# பணவியல் கொள்கை

## பணவியல் கொள்கை செயல் வழிகள்

### நாணய வாரியம்

ஒரு நாணய வாரியமானது ஓர் ஆதார தேசத்துடன் ஒரு நாட்டின் பணவியல் அடித்தளத்தை நிலைநிறுத்தும் பணவியல் ஏற்படாகும். அது போன்றே, இது கட்டாயமாக வலுவான நிலைத்த மாற்று விகிதமாக இயக்கப்படுகிறது. ஆதார நாட்டின் நிலைத்த விகிதத்துடனான அந்நிய நாணயத்துடன் புழக்கத்திலுள்ள உள்ளூர் நாணயம் ஆதரிக்கப்படுகிறது. ஆகையால், உள்ளூர் பணவியல் அடித்தளத்தை வளர்க்க நாணய வாரியத்திடம் இணையான தொகைக்கு அந்நிய நாணயத்தை வைப்பில் வைத்திருக்க வேண்டும். இது உள்ளூர் பணவியல் ஆணையம் பணவீக்கங் கொள்ளச் செய்யவோ அல்லது பிற நோக்கங்களை பின்பற்றவோ இயலக்கூடியவற்றை வரையறுக்கிறது. நாணய வாரியத்தின் பின்னணியிலுள்ள முதன்மையான கொள்கையளவிலான தேற்ற விளக்கங்கள் மூன்று காரணிகளைக் கொண்டது:  
1. ஆதார நாட்டின் பணவியல் நம்பகத்தன்மையை இறக்குமதிச் செய்ய;
1. ஆதார நாட்டுடன் நிலைத்த மாற்று விகிதத்தை பராமரிக்க;
1. மாற்று விகிதத்துடன் நம்பகத்தன்மையை நிறுவ (நாணய வாரியத்தின் ஏற்பாடு டாலர்மயமாக்கலுக்கு வெளியே நிலைத்த மாற்று விகிதங்களின் வலுவான வடிவமாகும்).
கோட்பாட்டின் படி, ஒரு நாடு உள்ளூர் நாணயத்தை ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட நாணயங்களோடு நிலை நிறுத்துவது நடக்கக் கூடியதே, என்றாலும், அனுபவத்தில் இது எப்போதும் நடைபெற்றதில்லை (மேலும் அது அதிக அளவில் ஒற்றை-நாணயம் கொண்ட நாணய வாரியத்தை செயல்படுத்துவதை விட சிக்கலானது). ஒரு தங்க பரிமாற்று அமைப்பு நாணய வாரியத்தின் சிறப்பு நிலையாகும் அங்கு ஓர் அந்நிய நாணயத்திற்குப் பதிலாக தேசிய நாணயத்தின் மதிப்பு தங்கத்தின் மதிப்புடன் இணைக்கப்பட்டதாகும்.  
கேள்வியிலுள்ள நாணய வாரியம் பின்னாதரவற்ற பணத்தினை வெளியிடுவதில்லை பதிலாக அதன் பாதுகாப்பு பெட்டகத்திலுள்ள அந்நிய நாணயத்தின் மொத்தத் தொகைக்கு இணையான அளவிற்கு மட்டுமே உள்ளூர் நாணயங்களை வெளியிடும். அந்த நாட்டின் அந்நிய வர்த்தக சமநிலைகளின் உபரி மத்திய வங்கியில் வைக்கப்பட்டுள்ள உள்ளூர் வங்கிகளின் உயர் வைப்புத் தொகைகளில் மட்டுமின்றி (துவக்கத்தில்) உள்ளூர் வங்கிகளிலுள்ள ஏற்றுமதி நிறுவனங்களின் உயர் வைப்புத்தொகைகளிலும் (நிகர) பிரதிபலிக்கிறது. உள்ளூர் பண அளிப்பின் வளர்ச்சி மத்திய வங்கியில் வங்கிகளின் கூடுதல் வைப்புக்கள் இரட்டிப்பாகி மத்திய வங்கியின் கைகளில் கூடுதல் வலுவூட்டக்கூடிய அந்நிய பரிமாற்று இருப்புக்களை சமப்படுத்தும். இந்த அமைப்பின் நன்மையானது நாணயத்தின் நிலைத்த தன்மைப் பற்றிய கேள்விகள் பொருந்துவனவாக இருப்பதில்லை. இதன் பாதக அம்சங்களாவன: நாடானது இதர உள்நாட்டு பிரதிப்பயன்களுக்கிணங்க பணவியல் கொள்கையை வகுக்கும் திறனற்றதாகவும், நிலைத்த மாற்று விகிதமானது ஒரு பரந்த அளவில் ஒரு நாட்டின் வர்த்தக வரையரைகளையும் பொருத்துவதானது, அதற்கும் அதன் வர்த்தக கூட்டாளிகளுடனான பொருளாதார வேறுபாடுகளையும் பொருட்படுத்தாதகவுமுள்ளது.  
பல்கேரியா போன்று ஹாங்காங் ஒரு நாணய வாரியத்தை இயக்குகிறது. எஸ்டோனியாவும் ஓர் நாணய வாரியத்தை 1992 ஆம் ஆண்டில் டாய்ச்சமார்க்கிற்கு இணையாக நிலை நிறுத்தி நிறுவியது, மேலும் இந்தக் கொள்கை அந்நாட்டின் பின் வந்த பொருளாதார வெற்றியின் முக்கிய ஆதாரமாகக் காணப்பட்டது (காண்க எஸ்டோனியாவின் பொருளாதாரம் விரிவான விவரங்களுக்கு எஸ்டோனியன் நாணய வாரியம்). அர்ஜெண்டினா அதன் நாணய வாரியத்தை ஜனவரி 2002 ஆம் ஆண்டில் கடுமையான பொருளாதார சரிவிற்குப் பிறகு கைவிட்டது. இது உணர்த்திய உண்மை நாணய வாரியங்கள் மீட்க இயலாதவை. ஆகையால் அந்நிய பரிமாற்று வணிகர்களால் ஊக வாணிபத்திற்கான முகாந்திரத்தால் கைவிடப்படலாம். டேய்டன் அமைதி உடன்படிக்கைக்குப் பிறகு 1995 ஆம் ஆண்டில் போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஸகோவினா ஓர் நாணய வாரியத்தை டாய்ச்சமார்க்கிற்கு நிலைநிறுத்தி நிறுவின (2002 லிருந்து ஈரோவைப் பதிலாகக் கொண்டது).  
நாணய வாரியங்கள் *சிறிய*, *வெளிப்படையான * பொருளாதாரங்களுக்கு அவை தனித்த பணவியல் கொள்கை நீடித்திருக்க கடினப்படுவதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளும்போது நன்மைகளை யளிக்கிறது. அவை குறை விலையுயர்விற்கு நம்பகத்தன்மை வாய்ந்த உறுதியளிப்பின் வடிவத்தைக் கூடத் தரலாம்.