# சின்னம்மை

## முன் கணிப்பு

நீர்க்கோளவான் சின்னம்மை குழல் அமைப்பு வைரஸ் ஏற்படுத்தும் தென்படக்கூடிய கொப்புளங்களின் கால அளவு குழந்தைகளுக்கு வழக்கமாக 4 முதல் 7 நாட்களாக வித்தியாசப்படுகின்றது. 5வது நாளுக்குப் பிறகு புதிதாக தென்படக்கூடிய கொப்புளங்கள் குறைய ஆரம்பித்துவிடும். இளம் குழந்தைகளுக்கு சின்னம்மை நோய்த்தொற்று லேசானதாக இருக்கும். சோடியம் பைக்கார்பனேட் குளியல்கள் அல்லது இரத்தமின்தடை மருந்துகளுடன் நோய்குறி ரீதியான சிகிச்சைகளை எடுப்பதனால் அரிப்பு ஏற்படுத்துவதைக் குறைக்கலாம். பாரசிட்டமால் (உடல் வெப்பநிலை குறைக்க உதவும் மருந்து) (அசிடமினோஃபென்) காய்ச்சலைக் குறைப்பதற்குப் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வலி நீக்க மருந்து (ஆஸ்பிரின்) அல்லது ஆஸ்பிரின் இருக்கும் மற்ற பொருட்களை சின்னம்மை நோய் இருக்கும் குழந்தைகளுக்கு (அல்லது வைரஸினால் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்று சந்தேகிக்கக்கூடிய உடல்நலக் குறைவை ஏற்படுத்தும் காய்ச்சல் எதுவாக இருந்தாலும்) கொடுக்கப்படல் கூடாது. ஏனென்றால் இது கடுமையான மற்றும் உயிர் சேதத்தை விளைவிக்கக்கூடிய ரெயேவின் நோய் குறித்தொகுப்பு ஆபத்தை ஏற்படுத்தலாம்.  
நோயின் நிகழ்வு பொதுவாக மிகவும் குறைவானதாக இருப்பினும், வயது வந்தோர்களுக்கு இந்த நோய் தாக்கம் மிகவும் கடுமையாக இருக்கும். வயது வந்தவர்களுக்கு நோய்த்தொற்று நுரையீரல் அழற்சி, ஈரல் அழற்சி மற்றும் மூளையழற்சி ஆகியவற்றின் காரணத்தினால் ஏற்படுவதனால் நோயுற்ற விகிதமும் இறப்பு விகிதமும் அதிகமாக இருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது. குறிப்பாக, சின்னம்மை நோய் தாக்கம் இருக்கும் 10% கர்ப்பிணிகளுக்கு நுரையீரல் அழற்சி ஏற்படுகிறது. கருவளர் காலத்திற்கு பிறகு நோய் தீவிரம் அடைய ஆரம்பிக்கிறது. ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் வேல்ஸில் சின்னம்மையினால் ஏற்பட்ட இறப்புகளில் 75% இறப்புகள் வயது வந்தவர்களாக இருந்தார்கள். இறக்க செய்யும் திசுப்படல அழற்சியும் கூட அரிதாக ஏற்படக்கூடிய சிக்கலாக இருக்கிறது.  
தோல் புண்களின் உயர்நிலை நுண்மப் பீடிப்பு நோய் சிரங்கு, உயிரணு அழற்சி மற்றும் செஞ்சருமம் ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தும். இது ஆரோக்கியமான குழந்தைகளில் காணப்படும் மிகவும் பொதுவான சிக்கலாகும். பரவிய முதல்நிலை நீர்க்கோளவான் சின்னம்மை நோய்த்தொற்று பொதுவாக பாதிப்படைந்த நோய் எதிர்ப்பு திறன் கொண்டவர்களிடம் அல்லது வயதுவந்தவர்களிடம் காணப்படுகிறது. இதனுடைய நோய்பாதிப்பு நிலை அதிகமாக இருக்கலாம். நீர்க்கோளவான் சின்னம்மை நுரையீரல் அழற்சியின் நோயாளிகள் 90% வயதுவந்தவர்களிடையே தான் ஏற்படுகிறது. பரவிய சின்னம்மையின் மிகவும் அரிதான சிக்கல்களில் இதயதசையழல், ஈரல் அழற்சி, மற்றும் குளோமருல நீரகவழல் ஆகியவையும் அடங்கும்.  
ஆரோக்கியமான குழந்தைகளும் வயதுவந்தவர்களும் இரத்த இழப்புச் சோகையினால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பினும் பாதிப்படைந்த நோய் எதிர்ப்பு திறன் கொண்டவர்களுக்கு அல்லது தடுப்பாற்றலடக்கப்பட்டவர்களுக்கு இந்த நோய் (இரத்த இழப்பு சோகை) மிகவும் பொதுவாகக் காணப்படுகிறது. ஐந்து பெரிய மருத்துவ அறிகுறிகள் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன: காய்ச்சலுக்குரிய தோலடிக் குருதிக்கசிவு, தோலடிக் குருதிக்கசிவுடன் கூடிய புற்றுப்பண்புடைய சின்னம்மை, நோய்த்தொற்றுக்குப்பிறகு ஏற்படும் தோலடிக் குருதிக்கசிவு, தோலடிக் குருதிக்கசிவு ஃபுல்மினன்ஸ் மற்றும் அனஃபைலாக்டாய்டு தோலடிக் குருதிக்கசிவு. இந்த அறிகுறிகள் பல்வேறு வகைகளாக இருக்கின்றன. நோய்குறித்தொகுப்புகளில் சிறந்ததான காய்ச்சலுக்குரிய தோலடிக் குருதிக்கசிவில் சிக்கலில்லாத விளைவுகள் இருக்கின்றன. இதற்கு முரணாக, தோலடிக் குருதிக்கசிவுடன் இருக்கும் புற்றுப்பண்புடைய சின்னம்மை மிகவும் கடுமையான மருத்துவ நிலையாகும். இந்த நோயினால் இறந்தவர்களின் இறப்பு விகிதம் 70 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக இருக்கிறது. இரத்த இழப்புச் சோகை சின்னம்மை நோய்க்குறித்தொகுப்புகள் எதனால் ஏற்படுகிறது என்பது இன்னும் தெரியவில்லை.  
வரலாற்று ரீதியாக நீர்க்கோளவான் சின்னம்மை புகுமுகப் பள்ளி குழந்தைகளையும் பள்ளிக்கு செல்லும் பருவத்தில் இருக்கும் குழந்தைகளையும் அதிகமாக பாதிக்கிறது. குழந்தைகளை விட வயதுவந்தவர்களுக்கு அம்மை அடையாளங்கள் கருமையாகவும் தழும்புகள் மிகவும் பெரியதாகவும் இருக்கும். அதற்கு பிறகு பாலெர்மோவை சேர்ந்த ஜியோவென்னி ஃபிலிப்போ (1510–1580) என்பவர் நீர்க்கோளவான் சின்னம்மையைப் (சின்னம்மை) பற்றி மிகவும் விரிவான விளக்கத்தைக் கொடுத்தார். அதன் பின்பு 1600 ஆம் ஆண்டுகளில் இங்கிலாந்து மருத்துவரான ரிச்சர்ட் மார்டன் என்பவர் பெரியம்மையின் குறைவான (லேசான) நிலை "சின்னம்மை" என்ற அவருடைய கருத்தை விவரித்தார். அதற்கு பிறகு, 1767 ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்தை சேர்ந்த வில்லியம் ஹீபர்டன் என்ற மருத்துவர் முதன் முதலாக பெரியம்மையிலிருந்து சின்னம்மையை தெளிவாக வித்தியாசப்படுத்திக் காட்டினார். எனினும், மருத்துவர்கள் இந்த நோயை கண்டறிவதற்கு முன்னதாக முந்தைய நூற்றாண்டுகளில் சின்னம்மை என்ற பெயர் பொதுவாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது என்று நம்பப்படுகிறது.  
"pox" என்ற சொல்லுக்கு சாபம் என்றும் பொருளாதலால் வரலாற்றின் இடைக்காலங்களில் பில்லி சூனியங்களைப் பயன்படுத்தி குழந்தைகளை சபிப்பதற்காக கொண்டுவரப்பட்ட கொள்ளை நோய் என்று நம்பப்பட்டுவந்தது.  
இடைக்கால சகாப்தத்தின் போது, புண்களை ஆற்றுவதற்கு ஓட்ஸ் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது மற்றும் அரிப்புத் தொல்லையிலிருந்து விடுதலையாவதற்கு ஓட்ஸ் குளியல் இன்றும் கொடுக்கப்பட்டு வருகிறது.