# ஈராக்கு

## வரலாறு

### இரும்புக் காலம்

அசிரியாவில் ஒப்பீட்டளவில் வீழ்ச்சிக் காலத்திற்குப் பிறகு புது அசிரியப் பேரரசின் (935–605 பொ. ஊ. மு.) வளர்ச்சியுடன் அசிரியாவானது மீண்டும் ஒரு முறை விரிவடையத் தொடங்கியது. உலக ஆதிக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட இதன் புவிசார் அரசியல் ஆதிக்கம் மற்றும் சித்தாந்தத்தின் காரணமாக புது அசிரியப் பேரரசானது முதல் உலகப் பேரரசாகத் திகழ்ந்ததாக பல ஆராய்ச்சியாளர்களால் கருதப்படுகிறது. தன் உச்ச பட்ச அளவில் இப்பேரரசானது உலகின் மிக வலிமையான இராணுவ சக்தியாகத் திகழ்ந்தது. கிழக்கே ஈரான், பார்த்தியா மற்றும் ஈலாமிலிருந்து மேற்கே சைப்பிரசு மற்றும் அந்தியோக்கியா வரையிலும், வடக்கே காக்கேசியாவிலிருந்து தெற்கே எகிப்து, நூபியா மற்றும் அறபுத் தீபகற்பம் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்த ஒரு பேரரசுக்கு மையமாக ஈராக்கு உருவானது. இக்காலகட்டத்தின் போது தான் கிழக்கு அரமேய மொழியின் அக்காதிய தாக்கம் பெற்ற வடிவமானது அசிரியர்களால் அவர்களது இணைப்பு மொழியாகப் பின்பற்றப்படத் தொடங்கியது. அசிரியா மற்றும் பாபிலோனியா ஆகிய இரு பகுதிகளின் பொது மக்களின் மொழியாக அக்காதிய மொழியை மெசொப்பொத்தேமிய அரமேயமானது இடமாற்றத் தொடங்கியது. இந்த மொழியின் வழி வந்த பேச்சு வழக்குகளானவை தெற்கு ஈராக்கின் மாந்தேயியர் மற்றும் வடக்கு ஈராக்கின் அசிரியர்கள் ஆகியோர் மத்தியில் இன்றும் எஞ்சியுள்ளது. அரேபியர்களும், சால்தியர்களும் எழுதப்பட்ட வரலாற்றிலேயே முதல் முறையாக (அண். 850 பொ. ஊ. மு.) மூன்றாம் சல்மனேசரின் ஆண்டுத் தொகுப்பேடுகளில் குறிப்பிடப்பட்டனர்.
ஈராக்கு அருங்காட்சியகத்தில் அசிரியர் காட்சியகத்தில் உள்ள லம்மசு எனும் காவல் தெய்வத்தின் சிற்பங்கள்]]
புது அசிரியப் பேரரசானது பெரும் பண்பாட்டு முக்கியத்துவத்தின் ஒரு மரபை விட்டுச் சென்றுள்ளது. இதற்குப் பிறகு வந்த பிந்தைய பேரரசுகளுக்கு ஒரு முன் மாதிரியாக புது அசிரியப் பேரரசால் நிறுவப்பட்ட அரசியல் அமைப்புகளானவை உருவாயின. பிந்தைய பேரரசுகளில் உலக ஆதிக்கத்திற்கான உரிமைகள் என்ற இதே போன்ற யோசனைகளுக்கு அகத்தூண்டுதலாக புது அசிரிய மன்னர்களால் அறிவிக்கப்பட்ட பிரபஞ்ச ஆட்சி என்ற சித்தாந்தமானது திகழ்ந்தது. வடக்கு மெசொப்பொத்தேமியாவில் பிந்தைய நாட்டுப்புறக் கதைகள் மற்றும் இலக்கியப் பாரம்பரியங்களில் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக புது அசிரியப் பேரரசானது உருவானது. யூதம் மற்றும் அதிலிருந்து கிறித்தவம் மற்றும் இசுலாம் ஆகிய சமயங்களும் புது அசிரியப் பேரரசின் ஆட்சிக் காலத்தால் பெருமளவுக்கு தாக்கம் பெற்றுள்ளன. ஏராளமான விவிலியக் கதைகளானவை முந்தைய அசிரியத் தொன்மக் கதைகள் மற்றும் வரலாற்றிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவையாகத் தோன்றுகிறது. தொடக்க கால யூத இறையியல் மீதான அசிரியத் தாக்கமானது அதிகமானதாக இருந்தது. புது அசிரியப் பேரரசானது தற்காலத்தில் புது அசிரிய இராணுவத்தின் மட்டு மீறிய மிருகத்தன்மை என்ற ஊகத்திற்கு முதன்மையாக நினைவுபடுத்தப்பட்டாலும் பிற நாகரிகங்களுடன் ஒப்பிடும் போது அசிரியர்கள் மட்டு மீறிய மிருகத் தன்மையுடன் நடந்து கொள்ளவில்லை.  
பொ. ஊ. மு. 7-ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தப் பகுதியில் ஒரு தொடர்ச்சியான மிருகத்தனமான உள்நாட்டுப் போர்களின் காரணமாக அசிரியப் பேரரசானது தன்னைத் தானே பிரித்துக் கொண்டது. இதன் முந்தைய அடிபணிந்த பகுதிகளான பாபிலோனியா, சால்தியர், மீடியர், பாரசீகர்கள், பார்த்தியர்கள், சிதியர்கள் மற்றும் சிம்மெரியர்களின் ஒரு கூட்டணியானது அசிரியாவைத் தாக்கும் அளவுக்குத் தனக்கு தானே பலவீனமடைந்த நிலைக்குச் சென்று விட்டது. பொ. ஊ. மு. 605-இல் இதன் பேரரசானது இறுதியாக வீழ்த்தப்பட்டது. அசிரியாவுக்குப் பிறகு குறுகிய காலமே நீடித்திருந்த புது பாபிலோனியப் பேரரசானது (620–539 பொ. ஊ. மு.) ஆட்சிக்கு வந்தது. இது தனக்கு முன்னிருந்த பேரரசின் அளவு, சக்தி அல்லது நீண்ட ஆயுட்காலத்தை அடைவதில் தோல்வியடைந்தது. எனினும், லெவண்ட், கானான், அரேபியா, இசுரேல் மற்றும் யூதேயா ஆகிய பகுதிகள் மீது இது ஆதிக்கம் செலுத்தியது. எகிப்தைத் தோற்கடித்து. தொடக்கத்தில் பாபிலோனானது சால்தியர்களால் ஆட்சி செய்யப்பட்டது. பொ. ஊ. மு. 10-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் அல்லது 9-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கப் பகுதியில் இப்பகுதிக்கு புலம் பெயர்ந்த இந்த சால்தியர்களின் மிகச் சிறந்த மன்னனான இரண்டாம் நெபுகாத்நேசர் பாபிலோனின் மிகச் சிறந்த மன்னனாக அம்முராபியுடன் போட்டியிடும் நிலைக்கு ஆட்சி செய்தார். எனினும், பொ. ஊ. மு. 556 வாக்கில் சால்தியர்கள் அசிரியராகப் பிறந்த நபோனிதிசு மற்றும் அவரது மகன் மற்றும் குழந்தை மன்னன் பெல்சசாரால் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டனர்.  
சிதிலங்களின் ஒரு பகுதியின் காட்சி]]
பாபிலோனுக்குப் பேரரசு மாற்றப்பட்டதானது முதல் முறையாக, பொதுவாக தெற்கு மெசொப்பொத்தேமியாவானது முதல் முறையாக அம்முராபியின் பழைய பாபிலோனியப் பேரரசு வீழ்ச்சியடைந்த காலத்திலிருந்து பண்டைய அண்மைக் கிழக்கை ஆதிக்கம் செலுத்தும் அளவுக்கு இந்நகரமானது வளர்ச்சியடைந்ததைக் கண்டது. புது பாபிலோனிய ஆட்சிக் காலமானது அதற்கு முன்னர் இருந்திராத அளவுக்குப் பொருளாதார மற்றும் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி மற்றும், பண்பாடு மற்றும் கலை வேலைப்பாடுகளின் ஒரு மறுமலர்ச்சியைக் கண்டது. நெபுலேசருக்குப் பிறகு இரண்டாம் நெபுகாத்நேசர் பொ. ஊ. மு. 605-ஆம் ஆண்டு பதவிக்கு வந்தார். நெபுகாத்நேசர் பெற்ற பேரரசானது உலகிலேயே மிக சக்தி வாய்ந்த பேரரசுகளில் ஒன்றாகத் திகழ்ந்தது. சியாக்சரேசுவின் மகள் அல்லது பேத்தியான அமிதிசுவைத் திருமணம் செய்ததன் மூலம் மீடியர்களுடனான தன்னுடைய தந்தையின் கூட்டணியை இவர் சீக்கிரமே மீண்டும் வலுப்படுத்தினார். பண்டைய ஏழு உலக அதிசயங்களில் ஒன்றான புகழ்பெற்ற பாபிலோனின் தொங்கும் தோட்டமானது நெபுகாத்நேசரால் அவரது மனைவிக்காக கட்டப்பட்டது என சில ஆதாரங்கள் பரிந்துரைக்கின்றன (இந்தத் தோட்டங்கள் உண்மையிலேயே அமைந்திருந்தனவா என்பது விவாதத்திற்குரியதாக உள்ளது). நெபுகாத்நேசரின் 43 ஆண்டு கால ஆட்சியானது பாபிலோனுக்கு ஒரு பொற்காலத்தைக் கொண்டு வந்தது. மத்திய கிழக்கில் மிக சக்தி வாய்ந்த இராச்சியமாக இது உருவானது.