# மலேசியா

**மலேசியா** என்பது தென்கிழக்காசியாவில் உள்ள ஒரு நாடு ஆகும். இது ஒரு கூட்டாட்சி அரசியல் சட்ட முடியாட்சி ஆகும். 13 மாநிலங்களையும், மூன்று கூட்டாட்சி நிலப்பரப்புகளையும் இது கொண்டுள்ளது. தென் சீனக்கடலால் இந்நாடு இரு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவை தீபகற்ப மலேசியா மற்றும் போர்னியோவின் கிழக்கு மலேசியா ஆகியவையாகும். தீபகற்ப மலேசியாவானது தாய்லாந்துடன் நில மற்றும் கடல் எல்லைகளையும், சிங்கப்பூர், வியட்நாம், மற்றும் இந்தோனேசியா ஆகிய நாடுகளுடன் கடல் எல்லைகளையும் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளது. கிழக்கு மலேசியா புரூணை மற்றும் இந்தோனேசியாவுடன் நில எல்லைகளையும், பிலிப்பீன்சு மற்றும் வியட்நாமுடன் கடல் எல்லைகளையும் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளது. கோலாலம்பூர் நாட்டின் தலைநகரமாகவும், மிகப் பெரிய நகரமாகவும், கூட்டாட்சி அரசாங்கத்தின் சட்டமியற்றும் பிரிவின் அமைவிடமாகவும் உள்ளது. புத்ராஜெயா கூட்டாட்சி நிர்வாகத் தலைநகரமாகும். இது கூட்டாட்சி அரசாங்கத்தின் செயலாட்சிப் பிரிவு (அமைச்சரவை, கூட்டாட்சி அமைச்சகங்கள் மற்றும் கூட்டாட்சி முகமைகள்) மற்றும் நீதித்துறைப் பிரிவு ஆகிய இரு பிரிவுகளின் அமைவிடத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 3.4 கோடிக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் தொகையுடன் உலகின் 42 ஆவது மிக அதிக மக்கள் தொகையுடைய நாடு இதுவாகும். மலேசியா வெப்ப மண்டலப் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு நாடு ஆகும். 17 பெரும்பல்வகைமை நாடுகளில் இந்நாடும் ஒன்றாகும். இந்நாடு ஏராளமான அகணிய உயிரிகளுக்குத் தாயகமாக உள்ளது. மலேசியாவின் ஜொகூர் மாநிலத்திலுள்ள தஞ்சோங் பியாய் எனும் இடமானது கண்டப்பகுதி ஐரோவாசியாவின் தெற்கு கோடிப் புள்ளி ஆகும்.  
இந்நாடு இதன் தொடக்கத்தை மலாய் இராச்சியங்களில் கொண்டுள்ளது. 18 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து இந்த இராச்சியங்கள் பிரித்தானிய நீரிணை குடியேற்ற பாதுகாப்பு பகுதிகளுடன் சேர்த்து பிரித்தானியப் பேரரசின் பகுதிகளாயின. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது பிற அண்டை பிரித்தானிய மற்றும் அமெரிக்கக் குடியேற்ற பகுதிகளுடன் சேர்த்து பிரித்தானிய மலாயாவானது சப்பானியப் பேரரசினால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது. மூன்றாண்டுகள் ஆக்கிரமிப்பிற்குப் பிறகு 1946 இல் தீபகற்ப மலேசியாமானது குறுகிய காலத்திற்கு மலாயா ஒன்றியமாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. 1948 ஆம் ஆண்டு வரை இந்நிலை தொடர்ந்தது. அந்த ஆண்டு இது மலாயா கூட்டமைப்பாக மறு கட்டமைப்பு செய்யப்பட்டது. இந்நாடு அதன் சுதந்திரத்தை 31 ஆகத்து 1957 அன்று அடைந்தது. 16 செப்டம்பர் 1963 இல் பிரித்தானிய அரசின் குடியேற்றப் பகுதிகளாக அந்நேரத்தில் இருந்த வடக்கு போர்னியோ, சரவாக் மற்றும் சிங்கப்பூர் ஆகியவற்றுடன் சுதந்திர மலாயாவானது ஒன்றிணைந்து மலேசியாவானது. ஆகத்து 1965 இல் கூட்டமைப்பிலிருந்து சிங்கப்பூர் வெளியேற்றப்பட்டது. அது ஒரு தனி, சுதந்திர நாடாக உருவானது.  
இந்நாடு பல இனங்கள் மற்றும் பண்பாடுகளைக் கொண்டதாகும். இந்நாட்டின் அரசியல் மீது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை இந்த பன்முகத்தன்மையானது ஏற்படுத்தியுள்ளது. மக்கள் தொகையில் சுமார் பாதி பேர் மலாய் இனத்தவராவர். சீனர், இந்தியர் மற்றும் பூர்வகுடிகளைச் சேர்ந்த சிறுபான்மையினர் இங்கு வாழ்கின்றனர். மலாய் மொழியின் ஒரு தரப்படுத்தப்பட்ட வடிவமான மலேசிய மொழியானது இந்நாட்டின் அலுவல்பூர்வ மொழியாகும். ஆங்கிலமானது ஒரு செயல்பாட்டில் உள்ள இரண்டாவது மொழியாகத் தொடர்ந்து உள்ளது. 111 வாழும் பூர்வகுடி மொழிகளுக்குத் தாயகமாகவும் கூட இந்நாடு உள்ளது. இசுலாமை அரசின் சமயமாக அங்கீகரிக்கும் அதே நேரத்தில், அரசியலமைப்பானது முசுலிம் அல்லாதவர்களுக்கு சமய சுதந்திரத்தையும் வழங்குகிறது. இந்நாட்டின் அரசாங்கமானது வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் நாடாளுமன்ற அமைப்பை மாதிரியாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதாகும். இந்நாட்டின் சட்ட அமைப்பானது பொதுச் சட்டத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும். இந்நாட்டின் தலைவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முடியரசர் ஆவார். ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் ஒன்பது முடியாட்சிகளின் சுல்தான்களிலிருந்து இவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். அரசின் தலைவர் பிரதமர் ஆவார்.  
இந்நாட்டின் பொருளாதாரமானது பாரம்பரியமாக இதன் இயற்கை வளங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், வணிகம், சுற்றுலாத் துறை மற்றும் மருத்துவ சுற்றுலா ஆகிய துறைகளுக்குள்ளும் விரிவடைந்து வருகிறது. இந்நாடானது ஒரு புதிதாக தொழில் மயமாக்கப்பட்ட சந்தைப் பொருளாதாரத்தைக் கொண்டுள்ளது. ஒப்பீட்டளவில் கட்டற்றதாகவும், அரசு சார்ந்ததாகவும் இப்பொருளாதாரம் உள்ளது. இசுலாமிய ஒத்துழைப்பு அமைப்பு, கிழக்கு ஆசிய கூட்டமைப்பு, மற்றும் தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பு ஆகிய அமைப்புகளின் தொடக்க கால உறுப்பினர் இந்நாடாகும். மேலும், கூட்டுசேரா இயக்கம், பொதுநலவாயம், மற்றும் ஆசிய-பசிபிக் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு ஆகிய அமைப்புகளின் ஓர் உறுப்பினர் இந்நாடாகும்.