# சீனா

## வரலாறு

### குடியரசின் நிறுவுதலும், இரண்டாம் உலகப் போரும்

1 சனவரி 1912 அன்று சீனக் குடியரசானது நிறுவப்பட்டது. குவோமின்டாங்கின் சுன் இ சியன் தற்காலிக அதிபராக அறிவிக்கப்பட்டார். மார்ச்சு 1912-இல் யுவான் ஷிக்காய்க்கு அதிபர் பதவி அளிக்கப்பட்டது. இவர் சிங் அரசமரபின் ஒரு முன்னாள் தளபதி ஆவார். 1915-இல் இவர் தன்னைத் தானே சீனாவின் பேரரசர் என்று அறிவித்துக் கொண்டார். இவரது சொந்த பெயியங் இராணுவத்திடமிருந்து வந்த வலிமையான கண்டனம் மற்றும் எதிர்ப்பின் காரணமாக இவர் பதவி விலகினார். 1916-இல் குடியரசை மீண்டும் நிறுவினார். 1916-இல் யுவான் ஷிக்காயின் இறப்பிற்குப் பிறகு சீனா அரசியல் ரீதியாகச் சிதைவடைந்தது. பெய்சிங்கை அடிப்படையாகக் கொண்ட அரசாங்கமானது சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. ஆனால், உண்மையில் இது சக்தியற்றதாக இருந்தது. இதன் நிலப்பரப்பில் பெரும்பாலானவற்றை பிராந்தியப் போர்ப் பிரபுக்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். இந்தக் காலத்தின் இடையில் சீனா முதலாம் உலகப் போரில் பங்கெடுத்தது. எனினும், மே நான்கு இயக்கம் எனும் ஓர் அதிக பாதிப்பை ஏற்படுத்திய வலிமையான கிளர்ச்சியைக் கண்டது.
மற்றும் சங் கை செக் ஒருவருக்கொருவர் நலம் பாராட்டிக் கொள்கின்றனர்.]]1920-களின் பிற்பகுதியில் வடக்குப் போர்கள் என்று மொத்தமாக அறியப்படும் ஆற்றல் வாய்ந்த இராணுவ மற்றும் அரசியல் நகர்வுகளின் ஒரு தொடர்ச்சியால் இதன் சொந்தக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் நாட்டை ஒன்றிணைக்க சங் கை செக்கின் கீழான குவோமின்டாங்கால் முடிந்தது. குவோமின்டாங் நாட்டின் தலைநகரத்தை நாஞ்சிங்குக்கு மாற்றியது. "அரசியல் பாதுகாப்பைச்" செயல்படுத்தியது. சீனாவை ஒரு நவீன சனநாயக அரசாக மாற்றும் சன் யாட் சென்னின் "மக்களின் மூன்று கொள்கைகள்" என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்த அரசியல் வளர்ச்சியின் ஓர் இடை நிலை இந்த "அரசியல் பாதுகாப்பு" ஆகும். சீனப் பொதுவுடைமைக் கட்சி மற்றும் சாங்காயில் இருந்த பிற இடதுசாரிகளை சியாங் வன்முறையுடன் ஒடுக்கியதற்குப் பிறகு 1927-இல் இந்தக் கூட்டணியானது முறிந்த போதும், வடக்குப் படையெடுப்பின் போது குறுகிய காலத்திற்குக் குவோமின்டாங்குடன் சீனப் பொதுவுடைமைக் கட்சி கூட்டணியில் இருந்தது. இம்முறிவானது சீன உள்நாட்டுப் போரின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது. ஜியாங்சி மாகாணத்தின் ருயிசின் என்ற இடத்தில் நவம்பர் 1931-இல் சீனப் பொதுவுடைமைக் கட்சியானது நாட்டின் பகுதிகளை சீன சோவியத் குடியரசு (ஜியாங்சி சோவியத்) என்று அறிவித்தது. 1934-இல் குவோமின்டாங்கின் இராணுவங்களால் ஜியாங்சி சோவியத்தானது துடைத்தழிக்கப்பட்டது. சீனப் பொதுவுடைமைக் கட்சி நீண்ட அணிவகுப்பைத் தொடங்கி சென்சி மாகாணத்தின் யனானுக்கு இடத்தை மாற்றிக் கொள்ள இது காரணமானது. 1949-இல் சீன உள்நாட்டுப் போரின் முக்கியமான சண்டை முடிவதற்கு முன்னர் பொதுவுடைமைவாதிகளின் அடிப்படைத் தளமாக யனான் திகழ்ந்தது.  
1931-இல் சப்பான் மஞ்சூரியா மீது படையெடுத்து ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது. 1937-இல் சீனாவின் பிற பகுதகள் மீதும் சப்பான் படையெடுத்தது. இரண்டாம் சீன-சப்பானியப் போரை (1937–1945) இது விரைவுபடுத்தியது. இரண்டாம் உலகப் போரின் ஓர் அரங்கு இதுவாகும். நிலைத்திருக்க வாய்ப்பற்ற ஒரு கூட்டணியை அமைக்கும் நிலைக்கு குவோமின்டாங் மற்றும் சீனப் பொதுவுடைமை கட்சியை இப்போரானது தள்ளியது. குடிமக்களுக்கு எதிராக ஏராளமான போர்க் குற்றங்களை சப்பானியப் படைகள் செய்தன. 2 கோடி வரையிலான சீன மக்கள் இறந்தனர். சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது நாஞ்சிங்கில் மட்டும் 40,000 முதல் 3,00,000 வரையிலான சீனர்கள் படு கொலை செய்யப்பட்டனர் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஐக்கிய இராச்சியம், ஐக்கிய அமெரிக்கா மற்றும் சோவியத் ஒன்றியத்துடன் சேர்த்து சீனாவானது ஐக்கிய நாடுகளின் அறிவிப்பில் நேச நாடுகளின் "பெரும் நால்வரில்" ஒருவராக அங்கீகரிக்கப்பட்டது. பிற மூன்று பெரும் சக்திகளுடன் சேர்த்து சீனா இரண்டாம் உலகப் போரின் நான்கு முதன்மையான நேச நாடுகளில் ஒன்றாக இருந்தது. போரில் முதன்மையான வெற்றியாளர்களில் ஒருவராகப் பின்னர் கருதப்பட்டது. 1945-இல் சப்பான் சரணடைந்ததற்குப் பிறகு பெங்கு உள்ளிட்ட பகுதிகளுடன் தைவான் சீனக் கட்டுப்பாட்டுக்கு கை மாற்றப்பட்டது. எனினும், இந்த கை மாற்றத்தின் முறைமையானது சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது.