wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# இலாகூர் கோட்டை

**இலாகூர் கோட்டை** (*Lahore Fort*) உள்ளூரில் **சாஹி கிலா** (*Shahi Qila*, உருது/), பாக்கித்தானின் பஞ்சாபிலுள்ள லாகூர் நகரில் உள்ள கோட்டை ஆகும். அரண் சூழ் இலாகூர் நகரின் வடமேற்கே இக்பால் பூங்காவில் அமைந்துள்ளது. பாக்கித்தானிலேயே மிகப்பெரும் நகரியப் பகுதிப் பூங்காவாக விளங்கும் இக்பால் பூங்கா, 20 எக்டேர் பரப்பளவில் சரிவக வடிவில் அமைந்துள்ளது.  
இந்தக் கோட்டையின் அடித்தளங்கள் மிகத் தொன்மையானவையாக இருந்தாலும் தற்போது காணப்படும் கோட்டை பெரும்பாலும் முகலாயப் பேரரசு காலத்தில் கட்டப்பட்டது. 1556–1605 காலகட்டத்தில் அக்பர் ஆட்சியில் பெரிதும் கட்டமைக்கப்பட்டது. தொடர்ந்து வந்த முகலாயப் பேரரசர்கள் இங்கிருந்து ஆண்டு வந்தனர். முகலாயப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு சீக்கிய, பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்களின்பாற் சென்றது.  
இந்தக் கோட்டைக்கு இரண்டு வாயில்கள் உள்ளன. ஔரங்கசீப் கட்டிய வாயில் *ஆலம்கிரி வாயில்* என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இந்த வாயில் பாத்ஷாஹி பள்ளிவாசல் நோக்கி அமைந்துள்ளது. அக்பர் கட்டிய பழைய வாயில் *மசீட்டி* அல்லது *மசூதி வாயில்* எனப்படுகின்றது. இது அரண் சூழ் நகரின் மசீட்டி நோக்கி உள்ளது. தற்போது ஆலம்கிரி வாயில் முதன்மை வாயிலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது; மசீட்டி வாயில் நிரந்தரமாக மூடப்பட்டுள்ளது. முகலாயக் கட்டிடக்கலையின் எடுத்துக்காட்டாக இந்தக் கோட்டை விளங்குகின்றது. கோட்டையின் உள்ளே உள்ள சீஷ் மகால் அல்லது கண்ணாடி மாளிகை, ஆலம்கிரி வாயில், நவ்லாக்கா பேவிலியன், மோத்தி மசூதி என்பன புகழ்பெற்ற இடங்களாகும்.  
இலாகூரின் சாலிமார் பூங்காவுடன் இந்தக் கோட்டை தெற்காசியாவில் முகலாயர்களின் உச்சத்தைப் பறைசாற்றுவதாக உள்ளது. 1981இல் இக்கோட்டையையும் சாலிமார் பூங்காவையும் ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனம் உலகப் பாரம்பரியக் களமாக அறிவித்துள்ளது. 2010 இல் நடைபெற்ற உலகக் கண்காட்சியில் பாக்கித்தானின் அரங்கம் இந்தக் கோட்டையின் உருவ நேர்படியாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது.
# இலாகூர் கோட்டை

## வரலாறு

### முகலாயர் மற்றும் முந்தையக் காலம்

இலாகூர் கோட்டை எப்போது யாரால் கட்டப்பட்டது என்பதற்கான சான்றுகள் மரபுவழியாகவே செவிவழிச் செய்திகளாக கிடைக்கின்றன. சில இந்துசமயக் கதைகளின்படி இதன் அடித்தளம் இராமாயணக் காலத்தில் இராமரின் மகனான இலவன் இட்டதாக நம்பப்படுகின்றது. இதற்கான சான்றாக 1240 களில் இதனை மங்கோலியர்கள் அழித்ததாக குறிப்புள்ளது. இதற்கு கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மம்லுக் வம்சத்தின் பல்பான் புதிய கோட்டையைக் கட்டினார். இதுவும் 1399 இல் தைமூர் படைகளால் அழிக்கப்பட்டது; இருபதாண்டுகளுக்குப் பிறகு சுல்தான் முபாரக் ஷா சையது மீண்டும் இக்கோட்டையை கட்டினார். 1430களில் இக்கோட்டையை காபூலின் சேக் அலி கைப்பற்றினார்.  
கோட்டையின் தற்போதைய வடிவும் கட்டமைப்பும் முகலாயர் காலத்தவை. 1575 இல் முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் கோட்டையைக் கைப்பற்றி தனது பேரரசின் வடமேற்கு எல்லையைக் காக்கும் கோட்டையாக மாற்றினார். செங்கற்களையும் சுண்ணாம்பையும் பயன்படுத்தி இக்கோட்டையை மீளமைத்தார். காலப்போக்கில் அழகான அரண்மனைகளும் எழில்மிகு பூங்காக்களும் சேர்க்கப்பட்டன. *தௌலத் கானா-எ-காசு-ஒ-ஆம்*, *ஜரோக்கா-எ-தர்சன்*, *வாயிற் மசூதி* ஆகியவை அக்பர் கட்டிய மற்ற கட்டிடங்களாகும். அடுத்த வந்த மன்னர்கள் இவரது கட்டிடங்களை மாற்றியமைத்தனர்.
# இலாகூர் கோட்டை

## வரலாறு

### சீக்கியர்களின் காலம்

1758 இல் இரகுநாத ராவ் தலைமையிலான மராத்தியப் படைகள் இக்கோட்டையை கைப்பற்றினர். பின்னர் பஞ்சாபை ஆண்ட 12 சீக்கிய இராச்சியங்களில் ஒன்றான பாங்கி சீக்கிய வம்சம் இலாகூரிலிருந்து 1760 இலிருந்து 1799 வரை ஆண்டது. குஜ்ரன்வாலா பகுதியின் சீக்கிய மன்னர் ரஞ்சித் சிங் இலாகூரை பாங்கி மிசியிடமிருந்து கைப்பற்றினார்; 1801 இல் இரஞ்சித் சிங் அனைத்து பஞ்சாப் பகுதிகளின் மன்னராக முடிசூடினார். கோட்டையும் இலாகூர் நகரும் இரஞ்சித் சிங், மனைவிகள் மற்றும் அவர் மைந்தர்கள் கட்டுப்பாட்டில் 1799 முதல் 1849 வரை இருந்தது. 1849இல் இந்தக் கடைசி சீக்கிய பேரரசு வீழ்ந்தது.
# இலாகூர் கோட்டை

## வரலாறு

### அண்மையக் காலம்

1959 இல் திவான்-இ-ஆம் முன்னால் நிகழ்த்தப்பெற்ற அகழ்வாய்வில் கி.பி 1025 காலத்து தங்க நாணயம் கண்டெடுக்கப்பட்டது. இந்த நாணயம் புற்றரையில் ஆழத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டது. ஆழம்வரை பல பண்பாட்டு அடுக்குகளைக் கண்டனர்; இவை அக்காலத்திற்கும் முன்பே மக்கள் வாழ்ந்திருந்ததற்கான சான்றுகளாக அமைந்தன.  
ஏப்ரல் 2007 இல் பாழடைந்த அக்பரி வாயிலின் தளத்தை மீளமைக்கும்போது கோட்டையில் பிரித்தானிய, சீக்கிய, முகலாய காலத்திய மூன்று தளங்கள் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்டன. பிரித்தானியர்கள் செங்கற்களாலும் சீக்கியர்கள் சுட்ட செங்கற்களாலும் முகலாயர்கள் கற்களாலும் தளத்தை அமைத்திருந்தனர். முகலாயர் காலத்து தளம் ஜகாங்கீர் அல்லது ஷா ஜகான் காலத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கலாம்.  
நோர்வே, ஆங்காங், ஐக்கிய இராச்சியம், பிரான்சு நாடுகளின் உதவியுடன் விரிவான மீளமைப்புப் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதால் ஏப்ரல் 2006 இல் இதனை அச்சுறுத்தப்பட்ட நிலையிலான உலக மரபு இடப் பட்டியலிலிருந்து இக்கோட்டையை விலக்க ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனம் கோரப்பட்டது.  
1990 இல் யுனெசுக்கோ இங்கு பொது நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்த பஞ்சாப் தொல்லியல் துறையை தடுத்திருந்தபோதிலும் விதிமீறலாக திசம்பர் 23, 2010 இல் இங்கு திருமண வரவேற்பு நடத்தப்பட்டது இதேபோல தொல்லியல் சட்ட மீறலாக அடுத்த மாதமும் திவானி-இ-ஆமில் விருந்தொன்று கொடுக்கப்பட்டது.  
ஏப்ரல் 2013 இல் இங்கு சீக்கிய அரும்பொருட்களின் கண்காட்சி நடத்தப்பெற்றது. ரஞ்சித் சிங் ஆட்சிக்கால பொருட்களும், பிரித்தானியருக்கும் சீக்கியர்களுக்கும் இடையேயான உடன்பாட்டின் ஆவணங்களும் ஆயுதங்களும் நகைகளும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.
# இலாகூர் கோட்டை

## மேற்சான்றுகள்

=
# அப்சரா (கம்போடியா)

**அப்சரா** *(APSARA)* என்பது அங்கோர் மற்றும் சீயெம் ரீப் பகுதிகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் மேலாண்மை ஆணையம் என்பதன் சுருக்கம் ஆகும். (Authority for the Protection and Management of Angkor and the Region of Siem Reap). கம்போடியாவின் தொல்பொருள் பூங்காவான அங்கோர் நகரைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்புகள் அளிக்கப்பட்டு, 1995 ஆம் ஆண்டில் இவ்வாணையம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆராய்ச்சி, பாதுகாப்பு, நகர்ப்புற மேம்பாடு மற்றும் பாதுகாப்பு, சுற்றுலாத்துறை வளர்ச்சி முதலிய செயல்பாடுகளுக்கும் இவ்வாணையத்திற்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
# சாலிமார் பூங்கா, இலாகூர்

**சாலிமார் பூங்கா** (*Shalimar Gardens*, பஞ்சாபி, ), சிலநேரங்களில் **சாலமார் பூங்கா**, பாக்கித்தானின் இலாகூரில் அமைந்துள்ள ஓர் முகலாயப் பூங்காவாகும். 1641இல் கட்டிடப் பணித் துவங்கி அடுத்த ஆண்டு முடிவுற்றது. இக்கட்டிடப் பணியை ஷாஜகான் அவையைச் சேர்ந்த கைலிலுல்லாகான் மேற்பார்வையிட்டார். அலி மர்தான் கானும் முல்லா அலாவுல் துனியும் அவருக்கு உதவினர். 'ஷாலிமார்' என்ற சொல்லுக்கு மர்மம் எனப் பொருள்படும்; இது அராபிய அல்லது பெர்சிய வேர்ச்சொல்லிலிருந்து வந்திருக்கலாம் என கருதப்படுகின்றது. இந்தப் பூங்கா இலாகூர் நகரத்திலிருந்து வடகிழக்கில் 5 கி.மீ. தொலைவில் பெரும் தலைநெடுஞ்சாலையை அடுத்து பாக்பன்புரா என்றவிடத்தில் அமைந்துள்ளது. நடு ஆசியா, காஷ்மீர், பஞ்சாப் பகுதி, ஈரான், மற்றும் தில்லி சுல்தானகங்களிடமிருந்து இப்பூங்கா அகவூக்கம் பெற்றுள்ளது.
# சாலிமார் பூங்கா, இலாகூர்

## வரலாறு

சாலிமார் பூங்காவிருக்குமிடம் பாக்பன்பூரா மியான் குடும்பத்து ஆரியனுக்குச் சொந்தமாயிருந்தது. பேரரசுக்கு செய்த சேவைகளுக்காக இந்தக் குடும்பத்திற்கு முகலாயப் பேரரசர் மியான் என்ற அரசப்பட்டத்தை வழங்கினார். இந்த இடத்தை பார்வையிட்ட பொறியாளர்கள் இங்குள்ள மண்ணின் வளத்தையும் அமைவிடத்தையும் கருத்தில் கொண்டு இங்கு பூங்கா அமைக்கத் திட்டமிட்டனர்; அவர்கள் கொடுத்த அழுத்தத்தினால் மியான் முகமது யூசஃப் இந்த இடத்தை பேரரசர் ஷாஜகானுக்கு வழங்கினார். இதற்கு மாறாக பேரரசர் ஷாஜகான் மியான் ஆரியன் குடும்பத்திற்கு இந்தப் பூங்காவை பராமரிக்கும் பொறுப்பினை வழங்கினார். இந்தப் பொறுப்பு இக்குடும்பத்தினரிடம் 350 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இருந்து வந்தது.  
1962இல் பாக்கித்தானில் படைத்துறைச் சட்டம் செயலாக்கப்பட்டதை மியான் குடும்பத்தினர் எதிர்த்த காரணத்தால் படைத்தலைவர் அயூப் கான் சாலிமார் பூங்காவை தேசவுடமையாக்கினார்.  
1958இல் அயூப் கான் தடை விதிக்கும்வரை இங்கு *சிராகான் மேளா* என்ற விழா கொண்டாடப்பட்டு வந்தது.
# சாலிமார் பூங்கா, இலாகூர்

## கட்டிடவியல்

சாலிமார் பூங்கா நீள்சதுர இணைகர வடிவில் அமைந்துள்ளது; சுற்றிலும் நுணுக்கமான கலைவண்ணம் மிகுந்த செங்கற் சுவரால் சூழப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பூங்கா *சார் பாக்* பூங்காவை ஒட்டிய கருத்தியலில் கட்டமைக்கப்பட்டது. வடக்கு தெற்காக 658 மீட்டர்கள் நீளமும் கிழக்கு மேற்காக 258 மீட்டர்கள் நீளமும் கொண்டது. யுனெசுக்கோவின் 1972இல் இயற்றிய உலக பண்பாட்டு, இயற்கை மரபிடங்களைப் பாதுகாக்கும் கொள்கைக்கேற்ப 1981இல் இலாகூர் கோட்டையுடன் சாலிமார் பூங்கா உலகப் பாரம்பரியக் களமாக அறிவிக்கப்பட்டது.
# சாலிமார் பூங்கா, இலாகூர்

## கட்டிடவியல்

### பூங்காவின் மூன்று நிலைத் தளங்கள்

ஒன்றிலிருந்து ஒன்று 4–5 மீட்டர்கள் (13-15 அடிகள்) உயரமுடைய மூன்று நிலைகளில் தெற்கு வடக்காக அமைக்கப்பட்ட தளங்களில் பூங்கா வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மூன்று தளங்களுக்கானப் பெயர்கள்:  
- மேல்மாடி அல்லது மூன்றாம்நிலை தளம் *ஃபாரா பக்ஷ்* ( *இன்பம் வழங்கி* எனும் பொருள்படும்)
- நடுமாடி அல்லது இரண்டாம்நிலை தளம் *ஃபைசு பக்ஷ்* (*நல்லது வழங்கி* எனும் பொருள்படும்)
- கீழ்தளம் அல்லது முதல்நிலை தளம் *அயத் பக்ஷ்* ( *வாழ்வு வழங்கி* எனும் பொருள்படும்)
# சாலிமார் பூங்கா, இலாகூர்

## கட்டிடவியல்

### நீரூற்றுகள்

அடித்தளத்திலிருந்தும் கால்வாய்களிலிருந்தும் 410 நீரூற்றுக்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; இவை பளிங்கு குளங்கில் நீரை இறைக்கின்றன. இந்த நீரமைப்பு மற்றும் வெப்பச்சலன பொறியியல் முகலாயப் பொறியாளர்களின் புத்தாக்கத் திறனுக்குச் சான்றுகளாக உள்ளன; இன்றைய அறிவியலாளர்களுக்கு இதன் நுட்பம் இன்னமும் புரிபடவில்லை. இந்த நீரூற்றுகளின் நீரோட்டத்தால் சுற்றுப்புற பகுதிகள் குளுமையாக வைத்திருக்கின்றன; வரை வெப்பநிலை நிலவும் இலாகூரில் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு இது மிகவும் இதமாக உள்ளது. இந்த நீரூற்றுகளின் பரவல் பின்வருமாறு உள்ளது:  
- மேல்நிலை தளத்தில் 105 நீரூற்றுகள்.
- நடுநிலை தளத்தில் 152 நீரூற்றுகள்.
- கீழ்நிலை தளத்தில் 153 நீரூற்றுகள்.
- அனைத்துமாக, பூங்காவில் 410 நீரூற்றுகள் உள்ளன.  
பூங்காவில் 5 நீரோடைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; இவற்றில் *பெரும் பளிங்கு நீரோடையும்* *சாவன் பாதூன்* நீரோடையும் குறிப்பிடத்தக்கன.
# சாலிமார் பூங்கா, இலாகூர்

## கட்டிடவியல்

### பூங்காவிலுள்ள கட்டிடங்கள்

பூங்காவிலுள்ள கட்டிடங்கள்:
| * *சாவன் பாதூன்* அரங்கங்கள்
* *நகர் கானா* மற்றும் அதன் கட்டிடங்கள்
* *குவாப்கா* அல்லது உறங்குமறைகள்
* *அம்மாம்* அல்லது அரசக் குளியல்
* *ஐவான்* அல்லது பெரும் கூடம் | * *ஆராம்கர்* அல்லது ஓய்வெடுக்கும் இடம்
* பேகம் சாகிபின் *குவாப்கா* அல்லது பேரரசர் மனைவியின் கனவு காணுமிடம்
* *பராதரீசு* அல்லது கோடை அரங்கங்கள்
* *திவான்-இ-காசு-ஒ-ஆம்* அல்லது சிறப்பு கூடம் மற்றும் பொது மக்கள் அரசரைக் காணுமிடம்
* இரு வாயில்கள் மற்றும் பூங்கா மூலைகளில் மினாரட்டு கோபுரங்கள் | } |
| --- | --- | --- |
# அங்கோர்

**அங்கோர்** (*Angkor*) (கெமர் பேரரசின்: អង្គរ, "தலைநகரம்) என்பது கம்போடியாவில் கெமர் பேரரசு நீடித்திருந்த பகுதியைக் குறிக்கிறது. தோராயமாக ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு முதல் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் இப்பேரரசு செழித்து இருந்திருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. மிகப்பெரிய நகரமாக விளங்கிய இந்நகரத்தில் 1010 முதல்1220 வரையிலான ஆண்டுகளில் வாழ்ந்த உலக மக்கள் தொகையில் 0.1% மக்கள் வாழ்ந்திருக்கின்றனர் என்றும் கருதப்படுகிறது.  
அங்கோர் என்ற சொல், "புனித நகரம்" என்ற பொருள் கொண்டுள்ள ”நகரா” என்ற சமசுகிருதச் சொல்லில் இருந்து பெறப்பட்டதாகும். கி.பி 1802 இல் அங்கோரியக் காலம் தொடங்கியுள்ளது. அப்பொழுது கெமர் இந்துமத மன்னன் இரண்டாம் செயவர்மன் தானே உலகளாவிய மன்னன் என்றும் மன்னர்களுக்கெல்லாம் தானே கடவுள் என்றும் அறிவித்து 14 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் 1351 ஆம் ஆண்டு அயூத்தியா இராச்சியம் தலையெடுக்கும் வரை ஆட்சி புரிந்துள்ளார். கெமர் கிளர்ச்சி மூண்டதைத் தொடர்ந்து அங்கோரை அயூத்தியா பேரரசு வசப்படுத்தியது. இதனால் மக்கள் லாங்வெக் நகருக்கு தெற்கே இடம்பெயர்ந்தனர்.  
பெரிய ஏரியான தோனல் சாப்பிற்கு வடக்கிலும், குலென் குன்றுகளுக்குத் தெற்கிலும் தற்கால சீயெம் ரீப் மாகாணத்தின் சீயெம் ரீப் நகருக்கு (13°24′வ, 103°51′கி),அருகிலும் உள்ள காடுகள் மற்றும் விளைநிலங்களுக்கு இடையில் அங்கோர் நகரத்தின் இடிபாடுகள் கண்டறியப்பட்டன. அங்கோர் பகுதியில் இருந்த ஆயிரக்கணக்கான கோவில்கள் , ஒழுங்கற்ற சல்லிகள் முதல் செங்கல் செதில்கள் வரையான பல்வேறு அளவுகளில் அற்புதமான அங்கோர் வாட் வரை பரந்து விரிந்து காணப்பட்டன. அங்கோர் உள்ள பல கோவில்கள் மீட்கப்பட்டன, மற்றும் அவை கெமெர் கட்டிடக் கலைக்குச் சான்றாக மிக முக்கியமான தளமாகவும் உள்ளது. யுனெஸ்கோவினால் உலகப் பாரம்பரியக் களம் என்று பாதுகாக்கப்படும் அங்கோர் வாட் மற்றும் அங்கோர் தோம் சின்னங்கள் உள்ளிட்ட பரந்த பரப்பை ஆண்டுதோறும் 2 மில்லியன் சுற்றுலாப் பயணிகள் பார்வையிடுகின்றனர். சுற்றுலா பயணிகள் மத்தியில் இத்தளம் மிகவும் பிரபல்யம் அடைந்திருப்பதாலேயே இத்தளத்தைப் பாதுகாப்பதில் பல சிக்கல்கள் ஏற்படுகின்றன.  
உலகின் மிகப்பெரிய வரலாற்றுக்கு முந்தைய தொழில்துறை நகரமாக அங்கோர் சிறந்து விளங்கியிருக்கிறது. குறைந்தது 1,000 சதுர கிலோமீட்டர் (390 சதுர மைல்) பரப்பளவுக்கு விரிந்து, விரிவான உள்கட்டமைப்புத் திட்ட அமைப்புகள் மற்றும் நன்கு அறியப்பட்ட பல கோவில்கள் கொண்ட கூட்டுநகரமாக அங்கோர் இருந்திருக்கிறது. 2007 ஆம் ஆண்டில், சர்வதேச ஆராய்ச்சியாளர்கள் அடங்கிய குழுவொன்று செயற்கைக்கோள் புகைப்படங்கள் மற்றும் பிற நவீன தொழில் நுட்பங்களை பயன்படுத்தி ஆய்வு செய்தபின்னரே இம்முடிவை அறிவித்தது. அங்கோர் நகரை ஒரு நீரியல் நகரம் எனலாம். ஏனெனில், இந்நகரம் முழுவதற்கும் ஒரு சிக்கலான நீர் மேலாண்மை வலையமைப்பின் மூலமாக தண்ணீரானது முறையாக நிலைப்படுத்தப்பட்டு, சேமிக்கப்பட்டு பின்னர் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டுள்ளது. பெருகிவரும் மக்கள் தொகை . அங்கோர் நகரின் மொத்தப் பரப்பளவு மற்றும் மக்கள் தொகை குறித்த ஆராய்ச்சிகளும் விவாதங்களும் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருந்தாலும், சமீபத்தில் கண்டறியப்பட்ட புதிய விவசாயத் திட்டங்கள் அங்கோர் நகரில் ஒரு மில்லியன் மக்கள் வாழ்ந்திருக்கலான் என்று தெரிவிக்கின்றன
# அங்கோர்

## கெமர் பேரரசின் இருப்பிடம்

கி.பி 800 இல் அங்கோரியக் காலம் தொடங்கியிருக்கிறது. இரண்டாம் செயவர்மன் என்ற கெமர் அரசன் சாவகத்திலிருந்து கம்போடியாவிற்கு சுதந்திரத்தை அறிவித்தார். தொன்லே சாப் ஏரிக்கு வட கோடியில் இருந்த அரிகராலயாவில் தலைநகரை அமைத்தார். இராணுவத்தின் திட்டம், பிரச்சாரங்கள், கூட்டணிகள், திருமணங்கள் மற்றும் நில மானியங்கள் போன்ற திட்டங்கள் மூலம், அவர் நாட்டினை ஒருங்கிணைத்தார். வடக்கில் சீனாவும், தெற்கில் ஒரு கடலும், கிழக்கில் சம்பாவும் (இப்போது மத்திய வியட்நாம்), "ஏலக்காய் மற்றும் மாம்பழம் நிலம்" எனவொரு கல்வெட்டு மூலம் அடையாளம் அறிந்த நிலப்பகுதியை மேற்கிலும் இந்நாட்டின் எல்லைகளாக இருந்தன. 802 ஆம் ஆண்டில் மன்னர் செயவர்மன், தன்னைத்தானே உலகளாவிய மன்னர் என்று அறிவித்துக்கொண்டார். இவருடைய ஆதரவாளர்கள் மேற்கொண்ட நடவடிக்கையின் விளைவாக இவர் சிவன் வழிபாட்டுடன் நாட்டம் கொண்டார். பின்னாளில் கடவுள் – இராசா என்றும் அழைக்கப் பட்டார். செயவர்மனுக்கு முன்பு அரசியல்ரீதியாக கம்போடியா சுயாட்சிமுறை கொண்ட பல சிற்றரசுகளைக் கொண்டிருந்தது. இவை அனைத்தையும் பூனான் மற்றும் சென்லா என்ற கூட்டுப் பெயர்களாக இணைத்து சீனாவால் அறியப்பட்டிருந்தது.
# லோதயிர் பளிங்கு

**லோதயிர் பளிங்கு** என்பது, கிபி 855-869 காலப்பகுதியைச் சேர்ந்த படங்கள் பொறிக்கப்பட்ட இரத்தினம் ஆகும். வடமேற்கு ஐரோப்பாவில் உள்ள லோதாரிங்கியாவில் இருந்து கிடைத்த இதில், விவிலியத்தில் உள்ள சுசானாவின் கதை படங்களாகப் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இதை **லோதர் பளிங்கு** அல்லது **சுசானா பளிங்கு** என்றும் அழைப்பது உண்டு. இது இப்போது பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தின் சேகரிப்பில் உள்ளது.
# லோதயிர் பளிங்கு

## விபரங்கள்

இதன் முதன்மையான கூறு 4 அங்குல (10 சமீ) விட்டம் கொண்ட வட்டத் தட்டு வடிவிலான தெளிவான குவார்ட்சு ஆகும். இதில், சுசானாவும் மூத்தோரும் என்ற கதையில் இருந்து எட்டுக் காட்சிகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. முதலில் சுசானா முறையற்ற உறவில் ஈடுபட்டதாகக் கூறி மூத்தோரால் குற்றஞ்சாட்டப்படுகிறாள். டானியல் தலையிட்டு மூத்தோரைக் கேள்விக்கு உள்ளாக்கி, அவர்களது சாட்சிகளைப் பொய்யென வெளிப்படுத்தியதுடன் தண்டனையும் வாங்கிக் கொடுக்கிறார். இறுதிக் காட்சியில் சுசானா குற்றமற்றவள் என்று அறிவிக்கப்படுகிறாள். காட்சிகளுடன் இலத்தீன் மொழியில் விவிலியத்தில் இருந்து வரிகள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.
# ஒரன்பூர்க் மாகாணம்

**ஒரன்பூர்க் மாகாணம்** (*Orenburg Oblast* , **ஒரன்பூர்க்ஸ்கயா ஓபிலாஸ்த்**) என்பது உருசியாவின் நடுவண் அலகும், ஒரு உருசிய மாகாணமும் ஆகும். இதன் நிர்வாக மையம் ஒரன்பூர்க் ஆகும். இது உருவாக்கப்பட்ட 1938 முதல் 1957 வரை, இதன் பெயர் சிக்காலோவ் மாகாணம் என்று சோவியத் வீரரான வேலெரி சக்காலவ் என்பவரின் நினைவாக வைக்கப்பட்டது. இதன் மக்கள்தொகை: 2,033,072 ஆகும் (2010 கணக்கெடுப்பு)
# ஒரன்பூர்க் மாகாணம்

## புவியியல்

இந்த மாகாணத்தின் மிக முக்கியமான நதி உரால் ஆகும்.
# ஒரன்பூர்க் மாகாணம்

## மக்கள் வகைப்பாடு

இதன் மக்கள் தொகை: 2,033,072 ( 2010 கணக்கெடுப்பு ) 2,179,551 ( 2002 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு ); 2,174,459 ( 1989 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு .)  
2012 முக்கிய புள்ளி விபரங்கள்
- பிறப்பு: 29 736 (1000 ஒன்றுக்கு 14.7)
- இறப்பு: 28 225 (1000 ஒன்றுக்கு 13.9)
- மொத்த கருத்தரிப்பு விகிதம்:
2009 - 1.76 | 2010 - 1.80 | 2011 - 1.80 | 2012 - 1.95 | 2013 - 2.00 | 2014 - 2.02 (உ)  
2010 ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின் படி, இந்த ஒப்ளாஸ்ட்டில் இனக் குழுக்களின் எண்ணிக்கை கீழ்கண்டவாறு இருந்தது:
# ஒரன்பூர்க் மாகாணம்

## சமயம்

2012 இன் உத்தியோகபூர்வ கணக்கெடுப்பின் படி ஒரன்பூர்க் ஒப்லாஸ்து மக்கள் தொகையில் 40.2% பேர் உருசிய மரபுவழித் திருச்சபையை பின்பற்றுகின்றனர் , 3% பொதுவான கிருத்துவர் (கத்தோலிக்கம் மற்றும் புரொட்டஸ்டன்ட் நீங்கலாக), 2% மேற்கத்திய மரபுவழி கிருத்தவர். 13% முஸ்லிம்கள் பெண்கள் ஆவார்கள் மக்கள் தொகை. 3% மக்கள் தொகையினர் ஸ்லாவிக் நாட்டப்பற மதத்தினர், 6.8% மற்ற மதங்களைச் சேர்ந்தவர்களாகவோ அல்லது கணக்கெடுப்பின்போது மதத்தைப் பற்றி பதில் தராதவர்கள் ஆவர். 20% "ஆன்மீக நாட்டம் அற்றவர்கள். 12% நாத்திகர்.
# ஒரன்பூர்க் மாகாணம்

## பொருளாதாரம்

ஒரன்பூர்க் ஒப்லாஸ்து ரஷ்யாவின் முதன்மையான விவசாய பகுதிகளில் ஒன்றாகும். இதன் காலநிலை வேளாண்மைக்கு ஏற்றதாக உள்ளது. ஈரப்பதமான வசந்தகால காற்றும், வறண்ட கோடைக்கால காற்றும் கொண்டது. இங்கு கோதுமை, கம்பு , சூரியகாந்தி , உருளைக்கிழங்கு , பட்டாணி , பீன்ஸ் , சோளம் , போன்றவை விளைகின்றன.
இந்த ஒப்ளாஸ்ட்டின் ஏற்றுமதி பொருட்கள் எண்ணெய் மற்றும் எண்ணெய்சார்ந்த பொருட்களும், எரிவாயு மற்றும் எரிவாயுசார்ந்த பொருட்களும், இரும்பு மற்றும் இரும்பு பொருட்களும், நிக்கல் , கல்நார் , குரோமியம் கலவைகள், கடின தாமிரம், மின்சார இயந்திரங்கள், ரேடியேட்டர்கள், இயந்திரங்கள், கட்டுமான தொழில் தயாரிப்புகள் போன்றவை ஆகும்.
# வீர. லெ. சிந்நயச் செட்டியார்

**வீர. லெ. சிந்நயச் செட்டியார்** (1855 - 1900) 19-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பெரும்புலவர், சைவ சித்தாந்த வித்தகர். ஆசுகவி என்று போற்றப்பட்டவர்.
# வீர. லெ. சிந்நயச் செட்டியார்

## வாழ்க்கைச் சுருக்கம்

சிந்நயச் செட்டியார் தேவகோட்டையில் நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார் சாதியில் "மேலவீடு' எனப்படும் செல்வக் குடும்பத்தில் 1855-ஆம் ஆண்டு வீர.லெட்சுமணன் செட்டியார் - லெட்சுமி ஆச்சிக்கு நான்காம் பிள்ளையாகப் பிறந்தார். சிந்நயச் செட்டியாரின் மனைவி பெயர் மீனாட்சி. இவர்களின் ஒரே பிள்ளை காசி மூன்றாண்டுகளில் இறந்து போனது.  
சிந்நயச் செட்டியாரின் குரு, தேவகோட்டை 'வன்றொண்டர்' நாராயணன் செட்டியார். இந்த வன்றொண்டர், மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையின் மாணவர். சிந்நயச் செட்டியாரின் மானசீக குரு யாழ்ப்பாணம் ஆறுமுகநாவலர். "சிலேடைப் புலி' பிச்சுவையர், காரைக்குடி சிவபூசகர் சொக்கலிங்கம், இராமநாதபுரம் ரா.ராகவையங்கார் ஆகியோர் சிந்நயச் செட்டியாரின் மாணவர்கள்.  
இவருடைய உருவத் தோற்றம் யாரையும் ஈர்க்கக் கூடியது. நல்ல சிவப்பு நிறம், விபூதி, ருத்ராட்சம் அணிந்து பஞ்சகச்ச மேலாடையில் சிவப்பழமாய்க் காட்சி அளிப்பார். கையில் எப்பொழுதும் ஓலைச்சுவடி இருக்கும். ரத்தினக் கம்பளத்தில் வீற்றிருப்பார்.  
பாண்டித்துரைத் தேவர் சிந்நயச் செட்டியாரின் இனிய தோழர். இருவரும் அடிக்கடி சந்தித்து அளவளாவுவர். பாண்டித்துரைத் தேவர் நான்காம் தமிழ்ச் சங்கத்தை மதுரையில் நிறுவ முயன்றபோது, அவருக்கு உறுதுணையாக நின்றவர் சிந்நயச் செட்டியார்.  
மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை, உ. வே. சாமிநாதையர் போன்றோர் இவரைப் பாராட்டியுள்ளனர். 'வன்றொண்டர்' நாராயணன் செட்டியார், "தன் மாணவர்களில் 'ஆசுகவி' பாடக்கூடியவர் சிந்நயச் செட்டியார் ஒருவரே" என்று தன்னிடம் கூறியதாக உ.வே.சா., தமது வாழ்க்கை வரலாற்றில் கூறியிருக்கிறார்.  
மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயில் திருப்பணி செய்த "வயிநாகரம்' குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இராமநாதன் செட்டியார், தமது "கவிதைமலர்' என்ற நூலில், சிந்நயச் செட்டியாரைப் போற்றிப் பாடல் எழுதியுள்ளார்.
# வீர. லெ. சிந்நயச் செட்டியார்

## சேவைகள்

திருவாரூரில் இவர் வாழ்ந்த காலத்தில் 'திருவிளம்பல்' என்ற திருத்தலத்தில் உள்ள சிவன் கோயிலை புதுப்பித்தார்.  
திருவாமாத்தூர் வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகளை தேவகோட்டைக்கு அழைத்து வந்து, தேவகோட்டை நகரச் சிவன் கோயிலில் உள்ள தண்டபாணி பேரில் பிள்ளைத்தமிழ் பாடச்செய்தார்.  
வேலங்குடிக் கல்வெட்டில் இருந்து நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார் வரலாற்றை எழுதி வெளியிட்டார்.
# வீர. லெ. சிந்நயச் செட்டியார்

## எழுதியுள்ள நூல்கள்

- மதுரை மீனாட்சி அம்மைப்பதிகம்
- நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார் சரித்திரம்(1994)
- திருவொற்றியூர்ப் புராணம்
- குன்றக்குடி மயின்மலைப் பிள்ளைத் தமிழ்
- தேவகோட்டை சிலம்பைப் பதிற்றுப்பத்து அந்தாதி
- இராமேசுரம் தேவைத் திரிபு அந்தாதி
- திருவண்ணாமலை அருணைச் சிலேடை வெண்பா
- காசி யமக அந்தாதி
- வெளிமுத்திப் புராணம்
- கும்பாபிஷேக மகிமை
- ஐம்பெரும் காப்பிய ஒப்பீடு
- கண்டனூர் மீனாட்சி அம்மை பாடல்  
-
- http://www.tamilvu.org/slet/ln00101/ln00101pag.jsp?bookid=305&pno=227
- ஆராய்ச்சிப் பேரறிஞர் மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி அவர்கள் எழுதியுள்ள “19-ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் இலக்கியம்“, பக்கம் 289, முதல் பதிப்பு 2003)
# சுப்பிரமணிய ஐயர்

**சுப்பிரமணிய ஐயர்** 19 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தமிழறிஞர். தஞ்சை சதாவதானம் சுப்பிரமணிய ஐயர் என அழைக்கப்பட்டார்.
# சுப்பிரமணிய ஐயர்

## இவர் இயற்றிய நூல்கள்

- காளையார்கோயிற் புராண வசனம் (1897)
- காளையார் கோயிற் புராணம் (1899)
- கோட்டூர்ப் புராணம் (1898)
- பருவகால வருணனை (1904). இந்நூல், பருவ காலங்களின் வருணனையைப் பழைய நூல்களில் இருந்து தொகுத்து சுப்பிரமணிய ஐயரால் அச்சிற் பதிப்பிக்கப்பட்டது
# சீனக் கலைகளுக்கான பேர்சிவல் டேவிட் நிறுவனம்

**சீனக் கலைக்கான பேர்சிவல் டேவிட் நிறுவனம்** என்பது இலண்டனில் உள்ள சீனக் கலைக்கான பேர்சிவல் டேவிட் சேகரிப்பை உரிமையாகக் கொண்ட நிறுவனம் ஆகும். இந்த நிறுவனத்தின் முதன்மை நோக்கம் சீனக் கலைகளும் பண்பாடும் தொடர்பான ஆய்வுகளையும் கற்பித்தலையும் முன்னேற்றுவது ஆகும். இந்நிறுவனத்தின் சேகரிப்புக்களில் சொங், யுவான், மிங், சிங் அரச மரபுகளை உள்ளடக்கிய 10 முதல் 18ம் நூற்றாண்டு வரையான காலப்பகுதிகளைச் சேர்ந்த 1,700 பொருட்கள் அடங்கியுள்ளன. இவற்றுள் அரிய ரு, குவான் பாண்டங்களின் மாதிரிகள், 1351ஐச் சேர்ந்த மிகப்பழைய நீல வெள்ளை வெண்களிப் பாண்டங்களான, யுவான் அரச மரபைச் சேர்ந்த நீலமும் வெள்ளையும் கலந்த மட்பாண்டக் கோயில் சாடிகள் என்பன அடங்கும். இந்நிறுவனத்தில், சீனக் கலைகள் தொடர்பான மேற்கத்திய மற்றும் கிழக்காசிய நூல்களைக்கொண்ட பெரிய நூலகம் ஒன்றும் உள்ளது. 1950ல் இந்தச் சேகரிப்புக்கள் சேகரிப்பாளரும் அறிஞருமான பேர்சிவல் டேவிட் என்பவரால் இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்துக்கு வழங்கப்பட்டது. இப்போது இச்சேகரிப்புக்கள் பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தில் நிரந்தரக் காட்சியில் உள்ளன.
# பயர்பிளை வானூர்திச் சேவை

**பயர்பிளை நிறுவனம்** (*FlyFirefly Sdn Bhd*) சுருக்கமாக **பயர்பிளை**, இரு இடங்களுக்கிடையே நேரடியாக இயக்கப்படும் முழுச்சேவை வழங்கும் வானூர்திச் சேவை நிறுவனமாகும்; இது மலேசியா எயர்லைன்சு நிறுவனத்தின் துணை நிறுவனமாகும். சிலாங்கூரிலுள்ள சுல்தான் அப்துல் அஜிஸ் ஷா வானூர்தி நிலையத்தின் தரைப்பகுதியிலிருந்து இதன் தலைமையகம் இயங்குகின்றது.மலேசியாவின் முதல் சமூக வான்சேவை நிறுவனம் என அறியப்படுகின்றது. பயர்பிளை இரண்டு அச்சுமையங்களிலிருந்து தனது சேவைகளை இயக்குகின்றது: சுல்தான் அப்துல் அஜிஸ் ஷா வானூர்தி நிலையம், சிலாங்கூர் மற்றும் பினாங்கு பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம். இதன் முதல் சேவை ஏப்ரல் 3, 2007இல் பினாங்கிலிருந்து கோட்டா பரூவிற்கு துவங்கியது.
# பயர்பிளை வானூர்திச் சேவை

## மேலாண்மையும் இயக்கமும்

தனது தாய் நிறுவனமான மலேசியா எயர்லைன்சு தவிர்த்த தனியான மேலாண்மை பயர்பிளைக்கு உள்ளது. இது மலேசியா தவிர இந்தோனேசியா, சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து நாடுகளில் தனது சேவைகளை குவியப்படுத்தி உள்ளது.  
மார்ச் 16, 2007இல் புதிய சேவை நிறுவனமாக பயர்பிளையை அறிமுகப்படுத்தும் விழாவில் மலேசியா எயர்லைன்சின் முதன்மை செயல் அலுவலர் இத்ரிசு ஜாலா இப்புதிய நிறுவனம் மலேசிய எயர்லைன்சுடன் இணைந்து புதிய பாதைகளை வகுக்கும் என்றும் அடுத்த ஐந்தாண்டுகளில் தனது கருவ சேவைகளை உருவாக்கும் எனவும் கூறினார். இதில் வட அமெரிக்கா, தென் அமெரிக்கா, தென்னாபிரிக்கா நாடுகளுக்கு இயக்குவதும் இதன் நோக்கமாக அமையும் என்றார்.
# பயர்பிளை வானூர்திச் சேவை

## சேருமிடங்கள்

பயர்பிளை இரண்டு அச்சு மையங்களிலிருந்து, பினாங்கு மற்றும் கோலாலம்பூரின் சுபாங், தனது சேவைகளை இயக்குகின்றது. பினாங்கிலிருந்து உள்நாட்டுச் சேவைகளாக லங்காவி, கோட்டா பாரு, சுபாங், குவாலா திரங்கானு, குவாந்தான் நகரங்களுக்கு நாளுக்கு இருமுறை இயக்குகின்றது; தவிர கோ சமுயய், தாய்லாந்தின் பூகத்திற்கு நாளுக்கொருமுறை சேவை வழங்குகின்றது. சுபாங்கிலிருந்து பினாங்கு, லங்காவி, அலோர் செடார், ஜொகூர் பாரு, குவாலா திரங்கானு, கொத்தா பாரு, சிங்கப்பூர், தாய்லாந்தின் கோ சமுயய் மற்றும் இந்தோனேசியாவின் பெக்கான்பாருவிற்கும் சேவைகளை வழங்குகின்றது. இருப்பினும் பினாங்கிலிருந்து குவாலா திரங்கானு, கொத்தா பாரு, கோ சமுயய், குவாந்தான் நகரங்களுக்கு தனது சேவைகளை இடைநிறுத்தம் செய்வதாக மார்ச் 8, 2009இல் அறிவித்தது. 2011இலிருந்து இச்சேவைகள் மீண்டும் இயக்கப்படுகின்றன.  
;மலேசியா
- சுபாங் - சுல்தான் அப்துல் அஜிஸ் ஷா வானூர்தி நிலையம் **அச்சு**
- பினாங்கு - பினாங்கு பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் **அச்சு**
- ஜொகூர் பாரு - செனைய் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் **இரண்டாம்நிலை அச்சு**
- கோட்டா பாரு - சுல்தான் இசுமாயில் பெட்ரா வானூர்தி நிலையம் **இரண்டாம்நிலை அச்சு**
- அலோர் ஸ்டார் - சுல்தான் அப்துல் அலிம் வானூர்தி நிலையம்
- ஈப்போ - சுல்தான் அசுலான் சா வானூர்தி நிலையம்
- கெர்தெ - கெர்தெ வானூர்தி நிலையம்
- கோலா டெரெங்கானு - சுல்தான் மகமூது வானூர்தி நிலையம்
- குவாந்தான் - சுல்தான் ஹாஜி அகமது சா வானூர்தி நிலையம்
- லங்காவி - லங்காவி பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம்
- மலாக்கா-மலாக்கா பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம்
;இந்தோனேசியா
- பண்டா அச்சே - சுல்தான் இசுக்கந்தர் முடா பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம்
- மேடான் - குவாளா நாமு பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம்
- பெக்கான்பாரு - சுல்தான் இசுயாரிப் காசிம் II பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம்
;சிங்கப்பூர்
- சிங்கப்பூர் - சிங்கப்பூர் சாங்கி வானூர்தி நிலையம்
;தாய்லாந்து
- கோ சமுயய் - சமுயய் வானூர்தி நிலையம்
- கிராபி - கிராபி வானூர்தி நிலையம்
- பூகத் - பூகத் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம்
# 1644

**1644** (**MDCXLIV**) கிரெகொரியின் நாட்காட்டியில் ஒரு வெள்ளிக்கிழமையில் ஆரம்பமான நெட்டாண்டு ஆகும், அல்லது 10-நாட்கள் பின்தங்கிய பழைய யூலியன் நாட்காட்டியில் திங்கட்கிழமையில் ஆரம்பமான நெட்டாண்டு ஆகும்.
# 1644

## நிகழ்வுகள்

- ஏப்ரல் 25 - சீனாவில் இடம்பெற்ற கிளர்ச்சியை அடுத்து மிங் அரசமரபின் கடைசிப் பேரரசன் சொங்சென் தற்கொலை செய்து கொண்டான்.
- செப்டம்பர் 15 - ஒன்பதாம் இனசென்ட் 236வது திருத்தந்தையாக நியமிக்கப்பட்டார்.
- டிசம்பர் - எடின்பரோவில் கொள்ளைநோய் பரவியது.
- ரெனே டேக்கார்ட் தனது *Principia Philosophiae* (*மெய்யியல் தத்துவங்கள்*) நூலை வெளியிட்டார்.
# 1644

## பிறப்புகள்

- செப்டம்பர் 25 - ஓலி ரோமர், தென்மார்க்கு வானியலாளர் (இ. 1710)
- டிசம்பர் 29 - மட்சுவோ பாஷோ, யப்பானியக் கவிஞர் (இ. 1694)
# 1644

## இறப்புகள்

- சூலை 29 - எட்டாம் அர்பன் (திருத்தந்தை) (பி. 1568)
# ஓம்சுக் மாகாணம்

**ஓம்சுக் மாகாணம்** (*Omsk Oblast*, , ஓம்ஸ்கயா ஓபிலாஸ்து) என்பது உருசியாவின் நடுவண் அலகும், ஒரு உருசிய மாகாணமும் ஆகும். இது தென்மேற்கு சைபீரியாவில் அமைந்துள்ளது. இதன் நிர்வாக மையம் ஓம்ஸ்க் ஆகும். இந்த மாகாணம் 139.700 சதுர கிலோமீட்டர் (53,900 சதுர மைல்) பரப்பளவு கொண்டது. இதன் மக்கள் தொகை 1,977,665 ( 2010 கணக்கெடுப்பு ) ஆகும். இதில் பெரும்பான்மையினரான 1.15 மில்லியன் மக்கள் நிர்வாக மையமான ஒம்ஸ்க் நகரத்திலேயே வாழ்கின்றனர். இதன் எல்லைகளாக வடக்கிலும், மேற்கிலும் தியூமென் ஒப்லாஸ்து, கிழக்கில் நோவஸிபிர்ஸ்க் மற்றும் தோம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து ஆகியவையும், தெற்கில் கசக்ஸ்தான் ஆகியவை அமைந்துள்ளன.
# ஓம்சுக் மாகாணம்

## வரலாறு

தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகள்படி இந்த ஒப்ளாஸ்ட் பகுதியில் கடந்த 14,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே மனிதர்கள் வசித்து வந்தனர் என்று சுட்டிக் காட்டுகின்றனர். புதிய கற்கால மக்கள் இப்பகுதியில் மீன் பிடித்து, வேட்டையாடி வாழ்ந்துவந்தனர். சுமார் மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மனிதர்கள் இங்கு நிலையாக ஓரிடத்தில் வாழத் தொடங்கினர்.
பல்வேறு துருக்கிய நாடுகளின் ஆதிக்கத்தில் இப்பகுதி இடைக்கால சகாப்தம் முழுவதும் இருந்தது.
இப்பகுதியில் ரசிய வரலாறு என்பது 1584இல் துவங்குகிறது. யேர்மார்க் என்பவரின் தலைமையிலான படைகள் இப்பகுதியின் உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களைத் தோற்கடித்து இப்பிராந்தியத்தை இரசியாவின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவந்தனர்.
# ஓம்சுக் மாகாணம்

## பொருளாதாரம்

2008 ஆம் ஆண்டில் இருந்து, ஒம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து இரசியாவின் பிராந்தியங்களில் பொருளாதாரத்தில் 23வது இடத்தை பெற்றுள்ளது. இந்த பிராந்தியத்தின் மொத்த உற்பத்தி 10.2 பில்லியன் டாலர்கள் மதிப்பைக் கொண்டுள்ளது.
ஒம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்தின் தொழில் துறை நன்கு முன்னேறியுள்ளது. சேவைத்துறை, நிதித் துறைகள் மேலும் வளர்ந்து வருகின்றது, வேளாண்மை பொருளாதாரத்தில் சிறிய பங்கையே வகிக்கிறது என்றாலும், குறிப்பிடத்தக்கதாக உள்ளது.
இப்பிராந்தியத்தில் அறுபத்தாறாயிரம் தனியார் நிறுவனங்கள் பதிவுபெற்றுள்ளன. இவற்றில் சிறுதொழில் விற்பனையாளர்கள் முதல் கோடிக்கணக்கான டாலர் மதிப்பிலானஉற்பத்தியாளர்கள்வரை உள்ளனர்.
2008 ஆம் ஆண்டு போர்ப்ஸ் இதழ் இரசியாவின் சிறந்த நகரங்களில் ஒம்ஸ்க்க்கு ஆறாவது இடத்தைத் தந்தது. அதற்கு முந்தைய ஆண்டு தரவரிசையில் 20 வது இடத்தில் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.
# ஓம்சுக் மாகாணம்

## புவியியல்

ஒம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து வடக்கில் இருந்து தெற்காக 600 கி.மீ. நீளமும் கிழக்கிலிருந்து மேற்காக 300 கி.மீ. வரை பரவியுள்ளது. ஒப்ளாஸ்ட் புவியியல் லிர்டிஷ் ஆறும் அதன் கிளை ஆறுகளுமே பெரும்பங்கு வகிக்கிறன. இது மேற்கு சைபீரியாவன் ஒரு பகுதியாக உள்ளது. ஒப்ளாஸ்ட்டின் தெற்குப் பகுதி பெரும்பாலும் புல்வெளியாகவும் படிப்படியாக மரங்களடர்ந்த சமவெளிக் காடுகளைக் கொண்டதாகவும் உள்ளது. வடக்கில் சதுப்புநில தைகா காடுகள் உள்ளன.
# ஓம்சுக் மாகாணம்

## காலநிலை

ஒப்ளாஸ்ட் உன்னதமான வெப்பநிலையைக் கொண்டுள்ளது. குளிர், பனி மழை, வெப்பம் மற்றும் வறண்ட கோடைக் காலம் என வேறுபட்ட தட்பவெப்பநிலையைக் கொண்டதாக உள்ளது, சராசரி சனவரி வெப்பநிலை -42 ° செமுதல் -30 ° செ வரையும், சராசரி சூலை வெப்பநிலை +28° செ இருந்து + 25 ° செ வரையும் சிலசமயம் 35 ° செ இல் இருந்து 40 ° செ வரை வரைகூட அடையும். சராசரி ஆண்டு மழைப் பொழிவு 300-400 மி.மீ. ஆகும்.
# ஓம்சுக் மாகாணம்

## மக்கள் வகைப்பாடு

இப்பிராந்தியத்தின் மக்கள் தொகை: 1,977,665 ( 2010 கணக்கெடுப்பு ); 2,692,251 ( 2002 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு ); 2,782,005 ( 1989 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு .)  
2012 முக்கிய புள்ளி விவரங்கள்
- பிறப்பு: 29 475 (1000 ஒன்றுக்கு 14.9)
- இறப்பு: 27 197 (1000 ஒன்றுக்கு 13.8)
- **மொத்த கருத்தரிப்பு விகிதம்**:
2009 - 1.58 | 2010 - 1.60 | 2011 - 1.66 | 2012 - 1.86 | 2013 - 1.87 | 2014 - 1.96 (இ)  
2010 ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின் படி, இனக்குழுக்கள் விகிதம்:
# ஓம்சுக் மாகாணம்

## மதம்

2012 ஆண்டைய உத்தியோகபூர்வ கணக்கெடுப்பு படி ஒம்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து மக்கள் தொகையில் 35.7% உருசிய மரபுவழித் திருச்சபையை பின்பற்றுகின்றனர். 3% பொதுவான இருக்கும் கிருத்துவர் , 2% இஸ்லாமியர் , 1% ஸ்லாவிக் நாட்டுப்பற மதம், 0.5% கத்தோலிக்க திருச்சபையினர். மக்கள் தொகையில் 39% ஆன்மீக மத நாட்டம் இல்லாதவர்களாக தங்களைக் கருதுபவர்கள், 13% நாத்திகர், 5.8% மற்ற மதங்களை சேர்ந்தவர்களாகவோ அல்லது கேள்விக்கு பதில் தரவிரும்பாதவர்களோ ஆவர்.
# இஃபே வெண்கலத் தலை

**இஃபே வெண்கலத் தலை** அல்லது **இஃபே தலை** என்பது, 1938ல் நைசீரியாவில் உள்ள இஃபே என்னும் இடத்தில் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட பதினெட்டு செப்புக் கலப்புலோகச் சிலைகளுள் ஒன்று. இஃபே, யொரூபா மக்களின் சமய மற்றும் முன்னாள் அரச மையமுமாக விளங்கியது. இது ஒரு அரசனைக் குறிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. இது கிபி 13-14 நூற்றாண்டு காலப்பகுதியில், உள்ளூர் மக்களுக்கு ஐரோப்பியருடன் தொடர்பு ஏற்படுவதற்கு முன்னர் செய்யப்பட்டிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. இதன் உண்மைநிலைத் தன்மையும், சிக்கலான வேலைப்பாடுகளும், அக்காலத்தில் ஆப்பிரிக்கக் கலைகள் குறித்த முன்னைய மேலைநாட்டுக் கருத்துருக்களைக் கேள்விக்குட்படுத்துவனவாக இருந்தன. கண்டுபிடிக்கப்பட்டு ஓராண்டுக்குப் பின்னர் இது பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்துக்கு எடுத்துச்செல்லப்பட்டது.
# இஃபே வெண்கலத் தலை

## விபரம்

பெரும்பாலான மேற்கு ஆப்பிரிக்க வெண்கலச் சிலைகளைப் போலவே இதுவும் உண்மையில் செப்பினாலும், பல்வேறு கலப்புலோகங்களாலும் ஆனது. பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தால் இவ்வுலோகம் "பெருமளவு ஈயம் சேர்க்கப்பட்ட துத்தநாகப் பித்தளை" என விபரிக்கப்பட்டுள்ளது. அருங்காட்சியகங்களிலும், தொல்லியலிலும் தற்கால நடைமுறைகளின்படி வெண்கலம், பித்தளை போன்ற சொற் பயன்பாடுகள் தவிர்க்கப்பட்டுப் பதிலாக "செப்புக் கலப்புலோகம்" என்ற சொல்லே விரும்பப்படுகிறது. மெழுகு இழப்பு நுட்பத்தைப் பயன்படுத்திச் செய்யப்பட்டுள்ள இது, ஏறத்தாழ முக்கால் முழு அளவு கொண்டது, 35 சமீ உயரமானது. சிற்பி இயல்பான பாணியில் வடிவமைத்துள்ளார். முகம் முழுவதும் கீறல் வரிகளால் நிரப்பப்பட்டுள்ளது. ஆனால், உதட்டில் மட்டும் கீறல்கள் இல்லை. தலை அணி, சிக்கலான அமைப்புக்கொண்ட முடியைக் குறிக்கிறது. இந்த அலங்காரம் இஃபேயின் எல்லா வெண்கலத் தலைகளுக்கும் பொதுவானது.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

**சுபாங்**, (மலாய்: *Subang*; ஆங்கிலம்: *Subang*; சீனம்: *双溪毛糯*); என்பது மலேசியா, சிலாங்கூர் மாநிலத்தில், பெட்டாலிங் மாவட்டத்தில் அமைந்து உள்ள ஒரு நகரம். கோலாலம்பூர் மாநகருக்கு மேற்கே 17 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்து இருக்கும் இந்த நகரம், சா ஆலாம், சுபாங் ஜெயா பெருநகரங்களுக்கு இடையிலும் அமைந்துள்ளது.  
இந்த நகரம் கிள்ளான் பள்ளத்தாக்கில் உள்ள கம்போங் பாரு சுபாங் சிற்றூரையும்; சௌஜானா குழிப்பந்து மன்றத்தையும் *(Saujana Golf Country Club)* அடக்கி உள்ளது.  
சுபாங் ஜெயா, கிளானா ஜெயா *(Kelana Jaya),* சுங்கை பூலோ, குவாசா டமன்சாரா *(Kwasa Damansara),* கோத்தா டாமன்சாரா *(Kota Damansara),* ஆரா டாமன்சாரா *(Ara Damansara),* முத்தியாரா டாமன்சாரா போன்ற நகரங்களும்; பெட்டாலிங் ஜெயா பெரு நகர்ப் பகுதிகளும், இந்தச் சுபாங் நகரத்திற்கு மிக அருகில் உள்ளன.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## பொது

இங்குதான் கோலாலம்பூரின் முன்னாள் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையமான சுல்தான் அப்துல் அஜிஸ் ஷா வானூர்தி நிலையம் *(Subang International Airport)* அமைந்துள்ளது. இந்தப் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம், சுபாங் விமான நிலையம் (*Subang Airport*) அல்லது **சுபாங் வானூர்தி நிலையம்** என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.  
இந்தப் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் மலேசியா, சிலாங்கூர், பெட்டாலிங் மாவட்டத்தின் சுபாங் புறநகர் பகுதியில் அமைந்துள்ள வானூர்தி நிலையமாகும். இந்த வானூர்தி நிலையம் பொது வான்வழிப் போக்குவரத்திற்கும் உள்ளூர் பயணங்களுக்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## முதன்மை இல்லங்கள்

இங்கு பல புகழ்பெற்ற குழிப் பந்தாட்ட மைதானங்கள் உள்ளன. இங்கு செல்வச் செழிப்பு மிக்க இல்லங்கள் நிறைந்துள்ளன. இந்த நகர்ப்புறத்தில் பல வசதிமிக்க அடுக்கு வீடுகளும் வில்லாக்களும் மாளிகைகளும் அமைந்துள்ளன.  
- அமாயா சௌஜானா *(Amaya Saujana)*
- செராய் சௌஜானா *(Serai Saujana)*
- லேக் வியூ சௌஜானா *(Lake View Saujana)*
- கிளன்கில் சௌஜானா *(Glenhill Saujana)*
- மேப்பிள் ஊட்ஸ் சௌஜானா *(Maplewoods Saujana)*
- பூங்கா ராயா அடுக்குமாடி மனைகள் ''(Bunga Raya Condominium)
''
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## அரசியல்

சுபாங் சிலாங்கூரின் மிகப்பெரும் தொகுதிகளில் ஒன்றாகும்; பல்வேறு இன,சமய,சமூக பின்னணி மக்கள் இங்கு வாழ்கின்றனர். இதன் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக டான் ஸ்ரீ கே.எஸ். நிஜார் இருந்தார்.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## அரசியல்

### சிவராசா ராசையா

2008-ஆம் ஆண்டு மலேசியப் பொதுத்தேர்தலில், பாக்காத்தான் ஹரப்பான் கூட்டணியின், மக்கள் நீதிக் கட்சியின் *(Pakatan Harapan - Parti Keadilan Rakyat)* சார்பில் சிவராசா ராசையா சுபாங் தொகுதியில் போட்டியிட்டார்.  
அந்தத் தேர்தலில் தன் போட்டியாளர் டத்தோ முருகேசன் சின்னாண்டவர் *(Murugesan Sinnandavar)* என்பவரை 6,709 வாக்குகள் வேறுபாட்டில் வென்று நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார்.  
தற்சமயம் சிவராசா ராசையா, மலேசிய நாடாளுமன்றத்தில் சுங்கை பூலோ நாடாளுமன்றத் தொகுதியின் மக்களவை உறுப்பினராக உள்ளார். 2018-ஆம் ஆண்டு நடந்த மலேசியப் பொதுத் தேர்தலில் மலேசிய இஸ்லாமிய கட்சியைச் சார்ந்த நுரிடா முகமட் சாலே *(Nuridah Mohd Salleh)* என்பவரை எதிர்த்துப் போட்டியிட்டு 26,634 வாக்குகள் பெரும்பான்மையில் வெற்றி பெற்றார்.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## அரசியல்

### தொகுதி சீரமைப்பு

2004-ஆம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தொகுதி சீரமைப்பில் சுபாங் தொகுதியில் மூன்று மாநிலச் சட்டப் பேரவை தொகுதிகள் உருவாக்கப்பட்டன.  
- புக்கிட் லாஞ்சான் *(Bukit Lanjan)*
- கோத்தா டாமன்சாரா *(Kota Damansara)*
- பாயா ஜராசு *(Paya Jaras)*  
இருப்பினும் 2018-ஆம் ஆண்டில் அந்தத் தொகுதிகள் இரு தொகுதிகளாகச் சீரமைக்கப்பட்டு உள்ளன.  
- கின்ராரா *(Kinrara)*
- சுபாங் ஜெயா *(Subang Jaya)*  
இந்தத் தொகுதிகளில் வென்றவர்கள் சிலாங்கூர் மாநிலச் சட்டப் பேரவையில் உறுப்பினர்கள் ஆவார்கள்.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## அரசியல்

### புக்கிட் லாஞ்சான்

புக்கிட் லாஞ்சான் *(Bukit Lanjan)*, முன்னாள் சுபாங் சட்டமன்றத் தொகுதியாகும். இதன் மக்கள்தொகை 50,000. இவர்களில் 25% பேர் கம்போங் சுங்கை காயு ஆரா, பெலாங்கி டாமன்சாரா போன்ற குறைந்தவிலை அடுக்கங்களில் வசிக்கும் குறைந்த வருமான வகுப்பினராவர்.  
உயர் வருமான வகுப்பினர் பண்டார் உத்தாமா, டாமன்சாரா பெர்டானா, பண்டார் சிறீ டாமன்சாரா பகுதிகளில் வசிக்கின்றனர். எஞ்சிய 40% மத்தியதர மக்களாவர்.  
இந்தப் பகுதி மக்களின் முதன்மையான குறைபாடு கட்டமைப்புக்களைக் குறித்ததாகும். சாக்கடைகள், சாலைகள், களங்களின் மேம்பாடு மற்றும் பராமரிப்பு குறித்தும் தானுந்து திருட்டு, வீட்டுக் கொள்ளை போன்றவற்றில் இருந்து பாதுகாப்பு ஆகியன முதன்மையான எதிர்பார்ப்புகளாக உள்ளன.  
தவிரவும் தொடர்ந்த சாலைப் போக்குவரத்து நெருக்கடியும் சாலையோர வணிகர்களின் பிரச்சினையும் அடுத்துள்ள தீர்வு கோரப்படும் சிக்கல்களாகும்.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## அரசியல்

### பாயா ஜராசு

பாயா ஜராசு *(Paya Jaras)* முன்னாள் சுபாங் சட்டமன்றத் தொகுதியாகும். மக்கள்தொகை கிட்டத்தட்ட 70,000. இதில் 60% மலாய் மக்களும் 30% சீனர்களும் 10% இந்தியர்களும் ஆவர்.  
பாயா ஜராசு மரபார்ந்த சிற்றூர்களையும் புதிய சிற்றூர்களையும் பல குடியிருப்பு பகுதிகளையும் அடக்கியுள்ளது. புக்கிட் ரகுமான் புத்ரா, சியர்ரமாசு, வாலென்சியா பகுதிகளில் நடுத்தர, உயர்நிலை மக்களும் அமான் புரி, தாமான் எசான் பகுதிகளில் நடுத்தர மக்களும் வசிக்கின்றனர். வறியநிலை மக்கள் அமான்புரி, மேடாங் ஜெயா பகுதிகளில் வசிக்கின்றனர்.  
சாலை விளக்குகள், சாலைகள், சாக்கடைகள், சிற்றூர்களுக்கானப் பொதுப் போக்குவரத்து, பெருமழையின் போது வெள்ளப்பெருக்கு ஆகியவை இத்தொகுதி மக்களின் குறைபாடுகளாகும்.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## பொருளாதாரம்

தலைமையகம்]]  
மலேசியா எயர்லைன்சு *(Malaysia Airlines)* நிறுவனமும்; பயர்பிளை *(Firefly)* வானூர்திச் சேவை நிறுவனமும் இங்குள்ள சுல்தான் அப்துல் அஜிஸ் ஷா வானூர்தி நிலையத்தில் *(Sultan Abdul Aziz Shah Airport)* உள்ள மலேசிய எயர்லைன்சு கட்டிடத்தில் தங்கள் தலைமை அலுவலகங்களைக் கொண்டுள்ளன.  
மலேசியா எயர்லைன்சு; பயர்பிளை வானூர்திச் சேவை தவிரவும், பெர்ஜெயா ஏர் *(Berjaya Air)*; மலின்டோ ஏர் *(Malindo Air)* நிறுவனங்களும் இங்கு தங்கள் தலைமை அலுவலகங்களைக் கொண்டுள்ளன.  
சுபாங் பெர்டானா வணிக மையம் *(Taman Subang Perdana)* சுபாங்கிற்கு அருகில் உள்ள வணிக நகர்ப் பகுதியாகும். சுல்தான் அப்துல் அஜிஸ் ஷா வானூர்தி நிலையம் எனும் சுபாங் வானூர்தி நிலையம் தற்போது *இசுகைப்பார்க் முனையம்* *(Subang Skypark (IATA: SZB)* என்று அழைக்கப் படுகின்றது.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## சுபாங் வானூர்தி நிலையம்

1998-இல் சிப்பாங்கில் கோலாலம்பூர் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் திறக்கப்படும் வரை சுபாங் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையமே கோலாலம்பூரின் முதன்மை வானூர்தி நிலையமாக விளங்கியது.  
தற்போது இந்த நிலையம் பயர்பிளை வானூர்திச் சேவை *(Firefly),* மலின்டோ ஏர் *(Batik Air Malaysia)* வணிக சேவைகளின் வானூர்திகளுக்கு அச்சு மையமாக விளங்குகிறது.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## கட்டுமானப் பணிகள்

சுபாங் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையத்தின் கட்டுமானப் பணிகள் 1961-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கின. 1965-ஆம் ஆண்டில் $64 மில்லியன் செலவில் முடிக்கப்பட்டன. எளிமையான வடிவமைப்பு. மிதக்கும் கான்கிரீட் ஓடுகளால் ஆன கூரையைக் கொண்டிருந்தது.  
இந்த விமான நிலையம் 30 ஆகஸ்டு 1965-இல் அதிகாரப்பூர்வமாக போக்குவரத்துக்கு திறக்கப்பட்டது. மேலும் தென்கிழக்கு ஆசியாவிலேயே மிக நீளமான ஓடுபாதையை (3.7 கி.மீ. நீளம், 45 மீ அகலம்) கொண்டு இருந்தது.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## கட்டுமானப் பணிகள்

### மூன்று முனையங்கள்

1990-களில், விமான நிலையம் மூன்று முனையங்களைக் கொண்டிருந்தது.  
- பன்னாட்டு விமானங்களுக்கான முனையம் 1
- சிங்கப்பூருக்கான முனையம் 2
- உள்நாட்டு விமானங்களுக்கான முனையம் 3.  
ஜூலை 2002-இல், ஏர் ஏசியா விமானங்கள், கே.எல்.ஐ.ஏ. சிப்பாங் பன்னாட்டு விமான நிலையத்தில் இருந்து பறக்கத் தொடங்கின. இருப்பினும் 2004-இல், ஏர் ஏசியா விமான நிறுவனம், இந்த நிலையத்தைத் தன்னுடைய முதன்மை மையமாகப் பயன்படுத்தக் கருதியது. ஆனால், அந்த திட்டத்தை மலேசிய அரசாங்கம் நிராகரித்து விட்டது.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## கல்வி

சுபாங் நகரில் உள்ள சௌஜானா குழிப்பந்தாட்ட நாட்டு மனமகிழ் மன்ற மைதானத்தில் *(Saujana Golf and Country Club)* *கோலாலம்பூர் சப்பானியப் பள்ளிக்கூடம்* *(Japanese School of Kuala Lumpur)* இயங்குகின்றது.
# சுபாங், சிலாங்கூர்

## வானிலை

மலேசியாவிலேயே அதிகமாக இடி விழும் இடமாகச் சுபாங் கருதப் படுகின்றது. மலேசிய வானியல் ஆய்வுத் துறையின்படி *(Malaysian Meteorological Department)*:-  
- 1987-ஆம் ஆண்டில் **362 நாட்களில்** மின்னலுடன் இடி
- மிகக் கூடுதலான இடியுடன் **262 நாட்கள்**
# ஆர்மீனிய திருத்தூதர் திருச்சபை

**ஆர்மீனிய திருத்தூதர் திருச்சபை** அல்லது **ஆர்மீனிய அப்போஸ்தலிக்க திருச்சபை** (*Armenian Apostolic Church*; ; ) என்பது ஆர்மீனிய மக்களின் தேசியத் திருச்சபையாகும். இது கிழக்கத்திய மரபுவழித் திருச்சபையின் பகுதியும் மிகப் பண்டைய கிறித்தவ சமூகங்களில் ஒன்றுமாகும். ஆர்மீனியா நான்காம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் (பாரம்பரியமாக 301 இல்) இத்திருச்சபையை உருவாக்கியதும், உத்தியோகபூர்வச் சமயமாக கிறித்தவத்தை ஏற்றுக் கொண்ட முதலாவது நாடும் ஆகும். திருத்தூதர்கள் பர்த்தலமேயு, ததேயு என்போரின் மறைபணி, முதலாம் நூற்றாண்டில் கிறித்தவத்தின் ஆரம்ப மைய மூலம் என்பவற்றுக்கு இத்திருச்சபை உரிமை கொள்கிறது.  
இது சிலசமயங்களில் **ஆர்மீனிய மரபுவழித் திருச்சபை** (*Armenian Orthodox Church*) அல்லது **கிரகோரியத் திருச்சபை** (*Gregorian Church*) எனவும் குறிப்பிடப்படுவதுண்டு. இதன் நிறுவனர்களாகிய பர்த்தலமேயு, ததேயு என்போரின் நோக்கைக் கொண்டு இருந்ததும், திருச்சபையின் முதலாவது உத்தியோகபூர்வ ஆளுனராக புனித கிரோகரியின் கலப்படமற்ற நோக்கும் இருந்ததால் பின்னவர் இதனைத் திருச்சபையாக கருத விரும்பவில்லை. இது சுருக்கமதாக **ஆர்மீனிய திருச்சபை** (*Armenian Church*) எனவும் அறியப்படுகிறது.
# ஆர்மீனிய திருத்தூதர் திருச்சபை

## வரலாறு

, ஆர்மீனிய திருத்தூதர் திருச்சபையின் தாய்க் கோயில்]]
# ஆர்மீனிய திருத்தூதர் திருச்சபை

## வரலாறு

### மூலங்கள்

ஆர்மீனிய திருச்சபை திருத்தூதர்கள் பர்த்தலமேயு, ததேயு என்போரின் ஊடாக திருத்தூதர் மரபுவழியை உரிமை கொள்கிறது. பழங்கதை ஒன்றின்படி, இரு திருத்தூதர்களின் வருகையும் அவர்கள் கொண்டு வந்த "எடோசாவின் உருவம்" (இயேசுவின் உருவம் பதித்த துணி) மூலம் ஐந்தாம் அப்காரின் தொழுநோய் குணமாகியதும், கி.பி. 30 இல் அவர் மதமாறினார். அப்கார் ததேயுவை ஆர்மீனியாவெங்கும் மறைபரப்புதலுக்கு நியமித்தார். இதனைத் தொடர்ந்து அரசர் சனட்ருக்கின் மகளை ததேயு மதமாற்றினார். அதனால் ததேயுவும் அரசருடைய மகளும் மறைசாட்சியாக கொல்லப்பட்டனர். இதன் பிறகு, பர்த்தலமேயு ஆர்மீனியாவுக்குச் சென்றார். அவர் செல்லும்போது கன்னி மரியாளின் உருவப்படத்தையும் கொண்டு சென்று, அனகித் கோயில் இருந்ந இடத்தின் மேல் அவர் உருவாக்கிய கன்னியர் மாடத்தில் வைத்தார். பர்த்தலமேயு சனட்ருக்கின் சகோதரியை மனமாற்றினார். இதனால் பர்த்தலமேயுவும் சனட்ருக்கின் சகோதரியும் மறைசாட்சியாக கொல்லப்பட்டனர். இரு திருத்துதர்களுடைய இறப்புக்கு முன்பே, அப்பகுதிக்குரிய உள்ளூர் ஆயர் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார். மேலும், சில வேறு ஆர்மீனியர்களும் இயேசுவின் சகோதரர் யாக்கோபுவால் ஆர்மீனியாவுக்கு வெளியில் வைத்து திருநிலைப்படுத்தப்படடார்கள். இதனால் ஈரானிடமிருந்தும் சரத்துஸ்திர சமய அடித்தளத்திலிருந்தும் இது வேறுபட்டும், பார்த்திய செல்வாக்கிலிருந்தும் தன்னைப் பாதுகாத்தது.  
டிரிடேட்ஸ் ஆர்மீனியத் திருச்சபையின் முதலாவது "கத்தோலிக்கஸ்" என கிரகரியை அறிவித்து, அவரை செசேரியாவிற்கு அருள்நிலைப்படுத்தப்பட அனுப்பினார். அவர் திரும்பியதும், சிலைகளை அகற்றி தேவாலயங்களையும் துறவி மடங்களையும் கட்டி, குருக்களையும் ஆயர்களையும் திருநிலைப்படுத்தினார். அவர் தியானத்தில் இருக்கும்போது, இயேசு சுத்தியலால் உலகிற்கு அடிக்க வருவது போல் அகக்காட்சி கண்டார். இந்த இடத்தில் பெரும் சிலுவை ஒன்றுடன் கிறித்தவக் கோயில் ஒன்று எழுப்பப்பட்டுள்ளது. கடவுள் பிரதான ஆர்மீனியத் தேவாலயம் ஒன்றை அங்கு கட்டுவதற்கு குறிப்பிடுகிறார் என அவர் தெரிவித்தார். அரசருடைய உதவியுடன் அவர் அகக்காட்சியின்படி செய்து முடித்தார். அவர் அந்நகரை எச்மியாட்சின் பேராலயம் என்று, அதாவது "ஒரே பேறானவர் இறங்கிய இடம்" என்று பெயர் மாற்றினார்.  
ஆரம்பத்தில் ஆர்மீனியத் திருச்சபை உலகில் பெரும் திருச்சபையாக இருந்தது. இதன் அங்கத்தவர்கள் நீசியாவின் முதலாம் சங்கத்திலும் (325) கொன்தாத்திநோபிளின் முதலாம் சங்கத்திலும் (381) பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்கள். ஆயினும், எபேசுவின் முதலாம் சங்கத்தில் (431) பங்குபற்றாமல், சங்கத்தின் தீர்மானங்களுக்கு உடன்படுவதாக செய்தி அனுப்பினார்கள்.
# எச்மியாட்சின் பேராலயம்

அரசர் மூன்றாம் டிரிடோட்சினால் அரச சமயமாக கிறித்தவம் உள்வாங்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஆர்மீனியாவின் பாதுகாவலர் புனித கிரோகரியினால் 301 இற்கும் 303 இற்கும் இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில் ஆரம்ப நான்காம் நூற்றாண்டில் மூலக் கோயில் கட்டப்பட்டதாக பாரம்பரியமாக நம்பப்படுகிறது. பாகால் வழிபாட்டிலிருந்து கிறித்தவத்திற்கு மாறியதன் அடையாளமாக முன்னைய கோயிலுக்குப் பதிலாக இது உருவாகியது. பாரசீகப் படை எடுப்பினால் கடுமையாக பேராலயம் சேதப்பட்ட பின்பு தற்போதைய கட்டடத்தின் மையம் 483/4 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் வகன் மமிகோனியனால் கட்டப்பட்டது. இதனுடைய அடித்தளம் முதல் ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதி வரை, எச்மியாட்சின் எல்லா ஆர்மீனியக் கத்தோரிக்கசுக்களின் இருக்கையாகவும், ஆர்மீனியத் திருச்சபையின் மிகப் பெரும் தலைமையாகவும் இருந்தது.  
அது தன்னுடைய முக்கியத்துவத்தை இழக்காதிருந்தாலும், தொடர்ந்து வந்த நூற்றாண்டுகளில் பேராலயம் நடைமுறையில் கைவிடப்பட்டது. 1441 இல் இது மீளமைக்கப்பட்டு இன்று வரை அப்படியே உள்ளது. பாரசீகத்தின் முதலாம் அப்பாசினால் எச்மியாட்சின் சூறையாடப்பட்டு, அங்கிருந்த புனிதப் பொருட்களும் கற்களும் எடுக்கப்பட்டு ஆர்மீனியர்களுக்கு அந்நிலத்தின் மீதிருந்த ஈடுபாட்டை குறைக்கும் முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதன் பிறகு பேராலயம் பல புனரமைப்புகளுக்கு உள்ளானது. மணிக்கூண்டுகள் ஏழாம் நூற்றாண்டு அரைப்பகுதியின் பிற்பகுதியில் இணைக்கப்பட்டன. 1868 இல், பேராலய கிழக்கு முனையில் திருக்கல அறை கட்டப்பட்டது. ஒரு பிரதான புண்ணியத்தலமாகவும், அந்நாட்டின் அதிகம் பேரால் சென்று பார்க்கப்படும் இடங்களில் இதுவும் ஒன்றாகவுள்ளது. சில முக்கியமான ஆரம்ப மத்திய கால கோயில்கள் அருகில் உள்ளதுடன், 2000 இல் ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனம் இப்பேராலயத்தை உலகப் பாரம்பரியக் களமாகப் பட்டியலிட்டது.
# எச்மியாட்சின் பேராலயம்

## வரலாறு

### அடித்தளமும் சொலலிலக்கணமும்

பாரம்பரியத்தின்படி, பேராலயம் 301 இற்கும் 303 இற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் ஆர்மீனியத் தலைநகராக இப்போதுள்ள வாகர்சபாத்தில் அரச மாளிகைக்கு அருகில், பாகாலின் கோயில் இருந்த இடத்தில் கட்டப்பட்டது. இது "ஒரே பேறாக இருந்தவர்" (கடவுளின் மகன்) என மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது.  
;குறிப்புகள்  
;மேற்கோள்கள்
# பௌத்தநாத்து

**பௌத்தநாத்து** (நேபாளி: बौद्धनाथ) (Baudhanath), நேபாள நாட்டில் திபெத்திய பௌத்தர்களின் பெரிய கோள வடிவ விகாரையில் அமைந்த 36 மீட்டர் உயரமான நினைவுத் தூண் ஆகும். பௌத்தநாத்து கி பி நான்காம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது. பௌத்தநாத்து மடாலயம், நேபாள நாட்டின் காத்மாண்டு சமவெளியில் தேசியத் தலைநகரான காட்மாண்டூ நகரத்தின் கிழக்கில், ஏழு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இமயமலையில் அமைந்துள்ளது.வானளாவிய உயரத்தில் காணப்படும், இப்பழைமையான பௌத்தநாத்து மடாலயத்தின் நினைவுத்தூண் உலகின் பெரியதாகும். பௌத்தநாத்து மடாலயத்தை, உலக தொல்லியற்களங்களில் ஒன்றாக ஐக்கிய நாடுகள் அவையின், யுனேஸ்கே நிறுவனம், 1979இல் அறிவித்துள்ளது.
# பௌத்தநாத்து

## அமைவிடம்

காட்மாண்டு நகரத்தின் வடகிழக்கே ஏழு கிலோ மீட்டர் தொலைவில், இமயமலை அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது.
# பௌத்தநாத்து

## வரலாறு

லிச்சாவி குடியரசின் மன்னர் சிவதேவன் (கி பி 590-604) காலத்தில் பௌத்தநாத்து மடாலயத்தை நிறுவியதாக கோபாலாராஜவம்சாவளி (கோபு) கூறுகிறார். நேபாள மன்னர் மானதேவன் (கி பி 464-505) ஆட்சி காலத்தில் கட்டியதாகவும் கூறப்படுகிறது. கி பி 15ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் அல்லது 16வது நூற்றாண்டில் முற்பகுதியில் இவ்விடத்தில் நடந்த அகழ்வராய்ச்சியில், கண்டெடுக்கப்பட்ட மன்னர் அம்சுவர்மாவின் (கி பி 605-621) எலும்புகள் தோண்டி எடுக்கும் போது, இப்பௌத்தநாதர் மடாலயம் கண்டெடுக்கப்பட்டதாக, திபெத்திய ஆதாரங்கள் ஆதாரங்கள் கூறுகிறது.
திபெத்திய பேரரசர், திர்சோங் டெட்சான் (ஆட்சி காலம்: 755 - 797) ஆட்சி காலத்தில் இப்பௌத்த மடாலயத்தை நிறுவியதாக கருதப்படுகிறது.
# பௌத்தநாத்து

## 2015 நேபாள நிலநடுக்கம்

சிலை]]
சேதமடைந்த பௌத்தநாத்துதை சீர் செய்யும் பணி]]  
2015 நேபாள நிலநடுக்கத்தில் பௌத்தநாத்து மடாலயத்தின் மேற்கூறையின் நினைவுத் தூண் முற்றிலும் சேதமடைந்தது. தற்போது சேதமடைந்த மேற்கூறையும், தூணையும் சீரமைக்கும் பணி நடந்து வருகிறது.
# பௌத்தநாத்து

## இதனையும் காண்க

- பசுபதிநாத் கோவில்
- சங்கு நாராயணன் கோயில்
- முக்திநாத்
- லும்பினி
- மாயாதேவி கோயில்
- பக்தபூர் நகர சதுக்கம்
- பாதன் நகர சதுக்கம்
- அனுமன் தோகா நகர சதுக்கம்
- பொக்காரா
- சுயம்புநாதர் கோயில்
- பௌத்த யாத்திரைத் தலங்கள்
- உலக பாரம்பரியக் களங்களின் பட்டியல் - ஆசியாவும் ஆஸ்திரலேசியாவும்
# இறபீக் சாமி

**இறபீக் சாமி** (**Rafik Schami** رفيق شامي&lrm;, பிறப்பு: சூன் 23, 1946) சிரிய, ஜெர்மனிய எழுத்தாளர். அத்துடன் இவர் ஒரு கதைசொல்பவரும், விமர்சகரும், வேதியியல் பட்டதாரியும் ஆவார். இவர் ஜெர்மனியின் மிக முக்கியமான எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். இவரது படைப்புகள் 28 மொழிகளில் மொழி பெயர்க்கப் பட்டுள்ளன. இரபிக் சாமி என்பது இவரது புனைபெயர். இவரது இயற்பெயர் சுகைல் பாடெல். இவர் 2002 இலிருந்து ஜெர்மனியில் பவாரியன் நுண்கலை அக்கடமியின் உறுப்பினராக உள்ளார்.
# இறபீக் சாமி

## வாழ்க்கை

இவர் டமாஸ்கஸில், கிறிஸ்தவ-அரமேய சிறுபான்மை இனத்தைச் சேர்ந்தவர். இவர் இராணுவச் சேவையை விரும்பாததால் 1971 ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனிக்கு புலம் பெயர்ந்தார். தற்சமயம் ஜெர்மனியில், கியர்கைம்போலாடனில் தனது பவாரியன் மனைவியுடனும், மகனுடனும் வாழ்கிறார். இவருக்கு இரண்டு நாட்டு குடியுரிமைகளும் இருக்கின்றன.
# இறபீக் சாமி

## கல்வி

இவர் தனது ஆரம்பக்கல்வியை வடக்கு லெபனானில் உள்ள ஒரு கிறிஸ்துவ அவையினரின் கான்வென்ட் உறைவிட பள்ளியில் கற்றார். அதன் பின் திமிஷ்குவில் வேதியியல், கணிதம் மற்றும் இயற்பியல் படித்தார். 1979 ஆம் ஆண்டில் ஜெர்மனிய ஐடல்பேர்க் பல்கலைக்கழகத்தில் இரசாயனவியல் கற்று இரசாயனவியல் பட்டதாரி ஆனார். ஜெர்மனியில் படிக்கும் போது தொழிற்சாலைகளிலும், மற்றும் பல்பொருள் அங்காடிகளிலும், உணவகங்களிலும் கட்டுமானத்தளங்களிலும் தற்காலிகத் தொழிலாளியாக வேலை செய்தார்.
# இறபீக் சாமி

## எழுத்துலகில்

இவர் 1965 ஆம் ஆண்டிலிருந்து அரபு மொழியில் கதைகளை எழுதினார். 1964 இலிருந்து 1970 வரை `அல் மண்டலாக்´ என்ற பத்திரிகையை டமாஸ்கஸில் நிறுவி அதன் ஆசிரியராகவும் இருந்தார். 1977 இலிருந்து ஜெர்மனிய மொழியில் இவர் எழுதிய பல படைப்புகள் ஜெர்மனியப் பத்திரிகைகளிலும், சஞ்சிகைகளிலும் பிரசுரமாகின. இதே நேரத்தில் இவர் அராபிய மொழியிலும் அராபியப் பத்திரிகைகளுக்கு எழுதிக் கொண்டிருந்தார். 1980 இல் இருந்து 1985 வரை ஜெர்மனியில் சுய்ட்விண்ட் (Südwind) இலக்கியஅமைப்பின் இணை நிறுவனராகவும், எழுத்தாளராகவும் இருந்தார். 1982 இலிருந்து ஜெர்மனியின் ஒரு தன்னிச்சையான எழுத்தாளராக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்.