# அரிச்சந்திரன் கோயில் திருப்பணி திட்டம்

## அரிச்சந்திரன் கோயிலின் உயர்வுகள்

இந்து மயானம் ஒவ்வொன்றிலும் அரிச்சந்திரன் ஆலயம் இருக்கவேண்டியது கட்டாயமாகும். இந்துவாகப் பிறந்த அனைவரும் காசிக்குச் சென்று தகனம் செய்ய முடியாது. ஏனென்றால் மிகவும் வசதிபடைத்தவர்களால் மட்டுமே அத்தகைய செயலை செய்ய முடியும். வசதி படைத்தவர்களுக்கு இணையாக சாதாரண இந்துவின் உடலுக்கு ஈமச்சடங்கு செய்யவேண்டும் என்றால் அந்த மயானத்தில் அரிச்சந்திரன் கோவில் கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டும். காசியில் நடப்பது போன்றே ஒவ்வொரு ஊர் மயானத்திலும் பிணத்தை எரியூட்டின பிறகு அதை ஆற்றில் கறைக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் பெறும்பாலான மயானங்கள் ஆற்றின் கரையோரத்தில் அமைக்கப்படுகிறது. ஆறு இல்லாத ஊர்களில் மயானத்தின் பக்கத்தில் கங்கைக்கு நிகரான திருக்குளம் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். ஈமச்சடங்கு முடிந்தவுடன் அஸ்தியை அந்த தடாகத்தில் கரைத்து விட்டு புனித நீராடும் வழக்கம் தொன்றுதொட்டு விளங்கி வருகிறது.  
உயர்வுகள் பல கொண்ட அரிச்சந்திரன் ஆலயங்கள் பல மயானங்களில் தற்பொழுது காணப்படவில்லை. பல மயானங்களில் அரிச்சந்திர வழிபாடும் நடைபெறுவதில்லை. தமிழகத்தில் உள்ள பெறும்பாலான மயானங்களில் அரிச்சந்திரனுக்கு ஆலயமோ, சிலையோ காணப்படுவதில்லை. ஆனால் அரிச்சந்திரன் வழிபாடு இன்றைக்கும் நடைபெற்று வருகிறது என்பது பெறும்பாலான தமிழர்களுக்குத் தெரியும்.  
கால வெள்ளத்தால் தமிழ்நாட்டு கிராமங்களில் மயானத்தில் அரிச்சந்திரனுக்கு முறையான ஆலயம் இல்லாத நிலையில் சவத்தைக் கொண்டு வந்து மயானத்திற்கு முன் உள்ள ஏதாவது ஒரு " கருங்கல் " அருகே சடலத்தை கீழே இறக்கி வைத்துவிடுவார்கள். பிறகு அந்த கல்லை அரிச்சந்திரனாக பாவித்து அனைத்து விதமான பால், தயிர், பஞ்சாமிர்தம் பன்னீர், மஞ்சள், விபூதி போன்றவைகளால் அபிஷேகங்களெல்லாம் அக்கல்லிற்கு முறைப்படி செய்து அந்த அரிச்சந்திரனாக பாவிக்கப்பட்ட கல்லுக்கு விபூதி, சந்தனம் திலகமிட்டு மாலை சாற்றி ஆராதனை செய்வார்கள். பிறகு மயானக் காவலர் ஒரு மனிதன் இறந்தபிறகு அவன் எங்கு செல்வான்? அவனது ஆன்மா எத்தகைய துன்பங்களையெல்லாம் அடையும்? என்றும், புண்ணீய ஆத்மாக்கள் எத்தகைய உயர்வுகளெல்லாம் அடையும் என்றபடி விளங்கும் பாடலை ராகத்துடன் பாடுவார். பாடலின் முடிவில் " அரிச்சந்திரா வழிவிடு (மயானத்தைக் காவல் காக்கும் அரிச்சந்திர தேவரே! மயானத்திற்கு செல்ல வழி விடுங்கள்)", காளி கதவைத் திற (மயானத்திற்கு போகும் வழியில் நின்று கொண்டிருக்கும் மயான தேவதையே! மயான காளியே மயானத்தின் கதவை சற்று திறவு செய்யுங்கள்) என்னும் வரிகளுடன் முடியும். இதன் பிறகுதான் மயானத்தின் உள்ளே சென்று எரிக்கவோ அல்லது புதைக்கவோ செய்யவேண்டும். தர்மநீதி தவறாமல் முறைப்படி மேற்கண்ட வழிகளின்படி ஈமச்சடங்குகள் செய்தால் தான் அந்த ஆன்மாவிற்கு நல்ல கதி கிடைக்கும்.  
ஒரு மனிதன் இறந்த பிறகு 13,14,15,16ஆம் நாளில் இறந்தவரின் ஆன்மா இறைவனை அடைய வேண்டும் என்பதற்காகவும், பிதுர்லோகத்தில் உள்ள தனக்கு முன் இறந்த ஏழு தலைமுறையினரின் குடும்பத்தினருடன் சேர்ந்து சாந்தி அடைய வேண்டும் என்பதற்காக காரிய சடங்குகள் கண்டிப்பாக செய்யப்பட வேண்டும். காரியம் செய்யும் போது மயானத்திற்கு சென்று அரிச்சந்திரனுக்கு முறைப்படி அபிஷேகம் செய்து ஆராதனை செய்து இறந்தவருக்கு கொள்ளி வைத்தவர் வழிபாடு செய்ய வேண்டும். இறந்தவர் நல்ல கதிக்குப் போய் சேரவேண்டும் என்றும் அதற்கு " அரிச்சந்திரரே! தாங்கள் ஆசி செய்ய வேண்டும் " என்று வேண்டிக் கொண்ட பிறகு தான் தகனத்தன்று நீராடிய கங்கை (ஆறு அல்லது குளத்தின்) கரையில் பிண்டங்கள் செய்வித்து பிதுர் தேவர்களை வரவழைத்து முறைப்படி வேள்விகள் செய்து பிதுர்களுக்கு தர்பணம் செய்து இறந்தவருக்கு ஒரு பிண்டத்தை தானம் செய்து வழிபாடு செய்வதன் மூலம் பிண்ட தேகம் பெற்று இறந்தவரின் ஆன்மா எமலோகம் அடையும் என்று நம்பப்படுகிறது.  
எனவே அரிச்சந்திரன் வழிபாடு இறந்த பிரேதத்தை எரியூட்டுவதற்கு முன்பு ஒரு முறையும், காரியம் தர்பணம் செய்யும் நாளில் இரண்டாம் முறையும் கட்டாயம் நடத்தப்பட வேண்டும். ஆனால், நாம் அரிச்சந்திர வழிபாட்டின் முக்கியத்துவம் அறியாமல் ஈமச்சடங்குகளையும், காரிய சடங்கு முறைகளையும் செய்கிறோம். கால வெள்ளத்தால், கலாச்சார சீரழிவினால் மிகமிக சிறப்பு பெற்ற அரிச்சந்திர வழிபாடு முற்றிலும் காணாமல் போய்விட்டது இந்து தர்மத்திற்கு ஒரு பேரிழப்பாகும். ஆனால், ஒவ்வொரு ஆன்மாவிற்கும் அடுத்த நிலையை அடைய விதிவகுப்பவர் அரிச்சந்திரரே என்பதில் எவ்வித ஐயமில்லை.