# நவீனப் புனைகதைகளில்

## இலக்கியம்

டி.ஹெச் ஃப்ரிஸ்டனின் "கார்மில்லா", 1872, தி டார்க் ப்ளுவிலிருந்து]]  
வாம்பயர் அல்லது ஆவி பிசாசு என்பது முதலில் ஹென்ரிச் அகஸ்ட் ஒஸ்ஸென்ஃபெல்டெர் எழுதிய *தி வாம்பயர்* (1748), கோட்ஃப்ரைட் அகஸ்ட் பர்கர் எழுதிய *லெனொர்* (1773), ஜோஹன் வுல்ஃப்கேங்க் வொன் கதே எழுதிய *டை ப்ரௌட் வொன் கொரிந்த்* , *தி ப்ரைட் ஆஃப் கொரிந்த்* (1797) சாமுவேல் டெய்லர் கொலரிட்ஜின் முடிவடையாத *க்ரிஸ்டாபெல்* மற்றும் லார்ட் பைரன் எழுதிய *தி கையௌர்* (1813) போன்ற கவிதைகளில் தோன்றியது.
வாம்பயர் பற்றிய முதல் உரைநடை புனைகதையை உருவாக்கிய பெருமையும் பைரனுக்குக் கிடைத்தது: *தி வாம்பயர்* (1819). இருப்பினும் உண்மையில் இதன் ஆசிரியர், தன் ஒப்பற்ற நோயாளியின் புதிரான அரைகுறைக் கதையை தொகுத்து முழுமைப்படுத்திய பைரனின் மருத்துவர் ஜான் பொலிடொரிதான்.  
ஜேம்ஸ் மால்கம் ரைமர் எழுதிய *வார்னே தி வாம்பயர்* விக்டோரிய இடைக் காலத்திய மிகப் பெரிய பிரபல எழுத்தாகச் சுட்டப்படும் கோதிக் திகில் கதையாக திகழ்ந்தது. ( இதற்கு மாறாக இந்தப் புகழ், 1845 முதல், 1847 வரை தொடர் பிரசுரங்களாக வெளிவந்த, தாமஸ் ப்ரெஸ்கெட் ப்ரெஸ்ட் ஆக்கமான *பென்னி தி ட்ரெட்ஃபுல்ஸ்* என்பதற்கும் , அதன் மலிவான விலை மற்றும் பயங்கரமான உட்பொருள்களின் காரணமாக அளிக்கப்படுகிறது) இந்தக் கதை 1847ஆம் வருடம் இரண்டு பத்திகளாக 868 பக்கங்கள் கொண்ட புத்தக வடிவில் பிரசுரிக்கப்பட்டது. இது குறிப்பிடத்தக்க முறையில், மர்மமான எழுத்து நடையும், வார்னே பலி கொள்ளும் சாகசங்களை விவரிக்கும் விபரமான உருவகக் காட்சிகளும் கொண்டிருந்தது.  
ப்ராம் ஸடோக்கரின் *டிராகுலா*(1897) வைப்போல வேறு எந்த ஒரு பிரபல புனைகதையும் வாம்பயர்களை செல்வாக்காகவும், உறுதியானதாகவும் சித்தரிக்கவில்லை.
அது வாம்பயரிசத்தை ஒரு பைசாசம் உடலில் புகுவதால் தொற்றும் ஒரு நோய் போல, நீரோட்டமாக பாலியல் குறிகளுடனும், ரத்தம் மற்றும் மரணம் ஆகியவற்றைச் சித்தரித்த முறை காச நோயும் மேக நோயும் (சிஃபிலிஸ்) சாதாரணமாக இருந்த விக்டோரிய காலத்து ஐரோப்பாவில் உடனடியாக ஏற்கப்பட்டது. ஸ்டோக்கர் தனது கதையில் வாம்பயரின் குணங்களாகச் சித்தரித்திருந்தவை பாராம்பரியப் புனைகதைகளுடன் ஒத்திருந்து அவற்றையும் விட மேலோங்கியிருந்தது. இறுதியில் நவீன வாம்பயர் புனைகதையாகவே உருவாகி விட்டது. *தி வாம்பயர்* மற்றும் கார்மிலா போன்ற முந்தைய எழுத்துகளின் தொடர்ச்சியாக 1880களின் இறுதியில் ஸ்டோக்கர் தனது புதிய புத்தகத்திற்கான ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கினார். இதற்காக அவர் எமிலி ஜெரால்ட் எழுதிய *தி லேண்ட் பியாண்ட் தி ஃபாரஸ்ட்* மற்றும் ட்ரான்சில்வானியா மற்றும் வாம்பயர்களைப் பற்றிய மற்ற புத்தகங்களையும் படித்தார். லண்டனில் அவருடன் பணி புரிந்த ஒருவர் வ்ளாட் டெபிஸ் எழுதிய கதையான் "ரியல் லைஃப் டிராகுலா" வைப்பற்றிக் குறிப்பிட்டார். உடனே ஸ்டோக்கர் இந்தக் கதையை தன் கதையில் இணைத்துக் கொண்டு விட்டார்.
1897ஆம் வருடத்திய பதிப்பில் இந்தப் புத்தகத்தின் முதல் அத்தியாயம் விடுக்கப்பட்டு விட்டது. அனால், அது 1914வது வருடம் *டிராகுலா'ஸ் கெஸ்ட்* என்பதாக வெளியீடானது.  
முதலில் வந்த "அறிவியல்" சார்ந்த வாம்பயர் நாவல்களில் ஒன்று ரிச்சர்ட் மதெசனின் 1954ஆம் வருடத்திய *ஐ ஆம் எ லெஜண்ட்* . இது தி லாஸ்ட் மேன் ஆன் எர்த்(1964), தி ஒமெகா மேன் (1971) மற்றும் ஐ ஆம் எ லெஜண்ட்(2007) ஆகிய திரைப்படங்களுக்கு அடிப்படையாக பயன்படுத்தப்பட்டது.  
21ஆம் நூற்றாண்டு வாம்பயர் புனைகதைகளுக்கு மேலும் உதாரணங்களைக் கொண்டு வந்தது. அவை ஜே.ஆர். வார்டு எழுதிய பிளாக் டாகர் ப்ரதஹூட் தொடர் மற்றும் மிகவும் பிரபலமடைந்த இதர வாம்பயர் புத்தகங்களாகும். இவை பதின்வயதினர் மற்றும் இளைஞர்களை மிகவும் ஈர்த்தன.
இத்தகைய வாம்பயர் தன்மை கொண்ட அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்ட அமானுஷ்ய காதல் நாவல்கள் மற்றும் வாம்பயர் தொடர்பான சிக் லிட் மற்றும் வாம்பயரின் மாயங்கள் நிறைந்த துப்பறியும் கதைகளும் தற்காலத்தில் மிகுந்த அளவில் பெருகி வரும் பிரசுரங்களில் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் பிரபலமாகியுள்ளன. ஸ்டீஃபனி மெயர் எழுதிய *ட்விலைட்* தொடரில் (2005-2008) வாம்பயர்கள் மீதான பூண்டு மற்றும் சிலுவை ஆகியவற்றின் சக்தி தவிர்க்கப்பட்டது. வாம்பயர்களுக்கு சூரிய ஒளி தீங்கிழைப்பதில்லை (அவை அவற்றினுடைய அமானுஷ்யத் தன்மையை வெளிப்படுத்தியபோதிலும்).