# பொது நிர்வாகம்

## வரலாறு

### 19 ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முந்தைய பழமை

பிளேட்டோ (Plato), அரிஸ்டாட்டில் (Aristotle), விஷ்னு குப்தா (கௌடில்யா) (Vishnu Gupta(Kautilya)) மற்றும் மாச்சிவெல்லி (Machiavelli) உட்பட சிறந்த அறிஞர்களே பொது நிர்வாகத்தின் அடுத்த தலைமுறைகளுக்கு அடிப்படையாக விளங்கினர். ஒரு தேசிய மாகாணம் உருவாகும் வரை, ஆளுனர்கள் நெறிமுறை மற்றும் அரசியல் ரீதியான மனித இயல்பிற்கும் ஆட்சி அமைப்புகளின் நிறுவனங்களுக்குமே அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்துவந்தனர். செயல்பாடுகள் என்பவை, அரசாங்கத்தின் ஒட்டுமொத்த வழிகாட்டல் கோட்பாட்டினை நிறுவுதல் மற்றும் தெளிவுபடுத்துதல் ஆகிய செயல்களுக்கு இரண்டாம்பட்சமானவையாகவே கருதப்பட்டன. மாச்சிவெல்லியின் *த ப்ரின்ஸ்* (The Prince) என்ற ஆய்வுக்கட்டுரையில், ஐரோப்பிய இளவரசர்கள் அல்லது ஆளுநர்கள் ஆகியோரே தங்களது அரசாங்கங்களை முறையாக நிர்வகிப்பதற்கான வழிகாட்டல் அறிவுரைகளை வழங்கிவந்தனர். இந்த ஆய்வுக்கட்டுரை அரசாங்கத்தின் முறைமையியலுக்கான முதல் மேற்கத்திய விளக்கங்களில் ஒன்றை வழங்குகிறது. பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, அறிஞர்களும் ஆளுநர்களும் ஒருவர் எவ்வாறு ஆளுகிறார் என்பதை விளக்க தொடர்ந்து பல்வேறு முயற்சியில் ஈடுபட்டு வந்துள்ளனர்.  
இதன் முன்னேற்றம் உலகளவில் வேறுபட்டிருந்தாலும், அரசாங்கம் மற்றும் அதற்குரிய நிர்வாகக் கட்டமைப்புகளுக்கான "தேசிய-மாகாண" மாதிரியை உருவாக்கிய பெருமை பெரும்பாலும் 16 ஆம் நூற்றாண்டின் மேற்கு ஐரோப்பாவையே சாரும். பெரும்பான்மையாக ஏகாதிபத்திய ஆசியா, பழங்குடி ஆப்பிரிக்கா மற்றும் பழங்குடி/காலனீய அமெரிக்காஸ் ஆகிய பகுதிகள், போர், இலாபம் மற்றும் மத அல்லது நம்பிக்கை மாற்றம் ஆகியவற்றையே நோக்கமாகக் கொண்டிருந்த ஐரோப்பாவின் சூழ்ச்சி நயமிக்க உத்திகள் எந்த அளவுக்கு இருந்தன என்பதை உணர்ந்தன. எந்த நிகழ்விலும், தேசிய-மாகாணங்களுக்கு அரசாங்கத்தின் முதன்மை தேவைகளுக்கான செயல்களைச் செய்து முடிக்க தொழில்முறை ரீதியான பலம் மற்றும் கட்டமைப்பு தேவைப்பட்டது. இது சட்டத்தின் மூலம் சாத்தியப்படுத்தப்பட்ட நிலைத்தன்மை, இராணுவத்தின் மூலமாக சாத்தியப்படுத்தப்பட்ட பாதுகாப்பு மற்றும் வரியாக்கத்தின் மூலமாக சாதிக்கப்பட்ட சில அளவுகளிலான சமப்பங்கு ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்தியது.  
இதன் விளைவாக, படிக்கவும் எழுதவும் திறனுள்ள நிபுணத்துவம் வாய்ந்த குடிமைப் பணியாளர்களின் தேவையானது சட்டப்பூர்வப் பதிவாக்கங்கள், இராணுவ சிறப்புக் கலை மற்றும் வரி நிர்வாகம் மற்றும் பதிவுப் பராமரிப்பு போன்ற அவசியமான செயல்பாடுகளிலான நிபுணத்துவத்தை உருவாக்குவதற்கான அடிப்படையை உருவாக்கியது. ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியவாதிகள் காலமானது முன்னேறி இராணுவ ஆதிக்கமுள்ள பகுதிகள் தமது ஆதிக்கத்தை கண்டங்களிலும் மக்கள் பகுதிகளிலும் விரிவாக்கியதால், மரபு சார்ந்த நிபுணத்துவம் பெற்ற நிர்வாகப் பணியாளர்களுக்கான தேவையும் அதிகரித்தது.  
18 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பெருந்தகை புருஷியாவின் முதலாம் ஃப்ரெடெரிக் வில்லியம் மன்னர் (King Frederick William I), இந்தத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் பொருட்டு கேமரலிஸ்ம் (Cameralism) என்னும் துறையிலான பேராசிரியர் குழுமம் ஒன்றை உருவாக்கினார். ஃப்ராங்க்ஃப்ரட் ஆன் டெர் ஆடர் (Frankfurt an der Oder) மற்றும் யுனிவெர்சிட்டி ஆஃப் ஹேலவேர் புருஷியன் இன்ஸ்ட்டிடியூஷன்ஸ் (University of Hallewere Prussian institutions) ஆகியவை சமூக சீரமைப்பை நோக்கமாகக் கொண்டு, பொருளியல் மற்றும் சமூகக் கல்வித் துறைகளை முக்கியமாகக் கருதிய புருஷிய கல்வி நிறுவனங்களாகும். ஜோன் ஹெயின்ரிச் காட்லாப் ஜஸ்டி (Johann Heinrich Gottlob Justi) மிகவும் பிரபலமான கேமரலிசப் பேராசிரியராவார். இவ்வாறு, மேற்கு ஐரோப்பியக் கண்ணோட்டத்தில், பழங்கால, இடைக்கால மற்றும் முதிர் அறிஞர்கள் பொது நிர்வாகம் என்று இப்போது அழைக்கப்படும், இந்தக் கல்வித் துறையின் அடிப்படையை உருவாக்கினர்.