூரை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்த ஒரு நாடு கடந்த அரசு இதுவாகும்.  
1942 வாக்கில் அண்டைப் பகுதியான பர்மா மீது சப்பான் படையெடுத்தது. அந்நேரத்தில் சப்பான் ஏற்கனவே அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளின் இந்திய நிலப்பரப்பைக் கைப்பற்றியிருந்தது. 21 அக்டோபர் 1943 அன்று நாடு கடந்த இந்திய அரசுக்கு இத்தீவுகளின் பெயரளவுக் கட்டுப்பாட்டை சப்பான் கொடுத்தது. அதைத் தொடர்ந்து மார்ச்சில் சப்பானின் உதவியுடன் இந்திய தேசிய இராணுவமானது இந்தியாவுக்குள் நுழைந்தது. நாகலாந்தின் கோகிமா வரை முன்னேறியது. இந்திய துணைக்கண்டத்தின் கண்டப் பகுதியில் இவ்வாறு அடைந்த முன்னேற்றமானது இந்திய நிலப்பரப்பில் அதன் தொலைதூரப் புள்ளியை அடைந்தது. சூனில் கோகிமா யுத்தத்திலிருந்தும், 3 சூலை 1944 இல் இம்பால் சண்டையிலிருந்தும் பின் வாங்கியது.  
1940-43 ஆகிய ஆண்டுகளின் போது பிரித்தானிய இந்தியாவின் வங்காளப் பகுதியானது ஓர் அழிவை ஏற்படுத்திய பஞ்சத்தால் பாதிக்கப்பட்டது. 21 முதல் 30 இலட்சம் பேர் இப்பஞ்சத்தால் இறந்தனர் என மதிப்பிடப்பட்டது. இது பொதுவாக "மனிதர்களால்-உருவாக்கப்பட்ட" பஞ்சம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. குடியேற்ற அரசாங்கத்தின் போர்க் காலக் கொள்கைகளே இப்பிரச்சினையை மோசமாக்கின என பெரும்பாலான நூல்கள் அழுத்தந்திருத்தமாகக் குறிப்பிடுகின்றன.