# தொல்காப்பியம் புள்ளிமயங்கியல் செய்திகள்

## மெல்லொற்று

**ஞ ஒற்று**
- ஞ ஒற்றில் முடியும் சொல் உரிஞ் எதுவாயினும் உகரம் இடையில் சேர்ந்து புணரும்
:<small>(தோலைக் குறிக்கும்போது இது பொயர்ச்சொல். உரிஞ்சுதலைக் குறிக்கும்போது வினைச்சொல்)</small>
:<small>உரிஞுக் கடிது, உரிஞுச்சிறிது, உரிஞுத்தீது, உரிஞுப்பெரிது என வல்லினம் வரும்போது எழுவாய்த்தொடர் அல்வழியில் மிக்கது,</small>
:<small>உரிஞுக் கடுமை, உரிஞுச்சிறுமை, உரிஞுத்தீமை, உரிஞுப்பெருமை என வேற்றுமையில் மிக்கது</small> -1
- மெல்லினம் வரும்போது
:<small>உரிஞு ஞான்றது, உரிஞு நீண்டது, உரிஞு மாண்டது, உரிஞு வாடிற்று</small>
:<small>உரிஞு ஞாற்சி, உரிஞு நீட்சி, உரிஞு மாட்சி, உரிஞு வலிமை என வரும்</small> -2
**ந ஒற்று**
- ந ஒற்றில் முடியும் சொல் இரண்டு பொருந், வெரிந் என்பன அவை.
:<small>(பொருந் என்பது பாட்டுக்கேற்ப நடித்தலையும், போரிடுதலையும் குறிக்கும். – தொழிற்பெயர்)</small>
:<small>பொருநுக் கடிது, பொருநுச் சிறிது, பொருநுத் தீது, பொருநுப் பெரிது என அல்வயியில் வல்லினம் மிக்கது -3</small>
- <small>பொருநக்கடுமை, பொருநச்சிறுமை, பொருநத்தீமை, பொருநப்பெருமை, பொருநஞாற்சி, பொருநநீட்சி, பொருநமாட்சி, பொருநவலுமை என</small> வேற்றுமையில் உகரம் கெட்டு அகரம் வந்தது -4.
- <small>வெரிங்குறை, வெரிஞ்செய்கை, வெரிந்தலை, வெரிம்புறம்</small> என வேற்றுமையில் வல்லினம் அல்லாதவை வரும்போது உகரம் கெட்டு அதன் எழுத்து மிக்கது -5
- <small>வெரிக்குறை, வெரிச்செய்கை, வெரித்தலை, வெரிப்புறம்</small> என வல்லினம் மிகுதலும் உண்டு -6
**ண ஒற்று**
- <small> மட்குடம், மட்சாடி, மட்டூதை(மண்+தூதை), மட்பானை</small> என வேற்றுமையில் ணகாரம் டகாரம் ஆகும் -7
- ஆண், பெண் என்னும் சொற்கள் <small>ஆண்கை, ஆண்செவு, ஆண்தலை, ஆண்புறம் \ பெண்கை, பெண்செவி, பெண்தலை, பெண்புறம்</small> என இயல்பாகும் -8
- ஆண் என்னும் சொல் மரத்தைக் குறிக்குமாயின் இசை மரத்துக்குச் சொன்னது போல் <small>ஆணங்கோடு, ஆணஞ்செதிள், ஆணந்தோல் (ஆணம்பழத்தின் தோல்), ஆணம்புறம்</small> என முடியும் -9 \
- விண் என்பது காயப்பெயர் -10. இது என தொழிற்சொல் வரும்போது செய்யுளில் <small>‘விண்ணத்துக் கொட்கும்’</small> என அத்துச்சாரியை பெறும்.
- மண் என்னும் சொல் குளித்தலைக் குறிக்கும் மொழிற்பெயராயின் <small>மண்ணுக் கடிது, மண்ணுக் கடுமை</small> என உகரம் பெற்று முடியும் -11
- உமண் என்பது உப்புவணிகரைக் குறிக்கும் கிளைப்பெயர். இது <small>உமண்குடி, உமண்சேரி, உமண்தோட்டம், உமண்பாடி</small> எனத் திரிபின்றி வரும் -12 \
- எள்ளைக் குறிக்கும் எண் என்னும் சொல் அல்வழியிலும்<small> எட்கடிது, எட்சிறிது, எட்டீது, எட்பெரிது</small> என டகரமாகத் திரியும் -13
- முரண் என்னும் தொழிற்பெயர் <small>முரண்கடிது, முரண்சிறிது, முரண்டீது, முரண்பெரிது</small> என இயல்பாக அமையும் -14
**ம ஒற்று**
- வேற்றுமையில் <small>மரக்கோடு, மரச்செதிள், மரப்பூ</small> என அமையும்போது மஃகான் கெட்டு வல்லினம் மிக்கது -15
- <small> மராஅடி (மரம்+அடி), குளாஅம்பல் (குளம்+ஆம்பல்)</small> என வரும் -16
- <small> குளங்கரை, குளக்கரை, குளஞ்சேறு, குளச்சேறு, குளந்தாது, குளத்தாது, குளம்பூழி, குளப்பூழி (பூழி = புழுதி)</small> என மெல்லினம் உறழ்ந்தும் வரும் -17 \
- இல்லம் என்பது மரத்தைக் குறிக்கும்போது <small>இல்லங்கோடு</small> என வரும் -18 \
- அல்வழியில் <small>மரங்குறிது</small> என மெல்லெழுத்துப் பெறும் -19 \
- அகம்+கை என்பது <small>அங்கை எனவும், அகங்கை</small> எனவும் வரும் -20 \
- இலம்+படு என்பது செய்யுளில் <small>‘இலம்படு புலவர்’</small> என வரும் -21
- ஆயிரம்+ஒன்று என்பது <small>ஆயிரத்தொன்று</small> என அத்துச்சாரியை பெற்று வரும் -22
- ஆயிரம் என்னும் சொல் அடைமொழியோடு வந்தாலும் <small>பதினாயிரத்திரண்டு</small> என அத்துச்சாரியை பெற்றே வரும் -23
- ஆயிரம்+கலம் என்பது <small>ஆயிரக்கலம்</small> என வரும் <small>(கலம் – அளவுப்பெயர்). ஆயிரக்கழஞ்சு (கழஞ்சு – நிறைப்பெயர்)</small> -24
- வேற்றுமைப்பொருள் தரும் படர்க்கையில் எல்லாம்+தங்கை எனில் <small>எல்லார்தங்கையும் (தம் கைகளெல்லாம் என்பது பொருள்) என்றும், முன்னிலையில் எல்லாம்+நுங்கை எனில் எல்லீர்நுங்கையும்</small> என்றும் வரும் -25
- அல்வழிப்புணர்ச்சியில் தம், நும் இடையில் வராமல் <small>எல்லாரும் குறியர்</small> என வரும் -26
- எல்லாம் என்னும் சொல் வேற்றுமையில் சாரியை பெறும். அல்வழியில் சாரியை பெறாது. <small>எல்லாக் குறியவும்</small> என அஃறிணையில் வரும் -27
- <small>எல்லாங் குறியவும்</small> எனினும் மானம் (குற்றம்) இல்லை -28
- <small>எல்லாநங்கையும்</small> என்பது உயர்திணை முடிபு (தன்மை) -29
- நும்+கை என்பது <small>நுங்கை</small> என வரும் -30
- (நீர்+குறியிர்) நும்+குறியிர் என்பது <small>நீயிர் குறியிர்</small> என வரும் -31
:ஆங்கிலத்தில் It is I என்று சொல்வதில்லை. It is me என்று சொல்கிறோம். இது இந்தத் தொல்காப்பிய மரபு.
- செம் என்னும் சொல் செம்புக் கனிமத்தால் கலன்கள் செய்தலைக் குறிக்கும். இச்சொல் <small>செம்முக்கடிது</small> என உகரம் பெற்று வரும் -32
- ஈம் = உடலுக்கு ஈயப்படும் பிணம் சுடும் தொழில். கம் = கலை உருவம் செய்யும் கம்மாளர் தொழில். உரும் = மேகம் உருமுதல். இவையும் <small>ஈமுக் கடிது, கம்முக் கடிது, உருமுக் கடிது</small> என உகரம் பெற்று முடியும் -33
- ஈம், கம் என்பவை வேற்றுமைப் பொருளில் <small>ஈமக்குடம், கம்மக்குடம், ஈமச்சாடி, கம்மச்சாடி, ஈமத்தூதை, கம்மத்தூதை, ஈமப்பானை, கம்மப்பானை</small> என வரும் -34
- வ வந்தால் மகரம் குறுகும். அது <small>நிலம்வலிது</small> என வரும் -35
- மகம் என்னும் நாட்பெயர் <small>மகத்தாற் கொண்டான்</small> என வரும் -36
ன ஒற்று
- வல்லெழுத்து இயையின் பொன்+குடம் என்பது <small>பொற்குடம், பொற்சாடி, பொற்றூதை, பொற்பானை</small> என னகார றகார மாற்றம் நிகழும் -37
- மன், சின், ஆன், ஈன், பின், முன் என்னும் இடைச்சொற்களும், னகர முடிவு கொண்ட வினையெஞ்சு கிளவியும் னகார றகார மாற்றம் கொள்ளும் -38
:<small>அதுமற் கொண்கன் தேரே</small> (மன்),
:<small>காப்பும் பூண்டிசிற் கடையும் போகல்</small> (சின்),
:<small>ஆற்கொண்டான் (ஆன் - அவ்விடத்தில் கொண்டான்), ஈற்கொண்டான் (ஈன் - இவ்விடத்தில் கொண்டான்)</small>
:<small>பிற்கொண்டான் (பின் – பின்புறம் மறைவாகக் கொண்டான்)</small>
:<small>முற்கொண்டான் (முன் – முன்புறமாக நேருக்கு நேர் கொண்டான்)</small>
:<small>வரிற்கொள்ளும்</small> (வரின் = வந்தால்) <small>அவ்வயிற் கொண்டான், இவ்வயிற் கொண்டான், உவ்வயிற் கொண்டான்</small> (சுட்டுமுதல் வயின் திரிந்தது) <small>எவ்வயிற் கொண்டான்</small> (எகரமுதல் வயின் திரிந்தது) -39
- <small>குயின்குழாம், குயின் செலவு, குயின் தோற்றம், குயின் பறைவு (=மேகத்தின் பறத்தல்)</small> எனக் குயின் என்னும் சொல் இயற்கையாகும் -40
- <small>எகினங்கோடு</small> (புளியைக் குறிக்கும் மரப்பெயர் அம்-சாரியை பெற்றது) -41
- <small>எகினக்கால்</small> (எகினம் = அன்னம்) -42
- <small>எயின்குடி</small> (எயின் = எயினர் என்னும் வேடர் சுற்றத்தைக் குறிக்கும் பெயர்) -43
- <small> மீன்கண், மீற்கண்</small> (மீன் என்னும் சொல் இயல்பும், திரிபுமாக உறழ்ந்து வந்தது) -44 \
- <small> தேன்குடம், தேற்குடம்,</small> -46 \
- <small> தேஞெரி (=தேன் பிழிவு)</small> -47 \
- <small> தேனிறால் (=தேன்கூடு)</small> -48 \
- <small> தேத்திறால்</small> -49 \
- மின், பின், பன், கன் என்பன தொழிற்பெயர் -50 (=மின்னுதல், பின்னுதல், பன்னிப் பன்னிப் பேசுதல், திருட்டுச்சாவி போன்ற கன்னக்கோல் தொழில்)
:<small>மின்னுக் கடிது, மின்னுக் கடுமை, பின்னுக் கடிது, பின்னுக்கடுமை, பன்னுக் கடிது, பன்னுக் கடுமை, கன்னுக் கடிது, கன்னுக் கடுமை </small>
- <small>கன்னக் குடம்</small> -51 \
- சாத்தன்+தந்தை என்பது <small>சாத்தந்தை</small> எனவும், கொற்றன்+தந்தை என்பது <small>கொற்றந்தை</small> எனவும் வரும் -52
- ஆதன்+தந்தை = <small>ஆந்தை</small>, பூதன்+தந்தை = <small>பூந்தை</small> -53
- <small> பெருஞ்சாத்தன்றந்தை</small> -54
- சாத்தன்+கொற்றன் = <small>சாத்தங்கொற்றன்</small>, கொற்றன்+கொற்றன் = <small>கொற்றங்கொற்றன்</small> -55
- தான், பேன், கோன் என்பவை இயற்பெயர். -56
:<small>தான்+தந்தை = தான்றந்தை (=தான் தந்தை, இவன் மகன்), பேன்றந்தை (=தலைப்பேனின் தந்தை), கோன்றந்தை (=அரசனின் தந்தை), தான்+கை = தன்கை, யான்+கை = என்கை</small> -57
- <small>தான் குறியன்</small> (அல்வழிப் புணர்ச்சி), தான்+புகழ் = <small>தற்புகழ்</small> (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) -58 \
- அழன்+குடம் = <small>அழக்குடம், அழச்சாடி, அழத்தூதை, அழப்பானை</small> -59
- முன்+இல் = <small>முன்றில்</small> -60
- பொன்+படை = (செய்யுளில்) <small>பொலம்படை</small> -61