# ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்

## ஹாலிவுட் நட்சத்திர அந்தஸ்து

ரோமன் ஹாலிடே (1953) இப்படத்தில் இளவரசி ஆன் பாத்திரத்தில் நடித்ததற்காக அவருக்கு சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருது (Academy Award), கோல்டன் குளோப் விருது மற்றும் பாஃப்டா (BAFTA) விருது ஆகியவை கிடைத்தன.  
இதனைத் தொடர்ந்து சப்ரீனா (1954), வார் அண்ட் பீஸ் (1956), ஃபன்னி ஃபேஸ் (1957) போன்ற வெற்றிப் படங்களில் நடித்தார். 'சப்ரீனா' படத்தின் போது ஆடை வடிவமைப்பாளர் ஹியூபர்ட் டி கிவன்சியுடன் (Hubert de Givenchy) ஏற்பட்ட நட்பு, ஆட்ரியின் தனித்துவமான ஆடை அலங்கார பாணியை உருவாக்கியதுடன், வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்தது.  
1961-ல் வெளியான பிரேக்ஃபாஸ்ட் அட் டிஃப்ஃபனீஸ் (Breakfast at Tiffany's) திரைப்படம் அவரது திரையுலகப் பயணத்தில் ஒரு மைல்கல்லாகும். இதில் அவர் ஏற்ற 'ஹாலி கோலைட்லி' என்ற கதாபாத்திரம் அமெரிக்க சினிமாவின் மிகச் சிறந்த பாத்திரங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.  
1964-ல் வெளியான மை ஃபேர் லேடி (My Fair Lady) படத்தில் எலிசா டூலிட்டில் பாத்திரத்தில் நடித்தார். இது பெரும் விமர்சன ரீதியான வெற்றியைப் பெற்றது. இப்படத்தில் நடிப்பதற்காக அவர் 1 மில்லியன் டாலர் ஊதியமாகப் பெற்றார், இது அக்காலத்தில் ஒரு நடிகை பெற்ற மிக உயர்ந்த ஊதியமாகும்.  
1967-ல் வெளியான வெயிட் அண்டில் டார்க் (Wait Until Dark) படத்தில் பார்வையற்ற பெண்ணாக நடித்து, மீண்டும் ஆஸ்கார் விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டார்.  
ரெக்ஸ் ஹாரிஸன் ஆட்ரி ஹெப்பர்னை தன்னுடைய அபிமான கதாநாயகியென்று அழைத்தார். ஆனால் முதலில் அவர் ஹெப்பர்ன் *மை ஃபேர் லேடியில்* எலிசா டூலிட்டிலாக தவறாக போடப்பட்டதாக நினைத்திருந்தார் (பல செய்திகள் அவரும் ஆங்கிலேய நடிகையும் நாட்டியக்காரியுமான ஹாரிஸனின் மனைவி, *கே கெண்டலும்* சிறந்த தோழிகளாக இருந்ததாக கூறுகின்றன); "ஆட்ரி ஹெப்பர்னுடன் இன்னொரு படம் செய்வது மட்டுமே எனக்கு மிகச்சிறந்த கிறிஸ்துமஸ் வெகுமதியாக இருக்குமென்று” கேரி கிராண்ட் நகைச்சுவை உணர்வுடன் ஒரு முறை கூறியிருந்தார். கிரகெரி பெக் ஹெப்பர்னுடைய ஆயுட்கால தோழராக இருந்தார்.  
அவருடைய இறப்புக்குப் பின், பெக் கேமராவுக்கு முன் அழுதுகொண்டே ஹெப்பர்னுடைய மனம் விரும்பிய “அன் என்டிங்க் லவ்” என்ற ரவிந்தரநாத் தாகூர் கவிதையை மொழிந்தார்.  
அந்தக் காலங்களில் போகார்ட்டும் ஹெப்பர்னும் ஒத்துப் போகவில்லையென்று பொதுவாக நம்பப்பட்டது. எனினும், “சில நேரங்களில் ‘முரட்டு மனிதர்கள்’ என்று பேசப்படுபவர்கள் தான் என்னோடு மிகவும் இளகிய மனதுடன் பழகினர். அதில் போகியும் ஒருவராயிருந்தார்” என்று ஹெப்பர்ன் கூறியதாக சொல்லப்பட்டது."  
ஃப்ரெட் ஆஸ்டெய்ருடன் நடனமாட வாய்ப்பு கிடைத்ததால், 1957ஆம் ஆண்டில் வெளியான *ஃபன்னி பேஸ்* அவருடைய அபிமான படங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. இதன் பிறகு 1959களில் அவர்களுடைய மிகவும் தைரியமான கதாபாத்திரங்களில் ஒன்றான *தி நன்ஸ் ஸ்டோரி* வெளியானது. *ஃபில்ம்ஸ் இன் ரிவ்யு* கூறியதாவது: “அவரை ஒரு நடிகையாக இல்லாமல் ஒரு ஆடம்பரமான குழந்தை/பெண்ணாக மட்டும் பார்த்தவர்களுக்கு இந்த நடிப்பு ஒரு பெரிய பாடமாகும். ஸிஸ்டர் லூக் ஆக அவர் நடித்தது திரையிலேயே மிக பிரம்மாண்டமான நடிப்புகளில் ஒன்றாகும்".  
ஆட்டோ ஃபிராங்க், 1959 படமான *தி டையரி ஆஃப் ஆன் பிராங்கில்* தன்னுடைய மகளுடைய ஆன் கதாபாத்திரத்தை அவர் சித்தரிக்கவும் கேட்டுக் கொண்டார். ஆனால் ஹெப்பர்ன் ஆன் பிறந்த அதே ஆண்டு பிறந்து 30 வயதாகியிருந்ததால், ஒரு வளர் இளம் குழந்தையின் பாத்திரத்தை நடிக்க மிகவும் வயதானவராக எண்ணினார். அந்த கதாபாத்திரம் கடைசியில் மில்லி பெர்க்கின்ஸுக்கு வழங்கப்பட்டது.  
1961ஆம் ஆண்டின் *பிரெக்ஃபாஸ்ட் அட் டிஃப்ஃபனீஸில்* ஹெப்பர்னுடைய ஹாலி கொலைட்லி அமெரிக்க சினிமாவில் வரலாற்றுப் புகழ் எட்டியது. அந்த பாத்திரம் தான் “என் வாழ்க்கையிலேயே மிகவும் பிரகாசமானது” என்று அழைத்தார்." இந்தப் பாத்திரத்தை நடிப்பதில் எதிர் கொண்ட சவால்களைப் பற்றி வினவியபோது, “நான் மிகவும் உள்நோக்கியுள்ள ஒரு பெண். ஒரு வெளிநோக்குடைய பெண்ணாக நடிப்பது தான் என் வாழ்க்கையிலேயே மிகவும் கடினமான செயலாக இருந்தது.” படத்தில் அவர் கிவென்சியுடன் சேர்ந்து வடிவமைத்த நவநாகரீக ஆடைகளணிந்து, தன்னுடைய பழுப்புநிற முடியில் பொன்னிற கோடுகளை இட்டுக் கொண்டார். இந்த பாணியை படப்பிடிப்பிற்கு வெளியேயும் வைத்திருந்தார்.  
1963ஆம் ஆண்டில் அவர் *ஷேரேட்* என்ற படத்தில் முதல் முறையாகவும் ஒரே முறையாகவும் கேரி கிராண்டுடன் முன்னணியில் நடித்தார். இவர் *ரோமன் ஹாலிடே* மற்றும் *சப்ரீனா* போன்ற படங்களில் முன்னணி நடிகர் பாத்திரத்திலிருந்து பின்வாங்கியிருந்தார். அவர்களிருவருக்கும் இடையே இருக்கும் வயது வித்தியாசத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, ஹெப்பர்னுடைய கதாபாத்திரம் தன்னுடைய கதாபாத்திரத்தை காதல்வயத்தில் பின் தொடர்வது போன்று திரைக்கதையை மாற்றியமைக்குமாறு கிராண்ட் கேட்டுக்கொண்டார்.  
*ஷேரேடிற்கு* பின்பு *பேரிஸ் வென் இட் சிஸில்ஸ்* வெளியானது. இந்த படத்தில் கிட்டத்தட்ட பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு *சப்ரீனாவில்* முன்னணி நடிகராக நடித்த வில்லியம் ஹோல்டனுடன் இணைந்து நடித்தார். “மார்ஷ்மெல்லோ-வெய்ட் ஹொக்கம்”, என்று அழைக்கப்பட்ட படம் “சீராக கிரமப்படுத்தப்பட்டது”; திரைக்குப் பின்னே படப்பிடிப்புக் களம் பல பிரச்சனைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது: தற்போது-திருமணமான நடிகையுடன் ஹோல்டன் மறுபடியும் காதலை அனல் மூட்டியெழுப்ப முயன்றார், ஆனால் வெற்றிபெறவில்லை; அதோடு அவருடைய குடிப்பழக்கம் இணைந்துகொண்டு தயாரிப்புக்குழுவுக்கு சூழ்நிலையை பெருத்த சவாலாக்கியது. ஹெப்பர்னும் ஒத்துழைக்கவில்லை: படப்பிடிப்பு ஆரம்பித்தவுடன் சிறப்புப்பண்புகள் எதுவும் இல்லாத தினசரிக் காட்சிகளைப் பார்த்துவிட்டு, ஒளிப்பதிவாளர் கிளாட் ரெனா நீக்கப்பட வேண்டுமென்று வேண்டினார்.  
ஜூலி ஆண்ட்ரூஸுக்கு பதிலாக ஹெப்பர்ன் எலிசா டூலிட்டிலாக நடித்தார். பிராட்வேயில் ஜூலி ஆண்ட்ரூஸ் இந்தப் பாத்திரத்தை முதலன் முதலில் தோற்றுவித்திருந்தார், ஆனால் அதுவரை அவருக்கு சினிமாவில் அனுபவம் இருக்கவில்லை. ஹெப்பர்ன் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்கு முன்னமே ஆண்ட்ரூஸை எடுக்க வேண்டாமென்று முடிவெடுக்கப்பட்டுவிட்டது. ஹெப்பர்ன் முதலில் அந்த பாத்திரத்தை மறுத்து, அதை ஆண்ட்ரூஸுக்கு அளிக்க ஜாக் வார்னரிடம் கூறினார். ஆனால் ஒன்று அவர் அல்லது அந்த இடத்திற்கு போட்டியிட்டுக்கொண்டிருந்த எலிசபெத் டெய்லர் அதில் நடிப்பார்களென்று கூறப்பட்டபோது அவர் அந்த கதாபாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்.  
பாடாத ஒருவரை ஒரு இசைநாடகத்தில் முன்னணி வேடத்தில் போடுவது மிகவும் சர்ச்சைக்குரியதாக மாறியது. பல விமர்சகர்கள் ஒரு காக்னி பூக்காரியாக ஹெப்பர்ன் நம்பப்படமுடியாதென்றும், எலிசா 20 வயதுள்ள பெண்ணாக இருக்கவிருந்ததால், 35 வயது நிரம்பிய ஹெப்பர்ன் அந்த பாத்திரத்திற்கு சற்று வயதானவராக இருந்ததாக கூறினார்கள். எனினும், *சவுண்ட்ஸ்டேஜ்* என்ற இதழின்படி, “படத்தில் ஜூலி ஆண்ட்ரூஸ் இல்லாவிட்டால், ஆட்ரி ஹெப்பர்ன் தான் மிகச் சிறந்த தேர்வு என்று அனைவரும் ஒத்துக்கொண்டனர்” என்று குறிப்பிட்டிருந்தது.  
1967ஆம் ஆண்டில் *வெய்ட் அண்டில் டார்க்* ஒரு கடினமாக படமாக இருந்தது. படபடக்கும் கிளர்ச்சிப்படமான இந்த படத்தில் ஹெப்பர்ன் பீதியுறும் ஒரு பார்வையற்ற பெண்மணியின் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கிறார். மேலும், இது மெல் ஃபெர்ரரால் தயாரிக்கப்பட்டு அவர்களுடைய விவாகரத்தின் விளிம்பில் படமெடுக்கப்பட்டது. இந்த மன அழுத்தத்தில் ஹெப்பர்ன் பதினைந்து பவுண்டுகள் இழந்ததாக கூறப்படுகிறது. மறுபக்கத்தில் மகிழ்ச்சியூட்டும் விதத்தில் உடன் - நடிக்கும் ரிசர்ட் கிரென்னா மிகவும் நகைச்சுவையுணர்வுடையவராகவும், இயக்குநர் டெரென்ஸ் யங்குடன் வேலை செய்வதில் பல மகிழ்ச்சிகரமான நிகழ்வுகள் இருந்ததாக அவர் கூறினார். 23 வருடங்களுக்கு முன்பு அவர் தன்னுடைய அபிமான நட்சத்திரத்தின் மேல் குண்டு வீசியதைப் பற்றி நகைச்சுவையுணர்வுடன் பரிமாறிக் கொண்டார்கள். அவர் ஆர்ன்ஹெம் யுத்தத்தில் ஒரு ஆங்கிலேய இராணுவ பீரங்கி படைத்தலைவராக இருந்திருந்தார். ஹெப்பர்னின் நடிப்பு அகாடெமி விருதுக்காக தேர்வு செய்யப்பட்டது.