# அகோபிலம்

## அமைப்பும் சன்னதிகளும்

### அஹோபிலத்தின் வரலாற்று இஸ்லாமிய படையெடுப்புகள்

தற்போதைய ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் நள்ளமல மலைகளில் அமைந்துள்ள நரசிம்மருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட புனித கோயில் வளாகமான அஹோபிலம் இரண்டு குறிப்பிடத்தக்க வரலாற்று படையெடுப்புகளுக்கு உட்பட்டது: முதலில் 15வது நூற்றாண்டில் பாமனி சுல்தானியத்தின் படைகளால், பின்னர் 1579 CE இல் கோல்கொண்டா சுல்தானியத்தின் இப்ராஹிம் குலி குதுப் ஷா வாலியின் படையால். இரண்டு படையெடுப்புகளும் அஹோபில மட பூஜாரிகள் மற்றும் உள்ளூர் செஞ்சு பழங்குடியினர் இடையே ஒருங்கிணைந்த எதிர்ப்பு மற்றும் சன்னிதியின் பவித்ரத்தையும் சொத்துக்களையும் பாதுகாப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகித்த இயற்கை நிகழ்வுகளின் தொடர் ஆகியவற்றால் குறிக்கப்பட்டன.  
முதல் பதிவு செய்யப்பட்ட ஊடுருவல் 15-ஆவது நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் (1470–1480 CE க்கு இடையில் மதிப்பிடப்பட்டது) நிகழ்ந்தது, பாமனி சுல்தானியம் குறிப்பிடத்தக்க மத புதையல் மற்றும் நரசிம்மர் பெருமானின் தங்கம் பூசப்பட்ட உருவங்களை வைத்திருப்பதாக புகழ்பெற்ற அஹோபிலம் கோயிலைச் சோதனையிட சிப்பாய்களின் ஒரு பிரிவை அனுப்பியது. காடுகளின் வழியாக சிப்பாய்கள் முன்னேறும்போது, ஆயுதமேந்திய சிப்பாய்களிடமிருந்து அல்ல, மாறாக நிலத்திலிருந்தே எதிர்பாராத எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டனர். கோயில் பதிவுகள் மற்றும் வாய்மொழி கதைகளின்படி, ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் பயன்படுத்திய ஒரு முக்கிய மலைப்பாதையை ஒரு பெரிய அபாயகரமான நிலச்சரிவு தடுத்தது, பல சிப்பாய்களைக் கொன்று விநியோக வழிகளை துண்டித்தது. அதே நேரத்தில், அடர்ந்த மூடுபனி, திடீர் மழை மற்றும் விழும் மரங்கள் அவர்களின் வழிசெலுத்தலைச் சீர்குலைத்தன.  
சுற்றியுள்ள காடுகளில் வாழ்ந்த செஞ்சு பழங்குடியினர் ஆக்கிரமிப்பாளர்களின் நடமாட்டத்தை முதலில் கண்டுபிடித்தவர்கள். கோயில் பூஜாரிகளுடன் இணைந்து பணிபுரிந்து, அவர்கள் மட்டுமே அறிந்த தொலைதூர காட்டுக் குகைகள் மற்றும் நிலத்தடி சன்னிதிகளில் புனித உருவங்கள், ஓலைச்சுவடிகள் மற்றும் கோயில் மதிப்புமிக்க பொருட்களை ரகசிய வெளியேற்றத்தைத் தொடங்கினர். சில உருவங்கள் காட்டுக் குளங்களில் மூழ்கடிக்கப்பட்டன அல்லது பாறையில் வெட்டப்பட்ட இடங்களில் முத்திரையிடப்பட்டன. பஞ்சராத்ர பூஜாரிகள் மறைவிலிருந்தபோதும் ஆன்மீக சடங்குகளை பராமரித்தனர், நாடுகடத்தப்பட்டபோதும் சடங்குகள் தொடர்வதை உறுதி செய்தனர். மறைக்கப்பட்ட புதையல்களை கண்டுபிடிக்க முடியாமல் மற்றும் அதிகரித்து வரும் சுற்றுச்சூழல் சவால்களை எதிர்கொண்ட பாமனி படைகள் பின்வாங்கின. இந்த நிகழ்வு கோயில் சமூகத்தால் தெய்வீக பாதுகாப்பு, மனித ஒத்துழைப்பு மற்றும் இயற்கை பாதுகாப்பின் வெற்றியாகப் பார்க்கப்பட்டது.  
கிட்டத்தட்ட ஒரு நூற்றாண்டு கழித்து, 1579 CE-இல், கோல்கொண்டா சுல்தானியத்தின் நான்காவது ஆட்சியாளரான இப்ராஹிம் குலி குதுப் ஷா வாலியின் கீழ் அஹோபிலம் இரண்டாவது மற்றும் மிகவும் வலுவான படையெடுப்பை எதிர்கொண்டது. முந்தைய முயற்சியைப் போலல்லாமல், இந்த பிரச்சாரம் முரஹரி ராவ் என்ற தளபதியின்கீழ் ஒரு பெரிய மற்றும் மிகவும் ஒழுக்கமான படையால் வழிநடத்தப்பட்டது, அவர் அஹோபிலம் வளாகத்தின் உள் சன்னிதியை அடைவதில் வெற்றி பெற்றார். செஞ்சு சாரணர்களின் விரைவான எச்சரிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் உள்ளூர் எதிர்ப்பைக் கடந்து, பாரம்பரியத்தில் நரசிம்மர் பெருமானின் ரத்தினங்கள் பதித்த உருவம் என்று விவரிக்கப்பட்ட முக்கிய கோயில் உருவங்களில் ஒன்றைக் கைப்பற்றினர்.  
உருவம் கோல்கொண்டாவுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு சுல்தானின் அவையில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. நீண்டகால கோயில் பாரம்பரியத்தின்படி, உருவத்தின் வருகைக்குப் பிறகு, சுல்தான் இப்ராஹிம் குலி குதுப் ஷா திடீரென்று கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டார். கோயில் கணக்குகளின் விளக்கங்கள் இரத்த வாந்தி, காய்ச்சல் மற்றும் அவரது மரணத்திற்கு முன் பல நாட்கள் நீடித்த மயக்கத்தைப் பற்றி பேசுகின்றன. வெளிப்புற பாரசீக ஆதாரங்களால் சுயாதீனமாக சரிபார்க்கப்படவில்லை என்றாலும், இந்த கதை கோயில் பாரம்பரியத்தில் சீரானது மற்றும் அபசாரத்தின் நேரடி விளைவாக பார்க்கப்படுகிறது.  
சுல்தானின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவை அதிகாரிகளின் அழுத்தத்தின் கீழ் அல்லது பயத்தின் காரணமாக, உருவம் அஹோபிலத்திற்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்டது. பூஜாரிகள், செஞ்சு சமூகத்தின் உதவியுடன் மீண்டும், பஞ்சராத்ர பாரம்பரியத்தின் படி விரிவான சுத்தி (சுத்திகரிப்பு) சடங்குகள் மற்றும் புனர்-பிரதிஷ்டானம் (மறுநிறுவல்) விழாக்களை மேற்கொண்டனர். ஒரு காலத்தில் தெய்வீகத்தை மறைத்த காடுகள் மீண்டும் திறக்கப்பட்டன, மற்றும் கோயில் சாதாரண வழிபாட்டை மீண்டும் தொடங்கியது. இந்த படையெடுப்பு அதன் ஆரம்ப தாக்குதலில் ஓரளவு வெற்றி பெற்றாலும், இறுதியில் தோல்வியில் முடிந்தது மற்றும் தெய்வீக சக்தி, இயற்கை பேரழிவு மற்றும் சமூக ஒத்துழைப்பு வெளிநாட்டு ஊடுருவலை வென்ற புனித அத்தியாயமாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.  
அஹோபிலம் மற்றும் அதன் சுற்றியுள்ள பகுதி வரலாற்று ரீதியாக 99%+ இந்து மற்றும் அனிமிஸ்ட் மத மக்கள்தொகையைப் பராமரித்து வருகிறது, இஸ்லாம் அல்லது கிறிஸ்தவத்திலிருந்து குறைந்த செல்வாக்குடன். நகரத்தில் பிற மதங்களின் மத கட்டமைப்புகள் எதுவும் இல்லை, இருப்பினும் சிறிய மினி கட்டமைப்புகள் இருக்கலாம். உள்ளூர் செஞ்சு பழங்குடியினர், இந்தியாவின் பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடியினர் ஒன்றாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளனர், நீண்ட காலமாக வைஷ்ணவத்துடன் பின்னிப்பிணைந்த ஒரு வகையான நாட்டுப்புற மதத்தை பின்பற்றி வருகின்றனர். நரசிம்மர் பெருமான் அவர்களிடையே காட்டின் பாதுகாவலர் மற்றும் பழங்குடி பாதுகாவலராக போற்றப்படுகிறார், இது கோயில் சடங்குகளில் அவர்களின் பங்கேற்பை ஆன்மீக மற்றும் மூதாதையர் இரண்டிலும் ஆக்குகிறது.  
இரண்டு படையெடுப்புகளின் போதும் கோயிலைப் பாதுகாப்பதில் செஞ்சுக்களின் பங்கை அஹோபில மடம் ஒப்புக்கொண்டுள்ளது. அவர்களின் பங்களிப்பு குறிப்பிட்ட வருடாந்திர விழாக்களின் போது கொண்டாடப்படுகிறது மற்றும் வாய்மொழி பாரம்பரியம், நாட்டுப்புற பாடல்கள் மற்றும் நாடகங்கள் மூலம் நினைவுகூரப்படுகிறது. இந்த அத்தியாயங்கள் அஹோபிலத்தின் புனித வரலாற்றின் பகுதியாக மாறிவிட்டன, தூய்மைப்படுத்தலுக்கு எதிரான எதிர்ப்பை மட்டுமல்ல, தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதில் நம்பிக்கை, இயற்கை மற்றும் சமூகத்தின் நீடித்த வலிமையையும் குறிக்கிறது.