# மரபணுச் சிகிச்சை

## மரபணு சிகிச்சையின் பின்புல வரலாறு

- 1960ல், புதிய மரபணு செயல்பாடுகளைச் சேர்ப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் ஆராய்ச்சி செய்யத் தொடங்கியபோது, மரபணு சிகிச்சை முதன்முதலில் பாலூட்டி<nowiki/>களின் உயிரணு<nowiki/>க்களில் தான் கருத்தியல் செய்யப்பட்டது. அவ்வாறு செய்வதற்கான பல வழிமுறைகள் சோதிக்கப்பட்டன, அவற்றுள் ஓர் உயிருள்ள பாலூட்டி உயிரணுவில் நேரடியாக ஒரு மைக்ரோபிப்பெட்டின் மூலம் மரபணுக்களை செலுத்துதல் மற்றும் விரும்பிய மரபணுக்களைக் கொண்ட டி. என். ஏவின் வீழ்படிவுக்கு செல்களை வெளிப்படுத்துதல் போன்றவை அடங்கும்.  
- மரபணு அறிவியலாயர்கள், உயிரணுக்களுக்குள் புதிய மரபணுக்களை வழங்க ஒரு வைரஸை ஓர் ஊர்தி/கடத்தி மூலமாகவோ அல்லது திசையனாகவோ பயன்படுத்தலாம் என்று விஞ்ஞானிகள் கோட்பாட்டை முன்வைத்தனர்.  
- மெம்பிஸில் உள்ள டென்னசி பல்கலைக்கழக சுகாதார அறிவியல் மையத்தைச் சார்ந்த உயிர்வேதியியலாளர் டாக்டர் லோரெய்ன் மார்க்வார்ட் கிராஸ் (6 செப்டம்பர் 1922-1 ஜூலை 2016) டென்னசி என்பவர், பாலூட்டி உயிரணுக்களில் செயல்பாட்டு டிஎன்ஏ<nowiki/>வை வெற்றிகரமாக நேரடியாக இணைத்ததாக அறிவித்த முதல் விஞ்ஞானிகளில் ஒருவர் ஆவார். 1961 ஆம் ஆண்டில், அரிவாள் செல் இரத்த சோகை உள்ள ஒரு நோயாளியிடமிருந்து எடுக்கப்பட்ட எலும்பு மஜ்ஜை உயிரணுக்களின் ஹீமோகுளோபினை மரபணு ரீதியாக மாற்ற முடிந்தது. சாதாரண ஹீமோகுளோபின் கொண்ட ஒரு நன்கொடையாளரிடமிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்ட டி. என். ஏ மூலம் திசு வளர்ப்பில் நோயாளியின் செல்களை அடைக்காப்பதன் மூலம் அவர் இதைச் செய்தார். 1968 ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்காவில் உள்ள தேசிய சுகாதார நிறுவனங்களில் (என்ஐஎச்எச் பெதஸ்தா) ஆராய்ச்சியாளர்கள் தியோடர் ஃப்ரீட்மேன், ஜே சீக்மில்லர் மற்றும் ஜான் சுபாக்-ஷார்ப் ஆகியோர் லெஷ்-நிஹான் நோய்க்குறி தொடர்புடைய மரபணுக் குறைபாடுகளை வெற்றிகரமாக சரிசெய்தனர். இந்த நோயால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளிடமிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட வளர்க்கப்பட்ட உயிரணுக்களில் அயல் டிஎன்ஏ<nowiki/>வை சேர்ப்பதன் மூலம் இது ஒரு பலவீனப்படுத்தும் நரம்பியல் நோயை குணப்படுத்த ஆய்வு மேற் கொள்ளப்பட்டது.  
மரபணு சிகிச்சையில் (உறுப்பு மாற்று அறுவை சிகிச்சையைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் முதல் முயற்சி, தோல்வியுற்றதாக அறியப்பட்டது. பின்னர், அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மாகாணாத்தில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தின் மரபியல் நிபுணர் மார்ட்டின் க்ளைன், லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ், 10 ஜூலை 1980 அன்று மனிதர்களுக்கு அயல் மரபணுக்களை மருத்துவ பரிமாற்றம் செய்த ஆய்வை முதன்முறை நிகழ்த்தினார். ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு தனது நோயாளிகளில் உள்ள மரபணுக்களில் ஒன்று செயலில் இருப்பதாக க்ளைன் கூறினார், இருப்பினும் அவர் இந்த தரவை ஒருபோதும் வெளியிடவும் அல்லது அதைச் சரிபார்க்கவும் இல்லை.  
1993ல் நிரந்தர மரபணு மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய முதல் உடல சிகிச்சை துவங்கப்பட்டது. மறுசீரமைப்பு டி. என். ஏவைப் பயன்படுத்தி கட்டி செல்கள் இறப்பதற்கு வழிவகுக்கும் ஒரு மருந்துக்கு கட்டி செல்களை உணர்திறன் கொண்ட ஒரு மரபணுவை மாற்றி வீரியம் மிக்க மூளைக் கட்டிகளைக் குணப்படுத்துவதே குறிக்கோளாக இருந்தது.  
பலபடி மூலக்கூறுகள் புரதங்களாக மொழிபெயர்க்கப்படுகின்றன, அல்லது இலக்கு மரபணு வெளிப்பாட்டுடன் தலையிடுகின்றன அல்லது சரியான மரபணு பிறழ்வுகளை உண்டாக்குகின்றன. மிகவும் பொதுவான வடிவம் டிஎன்ஏ பயன்படுத்துகிறது, இது ஒரு செயல்பாட்டு, சிகிச்சை மரபணு ஒரு பிறழ்ந்த மரபணுவிற்கு பதிலாக குறியாக்கம் செய்கிறது. பாலிமர் மூலக்கூறு ஒரு "திசையனுக்கு"ள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது, இது மூலக்கூறை உயிரணுக்களுக்குள் கொண்டு செல்கிறது.  
ஆரம்பகால மருத்துவ தோல்விகள் மரபணு சிகிச்சையை நிராகரிக்க வழிவகுத்தன. 2006ல் முதல் மருத்துவ வெற்றிகள் ஆராய்ச்சியாளர்களின் கவனத்தை ஈர்த்தன, இருப்பினும் 2014 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இது பெரும்பாலும் ஒரு சோதனை நுட்பமாக இருந்தது.விழித்திரை நோய்கள் லெபரின் பிறவி அமோரோசிஸ் மற்றும் கோராய்டெரேமியா, எக்ஸ்-இணைக்கப்பட்ட எஸ். சி. ஐ. டி, ஏ. டி. ஏ-எஸ். சிஐடி, அட்ரினோலுகோடிஸ்ட்ரோஃபி, நாள்பட்ட லிம்போசைடிக் லுகேமியா (சிஎல்எல்எல்டிஎல்டிஎல்எல்சிஎல்சிஎம்எல்சிஎல்எல்விஎல்சிடிஎல்சி) பல மைலோமா, ஹீமோபிலியா, மற்றும் பார்கின்சன் நோய் .<span><span>[</span>9<span></span></span> 2013 மற்றும் ஏப்ரல் 2014 க்கு இடையில், அமெரிக்க நிறுவனங்கள் இந்தத் துறையில் 600 மில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமாக முதலீடு செய்தன.  
முதல் வணிக ரீதியில் மரபணு சிகிச்சை, ஜெண்டிசின், சில புற்றுநோய்களின் சிகிச்சைக்காக 2003 இல் சீனாவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. 2011 ஆம் ஆண்டில், முக்கியமான மூட்டு இஸ்கீமியா உள்ளிட்ட புற தமனி நோய் சிகிச்சையளிப்பதற்கான முதல் தர மரபணு-சிகிச்சை மருந்தாக ரஷ்யாவில் நியோவாஸ்குல்ஜென் பதிவு செய்யப்பட்டது.2012 ஆம் ஆண்டில், அரிய மரபுவழி கோளாறு, லிப்போபுரோட்டீன் லிபேஸ் குறைபாட்டிற்கான சிகிச்சையான அலிபோஜென் டிபார்வோவெக், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பின்னர் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அல்லது அமெரிக்காவில் மருத்துவ பயன்பாட்டிற்கு அங்கீகரிக்கப்பட்ட முதல் சிகிச்சையாக மாறியது.
பாக்டீரியா, செல்கள் மற்றும் சிறிய விலங்குகளின் மரபணு பொறியியலில் ஆரம்பகால முன்னேற்றங்களைத் தொடர்ந்து, விஞ்ஞானிகள் அதை மருத்துவத்தில் எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்று பரிசீலிக்கத் தொடங்கினர். இரண்டு முக்கிய அணுகுமுறைகள் பரிசீலிக்கப்பட்டன-குறைபாடுள்ள மரபணுக்களை மாற்றுவது அல்லது சீர்குலைப்பது. சிஸ்டிக் ஃபைப்ரோஸிஸ், ஹீமோபிலியா, தசைச் சிதைவு, தலசீமியா மற்றும் அரிவாள் செல் இரத்த சோகை போன்ற ஒற்றை-மரபணு குறைபாடுகளால் ஏற்படும் நோய்களில் விஞ்ஞானிகள் கவனம் செலுத்தினர். லிப்போபுரோட்டீன் லிபேஸில் உள்ள குறைபாட்டால் ஏற்படும் அத்தகைய ஒரு நோய்க்கு அலிபோஜென் டிபார்வோவெக் சிகிச்சையளிக்கிறது.  
டிஎன்ஏ நிர்வகிக்கப்பட வேண்டும், சேதமடைந்த செல்களை அடைய வேண்டும், செல்லுக்குள் நுழைய வேண்டும் மற்றும் ஒரு புரதத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும் அல்லது சீர்குலைக்க வேண்டும். பல விநியோக நுட்பங்கள் ஆராயப்பட்டுள்ளன. ஆரம்ப அணுகுமுறை டிஎன்ஏவை ஒரு குரோமோசோமுக்குள் வழங்க ஒரு வடிவமைக்கப்பட்ட வைரஸில் டிஎன்ஐ இணைத்தது. நிர்வாண டிஎன்ஏ அணுகுமுறைகளும் ஆராயப்பட்டுள்ளன, குறிப்பாக தடுப்பூசி வளர்ச்சியின் பின்னணியில்.  
மரபணு மாற்று சிகிச்சையின் கருத்து பெரும்பாலும் ஒடுங்கு நோய்களுக்கு ஏற்றது என்றாலும், பரம்பரை முறையின் மேலாதிக்கத்துடன் நிலைமைகளுக்கு சிகிச்சையளிக்கும் திறன் கொண்ட புதிய உத்திகள் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன.