# இந்திய அறிவியல் நிறுவனம்

## வரலாறு

| * எம்டபுல்யூ டிராவர்ஸ், எப் ஆர் எஸ், 1909-1914
* சர் ஏஜி பார்ன், எஃப்ஆர்எஸ், 1915-1921
* சர் மார்ட்டின் ஓ. ஃபோஸ்டர், எஃப்ஆர்எஸ், 1922-1933
* சர் சி.வி.ராமன், எஃப்.ஆர்.எஸ், 1933-1937
* சர் ஜே.சி. கோஷ், 1939-1948
* எம்.எஸ். தாக்கர், 1949-1955
* எஸ். பகவந்தம், 1957-1962
* எஸ். தவான், 1962-1981
* எஸ். ராமசேசன், 1981-1984
* சி.என்.ஆர் ராவ், எஃப்.ஆர்.எஸ், 1984-1994
* ஜி. பத்மநாபன், 1994-1998
* கோவர்தன் மேத்தா, எஃப்ஆர்எஸ் 1998-2005
* பி. பலராம், 2005–2014
* அனுராக் குமார், 2014–2020
* கோவிந்தன் ரங்கராஜன், 2020- | } |
| --- | --- |
, நிறுவனர்]]
1893ல் ஜாம்செட்ஜி டாடாவிற்கும் சுவாமி விவேகானந்தருக்கும் இடையில் கப்பல் ஒன்றில் நடைபெற்ற தற்செயலான சந்திப்பில், எஃகு தொழிற்துறையை இந்தியாவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான டாடாவின் திட்டம் பற்றி இவர்கள் விவாதித்தனர். ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு டாடா விவேகானந்தருக்குக் கடிதம் எழுதினார். அதில் தான் விவேகானந்தரை சந்தித்ததை நினைவு கூர்ந்து, தான் துவங்கப்போகும் இந்தியாவுக்கான ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் தனது திட்டத்துடன் தொடர்புடைய யோசனைகளை நினைவு கூறுவதாகவும், இவற்றினை விவேகானந்தர் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் தெரிவித்து இருந்தார்.  
அறிவியல் மற்றும் தலைமைத்துவ திறன்கள் குறித்த விவேகானந்தரின் கருத்துக்களால் ஈர்க்கப்பட்ட டாடா, தனது பிரச்சாரத்திற்கு வழிகாட்ட வேண்டும் என்று விரும்பினார். விவேகானந்தர் இந்த திட்டத்தை உற்சாகத்துடன் ஒப்புக் கொண்டார். நாட்டின் அறிவியல் திறன்களை முன்னேற்றுவதற்கான நோக்கத்துடன் டாடா, ஒரு ஆராய்ச்சி மற்றும் உயர் கல்வி நிறுவனத்தை அமைப்பதற்கான திட்டத்தைத் தயாரிக்க ஒரு தற்காலிக குழுவை அமைத்தார். குழு டிசம்பர் 31, 1898 அன்று கர்சன் பிரபுவுக்கு ஒரு வரைவு முன்மொழிவை வழங்கியது. இதைத் தொடர்ந்து, நோபல் பரிசு பெற்ற சர் வில்லியம் ராம்சே, அத்தகைய நிறுவனத்திற்குப் பொருத்தமான இடத்தை முன்மொழிய அழைக்கப்பட்டார். ராம்சே பெங்களூரைச் சிறந்த இடமாகப் பரிந்துரைத்தார்.  
மைசூர் மாநிலத்தின் சார்பாகக் கிருஷ்ணா ராஜா வதியார் IV, மற்றும் டாடா ஆகியோரால் இந்த நிறுவனத்திற்கான நிலம் மற்றும் பிற வசதிகள் நன்கொடையாக வழங்கப்பட்டன. கர்நாடகம் நிலத்தினை நன்கொடையாக அளித்தது. இந்நிலத்தின் இப்போதைய மதிப்பு சுமார் ரூ. 200 பில்லியன் ஆகும். டாடா ஐ.ஐ.எஸ்.சி. கர்நாடக மாநிலமும் மூலதன செலவினங்களுக்காக ரூ. 500000 (இப்போது 12.5 மில்லியன் மதிப்புடையது) மற்றும் ஆண்டு செலவுக்கு ரூ. 50000 (இப்போது 1.25 மில்லியன் மதிப்பு) பங்களித்தது. ஹைதராபாத்தின் 7வது நிஜாம் - மிர் ஒஸ்மான் அலிகானும் 31 வருட காலத்திற்கு 3 லட்சம் ரூபாய் பங்களித்தார்.  
நிறுவனத்தின் செயலமைப்பினை வைஸ்ராய், லார்ட் மிண்டோ அங்கீகரித்து, செயல்பட தேவையான வெஸ்டிங் ஆணை 1909 மே 27 அன்று கையெழுத்தானது. 1911ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில், மைசூர் மகாராஜா இந்த நிறுவனத்திற்கு அடிக்கல் நாட்டினார். ஜூலை 24ஆம் தேதி, முதல் தொகுதி மாணவர்கள் நார்மன் ருடால்ப் மற்றும் ஆல்பர்ட் ஹேயின் கீழ் எலக்ட்ரோ-தொழில்நுட்பம் மற்றும் பயன்பாட்டு வேதியியல் துறைகளில் அனுமதிக்கப்பட்டனர். இரண்டு மாதங்களுக்குள், கரிம வேதியியல் துறை துவக்கப்பட்டது. 1958ஆம் ஆண்டில் புது தில்லியில் உள்ள பல்கலைக்கழக மானியக்குழு இந்த நிறுவனத்திற்கு பல்கலைக்கழக அங்கீகாரம் வழங்கியது.  
1909ஆம் ஆண்டில் இந்திய அறிவியல் நிறுவனம் தொடங்கிய நேரத்தில், உன்னத வாயுக்களைக் கண்டுபிடிப்பதில் சர் வில்லியம் ராம்சேயின் சக ஊழியரான மோரிஸ் டிராவர்ஸ் இதன் முதல் இயக்குநரானார். டிராவர்ஸைப் பொறுத்தவரை, இந்த நிறுவனத்தில் இவர் மேற்கொண்ட பணியின் இயல்பான தொடர்ச்சியாக இது அமைந்தது. ஏனெனில் இவர் இந்த நிறுவனத்தில் முக்கிய பங்கினைக் கொண்டிருந்தார். இந்நிறுவனத்தின் முதல் இந்திய இயக்குநராக நோபல் பரிசு பெற்ற சர் ச. வெ. இராமன் ஆவார் .  
பொறியியலில் முதுநிலை பாடங்கள் முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தியது இந்த நிறுவனம் தான். இயற்கை அறிவியல் பட்டதாரிகளுக்கான உயிரியல், வேதியியல், இயற்பியல் மற்றும் கணித அறிவியலில் ஒருங்கிணைந்த முனைவர் பட்ட திட்டங்களும் இங்கு தொடங்கப்பட்டன.