# விக்கிப்பீடியா:கிரந்த எழுத்துப் பயன்பாடு/கலந்துரையாடல் 01

## சிரீ

வைணவர்களின் நூல்களில் திருவாய்மொழி புகழ்பெற்ற ஒன்று. அதில் 2 ஆம் பகுதியில் (பாடல் 2858ல்)  
:தூமனத் தனனாய்ப் பிறவித்  
::துழதி நீங்க என்னைத்  
:தீமனங் கெடுத்தா யுனக்கென்  
::செய்கேனென் **சிரீதரனே**!  
அந்தாதியாதலால், அடுத்த பாடலில் (பாடல் 2859ல்) "**சிரீஇதரன்** செய்ய தாமரைக் கண்..." எனத் தொடங்குகிறார், அளபெடையுடன். இது போல இன்னும் பல இடங்களிலும் வருகின்றது. எனவே சிரீதரன் என்பது தமிழில் வழங்கும் முறைதான்.
- ரவி, முத்திரை குத்துபவர்கள் குத்திக் கொண்டுதான் இருப்பர்.
- குறை இருப்பதாகக் கருதுபவர்கள், இங்கு வந்து திருத்தலாமே. அல்லது இன்னது என்று சொல்லிக்காட்டினால் திருத்தலாம்.
- எளிய, தரமான நல்ல நடையில் கட்டுரைகள் இருப்பதும், நல்ல புதிய கருத்துக்களும் வலுவடிமானம் கொண்ட கருத்துக்களும் இருக்க வேண்டும் என்பதும் நம் எல்லோருடைய எண்ணமும் தானே. நடையைப் பொருத்தவரை, கலைக்களஞ்சியம் என்பது ஏதோ பொழுது போக்கு இதழ்களைப்போல் இருக்க முடியாது. அதற்காகக் கடினமான நடையில் இருக்க வேண்டும் என்று ஒரு சிறிதும் பொருளல்ல. ஒரு 9 ஆவது, 10 ஆவது வரையாவது படித்தவர் இங்குள்ள கட்டுரைகளைப் படித்தால் அதன் வழி புதிய கருத்தைத் தெளிவாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும், அல்லது தான் ஏற்கனவே படித்து அரைகுறையாய் நினைவில் இருப்பதை மீண்டும் முழுதுமாய் வலுவாக உள்வாங்கிக்கொள்ள உதவ வேண்டும். திறனாய்வு இருக்க வேண்டியதுதான், அதனை மீளாய்வும் செய்தல் வேண்டும். வேண்டியவாறு திருத்திக் கொள்ளலாம்.
- பொதுவாக தமிழர்களில் பலர் ஆங்கிலம் போன்ற பிற மொழிகளில் புதிய சொற்களைக் கண்டால், அகராதியைப் பார்த்து பொருள் அறிந்து கொண்டு பயன்படுத்துவார்கள், அதே நேரத்தில், தமிழில் ஒரு புதிய சொல்லைக் கண்டால், கடுமையான நடையில் எழுதுகிறான், புரிந்துகொள்ளவே முடியாதவாறு எழுதுகிறான் என்பார்கள். இது அப்படிக் கூறுபவர்களின் நேமையற்ற மனப்போக்கு என்பேன்.
- கிரந்த எழுத்துக்களை இங்குள்ள (விக்கியில் பணிபுரியும்) எல்லோரும் பயன்படுத்துகிறோம். ஆயிரக்கணக்கான இடங்களிலே பயன்படுத்தியுள்ளோம். அளவுக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்தாமல், கூடிய இடங்களில் தமிழ் எழுத்துக்களாலேயே எழுதுவதுவோமே என்பதுதான் கருத்து. மஞ்சுசிரீ அல்லது மஞ்சுசிறீ என்றால் ஒன்றும் தவறில்லை. மஞ்சுஸ்ரீ என்றுதான் இருக்க வேண்டும் என்றால் இருக்கட்டும், ஆனால் அது சரியான வழியல்ல என்பது என் கருத்து. ஒலிப்பு நெருக்கம் இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டுவது வேறு, இந்த வடிவில்தான் இருக்க வேண்டும் என்று கூறுவது வேறு. --செல்வா 02:02, 18 நவம்பர் 2007 (UTC)  
செல்வா, வைணவ இலக்கியத்திலேயே சிரீ என்ற பயன்பாடு இருப்பது எனக்கு மிகவும் வியப்பளிக்கும் புதிய செய்தி. அறியத்தந்ததற்கு நன்றி. மரபுக்கவிதையில் கிரந்த எழுத்துக்களுக்கு எந்த மாத்திரை விதிகளும் இல்லாததும் தமிழ் எழுத்துக்களை மட்டும் பயன்படுத்தக் காரணமோ? "ஸ்ரீ ராம ஜெயம்" என்று எழுதுபவர்கள் எல்லாம் ஸ்ரீ பயன்படுத்துவது உண்மை தான். அதே வேளை *ஸ்ரீ ராம ஜெயமே* எழுதாமல் இருக்கும் தமிழ் மக்களின் எண்ணிக்கை மிகப் பெரும்பான்மை என்று நீங்கள் கூறி இருந்த கருத்தும் சிந்தனைக்குறியது :) --ரவி 15:43, 18 நவம்பர் 2007 (UTC)
::ரவி, ஆழ்வார்கள் சமசுகிருதத்தில் தேர்ந்தவர்களாக இருந்தும் தூய தமிழில் எழுத முற்பட்டிருப்பதை ஆங்கில விக்கியில் வடக்கன் (அரவிந்த்) விளக்கியிருந்தார். அவர் சுட்டிய மேற்கோள்களின்படி தனித்தமிழ் இயக்கத்தைத் துவக்கியவர்கள் ஆழ்வார்களே! நானும் சில எடுத்துக்காட்டுக்களைக் கண்டிருக்கிறேன். *வேதம்* என்ற பயன்பாட்டைக்கூட ஆழ்வார்கள் தவிர்த்து *திருமறை* அல்லது *எழுதாக் கற்பு* போன்ற மிகத்தூய தமிழ் சொற்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளதைக் கண்டு வியந்திருக்கிறேன். இதனால் மட்டுமே எனக்கு அவர்களின் பாடல்களைப் படிக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் பிறந்துள்ளது. -- Sundar <sup>\பேச்சு</sup> 16:15, 18 நவம்பர் 2007 (UTC)  
---  
எனக்குத் தெரிந்தவரையில் சிறீ என்பது இலங்கையில் சுமார் 25 வருடங்களுக்கு முன்னர் தான் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார்கள். இங்கே தமிழகத்தில் எனக்குத் தெரிந்தவர்கள் எல்லோரும் ஸ்ரீ என்றுதான் எழுதுகிறார்கள். சிறீ என எழுதினால் chiree என்று தான் உச்சரிப்பு வரும். - உமாகாந்தன் 06:32 16 நவம்பர் 2013 (UTC)