# பன்னாட்டு வணிகம்

## சர்வதேச வர்த்தக வரன்முறைகள்

மரபுரீதியாக வர்த்தகம் இரண்டு நாடுகள் இடையேயான இருதரப்பு ஒப்பந்தங்கள் மூலமாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. நூற்றாண்டுகாலமாக பல நாடுகள் சர்வதேச வர்த்தகத்திற்கு மிக உயர்ந்த வரிவிதிப்புகளையும் ஏராளமான கட்டுப்பாடுகளையும் கொண்டுள்ளன. 19 ஆம் நூற்றாண்டில், குறிப்பாக இங்கிலாந்தில், சுதந்திர சந்தை மீதான நம்பிக்கை மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெற்றது. அதன்பின் மேற்கு நாடுகளில் இந்த சிந்தனை ஆதிக்கம் செலுத்த துவங்கியது. இரண்டாம் உலகப் போர் காலம் துவங்கி வரிவிதிப்புகள் மற்றும் வர்த்தகம் தொடர்பான பொது உடன்பாடு (GATT) மற்றும் உலக வணிக அமைப்பு ஆகிய சர்ச்சைக்குரிய பல்தரப்பு ஒப்பந்தங்கள் எல்லாம் சுதந்திர சந்தையை ஊக்குவித்து ஒரு உலகளாவிய வரன்முறைக்குட்பட்ட வர்த்தக கட்டமைப்பை உருவாக்க முயற்சி செய்தன. இந்த வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் எல்லாம் பல சமயங்களில் வளரும் நாடுகளுக்கு அனுகூலம் இல்லாதவை என அதிருப்தி மற்றும் எதிர்ப்பையே சம்பாதித்துள்ளன.  
பொதுவாக பொருளாதாரரீதியாக மிகவும் சக்திவாய்ந்த நாடுகள் சுதந்திர சந்தையை வலிமையுடன் ஆதரிக்கின்றன. என்றாலும் தேர்ந்தெடுத்த துறைகளில் அவை சுயகாப்புவாதத்தில் ஈடுபடுகின்றன. உதாரணமாக அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகள் விவசாயப் பொருட்கள் இறக்குமதியில் சுயகாப்பு வரிவிதிப்புகளை விதிக்கின்றன. நெதர்லாந்தும் இங்கிலாந்தும் தான் தாங்கள் பொருளாதார ஆதிக்கம் செலுத்திய காலங்களில் முதலில் சுதந்திர சந்தைக்கு வலிமையான ஆதரவாளர்களாய் திகழ்ந்தனர். இன்று அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ஜப்பான் ஆகியவை இதன் ஆதரவு நாடுகளாய் உள்ளன. இப்போது பொருளாதாரரீதியாக வலிமை பெற்று வரும் இன்னும் பல நாடுகளும் (இந்தியா, சீனா, மற்றும் ரஷ்யா போன்ற நாடுகள்) சுதந்திர சந்தைக்கான ஆதரவு நாடுகளாக உருவாகியுள்ளன. வரியமைப்பு விகிதங்கள் வீழ்ச்சி காண்பதால் அந்நிய நேரடி முதலீடு, கொள்முதல், மற்றும் வர்த்தக வசதி உள்ளிட்ட வரி அல்லாத நடவடிக்கைகளிலும் பேச்சுவார்த்தைக்கான விருப்பம் பெருகிவருகிறது. வர்த்தக மற்றும் சுங்க நடைமுறைகளுக்கு ஆகும் பரிவர்த்தனை செலவை கருத்தில் கொண்டு இந்த சிந்தனை எழுகிறது.  
மரபுரீதியாக விவசாய நலன்கள் சுதந்திர சந்தைக்கு ஆதரவாய் இருப்பதையும் உற்பத்தி துறைகள் பெரும்பாலும் சுயகாப்புவாதத்தை ஆதரிப்பதையும் காண முடியும். ஆயினும் சமீப வருடங்களில் இந்த போக்கிலும் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. உண்மையில் அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, மற்றும் ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளின் விவசாய நலன்கள் தான் முக்கிய சர்வதேச வர்த்தக ஒப்பந்தங்களில் மற்ற பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை விட விவசாயப் பொருட்களுக்கு கூடுதலான சுயகாப்பு நடவடிக்கைகளை அனுமதிக்க பொறுப்பாக செயல்பட்டுள்ளன.  
மந்தநிலை சமயங்களில் உள்நாட்டு தொழிற்சாலைகளைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு இறக்குமதி வரிவிதிப்புகளை அதிகப்படுத்த வலிமையான உள்நாட்டு நெருக்குதல் பெருகுகிறது. பெருமந்த நிலை சமயத்தில் உலகெங்கும் இந்த போக்கு நிகழ்ந்தது. இந்த வரிவிதிப்புகள் தான் உலக வர்த்தகத்தில் நேர்ந்த வீழ்ச்சிக்கு காரணம் என பல பொருளாதார வல்லுநர்களும் கூறினர். அத்துடன் இது மந்தநிலையை தீவிரமாய் ஆழப்படுத்தியதாகவும் பலர் நம்பினர்.  
சர்வதேச வர்த்தக வரன்முறைகளானவை உலக அளவில் உலக வர்த்தக அமைப்பு மூலமாகவும், மற்றும் தென் அமெரிக்காவில் MERCOSUR, வட அமெரிக்க சுதந்திர சந்தை ஒப்பந்தம் (NAFTA - இது அமெரிக்கா, கனடா மற்றும் மெக்சிகோவுக்கும் 27 சுதந்திர அரசுகள் சேர்ந்த ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கும் இடையிலான ஒப்பந்தம்) போன்ற பல பிராந்திய ஒப்பந்தங்கள் மூலமாகவும் அமல்படுத்தப்படுகின்றன. அமெரிக்க சுதந்திர சந்தை பகுதி (FTAA) ஒன்றை நிறுவுவதற்கு 2005 ஆம் ஆண்டு நடந்த புனோஸ் ஏரெஸ் பேச்சுவார்த்தைகள் லத்தீன் அமெரிக்க மக்களின் எதிர்ப்பின் காரணமாக தோல்வியுற்றது. முதலீட்டு மீதான பல்தரப்பு ஒப்பந்தம் (MAI) போன்ற இத்தகைய மற்ற சில ஒப்பந்தங்களும் சமீப வருடங்களில் தோல்வியடைந்திருக்கின்றன.