13-14 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மார்க்கோ போலோ போன்ற மேலைநாட்டுப் பயணிகளும், மோந்தே கொர்வீனோ, மரிஞ்ஞோல்லி போன்ற கத்தோலிக்க கிறித்தவ மறைப்பணியாளர்களும் தமிழகத்தில் கிறித்தவம் பரவ உதவினர்.  
ஆயினும் இந்தியாவுக்குக் கடல்வழி கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிறகு, 16ஆம் நூற்றாண்டில்தான் தமிழகத்துக்கு முதன்முதல் மேனாட்டுக் கிறித்தவ மறைபரப்பாளர் பெரும் எண்ணிக்கையில் வரத் தொடங்கினர். கத்தோலிக்க கிறித்தவர்களாகிய அவர்கள் கத்தோலிக்க நாடாகிய போர்த்துகலின் ஆதரவோடு இந்தியாவிலும் இலங்கையிலும் ஆசியாவின் பிற பகுதிகளிலும் மறைபரப்பினர்.  
அவர்களைத் தொடர்ந்து புரட்டஸ்டாண்டு சபையினர் என்று அழைக்கப்படுகின்ற சீர்திருத்தச் சபையினர் தமிழகத்தில் மறைபரப்ப வந்தனர். இவர்கள் பல பிரிவினராகவும் பல நாட்டவராகவும் இருந்தனர். அவர்களுக்கு ஆதரவு அளித்த புரட்டஸ்தாந்த நாடுகள் டென்மார்க், ஓலாந்து, இங்கிலாந்து போன்றவை ஆகும்.  
தமிழகத்தில் சீர்திருத்த சபையினர் வந்தபோது கத்தோலிக்க கிறித்தவம் பல இடங்களில் வேரூன்றியிருந்தது. தமிழில் இறைவேண்டல்களும் கிறித்தவ மறைக்கல்வி நூல்களும் கையெழுத்துப் படிகளாகவும் அச்சுப்படிகளாகவும் வழக்கத்தில் இருந்தன. திருப்பலியிலும் பிற வழிபாடுகளிலும் அவை பயன்பட்டன. விவிலியத்தின் சில பகுதிகளும் தமிழாக்கம் பெற்றிருந்தன.  
கத்தோலிக்க கிறித்தவ மறைபரப்பாளர்கள் கிறித்தவ சமய உண்மைகளைத் தமிழில் எடுத்துக்கூற புதிய சொல்லாக்கங்களைப் படைத்திருந்தார்கள். குறிப்பாக என்றீக்கசு, தெ நோபிலி போன்றோர் இத்துறையில் சிறப்பான பணி ஆற்றியிருந்தார்கள். சீர்திருத்த சபையினர் விவிலியத்தைத் தமிழில் பெயர்ப்பதற்கு மேற்கூறிய முன்னோடிகள் ஏற்கனவே ஆற்றியிருந்த மொழிபெயர்ப்புப் பணி பெரிதும் துணையாக அமைந்தது.  
17ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் டச்சுக்காரர்களும் இந்தியாவோடும் இலங்கையோடும் வணிகத் தொடர்பு கொண்டு மையங்கள் ஏற்படுத்தினர். அவர்களோடு சீர்திருத்த சபை மறைபரப்பாளரும் வந்தனர். இவ்வாறு வந்த பிலிப்பு பல்தேயுசு (1632-1671) என்பவர் 1657இலிருந்து 1667 வரை இலங்கையில் பணியாற்றியபோது மத்தேயு நற்செய்தியைத் தமிழாக்கம் செய்திருந்தார் எனத் தெரிகிறது. அக்காலத்தில் இலங்கையில் அச்சுக்கூடம் இல்லாதிருந்ததால் அந்நூல் அச்சேறவில்லை.  
**அ) விவிலியத்தின் முதல் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு: சீகன்பால்க் பங்களிப்பு**  
விவிலியத்தை முதன்முதலாகத் தமிழில் பெயர்த்து அச்சேற்றியவர் பர்த்தொலொமேயுஸ் சீகன்பால்க் ஆவார். செருமனியில் 1683இல் பிறந்த சீகன்பால்க் கிறித்தவ மதத்தைப் பரப்ப ஹைன்றிக் புளூட்ஷோ (*Heinrich Pluetschau*) என்பவரோடு இந்தியா வந்தார். சீகன்பால்க் செருமானியராக இருந்தாலும் டென்மார்க்கு ஆளுநர் 4ஆம் ஃப்ரெடெரிக் என்பவரின் பெயரால் இந்தியா வந்தார். 1620இல் டேனியர்கள் தரங்கம்பாடியில் நிறுவியிருந்த வணிகத் தளத்தை சீகன்பால்க் 1706ஆம் ஆண்டு சென்றடைந்தார். சீர்திருத்த சபையில் லூத்தரன் அமைப்போடு இணைந்த *பக்தி இயக்கம்* (Pietism) என்னும் பிரிவைச் சார்ந்த சீகன்பால்க் மக்களிடையே கிறித்தவ உணர்வையும் பக்தியையும் உருவாக்க வேண்டும் என்றால் முதலில் விவிலியத்தைத் தமிழில் பெயர்த்து, அச்சிட்டு மக்களுக்கு வழங்கவேண்டும் என்று முடிவுசெய்தார்.  
போர்த்துகீசியரின் ஆளுகையின்போது, தமிழில் தம்பிரான் வணக்கம் (1578), *கிரிசித்தியானி வணக்கம்* (1579), *பாவ அறிக்கை நூல்* (1580), *அடியார் வரலாறு* (1586) ஆகிய நான்கு கிறித்தவ நூல்களே கொச்சியிலும் கொல்லத்திலும் அச்சிடப்பட்டிருந்தன. சுமார் 10 ஆண்டுகளே இந்த அச்சுப்பணி நீடித்தது. அடுத்த கட்டமாக 1677-1680 ஆண்டுக் காலத்தில் இராபர்ட் தெ நோபிலியின் *ஞானோபதேசம்* என்னும் நூலின் முதல் மூன்று காண்டங்களும் பின்னர் நான்காம் காண்டமும் 1677-1678இல் அச்சிடப்பட்டன. இந்த ஆறு தமிழ்க் கிறித்தவ நூல்கள் அச்சிட்டு வெளியானதோடு போர்த்துகீசிய அச்சுப் பணி தமிழகத்தில் முடிவுற்றது.  
அச்சிடப்பட்ட விவிலியத்தின் முதல் நூலாகிய தொடக்க நூலின் முதல் பக்கம் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு 1968 விழா மலரில்]]  
இப்பின்னணியில்தான் சீகன்பால்க் தரங்கம்பாடிக்கு அச்சுப் பொறி கொணரும் முயற்சியில் ஈடுபட்டார். அவருடைய வற்புறுத்தலின் பேரில் 1712ஆம் ஆண்டு தரங்கம்பாடிக்கு அச்சுப் பொறி வந்துசேர்ந்தது. இங்கிலாந்தில் அமைந்த ஒரு மறைபரப்பு நிறுவனம் அச்சுப் பொறி வருவதற்குத் துணைசெய்தது. சீகன்பால்க் தமிழில் பெயர்த்த புதிய ஏற்பாடு தரங்கம்பாடி அச்சகத்தில் 1715ஆம் ஆண்டு அச்சிடப்பட்டது. பழைய ஏற்பாட்டு மொழிபெயர்ப்பில் சீகன்பால்க் ரூத்து நூல் வரை மட்டுமே முடித்திருந்த வேளையில், 1719இல் காலமானார்.  
**ஆ) பெஞ்சமின் ஷூல்ஸ் (சூல்சு) பதித்த தமிழ் விவிலியம்**  
சீகன்பால்க் இறந்த ஒருசில மாதங்களில் பெஞ்சமின் ஷூல்ஸ் (*Benjamin Schultze*, பெஞ்சமின் சூல்சு) (1689-1760) என்னும் செருமானிய லூத்தரன் மறைபரப்பாளர் தரங்கம்பாடி வந்துசேர்ந்தார். சீகன்பால்க் தமிழில் பெயர்த்திருந்த பழைய ஏற்பாட்டுப் பகுதியை ஷூல்ஸ் 1723இல் அச்சேற்றினார். தொடர்ந்து 1726, 1727, 1728 ஆண்டுகளில் பழைய ஏற்பாட்டின் எஞ்சிய பகுதிகளை ஷூல்ஸ் அச்சிட்டு வழங்கினார்.  
புதிய ஏற்பாட்டு மொழிபெயர்ப்பிலும் ஷூல்ஸ் திருத்தங்கள் செய்தார். புதிய ஏற்பாட்டின் திருத்திய இரண்டாம் பதிப்பு தரங்கம்பாடி அச்சகத்திலிருந்து 1724இல் வெளியிடப்பட்டது. அப்பதிப்பில் விவிலிய நூல்களின் ஒவ்வொரு அதிகாரத்தின் தொடக்கத்திலும் ஒரு சுருக்கம் தரப்பட்டது புதிய கூறாக அமைந்தது.  
மீண்டும் தரங்கம்பாடி அச்சகத்திலிருந்து திருத்திய மூன்றாம் பதிப்பு 1758இல் வெளியிடப்பட்டது. அதைத் திருத்துவதில் பல மறைபரப்பாளர்கள் ஒத்துழைத்தனர்.  
**இ) இலங்கையில் தமிழ் விவிலியப் பதிப்பு**  
தரங்கம்பாடியில் வெளியான இரண்டாம் பதிப்பு 1741-1743 ஆண்டுகளில் இலங்கையில் கொழும்பு நகரில் மறுபதிப்பாக வெளியிடப்பட்டது. இலங்கைத் தமிழரின் மொழி வழக்கத்திற்கு ஏற்ப அதில் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. இலங்கையில் டச்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஆளுநராக இருந்த ஐ.பி. இம்ஹோஃப் (*I.B. Imhoff*) என்பவரின் ஆதரவின் கீழ் அது வெளியானது.  
**ஈ) யொஃகான் ஃபிலிப்பு ஃபெப்ரீசியசின் மொழிபெயர்ப்பு**  
ஷூல்ஸ் ஆற்றிய பணியைத் தொடரவந்தவர்களுள் முக்கியமான ஒரு மறைபரப்பாளர் யொஃகான் ஃபிலிப்பு ஃபெப்ரீசியசு ஆவார். இவர் 1740இல் தரங்கம்பாடி வந்தார். இவர் சீகன்பால்க் தமிழில் பெயர்த்திருந்த புதிய ஏற்பாட்டைத் திருத்தினார். ஏற்கனவே வெளியான பெயர்ப்புகளைவிட, திருத்தம் பெற்ற இப்பெயர்ப்பு சிறப்பாக அமைந்தது. இது 1772இல் வெளியிடப்பட்டது.  
ஃபெப்ரீசியசு பழைய ஏற்பாட்டின் தமிழ்ப் பெயர்ப்பையும் மறுபார்வையிட்டுப் பதிக்க விரும்பினார். அவர் பல மாற்றங்கள் செய்ததால் அவரது பெயர்ப்பு ஓரளவுக்குப் புதிய பெயர்ப்பாகவே மாறியது. கடலூரிலிருந்த மறைபரப்பாளர்கள், டேனிய போதகர்கள், தமிழ் அறிஞர்கள் போன்றோரின் கருத்துகள் பெறப்பட்டன. நூல் 1777-1796 ஆண்டுக்காலத்தில் அச்சேறி வெளியானது.  
ஃபெப்ரீசியசின் மொழிபெயர்ப்பு சிறப்பான ஒன்றாக அமைந்ததால் அது தஞ்சாவூரிலும் சென்னையிலும் திருநெல்வேலியின் சில பகுதிகளிலும், குறிப்பாக லூத்தரன் சபையினரிடையே நல்ல வரவேற்புப் பெற்றது. எனவே 1813ஆம் ஆண்டு இப்பதிப்பின் 5000 பிரதிகள் செராம்பூரில் அச்சிடப்பட்டன.  
**உ) இலங்கையில் தமிழ் விவிலியம்**  
இலங்கையில் 1743இல் புதிய ஏற்பாடு வெளியிடப்பட்டது. பழைய ஏற்பாட்டின் முதல் பகுதியாகிய *ஐந்நூல்களை* (*Pentateuch*) இலங்கைத் தமிழராகிய பிலிப்பு தெ மெல்லோ (*Philip de Mello*) மொழிபெயர்த்தார். அது 1790இல் டச்சு ஆளுநரின் பெயரால் அச்சிடப்பட்டது.  
**ஊ) இரேனியுசையர் விவிலியப் பெயர்ப்பு**  
சார்லஸ் தியோஃபிலஸ் ஏவால்ட் இரேனியசு (1790-1838) கிறித்தவ மறைபரப்பாளராக 1814இல் இந்தியா வந்தார். 1815இல் கொல்கத்தா விவிலியக் கழகம் ஃபெப்ரீசியசின் மொழிபெயர்ப்பைத் திருத்தியமைத்து வெளியிடக் கருதி, இரேனியசிடம் அப்பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டது. இரேனியசு அடிப்படையான சில மொழிபெயர்ப்புத் தத்துவங்களைக் கடைப்பிடித்தார். அவை: எபிரேயம், கிரேக்கம் போன்ற விவிலிய மூல மொழிகளிலிருந்து இலக்குமொழியாகிய தமிழில் விவிலியத்தைப் பெயர்க்கும்போது இலக்குமொழியின் தனித்தன்மையைக் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும். எழுத்துக்கு எழுத்து, சொல்லுக்குச் சொல் என்று மொழிபெயர்க்காமல் மூல மொழியில் சொல்லப்படும் கருத்தை இலக்குமொழியின் பண்புக்கு ஏற்ப எடுத்துக் கூற வேண்டும்.  
இந்த அடிப்படையில் இரேனியசு செய்த மொழியாக்கத்தைச் சீர்தூக்கி ஆராய சென்னை விவிலிய சங்கத்தில் துணைக்குழு ஒன்றும் பொதுக்குழு ஒன்றும் இருந்தன. 1824ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் குழுவினர் சென்னையில் கூடி இரேனியசின் மத்தேயு நற்செய்தியை ஆராய்ந்தனர். துணைக்குழு அவரது மொழிபெயர்ப்பை ஏற்றுக்கொண்டது. ஆனால், 1611இல் உருவான ஜேம்சு மன்னர் ஆங்கில விவிலியத்தை (*King James Version*) இரேனியசின் தமிழாக்கம் ஒத்திருக்கவில்லை என்று பொதுக்குழு குறைகண்டது. மூலமொழியான கிரேக்கம்தான் மொழிபெயர்ப்பின் அளவுகோலாக இருக்க வேண்டுமென இரேனியசு எடுத்துச்சொன்னார். ஆனால் குழுவினர் அவரது வாதத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. சில ஆண்டுகளுக்குப்பின் அவரது புதிய ஏற்பாடும் ஃபெப்ரீசியசின் பழைய ஏற்பாடும் அடங்கிய முழுவிவிலியம் 1840இல் முழுமையாக சென்னையில் அச்சிடப்பட்டது. அச்சின் தரமும் சிறப்பாக அமைந்தது.  
**எ) இலங்கையில் உருவான பரிசோதனைப் பதிப்பு ("The Tentative Version")**