# stop
## Noun (N)
### Sense: the act of stopping something
- การหยุด
### Sense: a brief stay in the course of a journey
- การหยุดพัก
### Sense: the state of inactivity following an interruption
- การหยุดชะงัก
### Sense: a spot where something halts or pauses
- จุดจอด
### Sense: a consonant produced by stopping the flow of air at some point and suddenly releasing it
- พยัญชนะกัก
- พยัญชนะระเบิด
- พยัญชนะหยุด
- พยัญชนะเสียงกัก
- พยัญชนะเสียงระเบิด
- พยัญชนะเสียงหยุด
### Sense: a punctuation mark (.) placed at the end of a declarative sentence to indicate a full stop or after abbreviations
- จุด
- จุดฟุลสต็อป
- ฟุลสต็อป
- เครื่องหมายมหัพภาค
### Sense: a mechanical device in a camera that controls size of aperture of the lens
- ไดอะแฟรม
### Sense: a restraint that checks the motion of something
- การหน่วงเหนี่ยว
### Sense: an obstruction in a pipe or tube
- สิ่งกีดขวาง

## Verb (V)
### Sense: come to a halt, stop moving
- หยุด
### Sense: put an end to a state or an activity
- ยุติ
### Sense: stop from happening or developing
- ขัดขวาง
### Sense: interrupt a trip
- ยกเลิกแผนการเดินทาง
### Sense: cause to stop
### Sense: prevent completion
### Sense: hold back, as of a danger or an enemy; check the expansion or influence of
- สกัดกั้น
### Sense: seize on its way
- ดักจับ
### Sense: have an end, in a temporal, spatial, or quantitative sense; either spatial or metaphorical
- จบ
- สิ้นสุด
- อวสาน
### Sense: render unsuitable for passage
- ปิด
- ปิดถนน
### Sense: stop and wait, as if awaiting further instructions or developments
- คอย