wickkiey/tamil-wikipedia-chunked huggingface dataset:
# பாக்-இ பாபர்

**பாக்-இ பாபர்** என்பது ஆப்கானிசுத்தானின் தலைநகரமான காபுலில் உள்ள ஒரு வரலாற்றுப் பூங்கா ஆகும். முகலாயப் பேரரசை நிறுவி அதன் முதல் பேரரசராக இருந்த பாபரின் சமாதியும் இங்கேயே உள்ளது. இப் பூங்கா 1528 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. பாபரின் குறிப்புக்களான "பாபர்நாமா" என்னும் ஆவணத்தில், காபுலில் ஒரு பூங்காவைக் அமைக்க பாபர் ஆணையிட்டது பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது.  
தமது வாழ்க்கைக் காலத்தில் இப்படி ஒரு இடத்தைத் தமது கேளிக்கைத் தேவைகளுக்காக உருவாக்குவது முகலாய இளவரசர்களின் வழக்கமாக இருந்தது. அப்படி உருவாக்கப் பட்ட இடமொன்றிலேய பிற்காலத்தில் அவர்களை அடக்கம் செய்வதும் உண்டு. பாபரின் பின் வந்தவர்களுக்கும் இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க இடமாக இருந்து வந்துள்ளது. காபுலில் உள்ள எல்லாப் பூங்காக்களைச் சுற்றியும் சுவர் எழுப்பப்படவேண்டும் என்று கட்டளையிட்ட செகாங்கீர், 1607 ஆம் ஆண்டில் இவ்விடத்துக்கு யாத்திரை சென்றார். பாபரின் கல்லறைக்கு முன்பாக ஒரு தொழுகைக்கான மேடை அமைக்கப்படவேண்டும் என்றும் அவ்விடத்தில் ஒரு கல்வெட்டு வைக்கப்படவேண்டும் என்றும் அவர் உத்தரவிட்டார். 1638 ஆம் ஆண்டில் பேரரசர் சா சகான் இவ்விடத்துக்கு வந்து இங்கிருந்த கல்லறைத் தொகுதியைச் சுற்றி சலவைக்கல் மறைப்பு ஒன்று அமைக்கப் பணித்ததோடு, அருகே யுள்ள தளத்தில் மசூதி ஒன்று அமைக்கவும் ஏற்பாடு செய்தார். சா சகானின் இந்த வருகை தொடர்பான விபரங்களில், அக்காலத்தில் கீழ் மட்டத்தில் இருந்த மர வரிசைகளுக்கும் குறித்த இடைவெளிகளில் அமைந்திருந்த சிறிய குளங்களுக்கும் இடையே கல்லாலான வாய்க்கால்கள் இருந்தது பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது.
# அனத்தோலியா

நாட்டில் அனதோலியா பகுதிகளை காட்டும் வரைபடம்]]  
**அனத்தோலியா** அல்லது **சின்ன ஆசியா** (*Anatolia* அல்லது *Asia Minor*) என்று அழைக்கப்படும் நிலம் அல்லது நிலப்பரப்பு மேற்கு மேற்காசியாவில் தற்காலத்தில் துருக்கி என்னும் நாட்டின் பெரும்பகுதியும் அதனைச் சூழ்ந்த இடத்தையும் குறிக்கும். அனத்தோலியாவின் கிழக்கிலும், மேற்கிலும் ஏஜியன் கடலும், வடக்கே கருங்கடலும், வடகிழக்கே [[காக்கேசியாவும், தென்கிழக்கே ஈரானிய மேட்டுநிலமும், தெற்கே நடுநிலக் கடலும் எல்லைகளாக கொண்டது.  
இவ்விடம் பல கலைப் பண்பாடுகளின் உறைவிடமாக வரலாற்றில் நெடுங்காலம் இருந்து வந்துள்ளது. அக்காடியன், அசிரியர்கள், இட்டைட்டு பேரரசு, திரையன் (Trojan), பிரிகியன் (Phrygian), இலிடியன் (Lydian), கிரேக்கம், அகாமனிசியப் பேரரசு (Achaemenid), ஆர்மீனியா, உரோமானியர், குர்து மக்கள், பைசாந்தியம், அனத்தோலியன் செல்யூக்கு (Anatolian Seljuk), உதுமானியம் ஆகிய பண்பாடுகள் இவ்விடத்தில் வளர்ந்து மலர்ந்தன.  
சின்ன ஆசியா, ஆசியா கண்டத்தின் தற்கால துருக்கி மற்றும் ஆர்மேனியாவின் மேட்டு நிலங்களை உள்ளடக்கிய மூவலந்தீவுப் பகுதியாகும். இது உலக நாகரீகங்களின் தொட்டிலாக விளங்கிய பகுதி.  
துருக்கி மொழியே ஆசிய மைனரின் பெரும்பாலான மொழியாகும். கருங்கடல், ஏஜியன் கடல் மற்றும் மத்தியதரைக் கடல் ஆசிய மைனரின் மூன்று பகுதிகளை சுற்றி அமைந்துள்ளது. ஐரோப்பா கண்டம் மற்றும் ஆசிய கண்டம் ஆகியவைகளுக்கிடையே அனத்தோலியா பகுதி அமைந்துள்ளதால், இங்கு பல்வேறு மேலை நாட்டு மற்றும் கீழை நாட்டு கலாசாரங்களையும், நாகரீகங்களையும் பின்பற்றும் பல்வேறு இன மக்கள் இன்றளவும் ஆசியா மைனரில் வாழ்கின்றனர்.  
கிரேக்கர்கள், ரோமானியர்கள், கோத் மக்கள், பைசாண்டியர்கள், லிடியர்கள், ஹிட்டைட்டைஸ்கள், பாரசீகர்கள் மற்றும் ஆர்மீனியர்கள் போன்ற வரலாற்று சிறப்பு மிக்க மக்கள் அனத்தோலியா பகுதியை கைப்பற்றி வாழ்ந்தனர்.  
ஆசியா கண்டத்தின் இச்சிறு பகுதி உரோமானியப் பேரரசின் கீழ் ஒரு மாகாணமாக இருந்ததால், இப்பகுதியை பின்னாளில் சிறிய ஆசியா (சிற்றாசியா) என்றழைக்கப்பட்டது.
சிறிய ஆசியா பகுதியில் அமைந்த ரோய் (Troy) நகரம் புகழ் பெற்ற நகரமாக விளங்கியது.
# அனத்தோலியா

## புவியியல்

வும் பண்டைய காலத்தில்]]
துவக்க காலத்தில் *அனத்தோலியா* என்ற பெயர் மூவலந்தீவின் உட்புறப்பகுதிகளை குறிப்பிடப் பயன்படுத்தப்பட்டது. பைசாண்டைனிய காலதில் *அனத்தோலிகம்* என்ற மறைமாவட்டம் இருந்தது. இதற்கு முந்தையக் காலங்களில் *சிறிய ஆசியா* என்ற பெயர் பய்படுத்தப்பட்டது. 1923 இல் துருக்கிய குடியரசு நிறுவப்பட்ட பின்னர் *அனத்தோலியா* என்ற சொல் கிழக்கு திரேசு தவிர்த்த அனைத்து துருக்கிக்கும் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. நடுநிலக் கடலின் தெற்கு, மேற்குப்பகுதிகளை சுற்றியும் துருக்கியின் வடக்கிலுள்ள கருங்கடல் பகுதியும் டார்டனெல்லெசின் வடக்கு-மேற்கத்திய பகுதியும் அடங்கும்.
# மின்தடை

**மின் தடை** (*electrical resistance*) என்பது, ஒரு மின்கடத்தியின் ஒரு புள்ளியில் இருந்து அதன் மறு புள்ளியை மின்னோட்டம் அடையும் போது இடையில் ஏற்படும் மின் சேதாரம் ஆகும். இவை மின் கடத்தியின் நீளம் அதன் பருமன் மற்றும் இந்த இரு புள்ளிகளுக்கும் இடையில் ஏற்படும் பிற மின் தடையி போன்றவற்றினால் ஏற்படும் மின் சேதாரத்தை (Ω) ஓமின் விதிப்படி ஓம் என்ற அலகில் அளக்கபடுகின்றன. உதாரணம்: மின்னழுத்தத்தின் அளவு, மின் கடத்தியின் நீளம் மற்றும் பருமன், இரண்டு புள்ளிக்கும் இடையில் ஏற்படும் மின் கடத்த கூடிய கம்பிகள் இணைப்பு, ஒழுங்கற்ற இணைப்பு, வெப்பம், மற்றும் ஈரலிப்பான மரங்கள் மின் கடத்தியில் உராய்வு போன்றவற்றினால் மின் சேதாரம் ஏற்படுகின்றன. இது போன்ற தாக்கங்களின் மூலம் மின்தடை ஏற்படுகின்றன. இவை மாறுதிசை மின்னோட்டம் மற்றும் நேர் மின்னோட்டம் என்பவற்றில் மாறுபடும்.
இதன் படி மின்தடை ஒரு குறுகிய பருமனான மின் கடத்தியை விட ஒரு மெல்லிய நீண்ட மின் கடத்தி மின்தடையை ஏற்படுத்துகின்றன.  
பொதுவாக அனைத்து கடத்திகளுக்கும் மின்தடை உண்டு. ஆனால் குறைந்த வெப்பநிலையில் மீக்கடத்துத்திறனை வெளிபடுத்தும் கடத்திகளின் மின்தடை சுழி மதிப்பினை அடைந்து அத்திறனுடன் எவ்வித தடையும் இன்றி மின்னோட்டதை கடத்தும்.
உலோகத்தின் மின்தடை <math> 10^{-5} </math> Ω அளவிற்கு மிகக்குறைவு. இதனால் தான் அவை மின்கடத்திகளாக இருக்கின்றன.  
ஒரு கடத்தியின் மின்தடை என்பது அதன் இருமுனைகளுக்கிடையே உள்ள மின்னழுத்ததிற்கும் (V) அக்கடத்தியின் வழியாகப் பாயும் மின்னோட்டத்திற்கும் (I) இடையேயான விகிதம் ஆகும்.  
மின்தடையின் அலகு ஓம் (Ω) (Ohm) ஆகும் . இது வோல்ட்டு/ஆம்ப்பியர் (volt/ampere), அல்லது (வோல்ட்டு-நொடி/கூலாம்) (volt-second/coulomb)ஆகியவற்றுக்கு இணையானது.  
:<math> R = \frac {V} {I} . </math> மின்தடை
:<math> I = \frac {V} {R} . </math> மின்னோட்டம்.
:<math> V = R.I </math> (V = R x I) மின்னழுத்தம்.  
இதில்:
:I என்பது மின்னோட்டம்
:V என்பது மின்னழுத்தம்
:R என்பது **மின்தடை**  
மின்தடையின் நேர்மாறு கடத்து திறன் ஆகும்.
:<math> G = \frac {1} {R} . </math> கடத்து திறன்.
# மின்தடை

## அறிமுகம்

நீரியல் அழுத்த ஒப்பீட்டு முறையில், கம்பியொன்றினூடாகக்ப் பாயும் மின்னோட்டமானது, குழாயொன்றில் நீர் பாய்வதைப் போன்றதாகும். கம்பி வழியே ஏற்படும் மின்னழுத்த வீழ்ச்சியானது, குழாயினூடாக நீரை அனுப்பும் அழுத்தத்தின் வீழ்ச்சியைப் போன்றதாகும். கடத்துதிறன் என்பது குறித்த அமுக்கத்துக்கு ஏற்படும் பாய்ச்சல் அளவு போன்றதாகும். தடை என்பது குறித்த பாய்ச்சல் அளவுக்குத் தேவைப்படும் அழுத்தத்தைப் போன்றதாகும். (கடத்துதிறனும், தடையும் நேர்மாறுத் தொடர்புடையன.)  
மின்னழுத்த "வீழ்ச்சி" (அதாவது, தடையொன்றின் இரு புறங்களிலும் உள்ள மின்னழுத்தங்களுக்கிடையிலான வித்தியாசம்) தடையினூடாக மின்சாரத்தைச் செலுத்துவதற்கான வலுவை வழங்குகிறது. நீரியல் அழுத்தத்திலும், குழாயொன்றின் இருபுறங்களிலும் காணப்படும் நீரியல் அமுக்கமே நீர்ப்பாய்ச்சலை நிர்ணயிக்கிறது. உதாரணமாக, குழாயொன்றின் மேலே உயர் நீரியல் அழுத்தம் காணப்பட்டாலும், குழாயின் கீழ்ப்புறத்திலும் அதற்குச் சமனான அமுக்கம் காணப்படுமானால், நீர் அதனூடே பாயாது. ஏனெனில், கீழ்ப்புற அமுக்கம் மேற்புற அமுக்கத்தை எதிர்ப்பதாலாகும். (இடப்புறப் படத்தில், குழாய்க்கு மேலுள்ள நீரியல் அமுக்கம் பூச்சியமாகும்.)  
கம்பியொன்றின் தடையும் கடத்துதிறனும், இரு காரணிகளால் நிர்ணயிக்கப்படும். அவை, கம்பியின் கேத்திர கணித வடிவமும், அது ஆக்கப்பட்டுள்ள பதார்த்தமுமாகும்.  
வடிவம் மிகவும் முக்கியமானதாகும். ஏனெனில், அகலமான குறுகிய குழாயிலும் பார்க்க, ஒடுங்கிய நீண்ட குழாயினூடாக நீரைச் செலுத்துதல் கடினமானதாகும். இதே போல், நீண்ட ஒடுங்கிய செப்புக் கம்பியின் தடையானது, குறுகிய தடித்த செப்புக் கம்பியிலும் பார்க்க உயர் தடை (தாழ் கடத்துதிறன்) கொண்டதாகும்.  
ஆக்கப் பதார்த்தமும் முக்கியமானதாகும். ஒரே வடிவமும் அளவும் உடைய இரு குழாய்களில் சுத்தமான குழாயினூடான நீர்ப்பாய்ச்சல் வேகத்திலும் பார்க்க முடிக்கற்றையால் அடைக்கப்பட்ட குழாயில் நீரின் வேகம் குறைவானதாகும். இதேபோல், இலத்திரன்கள் செப்புக் கம்பியினூடாக இலகுவாகவும் சுதந்திரமாகவும் பாய முடியும். ஆனால், அதே வடிவமும் அளவும் உடைய உருக்குக் கம்பியினூடாக இலகுவாகப் பாயாது. மேலும், எவ்வடிவமாயிருந்தாலும் இறப்பர் போன்ற காவலிப் பதார்த்தங்களில் இலத்திரன் பாய்ச்சல் காணப்படாது. செப்பு, உருக்கு மற்றும் இறப்பர் என்பவற்றுக்கிடையிலான வித்தியாசமானது அவற்றின் அணுக்கட்டமைப்பிலும் இலத்திரன் நிலையமைப்பிலும் தங்கியுள்ளது. இவ்வியல்பு தடைத்திறன் எனும் கணியத்தால் அளவிடப்படுகிறது.
# மின்தடை

## கடத்திகளும் தடையிகளும்

, நிறக்குறியீட்டின் மூலம் பெறுமானம் அறியப்படுகிறது. (நீலம்-பச்சை-கறுப்பு-பொன்). ஓம்மானியொன்றைப் பயன்படுத்தி இதன் பெறுமானத்தை அறிந்து கொள்ளலாம்.]]  
மின்சாரத்தைத் தம்மூடாகப் பாயவிடும் பொருட்கள் கடத்திகள் எனப்படும். மின் சுற்றுக்களில் பயன்படுத்தப்படும், ஒரு குறித்த தடைப் பெறுமானத்தையுடைய கடத்தித் துண்டு தடையி எனப்படும். கடத்திகள் செப்பு, அலுமினியம் போன்ற உயர் கடத்துதிறனுடைய பதார்த்தங்களால் ஆக்கப்பட்டிருக்கும். எனினும், தடையிகள் பல்வேறு மூலப்பொருட்களால் ஆக்கப்பட்டிருக்கும். தேவையான தடைப் பெறுமானம், சக்தி வெளியேற்ற அளவு, பெறுமானத்தின் வழு வீதம் மற்றும் செலவு என்பவற்றைப் பொறுத்து இம் மூலப்பொருட்கள் தீர்மானிக்கப்படும்.
# மின்தடை

## ஓமின் விதி

ஓமின் விதி எனப்படுவது மின்சாதனமொன்றுக்குக் குறுக்கான மின்னழுத்தம் *V* ஐயும் அதனூடு பாயும் மின்னோட்டம் *I* ஐயும் தொடர்புபடுத்தும் விதியாகும். இது பின்வருமாறு தரப்படும்:
:<math>V \propto I</math>
(*V* யானது *I*க்கு நேர்விகிதசமனாகும்.). இவ்விதி எப்போதும் உண்மையல்ல. உதாரணமாக இருவாயி, மின்கலங்கள் என்பவற்றைக் குறிப்பிடலாம். எனினும் கம்பிகள் மற்றும் தடையிகளை கருதும்போது, (வெப்பநிலை போன்ற காரணிகள் மாறவில்லை எனக் கொண்டு) இவ்விதி உண்மையானதாகும். ஓமின் விதிக்கு கட்டுப்படும் பொருட்கள் *ஓமின் விதிக்கமைவானவை* எனவும், இவ்விதிக்கு கட்டுப்படாதவை *ஓமின் விதிக்கெதிரானவை* எனவும் அழைக்கப்படும்.
# மின்தடை

## தடையை அளத்தல்

தடையை அளக்கும் கருவி ஓம்மானி எனப்படும். பொதுவான ஓம்மானிகள் குறைந்த தடைகளைத் திருத்தமாக அளப்பதில்லை. ஏனெனில் அவற்றின் அளக்கும் முனைவுகளில் மின்னழுத்த வீழ்ச்சி ஏற்பட்டு அளவீடு தவறாகலாம். எனவே மிகவும் திருத்தமான அளவிடு கருவிகள் நான்கு முனை உணரி முறையைப் பயன்படுத்துகின்றன.
# மின்தடை

## பொதுவான மின்தடைகள்

| **ஆக்கக் கூறு** | **மின்தடை** (Ω) |  |
| --- | --- | --- |
| 1 மீற்றர் நீளத்தையும் ஒரு மில்லிமீற்றர் விட்டத்தையும்
கொண்ட செப்புக்கம்பி | 0.02 |  |
| 1&nbsp;km தலைமேல் மின்வடம்
*(பொதுவானது)* | 0.03 |  |
| AA மின்கலம் ''(பொதுவான
அகத்தடை)'' | 0.1 |  |
| வெள்ளொளிர்வு விளக்கு
மின்னிழை *(பொதுவானது)* | 200-1000 |  |
| மனித உடல் | 1000 தொடக்கம் 100,000 வரை | } |
# மின்தடை

## சக்தி விரயமும் யூலின் வெப்பவிளைவும்

தடையிகள் (மற்றும் தடையைக் கொண்ட மூலகங்கள்) மின்னோட்டத்தை எதிர்க்கும். எனவே, தடையினூடாக மின்னோட்டத்தை அனுப்புவதற்கு மின்சக்தி தேவை. இச் சக்தி தடையில் வெப்பமாக விரயமாக்கப்படும். இது *யூலின் வெப்பவிளைவு* எனப்படும் (ஜேம்சு பிரெசுகொட் யூலின் நினைவாக). இவ் விளைவு *ஓமிய வெப்பமாதல்* அல்லது *தடைய வெப்பமாதல்* எனவும் அழைக்கப்படும்.  
பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் மின்சக்தி விரயம் விரும்பத்தகாதது. முக்கியமாக மின் வடங்களில் ஏற்படும் பரிமாற்றல் இழப்புகளைக் குறிப்பிடலாம். இவ்விழப்பைக் குறைக்க உயர் அழுத்த மின் பரிமாற்றல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இங்கு மின்வலு மாற்றமடைவதில்லை. எனவே ஒரு குறித்த மின்வலுவுக்கு அழுத்தம் அதிகரிக்கையில் மின்னோட்டம் குறையும். எனவே வெப்ப இழப்பும் குறைவடையும்.  
மாறாக, யூலின் வெப்பவிளைவு சில சந்தர்ப்பங்களில் பயனுள்ளதாகவும் அமைகிறது. உதாரணமாக, மின்னடுப்புகள் மற்றும் மின்கொதிகலன்கள் (*தடைக் கொதிகலன்கள்* எனவும் அழைக்கப்படும்) என்பவற்றைக் குறிப்பிடலாம். மேலும், தங்குதன் இழை மின்குமிழ்கள் யூலின் வெப்பவிளைவில் தங்கியுள்ளது. இதன் இழை உயர் வெப்பநிலைக்குச் சூடாக்கப்படும்போது வெப்பக்கதிர்ப்புடன் "வெண் சூடாக" ஒளிரும் (வெள்ளொளிர்வு எனவும் அழைக்கப்படும்).  
யூலின் வெப்பவிளைவுக்கான சமன்பாடு:
:<math>P=I^2R</math>
இங்கு *P* மின்சக்தியிலிருந்து வெப்பசக்தியாக மாற்றப்பட்ட வலுவும் (அலகு நேரத்துக்கான சக்தி), *R* தடையும், *I* தடையியினூடான மின்னோட்டமுமாகும்.
# மின்தடை

## தடை தங்கியுள்ள காரணிகள்

### வெப்பநிலை

அறைவெப்பநிலைக்கு அண்மையில் உலோகங்களின் தடைத்திறன் வெப்பநிலையுடன் அதிகரிக்கும். எனினும் குறைகடத்திகளின் தடைத்திறன் வெப்பநிலையுடன் குறைவடையும். காவலிகளினதும் மின்பகுபொருட்களினதும் தடைத்திறன் அது அமைந்துள்ள தொகுதியைப் பொறுத்து வெப்பநிலையுடன் அதிகரிப்பையோ குறைவையோ காட்டும்.  
இதனால், கம்பிகள், தடையிகள் மற்றும் ஏனைய பாகங்களின் தடை வெப்பநிலையுடன் அடிக்கடி மாற்றமடையும். இதனால் உயர் வெப்பநிலைகளில் இலத்திரனியல் சுற்றுக்கள் செயலிழக்கலாம். சில சந்தர்ப்பங்களில் இவ் விளைவு உபயோகமானதாக உள்ளது. இவ்விளைவைப் பயன்படுத்தி தடை வெப்பமானிகள் மற்றும் வெப்பத்தடைசைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. (தடை வெப்பமானி பிளாற்றினம் போன்ற உலோகங்களால் ஆக்கப்படும். எனினும், வெப்பத்தடைசைகள் பீங்கான் அல்லது பல்பகுதியம் போன்றவற்றால் ஆக்கப்படும்.)  
தடை வெப்பமானிகளும் வெப்பத்தடைசைகளும் பொதுவாக இரு வழிகளில் பாவிக்கப்படுகின்றன. முதலாவதாக, இவை வெப்பமானிகளாகப் பயன்படுத்தப்படலாம். இவற்றின் தடையை அளப்பதன் மூலம் சூழலின் வெப்பநிலையை உய்த்தறியலாம். இரண்டாவதாக, இவை யூலின் வெப்பவிளைவின் (சுய வெப்பமாதல் எனவும் அழைக்கப்படும்) அடிப்படையில் பயன்படுத்தப்படலாம். பாரிய மின்னோட்டமொன்று தடையியினூடாகப் பாயும்போது தடையியின் வெப்பநிலை உயரும். எனவே தடையியின் தடைப்பெறுமானம் மாற்றமடையும். எனவே இவை, உருகிகள் போன்று மின்சுற்றுக்களைப் பாதுகாக்கும் வகையில் பயன்படுத்தப்படலாம். மேலும் இவை சுற்றுக்களில் பின்னூட்டல் வழங்குவதற்காகவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பொதுவாக, சுய வெப்பமாதல் விளைவு ஒரு தடையியை சீரற்ற மூலகமாக மாற்றிவிடும்.  
வெப்பநிலை *T* அதிகமாக மாறாதவிடத்து, நேர்விகிதசம அண்ணளவாக்கம் உபயோகிக்கப்படும்:
:<math>R(T) = R_0[1+\alpha (T - T_0)]</math>
இங்கு <math>\alpha</math> *தடைவெப்பநிலைக் குணகம்* எனப்படும். <math>T_0</math> நிலைத்த நியம வெப்பநிலையாகும் (பொதுவாக அறை வெப்பநிலை). <math>\alpha</math> என்பது அளவீட்டுத் தரவுகளின் மூலம் பெறப்பட்ட மாறிலியாகும். இது வெவ்வேறு நியம வெப்பநிலைக்கேற்ப மாறுபடும். ஏனெனில் நேர்விகிதசம அண்ணளவாக்கம் ஒரு அண்ணளவாக்கம் மட்டுமே. எனவே <math>\alpha</math> அளக்கப்பட்ட வெப்பநிலை கீழொட்டாகக் குறிக்கப்படும். உதாரணமாக <math>\alpha_{15}</math> எனக் குறிக்கப்படும். மேலும், இத்தொடர்பு நியம வெப்பநிலைக்கு அருகான வீச்சில் மட்டுமே செல்லுபடியாகும்.  
தடைவெப்பநிலைக் குணகம் <math>\alpha</math> பொதுவாக உலோகங்களுக்கு அறைவெப்பநிலைக்கண்மையில் +3×10<sup>−3</sup> K<sup>−1</sup> இலிருந்து +6×10<sup>−3</sup> K<sup>−1</sup> வரையான வீச்சில் காணப்படும்.குறைகடத்திகள் மற்றும் காவலிகளுக்கு இது மறைப்பெறுமானம் கொண்டதாகவும் இதன் வீச்சு மிகப் பெரியதாகவும் இருக்கும்.
# மின்தடை

## தடை தங்கியுள்ள காரணிகள்

### விகாரம்

தகைப்பு கடத்தியொன்றின் தடை வெப்பநிலையில் தங்கியிருப்பது போலவே அதன் விகாரத்திலும் தங்கியிருக்கும். கடத்தியொன்றை இழுவைக்குள்ளாக்கும் போது (கடத்தியை நீட்சியடையச் செய்யும் வகையிலான தகைப்பு), கடத்தியின் நீளம் அதிகரிப்பதோடு அதன் குறுக்கு வெட்டுப்பரப்பும் குறைவடைகிறது. இவ்விரு விளைவுகளாலும் கடத்தியின் தடை அதிகரிக்கிறது. நெருக்கலின் போது (எதிர்த்திசையிலான விகாரம்), கடத்தியின் தடை குறைகிறது.
# மின்தடை

## தடை தங்கியுள்ள காரணிகள்

### ஒளிச்செறிவு

பொதுவாக, குறைகடத்திகளினால் தயாரிக்கப்பட்ட சில தடையிகள் *ஒளிமின்கடத்துமை* இயல்பைக் காட்டுகின்றன. இவற்றின் மேல் ஒளி விழுகையில் இவற்றின் தடை மாற்றமடைகிறது. எனவே இவை *ஒளித்தடையிகள்* (அல்லது *ஒளி உணரித் தடையிகள்*) என அழைக்கப்படுகின்றன. இவை ஒரு வகை ஒளி உணரிகளாகும்.
# மின்தடை

## மீக்கடத்துதிறன்

மீகடத்திகள் பூச்சியத் தடையையும் முடிவிலிக் கடத்துதிறனையும் கொண்டவை. ஏனெனில் இவற்றில் V=0 ஆகுகையில் I≠0 ஆகலாம். இதனால் இவற்றில் யூலின் வெப்பவிளைவு ஏற்படுவதில்லை. அதாவது மின்சக்தி விரயம் ஏற்படுவதில்லை. எனவே மீகடத்தியொன்று மூடிய சுற்றாக்கப்படும்போது அச்சுற்றில் மின்னோட்டம் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும். NbSn கலப்புலோகம் போன்ற உலோக மீக்கடத்திகள் தொழிற்படுவதற்கு 4 K அளவிலான வெப்பநிலை பேணப்பட வேண்டும். இங்கு குறித்த வெப்பநிலையை அடைய திரவ ஈலியம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. விலையுயர்ந்த, உடையக்கூடிய மற்றும் மெல்லிய, பீங்கானாலான உயர் வெப்பநிலை மீகடத்திகளுக்கு 77K வெப்பநிலை பேணப்படவேண்டும். இங்கு குறித்த வெப்பநிலையை அடைய திரவ நைதரசன் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவை தவிர, மீக்கடத்திக் காந்தம் போன்ற பல்வேறு மீக்கடத்தித் தொழில்நுட்பங்கள் காணப்படுகின்றன.
# மின்தடை

## இதையும் பார்க்க

- மின்னழுத்தம்
- ஓமின் விதி
- மின்னோட்டம்
# சூல் விதி

**சூல் விதி**யில் இரண்டு விதிகள் உள்ளன ; அவை மின்னோட்டத்தால் ஏற்படும் வெப்பத்தையும் , வெற்றிடத்தில் உள்ள வெப்ப அளவு , அழுத்தம் , கொள்ளளவு , ஆகியவற்றை சார்ந்த ஆற்றலையும் விளக்குகின்றன .  
**சூல் முதல் விதி**யை *சூல் விளைவு* என்றும் கூறுவர். இது ஒரு மின் கடத்தியில் பாயும் மின்னோட்டம் உருவாக்கும் வெப்பத்தை விளக்கும் இயற்பியல் விதி ஆகும். சூல் விதியின் படி , ஒரு கடத்தியில் உண்டாகும் வெப்ப ஆற்றலை பின்வருமாறு விளக்கலாம் ,  
:<math>Q = I^2 \cdot R \cdot t</math>
இதில் , **Q** என்பது **t** காலத்தில் **R** மின்தடை கொண்ட ஒரு கடத்தியில் பாயும் **I** மின்னோட்டத்தினால் ஏற்படும் வெப்பம் ஆகும் . இதன் அலகு சூல் ஆகும் . இதை சில நேரங்களில் **சூல்-லென்சு** விதி என்றும் அழைப்பார்கள் என்னென்றால் இதை பின்னாளில் கேயின்ரிச்சு லென்சு என்பவர் தனியாக கண்டறிந்தார் .  
**சூல் இரண்டாம் விதி**ப்படி ஒரு வளிமத்தில் ஏற்படும் உள்ளாற்றல் அதன் கொள்ளளவையோ , அழுத்தத்தையோ சார்ந்தவை இல்லை; அவை வெப்ப அளவை மட்டுமே சார்ந்ததாகும் .
# இந்திய வரலாறு

## வரலாற்றுக்கு முந்தைய சகாப்தம் (அண். பொ. ஊ. மு. 3,300க்கு முன்)

### புதிய கற்காலம்

பலுச்சிசுத்தானத்தில் உள்ள மெகர்கர் தளம்]]  
துணைக்கண்டத்தில் நிலையாக வாழும் வாழ்க்கை முறையானது சிந்து ஆற்று வண்டல் சமவெளியின் மேற்கு விளிம்புகளில் தோராயமாக 9,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தோன்றியது. பொ. ஊ. மு. மூன்றாவது ஆயிரமாண்டின் சிந்துவெளி நாகரிகமாக படிப்படியாக பரிணாமம் அடைந்தது. டிம் டைசனின் கூற்றுப்படி, "7,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வேளாண்மையானது பலுச்சிசுத்தானத்தில் உறுதியாக நிலை பெற்றிருந்தது... மெதுவாக கிழக்கு நோக்கி சிந்து வெளிக்குள் பரவியது". மைக்கேல் பிசர் மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளதாவது: <blockquote>நன்றாக-நிறுவப்பட்ட, நிலையான வேளாண்மை சமூகத்தின் தொடக்க கால கண்டுபிடிப்பானது போலன் கணவாய் மற்றும் சிந்துவெளிக்கு (தற்கால பாக்கித்தானில்) இடைப்பட்ட குன்றுகளில் மெகர்கரில் இருந்தன. பொ. ஊ. மு. 7,000 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே நிலத்தைச் செப்பனிடுவது, குறிப்பிட்ட தானியம் விளைவிக்கும் தாவரங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, நட்டு, வளர்த்து மற்றும் அறுவடை செய்வதில் அதிகரித்து வந்த வேலைகளை சமூகங்கள் அங்கு தொடங்கின. செம்மறியாடு, ஆடு, பன்றி மற்றும் மாடு (திமில் உடைய செபு [*பாஸ் இந்திகஸ்*] மற்றும் திமிலற்ற [*பாஸ் தௌரஸ்*] ஆகிய இரு மாடுகளும்) உள்ளிட்ட விலங்குகளையும் கூட அவர்கள் கொல்லைப்படுத்தினர். எடுத்துக்காட்டாக, இனப்பெருக்க ஆற்றல் அழிக்கப்பட்ட மாடுகளானவை முதன்மையாக மாமிசம் தருபவை என்ற நிலையில் இருந்து கொல்லைப்படுத்தப்பட்ட வேலை விலங்குகளாக மாறின.</blockquote>
# இந்திய வரலாறு

## வெண்கலக் காலம் (அண். 3300 – 1800 பொ. ஊ. மு.)

### சிந்துவெளி நாகரிகம்

இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் வெண்கலக் காலமானது தோராயமாக பொ. ஊ. மு. 3,300 ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொடங்கியது. பழைய உலகத்தின் மூன்று தொடக்க கால நாகரிகத் தொட்டில்களில் ஒன்று சிந்து சமவெளிப் பகுதியாகும். இந்த மூன்று நாகரிகங்களிலேயே சிந்துவெளி நாகரிகமானது மிகவும் விரிவடைந்ததாக இருந்தது. இதன் உச்சநிலையில் 50 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்களை இது கொண்டிருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.]]
உள்ள கழிப்பறை வடிகால் அமைப்பின் தொல்லியல் சிதிலங்கள் ]]  
பண்டைக்கால சிந்து ஆற்று சமவெளியின் குடியிருப்பாளர்களான அரப்பர்கள் உலோகவியல் மற்றும் கைவினைப் பொருட்களில் புதிய தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்கினர். தாமிரம் வெண்கலம், ஈயம் மற்றும் வெள்ளீயம் ஆகிய உலோகங்களை உற்பத்தி செய்தனர். இந்நாகரிகமானது சுட்ட செங்கற்களால் கட்டமைக்கப்பட்ட இதன் நகரங்களுக்காகவும், இதன் சாலையோர சாக்கடை கழிவு நீக்கம் அமைப்புகளுக்காகவும் அறியப்படுகிறது. நகராட்சி அமைப்பு போன்ற ஒரு வகையை இது கொண்டிருந்திருக்கலாம் என்று எண்ணப்படுகிறது. இந்நாகரிகமானது சிந்துவெளி வரிவடிவத்தையும் கூட உருவாக்கியது. பண்டைக்கால இந்திய எழுத்துமுறைகளிலேயே இது தான் மிகப் பழமையானதாகும். இது இன்னும் புரிந்துகொள்ளப்படாமலேயே உள்ளது. சிந்துவெளி மொழியானது நேரடியாக உறுதிப்படுத்தப்படாமல் இருப்பதற்கு இதுவே காரணமாகும். இம்மொழி எக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது என்றும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.  
.
]]சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு அங்கிருந்த குடியிருப்பாளர்கள் கங்கை-யமுனை வடிநிலத்தின் இமயமலை அடிவாரங்களை நோக்கி இடம் பெயர்ந்தனர்.
# இந்திய வரலாறு

## வெண்கலக் காலம் (அண். 3300 – 1800 பொ. ஊ. மு.)

### காவி நிற மட்பாண்டப் பண்பாடு

உறுதியான சக்கரத்தைக் கொண்ட வண்டி. இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தில் உள்ள ஒரு புகைப்படம் இதுவாகும்.]]  
பொ. ஊ. மு. இரண்டாவது ஆயிரமாண்டின் போது கங்கை யமுனை தோவாப் பகுதியில் காவி நிற மட்பாண்டப் பண்பாடு இருந்தது. வேளாண்மை மற்றும் வேட்டையாடுதலைக் கொண்டிருந்த கிராமப்புற குடியிருப்புகள் இவையாகும். கோடாரிகள், ஈட்டிகள், அம்புகள் மற்றும் வாள்கள் போன்ற தாமிரக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தியும், கொல்லைப்படுத்தப்படுத்த விலங்குகளைக் கொண்டும் இவர்கள் வாழ்ந்தனர்.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### வேத காலம் (அண். 1500 – 600 பொ. ஊ. மு.)

இல் தொடங்கி பல்வேறு புலப் பெயர்வு அலைகளாக நடு ஆசியாவிலிருந்து பஞ்சாப் பகுதிக்குள் இந்திய-ஆரியப் பழங்குடியினங்கள் நகர்ந்தன. இந்திய-ஆரிய மக்களிடமிருந்த சமய சடங்கு பாடல்களில் இருந்து வேதங்கள் தொகுக்கப்பட்டது வேதகாலம் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. வடமேற்கு இந்தியாவின் பகுதியில் வேதப் பண்பாடானது அமைந்திருந்தது. அதே நேரத்தில், இந்தியாவின் பிற பகுதிகள் தனித்துவமான பண்பாட்டு அடையாளங்களைக் கொண்டிருந்தன. இக்காலத்தில் தான் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பல பகுதிகள் செப்புக் காலத்தில் இருந்து இரும்புக் காலத்திற்கு மாற்றமடைந்தன.  
வேதப் பண்பாடானது வேதங்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. வேதங்கள் இந்துக்களுக்கு இன்றும் புனிதமானதாக உள்ளன. வேத சமசுகிருதத்தில் வாய் வழியாக உருவாக்கப்பட்டு இவை பரப்பப்பட்டன. வேதங்களானவை இந்தியாவில் மிகப் பழமையான எஞ்சியிருக்கும் நூல்களில் சிலவாகும். வேத காலமானது 1500 முதல் பொ. ஊ. மு. 500 வரை நீடித்திருந்தது. இந்திய துணைக் கண்டத்தின் பல பண்பாட்டு அம்சங்களின் அடித்தளத்திற்குப் பங்களித்தது.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### வேத காலம் (அண். 1500 – 600 பொ. ஊ. மு.)

#### வேத சமூகம்

எழுத்துமுறையில் எழுதப்பட்ட இருக்கு வேதத்தின் ஒரு தொடக்க 19 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கையெழுத்துப் பிரதி. வேதமானது தொடக்கத்தில் வாய் வழியாகச் சொற்களாக பரப்பப்பட்டது.]]  
பஞ்சாப் பகுதி மற்றும் மேல் கங்கைச் சமவெளியில் ஒரு வேதப் பண்பாட்டை நிலை நிறுத்த வரலாற்றாளர்கள் வேதங்களை ஆய்வு செய்துள்ளனர். தருமம் போன்ற பின்னர் உருவாக்கப்பட்ட இந்திய மெய்யியலின் பல அம்சங்கள் வேத கருத்துகளுக்கு தங்களது பூர்வீகத்தைக் கொண்டுள்ளன.  
தொடக்க கால வேத சமூகமானது இருக்கு வேதத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இருக்கு வேதமே மிகப் பழமையான வேத நூல் ஆகும். பொ. ஊ. மு. இரண்டாவது ஆயிரமாண்டின் போது இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் வடமேற்குப் பகுதியில் இது தொகுக்கப்பட்டது என்று நம்பப்படுகிறது. அந்நேரத்தில் ஆரிய சமூகமானது முதன்மையாகப் பழங்குடியின மற்றும் மேய்ச்சல் வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றிய நாடோடிக் குழுக்களாக இருந்தது. கைவிடப்பட்ட அரப்பா நகர வாழ்க்கை முறையிலிருந்து இது வேறுபட்டிருந்தது. தொடக்க கால இந்திய ஆரியர்களின் இருப்பானது அநேகமாக தொல்லியல் பார்வையில் குறிப்பிடப்படும் காவி நிற மட்பாண்டப் பண்பாட்டுடன் பகுதியளவுக்கு ஒத்துப் போகிறது.  
இருக்கு வேத காலத்தின் முடிவில் ஆரிய சமூகமானது இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் வடமேற்குப் பகுதியிலிருந்து மேற்கு கங்கை ஆற்றுச் சமவெளிக்கு விரிவடைந்தது. அதிகரித்து வந்த நிலையாக வேளாண்மை வாழ்க்கை முறைக்கு மாறியது. நான்கு *வர்ணங்கள்* அல்லது சமூக வகுப்புகளின் படிநிலையைச் சுற்றி சமூக ரீதியாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. சில பூர்வகுடி மக்களின் பணி நிலையை தூய்மையற்றதாகக் குறிப்பிட்டு விலக்கியதை இந்த சமூக அமைப்பானது பண்பாகக் கொண்டிருந்தது. இக்காலகட்டத்தில் முந்தைய சிறு பழங்குடியினக் குழுக்கள் மற்றும் தலைவர்களைக் கொண்ட அரசுகள் பல ஒன்றிணைந்து ஜனபாதங்களாக (முடியாட்சி, நாடு நிலை அரசியல் அமைப்புகள்) மாறின.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### வேத காலம் (அண். 1500 – 600 பொ. ஊ. மு.)

#### சமசுகிருத இதிகாசங்கள்

குறித்த ஓவியத்துடன் கூடிய ஒரு கையெழுத்துப் பிரதி]]  
இக்காலகட்டத்தின் போது சமசுகிருத இதிகாசங்களான *இராமாயணம்* மற்றும் *மகாபாரதம்* ஆகியவை உருவாக்கப்பட்டன. இன்றும் உலகின் மிக நீண்ட ஒற்றைக் கவிதை *மகாபாரதம்* தான். வரலாற்றாளர்கள் முன்னர் இந்த இரு இதிகாசக் கவிதைகளின் சமூகச் சூழ்நிலையாக ஓர் "இதிகாச காலத்தை" முன் வைத்தனர். ஆனால், நூற்றாண்டுகளாக பல நிலை மேம்படுத்தலின் வழியாக இந்த நூல்களானவை மாற்றமடைந்தன என தற்போது ஒப்புக் கொண்டுள்ளனர். இந்த இதிகாசங்களின் தற்போது எஞ்சியிருக்கும் நூல்களானவை பொ. ஊ. மு. 400 மற்றும் பொ. ஊ. 400க்கு இடைப்பட்ட வேத காலத்துக்கு பிந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தவை என நம்புகின்றனர்.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### வேத காலம் (அண். 1500 – 600 பொ. ஊ. மு.)

#### ஜனபாதங்கள்

எல்லைகளைக் காட்டும் பிந்தைய வேத சகாப்த வரைபடம். இந்தியாவில் குரு, பாஞ்சாலம், கோசலம் மற்றும் விதேகம் உள்ளிட்ட இரும்புக் கால இராச்சியங்களின் தொடக்கம் இதுவாகும். ]]  
தோராயமாக பொ. ஊ. மு. 1,200 முதல் பொ. ஊ. மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இந்திய துணைக் கண்டத்தில் இருந்த இரும்புக் காலமானது ஜனபாதங்களின் வளர்ச்சியால் வரையறுக்கப்படுகிறது. இவை நாடுகள், குடியரசுகள், மற்றும் இராச்சியங்கள் ஆகும். இதில் குறிப்பிடத்தக்கவை குரு, பாஞ்சாலம், கோசலம் மற்றும் விதேகம் ஆகிய இரும்புக் கால இராச்சியங்கள் ஆகும்.  
வேத காலத்தின் முதல் அரசு நிலை சமூகம் குரு ( 1200–450 பொ. ஊ. மு.) ஆகும். பொ. ஊ. மு. சுமார் 1,200 மற்றும் 800 க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் வடமேற்கு இந்தியாவில் இரும்புக் காலத்தின் தொடக்கத்துடன் குரு தேசத்தின் காலம் ஒத்துப் போகிறது. அதர்வண வேதமும் இக்காலத்தில் தான் உருவாக்கப்பட்டது. குரு அரசானது வேதகால சமயப் பாடல்களை ஒருங்கிணைத்துத் தொகுத்தது. சமூக ஒழுங்கை நோக்கமாகக் கொண்டு இசுரதா சமயச் சடங்குகளை உருவாக்கியது. இக்காலத்தின் பிந்தைய பகுதியானது அதிகரித்து வந்த நிலையாக பெரிய அரசுகள் மற்றும் இராச்சியங்களாக வட இந்தியா முழுவதும் ஜனபாதங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்படுவதைக் கண்டது. அவை *மகாஜனபாதங்கள்* என்று அழைக்கப்பட்டன.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### இரண்டாம் நகரமயமாக்கல் (அண். 600 – 200 பொ. ஊ. மு.)

பொ. ஊ. மு. 800 மற்றும் பொ. ஊ. மு. 200 க்கு இடைப்பட்ட காலமானது *சமண* இயக்கம் உருவாவதைக் கண்டது. இந்த இயக்கத்திலிருந்து தான் சைனமும், பௌத்தமும் தோன்றின. இக்காலத்தின் போது முதல் உபநிடதமானது எழுதப்பட்டது. பொ. ஊ. மு. 500 க்கு பிறகு "இரண்டாவது நகரமயமாக்கல்" என்றும் அழைக்கப்படும் காலமானது தொடங்கியது. கங்கைச் சமவெளியில் புதிய நகர்ப்புறக் குடியிருப்புகள் தோன்றின. மேல் கங்கைச் சமவெளியின் சாம்பல் வண்ண ஓவியம் தீட்டப்பட்ட மட்பாண்டப் பண்பாட்டில் பொ. ஊ. மு. 600 க்கு முந்தைய காலத்தில் இரண்டாம் நகரமயமாக்கலுக்கான அடித்தளங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. மேற்குறிப்பிட்ட பண்பாட்டின் பெரும்பாலான தளங்களானவை சிறிய வேளாண்மைக் கிராமங்களாக இருந்திருந்தாலும், இறுதியாக ஒப்பீட்டளவில் "பல தசம" எண்ணிக்கையிலான தளங்கள் பெரிய குடியிருப்புகளாக மாறின. இவற்றை பட்டனங்கள் என்று குறிப்பிடலாம். இதில் மிகப் பெரியவை வாய்க்கால்கள் மற்றும் அகழிகளால் பாதுகாக்கப்பட்டன. மரத்தாலான வேலிகளையுடைய குவிக்கப்பட்ட மணலால் உருவாக்கப்பட்ட மண் சுவர் அமைப்புகளைக் கொண்டிருந்தன.  
மகதம் முக்கியத்துவத்தை அடைந்த நடு கங்கைச் சமவெளியானது மௌரியப் பேரரசின் அடித்தளத்தை அமைத்தது. இது ஒரு தனித்துவமான பண்பாட்டுப் பகுதியாகும். பொ. ஊ. மு. 500 க்கு பிறகு புதிய அரசுகள் இங்கு தோன்றின. வேதப் பண்பாட்டால் இது தாக்கம் பெற்றிருந்தது. ஆனால், குரு-பாஞ்சாலப் பகுதியில் இருந்து குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு வேறுபட்டிருந்தது. "தெற்காசியாவில் நெல் அறுவடை செய்யப்பட்ட தொடக்க காலத்தில் அறியப்பட்ட பகுதியும், பொ. ஊ. மு. 1,800 வாக்கில் சிரந்த் மற்றும் செச்சர் தளங்களுடன் தொடர்புடைய முன்னேறிய புதிய கற்கால மக்களின் அமைவிடமும்" இதுவாகும். இப்பகுதியில் சிரமண இயக்கங்கள் செழித்திருந்தன. சைனமும், பௌத்தமும் இங்கு தோன்றின.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### இரண்டாம் நகரமயமாக்கல் (அண். 600 – 200 பொ. ஊ. மு.)

#### பௌத்தமும், சைனமும்

பொ. ஊ. மு. 800 மற்றும் பொ. ஊ. மு. 400 க்கு இடைப்பட்ட காலமானது தொடக்க கால உபநிடதம் தொகுக்கப்படுவதைக் கண்டது. செவ்வியல் இந்து சமயத்தின் கோட்பாட்டு ரீதியான அடித்தளத்தை இது தான் உருவாக்கியது. இது *வேதாந்தம்* (வேதத்தின் இறுதி நிலை) என்றும் கூட அறியப்படுகிறது.  
பொ. ஊ. மு. 7 ஆம் மற்றும் 6 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தியாவின் அதிகரித்து வந்த நகரமயமாக்கலானது புதிய துறவு அல்லது "சிரமண இயக்கங்களின்" வளர்ச்சிக்கு வழி வகுத்தது. இவை சமயச் சடங்குகளின் மரபுவழிக்குச் சவால் விடுத்தன. *சமண* சமயங்களில் காணப்படும் மட்டுமீறிய துறவு நிலையை சீர் செய்த ஒரு நடு வழியை புத்தர் கண்டறிந்தார்.  
இதே நேரம் மகாவீரர் (சைனத்தின் 24 ஆவது *தீர்த்தங்கரர்*) பிற்காலத்தில் சைனமாக உருவாகிய ஒரு கருத்துருவைப் பரப்பினார். எனினும், சைன மரபுவழியானது *தீர்த்தங்கரர்களின்* போதனைகளானவை அறியப்பட்ட அனைத்து காலத்துக்கும் முந்தையவை என்று நம்புகின்றனர். 23 ஆவது *தீர்த்தங்கரர்* என்ற நிலையைப் பெற்ற பார்சுவநாதர் (அண். 872 – அண். 772 பொ. ஊ. மு.) வரலாற்று ரீதியான நபர் என அறிஞர்கள் நம்புகின்றனர். ஒரு சில *தீர்த்தங்கரர்களையும்*, *சிரமண* இயக்கத்தை ஒத்த ஒரு துறவு நிலையையும் வேதங்கள் ஆவணப்படுத்தியுள்ளன என்று நம்பப்படுகிறது.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### இரண்டாம் நகரமயமாக்கல் (அண். 600 – 200 பொ. ஊ. மு.)

#### மகாஜனபாதங்கள்

அமைந்திருந்த 16 சக்தி வாய்ந்த அரசியல் அமைப்புகள் மகாஜனபாதங்கள் ஆகும். ]]அண். பொ. ஊ. மு. 600 முதல் அண். பொ. ஊ. மு. 300 வரையிலான காலகட்டமானது மகாஜனபாதங்களின் வளர்ச்சியைக் கண்டது. 16 சக்தி வாய்ந்த இராச்சியங்கள் மற்றும் சிலவர் ஆட்சிக் குடியரசுகள் இவையாகும். வடமேற்கே காந்தார தேசத்திலிருந்து இந்திய துணைக் கண்டத்தின் கிழக்குப் பகுதியான வங்காளம் வரை விரிவடைந்திருந்த ஒரு பட்டை போன்ற வழியில் இவை அமைந்திருந்தன. விந்திய மலையின் பகுதியும் இதில் அடங்கியிருந்தது. *அங்குத்தர நிகயா* போன்ற பண்டைக்கால பௌத்த நூல்கள் இந்த 16 பெரும் இராச்சியங்கள் மற்றும் குடியரசுகள் குறித்து அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றன. அவை அங்கம், அஸ்மகம், அவந்தி, சேதி, காந்தாரம், காசி, கம்போஜம், கோசலம், குரு, மகதம், மல்லம், மத்சயம் (அல்லது மச்சா), பாஞ்சாலம், சூரசேனம், வஜ்ஜி, மற்றும் வத்சம் ஆகியவையாகும். சிந்துவெளி நாகரிகத்துக்குப் பிறகு இந்தியாவில் இரண்டாவது முக்கிய நகரமயமாக்கலின் வளர்ச்சியை இக்காலகட்டமானது கண்டது.  
சாக்கியர், கோலியர், மல்லகர் மற்றும் லிச்சாவியர் போன்ற தொடக்க கால "குடியரசுகள்" அல்லது *கணசங்கங்களானவை* குடியரசு அரசாங்கங்களைக் கொண்டிருந்தன. குசி நகரத்தில் மையம் கொண்டிருந்த மல்லகர் மற்றும் வைசாலி நகரத்தில் மையம் கொண்டிருந்த வஜ்ஜி நாடு போன்ற *கணசங்கங்கள்* வஜ்ஜி மகாஜனபாதத்தின் ஆட்சி செய்த கூட்டமைப்பு இனங்களிலேயே மிகவும் பிரபலமான இனமானது லிச்சாவியர் ஆவர்.  
வடக்கின் மெருகூட்டப்பட்ட கருப்பு மட்பாண்டப் பண்பாடுடன் தொல்லியல் ரீதியாக இக்காலகட்டமானது ஒத்துப் போகிறது. குறிப்பாக, நடு கங்கைச் சமவெளியை இது கவனக் குவியமாகக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், வட மற்றும் நடு இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பரந்த பகுதிகளுக்குள்ளும் கூட இது பரவியிருந்தது. பெரும் அரண்களையுடைய பெரிய நகரங்களின் தோற்றம், குறிப்பிடத்தக்க மக்கள் தொகை வளர்ச்சி, அதிகரிக்கப்பட்ட சமூக படிநிலை அமைப்பு, பரவலான வணிக இணையங்கள், பொதுக் கட்டடக் கலை மற்றும் நீர் கால்வாய்களின் கட்டமைப்பு, தனித்துவமான கைவினை தொழில் துறைகள், எடைகளின் ஓர் அமைப்பு, முத்திரைக் காசு, பிராமி மற்றும் கரோஷ்டி எழுத்துமுறைகளின் வடிவத்தில் எழுத்தானது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது ஆகியவற்றை அம்சங்களாக இந்த பண்பாடானது கொண்டிருந்தது. அந்நேரத்தில் உயர்குடி மக்களின் மொழியாக சமசுகிருதம் திகழ்ந்தது. அதே நேரத்தில், வட இந்தியாவின் பொது மக்களின் மொழிகளானவை பிராகிருதங்கள் என குறிப்பிடப்பட்டன.  
கௌதம புத்தரின் காலத்தின் போது 16 இராச்சியங்களில் பல இணைந்து நான்கு பெரிய இராச்சியங்களாக உருவாயின. அவை வத்சம், அவந்தி, கோசலம் மற்றும் மகதம் ஆகியவை ஆகும்.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### இரண்டாம் நகரமயமாக்கல் (அண். 600 – 200 பொ. ஊ. மு.)

#### தொடக்க கால மகத அரசமரபுகள்

பண்டைக்கால இந்தியாவில் 16 மகாஜனபாதங்கள் (சமசுகிருதம்: "பெரும் அதிகார எல்லைகள்") அல்லது இராச்சியங்களில் ஒன்றை மகதமானது அமைத்தது. இந்த இராச்சியத்தின் மையமானது கங்கை ஆற்றுக்குத் தெற்கே அமைந்திருந்த பீகாரின் பகுதியாகும். இதன் முதல் தலைநகரம் இராஜகிரகம் (நவீனகால ராஜ்கிர்) பிறகு பாடலிபுத்திரம் (நவீனகால பட்னா) ஆகியவையாகும். பெரும்பாலான பீகார் மற்றும் வங்காளத்தை முறையே லிச்சாவி மற்றும் அங்க நாடுகளை வென்றதன் மூலம் மகதத்தின் விரிவாக்கமானது உள்ளடக்கியிருந்தது. இதைத் தொடர்ந்து பெரும்பாலான கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் ஒரிசா ஆகியவையும் கைப்பற்றப்பட்டன. பண்டைக்கால மகத இராச்சியமானது சைனம் மற்றும் பௌத்த நூல்களில் மிக அதிகமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இராமாயணம், மகாபாரதம் மற்றும் புராணங்களிலும் கூட இந்நாடு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மகத மக்கள் குறித்த தொடக்க கால குறிப்பானது அதர்வண வேதத்தில் உள்ளது. அங்கம், காந்தாரியர் மற்றும் முசவதியருடன் சேர்த்து இவர்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளனர். சைனம் மற்றும் பௌத்தம் வளர்ச்சியடைந்ததில் ஒரு முக்கியமான பங்கை மகதம் ஆற்றியது. இராஜகுமார சமூகம் போன்ற குடியரசு சமூகங்களானவை மகத இராச்சியத்துடன் இணைந்தன. கிராமகர் என்று அழைக்கப்பட்ட தங்களது உள்ளூர் தலைவர்களின் கீழ் கிராமங்களானவை தங்களது சொந்த அவைகளைக் கொண்டிருந்தன. இவர்களது நிர்வாகங்களானவை செயலாட்சி, நீதித்துறை மற்றும் இராணுவச் செயல்பாடுகள் என்று பிரிக்கப்பட்டிருந்தன.  
பௌத்த பாளி திருமுறை முதல் சைன ஆகமங்கள் மற்றும் இந்து புராணங்கள் வரையிலான தொடக்க கால ஆதாரங்களானவை மகதமானது பிரத்யோதா வம்சம் மற்றும் ஹரியங்கா வம்சம் ( 544–413 பொ. ஊ. மு.) ஆகியவற்றால் சுமார் 200 ஆண்டுகளுக்கு ( 600–413 பொ. ஊ. மு.) ஆட்சி செய்யப்பட்டதாகக் குறிப்பிடுகின்றன. ஹரியங்கா வம்சத்தின் மன்னன் பிம்பிசாரன் ஒரு செயல்பாட்டிலிருந்த மற்றும் விரிவாக்கும் கொள்கைக்குத் தலைமை தாங்கினார். தற்போதைய கிழக்கு பீகார் மற்றும் மேற்கு வங்காளத்தில் அமைந்திருந்த அங்க நாட்டை வென்றார். மன்னன் பிம்பிசாரன் அவனது மகன் இளவரசன் அஜாதசத்துருவால் பதவியில் இருந்து தூக்கி எறியப்பட்டு கொல்லப்பட்டார். அஜாதசத்துரு மகதத்தின் விரிவடைய வைக்கும் கொள்கையைத் தொடர்ந்தார். இந்த காலகட்டத்தின் போது பௌத்தத்தைத் தோற்றுவித்த கௌதம புத்தர் தனது வாழ்நாளில் பெரும்பாலான காலத்தை மகத இராச்சியத்தில் வாழ்ந்தார். புத்தகயையில் தன்னுடைய ஞானத்தைப் பெற்றார். சாரநாத்தில் தனது முதல் சமயச் சொற்பொழிவை ஆற்றினார். முதல் புத்த சங்கமானது இராசகிரகத்தில் நடத்தப்பட்டது. ஹரியங்கா வம்சமானது சிசுநாக வம்சத்தால் ( 413–345 பொ. ஊ. மு.) பதவியில் இருந்து தூக்கி எறியப்பட்டது. கடைசி சிசுநாக ஆட்சியாளரான காலசோகன் பொ. ஊ. மு. 345 இல் மகாபத்ம நந்தனால் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டார். ஒன்பது நந்தர்கள் (மகாபத்ம நந்தன் மற்றும் அவரது எட்டு மகன்கள்) என்று அழைக்கப்பட்டவர்களில் இவர் முதலாமவர் ஆவார்.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### இரண்டாம் நகரமயமாக்கல் (அண். 600 – 200 பொ. ஊ. மு.)

#### நந்தப் பேரரசும், அலெக்சாந்தரின் படையெடுப்பும்

நந்த அரசமரபானது ( 345–322 பொ. ஊ. மு.) அதன் உச்ச நிலையில் கிழக்கே வங்காளம் முதல் மேற்கே பஞ்சாப் பகுதி வரையிலும், தெற்கேவிந்திய மலைத்தொடர் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. நந்த அரசமரபானது அவர்களுக்கு முன் ஆட்சியிலிருந்த அரியங்கர் மற்றும் சிசுநாகர் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட அடித்தளங்களின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டது. நந்தப் பேரரசானது ஒரு பெரும் இராணுவத்தைக் கட்டமைத்தது. அது 200,000 காலாட் படை, 20,000 குதிரைப்படை, 2,000 போர் தேர்கள் மற்றும் 3,000 போர் யானைகளைக் (குறைந்தபட்ச மதிப்பீட்டில்) கொண்டிருந்தது.
# இந்திய வரலாறு

## இரும்புக் காலம் (அண். 1800 – 200 பொ. ஊ. மு.)

### இரண்டாம் நகரமயமாக்கல் (அண். 600 – 200 பொ. ஊ. மு.)

#### சங்க காலம்

பொ. ஊ. மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் பொ. ஊ. 4 ஆம் நூற்றாண்டு வரை நீடித்திருந்த சங்க காலத்தின் போது தமிழ் இலக்கியமானது செழித்திருந்தது. தமிழகத்தின் மூவேந்தர் என்று ஒரு சேர அறியப்பட்ட சேரர், சோழர் மற்றும் பாண்டியர் ஆகிய மூன்று தமிழ் அரசமரபுகள் தென்னிந்தியாவின் பகுதிகளை ஆண்டன.  
இந்த காலத்தைச் சேர்ந்த தமிழ் மக்களின் வரலாறு, அரசியல், போர்கள் மற்றும் பண்பாடு குறித்து சங்க இலக்கியங்கள் எழுதின. பெரும்பாலும் பிராமணர்களாகவே இருந்த சமசுகிருத எழுத்தாளர்களைப் போல் இல்லாமல் சங்க கால எழுத்தாளர்கள் வேறுபட்ட வகுப்புகள் மற்றும் சமூகப் பின்புலங்களிலிருந்து வந்திருந்தனர். இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பிராமணர் அல்லாதவராவர்.  
பொ. ஊ. மு. 300 - பொ. ஊ. 200 வாக்கில் சங்க இலக்கியத்தின் பகுதியாகக் கருதப்படும் 10 நடுத்தர-அளவு நீளமுடைய புத்தகங்களின் தொடர்ச்சியின் தொகுப்புகளான பத்துப்பாட்டானது இயற்றப்பட்டது. எட்டுத்தொகை எனப்படும் எட்டு தொடர்ச்சியான நூல்கள், மேலும் 18 சிறு நூல்களான பதினெண் கீழ்க்கணக்கு ஆகியவையும் இயற்றப்பட்டன. அதே நேரத்தில், தமிழில் தொடக்க காலத்தில் அறியப்பட்ட இலக்கண நூலான தொல்காப்பியம் இயற்றப்பட்டது. மேலும், சங்க காலத்தின் போது ஐம்பெருங் காப்பியங்களில் இரண்டு காப்பியங்கள் இயற்றப்பட்டன. அவை, இளங்கோவடிகள் இயற்றிய *சிலப்பதிகாரம்* மற்றும் சீத்தலைச்சாத்தனார் எழுதிய *மணிமேகலை* ஆகியவையாகும். சிலப்பதிகாரமானது சமயம் சாராத நூலாகும். இது கண்ணகியைச் சுற்றி நடந்த நிகழ்வுகளைக் குறிப்பிட்டது. மணிமேகலை சிலப்பதிகாரத்தின் தொடர்ச்சியாகும். இது கோவலன் மற்றும் மாதவி ஆகியோரின் பௌத்த பிக்குணியாக மாறிய மகள் மணிமேகலையின் கதையைக் கூறியது.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

பொ. ஊ. மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டில் மௌரியப் பேரரசு மற்றும் பொ. ஊ. 6 ஆம் நூற்றாண்டில் குப்தப் பேரரசின் முடிவு ஆகியவற்றுக்கு இடைப்பட்ட காலமானது இந்தியாவின் "செவ்வியல்" காலம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த நூற்றாண்டுகளில் இந்தியாவின் பகுதிகளை குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான இராச்சியங்கள் ஆண்ட போதும் குப்தப் பேரரசின் காலமானது (4 ஆம்-6 ஆம் நூற்றாண்டு) இந்தியாவின் பொற்காலம் என்று கருதப்படுகிறது. மேலும், சங்க இலக்கியமானது தென்னிந்தியாவில் பொ. ஊ. மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் பொ. ஊ. 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை செழித்திருந்தது. இந்த காலகட்டத்தின் போது இந்தியாவின் பொருளாதாரமானது உலகிலேயே மிகப் பெரியதாக இருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பொ. ஊ. 1 முதல் பொ. ஊ. 1000 வரை உலகின் மொத்த செல்வத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு முதல் மூன்றில் ஒரு பங்கு வரை இந்தியாவின் பொருளாதாரமானது கொண்டிருந்திருக்கலாம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### தொடக்க கால செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 320 பொ. ஊ.)

#### சுங்கப் பேரரசு

சுங்கர்கள் மகதத்திலிருந்து தோன்றினர். சுமார் 187 முதல் பொ. ஊ. மு. 78 வரை நடு மற்றும் கிழக்கு இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பெரும் பகுதிகளை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். கடைசி மௌரியப் பேரரசரை அரசியல் கொலை செய்த புஷ்யமித்திர சுங்கனால் இந்த அரசமரபானது நிறுவப்பட்டது. இந்த அரசின் தலைநகரம் பாடலிபுத்திரமாகும். ஆனால், பாகபத்திரன் போன்ற பிந்தைய பேரரசர்கள் தங்களது அரசவையை விதிஷாவிலும் (நவீன பெசுநகர்) கூட கொண்டிருந்தனர்.  
36 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்த புஷ்யமித்திர சுங்கனுக்குப் பின் அவரது மகன் அக்கினிமித்திரன் மன்னரானார். மொத்தமாக 10 சுங்க ஆட்சியாளர்கள் இருந்தனர். எனினும், அக்கினிமித்திரனின் இறப்பிற்குப் பிறகு இப்பேரரசானது துரிதமாக சிதைவடைந்தது. எந்தவொரு சுங்க ஆதிக்கத்திலிருந்து சுதந்திரமாக இயங்கியவையாக இருந்த சிறிய இராச்சியங்கள் மற்றும் நகர-அரசுகளைக் கொண்டதாக பெரும்பாலான வடக்கு மற்றும் நடு இந்தியாவானது இருந்ததாக கல்வெட்டுக்கள் மற்றும் நாணயங்கள் வெளிக் காட்டுகின்றன. அயல் நாட்டு மற்றும் உள் நாட்டு சக்திகள் ஆகிய இருவருடனான ஏராளமான இவர்களது போர்களுக்காக இப்பேரரசானது குறிப்பிடப்படுகிறது. கலிங்கத்தின் மகாமேகவாகன வம்சம், தக்காணத்தின் சாதவாகனர், இந்திய-கிரேக்கர் மற்றும் அநேகமாக பாஞ்சாலர் மற்றும் மதுராவின் மித்திரர் ஆகியோருடன் இவர்கள் சண்டையிட்டனர்.  
இக்காலத்தின் போது கலை, கல்வி, தத்துவம் மற்றும் கற்றலின் பிற வடிவங்கள் செழித்திருந்தன. இதில் பர்குட்டில் உள்ள தூபி மற்றும் சாஞ்சியில் உள்ள புகழ்பெற்ற பெரிய தூபி போன்ற கட்டடக்கலை நினைவுச்சின்னங்களும் அடங்கும். கற்றல் மற்றும் கலைக்கு அரச குடும்பம் நிதியுதவி அளிக்கும் பாரம்பரியத்தை நிறுவ சுங்க ஆட்சியாளர்கள் உதவி புரிந்தனர். இப்பேரரசால் பயன்படுத்தப்பட்ட எழுத்து முறையானது பிராமி எழுத்து முறையின் ஒரு வகை வடிவம் ஆகும். சமசுகிருதத்தை எழுத இந்த எழுத்து முறை பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்து சமய சிந்தனையில் மிக முக்கியமான வளர்ச்சிகளில் சில நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் இந்தியப் பண்பாட்டுக்கு புரவலம் வழங்குவதில் சுங்கப் பேரரசு ஒரு தவிர்க்க முடியாத பங்கை ஆற்றியது.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### தொடக்க கால செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 320 பொ. ஊ.)

#### சாதவாகனப் பேரரசு

ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் அமராவதி, மேலும் மகாராட்டிரத்தின் ஜுன்னர் (புனே) மற்றும் பிரதிசுதான் (பைத்தான்) ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு சாதவாகனர் இருந்தனர். பொ. ஊ. மு. 1 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் இந்தியாவின் பெரும் பகுதிகளை இப்பேரரசின் நிலப்பரப்பானது கொண்டிருந்தது. மௌரியப் பேரரசுக்குக் கீழ் குறுநில மன்னர்களாக சாதவாகனர் தங்களது காலத்தைத் தொடங்கினார். பேரரசின் வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர்.  
இந்து சமயம் மற்றும் பௌத்ததிற்கு இவர்களது புரவலத் தன்மைக்காக சாதவாகனர் அறியப்படுகின்றனர். எல்லோரா (ஓர் உலகப் பாரம்பரியக் களம்) முதல் அமராவதி வரை பௌத்த நினைவுச் சின்னங்கள் நிறுவப்படுவதற்கு இது காரணமாக அமைந்தது. தங்களது ஆட்சியாளர்களின் உருவத்தைக் கொண்ட நாணயங்களை வெளியிடப்பட்ட முதல் இந்திய அரசுகளில் ஒருவராக இவர்கள் திகழ்ந்தனர். இவர்கள் ஒரு பண்பாட்டுப் பாலத்தை உருவாக்கினர். வணிகத்தில் ஓர் இன்றியமையாத பங்கை ஆற்றினார். மேலும், சிந்து-கங்கைச் சமவெளி மற்றும் இந்தியாவின் தெற்குக் கோடி முனைக்கு இடையிலான சிந்தனைகள் மற்றும் பண்பாட்டுப் பரிமாற்றத்துக்குக் காரணமாகத் திகழ்ந்தனர்.  
தங்கள் ஆட்சியை நிறுவ சுங்கர், மற்றும் பிறகு மகதத்தின் கண்வ குலம் ஆகியோருடன் இவர்கள் போட்டியிட வேண்டியிருந்தது. சகர், யவனர் மற்றும் பகலவர் போன்ற அயல்நாட்டுப் படையெடுப்பாளர்களுக்கு எதிராக இந்தியாவின் பெரும் பகுதியைப் பாதுகாப்பதில் ஒரு முக்கியமான பங்கை பிற்காலத்தில் இவர்கள் ஆற்றினர். குறிப்பாக, மேற்கு சத்ரபதிகளுடன் இவர்களது போராட்டங்களானவை நீண்ட காலத்திற்கு நீடித்திருந்தன. சாதவாகன அரசமரபின் குறிப்பிடத்தக்க ஆட்சியாளர்களான கௌதமிபுத்ர சதகர்ணி மற்றும் சிறீ யச்ன சதகர்ணி ஆகியோரால் மேற்கு சத்ரபதிகள் போன்ற அயல்நாட்டுப் படையெடுப்பாளர்களைத் தோற்கடிக்கவும், அவர்களது விரிவாக்கத்தை நிறுத்தவும் முடிந்தது. பொ. ஊ. 3 ஆம் நூற்றாண்டில் இப்பேரரசானது சிறிய அரசுகளாகப் பிரிந்தது.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### தொடக்க கால செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 320 பொ. ஊ.)

#### இந்தியாவுக்கு வணிகமும், பயணங்களும்

, மசாலாப் பொருள் வணிகம், மற்றும் பழைய உலகத்துடன் இந்தியாவை இணைத்த பண்டைக்கால வழிகள். பழைய உலகத்தின் பண்டைக்கால நாகரிகங்கள் மற்றும் இந்தியாவுக்கு இடையில் பொருட்கள் மற்றும் சிந்தனைகளை இவை எடுத்துச் சென்றன. நில வழிகளானவை சிவப்பு நிறத்திலும். நீர் வழிகளானவை நீல நிறத்திலும் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.]]  
கேரளத்தில் மசாலா பொருள் வணிகமானது பழைய உலகத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளிலிருந்தும் வணிகர்களை இந்தியாவுக்கு ஈர்த்தது. சுமேரியப் பதிவுகளின் படி, பொ. ஊ. மு. 3,000 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே இந்தியாவின் தென்மேற்குக் கடற்கரைத் துறைமுகமான முசிறியானது தன்னைத் தானே ஒரு முதன்மையான மசாலாப் பொருள் வணிக மையமாக நிறுவிக் கொண்டது. பொ. ஊ. மு. 562 ஆம் ஆண்டிலேயே கேரளத்தின் கொச்சிக்கு யூத வணிகர்கள் வருகை புரிந்தனர். சாம்பிராணி வழி மற்றும் உரோமை-இந்திய வழிகளின் நெடுகில் வணிகத்தின் மூலம் கிரேக்க-உரோமை உலகமானது இந்தியாவுக்குப் பின் தொடர்ந்தது. பொ. ஊ. மு. 2 ஆம் நூற்றாண்டின் போது கிரேக்க மற்றும் இந்தியக் கப்பல்கள் ஏடன் போன்ற அரேபியத் துறைமுகங்களில் வணிகத்திற்காகச் சந்தித்துக் கொண்டன. முதலாம் ஆயிரமாண்டின் போது இந்தியாவுக்கான கடல் வழிகளானவை இந்தியர்கள் மற்றும் எத்தியோப்பியர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன. செங்கடலின் கடல்சார் வணிக சக்தியாக எத்தியோப்பியா உருவானது.  
மசாலாப் பொருள் வணிகத்தில் ஈடுபட்டிருந்த இந்திய வணிகர்கள் இந்திய சமையல் பாணிகளை தென்கிழக்கு ஆசியாவிற்கு எடுத்துச் சென்றனர். பூர்வ குடிமக்கள் மத்தியில் அங்கு மசாலாப் பொருள் கலவைகள் மற்றும் குழம்புகளானவை பிரபலமாயின. பௌத்தமானது சீனாவுக்குள் பட்டுப் பாதை வழியாக பொ. ஊ. 1 ஆம் அல்லது 2 ஆம் நூற்றாண்டில் நுழைந்தது. புரலவர்களால் கொடை பெற்ற மூலதனங்களைக் குவித்ததன் காரணமாக தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் இந்து மற்றும் பௌத்த சமய அமைப்புகளானவை உற்பத்தி மற்றும் வணிகத்தின் மையங்களாக உருவாயின. நில மேலாண்மை, கைவினைப் பயிற்சி, மற்றும் வணிகம் ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டன. குறிப்பாக, பௌத்தமானது கடல்சார் வணிகத்தின் நெடுகில் பயணித்தது. எழுத்தறிவு, கலை மற்றும் நாணயப் பயன்பாட்டை ஊக்குவித்தது.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### தொடக்க கால செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 320 பொ. ஊ.)

#### குசானப் பேரரசு

குசானப் பேரரசானது தற்போதைய ஆப்கானித்தானில் இருந்து வடமேற்கு இந்திய துணைக்கண்டத்திற்குள் தோராயமாக பொ. ஊ. முதலாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வாக்கில் அதன் முதல் பேரரசரான குசலா கத்பிசசின் தலைமைத்துவத்தின் கீழ் விரிவடைந்தது. குசானர் சாத்தியாமன வகையிலே ஒரு தொச்சரிய மொழி பேசிய, உயேசி கூட்டமைப்பின் ஐந்து பிரிவுகளில் ஒரு பழங்குடியினமாகத் திகழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்று கருதப்படுகிறது. அவரின் பேரன் கனித்கரின் காலத்தின் வாக்கில் இப்பேரரசானது பெரும்பாலான ஆப்கானித்தானையும், பிறகு இந்திய துணைக் கண்டத்தின் வடக்குப் பகுதிகளையும் உள்ளடக்கியிருக்கும் அளவுக்கு விரிவடைந்தது.  
பேரரசர் கனித்கர் பௌத்தத்திற்கு ஒரு பெரும் புரவலராகத் திகழ்ந்தார். எனினும், குசானர் தெற்கு நோக்கி விரிவடைந்த போது இவர்களின் பிந்தைய நாணயங்களில் காணப்பட்ட தெய்வங்களானவை இப்பேரரசின் புதிய இந்து பெரும்பான்மையை பிரதிபலிக்கத் தொடங்கின. கனித்கர் குறித்து வரலாற்றாளர் வின்சென்ட் ஸ்மித் குறிப்பிடுவதாவது:  
பட்டுப் பாதையின் வணிகத்துடன் இந்தியப் பெருங்கடலின் கடல்சார் வணிகத்தை குசானப் பேரரசானது சிந்துவெளி வழியாக இணைத்தது. நீண்ட-தொலைவு வணிகத்தை, குறிப்பாக, சீனா மற்றும் உரோமுக்கு இடையில் ஊக்குவித்தது. அப்போது தொடங்கி, வளர்ந்து கொண்டிருந்த காந்தாரக் கலை மற்றும் மதுரா கலைக்கு புதிய பாணிகளை குசானர் கொண்டு வந்தனர். மதுரா கலையானது குசான ஆட்சியின் போது அதன் உச்சநிலையை அடைந்தது. குசான ஆட்சியின் கீழான அமைதியான காலமானது *பாக்ஸ் குசானா* (பொருள்: குசான அமைதி) என்று அறியப்படுகிறது. மூன்றாம் நூற்றாண்டு வாக்கில் இந்தியாவில் இவர்களது பேரரசானது சிதைவடையத் தொடங்கியது. இவர்களின் கடைசியாக அறியப்பட்ட பெரும் பேரரசர் முதலாம் வாசுதேவன் ஆவார்.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### செவ்வியல் காலம் (அண். 320 – 650 பொ. ஊ.)

#### குப்தப் பேரரசு

குப்தர் காலமானது அதன் பண்பாட்டுப் புத்தாக்கங்களுக்காக அறியப்படுகிறது. குறிப்பாக, இலக்கியம், கட்டடக் கலை, சிற்பக்கலை மற்றும் ஓவியக்கலையில் இவை நடைபெற்றன. காளிதாசன், ஆரியபட்டர், வராகமிகிரர், விஷ்ணு சர்மா, மற்றும் வாத்சாயனர் போன்ற அறிஞர்களை குப்தர் காலமானது உருவாக்கியது. இந்தியப் பண்பாட்டில் ஒரு திருப்பு முனையை குப்தர் காலமானது குறித்தது. குப்தர்கள் தங்களது ஆட்சியை முறைமைப்படுத்துவதற்காக வேதகால பலியீடல்களை நடத்தினர். ஆனால், பிராமண மரபு வழிக்கு மாற்றான பௌத்தத்திற்கும் கூட இவர்கள் புரவலம் வழங்கினர். முதலாம் சந்திரகுப்தர், சமுத்திரகுப்தர், மற்றும் இரண்டாம் சந்திரகுப்தர் ஆகிய முதல் மூன்று குப்த ஆட்சியாளர்களின் இராணுவ சாதனைகளானவை பெரும்பாலான இந்தியாவை இவர்களது தலைமைத்துவத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தது. குப்தர் சகாப்தத்தின் போது அறிவியலும், அரசியல் நிர்வாகமும் புதிய உயரங்களைத் தொட்டன. வலிமையான வணிக உறவு முறைகளும் கூட இப்பகுதியை ஒரு முக்கியமான பண்பாட்டு மையமாக மாற்றின. அண்டைப் பகுதி இராச்சியங்கள் மற்றும் பகுதிகள் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஒரு மையமாக இப்பேரரசை நிறுவின. குப்த ஆட்சிக்குக் கீழான அமைதிக் காலமானது *பாக்ஸ் குப்தா* என்று அறியப்படுகிறது.  
அல்கான் ஊணர்களின் வருகை வரை பிந்தைய குப்தர்கள் வெற்றிகரமாக வடமேற்கு இராச்சியங்களை எதிர்த்துத் தாக்குப் பிடித்தனர். தங்கள் தலைநகரத்தை பாமியானில் அமைத்து பொ. ஊ. 5 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பகுதியில் ஆப்கானித்தானத்தில் தங்களைத் தாமே அல்கான் ஊணர்கள் நிறுவினர். எனினும், தக்காணம் உள்ளிட்ட பெரும்பாலான தென்னிந்தியாவானது இந்த நிகழ்வுகளால் பெரும்பாலும் பாதிக்கப்படாமல் இருந்தது.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### செவ்வியல் காலம் (அண். 320 – 650 பொ. ஊ.)

#### வாகாடகப் பேரரசு

வாகாடகப் பேரரசானது தக்காணப் பகுதியிலிருந்து பொ. ஊ. 3 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் தோன்றியது. இவர்களது நாடானது வடக்கே மால்வாவின் தெற்கு விளிம்புகள் மற்றும் குசராத்து வரையிலும், தெற்கே துங்கபத்திரை ஆறு, மேற்கே அரபிக்கடல், கிழக்கே சத்தீசுகரின் விளிம்புகள் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்ததாக நம்பப்படுகிறது. தக்காணத்தில் சாதவாகனருக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த மிக முக்கியமான அரசமரபினர் இவர்கள் ஆவர். வட இந்தியாவிலிருந்த குப்தர்களுக்கு சமகாலத்தவர்களாக தக்காணத்தில் இவர்கள் திகழ்ந்தனர். இவர்களுக்குப் பிறகு தக்காணத்தில் விஷ்ணுகுந்தினப் பேரரசு ஆட்சிக்கு வந்தது.  
கலைகள், கட்டடக் கலை மற்றும் இலக்கியத்துக்குப் புரவலர்களாகத் திகழ்ந்ததற்காக வாகாடகர் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். அஜந்தா குகைகளின் (ஓர் உலகப் பாரம்பரியக் களம்) குடைவரை பௌத்த விகாரங்கள் மற்றும் சைத்யங்கள் ஆகியவை வாகாடகப் பேரரசன் அரிசேனனின் புரவின் கீழ் கட்டமைக்கப்பட்டதாகும்.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### செவ்வியல் காலம் (அண். 320 – 650 பொ. ஊ.)

#### காமரூப இராச்சியம்

சிதிலங்களில் காணப்படும் காமரூப மன்னர்களின் செப்புத் தகட்டு முத்திரை.|alt=]]
குப்தப் பேரரசின் எல்லைப்புற இராச்சியங்களாக காமரூபா (கீழ் அசாம் கோட்டம்) மற்றும் தவகா (நடு அசாம்) ஆகியவற்றை சமுத்திரகுப்தரின் 4 ஆம் நூற்றாண்டு அலகாபாத் தூண் கல்வெட்டானது குறிப்பிடுகிறது. தவகாவும் பிறகு காமரூபத்தால் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. காமரூபமானது கரதோயா ஆறு முதல் தற்கால சதியா வரையிலான பகுதி வரை விரிவடைந்திருந்த ஒரு பெரிய இராச்சியமாக வளர்ச்சியடைந்தது. ஒட்டு மொத்த பிரம்மபுத்திரா பள்ளத்தாக்கு, வடக்கு வங்காளம், வங்காள தேசத்தின் பகுதிகள் மற்றும் சில நேரங்களில் பூர்ணியா மற்றும் மேற்கு வங்காளத்தின் பகுதிகளை இது கொண்டிருந்தது.  
வர்மன் (அண். 350–650 பொ. ஊ.), மிலேச்ச அரசமரபு (அண். 655–900 பொ. ஊ.) மற்றும் காமரூப-பாலர் (அண். 900–1100 பொ. ஊ.) ஆகிய மூன்று அரசமரபுகளால் அவற்றின் தலைநகரங்களான முறையே தற்கால குவகாத்தி (பிரக்சியோதிசுபுரம்), தேசுபூர் (தேஜ்பூர்), மற்றும் குவகாத்தி (துர்சயா) ஆகியவற்றிலிருந்து முறையே இது ஆளப்பட்டது. வர்ம மன்னனான பாஸ்கரவர்மனின் ஆட்சிக் காலத்தின் (அண். 600–650 பொ. ஊ) போது சீனப் பயணியான சுவான்சாங் இப்பகுதிக்கு வருகை புரிந்திருந்தார். தனது பயணங்களைப் பதிவு செய்தார். பின்னர், பலவீனமடைந்து, சிதைவடைந்ததற்குப் பிறகு (காமரூப-பாலருக்குப் பிறகு), காமரூப பாரம்பரியமானது அண். பொ. ஊ. 1255 வரை முதலாம் சந்திர (அண். 1120–1185 பொ. ஊ.) மற்றும் இரண்டாம் சந்திர (அண். 1155–1255 பொ. ஊ.) அரசமரபுகளால் ஓரளவுக்கு நீட்டிக்கப்பட்டிருந்தது. முசுலிம் துருக்கியர்களின் படையெடுப்புக்குப் பிறகு, காமரூபநகரத்தின் சந்தியாவுக்குக் (வடக்கு குவகாத்தி) கீழான கென் அரசமரபானது தனது தலைநகரத்தை காமதாபூருக்கு (வடக்கு வங்காளம்) மாற்றிய போது, காமரூப இராச்சியமானது 13 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியின் போது முடிவுக்கு வந்தது. சந்தியா காமதா இராச்சியத்தை நிறுவினார்.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### செவ்வியல் காலம் (அண். 320 – 650 பொ. ஊ.)

#### பல்லவப் பேரரசு

மாமல்லபுரத்தில் கட்டப்பட்ட மாமல்லபுரம் கடற்கரைக் கோயில் (ஓர் உலகப் பாரம்பரியக் களம்).|alt=]]வடக்கின் குப்தர்களுடன் சேர்த்து 4 ஆம் - 9 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் போது பல்லவர் இந்திய துணைக் கண்டத்தின் தெற்குப் பகுதியில் சமசுகிருத முன்னேற்றத்திற்குப் பெரும் புரவலர்களாகத் திகழ்ந்தனர். கிரந்தம் என்று அழைக்கப்படும் ஓர் எழுத்து முறையில் முதல் சமசுகிருதக் கல்வெட்டுக்களை பல்லவ ஆட்சிக் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டது. தென்கிழக்காசிய நாடுகளுடன் தொடக்க காலப் பல்லவர்கள் வேறுபட்ட தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்தனர். மாமல்லபுரம், காஞ்சிபுரம் மற்றும் பிற பகுதிகளில் சில மிக முக்கியமான இந்துக் கோயில்கள் மற்றும் கல்வி நிலையங்களைக் கட்டமைக்க திராவிட கட்டடக்கலையைப் பல்லவர் பயன்படுத்தினர். பெரும் புலவர்களின் வளர்ச்சியை இவர்களது ஆட்சிக் காலமானது கண்டது. வெவ்வேறு தெய்வங்களுக்குக் கோயில்களை அர்ப்பணிக்கும் பழக்க வழக்கமானது நடப்பு பாணியாக பல்லவர் காலத்தில் உருவானது. நேர்த்தியான கலை நயம் உள்ள கோயில் கட்டடக்கலை மற்றும் வாஸ்து சாஸ்திரத்தின் சிற்பக்கலை பாணி ஆகியவை இதைத் தொடர்ந்தன.  
முதலாம் மகேந்திரவர்ம பல்லவன் (571–630 பொ. ஊ.) மற்றும் முதலாம் நரசிம்ம பல்லவன் (630–668 பொ. ஊ.) ஆகியோரின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது பல்லவர்கள் தங்களது சக்தியின் உச்சத்தை அடைந்தனர். 9 ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவு வரை தெலுங்கு, மற்றும் தமிழகத்தின் வடக்குப் பகுதிகளில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர்.
# இந்திய வரலாறு

## செவ்வியல் காலம் (அண். 200 பொ. ஊ. மு. – 650 பொ. ஊ.)

### செவ்வியல் காலம் (அண். 320 – 650 பொ. ஊ.)

#### கதம்பப் பேரரசு

கதம்பர் கருநாடகத்தில் இருந்து தோன்றியவர் ஆவர். பொ. ஊ. 345 இல் மயூரசர்மாவால் இந்தப் பேரரசானது நிறுவப்பட்டது. ஏகாதிபத்திய பரிமாணங்களுக்கு வளர்ச்சியடையக் கூடிய ஆற்றலை பிந்தைய காலங்களில் இப்பேரரசு காட்டியது. சாத்தியமான வகையிலே சில பூர்வீகப் பழங்குடியினங்களின் உதவியுடன் பல்லவர்களின் இராணுவத்தை மன்னன் மயூரசர்மா தோற்கடித்தார். ககுஸ்தவர்மாவின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது கதம்பர்களின் புகழானது அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. வட இந்தியாவின் குப்த மன்னர்கள் திருமண உறவு முறைகளை ஏற்படுத்திக் கொண்ட ஒரு குறிப்பிடத்தக்க ஆட்சியாளர் ககுஸ்தவர்மா ஆவார். கதம்பர்கள் மேலைக் கங்கருக்கு சமகாலத்தவர் ஆவர். முழுவதுமான தன்னாட்சியுடன் இந்நிலத்தை ஆண்ட தொடக்க கால பூர்வீக இராச்சியங்களை இவர்கள் அமைத்திருந்தனர். சாளுக்கிய மற்றும் இராட்டிரகூட பேரரசுகள் போன்ற பிந்தைய கன்னடப் பேரரசுகளுக்கு ஒரு குறுநில மன்னர்களாக இந்த அரசாங்கமானது பின்னர் தொடர்ந்து 500 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் ஆட்சி செய்தது. இக்காலத்தில் இவர்கள் சிறு அரசமரபுகளாகப் (கோவாவின் கதம்பர்கள், அலசியின் கதம்பர்கள், மற்றும் கங்கலின் கதம்பர்கள்) பிரிந்தனர்.