# choking
## Noun (N)
### Sense: a condition caused by blocking the airways to the lungs (as with food or swelling of the larynx)
- การสำลัก
### Sense: the act of suffocating (someone) by constricting the windpipe
- การบีบคอ

## Verb (V)
### Sense: be too tight; rub or press
- รัดแน่น
### Sense: constrict (someone's) throat and keep from breathing
- ติดคอ
### Sense: struggle for breath; have insufficient oxygen intake
- ขาดอากาศหายใจ
- หายใจไม่ออก
### Sense: become or cause to become obstructed
- อุดตัน
### Sense: impair the respiration of or obstruct the air passage of
- ทำให้สำลัก
### Sense: pass from physical life and lose all bodily attributes and functions necessary to sustain life
- จบชีวิต
- จากไป
- ซี้
- ดับ
- ตาย
- ถึงชีพิตักษัย
- ถึงแก่กรรม
- ถึงแก่พิราลัย
- ถึงแก่อนิจกรรม
- ถึงแก่อสัญกรรม
- ทิวงคต
- มรณภาพ
- ล้ม
- สวรรคต
- สิ้นชีพ
- สิ้นชีพิตักษัย
- สิ้นพระชนม์
- สิ้นลม
- สิ้นใจ
- เข้าโลง
- เสด็จสวรรคต
- เสียชีวิต
### Sense: reduce the air supply
- ทำให้หายใจไม่ออก
### Sense: cause to retch or choke