# உருசியா

## பெயர்க் காரணம்

ஆக்சுபோர்டு ஆங்கில அகராதியின்படி, ஆங்கிலத்தில் "இரசியா" என்ற பெயர் முதன்முதலில் 14 ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றியது, இது 11 ஆம் நூற்றாண்டிலும், 12 ஆம் நூற்றாண்டின் பிரித்தானிய மூலங்களிலும் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்பட்டு, இடைக்கால இலத்தீன் மொழியிலிருந்து கடன் வாங்கப்பட்டது. உருசியர்களைக் குறிக்கும் *உருசி* மற்றும் *-இயா* என்ற பின்னொட்டு ஆகியவற்றிலிருந்து இது தருவிக்கப்பட்டுள்ளது.  
*ருஸ்கி* (*русский*) என்ற பெயர்ச்சொல், பெயரடை ஆகியன உருசிய இன மக்களைக் குறிக்கிறது. *ருஸ்கீஸ்க்கிய்* (*российский*) என்ற பெயரடை இன வேறுபாடின்றி உருசியக் குடிமக்களைக் குறிக்கிறது. அண்மைக்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட பெயர்ச்சொல்லான *ரசியானின்* (*россиянин*) என்ற சொல்லும் உருசிய அரசின் குடிமகன் என்ற பொருளில் புழங்குகிறது.  
பயன்படுத்தப்பட்ட மிகப் பழமையான பெயர்ச்சொற்கள் "ருஸ்" (*Русь*), "உருசிய நிலம்" (*Русская земля*, உருஸ்கயா சிம்லியா) ஆகியனவாகும். 'உருஸ்' என்ற சொல் ரூரிக்கிட் வம்சத்தின் மூன்று உறுப்பினர்கள் தோன்றிய சுவீடியப் பழங்குடியினரான உருஸ் மக்களிடமிருந்து பெறப்பட்டது. சுவீடியர்களைக் குறிக்கும் 'ருட்சி' என்ற பின்னிய மொழிச் சொல்லும் ஒரே தோற்றத்தைக் கொண்டுள்ளது. நவீன வரலாற்றியலில், தொடக்க இடைக்கால கிழக்கு சிலாவிக் அரசு பொதுவாக இதன் தலைநகரத்தின் பெயரால் 'கீவ ருஸ்' என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. 'உருஸ்'-இற்கான மற்றொரு இடைக்கால இலத்தீன் பெயர் *உருத்தேனியா* ஆகும்.  
உருசிய மொழியில், நாட்டின் தற்போதைய பெயர், *ரஸ்ஸீயா* (*Росси́я*) பைசாந்தியக் கிரேக்கப் பெயரான 'Ρωσία' (ரொசீயா) என்பதிலிருந்து வந்தது. 'ரசீயா' என்ற பெயர் முதன்முதலில் 1387 இல் சான்றளிக்கப்பட்டது. 15-ஆம் நூற்றாண்டில் உருசிய மூலங்களில் 'ரசீயா' என்ற பெயர் தோன்றியது. மேலும், ஒருங்கிணைந்த உருசியப் பேரரசின் மையமாக மாசுகோ எழுச்சி பெற்றபோது, 'ருஸ்' என்ற வட்டாரப் பெயர் ஒதுக்கப்படத் தொடங்கியது. இருப்பினும், 17-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி வரை, இந்த நாடு அதன் மக்களால் பெரும்பாலும் "ருஸ்", "உருசிய நிலம்", "மாசுகோ அரசு" என்று குறிப்பிடப்பட்டது.  
1721 ஆம் ஆண்டில், முதலாம் பேதுரு மன்னர் உருசியப் பேரரசை (இரசீசுக்கயா இம்பீரியா) அறிவித்தார். *இரசீயா* என்பது உருசிய இனத்தவர் உட்பட ஒரு மேலாதிக்க அடையாளத்தைக் குறிப்பதால், *ருஸ்கி* என்ற இனப்பெயரிலிருந்து வேறுபடுகிறது. நவீன உருசிய மொழியில், பழைய உருசியாவைக் குறிக்க *ருஸ்* என்ற பெயர் இன்னும் கவிதை அல்லது உரைநடையில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சுமார் 15 இலட்சம் ஆண்டுகள் பழமையான தீக்கல் கருவிகள் வடக்குக் காக்கேசியாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. அல்த்தாய் மலைத்தொடர்களில் உள்ள தெனிசோவா குகையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட கதிரியக்கக்கரிமக் காலக்கணிப்பு உடல்கள் மிகப் பழமையான தெனிசோவா மனிதன் 1,95,000-1,22,700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்தான் என மதிப்பிடுகின்றன. பாதி நியாண்டர்தால் மற்றும் பாதி தெனிசோவா மனிதனின் ஒரு தொல் வழக்கான மனிதக் கலப்பினத்தைச் சேர்ந்த *தென்னி* எனும் புதைப் படிவங்கள் சுமார் 90,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இங்கு வாழ்ந்தனர். பிந்தைய கால குகையிலும் கூட இவர்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளனர். சுமார் 45,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த, கடைசியாக எஞ்சிப் பிழைத்த நியாண்டர்தால்களில் சிலருக்குத் தாயகமாக உருசியா இருந்துள்ளது. மெசுமைசுகயா குகையில் இவர்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளனர்.  
உருசியாவில் தொடக்க கால நவீன மனிதனின் முதல் தடயமானது 45,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மேற்கு சைபீரியாவில் கிடைக்கிறது. உடல் அமைப்பில் நவீன மனிதர்களின் உயர் செறிவுடைய பண்பாட்டு எச்சங்களின் கண்டுபிடிப்பானது கோசுதியோங்கி-போர்ஸ்சியோவோ என்ற இடத்தில் குறைந்தது 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரும், சுங்கிர் என்ற இடத்தில் 34,600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த இரு இடங்களும் மேற்கு உருசியாவில் உள்ளன. மனிதர்கள் ஆர்க்டிக் உருசியாவை குறைந்தது 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மமோந்தோவயா குர்யா என்ற இடத்தில் அடைந்தனர். சைபீரியாவைச் சேர்ந்த பண்டைக் கால வடக்கு ஐரோவாசிய மக்கள் மரபணு ரீதியாக மால்டா-புரேட் பண்பாட்டை ஒத்தவர்கள் ஆவர். பண்டைக் கால பூர்வகுடி அமெரிக்கர்கள் மற்றும் கிழக்கத்திய வேட்டையாடி-சேகரித்து உண்பவர்களுக்கு முக்கியமான மரபணுப் பங்களிப்பாளராக சைபீரியாவின் தொல்லியல் களங்களின் அபோந்தோவா கோரா தொல்லியல் வளாகத்தைச் சேர்ந்தோர் விளங்கினர்.  
குர்கன் கோட்பாடானது தெற்கு உருசியா மற்றும் உக்குரைனின் வோல்கா-தினேப்பர் பகுதியை ஆதி இந்தோ ஐரோப்பிய மக்களின் தாயகமாகக் குறிப்பிடுகிறது. உக்குரைன் மற்றும் உருசியாவின் பான்டிக்-காசுப்பியப் புல்வெளியிலிருந்து தொடக்க கால இந்திய-ஐரோப்பியப் புலப் பெயர்வுகளானவை யம்னயா மூதாதையர்களையும், இந்திய-ஐரோப்பிய மொழிகளையும் ஐரோவாசியாவின் பெரும் பகுதி முழுவதும் பரப்பியது. செப்புக் காலத்தில் பான்டிக்-காசுப்பியப் புல்வெளியில் நாடோடி மேய்ப்பாளர் வாழ்க்கை முறையானது வளர்ச்சியடையத் தொடங்கியது. இபதோவோ, அர்கைம், மற்றும் பசிரிக் போன்ற இடங்களில் இத்தகைய புல்வெளி நாகரிகங்களின் எச்சக் கூறுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.  
பொ. ஊ. 3 முதல் 4 வரையிலான நூற்றாண்டுகளில் தெற்கு உருசியாவில் ஒய்யம் எனும் கோத்திய இராச்சியமானது அமைந்திருந்தது. இது பிறகு ஊணர்களால் தாக்கப்பட்டது. பொ. ஊ. 3-ஆம் மற்றும் 6-ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் கிரேக்கக் குடியேற்றங்களின் பின் வந்த ஓர் எலனிய அரசியல் அமைப்பான போசுபோரன் இராச்சியமானது ஊணர்கள் மற்றும் ஐரோவாசிய ஆவர்கள் போன்ற போர்க் குணம் கொண்ட பழங்குடியினங்களால் தலைமை தாங்கப்பட்ட நாடோடிப் படையெடுப்புகளால் வீழ்ச்சியடைந்தது. துருக்கியப் பூர்வீகத்தைக் கொண்ட கசர்கள் தெற்கே காக்கேசியாவில் இருந்து, கிழக்கே வோல்கா ஆற்று வடி நிலத்தைத் தாண்டியும், மற்றும் மேற்கே தினேப்பர் ஆற்றுக்கு அருகில் இருந்த கீவ் வரையிலிருந்த இடைப்பட்ட புல்வெளிகளை 10-ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆட்சி செய்தனர். இதற்குப் பிறகு பெச்சேனெக்குகள் என்பவர்கள் ஒரு பெரிய கூட்டமைப்பை உருவாக்கினர். இது இறுதியாக குமன்கள் மற்றும் கிப்சாக்குகளால் வெல்லப்பட்டது.  
ஆதி இந்தோ-ஐரோப்பியர்களிடமிருந்து பிரிந்த இசுலாவியப் பழங்குடியினங்களில் உருசியர்களின் மூதாதையர்களும் ஒருவராவர். ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஐரோப்பாவின் வடகிழக்குப் பகுதியில் இவர்கள் தோன்றினர். கிழக்கு இசுலாவியர்கள் படிப்படியாக மேற்கு உருசியாவில் (தோராயமாக நவீன மாசுகோ மற்றும் சென் பீட்டர்சுபெர்குக்கு இடைப்பட்ட பகுதி) இரு அலைகளாகக் குடியமர்ந்தனர். ஓர் அலையானது கீவிலிருந்து தற்கால சுசுதால் மற்றும் முரோம் பகுதிகளை நோக்கியும், மற்றொரு அலையானது போலோத்ஸ்கிலிருந்து வெலிக்கி நோவ்கோரோத் நகரம் மற்றும் ரோசுதோவ் நகரங்களை நோக்கியும் வந்தது. இசுலாவியப் புலப் பெயர்வுக்கு முன்னர் அந்நிலப்பரப்பில் பின்னோ-உக்ரிய மக்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். 7-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் புதிதாக வந்த கிழக்கு இசுலாவியர்கள் மெதுவாகப் பூர்வீக பின்னோ-உக்ரியகளைத் தங்களுக்குள் இணைத்துக் கொண்டனர்.