# பாக்கித்தான்

## அரசாங்கமும், அரசியலும்

ஒரு சனநாயக நாடாளுமன்றக் கூட்டாட்சிக் குடியரசாக பாக்கித்தான் செயல்படுகிறது. இந்நாட்டில் அரசின் சமயமாக இசுலாம் உள்ளது. 1956 இல் ஓர் அரசியலமைப்பை இயற்றியதைத் தொடர்ந்து 1958 ஆம் ஆண்டு அது அயூப் கானால் தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கப்படுவதை பாக்கித்தான் கண்டது. 1962 ஆம் ஆண்டு அதை இடமாற்ற ஓர் இரண்டாவது அரசியலமைப்பு இயற்றப்பட்டது. 1973 இல் ஓர் அகல் விரிவான அரசியலமைப்பு உருவானது. 1977 இல் சியா-உல்-ஹக்கால் அது தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது. ஆனால், 1985 ஆம் ஆண்டு மீண்டும் பின்பற்றப்படத் தொடங்கியது. இது நாட்டின் நிர்வாகத்தை வடிவமைத்துள்ளது. பாக்கித்தான் வரலாறு முழுவதும் பெரும்பான்மை நடைமுறை வழக்கான அரசியலில் இராணுவத்தின் தாக்கமானது குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிகமாக இருந்துள்ளது. 1958-1971, 1977-1988 மற்றும் 1999-2008 ஆகிய சகாப்தங்களானவை இராணுவத்தால் நடத்தப்பட்ட ஆட்சிக் கவிழ்ப்புங்கள், இராணுவச் சட்டம் அமல்படுத்தப்பட்டது மற்றும் நடைமுறை ரீதியிலான அதிபர்களாக இராணுவத் தலைவர்கள் ஆட்சி செய்தது ஆகியவற்றைக் கண்டது. தற்போது பாக்கித்தானானது அரசாங்கத் துறைகளுக்கிடையே தனித்துவமான அதிகாரப் பிரிவினையுடன் ஒரு பல-கட்சி நாடாளுமன்ற முறையில் செயல்படுகிறது. முதல் வெற்றிகரமான சனநாயக மாற்றானது மே 2013 இல் நடந்தது. சமதர்மம், பழமைவாதம் மற்றும் மூன்றாவது வழி (மையம்) ஆகியவற்றின் ஒரு கலவையைச் சுற்றி பாக்கித்தானின் அரசியலானது நடைபெறுகிறது. பழமைவாத பாக்கித்தான் முசுலிம் லீக் (நவாஸ்), சமதர்ம பாக்கித்தான் மக்கள் கட்சி மற்றும் மைய பாக்கித்தான் தெகுரீக்கே இன்சாபு ஆகிய மூன்று முதன்மையான அரசியல் கட்சிகள் இந்நாட்டில் உள்ளன. 2010 ஆம் ஆண்டில் செய்யப்பட்ட அரசியலமைப்புத் திருத்தங்களானவை அதிபரின் சக்திகளைக் குறைத்தும், பிரதமரின் பங்கை செம்மைப்படுத்தவும் செய்தன.
- நாட்டுத் தலைவர்: நாட்டின் பெயரளவுத் தலைவர் மற்றும் பாக்கித்தானிய ஆயுதப் படைகளின் குடிசார் தலைமைத் தளபதி அதிபர் ஆவார். இவர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். இராணுவம் மற்றும் நீதித்துறைப் பதவிகள் உள்ளிட்ட முக்கியமான நியமிப்புகளில் அதிபர் பிரதமரின் அறிவுறுத்தலின் படி செயல்படுகிறார். பிரதமரின் அறிவுறுத்தலின் படி செயல்பட அதிபர் அரசியலமைப்பு ரீதியாக கடமைப்பட்டுள்ளவராக உள்ளார். குற்றவாளிகளுக்கு தண்டனையிலிருந்து விடுவிக்க மன்னிப்பு மற்றும் கருணை காட்டுதல் ஆகிய அதிகாரங்களையும் கூட அதிபர் கொண்டுள்ளார்.
- சட்டவாக்க அவை: ஈரவை முறைமை சட்டவாக்க அவையானது 96 உறுப்பினர்களையுடைய மூப்பவை (மேலவை) மற்றும் 336 உறுப்பினர்களையுடைய தேசிய அவை (கீழவை) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது. தேசிய அவை உறுப்பினர்களானவர்கள் "அதிக வாக்குகளைப் பெற்றவர் வென்றவர்" எனும் முறையின் மூலம் பொதுத் தேர்தலின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். தேசிய அவை தொகுதிகளை இவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். அரசியலமைப்பானது பெண்கள் மற்றும் சமயச் சிறுபான்மையினருக்கு என 70 இடங்களை ஒதுக்கியுள்ளது. தகவுப் பொருத்தத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அரசியல் கட்சிகளுக்கு இந்த இடங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்படுகின்றன. மூப்பவை உறுப்பினர்கள் தேர்தல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாணப் பிரதிநிதிகளால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். அனைத்து மாகாணங்களிலும் சமமான பிரதிநிதித்துவத்தை இது உறுதி செய்கிறது.  
- செயலாட்சி: பொதுவாக தேசிய அவையில் (கீழவை) பெரும்பான்மையுடைய கட்சி அல்லது கூட்டணியின் தலைவராக உள்ள பிரதமர் நாட்டின் தலைமைச் செயலதிகாரமுள்ளவராகவும், நாட்டின் தலைவராகவும் சேவையாற்றுகிறார். ஓர் அமைச்சரவையை உருவாக்குவது, செயலாட்சி முடிவுகளை எடுப்பது மற்றும் செயலாட்சி அவையின் ஒப்புதலுடன் மூத்த குடிசார் பணியாளர்களை நியமிப்பது ஆகியவற்றைப் பொறுப்புகளாக இவர் கொண்டுள்ளார்.
- மாகாண அரசாங்கங்கள்: ஒவ்வொரு நான்கு மாகாணங்களும் இதை ஒத்த அரசாங்க அமைப்பைப் பின்பற்றுகின்றன. நேரடியாகத் தேர்தல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாண சட்டசபையானது முதலமைச்சரைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது. இவர் பொதுவாக அதிகப் பெரும்பான்மையுடைய கட்சி கூட்டணியைச் சேர்ந்தவராக உள்ளார். முதலமைச்சர்கள் மாகாண அமைச்சரவைக்கும், மாகாண நிர்வாகத்தை மேற்பார்வையிடுவதற்கும் தலைமை தாங்குகின்றனர். பிரதமரால் நியமிக்கப்பட்ட முதன்மைச் செயலர் மாகாண அலுவல் துறைகளுக்குத் தலைவராக உள்ளார். மாகாண சட்டமன்றங்களானவை அவற்றின் வரவு செலவு திட்ட அறிக்கையை இயற்றி ஒப்புதல் அளிக்கின்றன. ஆண்டு தோறும் மாகாண நிதியமைச்சரால் இவை பொதுவாக சட்ட மன்றத்தில் வெளியிடப்படுகின்றன. மகாணங்களின் பெயரளவு தலைவர்களான மாகாண ஆளுநர்கள் பிரதமரின் அறிவுறுத்தலை அடிப்படையாகக் கொண்டு அதிபரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர்.  
- நீதித்துறை: பாக்கித்தானில் நீதித்துறையானது இரு வகுப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. அவை உச்ச நீதித்துறை மற்றும் துணை நீதித்துறை ஆகியவையாகும். உச்சநீதிமன்றம், கூட்டாட்சி ஷரியா நீதிமன்றம், மற்றும் ஐந்து உயர் நீதிமன்றங்களை உச்ச நீதித்துறை கொண்டுள்ளது. இவற்றில் முதல் நிலையில் உச்ச நீதிமன்றம் உள்ளது. பாக்கித்தான் காசுமீர் மற்றும் கில்கித்-பல்திசுதான் ஆகிய பகுதிகள் தங்களது சொந்த நீதிமன்ற அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளன.