(இடது) மற்றும் சிங்கப்பூர் நாடாளுமன்றம் கூடும் இடமான நாடாளுமன்றக் கட்டடம் (வலது)]]  
வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் மக்களாட்சி முறைமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு நாடாளுமன்றக் குடியரசு சிங்கப்பூர் ஆகும். நாட்டின் உச்சபட்ச சட்டமாக சிங்கப்பூரின் அரசியலமைப்பு உள்ளது. நிர்வாகத்தின் அமைப்பு மற்றும் பொறுப்பு ஆகியவற்றை இது நிறுவுகிறது. அதிபர் நாட்டின் தலைவர் ஆவார். சிங்கப்பூரின் நிர்வாகமானது மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:
- செயலாட்சி: செயலாட்சியானது பிரதமரால் தலைமை தாங்கப்பட்ட அமைச்சரவை மற்றும் அட்டர்னி ஜெனரலால் தலைமை தாங்கப்பட்ட அட்டர்னி ஜெனரலின் அவை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது. அனைத்து அரசாங்கக் கொள்கைகள் மற்றும் அரசின் விவகாரங்களின் அன்றாட நிர்வாகம் ஆகியவற்றுக்கு ஒட்டு மொத்தமாகப் பொறுப்புடையதாக அமைச்சரவை உள்ளது. இது பொதுவாக சிங்கப்பூர் நாடாளுமன்றத்தின் உறுப்பினர்களைக் கொண்டதாக உள்ளது. பிரதமர், அமைச்சரவையில் உள்ள அமைச்சர்கள் மற்றும் அட்டர்னி ஜெனரல் ஆகியோர் அதிபரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர். அதிபர் பிரதமரின் ஆலோசனை மற்றும் ஒப்புதலுடன் செயல்படுகிறார். அரசாங்கத்தின் செயலாட்சிப் பிரிவின் செயல் முறைத் தலைவராகப் பிரதமர் திகழ்கிறார்.
- சட்டவாக்க அவை: சிங்கப்பூரின் நாடாளுமன்றமானது ஓரவை முறைமையை உடையதாகும். அதிபருடன் சேர்த்து இது சட்டவாக்க அவையைக் கொண்டுள்ளது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, தொகுதி-சாராத மற்றும் முன்மொழியப்பட்ட உறுப்பினர்களாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். பெரும்பாலான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஒரு பொதுத் தேர்தலின் மூலம் நாடாளுமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். அரசை நிர்வகிக்கும் சட்டங்களை இயற்றுவதற்கு ஒட்டு மொத்த பொறுப்புடையதாக சிங்கப்பூர் நாடாளுமன்றம் திகழ்கிறது.
- நீதித்துறை: நீதித்துறையின் பணியானது சுதந்திரமாக நீதி நிர்வாகம் செய்வதாகும். இது தலைமை நீதிபதியால் தலைமை தாங்கப்பட்டுள்ளது. நீதிபதிகளும், நீதித்துறை ஆணையர்களும் பிரதமரின் ஆலோசனையின் பேரில் அதிபரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர். நபர்களுக்கு இடையிலான குடிசார் பிரச்சினைகள், குற்ற வழக்குகளில் தண்டனை பெற்றவர்கள் அல்லது குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை விடுதலை செய்தல் மற்றும் அதன் அரசியலமைப்புக்குட்பட்டவாறு சட்ட விளக்கங்களை அளித்தல் ஆகிய முடிவுகளை உச்சநீதிமன்றமும், அரசு நீதிமன்றங்களும் எடுக்கின்றன. அரசியலமைப்புக்கு முரணாகத் தோன்றுகின்ற எந்த ஒரு சட்டம் அல்லது சட்டத்தின் ஒரு பிரிவானது உச்ச நீதிமன்றத்தால் நீக்கப்படலாம்.  
அதிபர் நேரடியாகப் பொது வாக்கெடுப்பின் மூலம் புதுப்பிக்கப்படக் கூடிய 6 ஆண்டு காலத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். மக்கள் செயல் கட்சி அரசாங்கத்தால் இயற்றப்பட்ட இப்பதவிக்கான தகுதிகளானவை கடுமையானவையாக உள்ளன. அதிபர் பதவிக்குப் போட்டியிட ஒரு குறைவான அளவு மக்களே தகுதி பெறுகின்றனர் என்ற நிலையில் இது உள்ளதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. அதிபர் வேட்பாளர் குறைந்தது 45 வயது உடையவராகவும், அந்நேரத்தில் எந்த ஓர் அரசியல் கட்சியின் உறுப்பினராக இல்லாதவராகவும், குறிப்பிட்ட பொதுச் சேவை தலைமைத்துவப் பணிகளில் குறைந்தது மூன்று ஆண்டுகளுக்கு அரசுப் பதவியை வகித்தவராக அல்லது குறைந்தது 50 கோடி சிங்கப்பூர் வெள்ளி மதிப்புடைய பங்குகளை உடைய ஒரு முழுமையான வருவாய் ஈட்டக் கூடிய தனியார் துறை நிறுவனத்தின் ஒரு தலைமை அதிகாரியாக மூன்று வருட அனுபவத்தைக் கொண்டவராக இருக்க வேண்டும், குறைந்தது 10 ஆண்டுகளுக்கு சிங்கப்பூர் குடிமகனாக இருக்க வேண்டும், குற்றப் பின்புலம் இல்லாதவராகவும், மேற்கொண்ட தகுதிகளை பூர்த்தி செய்தவராகவும் இருக்க வேண்டியது உள்ளிட்டவற்றை இத்தகைய தகுதிகள் கொண்டுள்ளன. வேட்பாளர்கள் அதிபர் தேர்தல் குழுவிடம் நேர்மையான, நல்ல பண்புள்ள மற்றும் நற்பெயரைப் பெற்ற ஒரு நபர் என்று "திருப்திப்படுத்த" வேண்டியும் கூட உள்ளது.  
2017 முதல் ஐந்து மிக சமீபத்திய பதவிக் காலங்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட இனக் குழுவிலிருந்து அதிபர் பதவிக்கு யாரும் தேர்ந்தெடுக்கப்படாமல் இருந்தால் அந்த இன சமூகத்திற்கு அதிபர் தேர்தல்களானவை ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்ற தேவையை அரசியலமைப்பு ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஓர் ஒதுக்கப்பட்ட அதிபர் தேர்தலில் அச்சமூகத்தைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்கள் மட்டுமே வேட்பாளர்களாகத் தகுதி பெற முடியும். 2017 ஆம் ஆண்டின் அதிபர் தேர்தலில் இத்தகைய கடுமையான தேவைகள் மற்றும் வேட்பாளர் 13% இருக்கும் மலாய் இனக் குழுவைச் சேர்ந்தவராக இருக்க வேண்டும் என்ற தேவையையுடைய ஓர் ஒதுக்கப்பட்ட தேர்தல் ஆகியவற்றின் இணைவானது அதிபர் தேர்தல் குழுவானது அதிபர் பதவிக்கு ஓர் ஒற்றை வேட்பாளரை அங்கீகரிக்கும் நிலைக்கு வழி வகுத்தது. இவ்வாறாக மலாய் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராகக் கருதப்படும் அலிமா யாக்கோபு போட்டியின்றித் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சிங்கப்பூரின் முதல் பெண் அதிபராகவும் கூட இவர் ஆனார்.  
நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் குறைந்தது ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் (அல்லது அதை விட சீக்கிரமாக ஒரு திட்டமிடப்படாத தேர்தலின் மூலம்) தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். 14-ஆவது மற்றும் தற்போதைய நாடாளுமன்றமானது 103 உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ளது. இதில் 93 உறுப்பினர்கள் 31 தொகுதிகளிலிருந்து நேரடியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளனர். ஒன்பது உறுப்பினர்கள் அதிபரால் நியமிக்கப்பட்ட கட்சி சாராத முன் மொழியப்பட்ட உறுப்பினர்கள் ஆவர். மூன்று தொகுதி சாராத உறுப்பினர்கள் எதிர்க் கட்சிகளில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்கள் முந்தைய பொதுத் தேர்தலில் தேர்ந்தெடுக்கப்படாத, ஆனால் எதிர்க் கட்சியின் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிப்பதற்காக நாடாளுமன்றத்துக்கு நியமிக்கப்பட்டவர்கள் ஆவர். குழு பிரதிநிதித்துவத் தொகுதிகளில் தேர்தல்களில் போட்டியிடுவதற்காக அரசியல் கட்சிகள் வேட்பாளர்களின் குழுக்களை ஒருங்கிணைக்கின்றன. ஒரு குழு பிரதிநிதித்துவத் தொகுதியில் குறைந்தது ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிறுபான்மையின பின் புலத்தைக் கொண்டவராக இருக்க வேண்டும். அனைத்துத் தேர்தல்களும் பிரித்தானிய பாணி வாக்களிப்பு முறையைப் பின்பற்றி நடத்தப்படுகின்றன. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வாரம் தோறும் "மக்களைச் சந்திக்கும் நேரங்கள்" என்றழைக்கப்படும் அரசியல் சந்திப்புகளை நடத்துகின்றனர். அந்நேரத்தில் வீட்டு வசதி, நிதி ஆதரவு மற்றும் குடியேற்றம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய வாக்காளர்களுக்கு இருக்கும் தனி நபர் பிரச்சினைகளைச் சரி செய்ய அவர்கள் உதவுவர்.  
சிங்கப்பூரின் அரசியலில் ஓர் ஆதிக்க நிலையை மக்கள் செயல் கட்சியானது கொண்டுள்ளது. 1959-இல் சுயாட்சி அளிக்கப்பட்டதில் இருந்து ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் பெருமளவு நாடாளுமன்ற பெரும்பான்மையை இக்கட்சி வென்றுள்ளது. நடைமுறை மெய்ம்மையைச் சார்ந்ததாக தன்னைத் தானே விளக்கும் மக்கள் செயல் கட்சியானது கட்டற்ற-சந்தைக் கொள்கைகள், குடிசார் தேசியவாதம் மற்றும் நலத்திட்டம் ஆகியவற்றை ஒன்றிணைத்த ஒரு கலவையான சித்தாந்தத்தைக் கொண்டுள்ளது. குடிசார் சுதந்திரங்கள் மீது கட்டுப்பாடுகளை அறிவித்திருந்தாலும் மக்கள் செயல் கட்சியின் கீழ் சிங்கப்பூர் தொடர்ச்சியான பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் அரசியல் நிலைத் தன்மையைக் கண்டுள்ளது. அதிக பிரதிநிதித்துவமுடைய மற்றும் பிரபலமான எதிர்க் கட்சியாக மைய-இடதுசாரிக் கட்சியான பாட்டாளிக் கட்சி திகழ்கிறது. இக்கட்சி நாடாளுமன்றத்தில் எட்டு உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ளது. அல்லது ஒரு மென்மையான-ஆதிக்கப் போக்குடைய அரசு என்று வரையறுக்கப்படுவதற்குக் காரணமாகியுள்ளது. இதில் மக்கள் செயல் கட்சியானது இந்நாட்டில் அதன் ஆட்சிக்கு சிறிதளவு முதல் எந்த ஓர் எதிர்ப்பற்ற அரசியல் போட்டியை எதிர் கொள்வதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் சமூக ஒழுங்கு ஆகியவற்றின் மீதான அரசின் கவனக் குவியத்துடன் ஒப்பிடப்படும் போது சிங்கப்பூரின் பல கட்சி சனநாயக செயல் முறையானது "குறைவான அளவாக உள்ளது" என வரையறுக்கப்படுகிறது. கனடாவின் மெக்மாஸ்டர் பல்கலைக்கழகத்தில் அரசியல் அறிவியல் பேராசிரியரான கார்டன் பி. மீன்சு ஒரு முழுமையான சனநாயகமாக உருவாக்கப்படாமல் சிங்கப்பூரானது "நலந்தரு அரசியலை" ஆனால் பிரித்தானியவிடம் இருந்து பெற்ற "உயர் ஆதிக்கப் போக்குடைய" குடியேற்ற கால அரசாங்க அமைப்பை மறு உருவாக்கம் செய்துள்ளது என்கிறார். "ஆசிய விழுமியங்களின்" ஒரு பழமை வாத சித்தாந்தமானது பிரித்தானிய ஆட்சியை இடமாற்றம் செய்வதற்காக சிங்கப்பூரில் பரிணாமம் அடைந்துள்ளது என்கிறார். "சமூக விசுவாசம், அரசு மீதான நம்பிக்கையின்மை மற்றும் பரவலான பொது மக்கள் சார்பான விவகாரங்களுக்கு தனி நபரின் அல்லது ஒட்டு மொத்தமாக அனைவரின் பொறுப்பைத் தவிர்ப்பது" ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு இது அமைந்துள்ளது. தொடக்க கால மேற்குலக அமைப்புடன் ஒப்பிடும் போது மனித உரிமைக்குக் குறைவான முக்கியத்துவமே இங்கு கொடுக்கப்படுகிறது. பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஈடுபாடுடைய வர்க்கக் கவனக் குவியம் கொண்ட படிநிலை அமைப்பால் ஆதிக்கம் பெற்றுள்ளதன் படி "பொது மக்களோ அல்லது மேல் வகுப்பினரோ சனநாயகத்துடன் எந்த வித அனுபவத்தையும் கொண்டிருக்கவில்லை" என்ற உண்மையானது சிங்கப்பூரின் அரசியல் பண்பாட்டை உருவாக்க உதவியுள்ளது.