# கோதுமை

## உற்பத்தியும் நுகர்வும்

2003ல், உலகளவில் நபருக்கான கோதுமை நுகர்வு ஆகக் காணப்பட்டதோடு, நபர்வரி கோதுமை நுகர்வில் முதலிடத்தில் கோதுமை நுகர்வுடன் கிர்கிசுத்தான் காணப்படுகிறது. 1997ல், உலகளாவிய நபர்வீத கோதுமை நுகர்வு ஆகக் காணப்பட்டதோடு, அதிகளவு கோதுமை நுகர்வை டென்மார்க் கொண்டிருந்தது. டென்மார்க்கின் நபர்வீத கோதுமை நுகர்வு ஆகும். எனினும், இதில் பெருமளவு (81%) விலங்குணவாக உள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. கோதுமை, வட அமெரிக்காவிலும் மத்திய கிழக்கிலும் முக்கிய உணவாக உள்ளது. மேலும் ஆசியாவிலும் இது பிரபலம் பெற்று வருகிறது. அரிசியைப் போலல்லாது கோதுமை உற்பத்தி உலகெங்கும் பரவியுள்ளது. எனினும், உற்பத்தியில் ஆறிலொரு பங்கை சீனா உற்பத்தி செய்கிறது.  
"1990ம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் வருடாந்த கோதுமை உற்பத்தியில் சிறிய அதிகரிப்புக் காணப்படுகிறது. இது பயிரிடல் பரப்பு அதிகரிப்பினால் ஏற்பட்டதொன்றல்ல. மாறாக, சராசரி அறுவடையில் ஏற்பட்ட அதிகரிப்பேயாகும். 1990களின் முதல் அரைப்பகுதியில், எக்டேயரொன்றுக்கு 2.5 தொன் கோதுமை அறுவடை செய்யப்பட்டது. ஆயினும் 2009ல் இது 3 தொன்னாக இருந்தது. உலக சனத்தொகை அதிகரிப்புக் காரணமாக, 1990க்கும் 2009க்கும் இடையில் நபருக்கான கோதுமை உற்பத்தி நிலப்பரப்பு தொடர்ச்சியாக குறைவடைந்துள்ளது. இக்காலப்பகுதியில், கோதுமை உற்பத்தி நிலப்பரப்பில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்கள் எதுவும் ஏற்படவில்லை. எவ்வாறாயினும், சராசரி அறுவடையிலுள்ள முன்னேற்றம் காரணமாக, நபருக்கான கோதுமை உற்பத்தியில் ஒவ்வொரு வருடமும் சிறு தளம்பல்கள் காணப்படுகின்றன. எனினும், குறிப்பிடத்தக்க வீழ்ச்சி எதுவும் ஏற்படவில்லை. 1990ல் நபர்வரி உற்பத்தி 111.98 kg/நபர்/வருடம் ஆகக் காணப்பட்டது. எனினும் 2009ல், இது 100.62 kg/நபர்/வருடம் ஆக உள்ளது. உற்பத்தியில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சி தெளிவாக உள்ளதோடு, 1990ன் நபர்வரி உற்பத்தி மட்டம் சாத்தியமானதாகவும் இல்லை. இதற்குக் காரணம், உலக சனத்தொகை ஏற்பட்டுள்ள அதிகரிப்பாகும். இக்காலப்பகுதியில், மிகக் குறைந்த நபர்வரி உற்பத்தி 2006ல் பதிவாகியுள்ளது."  
20ம் நூற்றாண்டில், உலகளாவிய கோதுமை உற்பத்தி ஐந்து மடங்காக அதிகரித்தது. எனினும், 1955 வரை, கோதுமைப் பயிர்ச்செய்கைப் பரப்பு அதிகரிப்பே இதற்குக் காரணமாக இருந்தது. இக்காலப்பகுதியில், பரப்புக்கான கோதுமை உற்பத்தி சிறியளவிலான (20%) அதிகரிப்பையே கொண்டிருந்தது. எவ்வாறாயினும், 1955ன் பின்னர் வருடத்துக்கான கோதுமை உற்பத்தி பத்து மடங்காக அதிகரித்தது. இது உலக கோதுமை உற்பத்தி அதிகரிப்புக்கு பாரிய பங்களிப்பை வழங்கியது. செயற்கை நைதரசன் உரப்பாவனை, நீர்ப்பாசன முறைமைகள் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கண்டுபிடிப்புக்கள் மற்றும் விஞ்ஞான முறை பயிர் முகாமைத்துவம் மற்றும் புதிய கோதுமை இனங்கள் போன்ற புதிய தொழில்நுட்பக் கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் விஞ்ஞானமுறை பயிர் முகாமைத்துவம் என்பன இந் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் கோதுமை உற்பத்தி அதிகரிப்புக்கு வழிகோலின. வட அமெரிக்கா போன்ற சில பகுதிகளில் கோதுமைப் பயிரிடல் நிலப்பரப்பில் குறிப்பிடத்தக்க வீழ்ச்சிகள் ஏற்பட்டுள்ளன.  
சிறந்த விதை களஞ்சியப்படுத்தல் மற்றும் நாற்று உற்பத்தி (இதனால் அடுத்த வருட விதை<nowiki/>ப்புக்கான விதை ஒதுக்கீடு குறைவடைந்தமை) என்பனவும் 20ம் நூற்றாண்டின் இன்னொரு தொழில்நுட்பக் கண்டுபிடிப்பாகும். மத்தியகால இங்கிலாந்தில், விவசாயிகள் தமது கோதுமை உற்பத்தியின் கால் பங்கினை அடுத்த வருட விதைப்புக்காக ஒதுக்கினர். இதனால் பாவனைக்கான கோதுமையின் அளவு உற்பத்தியின் முக்கால் பங்காக இருந்தது. 1999ல், விதைக்கான ஒதுக்கீடு உற்பத்தியின் 6%மாக இருந்தது.  
கோதுமை உற்பத்தியின் உலகளாவிய பரவல் சில காரணிகளால் தற்போது குறைவடைந்து செல்கிறது. சனத்தொகை அதிகரிப்பு வீதம் வீழ்ச்சியடையும் அதேவேளை, கோதுமை அறுவடை வீதம் தொடர்ச்சியாக அதிகரித்துள்ளது. மேலும் சோயா அவரை மற்றும் சோளம் போன்ற ஏனைய பயிர்களின் சிறந்த பொருளாதார இலாபம் மற்றும் நவீன மரபியல் தொழில்நுட்பங்கள் மீதான முதலீடுகள் காரணமாக ஏனைய பயிர்களுக்கான கேள்வி அதிகரித்துள்ளது.  
"எவ்வாறாயினும், அதிகரித்துவரும் சனத்தொகை கோதுமை உற்பத்தியில் அதிகரிப்பை வேண்டி நிற்கிறது. மேலும், வளரும் நாடுகளில் இறைச்சி நுகர்வும் இதற்கு ஒரு காரணமாகும். இரண்டாவதற்கான காரணம், அதிக இறைச்சி உற்பத்திக்கு அதிக கால்நடைத் தீவனம் அவசியமாக உள்ளமையாகும். இதனால் சில நாடுகளில் கோதுமை தன்னிறைவடைதல் மாற்றமடைகிறது. ஒரு சிலர் சிறப்பாக வாழ்தல் ஏனையோரின் வாழ்வுக்கு அச்சுறுத்தலாக அமையாத ஒரு சிறந்த நிலையை மனித சமுதாயம் அடையும்போது, கோதுமை உற்பத்தியை அதிகரித்தல் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்தல் என்பன ஒவ்வொருவரினதும் மிக முக்கிய கடமையாக மாறும். மேலும், தற்போதைய நுகர்வு கொள்கைரீதியில் நிலைத்திருக்கக்கூடியதாயிருப்பினும், நாம் முகங்கொடுக்க வேண்டிய இன்னொரு முக்கிய பிரச்சினை உள்ளது: இப் பிரச்சினையைத் தவிர்த்தாலும், இன்று மக்கள் பட்டினியால் சாகின்றனர். உலகளாவிய ரீதியில் சராசரி நுகர்வு மட்டத்தைப் பார்க்கும் போது உலகின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் நுகர்வு மட்டத்தில் பாரிய வித்தியாசம் காணப்படுகிறது. அபிவிருத்தியடைந்த மற்றும் அபிவிருத்தியடைந்துவரும் நாடுகளுக்கிடையில் பாரிய ஏற்றத்தாழ்வுகள் உள்ளன. அபிவிருத்தியடைந்த நாடுகளில் மிகையான அதேவேளை வீணாகும் உணவு நுகர்வு உள்ளது. ஆயினும், வறிய நாடுகளில், உணவுப் பற்றாக்குறை அல்லது குறைவழங்கல் நிலை காணப்படுகிறது. அபிவிருத்தியடைந்த நாடுகளில், மக்கள் அதிக நிறை மற்றும் அது தொடர்பான நோய்களால் பாதிக்கப்படும்போது, உலகின் மற்றைய பாகத்து மக்கள் உணவுப்பற்றாக்குறை, குறையூட்டம் மற்றும் அது தொடர்பான நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்."