1970களின் பிற்பகுதி மற்றும் 1980களின் முற்பகுதியில் இந்த காட்சிக்கு புதிய ஆக்கத்திறனுடைய அலை கொண்டு வரப்பட்டது. கிராஃபிட்டியின் இந்த தாக்கமானது புரோனிக்ஸ் நகரைத் தாண்டி வளர்ந்தது. இந்த கிராஃபிட்டி இயக்கமானது நட்பார்ந்த ஃப்ரீடியின் ஊக்குவிப்புடன் தொடங்கியது. ஃபேப் 5 ஃப்ரீடி (ஃப்ரெட் பிராத்வெய்ட்) அச்சமயத்தில் மற்றொரு பிரபலமான கிராஃபிட்டி கலைஞராக இருந்தார். இவர் புரோக்லினில் "சுவர்-எழுதும் குழுவைத்" தொடங்கினார். 70களின் பிற்பகுதியில் தெளிப்பு நுட்பமும் எழுத்துக்களும் இடையில் இருந்த மாறுபாடுகளானது அப்பர் மேன்ஹேட்டன் மற்றும் புரூக்லினுக்கு இடையில் எவ்வாறு இணைந்தது என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார்: "அதில் இருந்து 'இயற்கை பாணி' உருவானது". ஃபேப் 5 ஃப்ரெடியானது பெரும்பாலும் புரோனிக்ஸில் ஆரம்பகால நிறுவதல்களுக்குப் பின்னால் கிராஃபிட்டி மற்றும் ராப் இசையில் தாக்கத்தைப் பரப்புவதற்கு உதவியாக இருந்தது. பெரும்பாலும் கீழ்நிலை நகர கலை மற்றும் இசைக் காட்சிகளுக்கு தொடர்பை உண்டாக்கியது. 1970களின் முற்பகுதியில் ஹகோ மார்டின்ஸின் ரேசர் கேலரியில் இருந்து முதன் முறையாக கிராஃபிட்டி கலாச்சாரத்திற்கு வரவேற்கும் முறை கலை உலகில் பரவத்தொடங்கியது.  
எனினும் முதன்மையாக கிராஃபிட்டியை அடியோடு அழிக்க உருவாக்கப்பட்ட இடைவழி அதிகாரத்திற்கு முன்பு இது உண்மையான கடைசி அலையை நிறுவியது. MTA (மெட்ரோ டிரான்சிட் அதாரிட்டி) ஆனது வேலிகளை பழுதுபார்த்து மாறா நிலையுடன் கிராஃபிட்டியை நீக்கத்தொடங்கின. மேலும் கிராஃபிட்டி கலைஞர்கள் உருவாவதைத் தடுத்து போராடின. கலைஞர்களின் வேலையை அழிப்பதன் மூலமாக MTA எதிர்ப்பை தெரிவித்த்தனர். பெரும்பாலும் பல கலைஞர்களின் வேலை தொடர்ந்து நீக்கப்படுவதால் அவர்களுக்கு ஏமாற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது.  
##### கிராஃபிட்டி கலாச்சாரத்தின் பரவல்  
1979 ஆம் ஆண்டில் கிராஃபிட்டி கலைஞர் லீ குவினொன்ஸ் மற்றும் ஃபேப் 5 ஃப்ரெடி ஆகியோர் கலை வாணிகர் க்ளவுடியோ புரூனியின் மூலமாக ரோமில் ஒரு கேலரியை திறந்தனர். நியூயார்க்கிற்கு வெளியே இருந்த பலருக்கும் இது அவர்களது முதல் கலை வடிவத்துடன் எதிர்பாராத சந்திப்பாக இருந்தது. டெப்பி ஹாரியுடன் ஃபேப் 5 ஃப்ரெடி நட்பானது ப்ளண்டியின் தனிப்பாடல்களான "ராப்சரின்" (க்ரைசாலிஸ், 1981) வீடியோவில் SAMO© கிராஃபிட்டியின் ஜீன்-மைக்கேல் பாஸ்குவேட்டை இடம்பெற வைத்தது. மேலும் ஹிப் ஹாப் கலாச்சாரத்தில் கிராஃபிட்டியின் மூலங்களை சித்தரிப்பதை அவர்களது முதல் கண்ணோட்டமாக பலர் தெரிவித்தனர். மிகவும் முக்கியமாக சார்லி அஹெர்ன் சார்பற்று வெளியிட்ட புனைக்கதை திரைப்படம் *வைல்டு ஸ்டைல்* (வைல்டு ஸ்டைல், 1982) மற்றும் அதற்கும் முன்பு PBS ஆவணப்படமான *ஸ்டைல் வார்ஸ்* (1983) வெளியானதாகும். "த மெசேஜ்" மற்றும் "பிளானெட் ராக்" போன்ற வெற்றிப் பாடல்கள் மற்றும் அதன இசை வீடியோக்கள் (இரண்டுமே 1982) போன்றவை ஹிப் ஹாப்பை அனைத்து நோக்கிலும் நியூயார்க்கிற்கு வெளியே ஆர்வத்தை கொண்டு வருவதற்கு முக்கியப் பங்காற்றின.ஸ்டைல் வார்ஸ் திரைப்படமானது ஸ்கீம், டோண்டி, மின்ஒன் மற்றும் ஜெப்பர் போன்ற பிரபலமான கிராஃபிட்டி கலைஞர்களை மட்டும் சித்தரிக்கவில்லை. திரைப்படத்தில் இடம்பெற்றிருந்த தனிப்பட்ட ராப் சவுண்ட்டி ராக்கினுள் ராக் ஸ்டெடி கிரிவ் போன்ற ஆரம்பகாலத்தில் பிரபலமான பிரேக் டான்சிங் குழுக்களின் மூலமாக ஹிப் ஹாப் கலாச்சாரத்தை நியூயார்க்கினுள் கிராஃபிட்டியின் பங்காக மீண்டும் மலரச்செய்தது. 1980 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில் இளைய சமுதாயத்தின் ஹிப் ஹாப் கலாச்சாரத்தினுள் சென்று பெரும்பாலான பயனுள்ள திரைப்படத்தின் வழிகாட்டியாக இன்னும் ஸ்டைல் வார்ஸ் அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. ஃபேப் 5 ஃப்ரெடி மற்றும் ஃபியூச்சரா 2000 இருவரும் 1983 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் நகர ராப் நிகழ்ச்சியின் ஒரு பகுதியாக பாரிஸ் மற்றும் லண்டனுக்கு ஹிப் ஹாப் கிராஃபிட்டி கலாச்சாரத்தைக் கொண்டு சென்றனர். PHASE 2 போன்ற எழுத்தாளர்களின் உதவியுடன் ஹாலிவுட்டிலும் கிராஃபிட்டி கவனத்தைப் பெற்றது. *பீட் ஸ்ட்ரீட்* (ஓரியன், 1984) போன்ற திரைப்படங்களின் மூலம் சர்வதேச அளவில் இக்கலாச்சாரத்திற்கு வெளிப்பாடு கிடைத்தது.  
இக்காலத்தில் புதிய ஸ்டென்சில் கிராஃபிட்டி வகையுடைய வெளிப்பாடும் தோன்றியது. தோராயமாக 1981 ஆம் ஆண்டில் கிராஃபிட்டி கலைஞர் பிலெக் லி ரேட் மூலமாக பாரிசில் இதன் சில முதல் எடுத்துக்காட்டுகள் உருவாக்கப்பட்டன; 1985 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் நகரம், சிட்னி மற்றும் மெல்போன் உள்ளிட்ட பிற நகரங்களிலும் ஸ்டென்சில்கள் இடம்பெறத் தொடங்கின. அவை அமெரிக்க புகைப்படக்கலைஞர் சார்லிஸ் கேட்வுட் மற்றும் ஆஸ்திரேலிய புகைப்படக்கலைஞர் ரென்னி எல்லிஸ் ஆகியோர் மூலமாக ஆவணப்படுத்தப்பட்டன.  
##### நியூயார்க் நகர சரிவு  
நியூயார்க்கிற்கு வெளியேயும் வெளிநாடுகளிலும் இக்கலாச்சாரம் பரவியதுடன் நியூயார்க் நகரத்தில் கிராஃபிட்டியின் கலைசார்ந்த நோக்கு பெரும்பாலும் அழியும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது. பல்வேறு காரணங்களால் எழுதுதலானது துரிதமான தடைசெய்யப்பட்டது. வளர்ந்து வரும் இந்த தாறுமாறான நோய் காரணமாக தெருக்கள் மிகவும் அபாயகரமாக மாறிய காரணத்தால் கிராஃபிட்டி கலைஞர்களின் மேல் அபராதங்களை விதிக்கும் சட்டங்கள் கொண்டு வரப்பட்டன. மேலும் சாயம் விற்பனை செய்வதும் தடை செய்யப்பட்டு ராக்கிங் (களவாடல்) பொருள்களை உருவாக்குவதும் மிகவும் கடினமானது. அனைத்திற்கும் மேலாக MTA மிகப்பெரிய அளவில் அவர்களது கிராஃபிட்டிக்கு எதிரான வரவுசெலவுத் திட்டத்தை அதிகப்படுத்தியது. பல சாதகமான வண்ணம் தீட்டப்படும் இடங்கள் கடுமையாகப் பாதுகாக்கப்பட்டன. சாலைகளில் ரோந்துகள் செல்லப்பட்டன. புதிய மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட சுவர்கள் அமைக்கப்பட்டன. மேலும் இந்த சுவர்களின் பகுதிகள் வலிமையானதாகவும் கடினமானதாகவும் உறுதியானதாகவும் இருந்தன. சுரங்கப் பாதைகள் வர்ணம் தீட்டுவதற்கு கடினமாக மாறிய காரணத்தால் பல எழுத்தாளர்கள் தெருக்களுக்கு சென்றனர். அங்கு மிகவும் நடப்பில் உள்ள எழுத்தின் வடிவத்தை அவர்கள் பயணம் செய்யும் இரயில்கள் பாக்ஸ் கார்களில் எழுதினர்.  
எனினும் பல கிராஃபிட்டி கலைஞர்கள் இதில் இருந்து விடுபடுவதைக் காட்டிலும் புதிய பிரச்சினைகளை சந்திப்பதை சவாலாக எதிர்கொள்ள ஆரம்பித்தனர். இந்த சவால்களுக்கு எதிர்மறையாக நல்ல எழுதும் இடங்கள் மற்றும் வலிமை மற்றும் ஒற்றுமை ஆகியவற்றைப் பெருக்குவதை முக்கியமான ஒன்றாகக் கலைஞர்கள் கருதினர். பிலேடு, டோண்டி, மின் 1, குய்க், சீன் மற்றும் ஸ்கெம் ஆகியோர் இக்காலத்தில் குறிப்பிடத்தக்க சில கிராஃபிட்டி கலைஞர்கள் ஆவர் வழக்கமான NYC சுரங்கப்பாதை கிராஃபிட்டி கலைஞர்களுக்கான முடிவாக இது குறிப்பிடப்பட்டது. மேலும் பெரும்பாலான "டை ஹார்டு" கலைஞர்கள் மட்டுமே இந்த ஆண்டுகளில் உருவாகினர். இந்த உள்ளூர் பகுதிகளில் கிராஃபிட்டியை உருவாக்குவது எளிமையாக இருந்தாலும் பெரும்பாலும் அறியப்படுவதால் மாறுபட்ட பகுதிகளுக்கு அவர்கள் பயணிக்கத் தொடங்கினர்.  
##### நியூயார்க் 1985–1989  
1985 மற்றும் 1989க்கு இடைப்பட்ட காலங்கள் "டை ஹார்டு" காலமாக அறியப்பட்டது. இச்சமயத்தில் கிராஃபிட்டி கலைஞர்களுக்கான கடைசி அடியானது ஸ்கார்ப் யார்டுக்காக ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட சுரங்கப்பாதை இரயில்களின் வடிவமே ஆகும். பாதுகாப்பு அதிகமானததுடன் இந்த கலாச்சாரம் பின்வாங்கத் தொடங்கியது. கார்களுக்கு வெளியே முன்பு விரிவாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட "பர்னர்கள்" தற்போது வர்ணம் மூலமாகப் பெரும்பாலும் ஊறவைக்கப்பட்டிருக்கும் எளிமையான குறியிடும் குறிச்சொற்கள் மூலமாக செயல்படுத்தப்பட்டன.  
1986 ஆம் ஆண்டின் மத்தியில் MTA மற்றும் CTA இரண்டும் "கிராஃபிட்டியின் மேல் போரில்" வெற்றிபெற்றனர். அப்போது இருந்த கிராஃபிட்டி கலைஞர்களின் எண்ணிக்கை நலிவுற்றது. கலைஞர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்ததால் கிராஃபிட்டி கூட்டங்கள் மற்றும் "பாம்பிங்"குடன் ஒருங்கிணைந்த வன்முறைகள் எழுந்தன. 80களின் சில எழுத்தாளர்களுக்கான புதிய பில்போர்களுகாக கூரைகளில் மேலும் இருந்தது. அக்காலத்தில் கோப்2, க்ளா மனி, சேன் ஸ்மித், ஜெப்பர் மற்றும் டீ கிட் போன்ற கிராஃபிட்டி கலைஞர்கள் குறிப்பிட்டு பேசப்பட்டனர்.  
##### நியூயார்க் சுத்தமான இரயில் இயக்க காலம்  
கிராஃபிட்டியின் தற்போதைய காலம் என்பது கிராஃபிட்டி கலைஞர்களில் பெரும்பாலோனோர் சுரங்கப்பாதை அல்லது இரயில் கார்களில் இருந்து "தெரு கேலரிகளுக்கு" நகர்ந்தனர். நியூயார்க்கில் போக்குவரத்து அமைப்புகளுக்கு வெளியே கிராஃபிட்டியுடன் காணப்பட்ட சுரங்கப்பாதைக் கார்கள் அனைத்திலும் அவை நீக்கப்பட்ட போது 1989 ஆம் ஆண்டு மேமாதத்தில் இருந்து சுத்தமான இரயில் இயக்கம் தொடங்கியது. இதன் காரணமாக பல கிராஃபிட்டி கலைஞர்கள் அவர்களது கலையை வெளிப்படுத்துவதற்கு புதிய வழிகளை பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். கிராஃபிட்டியைக் கண்டிப்பாக கலையின் உண்மையான வடிவமாகக் கருதுவதற்கு பெரும்பாலான சச்சரவுகள் எழுந்தன.  
சுத்தமான இரயில் இயக்கத்திற்கு முன்பு நியூயார்க் மட்டுமல்லாமல் மற்ற பெரிய அமெரிக்க நகரங்களும் தூய்மையாகவே இருந்தன. போக்குவரத்து நிறுவனங்கள் அவர்களது இரயில்களை தூய்மைப்படுத்தத் தொடங்கிய பிறகு எதிர்பாராத வகையில் பொதுமக்களுக்கு மகிழ்ச்சியளிக்காத வகையில் கிராஃபிட்டி அமெரிக்கத் தெருக்களில் இடம்பெறத் தொடங்கியது. <blockquote>
கிராஃபிட்டி குழுவினர் பெரிய ஆப்பிலுக்கு மிகப்பெரிய ஊறுவிளைக்கின்றனர் என நாட்டின் பிற பகுதியில் உள்ள இதில் விருப்பமில்லாத நகர அதிகாரிகள்</blockquote>