# காற்பந்தாட்டம்

## தற்போதைய நெறிமுறைகள் மற்றும் குடும்பங்கள்

### நவீன நெறிமுறைகளின் தொடக்கம்

#### ஆங்கிலப் பொதுப் பள்ளிகள்

கால்பந்தானது பிரிட்டன் முழுவதும் வெவ்வேறு வடிவங்களில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த பொழுது, அதன் பொதுப் பள்ளிகள் (பிற நாடுகளில் உள்ள தனியார் பள்ளிகளானது) நவீன கால்பந்து நெறிமுறைகளை உருவாக்குவதில் நான்கு முக்கிய சாதனைகளுடன் பெரிதும் நன்மதிப்பைப் பெற்றிருக்கின்றன. முதலில், "கும்பல்" வடிவத்திலிருந்து அதை ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குழு விளையாட்டாக மாற்றியது முக்கியமானதாக இருந்ததாக ஆதாரங்கள் பரிந்துரைத்தன. இரண்டாவதாக, கால்பந்தின் முந்தைய விளக்கங்கள் மற்றும் குறிப்புகள் பெரும்பாலானவற்றை இந்தப் பள்ளிகளில் படித்த மாணவர்களைக் கொண்டு பதிவு செய்தன. மூன்றாவது, இந்தப் பள்ளிகளிலிருந்து ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் மற்றும் முன்னாள் மாணவர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து முதலில் கால்பந்து விளையாட்டுக்களை நெறிமுறைப்படுத்தி, பள்ளிகளுக்கு இடையே விளையாடும் போட்டிகளாக உருவாக்கின. இறுதியாக, அது ஆங்கில பொதுப் பள்ளிகளில் "உதைத்தல்" மற்றும் "ஓடுதல்" (அல்லது "கொண்டுசெல்லுதல்") விளையாட்டுக்களைத் தெளிவாகப் வகைப் பிரித்தது.  
ஆங்கில பொதுப் பள்ளிகளில் விளையாடப்பட்ட விளையாட்டுக்கள் கால்பந்தைப் போன்று தோன்றியது — முக்கியமாக உயர்நிலை, மேல்நிலை மற்றும் தொழிற்படிப்புகளிலிருந்து மாணவர்கள் பங்கு பெற்றனர் — என்பதைக் கூறும் முந்தைய ஆதாரம் 1519 இல் வில்லியம் ஹார்மன் எழுதிய *வல்கரியா* என்ற நூலிலிருந்து வந்தது. ஹார்மன், ஏடன் மற்றும் வின்செஸ்டர் கல்லூரிகளில் தலைமையாசிரியராகப் பணிபுரிந்தார், மேலும் அவரது லத்தீன் உரைநூலானது "We wyll playe with a ball full of wynde" என்ற வாக்கியத்துடன் மொழி மாற்று பயிற்சிகளை உள்ளடக்கியது.  
ரிச்சர்டு மல்காஸ்டர், 16 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் ஏடன் கல்லூரியில் மாணவராக இருந்து, பின்னர் பிற ஆங்கில பள்ளிகளுக்கு தலைமையாசிரியராக மாறியவர், அவர் "பதினாறாம் நூற்றாண்டில் கால்பந்திற்கான மிகச்சிறந்த முறையில் வாதிட்டவர்" என்று விவரிக்கப்படுகின்றார். அவரது பங்களிப்புகளில் பல ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குழு கால்பந்தின் பழைய ஆதாரமாக உள்ளன. மல்காஸ்டரின் நூல்கள், அணிகள் ("இரு பக்கங்கள்" மற்றும் "தரப்புகள்"), நிலைகள் ("நிற்குமிடங்கள்"), நடுவர் ("தரப்புகளுக்கிடையே நடுவர்") மற்றும் பயிற்சியாளர் "(trayning maister)" ஆகியவற்றைக் குறிக்கின்றது. மல்காஸ்டரின் "பூட்டிபால்" நூலானது பாரம்பரிய கால்பந்தின் ஒழுங்கீனம் மற்றும் வன்முறைகளிலிருந்து மதிப்பிட்டது:  
1633 இல், அபெர்டீன் இலிருந்து வந்த ஆசிரியர் டேவிட் வெட்டர்பர்ன், "வொக்கபுலா" என்றழைக்கப்பட்ட சிறிய இலத்தீன் உரைநூலில் நவீன கால்பந்தின் உறுப்புகளை குறிப்பிட்டுள்ளார். வெட்டர்பர்ன், எது நவீன ஆங்கிலத்திற்கு "keeping goal" என்று மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டது என்பதைக் குறிப்பிடுகிறார், மேலும் அவர் பந்தை அனுப்புவதற்கு ("strike it here") ஒரு குறிப்பை உருவாக்குகின்றார். "பந்தைப் பிடித்து வைத்தல்" என்பதற்கான குறிப்பு, சில பந்தை கைகளால் கையாளும் முறைகள் அனுமதிக்கப்பட்டதாக பரிந்துரைக்கின்றது. எதிர்த்தரப்பு வீரர்களின் தாக்குதல் மற்றும் தக்கவைத்தல் உட்பட மாற்றங்கள் அனுமதிக்கப்பட்டன என்பது தெளிவாகின்றது ("அந்த வீரனை திரும்ப அனுப்பு").  
சுமார் 1660 இல் பிரான்சிஸ் வில்லூக்பி எழுதிய *புக் ஆப் கேம்ஸ்* நூலில், கால்பந்திற்கான மேலும் விரிவான விளக்கக் குறிப்புகள் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. வில்லூக்பி சுட்டன் கோல்டுபீல்டு பள்ளியில் பயின்றார், அவர் முதலில் கோல்கள் மற்றும் தெளிவான ஆட்டக்களம் பற்றி விவரித்தது: "அடுத்த முனையில் முடிவில் ஒரு வாயில் இருந்தது". வாயில்கள், கோல்கள் என்று அழைக்கப்பட்டன." அவரது நூல் கால்பந்துக் களத்தை விவரிக்கும் ஓர் வரைபடத்தைக் கொண்டுள்ளது. அவர், உத்திகளையும் ("கோலைப் பாதுகாக்க சில சிறந்த வீரர்களை விட்டுவைத்தல்"); ஸ்கோர் செய்தலையும் ("அவர்கள் பந்தை அவர்களது எதிரணியினர் ஊடே அடித்து முதல் கோலைப் போட்டு வென்றனர்") மற்றும் அணிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வழியையும் ("வீரர்கள் அவர்களின் வலிமை மற்றும் சுறுசுறுப்பு அடிப்படையில் சரிசமமாகப் பிரிக்கப்பட்டனர்") குறிப்பிடுகின்றார். அவர் கால்பந்தின் "சட்டத்தை" முதலில் விவரிப்பது: "அவர்கள் கண்டிப்பாக பந்தைவிட [எதிரணியினரின் காலை] உதைக்கக் கூடாது".  
ஆங்கில பொது பள்ளிகள் முதலில் நெறிமுறைப்படுத்தப்பட்ட கால்பந்து விளையாட்டுக்களை (குறிப்பாக ஏடன் (1815) மற்றும் அல்டேன்ஹாம் (1825) இந்த விதிகளன் முந்தைய தெளிவான வடிவங்களின் வெளிப்பாடுகள், வீரர்கள் "அவர்களின் ஆப்சைடில்" இருப்பதானது அவர்களின் குறிக்கோளாக வெறுமனே பந்துக்கும் கோலுக்கும் இடையே நிற்பதுவேயாகும். வீரர்கள் காலை அல்லது கையைப் பயன்படுத்தி பந்தை முன்னோக்கி செலுத்துவது அனுமதிக்கப்படவில்லை. அவர்கள் தங்களது கால்களைக் கொண்டு சிறிது சிறிதாக, அல்லது *இணைந்துச் செல்லும் சிறு குழுக்களாக * வோ அல்லது அதே போன்ற *வடிவத்திலோ* பந்தை முன்னேற்றிச் செல்ல முடியும். இருப்பினும், ஆப்சைடு சட்டங்கள் பிரிக்கப்பட்டு ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் வேறுபட்ட முறையில் மேம்படுத்தத் தொடங்கினர், இதை 1810–1850 காலகட்டத்தில் வின்செஸ்டர், ரக்பி, ஹாரோ மற்றும் செல்ட்டன்ஹாம் ஆகியவற்றிலிருந்த கால்பந்து விதிகள் மூலம் அறியப்படுகின்றது. வெப் எல்லிஸ் காண்பித்த அலட்சியத்திற்கான விதியானது *பந்தைக் கொண்டு முன்னோக்கி ஓடுவது* ஆகும், அந்த விதிகளானது அவரது காலத்தில், ஒரு வீரரை பின்வாங்க அல்லது முன்னோக்கி உதைக்க மட்டுமே அனுமதித்தது.
1840களின் போது பிரிட்டனில் ரயில் போக்குவரத்து வளர்ச்சியின் பயனாக, மக்கள் முன் எப்போதும் சந்தித்திராத குறைந்த சௌகரியமின்மையுடன் பயணம்செய்ய முடிந்தது. பள்ளிகளுக்கிடையேயான விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடைபெற ஏதுவானது. இருப்பினும், ஒவ்வொரு பள்ளியும் தங்கள் சொந்த விதிமுறைகளுடன் விளையாடியதால், மற்றவர்களுடன் கால்பந்து விளையாட பள்ளிகளுக்குக் கடினமாக இருந்தது. இந்த பிரச்சினைக்குத் தீர்வாக போட்டியானது இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது, அதன் ஒரு பகுதி விளையாட்டு "நடைபெறும்" பள்ளியின் விதிமுறைகளால் விளையாடப்பட்டது, மற்றொரு பகுதியானது "வெளியில்" இருந்துவந்த பள்ளியின் விதிகளால் விளையாடப்பட்டது.  
ரக்பி கால்பந்தைத் தவிர, பொதுப் பள்ளி நெறிமுறைகள் ஒவ்வொரு பள்ளியின் வரையறுக்கப்பட்ட விளையாட்டு களங்களுக்கு அப்பால் அவ்வளவாக விளையாடப்படவில்லை. இருப்பினும், அவைகள் பல பள்ளிகளில் அவைளுக்காக உருவாக்கப்பட்ட களங்களில் விளையாடப்படுகின்றது ((கீழே வாழ்ந்துவரும் UK பள்ளி விளையாட்டுகள் காண்க).