# ருவால் அமுன்சென்

## துருவப் பயணங்கள்

### தென்துருவப் பயணம்

அமுன்சென் அடுத்ததாக வட துருவத்திற்கு ஒரு பயணத்தை மேற்கொள்வதற்காகவும், ஆர்க்டிக் படுகைப் பகுதியை ஆராயவும் திட்டமிட்டார். அமெரிக்கர்களான பிரடெரிக் குக்கும் இராபர்டு பியரியும் வடதுருவத்தை நோக்கிச் செல்ல முடிவு எடுத்திருந்ததை 1909 ஆம் ஆண்டு அமுன்சென் அறிந்தார். இரண்டு வெவ்வேறு பயணக்குழுக்கள் உருவாகிவிட்ட காரணத்தால் நிதிவசதியை மேம்படுத்துவதில் சிக்கல் ஏற்பட்டது. எனவே அண்டார்டிக்காவிற்கே மாற்று வழியில் செல்வது என முடிவெடுத்தார்.தனது நோக்கங்களைப் பற்றிய தெளிவு அமுன்சென்னிடன் இல்லாததால் ஆங்கிலேயர்களான ராபர்ட் எஃப். சிகாட் மற்றும் நார்வே ஆதரவாளர்கள் அமுன்சென் தங்களை தவறாக வழிநடத்துவதாகக் கருதினர். சிகாட் அந்த ஆண்டிலேயே தனியாக தென் துருவப் பயணத்திற்கு செல்லத் திட்டமிட்டார். அமுன்சென் பிராம் கப்பல் மூலம் தன் பயணத்தை 1910 ஆம் ஆண்டு சூன் 3 இல் தொடங்கி ஓசுலோவை விட்டு புறப்பட்டார். அட்லாண்டிக் பெருங்கடலில் அமைந்துள்ள போர்த்துக்கீசிய தீவுக்கூட்டத்தில் ஒன்றான மதீராவை அடைந்ததும் அமுன்சென் தன்குழுவினரிடம் நாம் அண்டார்டிக்காவை நெருங்கிவிட்டோம் என உற்சாகப்படுத்தினார். தனியாகச் சென்ற சிகாட்டுக்கு, பிராம் கப்பல் அண்டார்ட்டிகாவை நெருங்குகிறது என்பதை பணிவுடன் தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன் என ஒரு தந்தியை அனுப்பி வைத்தார்  
ஏறத்தாழ ஆறு மாதங்களுக்கு பின்னர் 1911 ஆம் ஆண்டு சனவரி 14 இல் அப்போது மகா பனி தடுப்புகள் என அழைக்கப்பட்ட ராசு பனியடுக்கின் கிழக்கு முனையை இவர்கள் அடைந்தனர். ஒரு பெரிய கழிமுகமாகக் காணப்படும் இப்பனிக்கட்டித் துறைமுகம் பே ஆஃப் வேல்சு அல்லது திமிங்கல குடா என அழைக்கப்படுகிறது. அமுன்சென் அங்கே தனது முகாமை நிறுவி, அதை பிராம்கீம் எனப் பெயரிட்டு அழைத்தார். முந்தைய அண்டார்டிக்கா பயணங்களின் போது பயன்படுத்திய கனமான கம்பளி ஆடைகள் அணிவதை கைவிட்டார்.  
பனிநடைக் கட்டைகள், நாய் சறுக்கு வண்டிகள் போன்றவற்றை போக்குவரத்துக்காக இவர்கள் பயன்படுத்தினர். அமுன்சென் மற்றும் அவரது குழுவினர் திமிங்கல குடாவிற்கு தெற்கில் 80 °, 81 ° மற்றும் 82 ° அளவுகளில் நேரடியாக துருவத்திற்குத் தெற்கில் விநியோக மையங்களை ஏற்படுத்தினர் மேலும், பயணக்குழுவிலிருந்த நாய்கள் சிலவற்றைக் கொன்று புதிய இறைச்சிக்கு அவற்றை ஆதாரமாக்கவும் திட்டமிட்டிருந்தார். எசால்மர் யோகான்சென், கிறித்தியன் பிரெசுதட் மற்றும் யோர்கான் சிடெபருட் உள்ளிட்டவர்கள் அடங்கிய ஒரு சிறிய குழுவை செப்டம்பர் 8, 1911 இல் அமைத்தார். ஆனால் தீவிரமான வெப்பநிலைச் சூழல் காரணமாக அவர்கள் பயணம் கைவிடப்பட்டது. இக்கட்டான இப்பின்வாங்கல் குழுவினரிடத்தில் ஒரு சண்டையை ஏற்படுத்தியது, இதனால் அமுன்சென், யோகன்சனையும் மற்றும் இரண்டு நபர்களையும் ஏழாம் எட்வர்டின் நாட்டை கண்டுபிடிக்க அனுப்பி வைத்தார்.  
ஒலாவ் பியாலேண்டு, எல்மர் ஏன்சென், சிவெர் ஆசெல், ஆசுகார் விசுட்டிங் ஆகியோருடன் அமுன்சென் தன்னுடைய இரண்டாவது முயற்சியைத் தொடங்கினார். ஓசுலோ முகாமை விட்டு 1911 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 19 அன்று புறப்பட்டார். 52 நாய்களும் நான்கு சிலெட்சு வண்டிகளும் குழுவினருடன் சென்றன.முன்னர் அறியப்படாத ஆக்செல் ஐபெர்க் கிளேசியர் என்ற பாதையில் ஏறக்குறைய அவர்கள் நான்கு நாள் பயணம் செய்து நவம்பர் 21 அன்று போலார் பீடபூமியின் விளிம்புக்கு வந்தனர்.14 டிசம்பர் 1911 இல் இந்த ஐவர் குழு 16 நாய்களுடன் துருவத்தினை(90° 0′ தெ) அடைந்தனர். சிகாட் குழுவினர் வந்து சேர்வதற்கு 33-34 நாட்கள் முன்பாகவே இவர்கள் அப்பகுதியைச் சென்று அடைந்திருந்தனர். அமுன்சென் தன்னுடைய தென்துருவ முகாமுக்கு போல்கீம் என்று பெயரிட்டார். இதன் பொருள் துருவத்தில் ஒரு வீடு என்பதாகும். மேலும் அண்டார்டிக் பீடபூமியையும் அமுன்சென் அரசர் ஏழாம் ஆக்கூன் பீடபூமி என்று மறுபெயரிட்டு அழைத்தார். பிராம்கீம் முகாமுக்கு ஒருவேளை இவர்கள் பாதுகாப்பாகத் திரும்பவில்லை என்றால் அவர்கள் சாதனையை பிறர் அறியவேண்டுமென்பதற்காக ஒரு சிறிய கொட்டகையையும் ஒரு கடிதத்தையும் அங்கு அவர்கள் விட்டுச் சென்றனர்.  
1912 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 25 ஆம் தேதி அமுன்சென் பயணக் குழுவினர் பிராம்கீம் முகாமுக்குத் திரும்பினர். 11 நாய்கள் எஞ்சியிருந்தன. அவர்கள் கண்டத்தை விட்டு வெளியேறி ஆத்திரேலியாவிலுள்ள ஒபார்ட்டு நகரத்திற்குச் சென்றனர். அங்கு அமுன்சென் 1912 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 7 ஆம் தேதி தனது வெற்றியை அறிவித்தார். அவருடைய ஆதரவாளர்களுக்கும் செய்தித் துணுக்குகளை அனுப்பினார்.  
கவனமான தயாரித்தல், நல்ல உபகரணங்கள், பொருத்தமான ஆடை, ஒரு எளிய முதன்மை பணி, நாய்களைப் புரிந்து கொண்டு பழகுதல், மற்றும் அவற்றை பயிற்றுவித்தல் மற்றும் பனிநடைக் கட்டைகளின் பயனுள்ள பயன்பாடு ஆகியவற்றால் அமுன்சென் குழுவினரின் பயணம் வெற்றியில் முடிந்தது. மாறாக சிகாட் குழுவினர் இவற்றை முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ளவில்லை என்றுதான் கருதவேண்டும். அமுன்சென்னின் பயணம் ஒப்பீட்டளவில் மென்மையானதாகவும் எதிர்பாராததல்ல என்பதையும் நிரூபித்தது.  
இது மிகப்பெரிய காரியம் என்றுதான் நான் சொல்ல வேண்டும். பயணத்திற்கு ஏற்ற பொருத்தமான கருவிகள், பயணத்தின் போது சந்திக்க நேரும் இடர்பாடுகள், அவற்றை எதிர்கொள்வதற்கு அல்லது அவற்றை தவிர்ப்பதற்கான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் இவையணைத்தையும் எவர் கவனித்து நடவடிக்கை எடுத்தாரோ அவருக்கு வெற்றி கிடைக்கிறது. மக்கள் அவ்வெற்றியை பாக்கியம் என்று அழைக்கிறார்கள். உரிய நேரத்தில் தேவையான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுக்காமல் புறக்கணித்தவருக்கு தோல்வி ஏற்பட்டது. இதை துர்பாக்கியம் என்கிறார்கள் என்று அமுன்சென் தன்னுடைய தென் துருவம் என்ற நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.