மணற்தொட்டி, மணற்பெட்டி எல்லாம் sandbox என்பது எல்லாம் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு என்று பலரும் தொடர்ந்து இடித்துரைத்து வருகிறார்கள் !! தமிழ்ப் பண்பாட்டில் உண்மையிலேயே மணற்பெட்டி போன்ற பயன்பாடுகள் இருந்துள்ளனவா? sandboxக்கு பயிற்சிக்களம் போன்ற சொற்களை ஆளலாமா?--ரவி 15:40, 6 ஜனவரி 2008 (UTC)  
::மணல்தொட்டி என்பது தமிழிலும் நன்றாகவே எனக்குப் படுகின்றது. மணலில் விளையாடுவது தமிழர்களுக்குப் புதிதல்ல. குழந்தைகள் மணலில் விளையாடுவது பற்றியும் சிற்றில் கட்டி விளையாடுவது பற்றியும் தமிழில் உண்டு. வீடுகளில் தனியாக தொட்டி கட்டி மணல்தொட்டி என்று கூறி அதில் விளையாடும் பழக்கம் இல்லை. அகர வரிசை படித்து கற்பது கூட சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னர் வரையிலும் மணலில் எழுதி, அழித்துத்தான் கற்பர். Sandbox என்பதின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு என்பது உண்மை ஆனால் அது தமிழ்வழியும் நிறைபொருள் தருவது. ஏதொன்றையும் பயன்படுத்தத் தொடங்கினால்தான் அதன் நன்மை தீமை தெரியும். இதனைவிட சிறந்த சொல்லாட்சிகள் தோன்றும்பொழுது அது தானே வழக்கூன்றும். "விமர்சனம்", மறுபார்வை, திறனாய்வு, திறன்தேர்வு, மதிப்பிடுதல், குறைநிறை பார்த்தல் எல்லாமும் நல்லது. ஆனால், அவை எல்லாமும் சரியென்று நினைப்பது தவறாக முடியலாம். கூடிய அளவு மணல்தொட்டி, மணல்பெட்டி என்று பிரித்தே எழுதுவது நல்லது (இன்றைய சூழலில். புண்ர்ச்சி விதிகளுடன் ஏற்பதில் இலங்கைத் தமிழர்கள் முன்னணியில் இருக்கின்றார்கள் என நினைக்கிறேன். தமிழகத் தமிழர்கள் அப்படி இல்லை. என் கணிப்பு தவறானதாயின் திருத்தவும்). மணல் தொட்டி வேண்டாம் எனில் பயில்பெட்டி, பயிற்சிப்பெட்டி, பயிற்சிக்களம் போன்றவற்றை ஆளலாம். தமிங்கிலமாக டிரையல் பெட்டி என்று பரிந்துரைப்பவர்களும் இருப்பர். அவர்களைப்பொறுத்த அளவிலே அதுவே "பாமர"த் தமிழ் :)--செல்வா 16:49, 6 ஜனவரி 2008 (UTC)  
: ரவி, நீங்கள் கொடுத்திருக்கும் இணைப்பில் உள்ள கட்டுரையை வாசித்தேன். யார் எழுதியது என்று தெரியவில்லை. அது பிரச்சினை இல்லை. இன்று புதிது புதிதாக அறிமுகப்படுத்தப்படும் கருத்துருக்களுக்கு எல்லாம் தெரிந்த, அறிமுகமான சொற்களையே பயன்படுத்த வேண்டும் என்று யாராவது நினைத்தால் அது சிரிப்புக்கு இடமானது. பலுக்கல், மணற்பெட்டி, புகுபதிகை என்பன தமிழ் இணைய மென்பொருளுக்குப் பயன்படாத சொற்களாக அடையாளம் கண்டிருக்கும் கட்டுரையாசிரியர், அவர் எழுதும் தளத்தில் உள்ள *எபவுட்*, *காப்பரேட் மொழிபெயர்ப்பு* போன்றவற்றைத்தான் இணையத்துக்கு ஏற்ற தமிழ் என்கிறாரா என்று தெரியவில்லை. *உள்ளூர்மயமாக்கம்* என்னும் சொல்லை தயக்கத்துடன் கையாண்டிருக்கும் கட்டுரையில் *செல்ஃப் கன்ஃபெஸ்டு* போன்ற சொற்கள் அநாயாசமாகக் கையாளப்பட்டுள்ளன. நகைச்சுவைக்காக இக் கட்டுரை எழுதியிருப்பதுபோல் தெரிவதால் இதுபற்றி அதிகம் எழுத நான் விரும்பவில்லை. மற்றவர்கள் மீது குறைகூறுபவர்கள் தாங்கள் முன்னுதாரணமாக இருக்கப் பார்க்கவேண்டும். அது பிழை, இது பிழை என்று கூறிக்கொண்டிராமல் சரியானது எது என்பதை அவர்கள் காட்ட முன்வரலாம்.  
: ரவி, இவ்வாறான கருத்துக்களுக்கு எல்லாம் செவிசாய்த்துக் கொண்டிருந்தால் உருப்படியான வேலைகள் எதுவும் செய்யமுடியாது. நியாயமான விமர்சனங்களுக்குத் தலைவணங்கலாம், விசமத்தனமான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு அல்ல. மயூரநாதன் 16:52, 6 ஜனவரி 2008 (UTC)  
//இன்றைய சூழலில். புண்ர்ச்சி விதிகளுடன் ஏற்பதில் இலங்கைத் தமிழர்கள் முன்னணியில் இருக்கின்றார்கள் என நினைக்கிறேன். தமிழகத் தமிழர்கள் அப்படி இல்லை. என் கணிப்பு தவறானதாயின் திருத்தவும்//  
ஆம். அதன் தாக்கத்தினால் விக்கிபீடியாவிலேயே சொல் புணர்ச்சிகள் அனைத்தும் கொஞ்சம் Archaic ஆக உள்ளன. முதற் பக்கம் என்பதை விட முதல் பக்கம் என்பது நன்றாக இருக்கும் :-). செயல்+திட்டம் --> செயற்றிட்டம்; போன்ற பயன்பாடுகளை இங்கு தான் நான் முதன் முதலில் காண்கிறேன். கூடியமட்டும் இயல்பு புணர்ச்சியை ஆளலாம். எழுத்துக்களை இப்படி விகாரப்படுத்துவதால் என்ன இலாபம் என்று எனக்கு புரியவில்லை. இயல்பு புணர்ச்சியை பிரயோகித்தாலே நடையில் ஒரு எளிமை வந்து விடும் என்பது எனது கருத்து. <hiero> w-i:n-d </hiero>வினோத் 17:01, 6 ஜனவரி 2008 (UTC)  
: மணற்தொட்டி என்பது ஒரு குறியீட்டுப் பெயரே. அது ஒரு கலைச்சொல் அல்ல. இது பற்றி அதிகம் அலட்டிக்கொள்ள வேண்டியது இல்லை. *கரும்பலகை*, *வெண்கட்டி (சாக்பீஸ்)*, *வெள்ளைச் சுவர்* போன்று ஏதாவதொரு பெயரைக்கூட வைத்துக்கொள்ளலாம். எந்தப் பிரச்சினையும் இருக்காது. ஆனாலும் அவர் சொல்கிறார், இவர் சொல்கிறார் என்பதற்காக மாற்றங்களைச் செய்துகொண்டிருப்பது சரியாக எனக்குத் தெரியவில்லை. மயூரநாதன் 17:09, 6 ஜனவரி 2008 (UTC)  
மயூரனாதன், செல்வா - மணற்தொட்டி, புகுபதிகை போன்ற சொற்களை முன்வைத்தும் பொதுவாகவும் தமிழ் விக்கிபீடியா நடை குறித்து நேரிலும் மடல்களிலும் இணையத்திலும் பலரும் குறிப்பிட்டுருக்கிறார்கள். ஒரு எடுத்துக்காட்டுக்காவே அந்த வலைப்பதிவு இணைப்பைக் கொடுத்தேன். ஒவ்வொரு விமர்சனத்துக்குத் தகுந்தவாறும் நாம் நம்மை மாற்றிக் கொள்ள இயலாது. ஆனால், விமர்சனம் சரியோ தவறோ, நம் மீது உள்ள விமர்சனங்கள் குறித்து நாம் அறிந்திருத்தல் நலம் என்ற வகையிலே அவ்விணைப்பைத் தந்தேன். நன்றி  
வினோத், செயற்றிட்டம் போன்ற சொற் புணர்ச்சிகளை நாம் கூடுதலாகப் பார்த்திருக்காததால் வேறுபட்டுத் தெரிகிறது. ஆனால், இது போன்ற புணர்ச்சிகளைப் பேச்சு வழக்கில் கூட வேறு இடங்களில் பயன்படுத்துகிறோம் என்று நினைக்கிறேன். கற்றாழை என்பது கல்+தாழை என்று புரிந்து கொண்டிருக்கிறேன். பேச்சு வழக்கில் கற்றாழை கத்தாழை ஆகி விடுகிறது.சொல் புணர்ச்சி என்று உச்சரிப்பதை விட சொற் புணர்ச்சி என்பதை உச்சரிப்பது எனக்கு வேகம் கூடியதாகவும் இலகுவாகவும் இருக்கிறது !! சொற்புணர்ச்சி விதிகள் எழுத்து வழக்குக்காக மட்டும் தோன்றியதாக நினைக்கவில்லை. பேச்சு வழக்கிலும் அவற்றுக்கு கூடிய சாதகம் இருப்பதாலேயே தோன்றி இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். இது குறித்து அறிந்தவர்கள், புரிந்தவர்கள் மேலும் விரித்துக் கூறினால் நன்றாக இருக்கும்--ரவி 17:25, 6 ஜனவரி 2008 (UTC)
--ரவி 17:25, 6 ஜனவரி 2008 (UTC)  
::சொற்புணர்ச்சிகள் எல்லா மொழிகளிலும் உண்டு, ஆனால் தமிழில் நுட்பமாய் ஆய்ந்து அவற்றை வகைப்படுத்தி விதி வகுத்துள்ளார்கள். தமிழர்களின் ஒலிநுட்ப அறிவும், எழுத்துத் தேர்வும், சொற்தேர்வும் ஏதும் தற்செயலாய் நேர்ந்ததல்ல, அவை *தேர்வுகள்*, உண்மை இயல்பறிந்து வகுத்த செப்பம்மிக்கத் தேர்வுகள். மொழி உலகில் முன்னோடி மொழிகளில் ஒன்று தமிழ். உண்மை அறியாமல் அவரவர் தம் போக்கில் தமிழை இழித்தும் பழித்தும் வருகின்றனர். அதுமட்டுமல்ல, பற்பல கொச்சை வழக்கும், செந்தமிழின் அடிப்படையில் இருந்தே வந்துள்ளது என்பதற்கு பல அடிச்சான்றுகள் உள்ளன. --செல்வா 18:11, 6 ஜனவரி 2008 (UTC)  
:: சொற்புணர்ச்சி விதிகளை பின்பற்றா விடின் பொருள் வேறுபடலாம், உச்சரிப்பும் சிரமமாக இருக்கும். வாசிக்கும் பொழுது விட்டு விட்டு தெரியும். சீன, ஆங்கில மொழிகள் போல் அல்லாமல் தமிழ் சொற்புணர்ச்சி மிகுந்த மொழி. தொடக்கத்தில் எனக்கும் புணர்ச்சி விதிகளை பின்பற்றுவது சிரமாகவே இருந்தது. விக்கியில் எழுதத் தொடங்கிய பின், குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் இருக்கின்றது. --Natkeeran 01:03, 7 ஜனவரி 2008 (UTC)  
::நான் படித்த வரைக்கும் தொல்காப்பியத்தின் படி வல்லின மெய்கள் சொற்களின் ஈற்றில் வரக்கூடாது(இந்த கூற்று தவறாகவும் இருக்கலாம். அப்படியிருப்பின் மன்னிக்கவும்). முதற்பக்கம் என எழுதாலாம், ஆனால் முதற் பக்கம் என எழுதுவது தவறென நினைக்கிறேன்(சொல்லின் ஈற்றில் றகர ஒற்று வ்ருவதால்). எனவே முதல் பக்கம் என்றே இருத்தல் வேண்டும். தவறிருப்பின் திருத்தவும்.  
::ல்-ற், ள்-ட் அனைவருக்கும் அறிந்தது. அதே நேரத்தில் மிகுந்த விகாரமடையும் புணர்ச்சிகளை தவிர்க்கலாம்( யாரும் அவ்வளவாக பின்பற்றாத த்-ற் போன்றவை செய்யாமையாற்றான் - செய்யாமையால் தான்) அதுவே எனது தாழ்மையான கருத்து.  
::எனது கூற்றுகள் ஏதேனும் பிழைகள் இருப்பின் அவற்றை மன்னித்தருளவும் நன்றி <hiero> w-i:n-d </hiero>வினோத் 01:34, 7 ஜனவரி 2008 (UTC)
:::வல்லினத்தில் முடியும் நிலைமொழியையும் வருமொழியையும் இணைக்க வேண்டுமென்றுதான் நினைக்கிறேன். அதிலும் 'ற்', 'க்' போன்றவற்றில் சொல் முடிவது தவறாகவே படுகிறது. -- சுந்தர் <sup>\பேச்சு</sup> 05:10, 7 ஜனவரி 2008 (UTC)  
::முதற்பக்கம் என்று எழுதினால் சரிதான். எனினும் முதற் பக்கம் என நிலைமொழியும் வருமொழியும் புணராத நிலையில் புணர்ச்சியை பயன்படுத்துவது தவிர்க்கப்படலாம. எனது தனிப்பட்ட கருத்தென்னவெனில் முதற் பக்கம் என வருவது சிறிது கடுமையாக தோன்றுகிறது. இதற்கு பதில் முதல் பக்கம் என்று பயன்படுத்தினால் நன்றாக இருக்கும் <hiero> w-i:n-d </hiero>வினோத் 17:45, 7 ஜனவரி 2008 (UTC)  
அனைவருக்கும் உடன்பாடு என்றால் முதற் பக்கம் என்றிருப்பது பதில் முதற்பக்கம் என்ற பக்கத்துக்கு நகர்த்தலாம். வினோத், நீங்கள் கூறுவது போல் புணரும் சொற்களைச் சேர்த்து எழுதாமல் தனித்து எழுதுவது உறுத்தலாகத் தான் இருக்கிறது.--ரவி 19:55, 7 ஜனவரி 2008 (UTC)  
::முதற்பக்கம்.