# இரண்டாம் நிலை அடமானச் சந்தைச் சிக்கல்

## காரணங்கள்

### அரசுக் கொள்கைகள்

அரசின் தோல்வியடைந்த கட்டுப்பாடு மற்றும் கட்டுப்பாட்டு நீக்கம் இரண்டுமே இந்தச் சிக்கலுக்கு பங்களித்தது. அமெரிக்க செக்யூரிட்டி அண்ட் எக்ஸ்சேஞ் கமிஷன் (SEC) மற்றும் ஆலன் க்ரீன்ஸ்பான் ஆகிய இரு தரப்பினரும் அமெரிக்க உயர்சட்டப் பேரவையின் முன் சாட்சியமளிக்கும் போது முதலீட்டு வங்கிகளின் சுய-கட்டுப்பாட்டை அனுமதிப்பதில் அவர்கள் கண்ட தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டனர்.  
வீட்டு உரிமையாளர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பதே ரூஸ்வெல்ட், ரீகன், கிளிண்டன் மற்றும் ஜி.டபிள்யு.புஷ் உள்ளிட்ட பல அதிபர்களின் குறிக்கோளாக இருந்தது. 1982 ஆம் ஆண்டில், உயர் சட்டப்பேரவையானது மாற்று அடமானப் பரிமாற்றச் சமநிலைச் சட்டத்தை (AMTPA) பிறப்பித்தது, அது மைய அரசால் தனியுரிமை அளிக்கப்படாத வீட்டுக் கடன் வழங்குபவர்களை அனுசரிக்கப்பட்ட விகித அடமானங்களை எழுத அனுமதித்தது. 1980 ஆம் ஆண்டுகளின் துவக்கத்தில் உருவாக்கப்பட்ட மற்றும் பிரபலமான புதிய அடமானக் கடன் வகைகளில், அனுசரிக்கப்பட்ட விகிதம், விருப்பத்தேர்வு அனுசரிக்கப்படும் விகிதம், பலூன் செலுத்துத் தொகை மற்றும் வட்டி மட்டுமே கொண்ட அடமானங்கள் ஆகியவை அடங்கும். இந்தப் புதிய கடன் வகைகள், நிலைத்த விகிதம், அசல் சிறுகச் சிறுக திருப்பிக் கட்டும் அடமானக் கடன் போன்ற வங்கிகளின் நீண்ட கால நடைமுறைகளை மாற்றி வழங்கப்பட்டன. சேமிப்பு மற்றும் கடன் சிக்கலுக்கு வழிவகுத்த வங்கித் தொழிலின் கட்டுப்பாட்டு நீக்கத்தின் மீதான விமர்சனங்களில், உயர் சட்டப்பேரவையானது இத்தகைய கடன் வகைகளின் சுரண்டல்களைத் தடுத்திருக்கக்கூடிய வகையிலான நடவடிக்கைகளை எடுக்கத் தவறிவிட்டது என்பதும் ஒன்றாகும். அனுசரிப்பு விகித அடமானங்களை தவறாகப் பயன்படுத்தி பரவலாக சூறையாடும் கடனளிப்பு பின் தொடர்ந்தது. ஏறக்குறைய 80% இரண்டாம் நிலை அடமானங்கள் அனுசரிப்பு விகித அடமானங்கள் ஆக்.
1996 ஆம் ஆண்டில், HUD ஃபென்னி மே மற்றும் ஃப்ரெட்டி மாக் ஆகியவற்றிற்கு ஒரு இலக்கை நிர்ணயித்தது, அதாவது அவர்கள் வாங்குகின்ற அடமானங்களில் 42% ஐ அவர்களது பகுதியைச் சார்ந்த சராசரிக்கும் கீழான குடும்ப வருமானம் கொண்ட கடனாளிகளுக்கு அளிக்க வேண்டும். இந்த இலக்கு 2000 ஆம் ஆண்டில் 50% மாகவும் 2005 ஆம் ஆண்டில் 52% மாகவும் உயர்த்தப்பட்டது. 2002 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2006 ஆம் ஆண்டுவரை, அமெரிக்க இரண்டாம் நிலை அடமானச் சந்தை முந்தைய வருடங்களை விட 292% வளர்ந்ததால், ஃபென்னி மே மற்றும் ஃப்ரெட்டி மாக் இணைந்து வாங்கிய இரண்டாம் நிலை பங்குகள் $38 பில்லியனிலிருந்து சுமார் $ 175 பில்லியன் ஆக உயர்ந்தது, அதன் பின்னர் வதற்கு வருடத்திற்கு $ 90 பில்லியன் குறைந்தது, அதில் Alt-A ன் $350 பில்லியன் பங்குகள் உள்ளடங்கும். கடன் அடைத்தல் சிக்கல்களின் அதிகரிப்பால், ஃபென்னி மே Alt-A வின் தயாரிப்புகளை வாங்குவதை 1990 களின் துவக்கத்திலே நிறுத்தியது.
2008 ஆம் ஆண்டில், ஃபென்னி மே மற்றும் ப்ரெட்டி மாக் நிறுவனங்கள் நேரடியாகவோ அல்லது அவர்கள் ஆதரித்த அடமான கடனீடுகளின் தொகுப்புகள் வாயிலாகவோ அமெரிக்க அடமானச் சந்தையின் பாதியான $5.1 டிரில்லியன் மதிப்புள்ள குடியிருப்பு கடனீடுகளை உரிமையாக்கிக் கொண்டிருந்தனர். GSE எப்போதும் துணை ஆதரவு வழங்கப்பட்டுவந்ததாக இருந்தது, அவர்களின் நிகர மதிப்பு ஜூன் 30, 2008 வரை அமெரிக்க டாலரில் வெறும் 114 பில்லியன்களாகும். செப்டம்பர் 2008 ஆம் ஆண்டில் GSE நிறுவனம் அவர்களின் உத்தரவாதங்களைக் காப்பாற்றுவது தொடர்பான விவகாரம் எழுந்த போது, மைய அரசு நிறுவனங்கள் மீது கண்காணிப்புச் செய்யும் அமைப்பை ஏற்படுத்தி விளைவுத்திறன் மிக்க வகையில் வரி செலுத்துவோரின் செலவின் மதிப்பில் அவற்றை தேசியமயமாக்கவும் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டன.  
பொருளாதார வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு க்ளாஸ்-ஸ்டீகல் சட்டம் பிறப்பிக்கப்பட்டது. அச்சட்டம், வணிக ரீதியான வங்கிகளின் கடன் வழங்கல் செயல்கள் மற்றும் முதலீட்டு வங்கிகளின் தர நிர்ணயச் செயல்கள் ஆகியவற்றுக்கிடையே எழக்கூடிய கருத்து முரண்பாடுகளைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு, அவை இரண்டையும் பிரித்தது. பொருளாதார நிபுணர் ஜோசப் ஸ்டிக்லிஸ் சட்டத்தை திரும்பப் பெற்றதை விமர்சித்தார். அவர் அதன் திரும்பப் பெற்றதை "இது செனட் உறுப்பினர் பில் கிராம் அவர்களால் தலைமையேற்று உயர் சட்டப்பேரவையில் முன்மொழியப்பட்டு ஆதரவு கோரப்பட்ட வங்கி மற்றும் நிதிச் சேவைகள் தொழிலகங்களின் $300 மில்லியன் முயற்சிகளின் விளைவாக முடிந்த ஒன்றாகும்" என்றார். அவர் இந்த நடவடிக்கை சிக்கலுக்கு பங்களித்திருக்கும் என நம்பக் காரணம், முதலீட்டு வங்கிகளின் சிக்கலை ஏற்கும் பண்பாட்டு மரபு, பழமை விரும்பும் வணிக ரீதியான வங்கிக் கலாச்சாரத்தின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தியது, இது பூரிப்பு காலத்தில் துணை வலுவுடன் துணிகர முயற்சிகளிஜ்ன் அதிகரிப்பு மற்றும் ஆதரவுக்கு வழிவகுத்தது. 1980 ஆம் ஆண்டுகளின் இறுதியில் இடம்பெற்ற சேமிப்பு மற்றும் கடன் சிக்கலின் போது மைய அரசின் சிக்கனத் தன்மை கைவிட்டதன் விளைவாக, பிற கடன் வழங்கும் நிறுவங்களை சிக்கல் வாய்ந்த கடன்களை அளிப்பதில் ஆர்வமேற்படுத்தி, நெறிமுறை ரீதியான ஆபத்தினைஅதிகரித்தது.  
மரபுவாதிகளும் மற்றும் தாராளவாதிகளும் சமூக மறுமுதலீட்டுச் சட்டத்தின் (CRA) மூலம் ஏற்படக்கூடிய விளைவுகள் பற்றி விவாதித்தனர், இதனைக் குறைத்து மதிப்பிடுபவர்கள், இச்சட்டம் தகுதியற்ற கடனாளிகளுக்கு கடன் அளிப்பதை ஊக்குவித்ததையும், ஆதரவாளர்கள் முப்பது வருட கடன் வரலாறு அதிகரிப்பு சிக்கல் அதிகரிப்பின்றி இருந்தததையும் கூறுகின்றனர். அவர்கள், 1990 ஆம் ஆண்டுகளின் மத்தியில் CRA சட்டத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட சீர்திருத்தங்கள், வழங்கப்படும் கடனீடுகளின் தொகையை அதிகரித்தன, இல்லாவிடில் அவை குறைந்த வருமானமுடைய கடன் பெறுபவர்களைத் தகுதியற்றவர்களாக்கியிருக்கும், மேலும் அது CRA கட்டுப்படுத்திய அடமானங்களின் பங்குமயமாக்கலை அவற்றில் கணிசமானவை இரண்டாம் நிலை அடமானங்கள் என்றாலும் அனுமதித்தன.  
மைய வங்கியின் தலைவர் ராண்டால் க்ரோஸ்ச்னெரும் FDIC தலைவர் ஷீலா பேரும் CRA சட்டமானது இச்சிக்கலுக்கு குற்றம் சாட்டப்படக்கூடியதல்ல என்ற அவர்களது நம்பிக்கையைக் கூறினர்.