# உடல்மொழி

## உடல் வெளிப்பாடுகள்

### முக பாவனைகள்

முகபாவனை என்பது உடல் மொழியின் ஒரு பகுதியும் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் ஒரு செயலுமாகும். ஒரு நபரின் மனநிலை மற்றும் மனநிலையின் தோற்றத்தை உருவாக்குவதற்காக கண்கள், புருவங்கள், உதடுகள், மூக்கு மற்றும் கன்னங்களின் இயக்கம் போன்ற பல அறிகுறிகளையும் ஒருங்கிணைத்து விளக்குவதன் மூலம் இதன் துல்லியத்தன்மை அமைகிறது. உடல்மொழி நிகழும் சூழல் மற்றும் நபரின் சாத்தியமான நோக்கம் குறித்து எப்போதும் கூடுதலாகக் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.  
- **மகிழ்ச்சி :** ஒரு நபர் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் போது பொதுவாக சிரித்துக்கொண்டே இருப்பார். மேலும் அவரை பார்க்க இயலும் வாய்ப்பும் அதிகம். இத்தகைய நபர்களின் முகபாவனை மற்றும் உடல் மொழி பொதுவாக அதிக ஆற்றலை வெளிப்படுத்துகிறது.
- **சோகம் :** இது முகத்தில் புன்னகை இல்லாத நிலையாகும். அவ்வாறு புன்னகைக்க விரும்பாதது சோகத்தின் அடையாளம். சோகமாக இருக்கும் ஒருவருக்கு எப்பொழுதும் கண்கள் தாழ்வாகவே இருக்கும். குறிப்பாக மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் ஒருவருடன் ஒப்பிடும் போது சோகத்தில் உள்ளவர்களின் முக உடல் மொழி ஆற்றல் குறைந்ததாக இருக்கும்.
- **கவனம்:** கவனம் செலுத்தும் போது ஒரு நபரின் புருவங்கள் தாழ்வாகவும் மையமாகவும் இருக்கும். அவரின் கண்களும் அதிக கவனம் செலுத்தும். பொதுவாக எந்தப் பணியை மேற்கொண்டாலும் அவர் மிகவும் உறுதியுடன் இருப்பார். அதிக கவனம் பொதுவாக நேர்மறை மனநிலைகளுக்கு மையமாகவும் தொடர்புடையதாகவும் உள்ளது. ஒரு நபர் கவனம் செலுத்துகிறார் என்றால், ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளி அல்லது பகுதிக்கு அவர் முன்னுரிமை அளிக்கிறார் என்று அர்த்தமாகும். இந்த செயல்முறை அதிகரித்த மன செயல்பாடுடன் இணைந்து நிகழ்கிறது. எனவே இது சில நேரங்களில் மனரீதியாக கவனம் செலுத்துவதாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த வெளிப்பாடு பொதுவாக மன உறுதியின் நிலையைக் குறிப்பிடவும் பயன்படுத்தப்படலாம். எனவே, முக மொழி என்பது ஒருவர் எவ்வளவு கவனம் செலுத்துகிறார் என்பதையும் ஒருவர் எப்படி சிந்திக்கிறார் என்பதையும் அறிவுறுத்துகிறது. அன்றாட உரையாடலில் ஒரு தெளிவான உதாரணத்தைக் காணலாம்: ஒரு நபர் அவருடன் உரையாடும் ஒரு நபரைப் பார்க்கிறார் என்றால் அவர் அவரின் காட்சி கவனத்தின் முதன்மை மையமாக இருக்கிறார் என்பது புலப்படும். அதே நேரத்தில் அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பதைப் பற்றியும் சிந்திக்கிறார். இது அதிகரித்த மன செயல்பாட்டைக் காட்டுகிறது. இதைச் செய்யும் ஒருவர் மற்ற நபரைப் புரிந்துகொள்வதில் பார்வை மற்றும் மனரீதியாக கவனம் செலுத்துகிறார் என்பது போலவும் தெரிகிறது.
- **கவனம் செலுத்தப்படாதது:** கவனம் செலுத்தப்படாத முகபாவனை என்பது கண்களுக்கு கவனம் செலுத்தாத தோற்றத்துடன் புருவங்களை உயர்த்துவதைக் காண்பிக்கும். கவனம் செலுத்தாத ஒரு நபர், தாங்கள் மேற்கொள்ளும் எந்தப் பணியிலும் குறைவான ஆர்வத்துடன் இருப்பார். மனச்சோர்வு, சலிப்பு மற்றும் ஆர்வமுள்ள மனநிலைகள் பெரும்பாலும் கவனம் செலுத்தாமல் இருப்பதுடன் தொடர்புடையவையாகும்.
- **நம்பிக்கை:** நம்பிக்கையான முக உடல் மொழியானது அதிக கவனம், மையப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் உற்சாகமான தோற்றத்தை உள்ளடக்கியதாகும். தன்னம்பிக்கையுள்ள நபர் ஒருவருக்கு நிமிர்ந்து பார்ப்பதற்கும், கண்களைத் தொடர்புகொள்ள விரும்புவதற்கும் அதிக வாய்ப்புள்ளது. அதே நேரத்தில் குறிப்பிட்ட அந்நபர் பேசினாலும் பெரும்பாலும் சிரித்துக்கொண்டே பேசுவார்.
- **பயம்:** பயப்படும் ஒருவரின் முக உடல் மொழி பொதுவாக அழுத்தமாகவும், சுறுசுறுப்பற்றும் தெரிகிறது. அவர் புருவங்கள் அடிக்கடி உயர்த்தப்படும். அவை சற்று இறுக்கமாகத் தோன்றலாம். பயப்படுபவரின் வாய் ஒரு பகுதியளவு திறந்திருக்கும். சோகத்தில் இருக்கும் நபரைப் போலவே பயந்தவர்களும் தங்கள் கண்களைக் குனிந்து பார்த்துக் கொள்வதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். ஒருவர் திடீரென்று பயந்தால் அல்லது பயமுறுத்தப்பட்டால் தோன்றும் நிலை இதற்கு விதிவிலக்காகும். இந்த நிகழ்வில் அச்சுறுத்தப்பட்ட நபர் உள்ளுணர்வாக தனது தலையை பின்னால் இழுத்துக் கொள்வார். அச்சுறுத்தலுக்கான மூலத்தைப் உற்று பார்ப்பார். அச்சுறுத்தலுக்கான மூலத்தை பார்வைக்கு அடையாளம் காணும் அதே வேளையில், தீங்கு விளைவிக்கும் வழியிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ள தலையை நகர்த்துவதற்கு இச்செயல் ஒர் உள்ளுணர்வாக செய்யப்படுகிறது. இது பயமுறுத்தப்பட்டதற்கான எதிர்வினை பதில் என்பதால், அதிக கவனம் செலுத்தும் நம்பிக்கைக்கான எதிர்வினையுடன் ஒப்பிடும்போது அவர்களின் கவனத்தின் நிலை இன்னும் குறைக்கப்படுகிறது. புருவங்களை உயர்த்துவதுடன் அவர்களின் உச்சந்தலையும் ஒரு குறிப்பிட்ட முறையில் சுருங்குகிறது. தலைமுடி நிமிர்ந்து நிற்றல் போன்ற வெளிப்பாடு பயத்தால் உச்சந்தலையில் திடீரென சுருங்கும் உணர்வை மிகைப்படுத்தும் ஒரு குறிப்பாகும்.  
ஒரு நபரின் உச்சந்தலையானது தொடர்ந்து சுருங்கிய நிலையிலேயே இருந்தால் அந்த நபர் பயத்தின் உணர்வை எதிர்த்துப் போராடினாலும் அல்லது திசைதிருப்பப்பட்டாலும் அந்த ஒருமுகத் தோற்றம் தொடர்கிறது. உடல் மொழியை தீவிரமாகப் பயன்படுத்தும் நடிகர்கள் மற்றும் வணிகர்கள் போன்றவர்கள் கவனத்தை மீண்டும் பெறுவதற்கு குறிப்பிட்டதொரு தங்கள் உடல்மொழியில் அதிக கவனம் செலுத்தி உறுதியாகப் பின்பற்றுகிறார்கள். தன்னுடைய இருப்பை உணர்த்துவதற்காக அவர்கள் ஏதாவதொரு பொருளை மதித்தல், ரோசாப்பூவை முகர்தல், மன அழுத்தம் விடுவிக்கும் பந்தை அமுக்குதல் போன்ற தனிப்பட்ட செயல்களில் ஈடுபடுவர்.  
முக உடல் மொழி உண்மையான உணர்ச்சியின் அடையாளமாக விளங்கும் அதே வேளையில், அது இல்லாதது நேர்மையின் பற்றாக்குறையைக் குறிக்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக, புன்னகைக்கும்போது கண்களைச் சுற்றி சுருக்கங்கள் இல்லாதது ஒரு போலி புன்னகையைக் குறிக்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் கட்டளையின் பேரில் உண்மையான புன்னகையை உருவாக்குவது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்பினர். யாராவது மகிழ்ச்சியுடன் சிரிக்கும்போது அவர்கள் கண்களைச் சுற்றி சுருக்கங்கங்கள் இருக்கும். போலிப்புன்னகையின்போது அவர்கள் கண்களைச் சுற்றி இத்தகைய சுருக்கங்கள் வருவதில்லை. ஒருவர் உண்மையில் மகிழ்ச்சியாக இல்லாமல் அவ்வாறு இருக்க முயற்சிக்கிறார் என்றாலும் சுருக்கங்களை காணவியலாது. இருப்பினும், மிக சமீபத்தில், வடகிழக்கு பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் நடத்திய ஆய்வில், மக்கள் குறிப்பாக மகிழ்ச்சியாக இல்லாவிட்டாலும், புன்னகையை நம்பத்தகுந்த வகையில் போலியாக உருவாக்க முடியும் என்று கண்டறியப்பட்டது.  
கண்ணின் கண்மணியை குறிப்பாக நம்பத்தக்க ஓர் உடல்மொழியாகக் கருதலாம். அதன் செயல் மனநிலையை ஒத்திருக்கிறது. ஒரு நபரின் மனநிலையை கவனிக்கும்போது கண்மணியின் மூலம் அவரை தொடர்பு கொள்ள முடியும். உதாரணமாக, அந்த நபருக்கு தனது கண்மணியின் மீது எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை என்று ஓர் ஆராய்ச்சி கண்டறிந்தது. ஒருவர் மற்றொரு நபர் மீது ஆர்வம் காட்டும்போது அல்லது அவர்கள் எதையாவது பார்க்கும்போது கண்மணி விரிவடைகிறது. ஒரு நண்பரிடம் ஏதாவது சுவாரசியமான செய்தியைப் பற்றி பேசும் போது அவரது கண்மணியின் அளவைச் சரிபார்த்து, பின்னர் சுவாரசியம் குறைவான செய்தியைப் பேசி அவரின் கண்மணியை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து இதை நாம் உணரலாம். இதன் பொருள் மூளை மற்றவரின் முக மற்றும் உடல் வெளிப்பாடுகளை ஒரே நேரத்தில் செயல்படுத்துகிறது. இந்த ஆய்வுகளில் உள்ள பாடங்கள், உயர் மட்ட துல்லியத்துடன் முகபாவனையின் அடிப்படையில் உணர்ச்சிகளை மதிப்பிட்டன. ஏனென்றால், முகமும் உடலும் பொதுவாக அவற்றின் இயற்கையான விகிதாச்சாரத்தில் ஒன்றாகக் காணப்படுகின்றன மற்றும் முகம் மற்றும் உடலிலிருந்து வரும் உணர்ச்சி சமிக்ஞைகள் நன்கு ஒருங்கிணைக்கப்படுகின்றன.