# கார்பன் வரவினம்

## உண்மையான கார்பன் வரவினங்களை உருவாக்குதல்

### விமர்சனங்கள்

சுற்றுச்சூழல்ரீதியான கட்டுப்பாடுகளும் நடவடிக்கைகளும் வணிகங்கள் மீது கட்டுப்பாடுகளாக திணிக்கப்படுகின்றன. உமிழ்வுகளை நிர்வகிப்பதற்கான இந்த அணுகுமுறை குறித்து பலரும் அதிருப்தி கொண்டுள்ளனர்.  
கியோட்டோ வகைமுறை தான் கார்பன் வரவின நடவடிக்கைகளை கட்டுப்படுத்துவதற்கு சர்வதேசரீதியாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டிருக்கும் ஒரே வகைமுறையாகும். அத்துடன், முக்கியமாக, இது கூடுதல் திறம் மற்றும் ஒட்டுமொத்த திறம்பட்டநிலைக்கான சோதனைகளையும் உள்ளடக்கியிருக்கிறது. அதன் ஆதரவு அமைப்பான UNFCCC மட்டும் தான், உமிழ்வு கட்டுப்பாடு அமைப்புகளின் ஒட்டுமொத்த திறம்பாட்டின் மீதும் உலகளாவிய உத்தரவு அதிகாரம் பெற்ற அமைப்பாக இருக்கிறது. கியோட்டோ பரிவர்த்தனை காலம் 2008 முதல் 2012 வரையான ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே செயலுறுத்துவதாய் இருக்கிறது. முன்பு ஆரம்பித்த EU ETS அமைப்பின் முதல் கட்டம், அதற்குப் பிந்தைய மூன்றாவது கட்டத்திலும் தொடரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அத்துடன் சர்வதேச ரீதியாக ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டுள்ளவற்றில் ஒத்துழைப்பு கிட்டலாம். ஆனாலும் பசுமைக்குடில் வாயுக்கள் தொடர்பான கியோட்டோ நெறிமுறைக்கு பிந்தைய பேச்சுவார்த்தைகளில் என்ன ஒப்புக்கொள்ளப்படும் என்பது குறித்த பொதுவான நிச்சயமற்ற நிலை ஒன்று நிலவுகிறது. வணிக முதலீடு என்பது பல சமயங்களில் பல தசாப்தங்களுக்கும் கூட நீளக் கூடியது என்பதால், இது முதலீட்டாளர்களின் திட்டங்களுக்கு கூடுதல் அபாயத்தையும் நிச்சயமற்ற நிலையையும் சேர்க்கிறது. உலகளாவிய உமிழ்வுகளில் பெரும் பங்கிற்கு பொறுப்பான பல நாடுகள் (முக்கியமாக அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, சீனா) கட்டாய வரம்புகளைத் தவிர்த்திருப்பதால், கார்பன் வரம்பு கொண்ட நாடுகளின் வணிகங்கள் வரம்பு நிறுவாத நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் தங்களின் கார்பன் செலவுகள் நேரடியாக தங்கள் மீது சுமத்தப்படுவதால் தங்களுக்கு வணிகரீதியாக அனுகூலமின்மை தோன்றுவதாக உணரலாம்.  
உமிழ்வுகளின் தேசிய அளவிலான உற்பத்தியில் அர்த்தமுள்ள குறிப்பிடத்தக்க குறைப்புகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் தேசிய ஒதுக்கீட்டு அளவுகள் தேர்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்பது வரம்பு மற்றும் பரிவர்த்தனை அமைப்பின் பின்னிருக்கும் ஒரு முக்கியமான கருத்துரு ஆகும். இது ஒட்டுமொத்த உமிழ்வு அளவு குறைக்கப்படுவதை மட்டுமல்லாமல், உமிழ்வு பரிவர்த்தனை செலவுகள் பரிவர்த்தனை அமைப்பின் அனைத்து தரப்புக்கும் சரியாக பகிரப்படுவதையும் உறுதி செய்கிறது. ஆயினும், வரம்புக்குட்பட்ட நாடுகளின் அரசாங்கங்கள் தாங்களாகவே தங்களது கடமைப்பாடுகளை வலுவிழக்கச் செய்ய தலைப்படலாம். EU ETS இல் பல நாடுகளுக்கான 2006 மற்றும் 2007 தேசிய ஒதுக்கீட்டு திட்டங்களில் இதனைக் காண முடிந்தது. இந்த திட்டங்கள் தாமதமாக சமர்ப்பிக்கப்பட்டதோடு ரொம்பவும் தளர்வாய் இருந்ததற்காக ஆரம்பத்தில் ஐரோப்பிய ஆணையத்தின் மூலம் நிராகரிக்கவும் பட்டன.  
ஏற்புவரம்புகளுக்கான சட்டவிலக்கு அளிப்பது குறித்து ஒரு கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது. EU ETS க்குள் இருக்கும் நாடுகள் தங்களது உள்வணிகங்களுக்கு அநேக அல்லது அனைத்து ஏற்புவரம்புகளையும் இலவசமாய் அளித்திருக்கின்றன. மின்சார உற்பத்தியாளர்கள் இந்த உமிழ்வு 'கட்டணங்களை' தங்களது வாடிக்கையாளர்கள் தலையில் கட்டுவதன் மூலம் 'எதிர்பாரா அதிர்ஷ்ட' லாபத்தைப் பார்ப்பதாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் எழுப்பப்படுகின்றன. EU ETS தனது இரண்டாம் கட்டத்திற்கு நகர்ந்து கியோட்டோ உடன் இணையும் போது, கூடுதலான ஏற்புவரம்புகள் ஏலமிடப்படும் என்பதால் இந்த சிக்கல்கள் குறைவதற்கான வாய்ப்புகள் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.  
ஒரு அர்த்தமுள்ள சமப்படுத்தல் திட்டத்தை ஸ்தாபிப்பது சிக்கலானதாய் இருக்கிறது: CDM வகைமுறைக்கு வெளியேயான தன்னார்வ சமப்படுத்தல் நடவடிக்கைகள் திறம்பட கட்டுப்படுத்தப்படுவதில்லை. இந்த கட்டுப்படுத்தப்படாத நடவடிக்கைகளில் சமப்படுத்தல்கள் குறித்து விமர்சனங்கள் உள்ளன. வரம்பு நிறுவாத நாடுகளில் இருக்கும் சில தன்னார்வ பெருநிறுவன திட்டங்கள் மற்றும் சில தனிநபர் கார்பன் சமப்படுத்தல் திட்டங்களுக்கு இது குறிப்பாகப் பொருந்தும்.  
CDM வரவினங்களின் சோதனை அங்கீகாரம் குறித்தும் கவலைகள் இருக்கின்றன. கூடுதலமைவை (Additionality) துல்லியமாகக் கணக்கிடுவது குறித்தது ஒரு கவலை. ஒரு திட்டத்திற்கு ஒப்புதல் பெற எடுக்கும் முயற்சிகள் மற்றும் நேரம் தொடர்பானவை மற்ற கவலைகள். சில திட்டங்களின் பயனளிக்கும் தன்மைக்கு சோதிப்பு அங்கீகாரம் அளிக்கப்படுவது குறித்தும் கேள்விகள் எழலாம்; பல திட்டங்கள் அவை தணிக்கை செய்யப்பட்டதன் பிறகு எதிர்பார்த்த நன்மைகளை சாதிப்பதில்லை என்று தோன்றுகிறது. அத்துடன் CDM வாரியம் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான CER வரவினங்களுக்கு மட்டும் தான் ஒப்புதல் அளிக்க முடியும். உதாரணமாக, ஒரு திட்ட வெளியீடு ஆரம்பத்தில் திட்டமிடப்பட்டதைக் காட்டிலும் அதிக காலம் எடுக்கலாம். அல்லது ஒரு காடுவளர்ப்பு திட்டம் நோய் அல்லது தீயால் குறைக்கப்படலாம். இந்த காரணங்களால், சில நாடுகள் உள்நாட்டில் அமலாக்கம் செய்கையில் கூடுதலான கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கின்றன. காடு வளர்ப்பு அல்லது நிலப் பயன்பாட்டுத் திட்டங்கள் போன்ற வகையான சில கார்பன் குறைப்பு நடவடிக்கைகளை அனுமதிப்பதில்லை.