# சுவரெழுத்து

## உபயோகங்கள்

### சீர்திருத்தம் மற்றும் அரசியல்

கிராஃபிட்டி பெரும்பாலும் துணைப்பண்பாட்டின் ஒரு பகுதியாக மதிப்பைப் பெற்று சட்டத்திற்கு எதிராகக் கலகம் செய்கிறது. தொழிபுரிபவர்களின் பரிசீலனைகள் பெரும்பாலும் வேறுபாடு கொண்டிருந்தாலும் பரவலான மனப்பாங்குகளுடன் சார்ந்து உள்ளது. இது அரசியல் செயல்பாடுகளை வெளிப்படுத்தப்பட்டு எதிர்ப்பு நுட்பங்களின் வரிசையில் ஒரு கருவியாக செயல்படுகிறது. 1970களின் பிற்பகுதி மற்றும் 1980களின் முற்பகுதியின் போது லண்டன் இரகசிய அமைப்பானது போருக்கு எதிரான, கலகக்காரன், பெண்ணுரிமை ஏற்புக் கோட்பாளர் மற்றும் நுகர்வோர்களுக்கு எதிரான தகவல்களை கொண்ட ஸ்டென்சிலிங் பிரச்சாரத்தை நடத்திய அனர்கோ-பங்க் இசைக்குழு க்ராஸும் இதில் இருந்தது ஒரு ஆரம்பகால எடுத்துக்காட்டாகும்.  
ஆம்ஸ்டெர்டம் (Amsterdam) கிராஃபிட்டியானது பங்க் காட்சியின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக இருந்தது. 'டி ஜூட்', 'வெண்டக்ஸ்' மற்றும் 'டாக்டர் ரேட்' போன்ற பெயர்களுடன் இந்நகரம் நிரம்பியிருந்தது. கிராஃபிட்டியை ஆவணப்படுத்துவதற்கு ஒரு பங்க் பத்திரிகை *கேலரி அன்ஸ்* என அழைக்கத் தொடங்கியது. 1980களின் முற்பகுதியில் ஐரோப்பாவிற்கு ஹிப் ஹாப் வந்த போது ஏற்கனவே கிளர்ச்சியூட்டும் கிராஃபிட்டி கலாச்சாரம் இருந்தது.  
1968 ஆம் ஆண்டு மே மாத்தத்தில் மாணவர்களின் கண்டனங்கள் மற்றும் பொது வேலை நிறுத்தமானது *L'ennui est contre-révolutionnaire* ("சலிப்புத்தன்மை என்பது புரட்சிக்குரிய வேலையாகும்") மற்றும் *Lisez moins, vivez plus* ("குறைவாகப் படி, நீடித்து வாழ்") போன்ற புரட்சியான, கலகத்தை ஏற்படுத்தும் சூழ்நிலையாளரின் சொலவடங்களை கண்டது. இந்த சொலவடங்கள் முழுமையடையாம இருந்தாலும் கிராஃபிட்டியானது பலருக்கு கலகம் செய்யும் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தி வேலை நிறுத்தம் செய்பவர்களுக்கு நல்ல கருத்துக்களை வாய்மொழியாகக் கோபமாகத் தெரிவிக்க வைத்தது.  
கிராஃபிட்டி கலையின் முன்னேற்றங்கள் கலையகங்களிலும் கல்லூரிகளிலும் "தெருக்கள்" அல்லது "சுரங்கப்பாதை"களில் இடம்பெற்றது. மேலும் 1990களில் புதிய பரப்பினை மேலிடுவதற்கு சப்வெர்ஸ்டிங், கலாச்சார தடை அல்லது உத்திசார்ந்த ஊடக இயக்கங்களின் மிகவும் வெளிப்படையான அரசியல் பாத்திரமாக செயல்பட்டது. பல நாடுகளில் கிராஃபிட்டி கலையானது தற்காலிகப் வர்ணத்தைப் பயன்படுத்துவதைத் தவிர பல வழிகளில் சட்டத்திற்குப் புரம்பானதாக இருப்பதில் இருந்து கிராஃபிட்டி கலைஞர்கள் சமூக பொருளாதார சூழ்நிலைகளை அவர்களது தொடர்பு மூலமாக பிரித்தரிவதற்கு இந்த இயக்கங்கள் அல்லது பாணிகளைப் பயன்படுத்தினர். 1990களில் இருந்து பெரும்பாலான கலைஞர்கள் பல்வேறு காரணங்களுக்காக தற்காலிக வர்ணங்களுக்கு தங்களது நிலையை மாற்றிக் கொண்டனர்—ஆனால் முதன்மையாக காவல்துறை மற்றும் நீதிமன்றங்களின் தண்டனையில் இருந்து தப்பிப்பது கடினமாக இருந்தது அல்லது இதற்கு கண்டனக் குரல் எழுப்புபவர் குற்றவாளி எனத் தீர்பளிக்கப்படுவதால் தெருக்களில் நடந்து செல்வதைக் காட்டிலும் கனநேரத்தில் ஆக்கிரப்பு செய்வதாலும் இவ்வாறு முடிவெடுத்தனர். சில சமுதாயங்களில் நிலையான வர்ணங்களில் ஏற்படுத்தப்பட்ட வேலைகளைக் காட்டிலும் நிலையற்ற பணிகள் நீண்ட நாட்கள் நிலைத்திருந்தது. ஏனெனில் தெருக்களில் நடக்கும் சமுதாயக் கண்டனமாகவே இப்பணிக்கான சமுதாயப் பார்வை இருந்தது—அதைப் போன்ற கண்டனங்கள் தற்காலிகமாக இருந்தாலும் பயனுள்ளதாக இல்லை.  
அதைப் போன்ற நிலையற்ற கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளும் கலைஞர்கள் இருக்கும் சில பகுதிகளில் முறைப்படியமையாத போட்டிகள் வளர்ந்தன. அதாவது சமுதாயத்தில் மதிப்பு பெறும் வேலைகளைச் சார்ந்து வேலை செய்யப்படும் நேரம் அழிவைத் தவிர்க்கிறது. செப்பமுறாத பணிகள் சிறிது மதிப்பைப் பெற்றாலும் ஒரே நிலையாக விரைவாக நீக்கப்பட்டன. மிகவும் திறமையான கலைஞர் வேலை செய்த நாட்களை இதனால் இழந்தார்.  
சொத்துக்களின் மேலான கட்டுப்பாட்டை பெறுவதே கலைஞர்களின் முதன்மையான எண்ணமாக இருந்தது—இல்லையெனில் அவர்களால் கலை, அரசியல் பணிகளை முதன்மையாக உருவாக்க முடியவில்லை—அதனால் தற்காலிகமான வர்ணங்களுக்கு அவர்கள் மாறினர்.  
எனவே சமகாலத்திய தொழில் புரிவோர்கள் மாறுபட்டு இருந்தனர் பெரும்பாலும் இந்த செயல்முறைகளுக்கு எதிராகவே இருந்தனர். அலெக்சாண்டர் பிரெனர் போன்ற சில தனிப்பட்ட நபர்கள் மற்ற கலை வடிவங்களை அரசியலை மிதமாகப் பயன்படுத்தினர். மேலும் எதிர்பாளர்களுக்கு சிறை தண்டனைகளையும் வழங்கினர்.  
அடையாளமற்ற குழுக்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட நபர்களில் செயல்முறைகள் பரவலாக இருந்தத. மேலும் தொழில் புரிபவர்கள் ஒவ்வொரு செயல்முறைகளையும் ஏற்றுக் கொள்வதில் அர்த்தம் காணவில்லை. எடுத்துக்காட்டாக முதலாளிகளுக்கு எதிரான கலைக் குழுவான ஸ்பேஸ் ஹைஜேக்கர்ஸ் 2004 ஆம் ஆண்டில் பான்ஸ்கையின் முதலாளித்துவ மூலங்கள் மற்றும அவரது அரசியல் கற்பனைக்கு இடையில் உள்ள முரண்பாடுகளைப் பற்றி பாகங்களை வரைந்தனர்.  
ஒரு இயக்கமாக கிராஃபிட்டியின் அரசியல் நோக்கத்தில் ஒன்றாக அரசியல் அமைப்புகள் மற்றும் தனிப்பட்டவர்கள் அவர்களது கருத்துக்களைத் தெரிவிக்க கிராஃபிட்டியை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தினர். அதன் சட்டவிரோதத்தன்மை காரணமாக அந்த செயல்பாடு பொதுவாக அரசியல் முக்கியத்துவத்தில் இருந்து விலகி அமைப்புகளுக்கு சாதகமாகவே இருந்தது (எ.கா. இடது சாரி அல்லது வலது சாரி அமைப்புகள்) அவர்களிடம் பணம் இல்லை என குறிப்பிட்டுக் கூறி அவர்களது நடவடிக்கைகளைத் தெரிவிப்பவர்களும் – அல்லது சிலசமயங்களில் விருப்பப்படுபவர்களும் – அவர்களது தகவல்களைப் பரப்புவதற்கு விளம்பரங்களை வாங்குபவர்களும் இவ்வாறு இருந்தனர். "ஆட்சியில் உள்ளவர்கள்" அல்லது "நிலைநாட்டுதல்" கட்டுப்பாடு முக்கிய அழுத்தமாக இருந்ந்து சீர்திருத்த/மாறுபட்ட கருத்துக்களை ஒழுங்குமுறையில் தவிர்த்தது. இவ்வகை கிராஃபிட்டி பண்பற்றதாகக் கருதப்பட்டது; எடுத்துக்காட்டாக வல்லாண்மையை ஆதரிப்பவர்கள் பெரும்பாலும் கிறுக்கலான ஸ்வாஸ்திகாகள் மற்றும் பிற நாசி உருவங்களை வரைந்தனர்.  
1970களில் UK இல் கிராஃபிட்டியின் ஒரு புதுமையான வடிவம் மனி லிபரேசன் பிரன்ட் (MLF) மூலமாக திட்டமிடப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்பட்டது. கவிஞர் மற்றும் நாடக ஆசிரியர் ஹெத்கோட் வில்லியம்ஸ் பத்திரிகை ஆசிரியரும் நாடக ஆசிரியருமான ஜெஃப் ஜோன்ஸ் போன்ற இரகசியப் பத்திரிகை எழுத்தாளர்களின் தளர்வான இணைவும் இதற்கு காரணமாகும். வழக்கமான ஜான் புல் அச்சிடும் தொகுப்புடன் கலாச்சார விளம்பரம், அச்சிடப்பட்ட வங்கிபணங்கள் ஆகியவற்றின் மத்தியமாக காகிதப் பணங்களை துவக்கத்தில் அவர்கள் பயன்படுத்தினர். லண்டனின் லாட்புரோக் குரோவின் பிரதிநிதியாக குறுகிய காலம் MLF செயல்பட்டாலும் அச்சமயத்தின் மாற்றான மற்றும் இலக்கிய சமுதாயமாகவே மையப்படுத்தப்பட்டது. எண்ணத்தக்க நிறுவுவதற்கு எதிரான காட்சி மற்றும் நகைச்சுவையான தெரு கிராஃபிட்டியும் இப்பகுதியில் வில்லியம்ஸ் மூலமாக உருவாக்கப்பட்டது. [http://www.historytalk.org/Notting%20Hill%20History%20Timeline/timelinechap13.pdf ]  
வடக்கு ஐயர்லாந்தில் இரண்டு பகுதிகளிலும் இருந்த சச்சரவு அரசியல் சார்ந்த கிராஃபிட்டியை உருவாக்கியது. வடக்கு ஐரிஷில் மிகப்பெரிய சுவர் ஓவியங்கள் அடங்கிய அரசியல் சார்ந்த கிராஃபிட்டியும் சொலவடங்களும் *சுவரோவியங்களாக* க் குறிப்பிடப்பட்டன. கொடிகள் பறப்பது மற்றும் கெர்ப் கற்களின் ஓவியங்களுடன் சேர்ந்து இந்த சுவரோவியங்கள் நிலப்பகுதி சார்ந்த நோக்கத்திற்காக பயனானது. பெரும்பாலும் குழுக்களின் பயன்பாடுகளுடன் சம்பந்தப்பட்டிருந்தது. வீட்டுக் கூரைகள் அல்லது *பீஸ் வரிசைகளில்* பெரும்பாலாக கலைஞர்கள் ஓவியங்கள் வரைந்தனர். உயர்ந்த சுவர்களில் செய்யப்பட்ட பணிகள் மாறுபட்ட சமுதாயங்களைக் குறித்தது. சுவரோவியங்கள் பெரும்பாலும் இக்காலத்தில் விரிவாகப் பரவியது. பாணியிலும் வலிமையான அடையாளமாக அல்லது ஐக்னொகிராஃபிக் உள்ளடக்கமாகவும் நிலைத்து நின்றது. அரசு பற்றுள்ள சுவரோவியங்கள் பெரும்பாலும் 17வது நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஜேம்ஸ் II மற்றும் வில்லியம் III ஆகியோருக்கு இடையேயான போரில் இருந்து வரலாற்று நிகழ்வுகளைத் தெரிவிக்கின்றன. குடியரசு சார்ந்த சுவரோவியங்கள் வழக்கமாக மிகவும் நவீன சிக்கல்களை குறிப்பிடுகின்றன.  
நிலப்பகுதி சார்ந்த கிராஃபிட்டியானது பிறர்களிடம் இருந்து குறிப்பிட்ட குழுக்களை வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்கு குறிச்சொற்கள் மற்றும் சின்னங்களை உருவாக்கிக் காட்டுவதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த உருவப்படங்கள் வெளியாட்களுக்கு ஒரு கடுமையான பார்வையைத் தரும் அர்த்தத்தில் உருவாக்கப்பட்டதாகும். குழு சார்ந்த கிராஃபிட்டியில் கூறப்படும் செய்தியானது புதிரான அடையாளங்கள் மற்றும் துவக்கசொற்களை தனிச்சிறப்புடைய காலிகிராபிஸ்களில் (calligraphies) கடுமையாக சார்ந்திருக்கிறது. குழு உறுப்பினர்கள் குழு முழுவதும் அவர்களது உறுப்பினர் உரிமத்தை குறிப்பிடுவதற்கும் எதிராளிகள் மற்றும் பணியாளர்களிடம் இருந்து அவர்களை வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்கும் கிராஃபிட்டியைப் பயன்படுத்தினர். மிகவும் பொதுவாக நிலப்பகுதி சார்ந்த மற்றும் கருத்து சார்ந்த இரண்டிலும் எல்லைகளைக் குறிப்பிட கிராஃபிட்டி பயன்படுத்தப்பட்டது.