வளாகத்தில் அமைந்துள்ள அனுமான் சிலை .]]
இன்றைய சிம்லா நகரம் உள்ள பகுதியின் பெரும்பகுதி 18 ஆம் நூற்றாண்டில் அடர்ந்த காடாக இருந்தது. இப்பகுதியின் பழைய குடியிருப்பின் ஒரே அடையாளமாக இருந்தவை ஜாகூ கோயிலும் ஆங்காங்கே உள்ள சில வீடுகளும் மட்டுமே. காளியின் அவதாரமான *ஷியாமளா* தேவியின் பெயரால் இந்த பகுதி 'சிம்லா' என்று அழைக்கப்பட்டது.  
இன்றைய சிம்லா பகுதியானது நேபாளத்தின் பீம்சென் தபாவால் 1806 இல் நடத்தபட்ட படையெடுப்பால் கைப்பற்றப்பட்டது. ஆங்கிலோ-நேபாளப் போருக்குப் பிறகு (1814-16) சுகௌலி உடன்படிக்கையின்படி பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் இந்தப் பகுதியைத் தன்வசம் கொண்டுவந்தது. மே 1815 இல் டேவிட் ஓக்டர்லோனியின் தலைமையிலான படையினர் மலான் கோட்டையைத் தாக்கியதன் மூலம் கூர்க்கா தலைவர்கள் அடக்கப்பட்டனர். 30 ஆகத்து 1817 தேதியிட்ட ஒரு நாட்குறிப்பு பதிவில், இந்தப் பகுதியை ஆய்வு செய்த ஜெரார்ட் சகோதரர்கள், சிம்லாவை "பயணிகளுக்கு தண்ணீர் வசதி செய்து கொடுப்பதற்காக ஒரு பக்கிரி அமைந்திருக்கும் நடுத்தர அளவிலான சிற்றூர்" என்று விவரிக்கின்றனர். 1819 ஆம் ஆண்டில், மலை மாநிலங்களில் உதவி அரசியல் முகவரான லெப்டினன்ட் ரோஸ், சிம்லாவில் ஒரு மரக் குடிலை அமைத்தார். மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவருக்கு அடுத்து வந்தவரும் இசுக்கொட்லாந்து அரசு ஊழியருமான சார்லஸ் பிராட் கென்னடி 1822 ஆம் ஆண்டில் கென்னடி காட்டேஜ் என்ற பெயரில் முதன்முதலில் உறுதியான ஒரு வீட்டைக் கட்டினார். பிரிட்டன் காலநிலையூ ஒத்து உள்ள இப்பகுதிக்கு பல பிரித்தானிய அதிகாரிகள் கோடைகாலங்களில் வரத் தொடங்கினர். 1826 வாக்கில், சில அதிகாரிகள் தங்கள் முழு விடுமுறை காலத்தையும் சிம்லாவில் கழிக்கத் தொடங்கினர். 1827 இல், வங்காளத்தின் தலைமை ஆளுநர் வில்லியம் ஆம்ஹெர்ஸ்ட், சிம்லாவுக்குச் சென்று கென்னடி மாளிகையில் தங்கினார். ஒரு ஆண்டு கழித்து, இந்தியாவின் பிரித்தானிய படைகளின் தலைமைத் தளபதியான ஸ்டேபிள்டன் காட்டன் அதே இல்லத்தில் தங்கினார். அவர் தங்கியிருந்த காலத்தில், ஜாகூவிற்கு அருகில் ஒரு மூன்று மைல் நீள சாலையும், ஒரு பாலமும் கட்டப்பட்டது. 1830 ஆம் ஆண்டில், ராவின் பர்கானா மற்றும் பரௌலி பர்கனாவின் ஒரு பகுதிக்கு ஈடாக கியோந்தல் மற்றும் பட்டியாலாவின் அரசு தலைவர்களிடமிருந்து பிரித்தானியர்கள் சுற்றியுள்ள நிலத்தை கையகப்படுத்தினர். 1830 இல் 30 வீடுகள் என்று இருந்த குடியேற்றமானது 1881 இல் 1,141 வீடுகள் என வேகமாக வளர்ந்தது. .  
1832 இல், சிம்லாவில் முதல் அரசியல் சந்திப்பானது நிகழ்ந்தது. கவர்னர் ஜெனரல் வில்லியம் பென்டிங்கு பிரபு மற்றும் மகாராஜா இரஞ்சித் சிங்கின் தூதர்களுக்கு இடையே. கர்னல் சர்ச்சிலுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் அவர் குறிப்பிட்டது:  
19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஓவியம்]]
கொம்பர்மியரிசுக்கு அடுத்து பதவிக்கு வந்த டல்ஹவுசி பிரபு அதே ஆண்டில் சிம்லாவிற்கு பயணம் மேற்கொண்டார். இதற்குப் பிறகு, மேற்கு வங்காளத்தின் பாலியின் நவாப் (ராஜா) குமார் கோசலின் ஆட்சியின் கீழ் இந்த நகரம் இருந்தது, மேலும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் தலைமை ஆளுநர் (கவர்னர்கள்-ஜெனரல்கள்) மற்றும் தளபதிகள் இங்கு வழக்கமாக பயணம் மேற்கொண்டனர். பல இளம் பிரித்தானிய அதிகாரிகள் உயரதிகாரிகளுடன் பழகுவதற்காக இந்தப் பகுதிக்கு வரத் தொடங்கினர். சிம்லா விருந்துகள் மற்றும் பிற விழாக்களுக்கு பிரபலமான மலைவாசத்தலமாக மாறியது. அதைத் தொடர்ந்து, மேல்தட்டு குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கான உறைவிடப் பள்ளிகள் அருகிலேயே நிறுவப்பட்டன. 1830 களின் பிற்பகுதியில், நகரம் நாடகம் மற்றும் கலை கண்காட்சிகளுக்கான மையமாகவும் மாறியது. மக்கள் தொகை அதிகரித்ததால், பல பங்களாக்கள் கட்டப்பட்டு, நகரத்தில் ஒரு பெரிய கடைவீதி நிறுவப்பட்டது. இந்திய தொழிலதிபர்கள், முக்கியமாக சூட் மற்றும் பார்சி சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்கள், பெருகிவரும் ஐரோப்பிய மக்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக இப்பகுதிக்கு வந்தனர். 1844 செப்டம்பர் 9 அன்று, கிறிஸ்து தேவாலயத்திற்கான அடித்தளம் அமைக்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து, பல சாலைகள் விரிவுபடுத்தப்பட்டு, 560 அடி நீள சுரங்கப்பாதையுடன் இந்துஸ்தான்-திபெத் சாலையின் கட்டுமானம் 1851-52 இல் மேற்கொள்ளப்பட்டது. தற்போது தல்லி சுரங்கப்பாதை என்று அழைக்கப்படும் இந்த சுரங்கப்பாதை 1850 இல் மேஜர் பிரிக்ஸ் என்பவரால் தொடங்கப்பட்டு 1851-52 குளிர்காலத்தில் முடிக்கப்பட்டது. 1857 ஆம் ஆண்டு சிப்பா எழுச்சி நகரத்தில் தங்கி இருந்த ஐரோப்பிய குடியிருப்பாளர்களிடையே பீதியை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் சிம்லாவில் கிளர்ச்சியால் பெரிய அளவில் பாதிக்கப்பு இருக்கவில்லை.  
1863 ஆம் ஆண்டில், இந்தியத் தலைமை ஆளுநர் ஜான் லாரன்ஸ், பிரித்தானிய இந்தியாவின் கோடைகால தலைநகராக சிம்லாவை மாற்ற முடிவு செய்தார். லிட்டன் பிரபு ( இந்தியத் தலைமை ஆளுநர் 1876-1880) 1876 ஆம் ஆண்டு முதல் வாடகை வீட்டில் தங்கியிருந்தபடி, நகர அமைப்பை திட்டமிடுவதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். தலைமை ஆளுநருக்கான இருப்பிடமான வைஸ்ரீகல் லாட்ஜ் அப்சர்வேட்டரி மலையில் கட்டப்பட்டது. சிம்லாவின் பூர்வீக மக்கள் வாழ்ந்த பகுதியின் பெரும்பகுதியானது ஒரு தீ விபத்தால் அழித்தது ("மேல் பஜார்" தற்போது ரிட்ஜ் என்று அழைக்கப்படுகிறது). நகரின் கிழக்கு முனையை ஐரோப்பிய நகரத்தின் மையமாக மாற்ற திட்டமிடப்பட்டதால் அவர்கள் ரிட்ஜிலிருந்து செங்குத்தான சரிவுகளில் மத்திய மற்றும் கீழ் பகுதிகளில் வசிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. மேல் பஜார் ஒரு நகர மண்டபத்திற்காக அழிக்கப்பட்டது. மேலும் அங்கு நூலகம் மற்றும் நடக அரங்கு போன்ற பல வசதிகள், அத்துடன் காவல்துறை மற்றும் இராணுவ தன்னார்வலர்களுக்கான அலுவலகங்கள் மற்றும் நகராட்சி நிர்வாகம் போன்றவை உருவாக்கபட்டன.  
இந்தியாவின் தலைமைத் தளபதி, இந்திய இராணுவத்தின் தலைவர் மற்றும் அரசாங்கத்தின் பல துறைகளின் தலைமையகமாகவும் இருந்து பரபரப்பான நகராக இருந்தது. மேலும் பஞ்சாபின் பிராந்திய அரசாங்கத்தின் கோடைகால தலைநகரமானது 1876 இல் நவீன பாகித்தானில் உள்ள முர்ரேயில் இருந்து சிம்லாவிற்கு மாற்றப்பட்டது. இதனால் சமவெளியில் தங்கியிருந்த பல கனவான்களின் மனைவிமார்கள், மகள்கள் போன்றோர் சிம்லா வந்து சேர்ந்தனர். சிந்து-கங்கைச் சமவெளி பகுதியில் நிலவும் கோடை வெப்பத்தில் இருந்து தப்பிக்க பிரித்தானி வீரர்கள், வணிகர்கள், அரசு ஊழியர்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இங்கு வந்தனர்.  
லோயர் பஜார் சுரங்கப்பாதை 1905 இல் கட்டப்பட்டது அதற்கு கச்சார் சுரங்கம் என்று பெயரிடப்பட்டது. எலிசியம் சுரங்கப்பாதை (தற்போது ஆக்லாந்து சுரங்கப்பாதை என்று அழைக்கப்படுகிறது), சுமார் ) இந்த மாநாட்டில் திபெத்துக்கும் வடகிழக்கு இந்தியாவுக்கும் இடையேயான ஒரு எல்லைக்கோடானது சர் என்றி மக்மகானால் முன்மொழியப்பட்டது. இந்த கோடு மெக்மகோன் எல்லைக் கோடு என்று அறியப்பட்டது. மேலும் இது தற்போது சீனாவிற்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையே நடைமுறை எல்லையாக உள்ளது. இருப்பினும் அதன் சட்டபூர்வ நிலை சீன அரசாங்கத்தால் மறுக்கப்படுகிறது. அக்கால இந்திய அரசியல் தலைவர்களுடன் இந்தியாவின் விடுதலைக்கான திட்டத்தை விவாதிப்பதற்காக இந்திய தலைமை ஆளுநர் ஆர்ச்சிபால்ட் வேவல் நடத்திய தொடர் பேச்சுவார்த்தையின் தளமும் இதுதான். சிம்லா மாநாடு என்று அழைக்கப்படும் இந்த பேச்சுவார்த்தை ஒரு தீர்மானத்துக்கு வர முடியாததாக இருந்தது.  
1942 முதல் 1945 வரை பிரித்தானிய பர்மாவின் இன்றைய மியான்மர் ) நாடுகடந்த தலைநகராக சிம்லா இருந்தது.
யில் பயணிகள் ரயில்]]
கால்கா-சிம்லா தொடர்வண்டிப்பாதை, 1903 இல் திறக்கப்பட்டது. இது சிம்லாவுக்கு எளிதாக வந்துசேர வசதியாக இருந்ததால் சிம்லாவின் பிரபலத்தை மேலும் அதிகரிக்க வைத்தது. கல்காவிலிருந்து சிம்லா வரையிலான தொடருந்து பாதை, 806க்கும் மேற்பட்ட பாலங்கள், 103 சுரங்கப்பாதைகள் கொண்ட, ஒரு பொறியியல் சாதனையாகக் கூறப்பட்டு, "கிழக்கத்திய பிரித்தானிய ஆபரணம்" என்று அறியப்பட்டது. 2008 இல், இது யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தளத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. இந்தியப் பிரிவினையைத் தொடர்ந்து, சண்டிகர் (இந்திய மாநிலங்களான பஞ்சாப் மற்றும் அரியானாவின் இன்றைய தலைநகரம்) புதிய நகரமான சண்டிகர் கட்டப்படும் வரை, இது கொஞ்சகாலம் கிழக்கு பஞ்சாபின் தலைநகராக செயல்பட்டது. 1971 இல் இமாச்சலப் பிரதேச மாநிலம் உருவான பிறகு, சிம்லா அதன் தலைநகராக ஆனது.