# காலங்காட்டிகளின் வரலாறு

### கி.பி 1 – கி.பி 1500

#### தூபக் கடிகாரங்கள்

நீர், இயந்திரமுறை மற்றும் மெழுகுவர்த்தி கடிகாரங்களுடன் மேலும், தூபக் கடிகாரங்கள் தூரக் கிழக்கு நாடுகளில் பயன்படுத்தப்பட்டு, பல்வேறு வடிவங்களில் உருவாக்கப்பட்டன. தூபக் கடிகாரங்கள் முதன்முதலில் கிட்டத்தட்ட ஆறாம் நூற்றாண்டளவில் சீனாவில் பயன்படுத்தப்பட்டன. ஜப்பானில் இப்போதும்கூட ஒரு கடிகாரம், இதன் இயல்புகள் சீனாவுக்குரியவை இல்லாவிட்டாலும்கூட Shōsōin இல் உள்ளது. ஆனால் அது தேவனாகரிக்கு உரியது. தேவனாகரியின் இயல்புகளை அவை அடிக்கடி பயன்படுத்துவது, பௌத்த சடங்குகளில் அவற்றின் பயன்பாட்டைக் குறிப்பாய்த் தெரிவிக்கின்றமை காரணமாக, தூபக் கடிகாரங்கள் இந்தியாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன என்று எட்வார்ட் எச். ஷாஃபர் (Edward H. Schafer) ஊகித்தார்.  
பல்வேறு வகைப்பட்ட தூபக் கடிகாரங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. மிகவும் பொதுவான வடிவங்களில் தூபக் குச்சி மற்றும் தூப முத்திரை ஆகியன அடங்குகின்றன (incense seal). பெரும்பாலானவை விரிவானவையாக இருந்தன. சிலவேளைகளில் சம இடைவெளிகளில் எடைகள் பொருத்தப்பட்ட நூல்களைக் கொண்டிருந்தன. இந்த எடைகள், குறிப்பிட்ட அளவு நேரம் கடந்துவிட்டதைக் குறித்துக்காட்டும் விதமாக கீழேயுள்ள ஒரு தட்டின்மீது அல்லது மணியின்மீது இறக்கப்படலாம். சில தூபக் கடிகாரங்கள் நேர்த்தியான தட்டுக்களில் வைக்கப்பட்டன. அலங்கார தட்டுடன் சேர்த்து எடைகள் பயன்படுத்தப்படுவதை அனுமதிப்பதற்காக திறந்த அடிப்பாகமுடைய தட்டுக்களும் பயன்படுத்தப்பட்டன. வேறுபட்ட நறுமணங்களுடன் கூடிய தூபக் குச்சிகளும் பயன்படுத்தப்பட்டன. ஆகவே நறுமணத்தில் ஏற்படும் மாற்றத்தால் மணிநேரங்கள் குறிக்கப்பட்டன. தூபக் குச்சிகள் நேராக அல்லது சுருளாயமைந்து இருக்கலாம். சுருளாயமைந்துள்ளவை நீளமானவையாக இருந்தன. ஆகவே அவை நீண்ட நேரப் பயன்பாட்டுக்குக் கருதப்பட்டன. மேலும், பெரும்பாலும் அவை வீடுகள் மற்றும் கோயில்களின் கூரைகளிலிருந்து தொங்கவிடப்பட்டன.  
ஜப்பானில், ஒரு ஜப்பானிய நடனமாது (geisha) பிரசன்னமாகியிருந்த வேளையில் செலவழிக்கப்பட்ட *senkodokei* (தூப குச்சிகள்) எண்ணிக்கைக்காக அவளுக்காக பணம் அளிக்கப்பட்டது. இந்த நடைமுறை 1924 ஆம் ஆண்டுவரையில் தொடரப்பட்டது. தூப முத்திரைக் கடிகாரங்கள் குச்சிக் கடிகாரங்களைப் போலவே இதேமாதிரியான சந்தர்ப்பங்கள் மற்றும் நிகழ்வுகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. சமயம் சார்பான நோக்கங்களே பிரதான முக்கியத்துவமானவையாக இருந்தபோதிலும், முத்திரையானது ஒன்று அல்லது பல பள்ளங்கள் செதுக்கப்பட்ட இந்தக் கடிகாரங்கள் சீனாவில் சாதாரணமாக இருந்தன. முத்திரையின் அளவுடன் நேரடித் தொடர்புகொண்ட, தூபத்தின் அடிச்சுவட்டின் நீளமே எவ்வளவு நேரத்துக்கு கடிகாரமானது நிலைத்திருக்கும் என்பதைத் தீர்மானிக்கின்ற முக்கியக் காரணியாகும். 12 ,மணிநேரங்களுக்கும் ஒரு மாதத்துக்கும் இடையில் வேறுபடுகின்ற நீண்ட காலத்துக்கு அனைத்தும் எரிந்தன.  
ஆரம்பகால தூப முத்திரைகள் மரம் அல்லது கல்லால் செய்யப்பட்ட அதேவேளை, உலோகத்தால் செய்யப்பட்ட மெல்லிய வட்டத்தகடுகளை சீனர்கள் படிப்படியாக அறிமுகம் செய்தார்கள். இது பெரும்பாலும் சாங் டைனஸ்டி காலத்தின்போது தொடக்கத்தில் நிகழ்ந்தது. இது பெரிய மற்றும் சிறிய முத்திரைகள் இரண்டையும் மிக எளிதாக உருவாக்க தொழிலாளர்களை அனுமதித்தது. அதோடு கலையார்வத்துடன் அவற்றை வடிவமைக்கவும், அலங்கரிக்கவும் கூட அனுமதித்தது. ஒரு ஆண்டிலுள்ள மாறுபட்ட நீளமான நாட்களுக்கென அனுமதிப்பதற்காக பள்ளங்களின் பாதைகளை மாற்றுவதற்கான ஆற்றல் இதன் இன்னொரு நன்மையாகும். சிறிய முத்திரைகள் உடனடியாகக் கிடைக்கக்கூடியவையாக வந்தமையால், சீனர்களிடையே இக்கடிகாரங்கள் பிரசித்திபெற்று வளர்ந்தன. மேலும் இவை பெரும்பாலும் பரிசுப்பொருட்களாகக் கொடுக்கப்பட்டன. தூப முத்திரைக் கடிகாரங்கள் பெரும்பாலும் நவீன-நாட் கடிகார சேகரிப்பாளர்களால் குறிவைக்கப்பட்டன. இருந்தபோதிலும், ஏற்கனவே வாங்கப்பட்டிராத அல்லது பொருட்காட்சியகங்கள் அல்லது கோயில்களில் காட்சிக்கு வைக்கப்படாத சில தற்போதும் உள்ளன.