# வணிக நெறிமுறைகள்

## வணிக நெறிமுறைகளில் தர்க்க ரீதியான சிக்கல்கள்

### நெறிமுறைசார் சிக்கல்கள் மற்றும் அணுகுமுறைகள்

தத்துவ ஞானிகள் மற்றும் பலர் சமூகத்தில் வணிக நெறிமுறையின் நோக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. எடுத்துக்காட்டாக, சிலர் வணிகத்தின் அடிப்படை நோக்கம் அதன் உரிமையாளருக்கு அல்லது பொது-வர்த்தக நிறுவனமாக இருக்கும் சூழ்நிலையில் அதன் பங்குதாரர்களுக்கு இயன்றவரை அதிகமாக திரும்பக் கிடைத்தலாக இருக்க வேண்டும் எனக்கருத்து தெரிவிக்கிறார்கள். ஆகையால், இந்த கண்ணோட்டத்தின் கீழ், அந்த நடவடிக்கைகள் இலாபத்தை மட்டுமே அதிகரிப்பதாக இருக்கும், மேலும் பங்குதாரர் மதிப்பு ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும், ஏனெனில் யாரேனும் மற்றவர்கள் செயல்பாடு இலாபங்களின் மீது வரிவிதிப்பதாக இருக்கும். நிறுவனங்களில் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இயன்றவரை அதிகப்படியான இலாபத்தை உருவாக்குபவர்கள் மட்டுமே போட்டிச் சந்தையிடங்களில் தொடர்ந்திருப்பதற்கு சாத்தியமிருக்கிறது என்று சிலர் நம்புகிறார்கள். எனினும், சிலர் சட்டத்தினை மதிப்பதற்கு மற்றும் அடிப்படை ஒழுக்க விதிகளுக்கு வணிகங்களுக்கு சுய-ஆர்வம் இன்னும் தேவை என்று குறிப்பிடுகிறார்கள், ஏனெனில் அதைச் செய்யத் தவறுவதால் ஏற்படும் விளைவுகள் அபராதங்கள், உரிமத்தின் இழப்பு அல்லது நிறுவன நன்மதிப்பு ஆகியவற்றில் மிகவும் விலைமதிப்புடையதாக இருக்கிறது. குறிப்பிடத்தக்க பொருளியலாளர் மிக்ஸில்டன் ஃபிரெயிட்மேன் இந்த கண்ணோட்டத்தின் முன்னணி ஆதரவாளராக இருக்கிறார்.  
சிலர் நிறுவனங்கள் அறமுறை அமைப்பாக இருப்பதற்கான ஆற்றல் வாய்ந்தவை அல்ல என முடிவு செய்கிறார். இதன் கீழ், நெறிமுறைசார் நடத்தை தனிப்பட்ட மனிதர்களில் தேவையாக இருக்கிறது, ஆனால் வணிகம் அல்லது பெருநிறுவனத்திற்கு தேவையில்லை.  
மற்ற கருத்தியலாளர்கள், வணிகங்கள் அறநெறிக் கடைமைகள் உடையவை, அவை அதன் உரிமையாளர் அல்லது பங்குதாரர்களின் சேவை ஆர்வங்களுக்கும் மேலாக நன்றாக விரிவாக இருக்கின்றன, மேலும் இந்தக் கடமைகள் எளிமையாக சட்டத்தை மதிப்பதையும் மீறி அதிக விசயங்களைக் கொண்டிருக்கின்றன என வாதிடுகிறார்கள். பணியாளர்கள், வாடிக்கையாளர்கள், விற்பனையாளர்கள், இடம்சார்ந்த சமூகம் அல்லது ஒட்டுமொத்த சமூகம் உள்ளிட்ட வணிகங்களின் வழிகாட்டுதலில் ஆர்வம் உள்ள நபரான நடுநிலை முதலீட்டாளர்கள் என அழைக்கப்படுபவருக்கு வணிகத்தில் அறமுறையான பொறுப்புணர்வு இருப்பதாக அவர்கள் நம்புகிறார்கள். நடுநிலை முதலீட்டாளர்களை முதன்மையான மற்றும் இராண்டாம்நிலை நடுநிலை முதலீட்டாளர்கள் எனப் பிரிக்க முடியும். முதன்மையான நடுநிலை முதலீட்டாளர்கள் பங்குதாரர்கள் போன்ற நேரடியாக செயல்பாட்டை விளைவிக்கக் கூடிய நபர்கள் ஆவர், அதே சமயம் இரண்டாம்நிலை நடுநிலை முதலீட்டாளர்கள் என்பவர்கள் அரசாங்கம் போன்ற நேரடியாக செயல்பாட்டை விளைவிக்காதவர்கள் ஆவர். அவர்கள், நடுநிலை முதலீட்டாளர்கள் எப்படி வணிகம் இயக்கப்படுகிறது என்பது தொடர்புடைய சில உரிமைகளைக் கொண்டுள்ளார்கள் எனக் கூறுகிறார்கள், மேலும் சிலர் இதில் ஆட்சிமுறையின் உரிமையும் கூட உள்ளடங்கி இருப்பதாகக் கருத்து தெரிவிக்கிறார்கள்.  
சில கருத்தியலாளர்கள் வணிகத்துக்கான சமூக ஒப்பந்தக் கோட்பாட்டை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள், ஆகையால் நிறுவனங்கள் பகுதியளவு-ஜனநாயகக் கழகங்களாக இருக்க வேண்டும், மேலும் பணியாளர்கள் மற்றும் மற்ற நடுநிலை முதலீட்டாளர்கள் நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளுக்குக் குரல் கொடுக்க வேண்டும். இந்த அணுகுமுறை குறிப்பாக அரசியல் தத்துவத்தில் ஒப்பந்தக் கோட்பாட்டினைப் புத்துயிரளிப்பதற்கு பிரபலமான பின்தொடர்வாக மாறியிருக்கிறது, இது பெருமளவு ஜான் ராவ்ல்ஸின் *எ தியரி ஆஃப் ஜஸ்டிஸ்* மற்றும் 1980களில் வெளிப்பட்ட "தர இயக்கத்தின்" ஒரு அம்சமாக வணிகச் சிக்கல்களைத் தீர்ப்பதற்குக் கருத்தொற்றுமை-சார்ந்த அணுகுமுறையின் வருகை ஆகியவற்றின் காரணமாக ஏற்பட்டது. பேராசிரியர்கள் தாமஸ் டொனால்ட்சன் மற்றும் தாமஸ் டன்ஃபீ வணிகத்துக்கான ஒப்பந்தக் கோட்பாட்டின் ஒரு பதிப்பை முன்மொழிந்தனர், அதை அவர்கள் தொகுக்கப்பட்ட சமூக ஒப்பந்தங்கள் கோட்பாடு என அழைத்தனர். i) பெரும-கொள்கைகள், அனைத்து அறிவார்ந்த மக்களாலும் உளகலாவிய கொள்கைகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது மற்றும் ii) சிறும-கொள்கைகள், ஆர்வமுள்ள குழுக்களுக்கு இடையில் உள்ள நடப்புநிலை ஒப்பந்தங்களால் முறைப்படுத்தப்படுவது ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பைப் பயன்படுத்தி, குழுக்களுக்கு இடையில் "நியாயமான ஒப்பந்தத்தை" உருவாக்குவதால் முரணான ஆர்வங்களுக்கு சிறந்த தீர்வு காணலாம் என அவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். விமர்சகர்கள் ஒப்பந்தக் கோட்பாடுகளின் ஆதரிப்பவர்கள் மையப்புள்ளியைத் தவற விட்டுவிட்டார்கள் எனக் கூறுகின்றனர், அதாவது, வணிகம் ஒரு நபரின் உடைமையாகும், மேலும் அது சிறு-நிலையோ அல்லது சமூக நீதிகளை விநியோகிப்பதற்கான வழியோ அல்ல என்பதாகும்.  
நெறிமுறைசார் சிக்கல்கள் நிறுவனங்கள் பலவற்றுடன் உடன்பட வேண்டியிருக்கும் போது ஏற்படலாம் மற்றும் சிலநேரங்களில் மாறுபட்ட நடைமுறைகள் கொண்ட நாடுகளில் செயல்படும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் சூழ்நிலைகளில் முரணான சட்ட அல்லது கலாச்சார வழக்கங்களின் காரணமாக ஏற்படலாம். அத்தகைய சூழ்நிலைகளில், எடுத்துக்காட்டாக, நிறுவனம் அதன் சொந்த நாட்டின் சட்டதிட்டங்களை கடைபிடிக்க வேண்டுமா அல்லது அது வணிகத்தை மேற்கொள்ளும் வளரும் நாட்டில் உள்ள கண்டிப்பு குறைவான சட்டங்களைக் கடைபிடிக்க வேண்டுமா? போன்ற சில கேள்விகள் எழும். இதனை விளக்குவதற்கு, அமெரிக்க சட்டப்படி நிறுவனங்களில் உள்நாட்டளவிலோ அல்லது வெளிநாடுகளிலோ இலஞ்சம் கொடுப்பது சட்டவிரோதமானதாக இருக்கிறது; எனினும், உலகின் மற்ற பகுதிகளில், வணிகத்தில் வழக்கமாகச் செய்யப்படும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வழியாக கையூட்டு இருக்கிறது. குழந்தைத் தொழிலாளர், பணியாளர் பாதுகாப்பு, பணி நேரங்கள், ஊதியங்கள், பாகுபாடு மற்றும் சூழ்நிலைசார் பாதுகாப்பு சட்டங்கள் ஆகியவை தொடர்பான விசயங்களிலும் இதே போன்ற பிரச்சினைகள் ஏற்படலாம்.  
இதில் சிலநேரங்களில் நெறிமுறைகளுக்கான கிரெஷாமின் விதி பயன்படுத்த வலியுறுத்தப்படுகிறது, அது சரியான நெறிமுறைசார் நடைமுறைகள் இருந்தால் தவறான நெறிமுறைசார் நடைமுறைகள் வெளியேறிவிடும் என்பதாகும். இது போட்டியான வணிகச் சூழ்நிலைகளில் வலியுறுத்தப்படுகிறது, அதில் நிறுவனங்கள் தொடர்ந்திருப்பதற்கு ஒருவரால் அங்கீகரிக்கப்படுவது என்பது அவர்களின் முக்கியப் பங்கு இலாபங்களை மிகுதியாக்குவது மட்டுமே என்பதாலாகும்.