**கார்கில்** /ˈkɑːrɡɪl/ அல்லது கார்கைல்[4][5] என்பது சர்ச்சைக்குரிய காஷ்மீர் பகுதியில் உள்ள இந்திய நிர்வாகத்திற்கு உட்பட்ட லடாக்கில் உள்ள ஒரு நகரமாகும். [1] இது இந்திய நிர்வாகத்திற்கு உட்பட்ட யூனியன் பிரதேசமான லடாக்கின் கூட்டு தலைநகரம் ஆகும். இது கார்கில் மாவட்டத்தின் தலைமையகமும் ஆகும். இது லேவுக்குப் பிறகு லடாக்கில் இரண்டாவது பெரிய நகர்ப்புற மையமாகும். [6] ஜம்மு காஷ்மீரில் ஸ்ரீநகருக்கு கிழக்கே 204 கிலோமீட்டர் (127 மைல்) தொலைவிலும், லேவுக்கு மேற்கே 234 கிலோமீட்டர் (145 மைல்) தொலைவிலும் கார்கில் அமைந்துள்ளது. இது சுரு நதியின் கரையில், வாகா ரோங் நதியுடன் சங்கமிக்கும் இடத்தில் உள்ளது, பிந்தையது லேவுக்கு மிகவும் அணுகக்கூடிய பாதையை வழங்குகிறது. [7]  
**சொற்பிறப்பியல்**  
லடாக் குரோனிக்கிள்ஸ் கார்கிலின் பெயரை வைலி: dkar skyil, THL: kar kyil என்று எழுதுகிறது.[8] இந்த வார்த்தையை ஒரு பிரகாசமான அல்லது ஆரோக்கியமான பரப்பளவு என்று பொருள் கொள்ளலாம்.[9]  
நவீன செய்தித்தாள்கள் இந்த பெயரை வைலி: dkar `khyil, THL: kar khyil என்று எழுதுகின்றன.[10] இது ஒரு பிரகாசமான அல்லது ஆரோக்கியமான மலை அரங்கம் என்றும் விளக்கப்படுகிறது.[11] இந்த சொற்றொடர் திபெத்திய இலக்கியத்தில் அடிக்கடி காணப்படுகிறது.  
கார்கில் படுகை தென்கிழக்கு மூலையில் தாழ்வான குர்பதாங் பீடபூமியுடன், தாழ்வான மலைகளால் சூழப்பட்ட ஒரு பரப்பளவு போன்ற உணர்வைத் தருகிறது. இது பள்ளத்தாக்கிற்கு அணுகலை வழங்கும் ஆழமான பள்ளத்தாக்குகளுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்டது.[7][12]  
இருப்பினும், கார்கில் மக்கள் இந்த பெயரை கர் (கோட்டை) மற்றும் ர்கில் (மையம்) ஆகியவற்றுடன் தொடர்புபடுத்தி, பல கோட்டைகளில் ஒரு மைய இடமாக விளக்குகிறார்கள்.[13] ஸ்ரீநகர், லே மற்றும் ஸ்கர்டுவிலிருந்து சம தூரத்தில் உள்ள ஒரு இடத்திற்கு இது பொருத்தமான விளக்கம் என்று ராதிகா குப்தா கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.[13]  
**அமைவிடம்**  
காஷ்மீர், பால்டிஸ்தான் மற்றும் லே ஆகிய இடங்களைப் பொறுத்தவரை கார்கிலின் இருப்பிடம்  
கார்கில் பல நதி பள்ளத்தாக்குகளின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளது: வடக்கு மற்றும் தெற்கே சுரு நதி பள்ளத்தாக்கு, தென்கிழக்கே லேவுக்குச் செல்லும் வாகா ரோங் பள்ளத்தாக்கு, மற்றும் கிழக்கே சோட் பள்ளத்தாக்கு, படாலிக்கிற்கு அருகிலுள்ள சிந்து பள்ளத்தாக்குக்கு வழிவகுக்கிறது. கூடுதலாக, வடக்கே சிறிது தூரத்தில், டிராஸ் நதி பள்ளத்தாக்கு சுரு பள்ளத்தாக்கிலிருந்து பிரிந்து சோஜி லா கணவாய் மற்றும் காஷ்மீருக்கு வழிவகுக்கிறது. சுரு பள்ளத்தாக்கில் மேலும் வடக்கே, சிந்து பள்ளத்தாக்கை அடைகிறது, இது ஸ்கர்டுவுக்கு வழிவகுக்கிறது. இதனால், கார்கில் காஷ்மீர், லடாக் மற்றும் பால்டிஸ்தான் இடையேயான பாதைகளின் முக்கிய சந்திப்பில் அமைந்துள்ளது.  
மரோல் மற்றும் டா இடையேயான சிந்து பள்ளத்தாக்கு ஒரு குறுகிய பள்ளத்தாக்கு என்றும், நவீன காலத்திற்கு முந்தைய காலத்தில் எளிதில் பயணிக்க முடியாது என்றும் அறிஞர் ஜேனட் ரிஸ்வி கூறுகிறார். எனவே பால்டிஸ்தான் மற்றும் லே இடையேயான சாதாரண வர்த்தகப் பாதையும் சுரு பள்ளத்தாக்கு மற்றும் வாகா ரோங்கைப் பயன்படுத்தி கார்கில் வழியாகவே சென்றது.[7][14]  
இந்தியப் பிரிவினை மற்றும் முதல் காஷ்மீர் போருக்குப் பிறகு, பால்டிஸ்தான் பாகிஸ்தானின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. பாகிஸ்தான் நிர்வாகத்தில் உள்ள காஷ்மீருடனான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு கார்கிலுக்கு வடக்கே தோராயமாக 11 கிலோமீட்டர் (6.8 மைல்) தொலைவில் உள்ளது. [15] [நம்பமுடியாத ஆதாரம்?] கார்கில் நகரத்தையும் ஸ்ரீநகர்-லே நெடுஞ்சாலையையும் நோக்கிய சிகரம் 13620 இந்த மோதலின் முடிவில் பாகிஸ்தானின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. 1971 ஆம் ஆண்டு இந்திய-பாகிஸ்தான் போரின் போது, இந்தியப் படைகள் கார்கிலின் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்து, எல்லைக் கோட்டின் வடக்கே கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டைத் தள்ளின. இந்தத் தாக்குதலின் விளைவாக ஹண்டர்மேன் என்ற முக்கிய கிராமம் இந்தியக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது.  
**வரலாறு**  
16 அல்லது 17 ஆம் நூற்றாண்டில் சோட் பள்ளத்தாக்கில் சோட் பசாரி (வைலி: சோட் பா சா ரி, இப்போது பசார் கர் என்று அழைக்கப்படுகிறது) என்ற வலுவான கோட்டை இருந்தது. இது "கீழ் பூரிக்" பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தியது, இதில் சோட் பள்ளத்தாக்கு, வாகா ரோங்கின் கீழ் பகுதி மற்றும், அநேகமாக கார்கில் படுகை ஆகியவை அடங்கும். [16][17] 18 அல்லது 19 ஆம் நூற்றாண்டில், வாகா ரோங் பள்ளத்தாக்கில் கார்கில் நகரத்தின் தென்கிழக்கே பஷ்கும்[a] (வைலி: பாஸ் கியூம்) என்ற துணைக் கிளையும் இதற்கு இருந்தது. [17]  
**டோக்ரா காலம்**  
சோட்டில் உள்ள பழைய கோட்டையின் இடிபாடுகள்  
1834 இல் லடாக் மீது சோராவர் சிங் படையெடுத்தபோது, டோக்ராக்கள் இந்த இரண்டு கோட்டைகளையும் தாக்கி அழித்தார்கள்.[18][19] பின்னர், சோராவர் சிங் கார்கில் மற்றும் டிராஸுக்கு ஒரு கர்தாரை (நிர்வாகி) நிறுத்தினார், மேலும் இந்த நோக்கத்திற்காக கார்கிலில் ஒரு கோட்டையைக் கட்டியிருக்கலாம். 1838 ஆம் ஆண்டில், இப்பகுதி மக்கள் டோக்ராக்களுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்தனர், அவர்கள் கர்தார்களைக் கொன்றனர்.[20][21]  
1840 ஆம் ஆண்டில், லடாக்கில் நடந்த மற்றொரு கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு, சோராவர் சிங் கியால்போவை பதவி நீக்கம் செய்து லடாக்கை இணைத்தார். பால்டிஸ்தானை ஆக்கிரமிக்கவும் முடிவு செய்தார்.[22] பால்டிஸ்தானுக்குச் செல்லும் வழியில், அவர் சோட்டுக்கு மாற்றுப்பாதையில் சென்று, கிளர்ச்சியாளர்களை விரட்டியடித்தார், டோக்ரா கதையின்படி, பூரிக் முழுவதையும் "இணைத்தார்". அவர் டிராஸ் மற்றும் சுருவுக்கு கர்தார்களை நியமித்தார்.[23][b]  
திபெத்தில் சோராவர் சிங்கின் மரணத்திற்குப் பிறகு, லடாக் மற்றும் பூரிக்கில் மற்றொரு கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது. ஆனால் டோக்ராக்கள் வஜீர் லக்பத்தின் கீழ் புதிய படைகளை அனுப்பினர், அவர்கள் திபெத்தியர்களை முறியடித்து முந்தைய நிலையை மீண்டும் நிலைநாட்டினர். திரும்பியதும், வஜீர் கார்கில் கோட்டையை முற்றுகையிட்டு, அப்பகுதியின் அனைத்து ராஜாக்களையும் கைதிகளாகக் கைப்பற்றினார். [24]  
அலெக்சாண்டர் கன்னிங்ஹாம் கார்கில் கோட்டையை சுரு நதியின் இடது கரையில், வாகா ரோங்குடன் சந்திக்கும் இடத்திற்கு மேலே சுமார் அறுபது கெஜம் பரப்பளவு கொண்ட ஒரு சதுரம் என்று விவரித்தார். இது சுரு நதியின் மீதுள்ள பாலத்தைப் பாதுகாக்கவும், காஷ்மீர்-லடாக் சாலையை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தவும் முடிந்தது. [25]  
1854 ஆம் ஆண்டில், இன்றைய கார்கில் மாவட்டத்தில் முறையே கார்கில், டிராஸ் மற்றும் ஜான்ஸ்கரில் மூன்று இலக்காக்கள் (துணைப் பிரிவுகள்) இருந்தன. அவர்கள் தனாதர்கள் என்று அழைக்கப்படும் சிவில் அதிகாரிகளால் தலைமை தாங்கப்பட்டனர். [26] நிர்வாக மையமாகவும் நகரமாகவும் கார்கிலின் வளர்ச்சிக்கு இந்த ஸ்தாபனமே காரணம் என்று தோன்றுகிறது.  
பிரதாப் சிங்கின் ஆட்சிக் காலத்தில், அனைத்து எல்லைப் பகுதிகளுக்கும் (கில்கிட் உட்பட) ஒரு வஜாரத் (மாவட்டம்) நிறுவப்பட்டது, மேலும் கார்கில் வஜாரத்தின் ஒரு தாலுகாவாக மாற்றப்பட்டது. சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, கில்கிட் பிரிக்கப்பட்டது, மேலும் கார்கில், ஸ்கர்டு மற்றும் லே ஆகியவை லடாக் வஜாரத்தை உருவாக்கின. மாவட்ட தலைமையகம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மூன்று இடங்களுக்கு இடையில் மாற்றப்பட்டது.  
**மத்திய ஆசிய வர்த்தகப் பாதைக்கு முக்கியத்துவம்**  
வரலாற்று காலங்களில், லடாக் மத்திய மற்றும் தெற்காசியாவிற்கு இடையிலான பட்டுப்பாதை வர்த்தகத்திற்கான ஒரு பரபரப்பான மையமாக இருந்தது. லே மற்றும் கார்கில் இரண்டும் தெற்கு மற்றும் மத்திய ஆசியாவிற்கு இடையிலான வர்த்தகத்திலிருந்து ஸ்ரீநகரிலிருந்து லே வரையிலான கேரவன் பாதைகளிலும், 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை மத்திய ஆசியாவிற்கும் தபால் நிலையங்களாகவும், நிறுத்துமிடங்களாகவும் பயனடைந்தன. காலனித்துவ காலத்தில், கார்கில் நகரில் இந்த வர்த்தகப் பாதையின் முக்கியத்துவம் ஒரு செராய், ஓய்வு இல்லம் மற்றும் தபால் மற்றும் தந்தி அலுவலகங்கள் வடிவில் வெளிப்பட்டது. கார்கிலின் சிறிய பஜாரின் சிறிய மரக் கடைகள் மற்றும் பெரிய எம்போரியங்கள் தீப்பெட்டிகள், மண்ணெண்ணெய், பல வகையான சர்க்கரை மற்றும் தேநீர், பம்பாய் மற்றும் மான்செஸ்டரிலிருந்து பருத்தி துணி மற்றும் மலிவான கண்ணாடி மற்றும் டின்சல் ஆபரணங்களை வழங்கின. [6]  
**சுதந்திர இந்தியா**  
கார்கில் போர் நினைவுச்சின்னம்  
முதல் காஷ்மீர் போர் (1947–48) லடாக் வஜாரத்தை பிரிக்கும் ஒரு போர் நிறுத்தக் கோட்டுடன் முடிவடைந்தது, இது இந்தியப் பக்கத்தில் கார்கில் மற்றும் லே தாலுகாக்களையும், பாகிஸ்தான் பக்கத்தில் ஸ்கர்டு தாலுகாவையும் தோராயமாக பிரித்தது. இரண்டு இந்திய தாலுகாக்களும் விரைவில் மாவட்டங்களாக உயர்த்தப்பட்டன, மேலும் லடாக் ஒரு பிரிவாக பெயரிடப்பட்டது, இது இந்திய மாநிலமான ஜம்மு-காஷ்மீரில் உள்ள ஜம்மு-காஷ்மீர் பிரிவுகளுக்கு இணையாக இருந்தது. பாகிஸ்தான் ஸ்கர்டு தாலுகா பால்டிஸ்தான் என மறுபெயரிட்டு அதை மேலும் மாவட்டங்களாகப் பிரித்தது.  
1971 இந்திய-பாகிஸ்தான் போரின் முடிவில், இரு நாடுகளும் சிம்லா ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன, சில மாற்றங்களுடன் முந்தைய போர் நிறுத்தக் கோட்டை கட்டுப்பாட்டுக் கோடாக மாற்றி, அந்த எல்லை தொடர்பாக ஆயுத மோதலில் ஈடுபட மாட்டோம் என்று உறுதியளித்தன. [28]