70களிலும், 80களிலும் நடந்த பிற்கால மோதல்களுக்கு முன்னறிவிப்பான நிகழ்வுகளை மத்திய கிழக்கு கண்டது. எகிப்தும், சிரியாவும் ஒன்றாக இருந்து உருவான ஐக்கிய அரபு குடியரசு முடிவுக்கு வந்த சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1966 சிரிய ஆட்சிக் கவிழ்ப்பில் சிரிய அரசாங்கம் தூக்கியெறியப்பட்டு, நியோ-பாதிஸ்ட் கட்சி அதிகாரத்துக்கு வந்தது. இறுதியில் அல்-அசாத் குடும்பத்தின் தலைமையிலான ஆட்சிக்கு அது வழிவகுத்தது. இசுரேலும் அதன் அண்டை நாடுகளும் 1967 ஆம் ஆண்டு ஆறு நாள் போரிலும், 1973 ஆம் ஆண்டு யோம் கிப்பூர் போரிலும் ஈடுபட்டன. அன்வர் சாதாத் மற்றும் பின்னர் ஓசுனி முபாரக்கின் தலைமையிலான, எகிப்து நாசரிசம் என்ற கொள்கையிலிருந்து மேற்கத்திய கூட்டணிக்கு ஆதரவாக மாறியது. மேலும் எகிப்து இசுரேலுடன் ஒரு அமைதி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது. ஒரு காலத்தில் பிராந்தியத்தில் மிகவும் வளமான நாடுகளில் ஒன்றாகவும், பண்பாட்டு மையமாகவும் இருந்த லெபனான், 1975 &#x2013; 1990 வரை பத்தாண்டுகள் நீடித்த லெபனான் உள்நாட்டுப் போரால் சரிவடைந்தது. 1979 ஆம் ஆண்டு ஈரானியப் புரட்சியில் ஈரானின் செல்வாக்கற்ற அமெரிக்க சார்பு அரசாங்கம் தூக்கியெறியப்பட்டு, ரூகொல்லா கொமெய்னி தலைமையிலான புதிய இசுலாமியக் குடியரசு நிறுவப்பட்டது. சதாம் உசேனின் தலைமையிலான ஈராக்கும் பாத்திஸ்ட் ஈரானும் 1980 &#x2013; 1988 வரை நடந்த ஈரான்-ஈராக் போரில் ஒன்றோடொன்று சண்டையிட்டன, இது வெற்றி தோல்வியில்லாமல் முடிந்தது.  
கிழக்கு ஆசியாவில், சீனா 1966 முதல் 1976 வரை பண்பாட்டுப் புட்சியை மேற்கொண்டது. இது ஒரு பெரிய உள் போராட்டமாகும். மாவோவியசத்தின் தீவிரமான திட்டமான இதில் உள்நாட்டு எதிரிகளாகக் கருதப்பட்டவர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டனர். 1960கள், 70களில் சோவியத்துகளுடனான சீனாவின் உறவு மோசமடைந்தது. இதன் விளைவாக சீன-சோவியத் பிளவு ஏற்பட்டது, இருப்பினும் இருநாடுகளும் சில விசயங்களில் ஒத்துழைத்தனர். " பிங்-பாங் ராஜதந்திரம் " என்பது அமெரிக்காவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையே ஒரு நல்லிணக்கத்திற்கும் 1970 களில் சீன கம்யூனிச அரசாங்கத்தை அமெரிக்கா அங்கீகரிப்பதற்கும் காரணமாயிற்று. 1989 ஆம் ஆண்டு தியனன்மென் சதுக்கப் போராட்டங்களால் ஏற்பட்ட சீனாவின் ஜனநாயக ஆதரவு இயக்கம் அடக்கப்பட்டது, மேலும் 1980 களில் சோவியத் கூட்டணியை உலுக்கிய பதட்டங்களிலிருந்து சீன அரசாங்கம் தப்பிப்பிழைத்தது. 1987-1988 ஆம் ஆண்டில் தென் கொரியாவும் (ஜூன் ஜனநாயகப் போராட்டத்திற்கு பின்னர்) தைவானும் (இராணுவச் சட்டம் நீக்கப்பட்டதன் பின்னர்) 1987 &#x2013; 1988 ஆம் ஆண்டுகளில் தாராளமயமாக்கலை நோக்கி முக்கிய நடவடிக்கைகளை எடுத்தன. ஒரு கட்சி ஆட்சி முறையைக் கொண்ட நாடுகளாக இருந்து முழுமையான ஜனநாயக நாடுகளாக மாறின.  
1980களில் கம்யூனிச கூட்டணிக்கு பொதுவாக பின்னடைவு ஏற்பட்டது. சோவியத்-ஆப்கான் போரானது (1979 &#x2013; 1989) அமெரிக்காவின் வியட்நாம் தோல்வியுடன் ஒப்பிடும்போது பெரும்பாலும் "சோவியத் ஒன்றியத்தின் வியட்நாம் போர்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது பெரும் பொருட்செலவில் நடத்தபட்டு இறுதியில் தோல்வியளித்த போரும் ஆக்கிரமிப்புமாகும். மிக முக்கியமாக, இடைப்பட்ட தசாப்தங்களில் கிழக்கு ஐரோப்பாவால் மேற்கு ஐரோப்பாவுடன் பொருளாதார ரீதியாக போட்டியிட முடியவில்லை, இது முதலாளித்துவத்தின் போதாமையைக்கு கம்யூனிசமே தீர்வு என்ற கூற்றைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தியது. மேற்கத்திய முதலாளித்துவப் பொருளாதாரமானது வளமானது, வலிமையானது என்று நிரூபிக்கப்பட்டதால், சோவியத் பாதுகாப்பு வரவுசெலவுத் திட்டத்தை அமெரிக்க ஆற்றலுடன் போட்டியிடுவது சிரமத்தைச் சந்தித்தது. 1989 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற பான்-ஐரோப்பிய சுற்றுலா, ஆர்ப்பாட்டமானது பின்னர் பெர்லின் சுவரின் வீழ்ச்சியுடன் ஒரு அமைதியான தொடர் எதிர்வினையை ஏற்படுத்தியது. 1989 புரட்சிகளால் கிழக்கு ஐரோப்பாவின் பல நாடுகளை தங்கள் கம்யூனிச அரசாங்கங்களை தூக்கியெறிந்தன. சோவியத் ஒன்றியம் அங்கு மீண்டும் சம்யூனிச அரசாங்கங்களை நிறுவுவதற்காக படையெடுக்க மறுத்துவிட்டது. கிழக்கு, மேற்கு ஜெர்மனிகள் மீண்டும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டன. 3, திசம்பர், 1989 அன்று நடைபெற்ற மால்டா உச்சி மாநாடு, ஆகத்து மாதம் சோவியத் தீவிரவாதக் குழுக்களால் நடத்தப்பட்ட ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு முயற்சி தோல்வியடைந்தது. 26, திசம்பர், 1991 அன்று சோவியத் ஒன்றியம் முறையாகக் கலைக்கப்பட்டது. இறுதியில் பனிப்போரின் முடிவுக்கு வந்தது.