# கோக்கைன்

## வரலாறு

### பிரபலமுறல்

1859 ஆம் ஆண்டில் பவுலா மன்டெகசா என்னும் இத்தாலிய டாக்டர் பெருவில் இருந்து திரும்பினார், அங்கு பூர்வீக குடியினர் கோகோ பயன்படுத்துவதை அவர் முதல்முறையாகக் கண்டிருந்தார். தன் மீதே பரிசோதனைகள் செய்து கொண்டிருந்த அவர், மிலனுக்குத் திரும்பியதும் விளைவுகளை விவரிக்கும் ஒரு ஆய்வுக்கட்டுரையை எழுதினார். இந்த கட்டுரையில் கோகோவும் கோகோயினும் (அந்த சமயத்தில் அவை இரண்டும் ஒன்றே எனக் கருதப்பட்டது) மருத்துவரீதியாக பயனுள்ளவை என அறிவித்தார், "காலையில் தடித்த நாக்கு, வாய்வு, [மற்றும்] பல் வெண்மை சிகிச்சைகளில்" இது பயன்கொண்டிருப்பதாய் கூறினார்.  
மான்டெகஸாவின் ஆய்வறிக்கையை படித்த ஏங்கலோ மரியானி என்னும் ஒரு வேதியியல் அறிஞருக்கு உடனடியாக கோகோ மற்றும் அதன் பொருளாதார திறன் குறித்த சிந்தனை சுற்றிக் கொண்டது. 1863 ஆம் ஆண்டில், வின் மரியானி என்கிற பெயரிலான ஒரு ஒயினை மரியானி சந்தைப்படுத்தத் துவங்கினார், கோகோ இலைகள் சேர்க்கப்பட்டிருந்த இது கோகோஒயின் ஆனது. ஒயினில் இருந்த எத்தனால் கரைப்பானாகச் செயல்பட்டு கோகோயினை கோகோ இலைகளில் இருந்து பிரித்தெடுக்கும் வேலையைச் செய்தது, இது அந்த மதுபானத்தின் விளைவை மாற்றியமைத்தது. ஒரு அவுன்ஸ் ஒயினுக்கு இது 6 மிகி கோகோயின் கொண்டிருந்தது, ஆனால் அமெரிக்காவில் இதே போன்ற பானங்கள் உயர்ந்த அளவில் கோகோயின் கொண்டிருந்ததால் அவற்றுடனான போட்டித் திறனைப் பராமரிக்க ஏற்றுமதி செய்யப்படும் மதுபானங்களில் இந்த அளவு அவுன்ஸ்க்கு 7.2 மிகி ஆக இருந்தது. கோகோ-கோலாவுக்கு ஜான் ஸ்டித் பெம்பர்டன் அளித்த ஆரம்ப தயாரிப்புக் குறிப்பில் "கோகோ இலைகளைக் கிள்ளி போடுவதும்" இருந்தது, ஆனாலும் 1906 ஆம் ஆண்டில் நிறுவனம் துவங்கிய போது சுத்த உணவு மற்றும் மருந்து சட்டம் (Pure Food and Drug Act) நிறைவேறியிருந்ததால், கோகோயின் நீக்கப்பட்ட இலைகள் தான் பயன்படுத்தப்பட்டது. கோகோ-கோலா நிறுவனத்தின் முதல் இருபது ஆண்டுகள் தயாரிப்பில் கோகோயினின் உண்மையான அளவைக் கண்டறிய நடைமுறைச் சாத்தியமில்லாமல் இருந்தது.  
1879 ஆம் ஆண்டில் மார்பின் பழக்க சிகிச்சையில் கோகோயின் பயன்படுத்துவது ஆரம்பமானது. ஜெர்மனியில் 1884 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் உடல்பகுதிக்கான மயக்கமருந்தாக மருத்துவப் பயன்பாட்டில் கோகோயின் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, ஏறக்குறைய அதே சமயத்தில் சிக்மண்ட் ஃபிராய்டு தனது படைப்பான *உபெர் கோகோ* வை (Über Coca) வெளியிட்டார், இதில் அவர் கோகோயின் பின்வருவதற்கு காரணமாய் இருப்பதாய் எழுதினார்:  
1885 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க தயாரிப்பாளர் பார்க்-டேவிஸ் கோகோயினை பல்வேறு வடிவங்களிலும் விற்றார், சிகரெட்டுகள், பொடி, மற்றும் பயன்படுத்துபவரின் ரத்தக்குழாய்களில் ஊசி கொண்டு நேரடியாக செலுத்தக் கூடிய ஒரு கோகோயின் கலவையும் கூட இதில் அடக்கம். தனது கோகோயின் தயாரிப்புகள் "உணவின் இடத்தை நிரப்பும் என்றும், கோழையை வீரராக்கும் என்றும், அமைதியாய் இருப்பவரையும் தைரியமாய் பேச வைக்கும் என்றும்....அடிபட்டவருக்கும் வலி தெரியாமல் செய்யும் என்றும்" அந்த நிறுவனம் வாக்குறுதியளித்தது.  
விக்டோரிய சகாப்தத்தின் பிற்பகுதி இலக்கியத்தில் கோகோயின் பயன்பாடு ஒரு பிறழ்வாகக் கருதப்பட்டது. உதாரணமாக, ஆர்தர் கொனான் டோயிலின் கற்பனை நாயகனான ஷெர்லாக் ஹோம்ஸால் இது ஏற்றப்படுகிறது.  
20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் டென்னெஸ் மாகாண, மெம்பிஸ் பகுதியில், பீலே வீதியின் அருகிலிருக்கும் மருந்துக் கடைகளில் கோகோயின் விற்கப்பட்டது, ஐந்து அல்லது பத்து சென்டுகளுக்கு ஒரு சிறு டப்பா நிறையக் கிடைக்கும். மிசிசிபி நதியோரம் இருந்த கப்பல் சுமைதூக்கித் தொழிலாளர்கள் இந்த மருந்தை ஒரு உற்சாகப்பொருளாகப் பயன்படுத்தினர், வெள்ளை முதலாளிகள் கறுப்பினத் தொழிலாளர்கள் இதனைப் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவித்தனர்.  
1909 ஆம் ஆண்டில் எர்னெஸ்ட் ஷேக்கில்டன் "ஃபோர்ஸ்டு மார்ச்" பிராண்ட் கோகோயின் மாத்திரைகளை அண்டார்டிகாவுக்கு எடுத்துச் சென்றார், ஒரு வருடத்திற்குப் பின் தென் துருவம் பயணம் சென்ற கேப்டன் ஸ்காட் இதனையே செய்தார், அவருக்கு இது மோசமான தலைவிதியுடனான பயணமாக அமைந்து விட்டது.