# கூடைப்பந்தாட்ட விதிகள்

## வீச்சுக் கடிகாரம் மற்றும் நேர வரம்புகள்

பந்தின் உடைமை சார்ந்த கட்டுப்பாடு முதல் முறையாக 1933 ஆம் ஆண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அதன் படி அணிகள் மைய வரிசையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் பந்தினை முதல் பத்து வினாடிகளுக்குள் உடைமையாக அடைந்து விடவேண்டும். 2000 ஆம் ஆண்டு இந்த விதியை ஃபிபா எட்டு வினாடிகள் எனக் குறைத்தது. இதனைத் தொடர்ந்து இது 2001 ஆம் ஆண்டில் NBA க்கும் பொருந்தும். NCAA ஆண்களுக்கான ஆட்டத்தில் 10 வினாடிகள் விதியினைப் பயன்படுத்தி வருகிறது. ஆனால் அது பெண்களுக்கான ஆட்டத்தில் எந்த நேர வரம்பும் விதிக்கவில்லை. NFHS மூலமாக விதிகள் வரையறுக்கப்பட்ட அமெரிக்க உயர்நிலைப் பள்ளிகளும் இருபாலினருக்கும் 10 வினாடிகள் விதியினைப் பயன்படுத்தி வருகின்றன.  
1936 ஆம் ஆண்டு மூன்று வினாடிகள் விதி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்த விதியானது எதிரணியினரின் கூடைக்கு அருகில் ஆட்டக்காரர்கள் மூன்று வினாடிகளுக்கு மேல் இருப்பதற்கு தடை விதித்தது (துல்லியமான *கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பகுதி* *பாதைக்கோடு* அல்லது *கீ* எனவும் அறியப்படுகிறது). கெண்டக்கி பல்கலைக்கழகம் மற்றும் நியூயார்க் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே நடந்த போட்டியில் இந்த விதி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு முக்கியப் பங்கு வகித்தது. கெண்டக்கி பயிற்சியாளர் அடால்ப் ரப் (Adolph Rupp) அவரது ரெஃபரீக்களில் ஒருவரை அவருடன் அழைத்து வரவில்லை. இருந்த போதும் நோட்டர் டாம் பயிற்சியாளர் ஜியார்ஜ் கியோகன் (George Keogan) மிட்வெஸ்ட் மற்றும் ஈஸ்டுக்கு இடையில் அலுவல்முறையின் குறைப்பாடுகள் குறித்து எச்சரிக்கை விடுத்து வந்தார். மேலும் அந்த விளையாட்டு குறிப்பிடத்தக்களவில் கடினமானதாக இருந்தது. இந்த விளையாட்டின் காரணமாகவும் மற்றவர்களும் 6'5" (1.96 மீ) யூகே ஆல் அமெரிக்கன் சென்டர் லெராய் எட்வார்ட்ஸை (Leroy Edwards) பொதுவாக 3 வினாடி விதிக்கு பொறுப்பு வகிக்கும் ஆட்டக்காரராகக் குறிப்பிடுகின்றனர்.  
இந்த விதியானது முதலில் அந்தப் பகுதியில் உயரமான மனிதர்களின் கடினத்தன்மையைக் குறைப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட போதும் இது தற்போது கூடையின் அருகில் உயரமான எதிரணி ஆட்டக்காரர்கள் காத்திருப்பதைத் தடுப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. NBA 2001 ஆம் ஆண்டில் மண்டல தற்காப்பை அனுமதிக்க ஆரம்பித்த போது தற்காப்பு ஆட்டக்காரர்களுக்கான மூன்று வினாடி விதியும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.  
1954 ஆம் ஆண்டில் ஆட்டத்தின் வேகத்தை அதிகரிப்பதற்காக NBA மூலமாக வீச்சுக் கடிகாரம் முதன் முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அதன் பிறகு அணிகள் பந்தைக் கைப்பற்றிய 24 நொடிகளுக்குள் பந்தை வீச முயற்சிக்க வேண்டும். மேலும் பந்தானது கூடையின் விளிம்பு அல்லது பின்பலகையைத் தொடும் போதோ அல்லது எதிரணியினர் பந்தைக் கைப்பற்றும் போதோ வீச்சுக் கடிகாரம் மீண்டும் துவக்கப்படும். இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து ஃபிபா 30 வினாடிகள் வீச்சுக் கடிகாரத்தைப் பயன்படுத்தியது. மேலும் பந்தை கூடைக்குள் வீசும் முயற்சியின் போது கடிகாரம் மீண்டும் துவக்கப்பட்டது. 1971 ஆம் ஆண்டில் பெண்கள் கூடைப்பந்தாட்டத்தில் 30 வினாடி கடிகாரம் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1985 ஆம் ஆண்டில் NCAA ஆனது ஆண்களுக்கு 45 வினாடி வீச்சுக் கடிகாரத்தைப் பயன்படுத்தியது. அதே சமயம் பெண்களுக்கு தொடர்ந்து 30 வினாடி வீச்சுக் கடிகாரத்தைப் பயன்படுத்தியது. பின்னர் 1993 ஆம் ஆண்டில் ஆண்களுக்கான வீச்சுக் கடிகாரம் 35 வினாடிகளாகக் குறைக்கப்பட்டது. ஃபிபா 2000 ஆம் ஆண்டில் வீச்சுக் கடிகாரத்தை 24 வினாடிகளாகக் குறைத்தது. மேலும் பந்து கூடையின் விளிம்பில் படும் போது கடிகாரம் மீண்டும் ஆரம்பத்தில் இருந்து துவக்கப்பட்டது. முதலில் வீச்சுக் கடிகாரம் காலாவதி நிலையில் இருக்கும் சமயத்தில் பந்து காற்றில் இருக்கும் தவறவிட்ட வீச்சும் விதி மீறலுக்குள் அடங்குவதாக இருந்தது. 2003 ஆம் ஆண்டில் இந்த விதி மாற்றம் செய்யப்பட்டது. அதனால் இந்த சூழ்நிலையில் பந்து கூடையில் விளிம்பைத் தொடும் வரை விடப்பட்டது. பந்து கூடையின் விளிம்பைத் தொட்டுவிட்டு கூடைப்பந்து வளையத்தின் மீது எகிறினால் அது லூஸ் பால் என்று அழைக்கப்படுகிறது. NFHS விதிகளின் கீழ் வீச்சுக் கடிகாரத்தின் பயன்பாடு விருப்பத் தேர்வாக இருக்கிறது. மேலும் அமெரிக்காவின் பெரும்பாலான மாநிலங்களில் இதனைப் பயன்படுத்துவதில்லை.