# கணக்கியல்

## வரலாறு

### பழங்கால மெசபடோமியாவில் முத்திரைல்லை கணக்கு வைப்பு முறை

ஆரம்பகால கணக்குவைப்பு பதிவுகள் பழங்கால பாபிலோன், அஸ்ஸைரியா மற்றும் சுமேரியா இடிபாடுகளுக்கிடையே காணப்பட்டது, இவை 7000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தினைக் கொண்டிருக்கிறது. அக் காலத்து மக்கள் தங்கள் கால்நடைகள் மற்றும் பயிர் வளர்ச்சியைப் பதிவுசெய்வதற்குப் பண்டைக்கால கணக்கு வைப்பு முறைகளை நம்பியிருந்தனர். பயிர் செய்வதற்கும் கால்நடை பராமரிப்பிற்கும் இயற்கையான பருவங்கள் இருப்பதால், பயிர்கள் அறுவடை செய்யப்பட்டபிறகு அல்லது இளம் விலங்குகள் தாய்ப்பால் குடிக்கும் பழக்கத்திலிருந்து விடுபட்ட பின்னர் தேவைக்கும் அதிகமாக இருப்பது அதிகரித்துள்ளதா என்பதைத் தீர்மானிப்பதும் அவற்றை எண்ணுவதும் எளிமையாக இருக்கிறது. அவற்றில் சில செதுக்கப்பட்ட கோடுகள் மற்றும் முத்திரையிடப்பட்ட புள்ளிகள் போன்ற வடிவங்களில் அடையாளக் குறிகளைக் கொண்டிருந்தன. கற்கால சமூகத் தலைவர்கள் விவசாயியின் மந்தைகள் மற்றும் அறுவடைகளில் ஒரு பங்கு என்ற வகையில் அளவுக்கு மீறிய பொருட்களை அவ்வப்போது சேகரித்தனர். சேகரிக்கப்பட்ட சமூகப் பொருட்கள் இல்லாதவர்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது, ஆனால் அவற்றில் பெரும்பங்கு மதச் சம்பிரதாயங்களுக்கும் திருவிழாக்களுக்குமே ஒதுக்கப்பட்டது. கி.மு. 7000 ஆம் ஆண்டில், சுமார் 10 அடையாள முத்திரை வடிவங்களே இருந்தன ஏனெனில் அந்த அமைப்பானது வெறும் விவசாயப் பொருட்களை பதிவுசெய்வதற்கு மட்டுமே பயன்பட்டது, தானியம், எண்ணெய் மற்றும் வளர்க்கப்படும் விலங்குகள் போன்று அந்த நேரத்தில் இருந்த உழவுப் பொருட்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒன்று பிரதிநிதிப்படுத்தியது.கி.மு. 3500 ஆம் ஆண்டு காலகட்டத்தில் அடையாள வில்லை வடிவங்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 350 ஆக அதிகரித்தது, அந்தநேரத்தில் நகர்ப்புற பட்டறைகள் மறுபகிர்ந்தளிப்பு பொருளாதாரத்துக்குப் பங்களிக்க ஆரம்பித்திருந்தன. புதிய அடையாள வில்லைகள் கம்பளி மற்றும் உலோகம் போன்ற கச்சா பொருட்களைக் குறித்தன, இதர வில்லைகள் துணிகள், உடைகள், நகைகள், ரொட்டி, பீர் மற்றும் தேன் போன்ற முடிக்கப்பட்ட பொருட்களின் அடையாளமாக இருந்தன.  
களிமண் முத்திரை வில்லைகளைப் பயன்படுத்தி ஒரு வகையான வரவு செலவு கணக்கு முறை கண்டுபிடிப்பு, மனித குலத்த்தின் புலன்உணர்வு சார்ந்த முன்னேற்றத்தைப் பிரதிநிதிக்கிறது. முத்திரை வில்லை அமைப்பின் புலனுணர்வு சார்ந்த முக்கியத்துவம், தரவுகளை மாற்றியமைப்பதை ஊக்குவிப்பதாக இருந்தது. ஒரு தனிநபரிடத்திலிருந்து மற்றொரு நபருக்கு வாய்மொழியாக தகவல் சொல்வதுடன் ஒப்பிடுகையில், முத்திரை வில்லைகள் கூடுதல்-உடல் சார்ந்தவையாக இருந்தது, அதாவது மனிதனின் மனதுக்கு வெளியே. இதன் விளைவாக, கற்கால கணக்கர்கள் மற்றொருவரின் அறிவைப் பெறுபவர்களாக இல்லாமல், தரவுகளைக் குறியேற்றம் மற்றும் குறிவிளக்கல் செய்வதில் பெரும் ஈடுபாடு கொண்டவர்களானார்கள். முத்திரை வில்லை அமைப்பு உண்மையான பொருட்களுக்குப் பதிலாக சிறு எண்ணக்கூடியவைகளால் இடம்பெற்றன, அவை அவற்றின் பெருந்திரள் மற்றும் எடையை நீக்கியது, மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட ஒழுங்குமுறையில் தரவுகளை வழங்கி அவற்றையே ஒரு உருமாதிரியாக வைத்துக்கொண்டு கருத்துப்பொருளாக அவற்றுடன் பரிவர்த்தனை செய்ய அனுமதிக்கிறது. இதன் விளைவாக, தானியங்களின் கனமான கூடைகள் மற்றும் கட்டுப்படுத்துவதில் சிரமத்தை ஏற்படுத்தும் விலங்குகளை எளிதாக எண்ணவும் மறுபடி எண்ணவும் முடியும். இந்த எண்ணக்கூடியவைகளை கைகளால் நகர்த்தியும் நீக்கியும் கணக்கர்கள் கூட்டவும், கழிக்கவும், பெருக்கவும், வகுக்கவும் செய்தனர்.  
கலப்பை, பாய்மரக் கப்பல்கள் மற்றும் செப்பு உலோக வேலைகள் போன்ற தொழில்நுட்ப புதுமைகளின் உருவாக்கத்தின் நடுவே [[மெசபோடோமிய நாகரிகம் கி.மு.3700–2900]] காலத்தில் ஏற்பட்டது. கோவில்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட பரிவர்த்தனைகளைப் பதிவு செய்வதற்கு படவெழுத்து அம்சங்களுடன் கூடிய களிமண் தகடுகள் இந்தக் காலகட்டத்தில் தோன்றின.  
சுமேரியன் காலத்தின்போது முத்திரை வில்லை உறை கணக்கு வைப்பு, தட்டையான களிமண் தகடுகளால் மாற்றியிடப்பட்டன இவை குறியீடுகளை மட்டுமே மாற்றல் செய்த முத்திரை வில்லைகளால் அச்சு எடுக்கப்பட்டன. இத்தகைய ஆவணங்கள் படியெடுப்பவர்களால் வைக்கப்பட்டிருந்தன, இவர்கள் தேவைப்படும் இலக்கிய மற்றும் கணித திறன்களைப் பெறுவதற்குக் கவனமாக பயிற்சியளிக்கப்பட்டுளனர் மேலும் நிதியாதாரப் பரிவர்த்தனைகளைப் பதிவுசெய்வதற்கு இவர்களே பொறுப்பாளிகளாவார்கள். அத்தகை பதிவுகள், ஆரம்பத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட களிமண் தகடுகளில் செதுக்கப்பட்ட சுருக்க குறியீட்டு வடிவில் கியூனிஃபார்ம் எழுத்துகளின் உதாரணங்களாக திகழ்பவைகளுக்கு முந்தையது, இது கி.மு. 2900 ஆம் ஆண்டில் ஜெம்டெட் நாஸ்ர் இல் சுமேரியனில் எழுதப்பட்டுள்ளது. அதனால் "முத்திரை வில்லை கணக்கு வைப்பு" எழுத்து வடிவுக்கு முந்தையது மட்டுமல்லாமல் எழுதுதல் மற்றும் கருத்தியலான எண்ணுதல் உருவாக்கத்தில் பெரும் இயங்குவிசையையும் உள்ளடக்கியிருந்தது.  
ரோம வரலாற்றாசிரியர்கள் சியூடோனியஸ் மற்றும் காசியஸ் டியோ இவ்வாறு பதிவுசெய்கிறார்கள், கி.மு. 23 ஆம் ஆண்டில் அகஸ்டஸ் ஒரு *ரேஷனோரியம்* (கணக்கு) தயாரித்தார், அதில் பொதுமக்கள் வருவாய்கள், *ஏராரியம்* (கருவூலம்), மாநில *ஃபிஸ்கி* (வரி அதிகாரிகள்) மற்றும் *பப்ளிகானி* (பொது ஒப்பந்ததாரர்கள்) கையில் இருக்கும் செலாவணி பணத்தின் தொகைகளைப் பட்டியலிட்டது; அவற்றில் விடுவிக்கப்பட்ட மக்களும் அடிமைகளின் பெயர்களும் கூட சேர்க்கப்பட்டிருந்தது, இவர்களிடமிருந்து விரிவான விளக்கத்தைப் பெறமுடியும். பேரரசரின் நிருவாக அதிகாரத்தின் நெருக்கத்தில் இந்த தகவல்கள் இருந்ததற்கு, அகஸ்டஸ் அவர்களாலேயே இது எழுதப்பட்டது என்று கூறும் டாசிடஸ்ஸின் அறிக்கை சான்றளிக்கிறது.  
பணம், பொருட்கள் மற்றும் பரிவர்த்தனைகளின் பதிவுகள் ரோம படைகளின் இராணுவ ஊழியர்களின் கண்காணிப்பில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. கி.பி. 110 ஆம் ஆண்டில் விண்டோலண்டா கோட்டையில் ஒரு சில நாட்களில் பெறப்பட்ட சிறு பணத் தொகைகளின் கணக்குகள், ஒருவேளை முகாம்களில் அதிகமான பொருட்களின் சப்ளை அல்லது தயாரிப்புகளின் விற்பனையில் கிடைத்த வருவாய், *செர்வெசா* (பீர்) மற்றும் *கிளாவி காலிகாரெஸ்* (மிதியடிகளுக்கான ஆணிகள்) போன்று அடிமைகளுக்கு கொடுக்கப்பட்ட பொருட்கள், அத்துடன் தனிப்பட்ட படைவீரர்களால் வாங்கப்பட்ட பொருட்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் கிடைக்கக்கூடிய பண வருவாய்களை தினசரி அடிப்படையில் அந்த அதிகாரத்தால் கணக்கிட முடிந்ததைக் காட்டுகிறது. கோட்டையின் அடிப்படைத் தேவைகள் நேரடி உற்பத்தி, வாங்குதல் மற்றும் கோரிப்பெறுதல் போன்ற ஒரு கலவையில் ஈடு செய்யப்பட்டது; 5,000 *மோடி* (அளவுகள்) *பிரேஸ்கள்* (மதுபானம் வடித்தலில் பயன்படக்கூடிய ஒருவகை தானியம்) வாங்குவதற்கான பண கோரிக்கைக்கான ஒரு கடிதத்தில், குறிப்பிட்ட மக்களை கொடுத்து உணவுப்பொருட்களை வாங்கியதாகக் காட்டுகிறது.  
ஹெரோனினஸ் ஆவணப்பதிவு என்பது நாணற்புல்லாலான ஆவணங்களின் ஒரு பெரும் தொகுப்புக்காக கொடுக்கப்பட்ட பெயர், இது பெரும்பாலும் கடிதங்களாக இருக்கின்றன, ஆனால் அவற்றில் சுமாரான எண்ணிக்கையிலான கணக்குகளும் அடங்கும், இது மூன்றாம் நூற்றாண்டு ரோமன் எகிப்துலிருந்து வருகிறது. இதிலிருக்கும் பெரும்பாலான ஆவணங்கள் ஒரு பெரிய தனியார் எஸ்டேட்டுக்குத் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது, இது ஹெரோனினஸ் அவர்களின் நினைவாக வைத்திருப்பதற்குக் காரணம் அவர் அந்த எஸ்டேட்டின் *ப்ரோன்டிஸ்டெஸ்* (கோய்னே கிரீக்: மேலாளர்) ஆக இருந்தார், அந்த எஸ்டேட் ஒரு கடினமான மற்றும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கணக்கு வைப்பு அமைப்பைக் கொண்டிருந்தது, இது அதன் எல்லா உள்ளூர் பண்ணை மேலாளர்களால் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது. எஸ்டேட்டின் தினசரி அலுவல்களுக்கு, வேலையாட்களுக்கு கூலி, பயிர்கள் உற்பத்தி, விளைபயிர்களின் விற்பனை, விலங்குகளின் பயன்பாடு மற்றும் ஊழியர்கள் மீதான பொதுச் செலவுகள் என எஸ்டேட்டின் ஒவ்வொரு உட்பிரிவின் ஒவ்வொரு நிர்வாகியும் அவருடையதேயான ஒரு சிறு கணக்குகளை வைத்திருந்தார். இந்தத் தகவல் பின்னர் ஒரு நாணற்புல் காகித சுருள்களாக சுருக்கப்பட்டு எஸ்டேட்டின் ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட உட்பிரிவின் ஒரு பெரிய ஆண்டு கணக்காக செய்யப்பட்டது. உள்ளீடுகள் பிரிவுகளாக அடுக்கப்பட்டிருந்தன, எல்லா வெவ்வேறு பிரிவுகளிலிருந்தும் பணச் செலவுகள் மற்றும் வருவாய்கள் மதிப்பீடு செய்யப்பட்டிருந்தது. இந்த வகையான கணக்குகள் உரிமையாளருக்கு சிறப்பான பொருளாதார முடிவுகளை எடுப்பதற்கான வாய்ப்பினைக் கொடுக்கிறது ஏனெனில் தகவல்கள் ஒரு நோக்கத்தில் தேர்வு செய்து அடுக்கிவைக்கப்படுகிறது.  
எளிய கணக்கு வைப்பு கிறித்துவ விவிலியம் (புதிய ஏற்பாடு) புக் ஆஃப் மாத்யூவில் பாரபிள் ஆஃப் தி டாலண்டஸ்ஸில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.