# அனைத்துலக நீதிமன்றம்

## சட்ட அதிகார வரம்பு

### உள்ளடங்கிய பிரச்சினைகள்

சர்ச்சைக்குரிய சந்தர்ப்பங்களில் (விவாதத்தைத் தீர்ப்பதற்காக எதிர்க்கும் வழக்குகள்), ICJ நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புக்கு ஒப்புக் கொள்ளும் மாநிலங்களுக்கிடையில் ஒரு தீர்ப்பை உருவாக்குகிறது.சந்தேகத்திற்குரிய விஷயங்களில் இறையாண்மை மாநிலங்கள் மட்டுமே கட்சிகளாக இருக்கலாம். நீதிமன்றம் பொதுமக்களிடமிருந்து தகவலை பெறலாம் என்றாலும் தனிநபர்கள், நிறுவனங்கள், மத்திய அரசு, என்.ஜி.ஓ.க்கள், ஐ.நா உறுப்புகள் மற்றும் சுயநிர்ணய உரிமை குழுக்கள் நேரடியாக பங்கு பெறுவதிலிருந்து விலக்கப்படுகின்ற அமைப்புகளாகும்.ஒரு மாநில மற்றொரு மாநிலத்திற்கு எதிராக வழக்கு கொண்டுவந்தால் அந்த நடவடிக்கை எடுக்குமாறு கோரி உட்படுத்தப்பட்டு இருந்து அல்லாத மாநிலத்தின் நலன்களில் விலக்கு இல்லை. உதாரணமாக, ஒரு "இராஜதந்திர பாதுகாப்பு" வழக்குகளில் ஒரு அரசு, ஒரு நாட்டின் சார்பில் அல்லது ஒரு நிறுவனம் சார்பாக ஒரு வழக்கை கொண்டு வரலாம்.  
நீதிமன்றம் சர்ச்சைக்குரிய வழக்குகளில் பெரும்பாலும் நீதிமன்றத்தில் ஒரு முக்கியமான கேள்வி.ICJ க்கு சட்ட அதிகார எல்லை ஒப்புதல் அடிப்படையில் மட்டுமே உள்ளது என்கிறது முக்கியக் கோட்பாடு. பிரிவு 36 அதிகாரப்பூர்வமாக நிறுவப்பட்ட நான்கு ஆதாரங்களைக் பின்வருமாறு கோடிட்டுக் காட்டுகிறது:  
- மூன்றாவது, பிரிவு 36 (2) மாநிலங்கள், நீதிமன்றத்தின் அதிகார வரம்பை ஏற்றுக்கொள்ளும் விருப்பமான விவாதங்களை அறிவிக்க அனுமதிக்கிறது. மாநிலங்களின் அறிவிப்புகளைத் தானே முன்வைத்ததில் இருந்து, சில நேரங்களில் கட்டுரை 36 (2) அதிகார வரம்பில் வைக்கப்பட்டுள்ள "கட்டாய" முத்திரை தவறாக உள்ளது. மேலும் பல பிரகடனங்கள் இட ஒதுக்கீடுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன, அதாவது சில வகையான விவாதங்கள் ("ratione materia" ") மறுபரிசீலனை கொள்கை மேலும் வரம்புக்குட்பட்டதாக இருக்கலாம். 2011 பிப்ரவரி மாதம் வரை, அறுபத்து ஆறு மாநிலங்களில் ஒரு பிரகடனத்தை அறிவித்தது. நிரந்தர பாதுகாப்புக் குழு உறுப்பினர்களில், ஐக்கிய இராச்சியம் அறிவிப்புகளை செய்திருந்தது. நீதிமன்றத்தின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில், பெரும்பாலான நாடுகள் இருக்கையில், அறிவிப்புகள் தொழில்மயமான நாடுகளால் மட்டுமெ அறிவிக்கப்பட்டது.இருப்பினும், தொழில்மயமான நாடுகள் சில நேரங்களில் விலக்குகளை அதிகரித்துள்ளது அல்லது சமீபத்திய ஆண்டுகளில் தங்களது அறிவிப்புகளை அகற்றிவிட்டன. இதற்கு முன்னர் குறிப்பிட்டது போல, அமெரிக்காவும், ஆஸ்திரேலியாவும் 2002 ல்,கடலோர எல்லையில் உள்ள முரண்பாடுகளை விலக்க வேண்டி அதன் அறிவிப்பை மாற்றியமைத்தன ( பெரும்பாலும் இரண்டு மாதங்களுக்குப் பின்னர் சுதந்திரம் பெற்ற கிழக்கு தீமோரிலிருந்து வரக்கூடிய சவாலை தடுப்பதற்காக).
- இரண்டாவதாக, 36 (1) "ஒப்பந்தங்களில் மற்றும் அமல்படுத்தப்பட்ட விதிகள்" பற்றிய நீதிமன்ற நீதியின் அதிகாரத்தையும் வழங்குகிறது. ICJ வின் மிக நவீன ஒப்பந்தங்கள் ஒரு சமரச உடன்படிக்கை, நீதிமன்றம் விசாரித்த விஷயத்தில் மாநிலத்திற்கு எந்த ஆர்வமும் இல்லை என்பதால் ஒரு உடன்படிக்கை தொடர்பாக நிறுவப்பட்ட வழக்குகள் மற்றும் ஒரு தீர்ப்புக்கு இணங்க மறுக்கக்கூடும் என்பதால், இணக்கமான பிரிவுகளில் நிறுவப்பட்ட வழக்குகள் மிகவும் பயனுள்ளதாக இல்லை.
- இறுதியாக, சர்வதேச நிரந்தர நீதிமன்றத்தின் சட்டத்தின்(5) கீழ் செய்யப்பட்ட அறிவிப்புகளின் அடிப்படையில் அதிகார வரம்பை வழங்குகிறது. சட்டத்தின் 37 வது பிரிவு இதேபோல் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் எந்த இணக்கமான விதிமுறைக்குள்ளாகவும் PCIJ க்கு அதிகாரத்தை வழங்கியுள்ளது.
- கூடுதலாக, நீதிமன்றம் மறைமுக ஒப்புதலின் அடிப்படையில் அதிகாரத்தைக் கொண்டிருக்கலாம். ICJ. அதிகார வரம்பு வெளிப்படையாகவோ அல்லது வெறுமனே தகுதிகளில் அடிப்படையில் ஏற்றுக்கொண்டால், பிரிவு 36 ன் கீழ் தெளிவான அதிகார வரம்பு இல்லாத நிலையில், அதிகார எல்லை நிறுவப்பட்டுள்ளது. (இங்கிலாந்த் v அல்பேனியா) (1949) இல் எழுச்சி ஏற்பட்டது, இதில் நீதிமன்றம் அல்பேனியாவின் கடிதம் ICJ நீதிமன்றத்தின் அதிகார வரம்பை வழங்குவதற்கு ICJ வின் சட்ட அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்டிருப்பதாகக் கூறியது.