# 驱逐
## Noun (N)
### Sense: the act of expelling a person from their native land
- การเนรเทศ
### Sense: the state of being banished or ostracized (excluded from society by general consent)

## Verb (V)
### Sense: force to go away; used both with concrete and metaphoric meanings
- ขับ
- ขับไล่
### Sense: remove from a position or office
- เด้ง
- เตะโด่ง
### Sense: discard or do away with
- ทิ้ง
### Sense: force to leave or move out
- ขับไล่ไสส่ง
- ผลักไส
### Sense: hand over to the authorities of another country
- ผลักดัน
- ผลักดันกลับ
- ผลักดันกลับประเทศ
### Sense: expel, as if by official decree
### Sense: expel from a community or group
- ขับออกจากกลุ่ม
- ขับออกจากชุมชน
### Sense: ban from a place of residence, as for punishment
- ห้ามเข้า
- ห้ามเข้าประเทศ
- แบน