# அராலி முத்துமாரியம்மன் கோயில்

## வரலாறு

அக்காலத்தில் பொன்னாலையில் வாழ்ந்த வலைஞன் ஒருவன் கடற்பரப்பில் மீன் பிடித் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்த போது, அவனுடை மீன் வலையில் ஏதோ விதமான வித்தியாசம் தோன்றியது. அப்போது அவனுடைய உடம்பு முழுவதும் ஒரு சக்தி இழுப்பதுபோல் தோன்றியது, அவன் உடனே பெருஞ் சிரமத்தின் மத்தியில் அந்த வலையை வெளியே இழுத்துவந்தான் மிகவும் ஆச்சரியப்படக் கூடிய விதத்தில் அவ்வலைக்குள் பொன்னிறமான ஒரு ஆமையும், ஒரு கல்லும் மற்றும் ஒரு சிலம்பும் ஒரு பிரம்பும் இருந்தன. அவனுக்குப் பல வித சிந்தனைகள்தோன்றின. இருந்தும் அவன் அந்த ஆமையைத் தனது வீட்டிற்குக் கொண்டு செல்ல நினைத்து, அதைப்பிடித்து கடற்கரையில் ஒரு இடத்தில் மல்லாத்தி வைத்து விட்டு, அந்தக் கல்லையும், சிலம்பையும் பிரம்பையும் கடற்கரை ஓரத்தில் எறிந்து விட்டான்.  
பின் அவன் மீண்டும் மீன் பிடிக்கச் சென்றான். அவன் மனம் மிகவும் குழம்பிய நிலையில் தான் இருந்தது. அன்று அவனுக்கு மீன் பிடிக்க நேரம் எடுத்தது. ஆனால் வழக்கம் போல அவனுக்கு மீன் கிடைக்கவில்லை. கிடைத்த மீனுடன் கரைக்கு வந்தான். அங்கே மல்லாந்து வைத்து இருந்த பொன்னிற ஆமையைக் காணவில்லை. அவன் கவலையுடன் பல இடங்களிலும் ஆமையை தேடினான், கிடைக்க வில்லை, அவன் கிடைத்த சொற்ப மீன்களுடன் வீடு திரும்பினான். மீன்பிடிக்கும் போது தனக்கு ஏற்பட்ட வகைகளைத் தனது மனைவி, பிள்ளைகளுக்கு எடுத்துச் சொன்னான். அவர்களும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். அன்று அவன் கவலையுடன் நித்திரைக்குச் சென்றான். இரவு கனவில் நாராயணமூர்த்தி பெருமாள் அழகிய பண்டாரத்தின் வடிவில் காட்சி கொடுத்து அவனை நோக்கி "மகனே! நீ கடற்கரையில் வீசிய மூன்று பொருட்கள் கல்லு, சிலம்பு, பிரம்பு ஆகியவற்றை தேடி எடுத்து அந்தப் பொருட்களுடன், ஆமை சென்ற வழி அறிந்து அவ்வழியே செல்ல, ஓரிடத்தில் இரண்டு கற்களைக் காண்பாய். அதில் ஒரு கல் ஆமை வடிவமாக இருக்கக்காண்பாய், மற்றக்கல்லில் சிலம்பு, பிரம்பு, கல் என்ற மூன்று பொருட்களையும் வைப்பாயாக" என்று கூறினார்.  
கண் விழித்து எழுந்து தனக்குக் கனவில் கூறியதைத் தனது குடும்பத்தாருக்குக் கூறிவிட்டு அவனின் கனவில் கூறியபடி செயல்பட்டான் கடற்கரையில் இருந்து கல்லு, சிலம்பு, பிரம்பு ஆகியவற்றை எடுத்துக் கொண்டு ஆமை சென்ற சுவடு வழியே சென்றபோது, கனவில் தோன்றிய இருகற்களையும் கண்டான். அதில் ஒரு கல் ஆமை வடிவமாக இருந்தது. ஆம்! மற்றகல்லில் அந்த மூன்று பொருட்களையும் (கல், சிலம்பு, பிரம்பு) வைத்து சிறு கொட்டில் கட்டிப் பூஜை செய்து வணங்கி வந்தான். அக்கிராமத்தவர்களும் சென்று வணங்கி வரத் தொடங்கினார்கள். "பொன்னாமை" தங்கிய இடத்தில் பொன்னாலை கிருஷ்ணர் கோயில் அமைந்துள்ளதாகவும் அது தற்போதைய வரதராசப் பெருமான் ஆலயம் ஆகும்.  
இப்படிச்சில காலம் அங்கே உள்ள இறைபக்தர்கள் வழிபாடு செய்து வந்தனர். திருவிழாக்களும் நடத்தினார்கள். திடீரென ஊரில் உள்ளவர்களுக்குப் பேதி, அம்மை போன்ற கொடிய நோய் கொடுத்து மக்களைப் பெரிய துன்பத்தில் ஆழ்த்தின. அப்போது ஆதிபராசக்தியானவள் தமது பெருங் கருணையினால் மெய்யடியவரொருவரில் உருக் கொண்டு ஆவேசித்து உங்கள் அனைவருக்கும் அருள் பாலிக்கின்றேன். கல், சிலம்பு, பிரம்பு, என்ற மூன்று பொருட்களையும் அராலிக்கிராமத்தில் இருக்கும் நொச்சிக்காடு என்னும் இடத்தில் ஒரு கள்ளிமரம் இருக்கிறது, அந்தக் கள்ளி மரநிழலில் இம் மூன்றையும் கொண்டு போய்ப் பயபக்தியோடும் அன்போடும் வையுங்கள், என்று உருக் கொண்டவர் திரும்பத்திரும்ப சொன்னார். அப்போது அங்கே இருந்த மெய்யடியார்கள் உருக் கொண்டவர் கூறிய பிரகாரம், அந்த மூன்று பொருட்களையும் எடுத்து கொண்டு போய் அராலியில் நொச்சிக்காட்டில் கள்ளிமரத்தைக் கண்டுபிடித்து அதன் நிழலில் வைத்து ஒரு சிறு கொட்டில்கட்டி வணங்கிவந்தார்கள். அந்த மூன்று பொருட்களில் ஒன்றான கல் யானைமுக விநாயகராகத் தோன்றி அவ்விடத்தில் ஒரு விநாயகர் ஆலயம் அமைத்து விநாயகர் வழிபாடு செய்து வந்தார்கள் (தற்போது நொச்சிக்காட்டு பிள்ளையார் ஆலயம் எனக் கூறப்பட்டு வருகிறது)  
இவ்வாறு சில வருடங்கள் கழிந்த பின்னர் அங்கு உள்ளவர்களுக்கு, அம்மை, பேதி, சின்னமுத்து பொக்கிளிப்பான் போன்ற கொடிய நோய்கள் வரச் செய்து பக்தர்களுக்குப் பல விதமான கஷ்டங்களைக் கொடுக்கச் செய்தது (இக் கொடிய நோய்களை முத்துமாரியம்மன்தான் கொடுக்கிறவரும் அதனை மாற்றி வருபவருமாவார்) பின் ஓர் இரவு மெய்யடியார் சன்னதனுக்கு முத்துகள் கொண்ட சிலம்பையும், அழகான பிரம்பையும் அராலிப் பதியில் உள்ள பண்டவன் என்னும் குறிச்சியில் பயபக்தியோடு வைப்பாயாக என்று அம்மையார் கனவில் கூறியருளினார். சன்னதனும் கனவில் கூறியபடியே அந்த இரண்டு பொருட்களையும் கொண்டு போய்க் குறிக்கப்பட்ட இடத்தில்வைத்தான் அதற்குச் சிறு கொட்டிலும் கட்டிச் சிலம்பையும் பிரம்பையும் வணங்கிவந்தார்கள். அயலில் உள்ளவர்கள் மிகவும் சீருஞ்சிறப்புடன் வாழ்ந்துவந்தார்கள் (அந்தக்குறிச்சி தற்போது அராலி மத்தியில் இருக்கிறது)  
பின் அங்கு உள்ள பக்தர் ஒருவனில் உருக்கொண்டு மிகவும் ஆவேசித்து அழகிய சிலம்பையும், அழகிய பிரம்பையும் அராலி தெற்கில் கணுக்கைக் குறிச்சியில் கொண்டு போய்ப்பயபக்தியுடன் வைப்பாயாக என்று உருக் கொண்டவர் பல முறை கூறினார். மெய்யடியார்கள் உருக் கொண்டவர் சொன்னது போல கணுக்கைக் குறிச்சியில் அழகிய முத்து நிரம்பிய சிலம்பையும், அழகிய பிரம்பையும் கொண்டு போய்ப்பயபக்தியோடு வைத்தார்கள். அங்கேயும் சிறு கொட்டில் கட்டி வழிபாடு செய்து வந்தார்கள். அந்தக் குறிச்சியில் உள்ளவர்களுக்குச் சகல வளமும் கிடைக்கப் பெற்றன. இவைகளை அறிந்து பிற இடங்களிலிருந்து பல அடியார்கள் வந்து பல சிறப்புகளைப் பெற்றார்கள். சில காலத்துக்குப்பின் அந்த இடத்தை விட்டுப் பிரிந்து செல்ல விருப்பங் கொண்டு முன்பு போல் அம்மை, பேதி நோய்கள் மக்கள் வருத்த, மெய்யடியவனொருவனில் உரு வந்து ஆவேசித்து அந்த ஒளிவிளங்கும் சிலம்பையும், நல்ல அழகிய பிரம்பையும் அராலி கிழக்கில் உள்ள கிரணசங்கிரத்தை என்னும் குறிச்சியில் வைப்பாயாக என உருக்கொண்டு பல முறை சொன்னார். ஆம்! உருக்கொண்டு சொன்ன பிரகாரம் அந்த சிலம்பையும், பிரம்பையும் கொண்டு போய்ப் பயபக்தியுடன் கிரணசங்கிரத்தை இடத்தில் வைத்து சிறு கொட்டில் கட்டி வணங்கி வந்தார்கள். பின்பு விரைவாக அவ்விடம் விட்டு நீங்க எண்ணினாள், பின்பும் பேதி, அம்மை நோய்கள் முன்போல மக்கள் வருத்த, அப்போது ஒரு மெய்யடியார் நல்ல ஆவேசம் உருக்காட்டி ஒளிவிளங்கும் சிலம்பையும், நல்ல பிரம்பையும் கொண்டு போய் வயல்கள் சூழ்ந்த, சிறப்புப் பொருந்திய அராலி கிராமத்தில் ஆவரம்பிட்டி என்னும் குறிச்சியில் உள்ள நாவல் மரத்தின் கீழ் அழகிய சிலம்பையும், அழகிய பிரம்பையும் வைப்பாயாக என கூறினார் உருகொண்டவர் சொன்ன பிரகாரம் நாவல் மரத்தடியில் கொண்டு போய் வைத்தார்கள். அந்தச் சிறந்த தலத்தில், அம்மாள் இருக்க விரும்பினார். மெய்யடியார்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து பூஜைகள், வழிபாடுகள் செய்து வந்தார்கள் கிராமம் முழுவதும் உள்ள மக்களுக்கு மேன்மை பொருந்திய கல்வியும், குறைவில்லாத செல்வமும், சந்தான விருத்தியும், பூவுலக சுகங்களும், பல்வகைச் சிறப்பும் கிடைக்கப் பெற்றன.  
இருந்தும் மெய்யடியார்களுக்குத் திடீர், திடீர் நோய்கள் வருவதை மனதில் வைத்து அந்தக்காலத்தில் மிகவும் பெயர் போன விஷகடிவைத்தியரும், பெரிய சோதிடரும், தெய்வபக்தி மேம்பட்டவருமாக இருந்த பெரியதம்பி அவர்களிடம் மெய்யடியார்கள் எடுத்துக் கூறினார்கள். சாத்திரியார் நாவல் மரத்தடிக்குச் சென்று பார்த்து விட்டு, இவைகள் நீரில் வந்தபடியால் நீரில்தான் விடவேண்டும் என்று சொன்னார். பின் அவர் ஒரு நல்ல நாளாகப் பார்த்து அந்நாவலடிக்கு மெய்யடியார் களுடன் சென்று அம்மாளைத் தியானித்து வணங்கி ஒரு எலுமிச்சம்பழத்தை எடுத்து உருட்டி விட்டார். அந்த எலுமிச்சம்பழம் உருண்டு போய்த் தற்போது மூலப்பீடமமைந்துள்ள இடத்தில் நின்றது. ஆம்! அந்த இடத்தில் மிக ஆழத்திற்குக் குழி தோண்டச் செய்து அக்குழியில் இச்சிலம்பு பிரம்புகளையிட்டு மூடி அதன்மேல் பீடமமைத்து அதற்குக் கோயிலும் அமைக்கப்பட்டது. அந்த பீடத்தின் தெய்வீக சக்தி வாய்ந்த ஆறு கருங்கற்கள் வைத்தார்கள். இங்கே அம்மாளுக்கு உருவம் கிடையாது அருவத்திருமேனி கொண்டு அருவ வழிபாடு ஆரம்பமானது. ஆரம்பத்தில் சிறு கொட்டிலாக அமைந்துள்ள நிலையில் பொங்கல், படையல் என்பன ஊர் வாசிகளாக பயபத்தியுடன் நடைபெற்று வந்தன. பின் சில காலத்துக்கு பின் செங்கற்களால் ஆலயம் அமைக்கப்பட்டது. திருக்கோயிலில் அருவத்திருமேனி கொண்டு அருள் பாலிக்கும் ஆதி சக்தியாம் அன்னை பராசக்திக்கு நித்திய பூசைகளும் நைமித்திய பூசைகளும் நடைபெற்று வந்தன. இங்கு நித்திய பூசையின் போது மேற் குறித்த பீடத்திற்கு அபிஷேக ஆராதனைகள் நடைபெறுகின்றன. இம்முறையானது அம்பிகையானவள் அருவுருவத் திருமேனி கொண்டு அருள் பாலிக்கும் அருட் காட்சியை எடுத்துக் காட்டுகிறது. விசேட உற்சவங்களில் பீடத்தில் கும்பம் வைத்து அம்பிகையின் முகம் வைத்து சிறந்த சாத்துப்படிகளுடன் அம்மாள் ஆரோகணித்து அமர்ந்திருப்பது போல் காட்சி தருவாள்.  
வழிபாட்டு முறையில் ஆகம வழிபாட்டு முறையில் கிரியா மார்க்கம் இடம் பெற்றிருப்பினும் அதனுடன் பக்தி மார்க்கமும் இணைந்து ஒரு புதிய வழிபாட்டு மரபாக வளர்ச்சி பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடக் கூடிய ஒரு சிறப்பம்சம் மட்டுமன்றி இவ்வழிபாட்டு முறையானது ஈழத்திலோ அன்றி இந்தியாவிலோ அல்லது வேறு எங்கேயும் காணமுடியாத தனித்துவமான ஒன்றாகவும் விளங்குகின்றது.