# விண்வெளிப் பயணம்

**விண்வெளி ஆய்வு** என்பது விண்வெளியை ஆராய வானியல் மற்றும் விண்வெளி தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவதாகும். விண்வெளி ஆய்வு தற்போது முக்கியமாக தொலைநோக்கிகள் மூலம் வானியலாளர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், அதன் இயற்பியல் ஆய்வு ஆளில்லா ரோபோ விண்வெளி ஆய்வுகள் மற்றும் மனித விண்வெளிப் பயணம் ஆகிய இரண்டாலும் நடத்தப்படுகிறது. விண்வெளி ஆய்வு, அதன் பாரம்பரிய வடிவமான வானியல் போலவே, விண்வெளி அறிவியலுக்கான முக்கிய ஆதாரங்களில் ஒன்றாகும்.  
வானியல் என்று அழைக்கப்படும் விண்வெளியில் உள்ள பொருள்களின் அவதானிப்பு நம்பகமான பதிவு செய்யப்பட்ட வரலாற்றை முன்னரே குறிப்பிடுகிறது, இருபதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் பெரிய மற்றும் ஒப்பீட்டளவில் திறமையான ஏவுகணை<nowiki/>களின் வளர்ச்சியே இயற்பியல் விண்வெளி ஆய்வுப் பயணம் உண்மையாக அணுமதித்தது. விண்வெளியை ஆராய்வதற்கான பொதுவான பகுத்தறிவுகளில் அறிவியல் ஆராய்ச்சி, தேசியப் பெருமை, பல்வேறு நாடுகளை ஒன்றிணைத்தல், மனிதகுலத்தின் எதிர்கால உயிர்வாழ்வை உறுதி செய்தல் மற்றும் பிற நாடுகளுக்கு எதிராக இராணுவ மற்றும் அனுகூல நன்மைகளை மேம்படுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும்.  
விண்வெளி ஆராய்ச்சியின் ஆரம்ப சகாப்தம் சோவியத் யூனியனுக்கும் ஐக்கிய அமெரிக்கா<nowiki/>விற்கும் இடையிலான "விண்வெளி பந்தயத்தால்" உந்தப்பட்டது. அந்நாடுகளுக்கிடையே நிகழ்ந்த பனிப்போரானது விண்வெளி ஆய்வு தொடங்குவதற்கான உந்து சக்தியாக இருந்தது. அணு ஆயுதங்களை உருவாக்கும் திறனுக்குப் பிறகு, பாதுகாப்பு/தாக்குதல் பற்றிய விவரிப்பு நிலத்தையும் காற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் சக்தியையும் மையமாகக் கொண்டிருந்தது. சோவியத் யூனியன் மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய இரண்டும் விண்வெளியை ஆராய்வதன் மூலம் தொழில்நுட்பத்தில் தங்கள் மேன்மையை நிரூபிக்க பந்தயத்தில் ஈடுபட்டன. உண்மையில், ஸ்புட்னிக் I க்கு பதிலளிக்கும் விதமாக நாசா உருவாக்கப்பட்டது.  
பூமியைச் சுற்றி வரும் முதல் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட பொருள், சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஸ்புட்னிக் 1, அக்டோபர் 4,1957 அன்று ஏவப்பட்டது, மேலும் அமெரிக்க அப்பல்லோ 11 பயணத்தின் முதல் நிலவு தரையிறக்கம் ஜூலை 20,1969 அன்று நிகழ்ந்தது. இந்த ஆரம்ப காலத்திற்கான அடையாளங்களாக பெரும்பாலும் எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன. சோவியத் விண்வெளித் திட்டம் 1957 ஆம் ஆண்டில் விண்வெளிக்கு முதன்முதலில் உயினத்தை அனுப்பியது . அதன் பிறகு முதல்முதலாக மனித விண்வெளிப் பயணம், 1961 இல் *வோஸ்டாக் 1* வின்கலம் மூலம் யூரி ககாரினால் வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்தப்பட்டது. அதன் பின்னர் 1965, மார்ச்சு 18 அன்று அலெக்ஸி லியோனோவ் வின்வெளியில் நடந்து சாதனை படைத்தார், 1966 இல் முதல் தானியங்கி தரையிறக்கம் நிகழ்த்தப்பட்டது. மேலும் அதே ஆண்டு சல்யுட் 1 என்ற விண்வெளி ஆய்வு நிறுவனம் ஒன்றும் நிறுவப்பட்டது உட்பட பல மைல்கற்களை சோவியத் யூனியன் அடைந்தது. முதல் 20 வருட ஆய்வுக்குப் பிறகு, விண்வெளி விண்கலத் திட்டம் போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க ஆய்வுத் திட்டங்களுடன் இரு நாடுகளுக்கிடையேயான போட்டியானது சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் த்துடன் (ஐஎஸ்எஸ்) ஒத்துழைப்பதாக மாற்றப்பட்டது.  
மார்ச் 2011 இல் எஸ். டி. எஸ்-133 ஐத் தொடர்ந்து ஐ. எஸ். எஸ் கணிசமாக நிறைவடைந்த நிலையில், அமெரிக்க விண்வெளி ஆய்வுக்கான திட்டங்கள் தொடர்ந்து நகர்ந்து கொண்டிருந்தன. 2020 ஆம் ஆண்டுக்குள் சந்திரனுக்குத் திரும்புவதை நோக்கமாகக் கொண்ட விண்மீன் தொகுப்புத் திட்டம் 2009 ஆம் ஆண்டில் ஒரு நிபுணர் மறுஆய்வுக் குழு அறிக்கையால் நம்பத்தகாதது என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. விண்மீன் கூட்டம் இறுதியில் ஆர்ட்டெமிஸ் திட்டத்துடன் மாற்றப்பட்டது, இதில் முதல் பணி 2022 இல் நிகழ்ந்தது, ஆர்ட்டெமஸ் III உடன் திட்டமிடப்பட்ட குழு தரையிறக்கம் நிகழ்ந்தது. தனியார் ஏவுகணை வாகனங்கள், விண்வெளி காப்ஸ்யூல்கள் மற்றும் செயற்கைக்கோள் உற்பத்தி ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியுடன் 2010 களில் தனியார் விண்வெளித் துறை<nowiki/>யின் எழுச்சியும் ஆர்வத்துடன் தொடங்கியது.  
2000களில், சீனா வெற்றிகரமான பணியாளர்களுடன் கூடிய விண்வெளிப் பயணத் திட்டத்தைத் தொடங்கியது, அதே நேரத்தில் இந்தியா சந்திரயான் திட்டத்தைத் தொடங்கியது, அதே நேரத்தில் ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் ஜப்பானும் எதிர்கால பணியாளர்களுடன் கூடிய விண்வெளிப் பயணங்களைத் திட்டமிட்டுள்ளன. 2020களில் ஈர்க்கப்படும் இரண்டு முதன்மை உலகளாவிய திட்டங்கள் சீனா தலைமையிலான சர்வதேச சந்திர ஆராய்ச்சி நிலையம் மற்றும் அமெரிக்கா தலைமையிலான ஆர்ட்டெமிஸ் திட்டம் ஆகும், இதில் சந்திர நுழைவாயில் மற்றும் ஆர்ட்டெமிஸ் அடிப்படை முகாம் ஆகியவற்றைக் கட்டும் திட்டம் உள்ளது, ஒவ்வொன்றும் அதன் சொந்த சர்வதேச கூட்டாளர்களைக் கொண்டுள்ளன.