# பயோடீசல்

## வரலாற்று பின்புலம்

தாவர எண்ணெயின் டிரான்செஸ்டர்ஃபிகேஷன் 1853 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் விஞ்ஞானிகள் இ. டஃபி மற்றும் ஜே. பேட்ரிக் ஆகியோரால் நடத்தப்பட்டது, அதற்கு பலவருடங்கள் முன்னதாக முதல் டீசல் இயந்திரம் செயல்பாட்டுக்கு வந்தது. ரூடால்ஃப் டீசலின் முதன்மை மாதிரி, அடியில் சக்கரம் அமைந்த ஒரு 10 அடி (3 மீ) இரும்பு உருளை, முதல்முறையாக தனது சொந்த மின்னாற்றலில் ஜெர்மனியின் ஆகஸ்பர்க் நகரில் 1893 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 10 அன்று ஓடியது. இந்த நிகழ்ச்சியின் நினைவாக, ஆகஸ்ட் 10 தேதி "சர்வதேச பயோடீசல் தினம்" என்று அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.  
இது பெரும்பாலும் டீசல் தனது இயந்திரத்தை கடலை எண்ணெயில் இயங்குமாறு வடிவமைத்திருந்தார் என்று அறிக்கையிடப்பட்டது, ஆனால் அது அவ்வாறில்லை. டீசல் தனது வெளியிடப்பட்ட அறிக்கையில் குறிப்பிடுவது, "1900 ஆம் ஆண்டில் பாரிஸ் பொருட்காட்சியில் (*எக்ஸ்போசிஷன் யுனிவர்சலே* ) ஓட்டோ நிறுவனத்தால் ஒரு சிறிய டீசல் இயந்திரம் காண்பிக்கப்பட்டது, அது பிரெஞ்சு அரசாங்கத்தின் கோரிக்கையில் ஆர்சிடே (நிலக்கடலை அல்லது வேர்க்கடலை) எண்ணெயில் (பயோடீசலைக் காண்க) இயங்கியது, மேலும் அது மிகவும் சீராக செயல்பட்டது, எனவே பலரும் அதைப் பற்றிய விழிப்புணர்வைக் கொண்டிருந்தனர். இயந்திரம் கனிம எண்ணெயைப் பயன்படுத்துவதற்காக கட்டமைக்கப்பட்டது, அதன் பின்னர் அது எவ்வித மாற்றங்களும் செய்யப்படாமல் தாவர எண்ணெயில் செயல்பட்டது. பிரெஞ்சு அரசாங்கம் அந்நேரத்தில் ஆர்சிடே அல்லது நிலக்கடலையின் தயாரிப்புத் திறனுக்கு பொருந்தும் திறன் சோதனையை எண்ணியது, அது அவர்களின் ஆப்பிரிக்க காலனிகளில் கருதக்கூடிய வளர்ச்சியையும் மற்றும் எளிதாக பயிர்செய்ய முடிவதாகவும் இருந்தது." பின்னர் டீசல் தொடர்புடைய சோதனைகளையும் நடத்தினார், மேலும் அவை அச்சிந்தனைக்கு துணையாகத் தோன்றின. டீசல் 1912 ஆம் ஆண்டு தனது உரையில், "இயந்திர எரிபொருட்களுக்காக தாவர எண்ணெய்களைப் பயன்படுத்துவது இன்று முக்கியமற்றதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் இது போன்ற எண்ணெய்கள் சிறிது காலம் கழித்து, தற்போது பெட்ரோலியம் மற்றும் நிலக்கரித் தார் தயாரிப்புகளைப் போன்று முக்கியமானதாக மாறக்கூடும்."  
பரவலாக உள்ள படிம பெட்ரோலியத்தை டீசல் எரிபொருட்களாக மாற்றி பயன்படுத்துவதற்கு மாறாக, உட்கனல் இயந்திரங்களுக்கான எரிபொருட்களாக தாவர எண்ணெய் பயன்படுத்துதலில் ஆர்வம் உள்ளதாக பல நாடுகளில் 1920 மற்றும் 1930 ஆம் ஆண்டுகள் மற்றும் இரண்டாம் உலகப்போர் நடைபெற்ற பின்னரும் அறிக்கையிடப்பட்டன. பெல்ஜியம், பிரான்ஸ், இத்தாலி, ஐக்கிய பேரரசு, போர்ச்சுகல், ஜெர்மனி, பிரேசில், அர்ஜெண்டினா, ஜப்பான் மற்றும் சீனா ஆகிய நாடுகள் இந்த நேரத்தில் டீசல் எரிபொருட்களுக்குப் பதிலாக தாவர எண்ணெய்களை சோதனைசெய்து பயன்படுத்தியதாக அறிக்கையிடப்பட்டு இருந்தன. பெட்ரோலிய டீசல் எரிபொருட்களுடன் ஒப்பிடுகையில் தாவர எண்ணெய்களின் உயர்ந்த பாகுநிலை காரணமாக சில செயல்பாட்டுச் சிக்கல்கள் இருந்ததாக அறிக்கைகள் கூறின, இது எரிபொருள் தெளிப்பானில் எரிபொருளின் மோசமான அணுவாக்கலை ஏற்படுத்தியது மேலும் அவை பெரும்பாலும் செலுத்திகள், எரி அறை மற்றும் வால்வுகளில் படிககங்கள் மற்றும் கல்கரி உண்டாக்குதலுக்கு வழிகோளுகின்றது. தாவர எண்ணெய்களை வெப்பமூட்டுதல், அதை பெட்ரோலியத்திலிருந்து பெறப்பட்ட டீசல் எரிபொருள் அல்லது எத்தனாலுடன் கலத்தல் மற்றும் எண்ணெய்களில் வெப்பச்சிதைவு மற்றும் உடைதல் உள்ளிட்டவை இந்தச் சிக்கல்களை தீர்க்க முயற்சிக்கின்றன.  
1937 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 31, புரூஸ்செல்ஸ் (பெல்ஜியம்) பல்கலைக்கழகத்தின் ஜி. சாவன்னே அவர்கள் "எரிபொருளாக தாவர எண்ணெய்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான மாற்றங்களுக்கான செயல்முறைக்கு" (fr. "*Procédé de Transformation d’Huiles Végétales en Vue de Leur Utilisation comme Carburants* ") பெல்ஜிய காப்புரிமை 422,877 என்ற காப்புரிமையை வழங்கினார். இந்தக் காப்புரிமையானது எத்தனாலை (மற்றும் மெத்தனால் எனக் குறிக்கப்படுகின்றது) பயன்படுத்துகின்ற தாவர எண்ணெய்களின் கிளிசராலில் இருந்து கொழுப்பு அமிலங்களைப் பிரிக்க குறுகிய வரிசையிலான ஆல்கஹாலைக் கொண்டு கிளிசராலை இடமாற்றம் செய்யும் பொருட்டு உண்டாகும் ஆல்கஹாலாற் பகுப்பை (பெரும்பாலும் டிரான்செட்ஸ்டர்பிகேஷன் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது) விவரிக்கின்றது. இன்றைய தினம் "பயோடீசல்" என்று அறியப்படுகின்றதன் முதல் தயாரிப்பாக இது உள்ளது.  
மிகச் சமீபத்தில், 1977 ஆம் ஆண்டில், பிரேசிலிய விஞ்ஞானி எக்ஸ்பெடியோ பாரண்டே என்பவர் பயோடீசல் தயாரிப்பிற்கான முதல் தொழில்நுட்ப செயல்முறையைக் கண்டுபிடித்து காப்புரிமைக்காகச் சமர்ப்பித்தார். இந்தச் செயல்முறையானது சர்வதேச விதிகளின்படி பயோடீசலாக வகைப்படுத்தப்பட்டது, இது "தரநிலைப்படுத்தப்பட்ட அடையாளம் மற்றும் தரத்தை" அளிக்கின்றது. "வேறு எந்த முன்மொழியப்பட்ட பயோ எரிபொருளும் வாகனத் துறையினால் செல்லுபடியாக்கப்படவில்லை." தற்போது, பாரண்டேயின் நிறுவனமான டெக்பயோ (Tecbio) நிறுவனம் போயிங் மற்றும் NASA ஆகியவற்றுடன் இணைந்து பயோகுயரோசின் (பயோ-கெரோசின்) சான்றிதழுக்காக பணிபுரிகின்றது, பிரேசிலிய விஞ்ஞானியால் மற்றொரு தயாரிப்பு தயாரிக்கப்பட்டு காப்புரிமை பெறப்பட்டது.  
டிரான்செஸ்டரிபை செய்யப்பட்ட சூரியகாந்தி எண்ணெயின் பயன்பாடு மற்றும் அதை டீசல் எரிபொருள் தரநிலைகளுக்கு சுத்திகரித்தல் ஆகியவற்றில் ஆராய்ச்சியானது தென்னாப்பிரிக்காவில் 1979 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. 1983 ஆம் ஆண்டில், எரிபொருள் தரநிலை, இயந்திர-சோதனை செய்யப்பட்ட பயோடீசல் தயாரிப்புக்கான செயல்முறை நிறைவுசெய்யப்பட்டு சர்வதேச அளவில் வெளியிடப்பட்டது. ஆஸ்திரிய நிறுவனமான, கேஸ்கோக்ஸ், தொழில்நுட்பத்தை தென்னாப்பிரிக்க விவசாயப் பொறியாளர்களிடமிருந்து பெற்றது; அந்நிறுவனம் முதல் பயோடீசல் முன்னோட்ட ஆலையை நவம்பர் 1987 ஆம் ஆண்டில் அமைத்தது, மேலும் முதல் தொழிற்துறை அளவிலான ஆலையை (ஆண்டுக்கு 30,000 டன்கள் ரேப்சீடு என்ற கொள்ளளவினைக் கொண்டு) 1989 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் அமைத்தது.  
1990 ஆம் ஆண்டுகள் முழுவதும், செக் குடியரசு, ஜெர்மனி மற்றும் ஸ்வீடன் உள்ளிட்ட பல ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஆலைகள் திறக்கப்பட்டன. பிரான்ஸ் ரேப்சீடு எண்ணெயிலிருந்து பயோடீசல் எரிபொருளின் (*டையெஸ்டர்* என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது) உள்நாட்டுத் தேவைக்கான தயாரிப்பினைத் தொடங்கியது, இது வழக்கமான டீசல் எரிபொருளில் 5% என்ற அளவில் கலக்கப்படுகின்றது, மேலும் இது சில கட்டுப்பாட்டு வாகனத் தொகுப்புகளால் (உ.ம். பொதுப் போக்குவரத்து) 30% என்ற அளவில் டீசல் எரிபொருளில் கலக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகின்றது. ரெனால்ட், பியூஜியோட் மற்றும் பிற உற்பத்தியாளர்கள் பயோடீசலின் பகுதியளவு வரையில் பயன்படுத்துவதற்கான சான்றளிக்கப்பட்ட டிரக் இயந்திரங்களைக் கொண்டுள்ளன; 50% பயோடீசலைக் கொண்டு சோதனைகள் நடைபெறுகின்றன. அதே நேரத்தில், உலகின் மற்ற பகுதிகளிலுள்ள நாடுகளிலும் உள்நாட்டுப் பயன்பாட்டுக்கான பயோடீசல் தயாரிப்பு தொடங்கப்பட்டதும்: 1998 ஆம் ஆண்டில், ஆஸ்திரிய பயோஎரிபொருள் நிறுவனம் 21 நாடுகள் வணிகரீதியான பயோடீசல் திட்டங்களைக் கொண்டுள்ளதாக அடையாளம் கண்டுள்ளது. 100% பயோடீசல் தற்போது ஐரோப்பா முழுவதும் வழக்கமான சேவை நிலையங்களில் கிடைக்கின்றது.  
2005 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில் மின்னசோட்டா மாகாணம், மாகாணத்தில் விற்கப்படும் அனைத்து டீசல் எரிபொருட்களிலும் பயோடீசலின் பங்கைக் கொண்டிருப்பதை கட்டாயமாக்கிய முதல் அமெரிக்க ஒன்றிய மாகாணமானது, அவசியமான பயோடீசலின் உள்ளடக்கம் குறைந்தபட்சம் 2%.  
2008 ஆம் ஆண்டில், ASTM புதிய பயோடீசல் கலப்பு விவரக்குறிப்புத் தரநிலைகளை வெளியிட்டது.