# இந்தியத் தரைப்படை

## வரலாறு

### விடுதலைக்கு பின் (1947-61)

1947 இல் இந்தியப் பிரிவினை மற்றும் இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு பத்து கூர்க்கா படைப்பிரிவுகளில் நான்கு பிரித்தானிய இராணுவத்திற்கு மாற்றப்பட்டன. மீதமுள்ள படைகள் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட இந்திய ஒன்றியம் மற்றும் பாக்கித்தான் இடையே பிரிக்கப்பட்டது. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு ஏறக்குறைய அனைத்து மூத்த பிரித்தானிய அதிகாரிகளும் வெளியேறியதும், அவர்களுக்குப் பதிலாக இந்திய அதிகாரிகள் நியமிக்கப்பட்டனர். 1950 சனவரி 26 ஆம் நாள் இந்தியா குடியரசாக மாறியதைத் தொடர்ந்து, அதிகாரபூர்வமாக இந்தியத் தரைப்படை எனப் பெயர் பெற்றது.  
;முதலாவது காசுமீர் போர் (1947)
இந்தியப் படைகள்]]  
சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு உடனடியாக, இந்தியாவிற்கும் பாகித்தானுக்கும் இடையே மோதல்கள் வெடித்தது. அப்போதைய சுதந்திர பிரதேசமான காசுமீர் அதிகமான இசுலாமியர்களைக் கொண்டிருந்த போதிலும், இந்து மன்னரான அரி சிங்கால் ஆளப்பட்டது. இசுலாமிய பெரும்பான்மை பிரதேசமாக இருந்த காசுமீரை பாக்கித்தான் ஆக்கிரமிக்க முயன்றது. இதன் விளைவாக, பாக்கித்தான் காசுமீர் மீது 1947 அக்டோபர் 22 ஆம் நாள் தாக்குதல் நடத்தியது. இதையடுத்து மகாராசா அரி சிங் இந்தியாவின் உதவியை நாடினார். இந்திய ஒன்றியத்துடன் சேர கையெழுத்திட்ட பிறகு, இந்தியத் தரைப்படை அக்டோபர் 27 ஆம் நாள் போரில் ஈடுபட தொடங்கியது. ஒரு தீவிரமான போருக்கு பின்னர், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தலையீட்டைத் தொடர்ந்து 1948 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் அமைதி திரும்பியது. ஐக்கிய நாடுகளின் தீர்மானத்தின் படி ஒரு எல்லை கட்டுப்பாட்டுக் கோடு வரையறுக்கப்பட்டு, இந்திய மற்றும் பாக்கித்தான் படைகள் போருக்கு முந்தைய எல்லைகளுக்கு இடம் பெயரை வேண்டும் எனவும், காசுமீரில் இருந்து பாக்கித்தான் படைகள் வெளியேற வேண்டும் எனவும் தீர்மானிக்கப்பட்டது. ஆனால் இதை பின்பற்ற பாக்கித்தான் மறுக்கவே, உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு காசுமீரை இந்திய மற்றும் பாகித்தான் நாடுகள் இடையே பிரித்தது.  
;ஐதராபாத் இணைப்பு (1948)  
இந்தியாவின் பிரிவினைக்குப் பிறகு, ஐதராபாத் இராச்சியம் ஐதராபாத் நிசாம் ஆட்சியின் கீழ் சுதந்திரமாக இருக்கத் தேர்ந்தெடுத்தது. அணைத்து திசைகளிலும் இந்திய நாட்டால் சூழப்பட்ட இந்து மக்கள்தொகை அதிகமாக இருந்த இந்த இராச்சியத்தில், இசுலாமிய ஆட்சியின் உரிமைமீறல்களுக்கு எதிராக போராட்டம் வெடித்ததைத் தொடர்ந்து, அப்போதைய இந்தியத் துணைப் பிரதமர் சர்தார் வல்லபாய் படேல் ஐதராபாத்தை பாதுகாக்க இந்தியப் படைகளுக்கு உத்தரவிட்டார். போலோ நடவடிக்கை என்ற பெயரிடப்பட்ட இந்த ஐந்து நாள் சண்டையின் போது, இந்தியத் தரைப்படை மற்றும் வான்படை தாக்குதலில் ஈடுபட்டன. இதனால் ஏற்பட்ட மோதல் நிசாம் அரசின் சரணடைதலுடன் 12 செப்டம்பர் 1948 அன்று முடிவுக்கு வந்தது.  
;அமைதி காக்கும் பணிகள் (1950-)
வந்திறங்கும் காட்சி]]
இந்திய தரைப்படை தனது ஒரு பட்டாளத்தை ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் பணிகளுக்காக ஒதுக்கியுள்ளது. தனது நீண்ட, கடினமான அமைதி காக்கும் படைப் பணிகளை உலகம் முழுவதும் செய்து தொடர்ச்சியாக நிகழ்த்தி வருவதை ஐக்கிய நாடுகள் அவை பாராட்டியுள்ளது. இந்தியா 43 அமைதி காக்கும் பணிகளில் பங்கேற்றுள்ளது. ஏறத்தாழ 160,000 துருப்புக்கள் மற்றும் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான காவல்துறை பணியாளர்கள் இப்பணிகளில் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளனர். 1950 ஆம் ஆண்டின் கொரியப் போரில் இந்தப் படைகள் முதன்முதலாக மருத்துவ உதவிக்காக அனுப்பப்பட்டது. இந்தியத் தரைப்படை அமைதி காக்கும் படையாக அங்கோலா, கம்போடியா, சைப்ரஸ், காங்கோ மக்களாட்சி குடியரசு, எல் சால்வடோர், நமீபியா, லெபனான், லைபீரியா, மொசாம்பிக், ருவாண்டா, சோமாலியா, இலங்கை, வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளில் பணியாற்றியுள்ளது. இத்தகைய பணிகளின் போது 157 இந்தியர்கள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.  
;கோவா, தாமன், தியு போர் (1961)  
ஆங்கிலேய, பிரெஞ்சு ஆதிக்க சக்திகள் 1947 ஆம் ஆண்டுக்கு பிறகு படிப்படியாக இந்தியாவை விட்டு வெளியேறி விட்ட பின்னரும், கோவா, தாமன் தியு பகுதிகளைக் கைவசம் கொண்ட போர்த்துகீசியர் அப்பகுதிகளை விட்டு வெளியேற மறுத்தனர். 1961 ஆம் ஆண்டு திசம்பர் மாதம் 12ஆம் நாள், இந்திய அரசு விசய் நடவடிக்கை என்ற பெயரில் போர்த்துகீசிய பகுதிகளை கைப்பற்றும் நடவடிக்கையைத் தொடங்கியது. இருபத்தியாறு மணி நேரத்தில் கோவா, தாமன், தியு பகுதிகள் இந்தியாவின் வசம் வந்தது. ஏறத்தாழ மூன்றாயிரம் வீரர்களுடன் போர்த்துகீசிய தளபதி இந்தியத் தரைப்படையின் தளபதியிடம் சரணடைந்தார்.