# காப்புரிமம்

## சட்டம்

### விளைவுகள்

காப்புரிமை என்பது கண்டுபிடிப்பை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கோ அல்லது பயன்படுத்துவதற்கோ ஆன உரிமை இல்லை. மாறாக, காப்புரிமையானது, காப்புரிமையின் கொள்கைக்காக காப்புரிமைபெற்ற காப்புரிமை பெற்ற கண்டுபிடிப்பை உருவாக்குதல், பயன்படுத்தல், விற்பனை செய்தல், விற்பனைக்காக வழங்குதல் அல்லது இறக்குமதி செய்தல் ஆகியவற்றிலிருந்து *மற்றவர்களைத் தவிர்க்கும்* 20 ஆண்டுகள்வரை நீடிக்கின்றது. காப்புரிமை என்பது உண்மையில், கண்டுபிடிப்பாளர்கள் தங்கள் கண்டுபிடிப்புக்களின் விவரங்களை பொதுமக்களுடன் பகிர்வதற்கான அவர்களின் ஒப்பந்தத்திற்கான பரிமாற்றத்தில் அரசாங்கம் வழங்குகின்ற வரையறுக்கப்பட்ட சொத்துரிமை ஆகும். பிற சொத்துரிமை போன்றே இதை, விற்கலாம், உரிமம் வழங்கலாம், அடமானம் வைக்கலாம், பிறருக்கென நியமிக்கலாம் அல்லது மாற்றலாம், அளிக்கலாம், அல்லது எளிதில் கைவிடலாம்.  
காப்புரிமை மூலமாக அறிவிக்கப்பட்ட உரிமைகள் நாட்டிற்கு நாடு வேறுபடுகின்றன. உதாரணமாக, அமெரிக்காவில் காப்புரிமையானது "முழுவதும் தத்துவார்த்தமான விசாரணை நீங்கலான ஆராய்ச்சிகளுக்கு உரியதாக உள்ளது. ஏதாவது கண்டுபிடிப்பின் "உருவாக்கம்", அது புதிய கண்டுபிடிப்புக்கான மேம்பாட்டை நோக்கிய உருவாக்கமாக இருந்தாலும் அமெரிக்க காப்புரிமையானது அதை விதிமீறியதாக எடுத்துக்கொள்கின்றது — அதுவும் கூட காப்புரிமைக்கு உட்பட்டதாகும்.  
காப்புரிமையானது பிரத்தியேக உரிமையாக இருந்தாலும், அது காப்புரிமையின் உரிமையாளருக்கு காப்புரிமையை சுரண்டும் உரிமையை வழங்கவில்லை. பொதுவாக காப்புரிமை உரிமையாளர், நடந்து முடிந்த விதிமீறலுக்காக பணம் சார்ந்த நட்ட ஈடைப் பெற எதிர்பார்க்கலாம். பிரதிவாதி எதிர்காலத்தில் விதிமீறலில் ஈடுபடக்கூடாது என்ற நீதிமன்றத் தடையுத்தரவை எதிர்நோக்கலாம். விதி மீறலை நிரூபிக்கும் பொருட்டு, விதிமீறியதாகக் குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் காப்புரிமையின் உரிமைகளில் குறைந்தது ஒன்றின் தேவைகளில் அனைத்தையும் மீறி நடந்துகொண்டதாக கண்டிப்பாக காப்புரிமையாளர் உறுதிப்படுத்த வேண்டும் (பெரும்பாலான வழக்குகளில் காப்புரிமையின் மையமானது உரிமைகளில் என்ன கூறியுள்ளதோ அத்துடன் வரையறுக்கப்படாமல் இருக்கலாம், எடுத்துக்காட்டாக "சமமதிப்புள்ளவைகளின் கொள்கை").  
குடிமையியல் வழக்கில் காப்புரிமையை வெற்றிகரமாக வலியுறுத்துவதற்கு காப்புரிமையாளரின் திறனில் முக்கியமான குறைபாடு என்பது அந்த காப்புரிமையின் செல்லுபடியாகும் தன்மையை மறுப்பதற்கான குற்றம் சுமத்தப்பட்டவரின் உரிமை ஆகும். காப்புரிமை வழக்குகளை விசாரணை செய்கின்ற குடிமையியல் நீதிமன்றங்கள் காப்புரிமைகளைச் செல்லுபடியாகாததாக அறிவிக்கலாம். அவை பெரும்பாலும் அவ்வாறு அறிவிக்கின்றன. காப்புரிமையானது செல்லுபடியாகாதது எனக் கண்டறிவதன் அடிப்படைகளும் தொடர்புடைய காப்புரிமை சட்டமியற்றுதலில் உருவாக்கப்படுகின்றன. அவை நாடுகளுக்கிடையே வேறுபடுகின்றன. பெரும்பாலும், தொடர்புடைய நாடுகளில் அடிப்படைகளானவை காப்புரிமை திறனுக்கான தேவைகளின் துணைக்குழுவாக உள்ளன. அதே நேரத்தில் விதிமீறியதாக குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் பொதுவாக செல்லுபடியாகாததன் எந்த ஆதாரத்தினாலும் நம்பிக்கையின் பொருட்டு விடுவிக்கப்படுகின்றார் (உதாரணமாக, முந்தைய வெளியீடு போன்றவை). சில நாடுகள் அதே செல்லுபடிக் கேள்விகளை மறுவிசாரணை செய்யவதைத் தடுக்கும் அதிகாரம் அளித்துள்ளன. ஐக்கிய இராச்சியத்தின் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்ட செல்லுபடியின் சான்றிதழ் இதற்கு ஓர் உதாரணம் ஆகும்.  
காப்புரிமை சட்டங்களின் மிகப்பெரிய பெரும்பான்மை இருந்தபோதும், அவை வழக்கு வழியாகக் தீர்மானிக்கப்படவில்லை. ஆனால் அவை காப்புரிமை உரிமம் வழங்கல் மூலமாக தனிப்பட்ட முறையில் தீர்க்கப்படுகின்றன. இயல்பாக உரிமைத்தொகை அல்லது பிற நட்ட ஈடுகளுக்காக, உரிமதாரரின் காப்புரிமை உரிமைகளின் விதிமீறலுக்காக உரிமம் வழங்கியவரின் மீதான வழக்குத் தொடுக்கும் தங்களின் உரிமையை காப்புரிமை உரிமையாளர் (உரிமதாரர்) ஒத்துக்கொள்வதில் காப்புரிமை உரிமம் பெறல் உடன்படிக்கைகள் வலிமையான ஒப்பந்தங்களாக உள்ளன. சிக்கலான தொழில்நுட்பத் துறையில் ஒற்றைத் தயாரிப்பின் தயாரித்தலுடன் தொடர்புடைய நிறைய உரிம உடன்படிக்கைகளைப் பெறுவதில் ஈடுபட்டுள்ள நிறுவனங்களுக்கு இது பொதுவானதாகும். மேலும், காப்புரிமை பெற்ற கண்டுபிடிப்புகளை மற்றொருவர் பயன்படுத்துதலின் நன்மைகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் பொருட்டு காப்புரிமைகளை குறுக்கு-உரிம உடன்படிக்கையின் கீழ் ஒருவருக்கு ஒருவர் உரிமம் அளிக்கும் இது போன்ற துறைகளில் போட்டியாளர்களுக்கு இது சரிசமமாகப் பொதுவானது.