சீராக தன் தன்னாட்சியை இழந்த கீவ்வானது 19ம் நூற்றாண்டில் இரஷ்யக் குடியேற்றம், இரஷ்ய மேலாண்மை நடவடிக்கைகள், மற்றும் சமூக மாற்றங்களினால் இரஷ்ய மயமாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. 20நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலங்களில் இரஷ்ய மொழி பேசுபவர்கள் மாநகர மத்தியில் முக்கியத்துவம் பெற்று இருந்தபோது அடித்தட்டு மக்கள் மாநகரின் வெளிப்பகுதிகளில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு உக்ரைனின் கலாச்சாரத்துடன் வாழ்ந்து வந்தனர். கலாச்சார ஆர்வம் கொண்ட உக்கரைனியர்கள் தங்கள் பாரம்பரியத்தை காக்க தேவையான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வந்தனர்.  
இரஷ்ய தொழில் புரட்சின்போது 19ம் நூற்றாண்டில் இரஷ்யப் பேரரசின் முக்கிய வணிக மற்றும் போக்குவரத்து மையமாக மாறிய கீவ், இரயில் மற்றும் நெய்ப்பர் ஆற்றின் மூலம் சர்க்கரை மற்றும் தானியங்களை ஏற்றுமதி செய்தது. 1900ம் ஆண்டு 250000 மக்களுடன் தொழில் துறை முக்கியத்துவம் பெற்று திகழ்ந்தது. இரயில்வே கட்டுமானங்கள், பல்வேறு கல்வி மற்றும் கலாச்சார அறக்கட்டளைகள், வணிக ரீதியான கட்டிட கலைச் சின்னங்கள் ஆகியன அக்கால நில அடையாளமாக திகழ்ந்தன. 1892ல் இரஷ்யப் பேரரசின் முதல் மின்சார ட்ராம் வழித்தடம் அமைக்கப்பட்டது (உலகின் 3வது).  
19ம் நூற்றாண்டில் இரஷ்யப் பேரரசின் தொழில் புரட்சியின் போது கீவ் முக்கியத்துவம் பெற்று அப்பேரரசின் மூன்றாவது முக்கிய மாநகரமாகவும் தென்கிழக்குப் பகுதியின் பெரிய வணிக மையமாகவும் விளங்கியது. 1917ல் ஏற்பட்ட இரஷ்யப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் (1917 Russian Revolution) பிறகு நிலவிய இக்கட்டான காலகட்டத்தில் தொடர்ந்து அமைந்த உக்ரைனிய அரசுகளுக்கு கீவ் தலைநகரமாகவும் விளங்கியது மட்டுமின்றி பல்வேறு சிக்கல்களையும் சந்தித்தது: முதலாம் உலகப் போரின் போது 2மார்ச் 1918லிருந்து 11நவம்பர் 1918 வரை ஜெர்மனி படைகள் வசம் இருந்தது, இரஷ்ய உள்நாட்டுப்போர்(The Russian Civil War) 1917-1922, இரஷ்ய-போலிஷ் போர் 1919-1921. 1919ம் ஆண்டு கடைசி மூன்று மாதங்கள் வென் படையின்(White Army) கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. 1918ம் ஆண்டு இறுதி முதல் ஆகஸ்ட் 1920ம் ஆண்டு வரை பதினாறு முறை கை மாறியது கீவ். 1921 முதல் 1991 வரையில் உக்ரைன் சோவியத் சோசலிசக் குடியரசின் (Ukrainian Soviet Socialist Republic) பகுதியாக விளங்கிய இம்மாநகர் 1922ல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஆரம்ப குடியரசாகவும் விளங்கியது. இரு மகா போர்களுக்கு இடையில் நடைபெற்ற கீவ்வை பாதித்த முக்கிய நிகழ்வுகள்: 1920களில் ஏற்ப்பட்ட உக்ரைனியாக்கம் மற்றும் கிராமப்புறத்திலிருந்த உக்ரைனியர்களின் இடம்பெயர்வு இம்மாநகரை உக்ரைன் கலாச்சாரம் கொண்டதாக மாற்ற அடிப்படையாக அமைந்தது; 1920களில் ஏற்ப்பட்ட சோவியத் தொழில்ப் புரட்சி வணிக மற்றும் மத சார்புடைய இம்மாநகரை தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவியல் சார்ந்த முக்கிய மையமாக மாற்றியது; 1932-33ம் ஆண்டுகளில் திட்டமிட்டு ஏற்படுத்தப்பட்ட பெரிய பஞ்சமானது(1932–1933 Great Famine) குடும்ப அட்டை இல்லாத குடிபெயர்ந்தவர்களை கொன்றொழித்தது. 1938-1939ம் ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற ஜோசப் ஸ்டாலினின் மாபெரும் கலையெடுப்பின் போது(Great Purge) பெரும்பாலான அனைத்து அறிஞர்களையும் அழித்தார்.  
1934ல் சோவியத் உக்ரைனின் தலைநகராக அறிவிக்கப்பட்டது. சோவியத் தொழில் மயமாக்கல் இம்மாநகரை மீண்டும் ஒரு தொழில் புரட்சிக்கு வித்திட்டது. இம்மாநகர மக்கள் தொகை வளர இதன் மாபெரும் தொழிற்ச்சாலைகளும் ஆரம்பிக்கப்பட்டன, இவற்றில் பல இன்றும் செயல்பட்டுகின்றன.  
இரண்டாம் உலகப்போரில் மீண்டும் பெரிய அழிவை சந்தித்த இம்மாநகர், 19 செப்டம்பர் 1941 முதல் 6 நவம்பர் 1943 வரை நாஜி ஜெர்மனியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. ஆக்ஸிஸ் கூட்டணி 1941ல் சோவியத் படைகளை சுற்றிவளைத்து, 600,000 மேலான சோவியத் வீரர்களை கொல்லவும் பிணைக்கைதியாகவும் பிடித்தது. பிணைக்கைதிகளில் பெரும்பாலோர் உயிருடன் திரும்பவில்லை.வெஹ்ர்மாஹ்ட்ச்(The Wehrmacht), மாநகரை கைப்பற்றிய உடனே, சோவியத் ஒன்றியத்தின் உள்துறை அமைச்சகத்தின் ஒரு குழு(NKVD) கீவ்வின் முக்கிய தெருவான ஃக்ரெய்செட்ய்க்(Khreshchatyk)ல் உள்ள ஜெர்மனி இராணுவ அதிகாரிகள் மற்றும் மற்ற அதிகாரிகள் தங்கியிருந்த கட்டிடங்களில் டைனமைட்களை வைத்தனர்; அக்கட்டிடங்கள் தீப்பிடித்து எரிந்தன மற்றும் 25000மக்கள் வீடுகளை இழந்தனர்.  
இதற்க்கு பழிவாங்கும் நோக்கில் 29-30 செப்டம்பர் 1940ல் அங்கிருந்த அவர்கள் கண்ணில் கண்ட சுமார் 34000 யூதர்களை சுற்றிவளைத்து கீவ்வில் உள்ள பாபி யார் என்ற பள்ளத்தாக்கில் வைத்து படுகொலை செய்தனர். அதனைத் தொடர்ந்த மாதங்களில் ஜெர்மனி படைகள் மேலும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை பாபி யார் பள்ளத்தாக்கில் சுட்டுக் கொன்றனர்; இவர்களில் பெரும்பாலானோர் குடிமக்கள் மற்றும் பல்வேறு சமூகத்தை சார்ந்த சுமார் 100000த்திற்கும் மேற்பட்டோர்.  
உலகப்போருக்குப் பிறகு கீவ் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பி மீண்டும் சோவியத்தின் 3வது முக்கிய மாநகரானது. 1986ம் ஆண்டு நடைபெற்ற மிகப்பெரிய செர்னோபில் அணு உலை விபத்து கீவ்விலிருந்து 100கிமீ தொலைவில்தான் நடந்தது, இருப்பினும் வடக்கு நோக்கி வீசிய காற்று அணுக்கதிர் வீச்சு அபாயம் கீவ்வை தாக்காமல் பார்த்துக்கொண்டு. சோவியத் ஒன்றியத்தின் கலைப்பினை தொடர்ந்து 24 ஆகஸ்ட் 1991ம் ஆண்டு உக்ரைன் அரசு கீவ்வில் தனது சுதந்திரத்தை அறிவித்தது.