# பெரும் மனத் தளர்ச்சிச் சீர்குலைவு

## மேலாண்மை

### மனத் தளர்ச்சி-எதிர் மருந்துகள்

மனத் தளர்ச்சி-எதிர் மருந்துகள், உளப்பிணி சிகிச்சை முறையை விட அதிகமான அளவில் திறத்தன்மை, குறிப்பாக நாள்பட்ட பெரும் மனத் தளர்ச்சி நோய் சிகிச்சையில், கொண்டுள்ளன. இருப்பினும், இந்த மருத்துவத்தின் பாதகமான பக்க விளைவுகளின் காரணமாக, இதனைக் கொண்டு நிகழ்த்திய குறுகிய காலச் சோதனைகளில் நோயாளிகள், குறிப்பாக மனத் தளர்ச்சியின் தீவிரமான வடிவங்களைக் கொண்டவர்கள், உளப்பிணி சிகிச்சையை விடவும் விரைவில் இந்த மருத்துவத்துடனான சிகிச்சையை விட்டு விட்டனர். மருந்துகள் உடனான சிகிச்சையை விடவும் உளவியல் ரீதியான சிகிச்சையையே அவர்கள் அதிகம் விரும்பினர்.  
மிகக் குறைந்த பக்க விளைவுகளுடன் மிகத் திறன் கொண்ட மனத் தளர்ச்சி மருந்தினைக் கண்டுபிடிக்க, மருந்தளவு சரிசெய்யப்பட்டுக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்; தேவையானால், வெவ்வேறு வகைகளைச் சேர்ந்த மனத் தளர்ச்சி எதிர் மருத்துவங்களையும் முயன்று பார்க்கலாம். முதலாவதாகச் செலுத்தப்படும் மனத் தளர்ச்சி-எதிர் மருத்துவத்திற்கான பதிலளிப்பு 50 முதல் 75 விழுக்காடு வரை காணப்படுகிறது. மேலும், நோயின் கொடுமை தணிந்து நோயாளி தனது இயல்புக்குத் திரும்புவதற்கு மருந்தளிப்பு துவங்கி ஆறு முதல் எட்டு வாரங்கள் வரையிலும் ஆகலாம். சில நேரங்களில் ஒரு வருடம் வரையிலும் கூட தொடருமாறு பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. நாள்பட்ட மனத் தளர்ச்சி கொண்டோர் நோய் மீட்சியைத் தவிர்க்க கால வரையின்றி இந்த மருத்துவத்தைக் கைக்கொள்ள வேண்டியிருக்கலாம்.
மற்றொரு வழி, வகையற்ற மனத் தளர்ச்சி-எதிர் மருந்தான புரோபியான் மருந்திற்கு மாறுவதாகும். வென்லாஃபாக்சைன் என்னும் மனத் தளர்ச்சி எதிர் மருந்து வேறு விதமாகச் செயல்பட்டு எஸ்எஸ்ஆர்ஐ மருந்துகளை விட ஓரளவு அதிக திறன் கொண்டதாக உள்ளது.
இருப்பினும், வென்லாஃபாக்ஸைன் உடனான மருத்துவத்தை ஐக்கிய இராச்சியத்தில் முதல் நிலை சிகிச்சையாக மேற்கொள்வதில்லை. இதில் உள்ள ஆபத்துக்கள் இதன் பலன்களை விஞ்சுவதே காரணம். குறிப்பாக குழந்தைகள் மற்றும் இளம்பருவத்தினருக்கு இதை அளிப்பதை ஊக்குவிக்கப்பதில்லை.
இளம்பருவத்தினருக்கு வருகின்ற மனத் தளர்ச்சி நோய்க்கு ஃப்ளூவாக்ஸ்டைன் ஆகிய இரண்டுமே பொதுவாகப் பரிந்துரைக்கும் மருந்துகளாகும். குழந்தைகளில் மனத் தளர்ச்சி-எதிர் மருந்துகள் பலன் உள்ளவையாகக் காணப்படவில்லை. எந்தவொரு மனத் தளர்ச்சி எதிர்-மருந்தும் சீரம் சோடியம் அளவுகள் குறைதலை விளைக்கலாம். (இது ஹைப்போனேட்ரேமியா (hyponatremia), அதாவது இரத்தத்தில் குறைந்த அளவு சோடியம் என வழங்கப்படுகிறது.) இருப்பினும், எஸ்எஸ்ஆர்ஐ மருந்துகளில் இது அதிக அளவில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.  
ஒற்றை அமீன் ஆக்சிடேசு தணிப்பிகள் (Monoamine oxidase inhibitors) என்பவை மனத் தளர்ச்சி-எதிர் மருத்துவத்தின் பழம் வகைகள். இவை உயிருக்கு ஆபத்து விளைக்கும் வண்ணம் உணவு மற்றும் மருந்துகளுடன் பெரும் அளவில் இடையூறு விளைக்க வல்லவை. தற்போதும் பயனில் இருப்பினும் அவை அரிதானவையே. இந்த வகை மருந்துகளில் பல புதிய, அதிக அளவில் சகிப்புத்தன்மை கொண்ட அடுத்த தலைமுறை மருந்துகள் உருவாகிவிட்டன.  
நோயாளி, குறைந்த பட்சம் இரண்டு மனத் தளர்ச்சி-எதிர் மருந்துகள் உடனான தொடர் சிகிச்சைகளுக்குப் பிறகும், போதுமான அளவு பதிலளிக்காதவிடில், அந்நோய் "முறி மனத் தளர்ச்சி" (refractory depression) அல்லது "சிகிச்சை-எதிர் மனத் தளர்ச்சி" (treatment-resistant depression) எனப்படுகிறது. பல பெரும் ஆய்வுகளிலும் சுமார் 35 விழுக்காடு நோயாளிகளே மருத்துவ சிகிச்சையின் மூலம் பலன் அடைகின்றனர். ஒரு நோயாளி சிகிச்சை-எதிர் மனத் தளர்ச்சி கொண்டுள்ளாரா அல்லது, பெரும் மனத் தளர்ச்சி நோயாளிகளில் மிகப் பொதுவாகக் காணப்படுவதான உடன் இருக்கும் வேறு கோளாறுகளின் காரணமாக மருத்துவம் அவருக்குப் பலன் தரவில்லையா எனத் தீர்மானிப்பது ஒரு மருத்துவருக்கு மிகவும் கடினமான பணி.  
பல்வேறு அமெரிக்கப் பல்கலைக் கழகங்களிலிருந்து பங்கேற்ற உளவியலாளர்களின் குழு, இலேசானது முதல் மிதமானது வரையிலான மனத் தளர்ச்சி நோயில் பெரும்பாலான மனத் தளர்ச்சி எதிர் மருந்துகள் பிளாசிபோவை விட பெரும் அளவில் அதிகப் பலன் கொண்டவை அல்ல என்று கண்டறிந்துள்ளது. இந்த ஆய்வு பராக்ஸ்டைன் மற்றும் இமிபிராமைன் ஆகிய மருந்துகளின் மீது குவிமையம் கொண்டிருந்தன.