# உருசிய மொழி

## புவியியற் பரம்பல்

சோவியத் காலப்பகுதியில், பல்வேறு இனக்குழுக்களின் மொழிகள் பற்றிய கொள்கை தளம்பலடைந்தே காணப்பட்டுள்ளது. அரசியலமைப்புக்குட்பட்ட ஒவ்வொரு குடியரசும், தனக்கேயுரிய உத்தியோகபூர்வ மொழியைக் கொண்டிருந்தாலும், ஒன்றிணைக்கும் பண்பும் உயர் நிலையும் உருசிய மொழிக்கே வழங்கப்பட்டது. எனினும், 1990ம் ஆண்டிலேயே உருசிய மொழி உத்தியோகபூர்வ மொழியாக பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. 1991ல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின், சுதந்திர நாடுகள் அவற்றின் தாய்மொழியை ஊக்குவித்தன. இதனால் உருசிய மொழியின் சிறப்பு நிலை மாறியது. எனினும், இவ் வலயத்தின் கருத்துப் பரிமாற்றத்துக்கான மொழியாக உருசிய மொழியே தொடர்ந்தது.  
லத்வியாவில் இம்மொழியின் உத்தியோகபூர்வ நிலையும், கல்வி மொழியாகப் பயன்படும் நிலையும் வாதத்துக்குரியதாக உள்ளது. லத்விய மக்கள் தொகையில் மூன்றிலொரு பங்குக்கும் அதிகமானோர் உருசிய மொழி பேசுவோர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதேபோல், எசுத்தோனியாவில், உருசிய மக்கள் மொத்த மக்கள் தொகையில் 25.5% வீதமாக உள்ளதோடு 58.6% வீதமான எசுத்தோனியர் உருசிய மொழியைப் பேச வல்லோராவர். மொத்தமாக 67.8% வீதமான எசுத்தோனிய நாட்டினர் உருசிய மொழி பேச வல்லோராவர்.  
லிதுவேனிய மக்கள்தொகையில் அண்ணளவாக 60%மானோர் உருசிய மொழியைத் தாய்மொழியாகவோ அல்லது இரண்டாம் மொழியாகவோ பேசுகின்றனர். மேலும், பால்டிக் நாடுகளின் மக்கள் தொகையில் அரைவாசிக்கு மேற்பட்டோர் உருசிய மொழியை வெளிநாட்டு மொழியாகவோ அல்லது தாய்மொழியாகவோ பேசுகின்றனர். 1809இலிருந்து 1918 வரை பின்லாந்து பெரும் டச்சி உருசியப் பேரரசின் பாகமாக இருந்ததோடு, உருசிய மொழி பேசுவோர் குறிப்பிடத்தக்களவில் பின்லாந்தில் காணப்பட்டனர். உருசிய மொழி பேசும் பின்னியர் எண்ணிக்கை 33,400ஆகக் காணப்படுவதோடு, மொத்த மக்கள்தொகையில் 0.6%மாக உள்ளனர். இவர்களில் ஐயாயிரம் பேர் (0.1%) 19ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி மற்றும் 20ம் நூற்றாண்டில் குடியேறியோர் அல்லது அவர்களது வழிவந்தோராவர். ஏனையோர்1990கள் மற்றும் பிற்பகுதியில் குடியேறியோராவர்.  
20ம் நூற்றாண்டில், வார்சோ ஒப்பந்த நாடுகள் மற்றும் சோவியத் ஒன்றியத்தின் அதிகாரத்துக்குட்பட்ட நாடுகளின் பாடசாலைகளில் உருசிய மொழி பரந்தளவில் கற்பிக்கப்பட்டது. இவற்றுள், போலந்து, பல்கேரியா, செக் குடியரசு, சிலோவாக்கியா, அங்கேரி, அல்பேனியா, முன்னாள் கிழக்கு செருமனி மற்றும் கியூபா என்பவற்றைக் குறிப்பிடலாம். எனினும், தற்போது உருசிய மொழி இந்நாட்டுப் பாடசாலைகளில் கட்டாயப் பாடமாக இல்லாததால், இளைஞர்கள் மத்தியில் இம்மொழித் தேர்ச்சி குறைவாக உள்ளது. யூரோபரோமீற்றர் 2005 கணக்கெடுப்பின் படி, சில நாடுகளில் உருசியமொழித் தேர்ச்சி சிறிது உயர்வாகக் (20–40%) காணப்பட்டாலும், சிலாவிய மொழி பேசும் மக்களைக் கொண்ட நாடுகளிலேயே உருசிய மொழிப் பயன்பாடு அதிகமாக உள்ளது (போலந்து, செக் குடியரசு, சிலோவாக்கியா மற்றும் பல்கேரியா என்பன அந்நாடுகளாகும்.2005ல், மங்கோலியாவில் வெளிநாட்டு மொழியாக அதிகளவில் போதிக்கப்பட்ட மொழியாக உருசிய மொழி விளங்கியதோடு, 2006ல், 7ம் தரத்திலிருந்து இரண்டாம் வெளிநாட்டு மொழி எனும் வகையில் கட்டாய பாடமாக்கப்பட்டது.  
முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு இசுரேலில் வசிக்கும் சுமார் 750,000 யூதர்கள் உருசிய மொழியைப் பேசுகின்றனர் (1999 கணக்கெடுப்பு). இசுரேலிய ஊடகங்களும் இணையத் தளங்களும் உருசிய மொழியிலான வெளியீடுகளை சீராக வெளியிடுகின்றன. ஆப்கானிசுத்தானில் சிறுதொகையினர் உருசிய மொழியை இரண்டாம் மொழியாகப் பேசுகின்றனர். (அவ்தே மற்றும் சர்வான், 2003).  
1700களில் உருசிய கடலோடிகள் அலாசுகாவை அடைந்து அதனை உருசியாவின் உரிமையாக்கியபோது உருசிய மொழி முதன்முதலில் வட அமெரிக்காவில் அறிமுகமானது. 1867ல், ஐக்கிய அமெரிக்கா இதனை வாங்கிய பின் பெரும்பாலான குடியேற்றக்காரர்கள் வெளியேறிவிட்டாலும் கூட, குறிப்பிடத்தக்க தொகையினர் இப்பிரதேசத்திலேயே தங்கி உருசிய மொழியைப் பாதுகாத்து வந்தனர். இன்று ஒரு சில முதியோர் மாத்திரமே இம்மொழியைப் பேசுகின்றனர். ர்சிய மொழி பேசும் சமூகம் குறிப்பிடத்தக்களவில் வட அமெரிக்காவெங்கிலும் காணப்படுகிறது. குறிப்பாக ஐக்கிய அமெரிக்க மற்றும் கனடிய நகர்ப்பகுதிகளான நியூ யோர்க், பிலதெல்பியா, பொசுத்தன், லொசு ஏஞ்சல்சு, நாசுவில், சான் பிரான்சிசுக்கோ, சியாட்டில், இசுபோகனே, டொரன்றோ, பால்டிமோர், மியாமி, சிகாகோ, டென்வர் மற்றும் கிளீவ்லாந்து போன்ற இடங்களில் காணப்படுகின்றது. சில இடங்களில் இவர்கள் தங்களுக்கான பத்திரிகைகளை வெளியிடுவதோடு, சமூகக் குழுப்பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர் (குறிப்பாக அறுபதுகளின் ஆரம்ப காலத்தில் குடியேறியோரின் வழித்தோன்றல்களாவர்). எனினும், அவர்களில் பூர்வீக உருசியர்கள் காற்பங்கினர் மாத்திரமே. சோவியத் ஒன்றிய வீழ்ச்சிக்கு முன்னர், வட அமெரிக்காவில் உருசிய மொழி பேசும் பெரும்பான்மையினராக இருந்தோர் யூதர்களாவர். பின்னர், முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய நாடுகளின் மக்களது உள்வருகையினால் இந்நிலை மாற்றமுற்றது. இதன்போது பூர்வீக உருசியர்கள் மற்றும் உக்ரேனியர்கள் குடியேறியதோடு, சிறியளவில் உருசிய யூதர்களும் குடியேறினர். ஐக்கிய அமெரிக்க சனத்தொகைக் கணக்கெடுப்பின் படி, 2007ல் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் 850,000க்கும் அதிகமானோர் உருசிய மொழியை முதன்மை மொழியாகப் பேசுகின்றனர்.  
குறிப்பிடத்தக்க உருசிய மொழி பேசும் குழுக்கள் மேற்கைரோப்பாவில் காணப்படுகின்றன. 20ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திலிருந்து வந்த குடியேறிகளே இவர்களது முன்னோர்களாவர். ஐக்கிய இராச்சியம், இசுப்பெயின், போர்த்துக்கல், பிரான்சு, இத்தாலி, பெல்சியம், கிரேக்கம், பிரேசில், நோர்வே மற்றும் ஒசுத்திரியா எனும் நாடுகளில் குறிப்பிடத்தக்க உருசிய மொழி பேசும் சமூகங்கள் ன. முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய நாடுகள் தவிர்ந்த அதிக உருசிய மொழி பேசுவோரைக் கொண்ட நாடு செருமனியாகும். இங்கு கிட்டத்தட்ட 3 மில்லியன் மக்கள் உருசிய மொழி பேசுவோராவர். இவர்கள் மூன்று குழுக்களாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றனர். இறங்குவரிசையில், உருசிய மொழி பேசும் பூர்வீக செருமானியர், பூர்வீக உருசியர் மற்றும் யூதர்கள் என்போராவர். அவுசுத்திரேலிய நரங்களான மெல்போர்ன் மற்றும் சிட்னியில் உருசிய மொழி பேசுவோர் உள்ளனர். இவர்களுள் பெரும்பாலானோர் தென்கிழக்கு மெல்போர்னில் வாழ்வதோடு, குறிப்பாக புறநகர்ப் பகுதிகளான கார்னகீ மற்றும் கோல்பீல்ட் ஆகியவற்றில் உள்ளனர். இவர்களுள் மூன்றில் இரு பகுதியினர் உருசிய மொழி பேசும் செருமானியர், கிரேக்கர், யூதர், அசர்பைசானியர், ஆர்மீனியர் மற்றும் உக்ரேனியர் ஆகியோரின் வழிவந்தோராவர். இவர்கள் சோவியத் ஒன்றிய வீழ்ச்சிக்குப் பின் தமது தாய்நாட்டுக்குத் திரும்பிவிட்டனர். ஒரு சிலர் தற்காலிக வேலை நிமித்தம் சென்றுள்ளனர்.  
2011 சனத்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, அயர்லாந்தில் 21,639 பேர் உருசிய மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டுள்ளனர். எனினும், இவர்களில் 13%மானோர் மாத்திரமே உருசிய நாட்டினராவர். 20%மானோர் ஐரியக் குடியுரிமையைக் கொண்டுள்ளதோடு, மேலும் 27%மானோர் லத்வியக் கடவுச்சீட்டையும், 14%மானோர் லிதுவேனியக் கடவுச்சீட்டையும் கொண்டுள்ளனர். மேலும் சிலர் லத்வியா மற்றும் லிதுவேனியாவிலிருந்து வந்த உருசிய மொழி பேசுவோராவர். இவர்கள் லத்விய அல்லது லிதுவேனியக் குடியுரிமை பெற முடியாதோராக உள்ளனர். 2011 கணக்கெடுப்பின் படி சைப்பிரசில் 20,984 உருசிய மொழி பேசுவோர் உள்ளதோடு சனத்தொகையில் 2.50%மாகக் காணப்படுகின்றனர்.  
சீனாவிலுள்ள உருசியர்கள் சீனாவினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட 56 இனக்குழுக்களுள் ஒருவராவர்.  
**உருசிய மொழி பேசுவோர் பற்றிய அண்மைய மதிப்பீடுகள்**  
| G. Weber, "Top Languages",
*Language Monthly*,
3: 12–18, 1997, ISSN 1369-9733 | 160,000,000 | 8 | 285,000,000 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| World Almanac (1999) | 145,000,000 | 8&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(2005) | 275,000,000 | 5 |
| SIL (2000 WCD) | 145,000,000 | 8 | 255,000,000 | 5–6 (அரபு மொழியுடன் சமநிலை வகிக்கிறது) |
| CIA World Factbook (2005) | 160,000,000 | 8 | } |  |  
2006ல் வெளியிடப்பட்ட "டெமோசுகோப் வீக்லி" எனும் சஞ்சிகையின் தரவுகளுக்கு அமைய உருசிய கல்வி மற்றும் விஞ்ஞான அமைச்சின் சமூகவியல் ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் ஆராய்ச்சி உதவிப் பணிப்பாளரான A. L அரேபீபா, உலக அரங்கிலும், உருசியாவிலும் உருசிய மொழி தனது நிலையை இழந்து வருவதாகக் குறிப்பிடுகிறார். 2012ல், "20ம் 21ம் நூற்றாண்டுப் பகுதியில் உருசிய மொழி" எனும் புதிய ஆராய்ச்சிக்கட்டுரையை வெளியிட்ட A. L. அரேபீபா, உலகின் எல்லாப் பாகங்களிலும் உருசிய மொழி மேலும் நலிவடைந்து வருவதாகக் குறிப்பிட்டு தனது கருத்தை உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய நாடுகளில் உருசிய மொழி நலிவடைந்து சுதேச மொழிகள் முதன்மை பெற்றுள்ளதோடு, உருசிய சனத்தொகை வீழ்ச்சி மற்றும் உருசிய மொழி பேசும் மக்கள்தொகை வீழ்ச்சி என்பன காரணமாக உலகளவில் உருசிய மொழிச் செல்வாக்கு குறைவடைந்துள்ளது.