# பியாட்

## நடவடிக்கைகள்

### கியான்னி அக்னெல்லி

ஃபியட் நிறுவனத்தின் கட்டுப்பாட்டை தன் கீழ் கொண்டு வந்ததும் இளைய அக்னெல்லியின் முதல் நடவடிக்கைகள் முன்னர் முடிவுகளை எடுப்பதற்கான அதிகாரப் பங்கீடு ஏதுமின்றி ஒரு புறமே குவிந்திருந்த நிறுவன மேலாண்மையை பெருமளவு மறு சீரமைத்ததேயாகும். கடந்த காலத்தில் அத்தகைய ஒரு முறைமை சிறப்பாக வேலை செய்திருந்தது. ஆயினும், ஃபியட்டின் சீரான விரிவாக்கம் மற்றும் 1960ஆம் ஆண்டுகளில் துவங்கிய சர்வதேச அளவிலான அதன் விரிவாக்கம் ஆகியவற்றிற்குத் தேவையான பதிலிறுப்பு முறைமையும் நெகிழ்வுத் தன்மையையும் அது கொண்டிருக்கவில்லை. பயணிகள் மகிழுந்திற்காக ஒன்றும் பார வண்டிகள் மற்றும் இழுவை இயந்திரங்களுக்காக மற்றொன்றும் என தனது தயாரிப்புப் பொருள் சார்ந்து மறு சீரமைப்பினை ஃபியட் மேற்கொண்டது. இதற்கும் கூடுதலாக ஓரளவிற்கு சுயேச்சைத் தன்மை உடையதாகப் பல துறைகளும், துணை நிறுவனங்களும் உருவாயின. உச்ச அதிகாரக் குழுவானது நிறுவனத்தின் தினசரி நடவடிக்கைகளுக்கான பொறுப்பிலிருந்து விடுபட்டமையால், நீண்ட கால நோக்கங்களுக்காக நேரம் செலவிட அதனால் இயன்றது. 1967ஆம் ஆண்டு, ஆட்டோபியான்ச்சியை வாங்கியபோது, பிற நிறுவனங்களைக் கையகப்படுத்தும் ஃபியட் முயற்சியின் துவக்கமாக அது அமைந்தது. விற்பனை வருமானம் $1.7 பில்லியன் என்பதாக உயரவும் அது தனது ஐரோப்பியப் போட்டியாளராக வோக்ஸ்வேகனை விஞ்சியது. 1968ஆம் ஆண்டு ஃபியட் ஏறத்தாழ 1,750,000 ஊர்திகளை உற்பத்தி செய்யவும், அதன் விற்பனை வருமானம் $2.1 பில்லியனாக உயர்ந்தது. நியூஸ்வீக் பத்திரிகை இவ்வாறு குறிப்பிட்டது: 1968ஆம் வருடம் ஃபியட், "ஐரோப்பாவின் மிகச் சுறுசுறுப்பான ஊர்தித் தயாரிப்பாளராக விளங்குகிறது... [மேலும்] டெட்ராய்ட் கொண்டுள்ள உலகளாவிய முதன்மை நிலைக்கு சவால் விடுவதற்கு மிக அருகில் அது வரக் கூடும்."
1969ஆம் ஆண்டு அது பெராரி மற்றும் லான்சியா ஆகியவற்றின் கட்டுப்பாட்டு உரிமைகளை வாங்கியது. அந்நேரம், ஃபியட் ஒரு பல நிறுவனக் குழுமமாகத் தன்னிடத்தே அலிடாலியா, வழிச்சுங்கப் பாதைகள், தட்டச்சு இயந்திரம் மற்றும் அலுவலகக் கருவிகள், மின்னணு மற்றும் மின்சாரக் கருவிகள் தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள், சாயம் உற்பத்தி செய்யும் நிறுவனம், கட்டமைப்புப் பொறியியல் நிறுவனம் மற்றும் சர்வதேச அளவிலான ஒரு கட்டமைப்பு நிறுவனம் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தது. 1966ஆம் ஆண்டு சோவியத் அதிகாரிகளுடன் வாலெட்டா மேற்கொண்ட ஒரு ஒப்பந்தத்தின்படி, அக்னெல்லி ஓல்கா நதிக்கரையில் டோகிலியாட்டிரகிராட் (Togliattigrad) என்னும் புதிய நகரில் ஆவ்டோவாஜ் தொழிற்சாலையை நிர்மாணித்தார். இது 1970ஆம் வருடம் இயங்கத் துவங்கி ஃபியட் 124 என்பதன் உள்ளூர்ப் பதிப்புகளை லடா என்னும் பெயரில் உற்பத்தி செய்யலானது. அவரது முயற்சியின் பேரில், ஃபியட் ஊர்தி மற்றும் பார வண்டித் தொழிற்சாலைகளும் யூகோஸ்லேவியா, போலந்து, பல்கேரியா மற்றும் ரொமானியா ஆகிய நாடுகளில் எழுப்பப்பட்டன.  
இவ்வாறு ஒப்புமையில் போட்டித் திறன் மிக்க வீச்சில் மகிழுந்துகளை அளிப்பினும், 1973ஆம் ஆண்டு ஊர்தித் தொழிலைப் பெருமளவு தாக்கிய எரி எண்ணெய் விலையுயர்வு அதிர்ச்சியிலிருந்து ஃபியட் நிறுவனமும் தப்பிக்க இயலவில்லை. 1976ஆம் ஆண்டின் இறுதியில், லிபியா நாட்டு அரசு இந்நிறுவனத்தில் 9.6 சதம் பங்கினை எடுத்துக் கொள்வதாகவும் அதற்கு ஈடாக £250 மில்லியன் மதிப்புள்ள மூலதனத்தை இடும் எனவும் அறிவிக்கப்பட்டது. இத்தாலிய அரசு அச்சமயம் பேச்சு வார்த்தை நடத்திக் கொண்டிருந்த ஐஎம்எஃப் நிதியுதவியான £310 மில்லியன் என்னும் கடனுதவியுடன் ஒப்பிடுகையில், லிபியாவின் முதலீட்டின் அளவு தெரியவரும்.
இதற்கு ஓராண்டு க்ழித்து, மாசெரெட்டியை ஃபியட் கையகப்படுத்தியது.
1995ஆம் ஆண்டு ஆல்ஃபா ரோமியோ அமெரிக்கச் சந்தையிலிருந்து வெளியேறியது.
மாசரெட்டி, ஃபியட்டின் கீழாக 2002ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கச் சந்தையினுள் நுழைந்தது.
அச்சமயம் துவங்கி, மாசரெட்டியின் விற்பனை தொடர்ந்து அதிகரித்தே வருகிறது.