# வடக்குநாதன் கோவில்

## கோவிலின் சிறப்பு

**திரிச்சூர் பூரம்திருவிழா** (ஏப்ரல்-மே) மாதத்தில் பூரம் நட்சத்திரம் தினத்தன்று வானவேடிக்கை நிகழ்ச்சிகளோடு கொண்டாடப்படுகிறது. வடக்குண்ணநாதன் கோயிலின் தோற்றம் பற்றிய கதை பிரம்மந்த புராணத்தில் சுருக்கமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் இது குறித்த குறிப்புகள் வேறு சில படைப்புகளிலும் உள்ளன. விவரங்களில் இந்த கணக்குகளுக்கு இடையில் வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், அனைவருமே மைய உண்மையை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், அதாவது கோயில் பரசுராமரால் நிறுவப்பட்டது. பரசுராமர் க்ஷத்திரியர்களை இருபத்தி ஒரு முறை அழித்தார். தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்வதற்காகவும், தனது கர்மாவைச் சமன் செய்வதற்காகவும் அவர் ஒரு யஜ்ஞத்தை நிகழ்த்தினார், அதன் முடிவில் அவர் நிலம் அனைத்தையும் பிராமணர்களுக்கு தக்ஷினாவாகக் கொடுத்தார். தபஸ்யா செய்ய சில புதிய நிலங்களுக்கு ஓய்வு பெற அவர் விரும்பினார், எனவே கடல்களிலிருந்து ஒரு புதிய நிலத்தை தூக்கி எறியும்படி கடல் மற்றும் பெருங்கடல்களின் வருணனை இறைவனிடம் கேட்டுக்கொண்டார்.
மற்றொரு பதிப்பின்படி, சில முனிவர்கள் யஜ்ஞத்தின் முடிவில் அவரை அணுகி, அவர்களுக்கு சில நிலங்களை வழங்குமாறு கேட்டுக்கொண்டனர். பின்னர் பரசுராமர் அவர்கள் பொருட்டு வருணனிடம் கோரிக்கை விடுத்தார். வருணன், அவருக்கு ஒரு வின்னோ (சர்பா) கொடுத்து அதைக் கடலில் வீசச் சொன்னான், அவன் செய்ததைப் போலவே ஒரு பெரிய நிலப்பரப்பும் ஒரே நேரத்தில் கடலால் கொடுக்கப்பட்டது; கடலில் இருந்து எழுந்த இந்த பகுதி தான் கேரளா. வின்னோ என்று பொருள்படும் "சுர்பா" என்ற வார்த்தையிலிருந்து இது "சுர்பாரகா" என்ற பெயரில் அறியப்பட்டது.
வேறு சில வரலாறுகளின்படி, வருணர் தனது கோடரியை கடலில் வீசுமாறு பரசுராமரிடம் கேட்டுக் கொண்டார். பரசுராமர் இப்போது இந்த புதிய நிலத்தை புனிதப்படுத்த விரும்பினார். எனவே அவர் தனது குருவான சிவபெருமானிடம் கைலாஷ் மலைக்குச் சென்று கேரளாவில் தங்கியிருந்து அதன் மூலம் இப்பகுதியை ஆசீர்வதிக்கும்படி கேட்டுக்கொண்டார். ஸ்ரீ சிவன் தனது மனைவி பார்வதி, அவரது மகன்களான விநாயகர் மற்றும் சுப்பிரமணியன் மற்றும் அவரது பராஷதாக்களுடன் தனது சீடரின் விருப்பத்தை பூர்த்தி செய்ய பரசுராமருடன் சென்றார். சிவன் தனது இருக்கைக்காக, இப்போதிருக்கும் திருச்சூர் என்ற இடத்தில் நின்றார், பின்னர் அவரும் அவரது சகாக்களும் காணாமல் போனார்கள், பரசுராமர், ஒரு பெரிய ஆலமரத்தின் அடிவாரத்தில் ஒரு பிரகாசமான சிவலிங்கத்தை (சிவனின் அனிகோனிக் சின்னம்) கண்டார். சிவன் முதன்முதலில் லிங்கத்தின் மூலம் தனது இருப்பை வெளிப்படுத்திய இந்த இடம் ஸ்ரீ மூல ஸ்தானம் என்று அழைக்கப்படும் என சமஸ்கிருதம்- இல் உள்ளது.
சிறிது காலம், லிங்கா ஒரு பெரிய ஆலமரத்தின் அடிவாரத்தில் ஸ்ரீ முலா ஸ்தானத்தில் இருந்தது. கொச்சின் இராச்சியத்தின் அரசன், பின்னர் லிங்கத்தை மிகவும் வசதியான இடத்திற்கு மாற்றி ஒரு கோவிலில் வைத்து வழிபட முடிவு செய்தார். தெய்வத்தை புதிய இடத்தில் மீண்டும் நிறுவ ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. ஆனால் ஒரு ஆரம்ப சிரமம் இருந்தது. ஆலமரத்தின் ஒரு பெரிய பகுதியை வெட்டாமல் லிங்கத்தை அகற்ற முடியவில்லை. மரத்தின் கிளைகளை வெட்டும்போது, அதன் ஒரு பகுதி சிலை மீது விழுந்து, சிலை சேதமடையும் அபாயம் இருந்தது. ஆட்சியாளருக்கும் மற்றவர்களுக்கும் என்ன செய்வது என்று தெரியாதபோது, யோகதிரிப்பாடு ஒரு தீர்வோடு முன்வந்தார். அவர் தெய்வத்தை முழுவதுமாக மூடிமறைக்கும்படி படுத்துக் கொண்டு, மரத்தை வெட்டும்படி ஆட்களிடம் கேட்டுக்கொண்டார். வெட்டுதல் தொடங்கியது. அனைவரும் அதிசயிக்கும்படி மரத்தின் ஒரு துண்டு கூட தெய்வத்தின் அருகே எங்கும் விழவில்லை. தெய்வம் அனைத்து உரிய சடங்குகளுடன் நகர்த்தப்பட்டு புதிய இடத்தில் நிறுவப்பட்டது, அது இப்போது வரை உள்ளது. பின்னர் சாஸ்திரங்களில் வகுக்கப்பட்ட விதிகளின்படி இந்த கோயில் கட்டப்பட்டது.  
வரலாறு:
இந்த கோயில் பராய் பெட்டா பந்திருக்குளத்தில் இருந்து பெரும்தச்சன் காலத்தில் கட்டப்பட்டது. பெரும்தச்சன் ஏழாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; எனவே கூத்தம்பலம் 1,300 ஆண்டுகள் பழமையானதாக இருக்கலாம். மலையாள வரலாற்றாசிரியர் வி.வி.கே.வலத்தின் கூற்றுப்படி, இந்த கோயில் திராவிடத்திற்கு முந்தைய கால கோவிலாகும். பின்னர், இந்த கோயில் புத்தமதம், சமண மதம் மற்றும் வைணவம் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டது. ஆரம்ப நாட்களில், பரமெக்கவு பகவதியும் வடக்குண்ணநாதன் கோயிலுக்குள் இருந்தார். ஆனால் கூடல்மணிக்கியம் கோயில், கொடுங்கல்லூர் பகவதி கோயில் மற்றும் அம்மதிருவாடி கோயில், உரகம் வடக்குநாதன் கோயிலை விட பழமையானது என்று கோயில் ஆவணங்கள் தெரிவிக்கின்றன. புத்தமத கோவில்கள் மற்றும் சமண கோயில்களிலிருந்தும் இது செல்வாக்கு செலுத்தியது.  
ஆதிசங்கரர்:  
காலடியைச் சேர்ந்த சிவகுரு மற்றும் ஆர்யம்பா ஆகியோருக்கு வடக்குண்ணநாதனுக்கு முன்பாக அவர்கள் செய்த பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக ஆதிசங்கரர் பிறந்ததாக நம்பப்படுகிறது. இந்த ஜோடி கோவிலில் 41 நாட்கள் பஜனைகளைக் கடைப்பிடித்தது. சிவன், கணவன்-மனைவி இருவருக்கும் அவர்களின் கனவுகளில் தோன்றி அவர்களுக்கு ஒரு தேர்வை வழங்கியதாக புராணம் கூறுகிறது. அதாவது, அவர்கள் நீண்ட ஆயுளைக் கொண்ட ஒரு சாதாரண மகன் அல்லது ஆரம்பத்தில் இறக்கும் ஒரு அசாதாரண மகனைக் கொண்டிருக்கலாம் என்பதே. சிவகுரு மற்றும் ஆர்யாம்பா இருவரும் இரண்டாவது விருப்பத்தை தேர்வு செய்தனர். சிவனின் நினைவாக, அவர்கள் மகனுக்கு சங்கரா என்று பெயரிட்டனர். புராணத்தின் படி, ஆதிசங்கரர் வடக்குநாதன் கோவிலில் முக்தியை ("உருவகத்திலிருந்து விடுவித்தல்") அடைந்தார் என்றுரைக்கிறது. கேரள அரசன் சங்கரவிஜயாவால் விளக்கப்பட்ட ஒரு பாரம்பரியம் மிக்க, அவர் இறந்த இடத்தை கோவிலாக வைக்கிறது.