# லம்போர்கினி

## மோட்டார் ஸ்போர்ட்

அவரின் போட்டி என்சோ ஃபெர்ராரியுடன் ஒப்பிடுகையிலும், மோட்டார்ஸ்போர்ட் அதிக செலவாகும் மற்றும் நிறுவன மூலதனங்களை அழிக்கும் என்பதாலும் ஃபெர்ருசியோ லம்போர்கினி லம்போர்கினிகளுக்கு நிறுவன-ஆதரவு ரேஸ் இருக்காது என முன்பாகவே முடிவுசெய்தார். மோட்டார்ஸ்போர்ட்டில் பங்குபெறுவதன் மூலம் வேகம், நம்பகத்தன்மை, மற்றும் தொழில் நுட்ப மேம்பாட்டைக் காட்ட பல ஸ்போர்ட்ஸ் கார் நிறுவனங்கள் நினைத்துவந்த காலகட்டத்தில் இது ஒரு வித்தியாசமான முடிவாகும். மோட்டார் ரேஸில் சேர்வதற்காகவே அவரது சாலை வாகனங்கள் தான் மூலம் என்று நினைத்தார் என்ஸோ ஃபெர்ராரி. ஃபெர்ருஷியோவின் கொள்கையானது அவருக்கும் அவரது பொறியாளர்களுக்குமிடையே மனக்குறையை ஏற்படுத்தியது, சிலர் நல்ல உற்சாகத்துடன் ஓடினர்; சிலர் முதலிலேயே ஃபெர்ராரியுடன் பணிபுரிந்தவர்கள். டலைரா, ஸ்டான்ஸானி, மற்றும் வல்லேஸ் அவர்களின் ஓய்வு நேரத்தை பி400 ப்ரோட்டோடைப்பை உருவாக்க செலவிட்டனரோ அது மியுராவாக மாறியது. ரோஸிங் தன்மையுடைய சாலை வாகனமாக அமைத்தனர், ஓட்டுவதிலும் வெல்லும் மேலும் அது சாலையிலும் செல்ல உற்சாகப்படுத்தும் படியானது.  
1980களில், 1986 க்ரூப் சி சேம்பியன்ஷிப் சீசனுக்காக லம்போர்கினி QVX ஐ உருவாக்கினார். ஒரு கார் தயாரிக்கப்பட்டது, யாரும் பங்களிக்க விரும்பாததால் சீசனைத் தவரவிடும்படி ஆனது. QVX ஒரே ஒரு ரேசில் மட்டுமே வெற்றிபெற்றது, நான்-சேம்பியன்ஷிப் 1986 சௌத்தெர்ன் சன்ஸ் 500&nbsp;கி.மீ. ரேஸ் தென் ஆப்ரிக்காவின் க்யாலமி இல் நடைபெற்றது, டிஃப் நீடெல் ஆல் ஓட்டப்பட்டது. அது தொடக்கத்தைவிட முடிவில் நல்ல முடிவைப் பெற்றது, பங்களிப்பவர் இல்லாததால் மறுபடி செயலானது மறுபடி ரத்துசெய்யப்பட்டது.  
லம்போர்கினி 1989 மற்றும் 1993 ஃபார்முலா ஒன் சீசன்களில் ஃபார்முலா ஒன் இல் என்ஜின் சப்ளையராக இருந்தார். லரோவ்சே (1989-1990,1992-1993), லோடஸ் (1990), லிஜியர் (1991), மினார்டி (1992), மற்றும் மடெனா குழுவுக்கு 1991 இலும் என்ஜினை சப்ளை செய்தது. நிறுவனம் அவர்களை பேக்கர்களாக அல்லாமல் சப்ளையர்களாக கருதினாலும், பிறகு அது நிறுவனக்குழு என்றே அழைக்கப்பட்டது. 1992 லாரோவ்சே–லம்போர்கினி பெரியளவில் போட்டியாக இல்லை ஆனால் ஆற்றல் அழியும் வரை எண்ணெயை எடுக்கக்கூடியதாக இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. ரேஸின் கடைசியில் லாரோவ்சேயின் கார்கள் மஞ்சல் கலந்த ப்ரௌவ்ன் நிறத்தை விட்டுச்சென்றது.  
1991 இறுதியில், கான்ரட் KM-011 க்ரூப் சி ஸ்போர்ட் காரில் லம்போர்கினியின் ஃபார்முலா ஒன் மோட்டார் பயன்படுத்தப்பட்டது, ப்ராஜெக்ட் ரத்தாகும் முன்பு சில ரேஸ்கள் வரை மட்டுமே கார்கள் தாக்குப்பிடித்தது. அதே என்ஜின், லம்போர்கினியின் மூல நிறுவனத்தின் மூலம் க்ரைஸ்லெர் ஐ மறு-உருவாக்கி, 1994 சீசனில் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன், 1993 சீசனின் இறுதியில் மெக்லாரென் மூலம் சோதனை செய்யப்பட்டது. ஓட்டுனர் ஐய்ர்டான் சென்னா என்ஜினின் செயலால் ஈர்க்கப்பட்டிருந்த போதிலும், மெக்லாரென் விலைக்குறைப்பில் பின்வாங்கினார், பவ்ஜியாட் என்ஜினைத் தேர்ந்தெடுத்தார், மற்றும் க்ரைஸ்லெர் ப்ராஜெக்டை மூடினார்.  
இரு வகை ரேசிங் டையப்லோ டையப்லோ சூபெர்ட்ரோஃபி, ஒரு-மாடல் ரேசிங் சீசனுக்காக 1996 முதல் 1999 வரை ஒவ்வொரு வருடத்தில் நடக்க உருவாக்கப்பட்டது. முதல் வருடத்தில், சீரிசிஸ் டையப்லோ SVR மாடல் பயன்படுத்தப்பட்டது, அடுத்த மூன்று வருடங்களில் டையப்லோ 6.0 GTR பயன்படுத்தப்பட்டது. 2004 இல் 0}FIA GT சேம்பியன்ஷிப், சூப்பர் GT சேம்பியன்ஷிப் மற்றும் அமெரிக்கன் லே மென்ஸ் சீரிஸ் ஆகிய ரேஸ்களில் பங்கேற்க லம்போர்கினி முர்ஷியலகோ R-GT ஐத் தயாரித்தார். Valencia இல் நடைபெற்ற முதல்சுற்று ஃபியா ஜிடி ரேஸில் தான் ஆண்டிலேயே அதிக கார்கள் பங்குபெற்றது, ஐந்தாவது இடத்திலிருந்து ஆரம்பித்து மூன்றாவது இடத்திற்கு நுழைந்த காரை உருவாக்கியது ரெய்டெர் என்ஜினியரிங். 2006 இல், Suzukaவில் நடைபெற்ற சூப்பர் ஜிடி சேம்பியன்ஷிப் முதல் சுற்றில், R-GT ஆல் ஜப்பான் லம்போரகினி உரிமையாளர்களால் ஓட்டப்பட கார் முதலில் வெற்றிபெற்றது. கல்லார்டோவின் GT3 பதிப்பு ரெய்டெர் என்ஜினியரிங்கால் வடிவமைக்கப்பட்டது. All-Inkl.com ரேஸிங்கில் முர்ஷெலகோ R-GT நுழைந்தது, ஓட்டுனர் க்ரிஸ்டோஃபெ போசெட் மற்றும் ஸ்டீஃபன் முக், ஜீஹாய் இன்டர்நேஷனல் சர்க்யூட்டில் நடத்தப்பெற்ற ஃபியா ஜிடி சாம்பியன்ஷிப்பின் முதல் சுற்றில் வென்றது, லம்போர்கினியின் முதல் பெரிய உலகலாவிய வெற்றி.