# யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத் தமிழ்

## யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத் தமிழ்ச் சொற்கள்

### உறவுமுறைச் சொற்கள்

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத்தமிழில் புழங்கும் சொற்கள் பல தமிழகத்துச் சொற் பயன்பாடுகளிலிருந்து வேறுபட்டவையாக உள்ளன. பல அன்றாடப் பயன்பாட்டுச் சொற்களும் இவற்றுள் அடக்கம். ஒரு சமுதாயத்தின் வாழ்க்கை முறைகளையும், பண்பாட்டையும் பிரதிபலிப்பதாகக் கூறப்படும் உறவுமுறைச் சொற்கள் யாழ்ப்பாணப் பேச்சுத் தமிழில் எப்படி அமைகின்றன என்பதைப் பார்க்கலாம்.  
எழுத்துத் தமிழில் கணவன், மனைவி என்ற சொற்களுக்கு ஈடாக, யாழ்ப்பாணப் பேச்சுத் தமிழில் *புருசன்*, *பெண்சாதி* என்ற சொற்கள் பயன்படுகின்றன. 1707 ஆம் ஆண்டில் தொகுக்கப்பட்ட தேசவழமைச் சட்டத்திலும் இச்சொற்களே கையாளப்பட்டுள்ளன.  
பெற்றோரையும் பிள்ளைகளையும் கொண்ட தனிக் குடும்பம் ஒன்றில் உள்ள உறவுகள், தாய், தந்தை, ஆண் பிள்ளைகள், பெண் பிள்ளைகள் என்பவர்களாகும். இவர்களை அழைக்கப் பயன்படும் *விளிச் சொற்களும்*, அவர்கள் பற்றிப் பிறருடன் பேசும்போது பயன்படுத்தும் *குறிப்புச் சொற்களும்* ஒரு பேச்சு மொழியின் அடிப்படையான சொற்களாகும்.  
தற்காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்துப் பிள்ளைகள் தந்தையை *அப்பா* என்றும், தாயை *அம்மா* என்றும் அழைக்கிறார்கள். இன்று வாழும் மூத்த தலைமுறையினரில் பலர், இவர்களை முறையே, *அப்பு*, *ஆச்சி* என அழைத்தனர். இடைக் காலத்தில் தந்தையை *ஐயா* என்று அழைக்கும் வழக்கமும் இருந்தது. அக்காலத்தில், பெற்றோரின் பெற்றோரை, பெத்தப்பு, பெத்தாச்சி, அம்மாச்சி, அப்பாச்சி, ஆச்சி என்றார்கள். இன்று அவர்கள் அம்மம்மா, அப்பம்மா, அம்மப்பா, அப்பப்பா, (சில வீடுகளில் தாத்தா, பாட்டி எனவும்) என அழைக்கப்படுகிறார்கள். இதுபோலவே பெற்றோரின் உடன் பிறந்த ஒத்தபாலாரும், சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன்வரை, பெரியப்பு, சின்னப்பு, பெரியாச்சி, சின்னாச்சி, குஞ்சையா, குஞ்சம்மா என்றும் பின்னர் பெரியையா, சின்னையா என்றும் அழைக்கப்பட்டு, இன்று, பெரியப்பா, சித்தப்பா, பெரியம்மா, சின்னம்மா அல்லது சித்தி என்ற உறவுப்பெயரிட்டு அழைக்கப்படுகிறார்கள்.  
பால் வேறுபாடின்றிப் பிள்ளைகளைக் குறிக்கும்போது, *பிள்ளை* என்ற சொல்லே பயன்படுகின்றது. ஆண்பிள்ளையை *ஆம்பிளைப் பிள்ளை* என்றும், பெண்பிள்ளையைப் *பொம்பிளைப் பிள்ளை* என்றும் குறிப்பிடுவது அங்குள்ள பேச்சுத்தமிழ் வழக்கு. *ஆம்பிளை* என்பது ஆண்பிள்ளை என்பதன் திரிபு. அதுபோலவே *பொம்பிளை* என்பது பெண்பிள்ளை என்பதன் திரிபு. எனினும் தற்காலத்தில் *ஆம்பிளை* என்பதும், *பொம்பிளை* என்பதும், ஆண், பெண் என்ற பொருளிலேயே பயன்படுத்தப்பட்டு வருவதால், பிள்ளைகளைக் குறிக்கும் போது, இன்னொரு *பிள்ளை* என்ற சொல்லையும் சேர்க்கவேண்டி ஏற்பட்டது. உறவுச் சொற்களாக வழங்கும்போது, ஆண்பிள்ளையை, *மகன்* என்றும் பெண்பிள்ளையை *மகள்* என்றுமே வழங்குவர். யாழ்ப்பாணத்தின் சில பகுதிகளில், இச்சொற்களை விளிச்சொற்களாகவும் பயன்படுத்தி வந்தாலும், பல குடும்பங்களில், ஆண்பிள்ளையைத் *தம்பி* என்றும், பெண்பிள்ளையைப் *தங்கச்சி*, அல்லது *பிள்ளை* என்றும் அழைப்பது வழக்கம்.  
பிள்ளைகள் தங்களுக்குள் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் உறவு முறைச் சொற்கள் *அண்ணன், அக்கா, தம்பி, தங்கச்சி* என்பனவாகும். மேற்சொன்ன உறவுகள் ஒன்றுக்கு மேற்பட இருக்கும்போது, *பெரிய, சின்ன, இளைய, ஆசை, சீனி* போன்றவற்றில் பொருத்தமான ஒரு அடைமொழியைச் சேர்த்து, *பெரியண்ணன்*, *ஆசைத்தம்பி, சின்னக்கா* என்றோ, அவர்களுடைய பெயரைச் சேர்த்து, *சிவா அண்ணா, வாணியக்கா* என்றோ வேறுபடுத்தி அழைப்பது வழக்கம்.  
தந்தையின் உடன் பிறந்தாளை, *அத்தை* என்று அழைக்கும் வழக்கம் யாழ்ப்பாணத்தில் மிகவும் குறைவு. தந்தையோடு பிறந்த பெண்களையும், தாயோடு பிறந்த ஆண்களின் மனைவியரையும், *மாமி* என்றே அழைப்பது இவ்வூர் வழக்கம். எனினும், பழைய தலைமுறையினர், தாயோடு பிறந்த ஆணை *அம்மான்* என்றும், தந்தையுடன் பிறந்த பெண்ணின் கணவரை *மாமா* என்றும் குறிப்பிட்டனர். இன்று *அம்மான்* என்ற சொல் கைவிடப்பட்டு, *மாமா* என்பதே இரு உறவுக்கும் பயன்படுகின்றது.  
மனைவி கணவனை 'இஞ்சாருங்கோ', அல்லது 'இஞ்சாருங்கோப்பா' என்றும், கணவன் மனைவியை பெயரைச் சொல்லியோ அல்லது 'இஞ்சாருமப்பா' என்றுமோ அழைத்து வந்தனர். தற்போது வாழும் மூத்த தலைமுறையினர் தற்போதும் இப்படி ஒருவரை ஒருவர் அழைத்துக் கொள்வதைக் காணக் கூடியதாக இருக்கின்றது. இளம் வயதினரில்கூட, மனைவி கணவனை 'அப்பா' என்று அழைப்பது தற்போதும் வழக்கத்தில் உள்ளது. அனேகமாக குழந்தை பிறந்த பின்னர், குழந்தைக்கு 'அப்பா' என்று சொல்லிக் கொடுத்துக்கொண்டு வருவதனால் இம்முறை தோன்றியிருக்கலாம். தற்போது அனேகமாக கணவன் மனைவியை பெயரிட்டு அழைப்பதே வழக்கத்தில் உள்ளது. மனைவியும் கணவனை பெயரிட்டு அழைப்பதும் தற்போது நடைமுறைக்கு வந்துள்ளது. திருமணமான புதிதில் மனைவி கணவனை அத்தான் என்று அழைக்கும் வழக்கமும் ஒரு காலத்தில் இருந்தது. ஆனால் இவ்வழக்கம் தமிழகத்துப் பழைய திரைப்படங்களில் இருந்து பெறப்பட்டிருக்கலாம்.  
அக்காவின் கணவரை *அத்தான்* அல்லது *மைத்துனர்* என்றும், தங்கையின் கணவரை *மச்சான்* என்றும், அண்ணாவின் அல்லது தம்பியின் மனைவியை *மச்சாள்* என்றும் அழைத்தனர். *அண்ணி* என்ற சொல் மிக அரிதாகவே யாழ்ப்பாணத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. மேலும் மாமா, மாமியின் மகனை மச்சான் என்றும், அவர்களின் மகளை மச்சாள் என்றும் அழைக்கும் வழக்கமும் இருந்து வந்தது.