# பிரான்சு சண்டை

## பின்புலம்

1939 செப்டம்பரில் ஹிட்லர் போலந்தைத் தாக்கிக் கைப்பற்றினார். அடுத்து மேற்கு நோக்கி தன் கவனத்தைத் திருப்பினார். முதல் உலகப் போரில் ஜெர்மனி தோற்று வெர்சாய் ஒப்பந்ததில் கையெழுத்திட நேர்நத அவமானத்திற்கு இம்முறை நேச நாடுகளை வென்று பழி தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டுமென விரும்பினார். மேலும் சோவியத் யூனியனுடன் எப்படியும் போர் மூளும் என்று அவர் உறுதியாக நம்பினார். அவ்வாறு நிகழ்வதற்கு முன் மேற்கிலுள்ள எதிரிகளை முறியடித்துவிட வேண்டும் இல்லையெனில் இருமுனைப் போர் ஒன்றில் சிக்கிக் கொள்ள நேரிடும் என்று அவர் உணர்ந்திருந்தார். போலந்தைக் கைப்பற்றிய பின்னர் நாசி ஜெர்மனியின் படைகள் டென்மார்க், நார்வே ஆகிய நாடுகளையும் தாக்கி ஆக்கிரமித்தன. ஆனால் பிரான்சுடனான எல்லைப் பகுதியில் போர் மூளாமல் மந்த நிலை நிலவியது. பிரான்சின் மேற்கு அரணை முறியடித்து நேச நாடுகளைத் தோற்கடிக்க புதிய திட்டங்களை வகுக்குமாறு தன் தளபதிகளுக்கு உத்தரவிட்டார்.  
மேற்குப் போர்முனைக்கான ஜெர்மானிய மேல்நிலை உத்தி ஜெனரல் ஃபிரான்சு ஹால்டரால் உருவாக்கப்பட்ட மஞ்சள் திட்டமாகும். போருக்கு முன்பே உருவாக்கப்பட்டிருந்த இத்திட்டம் பிரான்சைக் கீழ் நாடுகள் (low countries - பெல்ஜியம், நெதர்லாந்து மற்றும் லக்சம்பர்க்) வழியாகத் தாக்க பரிந்துரைத்தது. மேல்நிலை உத்தியளவில் முதல் உலகப் போரின் ஷிலீஃபன் திட்டத்தை ஒத்திருந்தது. ஆனால் இத்திட்டம் ஹிட்லருக்கும் பிற தளபதிகளுக்கும் ஏற்புடையதாக இல்லை. திட்டத்தின் படி நேரடித் தாக்குதல் நடத்தினால் இழப்புகள் பெரிதாக இருக்கும் என்று அவர்கள் நம்பினார்கள். மேலும் 19ம் நூற்றாண்டிலிருந்து ஜெர்மானியப் போர் உத்திகளின் அடிப்படையாக இருந்து வரும் இயங்குநிலைப் போர்க் கோட்பாட்டிற்கு (*Bewegungskrieg*) இது புறம்பானது என்று அவர்கள் கருதினார்கள். எதிரிகளின் முக்கிய படைகளை ஒரு பொறியில் சிக்க வைத்து அழிக்க வேண்டுமென்பதே (*Kesselschlacht* - கொப்பரைப் போர்; எதிரியின் படைகளை கொதிக்கும் கொப்பரையில் வறுத்தெடுப்பது போல அழிக்க வேண்டுமென்று பொருள்) ஜெர்மானியப் போர்க் கோட்பாடு. ஆனால் ஹால்டரின் மஞ்சள் திட்டம் இதற்கு புறம்பாக அரண் நிலைகளை நேரடியாகத் தாக்க வேண்டுமெனக் கூறியது.  
இந்நிலையில், ஃபீல்டு மார்ஷல் எரிக் வான் மான்ஸ்டீன் மஞ்சள் திட்டத்தில் சில மாற்றங்கள் செய்தார். பான்சர் படைகளின் (கவச படைகள்) முன்னோடியாகக் கருதப்படும் தளபதி குடேரியனின் உதவியுடன் புதிய மான்ஸ்டீன் திட்டம் தயாரிக்கப்பட்டது. இதன்படி பெல்ஜியம் போன்ற கீழ் நாடுகளின் மீதான தாக்குதல் திசைதிருப்பும் தாக்குதலாக மாற்றப்பட்டது. பெல்ஜியம் நேச நாட்டுப்படைகளை ஈர்க்கும் பொறியாக மட்டும் இருக்கும். அவை பெல்ஜியத்துக்கு விரைந்தவுடன் அவற்றின் பின் பகுதியில், பிரான்சின் ஆர்டென் காடுகள் வழியாக ஜெர்மானிய முக்கிய தாக்குதல் நடக்கும். முந்தையப் போர்களில் போலல்லாமல் கவசப் படைகள் தன்னிச்சையாக வேகமாக முன்னேற வேண்டும். தரைப்படைப் பிரிவுகள் முடிந்த வரை அவற்றைப் பின் தொடர வேண்டும். ஆனால் அவற்றுக்காக கவசப் படைகள் காத்திருக்கக் கூடாது. வேகமாக முன்னேறி எதிரி படைகளை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தித் தாக்கி ஆங்கிலக் கால்வாயை அடைய வேண்டும். மான்ஸ்டீனின் இத்திட்டம் ஹிட்லராலும் பிற தளபதிகளாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.  
ஜெர்மானிய உத்தியை பெல்ஜிய உத்தியாளர்கள் ஓரளவு கணித்து விட்டனர். ஆனால அவர்களது எச்சரிக்கையை பிரான்சும், பிரிட்டனும் பொருட்படுத்தவில்லை. நேச நாட்டுத் தளபதிகள் பிரான்சின் எல்லை அரணான மஷினோ கோடு உடைக்க முடியாததென்றும் எனவே ஜெர்மனியின் முக்கியத் தாக்குதல் பெல்ஜியத்தில் தான் நடக்குமென்று நம்பினார்கள். தாக்குதல் தொடங்கியவுடன் பெல்ஜியத்துக்கு விரைந்து சென்று ஜெர்மானியப் படைகளை அங்கே தடுத்து நிறுத்த வேண்டுமென நேச நாட்டு உத்தி வகுக்கப்பட்டது. பெல்ஜியமும் நெதர்லாந்தும் பெயரளவில் நடுநிலை நாடுகளாக இருந்ததால், தாக்குதல் தொடங்குமுன் அங்கு தங்கள் படைகளை நகர்த்த பிரான்சும், பிரிட்டனும் விரும்பவில்லை.