# மொலியர்

**மொலியர்** *(Molière)* என்பவர் பிரெஞ்சு நாடகாசிரியரும், நடிகருமான யான்-பப்டிசுட்டு போக்யுலின் (Jean-Baptiste Poquelin) (பிறப்பு: ஜனவரி 15, 1622 – இறப்பு: பெப்ரவரி 17, 1673) என்பவரின் மேடைப் பெயராகும். மேற்கத்திய இலக்கியத்தில் நகைச்சுவையில் மிகச் சிறந்தவர்களில் ஒருவராக இவர் கருதப்படுகிறார் . மிசாந்திரோப் , மனைவிகளுக்கான பள்ளி தார்த்தூஃபே போன்றவை இவர் எழுதிப் பெயர் பெற்ற நாடகங்களுள் சிலவாகும்.  
வசதி படைத்த குடும்பமொன்றில் பிறந்து இயேசுசபையினரின் கிளெமண்ட் கல்லூரியில் படித்த மொலியர், அரங்கியலில் ஈடுபடுவதற்கு மிகப் பொருத்தமானவராக இருந்தார். 13 ஆண்டுகள் பல்வேறிடங்களுக்கும் சென்று நடிப்புத் தொழிலில் ஈடுபட்டு இருந்ததனால் இவரது நகைச்சுவைத் திறன் கூர்மையடைந்தது. திருந்திய பிரெஞ்சு நகைச்சுவையுடன் சமயத்துக்கு ஏற்றவாறு பேசி நடிக்கும் நுட்பத்தையும் கலந்து தானே நாடகங்களை எழுதவும் தொடங்கினார் .  
பிலிப்பே I , 14 ஆம் லூயின் சகோதரர் உட்பட்ட சில உயர்மட்டத்தினரின் ஆதரவினால், அரசரின் முன் லூவர் மாளிகையில் நாடகத்தை நிகழ்த்தும் வாய்ப்பு இவருக்குக் கிடைத்தது. அம்மாளிகையில் நாடகங்கள் நடத்துவதற்காக அமைக்கப்பட்ட சால்லே டு பெட்டிட் போர்போன் என்ற பெரிய அரங்கத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான அனுமதியும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. பின்னர் பாரிசு நகரத்தின் புகழ்மிக்க அரண்மனையான பாலைசு இராயலைப் பயன்படுத்துவதற்கான அனுமதியும் மொலியருக்குக் கிடைத்தது. இவ்விரு அரங்குகளிலும் மொலியர் அபெக்டேடு லேடீசு, போன்ற நாடகங்களை வெற்றிகரமாக நிகழ்த்தினார். இவ்வெற்றியின் மூலமாக மொலியரின் குழுவினருக்கு அரசின் ஓய்வூதியமும் பட்டங்களும் கிடைத்தன. மொலியர் தொடர்ந்து அரசாங்க ஆதரவு பெற்ற நாடக ஆசிரியராக இயங்கினார் .  
நாடகத்துறையில் மொலியரின் கடின உழைப்பு காரணமாக இவரது உடல் நலம் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டது. இதனால் 1667 ஆம் ஆண்டில் சிறிதுகாலம் மொலியர் நாடக அரங்கிலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டியதாயிற்று. 1673 ஆம் ஆண்டில் தனது இறுதி நாடகத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தபோது காசநோயால் அவரது உடல்நலம் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டது. நாடகத்தை நடத்தி முடித்துவிட்டார் என்றாலும் பின்னர் அவர் சில மணி நேரங்களுக்கு பின் காலமானார் , தன்னுடைய பத்தாவது வயதில் தாயை இழந்த இவர் தன் தந்தைக்கு நெருக்கமானவராக இருந்ததாக தெரியவில்லை. தாயின் மரணத்திற்குப் பின் பாரிசு நகரிலுள்ள செழிப்பான பகுதியான செயிண்ட்-ஒனாரே தெருவில் உள்ள ஒரு வீட்டில் தனது தந்தையுடன் வாழ்ந்தார். இயேசு சபைக்குச் சொந்தமான உயர்நிலைப்பள்ளியில் கல்வி கற்றார். கண்டிப்பு நிறைந்த கல்விச் சூழலில் படித்த இவர் தன்னுடைய முதலாவது மேடை அனுபவத்தை இங்குதான் சுவைத்தார் .  
1631 ஆம் ஆண்டு தந்தை செய்துவந்த அரண்மனை சேவகர் பணியையே மொலியரும் 1641 இல் செய்யத் தொடங்கினார் .1642 களில் அநேகமாக ஒர்லியன்சில் போக்யுலின் ஒரு மாகாண வழக்கறிஞராகவும் சில காலம் பணிபுரிந்ததாக்வும் அறியப்படுகிறது. ஆனால் அவர் அதற்குத் தகுதிவாய்ந்தவர் என்ற பதிவு எங்கும் காணப்படவில்லை.  
1643 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் மொலியருக்கு 21 வயதாக இருந்தபோது தனது சமூகத் தொழிலை கைவிட்டு மேடையில் தனது தொழிலைத் தொடர முடிவு செய்தார். தனது தந்தையிடன் இருந்து விடுதலையடைந்து அவர் நடிகை மாடெலெய்ன் பெயார்ட்டுடன் சேர்ந்தார், அவருடன் இல்லசுட்ரே அரங்கை 630 லிவரர்களுடன் நிறுவினார். பின்னர் இவர்களுடன் மாடெலினின் சகோதரரும் சகோதரியும் சேர்ந்து கொண்டனர்.  
புதிய நாடகக் குழுவானது 1645 ஆம் ஆண்டில் திவாலானது. செயல்பாட்டு வலிமை மற்றும் அவரது சட்ட பயிற்சி காரணமாக மொலியர் குழுவின் தலைவராக இருந்தார். இருப்பினும், அந்தக் குழு மிகப் பெரிய கடன்களைப் பெற்றது, பெரும்பாலும் அரங்கின் வாடகைக்கு மட்டுமே குழுவினர் 2000 லிவெரக்கு மேல் கடனாகப் பெற்றிருந்தனர். அவரது தந்தை அல்லது அவரது குழுவில் உறுப்பினராக இருந்த அன்பர் ஒருவர் கடன்களைச் செலுத்தினார் என்பதில் வரலாற்றாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள். ஒருமுறை 24 மணிநேர சிறைச்சாலைக்குச் சென்று வந்த பின்னர் மொலியர் நடிப்புச் சுற்றுக்கு திரும்பினார். அந்த நேரத்தில் இருந்தது மொலியர் தன் புனைப்பெயரை பயன்படுத்தத் தொடங்கினார். அநேகமாக அது லே விகனுக்கு அருகிலுள்ள ஒரு கிராமத்தின் பெயராக இருக்கலாம். அவரது தந்தையின் குடும்பத்தில் ஒரு நடிகராக இருப்பது கேவலம் என்று நினைத்தும் கூட இவர் தன்னுடைய பெயரை மாற்றியிருக்கலாம்.  
சிறைத்தண்டனைக்குப் பிறகு மொலியரும் மடலியினும் சேர்ந்து புதிய நாடகக் குழுவுடன் மாகாணங்களில் நாடக வட்டாரத்தை ஆரம்பித்தனர்.இந்த வாழ்க்கை பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளுக்கு நீடித்தது. ஆரம்பத்தில் சார்லசு டப்ரெசன்னின் நிறுவனத்தில் நடித்தார். அதன்பிறகு இவர் தனது சொந்த ஒரு நிறுவனத்தை உருவாக்கினார். இந்நிறுவனம் அவருக்குப் போதுமான வெற்றிகளைப் பெற்றுத் தந்தது. ஓர்லியனின் பிரமுகரிடமும் ஆதரவைப் பெற்றுக் கொடுத்தது. இந்நேரத்தில் சில நாடகங்கள் வெற்றி பெற்றன. இந்நாடகங்களின் உதவியால் மொலியர் தன் திறமையை நிருபித்தார். இதற்கான பயணங்களின் போது அவர் அர்மாண்டை சந்தித்தார். நாளடைவில் அர்மாண்டு மொலியரின் புரவலர் ஆனார். இதனால் நிறுவனத்தின் பெயர் புரவலின் பெயருக்கு மாறியது. சிறிது காலத்தில் மதக் கருத்து வேறுபாடு காரணமாக இந்நட்பு முறிந்தது.  
மத்தியக் கிழக்கு பிரான்சில் உள்ள லையனில் மார்க்குவசு மொலியரின் நிறுவனத்துடன் சேர்ந்தார். பியர் கோர்னீய்லால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இவர் பின்னாளில் யீன் ரேசினின் காதலர் ஆனார். ரேசின் மொலியருக்கு கொடுத்த துன்பியல் நாடகத்தை மொலியர் நடிக்கவில்லை. தனது கலைவாழ்க்கையைத் தொடரவேண்டும் என ரேசினை ஊக்கப்படுத்தினார். ஒல்டெல் டி பர்கோனின் நிறுவனத்திற்கு இரகசியமாக தனது துன்பியல் நாடகத்தை வழங்கியதாகக் கூறப்பட்டதைக் கேட்டு மொலியர் ரேசின் மீது கோபம் கொண்டார்.