# உயிர்ச்சத்து சி

## வரலாறு

### கடற்பயணத்தில் இசுகேவி

உயிர்ச்சத்து சியின் முக்கியத்துவம் இசுகேவி நோயின் மூலம் வெளிப்பட்டது. ஒரு காலத்தில் கடலில் நீண்ட நேரம் புதிய பழங்கள், காய்கறிகள் இல்லாமல் செலவிட்ட மாலுமிகளிடையே பொதுவான கொடிய பிரச்சனையாகவும் இருந்தது.  
பிரித்தானிய கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக்காக பணியமர்த்தப்பட்ட முதல் அறுவை மருத்துவரான ஜான் உவூடல், 1617 ஆம் ஆண்டில் அவரது "த சர்ஜென்ஸ் மேட்" (The Surgeon's Mate) என்ற புத்தகத்தில் எலுமிச்சைச் சாற்றின் தடுக்கும் திறன் மற்றும் குணப்படுத்தும் திறன் தொடர்பான பயன்களைப் பரிந்துரைத்துள்ளார். 1734 ஆம் ஆண்டில் டட்ச் எழுத்தாளர் ஜோஹான் பேச்ஸ்டார்ம், "இசுகேவி என்பது புதிய தாவர உணவுகள், கீரை போன்ற பச்சையான உணவுகள் ஆகியவற்றை உண்ணாமலே இருப்பதாலேயே வருகிறது; இதுவே இந்நோயின் முதன்மையான காரணமாகும்" எனும் திடமான கருத்தை முன்வைத்தார்.  
18 ஆம் நூற்றாண்டில் பிரித்தானிய கடற்படை அறுவைச் சிகிச்சை நிபுணர் ஜேம்ஸ் லிண்ட் ஒரு முக்கிய கண்டுபிடிப்பைச் செய்தார். 1747 ஆம் ஆண்டில், ஒரு கடல் பயணத்தின் போது, லிண்ட் பரிசோதனைகளை மேற்கொண்டார். கடலில் இருக்கும் போது, லிண்ட் சில உடனுதவி உறுப்பினர்களுக்கு வழக்கமான உணவுடன் சேர்த்து ஒரு நாளுக்கு இரண்டு ஆரஞ்சுப் பழங்களும் ஓர் எலுமிச்சம் பழமும் வழங்கினார். மற்றவர்களுக்கு வழக்கமான உணவுடன் கூடுதலாக ஆப்பிள் பானம், வினிகர், கந்தக அமிலம் அல்லது கடல்நீர் ஆகியவற்றை வழங்கினார். அறிவியலின் வரலாற்றில் இதுவே இரு மக்கள் குழுவினரில் ஒரே ஒரு காரணியை ஒரு குழுவுக்கு மட்டும் பயனபடுத்தி மற்ற அனைத்து காரணிகளும் இரு குழுவுக்கும் பொதுவாகவே இருக்கும் படி நிகழ்த்தி முடிவுகளை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பரிசோதனையாக நிகழ்த்தப்பட்ட முதல் நிகழ்வாகக் கருதப்படுகிறது. எலுமிச்சை மற்றும் ஆரஞ்சுகள் இசுகேவியைக் குணப்படுத்துவதில் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் பயனுள்ளதாக இருப்பதைக் கண்டறிந்தார். இருப்பினும் அதற்குக் காரணமான பொருள் உயிர்ச்சத்து சி என்று அவருக்குத் தெரியாது. லிண்ட் தனது படைப்பை 1753 இல் தனது இசுகேவி பற்றிய ஆய்வு (Treatise on the Scurvy) என்னும் வெளியீட்டில் வெளியிட்டார்.  
பயணத்தின் போது புதிய பழங்களைக் கொண்டுசெல்வது மிகவும் செலவு கொண்டது, ஆனால் அவற்றைக் கொதிக்கவைத்து அதன் சாறை சேகரித்து வைப்பதால் இது எளிதானது. ஆனால் வைட்டமின் இந்தச் செயலில் அழிக்கப்பட்டது (குறிப்பாக அவை தாமிர கலன்களில் கொதிக்க வைக்கப்பட்டால்).  
1795 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னரே பிரித்தானிய கப்பற்படை கடலில் எலுமிச்சைச் சாற்றை வழங்குவதைத் தொடங்கியது. 1845 ஆம் ஆண்டில், மேற்கிந்தியத் தீவுகளில் உள்ள கப்பல்களில் எலுமிச்சைச் சாற்றுக்குப் பதிலாக தேசிப்பழச்சாறு வழங்கப்பட்டது, மேலும் 1860 ஆம் ஆண்டில் ராயல் கடற்படை முழுவதும் தேசிப்பழச்சாறு பயன்படுத்தப்பட்டது, இது பிரித்தானிய மக்களை "லைமி" எனும் புனைப்பெயர் கொண்டு அமெரிக்கா அழைக்க வழிவகுத்தது. கப்டன் ஜேம்ஸ் குக், 1772-75 ஆண்டுகளில் பசிபிக் பெருங்கடல் பயணத்தில் தனது ஆட்கள் எவரையும் இசுகேவி யால் இழக்காமல், "சார்க்ராட்" எனும் லாக்டிக் அமில பாக்டீரியாக்களால் புளிக்கவைக்கப்பட்ட பச்சை கோவாவைக் கப்பலில் கொண்டு செல்வதன் நன்மைகளை நிரூபித்தார். அவரது முறைகள் பற்றிய அவரது அறிக்கைக்காக பிரித்தானிய அரச கழகம் அவருக்கு 1776 இல் கோப்லி பதக்கத்தை வழங்கியது.  
இசுகேவி நோயைத் தடுக்கும் குணமுள்ள உணவுப் பொருள்களைக் குறிப்பிட "ஆண்ட்டிஸ்கார்புட்டிக்" (antiscorbutic) என்ற பெயர் பதினெட்டு மற்றும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் பயன்படுத்தப்பட்டது, இருப்பினும் இதற்கான காரணம் பற்றிய புரிதல் அப்போது இருந்திருக்கவில்லை. இந்த உணவுகளில் அடங்கியவை(ஆனால் இவை மட்டுமல்ல): எலுமிச்சைப் பழங்கள், தேசிக்காய், ஆரஞ்சுகள்; சார்க்ராட், முட்டைக்கோசு, மால்ட், உலர் சூப்புகள்.