wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# பம்பாய் மாகாணம்

## தோற்றுவாய்கள்

### பிராந்திய விரிவாக்கம்

18 ஆம் நூற்றாண்டின் போது, இந்து மராத்தா பேரரசு வேகமாக விரிவடைந்து, கொங்கன் மற்றும் கிழக்கு குஜராத்தின் பெரும்பகுதி சிதைந்த முகலாய சாம்ராஜ்யத்திலிருந்து உரிமை கோரியது . மேற்கு குஜராத்தில், கத்தியாவார் மற்றும் கட்ச் உட்பட, முகலாய கட்டுப்பாட்டை தளர்த்துவது பல உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களை கிட்டத்தட்ட சுதந்திர மாநிலங்களை உருவாக்க அனுமதித்தது. பிரித்தானிய மற்றும் இடையே முதல் மோதல் மராட்டியர்கள் இருந்தது முதல் ஆங்கில-மராட்டியப் போர் 1774 இல் தொடங்கி 1782 விளைவாக Salbai உடன்படிக்கை இதன் மூலம் தீவில், சால்செட் போது, பம்பாய் தீவு அருகில், பிரித்தானிய கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தனர் பாருச்சில் இருந்தது மராட்டிய ஆட்சியாளர் சிந்தியாவுக்கு வழங்கப்பட்டது . ஆங்கிலேயர்கள் 1800 இல் சூரத்தை இணைத்தனர். பிரித்தானிய பிரதேசத்தில் விரிவடைந்தது இரண்டாம் ஆங்கில-மராட்டியப் போர் 1803 இல் முடிவுக்கு வந்தது. கிழக்கிந்திய கம்பெனி பருச், கைரா போன்ற மாவட்டங்களைப் பெற்றது, பரோடாவின் மராத்தா கெய்க்வாட் ஆட்சியாளர்கள் பிரித்தானிய இறையாண்மையை ஒப்புக் கொண்டனர்.
# பம்பாய் மாகாணம்

## தோற்றுவாய்கள்

### விக்டோரியன் சகாப்தம்

1859 ஆம் ஆண்டில், விக்டோரியா மகாராணி வெளியிட்ட குயின்சு பிரகடனத்தின் விதிமுறைகளின் கீழ், மும்பை மாகாணம், பிரித்தானிய இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளுடன் பிரித்தன் மகுடத்தின் நேரடி ஆட்சியின் கீழ் வந்தது.  
அரசியால் நியமிக்கப்பட்ட முதல் ஆளுநராக ஹென்றி பார்ட்ல் ஃப்ரீர் (1862-1867) இருந்தார். ஆளுநர் கவுன்சில் இந்திய கவுன்சில் சட்டம் 1861, இந்திய கவுன்சில் சட்டம் 1892, இந்திய கவுன்சில் சட்டம் 1909, இந்திய அரசு சட்டம் 1919 மற்றும் இந்திய அரசு சட்டம் 1935 ஆகியவற்றின் கீழ் சீர்திருத்தப்பட்டு விரிவாக்கப்பட்டது.
# பம்பாய் மாகாணம்

## தோற்றுவாய்கள்

### மக்கள் தொகை

மும்பை மாகாணம் ஒரு பெரிய மற்றும் மாறுபட்ட மக்கள்தொகையைக் கொண்டிருந்தது. 1901 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்பம மொத்தம் 25,468,209 என வழங்கியது. மதம் சார்ந்த மக்கள் தொகை 19.916.438 இந்து மதம், 4.567.295 முஸ்லீம், 535.950 ஜெயின், 78.552 செளராட்டிரியம் மற்றும் சுமார் 200,000 கிரித்துவர் இருந்தனர். கணிசமான எண்ணிக்கையிலான பென் இஸ்ரேல் மற்றும் பிற யூதர்களும் இருக்கின்றனர்.
# பம்பாய் மாகாணம்

## நிர்வாகம்

மாகாணம் நான்கு ஆணையங்களாகவும் மற்றும் இருபத்தி நான்கு மாவட்டங்களாக மும்பை நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு பிரித்தது. சிந்து, வடக்கு அல்லது குஜராத், மத்திய அல்லது தக்காணம் மற்றும் தெற்கு அல்லது கர்நாடகம் என நான்கு பிரிவுகளைக் கொண்டிருந்தது.
# பம்பாய் மாகாணம்

## ராணுவம்

கிழக்கிந்திய கம்பெனி மும்பை, வங்காளம் மற்றும் சென்னை<nowiki/>ஆகிய ஒவ்வொரு மாகாாணத்திலும் படைகளை நிறுவியது. மும்பை இராணுவம் பல காலாட்படை படைப்பிரிவுகள், சப்பர் மற்றும் சுரங்கப் பிரிவுகள் மற்றும் ஒழுங்கற்ற குதிரைப்படைகளைக் கொண்டிருந்தது. இவற்றில் பல இன்றும் இந்திய ராணுவத்தில் உள்ளன ; மகார் படைப்்பிரிவு, மராத்தா காலாட்படை போன்றவை, காலாட்படையில், மும்பை சப்பர்கள் பொறியாளர்களாகவும், பூனா ஹார்ஸ் குதிரைப்படைக்கும் உள்ளன.
# பம்பாய் மாகாணம்

## வேளாண்மை

மும்பை மாகாணம் பெருமளவு கிராமப்புறங்கள் . எனவே பெரும்பான்மையான மக்கள் விவசாயத்தில் ஈடுபட்டனர். பிரதான பயிர்கள் சோளம் ( *ஜோவர்* ), மற்றும் தக்காணம் மற்றும் கண்தேசில் கம்பு ( *பஜ்ரா* ). கொங்கனின் பிரதான தயாரிப்பு அரிசி. கோதுமை, பொதுவாக மாகாணத்தின் வடக்கு பகுதியில் வளர்க்கப்படுகிறது, ஆனால் குறிப்பாக சிந்து மற்றும் குஜராத்தில், கராச்சியிலிருந்து பெரிய அளவிலும், மும்பையிலிருந்து ஒரு சிறிய அளவிலும் ஐரோப்பாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது. பார்லி முக்கியமாக மாாகாணத்தின் வடக்கு பகுதிகளில் வளர்க்கப்பட்டது. கோலிஸ், பில்ஸ், வராலிஸ் மற்றும் பிற மலைவாழ் மக்களுக்கு கேழ்வரகு ( *நச்சானி* ) மற்றும் கருவரகு உணவு வழங்கின. இன் பருப்பு ஆகியவை மிக முக்கியமானவை கொண்டைக்கடலை , துவரை ,*நிலக்கடலை* மற்றும் உளுந்து முதன்மை எண்ணெய் வித்துக்கள் எள் கடுகு, ஆமணக்கு, குங்குமப்பூ மற்றும் ஆளி விதை . இழைகளில் மிக முக்கியமானவை பருத்தி, டெக்கான் சணல் போன்றப் பொருட்கள் மும்பை மாகாணத்தை மேம்படுத்தியது. இதர பயிர்கள்: கரும்பு, உருளைக்கிழங்கு, மஞ்சள் மற்றும் புகையிலை ஆகியவைகளும் வளர்க்கப்படுகிறது.
# பம்பாய் மாகாணம்

## தொழில்

மும்பை மாகாணத்தின் முக்கிய தொழில்கள் பருத்தி ஆலை ஆலைகள் ஆகும். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் மும்பை, அகமதாபாத் மற்றும் காந்தேேசுவில் நீராவி ஆலைகள் முளைத்தன. 1905 ஆம் ஆண்டில் இம்மாகாணத்தில் 432 தொழிற்சாலைகள் இருந்தன, அவைகள் அதிக எண்ணிக்கையிலான பருத்தி தயாரிப்பில் ஈடுபட்டுள்ளன. இந்தத் தொழில் மும்பையின் மையமாக உள்ளது, கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரண்டு பங்கு ஆலைகள் உள்ளன. 1891-1901 தசாப்தத்தில் ஆலைத் தொழில் பரவலான பிளேக் மற்றும் பஞ்சம் காரணமாக தொய்வடைந்தது. ஆனால் அதே சமயம் ஒட்டுமொத்தமாக வர்த்தகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க விரிவாக்கம் மற்றும் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருட்களின் பெரும் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. 1901 இல் ஆலைகளில் பணி புரிய 178,000 கைத்தறி நெசவாளர்கள் மாகாணத்தில் இருந்தனர், அவர்கள் துணியில் நெய்யப்பட்ட வடிவமைப்புகளை கையாளுவதில் இன்றும் திறமை கொண்டுள்ளனர்.  
அச்சிடப்பட்ட அல்லது நெய்த வடிவமைப்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பட்டுப் பொருள் அகமதாபாத், சூரத், யியோலா, நாசிக், தானா மற்றும் மும்பையில் தயாரிக்கப்பட்டன; ஐரோப்பிய பொருட்களின் வருகையினால் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் பட்டுத் தொழில் வீழ்ச்சியடைந்தது. தங்கம் மற்றும் வெள்ளி ஆபரணங்களில் சேமிப்புகளை முதலீடு செய்யும் வழக்கம் பல பொற்கொல்லர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பைக் கொடுத்தது: தங்கம் வழக்கமாக வாடிக்கையாளரால் வழங்கப்பட்டது, மற்றும் பொற்கொல்லர் தனது உழைப்புக்கு ஊதியம் வசூலித்துக் கொண்டார். அகமதாபாத் மற்றும் சூரத் ஆகியவை செதுக்கப்பட்ட மரவேலைகளுக்கு பிரபலமானவை. அகமதாபாத்தில் உள்ள பல வீடுகள் விரிவான மரச் செதுக்கல்களால் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன, மேலும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள் பரூச், பரோடா, சூரத், நாசிக் மற்றும் யியோலாவில் உள்ளன . அகமதாபாத்தில் உள்ள காரகோடா மற்றும் உடு ஆகிய இடங்களில் அரசு சார்பில் உப்பு அதிக அளவில் தயாரிக்கப்பட்டது, மேலும் குஜராத் மற்றும் மத்திய இந்தியாவுக்கு ரயில் மூலம் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது. புனே தாப்புரி என்ற இடத்தில் ஒரு மது ஆலை ஏற்பட்டது .  
1912 ஆம் ஆண்டில் தாதாசாகேப் பால்கே தயாரித்த முதல் படம் *ராஜா ஹரிச்சந்திரா* முதன்முதலில் 3 ஆம் தேதி பகிரங்கமாகக் காட்டப்பட்டபோது, 1913 ஆம் ஆண்டு முதல் பம்பாயில் திரைப்பட தயாரிப்பு சகாப்தம் தொடங்கியதாகக் கூறப்படுகிறது.
# பம்பாய் மாகாணம்

## இதனையும் காண்க

- பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்
- பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம்
- இந்தியாவில் கம்பெனி ஆட்சி
- பிரித்தானிய இந்தியா
# மூணுகட்டை

**மூணுகட்டை** ஒரு சூது-விளையாட்டு. திருவிழாக் காலத்தில் மக்கள் பணம் கட்டி விளையாடுவர். இதில் பொதுவாக மக்களுக்கு ஏமாற்றமாகவே முடியும்.
# மூணுகட்டை

## ஆடும் முறை

6 கட்டங்கள் போடப்பட்ட அட்டையில் எண்களும் எண்ணைக் காட்டும் புள்ளிக்குறிகளும் வரையப்பட்டிருக்கும். மக்கள் தம் விருப்பம் போல எந்தக் கட்டத்தில் வேண்டுமானாலும் எவ்வளவு பணம் வேண்டுமானாலும் கட்டலாம்.  
ஆட்டம் காட்டுபவர் தாயக் கட்டையை உருட்டுவார். அதில் எந்த எண் விழுகிறதோ அந்த எண்-கட்டத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும் பணம் கட்டியவருக்கு இரு மடங்காகத் திருப்பித் தரப்படும். பிற கட்டங்களில் கட்டிய பணத்தை விளையாட்டுக் காட்டுபவர் சுருட்டிக்கொள்வார். இக்காலத்தால் இந்த விளையாட்டு தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.
# சம்மக்கா சாரக்கா

**சம்மக்கா சாரக்கா** என்பது ஆந்திராவின் தெலுங்கானாபிரதேசத்தில் பழங்குடியின பெண்களைக் காட்டுத் தெய்வங்களாகக் கருதி நடத்த்தப்படும் காட்டுத் திருவிழா ஆகும். இது இரு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நடைபெறும். **சம்மக்கா சாரக்கா யாத்திரா** எனவும் இது அழைக்கப்படும்.
# சம்மக்கா சாரக்கா

## ஐதீகக் கதை

ஆந்திராவின் மேடாரம் பகுதியில் வசித்த பழங்குடி மக்களிடம் காக்கத்தியா மன்னன் வரி கேட்டுத் துன்புறுத்தி வந்துள்ளான். வறட்சிக் காலமாகையால் மக்கள் வரிசெலுத்த முடியாது தமது பழங்குடியினத் தலைவனிடம் முறையிட்டுள்ளனர். தம் தலைவனின் ஆலோசனைப் படி வரி செலுத்துவதில்லை என முடிவு செய்தனர். மன்னனின் படையினர் மக்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தின. இக்கடும் போரில் இருப்பக்கமும் இறப்புகள் நிகழ்ந்தன. பழங்குடியினத் தலைவனும் இறந்தான். தலைவனின் மகன் ஐம்பன்னாவும் போரில் ஈடுகொடுக்கமுடியாமல் ஏரியில் மூழ்கி இறந்தான். இதன் பின் தலைவரின் மனைவி சம்மக்காவும் அவரது மகள் சாரலம்மா எனப்படும் சாரக்காவும் போரைத் தொடர்ந்தனர்.இவர்களின் பலம் குறையவே காட்டுக்குள் சென்றுவிட்டனர். காட்டுக்குள் சென்றவர்கள் திரும்பி வரவே இல்லை. பல ஆண்டுகள் சென்ற பிறகு பழங்குடியினப் பெண்கள் காட்டுக்குள் சென்ற பொழுது அங்குள்ள மரம் மற்றும் புற்றுக்கு அருகில் குங்குமம் சிதறிக் கிடந்ததை அவதானித்தனர். இன்னும் சம்மக்கா சாரக்கா வனதேவதைகளாக வாழ்வதாகக் கருதிய பழங்குடியினரின் நம்பிக்கை விழாவாகக் கொண்டாடப்படுகின்றது.
# சம்மக்கா சாரக்கா

## கொண்டாடப்படும் முறை

இப்பயணம் வாரங்கல் மாவட்டத்தின் தத்வை மந்தலில் இருக்கின்ற மேடாரம் வனப்பகுதியில் இருந்து ஆரம்பமாகும். . நான்கு நாட்கள் நடைபெறும் இவ்விழாவில் பெருந்தொகையான பக்தர்கள் கலந்துகொள்வர். இவ்விழாவின் போது கோவில் வளாகத்திலுள்ள மரங்களுக்கு எடைக்கு எடை வெல்லத்தை வீசி எறிந்தால் நினைத்தது நிறைவேறும் என்பது ஐதீகம்.
# மொழி விளையாட்டு

Pathu
# மொழி விளையாட்டு

## மதிமொழி விளையாட்டு

பொதுமக்கள் பேசும் மொழி **பொதுமொழி.** புலவர்கள் மதிநலத்தால் பேசும் மொழி **மதிமொழி**. மதிமொழியில் செதுமொழி, முதுமொழி, புதுமொழி என்னும் பாங்குகள் உண்டு. புலவர்கள் செந்தமிழில் இயற்றமிழில் எழுதும் பாடல்கள் **செதுமொழி**. பழம்புலவர்கள் மூதறிவால் எழுதிவைத்த பாடல்கள் **முதுமொழி**. புதிய புலவர்கள் திரிசொல்லும் கலந்து எழுதும் பாடல்கள் **புதுமொழி**. இப்படிக் கூடல் நகரில் மொழியை வளர்த்தனர். மொழியை விழாக் கொண்டாடி வளர்த்தனர், விளையாட்டாகப் பேணினர். இது **சங்க கால விழா விளையாட்டு**. செதுமொழி நிலத்தில் முதுமொழி நீரைப் பாய்ச்சி, அறிவுப்புல நாவால் உழுது புதுமொழி விளைவிக்கும் தொழில்-விளையாட்டை அவர்கள் நடத்தி மகிழ்ந்தனர்.
# மொழி விளையாட்டு

## பிசிமொழி விளையாட்டு

பிசி என்பது விடுகதை. தொல்காப்பியம் இதனை இரண்டு வகைப்படுத்திக் காட்டுகிறது.  
ஒருவர் விடுகதை சொல்வார். மற்றொருவர் அதனை விடுவிப்பார். அல்லது எதிர் விடுகதை சொல்லி, அவரவர் விடுகதையை அவரவரே விடுவித்துச் சமனாக்குவார்.
;சில விடுகதைகள்
- தங்கக் கொப்பரை கிழிஞ்சு கிடக்குது தைக்க நாதி இல்லை. பூலாப்பூ பூத்துக் கிடக்குது பொறுக்க நாதி இல்லை அது என்ன? (வானத்தில் மீன்கள்)
- கை உண்டு விரல் இல்லை. கழுத்து உண்டு தலை இல்லை அது என்ன? (சட்டை)
# மொழி விளையாட்டு

## பிணைமொழி விளையாட்டு

புதிதாகப் பிணைத்து இட்டுக்கட்டிச் சொல்வது பிணைமொழி. இதனைத் தொல்காப்பியம் பண்ணத்தி எனக் குறிப்பிடுகிறது.
;பண்ணத்தி
- கொன்றை வேய்ந்த செல்வன் அடியினை என்றும் ஏத்தித் தொழுவோம் நாமே - ஔவையாரின் கொன்றைவேந்தன். (இதில் கொன்றை வேய்ந்த செல்வன் என்பது விடுகதையாக அமைந்துள்ளது)
;இக்காலப் பிணைமொழிகளில் சில
- கக கழு கதை - இது கழுதை என மறைமுகமாகச் சொல்கிறது.
- இல்லுனக்கு இல்லென்ன இல்தெரியும் - உனக்கு என்ன தெரியும் என்பதை இவ்வாறு கூறுவர்.
- எது பெரிது? நூறா, தொண்ணூறா? - சொல்லால் மயக்குதல்
- காக்கா பற பற, குருவி பற பற, கொக்கு பற பற, (மாடு பற பற)
- எட்டுக்கால் பூச்சிக்கு எத்தனைக் கால்?
- கம்பராமாயணத்தின் ஆசிரியர் யார்?
- நந்திக் கலம்பகம் யார்மீது பாடப்பட்டது?
;தொடர்வினா
:எங்கே போகிறாய் - ஊருக்குப் போகிறேன்
:என்ன ஊர் - மயிலாப்பூர்
:என்ன மயில் - காட்டு மயில்
:என்ன காடு - ஆர்க்காடு
:என்ன ஆர் - அடையார்
:என்ன வடை - ஆமை வடை
:என்ன ஆமை - குளத்து ஆமை
:என்ன குளம் - செட்டிகுளம் (இப்படித் தெரிந்தவரை விரித்துக்கொண்டே செல்வர்)
# மொழி விளையாட்டு

## பிணைமொழி விளையாட்டு

### நாப்பயிற்சி விளையாட்டு

நாவுக்கு உச்சரிப்புப் பயிற்சி தரும் விளையாட்டுகளைப் பேசுமொழி விளையாட்டாகக் கொள்ளலாம். இவற்றைச் சேர்ந்தாற்போல் திரும்பத் திரும்பச் சொல்ல வேண்டும்.
- ஓடுற நரியிலே ஒருநரி சிறுநரி, சிறுநரி முதுகிலே ஒருபிடி நரைமயிர்
- மலையிலே ஒருகல் உருளுது புரளுது
- கடல்லையிலே ஒருகல் உருளுது புரளுது, தத்தளிக்குது தாளம் போடுது
- இது யாரு தச்ச சட்டை, எங்க தாத்தா தைச்ச சட்டை
- ஊர் பூவரச மரமெல்லாம் என் பூவரச மரம் (இதைத் திரும்பத் திரும்ப விரைவாகச் சொல்லும்போது 'ஊர்ப் புருசனெல்லாம் என் புருசன்' என வாய் குழறிவிடும்.)
# மொழி விளையாட்டு

## பிணைமொழி விளையாட்டு

### சொற்களஞ்சிய விளையாட்டு

கிடைவரிசையில் படித்தாலும், குத்து-வரிசையில் படித்தாலும் அதே சொற்கள் வருதல்.  
| க | ர | டி |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ர | யி | ல் |  |
| டி | ல் | லி | } |  
|}
| சி | வா | ஜி |  |
| --- | --- | --- | --- |
| வா | யி | லே |  |
| ஜி | லே | பி | } |  
|}
|}
# மொழி விளையாட்டு

## பிணைமொழி விளையாட்டு

### திருப்பிப் படி

திருப்பிப் படிக்கும்போதும் அதே சொல் அல்லது தொடர் வருதல். இதனை மாலை-மாற்று எனச் சித்திரக்கவி கூறும்.
:திதி
:மாமா
:காக்கா
:தேருவருதே
:மோருவருமோ
:விகடகவி
:நீதிபதிநீ
:குடகு
:வாழ்வா
# மொழி விளையாட்டு

## பிணைமொழி விளையாட்டு

### வேடிக்கைப் பாடல்

:அய்யாதுரைக்குக் கல்யாணம்
:அவரவர் வீட்டிலே சாப்பாடு
:கொட்டு மேளம் கோயிலுலே
:வெற்றிலைப் பாக்கு கடையிலே
:சுண்ணாம்பு சூளையிலை
:அய்யாதுரைக்குக் கல்யாணம்
# சென்னை மாகாணம்

**சென்னை மாகாணம்** (*Madras Presidency*) பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஓரு நிருவாகப் பிரிவு. இது **மெட்ராஸ் ராஜதானி**, **சென்னை ராஜதானி**, **மெட்ராஸ் மாகாணம்** என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இது தென்னிந்தியாவின் பெரும்பாலான பகுதிகளை உள்ளடக்கியிருந்தது. இன்றைய தமிழ்நாடு, கேரளத்தின் மலபார் பிரதேசம், இலட்சத்தீவுகள், ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் ஆந்திரா மற்றும் ராயலசீமை பகுதிகள், கர்நாடகத்தின் பெல்லாரி, தட்சிண கன்னடா, உடுப்பி பகுதிகள் ஆகியவை இம்மாகாணத்தில் அடங்கியிருந்தன. இதன் கோடைக்காலத் தலைநகரம் உதகமண்டலம், குளிர்காலத் தலைநகரம் சென்னை.
# சென்னை மாகாணம்

## தோற்றம்

### ஆங்கிலேயர் வரவுக்கு முன்னால்

கற்காலத்திலிருந்து இந்தியாவின் தென் பகுதியில் மக்கள் வாழ்ந்து வந்துள்ளனர். சென்னை மாகாணத்தின் பகுதிகளை முற்காலத்தில் சேரர், சோழர், பாண்டியர், பல்லவர், களப்பிரர், சாதவாகனர் போன்ற பல அரச வம்சங்கள் ஆண்டு வந்தன. பொ.ஊ. 14–16-ம் நூற்றாண்டுகளில் விஜயநகரப் பேரரசு இப்பகுதிகளை ஆண்டது. விஜயநகரத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் முசுலிம் ஆட்சியாளர்களும், நாயக்க மன்னர்களும், பாளையக்காரர்களும், குறுநில மன்னர்களும் இதன் பல்வேறு பகுதிகளை ஆண்டு வந்தனர். 17 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஐரோப்பியர்கள் வாணிபம் செய்வதற்காக இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் தெற்குப் பகுதிக்கு வந்தனர்.
# சென்னை மாகாணம்

## தோற்றம்

### ஆரம்பகால ஆங்கிலேய வர்த்தக நிலையங்கள்

டிசம்பர் 31, 1600 இல் இங்கிலாந்தின் முதலாம் எலிசபெத் அரசி ஓர் ஆங்கிலேய வர்த்தகர் குழுமத்துக்கு பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் என்னும் கூட்டுப் பங்கு நிறுவனத்தை உருவாக்க அனுமதி அளித்தார். இந்நிறுவனம் முதலாம் ஜேம்ஸ் மன்னரின் காலத்தில் இந்தியாவில் வர்த்தக நிலையங்களை அமைக்க முகலாயப் பேரரசர் ஜஹாங்கீரின் அனுமதியைப் பெற்றது. முதலில் இந்தியாவின் மேற்கு மற்றும் கிழக்குக் கடற்கரைகளில் வர்த்தக நிலையங்கள் தொடங்கப்பட்டன. பின்னர் முக்கிய வர்த்தகப் பொருளான பருத்திக்குப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டதாலும் கோல்கொண்டா சுல்தானின் அதிகாரிகள் காலனிய வர்த்தகர்களுக்குத் தொல்லை தந்து வந்ததாலும் கிழக்குக் கடற்கரையில் மச்சிலிப்பட்டணத்திலிருந்த வர்த்தக மையத்தை மேலும் தெற்கு நோக்கி நகர்த்த கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தார் முடிவு செய்தனர். சந்திரகிரி அரசரிடம் பேச்சு வார்த்தை நடத்திய கிழக்கிந்தியக் கம்பனி நிருவாகி சர் பிரான்சிசு டே, மதராசப்பட்டினம் எனும் கிராமத்தருகே ஒரு வர்த்தக நிலையத்தை நிறுவ நிலஉரிமை பெற்றார். அந்நிலத்தில் புனித ஜார்ஜ் கோட்டை கட்டப்பட்டது. இங்கு எழுந்த குடியிருப்பை நிருவாகம் செய்ய ஓர் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டு ஆண்ட்ரூ கூகன் அதன் முதல் முகவரானார். இந்த அமைப்புகள் அனைத்தும் சாவகத்தி்ல் அமைந்திருந்த பாண்டம் மாகாணத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன. 1641 இல் மதராசப்பட்டினம் சோழமண்டலக் கடற்கரையில் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் தலைமையிடமாக மாறியிருந்தது. 1684 வரை இந்நிலை நீடித்தது. 1658 இல் ஜார்ஜ் கோட்டைக்கு அருகிலிருந்த திருவல்லிக்கேணி கிராமத்தை ஆங்கிலேயர் ஆக்கிரமித்தனர்.
# சென்னை மாகாணம்

## வரலாறு

### விரிவாக்கம்

1684ம் ஆண்டு புனித ஜார்ஜ் கோட்டை மீண்டும் சென்னை மாகாணமாகத் தரமுயர்த்தப்பட்டது. வில்லியம் கிஃப்பர்ட் அதன் முதல் தலைவரானார். அப்போதிலிருந்து 19 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் வரை தொடர்ச்சியாக விரிவடைந்தது. முகலாயர்கள், மராட்டியர்கள், கோல்கொண்டா நவாபுகள், கர்நாடக நவாபுகள் ஆகியோரின் தாக்குதல்களைச் சமாளித்து இந்த விரிவாக்கம் நடைபெற்றது. செப்டம்பர் 1784 இல் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகளின் நிருவாகத்தை ஒருங்கிணைக்க பிட்டின் இந்தியா சட்டம் (*Pitt's India Act*) இயற்றப்பட்டது. இதன் மூலம் சென்னை மாகாணத்தின் தலைவர் கல்கத்தாவிலிருந்து செயல்பட்ட தலைமை ஆளுனரின் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்டவரானார். செப்டம்பர் 1746 இல் புனித ஜார்ஜ் கோட்டை பிரெஞ்சுப் படைகளால் கைப்பற்றப்பட்டு மூன்றாண்டுகள் அவர்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. 1749 இல் ஐக்ஸ்-லா-ஷாப்பெல் ஒப்பந்ததின்படி மீண்டும் ஆங்கிலேயர் வசமானது.
# சென்னை மாகாணம்

## வரலாறு

### கம்பனி ஆட்சி

1774–1858 இல் சென்னை மாகாணம் கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியாளர்களால் நிருவாகம் செய்யப்பட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப்பகுதியில் வெகுவாக விரிவடைந்தது. கிழக்கிந்திய நிறுவனம், திப்பு சுல்தான், பாளையக்காரர்கள், இலங்கை அரசர்கள் ஆகியோரிடன் போரிட்டு வென்று பெரும் பகுதிகளைச் சென்னை மாகாணத்துடன் இணைத்தது. (1797–1804 காலகட்டத்தில் மட்டும் இலங்கை சென்னை மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது). ஆர்தர் வெல்லஸ்லி உருவாக்கிய துணையாட்சிக் கூட்டணிகள் மூலம் பல உள்ளூர் சமஸ்தானங்கள் சென்னை ஆளுனருக்குக் கட்டுப்பட்டன. விசாகப்பட்டினம் மற்றும் கஞ்சம் ஆகியவையே இறுதியாகச் சென்னை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டப் பகுதிகள். இக்காலகட்டத்தில் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் ஆட்சிக்கு எதிராக இப்பகுதியில் சில கலகங்கள் நடந்தன. 1806 இல் நடைபெற்ற வேலூர் சிப்பாய் எழுச்சி அவற்றுள் முதன்மையானது.. இது முதல் விடுதலைப் போர் என்றும் கூறப்படுகின்றது. வேலுத்தம்பி, பள்ளியத்து அச்சன் ஆகியோரின் புரட்சிகளும் இரு பாளையக்காரர் போர்களும் இக்காலகட்டத்தில் நடைபெற்ற பிற குறிப்பிடத்தக்க கலகங்கள். ஆனால் 1857 இல் வட இந்தியாவில் தீவிரமாக நடைபெற்ற சிப்பாய்க் கிளர்ச்சியால் சென்னை மாகாணம் அதிகமாக பாதிக்கப்படவில்லை. இதுவும் இந்தியாவின் முதல் விடுதலைப்போர் என்று கூறப்படும் ஓர் எழுச்சி.  
அவகாசியிலிக் கொள்கையின் படி, மைசூர் அரசர் மும்மடி கிருஷ்ணராஜ உடையாரின் நிருவாகத்தில் முறைகேடுகள் மலிந்துவிட்டன என்று காரணம் காட்டி 1831 இல் கிழக்கிந்திய நிறுவனம், மைசூர் அரசை சென்னை மாகாணத்துடன் இணைத்தது. ஆனால் 1881ம் ஆண்டு கிருஷ்ணராஜ உடையாரின் பேரன் சாம்ராஜ் உடையாரிடம் மைசூரின் ஆட்சியை மீண்டும் ஒப்படைக்கப்பட்டது. தஞ்சாவூர் மராத்திய இராச்சியத்தின் கடைசி அரசர் இரண்டாம் சிவாஜி 1855 ம் ஆண்டு ஆண் வாரிசின்றி இறந்ததை அடுத்து, தஞ்சாவூரும் சென்னை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
# சென்னை மாகாணம்

## வரலாறு

### விக்டோரியா காலம்

1858 இல் விக்டோரியா அரசியின் உத்தரவின் படி இந்தியாவில் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. அதன் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகள் பிரித்தானிய இந்தியா என்ற பெயரில் பிரித்தானிய அரசின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் வந்தன. ஹாரிஸ் பிரபு சென்னையின் முதல் ஆளுனராக பிரித்தானிய அரசால் நியமிக்கப்பட்டார். நாட்டின் நிருவாகத்தில் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும் அவர்களுக்கான கல்வி வாய்ப்புகளை அதிகரிக்கவும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன. இந்திய கவுன்சில் சட்டம், 1861 ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவுக்கு சட்டமியற்றும் உரிமைகளை அளித்தது.. 1892 மற்றும் 1909 ஆம் ஆண்டுகளில் இயற்றப்பட்ட கவுன்சில் சட்டங்கள் ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவை மேலும் விரிவுபடுத்தி புனரமைத்தன. வி. சடகோபச்சாருலு இக்குழுவின் முதல் இந்திய உறுப்பினராவார். கல்வியறிவு பெற்ற இந்தியர்கள் சட்டத்துறையில் ஆர்வத்துடன் ஈடுபட்டனர். 1877 இல் டி. முத்துசாமி ஐயர், சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் முதல் இந்திய நீதிபதியாகப் பொறுப்பேற்றார். இதற்கு ஆங்கிலோ இந்திய ஊடகங்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. அவரே சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் முதல் இந்திய தலைமை நீதிபதியாகவும் பணியற்றினார் (1893 இல்). 1906 இல் சி. சங்கரன் நாயர், தலைமை வழக்குரைஞராக நியமிக்கப்பட்ட முதல் இந்தியரானார். பஞ்சத்தின் பாதிப்பால் 1871 இல் 3.12 கோடியாக இருந்த மாகாண மக்கள் தொகை 1881 இல் 3.08 கோடியாகக் குறைந்தது. இப்பஞ்சங்களும் செங்கல்பட்டு உழவர் வழக்கு (1881–83), சேலம் கலவர வழக்கு (1882) ஆகிய நிகழ்வுகளைக் காலனிய அரசு கையாண்ட முறையும் மாகாண மக்களிடையே கடும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தின.
# சென்னை மாகாணம்

## வரலாறு

### விடுதலை இயக்கத்தின் தொடக்க காலம்

19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி பகுதியில் சென்னை மாகாண மக்களிடையே தேசியவாதம் தலைதூக்கியது. இம்மாகாணத்தில் தொடங்கப்பட்ட முதல் அரசியல் அமைப்பு, 1852 இல் கசுலு லட்சுமிநரசு செட்டி என்பவர் தொடங்கிய சென்னை மக்கள் சங்கம் (*Madras Native Association*) ஆகும். ஆனால் அவ்வமைப்பு நெடுநாட்கள் செயல்படவில்லை. இதனைத் தொடர்ந்து மே 16, 1884 இல் சென்னை மகாஜன சங்கம் தொடங்கப்பட்டது. இந்திய தேசியக் காங்கிரசின் முதல் மாநாடு மும்பையில் நடைபெற்ற போது (டிசம்பர் 1885) அதில் கலந்து கொண்ட 72 மாநாட்டு உறுப்பினர்களில் 22 பேர் சென்னை மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். அந்த 22 பேரில் பலர் சென்னை மகாஜன சங்கத்தின் உறுப்பினர்கள். காங்கிரசின் மூன்றவது மாநாடு டிசம்பர் 1887 இல் சென்னை நகரில் வெற்றிகரமாக நடைபெற்றது. மாகாணம் முழுவதிலிருந்தும் 362 பேர் இதில் கலந்து கொண்டனர். இதன் பின்னர் 1894, 1898, 1903, 1908, 1914 மற்றும் 1927 ஆகிய ஆண்டுகளிலும் காங்கிரசு மாநாடுகள் சென்னையில் நடைபெற்றன.  
1882 இல் எலனா பிளவாத்ஸ்கி மற்றும் ஹென்றி ஆல்காட் ஆகியோர் பிரம்மஞான சபையின் தலைமையகத்தை அடையாறுக்கு மாற்றினர். இந்த சபையின் முக்கிய புள்ளியான அன்னி பெசண்ட் 1916 இல் இந்திய ஹோம் ரூல் இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். சென்னையிலிருந்து ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட இந்த இயக்கத்துக்கு மாகாணம் முழுவதும் பெரும் ஆதரவு கிட்டியது. சென்னையிலிருந்து வெளியான தி இந்து, சுதேசமித்திரன், மாத்ருபூமி போன்ற தேசியவாத இதழ்கள் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தை ஆதரித்தன. திரு. வி.காவும், பி. பி. வாடியாவும் இணைந்து இந்தியாவின் முதல் தொழிலாளர் சங்கத்தை 1918 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் நிறுவினர்.
# சென்னை மாகாணம்

## வரலாறு

### இரட்டை ஆட்சி (1920–37)

இந்திய அரசுச் சட்டம், 1919 இன் விளைவாக 1920 ஆம் ஆண்டு சென்னை மாகாணத்தில் இரட்டை ஆட்சி முறை உருவாக்கப்பட்டு முதன்முறையாக நேரடித் தேர்தல் நடைபெற்றது. இவ்வாட்சிமுறையில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளும் ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவும் இணைந்து மாகாணத்தை நிருவகித்தன. பிராமணரல்லாதோரின் முன்னேற்றத்துக்காகக் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கப்பட்ட நீதிக்கட்சி முதல் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று அரசமைத்தது. அ. சுப்பராயலு ரெட்டியார் சென்னை மாகாணத்தின் முதல் பிரதமர் (முதலமைச்சர்) ஆனார். ஆனால் உடல்நலக் குறைப்பாடு காரணமாக விரைவில் பதவி விலகினார். அவரைத் தொடர்ந்து பனகல் அரசர் முதல்வரானார். அவரது ஆட்சியில் அரசுப்பணிகளில் வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவம் அளிக்க முதல் அரசாணை (# 613) வெளியிடப்பட்டது. இது தான் இந்தியாவில் இட ஒதுக்கீடு பற்றிய முதல் அரசு நடவடிக்கையாகும். இரண்டாம் மாகாணத் தேர்தலிலும் நீதிக்கட்சி வெற்றி பெற்றது. ஆனால் உட்கட்சிப் பூசல் காரணமாக விரைவில் பிளவடைந்தது. 1926 தேர்தலில் நீதிக்கட்சி தோற்கடிக்கப்பட்டது. பெரும்பான்மை இடங்களை வென்ற சுயாட்சிக் கட்சி அரசமைக்க மறுத்து விட்டதால், ஆளுனர் ஜார்ஜ் கோஷன், ப. சுப்பராயன் தலைமையிலான சுயேச்சைகளின் அரசை உருவாக்கினார். 1930 தேர்தலில் மீண்டும் நீதிக்கட்சி வெற்றி பெற்று பி. முனுசாமி நாயுடு முதல்வரானார். உட்கட்சிப் பூசல் காரணமாக நவம்பர் 1932 இல் அவர் பதவியிறக்கம் செய்யப்பட்டார்; அவருக்கு பதில் பொபிலி அரசர் முதல்வரானார். இந்திய அரசுச் சட்டம், 1935 இன் படி இரட்டை ஆட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டு மாநில சுயாட்சி முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1937 தேர்தலில் நீதிக்கட்சி தோல்வியடைந்து இந்திய தேசிய காங்கிரசு ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது.  
1920களிலும் 30களிலும் சென்னை மாகாணத்தில் பிராமண எதிர்ப்பு இயக்கம் உருவாகி வலுவடைந்தது. மாகாண காங்கிரசுக் கட்சியில் பார்ப்பனர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துவதை விரும்பாமல் காங்கிரசிலிருந்து வெளியேறிய பெரியார் ஈ. வே. ராமசாமி இதனைத் தொடங்கினார். பார்ப்பனர்கள், இந்து சமயம், சாதிப் பாகுபாடுகள், மூட நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றை தமது எழுத்துகளால் சாடினார்.
# சென்னை மாகாணம்

## வரலாறு

### பிரித்தானிய ஆட்சியின் இறுதி நாட்கள்

, இந்திய தேசிய காங்கிரசு 1937 இல் ஆட்சியமைத்த போது முதல்வரானார்.]]  
1937 சட்டமன்றத் தேர்தலில் காங்கிரசுக் கட்சி வெற்றி பெற்று சக்ரவர்த்தி ராஜகோபாலச்சாரி சென்னை மாகாண பிரதமரானார் (முதலமைச்சர்). தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இந்துக் கோயில்களில் நுழைந்து வழிபடும் வகையில் ஆலய நுழைவுச் சட்டத்தை இயற்றினார். மதுவிலக்கு, விற்பனை வரி ஆகியவற்றையும் சென்னை மாகாணத்தில் அறிமுகப்படுத்தினார். இந்தி மொழியைச் சென்னை மாகாணப் பள்ளிகளில் கட்டாயப் பாடமாக்கினார். இக்கொள்கைக்கு மாகாண மக்களிடையே பரவலான எதிர்ப்பு இருந்தது; இதனை எதிர்த்து போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. அவற்றைப் பெரியாரின் பகுத்தறிவு இயக்கமும், அ. தா. பன்னீர்செல்வத்தின் தலைமையில் நீதிக்கட்சியும் இப்போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் சென்றன. போராட்டங்களில் ஈடுபட்ட 1,200 ஆண்களும், பெண்களும், குழந்தைகளும் சிறையிலடைக்கப்பட்டனர். தாளமுத்து, நடராசன் எனும் இரு போராட்டக்காரர்கள் மரணமடைந்தனர். 1944 இல் நீதிக்கட்சி பெரியாரின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தது. திராவிடர் கழகம் என அதன் பெயரை மாற்றிய பெரியார், தேர்தல் அரசியல் ஈடுபாட்டிலிருந்து அதை விலக்கிக் கொண்டார். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் மீண்டும் காங்கிரசு தேர்தல்களில் போட்டியிட்டது. 1946 தேர்தலில் எளிதில் வெற்றியடைந்து ஆட்சியமைத்தது. த. பிரகாசம் 11 மாதங்கள் சென்னை மாகாணத்தின் முதல்வராக இருந்தார். அவருக்குப் பின்னர் ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார் முதல்வரானார். இந்தியா ஆகஸ்ட் 15, 1947 இல் விடுதலையடைந்தது. சென்னை மாகாணம் சென்னை மாநிலம் என்று பெயர் மாற்றம் பெற்றது. ஜனவரி 26, 1950 இல் இந்தியா குடியரசான பின்னர் குடியரசின் மாநிலங்களில் ஒன்றாக மாறியது.
# சென்னை மாகாணம்

## மக்கள் தொகையியல்

1822 இல் சென்னை மாகாணத்தில் முதல் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது. அதில் மாகாணத்தின் மக்கள் தொகை 13,476,923 எனக் கணக்கிடப்பட்டது. 1836–37 இல் நடைபெற்ற இரண்டாவது கணக்கெடுப்பில் மக்கள் தொகை 13,967,395 ஆக உயர்ந்திருந்தது. 1851 இல் ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு நடத்தும் வழக்கம் ஆரம்பமானது. 1851–52 இல் நடைபெற்ற முதல் ஐந்தாண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பில் மக்கள் எண்ணிக்கை 22,031,697 ஆக இருந்தது. அடுத்த கணக்கெடுப்புகள் 1856–57, 1861–62 மற்றும் 1866–67 இல் நடைபெற்றன. மக்கள் தொகை, 1861–62 இல் 22,857,855 ஆகவும் 1866–67 இல் 24,656,509 ஆகவும் உயர்ந்திருந்தது.  
பிரித்தானிய இந்தியாவில் முதல் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு 1871 இல் நடைபெற்றது. அதன்படி சென்னை மாகாண மக்கள் தொகை 31,220,973. இதன் பின்னர் பத்தாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு நடைபெற்றது. பிரித்தானிய இந்தியாவில் இறுதியாக நடைபெற்ற கணக்கெடுப்பின்படி (1941) சென்னை மாகாண மக்கள் தொகை 49,341,810.
# சென்னை மாகாணம்

## மொழிகள்

சென்னை மாகாணத்தில் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், ஒடியா, துளு, ஆங்கிலம் போன்ற மொழிகள் அதிக அளவில் பேசப்பட்டன. மாகாணத்தின் தென் மாவட்டங்களில் (சென்னை நகருக்கு வடக்கில் சில மைல்களில் தொடங்கி தெற்கில் கன்னியாகுமரி வரையும் மேற்கில் நீலகிரி / மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத் தொடர் வரையிலுமான பகுதி) தமிழ் பேசப்பட்டது. சென்னை நகருக்கு வடக்கிலும், பெல்லாரி, அனந்தபூர் மாவட்டங்களுக்குக் கிழக்கில் இருந்த பகுதிகளிலும் தெலுங்கு பேசப்பட்டது. மலபார் மற்றும் தெற்கு கனரா மாவட்டம், திருவிதாங்கூர் மற்றும் கொச்சி சமஸ்தானங்கள் ஆகிய பகுதிகளில் மலையாளம் பேசப்பட்டது. தெற்கு கனரா மாவட்டத்தில் மட்டும் துளு பேசப்பட்டது..  
1871 கணக்கெடுப்பின் படி மாகாணத்தில் 14,715,000 தமிழ் பேசுவோர், 11,610,000 தெலுங்கு பேசுவோர், 2,324,000 மலையாளம் பேசுவோர், 1,699,000 கன்னடம் பேசுவோர், 640,000 ஒடியா பேசுவோர் மற்றும் 29,400 துளு பேசுவோர் இருந்தனர். 1901 கணக்கெடுப்பின் படி மாகாணத்தில் 15,182,957 தமிழ் பேசுவோர், 14,276,509 தெலுங்கு பேசுவோர், 2,861,297 மலையாளம் பேசுவோர், 1,518,579 கன்னடம் பேசுவோர், 1,809,314 ஒடியா பேசுவோ, 880,145 இந்துஸ்தானி பேசுவோர் இருந்தனர். இம்மொழிகளைத் தவிர 1,680,635 பேர் வேறு மொழிகளைப் பேசி வந்தனர். இந்தியா விடுதலை அடையும் தருவாயில் சென்னை மாகாண மக்களில் 78% பேர் தமிழ் அல்லது தெலுங்கு பேசுபவர்களாக இருந்தனர். எஞ்சியிருந்தோர் கன்னடம், மலையாளம், துளு போன்ற மொழிகளைப் பேசி வந்தனர்.
# சென்னை மாகாணம்

## படை

1655 இல், கிழக்கிந்திய நிறுவனம் தனது குடியிருப்புகளைக் காக்க பாதுகாவல் படைகளை அமைக்கும் உரிமை பெற்றது. சென்னை மாகாணப் படையும் உருவானது. சென்னையை முகலாய, மராத்திய மற்றும் ஆற்காடு நவாபின் படைகளின் தாக்குதல்களில் இருந்து பாதுகாத்தமை சென்னைப் படையின் தொடக்க காலப் படை நடவடிக்கைகளில் குறிப்பிடத்தக்கது. 1713 இல் லெப்டினன்ட் ஜான் டி மார்கன் தலைமையிலான சென்னை மாகாணப் படைகள் புனித டேவிட் கோட்டை முற்றுகையை முறியடித்ததுடன், ரிச்சர்ட் ராவொர்த் தலைமையில் நடைபெற்ற கலகத்தையும் அடக்கின.  
1748 இல் பிரெஞ்சு இந்தியாவின் ஆளுனர் டூப்ளே இந்தியர்களைக் கொண்டு பட்டாலியன்களை உருவாக்கத் தொடங்கினார். அவரைப் பின்பற்றி ஆங்கிலேயர்கள் சென்னை ரெஜிமெண்ட்டை உருவாக்கினர். இது போன்ற இந்தியர் பணியாற்றும் படைப்பிரிவுகள் இந்தியாவின் வேறு பகுதிகளிலும் உருவாக்கப்பட்டன. ஆனால் அவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் இல்லாத காரணத்தால், மூன்று மாகாணப் படைகளின் அமைப்பிலும் கோட்பாடுகளிலும் நிறைய வேறுபாடுகள் உருவாகின. சென்னைப் படையில் மலபார் மாவட்டத்தின் மாப்பிளைகளும் குடகுப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்களும் பெரும் எண்ணிக்கையில் இடம் பெற்றிருந்தனர்.  
1824 இல், மீண்டும் ஒரு படைச் சீரமைப்பு நடைபெற்றது. பல இரட்டை பட்டாலியன்கள் கலைக்கப்பட்டு, எஞ்சியிருந்தவைக்கு புது எண்கள் அளிக்கப்பட்டன. அப்போது சென்னைப் படையில் ஒரு ஐரோப்பிய பிரிகேடும் ஓர் இந்திய குதிரை-இழு பீரங்கிப்படை பிரிகேடும், மூன்று பீரங்கிப்படை பட்டாலியன்களும், மூன்று இலகுரகக் குதிரைப்படை பட்டாலியன்களும், இரு பயனியர் கோர் படைப்பிரிவுகளும், இரு ஐரோப்பிய காலாட்படை பட்டாலியன்களும் 52 இந்திய காலாட்படை பட்டாலியன்களும் 3 உள்ளூர் காலாட்படை பட்டாலியன்களும் இடம் பெற்றிருந்தன.  
1748–1895 காலகட்டத்தில், சென்னை, வங்காளம், மும்பை ஆகிய மூன்று மாகாணங்களின் படைகளுக்கும் முதற்பெரும் படைத்தலைவர்கள் இருந்தனர். சென்னைப் படையின் படைத்தலைவர் சென்னை ஆளுனரின் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்டவராக இருந்தார்; ஆளுனரின் நிருவாகக் குழுவிலும் இடம் பெற்றிருந்தார். சென்னைப் படை 1762 இல் நடைபெற்ற மணிலா சண்டை, 1795 இல் இலங்கையில் ஒல்லாந்துருக்கு எதிரான தாக்குதல்கள் மற்றும் நறுமணப் பொருள் தீவுகள் மீதான படையெடுப்பு போன்ற நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றன. கர்நாடகப் போர்கள், ஆங்கில மைசூர்ப் போர்கள், மொரிசியசு படையெடுப்பு (1810), சாவகப் படையெடுப்பு (1811), இரண்டாம் ஆங்கில மராட்டியப் போரில் கட்டாக்கின் மீதான தாக்குதல், 1857 சிப்பாய் கலகத்தின் போது லக்னௌ முற்றுகை, மூன்றாம் ஆங்கில பர்மியப் போரின் போது மேல் பர்மா படையெடுப்பு ஆகியவை சென்னைப் படை பங்கேற்ற பிற போர் நிகழ்வுகள்.  
1857 சிப்பாய் கலகத்தின் விளைவாக வங்காள மற்றும் மும்பை மாகாணப் படைகளில் பெரும் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. ஆனால் சென்னைப் படையில் அவ்வாறு எதுவும் நிகழவில்லை. 1895 இல் மாகாணப் படைகள் கலைக்கப்பட்டு, சென்னைப் படையின் படைப்பிரிவுகள் பிரித்தானிய இந்தியாவின் முதற்பெரும் படைத்தலைவரின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் வந்தன.
# சென்னை மாகாணம்

## பரவலர் ஊடகங்களில்

சென்னை மாகாணத்தின் தலைநகரான மதராசப்பட்டினத்தை பின்புலமாகக் கொண்டே மதராசபட்டினம் என்னும் திரைப்படம் எடுக்கப்பட்டது. இதில் 1945-1947ல் இருந்த சென்னை மாகாணம், அப்போது நடந்த அரசியல் சம்பவங்கள் போன்றவை படமாக்கப்பட்டிருந்தன.
# சென்னை மாகாணம்

## மேலும் பார்க்க

- பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும்
- இந்தியாவில் கம்பெனி ஆட்சி
- காலனித்துவ கால சென்னை மாகாண ஆட்சியாளர்கள்
- சென்னை மாகாணத்தின் நிர்வாகப் பிரிவுகள்
- தமிழகத்தில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சி
# ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயம்

**ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயம்** (**ரேக்ளா ரேஸ்**, ஆங்கிலம்: Rekla Race) என்பது, திருவிழாக் காலங்களில் தமிழகத்தின் கிராமப்புரங்களில் நடைபெறும் காளை மாட்டுவண்டிப் பந்தயம் ஆகும். இது முதன் முதலில் தமிழ்நாட்டின் தேனி மாவட்டம் *உ. அம்மாபட்டி*என்ற கிராமத்தில்தான் உதயம் ஆனது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது இதனை தொடர்ந்து தென் மாவட்டங்களிலும், கொங்கு நாட்டிலும் இந்த வகைப் பந்தயங்கள் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன. மதுரை மாவட்டத்தில் அவனியாபுரம், தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் விளாத்திகுளம், ஒட்டப்பிடாரம், திருப்பூர் மாவட்டத்தில் உடுமலைப்பேட்டை, கோவை மாவட்டத்தில் பொள்ளாச்சி ஆகிய பகுதிகளிலும் இதுபோன்ற ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயங்கள் பரவலாக நடத்தப்படுகின்றன. பெரும்பாலும் இவ்வகை போட்டிகளில் காளை மாடுகள் ஈடுபடுத்தப்படுகின்றன. நீலகிரி மாவட்டப் பகுதிகளில் எருமைக் கடாவையும் பந்தயங்களில் ஈடுபடுத்துகின்றனர்.
# ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயம்

## ரேக்ளா

ரேக்ளா என்பது ஒருவர் மட்டும் அமரக்கூடிய ஒருவகை மாட்டு வண்டி ஆகும், இது பந்தயத்தை கருத்தில் கொண்டே உருவாக்கப்பட்ட சிறிய வகை மாட்டு வண்டி ஆகும். இதன் சக்கரங்கள் சிறிய அளவிலும் வேகமாகவும் சுழலக்கூடிய வகையிலும் வடிவமைக்கப்படுகின்றன.
# ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயம்

## போட்டியாளர்கள்

சிவகங்கை, தூத்துக்குடி, இராமநாதபுரம், ஈரோடு, கரூர், கோயம்புத்தூர், மதுரை, தஞ்சாவூர், திண்டுக்கல், தேனி , திருச்சி ஆகிய மாவட்டங்களிலிருந்து உழவர்கள் தங்கள் ரேக்ளா வண்டிகளுடனும் காளைகளுடனும் பந்தயங்களில் கலந்து கொள்கின்றனர். பந்தயம் நடைபெறும் குறிப்பிட்ட கிராமத்தையோ நகரையோச் சேர்ந்த பஞ்சாயத்து அமைப்புகள் இந்த ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயத்தை நடத்துகின்றன. சில இடங்களில் தனியார் அமைப்புகளும் இந்தப் போட்டியை நடத்துவதுண்டு.
# ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயம்

## பந்தையக் காளைகள்

பந்தயத்தில் ஈடுபடும் காளைகளின் உயரம், திறன், பலம் போன்றவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு இவற்றை நான்கு பிரிவுகளாக வகைப்படுத்துகின்றனர்:
- பெரிய மாடு
- நடுத்தர மாடு
- கரிச்சான் மாடு
- பூஞ்சிட்டு மாடு  
பந்தய தூரம் மாடுகளின் வகைகளை வைத்தே முடிவுசெய்யப்படுகின்றது. தமிழகத்தின் அய்யம்பாளையம் என்ற ஊரில் நடக்கும் பந்தயத்தில் பெரிய மாடு 15 கி.மீ தூரமும், நடுத்தரம் 12 கி.மீ தூரமும், கரிச்சான் 10 கி.மீ தூரமும், பூஞ்சிட்டு 07 கி.மீ தூரமும் ஓட வேண்டும் என்று தீர்மானித்துள்ளனர்.
# ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயம்

## காளைகளின் பரிசு பெறும் திறன்

ரேக்ளா வண்டிப் பந்தயத்திற்குத் தேர்வாகும் ஓர் இணை காளைகள் 25 ஆயிரம் இந்திய ரூபாய் முதல் ஒரு லட்சம் இந்திய ரூபாய் வரை விற்கப்படுகின்றன. கொங்கு நாட்டு உழவர்கள் தங்கள் காளைகள் வெற்றி பெறுவதை பெருமையாக நினைக்கின்றனர். இப்போட்டியில் ஈடுபடும் மாடுகளுக்கு உணவாக இஞ்சி, எலுமிச்சை, கருப்பட்டி, பேரீச்சை, வெங்காயம் ஆகியவற்றை வெந்நீரிற் பிசைந்து கவளம் கவளமாக ஊட்டுகின்றனர்.  
வேகமாக ஓடுவதில் காங்கேயம் காளைகளுக்கு இணையாக வேறு எந்த காளைகளும் இல்லை என்பது பரவலான கருத்து. கொங்குநாட்டில் தற்போது காங்கேயம், மூலனூர், வெள்ளகோவில், சிவகிரி, கரூர் ஆகிய பகுதிகளில் மட்டுமே இந்த இன காளைகள் வளர்க்கப்படுகின்றன. காங்கேயம் காளைகளுக்கு போட்டியாக, தற்போது பந்தயத்தில் "லம்பாடி" இன காளைகளையும் ஈடுபடுத்துகிறார்கள். ஆனால், காங்கேயம் காளைகளே பெரும்பாலும் பரிசுகளைப் பெறுகின்றன. பரிசு பெறும் காளைக்கு ஒரு சவரன், அரைச் சவரன் தங்க நாணயங்கள் பரிசாக வழங்கப்படுகின்றன.
# பீட்டோ தேற்றம்

வடிவவியலில் **பீட்டோ தேற்றத்தின்** (*Pitot theorem*) கூற்றின்படி, ஒரு தொடு நாற்கரத்தின் எதிரெதிர் பக்கங்களின் கூட்டுத்தொகைகள் சமமாக இருக்கும். அதாவது ஒரு நாற்கரத்தின் நான்கு பக்கங்களையும் தொட்டுக்கொண்டவாறு அந்நாற்கரத்துக்குள் ஒரு வட்டம் வரையக் கூடுமானால் அந்நாற்கரத்தின் எதிரெதிர்ப் பக்கங்களின் கூட்டுத்தொகைகள் சமம். மேலும், இக்கூட்டுத்தொகை ஒவ்வொன்றும் நாற்கரத்தின் அரைச்சுற்றளவுக்குச் சமம்.]]  
ஒரு வட்டத்தின் வெளிப்பக்கமாக அமையும் ஒரு புள்ளியிலிருந்து வட்டத்துக்கு வரையப்படும் இரு தொடுகோடுகளின் நீளங்கள் சமம் (படம் 1). இம்முடிவை பயன்படுத்தி பீட்டோ தேற்றத்தினை விளக்கலாம்:  
எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது தொடுநாற்கரம் என்பதால் அதன் உள்வட்டத்திற்கு நான்கு பக்கங்களும் தொடுகோடுகளாக அமையும். மேலும் நாற்கரத்தின் ஒவ்வொரு முனையின் இரு அடுத்துள்ள பக்கங்களும் ஒரே புள்ளியிலிருந்து வரையப்பட்ட உள்வட்டத் தொடுகோடுகள் என்பதால் அவற்றின் நீளங்கள் சமம். நான்கு சோடி சமதொடுகோட்டுத் துண்டுகள் உள்ளன. எதிரெதிர் சோடி பக்க நீளங்களைக் கூட்டுத்தொகைகளை இந்த சமதொடுகோட்டுத் துண்டுகளாகப் பிரித்து அக்கூட்டுத்தொகைகள் சமமாக இருப்பதை படத்தில் உள்ளவாறு நிறுவலாம் (படம் 2).  
மறுதலைக் கூற்றும் உண்மை. எதெரெதிர் சோடிப் பக்க நீளங்களின் கூட்டுத்தொகைகள் சமமாகவுள்ள நாற்கரத்தின் உட்புறமாக அதன் பக்கங்களைத் தொட்டவாறு ஒரு வட்டம் வரையலாம்.  
1725 இல் பீட்டோ இத்தேற்றத்தை நிறுவினார். இதன் மறுதலை கணதவியலாளர் ஜேக்கப் இசுட்டெயினரால் 1846 இல் நிறுவப்பட்டது.
# சோழர்கால ஆட்சி

சோழர் காலத்தில் முதன்முறையாகத் தென்னிந்தியா முழுவதும் ஒரே அரசின் கீழ் இருந்தது. உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் மிகுந்த முக்கியத்துவம் அளித்தனர். வாணிகககுழுக்கள் அமைத்தல், வெளிநாட்டுக்கு தூதுக் குழுக்களை அமைத்தல் என உள்நாடு மற்றும் வெளிநாட்டு வாணிகத்தை வளர்த்தனர். நாட்டு நிர்வாகத்திலும் நீதி விசாரனையிலும் சோழர்கள் காலத்தில் பல அறிவுப்பூர்வமான மாற்றங்கள் விளைந்தன. கிராமங்களில் ஊராட்சி தழைத்தோங்க வாரியங்கள் அமைத்தனர். நீதிமுறையையும் நிலைக்கச் செய்தனர். எனினும் வரி விதிப்பில் மக்கள் தங்களை விற்றுக் கொள்ளவும் செய்தனர் நட்டையண்ட பாண்டியன்அரசன்பாஸ்கரன் சோழன்குடும்பன்
# சோழர்கால ஆட்சி

## சோழ நாடு

கி.பி 980 முதல் 1150 வரை கிழக்கு மேற்கு தெற்கு எனக் கடலால் சூழப்பட்ட இந்தியத் தீபகற்பம் முழுவதும் சோழர்க்ளின் ஆட்சியே நிலவியது எனலாம். இவர்களின் வடக்கு எல்லை துங்கபத்திரை, கோதாவரி நதிவரை பரவியிருந்தது. இராஜராஜன் மற்றும் இராஜேந்திரன் காலத்தில் சோழப்பேரரசு கடல் கடந்தும் பரந்து விரிந்தது. சோழப்பேரரசின் தலைநகரங்களாக உறையூர், பழையாறை,தஞ்சாவூர், கங்கைகொண்ட சோழபுரம் ஆகியன இருந்தன. காஞ்சிபுரம், மதுரை ஆகியவை சிறப்பு வாய்ந்த முக்கிய நகரங்களாகத் திகழ்ந்தன.
# சோழர்கால ஆட்சி

## ஆட்சிமுறை

சோழர்களின் அரசு முடியாட்சியாகவே இருந்து வந்தபோதிலும், சங்ககாலத்துச் சோழர்களுக்கும், பிற்காலத்தில் ஆட்சிபுரிந்த சோழர்களின் முடியாட்சிக்கும் இடையே நிறைய வேறுபாடுகள் இருந்தன. மன்னர்கள் கடவுளின் அவதரங்களாகக் கருதப்பட்டனர். இராஜராஜன் மற்றும் அவன் வழி வந்தவர்கள், அதிகாரத்திலும், ஆடம்பரத்திலும் மேம்பட்டவர்களாக இருந்தனர். தலைநகரமும், பல்வேறு துணைத் தலைநகரங்களும் இருந்தன. சமயங்களில் துணைத் தலைநகரங்களிலும் அரசவை கூடியது. அரசன், உயர்நிலைத் தலைவனாகவும், சர்வாதிகாரியாகவும் இருந்தான்.  
உரிய இடத்தில் அமர்ந்து மன்னன் விண்ணப்பங்களைக் கேட்பான்; அரசன் ஆணையே சட்டம்.முறையீடுகள் தொடர்பாக உரிய அதிகாரிகளுக்கு வாய்மூலமாகக் கட்டளைகள் பிறப்பித்தல் அரசனுடைய நிர்வாகக் கடமையாக இருந்தது. இவற்றிற்குத் 'திருவாய்க் கேள்விகள்' என்று பெயர்.இவ்வாணையை உரியவருக்கு எழுத்து மூலம் அனுப்புகின்றவனுக்கு 'திருவாய்க் கேள்வி' என்றே பெயர். மன்னன் ஆணையைக் கோட்டத்து அவையினரான நாட்டார்கள் முதலியோர் நிறைவேற்றி வைப்பர்.
# சோழர்கால ஆட்சி

## அரசுரிமை

அரசுரிமை பொதுவாக மூத்த ஆண் வாரிசுக்கே வழங்கப்பட்டது. சில சமயங்களில் அரசர்களின் தம்பிமார்கள் பட்டத்துக்கு வரும் வழக்கமும் காணப்பட்டது. பெரும்பாலும் அரசன் வாழும் காலத்திலேயே இளவரசர்களை நியமிக்கும் வழக்கம் இருந்தது. இதனால் வாரிசுப் போட்டிகள் பெருமளவு குறைவாகவே இருந்தன. நேரடி வாரிசுகள் இல்லாத போது அரச குடும்பத்திலிருந்து வேறொருவரை அரசனாக்கிய நிகழ்வுகளும் உண்டு. இரண்டாம் இராஜேந்திர சோழனின் பெண்வழி வாரிசாக முதலாம் குலோத்துங்கன் அரச பதவி பெற்றது இதற்கு எடுத்துக்காட்டு ஆகும்.
# சோழர்கால ஆட்சி

## படைகள்

கடல் கடந்த நாடுகளையும் கைப்பற்றியவர்கள் சோழர்கள். எனவே சோழப்பேரரசில் ஆற்றல் மிக்க தரைப்படை, யானைப்படை, குதிரைப்படைகளுடன், கப்பற்படையும் இருந்தன. படையின் ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் தனித்தனிப் பெயர்கள் இருந்தன. காலாட்படையில் சிறப்பிடம் பெற்ற படை கைக்கோளப்படை. இவர்கள் தவிர வில்லெறியும் வில்லாளிகள், வாள்படைவீரர்கள் என்போரும் இருந்தனர். 'வலங்கை', 'இடங்கை' என இரு வகைப் பிரிவினர்கள் இருந்தனர். அரசருக்கு அணுக்கத்திலே இருக்கும் 'வேளகாரர்' என்போர் இருந்தனர். முதலாம் இராஜராஜன், முதலாம் இராஜேந்திரன் காலத்தில் 'மூன்றுகை மகாசேனை' என்ற ஒரு சிறப்புப் படையும் இருந்தது. இதுவே பல உள்நாட்டு வெளிநாட்டு வெற்றிகளை ஈட்டியது.
# சோழர்கால ஆட்சி

## உள்ளாட்சிப் பிரிவுகள்

சோழப் பேரரசு ஒன்பது மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது.அவை
1. சோழ மணடலம்
1. இராசராசப் பாண்டி மண்டலம்
1. ஜெயங்கொண்ட சோழ மண்டலம்(தொண்டைநாடு)
1. மும்முடிச் சோழமண்டலம்(ஈழம்)
1. முடிகொண்ட மண்டலம்(கங்கபாடி நாடு)
1. நிகரிலிச் சோழமண்டலம்(நுளம்பாடி,பல்லாரிப்பகுதிகள்)
1. அதிராஜராஜ சோழமண்டலம்(கொங்கு)
1. மலைமண்டலம்(கேரளம்)
1. வேங்கை மண்டலம்(கீழைச் சாளுக்கியம்)
என்பனவாகும்.
சோழ அரசின் சிறிய பிரிவு கிராமம். இது ஊர் எனப்பட்டது.கிராமங்கள் பல கொண்டது நாடு. இது கோட்டம் அல்லது கூற்றம் எனப்படும். நாடுகள் பல கொண்டது வளநாடு. வளநாடுகள் பல கொண்டது ஒரு மண்டலம் ஆகும். ஒவ்வொரு மண்டலமும் ஒன்பது வளநாடுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன.
# சோழர்கால ஆட்சி

## அதிகாரிகள்

மண்டலங்கள், ஆளுநர்களின் பொறுப்பில் இருந்தன. அரசகுமாரர்களும், அரசனின் நெருங்கிய உறவினர்களும் இப்பதவியில் அமர்த்தப்பட்டனர். மண்டலங்களின் பாதுகாப்பு, ஒழுங்கு ஆகியவற்றைப் பராமரிப்பதும், கீழுள்ள நிர்வாகப் பிரிவுகளின் செயற்பாடுகளைக் கண்காணிப்பதும், ஆளுநர்களுடைய கடமையாக இருந்தது. மத்திய அரசுக்கும்,மண்டலங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளையும் நல்ல நிலையில் பேணிவருவதும் இவர்களுடைய கடமையாகும். கோட்டங்கள் மட்டத்திலிருந்த நிர்வாகிகள், மண்டல ஆளுநர்களுக்கு உதவியதுடன், கோட்டங்களில் அமைதி காத்து, சமுதாயப் பணிகளையும் கண்காணித்தனர்.  
ஆட்சிக்கு உறுதுணையானோர் உடன்கூட்டத்து அதிகாரிகள் ஆவர். அமைச்சர்களும் இவர்களில் அடங்குவர். அரசாங்கத்திலோ படியிலோ உள்ள சிறந்தவர்கள் அதிகாரிகள் என்ற சிறப்புப் பெயர் பெறுவர். இவர்களுல் சிறுதரம், பெருந்தரம் என்ற இரு பிரிவுகள் இருந்தன. நீதிபதிகள் நியாயத்தார் எனப்பட்டனர்.
இவர்கள் உயர்குடிப்பிறப்பின் அடிப்படையிலேயே நியமிக்கப்பட்டனர். ஒரு கிராமம் முழுவதுமோ பகுதியாகவோ இவர்களுடைய ஊதியமாகத் தரப்பட்டது. இவற்றுக்கு சீவிதம் என்று பெயர். இறையிலி நிலங்களும் உண்டு. இந்நிலத்தில் அவர்களுக்கு அனைத்து உரிமையும் உண்டு.  
அரசனின் ஆணைகளை கோட்டத்து அவையினர் என்போர் நிறைவேற்றுவர். மேலும் நாட்டார்கள், பிரமதேயக் கிழவர்கள், தேவதானத்து ஊர்களிலார், பள்ளிச்சந்தங்கள், கண்முற்றூட்டு, வெட்டிப்போறு, நகரர்கள் ஆகியோரும் நிறைவேற்றி வைப்பர். நாட்டார் சபையான நாடும் பிரம்தேயச் சபையும் ஊர்ச்சபையும் அரசாணையின் மேல் பிறப்பித்த கட்டளைகளை ஆவணத்தில் எழுதி வைத்திருப்பர். மதியஸ்தன் காரணத்தான் என்பவரே எழுதுபவர். சபைத் தலைவனுக்குத் திருவடிகள் என்ற பெயர். தானம் செய்யப்பட்ட ஊரின் எல்லைகளைக் குறித்த அரசாங்க அலுவலர் நால்வர் உண்டு.
# சோழர்கால ஆட்சி

## கிராம நிர்வாகம்

குடியிருப்புக்கள் கிராமங்கள், ஊர்கள், நகரங்கள் எனப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. பிராமணர்களுடைய குடியிருப்புக்கள் கிராமங்கள் எனவும், சாதாரண மக்களுடைய குடியிருப்புக்கள் ஊர்கள் எனவும், வணிகர் குடியிருப்புக்கள் நகரங்கள் எனவும் வழங்கப்பட்டன. இவை தவிர உழுதுண்மக்கள் என்ப்படும் உழவர்கள் குழுக்களுக்கு சித்திரமேழி என்ற பெயர் இருந்தது. இவற்றை நிர்வாகம் செய்வதற்கெனக் கிராம சபைகள், ஊர் அவைகள், நகர சபைகள் போன்ற தன்னாட்சி அமைப்புகள் இருந்தன. சபையில் ஆட்டைவாரியம், தோட்ட வாரியம், ஏரிவாரியம், பஞ்ச வாரியம், பொன்வாரியம் எனப்பல பிரிவுகள் இருந்தன.இவற்றுக்கான உறுப்பினர்களுக்கான தகைமைகளும், அவர்களைத் தெரிவு செய்வதற்கான தேர்தல் முறைகளும் இருந்தன. உறுப்பினர் தேர்வு குடவோலை முறைப்படி நிகழும். இச்சபையானது பெருங்குறி என்பபடும். வாரிய உறுப்பினர்கள் ' வரிய பெருமக்கள்' எனப்படுவர். இச்சபைகளும் வாரியங்களும் மரத்தடிகளிலேயே கூடும்.
==சோழர்கால வரிகள்==. அவை;
- ஊர்க்கழஞ்சு (ஊரின் பொதுவான ஓடைக்காக)
- குமரகச் சரணம் (முருகன் கோவில் வரி)
- மீன்பாடம்(மீன்பிடிக்க)
- கீழிறைப்பாட்டம் (சிறுவரிகள்)
- முத்தாவணம் (விற்பனைவரி)
- திங்கள் மோறை ( ஒரு வகை மாதவரி)
- வேலிக்காசு(ஒரு வேலி நிலத்திற்கு இவ்வளவு என )
- நாட்டாட்சி (நாட்டுவரி)
- ஊராட்சி (ஊர்வரி)
- வட்டநாழி( கழனிவரி நாழிக்கணக்கில்)
- கண்ணாலக்காணம்( திருமணவரி)
- வண்ணாரப்பாறை( சலவையாளர் பயன்படுத்திய பாறைக்காக)
- சக்காணம் (குயவர் வரி)
- நீர்க்கூலி (தண்ணீர் வரி)
- தனிக்கூறை (துணிநெய்வோர் வரி)
- தட்டார் பாட்டம்( பொற்கொல்லர் வரி)
- ஆட்டுநிறை வரி( ஆட்டுவரி)
- நல்லாநல்லெருது (மாட்டுவரி)
- ஊடுபோக்கு (தானியம் பயிரிட வரி)
- வாலாக்காணம் (வீட்டுவரி) உல்கு (சுங்கம்)
- ஓடக்கூலி (ஓடம்மீது ஏற வரி)
- மன்றுபாடு (நீதிமன்ற வரி)
- தீயெறி(கோயில் தீப்பந்தவரி)
- ஈழப்பூட்சி (கள் இறக்க வரி)
# சோழர்கால ஆட்சி

## நீதிமுறை

சோழப்பேரரசில் நீதி வழங்கும் பொறுப்பு ஊர்ச்சபையினரிடமும் குலப்பெரியதனக் காரரிடமும் ஒப்படைக்கப்பட்டது. விசாரிக்கவும் தீர்ப்பு வழங்கவும் முறைகள் வகுக்கப்பட்டன. பிறர் கூறும் சான்று, நேரில் கண்டது இதைக்கொண்டு நீதின்மன்றத்தினர் தீர்ப்பு வழங்கினர். உடலைப்பற்றிய குற்றம், உடைமைகளைப் பற்றிய குற்றம் எனக் குற்றங்கள் இருவகைப்படும். சோழர்காலச் சமுதாயத்தில் சாதிநெறிகளை மீறுவோர், உயர்சாதியினரை எதிர்ப்போர் ஆகியோர் மிகுதியாகத் தண்டிக்கப்பட்டனர்.
- தமிழக வரலாறும் பண்பாடும், தமிழ்நாடு திறந்தநிலைப் பல்கலைக் கழக வெளியீடு.2004
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

சோழர் சமுதாயத்தில் சாதிப் பிரிவுகளுடன் கூடிய சாதிவேறுபாடுகள் கடுமையாக இருந்தன. சாதி வழக்கத்தை மீறுவோர் கடுமையாகத் தண்டிக்கப்பட்டனர். இதைத் தவிர உயர்குலத்திற்கும் தாழ்ந்த குலத்திற்கும் பிறந்தவர் அனுலோமர் எனப்பட்டனர். சத்திரிய-வைசியக் கலப்பினர் மாகிஷ்யர்கள், வைசிய-சூத்திரக் கலப்பினர் கரணீகள், மாகிஷ்யர்-கரணீகளுக்குப் பிறந்தவர் இரதகாரர் என்று பிரிவினை இருந்தது. எந்த சாதியினர் எந்தத் தொழிலில் ஈடுபட வேண்டுமென உயர் சாதியினர் வரையறுத்தனர். தலைமைச் சாதியினர் அந்தணர் ஆவார். பறையர்கள் சேரிகளில் வாழ்ந்தனர்.
1250 ஆம் ஆண்டு பல சாதியர்களுக்கிடையே ஒப்பந்தம் ஒன்று நிகழ்ந்தது. இதில் கிட்டத்தட்ட 40 சாதியினர் கையொப்பம் இட்டுள்ளனர்.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## வலங்கை இடங்கை

சமூகத்தில் வலங்கை இடங்கை என இரு மக்கள் குழுவினர் இருந்தனர். இவர்களிடையே பெரும் பூசலகள் நிகந்தன. வலங்கை<nowiki/>ப் பிரிவில் 98 குலங்களும் இடங்கை<nowiki/>ப் பிரிவில் 98 குலங்களும் சேர்ந்திருந்தன.
வலங்கைப் பிரிவினர் மன்னர் படைகளில் சிறப்பிடம் பெற்றிருந்தனர். ஆனால் இடங்கையினர் பெரும்பபலும் சிறுவணிகர்களாகவும் தொழிலார்களாகவுமே இருந்தனர். சாதாரண மக்கள் உயர் சாதியினரையும் மன்னரையும் எதிர்த்துப் பெரும் போராட்டம் நடத்தி வந்தனர். இவர்களில் இடங்கையினர் தாங்கள் நடந்து போகும்போது குடைபிடித்தல், கொம்பு ஊதுதல் போன்றவற்றைப் பிறப்புரிமையாகக் கொள ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டனர். இடங்கை வலங்கைக் கலகம் ஒன்று 1071-ல் இராசமகேந்திர சதுர்வேதிமங்கலத்தில் நிகழ்ந்ததாகக் கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன. அந்தணரும் உயர் சாதியினரும் வாழ்ந்த கிராமங்கள் சுட்டெரிக்கப்பட்டது. கோவில் இடிக்கப்பட்டது. சில சமயம் இவர்கள் இருவரும் இணைந்து பிராமணரையும் வேளாளரையும் எதிர்த்துள்ளனர். ஆடுதுறை வட்டத்தில் பிராமணர்களும் வேளாளர்களும் காணியாட்சி கொண்டனர். இதற்கு எதிராக வலங்கை 98 குலங்களும், வழுதல்பட்டி, ஊசவாடி ஆகிய ஊர் இடங்கையினரும் தமக்குள் ஒற்றுமை உடன்படிக்கை செய்துகொண்டனர். பெரும்பாலும் வரிச்சுமையுடன் வாழமுடியாத காரணத்தாலேயே இப்போராட்டங்கள் எழுந்தன.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## அடிமைகள்

சோழர்காலத்தில் அடிமை முறை வழக்கத்தில் இருந்தது. அடிமைகளாகவே சிலர் வாழ்ந்துள்ளனர். சிலர் வரிகட்ட முடியாமல் தங்களைத் தாங்களே விற்றுக் கொண்டனர். தலைமுறை தலைமுறையாகப் பணி செய்யவும் சிலர் விற்கப்பட்டனர். போரில் சிறைபிடிக்கப்பட ஆண்களும் பெண்களுமே பெரும்பாலும் பணியாளர்களாக அமர்த்தப்பட்டனர். போரிட்டு வென்ற வேற்று நாட்டிலிருந்து கொணர்ந்த பெண்கள் வேளம் என்ற மாளிகையில் குடியமர்த்தப்பட்டனர். சோழர்கள் வேளத்தில் (palace establishments) நூற்றுக்கணக்கான பெண்கள் அரசனின் பாலியல் மற்றும் களியூட்டல் பயன்பாட்டுக்காக இருந்தார்கள். இங்கு ஆண் அடிமைகளும் வேலை செய்தார்கள்.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## வணிகக் குழுக்கள்

சோழர் வாணிகக் குழு வளஞ்சியம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இவர்கள் குழுவில் செட்டிகள், செட்டிப்பிள்ளைகள், கவறைகள், கந்தழிகள், பத்திரர்கள், கவுண்ட சாமிகள், சிங்கம், சிறுபுலி, வலங்கை வாரியன் ஆகியவர்கள் சேர்ந்திருந்தனர். இவர்கள் மயிலார்ப்பு (மைலாப்பூர்) என்ற இடத்தில் கூடிப் பேசியதாகக் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. காட்டூரை வீரப்பட்டினமாக மாற்ற வேண்டும், எல்லா வரிகளிலிருந்தும் விலக்கு அளிக்க வேண்டும் , ஊதியத்தை இரட்டிப்பாக்க வேண்டும் எனப் பல தீர்மாணங்களை இவர்கள் நிறைவேற்றினார்கள்.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## உடைகள்

ஆண்கள் முழங்கால் வரை ஆடை அணிந்தனர். தலைப்பாகை அணிந்தனர். வேட்டியைக் கச்சமாகக் கட்டினர். மேலாடை அணிந்தது பற்றி தெரியவில்லை. பெண்கள் கொய்சகம் வைத்துப் புடவை அணிவர், மார்புக் கச்சு அணிவதும் உண்டு. சில சமயம் உத்தரீயம் என்ப்படும் மேலாடை அணிந்தனர்.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## பெண்டிர்

சமூக வாழ்வில் பெண்கள் பங்கேற்றனர். பொதுவாக சொத்து வைத்துக் கொள்வதற்கும் அந்தத் சொத்துக்களைத் தாங்கள் விரும்பியபடி அனுபவித்து வரவும் அவர்களுக்கு உரிமை இருந்துவந்தது. பெண்கள் பலர் கோவில்களுக்கு நிவந்தங்கள் வழங்கிய செய்தியைக் தஞ்சைக் கல்வெட்டுகளில் காணலாம். அரசர்களும் செல்வந்தர்களும் பல மனைவியரைத் திருமணம் செய்து கொண்டனர். ஆனால் பொதுவாக ஓர் ஆடவனுக்கு ஒரு மனைவி என்ற நியதியே பெருவாரியாக நடைமுறையில் இருந்து வந்தது. சிறந்த பயிற்சி தேவைப்படாத வேலைகளில் பெண்கள் அமர்த்தப்பட்டனர்.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## திருமணம்

கணிகள் எனப்படும் சோதிடர் திருமண நாளையும் வேளையையும் கணிப்பார். திருமணம் மாலையில் நடைபெறுவதில்லை. பெண்ணின் கையைப் பற்றும் முதல் உரிமை தாய்மாமனுக்கே உரியது. மணமகன் பெண்ணுக்குப் பரிசம் போட வேண்டும். பெண்களுக்கு நிலங்களைச் சீதனமாகக் கொடுப்பர். மனைவியின் சீதனத்தை செலவழிக்கக் கணவனுக்கு உரிமையில்லை. பரிசப்பணம் கொடுக்க சில சமயம் சண்டைகள் நடந்ததுண்டு. பெண்ணுக்கு 12 வயதில் திருமணம் நடைபெற்றது. தாலிகட்டும் பழக்கம் முதலாம் இராசராசன் காலத்தில் தோன்றியிருக்கலாம் என்பது அறிஞர் முடிவு.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## உடன்கட்டை ஏறுதல்

கணவரை இழந்த பெண் பிரிவாற்றாமல் உடன்கட்டை ஏறுவதைப் பற்றி சில கல்வெட்டுகளில் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் சோழநாட்டில் இத்தகைய நிகழ்ச்சிகள் மிகக் குறைவாகவே நடந்தன. இது பரவலான வழக்கமாக இல்லை. வானவன் மாதேவி என்பவள் உடன்கட்டை ஏறிய செய்தி திருவாலங்காட்டுச் செப்பேட்டில் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பொதுவாகப் பெண்கள் உடன்கட்டை ஏறும் முறைக்கு மக்களிடையே ஆதரவு இல்லாமல் இருந்தது அந்தக் காலத்தில் உடன் கட்டை ஏறத் துணிந்தவர்களை தடுத்தவர்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் கல்வெட்டுகள் மூலம் கிடைக்கிறது.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## பிற வழக்கங்கள்

வெள்ளம் வந்தால் முரசறைந்து மக்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. குழந்தை பிறந்தவுடன் மண்பொட்டிடுதல், 12 ஆம் நாள் பெயர்சூட்டுதல், ஐந்தாம் வயதில் பள்ளி செல்லும் சடங்கு செய்தல் போன்ற சடங்குகள் இருந்ததன. பிணங்களை எரித்தல், பிணங்களுடன் பெண்களும் சுடுகாட்டுக்குச் செல்லுதல், பிணத்தை வைத்ததும் உப்பில்லாச் சோற்றைப் பலியாகத் தூவுதல் ஆகியவை இருந்தன.  
விருந்தினர்க்கு வெற்றிலை பாக்கு வழங்குதல், விருந்தினர் நீராடியவுடன் அவர்களின் கால்களைக் கழுவி மணைமேல் இருத்துதல், வெளியூர்ச் செல்லும் மகன் 12 விரல் தொலையில் நிற்க, தாய் மூன்று விரல் நெருங்கிச் சென்று விடை கொடுத்தல் போன்ற பல பழக்கவழக்கங்கள் சோழர் காலத்தில் இருந்தன.
# சோழர்காலச் சமுதாயம்

## ஆடல் பாடல்

சோழர் காலத்தில் இசையும் நடனமும் இணைந்தே சிறப்புப் பெற்றிருந்தது. இசையிலும் கூத்திலும் வல்ல பெண்கள் பலர் கோவிலில் இருந்தனர். இவர்கள் தேவரடியார், தளியிலார் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். தேவரடியார்கள் என்பவர் கோவிலில் பணி செய்த ஆடவர் பெண்டிர் இருவரையும் குறித்தது. தேவாரம், திருவாசகம் ஓதுவது நடனம் ஆடுவது இவர்களின் பணிகள். இவர்கள் மிகுந்த கடமை உணர்வுடனும் ஒழுக்கக் கட்டுப்படுகளுடனும் பணி செய்து வந்தனர். இவர்களை வழி நடத்தும் நட்டுவனார்களுக்குக் கொடைகள் வழங்கப்பட்டன. இவர்களின் சேவைகருதி இவர்களின் தேவைகள், நிறைவேற்றப்பட்டன. வீடுகள் மற்றும் போதுமான சம்பளம் வழங்கப்படது. இந்த கலைஞர்களின் வாழ்க்கை பாதுகாப்பானதாக இருந்தது.
- தமிழக வரலாறும் பண்பாடும், தமிழ்நாடு திறந்தநிலைப் பல்கலைக் கழக வெளியீடு.2004
# தளிச்சேரி

**தளிச்சேரி** என்பது சோழர் காலத்தில் இருந்த ஆடல்வல்லார்கள் இருந்த குடியிருப்புப் பகுதியாகும்.
முதலாம் இராஜராஜன் காலத்தில் சோழ மண்டலம் முழுவதிலும் உள்ள நடன மற்றும் இசைக்கலைஞர்கள் ஆதரிக்கப்பட்டனர். கோவிலின் அருகில் இவர்களுக்கு வீடுகள் உருவாக்கப்பட்டன. இப்பகுதிகள் *தளிச்சேரி* எனப்பட்டது. இராசராசன் காலத்தில் இருந்த 400 நடனக் கலைஞர்கள் பெயர்கள் பெரிய கோவிலில் உள்ள கல்வெட்டுகளில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒதுக்கப்பட்ட நிலம் (பங்கு) பற்றியும் குறிப்பிடுகிறது.
# தளிச்சேரி

## குடியிருப்புகள்

இந்த நடனக் கலைஞர்கள் அவரவர் சேவை செய்து வந்த கோவில்களின் அருகிலேயே வசித்து வந்தனர். பெரிய கோவில் கல்வெட்டுகளில் மன்னரின் இரண்டு அரசாணைகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. முதல் ஆணையில் இசைக் கலைஞர்கள் மற்றும் பாடகர்களின் வாழ்க்கைத் தேவைக்காகத் தரும் நெல் அளவைகளின் 50 பெயர்கள் உள்ளன. இரண்டாவது அரசாணையில் 400 பெண் நடனக் கலைஞர்களின் பெயர்கள், அவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட வீடுகள் போன்றவை குறித்து விளக்கப்பட்டுள்ளன. கோவிலின் வடபகுதியில் அமைந்த தளிச்சேரி 'வடசிகரம்' என்றும் தெற்குப் பகுதியில் அமைந்தது 'தென்சிகரம்' என்றும் அழைக்கப்பட்டன. அவை ஒவ்வொன்றும் வரிசையாக அமைந்தன. ஒவ்வொரு அணியின் முதல் மற்றும் கடைசி வீடுகள் தலைவீடு மற்றும் கடைவீடு என அடையாளம் காணப்பட்டன. கோவிலின் மேற்குப் பக்கத்தில் தளிச்சேரிப் பெண்கள் நடனமாட இடங்கள் மற்றும் பயிற்சி மையங்கள் இருந்தன.
# தளிச்சேரி

## பணிகள்

தளிச்சேரிப் பெண்டிர் பிறரைக் கவரும் வகையில் திகழ்ந்தனர். பரதத்திலும் இசையிலும் நல்ல தேர்ச்சி பெற்று, திருக்கோயில்களில் தொண்டு புரிந்தனர். கோவிலில் பாட்டுப்பாட பாணர்கள் அமர்த்தப்பட்டனர். திருவிழாக்காலங்களில் தேவரடியார் நடனமாடினர். திருவொற்றியூர் திருவாதிரை விழாவில் திருவெம்பாவை ஓதப்பட்டதாகவும் இருபத்திரண்டு தளியிலார் நடனம் ஆடியதாகவும், தேவரடியார்கள் தேவாரப்பதிகங்களை அகமார்க்க முறையில் பாடினார்கள் என்றும் வரலாறு கூறுகிறது. இன்ன முறையில் இன்னவர் பாடவேண்டும் என வலியுறுத்தும் உரிமை தேவரடியார்களுக்கு இருந்தது. இவ்வுரிமையை அவர்கள் விற்றும் வந்தனர். திருக்கோயில்களில் இறைத் தொண்டிற்காகவே பலர், தங்கள் வாழ்நாளையெல்லாம் அர்ப்பணித்துக் கொண்டனர். அவர்களது வருவாயில் பெரும்பங்கு கோயில் வழிபாடு முதலிவற்றிற்காகவே செலவிடப்பட்டது என்று பின்னே வந்த முகமதிய எழுத்தாளர்கள் வியப்புடன் தெரிவிப்பதில் அறியலாம்.
# தளிச்சேரி

## ஊதியம்

அவர்கள் பணியின் தன்மையைப் பொறுத்து நடனம் மற்றும் இசைக்கலைஞர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட ஊதியங்களில் வேறுபாடுகள் இருந்தன. நட்டுவனாருக்கு ஒரு வேலிக்கு 100 களம் நெல் விளையும் இரண்டு வேலிகளும், ஆடல் மகளிர் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வேலி நிலமும் பிற இசைக் கலைஞர்களுக்கு மாறுபட்ட ஊதியமும் வழங்கப்பட்டன. ஒரு பெண் நடனக் கலைஞர் இறந்தாலோ வேறு நாட்டுக்குச் சென்றாலோ, அக்குடும்பத்தில் நடனத்தில் நன்கு தேர்ந்த மற்றொரு பெண் அதற்குப் பதிலியாக நியமிக்கப்பட்டாள்.