# அலாவுதீன் கில்சி

## ஜலாலுதீனுக்கு எதிரான கூட்டுச் சதித்திட்டம்

ஜலாலுதீனுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்ய அலாவுதீனைத் தூண்டிய அதே நேரத்தில், மாலிக் சஜ்ஜுவின் ஆதரவாளர்கள் ஒரு பெரிய இராணுவத்தைத் திரட்டவும், ஒரு வெற்றிகரமான ஆட்சிக் கவிழ்ப்பை நடத்தவும் அலாவுதீனுக்கு நிறைய பணம் தேவை என்பதைக் குறிப்பிட்டனர்: நிதி ஆதாரம் இல்லாததால் மாலிக் சஜ்ஜுவின் கிளர்ச்சியானது தோல்வியடைந்திருந்தது. ஜலாலுதீனை அரியணையிலிருந்து அகற்றும் தனது திட்டத்திற்கு நிதியளிக்க அலாவுதீன் அண்டை இந்து இராச்சியங்கள் மீது ஊடுருவல்களை நடத்த முடிவு செய்தார். 1293இல் இவர் மால்வாவின் பரமார இராச்சியத்தின் ஒரு செல்வச் செழிப்பு மிக்க பட்டணமான பில்சா மீது ஊடுருவல் நடத்தினார். பில்சா பல படையெடுப்புகளால் பலவீனமடைந்திருந்தது. தக்காணப் பகுதியில் இருந்த தெற்கு யாதவ இராச்சியத்தின் பெரும் செல்வம் குறித்து பில்சாவில் இவர் அறிந்தார். அவர்களது தலைநகரான தேவகிரிக்குச் செல்லும் வழிகளைப் பற்றியும் அறிந்தார். சுல்தானின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்காக பில்சாவிலிருந்து பெற்ற கொள்ளைப் பொருட்களை ஜலாலுதீனிடம் அலாவுதீன் கூர்மதியுடன் சரணடைய வைத்தார். அதே நேரத்தில், யாதவ இராச்சியம் குறித்த தகவல்களை அவரிடம் வெளியிடவில்லை. மகிழ்ச்சியடைந்த ஜலாலுதீன் அலாவுதீனை *அரீசு-இ-மாலிக்* (போர் அமைச்சர்) ஆக்கினார். மேலும், இவரை அவத்தின் ஆளுநராகவும் கூட ஆக்கினர். இதனுடன் மேற்கொண்ட துருப்புகளைச் சேர்ப்பதற்கு வருவாய் மிகுதியைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற அலாவுதீனின் கோரிக்கைக்கும் சுல்தான் அனுமதியளித்தார்.  
ஆண்டுக்கணக்கிலான திட்டமிடல் மற்றும் ஆயத்தத்திற்குப் பிறகு 1296இல் தேவகிரி மீது வெற்றிகரமாக அலாவுதீன் ஊடுருவல் நடத்தினார். தேவகிரியிலிருந்து ஒரு பெரும் அளவிலான செல்வத்துடன் திரும்பிச் சென்றார். இதில் விலை மதிப்புள்ள உலோகங்கள், ஆபரணங்கள், பட்டுப் பொருட்கள், யானைகள், குதிரைகள் மற்றும் அடிமைகளும் அடங்குவர். அலாவுதீனின் வெற்றி குறித்த செய்தியானது ஜலாலுதீனை அடைந்த போது சுல்தான் குவாலியருக்கு வந்தார். கொள்ளையிடப்பட்ட பொருட்களை தன்னிடம் அலாவுதீன் அங்கு வழங்குவார் என்று நம்பினார். எனினும், அலாவுதீன் அனைத்து செல்வங்களுடன் காராவிற்கு நேரடியாக அணி வகுத்தார். சந்தேரியில் அலாவுதீனை இடைமறிக்கலாம் என அகமது சப் போன்ற ஜலாலுதீனின் ஆலோசகர்கள் பரிந்துரைத்தனர். ஆனால், ஜலாலுதீன் தனது அண்ணன் மகன் மீது நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். காராவிலிருந்து செல்வத்தை தில்லிக்கு அலாவுதீன் கொண்டு வருவார் என்ற நம்பிக்கையில் தில்லிக்குத் திரும்பினார். காரவை அடைந்த பிறகு அலாவுதீன் சுல்தானுக்கு ஒரு மன்னிப்புக் கடிதத்தை அனுப்பினார். தான் இல்லாத நேரத்தில் சுல்தானின் மனதில் தனக்கு எதிரான எண்ணங்களை தனது எதிரிகள் விதைத்திருக்கலாம் என்று கவலை தெரிவித்தார். மன்னிப்பு வழங்கி விட்டதாக ஒரு கடிதத்தை சுல்தான் கையொப்பமிட்டு அனுப்ப வேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுத்தார். தன்னுடைய தூதுவர்கள் மூலம் சுல்தான் இதை உடனடியாக அனுப்பினார். காரவில் அலாவுதீனின் இராணுவ வலிமை மற்றும் சுல்தானைப் பதவியிலிருந்து அகற்றும் அவருடைய திட்டங்கள் குறித்து ஜலாலுதீனின் தூதுவர்கள் அறிந்தனர். எனினும், அலாவுதீன் அவர்களைப் பிடித்து வைத்தார். சுல்தானுடன் தொடர்பு கொள்வதில் இருந்து அவர்களைத் தடுத்தார்.  
இதே நேரத்தில் அலாவுதீனின் தம்பியும், ஜலாலுதீனின் இன்னொரு மகளைத் திருமணம் புரிந்திருந்தவருமானஅல்மாசு பெக் (பின்னாட்களில் உலுக் கான் என்று அறியப்பட்டவர்) அலாவுதீனின் விசுவாசம் குறித்து சுல்தானுக்கு உறுதி கொடுத்தார். காராவுக்கு வருகை புரியவும், அலாவுதீனைச் சந்திக்கவும் ஜலாலுதீனை இவர் இணங்க வைத்தார். சுல்தான் நேராக வந்து மன்னிக்காவிட்டால் குற்ற உணர்ச்சி காரணமாக அலாவுதீன் தற்கொலை செய்து கொள்வார் என்று கூறினார். ஏமாற்றப்பட்ட ஜலாலுதீன் தன்னுடைய இராணுவத்துடன் காராவிற்குப் புறப்பட ஆரம்பித்தார். காராவை நெருங்கிய போது தன்னுடைய முதன்மையான இராணுவத்தை காராவுக்கு நிலம் வழியாகக் கொண்டு செல்ல அகமது சபிற்கு இவர் ஆணையிட்டார். அதே நேரத்தில் சுல்தான் சுமார் 1,000 வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு சிறிய குழுவுடன் கங்கை ஆற்றைத் தானே கடக்க முடிவு செய்தார். 20 சூலை 1296 அன்று சுல்தானுக்கு வரவேற்பு அளிப்பது போல நடித்து அலாவுதீன் ஜலாலுதீனைக் கொன்றார். தன்னைத் தானே புதிய மன்னனாக அறிவித்துக் கொண்டார். ஜலாலுதீனின் ஆதரவாளர்களும் கொல்லப்பட்டனர். அதே நேரத்தில், அகமது சபின் இராணுவமானது தில்லிக்குப் பின் வாங்கியது.