# பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கை

**பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கை**யானது கண்டுணரப்பட்ட தரவுகளைச் சோதித்து தவறென்று நிரூபிக்கப் பயன்படுத்தப்படுவதாகும் (பன்முறை நிகழ் தரவு சூழலில் புள்ளி விவர கற்பிதக் கொள்கைச் சோதனை). அத்தகைய சோதனையொன்று வேலைசெய்வதென்பது ஒரு பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கையை முறைப்படுத்தி, தரவினை சேகரித்து, அத்தகைய தரவுகள் எவ்வாறு சாத்தியப்படுபவை என்பதையொரு அளவாக கணக்கிட, பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கைகள் உண்மையென்பதைக் ஊகமாய்க் கொள்கிறது. ஒருவேளை தரவு மிகச் சாத்தியமற்றதாக இருப்பின் (வழக்கமாக காலக் கணிப்பில் 5% ற்கும் குறைவாகக் கண்டுணரும்படியான தரவு வகையாக விவரிக்கப்படுவது), பரிசோதனையாளர் பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கை தவறென்று முடிவெடுக்கிறார். பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையின் கீழ் தரவானது பொருத்தமுடையது எனில், பிறகு முடிவெதுவும் செய்யப்படுவதில்லை. இந்த விஷயத்தில், பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கை உண்மையாக இருக்கலாம், அல்லது இன்னமும் கூட தவறாக இருக்கலாம், தரவானது பற்றாக்குறையுள்ள சான்றை எந்தவொரு முடிவையும் செய்ய அளிக்கலாம். பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கை வழக்கமாக ஒரு பொது அல்லது தேர்வு செய்யப்பட்ட நிலையை பரிந்துரைக்கிறது; இரு பரிமாணங்களுக்கிடையிலான உறவு ஏதும் கிடையாது , அல்லது ஒரு சிகிச்சைக்கும், கட்டுப்பாட்டிற்கும் இடையேயான வேறுபாடு ஏதுமில்லை போன்றவையாகும் அவை. இவ்வரையறை மூலாதாரமாக ஆங்கில மரபுவழிப் பண்பியல்வாதியும் புள்ளியியல்வாதியுமான ரொனால்ட் பிஷர்ரால் கோர்க்கப்பட்டது.  
சில புள்ளியியல் கற்பிதக் கொள்கை சோதனை வடிவங்களில் (ஜெர்சி நீய்மென் மற்றும் இகோன் பியர்சன் போன்றோரால்) பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கை மாற்று கற்பிதக்கொள்கைக்கு எதிராக சோதிக்கப்படுகிறது. இந்த மாற்றுக் கொள்கை பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கைகான தருக்க முறை மறுப்பாக இருக்கலாம் அல்லது இல்லாமலும் இருக்கலாம். மாற்று கற்பிதக் கொள்கையின் பயன்பாடு ரொனால்ட் பிஷரின் புள்ளியியல் கற்பிதக் கொள்கையின் சோதனையை முறைப்படுத்துதலில் ஓர் பகுதியாக இல்லை, இருந்தாலும் மாற்றுக் கொள்கை இன்று நியமமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.  
ஓர் எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவர் குறிப்பிட்டதொரு மருந்து மாரடைப்பு ஏற்படும் வாய்ப்புக்களைக் குறைக்கிறது எனக் கோருகையில் அதனைச் சோதிக்க விரும்பலாம். ஒருவர் பூஜ்யக் கற்பிதக் கொள்கையாக "இந்த மருந்து மாரடைப்பு வருவதற்கான வாய்ப்பைக் குறைக்கவில்லை" என்பதைத் தேர்வு செய்யலாம் (அல்லது ஒருவேளை "இந்த மருந்து மாரடைப்பு வருவதன் மீதான வாய்ப்புக்களின் மேல் பாதிப்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை"). அதன் பிறகு ஒருவர் மருந்து உட்கொள்பவர்கள் மற்றும் உட்கொள்ளாதவர்களை சில வகையான கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பரிசோதனைகளுக்குட்படுத்தி தரவுகளை சேகரிக்க வேண்டும். ஒருவேளை தரவுகள் பூஜ்ய கற்பிதக்கொள்கையின் கீழ் வெகுவாக ஒத்த இயல்புடையதாக இல்லையெனில், பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையை ஒருவர் மறுத்தலிப்பார்; மேலும், அதன் மறுப்பு உண்மையானது என முடிப்பார். அதாவது, ஒருவர் மருந்தானது மாரடைப்பு ஏற்படும் வாய்ப்புக்களைக் குறைக்கும் என்று முடிக்கிறார். இங்கு "ஒத்த இயல்பற்றத் தரவு" என்பது மாரடைப்பு ஏற்பட்ட மருந்தினை உட்கொள்ளும் நபர்கள் (புள்ளிவிபர தரநிலைகளுக்கு இணங்க) மருந்து உட்கொள்ளாத நபர்களை விட கணிசமாக குறைவாக உள்ளனர் என்பதை பொருள்படுத்துவதாகும்.  
ஒரு பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையை தேர்ந்தெடுப்பதில் ஒருவர் கவனம் கொள்ள வேண்டும், பல்வேறு தேர்வுகள் வேறுபட்ட முடிவுகளுக்கு வழிவிடலாம். இது பின் வரும் உதாரணம் மூலம் முன் மாதிரியாக எடுத்துக் காட்டப்படுகிறது: நீங்கள் ஒரு நாணயமானது நியாயமானதா என்பதைத் தீர்மானிக்க கோரப்படுகிறீர்கள் எனில் (அதாவது, சராசரியாக 50% சமயங்களில் தலைப்புறம் வர வேண்டும்). நீங்கள் அதை 5 முறை சுண்டிவிட அது அனைத்து 5 முறையிலும் தலை விழுகிறது. நீங்கள் அதை நியாயமான நாணயம் அல்லவென முடிவெடுப்பீர்களா? ஒரு மாற்று கற்பிதக் கொள்கை என்பது "இந்த நாணயம் தலைப்புறத்தை நோக்கியச் சார்புடனுள்ளது" என்பதாகும். பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையானது "இந்த நாணயம் தலைப்புறத்தை நோக்கி சார்புடனில்லை" எனவிருக்கலாம், அது குறைந்தபட்சம் பின் புறமும் ("பூ") தலைப்புறத்திற்கு ஒத்ததாக வரச் செய்யலாம். இந்த பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையின் கீழ் தரவுகள் உண்மையில் ஒத்தப் பொருத்தமுடையனவல்ல (அது சுமார் 3% முறையில் நிகழ வேண்டும்). ஒருவர் பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையை மறுத்தலித்து நாணயமானது ஒரு புறம் நோக்கியச் சார்புடனுள்ளது என முடிக்கலாம்.  
இருப்பினும் கூட, ஒருவர் அதற்குப் பதிலாக மாற்று கற்பிதக் கொள்கையை தேர்வு செய்யலாம், "இந்த நாணயம் ஒரு புறச்சார்புள்ளது", மேலும் பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கைப்படியான-"இந்த நாணயம் நியாயமானது" என்பதையும் கூட தேர்வு செய்யலாம். அதன் பிறகு தரவுகள் மிக ஒத்தப் பொருத்தமற்றவையல்ல; அது போன்றத் தரவுகள் சுமார் 6% முறைகளில் நிகழ வேண்டும், அதில் 3% முறைகளில் ஒருவர் முழுவதுமாக தலைப்புறத்தையும் 3% முறைகளில் முழுதுமாக நீங்கள் பின்புறத்தையும் ("பூ") பெறலாம். ஒருவர் அதன் பிறகு பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையை நிராகரிப்பதில்லை, ஆக ஒருவர் முடிவினைச் செய்வதில்லை. இந்த விஷயத்தில், இரண்டாவது பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கை சரியானதாக இருக்கலாம்: ஒருவர் உண்மையாகவே நாணயம் நியாயமானதாக உள்ளது எனில் அது தலைப்புறத்தை நோக்கி ஒருபுறச் சார்போடு இல்லையெனில் மட்டுமே தீர்மானிக்க கேட்கப்படலாம். அத்தகைய முடிவினை எடுக்க ஒருவருக்கு அதிகமான தரவுகள் தேவைப்படலாம் (மேலும் உண்மையில் துவங்கச் செய்ய ஒருவருக்கு அதிகமான தரவுகள் தேவைப்பட்டிருக்கலாம்).  
இந்த இரண்டாம் எடுத்துக் காட்டு கற்பிதக் கொள்கையின் தீமையை விவரிக்கிறது: ஒருவர் கொடுக்கப்பட்டுள்ள தரவுத் தொகுப்புக்களை ஏராளமான பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கைகளைப் பொறுத்த வகையில் சோதிக்கிறார் எனில், அவையனைத்தும் உண்மை எனும்போது, இருப்பினும் கூட ஒருவர் அவற்றில் சிலவற்றை மறுத்தலிக்கலாம், அதனால் தவறான முடிவினை எட்டலாம். இருப்பினும் கூட, ஒருவர் அறிவியல் பூர்வமான முறையை பின் பற்றுகிறார், மற்றும் பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையை தரவுகளை சேகரிக்கும் முன்பே அமைக்கிறார் எனில், ஒருவர் வகை 1 பிழைகளை மட்டுமே சிறிதளவு செய்கிறார் (அதாவது ஒருவர் பூஜ்ய கற்பிதக் கொள்கையை குறைந்தளவிலான முறையில் மட்டுமே புறக்கணிக்கிறார்). ஐயத்திற்கிடமின்றி, கவனமாகவும் சரியாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டதெனில், எந்தவொரு புள்ளியியல் சோதனையும் சில சரியற்ற முடிவுகளைக் கொடுக்கும்.