# ஔரங்கசீப்

## இறப்பு

. இதை கட்டமைக்க ஔரங்கசீப் ஆணையிட்டார்.]]
உள்ள ஔரங்கசீப்பின் சமாதி.]]  
1689 வாக்கில் தெற்கில் கோல்கொண்டாவை வென்றது மற்றும் முகலாய வெற்றிகளானவை முகலாயப் பேரரசின் பரப்பளவை 40 இலட்சம் சதுர கிலோமீட்டர்களாக விரிவாக்கின. இதில் 15.80 கோடிக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் வசித்தனர் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சோசு கோமன்சு என்ற வரலாற்றாளரின் கூற்றுப் படி, "பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் கீழான ஏகாதிபத்திய மையப்படுத்தப்பட்ட நிர்வாகத்தின் உச்ச நிலையானது ஏகாதிபத்திய வீழ்ச்சியின் தொடக்கத்துடன் ஒத்துப் போனது".  
தில்லியில் உள்ள செங்கோட்டை வளாகத்தில் முத்து மசூதி என்று அறியப்பட்ட ஒரு சிறிய பளிங்கு மசூதியை ஔரங்கசீப் கட்டமைத்தார். எனினும், இவரது தொடர்ச்சியான போர்கள், குறிப்பாக மராத்தியர்களுடனான போர்கள், இவரது முன்னோர்களின் வீணான தனி நபர் செலவீனங்கள் மற்றும் ஆடம்பர வாழ்க்கையால் எந்த அளவுக்கு பேரரசுக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தினவோ அந்த அளவுக்கு இவரது பேரரசைத் திவாலாகும் நிலைக்குக் கொண்டு வந்தன.  
இந்தியவியலாளர் இசுடான்லி வோல்பெர்ட் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்:  
உள்ள கல்லறையில் ஔரங்கசீப்பின் குறிக்கப்படாத சமாதி. ஓவியத்தை வரைந்தவர் வில்லியம் கார்பெண்டர். ஆண்டு 1850கள்.]]  
உடல் நலம் குன்றி, இறக்கும் தருவாயில் இருந்த போதும் கூட தான் உயிருடன் இருப்பதை மக்கள் அறிவதை ஔரங்கசீப் உறுதி செய்தார். ஏனெனில், இவர் இறந்து விட்டதாக மக்கள் எண்ணினால் மற்றொரு வாரிசுரிமைப் போருக்கான அமளி ஏற்படுவதற்கான சாத்தியம் இருந்தது. 3 மார்ச்சு 1707 அன்று தனது 88ஆவது வயதில் அகமது நகருக்கு அருகில் பிங்கரில் இராணுவக் கூடாரத்தில் இவர் இறந்தார். ஔரங்கசீப் இறந்த நேரத்தில் இவருடைய பல குழந்தைகள் ஏற்கனவே இறந்து இருந்தனர். இவரிடம் வெறும் 300 ரூபாய் மட்டுமே இருந்தது. இவரது எண்ணப் படி இப்பணமானது பின்னர் மனிதநேயப் பணிகளுக்காக கொடையாகக் கொடுக்கப்பட்டது. தன்னுடைய இறப்பிற்கு முன்னர் இவர் தன்னுடைய இறுதிச் சடங்கிற்கு மட்டுமீறிய செலவு செய்ய வேண்டாம் என்றும், எளிமையாக நடத்துமாறும் குறிப்பிட்டிருந்தார். மகாராட்டிராவின் ஔரங்காபாத் மாவட்டத்திலுள்ள குல்தாபாத்தில் உள்ள இவரது எளிமையான வெட்டவெளி சமாதியானது இவருடைய இசுலாமிய நம்பிக்கைகள் மீதான இவரது ஆழமான பக்தியை வெளிக் காட்டுகின்றன. தில்லியின் ஹசரத் நிஜாமுதீனின் ஒரு சீடரான சூபித் துறவி சேக் புர்கானுத்தீன் காரிப்பின் சன்னிதியின் அவையில் இவரது சமாதி அமைந்துள்ளது.  
பிரௌன் என்ற வரலாற்றாளர் இவரது இறப்பிற்குப் பிறகு "தொடர்ச்சியான பலவீனமான பேரரசர்கள், வாரிசுரிமைப் போர்கள், மற்றும் உயர் குடியினரால் நடத்தப்பட்ட ஆட்சிக் கவிழ்ப்புகள் ஆகியவை முகலாய சக்தி மீள முடியாத பலவீனத்தை அடைவதற்குக் காரணமாயின" குறிப்பிடுகிறார். வீழ்ச்சிக்கான விளக்கமாக ஔரங்கசீப்பின் ஒடுக்கு முறைக்கு ஓர் எதிர் வினை என்று குறிப்பிடப்படுவது என்பது சனரஞ்சகமான, ஆனால், பழமை பாணி கருத்து என இவர் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு வாரிசை நியமிக்காமல் ஔரங்கசீப் இறந்த போதும் அவர்களுக்கு மத்தியில் பேரரசைப் பிரித்துக் கொள்ளுமாறு தன்னுடைய மூன்று மகன்களுக்கு இவர் அறிவுறுத்தியிருந்தார். இவரது மகன்கள் அனைவருக்கும் பொதுவான ஒரு கருத்தொற்றுமையை அடைவதில் தோல்வியடைந்தனர். வாரிசுரிமைப் போரில் ஒருவருக்கு எதிராக மற்றொருவர் சண்டையிட்டனர். ஔரங்கசீப்புக்குப் பிறகு பேரரசராகப் பதவிக்கு வந்தவர் இவரது மூன்றாவது மகனான முகமது ஆசம் ஷா ஆவார். சூன் 1707இல் சசௌ யுத்தத்தில் ஔரங்கசீப்பின் இரண்டாவது மகனான முதலாம் பகதூர் சாவின் இராணுவத்தால் முகமது ஆசம் ஷா தோற்கடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார். ஔரங்கசீப் அளவுக்கு மீறி நாட்டை விரிவாக்கி இருந்தது மற்றும் பகதூர் ஷாவின் பலவீனமான இராணுவ மற்றும் தலைமைப் பண்புகளால் மீள முடியாத வீழ்ச்சிக்கான ஒரு காலத்திற்குள் முகலாயப் பேரரசு நுழைந்தது. பகதூர் ஷா அரியணையை ஆக்கிரமித்ததற்குப் பிறகு சீக்கிரமே ஔரங்கசீப் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்த, இவரது சொந்த பேரரசு மீது பெருமளவு மனித மற்றும் நிதி இழப்புகளை ஏற்படுத்திய மராட்டியப் பேரரசானது மீண்டும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு முகலாய நிலப்பரப்புகளின் மீது செயலாற்றல் மிக்க படையெடுப்புகளைத் தொடங்கியது. பலவீனமான பேரரசரிடம் இருந்து அதிகாரத்தைப் பறித்துக் கொண்டது. ஔரங்கசீப்பின் இறப்பிற்குப் பிறகு தசாப்தங்களுக்குள்ளாகவே தில்லியின் மதில் சுவர்களுக்கு வெளியே முகலாயப் பேரரசர் மிகச் சிறிதளவு அதிகாரத்தையே கொண்டிருந்தார்.