அருள்மிகு திரு கற்குவேல் ஐயனார் தல வரலாறு பற்றி வாய்மொழிக் கதைகளும் வில்லுப்பாட்டுக் கதைகளும் கீழ்க்கண்டவற்றைக் கூறுகின்றன.  
பாண்டிய மன்னர்கள் காலத்தில் கிபி1226(கொல்லம்442) மதுரை (கொற்கை) தலைநகராக கொண்டு ஆட்சி புரிந்த ஐவராஜா மன்னர்கள் மாலையம்மனின் புதல்வர்கள் குலசேகர பாண்டியன் எனும் மன்னர் ராசா, முத்தும் பெருமாள், முகிலன் பெருமாள், முடிசூடும் பெருமாள், பாண்டிய பெருமாள் ஆகியோர்கள் ஆவார்கள். மன்னரிடம் திறமை பெற்ற கவிகளும், ஒவியர்களும் தனது திறமைகளை வெளிப்படுத்தி பரிசுகளை பெற்றுச் செல்வது வழக்கம். அப்படி ஒரு ஒவியர் மன்னர் குலசேகர பாண்டியனின் முழு உருவத்தையும் ஒவியமாக வரைந்து மன்னரிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்தார். மன்னரும் தத்ரூபமாக வரையப்பட்டிருந்த ஒவியத்தை கண்டு அசந்து போனார். ஒவியரின் திறமையை பாரட்டி அவருக்கு ஏராளமான பொன்னும் பொருளும் கொடுத்தார், ஆனால் ஒவியரோ "மன்னா இந்த பொன்னையும் பொருளையும் விட உயர்ந்த ஒரு பொருள் வேண்டும்" எனக் கேட்டார். நீங்கள் என்ன வேண்டுமோ கேளுங்கள் என்றார் மன்னர். "மன்னா நான் வரைந்த இந்த ஒவியமே எனக்கு பரிசாக வேண்டும்" எனக் கேட்டார். மன்னரும் பொன்னும் பொருளும் கொடுத்து ஒவியத்தையும் கொடுத்தார். ஒவியரும் ஒவ்வொரு தேசமாக சென்று தன் வரையும் பணியை செய்கிறார். அவ்வாறே கன்னட தேசத்திற்கு சென்ற போது கன்னட அரசனின் (கன்னடியான்) மகள் முத்து வடுகச்சி, குலசேகர மன்னன் ஒவியத்தை பார்த்து அவரது அழகில் மயங்கி காதல் வயப்படுகிறார், கன்னட அரசனுக்கு ஒரே மகள், செல்ல மகள். குலசேகர மன்னனை நினைத்து இளவரசி உண்ணாமல் உறங்காமல் வாடுகிறாள். மகளின் வாட்டத்திற்கு என்ன காரணம் என விசாரிக்கிறான் மன்னன். நாட்டிற்கே மன்னனாக இருந்தாலும் தன் அன்பு மகளின் காதலின் ஆழத்தை உணர்ந்து, குலசேகரனுக்கு திருமணம் செய்து கொடுக்க எண்ணி குலசேகர மன்னரிடம் தூதுவர் மூலம் கேட்கிறார், குலசேகரரோ " எங்கள் நாட்டிற்கு எதிரி நாடு உங்களுடையது, எங்கள் மூதாதையர் காலத்திலே பகை உண்டு, எதிரி வீட்டு பெண்ணை மணக்க மாட்டேன்" என்று கூறி திருப்பி அனுப்பி விடுகிறார்.  
குலசேகர மன்னனின் மீது போர்த் தொடுக்க பெரும்படையை திரட்டுகிறான் கன்னடியான். மதுரையைத் தலைநாகராக கொண்டு ஆண்டு வந்த மன்னன் வள்ளியூரிலும் ஒரு கோட்டை அமைத்து தன் நாட்டின் தென் பகுதியை கண்காணித்து மக்கள் குறை தீர்த்து வருவதும், எதிரி படைகளிடமிருந்து நாட்டை காத்து வருவதுமாய் இருந்தான். கன்னாடியான் படை தாக்க வருவதை அறிந்து குலசேகர மன்னன் வள்ளியூர் கோட்டைக்குள் தன் மக்களுடன் பாதுகாப்பாக இருந்தான் காரணம் எதிரி படையை எதிர்க்கும் அளவுக்கு போதுமான படை கை வசம் இல்லை. மதுரையிலிருந்து தன் பெரும் படை வள்ளியூர் வந்து சேரும் வரை மக்களை காக்கும் பொருட்டு மன்னன் அவ்வாறு செய்தான். ஐவராஜா இருந்து வரும் வள்ளியூர் கோட்டைக்குள் எறும்பு கூட உள்ள நுழைய முடியாதவாறு பாதுகாப்புடன் கட்டப்பட்ட கோட்டையாகும். கோட்டைகுள்ளே மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு தேவையான அனைத்து வசதியும் உள்ளடக்கி கட்டப்பட்டது.வள்ளியூர் கோட்டைக்குள் வாழும் மக்களின் தண்ணீர் தேவைக்காக சீவலப்பேரி குளத்தில் இருந்து இரகசிய மடை வழியாக தண்ணீர் வந்து கோட்டைக்குள் உள்ள குளத்தில் நிரம்பும் படி பாதாள ஒடை அமைத்து கட்டி இருந்தனர். போர் தொடுக்க வந்த கன்னடியனால் கோட்டைக்குள் நுழைய முடியவில்லை. எவ்வளவோ முயன்றும் கோட்டைக்குள் நுழைய முடியவில்லை, எப்படியாவது குலசேகர மன்னனை சிறை பிடித்து சென்று மகளுக்கு திருமணம் செய்து வைத்துவிட வேண்டும் என எண்ணி, கன்னடியன் வள்ளியூர் கோட்டைக்கு அருகில் கூடாரம் அமைத்து சந்தர்ப்பம் பார்த்து காத்திருந்தான்.  
நாட்கள் ஒடியது கன்னடியான் ஐவராஜா வெளிவரும் நாளை எதிர் பார்த்து இருந்தான். அப்போது ஒரு இடையர் குலத்தைச் சேர்ந்த பெண் கோட்டையில் ஜன்னல் வழியாக தினமும் பால் கொடுக்க வருவாள். அவள் தங்க உழக்கு (பால் அளக்கும் தங்கத்திலான படி) கொண்டு பால் அளந்து கொடுப்பாள். ஒருநாள் அவள் பால் கொடுத்துவிட்டு வரும் போது சீவலப்பேரி குளத்தின் மடை<nowiki/>யில் தங்க உழக்கை கழுவுகிறாள், கழுவும் போது உழக்கு, மடையில் விழுந்து காணமல் போகிறது. அய்யய்யோ என் தங்க உழக்கை காணவில்லையே, என அழுது புலம்புகிறார். மறுநாள் கோட்டைக்கு பால் குடுக்க வரும்போதும் சோகமாக வருகிறாள், இறுகிய முகத்துடன் அலுமினிய உழக்கில் பால் அளந்து கொடுக்கிறாள். கூடாரத்தில் இருந்த கன்னட படைவீரன் அந்த பெண்ணை பார்த்து விட்டு ஏன் என்னாச்சு உன் தங்க உழக்கு எங்கே என கேட்கிறான். மடையில் உழக்கு தொலைந்ததை சொல்கிறாள்.ஐவராஜா படைவீரன் கோட்டைக்குள் சுற்றி வரும்போது தொலைந்து போன அந்த தங்க உளக்கு அவன் கண்ணில் படுகிறது அதை எடுத்து இவராஜாவிடம் குடுத்து நடந்ததை சொல்கிறான், நீதி அரசன் இவராஜாவோ இதை அந்த பெண்ணிடம் குடுத்துவிடுமாறு கூறுகிறார் அதற்கு மறுநாள் கோட்டைக்கு பால் கொடுத்து விட்டு, கூடாரத்தில் பால் கொடுக்கும் போது தங்க உழக்கில் கொடுக்கிறாள், கன்னடிய படைவீரர்கள் ஏனம்மா உன் உழக்கு தொலைய்ந்தகாகசொன்னாயே எப்படி உன் உழக்கு கிடைத்தது என கேட்கிறார்கள். கோட்டைக்குள் கிடைத்தது, கோட்டையில்தான் கொடுத்தார்கள் என வெகுளியாக கூறுகிறாள். ஆனால் கன்னடியர்கள் " குளத்தில் தொலைந்த உழக்கு எப்படி கோட்டைக்குள் கிடைக்கும், அப்படியென்றால் கோட்டைக்கு தண்ணீர் அந்த குளத்தில் இருந்துதான் செல்கிறது, தண்ணீர் செல்லும் தடத்தில் சென்றால் கோட்டைக்குள் சென்று விடலாம்" என்று நினைத்தனர்.  
அதே போலவே குளத்தில் இருந்து இரகசிய மடையை கண்டுபிடித்தனர். அதன் வழியாக கோட்டைக்குள் செல்லும் தண்ணீரை தடுத்து நிறுத்துகிறார்கள் . இதை அறிந்த மாமன்னன் குலசேகர மன்னரும் , அவரது தம்பிகளும் இனியும் காலம் கடத்துவது தவறு மக்களை காக்கவே கோட்டை அமைத்து வாழ்ந்தோம் இப்போது என் மக்களுக்கே உணவும் நீரும் கிடைக்காத நிலை ஏற்படின் போர் செய்வதே உத்தமம் என்று எண்ணி வீரத்துடனும் விவேகத்துடனும் போரிட்டனர். போரில் குலசேகரனின் தம்பிகள் கொல்லப்பட்டனர். குலசேகர மன்னர் சிறைபிடிக்க பட்டார். கன்னடியன் மகளுக்கு மன்னரை திருமண செய்ய கொண்டு செல்கிறான். மன்னரை பல்லாக்கில் வைத்து கொண்டு போகும் போது, எதிரி நாட்டிற்கு கைதியாக போவதை விட சாவதே மேல் என் எண்ணி கையில் இருந்த வைரமோதிரத்தை விழுங்கி மன்னவன் குலசேகரார் சாகிறார். மகன்கள் இறந்த செய்தி கேட்டு போர்க்களத்திற்கு வந்த மாலையம்மனும் அதிர்ச்சியில் இறைவனை வேண்டி தன் உயிர் துறந்தார். கனட்டியன் கோட்டை வந்து சேர்ந்த மன்னர் ஐவராஜா உடலை கண்டு அதிர்ச்சியடைந்த இளவரசி கண்ணீரும் வேதனையுமாய் குலசேகராரோடு உடன்கட்டை ஏறினார்.  
குலசேகர மன்னரும் கன்னட இளவரசியும் .அவரது சகோதரர்களும். மாலையம்மனும் விண்ணுலகம் சென்றார். அங்கே அவர்களின் ஆயுள் கணக்கை பார்த்த சித்திரகுப்த நயினார் , எமதர்மராஜாவிடம் இவர்களுக்கு முற்பிறவி மனிதப்பிறவி, பிற்பிறவி தெய்வ பிறவி என கூறினார். எமதர்மராஜாவும் அவர்களை சிவனிடம் அழைத்து சென்றார். சிவபெருமானும் அவர்களை வாழ்த்தி இவராஜவே( ஐந்து சகோதரர்களையும் )நீ பூவுலகம் சென்று மக்களை காத்து நில் உனக்கு கொல்ல வரம் வெல்ல வரம் குழந்தை பாக்கியம் அருள வரம் சோதனை தீர்க்க வரம் வேதனை மற்ற வரம் சகல செல்வமும் அருள வரம் என பல வரம் அளித்து பூலோகத்தில் அவர்களை நாடிவரும் மக்களுக்கு அருள் ஆசி அளிக்க வேண்டும் என பூலோகம் அனுப்பி வைத்தார். அந்த கன்னட இளவரசி இப்பவும் வடுக நாச்சியார் அம்மானாக பல இடங்களில் வழிபட படுகிறார்கள். பூலோகத்தில் அவர்கள் வந்து இறங்கிய இடம் திரு தர்ம சாஸ்தா ஹரிஹர புத்திரன், மணிகண்டன் ஆதி முதல் தெய்வம் பூதக்கங்களின் தலைவன் அட்ட திக்கு பலகர்களின் அதிபதி ஐயன் பந்தி சேனைகளின் அரசன் காரையார் சொரிமுத்தையனார் கோவில். சொரிமுத்தையனாரிடம் ஐவராஜாவும் மாலையம்மனும் சிவபெருமான் கூறிய வரத்தை கூறி தங்களுக்கும் அய்யன் அருகே இடம் வேண்டும் என கேட்டனர். அய்யன் நீங்க இருக்க வேண்டிய இடம் வேறு எனக் கூறி ஒரு நாழி நிறைய வித்துக்களை கொடுத்து "இந்த வித்துக்கள் எந்த இடத்தில் விதைத்த அன்றே முளைக்கிறதோ அங்கே நிலையம் போட்டுக் கொள்ளுங்கள்" என்றார்.  
ஐவராஜாவும் பெற்று கொண்டார்.அய்யனின் பரிவார தெய்வங்களாகிய சங்கிலி பூதம், முன்னடியான், பட்டவரயான், தளவாய் மாடன், சுடலை மாடன் ,போன்ற 21பந்திசேனைகளையும் உனக்கு துணையாக அனுப்புகிறேன் என்று ஐயன் கூற பரிவார தெய்வங்களோ அய்யனிடம் அய்யனே எங்கள் கண்கள் எப்போதும் அய்யனை தரிசித்தப்படியே இருக்க வேண்டும் பகவானே நாங்க இருக்கும் இடத்தில் உங்களை பார்த்துகொண்டே இருக்க வேண்டும். அதனால் நீங்களும் எங்க கூட வரவேண்டும்" என கூறினார்கள். அய்யனாரும் நீங்க முன்னாடி போங்க நான் உங்களுடனே வருவேன் என்றார். ஐவராஜாவும் பரிவாரங்களும் பேச்சிப்பாறை வருகிறார்கள் அங்கு வித்து(விதை) போட்டு பார்க்கிறார்கள் முளைக்கவில்லை,அங்கு அருள் பாலிக்கும் ஐயனாரின் தாயான பேச்சியம்மனும் அவர்கள் கூட வருகிறார். அங்கிருந்து ஒவ்வொரு இடமாக செல்கிறார்கள் வித்து எங்கும் முளைக்கவில்லை, ஐயனாரின் இன்னொரு வடிவமான வள்ளியூர் தென்கரை மகாராஜா கோவிலில் இருந்து வன்னியராஜாவும் அவரது சகோதரர்கள், தங்கை வன்னிச்சியும் அய்யனுக்கு பரிவார தெய்வங்களாக வருகிறார்கள். இப்போது கற்குவேல் ஐயனார் கோயில் இருக்கும் பகுதி செல்வச் செழிப்புடன், இயற்கை வளமுடன் இருக்கிறது. இங்கே சிறிது ஒய்வெடுக்கிறார்கள் . கண் அயர்ந்து நேரத்தில் கை தவறி நாழியில் இருந்து வித்து கிழே விழுகிறது , என்ன அதிசயம்...! கண் விழித்து பார்த்தால் விழுந்த வித்துக்கள் அத்தனையும் முளைத்துவிட்டன...!!