# கிளாரா ஜெட்கின்

## வாழ்க்கை

### மகளிர் உரிமைகளுக்கான போராட்டங்கள்

செட்கின் நிகரறத்தின் ஊடாக மகளிர் அரசியலை முன்வைத்து, அவர்கலுக்கான சம வாய்ப்புகளுக்காகவும் வாக்குரிமைக்காகவும் போராட ஆர்வத்துடன் முனைந்தார். இவர் செருமனியில் சமூக மக்களாட்சி மகளிர் இயக்கத்தைக் கட்டியமைக்க உதவினார்ரிவர் 1891 முதல் 1917 வரை சமம( SPD ) மகளிர் செய்தித்தாளைப்(*Die Gleichheit*) பதிப்பித்தார். இது முதலில் 1890 இல் இருந்து *Die Arbeiterin* (பாட்டாளி) என்றபெயரில் வெளிவந்தது. இது சிலகாலமே வெளிவந்த *Die Staatsbürgerin* இதழின் பின்வந்த வடிவமாகும். இது கெர்ட்டிரூடு குவில்லவுமே சுசாக்கால் நிறுவப்பட்டு 1886 இல் தடைசெய்யப்பட்டது. செட்கின் இவ்விதழின் பெயரைத் தான் பதிப்புப் ணியை மேற்கொண்டதும் *Die Gleichheit* (சமமை) என மாற்றினார்.இவர் 1907 இல் புதிடாக உருவாகிய சமூக மக்களாட்சிக் கட்சி சார்ந்த மகளிர் அலுவலகத்தின் தலைவர் ஆனார். இவர் பன்னாட்டு மகளிர் நாளுக்கும் பங்கலிப்பு செய்துள்ளார்.டென்மார்க்கில் கோப்பானேகனில் அணிதிரட்டபட்ட இரண்டாம் நிகரற மகளிர் அகிலத்துக்கு முன்பு, 1910 ஆகத்தில், இவர் பன்னாட்டு நிகரற மகளிர் கருத்தரங்கை ஒழுங்கமைத்தார். அமெரிக்க நிகரறச் செயல்பாடுகளால் ஊக்கமுற்ற, செட்கினும் காத்தே தங்கரும் பிறரும் ஒவ்வோராண்டும் ஒரு சிறப்பு மகளிர் நாளைகடைப்பிடிக்கவேண்டும் என முன்மொழிந்தனர். என்றாலும், குறிப்பிட்ட நாளேதும் முன்வைக்கப்படவில்லை. அடுத்த ஆண்டே 1911, மார்ச்சு, 19 இல், முதல்முறையாக ஆத்திரியா, செருமனி, சுவிட்சர்லாந்து சார்ந்த ஒரு மில்லியனுக்கும் மேலான மக்கள் பன்னாட்டு மகளிர் நாளைக் கடைபிடித்தனர்.  
என்றாலும், செட்கின் முதலாளியப் பெண்ணியத்தை எதிர்த்தார்; இவர் இது பாட்டாளிகஈன் ஒற்றுமையை பிரிக்கும் கருவியாகச் செயல்படுகிறது என்றார்.
இவர் 1889 இல் நடந்த இரண்டாம் அகிலத்தில் ஆற்றிய உரையில் பின்வருமாறு கூறுகிறார்:  
:மகளிர் உரிமைகளுக்காக போராடுவதாகக் கூறிக்கொள்ளும் முதலாளியப் பெண்ணிய இயக்கத்தில் இருந்து, சமூகச் சமமையை விரும்பும் உழைக்கும் மக்கள் தம் மேம்பாட்டுக்கான எதையும் எதிர்பார்க்கமுடியாது. அதன் கருத்தியல் உண்மையில் மணலில் காட்டிய வீட்டப் போன்று அடிப்படையேதும் இல்லாததாகும். மகளிர் மேம்பாட்டுச் சிக்கல் என்பது தனக்குள்ளே தனியாக நிலவும் ஒன்றன்று, ஆனால், அது மாபெரும் சமூக மாற்றத்தோடு கட்டுண்டது எனத் தெளிவாக உனர்ந்துள்ளனர். நிலவும் சமூகத்தில் இந்தச் சிக்கலுக்கான தீர்வைக் காணமுடியாது; முழு சமூக உருமாற்றத்துக்குப் பிறகே அதை நிறைவேர்ரவியலும் என முழுமையாகவும் தெளிவாகவும் உணர்ந்துள்ளனர்.  
இவர் பெண்ணிய இயக்கத்தில் பெரும்பாலும் மேல்தட்டு, நடுத்தர வகுப்பு பெண்களே இருப்பதால், அவர்களது மனநிலையும் ஆர்வங்களும் உழைக்கும் மகளிரின் தேவைகளோடு ஒத்துபோகாது எனக் கருதுகிறார். எனவே, பெண்ணியமும் மகளிர் உரிமைகளுக்கான நிகரறப் போராட்டமும் ஒத்துபோவதில்லை என்கிறார். இவர் நிகரறப் போராட்டம் மட்டுமே மகளிர் ஒடுக்குமுறையை உண்மையாக ஒழிப்பதற்கான ஒரே வழி எனவும் கூறுகிறார். இவரது இலக்குகளில் ஒன்றாக மகளிரை வீட்டுவேலையில் இருந்து விடுவித்து கொண்டு, தொழிற்சங்கங்களிலும் பிற உழைக்கும் மக்கள் உரிமை அமைப்புகளிலும் இணைந்துப் பங்கேற்று, தம் வாழ்நிலைமைகளை மேம்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்கிறார். மகளிர் ஒடுக்குமுறைகளைக் குறைக்கும்சீர்திருத்தங்களுக்காக நிகரற இயக்கம் போராடவேண்டும் என வாதிடுவதோடு, அத்தகைய சீர்திருத்தங்கள் நிகரறத்துக்காக போராடும் பொது இயக்கத்தில் பொதிந்திருந்தால் மட்டுமே பாதுகாப்பாக நிலவும்; இல்லாவிட்டால், பெறும் உரிமைகள் வருங்காலச் சட்டங்களால் ஒழித்துவிடும் வாய்ப்புள்ளது என்கிறார்.
இவர் 1920 இல், "மகளிர் சிக்கல்" பற்றி இலெனினிடம் நேர்காணல் கண்டார்.  
இவர் 1920 இல், "மகளிர் சிக்கல்" பற்றி இலெனினை நேர்காணல் கண்டார்.