# கணக்கியல்

**கணக்குப் பதிவியல்** (*accounting*) என்பது பங்குதாரர்கள் மற்றும் மேலாளர்கள் போன்ற பயனர்களுக்கு ஒரு வர்த்தக உருவின் நிதியாதாரத் தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் ஒரு கலை. இந்தக் கருத்துப்பரிமாற்றம் என்பது பொதுவாக நிதியாதார வடிவிலான அறிக்கைகளாக இருக்கும், இதில் நிர்வாகத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வரும் பொருளாதார மூலங்கள் வடிவில் பணம் காட்டப்படுகிறது; பயனருக்கு தொடர்புடையதாகவும் நம்பகத்தன்மையுடையதாகவும் இருக்கும் தகவலை தேர்ந்தெடுப்பதில்தான் அந்த கலை அடங்கியிருக்கிறது.  
கணக்குப் பதிவியல் என்பது வணிகவியலின் நடவடிக்கைகளை பதியும் ஒரு கிளை, இது வணிகத்தில் ஏற்படும் வெற்றி தோல்விகளின் காரணங்களைக் கண்டறிவதில் பயனுடையதாக இருக்கிறது. கணக்குப் பதிவியலின் கொள்கைகள், வர்த்தக உருவுக்கு நடைமுறைத் தொழிலின் மூன்று பிரிவுகளில் பொருந்துகிறது, அவை கணக்கு வைப்பு, வரவு செலவு கணக்கு முறை மற்றும் தணிக்கை.  
**கணக்கு வைப்பு** , அமெரிக்கன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் செர்டிஃபைட் பப்ளிக் அகௌண்டன்ட்ஸ் (AICPA) ஆல் இவ்வாறு வரையறுக்கப்படுகிறது, அது "ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வழிமுறையில் மற்றும் பணம், பரிவர்த்தனைகளில் மற்றும் பகுதியாக அல்லது குறைந்தது நிதியாதாரப் பண்புக்கூறினைக் கொண்டிருக்கும் பொருளில் பதிவுசெய்தல், வகைபிரித்தல் மற்றும் தொகுத்துரைத்தல் மேலும் அதன்மீதான முடிவுகளை இடையீடு செய்தல் போன்றதான ஒரு கலையாகும்."  
கணக்கு வைப்பு முறை ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகள் தொன்மையானது; ஆரம்பகால கணக்கு வைப்பு செய்யப்பட்டதற்கான பதிவுகள், 7,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது, மத்திய கிழக்கில் காணப்பட்டது. அக் காலத்து மக்கள் தங்கள் கால்நடைகள் மற்றும் பயிர் வளர்ச்சியைப் பதிவுசெய்வதற்குப் பண்டையகால கணக்கு வைப்பு முறைகளை நம்பியிருந்தனர். வர்த்தகம் முன்னேற்றம் கொண்டு கணக்கு வைப்பு வளர்ச்சிபெற்று, காலப்போக்கில் மேன்மை அடையவும் முன்னேற்றம் கொள்ளவும் தொடங்கியது.  
ஆரம்பகால கணக்குகள், பிரதானமாக வணிகர்|வணிகரின் நினைவாற்றலில் உதவுவதற்காக பயன்படுத்தப்பட்டது மேலும் இந்தக் கணக்குகளுக்கான பார்வையாளர்களாக இருந்தது உரிமையாளர் அல்லது பதிவு செய்பவர் மட்டுமே. பன்மடங்கு முதலீட்டாளர்கள் உள்ளடக்கிய ஒரு வர்த்தக உருவினால் உருவாக்கப்பட்ட சிக்கல்களுக்குச் செப்பனிடப்படாத முறையிலான கணக்கு வைப்பு முறைகள் போதாததாக இருந்தது, அதனால் இரட்டை-உள்ளீடு வரவு செலவு கணக்கு முறை, 14 ஆம் நூற்றாண்டில் வடக்கு இத்தாலியில் முதன் முதலில் தோன்றியது, இங்கு ஒரு ஒற்றைத் தனிநபரால் முதலீடு செய்ய இயன்றதை விட அதிகமான மூலதனம் வர்த்தக முயற்சிகளுக்குத் தேவைப்பட்டது. கூட்டுப் பங்கு நிறுவனங்கள் வளர்ச்சி கணக்குகளுக்குப் பரந்துவிரிந்த பார்வையாளகளை உருவாக்கியது, ஏனெனில் தங்கள் செயல்பாடுகள் பற்றி எந்த முன்கணிப்பும் இல்லாத முதலீட்டாளர்கள், தேவைப்படும் தகவல்களைப் பெறுவதற்குக் கணக்குகளையே நம்பியிருந்தனர். இந்த வளர்ச்சி, கணக்கு வைப்பு அமைப்புகளில் உள்ளுக்குள்ளான (அதாவது நிர்வாக கணக்குவைப்பு) மற்றும் வெளிப்புற (அதாவது நிதியாதாரா கணக்குவைப்பு) நோக்கங்களுக்காக பிளவை ஏற்படுத்தியது, அதன் தொடர்ச்சியாக கணக்கு வைப்பு மற்றும் வெளிப்படுத்தும் விதிமுறைகளும் ஏற்பட்டது மேலும் வெளிப்புற கணக்குகள் தணிக்கையாளர்களால் கட்டுப்பாடற்ற சான்றளித்தலுக்கான தேவையும் உருவானது.  
இன்று கணக்கு வைப்பு "வர்த்தகத்தின் மொழி" என்று அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இது தான் ஒரு வர்த்தக உரு பற்றிய நிதியாதாரத் தகவல்களைப் பல்வேறு குழுக்களான மக்களுக்கு கொண்டு சேர்க்கும் சாதனமாக இருக்கிறது. வர்த்தக உருவுக்குள்ளேயே இருக்கும் மக்களுக்குத் தெரிவிப்பதில் கவனம்செலுத்தும் கணக்குவைப்பு நிர்வாக கணக்குவைப்பு என்று அழைக்கப்படும் மேலும் இது ஊழியர்கள், மேலாளர்கள் உரிமையாளர்-மேலாளர்கள் மற்றும் தணிக்கையாளர்களுக்குத் தகவல்களை வழங்குவதற்காகப் பயன்படுகிறது. நிர்வாக கணக்குவைப்பு முதன்மையாக நிர்வாக அல்லது இயங்கும் முடிவுகளை மேற்கொள்வதற்கான ஒரு அடித்தளமாக இருக்கிறது. வர்த்தக உருவுக்கு வெளியே இருக்கும் நபர்களுக்குத் தகவல்களை வழங்கும் கணக்குவைப்பு நிதியாதார கணக்குவைப்பு என்று அழைக்கப்படும், மேலும் இது தற்போதைய மற்றும் ஏற்படக்கூடிய பங்குதாரர்களுக்கு, வங்கிகள் அல்லது விற்பனையாளர் போன்ற கடன் கொடுத்தவர்கள், நிதியாதார ஆய்வாளர்கள் பொருளாதார நிபுணர்கள் மற்றும் அரசு பிரதிநிதிகளுக்குத் தகவல்களை வழங்குகிறது. இந்தப் பயனர்கள் வெவ்வேறு தேவைகளைக் கொண்டிருப்பதால், நிதியாதார கணக்குகளின் வழங்கல் மிகவும் கட்டமைப்புடன் இருக்கிறது மேலும் இது நிர்வாக கணக்குவைப்பை விட இன்னும் அதிக விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டிருக்கிறது. நிதியாதார கணக்கு வைப்பை முறைப்படுத்தும் விதிமுறை தொகுப்பு ஜெனரலி அக்சப்டட் அகௌண்டிங் பிரின்சிபல்ஸ் அல்லது GAAP என்று அழைக்கப்படுகிறது.