# ரிச்சார்ட் வாக்னர்

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் திருமணம் (1833-1842)

1833 ஆம் ஆண்டு வாக்னரின் சகோதரர் ஆல்பெர்ட், வாக்னருக்கு இசைக்குழுவை வழிநடத்தும் தலைவர் வேலையை வாஜ்பெர்க் நாடகக்குழுவில் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார். அதே ஆண்டில், 20 வயதில், வாக்னர் அவரது முதல் முழுமையான ஓபேரா, டை ஃபைன் (தி ஃபேரிஸ்) இசை அமைத்தார். வெபர் பாணியை பின்பற்றிய இந்த ஓபேரா இசை, அரை நூற்றாண்டு காலத்திற்கு, அதுவாது 1883 இல் இசையமைப்பாளர் வாக்னர் மரணத்திற்குப் பிறகு மூனிச்சில் திரையிடப்பட்டது.  
1834 ஆம் ஆண்டில் லீப்ஸிங்கிற்கு திரும்பிய வாக்னர், மாக்டேபர்க்கில் உள்ள ஓபேரா இல்லத்தில் இசை இயக்குநராக ஒரு சிறிது காலம் வேலை செய்தார் ஷேக்ஸ்பியரின் (*Measure for Measure*) அடிப்படையில் அவர் எழுதிய *தாஸ் லிபிவெர்பாட்* (*The Ban on Love*) எழுதினார். இது 1836 ஆம் ஆண்டில் மாக்டேர்க்கில் அரங்கேற்றப்பட்டது ஆனால் இது இரண்டாவதாக வேறு எங்கும் அரகேற்றப்படவில்லை. அதுவே முதலும் கடைசியுமாக அமைந்துவிட்டது ஏனெனில் வாக்னர் வேலை செய்த நாடக கம்பெனியில் நிதிப்பற்றாகுறை காரணமாகவும் மற்றும் வங்கி கண்க்கு திவாலாகிய காரணத்தால் கைவிட்டுவிட்டது. வாக்னர் மாக்டேர்க்கில் முன்னனி நடிகைகளில் ஒருவரான கிறிஸ்டின் மின்னா பிளானரிடம் காதல்வயப்பட்டார். மேலும் தாஸ் லிபிவெர்பாடின் தோல்வியை அடுத்து கிறிஸ்டின் மின்னா பிளானரை வாக்னர் பின் தொடர்ந்து கோயின்பெர்க் சென்றார், அங்கு வாக்னருக்கு ஒரு நாடகக் கம்பெனியில் மின்னா வேலை வாங்கித் தந்தார். 24 நவம்பர் 1836 அன்று இருவரும் ட்ரெகிம் தேவாலயத்தில் திருமணம் செய்து கொண்டனர். மே 1837 இல், கிறிஸ்டின் மின்னா வாக்னரை விட்டு பிரிந்து இன்னொருவரை திருமணம் செய்து கொண்டார்,; இது ஒரு கொடூரமான திருமணத்தின் முதல் தீர்ப்பே. சூன் 1837 இல், வாக்னர் ரிகா (பின்னர் ரஷ்யப் பேரரசு) நகரத்திற்கு சென்றார், அங்கு அவர் உள்ளூர் ஓபேரா குழுவின் இசை இயக்குநராக ஆனார். வாக்னர் அவரது நாடகக் குழுவில் பாட மின்னாவின் சகோதரி அமலிக்கு வாய்ப்பை பெற்றுத் தந்தார் மேலும் மின்னாவுடன் முறிந்த உறவையும் 1838 ஆம் ஆண்டில் புதுப்பித்துக்கொண்டார்.  
1839 ஆம் ஆண்டிற்குள் வாக்னர் தம்பதியினர் நிறைய கடன்களை வாங்கி குவித்தனர் அதனால் பெரும் கடனாளியாகி கடன் கொடுத்தவர்களிடம் இருந்து தப்பிக்க ரிகாவை விட்டு இருவரும் வெளியேறினர். கடன்கள் அவரது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி வாக்னரைப் பிடித்து வாட்டிக்கொண்டிருந்தது. ஆரம்பத்தில் அவர்கள்
லண்டன் நகரத்திற்கு ஒரு புயலோடு கூடிய கடல் வழிப் பயணம் மேற்கொண்டனர் அப்போது கிடைத்த அனுபவத்தை மையமாக வைத்தும் ஹெய்ன்ரிச் ஹெயின் ஒரு ஓவியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டும் வாக்னர் *பறக்கும் டச்சுமனிதன்* என்ற தலைப்பில் ஒபேராவை இசையமைத்தார். 1839 செப்டம்பரில்
வாக்னர் பாரிசில் குடியேறினார், ஷெள்சிங்கர் வெளியீட்டு இல்லத்தின் சார்பாக பெரும்பாலும் பிற இசையமைப்பாளர்களின் ஓபேராக்களை வெளியிட ஏற்பாடுகளை செய்துத் தந்தார். அப்போது தான் வாக்னர் தனது மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் ஒபேராவான
ரின்சி மற்றும் டி பிளிங்டே ஹொலான்டரை இசையமைத்தார். இது சாக்சோனிய ராஜ்யத்தில் உள்ள டிரெஸ்டென் தியேட்டர் அரங்கத்தில் நடத்துவதற்கு ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது மேலும் 1842 ஆம் ஆண்டு வாக்னர் டிரெஸ்டனுக்கு தனது இருப்பிடத்தை மாற்றினார். அவர் ஜெர்மனிக்குத் திரும்பியது நிம்மதி அடைந்ததாகவும் மேலும் தனது 1842 ஆம் ஆண்டு சுயசரிதை குறிப்பில் பாரிசிலிருந்து செல்லும் பாதை என்ற தலைப்பில
இவ்வாறு குறிபிட்டுள்ளார். "முதன்முறையாக நான் ரின்யைப் பார்த்தேன், கண்களில் கண்ணீரைக் கொண்டேன், ஏழை கலைஞனான நான், என் ஜெர்மனியத் தந்தையருக்கு நித்திய நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்துகிறேன்." என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். ரின்சியின் அரங்கேற்றத்திற்காக 20 அக்டோபரில் ஒரு குறிப்பிட்ட நல்லப் பாராட்டுகளைப் பெற்றார்.  
அடுத்த ஆறு ஆண்டுகளுக்கு வாக்னர் டிரெஸ்டெனில் வசித்து வந்தார், இறுதியில் ராயல் சாக்சன் அரங்கத்தில் நடத்துனராக நியமிக்கப்பட்டார். இந்த காலகட்டத்தில், அவர் அங்கேயே டி பிளஜன்ட் ஹாலேண்டர் (2 சனவரி, 1843) மற்றும் டேன்ஹெசர் (19 அக்டோபர் 1845), தனது மூன்று நடுத்தர கால ஓபேராக்களில் முதல் இரண்டு ஒபேராக்களை இங்கு அரங்கேற்றம் செய்தார். வாக்னர் டிரெஸ்டனில் உள்ள கலைஞர்கள் வட்டங்களில் தன்னை இனைத்துக் கொண்டார், இசையமைப்பாளர் ஃபெர்டினான்ட் ஹில்லரும் மற்றும் கலைஞர் கோட்ஃபிரைட் செம்பருடனும் இனைத்திருந்தார்.  
இடதுசாரி அரசியலில் வாக்னரின் ஈடுபாடு துரதிருஷ்டவசமாக டிரெஸ்டனில் அவருடைய ஆதரவை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது.
வாக்னர் சோசலிஸ்ட் ஜெர்மனிய தேசியவாதிகளிடையே தீவிரமாக செயல்பட்டார், இதை தொடர்ந்து தீவிர பத்திரிகையாளர் ஆகஸ்ட் ரோகெல் மற்றும் ரஷ்ய தீவிரவாதி மிக்கேல் பகினின் போன்ற விருந்தினர்களைப் வரப்பெற்றார். மேலும் பியர்-ஜோசப் புருதோன் மற்றும் லுட்விக் ஃபாயர்பாக்கின் கருத்துக்களால் வாக்னருக்குப் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. 1849 ஆம் ஆண்டில் பரவலான அதிருப்தி மே புரட்சிக்கான எழுச்சியை டிரெஸ்டெனில் உருவாக்கியது, ஆனால் அந்த எழுச்சி தோல்வியுற்றது, அதில் வாக்னர் ஒரு சிறிய ஆதரவு பங்களிப்பை கொண்டிருந்தார். புரட்சியாளர்கள் கைது செய்ய உத்தரவாதங்கள் வழங்கப்பட்டன. வாக்னர் டிரெஸ்டென்னை விட்டு வெளியேற வேண்டியிருந்தது, முதலில் பாரிசுக்குச் சென்று பின் ஜூரிச்சில் குடியேறினார். அங்கு முதலில் ஒரு நண்பர் அலெக்ஸாண்டர் முல்லரிடம்மிருந்து அவருக்கு புகலிடம் கிடைக்கப் பெற்றார்.