# பியோதர் தஸ்தயெவ்ஸ்கி

## எழுத்தும் வாழ்வும்

### தேசவிலக்கம் சைபீரியாவுக்கு (1849-1854)

சர்வதேச விஷயங்களை கையாளும் அமைச்சகத்தின் ஒரு அதிகாரியான லிப்ராண்டி என்பவரிடம் பெட்ராஷேவ்ஸ்கி வட்டத்தை குறித்து புகார் செய்யப்பட்டது. தடைசெய்யப்பட்ட "கொகோலுக்கு ஒரு கடிதம்" உள்ளிட்ட பெலின்ஸ்கியின் ஆக்கங்களை வாசித்ததாகவும், அதை நண்பர்களிடம் சுற்றில் விட்டதற்காகவும் தஸ்தயேவ்ஸ்கி குற்றம் சாட்டப்பட்டார். குழுவைப் பற்றி கூறிய அண்டோநெல்லி எனும் அரசு தரப்பு ஆள் அவரது அறிக்கையில் குறைந்தது ஒரு கட்டுரையாவது ரஷ்யாவின் அரசியலையும் மதத்தையும் விமர்சிப்பதாயுள்ளது என்று கூறியுள்ளார். இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு எதிராக தஸ்தயேவ்ஸ்கி தான் அவற்றை இலக்கிய ஆக்கங்களாக மட்டுமே வாசித்தாக கூறினார். அரசியல் பற்றி அல்லாமல் மனிதனின் ஆளுமை, அகங்காரம் என்பவை குறித்ததாய் அமைந்தது அவரது பேச்சு. டிசம்பர் புரட்சி போலவோ, 1848களின் புரட்சிகள் போலவோ ஏதேனும் கிளம்பக்கூடும் என்று அஞ்சிய சக்கரவர்த்தி முதலாம் நிகோலஸ் மற்றும் பிரபு ஆர்லோவ் ஆகியோரின் கோரிக்கையின் பேரில் தஸ்தயேவ்ஸ்கியும் அவரது "சதிகாரர்களும்" 23 ஏப்ரல், 1849 அன்று கைது செய்யப்பட்டார்கள். அதி பயங்கரமான குற்றவாளிகள் இருந்த அதிக பாதுகாப்பு கொண்ட பீட்டர்- பால் கோட்டையில் அவர்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.  
ஜார் மன்னரால் அமைக்கப்பட்ட விசாரணைக் குழுவிலிருந்த பொறுப்பு ஜெனரல் இவான் நபகோவ், பிரபு பவெல் காகரின், பிரபு வாசிலி டொல்கோருகோவ், ஜெனரல் யகோவ் ராஸ்டோவ்த்செவ், உளவுத்துறை தலைமை அதிகாரி ஜெனரல் லியோன்ட்டி ஆகியோர் முன்னிலையில் வழக்கு நான்கு மாதம் நடந்தது. வட்டத்தின் நண்பர்களுக்கு மரண தண்டனை என்றும், அவர்கள் துப்பாக்கியால் சுடப்படவேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தது. கைதிகள் 23 டிசம்பர், 1849 அன்று செயின்ட். பீட்டர்ஸ்பர்கின் செம்யோநோவிற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு மூன்று நபர்கள் கொண்ட குழுக்களாக பிரிக்கப்பட்டனர். தஸ்தயேவ்ஸ்கி இரண்டாம் வரிசையில் மூன்றாவது ஆளாக நின்றார். ப்லஷேயேவும் டுரோவும் அவருக்கு அடுத்தடுத்து நின்றனர். ஆனால் ஜார் கொடுத்தனுப்பிய ஆணையால் கடைசி நிமிடங்களில் தண்டனை ரத்தானது.  
பதிலாக சைபீரியா, ஓம்ஸ்கின் கடோர்கா சிறைமுகாமிற்கு அனுப்பப்பட்டு நான்கு ஆண்டுகள் கடுமையான வேலைகளும் பின்னர் கட்டாய ராணுவப் பணியும் கொடுக்கப்பட்டது. பதினான்கு நாட்கள் தொடர் குதிரை வண்டி பயணத்திற்கு பிறகு கதிகள் டோபோல்ஸ்க் எனும் நிலையத்திற்கு வந்தனர். அப்போதிருந்த அவலமான சூழல்களையும் பொருட்படுத்தாது தன்னுடன் இருந்த பிற கைதிகளை தஸ்தயேவ்ஸ்கி மன அமைதி படுத்த முயன்றார். தஸ்தயேவ்ஸ்கியின் பரிவை வியந்த இவான் யாஸ்ட்ர்செம்ப்ஸ்கி என்பவர் தனது தற்கொலை எண்ணத்தை மாற்றிக்கொண்டார். டோபோல்ஸ்கில் அவர்களுக்கு உணவும் உடையும் அளித்த டிசம்பரிச பெண்கள், பத்து ரூபிள் நோட்டு அடங்கிய ஒரு புதிய ஏற்பாட்டையும் வழங்கினர். பதினொரு நாட்கள் கழித்து தஸ்தயேவ்ஸ்கி ஓம்ஸ்கை அடைந்தார். அவர் கூடி இருந்த மற்றொரு பெட்ராஷேவ்ஸ்கி வட்ட நண்பர் கவிஞர் செர்ஜை டுரோவ் மட்டுமே. தஸ்தயேவ்ஸ்கி அவரது அனுபவத்தை இப்படி எழுதியுள்ளார்:  
ஆபத்தான குற்றவாளிகளில் ஒருவராக கருதப்பட்டு விடுதலை வரை அவர் சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தார். அவரது புதிய ஏற்பாட்டை படிப்பதற்கு மட்டுமே அனுமதி வழங்கப்பட்டிருந்தது. வலிப்பு தவிர்த்து மூலமும் அவரை பாதித்தது. காய்ச்சலில் உடல் எடை குறைவதும், இரவில் சமயங்களில் அதிக வெப்பமாகவும், அதிக குளிராகவும் உணர்வது நடந்தது. அங்கிருந்த சிறிய கழிப்பறையின் வீச்சம் மொத்த கட்டிடம் முழுவதும் பரவியிருந்தது. அது 200 பேரால் பயன்படுத்தப்பட்டது. தஸ்தயேவ்ஸ்கி எப்போதேனும் ராணுவ மருத்துவமனைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டபோது அங்கு நாளிதழ்களையும் டிக்கன்ஸின் நாவல்களையும் வாசித்தார். சக கைதிகளால் பெரிதும் மதிக்கப்பட்ட தஸ்தயேவ்ஸ்கி, அவரின் வெறுப்புமிழும் சொற்களால் சிலரால் வெறுக்கவும்பட்டார்.