# அதிகாரத்துவம்

## இந்த சித்தாந்தம் மீதான கண்ணோட்டங்கள்

### மேக்ஸ் வேபர்

அதிகாரத்துவம் என்கிற வார்த்தையை அதன் சமூக அறிவியல் அர்த்தத்தில் மிகவும் செல்வாக்குள்ள வகையில் பயன்படுத்தியவர்களில் ஒருவராக மேக்ஸ் வேபரைக் குறிப்பிடலாம். சமூகத்தின் அதிகாரமயமாக்கல் குறித்த தனது ஆய்வின் மூலம் அவர் புகழ்பெற்றார். நவீன பொது நிர்வாகத் துறையின் பல அம்சங்களும் அவருக்குக் குறிப்புகள் கொண்டிருக்கின்றன. 1864 ஆம் ஆண்டில் வேபர் பிறப்பதற்கு முன்னால், 1818 மற்றும் 1860 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையிலான பல்வேறு ஆண்டுகளில் இருந்த ஒரு செவ்வியல் வகை *வேபரிய அரசு நிர்வாக சேவை* என்று அழைக்கப்படுகிறது.  
அதிகாரத்துவத்தின் லட்சிய வகையை வேபர் நேர்மறையான வகையில் விவரித்தார். இதற்கு முன்பிருந்த மாற்று வடிவங்களைக் காட்டிலும் இது பகுத்தறிவுற்றதாகவும் திறம்பட்டதாகவும் இருந்ததாய் அவர் கருதினார். முன்னர் இருந்தவற்றை *ஆள்கவர்ச்சி ஆதிக்கம்* மற்றும் *பாரம்பரிய ஆதிக்கம்* என அவர் குணநலம் காட்டினார். அவரது சொற்பிரயோகத்தின் படி, அதிகாரத்துவம் சட்ட ஆதிக்கத்தின் ஒரு பாகமாகும். ஆயினும், ஒரு தனிநபர் விஷயத்தில் முடிவெடுக்க நேருவதாய் அமையும் போது அதிகாரத்துவம் திறனற்றதாய் ஆகிறது என்பதையும் அவர் வலியுறுத்திக் கூறினார்.  
வேபரின் கூற்றுப்படி, மனிதாபிமானம் அற்ற தன்மை, நிர்வாக சாதனங்களின் குவிப்பு, ச்மூக பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள் மீதான ஒரு சமநிலைப்படுத்தும் விளைவு, மற்றும் நடைமுறையில் அழிக்கமுடியாததாக இருக்கும் ஒரு அதிகார அமைப்பை செயலுறுத்துதல் ஆகியவை உட்பட்ட குணங்களை நவீன அதிகாரத்துவம் கொண்டிருக்கிறது.  
வேபரின் அதிகாரத்துவம் மீதான பகுப்பாய்வு பின்வரும் விடயங்களை ஆராய்கிறது:
- அதிகாரத்துவ நிகழ்முறைக்கான வரலாற்று மற்றும் நிர்வாக காரணங்கள் (குறிப்பாக மேற்கத்திய நாகரிகத்தில்)
- அதிகாரத்துவ அமைப்புகளின் செயல்பாட்டின் மீது சட்ட ஆட்சியின் தாக்கம்
- அதிகாரத்துவ அதிகாரிகள் ஒரு அந்தஸ்து பெற்ற குழுவாக தனிநபர் நோக்குநிலையுறுவது மற்றும் தொழில்சார்ந்த அவர்களது அந்தஸ்து
- நவீன உலகில் அதிகாரத்துவத்தின் மிக முக்கிய குணநலன்களும் பின்விளைவுகளும்  
ஒரு அதிகாரத்துவ அமைப்பு பின்வரும் ஏழு கோட்பாடுகளால் ஆட்சி செய்யப்படுகிறது:
1. அதிகாரப்பூர்வ வணிகம் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்படுகிறது
1. பின்வரும் விதிகளுக்கு கடுமையாக உடன்பட்டு அதிகாரப்பூர்வ வணிகம் நடத்தப்படுகிறது:
1. சில வகை வேலைகளை செய்யும் அலுவலரின் கடமையில் மனிதாபிமான தகுதிவகையின் கீழ் எல்லை நிர்ணயிக்கப்படுகிறது
1. ஒரு அலுவலருக்கு தனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட வேலைகளைச் செய்வதற்கு அவசியமான அதிகாரம் வழங்கப்படுகிறது
1. பலாத்காரத்தை பயன்படுத்துவதற்கான சாதனங்கள் கடுமையாக வரையறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; அத்துடன் அவற்றின் பயன்பாடுகளும் கடுமையாக வரையறை செய்யப்பட்டுள்ளன
1. ஒவ்வொரு அலுவலரின் கடமைகளும் அதிகாரமும் அதிகாரத்தின் உயர் அடுக்குவரிசையின் ஒரு பாகமாகும். இவ்வரிசையில் மேலுள்ளவர்களுக்கு கண்காணிக்கும் உரிமையும் கீழ் உள்ளவர்களுக்கு அவர்களிடம் மேல்முறையீடு செய்யத்தக்க உரிமையும் இருக்கும்.
1. அலுவலர்கள் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட வேலைகளைச் செய்வதற்கான வள ஆதாரங்களை சொந்தமாய்க் கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை. அதே சமயத்தில் அவர்கள் இந்த ஆதாரங்களின் பயன்பாட்டிற்கு கணக்கு கூற வேண்டிய பொறுப்பு கொண்டிருக்கிறார்கள்
1. அலுவலக மற்றும் தனிப்பட்ட வேலை மற்றும் வருவாய் கடுமையாய்ப் பிரித்துப் பார்க்கப்படுகின்றன
1. அலுவலகங்கள் அவற்றில் பொறுப்பு வகிப்பவர்களால் கையகப்படுத்தப்பட முடியாது (வாரிசாகவோ, விற்கப்படவோ முடியாது)
1. அலுவலக வணிகம் எழுத்து மூலமான ஆவணங்களின் அடிப்படையில் நடத்தப்படுகின்றது  
ஒரு அதிகாரத்துவ அலுவலர்:
- தனிநபராய் சுதந்திரமானவராய் இருப்பதோடு அவரது பதவிக்கு நடத்தையின் அடிப்படையில் நியமிக்கப்படுகிறார்
- உணர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்ட விதிகளின் படி தனக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், இவரது விசுவாசம் தனது அதிகாரப்பூர்வ கடமைகளை நேர்மையாக செயல்படுத்துவதில் தான் இருக்கிறது
- நியமனமும் வேலை இடமும் அவரது தொழில்நுட்ப தகுதிகளைப் பொறுத்து அமையும்
- நிர்வாகப் பணி என்பது முழு நேர வேலை ஆகும்
- வேலைக்கு மாதா மாதம் ஊதியம் வழங்கப்படும் என்பதோடு ஆயுள்கால தொழில் வாழ்க்கையில் முன்னேற்ற வாய்ப்புகளும் வழங்கப்படும்  
ஒரு அலுவலர் தனது மதிப்பீட்டையும் திறமைகளையும் பயன்படுத்த வேண்டும். ஆனால் அவரது கடமை இவற்றை ஒரு உயர் அதிகாரிக்கு வழிகாட்டுவதற்கு அளிப்பதே ஆகும். இறுதியாக அவர் தனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட வேலைகளை பாரபட்சமின்றி நிறைவேற்றுவதற்கே கடமைப்பட்டவராகிறார். தன்னுடைய தனிமனித மதிப்பீடு அலுவலக கடமைகளுக்கு எதிரானதாய் அமையுமானால் அதனை அவர் தியாகம் செய்தாக வேண்டும்.  
வேபரின் பணி பலரால் தொடர்ந்து முன்னெடுக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது. ராபர்ட் மிசெல்ஸ் எழுதிய சிலவராட்சியின் இரும்புச் சட்டம் (Iron Law of Oligarchy) அதற்கான உதாரணங்களில் ஒன்று.  
;விமர்சனம்
மேக்ஸ் வேபர் அவரே குறிப்பிட்டது போல, உண்மையான அதிகாரத்துவம் அவரது லட்சிய வகை மாதிரியைக் காட்டிலும் குறைந்த திறம்பட்டதாகவே இருக்கும். வேபரின் ஏழு கோட்பாடுகளில் ஒவ்வொன்றும் சீரழிவுறலாம்:
- போட்டி உணர்வுகள் தெளிவின்றியும் சட்டத்தின் நோக்கத்திற்குப் புறம்பாகவும் போகலாம். சில சமயங்களில் ஒரு முடிவின் விளைவைக் காட்டிலும் அந்த முடிவே முக்கியமானதாய்க் கருதப்படக் கூடும்;
- குடும்ப ஆட்சி, ஊழல், அரசியல் மோதல்கள் மற்றும் இன்னும் பல சீரழிவுகளும் மனிதாபிமானம் குறித்த விதிகளுக்குப் புறம்பாக அமையக் கூடும். அத்துடன் திறமைகளின் அடிப்படையில் அல்லாமல் சிலவராட்சியின் அடிப்படையில் அமைந்த பணிநியமனம் மற்றும் பணிஉயர்வு அமைப்பையும் இது உருவாக்கக் கூடும்;  
சீரழிவுறாத ஒரு அதிகாரத்துவத்திலும் கூட சில பொதுவான பிரச்சினைகள் இருக்கும்:
- ரொம்பவும் பிரத்யேகமுறச் செய்வது. இதனால் தனிநபர் அலுவலர்களுக்கு தங்களின் நடவடிக்கைகளின் பெரிய அளவிலான பின்விளைவுகள் குறித்து தெரியாமல் போகும்
- நடைமுறைகளின் இறுகிய தன்மையும் மந்த தன்மையும், சில வழக்கத்திற்கு மாறான சந்தர்ப்பங்களை சந்திக்கும் போது முடிவெடுப்பதை மிக மெதுவாக எடுப்பது அல்லது முடிவெடுப்பதையே சாத்தியமில்லாததாக்குவது, அத்துடன் இதேபோல் பழைய நடைமுறைகளை புதிய சூழல்களுக்கு தகவமைவு செய்தல், மாற்றம், பரிணாமம் ஆகியவற்றை தாமதப்படுத்துவது;
- *குழு சிந்தனை* நிகழ்வு - ஆர்வக்கோளாறு, விசுவாசம் மற்றும் விமர்சனப் பார்வை இல்லாதது ஆகியவை எல்லாம் அமைப்பை மாறுவதற்கு வழியில்லாமலும், தனது சொந்த தவறுகள் மற்றும் வரம்புகளை உணரவிடாமலும் செய்யும்;
- உடன்படா கருத்துகளை அலட்சியப்படுத்துவது
- செய்வதா வேண்டாமா என்கிற குழப்பமானதொரு நிகழ்வு - அதிகாரத்துவம் மேலும் மேலும் விதிகளையும் நடைமுறைகளையும் உருவாக்கிக் கொண்டே செல்கிறது; அவற்றின் சிக்கல் பெரிதாகிறது ஒத்துழைப்பு தேய்கிறது, இதனால் முரண்பாடான மற்றும் சுழல் விதிகள் உருவாக வழிவகை நிகழ்கிறது. “விரிவடையும் அதிகாரத்துவத்தின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக அதிகாரத்துவம் விரிவடைகிறது” என்று இது விவரிக்கப்படுவதுண்டு.
- எல்லாமே சட்டத்தில் எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று கூறி அதிகாரத்துவம் மக்களை தங்கள் பொதுப் புத்தியை பயன்படுத்த அனுமதிக்காமல் செய்கிறது.  
இதனால் மிகச் சாதாரணமான உதாரணங்களில் அதிகாரத்துவம் தனிநபர் மனித உயிர்களை உயிரற்ற சடப் பொருள்களாய் நடத்துவதைக் காண முடியும். இந்த நிகழ்முறையை பல தத்துவ ஞானிகள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் (ஆல்டோஸ் ஹக்ஸ்லி, ஜார்ஜ் ஓர்வெல், ஹனா ஆரெண்ட்) விமர்சித்திருக்கின்றனர்.