# சப்பானிய வரலாறு

சப்பானிய தீவுக்கூட்டத்தின் முதல் மனித குடிமக்கள் சுமார் 38-39,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பழங்காலக் கற்காலத்தில் குடியேறினர். , ஜோமோன் காலம் ஆசியாவில் இருந்து புதிய கண்டுபிடிப்புகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட காலம். யாயோய் காலம் இதை தொடர்ந்து வந்தது. இந்த காலகட்டத்தில், சப்பான் பற்றிய முதல் அறியப்பட்ட எழுத்து குறிப்பு கி.பி முதல் நூற்றாண்டில் *ஹான் புத்தகத்தில்* பதிவு செய்யப்பட்டது.  
கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டில், ஆசிய கண்டத்தைச் சேர்ந்த யாயோய் மக்கள் ஜப்பானிய தீவுக்கூட்டத்திற்கு குடிபெயர்ந்து இரும்பு தொழினுட்பம் மற்றும் விவசாய நாகரிகத்தை அறிமுகப்படுத்தினர். அவர்கள் ஒரு விவசாய நாகரிகத்தைக் கொண்டிருந்ததால், யாயோயின் மக்கள்தொகை வேகமாக வளரத் தொடங்கியது. இறுதியில் வேட்டையாடுபவர்களாக இருந்த சப்பானிய தீவுக்கூட்டத்தின் பூர்வீகவாசிகளான ஜாமோன் மக்களை மிஞ்சியது. நான்காம் மற்றும் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில், சப்பானின் பல ராஜ்ஜியங்களும், பழங்குடியினரும் படிப்படியாக ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட அரசாங்கத்தின் கீழ் ஒன்றிணைக்கப்பட்டனர், பெயரளவில் சப்பான் பேரரசரால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. இந்த நேரத்தில் நிறுவப்பட்ட ஏகாதிபத்திய வம்சம் இன்றுவரை தொடர்கிறது, இருப்பினும் இன்று இது கிட்டத்தட்ட பெயரளவில் மட்டுமே உள்ளது. 794 ஆம் ஆண்டில், ஹெயன்-கியோவில் (நவீன கியோட்டோ) ஒரு புதிய ஏகாதிபத்திய தலைநகரம் நிறுவப்பட்டது, இது 1185 வரை நீடித்த ஹீயன் காலத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. ஹெயன் காலம் பாரம்பரிய சப்பானிய கலாச்சாரத்தின் பொற்காலமாக கருதப்படுகிறது. சப்பானிய மத வாழ்க்கை இந்தக் காலத்திலிருந்து மற்றும் அதற்குப் பிறகு பூர்வீக சிந்தோ நடைமுறைகள் மற்றும் புத்த மதத்தின் கலவையாக இருந்தது.  
அடுத்த நூற்றாண்டுகளில், ஏகாதிபத்திய அதிகாரம் குறைந்து, முதலில் சிவிலியன் பிரபுக்களின் பெரிய குலங்களுக்கு - குறிப்பாக புஜிவாரா - பின்னர் இராணுவ குலங்கள் மற்றும் அவர்களின் சாமுராய் படைகளுக்கு சென்றது. மினாமோட்டோ நோ யோரிடோமோவின் கீழ் மினாமோட்டோ குலம் 1180-85 ஜென்பீ போரில் வெற்றி பெற்றது, அவர்களின் போட்டி இராணுவ குலமான டைராவை தோற்கடித்தது. அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பிறகு, யோரிடோமோ தனது தலைநகரை காமகுராவில் அமைத்து, *ஷோகன்* என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். 1274 மற்றும் 1281 இல், காமகுரா ஷோகுனேட் இரண்டு மங்கோலிய படையெடுப்புகளைத் தடுத்தார், ஆனால் 1333 ஆம் ஆண்டில் அது ஷோகுனேட்டுக்கு போட்டியிட்ட ஒரு உரிமையாளரால் வீழ்த்தப்பட்டது, இது முரோமாச்சி காலத்தைத் தூண்டியது. இந்த காலகட்டத்தில், *டெய்மியோ* எனப்படும் பிராந்திய போர்வீரர்கள் அதிகாரத்தில் வளர்ந்தனர். இறுதியில், சப்பான் உள்நாட்டுப் போரின் காலகட்டத்தில் இறங்கியது. 16 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், சப்பான் முக்கிய *டைமியோ* ஓடா நோபுனாகா மற்றும் அவரது வாரிசான டொயோடோமி ஹிடெயோஷியின் தலைமையில் மீண்டும் இணைக்கப்பட்டது. 1598 இல் டொயோடோமியின் மரணத்திற்குப் பிறகு, டோகுகாவா இயாசு ஆட்சிக்கு வந்து பேரரசரால் *ஷோகன்* நியமிக்கப்பட்டார். எடோவில் இருந்து (நவீன டோக்கியோ) ஆட்சி செய்த டோகுகாவா ஷோகுனேட், எடோ காலம் (1600-1868) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு வளமான மற்றும் அமைதியான சகாப்தத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். டோகுகாவா ஷோகுனேட் சப்பானிய சமுதாயத்தின் மீது கடுமையான வர்க்க அமைப்பை திணித்தார் மற்றும் வெளி உலகத்துடனான அனைத்து தொடர்புகளையும் துண்டித்தார் .  
1543 இல் போர்த்துகீசியர்கள் தெற்கு தீவுக்கூட்டத்தில் தரையிறங்கி சப்பானை அடைந்த முதல் ஐரோப்பியர்கள் ஆனபோது, போர்ச்சுகலுக்கும் சப்பானுக்கும் தொடர்பு ஏற்பட்டது. சப்பானில் துப்பாக்கிகளை அறிமுகப்படுத்திய இந்த தொடர்புகள் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. 1853-54 இல் அமெரிக்க பெர்ரி பயணம் சப்பானின் தனிமையை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது; இது 1868 இல் போஷின் போரின் போது ஷோகுனேட்டின் வீழ்ச்சிக்கும் அதிகாரம் பேரரசருக்கு திரும்புவதற்கும் முக்கிய பங்காற்றியது. பின்வரும் மெய்ஜி காலத்தின் புதிய தேசியத் தலைமையானது தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிலப்பிரபுத்துவ தீவு நாட்டை மேற்கத்திய மாதிரிகளை நெருக்கமாகப் பின்பற்றும் ஒரு பேரரசாக மற்றும் ஒரு பெரிய சக்தியாக மாற்றியது. தைஷோ காலத்தில் (1912-26) ஜனநாயகம் வளர்ச்சியடைந்து நவீன குடிமக்கள் கலாச்சாரம் செழித்தாலும், சப்பானின் சக்திவாய்ந்த இராணுவம் பெரும் சுயாட்சியைக் கொண்டிருந்தது மற்றும் 1920கள் மற்றும் 1930களில் சப்பானின் பொதுமக்கள் தலைவர்களை நிராகரித்தது. சப்பானிய இராணுவம் 1931 இல் மஞ்சூரியா மீது படையெடுத்தது, மேலும் 1937 முதல் இந்த மோதல் சீனாவுடன் நீடித்த போராக அதிகரித்தது. 1941 இல் பேர்ல் துறைமுகத்தின் மீது சப்பானின் தாக்குதல் அமெரிக்கா மற்றும் அதன் நட்பு நாடுகளுடன் போருக்கு வழிவகுத்தது. சப்பானின் படைகள் விரைவில் மிகைப்படுத்தப்பட்டன, ஆனால் நேச நாடுகளின் வான்வழித் தாக்குதல்கள் மக்கள் மையங்களில் கடுமையான சேதத்தை ஏற்படுத்திய போதிலும் இராணுவம் தொடர்ந்து போராடியது. ஹிரோஷிமா மற்றும் நாகசாகியில் அணுகுண்டு வீச்சு மற்றும் மஞ்சூரியா மீதான சோவியத் படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து, ஆகஸ்ட் 15, 1945 அன்று சப்பான் சரணடைவதாக பேரரசர் ஹிரோஹிட்டோ அறிவித்தார்.  
1952 வரை நேச நாடுகள் சப்பானை ஆக்கிரமித்திருந்தன, இதன் போது 1947 இல் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பு இயற்றப்பட்டது, இது சப்பானை அரசியலமைப்பு முடியாட்சியாக மாற்றியது. 1955க்குப் பிறகு, லிபரல் டெமாக்ரடிக் கட்சியின் ஆட்சியின் கீழ் சப்பான் மிக உயர்ந்த பொருளாதார வளர்ச்சியை அனுபவித்து, உலகப் பொருளாதார சக்தியாக மாறியது. 1990களிலிருந்து, சப்பானிய பொருளாதார வளர்ச்சி குறைந்துள்ளது.