# காலங்காட்டிகளின் வரலாறு

### கி.பி 1 – கி.பி 1500

#### வானியல் ஆராய்ச்சிக் கடிகாரங்கள்

சாங் டைனாஸ்டியில் 11 ஆம் நூற்றாண்டின்போது, சீன வானியல் வல்லுநர், கடிகார உற்பத்தியாளர் மற்றும் இயந்திரப் பொறியியலாளருமான சு சாங் தனது கைஃபெங் நகர கடிகாரக் கோபுரத்துக்காக நீரால் இயங்கும் வானியல் ஆராய்ச்சிக் கடிகாரம் ஒன்றை உருவாக்கினார். இது ஒழுங்குபடுத்தும் இயந்திர அமைப்பையும், முதன் முதலில் அறியப்பட்ட முடிவிலா சக்தி-கடத்தும் சங்கிலி இயக்ககத்தையும் கூட ஒருங்கிணைத்தது. சங்கிலி இயக்ககமானது கைவளைக்குரிய கோளத்தை இயக்கியது.  
அதேகாலத்திய முஸ்லிம் வானியல் வல்லுநர்கள் தமது பள்ளிவாசல்கள் மற்றும் வான் ஆய்வுக்கூடங்கள், ஆகியவற்றில் பயன்படுத்துவதற்காக 1206 ஆம் ஆண்டில் அல்-ஜசாரி கட்டமைத்த வானியல் ஆராய்ச்சிக் கடிகாரம் மற்றும் 14 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பகாலத்தில் இபின் அல்-சாதிர் கட்டமைத்த காட்சிக்கோளக் கடிகாரம் போன்ற பல்வேறு வகையான மிகுந்த துல்லியமான வானியல் ஆராய்ச்சிக் கடிகாரங்களையும் கட்டமைத்தார்கள்.
அநேகமான அதிநவீன காலங்காட்டும் காட்சிக்கோளங்கள் 11 ஆம் நூற்றாண்டில் அபு ரேஹன் பிருனி (Abū Rayhān Bīrūnī) மற்றும் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் முஹம்மட் இபின் அபி பக்கர் ஆகியோர் வடிவமைத்த பற்சக்கர காட்சிக்கோள பொறிமுறைகளாக இருந்தன. இந்தக் கருவிகள் காலங்காட்டும் கருவிகளாகவும், நாட்காட்டிகளாகவும்கூடச் செயலாற்றின. இதுவொரு சிக்கலான கருவியாகும். இது 11 அடி உயரமாகவும், காலங்காட்டுவதுடன் பலதரப்பட்ட செயல்பாடுகளையும் கொண்டிருந்தது. இதில் இராசி மண்டலத்தின் மற்றும் சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் உரிய சுற்றுப்பாதைகளின் காட்சியும், பிறைச் சந்திரன் வடிவத்தினாலான ஒரு கடிகார முள்ளும் உள்ளடங்கியிருந்தன. இந்தக் கடிகார முள்ளானது செல்வழியின் உச்சத்தின் குறுக்காகச் சென்றது. இது மறைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வண்டியினால் நகர்த்தப்பட்டது. இதனால் தானியங்கி கதவுகள் திறக்க வைக்கப்பட்டன. ஒவ்வொரு கதவும் ஒவ்வொரு மணிநேரமும் ஒரு மாதிரியை வெளிப்படுத்தின. ஆண்டுமுழுவதுமாக மாறுகின்ற பகற்பொழுதினதும், இரவினதும் நீளங்களுக்குத் தக்கமாதிரி பகற்பொழுது மற்றும் இரவினது நீளத்தை மீளவும் நிரற்படுத்துவதும் இதில் சாத்தியமாக இருந்தது. இக்கடிகாரமானது நீர்ச் சக்கரத்துடன் பொருத்தப்பட்டு, மறைத்துவைக்கப்பட்ட நெம்புருள் தண்டால் இயக்கப்பட்ட நெம்புகோல்களால் நகர்த்தப்படும்போது தானியங்கியாகவே இசையை எழுப்பிய பருந்து மற்றும் இசைக்கலைஞர் உள்ளடங்கலான பெருமெண்ணிக்கையான தானியங்கி இயந்திரங்களையும் உருப்படுத்திக்காட்டியது.  
சூரிய மையம் மற்றும் சமமான மணிநேரங்கள் ஆகியவற்றையும், அதேபோல திரிகோண சாஸ்திரத்தில் ஏற்பட்ட மேம்பாடுகளையும் ஏற்றுக்கொண்டதை அடுத்து, மறுமலர்ச்சியின்போது சூரியக் கடிகாரங்களை பெருமெண்ணிக்கையில் செய்தபோது அவற்றின் தற்போதைய வடிவத்தில் அவை தோன்றின. 1524 ஆம் ஆண்டில், பிரெஞ்சு வானியலாளரான ஒரோன்சு ஃபைன் (Oronce Finé) என்பவர் ஒரு யானைத்தந்த சூரியக் கடிகாரத்தைக் கட்டமைத்தார். இது தற்போதும் இருக்கிறது. பின்னர் 1570 ஆம் ஆண்டில் இத்தாலிய வானியலாளரான ஜியோவன்னி படோவனி (Giovanni Padovani) சுவருக்குரிய (செங்குத்தான) மற்றும் கிடைமட்டமான சூரியக் கடிகாரங்களை உற்பத்தி செய்வதற்கும் திட்டமிடுவதற்குமான வழிமுறைகள் உள்ளடங்கலான ஒரு ஆய்வுக்கட்டுரையை வெளியிட்டார். இதேபோல, கியுசெப்பே பியான்கானியின் (Giuseppe Biancani's) *Constructio instrumenti ad horologia solaria* (c.&nbsp;1620) என்ற நூல் சூரியக் கடிகாரங்களை எவ்வாறு அமைப்பது என்பதை விவரிக்கிறது.  
போர்ச்சுக்கீசிய கப்பலோட்டியான ஃபெர்டினான்டு மகெலன் (Ferdinand Magellan) 1522 ஆம் ஆண்டிடில் உலகத்தைச் சுற்றும் தனது கடற்பயணத்தின்போது ஒவ்வொரு கப்பலிலும் 18 மணல் சொரிந்து காலங்காட்டும் கருவிகளைப் பயன்படுத்தினார். கடலில் நேரத்தை அளப்பதற்கான நம்பிக்கைவாய்ந்த சில முறைகளில் மணல் சொரிந்து காலங்காட்டும் கருவி ஒன்றாக இருந்த காரணத்தால், திசைகாட்டுவதற்கான ஒரு உதவியாக காந்த திசையறி கருவியை இது முழுமைப்படுத்தியிருந்த, 11 ஆம் நூற்றாண்டு காலத்திலேயே கடற்படைக் கப்பல்களில் இது பயன்பட்டுள்ளது. எனினும், இவற்றின் முதலாவது பயன்பாட்டுக்கான சான்றானது 1338 ஆம் ஆண்டிலிருந்து அம்புரோகியோ லாரன்செட்டி (Ambrogio Lorenzetti) வரைந்த ஓவியமான *அலிகரி ஆஃப் குட் கவர்ன்மெண்ட்* (Allegory of Good Government) என்பதில் உள்ளது. 15 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து, கடல், தேவாலயங்கள், தொழிற்துறைகள் மற்றும் சமையல் ஆகியவற்றில் பல்வேறுபட்ட பயன்பாடுகளில் மணல் சொரிந்து காலங்காட்டும் கருவிகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. அவையே முதலாவது நம்பத்தகுந்த, மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய, நியாயமாய் துல்லியமான, எளிதில் கட்டமைக்கப்பட்ட கால-அளவீட்டு கருவிகள் ஆகும். மணல் சொரிந்து காலங்காட்டும் கருவியும் கூட, இறப்பு, தன்னடக்கம், வாய்ப்பு மற்றும் வழக்கமாக தாடி வைத்துள்ள ஒரு முதியவராகச் சுட்டிக்காட்டப்படும் Father Timeபோன்ற குறியீட்டுமுறை அர்த்தங்களையும் மேற்கொண்டது. சீனாவிலும் பயன்படுத்தப்பட்ட போதிலும், அங்கே மணல் சொரிந்து காலங்காட்டும் கருவியின் வரலாறு அறியப்படவில்லை.