**சீனாவின் வரலாறானது** பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒரு பரந்த புவியியல் பகுதியில் விரிவடைந்துள்ளது. சீன உலகத்தின் ஒரு பகுதியாக தற்போது கருதப்படும் ஒவ்வொரு பகுதியும் ஒற்றுமை, சிதைவு, செழிப்பு, மோதல் ஆகியவற்றின் காலத்தைக் கண்டுள்ளது. சீன நாகரிகமானது மஞ்சள் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கில் முதன் முதலில் தோன்றியது. இந்த பள்ளத்தாக்கானது யாங்சி வடிநிலத்துடன் சேர்ந்து சீன பண்பாட்டு கோளத்தின் புவியியல் மையத்தை அமைக்கிறது. ஒரு செழிப்பான வேறுபாடுடைய இன மற்றும் மொழி சார்ந்த மக்கள் குழுக்களை சீனா பேணி வந்துள்ளது. சீன வரலாற்றை பார்க்கும் பாரம்பரிய கண்ணாடியாக அரசமரபுகளின் சுழற்சியானது உள்ளது. ஏகாதிபத்திய அரசமரபுகள் வளர்ச்சியடைந்து வீழ்ந்தது மற்றும் சில சாதனைகளுக்கு காரணமாக அரசமரபுகள் குறிப்பிடப்படுவது ஆகியவை இந்த சுழற்சியில் அடங்கும். முற்காலத்திற்குள் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக தடயமிடப்படும் ஓர் உடைக்கப்படாத நூலாக சீன நாகரிகம் திகழ்வதாகவும் இந்தக் கண்ணாடியானது எடுத்துக் கொள்கிறது. இது நாகரிகத் தொட்டில்களில் ஒன்றாக சீனாவை ஆக்குகிறது. பல்வேறு காலங்களில் ஓர் ஆதிக்கம் மிக்க சீனப் பண்பாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாக அமைந்த அரசுகளானவை மேற்கே தியான் சான், தாரிம் வடிநிலம் மற்றும் இமயமலையிலிருந்து, வடக்கே சயான் மலைத்தொடர் வரையிலும், தெற்கே சிவப்பு ஆற்றின் சமவெளி வரையிலும் விரிவடைந்திருந்த பகுதிகளை நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்தி வந்துள்ளன.  
புதிய கற்காலமானது மஞ்சள் மற்றும் யாங்சி ஆறுகளின் அருகில் அதிகரித்து வந்த நிலையாக நுட்பமான அரசுகள் தோன்றுவதன் தொடக்கத்தைக் கண்டது. சீனாவின் நடு சமவெளிகளில் அமைந்திருந்த எர்லிதோ பண்பாடானது பாரம்பரிய சீன வரலாற்றியலில் சியா அரசமரபுடன் (பொ. ஊ. மு. 3-ஆம் ஆயிரமாண்டு) சில நேரங்களில் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தற்போது எஞ்சியிருக்கும் தொடக்க கால சீன எழுத்துக்களானவை தோராயமாக பொ. ஊ. மு. 1250-ஆம் ஆண்டிற்குக் காலமிடப்படுகின்றன. ஆரை எலும்புகள் மீது எதிர்கால கணிப்புகள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளதும் இந்த எழுத்துக்களில் உள்ளடங்கியுள்ளன. மூதாதையர்களுக்கு என அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சடங்கு சார்ந்த எழுத்துக்களான சீன உலோக வெட்டெழுத்துக்களானவை தொடக்க கால சீன எழுத்து முறையின் மற்றுமொரு பெரிய தொகுப்பை அமைக்கின்றன. சீன மொழி இலக்கியத்தின் தொடக்க கால அடுக்குகளானவை கவிதை, எதிர்காலக் கணிப்புகள் மற்றும் அலுவல்பூர்வ உரைகளின் பதிவுகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளன. எழுத்து முறை தோன்றிய மிகச் சில தனித்துவமான இடங்களில் ஒன்று என சீனா நம்பப்படுகிறது. தற்போது எஞ்சியிருக்கும் தொடக்க கால பதிவுகளானவை ஏற்கனவே முதிர்ச்சியடைந்திருந்த எழுதப்பட்ட மொழியைக் காட்டுகின்றன. சவு அரசமரபின் (256 பொ. ஊ. மு.) தற்போது எஞ்சியிருக்கும் தொடக்க கால இலக்கியம், சொர்க்கத்தின் கட்டளை எனும் நம்பிக்கையானது அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சீனாவின் அச்சுக் காலம் மற்றும் கன்பூசியம், தாவோயியம், சட்டவியல், மற்றும் *உக்சிங்* போன்ற தத்துவங்களுக்கான அடித் தளங்கள் நிறுவப்பட்டது ஆகியவற்றால் சீனாவின் பண்பாடானது நினைவுபடுத்தப்படுகிறது.  
சீனா ஓர் ஒற்றை ஏகாதிபத்திய அரசின் கீழ் முதன் முதலில் பொ. ஊ. மு. 221-ஆம் ஆண்டு சின் சி குவாங்கால் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது. இலக்கணம், எடைகள், அளவீடுகள் மற்றும் சட்டம் ஆகிய அனைத்தும் தரப்படுத்தப்பட்டன. இதற்குப் பிறகு சிறிது காலத்தில் ஆன் அரசமரபின் (202 பொ. ஊ. மு.220 பொ. ஊ.) காலத்துடன் சீனா அதன் செவ்வியல் சகாப்தத்தில் நுழைந்தது. ஒரு மிக முக்கியமான காலகட்டத்தை இது குறித்தது. சீன மொழிக்கான ஒரு சொல்லாக "ஆன் மொழி" என்ற சொல் இன்றும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆதிக்கம் மிகுந்த சீன இனக்குழுவானது இன்றும் ஆன் சீனர் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். இக்காலத்தின் போது தான் சீனப் பேரரசானது அதன் தொலை தூர புவியியல் விரிவுகளில் சிலவற்றை அடைந்தது. கன்பூசியமானது அலுவல் பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. கன்பூசியத்தின் மைய நூல்களானவை அவற்றின் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட வடிவங்களுக்கு தொகுக்கப்பட்டன. பண்டைக்கால உயர்குடியினரிடமிருந்து தனித்துவமாக இருந்த நில உடைமை கொண்டிருந்த செல்வச் செழிப்புமிக்க குடும்பங்கள் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கின. சமகால உரோமைப் பேரரசின் தொழில்நுட்பத்துக்கு ஒத்ததாக கருதப்படும் அளவுக்கு ஆன் தொழில்நுட்பமானது இருந்தது. எழுதப்பட்ட ஆவணங்கள் பெருமளவுக்கு அதிகரிப்பதற்கு காகிதமானது மொத்தமாக தயாரிக்கப்பட்டது உதவி புரிந்தது. இதற்குப் பிறகு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு இக்காலகட்டத்தில் எழுதப்பட்ட மொழியானது பயன்படுத்தப்பட்டது. சீனா பன்னாட்டு அளவில் அதன் பட்டுப்புழு வளர்ப்புக்காக அறியப்படத் தொடங்கியது. நான்கு நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆன் ஏகாதிபத்திய ஒழுங்கானது இறுதியாக வீழ்ச்சியடைந்த போது அதே கால அளவுடைய ஒற்றுமையின்மையின் காலத்திற்குள் சீனா நுழைந்தது. இக்காலத்தின் போது பௌத்தம் சீனப் பண்பாட்டின் மீது ஒரு குறிப்பிடத்தகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தொடங்கியது. அதே நேரத்தில், அழகெழுத்தியல், கலை, வரலாற்றியல் மற்றும் கதை சொல்லுதல் ஆகியவை செழித்து வளர்ச்சியடைந்தன. சில நேரங்களில் மைய அரசாங்கத்தை விட செல்வந்த குடும்பங்கள் அதிக சக்தியுடையவையாக உருவாயின. யாங்சி ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கானது ஆதிக்கம் மிக்க பண்பாட்டு கோளத்திற்குள் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது.  
சுயி அரசமரபுடன் 581-ஆம் ஆண்டு ஒற்றுமையின் ஒரு காலமானது தொடங்கியது. இந்த அரசமரபு சீக்கிரமே நீண்ட காலம் நீடித்திருந்த தாங் அரசமரபுக்கு (608–907) வழிவிட்டது. தாங் அரசமரபின் காலமானது மற்றுமொரு சீனப் பொற்காலமாகக் கருதப்படுகிறது. அறிவியல், தொழில்நுட்பம், கவிதை, பொருளாதாரம் மற்றும் புவியியல் செல்வாக்கு ஆகியவற்றில் செழித்த வளர்ச்சிகளை தாங் அரசமரபானது கண்டது. சீனாவின் அலுவல் பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரே பேரரசியான ஊ செதியான் இந்த அரசமரபின் முதலாம் நூற்றாண்டின் போது ஆட்சி புரிந்தார். தாங் பேரரசர்களால் பௌத்த சமயமானது பின்பற்றப்பட்டது. ஆன் இனக் குழுவுக்கான மற்றுமொரு பொதுவான பெயராக "தாங் மக்கள்" என்ற பெயர் பயன்படுத்தப்படுகிறது. தாங் அரசமரபு சிதைவடைந்ததற்குப் பிறகு சொங் அரசமரபானது (960–1279) ஏகாதிபத்திய சீனாவின் பல இன மொழி சார்ந்த வளர்ச்சியின் அதிகபட்ச விரிவைக் கண்டது. எந்திர அச்சிடுதலானது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. சில நூல்களின் எஞ்சியுள்ள தொடக்க கால குறிப்புகளில் பல இந்த சகாப்தத்தைச் சேர்ந்த மரத் துண்டு அச்சுக்கள் ஆகும். சொங் அரசமரபின் அறிவியல் முன்னேற்றமானது இந்த உலகத்தை வழி நடத்தியது. அந்த அரசமரபின் ஏகாதிபத்திய தேர்வு அமைப்பானது அரசியல் அதிகார அமைப்பிற்குக் கொள்கை ரீதியான கட்டமைப்பைக் கொடுத்தது. இந்த காலத்தின் போது கன்பூசியமும், தாவோயியமும் முழுவதுமாக இணைக்கப்பட்டு புது கன்பூசியமாக உருவாயின.  
இறுதியாக மங்கோலியப் பேரரசானது அனைத்து சீனாவையும் வென்று 1271-ஆம் ஆண்டு யுவான் அரசமரபை நிறுவியது. ஐரோப்பாவுடனான தொடர்பானது இந்த காலகட்டத்தின் போது அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. உலக ஆய்வுப் பயணம், தரமான பீங்கான் மற்றும், பெரும் கால்வாய் மற்றும் பெருஞ் சுவர் ஆகியவற்றை மறு சீரமைப்பது போன்ற பல ஏற்கனவே இருந்த கட்டமைப்புகளின் பொதுப்பணித் திட்டங்கள் உள்ளிட்டவை இதைத் தொடர்ந்து வந்த மிங் அரசமரபின் (1368–1644) காலத்தின் போது நிகழ்த்தப்பட்ட சாதனைகளாக உள்ளன. நான்கு சிறந்த செவ்வியல் புதினங்களில் மூன்று இக்காலத்தின் போது எழுதப்பட்டன. மிங் அரசமரபுக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த சிங் அரசமரபானது மஞ்சு இனக்குழுவைச் சேர்ந்த மக்களால் ஆளப்பட்டது. கியான்லோங் பேரரசர் ( 1735–1796) ஏகாதிபத்திய நூலகங்களின் ஒரு முழுமையான கலைக்களஞ்சியத்தைத் தொகுக்க ஆணையிட்டார். இந்த கலைக்களஞ்சியத்தில் மொத்தமாக கிட்டத்தட்ட 100 கோடி சொற்கள் இருந்தன. மிங் அரசமரபின் காலத்தின் போது ஏகாதிபத்திய சீனாவானது அதன் உச்ச பட்ச நிலப்பரப்பு விரிவை அடைந்தது. ஆனால், ஐரோப்பிய சக்திகளுடன் அதிகரித்து வந்த நிலையாக சீனா சண்டையில் ஈடுபடத் தொடங்கியது. அபினிப் போர்கள் மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து வந்த சமமற்ற ஒப்பந்தங்களில் இச்சண்டை முடிவடைந்தது.  
சுன் இ சியான் மற்றும் பிறரால் தலைமை தாங்கப்பட்ட 1911-ஆம் ஆண்டின் சீனப் புரட்சியானது சீனக் குடியரசை உருவாக்கியது. 1927 முதல் 1949 வரை சங் கை செக் தலைமையிலான குடியரசு அரசாங்கம் மற்றும் பொதுவுடைமைவாதிகளுடன் இணைந்திருந்த சீன சிவப்பு இராணுவம் ஆகியவற்றுக்கு இடையில் ஓர் இழப்பை ஏற்படுத்திய உள்நாட்டுப் போரானது நடைபெற்றது. இரண்டாம் உலகப் போரில் தான் தோல்வியடையும் வரை இந்த பிரிவடைந்திருந்த நாட்டின் மீது தொழில்மயமாக்கப்பட்ட சப்பானியப் பேரரசானது படையெடுத்த காலம் மட்டுமே இதற்கு இடையூறாக அமைந்திருந்தது.