# கௌதம புத்தர்

## பகுதியளவு-பழங்கதை கலந்த வாழ்க்கை வரலாறு

### மரபுவழி சித்தரிப்புகளின் இயல்பு

(இடது) மற்றும் சக்ரா (வலது) ஆகியோர் இவரைச் சுற்றியுள்ளனர். பீமரன் பேழை, பொ. ஊ. முதலாம் நூற்றாண்டின் நடுப் பகுதியைச் சேர்ந்தது, பிரித்தானிய அருங்காட்சியகம்.]]
. சமசுகிருதம், எழுத்தோலை. நாளந்தா, பீகார், இந்தியா. பாலர் காலம்.]]நிகயங்கள் மற்றும் ஆகமங்கள் போன்ற தொடக்க கால பௌத்த நூல்களில் புத்தர் முற்றறிவைக் (*சப்பண்ணு*) கொண்டவராகவோ அல்லது எக்காலத்திற்கும் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவராகவோ (*லோகத்தரா*) சித்தரிக்கப்படவில்லை. பிக்கு அனாலயோவின் கூற்றுப்படி புத்தரின் முற்றறிவு (இவர் மற்றும் இவரது சுயசரிதையை தெய்வீகமாக்கும் அதிகரித்து வந்த மனப்பாங்குடன் சேர்த்து) குறித்த யோசனைகளானவை பிற்காலத்தில் தான் காணப்படுகின்றன. அவை மகாயான சூத்திரங்கள் மற்றும் பிந்தைய பாளி வர்ணனைகள் அல்லது நூல்களான *மகாவஸ்து* போன்றவற்றில் காணப்படுகின்றன. *சந்தக சுத்தாவில்* தாங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள் என்று கூறும் ஆசிரியர்களுக்கு எதிரான ஒரு விவாதத்தை புத்தரின் சீடரான ஆனந்தர் மேலோட்டமாகக் குறிப்பிடுகிறார். அதே நேரத்தில், *தேவிச்சவச்சகோத்த சுத்தாவானது* தான் அனைத்தையும் அறிந்தவன் என்று என்றுமே கூறவில்லை என்று புத்தர் கூறுவதாகக் குறிப்பிடுகிறது. மாறாக, தான் "உயர்ந்த அறிவுகளை" (அபிச்னா) அறிந்தவராக புத்தர் தன்னைக் குறிப்பிடுகிறார். பாளி நிகயங்களில் இருந்து பெறப்படும் தொடக்க கால சுயசரிதை குறிப்புகளானவை ஒரு சிராமணராக புத்தரின் வாழ்வு, ஆலார காலமர் போன்ற பல்வேறு ஆசிரியர்களுக்குக் கீழ் விழிப்படைதலுக்கான இவரது தேடல் மற்றும் ஓர் ஆசிரியராக இவரது 45 ஆண்டு கால வாழ்வு ஆகியவற்றின் மீது கவனக் குவியம் கொண்டுள்ளன.  
கௌதமரின் மரபு வழி சுயசரிதைகள் பொதுவாக ஏராளமான அதிசயங்கள், சகுனங்கள் மற்றும் இயற்கைக்கு மீறிய நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கியுள்ளன. இந்த மரபு வழி சுயசரிதைகளில் புத்தரின் இயற்பண்பானது ஒரு முழுமையான இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டதாகவும் (சமசுகிருதம்: *லோகத்தரா*), சாதாரணமான உலகத்தால் ஆட்படாத ஒரு குறைபாடற்ற நபராகவும் உள்ளது. *மகாவஸ்துவில்* பல பிறப்புகளுக்குப் பிறகு புத்தர் இயல்பான உலகிற்கு அப்பாற்பட்ட திறன்களை வளர்த்துக் கொண்டதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. உலகுடன் ஒத்துப் போவதற்காகவே பின்வரும் செயல்களில் ஈடுபட்டாலும் - பிறக்கும் போது வலி ஏற்படாது, தூங்குவதற்கோ, உணவுக்கோ, மருந்துக்கோ அல்லது குளிப்பதற்கோ தேவை இவருக்கு ஏற்படாது. முற்றறிவு மற்றும் "கர்மவினையை ஒடுக்கும் திறன்" ஆகியவற்றை கொண்டவராகக் குறிப்பிடப்படுகிறார். ஆண்ட்ரூ இசுகில்டனால் குறிப்பிடப்படுவதன்படி புத்தர் பொதுவாக மீமனிதனாக இருப்பார். இதில் ஒரு "மகா மனிதனுடைய" 32 முதன்மையான மற்றும் 80 சிறிய அறிகுறிகளுடன் இவர் இருப்பவராகவும், தான் விரும்பினால் ஓர் ஊழி முழுவதும் நீண்ட காலத்திற்கு புத்தரால் வாழ முடியும் என்ற கருத்தும் இதில் குறிப்பிடப்படுகிறது (திக நிகயம் 16).  
பண்டைக் கால இந்தியர்கள் பொதுவாக கால வரிசைகள் குறித்து கவலைப்பட்டதில்லை. தத்துவம் மீதே அதிக கவனத்தைக் கொண்டிருந்தனர். இந்த மனப்பாங்கை பௌத்த நூல்கள் பிரதிபலிக்கின்றன. இவருடைய வாழ்வில் நிகழ்வுகளின் ஆண்டுகளை விட என்ன போதித்தார் என்பது குறித்து ஒரு தெளிவான காட்சியை அவை வைத்திருக்கின்றன. இந்த நூல்கள் பண்டைக் கால இந்தியாவின் பண்பாடு மற்றும் அன்றாட வாழ்வின் விளக்கங்களைக் கொண்டுள்ளன. சைன புனித நூல்களிலிருந்து இதை நம்மால் உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள இயலும். புத்தரின் காலத்தை இந்திய வரலாற்றின் தொடக்க காலப் பகுதியாக இவை ஆக்குகின்றன. இவர் குறித்த முதன்மையான நூல்கள் உள்ளன. பிரித்தானிய எழுத்தாளர் கரேன் ஆம்சுட்ராங் வரலாற்று ரீதியாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுவதற்கு மிகக் குறைவான தகவல்களே இருந்தாலும், ஒரு வரலாற்று நபராக சித்தார்த்த கௌதமர் வாழ்ந்தார் என்பதை நாம் உறுதியாகக் கூற முடியும் என்கிறார். மைக்கேல் கரித்தேர்சு ஒரு படி மேலே சென்று, "பிறப்பு, வளர்ப்பு, துறவு, தேடல், விழிப்படைதல் மற்றும் விடுதலை, போதனை, இறப்பு" ஆகியவை குறித்த மிகப் பொதுவான சுருக்கமானது கண்டிப்பாக உண்மையாக இருக்க வேண்டுமென்று குறிப்பிடுகிறார்.