# அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்

## வரலாறு

### மேற்கு நோக்கிய விரிவாக்கமும், உள்நாட்டுப் போரும் (1800–1865)

போது ஐக்கிய அமெரிக்க மாநிலங்களின் பிரிவு:  
பிரான்சிடமிருந்து 1803ஆம் ஆண்டில் லூசியானா வாங்கப்பட்டதானது ஐக்கிய அமெரிக்காவின் நிலப்பரப்பைக் கிட்டத்தட்ட இரு மடங்காக்கியது. பிரித்தானியாவுடனான சிறு பிரச்சினைகள் தொடர்ந்து இருந்தன. இவை 1812ஆம் ஆண்டுப் போருக்கு வழி வகுத்தன. இது இரு தரப்பினருக்கும் வெற்றி தோல்வியின்றி முடிந்தது. 1819இல் புளோரிடா மற்றும் அதன் வளைகுடா கடற்கரை நிலப்பரப்பை எசுப்பானியா விட்டுக் கொடுத்தது. 18ஆம் நூற்றாண்டின் பிந்தைய பகுதியில் அமெரிக்கர்கள் மேற்கு நோக்கி விரிவடையத் தொடங்கினர். கண்டப் பகுதியில் ஐக்கிய அமெரிக்கா விரிவடைவது தவிர்க்க இயலாத ஒன்று என்ற நம்பிக்கையுடன் இவர்கள் குடியேறினர். புதிய நிலப்பரப்புக்குள் அடிமைத் தனத்தை தெற்கு மாநிலங்கள் விரிவாக்குவதைத் தடுக்கும் வடக்கு மாநிலங்களின் எண்ணத்தை சமப்படுத்தும் முயற்சியாக 1820ஆம் ஆண்டின் மிசோரி இணக்கமானது கொண்டு வரப்பட்டது. இது மிசோரியை ஓர் அடிமை முறையை உடைய மாநிலமாகவும், மேய்னை சுதந்திர முறையை உடைய மாநிலமாகவும் இணைத்துக் கொண்டது. 36°30′ அட்ச ரேகைக்கு வடக்கே இருந்த லூசியானா வாங்கலில் பெறப்பட்ட அனைத்து பிற நிலங்களிலும் அடிமை முறை மேலும் தடை செய்யப்படுவதை இந்த இணக்கமானது உறுதி செய்தது. பூர்வீக அமெரிக்கர்களால் குடியமரப்பட்டிருந்த நிலத்திற்குள் அமெரிக்கர்கள் மேற்கொண்டு விரிவடைந்த போது செவ்விந்தியர்களை நீக்குவது அல்லது இணைத்துக் கொள்வது எனும் கொள்கைகளைக் கூட்டாட்சி அரசாங்கமானது பொதுவாகச் செயல்படுத்தியது. ஐக்கிய அமெரிக்க வரலாற்றில் மிக முக்கியமான செவ்விந்திய நீக்கல் சட்டமானது 1830ஆம் ஆண்டின் செவ்விந்திய நீக்கல் சட்டம் ஆகும். இது கண்ணீர்த் தடங்கள் (1830–1850) எனும் நிகழ்வுக்குக் காரணமானது. இதில் மிசிசிப்பி ஆற்றுக்குக் கிழக்கே வாழ்ந்து வந்த 60,000 பூர்வகுடி அமெரிக்கர்கள் கட்டாயப்படுத்தி நீக்கப்பட்டு தூர மேற்கில் இருந்த நிலங்களுக்கு இடமாற்றப்பட்டனர். கண்ணீர்த் தடங்களானது 13,200 முதல் 16,700 வரையிலான இறப்புகளுக்குக் காரணமானது. இது மற்றும் தொடக்க கால அமைப்பு ரீதியிலான இடமாற்றங்களானவை மிசிசிப்பிக்கு மேற்கே ஒரு நீண்ட தொடர்ச்சியான அமெரிக்க-செவ்விந்தியப் போர்களைத் துண்டியது. 1845இல் டெக்சாசு குடியரசு இணைக்கப்பட்டது. 1846ஆம் ஆண்டின் ஓரிகன் ஒப்பந்தமானது தற்போதைய வடமேற்கு ஐக்கிய அமெரிக்கா கட்டுப்படுத்துவதற்கு வழி வகுத்தது. 1848இல் மெக்சிகோ-அமெரிக்கப் போரில் அமெரிக்காவின் வெற்றியானது கலிபோர்னியா, நிவேடா, உடா, மற்றும் தற்கால கொலராடோவின் பெரும் பகுதி மற்றும் அமெரிக்க தென்மேற்குப் பகுதிகளை மெக்சிகோ விட்டுக் கொடுப்பதற்குக் காரணமானது. 1848-1849ஆம் ஆண்டில் கலிபோர்னியா தங்க வேட்டையானது அமைதிப் பெருங்கடல் கடற்கரைக்கு ஒரு பெருமளவிலான வெள்ளை இன குடியேற்றக்காரர்கள் இடம் பெயர்வதைத் தூண்டியது. பூர்வீக அமெரிக்க மக்கள் தொகையுடன் இதை விடப் பெரிய சண்டைகளுக்கு இது வழி வகுத்தது. இதில் மிக வன்முறை நிறைந்த நிகழ்வுகளில் ஒன்றான பூர்வீக அமெரிக்கர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் கொல்லப்பட்ட கலிபோர்னியா இனப் படு கொலையானது 1870களின் தொடக்கம் வரை நீடித்திருந்தது. மேற்கொண்ட மேற்கு நிலப்பரப்புகள் மற்றும் மாநிலங்கள் உருவாக்கப்பட்டதன் போது நடந்ததைப் போலவே இந்த வன்முறை நடைபெற்றது.  
அமெரிக்கப் புரட்சியின் போது அடிமை முறைப் பழக்கமானது குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்பட தொடங்கிய போதிலும் குடியேற்றக் காலத்தின் போது அமெரிக்கக் குடியேற்றங்களில் அடிமை முறையானது சட்டப்பூர்வமானதாக இருந்தது. தெற்கத்திய மாநிலங்களில் அடிமை முறைக்கான ஆதரவு வலிமைப்படுத்தப்பட்டிருந்த போதிலும் வடக்கத்திய மாநிலங்கள் அடிமை முறையை ஒழிக்கும் சட்டங்களைக் கொண்டு வந்தன. பருத்தி அரவை ஆலை போன்ற கண்டுபிடிப்புகள் அடிமை முறை அமைப்பை தெற்கு மேல் தட்டு மக்களுக்கு அதிகரித்து வந்த வருவாய் வழங்கும் அமைப்பாக மாற்றின. இந்த அடிமை முறை குறித்த வகுப்புச் சண்டையானது அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போரில் (1861–1865) முடிவடைந்தது. அடிமை முறையைக் கொண்டிருந்த 11 மாநிலங்கள் ஐக்கிய அமெரிக்காவிலிருந்து பிரிந்து அமெரிக்க மாநிலங்களின் கூட்டமைப்பை உருவாக்கின. அதே நேரத்தில், பிற மாநிலங்கள் ஒன்றியத்திலேயே தொடர்ந்து இருந்தன. சம்தர் கோட்டை மீது கூட்டமைப்பு மாநிலத்தவர் குண்டுகளை வீசியதற்குப் பிறகு ஏப்பிரல் 1861இல் போர் வெடித்தது. சனவரி 1863இல் அடிமைகளுக்கு சம உரிமை அறிவிப்புக்குப் பிறகு பல விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமைகள் ஒன்றிய இராணுவத்தில் இணைந்தனர். 1863இன் விக்சுபர்க்கு முற்றுகை மற்றும் கெட்டிசுபெர்க்கு சண்டையைத் தொடர்ந்து போரானது ஒன்றியத்தின் பக்கம் சாயத் தொடங்கியது. அப்போமதோக்சு நீதிமன்றக் காட்டட யுத்தத்தில் ஒன்றியத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு 1865இல் கூட்டமைப்பு மாநிலங்கள் சரணடைந்தன. போருக்குப் பிறகு மறு கட்டமைப்பு சகாப்தமானது தொடங்கியது. அதிபர் ஆபிரகாம் லிங்கன் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டதற்குப் பிறகு மறுகட்டமைப்புத் திருத்தங்கள் ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்காக நிறைவேற்றப்பட்டன. கண்டப் பகுதி தந்தி மற்றும் இருப்புப் பாதைகள் உள்ளிட்ட தேசிய உட்கட்டமைப்பானது அமெரிக்க எல்லைப் புற மாநிலங்களில் வளர்ச்சியைத் தூண்டியது.