# இந்திய மொழிகளில் உள்ள தமிழ்ச் சொற்கள்

## பிறமொழிச் சொற்கள் எனத் தவறாக வழங்கப்படும் தமிழ்ச் சொற்கள்

| தமிழ்ச்சொல் | திரிந்த வழக்கு | சென்ற மொழி | தமிழ் மொழிப்பொருள் | சென்ற மொழியில் பொருள் |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| வயம்/வயது/வயசு | வயசு | சமஸ்கிருதம் | அகவை, வயம் - வல்லமை, ஈர்ப்புத் தன்மை, வசீகரம் |  |
| மனம்/மனது/மனசு | மனசு | சமஸ்கிருதம் | மனம் - நிலைபெறும் தன்மை கொண்ட ஒன்று. |  |
| கோடி | கோடி | சமஸ்கிருதம் |  |  |
| வார்த்தை | வார்த்தை | சமஸ்கிருதம் | சொல்- வாயிருந்து வருகின்ற ஆருதை |  |
| அருத்தம் | அர்த்த | சமஸ்கிருதம் | பொருள். பிங்கல நிகண்டு - பொன்(பொருள்). சூடாமணி நிகண்டு - சொற்பொருள். |  |
| வாக்கியம் | வாக்கியா | சமஸ்கிருதம் | வாக்கியம்(வாக்கு+இயம்), சொற்றொடர் |  |
| பதி | பதி | சமஸ்கிருதம் | இடம், தலைவன் |  |
| அதி | அதி | சமஸ்கிருதம் | ஆதியிலிருந்து அதிகரிக்கும் செயல் அதி என்றும் மீதியிலிருந்து குறைக்கும் செயல் மிதி என்றும் வழங்கப்படும். |  |
| அதிகம் | அதிகா | சமஸ்கிருதம் |  |  |
| ஆதி | ஆதி | சமஸ்கிருதம் | ஆ+தல்(தொழிற்பெயர் விகுதி)=ஆதல்(ஆகுதல்) எனப் பொருள் படும் தொழிற்பெயர். ஆ+தி(தொழிற்பெயர் விகுதி)=ஆதி என்றால் முதன்மை என்று பொருள். முதல், தொடக்கம் - முன் நிற்கும் தன்மை |  |
| அகராதி | அகராதி | சமஸ்கிருதம் | அகரத்தை முதன்மையாகக் கொண்டது அகராதி(அகரம்+ஆதி). அகரமுதலி, அகரவரிசை |  |
| ஆலோசனை | ஆலோசனா | சமஸ்கிருதம் | ஆல்+ஓசனை=ஆலோசனை. ஆல்=ஆலமரம். ஓசனை=யோசனை, எண்ணம், சிந்தனை. அக்காலத்தில் சித்தர்கள் மலைகள் மேலுள்ள பாழிகளில் தங்கியிருப்பர், ஆலமரத்திற்கடியில் அமர்ந்திருப்பர். மக்கள் தங்கள் துன்பங்களுக்குத் தீர்வு(ஓசனை) வேண்டி அங்கு வந்து தங்களுக்குத் தேவையான தீர்வைப் பெற்றுக்கொள்வர். அப்படி சித்தர்கள் வழங்கும் தீர்வுக்கு ஆலோசனை(சித்தர்களின் எண்ணம்/சிந்தனை/தீர்வு) என்று பெயர். சித்தரான சிவனுக்கு **ஆலமர்செல்வன்** எனும் பெயரும் இதனடியே தோன்றியதேயாகும். |  |
| ஆலயம் | ஆலயா | சமஸ்கிருதம் | இச்சொல்லை விளக்கவேண்டுமென்றால் **ஆலோசனை** எனும் சொல்லின் வேரினை விளக்க வேண்டும். ஆல்+ஓசனை=ஆலோசனை. ஆல்=ஆலமரம். ஓசனை=எண்ணம், சிந்தனை, யோசனை(ஓசனை எனும் சொல்லே உடம்படுமெய்யுடன் யோசனை என்றானது). அக்காலத்தில் சித்தர்கள் மலைகள் மேலுள்ள பாழிகளில் தங்கியிருப்பர், ஆலமரத்திற்கடியில் அமர்ந்திருப்பர். மக்கள் தங்கள் துன்பங்களுக்குத் தீர்வு(ஓசனை) வேண்டி அங்கு வந்து தங்களுக்குத் தேவையான தீர்வைப் பெற்றுக்கொள்வர். அப்படி சித்தர்கள் வழங்கும் தீர்வுக்கு ஆலோசனை(சித்தர்களின் எண்ணம்/சிந்தனை/தீர்வு) என்று பெயர். சித்தரான சிவனுக்கு **ஆலமர்செல்வன்** எனும் பெயரும் இதனடியே தோன்றியதேயாகும். இதனடியே தோன்றியதே ஆலயம்(ஆல்+அயம்) எனும் சொல்லும்.
**பாவேந்தர் பாரதிதாசன் அவர்களின் விளக்கம்:**முன்னாளில், ஆலமரத்தடியில் அமைந்த நிழல் மிக்க பேரிடத்தை வழக்கு தீர்ப்பிடமாகவும்(மக்களின் துன்பங்களுக்குத் தீர்வு கிடைக்குமிடம். இப்பண்பாட்டின் தொடர்ச்சி தான் தற்காலத்துப் பஞ்சாயத்து.), கல்வி பயிலிடமாகவும்(குருகுலக் கல்வி), விழா நடைபெறுமிடமாகவும் கொண்டு பெருமைப்படுத்தினார்கள். அதுவே, பிற்காலத்தில் வணக்கத்திற்குரிய இடமாயிற்று. |  |
| பாரதம் | பாரத் | சமஸ்கிருதம் | பார்+அதம்=பாரதம். பார்=உலகம். அதம்=தொகுதி. |  |
| சுத்தம் | சுத்தம் | சமஸ்கிருதம் | சுதம்(சுது+அம்)=ஒழுங்கு, முறைமை, அழித்து ஒழுங்கு செய்தல். சுது+இ=சுதி, சுதம்+திரம்=சுதந்திரம், சுதம்>சுத்தம்=தூய்மை எனவும் வரும். திரம்=திரமுடன் இருக்கும் பண்பைக் குறிக்கும் சொல். |  |
| முக்கியம் | முக்கியா | சமஸ்கிருதம் | முகு(வினைச்சொல்)=முன்னே வா. முகுதல்=முன்னே வருதல். முகுதல்>முக்குதல் என வல்லின ஒற்று மிகுந்தும் வரும். முகு+இயம்=முக்கு+இயம்=முக்கியம். முன் நின்று இயம்பும் தன்மை கொண்டது. முதன்மையானது. முகம்(முகு+அம்) எனும் சொல்லும் முகு என்ற சொல்லிலிருந்தே தோன்றியது. இதன்பொருள், முன்னே வரும் தன்மை கொண்டது. ஆ(ஆதல்)>ஆகு(ஆதல்>ஆகுதல்)>ஆகுதி>ஆதி என நிற்றலைப் போல, முகு>முகுதி>முதி என வரும். முதி என்றால் மூத்தது அல்லது முதன்மையானது எனப் பொருள்படும். முது, முத்து, முந்து, முதுமை, முந்துதல், முதியவர்(முதி+அவர்), மூத்தது, முதல்(முது+அல்), முதன்மை(முதல்+மை), முதிர், முதிர்ச்சி முதலிய சொற்களும் இதிலிருந்தே தோன்றியது. |  |
| முகம் | முஹா | சமஸ்கிருதம் | முகு(வினைச்சொல்)=முன்னே வா. முகுதல்=முன்னே வருதல். முகுதல்>முக்குதல் என வல்லின ஒற்று மிகுந்தும் வரும். முகு+இயம்=முக்கு+இயம்=முக்கியம். முன் நின்று இயம்பும் தன்மை கொண்டது. முதன்மையானது. முகம்(முகு+அம்) எனும் சொல்லும் முகு என்ற சொல்லிலிருந்தே தோன்றியது. இதன்பொருள், முன்னே வரும் தன்மை கொண்டது. ஆ(ஆதல்)>ஆகு(ஆதல்>ஆகுதல்)>ஆகுதி>ஆதி என நிற்றலைப் போல, முகு>முகுதி>முதி என வரும். முதி என்றால் மூத்தது அல்லது முதன்மையானது எனப் பொருள்படும். முது, முத்து, முந்து, முதுமை, முந்துதல், முதியவர்(முதி+அவர்), மூத்தது, முதல்(முது+அல்), முதன்மை(முதல்+மை), முதிர், முதிர்ச்சி முதலிய சொற்களும் இதிலிருந்தே தோன்றியது. |  |
| காவியம் | காவ்யா | சமஸ்கிருதம் | காப்பு+இயம்=காப்பியம். **கா** எனும் ஓரெழுத்துச் சொல் **காப்பு** எனும் சொல்லைக் குறிக்கும். ஆகையால், கா+இயம்=கா+வ்+இயம்=காவியம் எனவும் வரும். இதற்கு, காத்து இயம்புவது என்று பொருள்.  
ஒப்பு நோக்குக :